nbl0101論典《現觀莊嚴論》及其註釋之廣釋《意暗除》第一冊.g2.0f

寧辨·貢噶巴大師教言集JNKP1བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པའི་རྒྱས་འགྲེལ་བཤད་སྦྱར་ཡིད་ཀྱི་མུན་སེལ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། 1-2 ༄༅། །བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པའི་རྒྱས་འགྲེལ་བཤད་སྦྱར་ཡིད་ཀྱི་མུན་སེལ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ༄༅། །བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་ པའི་རྒྱས་འགྲེལ་བཤད་སྦྱར་ཡིད་ཀྱི་ མུན་སེལ་ཞེས་བྱ་བ་ བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་བཤད་སྦྱར་ཡིད་ཀྱི་མུན་སེལ་ཞེས་བྱ་བ། རྒྱལ་ བའི་ཡུམ་སྲས་འཕགས་བཞི་དང་བཅས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དགེ་ལེགས་ཡིད་བཞིན་ནོར་ བུས་རབ་གཏམས་ཤིང་། །འཕགས་བཞི་འདབ་སྟོང་ལྡན་པ་བསྐྲུན་པའི་ཡུམ། །གཞན་ཕན་ རླབས་ཕྲེང་བྱེ་བས་བརྒྱན་པ་ཅན། །རྒྱལ་ཡུམ་ཆུ་གཏེར་ཆེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ཞིག་ཆོས་ སྐུའི་བྱ་ལམ་ཡངས་པར་ལོངས་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་རྫོགས་ཤིང་། །ཕུན་ཚོགས་སྤྲུལ་ སྐུའི་གཟའ་སྐར་ཕྲེང་བ་དུ་མས་རྣམ་པར་བསྐོར་བ་ཅན། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་རི་བོང་གིས་ མཚན་ཐུབ་དབང་སྨྲ་བའི་ཟླ་བ་ནི། །དམ་ཆོས་བདུད་རྩིའི་འོད་དཀར་དེ་དང་དེ་སྒྲུབ་དགེ་ འདུན་ཚོགས་ལ་འདུད། །གཙང་བདག་བདེ་དང་རྟག་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ གཙེས་ཚུར་རོལ་འཁོར་བར་བཞུགས། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཅན། །སོར་རྟོག་ ཡེ་ཤེས་མཐར་ཕྱིན་འཇམ་མགོན་མཆོད། །བདག་བས་གཞན་གཅེས་བྱམས་པའི་དཀྱིལ་ 1-3 འཁོར་རྫོགས། །སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བཞེད་ཐུགས་རྗེའི་འོད་སྟོང་འཕྲོ། །རྒྱལ་ཡུམ་འདབ་བརྒྱ་ ཀུན་ནས་རྒྱས་མཛད་པ། །མ་ཕམ་ནམ་མཁའི་ནོར་བུར་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །མཐའ་ཡས་བསྐལ་ བར་ལེགས་བཤད་ལ་གོམས་པས། །རྒྱལ་ཡུམ་རྒྱན་བཅས་དགོངས་དོན་རབ་རྟོགས་ནས། ། ཐུགས་རྗེས་དཔེ་འཁྱུད་མེད་པར་སྟོན་མཛད་པ། །རྒྱལ་སྲས་བཟང་པོའི་ཞབས་པད་དྲི་མེད་ མཆོད། །མཐའ་ཡས་གསུང་རབ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་སོན། །མཐའ་ཡས་འགྲོ་ལ་ལེགས་བཤད་ དགའ་སྟོན་སྤེལ། །མཐའ་ཡས་ཕྱོགས་སུ་བསྟན་པ་རྒྱས་མཛད་པ། །མཐའ་ཡས་རྒྱལ་སྲས་ཐུ་ བོ་བུ་སྟོན་རྒྱལ། །གང་གི་བློ་གྲོས་ནམ་མཁའི་ཁམས་ལས་ཡངས། །དེ་སླད་གསུང་རབ་ངེས་ དོན་རྫོགས་པར་དགོངས། །དམ་ཆོས་ཆེད་དུ་སྲོག་ཀྱང་གཏོང་ནུས་པ། །དོལ་པོ་པར་གྲགས་ བླ་མ་མཆོག་ལ་འདུད། །གཞུང་ལུགས་འདི་དོན་མཁས་པའི་དབང་པོ་ཡིས། །རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ པའི་རྣམ་བཤད་ཡོད་མོད་ཀྱི། །རྨིག་རྗེས་ནང་དུ་རྒྱ་མཚོ་ཇི་བཞིན་དུ། །གཞན་བློའི་སྣོད་དུ་ ཤོང་བ་ཤིན་ཏུ་དཀའ། །དེ་སླད་རྒྱ་བོད་མཁས་པས་ལེགས་བཤད་པ། །ཕལ་ཆེར་གསལ་ལ་ རྫོགས་པར་བསྡུ་བ་ཡི། །བཤད་སྦྱར་ཡིད་ཀྱི་མུན་སེལ་རྩོམ་པ་ལ། །རིང་མོ་ཞིག་ནས་བདག་ ཡིད་རབ་ཏུ་སྤྲོ། །མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་མཐུ་དཔག་ཡས་

【現代漢語翻譯】 寧辨·貢噶巴大師教言集JNKP1：《現觀莊嚴論》及其釋疏之廣釋·釋疏結合《遣除心之迷暗》 1-2 《現觀莊嚴論》及其釋疏之廣釋·釋疏結合《遣除心之迷暗》 《現觀莊嚴論》及其釋疏之廣釋·釋疏結合《遣除心之迷暗》 《現觀莊嚴論》之釋疏結合《遣除心之迷暗》。 頂禮所有諸佛之母（般若波羅蜜多，prajñāpāramitā，智慧到彼岸，以智慧到達生死輪迴的彼岸）與佛子，以及四聖眾（聲聞、緣覺、菩薩、佛）。 功德如意寶，充滿一切愿； 四聖妙蓮花，千瓣齊綻放； 利他波濤涌，無量莊嚴飾； 頂禮勝母尊，智慧之海洋。 于彼法身之廣闊坦途，圓滿報身之壇城； 無量化身之星辰，如眾星拱月般圍繞； 以一切種智之兔相為標誌，能仁說法之明月； 頂禮彼甘露妙法之皎潔光明，以及修持此法之僧伽。 超越清凈、安樂、常恒之彼岸（涅槃，nirvāṇa，寂滅，佛教修行的最終目標）， 安住于為痛苦所折磨之此岸（輪迴，saṃsāra，輪迴，眾生在生死中流轉的狀態）； 具有無間斷之無分別智慧； 供養圓滿現觀智慧之文殊怙主（文殊菩薩，Mañjuśrī，妙吉祥，智慧的化身）。 珍愛他人勝過自己，圓滿慈愛之壇城； 1-3 欲除眾生苦，悲心光芒耀； 盛開勝母蓮，百瓣皆舒展； 頂禮無熱惱，虛空之寶藏。 無盡劫中勤聞思， 善解勝母諸莊嚴； 大悲無厭恒宣說， 頂禮善逝之聖子。 窮盡無涯經論海， 廣施妙法利樂宴； 弘揚聖教遍十方， 頂禮無盡大菩薩，布敦王（布敦仁欽珠，Bu-ston Rin-chen grub，1290-1364，藏傳佛教薩迦派大師）。 其智慧廣闊勝虛空， 故能圓滿證悟經論義； 為護正法捨身命， 頂禮多波大上師（多波·喜饒堅贊，Dol-po-pa Shes-rab rgyal-mtshan，1292-1361，覺囊派大師）。 此論典之深義，雖有智者廣釋， 然如蹄印之水，難容大海之量， 他人之智慧，難以完全容納。 故吾將藏漢 विद्वानों के द्वारा 所闡釋之， 大部分清晰且圓滿之論述， 彙集於此《遣除心之迷暗》釋疏中， 對此，吾已期盼已久。 無量之智悲力……

【English Translation】 Ningben·Gongga Ba Master's Teachings JNKP1: A Detailed Explanation of the Treatise 'Ornament for Clear Realization' with Commentary, Combined with the Explanation 'Dispelling the Darkness of the Mind' 1-2 A Detailed Explanation of the Treatise 'Ornament for Clear Realization' with Commentary, Combined with the Explanation 'Dispelling the Darkness of the Mind' A Detailed Explanation of the Treatise 'Ornament for Clear Realization' with Commentary, Combined with the Explanation 'Dispelling the Darkness of the Mind' The Explanation Combined with the Commentary on the 'Ornament for Clear Realization', titled 'Dispelling the Darkness of the Mind'. Homage to the Mother of all Buddhas (Prajñāpāramitā, प्रज्ञापारमिता, prajñāpāramitā, Perfection of Wisdom, the perfection of wisdom that allows one to cross over to the other shore of samsara) with her Sons, and the Four Noble Assemblies (Śrāvakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, and Buddhas). Virtues like wish-fulfilling jewels, abundantly fulfilling all desires; The four noble ones, creating a lotus with a thousand petals; Waves of altruism adorning it with countless ornaments; I pay homage to the great ocean of the Victorious Mother. In the vast expanse of the Dharmakāya's path, the complete mandala of the Sambhogakāya; A multitude of stars of the Nirmāṇakāya, completely surrounding it; Marked by the rabbit of omniscience, the moon of the powerful speaker; I bow to that white light of the nectar of the sacred Dharma, and to the Sangha who practice it. Transcending the shore of purity, bliss, and permanence (Nirvana, निर्वाण, nirvāṇa, cessation, the ultimate goal of Buddhist practice), Residing in this shore of Samsara (Saṃsāra, संसार, saṃsāra, cycle of existence, the state of beings wandering in birth and death) tormented by suffering; Possessing an uninterrupted stream of non-conceptual wisdom; I offer to Mañjughoṣa (Mañjuśrī, मञ्जुश्री, mañjuśrī, Gentle Glory, the embodiment of wisdom), the master of perfect discriminating wisdom. Cherishing others more than oneself, perfecting the mandala of loving-kindness; 1-3 Wishing to dispel the suffering of beings, radiating a thousand lights of compassion; Expanding the Victorious Mother's lotus, blooming in all directions; I pay homage to the Anavatapta, the treasure of the sky. Having become accustomed to excellent explanations over limitless eons, Thoroughly understanding the meaning of the Victorious Mother's ornaments, Teaching without comparison through compassion, I offer stainless homage to the lotus feet of the noble Sons of the Victors. Having crossed to the other shore of the limitless ocean of scriptures, Spreading the feast of excellent explanations to limitless beings, Expanding the teachings in limitless directions, Victorious is the limitless chief son of the Victors, Buton (Bu-ston Rin-chen grub, 布敦仁欽珠, 1290-1364, a master of the Sakya school of Tibetan Buddhism). Whose intelligence is vaster than the expanse of the sky, Therefore, he fully comprehends the definitive meaning of the scriptures; Able to give up even his life for the sake of the sacred Dharma, I bow to the supreme Lama known as Dolpopa (Dol-po-pa Shes-rab rgyal-mtshan, 多波·喜饒堅贊, 1292-1361, a master of the Jonang school). Although there are extensive explanations of the meaning of this treatise by powerful scholars, Like the ocean within a hoofprint, It is extremely difficult for the minds of others to contain it. Therefore, I will compile the excellent explanations of Tibetan and Chinese scholars, Mostly clear and complete, Into this Explanation Combined 'Dispelling the Darkness of the Mind', For which my mind has been greatly longing for a long time. Limitless wisdom, compassion, and power...

མངའ་བ་ཡི། །རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་བླ་ མའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས། །བདག་བློའི་རྨོངས་པ་མཐའ་དག་རབ་བསལ་ནས། །འདི་ལ་ཡང་ དག་ཞུགས་པ་མྱུར་གྲུབ་མཛོད། །ལེགས་པར་བརྟགས་ན་ཚིག་བཞིའི་དོན་ལ་ཡང་། །ཡིད་ བརྟན་མེད་པར་མཁས་པར་རློམ་པ་ཡི། །སྐྱེ་བོ་དག་གིས་ཕྲག་དོག་ཆུ་འཛིན་གྱིས། །ལེགས་ བཤད་ཟླ་འོད་སྒྲིབ་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་ཐུགས་རྗེས་བརླན་པ་དེས། སེམས་ཅན་མགོན་ མེད་པ་ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཐག་པ་རྣམས་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར་དུ་རབ་ཏུ་བརྩོན་པས་ཚོགས་གཉིས་ སྒྲུབས་ཏེ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ས་བརྙེས་པར་མཛད་དེ། འཁོར་ལོ་རིམ་པ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ 1-4 བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གསུངས་ཤིང་དེ་རྣམས་ལས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་རང་སྤྱིའི་ མཚན་ཉིད་བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་སྟོན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ ལོ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་སོགས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་རྣམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ལ། དེ་ རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་བཞིར་གྲགས་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་སྙིང་པོའི་དོན་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་དབུ་མ་རིགས་ ཚོགས་མཛད་དེ། རྩ་ཤེས། སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ། ཞིབ་མོ་རྣམ་འཐག རྩོད་བཟློག ཐ་སྙད་གྲུབ་པ་སྟེ་དྲུག་ལས་ཕྱི་མ་བོད་དུ་མ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་སྙིང་པོའི་དོན་ ནི་ཀུན་རྫོབ་འདི་ཀུན་དཔྱད་ན་བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་ བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་སྟེ་ཆད་སྟོང་མིན་ཅིང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ ཅན་ཞིག་སྟེ་བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་བོས་ཡུམ་བསྡུས་ པའི་གཙོ་བོའི་དོན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་བསྡུས་ནས་སྟོན་པ་བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུར་གྲགས་པ་ མཛད་དེ། རྟེན་དང་དབང་དུ་བྱ་བ་དང་། །ལས་ནི་སྒོམ་པ་དང་བཅས་པ། །རབ་དབྱེ་རྟགས་ དང་ལྟུང་བ་དང་། །ཕན་ཡོན་བཅས་པར་ཡང་དག་བརྗོད། །ཅེས་ཏེ། རྟེན་ནི་སྟོན་པ་སངས་ རྒྱས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཟབ་མོ་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་དུ་བྱ་བ་ནི་བྱང་སེམས་ ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ཏེ། གང་གི་ཆེད་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་འདི་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །ལས་ནི་ བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་དང་སྤྱོད་པ་སྟེ་བྱང་སེམས་ཡུམ་ལ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་པའོ། །སྒོམ་པ་ནི་རྣམ་པར་ རྟོག་པའི་རྣམ་གཡེང་བཅུའི་གཉེན་པོར་བསྒོམ་ཚུལ་བཅུའོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་སྟོང་ཉིད་ བཅུ་དྲུག་གོ །རྟགས་ནི་འདིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་རྟགས་སམ་མཚན་མ་སྟེ། བདུད་ལས་ ཀྱི་རྟགས་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་རྟགས་གཉིས་དང་། ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་དམིགས་ཏེ་དམ་པའི་ཆོས་ སྤོང་བ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་ལས་བསགས་ཏེ་ངན་སོང་དུ་ལ

【現代漢語翻譯】 祈願具足權威的諸佛菩薩及上師聖眾， 徹底消除我等心識的愚昧， 愿我等迅速成就對甚深般若的正確證悟。 若能善加觀察，即使是四句之義， 對於那些不具信心，自詡聰慧之人， 愿其嫉妒如烏雲般，莫遮蔽殊勝正法的明月之光。 我等之導師，釋迦王佛，以大悲滋潤， 為救護無依無靠、極度困苦之眾生， 精勤積聚二資糧，證得普賢之果位。 以三轉法輪之方式，宣說了八萬四千法蘊， 其中，尤以宣說諸法自相共相皆無真實自性的無相法輪最為殊勝， 如廣、中、略般若經等。 為解釋這些經的意趣，有四大車軌之說： 聖者龍樹（Nagarjuna）以闡釋佛母般若波羅蜜多心要義理為主，造了中觀理聚論， 即《根本慧論》、《七十空性論》、《六十正理論》、《精研磨品》、《回諍論》、《方便論》，后一論未譯成藏文。 其中，心要之義是指，若能如理觀察一切世俗現象，則會發現其皆無真實自性，此乃法性本自光明，非斷滅空，且具足不可思議之功德，此即如來藏（Tathagatagarbha）。 論師陳那（Dignaga）將《佛母經》之要義歸納為三十二頌，著成《八千頌攝義》， 即：『所依及所為，事業與修習，差別與體相，衰損及利益，皆當如實說。』 其中，所依是指導師佛陀（Buddha），其為開示甚深般若之因。 所為是指菩薩（Bodhisattva）等眷屬，乃為此等眾生而宣說此法。 事業是指行為、作用和修行，即菩薩應如何修持般若。 修習是指對治十種散亂的十種修習方式。 差別是指十六空性。 體相是指通過此可證悟之體相或特徵，即魔業之相和不退轉之相。 衰損是指過患，即捨棄正法等，由此積聚惡業，墮入惡趣。

【English Translation】 May the assemblies of victorious Buddhas, Bodhisattvas, and Gurus, possessing authority, Completely dispel all the darkness of my mind, And may I swiftly accomplish the correct realization of this profound Prajna. If one examines well, even the meaning of four lines, For those who lack faith and boast of being wise, May their jealousy, like clouds, not obscure the moon-like light of the excellent teachings. Our teacher, the King of the Shakyas, moistened with compassion, To protect sentient beings who are helpless and extremely distressed, Diligently accumulated the two accumulations and attained the state of Samantabhadra (All-Good). Through the three turnings of the wheel of Dharma, he spoke of the eighty-four thousand collections of teachings, And among them, the wheel of Dharma of no characteristics, which teaches that the general and specific characteristics of phenomena lack true nature, is particularly supreme, Such as the extensive, intermediate, and concise Prajnaparamita Sutras. To explain the intention of these sutras, there are said to be four founding chariot ways: The noble Nagarjuna, focusing on explaining the essential meaning of the Mother of the Buddhas, composed the Madhyamaka collections of reasoning, Namely, the Root Wisdom, Seventy Stanzas on Emptiness, Sixty Stanzas on Reasoning, Thorough Investigation, Refutation of Objections, and Treatise on Valid Cognition; the last one was not translated into Tibetan. Among them, the essential meaning is that if one examines all conventional phenomena, they are found to lack true nature; this is the nature of reality, naturally luminous, not nihilistic, and possessing inconceivable qualities, which is the Tathagatagarbha (Buddha-nature). Master Dignaga summarized the essential meaning of the Mother Sutra into thirty-two verses, composing the Compendium of the Eight Thousand Stanzas, Namely: 'The basis and the purpose, the activity and the practice, the distinctions and the characteristics, the decline and the benefits, all should be truly stated.' Among them, the basis is the teacher, the Buddha, who is the reason for teaching the profound. The purpose is the retinue of Bodhisattvas, etc., for whom this Dharma is taught. The activity is the action, function, and conduct, i.e., how a Bodhisattva should practice the Prajna. The practice is the ten ways of practicing as antidotes to the ten distractions of conceptual thought. The distinctions are the sixteen emptinesses. The characteristics are the characteristics or signs by which one realizes, i.e., the signs of demonic activity and the signs of non-retrogression. The decline is the faults, i.e., abandoning the holy Dharma, etc., thereby accumulating negative karma and falling into the lower realms.

ྟུང་བ་དང་མཚན་ 1-5 མར་འཛིན་པས་སྤྱོད་པ་དུག་དང་བཅས་པའོ། །ཕན་ཡོན་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ་སྟོང་གསུམ་རིན་པོ་ ཆེས་བཀང་ནས་སྦྱིན་པ་བྱས་པ་བས་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་སོགས་སོ། །དེ་དག་ ནི་སློབ་དཔོན་དཀོན་མཆོག་འབངས་ཀྱི་དགོངས་པའོ། ། ཡུམ་གསུམ་གཞུང་འགྲེལ་གནོད་འཇོམས་ཞེས་པ་བམ་པོ་ཉེར་བདུན་ཡོད་པ་འདི་ གཅིག་ཏུ་བགྲང་སྟེ་ཡུམ་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་སྒོ་གསུམ་རྣམ་གྲངས་བཅུ་གཅིག་གིས་བསྡུས་ ནས་སྟོན་ཏེ། གླེང་གཞིས་སྐབས་ཕྱེ་ནས། (གཞུང་འགྲེལ་བཤད།)ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་ པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་པས་ཡུམ་གྱི་དོན་ཐམས་ ཅད་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་སྒོ། དེ་ནས་རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུའི་བར་ འབྲིང་དུ་བསྟན་པའི་སྒོ། དེ་ནས་མཇུག་རྫོགས་ཀྱི་བར་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་སྟེ་སྒོ་གསུམ་ མོ། །རྣམ་གྲངས་བཅུ་གཅིག་ནི། དང་པོ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ནས་རབ་འབྱོར་ གྱིས་བཤད་པ་གཅིག བརྒྱ་བྱིན་ལ་བཀའ་སྩལ་པ་གཉིས། རབ་འབྱོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ་ བཞི། བྱམས་པ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ་གཉིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་ནས་ཡོངས་སུ་གཏད་ པ་རྣམས་སོ། །འདི་དབྱིག་གཉེན་གྱི་གཞུང་འགྲེལ་ཡིན་ཞེས་བཅོམ་རལ་དང་ཆོས་རྗེ་ཀུན་ མཁྱེན་པ་གསུངས་ཤིང་། བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེའང་ཕུགས་ཀྱིས་དེར་བཞེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ འབུམ་འགྲེལ་གནོད་འཇོམས་དང་ཡུམ་གསུམ་གཞུང་འགྲེལ་གནོད་འཇོམས་མ་ཕྱེད་(གནོད་ འཇོམས་ཊཱིཀ་གསུང་སྒྲོས་གཉིས་སུ་བལྟའོ། །)སྣང་ངོ་། །(གནས་དྲུག་པ་)ཁ་ཅིག་ཡུམ་གསུམ་འགྲེལ་པ་གནོད་འཇོམས་ འདི་ཌཾཤྟ་སེ་ནས་མཛད་ཅིང་། འབུམ་འགྲེལ་རྒྱལ་བོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེ་བཙན་གྱིས་མཛད་པར་ གསལ་ཟེར་རོ། །རྒྱལ་བ་བྱམས་པས་ཡུམ་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ ཀྱིས་བསྡུས་ནས་སྟོན་པ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་མཛད་དེ། དེ་ཡང་ཡུམ་གྱི་དོན་རྣམས་ཟབ་ཅིང་ 1-6 རྒྱ་ཆེ་བས་འཇུག་པ་པོའི་གང་ཟག་ཕལ་ཆེར་འགྲོན་པོ་ཕྱོགས་བསླད་པ་ལྟར་རྨོངས་པར་གྱུར་ པར་གཟིགས་ནས་ཡུམ་གྱི་དོན་རྟོགས་དཀའ་བ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་འདི་མཛད་ དེ། དེས་ན་འདི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་གྱི་མདོ་རྣམས་ནི་འདི་ལ་ལྟོས་ན་མན་ངག་ མིན་ཏེ་འཇུག་པ་པོས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་བྱེད་མིན་གྱི་ཡུན་རིང་མོས་གོ་བ་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱི་ ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་བཞི་པོ་འདིས་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་དང་འདྲ་བར་ཡུམ་གྱི་ དགོངས་པ་འགྲེལ་པའི་ཚུལ་འགྲེལ་པ་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྲོལ་འབྱེད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ ཆོས་རྗེ་བུ་སྟོན་གསུངས་ཏེ་སྒྲ་བཤད་དུ་སྣང་ངོ་། །ཡང་ན་ཤིང་རྟ་སོང་རྗེས་སུ་མིག་མེད་པ

【現代漢語翻譯】 墮罪和名稱： 執著於我，行為便與毒藥無異。利益是果報，勝過用充滿三千世界的珍寶進行佈施，因為修持般若波羅蜜多能積累更大的福德等等。這些是學誠大師（Dkon mchog 'Bangs）的觀點。 《三部般若經論釋·摧魔》（Yum gsum gzhung 'grel gnod 'joms）共有二十七卷，將其視為一體，以三種方式、十一種類別概括地闡述了般若的含義。通過開篇的討論來區分章節。（論釋的講解）夏瑞子（Shāri'i bu），對於那些想要以一切方式完全證悟一切法的菩薩摩訶薩，應當修學般若波羅蜜多。因此，般若的含義被概括地展示出來，這是概括展示之門。從那之後，直到善現（Rab 'byor）品之間，是中等展示之門。從那之後，直到結尾，是廣 विस्तृत展示之門，這便是三種門徑。 十一種類別是：首先是對夏瑞子（Shāri'i bu）的教誨；然後是善現（Rab 'byor）的闡述；對帝釋（brgya byin）的教誨有兩種；對善現（Rab 'byor）的教誨有四種；對彌勒（Byams pa）的教誨有兩種；以及對阿難（Kun dga' bo）的教誨並完全交付等等。有人說這是世親（Dbyig gnyen）的論釋，降巴仁波切（Bcom ral）和法王一切智（Chos rje kun mkhyen pa）都這樣說過。布頓仁波切（Bu ston rin po che）也從根本上認同這一點。然而，《十萬頌般若經釋·摧魔》（'Bum 'grel gnod 'joms）和《三部般若經論釋·摧魔》（Yum gsum gzhung 'grel gnod 'joms）似乎沒有區分開來（《摧魔》的註釋被視為兩種口述傳承）。（第六處）有些人說，《三部般若經釋·摧魔》（Yum gsum 'grel pa gnod 'joms）是達摩西那（Ḍaṃṣṭa se）所著，而《十萬頌般若經釋》（'Bum 'grel）是國王赤松德贊（Khri srong lde btsan）所著。 彌勒（Byams pa）佛陀創作了《現觀莊嚴論》（mngon rtogs rgyan），通過八種現觀來概括地展示般若的全部含義。這是因為他看到般若的含義深奧而廣闊，大多數進入者都像迷路的客人一樣感到困惑，因此爲了讓人們輕鬆理解般若的含義，他創作了此論。因此，這是一部口訣教授的論著，如果與此相比，經部就不是口訣教授，因為進入者不能輕易理解，只能通過長時間的熏修才能產生理解，法友如是說。因此，這四部論著就像車軌一樣，開創了解釋般若意趣的先河，無需依賴其他論釋即可開創先河，法王布頓（Chos rje bu ston）如是說，這似乎是一種詞源解釋。或者說，就像車子駛過後，沒有眼睛的人...

【English Translation】 Defilements and Names: Attachment to self is like engaging with poison. The benefit is the result, which is greater merit than giving offerings filling three thousand worlds with jewels, because practicing the Prajñāpāramitā accumulates greater merit, and so on. These are the views of Master Konchok Bang (Dkon mchog 'Bangs). The 'Commentary on the Three Mothers Sutra: Destroyer of Harm' (Yum gsum gzhung 'grel gnod 'joms), consisting of twenty-seven volumes, is considered as one, summarizing all the meanings of the Prajñāpāramitā in three ways and eleven categories. Chapters are distinguished through introductory discussions. (Explanation of the commentary) Shariputra (Shāri'i bu), for those Bodhisattva-Mahasattvas who wish to fully awaken to all dharmas in all ways, they should train in the Prajñāpāramitā. Therefore, the meaning of the Prajñāpāramitā is shown in summary, this is the door of summary presentation. From then until the chapter of Subhuti (Rab 'byor), it is the door of intermediate presentation. From then until the end, it is the door of extensive presentation, these are the three doors. The eleven categories are: first, the teachings to Shariputra (Shāri'i bu); then the explanations by Subhuti (Rab 'byor); two teachings to Indra (brgya byin); four teachings to Subhuti (Rab 'byor); two teachings to Maitreya (Byams pa); and the teachings to Ananda (Kun dga' bo) and complete entrustment, and so on. Some say that this is the commentary of Vasubandhu (Dbyig gnyen), so said Jampa Rinpoche (Bcom ral) and Dharma Lord Omniscient (Chos rje kun mkhyen pa). Buton Rinpoche (Bu ston rin po che) also fundamentally agrees with this. However, the 'Commentary on the Hundred Thousand Verse Prajñāpāramitā: Destroyer of Harm' ('Bum 'grel gnod 'joms) and the 'Commentary on the Three Mothers Sutra: Destroyer of Harm' (Yum gsum gzhung 'grel gnod 'joms) do not seem to be distinguished (the commentary 'Destroyer of Harm' is regarded as two oral transmissions). (Sixth place) Some say that the 'Commentary on the Three Mothers Sutra: Destroyer of Harm' (Yum gsum 'grel pa gnod 'joms) was written by Dharmasena (Ḍaṃṣṭa se), and the 'Commentary on the Hundred Thousand Verse Prajñāpāramitā' ('Bum 'grel) was written by King Trisong Detsen (Khri srong lde btsan). Buddha Maitreya (Byams pa) composed the 'Ornament of Clear Realization' (mngon rtogs rgyan), summarizing and showing all the meanings of the Prajñāpāramitā through eight clear realizations. This is because he saw that the meanings of the Prajñāpāramitā are profound and vast, and most entrants become confused like lost travelers, so in order to easily understand the difficult meanings of the Prajñāpāramitā, he composed this treatise. Therefore, this is a treatise of oral instructions, and if compared to this, the sutras are not oral instructions, because entrants cannot easily understand them, but only generate understanding through long-term cultivation, so said Dharma Friend. Therefore, these four treatises, like the tracks of a chariot, pioneer the way of explaining the intent of the Prajñāpāramitā, pioneering without relying on other commentaries, so said Dharma Lord Buton (Chos rje bu ston), this seems to be an etymological explanation. Or, like a chariot has passed, a person without eyes...

་ རྣམས་ཕྱིན་ཡང་གཡང་དུ་ལྟུང་བའི་འཇིགས་པ་མེད་པ་ལྟར་རྒྱལ་བ་བྱམས་པ་སོགས་ཀྱིས་ མཛད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཕགས་པའི་མིག་མ་ཐོབ་པ་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱིས་ཞུགས་ པས་ལམ་བདེ་བར་བགྲོད་ནས་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བས་དེ་སྐད་ཟེར་རམ་སྙམ་མོ། །དེ་རྣམས་ ལས་རྒྱལ་བ་བྱམས་པས་མཛད་པའི་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་འགྲེལ་ཆུང་དོན་གསལ་བ་དང་ བཅས་པ་ནི་འདིར་གང་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སོ། ། འདི་འཆད་པ་ལ་གསུམ། སྒྱུར་བྱེད་ལོཙྪ་བས་བཀོད་པའི་མཚན་དོན་སོགས་བཤད། རྩོམ་བྱེད་མཛད་པ་པོས་བཀོད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཉིད་བཤད། བོད་ཡུལ་དུ་གང་གིས་བཀོད་ པའི་འགྱུར་བྱང་རྣམས་བཤད་པའོ། ། ༄། །སྒྱུར་བྱེད་ལོཙྪ་བས་བཀོད་པའི་མཚན་དོན་སོགས་བཤད། དང་པོ་ལ་གསུམ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཚན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་མཚན་ དགོད། གཞུང་ཚིག་ལ་སྒྲོ་སྐུར་སྤང་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་བམ་པོ་དགོད། འགྱུར་མཐར་ཕྱིན་པའི་ ཡན་ལག་ཏུ་ལོཙྪ་བའི་ཕྱག་མཆོད་དགོད་པའོ། ། ༈ བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཚན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་མཚན་དགོད་པ། དང་པོ་ནི། རྒྱ་གར་ཞེས་པ་ནས་འགྲེལ་པ་ཞེས་པའི་བར་ཏེ། འདི་ལ་མཚན་གྱི་ངོ་བོ། མཚན་འདོགས་པའི་རྒྱུ། བཏགས་པའི་དགོས་པའོ། ། ༈ མཚན་གྱི་ངོ་བོ། དང་པོ་ནི། རྒྱ་གར་ཞེས་ཏེ། རྒྱ་དཀར་ 1-7 ནག་གཉིས་ལས་དཀར་པོའི་སྐད་ཅེས་འདུལ་དཀར་གསུངས་པ་ནི་ཡི་གེ་ལ་མ་ཞུགས་པའི་ བཤད་པ་ཡིན་ལ། རྒྱ་གར་ལ་བ་ཧེར། ཕྱི་རོལ་ལ་བ་ཧིར་ཟེར་བས་དེ་གཉིས་སྒྲ་མཚུངས་པ་ ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་བོད་ཡུལ་ལས་ཕྱིར་གར་བའམ་བོད་ཀྱི་རི་སྤོས་རྒྱ་ལྟ་བུ་ལས་གར་བས་(ཆུ་མིག་ པ་)ཞེས་གཙང་འབྲེ་སོགས་ཟེར་བའང་རྒྱ་གར་ཞེས་པ་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་སྒྲ་ཡིན་ ན་དེ་ལྟར་རུང་བར་མངོན་མོད། འོན་ཀྱང་རྒྱ་གར་ནི། ཕྲེང་རྒྱུད་ལས། མཉན་ཡོད་གནས་ བཅས་ཙམ་པ་ཀ ། ཝ་ར་ཎ་སི་ཡངས་པ་ཅན། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནི་དྲུག་པ་སྟེ། །འདི་དག་གྲོང་ ཁྱེར་ཆེན་པོར་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་མཉན་ཡོད་ལ་སོགས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་སོགས་ ཡོད་པ་འཕགས་པའི་ཡུལ་ཏེ། (དུས་འཁོར་ལས་བཤད།)དེ་ལ་དེ་སྐད་ཟེར་བའང་བཤད་རྒྱུ་མེད་པ་ འདོད་རྒྱལ་པའི་སྒྲ་སྟེ་ཡལ་འདབ་ཅན་ལ་ཤིང་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡུལ་དེར་མཁས་པ་རྣམས་ ལ་གྲགས་པའི་སྐད་ལ། སཾ་སྐྲི་ཏ། ཨ་བ་སྦྲཾ་ཤ་ཟུར་ཆག་གི་སྐད། བྲ་སྐྲི་ཏ་རང་བཞིན་པའི་ སྐད། བི་ཤ་ཙི་ཀ་ཤ་ཟའི་སྐད་དམ། རྒྱ་མཚོ་མཐའི་སྐད་དང་ལྔ་ལས། སྐབས་འདིར་སཾ་སྐྲི་ཏ་ ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྐད་དུའམ་སྐད་ལ་བསྟན་བཅོས་འདིའི་མིང་ནི་ཨ་བྷི་ནས་བྲིཏྟི་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ཡང་གཞུང་གི་སྐབས་སུ་དུ་དང་སུ་ཞེས་སོགས་བྱུང་བ་ལ་ཞེས་བཤད་བདེ་ན་དེར་བཤད་ པར་བྱ་སྟེ། སྨྲ་སྒོ་ལས། དུ་ལ་སོགས་པ་ལ་དང་མཐུན་ཞེས་སོ། །དེས་མཚོན་ནས་ལ་ཡང་ད

【現代漢語翻譯】 就像那些已經到達彼岸，卻不會墮入深淵的人一樣，凡夫俗子們跟隨彌勒佛等聖者所著的論典，即使沒有獲得聖者的智慧之眼，也能安穩地行走在菩提道上，最終到達目的地。你們是這樣認為的嗎？在這些論典中，彌勒佛所著的《現觀莊嚴論》及其註釋，即《略釋》，將是此處所要講解的法。 講解此論典分為三個部分：譯師所著的名稱意義等；作者所著的論典本身；以及在藏地翻譯此論典的譯者所作的譯跋。 首先，講解譯師所著的名稱意義等。 第一部分分為三個方面：爲了便於理解論典的名稱而立名；爲了避免對經文的歪曲而設立章節；爲了圓滿完成翻譯而設立譯師的禮敬文。 爲了便於理解論典的名稱而立名： 首先，從『印度』到『註釋』。這部分包括名稱的本體、名稱的由來以及命名的目的。 名稱的本體： 首先是『印度』。相對於漢地，『印度』指的是白色地區的語言，這是一種沒有文字記載的說法。在印度，『baher』指的是外部，『bahir』指的是外部，這兩個詞只是發音相似。因此，有人說，『從藏地向外延伸的地方』，或者『像藏地的瑞斯嘉布山一樣延伸的地方』（指泉水），如果『印度』這個詞是具有解釋意義的詞語，那麼這樣說是可以的。然而，『印度』，正如《時輪金剛》中所說：『如經中所說，舍衛城、瞻波、瓦拉納西、廣嚴城、王舍城是六大城市。』，擁有舍衛城等城市的聖地，被稱為『印度』。對此，沒有什麼可說的，這只是一個隨意的稱謂，就像稱有樹枝的東西為樹一樣。在那個地方，學者們所使用的語言有五種：梵語（saṃskṛta）、阿瓦巴朗夏語（apabhraṃśa，梵語的變體）、俗語（prākṛta，自然的語言）、毗舍遮語（paiśācī，食肉者的語言）或海邊語言。在這裡，指的是梵語（saṃskṛta，完善的語言）。用梵語（saṃskṛta，完善的語言）來說，這部論典的名字是《阿毗達磨耶阿毗薩瑪耶阿朗迦羅迦日迦》（Abhisamayālaṃkārakārikā）。在講解經文時，如果出現『du』和『su』等詞，爲了便於解釋，將在那裡進行解釋。《聲明論》中說：『du』等詞與『la』相似。以此類推，『la』也一樣。

【English Translation】 Just as those who have reached the other shore do not have the fear of falling into the abyss, ordinary beings, following the treatises composed by Maitreya and other victors, even without obtaining the eye of wisdom of the noble ones, can safely walk the path to enlightenment and eventually reach their destination. Do you think so? Among these treatises, the 'Ornament of Clear Realization' composed by Maitreya, along with its commentary, the 'Concise Explanation,' will be the Dharma to be explained here. Explaining this treatise is divided into three parts: explaining the meaning of the title composed by the translator; explaining the treatise itself composed by the author; and explaining the colophon composed by the translators who translated this treatise in Tibet. First, explaining the meaning of the title composed by the translator. The first part is divided into three aspects: establishing the title to easily understand the treatise; establishing the chapters to avoid distortion of the text; and establishing the translator's salutation to complete the translation perfectly. Establishing the title to easily understand the treatise: First, from 'India' to 'commentary.' This part includes the essence of the title, the origin of the title, and the purpose of naming. The essence of the title: First is 'India.' Compared to China, 'India' refers to the language of the white region, which is an undocumented statement. In India, 'baher' refers to the outside, and 'bahir' refers to the outside, these two words are only similar in pronunciation. Therefore, some say, 'the place extending outward from Tibet,' or 'the place extending like the Mount Resgyapu of Tibet' (referring to the spring), if the word 'India' is a word with explanatory meaning, then it is acceptable to say so. However, 'India,' as stated in the Kalachakra: 'As stated in the sutras, Shravasti, Champa, Varanasi, Vaishali, and Rajagriha are the six great cities.', the holy land with cities such as Shravasti is called 'India.' There is nothing to say about this, it is just an arbitrary term, like calling something with branches a tree. In that place, the languages ​​used by scholars are five: Sanskrit (saṃskṛta), Apabhramsa (a variant of Sanskrit), Prakrit (the natural language), Paishachi (the language of meat-eaters), or the language of the seaside. Here, it refers to Sanskrit (saṃskṛta, the perfected language). In Sanskrit (saṃskṛta, the perfected language), the name of this treatise is Abhisamayālaṃkārakārikā. When explaining the text, if words such as 'du' and 'su' appear, they will be explained there for easy explanation. The 'Statement Treatise' says: 'du' and other words are similar to 'la.' By analogy, 'la' is also the same.

ུ་ སོགས་སུ་བདེ་ན་དེར་བཤད་པར་བྱའོ། །བོད་ནི་ཁ་བ་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཏེ་འདོད་རྒྱལ་པའི་སྒྲར་ བཞེད་ལ། དེ་ལ་བོད་དང་བོད་ཆེན་གཉིས་ཏེ་དབུས་གཙང་དང་ཁམས་ལ་རིམ་བཞིན་ཟེར་ རོ། །སྤྱིར་དེ་གཉིས་ཀ་ལ་བོད་ཟེར་བས་བོད་ཡུལ་གྱི་མིའི་སྐད་དུའམ་སྐད་ལ། བསྟན་བཅོས་ འདིའི་མིང་ཤེས་རབ་ནས་འགྲེལ་པ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་བསྒྱུར་བ་དང་བཤད་པ་གཉིས་ ལས། དང་པོ་ནི། ཨ་བྷི་ས་མ་ཡ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ། ཨ་ལཾ་ཀ་ར་ནི་རྒྱན། ནཱ་མ་ནི་ཞེས་ བྱ་བ། པྲ་ཛྙཱ་པཱ་ར་མི་ཏ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། ཨུ་པ་དེ་ཤ་ནི་མན་ངག ཤཱསྟྲ་ནི་ 1-8 བསྟན་བཅོས། བྲིཏྟི་ནི་འགྲེལ་པ་སྟེ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་བསྒྱུར་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ཞེས་པར་ སྣང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ལ་བདུན་ལས། དང་པོ་ཤེར་ཕྱིན་ཞེས་པ་བཤད་ན། ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་རབ་ཏུ་ རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བློ་སྟེ་དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་དུ་རུང་ཞིང་། སྒྲ་དོན་ནི་བློ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ རབ་བམ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་ཤེས་རབ་སྟེ་གནད་ཀྱི་ཟླ་འོད་དུ་རབ་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ ལ་ཞེས་དང་། ཤནྟིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་ རབ་(དག་ལྡན་)ཅེས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རབ་ཀྱི་མུ་མཐར་སོན་པའོ། །ཞེས་པ་སེང་བཟང་ གི་དགོངས་པའོ། །རྒྱས་པར་འོག་ཏུ་སྟོན་ཏོ། ། གཉིས་པ་མན་ངག་ནི། ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་མྱུར་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་ ཆོས་བཤེས་སོ། །ཚེགས་ཆུང་ངུས་དགོས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པའམ་སྦས་པ་ལྟ་བུའི་དོན་ གསལ་བར་བྱེད་པས་མན་ངག་ཅེས་རིམ་བཞིན་འབྲེ་ཁྱུང་འཆད་དེ། རྒྱ་ཕིབས་འགེལ་བའི་ མན་ངག་དང་གཏེར་གྱི་ཁ་བྱང་བཞིན་ཞེས་བུ་སྟོན་གསུངས་སོ། ། གསུམ་པ་བསྟན་བཅོས་ལ་གསུམ་ལས། ནང་རིག་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ གདུལ་བྱའི་སེམས་ཉོན་མོངས་ཅན་ལས་བསླབ་པ་གསུམ་ཅར་རམ་གང་རུང་ཅན་དུ་འཆོས་ ཤིང་ཉོན་མོངས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ངན་འགྲོ་དང་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་བྱེད་ཀྱི་བསྟན་ བཅོས་སོ། །བཀའ་མིན་པའི་ནང་རིག་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ མིན་པའི་རྩོམ་པ་པོ་རྣམ་གཡེང་མེད་པའི་ཡིད་ཅན་གྱིས་བཀའི་དོན་བཤད་པ་ཐར་བ་ཐོབ་ པའི་ལམ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླར། གང་ཞིག་རྒྱལ་བ་སྟོན་པ་ འབའ་ཞིག་གི ། དབང་བྱས་(ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་སོགས་པའི་)རྣམ་གཡེང་མེད་ཡིད་ཅན་གྱིས་བཤད། 1-9 ། ཐར་བ་ཐོབ་པའི་ལམ་དང་རྗེས་མཐུན་པ། །དེ་ཡང་དྲང་སྲོང་བཀའ་བཞིན་སྤྱི་བོས་བླང་། ། ཞེས་སོ། །ལུས་ངག་ཡིད་དྲང་བོར་གནས་ཤིང་སྲོང་བས་དྲང་སྲོང་ཞེས་སྒྲ་སྦྱོར་བམ་གཉིས་ ལས་ཏེ་འདིར་ནི་སངས

【現代漢語翻譯】 等等安樂，就在那裡講述。西藏是雪域，被認為是隨意的稱謂。它分為西藏和衛藏兩部分，分別指衛藏和康區。一般來說，兩者都被稱為西藏，因此，用藏語或西藏人的語言，這部論著的名稱是《現觀莊嚴論》。 其中分為翻譯和解釋兩部分。首先，梵語Abhisamaya意為現觀，Alankara意為莊嚴，Nama意為名為，Prajnaparamita意為般若波羅蜜多，Upadesha意為竅訣，Shastra意為論著，Vritti意為解釋。按照順序翻譯，應為《現觀莊嚴般若波羅蜜多竅訣論釋》。 第二部分分為七個方面。首先解釋'般若波羅蜜多'：智慧是能徹底辨別諸法的智慧，這是它的定義。字面意思是，在所有智慧中，它是最殊勝的，因此稱為智慧，如關鍵的月光般，最殊勝的智慧是智慧。寂天菩薩說，因為專注空性，所以最殊勝的智慧是智慧（具足）。'波羅蜜多'意為到達圓滿的盡頭。這是獅子賢的觀點，將在下文詳細闡述。 第二，竅訣：能迅速理解應知之境，這是法友的觀點。以極小的努力成就廣大的利益，或者揭示隱藏的意義，這被稱為竅訣，如次第的འབྲེ་ཁྱུང་所說。如安裝屋頂的竅訣和寶藏的目錄，這是布頓大師所說。 第三，關於論著，分為三類：內明論著的定義是，將所化眾生的心從煩惱中調伏，使其具足三學中的任何一學，並從煩惱的果報——惡趣和輪迴的痛苦中解救出來的論著。非佛語的內明論著的定義是，由非圓滿正等覺的作者，以無散亂的心，解釋佛語的意義，與獲得解脫的道路相符的論著。《寶性論》中說：'誰以佛陀為唯一導師，以無散亂的心解釋，與解脫道相符，此賢者之語，亦應如佛語般頂戴。' 語源學上說，身語意正直安住，故稱正直者為仙人，出自《聲明二品》，這裡指的是佛陀。

【English Translation】 It is comfortable to explain there. Tibet is the land of snow, which is considered an arbitrary name. It is divided into two parts: Tibet and Great Tibet, referring to Ü-Tsang and Kham respectively. Generally, both are called Tibet, so in Tibetan or the language of the Tibetan people, the name of this treatise is 'Ornament of Clear Realization'. It is divided into two parts: translation and explanation. First, Abhisamaya (Sanskrit) means clear realization, Alankara (Sanskrit) means ornament, Nama (Sanskrit) means named, Prajnaparamita (Sanskrit) means Perfection of Wisdom, Upadesha (Sanskrit) means key instruction, Shastra (Sanskrit) means treatise, and Vritti (Sanskrit) means commentary. Translated in order, it should be 'Commentary on the Treatise on the Key Instructions of the Perfection of Wisdom, Ornament of Clear Realization'. The second part is divided into seven aspects. First, explain 'Perfection of Wisdom': Wisdom is the intellect that thoroughly distinguishes all phenomena, which is its definition. The literal meaning is that among all wisdoms, it is the most supreme, therefore it is called wisdom, like the key moonlight, the most supreme wisdom is wisdom. Shantideva said that because it focuses on emptiness, the most supreme wisdom is wisdom (endowed). 'Paramita' means reaching the end of perfection. This is the view of Lion Good, which will be elaborated below. Second, key instruction: It enables one to quickly understand the object to be known, this is the view of Dharma Friend. Achieving vast benefits with minimal effort, or revealing hidden meanings, this is called key instruction, as said by the successive 'འབྲེ་ཁྱུང་'. Like the key instruction for installing a roof and the directory of treasures, this is what Buton said. Third, regarding treatises, they are divided into three categories: The definition of an inner science treatise is a treatise that tames the minds of disciples from afflictions, making them possess any of the three trainings, and saves them from the results of afflictions—the suffering of bad destinies and samsara. The definition of a non-Buddha-word inner science treatise is an exposition of the meaning of the Buddha's words by a non-fully enlightened author with an undistracted mind, which is in accordance with the path to liberation. The 'Ratnagotravibhāga' says: 'Whoever takes the Buddha as the sole teacher, explains with an undistracted mind, in accordance with the path to liberation, the words of this wise person should also be revered like the Buddha's words.' Etymologically, it is said that one who dwells uprightly in body, speech, and mind is called a sage, from the 'Grammar of Two Sections', here referring to the Buddha.

་རྒྱས་ལ་ཟེར་རོ། ། གཉིས་པ་མཚོན་བྱའི་སྒྲ་བཤད་ནི། སློབ་མ་འཆོས་པའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཏེ། སློབ་ མ་འཆོས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ ནས་ལུས་ངག་ཡིད་ཚོགས་པར་དབྱུང་མི་རུང་བའི་ལས་ལས་བཟློག་ནས་ཚོགས་པར་དབྱུང་ རུང་བའི་ལས་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་དབུས་མཐའི་འགྲེལ་བཤད་དུ་བློ་བརྟན་གྱིས་ སོ། །ཡང་ན་ཤཱསྟྲ་ཞེས་པ་ཕྲལ་ཅིང་བསྣན་ཏེ། ཤཱ་ས་ན་ཞེས་པ་མདོ་སྡེས་ཞེ་སྡང་ཅན་ལྷག་ པའི་སེམས་དང་འདུལ་བས་འདོད་ཆགས་ཅན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དང་མངོན་པས་གཏི་མུག་ ཅན་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཅན་དུ་འཆོས་པས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱིས་གདུལ་བྱའི་སེམས་ཉོན་ མོངས་ཅན་ལས་བསླབ་པ་གསུམ་ལྡན་དུ་འཆོས་ཤིང་ཏཱ་ར་ཎ་སྒྲོལ་བའམ་ཏྲ་ཡ་སྐྱོབ་པ་སྟེ་ ཉོན་མོངས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ངན་འགྲོ་དང་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་པས་བསྟན་བཅོས་ ཏེ་བཀའ་དང་ནང་རིག་པའི་སྡེ་སྣོད་ཀུན་ལ་ཚང་ངོ་། །རྣམ་བཤད་རིགས་པར། ཉོན་མོངས་ དགྲ་རྣམས་མ་ལུས་འཆོས་པ་དང་། །ངན་འགྲོ་སྲིད་ལས་སྐྱོབ་པ་གང་ཡིན་པ། །འཆོས་སྐྱོབ་ ཡོན་ཏན་ཕྱིར་ན་བསྟན་བཅོས་ཏེ། །གཉིས་པོ་འདི་དག་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་མེད། །ཅེས་སོ། ། འདིར་ཁ་ཅིག་བཀའ་བསྟན་བཅོས་མིན་ཞེས་པ་ནོར་ཏེ་རྣམ་བཤད་རིགས་པར། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཉིད་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པའི་ ཚིག་ཏུ་ན་འཆོས་པ་དང་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་སོ། །ཞེས་དང་། དེ་ལྟ་བས་ ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཁོ་ན་དོན་དམ་པར་བསྟན་བཅོས་ཡིན་པས་ཞེས་དང་། ལུང་རྣམ་ འབྱེད་ལས། རྒྱལ་བ་སྟོན་པ་དེ་ཡི་བསྟན་བཅོས་དག །མདོ་དང་ཆོས་མངོན་ཡིན་གསུངས་ 1-10 འདུལ་བ་ནི། །སྟོན་དང་བསྟན་བཅོས་དངོས་ཡིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་དུ་མ་དང་འགལ་ ལོ། །ཁ་ཅིག་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་གཉིས་སུ་འདོད་པ་མི་འཐད་གསུངས་པའང་། བཀའ་ དེ་བསྟན་བཅོས་དངོས་ཡིན་པས་ཞེས་པར་བསམ་པ་སྟེ་བཀའ་མིན་གྱི་བསྟན་བཅོས་དུ་མ་ ཡོད་པས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་མི་འགལ་ལོ། ། གསུམ་པ་མཚན་གཞི་ལ་གསུམ་ལས། ངོ་བོ་ནི་བརྗོད་བྱ་ཁྱད་པར་བསྟོན་པའི་ངག་ཆེན་ པོར་གྱུར་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ། འགྲེལ་ཆེན་(གསེར་)དུ་བསྟན་བཅོས་ནི་ངག་ཆེན་པོ་ཞེས་སོ། ། དེ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཕལ་ཆེར་ནི་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་མིང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཡིན་པས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོར་འདུས་པར་འདོད་ལ། མདོ་སྡེ་པ་ནི་ཆ་ ཤས་རྣམས་རྣ་བའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཚིག་ཡིན་པས་གཟུགས་ཕུང་དུ་འདུས་པར་ འདོད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་མངོན་པ་པ་རྣམས་མིང་ཚིག་གཉིས་ཀའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ འདུ་བྱེད་དང་གཟུགས་ཕུང་གཉིས་ཀར་དུ་འདུས་པར་འདོ

【現代漢語翻譯】 被稱為『རྒྱས་』（rgyas，增長）。 第二，解釋『མཚོན་བྱའི་སྒྲ་』（mtshon bya'i sgra，所詮之聲）的含義：爲了調伏弟子而著的論典，調伏弟子是指通過生起戒律、禪定和智慧的差別，使身語意從不應聚集的業中解脫，並進入可以聚集的業中。正如བློ་བརྟན་（blo brtan，堅定慧）在《中邊分別論》的註釋中所說。或者，將『Śāstra』（論典）分開並新增，『Śāsana』（教法）是指用經藏來調伏嗔恨者，用律藏來調伏貪慾者，用論藏來調伏愚癡者，使他們成為具有戒律、禪定和智慧的學者。因此，三藏調伏眾生的煩惱，使之成為具有三學的人。『ཏཱ་ར་ཎ་』（tā ra ṇa，救度）或『ཏྲ་ཡ་』（tra ya，保護），即從煩惱的果報——惡趣和輪迴的痛苦中救度，因此稱為論典，包括所有的佛語和內明（佛教哲學）的集合。在《釋量論》中說：『調伏所有煩惱敵，救護惡趣與輪迴，調伏救護之功德，故名論典此二者，此二功德他處無。』 這裡有些人說佛語不是論典，這是錯誤的。因為《釋量論》中說：『世尊之語本身，即是論典之體性。』從詞源上講，因為能調伏和救護，所以稱為論典。因此，只有佛陀的教言才是究竟的論典。律藏中說：『勝者導師之論典，經藏論藏與律藏，導師論典真實故。』等等，與許多經文相違背。 有些人認為佛語和論典是二者，這種說法不合理。因為佛語本身就是論典的真實含義，所以認為存在非佛語的論典，因此將二者分開並不矛盾。 第三，關於定義，分為三點：本體是能闡述所詮之特殊意義的偉大言語，即偉大的論述。在《大疏》（金疏）中說：『論典是偉大的言語。』 此外，大多數分別說部認為，論典是意識的對象，因此屬於非相應行法，包含在行蘊中。而經部認為，論典是各個部分成為耳識對象的詞語，因此包含在色蘊中。分別說部的論師們認為，論典是名和句子的自性，因此既包含在行蘊中，也包含在色蘊中。

【English Translation】 It is called 『རྒྱས་』 (rgyas, growth). Second, explaining the meaning of 『མཚོན་བྱའི་སྒྲ་』 (mtshon bya'i sgra, sound that expresses the meaning): The treatises are composed to tame the disciples. Taming the disciples means generating the distinctions of ethics, samadhi, and wisdom, liberating the body, speech, and mind from actions that should not be accumulated, and engaging them in actions that can be accumulated. As བློ་བརྟན་ (blo brtan, Steadfast Intelligence) said in the commentary on the Madhyāntavibhāga (Distinguishing the Middle from the Extremes). Alternatively, separating and adding 『Śāstra』 (treatise), 『Śāsana』 (teaching) means using the Sutra Pitaka to tame those with hatred, using the Vinaya Pitaka to tame those with desire, and using the Abhidhamma Pitaka to tame those with ignorance, making them scholars with ethics, samadhi, and wisdom. Therefore, the Three Pitakas tame the afflictions of sentient beings, making them possessors of the Three Learnings. 『ཏཱ་ར་ཎ་』 (tā ra ṇa, deliverance) or 『ཏྲ་ཡ་』 (tra ya, protection), that is, delivering from the karmic results of afflictions—the sufferings of bad rebirths and samsara—therefore it is called a treatise, encompassing all the Buddha's words and the collection of Inner Science (Buddhist philosophy). In the Pramāṇavārttika (Commentary on Valid Cognition), it says: 'Taming all the enemy afflictions, protecting from bad rebirths and samsara, the merit of taming and protecting, therefore it is called a treatise, these two merits are not found elsewhere.' Here, some say that the Buddha's words are not treatises, which is incorrect. Because the Pramāṇavārttika says: 'The words of the Bhagavan (Blessed One) themselves are the nature of a treatise.' Etymologically, because it tames and protects, it is called a treatise. Therefore, only the Buddha's teachings are ultimately treatises. The Vinaya Pitaka says: 'The Victorious Teacher's treatise, the Sutra Pitaka, the Abhidhamma Pitaka, and the Vinaya Pitaka, are the real Teacher's treatise.' And so on, contradicting many scriptures. Some say that the Buddha's words and treatises are two, which is unreasonable. Because the Buddha's words themselves are the real meaning of a treatise, so thinking that there are treatises that are not the Buddha's words, therefore separating the two is not contradictory. Third, regarding the definition, there are three points: The essence is the great speech that explains the special meaning of what is to be expressed, that is, the great discourse. In the Great Commentary (Golden Commentary), it says: 'A treatise is a great speech.' Furthermore, most Vaibhāṣikas (a school of early Buddhism) believe that a treatise is an object of mental consciousness, therefore it is a non-associated compositional factor and is included in the aggregate of formations. The Sautrāntikas (another school of early Buddhism) believe that the parts of a treatise are words that are objects of ear consciousness, therefore it is included in the aggregate of form. The Abhidharma masters of the Vaibhāṣika school believe that a treatise is the nature of both name and sentence, therefore it is included in both the aggregate of formations and the aggregate of form.

ད་ཅེས་མཛོད་འགྲེལ་པ་འགྲེལ་ བཤད་ལས་སོ། །སེམས་ཙམ་པ་ནི་བློ་བརྟན་གྱིས་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ རྣམ་པར་རིག་པ་རྣམས་ནི་བསྟན་བཅོས་སོ། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་སྒྲའི་ཁྱད་པར་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་རྣམས་བསྟན་བཅོས་ཞེས་ དང་། ཐེག་བསྡུས་བཤད་སྦྱར་དུ་རྐྱང་བ་དང་ཚིགས་སུ་སྦྱར་བའི་སྒྲར་སྣང་བ་འདོད་པའི་ དོན་གྱི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཉན་པའི་རྣམ་པར་རིག་པའི་ཚོགས་སོ་ཞེས་དང་། དེ་ཇི་ ལྟར་བཤད་ཅེ་ན་དེའི་དབང་གིས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་ཞེས་ཉན་པ་པོའི་རྣམ་རིག་ཏུ་ བཙུན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་བཤད་དེ་བློ་བརྟན་ཡང་བཞེད་པར་སྣང་སྟེ། དེ་(བློ་བརྟན་)ཉིད་ ཀྱིས་རྣམ་པར་རིག་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་མཛད་ཅིང་བརྗོད་ཅེ་ན། མཛད་པ་དང་འཆད་པའི་རྣམ་ 1-11 པར་རིག་པ་ལས་ཉན་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་རྣམས་སྐྱེ་བས་འདི་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སོ། ། དབུ་མ་པ་རྣམས་ནི་མདོ་སྡེ་པ་དང་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ཅི་རིགས་པར་འཆད་དོ། ། དབྱེ་ན། བསྟན་བཅོས་ལ་དབྱེ་སྒོ་མང་ཡང་མཆོག་དམན་གྱིས་ཕྱེ་ན། དོན་མེད་དོན་ལོག་དོན་ དང་ལྡན། །ཐོས་རྩོད་སྒྲུབ་པ་ལྷུར་ལེན་དང་། །ངན་གཡོ་སྙིང་བྲལ་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་། །བསྟན་ བཅོས་དྲུག་བྲལ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཅེས་འདོན་པ་ལྟར་ཐ་མ་གསུམ་བཟུང་ངོ་། །དེ་ཡང་དོན་ མེད། ངན་གཡོ། ཐོས་པ་ལྷུར་ལེན་གསུམ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་བྲམ་ཟེའི་གསང་ཚིག་གོ །དོན་ལོག་ སྙིང་མེད། རྩོད་པ་ལྷུར་ལེན་གསུམ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྒྲ་ཚད་དོ། །དོན་ལྡན་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་སྒྲུབ་ པ་ལྷུར་ལེན་གསུམ་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལ་བསྡུ་བར་བཤད་དོ། །བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལྡང་ཚད་ནི། ཡི་གེ་དུ་མ་འདུས་པས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་སྟོན་པའི་སྒྲ་མིང་། དེ་དུ་མ་འདུས་པས་དོན་གྱི་ཁྱད་ པར་ཙམ་སྟོན་པའི་ཚིག དེ་འདུས་པས་འཇུག་ལྡོག་བྱ་བའི་དོན་གཅིག་སྟོན་པས་ངག དེ་ དུ་མ་ལས་འཇུག་ལྡོག་གི་དོན་དུ་མ་སྟོན་པའི་ཤླཽ་ཀ་མང་རབ་སོགས། དེ་དུ་མ་ལས་ལེའུ་ འམ་སྐབས་སོགས། དེ་དུ་མ་ལས་བསྟན་བཅོས་རྫོགས་པར་འགྲུབ་ཅེས་སྤྱན་རས་གཟིགས་ བརྟུལ་ཞུགས་འཆད་དོ་ཞེས་བཅོམ་རལ་ལོ། །བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་ནི། དེ་མི་རིགས་ཏེ་ངག་དང་ ཚིག་ལ་ཁྱད་མེད་ཅིང་ཤུ་ལོག་ནས་ཆོས་ཕུང་གི་བར་ཐམས་ཅད་ཚིག་ཡིན་པས་སོ་གསུངས་ སོ། །འོན་ཀྱང་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མེར་ཚིག་གི་དོན་རྟོགས་པ་མེད་པར་ངག་དང་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་མི་རྟོགས་ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར་ཚིག་བསྡུས་པ་ནི་ངག་ཡིན་ ལ་ངག་བསྡུས་པ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བསྡུས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་ཞེས་ དང་། ཚིག་གི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་དང་བྱ་བ་ཙམ་བརྗོད་པ་སྟེ་འདིར་ནི་འགག་པ་མེད་པ་ ཞེས་བྱ་བ་དང་

【現代漢語翻譯】 現在解釋『釋論』中的解釋部分。唯識宗認為，顯現為名、詞、字母集合的識，就是論典。或者說，顯現為能獲得超世智慧的聲音差別的識，也稱為論典。在《攝大乘論釋》中，認為顯現為單句或偈頌的聲音，是隨順所希望的意義之識的集合。如果這樣解釋，那麼因為它的力量而產生，所以才這樣說，這在聽者的識中是成立的，因為尊者（指無著）的自性是無自性的，所以這樣說，智軍（བློ་བརྟན།）也這樣認為。那麼，智軍自己是如何創作和講述這些識的呢？因為從創作和講述的識中產生聽聞的識，所以這沒有過失。 中觀宗則根據經部宗和唯識宗的觀點進行解釋。分類：論典的分類方式有很多，但如果從好壞來區分，就像所引用的那樣：『無意義、意義顛倒、有意義，熱衷於聽聞、辯論、修行，邪惡虛偽、無有心要、捨棄痛苦，論典遠離六種，具足三種。』這裡取最後三種。也就是無意義、邪惡虛偽、熱衷於聽聞這三種是外道婆羅門的秘密咒語。意義顛倒、無有心要、熱衷於辯論這三種是外道的聲量學。有意義、捨棄痛苦、熱衷於修行這三種可以歸納為佛陀的教言。論典的衡量標準是：多個字母組合在一起，僅僅顯示意義的本質的聲音是『名』；多個『名』組合在一起，僅僅顯示意義差別的聲音是『詞』；『詞』組合在一起，顯示一個能進行取捨行為的意義是『語』；多個『語』組合在一起，顯示多個能進行取捨行為的意義的許多偈頌等等；多個偈頌組成章節；多個章節組成完整的論典，這是觀世音寂靜禁行的解釋，如寶積（བཅོམ་རལ།）所說。 布頓仁波切說：『這不合理，因為語和詞沒有區別，從偈頌到法蘊都只是詞。』然而，《般若燈論》中說：『如果不理解詞的意義，就不能理解語、分別和論典的意義。』並且在它的註釋中說：『簡略的詞是語，簡略的語是分別，簡略的分別就是論典。』詞的意義是指僅僅表達名稱和行為，這裡是指沒有阻礙等等。

【English Translation】 Now, explaining the explanation from the 'Commentary on the Treasury'. The Mind-Only school believes that the consciousnesses that appear as collections of names, words, and letters are the treatises. Alternatively, the consciousnesses that appear as distinctions of sound that enable the attainment of transcendent wisdom are also called treatises. In the 'Compendium of the Great Vehicle', it is held that the sounds appearing as single sentences or verses are the collections of consciousnesses that follow the meaning of what is desired. If explained in this way, it is said that it arises from its power, and this is established in the listener's consciousness because the nature of the Venerable One (Asanga) is without self-nature, so it is said, and Lodrö Tenpa (བློ་བརྟན།) also thinks so. Then, how did Lodrö Tenpa himself create and speak of these consciousnesses? Because the consciousnesses of hearing arise from the consciousnesses of creating and speaking, there is no fault in this. The Madhyamaka school explains according to the views of the Sutra school and the Mind-Only school. Classification: There are many ways to classify treatises, but if divided by good and bad, as quoted: 'Meaningless, meaning reversed, meaningful, keen on hearing, debating, practicing, evil deceitful, devoid of essence, abandoning suffering, treatises are without six, possessing three.' Here, the last three are taken. That is, meaningless, evil deceitful, and keen on hearing are the secret mantras of the Brahmanical heretics. Meaning reversed, devoid of essence, and keen on debating are the sound sciences of the heretics. Meaningful, abandoning suffering, and keen on practicing can be summarized as the teachings of the Victorious One. The measure of a treatise is: multiple letters combined, the sound that merely shows the essence of the meaning is 'name'; multiple 'names' combined, the sound that merely shows the difference of meaning is 'word'; 'words' combined, showing one meaning that can be taken or abandoned is 'speech'; multiple 'speeches' combined, showing many meanings that can be taken or abandoned are many verses, etc.; multiple verses form chapters; multiple chapters form a complete treatise, this is the explanation of the silent ascetic Avalokiteśvara, as said by Chomral (བཅོམ་རལ།). Butön Rinpoche said: 'This is not reasonable, because there is no difference between speech and word, and everything from verses to the aggregates of Dharma are just words.' However, the 'Lamp of Wisdom' says: 'If one does not understand the meaning of words, one cannot understand the meaning of speech, distinctions, and treatises.' And in its commentary it says: 'A brief word is speech, a brief speech is distinction, a brief distinction is a treatise.' The meaning of a word means merely expressing name and action, here it means without obstruction, etc.

ཞེས་སོགས་ཏེ་དོན་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་དག་རེ་རེ་ལ་ཚིག་གི་ དོན་ཞེས་བྱའོ། །ངག་གི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཚིག་གི་དོན་བསྡུས་པ་སྟེ་འདིར་ནི་གང་གིས་རྟེན་ 1-12 ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་། །ནས། དམ་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའི་ཚིག་གི་ དོན་མང་པོ་བསྡུས་པས་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་གཅིག་བསྟན་པ་ནི་ངག་གི་དོན་ཞེས་བྱའོ། ། རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་བསྡུས་པས་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ པ་སྟེ་འདིར་ནི་རྐྱེན་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པ་རབ་དུ་བྱེད་པའི་སྐབས་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་བསྟན་ པ་དག་ནི་རེ་རེ་ལ་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ཞེས་བྱའོ། །བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ ཏུ་བྱེད་པའི་གཞུང་མཐའ་དག་གི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྟེ་ཞེས་བཤད་ཅིང་། སྨྲ་སྒོར་དོན་ གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་སྟོན་པ་མིང་ཞེས་འབྱུང་བས་བཅོམ་རལ་ལྟར་ལེགས་པར་གནས་སོ། ། བཞི་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི། ཨ་བྷི་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་དང་ཡང་ཡང་དང་ཟིལ་ གནོན་སོགས་བཅུ་གཉིས་ལ་འཇུག་ཀྱང་འདིར་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ། ས་མ་འབྲེལ་བ་དང་ མཉམ་པ་དང་ཀུན་ནས་ལ་སོགས་དོན་བཅུ་གསུམ་ལ་འཇུག་ཀྱང་འདིར་ཡང་དག་པར་ངེས་ པ། ཨ་ཡ་རྟོགས་པ་སྟེ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་རྟོགས་ པ་ནི་མངོན་རྟོགས་ཏེ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །རད་ཀིར་གྱིས། འབྲས་བུ་མངོན་པར་རྟོགས་ པར་བྱེད་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་རྒྱུར་གྱུར་པ་བདུན་ནོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་ བས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་གཅིག་གོ་ཞེས་སོ། །བོད་(རལ་གྲི་སོགས་)དག་ ཚོགས་སྦྱོར་ནི་བདག་མེད་ལྟ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་མངོན་རྟོགས་མཐོང་ལམ་ཡན་དེ་ མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་མངོན་རྟོགས་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལྔ་པ་རྒྱན་ནི། རྒྱན་དང་འདྲ་བར་ དགའ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་དཔེའི་མིང་ཞེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་རྒྱན་གཟུགས་ བཟང་བོ་མཛེས་བྱེད་གདུབ་བུ་ལ་སོགས་པས་སྤྲས་པ་གསལ་བྱེད་མེ་ལོང་གི་ནང་དུ་ཤར་བ་ མཐོང་ན་དགའ་བ་སྐྱེ་བ་ལྟར། ཡུམ་གྱི་མདོའི་གཟུགས་བཟང་བོ་མཛེས་བྱེད་སྐབས་བརྒྱད་ དོན་བདུན་ཅུས་སྤྲས་པ་གསལ་བྱེད་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མེ་ལོང་གི་ནང་དུ་ཤར་བས་མཁས་པ་ 1-13 རྣམས་དགའ་བ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། གཟུགས་རྒྱན་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་མེ་ལོང་ནང་ སོང་ན། །མཐོང་བའི་དབང་གིས་མི་རྣམས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་མཆོག་སྐྱེད་པ། །དེ་བཞིན་ ལེགས་གསུངས་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་ཡི། །ཆོས་ཀྱང་དོན་རྣམས་ཕྱེ་བས་ མཁས་རྣམས་འདི་ན་དགའ་མཆོག་སྐྱེད། །ཅེས་སོ། །དྲུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་དེ་སྐད་ཅེས་ བྱའོ་ཞེས་པའོ། །བདུན་པ། འགྲེལ་པ་ཞེས་པ་ཚིག་གི་དོན་མདུད་པ་དང་འདྲ་བ་འགྲོལ་བར་ བྱེད་པའི་

【現代漢語翻譯】 例如，像『意義不相同』這樣的詞語，每一個都稱為詞義。所謂『語』的意義，就是詞義的集合，這裡指的是憑藉什麼而相互依存和產生。乃至，向那聖者敬禮！像這樣，許多詞義集合起來，顯示一個完整的意思，就叫做『語』的意義。所謂『詳細解釋』的意義，就是『語』的意義的集合，從而使當下的意義完整。這裡指的是對因緣進行分析等，顯示二十七種詳細解釋的情況，每一個都稱為『詳細解釋』的意義。所謂『論著』的意義，就是所有詳細解釋的論著的意義的完整，就像所說的那樣。在言語之門中，僅僅顯示意義的本質，就叫做『名』，就像寶劍一樣安住。第四，現觀：『阿毗』（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）是趨向于顯現，也有反覆、壓倒等十二種含義，但在這裡是趨向于顯現。『薩瑪』（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）有聯繫、平等和全部等十三種含義，但在這裡是正確地確定。『阿雅』（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）是證悟，因此，趨向于顯現，如實地確定證悟，就是現觀，正如法友所說。拉德吉爾說：『因為能使果顯現，所以是現觀，是作為因的七種。因為能被現觀，所以是現觀，是作為果的一種。』藏地（寶劍等）的組合是，趨向于無我見，因此，在見道之前的現觀，就是現量證悟，所以叫做現觀。第五，莊嚴：像莊嚴一樣，能產生喜悅，所以是譬喻的名稱，正如法友所說。就像天生的莊嚴，美麗的身體，用手鐲等裝飾，在明亮的鏡子中顯現，看到會產生喜悅一樣。般若經的美麗形象，用八個章節和七十個意義來裝飾，在明亮的論著的鏡子中顯現，因此，智者們會產生喜悅。形象的莊嚴，具有天生的功德，進入鏡子中，憑藉所見，使人們產生極大的喜悅。同樣，善說恒常具有天生的功德，佛法也能通過區分各種意義，使智者們在此產生極大的喜悅。就像這樣。第六，所謂『叫做』，就是指那個名稱叫做什麼。第七，註釋，就是解釋詞義，就像解開結一樣。

【English Translation】 For example, words like 'the meaning is not the same,' each one is called a word meaning. The meaning of 'speech' is the collection of word meanings, referring to what is mutually dependent and arises. And so on, paying homage to that noble one! Like this, many word meanings are collected, showing one complete meaning, which is called the meaning of 'speech.' The meaning of 'elaboration' is the collection of the meanings of 'speech,' thereby completing the meaning of the occasion. Here, it refers to analyzing conditions, etc., showing twenty-seven kinds of elaborations, each one is called the meaning of 'elaboration.' The meaning of 'treatise' is the completeness of the meaning of all the treatises of elaboration, as it is said. In the gateway of speech, merely showing the essence of the meaning is called 'name,' abiding well like a sword. Fourth, Abhisamaya (direct realization): 'Abhi' means approaching manifestation, and also has twelve meanings such as repetition, overpowering, etc., but here it means approaching manifestation. 'Sama' has thirteen meanings such as connection, equality, and all, but here it means correctly determining. 'Aya' is realization, therefore, approaching manifestation, correctly determining realization as it is, is Abhisamaya, as Dharma Friend said. Radkir said: 'Because it causes the fruit to manifest, it is Abhisamaya, the seven that are the cause. Because it is to be directly realized, it is Abhisamaya, the one that is the fruit.' The combination of Tibet (sword, etc.) is, approaching the view of selflessness, therefore, the Abhisamaya before the path of seeing is direct realization, so it is called Abhisamaya. Fifth, Ornament: Like an ornament, it causes joy, so it is the name of an example, as Dharma Friend said. Just like a natural ornament, a beautiful body, adorned with bracelets, etc., appearing in a bright mirror, seeing it causes joy. The beautiful image of the Mother Sutra, adorned with eight chapters and seventy meanings, appearing in the bright mirror of the treatise, therefore, the wise ones will generate joy. The ornament of form, possessing natural qualities, entering the mirror, by the power of seeing, causes people to generate great joy. Similarly, the well-spoken always possesses natural qualities, and the Dharma can also cause the wise ones to generate great joy here by distinguishing various meanings. Just like that. Sixth, 'Called' means that the name is called what. Seventh, Commentary, is explaining the meaning of words, like untying a knot.

ཐ་སྙད་དེ། ཚིག་དོན་གཉིས་ཀ་ཞིབ་མོར་འབྱེད་པ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། ཚིག་རེ་རེ་ ནས་འབྱེད་པ་ཚིག་གི་འགྲེལ་པ། རྟོགས་དཀའ་བའི་དོན་ཙམ་འབྱེད་པ་དཀའ་འགྲེལ། རྩ་ བའི་དོན་བླངས་ཏེ་འབྱེད་པ་དོན་ཙམ་གྱི་འགྲེལ་པ། རྩ་བའི་དོན་བསྡུས་ཏེ་འབྱེད་པ་བསྡུས་ དོན་གྱི་འགྲེལ་པ། རྩ་བའི་དོན་མདོ་དང་སྦྱོར་བ་མདོ་སྦྱོར་གྱི་འགྲེལ་པ། གཞན་གྱིས་གོ་ སླར་བཞག་པ་འབྱེད་པ་གོ་སླའི་འགྲེལ་པ། གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་འགྲེལ་པ་འབྱེད་པ་འགྲེལ་ བཤད་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ལས། འདི་ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་དོན་ཙམ་གྱི་འགྲེལ་པར་བཤད་དོ། ། རིན་པོ་ཆེས་གསེར་གླིང་པ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་དུ་བཞེད་གསུངས་པ་ནི་འགྱུར་འཁྲུགས་པར་སྣང་ གི་རྟོགས་དཀའི་འགྲེལ་པར་བཞེད་དོ། ། ༈ མཚན་འདོགས་པའི་རྒྱུ། གཉིས་པ་ལ། བརྡ་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ། མིང་དངོས་ཀྱི་རྐྱེན། གང་ལས་མཚན་དུ་གསོལ་བའོ། ། དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་འཕགས་པ་ཆེན་པོ་དང་དགྲ་བཅོམ་པས་བརྡ་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་ཡང་དག་ པའི་རྟོག་པ། སོ་སྐྱེས་བརྡ་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་སྒྲ་དོན་སྣང་བའི་རྟོག་པ་ཡིན་པས་རྩ་བའི་མཚན་གྱི་ བརྡ་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ་སྦྱོར་བ་པོ་རྗེ་བཙུན་བྱམས་པ་ཡིན་པས་སོ། ། འགྲེལ་པ་ཞེས་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་སྒྲ་དོན་སྣང་བའི་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ་བརྡ་སྦྱོར་བ་པོ་སློབ་དཔོན་སེང་ བཟང་ཡིན་ཅིང་དེ་སོ་སྐྱེ་ཡིན་ཏེ། ཐུབ་དགོངས་སུ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཡིན་ཡང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ ཡིན་པས་ཞེས་སོ། ། 1-14 གཉིས་པ་ནི། སྒྲའི་གནས། ཁོག་པ་མགྲིན་པ་རྐན་དང་ལྕེ། །སྣ་དང་སྤྱི་བོ་སོ་དང་མཆུ། ། ཞེས་པ་བརྒྱད་དང་། བྱེད་པ་ནི། ཕྲད་དང་ཅུང་ཟད་ཕྲད་པ་དང་། །དོག་པ་དང་ནི་ཡངས་པ་ ནས། །ཞེས་པ་བཞི་དང་། རླུང་དང་བརྗོད་འདོད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཉེར་ལེན་ནི་འབྱུང་ བཞིའམ་སྒྲའི་རྡུལ་ཡིན་ཅིང་བརྗོད་འདོད་དང་རྐན་ལྕེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྐྱེན་ཡིན་པར་ ཤེས་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ལ། སྤྱིར་མིང་འདོགས་ཚུལ་ལ། ཡུལ་དང་གང་ཟག་དང་དཔེ་དང་དོན་གྱི་ གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པ་བཞིར་དགོངས་འགྲེལ་འགྲེལ་ཆེན་ལས་བཤད་ཅིང་གཞན་ ཡང་དུ་མ་ཡོད་མོད། འདིར་ཤེར་ཕྱིན་དང་མངོན་རྟོགས་བརྗོད་བྱའི་མིང་། རྒྱན་དཔེའི་མིང་། མན་ངག་དང་འགྲེལ་པ་བྱེད་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཏགས་སོ། །བསྟན་བཅོས་རྗོད་བྱེད་ལས་སོ། ། འོན་ཀྱང་མིང་ལ་བཤད་པ་རྒྱུ་མཚན་ཅན་དང་། འདོད་རྒྱལ་བ་གཉིས་ལས་བཤད་པ་རྒྱུ་ མཚན་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་མིང་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྙད་དོ། ། ༈ བཏགས་པའི་དགོས་པ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྒྱ་སྐད། བོད་སྐད། གཉིས་ཀ་ཐོག་མར་སྨོས་པའི་དགོས་པའོ། ། དང་པོ་ནི། ཆོས་ཁུངས་བཙུན་པར་ཤེས་པ་དང་། གཞུང་འདི་ལ་སཾ་སྐྲི་ཏའི་སྐད་དུ་མིང་འདི་ སྐད་ཟེར་བརྡ་ཤེས་པར་འགྱུར་བའོ། །

【現代漢語翻譯】 術語方面，詳細區分詞和義，進行廣泛解釋；逐字解釋是詞的解釋；僅解釋難以理解的意義是難解；提取根本意義進行解釋是僅解釋意義；總結根本意義進行解釋是總結意義的解釋；將根本意義與經部結合是經部結合的解釋；將他人容易理解的內容進行解釋是易解；解釋他人所作的解釋等。其中，此《現觀莊嚴論》是法友的僅解釋意義的解釋。仁波切說金洲大師的解釋是廣泛解釋，這似乎是翻譯錯誤，應理解為難解的解釋。 命名的原因： 分為兩種：表達的原因、名稱的條件、以及從何處命名。 第一種是：菩薩聖者和阿羅漢表達的原因是正確的概念。凡夫表達的原因是聲音和意義顯現的概念，因此根本名稱表達的原因是正確的概念，因為作者是至尊彌勒。解釋表達的原因是聲音和意義顯現的概念，因為表達者是獅子賢論師，他是凡夫。如《釋量論》中說：『即使是偉大的自性，也是凡夫。』 第二種是：聲音的處所：身體、喉嚨、上顎和舌頭，鼻子、頭頂、牙齒和嘴唇，這八個。作用是：接觸和稍微接觸，收縮和擴張等，這四個。以及氣息和表達意願等。其中，近取因是四大或聲音的微粒，表達意願以及上顎舌頭等是助緣，應知曉。 第三種是：一般來說，命名的規則有四種，即根據處所、補特伽羅、比喻和意義的情況來命名，這在《現觀莊嚴論》的註釋中有解釋，還有很多其他的命名方式。這裡，般若波羅蜜多和現觀是所詮釋的名稱，莊嚴是比喻的名稱，訣竅和解釋是作用的名稱。是根據教典的表達方式。然而，名稱分為有理由的和隨意的兩種，其中通過有理由的方式，一個名稱只有一個。 命名的必要： 第三，分為三點：梵語名稱、藏語名稱、以及最初提到兩者的必要性。 第一點是：爲了瞭解佛法的來源是純正的，並且瞭解此論在梵語中被稱為這個名稱。

【English Translation】 In terms of terminology, a broad explanation meticulously distinguishes between words and meanings; explaining each word individually is a word-by-word explanation; explaining only the difficult-to-understand meanings is a difficult explanation; extracting the fundamental meaning for explanation is an explanation of meaning only; summarizing the fundamental meaning for explanation is a condensed explanation of meaning; combining the fundamental meaning with the Sutra is a Sutra-combined explanation; explaining in a way that others can easily understand is an easy explanation; explaining explanations made by others, and so on. Among these, this Abhisamayalankara is Dharma Friend's explanation of meaning only. Rinpoche said that Serlingpa's explanation was a broad explanation, but this seems to be a translation error and should be understood as a difficult explanation. The reasons for naming: Divided into two: the reason for expression, the condition of the name, and from where it is named. The first is: the reason for expression by Bodhisattva Aryas and Arhats is correct conceptualization. The reason for expression by ordinary beings is the conceptualization of the appearance of sound and meaning, therefore the reason for expressing the root name is correct conceptualization, because the author is the venerable Maitreya. The reason for expressing 'explanation' is the conceptualization of the appearance of sound and meaning, because the expresser is Master Simhabhadra, and he is an ordinary being. As it says in the Pramanavarttika: 'Even a great self-nature is an ordinary person.' The second is: the place of sound: the body, throat, palate, and tongue, nose, crown of the head, teeth, and lips, these eight. The action is: contact and slight contact, contraction and expansion, these four. And breath and the desire to express, and so on. Among these, the immediate cause is the four elements or particles of sound, and the desire to express and the palate, tongue, etc., are the contributing conditions, it should be known. The third is: in general, there are four rules for naming, namely naming according to the circumstances of the place, person, metaphor, and meaning, which is explained in the commentary on the Abhisamayalankara, and there are many other naming methods. Here, Prajnaparamita and Abhisamaya are the names of what is to be expressed, Alamkara is the name of the metaphor, and Upadesha and explanation are the names of the function. It is based on the expression of the scriptures. However, names are divided into two types: reasoned and arbitrary, and among them, through the reasoned method, one name is only one. The necessity of naming: Third, divided into three points: the Sanskrit name, the Tibetan name, and the necessity of mentioning both at the beginning. The first point is: to know that the source of the Dharma is pure, and to know that this treatise is called this name in Sanskrit.

གཉིས་པ་ནི། ཚིག་གཟུང་བདེ་ཞིང་དོན་རྟོགས་སླ་ལ་གཞུང་འདི་ལ་བོད་སྐད་དུ་མིང་ འདི་སྐད་ཟེར་བརྡ་ཤེས་པར་འགྱུར་བའོ། ། གསུམ་པ་ནི། སྤྱིར་མཚན་ཐོག་མར་སྨོས་པས་གླེགས་བམ་བཙལ་སླ་ཞིང་སྐད་གཉིས་ ཀྱིས་དོན་གཅིག་བརྗོད་པར་མཐོང་བས་སྐད་གཉིས་རྣམ་གྲངས་སུ་ཤེས་ལ་སྒྲ་མི་ཤེས་པས་ མི་གོ་བའི་ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྐད་སོགས་རང་གིས་གོ་བའིབོད་སྐད་དུ་བསྒྱུར་བས་སྒྱུར་བྱེད་ལ་ བྱས་ཤེས་དྲིན་གཟོ་སྐྱེ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། ། 1-15 ༈ གཞུང་ཚིག་ལ་སྒྲོ་སྐུར་སྤང་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་བམ་པོ་དགོད་པ། གཉིས་པ་ནི། བམ་པོ་ནི། སིལ་བུ་མང་བོ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་པའི་བརྡ་རྙིང་སྟེ་ དེ་ལ་བམ་པོ་ཆེ་བ་ཤླཽ་ཀ་སྟོང་གི་སུམ་ཆ་ལ་བྱས་པ་དང་ཆུང་བ་ཤླཽ་ཀ་སུམ་བརྒྱ་ལ་བྱས་པ་ གཉིས་གཙོ་ཆེ་ཞིང་གཞན་ཡང་ཡོད་མོད་དེ་གཉིས་ལས་འདིར་ཐ་མ་སྟེ་རྒྱ་དཔེ་ལ་ཤླཽ་ཀ་སྟོང་ ལྔ་བརྒྱ་ཞེས་འབྱུང་བས་སོ། །ཤླཽ་ཀ་ནི་ཚིགས་བཅད་ཡིན་ན་རྐང་བ་བཞིའོ། །ལྷུག་པ་ཡིན་ན་ ཚེག་བར་སོ་གཉིས་ལ་ཤླཽ་ཀ་གཅིག་ཏུ་བགྲང་ངོ་། །(ཆོས་བཤེས་)ལ་ལར་སོ་གསུམ་ཞེས་འབྱུང་ བ་ནི་མ་དག་པའོ། །དགོས་པ་གཞུང་ཚད་མང་ཉུང་རྟོགས་པ་དང་གཞུང་ཚིག་ལ་སྒྲོ་སྐུར་སྤང་ བའི་ཕྱིར་ལོཙྪ་བས་བྱས་ཀྱི་རྒྱ་དཔེ་ལ་མེད་དོ། །དང་པོ་ཞེས་པ་ནི་ལྔ་ཡོད་པའི་ཐོག་མ་འཆད་ པ་ནི་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། འོག་མ་རྣམས་སུ་ཡང་དེས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༈ འགྱུར་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ལོཙྪ་བའི་ཕྱག་མཆོད་དགོད་པའོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ལ་ན། མ་རིག་པའི་གཉིད་ལས་ སངས་ཤིང་ཤེས་བྱ་ལ་བློ་རྒྱས་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཏེ། བུདྡྷ་ཞེས་པ་གཉིད་སངས་པ་དང་ པད་འདབ་རྒྱས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་ཅིང་སྔོན་གྱི་ལོཙྪ་བས་གཉིས་ཀ་བསྡོམས་ནས་ བསྒྱུར་བའོ། །ཇི་སྐད་དུ། མ་རིག་གཉིད་ལས་སངས་ཕྱིར་དང་། །ཤེས་བྱ་ལ་ཡང་བློ་རྒྱས་ ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་པད་མ་ལྟར་སངས་རྒྱས། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་མཚན་གསོལ་ཏོ། །ཞེས་ སོ། །ཡང་ན་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་ཚོགས་སངས་ནས་བློ་རྒྱས་པས་ན་སངས་རྒྱས་སམ། མ་རིག་ པའི་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར་སད་པར་མཛད་པས་ནའམ། སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་བསལ་ཞིང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱས་པས་ ན་སངས་རྒྱས་ཞེས་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་རྗེས་དྲན་འགྲེལ་པར་རོ། །དང་ ནི་སྡུད་ཚིག་གོ །བདག་མེད་གཉིས་དང་རང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་དང་ཀུན་བྱང་གི་དོན་ཀུན་ དང་མྱང་འདས་ཐོབ་པས་མི་ཟད་པའི་རྟོགས་པ་དང་། གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་ཐབས་རྟོགས་ པས་ན་བྱང་སེམས་ཏེ། དེ་ཉིད་བཟང་རྟོགས་དོན་ཆེན་ལེགས་རྟོགས་དང་། །དོན་ཀུན་རྟོགས་ 1-16 དང་རྟག་ཏུ་རྟོགས་པ་དང་། །ཐབས་རྣམས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་རྒྱུ།

【現代漢語翻譯】 第二，容易理解詞語，容易理解含義，並且通過本書的藏語名稱，能夠理解其含義。 第三，一般來說，首先提到名稱，容易找到書本，並且看到兩種語言表達相同的含義，因此可以理解為兩種語言的同義詞，並且因為不理解聲音，所以將自己理解的梵語等語言翻譯成藏語，因此翻譯者會產生感恩之心。 作為避免歪曲經文詞句的支分，安置品。 第二，品，是古語，意思是將許多小部分彙集在一起，其中大品是1000頌的三分之一，小品是300頌，這兩種最主要，雖然還有其他的，但這裡指的是後者，因為在漢文版本中記載為1500頌。頌是詩句，有四句。如果是散文，則32個音節算作一頌。（法友）有些人說是33個音節，那是不正確的。這樣做的必要是爲了瞭解經文的篇幅長短，並且爲了避免歪曲經文詞句，這是譯師所為，漢文版本中沒有。『第一』是指五種之中的第一個要講解的，以此類推。後面的也應該明白。 作為圓滿翻譯的支分，安置譯師的禮敬。 第三，頂禮！向誰頂禮呢？向從無明的睡眠中醒來，並且智慧增長的佛陀頂禮。『布達』（藏文：སངས་རྒྱས།，梵文天城體：बुद्ध，梵文羅馬擬音：Buddha，漢語字面意思：覺者）既有醒來的意思，也有蓮花盛開的意思，以前的譯師將兩者結合起來翻譯。正如所說：『從無明睡眠中醒來，並且對知識也增長智慧，佛陀如蓮花般盛開，因此被稱為佛陀。』或者說，從二障的集合中醒來而增長智慧，所以是佛陀嗎？還是爲了拯救被無明睡眠迷惑的眾生而醒來呢？或者說，因為消除了所有的障礙，並且對無礙的智慧和所有知識都增長，所以被稱為佛陀，這是聖者無著在《隨念三寶經釋》中所說。『和』是 جمع詞。因為獲得了無我二諦、自他二利和一切清凈的意義，以及不滅的證悟，並且因為領悟了調伏所化眾生的方法，所以是菩薩。即，善於領悟、領悟重大意義、徹底領悟，領悟一切意義、恒常領悟，以及成為領悟各種方法的因。

【English Translation】 Secondly, it is easy to understand the words, easy to understand the meaning, and through the Tibetan name of this book, one can understand its meaning. Thirdly, generally speaking, mentioning the name first makes it easy to find the book, and seeing that two languages express the same meaning, it can be understood as synonyms in two languages. And because one does not understand the sounds, translating languages such as Sanskrit, which one understands, into Tibetan, the translator will develop a sense of gratitude. As a branch of avoiding distortion of the scriptures' words and sentences, the chapter is placed. Secondly, a chapter is an ancient term meaning gathering many small parts together. Among them, a large chapter is one-third of 1000 shlokas, and a small chapter is 300 shlokas. These two are the most important, although there are others. But here, it refers to the latter, because it is recorded as 1500 shlokas in the Chinese version. A shloka is a verse, with four lines. If it is prose, then 32 syllables are counted as one shloka. Some (Dharma friends) say 33 syllables, which is incorrect. The necessity of doing this is to understand the length of the scripture and to avoid distorting the words and sentences of the scripture. This is done by the translator and is not in the Chinese version. 'First' refers to the first of the five to be explained, and so on. The following should also be understood. As a branch of perfect translation, the translator's homage is placed. Third, I prostrate! To whom do I prostrate? I prostrate to the Buddha, who has awakened from the sleep of ignorance and whose wisdom has increased. 'Buddha' (藏文：སངས་རྒྱས།，梵文天城體：बुद्ध，梵文羅馬擬音：Buddha，漢語字面意思：覺者) means both awakened and lotus blooming. The former translators combined the two to translate. As it is said: 'Awakened from the sleep of ignorance, and also increasing wisdom about knowledge, the Buddha blooms like a lotus, therefore he is called Buddha.' Or, is it because one awakens from the collection of the two obscurations and increases wisdom, so he is a Buddha? Or is it to save sentient beings deluded by the sleep of ignorance that he awakens? Or, because he has eliminated all obstacles and has increased unobstructed wisdom and all knowledge, he is called Buddha, as the venerable Asanga said in the commentary on the Sutra on Recollecting the Three Jewels. 'And' is a conjunction. Because one has attained the two truths of selflessness, the two benefits of self and others, and the meaning of all purity, as well as the inexhaustible realization, and because one has understood the methods of taming those to be tamed, therefore he is a Bodhisattva. That is, being good at understanding, understanding great meaning, thoroughly understanding, understanding all meanings, constantly understanding, and becoming the cause of understanding various methods.

།དེས་ན་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་ན་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་པས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་འོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ལ་སེམས་པས་ན་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྟེ་ ཆེན་པོ་བདུན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདུན་ནི། ཆོས། སེམས་བསྐྱེད། མོས་པ། བསམ་པ། ཚོགས། དུས། ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་རྒྱས་པར་སཱ་ལུ་ལྗང་བའི་འགྲེལ་པར་ཀ་ ཤིས་སོ། །གནོད་འཇོམས་སུ། བྱང་ཆུབ་དང་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་འོ། །ཞེས་སོགས་དང་། ཆེན་པོ་བཅུ་གཅིག་དང་ལྡན་པས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་ སོགས་བཤད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ། སྙིང་ རྗེས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་སོགས་ལས་མང་ པོ་བཤད་དོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལའོ། །གང་གིས་ན་ལོཙྪ་བས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ན་བསྒྱུར་ བའི་ཐོག་མར་རོ། །གང་གི་དོན་དུ་ན། གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་མཐའ་དག་ འགྲུབ་པའམ། ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །ཕྱག་འདི་དག་སྡེ་སྣོད་ ངོས་འཛིན་དུ་འཆད་པ་ནི་ནོར་ཏེ་ངག་ལས་ཤེས་སོ།། ༈ །། ༄། །རྩོམ་བྱེད་མཛད་པ་པོས་བཀོད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཉིད་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པ་ཐོག་མའི་དོན། བརྩམ་པར་བྱ་བ་གཞུང་གི་ དོན། བརྩམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་མཇུག་གི་དོན་ནོ། ། ༈ རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པ་ཐོག་མའི་དོན། དང་པོ་ལ་གཉིས། འགྲེལ་པ་རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པ། རྩ་བ་རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པའོ། ། ༈ འགྲེལ་པ་རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པ། དང་ པོ་ལ། མཆོད་བརྗོད་བརྩམ་པར་དམ་བཅའ་བཤད། བླ་མ་བརྒྱུད་པས་ཕྱེ་ཚུལ་བཤད། རྩོམ་ པར་རིགས་ཤིང་སྤྲོ་བ་བཤད་པའོ། ། ༈ མཆོད་བརྗོད་བརྩམ་པར་དམ་བཅའ་བཤད་པ། དང་པོ་ལ། མཆོད་བརྗོད་དང་དམ་བཅའ་གཉིས་ལས་ ༈ མཆོད་པར་བརྗོད་པ། དང་པོ་ལ་དགོས་བསྡུས་ཚིག་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། རང་དོན་དང་། གཞན་དོན་གྱི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། དམ་པའི་སྤྱོད་པ་དང་ 1-17 མཐུན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ན་དམ་པ་རྣམས་ཕལ་ཆེར་ཡུལ་ཁྱད་པར་ ཅན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་རང་འདོད་པའི་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)ལས་ལ་འཇུག་ཅིང་འདིར་ཡང་ རྩོམ་པའི་དང་པོར་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་སྣང་བས་སློབ་དཔོན་འདི་ཡང་དམ་ པར་རྟོགས་པ་དང་། རྩོམ་པ་མཐར་(གསེར་)ཕྱིན་པའི་ཡང་ཆེད་དེ་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ཕྱག་ འཚལ་བས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་སྐྱེ་ལ་བསོད་ནམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་ངེས་པར་འགྲུབ་ སྟེ། རྒྱ་རོལ་ལས། བསོད་ནམས་ལྡན་པའི་མི་ཡི་བསམ་པ་རྣམས་ཀྱང་འགྲུབ། །ཅེས་ཆོས་ བཤེས་སོ། །བློ་བརྟན་གྱིས་བསོད་ནམས་འཕེལ་ན་རྩོམ་པ་ལ་བར་ཆད་དང་བགེགས་ཀྱིས་ མི་ཚུགས་པར་ཚེགས་ཆུང་ངུས་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། དམ་པའི་ཕྱ

【現代漢語翻譯】 因此，被稱為菩薩（Byang Chub Sems Dpa）（覺悟的勇士）。或者，因為心向覺悟，所以是菩薩。聲聞（Nyan Thos）們也因為心向自己的覺悟，所以是偉大的勇士，因為他們具備七種偉大。這七種是：法、發心、信解、思維、積聚、時、真實成就的偉大。詳細內容在《薩魯江巴釋》（Sa Lu Ljang Ba'i Grel Pa）中有所闡述。在《損惱摧毀》（Gnod 'Joms）中說：『因為專注于覺悟和眾生，所以是菩薩。』等等。還說，因為具備十一種偉大，所以是偉大的勇士。以智慧專注于覺悟，所以是菩薩；以慈悲專注于眾生，所以是偉大的勇士。』在《大疏》（'Grel Chen）等中有很多闡述。所有這些都是如此。由誰來做呢？由譯師（Lo Tstsha Ba）來做。在什麼時候呢？在翻譯的開始。爲了什麼目的呢？爲了成就暫時和究竟的一切利益，或者特別是爲了使變化達到究竟。這些頂禮句在識別部類時解釋是錯誤的，這是口頭傳授的知識。 第二，講述作者所著的論典。分為三部分：開始著述的最初意義，將要著述的正文意義，以及著述完成的結尾意義。 第一，開始著述的最初意義。 第一部分分為兩部分：開始著述釋論，開始著述根本。 第一，開始著述釋論。 第一部分包括：宣說禮讚和立誓著述，宣說上師傳承的開顯方式，以及宣說著述的合理性和喜悅。 第一，宣說禮讚和立誓著述。 第一部分包括禮讚和立誓兩部分。 第一，禮讚。 第一部分包括三個總結性的要點。 第一點是：自身利益和他者利益的必要性。首先是：爲了與聖者的行為相一致而展示。因為世間聖者大多在特殊的處所頂禮，然後開始自己想要從事的事業（法、友），這裡也是在著述之初向特殊的處所頂禮，所以可以認識到這位導師也是聖者，並且也是爲了著述最終（黃金）完成，因為向特殊的處所頂禮會產生巨大的福德，而有福德之人的想法必定會實現。正如《廣遊戲經》（rGya Rol Las）所說：『有福德之人的所有想法都會實現。』這是法友。智穩（Blo brTan）說，如果福德增長，著述就不會被障礙和魔障所阻礙，而是會以很小的努力就能完成。 第二點是：聖者的利益。

【English Translation】 Therefore, he is called a Bodhisattva (Byang Chub Sems Dpa) (Warrior of Enlightenment). Or, because the mind is set on enlightenment, he is a Bodhisattva. Even the Sravakas (Nyan Thos) are great warriors because their minds are set on their own enlightenment, for they possess seven greatnesses. These seven are: Dharma, generation of the mind, faith, thought, accumulation, time, and the greatness of true accomplishment. Details are explained in the commentary on 'Salu Jiangba' (Sa Lu Ljang Ba'i Grel Pa). In 'Subduing Harm' (Gnod 'Joms), it says: 'Because he focuses on enlightenment and sentient beings, he is a Bodhisattva.' and so on. It is also said that because he possesses eleven greatnesses, he is a great warrior. With wisdom, he focuses on enlightenment, so he is a Bodhisattva; with compassion, he focuses on sentient beings, so he is a great warrior.' Many explanations are given in the 'Great Commentary' ('Grel Chen) and others. All of these are so. By whom? By the translator (Lo Tstsha Ba). At what time? At the beginning of the translation. For what purpose? To accomplish all temporary and ultimate benefits, or especially to bring about the ultimate in change. It is wrong to explain these prostration verses as identifying categories; this is knowledge from oral transmission. Second, explaining the treatise composed by the author. It is divided into three parts: the initial meaning of beginning to compose, the meaning of the text to be composed, and the concluding meaning of completing the composition. First, the initial meaning of beginning to compose. The first part is divided into two parts: beginning to compose the commentary, and beginning to compose the root text. First, beginning to compose the commentary. The first part includes: declaring the praise and vow to compose, explaining the manner of revealing the lineage of gurus, and explaining the rationality and joy of composing. First, declaring the praise and vow to compose. The first part includes two parts: praise and vow. First, praise. The first part includes three summary points. The first point is: the necessity of one's own benefit and the benefit of others. First, it is to show conformity with the behavior of the holy ones. Because most of the holy ones in the world prostrate in special places and then begin the work they want to engage in (Dharma, friend), and here also, at the beginning of the composition, prostration is made to a special place, so it can be recognized that this teacher is also a holy one, and it is also for the ultimate (golden) completion of the composition, because prostration to a special place will generate great merit, and the thoughts of a meritorious person will surely be fulfilled. As the 'Extensive Play Sutra' (rGya Rol Las) says: 'All the thoughts of a meritorious person will be fulfilled.' This is a Dharma friend. Zhiwen (Blo brTan) said that if merit increases, the composition will not be hindered by obstacles and demons, but will be completed with very little effort. The second point is: the benefit of the holy ones.

ག་གི་ཡུལ་ཡུམ་དེ་ཡང་དམ་པ་སྟེ་དམ་པས་འདོད་པར་བྱ་བའི་ ཕྱིར་རོ་སྙམ་ནས་དད་པའི་རྗེས་འབྲང་རྣམས་ཡུམ་གྱི་མདོ་བསྟན་བཅོས་འགྲེལ་བཅས་ལ་ འཇུག་པའི་ཐབས་སུ་འགྱུར་བའོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །པཎྜི་ཏ་རྒྱལ་བ་ཅན་ནི་ དད་པ་མེད་པར་བསྟན་བཅོས་ལ་བལྟས་ཏེ། མཆོད་པར་བརྗོད་པས་ཀྱང་བསོད་ནམས་སུ་ འགྱུར་བས་མཆོད་བརྗོད་བཀོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱལ་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་གུས་ པས་འདུད་དོ་ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ལས། ཕྱག་གི་ཡུལ་དགོད་པ་ནི། ཤེར་རབ་ ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཞེས་ཏེ། འདིར་སྔ་རབས་པ་དག་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ལྔ་ཐམས་ཅད་ཤེར་ ཕྱིན་མཚན་ཉིད་པར་སྨྲ་བ་ནི་བབ་ཅོལ་ཏེ། སྡུད་པར། ཐབས་མེད་ཤེས་རབ་བྲལ་བས་ཉན་ ཐོས་ཉིད་དུ་ལྟུང་། །ཞེས་དང་། དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་ བ་སྟེ། །ཞེས་སོགས་དང་འགལ་ཞིང་། ཤེར་ཕྱིན་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ རྟོགས་དགོས་པ་ལ། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་མེད་པའི་རྒྱུད་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་ པ་མེད་ཅེས། ཆེར་འོས་སེམས་བསྐྱེད་སྤངས་པའི་སྐྱེ་བོ་དག །གཞན་དོན་སེམས་དང་དེ་ཡི་ 1-18 ཐབས་རྙེད་དང་། །དགོངས་ཆེན་དོན་དང་དེ་ཉིད་མཆོག་མཐོང་བའི། །བདེ་བ་དེ་སྤངས་ཞི་ བར་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཐེག་བསྡུས་བཤད་སྦྱར་ལས། བསེ་རུ་ལྟ་བུ་རྣམས་ལ་ ནི། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་མིང་ཡང་མེད། །ཅེས་སོགས་མཐའ་ཡས་པ་དང་འགལ་ལོ། །དེས་ན་ མཚན་མཚོན་གཞི་གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་དང་གསེར་གླིང་པ་ཨ་བྷ་ཡ་སོགས་ཀྱི་ ལུགས་ལྟར་ན། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་བློ་རབ་ཀྱི་མུ་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །འགྲེལ་ཆེན་ལས། དེ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེར་ཕྱིན་ནི་ཤེར་ཕྱིན་ ཏེ། ཞེས་དང་། གསེར་གྱིས་རབ་ཀྱི་མཐར་སོན་པ་སྟེ། ཞེས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ ནི་དངོས་ཡིན་ཞེས་སློབ་དཔོན་དེ་གསུམ་ཅར་གྱིས་སོ། །ཤཱནྟི་ལྟར་ན་སྟོང་ཉིད་ལ་དམིགས་ པའི་བྱང་འཕགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དག་ལྡན་དུ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ ཅེས་དང་། སྦྱོར་ལམ་དང་ཆོས་སྐུ་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་བཏགས་པ་བར་བཤད་པས་སོ། ། མདོ་ཚིག་ལྟར་ན། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་འཁོར་གསུམ་དུ་མི་རྟོག་པའི་བློ་ཞེས་པར་རུང་སྟེ། བདག་ནི་ཤེས་རབ་བསྒོམ་མོ། །ཤེས་རབ་ནི་འདིའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུའོ་སྙམ་ན་ཤེས་ རབ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ པས་དེ་ལྟར་འཕངས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པས་ ཤེས་རབ། དེ་ཡང་ཡིན་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ཅིང་སོང་བ་ཡང་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པའོ།

【現代漢語翻譯】 想到『那裡的國土和佛母也是神聖的，因為神聖者想要這樣做』，信徒們就會因此而進入佛母的經、論及其註釋之中。這是Chos bShes的觀點。班智達Gyalwa Chän則說：『沒有信仰地閱讀論著，即使是讚頌也會變成功德，所以寫下讚頌。』 第二是：以恭敬之心頂禮佛母般若波羅蜜多。 第三部分分為兩點。首先是頂禮的對境：『般若波羅蜜多』。這裡，一些古人說三乘的所有五道都是般若波羅蜜多的自性，這是胡說八道。因為《攝頌》中說：『無方便的智慧會導致墮落為聲聞。』並且，『那是通過執著于相，因為不是方便所以是遙遠的。』等等相違背。如果般若波羅蜜多是自性，就必須證悟法無我，但是沒有大乘發心的相續中沒有證悟法無我。如經中說：『捨棄廣大發心之人，將走向寂滅，捨棄利益他人的心及其方便，捨棄偉大意圖的意義及其殊勝見解的安樂。』並且，《攝大乘論釋》中說：『像貓眼石那樣的事物，甚至沒有六波羅蜜多的名稱。』等等，有無盡的矛盾之處。因此，在名、所詮、基礎這三者中，第一種是：按照導師和金洲大師阿底峽等人的觀點，是妙觀察智到達極致。正如《釋論》中所說：『那也應該知道，區分諸法的自性，般若波羅蜜多就是般若波羅蜜多。』並且，『到達黃金的極致。』並且，三位導師都說：『佛的智慧是真實的。』按照寂天論師的觀點，是緣于空性的聖者智慧。正如《集學論》中所說：『因為緣于空性，所以是智慧。』並且，結合道和法身及其事業，說是假名。 按照經文的說法，可以說是不執著三輪的妙觀察智。如果想『我正在修習智慧，智慧就是這個，這是爲了這些』，那麼就會變成智慧本身，但不會變成般若波羅蜜多。』這樣說的。 第二種是：因為是緣于空性的最殊勝的智慧，所以是智慧。那既是智慧，也是到達彼岸並已逝去的，所以是般若波羅蜜多。

【English Translation】 Thinking, 'That land and the Mother of the Buddhas are also sacred, because the sacred ones want to do so,' the followers of faith will thus enter into the sutras, treatises, and commentaries of the Mother. This is the view of Chos bShes. Pandit Gyalwa Chän said, 'Reading the treatises without faith, even praising becomes merit, so I wrote the praise.' The second is: I prostrate with reverence to the Mother, the Prajñāpāramitā. The third part is divided into two points. First, the object of prostration: 'Prajñāpāramitā.' Here, some ancient people say that all five paths of the three vehicles are the nature of Prajñāpāramitā, which is nonsense. Because the 'Compendium of Sutras' says, 'Wisdom without means leads to falling into the state of a Śrāvaka.' And, 'That is through clinging to characteristics, because it is not a means, it is distant.' and so on are contradictory. If Prajñāpāramitā is the nature, one must realize the selflessness of phenomena, but there is no realization of the selflessness of phenomena in the continuum without the generation of Bodhicitta of the Mahāyāna. As the sutra says, 'Those who abandon the vast Bodhicitta will go to peace, abandoning the mind that benefits others and its means, abandoning the meaning of the great intention and the happiness of its supreme view.' And, the 'Commentary on the Compendium of the Mahāyāna' says, 'Things like cat's eye stones do not even have the name of the six perfections.' and so on, there are endless contradictions. Therefore, among the name, the signified, and the basis, the first is: According to the views of the teacher and the master of Suvarṇadvīpa, Atiśa, etc., it is the discriminating wisdom that has reached the ultimate limit. As the 'Commentary' says, 'That should also be known, the characteristic of discriminating phenomena, Prajñāpāramitā is Prajñāpāramitā.' And, 'Reaching the ultimate limit of gold.' And, all three teachers said, 'The wisdom of the Buddha is real.' According to Śāntideva, it is the wisdom of the noble ones who focus on emptiness. As the 'Compendium of Trainings' says, 'Because it focuses on emptiness, it is wisdom.' And, combining the path and the Dharmakāya and its activities, it is said to be a nominal designation. According to the words of the sutra, it can be said to be the discriminating wisdom that does not conceptualize the three spheres. If one thinks, 'I am practicing wisdom, this is wisdom, this is for these,' then it will become wisdom itself, but it will not become Prajñāpāramitā.' That's what it says. The second is: Because it is the most supreme wisdom that focuses on emptiness, it is wisdom. That is both wisdom and has reached the other shore and has passed away, so it is Prajñāpāramitā.

།གང་གི་ཕ་རོལ་ཅེ་ན། བྱང་སེའི་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ལ་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ནི་དག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུའོ་ཞེས་དག་ལྡན་ལས་སོ། །ཡང་པྲཛྙཱ་ཞེས་པའི་པྲ་ཕྲལ་ཏེ་པཱ་ར་ མཱརྠ་ཞེས་བསྒྱུར་བས་དོན་དམ་པ་ཛྙཱ་ནི་ཛྙཱ་ན་སྟེ་ཤེས་རབ། དོན་དམ་པ་ཤེས་པས་ཤེས་རབ་ སྟེ་དོན་དམ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བཤད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་། གཞན་སྒྲ་ཤེས་དང་སོ་སོར་ 1-19 ནི། །རང་རིག་རབ་ཏུ་ཤེས་ཕྱིར་དང་། །རབ་ཞི་འཐོབ་ཤེས་རབ་ཕུལ་བྱུང་། །ཡོན་ཏན་འཐོབ་ ཤེས་ཕྱིར་ཤེས་རབ། །(ཆོས་བཤེས་)ཞེས་པས་གཞན་གྱི་སྒྲ་ལས་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཚོགས་ སྦྱོར་ལའོ། །སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཤེས་རབ་མཐོང་ལམ་དང་འབྲས་ཡུམ་ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་ པ་རབ་ཏུ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་རྗེས་ཐོབ། སྒོམ་སྤང་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ འཐོབ་ཅིང་རྟོགས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་འགྲོ་བའི་ཤེས་རབ་སྒོམ་ལམ་ལའོ། །ཡོན་ཏན་མ་ ལུས་པ་འཐོབ་པ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལའོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་ཀྱི་དོན་ནོ། ། སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཤེས་རབ་མཐོང་སྒོམ་དང་འབྲས་ཡུམ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཆོས་བཤེས་ དང་མི་མཐུན་ནོ། །ཀྱི་ནི་གཞི་མཐུན་པའི་འབྲེལ་བའི་སྒྲ་ཡིན་ལ་ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། བྱིས་པ་ རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་འཁོར་བ་ནི་ཚུར་རོལ་ཏེ་དེ་ལས་འདས་ཤིང་རིང་དུ་སོང་བས་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཕར་ཕྱིན་ཞེས་སོགས་དང་། གནོད་ འཇོམས་སུ། སྨོན་ལམ་དང་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་སྡུག་ བསྔལ་དང་འཁོར་བ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཡོན་ཏན་དང་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་རྣམ་པ་འདི་ དགུའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་ཕར་ཕྱིན་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་མདོ་ལས་སོ། །མདོར་ན་ འཁོར་གསུམ་དུ་རྟོག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་སློབ་དཔོན་སོགས་ ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དངོས་ཡིན་ལ་གཞུང་ལམ་ནི་བཏགས་པ་པ་ཡིན་ཏེ་འདོགས་ པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ལམ་ལ་འབྲས་བུའི་མིང་གིས་བཏགས། གཞུང་ལ་བརྗོད་བྱའམ་འབྲས་ བུའམ་རྒྱུའི་མིང་གིས་བཏགས་ཏེ། དེ་བརྗོད་བྱར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་དང་དེས་བསྟན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །བཏགས་པའི་དགོས་པ་དངོས་ཐོབ་ པར་འདོད་པས་རྒྱུ་དེ་གཉིས་ལ་བསླབ་དགོས་སོ་ཞེས་ཤེས་པའི་དོན་དུའོ། །དངོས་ལ་གནོད་ 1-20 བྱེད་སྔར་བཤད་མཚན་ཉིད་དེ་མེད་པས་སོ། །འགྲེལ་ཆེན་ལས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ནི་དངོས་ཡིན་ལ་དེ་ཐོབ་པ་དང་རྗེས་སུ་ མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཚིག་དང་ངག་གི་ཚོགས་ཀྱི་གཞུང་དང་མཐོང་བ་ལ་སོ

【現代漢語翻譯】 何謂『彼岸』？對菩薩而言，是超越分別唸的彼岸；對佛陀而言，是清凈的彼岸。這是出自《具德經》的解釋。此外，『般若』（Prajna）中的『般』（Pra）是分離，意為『勝義』（Paramartha），即究竟真實；『若』（jna）是『智慧』（jnana），即智慧。以勝義智慧來理解般若，是爲了證悟勝義智慧而宣說的。 此外，《教友》中說：『由他聲知，及個別知。自悟極爲了知故，極寂得智般若勝，得功德智故為般若。』意思是，從他人的言語中瞭解到的智慧，是積聚資糧的智慧。個別地、自己證悟的智慧，是見道和果母，是如實了知一切所知之智慧，是世俗的智慧，即后得智。通過修行斷除煩惱，獲得極度寂靜，並達到卓越證悟的智慧，是修道。獲得所有功德，了知一切的智慧，是殊勝道。這是《教友》的含義。個別地、自己證悟的智慧，見道、修道和果母，這種說法與《教友》的觀點不一致。 『的』字是表示基礎相同的關聯詞。而《教友》中說：『對於孩子們來說，輪迴是此岸，超越並遠離輪迴，到達彼岸，因此稱為「到彼岸」，即超越世間。』此外，《摧魔論》中說：『爲了超越願望和精進的造作，以及煩惱、業、痛苦、輪迴、分別念、功德、所知和各種相，所以稱為「到彼岸」。』經中說：『一切法都已到達彼岸，將要到達彼岸，因此稱為「到彼岸」。』總之，可以理解為超越了三輪的執著。 關於第三點，按照導師等的觀點，佛陀的智慧是真實存在的，而經文只是假名安立，安立的原因是以果之名安立於道，以所詮義或果或因之名安立於經文，因為經文能顯示所詮義，是證悟的因，也是經文所闡述的果。安立假名的必要性是爲了讓人明白，如果想要獲得真實的智慧，就必須學習這兩個方面。因為真實存在的智慧沒有之前所說的過患。 《大疏》中說，佛陀世尊無二的如幻智慧是真實存在的，爲了獲得它並與之相應，詞句和語言的集合，以及所見等。

【English Translation】 What is meant by 'the other shore'? For Bodhisattvas, it is the other shore of transcending conceptualization; for Buddhas, it is the other shore of purity. This is according to the explanation in the 'Endowed with Excellence' Sutra. Furthermore, 'Prajna' (般若) in 'Prajna' (Prajna) is separated as 'Pra', meaning 'Paramartha' (勝義), which is ultimate reality; 'jna' is 'jnana' (智慧), which is wisdom. Understanding Prajna with ultimate wisdom is to expound for the sake of realizing ultimate wisdom. Moreover, 'The Friend of Dharma' says: 'Knowing from other sounds, and knowing individually. For the sake of thoroughly knowing self-awareness, the wisdom of attaining supreme peace is excellent, for the wisdom of attaining qualities is Prajna.' It means that the wisdom learned from the words of others is the wisdom of accumulating merit. The wisdom of individually and self-realizing is the path of seeing and the mother of fruits, the wisdom of knowing all knowable things as they are, the conventional wisdom, which is the subsequent wisdom. The wisdom of attaining extreme peace by eliminating afflictions through practice, and reaching excellent realization, is the path of cultivation. The wisdom of knowing how to attain all qualities is the path of distinction. This is the meaning of 'The Friend of Dharma'. The statement that the wisdom of individually and self-realizing is the path of seeing, the path of cultivation, and the mother of fruits is inconsistent with the view of 'The Friend of Dharma'. The word 'of' indicates a relationship of common ground. And 'The Friend of Dharma' says: 'For children, samsara is this shore, transcending and moving away from samsara, reaching the other shore, therefore it is called 'reaching the other shore', which is transcending the world.' Furthermore, 'The Destroyer of Harm' says: 'In order to transcend the creation of aspirations and diligence, as well as afflictions, karma, suffering, samsara, conceptualization, qualities, knowable things, and various aspects, it is called 'reaching the other shore'.' The Sutra says: 'All dharmas have reached the other shore, will reach the other shore, therefore it is called 'reaching the other shore'.' In short, it can be understood as transcending the attachment to the three wheels. Regarding the third point, according to the view of teachers and others, the wisdom of the Buddha is real, while the scriptures are merely nominal establishments. The reason for the establishment is that the name of the fruit is established on the path, and the name of the meaning, fruit, or cause is established on the scriptures, because the scriptures can reveal the meaning, are the cause of realization, and are also the fruit expounded by the scriptures. The necessity of establishing names is to make people understand that if they want to obtain real wisdom, they must study these two aspects. Because the real wisdom does not have the faults mentioned earlier. The 'Great Commentary' says that the non-dual, illusory wisdom of the Buddha, the Blessed One, is real, and in order to obtain it and be in accordance with it, the collection of words and languages, and what is seen, etc.

གས་པའི་མཚན་ ཉིད་ཅན་གྱི་ལམ་ལ་ཡང་ཤེར་ཕྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཏགས་པ་པའོ་ཞེས་དང་། ཉན་རང་གི་ ལམ་ལ་ཡང་གཙོ་བོའི་མིང་གིས་བཏགས་ཏེ་འགྲེལ་ཆེན་ལས་གཙོ་བོ་ལས་དབང་དུ་བྱས་ པའོ་ཞེས་སོ། །གནོད་འཇོམས་སུ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པ་ལ་ཤེར་ཕྱིན་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ དང་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཀྱང་དེའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་འབྲས་ བུ་ལ་རྒྱུ་བཏགས་ཏེ་ཤེར་ཕྱིན་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་དང་། བྱང་སེའི་མོས་སྤྱོད་ནས་ ཆོས་སྤྲིན་གྱི་བར་གྱིས་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མིང་ཐོབ། གཞུང་ལ་ཡང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མིང་བརྗོད་ ཅེས་དོན་བསྡུས་པའོ། །ཡང་དེ་ལྟར་ཤེར་ཕྱིན་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པ་དེ་དག་ལས་འདིར་ནི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པའི་ཤེས་རབ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་ ཤེར་ཕྱིན་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་ཏེ། སངས་རྒྱས་སའི་རྡོར་ཏིང་ཤེར་ཕྱིན་དངོས་དང་དེ་ལས་གཞན་ གཞུང་ལམ་འབྲས་བུ་ཀུན་བཏགས་པ་བར་བཞེད་དོ། །ཉན་རང་གི་ལམ་ལ་ཡང་རྒྱུའི་མིང་ གིས་བཏགས་ཏེ། གནོད་འཇོམས་སུ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་སས་ བསྡུས་པ་དགྲ་བཅོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཡིན་པས་ཤེར་ཕྱིན་ གྱི་མིང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །ཤཱནྟིས། སྦྱོར་བའི་ལམ་ཅིའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ ཞེ་ན། དེའི་དོན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་སྐུ་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཤེར་ཕྱིན་ ཡིན་ཞེ་ན་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཏེ་ས་བཅུའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ 1-21 ཤེར་ཕྱིན་དངོས་སུ་བཞེད་དོ། །འཕགས་པས་གསལ་ཁ་དངོས་སུ་མི་སྣང་ངོ་། །ཆོས་བཤེས་ ཀྱིས། འདིར་ཤེར་ཕྱིན་ནི་གཉིས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པའོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། ཆོས་ རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་ རང་བཞིན་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་ཏེ་ཞེས་(བསྡུས་)སོགས་དང་ལུང་དང་སྦྱར་ཏེ། མདོར། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཡི་གེ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་སུ་ཡང་སྟོན་པ་དང་ཉན་པ་དང་ཤེས་པར་བྱེད་པ་མེད་ དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། གལ་ཏེ་ཤེར་ཕྱིན་ནི་སེམས་བྱུང་དགེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་ཡིན་པས་ འདུས་བྱས་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཁོ་ནར་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་བསྟན་ཏེ་ དེས་ན་ཅི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེར་ཕྱིན་དུ་འགྱུར། དེ་ལྟ་ན་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ ཡོད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སེམས་བྱུང་དགེ་བ་ཁྱ

【現代漢語翻譯】 此外，通往有見地之道的般若波羅蜜多（Prajnaparamita，智慧到彼岸）也被稱為假名安立，聲聞（Shravaka，聽聞佛法者）和獨覺（Pratyekabuddha，獨自覺悟者）之道也以主要名稱來命名。《釋論》中說，這是由主要因素所決定的。在《摧魔論》中說，般若波羅蜜多是指由出世間的無分別智慧，如金剛般的等持（Samadhi，禪定）所攝持的智慧。在其之後獲得的，包括有分別和無分別的智慧，如明鏡般的智慧、平等性智、妙觀察智和成所作智，也因為它們是從那個因產生的，所以將果安立為因，稱為般若波羅蜜多。從菩薩的意樂行到法雲地也獲得了般若波羅蜜多的名稱。經文中也提到了般若波羅蜜多的名稱，這是對意義的總結。此外，在所有被稱為般若波羅蜜多的事物中，這裡指的是由佛地所攝持的出世間無分別智慧，這被稱為般若波羅蜜多。佛地的金剛喻定是真正的般若波羅蜜多，除此之外，經文、道和果都被認為是假名安立。聲聞和獨覺之道也以因的名稱來命名。《摧魔論》中說，聲聞和獨覺的究竟地所攝持的阿羅漢（Arhat，斷盡煩惱者）之道的智慧，也是般若波羅蜜多的同類因，因此也獲得了般若波羅蜜多的名稱。寂天（Shantideva）說，為什麼加行道是到彼岸呢？因為它為此目的而存在。為什麼法身（Dharmakaya，佛的法性身）及其事業是般若波羅蜜多呢？因為它是其結果。因此，十地證悟空性的智慧本身被認為是真正的般若波羅蜜多。聖者們沒有明確地說明這一點。法友（Dharmamitra）說，這裡的般若波羅蜜多有兩種：自性和依于自性者。如何理解呢？諸法（Dharma，宇宙間一切事物和現象）的真如（Tathata，事物的真實本性），既不能說與諸法相同，也不能說與諸法不同，這就是自性般若波羅蜜多。引用經文說，簡而言之，般若波羅蜜多不是文字，因為沒有人能在此之中教導、聽聞或理解。如果般若波羅蜜多是一種特殊的善心所（Caitasika，心理活動），那麼它就是有為法（Samskrta，因緣和合而成的事物），而真如僅僅是有為法，那麼如何將真如視為般若波羅蜜多呢？如果是這樣，那麼眾生都有真如，因此他們都會成為如來（Tathagata，佛的稱號）嗎？心所是善的

【English Translation】 Furthermore, the Prajnaparamita (Perfection of Wisdom) of the path with characteristics is also called nominal designation, and the path of Shravakas (Hearers) and Pratyekabuddhas (Solitary Realizers) is also named by the main name. The 'Great Commentary' says that it is determined by the main factor. In the 'Subduing Harm', Prajnaparamita is said to be the non-conceptual wisdom beyond the world, gathered by the Vajra-like Samadhi (meditative concentration). The wisdom obtained after that, including conceptual and non-conceptual wisdom, such as mirror-like wisdom, equality wisdom, discriminating wisdom, and accomplishing wisdom, is also said to be Prajnaparamita because they arise from that cause, thus establishing the result as the cause. From the Bodhisattva's aspiration practice to the Cloud of Dharma stage, the name of Prajnaparamita is also obtained. The scriptures also mention the name of Prajnaparamita, which is a summary of the meaning. Moreover, among all those things called Prajnaparamita, here it refers to the non-conceptual wisdom beyond the world, gathered by the Buddha-ground, which is called Prajnaparamita. The Vajra-like Samadhi of the Buddha-ground is the real Prajnaparamita, and other than that, the scriptures, path, and result are all considered nominal designations. The path of Shravakas and Pratyekabuddhas is also named by the name of the cause. The 'Subduing Harm' says that the wisdom of the Arhat (Foe Destroyer) path, gathered by the ultimate ground of Shravakas and Pratyekabuddhas, is also a similar cause of Prajnaparamita, so it will also obtain the name of Prajnaparamita. Shantideva says, why is the path of application the 'gone to the other shore'? Because it is for that purpose. Why is the Dharmakaya (Dharma Body) with its activities Prajnaparamita? Because it is its result. Therefore, the wisdom of realizing emptiness of the ten grounds itself is considered the real Prajnaparamita. The Noble Ones do not explicitly state this. Dharmamitra says, here there are two Prajnaparamitas: the essence and that which depends on it. How so? The Suchness (Tathata, thusness) of phenomena, which cannot be said to be the same as or different from phenomena, is the self-nature Prajnaparamita. Quoting the scriptures, in short, Prajnaparamita is not a letter, because no one can teach, hear, or understand it in it. If Prajnaparamita is a special virtuous mental factor (Caitasika), then it is conditioned (Samskrta), and Suchness is only established as unconditioned, then how can Suchness become Prajnaparamita? If that is the case, then all beings have Suchness, so will they all become Tathagatas (Thus Come Ones)? Mental factors are virtuous

ད་པར་ཅན་ལ་ཤེར་ ཕྱིན་དུ་བཞག་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་རྟོགས་པའི་མཐུས་དེའི་མིང་འཐོབ་ཀྱི་གཞན་དུ་ ན་དེ་ཤེས་རབ་ཡིན་ཀྱང་ཕར་ཕྱིན་དུ་ག་ལ་འགྱུར། རྟོག་པ་གཉིས་པ་ལྟར་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོད་པས་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་མིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཡོད་པས་ངེས་པར་ཕན་པར་བྱེད་པ་མིན་ཏེ་རྐྱེན་གཞན་ ལ་ལྟོས་པས་ན་དབུལ་བོའི་བདག་དབང་བའི་ས་ལ་གནས་པའི་གཏེར་ལྟ་བུའོ། །བྱིས་པ་ རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེར་ཕྱིན་དང་ལྡན་ཡང་དེ་མ་རྟོགས་པས་བྱིས་པ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། རྒྱན་ལས། འགྲོ་བ་དག་ན་དེ་ལས་གཞན་ཡང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ལ། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ ཡང་དེ་ལ་རྣམ་པར་རྨོངས་པའི་བློས། །ཡོད་པ་ཀུན་ནས་མི་མཐོང་མེད་ལ་མངོན་ཞེན་གང་ ཡིན་པ། །འཇིག་རྟེན་རྨོངས་པའི་རྣམ་པ་ཚབས་ཆེན་འདི་ཀོ་ཇི་ལྟ་བུ། །ཞེས་དང་། ཕལ་ཆེན་ ལས། བྱིས་པས་བྱང་ཆུབ་མི་ཤེས་ཀྱང་། །དེ་དག་དེ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ རང་བཞིན་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་འདི་གཙོ་བོའི་ཤེར་ཕྱིན་ཏེ་རབ་ཏུ་གཅེས་པའི་ཕྱིར་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་སྙིང་ 1-22 པོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་སོགས་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་ལམ་ལྔ་དང་འབྲས་བུ་མི་རྟོག་ཡེ་ ཤེས་དང་། དེ་དག་སྟོན་པའི་གཞུང་ངོ་། །དེ་རྣམས་ལས་ཀྱང་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ གཙོ་བོ་སྟེ་ཞེས་སོགས་དང་ཕྱོགས་གླང་གི་ལུང་དང་སྦྱར་རོ། །དེས་ན་ཆོས་ཉིད་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ གཙོ་བོ་དང་གཞུང་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ཕལ་བའོ། །དེ་ལས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སའི་མི་རྟོག་ ཡེ་ཤེས་གཙོ་བོ་དང་གཞན་ཕལ་བ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སློབ་ ལམ་མཉམ་བཞག་ཀུན་ཤེར་ཕྱིན་ཕལ་བ་ཡིན་ཅིང་ཤེར་ཕྱིན་ཕལ་བ་ལ་ཡང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ མཚན་ཉིད་ཚང་བས་སློབ་ལམ་ན་ཤེར་ཕྱིན་ཡོད་དོ། །ཕྱོགས་གླང་ཡང་གཙོ་ཕལ་དུ་དགོངས་ ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲ་ནི་གཉིས་ཏེ། གཙོ་བོ་དང་ཕལ་བའོ་ཞེས་དཀོན་མཆོག་ འབངས་ཀྱིས་བཤད་ལ་མི་ཕལ་བས་ཀྱང་མིའི་གོ་ཆོད་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སློབ་ལམ་ན་ ཤེར་ཕྱིན་དངོས་མེད་ན། ས་བཅུ་ལ་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་རིམ་བཞིན་དུ་རེ་རེ་གཙོ་ཆེ་བར་སྤྱོད་པ་ མིན་པར་འགྱུར་ལ་འདོད་མི་ནུས་ཏེ་ས་བཅུ་པའི་མདོ་དང་དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་དབུ་མ་ འཇུག་པ་སོགས་ལས་དེ་ལྟར་དུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཡང་སློབ་ལམ་ན་མི་ རྟོག་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་ཤེར་ཕྱིན་མེད་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ་ཐེག་བསྡུས་སུ། ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཁྱད་པར་མེད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ སེམས་རྣམས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་ནས། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཕར་ ཕྱིན་རྣམས་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ་

【現代漢語翻譯】 對於具緣者而言，將般若（Śer phyin，智慧到彼岸，Perfection of Wisdom）安立於此，是由於以證悟自性般若之力量而獲得其名，否則，即使是智慧，又怎能成為般若呢？如同第二種分別一樣，也不合理，因為證悟真如（De bzhin nyid，如是性，Suchness）而成為如來（De bzhin gshegs pa，如來，Tathāgata），並非因為存在真如而成為如來。因此，並非因為存在它就必定有益，而是依賴於其他因緣，如同貧者擁有處於其土地上的寶藏。孩子們雖然自性具有般若，但因未證悟，故稱為孩子。如《現觀莊嚴論》（rGyan）云：『眾生之中，除此之外，再無少許有，一切諸眾生，皆於此愚昧。有者皆不見，于無反執著，世間愚癡相，此大為何如？』又如《大乘理趣六波羅蜜多經》（Phal chen）云：『童蒙不了菩提道，然彼常住菩提中。』因此，此自性般若是主要的般若，因為極其珍貴，故稱為般若之精華等等。所依是五道（Lam lnga，五道，Five Paths）和果位無分別智（Mi rtog ye shes，無分別智，Non-conceptual Wisdom），以及宣說它們的論典。其中，無分別智是般若的主要部分等等，並與陳那（Phyogs glang）的教證相結合。因此，法性（Chos nyid，法性，Dharmatā）是般若的主要部分，而論典、道和果位三者是次要的。其中，成佛之地的無分別智是主要的，其他是次要的，因此，證悟無自性的（Rang bzhin med rtogs，無自性證悟，Realization of No-Self-Nature）大乘（Theg chen，大乘，Mahāyāna）的學道（Slob lam，學道，Path of Learning）中的等持（mNyam bzhag，等持，Equanimity）等都是次要的般若，而次要的般若也具備般若的特徵，因此在學道中存在般若。陳那也意指主次之分，如妙吉祥友（dKon mchog 'bangs）所說：『般若波羅蜜多（Śes rab kyi pha rol tu phyin pa，智慧到彼岸，Perfection of Wisdom）之聲有二，即主要和次要。』如同普通人也能完成人的工作一樣。如果學道中沒有真實的般若，那麼十地（Sa bcu，十地，Ten Bhūmis）就不能次第地主要修持十度（Phar phyin bcu，十度，Ten Pāramitās），這是不可能的，因為這與《十地經》（Sa bcu pa'i mdo）、《辨中邊論》（dBus mtha' rnam 'byed）、《入中論》（dBu ma 'jug pa）等經論中對此的詳細闡述相違背。此外，學道中也會沒有無分別智，因為沒有般若。這是周遍的，如《攝大乘論》（Theg bsdus）云：『般若波羅蜜多與無分別智無有差別，如雲：菩薩不住于般若之方式而住，由此圓滿修習其他波羅蜜多。』

【English Translation】 For those with karmic connections, establishing Prajñā (Śer phyin, Perfection of Wisdom) here is because of obtaining its name through the power of realizing the Prajñā of self-nature; otherwise, even if it is wisdom, how could it become Prajñā? Like the second distinction, it is also unreasonable, because one becomes a Tathāgata (De bzhin gshegs pa, Thus-Gone One) by realizing Suchness (De bzhin nyid), not because Suchness exists. Therefore, it is not necessarily beneficial because it exists, but it depends on other conditions, like a treasure owned by a poor person but located on their land. Children, although naturally possessing Prajñā, are called children because they have not realized it. As the Ornament of Clear Realization (rGyan) says: 'Among beings, there is nothing else besides this, all beings are ignorant of this. Those that exist are not seen, while clinging to what does not exist; what is this great form of worldly ignorance like?' Also, as the Extensive Play Sutra (Phal chen) says: 'Children do not know the path to enlightenment, but they always abide in it.' Therefore, this Prajñā of self-nature is the main Prajñā, and because it is extremely precious, it is called the essence of Prajñā, and so on. The basis for this is the Five Paths (Lam lnga) and the Fruition of Non-Conceptual Wisdom (Mi rtog ye shes), and the treatises that explain them. Among these, Non-Conceptual Wisdom is the main part of Prajñā, and so on, and it is combined with the valid cognition of Dignāga (Phyogs glang). Therefore, Dharmatā (Chos nyid) is the main part of Prajñā, while the treatises, paths, and fruition are secondary. Among these, the Non-Conceptual Wisdom of the Buddha-ground is the main one, and the others are secondary. Therefore, the Mahāyāna path of learning (Slob lam) that realizes no self-nature (Rang bzhin med rtogs), such as Samatha (mNyam bzhag), is a secondary Prajñā, but even secondary Prajñā possesses the characteristics of Prajñā, so Prajñā exists on the path of learning. Dignāga also intended the distinction between main and secondary, as Konchok Bang said: 'The term Prajñāpāramitā (Śes rab kyi pha rol tu phyin pa) has two meanings: main and secondary.' Just as an ordinary person can do the work of a person. If there is no real Prajñā on the path of learning, then the Ten Bhūmis (Sa bcu) cannot successively practice the Ten Perfections (Phar phyin bcu) as the main practice, which is impossible, because it contradicts the detailed explanations in the Ten Bhūmi Sutra (Sa bcu pa'i mdo), Madhyāntavibhāga (dBus mtha' rnam 'byed), Madhyamakāvatāra (dBu ma 'jug pa), and other scriptures. Furthermore, there would be no Non-Conceptual Wisdom on the path of learning, because there is no Prajñā. This is pervasive, as the Abhidharmasamuccaya (Theg bsdus) says: 'Prajñāpāramitā and Non-Conceptual Wisdom are not different, as it is said: Bodhisattvas abide in a way that does not abide in Prajñā, and thereby perfect the practice of other Pāramitās.'

ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་དང་། དེའི་བཤད་སྦྱར་དུ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཞེས་སོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་བསྟོད་པ་དང་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བསྟོད་པ་གཉིས་ དོན་གཅིག་ཏུ་འཕགས་པ་ཀླུ་དང་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བཤད་ཅིང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་སྦྱོར་ བ་ལས་བྱུང་བ་དང་དངོས་གཞི་མཉམ་བཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ 1-23 མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཏེ་གསུམ་པོ་མོས་སྤྱོད་དང་མཐོང་སྒོམ་སོགས་དང་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཡོད་པར་(ཐེག་ བསྡུས་རྩ་འགྲེལ་)བཤད་དོ། །ཡང་བྱང་འཕགས་རྣམས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ལ་སྤྱོད་པར་ འགྱུར་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱད་བ་སྤྱོད་པའི་འཕགས་པ་ཡིན་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་དངོས་རྒྱུད་ལ་མེད་ པས་སོ། །འདོད་ན་ཐེག་དམན་པ་དང་ཁྱད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འཇུག་པར་ཡང་། ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྦྱིན་པ་འདི་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་ལེན་པ་པོ་དང་སྦྱིན་པ་པོར་ དམིགས་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་དང་། སྦྱིན་པ་དེ་ཉིད་གསུམ་དུ་དམིགས་པ་ཡོད་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ཞེས་བྱ་བར་བསྙད་དོ་ ཞེས་སོགས་གཞན་ལའང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པས་འཁོར་གསུམ་དུ་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ན་ ཤེར་ཕྱིན་དངོས་སུ་འདོད་དགོས་སོ། །ཡང་འཇུག་པར། ཕ་རོལ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་འཁོར་ བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཕར་འགྲམ་དང་ངོགས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་ སྤངས་པའི་རང་བཞིན་མངའ་བའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་སྒྲ་བཤད་ཡིན་པས་སྒྲ་བཤད་ལ་ཁྱབ་པ་མི་རྩིའོ། །ཆོས་བཤེས་སུ། གཞན་ནི་ཤེས་བྱའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འདྲེན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཕྱིན་པའི་སྒྲ་ རྫོགས་པར་དྲང་ཞེས་དང་། ངེས་ཚིག་འདི་དངོས་སུ་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱར་ཏེ་གཞན་ལ་བཏགས་ ནས་སོ་ཞེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་བཞེད་དེ། སྡུད་འགྲེལ་ལས། ཤེར་རབ་ནི་སྤྱིར་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕ་རོལ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ གནས་སྐབས་ན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་ཡིད་ཆེས་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ གང་དག་དེ་ལྟ་བུའི་ཕ་རོལ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། མོས་སྤྱོད་ལ་ཡོད་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ཞེས་རྩོད་པའི་ 1-24 ལན་དུ་བདག་མེད་པར་ཡིད་ཆེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་གཅིག་ཤོས་ཀྱི་གནས་ སྐབས་དག་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་རྟོག་པ་མེད་པར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དང་། གང

【現代漢語翻譯】 如是說。 其釋文中說：『無分別智即是般若波羅蜜多。』如是說。無分別之贊與般若波羅蜜多之贊，龍樹、無著二聖者釋為一義。由與無分別結合而生起者，以及正行等持無分別智與后得無分別智，此三者于勝解行、見道、修道等及后得位存在（于《攝大乘論》根本釋中）有述。 又，諸聖者于般若波羅蜜多之影像而行，雖是行菩薩行之聖者，然于般若波羅蜜多之真實傳承中無有。若許有，則與小乘無別。入行論中亦云：『所謂波羅蜜多之佈施，若離施物、受者、施者之執著，則為出世間之波羅蜜多。』又，若於佈施執著三者，則稱為世間之波羅蜜多，如是等亦可類推至其他，故若為不執著三輪之智慧，則必須承認為真實之般若波羅蜜多。 又，《入行論》中雲：『所謂彼岸，乃輪迴大海之彼岸與邊際，即斷除煩惱與所知二障，具足自性之佛陀。』到達彼岸即是波羅蜜多。』此乃詞源解釋，故詞源解釋不計遍及性。法友云：『其他乃因通達所知之彼岸，故引為波羅蜜多，此時應將『度』字作圓滿解。』此定義乃真實施設於果位，而於其他則為假立。如是說。』 智足亦如前述般主張，于《攝大乘論釋》中雲：『般若總的來說是善於辨別諸法。其彼岸于勝解行位時，乃深信諸法無我。于極喜等位時，乃遠離一切分別。是故，凡是成為如是彼岸之自性者，即是般若波羅蜜多。』又，對於勝解行位之般若波羅蜜多為分別之辯論，回答說：『深信無我乃是出世間，且於其他位次中，無有特別生起分別之故。』又，何者

【English Translation】 As it is said. In its commentary, it says: 'Non-conceptual wisdom is the Perfection of Wisdom.' It is said. The praise of non-conceptuality and the praise of the Perfection of Wisdom are explained by the noble Nāgārjuna and Asaṅga as having the same meaning. The arising from union with non-conceptuality, as well as the actual meditative equipoise of non-conceptual wisdom and the subsequent non-conceptual wisdom, these three exist in the stages of aspiration, seeing, and meditation, etc., and in the subsequent attainment (as explained in the root text and commentary of the Compendium of Determinations). Furthermore, the noble bodhisattvas engage with the image of the Perfection of Wisdom; although they are noble ones who practice the conduct of enlightenment, they do not have the actual lineage of the Perfection of Wisdom. If it is asserted that they do, then there would be no difference from the Lesser Vehicle. It is also said in the Entering the Middle Way: 'This giving, which is called transcendence, becomes a transcendent perfection when it is free from the object of giving, the recipient, and the giver.' And, if there is attachment to these three aspects of giving, it is called worldly perfection. This can be applied to other perfections as well. Therefore, if it is wisdom that does not conceptualize the three spheres, it must be considered the actual Perfection of Wisdom. Moreover, in the Entering the Middle Way, it is said: 'That which is called the 'far shore' is the far shore and edge of the ocean of samsara, namely, the Buddha who possesses the nature of having abandoned all defilements and obscurations of knowledge.' Reaching the far shore is the Perfection of Wisdom. This is an etymological explanation, so the pervasiveness of the etymological explanation is not considered. Dharma Friend says: 'Others are led to the Perfection of Wisdom because they have reached the far shore of knowledge; at that time, the word 'gone' should be understood as complete.' This definition is actually applied to the result, and is nominally applied to others. So it is said. Yeshe Zhab also holds the same view as previously explained. In the Collected Commentary, it says: 'Wisdom, in general, is the excellent discrimination of all phenomena. Its far shore, in the stage of aspiration, is the firm belief that all phenomena are without self. In the stages of great joy, etc., it is devoid of all conceptualization. Therefore, those who have become the nature of such a far shore are the Perfection of Wisdom.' Furthermore, in response to the argument that the Perfection of Wisdom in the stage of aspiration is conceptual, it is said: 'The firm belief in selflessness is transcendent, and in other stages, there is no special arising of conceptualization.' Also, what

་ལ་བདེ་བར་ གཤེགས་པའི་སྲས་རྣམས་འཇུག་པ་དེ་ཉིད་དེ་དག་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལམ་ཡིན་ལ་དེ་ ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ནང་དུ་དེ་ལས་གཞན་ པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཤེར་ཕྱིན་ལ་རྒྱུའི་ཤེར་ ཕྱིན་དང་འབྲས་བུའི་ཤེར་ཕྱིན་གཉིས་སུ་བི་མ་ལ་མི་ཏྲས་བཤད་པ་ལྟར་ལེགས་སོ། །རྣམ་པ་ སྣ་ཚོགས་པ་ཤེས་པའམ་ཤེས་པའི་མཆོག་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་པོ། །དམ་པའི་དངོས་པོ་ནི་ དམ་པ་ཉིད་ཅེས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དམ་པ་ཉིད་ནི་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བི་མ་ལས་བཤད་དེ་ ཞིབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། ཁ་ཅིག་(རད་ཀིར་བུ་གནས་དྲུག)ཆོས་ཉིད་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པས་ ཤེར་ཕྱིན་དུ་བཤད་ཀྱི་དངོས་མིན་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དཔྱད་དགོས་ཏེ། གཟུགས་ནས་རྣམ་ མཁྱེན་གྱི་བར་ཤེར་ཕྱིན་མིན་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་དེ་ བཞིན་ཉིད་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་ཞེས་ཤེར་ཕྱིན་ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་པ་དང་བདུན་བརྒྱ་པར་བཤད་ ཅིང་དེ་ཤེར་ཕྱིན་མིན་ན་དོན་དམ་པའི་ཤེར་ཕྱིན་མེད་པར་འགྱུར་ལ། འདོད་ན་བི་མ་ལས་ དོན་དམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ཞིང་། གལ་ཏེ་དེ་ནི་ཆོས་སྐུ་འདུས་བྱས་ལ་ དགོངས་སོ་ཞེ་ན། འདུས་བྱས་ཡིན་ན་དོན་དམ་པར་འགལ་བས་སོ། །རད་ཀིར་ནི། བེམ་པོ་ ལས་ལོག་པའི་ལོངས་སྐུ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ གི་སྟོང་ཉིད་དངོས་སུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་སྐུ་ཤེར་ཕྱིན་དངོས། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་ སྟོང་ཉིད་ནི་དེའི་ཡུལ་ཡིན་པས་ཤེར་ཕྱིན། ལོངས་སྐུ་ཡང་དེའི་རྟེན་ཡིན་པས་དང་། སྟོབས་ དང་མི་འཇིགས་པ་སོགས་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་རྟེན་གཅིག་པས་དང་། 1-25 སྤྲུལ་སྐུ་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་དེའི་འབྲས་བུའམ་བྱ་བ་ཡིན་པས་དང་། མངོན་རྟོགས་བདུན་ དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཤེར་ཕྱིན་ནོ་ཞེས་བཞེད་པའང་དཔྱད་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེར་ཕྱིན་གང་ ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞེ་ན་གཞུང་ལམ་འབྲས་བུ་སྙིང་པོའི་དོན་མ་ལུས་པའམ་འབྲས་བུ་གཉིས་ མེད་ཡེ་ཤེས་ལའོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །ལ་ནི་ཕྱག་འཚལ་བའི་སྒྲ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་བཞི་པའོ་ ཞེས་ཤཱཀྱ་བློས་སོ། ། གཉིས་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི། གུས་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་ཏེ་གུས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ ཅད་ཀྱིས་སམ་ཡིད་རབ་ཏུ་དང་བས་སོ། །ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་འདུད་པར་བྱེད་པའོ། ། ཆོས་བཤེས་སོ། །གསེར་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་གུས་པས་འདུད་པ་ཞེས་སོ། ། ༈ བརྩམ་པར་དམ་བཅའ་བ། གཉིས་པ་ལ་དགོས་བསྡུས་ཚིག་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཕུང་པོ་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ དམ་བཅས་པ་དང་བརྩོན་པའི་ཁ

【現代漢語翻譯】 對於那些進入善逝（Sugata，如來）之子的道路的人來說，這就是他們獨特的道路，它也是般若波羅蜜多（Prajnaparamita，智慧到彼岸）的特徵，因為其他的波羅蜜多都包含在其中。因此，正如無垢友（Vimalamitra）所說，般若波羅蜜多有兩種：作為原因的般若波羅蜜多和作為結果的般若波羅蜜多，這很好。由於它知道各種各樣的事物，或者它是知識的頂峰，所以它是智慧。無垢友說：『神聖的實體就是神聖本身，智慧的神聖性就是般若波羅蜜多。』應該仔細理解這一點。有些人（Ra Dak和Bu Gnas Drug）說，法性（Dharmata）是般若波羅蜜多的對象，因此被稱為般若波羅蜜多，但它不是真實的。這需要研究，因為《二萬五千頌般若經》和《七百頌般若經》中說，從色蘊（Rupa Skandha）到一切智智（Sarvakarajnata）不是般若波羅蜜多，而色的真如（Tathata）到一切智智的真如是般若波羅蜜多。如果它不是般若波羅蜜多，那麼就沒有勝義的般若波羅蜜多了。如果你們接受這一點，那麼這與無垢友所說的『勝義的般若波羅蜜多是一切清凈相的法身（Dharmakaya）』相矛盾。如果你們說那是針對世俗的法身，那麼如果是世俗的，它就與勝義相矛盾。Ra Dak說：『法身是般若波羅蜜多的真實，它通過與物質不同的報身（Sambhogakaya）和與它無二的自證智的顯現，直接顯現出完全清凈的空性。完全清凈的空性是它的對象，因此是般若波羅蜜多。報身也是它的基礎，因此是般若波羅蜜多。力量和無畏等無量功德也與它有相同的基礎，因此是般若波羅蜜多。化身（Nirmanakaya）及其事業是它的結果或行為，因此是般若波羅蜜多。七現觀（Abhisamaya）是它的原因，因此是般若波羅蜜多。』這種觀點也需要研究。如果是這樣，那麼我們應該向什麼樣的般若波羅蜜多頂禮呢？應該向包含了道路、果和精華的所有意義，或者向無二的果的智慧頂禮。Chos bShes這樣說。釋迦慧（Shakya Blo）說：『「la」是第四格，因為它與頂禮的詞結合在一起。』 第二，向它頂禮：以恭敬頂禮，恭敬是用一切事物或完全清凈的心。頂禮是最高的敬意。Chos bShes這樣說。金色是指以身體等恭敬地頂禮。 發誓要寫作： 第二部分有三個總結要點的詞：第一個是：蘊（Skandha）、煩惱（Klesha）、誓言和努力的...

【English Translation】 For those who enter the path of the Sugata's (Tathagata) sons, this is their unique path, and it is also the characteristic of the Prajnaparamita (Perfection of Wisdom), because the other Paramitas are included within it. Therefore, as Vimalamitra said, there are two types of Prajnaparamita: the Prajnaparamita as the cause and the Prajnaparamita as the result, which is good. Because it knows various things, or it is the peak of knowledge, it is wisdom. Vimalamitra said: 'The sacred entity is sacred itself, and the sacredness of wisdom is Prajnaparamita.' This should be carefully understood. Some (Ra Dak and Bu Gnas Drug) say that Dharmata (Suchness) is the object of Prajnaparamita, therefore it is called Prajnaparamita, but it is not real. This needs to be investigated, because the Twenty-five Thousand Verse Prajnaparamita and the Seven Hundred Verse Prajnaparamita say that from Rupa Skandha (Form) to Sarvakarajnata (All-knowing Wisdom) is not Prajnaparamita, but the Tathata (Thusness) of Rupa to the Tathata of Sarvakarajnata is Prajnaparamita. If it is not Prajnaparamita, then there is no ultimate Prajnaparamita. If you accept this, then it contradicts what Vimalamitra said, 'The ultimate Prajnaparamita is the Dharmakaya (Body of Truth) with all pure aspects.' If you say that it refers to the conventional Dharmakaya, then if it is conventional, it contradicts the ultimate. Ra Dak said: 'The Dharmakaya is the reality of Prajnaparamita, which directly manifests the completely pure emptiness through the Sambhogakaya (Body of Enjoyment), which is different from matter, and the self-aware wisdom that is non-dual with it. The completely pure emptiness is its object, therefore it is Prajnaparamita. The Sambhogakaya is also its basis, therefore it is Prajnaparamita. The infinite qualities such as powers and fearlessness also have the same basis as it, therefore it is Prajnaparamita. The Nirmanakaya (Body of Emanation) and its activities are its result or action, therefore it is Prajnaparamita. The seven Abhisamayas (Realizations) are its cause, therefore it is Prajnaparamita.' This view also needs to be investigated. If so, then to what kind of Prajnaparamita should we prostrate? We should prostrate to the one that contains all the meanings of the path, fruit, and essence, or to the non-dual wisdom of the fruit. Chos bShes said this. Shakya Blo said: '"la" is the fourth case because it is combined with the word of prostration.' Secondly, prostrating to it: Prostrating with reverence, reverence is with all things or with a completely pure mind. Prostration is the highest respect. Chos bShes said this. Gold refers to prostrating with reverence with the body and so on. Pledging to write: The second part has three words summarizing the essential points: The first is: Skandha (aggregate), Klesha (affliction), vow, and effort of...

ུར་བཞི་ལས། དམ་པ་རྣམས་ལེགས་པར་ཁས་བླངས་པའི་ ཁུར་བྱ་བ་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་མི་འདོར་བས་བརྩམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། ཤེས་ རབ་སྡོང་བུ་ལས། དམ་པ་མང་པོ་ཁས་འཆེ་མི་བྱེད་ལ། །གལ་ཏེ་དཀའ་བས་ཁས་ནི་བླངས་ གྱུར་ན། །རྡོ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་ལྟ་བུར་ནི། །ཤི་ཡང་གཞན་དུ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱན་འདི་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་གྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་རྒྱན་ འགྲེལ་འདི་བརྩོམ་ཞེས་(ཤེར་འབྱུང་)པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཅིའི་དོན་དུ་ཕྱག་འཚལ་(གསེར་ཆོས་ )ཞེ་ན། རྒྱན་འདི་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་རམ་ཆེད་དུའོ། །འདི་ལ་རྣམ་པར་དབྱེ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ ན་ཤེར་(ཆོས་བཤེས་)ཕྱིན་དེའི་རྒྱན་དུ་གྱུར་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདི་སྟེ། ཚིགས་བཅད་རྩ་ བ་བཞི་པ། ཚེག་བར་བརྒྱད་མར་བྱས་པའི་མིང་སྟེ། ཚེག་བར་བཅུ་གཅིག་པ་དབང་བོའི་རྡོ་ རྗེའི་སྡེབ་སྦྱོར་སོགས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་དོན་ཙམ་(ཆོས་བཤེས་)ཞིག་གོ ། ཕྱེ་བ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཞེ་ན། སྔར་བཤད་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ཀུན་ཞེས་ཏེ། རྒྱན་འདི་གཞུང་ལམ་ 1-26 འབྲས་བུ་སྙིང་པོ་ཤེར་ཕྱིན་ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་འགྱུར་བའམ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །དེ་ཡང་ སྐྱེས་པའམ་བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་དགའ་བ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་རྒྱན་ཡིན་ཡང་དེ་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་ ན་དགའ་བར་བྱེད་མི་ནུས་པས་རྒྱན་གྱི་རྒྱན་ནི་རྒྱན་དེའི་དྲི་མ་སེལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ དུ་མཁས་པ་དགའ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱན་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཀྱང་། ཁ་ཅིག་གི་མ་རྟོགས་ལོག་རྟོག་གི་དབང་གིས་རྒྱན་འདིས་རྒྱལ་ཡུམ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ལེགས་ པར་སྟོན་མི་ནུས་པས་འདི་རྒྱན་མིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཀླན་ཀའི་དྲི་མ་སྐྱེ་སྲིད་དོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ གྱིས་འགྲེལ་པ་དོན་གསལ་བ་སྡེབ་སྦྱོར་སྤངས་པས་སྒྲ་དྲང་ཐད་དུ་བསྟན་པ་འདི་མཛད་པས་ གཞན་གྱི་མ་རྟོགས་ལོག་རྟོག་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཀླན་ཀའི་དྲི་མ་སེལ་བས་རྒྱན་དུ་བྱེད་དེ། དེ་བས་ན་དྲི་མ་སེལ་བས་རྒྱན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཀ་ཤིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཀླན་ཀ་ངན་པའི་དྲི་མ་ བསལ་བས་ན་འདི་ནི་དབུ་མའི་རྒྱན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ་ཆོས་བཤེས་སོ། །གསེར་ ནི། མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ནི་ཡུམ་དེའི་རྒྱན་ཡིན་ཏེ་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ། །བརྒྱད་པོ་དེའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོའི་དོན་རྟོགས་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་ པའི་ཚིགས་བཅད་ཡུམ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་སོགས་ཀྱི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སྟེ་ཆར་ ཕྱེ་བས་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་སོགས་ཀྱི་དོན་བཤད་པས་ བརྒྱན་པའི་ཕྱིར་དུ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་སོགས་ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་འགྱུར

【現代漢語翻譯】 關於四種負擔：對於聖者們，承諾承擔的重任在未完成之前不會放棄，因此開始時就註定會圓滿完成。《智慧之樹》中說：『聖者不會輕易承諾，一旦因困難而承諾，就像在石頭上刻畫一樣，即使死去也不會改變。』 第二，撰寫此論是爲了使此論成為廣大中略的莊嚴(sher 'byung)。 第三，為何要頂禮(gser chos)？爲了區分此論，或者說是爲了此目的。這被稱為區分。在哪裡，般若(chos bshes)成為其莊嚴的詩句，即四句根本頌，每句八個音節，不同於十一個音節的自在金剛組合等。如何只是意義(chos bshes)？ 區分的必要性是什麼？如前所述，所有的般若，此論成為所有經道、果實和精華般若的莊嚴或成就。就像對男人或女人的身體產生喜悅的原因是裝飾品，但如果它變得污穢，就無法使人喜悅，因此裝飾品的裝飾品是去除該裝飾品的污穢。同樣，使智者喜悅的裝飾品是詩句，這已經表明。然而，由於某些人的錯誤理解，他們認為此論不能很好地展示諸佛母的意義，因此可能會產生此論不是裝飾品的誹謗之污。對此，導師通過創作清晰明瞭、避免組合、直接表達意義的註釋來消除由他人的錯誤理解所產生的誹謗之污，從而使其成為裝飾品。因此，去除污穢就是裝飾。正如導師卡什所說，『爲了消除誹謗的污穢，因此這是中觀的裝飾。』(chos bshes)。 黃金(gser)：八現觀是佛母的裝飾，因為它們是增上生和決定勝的原因。這八者的詩句是圓滿理解其本質意義的偈頌，是對《十萬頌》等廣說的區分，即通過區分來清晰地展示。如何呢？通過解釋《十萬頌》等的意義，它成為所有論藏等的裝飾。

【English Translation】 Regarding the four burdens: For the noble ones, the burden that has been promised to be undertaken is not abandoned until it is completed, therefore it is destined to be completely accomplished from the beginning. In 'The Tree of Wisdom' it says: 'The noble ones do not easily make promises, but once they have promised due to difficulty, it is like drawing on a stone, even if they die, they will not change.' Second, this treatise is written so that this ornament becomes an ornament for all the extensive, intermediate, and concise (sher 'byung). Third, why prostrate (gser chos)? For the sake of distinguishing this treatise, or for this purpose. This is called distinction. Where, the Prajnaparamita (chos bshes) becomes the verse that is its ornament, that is, the four-line root verses, with eight syllables per line, distinguished from the eleven-syllable Lord Vajra combination, etc. How is it just the meaning (chos bshes)? What is the need for distinction? As previously stated, all the Prajnaparamita, this treatise becomes the ornament or accomplishment of all the paths, fruits, and essence Prajnaparamita. Just as the cause of joy arising for the form of a man or woman is an ornament, but if it becomes defiled, it cannot cause joy, therefore the ornament of an ornament is the removal of the defilement of that ornament. Similarly, the ornament that makes the wise rejoice is the verse, which has already been shown. However, due to the misinterpretations of some, they think that this treatise cannot well show the meaning of the Buddhamatris, therefore the stain of slander that this is not an ornament may arise. To this, the teacher, by composing a commentary that is clear in meaning, avoids combinations, and directly shows the meaning, eliminates the stain of slander arising from the misinterpretations of others, thereby making it an ornament. Therefore, removing defilement is an ornament. As the teacher Kashi said, 'In order to eliminate the stain of bad slander, therefore this is the ornament of Madhyamaka.' (chos bshes). Gold (gser): The eight Abhisamayas are the ornament of the Buddhamatri, because they are the cause of higher realms and definite goodness. The verse of these eight is the verse that completely realizes the meaning of its essence, the distinction of the extensive explanations of the Hundred Thousand Verses, etc., that is, it is clearly shown by distinguishing. How is it? By explaining the meaning of the Hundred Thousand Verses, etc., it becomes the ornament of all the Abhidharma Pitaka, etc.

་བར་བྱ་བར་བསམ་པ་ སྟེ། དེ་ལྟར་བདག་གིས་བྱམས་པའི་དགོངས་པ་ཤེས་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །ཤེར་ འབྱུང་ནི་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པ་ཀུན་གྱི་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་མཆོད་བརྗོད་དང་དམ་བཅའི་ ཚིག་འདིས་བསྟན་བཅོས་འདིའི་དགོས་སོགས་བཞི་བསྟན་ཏེ། དེའི་རྒྱན་ཚིག་ལེའུར་བྱས་ པ་ནི་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་རྒྱལ་ཡུམ་ཐམས་ཅད་དོན་གྱི་བརྗོད་བྱའོ། །འདིས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་ དོན་ལེགས་པར་བསྟན་པའམ་འདི་ལས་དེ་རྟོགས་པ་དགོས་པ། དེ་ལས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་ 1-27 པ་རྒྱན་དུ་གྲུབ་པ་དགོས་པའི་དགོས་པའོ། །ཆོས་བཤེས་སོ། །ཤེར་འབྱུང་ནི། རྒྱན་གྱི་ཚིག་ ལེའུར་བྱས་པ་བརྗོད་བྱ། ཡུམ་གསུམ་གྱི་རྒྱན་དུ་རྟོགས་པ་དགོས་པ། དེའི་ཡང་དགོས་པ་ནི་ ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཤེར་ཕྱིན་ཞེས་བཞེད་དོ། ། ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་དེ་བཀག་གོ །གཉིས་ཀ་ལྟར་ནའང་རྗོད་བྱེད་བསྟནབཅོས་རྒྱུ་དང་དགོས་ པ་གཉིས་འབྲས་བུར་འབྲེལ་བ་འབྲེལ་བ་སྟེ་ཤུགས་བསྟན་ནོ། ། ༈ བླ་མ་བརྒྱུད་པས་ཕྱེ་ཚུལ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་བཞི་ལས། ཐོགས་མེད་ཀྱིས་ཕྱེ་ཚུལ་ནི། སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་སྔོན་གྱི་ སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་ལ་མཁས་པར་བསྟན་པས་འགྲོ་བ་རྣམས་རང་གི་འགྲེལ་པ་འདི་ལ་ འཇུག་པར་བྱ་བ་དང་། གཞུང་དུ་མ་འཚོལ་བའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་དུ་སྔོན་གྱི་ སློབ་དཔོན་གྱིས་མཛད་པའི་གཞུང་སྟོན་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །གསེར་ནི་ཅི་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་ རྣམ་པར་བཤད་པ་གཞན་དག་ཀྱང་ཡོད་དམ་ཞེ་ན་ཡོད་དེ། རྣམ་བཤད་མཛད་ཅེས་དྲང་ངོ་། ། གང་གི་ན། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོའི་དོན་མ་ལུས་པ་བསྡུད་པས་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་སྟེ་མངོན་ རྟོགས་རྒྱན་(གསེར་དངོས་)ནོ། །གང་གིས་ན་སྡིག་ཏོ་མི་དགེ་བའི་(ཆོས་མཆོག་)ཆོས་ལས་རིང་དུ་ སོང་བས་འཕགས་པ་སྟེ་མཚན་ཐོགས་མེད་ཅེས་པས་སོ། །གང་གི་བློ་ཤེས་བྱ་ལ་ཐོགས་ མེད་དུ་འཇུག་པས་ཐོགས་མེད་ཅེས་བཅོམ་རལ་ལོ། །དེའི་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ལས་ཀྱི་ དབང་གིས་སྐྱེ་གནས་སོ་སོར་འགྲོ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པ་སྟེ་བྱང་སེམས་རྣམས་སོ། ། དེ་རྣམས་དང་འདྲ་བར་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པར་མཛད་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྐྱོབ་པ་སྟེ་རང་གིས་ གཟིགས་པའི་ལམ་སྟོན་པས་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་སྐྱོངས་བར་མཛད་པས་སོ་ཞེས་གསེར་ཏེ། དགོངས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པ་སྟེ་སྙིང་རྗེས་ཀུན་ཏུ་སྟེ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་སྟེ་སྙིང་ བརྩེ་བས་དོན་མཛད་པ་སྟེ། དེས་ན་འདིར་ཆགས་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ལ་བཏགས་པ་སྟེ་འདོགས་ པའི་རྒྱུ་སེམས་ཅན་མི་འདོར་བར་འདྲ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཕུག་རོན་རང་གི་བུ་མཆོག་བྱམས། 1-28 ། རང་གི་བུ་དེ་ཉེ་བར་འཁྱུད་ནས་འདུག །དེ་འདྲ་བ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་འགལ་བ་ལྟར། །བརྩེར་བཅས་ ལུས་ཅན་བུ་ལའང་དེ་དང་འད

【現代漢語翻譯】 應如是思維，我因此能知曉慈愛的意趣。』《般若經》是指廣、中、略一切般若經。如此，此處的禮讚和立誓之語揭示了此論著的四種必要性，而以詩句形式呈現的裝飾之詞，其聲音所表達的是一切勝母（指般若波羅蜜多），而意義所表達的也是如此。這很好地揭示了詩句的意義，或者說需要從此領悟，並由此使詩句成為莊嚴，這是其必要性。法友（chos bshes）。《般若經》是指，以詩句形式呈現的莊嚴是所表達的內容，需要領悟三部般若經的莊嚴，而其根本必要性在於，通過聞、思、修達到圓滿的佛陀智慧，即般若波羅蜜多。法友對此提出了異議。無論如何，能詮釋的論著與所詮釋的內容，作為原因和結果是相互關聯的，這是一種隱含的關聯。 論述上師傳承的開顯方式： 第二部分有四個方面，首先是無著（Thogs med）的開顯方式：導師以精通先前導師的傳統來表明，是爲了讓眾生能夠理解他的註釋，並且爲了利益那些不尋求其他論典的人，而闡釋先前導師所著的論典，這是法友的觀點。如果有人問，是否還有其他關於黃金（gser）的殊勝解釋，答案是肯定的，因為有各種不同的解釋。他直接說『造論』。憑藉什麼呢？憑藉彙集了所有《般若經》的意義，這是一部偉大的論著，即《現觀莊嚴論》（mngon rtogs rgyan，Gser dngos）。憑藉什麼呢？憑藉遠離罪惡和不善（chos mi chog）之法，是聖者，即名為無著（mtshan thogs med）。憑藉什麼智慧能無礙地進入所知境，因此被稱為無著。他的功德如何呢？對於因業力而流轉于各自生處的眾生，即菩薩們（byang sems）。他像他們一樣，恒常依戀，因此是救護者，通過展示他所見的道路來引導眾生，因此他救護眾生。黃金如是說。其意趣在於，對眾生懷有依戀，即以慈悲心恒常地、特別地依戀，即以愛心來利益他們。因此，此處的依戀是指慈悲，其繫縛的原因在於不捨棄眾生，就像鴿子珍愛自己的孩子一樣，緊緊地擁抱自己的孩子。對於這樣的眾生，就像憤怒和衝突一樣，對於充滿愛意的有情眾生，也是如此。

【English Translation】 One should contemplate in this way, 'Therefore, I will come to know the intention of love.' 'Sher 'byung' refers to all the extensive, intermediate, and concise Prajñāpāramitā Sutras. Thus, the praise and vow here reveal the four necessities of this treatise, and the decorative words in verse form, what is expressed by the sound is all the Victorious Mother (referring to Prajñāpāramitā), and what is expressed by the meaning is also the same. This well reveals the meaning of the verses, or it is necessary to understand from this, and thereby make the verses an adornment, which is its necessity. Dharma Friend (chos bshes). 'Sher 'byung' refers to, the adornment in verse form is what is expressed, it is necessary to realize the adornment of the three Mothers, and its fundamental necessity is that through hearing, thinking, and meditating, one attains the perfect Buddha wisdom, which is Prajñāpāramitā. Dharma Friend objected to this. In either case, the expressive treatise and the expressed content, as cause and effect, are related to each other, which is an implicit connection. Explanation of how the lineage masters revealed it: The second part has four aspects, the first is the way Thogs med revealed it: The teacher shows that he is skilled in the tradition of previous teachers, in order to make beings understand his commentary, and to benefit those who do not seek other treatises, he explains the treatise composed by previous teachers, this is the view of Dharma Friend. If someone asks, are there other excellent explanations of gold (gser), the answer is yes, because there are various explanations. He directly says 'composed the treatise'. By what means? By means of collecting all the meanings of the Prajñāpāramitā Sutras, this is a great treatise, namely the Abhisamayalankara (mngon rtogs rgyan, Gser dngos). By what means? By means of being far away from sinful and unwholesome (chos mi chog) dharmas, he is a noble one, namely named Thogs med (mtshan thogs med). By what wisdom does he enter the knowable without obstruction, therefore he is called Thogs med. What are his qualities like? For sentient beings who, due to karma, wander in their respective birth places, namely Bodhisattvas (byang sems). He constantly clings to them like them, therefore he is a protector, by showing the path he has seen, he guides sentient beings, therefore he protects sentient beings. Gold says so. Its intention is that he has attachment to sentient beings, namely with compassion he constantly, especially clings, namely with love he benefits them. Therefore, attachment here refers to compassion, its cause of binding is not abandoning sentient beings, just as a pigeon cherishes its own child, closely embracing its child. For such beings, just like anger and conflict, it is the same for loving sentient beings.

ྲ། །ཞེས་སོ། །དགོས་པ་བྱང་སེམས་སེམས་ཅན་མི་འདོར་བར་ ཤེས་པའི་ཆེད་དོ། །གནོད་བྱེད་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པར་གསུངས་པས་གནོད་དེ། སྙིང་རྗེ་མ་ གཏོགས་པའི་ནང་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པ་དངོས་དེའི་རྒྱུད་ལ་མེད་དོ། །ཅི་དཔྱད་པས་སམ་ ཐོས་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པས་མཛད་དམ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ། དབང་ཕྱུག་སོགས་ ཀྱིས་མི་ཐུབ་པས་མི་ཕམ་ལྷ་མིའི་མགོན་ཏེ་དམ་པའམ་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་ཞེས་གསེར་དང་། དམ་པའི་གནས་སུ་ཁྲིད་པར་བྱེད་པས་མགོན་ཞེས་(ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོའི་འགྲེལ་པར་)བྱང་བཟང་གིས་ བཤད་དེ། དེ་ལ་ཐོགས་མེད་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་བརྒྱུད་པ་སོགས་མིན་པར་དགའ་ལྡན་དུ་ བྱོན་ཏེ་རྒྱན་འདི་དངོས་སུ་གསན་ནས། ལེགས་པར་བསམས་ཤིང་བསྒོམས་པས་བརྟན་པར་ བྱས་ནས་ཞེས་དོན་གྱིས་ཐོབ་པོ། །སློབ་དཔོན་འདི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་མཛད་པ་པོ་ལས་ མངོན་སུམ་དུ་གསན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སྡུད་པ་པོ་དང་འདྲ་བར་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུར་གྱུར་པའོ་ ཞེས་གསེར་རོ། །ཆོས་བཤེས་ནི་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་ནི་ཡུམ་གྱི་མདོ་ལ་བཞེད་པར་མངོན་ ཏེ། འོག་ཏུ་བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་འདི་ཞེས་པར། ཉོན་མོངས་དགྲ་རྣམས་མ་ལུས་འཆོས་ པ་དང་། །ཞེས་སོགས་དྲངས་ནས་ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་བསྟན་བཅོས་ཏེ་དེ་ཡང་ཁྱད་ པར་ཅན་རྒྱལ་པའི་ཡུམ་རྣམས་སོ་ཞེས་བཤད་ཅིང་འདིར་གསལ་ཁ་མ་བཤད་དོ། །དེས་ན་ བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་ནི་ཡུམ་གྱི་མདོ་ཡིན་གྱི་རྒྱན་མིན་ཏེ་ཤེར་འབྱུང་གིས་འཕགས་པ་དང་ སློབ་དཔོན་དག་གིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་སྦྱར་བ་ལ་མ་ལྟོས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ དང་ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྐབས་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་བ་མེད་ཅེས་པ་དང་འགལ་ ཞེས་བཅོམ་རལ་ལོ། །གཞུང་འདིར་སྡོད་ཚུལ་ལ་བརྟགས་ན་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པར་གསལ་ལོ། ། ཡང་ཆོས་བཤེས་ནི་ཁ་ཅིག་ཨ་ནི་རིང་བོ་ཡིན་པས་ལྷག་པ་ཞེས་པར་སྟོན་ཏེ་དེས་ན་ཀུན་ཏུ་ 1-29 ཞེས་འདོད་པ་ནི་མཚམས་སྦྱོར་མ་ཤེས་པ་སྟེ་ཨཱ་རིང་བོ་ཡིན་ན་མཚམས་སྦྱོར་དུ་མི་འགྱུར་ རོ། །དེས་ན་དགག་པའི་ཨ་ཐུང་ཡིན་པས་ཆགས་མེད་མཛད། ཅེས་ཏེ་འབྲུ་ནོན་མི་སྣང་ངོ་། ། བོད་རྣམས། སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པ་སྟེ་སྙིང་རྗེས་རང་དོན་ལ་ཆགས་མེད་ཅེས་(བུ་སྟོན་ཆེན་པོ་ )སོ། །འོན་ཀྱང་ཨཱ་རིང་བོ་མཚམས་སྦྱོར་བ་དུ་མ་ཡོད་པར་སྣང་བས་སློབ་དཔོན་ཆོས་བཤེས་ འཁྲུལ་ལོ། །གཞུང་གང་ན་དེ་ཉིད་རྣམ་ངེས་ཏེ། འགྲེལ་ཆེན་ལས། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་ངེས་པར་ བཤད་པ་རབ་ཏུ་སྦྱར་མཛད། ཅེས་སོ། །སློབ་དཔོན་འདི་འཇམ་དཔལ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། ཐོགས་མེད་ཅེས་བྱའི་དགེ་སློང་ནི། །བསྟན་བཅོས་དེ་ནི་དོན་ལ་མཁས། །མདོ་སྡེ་ངེས་དོན་ དྲང་པའི་དོན། །རྣམ་པ་མང་པོ་རབ་ཏུ་འབྱེད། །འཇིག་རྟེན་རིག་པ་སྟོན་བདག་ཉིད། །གཞུང་ འབྱེད་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་འགྱུར། །དེ་

【現代漢語翻譯】 如是說。爲了菩薩不捨棄有情眾生而知曉的緣故。損害者說是大乘聖者，所以會損害。除了慈悲之外，內心對有情的貪執實際上在他的相續中是沒有的。是以觀察而作，還是從一個傳到另一個而作呢？不是的。因為自在等不能勝過，所以是不敗，是天人的怙主，是殊勝或主要的。如黃金般。因為引導到殊勝的處所，所以是怙主。（在《智慧心要釋》中）賢護這樣說。無著自性，不是通過傳承等，而是前往兜率天，親自聽聞此莊嚴，善加思惟和修習，從而穩固地獲得。這位論師是《略義釋》的作者親自聽聞的，所以如同結集者一樣，成爲了量士夫。如黃金般。法友被認為是《大品般若經》，因為下面說到『一切論典』時，引用了『調伏一切煩惱怨敵』等，以決定的詞語方式說是論典，而且是特殊的諸佛之母。這裡沒有明確說明。因此，《大品般若經》是論典，而不是《現觀莊嚴論》，因為獅子賢和論師們不依賴於現觀而宣說。法友也說，他們沒有將《現觀莊嚴論》分為八品，這與降魔幢相矛盾。考察此論的住處，在《現觀莊嚴論》的註釋中有所闡明。 還有，一些人認為法友是阿尼林波，所以說『殊勝』，因此認為『一切』是不知道連線，如果阿長，就不會成為連線。因此，否定的阿是短的，所以是無著所作。所以種子字不明顯。藏人們說，對有情的貪執，即慈悲，對自己的利益沒有貪執。（布頓大師）等。然而，似乎有很多阿長作為連線，所以論師法友是錯誤的。在哪部論典中，那個是決定的呢？在《大疏》中說：『善於結合，詳細解釋那個決定的。』這位論師在《文殊根本續》中說：『名為無著的比丘，精通論典的意義，以多種方式詳細解釋經部的了義和不了義，是世間知識的導師，具有開解經典的性格。』他……'

【English Translation】 Thus it is said. It is for the sake of knowing that Bodhisattvas do not abandon sentient beings. The harmer is said to be a Mahayana Arya, so it will harm. Apart from compassion, the attachment to sentient beings in the mind is actually not in his continuum. Is it done by investigation, or is it done by transmitting from one to another? It is not. Because the powerful ones cannot overcome, so it is invincible, the protector of gods and humans, the supreme or the main one. Like gold. Because it leads to the supreme place, it is a protector. (In the commentary on the Essence of Wisdom) Xianhu said this. Asanga himself, not through lineage etc., but went to Tushita Heaven, personally heard this adornment, thought and meditated well, so that it was firmly obtained. This teacher is the author of the 'Abbreviated Meaning Commentary' who personally heard it, so like the compiler, he became a valid person. Like gold. Dharma Friend is considered to be the 'Great Perfection of Wisdom Sutra', because when the 'all treatises' are mentioned below, it quotes 'subduing all the enemies of afflictions' etc., saying that it is a treatise in a definite way, and it is a special mother of all Buddhas. There is no clear explanation here. Therefore, the 'Great Perfection of Wisdom Sutra' is a treatise, not the 'Ornament of Clear Realization', because Lion Subhadra and the teachers do not rely on clear realization to explain. Dharma Friend also said that they did not divide the 'Ornament of Clear Realization' into eight chapters, which contradicts the Demon Conqueror Banner. Examining the dwelling place of this treatise, it is clarified in the commentary on the 'Ornament of Clear Realization'. Also, some people think that Dharma Friend is Ani Ringbo, so they say 'supreme', so they think that 'all' is not knowing the connection, if A is long, it will not become a connection. Therefore, the negative A is short, so it is made by Asanga. So the seed syllable is not obvious. Tibetans say that attachment to sentient beings, that is, compassion, has no attachment to one's own benefit. (Buton Master) etc. However, it seems that there are many long As as connections, so the teacher Dharma Friend is wrong. In which treatise is that determined? In the 'Great Commentary' it says: 'Good at combining, explaining that determination in detail.' This teacher said in the 'Root Tantra of Manjushri': 'The monk named Asanga, is proficient in the meaning of the treatise, explains in detail the definitive and non-definitive meanings of the sutras in many ways, is the teacher of worldly knowledge, and has the character of explaining the scriptures.' He……

ཡི་རིག་པ་གྲུབ་པ་ནི། །ས་ལའི་ཕོ་ཉ་མོ་ཞེས་བརྗོད། །དེ་ ཡི་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཡིས་ནི། །བློ་ནི་བཟང་བོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །བསྟན་པ་ཡུན་རིང་གནས་བྱའི་ ཕྱིར། །མདོ་ཡི་དེ་ཉིད་དོན་སྡུད་བྱེད། །ལོ་ནི་བརྒྱ་དང་ལྔ་བཅུར་འཚོ། །དེ་ལུས་ཞིག་ནས་ལྷ་ ཡུལ་འགྲོ། །འཁོར་བ་རྣམས་སུ་འཁོར་བ་ན། །ཡུན་རིང་བདེ་བ་རྗེས་མྱོང་ནས། །བདག་ཉིད་ ཆེན་པོ་མཐར་གྱིས་ནི། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། ། གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པར་བཀྲོལ། །ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན་བསྟན་བཅོས་ཆེན་(གསེར་) པོའ། །གང་གིས་ན་འགྲོ་བའི་དོན་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡང་དག་པའི་ལམ་སྟོན་པར་ མཛད་པས་རྩ་ལག་སྟེ། འདོད་པའི་དོན་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེ་སུ་ཞིག་ཅེ་ན། དབྱིག་ གི་གཉེན་ཞེས་བྱ་བའོ་ཞེས་གསེར་རོ། །ཡང་ན་དབྱིག་ནི་ངེས་པར་དགོས་ཤིང་མཁོ་བས་ན་ ནོར་ཏེ་འདིར་ནི་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་སོ། །དེ་འགྲོ་བའི་དོན་ཡིན་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ ལ་འཕྲལ་ཕུགས་སུ་མཁོ་ཞིང་ངེས་པར་དགོས་པས་སོ། །གཉེན་ནི་རྩ་ལག་སྟེ་དེ་ལྟའི་འགྲོ་ དོན་དེ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའམ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་སོ་ཞེས་སྦྱར་ཡང་གསེར་དོན་དུ་འགྱུར་རོ། 1-30 ། ཇི་ལྟར་ན། ཤེས་བྱ་སྟེ་སྒོ་ལྔའི་དབང་ཤེས་ལ་དོན་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནང་ཤེས་པ་ཡིན་ ཞེས་འཆད་མོད་ཀྱི་དེ་ནི་མདོ་སྡེ་བ་དང་ཁྱད་མེད་དོ། །དེས་ན་སྒོ་ལྔའི་དབང་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་ བྱ་ཐམས་ཅད་ནང་གི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་རྣམ་རིག་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་ ནས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ན། རང་གི་ལྟ་བ་སེམས་ཙམ་ལ་མོས་ཤིང་གོམས་པ་གཙོར་བྱེད་ པའམ་བྱས་པས་སོ། ། གཞུང་ནི་གཞུང་འགྲེལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འགྲེལ་ཆེན་དུ། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ ནི་གཞུང་གི་འགྲེལ་པར་དོན་བཤད་པ་ལ་གནས་ཐོབ་གྱུར་ཅེས་སོ། །སློབ་དཔོན་འདི་འཇམ་ དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས། དེ་འོག་ཡི་གེ་བ་(བ་སུ་བནྟུ་)བསྟན་པ། །ལྷོ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་བྲམ་ཟེ་ནི། །སྟོན་ པའི་བསྟན་ལ་དེ་གཙོ་བྱེད། །མཆོད་རྟེན་ཀུན་དགའ་ར་བར་གནས། །སྟོན་པའི་གཟུགས་ བརྙན་ཡིད་འོང་གིས། །ས་ནི་རྒྱ་མཚོ་གཉིས་མཐར་ཐུག །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་རྒྱན་དུ་བྱས། ། ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དབྱིག་ནི་ནོར་ཏེ་ཤེས་རབ་གཉེན་ནི་ལྡན་པ་ཞེས་སོགས་མུན་སྤྲུལ་དུ་ མ་སྣང་ངོ་། ། གསུམ་པ་ནི། རྣམ་པར་ཕྱེ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོའོ། ། གང་གིས་ ན། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་(འགྲེལ་ཆེན་)པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པས་འཕགས་པའི་ཁོངས་སུ་ གཏོགས་པ་ཡི་སློབ་དཔོན་མཐོང་སྤང་གི་འཆིང་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བས་ སོ། །གསེར་གྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བདག་མེད་པ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པས་ སོ། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། ཡོད་མེད་སོགས་ཀྱི་

【現代漢語翻譯】 成就智慧的方法是，被稱為『土地使者』（ས་ལའི་ཕོ་ཉ་མོ་）。 憑藉她的咒語力量，智慧將會增長。 爲了佛法長久住世，此經彙集了要義。 她將活到一百五十歲，此身滅后往生天界。 在輪迴中流轉時，長久享受安樂，最終逐漸地，證得圓滿菩提。 這是（佛的）預言。 第二，名為『辨別』（རྣམ་པར་བཀྲོལ།）。 這是正確的引導。在何處有偉大的論著（གསེར་）？ 通過什麼，能引導眾生走向增上生和決定勝的正確道路，從而成為根本和枝幹，圓滿所愿？ 那是誰呢？名為世親（དབྱིག་གི་གཉེན་）的人。 黃金（གསེར་）啊！或者說，『世』（དབྱིག་）是必須和需要的，所以是財富，這裡指的是增上生和決定勝。 這爲了眾生的利益，因為對眾生來說，無論是暫時還是究竟，都是需要和必須的。 『親』（གཉེན་）是根本，因此，這樣的眾生利益能夠圓滿或獲得。 這樣解釋也變成了黃金（གསེར་）的含義。 如何理解呢？所知，即五根識面前顯現的一切事物，都被解釋為內在的意識，但這與經部宗（མདོ་སྡེ་བ་）沒有區別。 因此，完全依賴於唯識宗（རྣམ་རིག་པ་）的觀點，即五根識所知的一切都是內在的意識。 原因是什麼呢？因為主要傾向或習慣於自己的唯心（སེམས་ཙམ་）觀點。 論著被稱為『論釋』（གཞུང་འགྲེལ་），在《大疏》（འགྲེལ་ཆེན་）中，世親論師（སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་）在論著的註釋中獲得了闡釋意義的地位。 關於這位論師，《文殊根本續》（འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་）中預言：『此後，書寫者婆藪盤豆（藏文：ཡི་གེ་བ་，梵文天城體：वसुबन्धु，梵文羅馬擬音：Vasubandhu，漢語字面意思：婆藪盤豆）將弘揚佛法。在南方，一位婆羅門將成為佛陀教法的主要支持者，他將住在功德花園的佛塔中。他將以令人愉悅的佛陀形象，裝飾大地直至兩片大海的盡頭。』 『世』（དབྱིག་）是財富，即智慧，『親』（གཉེན་）是具備，等等，不要出現黑暗的幻象。 第三，名為『區分』（རྣམ་པར་ཕྱེ་）。 這是正確的引導。在何處有偉大的論著？ 通過什麼？通過生起出世間（འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་）的智慧，屬於聖者之列的論師，從見道所斷的束縛中解脫出來的解脫部（སྡེ་）。 黃金（གསེར་）通過解脫，特別傾向於特殊的無我。 等等。如何理解有和無等？

【English Translation】 The way to achieve wisdom is said to be 'the land messenger' (ས་ལའི་ཕོ་ཉ་མོ་). Through the power of her mantra, wisdom will increase. For the sake of the Dharma enduring long, this sutra gathers the essential meanings. She will live to be one hundred and fifty years old, and after this body is destroyed, she will go to the heavenly realm. While wandering in samsara, she will enjoy happiness for a long time, and eventually, gradually, attain perfect Bodhi. This is the (Buddha's) prophecy. Second, it is called 'Discernment' (རྣམ་པར་བཀྲོལ།). This is the correct guidance. Where is the great treatise (གསེར་)? Through what does it guide beings to the correct path of higher rebirth and definite goodness, thus becoming the root and branches, fulfilling desires? Who is that? It is the one called Vasubandhu (དབྱིག་གི་གཉེན་). Gold (གསེར་)! Or, 'wealth' (དབྱིག་) is necessary and needed, so it is wealth, here referring to higher rebirth and definite goodness. This is for the benefit of beings, because for beings, whether temporarily or ultimately, it is needed and necessary. 'Relative' (གཉེན་) is the root, therefore, such benefit to beings can be fulfilled or obtained. Explaining it this way also becomes the meaning of gold (གསེར་). How is it understood? All phenomena that appear to the five sense consciousnesses are explained as inner consciousness, but this is no different from the Sautrantika school (མདོ་སྡེ་བ་). Therefore, it relies entirely on the Yogacara (རྣམ་རིག་པ་) view that all that is known by the five sense consciousnesses is inner consciousness. What is the reason for this? Because it mainly inclines to or is accustomed to its own Mind-Only (སེམས་ཙམ་) view. The text is called 'Commentary' (གཞུང་འགྲེལ་), and in the 'Great Commentary' (འགྲེལ་ཆེན་), the master Vasubandhu (སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་) attained the position of explaining the meaning in the commentary of the text. Regarding this master, the Manjushri Root Tantra (འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་) prophesies: 'After that, the scribe Vasubandhu (藏文：ཡི་གེ་བ་，梵文天城體：वसुबन्धु，梵文羅馬擬音：Vasubandhu，漢語字面意思：婆藪盤豆) will propagate the teachings. In the south, a Brahmin will be the main supporter of the Buddha's teachings, and he will reside in the stupa in the garden of merit. He will adorn the earth up to the end of the two oceans with a pleasing image of the Buddha.' 'Wealth' (དབྱིག་) is wealth, that is, wisdom, 'relative' (གཉེན་) is possessing, etc., do not let dark illusions appear. Third, it is called 'Differentiation' (རྣམ་པར་ཕྱེ་). This is the correct guidance. Where is the great treatise? Through what? Through the arising of transcendent (འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་) wisdom, the master belonging to the ranks of the noble ones, the Liberation Section (སྡེ་) liberated from the bonds of what is abandoned by seeing. Gold (གསེར་) through liberation, particularly inclined to the special selflessness. Etc. How to understand existence and non-existence, etc.?

མཐའ་སྤངས་པའི་དབུ་མར་གནས་པའི་བློས་ ཏེ་དབུ་མ་བའི་ཤེས་པས་ཕྱེ་ཞེས་(གསེར་)ཏེ། དབུ་མ་རྟོགས་པའམ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་དབུ་མ་ དང་མཐུན་པར་ཕྱེ་ཞེས་སམ་ཡང་ན་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པའི་དོན་དབུ་མར་གནས་པར་རྟོགས་ པའི་བློས་དབུ་(བུ་སྟོན་)མར་རོ། །སྔོན་ཆད་སྐུ་མཆེད་ཀྱིས་(གསེར་དོན་)ཕྱེ་ཟིན་པས་འདི་རྩོམ་པ་མི་ 1-31 རིགས་སོ་ཞེ་ན། སྐུ་(གསེར་དོན་)མཆེད་དེ་དག་གིས་བྱས་པའི་འགྲེལ་པ་(གསེར་)ནི་སེམས་ཙམ་གྱི་ གཞུང་བདེན་དངོས་(གསེར་དངོས་)འདོད་པར་(གསེར་དངོས་)འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཡུམ་གྱི་(གསེར་)མདོ་ དོན་དོན་ཇི་ལྟ་(གསེར་)བ་བཞིན་དུ་བྱས་པ་མིན་པར་མཐོང་སྟེ་ཤེས་ནས་(གསེར་)ཕྱི་ནང་གི་མུ་ སྟེགས་ཀུན་གྱི་ལོག་རྟོག་བཟློག་པའི་ཕྱིར་བྱས་སོ་གསེར་རོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། ཚིག་ལེའུར་ བྱས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་འདི་ནི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་ གྱུར་པས་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ས་འོད་བྱེད་པ་བརྙེས་པས་ཀྱང་དེ་གདུལ་བྱ་དང་འཚམས་ པར་བཀྲོལ་ཏེ། སེམས་ཅན་གཅིག་གི་དོན་གྱི་ཕྱིར། །ཕྱི་མཐའི་བར་དུ་གནས་པར་བགྱི། ། ཞེས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐོགས་མེད་དབྱིག་གཉེན་(དོན་)བཅས་དེ་དག་ གིས་སྐབས་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)ཀྱི་དོན་མ་བརྗོད་ཅིང་རྣམ་པར་རིག་པའི་ཞེན་པ་མ་སྤངས་པས་ དེས་བྱས་བྱས་པ་མིན་པར་མཐོང་ནས་མདོ་བར་མ་དང་སྦྱར་བ་མཛད། ་ཅེས་སོ། །སློབ་དཔོན་ འགྲེལ་བཤད་དང་བཅས་པའི་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་དགོས་སོ། ། བཞི་པ་ནི། རྣམ་བཤད་བྱས། ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོའོ། །གང་ གིས་ན། བཙུན་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་ཏེ། དེའི་ཡོན་ཏན་ནི་དད་པའི་ས་ནི་ཚོགས་ལམ་ ཕལ་བ་སྟེ་དད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་དད་པའི་སའོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །དེ་ལ་གནས་པ་ནི་དེའི་ གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡིས་སོ། །ཡང་ན་དད་པ་ཉིད་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་ས་ སྟེ་དེ་ལ་གནས་པ་ནི་དེ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། (མདོ་ལས།)དད་པས་མི་ཁོམ་སྤོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་ གསུངས་སོ། །ཞེས་གསེར་རོ། །དུས་ནམ་ན། འཕགས་གྲོལ་གྱིས་འགྲེལ་པ་མཛད་པ་དེ་ ཡི་འོག་ཏུའོ། །ཇི་ལྟར་ན་རྒྱན་གྱི་བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་གམ་མ་ལུས་པ་སྟེ་མ་རྙེད་པ་ནི་ མཛད་པ་པོ་ལས་དངོས་སུ་མ་ཐོས་པའམ་མ་མཐོང་པའོ། །ཡང་ན་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་སོགས་ བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་མ་རྙེད་པའོ་ཞེས་གསེར་ཏེ་བཤད་པ་སྔ་མ་ནོར་ཞིང་ཕྱི་མ་རུང་ཙམ་ 1-32 མོ། །ཆོས་བཤེས་ནི་བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་མ་རྙེད་པར་ཏེ་གྲུབ་མཐའ་རབ་འབྱམས་ལ་ མ་འདྲིས་པར་རང་གི་ཤེས་རབ་འཕེལ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྟེ་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ བརྩམས་ཀྱི་གཞན་ལ་ཕན་འདོད་པའམ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ནི་མིན་ཏེ། རིག་པ་རྩོམ་པ་ ནི་ཤེས་རབ་འཕེལ་བའི་རྒྱ

【現代漢語翻譯】 以遠離邊見的、安住于中觀的智慧，即以中觀派的見識來辨別（金），或者說，通過領悟或認識中觀，從而與中觀相契合地辨別，又或者說，以領悟廣、中、略之義安住于中觀的智慧，來行中觀之道（布頓）。如果有人問，既然以前您的師兄弟們已經辨別過了（金義），為什麼還要寫作此論呢？（金）那些師兄弟們所作的註釋（金），因為是立足於唯識宗，執著于實有（金實有），所以被認為（金實有）是符合瑜伽行派的，因此，我認為他們並沒有如實地闡釋《般若經》（金）的真義，而是爲了駁斥內外道（金）的一切邪見而作的（金）。法友（Dharmamitra）說：『這部《句義釋·大乘中觀見》並非導師世親（Vasubandhu）的行境，即使是證得地光明的聖者無著（Asanga），也只是爲了調伏所化眾生而宣說。爲了一個眾生的利益，我將安住直至輪迴的邊際。』我正是追隨他的足跡。如此說來，無著和世親（義）等人，並沒有闡述當時的真義，也沒有捨棄唯識宗的執著，因此，我認為他們的著作並不完善，所以我才結合《中品般若經》來寫作此論。』導師（寂護，Śāntarakṣita）及其註釋都需要仔細研究。 第四點是：『作了論釋』，這是正確的說法。在哪裡作的呢？在偉大的論典中。由誰作的呢？由比丘解脫軍（Vimuktisena）所作。他的功德是，信心的地是資糧道，僅僅是信心，就是信心的地，這是法友說的。安住於此，即以具足此地功德而安住。或者說，信心本身就是地基，安住於此，即具足信心。《經》中說：『以信心能遠離無暇。』這是金說的。時間是什麼時候呢？在聖解脫（Ārya Vimuktisena）作註釋之後。怎麼樣呢？所有的莊嚴論典，或者說全部，沒有被找到，要麼是沒有直接從作者那裡聽到或看到，要麼是沒有找到《阿毗達磨》等所有的論典，這是金說的，之前的解釋是錯誤的，後面的解釋勉強可以。法友說，沒有找到所有的論典，即不熟悉各種宗派，爲了增長自己的智慧，爲了與自己的增長相契合，所以才寫作此論，而不是爲了利益他人或出於傲慢。寫作論典是爲了增長智慧。

【English Translation】 With a mind abiding in the Middle Way, free from extremes, that is, with the knowledge of a Madhyamika, to distinguish (Gold), or rather, through understanding or knowing the Middle Way, to distinguish in accordance with the Middle Way, or again, with a mind understanding the meaning of the extensive, intermediate, and concise abiding in the Middle Way, to practice the Middle Way (Buton). If someone asks, 'Since your spiritual brothers have already distinguished (the meaning of Gold), why do you still write this treatise?' (Gold) The commentaries made by those spiritual brothers (Gold), because they are based on the Yogacara school, clinging to true existence (Gold true existence), are therefore considered (Gold true existence) to be in accordance with the Yogacara practice, therefore, I believe they have not truly explained the meaning of the Prajnaparamita Sutra (Gold), but rather wrote it to refute all the wrong views of internal and external heretics (Gold). Dharmamitra said: 'This 'Meaningful Verses on the Great Vehicle Madhyamika View' is not the realm of Acharya Vasubandhu, even the holy Asanga, who attained the light of the earth, only proclaimed it to tame the beings to be tamed. For the sake of one sentient being, I will abide until the end of samsara.' I am following in his footsteps. In this way, Asanga and Vasubandhu (meaning) and others, did not explain the true meaning of the time, nor did they abandon the clinging of the Yogacara school, therefore, I believe their works are not perfect, so I combined the Middle Prajnaparamita Sutra to write this treatise.' The teacher (Śāntarakṣita) and his commentaries need to be carefully studied. The fourth point is: 'Made a commentary,' this is the correct statement. Where was it made? In the great treatise. By whom was it made? By the Bhikshu Vimuktisena. His merit is that the ground of faith is the accumulation path, only faith is the ground of faith, this is what Dharmamitra said. Abiding in this, that is, abiding with the merits of this ground. Or rather, faith itself is the foundation, abiding in this, that is, possessing faith. The Sutra says: 'With faith, one can abandon the unfavorable conditions.' This is what Gold said. When was it? After the holy Vimuktisena made the commentary. How was it? All the ornate treatises, or all of them, were not found, either they were not directly heard or seen from the author, or all the treatises such as the Abhidharma were not found, this is what Gold said, the previous explanation is wrong, the latter explanation is barely acceptable. Dharmamitra said that he did not find all the treatises, that is, he was not familiar with various schools, in order to increase his own wisdom, in order to be in accordance with his own increase, so he wrote this treatise, not to benefit others or out of arrogance. Writing treatises is to increase wisdom.

ུའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་འདབ་གཤོག་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་པའི་ བྱ་ཡང་འཕུར་བར་རྩོམ་པ་དང་འདྲ་བར་བསྔགས་ཚིག་ཡིན་གྱི་སྨད་པར་མི་སྦྱོར་རོ་ཞེས་སོ། ། ལེ་མང་རང་དང་རྗེས་མཐུན་ཞེས་སོགས་གང་གང་མ་རྙེད་པ་དང་བཅས་ཏེ་བཀོད་པ་ནི་མུན་ སྤྲུལ་འབའ་ཞིག་སྟེ་ངག་ལས་ཤེས་སོ། ། ༈ རྩོམ་པར་རིགས་ཤིང་སྤྲོ་བ་བཤད་པ། གསུམ་པ་ནི། རྙེད་ཅེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན་འཆོས་སྐྱོབ་ཀྱི་ཕྱིར་(ཆོས་བཤེས་)བསྟན་བཅོས་ ཏེ་ཁྱད་པར་ཅན་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མཐའ་དག་གི་དོན་འདིའོ། །རྒྱུ་གང་ལས་ ན། སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་མཁས་པ་(དངོས་)འཕགས་གྲོལ་གྱིས་སྣང་བ་སྟེ་གསལ་བར་ བྱས་ཤིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་(འོག་ཏུ་བསྟན་)རླབས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་བྱམས་པས་ དགོངས་པ་དེ་(བུ་སྟོན་)ལྟར་རོ། །རྙེད་པ་ངོ་མཚར་བར་བསྟན་པ་ནི། སེང་བཟང་བདག་གིས་ རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་དོན་མཐའ་དག་ཚང་བར་རྙེད་པ་སྟེ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡ་མཚན་ཆེ་ སྟེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་སྟེ། གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་ཐོགས་མེད་དང་བཅས་པ་ དབྱིག་གཉེན་དང་བཙུན་པ་གྲོལ་སྡེས་དེ་ཚང་བར་མ་རྙེད་པས་སོ། །དེས་ན་བདག་ནི་མཆོག་ ཏུ་སྐལ་བ་བཟང་བས་སྔར་བསོད་ནམས་མཚར་གཅིག་བྱས་པ་ལྟ་ཞེས་དགའ་བ་སྒྲོག་པའི་ ཚིག་གོ །ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །གསེར་ནི་མཁས་པ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ལ་སོགས་པས་ སྣང་བ་སྟེ་སྦྱར་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་དང་། འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་ནི་བདག་ ལས་གཞན་པའི་མཁས་པ་མཉམ་པར་བཞག་(དཔྱད་)པ་རྣམས་ཞེས་དང་། བསྟན་བཅོས་ཀུན་ ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པར་གྲགས་པའོ། །མ་རྙེད་པ་ནི། མ་མཐོང་བའམ་མ་ཐོས་པ་ཞེས་དང་། མི་ 1-33 ཡིན་ཡང་རང་གིས་བསྟན་བཅོས་སྣ་ཚོགས་བལྟས་པས་བློའི་ཁ་ཤིན་ཏུ་ཕྱེ་བས་སྙིང་པོ་མདོར་ བསྡུས་པའི་རབ་བྱེད་ཀྱི་དོན་སྣ་ཚོགས་མཐོང་བའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ཡ་མཚན་ཏེ་ངོ་མཚར་ཞེས་ ཏེ་མ་རྙེད་པའི་འབྲུ་ནོན་ནོར་ཞིང་གཞན་ལེགས་སོ། །དེ་ལྟར་(ཆོས་བཤེས་)མཁས་པས་བཤད་ པ་ཡང་ཤེས་ལ། ལ་ལས་དོན་ཚང་བར་མ་རྙེད་པ་བདག་གིས་ཚང་བར་ཤེས་སོ་ཞེས་བསྟན་ ནས། དེ་ཡང་ལྷས་བྱིན་པའམ་གནམ་བབས་སོགས་མིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུའོ་(ཀུན་ཆོས་ བཤེས་)ཞེས་སྟོན་པ་སྟེ། ཟབ་མོའི་ལམ་ཅན་(གསེར་)མངོན་རྟོགས་(གསེར་)བརྒྱད་དམ་རྒྱལ་(ཆོས་ བཤེས་)བའི་ཡུམ་དོན་འདི་ཆོས་ཅན། བསོད་ནམས་མ་(ཆོས་བཤེས་དོན་)བསགས་པའམ་རིགས་ (གསེར་)པ་དང་མི་ལྡན་པས་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པ་སྟེ་རྟོགས་དཀའ་སྟེ། བསོད་ནམས་བསགས་པ་ཁོ་ ནས་རྙེད་(གསེར་)པ་དེ་ལྟས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ལས་(གསེར་)ཅི་ཞིག་ལྟར་ཏེ་སངས་ རྒྱས་(གསེར་)ཀྱི་བྱིན་བརླབས་ཀྱི་དབང་གིས་རྙེད་པ་ཡིན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབང་གིས་རྙེད་པ་ དེའི་ཕྱིར་འག

【現代漢語翻譯】 འོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །(他說：『哦！』) འདི་ནི་འདབ་གཤོག་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་པའི་བྱ་ཡང་འཕུར་བར་རྩོམ་པ་དང་འདྲ་བར་བསྔགས་ཚིག་ཡིན་གྱི་སྨད་པར་མི་སྦྱོར་རོ་ཞེས་སོ། །(這就像一隻剛長出一點翅膀的小鳥，也開始嘗試飛翔一樣，是一種讚美之詞，而不是貶低。) ལེ་མང་རང་དང་རྗེས་མཐུན་ཞེས་སོགས་གང་གང་མ་རྙེད་པ་དང་བཅས་ཏེ་བཀོད་པ་ནི་མུན་སྤྲུལ་འབའ་ཞིག་སྟེ་ངག་ལས་ཤེས་སོ། །(將那些與萊芒本人不一致，以及其他未找到的東西都寫下來，這完全是無知的表現，這是從言語中可以瞭解到的。) ༈ རྩོམ་པར་རིགས་ཤིང་སྤྲོ་བ་བཤད་པ། (下面講述適合寫作且令人愉悅的內容。) གསུམ་པ་ནི། རྙེད་ཅེས་དྲང་ངོ་། །(第三個是：『找到』，這是正確的。) གང་ན་འཆོས་སྐྱོབ་ཀྱི་ཕྱིར་(ཆོས་བཤེས་)བསྟན་བཅོས་ཏེ་ཁྱད་པར་ཅན་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མཐའ་དག་གི་དོན་འདིའོ། །(在哪裡爲了調伏和守護，而寫作論典，特別是關於所有佛母的意義呢？) རྒྱུ་གང་ལས་ན། སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་མཁས་པ་(དངོས་)འཕགས་གྲོལ་གྱིས་སྣང་བ་སྟེ་གསལ་བར་བྱས་ཤིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་(འོག་ཏུ་བསྟན་)རླབས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །(原因是什麼呢？就像之前所說的那樣，由智者（真實）聖解脫使之顯現，並通過佛陀的加持力。) ཇི་ལྟར་ན་བྱམས་པས་དགོངས་པ་དེ་(བུ་སྟོན་)ལྟར་རོ། །(就像彌勒菩薩的意圖（布頓）那樣。) རྙེད་པ་ངོ་མཚར་བར་བསྟན་པ་ནི། སེང་བཟང་བདག་གིས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་དོན་མཐའ་དག་ཚང་བར་རྙེད་པ་སྟེ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡ་མཚན་ཆེ་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་སྟེ། གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་ཐོགས་མེད་དང་བཅས་པ་དབྱིག་གཉེན་དང་བཙུན་པ་གྲོལ་སྡེས་དེ་ཚང་བར་མ་རྙེད་པས་སོ། །(顯示找到的奇妙之處在於：我獅子賢完全找到了所有佛母的意義，即證悟，這非常奇妙。其原因僅僅在於，由於所化眾生的業力，無著、世親和解脫軍比丘尼都沒有完全找到。) དེས་ན་བདག་ནི་མཆོག་ཏུ་སྐལ་བ་བཟང་བས་སྔར་བསོད་ནམས་མཚར་གཅིག་བྱས་པ་ལྟ་ཞེས་དགའ་བ་སྒྲོག་པའི་ཚིག་གོ །(因此，我非常有福報，就像之前積累了非凡的功德一樣，這是表達喜悅的話語。) ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །(這是法友所說。) གསེར་ནི་མཁས་པ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ལ་སོགས་པས་སྣང་བ་སྟེ་སྦྱར་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་དང་། (黃金是指依靠智者聖無著等顯現的智慧之燈。) འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་ནི་བདག་ལས་གཞན་པའི་མཁས་པ་མཉམ་པར་བཞག་(དཔྱད་)པ་རྣམས་ཞེས་དང་། (僅僅一些是指除了我之外的，那些進行平等禪定（觀察）的智者。) བསྟན་བཅོས་ཀུན་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པར་གྲགས་པའོ། །(所有的論典都以善於解釋而聞名。) མ་རྙེད་པ་ནི། མ་མཐོང་བའམ་མ་ཐོས་པ་ཞེས་དང་། (未找到是指：未見到或未聽到。) མི་ཡིན་ཡང་རང་གིས་བསྟན་བཅོས་སྣ་ཚོགས་བལྟས་པས་བློའི་ཁ་ཤིན་ཏུ་ཕྱེ་བས་སྙིང་པོ་མདོར་བསྡུས་པའི་རབ་བྱེད་ཀྱི་དོན་སྣ་ཚོགས་མཐོང་བའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ཡ་མཚན་ཏེ་ངོ་མཚར་ཞེས་ཏེ་མ་རྙེད་པའི་འབྲུ་ནོན་ནོར་ཞིང་གཞན་ལེགས་སོ། །(即使是普通人，因為自己閱讀了各種論典，極大地開啟了智慧，所以有能力看到各種精要的簡略解釋，這真是太奇妙了，令人驚歎！未找到的種子被壓制，其他方面都很好。) དེ་ལྟར་(ཆོས་བཤེས་)མཁས་པས་བཤད་པ་ཡང་ཤེས་ལ། ལ་ལས་དོན་ཚང་བར་མ་རྙེད་པ་བདག་གིས་ཚང་བར་ཤེས་སོ་ཞེས་བསྟན་ནས། (像這樣，也知道（法友）智者所說的話，並顯示有些人沒有完全找到的意義，我完全知道。) དེ་ཡང་ལྷས་བྱིན་པའམ་གནམ་བབས་སོགས་མིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུའོ་(ཀུན་ཆོས་བཤེས་)ཞེས་སྟོན་པ་སྟེ། (這並不是天神所賜或從天而降，而是佛陀的加持（一切法友），這是在顯示。) ཟབ་མོའི་ལམ་ཅན་(གསེར་)མངོན་རྟོགས་(གསེར་)བརྒྱད་དམ་རྒྱལ་(ཆོས་བཤེས་)བའི་ཡུམ་དོན་འདི་ཆོས་ཅན། བསོད་ནམས་མ་(ཆོས་བཤེས་དོན་)བསགས་པའམ་རིགས་(གསེར་)པ་དང་མི་ལྡན་པས་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པ་སྟེ་རྟོགས་དཀའ་སྟེ། བསོད་ནམས་བསགས་པ་ཁོ་ནས་རྙེད་(གསེར་)པ་དེ་ལྟས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར། (具有甚深道的（黃金）八現觀（黃金），或者佛（法友）母的意義，這是有法。因為沒有積累福德（法友意義）或者不具備種姓（黃金），所以很難找到，即很難證悟。只有積累了福德才能找到（黃金），因此。) དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ལས་(གསེར་)ཅི་ཞིག་ལྟར་ཏེ་སངས་རྒྱས་(གསེར་)ཀྱི་བྱིན་བརླབས་ཀྱི་དབང་གིས་རྙེད་པ་ཡིན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབང་གིས་རྙེད་པ་དེའི་ཕྱིར་འགའ། (既然如此，還需要看什麼呢（黃金）？這是依靠佛陀（黃金）的加持力才能找到的，因為依靠佛陀的力量才能找到，所以有些。)

【English Translation】 『Oh!』 he said. This is like a bird that has just grown a little wings and is trying to fly, it is a word of praise, not to be used for disparagement. Writing down whatever is not found, including those that are inconsistent with Le Mang himself, is purely ignorance, which can be understood from speech. Now, explaining what is suitable for writing and pleasing. The third is: 『Found,』 that is correct. Where is the writing of treatises for the sake of taming and protecting, especially regarding the meaning of all the Buddhamatris? What is the reason? Just as it was said before, it is made manifest by the wise (actual) Arya Vimuktisena, and through the power of the blessings of the Buddha. How is it like the intention of Maitreya (Buton). Showing the wonder of finding is: I, Senge Zangpo, have completely found all the meanings of the Buddhamatri, that is, enlightenment, which is very wonderful. The reason for this is only some, because due to the karma of the beings to be tamed, Asanga, Vasubandhu, and the Bhikshuni Vimuktisena did not find it completely. Therefore, I am extremely fortunate, as if I had accumulated extraordinary merit before, these are words expressing joy. So said Dharma Friend. Gold refers to relying on the lamp of wisdom manifested by wise Arya Asanga and others. Only some refers to the wise ones other than myself who engage in equal meditation (analysis). All the treatises are known for being good at explaining. Not found means: not seen or not heard. Even though one is an ordinary person, because one has read various treatises, one's mind has been greatly opened, so one has the ability to see various essential abbreviated explanations, which is very wonderful, amazing! The unfindable seed is suppressed, and other aspects are good. In this way, one also knows what the (Dharma Friend) wise one said, and shows that some people have not completely found the meaning, but I know it completely. This is not given by gods or fallen from the sky, but is the blessing of the Buddha (all Dharma Friends), this is what is being shown. Having the profound path (gold), the eight Abhisamayas (gold), or the meaning of the Buddhamatri (Dharma Friend), this is the subject. Because one has not accumulated merit (Dharma Friend meaning) or does not possess the lineage (gold), it is very difficult to find, that is, difficult to realize. Only by accumulating merit can one find (gold), therefore. Since it is like that, what else is there to see (gold)? It is found by the power of the blessings of the Buddha (gold), and because it is found by the power of the Buddha, therefore some.

ྲེལ་པ་འདི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དབྱེ་བ་སྟེ་བཤད་ཅིང་འཇུག་པར་རིགས་སོ་ ཞེས་པ་དགོངས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འགྲེལ་པ་ལྟར་ན། ཡུམ་དོན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ དབང་གིས་རྙེད་པ་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ལ་བྱས་པ་གཟོ་བའི་མཆོད་པ་བྱ་བར་རིགས་པས་ ན་མཁས་པ་གང་སུ་ཡང་རུང་སྟོན་པ་ལ་དྲིན་དུ་གཟོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དྲིན་ལན་དུ་མཆོད་པའི་ ངོ་བོར་ཡུམ་འདིའི་དོན་བློ་དང་གཞུང་ལ་དབྱེ་བར་རིགས་སོ། །མཁས་པས་དབྱེ་བར་རིགས་ པ་དེའི་ཕྱིར་ཡུམ་འདིའི་དོན་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྟེ་མ་ལུས་པ་ཆོས་ཅན། སེང་བཟང་བདག་གིས་ དངོས་སུའམ་མངོན་སུམ་དུ་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ཏེ། རྒྱལ་(གསེར་)བ་ཁོ་ནའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས་ སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་རང་གཞན་ལ་ཕན་གདགས་ཏེ་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་སྟེར་བར་འདོད་ པས་སངས་རྒྱས་མཆོད་པ་སོགས་ཀྱི་བསོད་ནམས་དག་བསྒྲུབ་དགོས་ཤིང་དེ་སྒྲུབ་པ་དང་ བསྟན་བཅོས་འབྱེད་པ་དོན་མཐུན་པའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་(གསེར་དོན་)འབྱེད་པར་སྤྲོ་བ་སྐྱེས་ 1-34 སོ། །སངས་རྒྱས་མཆོད་པའི་བསོད་ནམས་སྒྲུབ་པ་དང་བསྟན་བཅོས་འབྱེད་པ་དོན་མཐུན་ པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སངས་རྒྱས་མཆོད་པའི་ཐབས་སམ་མཆོག་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་འབྱེད་པ་ འདི་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་མཆོག་དང་པོ་ལས། ཤེར་ཕྱིན་པ་འདི་བྲི་བ་དང་། ཀློག་ པ་དང་ཉན་པ་དང་འདོན་པ་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་འཆད་པ་དང་སེམས་པ་དང་བསྒོམ་པ་ནི་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་ཆོ་ག་རྒྱས་པའོ་ཞེས་སོ། །ཞར་ལ་གདུལ་བྱ་ འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱང་ཁེངས་པ་མེད་ཅིང་གཞན་དོན་གྱི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་བསྟན་བཅོས་ འབྱེད་པར་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ཅིག་ཅེས་གདམས་ངག་གི་རྐྱེན་ཅན་དུ་ཡང་སྦྱར་རོ། །ཆོས་བཤེས་ སོགས་ཀྱི་དགོངས་པ་སྟེ་བོད་རྣམས་གཞན་དུ་འཆད་དོ། །འགྲེལ་པའི་མཆོད་བརྗོད་ནས་ རྫོགས་ཀྱི་བར་རྩ་འགྲེལ་གྱི་སྙིང་པོ་བསྡུས་པ་སྦྱོར་ཕྲེང་ཡིད་ཀྱི་མུན་སེལ་དུ་ཞིབ་པར་བསྟན་ ཟིན་པས་དེར་ཤེས་པར་བྱའོ།། ༈ །། ༈ རྩ་བ་རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པ། གཉིས་པ་ལ། (ཆོས་བཤེས།) ༈ སྤྱིའི་དོན། སྤྱི་དང་ཡན་ལག་གི་དོན་གཉིས་ལས་སྤྱིའི་དོན་ནི། རྣམ་བཤད་ རིགས་(ཆོས་བཤེས་)པར། མདོ་དོན་སྨྲ་བ་དག་གིས་ནི། །དགོས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་བཅས་དང་། ། ཚིག་དོན་བཅས་དང་མཚམས་སྦྱར་བཅས། །བརྒལ་ལན་བཅས་ཏེ་བསྙད་པར་བྱ། །ཞེས་ ཏེ་འདི་ཡང་བྱམས་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)པ་ཉིད་ཀྱི་མན་ངག་བརྒྱུད་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱལ་བ་བྱམས་ (ཆོས་བཤེས་)པས། དགོས་བསྡུས་ཚིག་(ཆོས་བཤེས་)དོན་གསུམ་དངོས་སུ་བསྟན་ཅིང་གཞན་ གཉིས་ཤུགས་ཀྱིས་(ཆོས་ཀྱི་བཤེས་གཉེན་)བསྟན་ཏོ། །དང་པོར་དགོས་པ་བརྗོད་པས་འབྲས་བུ་ ཁྱད་པར་ཅན་ཤེས་ནས་དེ་ཐོབ་ཆེད་དུ་ཉན་འཛིན་སོགས་ལ་འབད་པར་འགྱུར་བས་དགོས་ འབྲེལ་ངག་གིས་དང་

【現代漢語翻譯】 雖然智者們以分類的方式解釋和理解這些相關內容是合理的，但根據註釋，由於《般若經》的意義是通過佛陀的加持獲得的，因此向佛陀供奉以表達感激之情是合理的。因此，任何智者，只要是對導師心懷感激，都應該以報恩的方式，將《般若經》的意義在智慧和經典中進行分類。因為智者們有理由進行分類，所以《般若經》的意義在任何方面，即全部，都不為僧伽跋陀（Seṅgabhadra）我所直接或顯現地體驗，因為它是佛陀（金）的專屬體驗領域。即便如此，由於渴望利益自己和他人，給予高尚和決定性的利益，所以必須積累供養佛陀等的功德。由於積累功德和解釋經文在意義上是一致的，因此我樂於解釋這部經文（金義）。 積累供養佛陀的功德和解釋經文在意義上一致的原因是，解釋經文字身就是供養佛陀的方法或最佳方式。正如《般若經》的開篇所說：『書寫、閱讀、聽聞、背誦、唸誦、講解、思考和禪修這部《般若經》，是對所有如來最盛大的供養儀式。』順便說一句，對於那些有資格引導的弟子，也應以不驕傲和具有利他之心來鼓勵他們解釋經文，這也應被視為一種建議。其他導師等的意圖，即藏族人，在其他地方解釋。註釋中從讚頌到結尾，對根本經和註釋的精要的總結，已在《結合的念珠：遣除心中的黑暗》中詳細闡述，因此應在那裡瞭解。 進入創作根本經（根本慧論） 第二（法友） 總義 在總義和分義中，總義是：在《釋論理智》（chos bshes）中：『那些講述經文意義的人，應包括要點摘要、詞義和上下文，以及問答。』這也是慈氏（法友）的口頭傳承。此外，勝者慈氏（法友）親自闡述了要點摘要和詞（法友）義這三點，而另外兩點則通過暗示（法友）來闡述。首先，通過陳述要點，因為知道其特殊的果實，爲了獲得它，將努力聽聞和理解等，因此通過語言來表達要點。

【English Translation】 Although it is reasonable for scholars to explain and understand these related contents in a classified manner, according to the commentary, since the meaning of the Prajnaparamita is obtained through the blessings of the Buddha, it is reasonable to make offerings to the Buddha to express gratitude. Therefore, any scholar, as long as they are grateful to the teacher, should, in a way of repaying kindness, classify the meaning of this Prajnaparamita in wisdom and scripture. Because scholars have reason to classify, the meaning of this Prajnaparamita in every aspect, that is, all, is not directly or manifestly experienced by Seṅgabhadra, because it is the exclusive realm of experience of the Buddha (gold). Even so, because of the desire to benefit oneself and others, giving high and decisive benefits, one must accumulate the merits of offering to the Buddha, etc. Since accumulating merit and explaining the scriptures are consistent in meaning, I am happy to explain this scripture (golden meaning). The reason why accumulating the merit of offering to the Buddha and explaining the scriptures are consistent in meaning is that explaining the scriptures itself is the method or the best way to offer to the Buddha. As the opening of the Prajnaparamita says: 'Writing, reading, hearing, reciting, chanting, explaining, thinking, and meditating on this Prajnaparamita is the most grand offering ceremony to all Tathagatas.' By the way, for those disciples who are qualified to be guided, they should also be encouraged to explain the scriptures with humility and altruism, which should also be regarded as an advice. The intentions of other teachers, etc., that is, Tibetans, are explained elsewhere. The summary of the essence of the root text and commentary from the praise to the end of the commentary has been elaborated in The Combined Rosary: Dispelling the Darkness of the Heart, so it should be understood there. Entering the composition of the root text (Mūlamadhyamakakārikā) Second (Dharma Friend) General Meaning Among the general meaning and the specific meaning, the general meaning is: In the Commentary on Reasoning (chos bshes): 'Those who speak of the meaning of the scriptures should include a summary of the points, the meaning of the words and the context, as well as questions and answers.' This is also the oral transmission of Maitreya (Dharma Friend). In addition, the Victorious Maitreya (Dharma Friend) personally elaborated on the three points of the summary of the points and the meaning of the words (Dharma Friend), while the other two points were elaborated by implication (Friend of the Dharma). First, by stating the points, because knowing its special fruit, in order to obtain it, one will strive to hear and understand, etc., therefore the points are expressed through language.

པོར་དགོས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་བསྡུས་དོན་ལས་རྟོགས་པས་བསྡུས་ དོན་ལུས་རྣམ་གཞག་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་ཚིག་དོན་ལས་རྟོགས་པས་ཚིག་དོན་ཡན་ལག་ རྒྱས་བཤད་བསྟན་ཏེ། ཚིག་དོན་ལའང་། དོན་དང་ལྡན་པའི་མིང་གིས་བཤད་པ། ངེས་ཚིག་ 1-35 གིས་བཤད་པ། རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བཤད་པ། ལུང་བསྟན་པའི་རིགས་པས་བཤད་པ། དོན་ གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་བཤད་པ་ལས། འདིར་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་བཤད་པ་དང་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ བཤད་པ་གཉིས་གཟུང་ངོ་། །ཚིག་གི་གོ་རིམ་མི་འགལ་བ་ནི་མཚམས་སྦྱར་ལས་ཤེས་པས་ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསལ་བར་བསྟན་ཏེ། སྐབས་དང་པོ་ལ་སོ་དྲུག གཉིས་པ་ལ་ཉི་ཤུ། གསུམ་པ་ལ་བཅུ་བཞི། བཞི་པ་ལ་སོ་ལྔ། ལྔ་པ་ལ་ཉེར་བདུན། དྲུག་པ་ལ་གཅིག བདུན་ པ་ལ་ལྔ། བརྒྱད་པ་ལ་བཅུ་གསུམ། བར་མ་ལ་གཅིག བསྡུས་པ་ལ་གཅིག་སྟེ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་ རྩ་གསུམ་སྨོས་སོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ཙམ་མི་སྣང་བས་མཚམས་སྦྱོར་ཐོབ་པ་ དེ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་སོ། །ཞེས་(བུ་སྟོན་)གསུངས་སོ། །རིགས་པ་དང་མི་འགལ་བ་ དང་སྔ་ཕྱི་མི་འགལ་བ་ནི་བརྒལ་ལན་ལས་ཤེས་པས། གཞན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་ལ། ཞེས་སོགས་དང་། རབ་ཏུ་སྨྲ་རྣམས་རྒྱུད་མར་རྒོལ། །ཞེས་སོག་ཀྱིས་དངོས་སུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ ཆོས་བཤེས་སོ། །རྣམ་བཤད་རིགས་པར། མདོ་དོན་ཆེ་བ་ཉིད་ཐོས་ནས། །ཉན་པ་དང་ནི་ འཛིན་པ་ལ། །ཉན་པ་པོ་དེ་གུས་བྱེད་པས། །ཐོག་མར་དགོས་པ་བརྗོད་པར་བྱ། །དེ་འགྲུབ་ དེ་ནི་བསྡུས་དོན་ལས། །བསྡུས་པའི་དོན་ནི་ཚིག་དོན་ལས། །གོ་རིམ་རིགས་པ་སྔ་ཕྱི་དག ། མི་འགལ་བ་ནི་གཉིས་ལས་སོ། །ཞེས་སོ། ། ༈ ཡན་ལག་གི་དོན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བརྩམ་པར་དམ་(ཨཱརྱ་)བཅའ་བའི་དོན་དུ་མཆོད་པར་བརྗོད་པ་ བཤད། བསྟན་བཅོས་ལ་གཞན་འཇུག་པའི་དོན་དུ་དགོས་འབྲེལ་བཤད་པའོ། ། ༈ བརྩམ་པར་དམ་བཅའ་བའི་དོན་དུ་མཆོད་པར་བརྗོད་པ་བཤད་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས་སྔ་འགྲེལ་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་བ་ནི། ༈ སྔ་འགྲེལ་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་བ། ཕྱག་འཚལ་ཞེས་དྲང་ངོ་། ། གང་ལ་ན། ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་ལའོ། །གང་གི་སྒོ་ནས་ན། འཕགས་བཞིའི་བཞེད་དོན་སྒྲུབ་པ་ སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པའི་བསྟོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་ སོ། །དུས་ནི། རེ་ཞིག་ནི་རིམ་པ་སྟོན་པའི་ཚིག་སྟེ་ཇི་སྲིད་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་དང་པོར་ 1-36 ཏེ་དང་པོར་འདི་བྱས་ནས་དེ་ནས་བྱ་བ་གཞན་ཡང་ཡོད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །འོག་ཏུ་རེ་ཞིག་ ཅེས་པ་ཀུན་ལའང་དེ་བསྒྲེའོ། །གང་གིས་ན། སྡིག་པ་མི་མངའ་བས་འཕགས་པ་སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་པ་ལྟར་བྱམས་པས་ཕན་འདོགས་པར་མཛད་པས་བྱམས་པ་སྟེ་དེས་ སོ། །གསེར་རོ། །བྱམས་པ་འཇུག་པའི་མདོར། རྗེ་བཙུན་འདི་སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་གདུགས་ ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དགེ་སློ

【現代漢語翻譯】 因此，需要展示如何組織這些內容。由於可以從概要中理解，因此展示了概要的結構安排。由於可以從詞義中理解，因此展示了詞義的詳細解釋。在詞義方面，有通過有意義的名稱來解釋、通過詞源來解釋、通過同義詞來解釋、通過預言的推理來解釋、以及通過含義的力量來解釋。在這裡，我們採用通過含義的力量來解釋和通過同義詞來解釋這兩種方式。 詞語的順序不衝突可以從連線詞中得知，因此導師清楚地展示了這一點：第一部分有三十六個，第二部分有二十個，第三部分有十四個，第四部分有三十五個，第五部分有二十七個，第六部分有一個，第七部分有五個，第八部分有十三個，中間部分有一個，總結部分有一個，總共說了一百五十三個，這是Chöshé的說法。然而，由於沒有完全注意到這一點，所以請考慮那些已經獲得的連線詞。正如(布頓)所說。不與邏輯相悖以及前後不矛盾可以從辯論的回答中得知。其他宗派的教義也存在，等等。善於辯論的人們連續反駁。Chöshé說，這已經明確地展示了。在《釋論理則》中：聽聞佛經要義后，對於聽聞和受持，聽聞者會恭敬，所以首先要說明必要性。它的實現來自於概要，概要的意義來自於詞義。順序、邏輯、前後，不矛盾來自於兩者。 分支的意義： 第二部分有兩個方面：爲了開始（Árya），承諾的意義在於表達敬意；爲了使論著被他人接受，說明必要性和關聯性。 爲了開始承諾的意義在於表達敬意： 第一部分有三個方面，首先是早期註釋的連線： 早期註釋的連線： 頂禮。向誰頂禮呢？向般若波羅蜜多母（Yum Sherchin）頂禮。通過什麼方式呢？通過讚頌來表達，如實地表達了成就四聖諦的意圖等功德。時間是：暫時（ré zhig）是一個表示順序的詞，即在撰寫論著的開始，首先做這件事，然後還有其他事情要做。下面所有的『暫時』（ré zhig）都應該這樣理解。通過什麼呢？通過慈愛（Jampa），因為沒有罪惡，像對待獨子一樣慈愛一切眾生，並幫助他們。黃金啊！在《慈愛入門經》中：尊者，這位比丘在珍寶傘佛（Sangye Rinchen Dugkyi）的教法中……

【English Translation】 Therefore, it is necessary to show how to organize these contents. Since it can be understood from the summary, the structural arrangement of the summary is shown. Since it can be understood from the meaning of the words, a detailed explanation of the meaning of the words is shown. In terms of the meaning of the words, there are explanations through meaningful names, explanations through etymology, explanations through synonyms, explanations through the reasoning of prophecy, and explanations through the power of meaning. Here, we adopt the two methods of explaining through the power of meaning and explaining through synonyms. The non-conflict of word order can be known from the conjunctions, so the teacher clearly demonstrated this: the first part has thirty-six, the second part has twenty, the third part has fourteen, the fourth part has thirty-five, the fifth part has twenty-seven, the sixth part has one, the seventh part has five, the eighth part has thirteen, the middle part has one, and the summary part has one, totaling one hundred and fifty-three, according to Chöshé. However, since this is not fully noticed, please consider those conjunctions that have been obtained. As (Buton) said. Non-contradiction with logic and non-contradiction between before and after can be known from the answers in debates. The doctrines of other sects also exist, and so on. Those who are good at debate continuously refute. Chöshé said that this has been clearly demonstrated. In the 'Commentary on Reasoning': After hearing the great meaning of the sutras, for listening and upholding, the listener will be respectful, so first it is necessary to explain the necessity. Its realization comes from the summary, and the meaning of the summary comes from the meaning of the words. Order, logic, before and after, non-contradiction comes from both. The meaning of the branches: The second part has two aspects: For the beginning (Árya), the meaning of the commitment lies in expressing reverence; to make the treatise acceptable to others, explain the necessity and relevance. For the beginning, the meaning of the commitment lies in expressing reverence: The first part has three aspects, first is the connection of early annotations: Connection of early annotations: Prostration. To whom is prostration made? To the Mother Prajñāpāramitā (Yum Sherchin). Through what means? Through praise, expressing as it is the merits of accomplishing the intention of the Four Noble Truths, etc. The time is: temporarily (ré zhig) is a word indicating sequence, that is, at the beginning of writing the treatise, first do this, and then there are other things to do. All the 'temporarily' (ré zhig) below should be understood in this way. Through what? Through loving-kindness (Jampa), because there is no sin, loving all sentient beings like an only child, and helping them. Gold! In the 'Entering Loving-Kindness Sutra': Venerable one, this monk in the teachings of the Buddha Precious Umbrella (Sangye Rinchen Dugkyi) ...

ང་བློ་གྲོས་བརྟན་པར་གྱུར་པ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་ བསྒོམ། གཞན་ལའང་དེའི་ཐབས་སྟོན། དེ་ལྟར་ཡུན་རིང་པོར་སྤྱད་པས་བསོད་སྙོམས་ལ་ བྱོན་པའི་ཚེ་ཁྱིམ་གང་གི་ཐེམ་པ་ལ་ཞབས་བཞག་མ་ཐག་ནས་དེའི་ནང་གི་སེམས་ཅན་གྱི་ རྒྱུད་ལ་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བ་གཅིག་བྱུང་། དེ་ལ་ལྷ་རྣམས་ངོ་མཚར་ནས། ཨ་ལ་ ལ་དགེ་སློང་འདི་ནི་བྱམས་པའོ་ཞེས་འོག་མིན་གྱི་བར་དུ་གྲགས། སངས་རྒྱས་དེས་ལྷའི་བུ་ དག་དགེ་སློང་འདི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ནའང་བྱམས་པ་སངས་རྒྱས་པ་ནའང་བྱམས་པ་ཞེས་བྱ་ སྟེ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱམས་པ་ཞེས་པའི་མིང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་བར་བཤད་ དོ། །ཡང་ན་ཡུམ་བྱམས་མ་ཞེས་པ་ལས་བཙས་པས་སམ། འདིའི་རང་བཞིན་བྱམས་པ་དང་ སྙིང་རྗེ་ཅན་ཡིན་པས་སམ། ཐོག་མར་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རམ། སྔོན་དྲང་སྲོང་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འོད་ཅེས་པར་གྱུར་པ་ན་སངས་རྒྱས་བྱམས་པ་ཞེས་ པའི་དྲུང་དུ་བདག་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ཡང་མིང་བྱམས་པ་ཞེས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་ བཏབ་པས་བྱམས་པའོ་ཞེས་དགོངས་འགྲེལ་འགྲེལ་ཆེན་ལས་སོ། །དགོས་པ་ཅིའི་ཆེད་དུ་ ན་རང་དོན་ནི། རང་ཉིད་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་དང་མཐུན་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་ གྱིས་(ཆོས་བཤེས་)དམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་དེའི་ཡང་དགོས་པ་ནི་དམ་པས་(ཆོས་བཤེས་)བརྩམས་པའི་ བསྟན་བཅོས་ལ་གདུལ་བྱ་རྣམས་འཇུག་པའོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །གཞན་དོན་ནི། དང་ བ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུའོ། །ནོར་བུ་ཆུ་དང་བྱེད་ལྟར་མ་དད་པ་སོགས་སེམས་ཀྱི་རྙོག་པ་སེལ་ 1-37 བས་ནའམ། དེ་མེད་པའི་སེམས་བྱུང་དགེ་བ་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་དང་བ་(མདོ་ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་ པར་བཤད་)སྟེ། འདི་ལ་དང་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན་ངག་གི་གདུལ་བྱ་གཞན་དག་གོ །གང་ལ་ན་ བདུད་བཞི་བཅོམ་པ་དང་ལྡན་པས་(ཐོགས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཞབས་)སམ། ཉོན་མོངས་ལས་སྐྱེ་བའི་ཉོན་ མོངས་གསུམ་མམ་སྒྲིབ་གཉིས་བཅོམ་པ་དང་ལྡན་པས་བཅོམ་ལྡན་ཏེ། རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། ཉོན་མོངས་ལས་དང་དེ་བཞིན་སྐྱེ། །ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་དེ་བཞིན། །གང་ཡང་མི་ མཐུན་ཕྱོགས་ཆོས་བཅོམ། །དེ་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་བཤད། །ཅེས་སོ། །ཡང་ན། བྷ་ ག་ནི་སྐལ་བ་སྟེ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་སྐལ་བ་དྲུག་དང་ལྡན་པས་བཅོམ་ལྡན་ཏེ། སམ་ བྷུ་ཊཱི་ལས། (སྡུད་འགྲེལ་དུ་དྲངས།) དབང་ཕྱུག་དང་ནི་གཟུགས་བཟང་དང་། །དཔལ་དང་གྲགས་ དང་ཡེ་ཤེས་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། །དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་སྐལ་ཞེས་བྱ། ། ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། དབང་ཕྱུག་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམ་ རྟོག་གི་དྲི་མ་མ་ལུས་པས་དབེན་པའི་བདག་ཉིད་དེ་རང་གཞན་གྱི་དོན་འགྲུབ་པ་ནི་དེས་རབ་ ཏུ་ཕྱེ་བས་སོ། །གཟུ

【現代漢語翻譯】 當我變得智慧堅定時，修習對一切眾生的慈愛，並向他人展示此方法。如此長久地實踐后，當我去乞食時，一旦我的腳踏入任何一戶人家的門檻，那戶人家中的眾生心中便會生起慈愛的禪定。對此，諸天感到驚奇，驚呼：『啊啦啦，這位比丘是慈愛的化身！』這名聲傳遍了直至色究竟天的世界。那位佛陀告訴諸天之子們：『這位比丘，無論在修行時還是成佛時，都將被稱為慈愛，在一切時處都將獲得慈愛之名。』據說佛陀如此宣說。 或者，因為他是從『慈愛之母』所生？或者，因為他的本性是慈愛和悲憫？或者，因為他最初獲得了慈愛之心的禪定？或者，過去當他轉生為名為『一切智慧之光』的仙人時，在慈愛佛（藏文：བྱམས་པ་，梵文天城體：मैत्रेय，梵文羅馬擬音：Maitreya，漢語字面意思：慈氏）面前發願：『當我成佛時，愿我的名字也成為慈愛。』因此被稱為慈愛。這是在《大疏》（Dge 'grel 'grel chen）中的解釋。 爲了什麼目的呢？就自利而言，是爲了通過充分展示與聖者行為相符的方式，使他人認識到（法友）是聖者。而其根本目的是爲了使被調伏者能夠進入聖者（法友）所著的論典。這是法友的目的。就利他而言，是爲了生起最初的信心。如同如意寶珠能凈化水一般，通過消除不信仰等內心的雜染，或者因為沒有這些雜染，所以對特殊的對境生起清凈的信心（如《總集經釋》所說）。因此，這被稱為『信』。 在哪裡調伏語業的對境呢？在誰的面前調伏呢？因為他具有戰勝四魔的能力（托美益西夏巴），或者因為他具有戰勝從煩惱中產生的三個煩惱或二障的能力，所以被稱為『薄伽梵』。如《金剛頂經》所說：『從煩惱以及由此而生，煩惱所知二種障，任何不順品之法，於此說為薄伽梵。』 或者，『薄伽』是幸運之意，因為他具有自在等六種幸運，所以被稱為『薄伽梵』。如桑布扎（Sam bhuti）所說（引自《攝類學釋》）：『自在以及妙色，吉祥名聞與智慧，以及精進皆圓滿，此等六者名為幸運。』 佛陀的智慧說：『自在是如實性完全清凈，遠離一切分別唸的垢染的自性，因為他能圓滿成就自他二利，所以是卓越的。』

【English Translation】 When I became wise and steadfast, I cultivated loving-kindness towards all sentient beings and showed others this method. After practicing in this way for a long time, when I went for alms, as soon as my foot stepped on the threshold of any house, a meditation of loving-kindness would arise in the minds of the sentient beings within that house. The gods were amazed at this and exclaimed, 'Alala, this bhikshu is the embodiment of loving-kindness!' This reputation spread as far as Akanistha. That Buddha told the sons of the gods, 'This bhikshu, whether practicing or attaining Buddhahood, will be called Loving-kindness, and will receive the name of Loving-kindness in all places.' It is said that the Buddha spoke thus. Or, was it because he was born from 'Loving-kindness Mother'? Or, because his nature is loving-kindness and compassion? Or, because he initially attained the meditation of the mind of loving-kindness? Or, in the past, when he was born as a sage named 'Light of All Wisdom,' he made a vow in front of the Buddha Maitreya (Tibetan: བྱམས་པ་, Sanskrit Devanagari: मैत्रेय, Sanskrit Romanization: Maitreya, Chinese literal meaning: Loving One): 'When I attain Buddhahood, may my name also become Loving-kindness.' Therefore, he is called Loving-kindness. This is the explanation in the Great Commentary (Dge 'grel 'grel chen). For what purpose? In terms of self-benefit, it is to make others recognize (the Dharma friend) as a holy being by fully demonstrating the way that is in accordance with the conduct of the holy ones. And its ultimate purpose is to enable those to be tamed to enter the treatises written by the holy (Dharma friend). This is the purpose of the Dharma friend. In terms of benefiting others, it is for the sake of generating initial faith. Just as a wish-fulfilling jewel can purify water, by eliminating mental impurities such as disbelief, or because there is no such impurity, pure faith arises towards a special object (as explained in the Commentary on the Compendium of Sutras). Therefore, this is called 'Faith'. Where are the objects of taming speech? In front of whom is it tamed? Because he has the ability to conquer the four maras (Tokme Yeshe Zhab), or because he has the ability to conquer the three kleshas or the two obscurations that arise from the kleshas, he is called 'Bhagavan'. As the Vajra Peak Tantra says: 'From kleshas and likewise arising, the kleshas and the obscurations of knowledge, whatever is contrary to the Dharma, is here said to be Bhagavan.' Or, 'Bhaga' means fortune, because he possesses the six fortunes such as sovereignty, he is called 'Bhagavan'. As Sam bhuti said (quoted in the Compendium of Categories): 'Sovereignty and beautiful form, auspiciousness, fame, and wisdom, and diligence are all complete, these six are called fortune.' The wisdom of the Buddha says: 'Sovereignty is the nature of suchness, completely pure, devoid of all defilements of conceptual thought, because he can perfectly accomplish the benefit of himself and others, therefore he is excellent.'

གས་བཟང་ནི་ཡེ་ཤེས་གཞན་གྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ ཡེ་ཤེས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཡེ་ཤེས་འདིར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པས་སོ། ། གྲགས་པ་དང་དཔལ་ནི་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཏེ། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་བསྐྱེད་པས་ གྲགས་པ་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པ་དང་དཔལ་དང་ལྡན་པས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་སོར་རྟོག་སྟེ་ ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་ནོར་བར་རྟོགས་པས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་བྱ་སྒྲུབ་སྟེ་བརྩོན་འགྲུས་ཕར་ ཕྱིན་གྱིས་ཕྱེ་བས་སོ། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་ངང་ཚུལ་བཟང་པོ། ཉི་མ་གྲུབ། ཨ་ བྷ་ཡ་སོགས་ཀྱིས་གཞན་དུ་བཤད་དོ། །འདས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་སྟེ། སྒྲ་སྦྱོར་ བམ་གཉིས་ལས། མདོ་སྡེ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཞེས་ཀྱང་ འབྱུང་བས་འདས་ཞེས་བླ་ཐབས་སུ་བསྣན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འཕགས་བཞིའི་ཡུམ་བྱེད་པས་ 1-38 མའམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་བྱེད་པས་མ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་བསྟོད་པ་ལས། གང་སླད་ སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་གཙོ། །ཐུགས་རྗེ་ཅན་རྣམས་ཁྱོད་ཀྱི་སྲས། །དེ་ཡི་སླད་དུ་དགེ་མ་ ཁྱོད། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཕྱི་མོ་ལགས། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །སྟོབས་བཅུ་(གསེར་དངོས་ )ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་དང་དཀོན་པ་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ པས་རིན་པོ་ཆེ་དང་འདྲ་བས་རིན་པོ་ཆེ་མཐར་ཐུག་པས་ཕུལ་དུ་དབྱུང་དུ་མེད་ཅིང་གྲངས་ དང་ཚད་ཀྱིས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་འབྱུང་གནས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་(གསེར་)ལའོ། །གང་གི་ཆེད་དུ་ན། མངོན་མཐོ་ངེས་(གསེར་)ལེགས་ཀྱི་དོན་གྱི་དབང་གིས་ཡུམ་ལ་ཐོས་སོགས་ཀྱིས་འཇུག་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །ཇི་ལྟར་ན། རབ་ཏུ་སྟེ་རྐྱེན་ངན་པས་ནི་མི་འཕྲོག་པའི་ཆེན་པོར་རོ། །དང་ བ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞེ་ན། ཤེར་ཕྱིན་པ་དང་བའི་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རབ་ཏུ་ དང་བ་ནི་ལེགས་པ་ཐམས་ཅད་(གསེར་དངོས་)དེ། མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་རྣམས་(གསེར་)འཐོབ་ པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཡིན་པར་ཅིས་ཤེས་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་པར་རྗེ་བཙུན་བྱམས་ པའི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་གཞན་ལ་དངོས་(ཆོས་བཤེས་)སུ་ བསྟན་མི་ནུས་པའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་ངེས་པར་བཟུང་ནས་ཏེ་ ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་མཁྱེན་པའམ་དོན་མཐུན་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སྦྱར་རོ། །གལ་ཏེ་མེད་ ནས་བརྗོད་མི་ནུས་སམ་ཡོད་ཀྱང་མི་ནུས། དང་པོ་ལྟར་ན་བརྗོད་དུ་མེད་ཀྱང་རང་རིག་པར་ མི་འཐད་དེ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་སོགས་བཞིན། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་ཡོད་ན་བརྗོད་མི་ནུས་ པར་མི་རིགས་ཏེ། རིགས་ན་བུམ་སོགས་ཀྱང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་ པར་ན་རང་རིག་པ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་

【現代漢語翻譯】 因為善是其他智慧的來源，所以是如鏡般的智慧（ādarśa-jñāna）。世尊（Bhagavan）的自性與此智慧具有相同的特徵。 名聲和光榮是平等性智（samatā-jñāna），因為能利益一切眾生，是圓滿名聲的基礎，並且具有光榮。 智慧是妙觀察智（pratyavekṣaṇā-jñāna），因為能無誤地了知一切法。 精進是成辦事業，因為精進被精進波羅蜜多所區分。 此外，善性導師（Śīlabhadra），日成（Sūryasiddha），無畏（Abhaya）等人有其他的解釋。 『已逝』是超越世間（lokottara）的。在《聲明二品》（Sgra sbyor bam gnyis）中說：『在經部（sūtra）中，佛陀的名號也被稱為超越世間，因此加上『已逝』作為尊稱。』 因為是四聖（ārya）之母，所以是『母』（mā），或者因為是諸佛之母，所以是『母』（mātṛ）。在《無分別贊》（Nirvikalpastava）中說：『爲了誰，世間之主佛陀，慈悲者們是您的兒子。因此，善良的您，是所有眾生的母親。』 具有十力（bala）（真金）等功德，因為能利益眾生，稀有且無分別，所以像珍寶一樣，是究竟的珍寶，無法超越，是無法衡量和估量的來源，如大海一般（黃金）。 爲了什麼呢？爲了增上生（abhyudaya）和決定勝（niḥśreyasa）（黃金）的意義，爲了讓『母』通過聽聞等方式進入。 如何進入呢？以極度的方式，即不會被惡劣的因緣所奪走的大方式。 產生信心的理由是什麼呢？因為將般若波羅蜜多（Prajñāpāramitā）作為信心的對象，所以具有對象的極度信心是所有善（真金）的根本，是獲得增上生和決定勝（黃金）的主要原因。 如何知道是這樣的呢？因為是這樣，所以至尊彌勒（Maitreya）以各自自證的智慧，無法言說且無法向他人直接（法友）展示的無分別智慧所引導的后得智（prsthalabdha-jñāna）來確定，即毫無疑問地瞭解或確定意義相符。 如果不存在就無法言說，或者存在也無法言說。如果像第一種情況那樣，即使無法言說，也不應是自證，就像虛空中的花朵等。如果像第二種情況那樣，如果存在就無法言說也是不合理的，如果合理，那麼瓶子等也將變得無法言說。如果這樣問，那麼在勝義諦（paramārtha-satya）中，我們不承認哪怕是最微小的自證，而在世俗諦（saṃvṛti-satya）中……

【English Translation】 Because goodness is the source of other wisdoms, it is like mirror-like wisdom (ādarśa-jñāna). The nature of the Blessed One (Bhagavan) has the same characteristics as this wisdom. Fame and glory are equality wisdom (samatā-jñāna), because they benefit all beings, are the foundation of abundant fame, and are endowed with glory. Wisdom is discriminating awareness wisdom (pratyavekṣaṇā-jñāna), because it realizes all dharmas without error. Diligence is accomplishing tasks, because diligence is distinguished by the perfection of diligence (vīrya-pāramitā). Furthermore, the virtuous teacher Śīlabhadra, Sūryasiddha, Abhaya, and others have other explanations. 'Passed Away' is transcendent (lokottara). In the 'Grammar Compilation, Second Chapter' (Sgra sbyor bam gnyis), it says: 'In the sutras, the Buddha's name is also called transcendent, so 'Passed Away' is added as an honorific.' Because she is the mother of the four noble ones (ārya), she is 'Mother' (mā), or because she is the mother of the Buddhas, she is 'Mother' (mātṛ). In the 'Praise of Non-Conceptualization' (Nirvikalpastava), it says: 'For whom, the Buddha, lord of the world, the compassionate ones are your sons. Therefore, virtuous one, you are the mother of all sentient beings.' Having qualities such as the ten powers (bala) (real gold), because they benefit sentient beings, are rare, and are non-conceptual, they are like jewels, the ultimate jewel, unsurpassable, and a source that cannot be measured or estimated, like the ocean (gold). For what purpose? For the sake of higher realms (abhyudaya) and definite goodness (niḥśreyasa) (gold), so that 'Mother' can be approached through hearing and so on. How? In an extreme way, that is, in a great way that cannot be taken away by adverse conditions. What is the reason for generating faith? Because the Perfection of Wisdom (Prajñāpāramitā) is made the object of faith, the extreme faith that has an object is the root of all goodness (real gold), and the main cause of obtaining higher realms and definite goodness (gold). How is it known to be so? Because it is so, the venerable Maitreya ascertains with the wisdom of individual self-awareness, which cannot be spoken of and cannot be directly shown to others (spiritual friends), guided by post-attainment wisdom (prsthalabdha-jñāna), that is, knowing or ascertaining the meaning to be consistent without doubt. If it does not exist, it cannot be spoken of, or if it exists, it cannot be spoken of. If it is like the first case, even if it cannot be spoken of, it should not be self-aware, like flowers in the sky, etc. If it is like the second case, it is unreasonable that if it exists, it cannot be spoken of; if it were reasonable, then pots, etc., would also become unspeakable. If asked in this way, then in ultimate truth (paramārtha-satya), we do not acknowledge even the slightest self-awareness, but in conventional truth (saṃvṛti-satya)...

རང་རིག་པ་ཡོད་ཅིང་ དངོས་སུ་བརྗོད་མི་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་རིག་པ་བསྟན་མི་ནུས་ན་རྒྱུད་གཞན་ཡོད་ པར་མི་ཤེས་ཤེ་ན། རང་རིག་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པས་སྐུར་བ་མི་གདབ་ཅིང་རྒྱུད་ 1-39 གཞན་ཡོད་པར་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅེས་དང་། གལ་ཏེ་རང་རིག་ཡིན་ན་ གཞན་རིག་པར་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། ས་བཅུ་པའི་བར་དུ་ནི་དེ་གཉིས་འགལ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ས་ལ་འགལ་བ་དེ་དག་མི་བསམ་སྟེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་སོ། །གལ་ཏེ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ འདི་ཅི་ཞེ་ན། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་བལྟས་པས་དངོས་པོའི་ཆ་ ཤས་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་པར་བགས་ཀྱིས་བརྟན་པར་གྱུར་ནས་ནམ་ཞིག་ན་ཡུལ་ གང་ལ་ཡང་མི་རྟོག་ཅིང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རབ་འབྱམས་ ཚད་མེད་པ་རང་གིས་རིག་པ་སྐྱེས་པ་ལ་བརྗོད་དོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། ༈ རྩ་བ། གཉིས་པ་རྩ་བ་ལ། བསྟོད་པ་དང་། ཕྱག་འཚལ་བ་གཉིས་ལས། ༈ བསྟོད་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས། གང་ཟག་གསུམ་གྱི་བཞེད་དོན་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་དང་། དོན་བསྡུས་ཏེ་འཕགས་བཞིའི་ཡུམ་ དུ་བསྟན་པས་བསྟོད་པའོ། ། ༈ གང་ཟག་གསུམ་གྱི་བཞེད་དོན་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ། གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཉན་རང་ཉེར་ཞིར་ཁྲིད་ཅེས་བསྟོད། ལམ་ཤེས་ ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱང་སེམས་འགྲོ་དོན་བསྒྲུབ་པར་བསྒྲུབས་ཞེས་བསྟོད། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་ ཐུབ་པས་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བར་བསྐྲུན་ཞེས་བསྟོད་པའོ། ། ༈ གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཉན་རང་ཉེར་ཞིར་ཁྲིད་ཅེས་བསྟོད་པ། དང་པོ་ལ། ཁྲིད་ཅེས་པ་གཞིར་བྱས་པའི་ཆོས་གསུམ་སྟེ། ཁྲིད་པར་མཛད་པའི་དོན། དེ་ ཡི་འཐད་པ། དེ་ལ་ཀླན་ཀ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གང་ཟག་གང་། ཐབས་གང་གིས། འབྲས་ བུ་གང་དུ་ཁྲིད་གསུམ་ལས། གང་ཟག་ཐེག་དམན་བསམ་པ་ཞི་བ་ཚོལ་རྣམས་ཀྱིས་མཚོན་ པའི་དབྱེ་བའོ། ། དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་ཞེས་པའི་སྐད་དོད། ཤྲ་བ་ཀ་ཞེས་པའི་ཤྲ་བ་ཐོས་པ། ཀ་ལ་སྒྲོགས་ པ་སྟེ་ཐོས་སྒྲོགས་ཞེས་པར་འགྱུར་(དངོས་)བས། རང་གི་གདུལ་བྱ་ལ་(དངོས་)ཚིག་གམ་ལུས་ ཀྱིས་ཆོས་སྒྲོགས་པས་ཉན་ཐོས་ཏེ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་(དངོས་)སོ་ཞེས་ 1-40 གསེར་ཏེ། སྒྲོགས་ཞེས་པས་རང་རྒྱལ་ཡང་དངོས་སུ་ཟིན་པར་བསམ་པའོ། །ཡང་ན། ཉན་ རང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་དབང་རྟུལ་གྱི་ གང་ཟག་ཅེས་པ་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་སྲིད་པ་ ཐ་མ་པའི་བར་དུ་སྒྲ་བཅས་སུ་ཆོས་ཉན་ཅིང་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་ཀྱང་ངག་གིས་སྒྲ་ བཅས་སུ་ཆོས་སྒྲོགས་པས་ཉན་ཐོས་སམ་ཐོས་སྒྲོགས་ཏེ། ཉན་ཅིང་སྒྲོགས་པས་ན་ཉན་ཐོས་ ཞེས་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པ་བམ་པོ་བཞི་བཅུ་པར་རོ།

【現代漢語翻譯】 擁有自知之明， 實際上是無法言說的。如果自知之明無法展示，難道就不知道有他心通嗎？自知之明是現量成立的，所以不能否認；而他心通是通過比量來理解的。如果說是自知，那就與他知相違背了，那麼在十地菩薩之間，這兩者是相違背的，但在佛的境界中，這些矛盾就不去思量了，因為是不可思議的。如果問什麼是不分別智，那就是以個別分別的智慧觀察事物，對事物的極微小部分也無法確定，而是穩固地安住，無論何時對任何境都不分別，自性光明智慧的無量無邊的顯現由自己覺知而生起，這就是所說的，這是法友所說。 第二部分是根本頌，分為讚頌和頂禮兩部分。 首先是讚頌，分為兩部分： 通過成就三士夫的意願來讚頌，以及總結要義，將之展示為四聖之母來讚頌。 首先是通過成就三士夫的意願來讚頌，分為三部分：從基礎智慧的角度讚頌引導聲聞、緣覺趨向寂滅；從道智慧的角度讚頌菩薩成就利益眾生的事業；從一切智智的角度讚頌佛陀轉法輪。 首先是從基礎智慧的角度讚頌引導聲聞、緣覺趨向寂滅，分為引導，即以之為基礎的三種法，也就是引導的行為，引導的合理性，以及對引導的辯駁。首先是引導何人，以何種方法，引導至何種果位這三個方面，其中引導的對象是小乘，以尋求寂滅為意樂的眾生。 首先是，『聲聞』的梵語是『Śrāvaka』（梵文天城體：श्रावक，梵文羅馬擬音：Śrāvaka，漢語字面意思：聽者），『Śrāva』是聽聞，『ka』是宣告，所以是聽聞宣告的意思。因為（實際上）以語言或身體向所化眾生宣告佛法，所以是聲聞，也就是聲聞和緣覺（實際上）。『宣告』一詞也暗示了緣覺也實際包括在內。或者，在聲聞和緣覺中，前者是從三乘中自性鈍根的補特伽羅的角度來定義的。也就是從最初進入道，直到有生之年的最後階段，都在有聲地聽聞佛法，並且在獲得自己的菩提之後，也用語言有聲地宣告佛法，所以是聲聞或聽聞宣告，聽聞並宣告，所以稱為聲聞，這是在《功德釋》四十卷中所說。

【English Translation】 Having self-awareness, it is actually impossible to express. If self-awareness cannot be shown, wouldn't one know that there is telepathy? Self-awareness is established by direct perception, so it cannot be denied; while telepathy is understood through inference. If it is said to be self-awareness, then it contradicts other-awareness, then between the ten bhumis of Bodhisattvas, these two contradict each other, but in the realm of the Buddha, these contradictions are not considered, because they are inconceivable. If asked what is non-conceptual wisdom, it is that when one observes things with individual discriminating wisdom, one cannot determine even the smallest part of things, but dwells firmly, and no matter when, one does not discriminate against any object, and the infinite and boundless manifestation of self-luminous wisdom arises from one's own awareness, that is what is said, this is what the Dharma friend said. The second part is the root verses, divided into praise and prostration. First is praise, divided into two parts: Praising by accomplishing the wishes of the three types of individuals, and summarizing the essence, showing it as the mother of the four noble ones. First, praising by accomplishing the wishes of the three types of individuals, divided into three parts: praising the guidance of Śrāvakas and Pratyekabuddhas towards quiescence from the perspective of basic wisdom; praising Bodhisattvas for accomplishing the work of benefiting sentient beings from the perspective of the wisdom of the path; praising the Buddhas for turning the wheel of Dharma from the perspective of omniscient wisdom. First, praising the guidance of Śrāvakas and Pratyekabuddhas towards quiescence from the perspective of basic wisdom, divided into guidance, which is the three dharmas based on it, namely the act of guidance, the rationality of guidance, and the refutation of objections to guidance. First, there are three aspects: who is guided, by what method, and to what result, among which the object of guidance is the Lesser Vehicle, beings who seek peace as their intention. First, the Sanskrit of 'Śrāvaka' (藏文：ཉན་ཐོས་，梵文天城體：श्रावक，梵文羅馬擬音：Śrāvaka，漢語字面意思：聽者) is 'Śrāvaka', 'Śrāva' is hearing, 'ka' is proclaiming, so it means hearing and proclaiming. Because (in reality) one proclaims the Dharma to the beings to be tamed with language or body, so it is Śrāvaka, that is, Śrāvakas and Pratyekabuddhas (in reality). The word 'proclaiming' also implies that Pratyekabuddhas are also actually included. Or, among Śrāvakas and Pratyekabuddhas, the former is defined from the perspective of a person who is naturally dull-witted among the three vehicles. That is, from the beginning of entering the path until the last stage of life, one listens to the Dharma with sound, and after attaining one's own Bodhi, one also proclaims the Dharma with sound, so it is Śrāvaka or hearing and proclaiming, hearing and proclaiming, so it is called Śrāvaka, this is what is said in the forty volumes of the Commentary on the Explanation of Merit.

།བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་ པའི་མདོ་འགྲེལ་(དབྱིག་གཉེན་གྱིས་མཛད་དོ། །)ལས། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་སམ་མཁན་པོའམ་སློབ་ དཔོན་གྱིས་བཤད་པའི་སྒྲ་ཉན་ནས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་དམིགས་པར་བྱེད་པས་ན་ ཕ་རོལ་གྱི་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་ གྲོལ་སྒྲ་ཕྱིར་འགྲོ། ཞེས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་གསུངས་སོ། །ཡང་འཇུག་པར། ཡང་ དག་པའི་གདམས་ངག་གི་འབྲས་བུ་(ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་གཞན་དག་ལས་)ཐོས་པར་བྱེད་པས་ཉན་ཐོས་ དག་སྟེ། འདི་ལྟར་བྱ་བ་བྱས་སོ་ཞེས་སོགས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་འབྲས་བུ་མཆོག་ གམ་བླ་མེད་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལས་ཐོས་ནས་དེ་དོན་ དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ལ་སྒྲོགས་པར་བྱེད་པས་ན་ཉན་ཐོས་དག་སྟེ། དམ་ཆོས་པད་དཀར་ལས། མགོན་པོ་དེ་རིང་བདག་ཅག་ཉན་ཐོས་གྱུར། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཡང་དག་བསྒྲགས་པར་བགྱི། ། བྱང་ཆུབ་པ་ཡི་སྒྲ་ཡང་རབ་ཏུ་བརྗོད། །དེ་བས་བདག་ཅག་ཉན་ཐོས་མི་ཟད་འདྲ། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །བྱང་སེམས་ཡང་དེ་ལྟ་ཡིན་མོད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ནི་སྒྲོགས་པར་བྱེད་ཀྱི་ རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཙམ་ཡང་མི་སྒྲུབ་པས་བྱང་སེམས་དེར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཞི་བ་ནི་མྱ་(གསེར་)ངན་ལས་འདས་པ་ སྟེ་ཚོལ་བ་ནི་དེ་རང་དོན་དུ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་(གསེར་)ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཕྱི་མའི་ཕུང་པོའི་རྒྱུ་ 1-41 ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་སྤངས་ཀྱང་སྔ་མའི་ལས་ཉོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཚེ་འདིའི་སྡུག་བསྔལ་ གྱི་ཕུང་པོ་མ་སྤངས་པའི་མྱང་འདས་དེ་ཐེག་དམན་གྱི་ལྷག་བཅས་ཀྱི་མྱང་འདས་ཏེ། ཆེད་དུ་ བརྗོད་པའི་ཚོམས་ལས། མ་འགགས་པ་ཡི་ལུས་གྱིས་སུ། །ཚོར་བ་དང་དུ་ལེན་པ་ན། །དེ་ ཡི་སེམས་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །མར་མེ་ཤི་བར་གྱུར་པ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་ ཟད་དུ་ཉེ་བའི་དངོས་པོ་ཐ་མ་ལ་ལྷག་མ་ཞེས་བརྗོད་ཅེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །དཔེར་ན་དམག་ གིས་ཆོམ་རྐུན་ཐམས་ཅད་བསད་ནས་གྲོང་མ་བཤིག་པ་ལྟ་བུའོ། །ཐེག་དམན་དགྲ་བཅོམ་ དེ་ཉིད་ཚེའི་དུས་བྱས་པ་ན་སྔ་མའི་ལས་ཉོན་གྱི་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་པའི་མྱང་ འདས་ནི་ཐེག་དམན་གྱི་ལྷག་མེད་མྱང་འདས་ཏེ། སྔ་མ་དེ་ལས། གང་ན་ལུས་ཞིག་ཚོར་བ་ འགགས། །འདུ་བྱེད་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང་། །འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་བྲལ་གྱུར་ཅིང་། །རྣམ་པར་ ཤེས་པ་ནུབ་གྱུར་པ། །ཞེས་སོ། །དཔེར་ན་དམག་གིས་གྲོང་ཡང་བཤིག་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ སྡེ་པའི་འདོད་པ་སྟེ་མྱང་འདས་དེ་གཉིས་རྟག་པའི་རྫས་སུ་འདོད་དོ། ། གསུམ་པ། རྣམས་མང་ཚིག་ཡིན་པས་དབྱེ་བ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་ཉན་རང་གི་དབྱེ་བ་གཉིས་ ལས། དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། བསྡུ་བར། སྤྲུལ་བའི། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅ

【現代漢語翻譯】 在《無盡慧所說經釋》（世親著）中說：『聽聞佛、堪布或阿阇梨所說的法音，並專注于補特伽羅無我，因此稱為隨他語。』因此，聲聞的解脫是隨語而行。』這是在菩薩藏中說的。此外，《入行論》中說：『通過聽聞獲得真實教誨的果實（即無盡、不生等智慧），因此是聲聞。』正如『已經完成了應做之事』等等所說的那樣。或者，從如來處聽聞最勝的果實，即無上圓滿菩提之道，併爲那些致力於此道的人宣說，因此是聲聞。』如《妙法蓮華經》中說：『世尊，今日我等成聲聞，將如實宣說殊勝菩提，也將宣說菩提之音聲，因此我等如無盡聲聞。』菩薩也是如此，但聲聞只是隨順宣說，並不完全符合，因此不能成為菩薩。 第二點將在下文闡述。第二點是，寂靜是指涅槃（金），尋求是指渴望爲了自己的利益而獲得涅槃（金）。也就是說，即使捨棄了後世蘊的因，即煩惱的集起，但由於沒有捨棄先前業和煩惱的果報，即今生的痛苦之蘊，所以這種涅槃是小乘的有餘涅槃。如《本生經》中說：『以未滅之身，感受諸受，彼之心已得解脫，如燈火熄滅。』世間也說，接近耗盡之物稱為『余』。例如，軍隊殺光了所有強盜，但沒有摧毀村莊。當小乘阿羅漢去世時，也捨棄了先前業和煩惱的果報，即痛苦，這種涅槃是小乘的無餘涅槃。如前者所說：『何處身壞受滅盡，行亦寂靜，諸想皆已斷，識亦滅。』例如，軍隊也摧毀了村莊。因此，這些部派認為這兩種涅槃是常恒的實體。 第三，『諸』是多數詞，表示差別。其中，聲聞和獨覺有兩種差別。第一種有四種：即攝受者、化現者、具慢者。

【English Translation】 In the 'Exposition of the Sutra of Inexhaustible Intellect' (composed by Vasubandhu), it says: 'Having heard the sound of the Buddha, Upadhyaya, or Acharya, and focusing on the absence of self in the individual, it is therefore called following the sound of others.' Therefore, the liberation of the Shravakas is to follow the sound.' This is said in the Bodhisattva Pitaka. Furthermore, in 'Entering the Middle Way', it says: 'By hearing, they obtain the fruit of the true instruction (i.e., inexhaustible, unborn, and other wisdoms), therefore they are Shravakas.' As it says, 'The task has been done,' and so on. Or, having heard the supreme fruit, the path of unsurpassed perfect enlightenment, from the Tathagatas, and proclaiming it to those who strive for that meaning, therefore they are Shravakas.' As it says in the 'Lotus Sutra': 'Lord, today we have become Shravakas, and we will truly proclaim the supreme Bodhi, and we will also utter the sound of Bodhi, therefore we are like inexhaustible Shravakas.' Bodhisattvas are also like that, but Shravakas only follow the proclamation and do not fully conform, therefore they cannot become Bodhisattvas. The second point will be explained below. The second point is that 'peace' refers to Nirvana (gold), and 'seeking' refers to desiring to attain Nirvana (gold) for one's own benefit. That is, even if the cause of future aggregates, the arising of afflictions, is abandoned, but because the fruit of previous karma and afflictions, the aggregate of suffering in this life, is not abandoned, this Nirvana is the Hinayana Nirvana with remainder. As it says in the 'Collection of Instructive Verses': 'With an unceasing body, experiencing sensations, their mind is liberated, like a lamp extinguished.' In the world, too, something nearing exhaustion is called 'remainder.' For example, the army killed all the robbers but did not destroy the village. When that Hinayana Arhat passes away, they also abandon the fruit of previous karma and afflictions, suffering, and this Nirvana is the Hinayana Nirvana without remainder. As the former says: 'Wherever the body is destroyed and sensations cease, actions are also pacified, all thoughts are abandoned, and consciousness is extinguished.' For example, the army also destroyed the village. Therefore, these schools believe that these two Nirvanas are permanent entities. Third, 'all' is a plural word, indicating distinctions. Among them, there are two distinctions between Shravakas and Pratyekabuddhas. The first has four: namely, the gatherer, the emanation, the one with manifest pride.

ན་གྱི། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི། ཞི་བ་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ཉན་ཐོས་སོ་ཞེས་དང་། དཀོན་བརྩེགས་ འོད་བསྲུང་ལེའུའི་འགྲེལ་པར་བློ་བརྟན་གྱིས་ཀྱང་དེ་སྐད་བཤད་དོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་ ཆེན་པོ་རྣམས་ཉན་ཐོས་སུ་སྤྲུལ་བ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཉན་ཐོས་བཏགས་པ་ སྟེ། འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཆ་ལུགས་འདྲ་བས་སམ། ངག་གིས་ཆོས་སྒྲོགས་པར་འདྲ་བས་ སོ། །དགོས་པ་བློ་དམན་དྲང་བའི་དོན། གནོད་བྱེད་བྱང་སེམས་ཆེན་པོར་གསུངས་པས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ལ་ལོག་པར་མངོན་ཞེན་ཅན་ཐེག་ཆེན་བཀའ་མིན་ཞེས་ འདོད་པ་དེ་ལ་ཟེར་རམ་སྙམ་མོ། ། 1-42 གསུམ་པ་ནི། ཉན་ཐོས་རིགས་མ་ངེས་པ་སྟེ། རྒྱན་ལས། ཉན་ཐོས་མ་ངེས་རྣམ་གཉིས་ ཏེ། །ཐེག་དོན་མཐོང་དང་མ་མཐོང་བའོ། །དོན་མཐོང་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་དང་། །འདོད་ ཆགས་བྲལ་མིན་འདི་དམན་པའོ། །དེ་གཉིས་འཕགས་པའི་ལམ་ཐོབ་པ། །སྲིད་པ་དག་(བསྔོ་ བའི་ཕྱིར་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་དུ་བསྒྱུར་)ཏུ་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བསྒྱུར་བ་ཡི། །སྐྱེ་བ་ དང་ནི་ཡང་དག་ལྡན། །གཅིག་ནི་སྨོན་ལམ་དབང་གིས་ནི། །སྐྱེ་བ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། ། གཅིག་ཤོས་ཕྱིར་མི་འོང་བ་(སྟེ་བསམ་གཏན་)དང་། །ལྡན་(པའི་)ཕྱིར་སྤྲུལ་པས་(སྟེ་སྟོབས་ཀྱིས་ཞེས་ བཤད་སྦྱར་)རབ་ཏུ་སྒྲུབ། །དེ་གཉིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ནི། །རང་སེམས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་ལྡན་པས། ། མྱ་ངན་འདས་ལ་མངོན་དགའི་ཕྱིར། །རྟོགས་པ་བུལ་བ་ཡིན་པར་འདོད། །དོན་བྱས་མ་ཡིན་ དེ་སངས་རྒྱས། །མེད་པར་སྐྱེས་ནས་སྤྲུལ་དོན་གཉེར། །བསམ་གཏན་དོན་བརྩོན་དེར་བསྟེན་ ནས། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཏེ་སྐབས་འདིར་ཐེག་དོན་མ་མཐོང་བ་ནི། ད་ལྟ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལ་གནས་ཀྱང་ཕྱིས་དེ་བོར་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་སྟེ། འགྲེལ་ པར་བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་དང་། དེའི་ འགྲེལ་ཆེན་དུ། སོ་སྐྱེ་དང་མོས་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་གོ་ཞེས་པ་ཙམ་ལས་(བཤད་སྦྱར་ན་གཏན་མེད་) མི་སྣང་ངོ་། །མཛོད་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་དྲོད་རྩེ་པ་སངས་རྒྱས་སུ་དང་བཟོད་འབྲིང་པ་རང་རྒྱལ་ དུ་འགྱུར་བ་གཉིས་ཡོད་ཅིང་བཟོད་ཆེན་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་སུ་ངེས་པར་འདོད་དེ། ཁ་ ཆེ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་སོ། །མཛོད་དུ། གཉིས་སློབ་རིགས་ལས་བཟློག་ནས་ནི། །སངས་ རྒྱས་སུ་འགྱུར་གཞན་གསུམ་ཡང་། །ཞེས་སོ། །རང་རྒྱལ་ཚོགས་སྤྱོད་འདོད་ན་དེར་མ་ངེས་ སོ། །ཐེག་དོན་མཐོང་བ་ལ། འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་མ་བྲལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མི་(འགྲེལ་ཆེན་)འོང་སྟེ་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་ དགུ་སྤངས་པས་དེའི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོ

【現代漢語翻譯】 此外，關於『完全轉變為菩提的，唯一寂靜行持的聲聞』，在《寶積經·持光章》的註釋中，婁登（藏文：བློ་བརྟན）也如此說道。第一種情況是，大菩薩化現為聲聞，如舍利子等。他們是名義上的聲聞，之所以如此稱呼，是因為他們的裝束相似，或者言語上宣說佛法相似。這樣做的目的是爲了引導智慧低下者，否則會妨礙他們認為這是大菩薩。第二種情況是指那些對法無我持有錯誤執著，認為大乘非佛語的人。我對此表示懷疑。 第三種情況是，聲聞的種姓不確定。《莊嚴經論》中說：『聲聞不確定有兩種，即見到或未見到大乘之義。見到義者，遠離貪慾；未離貪慾者，則較為低下。』這二者獲得了聖道，爲了轉變到有（藏文：སྲིད་པ་，梵文天城體：भव，梵文羅馬擬音：bhava，漢語字面意思：有）的狀態（註釋中譯為『爲了迴向』），爲了不可思議的轉變，與生和正見相應。一種是憑藉願力的力量，能夠很好地成就轉生。另一種是不還者（即禪定），與之相應，憑藉化身（即力量，如釋論所說）來很好地成就。這二者反覆地，因為自心普遍具有生起，爲了對涅槃生起歡喜，被認為是證悟遲緩。沒有利益眾生，卻在沒有佛陀的情況下出生，尋求化身之義。依靠精勤禪定之義，從而獲得殊勝菩提。』這裡所說的未見到大乘之義，是指現在處於聲聞道，但後來放棄併成佛的人。註釋中說：『未見真諦者，必定會從大乘中解脫。』而其註釋中只提到『凡夫和隨信行者』（如釋論所說，完全沒有提到）。 按照《俱舍論》的觀點，聲聞中的暖位和頂位會成佛，忍位中的中品會成為獨覺佛，而從忍位上品開始，則確定為聲聞種姓，這是克什米爾分別說部的觀點。《俱舍論》中說：『二者從學道退轉，成為佛陀，其餘三者也是如此。』如果想要成為獨覺佛的僧團供養者，那麼他的種姓是不確定的。對於見到大乘之義者，分為對慾望有貪慾和無貪慾兩種。 第一種情況是，爲了成佛，不會再來，因為已經斷除了欲界的九種煩惱，因此不會再受生，但會修習禪定。

【English Translation】 Furthermore, regarding 'the Shravaka who is completely transformed into Bodhi, the one who practices solitary tranquility,' Lodro (Tibetan: བློ་བརྟན) also said the same in the commentary on the 'Holding Light Chapter' of the Ratnakuta Sutra. The first case is that great Bodhisattvas transform into Shravakas, such as Shariputra and others. They are nominal Shravakas, and the reason for this designation is that their attire is similar, or their speech is similar in expounding the Dharma. The purpose of this is to guide those of lower intelligence, otherwise it would hinder them from thinking that these are great Bodhisattvas. The second case refers to those who hold wrong views on the selflessness of phenomena, thinking that the Mahayana is not the word of the Buddha. I doubt this. The third case is that the lineage of the Shravaka is uncertain. The Ornament of Realization Sutra states: 'The Shravaka is uncertain in two ways, namely, seeing or not seeing the meaning of the Mahayana. Those who see the meaning are free from desire; those who are not free from desire are inferior.' These two have attained the noble path, in order to transform into a state of existence (Tibetan: སྲིད་པ་, Sanskrit Devanagari: भव, Sanskrit Romanization: bhava, Chinese literal meaning: existence) (the commentary translates as 'for the sake of dedication'), for the sake of inconceivable transformation, corresponding to birth and correct view. One is by the power of aspiration, able to well accomplish rebirth. The other is a non-returner (i.e., meditation), corresponding to it, by means of transformation (i.e., power, as the commentary explains) to accomplish well. These two repeatedly, because the mind universally possesses arising, in order to generate joy in Nirvana, are considered to be slow in realization. Not benefiting beings, but being born without a Buddha, seeking the meaning of transformation. Relying on the meaning of diligent meditation, thereby attaining supreme Bodhi.' Here, not seeing the meaning of the Mahayana refers to those who are now on the Shravaka path, but later abandon it and become Buddhas. The commentary says: 'Those who have not seen the truth will surely be liberated from the Mahayana.' And its commentary only mentions 'ordinary people and those who follow faith' (as the commentary explains, not mentioned at all). According to the Abhidharmakosha, among the Shravakas, those in the stages of warmth and peak will become Buddhas, and those in the middle stage of forbearance will become Pratyekabuddhas, while from the upper stage of forbearance onwards, they are determined to be of the Shravaka lineage, which is the view of the Kashmir Vaibhashikas. The Abhidharmakosha states: 'Two turn away from the path of learning, becoming Buddhas, and the other three are also like that.' If one wants to be a benefactor of the Pratyekabuddha Sangha, then his lineage is uncertain. For those who see the meaning of the Mahayana, there are two types: those who have desire for desire and those who do not. The first case is that, in order to become a Buddha, one will not return, because one has abandoned the nine afflictions of the desire realm, and therefore will not take rebirth, but will practice meditation.

མས་ནས་སྤྲུལ་བས་ 1-43 འདོད་པར་སྐྱེ་བ་འཛིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བའི་(རྒྱན་འགྲེལ་ཆེན་)རྒྱུན་ ཞུགས་དང་ཕྱིར་(འགྲེལ་ཆེན་)འོང་སྟེ་འདོད་པའི་ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་འདོད་པར་མི་(བཤད་ སྦྱར་ནའང་ཡོད་)སྐྱེ་ཡི། ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བ་མཐོང་ནས་(བཤད་སྦྱར་ནའང་ཡོད་ )གང་དང་གང་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འགྲུབ་པར་མཐོང་བ་དེ་དག་ཏུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་དེའི་དབང་གིས་གཞན་(བཤད་སྦྱར་ནའང་ཡོད་)དོན་དུ་འདོད་པར་སྐྱེ་བ་འཛིན་ ཏོ། །དེ་གཉིས་འཕགས་པའི་ལམ་ཐོབ་པ་སྟེ་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བསྔོས་ ནས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་ལམ་ཉིད་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ན་ བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་བསྒྱུར་བའི་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །ཞེས་བློ་བརྟན་གྱིས་འགྲེལ་ཆེན་ དུའོ། །བཤད་སྦྱར་དུ། འཕགས་ལམ་ཁོ་ནས་སྐྱེ་བ་མིན་གྱི་ཉོན་མོངས་ལྷག་མ་མ་སྤངས་པ་ རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་སོ། །དེ་གཉིས་ཡིད་འབྱུང་དང་རང་དོན་མྱང་འདས་འདོད་པ་མང་དུ་གོམས་ པ་དང་དང་པོ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འཕགས་ལམ་སྤྱད་ཀྱང་། དེ་ནས་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཐེག་ཆེན་ དུ་ཞུགས་ནས་འཚང་རྒྱ་བས་རྟོགས་པ་བུལ་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བློ་བརྟན་ཏེ་བཤད་སྦྱར་དུ་ཅི་ ཡང་མི་སྣང་ངོ་། །ཤཱནྟིས། དབུ་མ་རྣམས་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་བྲལ་བས་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་ པ་གསུམ་གྱིས་འབྲས་བུ་ལ་འཇུག་ཅིང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་ ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་པ་བཞིས་རང་གི་འབྲས་བུ་ དམ་པ་ལེན་ལ་ཞེས་བཤད་དེ། བྱང་སེམས་ལས་དང་པོ་པས་གྲངས་མེད་གསུམ། ཉན་རང་ འཕགས་པ་ཐེག་ཆེན་དུ་ཞུགས་པས་གྲངས་མེད་བཞི་དགོས་པར་བཤད་པས་གྲངས་མེད་ གཅིག་གིས་བུལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དུ་ཐུབ་དགོངས་དང་། ཡེ་ཤེས་གྲགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་འཇུག་པར་བཤད་དོ། །དགེ་བ་ལྷས། ཐར་བའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བ་བྱས་པའི་ ཉན་ཐོས་ནི་བསྐལ་བ་བྱེ་བ་གྲངས་མེད་པར་གནས་ཞེས་དང་། མྱུར་བ་སྲིད་པ་གསུམ་གྱིས་ 1-44 ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆེན་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་དག་ ལས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་པ་བཞི་བཅུར་མྱུར་བར་འགྱུར་རོ་ ཞེས་བཤད་པས་ཉན་རང་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་བཞི་བཅུས་བུལ་བར་བཤད་དོ། །གཉལ་ བ་(ཆུ་མིག་)སོགས་བསྐལ་བ་བཞི་བཅུས་བུལ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལམ་གྱི་དོན་མ་བྱས་པ་ནི་བདེན་ པ་ཡང་མ་མཐོང་། འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་ཡང་མ་བྲལ་བའི་ཉན་ཐོས་ཏེ་སོ་སྐྱེ་འམ་མོས་ སྤྱོད་པ་སྟེ་དེ་འདོད་པ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་འདོད་ཁམས་གྱི་ལྷ་ཚེ་རིང་བོའི་ནང་དུ་སྐྱེའོ། །དེར་ འདུག་པ་ལས། ནམ་སངས་རྒྱས་དང་བསྟན་པའི་ཆོས་ནུབ་པ་

【現代漢語翻譯】 從化身而來， 1-43 執著于慾望的生起。第二種情況是，爲了證得菩提（རྒྱན་འགྲེལ་ཆེན་，廣釋），成為入流者和一來者，由於慾望的業和煩惱的力量，不會（བཤད་སྦྱར་ནའང་ཡོད་，也有解釋）生於慾望界。見到三界眾生的痛苦（བཤད་སྦྱར་ནའང་ཡོད་，也有解釋），發願無論在何處見到能成就眾生利益的地方，都能在那裡受生，由於這個願力的力量，爲了利益他人（བཤད་སྦྱར་ནའང་ཡོད་，也有解釋）而執著于在慾望界受生。 這兩種情況是，獲得了聖道，爲了成為輪迴的因，發願成為輪迴的因，因此聖道本身就成了輪迴的因，所以具有不可思議的轉變之生。 正如བློ་བརྟན་（洛丹）在廣釋中所說。在解釋中說，不僅僅是聖道導致受生，還有未斷除剩餘煩惱的人。 這兩種情況是，厭離和追求個人寂滅的願望已經變得非常熟悉，並且最初修行了聲聞的聖道。然後，在三個無數劫中進入大乘，因此證悟緩慢，正如བློ་བརྟན་（洛丹）所說，但在解釋中沒有任何提及。ཤཱནྟི（寂天）說，中觀行者由於遠離廣大，需要三個無數劫才能證得果位，瑜伽行者也是如此。同樣，聲聞和獨覺也需要四個無數劫才能獲得自己的殊勝果位。因此，菩薩最初需要三個無數劫，而聲聞和獨覺進入大乘后需要四個無數劫，因此慢了一個無數劫。因此，這是ཐུབ་དགོངས་（圖登）和ཡེ་ཤེས་གྲགས་པ（耶謝扎巴）所說的實相。 དགེ་བ་ལྷས（格瓦拉）說，與解脫分相應的善行聲聞需要無數億劫才能達到解脫，而迅速的則需要三個世間。這個大菩提心，由於菩提心的力量，菩薩比聲聞快四十個無數劫。因此，聲聞和獨覺慢了四十個無數劫。གཉལ་བ་（嘉瓦）（ཆུ་མིག་，曲彌）等人說慢了四十劫。沒有做到修道之義，也沒有見到真諦，也沒有脫離對慾望的執著，這樣的聲聞，即凡夫或隨信行者，從慾望界死後，會生於慾望界長壽天中。在那裡住著，直到佛法和教法衰敗。

【English Translation】 From emanations, 1-43 Holds birth in desire. Secondly, to become enlightened (རྒྱན་འགྲེལ་ཆེན་, Extensive Commentary), becoming a stream-enterer and once-returner, due to the power of desire's karma and afflictions, one will not (བཤད་སྦྱར་ནའང་ཡོད་, also has explanations) be born in the desire realm. Seeing the suffering of sentient beings in the three realms (བཤད་སྦྱར་ནའང་ཡོད་, also has explanations), one makes the aspiration that wherever one sees the benefit of sentient beings being accomplished, may one be born there, and due to the power of that aspiration, one holds birth in the desire realm for the sake of others (བཤད་སྦྱར་ནའང་ཡོད་, also has explanations). These two cases are that having attained the noble path, dedicating it to become the cause of samsara, the noble path itself becomes the cause of birth in samsara, therefore possessing inconceivable transformative births. As བློ་བརྟན་ (Lodän) said in the Extensive Commentary. In the explanation, it says that it is not only the noble path that causes birth, but also those who have not abandoned the remaining afflictions. These two cases are that renunciation and the desire for personal nirvana have become very familiar, and initially practiced the Shravaka's noble path. Then, having entered the Mahayana in three countless eons, therefore the realization is slow, as བློ་བརྟན་ (Lodän) said, but nothing is mentioned in the explanation. ཤཱནྟི (Shanti) said that Madhyamikas, due to being separated from vastness, take three countless eons to attain the result, and so do the Yogacharas. Similarly, Shravakas and Pratyekabuddhas also take four countless eons to obtain their own supreme result. Therefore, Bodhisattvas initially need three countless eons, while Shravakas and Pratyekabuddhas who enter the Mahayana need four countless eons, thus being slower by one countless eon. Therefore, this is what ཐུབ་དགོངས་ (Thubgong) and ཡེ་ཤེས་གྲགས་པ (Yeshe Drakpa) said about reality. དགེ་བ་ལྷས (Gewala) said that a Shravaka who has performed virtuous deeds in accordance with the part of liberation will remain for countless billions of eons, while the swift one will be liberated in three existences. This great Bodhicitta, due to the power of the mind of enlightenment, a Bodhisattva is faster than Shravakas by forty countless eons. Therefore, Shravakas and Pratyekabuddhas are slower by forty countless eons. གཉལ་བ་ (Nyälwa) (ཆུ་མིག་, Chumik) and others say slower by forty eons. Not having done the meaning of the path, and not having seen the truth, and not having separated from attachment to desire, such a Shravaka, i.e., a common person or a follower by faith, having died from the desire realm, will be born in the long-lived gods of the desire realm. Staying there, until the Buddha's teachings and doctrine decline.

ན་སླར་འདོད་པར་སྐྱེས་ནས་ སྤྲུལ་བ་སྤྲུལ་བར་འདོད་པའི་དོན་དུ་བསམ་གཏན་ལ་བརྩོན་ཞིང་སྤྲུལ་བས་ཁམས་གསུམ་ དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས་ཤིང་ཚོགས་གཉིས་བསགས་ཏེ། མཇུག་ཏུ་འཚང་རྒྱའོ། །ཞེས་བློ་ བརྟན་གྱིས་འདིའི་འགྲེལ་ཆེན་དུ་བཤད་དེ་འདི་ཞིང་སྟོང་དུ་སྐྱེས་པས་རང་རྒྱལ་གྱི་གནས་ (དབྱིག་གཉེན་)སྐབས་བསྟན་པས་ན་གནས་སྐབས་གསུམ་སྟེ་དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོར་མེའི་དཔེས་ ཉན་ཐོས་སུ་གྱུར་ནས་རང་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཕྱིས་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ གསུངས་ཞེས་འགྲེལ་པར་དང་། ལྕི་(གཉིས་ཀ་)བའི་མེ་ལས་རྩྭའི་མེར་གྱུར་ནས་རྩྭའི་མེ་ལས་ ཤིང་གི་མེར་འགྱུར་བ་ལྟར་ཞེས་བཤད་སྦྱར་རོ། །དང་པོར་ལྕི་བ་ལས་མེ་མཆེད་དོ། །དེ་ ནས་དེ་དང་ཉེ་བའི་རྩྭ་ལ། དེ་ནས་ཡུལ་འཁོར་ན་མཆེད་དོ་ཞེས་བློ་བརྟན་ནོ། །འགྲེལ་པ་ རྔོག་འགྱུར་དུ་བདེན་པ་མཐོང་བ་འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ལམ་གྱི་དོན་མ་བྱས་ པ་སློབ་པ་ཞེས་བསྒྱུར་ཞིང་བཤད་སྦྱར་དུ་དེ་བཞིན་འཆད་དེ། བརྟག་དགོས་སོ། །བཞི་པ་ ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དུ་ཞུགས་ཤིང་རྫོགས་ནས་མཐར་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་མངོན་དུ་བྱེད་ པར་ངེས་པ་སྟེ། འདི་ཡང་མཐར་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བམ་པོ་བཞི་བཅུ་པར་ བཤད་དོ། །དགོངས་འགྲེལ་ལས། མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཉན་ཐོས་སྤྲུལ་བའི་ 1-45 ཉན་ཐོས་དང་། གཞན་སྔར་བཤད་ཕྱི་མ་གཉིས་དང་འདྲ་བར་བཞིར་བཤད་དོ། །དང་པོ་ནི་ བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་སམ། ཡང་ན་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དུ་མངོན་ནོ། །ཡང་ལྟ་བ་ཁས་ ལེན་གྱི་ཉན་ཐོས་སོགས་བཞིར་འབྱེད་དེ། དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་དང་ལྡན་ཞིང་ ལྟ་བ་ཉན་ཐོས་དང་མཐུན་པར་གཟུང་འཛིན་བདེན་པར་འདོད་པ་ཞིག་ལ་བོད་རྣམས་འཆད་ དེ། ཁུངས་མ་ལས་བཤད་ན་ཉན་ཐོས་མདོ་སྡེ་པ་ལ་འདོད་དགོས་ཏེ་བསྔོ་བ་དང་སེམས་ བསྐྱེད་དང་ལྡན་པས་ཐེག་ཆེན་པར་ཡང་བགྲང་ངོ་ཞེས་(ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་འགྲེལ་པར་) གནས་བརྟན་བྱང་བཟང་གིས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་ ཀུན་རང་བཞིན་གྱིས་བདེན་པས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་ མིན་ན་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་གོ་ཆོད་མི་ཆོད་དཔྱད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ། རང་རྒྱལ་ལ་ དབྱེ་ན་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང་ཚོགས་དང་སྤྱོད་པ་གཉིས་སོ། ། གཉིས་པ། ཐབས་ནི་ཕྱི་(གསེར་)ནང་གི་དངོས་(གསེར་)པོ་ཀུན་གང་ཟག་གི་བདག་(དོན་) དང་ཕྱིའི་གཟུང་བ་སྐྱེ་བ་མེད་(གསེར་)པར་ཤེས་པ་ཐབས་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཉིད་ནི་ དངོས་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་གྱི་ངེས་གཟུང་མིན་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འཇམ་གསར་སོགས་ནི་ཀུན་ ཤེས་ཁོ་ནས་ཁྲིད་ཅེས་སོགས་ཉིད་གསུམ་སྦྱར་ནས་ངེས་གཟུང་དུ་འཆད་དེ། སྐ

【現代漢語翻譯】 此外，他生起想要化身（sprul ba）的願望，爲了化身的目的而精進禪定，並通過化身在三界（khams gsum）中利益眾生，積累二資糧（tshogs gnyis），最終證得菩提。Blotan 在他的大疏中這樣解釋道，因為他生於千田中，所以宣說了自勝者的地位（dbyig gnyen），即三個階段：在吉祥鬘經（dpal phreng gi mdo）中，以火為例，先成為聲聞（nyan thos），然後成為獨覺（rang sangs rgyas），後來成為佛陀（sangs rgyas）。疏文中說，就像從重的火變成草的火，然後從草的火變成木的火一樣。首先，火從重物中產生，然後蔓延到附近的草，然後蔓延到整個地區。這是 Blotan 的觀點。在 Ngok 的譯本中，將『渴望見到真諦，但未脫離貪執，未行持道義』翻譯為『學者』，並在解釋中也同樣闡述，需要考察。第四種情況是，進入並圓滿了聲聞道，最終必定現證聲聞阿羅漢（dgra bcom），這也最終會成佛，這是在四十品中宣說的。在《解深密經》（dgongs 'grel）中，具有現觀的聲聞是化身的聲聞，與其他先前所說的後兩者一樣，被分為四種。第一種是現證真諦，或者是具有增上慢者。還有持觀點的聲聞等四種分類。第一種是具有大乘發心（sems bskyed），但觀點與聲聞相同，認為所取和能取是真實的。藏人是這樣解釋的，如果從根本經文來解釋，應該認為是聲聞經部師（mdo sde pa），因為具有迴向（bsngo ba）和發心，所以也被算作大乘行者。這是常住菩薩賢（gnas brtan byang bzang）在《耶舍寧布昆度》（ye shes snying po kun btus）的註釋中所說。然而，如果不是大乘不共的宗義，即一切法自性空（stong pa nyid），具有空性的悲心（snying rje）的發心，是否能算作大乘發心，還需要考察。第二種，如果分為自勝者，就像犀牛一樣，分為資糧和行持兩種。 第二，方便是指了知外在（黃金）和內在的諸法（黃金），都與補特伽羅的『我』（意義）和外在的所取無生（黃金）有關，這本身就是方便。『本身』是諸法的因緣，而不是必然的執取。Jamgsar 等人將『本身』與另外三個『本身』結合起來解釋為必然的執取，說『只有全知才能引導』等等，需要考察。

【English Translation】 Furthermore, he arises with the desire to emanate (sprul ba), diligently engaging in meditative concentration for the purpose of emanation, and through emanation, benefits sentient beings in the three realms (khams gsum), accumulates the two accumulations (tshogs gnyis), and ultimately attains enlightenment. Blotan explains this in his great commentary, saying that because he is born in a thousand fields, he proclaims the state of the Pratyekabuddha (dbyig gnyen), namely the three stages: In the Garland of Glory Sutra (dpal phreng gi mdo), using the example of fire, one first becomes a Shravaka (nyan thos), then a Pratyekabuddha (rang sangs rgyas), and later a Buddha (sangs rgyas). The commentary says that just as fire changes from heavy fire to grass fire, and then from grass fire to wood fire. First, fire arises from a heavy object, then spreads to the nearby grass, and then spreads throughout the region. This is Blotan's view. In Ngok's translation, 'desiring to see the truth but not detached from attachment, not practicing the path' is translated as 'scholar,' and the explanation is also elaborated in the same way, which needs to be examined. The fourth case is that one enters and completes the Shravaka path, and ultimately is certain to manifest the Shravaka Arhat (dgra bcom), and this will also ultimately become a Buddha, which is stated in the fortieth chapter. In the Sandhinirmocana Sutra (dgongs 'grel), the Shravaka with realization is the emanation Shravaka, and like the other two mentioned earlier, is divided into four types. The first is the one who realizes the truth, or is manifest as having arrogance of attainment. There are also four classifications such as Shravakas who hold views. The first is one who has the Mahayana Bodhicitta (sems bskyed), but whose view is the same as the Shravakas, believing that the apprehended and the apprehender are real. Tibetans explain it this way, and if explained from the root text, it should be considered a Shravaka Sautrantika (mdo sde pa), because they have dedication (bsngo ba) and Bodhicitta, so they are also counted as Mahayana practitioners. This is what the Elder Bhadra (gnas brtan byang bzang) said in the commentary on Yeshe Nyingpo Kundu (ye shes snying po kun btus). However, if it is not the uncommon tenet of Mahayana, that all phenomena are empty of inherent existence (stong pa nyid), and the Bodhicitta with the essence of compassion (snying rje) with emptiness, it remains to be examined whether it can be considered a Mahayana Bodhicitta. The second, if divided into Pratyekabuddhas, is like a rhinoceros, divided into two types: accumulation and practice. Secondly, the means refers to knowing that all external (gold) and internal phenomena (gold) are related to the 'self' (meaning) of the person and the external apprehended is unborn (gold), which itself is the means. 'Itself' is the cause of phenomena, not a necessary grasping. Jamgsar and others combine 'itself' with three other 'itself' to explain it as a necessary grasping, saying 'only omniscience can lead' and so on, which needs to be examined.

ད་དོད་ལ་ བཏུབ་ན་སྐབས་དང་ཤིན་ཏུ་འགྲིག་གོ ། གསུམ་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་མ་ཞི་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ལྷག་བཅས་ཀྱི་མྱང་ འདས་དང་སྡུག་བསྔལ་ཡང་ཉེ་བར་ཞི་བ་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་སུ་ཁྲིད་པ་སྟེ་(གསེར་)ཐོབ་ པར་མཛད་པའོ། །གང་གིས་ཁྲིད་ན་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་ཏེ། ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་ཆོས་ཅན། ཉན་ རང་འཕགས་པའི་ཡུམ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུད་ལ་གཞི་ཤེས་མཚན་ཉིད་པ་བྱུང་བར་བྱས་ཏེ་ཐབས་ དེའི་སྒོ་ནས་དེ་དག་ཐེག་དམན་གྱི་མྱང་འདས་ཐོབ་པར་མཛད་པའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་ 1-46 སོ། །གཞི་ཤེས་མཚན་ཉིད་པའང་དེའི་མངོན་རྟོགས་སུ་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་ཞེས་སོགས་བཀོད་ དེ། དེའི་ཡུམ་དུ་བསྒྲུབ་པོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཉན་རང་གིས་ཉེར་ཞི་གཉིས་ཐོབ་པ་ཆོས་ཅན། ཐབས་ཀུན་ཤེས་ཀྱི་ འབྲས་བུའི་ཐ་སྙད་བྱར་རུང་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཕན་བྱེད་དུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་ པས་སོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ན་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་འཛིན་ སྤངས་ནས་ཉོན་མོངས་དང་དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལས་ངན་ལྡོག་དེ་ལོག་ན་འབྲས་བུ་ སྡུག་བསྔལ་ཡང་ལྡོག་སྟེ། ཏོག་ལས། རྟག་ཏུ་ཁམས་གསུམ་བདག་མེད་རྫས་མེད་ཅིང་། ། བྱེད་པོ་རང་དབང་མེད་པར་རྣམ་བལྟས་ནས། །རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་གང་སྒོམ་པ། ། དེ་དག་འགྲོ་བ་ཀུན་ལས་ཐར་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །བདག་མེད་རྟོགས་པ་མེད་ན་ཕུང་པོ་ བདག་དང་བདག་གིར་ཆགས་ཏེ་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་སྐྱེ་ཞིང་དེས་ལས་ངན་བསགས་ ནས་འཁོར་བར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་སྟེ། ཏོག་ལས། གང་དག་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་གསོག་ལ་ ཆགས། །ཐེར་ཟུག་རྟག་པ་བདག་བརྟན་དངོས་པོར་ལྟ། །དེ་དག་གི་ནི་སྐྱེ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད། ། དེ་དག་ངན་སོང་ས་ལ་ཤིན་ཏུ་འབབ། །ཅེས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། ལྷག་བཅས་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་སྡུག་བདེན་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ་ ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀུན་འབྱུང་སྤངས་པས་སོ་ཞེ་ན། རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། ལས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་མ་ སྤངས་ཤིང་དེས་དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཅི་རིགས་བསྐྱེད་དོ། །སྤྱོད་འཇུག་ཏུ། ཉོན་མོངས་ མེད་ཀྱང་དེ་དག་ལ། །ལས་ཀྱི་ནུས་པ་མཐོང་བ་ཡིན། །ཞེས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་སྒུར་ཆུང་དང་ ཆར་ཀ་སོགས་དཔེར་བྱའོ། །ཡང་ན་དེའི་སྔར་གྱི་ལས་ཉོན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོའི་ རྒྱུན་ཚེ་འདིར་འཕངས་ཤིང་བསྐྱེད་ནས་དེ་སྤོང་བར་མི་འདོད་པས་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་སྟེ་ཕྱིས་ རིགས་འདྲ་སྔ་མ་སྔ་མས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པས་རྒྱུ་མེད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །རྣམ་འགྲེལ་ལས། 1-47 འཕངས་ལ་ལྡོག་འདོད་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །ཉན་རང་གི་ལྷག་མེད་ཀྱི་སྐབས་ན་རྟོག་པ་ ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་མཚན་མ་རྟོག་པའི་འཇུག་པ་མ་ཞི་བས་ལྷག་མེད་དུ་འགལ་ལོ། །མེད་ ན་ཤེས་སྒ

【現代漢語翻譯】 如果可以，那是非常合適的。 第三，引導未息滅痛苦但煩惱已近息滅的有餘涅槃，以及痛苦也近息滅的無餘涅槃，即（獲得黃金）。誰來引導呢？是般若波羅蜜多佛母。般若波羅蜜多佛母，就法而言，是聲聞、緣覺聖者的母親，因為在其相續中生起了具足自性之基智，並通過此方便，使他們獲得小乘的涅槃，因為是不作意智慧。基智的自性也通過具足其現觀等方式來闡述，從而確立其為母親。 第二，聲聞、緣覺獲得二種寂滅，就法而言，可以被稱作通達一切方便之果，因為你隨著他們的利益而進退。理由成立，如果直接證悟無我，憑藉其力量，捨棄我執，從而使煩惱以及由其引發的惡業止息，惡業止息則痛苦之果也止息。如《寶鬘論》云：『恒常觀三界，無我無實物，作者無自主，如是隨順忍，彼等一切眾生，解脫諸有。』如果未證悟無我，則會執著五蘊為我和我所，從而生起貪嗔癡三毒，由此造作惡業，在輪迴中感受痛苦。如《寶鬘論》云：『若於色蘊積集而貪著，執為真實常恒之我及物，彼等之生流轉不息，彼等墮入惡趣之地。』 第三，有餘依阿羅漢，就法而言，你的苦諦應無因，因為你已斷除集諦。答：此理由不成立，因為尚未斷除業之集諦，而業之集諦會產生其相續中的各種痛苦。如《入行論》云：『雖無諸煩惱，然見彼等有，業之功能力。』例如彎腰的阿羅漢和恰爾喀等。或者，由於其先前的業和煩惱，將痛苦之蘊的相續拋向此生併產生，且不願捨棄，因此相續不斷，先前相似的因產生後續相似的果，因此不會變成無因。如《釋量論》云：『已拋棄，無慾止息故。』聲聞、緣覺的無餘依涅槃之際，有分別念嗎？如果有，則由於執著相的分別念未息滅，因此與無餘依涅槃相違。如果沒有，則識等……

【English Translation】 If possible, it would be very appropriate. Third, it leads to the Nirvana with remainder, where suffering has not subsided but afflictions have nearly subsided, and the Nirvana without remainder, where suffering has also nearly subsided, i.e., (obtaining gold). Who leads? It is the Prajñāpāramitā Mother. The Prajñāpāramitā Mother, in terms of Dharma, is the mother of Śrāvakas and Pratyekabuddhas, because the foundational wisdom possessing characteristics arises in their continuum, and through this means, she enables them to attain the Nirvana of the Lesser Vehicle, because it is non-conceptual wisdom. The nature of the foundational wisdom is also explained through possessing its Abhisamaya, etc., thereby establishing her as the mother. Second, the Śrāvakas and Pratyekabuddhas attain the two kinds of quiescence, in terms of Dharma, it can be called the result of the means of knowing all, because you follow their benefit by advancing and retreating. The reason is established, if one directly realizes selflessness, by its power, abandoning self-grasping, thereby causing afflictions and the evil deeds instigated by them to cease, and if evil deeds cease, then the fruit of suffering also ceases. As the Ratnāvalī says: 'Constantly viewing the three realms, as selfless and without substance, the agent without autonomy, thus the forbearance that accords, those beings will be liberated from all existences.' If one does not realize selflessness, then one will cling to the aggregates as self and belonging to self, thereby generating the three poisons of greed, hatred, and delusion, and thereby accumulating evil deeds, experiencing suffering in Samsara. As the Ratnāvalī says: 'Those who accumulate and cling to the concept of form, viewing it as a real, permanent, substantial self and thing, their cycle of birth will not cease, they will fall into the evil realms.' Third, the Arhat with remainder, in terms of Dharma, your truth of suffering should be without cause, because you have abandoned the truth of the origin. Answer: This reason is not established, because the origin of karma has not been abandoned, and the origin of karma will generate various sufferings in its continuum. As the Bodhicaryāvatāra says: 'Although there are no afflictions, yet it is seen that they have the power of karma.' For example, the hunchbacked Arhat and Carka, etc. Or, because their previous karma and afflictions have cast and generated the continuum of the aggregates of suffering in this life, and they do not wish to abandon it, therefore the continuum continues, and the previous similar causes generate the subsequent similar effects, therefore it will not become without cause. As the Pramāṇavārttika says: 'Having cast, there is no desire to stop.' At the time of the Nirvana without remainder of the Śrāvakas and Pratyekabuddhas, is there conceptual thought or not? If there is, then since the engagement of conceptual thought with signs has not ceased, it contradicts the Nirvana without remainder. If there is not, then consciousness, etc.…

ྲིབ་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་ལྟར་ན་རྟོག་པ་མེད་དེ་གནས་སྐབས་དེ་ ན་རིག་པ་རྒྱུན་ཆད་པར་འདོད་པས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ། ལུས་བཤིག་ཚོར་བ་བསིལ་བར་གྱུར། ། འདུ་ཤེས་འགགས་ཤིང་འདུ་བྱེད་ཞི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནུབ་གྱུར་པ། །འདི་འདྲ་འདི་ནི་ སྡུག་བསྔལ་མཐའ། །ཞེས་སོ། །ཐེག་ཆེན་ལྟར་ན་དེའི་སྐབས་ན་རྟོག་པ་ཡོད་ཅིང་མཐར་ ཐུག་གི་མྱང་འདས་མ་ཐོབ་པར་འདོད་དེ། རྒྱུད་བླར། དེས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་པར། །མྱ་ ངན་འདས་པ་མི་ཐོབ་སྟེ། །འོད་དང་འོད་ཟེར་སྤངས་ནས་ནི། །ཉི་མ་བལྟ་བར་མི་ནུས་བཞིན། ། ཞེས་སོ། །དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོར། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་འཇིགས་པ་མཆིས་ཏེ། ཞེས་ དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཟད་པ་མ་མཆིས་ཤིང་དེ་རྣམས་ལ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་མང་པོ་ མཆིས་ལ་གང་མ་སྤངས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་དང་རིང་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། ། ལམ་ཤེས་སུ་རྒྱས་པར་སྟོན་ནོ། །དེ་དག་གི་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དྲང་དོན་ཏེ། དགོངས་གཞི་རྣམ་པར་ཆད་པའི་འཆི་འཕོ་མེད་པ་ལ་དགོངས། རྣམ་པར་ ཆད་པའི་འཆི་འཕོ་ནི་འཁོར་བ་པའི་སྟེ། དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོར། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་ ཆད་པའི་འཆི་འཕོ་ནི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིའོ་ཞེས་སོ། ། དགོས་པ་བློ་དམན་དྲང་བའི་དོན་ཡིན། གནོད་བྱེད་ཤེས་སྒྲིབ་རྫོགས་པར་སྤོང་བའི་ཉན་ རང་གི་ལམ་མེད་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་(ཆུ་མིག་སོགས་)མ་ཤི་བའི་དགྲ་བཅོམ་པའི་གང་ཟག་དེ་ལྷག་ བཅས་ཀྱི་མྱང་འདས། ཤི་ནས་ལྷག་མེད་ཅེས་ཟེར་བ་ནི་གྲུབ་མཐའ་གང་དང་ཡང་མི་མཐུན་ ཏེ་ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་པ་ནི་མྱང་འདས་མཚན་ཉིད་པ་རྟག་པའི་རྫས་སུ་འདོད་དེ། ཐར་བ་ ནི་རྟག་པ་དང་དགེ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་དང་། ལྡན་པའི་རྫས་ཇི་སྙེད་ 1-48 པ། བྲལ་བའི་རྫས་ཀྱང་དེ་སྙེད་དོ་ཞེས་སོ། །མདོ་སྡེ་པ་ནི་མྱང་འདས་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་ འགོག་སྟེ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་ཅི་རིགས་དང་བྲལ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རྫས་སུ་མི་འདོད་དོ། །སེམས་ ཙམ་པའང་དེ་དང་མཐུན་ལས་སྡེར་མྱང་འདས་འདུས་མ་བྱས་སུ་བཤད་དོ། །དབུ་མ་པའང་ མྱང་འདས་མཚན་ཉིད་པ་དངོས་པོར་ཁས་མི་ལེན་ཏོ། །གསེར་འོད་དུ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ ལྷག་བཅས་སུ་བཤད་པ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཕུང་པོས་བསྡུས་པ་ཙམ་ལ་བཞེད་ཀྱི་སྐབས་འདི་ དང་མི་འགྲིག་གོ ། ༈ ལམ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱང་སེམས་འགྲོ་དོན་བསྒྲུབ་པར་བསྒྲུབས་ཞེས་བསྟོད་པ། གཉིས་པ་ལ། སྒྲུབ་པར་མཛད་ཅེས་པའི་ཆོས་གསུམ་སྟེ། དེའི་དོན་དངོས། དེའི་འཐད་པ། རྩོད་སྤོང་ངོ་། །དང་པོ་ལ། གང་ཟག་གང་གིས། ཐབས་གང་ལས། དོན་གང་སྒྲུབ་པ་གསུམ་ ལས། དང་པོ་ནི། འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མ་འོངས་པའི་(གསེར་)ཕན་པ་སྐྱེད་པར་(གསེ

【現代漢語翻譯】 如果有人問，是否會斷除一切障礙？按照聲聞乘的觀點，是沒有分別唸的，因為他們認為在那時意識會中斷。正如經文所說：『身體毀壞，感受平息，意識停止，行蘊寂滅，識蘊消逝，這便是痛苦的終結。』按照大乘的觀點，那時是有分別唸的，並且認為在沒有獲得究竟涅槃之前，不會斷除一切障礙。正如《寶性論》所說：『因此，在沒有獲得佛果之前，不會獲得涅槃。就像無法直視脫離光芒和光暈的太陽一樣。』《華嚴經》中說：『阿羅漢也有恐懼。』並且，『他們並沒有完全斷絕輪迴，他們還有許多法需要斷除，如果不斷除，就會遠離涅槃的境界。』 《道炬論》中廣述了這些內容。如果有人問，這是否與經文中描述的『知曉生滅』相矛盾？那是一種方便的說法，指的是沒有完全斷絕的死亡和轉生。完全斷絕的死亡和轉生是輪迴眾生的特徵。《華嚴經》中說：『世尊，完全斷絕的死亡和轉生是指那些與相續相連的眾生。』 這樣做的目的是爲了引導智慧不足的人。因為沒有能夠圓滿斷除二障（智障和無明障）的聲聞乘和獨覺乘的道路。有些人說，『無餘涅槃』是指那些已經『死去』的阿羅漢的涅槃，而『有餘涅槃』是指那些尚未『死去』的阿羅漢的涅槃，這種說法與任何宗派都不符。因為小乘的說一切有部認為，具有涅槃特徵的事物是恒常的實體，他們說：『解脫是恒常和善的，因此是無上的。有多少具有的事物，就有多少分離的事物。』 經部宗認為，涅槃是各自的擇滅，僅僅是與各種煩惱分離，而不是一個實體。唯識宗也與此觀點一致，並且在《入楞伽經》中將涅槃描述為非造作。中觀宗也不承認具有特徵的涅槃是一個實體。《金光明經》中將色身和法身描述為有餘涅槃，這僅僅是指由積聚的蘊所組成，與此處的討論不符。 讚頌通過道智來成辦菩薩的利他事業。分為兩部分：成辦事業的三個方面，即事業的實質、事業的合理性以及對辯駁的迴應。第一部分分為三個方面：誰在成辦事業？通過什麼方法？成辦什麼事業？首先，是爲了利益眾生，爲了在未來給眾生帶來利益。

【English Translation】 If someone asks, will all obstacles be removed? According to the Śrāvakayāna (Hearer Vehicle), there is no conceptualization, because they believe that consciousness ceases at that time. As the scripture says: 'The body is destroyed, feelings are cooled, perception ceases, formations are pacified, and consciousness vanishes; this is the end of suffering.' According to the Mahāyāna (Great Vehicle), there is conceptualization at that time, and it is believed that obstacles are not removed until ultimate nirvāṇa is attained. As the Ratnagotravibhāga (Treatise on the Lineage of the Buddha) says: 'Therefore, nirvāṇa is not attained until Buddhahood is attained. Just as one cannot look at the sun without light and rays.' The Avataṃsaka Sūtra (Flower Ornament Sutra) says: 'Arhats also have fears.' And, 'They have not completely exhausted rebirth, and they have many dharmas to be abandoned; if they are not abandoned, they will be far from the realm of nirvāṇa.' The Lamrim Chenmo (Great Treatise on the Stages of the Path) extensively explains these points. If someone asks, does this contradict the statement in the scriptures that 'knowing birth and death'? That is a provisional statement, referring to the absence of death and rebirth that are not completely severed. Completely severed death and rebirth are characteristic of sentient beings in saṃsāra (cyclic existence). The Avataṃsaka Sūtra says: 'Bhagavan (Blessed One), completely severed death and rebirth are those of sentient beings who are connected with continuity.' The purpose is to guide those with lesser intelligence. Because there is no path in the Śrāvakayāna and Pratyekabuddhayāna (Solitary Realizer Vehicle) that can completely abandon the two obscurations (jñeyāvaraṇa - obscuration to knowledge and kleśāvaraṇa - obscuration to afflictions). Some say that 'nirvāṇa with remainder' refers to the nirvāṇa of those Arhats who have 'died,' and 'nirvāṇa without remainder' refers to the nirvāṇa of those Arhats who have not 'died.' This statement is inconsistent with any tenet. Because the Sarvāstivāda (one of the early Buddhist schools) of the Hīnayāna (Inferior Vehicle) believes that the characteristic of nirvāṇa is a permanent entity, they say: 'Liberation is permanent and virtuous, therefore it is unsurpassed. As many things as there are that possess, so many things are there that are separate.' The Sautrāntika (those who uphold the sūtras) believe that nirvāṇa is individual cessation, which is merely separation from various afflictions, not an entity. The Cittamatra (Mind-Only school) also agrees with this view, and the Laṅkāvatāra Sūtra (Descent into Lanka Sutra) describes nirvāṇa as unconditioned. The Madhyamaka (Middle Way school) also does not accept that nirvāṇa with characteristics is an entity. The Suvarṇaprabhāsa Sūtra (Golden Light Sutra) describes the two kāyas (bodies of the Buddha) as nirvāṇa with remainder, which only refers to being composed of aggregated skandhas (aggregates), and is inconsistent with this discussion. Praise for accomplishing the benefit of Bodhisattvas through the gateway of the Path-Knowledge. Divided into two parts: the three aspects of accomplishing the task, namely the essence of the task, the justification for the task, and the refutation of objections. The first part is divided into three aspects: who is accomplishing the task? Through what method? What task is being accomplished? First, it is to benefit sentient beings, to bring future benefits to sentient beings.

ར་ )བྱེད་པའི་བྱང་སེམས་རྣམས་སོ། །དེ་ཡང་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཕྱིན་དྲུག་གམ་བསྡུ་དངོས་བཞི་ སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ཕན་པ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་ པ་ནི་ཕ་མ་དང་རང་ཉིད་ཀྱིས་རང་ལ་བྱམས་ཤིང་ཕན་འདོགས་པས་ཀྱང་བསྒྲུན་དུ་མེད་ དེ། ཇི་ལྟར་རྒྱལ་སྲས་ཕན་པའི་བསམ་པས་འདིར། །འགྲོ་ཀུན་རྣམ་པར་སྨིན་བྱེད་གནས་པ་ ལྟར། །དེ་བཞིན་ཕ་དང་མ་དང་གཉེན་བཤེས་རྣམས། །བུ་དང་གཉེན་པ་རྣམས་ལ་ལེགས་མི་ གནས། །ཇི་ལྟར་བརྩེ་བདག་བདེ་དང་ཕན་ཕྱིར་སྦྱོར། །སེམས་ཅན་གཞན་ལ་བྱམས་འདོད་ དེ་ལྟར་ནི། །སྐྱེ་བོ་བདག་ལའང་བྱམས་པར་མི་འདོད་ན། །རབ་སྡུག་སྐྱེ་བོ་གཞན་བརྟེན་ སྨོས་ཅི་དགོས། །(ཤིན་ཏུ་མཛའ་བའི་འགྲོ་བ་གཞན་ཅི་སྨོས། །ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་དུ་བསྒྱུར།) ཞེས་སོ། །རབ་སྡུག་ སྐྱེ་བོ་ནི་མཛའ་བོའམ་གྲོགས་པོ་སྟེ་དེ་དག་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་ཕན་འདོགས་པས་ཀྱང་ བསྒྲུན་དུ་མེད་ཅེས་པའི་དོན་དུ་བློ་བརྟན་ནོ། །རྣམས་མང་ཚིག་སྟེ། གཅིག་ནི་མོས་དང་ལྡན་ པ་དང་། །ལྷག་པའི་བསམ་པ་དག་པ་གཞན། །མཚན་མ་དང་ནི་མཚན་མེད་དང་། །མངོན་ 1-49 པར་འདུ་བྱེད་མེད་སྤྱོད་པ། །ལྔ་བོ་འདི་དག་ས་ཀུན་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ཞེས་ བྱ། །ཞེས་ཏེ། མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་བཞི་ལ་གནས་པ་ནི་མོས་པ་དང་ལྡན་པའི་སྟེ་ཆོས་དབྱིངས་ ཀུན་འགྲོ་མངོན་དུ་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་འགྲོ་ལ་དད་ཅིང་ཡིད་ཆེས་པས་སོ། །ཞེས་ ཏེ་ཚོགས་ལམ་པའང་དེར་བསྡུ་དགོས་སོ། །ས་དང་པོ་པ་ལྷག་བསམ་དག་པའི་སྟེ། མཐོང་ སྤང་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ས་གཉིས་པ་ནས་དྲུག་པའི་ བར་མཚན་མ་སྤྱོད་པའི་སྟེ། ས་གཉིས་པ་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་འབྱེད་པའི་མཚན་མ་སྤྱོད་པས་ སོ། །གསུམ་པ་ལ། འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མཚན་མ་འབྱུང་བས་སོ། །བཞི་པ་ལ་སྡུག་ཀུན་ གྱིས་གནོད་འགོག་ལམ་ཞི་བར་མཐོང་བའི་མཚན་མ་སྤྱོད་པས་སོ། །ལྔ་པ་ལ་བཟོའི་ལས་ཀྱི་ རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་རྟོག་པ་འབྱུང་ངོ་། །དྲུག་པ་ལ་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་མཐུན་ལུགས་བཟློག་ ལ་རྟོག་པའི་མཚན་མ་ཡོད་པས་སོ། །ས་བདུན་པ་ལ་མཚན་མེད་སྤྱོད་པའི་སྟེ་དྲུག་པ་མནལ་ འབྱུང་བའི་མཚན་མ་རྣམས་སྤངས་པས་སོ། །བརྒྱད་པ་ཡན་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་མེད་པ་ལ་ སྤྱོད་པའི་སྟེ། དོན་གཉིས་དང་མི་རྟོག་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་པས་སོ། །ཞེས་བློ་ (འདིའི་འགྲེལ་ཆེན་དུ་)བརྟན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། ལམ་གསུམ་བདེན་པའི་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤེས་པ་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། འཇིག་པ་ལ་བརྟེན་(ཤཱནྟིས་སྐད་ཅིག་གིས་)པའམ་འཇིག་(རྒྱུན་གྱིས་འཇིག་པས་)ཅིང་ རབ་ཏུ་འཇིག་པས་འཇིག་རྟེན་ཏེ་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་དོན་

【現代漢語翻譯】 是菩薩們所為。菩薩通過六度或四攝等方式，成辦增上生和決定勝的利益，從而對眾生慈愛，這甚至超過父母和自己對自己的慈愛和利益。正如：『如是勝子以利他，於此令諸有情熟，如是父母親友等，于子親屬不善住。猶如慈者為樂益，如是愛他有情者，若人不欲自愛者，何須說及依他者。』（《大疏》中譯為：『更何況是極其親愛的其他眾生呢？』）所謂『極可愛的眾生』，是指親友或朋友，他們之間的互助也無法比擬，這是智者的觀點。『等』是多數詞。一是具有信解，二是殊勝意樂清凈，三是有相，四是無相，五是無功用行。這五個在一切地上，被稱為菩薩。』即安住于資糧道和加行道的，是具有信解者，即對於未現證的法界遍行，以信和敬仰。因此，資糧道也必須歸攝於此。初地菩薩是殊勝意樂清凈者，因為斷除了見斷二障，所以稱為清凈。二地到六地是有相行者，二地行者以三乘差別之相而行。三地行者生起俱生我見之相。四地行者以苦集能害，道滅為寂靜之相而行。五地行者對工巧業的各種形象產生分別念。六地行者對順逆緣起產生分別念。七地行者是無相行者，因為捨棄了六地從睡眠中醒來的各種相。八地以上是無功用行者，因為安住於二利和無分別禪定任運成就。這是智者的觀點（《大疏》中）。 第二，以通達三乘真諦無生為體性的智慧，以及慈悲等方便。 第三，依靠壞滅（寂護說是剎那壞滅），或者壞滅（常法說是相續壞滅）且極度壞滅的世間，即爲了利益有情的有情。

【English Translation】 These are the actions of Bodhisattvas. Bodhisattvas, through the six perfections or the four means of gathering disciples, accomplish the benefits of higher rebirth and definite goodness, thereby loving sentient beings. This even surpasses the love and benefit that parents and oneself have for oneself. Just as: 'Like the victorious son who, with the thought of benefiting others, causes all beings to ripen here, likewise, parents, relatives, and friends do not dwell well towards their children and relatives. Just as the compassionate one engages for the sake of happiness and benefit, so does the one who loves other sentient beings. If people do not desire to love themselves, what need is there to speak of those who rely on others?' (The Great Commentary translates it as: 'What need is there to mention other extremely beloved beings?') The so-called 'extremely beloved beings' refers to relatives or friends, whose mutual assistance cannot be compared either, this is the view of the wise. 'Etc.' is a plural term. One is possessing faith, two is having pure superior intention, three is having signs, four is having no signs, five is acting without effort. These five on all grounds are called Bodhisattvas.' That is, those who abide in the stages of accumulation and preparation possess faith, that is, with faith and admiration for the Dharmadhatu that pervades all, which has not yet been directly realized. Therefore, the stage of accumulation must also be included here. The Bodhisattva of the first ground is the one with pure superior intention, because they have abandoned the two obscurations of what is to be seen and abandoned, therefore they are called pure. The second to sixth grounds are those who act with signs, the second ground practitioner acts with the signs of distinguishing the three vehicles. On the third ground, the sign of innate ego-clinging arises. On the fourth ground, they act with the sign of seeing suffering and its origin as harmful, and the path and cessation as peaceful. On the fifth ground, various thoughts arise regarding the forms of craftsmanship. On the sixth ground, there is the sign of contemplating on the accordance and reversal of dependent origination. The seventh ground practitioner is the one who acts without signs, because they have abandoned the various signs of awakening from sleep on the sixth ground. The eighth ground and above are those who act without effort, because they abide spontaneously in the benefit of oneself and others and in non-conceptual samadhi. This is the view of the wise (in the Great Commentary). Secondly, with the wisdom that understands the unborn nature of the three vehicles' truth, and with skillful means such as compassion. Thirdly, relying on the world that is destroyed (Śāntarakṣita says momentarily) or destroyed (the constant says continuously) and extremely destroyed, that is, sentient beings for the benefit of sentient beings.

མངོན་མཐོ་ངེས་ ལེགས་ཇི་ལྟར་འོས་པ་བཞིན་དུ་དངོས་དང་བརྒྱུད་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པའམ་(གསེར་)རྫོགས་ པར་མཛད་(གསེར་)པའོ། །གང་གིས་ན་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་ཏེ། དེ་ཡང་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་ཆོས་ ཅན། བྱང་སེའི་ཡུམ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུད་ལ་ལམ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་བྱང་སེམས་མངོན་མཐོ་ངེས་ 1-50 ལེགས་སོགས་ཀྱི་འགྲོ་དོན་སྒྲུབ་པར་བསྒྲུབས་པའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །ལམ་ཤེས་ དེའི་ཡུམ་དུ་ཡང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ནི། འདིར་ལམ་ཤེས་ནི་སྔར་བཤད་ལྟར་དང་ལམ་གསུམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ ཇི་བཞིན་ཤེས་བའི་རྗེས་ཐོབ་གཉིས་ཀ་གཟུང་སྟེ། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་བོར་བདུད་རྩི་འཐོབ་བྱེད་ ལམ་ནི་འདི་ཡིན་གྱི། །ལམ་ངན་སྤོངས་ལ་ལམ་བཟང་མནོས་ཤིག་ཅེས། །ལྟ་ངན་སེམས་ ཅན་མཐོང་ནས་འདོམས་བྱེད་དེ། །རྒྱུ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་པ་ ལྟར་རོ། །དེས་ན་བྱང་སེམས་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ཆོས་ཅན། ལམ་ཤེས་ཀྱི་འབྲས་ བུའི་ཐ་སྙད་བྱར་རུང་སྟེ། དེ་ཕན་བྱེད་དུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པས་སོ། །རྟགས་ གྲུབ་སྟེ། རིམ་བཞིན་དུ་ལམ་གསུམ་ཤེས་ན་བསྟན་ནུས་ལ་སྙིང་རྗེ་སོགས་ཡོད་ན་བསྟན་ འདོད་དེ་ལམ་བསྟན་པས་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ལ་འགོད་པས་སོ། །སེམས་འགྲེལ་དུ། རང་ཉིད་ངེས་པ་གཞན་དག་ལ། །ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་འཁྲུལ་བ་མེད་ པར་ནི། །མཁས་རྣམས་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཡང་རང་གིས་ལམ་མི་ཤེས་ན་ བསྟན་མི་ནུས་ལ་སྙིང་རྗེ་སོགས་མེད་ན་བསྟན་མི་འདོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། རང་གི་རྟོགས་པའི་ རྗེས་འབྲང་བས། །ཇི་ཙམ་ཞིག་ནི་དཔག་པར་ནུས། །ཐབས་བྱུང་དེ་རྒྱུ་ལྐོག་གྱུར་པས། །དེ་ འཆད་པ་ནི་དཀའ་བ་ཡིན། །ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་དུ་དྲངས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། ལམ་ཤེས་ཁོ་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པར་མི་རིགས་ཏེ་གཞི་ཤེས་ རྣམ་མཁྱེན་གྱིས་ཀྱང་སྒྲུབ་པས་སོ་ཞེ་ན། བྱང་སེམས་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་དངོས་ཀྱི་ རྒྱུ་ཚོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཐབས་ལམ་ཤེས་ཁོ་ནར་འདོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་ཐམས་ ཅད་ལམ་ཤེས་ཁོ་ནར་མི་སྨྲའོ། ། ༈ རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཐུབ་པས་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བར་བསྐྲུན་ཞེས་བསྟོད་པ། གསུམ་པ་ལ། གསུངས་པར་མཛོད་ཅེས་པའི་ཆོས་གསུམ་ཏེ། གསུངས་ཤིང་སྟོན་པའི་ 1-51 དོན། དེའི་འཐད་པ། དེ་ལ་རྩོད་སྤོང་ངོ་། །དང་པོ་ལ། ཐབས་གང་ལས། གང་ཟག་གང་གིས། འབྲས་བུ་གང་གསུངས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་གང་དང་ཡང་དག་ལྡན་པས་ སོ། །གསེར་ནི་ཡུམ་གང་དང་ཞེས་སོ། །གང་སྤྱི་སྒྲ་ཡིན་ཡང་མཁྱེན་པ་གསུམ་ལས་མེད་ཅིང་ གཞན་གཉིས་སྨོས་ཟིན་པའི་ལྷག་(ཤཱནྟི་)མར་གྱུར་པ་དང་། གང་མངོན་རྟོགས་སུ་ལྡན་པའི་ སྟོབས་ཀྱིས་བརྒྱད་ཁ

【現代漢語翻譯】 殊勝決定 如何以適當的方式，通過直接和間接的途徑來成就或圓滿（黃金）？ 通過般若波羅蜜多佛母。因為般若波羅蜜多佛母，就其法性而言，是菩薩之母。 因為在其相續中生起道智，從而成就菩薩殊勝決定等利益眾生的事業，是不分別智。 道智也是她的母親。 第二點是，這裡的道智如前所述，包括如實了知道三種道以及不顛倒的后得智。 如《三摩地王經》所說：『獲得甘露之王三摩地，此乃唯一之道。』 『捨棄惡道，修習善道。』 『見諸邪見眾生而教誡之，因此故名為菩薩。』 因此，菩薩成就世間利益，就其法性而言，可以被稱作道智的果。 因為它的進退隨著利益的有無而變化。 理由成立，如果次第了知三種道，就能教導；如果有慈悲等，就想教導，從而通過教導道而安置於殊勝決定之中。 《心釋》中說：『爲了使自己獲得決定，也使他人獲得決定，智者應恒常無誤地精進。』 此外，如果自己不了知道，就不能教導；如果沒有慈悲等，就不想教導。 正如所說：『隨順自己的證悟，能衡量多少呢？』 『由於方便成為隱秘之因，因此宣說它是困難的。』 這是在《大疏》中引用的。 第三點是，不能僅僅通過道智來成就世間利益，因為基智和一切智也能成就。 如果有人問：菩薩成就世間利益的直接因是道智，我們只承認道智是成辦世間利益的方便，但並非說一切成辦世間利益的都是道智。 ༈ 讚頌如來以一切智法輪來創造轉法輪。 第三部分包括三個方面的內容，即『請宣說』的三個方面：宣說和開示的意義、其合理性以及對此的辯駁。 第一部分包括三個方面：通過何種方便？由何人？宣說了何種果？ 第一點是，通過與何種一切智圓滿相應？ 黃金是指與何種佛母相應？ 雖然『何』是泛指，但在三種智慧中，因為已經提到了其他兩種，所以是剩下的（寂天）。 以及通過與何種現證相應的力量，八千頌...

【English Translation】 Superiority and Definite Goodness How does one accomplish or perfect (gold) in a proper manner, through direct and indirect means? Through the Mother Prajñāpāramitā. Because the Mother Prajñāpāramitā, in terms of its Dharma nature, is the mother of Bodhisattvas. Because within its continuum, the wisdom of the path arises, thereby accomplishing the activities of Bodhisattvas such as superiority and definite goodness for the benefit of beings, it is non-conceptual wisdom. The wisdom of the path is also its mother. The second point is that here, the wisdom of the path, as previously explained, includes both the subsequent wisdom that knows the three paths as they are and without inversion. As stated in the Samādhirāja Sūtra: 'To attain the nectar of the king of samādhi, this is the only path.' 'Abandon the evil path and cultivate the good path.' 'Seeing beings with wrong views and admonishing them, therefore they are called Bodhisattvas.' Therefore, the accomplishment of worldly benefit by Bodhisattvas, in terms of its Dharma nature, can be called the result of the wisdom of the path. Because its advance and retreat vary according to the presence or absence of benefit. The reason is established: if one knows the three paths in order, one can teach; if one has compassion, etc., one wants to teach, thereby establishing others in superiority and definite goodness by teaching the path. In the Heart Sutra Commentary, it says: 'In order to generate certainty in oneself and also in others, the wise should always engage diligently without error.' Furthermore, if one does not know the path oneself, one cannot teach; if one does not have compassion, etc., one does not want to teach. As it is said: 'Following one's own realization, how much can one measure?' 'Because the means become a hidden cause, therefore it is difficult to explain.' This is quoted in the Great Commentary. The third point is that worldly benefit cannot be accomplished solely through the wisdom of the path, because the base wisdom and omniscience also accomplish it. If someone asks: The direct cause of Bodhisattvas accomplishing worldly benefit is the wisdom of the path. We only acknowledge that the wisdom of the path is the means for accomplishing worldly benefit, but we do not say that everything that accomplishes worldly benefit is solely the wisdom of the path. ༈ Praising the Tathāgata for creating the turning of the Dharma wheel through omniscience. The third part includes three aspects: the three aspects of 'please speak': the meaning of speaking and teaching, its rationality, and refuting objections to it. The first part includes three aspects: through what means? By whom? What result was spoken? The first point is, through being fully endowed with what kind of omniscience? Gold refers to being associated with what kind of Mother? Although 'what' is a general term, among the three wisdoms, because the other two have already been mentioned, it is the remaining (Śāntideva). And through the power of being endowed with what kind of manifestation, the eight thousand...

ྲི་བཞི་སྟོང་གི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་ཞེས་པའི་དོན་གྱི་ཤུགས་(ཤཱནྟི་)ཀྱིས་ ཀྱང་རྣམ་མཁྱེན་ལ་གོ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་གི་སྒྲས་དགེ་འདུན་གོ་བ་དང་འགའ་ཞིག་འོངས་ སོ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དག་ལྡན་དུ། ལྷག་མ་དང་དོན་གྱིས་ཞེས་སོ། །ཁྱད་པར་ཐུབ་པའི་ ཚིག་དང་འབྲེལ་བས་གོ་སྟེ་ཛ་མད་ཨག་ནིའི་བུ་རཱ་མ་ཞེས་པས་རཱ་མའི་ཁྱད་པར་གཅིག་གོ་ བ་བཞིན་ནོ། །དཔེ་དེ་དག་ངག་ལས་ཤེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒོ་གསུམ་མི་དགེ་བ་ལ་(གསེར་ དོན་དངོས་)འཇུག་པ་ཐུབ་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་(གསེར་)བསྡམས་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་(གསེར་ཤཱནྟི་) སོ། །ཡང་ན་བདུད་བཞི་ཐུབ་ཅེས་ཀྱང་རུང་ངོ་། །དེ་ཡང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་བསམ་ གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཅན་ཞིག་སྟེ། གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར། །ལ་ལ་སངས་རྒྱས་ཆོས་ རྣམས་ལ། །དཔེ་འགོད་ཇི་སྙེད་བྱེད་པ་ནི། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་མི་འཚམ་སྟེ། །དེ་དག་རྒྱལ་ ལ་སྐུར་བ་འདེབས། །འདི་ལ་དཔེ་གཅིག་ཡང་དག་སྟེ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་བསྟན་པ་ ལགས། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་མཐུན། །གང་ནའང་དེ་ཡི་ཚད་མ་མཆིས། །ནམ་མཁའ་ འདིར་ནི་ཇི་ཙམ་པ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་རྣམ་གྲོལ་དང་། ། རྣམ་གྲོལ་ཡེ་ཤེས་མཐོང་དེ་ཙམ། །ནམ་མཁའི་ཚད་ནི་ཇི་ཙམ་པར། །སངས་རྒྱས་གཟུགས་ ཀྱང་དེ་ཙམ་སྟེ། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོའི་སྤྱི་གཙུག་ཀྱང་། །ནམ་མཁའི་ཁམས་དང་མཚུངས་ པ་ལགས། །ནམ་མཁས་ཇི་སྙེད་ཁྱབ་གྱུར་པ། །སྐུས་ཀྱང་དེ་སྙེད་ཁྱབ་པ་ལགས། །དེ་བཞིན་ དུ་སྐུ་དང་འོད་དང་གསུང་དང་ཐུགས་དང་བྱམས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་སྐུ་རྣམས་སྦྱར་རོ། ། 1-52 གསུམ་པ་ནི། སྣ་ཚོགས་འདི་དག་རྣམ་པ་ཀུན་གསུང་བ། །(གསེར་འགྱུར་)ཞེས་ཏེ། ཤེར་ ཕྱིན་(གསེར་)ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འཁོར་སྣ་ཚོགས་འདི་དག་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྟེ་ཐམས་ཅད་ (གསེར་)དུ་གསུངས་ཤིང་(གསེར་)སྟོན་པར་མཛད་པའོ(གསེར་)། །དག་ལྡན་དུ་སྣ་ཚོགས་འདི་ དག་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ནི་ཆོས་འདི་དག་རྣམ་པ་ཀུན་ཏེ་དེ་ཀུན་ ནས་མཁྱེན་པའིའོ། །འདིའི་ཡུམ་ཞེས་སོ། །འགྱུར་འདི་ལྟར་ན། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ངམ་སྡེ་སྣོད་ གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཀུན་(བུ་སྟོན་གསེར་)ཞེས་སམ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་(ཆུ་འོད་གཉལ་གསེར་)རྣམ་པ་ ཀུན་དང་ལྡན་པའི་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གང་གིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་གསུང་བར་མཛད་ ན། ཡུམ་གྱིས་ཏེ། ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་ཆོས་ཅན། རྫོགས་སངས་རྣམས་ཀྱི་ཡུམ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ ཀྱི་རྒྱུད་ལ་རྣམ་མཁྱེན་བསྐྱེད་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་ བར་བསྐྲུན་པའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །རྣམ་མཁྱེན་དེའི་ཡུམ་དུ་ཡང་ངོ་། །གཉིས་པ་ ནི། ཐུབ་རྣམས་ཆོས་འཁོར་གསུངས་པ་ཆོས་ཅན། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་འབྲ

【現代漢語翻譯】 『轉法輪』（指八萬四千法門）的意義在於，通過寂靜（梵文：Shanti）也能理解一切智，如同用『僧』（梵文：Sangha）一詞來理解僧團，或者說『有些人來了』一樣。在純凈狀態下，指的是剩餘部分和意義。特別地，與能勝的詞語相關聯，例如『賈馬德阿格尼之子羅摩』（梵文：Jamadagni），指的是羅摩的一個特點。這些例子可以從口語中得知。 第二種解釋是，能夠阻止身、語、意三門的不善行，即是真實地調伏（黃金）。或者說，調伏了四魔，即是佛（寂靜）。這指的是身、語、意不可思議的秘密。對於不可思議的秘密，有些人將佛法比作其他事物，但那些比喻與佛不相稱，那是對佛的誹謗。只有一個比喻是正確的，那就是虛空界。那與佛法相符，在任何地方都有其尺度。虛空有多大，佛的戒律、禪定、解脫和解脫智見就有多大。虛空的尺度有多大，佛的色身就有多大。世間怙主的頂髻也與虛空界相同。虛空有多麼廣大，佛的身也同樣廣大。同樣地，將身、光、語、意、慈悲、智慧和色身結合起來。 第三種解釋是，宣說各種各樣的法，被稱為『轉變』（黃金）。意思是，般若波羅蜜多（黃金）等各種各樣的法輪，在一切方面（黃金）都被宣說（黃金）和開示（黃金）。在純凈狀態下，『通達一切種類』指的是通達一切法的所有種類。這被稱為『母』。按照這種轉變，無論是大乘、小乘還是三藏的所有種類（布頓黃金），或者與二諦（水光聶黃金）的所有種類相結合。無論諸佛宣說什麼法，都是通過『母』，即般若波羅蜜多。般若波羅蜜多是圓滿佛的母親，因為在他們的相續中生起一切智，並創造了他們轉動八萬四千法輪的無分別智慧。因此，一切智也是她的母親。 第二種解釋是，諸佛所宣說的法輪，是因，是一切智的果。

【English Translation】 The meaning of 'turning the wheel of Dharma' (referring to the eighty-four thousand teachings) is that omniscience can also be understood through Shanti (Sanskrit: Shanti), just as the term 'Sangha' (Sanskrit: Sangha) is used to understand the monastic community, or as in 'some have come.' In a pure state, it refers to the remainder and the meaning. In particular, it is understood in connection with the word 'victorious,' such as 'Rama, the son of Jamadagni' (Sanskrit: Jamadagni), which refers to one characteristic of Rama. These examples can be known from oral tradition. The second explanation is that the ability to prevent the non-virtuous actions of body, speech, and mind is to truly subdue (gold). Or, subduing the four maras is Buddha (Shanti). This refers to the inconceivable secrets of body, speech, and mind. Regarding the inconceivable secrets, some compare the Dharma to other things, but those metaphors are not appropriate for the Buddha; they are slanders against the Buddha. Only one metaphor is correct, and that is the realm of space. That is in accordance with the Dharma, and it has its measure everywhere. As vast as space is, so vast are the Buddha's discipline, meditation, liberation, and wisdom of liberation. As vast as the measure of space is, so vast is the Buddha's form. The crown of the world's protector is also the same as the realm of space. As much as space pervades, so much does the Buddha's body pervade. Similarly, combine body, light, speech, mind, loving-kindness, wisdom, and form. The third explanation is that the various teachings are proclaimed, which is called 'transformation' (gold). It means that the various wheels of Dharma, such as the Prajnaparamita (gold), are proclaimed (gold) and revealed (gold) in all aspects (gold). In a pure state, 'knowing all kinds' refers to knowing all kinds of dharmas. This is called 'mother.' According to this transformation, whether it is all kinds of Mahayana, Hinayana, or the three pitakas (Buton gold), or combined with all kinds of the two truths (water light Nye gold). Whatever Dharma the Buddhas proclaim, it is through the 'mother,' that is, the Prajnaparamita. The Prajnaparamita is the mother of the complete Buddhas because it generates omniscience in their continuum and creates the non-conceptual wisdom with which they turn the eighty-four thousand wheels of Dharma. Therefore, omniscience is also her mother. The second explanation is that the wheel of Dharma proclaimed by the Buddhas is the cause, and it is the result of omniscience.

ས་བུའི་ཐ་སྙད་བྱར་ རུང་ཞེས་སོགས་དགོད་དོ། །རྟགས་རིམ་བཞིན་དུ་གྲུབ་སྟེ། ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཅན་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ན་དེ་བསྐོར་ནུས་ཏེ། མདོར་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཐོབ་ནས་ ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཞེས་སོ། །དེ་མེད་ན་བསྐོར་མི་ནུས་ཏེ། འདབ་གཤོག་མེད་པའི་བྱ་ འཕུར་མི་ནུས་པ་བཞིན། མདོར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་མ་བགྱིས་པར་ ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དེའི་རྒྱུར་ སྨོས་པ་མི་འཐད་དེ། ལྗགས་སོགས་ཡང་དེ་ཡིན་པས་སོ་ཞེ་ན། རྣམ་མཁྱེན་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ གྱི་གཞན་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་པ་མི་འགོག་གོ ། ༈ དོན་བསྡུས་ཏེ་འཕགས་བཞིའི་ཡུམ་དུ་བསྟན་པས་བསྟོད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དོན་དངོས། དེའི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་ཏེ་དགེ་འདུན་ནི་འཇིག་རྟེན་(ཤཱནྟི་དངོས་)གྱི་བླ་མ་ཡིན་ལ། སངས་ 1-53 རྒྱས་ནི་བླ་མ་(དེའི་ཡང་)དམ་པའོ(ཤཱན་དངོས།)། །དེ་དག་གི་ཡང་(ཤཱན་དངོས་)བླ་མར་གྱུར་པའི་ཡུམ་ ཤེར་ཕྱིན་དེ་ལ་བསྟོད་དོ། །ཚོགས་བཅས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་ཞེས་(ཤཱན་)པའི་ཚིག་གིས་དེ་ དག་གི་ཡང་ཡུམ་(ཤཱན་དོན་)དུ་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཆུང་མ་དེ་ནི་བུའི་ཡང་ཆུང་ མར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་བཅས་སམ་ལྡན་པའི་དོན་ནི་ལྷན་གཅིག་པ་ལ་བརྗོད་པར་འདོད་ པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཞེས་པ་རྣམས་ཤཱནྟིས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་ཆོས་ཅན། འཕགས་བཞིའི་ཡུམ་ཡིན་ཏེ། སྔ་ཕྱི་ལ་ལྟོས་ཏེ་ དེའི་ངོ་བོ་བསྐྱེད། དེའི་གནས་སྐབས་གསོ་བའམ་རྒྱས་པར་བྱེད། དེ་ལ་ཕན་ཆེན་པོ་འདོགས་ པས་སོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། ཡུམ་(ཤཱན་དོན་)ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་འཕགས་བཞིའི་(ཤཱན་དོན་)ཟག་མེད་ ཀྱི་ཕུང་པོ་མ་བསྐྱེད་ཅིང་དེ་དག་གི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་མ་གསོས་པ་དེ་སྲིད་དུ་དེ་དག་གིས་ ཉེར་ཞི་ཐོབ་སོགས་དོན་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་མི་ནུས་པས་ཡང་ཡུམ་མོ། །ཡང་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་ ལ་འཕགས་བཞིས་ཉེར་ཞི་སོགས་དོན་ཆེན་པོ་གསུམ་ཐོབ་པས་ཕན་བཏགས་པའི་ཕྱིར་ན་ ཡང་སྟེ། ཤཱནྟིས། ཡུམ་(དངོས་)ཤེར་ཕྱིན་དེ་(བསྡུས་)ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འདི་ཇི་ལྟར་དེ་རྣམས་ ཀྱི་ཡུམ་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་ཆེན་པོ་གསུམ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ཡང་ འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕན་པ་ཆེན་པོ་འདོགས་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་མ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཇི་ སྲིད་དུ་དེ་དག་གི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཕུང་པོའི་བདག་ཉིད་མ་བསྐྱེད་ཅིང་མ་གསོས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ དེ་དག་གིས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དོན་ཆེན་པོ་རྣམས་ཐོབ་པར་མི་ནུས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་ གྱིས་ན་བསྐྱེད་པ་དང་གསོ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་འདི་ཡུམ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་

【現代漢語翻譯】 在術語中，『土地』等被嘲笑。標誌逐步建立。如果一個人擁有遍知智慧和偉大的慈悲心，他就能轉動（法輪），簡而言之，獲得一切智后，就能轉動法輪。如果沒有這些，就無法轉動，就像沒有翅膀的鳥無法飛翔一樣。簡而言之，如果不獲得一切種智，就無法轉動法輪。第三，說一切智是其原因是不合理的，因為舌頭等也是原因。如果有人問，一切智是確定的原因，但並不妨礙其他也是原因。 讚美以簡要方式在四聖之母中展示的內容。 第二部分分為兩部分：實際內容及其合理性。第一部分是：聲聞和菩薩的僧團，即僧伽，是世界的上師（真正的寂靜），佛是至上的上師（也是真正的寂靜）。讚美那些（也是真正的寂靜）成為他們上師的般若波羅蜜多之母。通過『擁有僧團的佛之母』這句話，表明了他們也是母親。如果這樣，擁有兒子的妻子也會成為兒子的妻子嗎？在這裡，『擁有』或『具備』的意思是指『在一起』，所以沒有錯誤。這些是寂天的觀點。 第二部分是：般若波羅蜜多之母，是四聖之母，因為考慮到前後，她產生了他們的本質，滋養或擴充套件了他們的狀態，並極大地幫助了他們。標誌已經確立：只要般若波羅蜜多之母沒有產生四聖的無漏蘊，並且沒有滋養他們的無漏蘊，他們就無法獲得涅槃等偉大的利益，所以她也是母親。此外，四聖通過般若波羅蜜多之母獲得了涅槃等三大偉大利益，因此她也提供了幫助。寂天說：我向般若波羅蜜多之母致敬。這怎麼會成為他們的母親呢？因為獲得瞭如上所述的三大偉大利益。任何對世界有巨大幫助的人，在世間都被稱為『母親』。此外，只要沒有產生和滋養他們的無漏蘊，他們就無法獲得如上所述的偉大利益。因此，實際上應該知道她是產生者和滋養者。因此，她也是母親。

【English Translation】 In terminology, 『land』 etc. are ridiculed. Signs are established step by step. If one possesses the omniscient wisdom and great compassion, he can turn (the wheel of Dharma), in short, having attained all-knowingness, one can turn the wheel of Dharma. If not, one cannot turn it, just as a bird without wings cannot fly. In short, without attaining all-knowingness, one cannot turn the wheel of Dharma. Third, it is unreasonable to say that all-knowingness is its cause, because the tongue etc. are also causes. If someone asks, all-knowingness is the definite cause, but it does not prevent others from being causes as well. Praise of what is shown in brief as the mother of the four noble ones. The second part is divided into two parts: the actual content and its rationality. The first part is: the Sangha of the Hearers and Bodhisattvas, i.e., the Sangha, is the teacher of the world (true Shanti), and the Buddha is the supreme teacher (also true Shanti). Praise to the mother Prajnaparamita who has become their teacher (also true Shanti). By the words 'Buddha's mother with the Sangha', it is shown that they are also mothers. If so, does the wife with a son also become the son's wife? Here, the meaning of 'with' or 'having' is intended to mean 'together', so there is no error. These are Shanti's views. The second part is: the mother Prajnaparamita is the mother of the four noble ones, because considering the before and after, she generates their essence, nourishes or expands their state, and greatly helps them. The sign has been established: as long as the mother Prajnaparamita has not produced the uncontaminated aggregates of the four noble ones, and has not nourished their uncontaminated aggregates, they cannot obtain great benefits such as Nirvana, so she is also the mother. Furthermore, the four noble ones obtained three great benefits such as Nirvana through the mother Prajnaparamita, so she also provided help. Shanti said: I pay homage to the mother Prajnaparamita. How does this become their mother? Because of obtaining the three great benefits as mentioned above. Anyone who gives great benefit to the world is called 'mother' in the world. Furthermore, as long as their uncontaminated aggregates have not been produced and nourished, they cannot obtain the great benefits as mentioned above. Therefore, in reality, it should be known that she is the producer and nourisher. Therefore, she is also the mother.

སོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་བསྟོད་པ་ལས། གཞན་དོན་མངོན་དགའི་བདག་ཉིད་ཅན། ། དཔའ་བོ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །གསོ་མཛད་བསྐྱེད་པར་མཛད་པ་སྟེ། །ཁྱོད་ནི་བྱམས་མའི་ ཡུམ་ལགས་སོ། །ཞེས་སོ། །མཁྱེན་གསུམ་དང་འཕགས་བཞི་ཡུམ་སྲས་སུ་སྒྲུབ་པ་ཡང་ཤེས་ 1-54 པར་བྱ་སྟེ། སྔ་ཕྱི་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་དང་དུས་མཉམ་གསོ་བ་དང་བཞེད་པ་སྒྲུབ་པའི་ཡུམ་ ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཡུམ་བྱེད་ཚུལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༈ ཕྱག་འཚལ་བ། གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་བླ་མའི་(ཤཱནྟི་)ཡང་བླ་མར་གྱུར་པའི་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་དེ་ལ་གང་ཟག་རྗེ་ བཙུན་བྱམས་པས་ཕྱག་འཚལ་བ་(ཤཱནྟི་)སྟེ་སྒོ་གསུམ་གུས་པས་འདུད་པའོ། །འདིར་འཕགས་ པས། འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རྣམ་ པ་གསུམ་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་ཉེ་བར་དགོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བརྗོད་པ་འདི་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ མན་ངག་བཤད་སྦྱར་དུ་བྱའོ་སྙམ་པས་བཤད་པ་(དོན་བསྡུས་)འདི་སྦྱར་བར་དམ་བཅས་པ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་དང་། བཙུན་གྲོལ་ཡང་དེ་སྐད་འཆད་པས་དངོས་སུ་ཡོན་ཏན་བརྗོད་དེ་ཕྱག་འཚལ་ ནས་ཤུགས་ལ་བརྩམ་པར་དམ་བཅས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ བརྗོད་བྱ་མཁྱེན་གསུམ་གོ་རིམ་འཆོལ་ཏེ། དམན་ཤོས་གཞི་ཤེས་དང་པོར་བརྗོད་པས་སོ་ ཞེ་ན། བོད་སྔ་རབས་རྣམས་གླེང་གཞིའི་འགྲེལ་པ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་ཟེར་བ་ནི་འཁྲུལ་ཏེ་ འཕགས་སེང་སོགས་རྒྱ་གར་མཁས་པ་སུས་ཀྱང་དེ་སྐད་མ་བཤད་ཅིང་སློབ་དཔོན་དང་ཆོས་ བཤེས་ཀྱིས་གླེང་གཞི་རྒྱན་གྱིས་མ་བསྡུས་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞིང་། གལ་ཏེ་གླེང་ གཞིའི་འགྲེལ་པ་ཡིན་པས་དེའི་གོ་རིམ་བཞིན་དགོས་ན་རྣམ་མཁྱེན་དང་པོར་སྟོན་དགོས་ པར་འགྱུར་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་བོའི་ཁབ་ཅེས་ཐོག་མར་བྱུང་བས་སོ། །བསྟན་བཅོས་ རིན་ཆེན་སྒྲོན་མར། གླེང་གཞི་རྒྱས་པར་བཀའ་སྩལ་དོན་མཆོག་རྣམས། །ལེགས་པར་བསྡུས་ པ་ཕྱག་འཚལ་ཚིགས་བཅད་ཡིན། །ཞེས་སེང་བཟང་གིས་བཤད་དོ་ཞེ་ན། བསྟན་བཅོས་དེ་ ནི་བོད་ཁ་ཅིག་གིས་བྱས་ཀྱི་སེང་བཟང་གིས་མཛད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་མཐར་གྱིས་པ་ དངོས་པོ་དྲུག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་སོགས་འགལ་བ་དུ་མ་ཡོད་ཅེས་གསུངས་ཤིང་དོན་ལའང་དེར་ 1-55 གནས་སོ། །གཞན་ཡང་རྒྱ་གར་མར་མིང་བཏགས་ནས་བོད་ཀྱིས་བྱས་པ་དོན་བསྡུས་སྒྲོན་མ་ དང་སྡུད་པའི་ལྡེ་མིག་དང་དྷརྨ་ཤྲཱིའི་འབུམ་ཊཱིཀ་དང་ཉི་ཁྲི་གཞུང་འགྲེལ་ཆུང་བ་སོགས་མང་ པོ་སྣང་ངོ་། །དེས་ན་མཆོད་བརྗོད་དུ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་གོ་རིམ་འདི་དམན་མཆོག་གི་རིམ་པ་ ཡིན་ལ། ལུས་རྒྱས་བཤད་དུ་རྣམ་མཁྱེན་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ནི་མཆོག་དམན་གྱི་རིམ་ པའོ། ། ༈ འགྲེལ་པ། གསུ

【現代漢語翻譯】 索！在《無分別贊》中說：『具有為他利益而顯現歡喜的自性，所有勇士的滋養者和創造者，您是慈母的母親。』 要知道，將三智和四聖諦視為母子關係，以前後創造者和被創造者，以及同時滋養和實現願望的方式來理解母親的角色。 也要了解成為母親的方式。 頂禮 第二，境是上師（寂天），也是成為上師的般若波羅蜜多之母，個人至尊慈氏以身語意三門恭敬頂禮。 在此，聖者以對所有聖者的個人進行控制，並通過將所有三種智慧的獨特品質置於首位，說道：『我頂禮般若波羅蜜多』，這被認為是《現觀莊嚴論》的口訣解釋和應用。 有人認為這是解釋（意義的總結）的應用的承諾，而尊者解脫也這樣解釋，因此要知道，通過實際陳述功德來頂禮，實際上是承諾開始。 如果有人問，供養讚頌的表達對象，三智的順序混亂，首先表達最差的基礎智，這是否有問題？ 早期西藏人說這是對主題的解釋，所以沒有錯，這是錯誤的，因為沒有印度學者如聖獅等這樣說過，並且與導師和法友沒有總結主題莊嚴的解釋相矛盾。 如果說是對主題的解釋，所以需要按照其順序，那麼首先需要展示一切智，因為世尊首先出現在王舍城。 在《教典寶燈論》中說：『詳細闡述主題，殊勝的意義，完美總結的頂禮偈。』 如果有人說這是聖獅說的，那麼這部論典是某些藏人寫的，不是聖獅寫的。 其中有許多矛盾，例如將逐漸的道路解釋為六個事物，並且在意義上也是如此。 此外，還有許多由藏人以印度名字命名的作品，如《意義總結燈論》、《總結的鑰匙》、《法吉祥的十萬頌釋》和《二萬頌小釋》等。 因此，在供養讚頌中，三智的順序是從低到高，而在身體的詳細解釋中，通過『一切智』等來展示的是從高到低的順序。 解釋

【English Translation】 So! In the 'Praise of Non-Conceptuality,' it says: 'Having the nature of manifesting joy for the sake of others, the nourisher and creator of all heroes, you are the mother of the loving mother.' It should be known that the three wisdoms and the four noble truths are regarded as mother and child, and the role of the mother is understood through the former and latter creators and the created, as well as simultaneously nourishing and fulfilling wishes. Also, the way of becoming a mother should be understood. Prostration Second, the object is the guru (Śānti), and also the Prajñāpāramitā mother who became the guru, the individual supreme Maitreya prostrates with reverence through the three doors of body, speech, and mind. Here, the noble one, by controlling all the individuals of the noble ones, and by placing the unique qualities of all three wisdoms at the forefront, says: 'I prostrate to the Prajñāpāramitā,' which is considered the explanation and application of the key instructions of the 'Ornament of Clear Realization.' Some consider this the promise of the application of the explanation (summary of meaning), and Venerable Vimuktisena also explains it this way, so it should be known that by actually stating the merits, it is actually a promise to begin. If someone asks, is there a problem that the objects of the offering praise, the order of the three wisdoms is confused, and the worst basic wisdom is expressed first? Early Tibetans said that this is an explanation of the topic, so there is no mistake, which is wrong, because no Indian scholars such as Simha have said this, and it contradicts the explanation of the topic ornament not summarized by the teacher and Dharma friend. If it is said to be an explanation of the topic, so it needs to be in its order, then it would be necessary to show omniscience first, because the Bhagavan first appeared in Rajagriha. In the 'Treatise Jewel Lamp,' it says: 'Elaborating on the topic, the supreme meanings, the perfectly summarized verse of prostration.' If someone says that this was said by Simha, then this treatise was written by some Tibetans, not by Simha. There are many contradictions in it, such as explaining the gradual path as six things, and it is also the case in meaning. In addition, there are many works named with Indian names by Tibetans, such as the 'Meaning Summary Lamp,' the 'Key to Summary,' 'Dharmaśrī's Hundred Thousand Commentary,' and the 'Small Commentary on the Twenty Thousand Verses Sutra,' etc. Therefore, in the offering praise, the order of the three wisdoms is from low to high, while in the detailed explanation of the body, what is shown by 'omniscience' etc. is the order from high to low. Explanation

མ་པ་འགྲེལ་པ་ལ་ལྔ། དགོས་བསྡུས་ཚིག་དོན། མཚམས་སྤྱར་བརྒལ་ལན་ནོ། ། ༈ དགོས་དོན། དང་པོ་ལ་གསུམ། རྩ་བས་ཡུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད། དེ་ལས་ཡུམ་ལ་དང་བའི་ཚུལ། དང་བ་ ལས་གང་ཞིག་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་ལོ། ། ༈ རྩ་བས་ཡུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ། དང་པོ་ནི། ཞེས་བྱ་བའི་སྐད་དོད། ཨི་ཏི་ནི། སྨྲ་སྒོར། ཨི་ཏི་རྒྱུ་མཚན་གནས་སྐབས་ དང་། །གསལ་བྱེད་སོགས་དང་རྫོགས་རྣམས་ལ། །ཞེས་དེ་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་ལས་འདིར་ དེ་ལྟར་གྱི་དོན་ཡིན་ཞིང་གསུངས་པ་ནི་བཤད་པ་སྟེ། རྒྱ་དཔེ་འགའ་ཞིག་ལ་ཡོད་དེ། ཕལ་ ཆེར་ལ་མི་སྣང་ཟེར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཞི་ཚོལ་ཞེས་སོགས་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་འདིས་ ནི་ཆོས་ཅན། ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་འདིའི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་བདག་ཉིད་དམ་དངོས་པོ་ཕུལ་དུ་བྱུང་ བ་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་དེ། ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་འཕགས་བཞི་ཉེར་ཞིར་ཁྲིད་སོགས་ཡོན་ ཏན་ཁྱད་པར་སྟོན་པས་སོ། ། ༈ དེ་ལས་ཡུམ་ལ་དང་བའི་ཚུལ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དད་པའི་རྗེས་འབྲང་དང་བའི་ཚུལ། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་དང་བའི་ ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། མཆོད་བརྗོད་ཚིགས་བཅད་དེས་ཡུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ཐོས་པས་ རྐྱེན་བྱས་ནས་ཡུམ་ལ་དང་བ་སྐྱེ་ཚུལ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་རེ་ཞིག་དང་པོ་བརྗོད་ན། དང་ བ་སྐྱེའོ། །གང་ཟག་གང་ན། ཚིག་ཙམ་ལས་(གསེར་)ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བ་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ བ་སྟེ། དེ་ནི་གང་ཟག་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་འཇུག་པའོ། །ཞེས་(མདོ་ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར་)ཤཱནྟིས་ 1-56 སོ། །གང་ལ་ན་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ལའོ། །ཇི་ལྟར་ན། ཡུམ་ལ་དེ་འདྲའི་ཡོན་ཏན་ཡོད་དམ་ མེད་སྙམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བྱས་ནས་ཐོས་མ་ཐག་(འཇམ་གསར་བུ་)སྐྱེ་བས་མྱུར་དུ་ཆེན་པོར་ (གསར་བུ་)སྐྱེ་བས་རབ་ཏུའོ། །མཆོད་བརྗོད་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ་ཞེས་དགོད་དོ། །འོག་ མ་ལ་ཡང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། དང་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །རྐྱེན་ནི། དེ་ཐོས་ནས་སོ། ། གང་ཟག་གང་ན། ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ལུང་རིགས་ཀྱིས་བརྟགས་དཔྱད་བྱས་ནས་འཇུག་ པ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་སོ། །ཀྱང་ནི་དད་རྗེས་འབྲང་དུ་མ་ཟད་དོ། །འདི་ནི་རང་ གི་ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའོ་ཞེས་(མདོ་ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར་)ཤཱནྟིས་སོ། །གང་ལ་ན། ཡུམ་དེ་ ལའོ། །ཇི་ལྟར་ན་རྐྱེན་ངན་པས་མི་འཕྲོག་པའི་རབ་ཏུའམ་ཆེན་པོའོ། ། འོ་ན་སྔ་མར་འདི་ཞེས་ ཉེ་ཚིག་དང་། འདིར་དེ་ལ་ཞེས་རིང་བའི་སྒྲ་སྨོས་པ་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། རྩ་བར་ཡུམ་དེ་ལ་ཞེས་ པའི་ཚིག་ལ་གཉིས་ཀ་བསྙེག་པས་སྔ་མ་དེ་ལ་ཚིག་རིམ་ཉེ་བས་འདི་ལ་ཞེས་ཉེ་ཚིག་དང་། ཕྱི་མ་འདི་དེ་བས་ཚིག་རིམ་རིང་བས་དེ་ལ་ཞེས་རིང་པའི་ཚིག་སྨོས་སོ། །ལྷ་དབང་བློས། དེ་ཞེས་པ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྒྲའོ། །འདི་ཞེས་པ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པའ

【現代漢語翻譯】 《母續釋》有五部分：必要、概要、詞義、界限和問答。

第一部分：必要 第一部分有三點：根本頌宣說母續的功德，由此對母續產生歡喜，以及從歡喜中成就何事。

根本頌宣說母續的功德 第一點：『如是』的梵語是『iti』，意為言說之門。『iti』有原因、情況、闡明等含義，也表示圓滿。此處取其『如是』之義，即宣說。有些印度版本有此說法，但大多數版本中沒有。『聲聞寂滅求』等讚頌偈頌，是說此法（指般若波羅蜜多母續）具有偉大的功德，是卓越的本體或事物，因為母續般若波羅蜜多能引導四果羅漢趨向寂滅等，以此顯示其殊勝的功德。

由此對母續產生歡喜 第二部分分為兩點：隨信生喜之理，隨法生喜之理。第一點：通過讚頌偈頌聽聞母續的功德，從而對母續產生歡喜。產生歡喜的方式有兩種，首先講述第一種：產生歡喜。在何人身上產生？僅從言辭上產生（黃金般的）定解，這是隨信而行，主要針對以人為本者。正如（《攝集經釋》中）寂天所說。在何處產生？在此母續般若波羅蜜多上。如何產生？聽聞之後，立即生起（新生之子）般的歡喜，迅速且極大。讚頌偈頌，有必要，應如是理解。下文也是如此。第二點：生起歡喜。因緣是：聽聞之後。在何人身上產生？通過教理進行觀察研究，隨法而行者。『也』字表示不僅隨信而行。這主要以自己的智慧為根本。正如（《攝集經釋》中）寂天所說。在何處產生？在此母續上。如何產生？不會被惡緣所奪的極大歡喜。那麼，為何之前用『此』表示近指，而此處用『彼』表示遠指呢？因為根本頌中『彼母』一詞兼顧兩者，所以前者『此』字因詞序較近而表示近指，後者『彼』字因詞序較遠而表示遠指。拉旺洛珠說：『彼』字表示隱蔽，『此』字表示顯現。

【English Translation】 The commentary on the Mother Tantra has five parts: necessity, summary, meaning of words, boundaries, and questions and answers.

First part: Necessity The first part has three points: The root verses express the qualities of the Mother Tantra, from which arises joy towards the Mother Tantra, and what is accomplished from that joy.

The root verses express the qualities of the Mother Tantra The first point: 'Thus' in Sanskrit is 'iti', meaning the gate of speech. 'iti' has meanings such as cause, situation, clarification, and also indicates completeness. Here, it takes the meaning of 'thus', which is to say. Some Indian versions have this saying, but most do not. The verses of praise such as 'Shravakas seeking peace' state that this Dharma (referring to the Mother Prajnaparamita Tantra) possesses great qualities, being an excellent entity or thing, because the Mother Prajnaparamita can guide the Four Noble Ones towards peace, etc., thereby showing its extraordinary qualities.

From this arises joy towards the Mother Tantra The second part is divided into two points: the reason for generating joy following faith, and the reason for generating joy following the Dharma. First point: By hearing the qualities of the Mother Tantra through the verses of praise, joy arises towards the Mother Tantra. There are two ways to generate joy, first describing the first: joy arises. In whom does it arise? Only from the words, a definite understanding (like gold) arises, which is following faith, mainly aimed at those who are person-oriented. As Shantideva said (in the commentary on the Compendium of Sutras). Where does it arise? In this Mother Prajnaparamita. How does it arise? Immediately after hearing, joy arises like (a newborn child), quickly and greatly. The verses of praise are necessary, it should be understood thus. The same applies to the following. Second point: generating joy. The cause is: after hearing it. In whom does it arise? Those who examine and investigate the characteristics of the Dharma through logic and reasoning, following the Dharma. The word 'also' indicates not only following faith. This is mainly based on one's own wisdom. As Shantideva said (in the commentary on the Compendium of Sutras). Where does it arise? In this Mother Tantra. How does it arise? A great joy that cannot be taken away by bad conditions. Then, why was 'this' used as a near demonstrative in the former, and 'that' used as a distant demonstrative here? Because the word 'that Mother' in the root verses encompasses both, so the former 'this' is a near demonstrative because the word order is closer, and the latter 'that' is a distant demonstrative because the word order is farther. Lhawang Lodro said: 'That' indicates something hidden, 'this' indicates something manifest.

ིའོ་ཞེས་བཤད་དོ། ། དབང་རྣོན་མཆོད་བརྗོད་ལས་ཡུམ་ལ་དང་བ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་གཉིས་ལས། དེའི་བརྗོད་ བྱའི་དོན་ལ་གནོད་བྱེད་མ་མཐོང་བ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་གཟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། མཆོད་བརྗོད་ ངག་གི་གདུལ་བྱ་དབང་རྣོན་ཆོས་ཅན། དེ་འདྲའི་མཆོད་བརྗོད་ངག་ལས་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་ རབ་ཏུ་དང་བ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། གཞི་ཕུང་སྐྱེ་སོགས་དང་ལམ་གསུམ་དང་རྣམ་པ་ ཆོས་ཉིད་དམ་རྣམ་རྟགས་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་བདེན་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡང་ཡིན་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་སྲས་(ཆོས་ བཤེས་)གསུམ་བསྐྱེད་ནུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་ཅན་ཡང་ཡིན་པའི་ཡུམ་ལ་བདེན་ པའི་སྐྱེ་བ་ཡོད་(ཆོས་བཤེས་)དོ་ཞེའམ། སྲས་གསུམ་སྐྱེད་(དངོས་)པའི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡནནོ་ 1-57 ཞེས་རིགས་པ་རྣམ་དག་གིས་གནོད་པ་མ་མཐོང་ནས་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)དེ་འདྲ་དེ་ སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། ཆོས་བཤེས་ཀྱི་དོན་དངོས་སོ། །བདེན་པའི་སྐྱེ་མེད་དུ་གང་ ལས་འགྲུབ་ཅེ་ན། གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ་ཆོས་ཅན། བདེན་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། བདེན་པའི་ གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་བརྙན་བཞིན། སོགས་པ་རྒྱུ་ལ་དཔྱོད་པ་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)མ། འབྲས་བུ་ལ་དཔྱོད་པ་ཡོད་མེད་ སྐྱེ་འགོག རྟེན་འབྲེལ་(ཆོས་བཤེས་)གྱི་རྟགས་དང་། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་ལ་དཔྱོད་(ཆོས་བཤེས་དོན་ )པ་མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་སྟེ་དངོས་པོའམ་སྣང་བ་དོན་དམ་པར་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་ ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གཏན་ཚིགས་དེ་དག་ཉིད་ལ་ཡུལ་འཇལ་བའི་ཚད་མ་དེ་བྱེད་པས་ ཚད་མ་ཞེས་བྱ་ཞིང་རྒྱུ་མཚན་དེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དབང་ལས་ རིགས་པ་ཞེས་བསྟན། བློ་དོན་དང་མཐུན་པར་སྒྲུབ་ཅིང་དེར་འདྲེན་པའི་ཕྱིར་ན་སྒྲུབ་པ་དང་ འདྲེན་པ་ཉིད་དུ་ཡང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །འཐད་པ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པས་བསྡུས་ པ་བདེན་དངོས་དགག་པའི་རྟགས་བཞིའམ་ལྔ་སྟེ། དང་པོ། ངོ་བོ་ལ་དཔྱད་པ་གཅིག་དང་དུ་ བྲལ་ནི། དངོས་པོའམ་སྣང་བ་ཆོས་ཅན། དེ་ཁོ་ནར་བདེན་པའི་དངོས་པོར་མེད་དེ། དོན་དམ་ པར་བདེན་པའི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་བརྙན་བཞིན། ལང་གཤེགས་ ལས། ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་ངོས་རྣམས་ལ། །གཅིག་དང་གཞན་ཉིད་སྤངས་པའི་གཟུགས། །སྣང་ ཡང་དེ་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་དངོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་དང་། གང་གིས་དངོས་པོ་ རྣམས་དཔྱད་ན། །ཞེས་སོགས་དྲང་ངོ་། ། གཉིས་པ་རྒྱུ་ལ་དཔྱད་པ་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ་ནི། དངོས་པོ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་བདེན་ པའི་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་བདག་ལས། གཞན་ལས། གཉི

【現代漢語翻譯】 如是說。對於敏銳根器的供養讚頌，從對佛母生起歡喜的原因來說，有兩個方面：一是沒有見到對其所表達的意義的損害，二是把握了能成立的理由。第一方面是：供養讚頌的言語所調伏的眾生是敏銳根器者，像這樣的供養讚頌的言語，有能對佛母般若波羅蜜多生起極大歡喜的原因，因為完全了知基、蘊、界等和三道以及諸法自性或諸法法相，一切在勝義諦中沒有真實的生，並且供養讚頌的偈頌所表達的意義是能夠生出三位佛子（法友）的體性或自性，或者說具有真實的生（法友）嗎？或者說不具備生出三位佛子（實際）的體性呢？ 因為沒有見到以清凈的理證來損害它，所以因為這個原因（法友實際），像這樣生起。法友的實際意義是：從哪裡成立沒有真實的生呢？基、道、果三者，沒有真實的生，因為遠離了真實的一和多的體性或自性。如影像一般。等等，對因進行觀察的金剛屑（法友實際）。對果進行觀察的有無生滅，緣起的法相。對因果二者進行觀察（法友意義）的四句生滅，即對事物或顯現從本初以來就沒有在勝義諦中產生信解的因，即是正量，因為以這個原因來衡量對境，所以稱為正量，也是因為這個原因。同樣，從如理作意的力量中顯示了理證。爲了使智慧與意義相符而成立，並且引導到那裡，所以也顯示了成立和引導，法友如是說。以成立合理的理證所概括的，是遮破真實存在的四種或五種法相。第一，觀察自性的一和多分離：事物或顯現，不是僅僅是真實的，因為遠離了勝義諦中真實的一和多，如影像一般。《楞伽經》中說：『如在鏡面上，一和異性都已捨棄的形象，雖然顯現，但並不在那裡。同樣，諸法的自性也是如此。』以及『誰能觀察諸法？』等等。 第二，觀察因的金剛屑是：事物，沒有勝義諦中真實的生，因為從勝義諦中從自生、從他生、從二者生

【English Translation】 Thus it is said. Regarding the reasons for generating joy towards the Mother in the offering praise for those of sharp faculties, there are two aspects: firstly, not seeing any harm to the meaning being expressed; and secondly, grasping the reason for establishing it. The first aspect is: the beings to be tamed by the words of offering praise are those of sharp faculties. Such words of offering praise have a reason for generating great joy towards the Mother, Prajñāpāramitā, because they fully understand that the basis, aggregates, realms, etc., and the three paths, as well as the nature of phenomena or the characteristics of phenomena, all lack true origination in the ultimate sense. Moreover, the meaning expressed in the verses of offering praise is the nature or essence of being able to generate the three sons (Dharma friends), or does it possess true origination (Dharma friends)? Or does it not possess the nature of generating the three sons (actual)? Because no harm is seen from pure reasoning, therefore, for this reason (actual Dharma friends), it arises in this way. The actual meaning of Dharma friends is: from where is it established that there is no true origination? The three, basis, path, and result, lack true origination because they are separate from the nature or essence of true oneness and multiplicity, like an image. And so on, the Vajra Splinter analyzing the cause (actual Dharma friends). The existence or non-existence of arising and ceasing analyzing the result, the characteristics of dependent origination (Dharma friends). Analyzing both cause and result (meaning of Dharma friends), the four possibilities of arising and ceasing, that is, the cause, the reason for believing that phenomena or appearances have not originated from the beginning in the ultimate sense, is the valid cognition, because it measures the object with this reason, therefore it is called valid cognition, and it is also because of this reason. Similarly, reasoning is shown from the power of proper attention. Because it establishes that wisdom is in accordance with meaning and leads there, it is also shown as establishment and guidance, so says the Dharma friend. What is summarized by the reasoning that establishes validity are the four or five characteristics that negate true existence. First, analyzing the essence of oneness and separation: phenomena or appearances, are not merely true, because they are separate from true oneness and multiplicity in the ultimate sense, like an image. The Laṅkāvatāra Sūtra says: 'Just as on the surface of a mirror, an image that has abandoned oneness and otherness, appears but is not there. Similarly, the nature of all things is such.' And 'Who can analyze all things?' and so on. Second, the Vajra Splinter analyzing the cause is: phenomena, do not have true origination in the ultimate sense, because in the ultimate sense, from self, from other, from both

ས་ཀ་ལས། རྒྱུ་མེད་ལས་ མི་སྐྱེ་བས་སོ། །རྩ་ཤེས་ལས། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་ 1-58 རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དང་གང་ལ་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ལ་དཔྱད་པ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་ནི། ཆོས་ཅན་ཆོས་འདྲ། དོན་དམ་ པར་འབྲས་བུ་ཡོད་ཟིན་མི་སྐྱེ། མེད་པ་མི་སྐྱེ་བས་སོ། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པར། ཡོད་པ་སྐྱེ་ བར་རིགས་མིན་ཏེ། །མེད་པ་ནམ་མཁའི་པད་མ་བཞིན། །ཞེས་སོ། ། བཞི་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྟགས་ནི། ཆོས་ཅན་ཆོས་འདྲ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པས་སོ། །སྒྱུ་མ་ བཞིན་ནོ། །བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོའི་མདོར། གང་རྣམས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་། །དེ་རྣམས་ རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་མེད། །ཅེས་སོ། ། ལྔ་པ་མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་ནི། ཆོས་ཅན་ཆོས་འདྲ། དོན་དམ་པར་རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་ གཅིག་དང་དུ་མ་མི་བྱེད། དོན་དམ་པར་རྒྱུ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་གཅིག་དང་དུ་མ་མི་བྱེད་ པས་སོ། །བདེན་གཉིས་ལས། དུ་མས་དངོས་པོ་གཅིག་མི་བྱེད། །དུ་མས་དུ་མ་བྱེད་པའང་ མིན། །གཅིག་གིས་དུ་མའི་དངོས་མི་བྱེད། །གཅིག་གིས་གཅིག་བྱེད་པ་ཡང་མིན། །ཞེས་སོ། ། རྒྱ་ཆེར་དབུ་མའི་(ཐལ་རང་།)བསྟན་བཅོས་རྣམས་དང་། མདོར་བསྡུས་པ་(བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེས་མཛད་ པའི་)ལུང་གི་སྙེ་མ་སོགས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ལ་ཡང་དཔྱད་པར་བྱ་རྒྱུ་མང་བོ་ཡོད་ དེ་སྐབས་འགྲིག་ན་ཕྱིས་བསྟན་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ལ། སྤྱིའི་དོན་ཡང་ལུང་སྙེ་སོགས་ལས། ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གོ་སླ་བས་འདིར་མ་ བྲིས་སོ། །ཡན་ལག་གི་དོན་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་པ་(ཆོས་དངོས་)ཁྱད་པར་ གྱི་གཞི་(དངོས་)འོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་(དངོས་)པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་(དངོས་)བདག་ ཉིད་ཅེས་སྨོས་ཏེ། ཡུམ་དེ་ལ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་དབྱེ་བ་བྱར་མེད་དོ་སྙམ་པ་དགག་ པ་དང་སྲས་གསུམ་ཅར་སྐྱེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་འདི་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་ བསྟོད་པ་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་རང་སངས་རྒྱས། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་བསྟེན་ 1-59 པའི། །ཐར་ལམ་ཁྱོད་ཉིད་གཅིག་པུ་སྟེ། །གཞན་ཞེས་བགྱི་བ་མ་མཆིས་ངེས། །ཞེས་བསྟོད་ ཅིང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་སློབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་ཅེས་སོགས་གསུངས་ (བསྡུས་སོ། །)སོ། །འོ་ན་ཡུམ་འདི་ཉན་རང་རྣམས་སྐྱེད་པས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་(ཆོས་བཤེས་ དངོས་)ཙམ་ཞིག་ཡིན་ཞིང་བྱང་སེམས་དང་སངས་རྒྱས་སྐྱེད་པས་བདག་གཉིས་མེད་པ་ཉིད་ ཡིན་ལ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་ནི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་སོགས་ལས་བསྟན། བདག་ གཉིས་མེད་པ་ནི་སྡོང་བོ་བཀོད་པ་སོགས་ལས་བསྟན་པས་ཡང་ཡུམ་འདི་བསྟན་པ་ལ་དོན་ ལྷག་པོ་མེད་ལ་ཡུམ་འདི་ཡང་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རང་རང་གི་རྟོགས་

【現代漢語翻譯】 ས་ཀ་ལས། རྒྱུ་མེད་ལས་མི་སྐྱེ་བས་སོ། །(Sakala las, rgyu med las mi skye bas so) 因為沒有原因，所以不會產生。 རྩ་ཤེས་ལས། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །(rTsa shes las, bdag las ma yin gzhan las min) 《根本慧論》中說：不是從自身產生，也不是從他者產生。 གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །(gNyis las ma yin rgyu med min) 不是從二者產生，也不是無因而生。 དངོས་པོ་གང་དང་གང་ལ་ཡང་། །(dngos po gang dang gang la yang) 任何事物， སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །(skye ba nam yang yod ma yin) 永遠不會產生。 ཞེས་སོ། །(Zhes so) 如是說。 གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ལ་དཔྱད་པ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་ནི། (gSum pa 'bras bu la dpyad pa yod med skye 'gog ni) 第三，對果的考察，有無生滅的遮止： ཆོས་ཅན་ཆོས་འདྲ། དོན་དམ་པར་འབྲས་བུ་ཡོད་ཟིན་མི་སྐྱེ། (Chos can chos 'dra, don dam par 'bras bu yod zin mi skye) 法性相同，勝義諦中，果已經存在，所以不會產生。 མེད་པ་མི་སྐྱེ་བས་སོ། །(Med pa mi skye bas so) 因為不存在，所以不會產生。 རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པར། ཡོད་པ་སྐྱེ་བར་རིགས་མིན་ཏེ། །(Rigs pa drug cu par, yod pa skye bar rigs min te) 在《六十正理論》中說：已經存在的事物不應再產生， མེད་པ་ནམ་མཁའི་པད་མ་བཞིན། །(Med pa nam mkha'i padma bzhin) 不存在的事物就像虛空中的蓮花一樣。 ཞེས་སོ། །(Zhes so) 如是說。 བཞི་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྟགས་ནི། (bZhi pa rten 'brel gyi rtags ni) 第四，緣起的標誌： ཆོས་ཅན་ཆོས་འདྲ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པས་སོ། །(Chos can chos 'dra, rten 'brel yin pas so) 法性相同，因為是緣起。 སྒྱུ་མ་བཞིན་ནོ། །(Sgyu ma bzhin no) 就像幻術一樣。 བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོའི་མདོར། གང་རྣམས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་། །(Blo gros rgya mtsho'i mdor, gang rnams rten cing 'brel bar 'byung) 在《慧海經》中說：凡是相互依存而產生的， དེ་རྣམས་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་མེད། །(De rnams rang bzhin cung zad med) 它們都沒有絲毫的自性。 ཞེས་སོ། །(Zhes so) 如是說。 ལྔ་པ་མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་ནི། (lNga pa mu bzhi skye 'gog ni) 第五，四句生滅的遮止： ཆོས་ཅན་ཆོས་འདྲ། དོན་དམ་པར་རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་གཅིག་དང་དུ་མ་མི་བྱེད། (Chos can chos 'dra, don dam par rgyu du mas 'bras bu gcig dang du ma mi byed) 法性相同，勝義諦中，眾多的因不會產生一個或多個果。 དོན་དམ་པར་རྒྱུ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་གཅིག་དང་དུ་མ་མི་བྱེད་པས་སོ། །(Don dam par rgyu gcig gis 'bras bu gcig dang du ma mi byed pas so) 勝義諦中，一個因不會產生一個或多個果。 བདེན་གཉིས་ལས། དུ་མས་དངོས་པོ་གཅིག་མི་བྱེད། །(bDen gnyis las, du mas dngos po gcig mi byed) 在《二諦論》中說：眾多不會產生一個事物， དུ་མས་དུ་མ་བྱེད་པའང་མིན། །(Du mas du ma byed pa'ang min) 眾多也不會產生眾多。 གཅིག་གིས་དུ་མའི་དངོས་མི་བྱེད། །(gCig gis du ma'i dngos mi byed) 一個不會產生眾多的事物， གཅིག་གིས་གཅིག་བྱེད་པ་ཡང་མིན། །(gCig gis gcig byed pa yang min) 一個也不會產生一個。 ཞེས་སོ། །(Zhes so) 如是說。 རྒྱ་ཆེར་དབུ་མའི་(ཐལ་རང་།)བསྟན་བཅོས་རྣམས་དང་། (rGya cher dbu ma'i (thal rang) bstan bcos rnams dang) 廣大的中觀（應成派和自續派）論著， མདོར་བསྡུས་པ་(བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེས་མཛད་པའི་)ལུང་གི་སྙེ་མ་སོགས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །(mdor bsdus pa (bu ston rin po ches mdzad pa'i) lung gi snye ma sogs las shes par bya'o) 以及簡略的（布頓仁波切所著的）《教證穗》等中可以瞭解。 དེ་དག་ལ་ཡང་དཔྱད་པར་བྱ་རྒྱུ་མང་བོ་ཡོད་དེ་སྐབས་འགྲིག་ན་ཕྱིས་བསྟན་པར་བྱའོ། །(De dag la yang dpyad par bya rgyu mang bo yod de skabs 'grig na phyis bstan par bya'o) 這些還有很多需要考察的地方，如果時機成熟，以後再闡述。 གཉིས་པ་ལ། སྤྱིའི་དོན་ཡང་ལུང་སྙེ་སོགས་ལས། ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། (gNyis pa la, spyi'i don yang lung snye sogs las, shes par bya ste) 第二，總的意義也可以從《教證穗》等中瞭解。 གོ་སླ་བས་འདིར་མ་བྲིས་སོ། །(Go sla bas 'dir ma bris so) 因為容易理解，所以這裡沒有寫。 ཡན་ལག་གི་དོན་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་པ་(ཆོས་དངོས་)ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་(དངོས་)འོ། །(Yan lag gi don ni, shes rab kyi pha rol tu phyin pa zhes pa (chos dngos) khyad par gyi gzhi (dngos) 'o) 分支的意義是，所謂的般若波羅蜜多（法），是差別的基礎。 དེའི་ཁྱད་པར་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་(དངོས་)པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་(དངོས་)བདག་ཉིད་ཅེས་སྨོས་ཏེ། (De'i khyad par ni thams cad mkhyen (dngos) pa nyid gsum gyi (dngos) bdag nyid ces smos te) 它的差別是，被稱為三世一切智的自性。 ཡུམ་དེ་ལ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་དབྱེ་བ་བྱར་མེད་དོ་སྙམ་པ་དགག་པ་དང་སྲས་གསུམ་ཅར་སྐྱེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་འདི་སྨོས་ཏེ། (Yum de la yang kun rdzob tsam du yang dbye ba byar med do snyam pa dgag pa dang sras gsum car skye bar bstan pa'i phyir tshig 'di smos te) 爲了遮止認為對這位佛母在世俗諦中也無法進行區分的想法，以及爲了顯示三子都由此而生，所以說了這句話。 རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་བསྟོད་པ་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་རང་སངས་རྒྱས། །(rNam par mi rtog par bstod pa las, sangs rgyas rnams dang rang sangs rgyas) 在《無分別贊》中說：諸佛和獨覺佛， ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་བསྟེན་པའི། །(nyan thos rnams kyis nges bsten pa'i) 以及聲聞眾所必須依賴的， ཐར་ལམ་ཁྱོད་ཉིད་གཅིག་པུ་སྟེ། །(thar lam khyod nyid gcig pu ste) 解脫道唯有你， གཞན་ཞེས་བགྱི་བ་མ་མཆིས་ངེས། །(gzhan zhes bgyi ba ma mchis nges) 確實沒有其他的。 ཞེས་བསྟོད་ཅིང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་སློབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་ཅེས་སོགས་གསུངས་(བསྡུས་སོ། །)སོ། །(Zhes bstod cing, nyan thos kyi sa la slob par 'dod pas kyang sher phyin la bslab ces sogs gsungs (bsdus so) so) 這樣讚歎，並且說想要學習聲聞地的人也應該學習般若波羅蜜多等。 འོ་ན་ཡུམ་འདི་ཉན་རང་རྣམས་སྐྱེད་པས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)ཙམ་ཞིག་ཡིན་ཞིང་བྱང་སེམས་དང་སངས་རྒྱས་སྐྱེད་པས་བདག་གཉིས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། ('O na yum 'di nyan rang rnams skyed pas gang zag gi bdag med (chos bshes dngos) tsam zhig yin zhing byang sems dang sangs rgyas skyed pas bdag gnyis med pa nyid yin la) 那麼，這位佛母因為產生了聲聞和獨覺，所以僅僅是人無我（法友），而因為產生了菩薩和佛，所以是二無我。 གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་ནི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་སོགས་ལས་བསྟན། (Gang zag gi bdag med tsam ni dran pa nyer bzhag sogs las bstan) 僅僅是人無我，在《念住經》等中已經闡述。 བདག་གཉིས་མེད་པ་ནི་སྡོང་བོ་བཀོད་པ་སོགས་ལས་བསྟན་པས་ཡང་ཡུམ་འདི་བསྟན་པ་ལ་དོན་ལྷག་པོ་མེད་ལ་ཡུམ་འདི་ཡང་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རང་རང་གི་རྟོགས་(Bdag gnyis med pa ni sdong bo bkod pa sogs las bstan pas yang yum 'di bstan pa la don lhag po med la yum 'di yang theg pa gsum gyi rang rang gi rtogs) 二無我在《華嚴經》等中已經闡述，所以再次闡述這位佛母沒有額外的意義，而且這位佛母也是三乘各自的證悟。

【English Translation】 Sakala las, rgyu med las mi skye bas so. Because there is no cause, it will not arise. rTsa shes las, bdag las ma yin gzhan las min. In the Fundamental Wisdom, it says: It does not arise from itself, nor does it arise from others. gNyis las ma yin rgyu med min. It does not arise from both, nor does it arise without a cause. dngos po gang dang gang la yang. Any object, skye ba nam yang yod ma yin. will never arise. Zhes so. Thus it is said. gSum pa 'bras bu la dpyad pa yod med skye 'gog ni. Third, the examination of the fruit, the negation of existence and non-existence: Chos can chos 'dra, don dam par 'bras bu yod zin mi skye. The nature of phenomena is the same; in ultimate truth, the fruit already exists, so it will not arise. Med pa mi skye bas so. Because it does not exist, it will not arise. Rigs pa drug cu par, yod pa skye bar rigs min te. In the Sixty Stanzas of Reasoning, it says: That which already exists should not arise, Med pa nam mkha'i padma bzhin. That which does not exist is like a lotus in the sky. Zhes so. Thus it is said. bZhi pa rten 'brel gyi rtags ni. Fourth, the sign of dependent origination: Chos can chos 'dra, rten 'brel yin pas so. The nature of phenomena is the same, because it is dependent origination. Sgyu ma bzhin no. Like an illusion. Blo gros rgya mtsho'i mdor, gang rnams rten cing 'brel bar 'byung. In the Ocean of Intelligence Sutra, it says: Whatever arises dependently, De rnams rang bzhin cung zad med. They have no inherent existence whatsoever. Zhes so. Thus it is said. lNga pa mu bzhi skye 'gog ni. Fifth, the negation of the four extremes of arising: Chos can chos 'dra, don dam par rgyu du mas 'bras bu gcig dang du ma mi byed. The nature of phenomena is the same; in ultimate truth, many causes do not produce one or many fruits. Don dam par rgyu gcig gis 'bras bu gcig dang du ma mi byed pas so. In ultimate truth, one cause does not produce one or many fruits. bDen gnyis las, du mas dngos po gcig mi byed. In the Two Truths, it says: Many do not produce one thing, Du mas du ma byed pa'ang min. Many do not produce many. gCig gis du ma'i dngos mi byed. One does not produce many things, gCig gis gcig byed pa yang min. One does not produce one. Zhes so. Thus it is said. rGya cher dbu ma'i (thal rang) bstan bcos rnams dang. The extensive Madhyamaka (Prasangika and Svatantrika) treatises, mdor bsdus pa (bu ston rin po ches mdzad pa'i) lung gi snye ma sogs las shes par bya'o. and the concise Teachings Sprout (composed by Buton Rinpoche) and others can be understood. De dag la yang dpyad par bya rgyu mang bo yod de skabs 'grig na phyis bstan par bya'o. There are many things to be examined in these, and if the opportunity arises, they will be explained later. gNyis pa la, spyi'i don yang lung snye sogs las, shes par bya ste. Secondly, the general meaning can also be understood from the Teachings Sprout and others. Go sla bas 'dir ma bris so. Because it is easy to understand, it is not written here. Yan lag gi don ni, shes rab kyi pha rol tu phyin pa zhes pa (chos dngos) khyad par gyi gzhi (dngos) 'o. The meaning of the branch is that Prajnaparamita (the Dharma) is the basis of distinction. De'i khyad par ni thams cad mkhyen (dngos) pa nyid gsum gyi (dngos) bdag nyid ces smos te. Its distinction is said to be the nature of the three omniscient ones. Yum de la yang kun rdzob tsam du yang dbye ba byar med do snyam pa dgag pa dang sras gsum car skye bar bstan pa'i phyir tshig 'di smos te. This statement is made to refute the idea that there is no distinction to be made in the relative truth about this Mother, and to show that all three sons are born from her. rNam par mi rtog par bstod pa las, sangs rgyas rnams dang rang sangs rgyas. In the Praise of Non-Conceptualization, it says: The Buddhas and Pratyekabuddhas, nyan thos rnams kyis nges bsten pa'i. and the Shravakas who must rely on, thar lam khyod nyid gcig pu ste. the path to liberation is only you, gzhan zhes bgyi ba ma mchis nges. there is certainly nothing else. Zhes bstod cing, nyan thos kyi sa la slob par 'dod pas kyang sher phyin la bslab ces sogs gsungs (bsdus so) so. Thus it is praised, and it is said that those who wish to study the Shravaka path should also study Prajnaparamita, etc. 'O na yum 'di nyan rang rnams skyed pas gang zag gi bdag med (chos bshes dngos) tsam zhig yin zhing byang sems dang sangs rgyas skyed pas bdag gnyis med pa nyid yin la. So, since this Mother gives rise to the Shravakas and Pratyekabuddhas, she is merely the selflessness of the person (Dharma friend), and since she gives rise to the Bodhisattvas and Buddhas, she is the non-duality of self. Gang zag gi bdag med tsam ni dran pa nyer bzhag sogs las bstan. The mere selflessness of the person is taught in the Mindfulness Sutra and others. Bdag gnyis med pa ni sdong bo bkod pa sogs las bstan pas yang yum 'di bstan pa la don lhag po med la yum 'di yang theg pa gsum gyi rang rang gi rtogs. The non-duality of self is taught in the Avatamsaka Sutra and others, so there is no additional meaning in teaching this Mother again, and this Mother is also the realization of each of the three vehicles.

པ་ལས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཅི་ ཡོད་སྙམ་ན། དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་ཞེས་སྨོས་ཏེ། འདིར་ཡུམ་ལ་མཁྱེན་པ་ གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ནི་རང་བཞིན་ནམ་དངོས་པོ་(ཆོས་བཤེས་)གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་མིན་ཏེ་དེ་ལྟར་དབྱེ་མི་ ནུས་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། (དངོས་)གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་དབང་(ཀུན་ དངོས་)གིས་སྲས་གསུམ་གྱི་ཡུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་གྱི་དོན་ལའམ་དངོས་སུ་ནི་སངས་རྒྱས་ བྱང་(དོན་ཐོབ་)སེམས་ཁོ་ནའི་ཡུམ་ཡིན་གྱི་ཉན་རང་གཡུང་པོ་ལྟ་བུ་ནི་བུད་(ཀུན་དངོས་)མེད་རིན་ པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་ཡུམ་འདིས་དངོས་སུ་ག་ལ་སྐྱེད། མདོ་སྡེ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་སོགས་ཀྱང་ཐེག་ དམན་གྱི་ལམ་ཙམ་བསྟན་པས་གཞུང་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །སྡོང་བོ་བཀོད་པ་སོགས་ ཐེག་ཆེན་གྱི་བྱ་བའམ་ཚུལ་དང་འབྲས་བུ་སོགས་གཙོ་བོར་བསྟན་གྱི་ཉན་རང་གི་ལམ་འབྲས་ མ་བསྟན་པས་ཕྱོགས་གཅིག་པའོ། །ཡུམ་འདིར་རིགས་ཅན་གསུམ་ཀའི་བསྟན་པ་བསྒྲགས་ པས་གཞུང་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གཅིག་ཁོ་ ན་ལས་མེད་པར་རྐྱེན་གཞན་ཁ་ཅིག་གིས་དུ་མར་སྣང་བའི་དུ་མ་ཇི་སྙེད་པ་ནི་འདིར་ཚུལ་གྱི་ སྒྲས་བསྟན་ནོ། །དེས་ན་དུ་མར་སྣང་ཡང་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ནི། ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་ནི་ཞེས་བྱ་ བ་ཡིན་ལ། གཅིག་དུ་མར་སྟོན་པའི་མཐུ་དང་ལྡན་པར་སྟོན་པ་ནི། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ 1-60 གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅེས་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟའི་མཐུ་དེ་སུའི་མཐུ་སྙམ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་ཞེས་ཏེ། དོན་གྱི་གོ་རིམ་ནི་དེ་ལྟར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཆོས་བཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡུམ་ ཤེར་ཕྱིན་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་དང་སོགས་པས་ཉན་རང་བྱང་སེམས་ཏེ་སྲས་འཕགས་བཞི་ དངོས་དང་བརྒྱུད་པ་ཅི་རིགས་པས་བསྐྲུན་པར་མཛད་པ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་སྲིད་པ་ཉིད་ དོ། །གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དེ་ དངོས་པོར་དབྱེར་ཡོད་པའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །འོན་ཀྱང་། དེ་ཆོས་ཅན། དོན་ ལ་ཁྱོད་ཡིན་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་མཁྱེན་གསུམ་མཚན་ཉིད་པ་དབྱེར་མི་རུང་སྟེ། མཁྱེན་ པ་གསུམ་གྱི་ཚུལ་ལམ་ཆ་བྱད་དམ་རྣམ་པར་མཛད་པ་ཅན་ཡིན་གྱི་ཁྱོད་ཡིན་པའི་གཞི་ཤེས་ མཚན་ཉིད་པ་མེད་པས་སོ་ཞེས་པ་ཆོས་བཤེས་ཀྱི་དགོངས་པ་སྟེ་བོད་དག་ནི་གཞུང་ཀློག་པ་ ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེས་ན་མཆོད་བརྗོད་གདུལ་བྱ་དབང་རྣོན་ཆོས་ཅན། ངག་དེ་ལས་ཡུམ་ལ་ རབ་དང་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་ཆོས་ཀུན་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་མེད་དུ་ རྟོགས་ཤིང་སྲས་འཕགས་བཞི་བསྐྲུན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་མཐོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེ་ སྐྱེ་བས་སོ། ། ༈ དང་བ་ལས་གང་ཞིག་འགྲུབ་པའི་ཚུལ། གསུམ་པ་ནི། མཆོད་བརྗ

【現代漢語翻譯】 有人會想，般若波羅蜜多（智慧到彼岸）有什麼特別之處呢？爲了消除這種疑問，經中說它具有『三種方式』。這裡將般若分為三種，並不是指自性或事物（法友）分為三種，因為那樣是無法區分的（真正的法友）。那麼，是指什麼呢？是指根據（事物）所化眾生的意樂，般若波羅蜜多是三類佛子的母親。實際上，般若波羅蜜多隻是佛和菩薩（獲得意義）的母親，對於像聲聞和獨覺這樣根器遲鈍的眾生，般若波羅蜜多就像無價之寶一樣，怎麼會真正生出他們呢？《念住經》等只是闡述了小乘的道，因此在宗義上是片面的。《華嚴經》等主要闡述了大乘的行為或方式以及果位等，並沒有闡述聲聞和獨覺的道和果位，因此也是片面的。而這部般若波羅蜜多，宣揚了三類根器的教法，因此是一部非常廣大的論典。 因此，經中用『方式』一詞來表示，雖然自性只有一個，但由於其他一些因緣，顯現為多種多樣。因此，將多種顯現歸於一體，就是『具有三種方式』的含義。而顯示一體具有多種能力，就是『三界一切智之自性』的含義。那麼，這種能力是誰的能力呢？是般若波羅蜜多的能力。因此，應該這樣理解其中的意義順序。法友們啊！這樣說來，般若波羅蜜多，是佛陀以及聲聞、獨覺、菩薩等四聖（直接或間接）的母親，這是確定無疑的事實。由於所化眾生的意樂，一切智之自性，即在事物上可以區分的無分別智慧。然而，般若波羅蜜多，實際上是與你相應的，具有三種乘的三種智慧的特徵，是不可分割的。因為你具有三種智慧的方式、部分或形態，但你並不具有作為基礎的自性智慧。這是法友的觀點，而我們藏人只是在讀誦經文而已。因此，對於供養讚頌的對象——根器敏銳的所化眾生來說，這些話語是般若波羅蜜多產生的原因，因為般若波羅蜜多證悟到一切法在勝義諦中是無生的，並且是產生四聖的因，因此它能夠產生。 以下是成就之理的第三個方面：供養讚頌。

【English Translation】 One might wonder, what is so special about the Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom)? To dispel this doubt, it is stated that it possesses 'three modes.' Here, dividing Prajñā into three is not to say that the nature or entities (Dharma friends) are divided into three, because it is impossible to differentiate in that way (true Dharma friends). What, then, does it mean? It means that according to the inclinations of the beings to be tamed (things), the Prajñāpāramitā is the mother of the three types of sons. In reality, the Prajñāpāramitā is only the mother of Buddhas and Bodhisattvas (those who have attained meaning); how could this mother, like a priceless jewel, actually give rise to beings as dull as Śrāvakas and Pratyekabuddhas? The Sūtra of Mindfulness and others only explain the path of the Lesser Vehicle, so they are one-sided in terms of doctrine. The Avataṃsaka Sūtra and others mainly explain the activities or modes and fruits of the Great Vehicle, without explaining the path and fruits of Śrāvakas and Pratyekabuddhas, so they are also one-sided. This Prajñāpāramitā proclaims the teachings for all three types of beings, so it is a very vast collection of texts. Therefore, the term 'modes' is used to indicate that although the nature is only one, it appears as many due to other conditions. Thus, the phrase 'possessing three modes' means to gather the many appearances into one. And to show that the one has the power to manifest as many is expressed by 'the nature of the three omniscient ones.' Whose power is this? It is the power of the Prajñāpāramitā. Therefore, the order of meaning should be understood in this way. Dharma friends! In this way, the Prajñāpāramitā is undoubtedly the mother of the Buddhas and the four noble ones, such as Śrāvakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas (directly or indirectly). Due to the inclinations of the beings to be tamed, the nature of the omniscient ones is the non-conceptual wisdom that can be distinguished in things. However, that, in reality, is related to you, and the three knowledges characteristic of the three vehicles are inseparable, because you have the modes, parts, or aspects of the three knowledges, but you do not have the foundational self-knowing characteristic. This is the view of the Dharma friends, while we Tibetans are merely reciting the texts. Therefore, for the objects of offering and praise—the sharp-witted beings to be tamed—these words are the reason for the Prajñāpāramitā to arise, because the Prajñāpāramitā realizes that all phenomena are unborn in ultimate truth and is the cause of generating the four noble ones, so it is able to generate them. The third aspect of how accomplishment is achieved: offering praise.

ོད་ངག་གིས་ཡུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡུམ་ དེ་ལ་རབ་ཏུ་དང་བ་སྐྱེས་པ་ལས་བརྗོད་བྱ་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་དེ་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་གསུང་ རབ་སྟེ་དེ་བརྗོད་བྱར་བྱེད་པའི་རྗོད་བྱེད་མདོ་(བུ་འོད་ཟེར་མགོན་པོ་)བསྟན་བཅོས་སམ། ཡང་ན་ རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པ་སོགས་དེ་དང་བརྟེན་པ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ཞེས་རལ་གྲིའོ། །གསེར་ནི། ཡུམ་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་བོ་སོགས་ཞེས་བཞེད་པར་མངོན་ནོ། །དེ་འདྲ་དེ་ རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་གུས་པར་བྱེད་དོ། །ཀྱང་ནི་དང་པར་མ་ཟད་དོ། །གང་ཟག་གང་ན། ཡུམ་ ཤེར་ཕྱིན་དེའི་ཡོན་ཏན་ནམ་འབྲས་བུ་ཉེར་ཞི་ཐོབ་པ་སོགས་ལ་མངོན་པར་འདོད་པའི་གང་ 1-61 ཟག་རྣོ་རྟུལ་གཉིས་ཀ་ཡང་ངོ་། །ཅིའི་དོན་དུ་ན། ཚིག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཟུང་བ་དང་ དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་ཆུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུའོ། །ཡང་ན་དུས་དང་སྐབས་ ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གུས་པར་བྱས་པའི་རྗེས་དེ་ནས་ཐོས་པ་དང་སོགས་ པ་བསམ་པ་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པའམ་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བའི་རིམ་གྱིས་ཡུམ་ལ་ འཇུག་གོ །དེ་ལ་མིང་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་པོ། །མིང་དོན་གཉིས་ ཀ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་བསམ་བྱུང་། དོན་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་སྒོམ་ བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཅེས་མཛོད་དུ། ཐོས་སོགས་ལས་བྱུང་བློ་རྣམས་ནི། །མིང་དང་གཉིས་ཀ་ དོན་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་སོ། །དབྱིག་གཉེན་ནི་དེ་ལྟ་ན་བསམ་བྱུང་དུ་འདོད་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ མིང་ལ་དམིགས་ཆ་ནས་ཐོས་བྱུང་དང་དོན་ལ་དམིགས་ཆ་ནས་སྒོམ་བྱུང་དུ་སོང་བས་བསམ་ བྱུང་དངོས་མི་རྙེད་པས། ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་ཚད་མ་ལས་སྐྱེས་པའི་དང་། རིགས་པས་ངེས་ པར་བརྟགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་རབ་གསུམ་ལ་རིམ་ པ་བཞིན་དུ་བཞེད་དོ། །འདིར་བསམ་བྱུང་གི་རྟེན་རིགས་པ་ནི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་བྱ་བ་ བྱེད་པའི། འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་ལྟོས་པའི། རྟགས་དང་དཔེ་སོགས་ནི་འཐད་པ་སྒྲུབ་པའི། དེ་དག་དེ་ལྟར་ཡིན་གྱི་དེ་ལས་གཞན་དུ་མིན་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་བཞི་སྟེ་རྒྱས་པར་ཤེས་ པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཞུགས་པ་ལས་ལེགས་པའི་མཆོག་བྱང་ཆེན་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་ པར་མི་རྟོག་པར་བསྟོད་པ་ལས། ལན་གཅིག་ཙམ་ཡང་བསམ་དག་པས། །ཁྱོད་ལ་ཚུལ་(ཛ་ ཡ་ཨནྟན་ཡང་ངོ་། །)བཞིན་བལྟ་བ་གང་། །དེས་ཀྱང་མཐོང་བ་དོན་ཡོད་ཀྱི། །དངོས་གྲུབ་ངེས་ པར་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །འདིར་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ལ་འཆད་པ་ནི་ནོར་བའོ། །དེས་ན་ བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེར་ཕྱིན་ཆོས་ཅན། ཁྱེད་ལ་རབ་ཏུ་དང་བ་ནི་མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་ གྱི་ལེགས་པ་ཐམས་ཅད་འཐོབ་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་སྟེ་དང་པོའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །མཆོད་བརྗོད་

【現代漢語翻譯】 通過口頭讚頌般若波羅蜜多的功德，對般若波羅蜜多生起極大的歡喜，由此，所讚頌的對象是般若波羅蜜多，以及依于般若波羅蜜多的經典，即以般若波羅蜜多為所讚頌對象的能讚頌的經（如《子光佛經》），論著，或者《廣大論》、《中論》、《略論》等，以及依于般若波羅蜜多的《現觀莊嚴論》，就像一把劍。 黃金，是指般若波羅蜜多以及依于般若波羅蜜多的《三摩地王經》等，這是顯而易見的。對於這些都要非常恭敬。『也』字不僅限於第一個意思。哪種人呢？對於般若波羅蜜多的功德或者獲得涅槃等果位非常渴望的人，無論是利根還是鈍根的人。爲了什麼目的呢？爲了在一切情況下掌握詞語，以及在一切方面完全理解意義等等。或者說，在一切時間和場合都要恭敬。恭敬之後，通過聽聞等，以及通過思考和禪修產生的智慧，逐漸進入般若波羅蜜多。其中，以名相為對象的智慧是聽聞的智慧。以名相和意義兩者為對象的智慧是思慧。只以意義為對象的智慧是修慧。如《俱舍論》中所說：『聽聞等所生之智慧，以名相、二者、意義為對象。』 世親認為，如果是這樣，那麼思慧在以名相為對像時就變成了聽聞的智慧，在以意義為對像時就變成了修慧，因此無法找到真正的思慧。所以，他認為，從可信的量論中產生的智慧，從通過推理確定而產生的智慧，以及從三摩地中產生的智慧，依次是思慧。這裡，思慧的所依推理是：原因產生結果是作用，結果依賴於原因是依賴，標誌和例子等是證明合理性，這些都是如此，而不是其他，這是法性的四種推理，應該詳細瞭解。 像這樣進入之後，就能獲得殊勝的菩提。在不作意讚頌中說：『即使只以純凈之心，對您如理觀察一次，也能見到有意義，必定獲得成就。』這裡將三種菩提解釋為錯誤。因此，薄伽梵母般若波羅蜜多，您所具有的歡喜是獲得天界和解脫一切善妙的主要原因，是最初的原因。供養讚頌。

【English Translation】 By verbally praising the virtues of the Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom), one generates great joy towards it. Thus, the object of praise is the Prajñāpāramitā, and the scriptures based on it, such as the sūtras (like the Son of Radiance Sutra), treatises, or the Extensive, Intermediate, and Concise texts, as well as the Ornament of Clear Realization (Abhisamayālaṅkāra) based on it, which is like a sword. Gold refers to the Prajñāpāramitā and texts based on it, such as the Samādhirāja Sūtra (King of Samādhi Sutra), which is evident. One should be very respectful towards these. The word 'also' is not limited to the first meaning. Who is this person? It is someone who greatly desires the virtues of the Prajñāpāramitā or the attainment of results such as Nirvāṇa, whether they are of sharp or dull intellect. For what purpose? It is for the purpose of grasping words in all circumstances and fully understanding meanings in all aspects, and so on. Alternatively, it means to be respectful at all times and in all situations. After being respectful, through hearing, etc., and through the wisdom arising from thinking and meditation, one gradually enters the Prajñāpāramitā. Among these, the wisdom that focuses on names is the wisdom of hearing. The wisdom that focuses on both names and meanings is the wisdom of thinking. The wisdom that focuses only on meaning is the wisdom of meditation. As stated in the Abhidharmakośa (Treasury of Knowledge): 'The wisdom arising from hearing, etc., has names, both, and meaning as its objects.' Vasubandhu (世親) believes that if this is the case, then the wisdom of thinking, when focused on names, becomes the wisdom of hearing, and when focused on meaning, becomes the wisdom of meditation. Therefore, true wisdom of thinking cannot be found. Thus, he believes that the wisdom arising from reliable authoritative texts, the wisdom arising from definite investigation through reasoning, and the wisdom arising from samādhi are, in order, the wisdom of thinking. Here, the reasoning that supports the wisdom of thinking is: the cause producing the result is action, the result depending on the cause is dependence, and signs and examples, etc., are proof of validity. These are so, and not otherwise, which are the four reasonings of the nature of reality, and should be understood in detail. Having entered in this way, one will attain excellent Bodhi. In the Praise Without Conceptualization, it says: 'Even if one observes you properly with a pure mind just once, that seeing is meaningful, and one will definitely attain accomplishment.' Here, explaining the three Bodhis is a mistake. Therefore, the Blessed Mother Prajñāpāramitā, the joy you possess is the main cause for attaining all the goodness of the heavenly realms and liberation, and is the initial cause. Offering praise.

ངག་ 1-62 གིས་ཁྱེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ལས་དང་། དང་བ་ལས་གུས། གུས་པ་ལས་ཁྱོད་ལ་ཐོས་ སོགས་ཀྱིས་འཇུག ཞུགས་པ་ལས་ལེགས་པའི་མཆོག་བྱང་ཆེན་ཐོབ་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ བཤེས་ནི་གཙོ་བོའི་རྒྱུ་ནི་བྱེད་རྒྱུའོ། །ཞེས་དང་། གསེར་ནི་དངོས་ཀྱི་རྒྱུ་ཞེས་གོང་དུའོ། ། ༈ བསྡུས་དོན། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལ་ཞེས་པ་སྔ་ཕྱི་སྦྲེལ་བའི་ཚིག་གི་ཕྲད་དམ། མཆོད་བརྗོད་ལ་དགོས་ བསྡུས་ཚིག་གསུམ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྟེ་དེའི་ནང་ནས་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་ཞེས་སམ། མཆོད་ བརྗོད་ཀྱི་དགོས་པ་བསྟན་ནས་མཆོད་བརྗོད་དེའི་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་དང་པོ་ བསྡུས་པའི་དོན་ནི། བསྟོད་དོ། །གང་ལ་ན་ཤེར་ཕྱིན་ལའོ། །གང་གི་སྒོ་ནས་ན་ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཐུན་མོང་(ཨཱརྱ་)མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །དེའི་ རྒྱུ་མཚན་དང་དགོས་པ་ཅི་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ནི་མདོའི་དོན་མངོན་ རྟོགས་བརྒྱད་བསྡུས་ལ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ཀྱང་དངོས་བཏགས་མ་ཕྱེ་ན་སྤྱིར་ཤེར་ཕྱིན་པའི་ མིང་འཐོབ་པ་ཡིན་ཞིང་། མཁྱེན་པ་གསུམ་པོ་དེས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང་དེའི་ཕྱོགས་སུ་བསླན་ པ་ཞེས་སོགས་ཚིག་དོན་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་འཕགས་བཞིའི་བཞེད་པའི་ དོན་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཞིང་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ བྱམས་མགོན་གྱིས་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་ཏེ་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དང་དེ་ལྟར་བསྟན་ པའི་ཆེད་དུའོ་ཞེས་པའོ། །གསུམ་གྱིས་བརྒྱད་བསྡུས་ཞེས་པས་དོན་ལ་མདོའི་དོན་ཐམས་ ཅད་སྐབས་གསུམ་དུ་ཡང་བསྡུ་བར་སྟོན་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །འདི་ཡང་བསྡུ་བྱ་སྡུད་བྱེད་ སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བས་གསུམ་གྱིས་བརྒྱད་བསྡུས་ཞེས་བྱ་ཡི། ཕྱེ་ན་གསུམ་གྱིས་ལྔ་བསྡུས་པ་ ཡིན་ནོ། །རྗེ་བཙུན་བྱམས་པ་ཆོས་ཅན། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་ཡུམ་ ཤེར་ཕྱིན་ལ་བསྟོད་པ་མཛད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། གསུམ་གྱིས་བརྒྱད་བསྡུས་བརྒྱད་པོའང་ དངོས་བཏགས་མ་ཕྱེ་ན་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མིང་འཐོབ་ཅིང་གསུམ་པོས་འཕགས་བཞིའི་བཞེད་ 1-63 དོན་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེའི་སྒོ་ནས་དེ་ལ་བསྟོད་པས་སོ། །དེ་ལ་དགོས་ པ་ཡོད་དེ་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་ཞེས་དགོད་དོ། །དགོངས་པ་དེ་ཡིན་མོད་བོད་སྒྲོས་རྙིང་ བ་དང་མི་མཐུན་པས་རྗེས་ཟློས་གོམས་པ་རྣམས་ཀྱི་བློར་ཤོང་བ་དཀའ་འོ། །འདིར་མཁྱེན་ གསུམ་ལ་བསྟོད་ཅེས་ཕལ་ཆེར་འཆད་ཀྱང་། དངོས་སུ་གསུམ་ལ་བསྟོད་པ་མིན་གྱི་ཐབས་ གསུམ་པོ་དེའི་སྒོ་ནས་གང་ཟག་གསུམ་གྱི་དོན་སྒྲུབས་ཞེས་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་ཉིད་ལ་བསྟོད་ པར་སྣང་ངོ་། །སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་ན་སྦྱོར་ཕྲེང་ཡིད་ཀྱི་མུན་སེལ་དུ་སྒྲོས་རྙིང་བའི་ལུགས་ཡང་ བཀོད་ཡོད་པས་ཤེས་པར་བྱའ

【現代漢語翻譯】 通過言語來讚美您的功德，從讚美中產生敬意，從敬意中通過聽聞等方式進入（佛法）。進入之後，獲得最殊勝的菩提，因此，佛法善知識是主要的因，就像黃金是物質的因一樣，如前所述。 簡述： 第二，『因此』這個詞是連線前後句子的詞語。供養讚頌有三個必要的總結詞，即從這三個詞中總結出的含義是，或者說，在闡述供養讚頌的必要性之後，確定供養讚頌的意義。首先，總結的含義是讚頌。讚頌的對象是般若波羅蜜多。通過什麼方式讚頌呢？通過讚頌諸佛的共同（聖，梵文：ārya）和不共的功德。原因和必要性是什麼呢？諸佛通過三種智慧概括了八種顯現的證悟，如果不對這八種證悟進行區分，那麼它們通常都可以被稱為般若波羅蜜多。這三種智慧也能圓滿四聖的意願，因為它們能以解釋詞語和意義的方式，將聲聞乘和趨向于聲聞乘的修行都包含在內。因此，慈氏菩薩心中銘記，併爲了這個原因而宣說。『三種智慧概括了八種證悟』這句話也表明，佛經的所有意義都可以概括為三個方面，這是佛法善知識的觀點。這裡沒有區分概括的對象和概括的方式，所以說『三種智慧概括了八種證悟』，如果區分開來，就是三種智慧概括了五種證悟。至尊慈氏菩薩以讚頌三種智慧的功德的方式來讚美般若波羅蜜多，原因在於三種智慧概括了八種證悟，如果不對這八種證悟進行區分，那麼它們都可以被稱為般若波羅蜜多，並且三種智慧能夠圓滿四聖的意願，因此通過這種方式來讚美它。這樣做是有必要的，因為這是爲了如此宣說。雖然意圖是這樣，但是由於舊的藏文表達方式不同，所以很難被那些習慣於重複的人所理解。這裡大多數人解釋為讚美三種智慧，但實際上並不是讚美三種智慧本身，而是通過這三種方法來實現三種人的利益，因此看起來是在讚美般若波羅蜜多本身。如果喜歡詳細的解釋，可以在《結合鬘·遣除心之黑暗》中找到舊的表達方式。 1-63 四聖的意願圓滿的原因，通過那種方式讚美它。這樣做是有必要的，因為這是爲了如此宣說。雖然意圖是這樣，但是由於舊的藏文表達方式不同，所以很難被那些習慣於重複的人所理解。這裡大多數人解釋為讚美三種智慧，但實際上並不是讚美三種智慧本身，而是通過這三種方法來實現三種人的利益，因此看起來是在讚美般若波羅蜜多本身。如果喜歡詳細的解釋，可以在《結合鬘·遣除心之黑暗》中找到舊的表達方式。

【English Translation】 Through speech, your virtues are praised; from praise arises respect; from respect, one enters (the Dharma) through hearing, etc. Having entered, one attains the supreme Bodhi. Therefore, the Dharma teacher is the primary cause, just as gold is the cause of material, as mentioned above. Summary: Secondly, the word 'therefore' is a conjunction connecting the preceding and following sentences. There are three necessary summarizing words for offering praise, namely, the meaning summarized from these three words is, or, after elaborating on the necessity of offering praise, determining the meaning of offering praise. First, the summarized meaning is praise. The object of praise is the Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom). Through what means is it praised? Through praising the common (holy, Sanskrit: ārya) and uncommon virtues of the Buddhas. What is the reason and necessity? The Buddhas summarize the eight manifestations of realization through the three wisdoms, and if these eight realizations are not distinguished, then they can generally be called Prajñāpāramitā. These three wisdoms can also fulfill the wishes of the Four Noble Ones, because they can include the Śrāvakayāna (Vehicle of Hearers) and the practice inclined towards the Śrāvakayāna in the way of explaining words and meanings. Therefore, Maitreya (Loving one) keeps in mind, and speaks for this reason. The sentence 'three wisdoms summarize eight realizations' also indicates that all the meanings of the scriptures can be summarized into three aspects, which is the view of the Dharma teacher. Here, there is no distinction between the object of summarization and the means of summarization, so it is said 'three wisdoms summarize eight realizations'. If distinguished, it is that three wisdoms summarize five realizations. The venerable Maitreya praises the Prajñāpāramitā by praising the virtues of the three wisdoms, because the three wisdoms summarize the eight realizations, and if these eight realizations are not distinguished, then they can be called Prajñāpāramitā, and the three wisdoms can fulfill the wishes of the Four Noble Ones, therefore praising it in this way. It is necessary to do so, because it is for the sake of declaring it thus. Although the intention is like this, it is difficult for those who are accustomed to repetition to understand because the old Tibetan expression is different. Here, most people interpret it as praising the three wisdoms, but in reality, it is not praising the three wisdoms themselves, but rather achieving the benefit of the three types of people through these three methods, so it seems that it is praising the Prajñāpāramitā itself. If you like detailed explanations, you can find the old expressions in 'Garland of Combinations: Dispelling the Darkness of the Mind'. 1-63 the wishes of the Four Noble Ones are fulfilled, praising it in that way. It is necessary to do so, because it is for the sake of declaring it thus. Although the intention is like this, it is difficult for those who are accustomed to repetition to understand because the old Tibetan expression is different. Here, most people interpret it as praising the three wisdoms, but in reality, it is not praising the three wisdoms themselves, but rather achieving the benefit of the three types of people through these three methods, so it seems that it is praising the Prajñāpāramitā itself. If you like detailed explanations, you can find the old expressions in 'Garland of Combinations: Dispelling the Darkness of the Mind'.

ོ། །རད་ཀིར་ནི། མཁྱེན་གསུམ་དངོས་པོའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་ ཡིན་ལ་གཞན་རྣམས་ནི་འདི་ལས་སྤྲོས་པ་ཡིན་པས་མཁྱེན་གསུམ་ནི་དངོས་པོའི་དབྱེ་བས་ ཕྱེ་ཞེས་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུ་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་ སོ། །དངོས་པོའི་དབྱེ་བས་ནི་རྫས་ཐ་དད་གཞན་དང་གཞན་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །གསུམ་ གྱིས་བརྒྱད་ཇི་ལྟར་བསྡུས་ན། དབང་རྟུལ་རིམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པའི་རིམ་པས་དང་ པོར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། རྣམ་ཀུན་ཏུ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པར་བྱང་ ཕྱོགས་སོ་བདུན་བསྟན་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ལམ་གྱི་གཞིར་བསྟན། དེ་ལ་རྣམ་པ་དུ་ཞེས་རྟོག་པ་ལ། མཐོང་ལམ་གཙོ་བོར་བྱས་ཏེ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་མེད་པ་ ནས་འདུལ་བ་མེད་པའི་བར་བཅུ་དྲུག་བསྟན། གཞི་ཤེས་དེའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་རྟོག་ པ་ལ། གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་མཚན་བཅུ་དྲུག་ངོ་མཚན་(དོན་)བཞི་སྟེ་ཉི་ཤུ་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)བསྟན་ གསུངས་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བྱེད་མཚན་ལ་ཡང་ཆ་ཤས་ཐོབ་བམ་སྙམ་མོ། །ཉན་ཐོས་ཁོ་རང་གི་ མཚན་ཉིད་ཉེར་གསུམ་ལ་ཟེར་དགོས་སོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པ་ ཉན་ཐོས་ལམ་ལ་ཞེས་སོགས་དང་། གཟུགས་སོགས་དེ་མི་རྟག་སོགས་དང་། །ཞེས་སོགས་ ཀྱིས་ཤུགས་ལ་བསྟན་ནོ། །དེ་ལས་མཐོང་ལམ་འབྱུང་བས་སྐབས་གཉིས་པ་གསུམ་པར་ 1-64 ཤུགས་བསྟན་གྱིས་མཐོང་ལམ་བསྟན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་གོ་སླ་བས་སམ་ཁོ་རང་ གི་གཞུང་ལ་ལྟོས་པས་སམ། གདམས་ངག་ཏུ་དབང་བོ་རྟུལ་དང་རྣོན་པོ་དག །ཅེས་སོགས་ ཀྱིས་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་རུང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན། རྣམ་ཀུན་གྱི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ དང་པོ་བཅུ་དྲུག་དང་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་དང་མཚན་ཉིད་གོ་གཅིག་གི་ཤུགས་བསྟན་གྱི་ ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆ། སྤྱོད་པ་བཀག་པའི་ཤུགས་བསྟན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་རྣམས་ཀྱི་ ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྟོགས་པའི་ཆ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་དངོས། ལམ་ཤེས་དང་གཞི་ ཤེས་ཤུགས་བསྟན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྟོགས་པའི་ཆ་རྣམས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ ཀྱིས་སྡུད་ཚུལ་ཅི་རིགས་པར་བསྡུས་སོ། །ལམ་ཤེས་ཀྱི་རང་རྒྱལ་གྱི་སྦྱོར་མཐོང་རྣམ་ཀུན་ གྱི་རང་རྒྱལ་གྱི་ཤེས་རྣམ་བཅུ་གཅིག་རང་རྒྱལ་གྱི་གཞི་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་སོ། །གཞི་ཤེས་ཀྱི་ སྐབས་བསྡུས་པའོ་ཞེས་སོ། །ཉན་རང་ཞི་བའི་དབྱིངས་ལས་ལངས་ཏེ་ཐེག་ཆེན་དུ་ཞུགས་ པ་ན། དང་པོར་རྣམ་མཁྱེན་དུ་བསྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་པོ་གསུམ་བསྐྱེད་དེ། གདམས་ ངག་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོགས་ལམ་ཕལ་བ་སྦྱངས་ནས་རྣམ་ཀུན་ཏུ་བསྟན་པའི་ཐར་ཆ་བསྐྱེད་དེ། སྐབས་དང་པོར་བསྟན་པའི་སྦྱོར་ལམ་དང་གོ་སྒྲུབ་དང་སྐབས་བཞི་པ་ལྔ་པར་བསྟན་པའི་ སྦྱོར་ལམ་སྦྱང

【現代漢語翻譯】 若要細說，三智（mkhyen gsum，三種智慧）是以事物（dngos po）的分類來區分的，其他都是由此展開的，所以爲了理解三智是以事物的分類來區分的，所以要禮敬這三種智慧的徹底分類。以事物的分類來說，意思是物質（rdzas）是各不相同、互不一樣的。三者如何包含八者呢？通過鈍根（dbang rtul）依次成佛的次第，首先以聲聞（nyan thos）的果位為主，在一切種智（rnam kun tu rnam mkhyen）中顯示三十七道品（byang phyogs so bdun），將聲聞傳承的三十七道品作為道的基石來顯示。如果思考對此有多少種理解，那麼以見道（mthong lam）為主，從沒有基識（gzhi shes）的形態到沒有調伏（'dul ba）之間，顯示了十六種。如果思考基識的特徵是什麼，那麼顯示了基識的十六種知相和四種特點，共二十種（法友真實）。即使如此，也會認為在行為特徵上也能獲得一部分。聲聞自身的特徵必須說是二十三種。聲聞的加行道（sbyor lam）是什麼呢？如『聖聲聞道』等等，以及『色等無常』等等，都是通過暗示來顯示的。從那之中產生見道，所以在第二、第三階段通過暗示顯示了見道。聲聞的果位很容易理解，或者依賴於他們自己的論典，或者在訣竅中，根器鈍和利等等，都可以共同顯示。總之，一切種智的基識的第一種形態是十六種，以及三十七道品和六十一種特徵的暗示，是聲聞特徵的一部分。通過禁止行為的暗示，是加行道中聲聞證悟的一部分，道智（lam shes）是聲聞的真實加行道。道智和基識的暗示，是見道中聲聞證悟的一部分，這些都是聲聞的基識以各種方式包含的。道智的緣覺（rang rgyal）的加行和見道，一切種智的緣覺的十一種知相，都被緣覺的基識所包含。這就是基識包含的情況。 當聲聞和緣覺從寂滅的境界中起身，進入大乘（theg chen）時，首先生起在一切種智中顯示的最初三種發心（sems bskyed），依靠訣竅，修習普通的資糧道（tshogs lam），然後生起在一切種智中顯示的解脫分（thar cha），修習在第一階段顯示的加行道和證悟，以及在第四、第五階段顯示的加行道。

【English Translation】 To elaborate, the three wisdoms (mkhyen gsum) are distinguished by the classification of objects (dngos po), and the others are expansions from this. Therefore, to understand that the three wisdoms are distinguished by the classification of objects, one should pay homage to the thorough classification of these three wisdoms. In terms of the classification of objects, it means that substances (rdzas) are distinct and different from each other. How do the three encompass the eight? Through the gradual process of attaining Buddhahood by dull faculties (dbang rtul), initially focusing on the fruit of the Shravakas (nyan thos), the thirty-seven factors of enlightenment (byang phyogs so bdun) are shown in all aspects of omniscience (rnam kun tu rnam mkhyen), establishing the thirty-seven factors of enlightenment of the Shravaka lineage as the foundation of the path. If one contemplates how many types of understanding there are regarding this, then focusing on the path of seeing (mthong lam), sixteen are shown, from the absence of the basis consciousness (gzhi shes) to the absence of discipline ('dul ba). If one contemplates what the characteristics of the basis consciousness are, then sixteen cognitive aspects and four distinctive features of the basis consciousness are shown, totaling twenty (true Dharma friend). Even so, one might think that a portion is also obtained in the characteristics of action. The characteristics of the Shravaka themselves must be said to be twenty-three. What is the path of application (sbyor lam) of the Shravaka? Such as 'the noble Shravaka path' and so on, and 'forms and so on are impermanent' and so on, which are shown implicitly. Since the path of seeing arises from that, the path of seeing is shown implicitly in the second and third stages. The fruit of the Shravaka is easy to understand, or relies on their own treatises, or in the pith instructions, dull and sharp faculties, etc., can be shown in common. In short, the first form of the basis consciousness of all aspects of omniscience is sixteen, and the implication of the thirty-seven factors of enlightenment and sixty-one characteristics is a part of the characteristics of the Shravaka. The implication of the prohibited actions is a part of the Shravaka's realization in the path of application, and the wisdom of the path (lam shes) is the actual path of application of the Shravaka. The implication of the wisdom of the path and the basis consciousness is a part of the Shravaka's realization in the path of seeing, and these are all encompassed by the basis consciousness of the Shravaka in various ways. The application and seeing of the Pratyekabuddha (rang rgyal) of the wisdom of the path, the eleven cognitive aspects of the Pratyekabuddha of all aspects of omniscience, are encompassed by the basis consciousness of the Pratyekabuddha. This is the case of the basis consciousness being encompassed. When the Shravakas and Pratyekabuddhas rise from the state of peace and enter the Mahayana (theg chen), they first generate the initial three bodhicittas (sems bskyed) shown in all aspects of omniscience, cultivate the ordinary path of accumulation (tshogs lam) based on pith instructions, and then generate the part of liberation (thar cha) shown in all aspects of omniscience, cultivating the path of application and realization shown in the first stage, and the path of application shown in the fourth and fifth stages.

ས་ཏེ། སྦྱོར་ལམ་དེ་དག་གི་རྟགས་ཐོབ་པར་བྱས་ནས། དེ་ཡན་ཆད་རིགས་ལ་ གནས་ཤིང་འཇུག་སྒྲུབ་དང་། ལམ་ཤེས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་བསྐྱེད། སྐབས་ལྔ་པའི་མཐོང་སྤང་ རྣམ་རྟོག་སྤངས་ནས་ཡང་ལམ་ཤེས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་བསྐྱེད། ཚོགས་སྒྲུབ་ལ་གནས། སྐབས་ ལྔ་པར་བསྟན་པའི་སྒོམ་སྤང་རྣམ་རྟོག་སྤངས་ཏེ་ལམ་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་མཚན་ཉིད་རྟག་ དང་བཅས་པར་སྦྱངས་ནས། མཐར་གྱིས་པ་སྦྱངས་ཏེ། བར་ཆད་མེད་རྩེ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ སྐད་ཅིག་མ་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཅན་རྫོགས་པར་བྱེད་དེ། སེམས་བསྐྱེད། རིགས། གདམས་ངག དམིགས་པ། ཆེད་དུ་བྱ་བ། ཡོན་ཏན་སྐྱོན་དག་ནི་ཐུན་མོང་དུ་ཅི་རིགས་སུ་ 1-65 སྦྱར་ཏེ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་བསྡུས་པའོ་ཞེས་སོ། །མདོར་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཉེར་གཉིས་ཀྱི་ ཐོག་མར་སྐྱེས་པའི་འདུན་སོགས་གསུམ། གདམས་ངག་བཅུའི་དང་པོར་ཚོགས་ལམ་ཕལ་བ་ པས་ཐོབ་པའམ་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་གདམས་ངག སྒྲུབ་པ་བཞིའི་ཐོག་མར་སྐྱེས་པའི་གོ་ སྒྲུབ། རྣམ་ཀུན་གྱི་ཐར་ཆ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ངེས་པ་སོགས་ཀྱི་ཐར་བ་ཆ་མཐུན་གྱི་ཆ་རྣམས་ ཚོགས་ལམ་གྱིས་བསྡུས། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ། འཇུག་སྒྲུབ་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་པའི་རྟོགས་ པའི་ཆ། ཚོགས་སྒྲུབ་དང་པོ་བཅྭོ་ལྔའི་ཆ། རྣམ་ཀུན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་གཉིས། རྩེ་མོའི་སྦྱོར་ལམ་ རྣམས་སྦྱོར་ལམ་གྱིས་བསྡུས་སོ། །ལམ་ཤེས་དང་གཞི་ཤེས་དངོས་བསྟན་གྱི་མཐོང་ལམ། རྩེ་ མོའི་མཐོང་ལམ། རྣམ་ཀུན་གྱི་མཐོང་ལམ་རྣམས་མཐོང་ལམ་གྱིས་བསྡུས་སོ། །ལམ་ཤེས་ཀྱི་ སྒོམ་ལམ་རྣམ་ཀུན་གྱི་དང་། རྩེ་མོའི་སྒོམ་ལམ་ཚོགས་སྒྲུབ་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་གཉིས། ངེས་འབྱུང་ སྒྲུབ་པ། བར་ཆད་མེད་རྩེ་རྣམས་སྒོམ་ལམ་གྱིས་བསྡུས་སོ། །མཐོང་སྒོམ་གྱི་རྣམ་པ་མཚན་ ཉིད་རྟགས་སྤང་བྱ་སྤོང་བ་རྣམས་དེ་གཉིས་སུ་འདུས་སོ། །མཐར་སྦྱོར་ནི་ལམ་བཞིའི་མཐར་ སྦྱོར་བས་མེད་པས་ལམ་བཞིར་འདུས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་ལྷག་མ་རྣམས་ལས་ཐ་མ་གཉིས་ མིན་པ་དང་། གདམས་ངག་ལྷག་མ་རྣམས་ཅི་རིགས་སུ་བྱང་སེའི་ལམ་དེ་དག་ཏུ་འདུའོ། ། རིགས་བཅུ་གསུམ་ནི་བརྟེན་པ་སྒྲུབ་པ་བཅུ་གསུམ་ལམ་ཤེས་སུ་འདུ་བས་དེའི་རྟེན་གྱིས་ བསྡུས། དམིགས་པ་དེ་ལ་དམིགས་དགོས་པས་ཡུལ་དུ་བསྡུས། ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་ཡོན་ཏན་ གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ཐོབ་བྱར་བསྡུས། སྐྱོན་རྣམས་ཡུམ་ལ་ཆོས་སྤྱོད་བྱེད་པ་ན་ དོར་དགོས་པས་སྤང་བྱས་བསྡུས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་ཐ་མ་གཉིས་དང་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ ཤེས་རྣམ་བརྒྱ་དང་བཅུ་སངས་རྒྱས་སའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བའི་མཐར་ཐུག་ གི་ཆ་སོགས་རྣམ་མཁྱེན་གྱིས་བསྡུས་ཏེ་གཞན་ཡང་དཔྱད་ཅིང་བསྡུ་བ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོས་ སྐུ་ནི་རྣམ་མཁྱེན་གྱིས་བསྡུས། འཕྲིན་ལས་ནི་ཆོས་སྐུའི་བྱ་བ་ཡིན་པས་བྱེད་པ་

【現代漢語翻譯】 因此，在獲得這些加行道的徵象后，在此之前安住于種姓，生起趣入之加行和道智之見道。第五地的見斷分別念斷除后，再次生起道智之修道。安住于積聚之加行。在第五地所說的修斷分別念斷除后，修習這兩種道的體相、特徵等，逐漸修習，最終圓滿無間道，其主要為頂峰，具有決定生起之加行的體性，生起發心、種姓、訣竅、所緣、所為、功德過失等，共同地結合起來，這就是道智之次第的總結。總而言之，二十二種發心中最初生起之慾等三種，十種訣竅中最初由普通資糧道所獲得或修習之訣竅，四種加行中最初生起之悟入加行，以及諸法之解脫分，如道智之境決定等之解脫分之分，皆由資糧道所攝。一切種智之加行道，趣入加行道之悟入分，最初十五種積聚加行之分，兩種一切種智之加行，頂峰加行等皆由加行道所攝。道智和基智所直接顯示的見道，頂峰見道，一切種智之見道等皆由見道所攝。道智之修道，一切種智之修道，頂峰修道，兩種積聚加行之修道，決定生起之加行，無間頂峰等皆由修道所攝。見道和修道的體相、特徵、徵象、所斷、斷除等都包含在這兩者之中。最終的加行因為沒有四道之最終加行，所以包含在四道中。其餘的發心，除了最後兩種之外，其餘的訣竅都適當地包含在菩薩的那些道中。十三種種姓，即十三種所依之加行都包含在道智中，因此由其所依而攝。所緣因為必須緣於此，所以包含在境中。所為和功德包含在暫時和究竟的所獲得中。過失在對境修法時必須捨棄，因此由所斷而攝。最後兩種發心和不共的百一十種智識，成佛之特徵等，以及所為的究竟分等都由一切種智所攝，此外還應進行研究和歸納。法身由一切種智所攝，事業是法身之作用。 Therefore, after obtaining the signs of these joining paths, before that, abide in the lineage, generate the entering practice and the seeing path of the path knowledge. After abandoning the conceptual thoughts to be abandoned by seeing on the fifth ground, generate the meditation path of the path knowledge again. Abide in the accumulation practice. After abandoning the conceptual thoughts to be abandoned by meditation as taught on the fifth ground, practice the aspects and characteristics of these two paths, and gradually practice them. Finally, complete the uninterrupted peak, which is mainly the nature of the practice of definite emergence, and generate the mind, lineage, instructions, object, purpose, qualities, and faults, which are commonly combined as appropriate. This is the summary of the stages of path knowledge. In short, the first three of the twenty-two mind generations, such as desire, the first of the ten instructions, the instructions obtained or practiced by the ordinary accumulation path, the first of the four practices, the understanding practice, and the parts of the liberation of all aspects, such as the certainty of the object of path knowledge, are all included in the accumulation path. The joining path of all knowledges, the part of realization of the joining path of entering practice, the part of the first fifteen accumulation practices, the two joining paths of all aspects, and the peak joining paths are all included in the joining path. The seeing path directly shown by path knowledge and base knowledge, the peak seeing path, and the seeing path of all aspects are all included in the seeing path. The meditation path of path knowledge, the meditation path of all aspects, the peak meditation path, the two meditation paths of accumulation practice, the practice of definite emergence, and the uninterrupted peak are all included in the meditation path. The aspects, characteristics, signs, objects to be abandoned, and abandonment of seeing and meditation are all included in these two. Finally, the final practice is included in the four paths because there is no final practice of the four paths. The remaining mind generations, except for the last two, and the remaining instructions are all appropriately included in those paths of the Bodhisattva. The thirteen lineages, that is, the thirteen practices that are relied upon, are all included in path knowledge, and therefore are included by their reliance. The object is included in the object because it must be focused on. The purpose and qualities are included in the temporary and ultimate attainments. The faults must be abandoned when practicing Dharma on the mother, and therefore are included by what is to be abandoned. The last two mind generations and the uncommon one hundred and ten knowledges, the characteristics of becoming a Buddha, and the ultimate part of the purpose are all included by all knowledge, and it should be understood that other things should also be examined and included. The Dharmakaya is included by all knowledge, and the activity is the action of the Dharmakaya.

【English Translation】 Therefore, having obtained the signs of these joining paths, abide in the lineage before that, generate the entering practice and the seeing path of path knowledge. After abandoning the conceptual thoughts to be abandoned by seeing on the fifth ground, generate the meditation path of path knowledge again. Abide in the accumulation practice. After abandoning the conceptual thoughts to be abandoned by meditation as taught on the fifth ground, practice the aspects and characteristics of these two paths, and gradually practice them. Finally, complete the uninterrupted peak, which is mainly the nature of the practice of definite emergence, and generate the mind, lineage, instructions, object, purpose, qualities, and faults, which are commonly combined as appropriate. This is the summary of the stages of path knowledge. In short, the first three of the twenty-two mind generations, such as desire, the first of the ten instructions, the instructions obtained or practiced by the ordinary accumulation path, the first of the four practices, the understanding practice, and the parts of the liberation of all aspects, such as the certainty of the object of path knowledge, are all included in the accumulation path. The joining path of all knowledges, the part of realization of the joining path of entering practice, the part of the first fifteen accumulation practices, the two joining paths of all aspects, and the peak joining paths are all included in the joining path. The seeing path directly shown by path knowledge and base knowledge, the peak seeing path, and the seeing path of all aspects are all included in the seeing path. The meditation path of path knowledge, the meditation path of all aspects, the peak meditation path, the two meditation paths of accumulation practice, the practice of definite emergence, and the uninterrupted peak are all included in the meditation path. The aspects, characteristics, signs, objects to be abandoned, and abandonment of seeing and meditation are all included in these two. Finally, the final practice is included in the four paths because there is no final practice of the four paths. The remaining mind generations, except for the last two, and the remaining instructions are all appropriately included in those paths of the Bodhisattva. The thirteen lineages, that is, the thirteen practices that are relied upon, are all included in path knowledge, and therefore are included by their reliance. The object is included in the object because it must be focused on. The purpose and qualities are included in the temporary and ultimate attainments. The faults must be abandoned when practicing Dharma on the mother, and therefore are included by what is to be abandoned. The last two mind generations and the uncommon one hundred and ten knowledges, the characteristics of becoming a Buddha, and the ultimate part of the purpose are all included by all knowledge, and it should be understood that other things should also be examined and included. The Dharmakaya is included by all knowledge, and the activity is the action of the Dharmakaya.

པོས་བསྡུས་ 1-66 སོ། །བསྡུ་ཚུལ་ལ་གཉེན་པོས་སྤང་བྱ་བསྡུ་བ་སོགས་མང་དུ་ཡོད་པས་ཤེས་དགོས་སོ། །བསྡུ་ ཚུལ་དེ་དག་ཕལ་ཆེར་ཆོས་བཤེས་ཀྱི་དགོངས་པའོ། ། ༈ ཚིག་དོན། གསུམ་པ་ལ། གང་ཟག་གསུམ་གྱི་བཞེད་དོན་སྒྲུབ་པར་བསྟོད། འཕགས་བཞིའི་ཡུམ་དུ་ བསྒྲུབས་པས་ཕྱག་འཚལ་བ་གཉིས་སོ། ། དང་པོ་ལ། རྩ་བ་བཞིན་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཐོབ་པར་མཛད་དོ། །གང་གིས་ན། ཉན་ཐོས་དང་དེར་མ་ཟད་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་སྟེའོ། །བསམ་པ་ཇི་འདྲ་ཅན་ཞེ་ན། རང་ གཅིག་པུ་ཞི་བདེའི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པ་ཅན་ནོ། །རྣམས་ནི་མང་ཚིག་གོ །རྩ་ བར་རང་རྒྱལ་བསྟན་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། རང་རྒྱལ་ཆོས་ཅན། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཞི་ བ་ཚོལ་ཞེས་སོགས་རྐང་བ་དང་པོས་མ་བསྟན་པ་མིན་ཏེ། དེས་ཁྱོད་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཕྱོགས་ སུ་བསླན་ནས་བསྟན་པས་སོ། །སློན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞེ་ན། ཆོས་ཅན། དེར་སློན་པའི་རྒྱུ་ མཚན་ཡོད་དེ། གང་ཟག་ཐེག་དམན་བསམ་པ་རང་དོན་རྟོགས་པ་གཞི་ཤེས་མཚན་ཉིད་པའི་ རིམ་པར་གཅིག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེར་བསླན་པས་སོ། །དེས་ན་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་ གྱི་མངོན་རྟོགས་ཐུན་མོང་མིན་པ་གཞི་ཤེས་ཀྱིས་ཉེར་ཞིར་ཁྲིད་ཅེས་བསྟན་པས་རྩ་བར་རང་ རྒྱལ་ཡང་བསྟན་ནོ། །ཉན་ཐོས་དང་ཁྱད་མེད་དམ་སྙམ་ན། ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་པས་ལྷག་པ་ ཡིན་ཏེ། ཕྱིའི་གཟུང་བ་བདེན་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་བ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་སྟེ་ གཟུང་བ་བདེན་མེད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེས་ལྷག་གོ །རང་རྒྱལ་གྱིས་གཟུང་མེད་རྟོགས་ཚུལ་ ནི། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནི་རེས་འཇིག རེས་འཆགས་པས་དང་། བཅུད་ཀྱི་ཡང་སེམས་ཅན་ གྱི་ལུས་རབ་ཏུ་འཇིག་པས་བདག་མེད་དུ་རྟོགས་སླ་བས་དེར་རྟོགས་ལ་འཛིན་པའི་སེམས་ ནི་འཁོར་བ་རྣམས་སུ་རྒྱུན་བརྟན་པས་དེ་དག་བདག་མེད་ཅེས་དེ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་མི་འཇུག་ གོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །ཐབས་ནི། དམིགས་ཡུལ་གཞི་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་གང་ཟག་དང་ 1-67 གཟུང་བ་བདེན་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འབྲས་བུ་གང་ན། ཉོན་ མོངས་སྤངས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་དང་བཅས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོའང་མེད་ པས་ལས་ཉོན་གྱི་འབྲས་བུའི་མེ་ཞི་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་མྱང་འདས་རྣམ་པ་གཉིས་ ཐོབ་པར་མཛད་པའི་ཡུམ་གང་ཡིན་པ་དང་། གཉིས་པ་ནི། གང་ཟག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ དུས་གདུལ་བྱའི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ་རྣམས། ཐབས་དམིགས་ཡུལ་ ལམ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་མཉམ་བཞག་ཏུ་བདེན་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་པར་དང་ རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ལམ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་དམིགས་རྣམ་སོགས་ལེགས་པར་རྟོགས་པ་གྲོགས་སྙིང་རྗེ་ ཆེན་པོ་དང་བཅས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས། འབྲས་བུ་གདུལ་བྱར་གྱུར་པའི་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་

【現代漢語翻譯】 索。收集的方法有很多，比如用對治法來收集所應斷除之物，所以要知道。這些收集方法大多是法友（chos bshes，精神導師）的意圖。 詞義： 第三，讚頌成就三士夫（gang zag gsum，三種人）的意願。因為被認為是四聖母（'phags bzhi'i yum，四種聖者的母親），所以頂禮兩次。 第一，如根本頌（rtsa ba，根本）一樣有三點。第一點是：使獲得。誰獲得呢？聲聞（nyan thos， слушающий）以及不僅是聲聞，還有獨覺佛（rang sangs rgyas，pratyekabuddha，獨自覺悟者）。什麼樣的想法呢？只想獨自從寂靜的涅槃（mya ngan las 'das pa，nirvana，寂滅）中解脫。『們』是複數。如果根本頌中沒有提到獨覺佛，那麼獨覺佛是有法（chos can，具有某種性質的事物）：在讚頌的『聲聞尋求寂靜』等第一句中並非沒有提到，因為它把你引向聲聞的方面並加以闡述。引向的原因是什麼呢？有法：引向的原因是，小乘（theg dman，hinayana，小乘）行者認為自我利益的證悟是基礎，具有次第統一的特徵，因此被引向那裡。因此，聲聞和獨覺佛的獨特證悟並非共同的基礎，而是被引導至寂滅，這表明根本頌中也提到了獨覺佛。或許會認為聲聞和獨覺佛沒有區別，有法：獨覺佛更勝一籌，因為他們稍微從對外境的執著（gzung ba bden 'dzin，對所取境的真實執著）中解脫出來，即證悟所取境的無實性。因此，獨覺佛更勝一籌。獨覺佛證悟無所取境的方式是：器世間（snod kyi 'jig rten，容器世界）時而壞滅，時而形成；有情（bcud，精華）的身體徹底壞滅，因此更容易證悟無我（bdag med，anatman，非我）。因此，在證悟時，執著的意識在輪迴（'khor ba，samsara，輪迴）中持續不斷，因此這些是無我的，這些的智慧不會進入，這是法友的觀點。方法是：完全瞭解所有目標，無論是人還是對外境真實存在的執著都不存在。結果是什麼呢？即使斷除了煩惱（nyon mongs，klesha，煩惱），仍然伴隨著痛苦的蘊（sdug bsngal gyi phung po，duhkha skandha，苦蘊），或者沒有痛苦的蘊，因此業和煩惱的果報之火熄滅，獲得寂滅的涅槃，即兩種涅槃。 第二，菩薩（byang chub sems dpa'，bodhisattva，覺悟的勇士）在能調伏的眾生輪迴存在期間利益他們。方法是：所有三個目標，即目標（dmigs yul，對像），道路（lam，道路）或佛陀（buddha shri），都在等持（mnyam bzhag，samahita，止）中沒有真實存在的生起，並在后得（rjes thob，prsthalabdha，觀）中完全理解三道的本質，如目標和形象等，以及偉大的慈悲心（snying rje chen po，maha karuna，大悲）的本質。結果是所有成為可調伏者的眾生。

【English Translation】 So. There are many ways of collecting, such as collecting what should be abandoned by means of antidotes, so it is necessary to know. Most of these methods of collecting are the intentions of the Dharma friend (chos bshes, spiritual mentor). Meaning of words: Third, praise to accomplish the wishes of the three types of individuals (gang zag gsum, three types of people). Because it is considered the mother of the four noble ones ('phags bzhi'i yum, mother of the four noble ones), prostration twice. First, like the root verses (rtsa ba, root), there are three points. The first point is: to make attain. Who attains? The Hearers (nyan thos, слушающий) and not only the Hearers, but also the Solitary Buddhas (rang sangs rgyas, pratyekabuddha, solitary realizer). What kind of thought? Only wanting to pass into the peace of nirvana (mya ngan las 'das pa, nirvana, cessation of suffering) alone. 's' is plural. If the Solitary Buddha is not mentioned in the root verses, then the Solitary Buddha is a phenomenon (chos can, something that has a certain quality): it is not that it is not mentioned in the first line of the praise 'Hearers seeking peace', because it leads you to the side of the Hearers and explains it. What is the reason for leading? Phenomenon: The reason for leading is that the Hinayana (theg dman, hinayana, lesser vehicle) practitioner considers the realization of self-interest as the basis, and has a unified characteristic of sequence, so it is led there. Therefore, the unique realization of Hearers and Solitary Buddhas is not a common basis, but is led to quiescence, which shows that the Solitary Buddha is also mentioned in the root verses. Perhaps it will be thought that there is no difference between Hearers and Solitary Buddhas, phenomenon: Solitary Buddhas are superior, because they are slightly liberated from the attachment to external objects (gzung ba bden 'dzin, grasping at the truth of what is apprehended), that is, realizing the unreality of what is apprehended. Therefore, Solitary Buddhas are superior. The way Solitary Buddhas realize the absence of what is apprehended is: the container world (snod kyi 'jig rten, container world) sometimes decays and sometimes forms; the bodies of sentient beings (bcud, essence) completely decay, so it is easier to realize selflessness (bdag med, anatman, no-self). Therefore, at the time of realization, the clinging consciousness is constantly in samsara ('khor ba, samsara, cyclic existence), so these are selfless, and the wisdom of these does not enter, this is the view of the Dharma friend. The method is: to fully understand that all objects, whether person or clinging to the truth of external objects, do not exist. What is the result? Even if afflictions (nyon mongs, klesha, afflictions) are abandoned, they are still accompanied by the aggregates of suffering (sdug bsngal gyi phung po, duhkha skandha, aggregates of suffering), or there are no aggregates of suffering, so the fire of the fruits of karma and afflictions is extinguished, and the nirvana of peace is attained, that is, the two types of nirvana. Second, Bodhisattvas (byang chub sems dpa', bodhisattva, enlightenment warrior) benefit sentient beings as long as the cycle of those to be tamed exists. The method is: all three objects, that is, the object (dmigs yul, object), the path (lam, path) or the Buddha (buddha shri), do not have a real arising in samadhi (mnyam bzhag, samahita, meditative equipoise), and in post-meditation (rjes thob, prsthalabdha, subsequent cognition) fully understand the nature of the three paths, such as object and image, etc., and the nature of great compassion (snying rje chen po, maha karuna, great compassion). The result is all sentient beings who become those to be tamed.

གི་དོན་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་སྒྲུབ་པར་མཛད་པའི་ཡུམ་གང་ཡིན་པ་དང་། གསུམ་པ་ནི། བསྐོར་བར་མཛད་དོ། །ཐབས་གང་ལས་ན། དམིགས་ཡུལ་རྣམ་པ་རྫས་ རིགས་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་བདེན་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་པར་དང་ཇི་སྙེད་པ་མཐའ་དག་ ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་གང་དང་ལྡན་ན་སྟེ་དེས་སོ། །གང་ཟག་གང་གིས་ ན། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྤང་བྱ་ཀུན་ཡང་དག་པར་བསྡམས་པའི་སྐུའམ་རང་བཞིན་ཅན། དབང་ཕྱུག་(གསེར་དངོས་)ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྣལ་འབྱོར་ཆེས་(གསེར་དངོས་)ལྷག་པས་ཉན་ (གསེར་)རང་བྱང་(དོན་དངོས་)སེམས་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཅན་(གསེར་)གྱི་དབང་ཕྱུག་(གསེར་དངོས་)གོ ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་(གསེར་)སོགས་ཀྱིས་ཆེ་བའི་(གསེར་)ཡོན་ཏན་གྱིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་ཡིན་པས་གཙོ་བོ་སྟེ་དེས་སོ། །འབྲས་བུ་གང་ན། ཆགས་ སྡང་གཏི་མུག་གསུམ་ཆ་མཉམ་སྟེ། རྩ་བ་བཞི་རེ་རེ་ལ་ཉི་ཁྲི་ཅིག་སྟོང་སྟེ། བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ ལ་སྤྱོད་པའི་གཉེན་པོར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ འཁོར་གྱི་སྒྲ་དོན་ནི། གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་འཕོ་བར་སྣང་བས་སམ། ཙཀྲ་ཚོགས་ལ་འཇུག་ 1-68 པས་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་སོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །རྒྱལ་བོའི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་ཡུལ་ཁམས་ སམ་གླིང་གཞན་དུ་འཕོ། མ་རྒྱལ་བ་ལས་རྒྱལ་བར་བྱེད། ལ་བ་རྣལ་དུ་འགོད་པར་བྱེད། ས་ མཐོ་བར་འཕར་དམའ་བར་འབབ་པ་བཞིན་དུ་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་(ཆོས་བཤེས་)ལ་འཕོ། ས་གོང་ མ་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་སྒྲིབ་པ་ལས་རྒྱལ་ནས་ཐོབ་པར་བྱེད། སྒྲིབ་པ་སྤངས་ནས་ཐོབ་པ་རྣམས་ ལ་བདེ་བར་གནས། ཁམས་གོང་མའི་ཉོན་མོངས་སེལ། དམའ་བ་འདོད་པའི་ཡང་ཉོན་ མོངས་སེལ་བས་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་དེ་ཉིད་ལ་འཁོར་ལོ་ཞེས་དཔེའི་མིང་ངོ་། །(བློ་གྲོས་ མི་ཟད་པའི་མདོ་འགྲེལ་དུ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ཡང་། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ལེགས་པར་བཤད་པ་ལ་བྱ་ སྟེ། འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཆོས་དེ་ཡང་འཁོར་ལོ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འཁོར་ལོ་ནི་ལྟེ་བ་དང་ རྩིབས་དང་མུ་ཁྱུད་བཞིན་དུ་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ལས། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་གསུམ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོར་གཏོགས་ཏེ་ལྟེ་བ་དང་འདྲའོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་རྟོག་པ་དྲན་པ་རྩོལ་ བ་བཞི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོར་གཏོགས་ཏེ་རྩིབས་དང་འདྲའོ། །ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱེད་ པས་མུ་ཁྱུད་དང་འདྲའོ། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ན་ཇི་ལྟར་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་དེས་ཕྱོགས་མ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ནི་རྒྱལ་བར་བྱེད། རྒྱལ་ བ་རྣམས་སུ་གནས་འཆའ་བ་དེ་བཞིན་དུ། འཕགས་ལམ་ག

【現代漢語翻譯】 什麼是能夠成辦顯增決定勝義之義的佛母？ 第三，是『轉』。通過什麼方法轉呢？通過具備遍知智慧的佛母，她能通達所有目標、現象和事物，了知一切現象皆無真實生起。 由誰來轉呢？由圓滿正等覺佛陀，他具有完全調伏一切應斷之身的自性。瑜伽士的自在勝過大自在天等。聽聞者（གསེར་，gold），自生（དོན་དངོས་，reality）之心是瑜伽士（གསེར་，gold）的自在（གསེར་དངོས་，gold object）。 以遍知智慧（གསེར་，gold）等殊勝（གསེར་，gold）功德，諸佛是他們的頂髻寶珠，故為主要。 結果是什麼呢？是平等對待貪、嗔、癡三毒。每個根本煩惱有兩萬一千種，總共有八萬四千種對治法門，即一切佛法。 此外，『法輪』一詞的含義是：或者因為它顯現為轉移到所化眾生的相續中，或者因為『chakra』（梵文，cakra，輪子）進入集合，所以被稱為『法之集合』或『佛法教誨』。 如同輪王之寶輪轉移到其他國土或洲，征服未征服之地，安立已征服之地，升高地勢，降低地勢一樣，佛法也轉移到所化眾生的相續中，使未證悟者從煩惱中解脫並證悟，使已斷除煩惱者安住于安樂，消除上界的煩惱，也消除地獄欲界的煩惱，因此，經論和證悟之法本身就被稱為『法輪』，這是一種比喻性的稱謂。 （《不退轉法輪經》的註釋中說：『轉法輪』是指對八正道的圓滿闡述。之所以稱八正道之法為『法輪』，是因為它與輪子相似。如同輪子有輪轂、輪輻和輪輞一樣，八正道也有其組成部分。正語、正業和正命屬於戒蘊，如同輪轂。正見、正思、正念和正精進屬於慧蘊，如同輪輻。正定能平息一切戲論，如同輪輞。』 從另一個角度來看，正如寶輪能征服未被征服的地域，並使已征服的地域安穩一樣，八正道也能...

【English Translation】 What is the mother that accomplishes the meaning of manifest increase and definite goodness? Thirdly, it is 'turning'. Through what method? Through the all-knowing wisdom of the mother, who comprehends all objects, phenomena, and things, and knows that all phenomena have no true arising. By whom is it turned? By the Fully Enlightened Buddha, who has the nature of completely subduing all that should be abandoned. The yogi's (གསེར་, gold) freedom surpasses even that of the Great自在天 (great powerful god). The mind of hearing (གསེར་, gold), self-arising (དོན་དངོས་, reality) is the freedom (གསེར་དངོས་, gold object) of the yogi (གསེར་, gold). With the great (གསེར་, gold) qualities of all-knowing wisdom (གསེར་, gold), etc., the Buddhas are the jewels on their crowns, therefore they are the chief. What is the result? It is the equal treatment of the three poisons of attachment, hatred, and ignorance. Each root affliction has twenty-one thousand remedies, totaling eighty-four thousand Dharma teachings. Furthermore, the meaning of the term 'Dharma wheel' is: either because it appears to transfer to the continuum of those to be tamed, or because 'chakra' (Sanskrit, cakra, wheel) enters the assembly, it is called 'assembly of Dharma' or 'Dharma teaching'. Just as the precious wheel of a wheel-turning king transfers to other lands or continents, conquering the unconquered, establishing the conquered, raising high ground, and lowering low ground, so too does the Dharma transfer to the continuum of those to be tamed, liberating the un-enlightened from afflictions and leading them to enlightenment, enabling those who have abandoned afflictions to abide in bliss, eliminating the afflictions of the upper realms, and also eliminating the afflictions of the lower desire realm. Therefore, the scriptures and the realization of Dharma itself are called 'Dharma wheel,' which is a metaphorical term. (In the commentary on the 《Inexhaustible Intelligence Sutra》: 'Turning the Dharma wheel' refers to the complete explanation of the Noble Eightfold Path. The Dharma of the Noble Path is called 'Dharma wheel' because it is similar to a wheel. Just as a wheel has a hub, spokes, and rim, the Noble Eightfold Path also has its components. Right speech, right action, and right livelihood belong to the aggregate of discipline, like the hub. Right view, right thought, right mindfulness, and right effort belong to the aggregate of wisdom, like the spokes. Right concentration pacifies all elaborations, like the rim.') From another perspective, just as the precious wheel conquers the unconquered regions and stabilizes the conquered regions, the Noble Eightfold Path also...

ྱི་ཆོས་འདི་ཡང་ས་གོང་མ་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ནི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྒྱལ་ནས་ ཐོབ་པར་བྱེད། སྒྲིབ་པ་སྤངས་ནས་ཐོབ་པ་རྣམས་ལ་ནི་གནས་སོ། །རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ན་འཁོར་ལོ་དེ་གྱེན་དུ་འགྲོ་ཞིང་། བླ་འོག་ཏུ་ དགྲ་སེལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་ལམ་བརྒྱད་འདི་ཡང་ཤེས་རབ་མྱུར་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་བླ་ལ་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་ མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སེལ། འོག་ཏུ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་སེལ་བས་འཁོར་ལོ་དང་འདྲའོ་ཞེས་སོ། །) མ་ལུས་པ་ནི་ཆོས་ཕུང་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ངོ་། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རེ་རེའི་ཚད་ནི། ཀུན་བཏུས་ འགྲེལ་པར་རྒྱལ་བོའི་སྲས་དང་ཆོས་བཤེས་ནི། ཤླཽ་ཀ་སྟོང་ཉིད་དེ། ཚིགས་བཅད་རེ་ལ་ ཚེག་བར་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་རེའོ། །འདིར་རྩ་གསུམ་ཞེས་པ་མ་དག་གོ །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཆོས་ ཀྱི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཚིག་བཅད་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱད་དང་འབུམ་ཕྲག་བཞི་བཅུར་འགྱུར་རོ་ 1-69 འདི་ནི་རེ་ཞིག་ཐུན་མོང་གི་གྲངས་སོ་ཞེས་སོ། །མཛོད་འགྲེལ་དུ། རེ་རེ་ལ་ཤླཽ་ཀ་དྲུག་སྟོང་ དུ་བཤད་དེ། ཤཱ་རིའི་བུས་མཛད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་ཚད་མཉམ་ཞེས་ སོ། །མངོན་པ་པ་ཁ་ཅིག་ཕུང་པོ་སོགས་ཆོས་ཅན་རེ་རེ་སྟོན་པ་ལས་བརྩམས་པའི་གཏམ་ གྱི་ཚོགས་རྫོགས་པ་རེ་ལ་འདོད་དེ། དེའི་ལྟར་ནའང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚད་འདི་ཙམ་བཞག་རྒྱུ་ མེད་དོ། །མཛོད་དུ། ཁ་ཅིག་བསྟན་བཅོས་ཚད་ཅེས་ཟེར། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་གཏམ་རེ་ཡིན། ། སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ནི། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མཐུན་པར་གསུངས། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ བཤེས་ཀྱིས། ཐེག་ཆེན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ལྷའི་དབང་བའི་གླང་ཆེན་རབ་བརྟན་(འདིའི་ལུས་ ཀྱི་མཐའ་བསྐོར་དུ་དཔག་ཚད་བདུན་ཡོད་པར་བཤད་)གྱིས་ཁུར་བར་འོས་པའི་སྣག་ཚས་ཆོས་ཕུང་གཅིག་ བྲི་བར་ནུས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་དྲིན་ལན་བསབ་པར་ལྷས་བྱིན་གྱིས་སྤོས་ (མདོར་ཡོད་)ཀྱི་གླང་བོ་ཆེ་ལྔ་སྟོང་གིས་ཁུར་བར་བྱ་བའི་གླེགས་བམ་རྣམས་ཁ་ཏོན་དུ་བརྗོད་ པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའང་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཕུང་དེ་སྙེད་ཡོད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ དེང་སང་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་མི་སྣང་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་ན་སྤྱོད་ ཅིང་། གཞན་ཡང་ཕལ་ཆེར་ཀླུ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ན་སྤྱོད་དེ། སློབ་སྤྲིང་ལས། བསྟན་པ་རིན་ ཆེན་མཆོག་ལྟར་བཟང་ལ་འཕན་མེད་པ། །རྣམ་པར་དག་ཚུལ་གང་ཡིན་ཀླུ་མགོའི་གདེངས་ ཀ་ཅན། །ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཙུག་གི་རྒྱན་བཞིན་གུས་མནོས་ནས། །ས་ཡི་གཏིང་ན་གནས་ པའི་རབ་རིབ་སེལ་བར་མཛད། །ཅེས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་དག་ཀྱང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་ བཞག་སྟེ། མདོ་དབྱངས་ལུང་ཚིགས་ཆེད་བརྗོད་ཀྱི་སྡེ་ལྔ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་སྡེར་འདུ། གླེང་ རྟོགས་དེ་སྐྱེས་བཞི་གཉིས་ཀའ

【現代漢語翻譯】 此外，此法能使尚未證得高位者，克服障礙而證得；使已斷除障礙而證得者，安住於此。從三個方面來說，法輪是向上執行的，如同上下消滅敵人一般，這八正道也具有智慧迅猛的自性，向上能消除色界和無色界的煩惱，向下能消除欲界的煩惱，因此與法輪相似。 全部的法蘊共有八萬四千個。每個法蘊的量：在《俱舍論》的註釋中，國王的兒子和法友說，一千個頌（Śloka），每句偈頌有三十二個音節。這裡說三個根本是不對的。這樣算來，所有的法蘊共有八十四俱胝的偈頌，這只是共同的數目。在《俱舍論》的註釋中說，每個法蘊有六千個頌，與舍利子（Śāriputra）所著的論典《法蘊》的量相等。有些論師認為，每個法蘊等同於從指示法等事物開始的完整言論集合，如果按照這種觀點，就無法確定所有法蘊的量了。《俱舍論》中說：『有些人說論典的量，法蘊等同於一個言論，是行為的對治，法蘊是相應的。』法友說：『如果從大乘的角度來說，天界的象王拉布達（Rābhrtān，據說此象身軀周圍有七逾繕那）能夠用墨水寫完一個法蘊。』如果這樣，爲了報答恩情，天神加持的五千頭香象（《經部》中有記載）所馱的經卷，也應該能夠背誦了。 如果法蘊有這麼多，為什麼現在在贍部洲見不到呢？有些人認為它們在其他的世界中流傳，而大部分則在龍族（Nāga）的住所中流傳。《學徒之書》中說：『教法珍貴如寶，殊勝而無與倫比，清凈的方式是龍王的頂飾。大人物們像頭頂的裝飾一樣恭敬地接受它，並消除大地深處的黑暗。』這些法蘊也被歸納為三藏：五部——經、律、論、聲聞的經藏；論述和證悟既屬於聲聞也屬於菩薩。

【English Translation】 Moreover, this Dharma enables those who have not attained higher states to overcome obstacles and attain them; it allows those who have attained by abandoning obstacles to abide in them. In three ways, the Dharma wheel moves upward, just as it eliminates enemies above and below. This Noble Eightfold Path also has the nature of swift wisdom, eliminating the afflictions of the form and formless realms above, and eliminating the afflictions of the desire realm below, thus resembling the Dharma wheel. The entire collection of Dharma aggregates amounts to eighty-four thousand. The measure of each Dharma aggregate: In the commentary on the Abhidharmakośa, the king's son and Dharma friend say that one thousand Ślokas, with each verse containing thirty-two syllables. Here, saying three roots is incorrect. In this way, all the Dharma aggregates amount to eighty-four crore verses, which is just a common number. In the commentary on the Abhidharmakośa, it is said that each Dharma aggregate has six thousand Ślokas, equal in measure to the treatise Dharma Aggregate composed by Śāriputra. Some Abhidharma masters believe that each Dharma aggregate is equivalent to a complete collection of speech that begins with indicating Dharma and other things. According to this view, it is impossible to determine the measure of all Dharma aggregates. The Abhidharmakośa says: 'Some say the measure of the treatise, the Dharma aggregate is equivalent to a speech, is the antidote to behavior, and the Dharma aggregate is corresponding.' The Dharma friend says: 'If viewed from the perspective of the Mahāyāna, the heavenly elephant king Rābhrtān (said to have a circumference of seven yojanas around its body) could write one Dharma aggregate with ink.' If so, in order to repay the kindness, the scriptures carried by five thousand incense elephants blessed by the gods (recorded in the Sutra Pitaka) should also be able to be recited. If there are so many Dharma aggregates, why are they not seen in Jambudvipa today? Some believe that they circulate in other worlds, while most circulate in the abodes of the Nāgas. The Book of the Apprentice says: 'The Dharma is as precious as a jewel, excellent and unparalleled, the pure way is the crest jewel of the Nāga king. Great beings respectfully accept it as an ornament on their heads, and eliminate the darkness in the depths of the earth.' These Dharma aggregates are also classified into three baskets: the five sections—Sutra, Vinaya, Abhidharma, the Sutra Pitaka of the Śrāvakas; the discussions and realizations belong to both Śrāvakas and Bodhisattvas.

ི་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་དུ་(བམ་པོ་བཞི་བཅུ་པར་བཤད།)འདུ། ཤིན་སྨད་ གཉིས་བྱང་སེའི་མདོ་སྡེར་འདུ། གཏན་ཕབ་གཉིས་ཀའི་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དུ་བསྡུས་སོ་ཞེས་ སོགས་དང་། ཡུམ་འབུམ་ལྡན་མ་སོགས་བྱང་སེའི་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་སྣོད་དུ་བསྡུས་ཞེས་སོ། 1-70 ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་མཐོང་ལམ་ཁོ་ན་ཆོས་འཁོར་ དུ་འདོད་དེ། རྒྱུ་མཚན་འཕྲོས་དང་བཅས་པ་མཛོད་ལས་ཤེས་དགོས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། སྤྱིར་ཚོགས་སྦྱོར་ནས་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་བར་རོ། །ཞེས་ཏེ་མི་སློབ་ལམ་ཆོས་འཁོར་དུ་མ་ བཤད་སྣང་སྟེ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྐོར་བ་ནི། དང་པོ་དྲང་སྲོང་ལྷུང་བ་ རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་སུ་ཀོའུ་དི་ལ་སོགས་པ་ལ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་ཏེ་འདི་ནི་ དམན་པའི་ཆོས་འཁོར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བོའི་ཁབ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་སྙིང་པོ་དང་མངོན་ པར་རྟོགས་པའི་དོན་སྟོན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་འཁོར། དེའི་འོག་ཏུ་རི་མ་ལ་ཡ་ལ་ སོགས་པར་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་མཚན་ཉིད་གསུམ་ཕྱེ་བའི་དོན་དམ་རྣམ་ངེས་ཀྱི་ཆོས་འཁོར་ རོ། །(ཆོས་བཤེས་ཀྱི་ཕྱོགས་སྔར།)དེ་ལ་ཆོས་བཤེས་ནི། དེ་མི་རིགས་ཏེ་ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་རིམ་གྱིས་ ཆོས་བསྟན་པ་མེད་དེ་ཞེས་ལུང་དྲངས་ཤིང་། ཆོས་འཁོར་མ་ལུས་པ་སྐད་ཅིག་ཁོ་ན་ལ་བསྐོར་ ཡང་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་དུས་རིང་ཐུང་དང་གསུང་ཐ་དད་ཐོས་པར་ཟད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཀུན་ཤེས་ཀོའུ་དི་སོགས་ལ་གསུངས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་འཁོར་དེ་ཆོས་འཁོར་དང་པོ་ མིན་ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཧ་ཅང་སྙོན་འདིངས་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་དགོངས་འགྲེལ་ ལས། དེ་དང་པོར་བཤད་ཅིང་དེའི་འགྲེལ་པ་རྣམས་དང་བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་སོགས་ ལས་ཀྱང་དང་པོར་བཤད་དོ། །འཁོར་ལོ་གསུམ་རིམ་ཅན་མིན་པར་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཁོ་ན་ ལ་བསྐོར་ཞེས་པའང་མི་འཐད་དེ་མདོ་དེ་ལས་རིམ་ཅན་དུ་བསྐོར་བར་གསུངས་ཤིང་། སྐད་ ཅིག་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་བསྐོར་ན་དགུང་ལོ་སོ་དྲུག་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ནས་བརྒྱད་ཅུའི་བར་ཅི་ ཞིག་མཛད། ཡང་འཁོར་ལོ་བར་བ་དྲང་དོན། ཐ་མ་ངེས་དོན་དུ་སྨྲ་བ་ནི་རྣམ་པར་འཁྲུག་ཞེས་ གསུངས་པའང་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱོན་འཛིན་པ་སྟེ། མདོ་དགོངས་འགྲེལ་དུ། དངོས་སུ་རྒྱས་ པར་དེ་སྐད་བཤད་པས་སོ། །དེས་ན་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་གཉིས་རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་ཉིད་ 1-71 འོད་གསལ་སྟོན་པར་འདྲ་ཡང་ཐ་མ་གསལ། བར་བ་ཅུང་མི་གསལ་ཞིང་བར་བར་ཐམས་ ཅད་མེད་ཐམས་ཆད་ཡོད་ཅེས་དང་ཐམས་ཅད་དགེ། ཐམས་ཅད་མི་དགེ། ཐམས་ཅད་ལུང་ མ་བསྟན་ཞེས་སོགས་དགོངས་པ་ཅན་མང་བས་དྲང་དོན་དུ་གསུངས་ཤིང་། ཐ་མར་ཡོད་མེད་ སོགས་ལེགས་པར་ཕྱེ་ནས་བསྟན་པས་ངེས་དོན་དུ་གསུངས་པ་སྟེ་རྒྱས་པར་ཤེས་དགོས་

【現代漢語翻譯】 在律藏中（四十卷本中有記載）。《勝鬘經》和《楞伽經》屬於大乘經藏。《確定》和《俱舍論》都收錄于論藏中等等。而《十萬般若經》等則收錄于大乘甚深經藏中。 分別說部則認為，『見法之輪』僅僅是指見道。至於原因等詳細內容，需要參考《俱舍論》。法友（Dharmamitra）認為，從資糧道到無間道都屬於（轉法輪），似乎沒有將無學道視為轉法輪，這需要進一步研究。關於『一切種類之轉法輪』：最初，佛陀在鹿野苑為憍陳如等人宣講了四諦法輪，這被認為是小乘法輪。之後，在王舍城的鷲峰山，宣講了闡釋心要和現觀之義的無相法輪。再之後，在喜馬拉雅山等地，宣講了論藏，即區分三種自性的真實義決定法輪。（以上是法友的觀點）。對此，法友引用經文說：『並非佛陀逐漸說法』，並說：『雖然所有法輪可以在一瞬間轉動，但由於所化眾生的根器不同，聽到的時間長短和說法也不同。』他認為，為憍陳如等人宣講的四諦法輪並非最初的法輪等等，這種說法非常荒謬。因為在《解深密經》中，明確地說那是最初的法輪，而且在《解深密經》的註釋以及《八千頌般若經大疏》等中，也都說是最初的法輪。認為三個法輪不是依次轉動，而是在一瞬間轉動，這種說法也不合理，因為如果是那樣，那麼佛陀從三十六歲成佛到八十歲之間做了什麼？還有，認為中間的法輪是不了義，最後的法輪是了義的說法也是錯誤的，這是在誹謗佛陀。因為在《解深密經》中，明確地這樣宣說了。因此，最後的兩個法輪雖然都宣講了自性離戲的空性光明，但最後的法輪更加清晰。中間的法輪不太清晰，並且中間法輪認為一切皆無，一切皆有，一切皆善，一切皆不善，一切皆無記等等，有很多需要解釋的地方，所以是不了義。而在最後的法輪中，對有無等進行了清晰的區分，所以是了義，這些都需要詳細瞭解。

【English Translation】 It is included in the Vinaya Pitaka (explained in forty volumes). The Śrīmālādevī Siṃhanāda Sūtra and the Laṅkāvatāra Sūtra are included in the Mahāyāna Sutra Pitaka. The Gtan phab and both Abhidharma are collected in the Abhidharma Pitaka, and so on. The Śatasāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra and others are collected in the very extensive Mahāyāna Pitaka. The Vaibhāṣikas believe that 'the wheel of Dharma of the path of seeing' refers only to the path of seeing. The reasons and other details should be understood from the Kośa. Dharmamitra believes that it is from the accumulation to the uninterrupted path. It seems that the path of no more learning is not explained as the wheel of Dharma, which should be examined. Regarding 'turning in all aspects': First, the Buddha turned the wheel of Dharma of the four truths for Kauṇḍinya and others in the Deer Park of Ṛṣipatana, which is considered the inferior wheel of Dharma. Then, at Vulture Peak in Rājagṛha, the wheel of Dharma without characteristics, which shows the meaning of essence and realization. After that, in the Himalayas and other places, the wheel of Dharma of definitive interpretation, which distinguishes the three characteristics of the Abhidharma Pitaka. (This is Dharmamitra's position.) Dharmamitra quoted the scripture saying, 'The Tathāgata did not teach the Dharma gradually,' and said, 'Although all the wheels of Dharma can be turned in a single moment, due to the different capacities of the disciples, the time and teachings heard are different.' He said that the wheel of Dharma of the four truths taught to Kaundinya and others is not the first wheel of Dharma, etc., which is very absurd. Because in the Saṃdhinirmocana Sūtra, it is clearly said that it was the first wheel of Dharma, and in the commentaries on the Saṃdhinirmocana Sūtra and the Mahāprajñāpāramitopadeśa etc., it is also said that it was the first wheel of Dharma. It is not reasonable to say that the three wheels are not turned in sequence, but are turned in a single moment, because if that were the case, what did the Buddha do from the age of thirty-six when he attained enlightenment to the age of eighty? Also, it is wrong to say that the intermediate wheel is provisional and the final wheel is definitive, because this is criticizing the Buddha. Because in the Saṃdhinirmocana Sūtra, it is clearly stated as such. Therefore, although the last two wheels of Dharma similarly teach the emptiness and luminosity of self-nature free from elaboration, the last wheel is clearer. The intermediate wheel is not very clear, and the intermediate wheel says that everything is non-existent, everything is existent, everything is virtuous, everything is non-virtuous, everything is neutral, etc., so it is taught as provisional. In the final wheel, existence and non-existence etc. are clearly distinguished and taught, so it is taught as definitive, which needs to be understood in detail.

ཤིང་ སྐབས་འགྲིག་ན་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་རྩོམ་པར་སྤྲོ་བ་ཡོད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་འཁོར་ཉན་ཐོས་དང་སོགས་པ་རང་རྒྱལ་བྱང་སེམས་ དང་བཅས་པས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡུམ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཁ་ཅིག་དེ་མི་འཐད་དེ་རང་རྒྱལ་སངས་རྒྱས་དང་དེའི་ཉན་ཐོས་མེད་པ་ན་འབྱུང་བས་སྙམ་ ན། སྐྱོན་མེད་དེ། རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་ལ་བསམ་ན་བསྐོར་ཞེས་པ་ད་ལྟ་སངས་རྒྱས་དང་ ལྷན་གཅིག་ཉིད་དུ་གནས་མི་དགོས་ཀྱི་སྤྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཁོར་ཡིན་པས་སོ། །རྒྱལ་བོའི་ འཁོར་བཞིན། སློབ་པ་ལ་བསམ་ན་སངས་རྒྱས་དང་ལྷན་གཅིག་གནས་པ་ཉིད་དོ། ། ༈ མཚམས་སྤྱར་བ། བཞི་པ་ནི། རྗེ་བཙུན་གྱིས་ཐོག་མར་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་ཡུམ་ལ་ཕྱག་ འཚལ་བས་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པར་དམ་བཅས་(ཨཱརྱ)སོ། །དེ་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། དགོས་པ་ཡོད་པར་དགོས་འབྲེལ་གྱི་ངག་གིས་སྟོན་ནོ། །དགོས་ལྡན་གྱི་བསྟན་བཅོས་གང་ཞེ་ ན། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། ཞེས་སོགས་ལུས་དང་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་ཀྱིས་སྟོན་ནོ། ། ༈ བརྒལ་ལན། ལྔ་པ་ལ་བརྒལ་ལན་གཉིས་ལས། ༈ དང་པོ། དང་པོ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་ བ་དང་བསྟོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་(ཨཱརྱ་དོན་)རྩོམ་ན་ ཅི་ཞིག་བརྗོད་བྱར་བྱས་ནས་རྩོམ། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་དོན་དུ་གཞི་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་ པོ་ཙམ་མམ། སྤང་བྱ་སྤང་བའི་(འགྲེལ་ཆེན་དོན་)ཕྱིར་གཉེན་པོ་མ་ལུས་བ་ཙམ་མམ། ཤེས་བྱ་ མ་ལུས་པ་ཤེས་(འགྲེལ་ཆེན་)པའི་ཕྱིར་དུ་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་ཙམ་སྟེ་དེ་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་རེ་ 1-72 རེ་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་པར་མཛད་གྲང་ན། ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ ཆོས་ཅན། དུས་ཕྱིས་བྱམས་པས་ཁྱོད་རྩོམ་པ་ལ་(གསེར་དོན་)འབད་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་པར་ ཐལ། གཞི་ཙམ་སྟོན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། དེ་ལྟ་ན་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དང་(གསེར་)ཟློས་ པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་འདི་ལས་ནི་མཚན་ ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཏེ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ལས་མི་སྨོས་པའི་གཞི་གང་ཡིན་པ་དེ་འབྱུང་བ་ནི་ མེད་དོ། །ཡང་ན་ཤེར་ཕྱིན་ནི་མདོ་(འགྲེལ་ཆེན་དོན་)ལ་སྦྱར་རོ། །ཨཱརྱས་མདོ་སྡེ་འདི་ལས་ཞེས་ སོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། གཞུང་གང་ལས་ས་སོགས་དངོས་པོ་རྣམས་སྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་ མཚན་ཉིད་དུ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་སྟོན་པས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་སོ། །གཞུང་ གང་ལས་དོན་དམ་པར་མཚན་ཉིད་མེད་པར་སྟོན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་མཚན་ཉིད་སྟོན་ ཀྱང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་མིན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ནི་དོན་དམ་པར་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ ཅན་མིན་པས་སོ་ཞེས་སོ། །གཉ

【現代漢語翻譯】 樹 如果時機合適，我很樂意撰寫區分內外宗義的文章。 第二，主要向佛陀及其聲聞眾，以及自生佛和菩薩等圍繞的眷屬頂禮，因為他們成就了般若波羅蜜多。有些人可能不贊同，認為自生佛沒有佛陀及其聲聞眾。但這是沒有問題的，如果考慮到自生阿羅漢，『圍繞』並不一定意味著現在與佛陀同在，而是廣義上屬於佛陀的眷屬。如同國王的眷屬。如果考慮到學道者，那麼就必須與佛陀同在。 第四，至尊者（彌勒菩薩）最初以通達三智的功德來頂禮般若波羅蜜多，從而立誓撰寫論著（梵文：Ārya）。如果有人問這是否有必要，回答是必要的，因為需要用關聯的語言來闡明。如果有人問什麼是必要的論著，回答是《般若波羅蜜多經》，並通過詳細解釋正文和分支來闡明。 第五部分包含兩個辯論和回答。 第一，如果按照先前所述的方式，在頂禮和讚頌之後，撰寫《現觀莊嚴論》（梵文：Ārya don），那麼應該以什麼作為主題來撰寫？僅僅是爲了區分法義而闡述內外事物的基礎嗎？僅僅是爲了斷除應斷之物而闡述所有對治法嗎（《釋論》的意義）？僅僅是爲了了知一切所知而闡述一切相嗎（《釋論》）？如果將其中任何一個作為主題來概括，那麼，如果按照第一種情況，那麼《現觀莊嚴論》的法，後來慈氏菩薩撰寫您是徒勞的，因為僅僅闡述了基礎。這是有普遍性的，因為如果是那樣，就會犯與阿毗達磨藏（《金》）重複的過失，因為《現觀莊嚴論》這部般若波羅蜜多經，是一部定義性的論著，其中不會出現阿毗達磨藏中沒有提到的基礎。或者，可以將般若波羅蜜多經與經部（《釋論》的意義）聯繫起來。聖者說：『從這部經中』等等。法友說：『從哪部論典中，土地等事物以堅硬等性質真實存在而作為定義性的論著？』從哪部論典中，真實不存在性質，僅僅在名言上顯示性質，也不是定義性的論著，因為名言不是真實存在的性質。' 第二

【English Translation】 Tree If the time is right, I would be happy to write an article distinguishing between internal and external tenets. Secondly, I prostrate to the mother (Prajnaparamita) who mainly accomplishes the Buddha and his Shravaka assembly, as well as the Pratyekabuddhas and Bodhisattvas, etc., who are surrounded by them. Some may disagree, thinking that Pratyekabuddhas do not have Buddhas and their Shravakas. But there is no problem with that, because if we consider Pratyekarahants, 'surrounded' does not necessarily mean being with the Buddha now, but generally belonging to the Buddha's retinue. Like the king's retinue. If we consider those in training, then they must be with the Buddha. Fourth, the venerable one (Maitreya Bodhisattva) initially prostrates to the Prajnaparamita through the qualities of knowing the three wisdoms, thereby vowing to compose a treatise (Sanskrit: Ārya). If someone asks if this is necessary, the answer is yes, because it is necessary to explain with related language. If someone asks what is the necessary treatise, the answer is the Prajnaparamita Sutra, and it is explained by elaborating on the body and branches. The fifth part contains two debates and answers. First, if, according to the previously described method, after prostrating and praising, one composes the Manifest Realization Ornament (Sanskrit: Ārya don), then what should be used as the subject to compose? Is it merely the basis of explaining internal and external things in order to distinguish the Dharma? Is it merely explaining all the antidotes in order to abandon what should be abandoned (meaning of the Commentary)? Is it merely explaining all aspects in order to know all that is knowable (Commentary)? If any one of these is summarized as the subject, then, if according to the first case, the Dharma of the Manifest Realization Ornament, later Maitreya wrote you in vain, because it merely explains the basis. This is universal, because if that were the case, it would be a fault of repetition with the Abhidhamma Pitaka (Gold), because this Prajnaparamita Sutra, the Manifest Realization Ornament, is a definitive treatise in which there will be no basis that is not mentioned in the Abhidhamma Pitaka. Or, the Prajnaparamita can be linked to the Sutra (meaning of the Commentary). The noble one said: 'From this Sutra' etc. Dharma Friend said: 'From which treatise do things like earth show the nature of being solid, etc., as truly existing as a definitive treatise?' From which treatise does it show that there is no nature in reality, and only shows nature conventionally, it is not a definitive treatise, because convention is not a nature that exists in reality. Second

ིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་། རྒྱན་ཆོས་ཅན། སྤང་བྱ་ཀུན་ནས་ཉོན་ མོངས་པའི་དངོས་པོ་རང་གི་བརྗོད་བྱར་མ་བསྡུས་པར་ཐལ། རྣམ་པར་བྱང་བ་ནི་མྱང་འདས་ ཏེ་དེའི་རྒྱུ་ལམ་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་ཙམ་ཁོ་ན་རང་གི་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་གསུམ་པོ་འདི་སྤང་བྱ་གང་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་ཁོང་དུ་ ཆུད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདོད་ན། ཡང་འཕགས་བཞིའི་(གསེར་དོན་)མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དུ་རྩོམ་ པ་དོན་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །གསུམ་པ་ལྟར་ན་ཡང་། རྣམ་པ་གཞི་ལས་(འགྲེལ་ཆེན་དངོས་)ཐ་མི་ དད་དམ་ཐ་དད་པ་གཅིག་བསྡུས། (འགྲེལ་ཆེན།)དང་པོ་ལྟར་ན་གཞི་བསྡུས་པ་ལ་བཀོད་པའི་ སྐྱོན་ཡོད་(འགྲེལ་ཆེན་དངོས།)དོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། རྒྱན་ཆོས་ཅན། མཐོ་རིས་དང་ཐར་བ་དོན་ གཉེར་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་དོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བཤད་པར་ཐལ། རྣམ་པ་གཞི་དང་འབྲེལ་ བ་མེད་པ་རྟོག་པས་(གསེར་དངོས་)སྤྲུལ་བ་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་ 1-73 སོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། དེ་བསྒོམ་པ་(གསེར་)གོམས་ཀྱང་གཞིའི་དོན་གང་ཡང་(གསེར་)རྟོག་ པའམ་(གསེར་འགྲེལ་ཆེན་འགྱུར་རྙིང་)ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁྱོད་བརྩམས་པ་དོན་ནམ་ དགོས་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་གཞན་བློ་དམན་པ་དག་སེམས་སམ་དོགས་པར་ འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་སྟེ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྣང་བ་དང་རྣམ་འགྲེལ་དུ་ཡང་འདི་དང་འདྲ་བར་ སྣང་ཞིང་། འགྲེལ་ཆེན་དུ་ནི་མཛད་གྲང་ན་ཡན་གྱི་དོན་ཕྱོགས་སྔར་བྱས་ནས། ཕྱོགས་དང་ པོ་ལྟར་ན་མན་རིལ་བོ་རང་གཞུང་དུ་མཛད་དོ། ། ༈ གཉིས་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། གསུམ་ཅར་བསྡུས་ཚུལ་མདོར་བསྟན་པ། དེ་ཉིད་ལུང་གིས་རྒྱས་ པར་སྒྲུབ། སྒྲུབས་པ་དེ་ཡི་མཇུག་བསྡུད་བསྟན་པའོ། ། ༈ གསུམ་ཅར་བསྡུས་ཚུལ་མདོར་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། བསྟན་བཅོས་འདི་ཆོས་ཅན། གཞི་གཉེན་རྣམ་པ་གང་རུང་རེ་རེ་ཁོ་ན་བརྗོད་ བྱར་བསྡུས་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན། གཞི་གཉེན་རྣམ་པའི་ཕྱོགས་གསུམ་ཅར་ གྱིས་ཀྱང་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་མ་གྲུབ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། འཕགས་བཞིའི་མངོན་རྟོགས་མཐའ་དག་རང་གི་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་པས་སོ། །རྟགས་མ་ གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། མཁྱེན་གསུམ་རང་གི་བརྗོད་བྱར་རྫོགས་པར་བསྡུས་པས་སོ། །ཁྱབ་ པ་ཡོད་དེ། གོ་རིམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྦྱར་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ མཐའ་དག་གཞི་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མངོན་རྟོགས་མཐའ་དག་ལམ་ ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས། བླ་(ནི་གོང་སྟེ་དེའི་གོང་)ན་(དེ་བས་འཕགས་པ་)མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མངོན་ རྟོགས་མཐའ་དག་རྣམ་མཁྱེན་གྱིས་བསྡུས་པས་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ འཕགས་བཞིའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མཐའ་དག་བསྡ

【現代漢語翻譯】 如果按照第一種觀點，莊嚴（指《現觀莊嚴論》）不應包含所有應斷煩惱的實體作為其表達對象，因為清凈（指涅槃）是寂滅，僅僅包含了作為其三種途徑的實體作為其表達對象。如果承認，那麼，依靠你（指《現觀莊嚴論》），這三種途徑無法理解是哪種應斷的對治。如果承認，那麼撰寫四聖（指聲聞、獨覺、菩薩、佛）的現觀莊嚴論將變得毫無意義。如果按照第三種觀點，相（指《大疏》的實體）與基（指根本論）相同還是不同，或者兩者兼有？如果相同，那麼將基包含進來就有了安置的過失。如果不同，那麼，莊嚴不應未闡述任何對於追求高位和解脫有用的內容，因為它僅僅包含了與基無關的、由分別念虛構的相作為其表達對象。這個理由是被承認的。普遍規律是存在的，因為即使習慣於修習它，也無法證悟或獲得任何基的意義。如果承認，那麼撰寫你將變得毫無意義，難道不會讓其他智慧低下的人產生懷疑嗎？答案是肯定的。在《光明釋》和《釋量論》中也有類似的觀點。而在《大疏》中，作者首先提出了各種觀點，然後將第一種觀點作為自己的觀點。 第二，分為三部分：簡要展示三種內容的包含方式；通過論證詳細闡述；展示結論。 第一部分：簡要展示三種內容的包含方式。這部論著不應僅僅包含基、道、相中的任何一個作為其表達對象，因為它包含了基、道、相三個方面作為其表達對象。如果理由不成立，那麼，它應包含所有四聖的現觀作為其表達對象。如果理由不成立，那麼，它應完整地包含三種智慧作為其表達對象。普遍規律是存在的，按照順序，聲聞和獨覺的所有現觀都包含在基智中，菩薩的所有現觀都包含在道智中，無上佛的所有現觀都包含在一切種智中，因此，一切智通過三種智慧包含了四聖的所有現觀。

【English Translation】 According to the first view, the Ornament (referring to the 'Abhisamayalankara') should not include all objects of afflictions to be abandoned as its objects of expression, because purification (referring to Nirvana) is quiescence, and only includes the entities of its three paths as its objects of expression. If admitted, then, relying on you (referring to the 'Abhisamayalankara'), these three paths cannot be understood as the antidote to which abandonments. If admitted, then composing the 'Ornament of Realization' for the Four Noble Ones (referring to Sravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, and Buddhas) would become meaningless. According to the third view, is the aspect (referring to the entity of the 'Great Commentary') the same as or different from the basis (referring to the root text), or both? If the same, then including the basis would have the fault of placement. If different, then the Ornament should not have explained any content useful for pursuing higher realms and liberation, because it only includes aspects unrelated to the basis, fabricated by conceptual thought, as its objects of expression. This reason is accepted. The universal rule exists, because even if one is accustomed to practicing it, one cannot realize or obtain any meaning of the basis. If admitted, then composing you would become meaningless, wouldn't it cause other people of lower intelligence to doubt? The answer is yes. Similar views also appear in the 'Light Commentary' and the 'Pramanavarttika'. In the 'Great Commentary', the author first presents various views, and then takes the first view as his own. Second, it is divided into three parts: briefly showing the way the three contents are included; elaborating in detail through arguments; showing the conclusion. First part: briefly showing the way the three contents are included. This treatise should not only include any one of the basis, path, or aspect as its object of expression, because it includes all three aspects of the basis, path, and aspect as its object of expression. If the reason is not established, then, it should include all realizations of the Four Noble Ones as its object of expression. If the reason is not established, then, it should completely include the three wisdoms as its object of expression. The universal rule exists, in order, all realizations of Sravakas and Pratyekabuddhas are included in the basis wisdom, all realizations of Bodhisattvas are included in the path wisdom, and all realizations of the unsurpassed Buddha are included in the all-knowing wisdom, therefore, the all-knowing one includes all realizations of the Four Noble Ones through the three wisdoms.

ུས་པས་ནའོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །རྟགས་ དགོད་དང་ཁྱབ་སྒྲུབ་ཏུ་མཛད་པ་ལ་ནི་འབྲེལ་བ་མེད་དོ། ། ༈ དེ་ཉིད་ལུང་གིས་རྒྱས་པར་སྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ལ་ལུང་དྲང་། དེའི་དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གསུམ། 1-74 ཡུམ་བར་མ། བསྡུས་པ། རྒྱས་པའི་ལུང་གིས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ། བསྟན་བཤད་དོ། ། དང་པོ་ནི། མཁྱེན་གསུམ་ཆོས་ཅན། འཕགས་བཞིའི་མངོན་རྟོགས་བསྡུས་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་ འདི་ལྟར་རམ་གང་ཕྱིར་ན་དེ་བསྡུས་པར་བདུད་བཞི་ལས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཚིག་བར་མ་ཉི་ཁྲི་ ལྔ་སྟོང་(སྒོམ་རྩེའི་སྤང་བྱ་རྟོག་པ་ཐ་མ་དགུའི་དང་པོ་གསུམ་གྱི་མདོ་ཡིན་)པ་ལས་དོན་མཐུན་དུ་བཤད་པས་ སོ། །ཇི་ལྟར་བཤད་ན། སུ་བྷུ་ཏི་ཞེས་པ་རབ་འབྱོར་རམ་ལེགས་འབྱོར་ཏེ། བརྒྱད་སྟོང་པར་ གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ཞེས་པར་འགྲེལ་ཆེན་དུ་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་མཆོད་ པ་ལ་སོགས་པས་མཐུ་དང་བརྩོན་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་གནས་བརྟན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་ པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཛེས་ཤིང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱི་འབྱོར་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་ དེ་ནི་རབ་འབྱོར་རོ། །ཞེས་སུའི་སྒྲ་རབ་བམ་མཛེས་པའམ་མཆོག་ཏུ་བཤད་པའོ། །ཟླ་ཟེར་ དུའང་གནས་བརྟན་ནི་མཆོད་པའི་དོན། དགྲ་བཅོམ་ཉོན་མོངས་མེད་པར་གནས་པ་རྣམས་ ཀྱི་མཆོག་གི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །འོན་ཀྱང་དུས་ཕྱིས་དོན་དེ་ལྟར་ཡིན་གྱི་འདི་ནི་དང་པོ་ཉིད་ ནས་བཏགས་པའི་མིང་ཡིན་ཏེ། གང་པོ་ལ་སོགས་ཀྱི་རྟོགས་བརྗོད་བརྒྱ་བར། སྔོན་སངས་ རྒྱས་འོད་བསྲུང་གི་དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བར་གྱུར་ཏེ་སློབ་མ་སློབ་མི་སློབ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཡོད་དེ། རེ་ཞིག་སྡང་སེམས་ཀྱིས་སྦྲུལ་གདུག་པ་རྣམས་ཞེས་བརྗོད་པས་སྐྱེ་བ་ལྔ་བརྒྱར་ཀླུར་སྐྱེས་ ཤིང་མཁའ་ལྡིང་གིས་ཟས་མཐར་ཤཱཀ་ཐུབ་ཀྱི་ཉན་ཐོས་མཐོང་བས་དད་བཞིན་དུ་ཤི་ནས་ མཉན་ཡོད་ཀྱི་དེད་དཔོན་འབྱོར་པའི་བུར་(རལ་གྲི་འབྱོར་པོ་ཟེར་)སྐྱེས་ནས་མིང་འདོགས་པ་ན་ ཕ་འབྱོར་པ་ཡིན་ཞིང་སྔར་བུ་མེད་པས་ད་རབ་ཏུ་འབྱོར་འདུག་པས་རབ་འབྱོར་ཞེས་ཐོགས་ ཞེས་བཏགས་པར་བཤད་དོ། །རབ་འབྱོར་ཞེས་བོས་ནས། གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ གང་ཟག་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ ནི་གང་ཟག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ 1-75 མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི། གང་ཟག་ཆོས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པས་གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ། སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པས་རང་དོན་ཕུན་ སུམ་ཚོགས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ། ཕུན་ཚོགས་དེ་གཉིས་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ལམ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཡིན་ནོ། །བཤད་པ་དེ་རྣམས་ འགྲེལ་ཆེན་གྱིའོ། །སྒྲ་སྦྱོར་བམ

【現代漢語翻譯】 ཞེས་སྦྱར་རོ། །（這樣說。）རྟགས་དགོད་དང་ཁྱབ་སྒྲུབ་ཏུ་མཛད་པ་ལ་ནི་འབྲེལ་བ་མེད་དོ། །（對於立宗和周遍成立，是沒有關聯的。） ༈ དེ་ཉིད་ལུང་གིས་རྒྱས་པར་སྒྲུབ་པ།（下面以教證廣為成立。） གཉིས་པ་ལ་ལུང་དྲང་། དེའི་དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གསུམ།（第二，引用教證，以及略說其義，分為兩部分。第一部分有三點。） ཡུམ་བར་མ། བསྡུས་པ། རྒྱས་པའི་ལུང་གིས་བསྒྲུབ་པའོ། །（中品般若，略品般若，廣品般若以教證成立。）དང་པོ་ལ། བསྟན་བཤད་དོ། །（第一，是開示和解釋。） དང་པོ་ནི། མཁྱེན་གསུམ་ཆོས་ཅན། འཕགས་བཞིའི་མངོན་རྟོགས་བསྡུས་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་འདི་ལྟར་རམ་གང་ཕྱིར་ན་དེ་བསྡུས་པར་བདུད་བཞི་ལས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཚིག་བར་མ་ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་(སྒོམ་རྩེའི་སྤང་བྱ་རྟོག་པ་ཐ་མ་དགུའི་དང་པོ་གསུམ་གྱི་མདོ་ཡིན་)པ་ལས་དོན་མཐུན་དུ་བཤད་པས་སོ། །（第一，三智（mkhyen gsum）之法，是四聖（'phags bzhi）現觀的概括，理由是，為何如此概括？因為在戰勝四魔（bdud bzhi）的中品般若二萬五千頌（是修定所斷除的最後九種分別唸的前三種的經）中，對此作了義同的解釋。） ཇི་ལྟར་བཤད་ན། སུ་བྷུ་ཏི་ཞེས་པ་རབ་འབྱོར་རམ་ལེགས་འབྱོར་ཏེ། བརྒྱད་སྟོང་པར་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ཞེས་པར་འགྲེལ་ཆེན་དུ་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པས་མཐུ་དང་བརྩོན་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་གནས་བརྟན་ནོ། །（如何解釋呢？須菩提（Subhuti）意為善現或妙現，在八千頌中，稱『住持善現』，大疏中解釋為，因在包括天神在內的世間中，通過供養等獲得力量和精進，故為住持。 ） ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཛེས་ཤིང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱི་འབྱོར་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རབ་འབྱོར་རོ། །ཞེས་སུའི་སྒྲ་རབ་བམ་མཛེས་པའམ་མཆོག་ཏུ་བཤད་པའོ། །（在無煩惱者中，誰擁有美麗和殊勝的心之財富，他就是善現。』這樣解釋了『須』的含義為善或美麗或殊勝。） ཟླ་ཟེར་དུའང་གནས་བརྟན་ནི་མཆོད་པའི་དོན། དགྲ་བཅོམ་ཉོན་མོངས་མེད་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་གི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །（在《月光經》中也說，住持是供養之義，因為是阿羅漢安住于無煩惱者的殊勝者。） འོན་ཀྱང་དུས་ཕྱིས་དོན་དེ་ལྟར་ཡིན་གྱི་འདི་ནི་དང་པོ་ཉིད་ནས་བཏགས་པའི་མིང་ཡིན་ཏེ། གང་པོ་ལ་སོགས་ཀྱི་རྟོགས་བརྗོད་བརྒྱ་བར། སྔོན་སངས་རྒྱས་འོད་བསྲུང་གི་དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བར་གྱུར་ཏེ་སློབ་མ་སློབ་མི་སློབ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཡོད་དེ།（然而，後來意義是這樣，但這是最初就起的名字，在《賢愚經》等一百本傳記中說，過去在佛陀迦葉波（Buddha Kashyapa）時，有一位比丘說法，有五百左右的弟子，包括有學和無學。） རེ་ཞིག་སྡང་སེམས་ཀྱིས་སྦྲུལ་གདུག་པ་རྣམས་ཞེས་བརྗོད་པས་སྐྱེ་བ་ལྔ་བརྒྱར་ཀླུར་སྐྱེས་ཤིང་མཁའ་ལྡིང་གིས་ཟས་མཐར་ཤཱཀ་ཐུབ་ཀྱི་ཉན་ཐོས་མཐོང་བས་དད་བཞིན་དུ་ཤི་ནས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་དེད་དཔོན་འབྱོར་པའི་བུར་(རལ་གྲི་འབྱོར་པོ་ཟེར་)སྐྱེས་ནས་མིང་འདོགས་པ་ན་ཕ་འབྱོར་པ་ཡིན་ཞིང་སྔར་བུ་མེད་པས་ད་རབ་ཏུ་འབྱོར་འདུག་པས་རབ་འབྱོར་ཞེས་ཐོགས་ཞེས་བཏགས་པར་བཤད་དོ། །（有一次，他懷著嗔恨心說『毒蛇們』，因此五百世轉生為龍，迦樓羅（Garuda）吃它們。後來他見到了釋迦牟尼佛（Shakyamuni Buddha）的聲聞弟子，生起信心而死，轉生為舍衛城（Shravasti）一位富裕商人的兒子（名叫刀財富），起名字時，因為父親富有，而且以前沒有兒子，現在非常富裕，所以取名為善現。） རབ་འབྱོར་ཞེས་བོས་ནས། གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་གང་ཟག་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཡིན་ནོ། །（稱作善現之後，一切種智（sarvākārajñatā）是聲聞和獨覺的現觀。） ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་གང་ཟག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཡིན་ནོ། །（道智（mārgajñatā）是菩薩的現觀。） རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི། གང་ཟག་ཆོས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པས་གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ། སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པས་རང་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ། ཕུན་ཚོགས་དེ་གཉིས་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ལམ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཡིན་ནོ། །（一切相智（sarvākārajñatā）是如來（Tathāgata）的現觀，因為他如實地宣說佛法，圓滿了利他；是阿羅漢（Arhat）的現觀，因為他斷除了二障及其習氣，圓滿了自利；是正等覺佛（Samyaksaṃbuddha）的現觀，因為他通達了獲得這兩種圓滿的道路。） བཤད་པ་དེ་རྣམས་འགྲེལ་ཆེན་གྱིའོ། །（這些解釋是大疏中的。）སྒྲ་སྦྱོར་བམ（音譯。）

【English Translation】 It is said thus. There is no connection between the establishment of the sign and the pervasion. Next, establishing it extensively with scripture. The second is to cite scripture and briefly explain its meaning, divided into two parts. The first part has three points. The intermediate Mother, the condensed, and the extensive are established by scripture. The first is the teaching and explanation. The first is that the three knowledges (mkhyen gsum) are the subject. The realization of the four noble ones ('phags bzhi) is summarized, and the reason is that it is summarized because it is explained in accordance with the meaning of the intermediate twenty-five thousand verses of the Mother Sutra (which is the sutra of the first three of the last nine conceptualizations to be abandoned in meditation) that overcomes the four maras (bdud bzhi). How is it explained? Subhuti means 'Good Presence' or 'Excellent Presence'. In the Eight Thousand Verse Sutra, it is explained in the great commentary that 'Sthavira Subhuti' is Sthavira because he obtained power and diligence through offerings, etc., in the world including the gods. 'Whoever has the wealth of a beautiful and supreme mind among those without afflictions is Subhuti.' Thus, the sound 'Su' is explained as good, beautiful, or supreme. In the Moonlight Sutra, Sthavira means offering, because he is the supreme of those who abide in freedom from afflictions. However, the meaning is like that later, but this is a name given from the beginning. In the hundred stories of the Wise and Foolish Sutra, etc., it is said that in the past, when the Buddha Kashyapa (Buddha Kashyapa) was a Dharma-speaking monk, he had about five hundred disciples, including those who were learning and those who were not. Once, he said 'the venomous snakes' with hatred, so he was born as a dragon for five hundred lifetimes, and Garuda (Garuda) ate them. Later, he saw the Shravakas of Shakyamuni Buddha (Shakyamuni Buddha), died with faith, and was born as the son of a wealthy merchant in Shravasti (Shravasti) (named Sword Wealth). When he was named, because his father was wealthy and had no son before, he was now very wealthy, so he was named Good Presence. After calling him Good Presence, the knowledge of all bases (sarvākārajñatā) is the realization of the Shravakas and Pratyekabuddhas. The knowledge of the path (mārgajñatā) is the realization of the Bodhisattvas. The knowledge of all aspects (sarvākārajñatā) is the realization of the Tathagatas (Tathāgata), because they perfectly benefit others by teaching the Dharma without distortion; it is the realization of the Arhats (Arhat), because they have abandoned the two obscurations and their imprints, and have perfected their own benefit; it is the realization of the Samyaksaṃbuddhas (Samyaksaṃbuddha), because they have understood the path to attain these two perfections. These explanations are from the Great Commentary. Transliteration.

་གཉིས་སུ། ཏ་ཐཱ་ནི་དེ་བཞིན། ག་ཏཱ་ནི་གཤེགས་པའམ་ཕྱིན་ པའམ་མཁྱེན་པའམ་གསུངས་པ་ལ་བྱ་སྟེ། ཚིག་གི་དོན་ནི། སྤྱིར་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ ཇི་ལྟར་གཤེགས་ཤིང་ཕྱིན་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ཉིད་མཁྱེན་ཅིང་ གསུངས་པ་ལ་ཡང་བྱ་སྟེ་ཞེས་དང་། ཨ་ར་ཧད། ལྷ་མི་ཀུན་གྱིས་མཆོད་པར་འོས་པས་མཆོད་ འོས་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། འདིར་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པས་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་ གདགས་ཞེས་དང་། སཾ་མྱཀ་སཾ་བུདྡྷ་ཞེས་པ། སྤྱིར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ནོར་ བར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་མཚན་ཏེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་ རྒྱས་ཞེས་བྱ་ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱིས་ཉན་རང་གི་མངོན་རྟོགས་བསྡུས་ ཚུལ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བོས་ནས། གཞི་ཐམས་ཅད་འཚལ་བ་སྟེ། ཤེས་པ་ཉིད་རྒྱུ་ མཚན་ཅིའི་སླད་དུ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ལགས། ཞེས་ཞུས་ པའི་ལན་ནི། རབ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་འདིར་གཟུགས་སོགས་ཕྱི་དང་ མིག་སོགས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཇི་སྙེད་པ་འདི་ཙམ་ཡིན་ལ། མདོ་གཞན་དུའང་། བྲམ་ཟེ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཇི་སྙེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ སོ། །མཛོད་འགྲེལ་དུ་དྲངས་(དབྱིག་གཉེན་)སོ། །གཞི་ཕྱི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དེ་དག་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མཉམ་བཞག་ཏུ་རིམ་པ་ལྟར་གང་ཟག་དང་བདག་ཕྱེད་དང་ 1-76 གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པར་ཤེས་ཤིང་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཅི་རིགས་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ འཛིན་གྱི་བློ་ཞིག་གཞི་ཤེས་ཡིན་གྱི། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་སྐྱེ་མེད་ དམ་ལམ་གསུམ་ཇི་བཞིན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ཤེས་པ་མིན་པས་ལམ་ཤེས་མ་ཡིན་ ལ། རྣམ་པ་རྫས་རིགས་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་གསུམ་དུ་མཁྱེན་པའང་མ་ཡིན་པས་ རྣམ་མཁྱེན་མིན་ནོ། །ཀྱང་ཡང་ནི་ཕན་ཚུན་བསྡུ་བའི་ཚིག་གོ །ཡང་ན། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པས་ལམ་ཤེས་མིན། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་པའི་ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པས་རྣམ་མཁྱེན་མིན་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཉན་ཐོས་ དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ནི་ཆོས་ཅན། གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་ བྱའོ། །མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཡ་གྱལ་གང་ཞིག ལམ་ཤེས་རྣམ་མཁྱེན་གང་ཡང་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ རོ། ། གཉིས་པ། ལམ་ཤེས་ཀྱིས་བྱང་སེའི་མངོན་རྟོགས་བསྡུས་ཚུལ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ རྒྱུ་མཚན་ཅིའི་སླད་དུ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་འཚལ་བ་ཉིད་ནི། གང་ཟག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ རྣམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ལགས། ལན་ནི། རབ་འབྱོར་ཞེས་བོས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་

【現代漢語翻譯】 二者中，如來（Tathā，梵文）是『如是』的意思，去（Gatā，梵文）是『已逝』、『已行』、『已知』或『已說』的意思。詞義是：總的來說，以前的諸佛如何逝去和行進，以及如實地了知和宣說一切法的自性。阿羅漢（Arahat，梵文），是天人和人類都應供養的，因此也稱為『應供』。在這裡，因為斷除了煩惱之敵，所以稱為『阿羅漢』。正等覺（Saṃmyaksaṃbuddha，梵文）的意思是：總的來說，不錯亂地證悟和現證一切法的自性，是圓滿正等覺的名稱。 第二部分分為三點。第一點，以基智涵蓋聲聞和獨覺的現觀：世尊（Bhagavan）呼喚后說：『了知一切基（dharman）的智慧，是何因緣成為聲聞和獨覺的現觀呢？』回答是：『善現（Subhuti），一切』在這裡指的是色等外境和眼等內境的諸法。在其他經中也說：『一切婆羅門』指的是十二處。』這是引自《俱舍論》的解釋（世親）。內外之基的諸處，聲聞和獨覺在入定時次第地以人我和法我二者空性而了知，在出定時以各自的自性而了知的分別念，就是基智。而不是以三乘道的一切真如生滅或如實了知三道的方式來了解，因此不是道智。也不是現量地了知一切事物的自性，因此不是一切種智。『也』是互相包含的詞。或者說，不是以三乘道的一切來決定出離，因此不是道智。也不是以如是如是的各種方式來了解，因此不是一切種智。聲聞和獨覺的現觀，就是了知一切基的智慧。是三智中的哪一個呢？既不是道智也不是一切種智。 第二點，以道智涵蓋菩薩的現觀：世尊，是何因緣了知道的體性，成為菩薩的現觀呢？回答是：善現，菩薩們，你們...

【English Translation】 Among the two, Tathā (Sanskrit) means 'thusness,' and Gatā (Sanskrit) means 'gone,' 'proceeded,' 'known,' or 'spoken.' The meaning of the words is: generally, how the Buddhas of the past departed and proceeded, and also truly knowing and proclaiming the nature of all dharmas. Arahat (Sanskrit), is worthy of being offered to by gods and humans, and is therefore also called 'worthy of offering.' Here, because he has conquered the enemy of afflictions, he is called 'Arahat.' Saṃmyaksaṃbuddha (Sanskrit) means: generally, unerringly realizing and directly perceiving the nature of all dharmas, is the name of the perfectly complete Buddha. The second part is divided into three points. The first point, using the base wisdom to encompass the direct realization of the Hearers and Solitary Realizers: The Blessed One (Bhagavan) called out and said: 'The wisdom that knows all bases (dharman), for what reason does it become the direct realization of the Hearers and Solitary Realizers?' The answer is: 'Subhuti, all' here refers to as many dharmas as there are external objects such as form, etc., and internal objects such as eyes, etc. In other sutras it is also said: 'All Brahmins' refers to as many as there are twelve sources. ' This is quoted from the explanation of the Abhidharmakośa (Vasubandhu). Those sources of the internal and external bases, the Hearers and Solitary Realizers know in meditative equipoise, in sequence, by the emptiness of both the person and the self of phenomena, and in post-meditation, the discriminating mind that knows them by their respective natures, is the base wisdom. It is not understood by the way of the arising and ceasing of all suchness of the three vehicles or by truly knowing the three paths, therefore it is not the path wisdom. Nor is it directly knowing all the natures of things, therefore it is not the all-knowing wisdom. 'Also' is a word of mutual inclusion. Or rather, it is not necessarily liberated by all the paths of the three vehicles, therefore it is not the path wisdom. Nor is it known in all such and such ways, therefore it is not the all-knowing wisdom. The direct realization of the Hearers and Solitary Realizers is called the wisdom that knows all bases. Which of the three wisdoms is it? It is neither the path wisdom nor the all-knowing wisdom. The second point, using the path wisdom to encompass the direct realization of Bodhisattvas: Blessed One, for what reason is knowing the nature of the path the direct realization of individuals, Bodhisattvas? The answer is: Subhuti, Bodhisattvas, you...

ནི་མཚན་མར་གཟུང་སྟེ་བསྒོམ་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྱུར་བ་ གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། འཛིན་པའི་མཚན་མར་གཟུང་སྟེ་བསྒོམ་ ན་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྱུར་བ་ཕྱི་གཟུང་བ་བདེན་མེད་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གང་ཡིན་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ དེ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་བདག་ཕྱེད་གཉིས་མེད་རྟོགས། བདག་མཐའ་དག་ མེད་རྟོགས་ཀྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིགས་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་། ལམ་དེ་ཐམས་ཅད་ མཉམ་བཞག་ཏུ་རང་བཞིན་མེད་པར་དང་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ 1-77 ཤེས་པར་བྱའོ། །ལམ་གསུམ་པོ་དེ་དག་གི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་རིགས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ པར་བྱ་ཞིང་། ལམ་གསུམ་པོ་དེ་དག་གི་ལམ་གྱི་བྱ་བ་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བ་དང་སེམས་ཅན་སྨིན་པ་ ཡང་བྱ་དགོས་ཏེ། མཁའ་ཁྱབ་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་ལས་སྒྲོལ་བར་བཞེད་པའི་སློབ་ལམ་པ་ ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཡང་ཉན་རང་གི་སྤངས་རྟོགས་དང་པོར་རྫོགས་གསུངས་ཏེ། ས་དང་པོ་ཡན་ དུ་ཉོན་མོངས་སྤང་བྱ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་གྱི་སྤངས་བ་དེར་རྫོགས་པས་ སོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། ཐེག་དམན་དགྲ་བཅོམ་གྱིས་ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་བར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ཀུན་ ལས་བཤད་པས་སོ། །སྤྱོད་འཇུག་ཏུ། ཉོན་མོངས་སྤངས་ཀྱང་དེ་དག་ལ། །ཞེས་དང་། རྣམ་ འགྲེལ་དུ་ཡང་། ཉོན་མོངས་མེད་དང་ཞེས་དང་། སྤེལ་མར་བསྟོད་པར། བསེ་རུའི་རྭ་དང་ འདྲ་གང་དང་། །གང་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་སློབ། །གྲོལ་བ་ཙམ་དུ་ཁྱོད་དང་མཚུངས། །རྨད་ བྱུང་ཡོན་ཏན་ཚོགས་ཀྱིས་མིན། །ཞེས་སོ། །མདོར། དགྲ་བཅོམ་པ། ཟག་པ་ཟད་པ། ཞེས་ སོགས་ཏེ་ལུང་མཐའ་ཡས་སོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་ཤེས་པ་ དང་སྤོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ བཟོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་མདོར་གསུངས་ཤིང་། ཨཱརྱས། བཟོད་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྡུག་ བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །ཞེས་སོ། །གནོད་འཇོམས་སུ། མི་སྐྱེ་བའི་བཟོད་པ་ ས་བརྒྱད་པ་ལ་བཤད་ནས་དེར་རྫོགས་གསུངས་ཏེ། དད་རྗེས་འབྲང་ནས་རང་བསྡུས་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་ཤེས་པ་དང་སྤོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཆེ་བ་བསྟན་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་པའི་ལམ་ གྱི་འབྲས་བུའི་ཤེས་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་རྣམས་ཀྱི། ས་བརྒྱད་པ་ལ་ ཞུགས་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་མཐར་གཏུགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ 1-78 གི་ཤེས་པ་དང་སྤོང་བ་ནི་བཟོད་པ་དེ་ལས་ལྷག

【現代漢語翻譯】 如果將它執為相來修習，就會變成聲聞乘之道，即證悟補特伽羅無我。如果將外境執為相來修習，就會變成獨覺乘之道，即證悟外境所執的無實有。證悟一切法無實有，就是成佛之道。所有這些道，證悟補特伽羅無我，就是證悟一半的無我，證悟完全的無我。所有這些道的種姓都應生起，並且要知道所有這些道在入定時是無自性的，在後得位時是如實不顛倒的。 這三種道的斷證功德也應圓滿，這三種道的道的行為，斷除障礙和成熟有情也必須做，因為是想要從輪迴中解脫遍佈虛空有情的學道者。而且，聲聞和獨覺的斷證最初是圓滿的，因為在初地之前，沒有煩惱需要斷除，因為聲聞和獨覺阿羅漢的斷除在那裡是圓滿的。這是周遍的，因為大小乘都說小乘阿羅漢斷除了煩惱障。在《入行論》中說：『煩惱雖已斷，然于彼等。』在《釋量論》中也說：『無煩惱。』在《贊應贊》中說：『如犀牛角，唯一而行者，及隨汝學者，唯解脫與汝，相等非功德，稀有功德聚。』總之，阿羅漢，漏盡者等等，有無量的教證。 入流果到獨覺之間的智慧和斷除，就是獲得無生法忍的菩薩的忍。經中簡略地說。聖者說：『什麼是忍？就是于苦有法智忍。』《損減論》中說：『無生忍在八地宣說，並在那裡圓滿。』從信隨行到自攝佛之間的智慧和斷除，就是菩薩獲得無生法忍的忍。』這顯示了菩薩智慧的偉大，因為所有聲聞和獨覺的阿羅漢道的果位的智慧和斷除所有煩惱，都不及入八地的僅僅獲得無生法忍，因為他們的智慧和斷除不如那個忍。

【English Translation】 If one cultivates it by grasping at characteristics, it becomes the path of the Hearers, which is the realization of the selflessness of the individual. If one cultivates it by grasping at the characteristics of external objects, it becomes the path of the Solitary Realizers, which is the realization of the non-existence of what is grasped externally. Realizing that all phenomena are without inherent existence is the path of the Buddhas. All these paths, realizing the selflessness of the individual, is realizing half of selflessness, realizing complete selflessness. The lineage of all these paths should be generated, and all these paths should be known to be without inherent existence in meditative equipoise and without error in the subsequent attainment. The qualities of abandonment and realization of these three paths should also be perfected, and the activities of the path of these three paths, abandoning obscurations and maturing sentient beings, must also be done, because they are students on the path who wish to liberate sentient beings who pervade space from samsara. Moreover, the abandonment and realization of Hearers and Solitary Realizers are said to be perfected first, because before the first ground, there are no afflictions to be abandoned, because the abandonment of Hearers and Solitary Realizer Arhats is perfected there. This is pervasive, because both the Great and Small Vehicles say that the Arhats of the Lesser Vehicle have abandoned the afflictive obscurations. In the 'Guide to the Bodhisattva's Way of Life' it says, 'Although afflictions have been abandoned, yet for them.' And in the 'Pramanavarttika' it also says, 'Without afflictions.' In the 'Praise to the Interdependent' it says, 'Like the horn of a rhinoceros, one who goes alone, and those who follow you, are equal to you only in liberation, not in the collection of wondrous qualities.' In short, Arhat, Exhausted Defilements, etc., there are countless scriptures. The wisdom and abandonment between the Stream Enterer and the Solitary Realizer is the patience of the Bodhisattva who has attained tolerance of the unborn dharma. The sutra says briefly. The Noble One says, 'What is patience? It is the patience of knowing the dharma in suffering.' In the 'Destruction of Harm' it says, 'The unborn patience is taught on the eighth ground and is perfected there.' The wisdom and abandonment between the Faith Follower and the Self-Collected Buddha is the patience of the Bodhisattva who has attained tolerance of the unborn dharma.' This shows the greatness of the Bodhisattva's wisdom, because the wisdom of the fruit of the path of all Hearer and Solitary Realizer Arhats and the abandonment of all afflictions, does not reach the end with just the tolerance of the unborn dharma of entering the eighth ground, because their wisdom and abandonment is not greater than that tolerance.

་པ་མེད་དོ། །དེ་ཕན་ཆད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་དོ། །ཞེས་བཤད་པས། རྫོགས་པའི་ དོན་ས་བརྒྱད་པར་ཐོབ་པའི་སྤངས་རྟོགས་དེ་བས་ལྷག་པ་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ལ་མེད་ཀྱི་ དེར་དེའི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་རིགས་རྫོགས་པའམ་དེ་ཐོབ་པས་དེ་དག་གི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་དོན་ མཐར་ཕྱིན་པ་ཙམ་ལ་དེ་སྐད་ཟེར་རོ། །དེས་ན་ཨཱརྱའི་ལྟར་མི་ལེགས་ཀྱི་གནོད་འཇོམས་ ལྟར་ཤིན་ཏུ་ལེགས་སོ། །ཨཱརྱ་ལྟར་ན་ས་དང་པོ་ཡན་དུ་ཉོན་མོངས་སྤང་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་ པའི་སྐྱོན་འོང་བར་སྣང་ངོ་། །འོད་ཟེར་མགོན་པོ་ནི་རྟོགས་པ་ས་དང་པོར་རྫོགས། སྤངས་པ་ ས་བརྒྱད་པར་རྫོགས་ཞེས་སོ། །རལ་གྲི་ནི། རྟོགས་པ་ས་དང་པོ་དང་སྤངས་པ་ས་བཅུ་པར་ འདུས་ཟེར་རོ། །ཟླ་གྲགས་ནི། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཐུབ་དབང་དབྱངས་སྐྱེས་བཅས། ། རྫོགས་པའི་བྱང་སེམས་དང་པོ་ལ་གནས་པས། །བསོད་ནམས་དབང་གིས་ཐུལ་ཞིང་རྣམ་ པར་འཕེལ། །རིང་དུ་སོང་བར་དེ་ནི་བློས་ཀྱང་ལྷག །ཅེས་ས་བདུན་པ་མ་ཐོབ་བར་དུ་རྟོགས་ པས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་མི་ནུས་གསུངས་སོ། །ཐེག་ཆེན་སློབ་པའི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཙམ་ ཅི་རིགས་པ་ས་དང་པོར་རྫོགས་ཤིང་མ་ལུས་པ་རྒྱུན་མཐར་རྫོགས་གསུངས་(བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་) སོ། །ཞིང་སྡུད་ཚིག་གོ །བྱང་སེམས་(ཆུ་མིག་)སམ། ལམ་གསུམ་པོ་དེ་དག་གིས་ཡང་དག་པའི་ མཐའ་ཆོས་ཉིད་དྲི་བྲལ་གྱི་འགོག་པ་མཐར་ཐུག་མངོན་སུམ་དུ་ནི་མི་བྱའོ། །གཏན་ནས་མི་ བྱའམ་ཞེ་ན། དམིགས་བསལ་སྟོན་པ་ནི་གཞན་དོན་བརླབས་ཅན་སྒྲུབ་པའི་སྨོན་ལམ་ཡོངས་ སུ་རྫོགས་པར་མ་བྱས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་རྨ་དང་ཟས་ལ་དེ་དག་གི ། གཟག་དང་སྤྱད་དུ་རུང་བ་ སྨིན་འདོད་ལྟར། །དེ་བཞིན་རྟེན་འདིར་ཕྱོགས་གཉིས་ཞི་བ་དང་། །ཡོངས་སུ་སྤྱད་ལ་སྨིན་ པ་ཉིད་དུ་བསྟན། །ཞེས་པ་ལྟར། གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྒྲིབ་པ་ཅི་རིགས་སྤོང་རུང་ དང་གཉེན་པོ་སྐྱེ་རུང་དུ་བྱས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཡིན་དེ་ལྟར་མ་བྱས་པ་དང་། རང་འཚང་ 1-79 རྒྱ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་མ་སྦྱངས་པར་མི་བྱ་ཞེས་དངོས་སུ་བསྟན་ པས་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་ནས་བྱ་ཞེས་འཕངས་སོ། །ཞིང་སྦྱོང་བ་ནི། གང་དུ་སངས་རྒྱས་ན་ ཞིང་དེའི་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པས་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ཐོབ་པར་བྱེད་ནུས་པའི་སྣོད་ བཅུད་ཅན་ཞིག་ལ་ཟེར་གྱི། དག་པའི་ཞིང་ཁོ་ནར་བྱས་པ་མི་དགོས་ཏེ་གཞན་དུ་མ་དག་པའི་ ཞིང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དག་པའི་ཞིང་ལ་ཡང་ཐེག་དམན་དང་བུད་མེད་ཀྱི་མིང་ཡང་མི་ གྲག་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་ཞིང་ལྟ་བུ་དང་། ཉན་ཐོས་ཡོད་ཅིང་བུད་མེད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ བདེ་བ་ཅན་ལྟ་བུ་དང་། བུད་མེད་ཡོད་པ་མངོན་དགའ་ལྟ་བུའོ། །(དོན་ཐོབ་འདི་མན་ཨཱརྱ་འགྲེལ་ཆེན་ དུ་ཡ

【現代漢語翻譯】 此後，菩薩們在一切方面都沒有煩惱。』如是說，圓滿的意義是，在第八地獲得的斷證，比聲聞、緣覺、阿羅漢更多，因為在那裡，他們的斷證的種類是圓滿的，或者因為獲得了它，所以才說他們的斷證的意義是究竟的。因此，按照阿雅的觀點，不如摧毀不好的損害那樣好。按照阿雅的觀點，似乎會出現這樣的過失，即在第一地之前沒有需要斷除的煩惱。光芒怙主說：『證悟在第一地圓滿，斷除在第八地圓滿。』寶劍說：『證悟在第一地，斷除在第十地聚集。』月稱說：『諸位自生佛與勝者妙音等，安住于圓滿菩薩初地者，以福德力而勝伏且極增長，長久以往彼亦超勝慧。』如是說，在未獲得第七地之前，無法以證悟勝伏。大乘學者的斷證的體性，在第一地圓滿，而沒有遺漏的在相續的最後圓滿（布頓仁波切）如是說。這是總結詞。菩薩（水眼）或者，通過這三種道，不能現量地做到真正的邊，法性離垢的究竟止滅。是否完全不能做呢？爲了顯示差別，沒有完全成辦成辦利他大愿，以及如『如何瘡與食，彼等之瀝與用，如欲成熟然，如是此依處，二品寂滅與，任用而成熟，即顯示。』一樣，使所化眾生能夠捨棄各種各樣的障礙，能夠生起對治，這是完全成熟，如果沒有這樣做，以及沒有完全清凈能夠容納自己成佛的器情世界，就不能做，如是直接顯示，所以說要圓滿、成熟、清凈之後才能做。所謂清凈佛土，是指在哪裡成佛，那裡的無量眾生能夠獲得增上生和決定勝的器情世界，而不是僅僅指清凈剎土，否則就會沒有不清凈的剎土了。清凈剎土也有不聽到小乘和女人的名字的，如文殊菩薩的剎土；有聲聞，沒有女人的實體的，如極樂世界；有女人的，如現喜剎土。（從獲得意義以下是阿雅釋論中有的） Thereafter, Bodhisattvas are without afflictions in all respects.' Thus it is said that the meaning of completion is that the abandonment and realization attained on the eighth ground is greater than that of Hearers, Solitary Realizers, and Arhats, because there the types of their abandonment and realization are complete, or because they have attained it, it is said that the meaning of their abandonment and realization is ultimate. Therefore, according to Arya's view, it is not as good as destroying bad harms. According to Arya's view, it seems that there will be a fault that there are no afflictions to be abandoned before the first ground. The Lord of Rays said: 'Realization is complete on the first ground, and abandonment is complete on the eighth ground.' The Sword said: 'Realization is gathered on the first ground and abandonment on the tenth ground.' Chandrakirti said: 'All Self-Buddhas and the Victorious One, including Yangkyi, abide on the first ground of the perfect Bodhisattva, and are subdued and greatly increased by the power of merit. After a long time, they also surpass wisdom.' Thus it is said that one cannot subdue with realization until one has attained the seventh ground. The nature of the abandonment and realization of Mahayana scholars is complete on the first ground, and without omission, it is complete at the end of the continuum (Buton Rinpoche) Thus it is said. This is a concluding word. Bodhisattva (Chu Mig) Or, through these three paths, one cannot directly accomplish the true end, the ultimate cessation of the Dharma-nature free from defilement. Is it completely impossible to do so? In order to show the difference, one has not completely accomplished the great aspiration to accomplish the benefit of others, and as 'How sores and food, their pus and use, like wanting to ripen, so this support, two qualities of peace and, use and ripen, is shown.' In the same way, making sentient beings able to abandon various kinds of obscurations and able to generate antidotes is complete ripening. If this is not done, and if the vessel and environment that can accommodate one's own enlightenment are not completely purified, one cannot do it. It is directly shown that one must do it after completion, maturation, and purification. The so-called purification of the Buddha-field refers to the vessel and environment where countless sentient beings in that field can attain higher realms and definite goodness when one becomes a Buddha there, and not just a pure land, otherwise there will be no impure lands. In pure lands, there are also those where the names of the Lesser Vehicle and women are not heard, such as the land of Manjushri; there are Hearers, but no female entities, such as Sukhavati; and there are women, such as Abhirati. (From the attainment of meaning onwards, it is found in Arya's commentary)

【English Translation】 Thereafter, Bodhisattvas are without afflictions in all respects.' Thus it is said that the meaning of completion is that the abandonment and realization attained on the eighth ground is greater than that of Hearers, Solitary Realizers, and Arhats, because there the types of their abandonment and realization are complete, or because they have attained it, it is said that the meaning of their abandonment and realization is ultimate. Therefore, according to Arya's view, it is not as good as destroying bad harms. According to Arya's view, it seems that there will be a fault that there are no afflictions to be abandoned before the first ground. The Lord of Rays said: 'Realization is complete on the first ground, and abandonment is complete on the eighth ground.' The Sword said: 'Realization is gathered on the first ground and abandonment on the tenth ground.' Chandrakirti said: 'All Self-Buddhas and the Victorious One, including Yangkyi, abide on the first ground of the perfect Bodhisattva, and are subdued and greatly increased by the power of merit. After a long time, they also surpass wisdom.' Thus it is said that one cannot subdue with realization until one has attained the seventh ground. The nature of the abandonment and realization of Mahayana scholars is complete on the first ground, and without omission, it is complete at the end of the continuum (Buton Rinpoche) Thus it is said. This is a concluding word. Bodhisattva (Chu Mig) Or, through these three paths, one cannot directly accomplish the true end, the ultimate cessation of the Dharma-nature free from defilement. Is it completely impossible to do so? In order to show the difference, one has not completely accomplished the great aspiration to accomplish the benefit of others, and as 'How sores and food, their pus and use, like wanting to ripen, so this support, two qualities of peace and, use and ripen, is shown.' In the same way, making sentient beings able to abandon various kinds of obscurations and able to generate antidotes is complete ripening. If this is not done, and if the vessel and environment that can accommodate one's own enlightenment are not completely purified, one cannot do it. It is directly shown that one must do it after completion, maturation, and purification. The so-called purification of the Buddha-field refers to the vessel and environment where countless sentient beings in that field can attain higher realms and definite goodness when one becomes a Buddha there, and not just a pure land, otherwise there will be no impure lands. In pure lands, there are also those where the names of the Lesser Vehicle and women are not heard, such as the land of Manjushri; there are Hearers, but no female entities, such as Sukhavati; and there are women, such as Abhirati. (From the attainment of meaning onwards, it is found in Arya's commentary)

ོད།)མ་དག་པའི་ཞིང་ལ་ཡང་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་མི་ལྡན་གཉིས་ལས་ཕྱི་མ་ན་སེམས་ ཅན་དེ་དག་ཡོངས་སུ་རྒུད་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །འདིར་(འོད་ཟེར་མགོན་པོ་)ཁ་ཅིག་ ཡང་དག་མཐའ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་མིན་ཏེ། ཚོགས་མ་རྫོགས་པར་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་མི་ནུས་པས་མི་ བྱ་ཞེས་དགག་མི་དགོས། ནུས་ན་དེ་ལས་འཕྲིན་ལས་འབྱུང་བས་མི་དགོས་པས་སོ། །དེས་ན་ དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་དམིགས་བསལ་མ་རྫོགས་པར་མངོན་ དུ་བྱས་ན་མྱང་འདས་ཆད་པའི་མཐར་ལྟུང་ཞེས་ཟེར་རོ། །མི་རིགས་ཏེ་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་བྲལ་ བའི་ཆོས་ཉིད་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ལ་ཁྱད་མེད་དེ། རྒྱན་དུ། དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཐམས་ཅད་ ལ། །ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་དག་གྱུར་པ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ཉིད་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་ མཐའ་ཡས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་མངོན་དུ་བྱས་ན་ཇི་ལྟར་བྱས་ཡང་རུང་སྟེ་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ ཞེས་པའི་ལན་དེ་ལེགས་སོ། །ཆད་པའི་ཡང་དག་མཐའ་ཡང་མིན་ཏེ་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་ཀྱང་ མངོན་དུ་མི་བྱེད་པས་སོ། །དེས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཡིན་ནོ། །(གཉལ་ཆུ་བུ་སྟོན་)ཁ་ཅིག་ཆོས་ཅན་ཡང་ དག་མཐའ་དང་ཆོས་ཉིད་ཡང་དག་མཐའ་གཉིས་ཏེ་རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་(བུ་ སྟོན་དངོས་ཆུ་མིག་པའི་དོན་)ཡིན་ཞེས་མདོ་དང་སྦྱོར་བ་ནི། མདོའི་དགོངས་པ་མིན་ཏེ། དེ་བཞིན་ 1-80 གཤེགས་པའི་སྐུ་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བར་བལྟ་སྟེ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཞེས་པས། ཆོས་ཅན་ཡང་དག་མཐའ་བསྟན་པར་བཞེད་པ་ནི་མི་འཐད་ དེ། འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཞེས་པ་དོན་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་དག་ མཐས་ཕྱེ་བ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཤེར་ཕྱིན་ཞེས་པ་རང་བཞིན་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་དགོངས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་པ་ མིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན། འདུས་བྱས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་ཆོས་དབྱིངས་ སོགས་ཡིན་པར་ཐལ། ཡང་དག་མཐའ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པས་སོ། །མ་ཁྱབ་ན། དེ་བཞིན་ ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ། །ཞེས་པ་ནས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཞེས་དབུས་ མཐར་བཤད་ཅིང་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པར་ཡང་དེ་རྣམས་རྣམ་གྲངས་སུ་བཤད་ཅིང་། ཐེག་ ཆེན་གྱི་མདོ་ཀུན་ལས་ཀྱང་ངོ་། །འདིར་རྫོགས་སྨིན་མ་སྦྱངས་པར་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་ མི་བྱ་སྟེ་དེ་བྱེད་པ་ལ་ངེས་པར་རྫོགས་སྨིན་སྦྱང་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཙམ་དུ་མངོན་ ནོ། །(འོད་ཟེར་སོགས་)ཁ་ཅིག་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་པ་གསུམ་འདིར་དམིགས་བསལ་དུ་འདོད་ པ་ནི་རྣམ་པར་འཁྲུལ་བ་སྟེ། འོ་ན་དེ་གསུམ་སྦྱངས་ན་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་ ཅེས་པར་འགྱུར། ཞེས་སོགས་ངག་ལས་ཤེས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་ རྟོགས་ནི་ཆོས་ཅན། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་བ

【現代漢語翻譯】 問：在不凈的剎土中，有五濁具足和不具足兩種情況，哪種情況下眾生不會完全衰敗？ 答：在不具足五濁的情況下，眾生不會完全衰敗。 在此，某些（光芒怙主）認為，不應否定勝義諦自性身，因為在未圓滿資糧之前，無法顯現它。如果能夠顯現，也無需否定，因為會從中產生事業。 因此，它是遠離一切垢染的法性。如果特別在未圓滿資糧之前顯現它，就會墮入斷滅的邊見。這是不合理的，因為遠離一切垢染的法性與自性身沒有差別。如《寶性論》中說：『真如於一切，無有差別然清凈，是故如來即彼性。』等等，經文浩瀚無邊。 無論如何顯現自性身，都是成佛，這個回答是正確的。斷滅的勝義諦也不是，因為即使圓滿、成熟、凈化，也不會顯現。因此，它是自性身。 某些（嘉瓦楚臣）認為，法相勝義諦和法性勝義諦是兩種，即證悟法身和自性身（布頓和楚彌巴的觀點）。這種將經文與修法結合的觀點並非經文的本意。《寶性論》中說：『應觀如來身為勝義諦所顯，即是般若波羅蜜多。』 認為經文顯示的是法相勝義諦是不合理的。因為，此處所說的『如來身』是指勝義諦自性身，它由勝義諦所顯，即指自性般若波羅蜜多，而非世俗諦。如果不是這樣，那麼有為法的證悟法身就成了法相，勝義諦法界等也成了法相，因為勝義諦是具有體相的。如果不是普遍適用的，那麼如《中邊分別論》所說：『真如與勝義，乃至法界是異名。』 在《中邊分別論》的廣、中、略釋中，這些都被解釋為異名。大乘經部中也是如此。此處的意思僅僅是，在未圓滿、成熟、凈化之前，不應顯現勝義諦，因為要顯現它，必須圓滿、成熟、凈化。 某些（光芒等）認為，此處特別強調圓滿、成熟、凈化這三者是錯誤的。如果是這樣，那麼就會變成，即使凈化了這三者，也不顯現勝義諦。這些觀點可以從他們的言論中得知。菩薩的現觀是法相，是通達道之相。

【English Translation】 Q: In an impure realm, are there two situations: being endowed with the five degenerations and not being endowed with them? In which of these two situations will sentient beings not completely decline? A: In the latter case, where they are not endowed with the five degenerations, those sentient beings will not completely decline. Here, some (Ray Protector) say that one should not deny the ultimate reality of the nature body, because it cannot be manifested without completing the accumulations. If it could be manifested, there would be no need to deny it, because activities would arise from it. Therefore, it is the nature of reality that is free from all defilements. If it is manifested especially before the accumulations are completed, one will fall into the extreme of nihilism. This is not reasonable, because there is no difference between the nature of reality that is free from all defilements and the nature body. As it says in the Ornament: 'Suchness is in all, without difference, yet purified. Therefore, the Tathagata is of that nature.' And so on, endlessly. The answer that it is Buddhahood no matter how the nature body is manifested is correct. It is also not the extreme of nihilism, because even if perfected, matured, and purified, it is not manifested. Therefore, it is the nature body. Some (Nyälchu Butön) say that there are two kinds of ultimate reality: the ultimate reality of phenomena and the ultimate reality of the nature of reality, which are the realization of the Dharma body and the nature body (the meaning of Butön and Chumikpa). This combination of sutra and practice is not the intention of the sutra. As it says in the Sutra: 'The body of the Tathagata should be regarded as thoroughly distinguished by the ultimate reality, which is the Perfection of Wisdom.' It is not reasonable to think that the sutra shows the ultimate reality of phenomena. Because here, the 'body of the Tathagata' refers to the ultimate reality of the nature body, which is distinguished by the ultimate reality, that is, the Perfection of Wisdom of its own nature, not the conventional one. If it were not so, then the realization of the Dharma body of compounded phenomena would be a phenomenon, and the ultimate reality of the Dharma realm, etc., would be a phenomenon, because the ultimate reality is characterized by attributes. If it is not universally applicable, then, as it says in the Middle Way: 'Suchness and ultimate reality, and the realm of phenomena are different names.' In the extensive, intermediate, and concise commentaries on the Middle Way, these are all explained as different names. This is also the case in all the sutras of the Great Vehicle. Here, the meaning is merely that the ultimate reality should not be manifested without being perfected, matured, and purified, because to manifest it, it is necessary to be perfected, matured, and purified. Some (light rays, etc.) think that the three, perfection, maturation, and purification, are especially emphasized here, which is a mistake. If that were the case, then it would mean that even if these three are purified, the ultimate reality would not be manifested. These views can be known from their words. The direct realization of the Bodhisattvas is a phenomenon, which is the knowledge of the aspects of the path.

ྱའོ། །རྫོགས་སྨིན་མ་སྦྱངས་པར་ཡང་ དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པར་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་སློབ་ལམ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་བསྡུས་ཚུལ་ནི། བཅོམ་ལྡན་ འདས་རྒྱུ་མཚན་ཅིའི་སླད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད། གང་ཟག་ཕྱིན་(འགྲེལ་ཆེན་དངོས་ )ཅི་མ་ལོག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་(འགྲེལ་ཆེན་)སམ། ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་སྟོན་པར་(འགྲེལ་ ཆེན་དངོས་)མཛད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ། མཆོད་པར་འོས་(འགྲེལ་ཆེན་)པས་(ཨཱརྱ་)དགྲ་ བཅོམ་པ། ཚོགས་གཉིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ལགས། 1-81 (འགྲེལ་ཆེན་ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་བོའི་འགྲེལ་པར་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པས་བཤད་སྣང་ངོ་། །)ལན་ནི། རབ་འབྱོར་རྣམ་ པ་ནི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་(ཆོས་བཤེས་)ཏེ་མེ་(དངོས་)ལྕེ་ཟླུམ་པ་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)དང་ཁ་དོག་སྨུག་ པོ་ལ་སོགས་(དངོས་)ཏེ་ངོ་བོ་དང་། མཚོན་པར་བྱེད་པའི་རྟགས་ཏེ་འབྲས་བུ་དུ་(དངོས་)བ་ལྟ་ བུ་འབྲས་བུ་དང་(དོན་)མཚན་མ་སྟེ། རྒྱུ་བུད་ཤིང་ལྟ་བུ་རྒྱུ་སྟེ་ངོ་བོ་འབྲས་བུ་རྒྱུ་གང་གིས་ཆོས་ རྣམས་རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་སྟེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་ངོ་བོ་དེ་དག་དང་རྟགས་ འབྲས་བུ་དེ་དག་དང་། མཚན་མ་རྒྱུ་དེ་དག་མ་ལུས་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མངོན་ སུམ་གྱིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་དོ། །ཏེ་ཚིག་ལྷག་མ་ཅན་ནོ། །དེས་ན་དེ་བཞིན་ནས་སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ནི་ཆོས་ཅན། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་ རྟགས་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་གྱིས་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་དེའི་ཕྱིར་རོ། ། རྣམ་རྟགས་མཚན་མ་གསུམ་ལ་རྒྱ་འགྲེལ་རྣམས་ན་མི་འདྲ་བ་མང་སྟེ་རེ་རེ་ཙམ་འོག་ཏུ་ཡང་ བཤད་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ནི། གསུམ་ཆོས་ཅན། བཞིའི་མངོན་རྟོགས་བསྡུས་ཏེ་དེར་བར་མ་ལས་བཤད་ པ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་ཁྱད་མེད་ཀྱང་ཚིག་མདོར་བསྡུས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས་ཀྱང་གསུངས་ པས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་སློབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་ པར་བྱའོ། །སོགས་པ་རང་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སྦྱར་ཏེ་བསླབ་པར་ བྱའོ་ཞེས་སོ། །ས་ནི་མཁྱེན་གསུམ་ལ་སློབ་དཔོན་འཆད་དོ། །ཆོས་རྗེ་འཇམ་གསར་སོགས། ས་ནི་ལམ་དང་འབྲས་བུ། ཤེར་ཕྱིན་ནི་གཞི་ཤེས་སོགས་ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། གསུམ་གྱིས་བཞིའི་མངོན་རྟོགས་བསྡུས་པར་ཚིག་རྒྱས་པ་འབུམ་ལས་ ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་དོན་རེ་རེ་ལའང་རྣམ་གྲངས་དུ་མ་དང་དོན་ཚན་རེ་རེ་ལའང་ གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་འགྲེས་རྐྱང་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱ་ཆེར་རོ། ། 1-82 གཉིས་པ་ནི། དོན་དེ་ལྟར་གནས་པ་དེ་ལ་ཞེས་སམ། མཁྱེན་པ་གསུམ་བསྟན་པ་དེ་ ལ་སྟེ་དེའི་ནང་ནས་དང་པོ་ཉན་ར

【現代漢語翻譯】 因此，在未完成成熟和未受訓練的情況下，爲了利益他人而進入學習之路，而不是直接顯現正確的終點。 第三，以全知概括佛陀的證悟方式：世尊，是何原因使您成為一切知者？是因為您領悟了不顛倒的有情（大疏正文）的自性（大疏）嗎？還是因為您示現了事物本來的樣子（大疏正文）而成為如來？是因為您值得供養（大疏）而成為（聖）阿羅漢？這是圓滿二資糧的佛陀的證悟。 (大疏中，寂護的註釋中，似乎文殊名稱已作了解釋。) 答：善現，相是顏色和形狀（法友），如火焰（正文）的圓形（法友正文）和紫色的顏色等（正文），是體性和象徵的標誌，如煙（正文）是果，果和（意義）特徵，如木柴是因，因是體性，果是因，任何事物能被徹底表達，即能被理解的相、體性、標誌、果和特徵、因，如來都如實地完全領悟了。'ཏེ་'是多餘的詞。 因此，如來乃至佛陀的證悟，是有法，應被稱為全知。因為如實知曉一切法的相、標誌和特徵的究竟智慧。 相、標誌和特徵這三者，在印度註釋中有許多不同之處，下面也將逐一解釋。 第二，三法具有四種證悟的概括，就像在那裡從中間解釋的那樣，雖然意義沒有區別，但八千頌中也以簡短的詞語進行了總結。正如所說：『想要在聲聞地學習的人，也應該學習般若波羅蜜多。』等等，將緣覺、菩薩、佛陀之地也包括在內，應該學習。地是指三智，上師會解釋。如法主蔣薩等。 地是指道和果，般若波羅蜜多是指基礎智慧等。 第三，三法以更廣闊的詞語概括了四種證悟，這在十萬頌中也有說明。也就是說，對於每一個意義，都有許多不同的名稱，對於每一個意義單元，都有從色法到全知的單獨或組合的廣泛解釋。 第二，意義是事物存在的狀態，或者是指所顯示的三種智慧，即從其中第一個聲聞

【English Translation】 Therefore, without completing maturation and without being trained, it is for the sake of benefiting others that one enters the path of learning, rather than directly manifesting the correct end. Third, how the Omniscient One summarizes the enlightenment of the Buddha: World-Honored One, for what reason are you the All-Knowing One? Is it because you have comprehended the nature of beings (Great Commentary, direct text) that is not inverted (Great Commentary)? Or is it because you show the nature of things as they are (Great Commentary, direct text) that you are the Thus-Gone One? Is it because you are worthy of offerings (Great Commentary) that you are (Arya) Arhat? This is the enlightenment of the Buddha who has perfectly completed the two accumulations. (In the Great Commentary, in Shantarakshita's commentary, it seems that Manjushri Name has been explained.) Answer: Subhuti, the aspect is color and shape (Dharma friend), such as the roundness of the flame (direct Dharma friend) and the color purple, etc. (direct text), which are the essence and the sign that symbolizes it, such as smoke (direct text) is the fruit, the fruit and (meaning) characteristics, such as firewood is the cause, the cause is the essence, the fruit is the cause, whatever phenomena are thoroughly expressed, that is, the aspect, essence, sign, fruit, and characteristics, cause, that can be understood, all of which the Thus-Gone One has truly and completely comprehended. 'ཏེ་' is a redundant word. Therefore, the enlightenment of the Thus-Gone One and the Buddhas is a phenomenon, and should be called Omniscience. Because of the ultimate wisdom that directly knows all the aspects, signs, and characteristics of all phenomena. There are many differences in the Indian commentaries regarding these three: aspect, sign, and characteristic, and each one will be explained below as well. Second, the three dharmas have a summary of the four enlightenments, just as it is explained from the middle there, although the meaning is no different, it is also summarized in shorter words in the Eight Thousand Verses. As it is said: 'Those who wish to study in the Hearer's Ground should also study the Prajnaparamita.' Etc., the grounds of Solitary Realizers, Bodhisattvas, and Buddhas are also included, and should be studied. Ground refers to the three wisdoms, which the teacher will explain. Such as Dharma Lord Jamsar, etc. Ground refers to the path and the fruit, Prajnaparamita refers to the basic wisdom, etc. Third, the three dharmas summarize the four enlightenments with more extensive words, which is also explained in the Hundred Thousand Verses. That is to say, for each meaning, there are many different names, and for each meaning unit, there are extensive explanations of single or combined aspects from form to omniscience. Second, the meaning is the state in which things exist, or it refers to the three wisdoms that are shown, that is, the first of them, the Hearer

ང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ གཟུགས་དང་སོགས་པ་ཚོར་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་ ཆོས་ལའོ། །གཞི་ཤེས་དངོས་སྟོན་པའི་སྐབས་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་ཞེས་འབྱུང་བ་རྣམས་སུ་ ཕལ་ཆེར་དེ་ལྟར་སྦྱར་རོ། །རྣམ་པ་ནི་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་གི་རྟེན་ཅན་ ནམ་ཡུལ་ཅན་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་གང་ཟག་གམ་བདག་ཕྱེད་གཉིས་སུ་རྨོངས་པ་སྤངས་པའི་ འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ནི། རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་བྱང་སེམས་དེ་གདུལ་བྱའི་ དབང་གིས་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཏེ་གསུམ་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)ཅར་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ སྟེ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཚུལ་སྟོན་པ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)ང་ལན་སྟོང་དུ་ནི་ ཉན་ཐོས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བས་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །ལན་སྟོང་དུ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བས་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ་ཞེས་དང་། ཐེག་པ་བརླབས་པོ་ཆེས་ནི་སྐྲག་ གྱུར་ཅིང་། །འདི་ནི་སེམས་ཅན་དམན་ལ་མོས་རིག་ནས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་དག་ ཉན་ཐོས་འགྱུར། །རང་རྒྱལ་བྱང་ཆུབ་པར་ཡང་རབ་ཏུ་སྟོན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་གང་ ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་མཐའ་ཞི་བ་ཉིད་དེ། དེ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པ་ནི་སྒོམ་པས་སྤང་ བྱའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་མི་སྤོང་ཞིང་དེ་མ་སྤངས་ན་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་སྟེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ཡིན་གྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་མིན་པས་སྒོམ་པའི་ ལམ་མ་བསྟན་ནོ། །ཞེས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །ཡང་ན་དམིགས་པ་ རྒྱུའི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་རང་གི་སྤང་བྱ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་དམིགས། རྣམ་ པ་དེ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་ཤིང་ལམ་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མྱང་འདས་མངོན་ དུ་མི་བྱེད་པའི་རྟེན་ཅན་ཞེས་གསུངས་(བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་)ཏེ། འོན་ཀྱང་ཐེག་པ་སྟེ་ལམ་གསུམ་པོ་ 1-83 ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་རང་གི་སྤང་བྱ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བས་རང་རང་གི་སྤང་བྱ་ལས་ངེས་ པར་འབྱུང་བྱེད་ཀྱི་ལམ་གསུམ་པོ་ལ་དམིགས་ཤིང་བྱེད་ལས་རྫོགས་སྨིན་མ་སྦྱངས་པར་དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་རྟེན་བྱེད་པ་ཅན་བདག་འབྲས་སེམས་ཅན་ འཁོར་དུ་མ་བསྡུས་པ་འཁོར་དུ་སྡུད་ཅིང་ཚོགས་ལམ་བསྐྱེད། སོགས་པས་སྦྱོར་ལམ་བསྐྱེད་ དེ་སྨིན། མཐོང་སྒོམ་བསྐྱེད་དེ་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཐེག་ པ་གསུམ་ཅར་གྱི་ལམ་བསྒོམ་ཞིང་ཐབས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཆད་པའི་མྱང་འདས་མངོན་དུ་མི་ བྱེད་པའི་རྟེན་བྱེད་པ་ཅན་ཞེས་སྦྱར་ཡང་འཚམ་མོ། །སྨིན་གྲོལ་མུ་བཞི་སྟེ། སྦྱོར་ལམ་པ་སྨིན་ གྱི་གྲོལ་བ་མིན། མི་སློབ་པ་གྲོལ་གྱི་སྨིན་པ་མིན། མཐོང་སྒོམ་པ

【現代漢語翻譯】 我的一切傳承之基礎，即是了知無所緣，於色等五蘊、十二處、十八界之法。在開示基礎、了知、實物之時，所說的『色等』，大多應如此理解。相狀，即是具有無常、痛苦等十六種行相之所依，或遠離所緣，斷除對果位補特伽羅或我之二分的愚昧之果。道之了知，即是具有自續之菩薩，依所化眾生之根器，以一切乘，即三乘（法友真實），示現決定生起，即涅槃之相。如經中所說：『諸比丘，我千百次以聲聞之涅槃而涅槃，千百次以獨覺之涅槃而涅槃。』又說：『以大乘而驚恐，此乃因眾生劣慧，此等菩薩轉為聲聞，亦示現獨覺菩提。』 真如，即是補特伽羅無我之寂滅。若不現證此，則不捨棄修道所斷之煩惱，不捨棄則不得涅槃。故論師云：『聲聞之道，菩薩應知，而非現證，故未示修道。』如是宣說。是為法友。又或者，所緣，即一切乘皆緣于從各自所斷中決定生起。相狀，即是了知其無自性，雖行道之事業，然不現證真如涅槃之所依。如（布頓仁波切）所說：『然一切乘，即三道，皆從各自所斷中決定生起，故緣于從各自所斷中決定生起之三道，且在事業圓滿成熟未修習前，不現證真如勝義。』是為能作所依，未攝受有情眷屬者攝受之，生起資糧道等，生起加行道而成熟，生起見道修道而解脫。又或者，以智慧修習三乘之道，以方便不現證斷滅涅槃之所依，如是結合亦可。成熟解脫有四句：加行道者成熟而非解脫，無學者解脫而非成熟，見道修道者...

【English Translation】 The very basis of all my lineages is the knowledge of non-objectification, in relation to the aggregates of form and so on, the twelve sources, and the eighteen elements. In the context of showing the basis of knowledge and reality, the occurrences of 'form and so on' should mostly be understood in this way. The aspect is that which has the support of the sixteen aspects such as impermanence and suffering, or the fruit of being separated from the object, and abandoning the delusion of the individual or self as being half and half. The knowledge of the path is that the Bodhisattva who possesses his own lineage, depending on the capacity of the beings to be tamed, through all vehicles, that is, the three (Dharma friend reality), definitely arises, that is, showing the manner of passing into Nirvana. As it says in the Sutra: 'Oh monks, I have passed into Nirvana a thousand times through the Nirvana of the Hearers, and a thousand times through the Nirvana of the Solitary Buddhas.' And: 'By the Great Vehicle, they become frightened, this is because of the inferior intelligence of sentient beings, these Bodhisattvas turn into Hearers, and also show the enlightenment of the Solitary Realizers.' Suchness is the very pacification of the extreme of the selflessness of the individual. If one does not directly realize this, then one does not abandon the afflictions to be abandoned by meditation, and if one does not abandon them, one does not attain Nirvana. Therefore, the teacher said: 'The path of the Hearers is to be known by the Bodhisattvas, but not to be directly realized, therefore the path of meditation was not shown.' Thus it will be taught. This is Dharma friend. Or, the object is that all vehicles focus on definitely arising from their respective objects to be abandoned. The aspect is that one knows it to be without inherent existence, and although one performs the actions of the path, it is said to be the support of not directly realizing Suchness Nirvana (by Buton Rinpoche): 'However, all vehicles, that is, the three paths, definitely arise from their respective objects to be abandoned, therefore they focus on the three paths that definitely arise from their respective objects to be abandoned, and before the activities are completed and matured and not cultivated, they do not directly realize Suchness Ultimate Truth.' This is the basis for making those who have not gathered a retinue of sentient beings into a retinue, generating the accumulation path and so on, generating the path of joining and maturing, generating the path of seeing and meditating and liberating. Or, one cultivates the path of all three vehicles with wisdom, and with skillful means, one does not directly realize the Nirvana of annihilation, and it is also appropriate to combine it as the basis for doing so. There are four sentences of maturation and liberation: the path of joining is maturation but not liberation, the non-learner is liberation but not maturation, the path of seeing and meditating...

་གཉིས་ཀ དེ་ལས་གཞན་ གཉིས་མིན་ནོ་ཞེས་(བུ་སྟོན་)སོ། །རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ནི་དམིགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད། རྣམ་པ་ བདེན་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་རྟེན་ཏེ་ཡུལ་ཅན། འབྲས་བུ་གཉིས་ ལས་གཞན་དོན་རྒྱ་ཆེ་བ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་མཐས་གཏུགས་(པ་ནི་མཐའ་མེད་པའོ་ཞེས་གསེར་) པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུས་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ། ངོ་བོ་གང་(བུ་སྟོན་)ལ་གང་ཕན་ཚུལན་ འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། རང་དོན་ལ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ དང་བྲལ་བའི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་རྟོགས་ཤིང་མངོན་དུ་བྱས་པ་དང་། སྤངས་པ་ཉོན་མོངས་ པའི་བག་ཆགས་ཡང་ཡིན་ཡང་སྲིད་པར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཡང་ཡིན་པས་བག་ཆགས་ ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྟེ། སྲིད་པར་སྐྱེ་བྱེད་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཉིད་སྤངས་པའི་ བྲལ་འབྲས་ཅན་ཡིན་ནོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་ཞེས་གསེར་ཆོས་གཉིས་ཀར་དུ་སྣང་ངོ་། །སྤངས་ རྟོགས་དེ་དག་མཁྱེན་པ་དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་འབྲས་བུར་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན་སྔ་ཕྱི་ རྒྱུ་འབྲས་སུ་རུང་ངོ་། ། ༈ སྒྲུབས་པ་དེ་ཡི་མཇུག་བསྡུད་བསྟན་པ། གསུམ་པ་ནི། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ནི་ཆོས་ཅན། འཕགས་བཞིའི་མངོན་རྟོགས་རིལ་ 1-84 རྫོགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞི་གཉེན་རྣམ་པ་མཐའ་ དག་བརྗོད་བྱར་བསྡུས་ནས་བསྟན་པས་ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ་དེ་གསུམ་གྱིས་མཁྱེན་གསུམ་བསྡུས། མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་འཕགས་བཞིའི་མངོན་རྟོགས་ཀུན་བསྡུས་པ་དེ་ལྟ་བས་ནའོ། །རྩོད་ལན་ འདི་སྣང་བ་དང་འགྲེལ་ཆེན་དུ་དགོས་འབྲེལ་གྱི་འོག་ཏུ་བསྟན་ཅིང་འདིར་མཆོད་བརྗོད་ ལས་འཕྲོས་པར་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་དོ།། ༈ །། ༈ བསྟན་བཅོས་ལ་གཞན་འཇུག་པའི་དོན་དུ་དགོས་འབྲེལ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་སྔ་རྩ་འགྲེལ་གསུམ་ལས། ༈ སྔ་འགྲེལ་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་བ། དང་པོ་ནི། དགོས་འབྲེལ་གྱི་ངག་གསུངས་ཞེས་ དྲང་ངོ་། །ཏེ་ནི་ལྷག་མ་ཅན་ནོ། །དེའི་བརྗོད་བྱ་གང་ན། བྱམས་པ་རང་གི་བསྟན་བཅོས་རྒྱལ་ བའི་ཡུམ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་གྱི་མན་ངག་གི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་ པ་(འདི་ཡན་ཆོས་བཤེས་དངོས་)འདིའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ། རྒྱལ་ཡུམ་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པ་སྟོན་པ་ ཐམས་ཅད་དེ་འོག་ཏུ་ཡུམ་རྣམ་པ་གསུམ་ཅར་ཞེས་སྨྲོས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་ཙམ་མོ་ ཞེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ། འགྲེལ་པའི་སྐབས་སུ་ཡུམ་གྱི་དོན་ལ་བཤད་པས་མངོན་རྟོགས་སྟོན་ པའི་རྒྱལ་ཡུམ་གསུམ་བརྗོད་བྱ་དང་བཅས་པ་འདིའི་བརྗོད་བྱ་དང་། རྒྱན་ལ་བརྟེན་ནས་ ཡུམ་དོན་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)ལེགས་པར་རམ་བདེ་(ཆོས་བཤེས་)བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་དགོས་པ་དང་། རྟོགས་པ་ལྟར་བསྒྲུབས་པས་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)ས་དང་པོ་ནས་མི་(ཆོས་བཤེས་)གནས་པའི་མྱང་ འདས་ཐོབ་པའི་

【現代漢語翻譯】 二者之外，無有其他二者』（布頓）。現觀智本身是所緣，即所有法。相，即無有真實生起，而能現量證悟之所依，即有境。果，除了二利之外，利他之廣大如虛空界之邊際（『無有邊際』，金）。為利益有情，恒常不斷。體性，於何者（布頓）有何利益，互為問答，不費力氣自然成就。自利方面，證悟之差別在於遠離一切垢染，證悟並現證真實之邊際。斷除方面，煩惱之習氣，既是輪迴之因，也是再次受生之因，故為習氣之相續。即斷除能于輪迴中產生之煩惱習氣，具有遠離之果。『習氣之』，于金、法二論中皆有出現。若謂斷證彼等，乃是彼等智慧之自性，故不應為果，則可作為前後因果。 結束此論之闡述： 第三，現觀莊嚴論，就法而言，是圓滿闡述四聖之現觀。此說成立。因其總攝並闡述了基、道、果之所有方面。遍攝，即以彼三攝集三智，以三智攝集四聖之所有現觀。此爭論及答辯，于顯明論及大疏中，皆于必要關聯之下闡述，而此處乃是阿阇黎自於讚頌語中引申而出。 為使他人入于論典，而宣說必要關聯： 第二，於前疏、本論、釋論三者中： 前疏之連結： 第一，宣說必要關聯之語。『即』，具有剩餘之意。其所詮為何？慈氏菩薩自身之論典，即《現觀次第論》，是宣說一切勝者之母，現觀次第之所有訣竅之偈頌（此為法友之真實之語）。此論之所詮，即宣說勝母現觀次第之所有，即下文所言之三類般若母，僅為近似之意，此為法友之語。于釋論之時，因解釋般若母之義，故以現觀莊嚴論為憑藉，勝母三者之所詮，得以良好或輕易地證悟，是為必要。如所證悟般修行，從初地至不住涅槃之獲得。

【English Translation】 Apart from these two, there are no other two' (Buton). The very realization of omniscience is the object, i.e., all dharmas. The aspect is the basis for directly realizing without the arising of truth, i.e., the object-possessor. The result, apart from the two benefits, the vastness of benefiting others reaches the limit of the space realm ('without limit', Gold). For the benefit of sentient beings, it is constant and continuous. The nature, in what (Buton) is there what benefit, answering each other, effortlessly and naturally accomplished. In terms of self-benefit, the difference in realization lies in being free from all defilements, realizing and directly realizing the ultimate truth. In terms of abandonment, the habitual tendencies of afflictions are both the cause of samsara and the cause of rebirth, hence the continuity of habitual tendencies. That is, abandoning the habitual tendencies of afflictions that produce rebirth in samsara has the result of separation. 'Of habitual tendencies', appears in both the Gold and Dharma treatises. If it is said that abandoning and realizing these are the nature of that wisdom, therefore it should not be the result, then it can be regarded as the cause and effect of before and after. Concluding the explanation of this treatise: Third, the Ornament for Clear Realization, in terms of Dharma, is the complete exposition of the clear realizations of the Four Noble Ones. This statement is valid. Because it summarizes and expounds all aspects of the ground, path, and result. All-encompassing, that is, the three wisdoms are encompassed by these three, and all the clear realizations of the Four Noble Ones are encompassed by the three wisdoms. This debate and response are explained in the Manifestation Treatise and the Great Commentary under the context of necessity and connection, while here it is made by the teacher himself, derived from the verses of praise. Explaining the necessity and connection for others to enter the treatise: Second, among the previous commentary, the main text, and the explanation: The connection of the previous commentary: First, the words of necessity and connection are spoken. 'That is', has the meaning of remaining. What is its content? Maitreya's own treatise, the 'Order of Clear Realization', is a verse summarizing all the key points of explaining the order of realization of the Victorious Mother (this is the actual word of Dharma Friend). The content of this treatise is all that explains the order of realization of the Victorious Mother, that is, the three types of Prajnaparamita mentioned below, which is only an approximate meaning, this is the word of Dharma Friend. At the time of the commentary, because the meaning of Prajnaparamita is explained, relying on the Ornament for Clear Realization, the content of the three Victorious Mothers can be well or easily realized, which is necessary. Practicing as realized, from the first bhumi to the attainment of non-abiding nirvana.

བར་(ཆོས་བཤེས་)དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པ་དང་། རྗོད་བྱེད་བསྟན་བཅོས་རྒྱུ་ དང་བརྗོད་བྱ་ཡུམ་དོན་རྟོགས་ཤིང་(ཆོས་བཤེས་དོན་ཐོབ་ཀྱི་དངོས་སུ་མེད་)ཐོབ་པའི་དགོས་པ་གཉིས་ འབྲས་བུར་འབྲེལ་བ་ནི་འདིའི་འབྲེལ་བ་སྟེ། དེ་འདྲའི་འབྲེལ་བ་(འདི་ཡན་ཆོས་བཤེས་དངོས་) དེ་ཆེད་དུ་མ་བྱས་ཀྱང་ཤུགས་ཉིད་ཀྱིས་རང་དབང་མེད་པར་འབྲེལ་བས་ན་ཁོང་ན་ཡོད་པ་ སྟེ་དེས་ན་འབྲེལ་བས་ནི་(བསྟན་བཅོས་དགོས་པ་གཉིས་བསྒྲུབ་པའི་)ཐབས་ཡིན་པར་ཡིད་ཆེས་པར་ བྱེད་པའོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི་རྗོད་བྱེད་དང་བརྗོད་བྱར་འབྲེལ་བ་ལའང་ 1-85 བཤད་པར་མངོན་ནོ། །གང་གི་དོན་དུ་ན། གཉིས་ཏེ་དགོས་ཉིང་དགོས་སོ། །དང་པོ་ལ་རྣམ་ གཅོད། ཡོངས་གཅོད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྒྲིབ་གཉིས་ཕལ་ཆེར་བཅོམ་པ་དང་ལྡན་ པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཕགས་པ་མ་རྒྱལ་བ་ལས་རྒྱལ་བ། ཞེས་པ་ནི་འདིའི་མཚན་མ་ཕམ་ པ་ཞེས་འབྱུང་བའི་དོན་བསྟན་པ་སྟེ་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དགྲ་གང་ལས་མ་རྒྱལ་ བ་ནི་བདུད་དེ་དེ་ལས་མ་ཕམ་པར་རྒྱལ་ཏེ་བདུད་རྣམས་ཕམ་པར་བྱས་པ་སྟེ། གསེར་དུ་མ་ ཕམ་པ་ཞེས་བསྒྱུར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་བོར། མ་ཕམ་བདུད་རྣམས་ཕམ་བྱས་ཁྱོད་སོང་ ཤིག །ཅེས་སོ། །དགེ་བ་ལྷས་བདུད་རྣམས་ཀྱིས་ཕམ་པར་མི་ནུས་པས་ན་མ་ཕམ་པ་སྟེ། ཞེས་ སྤྱོད་འཇུག་འགྲེལ་པར་རོ། །སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་ལ་སངས་རྒྱས་ མིན། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་(རད་ཀིར་)སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མིན། སངས་ རྒྱས་གཉིས་ཀ། དེ་ལས་གཞན་གཉིས་ཀ་མིན་ཞེས་ལུང་ལས་བཤད་གསུངས་སོ། །(བུ་སྟོན་རིན་ པོ་ཆེ།)དེ་འདྲའི་བྱམས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྔར་གསུངས་བཞིན་དུ་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་ པའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་ལ་དོན་ཏེ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་དམ་སྙམ་དུ་སྐྱེ་བོ་བློ་གྲོས་ཏེ་ ཤེས་རབ་དམན་པ་དག་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །དོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞེ་ན། སྐྱེ་ བོ་བློ་དམན་པ་དག་དེར་དོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚིག་རྒྱས་པ་དང་ འབྲིང་དང་མདོར་བསྡུས་པ་ལ་དད་པའམ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་དབང་བོ་རྟུལ་འབྲིང་རྣོ་ གསུམ་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་གྱིས་ཕན་འདོགས་པར་བཞེད་ པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་བདུད་བཞི་ལས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པ་ དེ་དང་དེ་ལས་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཀྱི་རིམ་པ་གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་པའི་དོན་མཐའ་དག་གསལ་ བར་མཛད་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྟེ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། དགོས་འབྲེལ་ངག་གི་བསྟན་བྱའི་དོན་ལུས་ཀྱི་དགོས་སོགས་ཆོས་བཞི་ལ་ 1-86 དོན་འགྱུར་བསྐྱེད་པ་སྟེ་བསྟན་བཅོས་ལུས་ལ་དགོས་སོགས་ཆོས་བཞི་ཕལ་ཆེར་ཡོད་སྙམ་ པའི་དོན་འགྱུར་ཐེ་ཚོམ་བསྐྱེད་

【現代漢語翻譯】 此外（佛法導師）是必要的，而且極其必要。論著是能詮，般若經是所詮，理解其意義（實際上沒有獲得佛法導師的意義）是獲得利益的兩個必要條件，與結果相關聯，這就是此處的關聯。即使沒有特意去做這樣的關聯（這以上是真正的佛法導師），也會自然而然地、不由自主地產生關聯，因此它存在於其中。因此，相信關聯是（實現論著的兩個必要條件）的方法，這就是佛法導師。佛法導師顯然也與能詮和所詮之間的關聯有關。 爲了什麼目的呢？有兩個目的：必要和絕對必要。在第一個目的中，有兩種區分：完全區分和徹底區分。第一個是：世尊幾乎摧毀了兩種障礙，超越了所有失敗，因此被稱為『薄伽梵』，超越了失敗者。這表明了此處『不敗』（阿巴拉吉塔，aparajita）的含義，即沒有被輪迴的眾生所戰勝的魔，他戰勝了魔，使魔失敗。它被翻譯為『不敗的金』。《定解寶王經》中說：『不敗者，你已使魔失敗，請離開！』《入行論釋》中說：『善神不能被魔所擊敗，因此是不敗的。』 達到最後有者是薄伽梵，但不是佛。聲聞和獨覺阿羅漢（阿羅漢，arhat）是佛，但不是薄伽梵。佛是兩者，其他兩者都不是，經中如是說。（布頓仁波切）就像慈氏佛一樣，佛陀先前已經說過，爲了顯示證悟的次第，有什麼必要呢？或者說沒有必要嗎？爲了消除智慧低下的人們的疑慮。為什麼會有疑慮呢？因為智慧低下的人們會有疑慮，因為薄伽梵對喜歡廣、中、略三種說法的眾生，根據其根器的鈍、中、利，分別以廣、中、略三種佛法來利益他們，以大悲心戰勝四魔的般若母經，難道沒有闡明廣、中、略三種般若經以及從中產生的八種證悟次第，以及所有般若經的意義嗎？因為這個原因。 第二個是：爲了使與必要相關的語言教義的意義，轉化為身體的必要等四法，即認為論著的身體幾乎具有必要等四法，從而產生意義上的懷疑。

【English Translation】 Furthermore, (a Dharma friend) is necessary, and extremely necessary. The treatise is the expression, and the Prajnaparamita Sutra is the expressed. Understanding its meaning (actually without obtaining the meaning of a Dharma friend) is the two necessities of obtaining benefit, which are related to the result. This is the connection here. Even if such a connection is not made on purpose (this above is the real Dharma friend), it will naturally and involuntarily arise, so it exists within it. Therefore, believing that the connection is the method (to achieve the two necessities of the treatise), that is the Dharma friend. The Dharma friend is clearly also related to the connection between the expression and the expressed. For what purpose? There are two purposes: necessity and absolute necessity. In the first purpose, there are two distinctions: complete distinction and thorough distinction. The first is: the Bhagavan has almost destroyed the two obscurations, surpassing all defeats, therefore called 'Bhagavan', surpassing the defeated. This indicates the meaning of 'Invincible' (阿巴拉吉塔，aparajita) here, that is, the demon that has not been conquered by the sentient beings of samsara, he has conquered the demon, making the demon fail. It is translated as 'Invincible Gold'. In the Samadhiraja Sutra: 'Invincible one, you have defeated the demons, please leave!' The Commentary on the Bodhisattvacaryavatara says: 'Good gods cannot be defeated by demons, therefore they are invincible.' Those who reach the last existence are Bhagavans, but not Buddhas. Sravakas and Pratyekabuddhas Arhats (阿羅漢，arhat) are Buddhas, but not Bhagavans. Buddhas are both, and the other two are neither, as the scriptures say. (Buton Rinchen) Just like Maitreya Buddha, the Buddha has said before, what is the necessity of showing the stages of realization? Or is there no necessity? In order to dispel the doubts of those with low intelligence. Why are there doubts? Because those with low intelligence will have doubts, because the Bhagavan, for sentient beings who like the extensive, medium, and concise teachings, benefits them with the extensive, medium, and concise Dharmas according to their faculties of dull, medium, and sharp, with great compassion, has not the Prajnaparamita Mother Sutra, which has conquered the four maras, clarified the extensive, medium, and concise Prajnaparamita Sutras, as well as the eight stages of realization arising from them, and all the meanings of the Prajnaparamita Sutras? For this reason. The second is: in order to transform the meaning of the linguistic teachings related to necessity into the four dharmas such as the necessity of the body, that is, to generate doubt in the meaning that the body of the treatise almost has the four dharmas such as necessity.

པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དུའོ། །དོན་ལ་ཞེས་པ་ལ་ཆོས་བཤེས་སོགས་ (བུ་)ནོར་སྣང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ནི། དོན་འགྱུར་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པས་རྟོག་ལྡན་བསྟན་བཅོས་ལ་ཐོས་སོགས་ཀྱིས་ འཇུག་པ་དེ་ཉིང་དགོས་ཡིན་པས་དེའི་ལན་ཡན་ལག་གམ་ཐབས་སུའོ། ། ༈ རྩ་བ། གཉིས་པ་ལ། དགོས། བསྡུས། ཚིག་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དཔྱོད་པ་པའི་སྟོན་པ་ ཀུ་མཱ་རཱི་ལ་ན་རེ། དགོས་འགྲེལ་ངག་གི་དགོས་པ་ངག་དེ་ལས་ངག་གི་དོན་ལ་སྒྲ་བྱུང་ཚད་ མས་ངེས་པ་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། སྤྱིར་ངག་ཚིག་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་བརྗོད་བྱ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ ཀྱིས་རང་བཞིན་འབྲེལ་སྟོབས་ཀྱིས་དོན་གོ་བར་བྱེད་ཀྱི་བརྡ་འབྲེལ་ལ་མི་ལྟོས་སོ་ཞེས་ཟེར་ རོ། །དེ་དགག་པ། ངག་དེ་ཆོས་ཅན། ངག་དོན་ལ་སྒྲ་བྱུང་ཚད་མས་ངེས་པ་དངོས་སུ་བསྐྱེད་ པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ངག་དོན་དང་བདག་གཅིག་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་བ་གང་ཡང་མེད་པས་ སོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། བདག་གཅིག་ན། མེ་སྒྲ་བརྗོད་ལས་ཁ་ནི་ཅིས་མི་འཚིག །ཅེས་(དུས་ འཁོར་སོགས་)སོགས་དང་། དེ་བྱུང་མེད་དེ། ངག་དོན་དེ་མེད་པར་བརྗོད་འདོད་ལས་སྐྱེ་བས་ སོ། །ཞེས་སོགས་ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་སོགས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །མཁས་གྲུབ་ཞི་འཚོ་ ནི། བསྟན་བཅོས་འདི་བརྩམ་བྱ་མིན་ཏེ་དགོས་པ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱ་རོག་སོ་རྟོག་གི་ བསྟན་བཅོས་བཞིན་(འབྲེལ་བ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་བསྙོན་ཚིག་བཞིན་ཞེས་ས་ལུ་ལྗང་འགྲེལ་དུ་ཀླུས་སོ། །)ཞེས་ བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་སྐབས་སམ་བྱ་བ་འགོག་པའི་ལོག་རྟོག་བཟློག་པ་དགོས་འབྲེལ་ ངག་གི་དགོས་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པའང་དེ་ཁོ་ན་དགོས་པར་བཞེད་ན་བརྗོད་བྱ་མེད་པར་ འཛིན་པ་སོགས་བཟློག་པའང་དེའི་དགོས་པ་མིན་པར་འགྱུར་བས་དེ་ཡང་དགོས་པར་བཞེད་ དེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །འདི་དབུ་མ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་དཀའ་འགྲེལ་ན་ཡོད་པས་སློབ་དཔོན་དེའི་ 1-87 གཞུང་ན་མེད་གསུངས་པ་ནི་ནོར་(བུ་སྟོན་གསུང་སྒྲོས་)རོ། །བྲམ་ཟེ་བདེ་བྱེད་དགའ་བའི་བཞེད་ པར་གྲགས་ཤིང་ལོཙྪ་བ་ཆེན་པོ་གཞུང་བཀོད་པ་མཛེས་པར་བྱེད་པ་དེའི་དགོས་པར་བཞེད་ དེ། དེས་(ལོཙྪ་བ་)མཛད་པའི་འདིའི་འགྲེལ་བཤད་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་གསུང་པ་སྣང་སྟེ་དེ་མི་ འཐད་དེ། བསྟན་བཅོས་ལ་དགོས་མེད་ཀྱི་ལོག་རྟོག་བཟློག་པའང་དེའི་དགོས་པ་མིན་པར་ འགྱུར་བ་ལས་འདིར་དོན་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསལ་ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་དགོས་ པར་བཞེད་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་འདི་དང་ཆོས་མཆོག་སོགས་བསྟན་བཅོས་ལུས་ ལ་ཆོས་བཞི་ཡོད་པར་རམ་བསྟན་བཅོས་དགོས་པ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུར་དོན་འགྱུར་ཐེ་ཚོམ་བསྐྱེད་ པ་དགོས་པར་བཞེད་དེ། དེ་ཡང་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །ཛྙཱ་ན་ཤྲཱི་ངེས་པ་སྐྱེས་པ་དགོས་པར་བཞེད་ དེ། དགོས་འབྲེལ་ངག་ལས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་ལ་དགོས་སོགས་ཆོས་བཞི

【現代漢語翻譯】 爲了自身之故。（意義上）是指法友等（兒子）的財富顯現。 第二種情況是：由於對意義的轉變產生懷疑，因此通過聽聞等方式進入具有推理的論著，這才是真正的需要，因此將其作為答案的組成部分或方法。 ༈ 根本頌： 第二部分包含需要、總結和詞語三個方面。首先是：論理者（彌曼差派）的導師鳩摩羅梨（Kumārila）說：『需要的解釋是，從語言中產生的需要，僅僅是從該語言中，通過聲現量（Śabda-pramāṇa）對語言的意義產生確定。一般來說，所有的語言詞彙都以其自身的本質，通過自性關聯的力量來理解意義，而不依賴於約定俗成的關聯。』 駁斥：該語言，作為所立宗，並非通過聲現量直接產生對語言意義的確定，因為語言的意義與自身之間沒有任何同一或由此產生的關聯。 理由成立：如果同一，那麼火的聲音在被說出時，為何不燒燬口腔？（如時輪金剛等）等等。沒有由此產生，因為語言的意義是從表達意願中產生的。 等等，這些可以從量論的論著中得知。智者寂護（Śāntarakṣita）說：『這部論著不應被寫作，因為它沒有需要等，就像烏鴉的索取論著一樣（因為沒有關聯等，就像虛假的陳述一樣，如薩盧綠疏（Sālu-ljaṅ-grel）中所說）。』 因此，阻止寫作論著的場合或行為的錯誤觀念，是語言的需要的需要關聯。如果僅僅認為這是唯一的需要，那麼阻止持有無意義等觀念，也將不會是其需要，因此也認為那是需要，事實就是如此。這在《中觀二諦論》（dBu ma bden gnyis）的難題解釋中存在，因此說導師的論著中沒有是錯誤的（布頓的口述）。 據說婆羅門樂作喜（Brahman Anandakara）的觀點，以及大譯師（Lotsawa）使論著的編排變得優美，都認為是其需要。因為譯師（Lotsawa）所著的這部論著的解釋中，也顯現了同樣的觀點，但這並不合理。因為阻止論著沒有需要的錯誤觀念，也不會是其需要，因此消除了『這裡有什麼意義』的疑惑。 如果也認為那是需要，那麼事實就是如此。導師（指法稱）和法勝（Dharmottara）等認為，論著的身體具有四法，或者認為產生對論著需要兩種原因的意義轉變的懷疑是需要的，事實也是如此。 智吉祥（Jñānaśrī）認為產生確定是需要的，因為從需要關聯的語言中，論著的身體具有需要等四法。

【English Translation】 For the sake of itself. (In terms of meaning) it refers to the manifestation of wealth such as Dharma friends (son). The second case is: because doubt arises about the transformation of meaning, therefore entering into treatises with reasoning through hearing, etc., that is the real need, so it is as a part or method of the answer. ༈ Root Text: The second part contains three aspects: need, summary, and words. First is: the teacher of the logician (Mīmāṃsaka), Kumārila, said: 'The explanation of need is that the need arising from language is only the certainty arising from the meaning of the language through sound valid cognition (Śabda-pramāṇa) from that language. In general, all language words understand the meaning by the power of natural connection with their own essence, without relying on conventional connections.' Refutation: That language, as the subject of the proposition, does not directly generate certainty about the meaning of the language through sound valid cognition, because there is no identity or arising from it connection between the meaning of the language and itself. The reason is established: If identical, then why doesn't the sound of fire burn the mouth when spoken? (Such as Kālacakra, etc.). There is no arising from it, because the meaning of the language arises from the intention to express. Etc., these can be known from treatises on valid cognition. The wise Śāntarakṣita said: 'This treatise should not be written, because it has no need, etc., like the treatise of the crow's solicitation (because there is no connection, etc., like a false statement, as said in Sālu-ljaṅ-grel).' Therefore, preventing the wrong notion of the occasion or act of writing a treatise is the need connection of the need of language. If it is only considered that this is the only need, then preventing holding meaningless, etc., notions will also not be its need, therefore it is also considered that that is the need, and that is the way it is. This exists in the difficult explanation of the Madhyamaka Two Truths (dBu ma bden gnyis), therefore saying that it does not exist in the teacher's treatise is wrong (oral tradition of Bu-ston). It is said that the view of the Brahmin Anandakara, and the great translator (Lotsawa) making the arrangement of the treatise beautiful, are considered its need. Because in the explanation of this treatise written by the translator (Lotsawa), the same view also appears, but this is not reasonable. Because preventing the wrong notion of the treatise having no need will also not be its need, therefore eliminating the doubt of 'what meaning is there here'. If that is also considered a need, then that is the way it is. The teacher (Dharmakīrti) and Dharmottara, etc., consider that the body of the treatise has four dharmas, or that generating doubt about the transformation of meaning, which is the cause of the two needs of the treatise, is the need, and that is also the way it is. Jñānaśrī considers that generating certainty is the need, because from the language of need connection, the body of the treatise has four dharmas such as need.

་ཡོད་པར་ ངེས་པའམ་བསྟན་བཅོས་དགོས་པ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུར་ངེས་པ་སྟེ་དེ་ཡང་དབང་རྟུལ་གྱི་དབང་དུ་ བྱས་ན་འཐད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་སྐབས་སམ་བྱ་བ་འགོག་པ་བཟློག་པ། གཞུང་བཀོད་པ་མཛེས་པ། དབང་རྣོན་ལ་དེ་འདྲའི་དོན་འགྱུར་བསྐྱེད་པ། དབང་རྟུལ་ལ་དེ་ འདྲའི་ངེས་པ་སྐྱེས་པ། བསྟན་བཅོས་ལ་དགོས་མེད་ཀྱི་ལོག་རྟོག་བཟློག་པ། འབྲེལ་མེད་ སོགས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་བཟློག་པ། དུལ་ལྷས་སུམ་ཅུ་པའི་འགྲེལ་བཤད་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ཉན་ པ་པོ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དེའི་དགོས་པའམ་(འགྲེལ་ཆེན་སོགས་)བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ ལ། དེ་ལས་རྟོག་ལྡན་བསྟན་བཅོས་ལ་ཐོས་སོགས་ཀྱིས་འཇུག་པ་ཉིང་དགོས་སམ་བྱ་བའི་ འབྲས་བུའི་འབྲས་བུ་(འགྲེལ་ཆེན་སོགས་)ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་གཞན་ལས་རྟོགས་ པར་བྱ་སྟེ་ཚིག་མངས་སུ་དོགས་པས་འདིར་མ་བཀོད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། དགོས་འབྲེལ་ངག་གིས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་ལ་དགོས་སོགས་ཆོས་བཞི་ ཡོད་དོ་ཞེས་སྟོན་ནོ། ། 1-88 གསུམ་པ་ལ། དངོས་སུ་ཟིན་པའི་ཆོས་གསུམ་ཤུགས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་ཆོས་གཅིག་ གོ །དང་པོ་ལ་བརྗོད་བྱ། དགོས་པའི་དགོས་པ། དགོས་(ཆོས་བཤེས་ལྟར་རོ། །)པའོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་གང་ཞིག་བསྟན་བཅོས་འདིའི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཞེ་ན། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པར་གྱུར་ (སྒྲ་སྦྱོར་བམ་གཉིས་དངོས་)པས་སྟོན་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ལ་རྣམ་དག་ལེགས་པའི་(མཚན་བརྗོད་)ལམ་སྟོན་ པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་(ཨ་)སོགས་གཞུང་ཤེར་(ཨ་)ཕྱིན་(ཆོས་བཤེས་གོང་དུ་)འདི་ ལས་བཤད་པའི་དོན་(སེང་ཆོས་གཉིས་ཀ་)གང་ཡིན་པ་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དེ་དེས་སྐབས་དང་པོའི་ དོན་གྱི་གཙོ་(ཨ་བྷ་)བོ་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་བརྒྱད་པའི་དོན་འབྲས་(ཨ་བྷ་)བུ་ཆོས་སྐུ་སྟེ་དེ་གཉིས་ འགྲོད་པར་བྱ་(ཤཱནྟི་ཨ་བྷ་དངོས་)བས་ལམ་(ཨ་)ཡིན་ལ་འདིར་བགྲོད་པར་བྱེད་པས་(ཨ་)ལམ་ནི་ སངས་རྒྱས་(ཨ་)ཀྱི་རྒྱུའི་ལམ་(ཨ་)སྟེ་རྣམ་(ཨ་)མཁྱེན་དུ་ཅི་རིགས་(ཨ་)པར་འདུས་(ཨ་)པ་མངོན་ རྟོགས་(ཨ་)གཞན་(ཨ་)དྲུག་སྟེ་(ཨ་)ཕལ་བའོ། །དེ་ལྟར་(ཨ་)རྒྱུ་དང་འབྲས་(ཨ་)བུའི་བདག་ཉིད་ (ཨ་)ཀྱི་མངོན་རྟོགས་(ཨ་)བརྒྱད་ཀྱི་(ཨ་)ངོ་བོའི་(ཨ་)ལམ་(ཨ་)དེ་བསྟན་བཅོས་འདིའི་བརྗོད་(ཨ་ )བྱའོ། །ཨ་བྷ་ཡ་སྟེ། ཆོས་བཤེས་ལྟར་ན་བརྗོད་བྱ་དེའི་(འགྲེལ་པར་)ཆེ་བ་ནི་བྱང་སེམས་(ཤཱནྟི་) ལས་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་སྟེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་གོ་ཞེས་རྐང་བ་དང་པོ་གསུམ་གྱིས་ བརྗོད་བྱ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཏེ་འགྲེལ་པར་ཡང་དེ་སྐད་སྦྱར་རོ། །ཨ་བྷ་ཡ་ནི་དགོས་པ་ལ་ཕྱིར་ སྦྱོར་བར་གསལ་ལོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། ཆོས་སྤྱོད་ནས་བློ་དང་ལྡན་པས་རྟོགས་འགྱུར་ཞེས་ པའི་བར་རྐང་པ་གསུམ་གྱིས་ཉིང་དགོས་བསྟན

【現代漢語翻譯】 確定存在或需要論典是兩者原因，這對於鈍根者來說是合適的。如此一來，在創作論典時，阻止或避免錯誤，使結構美觀，使利根者產生相應的理解，使鈍根者產生相應的確定，避免論典中不必要的錯誤觀念，避免不相關的錯誤觀念，以及如寂天在《入菩薩行論》的註釋中所說，使聽者產生歡喜，這些都是論典的必要性或（如《大疏》等）行為的結果。因此，對於有推理能力的論典，通過聽聞等方式進入是根本必要性或行為結果的結果（如《大疏》等）。其餘的細節應從其他地方理解，因為擔心文字過多，所以在此不作詳細說明。 第二，通過語言表達必要性和關聯性，表明論典的體系具有必要性等四種特徵。 第三，直接把握的三種特徵和一個通過暗示表達的特徵。首先是所詮釋的內容、必要性的必要性和必要性（如法友所說）。首先，如果問：什麼法是這部論典所詮釋的內容？那就是成為天人和人類導師的導師，即向他們展示純凈、美好的道路的佛陀，通過廣、中、略（阿）等方式，從般若（阿）波羅蜜多（如法友之前所說）的論典中闡述的意義（僧法和僧伽法兩者），也就是一切智智。因此，第一句的主要內容（阿巴）是一切智智，第八句的結果（阿巴）是法身，這兩者是需要行進的道路（寂天 阿巴 直接）。因此，這裡所行進的道路（阿）是佛陀（阿）的因之道路（阿），即以各種方式（阿）聚集（阿）到一切智智（阿）中的現觀（阿）和其他（阿）六種，即一般的現觀（阿）。因此（阿），作為因和果的自性（阿）的八種現觀（阿）的本質（阿）的道路（阿）就是這部論典所詮釋的內容（阿）。阿巴亞說：如法友所說，所詮釋內容（在註釋中）的偉大之處在於，這是菩薩（寂天）之外的人無法體驗或理解的。因此，前三句經文表明瞭所詮釋的內容，註釋中也是這樣解釋的。阿巴亞顯然是爲了必要性而重新組合的。 第二，法友說：從『行持佛法，有智慧者才能理解』這三句經文表明瞭根本必要性。

【English Translation】 Being certain of existence or needing treatises is the reason for both, which is appropriate for those with dull faculties. Thus, when composing treatises, preventing or averting errors, making the structure beautiful, causing corresponding understanding for those with sharp faculties, causing corresponding certainty for those with dull faculties, averting unnecessary misconceptions in treatises, averting irrelevant misconceptions, and as Shantideva said in the commentary on 'Entering the Bodhisattva's Way of Life', causing joy for the listeners, all of these are the necessity or (such as the 'Great Commentary') the result of the action. Therefore, for treatises with reasoning, entering through hearing and so on is the fundamental necessity or the result of the result of the action (such as the 'Great Commentary'). The remaining details should be understood from elsewhere, as I have not elaborated here for fear of too many words. Secondly, by expressing the necessity and connection through language, it shows that the system of the treatise has four characteristics such as necessity. Thirdly, the three characteristics that are directly grasped and one characteristic that is expressed by implication. First, there is the content to be interpreted, the necessity of necessity, and necessity (as Dharma Friend said). First, if asked: What Dharma is the content interpreted by this treatise? That is the teacher who became the teacher of gods and humans, that is, the Buddha who shows them the pure and good path, through the broad, medium, and concise (A), etc., from the treatise of Prajna (A) Paramita (as Dharma Friend said earlier), the meaning explained (both Sangha Dharma and Sangha Dharma), which is the Omniscient Wisdom. Therefore, the main content of the first sentence (Abha) is the Omniscient Wisdom, and the result of the eighth sentence (Abha) is the Dharmakaya, and these two are the path to be traversed (Shantideva Abha directly). Therefore, the path (A) traversed here is the path of the cause of the Buddha (A), that is, the manifestation (A) and other (A) six realizations (A) gathered (A) in various ways (A) into the Omniscient Wisdom (A), that is, the general realization (A). Thus (A), the path (A) of the essence (A) of the eight manifestations (A) of the nature (A) of cause and effect (A) is the content (A) interpreted by this treatise. Abhaya said: As Dharma Friend said, the greatness of the content to be interpreted (in the commentary) is that it is something that others besides Bodhisattvas (Shantideva) cannot experience or understand. Therefore, the first three verses indicate the content to be interpreted, and the commentary also explains it in this way. Abhaya is clearly recombined for necessity. Secondly, Dharma Friend said: From the three verses 'Practicing the Dharma, those with wisdom will understand' indicates the fundamental necessity.

། བདེ་བླག་ཏུ་ནི་རྟོགས་འགྱུར་བ་ནས་ཡིན་ གྱིས་དགོས་པ་བསྟན་ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་མཐོང་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་(སེང་ཨ་བྷ་སོགས་ )འགྱུར་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ཞེ་ན། བྱང་སེམས་ལས་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པ་སངས་ རྒྱས་ཉིད་དོ། །ཐབས་གང་ལས་ན། སེམས་བསྐྱེད་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་སྤྱོད་ཕར་ཕྱིན་བཅུའི་ 1-89 བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡུམ་མདོའི་དོན་ཏོ། །བདག་ཉིད་ཡང་ཡིན་ལ་མདོ་དོན་ཡང་ཡིན་པས་ཞེས་ སྦྱར་རོ། །ཨ་བྷ་ཡ་ནི་ཆོས་ནི། སེམས་བསྐྱེད་དང་གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུའི་ ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་མངོན་རྟོགས་བདུན་དུ་ཕྱེ་བ་དེའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་ བླག་ཏུ་ཞེས་སོགས་མདོ་རྩོམ་པའི་དགོས་པའོ་ཞེས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱི་འགྲེལ་པར་ཁ་ ཅིག་ཡི་གེ་འབྲི་མཆོད་སྦྱིན་པ་སོགས་བཅུ་སྟེ་བྱམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་ཞེས་པ་མི་འཐད་ དེ། སྦྱོར་ལམ་གྱི་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ཙམ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་མཆོག་མིན་ པ་དང་སློབ་དཔོན་གྱིས་འགྲེལ་པར་(དངོས་)ཟུར་ཙམ་ཡང་མ་བསྟན་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་དགེ་ བ་བཅུ་ལ་འདོད་པའང་མི་འཐད་དེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་འདིར་ཟུར་(དངོས་)ཙམ་ཡང་མ་བསྟན་ པས་སོ་ཞེས་ཏེ་སྒྲུབ་བྱེད་ལྟར་སྣང་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །ཤེར་འབྱུང་གིས་ཀྱང་ཡི་གེ་འབྲི་ མཆོད་སྦྱིན་པ་དང་། ནས་བསྒོམ་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཡིན་པར་འཆད་པ་ནི་མི་ འཐད་དེ། དེ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་གྱི་སྦྱིན་སོགས་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་ པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་སྲིད་པས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་ལྟར་སྣང་སྟེ་ཕྱོགས་སྔ་ མ་ལོངས་སྣང་ངོ་། །དེས་ན་ཚན་པ་དེ་གཉིས་དང་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་དང་སེམས་བསྐྱེད་གདམས་ ངག་སོགས་བཅུ་ཆོས་སྤྱོད་བཅུར་དོན་ལ་ཁྱད་མེད་ཅིང་ཐ་སྙད་གྲགས་མ་གྲགས་ལ་བྱས་ན་ ཡི་གེ་འབྲི་སོགས་བཅུ་གྲགས་ཆེ་ཞིང་དོན་ལ་ཤཱནྟི་ལྟར་ཡིན་ནོ། །དེ་འདྲའི་མདོ་དོན་ཐོས་བྱུང་ གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་པ་བཞིན་དུ་བསམ་བྱུང་གི་དྲན་པ་ལ་བཞག་སྟེ་སྒོམ་བྱུང་ཤེས་རབ་ ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །གང་གིས་ན་བློ་དང་ལྡན་པ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །བློ་ལྡན་ཉིད་དང་གསལ་བའི་མཆོག །རྒྱལ་སྲས་རྒྱལ་བའི་ གཞི་དང་ནི། །རྒྱལ་བྱེད་རྒྱལ་བའི་མྱུ་གུ་དང་། །རྩལ་ལྡན་དང་ནི་འཕགས་མཆོག་དང་། །དེད་ དཔོན་དང་ནི་གྲགས་མཆོག་དང་། །སྙིང་རྗེ་ཅན་དང་བསོད་ནམས་ཆེ། །དབང་ཕྱུག་དེ་བཞིན་ 1-90 ཆོས་དང་ལྡན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་འདི་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལས་འདས་པའི་བློ་ཡོད་པས་ ན་བློ་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་དགེ་བ་ལྷས་སོ། །དབུས་མཐའི་འགྲེལ་བཤད་དུ། རང་བཞིན་གྱིས་ ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ལས་དབང་བོ་རྣོ་བ་དང་ཤེས་པར་བྱ་

【現代漢語翻譯】 從易於理解的角度來看，需要說明原因。也就是說，顯現出來，變得明顯（如森格阿巴等），這是真實的。這是什麼呢？是菩薩之外無人能體驗到的佛陀本身。通過什麼方法呢？通過具備發心和十度波羅蜜多的法行，這是母經的意義。既是自性又是經義，所以要這樣結合。阿巴亞的法是：發心和訣竅等屬於十種範疇，分為七種現觀，通過這些修行，才能容易地等等，這就是撰寫經文的原因。在法友的註釋中，有些人說寫字、供養、佈施等十種是彌勒菩薩所說，這是不合理的。因為主要在於資糧道的修行，並非一切都是殊勝的，而且阿阇梨在註釋中也沒有（直接）暗示。有些人認為這是十種善行也是不合理的，因為阿阇梨在這裡也沒有（直接）暗示，這只是表面上的論證。獅子賢也說寫字、供養、佈施，乃至禪修，這十種是法行，這也是不合理的。因為這是現觀的支分，而佈施等可以通過現觀本身來實現。也就是說，這只是表面上的論證，與之前的觀點相似。因此，這兩個派別和十度波羅蜜多，以及發心、訣竅等十種法行，在意義上沒有區別，只是在名聲大小上有所不同，寫字等十種更為著名，但在意義上就像寂天一樣。像這樣，通過聽聞而獲得的智慧來理解經文的意義，然後將其置於通過思考而產生的記憶中，依靠通過禪修而產生的智慧來進行修行。通過誰呢？通過具有智慧的菩薩，也就是菩提薩埵、大勇識。具有智慧和光明殊勝，是佛子、成佛之基，是勝者、成佛之苗，具有能力和殊勝，是導師和名聲殊勝，具有慈悲心和巨大福德，自在者同樣具法。也就是說，因為具有超越有無的智慧，所以被稱為具有智慧，這是善天所說。在中邊的解釋中，自性上比聲聞等種姓的人根器更為敏銳，更容易理解。 也就是說，因為具有超越有無的智慧，所以被稱為具有智慧，這是善天所說。在中邊的解釋中，自性上比聲聞等種姓的人根器更為敏銳，更容易理解。

【English Translation】 From the perspective of easy understanding, it is necessary to explain the reason. That is to say, it manifests, becomes obvious (such as Sengge Aba, etc.), this is true. What is it? It is the Buddha himself that no one other than Bodhisattvas can experience. Through what method? Through the Dharma practice with the mind of enlightenment and the ten perfections, this is the meaning of the Mother Sutra. It is both self-nature and the meaning of the Sutra, so it should be combined in this way. Abhaya's Dharma is: the mind of enlightenment and the key instructions, etc., belong to the ten categories, divided into seven kinds of Abhisamaya, through these practices, it can be easy, etc., this is the reason for writing the scriptures. In the commentary of the Dharma friend, some people say that writing, offering, giving, etc., these ten are said by Maitreya Bodhisattva, which is unreasonable. Because it mainly lies in the practice of the path of accumulation, not everything is supreme, and the Acarya did not (directly) imply in the commentary. Some people think that these are the ten good deeds, which is also unreasonable, because the Acarya did not (directly) imply here, this is only a superficial argument. Simhavara also said that writing, offering, giving, and even meditation, these ten are Dharma practices, which is also unreasonable. Because this is a branch of Abhisamaya, and giving, etc., can be realized through Abhisamaya itself. That is to say, this is only a superficial argument, similar to the previous view. Therefore, these two factions and the ten perfections, as well as the mind of enlightenment, key instructions, etc., the ten Dharma practices, there is no difference in meaning, only in the size of fame, writing and other ten are more famous, but in meaning it is like Shantideva. Like this, understand the meaning of the scriptures through the wisdom gained through hearing, and then place it in the memory generated through thinking, and rely on the wisdom generated through meditation to practice. Through whom? Through the Bodhisattva with wisdom, that is, Bodhisattva, Mahasattva. With wisdom and supreme light, is the Buddha's son, the foundation of becoming a Buddha, is the victor, the seed of becoming a Buddha, with ability and supreme, is the guide and supreme fame, with compassion and great merit, the sovereign is also with Dharma. That is to say, because it has the wisdom beyond existence and non-existence, it is called having wisdom, which is said by Devakirti. In the explanation of the Middle Way, those who are naturally more sensitive and easier to understand than those of the Hearer and other lineages. That is to say, because it has the wisdom beyond existence and non-existence, it is called having wisdom, which is said by Devakirti. In the explanation of the Middle Way, those who are naturally more sensitive and easier to understand than those of the Hearer and other lineages.

བ་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་བར་རྟོག་པའི་སྐབས་ཡིན་པ་དང་ཆོས་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་ མོས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་བློ་ལྡན་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མིན་ནོ་ཞེས་སོ། །བདག་མེད་ གཉིས་ཀ་རྟོགས་པའི་བློ་ལྡན་ཞེས་(བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་)སོ། །གསེར་གླིང་པ་ནི་མདོ་དོན་ནི་མངོན་ རྟོགས་བརྒྱད་དོ། །དེས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་། སྦྱིན་སོགས་བཅུའི་ ཆོས་སྤྱོད་ཅེས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་བརྗོད་བྱ་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་པོ་དེ་བསྟན་བཅོས་འདི་ ལས་བདེ་བླག་ཏུ་ནི་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བསྟན་བཅོས་འདི་རྩོམ་པའི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། ། ཚིག་མདོར་བསྡུས་པས་ཀྱང་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཚེགས་ཆུང་ངུས་རྟོགས་པ་ནི་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་ པའོ། །ཞེས་ཆོས་མཆོག་སོགས་འཆད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཕྱིར་རྩོམ་ཞེས་སྦྱར་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་འདི་ལས་ཡུམ་དོན་ བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་ཤིང་དེ་ལས་མཐར་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པའི་དགོས་པ་གཉིས་བསྟན་བཅོས་ འདིའི་འབྲས་བུ་དང་བསྟན་བཅོས་འདི་དེའི་རྒྱུར་འབྲེལ་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་འདིའི་འབྲེལ་ བའོ་ཞེས་པར་སློབ་དཔོན་དགོངས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ། བསྟན་བཅོས་དང་ནི་དགོས་པའི་དོན། ། འབྲེལ་བའི་གཞི་ནི་གཉིས་ལ་གནས། །དེ་བསྟན་འདུས་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དགོས་ལས་ལོགས་ ཤིག་མ་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཡང་ན་བསྟན་བཅོས་འདི་རྗོད་བྱེད། ཡུམ་གསུམ་ བརྒྱད་དང་བཅས་པ་འདིའི་བརྗོད་བྱར་འབྲེལ་བ་ནི་འདིའི་འབྲེལ་བའོ། །རད་ཀིར་ནི་རྐང་ བ་དང་པོ་གསུམ་ལ་བློ་དང་ལྡན་པས་མཐོང་འགྱུར་གྱིས་དགོས་པ་སྟེ། སྣོད་ལྡན་གྱི་སློབ་ 1-91 མའི་རྒྱུད་ལ་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་རིམ་བཞིན་ངེས་པར་བསྐྱེད་པ་དགོས་པ། ཆོས་སྤྱོད། ཅེས་ སོགས་གཉིས་དང་། བདེ་བླག་རྟོགས་འགྱུར་དགོས་པ་ཡིན། ཞེས་སྦྱར་བས་དགོས་པའི་ དགོས་པ་སྟེ་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་མཚན་ཉིད་དེའོ། །རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་ཆོས་ལོངས་སྤྲུལ་བའི་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྒྱད་པ་ཆོས་སྐུའི་མངོན་རྟོགས་སོ། །ལམ་ནི་དེ་དང་བཅས་ པ་སྟེ་མངོན་རྟོགས་བདུན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ་ནི་བ་ལང་ ཤིང་རྟ་བཞིན་ཏེ་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ་ཞེས་སོགས་ཏེ། དེ་ལས་ཤེས་དགོས་ སོ། །སློབ་དཔོན་འདིས་རྣམ་མཁྱེན་ནི་ཆོས་སྐུ་ལ་འཆད་དོ། །ཤཱནྟི་ནི། རྣམ་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་དེ་ཡང་སྐྱེས་བུ་དམ་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྒྲིབ་པ་ཀུན་གྱི་དྲེ་མེད་ པ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ཐོབ། །རིན་ཆེན་སྣོད་ནི་ཕྱེ་བ་ལྟར། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ ཡང་དག་བསྟན། །ཞེས་པ་(མདོ་རྒྱན་)ལྟར་རོ། །དེ

【現代漢語翻譯】 這是對所有事物進行詳細分析的階段，並且由於對深刻而廣闊的佛法感興趣，菩薩才是真正有智慧的人，而不是其他人。證悟兩種無我的智慧之人。（布頓仁波切）如此說道。金洲大師說，經文的要點是八種現觀。它所象徵的意義是菩提心和佈施等十種行為。 第三點是：正如之前所說的，從這部論典中可以輕鬆地理解這八種現觀，這就是撰寫這部論典的目的。用簡短的文字輕鬆理解深刻的含義，這就是所謂的容易理解。喬莫等人如此解釋。 第二點是：通過『再次撰寫』一詞的暗示，這部論典可以讓人輕鬆理解《母經》的含義，並最終從中獲得一切智智。這兩個目的——這部論典的成果以及這部論典作為其原因——之間的關係就是這部論典的關係。大師如此認為。正如所說：『論典和目的的意義，關係的基礎在於兩者。因此，爲了聚集這些，沒有單獨說明目的。』如此說道。或者，這部論典是能詮，與包含三種《母經》的八事相關聯，這就是它的關係。拉德卡認為，前三句可以通過智慧來理解，因為需要逐步在有資格的弟子的心中產生八種現觀。佛法實踐等等是兩者，容易理解是目的。通過『容易理解』一詞，目的的目的，即獲得佛果的修行特徵，就顯現出來了。一切種智就是佛陀，是法身、報身、化身三身的自性，即第八種法身現觀。道是與之相關的，即七種現觀。因此，一切種智之道就像牛車一樣，是八種現觀的自性。從那裡需要理解。這位大師將一切智智解釋為法身。寂天說：『一切智智就是佛陀，他也是聖人。』正如所說：『去除所有障礙的污垢，獲得一切種智。就像打開珍貴的容器一樣，真實地展示了佛陀。』（《現觀莊嚴論》）如此說道。

【English Translation】 This is the stage of closely examining all aspects of all things, and because of interest in the profound and vast Dharma, the Bodhisattva is the one who is truly wise, not others. The one with the wisdom to realize both selflessnesses. (Buton Rinpoche) said so. Serlingpa said that the main point of the sutra is the eight Abhisamayas (manifestations of realization). The meaning it represents is Bodhicitta (the mind of enlightenment) and the ten practices of Dharma such as generosity. The third point is: As mentioned before, the purpose of writing this treatise is that the eight Abhisamayas mentioned earlier can be easily understood from this treatise. Understanding profound meanings easily with concise words is what is called easy to understand. Chöchok and others explain it this way. The second point is: By the implication of the word 'writing again', this treatise allows one to easily understand the meaning of the 'Mother Sutra', and ultimately attain Omniscience from it. These two purposes—the result of this treatise and this treatise as its cause—the relationship between them is the relationship of this treatise. The master thinks so. As it is said: 'The meaning of the treatise and the purpose, the basis of the relationship lies in both. Therefore, in order to gather these, the purpose is not stated separately.' So it is said. Alternatively, this treatise is the expresser, and its relationship to the expressed, which includes the three 'Mother Sutras' and the eight topics, is its relationship. Radrakir says that the first three lines can be understood with wisdom, because it is necessary to gradually generate the eight Abhisamayas in the minds of qualified disciples. Dharma practice etc. are both, and easy understanding is the purpose. By the word 'easy to understand', the purpose of the purpose, that is, the characteristic of practicing as the cause of attaining Buddhahood, is revealed. Sarvākārajñatā (all-knowingness) is Buddhahood, the nature of the three bodies of Dharmakāya, Sambhogakāya, and Nirmāṇakāya, which is the eighth Dharmakāya Abhisamaya. The path is related to it, that is, the seven Abhisamayas. Therefore, the path of Sarvākārajñatā is like a bullock cart, the nature of the eight Abhisamayas. It is necessary to understand from there. This master explains Sarvākārajñatā as Dharmakāya. Śānti says: 'Sarvākārajñatā is Buddhahood, and he is also a holy person.' As it is said: 'Removing the dirt of all obscurations, attaining Sarvākārajñatā. Just like opening a precious container, truly showing the Buddha.' (Abhisamayalankara) So it is said.

་ཇི་ལྟར་ལམ་དུ་འགྱུར། བཙལ་བར་བྱ་བས་ ལམ་ཡིན་གྱི་ཚོལ་བར་བྱེད་པས་ལམ་ནི་མིན་ནོ། །སྟོན་པས་མདོ་འདི་ལས་བཤད་པ་གང་ བྱང་སེམས་ལས་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མིན་པ་སྟེ་མ་རྟོགས་པའི་དོན་བློ་ལྡན་བྱང་སེམས་མཐོང་ བ་ནི། མངོན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་ཐོབ་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་བསྟན་བཅོས་འདི་ལས་གསལ་ བར་ཤེས་ཞེས་དགོངས་སོ། །འདིས་ནི་རྩོམ་པའི་གཙོ་བོའི་དགོས་པ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བསྟན་ བཅོས་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་མཁྱེན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་གསལ་བོར་ཤེས་པས་འདི་ལས་ དེ་ཐོབ་པ་གཙོ་བོའི་དགོས་པའོ་ཞེས་པའོ། །མདོ་འདིའི་དོན་བསྟན་བཅོས་འདི་ལས་གཟུང་ སྟེ། དྲན་པ་ལ་བཞག་ནས། ཆོས་ནི་འདིར་མདོ་ཉིད་དོ། །སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ། ཡི་གེ་ འབྲི་མཆོད་སྦྱིན་པ་དང་། །ཉན་དང་ཀློག་དང་ལེན་པ་དང་། །འཆད་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་། ། དེ་སེམས་པ་དང་བསྒོམ་པ་དང་། །སྤྱོད་པ་དེ་བཅུའི་བདག་ཉིད་ནི། །བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་ 1-92 དཔག་ཏུ་མེད། །ཅེས་བཤད་པའོ། །དེ་བདེ་བླག་ཏུ་ནི་རྟོགས་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ སྒྲུབས་ཤིག་པའོ། །དེ་རྩོམ་པའི་དགོས་པ་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའོ། །ཞེས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལ་ བརྟེན་ནས་མདོ་དོན་རྟོགས་ཤིང་དྲན་པ་ལ་བཞག་ནས་ཆོས་སྤྱོད་བཅུས་བདེ་བར་སྒྲུབས་ པའམ་སྒྲུབ་པ་དགོས་པ་ཕལ་བ་ཡིན་ཟེར་བའོ། ། ༈ འགྲེལ་པ། གསུམ་པ་ལ། བརྗོད་བྱ། འབྲེལ་བ། ཉིང་དགོས། དགོས་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)པའོ། །དང་པོ་ ནི། བསྟན་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན། སྐབས་དང་པོའི་བརྗོད་བྱ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་ ལམ་དང་དེ་སྔ་མ་སངས་རྒྱས་ཕྱི་མར་བགྲོད་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །སྟེ་ནི་ལྷག་མ་ཅན་ནོ། །དེ་ བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱར་དངོས་སུ་བསྟན་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཞན་བདུན་པོ་ ཐམས་ཅད་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱར་ཉེ་བར་མཚོན་པའམ་སྟོན་པ་ལྷུར་ལེན་པ་སྟེ་གཙོར་ བྱེད་པའམ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་རྒྱལ་བོ་གཤེགས་སོ་བྱས་ན་དཔུང་ཚོགས་བཞི་འགྲོ་ བར་འཕངས་པ་ལྟ་བུའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །ཁ་(བུ་)ཅིག་གིས་གཞན་དུ་བཤད་དོ། །དེས་ན་ མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་པོ་དེའོ། །གང་གིས་ན། བདུད་བཞི་བཅོམ་པ་དང་ལྡན་ཅིང་འཇིག་རྟེན་ ལས་འདས་པ་སྟེ་བཅོམ་པའི་ཚུལ་ནི། ལན་མི་ལོན་པར་བསྟོད་པ་ལས། །ཁྱོད་ཀྱིས་དང་པོར་ ལྷ་ཡི་བུའི། །བདུད་ཀྱི་མེ་ཏོག་རྒྱལ་མཚན་བསྙལ། །དེ་ནས་ཉོན་མོངས་བདུད་ཀྱི་ནི། །ང་ རྒྱལ་རྒྱལ་མཚན་མཐོན་པོ་གཏིབ། །ཁྱོད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་པར། །འདོད་ཁམས་དབང་ ཕྱུག་ལས་རྒྱལ་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་བར་ཆད་མེད་ལམ་ལ། །སྲིད་གསུམ་(ཁམས་གསུམ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་) དབང་ཕྱུག་ལས་རྒྱལ་ལོ། །ཞེས་པ་ལྟར། སྲོད་ལ་ལྷའི་བུའི་བ

【現代漢語翻譯】 『如何成為道路？』通過尋找成為道路，而不是通過尋找者成為道路。世尊在經中說，菩薩才能體驗，他人無法體驗，即未證悟之義。有智慧的菩薩所見，即顯現，即獲得，即親證。從這部論典中可以清楚地瞭解。這表明了作者的主要目的，即依靠這部論典，可以清楚地瞭解獲得一切智智佛果，因此，從此論典獲得佛果是主要目的。此經的意義從此論典中獲取，置於憶念之中。法即是此經本身。行持則有十種：書寫、供養、佈施，聽聞、讀誦、受持，講說、諷誦，思維、禪修。這十種行持的自性，是無量無邊的功德聚。』如是說。『輕易地就能證悟』，意思是努力修行。這不是寫作的主要目的。』也就是說，依靠論典來理解經義，置於憶念之中，並通過十種法行輕鬆地修行，或者說修行是次要的目的。 解釋： 第三部分包括：所詮釋的內容、關聯、必要性、目的（法友）。第一部分是：『教』，如實宣說。在哪裡宣說呢？在第一部分所詮釋的內容中，一切智智是諸佛所證悟的，是安住于見法的道路，也是從先前的佛到後來的佛所走的道路。『即』是包含其他意義。因此，論典所詮釋的直接內容是，其他七種現觀都是論典所詮釋的近似內容，或者說是主要闡述的內容。例如，如果說『國王駕崩了』，就好像四軍都出動了一樣。有人這樣認為。也有人以其他方式解釋。因此，這八種現觀，憑藉著降伏四魔，超越世間，降伏的方式是：在不迴應讚頌的情況下讚頌：『您首先擊敗了天子魔的花箭旗幟，然後擊潰了煩惱魔的高傲旗幟。在您未證得菩提之前，您已戰勝了欲界自在天，在無有菩提障礙的道路上，您已戰勝了三有（三界）的自在天。』如是說。夜晚，天子魔的……

【English Translation】 'How does one become the path?' By seeking, one becomes the path, not by the seeker becoming the path. The Blessed One said in the sutra that what only Bodhisattvas can experience, which others cannot, is the meaning of non-realization. What a wise Bodhisattva sees is manifestation, which is attainment, which is direct realization. This can be clearly understood from this treatise. This indicates the main purpose of the author, which is that by relying on this treatise, one can clearly understand the attainment of the Omniscient Buddhahood. Therefore, attaining Buddhahood from this treatise is the main purpose. The meaning of this sutra is taken from this treatise, placed in remembrance. The Dharma is this sutra itself. The practice consists of ten aspects: writing, offering, giving, listening, reading, receiving, teaching, reciting, contemplating, and meditating. The nature of these ten practices is an immeasurable accumulation of merit.' Thus it is said. 'It will be easily realized,' meaning to strive in practice. This is not the main purpose of writing. That is to say, relying on the treatise to understand the meaning of the sutra, placing it in remembrance, and easily practicing through the ten Dharma practices, or that practice is a secondary purpose. Commentary: The third part includes: what is to be expressed, the connection, the necessity, and the purpose (Dharma friend). The first part is: 'Teaching,' speaking truthfully. Where is it taught? In the content expressed in the first part, Omniscience is what all Buddhas have realized, it is the path of abiding in the Dharma of seeing, and it is also the path taken from the previous Buddha to the later Buddha. 'That is' includes other meanings. Therefore, the direct content expressed in the treatise is that the other seven Abhisamayas are approximate content expressed in the treatise, or it is the main content to be explained. For example, if it is said 'The king has passed away,' it is as if the four armies have been dispatched. Some think so. Others explain it in other ways. Therefore, these eight Abhisamayas, by subduing the four Maras, transcend the world, and the way of subduing is: praising without responding to praise: 'You first defeated the flower arrow banner of the son of the gods Mara, then you crushed the arrogant banner of the affliction Mara. Before you attained Bodhi, you had conquered the Lord of Desire Realm, and on the path without obstacles to Bodhi, you had conquered the Lord of the Three Existences (Three Realms).' Thus it is said. At night, the son of the gods Mara's...

དུད་བཅོམ། ཐོ་རངས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་ བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་བཅོམ་པར་མཐུན། སངས་རྒྱས་ནས་རྡོ་རྗེའི་ གདན་ལ་བཞུགས་པ་ན་བདུད་ཀྱིས་འདའ་བར་གསོལ་པས་འཁོར་རྣམ་བཞིའི་དོན་མ་བྱས་ 1-93 བར་དུ་མི་འདའ་ཞེས་གསུངས་དུས་འཆི་བདག་གི་བདུད་བཅོམ། དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་དུས་ སུ་ཕུང་པོའི་བདུད་བཅོམ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ །ཚུལ་ཁྲིམས་བསྐྱངས་ཀྱིས་ཕྲན་ཚེགས་འགྲེལ་ པར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དུས་སུ་འཆི་བདག་དང་ཕུང་པོའི་བདུད་བཅོམ་ཟེར་རོ། །ཆོས་ བཤེས་ཀྱིས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་དྲངས་ནས་དེ་ཡང་གདུལ་བྱའི་སྣང་བ་དང་འཚམ་པར་བརྗོད་ ཀྱི་དོན་ལ་ཅིག་ཁྱོད་བྱང་ཆུབ་པ་དང་དུས་གཅིག་ཁོ་ནར་བདུད་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་བཅོམ་ ལགས་སམ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ་ཞེས་ཏེ་བདུད་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཅར་བཅོམ་ ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །(བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པའི་མདོ་འགྲེལ་དུ། ལྷའི་བུའི་བདུད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་བྱམས་ པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བཅོམ། ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཚེ་བཅོམ། ཕུང་པོའི་བདུད་ཀྱང་ བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཚེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་བཅོམ། འཆི་བདག་གི་བདུད་ཀྱང་ གྲོང་ཁྱེར་ཡངས་པ་ཅན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལས་མི་འདའ་བར་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་ཚེའི་འདུ་བྱེད་སླར་བསྒྱུར་ཏེ་ཚེ་ལ་དབང་ཐོབ་ པས་བཅོམ་ཞེས་སོ། །འདི་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་མཛད་པར་གྲགས་སོ་དཔྱད་དོ། །གནོད་འཇོམས་སུ་འདོད་པའི་ཟག་པ་སྤངས་ པས་ལྷའི་བུའི་བདུད་ཆོམས་སོ། །སྲིད་པའི་ཟག་པ་སྤངས་པས་འཆི་བའི་བདུད་ཆོམས་སོ། །མ་རིག་པའི་ཟག་པ་སྤངས་པས་ ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་ཆོམས་སོ། །ལྟ་བའི་ཟག་པ་སྤངས་པས་ཕུང་པོའི་བདུད་ཆོམས་སོ་ཞེས་སོ། །) ནམ་མཁར་འགྲོ་བ་ དང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་མང་པོར་འགྱུར་སོགས་སྐུ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཏེ་དེས་དང་པར་ མཛད། (འགྲེལ་ཆེན།)གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་དང་ཁམས་དང་བག་ལ་ཉལ་མཁྱེན་པ་ཐུགས་ཀུན་ དུ་བརྗོད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཏེ་དེས་སྨིན་(འགྲེལ་ཆེན་)པར་བྱེད། དེ་ནས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་གདུལ་ བའི་སེམས་ཅན་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་པས་གྲོལ་བར་མཛད་པ་གསུང་རྗེས་སུ་ བསྟན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཏེ་དེས་གྲོལ་བར་མཛད་པས་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་འགྲོ་བ་ མཐའ་དག་ལ་གདམས་ངག་རྗེས་སུ་སྟོན་པར་མཛད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གསུམ་པོའི་ངོས་ འཛིན་དང་བྱེད་ལས་དེ་དག་འགྲེལ་ཆེན་ལས་སོ། །དོན་གྱི་ངོ་བོ་རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་པ་སོགས་ 1-94 ཐེག་ཆེན་གྱི་བསྟན་བཅོས་མང་པོར་ཡང་ངོ་། །ཆོས་བཤེས་ནི། སྔར་ལྟར་གྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན། དེ་ནས་གདུལ་བྱའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལུང་བསྟན་པས་དང་ པར་བ

【現代漢語翻譯】 摧魔：黎明時分，如金剛般的等持（ting nge 'dzin），能摧伏煩惱之魔。 成佛后，當釋迦牟尼佛坐在金剛座上時，魔請求入滅，佛說在未做完四眾弟子的利益之前，不會入滅，此時摧伏了死魔。 有些人說，在苦行時，摧伏了蘊魔。持戒律者在《微細釋》中說，在涅槃時，摧伏了死魔和蘊魔。法友（chos bshes）如前所述引用，並說這也與所化眾生的顯現相符，但實際上，您在菩提之時是否同時摧伏了一切魔？等等，這遵循了一切魔同時被摧伏的意義。（《不退轉智者所說經》的註釋中說：天子魔在菩提樹下被慈愛的等持摧伏。煩惱魔也在證悟菩提時被摧伏。蘊魔也在證悟菩提時，通過阿賴耶識的完全轉變而被摧伏。死魔也在廣嚴城中，通過將壽命延長三個月而不入滅，從而獲得了對壽命的控制而被摧伏。據說這是無著菩薩所作，有待考察。認為能摧毀損害，斷除了有漏，即摧伏了天子魔。斷除了存在的有漏，即摧伏了死魔。斷除了無明的有漏，即摧伏了煩惱魔。斷除了見解的有漏，即摧伏了蘊魔。） 在空中飛行，化為一體又化為眾多等等，是身神通的奇蹟，以此首先調伏。 （《大疏》）知曉所化眾生的想法、根器和習氣，是意普遍表達的奇蹟，以此使之成熟（《大疏》）。然後，通過宣說與三乘所化眾生相符的法，使之解脫，是語隨順教導的奇蹟，以此使之解脫，因此，通過三種奇蹟，將教誨隨順地示現給一切眾生。 這三者的識別和作用來自《大疏》。意義的本質也存在於《寶性論》的註釋等許多大乘論著中。 法友說：如前所述，以神通的奇蹟來壓服。然後，通過預言所化眾生的心念來首先調伏。

【English Translation】 Subduing the Maras: At dawn, the samadhi (ting nge 'dzin) like a vajra is conducive to subduing the maras of afflictions. After becoming Buddha, when Shakyamuni Buddha was seated on the vajra seat, the Mara requested to pass away, but the Buddha said that he would not pass away until he had completed the benefit of the fourfold assembly, at which time he subdued the Mara of death. Some say that during the time of asceticism, he subdued the Mara of the aggregates. The one who upholds the precepts says in the 'Minute Explanation' that at the time of nirvana, he subdued the Mara of death and the Mara of the aggregates. Dharma Friend (chos bshes) quotes as before and says that this is also in accordance with the appearance of the beings to be tamed, but in reality, did you subdue all the Maras at the same time as enlightenment? And so on, which follows the meaning that all the Maras were subdued at once. (The commentary on 'The Sutra Spoken by Inexhaustible Intelligence' says: The Mara of the son of the gods was subdued at the foot of the Bodhi tree by the samadhi of loving-kindness. The Mara of afflictions was also subdued at the time of manifest enlightenment. The Mara of the aggregates was also subdued at the time of manifest enlightenment by the complete transformation of the alaya consciousness. The Mara of death was also subdued in the city of Vaishali by extending his life for three months without passing away, thereby gaining control over his life. It is said that this was composed by Asanga, which remains to be examined. It is believed that by abandoning the outflows that are considered harmful, the Mara of the son of the gods is subdued. By abandoning the outflows of existence, the Mara of death is subdued. By abandoning the outflows of ignorance, the Mara of afflictions is subdued. By abandoning the outflows of views, the Mara of the aggregates is subdued.) Flying in the sky, becoming one and becoming many, etc., are the miracles of the body's magical powers, with which he first tames. (The Great Commentary) Knowing the thoughts, faculties, and predispositions of the beings to be tamed is the miracle of the mind's universal expression, with which he matures them (The Great Commentary). Then, by teaching the Dharma in accordance with the beings to be tamed by the three vehicles, he liberates them, which is the miracle of the speech that follows the teaching, with which he liberates them, so through the three kinds of miracles, he shows the teachings in accordance with all beings. The identification and function of these three come from the Great Commentary. The essence of the meaning is also found in many Mahayana treatises such as the commentary on the Ratnagotravibhāga. Dharma Friend says: As before, he subdues with the miracle of magical powers. Then, he first tames by predicting the thoughts of the beings to be tamed.

ྱེད། དེ་ནས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གདམས་ངག་སྦྱིན་པས་དོན་དངོས་སུ་མཛད་ཅེས་སོ། ། མཛོད་དུ། གཞན་དུ་བཤད་དོ། །གང་ལས་ན། བདུད་བཞི་ལས་རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་ རྣམ་པ་གསུམ་ཅར་ལས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་དོན་གང་ཡིན་ པ་དེ་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོའོ། ། སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་ནི་གོ་སླའོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །དོན་གྱི་བརྗོད་ བྱ་དེའི་ཆེ་བ་ནི། སེང་གེ་(ཁྱབ་འཇུག་)དང་འཕྲོག་བྱེད་(དབང་ཕྱུག་)སོགས་ལྷ་ཆེན་པོར་གྲགས་པ་ རྣམས་དང་རྒྱས་པ་དང་སེར་སྐྱ་གྲོག་མཁར་ལ་སོགས་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་དང་དེ་ ལས་གཅིག་ཤོས་ཀྱི་གང་ཟག་ཁམས་གསུམ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉན་རང་དགྲ་ བཅོམ་སོགས་པ་ཉན་རང་སློབ་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་(ཆོས་བཤེས་དོན་)པ་གཞན་དོན་ དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལ་གོམས་པར་མ་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་པ་ ལས་བྱུང་བ་དང་སོགས་པ་བསམ་སྒོམ་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་ལྕེ་དབང་གིས་རིམ་གྱིས་མ་མྱངས་ པ་དེ་འདྲ་ཞིག་གོ །སློབ་དཔོན་མ་ཏི་ཙི་ཊས་མཛད་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་བསྟོད་པའི་ཕྲེང་བ་ ལས། ཁྱབ་དང་དབང་ལ་སོགས་མ་མྱོང་། །དཔག་ཏུ་མེད་པར་གནས་པའི་རྒྱུ། །འཇིག་ རྟེན་སྤྱི་བོར་གྱུར་པས་ཀྱང་། །མྱོང་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ། །ཡང་དག་བདུད་རྩི་དག་པ་ འདི། །ཐུགས་རྗེ་དག་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་གཏོགས་པར། །གཞན་ གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་པའི་ལུང་གིས་དོན་དེ་བསྟན་ཞེས་ཆོས་བཤེས་ སོ། །ཐོས་པ་ལས་ཞེས་པ་ནས་རིམ་གྱིས་ཞེས་པའི་བར་འདི་འདིར་(ཆོས་བཤེས་)མེད་ཅིང་འོག་ ཏུ་ཉིང་དགོས་ལ་སྦྱར་ཡོད་ནའང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདིར་བཀོད་པའོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་ཕྱི་ རོལ་བ་དང་ཞེས་ནས་མ་མྱངས་པ་དེ་ཞེས་པས་དོན་གྱི་བརྗོད་བྱའི་ཆེ་བ་བསྟན་ཞེས་པས་དེ་ 1-95 ཡར་སྦྱར་བ་ལེགས་ཏེ་མ་མྱངས་པ་དེ་ཞེས། དེ་ཞེས་པ་འདས་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྒྲ་ཡོད་ཀྱང་། འོག་ཏུ་མི་འབྲེལ་ལོ། །དེ་ཞེས་པ་མེད་ན་གང་ཡང་རུང་བར་སྣང་སྟེ་ངག་ལས་ཤེས་དགོས་སོ། ། བུདྡྷ་(རྩ་བའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤད་སྣང་)ཤྲཱིས་འདིས་ནི་བརྗོད་བྱ་མེད་པ། སྒྲུབ་མི་ནུས། འདོད་བྱ་མིན། འབྲེལ་བ་མེད་པའི་མཐའ་བཞི་བསལ་ལོ། །ཞེས་དང་། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་སངས་རྒྱས་བྱུང་བ་ དང་འབྱུང་འགྱུར་རྣམས་གཤེགས་ཤིང་རྗེས་སུ་གཤེགས་པའི་ལམ་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཤེར་ ཕྱིན་ཞེས་དང་ཡུལ་(གསུམ་)དང་། ཐབས་(བཞི་)དང་། འབྲས་(གཅིག་)བུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་ པར་བྱེད་པ་དང་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲེལ་བར་མཛད་པའི་ཕྱི་རོལ་ཅེས་སོགས་ ནས་མ་མྱངས་པའི་བདུད་རྩི་གང་ཡིན་པ་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན། ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། རྗོད་པར་བྱེད་པ་རྒྱན་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྣམ

【現代漢語翻譯】 此後，通過給予隨順的教導，實際上完成了（利他事業）。 《寶性論》中說：『在其他地方也這樣說過。』從哪裡說起呢？從戰勝四魔的佛母（般若波羅蜜多）的三種形態來說起。怎麼樣說呢？所要表達的，就是所要顯示的意義，那是表達的主要內容。聲音的表達很容易理解，這是法友說的。意義的表達的偉大之處在於：被稱為大自在天的獅子（遍入天）和劫奪者（自在天）等，以及廣大的外道，如數論派和裸形派等，還有那些三界中遠離貪慾的聲聞、獨覺阿羅漢等，以及聲聞、獨覺的學者，他們是世間的主人（法友的觀點），但他們沒有爲了利益他人而習慣於證悟一切法無自性，他們沒有通過聽聞而生起的智慧，以及通過思、修而生起的智慧，沒有用舌根逐漸體驗過那種境界。 瑪蒂智扎阿阇黎所著的《贊佛鬘》中說：『遍入天和自在天等未曾體驗過的，存在於不可估量之處的因，即使是成為世間頂峰者，也無法體驗到的，這純正的甘露，是具有清凈慈悲之因的如來才能享用的，其他人無法享用。』法友說，這段引文表明瞭那個意義。從『聽聞而生起』到『逐漸』之間，這裡（法友的註釋）沒有，而是放在了後面的必要性中，但爲了完整起見，這裡也一併列出。法友說，從『外道』到『沒有體驗過』，表明了意義的表達的偉大之處，因此最好將它放在前面，因為『沒有體驗過』，『那』是指過去的事情，但與後面沒有關聯。如果沒有『那』，那麼任何事情都可能發生，需要通過口頭傳授來理解。 布達室利說：『這排除了沒有表達、無法成立、不希望、沒有關聯這四種極端。』並且，圓滿正等覺是過去、現在和未來諸佛所行和隨行的道路，即般若波羅蜜多，通過境（三）、方便（四）和果（一）的特徵來成立，並且以外道等成立和所成立的方式相關聯，因此，所要表達的是沒有體驗過的甘露。

【English Translation】 Then, by bestowing conducive instructions, he actually accomplished (the benefit of others). It is said in the Ratnagotravibhāga: 'It is also explained elsewhere.' From where? From the three aspects of the Buddha-mother (Prajnaparamita) who overcomes the four maras. How so? What is to be expressed is the meaning that is to be shown, which is the main subject of expression. The expression of sound is easy to understand, according to Dharma Friend. The greatness of the expression of meaning is such that even those renowned as great gods, such as the lion (Vishnu) and the plunderer (Ishvara), as well as the vast number of non-Buddhists, such as the Samkhyas and the naked ascetics, and those individuals among them who are free from desire in the three realms, such as the Shravaka and Pratyekabuddha Arhats, and the Shravaka and Pratyekabuddha learners, who have become the lords of the world (according to Dharma Friend), but have not accustomed themselves to realizing all phenomena as selfless for the sake of others, have not gradually experienced such a state with the tongue faculty, through the knowledge arising from hearing, and so forth, and the knowledge arising from contemplation and meditation. In the Garland of Praises to the Buddha, composed by Acharya Matichitra, it is said: 'That which Vishnu and Ishvara, etc., have not experienced, the cause abiding in the immeasurable, even those who have become the head of the world cannot experience, this pure nectar, which is the cause of pure compassion, is not enjoyed by others except by the Tathagatas.' Dharma Friend says that this quote shows that meaning. From 'arising from hearing' to 'gradually' is not here (in Dharma Friend's commentary), but is placed in the necessity below, but it is placed here for completeness. Dharma Friend says that from 'non-Buddhists' to 'that which has not been experienced' shows the greatness of the expression of meaning, so it is better to place it earlier, because 'that' refers to the past, but it is not related to what follows. If there is no 'that', then anything could happen, and it needs to be understood through oral transmission. Buddhashri says: 'This eliminates the four extremes of having no expression, being unable to establish, not being desired, and having no connection.' And, perfect enlightenment is the path that the Buddhas of the past, present, and future have gone and will go, which is Prajnaparamita, established by the characteristics of object (three), means (four), and result (one), and related in the manner of establishing and being established with outsiders, etc. Therefore, what is to be expressed is the nectar that has not been experienced.

་མཁྱེན་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ དག་ལས་རྒྱན་ནི་དེ་སྒྲུབ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐབས་དང་། བརྗོད་བྱ་དེ་ཐབས་ཀྱིས་ བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འབྲས་བུའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲེལ་བར་མཛད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འབྲེལ་ བའོ། །དགོས་པ་གཉིས་དང་བསྟན་བཅོས་འབྲེལ་བ་དེ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འབྲེལ་བར་བཤད་ པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ། རྣམ་མཁྱེན་རྒྱུ་བཅས་སྒྲུབ་ནུས་པར་བསྟན་པའི་ནང་དུ་དེ་ འདུས་པ་ཁོ་ནའོ། ། གསུམ་པ་ནི། མངོན་(ཆོས་བཤེས་)སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། རྩ་བར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ ཅེས་དང་། འགྲེལ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་ཐ་མ་ལས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དང་རྣམ་པ་དང་ མཚན་ཉིད་ལས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་བདག་ཉིད་དོ་ཞེས་ཆོས་སྐུ་དང་རྣམ་མཁྱེན་གཉིས་སོ། ། གང་ཟག་གང་གིས་ན། ཐེག་ཆེན་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་(ཆོས་བཤེས་)པ་ཐམས་ཅད་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་དུ་རིགས་ལ་གནས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་བཅུ་གསུམ་(ཆོས་ 1-96 བཤེས་དངོས་)པོ་སྟེ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །དེ་ཡང་རང་དང་གཞན་གྱི་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ ཀྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྒྲུབ་པ་ཅི་ལ་ཡང་མ་རག་པར་ཏེ་རག་མ་ལས་པར་ཆས་པ་སྟེ་ ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་ཀྱི་གོ་ཆ་བརྟན་པར་བྱས་པ་དག་ཁོ་ནས་སོ། །གསེར་རོ། །ཐབས་གང་ ལ་བརྟེན་ནས་ཟེར་ན། སྔར་གྱི་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡུམ་གྱི་མིང་དོན་ཉམས་སུ་ མྱོང་བ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་སྟེ་སེམས་ལ་གསལ་བོར་བྱས་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་བསྒོས་ ཤིང་བཞག་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་སྔར་འདྲིས་པའི་དོན་མ་བརྗེད་པའི་དྲན་པའི་ ཤེས་པ་ལ་བཞག་གོ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །ཆོས་བཤེས་ནི་ཡང་ཡང་གོམས་པས་སེམས་དེའི་རྣམ་ པར་འབྱུང་བ་བརྟན་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་ཏིལ་ལ་མེ་ཏོག་སྣ་མའི་དྲི་བསྒོས་པ་ལྟར་ མི་བསམ་མོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་མི་བཞེད་པར་འོག་ཏུ་བཀོད་སྣང་སྟེ་ནོར་ བའོ། །སྔར་གྱི་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ནུས་པ་ ཞེས་གསེར་ཏེ་དོན་ལ་ཤེས་པ་སྔ་མ་གསལ་བོས་སེམས་རྒྱུད་ལ་བཞག་པའི་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཞིག་སྟེ། ཚད་མ་རྒྱན་དུ། རྣམ་ཤེས་སྔ་མས་བཞག་པ་ཡི། །ནུས་པ་བག་ ཆགས་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །ཅི་ཞིག་བཞག་ན། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོའི་དོན་མ་ ལུས་པའོ། །དེ་ཡང་གླེང་གཞི་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་མ་ལུས་པའམ། ཡང་(ཆོས་བཤེས་)ན་སྙིང་ པོའི་དོན་ཙམ་སྙམ་ན། གཙོ་བོར་གྱུར་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་སྙིང་ པོའི་དོན་ཡང་དེར་འདུས་པས་སོ། །གླེང་གཞི་སོགས་གཞུང་ནི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཡིད་ལ་བྱེད་ པ་ན་གཟིངས་དང་འདྲ་བས་རྣམ་གཡེང་ཡིན་པས་དམན་པ

【現代漢語翻譯】 包括通達一切種智的因，裝飾（རྒྱན་）是指與成就它和隨順它的方法，以及所要表達的內容通過方法來成就，以結果的方式聯繫起來，這就是論典的關聯（འབྲེལ་བ）。如果說必要（དགོས་པ་）和論典關聯（འབྲེལ་བ་）是論典的關聯，這是否矛盾呢？不矛盾，因為在能成就通達一切種智的因的論述中，已經包含了這些內容。 第三個問題是：『將變得顯現（མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་）』，這是如實宣說的。在哪裡是通達一切種相（རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་）呢？法友（ཆོས་བཤེས་）說：『在根本頌中，是通達一切種相（རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་），在註釋中，所說的就是從其他方面所開示的，以及從相和體性方面所開示的自性，也就是法身和一切種智（རྣམ་མཁྱེན་）二者。』什麼樣的人呢？所有發起大乘菩提心（བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་）的人都是菩薩，特別是安住于種姓（རིགས་ལ་གནས་པ་）的十三種不退轉（ཕྱིར་མི་ལྡོག་བཅུ་གསུམ་）的事物，這是法友（ཆོས་བཤེས་）所說的。也就是說，對於成就自己和他人圓滿的增上生和決定勝的利益，沒有任何依賴，或者說不依賴任何事物，堅定地穿上不退轉的鎧甲的人。 黃金啊！依靠什麼方法呢？通過先前聽聞和思考的智慧，對般若波羅蜜多（ཡུམ་）的名義和意義有非常清晰的體驗，也就是在心中清晰地顯現，從而在阿賴耶識（ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་）上薰染和安放習氣，從先前熟悉的事物中產生不忘失的憶念智慧。法友（ཆོས་བཤེས་）說：『通過反覆串習，那個心識的顯現變得穩固，自然成就，而不是像芝麻被各種花香薰染那樣。』也就是說，不承認阿賴耶識（ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་），這在下面會顯現出來，是錯誤的。先前聽聞和思考的智慧，是從一個到另一個傳遞而產生的力量，黃金啊！實際上，是先前的清晰智慧在心續上安放，從而產生後來的智慧的力量。如量論莊嚴（ཚད་མ་རྒྱན་）中所說：『先前識所安立的，力量即稱為習氣。』 安立什麼呢？般若波羅蜜多經（ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ）的全部意義。也就是說，是包括序分（གླེང་གཞི་）在內的全部論典，或者法友（ཆོས་བཤེས་）認為只是心要的意義。因為最主要的是八現觀（མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་）的自性，心要的意義也包含在其中。序分等論典在憶念證悟之法時，就像船隻一樣，是散亂的，所以是低劣的。

【English Translation】 Including the cause for realizing omniscience, 'ornament' (རྒྱན་) refers to the means that accord with and facilitate its accomplishment, and the connection of the subject matter to be accomplished through these means, linked in the manner of a result. This is the connection (འབྲེལ་བ) of the treatise. If it is said that the purpose (དགོས་པ་) and the connection of the treatise constitute the connection of the treatise, is this contradictory? It is not contradictory, as it is inherently included within the explanation of the ability to accomplish the cause for realizing omniscience. The third question is: 'Will become manifest' (མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་), which is truthfully stated. Where is the very nature of knowing all aspects (རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་)? Dharma Friend (ཆོས་བཤེས་) says: 'In the root text, it is the very nature of knowing all aspects (རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་), and in the commentary, what is stated is the nature as taught from other perspectives, and as taught from aspects and characteristics, which are the Dharmakaya and omniscience (རྣམ་མཁྱེན་) themselves.' What kind of person? All who generate the mind of enlightenment in the Great Vehicle (བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་) are Bodhisattvas, especially those who abide in the lineage (རིགས་ལ་གནས་པ་), the thirteen irreversible (ཕྱིར་མི་ལྡོག་བཅུ་གསུམ་) things, as stated by Dharma Friend (ཆོས་བཤེས་). That is, those who, without relying on anything, or without depending on anything, strive to accomplish the complete excellence of higher realms and definite goodness for themselves and others, and who firmly don the armor of irreversibility. Gold! Upon what method does it rely? Through the wisdom of prior hearing and contemplation, there is a very clear experience of the name and meaning of the Prajnaparamita (ཡུམ་), that is, it appears clearly in the mind, thereby imprinting and placing habits on the alaya-consciousness (ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་), and from the previously familiar things, there arises the wisdom of memory that does not forget. Dharma Friend (ཆོས་བཤེས་) says: 'Through repeated practice, the appearance of that mind becomes stable and naturally accomplished, not like sesame seeds being infused with the fragrance of various flowers.' That is, not acknowledging the alaya-consciousness (ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་), which will appear below, is a mistake. The wisdom of prior hearing and contemplation is the power that arises from passing from one to another, gold! In reality, it is the power of the prior clear wisdom being placed on the mindstream, thereby generating the subsequent wisdom. As stated in Ornament for Valid Cognition (ཚད་མ་རྒྱན་): 'The power established by the prior consciousness, is said to be habit.' What is established? The entire meaning of the Prajnaparamita Sutra (ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ). That is, the entire treatise including the introduction (གླེང་གཞི་), or Dharma Friend (ཆོས་བཤེས་) thinks it is just the essential meaning. Because the most important thing is the nature of the eight realizations (མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་), the essential meaning is also included in it. When remembering the Dharma of realization, the treatises such as the introduction are like boats, they are distractions, so they are inferior.

འི་ཕྱིར་རོ། །བརྒྱད་པོ་དེའི་ངོ་བོ་ བསྡུས་པ་ནི་ཕྱིན་བཅུ་ཡིན་པས་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་སེམས་དང་ ལྡན་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་པོ་(དབུས་མཐར་དྲངས་)དེ་དག་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་ པ་སྟེ་དེའོ། །དེ་ཡང་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ 1-97 ངོ་བོས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་མི་འབྲལ་བས་སྦྱིན་སོགས་ཡང་དེ་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པའི་ ཕྱིར་སྨོས་ཏེ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེས་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་ ན་སྦྱིན་སོགས་ཡང་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པར་མི་འགྱུར་བས་དེ་གཙོ་བོར་སྨོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དང་ལྡན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལས་བར་གྱི་ཚིག་མི་མངོན་པར་བྱས་པའོ། །དེ་ ཡང་ཐེག་ཆེན་འདིར་སྤྱོད་པ་གསུམ་སྟེ་སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་སེམས་འཇུག་པའི་སྤྱོད་པ། འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཕྱིན་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)བཅུ་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ་སྔར་ཇི་ལྟར་སྨོན་ པ་སྒྲུབ་པའམ་འབྲས་བུ་ལེགས་པར་སྒྲུབ་པས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་གྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ་ ཆོས་སྐུའི་འཕྲིན་ལས་རྣམས་(གྲུབ་པས་སོ་ཟེར་རམ་སྙམ་མོ། །)སོ། །ཇི་ལྟར་བཞག་ན། ལེགས་པར་ཏེ་ འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་མ་བརྗེད་པས་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཡང་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་གསལ་བོར་ (དེ་དག་དངོས་)བཞག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ས་བཅུ་བསྒྲུབས་པས་སོ། །སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་དེ་སྤྱད་ པའི་འབྲས་བུ་ཅི་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་ཆོས་ཏེ་གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་ རྣམས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་རང་བཞིན་ཏེ་མེའི་ཚ་བ་ཉིད་ལ་མེའི་ཁམས་ཞེས་བརྗོད་པ་ ན་དེ་གཉིས་རྫས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དབྱེ་མི་ནུས་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་གཅིག་པར་ཡང་མི་བརྗོད་དེ་ འཛིན་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་དང་དེའི་དབྱིངས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བལྟའོ། ། དབྱིངས་དེ་ལེགས་པར་མཐོང་བ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐའ་ཡས་པ་ལྟར་དེའི་དབྱིངས་ཀྱང་ དེ་དག་ལས་རྫས་གཞན་དུ་མ་དམིགས་པས་ན་བདག་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བར་ རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་གང་ལ་(དོན་བསྡུས་)ཡོད་པའི་མཚན་གཞི་ས་(དངོས་)དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་ བ་དང་སོགས་པས་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་སྒྲུབ་ པའི་སྤྱོད་པ་སྦྱིན་སོགས་བཅུ་དྲན་པ་ལ་བཞག་ནས་ས་བཅུ་རིམ་གྱིས་ཐོབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པའོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། ། 1-98 བཞི་པ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ཉིང་དགོས་དེའི་ཆེད་དུ་རྟོགས་ཤིང་(དངོས་)ཐོབ་པར་(དངོས་) མངོན་པར་འདོད་པའི་ཤེར་ཕྱིན་པའི་དོན་སྔར་བཤད་པའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་ཅར་(དངོས་)བསྡུས་ པའི་བྱང

【現代漢語翻譯】 爲了那個緣故。那八者的本體歸納起來就是十度波羅蜜，因此，以空性大悲為核心的菩提心，以及具備這種心的佈施等十度波羅蜜（引自《中邊分別論》），就是修持這些的行持，即是那個。而且，從最初的業地到佛地之間，以因和果的本體與菩提心不分離，爲了顯示佈施等也具備這種心，所以才這樣說，如果不是以空性大悲為核心的菩提心來加持，佈施等也不會變成修持的行持，所以才主要說這個。因此，才說是『具備菩提心』，省略了中間的詞語。而且，在這個大乘中，有三種行持，即發願菩提心和進入的行持，進入菩提心和修持十度波羅蜜（法友）的行持，也就是像之前發願一樣修持或者很好地修持果。佛陀則是成就的行持，也就是法身的利他事業（或者說是成就了）。如何安立呢？很好地，因為沒有忘記熟悉的對境，所以在其他世也跟隨，清楚地安立（那些對境），依靠這個而修持了十地。修持的行持，它的果是什麼呢？執著于相的法，也就是色等法，所有這些的體性是自性，就像火的熱性被稱為火界一樣，那兩者一點點物質也無法區分，但也不能說完全一樣，因為執著是不同的。同樣，法和它的體性也應該這樣看待。很好地見到那個體性，就像一切法是無邊無際的一樣，它的體性也因為不是從那些法中找到其他物質，所以了悟到對自他對一切都是普遍存在的相，那個相存在於哪個（意義歸納）基礎地（實際）？第一地極喜地以及等等，了悟並獲得無垢地等等。這樣，將修持的行持，也就是佈施等十度波羅蜜放在憶念中，以次第獲得十地的方式來顯現，這就是最重要的需要。 第四個是爲了之前所說的最重要的事情，爲了了悟並（實際）獲得（實際）而想要顯現的般若波羅蜜多的意義，歸納了之前所說的三種行持（實際）的菩提心。

【English Translation】 For that reason. The essence of those eight, when condensed, is the Ten Perfections, so the Bodhicitta (mind of enlightenment) with the essence of emptiness and compassion, and the practice of cultivating those very Ten Perfections such as generosity (dana) etc. (drawn from Madhyantavibhaga), with that mind, is the practice, that is it. Moreover, from the stage of the first practitioner to the stage of Buddhahood, because it is inseparable from the Bodhicitta in terms of cause and effect, it is stated that generosity etc. also possess that, because if it is not blessed by the Bodhicitta with the essence of emptiness and compassion, generosity etc. will not become the practice of cultivation, so that is mainly stated. Therefore, it is said 'possessing Bodhicitta', omitting the intermediate words. Moreover, in this Mahayana, there are three practices: the practice of aspiration Bodhicitta and entering, the practice of entering Bodhicitta and cultivating the Ten Perfections (Dharma friend), that is, cultivating as previously aspired or cultivating the fruit well. The Buddhas are the practice of accomplishment, that is, the activities of the Dharmakaya (or so it is said, 'by accomplishment'). How is it established? Well, because the familiar object is not forgotten, it clearly follows in other lifetimes (those objects), relying on that, the ten bhumis are cultivated. What is the fruit of practicing that practice of cultivation? The Dharma that grasps at characteristics, that is, as many phenomena as form etc., the essence of those is the nature, just as the heat of fire is called the fire element, those two cannot be distinguished by even a little substance, but they cannot be said to be completely the same, because the grasping is different. Similarly, the phenomena and their essence should be viewed in that way. When that essence is well seen, just as all phenomena are infinite, because its essence is not found as another substance from those, it is realized that the characteristic of universally going to all self and others, which ground (meaning condensed) has that characteristic? The first bhumi, the Joyful One, and so on, realizes and attains the stainless one and so on. Thus, placing the practice of cultivation, that is, the ten perfections such as generosity etc., in mindfulness, manifesting in the manner of gradually attaining the ten bhumis, that is said to be the most important need. The fourth is for the sake of that most important need previously explained, for the purpose of realizing and (actually) attaining (actually), wanting to manifest the meaning of the Prajnaparamita, the Bodhicitta that summarizes all three practices (actually) previously explained.

་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་དེའི་ནང་གི་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ཉི་ཚེ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་ པ་དང་། སོགས་དོན་མ་བཤད་ཀྱང་དེས་བསྒྲེ་ན་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་གདུལ་བྱ་ རྣམས་ཀྱིས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །ཕལ་ཆེར་ལེགས་པར་བཤད་སྣང་ངོ་། །ཐ་མ་འདིར་སྨོན་པ་བྱང་ སེམས་འཇུག་པའི་སྤྱོད་པ་ཞེས་སོགས་སྦྱར་(བུ་སྟོན་)བ་ལྟར་ལེགས་པར་མངོན་ནོ། ། ༈ བསྟན་བཅོས་ལ་གཞན་འཇུག་པའི་དོན་དུ་དགོས་འབྲེལ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཆོས་ལ་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་པའི་ཡན་ལག་གླེང་གཞི་(བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་ བསྟན་པའི་མདོ་འགྲེལ་ལས།)བཤད། སྐྱེས་ནས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པས་འཇུག་བྱ་མངོན་རྟོགས་བཤད་ པའོ། ། ༈ ཆོས་ལ་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་པའི་ཡན་ལག་གླེང་གཞི་བཤད་པ། དང་པོ་ནི། བསྟན་བཅོས་འདིས་ཡུམ་གྱི་མདོའི་དོན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་སམ་མ་བསྡུས་ ཞེ་ན། མ་བསྡུས་ཏེ། གླེང་གཞི་ནི་ཡུམ་འདི་ལས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་འཁོར་འདུས་ པ་སོགས་བསྟན་པ་ཡིན་པས་རྟོགས་སླ་བས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ལེའུ་ནས་ ཆོས་ཉིད་མི་འགྱུར་པའི་བར་ནི་རྟོགས་དཀའ་བས་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་ བསླབ་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ལེའུ་ནི་མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་སྙིང་པོའི་དོན་ཐེག་པ་གཅིག་ཉིད་དང་རིགས་གཅིག་ཉིད་ དུ་བསྟན་ལ། སྙིང་པོའི་དོན་ནི་མདོ་སྡེ་དུ་མ་དང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་རྩ་ཤེས་ལ་སོགས་ པར་གསལ་བར་མཛད་པས་འདིར་བསྟན་མི་དགོས་སོ། །རྟག་ཏུ་ངུ་དང་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་ ལེའུ་ནི་སློབ་མ་དང་དགེ་བཤེས་ཀྱི་ཚུལ་བསྟན་པ་སྟེ་གདུལ་བྱ་མ་འོངས་པ་རྣམས་དེ་ལྟར་ བསླབ་པའི་ཆེད་དུ་སྔོན་བྱུང་བསྟན་པས་གོ་སླའོ། །ལེའུ་ཐ་མ་ནི་གཞུང་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ 1-99 ཚུལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་འདི་དང་མ་སྦྱར་རོ། །བསྡུར་མི་རུང་བ་མིན་གྱི་རྟོགས་དཀའ་བ་ཙམ་ ཞིག་བསྡུས་པའོ། །མདོ་དང་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཁ་ཅིག་སྦྱར་བར་རིགས་པ་ དངོས་སུ་སྦྱར་བ་ན་དེའི་ལྷག་མའང་དེ་དང་སྦྱར་བར་ཤུགས་ཀྱིས་གསལ་ཞིང་དེ་ལྟར་སྦྱར་ བའི་ལུང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་བྱམས་པ་ལ་མངའ་བས་སོ། །སྡུད་ཚུལ་ཡང་ཁ་ཅིག་ཟླས་ བསྡུས་ཏེ་དྲོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བུད་མེད་དུ་མི་སྐྱེ་བར་བསྟན་པ་བཞིན། ཁ་ཅིག་གཙོ་བོས་ཡན་ ལག་བསྡུས་ཏེ་རྒྱལ་བོ་གཤེགས་པ་བཞིན་ནོ། །འགའ་ཞིག་ལེའུ་དེ་དང་དེའི་ཁོངས་སུ་བསྟན་ ཡང་གོ་སླ་བས་ཆེད་དུ་མ་བསྡུས་ཏེ་དགེ་སློང་མང་པོ་ལུང་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་བློ་གྲོས་རྣམ་དག་ གིས་ཅི་རིགས་སུ་དཔག་གོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །ཐུབ་དགོངས་སུ་མདོའི་དོན་ཐམས་ཅད་ནི་ དེའི་རྒྱན་ཚིག་ལེའུར་

【現代漢語翻譯】 菩提心及其中的修行行為是短暫的修行行為，等等。即使不解釋其含義，也能通過比較使被調伏者容易理解修行行為的特徵，這就是撰寫論著的目的。這是法友的說法。似乎大部分都解釋得很好。最後，像（布頓）所附加的『發願菩薩入行』等，顯得很好。 爲了使他人瞭解論著，解釋了必要性和關聯性。 第二部分分為兩點：闡述生起對佛法的信心的前提（出自《無盡慧所說經》的註釋）；闡述通過出生后的聞思修所獲得的證悟。 闡述生起對佛法的信心的前提。 首先，如果問這部論著是否涵蓋了《般若經》的所有內容，答案是沒有涵蓋。因為前提是闡述瞭如何從這部《般若經》中產生聚集的眷屬等，因此容易理解。在它之後，從發心品到法性不變品，因為難以理解，所以用論著來闡述。然後，詳細區分學處品，通過三種特徵的區分，闡述了究竟諦的真理完全成立的特徵，即心性的意義，顯現為一個乘和一種姓氏。心性的意義在許多經部和聖者龍樹的《根本慧論》等中都有明確闡述，因此這裡不需要闡述。常啼和法勝品是闡述弟子和善知識的方式，爲了未來被調伏者那樣學習，通過講述過去發生的事情來使其容易理解。最後一品是總結經文的方式，與這部論著沒有結合。並非不能比較，只是總結了一些難以理解的內容。與經結合的原因也有兩個：有些內容適合直接結合，直接結合后，其餘的部分也會清楚地與它結合，並且以這種方式結合的依據是佛陀對彌勒的開示。總結的方式也有幾種：有些是概括性地總結，例如在溫暖的階段，不生為女性。有些是主要部分概括次要部分，例如國王去世。有些雖然在那個品中已經闡述，但因為容易理解而沒有專門總結，例如許多比丘尼得到授記，這是由智慧清凈者根據情況進行衡量。這是法友的說法。佛陀的意圖是，經的所有內容都是其裝飾性的詞語。

【English Translation】 The practice of Bodhicitta and the actions within it are but a brief practice, and so on. Even without explaining its meaning, by comparison, the characteristics of the practice become easily understood by those to be tamed, and that is the purpose of composing the treatise. This is what Dharma Friend said. It seems that most of it has been explained well. Finally, like what (Buton) added, 'Aspiring Bodhisattva's Entry into Practice,' etc., it appears to be good. To make others understand the treatise, the necessity and connection are explained. The second part is divided into two points: explaining the premise of generating faith in the Dharma (from the commentary on the Sutra Explained by Inexhaustible Intelligence); explaining the realization attained through hearing, thinking, and meditating after birth. Explaining the premise of generating faith in the Dharma. Firstly, if asked whether this treatise covers all the contents of the Prajnaparamita Sutra, the answer is no. Because the premise is to explain how the assembled retinue arises from this Prajnaparamita Sutra, etc., it is easy to understand. After that, from the Chapter on Generating the Mind to the Chapter on the Unchanging Nature of Dharma, because it is difficult to understand, it is explained by the treatise. Then, the Chapter on Differentiating the Trainings in Detail, through the differentiation of the three characteristics, explains the characteristic of the ultimate truth being completely established, which is the meaning of the essence, appearing as one vehicle and one lineage. The meaning of the essence is clearly explained in many Sutras and in the Root Wisdom of the Holy Nagarjuna, etc., so there is no need to explain it here. The Chapters on Sadaprarudita and Dharmodgata are explanations of the manner of disciples and spiritual friends, and in order for future disciples to learn in that way, it is made easy to understand by telling what happened in the past. The last chapter is the way of summarizing the text, and it is not combined with this treatise. It is not that it cannot be compared, but only some difficult-to-understand content is summarized. There are also two reasons for combining with the Sutra: some content is suitable for direct combination, and after direct combination, the remaining parts will also clearly combine with it, and the basis for combining in this way is the Buddha's teaching to Maitreya. There are also several ways of summarizing: some are summarized comprehensively, such as not being born as a woman in the stage of warmth. Some are summarized by the main part summarizing the secondary parts, such as the death of a king. Some, although explained in that chapter, are not specifically summarized because they are easy to understand, such as many Bhikshunis receiving predictions, which is measured appropriately by the intelligence of pure wisdom. This is what Dharma Friend said. The Buddha's intention is that all the contents of the Sutra are its decorative words.

བྱས་པས་བསྡུས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །བྱམས་ཞུས་འཕགས་པས་འཕྲིན་ ལས་དང་སྦྱར་བས་མ་བསྡུས་ཞེས་ཆོས་བཤེས་བཞེད་པ་ནོར་གསུངས(བུ་)ཏེ། འཕགས་ པས་སྦྱར་བ་མེད་པས་འཁྲུལ་ལོ། །ཡང་གླེང་གཞི་ཞིང་དག་པས་གཙོ་ཆེར་བསྡུས། སེམས་ བསྐྱེད་སོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའང་ཡོད་དོ། །རྟག་ཏུ་ངུ་ཆོས་འཕགས་ལེའུ་ཡོངས་འཛིན་གྱིས་ བསྡུས། གཏད་ལེ་དེའི་རྒྱུ་ཡོངས་གཏོད་ཀྱིས་བསྡུས་གསུངས་(བུ་སྟོན་)སོ། །འོན་ཀྱང་བྱམས་ ཞུས་ཐ་མ་ནི་ཤཱནྟི་ཨ་བྷ་ཡས་འཕྲིན་ལས་དང་སྦྱར་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྡུས་དོན་འགྲེལ་ པར་མ་བསྡུས་སོ། །འཕགས་པས་ཀྱང་རྒྱན་དང་མ་སྦྱར་རོ། །བསྟན་བཅོས་འདིར་སྨོས་པ་ ལས་ཁ་ཅིག་མདོའི་གླེགས་བམ་ལ་ལ་ལ་མི་སྣང་བ་ནི་མདོའི་ཡི་གེ་ཉམས་པར་ཟད་དོ་ཞེས་ ཆོས་བཤེས་སོ། །འདི་དག་ལ་འཐད་མི་འཐད་ཀྱི་རྣམ་བཞག་དང་གླེང་གཞིའི་འགྲེལ་པ་ཡི་ གེ་ལོགས་སུ་དགོད་ཅིང་དཔྱད་པར་བྱ་རྒྱུ་མང་སྟེ་འཆད་པའི་ཚེའང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ གཉིས། བཀའ་བསྡུ་བ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་སྡུད་པ་པོས་གླེང་སློང་བའི་དང་། མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་(ས་ ལུ་ལྗང་པའི་འགྲེལ་པར་ཀ་ཤིས། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་འགྲེལ་དབྱིག་གཉེན་མར། རྡོར་གཅོད་འགྲེལ་པར་ཀ་ཤིས་སོ། །) 1-100 འབྱུང་བའི་རྒྱུ་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གླེང་གཞིའི་ཚིག་དོན་ནོ། ། དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེ་འདི་སུས་བསྡུས་ཤེ་ན། གནོད་འཇོམས་གཉིས་དང་སྟོད་འགྲེལ་ མན་ངག་རྗེས་འབྲང་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ ཀྱི་ཚོགས་པ་སྲུང་བར་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་བྱང་སེམས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་འཁོར་གྱི་ ནང་དུ་(བྱམས་པ་ལ་དྲིས་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་)དྲིས་པ་དང་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ བདག་གིས་ཐོས་པར་བྱམས་པ་ལ་ཁས་འཆེས་སོ་ཞེས་སོ། །འགྲེལ་ཆེན་དུ་སྔར་གྱི་རྒྱུན་ མཚན་གཉིས་པོ་དེའི་སྟེང་དུ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་བསྟན་པ་གཏད་ པའི་ཕྱིར་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་གཞན་མེད་པས་ལྕང་ལོ་ཅན་ན་བཞུགས་པའི་ས་བཅུའི་ དབང་ཕྱུག་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་ཚོགས་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་ཀུན་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་བསྡུ་བར་ གསོལ་བ་བཏབ་པ་ན་འདི་སྐད་སོགས་གསུངས་སོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་འཆད་ དོ། །གཞན་དག་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གཏད་བའི་ལེའུ་ལས་ཤེར་ཕྱིན་གཏད་པའི་ཕྱིར་ སྡུད་བྱེད་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཡིན་པར་སེམས་སོ་ཞེས་སོ། །སྙིང་པོ་མཆོག་ཏུ། འདིར་ སྡུད་པ་པོ་གང་ཞེ་ན། ལྕང་ལོ་ཅན་ན་གནས་པའི་ཕྱག་རྡོར་ནི་གཟུགས་སྐུ་དང་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་ བསྲུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་བ་ལས་བསྟན་པ་གཏད་པ

【現代漢語翻譯】 因此說，並非通過作為（業）來涵蓋。慈氏請問（梵文：Maitreya-pariprcchā，彌勒菩薩的請問）與聖者（梵文：Ārya，指聖天，Āryadeva）的事業相結合，因此沒有涵蓋，這種說法是錯誤的。聖者沒有結合，所以是錯誤的。此外，根本主題主要通過清凈的佛土來涵蓋，也有通過發心等來涵蓋的情況。常啼（梵文：Sadāprarudita）的教法由聖者章節守護者涵蓋，交付章節的原因由完全交付涵蓋（布頓）等。然而，慈氏請問的結尾由寂天（梵文：Śāntideva）的阿跋耶（梵文：Abhaya）與事業相結合，但論師在解釋涵蓋的意義時沒有涵蓋。聖者也沒有與莊嚴相結合。在這部論著中提到的一些內容在一些經部的版本中沒有出現，這只是因為經部的文字已經衰敗了。對於這些內容，需要單獨記錄和研究其合理與否的區分以及根本主題的解釋，在講解時也要理解。這分為兩種：佛經結集產生的因由，即結集者發起討論；以及顯示佛經產生的因由，即佛陀根本主題的詞義。（《寶積經·薩羅樹王經》的註釋中提到迦濕彌羅；《無盡意經》的註釋中提到世親；《金剛經》的註釋中提到迦濕彌羅。） 第一種是：這部經由誰結集？爲了摧毀障礙，以及爲了守護如來（梵文：Tathāgata）的色身和神聖的僧團，聖者菩薩（梵文：Bodhisattva）金剛手（梵文：Vajrapāṇi）在眷屬中（《慈氏請問經》的十萬頌註釋）提問，並說『如是我聞』，即慈氏承認他聽到了這部般若波羅蜜多（梵文：Prajñāpāramitā）。在《大疏》中，在之前的兩個傳統名稱之上，因為通過金剛手灌頂等交付了教法，並且沒有其他特殊的詞語，所以在吉祥金剛處（梵文：Laṅkāvatāra-sūtra）居住的十地自在金剛持（梵文：Vajradhara）前，聖者慈氏等大菩薩眾爲了攝受一切眾生，祈請結集般若波羅蜜多經，於是說了『如是』等。其他的觀點是，因為從這部經的交付章節中交付了般若波羅蜜多，所以結集者我認為是聖者阿難陀（梵文：Ānanda）。在《精華中的精華》中：『這裡的結集者是誰？』居住在吉祥金剛處的金剛手是色身和守護僧團的主宰，因為通過金剛手灌頂交付了教法

【English Translation】 Therefore, it is said that it is not encompassed by actions. The Dharma teacher said that Maitreya's questions were not encompassed by combining them with the activities of the noble one, which is wrong. It is wrong because the noble one did not combine them. Furthermore, the main topic is mainly encompassed by the pure land, and there are also cases where it is encompassed by the generation of Bodhicitta and so on. The teachings of Sadāprarudita are encompassed by the chapter holder of the noble one. The cause of the entrusted chapter is encompassed by the complete entrustment (Bu-ston), etc. However, the end of Maitreya's questions was combined with activities by Śānti Abhaya, but the teacher did not encompass it in the explanation of the encompassed meaning. The noble one also did not combine it with ornaments. Some of the things mentioned in this treatise are not found in some sutra volumes, which is simply because the letters of the sutras have deteriorated, according to the Dharma teacher. For these, the distinctions of what is appropriate and inappropriate, and the explanation of the fundamental topic, should be recorded separately and researched, and should also be understood when explaining. There are two types: the cause of the occurrence of the collection of the Buddha's teachings, which is the discussion initiated by the collector; and the cause of the occurrence of the sutras, which is the meaning of the words of the Buddha's fundamental topic. (Kashmir is mentioned in the commentary on the Salu Ljangpa Sutra; Vasubandhu is mentioned in the commentary on the Inexhaustible Intelligence Sutra; Kashmir is mentioned in the commentary on the Diamond Cutter Sutra.) The first is: Who collected this sutra? In order to destroy obstacles, and to protect the physical body of the Tathāgatas and the sacred Sangha, the noble Bodhisattva Vajrapāṇi asked in the assembly (Tika of the Hundred Thousand Verses of Maitreya's Questions), and said 'Thus I have heard,' that is, Maitreya acknowledged that he had heard this Prajñāpāramitā. In the Great Commentary, in addition to the previous two traditional names, because the teachings were entrusted through Vajrapāṇi's empowerment, etc., and there were no other special words, the great Vajradhara, the lord of the ten bhūmis, residing in Laṅkāvatāra-sūtra, was asked by the noble Maitreya and other great Bodhisattva assemblies to collect the Prajñāpāramitā Sutra in order to gather all sentient beings, and then he said 'Thus,' etc. Others think that because the Prajñāpāramitā was entrusted from the chapter of entrustment of this sutra, the collector is the noble Ānanda. In the Essence of the Essence: 'Who is the collector here?' Vajrapāṇi, who resides in Laṅkāvatāra-sūtra, is the master of the physical body and the protection of the Sangha, because the teachings were entrusted through Vajrapāṇi's empowerment.

་ཡིན་ ནོ། །ཀུན་དགའ་བོ་ལ་གཏད་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཡང་གཞུག་པའི་དོན་དུ་ཡིན་གྱི། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ བཀའ་བསྡུད་པའི་དོན་དུ་མིན་གྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་སྡུད་པ་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱག་ རྡོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་སྡུད་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །རྟོག་གེ་འབར་བར། རྩ་ བའི་སྡུད་པར་བྱེད་པ་པོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་འཇམ་དཔལ་དང་གསང་བའི་བདག་པོ་དང་ བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྡུས་ཞེས་དང་། བདག་ཅག་གི་རྩ་བའི་སྡུད་པར་བྱེད་ 1-101 པ་པོ་ཉན་ཐོས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སོ། །ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་བོའི་འགྲེལ་པར། སྡུད་པ་པོ་ནི་ཀུན་ དགའ་བོ་ཡིན་ཏེ་ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ཟུངས་ཤིག་ཅེས་པའི་ཚིག་གིས་སོ། །ཕྱག་ན་ རྡོ་རྗེ་ཡང་ཡིན་ཏེ་ཇི་ལྟར་གཞན་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པས་སོ། ། འོན་ཀྱང་ཀུན་དགའ་བོ་ནི་ཕྱག་རྡོར་དུ་རྒྱུད་ལ་ལས་བཤད་པས་འགལ་བ་མེད་པར་མངོན་ ནོ། །(བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ནི། དེའི་ཚེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་ཞེས་མདོ་ཀུན་ འགྲེལ་པར་ཤཱནྟིས་སོ། །)དེ་ལ་འདི་(ཨེ་ཝཾ་ཟེར་)སྐད་ཅེས་པའི་ཚིག་ཕྲད་འདི་དཔེ་དང་ལུང་འབོགས་ པ་དང་། དྲིས་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་དང་། དམ་བཅའ་བ་དང་། (ཁས་ལེན་པ་དང་དགོངས་བཞི་བཅུ་པར་ )ཚིག་གི་ལན་དག་ལ་འབྱུང་སྟེ་རིམ་པ་བཞིན་(རྡོར་གཅོད་འགྲེལ་པར་ཀ་ཤིས། དགོངས་འགྲེལ་འགྲེལ་པ་བམ་ པོ་བཞི་བཅུ་པར།)དཔེར་བརྗོད་ན་ཕྱུག་པ་ལ་རྣམ་ཐོས་ལྟར་རམ་འདྲ་བར་ཞེས་དང་། འདི་སྐད་ ཐོན་ཅིག་དང་། བདག་གིས་འདི་སྐད་ཐོས། འདི་སྐད་བཤད། དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟ་ མིན་ནོ། །དེ་ལྟའོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིར་(དགོངས་བཞི་བཅུ་པར་)ནི་དམ་བཅའ་བའམ་ཁས་ལེན་ པ་ཁོ་ན་ལ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ་སྡུད་བྱེད་ཀྱི་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་སྐད་ཐོས་པ་དེ་ བཞིན་དུ་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང་། བྱང་སེམས་བདག་གིས་ཐོས་པ་ དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྨྲ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཁས་འཆེས་པའོ། །ཡང་ན་དྲིས་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཡིན་ ཏེ་ཞེས་སངས་རྒྱས་ས་འགྲེལ་དང་ས་བཅུ་པའི་འགྲེལ་བཤད་ཉི་མ་གྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པ་དང་ དགོངས་འགྲེལ་འགྲེལ་ཆེན་བམ་པོ་བཞི་བཅུ་པ་བོད་ཀྱི་སྡུད་པོ་ཁ་ཅིག་གིས་མཛད་པ་རྣམས་ སུ་བཤད་དོ། །ཡང་ན(བཱི་མ་ལ་དངོས་)། འདི་ཁོ་ན་སྐད་དམ་འདི་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཐོས་ཀྱིས་(ཤེར་ སྙིང་འགྲེལ་པར་བཱི་མ་ལས་)གཞན་དུ་མིན་ནོ་ཞེས་པས་སྒྲོ་སྐུར་སྤངས་པས་ཆོས་ཕྱིན་ཅི་(འགྲེལ་ཆེན་) མ་ལོག་པར་བསྟན་(འགྲེལ་ཆེན་)ཏོ། །བདག་གིས་ཞེས་པས་བླ་མ་བརྒྱུད་པ་མིན་གྱི་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ལས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་པར་སྟོན་ནོ། །དེ་མི་འཐད་དེ། གཞན་ལས་ཐོས་པའང་ཡོད་ 1-102 པས་སོ། །ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀ

【現代漢語翻譯】 不是的。阿難陀被委任是爲了支援聲聞乘，而不是爲了結集般若波羅蜜多（智慧到彼岸）的教法。他是結集聲聞乘藏經的人。同樣，金剛手（Vajrapani，佛教護法神）是結集菩薩藏經的人。在《分別熾燃論》中說：『根本的結集者是普賢（Samantabhadra，代表一切諸佛的理德與行德）、文殊（Manjushri，智慧的象徵）、秘密主（Guhyapati，金剛手菩薩的別名）和彌勒（Maitreya，未來佛）等。』並且說：『我們的根本結集者不是聲聞。』在《三摩地王經》的註釋中說：『結集者是阿難陀，因為有『阿難陀，你記住這個』這句話。』文殊吉祥（Manjushri Kirti）也說：『金剛手也是，正如其他地方所解釋的那樣。』然而，阿難陀在金剛手續部中被解釋為從事事業，這顯然沒有矛盾。（香提寂天（Shanti Deva）在《經集釋》中說：『菩薩金剛手，那時，變成了具壽阿難陀。』） 關於『如是我聞』（Evam maya shrutam）這句話，這個詞綴用於例子和引證，確定問題，誓言，（承諾和四十種意圖），以及詞語的回答。例如，在《金剛經釋》中，卡什（Kashi）說，在《四十意圖釋》中，舉例來說，就像富人像多聞天（Vaishravana，四大天王之一，掌管財富）一樣，或者相似。說『這樣說』，『我這樣聽』，『這樣說』，『就這樣做』，『不是那樣』，『就是那樣』等等。在這裡（在《四十意圖》中），應該只看作是誓言或承諾，因為結集的菩薩們祈請說：『請講述您所聽到的。』菩薩承諾說：『我將只說我所聽到的。』或者，正如佛陀土地的解釋和《十地經》的解釋《太陽成就》以及四十卷本的《深密解脫經大釋》，由一些藏族結集者所說，它是爲了確定問題。或者（比瑪拉米扎（Vimalamitra）親自），『只有這樣說，或者只有這樣聽』（在《心經釋》中，比瑪拉米扎說），通過避免誹謗，表明佛法沒有被顛倒（大釋）。『我』這個詞表明，不是從上師傳承中聽到的，而是直接從薄伽梵（Bhagavan，佛的尊稱）那裡聽到的。那是不合理的，因為也有從其他人那裡聽到的。如果有人問，佛陀的……

【English Translation】 No. Ananda was entrusted to support the Shravaka Vehicle, not to compile the Prajnaparamita (Perfection of Wisdom) teachings. He was the one who compiled the Shravaka Vinaya. Similarly, Vajrapani (a Buddhist protective deity) was the one who compiled the Bodhisattva Vinaya. In the Tarka-jvala it says, 'The fundamental compilers were Samantabhadra (representing the principle and practice of all Buddhas), Manjushri (symbol of wisdom), Guhyapati (another name for Vajrapani), and Maitreya (the future Buddha), and so on.' And it says, 'Our fundamental compiler was not a Shravaka.' In the commentary on the Samadhiraja Sutra, it says, 'The compiler was Ananda, because of the words, 'Ananda, you hold this.' Manjushri Kirti also said, 'Vajrapani is also, as explained elsewhere.' However, Ananda is shown to be engaged in activities in the Vajrapani Tantra, which is clearly not contradictory. (Shanti Deva said in the Sutra Samuccaya commentary, 'The Bodhisattva Vajrapani, at that time, became the Venerable Ananda.') Regarding the phrase 'Thus I have heard' (Evam maya shrutam), this particle is used for examples and quotations, determining questions, vows, (promises and forty intentions), and answers to words. For example, in the Vajra Cutter commentary, Kashi says, in the Forty Intentions commentary, for example, like a rich man is like Vaishravana (one of the Four Heavenly Kings, in charge of wealth), or similar. Saying 'Speak thus,' 'I have heard thus,' 'Speak thus,' 'Do thus,' 'It is not so,' 'It is so,' and so on. Here (in the Forty Intentions), it should only be seen as a vow or promise, because the compiling Bodhisattvas requested, 'Please tell what you have heard.' The Bodhisattva promised, 'I will only speak what I have heard.' Or, as the explanation of the Buddha Land and the Explanation of the Ten Bhumi Sutra The Sun Achievement and the Great Commentary on the Profound Unbinding Sutra in forty volumes, said by some Tibetan compilers, it is to determine the question. Or (Vimalamitra himself), 'Only speak thus, or only hear thus' (in the Heart Sutra commentary, Vimalamitra says), by avoiding slander, it shows that the Dharma has not been reversed (Great Commentary). The word 'I' indicates that it was not heard from the lineage of gurus, but directly from the Bhagavan (the Blessed One, an epithet of the Buddha). That is unreasonable, because there are also those who have heard from others. If someone asks, the Buddha's...

ྱི་བྱིན་བརླབས་ཀྱིས་གཞན་གྱིས་བསྟན་པའང་དེ་བས་བསྟན་ པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་བརླབས་ཀྱིས་གཞན་ལས་ཐོས་པའང་དེ་པ་ལས་ཐོས་པ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །ཐོས་པ་ནི་རྣ་བའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་ཐོས་ཀྱི་འདིའི་དོན་རྟོགས་པ་(འགྲེལ་ པ་ཀུན་)མེད་ཅེས་སྡུད་པ་(དོན་ཐོབ་)པོས་ཁེངས་སྐྱུང་མཛད་པའོ། །འདི་སྐད་བཤད་དོ་ཞེས་ཅིའི་ ཕྱིར་མ་སྨོས་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པའམ་(དབྱིག་གཉེན་)དེས་བཤད་པ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་) ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་སྡུད་པ་པོའི་ཡུལ་མིན་པའི་ཕྱིར་ན་བདག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཇི་ཙམ་ གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་གཟུང་ནས་འདི་སྐད་ཐོས་ཞེས་རྣ་བའི་ལམ་ནས་འོངས་པ་ཉི་ཚེ་(འབུམ་) བསྟན་ཞེས་གནོད་འཇོམས་གཉིས་སོ། །འོ་ན་བཀའ་ལ་བཀའ་མིན་བསྲེས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་ དེ་(ཨ་བྷ་ཡ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་དོན་དམ་པར་བསྟན་པ་མི་སྲིད་པས་ཞེས་ལན་འདེབས་སོ། །)། འདི་སྐད་དང་གསོལ་བ་སོགས་སྟོན་པས་མ་གསུངས་པ་ཡོད་པས་སོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་རྗེས་ སུ་གནང་བའི་བཀའ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་འདི་ སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་གྱིས་ལ་དམ་པའི་ཆོས་བསྡུ་བར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། འབྲེལ་བ་ དང་གོ་རིམ་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་ལས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་གླེང་གཞི་(བམ་པོ་བཞི་བཅུ་པར།)ཁྱད་པར་ཤེར་ ཕྱིན་གྱི་གླེང་གཞི་སྟེ་གཉིས་སུ་གནོད་འཇོམས་ལས་སོ། ། དང་པོ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་འགྲེལ་པར་(གྲགས་པའི་ཕྲེང་བ།)ད་ནི་གང་གི་ཚེ། གང་ལས། གང་དུ། གང་དག་དང་ལྷན་གཅིག་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་དཔེ་མེད་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐོས་ ཞེས་འདྲི་བའི་ལན་གདབ་པ་དང་རང་ཉིད་ཚད་མར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྡུད་པ་པོས་ཡུལ་ལ་ སོགས་པ་བསྟན་པ་ནི་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་ཏེ། ཕྱོགས་གླང་གིས། སྟོན་པ་དབང་བོ་ འཁོར་དང་ནི། །ཡུལ་དུས་དག་ཀྱང་ངེས་བསྟན་པ། །སྡུད་པོ་རང་ཉིད་ཚད་མར་ནི། །རབ་ 1-103 སྒྲུབ་ཕྱིར་ཡིན་འཇིག་རྟེན་ན། །ཡུལ་དང་དུས་སོགས་ཀྱིས་མཚོན་ཞིང་། །དབང་བོར་བཅས་ ཚིག་སྨྲ་བ་ཡིས། །སྨྲ་པོ་ཚད་མར་རྗེས་སུ་རྟོགས། །ཞེས་སོ(བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུར།)། །དེ་ལྟར་ན་ དུས། སྟོན་པ། ཡུལ། འཁོར་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། དུས་གཅིག་ན་ཞེས་པ་ཚིག་(འགྲེལ་ཆེན་)སྔ་ མ་དང་སྦྱར་ན་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་ན་འདི་ཐོས་ཞེས་པས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཐོས་པ་ཡོད་པ་ མིན་ཞེས་(ཏིང་རྒྱལ་འགྲེལ་པར་)བསྟན་པས་མདོ་འདི་རྙེད་དཀའ་བར་བསྟན་(ཀ་ཤིས་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པའི་ འགྲེལ་)ཏོ། །ཡང་ན་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་འདི་ཐོས་ཞེས་པས་སྨན་པའི་རྒྱལ་(འགྲེལ་ཆེན་ཏིང་རྒྱལ་འགྲེལ་ )པོ་སྙིང་རྗེ་ཅན་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་ཚེ་གཞན་ཐོས་ཞ

【現代漢語翻譯】 通過佛陀的加持，他人所教導的也能像（佛陀）教導的那樣被理解。通過佛陀的加持，從他人那裡聽到的也就像從（佛陀）那裡聽到的一樣。這是《大疏》（的觀點）。《聽聞》是指通過耳識聽聞，但（《疏釋總集》）中說，（聽聞者）並沒有理解其中的含義，這是結集者謙虛的表現。有人會問：『為什麼沒有說「如是說」呢？』答：因為世尊所教導的，或者（世親）所說的，是不可思議的，不是結集者所能及的。因此，（結集者）只是選取了自己所能理解的法門，說『如是聽聞』，僅僅是表明（佛法）是通過耳朵聽到的。（這是）能摧和能斷的觀點。如果這樣，那麼會有將非佛語混入佛語的過失。（阿巴亞認為，因為世尊沒有分別念，所以不可能以究竟的方式進行教導。） 有人會問：『因為經中出現了「如是」和「祈請」等並非佛陀親口所說的話。』答：沒有過失，因為這是隨許的佛語。在《正法集經》中說：『比丘們，你們應當說「如是我聞」，以此來結集聖法，並且要說明關聯和次第。』這是《大疏》中的觀點。 第二，分為兩部分：一是所有經部的共同序言（在四十卷本中），二是 বিশেষভাবে般若經的序言。這是能摧和能斷的觀點。 第一部分是：在《三摩地王經釋》中（《名鬘》），『現在，你從何時、何處、何地、與何人一起聽聞了這樣無與倫比的珍貴經部？』爲了回答這個問題，並表明自己是可靠的，結集者說明了地點等，即在聽聞的同一時間。如陳那所說：『導師、根基、眷屬，以及地點和時間，都應明確說明。結集者爲了證明自己是可靠的，才在世間這樣做。』通過地點和時間等來表明，通過帶有根基的言辭來說明，（人們）可以推斷出說話者是可靠的。（《八千頌集義》）。因此，有時間、導師、地點、眷屬這四者。首先，『一時』這個詞，如果與前面的詞語結合，即『在某個時間聽聞』，表明並非所有時間都能聽聞（《三摩地王經釋》），這表明此經難以獲得（《喀什米爾·班智達對金剛經的解釋》）。或者，『一時聽聞』，就像慈悲的藥王一樣，在其他時間聽聞其他（經典）。

【English Translation】 Through the blessing of the Buddha, what is taught by others can be understood as if taught by (the Buddha). Through the blessing of the Buddha, what is heard from others is like hearing from (the Buddha) himself. This is (the view of) the Great Commentary. 'Hearing' refers to hearing through the ear consciousness, but (the Compendium of Commentaries) says that (the hearer) did not understand its meaning, which is an expression of humility by the compiler. Someone might ask: 'Why didn't he say "Thus I have heard"?' The answer is: because what the Bhagavan taught, or what (Vasubandhu) said, is inconceivable and beyond the reach of the compiler. Therefore, (the compiler) only selected the Dharma gates that he could understand and said, 'Thus I have heard,' merely indicating that (the Dharma) was heard through the ear. (This is) the view of the Destroyer and the Cutter. Someone might ask: 'Because the sutra contains words such as "Thus" and "request" that were not spoken by the Buddha himself.' The answer is: There is no fault, because this is the Buddha's word of permission. In the Sutra of the Collection of the True Dharma, it says: 'Monks, you should say "Thus I have heard" to compile the holy Dharma, and you should explain the connection and the order.' This is the view from the Great Commentary. Secondly, it is divided into two parts: one is the common introduction to all sutras (in the forty-volume version), and the other is the introduction to the Specifically Prajna Sutra. This is the view of the Destroyer and the Cutter. The first part is: In the commentary on the Samadhiraja Sutra (Garland of Fame), 'Now, from when, from where, from where, and with whom did you hear such an unparalleled precious sutra?' In order to answer this question and to show that he is reliable, the compiler explained the place, etc., that is, at the same time as hearing. As Dignaga said: 'The teacher, the basis, the retinue, and the place and time should be clearly stated. The compiler does this in the world to prove that he is reliable.' By indicating the place and time, etc., and by speaking with words with a basis, (people) can infer that the speaker is reliable. (Collected Meanings of the Eight Thousand Verses). Therefore, there are four: time, teacher, place, and retinue. First, the word 'at one time', if combined with the previous words, i.e. 'heard at a certain time', indicates that it is not possible to hear at all times (Commentary on the Samadhiraja Sutra), which shows that this sutra is difficult to obtain (Kashmiri Pandit's Explanation of the Diamond Sutra). Or, 'heard at one time', just like the compassionate Medicine King, heard other (sutras) at other times.

ེས་སྨྲས་པས་སྡུད་པོ་ཐོས་པ་མང་བར་ བསྟན་ཏོ། །ཡང་ན་དུས་སྐད་ཅིག་(འགྲེལ་ཆེན་)གཅིག་ལ་ཐོས་ཞེས་བསྟན་པས་རྨི་ལམ་དུ་ལྷ་ལ་ སོགས་པའི་(ཏིང་རྒྱལ་འགྲེལ་)མཐུས་དུས་(འགྲེལ་ཆེན་)ཐུང་ངུ་ལ་(འགྲེལ་ཆེན་དོན་)ལོ་བརྒྱ་ལ་སོགས་ པར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྒྱུན་ཏིང་འཛིན་ཐོབ་(ཏིང་རྒྱལ་འགྲེལ། འགྲེལ་ཆེན་ན་མེད་)པ་དང་དེ་པའི་ བདག་པོའི་དབང་གིས་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཐོས་ཤིང་བརྗེད་(འགྲེལ་ཆེན་)པ་མེད་དོ་ཞེས་པས་ སྡུད་པ་པོ་རང་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུར་བསྟན་(འགྲེལ་ཆེན་དངོས་)ཏོ། །ཚིག་ཕྱི་(འགྲེལ་ཆེན་)མ་དང་སྦྱར་ ན་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་ན་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་བཞུགས་(འགྲེལ་ཆེན་དངོས་)ཞེས་བསྟན་པས་དུས་ གཞན་གྱི་(འགྲེལ་ཆེན་ཀ་ཤིས་རྡོར་)ཚེ་ཡུལ་གཞན་དུ་བཞུགས་པར་ཡང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་ བདུན་གྱིས་ཡུལ་གཞན་དུ་གཤེགས་ཏེ། རྣམ་བཤད་རིགས་པར། ཡུལ་གཞན་གདུལ་བར་བྱ་ ཕྱིར་དང་། །དེར་གནས་དཀོན་པ་(སྐོམ་འགྱུར་རྙིང་)བསྐྱེད་ཕྱིར་དང་། །ཉན་ཐོས་གནས་མང་བྱ་ ཕྱིར་དང་། །ཆགས་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་དང་། །ཡུལ་རྣམས་མཆོད་རྟེན་བྱ་(འགྱུར་ཞེས་རྙིང་) ཕྱིར་དང་། །འགྲོ་བའི་བསོད་ནམས་དོན་ཉིད་དང་། །ཡམས་ལ་སོགས་པ་ཞི་དོན་དུ། །སངས་ རྒྱས་རྒྱུ་བར་མཛད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་རྒྱུ་ན་སོ་ཐར་ལས། ཇི་ལྟར་བུང་བ་མེ་ཏོག་གི ། ཁ་དོག་དྲི་ལ་མི་གནོད་པར། །ཁུ་བ་གཞིབས་ནས་འཕུར་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཐུབ་པ་གྲོང་དུ་ 1-104 རྒྱུ། །ཞེས་སོ། །གནོད་འཇོམས་གཉིས་དང་མན་ངག་རྗེས་འབྲང་དུ། དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་གང་ཡང་རུང་བའི་དུས་ན་ཞེས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དུས་ངེས་པ་མ་མཛད་ཅེ་ན། ཉི་མ་ཚེས་ གྲངས་ཟླ་བ་དུས་འདི་ལ་ཞེས་པའི་ཚིག་དགོས་པ་མེད་ཅིང་མི་(ཆེད་མི་ཆེ་བས་སོ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་) དགོས་པ་བཤད་པར་མི་རིགས་སོ། །གནས་བསྟན་པ་ནི་མཆོད་རྟེན་དུ་གྱུར་(ཀ་ཤིས་རྡོར་གཅོད་ འགྲེལ་)པ་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་བསོད་ནམས་སྤེལ་བ་དང་རྩོད་པ་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་(འབུམ་ཊཱིཀ་) རོ། །ཡང་ན་རྒྱལ་ཁབ་ཏུ་ལན་མང་དུ་བཞུགས་པས་དེར་བཞུགས་པའི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་ སྨོས་པར་སྦྱར་རོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁྱིམ་པ་ དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་གཉིས་བསྡུ་བ་དང་། གཟུགས་སྐུ་དང་ཆོས་སྐུས་ཕན་འདོགས་ པར་བསྟན་(དངོས་)པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བོའི་ཁབ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ཞེས་གནས་གཉིས་སྨོས་སོ་ (གནོད་འཇོམས་)ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་མ་ག་དྷའི་གྲོང་གི་བྱེ་བྲག་རྒྱལ་(བཱི་མ་ལ་)བོ་མང་པོས་བཀུར་ བའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་རོ། །(ཤཱནྟི་ཨ་བྷ།)ཡང་ན་རྒྱལ་བོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོའི་ཁབ་པོ། །དེ་ལ་ རྒྱལ་བོའི་ཁབ་ཟེར་བ་ནི། གྲོང་ཁྱེར་དེ་རྩྭ་མཆོག་གི་གྲོང་ཞེས་གྲགས་ཏེ་དེ་ལ་མི་མ་ཡི

【現代漢語翻譯】 因此，這樣說就表明了結集者聽聞廣博。或者，表明在一剎那（《大疏》）聽聞，就像在夢中，由於天神等的（《勝王疏》）力量，短暫的（《大疏》）時間，如同（《大疏》義）顯現百年等，獲得法流三摩地（《勝王疏》，《大疏》中沒有），以及由於其所有者的力量，在一剎那聽聞且不忘（《大疏》），因此表明結集者是量士夫（《大疏》真實）。如果與前文（《大疏》）結合，則表明在同一時間住在鷲峰山（《大疏》真實），因此也表明在其他時間（《大疏·迦葉石多》）住在其他地方。這也是通過七種原因前往其他地方。在《釋量論》中說：『爲了調伏其他地方，爲了在那裡創造稀有，爲了使聲聞安住更多，爲了顯示無貪，爲了使地方成為佛塔，爲了眾生的福德，爲了平息瘟疫等，佛陀行於諸方。』如何行走呢？在《別解脫經》中說：『如蜂採花時，不損其色香，取蜜而飛去，如是牟尼游于村。』在《損滅二論》和《隨行口訣》中，『一時』是指在任何時候。為什麼不確定時間呢？因為不需要也不適合說『某年某月某日』（《十萬頌釋》認為沒有必要）。指出地點是爲了成為佛塔（《迦葉石多·斷行疏》），爲了增長眾生的福德和避免爭端（《十萬頌釋》）。或者，因為多次住在王國中，所以結合說『住在那裡的一時』。如是說。第二是薄伽梵（Bhagavan，世尊）。第三，爲了攝集在家和出家兩類人，以及表明色身和法身互相利益（真實），所以說了王舍城鷲峰山這兩個地點（《損滅》）。這也是摩揭陀國的城市的別稱，受到許多國王（毗摩羅）的宮殿的尊敬（寂天）。或者，國王是形色王的心臟。之所以稱為王舍城，是因為這座城市被稱為吉祥草城，因為那裡沒有人…… Therefore, saying this demonstrates that the compiler has extensive learning. Alternatively, it indicates hearing in a single instant (Great Commentary), just as in a dream, due to the power of gods, etc. (Victorious King Commentary), a short (Great Commentary) time, like (Great Commentary meaning) appearing as a hundred years, obtaining the Dharma stream Samadhi (Victorious King Commentary, not in the Great Commentary), and due to the power of its owner, hearing in a single instant and not forgetting (Great Commentary), thus indicating that the compiler is a valid person (Great Commentary reality). If combined with the previous text (Great Commentary), it indicates residing on Vulture Peak Mountain at the same time (Great Commentary reality), thus also indicating residing in other places at other times (Great Commentary Kashisthador). This is also going to other places through seven reasons. In the Explanation of Reasoning it says: 'To tame other places, to create rarity there, to have more hearers dwell, to show non-attachment, to make places into stupas, for the sake of beings' merit, to pacify plagues, etc., the Buddha travels.' How does he travel? In the Pratimoksha it says: 'As a bee, when taking honey from a flower, does not harm its color or fragrance, but takes the essence and flies away, so does the Muni wander in the village.' In the Two Destructions and the Following Instructions, 'at one time' means at any time. Why is the time not specified? Because there is no need to say 'on this day, month, and date' (the Hundred Thousand Commentaries say it is not necessary). Pointing out the place is to become a stupa (Kashisthador Cutting Commentary), to increase the merit of sentient beings and to avoid disputes (Hundred Thousand Commentaries). Or, because he resided many times in the kingdom, it is combined to say 'at one time residing there.' Thus it is said. The second is Bhagavan (世尊). The third is that in order to gather both householders and renunciates, and to show that the Rupakaya (form body) and Dharmakaya (dharma body) benefit each other (reality), the two places, Rajagriha (王舍城) and Vulture Peak Mountain, are mentioned (Destruction). This is also a distinction of the city of Magadha, respected by many kings (Vimala)'s palaces (Shanti Abha). Or, the king is the heart of the embodiment. The reason it is called Rajagriha is because that city is known as the City of Auspicious Grass, because there are no people there...

【English Translation】 Therefore, saying this demonstrates that the compiler has extensive learning. Alternatively, it indicates hearing in a single instant (Great Commentary), just as in a dream, due to the power of gods, etc. (Victorious King Commentary), a short (Great Commentary) time, like (Great Commentary meaning) appearing as a hundred years, obtaining the Dharma stream Samadhi (Victorious King Commentary, not in the Great Commentary), and due to the power of its owner, hearing in a single instant and not forgetting (Great Commentary), thus indicating that the compiler is a valid person (Great Commentary reality). If combined with the previous text (Great Commentary), it indicates residing on Vulture Peak Mountain at the same time (Great Commentary reality), thus also indicating residing in other places at other times (Great Commentary Kashisthador). This is also going to other places through seven reasons. In the Explanation of Reasoning it says: 'To tame other places, to create rarity there, to have more hearers dwell, to show non-attachment, to make places into stupas, for the sake of beings' merit, to pacify plagues, etc., the Buddha travels.' How does he travel? In the Pratimoksha it says: 'As a bee, when taking honey from a flower, does not harm its color or fragrance, but takes the essence and flies away, so does the Muni wander in the village.' In the Two Destructions and the Following Instructions, 'at one time' means at any time. Why is the time not specified? Because there is no need to say 'on this day, month, and date' (the Hundred Thousand Commentaries say it is not necessary). Pointing out the place is to become a stupa (Kashisthador Cutting Commentary), to increase the merit of sentient beings and to avoid disputes (Hundred Thousand Commentaries). Or, because he resided many times in the kingdom, it is combined to say 'at one time residing there.' Thus it is said. The second is Bhagavan (世尊). The third is that in order to gather both householders and renunciates, and to show that the Rupakaya (form body) and Dharmakaya (dharma body) benefit each other (reality), the two places, Rajagriha (王舍城) and Vulture Peak Mountain, are mentioned (Destruction). This is also a distinction of the city of Magadha, respected by many kings (Vimala)'s palaces (Shanti Abha). Or, the king is the heart of the embodiment. The reason it is called Rajagriha is because that city is known as the City of Auspicious Grass, because there are no people there...

ན་གྱིས་ མེ་ཡང་ཡང་བཏང་བས་རྒྱལ་བོས་གྲོང་ཁྱེར་བ་དག་དེང་ཕྱིན་ཆད་ཁྱིམ་དུ་མེ་ཤོར་བ་དེ་ བསིལ་བའི་ཚལ་གྱི་དུར་ཁྲོད་དུ་སོང་ལ་ཁྱིམ་བརྩིགས་ཏེ་འདུག་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་ཕོ་ བྲང་དུ་མེ་ཤོར་རོ། །རྒྱལ་བོ་རང་གི་ཁྲིམས་བཙན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཁོར་དང་བཅས་པ་དུར་ ཁྲོད་དེར་སོང་སྟེ། ཕོ་བྲང་བརྩིགས་ཏེ་གནས་བཏབ། དེ་ནས་སྐྱེ་བོ་གཞན་གྱིས་བཏབ་པས་ དེ་སྐད་དོ་ཞེས་ཀླུའི་སཱ་ལུ་ལྗང་འགྲེལ་ལས་སོ། །རྒྱལ་བོའི་མིང་བཏགས་པའི་ཁང་ཁྱིམ་དག་ མི་མ་ཡིན་གྱིས་མི་འཚེ་བས་(འབུམ་ཊཱིཀ་དོན་དངོས་)དེ་སྐད་བཏགས་ཞེས་གྲག་ཅེས་ཀ་ཤིས་(སཱ་ལུ་ ལྗང་འགྲེལ་)སོ། །འདི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་འདི་བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་པ་མན་ངག་རྗེས་འབྲང་དུ་ ཞིབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །རྒྱལ་བོའི་ཁབ་དེ་ཡང་རྒྱ་ཆེ་བས་དེའི་ཕྱོགས་གང་ན་བཞུགས་མི་ཤེས་ 1-105 (འབུམ་ཊཱིཀ་ཀ་ཤིས་སཱ་ལུ་ལྗང་)ཏེ་དེ་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བོའི་ཁབ་ཀྱི་རི་(འབུམ་ཊཱིཀ་)བྱ་ རྒོད་འཕུངས་བ་ཞེས་ཏེ་རི་དེའི་དབྱིབས་བྱ་རྒོད་འཕུངས་བ་འདྲ་བས་དེ་སྐད་དོ་ཞེས་འབུམ་ ཊཱིཀ་གོ །སཱ་ལུ་ལྗང་བའི་འགྲེལ་པར་རི་གང་གི་སྤྱི་བོ་བྱ་རྒོད་ཀྱི་མགོ་འདྲ་བ་དེ་ལ་བྱ་རྒོད་ཕུང་ པོའི་རིའོ། །ཡང་ན་བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཤ་ཚུགས་སུ་སྤྲུལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱི་ཆོས་གོས་འཕྲོག་པར་བརྩམ་པ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱིན་བརླབས་ཀྱིས་མ་ནུས་ ནས་དེ་ཉིད་དུ་བོར་ཏེ་ཆོས་གོས་དེ་དེང་སང་དུ་ཡང་རྡོར་གྱུར་ནས་བཞི་རིམ་དུ་བྱས་ཏེ་ཆོས་ གོས་ལྟ་བུར་འདུག་གོ །དེས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་རི་ནི་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཞེས་ཀླུས་སོ། ། ཀ་ཤིས་བྱ་རྒོད་འདྲ་བར་རིའི་རྩེ་མོ་ཏོག་ཏོག་པོར་འདུག་པས་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་སཱ་ལུ་ ལྗང་བའི་འགྲེལ་པར་རོ། །འགྲེལ་ཆེན་དུ་འདོད་བྱ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡོད་པས་ བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོ། ལྷ་ལ་སོགས་པ་བསོད་ནམས་འདོད་པ་རྣམས་ཚེས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་ དུས་ཚིགས་ལ་འདུ་བ་རྒྱ་ཆེར་བྱེད་པས་ངེས་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་རི་བོ་ཞེས་སོ། །ཨ་བྷས་ཡང་ དེ་ལྟར་རོ། །རི་དེ་རྒྱལ་བོའི་ཁབ་ཀྱི་ཕྱོགས་གང་ན་ཡོད་ན། སཱ་ལུ་ལྗང་བའི་འགྲེལ་པར། རྒྱལ་བོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོའི་ཤར་ལྷོའི་མཚམས་ན་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་རི་ ཡོད་དེ་ཞེས་ཀླུས་བཤད་དོ། །ཤེར་སྙིང་འགྲེལ་པར། དེ་སངས་རྒྱས་བཞུགས་པས་མཆོད་ རྟེན་དུ་གྱུར་པ་དང་། མེ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གཞིག་ཏུ་མེད་པར་ཤེས་ པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་དང་། དེ་སྐད་དུ། ཟླ་བ་སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པར། རྒྱལ་བོའི་ཁབ་ཀྱི་ཤར་ཕྱོགས་ འདི་ཉིད་དུ། །སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་སྟོང་ནི་མཐོང་གྱུར་ཏེ། །ཞེས་འབྱུང་ཞེས་བཱི་མ་ལས་ཏེ། དེ་ལྟ་ ན་ཤར

【現代漢語翻譯】 由於那個人不斷地放火，國王下令，從今以後，誰家失火，就去寒林（梵文：Śītavana，尸陀林）的墓地建房居住。後來王宮也失火了。爲了維護自己的法律，國王帶著隨從去了墓地，在那裡建造宮殿並定居。之後，其他人也紛紛效仿，所以有了這樣的說法。這是出自克魯的《薩律姜解》。據說，以國王名字命名的房屋不會受到非人的侵害（《十萬頌》的真實含義），所以才這樣命名，這是卡西斯（《薩律姜解》）說的。這種說法的出處在《八千頌釋》的口訣傳承中有詳細的記載。國王的都城非常大，不知道位於哪個方向。 （《十萬頌釋·卡西斯·薩律姜》）爲了清楚地說明這一點，提到了國王都城的鷲峰山（《十萬頌釋》），因為那座山的形狀像一隻收攏翅膀的鷲，所以這樣稱呼它，這是《十萬頌釋》的說法。《薩律姜》的註釋中說，哪座山的頂部像鷲的頭，那就是鷲峰山。或者說，惡魔化作鷲鳥，試圖偷走世尊（梵文：Bhagavān，巴伽梵）的法衣，但世尊通過加持使其無法得逞，只能將法衣丟棄在那裡，那件法衣至今仍然變成了石頭，呈現出四層結構，看起來像一件法衣。靠近那裡的山被稱為鷲峰山，這是克魯說的。卡西斯說，因為山的頂端像鷲鳥一樣呈尖狀，所以被稱為鷲峰山，這是《薩律姜》的註釋中的說法。《大疏》中說，因為那裡有各種珍貴的寶物堆積如山，所以被稱為鷲峰山。諸如天神等渴望功德者，在初八等節日聚集在那裡舉行盛大的法會，所以從詞源學的角度來說，它被稱為山。阿巴也是這麼認為的。那座山在國王都城的哪個方向呢？《薩律姜》的註釋中說，鷲峰山位於國王都城大城的東南方向，這是克魯說的。《般若心經釋》中說，因為那是佛陀居住的地方，所以變成了聖地，並且要知道它不會被火等災難摧毀。就像《月燈經》等經中所說的那樣：『在國王都城的這個東部，曾見到無數的佛陀。』這是畢瑪拉說的。如果是這樣，那麼在東方……

【English Translation】 Because that person kept setting fires, the king ordered that from now on, whoever's house caught fire should go to the charnel ground of Śītavana (Sanskrit: Śītavana, meaning 'cool forest') and build a house to live in. Later, the royal palace also caught fire. In order to enforce his own law, the king went to the charnel ground with his entourage, built a palace there, and settled down. After that, others followed suit, so there was such a saying. This is from Klu's 'Salujang Commentary'. It is said that houses named after the king are not harmed by non-humans (the true meaning of 'Hundred Thousand Verses'), so they are named that way, which is what Kashis ('Salujang Commentary') said. The source of this saying is recorded in detail in the oral tradition of the 'Commentary on the Eight Thousand Verses'. The king's capital is very large, and it is not known in which direction it is located. ('Commentary on the Hundred Thousand Verses, Kashis, Salujang') In order to clearly explain this, the Vulture Peak Mountain (Gṛdhrakūṭa) of the king's capital is mentioned ('Commentary on the Hundred Thousand Verses'), because the shape of that mountain resembles a vulture folding its wings, so it is called that, which is what the 'Commentary on the Hundred Thousand Verses' says. The commentary of 'Salujang' says that whichever mountain's top resembles a vulture's head, that is Vulture Peak Mountain. Or, a demon transformed into a vulture and tried to steal the Bhagavan's (Sanskrit: Bhagavān, meaning 'Blessed One') Dharma robe, but the Bhagavan, through his blessing, prevented it from succeeding and could only abandon the Dharma robe there. That Dharma robe has now turned into stone, forming a four-layered structure, looking like a Dharma robe. The mountain near there is called Vulture Peak Mountain, which is what Klu said. Kashis said that because the top of the mountain is pointed like a vulture, it is called Vulture Peak Mountain, which is what the commentary of 'Salujang' says. The 'Great Commentary' says that because there are various precious treasures piled up like a mountain there, it is called Vulture Peak Mountain. Those who desire merit, such as gods, gather there on festivals such as the eighth day to hold grand Dharma assemblies, so from an etymological point of view, it is called a mountain. Abha also thinks so. In which direction of the king's capital is that mountain located? The commentary of 'Salujang' says that Vulture Peak Mountain is located in the southeast direction of the great city of the king's capital, which is what Klu said. The 'Heart Sutra Commentary' says that because it is the place where the Buddha resided, it has become a sacred place, and it should be known that it cannot be destroyed by disasters such as fire. Just like what is said in scriptures such as the 'Moon Lamp Sutra': 'In this eastern part of the king's capital, countless Buddhas have been seen.' This is what Bimala said. If so, then in the east...

་ན་ཡོད་པར་བཤད་དོ། །ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་བོར། རྒྱལ་བོའི་ཁབ་ཀྱི་ཆུ་དྲོན་ཅན་གྱི་སྒོ་ ནས་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོར་སོང་། ཞེས་པར་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ལ་མིང་དུ་བཏགས་པའོ་ཞེས་འཇམ་ དཔལ་གྲགས་པས་བཤད་པས་ལྷོར་ཡོད་པར་གསལ་མོད། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་བཤད་པ་ལྟར་ཤར་ 1-106 ལྷོར་བྱས་ན་གཉིས་ཀ་རུང་ཙམ་མོ། །(འབུམ་ཊཱིཀ་)གནས་དེ་ན་བཞུགས་པ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། སྐུའི་འཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་སྤྱོད་ལམ་གྱིས། གསུང་གི་དེ་ཐམས་ཅད་ཆོས་(འབུམ་ཊཱིཀ་)འཆད་ པས། ཐུགས་ཀྱི་དེ་ཐམས་ཅད་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་གིས་ བཞུགས་པ་སྟེ་དེ་གཉིས་རིམ་བཞིན་དུ་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང་(དབྱིག་འབུམ་གཉིས་ཀ་) ཏིང་ངེ་འཛིན་(འབུམ་ཊཱིཀ་དབྱིག་)ལ་འཇུག་པས་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་འཇིག་རྟེན་གཟིགས་པ་ དང་ལྷ་ལ་སོགས་པ་འོང་པའི་སྐབས་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་གཅིག་པུ་དབེན་པ་ན་བཞུགས་པའོ། ། ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་དང་སྙིང་པོ་མཆོག་ཏུ་སྟེ་གནོད་འཇོམས་ཆེ་བར་ཡང་ངོ་། །བཞི་པ་ལ། དགེ་ སློང་གི་འཁོར་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་འཁོར་(གནོད་འཇོམས་གཉིས་)ཞེས་ཏེ། ཐེག་དམན་གྱི་དང་ཐེག་ ཆེན་གྱི་འཁོར་རོ། །དང་པོ་ནི། བིཀྵུ་ཞེས་པ་སློང་པ་ཞེས་པ་སྟེ་སློང་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་བསྟན་ པའི་ཕྱིར་དགེ་ཞེས་སྔོན་ལོཙྪ་བས་བླ་ཐབས་སུ་བསྣན་པ་སྟེ། ངོ་བོ་གསོལ་བ་དང་(འགྲེལ་ཆེན་) བཞིའི་ལས་ཀྱིས་སམ་ཚུར་ཤོག་(འགྲེལ་ཆེན་)སོགས་ཀྱིས་བསྙེན་རྫོགས་སོགས་བཅུ་མཛོད་ འགྲེལ་དུ་བཤད་པ་ལྟར་རྫོགས་པར་བསྙེན་(འགྲེལ་ཆེན་)པས་ཉོན་མོངས་པ་བཅོམ་པས་དགེ་ སློང་ངོ་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །(མདོར་བཞི་པས་མ་སྨོས་སོ། །ཤེར་འབྱུང་བློ་གྲོས་ཀྱིས་མིང་གི་དགེ་སློང་། ཁས་འཆེ་ བའི་དགེ་སློང་། སློང་བའི་ངང་ཚུལ་གྱི་དགེ་སློང་། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་དགེ་སློང་། ཉོན་ མོངས་པ་བཅོམ་པའི་དགེ་སློང་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དགེ་སློང་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྤྱོད་འཇུག་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །) སྙིང་པོ་ མཆོག་དང་ཟླ་ཟེར་དུ། ཉོན་མོངས་བཅོམ་པའི་དགྲ་བཅོམ་པའི་དགེ་སློང་འདིར་མི་བཟུང་སྟེ་ ཀུན་དགའ་བོ་མ་བཟུང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དེ་གཟུང་ཞེས་(སྐྱོན་ འདི་མི་འོང་)སོ། །སྐྱབས་གནས་དང་མི་ཕྱེད་པས་ན་དགེ་འདུན་(ཟླ་གྲགས་ཤཱནྟི་སོགས་)ཏེ། སྐྱབས་ གསུམ་བདུན་ཅུ་བར། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་རྣམས། །བདུད་རྣམས་བྱེ་བ་བརྒྱ་ ཡིས་ཀྱང་། །གང་ཕྱིར་དབྱེ་བར་མི་ནུས་པ། །དེ་ཕྱིར་དགེ་འདུན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་སོ། 1-107 ། (འགྲེལ་ཆེན་དུ་དྲངས།) ཆེན་པོ་ནི་གྲངས་(ཤཱནྟི་དངོས་)དང་ཡོན་ཏན་ཆེ་(ཤཱནྟི་)བས་སོ། །དང་པོ་ནི་སྟོང་ ཉིས་བརྒྱ་(ཉི་ཁྲི་)ལྔ་བཅུའམ། ལྔ་སྟོང་ཙམ་མོ(འབུམ།)། །དེའི་ཁྱད་ནི་ད

【現代漢語翻譯】 據說是存在的。在《三昧王經》中說：『從王舍城的溫泉門前往鷲峰山。』 寂天稱其南門因此得名，因此很明顯在南方。如果按照龍樹的說法，位於東南方，那麼兩者都勉強可以接受。（《十萬頌釋》）住在那裡也有四種方式： 身體的利他事業全部通過行為來完成，語言的利他事業全部通過講法來完成，意念的利他事業全部通過禪定和內在的專注來完成，這二者依次恒常保持（《十萬頌釋》和《攝十萬頌》），通過進入禪定（《十萬頌釋》、《攝十萬頌》）和以大悲心觀照世間，以及爲了區分諸如天神等前來之時，獨自住在寂靜之處。 《十萬頌釋》和《精華之最》中說，這也是爲了極大地摧毀障礙。第四種是，比丘僧團和菩薩僧團（《摧障》）。即小乘和大乘的僧團。第一種是，『Bhiksu』意為乞食者，爲了顯示乞食者與其他人的不同，所以在前面加上『善』字，這是早期譯師爲了強調而新增的。本質是通過祈求和（《大疏》）四種羯磨，或者通過『過來』（《大疏》）等方式，如《俱舍論釋》中所說，通過具足戒等十種方式圓滿受持（《大疏》），通過摧毀煩惱而成為比丘。《大疏》中說。（總而言之，第四種沒有提及。《般若生智》中說，有名稱的比丘、自稱的比丘、乞食行為的比丘、通過祈求和四種羯磨受持具足戒的比丘、摧毀煩惱的比丘，因此，比丘有五種。《入行論大疏》）《精華之最》和《月光》中說，這裡不包括摧毀煩惱的阿羅漢比丘，因為如果這樣，就會排除阿難尊者，所以應該包括受持具足戒的比丘（這個過失不會發生）。 因為是皈依處且不可分割，所以稱為僧伽（月稱、寂天等）。《皈依三寶七十頌》中說：『佛陀、正法和僧伽，即使百千魔軍，也不能使其分離，因此稱為僧伽。』（引自《大疏》）偉大是因為數量（寂天親教師）和功德大（寂天）。第一種是，一千二百五十（兩萬）或者五千左右（《十萬頌》）。他們的區別是……

【English Translation】 It is said to exist. In the Samadhiraja Sutra, it says: 'From the hot spring gate of Rajagriha, go to Vulture Peak.' It is said that Jampal Drakpa named the south gate as such, so it is clear that it is in the south. If, according to Nagarjuna, it is located in the southeast, then both are barely acceptable. (Commentary on the Hundred Thousand Verses) Staying there also has four aspects: All the altruistic activities of the body are accomplished through actions, all the altruistic activities of speech are accomplished through teaching the Dharma, and all the altruistic activities of mind are accomplished through meditation and inner focus, these two being constantly maintained in sequence (Commentary on the Hundred Thousand Verses and Compendium of the Hundred Thousand Verses), through entering into meditation (Commentary on the Hundred Thousand Verses, Compendium of the Hundred Thousand Verses) and observing the world with great compassion, and in order to distinguish when gods and others come, staying alone in a solitary place. The Commentary on the Hundred Thousand Verses and Essence of the Supreme state that this is also to greatly destroy obstacles. The fourth is, the Sangha of Bhikshus and the Sangha of Bodhisattvas (Destroyer of Obstacles). That is, the Sangha of the Hinayana and the Mahayana. The first is, 'Bhiksu' means beggar, and in order to show the difference between a beggar and others, the word 'virtuous' is added before it, which was added by early translators for emphasis. The essence is through prayer and (Great Commentary) the four karmas, or through 'come here' (Great Commentary) and so on, as explained in the Commentary on the Treasury of Knowledge, through fully upholding the ten such as full ordination (Great Commentary), through destroying afflictions, one becomes a Bhikshu. The Great Commentary says. (In short, the fourth is not mentioned. Sherjung Lodro says that there are Bhikshus by name, Bhikshus by claim, Bhikshus by the manner of begging, Bhikshus who have taken full ordination through prayer and the four karmas, and Bhikshus who have destroyed afflictions. Therefore, there are five types of Bhikshus. Commentary on the Great Commentary on Engaging in Bodhisattva Activities) The Essence of the Supreme and Moonlight say that the Arhat Bhikshu who has destroyed afflictions is not included here, because if so, Venerable Ananda would be excluded, so the one who has taken full ordination should be included (this fault will not occur). Because it is a refuge and indivisible, it is called Sangha (Chandrakirti, Shantideva, etc.). The Seventy Verses on Refuge say: 'The Buddha, the Dharma, and the Sangha, even hundreds of thousands of demons, cannot separate them, therefore it is called Sangha.' (Quoted in the Great Commentary) Great because of the number (Shantideva himself) and great qualities (Shantideva). The first is, one thousand two hundred and fifty (twenty thousand) or about five thousand (Hundred Thousand Verses). Their difference is...

གེ་འདུན་དང་གང་ཟག་ བགྲངས་པའི་ཁྱད་ཡིན། ཞེས་སོ། །(ཆུ་མིག་བུ་སྟོན་སོགས།)ཡང་ཆོས་རྒྱས་བསྡུས་སུ་སྣང་བ་བཞིན་ འཁོར་ཡང་མང་ཉུང་དུ་སྣང་བ་ལ་འགལ་བ་མེད་གསུངས་(བུ་)ཏེ་ཀ་ཤི་དང་མཐུན་ནོ། །སཱ་ལུ་ ལྗང་བའི་འགྲེལ་པར་(ཀ་ཤིས་)སྟེང་རྒྱས་འོད་སྲུང་གཡོག་ལྔ་བརྒྱ་དང་ཆུ་ལྷུང་འོད་སྲུང་གཡོག་ ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་དང་། ག་ཡ་འོད་སྲུང་གཡོག་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ། འཕགས་པ་ཤཱ་བུ་མོའུ་ དགལ་བུ་གཡོག་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་པ་ སྟེ་སོ་སྐྱེ་དང་སློབ་པ་མེད་(གནོད་འཇོམས་གཉིས་)པར་བསྟན་ཏོ། །དགྲ་ཉོན་མོངས་(འབུམ་ཊཱིཀ་སོགས་) པ་བཅོམ་པའམ་འཁོར་བར་སླར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཅན་སོགས་མང་དུ་(གནོད་འཇོམས་གཉིས་ ལས་)ཤེས་པར་བྱའོ། །སྲིད་རྩེ་མན་ཆད་འཁོར་བར་ཟག་པར་བྱེད་པས་ཟག་པ་སྟེ་འདོད་སྲིད་ མ་རིག་པའི་ཟག་པ་(འགྲེལ་ཆེན་)ཟད་པ། ཡང་ན་དེ་གསུམ་དང་ལྟ་བའི་ཟག་པ་ཟད་པ་སྟེ་དེ་ བཞི་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ། གཟུགས་སོགས་འདོད་པའི་ཡུལ་ལྔ་དང་སྲིད་པ་གསུམ་དང་ལྷན་ སྐྱེས་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་མ་རིག་པ་དང་ལྟ་ངན་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ་ཞེས་ཆེ་བར་(གནོད་འཇོམས་མན་ ངག་རྗེས་འབྲང་)རོ། །འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ། རིམ་བཞིན་འདོད་ཁམས་སུ་གཏོགས་པའི་ཉོན་མོངས་ དང་། གཟུགས་གཟུགས་མེད་དུ་གཏོགས་པའི་ཉོན་མོངས། ཁམས་གསུམ་ཅར་གྱི་མ་རིག་ པ། འཇིག་ལྟ་སོགས་ལྟ་བ་ལྔ་ལ་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་མི་སློབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་ འཛིན་གྱི་ཕུང་པོས་འདོད་ཟག་ཟད། མི་སློབ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོས་ལྟ་ཟག མི་སློབ་ པའི་རྣམ་གྲོལ་ཕུང་པོས་སྲིད་ཟག མི་སློབ་པའི་རྣམ་གྲོལ་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོས་མ་ རིག་པའི་ཟག་པ་ཟད་དོ་ཞེས་སོགས་དང་། སྡུག་བདེན་ཤེས་པས་ལྟ་ཟག ཀུན་བདེན་སྤངས་ པས་འདོད་ཟག འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་པས་སྲིད་ཟག ལམ་བདེན་བསྒོམས་པས་མ་རིག་ 1-108 ཟག་ཟད་དོ། །ཡང་འདོད་སྲིད་མ་རིག་ལྟ་ཟག་སྤངས་པས་རིམ་བཞིན་ལྷའི་བུའི་འཆི་བདག་ གི་ཉོན་མོངས་པའི་ཕུང་པོའི་བདུད་བཅོམ་ཞེས་ཆེ་བར་རོ། །འདོད་པའི་མ་རིག་པ་མ་ གཏོགས་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་ཀུན་འདོད་ཟག གོང་མའི་མ་རིག་པ་མ་གཏོགས་གཟུགས་ གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཀུན་སྲིད་ཟག་ལྟ་ངན་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་མ་གཏོགས་པའི་ཁམས་ གསུམ་གྱི་མ་རིག་པ་ཀུན་མ་རིག་ཟག ལྟ་ངན་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལྟ་ཟག་ཏུ་ཀུན་བཏུས་ འགྲེལ་པ་དང་ཨ་བྷ་ཡ་(ཟླ་ཟེར་)སྟེ། ལེགས་ཤིང་ཟག་པ་གསུམ་དུ་བྱེད་དུས་ཕྱི་མ་གཉིས་ བསྡོམས་སོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ལས་ཀྱི་སྐྱེ་བའམ་ཚེའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དེ་ གསུམ་ནི་ཆགས་སྡང་སོགས་དང་། དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་དང་། དེ་ གཉིས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་མངལ་སོགས་ཀྱི་སྐྱེ་བའམ་ཚེའོ། །

【現代漢語翻譯】 『僧伽和補特伽羅（補特伽羅，梵文：Pudgala，意為「人」）在數量上有所不同。』（出自《水眼》和《布頓》等）。此外，正如佛法有廣略之分一樣，眷屬也有多寡之別，這並不矛盾（布），這與迦濕彌羅的觀點一致。在《薩魯綠穗疏》中（迦濕彌羅）提到：『勝光護持五百眷屬，水落護持二百五十眷屬，伽耶護持二百五十眷屬，聖天女目犍連子護持二百五十眷屬。』 第二點是：一切都是阿羅漢（梵文：Arhat，意為「應供」），這意味著沒有凡夫和有學（斷滅和調伏二者）。應知，關於『摧毀煩惱（《十萬頌釋》等）或具有不再輪迴的法性』等內容，（從斷滅和調伏二者中）可以瞭解很多。 從有頂以下，在輪迴中產生染污的是『漏』，即欲漏、有漏、無明漏（《大疏》）已盡。或者說，這三種漏加上見漏已盡，這四種漏分別指：色等五種欲妙，三有，俱生和遍計的無明，以及六十二種惡見。這是（斷滅論和隨行者）廣泛認同的。《十萬頌釋》中說：『依次是屬於欲界的煩惱，屬於色界和無色界的煩惱，三界所有的無明，以及壞聚見等五種見。』 此外，通過無學戒蘊和定蘊，欲漏得以斷盡；通過無學慧蘊，見漏得以斷盡；通過無學解脫蘊，有漏得以斷盡；通過無學解脫智見蘊，無明漏得以斷盡等等。通過了知苦諦，見漏得以斷盡；通過斷除集諦，欲漏得以斷盡；通過現證滅諦，有漏得以斷盡；通過修習道諦，無明漏得以斷盡。 此外，通過斷除欲漏、有漏、無明漏和見漏，依次摧毀天子死魔的煩惱蘊魔，這是廣泛認同的。除了欲界的無明之外，欲界的所有煩惱都是欲漏；除了上界的無明之外，色界和無色界的所有煩惱都是有漏；除了六十二種惡見之外，三界所有的無明都是無明漏；六十二種惡見都歸為見漏，這是《疏》和阿跋耶（月光）的觀點。在妥善地歸為三種漏時，後兩者合併。沒有煩惱的業所生的生或壽，這三種是貪嗔等，以及由此引發的有漏業，以及由這兩者所投生的胎等生或壽。

【English Translation】 'Sangha and Pudgala (Pudgala, Sanskrit: Pudgala, meaning 'person') differ in number.' (From 'Water Eye' and 'Buton' etc.). Furthermore, just as the Dharma appears in extensive and concise forms, there is no contradiction in the retinue appearing in large and small numbers (Bu), which is in accordance with the view of Kashmir. In the commentary on 'Sālu Green Spike' (Kashmir) it is mentioned: 'Victorious Light holds five hundred retinues, Water Falling Light holds two hundred and fifty retinues, Gaya holds two hundred and fifty retinues, and Holy Daughter Maudgalyāyana holds two hundred and fifty retinues.' The second point is: all are Arhats (Sanskrit: Arhat, meaning 'Worthy One'), which means there are no ordinary beings and learners (both eradication and subduing). It should be known that much can be understood (from both eradication and subduing) regarding 'destroying afflictions (《Ten Thousand Verses Commentary》 etc.) or having the nature of not being reborn in samsara'. From the peak of existence downwards, what causes defilement in samsara is 'leakage', that is, the exhaustion of desire leakage, existence leakage, and ignorance leakage (《Great Commentary》). Or, the exhaustion of these three leakages plus view leakage, these four leakages respectively refer to: the five desirable objects of form etc., the three existences, the co-emergent and imputed ignorance, and the sixty-two evil views. This is widely accepted (by the annihilationists and followers). The 《Ten Thousand Verses Commentary》 says: 'In order, they are the afflictions belonging to the desire realm, the afflictions belonging to the form and formless realms, all the ignorance of the three realms, and the five views such as the view of the perishable aggregate.' Furthermore, through the unlearning discipline aggregate and the concentration aggregate, desire leakage is exhausted; through the unlearning wisdom aggregate, view leakage is exhausted; through the unlearning liberation aggregate, existence leakage is exhausted; through the unlearning liberation knowledge and vision aggregate, ignorance leakage is exhausted, and so on. By knowing the truth of suffering, view leakage is exhausted; by abandoning the truth of origin, desire leakage is exhausted; by realizing the truth of cessation, existence leakage is exhausted; by cultivating the truth of the path, ignorance leakage is exhausted. Furthermore, by abandoning desire leakage, existence leakage, ignorance leakage, and view leakage, the demon of the affliction aggregate of the death lord of the gods is destroyed in order, which is widely accepted. Except for the ignorance of the desire realm, all the afflictions of the desire realm are desire leakage; except for the ignorance of the upper realms, all the afflictions of the form and formless realms are existence leakage; except for the sixty-two evil views, all the ignorance of the three realms is ignorance leakage; the sixty-two evil views are all classified as view leakage, which is the view of the 《Commentary》 and Abhaya (Moonlight). When properly classified into three leakages, the latter two are combined. The birth or life caused by the karma of afflictions, without the complete affliction of life, these three are attachment, aversion, etc., and the contaminated karma caused by them, and the birth or life of the womb etc. cast by these two.

དབུས་མཐའ་སོགས་ལས་ཤེས་ པར་བྱའོ། །གནོད་འཇོམས་གཉིས་མན་ངག་རྗེས་འབྲང་སྙིང་པོ་མཆོག་ཏུ་བཞིར་བཤད་དེ་ མ་བཀོད་དོ། །རྫུ་འཕྲུལ། དབང་བོ། ཏིང་ངེ་འཛིན། ཤེས་རབ་ལ་དབང་བས་དབང་དུ་གྱུར་ པ་སྟེ་དེ་ཡང་དེ་བཞི་ལ་དབང་བས་རིམ་བཞིན་སྣོད་བཅུད་ལ་དབང་བསྒྱུར། སྤྱོད་ལམ་ཞི་ བས་འཇིག་རྟེན་དགའ། བདག་གི་སེམས་དབང་དུ་འགྱུར། ལས་དང་རྣམ་སྨིན་ཐམས་ཅད་ བཅད་དེ་བཅིངས་པ་ལས་གྲོལ་བ་བཞིན་དུ་རང་དབང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གནོད་འཇོམས་ གཉིས་ཞི་འབྱུང་སྙིང་མཆོག་ཟླ་ཟེར་རྣམས་སོ། །སྲེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་ ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་(གནོད་འཇོམས་ཀུན་)སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། མ་རིག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྤངས་པས་(ཆེ་བར་)དགྲ་བཅོམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ གྲོལ་བ། (དེ་ཡན་འབུམ་ཊཱིཀ)དང་པོས་(འབུམ་ཊཱིཀ་ལ་མེད་)སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་ལས་གྲོལ། གཉིས་པས་ཉོན་སྒྲིབ་ལས་གྲོལ། གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་ནི་དེ་གཉིས་ལས་སོ་ཞེས་ ཕལ་ཆེར་གནོད་འཇོམས་གཉིས་འགྲེལ་ཆེན་སོགས་སོ། །ཅང་ཤེས་པ་ནི་བསླབ་པ་རྣམས་ 1-109 དང་འགལ་བར་མི་བྱེད་པ་སྟེ་དམུ་རྒོད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟ་ཅང་ཤེས་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སངས་ རྒྱས་ས་ཡི་འགྲེལ་པར་ངང་ཚུལ་བཟང་པོས་སོ། །འཇིགས་(ཆེ་བར་)པ་མེད་པས་(མདོ་ལས་ཅང་ ཤེས་ལྔ་གསུངས་ཏེ་)ཅང་(སྙིང་པོ་མཆོག་ཏུ་ཐོག་འབབ་ཅེས། ལྕེ་འབབ་པ་ལ་སོགས་འབྱུང་བར་དོགས་པ་མེད་པས་ཁྱུ་མཆོག་ ཅང་ཤེས། འཐབ་མོའི་འཇིགས་པ་མེད་པས་གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟ་ཅང་ཤེས། གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱེད་པའི་འཇིགས་པ་མེད་པས་ སེངྒེ་ཅང་ཤེས། འཆི་བའི་འཇིགས་པ་མེད་པས་དགྲ་བཅོམ་ཅང་ཤེས་སོ། །ཞེས་གནོད་འཇོམས་གཉིས་སོ། །)ཤེས་པ་སྟེ་ འཇིགས་པའམ་བག་ཚ་བ་བཞི་(གནོད་འཇོམས་)སྟེ། མྱ་ངན་སྨྲེ་སྔགས་སྡུག་བསྔལ་ཡིད་མི་བདེ་ མེད་པས་མྱ་ངན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འཇིགས་པ་མེད། བདག་གིས་དང་། གཞན་ གྱིས་སྨད་པ། ངན་འགྲོ་འཚོ་བ་མེད། ཆད་པས་གཅོད་པ། མི་སྙན་(འབུམ་ཊཱིཀ་)པར་གྲགས་སུ་ དོགས་པ། འཆི་བའི་འཇིགས་པ་མེད་པ། འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱིས་གོས་པ་མེད་པས་ འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བག་ཚ་བ་མེད། མི་ཤེས་པ། ཐེ་ཚོམ། ལོག་ཤེས་རྣམས་མེད་པས་མི་ ཤེས་པའི་འཇིགས་པ་མེད་དོ། །རིག་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་(ཁ་ཅིག་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། ཁ་ཅིག་ཤེས་པ་བརྡ་སྤྲོད་པ་དང་ལྡན་པ། ཁ་ཅིག་མངོན་ཤེས་དྲུག་ཐོབ། ཁ་ཅིག་གནས་གཅིག་ཐོབ་པ་ཞེས་གནོད་འཇོམས་སོ། །) ཐོབ་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་གླང་བོ་ཆེན་པོ་སྟེ་གསུམ་ནི་རྫུ་ འཕྲུལ་གཞན་སེམས་ཤེས་པ་ཟག་ཟད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་ལ་ཨ་བྷ་ཡས་(ཟླ་ཟེར་)སོ། །དེ་ཡང་མི་ སློབ་པའི་གསུམ་ཡིན་གྱི་སླ

【現代漢語翻譯】 應從《中邊分別論》等論典中瞭解。 《摧滅》和《雙重摧滅》在口訣傳承中被解釋為四種：根本、隨行、精華和殊勝，但這裡沒有列出。 自在（梵文：ईश्वर，羅馬轉寫：īśvara，漢語字面意思：主宰）：通過對神通、根、三摩地、智慧的自在而成為自在者。也就是說，通過對這四者的自在，依次對器情世界施加影響。行為寂靜則世間歡喜。自心獲得自在。斷除一切業和異熟，如同從束縛中解脫一般，獲得自主。 《摧滅》和《雙重摧滅》分別是寂靜、生起、精華、殊勝和月光。 由於捨棄貪慾方面的煩惱，通過入定，（一切摧滅）心獲得極度的解脫；由於捨棄無明方面，（廣大）阿羅漢的智慧獲得極度的解脫。（以上出自《十萬頌釋》）前者（《十萬頌釋》中沒有）從入定的障礙中解脫，後者從煩惱障中解脫。從兩者的角度來說，解脫就是從這兩者中解脫，這在《摧滅》和《雙重摧滅》的註釋等中多有提及。 聰慧者是指不違背戒律的人，因為他們不是愚笨之人，就像聰慧的馬一樣，這是在《佛地經論》中由善行所說。 無畏（廣大）是因為（經中說了五種聰慧，即）聰慧（殊勝精華中說是初降者。因為沒有舌頭落下的恐懼等，所以是象中聰慧。因為沒有戰鬥的恐懼，所以是大象和馬中聰慧。因為沒有被他人傷害的恐懼，所以是獅子聰慧。因為沒有死亡的恐懼，所以是阿羅漢聰慧。這是《摧滅》和《雙重摧滅》。）是聰慧，也就是四種恐懼或畏懼（摧滅）：沒有憂愁、悲嘆、痛苦和不悅，因為沒有憂愁，所以沒有痛苦的恐懼；自己和他人誹謗，沒有惡趣的生存，沒有被砍斷，沒有不悅耳的名聲的恐懼；沒有死亡的恐懼；不被世間八法所染污，所以沒有世間法的畏懼；沒有無知、懷疑和邪見，所以沒有無知的恐懼。獲得三種明等（有些人獲得了各自的正確知識，有些人具有理解能力，有些人獲得了六神通，有些人獲得了一個住處，這是摧滅。），因為獲得了殊勝的功德，所以是大象，三種是神通、他心通和漏盡通，這是阿跋耶（月光）所說。而且這是無學的三種，而不是有學的。

【English Translation】 It should be understood from treatises such as the Madhyāntavibhāga (Distinguishing the Middle from the Extremes). Destruction and Double Destruction are explained in the oral tradition as four: fundamental, accompanying, essence, and supreme, but they are not listed here. Īśvara (Sanskrit: ईश्वर, Romanization: īśvara, literal meaning: lord): Becoming an īśvara through mastery over supernormal powers, faculties, samādhi, and wisdom. That is, through mastery over these four, influencing the container and its contents in sequence. When conduct is peaceful, the world rejoices. One's own mind becomes mastered. Cutting off all karma and its maturation, one gains independence as if liberated from bondage. Destruction and Double Destruction are respectively tranquility, arising, essence, supreme, and moonlight. By abandoning afflictions related to craving, through entering into samādhi, (all destruction) the mind attains extreme liberation; by abandoning ignorance, (vast) the wisdom of an arhat attains extreme liberation. (The above is from the Hundred Thousand Verses Commentary.) The former (not in the Hundred Thousand Verses Commentary) is liberated from the obscurations of samādhi, the latter is liberated from the afflictive obscurations. From the perspective of both, liberation is from these two, as is often mentioned in the commentaries on Destruction and Double Destruction, etc. An intelligent person is one who does not violate the precepts, because they are not foolish, like an intelligent horse, as stated by Good Conduct in the Buddhabhūmi Sūtra Commentary. Fearlessness (vast) is intelligence (the supreme essence says it is the first to descend. Because there is no fear of the tongue falling, etc., it is the intelligence of an elephant. Because there is no fear of battle, it is the intelligence of elephants and horses. Because there is no fear of being harmed by others, it is the intelligence of a lion. Because there is no fear of death, it is the intelligence of an arhat. These are Destruction and Double Destruction.): that is, four fears or apprehensions (Destruction): without sorrow, lamentation, suffering, and displeasure, because there is no sorrow, there is no fear of suffering; self and others' slander, no existence in the lower realms, no being cut off, no fear of being known by unpleasant names; no fear of death; not being stained by the eight worldly dharmas, so there is no apprehension of worldly dharmas; without ignorance, doubt, and wrong views, so there is no fear of ignorance. Having attained the three knowledges, etc. (some have attained individual correct knowledge, some have the ability to understand, some have attained the six supernormal powers, some have attained one abode, this is destruction.), because one has attained superior qualities, one is a great elephant, the three are supernormal powers, knowledge of others' minds, and the exhaustion of outflows, as stated by Abhaya (Moonlight). And these are the three of the non-learner, not the learner.

ོབ་པའི་གསུམ་གྱིས་རིག་པའི་མིང་མི་ཐོབ་པར་མཛོད་ལས་སོ། ། བསླབ་གསུམ་རྫོགས་པས་(གནོད་འཇོམས་གཉིས་)ངེས་པར་བྱ་དགོས་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་ བར་བྱས་པས་བྱ་བ་བྱས་པ། ཞར་ལ་བྱ་བ་(གནོད་འཇོམས་གཉིས་སོགས་)འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་དང་ སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་སེམས་ཅན་མགུ་སོག་བྱས་པས་བྱེད་པ་བྱས་པ། ཕུང་པོ། ཉོན་མོངས། དམ་བཅའ། བརྩོན་པའི་ཁུར་བཞི་བོར་བས་ཁུར་བོར་བ་སྟེ། རིམ་བཞིན་དོར་བར། སྤང་ པར། བསྒྲུབ་པར། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པས། ཀུན་ 1-110 འབྱུང་སྤངས་པས། ལམ་བསྒོམས་པས། འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་དེ་བཞི་རིམ་ བཞིན་བོར་(གནོད་འཇོམས་སོགས་)རོ། །མ་རིག་པ་སྤངས་པས་ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་པར་གྱུར་པས་ གནོད་པའམ་དོན་མིན་སྤངས། (འབུམ་ཊཱིཀ་ཨ་བྷ།)རིག་པ་བསྐྱེད་པས་མྱང་འདས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ དོན་གཉེར་(འབུམ་ཊཱིཀ་)ཐོབ་པས་བདག་གི་དོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་(འགྲེལ་ཆེན་)གྱི་རྗེས་སུ་ཐོབ་ པ། (འདོད་ཆགས་)ཁོང་ཁྲོ་སོགས་དགུས་(ང་རྒྱལ། མ་རིག་པ། ལྟ་བ། ཐེ་ཚོམ། ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན། ཕྲག་དོག སེར་ སྣའོ། །འདིར་ལྟ་བ་ནི། འཇིག མཐའ། ལོག་ལྟ་གསུམ་མོ། །)སྲིད་པའམ་འཁོར་བར་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་ལ་དེ་སྤངས་ པས་སྲིད་པར་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཡོངས་སུ་ཟད་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པས་འཆིང་བ་ཐམས་ཅད་ དང་ཡང་དག་པར་བྲལ་བས་ཡང་དག་པར་ཀུན་ཤེས་པས་སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་ (འགྲེལ་ཆེན་)བ། ཡང་ན་རྣམ་ཐར་བརྒྱད་ཀྱིས་སེམས་ཤིན་ཏུ་གྲོལ་ལོ་ཞེས་གནོད་འཇོམས་ སོགས་སོ། །མཐར་གནས་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་དགུས་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ལ་རང་དབང་ཐོབ་ པས་སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །(སེང་འགྲེལ་ཆེན་དངོས་གཞན་གྱིས་ དོན།)གཞན་ཡང་རྒྱ་ཆེར་ཤེས་དགོས་སོ། །ཀུན་དགའ་བོ་ཡང་ཡོན་ཏན་དེ་དག་དང་ལྡན་ནམ་ ཞེ་(སྙིང་མཆོག་)ན། གང་ཟག་ཆིག་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུའི་གྲངས་སུ་གཏོགས་ཀྱང་སྔར་སྨོས་ ཡོན་ཏན་(འགྲེལ་ཆེན་)དེ་རྣམས་ཀུན་ལྡན་པ་ཅན་གྱི་ནང་དུ་མ་གཏོགས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཚེ་དང་ ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོའོ། ། དགེ་མི་དགེའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་གང་ཞིང་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་ པའི་འགྲོ་བ་ལེན་ཅིང་འཛིན་པས་གང་ཟག་སྟེ་རྒྱུན་ནོ། །ཚེ་འདོད་པར་གྱུར་པས་ཚེ་དང་ལྡན་ པ་སྟེ་མཆོད་པའམ་བཀུར་བའི་ཚིག་གོ །(དགའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ན་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྙིང་པོ་མཆོག་ གོ །) ལུང་ཐམས་ཅད་འཛིན་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྙེན་བཀུར་གྱིས་དགའ་བ་ཐོབ་པ་ཉིད་ ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོའོ་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །གང་ཟག་གི་སྒྲ་བཤད་དེ་ཡང་འདིར་རུང་སྟེ་ཀུན་ དགའ་བོ་རྒྱུན་ཞུགས་ཡིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་ནི། མང་དུ་ཐོས་པས་ 1-111 རྒྱུད་གང་ཞིང་དེའི་འབྲས་བུ་ག

【現代漢語翻譯】 通過學習三種訓練（戒律、禪定、智慧）無法獲得『智者』之名，因此要從行為上努力。通過圓滿三種訓練，必須（摧毀煩惱和所知障）才能從痛苦中解脫，從而完成應做之事。同時，通過（摧毀煩惱和所知障等）少欲知足和修習的功德，使眾生歡喜，從而完成正在做之事。拋棄四種重擔，即蘊、煩惱、誓言、精進，從而放下重擔，即依次捨棄、斷除、修習、圓滿。通過了解痛苦，斷除痛苦之源，修習道，現證滅諦，從而依次放下這四種重擔（摧毀煩惱等）。 通過斷除無明，從而斷除煩惱障，從而捨棄損害或無意義之事（《十萬頌釋》）。通過生起智慧，從而獲得涅槃，從而獲得有意義之事（《十萬頌釋》），從而獲得自我的利益，追隨世尊（《大疏》）。通過貪慾、嗔恨等九種煩惱（我慢、無明、邪見、懷疑、常見、斷見、邊見、見取見、戒禁取見、嫉妒、慳吝。此處的見是指：有身見、邊見、邪見三種），將眾生束縛于輪迴之中，斷除這些煩惱，從而完全斷絕將眾生束縛于輪迴的因。通過了解真如，完全脫離一切束縛，從而完全瞭解一切，從而使心完全解脫（《大疏》）。或者通過八解脫使心完全解脫，即摧毀煩惱等。通過九次第定，在一切時處獲得心的自在，從而使心超越一切，到達彼岸（《獅子賢大疏》）。此外，還需要廣泛瞭解。 阿難陀是否也具備這些功德呢（《心要》）？雖然他屬於一千二百五十位比丘之列，但他並不包括在那些完全具備上述功德的人之中，即具壽阿難陀。以善與非善的習氣充滿，並接受和執持與之相應的行為，即是眾生，即相續。因為渴望長壽，所以稱為具壽，即是供養或尊敬之詞（爲了喜悅，世間希求。心之精華）。通過持誦一切經典和侍奉佛陀而獲得喜悅，因此稱為阿難陀（《大疏》）。眾生的解釋也適用於此，即阿難陀是入流果的緣故。布頓仁波切說：通過多聞使相續充滿，其結果是……

【English Translation】 By merely studying the three trainings (discipline, concentration, wisdom), one does not attain the name of 'wise,' therefore, one must strive through actions. By perfecting the three trainings, one must (destroy afflictions and cognitive obscurations) to be liberated from suffering, thereby accomplishing what needs to be done. Simultaneously, through (destroying afflictions and cognitive obscurations, etc.) contentment with few desires and the merit of practice, one makes sentient beings happy, thereby accomplishing what is being done. Abandoning the four burdens, namely aggregates, afflictions, vows, and diligence, thereby relinquishing the burden, which is to successively abandon, eliminate, practice, and perfect. By understanding suffering, abandoning the origin of suffering, practicing the path, and directly realizing cessation, one successively abandons these four burdens (destroying afflictions, etc.). By abandoning ignorance, thereby abandoning the afflictive obscurations, thereby abandoning harm or meaningless things (Commentary on the Hundred Thousand Verses). By generating wisdom, thereby attaining Nirvana, thereby attaining meaningful things (Commentary on the Hundred Thousand Verses), thereby attaining the benefit of self, following the Blessed One (Great Commentary). Through nine afflictions such as desire, hatred (pride, ignorance, wrong views, doubt, holding wrong views as supreme, jealousy, stinginess. Here, views refer to: the view of the body, the view of extremes, and wrong views), beings are bound in samsara, abandoning these afflictions, thereby completely severing the cause of binding beings in samsara. By understanding suchness, completely separating from all bonds, thereby completely understanding everything, thereby making the mind utterly liberated (Great Commentary). Or, through the eight liberations, the mind is utterly liberated, namely destroying afflictions, etc. Through the nine successive absorptions, one gains freedom of mind in all times and places, thereby making the mind transcend everything and reach the other shore (Great Commentary by Sengge). Furthermore, one needs to understand extensively. Does Ananda also possess these qualities (Heart Essence)? Although he belongs to the group of one thousand two hundred and fifty monks, he is not included among those who fully possess the aforementioned qualities, namely the venerable Ananda. Filled with the imprints of virtue and non-virtue, and accepting and holding actions that correspond to them, that is a being, namely continuity. Because of desiring long life, he is called venerable, which is a word of offering or respect (For the sake of joy, the world desires. The essence of the heart). By holding all the scriptures and pleasing the Buddha through service, therefore he is called Ananda (Great Commentary). The explanation of beings also applies here, namely Ananda is a stream-enterer. Buton Rinpoche said: By filling the continuum with much learning, the result is...

ཞན་ལ་ཟག་པས་གང་ཟག་གོ་ཞེས་ཀུན་དགའ་བོ་བརྐྱང་བའི་ སྟེང་དུ་ཡང་གསུངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདུད་བཅོམ་ནས་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་ རྒྱལ་བོ་ཟས་གཙང་ལ་ཞུས་པ་ན་དགའ་བ་ཆེན་པོ་འཇུག་བཞིན་པ་ན་སྐྱེས་པས་ཀུན་དགའ་ བོར་བཏགས་ཞེས་ཞི་འབྱུང་སྟེ་འདུལ་བའི་མདོ་དང་མཐུན་ནོ། །གྲགས་འཛིན་དང་སྐྱེ་རྒུའི་ བདག་མོ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་དང་། དགེ་བསྙེན་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་སོགས་དང་དགེ་ བསྙེན་མ་ས་ག་མ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཀུན་ཀྱང་ཆོས་མྱང་འདས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་སྟེ་ཞེས་ (ཡུམ་)གསུམ་འགྲེལ་དུའོ། །བདེན་པ་མཐོང་བ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་གོ ། གཉིས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ བརྒྱ་སྟོང་དག་དང་ཡང་ཐབས་གཅིག་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཟུངས་རབ་ཏུ་ཐོབ་པ། ཏིང་ ངེ་འཛིན་རབ་ཏུ་ཐོབ་པ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ། མཚན་མ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ ཅན། ཞེས་པ་ནས། ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་བསྐལ་བ་མཐའ་ཡས་པར་མི་ཟད་པ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ སྟག་དང་ཡང་ཐབས་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་བཟང་སྐྱོང་དང་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་དང་། ཞེས་ནས་བྱམས་པ་དང་ཞེས་སོགས་ ཏེ། མང་ཆེས་པའི་ཕྱིར་ཚད་དང་གྲངས་ཚང་བར་མ་སྨོས་སོ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་གོ །རྒྱས་པར་ གནོད་འཇོམས་གཉིས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐབས་གཅིག་པ་ནི་ལྷན་གཅིག་པ་སྟེ་ཡོངས་སུ་ བསྐོར་བའོ། །དེ་ལྟར་དེ་པའི་སྤྲུལ་བའི་སྐུ་ནི། འཁོར་བཞི་དང་རྒྱལ་བོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་སོ། ། དེ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི། ཞམ་འབྲིང་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་བཞུགས་ པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་ཞམ་འབྲིང་པ་ཉེ་བར་བསྟན་ཞེས་གསུམ་འགྲེལ་ལོ།། །། ༈ སྐྱེས་ནས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པས་འཇུག་བྱ་མངོན་རྟོགས་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། གདན་ལ་བཞུགས་པ་བཤམ། (བཤམ་ཞེས་ཆེ་བར།)བཞུགས་ནས་ཆོ་ འཕྲུལ་མཛད། མཛད་ནས་ཆོས་གསུང་བའི་དུས་(དངོས་)གཟིགས་པའོ། ། 1-112 ༈ གདན་ལ་བཞུགས་པ་བཤམ་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས། སེངྒེའི་ཁྲི་བཤམ། དཀྱིལ་མོ་ཀྲུང་དུ་བཞུགས་པ་བཤམ་(དངོས་) པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་གདན་སེངྒེའི་ཁྲི་བཤམས་ ནས་ཞེས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཉིད་ཀྱིས་བཤམ་ཞེ་(ཆེ་བར་)ན། མདོ་གཞན་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་ལྡན་པ་སྟོན་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱིས། ཐེག་ཆེན་སྟོན་ན་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། །འདིར་ཡུམ་འཆད་པ་ན་ཉིད་ཀྱིས་ཤོམ་པ་ནི་ཆོས་ཐུན་ མོང་མིན་ཞིང་མཆོད་འོས་ཆེན་པོར་བསྟན་པ་དང་འཁོར་གདུལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་བཤད་པ་འདི་ ཐུན་མོང་མིན་པས་འདིའི་གདན་ཡང་ང་ཉིད་ཀྱིས་གདིང་བར་འོས་སུ་ཟད་ན་བཤད་པ་ལྟ་ཅི་ སྨོས་ཞེས་བསྟན་པ་དང་། གཞན་ཡང་འད

【現代漢語翻譯】 此外，觀世音菩薩也曾說過，『有煩惱者即是阿難陀』。世尊降伏魔軍后成佛，當薩迦國王得知此事後非常高興，因此給王子取名為阿難陀，這與《律經》的寂滅之源相符。還有五百位如持名者和生民之母等，以及善宿女等在家女眾，他們都親證了涅槃，這在《般若經》三疏中有所記載。《現觀莊嚴論》的註釋中說，『見到真諦』。 第二部分是關於無數無量的菩薩摩訶薩，他們都精通陀羅尼，善於入定，以空性為行，具有無相的境界。從『具有無相的境界』開始，到『具備無盡的功德，即使經過無量劫也無法窮盡』。例如，一生補處菩薩善守護和寶源，以及慈氏菩薩等。因為數量眾多，所以沒有詳細說明數量。詳情可參考《摧魔品》和《降伏品》。『方法一致』是指一起圍繞。因此，色界天的化身在四大部洲和王宮中。色界天的報身與中等菩薩在一起，爲了顯示這一點，所以顯示了兩個化身的中等侍從，這是《般若經三疏》的觀點。 從出生到通過聞思修入道並證悟的闡述 第二部分分為三點：鋪設座位，安坐后示現神變，示現神變后觀察說法時機。 鋪設座位 第一點分為兩部分：鋪設獅子座，以及在中央鋪設座位。第一部分是：『當時，世尊親自鋪設獅子座』。為什麼要親自鋪設呢？因為在其他經典中，如果世尊宣講聲聞乘，就由聲聞弟子鋪設座位；如果宣講大乘，就由菩薩鋪設座位。而在這裡，世尊親自鋪設座位，是爲了表明所講的法並非共同之法，而是值得極大供養，並且是爲了調伏眷屬。因為這個說法並非共同之法，所以世尊親自鋪設座位，更何況是說法呢？此外，還有其他原因。

【English Translation】 Furthermore, the Venerable Kundgawo also said, 'One who is filled with defilements is called Kundgawo.' After the Blessed One subdued the demons and attained Buddhahood, when King Zasang inquired, he was filled with great joy and named the newborn Kundgawo, which aligns with the 'Source of Tranquility' in the Vinaya Sutra. There were also about five hundred individuals, such as Gragsdzin and the Mistress of Beings, as well as virtuous lay practitioners like Gzugschan Nyingpo and virtuous laywomen like Sa Ga Ma, all of whom directly realized the passing into Dharma, as stated in the 'Three Commentaries' (Yum). 'Seeing the Truth' is mentioned in the commentary on the Hundred Thousand Verses. The second part concerns countless immeasurable Bodhisattva Mahasattvas, who are all skilled in Dharani, adept at Samadhi, practice emptiness, and possess the realm of the signless. From 'possessing the realm of the signless' to 'possessing inexhaustible qualities that cannot be exhausted even after endless kalpas.' For example, the Bodhisattvas who are bound by one birth, such as Good Guardian and Jewel Source, as well as Maitreya and others. Because of their great number, the exact count is not mentioned. Details can be found in the 'Subduing Harm' and 'Destroying' chapters. 'One method' means being together, completely surrounding. Therefore, the emanation body of the Deva resides in the four continents and the royal palace. The enjoyment body of the Deva resides with the intermediate Bodhisattvas, and to show this, the intermediate attendants of the two bodies are shown closely, according to the 'Three Commentaries'. Explanation of Entering and Realizing through Hearing, Thinking, and Meditating from Birth The second part has three aspects: preparing the seat, performing miracles after sitting down, and observing the time to teach the Dharma after performing miracles. Preparing the Seat The first point has two parts: preparing the lion throne and preparing the seat in the center. The first part is: 'Then, at that time, the Blessed One himself prepared the lion throne.' Why did he prepare it himself? Because in other sutras, if the Blessed One teaches the Hearer Vehicle, the seat is prepared by the Hearers; if he teaches the Great Vehicle, the seat is prepared by the Bodhisattvas. But here, the Blessed One prepares the seat himself to show that the teaching is not a common one, but worthy of great offerings, and to tame the retinue. Because this teaching is not common, it is fitting that I myself should prepare this seat, let alone teach. Furthermore, there are other reasons.

ིར་གདུལ་བྱ་མང་དུ་འདུས་པ་དེ་དག་གི་མོས་པ་ དང་བསམ་པ་ཡང་ཐ་དད་པས་ཀུན་དང་མཐུན་པར་བཤམ་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཉིད་ཀྱིས་གདན་ བཤམས་སོ་ཞེས་གསུམ་འགྲེལ་དུའོ། །འགྲེལ་ཆེན་དུ། སྐལ་བ་ཞན་པ་རྣམས་འཁོར་སོགས་ མེད་པའི་ཡིད་མི་བདེ་བ་བསལ་བ་དང་འདོད་པ་ཆུང་བ་ལ་དགྱེས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཉིད་ ཀྱིས་བཤམས་ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། སྐུ་དྲང་བོར་བསྲང་སྟེ་དགོངས་(དྲན་པ་ཞེས་ཆེ་བར་)པ་མངོན་དུ་བཞག་ནས་ དཀྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་བཞུགས་སོ་ཞེས་ཏེ། མཉམ་པར་བཞག་(འགྲེལ་ཆེན་)པས་མདོ་འདི་ རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་མོ་ཀྲུང་དུ་སྐུ་དྲང་བོས་བཞུགས་ཆོས་ ཀྱི་འཁོར་(དངོས་)ལོའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་སྤྱན་ཤངས་(དངོས་)ཀྱི་རྩེ་མོར་གཏད། དགོངས་པ་རྩེ་ (ཏིང་འཛིན་)གཅིག་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་མཛད་ཅེས་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །དེ་ཡང་ལུས་ཤིན་ ཏུ་སྦྱངས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ལུས་ལ་སྒོམ་པ་དང་མཐུན་པར་དཀྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས། སེམས་ ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་བསྒོམ་པ་དང་མཐུན་པར་སྐུ་དྲང་བོར་བསྲང་། རྩེ་ གཅིག་ཏུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ་དང་མཐུན་པར་དྲན་པ་མངོན་དུ་བཞག་ཅེས་ 1-113 གསུམ་འགྲེལ་ལོ། ། ༈ བཞུགས་ནས་ཆོ་འཕྲུལ་མཛད་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི། ཆོས་སྣང་བའི་(ཆེ་ཆུང་དངོས་)ཆོ་ འཕྲུལ་ལོ། ། ༈ ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ། དང་པོ་ལ་གཉིས་(ཆེ་དངོས་)ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་བོའི། སེངྒེ་རྣམ་རོལ་གྱི་ཆོ་ འཕྲུལ་(གཉིས་དངོས་)ལོ། །དང་པོ་ལ་རྒྱུ་མཉམ་པར་བཞག་པ། དེ་ལས་བཞེངས་ཏེ་ལྷའི་སྤྱན་ གྱིས་(ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཞེས་གཙང་དྲུག་)གཟིགས་ནས་འབྲས་(འབུམ་ཊཱིཀ་གི་དོན་དངོས་)བུ་འོད་བཀྱེ་བའོ། ། དང་པོ་ནི། དེར་བཞུགས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་འདུ་བ་དང་(ཁོང་ ཁོང་དུ་ཆུད་པས་འདུ་བ་དང་ཟེར་འདུག་)དུ་ཆུད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་འདུ་བར་འགྱུར་བའི་ཏིང་ ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་གོ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ་བསྒྱུར་རོ། །ཏིང་ (ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སོ་སོའི་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་གཅིག་པུ་ཁོ་ནས་སྒྲུབ་པར་ནུས་སོ་ ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ་ཞེས་གསུམ་འགྲེལ་ལོ། །)ངེ་འཛིན་འདི་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་དོན་འགྲུབ་ཅིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐུ་དང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པས་རྒྱལ་བོ་ དང་འདྲ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་བོའོ། ། ཚིག་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ དེའི་རང་བཞིན་དུ་གཅིག་པར་བསྟན། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་འོད་འགྱེད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་ སོགས་བྱ་བ་གཅིག་པར་བསྟན་ནོ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་སྟེ་ཆེ་བ

【現代漢語翻譯】 在聚集了眾多被教化者的集會上，由於他們的意願和想法各不相同，爲了與所有人相適應，您親自鋪設了座位。』這是《三解》中的說法。《大疏》中說：『爲了消除那些福報淺薄者因沒有眷屬等而產生的不安，併爲了顯示您對少欲知足的喜悅，您親自鋪設了座位。』 第二，身體正直端坐，將正念（《大疏》中說是『憶念』）顯現於前，結跏趺坐而坐。』這意味著，通過安住于等持（《大疏》），來顯示通達此經。因此，以金剛跏趺坐姿端身正坐，結轉法輪（真實）之手印，目光注視鼻尖（真實）。《大疏》中說：『將意念專注於一心（禪定）。』這也是爲了生起身心極度調柔，所以身體結跏趺坐，與身之禪修相合；爲了生起心極度調柔，所以身體正直端坐，與心之禪修相合；爲了專注於一心，所以將正念顯現於前，與禪定之禪修相合。《三解》如是說。 從禪定中顯現神變 第二部分分為三類：禪定的神變、神通的神變、以及顯現法（大小真實）的神變。 禪定的神變 第一部分分為兩種（大的真實）：禪定之王的神變、以及獅子奮迅的神變（兩種真實）。第一種是安住于等持，然後從等持中起身，以天眼（智慧）觀察，放出光明（《十萬頌釋》的真實意義）。第一種是：『在那裡安住于等持，安住于那能彙集一切禪定，融入（心中領會而彙集）一切禪定，隨順一切禪定，並能生出一切禪定的禪定之王。』《十萬頌釋》中如此翻譯。如果安住於此禪定（所有禪定各自的作用，都能夠僅由此一個禪定來成辦，這是它的含義。《三解》如是說），就能成就一切禪定的意義，並具足一切禪定的力量和功德，如同國王一般，所以稱為禪定之王。前兩句詞語表明一切禪定都是它的自性，是同一的。后兩句詞語表明放出光明利益眾生等作用是同一的。《十萬頌釋》即《大疏》。

【English Translation】 In the assembly where many to-be-tamed beings had gathered, because their inclinations and thoughts were different, in order to accommodate everyone, you yourself laid out the seats.' This is according to the 'Three Commentaries.' The 'Great Commentary' says: 'In order to dispel the unease of those with lesser merit who lack retinues, and to show your delight in contentment with little desire, you yourself laid out the seats.' Secondly, sitting upright with the body straight, placing mindfulness (the 'Great Commentary' says 'remembrance') before you, sitting in the vajra posture.' This means that by abiding in samadhi (the 'Great Commentary'), it shows the realization of this sutra. Therefore, sitting upright in the vajra posture, making the mudra of turning the wheel of Dharma (actual), fixing the gaze on the tip of the nose (actual). The 'Great Commentary' says: 'Directing the mind towards one-pointedness (meditation).' This is also to generate extreme pliancy of body and mind, so the body is in the vajra posture, in accordance with the meditation of the body; to generate extreme pliancy of mind, so the body is upright, in accordance with the meditation of the mind; to be one-pointed, so mindfulness is placed before you, in accordance with the meditation of samadhi. The 'Three Commentaries' say so. Performing Miracles After Sitting The second part has three divisions: the miracle of samadhi, the miracle of magical power, and the miracle of the appearance of Dharma (large and small, actual). The Miracle of Samadhi The first part has two (large, actual): the miracle of the King of Samadhi, and the miracle of the Lion's Play (two, actual). The first is abiding in equipoise, then rising from it, looking with the divine eye (wisdom), emitting light (the actual meaning of the 'Hundred Thousand Verse Commentary'). The first is: 'There, abiding in samadhi, abiding in that which gathers all samadhis, that which is contained within (understood and gathered), that which follows, and that which will become the King of Samadhi.' The 'Hundred Thousand Verse Commentary' translates it thus. If one abides in this samadhi (all the individual functions of all samadhis can be accomplished by this one samadhi alone, this is its meaning. The 'Three Commentaries' say so), then the meaning of all samadhis is accomplished, and it possesses the power and qualities of all samadhis, like a king, so it is called the King of Samadhi. The first two phrases show that all samadhis are one in its nature. The latter two phrases show that the actions such as emitting light and benefiting sentient beings are the same. The 'Hundred Thousand Verse Commentary' is the 'Great Commentary.'

འི་དོན་དངོས་སོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ འདི་རྟོག་དཔྱོད་དགའ་བདེ་དང་བྲལ་ཞིང་ཟག་པ་མེད་པའི་བཏང་སྙོམས་དང་མཚུངས་ལྡན། གཡོ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །འོ་ན་བསམ་གཏན་བཞི་པའོ་ཞེས་ཅིས་མི་བརྗོད་ཅེ་ ན། དང་པོ་གཉིས་པ་གསུམ་པ་རྣམས་ལ་ལྟོས་ནས་བཞི་པར་བརྗོད་ལ། དེ་པ་ནི་དགོས་པ་ ལྷག་པོ་མེད་པར་རིམ་གྱིས་མི་འཇུག་(བསྡུས་)སྟེ་དེ་ན་དང་པོ་སོགས་མེད་པས་བཞི་པའི་མིང་ མི་ཐོབ་པོ། །དེ་ཉིད་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་སེངྒེ་རྣམ་རོལ་སོགས་ཀྱི་མིང་དུ་ བརྗོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པར་དབྱེ་བ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་གསུམ་འགྲེལ་ལོ། ། 1-114 གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྐུ་ཡན་ལག་དང་། ཉིང་ལག་ནས། (དངོས།) བ་སྤུའི་བུ་ག་ ནས། (དངོས།) རང་བཞིན་(དངོས་)གྱི་ལྗགས་ལས་(དངོས་)འོད་བཀྱེ་(གཉིས་ཀ་དངོས་)བའོ། །དང་པོ་ ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་(སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་)འདས་དགོངས་ཤིང་(སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་དུས་ལ་བབས་ པར་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་གོ །)ཡང་དག་པར་མཁྱེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་བཞེངས་ཏེ། ལྷའི་(འཕྲུལ་ གྱི་འབུམ་ཁ་ཅིག་དང་ཊཱི་ཀ་བྱམས་སྙིང་རྗེའི་སྤྱན་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་)སྤྱན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་(འདི་ལ་ ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་འདོན་ཅིང་འཆད་)ཅད་ལ་རྣམ་པར་གཟིགས་སོ། །དེ་ལྟར་གཟིགས་ནས་སྐུ་ཐམས་ ཅད་ནས་འོད་རབ་ཏུ་བཀྱེ་སྟེ་དེའི་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་གཉིས་འཁོར་ལོ་རྩིབས་སྟོང་དང་ལྡན་ པ་ལས་ཀྱང་འོད་ཟེར་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དྲུག་ཅུ་དྲུག་ཅུ་བྱུང་ངོ་། །ཞབས་སོར་མོ་བཅུ། ཞབས་ལོང་བུ་གཉིས། ཞབས་བྱིན་པ་གཉིས། ཞབས་བུས་མོ་གཉིས། ཞབས་བརླ་གཉིས། དཀུ་སྟ་ཟུར་གཉིས། སྐུ་ལྟེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར། སྐུ་རྩིབས་ལོགས་གཉིས། ཐུགས་ཀའི་སྐྱེས་ བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་དཔལ་གྱི་བེའུ་ལས་ཀྱང་ཞེས་རེ་རེར་སྦྱར་རོ། །ཕྱག་སོར་མོ་བཅུ། ཕྱག་ ལག་ངར་གཉིས། དཔུང་བ་གཉིས། མགུལ་ལམ་མགུར་གྱི་བུམ་པ། ཚེམས་མཆེ་བ་བཞི། ཚེམས་བཞི་བཅུ། སྤྱན་གཉིས། སྙན་གཉིས། ཤངས་ཀྱི་སྦུབས་གཉིས། སྨིན་མཚམས་ཀྱི་ མཛོད་སྤུ། སྟེང་གི་སྤྱི་གཙུག ཞལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ཞེས་རེ་རེར་སྦྱར་རོ། །ནང་ངམ་ཡེ་ཤེས་ རྣམ་པར་འཕྲོ་བ་ལས་བྱུང་བ་ལ་འོད་ཟེར་ཞེས་སོ། །ཕྱིའི་ལྤགས་པའམ། ཁ་དོག་རྣམ་པར་ འཕྲོ་བ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་འོད་དོ། །འོད་ཟེར་དང་གདུལ་བྱ་དང་དགོས་པ་མང་བའི་ཕྱིར་བྱེ་ བ་ཁྲག་ཁྲིག་(ཕྲག་འབུམ་ཆེ་བར་)བརྒྱ་སྟོང་ངོ་། །སྔོ་སེར་དམར་དཀར་བཙོད་(ཆེ་བར་)ཁའམ་(འབུམ་ ཊཱིཀ་)ལེ་རྒན་འོད་གསལ་བ་སྟེ་དྲུག་པོ་ཕྱོགས་བཅུར་འཕྲོས་པས་དྲུག་ཅུ་ཞེས་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ ཀར་རོ། །ལྟེ་བ་ཐུགས་ཀ་མགུལ་ཞལ་མཛོད་སྤུ་གཙུག་ཏོར་མ་གཏོགས་པ་སྔར་བཤད་པ་ རྣམས་ལ་གནས་གཉིས་གཉིས་ཡོད་པས་དྲུག་ཅུ་ལན་གཉིས་སྨོས་སོ། །འབ

【現代漢語翻譯】 的真實意義。這種禪定（藏文：ཏིང་ངེ་འཛིན་，梵文天城體： समाधि，梵文羅馬擬音：samādhi，漢語字面意思：三摩地）遠離思辨的喜悅，與無漏的舍受相應，具有不動的特性。那麼，為什麼不說是第四禪呢？相對於第一、第二、第三禪來說，才說是第四禪。而第四禪不需要更多，不會逐漸進入（簡略說），因為那裡沒有第一禪等，所以不能得到第四禪的名稱。同樣，由於行為的差別，而有勇猛行獅子奮迅等名稱，但其自性並沒有差別，這是三解脫門所說的。 第二部分有四點：從身體支分，到肢節，到毛孔，到自性（真實）的舌頭放出光芒（兩者都是真實）。第一點是：然後，薄伽梵（藏文：བཅོམ་ལྡན་，梵文天城體：भगवन्，梵文羅馬擬音：bhagavan，漢語字面意思：世尊）（往昔的願力）去世后深思（《十萬頌》的註釋中說，是到了利益眾生的時候），完全了知后，從那個禪定中起身，用天眼（有些《十萬頌》和註釋解釋為慈悲的眼睛）觀察所有的佛土（《十萬頌》的註釋中說，這裡要引用並解釋）。這樣觀察后，從所有的身體放出光芒，從他的雙足底，具有千輻輪相的地方，也放出了一百六十六億的光芒。十個腳趾，兩個腳踝，兩個小腿，兩個膝蓋，兩條大腿，兩個髖關節，身體的肚臍中央，兩條肋骨，從胸前的吉祥海螺（藏文：དཔལ་གྱི་བེའུ་）大士相也一樣，一一對應。十個手指，兩條手臂，兩個肩膀，頸部或喉嚨的寶瓶，四顆犬齒，四十顆牙齒，兩隻眼睛，兩隻耳朵，兩個鼻孔，眉間的白毫相，頂上的肉髻，也從嘴裡一一對應。內在或從智慧的顯現中產生的叫做光芒。外在或從顏色的顯現中產生的叫做光。因為光芒和所化眾生以及必要性很多，所以有一百六十六億（《十萬頌》中說是大數）。藍、黃、紅、白、茜草（大）或（《十萬頌》）紅蓮花般的光明，這六種光芒向十方放射，所以是六十，無論大小。除了肚臍、胸口、頸部、嘴、眉間白毫相、頂髻之外，前面所說的那些部位都有兩個，所以六十說了兩次。

【English Translation】 The actual meaning. This Samadhi (ཏིང་ངེ་འཛིན་, समाधि, samādhi, concentration) is devoid of the joy of speculation and is associated with the uncontaminated equanimity, possessing the characteristic of immovability. Then, why not say it is the fourth Dhyana? Relative to the first, second, and third, it is said to be the fourth. But the fourth does not need more, it does not gradually enter (in brief), because there are no first, etc., there, so it cannot obtain the name of the fourth. Similarly, due to the difference in actions, it is called the courageous lion's leap, etc., but there is no distinction in its nature, as explained in the three liberations. The second part has four points: from the body parts, to the limbs, to the pores, to the light emitted from the tongue of the nature (reality) (both are real). The first point is: Then, the Bhagavan (བཅོམ་ལྡན་, भगवन्, bhagavan, blessed one) (past aspiration) passed away and contemplated deeply (the commentary of the 'Hundred Thousand Verses' says, it was the time to benefit sentient beings), fully knowing, arose from that Samadhi, and with the divine eye (some 'Hundred Thousand Verses' and commentaries explain as the eyes of compassion) observed all the Buddha lands (the commentary of the 'Hundred Thousand Verses' says, this should be cited and explained). Having observed in this way, light radiated from all the bodies, and from the soles of his feet, which had the mark of a thousand-spoked wheel, also emitted one hundred sixty-six billion rays of light. Ten toes, two ankles, two shins, two knees, two thighs, two hip joints, the center of the navel of the body, two ribs, from the auspicious conch (དཔལ་གྱི་བེའུ་) mark of the great man on the chest, each corresponding. Ten fingers, two forearms, two shoulders, the vase of the neck or throat, four canine teeth, forty teeth, two eyes, two ears, two nostrils, the white hair between the eyebrows, the crown of the head, also from the mouth, each corresponding. That which arises from the inner or the manifestation of wisdom is called light. That which arises from the outer or the manifestation of color is called aura. Because the light and the beings to be tamed and the necessity are many, there are one hundred sixty-six billion (the 'Hundred Thousand Verses' says it is a large number). Blue, yellow, red, white, madder (large) or (the 'Hundred Thousand Verses') red lotus-like light, these six lights radiate in ten directions, so it is sixty, both large and small. Except for the navel, chest, neck, mouth, white hair between the eyebrows, and the crown of the head, the previously mentioned parts have two each, so sixty is mentioned twice.

ུམ་ཊཱིཀ་ཏུ་ཞབས་ 1-115 གཉིས་སོགས་ཕལ་ཆེར་ལ་གཉིས་གཉིས་པ་བཙན་པར་བྱས་ནས་ལན་གཉིས་སྨོས་ཞེས་ སོ། །འོད་ཟེར་དེའི་བྱེད་ལས་གཉིས་(གཉིས་ཀར་)ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྣང་བའི། སེམས་ ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་དོན་སྒྲུབ་པ(གཉིས་ཀ་དངོས།)འོ། །དང་པོ་ལ། འདི་སྣང་བ་དང་གཞན་ སྣང་བ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། འོད་ཟེར་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དྲུག་ཅུ་བོ་དེ་དག་ཐམས་ ཅད་ཀྱིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་སྣང་བར་བྱས་སོ་ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཅན་གང་གིས་འོད་དེ་ མཐོང་བ་དང་འོད་དེས་གང་ལ་རེག་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ དུ་ངེས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་སོ་ཞེས་ཆེ་བར་ རོ། །འདི་གཉིས་འོག་མ་རྣམས་སུ་ཡང་དྲང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བ་སྤུའི་སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་འོད་ཟེར་རབ་ ཏུ་བཀྱེ་བ་མཛད་དེ་ཞེས་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གང་ཡིན་པ་(ནི་སྐུ་མདོག་བཟང་ཞིང་འོད་གསལ་བ་འཕྲོས་པའོ་ འབུམ་ཊཱིཀ་གོ །)ཞེས་སོགས་སོ། ། བཞི་པ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞལ་གྱི་སྒོ་ནས་ལྗགས་ཀྱི་དབང་བོ་བཀྲམ་ སྟེ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ལྗགས་ཀྱི་དབང་བོས་ཁྱབ་པར་ མཛད་ནས་ལྗགས་ཀྱི་དབང་བོ་དེ་ལས་འོད་རབ་ཏུ་བཀྱེ་སྟེ་འོད་དེ་ལས་འོད་ཟེར་བྱེ་བ་ཁྲག་ ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་ཐོན་(མདོ་དངོས་)ཏོ། །ཞེས་སོགས་ཏེ། འོད་ཟེར་གྱི་རྩེ་མོ་རེ་རེ་ལ་རིན་པོ་ ཆེའི་པདྨ་ལ་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཆོས་སྟོན་པ་བྱུང་ཞིང་ཆོས་དེ་གང་ གིས་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་བྱང་དུ་ངེས་སོ། །དེ་ཡང་ཆོས་སྟོན་པའི་སྔ་ལྟས་སུ་ལྗགས་ ལས་འོད་བྱུང་། (འདི་ཉན་པའི་)བྱང་སེམས་རྣམས་སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་པའི་ལྟས་སུ་པདྨ་བྱུང་། 1-116 བྱང་སེམས་དེ་དག་སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་སྟོན་པའི་ལྟས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུས་ཆོས་སྟོན་པ་ བྱུང་ངོ་། །གཉིས་ཀར་དུའོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྒྱུ་མཉམ་པར་བཞག འབྲས་བུ་ཞིང་སྦྱང་བའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་སེངྒེའི་ཁྲི་དེ་ཉིད་ལ་བཞུགས་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་སེངྒེ་རྣམ་པར་(འཁོར་གྱི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བས་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་)རོལ་ བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། སྣོད་བྱི་དོར་བྱ་བ། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ལ་ཕན་གདགས་པའོ། །དང་ པོ་ནི། ཇི་ལྟ་བུའི་གཟུགས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་པར་འདུ་མཛད་པས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེ

【現代漢語翻譯】 在《འབུམ་ཊཱིཀ་》中，關於ཞབས་（敬語，通常指腳或地位）： 1-115 對於大多數情況，如『二』等，強調『第二個』，因此說重複兩次。 那道光芒的作用是雙重的（兩者）：照亮世界，利益眾生（兩者都是真實的）。 首先，分為『此顯現』和『他顯現』兩種，前者是指：那六十億百千俱胝的光芒照亮了三千大千世界。 後者是指：東方等。第二種是指：任何眾生見到那光芒，或被那光芒觸及，都必定證得無上圓滿菩提。這是佛陀們願力的力量所致。 這兩種情況在後面的經文中也會提到。 第二種是：此後，薄伽梵從所有的毛孔中放出光芒等等。 第三種是：此後，薄伽梵所具有的如來本性的光芒（是身色美好且光芒四射的，《འབུམ་ཊཱིཀ་》）。 第四種是：此後，薄伽梵從口中伸出舌頭，用舌頭遍佈三千大千世界，然後從舌頭中放出光芒，從那光芒中涌現出無數億百千俱胝的光芒（經文原文）。 每道光芒的頂端都顯現出坐在珍寶蓮花上的佛身，宣講六度法門，凡是聽到這些法門的人都必定證得圓滿菩提。這是舌頭放光作為說法的前兆，（聽到這些的）菩薩們無礙進入的徵兆是蓮花的顯現。 1-116 這些菩薩成佛后說法的徵兆是佛身顯現說法。兩者都是如此。 第二部分分為兩點：保持因的平等，以及凈化果的田地。 第一點是：此後，薄伽梵安住在獅子座上，進入名為『獅子奮迅』的佛陀三摩地（遠離輪迴的恐懼等一切恐懼，如《大疏》所說）。 第二點分為：清凈容器，以及利益眾生世界。第一點是：以何種身相神通示現，使得三千大千世界……

【English Translation】 In the འབུམ་ཊཱིཀ་, regarding ཞབས་ (honorific, usually referring to feet or status): 1-115 For most cases, such as 'two', emphasizing 'the second', hence saying it is mentioned twice. The function of that light is twofold (both): illuminating the world and benefiting sentient beings (both are real). Firstly, divided into 'this manifestation' and 'other manifestation', the former refers to: those sixty billion hundred thousand kotis of light illuminate the three thousand great thousand worlds. The latter refers to: east, etc. The second refers to: any sentient being who sees that light, or is touched by that light, will definitely attain unsurpassed perfect Bodhi. This is due to the power of the Buddhas' aspirations. These two situations are also mentioned in the following scriptures. The second is: thereafter, the Bhagavan emitted light from all the pores, etc. The third is: thereafter, the light of the Tathagata's nature that the Bhagavan possesses (is that the body color is beautiful and the light is radiant, འབུམ་ཊཱིཀ་). The fourth is: thereafter, the Bhagavan extended his tongue from his mouth, covering the three thousand great thousand worlds with his tongue, and then emitted light from his tongue, from that light emerged countless billions of hundred thousands of kotis of light (original text). At the tip of each ray of light appeared a Buddha body seated on a precious lotus, teaching the six perfections, and all who heard these teachings would definitely attain perfect Bodhi. This is the appearance of light from the tongue as a precursor to teaching, and the appearance of the lotus as a sign that the Bodhisattvas (who hear this) enter without hindrance. 1-116 The sign that these Bodhisattvas will teach the Dharma after becoming Buddhas is the appearance of the Buddha body teaching the Dharma. Both are so. The second part is divided into two points: maintaining the equality of the cause, and purifying the field of the fruit. The first point is: thereafter, the Bhagavan, while seated on the lion throne, entered the Buddha Samadhi called 'Lion's Play' (free from all fears such as the fear of samsara, as stated in the Great Commentary). The second point is divided into: purifying the vessel, and benefiting the world of sentient beings. The first point is: by manifesting what kind of form of miraculous power, the three thousand great thousand worlds...

ན་ པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་སོ། །ཞེས་པ་ནས་མཐར་ འུར་འུར། རབ་ཏུ་དང་། ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འུར་འུར་གྱི་བར་རོ། །དེ་ལ་(མི་གཡོ་བར་འདུག་པའི་མི་རྐང་ བ་བརྐྱངས་པ་ལས་བསྐམས་པ་བཞིན་དུ་)ཕྱོགས་གཅིག་འགུལ་བས་གཡོ། འཁོར་ལོ་འཁོར་བ་བཞིན་ དུ་ཟླུམ་པོར་(དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་པ་སྟེ་དོན་འདི་ཡིན་)འཁོར་བ་ནི་འགུལ། རླུང་གི་ཤུགས་ཀྱིས་ཤིང་ ལྗོན་པ་ལྡེག་པ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལྡེག་པ་ནི་ལྡེག་གོ་ཞེས་གསུམ་འགྲེལ་ ཏེ་གཉིས་ཀ་ན་འོག་མ་གསུམ་ལ་སྐབས་འདིར་བཤད་པ་མི་སྣང་ངོ་། །འོག་ཏུ་དེ་བཞིན་ཉིད་ ཀྱི་ལེའུར། ཕྱོགས་གཅིག་པར་རབ་ཏུ་ལྡེག་པ་ནི་འགུལ་ཞིང་ལྗོན་པ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་ ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འགུལ་བ་ནི་གཡོ། མགལ་མེ་འཁོར་བ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་ནི་ལྡེག སྒྲ་སྐད་ རིང་དུ་འབྱུང་བས་ཆེམ་ཆེམ། རྣམ་པར་འཁྲུགས་པས་འཁྲུགས། སྒྲ་བེར་བེར་བོ་ནི་འུར་འུར་ རོ་ཞེས་ཆེ་བར་རོ། །དེ་ཡང་རེ་རེ་ལ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོར་ཕྱེ་བས་ལྟས་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། ། ཡང་ན་ས་ནི་གཡོས་ཤིང་ཐམས་ཅད་འགུལ། རི་ཐམས་ཅད་ལྡེག ལྷའི་རྔ་བོ་ཆེ་ལ་སོགས་ པ་ཆེམ་ཆེམ་རྒྱ་མཚོ་ལ་སོགས་པ་འཁྲུགས་འབྲུག་རྣམས་ནི་འུར་འུར་རོ་ཞེས་འོག་ཏུའོ། །(ཆེ་ 1-117 བ་རྐྱང་བར།) ས་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པར། (རྣམ་པར་)འགྱུར་བ་དྲུག་ནི། གཡོ་བ། མཐོ་བ། དམའ་ བ། སྟེང་དུ་འགྲོ་བ། འོག་ཏུ་འགྲོ་བ། སྒྲ་རྗེས་སུ་སྒྲོགས་པའོ། །(སྣང་བར།) ལྟས་ཆེན་པོ་བཅོ་ བརྒྱད་ནི། གཡོས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་པོ་འདི་དག་དལ་བ་དང་འབྲིང་དང་དྲག་པས་ རིམ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །(ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་ཆེན་པོ་སྣང་བར་གཞན་འདྲ།) དོན་གཞན་དུ་ན། སྣོད་ ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་དང་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ པ་དང་འཇིག་རྟེན་ན་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་བཞི་སྟེ་མི་མཁས་པ་དང་ལྷ་ཐ་དད་ལ་མོས་པ་དང་། ང་རྒྱལ་ཅན་དང་། རིགས་སྔགས་དང་ལྡན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གཡོས་པ་ནས་ཀུན་ཏུ་ རབ་ཏུ་ཆེམ་ཆེམ་གྱི་བར་ལྟས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཏེ་གཡོས་ འགུལ་ལྡེག་འཁྲུགས་འུར་ཆེམ་ཞེས་འདོན་ནོ། །ཨཱརྱས་སྣོད་འདུས་བྱས་མ་བྱས་དང་སེམས་ ཅན་གྱི་རིས་བཞི་བོ་མི་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་པ་ལྷ་སྣ་ཚོགས་ལ་མོས་པ། ང་རྒྱལ་ཅན་རིག་པ་དང་ ལྡན་པ་ཞེས་སོ། །སྣོད་འདུས་བྱས་མ་བྱས་ནི་མ་དག་པ་དང་དག་པ་སྟེ་མཐོ་བ་དག་ས་ལ་ སྦྱོར་བར་གསལ་བས་ལུང་སྔ་མ་ཅུང་འགྱུར་འཁྲུགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཁོར་ཡུག་དང་། ཁོར་ ཡུག་ཆེན་པོ་སོགས་མཐའི་རི་རྣམས་གྱེན་དུ་འཕགས་ཏེ་མཐོན་པོར་གྱུར་ས་གཞི་སོ་ན་འདུག་ པའི་ཚེ་མཐའ་མཐོ་ན་དབུས་དམའ། ས་གཞི་གྱེན་དུ་མཐོ་ཁོར་ཡུག་སོགས་སོ་ན་གནས་ཚེ་ དབུས་མཐ

【現代漢語翻譯】 當提到'這個世界的領域發生了六種震動'，直到最後的'轟轟，非常地，完全地轟轟'。 關於這一點（就像一個靜止不動的人，他的腿伸直后變得乾枯一樣），單側的移動稱為'震動'。像輪子旋轉一樣，圓形的（意思是壇城）旋轉稱為'移動'。像風的力量使樹木彎曲一樣，整個身體的彎曲稱為'彎曲'。這解釋了三個方面，前兩個有，但后三個在這種情況下沒有提到。在後面的'如實'章節中，單側的劇烈彎曲稱為'移動'，像樹木一樣整個身體的移動稱為'震動'，像旋轉的火把一樣旋轉稱為'彎曲'。長長的聲音出現稱為'閃閃'，完全的混亂稱為'混亂'，發出嗡嗡的聲音稱為'轟轟'，這是巨大的聲音。此外，每一個都分為小、中、大，所以有十八個大預兆。或者，土地震動，一切移動，所有的山彎曲，諸神的鼓等等閃閃發光，海洋等等混亂，龍發出轟轟的聲音，如下所述。（巨大的）。在《十地經》的註釋中，六種變化是：震動、升高、降低、向上移動、向下移動、聲音的迴響。（顯現）。十八個大預兆是：這六種震動等等，應該逐漸通過緩慢、中等和劇烈來理解。（小的、中等的和大的顯現與其他相似）。另一種意義是：關於容器世界未顯現和已顯現的力量，以及世界上四類眾生，即不聰明的人、信仰不同神靈的人、傲慢的人和擁有咒語的人的力量，從震動到完全的閃閃發光，應該理解為十八個預兆，這是世親說的，即震動、移動、彎曲、混亂、轟轟、閃閃。聖天說，容器的已顯現和未顯現，以及四類眾生，即從事不善行的人、信仰各種神靈的人、傲慢的人和擁有知識的人。容器的已顯現和未顯現是不純凈和純凈，清楚地表明瞭高處與地面的關係，所以之前的文字有些混亂。當週圍和巨大的周圍等等，邊緣的山脈向上抬升，變得高聳，地面保持原位時，邊緣高則中心低。當地面向上抬升，周圍等等保持原位時，中心高。

【English Translation】 When it says 'This world realm shook in six ways,' up to the final 'Roar, very, completely roar.' Regarding this (like a person sitting still, whose legs become dry from being stretched out), movement on one side is called 'shaking.' Like a wheel turning, circular (meaning mandala) turning is called 'moving.' Like the power of wind bending trees, the bending of the whole body is called 'bending.' This explains three aspects, the first two having it, but the latter three not being mentioned in this case. In the later 'Suchness' chapter, intense bending on one side is called 'moving,' moving of the whole body like trees is called 'shaking,' turning like a spinning torch is called 'bending.' The appearance of a long sound is called 'flashing,' complete confusion is called 'confusion,' the sound of buzzing is called 'roaring,' which is a huge sound. Furthermore, each is divided into small, medium, and large, so there are eighteen great omens. Or, the land shakes, everything moves, all the mountains bend, the drums of the gods and so on flash, the oceans and so on are in confusion, the dragons roar, as mentioned below. (Huge). In the commentary on the Ten Bhumi Sutra, the six changes are: shaking, rising, lowering, moving upwards, moving downwards, echoing of sound. (Manifestation). The eighteen great omens are: these six types of shaking and so on, should be gradually understood through slow, medium, and intense. (Small, medium, and large manifestations are similar to others). Another meaning is: regarding the power of the container world unmanifested and manifested, and the four categories of beings in the world, namely unintelligent people, people who believe in different gods, arrogant people, and people who possess mantras, from shaking to complete flashing, should be understood as eighteen omens, which is what Vasubandhu said, namely shaking, moving, bending, confusion, roaring, flashing. Aryadeva said that the manifested and unmanifested of the container, and the four categories of beings, namely those who engage in unwholesome deeds, those who believe in various gods, arrogant people, and those who possess knowledge. The manifested and unmanifested of the container are impure and pure, clearly indicating the relationship between the high and the ground, so the previous text is somewhat confused. When the surroundings and the huge surroundings and so on, the edge mountains rise upwards, becoming towering, and the ground remains in place, the edge is high and the center is low. When the ground rises upwards, and the surroundings and so on remain in place, the center is high.

ོ་ན་མཐའ་དམའ། ཤར་ལྷོ་ནུབ་བྱང་ལ་ཡང་ངོ་། །(སྔ་མ་ལས་ལོགས་སུ་མི་བགྲང་ངོ་། །ཞེས་ འབུམ་ཊཱིཀ་ཆེ་པས།)གོང་འོག་གཉིས་ཀ་བསྡོམས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཐོ་རིས་ལ། མཐོ་རིས་ཉེས་མེད། སྤྱོད་པ་དག་པ། བསམ་པ་ཁྱད་པར་ ཅན། བདེ་ལྡན། ཤེས་ལྡན་ལ་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནས་དེའི་ཚེ་སྐད་ཅིག་ཐང་ཅིག་ ཡུད་ཙམ་དེ་ལ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ན་ཞེས་ནས་(མངོན་པར་ རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་མེད་པས་)མི་ཁོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཟད་(ཁོམ་པ་དང་སྐབས་ཡོད་པ་དང་དལ་བ་རྣམས་རྣམ་ 1-118 གྲངས་སོ་ཆེ་བར་)པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཅན་དམུས་ལོང་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་ དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ལུས་ དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་འཚོ་བ་མི་དགེ་བ་མ་སྤངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ དག་སྤངས་པར་གྱུར་ཏོ། །བཞི་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ལ་དཔེར་ན་ཕ་མ་དང་ཕུ་ནུ་དང་སྲིང་མོ་དང་མཛའ་བོ་དང་གཉེན་དང་གྲོགས་པོ་དང་མཚུངས་ པའི་སེམས་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཏོ། །ལྔ་པ་ནི། (སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ཀྱང་འདི་ལྟ་བུའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ་)དཔེར་ན་དགེ་སློང་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་སྙོམས་པར་ ཞུགས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །དྲུག་པ་ནི། སངས་རྒྱས་(ཆེ་བར་ དངོས་)ཀྱི་ཞིང་གཞན་དག་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་དུལ་ བ་ནི་(དབང་བོ་བསྡམས་པའོ། །)ལེགས་སོ། །ཞི་(ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པས་ཉོན་མོངས་ཞི་བར་བྱས་པའོ། །)བ་ནི་ ལེགས་སོ། །ཡང་དག་པར་བསྡམ་པ་ནི་(གསོ་སྦྱོང་ལ་སོགས་པའི་སྡོམ་པའོ། །)ལེགས་སོ། །ཡུན་རིང་དུ་ ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ལེགས་(དགེ་སློང་ལ་སོགས་པའི་སྡོམ་པའོ། །)སོ། །སྲོགས་ཆགས་སུ་ གྱུར་པ་རྣམས་ལ་མི་འཚེ་བ་ནི་(བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའོ། །)ལེགས་སོ། །ཞེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ འདི་ཡང་ཆེད་དུ་བརྗོད་པར་གྱུར་ཏོ་(འགྲེལ་ཆེན་མདོ་)ཞེས་སོ། །དགྱེས་པས་བསྐྱོད་པའི་ཚིག་ནི་ ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ཆེད་དུ་བྱུང་བའི་རླུང་དབང་མེད་པར་འབྱུང་བ་བཞིན་ དུ་ཆོས་ཀྱི་ཤུགས་མངོན་པར་འཕེལ་ནས་དགྱེས་པར་བསྐྱོད་པའི་ཚིག་ནི་ཆེད་དུ་འབྱུང་བ་ དང་འདྲ་བས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །(སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ན་ཤིན་ཏུ་མི་བརྩོན་པ་དང་། དམན་པ་དང་ ངན་འགྲོར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བར་གཟིགས་ནས། ཨེ་མའོ་སངས་ རྒྱས་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཛད་པའི་ཚེ་ན་དུལ་བ་དང་ཞི་བ་དང་ལེགས་པར་སྡོམ་པ་དང་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་ པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྨད་

【現代漢語翻譯】 南面低，東南西北也是如此。（《大疏》中說：『不單獨計算。』）上下兩方加在一起。 第二，在天界：天界無罪，行為清凈，思想殊勝，安樂，智慧具足。第一是：『那時，剎那、瞬間、片刻之間，三千大千世界中，』（因為沒有證悟的機緣）『所有無暇之處都消失了』（有暇、有機會、閑暇都是很大的類別）。第二是：所有盲人都能看見事物。第三是：身、語、意的不善業和不善生活方式，未捨棄者也捨棄了。第四是：所有眾生都以如同父母、兄弟姐妹、朋友、親戚、夥伴般的心，彼此平等相待。第五是：（所有眾生都擁有這樣的快樂）如同比丘進入第三禪定般的快樂。第六是：其他佛土的諸佛世尊讚歎道：『調伏（控制感官）是好的，寂靜（通過禪定等平息煩惱）是好的，完全約束（如齋戒等的戒律）是好的，長久安住梵行是好的（如比丘等的戒律），不傷害眾生（修慈悲等）是好的。』這樣的特別言說是特別的言說（《大疏》）。』 以喜悅推動的語言稱為『特別言說』。例如，如同突然出現的風一樣，不由自主地出現，佛法的力量顯著增長，以喜悅推動的語言類似於突然出現的事物，因此稱為『特別言說』。（佛土中，即使對於那些非常不精進、低下、生於惡趣的眾生，也看到他們能正確地生起如此殊勝的智慧，感嘆道：『啊！諸佛在菩薩行道時，調伏、寂靜、善於約束、安住梵行等等，真是太奇妙了！』）

【English Translation】 The south is low, and so are the southeast, northwest, and north. (The Great Commentary states, 'Not counted separately.') Both above and below are combined. Secondly, in the heavens: the heavens are without fault, conduct is pure, thoughts are extraordinary, there is bliss, and wisdom is complete. The first is: 'Then, in that instant, moment, and brief time, in this three-thousand-great-thousand world realm,' (because there is no opportunity for realization) 'all unfavorable conditions ceased' (favorable conditions, opportunities, and leisure are all great categories). The second is: all blind beings were able to see forms with their eyes. The third is: those who had not abandoned the extremes of bodily, verbal, and mental actions, and non-virtuous livelihoods, abandoned them. The fourth is: all sentient beings became equal in mind towards each other, like parents, siblings, friends, relatives, and companions. The fifth is: (all sentient beings were endowed with such bliss) like a bhikshu absorbed in the third dhyana. The sixth is: the Buddhas, the Bhagavat, residing in other Buddha-fields, praised: 'Subduing (controlling the senses) is good, pacifying (pacifying afflictions through samadhi, etc.) is good, completely restraining (vows such as the uposatha) is good, abiding in pure conduct for a long time is good (vows such as those of a bhikshu), not harming living beings (cultivating loving-kindness, etc.) is good.' This special expression also became a special expression (Great Commentary Sutra).' Words moved by joy are called 'special expression.' For example, just as a wind that arises suddenly arises involuntarily, the power of the Dharma increases significantly, and words moved by joy are similar to something that arises suddenly, therefore it is called 'special expression.' (In this Buddha-field, even for those who are very unindustrious, inferior, and born in lower realms, seeing that such supreme wisdom arises correctly, they exclaimed: 'Ah! When the Buddhas were practicing as Bodhisattvas, subduing, pacifying, restraining well, abiding in pure conduct, etc., are truly wonderful!')

དུ་བྱུང་སྟེ་དེ་དག་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདི་ལྟ་བུར་དམན་པ་འདི་དག་ཀྱང་ཤེས་རབ་འདི་ལྟ་ 1-119 བུ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་གསུམ་འགྲེལ་ལོ། །) ༈ རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ། གཉིས་པ་(དངོས་)ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྲུལ་བའི། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་(དངོས་)ལོ། ། དང་པོ་ལ། སྤྲུལ་སྐུས་གཞན་ཟིལ་གྱིས་མནན། རང་བཞིན་གྱི་སྐུས་ཞུམ་པ་བསལ། དེ་ལྷ་ དང་མིས་མཆོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་སེངྒེའི་ཁྲི་དེ་ལ་བཞུགས་ པས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཉི་མ་བསྒྲིབས་པ་མེད་པ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ན་ འདུག་པའམ་ཟླ་བ་ཉ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟར། ཞེས་ནས། འཇིག་རྟེན་ལྷ་དང་བཅས། དབང་ བོ་དང་བཅས། ཚངས་པ་དང་བཅས། གཙང་མའི་གནས་དང་བཅས་པ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ་ བཞུགས་ནས། འོད་དང་སྐུ་མདོག་དང་གཟི་བརྗིད་དང་དཔལ་གྱིས་(རིམ་པ་བཞིན་དུ། དཔལ་གྱིས་ནི་ མི་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ་བཞུགས་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་སྟེ་ཆེ་བའི་དོན་དངོས་སོ། །)མཛེས་ཤིང་ལྷམ་མེ་ལྷན་ནེ་ལྷང་ ངེའོ་ཞེས་སོ། །(འོད་ཀྱིས་ནི་ཚངས་པ་འོད་སྙེམས་པ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནོ། །སྐུ་མདོག་གིས་ནི་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་ པའི་ལྷ་མདོག་བཟང་པོའི་སྙེམས་པ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནོ། །གཟི་བརྗིད་ཀྱིས་ནི་བདུད་དང་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་ མནན་ནོ། །) གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་ རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་(ནི་དེ་བའི་སྐུ་ལྟ་བས་ཆོག་མི་ཤེས་པའོ། །དེ་ ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་མདོག་དང་མི་འདྲ་ལ་འཇིག་རྟེན་ནའང་དེ་འདྲའི་དངོས་པོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སྐུ་ མདོག་ཅེས་ཆེ་བར་རོ། །)ཅི་འདྲ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་སོ། །(འདི་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ དང་སྟོན་པར་བྱེད་ཀྱི་བདག་ཅག་ལྟ་བུས་མིན་སྙམ་ནས་མི་འབད་པས་མིར་གྱུར་པ་ཁོ་ནས་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་ནུས་སོ། །ཞེས་སྤྲོ་བ་ བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་འདིའི་སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་དང་འདྲ་བར་བསྟན་ནོ་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན།) གསུམ་པ་ནི། དེ་ནས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིའི་གནས་ གཙང་མའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་དང་། ཞེས་ནས། རྒྱལ་བོ་ཆེན་པོ་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་གང་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ 1-120 དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལྷའི་བ་དན་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་(མདུན་ དུ་)གཏོར་(བུ་སྟོན་ཕྱོགས་བཅུར་)མངོན་པར་གཏོར། ཕྱོགས་བཅུར་(ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་གཏོར་བས་ན་)མངོན་ པར་རབ་ཏུ་གཏོར་ཏེ། (འགྲེལ་ཆེན་གྱི་སྐབས་ཁ་ཅིག་ཏུའོ། །) སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱ

【現代漢語翻譯】 由於他們的出現和完全奉獻的力量，像我們這樣卑微的人也擁有了這樣的智慧！』這是特意說的。這是三解。 神通的奇蹟 第二（部分）分為兩類：化現的奇蹟和加持的奇蹟。 第一部分是：化身壓倒他人，自性身消除沮喪，因此受到天人和人類的崇拜。第一種情況是：當時，世尊坐在獅子座上，就像無雲的太陽在清澈的虛空中，或者像滿月的圓盤一樣。從『世界與天神同在，與權勢同在，與梵天同在，與凈土同在，都被壓倒』開始，以光芒、膚色、榮耀和光輝（依次地，光輝是壓倒人類，這是十萬頌的註釋，是偉大的真實意義）而美麗、閃耀、明亮和清晰。（光芒壓倒了光音天的梵天，膚色壓倒了帝釋天等膚色美好的天神，榮耀壓倒了魔和外道。） 第二種情況是：然後，世尊又在這個三千大千世界中，展示了世尊的自性身（是天神之身無法完全理解的。那是怎樣的呢？與天人和人類的膚色不同，世間也沒有任何相似的事物，如此偉大的膚色）是怎樣的。』（像這樣，只有理解和展示這個，我們這樣的人是做不到的，所以不要努力，只有變成人才可以成就一切。』爲了激發喜悅，大疏中說，展示得像這個世界的眾生的身體一樣。） 第三種情況是：然後，從這個三千大千世界的凈居天開始，到四大天王的所有天神，都用天幡向世尊（面前）拋灑（布頓說向十方），明顯地拋灑，向十方（完全地拋灑），明顯地完全拋灑。（大疏的一些章節中。）三千大千世界的...

【English Translation】 Because of their appearance and the power of their complete dedication, even humble beings like us have become endowed with such wisdom!』 This was said specifically. This is the Three Explanations. The Miracle of Magical Power The second (part) is divided into two: the miracle of emanation and the miracle of blessing. The first part is: the emanation body overwhelms others, the nature body removes dejection, and therefore is worshiped by gods and humans. The first case is: at that time, the Bhagavan was seated on the lion throne, like the unobscured sun in the clear expanse of the sky, or like the disc of the full moon. Starting from 『The world together with the gods, together with the powerful, together with Brahma, together with the pure abodes, were overwhelmed,』 being beautiful, radiant, bright, and clear with light, complexion, glory, and splendor (respectively, splendor is overwhelming humans, which is the commentary of the Hundred Thousand Verses, the actual meaning of greatness). (The light overwhelms the Brahmas of the Light Sound Heaven, the complexion overwhelms the gods like Indra who have beautiful complexions, the glory overwhelms the Maras and the heretics.) The second case is: Then, the Bhagavan again in this three-thousand-great-thousand world system, showed what the nature body of the Bhagavan (is the body that the gods cannot fully comprehend. What is it like? It is different from the complexion of gods and humans, and there is no similar thing in the world, such a great complexion) is like.』 (Like this, only understanding and showing this, we like us cannot do it, so do not strive, only becoming a human can accomplish everything.』 To inspire joy, the Great Commentary says, it is shown to be like the body of the sentient beings of this world.) The third case is: Then, starting from the pure abode gods of this three-thousand-great-thousand world system, to all the gods of the Four Great Kings, all of them, from 『with the banners of the gods,』 scattered (in front of) the Bhagavan (Buton said to the ten directions), manifestly scattered, to the ten directions (completely scattered), manifestly completely scattered. (In some chapters of the Great Commentary.) The three-thousand-great-thousand world system...

ི་ ཁམས་འདི་ན་དུལ་བ་དང་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་མི་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ། ཞེས་ནས། མཆོད་པར་ བྱེད་པར་གྱུར་ཏོའི་བར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་དེ་བྱིན་གྱིས་བརླབ། སྐུ་མཉམ་དུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། མེ་ཏོག་དང་། ཞེས་ནས། བ་དན་དེ་དག་ཀྱང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དབུའི་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའི་ཁང་བ་བརྩེགས་ པ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཙམ་དུ་རེད་པར་གནས་པར་གྱུར་ཏོ་ ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་རྣམས་ཀྱིས། ཞེས་ནས་སྟོང་གསུམ་ གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་མི་ཐམས་ཅད་དང་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་པའི་སྐུ་ ལྟ་བས་ཆོག་མི་ཤེས་པ་དེ་མཐོང་ནས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ བདག་ཅག་གི་མདུན་ན་བཞུགས་ཤིང་ཆོས་སྟོན་ཏོ་སྙམ་མོ། །ཞེས་སོ། །ང་རྒྱལ་བཅག་པའི་ དོན་དུ་སྐུ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བསྟན། ཞུམ་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་དགའ་བདེ་ སྐྱེས་ནས་མཆོད། སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་རྒྱ་ཆེར་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ཁྱབ་པའི་བཏང་སྙོམས་ ཡོད་པར་བསྟན་པའི་དོན་དུ་སྐུ་མཉམ་དུ་བསྟན་ནོ་ཞེས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གཙང་དྲུག་ གསུངས་སོ། ། ༈ ཆོས་སྣང་བའི་ཆོ་འཕྲུལ། གསུམ་པ་ལ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བསྟན་པའི། འཁོར་བསྡུད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལོ། །དང་ པོ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་སེངྒེའི་ཁྲི་ལ་བཞུགས་བཞིན་དུ་འོད་རབ་ཏུ་བཀྱེ་བ་ མཛད་དེ། ཞེས་པ་ནས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ 1-121 དཔའི་འཁོར་དང་ཐབས་གཅིག་(གཉིས་ཀ་དངོས་)ཏུ་བཞུགས་པ་མཐོང་ངོ་ཞེས་འདྲེས་རྒྱང་རིང་ བོའི་བར་རོ། །དེ་ལྟར་མཛད་པའི་དགོས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སོ་སོ་ན་གནས་པ་རྣམས་ ས་གཅིག་ལ་གཅིག་སྣང་བ་དང་འཁོར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་ཏེ་དགའ་མགུ་དང་བ་ཐོབ་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུམ་འགྲེལ་ལོ། །འགྲེལ་ཆེན་དུ་ཐུབ་པ་ཞིང་མ་དག་པར་འཁྲུངས་ པས་ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་གཞན་དང་འགྲོ་དོན་མི་མཉམ་མམ་སྙམ་ པའི་སྐྱེ་བོ་བློ་དམན་པའི་དོགས་པ་དགག་པ་དང་། ཚོགས་མཉམ་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་སེམས་ རྣམས་སོ་སོའི་ཞིང་དུ་སངས་རྒྱ་བར་འགྱུར་བར་སྟོན་པ་སོགས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ལྟས་ཀྱི་རྒྱུ་ཞུ་ཞིང་བསྟན། འགྲོ་བར་ཞུ་ཞིང་གནང་། ཕྱིན་ནས་ གསུང་སྒྲུབས་ཏེ་འཁོད་པའོ། །དང་པོ་ལ། ཞུས་བསྟན་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། འདི་ནས་ཤར་ ཕྱོགས་སུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞེས་ནས། རྐྱེན་ཅི་ལགས་ཀྱི་བར་རོ། །བཞུགས་འཚོ་སྐྱོང་ གསུམ་ནི། (མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་)སྲོག་དབང་གི་རྒྱུན་གྱིས་བཞུགས། སྐུ་ལས་བྱུང་བའི་ བསྙུན་(

【現代漢語翻譯】 從『這個世界有多少溫順且堪能的人』開始，到『成為供養』為止。 第二是加持，同時顯現身相。第一是，從『花』開始，到『那些幡也立刻被世尊加持』。世尊頭頂的虛空中，花等堆積如房屋，如同三千大千世界般廣大而安住。第二是，『贍部洲的人們』，到『三千大千世界的所有人和天人都看到他的身相，無法滿足，心想如來就在我們面前住持並說法』。爲了折服傲慢，顯現殊勝的身相；爲了消除沮喪，從自性身中生起喜樂而供養；爲了生起歡喜，廣大地加持；爲了顯示普遍的平等心，同時顯現身相。這是善知識藏珠所說的。 關於顯現神變： 第三，顯現世界，是攝受眷屬的神變。第一是，『然後世尊坐在獅子座上，放出光芒』，到『釋迦牟尼佛與比丘僧團、菩薩眷屬一同安住』。這樣做的必要是，爲了讓住在各個世界的人們互相看見，爲了攝受眷屬，爲了獲得歡喜和滿足。三解如此解釋。大疏中說，由於導師出生于不凈土，有人懷疑他雖然智慧圓滿，但與諸佛的利生事業不平等，爲了消除這種低劣之人的疑惑，以及爲了顯示圓滿聚集的菩薩們將在各自的剎土成佛等等。 第二部分有三點：詢問並展示徵兆，請求並允許前往，前往後聽聞並安住。第一部分，詢問和展示，分為兩部分，第一部分是，『從這裡向東方去，有一個世界』，到『是什麼因緣』。住、活、護三者，（因為沒有涅槃）以命根的延續而住，從身體產生的疾病

【English Translation】 From 'How many gentle and capable people are there in this realm?' to 'become offerings'. The second is blessing, simultaneously showing the body. The first is, starting from 'flowers', to 'those banners were also immediately blessed by the Bhagavan'. In the sky above the Bhagavan's head, flowers and other things piled up like houses, as vast as the three thousand great thousand worlds and remained. The second is, 'the people of Jambudvipa', to 'all the people and gods of the three thousand great thousand worlds saw his body, unable to be satisfied, thinking that the Tathagata was dwelling and teaching the Dharma in front of us'. To subdue arrogance, he manifested a special body; to eliminate frustration, he offered joy and happiness arising from the Svabhavakaya; to generate joy, he blessed extensively; to show universal equanimity, he simultaneously manifested the body. This is what the virtuous friend Tsangdruk said. About showing miracles: Third, showing the world is the miracle of gathering retinues. The first is, 'Then the Bhagavan, while sitting on the lion throne, emitted light', to 'Sakyamuni Buddha together with the Sangha of monks, the retinue of Bodhisattvas dwelt together'. The necessity of doing so is to allow those living in various worlds to see each other, to gather retinues, and to obtain joy and satisfaction. The Three Explanations explain it this way. The Great Commentary says that because the Teacher was born in an impure land, some people doubt that although he has perfect wisdom, his benefit to beings is not equal to that of the Buddhas. To dispel the doubts of such inferior people, and to show that the Bodhisattvas who have gathered completely will become Buddhas in their respective Buddha-fields, etc. The second part has three points: asking and showing signs, requesting and allowing to go, and after going, hearing and abiding. The first part, asking and showing, is divided into two parts, the first part is, 'From here to the east, there is a world', to 'what is the cause'. The three of dwelling, living, and protecting, (because there is no nirvana) dwell by the continuation of the life force, the diseases arising from the body

སྙིང་འབུམ་ཊཱིཀ་)མི་མངའ་བས་འཚོ། གློ་བུར་གྱི་བསྙུན་མི་མངའ་བས་(སྐུ་ཚེའི་མངའ་ཐང་བཞིན་ དུ་ཚེའི་བར་ཆད་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་)གཞེས་སམ་སྐྱོང་ངོ་། །ཡང་ན་ཆོས་སྐུ་སོགས་དང་སྦྱར་རོ། །(འཇིག་ རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་འདིར་ལྷགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་ལ་ཕ་རོལ་ཅེས་བྱ་བར་གཟུང་ངོ་། །མཐའ་བསྟན་པས་ དེའི་བར་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན་བཞུགས་པའི་བྱང་སེམས་རྣམས་གཤེགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ ཅིའི་ཕྱིར་མ་གཤེགས་ཞེ་ན་གང་དག་བྱོན་པར་བྱ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་པ་དེ་དག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་སྣང་བར་མཛད་ ཀྱི་གཞན་དག་ལ་ནི་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུབ་པ་འདི་དང་ལྷན་ཅིག་སྨོན་ལམ་དང་བསྡུ་བ་སོགས་བྱས་པ་རྣམས་ཞིང་གཞན་དུ་ སྐྱེས་ཀྱང་འདིས་འདུལ་བས་སོ་ཞེས་གསུམ་འགྲེལ་ལོ། །)རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་གྱི་དབྱེ་བས་གསུམ་མོ་ ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ནས། ཞེས་ནས། དེའི་མཐུ་ཡིན་ཏེ་དེ་ འདྲའོའི་བར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་འགྲོ་བར་ཞུ་བ། གནང་བ་སྦྱིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནས་བྱང་ 1-122 སེམས་ཆེན་པོ་ཀུན་ནས་འོད་ཟེར་གྱིས་ཞེས་པ་ནས། བལྟ་བའི་སླད་དུ་མཆིའོ། །ཞེས་པའི་ བར་ཏེ། རང་གི་བླ་མ་ལ་མ་ཞུས་པར་(གྱ་ཚོམ་དུ་)འགྲོ་བ་མི་རིགས་པས་དེའི་དོན་དུ་ཞུས་ཞེས་ འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །སྐབས་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་གཞོན་ ནུར་གྱུར་པ་ཞེས་པ་འདི་ལ་གཉིས་ཏེ། ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་དབང་གིས། སའི་དབང་གིས་སོ། །དང་ པོ་ནི། བྱང་སེམས་གང་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཉོན་མོངས་ཆུང་བ་དག་དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ ནས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་བཅུ་པའི་བར་ལ་གནས་པ་དེ་ཡང་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའོ། ། (ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱང་སེམས་པ་ཆེན་པོ་ལ་ལ་ནི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་ཕྱིན་ཆད་ཚངས་པའི་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་པར་ལེན་ཏེ། བླ་ མེད་ཡང་དག་རྫོགས་བྱང་དུ་མངོན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པར་འཁོད་དོ། །ཞེས་རྒྱས་འབྲིང་གཉིས་སུ་སེམས་ བསྐྱེད་ཉེར་གཉིས་རྫོགས་མཚམས་སུ་བཤད་དོ། །)གཉིས་པ་ནི། ས་བརྒྱད་པ་ཡང་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་སྟེ་ ས་དེ་ཐོབ་པས་རྩོལ་བ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གཞོན་ནུར་གྱུར་ པའོ་(ཆེ་བར་རོ། །)ཞེས་སོ། །ཕལ་ཆེར་འདྲ་ཞིང་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་ལ་གནས་པ་ཞེས་སོགས་ འབུམ་ཊཱིཀ་གོ ། གཉིས་པ་ལ་བཞི་ལས། འགྲོ་བར་གནང་བ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ད་ལྟར་དེའི་ དུས་ལ་བབ་པར་ཤེས་ན་སོང་ཞིག་ཅེས་སོ། །སྐྱེས་གནང་བ་ནི། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ཞེས་ནས་སྟོང་བསྐུར་ཏེ་ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ང་རྒྱལ་དང་ཕྲག་དོག་མེད་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་ དང་ཞིང་གཞན་ནའང་སངས་རྒྱས་བཞུགས་པར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་

【現代漢語翻譯】 《心經廣釋》：沒有心痛而生活。(爲了不發生壽命的障礙，如同壽命的權威一樣)居住或守護。或者與法身等結合。(因為世界無邊無際，所以認為到達此處之人的盡頭為彼岸。顯示盡頭，就表示所有居住在之間的世界中的菩薩都已前往。為什麼所有人都未前往呢？因為只有那些需要前往的人，才會被佛的光芒照亮，而不是其他人。與這位能仁一起發願和聚集等的人，即使轉生到其他凈土，也是由此調伏的。三解如此解釋。)通過區分自他的利益，分為三種。這是《大疏》的解釋。第二部分是從『種姓之子，從這裡』到『那是它的力量，就是那樣』。第二部分是請求前往，給予允許。第一部分是從『然後，大菩薩們從各處發出光芒』到『爲了觀看而前往』。這是因為未經自己的上師允許而隨意前往是不合適的，所以爲了那個目的而請求。《大疏》如此解釋。此時，這些菩薩們大多都變成了年輕人，這有兩種原因：梵行的力量和地的力量。第一種是：那些自性煩惱較少的菩薩，從最初發心到安住於十地之間，都以梵行而成為年輕人。(夏拉達瓦蒂之子，大菩薩們，有些人從最初發心之後，就正確地接受梵行，直到證得無上正等覺，都安住于年輕的狀態。《廣大二釋》在發心二十二圓滿之際如此解釋。)第二種是：第八地也變成了年輕人，因為獲得該地，就遠離了所有的努力和分別念，所以變成了年輕人(變得更大了)。《心經廣釋》說：『大多相似，安住于第八地以上』。 第二部分分為四部分，允許前往是：『種姓之子，如果你現在知道時機已到，就去吧。』給予誕生是：『然後，如來』到『送空』。這也是爲了知道沒有我慢和嫉妒，並且相信其他凈土也有佛陀居住。

【English Translation】 《Heart Sutra Commentary》: Living without heartache. (In order to prevent obstacles to life, just like the authority of life) Residing or guarding. Or combining with Dharmakaya, etc. (Because the world is boundless, the end of those who arrive here is considered the other shore. Showing the end indicates that all the Bodhisattvas residing in the worlds in between have gone. Why haven't all gone? Because only those who need to go are illuminated by the Buddha's light, not others. Those who make vows and gather together with this Shakyamuni, even if reborn in other pure lands, are tamed by this. The Three Explanations explain it this way.) By distinguishing between the benefits of oneself and others, it is divided into three types. This is the explanation of the Great Commentary. The second part is from 'Son of good family, from here' to 'That is its power, it is like that.' The second part is requesting to go, granting permission. The first part is from 'Then, the great Bodhisattvas emitted light from everywhere' to 'Going for the sake of seeing.' This is because it is inappropriate to go arbitrarily without the permission of one's own guru, so requesting for that purpose. The Great Commentary explains it this way. At this time, most of these Bodhisattvas have become young people, which is due to two reasons: the power of Brahmacharya and the power of the ground. The first is: those Bodhisattvas whose inherent afflictions are less, from the initial generation of Bodhicitta to dwelling in the ten grounds, become young people through Brahmacharya. (Son of Sharadvati, great Bodhisattvas, some from the initial generation of Bodhicitta, correctly accept Brahmacharya, until attaining Anuttara-samyak-sambodhi, they dwell in a young state. The Extensive and Concise Two Explanations explain it this way at the completion of the twenty-two Bodhicittas.) The second is: the eighth ground also becomes young, because by obtaining that ground, one is free from all efforts and discriminations, so one becomes young (becomes greater). The Heart Sutra Commentary says: 'Mostly similar, dwelling above the eighth ground.' The second part is divided into four parts, allowing to go is: 'Son of good family, if you now know that the time has come, then go.' Giving birth is: 'Then, the Tathagata' to 'Sending emptiness.' This is also to know that there is no pride and jealousy, and to believe that there are Buddhas residing in other pure lands as well.

ཆེ་བར་རོ། ། འགྲེལ་ཆེན་ནི་ཆོས་ལ་གུས་པར་དང་མཆོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །འཕྲིན་གནང་བ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་སོགས་དང་སྨོས་ཤིག་གི་བར་རོ། །གདམས་ ངག་གནང་བ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེར་བག་ཡོད་པར་ནས་(ཤེས་བཞིན་དུ་)ཏ་ རེའི་(ཆེ་བར་)བར་རོ་སྟེ། ཞིང་འདི་ན་སྙིགས་མ་ལྔ་ཡོད་པས་མ་ཉམས་པར་གྱིས་ཤིག་གོ །ལྔ་ 1-123 ནི། ཉོན་མོངས། དུས། ཚེ། ལྟ་བ། སེམས་ཅན་གྱི་སྙིགས་མའོ། །དང་པོ་ནི། ཞིང་འདི་ན་ ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་ཆེར་འབྱུང་བས་མི་དགེ་བཅུ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་སྡིག་པ་ ཤིན་ཏུ་མང་སྟེ་རྒྱུ་དེས་ངན་སོང་སོགས་སུ་སྡུག་བསྔལ་མང་བར་སྣང་སྟེ་ཞིང་གཞན་དེ་རྣམས་ ནི་ཕལ་ཆེར་དེ་ལྟ་མིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། དུས་ངན་ཏེ། མུ་གེ་ནད་མཚོན་གྱི་བསྐལ་བ་བར་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྡུག་ བསྔལ་དྲག་པོ་དང་བཅས་ཤིང་ཆུ་མེ་རླུང་གསུམ་གྱིས་འཇིག་པའི་དབང་གིས་རིམ་བཞིན་ ཆགས་སྡང་རྨོངས་པའི་ཉོན་མོངས་ཤས་ཆེ་བས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཞིང་འདིའི་སེམས་ཅན་ རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ངེས་པ་མེད་དེ། བར་བར་ནི་གྲངས་མེད། བར་བར་ནི་ཚེ་ལོ་བཅུ་པར་འགྱུར་ཞིང་ དེ་ཡང་ངེས་པ་མེད་དེ་ཁ་ཅིག་མངལ་དུ། ཁ་ཅིག་སྐྱེས་མ་ཐག་འཆི་བ་ལ་སོགས་སོ། །བཞི་པ་ ནི། ཞིང་འདི་ན་ལྟ་ངན་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལྟ་བུའམ། ལོག་པར་ལྟ་བ་སོགས་ལྟ་ངན་རྣམས་ སྤྱོད་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། མུ་སྟེགས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕལ་ཆེར་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ མ་དད་པ་མཁས་པ་དང་མི་མཐུན་པ། དམ་པས་ཤིན་ཏུ་སྨད་པ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་དུ་མ་ གྱུར་པ་ཞིང་ཚྭ་སྒོ་ཅན་ལྟ་བུ་དེ་དག་ཞིང་འདིར་ཡོད་པས་སོ་ཞེས་གཉིས་ཀའིའོ། །(རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་ གྱིས་ཚེའི་སྙིགས་མ་ནི་ཚེ་རྒུད་པ་སྟེ་ཚེ་ཐུང་བ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་གྱི་སྙིགས་མ་ནི་བདག་གི་དངོས་པོ་རྒུད་པ་སྟེ། ཡན་ལག་དང་ ཉིང་ལག་གི་ཚད་ཆུང་བ་དང་མ་ཚངས་བར་གྱུར་བ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྟ་བའི་སྙིགས་མ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་ པ་སྟེ། ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལའོ། །སྐལ་བའི་སྙིགས་མ་ནི་ཉེ་བར་མཁོ་བས་ཕོངས་པ་སྟེ་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་ནུབ་པར་འགྱུར་བར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྒུད་པར་འགྱུར་བས་སོ། །ཞེས་བྱང་སའི་འགྲེལ་པར་རོ། །) སྙིགས་མ་ནི་ དཔེར་ན་བསྐ་བའི་རོ་དང་ལྡན་པའི་ཁ་ཟས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་འགྱུར་ཞིང་བཟའ་བའི་འོས་ མ་ཡིན་པ་ལྟར་འདི་དག་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ། །ཡང་ན་སྨན་གྱི་བརྩིགས་མ་བསྐ་བ་མར་གྱི་ནང་ ནས་ཕྱུང་ནས་དོར་བར་བྱས་པ་སྤྱད་དུ་མི་རུང་བ་དེ་དང་འདྲའོ། །ཡང་ན་ངུར་སྨྲིག་ཏུ་བཙོས་ 1-124 པའི་གོས་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྲིད་ངུར་སྨྲིག་མཐུ་མེད་པར་མ་བྱས་པ་དེ་སྲིད་ཚོན་གཞན་འཛིན་ དུ་མི་རུང་བ་ལྟར་སེམས་

【現代漢語翻譯】 偉大啊！ 《大疏》（འགྲེལ་ཆེན་）是爲了對法表示尊敬和供養而作的。給予開示如下： 『種姓之子，你對薄伽梵（བཅོམ་ལྡན་འདས་，梵文：Bhagavan，梵文羅馬擬音：Bhagavan，漢語字面意思：世尊）等進行憶念和講述。』給予教誨如下： 『種姓之子，在那佛土中，要保持謹慎（ཤེས་བཞིན་དུ་）。』（偉大啊！）因此，這個剎土有五濁，不要讓它衰敗。』 五濁是：煩惱濁、時濁、命濁、見濁、眾生濁。 第一是：這個剎土中貪嗔癡三毒盛行，產生十不善業，以及其他許多罪惡，因此導致惡趣等痛苦增多，而其他剎土大多不是這樣。 第二是：時運不佳，饑荒、疾病、刀兵等災難的力量導致劇烈痛苦，水、火、風三種災難的毀滅，依次導致貪嗔癡煩惱加重。 第三是：這個剎土的眾生壽命不確定，有時是無數年，有時會減少到十年，而且還不確定，有些人胎死腹中，有些人剛出生就死亡等等。 第四是：這個剎土盛行六十二種邪見，或者其他邪見等。 第五是：所有外道大多具有誹謗的本性，不信仰，與智者不合，被聖者嚴厲譴責，不能成為聖法的容器，就像鹽堿地一樣，這些都在這個剎土存在。 （《海云》中說：『命濁是指壽命衰減，即壽命短促。眾生濁是指自身的物質衰減，即肢體不健全或不完整。煩惱濁和見濁是指缺乏善法，包括在家和出家兩方面。劫濁是指缺乏必需品，如百味飲食等消失，因此導致衰敗。』這是《菩薩地論》的解釋。）濁，比如具有澀味的食物會成為痛苦的根源，不適合食用，這些也與此類似。 又如，從酥油中提取的澀味藥渣被丟棄，不能使用一樣。又如，用薑黃染色的衣服等，在薑黃的效力消失之前，不能染其他顏色一樣，心也是如此。

【English Translation】 Great! The 'Great Commentary' (འགྲེལ་ཆེན་) is made for the purpose of respecting and offering to the Dharma. The instruction given is as follows: 'Son of the lineage, you should remember and speak of the Bhagavan (བཅོམ་ལྡན་འདས་, Sanskrit: Bhagavan, Romanized Sanskrit: Bhagavan, Literal meaning: The Blessed One) and so on.' The teaching given is as follows: 'Son of the lineage, in that Buddha-field, be mindful (ཤེས་བཞིན་དུ་).' (Great!) Therefore, this realm has the five degenerations, do not let it decline.' The five degenerations are: the degeneration of afflictions, the degeneration of time, the degeneration of life, the degeneration of views, and the degeneration of beings. The first is: in this realm, the three poisons of greed, hatred, and delusion are rampant, producing the ten non-virtuous actions, and many other sins, thus leading to increased suffering in the lower realms, while other realms are mostly not like this. The second is: bad times, the power of famine, disease, and weapons causing intense suffering, and the destruction by the three elements of water, fire, and wind, successively leading to increased greed, hatred, and delusion. The third is: the lifespan of beings in this realm is uncertain, sometimes countless years, sometimes reduced to ten years, and even that is uncertain, some die in the womb, some die immediately after birth, and so on. The fourth is: in this realm, sixty-two kinds of wrong views are prevalent, or other wrong views, etc. The fifth is: all non-Buddhists mostly have the nature of slander, are without faith, disagree with the wise, are severely condemned by the holy, and cannot become vessels of the holy Dharma, like barren land, these exist in this realm. (The 'Ocean of Clouds' says: 'The degeneration of life refers to the decline of lifespan, that is, short lifespan. The degeneration of beings refers to the decline of one's own material substance, that is, limbs are incomplete or imperfect. The degeneration of afflictions and views refers to the lack of virtuous Dharma, including both householders and renunciates. The degeneration of the age refers to the lack of necessities, such as the disappearance of hundred-flavored foods, thus leading to decline.' This is the explanation of the 'Bodhisattva-bhumi'.) Degeneration, like food with an astringent taste, becomes a source of suffering and is not suitable for consumption, these are similar to that. Also, like the astringent medicinal residue extracted from ghee is discarded and cannot be used. Also, like clothes dyed with turmeric, other colors cannot be dyed until the power of turmeric disappears, so is the mind.

ཅན་དེ་དག་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བས་སྙིགས་མ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་ གསུམ་འགྲེལ་ལོ། །བསྙེན་པར་དཀའ་བ་ནི་ཞིང་ལ་སྨད་ཀྱི་བྱང་སེམས་ལ་མིན་ཏེ་ཞིང་ངན་ པ་དེར་ནི་བྱང་སེམས་ལ་ཡང་དོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཐོས་ནས་འདིར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ སྐྱོ་ཞིང་དེ་པ་ལ་དད་པ་ཆེར་སྐྱེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཆེ་བར་རོ། །(འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་དེ་ ལྟར་སྐྱོན་ཆེ་བར་མ་ཟད་ཀྱི་དེར་སྐྱེས་པའི་བྱང་སེམས་ཡང་སེམས་ཅན་གདུལ་དཀའ་བ་རྣམས་འདུལ་འདུལ་ནས་ཐབས་མཁས་ ཤིང་མཁྱེན་པ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་མགུ་དཀའ་བ་ཡིན་གྱིས། བྱང་སེམས་དེ་དག་གིས་མ་ཁྲེལ་བར་གྱིས་ཤིག ཅེས་གདམས་ཤིང་ རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་གོ །)གསུམ་པ་ནི། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ནས། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་གྱུར་ཏེའི་བར་རོ། །བྱང་སེམས་འཁོར་མང་བོ་དང་བཅས་ཏེ་བར་གྱི་དེ་ པ་རྣམས་ལ་མཆོད་ནས་འོངས་ཏེ་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བསྙུན་གསོལ་ ཞིང་པདྨ་ཕུལ་ཏེ་རང་གི་གནས་སུ་འདུག་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །འདིར་བསྙུན་ གསོལ་ཚིག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ཕལ་ཆེ་དང་འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ་བསྙུན་(འདིའི་དོན་འོག་དང་འདྲ།)མི་མངའ་འམ། (ན་བཟའ་བསོད་སྙོམས་བསྙུན་གྱི་རྐྱེན་སྨན་རྣམས་དང་ལྡན་པས་)གནོད་པ་མ་མཆིས་སམ། (བགྲེས་པ་ལ་སོགས་ པས་སྐུ་ཟོར་ལྕི་བར་མ་གྱུར་པས་)ཟོ་མདོག་བདེའམ། (དེ་གསུམ་གྱིས་ཕྱི་མ་གསུམ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ) སྐུ་ཉམས་དང་ ལྡན་ནམ། བདེ་བ་དང་དགེས་པར་སྤྱོད་དམ་ཞེས་སོ། །ཆེ་བར་གནོད་པ་ཆུང་ངམ། ཉམ་ང་བ་ ཉུང་ངམ། བསྐྱོད་པ་ཡང་ངམ། འཚོའམ། སྟོབས་དང་ལྡན་ནམ། བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་ སམ་ཞེས་ཏེ། རིམ་བཞིན་གློ་བུར་གྱི་བསྙུན་མི་མངའ་བས་དང་(ན་བཟའ་བསོད་སྙོམས་གནས་བསྙུན་གྱི་ རྐྱེན་ཏེ་)རྐྱེན་བཞི་ཤིན་ཏུ་བརྙེས་པ་དང་། བགྲེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཁམས་ཉམས་ཆུང་བ་མེད་ པས་དང་པོ་གསུམ་མོ། །དེ་ནས་དང་པོ་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་འཚོ་བ་སོགས་གསུམ་མོ། །དེའི་ རྗེས་ལ་ཐུབ་པ་ཞིང་མ་དག་པར་འཁྲུངས་ཀྱང་དེའི་ཉེས་པས་མ་གོས་པར་བསྟན་པ་དང་། 1-125 ཆོས་ལ་མཆོད་པའི་ཕྱིར་པདྨ་རྣམས་རང་རང་གི་ཕྱོགས་སུ་གཏོར་བ་ན་པདྨ་དེ་རྣམས་ལ་དེ་ པ་རེ་རེ་བཞུགས་ནས་ཡུམ་སྟོན་པར་མཛད་དོ་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤར་འཇིག་རྟེན་ གྱི་ཁམས་རིན་པོ་ཆེ་དང་ལྡན་པའམ་རིན་ཆེན་ཅན་ནམ་རིན་ཆེན་ཡོད་པ་ན་དེ་པ་རིན་ཆེན་ འབྱུང་གནས། བྱང་སེམས་ཀུན་ནས་འོད་ཟེར་རམ་འོད་ཟེར་ཀུན་ནས་འབྱུང་བ། ལྷོ་མྱ་ངན་ མེད་པ་ན་དེ་པ་མྱ་ངན་མེད་པའི་དཔལ། བྱང་སེམས་མྱ་ངན་དང་བྲལ་བ། ནུབ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ ན། དེ་པ་རིན་ཆེན་འོད་འཕྲོ། བྱང་སེམས་སྤྱོད་པའི་བློ་གྲོས། བྱང་རྒྱལ་བ་ཅན་ན་དེ་པ་རྒྱལ་ བའི་དབང་བོ། བྱང་སེམས་རྒྱལ་བས་བྱིན། བྱ

【現代漢語翻譯】 那些也是一樣的，所以被稱為'殘渣'，這是三解的說法。難以親近，不是指對凈土有信心的菩薩，而是指在惡劣的凈土中，即使是對菩薩也會產生懷疑，聽到這些后，爲了讓在此出生的人們感到厭惡，並對彼土生起更大的信心，所以才這樣說。這是廣大的意義。（這個世界不僅有如此多的過失，而且在那裡出生的菩薩，也是因為調伏難以調伏的眾生，善於方便且智慧廣大，所以難以滿足。不要輕視那些菩薩，這樣教誡和開示，這是《十萬頌》的註釋。）第三部分，從'此後菩提薩埵'到'必定成菩提'之間。菩薩與眾多眷屬一起，供養彼土的諸天后前來，先是頂禮佛足，然後問候安康，獻上蓮花，回到自己的位置，這是大疏的說法。這裡問候安康的二十五個詞，在《十萬頌》的註釋中，問候（此處的意義與下文相同）'您沒有不適嗎？'（因為擁有衣服、食物、乞食、疾病的因緣和藥物）'沒有損害嗎？'（因為年老等原因，身體沒有變得沉重嗎？）'身體安適嗎？'（這三個詞對應後面的三個詞，這是《十萬頌》的註釋）'身體有光澤嗎？' '享受安樂和喜悅嗎？'等等。廣大的意義是'損害小嗎？' '恐懼少嗎？' '行動輕鬆嗎？' '生活得好嗎？' '有力量嗎？' '安住在安樂中嗎？' 依次對應沒有突發的疾病，（衣服、食物、住所、疾病的因緣）四種因緣非常具足，沒有因為年老等原因而導致身體虛弱，這是前三個問題。然後，前三個問題的結果是生活等三個方面。之後，顯示了即使佛陀出生在不凈的剎土，也不會被其過失所染污， 爲了供養佛法，當蓮花向各自的方向散開時，每一朵蓮花上都住著一位天神，並示現佛母，這是大疏的說法。這樣，東方世界是珍寶具足或具有珍寶或擁有珍寶，那裡的天神是珍寶生，菩薩是普光明或光明普照。南方無憂世界，那裡的天神是無憂吉祥，菩薩是離憂。西方寂靜世界，那裡的天神是珍寶光芒，菩薩是行慧。北方勝幡世界，那裡的天神是勝者自在，菩薩是勝者所賜。菩

【English Translation】 Those are also the same, so they are called 'dregs,' according to the Trisong commentary. It is difficult to approach, not referring to Bodhisattvas who have faith in the pure land, but rather in a bad pure land, even suspicion arises towards Bodhisattvas. Having heard this, in order to make those born here feel disgusted and generate greater faith in that other land, it is said this way. This is the vast meaning. (This world not only has so many faults, but the Bodhisattvas born there are also difficult to satisfy because they subdue difficult-to-tame beings, are skilled in means, and have vast wisdom. Do not despise those Bodhisattvas, this is the instruction and teaching, according to the commentary of the Hundred Thousand Verses.) The third part, from 'Then, the Bodhisattva' to 'will definitely attain Bodhi.' The Bodhisattva, together with many attendants, after making offerings to the deities of that land, comes forward, first prostrates at the feet, then inquires about well-being, offers lotuses, and returns to his own place, according to the Great Commentary. Here, the twenty-five words of inquiring about well-being, in the commentary of the Hundred Thousand Verses, inquire (the meaning here is the same as below) 'Do you have no discomfort?' (Because you possess clothes, food, alms, the causes of illness, and medicine) 'Is there no harm?' (Because you are not burdened by old age, etc., is your body not heavy?) 'Is your body comfortable?' (These three words correspond to the following three words, according to the commentary of the Hundred Thousand Verses) 'Does your body have radiance?' 'Do you enjoy happiness and joy?' and so on. The vast meaning is 'Is the harm small?' 'Is the fear little?' 'Is the movement easy?' 'Do you live well?' 'Do you have strength?' 'Do you abide in comfort?' Correspondingly, there are no sudden illnesses, (clothes, food, dwelling, the causes of illness) the four causes are very complete, there is no weakness of the body due to old age, etc., these are the first three questions. Then, the results of the first three questions are the three aspects of life, etc. After that, it is shown that even if the Buddha is born in an impure realm, he is not defiled by its faults, In order to make offerings to the Dharma, when the lotuses are scattered in their respective directions, a deity resides on each lotus and manifests the Buddha-mother, according to the Great Commentary. Thus, the eastern world is adorned with jewels or possesses jewels or has jewels, the deity there is Jewel Source, the Bodhisattva is Universal Light or Light Universally Shining. The southern world is Free from Sorrow, the deity there is Auspicious Free from Sorrow, the Bodhisattva is Free from Sorrow. The western world is Near to Peace, the deity there is Jewel Radiance, the Bodhisattva is Wisdom of Conduct. The northern world is Victorious Banner, the deity there is Lord of the Victorious, the Bodhisattva is Given by the Victorious. Bo

ང་ཤར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བརྒྱན་པ་ན། དེ་པ་ ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གླང་པོ་དམ་པའི་དཔལ། བྱང་སེམས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བས་རྣམ་པར་གནོན་ པ། ཤར་ལྷོ་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱན་ཤིན་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ན་དེ་པ་པདྨོ་དམ་པའི་དཔལ། བྱང་སེམས་ལག་ན་པདྨོ། ལྷོ་ནུབ་རྡུལ་དང་བྲལ་བ་ན་དེ་པ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྣང་བ་དམ་ པའི་དཔལ། བྱང་སེམས་ཉི་མ་རབ་ཏུ་སྣང་བ། ནུབ་བྱང་དབང་དུ་གྱུར་པ་ན། དེ་པ་གདུགས་ དམ་པ། བྱང་སེམས་རིན་ཆེན་མཆོག འོག་པདྨོ་ཅན་ན། དེ་པ་པདྨོའི་དཔལ། བྱང་སེམས་ པདྨོ་དམ་པ། སྟེང་མདངས་དགའ་བ་ན། དེ་པ་དགའ་བའི་དཔལ། བྱང་སེམས་དགའ་བས་ བྱིན་ནོ། །དེ་དག་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་དམ་པ་རེ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི། སྣོད་དག་ཅིང་འཁོར་འདུས་པར་གཟིགས་པ་སྟེ། དེ་ནས་དེའི་ཚེ་སྐད་ཅིག་ ཐང་ཅིག་ཡུད་ཙམ་ཞིག་ལ་ཞེས་པ་ནས། བྱང་ཆེན་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱང་འདུས་པར་ གཟིགས་པར་གྱུར་ཏོའི་བར་རོ།། །། ༈ མཛད་ནས་ཆོས་གསུང་བའི་དུས་གཟིགས་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྒྱས་པ་ལ་དད་པ་ལ་བརྒྱད། བར་མ་ལ་དད་པ་ལ་དྲུག བསྡུས་ པ་ལ་དད་པ་ལ་གསུམ་དུ་བསྟན་པའོ། ། ༈ རྒྱས་པ་ལ་དད་པ་ལ་བརྒྱད། དང་པོ་ལ་གཉིས། བསྡུས་དོན་ལུས་རྣམ་(ཆོས་བཤེས་གསེར་དོན་)བཞག ཚིག་དོན་ཡན་ལག་ 1-126 རྒྱས་བཤད་དོ། ། ༈ བསྡུས་དོན་ལུས་རྣམ་བཞག དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། དགོས་པ་བསྟན་ཏེ་མཚམས་སྦྱར། དགོས་ལྡན་ལུས་བཤད། བཤད་ པའི་བསྡུས་དོན་བཤད། མ་བཀྲོལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། ། ༈ དགོས་པ་བསྟན་ཏེ་མཚམས་སྦྱར། དང་པོ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་དང་སོགས་པ་ བརྗོད་བྱ་ལ་སོགས་པ་བསྙད་ཟིན་ནས་ཞེས་པ་བཤད་ཟིན་གྱི་མཚམས་སྦྱར་ནས་དེའི་རྗེས་ སུ་གསུངས་སོ། །ཏེ་ལྷག་མ་ཅན་ནོ། །གང་ན། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ལུས་རྣམ་པར་བཞག་པའོ། ། ཤེར་ཕྱིན་ནི་བརྗོད་བྱ་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད། རྗོད་བྱེད་སྐབས་བརྒྱད་ཅེས་བུ་གསུང་མོད་ མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ལུས་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་དང་དོན་བདུན་ཅུ་ཡིན་ཞེས་པར་འགྱུར་ རོ། །གསེར་གླིང་པས་ཤེར་ཕྱིན་ནི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལུས་རྣམ་པར་ བཞག་པ་ནི་ལམ་དང་གཞུང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ་ཞེས་དང་། འདིས་ལམ་དང་གཞུང་གི་ ལུས་གསུངས་ལ་དེ་གསུངས་པས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གཉིས་མེད་ཤེར་ཕྱིན་ཡང་བཤད་དེ། བྱང་སའི་ སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པས་བརྒྱན་ཏེ་སྟོན་པར་མཛད་ལ། གཞན་དུ་ ན་གདུལ་བྱ་རྣམས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ལྷུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་མེད་ཤེར་ཕྱིན་ནི་ངོ་ བོ་ཉིད་སྐུ་ལ་བཞེད་པར་མངོན་ནོ། །འོན་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་འདི་གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་འགྲེལ་ པའམ་མན་ངག་ཡིན་པས་གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ལུས་གསུངས་ཞེས་པ་སྐབས་དོན་ནོ། །ཞར་ ལ་ཤེར་ཕྱིན་ག

【現代漢語翻譯】 當東方以禪定莊嚴時，那是禪定的象王，神聖的光輝。菩薩完全勝利，完全壓倒一切。東南方，菩提心的精華，極其悅意，那是蓮花，神聖的光輝。菩薩手持蓮花。西南方，遠離塵垢，那是太陽的壇城，顯現神聖的光輝。菩薩太陽，光芒四射。西北方，獲得自在，那是神聖的傘蓋。菩薩，珍寶之最。下方，具有蓮花，那是蓮花的光輝。菩薩，神聖的蓮花。上方，喜悅的光芒，那是喜悅的光輝。菩薩以喜悅加持。這些都是眷屬中的神聖主尊。 第三部分是：觀察清凈的器皿和聚集的眷屬。從那時起，在剎那、片刻、須臾之間，直到所有年輕的菩薩都聚集在一起。 完成之後，觀察說法的時間。分為三個部分：廣大信解有八種，中等信解有六種，簡略信解有三種。 廣大信解有八種。第一部分分為兩點：簡略的意義是身體的形態（佛法、善知識、黃金的意義），詳細解釋詞語的意義。 簡略的意義是身體的形態。第一部分分為四點：展示必要性並連線，解釋具有必要性的身體，解釋解釋的簡略意義，以及未解釋的原因。 展示必要性並連線。第一點是：先前所說的，如論典的關聯等，以及所說的主題等，在陳述完畢后，接著說。即具有剩餘意義。什麼呢？般若波羅蜜多的身體的形態。般若波羅蜜多是所說的主題，八種現觀，能說的是八個章節，雖然如此說，但八種現觀的身體是八種現觀和七十個意義。金洲大師說，般若波羅蜜多是不思議智慧，其自性的身體的形態是道路和正行的自性。他說了道路和正行的身體，說了這些也解釋瞭如幻如夢的無二般若波羅蜜多。在菩薩的場合，總是以世俗和勝義諦來莊嚴地宣說，否則被調伏的眾生會墮入一邊。無二般若波羅蜜多被認為是法身。然而，這部論典是正行般若波羅蜜多的註釋或口訣，因此說正行般若波羅蜜多的身體是恰當的。順便說一下，般若波羅蜜多。

【English Translation】 When the east is adorned with samadhi, it is the elephant king of samadhi, the sacred splendor. Bodhisattva completely victorious, completely subduing. Southeast, the essence of bodhichitta, extremely pleasing, it is the lotus, the sacred splendor. Bodhisattva holding a lotus. Southwest, free from dust, it is the mandala of the sun, manifesting sacred splendor. Bodhisattva sun, radiating light. Northwest, having become empowered, it is the sacred umbrella. Bodhisattva, the supreme jewel. Below, possessing a lotus, it is the splendor of the lotus. Bodhisattva, the sacred lotus. Above, joyful radiance, it is the splendor of joy. Bodhisattva blesses with joy. These are all sacred chief deities among the retinue. The third is: observing the pure vessel and the assembled retinue. From then on, in an instant, a moment, a short while, until all the young Bodhisattvas were also seen to be assembled. Having completed, observing the time for teaching the Dharma. Divided into three parts: extensive faith has eight, intermediate faith has six, and concise faith has three. Extensive faith has eight. The first part has two points: the concise meaning is the form of the body (Dharma, spiritual friend, the meaning of gold), and the detailed explanation is the meaning of the words. The concise meaning is the form of the body. The first part has four points: showing the necessity and connecting, explaining the body with necessity, explaining the concise meaning of the explanation, and the reason for not explaining. Showing the necessity and connecting. The first point is: what was said earlier, such as the connection of the treatise, etc., and the subject matter, etc., having been stated, then it is said afterwards. That is, it has remaining meaning. What is it? The form of the body of the Prajnaparamita. Prajnaparamita is the subject matter, eight Abhisamayas, the speaker is eight chapters, although it is said so, the body of the eight Abhisamayas is eight Abhisamayas and seventy meanings. Serlingpa said that Prajnaparamita is non-conceptual wisdom, the form of its self-nature is the nature of the path and the scripture. He spoke of the body of the path and the scripture, and by speaking of these, he also explained the illusory, non-dual Prajnaparamita. In the case of Bodhisattvas, it is always taught adorned with conventional and ultimate truth, otherwise the beings to be tamed will fall to one side. Non-dual Prajnaparamita is considered to be the Dharmakaya. However, this treatise is a commentary or instruction on the scripture Prajnaparamita, so it is appropriate to say that the body of the scripture Prajnaparamita is spoken of. By the way, Prajnaparamita.

ྱི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་འདིའི་ཡང་ལུས་གསུངས་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེ་ཡང་ ལུས་ཞེས་པ་ལའང་སྐབས་འདིའི་ལུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཆོས་གང་ཚིག་གམ་དོན་གྱི་ཡན་ལག་ དུ་མ་འདུས་པའོ། །དེ་ལ་དབྱེ་ན་བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ལུས་ཏེ། རིགས་ཐིགས་འགྲེལ་ པར། རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་ལུས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྒྲ་དང་དོན་ནོ་ཞེས་ཆོས་མཆོག་གིས་སོ། ། དེ་ལ་རྗོད་བྱེད་སྒྲའི་ལུས་ནི་ཚིགས་བཅད་བཅོ་ལྔ་བོ་བར་མ་ཆད་པ་ཡིན་ལ། བརྗོད་བྱ་དོན་ 1-127 གྱི་ལུས་ནི་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་དོན་བདུན་ཅུ་བོ་ཡིན་ནོ། །ལུས་ཀྱི་སྒྲ་དོན་ནི། ཀ་ཡ་ཞེས་ པ་ཚོགས་དང་ལུས་དང་འདུས་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། སྨྲ་སྒོར། ཚོགས་དང་ལུས་དང་འདུས་པ་ནི། ། རྣམ་གྲངས་དག་སྟེ་དེ་བཞིན་སྦྱར། །ཞེས་སོ། །དེར་མ་ཟད་ངོ་བོའམ་རང་བཞིན་ལ་འཇུག་ སྟེ་ངོ་བོའི་ཕྱིར་ཆོས་སྐུར་འདོད་ཅེས་བདེན་གཉིས་སུ་སྟེ་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །དེས་ན་ཚིག་གམ་ དོན་གྱི་ཡན་ལག་དུ་མ་ཚོགས་པའམ་འདུས་པ། ཆ་ཤེས་དུ་མ་བསགས་པ་ཡན་ལག་གི་རྟེན་ བྱེད་ཡན་ལག་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པས་ལུས་སོ། །གང་གིས་ན། ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་བཅོ་ལྔས་ སོ། །ཇི་ལྟར་ན། དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་མདོར་བསྟན་དང་། ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་གྱིས་རྒྱས་ པར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །དགོས་པ་ཅིའི་དོན་དུ་ན། ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། དཀྱུས་ས་བསྟན་ པའི་རྟ་ཐོགས་མེད་དུ་རྒྱུག་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་གདུལ་བྱ་ཉན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཡན་ལག་རྒྱས་ བཤད་རྣམས་མ་འཁྲུགས་པར་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། དཀྱུས་ས་མཐོང་ བའི་ཁ་ལོ་པ་སེམས་སྟོབས་ཆེ་ཞིང་རྟ་ཚར་གཅོད་ནུས་པ་ལྟར་རང་གི་བསྟན་བཅོས་དང་པོར་ ལུས་ཀྱིས་བཅིངས་པའི་དོན་ཕྱིས་གོ་རིམ་བཞིན་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བྱས་པ་ན་ཡང་ལུས་དང་ ཡན་ལག་རིམ་པ་མ་འཛིངས་པའམ་མ་འཁྲུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འཆད་པ་པོ་(བུདྡྷ་ ཤྲཱི་)རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པར་བྱ་སླ་བ་སྟེ་དེ་འདྲའི་དགོས་པ་གཉིས་ཡོད་པར་རྗེ་བཙུན་གྱིས་ གཟིགས་ནས་སོ། །(འོད་ཟེར་མགོན་པོ་)ཁ་ཅིག་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ ལུས་ཀྱིས་ཚན་ཚན་དུ་རྣམ་པར་དབྱེ་ཞེས་དང་། ཁ་ཅིག་མདོ་ཙམ་དུ་ཞེས་སོ། ། ༈ དགོས་ལྡན་ལུས་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ལུས་མདོར་བསྟན་ལུས་རྒྱས་བཤད་དོ། ། ༈ ལུས་མདོར་བསྟན་པ། དང་པོ་ལ། ཡུམ་དངོས་ བརྒྱད་ཀྱིས་བཤད་པར་བསྟན། འཆད་བྱེད་དངོས་བརྒྱད་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། ། ༈ ཡུམ་དངོས་བརྒྱད་ཀྱིས་བཤད་པར་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། བཤད་དོ། །གང་ན་གཞུང་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ལུས་ནིའོ། །གསེར་ གསུམ་ག་ལ་སྦྱར་རོ། །གང་གིས་ན། ཟླ་ཟེར་དུ་དངོས་པོའམ་དོན་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཀྱིས་ 1-128 བསྡུས་ནས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། དག་ལྡན་དུ། ཡང་དག་སྟེ་མ་ལུས་པར་བསྟན་ཞེས་སོ། །ཡང་ ན་ལམ་འབྲས་གཉ

【現代漢語翻譯】 因此，將這部關於口訣的論著命名為『身之精要』。關於『身』（lüs）這個詞，在此處『身』的定義是指包含了許多詞語或意義部分的法。如果進行分類，則有能詮釋的『身』（rjö-jé kyi lüs）和所詮釋的『身』（brjöd-bya kyi lüs）。正如釋《量釋論》中所說：『論著的「身」有兩種，即聲音和意義。』這是法稱的觀點。其中，能詮釋的聲音之『身』是指連續不斷的十五個偈頌。所詮釋的意義之『身』是指八現觀和七十義。關於『身』（lü）這個詞的意義，『迦耶』（Kāya）表示集合、身體和聚集。如《妙臂請問經》中說：『集合、身體和聚集，是不同的名稱，應如是理解。』不僅如此，它還表示自性或本性，因此在二諦中，自性被認為是法身，這將在下文闡述。因此，『身』是指許多詞語或意義部分的集合或聚集，是許多部分的積累，是各部分的所依，遍及各部分。通過什麼方式呢？通過十五個偈頌。如何呢？前兩個偈頌是略說，其餘十三個偈頌是通過廣說的方式。目的是什麼呢？法友說：『就像指示方向的馬可以不停地奔跑一樣，爲了讓被調伏者（dül-ja）或聽眾能夠輕鬆地理解各個部分的詳細解釋而不混淆；就像看到方向的舵手有強大的意志力並能駕馭馬匹一樣，當最初用「身」來約束自己的論著，然後在之後按順序進行分類時，由於「身」和各部分沒有混淆，因此講授者（佛陀室利，Buddhaśrī）可以輕鬆地進行講解。』尊者（杰尊，Jetsun）看到了這兩種必要性。（光芒怙主，Ö-zer Gönpo）有些人說，『用「身」來區分各部分的詳細解釋』，有些人則說是『簡要地』。 第二，解釋具有必要性的『身』：分為兩部分：略說『身』和廣說『身』。 第三，略說『身』：首先，說明通過八事（yum dngös brgyad）來解釋，確定所解釋的八事。 第四，說明通過八事來解釋：首先，解釋說：『在何處？』在般若波羅蜜多經的「身」中。與三金（gser gsum）結合。『通過什麼？』通過月藏（zla zer）以八現觀的事或意義來概括。『如何？』在清凈者（dag ldan）中，完全、徹底地展示。或者，道果二者。

【English Translation】 Therefore, this treatise on oral instructions is named 'Essence of the Body'. Regarding the word 'body' (lüs), in this context, the definition of 'body' is a Dharma that contains many parts of words or meanings. If classified, there are the 'body' that expresses (rjö-jé kyi lüs) and the 'body' that is expressed (brjöd-bya kyi lüs). As stated in the commentary on the Compendium of Valid Cognition: 'The 'body' of a treatise has two aspects: sound and meaning.' This is Dharmakirti's view. Among them, the 'body' of the expressing sound is the fifteen uninterrupted verses. The 'body' of the expressed meaning is the eight Realizations and seventy topics. Regarding the meaning of the word 'body' (lü), 'Kāya' means collection, body, and gathering. As stated in the Ārya-Bāhuśruti-sūtra: 'Collection, body, and gathering are different names, and should be understood as such.' Moreover, it also means nature or essence, therefore in the Two Truths, essence is considered the Dharmakāya, which will be explained below. Therefore, 'body' refers to the collection or gathering of many parts of words or meanings, the accumulation of many parts, the basis of the parts, pervading the parts. Through what means? Through the fifteen verses. How? The first two verses are a summary, and the remaining thirteen verses are through the method of elaboration. What is the purpose? Dharma Friend says: 'Just as a horse that indicates direction can run continuously, in order for the trainees (dül-ja) or listeners to easily understand the detailed explanations of each part without confusion; just as a helmsman who sees the direction has a strong will and can control the horses, when one initially binds one's treatise with the 'body', and then classifies it in order, because the 'body' and the parts are not confused, the teachers (Buddhaśrī) can easily explain.' Jetsun (Je Tsongkhapa) saw these two necessities. (Ray of Light Protector, Ö-zer Gönpo) Some say, 'Use the 'body' to distinguish the detailed explanations of each part', and some say 'briefly'. Secondly, explaining the 'body' that has necessity: divided into two parts: the 'body' in brief and the 'body' in detail. Thirdly, the 'body' in brief: Firstly, explaining through the Eight Realizations (yum dngös brgyad), determining the Eight Realizations to be explained. Fourthly, explaining through the Eight Realizations: Firstly, the explanation says: 'Where?' In the 'body' of the Perfection of Wisdom Sutra. Combine with the Three Golds (gser gsum). 'Through what?' Through the Moon Beam (zla zer), summarizing with the things or meanings of the Eight Realizations. 'How?' In the Pure One (dag ldan), completely and thoroughly showing. Or, the Two Paths and Fruits.

ིས་དངོས་པོ་སྟེ་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཀྱིས་དང་གཞུང་སྐབས་བརྒྱད་ཀྱིས་ ཞེས་སྦྱར་ཡང་འཚམ་མོ། །འོ་ན་དངོས་པོ་དང་མངོན་རྟོགས་དང་སྐབས་བརྒྱད་ལ་ཁྱད་ཅི་ ཡོད་ཅེ་ན། འབྲེ་ཆེན་པོ་ནི། མངོན་རྟོགས་ཀྱི་དོན་དམིགས་རྣམ་ལེགས་པར་རྟོགས་ནས་བློ་ གོང་མ་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་མཁྱེན་གསུམ་ཆོས་སྐུ་མངོན་རྟོགས་མིན་ཏེ་འདིར་བསྒོམ་པ་ མཐར་ཐུག་པས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནོར་ཏེ། འཕགས་པས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང་ལམ་ ཤེས་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མཐའ་དག་བསྡུས་ཞེས་དང་། འགྲེལ་ཆེན་ དུ། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དོན་བསྡུས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་མདོར་བསྡུས་པའོ་ཞེས་སོ། །ཨ་ བྷ་ཡ་དང་རད་ཀིར་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅེས་སོགས་དང་འགལ་ ལོ། །དག་ལྡན་དུ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅི་ལྟར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཏེ། འདིར་ཆོས་སྐུ་ནི་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དང་མངོན་ རྟོགས་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་དགོངས་པར་སྣང་སྟེ། ཤེར་འབྱུང་གིས་མངོན་པར་ཏེ་ཀུན་ཏུ་འདིས་སམ་འདི་རྟོགས་པ་སྟེ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱེད་པ་དང་ ལས་སྒྲུབ་པའོ་ཞེས་པ་དང་། རད་ཀིར་ལྟར་མངོན་རྟོགས་ལ་རྟོགས་བྱ་ཡིན་པས་དང་རྟོགས་ བྱེད་ཡིན་པ་གཉིས་ཅར་ཡོད་ཅིང་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་སངས་རྒྱས་ཡིན་པས་མངོན་རྟོགས་སུ་འགལ་ བ་མེད་དོ། །འདིར་དངོས་པོ་བརྒྱད་ནི་ཚིག་གི་དོན་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཉིད་ལ་ཨ་བྷ་ཡས་ བཤད་དོ། །འོན་ཀྱང་འདིར་དངོས་པོ་ཞེས་པ་བརྗོད་བྱའི་ཆ་ནས་དང་མངོན་རྟོགས་ཞེས་པ་ སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཆ་ནས་དང་སྐབས་ཞེས་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཆ་ནས་བསྟན་གྱི་སྐབས་འདིའི་ དངོས་པོ་དང་མངོན་རྟོགས་དོན་ཁྱད་མེད་དོ། །ཅི་ལྟར་མ་ལུས་པར་བཤད་ན། གླེང་གཞིའི་ དེ་མ་ཐག་ཏུ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། 1-129 ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་ཞེས་སོགས་ནས། སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་དག་གིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོའི་བར་རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུས་རྣམ་མཁྱེན་བཤད་དོ། །གནས་ བརྟན་གྱི་མའི་མིང་ལས་དྲིས་ནས་བཏགས་ཏེ་མའི་མིག་བྱ་ཤཱ་རི་ཀའི་མིག་འདྲ་བས་ཤཱ་རིར་ བཏགས། དེ་ལས་སྐྱེས་པས་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་སོ། །ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་པ་ནི་རིགས་ཤཱ་ར་དྭ་ ཏི་ཡིན་པས་ཏེ། སྙིང་པོ་མཆོག་ཏུ་མ་ཤཱ་རི་ཡིན་པ་དང་རིགས་ཤཱ་ར་དྭ་ཏི་ཡིན་པས་ཤཱ་རིའི་ བུ་དང་ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་འདིའི་མིང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བྱས་སོ་ཞེས་སོ། །ཟླ་ཟེར་དུ་ཡང་ ངོ་། །དེའི་ཚེ་ཡང་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་རྒྱལ་བོ་ཆེན་པོ་ཇི་ སྙེད་ཡོད་པ་ཞེས་ནས། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་ཉིད་ཀྱ

【現代漢語翻譯】 即使將『事物』與『八現觀』和『八品』結合起來，也是合適的。那麼，事物、現觀和八品之間有什麼區別呢？大阿阇黎說：『現觀的意義在於，在很好地理解了所緣和行相之後，將心與更高的智慧結合起來，因此三智和法身不是現觀，因為這裡是修行的最終結果。』這種說法是錯誤的。聖者們以一切智、道智和遍智涵蓋了所有的現觀。』《釋論》中說：『攝集般若波羅蜜多的意義，就是簡要地概括了八現觀。』阿巴亞卡拉和拉特納伽拉說：『八現觀的自性』等等，這些說法是矛盾的。《具足論》中說：『法身如何成為現觀呢？因為它是現觀的果。』這裡，法身是果，是自性身，而現觀是使之成為現觀的造作的智慧。』《般若生》中說：『現觀，即完全地，通過這個或這個被理解，即被知曉，即被做和被完成。』按照拉特納伽拉的說法，現觀既是所觀，也是能觀，二者兼具。而自性身是佛，因此與現觀沒有矛盾。這裡，八事物是指詞語的意義，阿巴亞卡拉解釋說就是八現觀。然而，這裡的事物是指所表達的方面，現觀是指修行的瑜伽的方面，品是指表達的方面。因此，這個品中的事物和現觀在意義上沒有區別。如何才能完整地解釋呢？在開篇之後，緊接著，世尊對具壽舍利弗說：『舍利弗，於此』等等，直到『無數眾生髮起了無上菩提心』，在《勝解品》中解釋了遍智。因為從常住者的母親的名字中提取並命名，母親的眼睛像鳥舍利迦的眼睛，所以被稱為舍利。從他那裡出生，所以被稱為舍利弗。被稱為舍羅達底子，是因為種姓是舍羅達底。因為精華是殊勝的，母親是舍利，種姓是舍羅達底，所以舍利弗和舍羅達底子，這個名字有兩種說法。』《月光疏》中也是這樣說的。當時，在三千大千世界中，有多少大國王等等，直到『瞭解道路的方式』。 即使將『事物』與『八現觀』和『八品』結合起來，也是合適的。那麼，事物、現觀和八品之間有什麼區別呢？阿阇黎說，現觀的意義在於，在很好地理解了所緣和行相之後，將心與更高的智慧結合起來，因此三智和法身不是現觀，因為這裡是修行的最終結果。這種說法是錯誤的。聖者們以一切智、道智和遍智涵蓋了所有的現觀。《釋論》中說，攝集般若波羅蜜多的意義，就是簡要地概括了八現觀。阿巴亞卡拉和拉特納伽拉說，八現觀的自性等等，這些說法是矛盾的。《具足論》中說，法身如何成為現觀呢？因為它是現觀的果。這裡，法身是果，是自性身，而現觀是使之成為現觀的造作的智慧。《般若生》中說，現觀，即完全地，通過這個或這個被理解，即被知曉，即被做和被完成。按照拉特納伽拉的說法，現觀既是所觀，也是能觀，二者兼具。而自性身是佛，因此與現觀沒有矛盾。這裡，八事物是指詞語的意義，阿巴亞卡拉解釋說就是八現觀。然而，這裡的事物是指所表達的方面，現觀是指修行的瑜伽的方面，品是指表達的方面。因此，這個品中的事物和現觀在意義上沒有區別。如何才能完整地解釋呢？在開篇之後，緊接著，世尊對具壽舍利弗說：『舍利弗，於此』等等，直到『無數眾生髮起了無上菩提心』，在《勝解品》中解釋了遍智。因為從常住者的母親的名字中提取並命名，母親的眼睛像鳥舍利迦的眼睛，所以被稱為舍利。從他那裡出生，所以被稱為舍利弗。被稱為舍羅達底子，是因為種姓是舍羅達底。因為精華是殊勝的，母親是舍利，種姓是舍羅達底，所以舍利弗和舍羅達底子，這個名字有兩種說法。《月光疏》中也是這樣說的。當時，在三千大千世界中，有多少大國王等等，直到了解道路的方式。 དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་ཞེས་སོགས་ནས། སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་དག་གིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོའི་བར་རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུས་རྣམ་མཁྱེན་བཤད་དོ། གནས་བརྟན་གྱི་མའི་མིང་ལས་དྲིས་ནས་བཏགས་ཏེ་མའི་མིག་བྱ་ཤཱ་རི་ཀའི་མིག་འདྲ་བས་ཤཱ་རིར་བཏགས། དེ་ལས་སྐྱེས་པས་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་སོ། །ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་པ་ནི་རིགས་ཤཱ་ར་དྭ་ཏི་ཡིན་པས་ཏེ། སྙིང་པོ་མཆོག་ཏུ་མ་ཤཱ་རི་ཡིན་པ་དང་རིགས་ཤཱ་ར་དྭ་ཏི་ཡིན་པས་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་འདིའི་མིང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བྱས་སོ་ཞེས་སོ། དེའི་ཚེ་ཡང་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་རྒྱལ་བོ་ཆེན་པོ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཞེས་ནས། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་ཉིད་ཀྱ

【English Translation】 It is also appropriate to combine 'things' with 'eight Abhisamayas' and 'eight chapters'. So, what is the difference between things, Abhisamayas, and eight chapters? The great Acharya said, 'The meaning of Abhisamaya is that after well understanding the object and aspect, the mind is combined with higher wisdom, so the three wisdoms and Dharmakaya are not Abhisamaya, because here is the ultimate result of practice.' This statement is wrong. The saints have included all the Abhisamayas with Sarvajna, Margajna, and Sarvakarajnata.' In the commentary, it is said, 'The meaning of collecting the Prajnaparamita is to briefly summarize the eight Abhisamayas.' Abhayakara and Ratnakara said, 'The nature of the eight Abhisamayas' and so on, these statements are contradictory. In the 'Complete Sutra', it is said, 'How does Dharmakaya become Abhisamaya? Because it is the fruit of Abhisamaya.' Here, Dharmakaya is the fruit, it is Svabhavikakaya, and Abhisamaya is the fabricated wisdom that makes it Abhisamaya.' In the 'Prajna Origin', it is said, 'Abhisamaya, that is, completely, through this or this is understood, that is, known, that is, done and completed.' According to Ratnakara, Abhisamaya is both the object to be observed and the observer. And Svabhavikakaya is Buddha, so there is no contradiction with Abhisamaya. Here, the eight things refer to the meaning of the words, and Abhayakara explained that they are the eight Abhisamayas. However, here the thing refers to the aspect expressed, Abhisamaya refers to the aspect of yoga of practice, and the chapter refers to the aspect of expression. Therefore, there is no difference in meaning between the thing and Abhisamaya in this chapter. How can it be explained completely? After the introduction, immediately, the Blessed One said to the Venerable Shariputra: 'Shariputra, here' etc., until 'countless beings have generated the supreme Bodhicitta', the Sarvakarajnata is explained in the 'Adhimukti Chapter'. Because it was extracted and named from the name of the mother of the Sthavira, the mother's eyes are like the eyes of the bird Sarika, so it is called Sari. Born from him, so it is called Shariputra. Called Sharadvatiputra, because the lineage is Sharadvati. Because the essence is supreme, the mother is Sari, and the lineage is Sharadvati, so Shariputra and Sharadvatiputra, this name has two sayings.' This is also said in the 'Moonlight Commentary'. At that time, in the three thousand great thousand worlds, how many great kings there were, etc., until 'knowing the way of the road'. Even if we combine 'things' with 'eight Realizations' and 'eight Chapters', it is appropriate. So, what is the difference between things, Realizations, and eight Chapters? The Acharya said that the meaning of Realization is that after well understanding the object and aspect, the mind is combined with higher wisdom, so the three wisdoms and Dharmakaya are not Realizations, because here is the ultimate result of practice. This statement is wrong. The saints have included all the Realizations with Sarvajna, Margajna, and Sarvakarajnata. The commentary says that the meaning of collecting the Prajnaparamita is to briefly summarize the eight Realizations. Abhayakara and Ratnakara said that the nature of the eight Realizations, etc., these statements are contradictory. The Complete Sutra says, how does Dharmakaya become Realization? Because it is the fruit of Realization. Here, Dharmakaya is the fruit, it is Svabhavikakaya, and Realization is the fabricated wisdom that makes it Realization. The Prajna Origin says, Realization, that is, completely, through this or this is understood, that is, known, that is, done and completed. According to Ratnakara, Realization is both the object to be observed and the observer. And Svabhavikakaya is Buddha, so there is no contradiction with Realization. Here, the eight things refer to the meaning of the words, and Abhayakara explained that they are the eight Realizations. However, here the thing refers to the aspect expressed, Realization refers to the aspect of yoga of practice, and the Chapter refers to the aspect of expression. Therefore, there is no difference in meaning between the thing and Realization in this Chapter. How can it be explained completely? After the introduction, immediately, the Blessed One said to the Venerable Shariputra: 'Shariputra, here' etc., until 'countless beings have generated the supreme Bodhicitta', the Sarvakarajnata is explained in the Adhimukti Chapter. Because it was extracted and named from the name of the mother of the Sthavira, the mother's eyes are like the eyes of the bird Sarika, so it is called Sari. Born from him, so it is called Shariputra. Called Sharadvatiputra, because the lineage is Sharadvati. Because the essence is supreme, the mother is Sari, and the lineage is Sharadvati, so Shariputra and Sharadvatiputra, this name has two sayings. The Moonlight Commentary also says so. At that time, in the three thousand great thousand worlds, how many great kings there were, etc., until knowing the way of the road. དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་ཞེས་སོགས་ནས། སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་དག་གིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོའི་བར་རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུས་རྣམ་མཁྱེན་བཤད་དོ། གནས་བརྟན་གྱི་མའི་མིང་ལས་དྲིས་ནས་བཏགས་ཏེ་མའི་མིག་བྱ་ཤཱ་རི་ཀའི་མིག་འདྲ་བས་ཤཱ་རིར་བཏགས། དེ་ལས་སྐྱེས་པས་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་སོ། །ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་པ་ནི་རིགས་ཤཱ་ར་དྭ་ཏི་ཡིན་པས་ཏེ། སྙིང་པོ་མཆོག་ཏུ་མ་ཤཱ་རི་ཡིན་པ་དང་རིགས་ཤཱ་ར་དྭ་ཏི་ཡིན་པས་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་འདིའི་མིང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བྱས་སོ་ཞེས་སོ། དེའི་ཚེ་ཡང་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་རྒྱལ་བོ་ཆེན་པོ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཞེས་ནས། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་ཉིད་ཀྱ

ི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཡུམ་ མོའི་བར་མཐའ་གཉིས་རྣམ་དག་གི་ལེའུས་ལམ་ཤེས་བཤད། རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཡུམ་ནི་ཚུ་རོལ་གྱི་མཐར་མ་ལགས་ཞེས་ནས། སུ་ཡང་ སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་མ་མཆིས་སོའི་བར་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་གྱི་ལེའུས་གཞི་ཤེས་ བཤད། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ། ཡུམ་འདི་ནི་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ནས། ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མི་འཕྲོག་པ་ཡིན་ནོའི་བར་དེ་བཞིན་ ཉིད་ཀྱི་ལེའུས་རྣམ་ཀུན་བཤད། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྨི་ལམ་ན་ཡང་། ཞེས་ནས། སེམས་ ཅན་རྣམས་ཀྱང་ཕུང་པོ་གསུམ་དུ་ལུང་བསྟན་ཏོའི་བར་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལེའུས་ རྩེ་སྦྱོར་བཤད། དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་བ་དང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆེན་པོ་ཆོས་ཐམས་ ཅད་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔས་ 1-130 མངོན་འཚང་རྒྱ་ན། ཞེས་པ་ནས། བདུད་ཀྱི་རིགས་ཀྱིས་ཚུགས་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོའི་བར་ རིམ་གྱིས་འཇུག་པ་ལ་བསླབ་པའི་ལེའུས་མཐར་གྱིས་པ་བཤད། དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་ དང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ ལྡན་འདས་བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་གིས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལགས། ཞེས་ནས། མཚན་མ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡུམ་ལ་བསླབ་པར་ བྱའོའི་བར་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ལེའུས་སྐད་ཅིག་མ་བཤད། རབ་འབྱོར་གཞན་ ཡང་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ། ཞེས་ནས། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་ཡོད་པར་ འགྱུར་རེ་སྐན་གྱི་བར་བསླབ་པའི་འབྲས་བུའི་ལེའུས་ཆོས་སྐུ་བསྟན་གསུངས་(བུ།)སོ། །ཞིབ་ ཏུ་འཕགས་གྲོལ་གྱིས་བསྒྲིགས་པའི་ལེའུ་བརྒྱད་མ་དང་། སློབ་དཔོན་འདིས་བསྒྲིགས་པ་ བསྡུས་དོན་འགྲེལ་པ་ལས་ཤེས་དགོས་སོ། ། ༈ འཆད་བྱེད་དངོས་བརྒྱད་གཏན་ལ་དབབ་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་བརྒྱད་སོ་སོའི་དོན། དེའི་ངེས་པ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་ བརྒྱད། རྣམ་མཁྱེན་ཆོས་སྐུའི་བར་རོ། ། ༈ དངོས་བརྒྱད་སོ་སོའི་དོན་ལ། རྣམ་མཁྱེན། དང་པོ་ལ། མཁྱེན་གསུམ་མཚན་ཉིད་པ་ངོ་བོ་གཅིག་ཅིང་རྣམ་མཁྱེན་མཚན་ཉིད་པ་ ཉན་རང་བྱང་སེམས་ལའང་ཡོད་པར་བོད་སྔ་མ་ཕལ་ཆེར་བཞེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ནར་ཡོད་དེ། མདོར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་དེ་པ་དགྲ་ བཅོམ

【現代漢語翻譯】 之後，善現（藏文：རབ་འབྱོར་，梵文：Subhūti，梵文羅馬擬音：Subhūti，漢語字面意思：善於存在）以《菩薩之母的邊與邊皆清凈品》講述了道之知。善現請示道： 『世尊，菩薩之母不是此岸的邊……』直到『無人佈施，無人成為佈施之所』，以《殊勝行品》講述了基之知。之後，具壽善現對世尊說道：『世尊，是這樣的，此母是無有的彼岸……』直到『天、人、阿修羅等世間無法奪取』，以《如實性品》講述了諸相。之後，世尊對具壽善現說：『善現，如果菩薩在夢中……』直到『眾生也被授記為三蘊』，以《清凈學品》講述了頂之結合。』 世尊如此說道后，具壽善現對世尊說道：『世尊，正是如此，大菩提通過四禪和五神通，在諸法無自性的體性上現證菩提……』直到『魔類難以侵擾』，以《次第入道學品》講述了漸次。世尊如此說道后，具壽善現對世尊說道：『世尊，大乘之母在行持時，如何以一生起心而圓滿攝持六度？』直到『應以無相之方式修學此母』，以《圓滿學品》講述了剎那。 善現，此外，無漏之法如夢境一般……』直到『空性之名將成為可見的恐懼』，以《學之果品》講述了法身之顯現。』詳細內容需從聖解脫所著的八品以及這位論師所著的《略義釋》中瞭解。 確立所講的八個真實義： 第二部分分為兩點：八個真實義各自的意義，以及對其確定性的思考。第一部分分為八個方面：從一切種智到法身。 八個真實義各自的意義：一切種智： 第一點：認為三智體性相同，並且舊譯派大多認為聲聞、緣覺、菩薩也具有一切種智，這是非常不合理的。一切種智唯有佛陀果位才有。總而言之，經中說：『一切種相之智即是如來。』

【English Translation】 Then, Subhūti, with the chapter 'The Two Extremes of the Mother of Bodhisattvas are Completely Pure,' explained the knowledge of the path. Subhūti requested: 'Bhagavan, the Mother of Bodhisattvas is not the near shore...' until 'No one gives alms, and no one becomes the place of alms,' with the chapter 'Special Conduct,' explained the knowledge of the basis. Then, the venerable Subhūti said to the Bhagavan: 'Bhagavan, it is like this, this Mother is the non-existent other shore...' until 'The world with gods, humans, and asuras cannot take it away,' with the chapter 'Suchness,' explained all aspects. Then, the Bhagavan said to the venerable Subhūti: 'Subhūti, if a Bodhisattva even in a dream...' until 'Sentient beings are also prophesied into the three skandhas,' with the chapter 'Completely Pure Training,' explained the peak union.' After the Bhagavan spoke thus, the venerable Subhūti said to the Bhagavan: 'Bhagavan, it is so, it is so, the Great Bodhi, through the four dhyanas and five superknowledges, manifests enlightenment on the nature of all phenomena being without inherent existence...' until 'It is difficult for the hordes of Mara to disturb,' with the chapter 'Training in Gradual Entry,' explained the gradual. After the Bhagavan spoke thus, the venerable Subhūti said to the Bhagavan: 'Bhagavan, when practicing the Great Mother, how does one generation of mind completely hold the six perfections?' until 'One should train in the Mother in the manner of non-signs,' with the chapter 'Completely Perfected Training,' explained the moment. Subhūti, furthermore, undefiled Dharma is like a dream...' until 'The name of emptiness will become a visible fear,' with the chapter 'The Fruit of Training,' explained the manifestation of the Dharmakaya.' The detailed contents should be understood from the eight chapters composed by Arya Vimoksha and the 'Condensed Meaning Commentary' composed by this teacher. Establishing the eight realities that are being taught: The second part is divided into two points: the individual meanings of the eight realities, and reflection on their certainty. The first part is divided into eight aspects: from all-knowing wisdom to Dharmakaya. The individual meanings of the eight realities: All-Knowing Wisdom: The first point: Considering that the three wisdoms are of the same nature, and that the earlier Tibetan schools mostly believed that Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas also possess all-knowing wisdom, is highly unreasonable. All-knowing wisdom exists only in the state of Buddhahood. In short, the sutra says: 'The wisdom of all aspects is the Tathagata.'

་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་དང་། རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཞེས་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་མ་བགྱིས་པར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སོ། ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། སྒྲིབ་པ་ཀུན་གྱི་དྲི་མེད་པ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ཐོབ། །རིན་ཆེན་ སྣོད་ནི་ཕྱེ་བ་ལྟར། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཡང་དག་བསྟན། །ཞེས་དང་། འདིར་ཡང་། གང་དང་ 1-131 ཡང་དག་ལྡན་པས་ཐུབ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་འདི་གསུང་ཞེས་སོ། །འཕགས་སེང་གཉིས་ཀྱིས་ ཀྱང་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་གྱི་མདོ་ཉིད་དྲངས་ནས་བཤད་པ་དང་། ཐུབ་དགོངས་སུ། རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་དངོས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུའི་དོན་གྱི་མཆོག་གོ ། དེ་ཁོ་ན་བརྒྱད་པ་ཆོས་སྐུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བདུན་རྣམས་ཀྱིས་ མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞིང་ཐོབ་པར་བྱ་བའོ། །དེའི་དོན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་ལམ་ནི་རྣམ་ མཁྱེན་ཉིད་བཏགས་པ་སྟེ་ཞེས་སོ། །རཏྣ་ཀིརྟིས། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་པར་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ཞེས་དང་། འདི་རྣམས་ཉིད་ནི་དངོས་ པོའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ་ཞེས་དང་། གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ཉིད་ནི་དངོས་པོའི་རབ་ ཏུ་དབྱེ་བས་ཕྱེ་ཞེས་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་ དབྱེ་བས་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་སོ། །ཤཱནྟིས་(དག་ལྡན་)རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་སངས་ རྒྱས་ཏེ་དེ་ཡང་སྐྱེས་བུ་དམ་པའོ། །ཞེས་སོགས་བཀའ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུང་ཤིན་ཏུ་མང་པར་ ཡོད་དོ། །དེས་ན་མཚན་ཉིད། མཚོན་བྱ། མཚན་གཞི། ངོ་བོ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ཇི་ལྟ་ཇི་ སྙེད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་གམ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་ཤིང་ དོན་གཉིས་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ། འཕགས་སེང་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྟེན་ཅན་ཞེས་སོགས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དབུ་མ་རྒྱན་ དུ། ཆོས་ཚུལ་ཟབ་མོ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་ཕ་རོལ་གཟིགས། །ཞེས་སོགས་མང་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་རྟགས་མཚན་མའམ། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་པའི་རྣམ་པ་ཀུན་ མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་རབ་འབྱོར་རྣམ་པ་གང་དག་ཅེས་སོགས་ལྟར་རམ། ཡེ་ཤེས་ མ་འདྲེས་པ་གསུམ་འཆད་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་མཉམ་ བཞག་དང་། ཆོས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་རྗེས་ཐོབ་གཉིས་ཏེ། བདེན་གཉིས་ལས། གང་ 1-132 ཚེ་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་དག །བདག་ཉིད་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ། །དེ་ཚེ་མཚན་མ་མི་འབྱུང་ཕྱིར། ། གནས་པ་བརྟན་ཕྱིར་མི་བཞེངས་སོ། །ཞེས་ད

【現代漢語翻譯】 如『圓滿正等覺佛陀』等等，以及『獲得一切相智后，轉法輪』，還有『未獲得一切相智前，不能轉法輪』等等。《經莊嚴論》中說：『無垢一切障，獲得一切相智，如開啟珍寶之器，如實示現佛陀。』這裡也說：『以何等之圓滿，能仁宣說種種。』聖獅子也引用並解釋了之前引用的經文。在《能仁密意》中說：『一切相智即是真實的佛陀，是眾生利益的至高者。』這實際上是第八個法身現觀，前七個現觀所要現觀和獲得的。爲了這個目的，其道就是一切相智。』RaTNakīRTIS（寶稱）說：『通達一切和通達道是圓滿一切相智的前提。』這些是事物分類的區分。』這三者是事物分類的區分，爲了徹底理解，以這三者的分類來禮敬。』ŚāNTI（寂天）說：『一切相智即是佛陀，也是殊勝之人。』等等，在佛經和論典中有非常多的引證。 因此，從定義、所詮、基和體性四個方面來說，第一，是如所有智和盡所有智的究竟，或者通達一切法在真實中無生，並且二利達到究竟。聖獅子說：『一切相智是一切法無生的所依』等等，如前所述。《中觀莊嚴論》中說：『如海般深奧的法性彼岸。』等等，需要廣泛瞭解。 第二，是一切法的相、特徵或表相，或者如所有智和盡所有智的一切顯現。如《般若經》所說『善現，哪些相』等等，或者如解釋三種不共之智。第三，是如實知法性的等持，以及如量知法相的后得。從二諦來說：『何時知者與所知，不見自性隨逐時，爾時無相故不生，安住穩固故不現。』

【English Translation】 Such as 'Perfectly Complete Buddhas' etc., and 'Having attained Sarvākārajñāna (一切相智，རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད།，sarvākārajñāna，All-Aspects-Knowing), turning the wheel of Dharma', and 'Without having attained Sarvākārajñāna (一切相智，རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད།，sarvākārajñāna，All-Aspects-Knowing), one cannot turn the wheel of Dharma' etc. In the Ornament of the Sūtras: 'Without the stain of all obscurations, having attained Sarvākārajñāna (一切相智，རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད།，sarvākārajñāna，All-Aspects-Knowing), like opening a precious vessel, the state of Buddhahood is truly shown.' And here also: 'With what perfect qualities do the Thubpas (能仁，ཐུབ་པ།，thubpa，The Capable One) speak of these various things?' The two Ārya Siṃhas (聖獅子) also quoted and explained the same sūtra as quoted earlier. In the Intention of the Thubpa: 'Sarvākārajñāna (一切相智，རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད།，sarvākārajñāna，All-Aspects-Knowing) is the actual state of Buddhahood, and it is the supreme purpose of beings.' That alone is the eighth Abhisamaya (現觀) of the Dharmakāya (法身), which is to be realized and attained by the seven Abhisamayas (現觀). For the sake of that very meaning, its path is labeled as Sarvākārajñāna (一切相智，རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད།，sarvākārajñāna，All-Aspects-Knowing).』 RaTNakīRTIS (寶稱) said: 'Knowing all and knowing the path are the prerequisites for fully distinguishing Sarvākārajñāna (一切相智，རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད།，sarvākārajñāna，All-Aspects-Knowing).' And these are the distinctions made by the classification of things. These three are the distinctions made by the classification of things, and for the purpose of thorough understanding, I pay homage through the classification of these three.』 ŚāNTI (寂天) said: 'Sarvākārajñāna (一切相智，རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད།，sarvākārajñāna，All-Aspects-Knowing) is the Buddha, and that is the supreme being.' etc., there are very many quotations from the words of the Buddha and the treatises. Therefore, from the four aspects of definition, signifier, basis, and essence, the first is the ultimate wisdom of knowing as it is and knowing as many as there are, or realizing that all dharmas are unborn in truth, and that the two benefits are ultimate. The two Ārya Siṃhas (聖獅子) said: 'Sarvākārajñāna (一切相智，རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད།，sarvākārajñāna，All-Aspects-Knowing) is the basis of all dharmas being unborn' etc., as explained before. In the Ornament of the Middle Way: 'Sees the other shore of the Dharma nature, which is like a deep ocean.' etc., much should be known. Second, it is the characteristics, signs, or appearances of all dharmas, or the direct knowledge of all aspects of as it is and as many as there are. As in the Perfection of Wisdom Sūtra, 'Subhūti, which aspects' etc., or as explained in the three unmixed wisdoms. Third, it is the Samāhita (等持) that knows the Dharmatā (法性) as it is, and the subsequent attainment that knows the Dharmas (法相) as many as there are. From the two truths: 'When the knower and the known, do not see their own nature following, then because there is no sign, they do not arise, because the abiding is stable, they do not appear.'

ང་། བརྟགས་པའི་དོན་གྱིས་དབེན་པ་ཡི། །ཇི་ ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཁོ་ན། །རྟེན་ཏེ་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་མངོན་སུམ་ གཟིགས། །ཞེས་སོ། ། བཞི་པ་ལ་གསུམ། སྤྱིར་སངས་རྒྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མེད་དཔྱད། བྱེ་བྲག་སྣང་བཅས་ ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མེད་དཔྱད། སྐབས་དོན་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་སངས་ རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མིང་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་གྱི་རྗེས་ལ་ཡེ་ཤེས་ནི་དངོས་སུ་མེད་ཅིང་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ཙམ་དུ་གྱུར་ ཏོ་ཞེས་སྨྲ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སུ་(གོང་དུ་ལམ་ཤེས་བསྙད་པར་)བཀོད་ཅིང་། ཇོ་བོ་རྗེའི་དྲན་པ་གཅིག་ པའི་མན་ངག་ལས། འོ་ན་དེ་དུས་ན་ཡེ་ཤེས་ཡོད་དམ་མེད་ཅེ་ན། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ནི་ མི་བཞེད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །གཟིགས་པར་མ་གྱུར་ གཟིགས་མི་འགྱུར། །རང་བཞིན་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་གཟིགས་པར་ འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ནི་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེས་མཛད་པའི་ དབུ་མའི་མན་ངག་རིན་པོ་ཆེའི་ཟ་མ་ཏོག་ཁ་ཕྱེ་བར་ཡང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ གྱུར་ཅིང་དེའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་གྱུར་པ་དེས་ ན་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་མེད་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཇི་ ལྟ་ཞིག་ཡོད་ཅེས་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་བཞེད་དོ། །དུས་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་མི་ རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མེད་པས་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་ཞི་བ་ཡིན་པས་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ ཇི་ལྟ་ཞིག་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་མེད་དོ་ཞེས་སོགས་བཤད་དེ། ཀླུ་སྒྲུབ་དང་བླ་མ་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱི་ པ་སོགས་བཞེད་གསུང་ངོ་། །དེའི་སློབ་མ་སློབ་དཔོན་དབུ་མ་སེངྒེས། ལྟ་བ་ཐ་དད་པ་རྣམ་ 1-133 པར་ཕྱེ་བར་ཡང་། དཔེར་ན་ཏིལ་མར་དང་སྡོང་བུ་དག་ཡོད་ཀྱི་བར་དུ་མར་མེའི་རྒྱུན་འབར་ བར་འགྱུར་ལ་སྡོང་བུ་དང་ཏིལ་མར་དེ་དག་ཟད་པའི་དུས་ན་མར་མེ་དེའི་རྒྱུན་ཀུན་ཏུ་ཆད་ པར་འགྱུར་ལ་དེ་བཞིན་དུ་སྡོང་བུ་དང་ཏིལ་མར་ལྟ་བུའི་མ་རིག་པ་ཟད་པ་ན་རྣམ་པར་ཤེས་ པ་མར་མེ་ལྟ་བུ་འདི་རང་གི་ངང་གིས་རྒྱུན་ཆད་པ་སྐྲའི་རྩེ་བརྒྱར་གཤགས་པའི་ཚད་ཙམ་མེད་ པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་ནས་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གནས་གྱུར་པའི་ཡེ་ ཤེས་གང་ནས་ཀྱང་བྱུང་བ་མེད་པའོ། །དེས་ན་ཀུན་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མྱ་ ངན་ལས་འདས་པར་གཟུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་ན་ཆད་པར་ཅིས་མི་འགྱུར་ཞེས་སོགས་དཔེ་དོན་མང་ པོ་སྣང་བའི་དོན་བསྡུས་ན། རྒྱུན་མཐའི་ཚེ་སྨོན་ལམ་བྱིན་གྱིས་རློབ་སྟེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བཏབ་ནས་མཚན་མེ

【現代漢語翻譯】 『遠離考察之義，如何顯現的唯獨此（現象），所有依賴而生者，皆被一切智者親眼所見。』 第四部分分為三點：總的來說，考察佛陀是否具有智慧；詳細來說，考察是否具有帶相的智慧；把握當下要領。 第一點：有些論者說，諸佛世尊的智慧也只是名相而已，在無間三摩地的後面，實際上並沒有智慧，只是清凈的真如。正如《法友書》（前面提到引導智慧時）中所說。喬沃杰的《一心訣》中說：『那麼，那時有智慧還是沒有智慧呢？』 導師龍樹不這樣認為，如雲：『心為諸佛，不見不視，無自性之自性，如何得見？』 這是傳承的口訣。 他還著有《中觀口訣寶篋》，其中也說：『諸佛化為法身，其智慧也捨棄一切分別，融入法界，因此，既然沒有界、智慧、境和有境，又怎麼會有不分別的智慧呢？』不承認不分別的智慧。那時，由於沒有不分別的智慧，一切戲論寂滅，又怎麼會有後得智呢？』等等。龍樹和喇嘛阿瓦都提巴等都是這樣認為的。 他的弟子導師中觀獅子在《分別不同見解》中也說：『例如，在芝麻油和燈芯存在期間，燈的火焰會燃燒，但當燈芯和芝麻油耗盡時，燈的火焰就會完全熄滅。同樣，當像燈芯和芝麻油一樣的無明耗盡時，像燈一樣的識也會自然而然地斷絕，甚至連頭髮尖的百分之一的量都沒有，一切都完全斷絕。』因此，不可能產生轉依智慧。因此，應將完全的空性視為涅槃。如果這樣，怎麼不會變成斷滅呢？』等等，其中有很多比喻和意義，總而言之，在生命終結時，發願並加持，愿能出現圓滿報身，然後不作意。

【English Translation】 'Devoid of the meaning of examination, how this appears alone (phenomena), all that arise in dependence, are directly seen by the all-knowing.' The fourth part is divided into three points: Generally, examining whether the Buddha has wisdom; specifically, examining whether there is wisdom with appearances; grasping the essence of the matter at hand. First point: Some argue that the wisdom of the Buddhas, the Bhagavat, is merely a name. After the uninterrupted Samadhi, there is actually no wisdom, only pure Suchness. As stated in the 'Dharma Friend's Book' (mentioned earlier when guiding wisdom). Jowo Je's 'Single-Minded Instruction' says: 'Then, is there wisdom at that time or not?' Master Nagarjuna does not think so, as it says: 'The mind is not seen or viewed by all the Buddhas, how can one see the self-nature of no self-nature?' This is the oral instruction of the lineage. He also wrote 'The Precious Casket of Madhyamaka Instructions', which also says: 'The Buddhas transform into the Dharmakaya, and their wisdom also abandons all discriminations and merges into the Dharmadhatu. Therefore, since there is no realm, wisdom, object, and subject, how can there be non-discriminating wisdom?' Non-discriminating wisdom is not acknowledged. At that time, since there is no non-discriminating wisdom, all elaborations are pacified, how can there be subsequent wisdom?' and so on. Nagarjuna and Lama Avadhutipa and others think so. His disciple, Master Madhyamaka Lion, also said in 'Distinguishing Different Views': 'For example, as long as sesame oil and wicks exist, the flame of the lamp will burn, but when the wicks and sesame oil are exhausted, the flame of the lamp will be completely extinguished. Similarly, when ignorance, like wicks and sesame oil, is exhausted, consciousness, like a lamp, will naturally cease, without even the amount of one-hundredth of a hair's tip, everything will be completely cut off.' Therefore, it is impossible for transformed wisdom to arise. Therefore, complete emptiness should be regarded as Nirvana. If so, how can it not become annihilation?' and so on, there are many metaphors and meanings, in short, at the end of life, make aspirations and blessings, may the complete enjoyment body appear, and then without attention.

ད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །ཡེ་ ཤེས་དང་སྟོབས་དབང་སོགས་དང་རང་རིག་པ་ནི་སྐྲག་པ་སྤང་ཕྱིར་བསྟན་པ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་ སོ། །དེ་ལ་ཇོ་བོ་དཔོན་སློབ་ཀྱི་དེ་དོན་དམ་ལ་བསམ་པ་འདྲ་སྟེ། ཇོ་བོས། སྔ་མ་(དྲན་པ་གཅིག་ པའི་)དེའི་འཕྲོར། དེས་ན་གཞན་གྱི་དོན་ལ་མ་གཏོགས་པའི་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མི་མངའ་ལ། ཞེས་ དང་། ཟ་མ་ཏོག་ཁ་ཕྱེ་བར། སློབ་དཔོན་འདི་ཡང་དག་པར་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ ཀྱང་མི་བཞེད་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་ཡང་མི་བཞེད་དེ་ས་ གསུམ་བརྙེས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཐོགས་མེད་ ལ་བཤད་དོ། །དབུ་མའི་མན་ངག་ཆུང་བར། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་རྗེས་ ཐོབ་མི་མངའ་སྟེ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པའོ་ཞེས་སོ། །དབུ་མ་སེང་གེས་ཀྱང་ ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་གྱུར་པ་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་ཀྱི་སྲས་ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཆོས་ བཤེས་ཀྱི་ཕྱོགས་སྔ་བཀོད་པ་དང་འདྲ་ན་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། ཆོས་ཅན་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་ དག་པའི་དབང་གིས་དེ་དང་འབྲལ་མི་ཤེས་ཤིང་དེ་ཉིད་ཀྱང་མིན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་ 1-134 པར་བཞག་དགོས་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་མེད་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་པར་གང་གིས་བཞག གཞན་ ཡང་། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཅན་ལ་མ་བརྟེན་པའི་(ཆོས་བཤེས་)དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོད་པར་ ཐལ། སངས་རྒྱས་པ་ན་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པས་ སོ། །རྟགས་ཁས་སོ། །འདོད་ན། དགོངས་འགྲེལ་ལས། གལ་ཏེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཀུན་ རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་གཞན་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དོན་དམ་པ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་ མི་འགྱུར་ཞིང་དོན་དམ་པ་དེ་མཐོང་བས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་ ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །ཡང་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་པ་དེ་ མ་དག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ལོགས་པ་ཅིག་ཡིན་ན་ཆོས་དབྱིངས་ཆ་ཤས་གཉིས་སུ་འགྱུར་ ལ། དེ་གཉིས་ཐ་མི་དད་ན་ནི་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་ཕལ་བ་ཁྱད་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། ། དེའི་ཕྱིར་བདག་དང་གཞན་ཕུང་བའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་ལྟ་བ་ངན་པའི་དགོན་པ་ཆེན་པོ་འདི་ ལྟ་བུ་ནི་མཁས་པ་དག་གིས་མཉན་པའི་ཡུལ་དུ་ཡང་མི་འོས་པར་སྤང་ངོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། ཡེ་ཤེས་མེད་པ་ཟླ་གྲགས་ཀྱི་དགོངས་པ་གཏན་ནས་མིན་ཏེ། སྐྱབས་གསུམ་བདུན་ཅུ་པར། ཆོས་རྣམས་དངོས་མེད་ཁོ་ན་ལ། །བློ་གནས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་དང་། མ་ རིག་གཉིད་ནི་རྒྱུན་ཆད་ཅིང་། །ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་ངེས་འབྱུང་བས། །གང་ཞིག་རྣམ་སད་དེ་ སངས་རྒྱས། །སྐྱེས་བུ་གཉིད་སངས་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད་པ་ཡིས། ། ཡང་ན་དེ་ཉིད་ཐུགས་ཆུད་པའམ། །ཞི་བ་ཉིད་ཀྱིས་

【現代漢語翻譯】 現在於法界中入于寂滅。智慧和力量等以及自證，僅僅是爲了消除恐懼而宣說的。』 對此，覺沃（Atiśa，阿底峽）師徒的想法相似。覺沃說：『之前（憶念唯一）之後，因此，除了利益他人之外，沒有任何其他作為。』 打開《集學論》時說：『這位論師認為，實際上既不存在二元對立的智慧，也不存在從無分別智慧之後獲得的智慧，因為他已證得三地，通達一切法無生。』這是對無著（Asaṅga）的解釋。 在《小般若波羅蜜多教授》中說：『圓滿正等覺沒有後得智，因為他始終處於等持之中。』 獅子賢（Siṃhabhadra）也在《入中論》中說：『成為十地自在者，是勝者的佛子。』 如果按照字面意思，像法友（Dharmamitra）那樣預先設定，那就非常不合理。因為有法——智慧，憑藉完全清凈的力量，無法與它分離，也不是它本身，必須安立清凈的真如。如果沒有智慧，誰來安立清凈的真如？ 此外，所知法，有法——不依賴於有法的真如存在，因為成佛時沒有智慧，只有完全清凈的真如存在。 這是承認宗（pakṣa）。如果承認，那麼《解深密經》中說：『如果勝義諦異於世俗諦，那麼勝義諦就不會成為諸法的共相，瑜伽行者也不會因為見到勝義諦而斷除煩惱。』就會有這樣的過失。 此外，成佛時的清凈真如如果與不清凈的真如是分離的，那麼法界就會變成兩部分。如果這兩者沒有差別，那麼佛與普通眾生就沒有區別了。 因此，像這種成為自他毀滅之道的邪見大寺廟，不應成為智者聽聞的對象，應當捨棄。』這是法友的觀點。 沒有智慧完全不是月稱（Candrakīrti）的觀點。《皈依三寶七十頌》中說：『諸法唯是無實體，安住于智即是佛。』 『無明睡眠若斷絕，由真智慧定現前，誰能覺醒即成佛，如人睡醒一般。』 『以無上之智慧，或以通達彼性，或以寂滅性。』

【English Translation】 Now, he passes into peace in the realm of reality. Wisdom and power, etc., and self-awareness are taught only to dispel fear.' Regarding this, the thoughts of Jowo (Atiśa) and his disciples are similar. Jowo said, 'After the previous (single recollection), therefore, he has no other activity except to benefit others.' Opening the Compendium of Learnings, it says, 'This teacher does not consider there to be a non-dual wisdom, nor does he consider that wisdom is obtained after non-conceptual wisdom, because he has attained the three grounds and understands that all dharmas are unborn.' This is an explanation to Asaṅga. In the Small Instructions on the Middle Way, it says, 'The perfectly complete Buddha does not have subsequent attainment, because he is always in equipoise.' Siṃhabhadra also says in the Madhyamakāvatāra, 'Having become the master of the ten bhūmis, he is the son of the Victorious One.' If it is taken literally, like Dharmamitra's prior assertion, it is very unreasonable. Because the entity, wisdom, by the power of complete purity, cannot be separated from it, nor is it itself, the pure suchness must be established. If there is no wisdom, who will establish the pure suchness? Furthermore, the knowable object, the entity—the suchness that does not depend on the entity exists, because when one becomes a Buddha, there is no wisdom, only the completely pure suchness exists. This is the acceptance of the thesis (pakṣa). If accepted, then the Saṃdhinirmocana Sūtra says, 'If the ultimate truth is different from the conventional truth, then the ultimate truth will not become the common characteristic of all dharmas, and yogis will not abandon afflictions by seeing the ultimate truth.' There will be such a fault. Furthermore, if the pure suchness at the time of becoming a Buddha is separate from the impure suchness, then the dharmadhātu will become two parts. If these two are not different, then there will be no difference between the Buddha and ordinary sentient beings. Therefore, such a great monastery of wrong views, which has become a means of destroying oneself and others, should not even be an object of hearing for the wise, and should be abandoned.' This is the view of Dharmamitra. The absence of wisdom is definitely not the view of Candrakīrti. In the Seventy Verses on Refuge, it says, 'All dharmas are only without substance, abiding in wisdom is said to be the Buddha.' 'If the sleep of ignorance is cut off, and true wisdom definitely arises, whoever awakens becomes a Buddha, just like a person waking up.' 'With unsurpassed wisdom, or with understanding that nature, or with peacefulness itself.'

རྟོགས་སངས་རྒྱས། །དེ་བས་སངས་རྒྱས་ སངས་རྒྱས་འདོད། །ཅེས་སོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྟོབས་སོགས་ཀྱིས། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་ རྣམ་པར་བརྒྱན། །ཞེས་སོགས་སོ། །འཇུག་པར། ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་བསྲེགས་ཞེས་ སོགས་དང་། འགྲེལ་པར་སེམས་སེམས་བྱུང་དང་བྲལ་ཞེས་སོགས་ནི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་ཤེས་ཕྱེ་ བའི་ལུགས་ཀྱི་སེམས་རྣམ་ཤེས་འཁོར་བཅས་འགགས་པར་སྟོན་གྱི་རིག་པ་ཡེ་མེད་དུ་སྟོན་ 1-135 པ་མིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་བསྲེགས་ཞེས་པས་ཤེས་བྱ་མེད་པར་བཤད་པས་ ཤེས་པའང་མེད་པར་འགྲུབ་སྙམ་ན། འོ་ན་ས་གསུམ་པ་འཆད་པར། ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་མ་ ལུས་བསྲེག་པའི་མེ། །འོད་འབྱུང་ཕྱིར་ན་ཞེས་བཤད་པས་ས་གསུམ་པར་ཡང་ཡེ་ཤེས་མེད་ པར་འགྱུར་རོ། །འཇུག་པར། བདེ་གཤེགས་གང་ཕྱིར་ཁྱོད་ལ་མཁྱེན་རབ་ཐུགས་རྗེ་ཐབས་ དང་ལྷན་གཅིག་པ། །མངའ་དང་ཞེས་དང་། མཁྱེན་བཟང་ཁྱོད་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་གིས་ནི་ཤེས་ བྱ་ཐུགས་སུ་ཆུད། །ཅེས་སོགས་དུ་མ་ཡོད་དོ། །དེས་ན་ཤེས་བྱ་ཞེས་པ་གཟུང་པའམ་མཚན་ མ་ལ་ཟེར་རོ། །མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་ལུང་དུ་མ་ཡོད་པ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་རྒྱས་པར་བསྟན་བཅོས་ ལོགས་སུ་རྩོམ་པར་སྤྲོ་ཡོད་པས་བཞག་གོ །ཛ་ཡ་ཨ་ནནྟ་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་བཞེད་ཅེས་ཟེར་ བ་ནི་མི་བདེན་པར་སྣང་སྟེ་སྤྱིར་དེས་ལུགས་གཉིས་བཀོད་ཀྱང་རང་ལུགས་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྒྱུ་ཅན་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔ་མངའ་བ་ཡིན་པས་ཡེ་ཤེས་ རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལས་ཐ་དད་པའི་ ཡེ་ཤེས་དང་ཡོན་ཏན་གང་ཡང་མེད་དེ་དེ་རྣམས་ཆོས་སྐུ་དང་རོ་གཅིག་ཅེས་སོ། །དེས་ན་ དོན་དམ་པར་ཡེ་ཤེས་མེད་ལ་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡོད་ ཅེས་སློབ་དཔོན་འདི་སོགས་རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་འདོད་ཅིང་ཐལ་འགྱུར་བ་ཡང་དོན་དམ་དུ་ མེད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་ངེས་པར་བཞེད་དོ། །འོན་ཀྱང་དེའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་ཡོད་ཅིང་དོན་དམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པར་ཁས་བླང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ལ། སངས་རྒྱས་ལ་ཀུན་རྫོབ་སྣང་བཅས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངའ་འམ་མི་མངའ་ཞེ་ ན། ཁ་ཅིག་ནི་སྣང་བཅས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངའ་ན་གཟུང་འཛིན་དང་བཅས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་ བས་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་མེད་པ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཙམ་ཞིག་རང་རིག་པར་གྱུར་པ་སྟེ་འདི་ཙམ་ཞིག་གོ་ ཞེས་སོ། །གཞན་དག་ནི་བསྐལ་བ་དུ་མར་གཟུང་འཛིན་བརྫུན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གོམས་པར་ 1-136 གྱུར་པ་དེ་ལ་སྣང་བ་རྣམས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཇི་ ལྟར་མཐོང་ཐོས་ཤེས་པ་དག །འདིར་ནི་དགག་པར་བྱ་མིན་ཏེ། །འདིར་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུར་ གྱུར་པའི། །བདེན་པར་རྟོགས་པ་བཟློག་བྱ་ཡིན

【現代漢語翻譯】 證悟佛陀！因此，佛陀渴望成佛！如是說！諸佛的力量等，使智慧得以莊嚴！如是等等！《入行論》中說：『焚燒所知之乾柴』等等，以及註釋中說：『遠離心與心所』等等，這是區分智慧與識的宗派，表明心與識及其眷屬止息，並非表明根本沒有覺性。如果認為『焚燒所知之柴』意味著沒有所知，因此也成立沒有能知，那麼在解釋第三地時，說：『焚燒所有所知之柴的火焰，爲了光明生起』，那麼第三地也將變得沒有智慧。在《入行論》中說：『善逝您擁有智慧、慈悲與方便，以及』，並且『賢善的您剎那間就能領會所知』等等，有很多這樣的說法。因此，『所知』指的是所取或相。要知道有很多經續的教證，並且因為樂於撰寫單獨的論著來詳細闡述，所以就此擱筆。說扎亞阿難陀認為沒有智慧是不真實的，因為總的來說，他提出了兩種觀點，但在他自己的宗派中，正是因為如此，世尊才具有法身的因，即五種智慧，因此智慧也不會斷絕。然而，沒有任何與法性身不同的智慧和功德，因為它們與法身是同一體性。因此，在勝義諦中沒有智慧，但在真實的世俗諦中，有如幻的二無別智慧，自續派的論師們是這樣認為的，並且應成派也必定認為在勝義諦中沒有，但在世俗諦中是有的。然而，他們的世俗諦智慧存在於世俗諦中，而勝義諦智慧存在於勝義諦中。 第二，關於佛陀是否具有顯現的世俗諦智慧，有些人認為，如果具有顯現的智慧，就會有能取所取，因此沒有智慧的顯現，只有純粹的世俗諦，這僅僅是自明智。另一些人則認為，在無數劫中已經習慣於將能取所取視為虛假的自性，那麼顯現如何會變成能取和所取呢？《入行論》中說：『如何見聞覺知等，在此並非要遮破，此處是要遣除痛苦之因，執著真實現象之心。』

【English Translation】 Enlightened Buddha! Therefore, the Buddha desires to become a Buddha! Thus it is said! The power of the Buddhas, etc., adorns the wisdom! Thus and so on! In the 'Entering the Bodhisattva's Way of Life,' it says, 'Burning the dry firewood of knowable objects,' etc., and in the commentary, it says, 'Separated from mind and mental factors,' etc. This is the school that distinguishes between wisdom and consciousness, indicating that mind and consciousness, along with their retinue, cease, but it does not indicate that there is no awareness at all. If one thinks that 'burning the firewood of knowable objects' means that there are no knowable objects, and therefore it is established that there is no knower either, then when explaining the third ground, it says, 'The fire that burns all the firewood of knowable objects, because light arises,' then the third ground will also become without wisdom. In the 'Entering the Bodhisattva's Way of Life,' it says, 'Sugata, you possess wisdom, compassion, and skillful means, along with,' and 'The virtuous one, you comprehend knowable objects in an instant,' etc. There are many such statements. Therefore, 'knowable object' refers to the object to be grasped or the sign. It should be known that there are many scriptural quotations from sutras and tantras, and because I am happy to write separate treatises to elaborate, I will leave it at that. Saying that Jaya Ananta believes that there is no wisdom seems untrue, because in general, he presents two views, but in his own school, it is precisely because of this that the Bhagavan possesses the cause of the Dharmakaya, which is the five wisdoms, so wisdom will not be cut off either. However, there are no wisdoms or qualities that are different from the Dharmata Kaya, because they are of the same essence as the Dharmakaya. Therefore, in the ultimate truth, there is no wisdom, but in the valid conventional truth, there is illusory non-dual wisdom, which the teachers of the Svatantrika school believe, and the Prasangika school also necessarily believes that there is none in the ultimate truth, but there is in the conventional truth. However, their conventional wisdom exists in the conventional truth, and the ultimate wisdom exists in the ultimate truth. Secondly, regarding whether the Buddha possesses the wisdom of the conventional truth with appearances, some believe that if one possesses the wisdom of appearances, there will be the fault of grasping and being grasped, so there is no appearance of wisdom, only a pure conventional truth, which is merely self-awareness. Others believe that having become accustomed to regarding grasping and being grasped as a false nature for countless eons, how can appearances become grasping and being grasped? The 'Entering the Bodhisattva's Way of Life' says, 'How seeing, hearing, knowing, etc., are not to be refuted here, here it is the cause of suffering, the mind that grasps true phenomena is to be reversed.'

། །ཞེས་པས་ངེས་པར་སྣང་བཅས་ཀྱི་ཡེ་ ཤེས་མེད་ན་ཅི་ལྟར་རྣམ་མཁྱེན་དུ་བརྗོད་ཟེར་རོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ བུ་སྟོན་ནི། ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པས་ཀུན་རྫོབ་སྣང་བཅས་མངའ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཤེས་བྱ་ཐམས་ ཅད་ལ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཅར་སྣང་། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཇི་སྙེད་པ་མ་མཁྱེན་ན་ རྣམ་མཁྱེན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་རྗེ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་ནི། ཀུན་རྫོབ་སྣང་ནས་ མི་མཁྱེན་ལ་མི་སྣང་བར་ལག་མཐིལ་དུ་སྐྱུ་རུ་ར་བཞག་པ་ལྟར་མཁྱེན་ཞེས་གསུང་ངོ་། །འོན་ ཀྱང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་དུ་སྣང་ནས་མི་མཁྱེན་ཞིང་སོ་སྐྱེ་ལ་མི་སྣང་བ་ལྟར་ སྣང་ནས་མཁྱེན་ཏེ་སོ་སྐྱེ་ལ་བདེན་བདེན་པོར་སྣང་ཞིང་སངས་རྒྱས་ལ་བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟར་ སྣང་ངོ་ཞེས་ཁས་བླང་ངོ་། །རྒྱས་པར་ལོགས་སུ་སྟོན་པར་སྤྲོའོ། ། གསུམ་པ་ནི། (ཨཱརྱས་བཤད་)སློབ་དཔོན་བཟང་སྐྱོང་ནི། ཤེས་བྱའི་གནས་དང་མཚན་ཉིད་ སོགས་ཆོས་(ཐེག་བསྡུས་སུ། ཤེས་བྱའི་གནས་དང་མཚན་ཉིད་དེར་འཇུག་དང་། །དེ་ཡི་རྒྱུ་འབྲས་དེ་རབ་དབྱེ་བ་དང་། ། བསླབ་པ་གསུམ་དང་དེ་འབྲས་སྤངས་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་ཐེག་པ་མཆོག་གྱུར་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་སོ། །)བཅུ་མཁྱེན་ པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་ལ་བཞེད། འདིར་ཆོས་ཀུན་བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་ པ་ཉིད་དམ་དོན་དམ་པར་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་འགྱུར་ལ་དམིགས། བདག་ པོ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཡང་དག་པའི་ལམ་གོམས་པ་མ་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་ལ་བརྟེན། རྣམ་ པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཤེས་རྣམ། དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་ཀུན་གདོད་ ནས་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པ་ཉིད་འདིའི་དམིགས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །བདག་པོ་ནི་དྲན་པའོ། །རྣམ་པ་ནི་ཞི་བ་ 1-137 སྟེ་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ་ཞེས་སོ། །སྣང་བར་འདོད་པ་དུ་མ་སྨོས་ཤིང་ཆོས་བཤེས་སུ་ཡང་སྟེ་ དེ་དག་བལྟའོ། །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ལ་རྗེས་ཐོབ་ཡོད་ན་ཐུགས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ མི་མངའ་ཞེས་དང་། ཇོ་བོ་རྗེས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ནི་རྗེས་ལས་ཐོབ་ པ་མི་མངའ་སྟེ་ཞེས་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། མཉམ་བཞག་གིས་མ་ཟིན་པའི་རྗེས་ཐོབ་ མེད་པ་ལ་དགོངས་ལ་རྗེས་ཐོབ་ཡོད་པར་བཤད་དེ། རྒྱུད་བླར། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་ གྲོལ་རྣམས། །གསལ་དང་འཕྲོ་དང་དག་ཕྱིར་དང་། །ཐ་དད་མེད་(པ་སྟེ་འབྲལ་མི་རུང་བའི་)ཕྱིར་ འོད་དང་ཟེར། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་དང་མཚུངས། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་མངའ་བ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ ནི་ཤེས་བྱའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་པའི་མུན་པ་སེལ་བར་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར

【現代漢語翻譯】 如果說沒有包含顯現的智慧，又怎麼能稱之為一切智呢？這是法友的觀點。一切智者布頓認為：『由於知曉所有現象，他擁有世俗的顯現。同樣，對於所有所知，佛陀的智慧同時顯現。』如果不知曉所有現象，就不會成為一切智。這是他的觀點。法王貢欽欽波說：『他像將訶梨勒果放在手掌中一樣，知曉所有世俗顯現，沒有什麼是他不知道或不顯現的。』然而，他並不像眾生所見那樣去認知，而是像眾生所不見那樣去認知；對於眾生來說，它是真實的，而對於佛陀來說，它像幻覺一樣。』他這樣承認。詳細內容將在其他地方說明。 第三，（聖者所說）善護論師認為：知曉所知的事物、性質等十法（《攝類學》中說：『所知的事物和性質，以及進入其中的方式，它的因果和詳細分類，三學及其結果，以及斷除和智慧，這是殊勝的乘，是卓越的特點。』）是究竟的智慧。這裡，所有法都以無有真實自性的空性，或者以勝義中無有真實事物的形態為目標。依靠對無數主人的正確道路的習慣不忘失的憶念，所有分別念都寂滅的無分別智慧，勝義中所有戲論都本自寂滅的法性，是具有多種意義的究竟智慧。因此，一切相智的目標是無有事物，主人是憶念，形態是寂滅，即無相。』他這樣說。他提到了許多想要顯現的事物，並且也是法友的觀點，可以參考那些。如果佛陀有後得智，那麼就不會沒有入定。如果敬阿底峽說，圓滿正等覺佛陀沒有後得智，這是否矛盾呢？這是指沒有被入定所包含的后得智，而說有後得智。如《寶性論》中說：『智慧、光明、解脫，因為清晰、照耀和清凈，並且沒有差別（即不可分割），就像光芒和光線，與太陽的壇城相似。』以及在它的註釋中：『佛陀的傳承中所具有的超越世間的無分別智慧，爲了消除遮蔽所知實性的黑暗而安住。』

【English Translation】 If there is no wisdom that includes appearances, how can it be called omniscience? This is the view of the Dharma friend. The omniscient Buton believes: 'Because he knows all phenomena, he possesses conventional appearances. Likewise, for all objects of knowledge, the Buddha's wisdom appears simultaneously.' If he does not know all phenomena, he will not become omniscient. This is his view. Dharma Lord Kunkhyen Chenpo said: 'He knows all conventional appearances like placing a myrobalan fruit in the palm of his hand, nothing is unknown or unapparent to him.' However, he does not know as it appears to ordinary beings, but knows as it does not appear to ordinary beings; for ordinary beings, it is real, while for the Buddha, it appears like an illusion.' He admits this. Details will be explained elsewhere. Third, (as stated by the Arya) Teacher Zangkong believes: Knowing the ten dharmas such as the objects of knowledge, characteristics, etc. (In the Compendium of Categories: 'The objects of knowledge and characteristics, and the way to enter them, its causes and effects and detailed classifications, the three trainings and their results, and abandonment and wisdom, this is the supreme vehicle, the excellent characteristic.') is the ultimate wisdom. Here, all dharmas aim at emptiness without true self-nature, or at the form of appearance without true things in the ultimate sense. Relying on the memory of not forgetting the habit of the correct path of countless masters, the non-conceptual wisdom in which all conceptual thoughts are pacified, the Dharma nature in which all elaborations are primordially pacified in the ultimate sense, is the ultimate wisdom with various meanings. Therefore, the object of all-knowingness is the absence of things, the master is memory, and the form is pacification, that is, without characteristics.' He says this. He mentioned many things that he wanted to appear, and it is also the view of the Dharma friend, which can be referred to. If the Buddha has subsequent attainment, then he will not be without meditative equipoise. If Jowo Rinpoche said that the perfectly enlightened Buddha does not have subsequent attainment, is this contradictory? This refers to the subsequent attainment that is not included in meditative equipoise, and it is said that there is subsequent attainment. As it is said in the Uttaratantra: 'Wisdom, light, liberation, because of clarity, radiance, and purity, and without difference (that is, inseparable), like rays and light, similar to the mandala of the sun.' And in its commentary: 'The non-conceptual wisdom that transcends the world, which is present in the Buddha's lineage, abides near to dispel the darkness that obscures the reality of objects of knowledge.'

་འོད་གསལ་ བ་དང་ཆོས་མཚུངས་སོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་བྱའི་ དངོས་པོ་མ་ལུས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པས་འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བ་འཕྲོ་བ་དང་ཆོས་ མཚུངས་སོ་ཞེས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་འདི་ནི། །རྗེས་ཐོབ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ རྣམས་དང་། །སེམས་ཅན་ཡང་དག་སྒྲོལ་བ་ལ། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅེས་སོ། ། འགྲེལ་ཆེན་དུ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་ཉེར་གཉིས་པར། དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྗེས་ ལས་ཐོབ་པའི་སངས་རྒྱས་སས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །འདིར་དབུ་མ་རང་སྟོང་པ་རྣམས་ ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལྟ་ཅི་སྨོས། །སངས་རྒྱས་སའི་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ ཀྱང་དོན་དམ་པར་མེད་ཅིང་ཆོས་ཉིད་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མེད་པར་ འདོད་ཅིང་ཕུག་གཏུགས་ན་དོན་དམ་པར་ཡོད་མེད་གང་ཡང་མིན་ཞེས་བཞེད་པ་མང་སྟེ་སྔ་ ཕྱི་འགལ་བ་སོགས་དུ་མ་ཡོད་མོད་ཀྱི་རེ་ཞིག་བཞག་སྟེ་གཞན་དུ་སྟོན་ནོ། ། ༈ ལམ་ཤེས། གཉིས་པ། ལམ་ཤེས་ལ་ཡང་སྔ་རབས་ཕལ་ཆེར་ཉན་རང་བྱང་སེམས་སངས་རྒྱས་བཞི་ 1-138 ཀ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་པ་ཡོད་ཟེར་ཞིང་། ཁ་ཅིག་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་ཀུན་ལ་ཡོད་ཟེར་རོ། ། དེ་མི་འཐད་ཅིང་། མཚན་ཉིད་པ་བྱང་སེམས་ཁོ་ནའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་དེ། མདོར། ལམ་ཤེས་པ་ ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ དོན་སྒྲུབ་ཅེས་དང་། འཕགས་སེང་གཉིས་ཀྱིས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་ དུ་མི་བྱེད་པའི་རྟེན་ཅན་ཞེས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་ལ་གནོད་ཅིང་། ཡུལ་ངེས་ པ་དང་ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཁོ་ནའི་ཡིན་གྱི་ཉན་ ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་ཞེས་ཨཱརྱས་བཤད་པས་སངས་རྒྱས་ དང་ཉན་རང་ལ་ཡོད་པ་གཉིས་ཀ་ལ་གནོད་ཅིང་ཁྱད་པར་དུ་ཉན་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་རྨེག་ མེད་པར་བྱས་སོ། །རྒྱ་ཆེར་ཤེས་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་མཚན་ཉིད། མཚོན་བྱའི་སྒྲ་བཤད། མཚན་གཞིའོ། །དང་པོ་ནི། ལམ་གསུམ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པའམ་ལམ་གསུམ་གྱི་ ངོ་བོ་དམིགས་རྣམ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་ཐེག་ཆེན་སློབ་ལམ་ཞེས་པའོ། ། ཐེག་ཆེན་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་སྐབས་ཀྱི་དེ་འདྲའི་རྟོགས་པ་ཡང་ལམ་ཤེས་ཡིན་ནོ། །འཕགས་ པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཐུན་ མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་ཉེ་བར་དགོད་ཅེས་ཨཱརྱས་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། དེ་ཡི་དོན་ ནི་ཉེར་ཞི་དངོས་སུ་ཐོབ་པ་སོགས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་པས་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེས་ན་མཁྱེན་ གསུམ་གྱིས་ཉན་རང་གཉིས་བྱང་སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཀུན་བསྡུས་ཞེས་ པའང་

【現代漢語翻譯】 光明與法性相同。此後獲得的遍知一切所知之智慧，能照見一切所知事物之所有形態，因此與放射光網相同。菩薩之行，如來與有情，真實度化於世間，是為平等性。于《大疏》之二十二發心品中亦云：『清凈世間之智慧，由后得而攝持佛地。』此處自宗應成派之空性論者，莫說佛之有為智慧，就連佛地之法界智亦不承認為勝義諦存在，法性與真如等亦不承認為勝義諦存在，若追根究底，則認為非有非無。此等觀點多有前後矛盾之處，暫且擱置，於他處再作闡述。 二、道智 關於道智，多數古人認為聲聞、緣覺、菩薩、佛四者皆有道智之體性。有人則認為大乘聖者皆有道智。此觀點並不合理。道智之體性唯有菩薩方有。經中雲：『道智唯是菩薩所有。』又云：『道智慧成辦世間利益。』《聖獅子吼經》中說：『道智是不能現見真如之所依。』此說對佛陀具有道智之觀點有所妨害。『境決定』等，及其註釋中『此唯是菩薩所有，非聲聞等所有』，阿阇黎聖天以此確定了各自的對境，從而對佛陀與聲聞、緣覺具有道智之觀點皆有所妨害，尤其是對聲聞、緣覺之相續中具有道智之觀點作了徹底的否定。對此應廣為學習。如是，體性、詮釋之詞、所詮釋之義。第一，道智即是通達三道（見道、修道、無學道）無自性，或如實了知三道之體性、所緣行相等等的大乘學道。大乘資糧道、加行道之時的此類證悟亦是道智。若有人問，阿阇黎聖天說，『為使一切聖者皆能獲得一切智智之三種不共功德』，此說是否相違？答：此乃就實際獲得涅槃等功德而言，故無有相違之處。因此，所謂三智總攝聲聞、緣覺、菩薩、佛之證悟，此說亦成立。

【English Translation】 Luminosity is similar to Dharmata. Subsequently, the wisdom that attains the knowledge of all knowable things engages with all aspects of all knowable objects, thus it is similar to radiating a web of light. This conduct of Bodhisattvas, the Tathagatas and sentient beings, truly liberating in the world, is equality itself. In the Great Commentary, in the twenty-second chapter on generating Bodhicitta, it is also said: 'The wisdom of the pure world, attained from subsequent attainment, encompasses the Buddha-ground.' Here, the Prasangika Madhyamikas, let alone the conditioned wisdom of the Buddha, do not even acknowledge the Dharmadhatu wisdom of the Buddha-ground as existing in ultimate truth. They also do not acknowledge Dharmata and Tathata as existing in ultimate truth. If one digs to the bottom, they assert that it is neither existent nor non-existent in ultimate truth. There are many contradictions in these views, but for now, let's set them aside and explain them elsewhere. 2. Path Knowledge (Lam She) Regarding Path Knowledge, most of the ancients say that the Shravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, and Buddhas all have the characteristic of Path Knowledge. Some say that all Mahayana Aryas have it. This is not reasonable. Only Bodhisattvas have the nature of Path Knowledge. The Sutra says: 'Path Knowledge belongs only to Bodhisattvas.' It also says: 'Path Knowledge accomplishes the benefit of the world.' The Arya Simhanada Sutra says: 'Path Knowledge is the support that does not directly realize Suchness.' This harms the view that Buddhas have Path Knowledge. 'Object determination' and its commentary, 'This belongs only to Bodhisattvas, not to Shravakas, etc.,' Arya Deva thus determined the respective objects, thereby harming the view that Buddhas and Shravakas and Pratyekabuddhas have Path Knowledge, especially completely negating the view that Shravakas and Pratyekabuddhas have Path Knowledge. This should be studied extensively. Thus, the nature, the explanatory word, and the meaning to be explained. First, Path Knowledge is the Mahayana path of learning that realizes the three paths (path of seeing, path of cultivation, path of no more learning) as without self-nature, or correctly understands the nature, object, and aspects of the three paths. Such realization during the Mahayana accumulation and preparation stages is also Path Knowledge. If someone asks, Arya Deva said, 'To bestow the three uncommon qualities of omniscience upon all Aryas,' is this contradictory? Answer: This refers to actually attaining Nirvana and other qualities, so there is no contradiction. Therefore, the statement that the three knowledges encompass all the realizations of Shravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, and Buddhas is also established.

ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་མིན་དེར་བསྡུས་པ་མིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་མཚན་ ཉིད་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་ཞེས་བསྣན་ནས་སྔ་རབས་ལྟར་མོས་ནའང་དེ་ལྟར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་མཉམ་བཞག་ཏུ་བདེན་པའི་སྐྱེ་མེད་དུ་ ཤེས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ལམ་གསུམ་ཇི་བཞིན་ཤེས་ནས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་གྲོགས་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཉིད་ 1-139 དོ། །ལམ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་སོགས་དྲང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཐེག་ཆེན་སློབ་ ལམ་མཉམ་བཞག་དང་། ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཐེག་ཆེན་སློབ་ལམ་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་ རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སོ། །མཉམ་རྗེས་ལ་སྤྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་མཉམ་བཞག་བསམ་ གཏན་གཟུགས་མེད་སོགས་དང་། འདས་པའི་མཉམ་བཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བློ་གཉིས་ སོ། །རྗེས་ཐོབ་ལ་བསམ་གཏན་ལས་ལངས་པའི་འདོད་སེམས་ལྟ་བུ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྗེས་ ཐོབ། འདས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་དེའི་དམིགས་རྣམ་དང་མཐུན་པར་དྲན་ནམ་ མཐོང་བ་དཔེར་ན་ཆོས་ཀུན་བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་དྲན་ནམ་མཐོང་བ་ ལྟ་བུ་མཉམ་བཞག་གིས་ཟིན་པའི་རྗེས་ཐོབ། མཉམ་བཞག་གི་དམིགས་རྣམ་སོགས་བརྗེད་ པའི་དུས་ཀྱི་ཡིད་ཤེས་རྒྱ་ཡན་པ་ལྟ་བུ་རྗེས་ཐོབ་རྒྱ་ཡན་པ། དག་སའི་འམ་སངས་རྒྱས་སའི་ ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པ་མཉམ་བཞག་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་རྗེས་ཐོབ། ཐ་མལ་གྱི་དབང་ཤེས་ ལྔ་ཀུན་གཞི་ཉོན་ཡིད་སོགས་མཉམ་རྗེས་གང་ཡང་མིན་པའོ། །དེ་དག་ནི་ཕལ་ཆེར་བློའི་ངོ་ བོས་ཕྱེ་བའི་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དུས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་དབང་དུ་ བྱས་ནས་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཀྱང་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བཤད་དེ། (རྒྱལ་བོའི་སྲས་ཀྱིས་)ཀུན་བཏུས་ འགྲེལ་པར། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་སྟེ། འཕགས་ པའི་ལམ་གྱི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །ཡུལ་གྱིས་ཕྱེ་བའི་མཉམ་རྗེས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་ དང་ཆོས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་འདིའི་ལྟར་ན་ཐ་མལ་གྱི་དབང་ཤེས་ཡང་རྗེས་ཐོབ་ཡིན་ནོ། ། འདི་ལ་སངས་རྒྱས་སའི་མཉམ་རྗེས་ལྟ་བུ་ངོ་བོ་གཅིག་པའང་ཡོད་དོ། །འདས་པའི་མཉམ་ བཞག་གིས་ཟིན་པའི་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའམ་སློབ་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ལམ་ཤེས་ དངོས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སློབ་པའི་མཉམ་རྗེས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་རིམ་པ་བཞིན་ 1-140 དུ་སངས་རྒྱས་སའི་སྤངས་རྟོགས་གཉིས་སྒྲུབ་སྟེ། རྒྱུད་བླར། ཆུ་མཚོ་སོགས་བཞིན་འདོད་ ཆགས་སོགས། །གློ་བུར་ཉོན་མོངས་དག་པ་ནི། །མདོར་ན་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །འབྲས་བུ་ ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བརྗོད། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པའི། །སངས་རྒྱས་སྐུ་ནི

【現代漢語翻譯】 這是以這種方式概括的，而不是以其他方式概括的。然而，如果按照前輩的方式，加上『以現量證悟自性』，也應該這樣做。 第二，三乘（指聲聞乘、緣覺乘、菩薩乘）的所有道，在入定（mnyam bzhag）時都知曉為真實的無生，出定（rjes thob）時也如實知曉三乘之道，並能教導，這才是慈悲的友伴。 『僅僅完全了知一切道是無生的』，以及『什麼是聲聞之道』等等，都是正確的。第三，如所有智（ji lta ba mkhyen pa）的大乘學道是入定，盡所有智（ji snyed pa mkhyen pa）的大乘學道是出定，這二者是清凈的世間智慧。 關於入定和出定，一般來說，世間的入定包括四禪八定等，超世間的入定包括無分別智。出定包括從禪定中生起的貪慾等世間出定。以超世間入定的力量，憶念或見到與其對境和行相相符的事物，例如憶念或見到諸法皆無自性，如幻如化，這是由入定所攝持的出定。當入定的對境和行相被遺忘時，散亂的心識等是散亂的出定。清凈地或佛地的盡所有智是與入定本體無別的出定。通常的五根識、阿賴耶識、染污意等，既非入定也非出定。這些大多是從心識的角度來區分入定和出定的。 如果從時間的角度來區分入定和出定，那麼滅盡定也被稱為出定。《俱舍論釋》（(རྒྱལ་བོའི་སྲས་ཀྱིས་)ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར།）中說：『滅盡定是超世間的，因為它是在聖道之後獲得的。』如果從對境的角度來區分入定和出定，那麼對境就是法性和法相，按照這種觀點，通常的五根識也是出定。這裡也有像佛地的入定和出定那樣本體無別的。被超世間入定所攝持的出定，是清凈的世間或學道的智慧，是道智本身。像這樣的大乘學道的入定和出定，依次成就佛地的斷證二功德。《寶性論》（རྒྱུད་བླར།）中說：『如水池等，貪慾等，突發的煩惱的清凈，總而言之，是無分別智的果，是圓滿具足一切相的最勝佛身。』

【English Translation】 It is summarized in this way, but not summarized in that other way. However, if following the earlier tradition, adding 'directly realizing the nature', then it should be done that way as well. Secondly, all paths of the three vehicles (Śrāvakayāna, Pratyekabuddhayāna, and Bodhisattvayāna), in meditative equipoise (mnyam bzhag), are known as truly unborn, and in post-meditation (rjes thob), the three paths are known as they are, and one is able to teach, that is a compassionate friend. 'Merely completely knowing that all paths are unborn', and 'what is the path of the Śrāvakas' and so on, are correct. Thirdly, the Mahāyāna path of learning that knows the suchness (ji lta ba mkhyen pa) is meditative equipoise, and the Mahāyāna path of learning that knows the extent (ji snyed pa mkhyen pa) is post-meditation, these two are pure worldly wisdom. Regarding meditative equipoise and post-meditation, generally, worldly meditative equipoise includes the four dhyānas and formless realms, etc., and transcendent meditative equipoise includes non-conceptual wisdom. Post-meditation includes worldly post-meditation such as desire arising from meditation. With the power of transcendent meditative equipoise, one remembers or sees things that are in accordance with its object and aspect, for example, remembering or seeing that all phenomena are without inherent existence, like illusions, this is post-meditation sustained by meditative equipoise. When the object and aspect of meditative equipoise are forgotten, the scattered consciousness, etc., is scattered post-meditation. The omniscient wisdom of the pure realm or Buddhahood is post-meditation that is non-different in essence from meditative equipoise. The ordinary five sense consciousnesses, Ālayavijñāna, Kliṣṭamanas, etc., are neither meditative equipoise nor post-meditation. These are mostly distinguished from the perspective of the nature of mind. If distinguishing meditative equipoise and post-meditation from the perspective of time, then the cessation attainment is also called post-meditation. The commentary on the Abhidharmasamuccaya (རྒྱལ་བོའི་སྲས་ཀྱིས་)ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར།) says: 'The cessation attainment is transcendent, because it is attained after the noble path.' If distinguishing meditative equipoise and post-meditation from the perspective of object, then the object is dharmatā and dharmin, according to this view, the ordinary five sense consciousnesses are also post-meditation. Here, there are also those that are non-different in essence, like the meditative equipoise and post-meditation of Buddhahood. Post-meditation sustained by transcendent meditative equipoise is pure worldly or the wisdom of the path of learning, it is path wisdom itself. Such meditative equipoise and post-meditation of the Mahāyāna path of learning, in sequence, accomplish the two qualities of abandonment and realization of Buddhahood. The Ratnagotravibhāga (རྒྱུད་བླར།) says: 'Like a pool of water, etc., desire, etc., the purification of sudden afflictions, in short, is the fruit of non-conceptual wisdom, it is said to be the supreme Buddha body that is fully endowed with all aspects.'

་ངེས་ཐོབ་པ། ། དེ་ནི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བསྟན། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ས་བརྒྱད་ པ་ཡན་ཆད་གསུམ་ན་རྗེས་ཐོབ་ཡོད་དེ། སྒོམ་ལམ་གཞན་དོན་མོས་པ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ དང་ཆོས་ཅན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་བློ་ཡོད་པ་དང་ཇི་སྙེད་པ་རྟོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡུལ་གྱིས་ཕྱེ་བའི་རྗེས་ཐོབ་ལས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་ཤེས་པར་ བྱའོ། ། ༈ གཞི་ཤེས། གསུམ་པ། གཞི་ཤེས་ལ། ཞར་ལ་ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་མེད་ དཔྱད། སྐབས་དོན་གཞི་ཤེས་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཇུག་པའི་རང་འགྲེལ་དུ། དཔེ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་སེམས་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་ མ་ཐག་ཏུ་ལྷག་པའི་བསམ་པའི་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ ཟིལ་གྱིས་གནོན་གྱི་རང་གི་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་ས་བདུན་པ་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རང་གི་ཡུལ་ཤེས་ པའི་ཆེ་བ་ལ་གནས་པས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་ འདས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་དང་། རང་དུ་སོང་བ་ཁོ་ན་ནས་གཟུང་ ནས་གནོན་གྱི་ས་འོག་མ་རྣམས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལུང་འདི་ལས་ནི་ཉན་ ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་ཡོད་ དོ་ཞེས་བྱ་བར་གསལ་བར་ངེས་ཏེ། དེ་ལྟ་མིན་ན་དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་དང་ བྲལ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལྟར་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་ 1-141 བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་རང་གི་བློའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པས་ཀྱང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་ འགྱུར་ལ། ཕྱི་རོལ་པ་བཞིན་དུ་འདི་དག་གིས་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཕྲ་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ སྤངས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་གི་དངོས་པོར་དམིགས་པས་ཕྱིན་ ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། བདག་ཏུ་ གདགས་པའི་རྒྱུ་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ(རིན་ཆེན་ཕྲེང་)། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་ འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །ངར་འཛིན་ཡོད་ན་ཡང་ལས་ཏེ། །དེ་ལས་ ཡང་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན། །(རྒྱུན་ཆགས་པས་)ལམ་གསུམ་(ནི་ངར་འཛིན་ལས་སྐྱེ་བ་གསུམ་མོ་ཞེས་དེའི་འགྲེལ་པར་མི་ ཕམ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་སོ། །)ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་དེ། །འཁོར་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་མགལ་མེ་ཡི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུ་ཕན་ཚུན་གྱི། །རྒྱུ་ཅན་འདི་ནི་འཁོར་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་མང་ བོ་དྲངས་སོ། །མཐར། དེ་ལྟར་ཡང་དག་ཇི་བཞིན་དུ། །འགྲོ་བ་དོན་མེད་ཤེས་ནས་ནི། །རྒྱུ་ མེད་པ་ཡི་མེ་བཞིན་དུ། །ག

【現代漢語翻譯】 確實獲得。（智慧果） 那是後來獲得的， 顯示是智慧的果實。 因此，八地以上的三者都有後得，因為有修道、利他、意樂三種，並且有諸法如幻顯現的智慧，以及證悟如所有性，並且有以境所分的后得以及阿賴耶識等等，應當知曉。 आधार智 第三，關於 आधार智（根本智）。附帶討論聲聞和獨覺是否證悟了法無我。本段主要確定 आधार智（根本智）。首先，《入中論自釋》中，先舉例說：『諸位佛子，同樣地，菩薩在生起菩提心之後，憑藉殊勝的意樂，就能勝過所有的聲聞和獨覺，但不是憑藉自己智慧的力量進行分別。安住于菩薩七地的菩薩，由於安住于自己所知境的殊勝，遠遠超過聲聞和獨覺的一切作為。』就像這樣所說。應當知道，只是從成為自宗的角度來說才能勝過，在下地則不能勝過。從這個論證中可以清楚地確定，聲聞和獨覺也知道一切法無自性。如果不是這樣，因為缺乏證悟事物無自性，就像世間人沒有脫離貪慾一樣，即使是初發心的菩薩，也能憑藉自己智慧的分別而勝過他們。並且，就像外道一樣，這些人也不會斷除在三界中行持的一切細微煩惱。因為執著色等為自己的實有，就會顛倒，也不會證悟人無我，因為執著作為我之所依的蘊。如（《寶鬘論》）所說：『只要有對蘊的執著，就有對我的執著。只要有我執，就有業。從業又產生輪迴。』（因為持續不斷）三道（即從我執產生的身語意三業——米滂仁波切的解釋）無始無終，輪迴的中心就像火輪一樣，這種互為因果的關係導致了輪迴。引用了很多這樣的例子。最後，『像這樣如實地知道眾生沒有意義，就像無因之火一樣，』

【English Translation】 Certainly obtained. (Wisdom fruit) That is obtained later, It is shown to be the fruit of wisdom. Therefore, the three above the eighth ground all have subsequent attainment, because there are three: practice path, benefiting others, and intention, and because there is wisdom that all dharmas appear like illusions, and because there is realization of suchness, and because there is subsequent attainment divided by objects and the alaya consciousness, etc., should be known. आधार智 (Ādhāra jñāna, Ādhāra-jñāna, Base Consciousness) Third, regarding आधार智 (Ādhāra jñāna, Ādhāra-jñāna, Base Consciousness). Incidentally, discuss whether the Shravakas and Pratyekabuddhas realize the selflessness of phenomena. This section mainly establishes आधार智 (Ādhāra jñāna, Ādhāra-jñāna, Base Consciousness). First, in the auto-commentary of the Entering the Middle Way, an example is given first: 'O sons of the Victorious Ones, similarly, Bodhisattvas, immediately after generating Bodhicitta, can overcome all Shravakas and Pratyekabuddhas by the greatness of their superior intention, but not by discriminating with the power of their own wisdom. Bodhisattvas abiding on the seventh Bodhisattva ground, because they abide in the greatness of their own knowable realm, are far beyond all the actions of Shravakas and Pratyekabuddhas.' Just as it is said like this. It should be known that it is only from the perspective of becoming one's own school that one can overcome, but not on the lower grounds. From this reasoning, it can be clearly determined that Shravakas and Pratyekabuddhas also know that all dharmas are without inherent existence. If it were not so, because of lacking the realization of things without inherent existence, just like worldly people who have not detached from desire, even Bodhisattvas who have initially generated Bodhicitta could overcome them by discriminating with their own wisdom. And, like the Tirthikas, these people would also not abandon all the subtle defilements that operate in the three realms. Because of clinging to forms, etc., as their own real entities, they would be reversed, and they would also not realize the selflessness of persons, because they cling to the aggregates as the basis for imputing self. As (the Ratnavali) says: 'As long as there is clinging to the aggregates, there is clinging to self. As long as there is self-clinging, there is karma. From karma arises rebirth.' (Because it is continuous) the three paths (i.e., the three karmas of body, speech, and mind arising from self-clinging - according to Mipham Rinpoche's explanation) are without beginning or end, the center of samsara is like a fire wheel, this mutually causal relationship leads to samsara. Many such examples are cited. Finally, 'Like this, truly knowing that sentient beings are meaningless, like a causeless fire,'

ནས་མེད་ལེན་མེད་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཅི་སྟེ་ བྱང་སེམས་ཁོ་ནས་དེ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ཏེ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་སྐད་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ རོ། །འདི་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། མཇུག་ཐོག་ཁོ་ནར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་། །མཐོང་ནས་བྱང་ཆུབ་ ངེས་པར་འདོད། །འོན་ཀྱང་དེ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་བར་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར། །ཞེས་ སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་ཀྱང་ཆོས་ལ་བདག་ མེད་པ་བསྟན་ན་དེའི་ཚེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེའི་ལུགས་ ལ་ཡང་འདི་ལྟར་རིགས་པ་དང་ལུང་དང་འགལ་བ་རྟོགས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པས་ ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཙམ་འབའ་ཞིག་སྟོན་པར་བྱེད་པ་མིན་གྱི་འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། བྱང་སེམས་ 1-142 རྣམས་ཀྱི་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་སྨོན་ལམ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་དང་ཡོངས་སུ་ བསྔོ་བ་དང་ཚོགས་གཉིས་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །རིན་ཆེན་ ཕྲེང་བ་ལས། ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་དེ་ལས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་དང་། །སྤྱོད་པ་ ཡོངས་བསྔོ་མ་བཤད་དེས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་ མེད་པ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ཡང་རིགས་པ་ཉིད་དེ་རྒྱས་པར་ བསྟན་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ པ་མདོར་མཚོན་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །ཇི་སྐད་(འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་བསྟོད་པར་)དུ། མཚན་མ་ མེད་པ་མ་རྟོགས་(མ་ཞུགས་པར་སྣང་)པར། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཐར་བ་མེད་པར་གསུངས། །དེ་ཕྱིར་ཁྱོད་ ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་ལས། །དེ་ནི་ཚང་བར་བསྟན་པ་ལགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་སོ། །སྤྱོད་ འཇུག་ཏུ། བསྟན་རྩ་དགེ་སློང་ཉིད་ཡིན་ན། །དགེ་སློང་ཉིད་ཀྱང་དཀའ་བར་གནས། །སེམས་ ནི་དམིགས་དང་བཅས་རྣམས་ལ། །མྱ་ངན་འདས་པའང་དཀའ་བར་གནས། །ཞེས་སོ། །དགེ་ སློང་གི་དོན་ཉོན་མོངསབཅོམ་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་ན། །སྟོང་ཉིད་མ་རྟོགས་པས་ཉོན་ མོངས་བཅོམ་པ་དཀའ་ཞེས་ཤེར་འབྱུང་ངོ་། །དགེ་ལྷས་གཞན་དུ་བཤད་དོ། །(ཤཱནྟིས། ཆོས་སུ་ལྟ་ བ་མ་སྤངས་ན་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་ལོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱིས། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་བདག་ ཏུ་ལྟ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་མདོ་ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར་བཤད་ལ། ཐུབ་དགོངས་སུ་ཡང་བཤད་དོ། །) འོན་ ཀྱང་སྡུད་པར། ཐབས་མེད་ཤེས་རབ་བྲལ་བས་ཉན་ཐོས་ཉིད་དུ་ལྟུང་། །ཞེས་དང་། མི་རྟོག་ ཡོངས་སུ་སྟོན་པ་བཅོས་ལ་སྤྱོད་

པ་སྟེ། །ཞེས་སོགས་འདིར་ཡང་། དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་ སྒོ་ནས། །ཞེས་སོགས་དང་། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང་། །ཞེས་ནས། སྤྱོད་པའི་ འདུ་ཤེས་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཞེས་སོགས་བཀའ་ཐ་མ་ཕལ་ཆེར་དང་བཀའ་བར་བའི་མདོ་ བསྟན་བཅོས་དུ་མ་ལས་ཉན་ཐོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་མེད་པར་བཤད་ཅིང་ 1-143 རང་རྒྱལ་ལའང་། འཛིན་པ་མི་སྤོང་ཕྱིར་དང་ནི། ཞེས་འཛིན་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ པ་མེད་པར་བཤད་དོ། །གང་དྲང་དོན་ངེས་དོན་ཡིན་ཞེ་ན། འཕགས་པས་བྱས་པའི་བསྟན་ བཅོས་སུ་འདི་དྲང་དོན་འདི་ངེས་དོན་ཡིན་ཞེས་ཕྱེ་བ་སྣང་ན་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་གི་གཞན་དུ་ དབྱེ་དཀའའོ་གསུངས་(བུ་)སོ། །འོན་ཀྱང་ཡུམ་གྱི་མདོ་བསྟན་བཅོས་རྒྱན་རྗེས་འབྲང་དང་ བཅས་པར་ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཆེས་གསལ་བར་བཤད་པས་ ས་བཅུ་པ་དང་འཕགས་པ་ཀླུའི་གསུངས་དེ་དག་དགོངས་པ་ཅན་དུ་བྱ་དགོས་སམ་སྙམ་སྟེ་ས་ བཅུ་པའི་ལུང་དེ་ས་བདུན་པའི་རྟོགས་པ་དང་ཡོན་ཏན་སྟོན་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་དེའི་ཆེ་བ་ བརྗོད་པ་དང་ས་བདུན་པ་ཐོབ་ནས་རེ་རེ་ཙམ་གནས་སྐབས་ཉན་རང་དུ་ལྟུང་བ་སྲིད་ཀྱི་ཕལ་ ཆེར་མི་ལྟུང་ཞིང་དྲུག་པ་མན་དུ་ཉན་རང་དུ་གནས་སྐབས་ལྟུང་བ་མང་བོ་ཡོད་པས་དེ་དག་ གིས་ཉན་རང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་མི་ནུས་ཞེས་སམ་རང་རྒྱལ་ལ་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་ རྟོགས་པ་ཡོད་པས་དེ་ཙམ་ལ་དགོངས་པའམ་དྲུག་པ་མན་དུ་རྗེས་ཐོབ་རྒྱ་ཡན་ཅུང་ཟད་ཡོད་ ཅིང་མཚན་མ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ལ་བདུན་པ་མཚན་མེད་སྤྱོད་པ་ཡིན་པས་བདུན་པ་ནས་མཉམ་ རྗེས་གཉིས་ཀས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཅིང་དྲུག་པ་མན་མཚན་འཛིན་མང་བས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ མི་ནུས་པར་གསུངས་སོ་ཞེས་སོགས་དཔྱད་ཅིང་བྱའོ། །འཕགས་པའི་ལུང་གི་དགོངས་པ་ ཡང་བདག་མེད་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཕུང་པོ་དོན་དམ་དུ་གཟུང་ན་ཞེས་བཤད་དུ་རུང་ངམ་ སྙམ་མོ། །ཡང་ན་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་གྱིས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་གང་ཟག་དང་གཟུང་ བས་སྟོང་པར་རྟོགས་ཤིང་སྐད་ཅིག་ཙམ་བདག་མེད་པར་ཤེས་པའང་མུ་སྟེགས་སོགས་ལས་ ཁྱད་འཕགས་པས་ན་དེ་ཙམ་ལ་དགོངས་ནས་ཉན་རང་འཕགས་པའི་ཆེ་བ་དབྱུང་བའི་ཆེད་དུ་ ས་དྲུག་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་རྟོགས་པས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་མི་ནུས་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། རིན་ ཆེན་ཕྲེང་བར་གསུངས་པ་ཡང་ཁ་ཅིག་སྐད་ཅིག་ཙམ་བདག་མེད་དུ་ཤེས་པ་དང་ཁ་ཅིག་ཆོས་ 1-144 ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལ་སྦྱར་ཏེ། ཐུབ་དགོངས་སུ། ས་བཅུ་པར་གསུངས་པ་ནི་གཞན་དུ་ ཡང་འཐད་དེ། སྐད་ཅིག་ཙམ་བདག་མེད་པར་ཤེས་པ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་ བྲལ་པ་དང་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་དང་། (ཉོན་མོངས་ཀྱི་) བག་ ལ་ཉལ་སྤང་བ་ནི་བདག་(སྟེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་)གི་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པ་ལས་ཀྱང་འགྱུར་རོ། །ར

【現代漢語翻譯】 如是等等，此處也是，『彼由相而緣』等等，以及『色等五蘊性空』，乃至『行之覺受相違背』等等，在末期教言的大部分以及中期教言的經論中，都說聲聞沒有證悟法無我。 而且在《入中論》中也說：『因不捨執著』，即沒有證悟執著無自性。何者是權宜之說，何者是究竟之說呢？如果在聖者所造的論典中，有明確區分此為權宜之說，此為究竟之說，則應遵循之，否則難以區分，（布朵瓦大師）如是說。然而，《般若經》及其論典《現觀莊嚴論》等，極其清晰地闡述了聲聞和獨覺沒有證悟法無我，因此，是否需要將《十地經》和聖者龍樹的言論視為具有密意呢？我認為《十地經》的引文是關於第七地的證悟和功德的描述，因此是為了讚頌其殊勝之處，並且在獲得第七地之後，偶爾可能會墮落到聲聞或獨覺的境界，但大多數情況下不會墮落，而在第六地以下，墮落到聲聞或獨覺境界的情況很多，因此他們無法壓制聲聞和獨覺。或者，《入中論》中說，因為證悟了執著無自性，所以僅僅是針對這一點而說的，或者因為第六地以下仍有少許後得位的散亂，並且仍然在相上活動，而第七地則是在無相中活動，因此第七地可以通過俱生的止觀來壓制第六地以下，而第六地以下由於執著於相，所以無法壓制。如是等等，應當進行研究和實踐。聖者之言的密意也可以解釋為，如果將五蘊執著為實有，則沒有證悟無我。 或者，聲聞和獨覺阿羅漢次第證悟五蘊和人我以及所取空性，並且僅僅在一剎那間了知無我，也勝過外道等，因此僅僅是針對這一點，為了彰顯聲聞和獨覺聖者的殊勝之處，才說第六地以下所證悟的無法壓制他們。而且，《寶鬘論》中所說的，有些人將其與僅僅在一剎那間了知無我聯繫起來，有些人則將其與證悟法無我聯繫起來。在《十地經》中所說的，在其他地方也是合理的，因為僅僅在一剎那間了知無我，也勝過世間的貪欲和外道，並且斷除（煩惱的）習氣也來自於證悟我（即自相續的）無我。

【English Translation】 Thus and so forth, here also, 'That is objectified by characteristics,' and so on, and 'Form and other aggregates are emptiness,' and from there, 'The perception of conduct is contradictory,' and so on, in most of the final teachings and in many sutras and treatises of the intermediate teachings, it is said that the Shravakas do not realize the absence of self of phenomena. Moreover, in the Madhyamakavatara it is said, 'Because they do not abandon grasping,' meaning they do not realize the absence of inherent existence of grasping. What is provisional and what is definitive? If in the treatises composed by the noble ones, there is a clear distinction made, saying 'this is provisional' and 'this is definitive,' then one should follow that; otherwise, it is difficult to distinguish, (Potowa) said. However, in the Prajnaparamita Sutra and its treatises, such as the Ornament for Clear Realization, it is very clearly explained that Shravakas and Pratyekabuddhas do not realize the absence of self of phenomena. Therefore, should the Dashabhumika Sutra and the words of the noble Nagarjuna be considered to have a hidden meaning? I think that the quotation from the Dashabhumika Sutra is a description of the realization and qualities of the seventh bhumi, and therefore it is to praise its excellence, and after attaining the seventh bhumi, it is possible to occasionally fall into the state of Shravaka or Pratyekabuddha, but mostly they do not fall, while below the sixth bhumi, there are many instances of falling into the state of Shravaka or Pratyekabuddha, so they cannot suppress the Shravakas and Pratyekabuddhas. Or, in the Madhyamakavatara, it is said that because they realize the absence of inherent existence of grasping, it is only referring to that point, or because below the sixth bhumi there is still some distraction in the subsequent attainment, and they are still engaged in characteristics, while the seventh bhumi is engaged in the absence of characteristics, therefore the seventh bhumi can suppress those below the sixth bhumi with both simultaneous and subsequent wisdom, while those below the sixth bhumi cannot suppress them because of their attachment to characteristics. Thus and so forth, one should investigate and practice. The hidden meaning of the words of the noble ones can also be explained as saying that if one grasps the aggregates as truly existent, then there is no realization of the absence of self. Or, the Shravaka and Pratyekabuddha Arhats realize the emptiness of the aggregates, the person, and the apprehended, in sequence, and merely knowing the absence of self for a moment is also superior to the Tirthikas and others, so it is only referring to that point, in order to highlight the excellence of the Shravaka and Pratyekabuddha noble ones, it is said that the realization of those below the sixth bhumi cannot suppress them. Moreover, what is said in the Ratnavali is that some connect it with merely knowing the absence of self for a moment, and some connect it with realizing the absence of self of phenomena. What is said in the Dashabhumika Sutra is also reasonable elsewhere, because merely knowing the absence of self for a moment is also superior to worldly desire and outsiders, and abandoning the latent tendencies (of afflictions) also comes from realizing the absence of self (i.e., of one's own continuum).

ིན་ ཆེན་ཕྲེང་བར་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་སྐད་ཅིག་མའི་བདག་མེད་དང་ཁ་ཅིག་ཆོས་ཀྱི་ བདག་མེད་དུ་སྦྱོར་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་རིགས་རྣམས་ཀྱི་ ཐུན་མོང་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། སྔ་རབས་རྣམས་བྱང་སེམས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལའང་གཞི་ཤེས་ མཚན་ཉིད་པ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ནི་མི་འཐད་ཅིང་གཞི་ཤེས་མཚན་ཉིད་པ་ཉན་རང་ཁོ་ནའི་རྒྱུད་ ལ་ཡོད་དེ། མདོར། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་ཞིང་། ཉན་ཐོས་ཞི་བ་ཚོལ་རྣམས་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་ཉེར་ ཞིར་ཁྲིད་ཅེས་དང་། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ད་ནི་འདི་མན་ཆད་བྱང་ཆུབ་གཞན་ཤེས་ནས་ སྤང་བར་བྱ་དགོས་པས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅེས་པ་དང་། ཆོས་བཤེས་ ཀྱིས་སྤང་བྱ་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་མེད་པར་གཉེན་པོ་ལམ་ཤེས་པ་མེད་ཅེས་སོགས་དང་། མདོར། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བས་བལྟས་ནས་འདའ་བར་འདོད་ པས་ཡུམ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་དུ་མ་ཡོད་དོ། །དེས་ན་མཚན་ཉིད། མཚོན་ བྱ། མཚན་གཞི་ལས། དང་པོ་ནི། གཞི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་ པའི་མཚན་འཛིན་གྱི་བློའམ་གཞི་ཕུང་སྐྱེ་ཁམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ་སོགས་ཇི་བཞིན་ དུ་རྟོགས་པའི་མཚན་འཛིན་གྱི་བློ་གང་རུང་ཞེས་པ་ལ་རུང་མོད་ཀྱི་ད་ལྟ་གྲགས་པ་ལྟར་ན་ མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་ཞེས་བསྣན་ནོ། །རབ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཞེས་སོགས་ 1-145 སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་དང་གཞི་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་ སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞི་ཐམས་ཅད་མཉམ་བཞག་ཏུ་བདག་གཅིག་གམ་ཕྱེད་གཉིས་ཀྱིས་ སྟོང་པར་ཤེས། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་གཞི་ཕུང་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ་སོགས་ ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་མདོ་དྲང་ངོ་། །གསུམ་པ་ལ། སློབ་ དཔོན་གྱིས་སྡུད་འགྲེལ་དུ་ས་(དངོས་)དང་པོ་སོགས་ས་བདུན་(དངོས་)པོ་ལ་ལམ་ཤེས་དང་། ས་ བདུན་པ་ཉིད་ལ་གཞི་ཤེས་བཞག བརྒྱད་པ་ལ་རྣམ་ཀུན་སོགས་ས་མཚམས་སོ་སོར་ མཛད་དོ། །འདིར་ལམ་ཤེས་ས་བདུན་ཞེས་བསྒྱུར་ཏེ་བདུན་པ་ལ་ཐུག་པ་དྲུག་པའི་བར་ལ་ དགོངས་ཏེ་ལམ་ཤེས་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བཞི་རྣམས་མཚམས་སོ་སོར་མཛད་པར་སྣང་ངོ་། །དེ་ ཡང་གཞི་ཤེས་བཏགས་པ་བ་གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ལ་ཟེར་ནའང་ས་དང་པོ་སོགས་དྲུག་བརྒྱད་ པ་སོགས་ན་གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། འདོད་ན། མཚན་འཛིན་གྱི་སྤོང་ གཉེན་ས་བདུན་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ལ་ཟེར་ ན་ས་བདུན་པའི་མངོན་རྟོགས་དེ་གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྤང་བྱར་འགྱུར་བ་

【現代漢語翻譯】 此外，《大串》中提到的一些內容與瞬間的無我相關，而另一些則與法無我相關，因為它們是為聲聞、緣覺和菩薩等各種根器的人共同宣說的。他們是這麼說的。 第二點，早期學者認為，即使在菩薩和佛的傳承中也存在作為基礎識的自相，這種說法是不合理的。作為基礎識的自相只存在於聲聞和緣覺的傳承中。經文中廣泛記載：『一切智是聲聞和緣覺的。』等等。經中還說：『聲聞尋求寂滅，一切智引導他們趨向寂滅。』佛陀的智慧說：『從現在開始，必須通過了知其他菩提來斷除，因此它是一切智的自相。』法友說：『如果沒有所斷的基礎一切智，就沒有對治道智。』等等。經中還說：『想要通過了知和見證一切智而超越，就應該學習般若。』等等，有很多這樣的例子。因此，自相、所詮、自性中，第一種情況是：對於能夠如實證悟作為基礎的補特伽羅無我的執相之識，或者對於能夠如實證悟作為基礎的蘊、處、界的體性、自相、分類等的執相之識，任何一種都可以，但按照現在流行的說法，要加上『現量證悟』。如前所述，『善現，一切』等等，以及『通過證悟一切法無生性的自性』等等。第二種情況是：在等持中，了知一切法為空性，既無單一的自性，也無二元的對立；在後得位中，如實了知作為基礎的蘊等的法的事物的體性、自相、分類等。如前所述，經文是直截了當的。第三種情況是：論師在《攝釋論》中，將初地等七地（事物）視為道智，而將第七地本身視為基礎識，第八地則視為一切種智等，對各個地的界限進行了劃分。這裡將道智翻譯為七地，指的是從初地到第七地之間的六地，因此道智和基礎識的四種結合在各個界限上都有所不同。也就是說，如果將假立的基礎識稱為對治基礎識，那麼初地等六地和第八地等就沒有對治基礎識了。如果承認有，那麼就會出現執相的對治僅僅存在於第七地的過失。如果說是不順品的基礎識，那麼第七地的現觀就會成為對治基礎識的所斷。

【English Translation】 Furthermore, some of the contents mentioned in the 'Great Garland' are related to the selflessness of moments, while others are related to the selflessness of phenomena, because they are commonly taught to various types of individuals such as Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas. That's what they say. Secondly, it is unreasonable for early scholars to assert that even in the lineages of Bodhisattvas and Buddhas, there exists a characteristic of the base consciousness. The characteristic of the base consciousness exists only in the lineages of Shravakas and Pratyekabuddhas. In the sutras, it is extensively stated: 'Omniscience belongs to the Shravakas and Pratyekabuddhas.' etc. It also says: 'Shravakas seeking peace are led to quiescence by omniscience.' The wisdom of the Buddhas says: 'From now on, it is necessary to abandon by knowing other Bodhisattvas, therefore it is the characteristic of omniscience.' Dharma Friend says: 'Without the base of all that is to be abandoned, there is no antidote, the path of wisdom.' etc. The sutras also say: 'Desiring to transcend by looking with knowledge and vision at omniscience, one should learn from the Mother.' etc., there are many such examples. Therefore, regarding characteristic, sign, and basis, the first is: it may be suitable for any mind that apprehends the characteristic of realizing the selflessness of the individual as the base without distortion, or for any mind that apprehends the characteristic of realizing the nature, characteristics, distinctions, etc. of the aggregates, elements, and sources as the base, but according to the current popular saying, 'manifest realization' is added. As mentioned earlier, 'Subhuti, all' etc., and 'through the nature of realizing that all phenomena are unborn' etc. The second is: in equipoise, knowing that all phenomena are empty of a single self or a duality; in subsequent attainment, knowing without distortion the nature, characteristics, distinctions, etc. of the objects of phenomena such as the aggregates as the base. As mentioned earlier, the sutra is straightforward. The third is: the teacher, in the 'Collected Commentary', considers the first ground etc. as the seven grounds (things) as the path of wisdom, and the seventh ground itself as the base consciousness, and the eighth ground as all-knowing etc., making distinctions for each ground. Here, the path of wisdom is translated as seven grounds, referring to the six grounds from the first to the seventh, so the four combinations of the path of wisdom and the base consciousness are different at each boundary. That is, if the imputed base consciousness is called the antidote base consciousness, then there would be no antidote base consciousness in the first to sixth grounds and the eighth ground etc. If it is admitted, then the fault would be that the antidote to the apprehended characteristic exists only in the seventh ground. If it is said to be the base consciousness of the unfavorable side, then the manifest realization of the seventh ground would become what is to be abandoned by the antidote base consciousness.

དང་བྱང་སེམས་ མཐོང་ལམ་ནས་མཚན་འཛིན་གཞི་ཤེས་ལ་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བས་བལྟས་ནས་འདའ་བ་ མིན་པར་འགྱུར་རོ། །འདོད་ན། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་ཤེས་པ་དང་ཞེས་སོགས་སྔར་ དྲངས་པ་ལྟར་དང་། ཨཱརྱས་མཐོང་བས་འདའ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ དག་ལས་ཏེ་ཞེས་སོགས་དང་འགལ་ལོ། །ས་བརྒྱད་པ་སོགས་ན་ལམ་ཤེས་མེད་ན། སྐད་ ཅིག་མའི་མདོར། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་ རྫོགས་པ་ཐོབ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་དང་། རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་ པར། བྱང་སེམས་ཀྱི་ས་མི་གཡོ་བ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྐྱོན་མེད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་རང་ གིས་ངང་གིས་འཇུག་པའི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་པ་དང་འགལ་ཞིང་། དག་ 1-146 སའི་རྟོགས་པ་རྣམས་གཞི་ཤེས་སམ་རྣམ་མཁྱེན་དུ་འགྱུར་ཞིང་། འདོད་ན། ཁས་བླངས་དང་ ལུང་དང་འགལ་ལོ། །ཨ་བྷ་ཡས། སེམས་བསྐྱེད་དང་པོ་ལྔ་གཞི་ཤེས་མཚན་ཉིད་པར་ཐུབ་ དགོངས་སུ་བཞག་པའང་གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ལ་བྱེད་ན་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ཉི་ཤུ་བཞག་དགོས་ ལ། མཚན་འཛིན་ལ་བྱེད་ན་དང་པོ་ལྔ་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་མིན་པར་འགྱུར་བ་དང་ལྔ་པ་ ས་དང་པོ་ན་མེད་པར་འགྱུར་ལ་འདོད་ན་ཁས་བླངས་དང་ལུང་དང་འགལ་བ་དང་། དཀོན་ མཆོག་སྤྲིན་ལས། མོས་པ་སྤྱོད་པའི་སར་བྱང་སེམས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ ཐམས་ཅད་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །དེས་ན་ཉན་རང་གི་ལམ་ ལྔའམ། ཉན་རང་འཕགས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་ཅིང་གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ཞེས་པ་ནི་སྤང་བྱའི་མིང་ གིས་བཏགས་པ་སྟེ་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལམ་བདེན་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་མཁྱེན་གསུམ་ངོ་བོ་ཐ་ དད་དུ་རད་ཀིར་དང་ལོ་ཆེན་གྱིས་བཤད་ཅིང་བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་བཞེད་དེ་མདོ་བསྟན་བཅོས་ ཀྱི་དགོངས་པར་ངེས་སོ། ། ༈ རྣམ་ཀུན། བཞི་པ་རྣམ་ཀུན་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས་སྡུད་འགྲེལ་དུ་ས་བརྒྱད་པའི་སྐབས་ཁོ་ན་ལ་ བཞག་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཚེགས་ཆེན་ཡུན་རིང་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་ འབྱོར་པ་ཆོས་ཅན། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་གཏིང་དཔག་དཀའ་ཚད་མེད་པ་ལ་སྐྲག་སྲིད་པ་མིན་ པ་དང་ལས་དང་པོ་པ་མིན་པར་ཐལ། ས་བརྒྱད་པ་བ་ཡིན་པས་སོ། །འདོད་ན། དང་པོ་ ཁས་བླངས་འགལ་ཏེ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྐྲག་པ་དང་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་འཕགས་པས་ལས་དང་ པོ་པར་བཤད་དོ། །རྣམ་ཀུན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་རྗེས་བཟོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལ་གནས་པའི་བྱང་ སེམས་ཉན་རང་དུ་ལྟུང་མི་སྲིད་པར་ཐལ། ས་བརྒྱད་པ་ཐོབ་པས་སོ། །འདོད་ན། ཨཱརྱས་ སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་བས་ ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སར་ལྟུང་བ་སྲིད་དེ། ཁམས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོར་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ 1-147 ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །

【現代漢語翻譯】 並且菩薩（Bodhisattva） 從見道位，通過以能知和所知來觀察基識（ālaya-vijñāna），並非通過見而超越。 如果承認，那麼就像之前引用的『對於一切智者，通過知』等等一樣。而『聖者通過見而超越』與聲聞（Śrāvaka）和獨覺（Pratyekabuddha）的地位相矛盾。 如果在第八地等沒有道智（mārga-jñāna），那麼在《剎那經》中，『在知曉道的相狀中行持，獲得一切法的圓滿，隨後獲得一切種智（sarvākāra-jñāna）』，以及在《寶性論釋》中，『菩薩在不動地（acala-bhūmi）依靠無分別、無過失、不間斷、自然而然進入的道智』，這些都相矛盾。 如果清凈地的證悟轉變為基識或一切種智，那麼與承諾和經文相矛盾。 阿跋耶（Abhaya）認為，最初的五個發心（bodhicitta）被視為基識的自性，如果對治是針對基識，那麼就需要安立二十個發心。如果針對能取，那麼最初的五個就不是大乘發心，並且第五個在初地（prathamā-bhūmi）不存在，如果承認，那麼與承諾和經文相矛盾。 在《寶云經》中，『在勝解行地（adhimukti-caryā-bhūmi），菩薩將超越聲聞和獨覺的一切地位』，這與此相矛盾。 因此，聲聞和獨覺的五道，或者說，只有聲聞和獨覺的聖者才具有，而『對治基識』只是以所斷之名來命名，就像欲界的道一樣。 因此，然吉（Raṃgi）和洛欽（Lochen）解釋說三種智慧的體性是不同的，布頓仁波切（Bu ston Rin po che）也這樣認為，這肯定是經部和論典的觀點。 第四個是一切種相（sarvākāra）。 論師在《攝釋論》中只在第八地的情況下安立它是不合理的。因為處於艱難、長久證悟之道的瑜伽士，不應該害怕甚深、難以衡量、無限量的般若波羅蜜多（Prajñāpāramitā），並且不應該是初學者，因為他們是第八地者。如果承認，那麼第一個承諾就相矛盾，因為『害怕般若波羅蜜多』等等。第二個是聖者說他們是初學者。 處於一切種相的苦諦隨順忍（duḥkha-anvaya-kṣānti）的剎那的菩薩，不可能墮落到聲聞和獨覺的地位，因為他們已經獲得了第八地。如果承認，那麼聖者說，『在苦諦隨順智（duḥkha-anvaya-jñāna）的剎那，由於與隨順智相關聯，可能會墮落到聲聞等地位，因為它是三界的對治』，這與此相矛盾。

【English Translation】 And Bodhisattva From the path of seeing, by observing the base consciousness (ālaya-vijñāna) with the knowable and the knowing, one does not transcend through seeing. If you assert, then it contradicts what was previously quoted, 'For the all-knowing, through knowing,' etc. And 'the noble ones transcend through seeing' contradicts the levels of Śrāvakas (Hearers) and Pratyekabuddhas (Solitary Buddhas). If there is no path knowledge (mārga-jñāna) in the eighth bhūmi (level) etc., then it contradicts the Instantaneous Sūtra, 'Acting in the knowledge of the aspects of the path, having obtained the complete perfection of all dharmas, one subsequently attains the all-knowing itself,' and in the commentary on the Uttaratantra, 'The Bodhisattva in the immovable bhūmi relies on the path knowledge that enters effortlessly, without conceptualization, without fault, and without interruption.' If the realizations of the pure realms transform into base knowledge or all-knowing, then it contradicts the vows and scriptures. Abhaya considered the first five bodhicittas to be established as the characteristic of base knowledge. If the antidote is applied to the base knowledge, then twenty bodhicittas would have to be established. If it is applied to the apprehended, then the first five would not be Mahāyāna bodhicitta, and the fifth would not exist in the first bhūmi, which, if asserted, contradicts the vows and scriptures. In the Cloud of Jewels Sūtra, 'In the stage of aspirational conduct, the Bodhisattva will transcend all the stages of Śrāvakas and Pratyekabuddhas,' which contradicts this. Therefore, the five paths of Śrāvakas and Pratyekabuddhas, or rather, only the noble Śrāvakas and Pratyekabuddhas possess them, and 'antidote to base knowledge' is merely named by the name of what is to be abandoned, just like the path of the desire realm. Therefore, Raṃgi and Lochen explained that the nature of the three wisdoms is different, and Buton Rinpoche also held this view, which is certainly the intention of the Sūtras and Śāstras. The fourth is all aspects (sarvākāra). It is unreasonable for the teacher to establish it only in the context of the eighth bhūmi in the Compendium of Explanations. The yogi who abides in the practice of difficult and long-lasting realization should not be afraid of the profound, immeasurable, and limitless Prajñāpāramitā, and should not be a beginner, because they are an eighth-bhūmi being. If you assert this, then the first commitment is contradicted, because 'afraid of Prajñāpāramitā,' etc. The second is that the noble ones have explained them as beginners. The Bodhisattva abiding in the moment of suffering's subsequent acceptance (duḥkha-anvaya-kṣānti) of all aspects cannot fall into the state of Śrāvaka or Pratyekabuddha, because they have attained the eighth bhūmi. If you assert this, then the noble ones say, 'In the moment of subsequent knowledge of suffering, because it is related to subsequent knowledge, one may fall into the state of Śrāvakas, etc., because it is the antidote to the three realms,' which contradicts this.

བོ་དོང་བ་ན་རེ། རྒྱུན་མཐའ་ན་མེད་ཟེར་རོ། །ཁ་ཆེ་གཞོན་ ནུ་དཔལ་གྱིས་ཞིང་དག་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བའོ་ཞེས་ སོ། །དེས་ན་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་ན་ཡོད་དེ། རྣམ་ཀུན་གྱི་ཐར་ཆ་ཐོག་ མར་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུར་དང་། ཚེགས་ཆེན་ཡུན་རིང་རྟོགས་སྦྱོར་ལས་དང་པོ་བ་ ནས་ཨཱརྱས་བཤད་པས་དང་། སྲིད་ཞི་མཉམ་སྦྱོར་མི་སློབ་པའི་དགེ་འདུན་ལ་འཕགས་སེང་ གཉིས་ཀྱིས་བཤད་ཅིང་བྱང་སེམས་ནང་ནས་མི་སློབ་པ་སྟེ་རྒྱུན་མཐའི་རྡོར་ཏིང་བ་དེར་ཐུབ་ དགོངས་སུ་བཤད་དེ་ལ་ལར་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ནི་མི་སློབ་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་མི་སློབ་པར་གསུངས་སོ། །ཞེས་ སོ། །དེས་ན་མཚན་ཉིད། མཚོན་བྱ། གཞི་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། མཁྱེན་པ་གསུམ་ལ་ དབང་གྱུར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་མཁྱེན་གསུམ་བསྡུས་ནས་བསྒོམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ སྦྱོར་བ་སྟེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཞེས་སོགས་དང་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་པོ་འདི་ཉིད་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་བདག་ཉིད་ནི་རྣམ་ཀུན་མངོན་ རྟོགས་ཞེས་སོ། །རད་ཀིར་གྱིས་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ཉིད་འདུས་པ་ནི་མངོན་རྟོགས་བཞི་ པའོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་(དངོས་)པ་ནི་བྱེ་བྲག་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སོགས་པ་ལ་ ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཀུན་སྟོན་པའོ། །ཀུན་ནི་མཁྱེན་པ་གསུམ་ཅར་གྱིའོ། །མངོན་ པར་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ཏེའམ་སཾ་ནི་རྫོགས་པར་རམ་ཡང་ན་ཡང་དག་པར་རོ། །རྟོགས་པ་ནི་ བསྒོམས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །མདོར་ན་མཁྱེན་པ་གསུམ་ཅར་གྱི་བྱེ་ བྲག་གམ་རྣམ་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའམ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་ རྣལ་འབྱོར་ཞིག་གོ་ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་སློབ་ལམ་བཞིའམ་སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུའོ། ། འདིར་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་ནི་རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་རྟོགས་པ་བཏགས་པ་བ། འབྲས་བུ་ 1-148 རྣམ་མཁྱེན་ནི་དེ་མཚན་ཉིད་པར་ཨ་བྷ་ཡ་བཞེད་དེ། ཐུབ་དགོངས་སུ་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་ པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་བཏགས་པ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་སྟེ་མཚན་ཉིད་པ་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཆོས་ སྐུའི་ནང་དུ་འདུས་པ་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་འབྲས་བུ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ སྐད་དུ་དགོངས་འགྲེལ་ལས། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཕྲ་མོ་སྤངས་པ་ལས་ཤེས་ བྱ་ལ་མ་ཆགས་མ་ཐོགས་པ་རྣམ་པ་ཀུན་ཉེ་བར་རྟོགས་པ་བཟུང་ནས་བཅུ་གཅིག་པ་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་སར་བརྗོད་དོ་ཞེས་སོ། །ཞེས་པ་ནི་ལེགས་པར་མངོན་མོད་བོད་རྒན་རྣམས་དང་མི་ མཐུན་ནོ། །འོ་ན། ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ན་འབད་པ་ཡོད་པར་ཐལ། དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་ པ་ཡ

【現代漢語翻譯】 Bo Dong Ba (博東巴)說：『沒有常邊。』Khache Yhon Nu Pal (喀且•云努貝)說：『清凈之結合是無間三摩地之結合。』 因此，大乘資糧道到常邊之間存在著。爲了進入最初所示現的一切相之解脫之因，以及爲了從最初的有為者到聖者所說的長期修習之苦，以及寂滅平等之結合，非學道之僧眾由聖僧二者所說，菩薩之中非學道者，即常邊金剛持，在那裡面說是如來之意趣，有些人認為金剛般的心的非學道是完全解脫，因為是通往佛陀之地的無間道，所以被稱為非學道。 因此，從體性、所詮、基礎三者來說，第一，爲了獲得對三智的自在，菩提薩埵的結合是彙集三智並進行禪修，即完全了知一切智性三者等等，並且將一切智性三者合一的自性是現觀。 Ra Kir (熱吉)說，這三者的彙集是第四現觀。第二，相（事物）是差別，即在佛陀之地等處，所有存在的法之差別都會顯現。一切都是指三智。現前是指趨向于現前，或者Sam (薩姆)是指圓滿或者真實。證悟是指通過禪修而理解，這是法友所說。簡而言之，是指趨向於三智的一切差別或相，從而圓滿或真實地證悟的瑜伽士。 第三，是大乘四道或二十種結合。此處，圓滿相之結合是指被賦予一切相圓滿證悟之名者。阿巴雅 (阿跋耶)認為，果位一切智是其體性。如來之意趣中，被賦予一切相圓滿證悟之名者是結合，體性是一切智，其本身包含在法身之中，是寂滅平等之自性的唯一果位。如《意趣釋》中所說：『從去除煩惱障和所知障的細微障礙中，對於所知不執著不障礙，執持一切相之證悟，在第十一地稱為佛地。』 此說雖顯明，然與藏族老者不合。那麼，第八地以上存在努力是荒謬的，因為爲了控制而進行禪修。

【English Translation】 Bo Dong Ba said, 'There is no constant extreme.' Khache Yhon Nu Pal said, 'The union of purification is the union of uninterrupted Samadhi.' Therefore, the Mahayana path of accumulation exists from the path of accumulation to the constant extreme. In order to enter the cause of the first manifestation of all aspects of liberation, and from the first practitioner to the long-term practice of suffering spoken by the Aryas, and the union of peace and equality, the non-learning Sangha is spoken by both the noble Sangha, and among the Bodhisattvas, the non-learner, that is, the constant extreme Vajradhara, in that it is said to be the intention of the Tathagata, and some think that the non-learning of the Vajra-like mind is completely liberated, because it is the uninterrupted path to the Buddha's land, so it is called non-learning. Therefore, from the perspective of characteristics, symbols, and the three bases, firstly, in order to obtain mastery over the three wisdoms, the union of the Bodhisattva is to gather the three wisdoms and meditate, that is, to fully know the three aspects of omniscience, etc., and the nature of uniting these three aspects of omniscience is direct realization. Ra Kir said that the collection of these three is the fourth direct realization. Secondly, aspects (things) are distinctions, that is, in the Buddha's land and so on, all the distinctions of the Dharma that exist will appear. All refers to all three wisdoms. Manifestly means tending towards manifestation, or Sam means complete or true. Realization means understanding through meditation, which is what the Dharma friend said. In short, it refers to a yogi who tends towards all the distinctions or aspects of the three wisdoms, thereby completely or truly realizing them. Thirdly, there are the four Mahayana paths or twenty unions. Here, the union of complete aspects refers to one who is given the name of complete realization of all aspects. Abhaya believes that the fruit of omniscience is its nature. In the intention of the Tathagata, one who is given the name of complete realization of all aspects is the union, the nature of which is omniscience itself, which is contained within the Dharmakaya, and is the sole fruit of the nature of peace and equality. As it is said in the 'Commentary on Intention': 'From the removal of subtle obstacles of afflictive and cognitive obscurations, without attachment or obstruction to what is to be known, holding the realization of all aspects, it is called the Buddha-ground on the eleventh ground.' Although this statement is clear, it does not agree with the Tibetan elders. Then, it is absurd that there is effort above the eighth ground, because meditation is done in order to control.

ོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རྣམ་སྦྱོར་ཡོད་པས་སོ། །འདོད་ན། རྒྱུད་བླར། སྔོན་གྱི་འཕེན་ པའི་དབང་དང་ནི། །རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་ལུས་ཅན་སྨིན་པ་ཡི། །དོན་ དུ་འབད་པ་བྱེད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། འདོད་དེ། ས་བཅུ་པའི་མདོར། ས་ བརྒྱད་པར། ངེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྟོབས་སྤངས་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་རྣམས། །དེ་དག་ཁྱེད་ལ་མེད་ ཀྱི་དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམས། །ཞེས་དང་། རྨི་ལམ་བསྟན་པར། ས་བརྒྱད་པ་ལ་མངོན་པར་ ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལ། དགུ་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ། བཅུ་པ་ལ་ཚད་མེད་པ་ལ་ རྩོལ་བ་དང་བཅས་སོ་ཞེས་སོ། །སྔར་གྱི་ལུང་ནི་ས་བཅུ་པར་གཞན་དོན་འབད་མེད་དུ་འབྱུང་ བའི་དོན་དུ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་སོ། །ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་སྦྱོར་སོགས་ན་རྣམ་སྦྱོར་མེད་པར་ ཐལ། གསུམ་བསྡུས་བསྒོམ་མེད་པས་སོ། །དེར་ཐལ། དེར་གསུམ་མཚན་ཉིད་པ་མེད་པས་ སོ་ཞེ་ན། གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་དེར་ གཅིག་ཅར་རྟོགས་པར་བྱས་ཏེ་བསྒོམ་པ་ཙམ་ལ་གསུམ་བསྡུས་སྒོམ་དུ་བཞག་པའོ། །འདིར་ བུ་རིན་གྱིས་ལན་མ་བཏབ་སྣང་ངོ་། ། ༈ རྩེ་སྦྱོར། ལྔ་པ་རྩེ་སྦྱོར་ལ། སྡུད་འགྲེལ་དུ་ས་དགུ་པ་བཅུ་པས་བསྡུས་གསུངས་ཏེ་ཞིབ་ཏུ་འོག་ཏུ་ 1-149 འཆད་དོ། །ཆོས་བཤེས་ཡང་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ་། །འོ་ན་སྐབས་དང་པོར་བསྟན་པའི་མཐོང་ སྤང་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་བཞི་དང་། རྩེ་སྦྱོར་དུ་བསྟན་པའི་མཐོང་སྤང་གཟུང་འཛིན་གྱི་ རྣམ་རྟོག་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་སྤོང་གཉེན་གྱི་ཟག་མེད་ལམ་ཡིན་པ་ཞིག་ས་དགུ་པ་མན་ན་མེད་ པར་འགྱུར་ཏེ་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་མཐོང་ལམ་དེ་ས་བཅུ་པའི་སྐབས་ཁོ་ན་ལ་བཞག་པས་སོ། །རྟགས་ སྡུད་འགྲེལ་དུ་ས་བཅུ་པ་དང་འབྲེལ་བ་ཞེས་རྩེ་སྦྱོར་མཐོང་ལམ་དུའོ། །འདོད་ན་བྱང་སེའི་ མཐོང་ལམ་གྱིས་སྤང་བྱ་གང་སྤོང་སྨྲ་དགོས་སོ། །མཐོང་སྤང་སྤོང་གཉེན་ས་བཅུ་པར་འདོད་ པ་ནི་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སུ་མི་འགྱུར་རམ། འགལ་བ་མཐའ་ཡས་ཏེ་ངག་ལས་ཤེས་པར་ བྱའོ། །འཇམ་གསར། ཚོགས་ལམ་ན་དེ་ཡོད་པར་འདོད་པའང་ནོར་ཏེ། ཚོགས་ལམ་ན་རྩེ་ སྦྱོར་བདུན་པོ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། བདུན་པས་ལྷག་པ་གཅིག་ཡོད་ཅེ་ན། སངས་རྒྱས་ བྱམས་པ་སོགས་ཀྱིས་བདུན་པས་མ་བཤད་དོ། །དོན་གྱིས་ཐོབ་ཅེ་ན། ཚོགས་ལམ་ན་སྐད་ ཅིག་མའང་ཡོད་པར་དོན་གྱིས་ཐོབ་པར་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་མཚན་ཉིད། མཚོན་བྱ། གཞི་ གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གསུམ་བསྡུས་བསྒོམ་རབ་ཏུ་གྱུར་བའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། དེ་རབ་ཅེས་ དང་། རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས་ནི། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་རབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་ སོ་ཞེས་འདིར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། བསྡུས་བསྒོམ་སྔར་བས་རྩེ་མོ་སྟེ་རབ་ཏུ་ཕྱིན་པའམ་ སོན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི།

【現代漢語翻譯】 爲了證悟。 理由是：存在殊勝瑜伽。 如果承認，那麼與《寶性論》中的說法相矛盾：『先前的牽引之力和，一切分別念都已斷除。』『那不是爲了使有情成熟，而努力的行為。』 如果承認矛盾，那麼在《十地經》中，第八地說道：『我們的智慧力量超越了佛陀的法，你們沒有那些，所以要精進。』 以及在《夢示經》中說：『第八地有神通和各別正智，第九地有行為，第十地有無量之努力。』 先前的引文是指在第十地，爲了無礙地利益他人而無需努力。 在大乘的資糧道和加行道等中，沒有殊勝瑜伽，因為沒有三合一的修習。 理由是：那裡沒有三者俱全的自性。 如果這樣說，那麼在確定了基、道、果三者沒有真實的自性之後，在那裡同時證悟，僅僅是修習就被稱為三合一的修習。 這裡布仁似乎沒有回答。 頂瑜伽 第五，關於頂瑜伽，在《攝略釋》中說，第九地和第十地包含了頂瑜伽，將在下面詳細解釋。 法友也遵循同樣的觀點。 那麼，在第一階段所說的見道所斷的四種執著，以及在頂瑜伽中所說的見道所斷的一百零八種分別唸的對治無漏道，如果在第九地以下沒有，那麼頂瑜伽的見道就只能在第十地才能獲得了。 在《攝略釋》的論證中，頂瑜伽的見道與第十地相關聯。 如果承認，那麼菩薩的見道應該說明斷除了什麼所斷。 認為見道所斷的對治在第十地，難道不是可笑的嗎？ 存在無數的矛盾，應該通過言語來了解。 蔣揚·嘉措的新觀點，認為資糧道中存在頂瑜伽也是錯誤的，因為資糧道中根本沒有七種頂瑜伽。 如果說有超過七種的頂瑜伽，那麼佛陀、彌勒等也沒有說過有超過七種的頂瑜伽。 如果通過意義獲得，那麼在資糧道中也同樣可以通過意義獲得剎那。 因此，從定義、所定義、基礎三者來說，第一個是：將三合一的修習發揮到極致的瑜伽，這裡說它是最殊勝的。 頂峰的現觀是：一切智智三者的最殊勝的境界。 第二個是：三合一的修習比以前更加頂峰，也就是達到了極致或成熟。 第三個是：

【English Translation】 For the sake of realization. The reason is: there is the supreme yoga. If you admit that, then it contradicts the statement in the 'Ratnagotravibhāga': 'The power of previous attraction and, all conceptual thoughts are eliminated.' 'That is not an effort to mature sentient beings.' If you admit the contradiction, then in the 'Ten Bhūmi Sūtra', the eighth bhūmi says: 'Our wisdom power surpasses the Buddha's Dharma, you do not have those, so strive diligently.' And in the 'Dream Indication Sūtra' it says: 'The eighth bhūmi has clairvoyance and individual correct knowledge, the ninth has conduct, and the tenth has immeasurable effort.' The previous quote refers to the effortless benefit of others in the tenth bhūmi. In the Mahāyāna's accumulation and application paths, there is no supreme yoga, because there is no practice of the three combined. The reason is: there is no nature of the three complete there. If you say that, then after determining that the base, path, and result do not have a true nature, simultaneously realizing them there, just the practice is called the practice of the three combined. Here, Burin seems to have not answered. Apex Yoga Fifth, regarding Apex Yoga, in the 'Compendium Explanation' it is said that the ninth and tenth bhūmis include Apex Yoga, which will be explained in detail below. Dharma Friend also follows the same view. Then, the four types of grasping and clinging thoughts that are abandoned on the path of seeing, as taught in the first stage, and the antidote to the one hundred and eight conceptual thoughts that are abandoned on the path of seeing in Apex Yoga, if they do not exist below the ninth bhūmi, then the path of seeing of Apex Yoga can only be obtained in the tenth bhūmi. In the argument of the 'Compendium Explanation', the path of seeing of Apex Yoga is associated with the tenth bhūmi. If you admit that, then the Bodhisattva's path of seeing should state what is abandoned and what is to be abandoned. Isn't it ridiculous to think that the antidote to what is abandoned on the path of seeing is in the tenth bhūmi? There are countless contradictions, which should be understood through speech. Jamyang Khyentse Wangpo's new view, that Apex Yoga exists in the path of accumulation, is also wrong, because there are no seven Apex Yogas in the path of accumulation. If you say that there are more than seven Apex Yogas, then Buddhas, Maitreya, etc., have not said that there are more than seven Apex Yogas. If it is obtained through meaning, then a moment can also be obtained through meaning in the path of accumulation. Therefore, from the definition, the defined, and the basis, the first is: the yoga that has perfected the practice of the three combined, which is said to be the most supreme here. The realization at the apex is: the most supreme state of the three aspects of omniscience. The second is: the practice of the three combined is more apex than before, that is, it has reached the extreme or maturity. The third is:

བདུན་ཡོད་ལ་ས་མཚམས་དྲོད་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་ན་ཡོད་དེ་ འོག་ཏུ་འཆད་དོ། ། ༈ མཐར་སྦྱོར། དྲུག་པ་མཐར་སྦྱོར་ལ། སྡུད་འགྲེལ་དུ་ས་བཅུ་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་དུ་ཐོབ་ཟེར། ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་དགའ་ལྡན་ན་གནས་པ་ནས་གཟུང་སྟེ། བདུད་བཏུལ་བའི་བར་ན་ཡོད་ ཟེར་རོ། །མི་འཐད་དེ། མདོ་ལས་སེམས་དང་བོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་གཟུང་སྟེ་ཞེས་པ་ དང་། ཨཱརྱས་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་རྣམ་པ་ལྔ(གཟུགས་ལ་སོགས་པར་དང་། མཚན་དཔེ་ལ་སོགས་ 1-150 པར་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པར་དང་། སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པར་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བར་ཡིད་ ལ་མི་བྱེད་པར་སངས་རྒྱས་དྲན་པ་སྟེ་ལྔ།)འོ། །དང་པོས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །བཞི་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞིའོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །འདི་ལ་མཚན་ཉིད། མཚོན་བྱ། གཞི་གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི། གསུམ་བསྡུས་བསྒོམ་གོ་རིམ་དུ་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་ བའམ་སྦྱིན་སོགས་དཀར་ཆོས་བཅུ་གསུམ་གོ་རིམ་གྱིས་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་གོ་རིམ་གྱི་གནས་སྐབས་སོ་ཞེས་དང་རྣམ་གསུམ་རྣམ་བཅུ་ཞེས་ པས་སོ། །སློབ་དཔོན་ལྟར་ན་རྩེ་སྦྱོར་ཐོབ་ནས་ཞེས་བསྣན་ཏེ་འདི་མི་ལེགས་སོ། །གཉིས་པ་ ནི། བསྡུས་བསྒོམ་མམ་བཅུ་གསུམ་པོ་མཐར་གྱིས་ཏེ་སྔ་མའི་རྗེས་སུ་ཕྱི་མ་འབྲེལ་བར་རིམ་ གྱིས་བསྒོམ་པ་ཅན་ཡིན་པས་མཐར་གྱིས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱ་བ། བསླབ་པ། བསྒྲུབ་པ་ གསུམ་མོ། དེ་གསུམ་རིམ་བཞིན་འཕགས་པས། བགྱི་བ་སྨོས་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཟུང་ བའི་དོན་དུའོ། །བསླབ་པ་སྨོས་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཤེས་པའི་དོན་ དུའོ། །བསྒྲུབ་པ་སྨོས་པ་ནི་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་ཤེས་པའི་དོན་དུའོ་ཞེས་སོ། །ས་ མཚམས་མ་མཐའ་ཚོགས་ལམ་ནས་དངོས་སུ་བྱུང་ཞིང་ཡ་མཐའ་རྒྱུན་མཐའི་བར་ན་ཡོད་ པར་ཨཱརྱ་བཞེད་པར་མངོན་ཏེ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་སོགས་བྱང་ཕྱོགས་རྫོགས་པས་མཐོང་ བའི་ལམ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བར་གྱིས་ནི་སྒོམ་པའི་ ལམ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་(ཡིད་ལ་བྱ་རྒྱུ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་མདོར་སྨོས་པའི་བཤད་པའི་ཚིག་གོ །) སོ། །སློབ་དཔོན་ལྟར་ན་དྲོད་ནས་ཡོད་དེ་རྩེ་སྦྱོར་ཐོབ་པས་ཞེས་དང་། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ ཀྱིས། སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ནས་བཟུང་ནས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཐུག་གི་བར་ དུ་མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རང་དང་གཞན་ལ་ཕན་པའི་ལུས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ རོ་ཞེས་ཏེ། ཐུག་གི་བར་ཞེས་པ་སྔ་ལོགས་ཚུན་ཆད་ཀྱི་དོན་ཡིན་པས་རྒྱུན་མཐའི་སྔ་ལོགས་ 1-151 ཚུན་ཆད་ཅེས་(བུ་སོགས་)སོ། །བོད་སྔ་རབས་རྣམས་རྒྱུན་མཐར་བརྟན་པ་ཐོབ་པས་གཅ

【現代漢語翻譯】 有七種，其範圍從暖位到常頂之間，將在下文闡述。 第六，終結加行。在《攝略》中說，獲得十地之間的無間道。 法友說，從安住于兜率天開始，到降伏魔眾之間。 此說不合理。經中說，『從發起菩提心開始』，以及聖者所說的『五種隨唸佛（對色身等，對相好等，對戒蘊等，對十力等，以及不作意緣起而隨唸佛陀）』。第一種是發起菩提心。四種隨念與四種抉擇分相應，這與經文相違背。此處的定義、所詮釋、基礎三者，首先是：在《三合修習次第》中，修習的加行，或者次第修習佈施等十三種白法的加行，即是通達一切智智三種次第的階段，如『三種』、『十種』等所說。按照導師的說法，加上『獲得頂加行之後』，這並不妥當。第二是：次第修習《三合修習》或十三種法，即是後者與前者相連，次第修習，因此是次第的。第三是：行為、學習、成就三者。這三者依次是：聖者所說的『行為』，是爲了攝取發起菩提心的意義；所說的『學習』，是爲了瞭解與抉擇分相應之法；所說的『成就』，是爲了瞭解見道和修道。範圍是：最低限度是從資糧道實際生起，最高限度是常頂之間，聖者顯然是這樣認為的，因為圓滿了四念住等菩提分法，見道和圓滿一切相智之間是修道（簡略地說，從緣性空的正定到一切智智之間的解釋）。按照導師的說法，從暖位開始，因為獲得了頂加行。佛智說：『從加行位開始，直到金剛喻定為止，爲了不執著且具有利益自他的戒律，而修持身語意。』直到為止，意味著直到之前的範圍，因此是直到常頂之前（兒子等）。西藏早期的人們獲得了常頂的穩固。

【English Translation】 There are seven, ranging from the heat stage to the peak of existence, which will be explained below. Sixth, the final application. In the 'Condensed Explanation,' it is said to be attained on the uninterrupted path between the ten bhumis. The Dharma friend says it exists from the time of residing in Tushita Heaven until the subduing of Mara. This is not reasonable. The sutra says, 'From the arising of the first thought,' and Arya says, 'The five recollections of the Buddha (of the form, etc.; of the marks and signs, etc.; of the aggregates of morality, etc.; of the ten powers, etc.; and of not considering dependent arising but recollecting the Buddha). The first is the arising of the thought. The four are in accordance with the four aspects of ascertainment.' This contradicts the sutra. Regarding the definition, the signified, and the three bases here, the first is: in the 'Condensed Meditation Sequence,' the application of meditation, or the application of sequentially meditating on the thirteen virtuous dharmas such as generosity, etc., is the stage of the sequence of the three aspects of omniscience, as stated in 'three' and 'ten.' According to the teacher, adding 'after obtaining the peak application' is not good. The second is: the 'Condensed Meditation' or the thirteen are gradual, with the latter connected to the former, so it is gradual. The third is: the three actions: doing, learning, and accomplishing. These three are in order: the noble one's mention of 'doing' is for the purpose of grasping the arising of the thought; the mention of 'learning' is for the purpose of knowing what is in accordance with the aspect of ascertainment; the mention of 'accomplishing' is for the purpose of knowing the path of seeing and the path of meditation. The range is: at the very least, it actually arises from the path of accumulation, and at the very most, it exists up to the peak of existence, as Arya seems to think, because the perfections of the limbs of enlightenment, such as the four mindfulnesses, are complete, and the path of seeing and the complete perfection of all aspects of omniscience are the path of meditation (briefly, the explanation from the samadhi of emptiness to all aspects of omniscience). According to the teacher, it exists from the heat stage because the peak application is obtained. Buddha Yeshe says: 'From the stage of application until reaching the vajra-like samadhi, for the sake of practicing the body, speech, and mind that are non-attached and have the benefit of self and others.' 'Until reaching' means the range up to before, so it is up to before the peak of existence (sons, etc.). The early Tibetans obtained stability at the peak of existence.

ིག་ཅར་ སྒོམ་གྱི་རིམ་བསྒོམ་མེད་གསུངས་སོ། ། ༈ སྐད་ཅིག་མ། བདུན་པ་སྐད་ཅིག་མ་(ཐུབ་དགོངས་སུ་ཁ་ཅིག་ནི་རིམ་ཀྱིས་སྐྱེ་བར་ངེས་ལ་སྐད་ཅིག་བཞིའི་ངོ་བོ་ནི་སྐད་ཅིག་གཅིག་གི་མངོན་ པར་རྟོགས་པའོ་ཟེར་རོ། །གཞན་རྣམས་ནི་དེ་བསམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ་ཞེས་བཤད་དོ། །)ལ། ལོཙྪ་བ་ནི། བཞི་བོ་རིམ་བཞིན། ས་བདུན། བརྒྱད། དགུ། བཅུ་ལ་ཐོབ་པོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདིར་(བུ་)ཁ་ཅིག ཤཱནྟིས་(ཐུབ་ དགོངས་སུ་ཡོད་)གནས་སྐབས་དེ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་བཤད་པས་ས་བརྒྱད་པ་ ནས་ཡོད་པར་བཞེད་གསུངས་པ་ནི་ནོར་ཏེ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་རྟོགས་བྱ་རྣམ་ སྨིན་ལ་བཤད་པ་ཡིན་གྱི་རྟོགས་བྱེད་སྐད་ཅིག་མ་ལ་མིན་ནོ། །མི་འཐད་དེ། སྐད་ཅིག་མའི་ སྤྱིར་བསྟན་གྱི་མདོར། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉེར་བར་སྒྲུབ་པོ། །གློག་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པོ་ཞེས་དང་། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའི་མདོར། དེ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་ གཏོགས་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་དང་། སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སོགས་དང་། དེ་མཐའ་ཞེས་ དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པའི་གནས་སྐབས་སོ་ཞེས་སོགས་ དང་འགལ་ལོ། །དེས་ན་མཚན་ཉིད། མཚོན་བྱ། གཞི་གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི། གསུམ་བསྡུས་ བསྒོམ་མཐར་ཐུག་པའི་སྦྱོར་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ནས་ བྱང་ཆུབ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའམ། མངོན་སུམ་ དུའམ་ཡང་དག་པ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་རྟོགས་པའོ། །མདོར་ན་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ ཁོ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་པར་རུང་ ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། ངོ་བོ་གཅིག་ཉིད་ཡུལ་དང་དེ་རྟོགས་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བས་ བཞི་ཡོད་ཅིང་ས་མཚམས་རྒྱུན་མཐའ་ཁོ་ནར་ཡོད་པར་སྡུད་འགྲེལ་ལ་སོགས་སུའོ། །ལྡོག་ 1-152 པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞིར་ཅི་ཞིག་ལྟར་བསྟན་ཞེས་(དང་སྐད་ཅིག་མ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ ནས་རྣམ་པ་བཞིར་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ཅེས།)འགྲེལ་ཆེན་ལས་སོ། །འོ་ན་སྐད་ཅིག་མ་གང་རྡུལ་ཕྲ་བའི་ མཐར་ཐུག་པ་གཅིག་གོ་ས་གཅིག་ནས་གཞན་གཅིག་དུ་ལན་གཅིག་འཕོས་པའི་ཡུན་དུས་ མཐའི་འམ་སྐྱེས་བུ་སྟོབས་ལྡན་གྱིས་ལན་གཅིག་སེ་གོལ་གཏོགས་པའི་ཡུན་ལ་སྐད་ཅིག་ དྲུག་ཅུ་རྩ་ལྔ་འདའ་བའིའམ། ཆོས་བཤེས་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་ཟེར་རོ། །སྐྱེས་བུའི་ འདོད་དོན་སྒྲུབ་བའི་བྱ་བ་བརྩམས་ནས་དེ་གྲུབ་ཀྱི་བར་ལྟ་བུ་བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལ་བྱེད། དང་པོ་གཉིས་ལྟར་ན་ཧ་ཅང་ཡུན་ཐུང་བས་ཇི་ལྟར་དེ་རྫོགས་པར་ནུས། གསུམ་པ་ལྟར་ན་

【現代漢語翻譯】 ིག་ཅར་ 證悟次第無有修習次第之說。 ༈ 剎那。 第七，剎那（一些人認為，于勝解位，一定是次第生起，四剎那之體性即一剎那之現觀。其他人也應如是思維。如是說）。譯師說：四者次第於七地、八地、九地、十地獲得。此處（子），一些寂天（于勝解位）說：彼位乃八地等，故認為從八地起有，此說有誤，乃是說異熟剎那之所證為異熟，而非能證之剎那。不應理，于剎那總說之經中說：成就金剛喻定，成就電喻定。於二剎那經中說：除彼定外，一切定皆能獲得。以一剎那之智慧，能獲得一切智性等等。彼盡頭等等，一切智性乃三者之盡頭位等等相違。因此，體性、所詮、基三者，首先是：三者合一之修習至極之瑜伽。第二是：僅以心之一剎那，即能顯現趨向菩提，故一切法圓滿成菩提，或現量或真實，菩提即證悟。總而言之，僅以心之一剎那，即能現量真實證悟一切法之瑜伽。第三是：本體一，以境與證悟方式之差別而有四種，地界唯于常盡有，于攝略釋等中。以差別之不同而顯現四種，如（剎那乃僅以心之一剎那，即能現量顯現四種）。于大釋中。那麼，剎那，極微之至極一者，於一地至另一地一次移動之時間盡頭，或力士一次彈指之時間，六十五剎那逝去，或說三百六十八法友。如人著手成辦所欲之事，直至完成，如是成辦之剎那。如前二者，時間極短，如何能成辦圓滿？如第三者，則不然。

【English Translation】 ིག་ཅར་ There is no saying of gradual cultivation in the order of meditation. ༈ Instant. Seventh, Instant (Some say that in the stage of realization, it must arise gradually, and the nature of the four instants is the direct perception of one instant. Others should think about it like this. So it is said). The translator said: The four are obtained sequentially in the seventh, eighth, ninth, and tenth bhumis. Here (son), some Shantideva (in the stage of realization) said: That position is the eighth bhumi, etc., so it is considered to exist from the eighth bhumi, which is wrong, because it is said that the object of realization of the Vipaka instant is Vipaka, not the realizing instant. It is unreasonable, in the general sutra of instants it says: Accomplish the Vajra-like Samadhi, accomplish the Electric-like Samadhi. In the Sutra of Two Instants it says: Except for that Samadhi, all Samadhis can be obtained. With the wisdom of one instant, one can obtain omniscience, etc. That end, etc., omniscience is the ultimate state of the three, etc. Therefore, the nature, the signified, and the three bases, the first is: the yoga of the ultimate practice of the three combined. The second is: only with one instant of mind, one can manifest and move towards Bodhi, so all dharmas are completely enlightened into Bodhi, or directly or truly, Bodhi is realization. In short, the yoga of realizing all dharmas directly and truly with only one instant of mind. The third is: the essence is one, and there are four types due to the difference in the object and the way of realization, and the boundary is only at the constant end, in the Compendium of Explanations, etc. How are the four types shown by the difference of inversion (and the instant is that only with one instant of mind, the four types can be manifested directly). In the Great Commentary. So, the instant, the ultimate one of the extremely small, the end of the time of moving once from one place to another, or the time of a strong man snapping his fingers once, sixty-five instants pass, or it is said that there are three hundred and sixty-eight Dharma friends. Like a person starting to accomplish what he wants to do, until it is completed, such as the instant of accomplishment. Like the first two, the time is extremely short, how can it be accomplished completely? Like the third, it is not.

ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིའི་དུས་ངེས་པ་མེད་དེ། སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་དེར་ཡུན་ཇི་སྙེད་ཅིག་བཞུགས་ པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དང་པོ་གཉིས་ལྟར་ནའང་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་མེད་དེ། དུས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ བདེན་པ་མེད་ཅིང་རང་གི་བསམ་པའི་དབང་ལ་རག་ལས་ཞེས་བསྟན་ཟིན་པས་འདི་ལྟ་བུའི་ རྟོག་པ་སྐྱེ་མ་ཐང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ལྟར་བསྟན་ཟིན་ཀྱང་དབང་ཐོབ་པས་སྐད་ ཅིག་བསྐལ་བར་བྱིན་གྱིས་རློབ་ནུས་པས་(སྔར་ཆོས་བཤེས་བཤད་བུ།)སོ། །འདིར་ཕྱོགས་གསུམ་ པ་གཟུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་བཞུགས་ནས་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་བསྐྱེད་པར་ ལྡང་མི་སྲིད་ཅེས་གསུངས་པས། དེར་དེ་ངེས་པར་བསྐྱེད་ལ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་དབང་བཙན་ པར་བྱས་ན་རང་གི་བཞེད་པ་ལ་རག་ལས་པས་དང་། དུས་ལ་མངའ་བརྙེས་པས་དུས་མཐའི་ སྐད་ཅིག་གི་ཡུན་གྱིས་དེ་བརྙེས་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་མོད། གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་ངེས་པ་ མེད་དེ། པད་དཀར་ལས། དེ་པ་མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་བདུད་བཅོམ་ནས་ བར་བསྐལ་ལྔ་བཅུར་སྐྱིལ་ཀྲུང་མི་བཤིག་པར་བཞུགས་ནས་སངས་རྒྱས་སོ། །བདག་ཅག་ གི་སྟོན་པས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་བཞུགས་པའི་ཞག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐོ་རངས་སངས་རྒྱས་སོ། །(བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ནི་གཉིས་ཏེ་གནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་དང་། རྟོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཞེས་མདོ་ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར་ 1-153 ཤཱནྟིས་སོ། །)ཞེས་ཏེ་བདུད་བཏུལ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་བར་ཆད་མེད་རྩེ་ དང་དེ་ཉིད་སྐད་ཅིག་མའོ། །སྐད་ཅིག་མ་བཞི་བོ་གཅིག་ཅར་རམ་རིམ་གྱིས་རྟོགས། དང་ པོ་ལྟར་ན། དང་པོ་གཉིས་པ་སོགས་ཇི་ལྟར་རུང་། གཉིས་པ་ལྟར་ན་བཞི་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། གཅིག་ཅར་རྟོགས་ལ་དང་པོ་གཉིས་པ་སོགས་ནི་གྲངས་ཀྱི་རིམ་པ་ཡིན་གྱི་དོན་གྱི་རིམ་པ་ མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ཡིན་ནའང་ཉེས་པ་མེད་དེ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དེ་དབང་ཐོབ་ པས་(དངོས་)བཞིར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་རྣམས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། ༈ ཆོས་སྐུ། བརྒྱད་པ་ཆོས་སྐུ་ལ། གཞིའི་སངས་རྒྱས་འདུས་མ་བྱས་ཆོས་སྐུ་མིན་པར་འདོད་པ་ དགག་པ་རེ་ཞིག་བཞག་ནས་འཕགས་སེང་སོགས་འགྲེལ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་ སྟོན་པ་ལ། མཚན་ཉིད། མཚོན་བྱ། མཚན་གཞི། དེ་དག་གི་ཆ་ལ་རྩོད་སྤོང་དང་བཞིའོ། ། དང་པོ་ནི། ཡུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་གང་ཞིག་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ ཀྱི་ཡན་ལག་ཅན་ཏེ། དེ་ཡི་རྣམ་སྨིན་ནི་ཞེས་དང་། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ལུས་ཡིན་ཕྱིར། །ཞེས་ བདེན་གཉིས་ལས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་མཐའ་ཡས་པའི་ཡན་ལག་བསག་པའམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ པས་སྐུ། ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྟེན་བྱེད་པས་སྐུ། རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ བས་ཐོབ་བྱའམ་རྟོགས་བྱའི་ངོ་

【現代漢語翻譯】 至於此三摩地的時間不定，如果菩提心（藏文：སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ，梵文天城體：bodhicitta，梵文羅馬擬音：bodhicitta，漢語字面意思：菩提心）能安住多久呢？如果按照前兩種說法，也沒有太大的過失，因為已經闡明了時間並非絕對，而是取決於自己的意念。所以，不應該產生這樣的想法。雖然已經這樣闡明，但由於獲得了自在，能夠在一瞬間加持成劫（以前的法友這樣說過）。 在此，採取第三種觀點，認為安住在菩提心之後，如果不生起無間斷的三摩地，就不可能出定。因此，必須生起這種三摩地，而且如果能自在地運用自如，那麼由於取決於自己的意願，並且已經掌握了時間，所以即使是極短的時間也能成就，不會有任何妨礙。但是，由於受到所化眾生的影響，時間是不定的。《蓮花經》中說：『彼以大神通智慧力降伏魔軍后，於五十中劫不移動跏趺坐姿，而成正覺。』我們的導師在菩提樹下安住的那天黎明證得了正覺。（菩提心有兩種，即處所菩提心和證悟菩提心，如《總集經釋》中香提所說。）因此，從降伏魔軍到成佛之間的三摩地是無間斷的，並且是剎那的。 是同時證悟四個剎那，還是依次證悟？如果是前者，那麼最初的兩個剎那等又該如何理解？如果是後者，那麼就會變成四個剎那。答：是同時證悟，最初的兩個剎那等只是數量上的順序，而不是意義上的順序。即使是後者也沒有過失，因為對於孩子們來說，由於獲得了自在，（實際上）一個剎那會變成四個剎那，這是法友的觀點。 第八，關於法身（Dharmakāya）：暫時擱置認為基礎佛（gzhir sangs rgyas）不是無為法身的觀點，遵循聖獅子（'phags seng）等註釋者的觀點，從導師的角度，分為體性、所詮、體例和對這些方面的辯論四個方面。 第一，體性是：修習般若波羅蜜多（yum gyi sbyor ba）的究竟果，具有無漏之法的支分，即『彼之異熟』，以及『以法為一切法之身』，出自二諦。

【English Translation】 As for the duration of this Samadhi, it is not fixed. If the Bodhicitta (藏文：སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ，梵文天城體：bodhicitta，梵文羅馬擬音：bodhicitta，漢語字面意思：essence of enlightenment) can abide for a long time, how long will it be? According to the first two views, there is no great fault, as it has been explained that time is not absolute but depends on one's own intention. Therefore, such thoughts should not arise. Although it has been explained in this way, due to obtaining freedom, one can bless a moment into an eon (as said by a former Dharma friend). Here, taking the third view, it is said that after abiding in Bodhicitta, it is impossible to rise from Samadhi without generating uninterrupted Samadhi. Therefore, this Samadhi must be generated, and if one can freely control it, then because it depends on one's own will and one has mastered time, even a very short time can accomplish it without any hindrance. However, due to the influence of the beings to be tamed, the time is uncertain. The Lotus Sutra says: 'He subdued the armies of Mara with great supernatural wisdom and sat in the lotus posture without moving for fifty intermediate kalpas, and attained enlightenment.' Our teacher attained enlightenment at dawn on the very day he stayed under the Bodhi tree. (There are two types of Bodhicitta: the Bodhicitta of place and the Bodhicitta of realization, as said by Shanti in the commentary on the Compendium of Sutras.) Therefore, the Samadhi from subduing the armies of Mara to attaining Buddhahood is uninterrupted and instantaneous. Are the four moments realized simultaneously or sequentially? If the former, how should the first two moments be understood? If the latter, it would become four moments. Answer: They are realized simultaneously, and the first two moments are only a numerical order, not an order of meaning. Even if it is the latter, there is no fault, because for children, due to obtaining freedom, (in reality) one moment becomes four moments, according to the Dharma friend. Eighth, regarding the Dharmakāya: Temporarily setting aside the view that the basic Buddha (gzhir sangs rgyas) is not an unconditioned Dharmakāya, following the commentators such as Holy Lion ('phags seng), from the perspective of the teacher, it is divided into four aspects: nature, what is signified, example, and debates on these aspects. First, the nature is: the ultimate result of practicing Prajñāpāramitā (yum gyi sbyor ba), possessing the limbs of unpolluted Dharma, that is, 'its Vipāka', and 'because Dharma is the body of all Dharmas', from the Two Truths.

བོ་ཡིན་པས་སྐུ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ ལུས་ཡིན་ཕྱིར། །ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་བསམ་ཡས་ཕྱིར། །རིགས་པའི་རྗེས་འབྲང་ངོ་བོའི་ ཕྱིར། །སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུར་འདོད། །ཅེས་སོ། །ངོ་བོའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ དེའི་ངོ་བོ་ལས་མ་འདས་པས་སྐུ་ཞེས་པ་འདི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་སྒྲ་དོན་ཏེ་བདེན་གཉིས་སུ་སྐུ་ གསུམ་ལས་མི་འདོད་ཅིང་ཆོས་སྐུ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་གཅིག་ཏུ་བཞེད་པའི་ལུགས་སོ། །འདིར་ཇི་ བཞིན་སྦྱོར་བར་མཛད་པ་ནི་ཅུང་(བུ་)ནོར་རོ། ། 1-154 གསུམ་པ་ལ། མཚན་ཉིད་པ་དང་རྗེས་མཐུན་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ། སྐུ་གསུང་ ཐུགས་ཡོན་ཏན་འཕྲིན་ལས་སོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། སྐུ་གཉིས་གསུམ་བཞི་ལྔར་དབྱེ་བའོ། ། དང་པོ་ནི། རྒྱུད་བླར། ཆོས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་ཤེས་བྱས་ཏེ། །ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་དྲི་མེད་དང་། ། དེ་ཡི་རྒྱུ་མཐུན་ཟབ་པ་དང་། །སྣ་ཚོགས་ཚུལ་ནི་སྟོན་པའོ། །ཞེས་ཏེ། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་དང་ བསྟན་པ་ཆོས་སྐུ་སྟེ་ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་དང་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ ལ་རིམ་བཞིན་(ཀ་ཤིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་བཤད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །རྟོགས་པའི་ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་ནོ། །ཞེས་རྡོར་གཅོད་འགྲེལ་པར།)ཟེར་ རོ། །དང་པོ་དེ་པ་རྣམ་ཀྱི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་བྱ་ཡིན་པས་དེ་སྐད་བྱ་ལ་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ (འགྲེལ་ཆེན་དངོས་)རྒྱུ། དེའི་རྒྱུ་(དངོས་)མཐུན་པ་ནི་བསྟན་(དངོས་)པའི་ཆོས་ཏེ་དེ་ཡང་དོན་དམ་གྱི་ དབང་དུ་བྱས་ནས་ཟབ་མོ་སྟོན་པ་བྱང་སེའི་སྡེ་སྣོད་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གླེང་ གཞི་སོགས་ཆོས་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པ་གླེང་གཞིའི་སྡེ་སོགས་སོ། །གཞན་(བོ་དོང་། བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་) དུ་བཤད་པ་ནི་ནོར་རོ། །ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་འཁྲུངས་པ་ཆོས་སྐུ་དམ་པ། བསོད་ ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་འཁྲུངས་པ་གཟུགས་སྐུ་དམ་པ་སྟེ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་བསྔོ་བར། དགེ་བ་འདི་ཡིས་ནས། དམ་པ་གཉིས་ནི་ཐོབ་བར་ཤོག །ཅེས་སོ། །འདིའི་དང་པོ་རང་དོན་ དོན་དམ་པའི་སྐུ། གཉིས་པ་གཞན་དོན་བརྡའམ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། རྒྱུད་བླར། རང་དོན་ གཞན་དོན་དོན་དམ་སྐུ་དང་ནི། །དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཀུན་རྫོབ་སྐུ་ཉིད་དེ། །ཞེས་དང་པོ་སྟོབས་ སོགས་བྲལ་བའི་ཡོན་ཏན་སོ་གཉིས། གཉིས་པ་མཚན་བཟང་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཡོན་ཏན་སོ་ གཉིས་ཅན་ཏེ། དང་པོའི་སྐུ་ནི་སྟོབས་(བཅུ་མི་འཇིགས་པ་བཞི་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་)ལ་སོགས། །བྲལ་ པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ལྡན། །གཉིས་པ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན། །རྣམ་སྨིན་ཡོན་ཏན་དག་ དང་ལྡན། །ཞེས་སོ། །སྤང་བྱ་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱ

【現代漢語翻譯】 因為是『བོ་ཡིན་པས་སྐུ་སྟེ།』（藏文），從二諦（bDen gnyis，梵文：satya-dvaya，梵文羅馬擬音：satya-dvaya，真假二諦）來說，『ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ལུས་ཡིན་ཕྱིར། །』（藏文）因為是諸法之身，『ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་བསམ་ཡས་ཕྱིར། །』（藏文）因為功德圓滿不可思議，『རིགས་པའི་རྗེས་འབྲང་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །』（藏文）因為是理性的追隨者之本體，『སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུར་འདོད། །』（藏文）所以被認為是救護者的法身。正如所說。因為是本體，即一切眾生未曾脫離其本體，所以這個『སྐུ་』（藏文，梵文：kāya，梵文羅馬擬音：kāya，身）是法性身的詞義，在二諦中不承認三身，而是將法身和本體身視為一體的宗義。在這裡，如實地結合使用，稍微有些錯誤。 第三個方面，分為體性和隨順體性兩種。第一種有五種：身、語、意、功德、事業。第一種有四種：分為二身、三身、四身、五身。 第一種是，《寶性論》中說：『ཆོས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་ཤེས་བྱས་ཏེ། །ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་དྲི་མེད་དང་། །དེ་ཡི་རྒྱུ་མཐུན་ཟབ་པ་དང་། །སྣ་ཚོགས་ཚུལ་ནི་སྟོན་པའོ། །』（藏文）即要了解法身有兩種，即法界極其清凈和與之相應的甚深，以及宣說種種方式。也就是證悟法身和教法法身，即法界極其清凈和十二部經（指佛經的十二種分類方式）依次對應（卡西說：法身有兩種，即講說的法身和證悟的法身。證悟的法身也有兩種，即智慧之因和福德之因。正如《金剛經釋》中所說）。 第一種是各自通過各自的方式可以瞭解的，因此被稱為能夠獲得它的（大釋）因。它的（直接）相應之因是教法，也就是從勝義諦的角度來說，是宣說甚深的菩薩藏，從世俗諦的角度來說，是宣說故事等的各種教法，即故事藏等。其他（博東，布頓仁波切）的解釋是錯誤的。或者說，從智慧的積聚中產生的是殊勝法身，從福德的積聚中產生的是殊勝色身。正如《六十正理論》的結尾中所說：『དགེ་བ་འདི་ཡིས་ནས། དམ་པ་གཉིས་ནི་ཐོབ་བར་ཤོག །』（藏文）通過此善根，愿能獲得二勝身！ 這裡的第一種是自利、勝義諦之身，第二種是利他、表詮或世俗諦之身。正如《寶性論》中所說：『རང་དོན་གཞན་དོན་དོན་དམ་སྐུ་དང་ནི། །དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཀུན་རྫོབ་སྐུ་ཉིད་དེ། །』（藏文）自利、利他、勝義諦之身，以及依於此的世俗諦之身。第一種是具有離力等的三十二種功德，第二種是具有大丈夫相和異熟功德的三十二種功德。第一種身是具有（十力、四無畏、十八不共法）等離的功德，第二種是具有大丈夫相和異熟功德。正如所說。所斷是二障。

【English Translation】 Because it is 'བོ་ཡིན་པས་སྐུ་སྟེ།' (Tibetan), from the perspective of the two truths (bDen gnyis, Sanskrit: satya-dvaya, Romanized Sanskrit: satya-dvaya, two truths), 'ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ལུས་ཡིན་ཕྱིར། །' (Tibetan) because it is the body of all dharmas, 'ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་བསམ་ཡས་ཕྱིར། །' (Tibetan) because its qualities are complete and inconceivable, 'རིགས་པའི་རྗེས་འབྲང་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །' (Tibetan) because it is the essence of the followers of reason, 'སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུར་འདོད། །' (Tibetan) therefore it is considered the Dharmakaya of the protectors. As it is said. Because it is the essence, that is, all beings have not departed from its essence, so this 'སྐུ་' (Tibetan, Sanskrit: kāya, Romanized Sanskrit: kāya, body) is the meaning of the term Dharmata-kaya, and in the two truths, the three kayas are not recognized, but the Dharmakaya and Svabhavikakaya are regarded as one. Here, applying it as it is, there is a slight error. The third aspect is divided into two types: essential characteristics and those that conform to essential characteristics. The first has five aspects: body, speech, mind, qualities, and activities. The first has four aspects: divided into two kayas, three kayas, four kayas, and five kayas. The first is, as stated in the Ratnagotravibhāga: 'ཆོས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་ཤེས་བྱས་ཏེ། །ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་དྲི་མེད་དང་། །དེ་ཡི་རྒྱུ་མཐུན་ཟབ་པ་དང་། །སྣ་ཚོགས་ཚུལ་ནི་སྟོན་པའོ། །' (Tibetan) that is, it should be understood that there are two Dharmakayas, namely the extremely pure Dharmadhatu and the corresponding profound, and the teaching of various methods. That is, the realization Dharmakaya and the teaching Dharmakaya, namely the extremely pure Dharmadhatu and the twelve divisions of scriptures (referring to the twelve categories of Buddhist scriptures) correspond in sequence (Kashi said: There are two types of Dharmakaya, namely the teaching Dharmakaya and the realization Dharmakaya. There are also two types of realization Dharmakaya, namely the cause of wisdom and the cause of merit. As stated in the Diamond Sutra Commentary). The first is that each can be understood through their respective means, so it is called the (great commentary) cause that can obtain it. Its (direct) corresponding cause is the Dharma, that is, from the perspective of ultimate truth, it is the profound Bodhisattva Pitaka, and from the perspective of conventional truth, it is the various teachings that explain stories, etc., that is, the story Pitaka, etc. Other explanations (Bodong, Buton Rinpoche) are incorrect. Alternatively, the excellent Dharmakaya arises from the accumulation of wisdom, and the excellent Rupakaya arises from the accumulation of merit. As stated at the end of the Sixty Stanza Reasoning: 'དགེ་བ་འདི་ཡིས་ནས། དམ་པ་གཉིས་ནི་ཐོབ་པར་ཤོག །' (Tibetan) Through this virtue, may I attain the two excellent bodies! Here, the first is the self-benefiting, ultimate truth body, and the second is the other-benefiting, representative or conventional truth body. As stated in the Ratnagotravibhāga: 'རང་དོན་གཞན་དོན་དོན་དམ་སྐུ་དང་ནི། །དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཀུན་རྫོབ་སྐུ་ཉིད་དེ། །' (Tibetan) the self-benefiting, other-benefiting, ultimate truth body, and the conventional truth body that depends on it. The first is the thirty-two qualities of being free from powers, etc., and the second is the thirty-two qualities of having the major marks of a great man and the qualities of maturation. The first body has the qualities of being free from (the ten powers, four fearlessnesses, and eighteen unshared qualities), etc., and the second has the major marks of a great man and the qualities of maturation. As it is said. What is to be abandoned are the two obscurations.

ི་དྲི་མ་སྤངས་པའི་ཆ་ནས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་དང་ 1-155 བླ་མ་སྐྱེལ་བསུ་སོགས་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་སྨིན་ཡིན་པས་དེ་སྐད་རིམ་ བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་མཐོང་ན་དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་མཐོང་བར་ བརྗོད་ཀྱི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པའི་གཟུགས་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་དོན་དམ་ པའི་སངས་རྒྱས་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གཅོད་པར། གང་དག་ང་ལ་གཟུགས་(མཚན་ དཔེ་སོགས་)སུ་མཐོང་། །གང་དག་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་པ། །ལོག་པར་བཅོམ་(སྤོང་བས་ཞུགས་)པས་ སྐྱེས་པ་ཡི། །སྐྱེ་བོ་དེས་ནི་ང་མི་མཐོང་། །འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །(ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ གཤའ་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་)ཆོས་ཉིད་(ཞེས་བྱ་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་ཡང་དག་མཐའ་མཚན་མེད་དོན་དམ་ཞེས་ སོགས་དང་རྣམ་གྲངས་སོ་དེ་ཉིད་)སངས་རྒྱས་(སུ་)བལྟ་བར་བྱ། །ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་བྱའང་མིན། ། དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་མི་ནུས། །ཞེས་སོ། །བརྒྱད་སྟོང་པར། དགེ་སློང་དག་ང་ལ་གཟུགས་ཀྱི་ སྐུར་མ་ལྟ་བར་ང་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་པའི་དོན་ཡང་དེའོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐུ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ། རྒྱུ། རྣམ་བཞག་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདུས་མ་བྱས་ལ་སོགས་པའི་(ཐ་མི་དད་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ། སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བ་བཞི་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་སྒྲིབ་ པ་མེད་པ། རྟོག་པས་དམིགས་བྱ་མ་ཡིན་པ། མཉམ་བཞག་སོ་སོར་རང་རིག་གིས་རིག་པ་གསུམ་ཆོས་དབྱིངས་འོད་གསལ་བ་ ཞེས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པས།)མཚན་ཉིད་ལྔ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་སོགས་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལྡན་གྱི་མཐར་ཐུག་གི་ སྐུ་ཞེས་པ་སྐུ་གསུམ་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་སྐུའི་མཚན་ཉིད་དེ། མཚན་ཉིད་ལྔ་དང་ཡོན་ཏན་ལྔ་ ནི། རྒྱུད་བླར། ཐོག་མ་(སྐྱེ་བ་)དབུས་(གནས་པ་)མཐའ་(འཇིག་པ་)མེད་(པས་འདུས་མ་བྱས་པའོ། །)ཅིང་ (ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་རྣམས་)རྣམ་(པར་)དབྱེར་མེད(པས་ཐ་མི་དད་པའོ)། །(མཐའ་)གཉིས་མེད་(པས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་ པ། སྒྲིབ་པ་)གསུམ་(དང་)བྲལ་(ཞིང་)དྲི་མེད་(པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་)རྣམ་རྟོག་(གིས་དམིགས་བྱར་) མེད(པ)། །ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་(རང་བཞིན་འོད་གསལ་)གང་ཡིན་(པ་)དེ་རྟོགས་པ(ནི)། །མཉམ་ པར་བཞག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་མཐོང་། །ཞེས་མཚན་ཉིད་ལྔ། གཞལ་མེད་(པ་རྒྱ་ཆེ་བ་) 1-156 གང་གཱའི་བྱེ་མ་ལས་འདས་པ། །(གྲངས་མང་བ།)བསམ་མེད་(རྟོག་གེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་)མཉམ་མེད་(ཐུན་ མོང་མ་ཡིན་པ་སྟེ་)ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ལྡན། །(དེ་ཡན་གྱིས་བཞི་བསྟན། འདི་མན་གྱིས་གཅིག་སྟེ་སྒྲིབ་པས་དག་པ་ མཐར་ཕྱིན་པ་ཡོན་ཏན་ལྔ་པའོ། །)དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲི་མེད་དབྱིངས་དེ་ནི། །བག་ཆགས་བཅས་ པའི་ཉེས་པ་གཏན་སྤངས་པ། །ཞེས་སོ། །ག

【現代漢語翻譯】 1-155 因為從遠離垢染的方面進行區分，所以說『極度清凈』。 迎接上師等是先前積累的福德的成熟果報，因此依次如此。 因此，如果見到法性完全清凈，就被稱為見到勝義諦的佛，僅僅見到以相好莊嚴的色身，並不能見到勝義諦的佛。正如《金剛經》所說：『凡以色見我，以音聲求我，是人行邪道，不能見如來。』 諸佛的法身，（諸法本來的自性是什麼，那就是）法性（被稱為真如、法界、實相、無相、勝義等，這些都是不同的名稱），應當視其為佛。法性不可被完全認知，因為那是無法被完全認知的。』《八千頌般若經》中也說：『比丘們，不要將我看作色身，而要將我看作圓滿的法身。』其含義也是如此。 第二部分分為三點：三身的體性、因、分類。 第一點是：常、樂、我、凈等（不異體性，非顛倒，遠離障礙四種功德，以及自性無染，非分別念所緣，等持中以自證智所證悟的三種功德，總攝為法界光明）五種特徵和廣大等五種功德所具備的究竟之身，被稱為三身中的法身。五種特徵和五種功德是：《寶性論》中說：『無始（無生）、無中（無住）、無終（無滅）（因此是常）。無別（功德之法不分離，因此是不異體性）。無二（沒有兩種對立，因此是非顛倒）。離三（遠離三種障礙），無垢（自性無染），無分別（非分別念所緣）。法界自性（自性光明）為何，證悟它（是），等持瑜伽行者所見。』這是五種特徵。『無量（廣大），超越恒河沙數，（數量眾多），不可思議（非思辨之境），無等（無與倫比），具足功德。』（以上顯示了四種功德，以下顯示了一種功德，即徹底清凈垢染的五種功德）。如來無垢之界，永斷習氣之過。』 1-156 1-155 因為從遠離垢染的方面進行區分，所以說『極度清凈』。 迎接上師等是先前積累的福德的成熟果報，因此依次如此。 因此，如果見到法性完全清凈，就被稱為見到勝義諦的佛，僅僅見到以相好莊嚴的色身，並不能見到勝義諦的佛。正如《金剛經》所說：『凡以色見我，以音聲求我，是人行邪道，不能見如來。』 諸佛的法身，（諸法本來的自性是什麼，那就是）法性（被稱為真如、法界、實相、無相、勝義等，這些都是不同的名稱），應當視其為佛。法性不可被完全認知，因為那是無法被完全認知的。』《八千頌般若經》中也說：『比丘們，不要將我看作色身，而要將我看作圓滿的法身。』其含義也是如此。 第二部分分為三點：三身的體性、因、分類。 第一點是：常、樂、我、凈等（不異體性，非顛倒，遠離障礙四種功德，以及自性無染，非分別念所緣，等持中以自證智所證悟的三種功德，總攝為法界光明）五種特徵和廣大等五種功德所具備的究竟之身，被稱為三身中的法身。五種特徵和五種功德是：《寶性論》中說：『無始（無生）、無中（無住）、無終（無滅）（因此是常）。無別（功德之法不分離，因此是不異體性）。無二（沒有兩種對立，因此是非顛倒）。離三（遠離三種障礙），無垢（自性無染），無分別（非分別念所緣）。法界自性（自性光明）為何，證悟它（是），等持瑜伽行者所見。』這是五種特徵。『無量（廣大），超越恒河沙數，（數量眾多），不可思議（非思辨之境），無等（無與倫比），具足功德。』（以上顯示了四種功德，以下顯示了一種功德，即徹底清凈垢染的五種功德）。如來無垢之界，永斷習氣之過。』 1-156

【English Translation】 1-155 Because it is distinguished from the aspect of being free from defilements, it is said to be 'extremely pure'. Welcoming the Lama (spiritual teacher) and so on are the ripened results of previous merits, therefore it is in that order. Therefore, if one sees the completely pure Dharmata (the true nature of phenomena), it is said to be seeing the Buddha of ultimate truth. Merely seeing a form adorned with marks and signs of conditioned existence does not constitute seeing the Buddha of ultimate truth. As the Vajra Cutter Sutra states: 'Those who see me by form, and seek me by sound, those people tread a false path and cannot see the Tathagata.' The Dharmakaya (body of truth) of the Buddhas, (whatever is the true nature of all phenomena, that is) Dharmata (also called Suchness, Dharmadhatu, Reality, Signless, Ultimate Truth, etc., these are different names), should be regarded as the Buddha. Dharmata cannot be fully known, because it cannot be fully known.' The Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra also says: 'Monks, do not look at me as a Rupakaya (form body), but look at me as the complete Dharmakaya.' The meaning is also the same. The second part is divided into three points: the nature, cause, and classification of the Trikaya (three bodies of the Buddha). The first point is: the ultimate body possessing five characteristics such as permanence, bliss, self, purity, etc. (non-duality, non-perversion, freedom from obscurations, and the three qualities of being naturally without obscurations, not being an object of conceptual thought, and being cognized by self-cognizant wisdom in Samadhi, summarized as the luminosity of Dharmadhatu) and five qualities such as vastness, etc., is called the Dharmakaya among the Trikaya. The five characteristics and five qualities are: The Uttaratantra Shastra states: 'Without beginning (without birth), without middle (without dwelling), without end (without cessation) (therefore it is permanent). Without distinction (the qualities are inseparable, therefore it is non-dual). Without two (without two opposites, therefore it is non-perverted). Separated from three (free from three obscurations), immaculate (naturally without obscurations), without conceptualization (not an object of conceptual thought). Whatever is the nature of Dharmadhatu (the luminosity of nature), realizing it (is) seen by the yogi in Samadhi.' These are the five characteristics. 'Immeasurable (vast), surpassing the sands of the Ganges, (numerous), inconceivable (not an object of speculation), unequaled (incomparable), possessing qualities.' (The above shows four qualities, and the following shows one quality, which is the five qualities of completely purifying defilements). The immaculate realm of the Tathagata, completely abandoning the faults of habitual tendencies.' 1-156

ཉིས་པ་ལོངས་སྐུ་ནི། གསུང་བརྗོད་པ། སྐུ་སྣང་ བ། མཛད་པ་སྒྲུབ་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་(འདི་གོང་མ་གསུམ་ཀ་ལ་སྦྱར།)སྟེ་གསུམ། དེ་རྣམས་ལྷུན་ གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཛད་པ་དུ་མར་སྟོན་ཡང་དེ་དང་དེར་བདེན་ པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་ཞེས་པ་མཚན་ཉིད་དོ། །རྒྱུད་བླར། སྣ་ཚོགས་དམ་ཆོས་འོད་ཟེར་མངའ་བའི་སྐུ། །འགྲོ་བའི་རྣམ་གྲོལ་དོན་གྲུབ་ལ་བརྩོན་པ། ། མཛད་པ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་རྒྱལ་བཞིན་ཏེ། །སྣ་ཚོགས་དངོས་ཀྱང་དེ་ཡི་རང་བཞིན་མིན། ། ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་སྤྲུལ་སྐུ་ནི། འབྲས་བུ་གསུམ་གྱི་རྒྱུའི་གཟུགས་སྐུ་གང་ཞིག་དུས་ནམ་ ཡང་ཆོས་སྐུ་ལ་གནས་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླར། འཇིག་རྟེན་(གདུལ་བྱ་འཁོར་བ་ལ་ཆགས་པ་དག་སྲིད་པ་ལ་སྐྱོ་བ་ བསྐྱེད་ནས་)ཞི་བའི་ལམ་(མྱང་འདས་)ལ་འཇུག་པ་དང་། །(ཐེག་དམན་ལ་ཞུགས་པ་བཟློག་ནས་ཐེག་ཆེན་ལ་) རབ་ཏུ་སྨིན་(ཅིང་འདུན་པར་མཛད་པ་དང་གཅིག་)དང་(བར་མཛད་པ་དང་གཉིས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་)ལུང་སྟོན་(པས་ རྣམ་གྲོལ་ཐོབ་པར་བརྗོད་པ་སྟེ་གསུམ་གྱི་)རྒྱུ་ཡི་གཟུགས། །གང་ཡིན་དེ་ཡང་འདིར་ནི་རྟག་གནས་ཏེ། ། ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །ཡང་ན་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་(རིན་ཆེན་འཕྲེང་)ཀྱི་ཚོགས་དང་རང་བཞིན་(རྒྱན་)རིགས་ལས་ཆོས་སྐུ། བསོད་ནམས་(རིན་ཆེན་འཕྲེང་)ཚོགས་དང་རྒྱས་པའི་(རྒྱན་)རིགས་ལས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་འབྱུང་ ཞིང་། ཀུན་གཞི་གནས་གྱུར་བས་ཆོས་སྐུ། ཉོན་ཡིད་གནས་གྱུར་བས་ལོངས་སྐུ་འཇུག་ཤེས་ དྲུག་གནས་གྱུར་བས་སྤྲུལ་སྐུ་འབྱུང་བར་གསེར་འོད་ལས་སོ། །མདོར་བསྡུས་སོ། །གསུམ་ པ་ལ་གསུམ། མཉམ། མི་མཉམ་པ། རྟག་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། དེ་དག་རྟེན་དང་ 1-157 དགོངས་པ་དང་། །འཕྲིན་ལས་ཀྱིས་ནི་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅེས་ཏེ་སྐུ་གསུམ་དང་རིམ་བཞིན་ (རྒྱན་)ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ཁམས་ཀུན་ཏུ། །འཁོར་ཡོངས་(སུ་)བསྡུ་(བ་) དང་ཞིང་དང་མཚན། །(དང་)སྐུ་(མདོག་)དང་ཆོས་(ཏེ་)རྫོགས་ལོངས་སྤྱོད་དང་། །(སྟེ་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་ སྤྱོད་དང་།)མཛད་པ་(སྟེ་དྲུག་པོ་)དག་གིས་ཐ་དད་དོ། །ཞེས་སོ། །རང་བཞིན་སྐུ་ནི་(ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་) མཉམ་པ་དང་། །(རྟོགས་དཀའ་བས་)ཕྲ་ཞིང་(ལོངས་སྐུ་)དེ་དང་འབྲེལ་བ་དང་། །(དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ ལོངས་སྐུའི་ཕུན་ཚོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །)དགྱེས་རྒུར་ལོངས་སྤྱོད་བསྟན་པ་ལ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་ འབྱོར་རྒྱུར་འདོད་དོ། །ཞེས་སོ། །སྤྲུལ་སྐུ་ནི། གཞན་དོན་ཕུན་ཚོགས་ཏེ། བཟོ་དང་སྐྱེ་དང་ བྱང་ཆུབ་ཆེ། །མྱ་ངན་འདས་པར་རྟག་སྟོན་པ། །སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དེ་ནི། །རྣམ་པར་ གྲོལ་བའི་ཐབས་ཆེན་པོ། །

【現代漢語翻譯】 第二是報身（Sambhogakāya）：語宣說，身顯現，事業成辦無有間斷（這三者都與前三者相關聯）。這三者自然成就。雖然示現多種身語意事業，但與此種種真實自性相離，即是佛之色身的體性。在《寶性論》中說： 『具有種種殊勝正法光芒的身，致力於解脫眾生的事業，其事業如同如意寶王一般，雖然顯現種種事物，但並非其真實自性。』 第三是化身（Nirmāṇakāya）：三種果的因之色身，無論何時都安住於法身（Dharmakāya）。《寶性論》中說： 『引導世間（使應調伏的眾生對輪迴生起厭離，）進入寂滅之道（涅槃），（使趣入小乘者回轉而入大乘，）使之成熟（並生起希求之心，此為一），（作為中間者，此為二，于無上菩提）授記（宣說獲得解脫，此為三）的因之色身，無論何時都恒常存在於此，如同虛空中的色相一般。』 或者，將在下文闡述。 第二種解釋是：從智慧（珍寶鬘）的積聚和自性（莊嚴）之族類中產生法身，從福德（珍寶鬘）的積聚和增長（莊嚴）之族類中產生色身二者。阿賴耶識轉為法身，煩惱意轉為報身，六識轉為化身，這是出自《金光明經》的觀點。以上是簡略的歸納。 第三方面有三種差別：平等、不平等和常恒的差別。 第一種是：『彼等依靠、證悟和事業是平等的。』即是說三身和次第（莊嚴）不同。 第二種是：『圓滿受用身在一切界中，于眷屬的攝受、剎土和相好，以及身（顏色）和法（即受用），（即法的受用，）事業（這六者）上有所不同。』 自性身（以法性）是平等的，（因難以證悟）是微細的，與（報身）相連，（因其緣故成為報身圓滿的因），對於隨心所欲地示現受用，被認為是圓滿受用的因。 化身是：爲了他利而圓滿，在工藝、出生和菩提上是偉大的，恒常示現寂滅，此佛陀的化身，是解脫的偉大方便。

【English Translation】 Secondly, the Sambhogakāya (Enjoyment Body): speech expresses, body manifests, and activity accomplishes without ceasing (all three apply to the previous three). These three are spontaneously accomplished. Although showing many body, speech, and mind activities, it is separate from the true nature of these, which is the characteristic of the Buddha's Form Body. In the Uttaratantra it says: 'The body possessing various excellent Dharma rays, diligent in accomplishing the liberation of beings, its activity is like a wish-fulfilling jewel king, although manifesting various things, it is not its true nature.' Thirdly, the Nirmāṇakāya (Emanation Body): the Form Body that is the cause of the three fruits, which always abides in the Dharmakāya. In the Uttaratantra it says: 'Leading the world (causing those to be tamed to generate aversion to samsara), entering the path of peace (Nirvana), (causing those who have entered the Lesser Vehicle to turn back and enter the Great Vehicle,) making them ripen (and generating a desire, this is one), (as an intermediary, this is two, in supreme Bodhi) prophesying (declaring the attainment of liberation, this is three) the Form Body of the cause, whatever it is, is always present here, like the form in the realm of space.' Or, it will be explained below. The second explanation is: from the accumulation of wisdom (Precious Garland) and the nature (Ornament) lineage, the Dharmakāya arises; from the accumulation of merit (Precious Garland) and the increasing (Ornament) lineage, the two Form Bodies arise. The Alaya consciousness transforms into the Dharmakāya, the afflicted mind transforms into the Sambhogakāya, and the six consciousnesses transform into the Nirmāṇakāya, according to the Suvarṇaprabhāsa Sūtra. The above is a brief summary. The third aspect has three differences: equality, inequality, and permanence. The first is: 'They are equal in support, realization, and activity.' That is to say, the three bodies and the order (Ornament) are different. The second is: 'The complete enjoyment body, in all realms, in the gathering of retinues, and in the fields and marks, and in the body (color) and Dharma (i.e., enjoyment), (i.e., the enjoyment of Dharma,) activity (these six) are different.' The Svābhāvikakāya (Nature Body) is equal (by Dharmatā), (because it is difficult to realize) is subtle, and is connected to (the Sambhogakāya), (because of that reason, it becomes the cause of the Sambhogakāya's perfection), for showing enjoyment as desired, it is considered the cause of complete enjoyment. The Nirmāṇakāya is: perfect for the benefit of others, great in craftsmanship, birth, and Bodhi, constantly showing extinction, this Buddha's Nirmāṇakāya, is the great means of liberation.

ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། (ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་)རང་བཞིན་(གྱིས་རྟག་)དང་ནི་(ལོངས་སྐུ་དེ་ཉིད་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་) རྒྱུན་མི་འཆད། །(པས་རྟག་གོ །སྤྲུལ་སྐུ་ཡང་ཡང་སྟོན་ཅིང་ནམ་ཡང་གང་ན་ཡང་གཏན་མེད་མ་ཡིན་པས་)རྒྱུན་གྱིས་ (རྟག་གོ་)དེ་དག་རྟག་པ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། འོག་ཏུ་སྟོན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། མཚན་ བརྗོད་ལས། སངས་རྒྱས་སྐུ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་པ་ལ། འཇམ་དཔལ་གྲགས་པས་ དེའི་འགྲེལ་ཆེན་དུ་འདིར་བཤད་བཞི་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དང་ལྔ་ཞེས་སོ། །འཇམ་དཔལ་གྱི་ རང་གི་ལྟ་བའི་འདོད་པ་མདོར་བསྟན་པར་(སྐུ་ནི་གཅིག་གཉིས་གསུམ་དང་ནི། །བཞི་དང་ལྔ་རུ་གསུངས་བ་སྟེ། ། སངས་རྒྱས་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རིས་མེད་པ། །ཡེ་ཤེས་མིག་གཅིག་དྲི་མ་མེད། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ ཡེ་ཤེས་སྐུ༡། །ཇི་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང་ནི། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་སྟེ༢། །ཞེས་དང་། ཐུགས་གསུང་སྐུ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡིས། ། སྐུ་གསུམ་དུ་ནི་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། །ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་སྤྲུལ་པ་རྣམས། །སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་མི་ཡིས་སྒྲུབ༣། །ངོ་བོ་ཉིད་ལོངས་ རྫོགས་བཅས། ཞེས་སོགས་འདི་བཞིན་རྐང་པ་བཞི་བཤད།) གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མཐའ་ཡས་པ། །བདག་ གི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་མཆོག་གོ །སྒྲ་ཡི་ཕུང་པོ་མཐའ་ཡས་པ། །བདག་གི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ 1-158 མཆོག །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མཐའ་ཡས་པ། །བདག་གི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རབ་བསྒྲགས། །ཡེ་ཤེས་ ཕུང་པོ་མཐའ་ཡས་པ། །བདག་གི་ཡི་ཤེས་སྐུ་རབ་བསྒྲགས། བདེ་བའི་ཕུང་པོ་མཐའ་ཡས་ པ། །བདག་གི་བདེ་སྐུ་འགྱུར་མེད་མཆོག །ཅེས་ཆོས་ལོངས་སྤྲུལ་ཡེ་ཤེས་བདེ་བའི་སྐུ་ལྔར་ བཤད་དོ། །གསེར་ནི་རྩ་བའི་ཆོས་སྐུ་དང་ལྔ་ཟེར་རོ། །སྤྲུལ་སྐུ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡིན་མིན་ དུ་ཕྱེ་བས་ལྔར་(སྔགས་དོན་རྣམ་གཟིགས་སུ།)སྒེག་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་ཆོས་བཤེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། རྒྱུ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ་གསུམ་ལས། རྒྱུ་ནི། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་མན་ནས་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསོད་ནམས་བཅུར་བསྒྲེས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བ་སྤུའི་བུ་ག་ གཅིག་བ་སྤུའི་བུ་ག་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའི་བསོད་ནམས་བརྒྱས་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་གཅིག དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུ་འགྲུབ་པའི་བསོད་ནམས་བརྒྱས་མཚན་སུམ་ཅུའི་གཅིག མཚན་སུམ་ཅུ་ འགྲུབ་པའི་བསོད་ནམས་སྟོང་གིས་མཛོད་སྤུ། དེ་འབུམ་གྱིས་གཙུག་ཏོར། དེ་བྱེ་བ་འབུམ་ ཕྲག་བརྒྱས་གསུང་ཆོས་ཀྱི་དུང་གཅིག་འགྲུབ་ཅེས་རིན་ཆེན་འཕྲེང་བར་རོ། །(གཙུག་ཏོར་བསོད་ ནམས་བྱེ་བ་ནི། །འབུམ་ཕྲག་བརྒྱར་ནི་བསྒྱུར་བ་ཡིས། །སྟོབས་བཅུ་མངའ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དུང་། །གཅིག་འབྱུང་བར་ནི་ཤེས་པར་ བྱ། །ཞེས་སོ། །) གཉིས་པ་ནི། གྲག་སྟོང་གཉིས་མེད་གང་ཞིག ལྷའི་རྔ་བོ་ཆེ་དང་རྣམ་པ་བཞིས་ མཚུང

【現代漢語翻譯】 如是說。 第三，（法性身）自性（恒常），以及（報身直至輪迴存在） 相續不斷。（因此是恒常。化身也反覆示現，無論何時何地都不會完全消失，因此）相續 （恒常）。這些都是恒常的。 如是說。第三，將在下文闡述。第四，在《名號贊》中說：『具有五佛之體性。』 對此，妙吉祥稱在《大疏》中說，此處所說的四身與智慧身合為五身。妙吉祥 自己宗見的要義簡述為（身是一二三，以及，說為四和五，佛無始無終，最初之佛無分別，智慧獨眼無垢染，如來智慧身。如色身一般，如是佛法身。以及，以意語身之差別，分為三身宣說，法與受用化現等，以咒之理人可成。法性報身圓滿等，如是等等四句）。無量色蘊，乃我殊勝化身。無量聲蘊，乃我殊勝報身。 無量法蘊，乃我宣說之法身。無量智蘊，乃我宣說之智慧身。無量樂蘊，乃我無變殊勝樂身。』如是宣說五身，即法、報、化、智慧、樂之身。 有人說，金是根本法身等五身。化身份為有異熟和無異熟，因此分為五身（在《密咒義總覽》中），如嬌慢金剛和法友。 第二，分為因、體性、差別三方面。因，從聲聞、緣覺、阿羅漢以下，所有眾生的福德累積，可以成就佛陀一個毛孔，以成就所有毛孔的福德，可以成就一個隨好，以成就八十隨好的福德，可以成就三十二相之一，以成就三十二相的福德，可以成就白毫相，以十萬倍的福德可以成就頂髻，以百千萬俱胝倍的福德可以成就一個佛語法輪，如《寶鬘論》所說。（頂髻福德百俱胝，復以千俱胝倍之，十力具足之法輪，當知一者乃能生。如是說。） 第二，顯空無二，如同天鼓，有四種比喻。

【English Translation】 Thus it is said. Third, (Dharmakaya) is by nature (eternal), and (the Sambhogakaya continues as long as Samsara exists) without interruption. (Therefore, it is eternal. The Nirmanakaya also appears repeatedly, and will never completely disappear anywhere, so it is) continuous (eternal). These are all eternal. Thus it is said. Third, it will be explained below. Fourth, in the 'Namasangiti (Litany of Names)' it says: 'Possessing the nature of the five Buddhas.' To this, Jampal Drakpa (Manjushri Kirti) says in the 'Great Commentary' that the four bodies mentioned here and the Wisdom Body together are five bodies. Jampal's own view is briefly stated as (The body is one, two, three, and, said to be four and five, Buddha has no beginning and no end, the first Buddha is without distinction, the one eye of wisdom is without stain, thus the Tathagata is the Wisdom Body. Just as the Form Body, so is the Buddha Dharmakaya. And, by the distinction of mind, speech, and body, it is proclaimed as the three bodies, Dharma and Enjoyment and Emanation, through the means of mantra, people can accomplish. Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya, etc., like these four lines). Infinite aggregates of form, are my supreme Nirmanakaya. Infinite aggregates of sound, are my supreme Sambhogakaya. Infinite aggregates of Dharma, are my proclaimed Dharmakaya. Infinite aggregates of wisdom, are my proclaimed Jnana-kaya. Infinite aggregates of bliss, are my supreme, unchanging Sukha-kaya.' Thus, the five bodies of Dharma, Sambhoga, Nirmana, Jnana, and Sukha are explained. Some say that gold is the fundamental Dharmakaya and the five bodies. The Nirmanakaya is divided into those with and without Vipaka (karmic maturation), so it is divided into five bodies (in the 'Overview of Tantric Meanings'), such as Kyechok Dorje and Choje. Second, it is divided into three aspects: cause, nature, and difference. The cause is that from Shravakas, Pratyekabuddhas, Arhats downwards, the accumulation of merit of all sentient beings can accomplish one pore of the Buddha, with the merit of accomplishing all pores, one minor mark can be accomplished, with the merit of accomplishing eighty minor marks, one of the thirty-two major marks can be accomplished, with the merit of accomplishing the thirty-two major marks, the Urna-kesha can be accomplished, with a hundred thousand times that merit, the Ushnisha can be accomplished, with a hundred million kotis times that merit, one Dharma-dharma of speech can be accomplished, as stated in the 'Ratnavali'. (The merit of the Ushnisha is a hundred kotis, multiplied by a thousand kotis, the Dharma-dharma with ten powers, know that one arises. Thus it is said.) Second, emptiness and clarity are non-dual, like the celestial drum, there are four analogies.

ས་པའི་གསུང་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་ཅན་ཞེས་པ་མཚན་ཉིད་དོ། །གང་ཟག་དང་དུས་ལ་ ཁྱབ་པས་ཉི་ཚེ་བ་མིན་པ། འདི་དང་ཕྱི་མ་ལ་མི་ཕན་པ་སྤོང་བས་ཕན་པ། ཆོས་ཀྱི་དགའ་བདེ་ སྒྲུབ་ཅིང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བདེ་བ་སེལ་བས་བདེ་བ། འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པའོ། ། རྒྱས་པར་རྒྱུད་བླ་མ་ལས་ཤེས་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། མཉེན་དང་འཇམ་དང་ཡིད་དུ་ འོང་། །ཡིད་དུ་འཐད་དང་དག་པ་དང་། །དྲི་མེད་གསལ་དང་སྙན་ཅིང་འཇེབས། །སྙན་འོས་ མི་ཚུགས་སྙན་པ་དང་། །དུལ་དང་མི་རྩུབ་མི་བརླང་པ། །རབ་དུལ་རྣར་སྙན་ལུས་སིམ་བྱེད། ། སེམས་སིམ་སྙིང་དགའ་དགའ་བདེ་བསྐྱེད། །གདུང་མེད་ཀུན་ཤེས་རྣམ་རིག་བྱ། །རྣམ་ 1-159 གསལ་དགའ་བྱེད་མངོན་དགའ་བྱེད། །ཀུན་ཤེས་རྣམ་རིག་བྱེད་རིགས་པ། །འབྲེལ་དང་མི་ བཟློས་སེངྒེ་ཤུགས། །གླང་ཆེན་འབྲུག་དང་ཀླུ་དབང་དང་། །དྲི་ཟ་ཀ་ལ་པིང་ཀ་ཚངས། །ཤང་ ཤང་སྒྲ་དབྱངས་གྲགས་པ་(རེ་རེ་སྦྱར་)བདུན། །ལྷ་དབྱངས་རྔ་སྒྲ་མ་ཁེངས་པ། །མི་དམའ་སྒྲ་ ཀུན་རྗེས་སུ་ཞུགས། །ཚིག་ཟུར་མ་ཆག་མ་ཚང་མེད། །མ་ཞུམ་མི་ཞན་རབ་ཏུ་དགའ། །ཁྱབ་ དང་ཐ་བ་མེད་རྒྱུན་ཆགས། །(ཐུབ་དགོངས་སུ་)འབེལ་དང་(བརྗིད་ཅེས་སྣང་བར་རོ། །)སྒྲ་ཀུན་རྫོགས་ པར་བྱེད། །དབང་བོ་ཚིམ་བྱེད་མ་སྨད་པ། །མི་འགྱུར་མ་བརྟབས་འཁོར་ཀུན་གྲག །རྣམ་ པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པ། །ཡན་ལག་དྲུག་ཅུའི་གསུང་ཡིན་ནོ། །(སྣང་བ་བཞིན་དུ་སྣང་། གཅིག་མ་ བཏོགས་སོ་)ཞེས་སོ། །(བུ།) གསུམ་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་བཞིའམ་ལྔ་སྟེ། རྒྱུ། ངོ་བོ། བྱེད་ལས་སོ། །དང་པོ་ལ། གནས་ གྱུར་པའི་རྒྱུ་ཀུན་གཞི་ཉོན་ཡིད་ཡིད་ཤེས་དབང་ཤེས་རྣམས་གནས་གྱུར་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ བཞི་རིམ་བཞིན་འབྱུང་སྟེ། ཙནྡྲ་གོ་མིས། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་གང་ཡིན་པ། །མེ་ལོང་ཡེ་ ཤེས་ཉིད་གྱུར་པ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགའ་ཞིག་འདོད། །ཅེས་ དང་། ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིད་གནས་གྱུར་པ། །མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་བརྗོད་པར་བྱ། །སོ་སོར་ རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཉིད་དེའོ། །ཞེས་དང་། དབང་བོ་ལྔ་ཡི་རྣམ་ཤེས་ གང་། །དེ་ནི་དོན་ཀུན་ཡོངས་འཛིན་ཕྱིར། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་དུ་ནི། །བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ ཙམ་ཉིད་ཐོབ། །ཅེས་སོ། །རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་དྲི་བྲལ་དུ་གནས་གྱུར་པས་ ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་སོ། །བདག་པོའི་རྒྱུ་ནི། (ཐོས་བསམ་གྱིས་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ཆོས་)འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་ (སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་གཞན་)སེམས་མཉམ་(པའི་)ཕྱིར། །(གཞན་ལ་ཆོས་)ཡང་དག་(པར་སྟོན་པ་) ཆོས་རབ་སྟོན་ཕྱིར་དང་། །(སེམས་ཅན་དང་དཀོན་མཆོག་གི་)བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་(བཟོད་)ཕྱིར་ཡང་སྟེ། །ཡེ་ ཤེས་བཞི་བོ་ཡང་དག་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས

【現代漢語翻譯】 所謂的『具足六十支分音』是指：所說之語遍及一切人與時，因此並非短暫；捨棄不利於今生來世之語，因此有益；成就佛法的喜樂，消除顛倒的快樂，因此帶來安樂；必定能從輪迴中解脫。 詳細內容需要從《寶性論》中瞭解。 第三是：柔軟、溫和、悅意，合意、清凈、無垢，清晰、悅耳、動聽，值得傾聽、不粗俗、美妙，調順、不粗暴、不魯莽，極其調順、悅耳、身心舒暢，內心平靜、心情愉悅、生起喜樂，無有痛苦、遍知一切、明辨事理，清晰明瞭、令人喜悅、顯而易見地喜悅，遍知一切、明辨事理、合乎邏輯，相關聯、不矛盾、如雄獅般有力，如大象、龍和龍王，如乾闥婆、迦陵頻伽和梵天，如共命鳥般發出聲音（一一對應），具有七種特質，如天樂般不傲慢，不低俗，一切聲音都隨之而動，言辭完整無缺，不沮喪、不軟弱、極其喜悅，普遍、無差別、持續不斷，（如佛陀所想）豐富，（顯得莊嚴），圓滿一切聲音，使感官滿足而不被輕視，不變、不輕率，聲音傳遍一切眷屬，具備一切殊勝品質，這就是具足六十支分音。（所見即所顯，僅缺一處）。 第三是：四種或五種智慧，即：因、體性、作用。 首先，關於因：轉依之因，即阿賴耶識、染污意、意識、五根識等轉依后，依次產生四種智慧。如旃扎·果彌所說：『何為阿賴耶識之轉依？即轉為大圓鏡智。』也有人認為，此乃法界體性智之體性。 『染污意轉依，即名為平等性智。個別了知的智慧，即是意識之轉依。』 『五根識之轉依，爲了完全領受諸法，爲了利益一切眾生，僅僅是成就事業。』 自性安住之種性，遠離垢染而轉依，即是法界體性智。主因是：爲了執持（通過聽聞和思考而獲得的）經藏之法，爲了（對一切眾生）平等心，爲了（向他人）正確地宣說佛法，爲了成就（眾生和三寶的）事業，從而真正生起四種智慧。 其次，關於體性：如大圓鏡智

【English Translation】 The so-called 'speech with sixty branches' is defined as: speech that pervades all people and times, therefore it is not temporary; abandoning speech that is not beneficial in this life and the next, therefore it is beneficial; accomplishing the joy and happiness of Dharma, eliminating inverted happiness, therefore bringing happiness; it will surely liberate from samsara. Detailed content needs to be understood from the 'Ratnagotravibhāga'. Thirdly, it is: soft, gentle, pleasing, agreeable, pure, immaculate, clear, melodious, and pleasant. Worth listening to, not vulgar, beautiful, subdued, not rude, not reckless, extremely subdued, pleasing to the ear, soothing to the body and mind, peaceful in the heart, joyful in the mood, generating joy and happiness, without suffering, knowing everything, discerning, clear and bright, making happy, manifestly happy, knowing everything, discerning, logical, related, not contradictory, powerful like a lion, like an elephant, dragon, and dragon king, like Gandharva, Kalaviṅka, and Brahma, like the sound of a Kalaviṅka bird (each corresponding), having seven qualities, like heavenly music without arrogance, not vulgar, all sounds follow it, words are complete and without lack, not discouraged, not weak, extremely joyful, universal, without difference, continuous, (as the Buddha intended) abundant, (appearing majestic), perfecting all sounds, satisfying the senses without being despised, unchanging, not rash, the sound spreads throughout all retinues, possessing all supreme qualities, this is the speech with sixty branches. (What is seen is what appears, only one is missing). Thirdly, there are four or five wisdoms, namely: cause, nature, and function. Firstly, regarding the cause: the cause of transformation, that is, the transformation of Ālayavijñāna, Kliṣṭamanas, Manovijñāna, the five sense consciousnesses, etc., sequentially produces the four wisdoms. As Candragomin said: 'What is the transformation of Ālayavijñāna? It is transformed into the Great Mirror Wisdom.' Some also believe that this is the nature of Dharmadhātujñāna. 'The transformation of Kliṣṭamanas is called the Equality Wisdom. The wisdom of individual knowing is the transformation of Manovijñāna.' 'The transformation of the five sense consciousnesses, in order to fully receive all dharmas, in order to benefit all sentient beings, is merely the accomplishment of activities.' The naturally abiding gotra, free from defilements and transformed, is Dharmadhātujñāna. The main cause is: in order to hold the Tripitaka Dharma (obtained through hearing and thinking), in order to have equanimity (towards all sentient beings), in order to correctly proclaim the Dharma (to others), in order to accomplish the activities (of sentient beings and the Three Jewels), thereby truly arising the four wisdoms. Secondly, regarding the nature: like the Great Mirror Wisdom

་ནི། །ང་དང་ 1-160 ང་ཡིར་འཛིན་པ་མེད་པ། དམིགས་པ་བེམ་རིག་(ཛ་ཡ་ཨ་ནནྟ་)གམ་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ལ་ རྒྱ་མ་ཆད་པ་སྟེ་ཀུན་ལ་དམིགས་པ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བ། སྒྲིབ་གཉིས་དང་བྲལ་བས་ ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་མ་རྨོངས། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་མེད་པས་མངོན་དུ་མ་ཕྱོགས་བཞིན་དུ་མེ་ལོང་ལ་ གཟུགས་བརྙན་བཞིན་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡེ་ཤེས་གཞན་གསུམ་གྱི་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་པ་ སྟེ། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ང་ཡི་མེད། །ཡོངས་སུ་མ་ཆད་རྟག་ཏུ་ལྡན། །ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་མ་རྨོངས་ པ། །རྟག་ཏུ་དེ་ལ་མངོན་ཕྱོགས་མིན། །ཞེས་སོ། །མཉམ་ཉིད་ནི། བྱང་སེའི་དུས་སུ་བདག་ གཞན་མཉམ་པར་བསྒོམས་པའི་རྒྱུ་ལས་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུའི་འགྲོ་བ་རྣམས་བདག་ གཉིས་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ནས་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ལ་ཞུགས་པ་བྱམས་ སྙིང་རྗེ་གཉིས་དང་མཚུངས་ལྡན་ཏེ། མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཅན་ལ། །བསྒོམ་པ་དག་ པ་ལས་འདོད་དེ། །མི་གནས་ཞི་བར་ཞུགས་པ་ནི། །མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པར་འདོད། ། དུས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་བྱམས་པ་དང་། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དག་དང་ལྡན། །ཞེས་སོ། །སོར་རྟོག་ ནི། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་སོ་སོར་རྟོགས་པ་གཟུངས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ གྱི་སྒོ་རྣམས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཤེས་ བྱ་ཀུན་ལ་རྟག་མི་ཐོགས། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་རྣམས་ཀྱི། །གཏེར་དང་འདྲ་བ་ཁོ་ན་ ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་གཉིས་ལོངས་སྐུ་སྟེ། །ཙནྡྲ་གོ་མིས། དེ་དག་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་ སྐུ་ཉིད། །ཆོས་ལ་རྫོགས་ལོངས་སྤྱོད་སྟོན་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས། ། ཆོས་ལ་རྫོགས་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར་ཡང་། །ཞེས་སོ། །བྱ་སྒྲུབ་ནི། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ་སྣ་ ཚོགས་སུ་སྤྲུལ་བས་སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་སྟེ། བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ ཡེ་ཤེས་ནི། །ཁམས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་སྣ་ཚོགས་ཤིང་། །དཔག་མེད་བསམ་ཡས་སྤྲུལ་བ་ཡིས། ། སེམས་ཅན་དོན་ཀུན་སྒྲུབ་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་སྤྲུལ་སྐུ་སྟེ། དེ་ཡང་རྟག་པར་ཐམས་ཅད་དུ། 1-161 ། དུས་ཇི་བཞིན་དང་བསམ་ཇི་བཞིན། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་སྟེ། །སྤྲུལ་པ་ཀུན་གྱི་ རྒྱུ་ཡིན་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ནི། སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ ལས་གྲོལ་ཞིང་། ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྤངས་རྟོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ རང་བཞིན་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་དབྱིངས་སོ། །ཞེས་ཨ་བྷ་དང་ཛ་ཡ་ཨ་ནནྟའོ། ། དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའོ། །མེ་ལོང་ལྟ་བུས་ཆོས་དབྱིངས་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ཤིང་ དབྱིངས་རིག་དབྱེར་མེད་པས་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་ཁ་ཅིག་ཏུ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ། ཁ་ཅིག་ ཏུ་ཆོས་སྐུར་བརྗོད་

【現代漢語翻譯】 沒有執著于『我』和『我的』，沒有將所有有情和無情事物（梵文：Jaya Ananta）作為目標，普遍且無間斷地關注一切，於一切時處生起。遠離二障，對一切所知皆不愚昧。由於沒有客體的顯現，它不像鏡子般顯現，卻如鏡中影像般清晰顯現，是其他三種智慧的來源。這即是『大圓鏡智』，它沒有『我』，永不間斷，恒常具備，對一切所知皆不愚昧，且恒常不向外顯現。 『平等性智』：在菩薩階段，從修習自他平等之因，如影像般的眾生，證悟到無自他的平等性，從而進入不住涅槃，與慈悲二者相應。『平等性智』是對待眾生的智慧，從修習清凈而來，進入不住寂滅，這被認為是『平等性智』。它在一切時處都與慈愛和大悲相伴。 『妙觀察智』：對一切所知無有阻礙地進行辨別，是總持和三摩地之門的來源。『妙觀察智』是對一切所知恒常無礙的智慧，如同三摩地和總持的寶藏。 這兩種智慧是報身。旃扎·果彌（Chandragomin）說：『它們是圓滿報身，爲了向法展示圓滿的受用，偉大的菩薩們，爲了在法中圓滿受用。』 『成所作智』：在一切世間以各種方式化現，是成辦有情事業的究竟智慧。『成所作智』是在一切界中以各種不可估量、不可思議的化身來成辦一切有情之利益。 這是化身。它恒常在一切處，如時如願，是諸佛的化身，是所有化身的根源。 『法界體性智』：從二障及其習氣中解脫，智慧與慈悲無二無別，是斷證圓滿的自性，是安住且完全轉變的法界。如阿巴（Abhaya）和扎亞·阿南達（Jaya Ananta）所說，這是法身。以鏡子為例，它關注法界和一切法，由於法界與覺性無別，因此二者合一，在某些情況下被稱為法身，在另一些情況下被稱為法身。

【English Translation】 Without clinging to 'I' and 'mine,' without fixating on all sentient and insentient things (Sanskrit: Jaya Ananta), universally and uninterruptedly attending to everything, arising at all times and places. Free from the two obscurations, not deluded about all that is knowable. Because there is no appearance of an object, it does not appear like a mirror, yet it appears clearly like a reflection in a mirror, being the source of the other three wisdoms. This is the 'Mirror-like Wisdom,' which has no 'I,' is never interrupted, is constantly present, is not deluded about all that is knowable, and is constantly not outwardly directed. 『Equality Wisdom』: In the bodhisattva stage, from the cause of practicing equality between self and others, beings like reflections, realizing the equality of no self and others, thereby entering non-abiding nirvana, corresponding with both love and compassion. 'Equality Wisdom' is the wisdom of treating sentient beings, coming from the practice of purity, entering non-abiding quiescence, which is considered 'Equality Wisdom.' It is accompanied by love and great compassion at all times and places. 『Discriminating Wisdom』: Discriminating without obstruction to all that is knowable, being the source of the doors of retention and samadhi. 'Discriminating Wisdom' is the wisdom that is constantly unobstructed to all that is knowable, like a treasure of samadhi and retention. These two wisdoms are the Sambhogakaya. Chandragomin said: 'They are the complete Enjoyment Body, to show complete enjoyment in the Dharma, the great bodhisattvas, to complete enjoyment in the Dharma.' 『Accomplishing Activity Wisdom』: Manifesting in various ways in all worlds, it is the ultimate wisdom of accomplishing the activities of sentient beings. 'Accomplishing Activity Wisdom' is accomplishing the benefit of all sentient beings with various immeasurable, inconceivable manifestations in all realms. This is the Nirmanakaya. It is constantly in all places, as time and as desired, it is the manifestation of the Buddhas, it is the source of all manifestations. 『Dharmadhatu Wisdom』: Liberated from the two obscurations and their habitual tendencies, wisdom and compassion are non-dual, it is the nature of complete abandonment and realization, it is the Dharmadhatu that abides and is completely transformed. As Abhaya and Jaya Ananta said, this is the Dharmakaya. Taking the mirror as an example, it focuses on the Dharmadhatu and all dharmas, because the Dharmadhatu and awareness are non-dual, therefore the two are united, in some cases called the Dharmakaya, in others called the Dharmakaya.

ཅེས་ཨ་བྷ་གསུངས་པ་ནི་མི་ལེགས་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཡིན་པ་མེད་པར་ འགྱུར། འདུས་བྱས་ཀྱི་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་དང་ཆོས་དབྱིངས་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་མེད་པས་སོ། །ངོ་ བོ་ཉིད་སྐུ་འགོག་བདེན་མིན་པར་འགྱུར་བ་སོགས་སྐྱོན་དུ་མ་ཡོད་ཅིང་། མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལོངས་ སྐུར་མདོ་རྒྱན་དུ་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ། ། གསུམ་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་བཞིའི་དང་པོས་ཕྱི་མ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་བྱེད་དེ། ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ མཚན་ཕྱིར། །ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས་ཆེན་པོ་འདྲ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད། ། ཡེ་ཤེས་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་ཕྱིར་རོ། །(མེ་ལོང་ལྟ་བུའོ་)ཞེས་སོ། །(ཙནྡྲ་གོ་མིས། ཁ་ཅིག་མེ་ལོང་ཡེ་ ཤེས་ཀྱང་། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་རུ་རྟོགས། །དེ་ཡང་དེ་ལ་རྒྱུ་ཉིད་ཕྱིར། །ཉེ་བར་བཏགས་ལས་དེ་བཞིན་གཞན། །ཞེས་ཏེ་ མཉམ་ཉིད་སོར་རྟོག་ལོངས་སྐུའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དང་བྱ་སྒྲུབ་སྤྲུལ་སྐུའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེ་དང་དེར་བརྗོད་ཅེས་པའོ། །ཙནྡྲ་གོ་མིའི་ལུང་ དེ་དག་ཐུབ་དགོངས་སུ་དྲངས་ཤིང་ཛ་ཡ་ཨ་ནནྟས་ཀྱང་ངོ་། །) གཉིས་པས་ནི། (བྱམས་སྙིང་རྗེ་གཉིས་ཀྱིས་)སེམས་ ཅན་རྣམས་ལ་མོས་པ་(དང་འཚམས་པར་)བཞིན། །སངས་རྒྱས་སྐུ་ནི་ངེས་པར་སྟོན། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པས་ནི། འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་སུ་ནི། །འབྱོར་(བླ་ན་མེད་པའི་དགའ་བདེའི་)བ་ ཐམས་ཅད་སྟོན་(པར་)མཛད་(ཅིང་)པ། །ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་ཡི། །ཆོས་ཆེན་ཆར་ནི་ རབ་ཏུ་འབེབས། །ཞེས་སོ། ། 1-162 བཞི་པས་ནི། སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་བ་དེ་རྟག་ཏུ། །མཛད་པ་སྒྲུབ་པའི་བྱེ་བྲག་དང་། །གྲངས་ དང་ཞིང་གིས་རྣམ་ཀུན་ཏུ། །བསམ་མི་ཁྱབ་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། སྟོབས་ བཅུ་མི་འཇིགས་བཞི་མ་འདྲེས་བཅོ་བརྒྱད་ནི་བྲལ་བའི་ཡོན་ཏན། མཚན་སོགས་ལྡན་པའམ་ རྣམ་སྨིན་གྱི་ཡོན་ཏན། །ཡང་ན་ཚད་མེད་བཞི་ནས་ཕྱིན་དྲུག་གི་བར་རྒྱན་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་ རོ། །ཐུབ་དགོངས་སོགས་ལས་འདི་རྒྱ་ཆེར་རོ། ། ལྔ་པ་ལ། བྱེད་པ་པོ་ལ་ཡོད་པའི་འཕྲིན་ལས་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ གཉིས་སོ། །རྒྱུད་བླ་མདོ་རྒྱན་ལས་ཤེས་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚོགས་ལམ་ན་ཆོས་ཉིད་ རྟོགས་པའི་སྒོམ་བྱུང་གསལ་སྣང་ཅན་མེད་པ་ཕལ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་སྐུ་མེད་ ཅེས་བཞག ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་དུ་དེ་ལ་གསལ་སྣང་ཅན་གྱི་སྒོམ་བྱུང་མཉམ་བཞག་བརྟན་ པོ་ཡོད་པས་སྐུ་བཅས། ས་དང་པོ་ཡན་ཆོས་དབྱིངས་ངེས་པ་འདྲེན་ནུས་སུ་མངོན་སུམ་གྱིས་ རྟོགས་པས་སྐུ་ཐོབ། ས་བརྒྱད་ཡན་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་ཆོས་སྐུ་རྫོགས་ཞེས་ བཞག་སྟེ། སྐུ་མེད་པ་དང་བཅས་དང་སྐུ་ཐོབ་དང་། །སྐུ་ཡོངས་རྫོགས་དང་ཞེས་སོ། །མདོར་ ན་སློབ་ལམ་ན་དེ་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲ

【現代漢語翻譯】 如果說阿比（Abha）所說的不對，那就會變成沒有自性身（Svabhavikakaya）。因為由因緣和合而成的鏡子，既不是智慧（Jnana），也不是法界（Dharmadhatu）。否定自性身會導致不是滅諦（Nirodha Satya）等等諸多過失。而且，在《現觀莊嚴論》（Abhisamayalankara）中，鏡子一般的比喻是用於報身（Sambhogakaya），這與你的說法相違背。 第三個問題是，四種智慧（Four Jnanani）中的第一種是后三種的因，因為它是所有智慧的原因。如同智慧的大源頭，是圓滿受用報身（Sambhogakaya），因為智慧的影像由此而生。（就像鏡子一樣）。（月稱Chandragomin說：）『有些人認為鏡子般的智慧，是圓滿受用報身，因為它本身就是原因，只是近似的比喻而已。』因為平等性智（Samatajnana）是報身的因，成所作智（Krtyanusthanajnana）是化身（Nirmanakaya）的因，所以才這樣說。月稱的這些引文被認為是佛陀的真實意圖，扎亞阿南達（Jaya Ananda）也是這樣認為的。 第二種智慧（即慈悲二者）能使眾生，按照他們的意願，必定顯現佛身。 第三種智慧能使在眷屬的壇城中，示現所有殊勝的喜樂，斷除一切疑惑，降下大法之雨。 第四種智慧能使我們知道，佛陀的化身總是以各種方式，在數量和凈土方面，都是不可思議的。第四種智慧是指十力（Ten Powers）、四無畏（Four Fearlessnesses）、十八不共法（Eighteen Unshared Dharmas）等功德，以及具足妙相等功德，或者如《莊嚴經論》中所說的四無量心（Four Immeasurables）到六度（Six Paramitas）之間的功德。在《如來藏經》等經典中對此有更廣泛的闡述。 第五個問題是，對於作者（即佛陀）來說，事業（Karma）具有任運成就（effortlessly accomplished）和相續不斷兩種特點。這需要從《寶性論》（Ratnagotravibhaga）和《現觀莊嚴論》中瞭解。 第二點是，在資糧道（Sambharamarga）上，大多數情況下，由於沒有證悟法性的修所生光明，所以認為沒有法身（Dharmakaya）。在進入大乘加行道（Prayogamarga）時，因為有具有光明相的修所生禪定，所以認為有身。在初地（Bhumis）以上，因為能夠直接證悟法界，所以獲得身。在八地以上，因為無分別智（Nirvikalpa Jnana）相續不斷，所以法身圓滿。因此，經文中說：『沒有身，有身，獲得身，以及身圓滿。』總之，在有學的道上，佛陀的身語意功德任運成就。

【English Translation】 To say that Abha's statement is incorrect would lead to the absence of Svabhavikakaya (Essence Body). This is because the mirror, which is a composite phenomenon, is neither Jnana (Wisdom) nor Dharmadhatu (Realm of Truth). Denying Svabhavikakaya would result in numerous faults, such as the negation of Nirodha Satya (Cessation of Suffering). Moreover, the mirror analogy is used for Sambhogakaya (Enjoyment Body) in Abhisamayalankara, which contradicts your statement. The third question is that the first of the Four Jnanani (Four Wisdoms) is the cause of the latter three, because it is the cause of all wisdoms. Like the great source of wisdom, it is the Sambhogakaya (Enjoyment Body), because the image of wisdom arises from it. (Like a mirror). (Chandragomin said:) 'Some people think that mirror-like wisdom is the Sambhogakaya, because it itself is the cause, only an approximate metaphor.' Because Samatajnana (Equality Wisdom) is the cause of Sambhogakaya, and Krtyanusthanajnana (Accomplishment Wisdom) is the cause of Nirmanakaya (Emanation Body), that's why it is said so. These quotations from Chandragomin are considered to be the true intention of the Buddha, and Jaya Ananda also thinks so. The second wisdom (i.e., the two of compassion) enables sentient beings to surely show the Buddha's body according to their wishes. The third wisdom enables to show all the supreme joys in the mandala of the retinue, cut off all doubts, and rain down the great Dharma. The fourth wisdom enables us to know that the Buddha's incarnations are always in various ways, in number and pure lands, are inconceivable. The fourth wisdom refers to the qualities such as the Ten Powers, the Four Fearlessnesses, the Eighteen Unshared Dharmas, and the qualities such as possessing auspicious signs, or the qualities from the Four Immeasurables to the Six Paramitas as mentioned in the Ornament of Sutras. There is a more extensive elaboration on this in the Tathagatagarbha Sutra and other scriptures. The fifth question is that for the author (i.e., the Buddha), the Karma (Action) has two characteristics: effortlessly accomplished and continuous. This needs to be understood from the Ratnagotravibhaga and the Abhisamayalankara. The second point is that on the Sambharamarga (Path of Accumulation), in most cases, because there is no clear light of meditation-born from realizing the Dharma-nature, it is considered that there is no Dharmakaya (Dharma Body). When entering the Mahayana Prayogamarga (Path of Application), because there is a meditation-born samadhi with a clear light aspect, it is considered to have a body. Above the first Bhumi (Ground), because one can directly realize the Dharmadhatu, one obtains the body. Above the eighth Bhumi, because Nirvikalpa Jnana (Non-conceptual Wisdom) is continuous, the Dharmakaya is complete. Therefore, the scriptures say: 'No body, having a body, obtaining a body, and the body is complete.' In short, on the path of learning, the Buddha's body, speech, mind, and qualities are effortlessly accomplished.

ུབ་རྒྱུན་མི་འཆད་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ རྗེས་མཐུན་པ་ཡོད་ཀྱི་རྫོགས་པ་མེད་དོ། ། གསུམ་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱས་ན་སྤྲོས་བཅས་སུ་འགྱུར་རོ། །མ་བྱས་ ན་མ་མཁྱེན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེ་ན། ཡོངས་གཅོད་དུ་ཡུལ་མིན། རྣམ་གཅད་ལ་ཆོས་འགའ་ ཡང་མཐོང་མེད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་མཐོང་བས་ཡུལ་ཡིན་ཞེས་(བུ་སྟོན་)སོ། །འོན་ཀྱང་ཡོངས་གཅོད་ ནི་སྒྲུབ་པ་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་སྒྲུབ་ཆོས་མཐའ་ཡས་པ་ཅན་དུ་རྣམ་མཁྱེན་གྱིས་ཡུལདུ་བྱས་པ་ཁོ་ ནའོ། །ཆོས་བཤེས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་མིན་ཟེར་ཞིང་གསེར་དེ་འགོག་སྟེ་འོག་ཏུ་ འཆད་དོ། །གཟུགས་སྐུ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཡོད་ན་རྒྱུད་དུ་མར་འགྱུར་ཏེ་གཟུགས་སྐུ་དུ་མ་ཡོད་པས་ 1-163 སོ། །ཞེ་ན། མི་འགྱུར་ཏེ། ཀླུ་རྒྱལ་རྣམས་ལ་སྦྲུལ་མགོ་སྟོང་ལ་སོགས་ཡོད་ཅིང་དེ་སེམས་ བཅས་ཡིན་ཀྱང་རྒྱུད་དུ་མར་མི་འགྱུར་བ་དང་རི་ཐ་དད་པའི་དབང་གིས་འཆར་བའི་ཉི་མ་ བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་རང་གི་སྐུ་ཉིད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པ་དང་དོན་ལ་ཡེ་ ཤེས་ཉིད་དུ་བཤད་པས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཡོད་ཚུལ་ལ་རྒྱན་དང་སློབ་དཔོན་དང་ཨ་བྷ་ཡ་ཆོས་ བཤེས་སོགས་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལོངས་སྤྲུལ་སྐུ་གདུང་སོགས་སུ་སྣང་བར་བཞེད། ཙནྡྲ་གོ་མི་ཡེ་ ཤེས་རྒྱུར་བྱས་ནས་ལོངས་སྤྲུལ་སོགས་བྱུང་བར་བཞེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་སའི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ལ་འདིར་ཆོས་སྐུར་བཞག་གོ །ས་བཅུ་པའི་བྱང་སེམས་དང་སངས་རྒྱས་འཕྲིན་ ལས་མཉམ་པར་བཤད་དེ། རྒྱུད་བླར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་འདི་ནི། །རྗེས་ཐོབ་དེ་ བཞིན་གཤེགས་རྣམས་དང་། །སེམས་ཅན་ཡང་དག་སྒྲོལ་བ་ལ། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི་མཉམ་ པ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །ཁ་ཅིག་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་མཉམ་གྱི་མཉམ་པ་དངོས་མིན་ཏེ། རྒྱུད་བླར། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ས་རྡུལ་དང་། །རྒྱ་མཚོ་བ་ལང་རྨིག་རྗེས་ཀྱི། །ཁྱད་པར་གང་ཡིན་སངས་རྒྱས་ དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཁྱད་དེ་ཉིད། །ཅེས་པས་སོ་(བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་)གསུངས་ཏེ། དེས་ དོན་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་སྔར་དྲངས་དེས་གཞན་དོན་ཁྱད་མེད་དུ་དང་། ཕྱི་མ་འདིས་རང་དོན་ ཁྱད་ཡོད་པར་བསྟན་ཞེས་བཤད་པས་དགོངས་པ་དངོས་མིན་ནོ། ། ༈ དེའི་ངེས་པ་བསམ་པ། གཉིས་པ་ལ། ཐ་དད། གོ་རིམ། གྲངས་ངེས་པ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གསུམ་མཚན་ ཉིད་པ་རྫས་ཐ་དད་དེ། གང་ཟག་སོ་སོ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་སོ། །རྗེས་མཐུན་པ་ གཅིག་དང་ཐ་དད་ཅི་རིགས་སོ། །སྦྱོར་བཞི་ལམ་ཤེས་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཅིང་གཞི་ཤེས་དང་ རྫས་ཐ་དད་དོ། །བཞི་བོ་ནང་ཕལ་ཆེར་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་གནས་སྐབས་རྫས་ཐ་(བུ་སྟོན་འདི་གོ་ ཟློག་པ་ནི་ནོར་རོ། །)དད་པ་ཡང་ཡོད་དེ་ཚོགས་ལམ་ན་རྩེ་སྦྱོར་མེད་ཅིང་རྣམ་ཀུན་དང་མཐར་ སྦྱོར་ཡོད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་སྐུ་དང་

【現代漢語翻譯】 事業相續不斷， 功德圓滿無盡。 第三，如果將法身（藏文：ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་，含義：自性身）視為智慧的對境，則會變得有戲論。如果不視為對境，則會變得一無所知。如果這樣說，那麼，並非完全斷絕作為對境，而是以區分的方式，以未見任何法的方式而見，因此說是對境。（布頓）如此說。然而，完全斷絕是修持，即法身以遍知作為具有無量修持之法的對境。法友說：法身不是智慧的對境，並反駁此觀點，將在下文闡述。如果色身具有智慧，則會變成多個心識流，因為有多個色身。 如果這樣說，則不會變成多個心識流。如同龍王等有千蛇頭等，雖然有心識，但不會變成多個心識流，如同因山的不同而顯現的太陽。而且，這是因為加持自身成為化身，並且實際上是智慧。關於智慧存在的方式，如莊嚴、論師和阿巴雅法友等，認為智慧顯現為報身、化身、舍利等。旃扎果彌認為智慧是因，從而產生報身等。如此一來，成佛的所有法在此都被視為法身。十地菩薩和佛的事業被說成是相同的。《寶性論》中說：『菩薩之行持，后得如來等，度化諸有情，世間是平等。』 有些人認為只是稍微相似，並非真正的相同。《寶性論》中說：『雖說如此，如大地塵土，與牛蹄印中之海，佛陀與菩薩，其差別亦如是。』（布頓仁波切）說：前者以無礙之義，說明利他無差別，後者說明自利有差別，這樣解釋並非真實意圖。 思考其確定之理： 第二，思考差別、次第和數量的確定。第一，三身是自性差別，因為是三個不同個體的證悟。隨順相同者，有的是相同，有的是差別。四加行道與道智是本體相同，與基智是體性差別。四者內部大多本體相同，但在不同階段體性有差別（布頓，此處顛倒了，是錯誤的）。例如，資糧道沒有頂加行，而遍知和最後有頂加行。 法身和...

【English Translation】 The activities continue without ceasing, The perfections are complete without end. Third, if the Dharmakāya (Tibetan: ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་, meaning: Essence Body) is taken as an object of wisdom, it becomes elaborate with conceptual proliferation. If it is not taken as an object, it becomes unknowing. If you say so, then it is not entirely cut off as an object. Rather, it is seen in the manner of not seeing any dharma by way of distinction, therefore it is said to be an object. (Butön) said so. However, complete severance is practice, that is, the Dharmakāya is taken as an object by omniscient wisdom as having limitless practices. Dharma Friend says that the Dharmakāya is not an object of wisdom, and refutes this view, which will be explained below. If the Rūpakāya (Form Body) has wisdom, it will become multiple mindstreams, because there are multiple Rūpakāyas. If you say so, it will not become multiple mindstreams. Just as the Nāga kings have thousands of snake heads, etc., and although they have minds, they do not become multiple mindstreams, like the sun appearing due to different mountains. Moreover, this is because it is blessed as one's own body as an emanation, and in reality, it is wisdom itself. Regarding the way wisdom exists, such as ornaments, teachers, and Abhaya Dharma Friend, etc., consider wisdom itself to appear as the Sambhogakāya (Enjoyment Body), Nirmāṇakāya (Emanation Body), relics, etc. Chandra Gomi considers wisdom as the cause, thereby arising the Sambhogakāya, etc. In this way, all the dharmas of Buddhahood are here regarded as the Dharmakāya. The tenth-level Bodhisattva and the activities of the Buddha are said to be the same. In the Uttaratantra, it says: 'The conduct of the Bodhisattva, after attainment, like the Tathāgatas, liberating all sentient beings, is equal in the world.' Some say that it is only slightly similar, not truly the same. The Uttaratantra says: 'Although it is so, like the dust of the earth, and the ocean in the hoofprint of an ox, the difference between the Buddha and the Bodhisattva is just that.' (Butön Rinpoche) said: The former, with the meaning of unobstructedness, explains that benefiting others is without difference, and the latter explains that benefiting oneself has differences, this explanation is not the true intention. Thinking about its certainty: Second, thinking about the certainty of difference, order, and number. First, the three bodies are different in nature, because they are the realizations of three different individuals. Those that are correspondingly the same, some are the same, and some are different. The four preparatory practices are the same in essence as the Path of Insight, and different in substance from the Ground of Consciousness. The four are mostly the same in essence internally, but there are also differences in substance at different stages (Butön, this is reversed here, it is wrong). For example, there is no Peak Practice in the Path of Accumulation, but there is the Ultimate Practice in Omniscience and the End. The Dharmakāya and...

རྣམ་མཁྱེན་བདག་གཅིག་ཅིང་གཞན་དྲུག་དང་བདག་མི་ 1-164 གཅིག་གོ །འདིར་རིན་པོ་ཆེར་ནོར་བ་ཡོད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། མཁྱེན་གསུམ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་ཡུལ། ཕེབས་ནས་ ཉམས་ལེན་སྦྱོར་བ། བླངས་པའི་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་སྟེ། ཉམས་ལེན་གྱི་རིམ་པ་འབྲས་བཅས་ ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏོ། །འདིར་འཇུག་ཡུལ་མཁྱེན་གསུམ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་འཇུག་ཡུལ་ངོས་མ་ ཟིན་པའི་གཏམ་སྟེ་འཇུག་མཁན་བྱང་སེམས་ཡིན་མོད་གཞི་ཤེས་མཚན་ཉིད་པ་དེའི་འཇུག་ ཡུལ་མིན་ཏེ་དེའི་ཐོབ་བྱ་མིན་པས་སོ། །འཇུག་ཡུལ་ནི་ཐོབ་བྱའམ་དོན་དུ་གཉེར་བྱ་ཉིད་ལ་ ཟེར་རོ། །གསུམ་ནི་འཇུག་པའི་ཡུལ་གྱི་རྒྱུའོ། །ཞེས་སློབ་དཔོན་འཆད་པ་ནི་འཇུག་པའི་ཡུལ་ ཆོས་སྐུ་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་ཞེས་པ་ཡིན་ནོ། །མཁྱེན་གསུམ་ཡང་འབྲས་བུ་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ རྣམ་མཁྱེན་དང་པོར་བསྟན། དེ་རྒྱུ་ལམ་གོམས་པ་ལས་བྱུང་བས་དེ་ནས་ལམ་ཤེས་བསྟན། དེ་ལ་གོལ་ས་ཤེས་དགོས་ཤིང་སྤང་བྱ་སྤོང་དགོས་པས་དེ་ནས་གཞི་ཤེས་བསྟན་ཏེ་བཤད་ རིམ་མོ། །སྦྱོར་བ་ལ། གསུམ་ཐོས་བསམ་གྱིས་ཤེས་པ་དེ་དབང་དུ་བྱ་དགོས་པས་དེའི་ ཐབས་རྣམ་ཀུན་བསྟན། དེ་ལས་དབང་ཐོབ་པ་འབྱུང་བས་དེ་ནས་རྩེ་སྦྱོར་བསྟན། དེ་བརྟན་ པར་བྱེད་ཅིང་ཉམས་ན་གསོ་བའི་ཕྱིར་མཐར་གྱིས་པ་བསྟན། དེ་མཐར་ཐུག་པ་ན་བརྟན་པ་ ཐོབ་པ་འབྱུང་བས་དེ་ནས་སྐད་ཅིག་མ་བསྟན་ཏེ་དོན་རིམ་གཙོ་ཆེའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ ཆོས་སྐུ་སྟོན་ཏེ། དོན་རིམ་མོ། །དེ་ནས་ཀྱི་སྒྲས་བསྟན་ཞེས་གསེར་དགོངས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཡུམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་ཡུལ། ཕེབས་ ནས་བསྒོམ་ཚུལ། བསྒོམ་འབྲས་གསུམ་དུ་ངེས་པས་མཁྱེན་གསུམ་སྦྱོར་བཞི་ཆོས་སྐུར་ངེས་ སོ། །གསུམ་པོ་ཡང་འབྲས་བུ་རྒྱུ་གོལ་སའམ། བླང་དོར་གསུམ་དུ་ངེས་ལ། སྦྱོར་བའང་ དབང་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་བསྒོམ་པ་རྒྱུ་འབྲས་བརྟན་པ་ཐོབ་དོན་དུ་བསྒོམ་པ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་ངེས་ པས་རྣམ་རྩེ་གཉིས་མཐར་སྐད་གཉིས་སུ་ངེས་ཏེ་ཆོས་སྐུའི་རྒྱུའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་ 1-165 པས་སོ། །ཞུགས་འབྲས་ཆོས་སྐུར་ངེས་ཏེ་དེ་ཙམ་གྱིས་འདོད་དོན་མཐའ་དག་རྫོགས་པས་ སོ། །དེས་ན་མངོན་རྟོགས་དེ་(གསེར་)ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་(གསེར་)དུ་ངེས་སོ། །དང་ནི་རྫོགས་ཚིག་ གོ །ཡང་ན་དེ་ནས་ཆོས་སྐུ་དང་ཞེས་བསྡུ་བ་བྱའོ། །ཞེས་གསེར་རོ། །ཟློས་སྤོང་རྣམས་ཐད་ཀ་ ཐད་ཀར་བྱའོ། ། ༈ ལུས་རྒྱས་བཤད། གཉིས་པ་ལ་བརྒྱད་ལས། ༈ རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དངོས་པོ་བཅུ་བཤད་པ། དང་པོ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དངོས་པོ་བཅུ་བཤད་པ་ལ། བཞི་ལས། དང་པོ་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ནམ་རྟེན་བྱང་ཆུབ་(ཤེར་འབྱུང་)མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་མཚན་ ཉིད། གཙོ་བོ་སེམས་གང་ཞིག གཞན་དོན་ཕྱིར་དུ་རྫོགས

【現代漢語翻譯】 甚深智慧唯一，其他六者和一者非我。（藏文：རྣམ་མཁྱེན་བདག་གཅིག་ཅིང་གཞན་དྲུག་དང་བདག་མི་གཅིག་གོ།）這裡珍寶有錯謬。 第二，通達三學（藏文：མཁྱེན་གསུམ་）是聞思修所要確立的目標。前往並實踐修持，所獲得的果實是法身（藏文：ཆོས་སྐུ་）。通過修持的次第和果實來闡述。這裡說『進入的目標是通達三學』，這是不瞭解進入目標的說法，雖然進入者是菩薩，但基礎智（藏文：གཞི་ཤེས་）的自性並非其進入的目標，因為它不是其所要獲得的。進入的目標是指所要獲得或追求的。上師說『第三是進入目標的因』，是指進入的目標是法身，而這是它的因。爲了使人對果實產生歡喜，首先展示了甚深智慧（藏文：རྣམ་མཁྱེན།）。因為它產生於對因道（藏文：རྒྱུ་ལམ།）的熟悉，所以接著展示了道智（藏文：ལམ་ཤེས།）。爲了瞭解其中的錯誤之處並捨棄應捨棄之物，所以接著展示了基礎智，這就是講解的順序。在修持方面，因為必須掌握通過聞思所瞭解的知識，所以展示了各種方法。因為從中可以獲得掌握，所以接著展示了頂加行（藏文：རྩེ་སྦྱོར།）。爲了使其穩固並在退失時能夠恢復，所以展示了漸次加行（藏文：མཐར་གྱིས་པ།）。當達到最終時，就能獲得穩固，所以接著展示了剎那加行（藏文：སྐད་ཅིག་མ།），這是意義次第的主要內容。這些的果實是展示法身，這是意義次第。然後用『的』字來表示，這是金鬘論（藏文：གསེར་དགོངས།）的觀點。 第三，瑜伽母的修持是所要確立的目標。前往並修習禪定，禪定的結果確定為三者，因此通達三學、四種加行（藏文：སྦྱོར་བཞི་）、法身是確定的。這三者也確定為果實、原因或錯誤之處，以及應取應舍三者。加行也確定為爲了獲得掌握而修持是原因和結果，爲了獲得穩固而修持是原因和結果，因此勝觀（藏文：རྣམ་རྩེ།）和增上慧（藏文：གཉིས་མཐར།）確定為兩種，法身之因的瑜伽修持僅限於此。進入的結果確定為法身，因為僅憑此就能圓滿所有願望。因此，現觀（藏文：མངོན་རྟོགས།）確定為八種。『和』是圓滿之詞。或者，從那裡開始，『法身和』應該進行總結。這是金鬘論的觀點。重複的捨棄應該直接進行。 正文：身體的廣釋。 第二部分有八個方面： 甚深智慧的十種事物之闡釋。 第一，甚深智慧的十種事物之闡釋，有四個方面： 第一，道的自性或所依，殊勝菩提心（藏文：བྱང་ཆུབ་），（梵文：bodhi，菩提；梵文天城體：बोधि），（梵文羅馬擬音：bodhi），（漢語字面意思：覺悟）生起之特徵。主要的心是什麼？爲了他人的利益而圓滿。

【English Translation】 Profound wisdom is one, the other six and one are not self. Here, there is an error in the jewel. Second, the three knowledges (藏文：མཁྱེན་གསུམ་) are the object to be established by hearing, thinking, and meditating. Go and practice meditation, and the fruit obtained is the Dharmakaya (藏文：ཆོས་སྐུ་). It is explained through the sequence of practice and its fruits. Here, saying 'the object of entry is the three knowledges' is a statement that does not understand the object of entry. Although the entrant is a Bodhisattva, the nature of the base knowledge (藏文：གཞི་ཤེས་) is not its object of entry, because it is not what it is to be obtained. The object of entry refers to what is to be obtained or pursued. The teacher says 'the third is the cause of the object of entry,' which means that the object of entry is the Dharmakaya, and this is its cause. In order to generate joy in the fruit, profound wisdom (藏文：རྣམ་མཁྱེན།) is shown first. Because it arises from familiarity with the causal path (藏文：རྒྱུ་ལམ།), then the path knowledge (藏文：ལམ་ཤེས།) is shown. Because it is necessary to know the errors in it and abandon what should be abandoned, then the base knowledge is shown, which is the order of explanation. In practice, because it is necessary to master the knowledge learned through hearing and thinking, various methods are shown. Because mastery is obtained from it, then the peak practice (藏文：རྩེ་སྦྱོར།) is shown. In order to stabilize it and restore it when it is lost, the gradual practice (藏文：མཐར་གྱིས་པ།) is shown. When the ultimate is reached, stability is obtained, so the momentary practice (藏文：སྐད་ཅིག་མ།) is shown, which is the main content of the meaning sequence. The fruit of these is to show the Dharmakaya, which is the meaning sequence. Then, the word 'of' indicates the view of the Golden Garland (藏文：གསེར་དགོངས།). Third, the practice of the yogini is the object to be established. Go and meditate, and the result of meditation is determined to be three, so the three knowledges, the four practices (藏文：སྦྱོར་བཞི་), and the Dharmakaya are certain. These three are also determined to be the fruit, the cause, or the error, and the three to be taken and abandoned. The practice is also determined to be the cause and effect of meditating to gain mastery, and the cause and effect of meditating to gain stability, so the insight (藏文：རྣམ་རྩེ།) and the increase of wisdom (藏文：གཉིས་མཐར།) are determined to be two, and the yoga practice of the cause of the Dharmakaya is limited to this. The result of entry is determined to be the Dharmakaya, because all desires are fulfilled by this. Therefore, the Abhisamaya (藏文：མངོན་རྟོགས།) is determined to be eight. 'And' is a word of completion. Or, from there, 'Dharmakaya and' should be summarized. This is the view of the Golden Garland. Repeated abandonment should be done directly. Text: Detailed explanation of the body. The second part has eight aspects: Explanation of the ten things of profound wisdom. First, the explanation of the ten things of profound wisdom has four aspects: First, the nature or basis of the path, the supreme generation of Bodhicitta (藏文：བྱང་ཆུབ་), (Sanskrit: bodhi,梵文天城體：बोधि, romanization: bodhi, meaning: enlightenment). What is the main mind? To perfect for the sake of others.

་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་དང་ མཚུངས་ལྡན་ཞེས་པ་འཕགས་སེང་ངོ་། །ཤཱནྟི་ལྟར་ན་གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ ལ་དམིགས་པའི་འདོད་པར་གྱུར་པའི་བློ་ཞེས་པ་སྟེ། དག་ལྡན་དུ་གཞན་དོན་དུ་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་པའི་འདོད་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། ཞེས་དང་། སྙིང་པོ་མཆོག་ཏུ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་ ནི། འདུན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །ལྷག་མ་ནི་དེའི་གྲོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ་ཞེས་དང་། མི་ཟད་པ་བརྒྱད་ཅུར་བརྗོད་དེ། དང་པོ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་དོ་ལྷག་མ་ནི་དེའི་གྲོགས་ ཏེ་སྦྱོར་བ་དང་བསམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདི་ལེགས་སོ། །དབྱེ་ན་ ཉེར་གཉིས་སོ། །གསེར་གྱིས་གཞན་དོན་དུ་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་འཇོག་པ་ནི་སེམས་ བསྐྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་དེ་སྨིན་ཅིང་དག་པར་བྱེད་པའི་གདམས་ངག་གི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བའི་དོན་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པའི་ཐབས་སངས་ རྒྱས་ལ་སོགས་པས་འདོམས་པའི་ངག་གི་རིག་བྱེད་དམ། དེ་ལྟར་གདམས་པ་ལྟར་ཉམས་སུ་ ལེན་པའི་བློ་གང་རུང་ངོ་། །ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་སོ། །གསེར་གྱིས་རྣམ་པ་བཅུ་ལ་བསླབ་པ་ནི། གདམས་ངག་གོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་གདམས་པ་དང་རྗེས་བསྟན་གཉིས་ཡོད་དེ་འོག་ཏུ་སྟོན་ནོ། 1-166 ། རྒྱན་ལྟར་ན་སྟོན་པ་པོ་སངས་རྒྱས། ཉན་པ་པོ་ཆོས་མཆོག་པ་ལ་བཤད་སྦྱར་དུ་བཤད་ཅིང་ འགྲེལ་ཆེན་ལས་ཚོགས་ལམ་པ་ལ་བཤད་དེ་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་ནས་སོ། །རྒྱུ་ཆོས་རྒྱུན་ཏིང་ ངེ་འཛིན་ཏེ་དེའི་མཚན་ཉིད་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་གང་ཞིག དམ་ པའི་ཆོས་འཛིན་པའི་དྲན་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའོ། །སྒྲ་བཤད་ནི་གསུང་རབ་དང་མྱ་ ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་དང་དོན་འཛིན་པས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་བརྟགས་པའི་ དངོས་པོ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་(ཀུན་བཏུས་)ནོ། །དེ་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་ནི། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཞི་གནས་དང་། །ཡེ་ཤེས་ཡངས་པ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །གདམས་ངག་རྒྱ་ ཆེན་རྙེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་རྒྱན་ལས་རྒྱ་ཆེར་ཤེས་པར་ བྱ་ཞིང་མང་དུ་དོགས་པས་བཞག་གོ །འདིར་བཤད་དང་རྒྱན་དུ་བཤད་པ་རྣམས་མི་འདྲ་ཞིང་ རྒྱུ་མཚན་སོགས་འོག་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་གདམས་པའི་འབྲས་བུ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི། ངེས་འབྱེད་དེ་གཅིག་ཏུ་ངེས་ པ་དང་ལྡན་པའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་རྟོགས་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པ་སྟེ་མཐོང་བའི་ལམ་ མོ། །དེ་ཐོབ་པ་ནི་ཆའོ། །དེ་ལ་ཕན་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའོ། །ཞེས་དག་ ལྡན་(ཟླ་ཟེར་ཡང་དོན་དེའོ། །)ནོ། །ངེས་པ་སྟེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས། འབྱེད་པ

【現代漢語翻譯】 與菩提心的意願和相應的行為相一致，被稱為殊勝的覺悟。如寂天（Śāntideva）所說，爲了他人的利益而立志于圓滿的菩提心，這種心即是發心。在《正理滴論》中，爲了他人的利益而立志于真正圓滿的菩提心，是發心的特徵。 《寶性論》中提到了二十二種發心，第一種是意願的特徵，其餘是其助伴的特徵。在八十種無盡的功德中，第一種是發心本身，其餘是其助伴，如行為和意念等各種因素。這很好。如果進行區分，則有二十二種。如黃金般，爲了他人的利益而發誓成佛，這就是發心。 第二，使發心成熟和清凈的教誨的特徵。通過大乘發心，理解並獲得所追求的目標的方法，即諸佛等所教導的言語行為，或者依此教導而修持的心。這是導師的教誨。如黃金般，學習十種行為，即是教誨。其中有教誨和隨後的指示兩種，將在下文闡述。 按照《現觀莊嚴論》，宣講者是佛陀，聽眾是殊勝的補特伽羅，以結合的方式進行宣講，而在《大疏》中，則是為資糧道者宣講，從資糧道開始。原因在於法流三摩地，即對所考察的事物一心專注，並與憶持正法的正念相結合。詞源解釋為，由於憶持經文和涅槃之法等的詞句和意義，因此法流是對所考察的事物一心專注的三摩地（《集論》）。 那時，對於法流來說，爲了諸佛獲得寂止和廣大的智慧，將會獲得廣大的教誨。關於修習的方式等，可以從《現觀莊嚴論》中廣泛瞭解，因顧慮繁多而省略。此處所說的和《現觀莊嚴論》中所說的有所不同，原因等將在下文闡述。 第三，教誨的果實是決定性的解脫分。解脫是具有確定性的，不分別的智慧是解脫，即見道。獲得它是分，對其有益的是與解脫分相順應。如《正理滴論》所說（《月光疏》也是這個意思）。確定性，即完全不分別的智慧。解脫

【English Translation】 That which is consistent with the desire for Bodhi and corresponding actions is called the noble awakening. According to Śāntideva, the mind that aspires to perfect awakening for the sake of others is the arising of Bodhicitta. In Tattvasamgraha, the aspiration that aims at perfect and complete awakening for the sake of others is the characteristic of generating Bodhicitta. In Ratnagotravibhāga, twenty-two types of generating Bodhicitta are mentioned, the first being the characteristic of aspiration, and the rest being the characteristics of its companions. Eighty inexhaustible qualities are mentioned, the first being the generation of Bodhicitta itself, and the rest being its companions, such as actions and thoughts. This is good. If differentiated, there are twenty-two. Like gold, vowing to attain Buddhahood for the sake of others is the generation of Bodhicitta. Second, the characteristic of the instructions that ripen and purify it. The means to realize and attain the meaning pursued by the Mahāyāna Bodhicitta, either the verbal actions taught by the Buddhas, etc., or any mind that practices according to such instructions. This is the teaching of the Dharma friend. Like gold, learning the ten aspects is the instruction. There are two types: instruction and subsequent indication, which will be explained below. According to the Abhisamayalankara, the speaker is the Buddha, the listener is the supreme individual, and it is taught in a combined manner, while in the Great Commentary, it is taught to those on the path of accumulation, starting from the great path of accumulation. The reason is the Dharma stream Samādhi, which is the one-pointedness of mind on the object being examined, combined with mindfulness that holds the sacred Dharma. The etymological explanation is that because it holds the words and meanings of the scriptures and the Dharma of Nirvana, the Dharma stream is the one-pointedness of mind on the object being examined, which is Samādhi (Compendium of Abhidharma). At that time, for the Dharma stream, in order to attain tranquility and vast wisdom for the Buddhas, vast instructions will be found. The methods of meditation, etc., should be widely understood from the Abhisamayalankara, and are omitted due to concerns about prolixity. What is said here and what is said in the Abhisamayalankara are different, and the reasons, etc., will be explained below. Third, the fruit of the instructions is the definitive liberation portion. Liberation is that which has certainty. Non-conceptual wisdom is liberation, which is the path of seeing. Obtaining it is a portion, and that which benefits it is in accordance with the liberation portion. As stated in Tattvasamgraha (the Moonlight Commentary also has the same meaning). Certainty, that is, completely non-conceptual wisdom. Liberation

་ནི་རྟོགས་ པ་སྟེ་མཐོང་ལམ་དེའི་ཡན་ལག་ནི་རྒྱུ་ཞེས་པའོ། །སྙིང་པོ་མཆོག་ཏུ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ནི་ ངེས་འབྱེད་དོ་ཞེས་དང་། སོ་སོར་རྟོགས་པ་ནི་ངེས་འབྱེད་ཅེས་སོ། །གསེར་གྱིས་ངེས་པར་ འབྱེད་པ་ནི་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ནི། ཚོགས་ ལམ་གྱི་རྗེས་ཀྱི་སོ་སྐྱེའི་སྒོམ་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་གང་ཞིག བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ། དབྱེ་ན་དྲོད་རྩེ་བཟོད་མཆོག་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དང་ཐམས་ཅད་སྡུད་ ཚིག་གོ ། 1-167 བཞི་པ་གདམས་པའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་བཞི་ལས། སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་ དུ་གྱུར་པ་སྟེ་རྒྱུ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་ བཞིན་ཏེ་རྣམ་འགྱུར་དང་ཡ་མ་བྲལ་བའི་ཆོས་དབྱིངས་རྣམ་དག་སྟེ། ཨཱརྱས་རང་བཞིན་གཙོ་ བོར་གྱུར་པ་ནི་རིགས་ཞེས་སོགས་བཤད་དོ། །ཕྱེ་ན་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཉིད་བརྟེན་པ་བསྒྲུབ་པ་ བཅུ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བཅུ་གསུམ་དུའོ། །གཉིས་པ་རྟེན་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་པའི་དམིགས་ པའི་མཚན་ཉིད། རང་བཞིན་དང་ཡ་མ་བྲལ་བའི་རྣམ་འགྱུར་སྒྲུབ་པ་པོའི་ཤེས་བྱར་གྱུར་ པ་སྟེ། ཨཱརྱས་རྣམ་འགྱུར་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་དམིགས་པ་ཞེས་སོ། །དབྱེ་ན་བཅུ་གཅིག་གོ ། གསུམ་པ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ནི། གང་གི་དོན་དུ་ སྒྲུབ་པ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་སྟེ། སྡུད་འགྲེལ་དུ། སྐད་ཅིག་མ་བསྟན་ནས། དེའི་ རྗེས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་གསུམ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་ རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་འོད་ལ་ཆོས་སྐུར་བྱང་ཆུབ་ཅེས་ཏེ་འོག་ཏུ་རྒྱས་ པར་བྱའོ། །དབྱེ་ན། གཞན་དོན་སྤངས་རྟོགས་གསུམ་ཞེས་ཤེར་འབྱུང་ངོ་། ། བཞི་པ་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ལ། སྤྱིར་ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད། སེམས་བསྐྱེད་ ལ་གནས་ནས་རང་བཞིན་གྱི་དོན་རྩོམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་བྱང་སེའི་སྤྱོད་ པའམ་ཉམས་ལེན་ཏེ། གནས་རྩོམ་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཆེ་བདག་ཉིད། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ སྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་དང་། སྒྲུབ་པ་ནི་སྤྱོད་པའོ། །ཞེས་ཤཱནྟི་རད་ཀིར་རོ། །གསེར་ ནི་སྒྲུབ་པ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པ་སྟེ། ཞེས་སོ། །འདིར་སྨོས་བྱང་སེའི་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད། གདམས་ངག་ཐོབ་པ་རིགས་ལ་བརྟེན་ནས་དམིགས་པ་རིམ་གྱིས་རྟོགས་ཏེ་ཆེན་པོ་གསུམ་ གྱི་ཆེད་དུ་བརྩོན་པའི་བྱ་བ་སྟེ་སྒྲུབ་པའི་གདམས་ངག སྒྲུབ་པའི་(རད་ཀིར་)རྟེན་སྒྲུབ་པའི་ དམིགས་(རད་)པ་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་(རད་)དུ་བྱ་བ་ཞེས་དང་རྟེན་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ཞེས་སོ། །དབྱེ་ན། 1-168 མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པའི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ

【現代漢語翻譯】 『རྟོགས་པ་(rtogs pa)』 is realization, and the limb of that path of seeing is called 『རྒྱུ་(rgyu)』 (cause). 『སྙིང་པོ་མཆོག་ཏུ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་(snying po mchog tu nges par rtogs pa)』 is called 『ངེས་འབྱེད་(nges 'byed)』 (ascertainment), and 『སོ་སོར་རྟོགས་པ་(so sor rtogs pa)』 is 『ངེས་འབྱེད་(nges 'byed)』 (ascertainment). 『གསེར་གྱིས་ངེས་པར་འབྱེད་པ་(gser gyis nges par 'byed pa)』 is making the attainment of Buddhahood manifest.』 That is what it says. Its definition is: the wisdom arising from cultivation of an ordinary being after the path of accumulation, which manifestly realizes the truth and is in accordance with it. If divided, there are four aspects: heat, peak, forbearance, and supreme. 『དང་(dang)』 is a comprehensive term. Fourth, establishing the meaning of the instructions without distortion has four aspects. First, the definition of the lineage that serves as the basis for accomplishment, i.e., the inherent nature of the cause. It is the nature of the 『ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་(chos kyi dbyings)』 (dharmadhatu), the pure 『ཆོས་དབྱིངས་(chos dbyings)』 (dharmadhatu) inseparable from transformation. The 『ཨཱརྱ་(Arya)』 (noble ones) said, 『The nature that is the primary essence is called lineage.』 If divided, there are thirteen through the thirteen doors of establishing the single nature as the basis. Second, the definition of the object of accomplishment based on that basis. It is the transformation inseparable from nature, which becomes the object of knowledge for the accomplisher. The 『ཨཱརྱ་(Arya)』 (noble ones) said, 『The transformation that is the primary essence is called the object.』 If divided, there are eleven. Third, the definition of the purpose for which one accomplishes by focusing on that. It is the ultimate result for which accomplishment is done. In the 『སྡུད་འགྲེལ་(sdud 'grel)』 (Collection of Commentaries), after showing the moment, it says, 『After that, manifesting all aspects, accomplishing the three purposes, and realizing that very thing is enlightenment in the realm of the Buddha, the Dharmakaya of all-pervading light,』 which will be elaborated below. If divided, 『benefit of others, abandonment, and realization』 are the three, as it appears in the 『ཤེར་འབྱུང་(sher 'byung)』 (Perfection of Wisdom). Fourth, regarding the nature of how to accomplish. Generally, the definition of accomplishing the Great Vehicle: residing in the generation of 『སེམས་བསྐྱེད་(sems bskyed)』 (Bodhicitta), engaging in the meaning of nature, the practice or experience of a 『བྱང་སེམས་(byang sems)』 (Bodhisattva) that becomes the cause of great enlightenment. 『Residing, engaging, and the arising of the result are great in themselves. It is considered the accomplishment of the sons of the Victorious Ones.』 And 『accomplishment is practice,』 as 『ཤཱནྟི་རད་ཀིར་(Shantirakshita)』 said. 『གསེར་(gser)』 (Gold) said, 『Accomplishment is taking into experience.』 Here, the definition of the 『བྱང་སེམས་(byang sems)』 (Bodhisattva)'s accomplishment mentioned: having received the instructions, relying on the lineage, gradually realizing the object, the activity of striving for the three great purposes, i.e., the instructions for accomplishment. 『Accomplishment』s (རད་ཀིར་, rad kir) basis, accomplishment』s object (རད་, rad), accomplishment』s purpose (རད་, rad),』 and 『activity with a basis.』 If divided, the accomplishment of armor that cannot be overcome by opposing forces.

【English Translation】 『རྟོགས་པ་(rtogs pa)』 is realization, and the limb of that path of seeing is called 『རྒྱུ་(rgyu)』 (cause). 『སྙིང་པོ་མཆོག་ཏུ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་(snying po mchog tu nges par rtogs pa)』 is called 『ངེས་འབྱེད་(nges 'byed)』 (ascertainment), and 『སོ་སོར་རྟོགས་པ་(so sor rtogs pa)』 is 『ངེས་འབྱེད་(nges 'byed)』 (ascertainment). 『གསེར་གྱིས་ངེས་པར་འབྱེད་པ་(gser gyis nges par 'byed pa)』 is making the attainment of Buddhahood manifest.』 That is what it says. Its definition is: the wisdom arising from cultivation of an ordinary being after the path of accumulation, which manifestly realizes the truth and is in accordance with it. If divided, there are four aspects: heat, peak, forbearance, and supreme. 『དང་(dang)』 is a comprehensive term. Fourth, establishing the meaning of the instructions without distortion has four aspects. First, the definition of the lineage that serves as the basis for accomplishment, i.e., the inherent nature of the cause. It is the nature of the 『ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་(chos kyi dbyings)』 (dharmadhatu), the pure 『ཆོས་དབྱིངས་(chos dbyings)』 (dharmadhatu) inseparable from transformation. The 『ཨཱརྱ་(Arya)』 (noble ones) said, 『The nature that is the primary essence is called lineage.』 If divided, there are thirteen through the thirteen doors of establishing the single nature as the basis. Second, the definition of the object of accomplishment based on that basis. It is the transformation inseparable from nature, which becomes the object of knowledge for the accomplisher. The 『ཨཱརྱ་(Arya)』 (noble ones) said, 『The transformation that is the primary essence is called the object.』 If divided, there are eleven. Third, the definition of the purpose for which one accomplishes by focusing on that. It is the ultimate result for which accomplishment is done. In the 『སྡུད་འགྲེལ་(sdud 'grel)』 (Collection of Commentaries), after showing the moment, it says, 『After that, manifesting all aspects, accomplishing the three purposes, and realizing that very thing is enlightenment in the realm of the Buddha, the Dharmakaya of all-pervading light,』 which will be elaborated below. If divided, 『benefit of others, abandonment, and realization』 are the three, as it appears in the 『ཤེར་འབྱུང་(sher 'byung)』 (Perfection of Wisdom). Fourth, regarding the nature of how to accomplish. Generally, the definition of accomplishing the Great Vehicle: residing in the generation of 『སེམས་བསྐྱེད་(sems bskyed)』 (Bodhicitta), engaging in the meaning of nature, the practice or experience of a 『བྱང་སེམས་(byang sems)』 (Bodhisattva) that becomes the cause of great enlightenment. 『Residing, engaging, and the arising of the result are great in themselves. It is considered the accomplishment of the sons of the Victorious Ones.』 And 『accomplishment is practice,』 as 『ཤཱནྟི་རད་ཀིར་(Shantirakshita)』 said. 『གསེར་(gser)』 (Gold) said, 『Accomplishment is taking into experience.』 Here, the definition of the 『བྱང་སེམས་(byang sems)』 (Bodhisattva)'s accomplishment mentioned: having received the instructions, relying on the lineage, gradually realizing the object, the activity of striving for the three great purposes, i.e., the instructions for accomplishment. 『Accomplishment』s (རད་ཀིར་, rad kir) basis, accomplishment』s object (རད་, rad), accomplishment』s purpose (རད་, rad),』 and 『activity with a basis.』 If divided, the accomplishment of armor that cannot be overcome by opposing forces.

་པའི་མཚན་ཉིད་བྱང་སེའི་སྒྲུབ་པ་གང་ཞིག བསམ་པའི་བྱ་བ་སྟེ། གནོད་འཇོམས་སུ། གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་དང་པོ་ ནས་གཟུང་སྟེ་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་བར་བསྟན་པའོ་ཞེས་སོ། །ས་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པར། དེ་ལ་གོ་ ཆ་ནི་སྨོན་པའོ། །ཞེས་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་སོ། །དབྱེ་ན་དྲུག་གམ་སོ་དྲུག་གོ །འདིར་སྨོས་གོ་ སྒྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད། གང་ཞིག ཕྱིན་དྲུག་རེ་རེར་དྲུག་དྲུག་ཚང་བར་ཉམས་སུ་ལེན་པར་གོ་ བགོས་པའོ། །གོ་བགོས་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་གཡུལ་དུ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ནི། བྱང་སེའི་སྒྲུབ་པ་ གང་ཞིག སྦྱོར་བའི་བྱ་བ། འདིར་སྨོས་འཇུག་སྒྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད། འཇུག་ཡུལ་ཐེག་ཆེན་ དགུ་ཆར་རམ་གང་རུང་ལ་འཇུག་ཅིང་འཛེག་པའི་སྒྲུབ་པའོ། །དབྱེ་ན་དགུའོ། །སྤྱིར་སྒྲུབ་པ་ བཞི་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ལུགས་སོ། །ཞུགས་ཏེ་དཔུང་གི་ཚོགས་གསོག་པའི་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ ཉིད། བྱང་སེའི་སྒྲུབ་པ་གང་ཞིག རང་འབྲས་སློབ་ལམ་མམ་མི་སློབ་པའི་བྱང་ཆེན་གྱི་རྒྱུའི་ མཐར་ཐུག་པའི་ཚོགས་སྒྲུབ་པའམ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་བཅུ་བདུན་ནོ། །དག་ལྡན་ དུ། གང་གིས་རྒྱུའི་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་བཅུ་བདུན་ནོ། ། ཞེས་སོ། །དཔུང་ཚོགས་བསགས་པས་མ་རྒྱལ་བ་ལས་རྒྱལ་བ་ཐོབ་པས་ངེས་པར་འབྱུང་ བའི་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད། དེ་གང་ཞིག ངེས་པར་འབྱུང་ས་བརྒྱད་པོ་གང་རུང་དུ་དངོས་ སུ་ངེས་པར་འབྱིན་པ། དབྱེ་ན་བརྒྱད་དོ། །ཨཱརྱས་གོ་བགོས་པས་ནི་འཇུག་གོ །ཞུགས་པ་ ནི་དཔུང་གི་ཚོགས་གསོག་གོ །དཔུང་གི་ཚོགས་བསགས་པ་ནི་མ་རྒྱལ་བ་ལས་རྒྱལ་བ་ཐོབ་ པས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །རྒྱས་པར་འོག་ཏུ་སྟོན་ནོ། །སྒྲུབ་པ་དང་སྦྱོར་ བཞིའི་ཁྱད་པར་ནི། ལོཙྪ་བ་ན་རེ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རང་བཞིན་སྦྱོར་བ། སྤྱོད་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་ པ་སྒྲུབ་པ་གསུངས་སོ། །འདིར་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན་གསུངས་ཤིང་དུས་ཕྱིས་ སྒྲུབ་པའང་བརྩོན་འགྲུས་ཁོ་ན་མིན། སྦྱོར་བའང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁོ་ན་མིན་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་ 1-169 དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གཙོ་བྱས་པའི་དད་སོགས་ཡིན་ནོ་གསུངས་སོ། །ངོ་བོ་གཅིག་གོ །ངེས་ འབྱུང་དང་བཅས་པའི་(ཤཱནྟི་དངོས་)ཆོས་བཅུ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཐུབ་པ་དེ་(ཤཱནྟི་)པའི་མངོན་རྟོགས་རྣམ་ ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། ། ༈ ལམ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་བཅུ་གཅིག གཉིས་པ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་(ཤཱནྟི་རད་ཀིར་དངོས་)པོ་བཅུ་གཅིག་ལ། ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ ལག་དང་(ཤེར་འབྱུང་དངོས་)ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ལམ་ཤེས་སོ། །དང་པོ་ནི། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ (གསེར་)ཀྱི་འོད་ཀྱིས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འོད་མོག་མོག་པོ་གཟི་མེད་པར་བྱེད་པའམ་མཛད་པས་ལྷ་ རྣམས་ང་རྒྱལ་གྱི་རྙོག་པ་དང་བྲལ་ཏེ་སེམས་དང་བར་གནས

【現代漢語翻譯】 問：菩薩的修行，如盔甲般的修行是什麼？ 答：是發心的行為，能摧毀障礙。所謂『披上大盔甲』，是指從最初的發心開始，就顯示出廣大的發心。正如《十地經釋》中所說：『盔甲即是愿。』這是世親的觀點。分類有六種或三十六種。這裡所說的盔甲修行之相是什麼？即是對每一種波羅蜜多都圓滿地修持六種，這就是披上盔甲。披上盔甲后，進入大乘的戰場，菩薩的修行是什麼？是加行的行為。這裡所說的進入修行之相是什麼？是進入九乘大乘的任何一乘並攀登的修行。分類有九種。一般來說，四種修行本體是一致的。 問：進入后，積累軍隊的修行的相是什麼？菩薩的修行是什麼？是積累或獲得自果學道或無學道的偉大菩提之因的究竟之資糧。分類有十七種。《具足論》中說：『以何獲得因的究竟，即是十七種資糧修行。』 問：積累軍隊后，從不勝而獲得勝利，從而決定出現的修行的相是什麼？ 答：是指在八種決定出現之處的任何一處真實地決定出現。分類有八種。聖者說：『披上盔甲是爲了進入，進入是爲了積累軍隊，積累軍隊是爲了從不勝而獲得勝利，從而決定出現。』下面將詳細闡述。修行和四種加行的區別是：譯師說：『瑜伽的自性是加行，以行為為主的是修行。』這裡說修行的本體是精進，但後來修行也不僅僅是精進，加行也不僅僅是禪定，而是以精進和禪定為主的信心等。本體是一致的。具備決定出現的（寂天）十法，證得（寂天）一切種智。 第二，關於道智的十一種事物（寂天論師的觀點），道智有十一種事物，包括道智的支分和具有支分的道智（《般若生》的觀點）。第一是：圓滿佛（金）的光芒使諸天神的光芒變得黯淡無光，從而使諸天神遠離傲慢的煩惱，心與中間狀態。

【English Translation】 Question: What is the practice of a Bodhisattva, like an armor? Answer: It is the act of generating Bodhicitta, which destroys obstacles. 'Wearing great armor' means showing a vast Bodhicitta from the very beginning. As stated in the commentary on the Ten Bhumis Sutra: 'Armor is aspiration.' This is Vasubandhu's view. It can be divided into six or thirty-six categories. What is the characteristic of the armor practice mentioned here? It is to fully practice six aspects for each of the six perfections, which is to wear armor. After wearing armor, entering the battlefield of the Great Vehicle, what is the practice of a Bodhisattva? It is the act of application. What is the characteristic of the entering practice mentioned here? It is the practice of entering and ascending any of the nine vehicles of the Great Vehicle. It can be divided into nine categories. Generally, the nature of the four practices is the same. Question: After entering, what is the characteristic of the practice of accumulating an army? What is the practice of a Bodhisattva? It is to accumulate or obtain the ultimate accumulation of the cause of great Bodhi, which is the path of learning or the path of no more learning. It can be divided into seventeen categories. In the Complete Treatise, it says: 'What obtains the ultimate cause is the seventeen accumulations of practice.' Question: After accumulating an army, what is the characteristic of the practice of definitely emerging by gaining victory over non-victory? Answer: It refers to actually causing definite emergence in any of the eight places of definite emergence. It can be divided into eight categories. The noble one said: 'Wearing armor is for entering, entering is for accumulating an army, and accumulating an army is for definitely emerging by gaining victory over non-victory.' This will be explained in detail below. The difference between practice and the four applications is: The translator said: 'The nature of yoga is application, and what is mainly conduct is practice.' Here it is said that the essence of practice is diligence, but later practice is not only diligence, and application is not only Samadhi, but faith etc. mainly based on diligence and Samadhi. The essence is the same. The ten dharmas (Śānti) including definite emergence, demonstrate the omniscience of (Śānti). Secondly, regarding the eleven objects of the Path Knowledge (Śāntirakṣita's view), there are eleven objects of the Path Knowledge, including the limbs of the Path Knowledge and the Path Knowledge with limbs (Śer-'byung's view). The first is: The light of the complete Buddha (gold) makes the light of the gods dim and lusterless, thereby freeing the gods from the defilements of pride, mind and intermediate state.

་པར་གྱུར་པས་ལམ་ཤེས་སྐྱེ་ རུང་གི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་དང་། སོགས་པ་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཅན། རྒྱུའི་རྐྱེན་ རིགས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ། གཞན་དོན་དུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་པའི་རང་བཞིན། གཞན་དོན་གྱི་བྱེད་ལས་ཅན་ རྣམས་སོ། །མཚན་ཉིད་ནི། མཚན་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་སྟེ། ཤེར་འབྱུང་གིས་ གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་ནི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ་ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་ནི། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ ངེས་པར་སློབ་དཔོན་ལ་ལྟོས་པས་སློབ་མ་སྟེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་དུ་བྱས་ ཏེ་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བའི་སྒོ་ནས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པའི་བློ། དེ་རྒྱུ་འབྲས་ གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྟོན་ནོ། །གཉིས་པ་བསེ་རུས་མཚོན་པ་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ ཤེས་ནི། རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་དུ་བྱས་ཏེ་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བའི་སྒོ་ ནས་མ་ནོར་བར་ཤེས་པའི་བློ། དེ་ཁྱད་པར་ངོ་བོ་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་སྟོན་ནོ། ། གསུམ་པ་བྱང་སེའི་ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། བདག་མེད་གཉིས་ཀ་ རྟོགས་པའི་སློབ་ལམ་དུ་གནས་པའི་སྒོ་ནས་ཐེག་ཆེན་སློབ་ལམ་མ་ནོར་བར་ཤེས་པའི་བློ། 1-170 དབྱེ་ན་གཉིས་ལས། ཕན་ཡོན་ཅན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཤེས་པ་ནི། ཚེ་འདི་བའི་ཡོན་ཏན་ནད་ མེད་པ་སོགས་དང་ཚེ་གཞན་པའི་ཡོན་ཏན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་སོགས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་ཅན་ གྱི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དངོས་པོར་གནས་པའི་སྒོ་ནས་དེ་མ་ནོར་བར་ཤེས་པ། དེ་ཡང་ཤེས་ བྱ་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད། ཟག་མེད་སྒོམ་ལམ་མ་སྐྱེས་གོང་གི་ཟག་མེད་ཡེ་ ཤེས་གང་ཞིག རྫོགས་བྱང་དུ་བགྲོད་པའི་གོ་སྐབས་ཕྱེ་ཤུལ། དབྱེ་ན་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་གོ ། གཉིས་པ་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་ཤེས་པ་ནི། སེམས་དུལ་བ་སོགས་ཀྱི་འབྲས་ བུ་ཅན་གྱི་ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་གྱི་དངོས་པོར་གནས་པའི་སྒོ་ནས་དེ་མ་ནོར་བར་ཤེས་པ། དེ་ སྟོན་པ་ལ་གཉིས། སྒོམ་ལམ་གྱི་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། སྒོམ་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ བ་སྟེ་བྱ་བ་དེ་བྱེད་པ་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བཞག་གོ །ཡང་ན་སེམས་དུལ་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་ བུ་ཁྱད་པར་བ་བྱེད་པའོ། །ཤཱནྟིས་ཟག་མེད་ཀྱིར་འཆད་དོ། །ཤེས་བྱ་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་ སྒོམ་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད། མཐོང་ལམ་གྱི་རྗེས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས་གང་ ཞིག བྱང་ཆེན་དུ་ཕྱིན་བྱེད་ཀྱི་སློབ་ལམ་མོ། །འདིར་དེ་གཉིས་དང་དེ་གཉིས་ཤེས་པའི་ ལམ་ཤེས་ངོ་བོ་གཅིག་གོ །གཉིས་པ་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་སྒོམ་ལམ་ལ། རྗེས་ཐོབ་དང་མཉམ་ བཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གསུམ་གྱི། དང་པོ། དགེ་བ་གསོག་བྱེད་ཀྱི་ཐེག་ཆེ

【現代漢語翻譯】 成為產生道智的所依，以及成為產生等等之處的具有大乘發心者，以因的條件遍及，爲了他利而受生的因，是與善根相應的微細貪著，特意執持而不捨棄的自性，是具有他利事業者。體相是：是破除相執的方便支分，如《般若生》所說：『方便支分是道智的支分』。 第二，分為三類：聲聞的道智之道智是：獲得菩提必定依賴於導師，因此是弟子，即聲聞的道功德增上，通過具備加行、正行、後行三者的方式，如實無謬地了知的智慧。這從因果二方面進行闡述。第二，以犀牛角象徵的獨覺的道智之道智是：獨覺的道功德增上，通過具備加行、正行、後行三者的方式，無誤地了知的智慧。這從差別、體性、因三方面進行闡述。 第三，菩薩的道智之道智的體相：通過證悟二無我而安住于學道，從而無誤地了知大乘學道的智慧。 分為二類：具有利益的見道之智是：通過安住于具有今生無病等等功德和來世不退轉等等功德的巨大利益的見道之實事，從而無誤地了知它。這也是所知的大乘見道的體相。未生起無漏修道之前的無漏智慧，開啟了通往圓滿菩提的機會。分為十六剎那。 第二，具有作用的大乘修道之智是：通過安住于具有調伏自心等等果的大乘修道之實事，從而無誤地了知它。對此進行闡述分為兩部分。修道的作用的體相是：修道的殊勝果，即做那件事就稱為作用。或者說，是做調伏自心等等殊勝果。寂天菩薩說是無漏的。所知的大乘聖者的修道的體相是：見道之後的煩惱的無漏智慧，是趨向大菩提的學道。這裡，這兩者和了知這兩者的道智本體是一樣的。第二，具有作用的修道分為后得和正定兩種。第一，分為三類。第一，是積聚善根的大乘

【English Translation】 Becoming the support for generating the Path-Knowledge, and becoming the place for generating such things as the Mahayana aspiration for enlightenment, pervading with the conditions of causes, the cause for taking rebirth for the benefit of others, is the subtle attachment that corresponds to the roots of virtue, deliberately holding onto it without abandoning its nature, being those who have the activity of benefiting others. Its characteristic is: it is a branch of the antidote to grasping at characteristics, as stated in the 'Perfection of Wisdom': 'The branch of the antidote is the branch of the Path-Knowledge.' Secondly, it is divided into three categories: The Path-Knowledge of the Path-Knowledge of the Hearers is: obtaining enlightenment necessarily relies on a teacher, therefore it is a disciple, that is, the qualities of the Hearer's path are increased, and the wisdom that knows without error through the complete three aspects of preparation, main practice, and subsequent practice. This is explained from the two aspects of cause and effect. Secondly, the Path-Knowledge of the Path-Knowledge of the Solitary Realizer, symbolized by the rhinoceros horn, is: the qualities of the Solitary Realizer's path are increased, and the wisdom that knows without error through the complete three aspects of preparation, main practice, and subsequent practice. This is explained from the three aspects of difference, essence, and cause. Thirdly, the characteristic of the Path-Knowledge of the Path-Knowledge of the Bodhisattva is: through abiding in the path of learning that realizes the two selflessnesses, the wisdom that knows the Mahayana path of learning without error. Divided into two categories: The Knowledge of the Path of Seeing that has benefits is: through abiding in the reality of the path of seeing that has great benefits such as being free from illness in this life and non-retrogression in future lives, the knowledge that knows it without error. This is also the characteristic of the Mahayana path of seeing that is to be known. The stainless wisdom before the unarisen stainless path of meditation, opens the opportunity to proceed to complete enlightenment. Divided into sixteen moments. Secondly, the Knowledge of the Mahayana Path of Meditation that has activity is: through abiding in the reality of the Mahayana path of meditation that has the fruit of taming the mind, the knowledge that knows it without error. Explaining this is divided into two parts. The characteristic of the activity of the path of meditation is: the special fruit of the path of meditation, that is, doing that action is called activity. Or, it is doing the special fruit of taming the mind and so on. Shantideva says it is stainless. The characteristic of the Mahayana Noble One's path of meditation that is to be known is: the stainless wisdom of the afflictions after the path of seeing, is the path of learning that goes to great enlightenment. Here, these two and the Path-Knowledge that knows these two have the same essence. Secondly, the path of meditation that has activity is divided into subsequent attainment and meditative equipoise. First, divided into three categories. First, is the Mahayana that accumulates merit

ན་སྒོམ་ ལམ་མོས་པའི་མཚན་ཉིད། འཕགས་པའི་སྒོམ་ལམ་ཟག་བཅས་གང་ཞིག ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་ ཡོན་ཏན་ཅན་ལ་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་ངེས་ནས་འཛིན་པ་སྟེ། ཉེར་བདུན་ནོ། །དེའི་ཕན་ཡོན་ནམ་ འབྲས་བུ་བསྟོད་པའི་མཚན་ཉིད། སྒོམ་ལམ་རང་དོན་མོས་པའི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་རྟོགས་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་(ཆོས་བཤེས་གསེར་སོགས་)ཐུགས་དགེས་པའི་གནས་ སྐབས་སམ། རྟོགས་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པས་སྟོན་པའི་ངག་གི་རིག་བྱེད་(སེང་བཟང་བི་ མ་ལ་)གང་ཡང་རུང་བའོ། །སྒོམ་ལམ་མོས་པའི་ཕན་ཡོན་བཀུར་བའི་མཚན་ཉིད། སྒོམ་ལམ་ 1-171 གཉིས་དོན་མོས་པའི་ཆེ་བ་ཞེས་སོགས། སྒོམ་ལམ་མོས་པའི་ཕན་ཡོན་བསྔགས་པའི་མཚན་ ཉིད། སྒོམ་ལམ་གཞན་དོན་མོས་པའི་ཞེས་སོགས་དགོད་དོ། །དབྱེ་ན་དགུ་དགུ་སྟེ་ཉེར་ བདུན་ནོ། །གཉིས་པ་དགེ་བ་མི་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་སྒོམ་ལམ་བསྔོ་ བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད། ཟུར་དང་བོ་འདྲ། དགེ་བ་རྣམས་གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུར་སྟོབས་པའོ། །གསེར་རོ། །བཅུ་གཉིས་སོ། །གསུམ་པ་དགེ་བ་འཕེལ་ བྱེད་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་སྒོམ་ལམ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བླ་མེད་ཀྱི་མཚན་ ཉིད། དང་བོ་འདྲ། རང་བཞིན་གྱི་དགེ་རྩ་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །གཉིས་སུ་ བྱས་པ་ནོར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས་དང་པོ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་གྱི་མཚན་ ཉིད། ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་ཟག་མེད་སྒོམ་ལམ་གང་ཞིག་བར་ཆད་མེད་ལམ་དུ་གྱུར་པའོ། ། དེའི་ཁྱད་ཆོས་ལྔ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱི་ མཚན་ཉིད། ཟུར་དང་པོ་འདྲ། རྣམ་གྲོལ་ལམ་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མོས་པ་དང་བཅས་པ་ ལྔ་བོ་འདི་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་མོ་ཞེས་གསེར་རོ། །འོན་ཀྱང་འདི་གཉིས་ཀྱི་སྔ་མ་རྟོགས་པ་ལམ་ བདེན། ཕྱི་མ་སྤངས་པ་འགོག་བདེན་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་སྤངས་ རྟོགས་དང་བཅས་པའོ་ཞེས་ཏེ་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདེན་གཉིས་ (གསེར་)ལའམ་ཐེག་གསུམ་གྱི་(བུ་)ལམ་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ ཀྱི་སྐབས་ནི་དངོས་(ཤཱནྟི་རད་ཀིར་)པོ་བཅུ་གཅིག་པོ་དེ་འདྲ་བར་བསྡུས་ནས་མདོ་ལས་བཤད་དོ། ། ལམ་གསུམ་ཤེས་པ་དེ་འདྲར་ཞེས་བུ་སྟོན་ནོ། ། ༈ གཞི་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་དགུ། གསུམ་པ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་དགུ་(ཤཱནྟི་རད་ཀིར་)ལ། དང་པོ་ནི། དུས་གསུམ་མཉམ་ ཉིད་དུ་ཤེས་པས་སྲིད་པ་ལ་མི་གནས་པའི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཆོས་ཀུན་བདེན་པའི་ རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པས་ཚུར་རོལ་ཀྱི་མཐར་མི་གནས་པའི་གཞི་ཤེས། གཉིས་པ་ 1-172 སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཞི་བ་ལ་མི་གནས་པའི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། མཁའ་མཉམ་སེམས་ཅན་ གྱི

【現代漢語翻譯】 修習 趨向道的特徵：聖者的有漏修道，即是對於具足功德的《般若波羅蜜多經》（yumsher phyin）認定並執持其具足功德，共有二十七種。 讚歎其利益或果報的特徵：如實了知修道自身利益的偉大功德，從而使佛陀等（chös bshess gser sogs，法友黃金等）心生歡喜，或者了知后，佛陀等所宣說的言語之學（seng bzang bi ma la，獅子賢，無垢友）等等。 修道利益受到尊崇的特徵：修道利益是趨向二利的偉大之處等等。 修道利益受到讚揚的特徵：修道利益是趨向他利等等。 分類而言，九九相乘，共有二十七種。 第二，使善根不盡的，大乘聖者修道的迴向作意之特徵：與第一部分相似，即是將所有善根迴向于爲了他人的究竟圓滿成佛之因。 黃金。 共有十二種。 第三，增長善根的大乘聖者修道隨喜作意之無上特徵：與第一部分相似，即是對自性之善根極度歡喜並作意。 分為兩種是錯誤的。 第二部分分為兩種，首先是大乘的修持，修道之特徵：大乘聖者的無漏修道，即是成為無間道。 它有五種特點。 第二，大乘聖者極其清凈的修道之特徵：與第一部分相似，即是成為解脫道，這五個包含趨向之法即是修道，如黃金般珍貴。 然而，這二者之前者是證悟道諦，後者是斷除滅諦，因此，修道是包含斷證二者的，這將在下文闡述。 菩薩於二諦（gser，黃金）或三乘（bu，兒子）之道精通者，其現觀道之智慧，在知曉道的階段，與《經部》所說的十一種事物相同。 知曉三種道也是如此，如布頓大師所說。 基智的九種事物 第三，關於基智的九種事物（shAnti rad kir，寂護），首先是： 於三時平等了知，因此不住于有之基智的特徵：了知一切法皆無自性，因此不住於此岸之基智。 第二，以大悲不住于寂靜之基智的特徵：心量等同虛空般的眾生。

【English Translation】 Meditation The characteristic of aspiring to the path: The noble, contaminated path of meditation, which is the recognition and holding of the qualities of the 'Perfection of Wisdom' (yumsher phyin) as possessing qualities, totaling twenty-seven. The characteristic of praising its benefits or fruits: Realizing the great qualities of the meditation path's own benefit, thereby pleasing the Buddhas, etc. (chös bshess gser sogs, Dharma friends, gold, etc.), or realizing it and whatever is taught by the Buddhas, etc., in the science of language (seng bzang bi ma la, Simhabhadra, Vimalamitra). The characteristic of honoring the benefits of aspiring to the meditation path: The benefits of the meditation path are the greatness of aspiring to the two benefits, etc. The characteristic of praising the benefits of aspiring to the meditation path: The meditation path is aspiring to the benefit of others, etc. Divided, it is nine times nine, totaling twenty-seven. Second, the characteristic of dedicating the Mahayana noble meditation path that makes virtue inexhaustible: Similar to the first part, which is dedicating all virtues to the cause of attaining complete Buddhahood for the sake of others. Gold. There are twelve. Third, the supreme characteristic of rejoicing in the Mahayana noble meditation path that increases virtue: Similar to the first part, which is rejoicing and contemplating the root of virtue. Dividing into two is incorrect. The second part is divided into two, first is the practice of Mahayana, the characteristic of the meditation path: The uncontaminated meditation path of the Mahayana noble ones, which becomes the immediate path. It has five characteristics. Second, the characteristic of the extremely pure meditation path of the Mahayana noble ones: Similar to the first part, which is called becoming the path of liberation, these five with aspiration are the path of meditation, as precious as gold. However, the former of these two is the realization of the truth of the path, and the latter is the abandonment of the truth of cessation, therefore, the path of meditation includes both abandonment and realization, which will be explained below. Bodhisattvas who are skilled in the two truths (gser, gold) or the path of the three vehicles (bu, son), their wisdom of the manifest realization path, in the stage of knowing the path, is summarized in the same way as the eleven actual things mentioned in the Sutras. Knowing the three paths is also like that, as Buton says. The nine things of the basis of knowledge Third, regarding the nine things of the basis of knowledge (shAnti rad kir, Shantarakshita), the first is: Knowing equally in the three times, therefore the characteristic of the basis of knowledge that does not abide in existence: Realizing that all phenomena are without true nature, therefore the basis of knowledge that does not abide in the extreme of this shore. Second, the characteristic of the basis of knowledge that does not abide in peace due to great compassion: Sentient beings whose minds are equal to space.

་དོན་བྱེད་པའི་བསམ་པས་ཕ་རོལ་གྱི་མཐར་མི་གནས་པའི་གཞི་ཤེས། གསུམ་པ་འབྲས་ ཡུམ་བསྐྱེད་བའི་ཐབས་མ་ཡིན་པས་འབྲས་ཡུམ་ལ་རིང་བའི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། མིང་ དང་དངོས་པོའི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་གཞི་ཤེས། བཞི་པ་འབྲས་ཡུམ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་ སུ་གྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་ཡུམ་ལ་རིང་བ་མིན་པའི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐབས་ཤེས་ རབ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཞི་ཤེས། ལྔ་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། བྱང་ སེའི་མཉམ་བཞག་གི་རྟོགས་པའི་སྤང་བྱར་གྱུར་བའི་གཞི་ཤེས། དེ་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་ ལ་མཚན་འཛིན་གསུམ་མོ། །དྲུག་པ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། རང་ གི་སྤང་བྱ་ཆགས་པའི་མཐའ་མ་ལུས་པ་འགོག་པའི་གཞི་ཤེས་གང་ཞིག བྱང་སེའི་རྟོགས་པ་ ཡིན་པའོ། །བདུན་པ་གཞི་ཤེས་དངོས་བསྟན་གྱི་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད། གཟུགས་སོགས་ལ་ མངོན་ཞེན་བཀག་ནས་བསྒོམ་པའི་བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ། དབྱེ་ན་བཅུའོ། །བོད་རྣམས་ཐེག་ ཆེན་སློབ་ལམ་བཞི་ན་ཡོད་ལོ། །བརྒྱད་པ་འདིར་དངོས་བསྟན་གྱི་སྦྱོར་བ་དེའི་མཉམ་ཉིད་ ནི། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གང་དུ་ཡང་རློམ་སེམས་བཀག་ནས་བསྒོམ་པ་གང་ཞིག དངོས་བསྟན་ གྱི་སྦྱོར་བ་བཅུའི་མཚུངས་ཆོས་ཏེ། ལྡོག་ཆས་ཕྱེ་ན་བཞིའོ། །དགུ་པ་མཐོང་ལམ་སྟེ་དེ་ལ་ གཉིས་ལས་གཞི་ཤེས་དངོས་བསྟན་གྱི་མཐོང་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད། སྔར་ལྟར་རམ། གཞིའི་ ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་གསར་དུ་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དབྱེ་ན་བཅུ་དྲུག་གོ །གཞི་ཤེས་ ཤུགས་བསྟན་གྱི་མཐོང་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད། གཞི་གང་ཟག་གམ་གཟུང་བ་བདག་མེད་མངོན་ སུམ་དུ་གསར་དུ་མཐོང་ཞིང་མཚན་འཛིན་གྱི་བློ། མཐོང་དམིགས་བྱ་བ་མངོན་རྟོགས་ཞེས་པ་ ནི་ཐེག་དམན་གྱི་ལུགས་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤུགས་བསྟན་གྱི་དེ་འདྲ་དེ་ཉན་ཐོས་དང་སོགས་ པ་རང་རྒྱལ་གྱི་ཀུན་ཤེས་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ལ་དངོས་བསྟན་གྱི་དེ་སོགས་པ་བྱང་སེའི་སྟེ་ 1-173 གཉེན་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །(ཇོ་བོའི་དཔོན་པོ་)པཎྜི་ཏ་ད་ན་ཤྲི་མི་ཏྲ་ན་རེ། ཨ་ཏིའི་སྒྲ་འདིར་སོགས་ མིན་གྱི་མཆོག་ལ་འཇུག་ཅེས་དང་། འཇམ་གསར་སོགས་(རལ་གྲི་)ནི། སོགས་ལ་བསྡུ་བྱ་མེད་ ཟེར་བ་རྣམས་ནོར་བའོ། །གསེར་གྱིས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་ནི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་ རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་མིན་དང་ཐབས་དེ་འདྲ་ཞེས་སོ། ། ༈ རྣམ་ཀུན་གྱི་དངོས་པོ་བཅུ་གཅིག བཞི་པ་རྣམ་ཀུན་གྱི་དངོས་པོ་(ཤཱནྟི་རད་ཀིར་དངོས་)བཅུ་གཅིག་གི་དང་པོ་རྣམ་པ་ནི། ཡུལ་ གཞིའམ་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བའི་བསྒོམ་བྱར་གྱུར་པ། དེ་ལ་བསྡུ་ན་ གསུམ། ཕྱེ་ན་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་སྦྱོར་བ་ནི། གསུམ་ལ་དབང་གྱུར་ཐོབ་ པའི་ཕྱིར་དུ་བསྒོམ་བྱའི་རྣམ་པ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་

【現代漢語翻譯】 以作用的意念，不住于彼岸的基礎智。第三個是由於不是產生果母的方法，因此是遠離果母的基礎智的特徵。執著名相和事物的基礎智。第四個是由於成為產生果母的方法，因此是不遠離果母的特徵。大乘方便智慧殊勝的基礎智。第五個是不順品的基礎智的特徵。成為菩薩等持之證悟所斷的基礎智。因此，基、道、果有三種執著。第六個是順品的基礎智的特徵。能斷除自身所斷的最後邊際的基礎智，是菩薩的證悟。第七個是基礎智直接顯示的加行之特徵。遮止對色等的顯現執著而修習的菩薩加行道，分為十種。西藏人都在大乘四道中。第八個是此處直接顯示的加行之等性。在任何境和有境中，遮止傲慢心而修習，是直接顯示的加行十種的同分，若以異分來分則有四種。第九個是見道，其中有兩種，首先是基礎智直接顯示的見道之特徵。如前，或者是以現量新見基礎之法性的智慧。分為十六種。基礎智間接顯示的見道之特徵。現量新見基礎補特伽羅或所取無我，以及執著相的分別念。所謂見境是現證，唯是小乘的宗義。如此，間接顯示的此等，聲聞等認為是各自的遍智，而直接顯示的此等，菩薩等是順品。（覺沃的侍者）班智達達那希日密扎說：『阿底』之聲在此是指非『等』之殊勝，以及『蔣薩』等（寶劍）說：『等』無所攝等，都是錯誤的。黃金比喻聲聞等，是指聲聞、獨覺和菩薩等的非方便和如是方便。 ༈ 十一種一切種相之事物 第四個是一切種相之事物（寂天論師之事物）十一種的第一個是種相：是境基礎或有境智慧之差別，成為大乘加行之所修。若總攝則有三種，若細分則有一百七十三種。第二個是加行：爲了獲得對三種的自在，總攝所修的種相。

【English Translation】 The foundational consciousness that, with the intention of acting, does not abide at the limit of the other shore. The third is the characteristic of the foundational consciousness that is distant from the resultant mother because it is not a method for generating the resultant mother. The foundational consciousness that grasps at the characteristics of name and object. The fourth is the characteristic of not being distant from the resultant mother precisely because it has become a method for generating the resultant mother. The foundational consciousness of the Mahayana's special method of wisdom. The fifth is the characteristic of the foundational consciousness of the opposing side. The foundational consciousness that has become an object to be abandoned by the meditative realization of a Bodhisattva. Therefore, there are three grasps at characteristics in the ground, path, and result. The sixth is the characteristic of the foundational consciousness of the favorable side. Whatever foundational consciousness prevents the last limit of its own object of abandonment from remaining, is the realization of a Bodhisattva. The seventh is the characteristic of the direct manifestation of the foundational consciousness's application. The Bodhisattva's path of application, which meditates after blocking the manifest clinging to forms and so on, is divided into ten. Tibetans are all in the four paths of the Mahayana teaching. The eighth is the equality of that application of direct manifestation here. Whatever meditates after blocking arrogance in any object or subject, is the commonality of the ten applications of direct manifestation; if divided by difference, there are four. The ninth is the path of seeing, of which there are two: first, the characteristic of the path of seeing of the direct manifestation of the foundational consciousness. As before, or the wisdom that newly sees the nature of the ground manifestly. Divided into sixteen. The characteristic of the path of seeing of the indirect manifestation of the foundational consciousness. Manifestly and newly seeing the ground individual or the apprehended selflessness, and the mind of grasping at characteristics. The so-called 'seeing object is manifest realization' is only the tenet of the Lesser Vehicle. Thus, these indirect manifestations are considered by the Hearers and so on to be the omniscience of each, while these direct manifestations, the Bodhisattvas and so on, are the favorable side. (Jowo's attendant) Pandit Danaśrīmitra said: 'Ati' here refers to the excellence of 'not equal', and 'Jamsar' and so on (sword) say: 'Equal' has nothing to be included, and so on, are all mistakes. Gold is a metaphor for Hearers and so on, referring to the non-methods and such methods of Hearers, Solitary Realizers, and Bodhisattvas. ༈ Eleven Objects of All Aspects Fourth, the first of the eleven objects of all aspects (Śāntarakṣita's objects) is aspect: a distinction of the object-ground or the subject-wisdom, which has become an object of meditation for the Mahayana application. If summarized, there are three; if divided, there are one hundred and seventy-three. The second is application: summarizing the aspects to be meditated upon in order to gain mastery over the three.

སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དབྱེ་ན་ཉི་ཤུའོ། ། བཅས་པ་ནི་ལྷན་གཅིག་པ་སྟེ། ཡུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་པོ་གང་ཟག་ནི་སྔོན་དུ་ཚོགས་བསགས་ པས་ཡུམ་ཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུ་སྟེ། དབྱེ་ན་ཉན་པ། འཛིན་པ། མི་ བརྗེད་པ། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྣོད་བཞིའོ། །འདི་ཤནྟི་རད་ཀིར་གྱིས་མ་བགྲངས་ ཤིང་ཞར་བྱུང་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་སྦྱོར་བའི་ཡོན་ཏན་ནི། སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པའི་གནས་སྐབས་ སམ། མཐར་ཐུག་གི་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ། དབྱེ་ན་བཅུ་བཞིའོ། ། བཞི་པ་སྦྱོར་བའི་སྐྱོན་ནི། སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པ་པོ་འགའ་ཞིག་གིས་སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པའི་བར་ དུ་གཅོད་བྱེད་ཀྱི་ལས། ཡང་ན་ཡུམ་ལ་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པ་གང་རུང་གི་བར་ཆད་དུ་གྱུར་ པའི་ལས། དབྱེ་ན་ཞེ་དྲུག་གོ །ལྔ་པ་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། སྦྱོར་བ་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཁྱད་ པར་ཅན་འཕྲིན་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡང་རུང་བ་མཚོན་བྱེད་ཡིན་པ། ཡང་ན་སྦྱོར་བ་རྣམས་ རྒྱུའམ་ཁྱད་པར་ཅན་ནམ་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་མཚོན་བྱེད་གང་ཡང་རུང་བ། དབྱེ་ན་དགུ་བཅུ་རྩ་ གཅིག་གོ །དྲུག་པ་ཐོག་མར་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པ་ཐར་བའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད། སོ་སོའི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་མ་སྐྱེས་གོང་གི་མྱང་འདས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་བ། ཐེག་ཆེན་ 1-174 གྱི་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཉན་རང་ལ་ཡང་ངོ་། །རྒྱས་པར་འོག་ཏུ་ སྟོན་ནོ། །བདུན་པ་དེ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྗེས་ཐོབ་ཡིན་པའི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ གྱི་མཚན་ཉིད། དམིགས་ཡུལ་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་དེ་དག་ལ་སེམས་ མཉམ་པ་ལ་སོགས་པ་གང་རུང་ཅན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་རྗེས་ཐོབ། དབྱེ་ན་བཅུ་གཉིས་སོ། །ཤེར་ འབྱུང་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་ལམ་ཞེས་དང་། གསེར་ཁྱད་པར་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པའོ། །བརྒྱད་པ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པས་སློབ་པ་རྫོགས་བྱང་ལས་ ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་མཚན་ཉིད། ད་ཕྱིན་ཆད་ཐེག་དམན་དུ་མི་ལྟུང་ངེས་ པའི་རྟགས་ཐོབ་བའི་བྱང་སེམས་ཏེ་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་པ་གསུམ་མོ། །འདིར་བཞི་ཡན་ ཆད་ཚང་བ་ཞེས་(འོད་ཟེར་མགོན་པོ་)འཇོག་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་གྲུབ་མཐའི་ཁྱད་མ་ཕྱེད་པའི་ གཏམ་མོ། །དགུ་པ་ཆོས་སྐུའི་ཡན་ལག་གམ་(ཤེར་)རྒྱུ་སྲིད་དང་ཞི་བ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་ མཚན་ཉིད། རྣམ་སྦྱོར་གང་ཞིག འཁོར་འདས་ལ་བླང་དོར་དུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པའི་གཉེན་ པོར་འཁོར་འདས་བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་མཉམ་པར་བསྒོམ་པ། ཡང་ན་དག་སའི་ ཞེས་སམ་རྒྱུན་མཐའི་སྦྱོར་བ་གང་ཞིག་ཅེས་སྦྱར་ཏེ་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །བཅུ་པ་ཉེ་བའི་ཡན་ ལག་ལོངས་སྐུའི་རྒྱུ་ཞིང་དག་པ་བླ་ན་མེད་པའམ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྦྱོར་བའི་

【現代漢語翻譯】 修行的瑜伽，分為二十種。 總括而言，是與俱生智相結合。所謂與『佛母』結合的補特伽羅（梵文：Pudgala，指人），是指先前積累了資糧，成為聽聞『佛母』等法器的有資格的士夫。細分則有聽聞、受持、不忘、如理作意四種法器。香提熱奇達（梵文：Śāntarakṣita）並未列舉這些，而是作為附帶提及。 第三，結合的功德：結合修行所處的階段，或最終所要獲得的果位，分為十四種。 第四，結合的過失：某些修行結合的修行者，在修行結合的過程中，會產生阻斷的業，或者對『佛母』的聽聞、思惟、修習造成障礙的業，分為四十六種。 第五，結合的體性：各種結合的證悟，無論是殊勝的、事業的還是本體的，都是其象徵。或者，各種結合是因，或是殊勝的，或是結合的本體的象徵，分為九十一種。 第六，最初進入與解脫分相符的體性：各自的抉擇分，與未生起之前的寂滅之因相符的善根。大乘則是圓滿菩提之因。也適用於聲聞和獨覺。詳細內容將在下文闡述。 第七，完全成熟，是大乘后得位的抉擇分之體性：以一切有情為對境，以對他們生起平等心等任何一種狀態的結合道后得位。分為十二種。『勝生』是指無漏的結合道，『金』是指特殊的道之智慧，這是導師的觀點。 第八，因為有需要學習的內容，所以是不退轉于圓滿菩提的學道之僧伽的體性：從今以後，獲得不會墮入小乘的徵兆的菩薩，即結合道、見道、修道三者。這裡說具備四種以上，是未區分大小乘宗義的說法。 第九，法身的支分或（般若）因，寂滅和輪迴平等性的結合之體性：任何一種結合，作為對執著于輪迴和寂滅的取捨之分別唸的對治，平等地修習輪迴和寂滅無有真實的自性。或者，可以加上『清凈剎土』或『常邊』的結合，這將在下文闡述。 第十，近因，報身的因，清凈無上的或殊勝的結合之境。

【English Translation】 The yoga of meditation, divided into twenty types. In summary, it is the union with the Sahaja-jnana (俱生智，co-emergent wisdom). The Pudgala (補特伽羅，person) who unites with the 'Mother' (佛母，referring to Prajnaparamita, the Mother of all Buddhas) is a person who has previously accumulated merit and has become a vessel for hearing the 'Mother' and other Dharmas. It is divided into four types of vessels: hearing, holding, not forgetting, and proper attention. Shantarakshita (香提熱奇達) did not enumerate these, but mentioned them as incidental. Third, the merits of union: the stage of meditating on union, or the ultimate fruit to be attained, divided into fourteen types. Fourth, the faults of union: some practitioners of union, during the practice of union, create actions that obstruct it, or actions that hinder the hearing, thinking, and meditating on the 'Mother', divided into forty-six types. Fifth, the characteristics of union: the realization of various unions, whether they are superior, active, or essential, is a symbol of it. Or, various unions are the cause, or are special, or are the symbols of the essence of union, divided into ninety-one types. Sixth, the nature of initially entering into harmony with the path of liberation: the individual definitive factors, the virtues that are in harmony with the cause of Nirvana before arising. In the Mahayana (大乘，Great Vehicle), it is the cause of perfect enlightenment. It also applies to Sravakas (聲聞，Hearers) and Pratyekabuddhas (獨覺，Solitary Realizers). Details will be explained below. Seventh, the characteristic of the definitive factor that is fully matured and is the post-attainment of the Mahayana: the post-attainment of the union path with any state such as equanimity towards all sentient beings as the object. Divided into twelve types. 'Sherjung' refers to the unconditioned union path, and 'Serkhyepar' refers to the wisdom of the path, which is the teacher's view. Eighth, because there is something to be learned, it is the characteristic of the Sangha (僧伽，community) of learners who do not regress from complete enlightenment: Bodhisattvas (菩薩，enlightenment being) who have obtained the sign of not falling into the Hinayana (小乘，Lesser Vehicle) from now on, namely the three: the path of union, the path of seeing, and the path of meditation. The statement that having four or more is complete is a statement that does not distinguish between the tenets of the Great and Small Vehicles. Ninth, the characteristic of the union of equality between Samsara (輪迴，cyclic existence) and Nirvana (寂滅，cessation), which is a branch or (Prajna, 般若，wisdom) cause of the Dharmakaya (法身，Dharma Body): any union that, as an antidote to the conceptual thought of clinging to taking and rejecting Samsara and Nirvana, equally meditates on the absence of true nature in Samsara and Nirvana. Or, one can add the union of 'pure land' or 'constant side', which will be explained below. Tenth, the proximate cause, the cause of the Sambhogakaya (報身，Enjoyment Body), the realm of pure, unsurpassed, or supreme union.

མཚན་ཉིད། རྣམ་སྦྱོར་གང་ཞིག སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཉེས་པ་མེད་ཅིང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ དུ་བསྒོམ་པ། དེ་ལ་སྣོད་བཅུད་དག་པ་གཉིས་སོ། །བཅུ་གཅིག་པ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་ པའི་ཡན་ལག་ཐབས་མཁས་སྦྱོར་གྱི་མཚན་ཉིད། རྣམ་སྦྱོར་གང་ཞིག ཡུལ་བཅུ་མངོན་སུམ་ དུ་བྱ་བ་ལ་དུས་དུས་མིན་ཤེས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ དབྱེ་ན་བཅུའོ། །ཐབས་མཁས་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་བཅུ་གཅིག་པོ་འདིས་ནི་རྣམ་ཀུན་ མངོན་རྫོགས་རྟོགས་པའི་སྐབས་བསྡུས་ནས་(རད་ཀིར་དོན་)བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། ། 1-175 ༈ རྩེ་མོའི་དངོས་པོ་བརྒྱད། ལྔ་པ་རྩེ་མོའི་དངོས་པོ་བརྒྱད་(ཤཱནྟི་རད་ཀིར་)ལ། དང་པོ་ནི། སྔར་རྩེ་མོར་ཕྱིན་དང་ཞེས་ བཤད་པའི་རྩེ་མོ་དེ་ཡི་རྟགས་སམ་རྟགས་ཀྱི་རྩེ་མོའི་མཚན་ཉིད། བསྡུས་བསྒོམ་རབ་ཏུ་གྱུར་ བར་མཚོན་བྱེད་གང་ཞིག བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་དྲོད། དབྱེ་ན་བཅུ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ རྣམ་འཕེལ་གྱི་རྩེ་མོའི་མཚན་ཉིད། བསྡུས་བསྒོམ་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོ་གང་ཞིག བསོད་ནམས་ཁྱད་འཕགས་བཅུ་དྲུག་ཅན་ནོ། །དབྱེ་ན་བཅུ་དྲུག་གོ །གསུམ་པ་བརྟན་པའི་ རྩེ་མོའི་མཚན་ཉིད། ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྔོས་ཤིང་ སྙིང་རྗེས་གཞན་དོན་གྱི་བསམ་པ་བརྟན་པོ་ཅན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པར་གྱུར་པའོ། །བཞི་པ་ སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་བའི་རྩེ་མོའི་མཚན་ཉིད། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་སྦྱོར་ ལམ་ཆོས་མཆོག་གང་ཞིག བསོད་ནམས་ཕུལ་བྱུང་མཐའ་ཡས་པ་ཅན་ནོ། །ལྔ་པ་མཐོང་ ལམ་རྩེ་མོའི་མཚན་ཉིད། བསྡུས་བསྒོམ་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་བྱང་སེའི་མཐོང་ལམ། དྲུག་པ་ སྒོམ་ལམ་རྩེ་མོའི་མཚན་ཉིད། བསྡུས་བསྒོམ་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་བྱང་འཕགས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་ མོ། །ཡང་ན་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་བྱང་སེའི་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་(རད་ཀིར་)ཁོ་ ནའི་གནས་སྐབས། སེངྒེ་རྣམ་བསྒྱིངས་སྔོན་དུ་བཏང་སྟེ་བྱང་འཕགས་སྒོམ་ལམ་པའི་ཐོད་ རྒལ་གྱི་སྙོམས་འཇུག་ཁྱད་པར་བ་ཞེས་རིམ་བཞིན་སྦྱར་རོ། །རྩེ་མོའི་མཐོང་སྒོམ་གཉིས་ པོ་མཐོང་སྒོམ་གྱི་གནས་སྐབས་རེ་ལ་བཞག་སྣང་ངོ་། །ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གཉིས་པོ་སོ་སོ་ རེ་རེ་ལ་སྤང་བྱ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇུག་ལྡོག་རྫས་བཏགས་ལ་བརྟེན་པ་རྣམ་པ་བཞི་བཞིའི་ གཉེན་པོ་ཉེར་བསྡོགས་དང་བར་ཆད་མེད་ལམ་གཉིས་གཉིས་ཏེ་རྣམ་པ་བཞི་རེ་རེ་ལའང་ དགུ་དགུའོ། །ལམ་གཉིས་པོ་རེ་རེ་ལ་དང་པོར་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ནི་རྫས་ཀྱིས་ཕྱེ་ཞིང་དེ་ནས་ གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ནི་སྤང་བྱའི་དབང་གིས་ཕྱེ་བ་སྟེ་ལྡོག་པའི་ཆ་ནས་སོ། །རྟོག་པ་བཞིའི་མིང་ འདོགས་མཐུན་པར་གསེར་གླིང་བས་འདིར་བཤད། ཨཱརྱ་སོགས་ཀྱི་འོག་ཏུ་སྟོན་ནོ། །

【現代漢語翻譯】 定義： 以何種方式觀修，使得外器世界和內情眾生世界沒有過失且具備功德？這包括外器清凈和內情清凈兩種。 第十一，使眾生完全成熟的支分，即善巧方便的修持的定義：以何種方式，通過了知顯現十境的時機與非時機，成為圓滿佛事業的因？可分為十種。通過這十一種善巧方便的事物，總攝了現證圓滿菩提的階段，並展示了（寂天菩薩的意趣）。 八種頂峰之事物： 第五，關於八種頂峰之事物（寂天菩薩所說）：第一，先前所說的『已達頂峰』之頂峰的標誌或標誌的頂峰的定義：象徵著總攝修持達到極致的是什麼？是菩薩的加行道之暖位，可分為十二種。 第二，增長之頂峰的定義：總攝修持達到極致的加行道頂峰是什麼？是具備十六種殊勝福德者，可分為十六種。 第三，穩固之頂峰的定義：以智慧將三智之法完全迴向，並以慈悲心懷著穩固利他之心的加行道忍位。 第四，心安住之頂峰的定義：心專注于真如實相的加行道世第一法是什麼？是具備無量殊勝福德者。 第五，見道頂峰的定義：總攝修持達到極致的菩薩見道。 第六，修道頂峰的定義：總攝修持達到極致的菩薩修道。或者，成為六度自性的菩薩苦法忍（寂天菩薩的意趣）的唯一狀態。先發出獅子吼，然後依次結合菩薩修道者的超越之等持的殊勝之處。 見道和修道的兩個頂峰，似乎被安立在見道和修道的每個階段。也就是說，這兩種道，每一種都各自有四種對治品，即對治依于實事和假立的分別唸的生起和止滅，以及兩種近取道和無間道，因此每一種都有九種。 這兩種道，每一種首先被分為兩種，即以實事來分，然後被分為兩種，即以所斷的角度來分，也就是從止滅的方面來分。金洲大師在此處解釋說，四種分別唸的命名是一致的。將在阿底峽尊者的教言等之後闡述。

【English Translation】 Definition: What kind of practice is it that contemplates the outer world and the inner sentient beings' world as being without faults and possessing qualities? This includes the purification of the outer world and the inner beings. Eleventh, the characteristic of skillful means of practice, which is the limb of fully maturing sentient beings: What kind of method is it that, by knowing the times and non-times for manifesting the ten objects, becomes the cause for the perfection of the Buddha's activities? It can be divided into ten types. These eleven skillful means gather together the stages of realizing complete enlightenment and demonstrate (Shantideva's intention). Eight things of the peak: Fifth, regarding the eight things of the peak (as said by Shantideva): First, the definition of the sign of the peak or the peak of the sign of the peak, which was previously said to be 'having reached the peak': What represents the culmination of condensed meditation? It is the heat of the bodhisattva's path of application, which can be divided into twelve types. Second, the definition of the peak of increase: What is the peak of the path of application where condensed meditation has reached its peak? It is the one with sixteen excellent merits, which can be divided into sixteen types. Third, the definition of the peak of stability: The path of application of forbearance, which dedicates the Dharma of the three wisdoms entirely with wisdom and has a stable mind of benefiting others with compassion. Fourth, the definition of the peak of abiding in the mind: What is the supreme Dharma of the path of application where the mind is one-pointed on suchness? It is the one with infinite excellent merits. Fifth, the definition of the peak of the path of seeing: The bodhisattva's path of seeing where condensed meditation has reached its peak. Sixth, the definition of the peak of the path of meditation: The bodhisattva's path of meditation where condensed meditation has reached its peak. Or, the unique state of the bodhisattva's suffering-dharma-patience (Shantideva's intention) that has become the nature of the six perfections. First, utter a lion's roar, and then combine the extraordinary samadhi of transcendence of the bodhisattva meditator in sequence. The two peaks of seeing and meditation seem to be placed in each stage of seeing and meditation. That is, each of these two paths has four antidotes, namely, the arising and ceasing of conceptual thoughts based on reality and imputation, and two paths of approximation and non-interruption, so each of the four has nine. Each of these two paths is first divided into two, that is, divided by reality, and then divided into two, that is, divided by the object to be abandoned, that is, from the aspect of cessation. The naming of the four conceptual thoughts is consistent, as explained here by Serlingpa. It will be explained after Atisha's teachings, etc.

བདུན་ 1-176 པ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། བསྡུས་བསྒོམ་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་སྒོམ་ལམ་ཆེན་པོའི་ ཆེན་པོ་གང་ཞིག འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དངོས་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །བརྒྱད་པ་བསལ་བྱ་ལོག་ སྒྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད། བདེན་གཉིས་འགལ་བར་བསམ་ནས་རྩོད་པའི་རྩོད་པ། དེ་ལ་བཅུ་དྲུག་ གོ །ལོག་སྒྲུབ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས་ བསྡུས་ནས་བསྟན་(རད་ཀིར་)ནོ། ། ༈ མཐར་གྱིས་པའི་དངོས་པོ་བཅུ་གསུམ། དྲུག་པ་མཐར་གྱིས་པའི། དངོས་པོ་བཅུ་གསུམ་ལ་སྦྱིན་པའི་མཐར་སྦྱོར་གྱི། མཐར་ སྦྱོར་གང་ཞིག འཁོར་གསུམ་དག་པའི་སྦྱིན་པ་གོ་རིམ་གྱིས་བསྒོམ་པ་སྟེ་ཕར་ཕྱིན་གཞན་ ལྔ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །སངས་རྒྱས་རྗེས་དྲན་གྱི་མཐར་སྦྱོར་གྱི། མཐར་སྦྱོར་གང་ཞིག དོན་ དམ་པར་དེ་པའི་ཡོན་ཏན་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱིན་ ཅི་མ་ལོག་པར་དྲན་པ། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་མི་དགེ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས། སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ ལྡོག་གི་ཚོགས། སྡོམ་པ་གསུམ། ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ། ལྷར་སྐྱེས་པའི་འཕགས་པ་ ཞེས་སྦྱར་ཏེ། ཆོས། དགེ་འདུན། ཚུལ་ཁྲིམས། གཏོང་བ། ལྷ་རྗེས་དྲན་གྱི་མཐར་སྦྱོར་གྱིའོ། ། དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་མཐར་སྦྱོར་གྱི། མཐར་སྦྱོར་གང་ཞིག ཆོས་ཐམས་ཅད་ དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པ། དེ་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་ དྲན་རྣམ་པ་གསུམ་དང་གཞན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་(གསེར་)པ་བཅུས་མཐར་(གསེར་)གྱིས་ པའི་མངོན་རྟོགས་བསྡུས་ནས་བསྟན་(རད་ཀིར་)ནོ། ། ༈ སྐད་ཅིག་མའི་དངོས་པོ་བཞི། བདུན་པ་སྐད་ཅིག་མའི་དངོས་པོ་བཞི་ལ། དང་པོ་རྣམ་སྨིན་མིན་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་ སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད། རྣམ་སྨིན་མིན་པའི་ཟག་མེད་གཅིག་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ན་དེ་དང་རིགས་ མཐུན་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཅར་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་ སྨིན་དང་། མཚན་ཉིད་མེད་པ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་མཚན་ཉིད། རྣམ་སྨིན་གྱི་ 1-177 དཀར་ཆོས། ཀུན་བྱང་མཚན་ཉིད་མེད་པར། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པར་རོ། །དེ་དག་ ཀྱང་རྫས་ཐ་དད་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་མིན་གྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་རྣམ་པ་བཞིས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ གཅིག་གིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྐབས་བསྡུས་ནས་བསྟན་ནོ། ། ༈ ཆོས་སྐུའི་དངོས་པོ་བཞི། བརྒྱད་པ་ཆོས་སྐུའི་དངོས་པོ་བཞི་ལ། དབྱེ་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཆོས་སྐུར་ བཞག་པ་ཙམ་མོ། །དབྱེ་ངོ་རྣམ་པ་བཞིར་ནི་ཡང་དག་སྟེ་མ་ནོར་བར་བརྗོད་(མདོ་ལས་)དོ། ། བཞི་བོ་གང་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་སྤྲུལ་བ་མཛད་པ་བཞིར་ཨཱརྱ་སོགས་སོ། ། སྐུ་བཞིར་སེང་བ

【現代漢語翻譯】 第七 1-176 無間三摩地：是指總攝修習，成為殊勝道之中的殊勝者，是證得一切智智的直接因。 第八，破斥邪見的體性：是指認為二諦相違而產生的爭論。其中有十六種爭論。總攝了包括邪見在內的八種事物，在現觀頂位時進行闡述。 十三種漸次的事物 第六，漸次的事物。十三種漸次的事物中，佈施的究竟：是指以三輪體空的方式次第修習佈施，其他的五度也可以類推。憶念佛陀的究竟：是指在勝義諦中，不憶念佛陀的功德，也不作意，而在世俗諦中，如實地憶念佛陀。同樣地，還有善、不善、無記法，不退轉的學道者，三種律儀，法佈施和財佈施，以及生於天界的聖者等等。將法、僧、戒、施、天等憶念作為究竟。 了知無實性的究竟：是指證悟一切法在勝義諦中無自性後進行修習。如此，將三種憶念三寶的方式和其他佈施等十種方式，總攝為漸次的現觀進行闡述。 四種剎那的事物 第七，四種剎那的事物。首先，非異熟剎那加行的體性：是指在現證一個非異熟的無漏法時，與其同類的所有法同時現證的剎那加行。同樣地，還有異熟、無相、無二的剎那的體性。異熟的清凈法，一切清凈皆是無相，能取所取二取不成立。 1-177 這些並非以實體不同來區分，而是以總相的體性來區分的四種方式，以一個剎那圓滿現證菩提的階段進行闡述。 四種法身的事物 第八，四種法身的事物。分類的基礎是，在佛地安立為法身。四種分類的方式是真實無謬的（經部所說）。四者為何？即自性身、報身、化身和事業四種，如聖者等所說。四身如獅子吼。

【English Translation】 Seventh 1-176 The Samadhi without Interruption: Refers to the great one among the great paths of cultivation, which is the condensation of practice and is the direct cause of the fruit of omniscience. Eighth, the characteristic of refuting wrong views: Refers to the disputes arising from thinking that the two truths contradict each other. There are sixteen disputes. The occasion of the realization of the summit is summarized by the eight objects including wrong views. Thirteen gradual objects Sixth, gradual objects. Among the thirteen gradual objects, the ultimate of giving: Refers to the gradual cultivation of giving with the purity of the three wheels, and the other five perfections can also be applied. The ultimate of remembering the Buddha: In the ultimate sense, there is no remembrance of the qualities of the Buddha and no mental activity, but in the conventional sense, there is remembrance without perversion. Similarly, there are also virtuous, non-virtuous, and unspecified dharmas, the assembly of those who do not regress from learning, the three vows, the giving of dharma and material things, and the noble ones born in the heavens. The ultimate of remembering dharma, sangha, discipline, giving, and gods. The ultimate of knowing the non-existent nature: Refers to meditating after realizing that all dharmas are without self-nature in the ultimate sense. In this way, the three ways of remembering the Three Jewels and the other ten ways of giving, etc., are summarized as gradual realizations. Four momentary objects Seventh, four momentary objects. First, the characteristic of the non-resultant momentary application: When one non-resultant uncontaminated dharma is manifested, the momentary application that manifests all similar dharmas at once. Similarly, there are also the characteristics of resultant, signless, and non-dual moments. The pure dharma of the resultant, all purity is signless, and the duality of grasper and grasped is not established. 1-177 These are not distinguished by different substances, but by the four ways of distinguishing the general characteristics, the stage of complete enlightenment is manifested by one moment. Four Dharmakaya objects Eighth, four Dharmakaya objects. The basis of division is the establishment of Dharmakaya on the Buddha ground. The four ways of division are true and correct (as stated in the sutras). Where are the four? They are the four: Svabhavikakaya (自性身，ngo bo nyid sku，Ngo-bo-nyid-sku，Essence Body), Sambhogakaya (報身，longs spyod rdzogs sku，Long-spyod-rdzogs-sku，Enjoyment Body), Nirmanakaya (化身，sprul pa sku，Sprul-pa-sku，Emanation Body), and deeds, as stated by Aryas and others. The four bodies are like a lion's roar.

ཟང་སོགས་སོ། །བཞིའི་ལུགས་བཀོད་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་ དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཏེ། རྒྱུད་བླར། ཆོས་དབྱིངས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། ། དག་པའི་ཕྱིར་ན་འོད་གསལ་བ། །ཞེས་དང་། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་སྙོམས་འཇུག་གི ། སྒྲིབ་ གསུམ་ལས་ནི་ངེས་གྲོལ་ཏེ། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུའི་མཚན་ཉིད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་ སྐུ་ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་ཏེ། གནས་ངེས་པ་འོག་མིན་ཆེན་པོ་སྟེ་དེ་ཡང་གཙང་མའི་གནས་འོག་མིན་ ཕལ་བའི་སྟེང་ན་ཡོད་དེ། ལང་གཤེགས་ལས། གཙང་མའི་གནས་དག་སྤངས་པ་ཡི། །འོག་ མིན་གནས་ནི་ཉམས་དགའ་བར། །ཡང་དག་སངས་རྒྱས་དེར་སངས་རྒྱས། །སྤྲུལ་བ་པོ་ གཅིག་འདིར་འཚང་རྒྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞི་འཚོ་ཀ་ཤི་ཡང་ངོ། །བཀའ་བཅད་དུ། འོག་ མིན་ཕལ་བ་དེའི་ལོགས་གཅིག་ན་གྲོང་ལས་དགོན་པ་ལྟར་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །ངོ་བོའམ་ སྐུ་ངེས་པ་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པ། འཁོར་ངེས་པ་ཨ་བྷ་ཡ་ཟླ་གྲགས་སེང་བཟང་སོགས་ས་ བཅུའི་བྱང་སེམས། ཆོས་བཤེས་ས་བཅུ་པའི་བྱང་སེམས་ཁོ་ན་བློ་བརྟན་ཡང་མཐར་ཕྱིན་པའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་ཆོས་བགྲོ་བ་མྱོང་། ཞེས་དབུས་མཐའི་འགྲེལ་བཤད་དུའོ། ། དུས་ངེས་པ་སྐུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་བཞུགས། ཆོས་ངེས་པ་ཐེག་ཆེན་ཁོ་ནའོ། 1-178 ། སྐྱབས་གསུམ་བདུན་ཅུ་པར། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་ནི། །མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ རབ་འབར་ཞིང་། །སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་སྣ་ཚོགས་གཟུགས། །རང་མོས་དབང་གིས་འཛིན་པར་ བྱེད། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ནི་དཔག་མེད་ལས། །བྱུང་བ་དེ་ནི་རྒྱལ་བའི་སྲས། །ས་བཅུ་ ལ་ནི་གནས་རྣམས་ཀྱིས། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་སྐུར་གཟིགས་སོ། །འདི་དེ་ཆོས་རྫོགས་ལོངས་སྤྱོད་ པས། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱད་བྱའོ། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ལ། །གནས་པའི་བློ་ ལ་སངས་རྒྱས་བརྗོད། །འོག་མིན་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་ནི། །དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་བྱ་བར་བཞེད། ། ཅེས་ཏེ། ཐུབ་དགོངས་སུ་དྲངས་(ཁོ་རང་ན་རིམ་པ་འདི་ཇི་བཞིན་ཅུང་མི་སྣང་ངོ་། །)སོ། །བཅས་ནི་ལོངས་ སྐུ། བཞིའི་ཡ་གྱལ་དུ་སྡུད་ཚིག་གམ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་བཅས་ཏེ་ ལྡན་པའི་སྐུ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྐུ་གཞན་ ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཞེས་བལྟ་བར་བྱའོ། །གསེར་རོ། །གསུམ་པ་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་གང་ཞིག མཐོང་སྤང་གིས་མ་དག་པའི་ གདུལ་བྱའི་དོན་དངོས་སུ་མཛད་པ། དབྱེ་ན་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་བོ་རབ་དགའ་གདུལ་བའི་དོན་དུ་ དྲི་ཟར་སྤྲུལ་བ་ལྟ་བུ་བཟོ་དང་། སོར་ཕྲེང་ཅན་དུ་སྟོན་པ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བ་(ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་གཅིག་ གི

【現代漢語翻譯】 藏等。如果按照四身的體系來安排，法身（藏文：ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ།，含義：自性身）的特徵是具有二種清凈的法界智（藏文：ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས།，含義：法界智慧），如《寶性論》（藏文：རྒྱུད་བླ）所說：『法界自性本清凈，光明故。』以及『從煩惱所知障，三障中解脫。』 第二是佛的報身（藏文：ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ།，含義：圓滿報身）的特徵。佛的色身具有五種決定：處所決定，即在色究竟天（藏文：འོག་མིན།，含義：色究竟天），而且是在凈土色究竟天之上。如《楞伽經》（藏文：ལང་གཤེགས།）所說：『捨棄凈土，色究竟天，是快樂的地方，真正的佛在那裡成佛，一個化身在這裡成佛。』就像寂護（藏文：ཞི་འཚོ།，含義：寂護）和迦葉（藏文：ཀ་ཤི་ཡ།，含義：迦葉）一樣。在《教誡》（藏文：བཀའ་བཅད།）中說：色究竟天的一側，像村莊一樣的寺院。自性或身決定，以相好莊嚴。眷屬決定，阿跋耶（梵文，Abhaya，漢語字面意思：無畏）、月稱（藏文：ཟླ་གྲགས།，含義：月稱）、獅子賢（藏文：སེང་བཟང་།，含義：獅子賢）等十地菩薩。法決定，只有大乘。『說法者是十地菩薩，只有具足智慧者才能通達究竟。』這是《中邊分別論釋》（藏文：དབུས་མཐའི་འགྲེལ་བཤད།）中所說。時間決定，此身常住直至輪迴結束。 《三戒論》（藏文：སྐྱབས་གསུམ་བདུན་ཅུ་པ།）中說：『諸佛之色身，具足妙相好，眾生見種種，隨其所樂見。無量福德聚，所生勝者子，安住於十地，見如是之身。此乃法圓滿，勝者之子用，諸法唯自性，安住于智佛。色究竟天宮殿，彼處現見之。』如《聖解深密經》（藏文：ཐུབ་དགོངས།）所說（此處次第稍有不同）。總而言之，報身是四身之一，是圓滿受用大乘佛法的身。如同法身是智慧的自性一樣，其他身也是智慧的自性，應當這樣理解。黃金！第三是佛的化身（藏文：སྤྲུལ་པའི་སྐུ།，含義：化身）：佛的色身爲了調伏未能斷除見惑的眾生而顯現。分類來說，如爲了調伏樂神王（藏文：དྲི་ཟའི་རྒྱལ་བོ།，含義：樂神王）而化現為樂神，如調伏指鬘（梵文，Aṅgulimāla，漢語字面意思：指鬘）而示現出生（南方的佛陀）。'

【English Translation】 Zaṅ, etc. If arranged according to the system of the four bodies (Kāya), the characteristic of the Dharmakāya (藏文：ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ།，meaning: Essence Body) is the Dharmadhātu wisdom (藏文：ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས།，meaning: Dharmadhatu Wisdom) possessing two purities, as stated in the Uttaratantra (藏文：རྒྱུད་བླར།): 'The Dharmadhātu is pure by its very nature, hence it is luminous,' and 'It is definitely liberated from the three obscurations of afflictions and knowable objects.' Secondly, the characteristic of the Sambhogakāya (藏文：ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ།，meaning: Enjoyment Body) of the Buddha. The Rūpakāya (Form Body) of the Buddha possesses five certainties: Certainty of place, which is the great Akaniṣṭha (藏文：འོག་མིན།，meaning: Akaniṣṭha), and it is above the ordinary Akaniṣṭha of the pure realms. As stated in the Laṅkāvatāra Sūtra (藏文：ལང་གཤེགས།): 'Having abandoned the pure realms, the Akaniṣṭha realm is a delightful place, the true Buddha attains Buddhahood there, and one emanation attains Buddhahood here.' Just like Śāntarakṣita (藏文：ཞི་འཚོ།，meaning: Śāntarakṣita) and Kāśyapa (藏文：ཀ་ཤི་ཡ།，meaning: Kāśyapa). In the 'Instructions' (藏文：བཀའ་བཅད།) it is said: 'On one side of the ordinary Akaniṣṭha, there is a monastery like a village.' Certainty of nature or body, adorned with marks and signs. Certainty of retinue, the Bodhisattvas of the ten Bhūmis such as Abhaya (梵文，Abhaya，literal meaning: Fearless), Candrakīrti (藏文：ཟླ་གྲགས།，meaning: Candrakīrti), Siṃhabhadra (藏文：སེང་བཟང་།，meaning: Siṃhabhadra), etc. Certainty of Dharma, only the Mahāyāna. 'The teacher of Dharma is a Bodhisattva of the ten Bhūmis, only those with steadfast wisdom can ultimately reach perfection.' This is what is said in the commentary on the Madhyāntavibhāga (藏文：དབུས་མཐའི་འགྲེལ་བཤད།). Certainty of time, that body remains as long as Saṃsāra exists. In the 'Seventy on the Three Refuges' (藏文：སྐྱབས་གསུམ་བདུན་ཅུ་པ།) it is said: 'The Rūpakāya of the Buddhas, is blazing with marks and signs, beings see various forms, according to their own desires. Born from immeasurable accumulations of merit, the sons of the Victorious Ones, abiding in the ten Bhūmis, see such a body. This is the perfection of Dharma, used by the sons of the Victorious Ones, all Dharmas are only of their own nature, the Buddha abides in wisdom. In the palace of Akaniṣṭha, it is seen directly.' As stated in the Saṃdhinirmocana Sūtra (藏文：ཐུབ་དགོངས།) (the order is slightly different here). In short, the Sambhogakāya is one of the four bodies, it is the body that fully enjoys the Mahāyāna Dharma. Just as the Dharmakāya is the nature of wisdom, the other bodies are also of the nature of wisdom, this is how it should be understood. Gold! Thirdly, the Nirmāṇakāya (藏文：སྤྲུལ་པའི་སྐུ།，meaning: Emanation Body) of the Buddha: The Rūpakāya of the Buddha that actually works for the sake of beings who have not purified the afflictions to be abandoned by seeing. Classified, such as transforming into a Gandharva (藏文：དྲི་ཟ།，meaning: Gandharva) to tame the Gandharva King Rāga (藏文：རབ་དགའ།，meaning: Great Joy), such as appearing as the Teacher to tame Aṅgulimāla (梵文，Aṅgulimāla，literal meaning: Garland of Fingers) (the Buddha of the southern direction).

་སྤྲུལ་བར་སོར་ཕྲེང་གི་མདོར་བཤད་དོ། །ཡང་ན་དམ་པ་ཏོག་དཀར་ལྟ་བུའམ་ཀ་ཕི་ན་འདུལ་བའི་དོན་དུ་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་ རྒྱལ་དུ་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །)འོག་མིན་དུ་སངས་རྒྱས་ནས་འདིར་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་སྟོན་པ་བྱང་ ཆུབ་ཆེན་པོའི་སྤྲུལ་པ་དང་འགྲེལ་ཆེན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའང་སྤྲུལ་བའི་སྐུར་འདོད་དོ་ ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ཆོས་སྐུ་ནི། གནས་གྱུར་པའི་འདུས་བྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མཐར་ཐུག་ པ། དབྱེ་ན་སྡེ་ཚན་ཉེར་གཅིག གསལ་བ་བརྒྱ་ཞེ་བཞིའོ། །ཆོས་སྐུའི་མཛད་པ་འཕྲིན་ལས་ ནི། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུས་སྐལ་ལྡན་གདུལ་བྱའི་དོན་བསྒྲུབས་པའམ་སྒྲུབ་པའི་བྱ་བ། དབྱེ་ན་ བྱེད་པ་པོ་ལ་དང་། བྱ་བ་ལ་ཡོད་པའི་གཉིས་ལས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ 1-179 འཕྲིན་ལས་གང་ཞིག རྒྱུན་མི་འཆད་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ། གཉིས་པའི་མཚན་ ཉིད་ཟུར་དང་པོ་འདྲ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུལ་བྱས་ཐོབ་པའི་དགེ་ལེགས་ཅི་རིགས་པ། དབྱེ་ ན་ཉེར་བདུན་ནོ། །བཅས་པ་ནི་ལྡན་པ་སྟེ་མཛད་པ་དང་བཅས་པའམ་ལྡན་པའི་ཆོས་སྐུ་ཞེས་ པ་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་སྟེ་འོག་ཏུ་སྟོན་ནོ། །འོན་ཀྱང་འདིར་སྨོས་ཚིགས་བཅད་འདིའི་ དོན་ནི་ཨཱརྱ་སོགས་ལྟར་ཡིན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱི་ལྟར་མིན་ཏེ། དུས་འཁོར་འགྲེལ་ཆེན་དུ། སྐུ་ གསུམ་མཛད་པ་དང་བཞིར་ངེས་པར་བྱམས་པས་གསུངས་པ། ངོ་བོ་ཉིད་ལོངས་ཞེས་སོགས་ ནས་བརྗོད་ཅེས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་ཆོས་སྐུ་ཞེས་པའི་གཞུང་ཚིག་སྐུ་བཞིར་ཕྱེ་བའི་ ཆོས་སྐུ་ལ་བྱས་ནས་དབྱེ་བའི་ཡ་གྱལ་དུ་བགྲང་ན་ཚིགས་བཅད་འདིས་རྣམ་པ་བཞིར་བརྗོད་ པའི་དབྱེ་གཞི་མ་ཟིན་པས་དབྱེ་གཞི་མེད་པའི་དབྱེ་བ་བྱས་པར་འགྱུར་ཞིང་གོང་མ་བདུན་ རྣམ་མཁྱེན་ནས་སྐད་ཅིག་མའི་བར་རེ་རེ་ཞིང་སྨོས་ནས་འདིར་མ་སྨོས་པས་ལུས་སམ་སྐབས་ བསྡུ་བའི་ངོ་བོ་དངོས་སུ་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །འཇམ་དཔལ་གྱི་རང་གི་ལྟ་བའི་འདོད་པ་ མདོར་བསྟན་དུ། སྐུ་བཞི་སྟོན་པ་ལ་ཚིགས་བཅད་འདི་ཚིག་ཇི་བཞིན་སྣང་བ་དང་ནི་མི་འདྲ་ སྟེ། དེར་གོང་དུ། སྐུ་ནི་གཅིག་གཉིས་གསུམ་དང་ནི། །བཞི་དང་ལྔ་རུ་གསུངས་པ་སྟེ། །ཞེས་ བསྟན་ནས་གཅིག་སོགས་རིམ་བཞིན་བཤད་པས་དབྱེ་གཞི་གོང་དུ་སྨོས་ཟིན་པའོ། །རྒྱས་ པར་འོག་ཏུ་སྟོན་ནོ། ། ༈ བཤད་པའི་བསྡུས་དོན་བཤད་པ། གསུམ་པ་ནི། ལུས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་བཅོ་ལྔ་བོ་དེ་ལ་སྟེ་དེའི་ནང་ནས་ཤེས་རབ་ནས་དེ་ རྣམ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང་པོ་གཉིས་ཆོས་ཅན། ཡུམ་མམ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ ལུས་མདོར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་དངོས་ པོ་སྟེ་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་དུ་བསྡུས་ནས་རྒྱན་འདིའི་ལུས་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་ཐོག་མར་བཀོད་ པའི་འདིའི་ལུས་ཀྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས

【現代漢語翻譯】 在化身方面，如《索朗唐之經》（Sor phreng gi mdo）中所述，或者像丹巴·托噶（Dampa Tokar）那樣，或者像爲了調伏卡菲那（Kaphina）而示現為轉輪王一樣。) 在奧明凈土成佛后，在此示現十二行誼，是為大菩提的化身，並且在註釋中，涅槃也被認為是化身。 第四法身：是轉依后的有為智慧之究竟集合，分為二十一個類別，一百四十四個顯現。法身的利他事業是：通過證悟法身，為有緣的眾生完成利益，或者完成利益的行為。分為施者和所施兩種。第一種的定義是：佛陀的事業，不間斷且自然成就。第二種的定義與第一種相似：佛陀的所化眾生所獲得的各種利益，分為二十七種。『具足』是指具有，即具有事業或具足的法身，這是論師的觀點，將在下文闡述。然而，這裡所說的偈頌的含義與阿雅（Arya）等相同，而不是論師的觀點。在《時輪大疏》（Dus 'khor 'grel chen）中，慈氏菩薩（Byams pas）說：『三身及其事業必定是四種，如自性身、報身等。』這裡，如果將『法身』一詞解釋為四身中的法身，並將其作為分類的一部分來列舉，那麼這個偈頌就無法把握四種形態的分類基礎，從而導致對沒有分類基礎的事物進行分類。此外，由於前面七句分別提到了從一切種智到剎那，而這裡沒有提到，因此身體或場合的概括本質實際上會被切斷。文殊菩薩（Jam dpal）在自己的觀點概述中說：『示現四身的這個偈頌與字面意思不同，因為前面已經提到：身有一、二、三，以及四和五。』然後依次解釋了一等，因此分類的基礎已經在前面提到了。詳細內容將在下文闡述。 對解釋的總結進行解釋： 第三，在十五個身體的偈頌中，從智慧到八種智慧的兩個偈頌，是經部的身體或論典的身體的簡要概述。您將經部《般若波羅蜜多》（Sher phyin）的主要內容，即八種現觀，概括為八種現觀，並將其作為本論的身體的詳細解釋的開頭，這是本論的偈頌。

【English Translation】 In terms of emanation, as explained in the 'Sorrowless Garland Sutra' (Sor phreng gi mdo), or like Dampa Tokar, or like appearing as a Chakravartin king to subdue Kaphina.) Having attained Buddhahood in Ogmin Pure Land, manifesting the twelve deeds here is the emanation of the Great Enlightenment, and in the commentaries, Nirvana is also considered an emanation body. The fourth Dharmakaya: is the ultimate collection of transformed conditioned wisdom, divided into twenty-one categories, one hundred and forty-four manifestations. The altruistic activity of the Dharmakaya is: through realizing the Dharmakaya, accomplishing the benefit of fortunate beings, or the act of accomplishing benefit. It is divided into two types: the agent and the object. The definition of the first is: the activity of the Buddha, which is uninterrupted and naturally accomplished. The definition of the second is similar to the first: the various benefits obtained by the beings to be tamed by the Buddha, divided into twenty-seven types. 'Endowed' means possessing, that is, the Dharmakaya that possesses activity or is endowed, which is the view of the teacher, which will be explained below. However, the meaning of the verses mentioned here is the same as Arya, etc., and not the view of the teacher. In the 'Great Commentary on the Kalachakra' (Dus 'khor 'grel chen), Maitreya (Byams pas) said: 'The three bodies and their activities must be four types, such as Svabhavikakaya, Sambhogakaya, etc.' Here, if the term 'Dharmakaya' is interpreted as the Dharmakaya among the four bodies, and it is listed as part of the classification, then this verse will not be able to grasp the basis of the classification of the four forms, resulting in classifying things without a basis for classification. Furthermore, since the previous seven sentences mentioned each of the omniscience to the moment, and this is not mentioned here, the generalizing essence of the body or occasion will actually be cut off. Manjushri (Jam dpal) said in his own view summary: 'This verse showing the four bodies is different from the literal meaning, because it has been mentioned before: the body is one, two, three, and four and five.' Then explained one by one, so the basis of classification has already been mentioned before. Details will be explained below. Explaining the summary of the explanation: Third, in the fifteen verses of the body, the first two verses from wisdom to the eight wisdoms are a brief overview of the body of the Sutra or the body of the treatise. You summarize the main content of the Sutra 'Prajnaparamita' (Sher phyin), that is, the eight Abhisamayas, into eight Abhisamayas, and place it at the beginning of the detailed explanation of the body of this treatise, which is the verse of the body of this treatise.

་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ནས་བཞིར་ནི་ 1-180 ཡང་དག་བརྗོད་ཀྱི་བར་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་ཆོས་ཅན། ཡུམ་མམ་རྒྱན་ གྱི་ལུས་རྒྱས་པར་བཤད་དེ། རྒྱན་འདིའི་ལུས་མདོར་བསྟན་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་དོན་དོན་བདུན་ ཅུར་དངོས་སུ་ཕྱེ་ཞིང་བསྡུས་ནས་བསྟན་པའི་འདིའི་ལུས་ཀྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཡིན་པས་ སོ། །ཚུལ་དེ་ལྟར་ན་བཅོ་ལྔ་ཆོས་ཅན། ཡུམ་མམ་རྒྱན་གྱི་ལུས་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། ། ཁྱོད་ཀྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཡུམ་མམ་རྒྱན་འདིའི་ལུས་མདོར་བསྡུས་པ་ དང་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་གྱིས་དེའི་ལུས་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ མ་བཀྲོལ་བའི་རྒྱུ་མཚན། བཞི་པ་ནི། བསྡུས་པའི་དོན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དེ་རྣམས་ནི་འགྲེལ་ཆུང་འདིར་ཡན་ ལག་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་ཐོག་མར་ཚིག་རེ་རེ་ནས་དངོས་སུ་མ་བཀྲོལ་ཏོ་སྟེ་དེ་འདྲའི་འགྲེལ་པ་ དངོས་སུ་མ་བྱས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དེ་འདྲ་བྱས་ན་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ དངོས་སུ་བྱེད་པ་དང་ཟློས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་དུ་དོགས་ནས་སོ། །ཟློས་པར་དོགས་པའི་རྒྱུ་ མཚན་ནི། བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་བྱམས་པ་ཉིད་ཀྱིས། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། ། ཞེས་བྱ་བ་དང་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་བར་འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་བསྟན་བཅོས་མཐའ་ དག་གིས་ལུས་རྣམ་བཞག་དེ་དག་འཆད་པས་ན་འགྲེལ་ཆུང་འདིར་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་ དེ་དག་རྣམ་པར་ཏེ་རེ་རེ་ནས་ཕྱེ་ནས་བཤད་པས་འགྲེལ་ཆུང་འདིར་ལུས་རྣམ་བཞག་རྣམས་ རྒྱས་པར་བཤད་པར་བསམས་ཏེ་ཞེས་པ་སྟེ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དོགས་སོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་ གྱི་དགོངས་པ་སྟེ་ཁ་ཅིག་(བུ་སྟོན་)གཞན་དུ་འཆད་དོ།། ༈ །། ༈ ཚིག་དོན་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད། སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བསྡུས་པའི་དོན་ལུས་རྣམ་བཞག་ཀུན་བསྟན་ ཟིན་ནས་ད་གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་ཡུལ་མཁྱེན་གསུམ། ཕེབས་ནས་ ཉམས་སུ་ལེན་པའི་འཇུག་པ་སྦྱོར་བ། བླངས་འབྲས་ཆོས་སྐུའི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་དོ། ། ༈ གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་ཡུལ་མཁྱེན་གསུམ། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། འབྲས་བུ་ཐུན་མོང་མིན་པ་རྣམ་མཁྱེན། དེའི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་མིན་པ་ 1-181 ལམ་ཤེས། རྒྱུའི་སྤང་གཉེན་ཐུན་མོང་མིན་པ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་དོ། ། ༈ འབྲས་བུ་ཐུན་མོང་མིན་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད། དང་པོ་ ལ་གསུམ་སྟེ། སྐབས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། བརྗོད་བྱ་ཆོས་བཅུ་བཤད། སྐབས་བསྡུ་བའོ། ། ༈ སྐབས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། དང་པོ་ནི། བཤད་པར་བཞེད་དེ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན། འབྲས་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་བརྗོད་བྱར་(གསེར་ཆོས་)སྡུད་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ནོ། །(གསེར།) གང་ གི་སྒོ་ནས་ན། སེམས་བསྐྱེད་(གསེར་)ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམ་པ

【現代漢語翻譯】 因此，發起菩提心等十四頌是正確闡述《現觀莊嚴論》母本或根本的偈頌。因為這些偈頌詳細解釋了《現觀莊嚴論》的整體結構，直接將該論的要義分為七十個主題，並以簡潔的方式呈現其結構。因此，這十五頌正確地闡述了《現觀莊嚴論》的母本或根本。你的前兩頌概括了《現觀莊嚴論》的結構，其餘十三頌則詳細闡述了其結構。 未解釋的原因： 第四個原因是，這些總結性偈頌並未在此小釋中逐字逐句地詳細解釋，即沒有進行直接的註釋。原因是，如果這樣做，將有重複解釋之嫌。之所以擔心重複，是因為慈氏菩薩（彌勒菩薩的別稱）親自在《現觀莊嚴論》中，從『為利他故發心』到事業之間的所有內容都將闡述這些結構的各個方面，因此，在此小釋中詳細解釋這些結構，即逐一分開解釋，會被認為是對結構的詳細闡述。因此，導師（指無著）的意圖是避免重複。有些人（布頓大師）對此有不同的解釋。 偈頌意義的詳細解釋： 如前所述，在解釋了論典的總結性要義，即所有結構之後，現在進入第二部分，分為三個方面：需要確定的對象——三智；通過修行進入的方式——加行；以及獲得的成果——法身的詳細解釋。 需要確定的對象——三智： 第一部分分為三個方面：非共同的果——遍智；其非共同的因——道智；以及作為因的對治和所斷的非共同基礎——基智的詳細解釋。 非共同的果——遍智的詳細解釋： 第一部分分為三個方面：連線上下文；解釋十法；以及總結上下文。 連線上下文： 首先要說明的是，要解釋的是果——一切種智，即（《現觀莊嚴論》）中總結性偈頌的含義。通過什麼方式呢？通過發起菩提心等方式。

【English Translation】 Therefore, the fourteen verses beginning with 'generating the mind of enlightenment' are the verses that correctly explain the mother text or root of the Abhisamayalankara. Because these verses elaborate on the structure of the Abhisamayalankara, directly dividing the meaning of that treatise into seventy topics, and presenting its structure in a concise way. Therefore, these fifteen verses correctly explain the mother text or root of the Abhisamayalankara. Your first two verses summarize the structure of the Abhisamayalankara, and the remaining thirteen verses elaborate on its structure. Reasons for not elaborating: The fourth reason is that these summarizing verses were not individually and explicitly elaborated upon in this minor commentary, i.e., no direct commentary was made on each word. The reason for this is that doing so would risk being repetitive. The reason for fearing repetition is that the author of the treatise, Maitreya himself, from 'for the sake of others, generate the mind' to the activities, all the treatises that will be explained later will explain these aspects of the structures, so elaborating on these structures in this minor commentary, i.e., explaining them separately one by one, would be considered a detailed explanation of the structures. Therefore, the teacher's (Asanga's) intention was to avoid repetition. Some (Buton) explain it differently. Detailed Explanation of the Meaning of the Verses: As previously stated, after explaining the summarized meaning of the treatise, i.e., all the structures, now we move on to the second part, which is divided into three aspects: the objects to be ascertained—the Three Wisdoms; the way to enter through practice—application; and the result obtained—the detailed explanation of the limbs of the Dharmakaya. The Objects to be Ascertained—the Three Wisdoms: The first part is divided into three aspects: the uncommon result—Omniscience; its uncommon cause—Path Knowledge; and the uncommon basis for the antidote and what is to be abandoned as the cause—Base Knowledge's detailed explanation. Detailed Explanation of the Uncommon Result—Omniscience: The first part is divided into three aspects: connecting the context; explaining the ten topics; and summarizing the context. Connecting the Context: First, it is to be explained that the result is the Omniscience, which is the meaning of the summarizing verses in the (Golden Dharma). Through what means? Through generating the mind of enlightenment, etc.

ར་ཏེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་ཅིང་གཏན་ ལ་ཕབ་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །སྐབས་གང་དུ་ན། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་(ཤེར་འབྱུང་)དང་པོར་རོ། །དེར་ སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་དགོས་ཀྱི་མཐར་ ཐུག་གི་ཆོས་ཡིན་པས་སོ། །གང་གི་ན། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ལ་སེམས་(དངོས་ )པ་དང་བསམ་པ་དང་(དངོས་)མངོན་པར་འདོད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བྱེད་པར་འདོད་པ་ནི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྟེ་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་དེ་ འདིར་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའོ། ། ཞེས་སྙིང་པོ་མཆོག་གོ །དགོངས་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པ་བམ་ པོ་བཞི་བཅུ་པར་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་སྙིང་སྟོབས་ཆེ་བ་ཞེས་དཔའ་བའི་དོན་དུ་འཆད་ པ་ནི་རྒྱ་གར་མཁས་པའི་སྒྲ་བཤད་ཀུན་དང་མི་མཐུན་ནོ། །འདིར་དཔའ་བའི་སྐད་དོད་མེད་ ཅིང་རྒྱ་གར་མཁས་པ་ཀུན་མི་འཆད་པས་དོར་རོ། །སྔར་ཡང་འདི་ལ་བཤད་ཟིན་ཅིང་ད་ དུང་ཡང་འཆད་དོ། །དེ་ཡང་གཞན་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་སྔོན་གྱི་དེ་པའི་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་ འདོད་པས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཆེད་དུ་གཉེར་བྱའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་ བ་སྦྱོར་ཊཱིཀ་ལས་སོ། །བརྒྱད་ཀྱི་དང་པོ་ཞེས་པ་ནོར་(བུ་)རོ། ། ༈ བརྗོད་བྱ་ཆོས་བཅུ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྟེན་སེམས་(ཤེར་འབྱུང་དངོས་)བསྐྱེད། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ བསྒྲུབ་པ་རྣམ་པར་དག་བྱེད་གདམས་ངག སྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་(དངོས་)ངེས་འབྱེད་(དངོས་)ཡན་ ལག སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ། སྒྲུབ་པའི་ཡུལ། སྒྲུབ་པའི་འབྲས་བུ། སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བདུན་དུ་ 1-182 ཤེར་འབྱུང་སྟེ་ལེགས་སོ། ། ༈ རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྟེན་སེམས་བསྐྱེད། དང་པོ་ལ་སྤྱིའི་དོན་དང་། ཡན་ལག་གི་དོན་གཉིས་སོ། ། ༈ སྤྱིའི་དོན། བོད་རྣམས་སྤྱི་གཞུང་གཉིས་ ཞེས་ཟེར་བ་ནི་རྒྱ་གར་མཁས་པའི་ལད་མོ་བྱེད་འདོད་ལ་མ་ཤེས་པ་སྟེ་སྤྱིའི་དོན་དེ་གཞུང་གི་ དོན་མིན་ན་དེ་བསྟན་ནས་ཅི་བྱེད། ཡིན་ན་ཟློས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་བསྡུས་དོན་ཚིག་ དོན་གཉིས་ལ་དེ་སྐད་ཟེར་རོ། ། དང་པོ་ལ་གཉིས། སེམས་བསྐྱེད་དང་སྡོམ་པ་གཏན་ལ་དབབ། དེ་ཡང་དག་པར་བླངས་ ཏེ་བསླབ་པའོ། ། ༈ སེམས་བསྐྱེད་དང་སྡོམ་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སེམས་བསྐྱེད། སྡོམ་པ། དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་རོ། ། ༈ སེམས་བསྐྱེད། དང་པོ་ལ། རྒྱུ། ངོ་བོ། ཐོབ་པ་དང་ཉམས་པའི་འབྲས་བུ་སྟེ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྐྱེ་རྒྱུ་མཐུན་རྐྱེན། ལྡོག་རྒྱུ་འགལ་རྐྱེན་ནོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་སར། དེ་པའམ་བྱང་སེམས་(སྤྱིར་མངོན་ཤེས་ཀུན་མཐུ་ ཡིན་ཅིང་འདིར་མངོན་ཤེས་གསུམ་)ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དང་(གསུམ་)མཐུ་(སྟེ་ཟབ་པས་)རྨད་བྱུང་(རྒྱ་ཆེ་བས་)བསམ་ མི་ཁྱབ་(པོ་ཞེས

【現代漢語翻譯】 因此，通過詳細解釋和確定來闡述。在什麼情況下呢？在三智（智慧之源）的最初階段。為什麼要在那裡闡述呢？因為一切種智是必須獲得的最終法。誰的呢？菩提薩埵是對圓滿殊勝菩提具有真實意願、思考和顯現渴望的人。想要成為一切眾生中最殊勝者，即為大菩薩，此處的眾生之大者即為大菩薩。這是精華中的精華。在《解深密經》的四十卷釋論中，將大菩薩解釋為具有大勇氣，即勇敢之意，這與印度學者的所有詞源解釋都不一致。這裡沒有勇敢的梵文對應詞，而且印度學者都不這樣解釋，所以應該捨棄。之前已經解釋過這個，現在還要繼續解釋。這是因為想要爲了他人的利益，獲得先前諸佛的大菩提。因為這是爲了追求最終的殊勝果位。出自《瑜伽行釋》。『八個中的第一個』是錯誤的（應為『寶』）。 第二，闡述十種所詮法： 一、生起一切種智之所依——發菩提心（智慧之源的真實）。二、修持菩提心，清凈一切的口訣。三、修持的加行（真實）和抉擇支（真實）。四、修持的因。五、修持的境。六、修持的果。七、修持的自性。以上七者是智慧之源，非常殊勝。 生起一切種智之所依——發菩提心。 首先分為總義和支分義兩部分。 總義： 藏人常說『總義和正文』，這是想要模仿印度學者卻不理解，如果總義不是正文的意義，那說明它有什麼用？如果是，那就成了重複。因此，總義指的是概括的意義和詞句的意義。 首先分為兩部分：發菩提心和確定律儀。即正確地受持並學習。 發菩提心和確定律儀： 首先分為三部分：發菩提心、律儀以及它們之間的差別。 發菩提心： 首先分為三部分：因、自性、獲得和退失的果。首先分為兩種：生起之因——順緣，和遣除之因——違緣。首先是：《菩薩地》中，諸佛或菩薩（通常神通廣大，此處指三種神通）的神變和（三種）威力（因為深奧），奇妙（因為廣大），不可思議（等等）。

【English Translation】 Thus, it is explained and determined through detailed explanation and establishment. In what context? In the initial stage of the three wisdoms (Sherjung). Why is it taught there? Because the Omniscient One is the ultimate Dharma that must be attained. Whose? A Bodhisattva is one who has a genuine intention, thought, and manifest desire for perfect and extraordinary enlightenment. Wanting to be the best of all sentient beings is a Mahasattva, and here, the great being among sentient beings is the Mahasattva. This is the essence of the essence. In the forty-fascicle commentary on the Explication of the Thought Sutra, explaining Mahasattva as having great courage, meaning bravery, is inconsistent with all the etymological explanations of Indian scholars. There is no Sanskrit equivalent for bravery here, and all Indian scholars do not explain it this way, so it should be discarded. This has been explained before, and it will be explained again. This is because one desires to attain the great enlightenment of the previous Buddhas for the sake of others. Because it is for the sake of pursuing the ultimate fruit to be strived for. From the Yoga Commentary. 'The first of eight' is incorrect (should be 'jewel'). Second, explaining the ten objects of expression: 1. Generating the mind (Sherjung's reality) as the basis of omniscience. 2. Instructions for purifying the practice of Bodhicitta. 3. The practice's application (reality) and definitive (reality) limbs. 4. The cause of practice. 5. The object of practice. 6. The fruit of practice. 7. The nature of practice. These seven are Sherjung, which is excellent. Generating the mind as the basis of omniscience. First, there are two parts: the general meaning and the meaning of the limbs. General meaning: Tibetans often say 'general meaning and main text,' which is wanting to imitate Indian scholars but not understanding. If the general meaning is not the meaning of the main text, then what is the point of explaining it? If it is, then it becomes redundant. Therefore, the general meaning refers to the summarized meaning and the meaning of the words. First, there are two parts: generating the mind and establishing the vows. That is, taking them correctly and learning. Generating the mind and establishing the vows: First, there are three parts: generating the mind, the vows, and the differences between them. Generating the mind: First, there are three parts: the cause, the nature, and the fruit of attainment and decline. First, there are two types: the cause of arising—favorable conditions, and the cause of removal—opposing conditions. First is: In the Bodhisattva Bhumi, the miracles and (three) powers of the Buddhas or Bodhisattvas (generally, all superknowledges are powerful, but here it refers to three superknowledges) (because they are profound), wonderful (because they are vast), inconceivable (etc.).

་རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་)མཐོང་ངམ་ཡིད་བརྟན་པ་ལས་ཐོས་པ། དེ་གཉིས་མེད་ཀྱང་རྫོགས་ བྱང་ལས་བརྩམས་ཏེ་བསྟན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་མཉན་ནས་དད་ཅིང་དེ་ པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་མོས་པ། དེ་མ་ཐོས་ཀྱང་བྱང་སེམས་གྱི་ཆོས་ནུབ་ཏུ་(རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་དངོས་)ཆ་བར་ ཉེ་བར་མཐོང་ནས་དེ་ཡུན་(སྤྲིན་དངོས་)རིང་དུ་གནས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ་སྙམ་ པ། (དངོས་)དུས་ངན་སྙིགས་མའི་(སྤྲིན་དངོས་)སེམས་ཅན་ཉོན་མོངས་མང་(དབུས་བཤད་)ཞིང་ཤས་ ཆེ་བས། སེམས་བསྐྱེད་པ་རྙེད་དཀའ་བར་མཐོང་བ་སྟེ་རྐྱེན་བཞི། (ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་དངོས་) རིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཁྱད་པར་བཞི་(མི་བླུན་ཡིད་མི་རྨུས། མཁས་ཤིང་ མཛངས། ལྟ་ངན་ལ་མ་ཞུགས་པ་གཅིག་གོ །བག་མེད་པ་ལ་མི་འཇུག་ཅིང་། དེའི་གནས་མི་སྒྲུབ་པ་གཉིས་པའོ། །ཉེས་སྤྱོད་ལ་ མི་འཇུག་ཅིང་དེའི་གནས་ཀྱང་མི་སྒྲུབ་པ་གསུམ་པའོ། །ཡོན་ཏན་ཁྱད་འཕགས་ལ་འདུན་པ་བཟློག་ནས་དམན་པ་འཛིན་དུ་མི་ 1-183 འཇུག་པ་སྟེ་བཞི་པའོ། །ཞེས་སློབ་དཔོན་ཉིད་དོ། །)ལྡན་གྱིས་ཟིན་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ་འཁོར་བའི་དང་དཀའ་ སྤྱད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མི་འཇིགས་པ་སྟེ་རྒྱུ་བཞི། (འདི་མིན་རྒྱུ་བཞི་ཡང་བཤད་སྣང་ངོ་། །རྒྱུད་གཏོགས་ པའི་ནུས་པ་)རང་དང་། (དགེ་བཤེས་)གཞན་(ལ་བརྟེན་ནས་)དང་། (སྔོན་ཐེག་ཆེན་དང་ལྡན་པའི་དགེ་ཆོས་གོམས་ པས་)རྒྱུ་དང་། (ཚེ་འདིར་ཆོས་ཉན་སེམས་སོགས་)སྦྱོར་བའི་སྟོབས་ཏེ་སྟོབས་བཞི་སྟེ། རྐྱེན་བཞི་དང་རྒྱུ་ བཞི་བོ་ཚོགས་པའམ་སོ་སོ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་དང་རྒྱུའི་སྟོབས་གཉིས་ཚོགས་པའམ་སོ་སོ་ ལས་སྐྱེས་ན་བརྟན། གཞན་དང་སྦྱོར་བའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པ་མི་བརྟན་ནོ་ཞེས་(བློ་བརྟན་མར་) སོ། །འོན་ཀྱང་འདིར་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བའི་རྟེན། ཉེར་ལེན། ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ནོ། །དང་པོ་ ལ་གཉིས་ལས། ལུས་རྟེན་ནི། སྤྱིར་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཙམ་ཞིག་ཐེག་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་སྐལ་ བ་ཡོད་པའི་སེམས་ཅན་ལྷ་མི་དུད་འགྲོ་སོགས་དྲུག་ཅར་ལ་སྐྱེ་ཞིང་གནས་སུ་རུང་ངོ་། །ངག་ ལས་ཤེས་སོ། །གཉིས་པ། བསམ་པའི་རྟེན་ནི། སྐྱབས་འགྲོ་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ། ཡིད་དམ་ བླང་བར་སྐྱབས་གསུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའོ་ཞེས་ སོ། །གཉིས་པ་ལ། སྙིང་རྗེ་དད་པ་འདོད་པ་གསུམ་ལས་དང་པོ། ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ཡུལ་སེམས་ ཅན་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གཟིར་བ་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ། བྱང་སར། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆེར་སྙིང་རྗེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་འདི་ནི་རྒྱུ་བཞི་པའོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ རྒྱུ་བཞིའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་སྟོན་པར་རོ། །ཆོས་ཡང་དག་སྡུད་པའི་མདོར། ཆོས་གཅིག་ ལག་མཐིལ་དུ་མཆིས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་

【現代漢語翻譯】 （རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་，Cloud Ocean）是僅僅通過眼見還是通過可靠之人聽聞？即使沒有這兩種情況，從圓滿菩提開始，聽聞所宣講的菩薩藏，並對此生起信心，且信奉其智慧。即使沒有聽聞，看到菩薩的教法正在衰落（རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་དངོས་，Actual Cloud Ocean）並接近消亡，心想爲了讓它（སྤྲིན་དངོས་，Actual Cloud）長久住世而發菩提心。（དངོས་，Actual）因為惡劣的末法時代（སྤྲིན་དངོས་，Actual Cloud）眾生煩惱深重（དབུས་བཤད་，Central Explanation）且強烈，所以認為發菩提心難以獲得，這是四種緣。（ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་དངོས་，Actual obtained by Dharma nature）是具足殊勝的種姓，具足四種殊勝的善知識（不愚笨，不迷惑，既賢明又聰慧，不陷入邪見；不放逸，不沉溺於放逸之處；不作惡，也不造作惡業；不追求卓越的功德，也不允許持有低劣的見解。這是阿阇黎所說。）。被大悲心所攝持，不畏懼輪迴和苦行的痛苦，這是四種因。（這裡似乎也說了另外四種因。屬於自相續的力量）自己和（格西）他人（依靠）和（以前具有大乘功德的善法習氣）因和（今生聽法等）加行的力量，這是四種力。依靠四種緣和四種因聚集或單獨，自己和因的力量兩種聚集或單獨產生，則穩固。從他人和加行的力量產生則不穩定（བློ་བརྟན་མར་，In Lodenmar）等等。然而，這裡是生起菩提心的所依，近取因，俱生緣。第一種分為兩種，身體的所依是，一般來說，僅僅是大乘菩提心，對於具有大乘法緣的眾生，天人、動物等六道眾生都可以生起和安住。從語言中得知。第二種，意樂的所依是，殊勝的皈依，以發誓作為本尊，以三皈依作為前行，發起殊勝的菩提心。第二種，從慈悲、信心、意樂三種中，第一種，以所應救度的眾生遭受各種痛苦為對境的大慈悲心。在《菩薩地論》中說，『對眾生具有極大的慈悲心，這是第四種因』，這是爲了說明之前所說的四種因的另一種分類。在《正法攝受經》中說，如果有一種法在手掌中，那麼佛陀的... Is (རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་, Cloud Ocean) seen only through sight or heard from a reliable person? Even without these two, starting from perfect Bodhi, listening to the Bodhisattva Pitaka that is taught, and having faith in it, and admiring its wisdom. Even without hearing it, seeing that the Dharma of Bodhisattvas is declining (རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་དངོས་, Actual Cloud Ocean) and approaching extinction, thinking of generating Bodhicitta in order to make it (སྤྲིན་དངོས་, Actual Cloud) abide for a long time. (དངོས་, Actual) Because in the evil degenerate age (སྤྲིན་དངོས་, Actual Cloud) sentient beings have heavy (དབུས་བཤད་, Central Explanation) and strong afflictions, it is seen as difficult to obtain Bodhicitta, these are the four conditions. (ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་དངོས་, Actual obtained by Dharma nature) is having excellent lineage, having four excellent spiritual friends (not foolish, not deluded, both wise and intelligent, not falling into wrong views; not being careless, not indulging in places of carelessness; not committing misdeeds, nor creating evil deeds; not pursuing excellent qualities, nor allowing holding inferior views. This is what the Acharya said.). Being held by great compassion, not fearing the suffering of Samsara and asceticism, these are the four causes. (Here, four other causes also seem to be mentioned. The power belonging to one's own continuum) oneself and (Geshe) others (relying on) and (the habit of good Dharma from previously having Mahayana virtues) cause and (listening to Dharma in this life, etc.) the power of effort, these are the four powers. Relying on the gathering or separation of the four conditions and the four causes, the two powers of oneself and cause gathering or arising separately, then it is stable. Arising from the power of others and effort is unstable (བློ་བརྟན་མར་, In Lodenmar) and so on. However, here are the support, the immediate cause, and the accompanying condition for the arising of Bodhicitta. The first is divided into two, the support of the body is, in general, just the Mahayana Bodhicitta, for sentient beings who have the potential for Mahayana Dharma, gods, humans, animals, etc., all six realms can arise and abide. It is known from language. The second, the support of the mind is, the special refuge, with the vow as the Yidam, with the three refuges as the preliminary, generating the supreme Bodhicitta. The second, from the three of compassion, faith, and intention, the first, the great compassion that focuses on the object of those who should be saved, sentient beings afflicted by various sufferings. In the Bodhisattva Bhumi Sutra, it says, 'Having great compassion for sentient beings, this is the fourth cause,' this is to explain another classification of the four causes mentioned earlier. In the Sutra of Gathering the Correct Dharma, it says, if there is one Dharma in the palm of the hand, then the Buddha's...

【English Translation】 Is (རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་, Cloud Ocean) seen only through sight or heard from a reliable person? Even without these two, starting from perfect Bodhi, listening to the Bodhisattva Pitaka that is taught, and having faith in it, and admiring its wisdom. Even without hearing it, seeing that the Dharma of Bodhisattvas is declining (རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་དངོས་, Actual Cloud Ocean) and approaching extinction, thinking of generating Bodhicitta in order to make it (སྤྲིན་དངོས་, Actual Cloud) abide for a long time. (དངོས་, Actual) Because in the evil degenerate age (སྤྲིན་དངོས་, Actual Cloud) sentient beings have heavy (དབུས་བཤད་, Central Explanation) and strong afflictions, it is seen as difficult to obtain Bodhicitta, these are the four conditions. (ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་དངོས་, Actual obtained by Dharma nature) is having excellent lineage, having four excellent spiritual friends (not foolish, not deluded, both wise and intelligent, not falling into wrong views; not being careless, not indulging in places of carelessness; not committing misdeeds, nor creating evil deeds; not pursuing excellent qualities, nor allowing holding inferior views. This is what the Acharya said.). Being held by great compassion, not fearing the suffering of Samsara and asceticism, these are the four causes. (Here, four other causes also seem to be mentioned. The power belonging to one's own continuum) oneself and (Geshe) others (relying on) and (the habit of good Dharma from previously having Mahayana virtues) cause and (listening to Dharma in this life, etc.) the power of effort, these are the four powers. Relying on the gathering or separation of the four conditions and the four causes, the two powers of oneself and cause gathering or arising separately, then it is stable. Arising from the power of others and effort is unstable (བློ་བརྟན་མར་, In Lodenmar) and so on. However, here are the support, the immediate cause, and the accompanying condition for the arising of Bodhicitta. The first is divided into two, the support of the body is, in general, just the Mahayana Bodhicitta, for sentient beings who have the potential for Mahayana Dharma, gods, humans, animals, etc., all six realms can arise and abide. It is known from language. The second, the support of the mind is, the special refuge, with the vow as the Yidam, with the three refuges as the preliminary, generating the supreme Bodhicitta. The second, from the three of compassion, faith, and intention, the first, the great compassion that focuses on the object of those who should be saved, sentient beings afflicted by various sufferings. In the Bodhisattva Bhumi Sutra, it says, 'Having great compassion for sentient beings, this is the fourth cause,' this is to explain another classification of the four causes mentioned earlier. In the Sutra of Gathering the Correct Dharma, it says, if there is one Dharma in the palm of the hand, then the Buddha's...

ཆོས་ཐམས་ཅད་ལག་མཐིལ་དུ་མཆིས་པ་ལགས་སོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའོ། ། ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ལ་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་ཤེས་པའི་དད་པ་ སྟེ། དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མར། རྒྱལ་དང་རྒྱལ་བའི་ཆོས་ལ་དད་གྱུར་ཅིང་། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ ཀྱི་སྤྱོད་ལ་དད་བྱེད་ལ། །བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད་པ་དད་གྱུར་ནས། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ 1-184 སེམས་སྐྱེའོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ། ཆེད་དུ་བྱེད་པ་པོ་རང་གི་ངང་ཚུལ་ཤེས་པས་ལེན་པར་ འདོད་པའི་སྨོན་པ་སྟེ། བསླབ་བཏུས་སུ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་པའི་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་ འགྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་སེམས་སྨོན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །འཇུག་པ་ལ་དེའི་སྟེང་ དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་བསླབ་པར་འདོད་པའི་འདུན་པ་དགོས་ཏེ། རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྟན་ཞེས་ པས་སོ་གསུངས་པ་ནི་དེའི་དོན་དེ་མིན་ཅིང་འཕགས་སེང་ལྟར་ན་འཇུག་པའི་གྲོགས་ཡིན་ ཅིང་ཤཱནྟི་ལྟར་ན་དངོས་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། བདག་རྐྱེན་ བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཟིན་པ་དགོས་ཏེ། སྡུད་པར། སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་ ལ་བརྟེན་ཏོ་ཞེས། །ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་མཆོག་མངའ་རྒྱལ་བ་དེ་སྐད་གསུང་། །ཞེས་སོ། །གཙོ་ ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །རིགས་རྒྱུར་མི་དགོས་སམ་ཞེ་ན། སྙིང་རྗེ་སོགས་ཀྱིའང་རྟེན་དུ་ ཡོད་པས་རྒྱུར་གྲུབ་པོ། །ཆོ་ག་ཡང་རྒྱུར་མི་དགོས་སམ་ཞེ་ན། དེ་མེད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ཡོད་པས་ རྒྱུར་བྱང་ས་སོགས་སུ་དངོས་སུ་མ་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། སྔར་གྱི་རྒྱུ་དེ་དག་མ་ཚང་ན་སྐྱེ་བ་ལྡོག་ཅིང་། འགལ་རྐྱེན་(ཐེག་ཆེན་ལས་ཉན་ ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་མཆོག་ཏུ་མཐོང་སྟེ་ཐེག་ཆེན་)མི་དགོས་པ་དང་། (གཞན་དོན་)མི་ནུས་པ་དང་། (བདག་གིས་རང་ གི་ཚེ་འདིའི་དོན་ཡང་མི་ནུས་ན་གཞན་དོན་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་)སྐྲག་(ཅིང་ཡིད་གསོད་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་དཀའ་སྤྱད་ཀྱིས་) སྒྱིད་ལུག་པ་སྟེ་སྨོན་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཛིན་པ་དང་། འོད་བསྲུང་ལེའུར་བཤད་པའི། བླ་ མ་དང་མཆོད་འོས་བསླུ་བ། གཞན་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པའི་གནས་མིན་པ་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་ པ། ཐེག་ཆེན་ལ་ཞུགས་པ་ལ་མི་བསྔགས་པ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་པ། གཡོ་སྒྱུས་གཞན་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་ཀྱི་ལྷག་བསམ་གྱིས་མིན་པ་སྟེ་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་(འདི་བཞི་ དཀར་ཆོས་བཞི་དང་སྦྱར་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །)དང་ལོག་ལྟ་སྐྱེས་པས་ལྡོག་གོ །དེ་ཡང་རགས་པ་མངོན་ གྱུར་ཙམ་རེ་ཞིག་ལྡོག་པ་ཡིན་གྱི་རྩ་བ་ནས་ལྡོག་པར་མི་གཟུང་སྟེ་ལན་གཅིག་ཙམ་ཡང་ 1-185 བསམ་པ་བཟང་པོ་དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན་ཕྱིས་སླར་ཡང་སོར་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་སར། རིགས་དང་མི་ལྡན་པ། སྡིག་གྲོགས་ཀྱིས་ཟིན་པ། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆུ

【現代漢語翻譯】 一切諸法皆在掌握之中，此乃大慈悲！（藏文：ཆོས་ཐམས་ཅད་ལག་མཐིལ་དུ་མཆིས་པ་ལགས་སོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའོ། །） 第二，是對於諸佛菩薩具有功德的信解，如《寶燈經》所說：『信奉諸佛及佛法，信奉菩薩之行持，信奉無上菩提，生起大丈夫之心。』（藏文：གཉིས་པ་ནི། ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ལ་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་ཤེས་པའི་དད་པ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མར། རྒྱལ་དང་རྒྱལ་བའི་ཆོས་ལ་དད་གྱུར་ཅིང་། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ལ་དད་བྱེད་ལ། །བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད་པ་དད་གྱུར་ནས། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སྐྱེའོ། །） 第三，是瞭解自身狀態后，希求獲得的願望，如《學集論》所說：『發菩提心，即是成就佛果。』（藏文：གསུམ་པ། ཆེད་དུ་བྱེད་པ་པོ་རང་གི་ངང་ཚུལ་ཤེས་པས་ལེན་པར་འདོད་པའི་སྨོན་པ་སྟེ། བསླབ་བཏུས་སུ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་པའི་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་སེམས་སྨོན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །）進入修學時，還需要在上述基礎上，生起修學菩提之因的意願，因為『因能顯果』。有人說，這並非其意，如聖獅（'phags seng）所說，是進入修學的助伴，如寂天（Śānti）所說，是真實之因。原因將在下文闡述。（藏文：འཇུག་པ་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་བསླབ་པར་འདོད་པའི་འདུན་པ་དགོས་ཏེ། རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྟན་ཞེས་པས་སོ་གསུངས་པ་ནི་དེའི་དོན་དེ་མིན་ཅིང་འཕགས་སེང་ལྟར་ན་འཇུག་པའི་གྲོགས་ཡིན་ཅིང་ཤཱནྟི་ལྟར་ན་དངོས་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །） 第三，需要善知識的攝受，如《攝頌》所說：『諸佛法皆依善知識，具一切功德之勝者如是說。』（藏文：གསུམ་པ་ནི། བདག་རྐྱེན་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཟིན་པ་དགོས་ཏེ། སྡུད་པར། སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་ལ་བརྟེན་ཏོ་ཞེས། །ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་མཆོག་མངའ་རྒྱལ་བ་དེ་སྐད་གསུང་། །）這是就主要方面而言。如果問：『不需要種姓嗎？』答：因為慈悲等也作為所依，所以可以成立為因。如果問：『也不需要儀軌嗎？』答：因為沒有儀軌也能生起，所以在《菩提道次第論》等中沒有明確說明。（藏文：གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །རིགས་རྒྱུར་མི་དགོས་སམ་ཞེ་ན། སྙིང་རྗེ་སོགས་ཀྱིའང་རྟེན་དུ་ཡོད་པས་རྒྱུར་གྲུབ་པོ། །ཆོ་ག་ཡང་རྒྱུར་མི་དགོས་སམ་ཞེ་ན། དེ་མེད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ཡོད་པས་རྒྱུར་བྱང་ས་སོགས་སུ་དངོས་སུ་མ་གསུངས་སོ། །） 第二，如果之前的因不圓滿，就會阻止生起，不需要違品（認為小乘比大乘殊勝），（藏文：གཉིས་པ་ནི། སྔར་གྱི་རྒྱུ་དེ་དག་མ་ཚང་ན་སྐྱེ་བ་ལྡོག་ཅིང་། འགལ་རྐྱེན་）不能利益他人，（藏文：མི་ནུས་པ་དང་།）恐懼（藏文：སྐྲག་），灰心喪氣，因大乘的苦行而懈怠，即執持與發願相違的方面，以及《持光童子經》中所說的欺騙上師和應供處，對不應後悔之處生後悔心，不讚嘆進入大乘者，說非應說之語，以虛偽接近他人而非以真誠，即四黑法（藏文：ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་），（這四種黑法應與四白法結合起來理解。）以及生起邪見，都會阻止生起。這些只是粗略的顯現，並非從根本上阻止，因為即使只有一次生起善念，以後也會恢復。如《菩提道次第論》所說：不具種姓，被惡友攝受，對眾生缺乏慈悲。（藏文：སྒྱིད་ལུག་པ་སྟེ་སྨོན་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཛིན་པ་དང་། འོད་བསྲུང་ལེའུར་བཤད་པའི། བླ་མ་དང་མཆོད་འོས་བསླུ་བ། གཞན་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པའི་གནས་མིན་པ་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པ། ཐེག་ཆེན་ལ་ཞུགས་པ་ལ་མི་བསྔགས་པ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་པ། གཡོ་སྒྱུས་གཞན་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་ཀྱི་ལྷག་བསམ་གྱིས་མིན་པ་སྟེ་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་དང་ལོག་ལྟ་སྐྱེས་པས་ལྡོག་གོ །དེ་ཡང་རགས་པ་མངོན་གྱུར་ཙམ་རེ་ཞིག་ལྡོག་པ་ཡིན་གྱི་རྩ་བ་ནས་ལྡོག་པར་མི་གཟུང་སྟེ་ལན་གཅིག་ཙམ་ཡང་བསམ་པ་བཟང་པོ་དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན་ཕྱིས་སླར་ཡང་སོར་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་སར། རིགས་དང་མི་ལྡན་པ། སྡིག་གྲོགས་ཀྱིས་ཟིན་པ། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆུ）

【English Translation】 All dharmas are in the palm of the hand, this is great compassion! (Tibetan: ཆོས་ཐམས་ཅད་ལག་མཐིལ་དུ་མཆིས་པ་ལགས་སོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའོ། །) Second, it is the faith of understanding the qualities of the Buddhas and Bodhisattvas. As stated in the 'Jewel Lamp Sutra': 'Having faith in the Buddhas and the Dharma, having faith in the conduct of the Bodhisattvas, having faith in the unsurpassed Bodhi, generating the mind of a great person.' (Tibetan: གཉིས་པ་ནི། ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ལ་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་ཤེས་པའི་དད་པ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མར། རྒྱལ་དང་རྒྱལ་བའི་ཆོས་ལ་དད་གྱུར་ཅིང་། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ལ་དད་བྱེད་ལ། །བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད་པ་དད་གྱུར་ནས། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སྐྱེའོ། །) Third, it is the aspiration to take up the practice by understanding one's own state. As stated in the 'Compendium of Trainings': 'Generating the mind of Bodhi is to become a Buddha.' Entering into practice requires, in addition to the above, the desire to train in the cause of Bodhi, because 'the cause reveals the result'. Some say that this is not its meaning; according to 'Arya Simha', it is a companion for entering into practice, and according to Śānti, it is the actual cause. The reason will be explained below. (Tibetan: གསུམ་པ། ཆེད་དུ་བྱེད་པ་པོ་རང་གི་ངང་ཚུལ་ཤེས་པས་ལེན་པར་འདོད་པའི་སྨོན་པ་སྟེ། བསླབ་བཏུས་སུ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་པའི་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་སེམས་སྨོན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །འཇུག་པ་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་བསླབ་པར་འདོད་པའི་འདུན་པ་དགོས་ཏེ། རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྟན་ཞེས་པས་སོ་གསུངས་པ་ནི་དེའི་དོན་དེ་མིན་ཅིང་འཕགས་སེང་ལྟར་ན་འཇུག་པའི་གྲོགས་ཡིན་ཅིང་ཤཱནྟི་ལྟར་ན་དངོས་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །) Third, it is necessary to be embraced by a spiritual friend. As stated in the 'Collection': 'All Buddhas and Dharmas rely on a virtuous friend. The Victorious One, possessing the supreme of all qualities, said so.' (Tibetan: གསུམ་པ་ནི། བདག་རྐྱེན་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཟིན་པ་དགོས་ཏེ། སྡུད་པར། སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་ལ་བརྟེན་ཏོ་ཞེས། །ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་མཆོག་མངའ་རྒྱལ་བ་དེ་སྐད་གསུང་། །) This is in terms of the main aspect. If asked, 'Is lineage not necessary?' The answer is: Because compassion and so on also serve as a basis, it can be established as a cause. If asked, 'Are rituals also not necessary?' The answer is: Because it can arise even without rituals, it is not explicitly stated as a cause in the 'Bodhipathapradīpa' and so on. (Tibetan: གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །རིགས་རྒྱུར་མི་དགོས་སམ་ཞེ་ན། སྙིང་རྗེ་སོགས་ཀྱིའང་རྟེན་དུ་ཡོད་པས་རྒྱུར་གྲུབ་པོ། །ཆོ་ག་ཡང་རྒྱུར་མི་དགོས་སམ་ཞེ་ན། དེ་མེད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ཡོད་པས་རྒྱུར་བྱང་ས་སོགས་སུ་དངོས་སུ་མ་གསུངས་སོ། །) Second, if the previous causes are not complete, it will prevent arising, and there is no need for opposing factors (thinking that the Hearer Vehicle is superior to the Great Vehicle), (Tibetan: གཉིས་པ་ནི། སྔར་གྱི་རྒྱུ་དེ་དག་མ་ཚང་ན་སྐྱེ་བ་ལྡོག་ཅིང་། འགལ་རྐྱེན་) inability to benefit others, (Tibetan: མི་ནུས་པ་དང་།) fear, (Tibetan: སྐྲག་) discouragement, laziness due to the hardships of the Great Vehicle, i.e., holding onto aspects that contradict the aspiration, and as stated in the 'Chapter of Holding the Light', deceiving the guru and worthy recipients, regretting what should not be regretted, not praising those who have entered the Great Vehicle, speaking what should not be spoken, approaching others with deceit rather than sincerity, i.e., the four black dharmas (Tibetan: ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་), (these four black dharmas should be understood in conjunction with the four white dharmas), and generating wrong views will prevent arising. These are only rough manifestations, not preventing from the root, because even if a good thought arises only once, it will later be restored. As stated in the 'Bodhisattvabhumi': lacking lineage, being influenced by bad friends, lacking compassion for sentient beings. (Tibetan: སྒྱིད་ལུག་པ་སྟེ་སྨོན་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཛིན་པ་དང་། འོད་བསྲུང་ལེའུར་བཤད་པའི། བླ་མ་དང་མཆོད་འོས་བསླུ་བ། གཞན་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པའི་གནས་མིན་པ་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པ། ཐེག་ཆེན་ལ་ཞུགས་པ་ལ་མི་བསྔགས་པ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་པ། གཡོ་སྒྱུས་གཞན་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་ཀྱི་ལྷག་བསམ་གྱིས་མིན་པ་སྟེ་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་དང་ལོག་ལྟ་སྐྱེས་པས་ལྡོག་གོ །དེ་ཡང་རགས་པ་མངོན་གྱུར་ཙམ་རེ་ཞིག་ལྡོག་པ་ཡིན་གྱི་རྩ་བ་ནས་ལྡོག་པར་མི་གཟུང་སྟེ་ལན་གཅིག་ཙམ་ཡང་བསམ་པ་བཟང་པོ་དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན་ཕྱིས་སླར་ཡང་སོར་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་སར། རིགས་དང་མི་ལྡན་པ། སྡིག་གྲོགས་ཀྱིས་ཟིན་པ། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆུ)

ང་བ། འཁོར་ བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པ་བཞི་ལྡོག་རྒྱུར་བཤད་དོ། །(འདི་བཞི་སྔར་གྱི་རྒྱུ་བཞི་ ལས་བཟློག་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་བྱང་སར་རོ། །) གཉིས་པ་ལ། མཚན་ཉིད། མཚོན་བྱ། མཚན་གཞི་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ གཉིས་གཞུང་དུ་སྟོན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ། ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་། དེ་གཏན་ལ་དབབ། དེའི་རབ་ ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་སར། བྱང་སེམས་ཀྱི་དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་བྱང་བའི་ ཡང་དག་པའི་སྨོན་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་ཡང་དག་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་དང་པོ་ཡིན་ཏེ་དེ་ ལས་གཞན་པའི་སྨོན་ལམ་ཐམས་ཅད་སྡུད་པ་ཡིན་ཞེས་དང་། རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་གྱིས། འདི་ནི་ བྱང་བའི་སྨོན་ལམ་ལ་བྱ་བར་འདོད་དོ་ཞེས་སོ། །ཁ་ཅིག་དེ་སེམས་བསྐྱེད་མིན་གྱི་གྲོགས་ ཡིན་གསུངས་ཏེ་འཕགས་སེང་ལྟར་ན་དེ་ཡིན་མོད་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་པར་མངོན་ཏེ། ཐེག་ ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་དེས་གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་པར་མི་སྨོན་ན་དེ་འདྲའི་སྨོན་ལམ་ དང་དམིགས་རྣམ་མི་མཚུངས་པར་འགྱུར་ཞིང་སྨོན་ན་དེ་སྨོན་ལམ་ཡིན་མོད། དེ་བཞིན་དུ་ ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་དེས་དེ་ལྟར་མི་འདོད་ནའང་དེ་ལྟར་འདོད་པ་དང་དམིགས་རྣམ་མི་ མཚུངས་པར་འགྱུར་ཞིང་འདོད་ན་དེ་ཡང་འདོད་པ་ཡིན་མོད་ཅི་ཞིག་འགལ། དེས་ན་སྨོན་ པའམ་འདོད་པའི་སེམས་བྱུང་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཙོ་བོ་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྨོན་ཅིང་འདོད་ པ་སྟེ་བུདྡྷ་ཤྲཱིས་བཤད་པ་འོག་ཏུ་བཀོད་པ་ལྟར་རོ། །རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་གཞན་སུས་ཡང་ སེམས་བསྐྱེད་གཙོ་བོ་སེམས་ཁོ་ན་དགོས་ཀྱི་སེམས་བྱུང་ཡིན་པ་མེད་པར་བཤད་པ་མེད་དོ། ། དེས་ན་སེམས་སེམས་བྱུང་གང་ཡིན་ཡང་རུང་བཤད་ཟིན་འཆད་འགྱུར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཚང་ བའི་བློ་ཞིག་མཚན་གཞིར་གཟུང་ངོ་། །འདིར་འཕགས་སེང་ལྟར་ན། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ 1-186 ཤེས་རབ་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས། སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྟོང་ཉིད་སྙིང་ རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཤེས་དགེ་བ་འཁོར་སེམས་བྱུང་ཅི་རིགས་དང་མཚུངས་ལྡན་ཞིག་སྟེ། སྣང་བར། སེམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་རིག་པའོ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ ན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་དཀར་བོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་ནི་དེ་ལ་སྲིད་པའི་ ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །ཡིད་ཤེས་དེ་ལ་རྣམ་ཤེས་ཡིན་པའི་དང་། ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཡིད་ཤེས་སུ་ ཡོད་དོ། །སྒོ་ལྔའི་དབང་ཤེས་གཞན་དོན་དང་བྱང་ཆུབ་ལ་མི་དམིགས། ཀུན་གཞི་ཉོན་ཡིད་ ལུང་མ་བསྟན་ཉིད་ཡིན་པས་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་མཚན་གཞིར་མི་རུང་ངོ། །འོ་ན་བྱང་ སེམས་འགོག་སྙོམས་ལ་ཞུགས་བཞིན་པའི་རྒྱུད་ལ་སེམས་བསྐྱེད་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་ཡིད་ ཤེས་མེད་པས་སོ། །འདོད་ན། དེ་དུས་བྱང་སེམས་མིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གནས་མ་གྱུར་ པའི་

【現代漢語翻譯】 第一，宣說爲了遣除對輪迴痛苦的恐懼和怖畏，有四種對治方法。（這四種對治方法要從之前的四種因的反面來理解。《瑜伽師地論》中如是說。） 第二，確定體性、所詮和實例。首先，前兩者在論典中闡述。第三，認識本體，確定它，以及它的分類。第一，在《瑜伽師地論》中說，菩薩的最初發心是所有清凈願望中最清凈的願望，因為它涵蓋了所有其他的願望。彌勒菩薩在《寶性論》中說：『此乃欲為菩提之愿。』有些人說它是發心的助伴，如聖獅子賢論師所說，但似乎很不合理。如果大乘發心不願爲了他人的利益而獲得圓滿菩提，那麼這種願望和所緣行相就不相同；如果願望如此，那它就是願望。同樣，如果大乘發心不這樣想，那麼不這樣想和這樣想，所緣行相就不相同；如果這樣想，那它也是願望，有什麼矛盾呢？因此，憑藉願望或意欲的心所的力量，主要的心也願望和意欲，正如佛吉祥智所說，將在下文引用。諸佛菩薩等其他任何人都沒有說過發心的主要因素僅僅是心，而不是心所。因此，無論是心還是心所，只要具備已經闡述、正在闡述和將要闡述的體性的智慧，都可以作為實例。 在此，按照聖獅子賢論師的觀點，以證悟空性的智慧緣菩提，以慈悲緣眾生的具有空性和慈悲之精華的善妙意識，與相應的各種心所相應。在《顯揚聖教論》中說：『心是識，即是了別。何爲了別？即是意識，緣一切白法，因於彼有。』這個意識有的是作為識的意識，有的是作為智慧的意識。五根識不緣他利和菩提，阿賴耶識和染污意本身是無記性，因此不能作為大乘發心的實例。那麼，如果菩薩處於滅盡定中，他的相續中就沒有發心了，因為沒有意識。如果承認這一點，那麼那時他就不是菩薩了。如果不是轉變狀態的菩薩，那麼……

【English Translation】 First, it is said that there are four antidotes to reverse the fear and dread of the suffering of samsara. (These four should be understood by reversing the previous four causes. As stated in the Yogācārabhūmi-śāstra.) Second, to establish the characteristics, the signified, and the basis. First, the former two are shown in the text. Third, to recognize the essence, to establish it, and to differentiate it. First, in the Yogācārabhūmi-śāstra: 'The first arising of the mind of a Bodhisattva is the first of all pure aspirations, for it gathers all other aspirations.' And by Gyamtso Trindzin: 'This is intended to be the aspiration for enlightenment.' Some say it is a companion to the arising of the mind, as stated by Arya Simha, but it seems very unreasonable. If the Mahāyāna mind does not aspire to attain perfect enlightenment for the sake of others, then such aspiration and object will not be the same; and if it aspires, then it is aspiration. Similarly, if the Mahāyāna mind does not desire it in this way, then not desiring it and desiring it, the object and aspect will not be the same; and if it desires, then it is also desire, what is the contradiction? Therefore, by the power of the mental factor of aspiration or desire, the main mind also aspires and desires, as explained by Buddhagupta, which will be quoted below. The Buddhas and Bodhisattvas and no one else have said that the main factor of the arising of the mind is only the mind, and that there is no mental factor. Therefore, any mind or mental factor that possesses the characteristics that have been explained, are being explained, and will be explained, can be taken as an example. Here, according to Arya Simha, the wisdom that realizes emptiness aims at enlightenment, and the consciousness that is the essence of emptiness and compassion, which aims at sentient beings with compassion, is a virtuous mental consciousness that is in accordance with various mental factors. In the Sandhinirmocana Sūtra: 'The mind is consciousness, which is discernment. What is discernment? It is mental consciousness, which aims at all white dharmas, because it exists in it.' That mental consciousness exists as mental consciousness that is consciousness, and as mental consciousness that is wisdom. The five sense consciousnesses do not aim at the benefit of others and enlightenment. The alaya consciousness and the afflicted mind are themselves indeterminate, so they cannot be examples of the Mahāyāna mind. Then, if a Bodhisattva is in cessation, there will be no mind in his continuum, because there is no mental consciousness. If you accept this, then he will not be a Bodhisattva at that time. If it is not a changed state of Bodhisattva, then...

དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་དུས་སེམས་བསྐྱེད་མངོན་གྱུར་མེད་པ་འདོད་ཅིང་བྱང་སེམས་སུ་མི་ འགལ་ཏེ་དེ་དུས་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་ལ་མ་བཏང་བའི་ཕྱིར་བྱང་སེམས་གཉིད་ལོག་པའི་ དུས་བཞིན་ནོ། །གནས་གྱུར་དུས་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་དེ་འདྲའི་འདོད་ པའམ་འདུན་པ་དབང་རྒྱུན་ཆགས་སམ་འཕགས་སེང་ལྟར་ནའང་དེ་འདྲའི་མཚུངས་ལྡན་ དབང་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འདོད་དགོས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ཡི་རྩ་(རྒྱུ་)བ་སྙིང་རྗེར་འདོད། །(བསམ་པ་)རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་(ལ་)ཕན་ པར་སེམས། །(པའོ། །མོས་པ་ནི་)ཆོས་ལ་མོས་དང་དེ་བཞིན་(དམིགས་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་)དེའི། །ཡེ་ཤེས་ ཚོལ་བར་དམིགས་པའོ། །(འགྲོ་བ་)གོང་དུ་འདུན་པ་འགྲོ་བ་སྟེ། །(རྟེན་བྱང་སེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་)སྡོམ་ པ་རྒྱ་ཆེན་དེ་ཡི་རྟེན། །(ཉེས་དམིགས་)ལམ་འགོག་པ་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །(ཐེག་དམན་གྱི་སེམས་) སློང་ཞིང་དང་དུ་ལེན་པའོ། །(ཕན་ཡོན་)བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་གྱི། །དགེ་བ་འཕེལ་ བ་དེ་ཕན་ཡོན། །(ངེས་པར་འབྱུང་བ་)ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་རྟག་སྦྱོར་བ། །(འམ་གོམས་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་བཞི་ 1-187 བོ་)འདི་ཡི་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བརྗོད། །(བཞི་བོ་)འདི་ཡི་མཐར་ཐུག་ས་ཡིན་ཏེ། །སོ་སོར་རང་ གི་དེ་སྦྱོར་བས། །(དེ་བཞི་རིམ་བཞིན་མོས་སྤྱོད་ས་བདུན་གྱི་བར། བརྒྱད་དགུ་བཅུ་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སྦྱོར་བས་ ས་གང་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དེའི་མཐར་ཐུག་ཅེས་དབྱིག་ཡང་བཞི་བོ་དེ་རིམ་བཞིན་ཆོས་མཆོག ས་བདུན་པ། བཅུ་པ། སངས་རྒྱས་ ཀྱི་ས་ལ་མཐར་ཐུག་པས་མཐར་ཐུག་ཅེས་བླ་མ་རིན་སེང་སོགས་སོ། །)བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་བསྐྱེད་པ། ། རྣམ་པར་ངེས་པར་(ཏེ་གཏན་ལ་ཕེབས་པའམ་ཕབ་པ་)ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་གཞུང་ལ་ སྦྱར་ནས་སྟོན་ནོ། ། གསུམ་པ་ལ། ཉམས་པ་ཉེས་དམིགས་ཀྱི། ཐོབ་པ་ཕན་ཡོན་གྱི་འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ལ་ གསུམ། དམ་བཅའ་ཉམས་པས་ཀུན་གྱིས་སྨད། མིང་དོན་འཕོས་པས་རང་གཞན་ལ་གནོད། ཉེས་པ་ལྕི་བས་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཡར་སྐྱབས་གནས། མར་སེམས་ཅན། བར་དུ་རང་བསླུས་པས་སངས་རྒྱས་མི་མཉེས། སེམས་ཅན་མི་མགུ་རང་དོན་ཉམས་ཤིང་ལྷ་ དང་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱིས་སྨད་པ་སྟེ། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོའི་མདོར། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ། བྱང་ སེམས་པས་སེམས་ཅན་མ་རྒལ་བ་བསྒྲལ་བ་དང་། མ་གྲོལ་བ་དགྲོལ་བ་དང་། དབུགས་མ་ ཕྱིན་པ་དབུགས་དབྱུང་བ་དང་། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་ བཟླ་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དབུགས་ཕྱུང་ལ་མང་དུ་ཐོས་པ་དང་དེ་ལས་གཞན་ པའི་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་བརྩོན་པར་མི་བྱེད་ན་བྱང་སེམས་ དེ་ནི་ཇི་སྐད་སྨས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་ར

【現代漢語翻譯】 雖然已經獲得了灌頂，但仍然認為那時菩提心沒有顯現，這與菩薩的身份並不矛盾，因為那時並沒有放棄已經獲得的菩提心，就像菩薩在睡眠時一樣。當狀態轉變時，因為有智慧，所以沒有過失。然而，像這樣的意願或願望，無論是像恒常的灌頂傳承，還是像聖獅一樣，都必須認為與此相應的灌頂傳承是恒常的。 第二，它的根本（原因）被認為是慈悲。（想法）總是想著利益眾生。（是啊！動機是）對佛法有信心，同樣（目標是）那（大乘）的智慧。目標是尋求智慧。（行動）是渴望向上。（所依是菩薩的戒律）誓言是那廣大的所依。（過患）阻礙道路是不利的一面。（小乘的心）生起並接受它。（利益）是福德和智慧自性的。善的增長是那利益。（決定性的生起）是恒常地與波羅蜜多結合。（或者習慣是，四種菩提心）被稱為這個的決定性生起。（四種）這個的最終之地是，各自與自己的那個結合。（那四種依次與勝解行地，七地，十地，佛地相結合，因此進入哪個地，那個就是它的最終，因此四種依次在勝解行地，七地，十地，佛地達到最終，如喇嘛仁增等。）菩薩的菩提心，要完全確定（即確定或降伏）。就這樣。第三，結合經文來展示。 第三，退失是過患的，獲得是利益的果實。第一部分有三個方面：違背誓言會被所有人譴責，名不副實會損害自己和他人，罪過嚴重會墮入惡道。第一點是：向上欺騙皈依境，向下欺騙眾生，中間欺騙自己，因此佛不歡喜，眾生不滿意，自己的利益受損，諸天和諸佛之子都會譴責。如《妙慧海經》中說：『妙慧海，菩薩如果對於未救度的眾生進行救度，對於未解脫的眾生進行解脫，對於未喘息的眾生給予喘息，對於未完全從痛苦中解脫的眾生，爲了讓他們完全從痛苦中解脫，而對一切眾生給予喘息，並且不精進于多聞以及其他菩提方面的善法，那麼這位菩薩就不是按照所說的那樣行事，會被包括天神在內的世間所…』

【English Translation】 Although having received empowerment, it is still considered that Bodhicitta (enlightenment mind) was not manifest at that time, which is not contradictory to being a Bodhisattva (enlightenment being), because at that time the Bodhicitta that had been obtained was not abandoned, just like a Bodhisattva in sleep. When the state changes, there is no fault because there is wisdom. However, such a wish or desire, whether like a constant empowerment lineage or like a sacred lion, must be considered that the corresponding empowerment lineage is constant. Secondly, its root (cause) is considered to be compassion. (The thought) is always thinking of benefiting sentient beings. (Yes! The motivation is) faith in the Dharma, and similarly (the goal is) that (Mahayana) wisdom. The goal is to seek wisdom. (The action) is the desire to go upwards. (The basis is the Bodhisattva's precepts) The vows are the basis of that vastness. (The fault) is that obstructing the path is the unfavorable side. (The Hinayana mind) arises and accepts it. (The benefit) is the nature of merit and wisdom. The increase of goodness is that benefit. (The decisive arising) is constant union with the Paramitas (perfections). (Or the habit is, the four Bodhicittas) are called the decisive arising of this. (The four) The ultimate ground of this is, each combined with its own. (The four are respectively combined with the stage of preparation, the seventh Bhumi, the tenth Bhumi, and the Buddha Bhumi, so whichever Bhumi is entered, that is its ultimate, therefore the four ultimately reach the ultimate in the stage of preparation, the seventh Bhumi, the tenth Bhumi, and the Buddha Bhumi, such as Lama Rinchen, etc.) The Bodhicitta of the Bodhisattva, should be completely determined (i.e., determined or subdued). That's it. Thirdly, it is shown by combining the scriptures. Thirdly, falling is the fault, and obtaining is the fruit of benefit. The first part has three aspects: breaking vows will be condemned by everyone, being unworthy of the name will harm oneself and others, and serious sins will lead to falling into the lower realms. The first point is: upwards deceiving the objects of refuge, downwards deceiving sentient beings, and in the middle deceiving oneself, therefore the Buddha is not pleased, sentient beings are not satisfied, one's own interests are damaged, and the gods and sons of the Buddhas will condemn. As it is said in the 'Ocean of Wisdom Sutra': 'Ocean of Wisdom, if a Bodhisattva saves sentient beings who have not been saved, liberates sentient beings who have not been liberated, gives breath to sentient beings who have not breathed, and for sentient beings who have not completely been liberated from suffering, in order to completely liberate them from suffering, gives breath to all sentient beings, and does not diligently engage in listening to the Dharma and other virtuous Dharmas related to enlightenment, then this Bodhisattva is not acting as he said, and will be condemned by the world including the gods...'

ྟེན་ལ་བསླུ་ བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་སྔོན་སངས་རྒྱས་མཐོང་བའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ན་འཕྱ་ཞིང་གཞོག་ འཕྱས་བྱེད་ལ་རྣམ་པར་སྨོད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱལ་བོ་རྒྱལ་སྲིད་ལས་ཉམས་ པ་ལྟར་བྱང་སེམས་ཞེས་པའི་མང་དོན་ཤོར་བས་ཚེ་འདིར་བཀྲ་མི་ཤིས་པ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ ཞིང་གཞན་ཡང་མི་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་སོགས་ཀྱིས་གཞན་ལ་ཡང་གནོད་དེ། བརྒྱད་སྟོང་པར། 1-188 བྱང་སེམས་སུན་འབྱིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །བྱང་སེམས་ཀྱི་སྲེ་དར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། མཚམས་མེད་པས་ཀྱང་ཉེས་པ་ལྕི་བས་དམྱལ་སོགས་ལས་མི་ཐར་ཞིང་བརྒྱ་ ལམ་ཐར་ན་ཡང་ལམ་གོལ་བར་ལྟུང་སྟེ། སྡུད་པར། སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་ཕས་ཕམ་པས་ཀྱང་ ཤིན་ཏུ་ལྕི། ཞེས་དང་། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ཏུ། ཅུང་ཟད་གཅིག་བསམས་པ་ལས་མ་བྱིན་ན་ཡི་ དྭགས་སུ་སྐྱེའོ། །དམ་བཅས་པ་ལས་མ་བྱིན་ན་དམྱལ་བར་འགྲོའོ་ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐྱེས་ཐོབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ངོ་མཚར། གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་ བུ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་སེམས་ལ་རྙེད་པས་དགོས་འདོད་ཆར་བཞིན་འབབ། མཐར་ཐུག་ གི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་དོན། གཞན་དོན། གཉིས་དོན་ ནོ། །དང་པོ་ནི། སྡིག་པ་ཅི་རིགས་ཀྱིས་དབེན་པས་ངན་འགྲོའི་འཇིགས་པ་མེད་ཅིང་བསོད་ ནམས་བརླབས་ཅན་ཐོབ་པས་མཐོ་རིས་ཐོབ་པར་ངེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་མྱོང་ངེས་ཀྱི་སྡིག་པ་ ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ཏུ། སྡིག་པ་སྟོབས་ཆེན་མི་བཟད་བྱས་ན་ཡང་། །དཔའ་ ལ་བརྟེན་ནས་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟར། །གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཡུད་ཀྱིས་སྒྲོལ་འགྱུར་བ། །དེ་ ལ་བག་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཅིས་མི་བརྟེན། །ཞེས་སོ། །མཛའ་བོའི་བུ་ཡི་གཏམ་རྒྱུད་སྦྱོར། །མ་ ངེས་པའི་སྡིག་པ་དྲུངས་ནས་འབྱིན་ཏེ། དེས་ནི་དུས་མཐའི་མེ་བཞིན་སྡིག་ཆེན་རྣམས། །སྐད་ ཅིག་གཅིག་གིས་ངེས་པར་བསྲེགས་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །ཕྱིན་ཆད་མི་སོག་པར་ཡང་། བློ་ ལྡན་སེམས་མཆོག་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་། །མཐའ་ཡས་ཉེས་པར་སྤྱོད་ལས་སེམས་རབ་ བསྡམས། །ཞེས་སོ། །བསོད་ནམས་བརླབས་ཅན་ཐོབ་སྟེ། དཔའ་བྱིན་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་གང་། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་གཟུགས་མཆིས་ན། །ནམ་མཁའི་ ཁམས་ནི་ཀུན་གང་སྟེ། །དེ་ནི་དེ་བས་ལྷག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་བཤད་དོ། །གཉིས་ པ་ནི། གཞན་དོན་དུ་རང་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་དགའ་བ་ཐོབ་པས་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མཆོད་ 1-189 གནས་སུ་འགྱུར་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ཏུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་གྱུར་བའི་སྐད་ཅིག་ལ། །འཁོར་ བའི་བཙོན་རར་བསྡམས་པའི་ཉམས་ཐག་རྣམས། །བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་སྲས་ཞེས་རབ་ རྗོད་ཅིང་། །འཇིག་རྟེན་ལྷ་མིར་བཅས་པའི་ཕྱག་བྱར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཤར་རིའི་སྡེ་བའི་ ལུང་ལས། ཤཱ་རིའི

【現代漢語翻譯】 是欺騙性的。如果過去見過佛的諸神看到這種情況，他們會嘲笑、貶低並徹底譴責。 第二點是，就像國王失去王位一樣，菩薩失去了'菩薩'這個詞的意義，導致今生出現各種不祥之兆，並且由於與不善之事聯繫等原因，也會傷害他人。《八千頌般若經》中說：'應當瞭解對菩薩的誹謗。應當瞭解菩薩的破壞。' 第三點是，即使是犯下五無間罪的人，罪業也很重，無法從地獄等處解脫，即使有百分之一的機會解脫，也會墮入歧途。《集經》中說：'發菩提心比五無間罪還要重。'《念住經》中說：'即使只想到一點點，如果未給予，就會轉生為餓鬼。如果未履行誓言，就會下地獄。' 第二部分有三點：與生俱來的果報是奇妙的；暫時的果報是如意寶，在心中找到它，就能像下雨一樣降下所需的；最終的果報是成佛。 第一部分有三點：自利、利他、二利。 第一點是，由於遠離各種罪惡，沒有墮入惡道的恐懼，並且由於獲得巨大的功德，必定會獲得善趣。也就是說，它能壓倒註定要經歷的罪業。《入菩薩行論》中說：'即使造作了強大而無法忍受的罪業，就像依靠勇士而無懼巨大的危險一樣，依靠它就能立即解脫，有智慧的人為何不依靠它呢？' 講述了賢友之子的故事。它能徹底根除不確定的罪業。就像末劫之火一樣，它能在瞬間燒燬巨大的罪業。'《入菩薩行論》中說：'有智慧的人一旦生起殊勝的菩提心，就能立即約束自己，遠離無盡的罪行。' 獲得巨大的功德。《勇授請問經》中說：'菩提心的功德，如果它有形體，就能充滿整個虛空，而且還會更多。'等等。 第二點是，爲了利益他人，獲得了喜悅，即使自己受苦，也會成為三界應供之處。《入菩薩行論》中說：'生起菩提心的一瞬間，那些被囚禁在輪迴監獄中的痛苦眾生，都會被稱為善逝之子，並受到包括天人在內的世人的頂禮。'。《夏日山居部律》中說：'舍利弗啊'

【English Translation】 is deceptive. If the gods who have seen the Buddhas in the past see such a situation, they will mock, belittle, and utterly condemn it. The second point is that, just as a king loses his throne, a Bodhisattva loses the meaning of the word 'Bodhisattva', which leads to various inauspicious signs in this life, and also harms others due to association with unwholesome things, etc. The Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra says: 'One should understand the defamation of Bodhisattvas. One should understand the destruction of Bodhisattvas.' The third point is that even those who commit the five heinous crimes have heavy offenses and cannot be liberated from hell, etc., and even if there is a one percent chance of liberation, they will fall into the wrong path. The Compendium of Trainings says: 'Generating Bodhicitta is heavier than the five heinous crimes.' The Mindfulness Sutra says: 'Even if one thinks of a little bit, if it is not given, one will be reborn as a hungry ghost. If one does not fulfill one's vows, one will go to hell.' The second part has three points: the innate result is wonderful; the temporary result is the wish-fulfilling jewel, finding it in the heart, one can rain down what is needed; the ultimate result is Buddhahood. The first part has three points: self-benefit, benefiting others, and benefiting both. The first point is that, because one is separated from all kinds of sins, there is no fear of falling into the lower realms, and because one obtains great merit, one is certain to obtain higher realms. That is to say, it can overwhelm the sins that are destined to be experienced. The Bodhicaryavatara says: 'Even if one has committed powerful and unbearable sins, just as one relies on a hero and is not afraid of great dangers, relying on it, one can be liberated immediately, why would the wise not rely on it?' It tells the story of the son of a virtuous friend. It can completely eradicate uncertain sins. Like the fire at the end of the kalpa, it can burn great sins in an instant.' The Bodhicaryavatara says: 'As soon as a wise person generates the supreme Bodhicitta, he can immediately restrain himself and stay away from endless sins.' Obtaining great merit. The Brave Gift Sutra says: 'The merit of Bodhicitta, if it had a form, could fill the entire space, and even more.' etc. The second point is that, for the benefit of others, one obtains joy, even if one suffers oneself, one will become a place of offering for the three realms. The Bodhicaryavatara says: 'In the moment of generating Bodhicitta, those suffering beings imprisoned in the prison of samsara will be called the sons of the Sugatas, and will be worshiped by the world, including gods and humans.' The Sharriputra Sutra says: 'Shariputra'

་བུས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་བྱང་པ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་ པ་ལ་ཡང་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཐ་ན་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དུད་འགྲོར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་ ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བསླབ་བཏུས་སུ་དྲངས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་བརྒྱ་ཕྲག་ཕྱེད་དང་བཅུ་ གསུམ་གྱིས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་དབང་བསྐུར་བ་དང་བྱང་ཆུབ་པ་ ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པའི་རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡེ་སྣོད་དུ་ གསུངས་ཞེས་རྟོག་གེ་འབར་བ་དང་ཐུབ་དགོངས་སུ་སྟེ་མང་དུ་སྣང་བ་ཤེས་པར་བྱོས་ཤིག གསུམ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་མཉེས། སེམས་ཅན་མགུ། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱིས་སྲུང་སྐྱབ་སྦ་ བ་བྱེད་པས་རང་དོན་འགྲུབ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ཏུ། འདི་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཉེས་བྱེད་ ཡིན། །སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པའང་འདི་ཉིད་དེ། །རང་དོན་ཡང་དག་འགྲུབ་པའང་འདི་ ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། རང་དོན་ནི། (ཀླུས་)སེམས་འགྲེལ་ལས། སེམས་ཅན་སྐྱབ་ པའི་བསམ་པ་ཅན། །དེ་དག་སྲིད་པའི་འདམ་སྐྱེས་ཀྱང་། །དེ་བྱུང་ཉེས་པས་མ་གོས་པ། །ཆུ་ ཡིས་པདྨའི་འདབ་མ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །གཞན་དོན་ནི། ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པ་ ཕྱག་རྒྱའི་མདོར། འཇམ་དཔལ་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ལ་ལས་ཕྱོགས་བཅུའི་ སེམས་ཅན་བཙོན་རར་བཅུག་པ་ཐམས་ཅད་བཙོན་ར་ནས་བཏོན་ཏེ། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་ བའི་བདེ་བའམ་ཚངས་པ་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་བཀོད་པ་བས་འཇམ་དཔལ་རིགས་ཀྱི་བུའམ་ རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གཞན་གང་གིས་ཐེག་ཆེན་ལ་མོས་པ་ལ་དང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ལྟ་བ་ཐོབ་ཅིང་ དེའི་བསྔགས་པ་ཡང་བརྗོད་ན་འདི་ནི་དེ་བས་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་པ་བསྐྱེད་དོ། །ཞེས་ 1-190 སོ། །གཉིས་དོན་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ཏུ། འགྲོ་བའི་འཆི་བདག་འཇོམས་བྱེད་པའི། །བདུད་རྩིའི་ མཆོག་ཀྱང་འདི་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བའི་དབུལ་བ་སེལ་བ་ཡི། །མི་ཟད་གཏེར་ཡང་འདི་ཡིན་ ནོ། །འགྲོ་བའི་ཉོན་མོངས་གདུང་སེལ་བའི། །སེམས་ཀྱི་ཟླ་བ་ཤར་བ་ཡིན། །འགྲོ་བའི་མི་ ཤེས་རབ་རིབ་དག །དཔྱིས་འབྱིན་ཉི་མ་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ ཏུ། གསེར་འགྱུར་རྩི་ཡི་རྣམ་པ་མཆོག་ལྟ་བུ། །མི་གཙང་ལུས་འདི་བླངས་ནས་རྒྱལ་བའི་སྐུ། ། རིན་ཆེན་རིན་ཐང་མེད་པར་བསྒྱུར་བས་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་རབ་བརྟན་གཟུང་། ། ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་སོ། ། ༈ སྡོམ་པ། གཉིས་པ་ལ། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་བསམ་གཏན་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ། ཡང་དག་པར་ བླངས་པ་བརྡ་ལས་བྱུང་བའི་སྡོམ་པ་གཉིས་ལས། འདི་ལ་རྒྱུ། ངོ་བོ། འབྲས་བུ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། སྐྱེ་བའི། ལྡོག་པའི་རྒྱུའོ། །དང་པོ་ནི། ཛེ་ཏཱ་རི་ལྟར་ན། སྨོན་འཇུག་སེམས་བསྐྱེད་ རྒྱུར་དགོས་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་དེ་གཉིས་སྔར

【現代漢語翻譯】 弟子請示道：『世尊，我對最初發菩提心者也頂禮！甚至對發菩提心而轉生為旁生者也頂禮！』這是引自《學集論》的教言。 一百一十三位阿羅漢請示道：『世尊，我對所有被授權為王位繼承者和所有菩薩頂禮！』這是大眾部持律藏中所說的。要知道，這在《正理之焰》和《聖者意趣論》等論典中多有顯現。 第三，能令諸佛歡喜，眾生喜悅，諸佛菩薩護佑，從而成就自利。《入菩薩行論》中說：『此即能令如來喜，亦能成熟諸眾生，此復圓滿自利益。』 第二方面，關於自利，《龍猛菩薩釋心論》中說：『心懷救護眾生愿，彼等雖生輪迴泥，不為彼生過失染，如蓮出水不著葉。』 關於利他，在《印契經》中說：『文殊師利，無論何種族姓之男女，若能將十方世界的眾生從監獄中解救出來，安置於轉輪王的安樂或梵天的安樂之中，文殊師利，若有其他族姓之男女，以歡喜心看待對大乘生起信樂者，並稱揚讚歎，此人所獲得的福德更是無量無邊。』 雙重利益，《入菩薩行論》中說：『是除眾生死亡怖，最勝甘露亦是此，是除眾生貧窮苦，無盡寶藏亦是此，是除眾生煩惱熱，令發清涼喜樂月，是驅眾生無明暗，摧破愚昧大日輪。』 第三，《入菩薩行論》中說：『如善妙鍊金藥，取此不凈身，亦能轉成無價寶，是故應執菩提心。』 諸如此類，應廣為學習。 總而言之： 第二，戒律可分為兩種：由法性自然獲得的無漏禪定戒律，以及通過儀軌如法受持的戒律。此處分為三個方面：因、體、果。首先是因，分為生起之因和遣除之因。第一，如寂天菩薩所說，願心和行心是生起菩提心的必要之因，這兩種心先前...

【English Translation】 The disciple asked: 'Bhagavan, I prostrate to the first arising of Bodhicitta! Even to the Bodhicitta that arises in an animal, I prostrate!' This is quoted from the Compendium of Trainings. One hundred and thirteen Arhats asked: 'Bhagavan, I prostrate to all those empowered as regents and all Bodhisattvas!' This is said in the Vinaya Pitaka of the Mahasanghika school. Know that this appears frequently in texts such as the Blaze of Reasoning and the Intentions of the Sage. Third, it pleases the Buddhas, delights sentient beings, and is protected by the Buddhas and Bodhisattvas, thereby accomplishing one's own benefit. In the Bodhisattvacharyavatara, it says: 'This itself pleases the Thus-Gone Ones, This itself matures sentient beings, This itself perfectly accomplishes one's own benefit.' Regarding one's own benefit, (Nagarjuna) in the Commentary on the Mind says: 'Those who have the intention to protect sentient beings, Although they are born in the mud of existence, They are not stained by the faults that arise from it, Like lotus petals by water.' Regarding the benefit of others, in the Sutra of Seals, it says: 'Manjushri, any son or daughter of good family who releases all sentient beings imprisoned in the prisons of the ten directions and places them in the bliss of a Chakravartin or the bliss of Brahma, Manjushri, any other son or daughter of good family who looks with a mind of faith upon those who are devoted to the Great Vehicle and praises them, this one generates immeasurable merit.' Regarding the dual benefit, in the Bodhisattvacharyavatara, it says: 'It is the destroyer of the fear of death for beings, It is also the supreme nectar, It is the remover of the poverty of beings, It is also the inexhaustible treasure, It is the reliever of the suffering of beings' afflictions, It is the rising of the moon of the mind, It is the great sun that completely dispels the darkness of ignorance of beings.' Third, in the Bodhisattvacharyavatara, it says: 'Like the supreme form of a gold-transforming elixir, Taking this impure body, It transforms it into the precious, priceless body of the Victorious Ones, Therefore, hold firmly to what is called Bodhicitta.' These and other things should be widely learned. In summary: Secondly, there are two types of vows: the vows of uncontaminated concentration obtained by nature, and the vows arising from signs that are properly taken. Here, there are three aspects: cause, essence, and result. First, the cause is divided into the cause of arising and the cause of reversing. First, according to Jetari, the aspiration and engagement minds are necessary as the cause of generating Bodhicitta; these two minds were previously...

་བླངས་ནས་བརྟན་པ་ན་ཕྱིས་སྡོམ་པ་ལེན་པར་ བཞེད་དོ། །ཇོ་བོ་རྗེ་ལྟར་ན། སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་རྒྱུར་དགོས་ཏེ་དེ་སྔར་བླངས་ནས་ཕྱིས་ འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྡོམ་པ་ལེན་པར་བཞེད་པས་སྔར་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ རྒྱུར་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་འདིའི་རྒྱུའོ། །འདི་དང་པོར་ལེན་པ་ལའང་བདག་རྐྱེན་དགེ་བཤེས་ ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་ན་དེ་ལ་བླང་དགོས་ཏེ། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པར། བླ་མ་སྡོམ་ལ་གནས་ཤིང་ མཁས། །ནུས་དང་ལྡན་ལས་བླང་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་འདྲའི་གང་ཟག་མ་རྙེད་ན་རང་ཉིད་ ཀྱིས་བླངས་པས་ཆོག་སྟེ། བསླབ་བཏུས་སུ། བྱང་སའི་སོ་སོ་ཐར་བའི་ལུང་དྲངས་པར། ལུང་ ནོད་པ་དང་སྡོམ་པ་བཟུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་གནས་ལ་སྒོམ་པ་ ལྷུར་ལེན་པ་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ནོད་དོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མེད་ན་ཕྱོགས་བཅུ་ན་ བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་རྣམས་མངོན་དུ་བསྒོམས་ཏེ་བདག་གིས་ཅི་ནུས་ 1-191 པ་དང་སྦྱར་ཞིང་སྡོམ་པ་གཟུང་ངོ་ཞེས་སོ། །གནས་བརྟན་བྱང་བཟང་གིས་(སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་བའི་ འགྲེལ་པར་)གལ་ཏེ་ཡོན་ཏན་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་མེད་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་བྱང་ སེམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་རང་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། སྡོམ་པ་གཞན་བཞིན་དུ་ ཕ་རོལ་པོ་ཁོ་ན་ལས་བླང་བར་གསུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་(བྱང་སའི་དོན།)སོ། །སློབ་དཔོན་ འདི་ཉམས་ན་གསོ་བ་དང་མ་གུས་པས་ལེན་ན་བཤེས་གཉེན་ལས་བླང་དགོས་པར་བཞེད་ དེ། དེ་ལས་གཞན་པ་ཉམས་པར་གྱུར་པ་ལ་སླར་གསོ་བར་བྱེད་པ་དང་མ་གུས་པས་སྡོམ་པ་ ལེན་པ་དག་ནི་སྣོད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ གསུངས་པ་དང་། བོད་དག་དང་པོ་བླ་མ་དགོས། གསོ་བ་ལ་མི་དགོས་གསུངས་པ་ནི། ཞི་ འཚོས། གསོ་ལེན་གཉིས་ཀའི་ཆོ་གར་བཤད་པ་དང་འགལ་གསུངས་(བུ་)ཏེ། བྱང་བཟང་གི་ བཞེད་པ་དང་མི་འགལ་ཞིང་ཕྱི་མ་དང་འགལ་སྣང་ངོ་། །འོན་ཀྱང་གསོ་ལེན་གཉིས་ཀ་ལ་ དགེ་བཤེས་མེད་ཀྱང་ཆོག་པར་གདོན་མི་ཟ་སྟེ་ལེན་པ་ལ་ནི་གཉིས་ཀ་དངོས་སུ་གསུངས་ལ། གསོ་བ་ལ་དགོས་པར་བཤད་ཅིང་མེད་ཀྱང་ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་(ཀྱིས)ཕྱིས་མི་བྱེད་པའི་སྡོམ་པས་ བསྡམས་ནས་བླངས་ན་སོར་ངེས་པར་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་བཤེས་ཡོད་མེད་ནི། མདོ་ ཀུན་བཏུས་ཀྱི་འགྲེལ་(ཤཱནྟི་)བར། གལ་ཏེ་དོན་ཆེན་པོ་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་ངེས་པ་ལས་ནི་ རྒྱང་གྲགས་ཀྱི་མཐར་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དོ། །མ་ངེས་པ་ལས་ནི་དཔག་ཚད་བརྒྱའི་ཕ་རོལ་ཡང་ ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔར་གྱི་མཐུན་རྐྱེན་དེ་དག་མ་ཚང་ན་སྐྱེ་བ་ལྡོག་ལ། བྱང་སར། རྒྱུ་གཉིས་ཁོ་ནས་བྱང་སེམས་ཀྱ

【現代漢語翻譯】 如果已經發愿並堅固，後來才想受戒是可以的。 按照喬沃杰的觀點，發願是生起菩提心的因，先發愿，然後受趣入菩提心的自性——戒律，因此，之前所說的一切作為生起菩提心的因，都是指這個。 即使是最初受戒，如果有具德的上師作為助緣，也應該從他那裡受戒。《二十頌》中說：『上師住于律儀且精通，具足能力者應從彼受。』 如果沒有找到這樣的人，自己受戒也可以。《學集論》中引用《菩薩地》的別解脫經文說：『對於接受教誡和受持戒律的一切，都應從精進修習菩薩學處、具有戒律者那裡接受。』 如果沒有善知識，就觀想安住於十方的諸佛菩薩，盡己所能地結合並受持戒律。 住持靜命（在《二十頌》的註釋中）說：『如果缺少那些功德的補特伽羅，那麼菩薩應當在如來佛像前，自己如法地受持菩薩的戒律，而不是像其他戒律一樣，必須從他人那裡受持。』（《菩薩地》的意義） 如果這位學處退失，或者不恭敬地受戒，就必須從善知識那裡受戒。因為除此之外，對於已經退失的學處進行恢復，以及不恭敬地受戒，都不是合格的法器，所以不能那樣做，而應該像之前所說的那樣做。 藏地有人說最初需要上師，恢復則不需要，這與寂護所說的恢復和受戒都需要儀軌相矛盾（兒子）。但這與靜命的觀點並不矛盾，只是與後者相矛盾。 然而，恢復和受戒都可以沒有善知識，這是毫無疑問的，因為受戒時兩者都明確說明了。恢復時雖然說需要，但如果沒有，只要有羞恥心和慚愧心，以後不再犯同樣的錯誤，通過戒律的約束來受持，就一定能恢復。 關於是否有善知識：在《總集經》的註釋（寂天）中說：『如果確定會退失重要的學處，那麼即使在遙遠的地方也沒有用。如果不確定，那麼即使在百逾繕那之外也有用。』 第二，如果之前的順緣不具足，就會導致退失。 《菩薩地》中說：『僅僅通過兩個因，菩薩就會……』

【English Translation】 If one has already taken vows and is firm in them, it is acceptable to take the vows later. According to Jowoje (Lord Atisha), aspiration is necessary as the cause for generating Bodhicitta (the mind of enlightenment); having taken it earlier, one then takes the vows that are the nature of engaging Bodhicitta. Therefore, everything previously said to be the cause of generating Bodhicitta refers to this. Even when taking the vows for the first time, if there is a virtuous spiritual friend with special qualities as a contributing factor, one should take the vows from them. The 'Twenty Verses' states: 'One should take the vows from a lama who abides in the vows, is learned, and possesses abilities.' If such a person cannot be found, it is acceptable to take the vows oneself. The 'Compendium of Trainings' quotes the Pratimoksha (individual liberation) Sutra from the 'Bodhisattva Grounds': 'For all acceptance of teachings and holding of vows, one should receive them from someone who diligently meditates on the trainings of a Bodhisattva and possesses vows.' If there is no virtuous friend, one should visualize the Buddhas and Bodhisattvas residing in the ten directions, combine them with one's abilities, and take the vows. The Elder Bhavyakirti (in the commentary on the 'Twenty Verses') says: 'If there is no person possessing those qualities, then the Bodhisattva should take the Bodhisattva's ethical vows correctly before an image of the Tathagata (Buddha), and it is not said that one must take them only from another, as with other vows.' (Meaning of 'Bodhisattva Grounds') If this discipline is broken, or if one takes the vows disrespectfully, one must take them from a spiritual friend. Because otherwise, restoring what has been broken, and taking vows disrespectfully, are not suitable vessels, so it should not be done that way, but as previously stated. Some Tibetans say that a lama is needed initially, but not for restoration, which contradicts Shantarakshita's statement that both restoration and taking vows require a ritual (son). But this does not contradict Bhavyakirti's view, and only seems to contradict the latter. However, it is undoubtedly permissible to not have a spiritual friend for both restoration and taking vows, as both are explicitly stated for taking vows. Although it is said to be necessary for restoration, if one does not have one, as long as one has a sense of shame and embarrassment, and is bound by vows not to repeat the same mistakes, one will certainly be able to restore them. Regarding whether or not there is a spiritual friend: In the commentary on the 'Collected Sutras' (Shantideva): 'If it is certain that a great meaning will be lost, then even at the end of a distant place, it is useless. If it is uncertain, then even beyond a hundred yojanas (a unit of distance) it is useful.' Second, if the previous favorable conditions are not complete, it will lead to degeneration. 'Bodhisattva Grounds' states: 'Merely through two causes, a Bodhisattva will...'

ི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ བཏང་བར་འགྱུར་ཏེ་བླ་མེད་ཡང་དག་རྫོགས་བྱང་དུ་སྨོན་པ་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་དང་། ཕམ་ པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཆེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའོ། །ཞེས་དང་། ཀུན་ 1-192 ནས་དཀྲིས་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་གིས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དེ་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བཏང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་སོ། །ཆེན་པོ་ཡང་། དེ་ཉིད་ལས། འདི་ དག་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ ཡང་མི་བསྐྱེད་པ་དང་། དེས་མགུ་བར་བྱེད་ཅིང་དེ་ཉིད་ལ་དགའ་བ་དང་། དེ་ཉིད་ལ་ཡོན་ ཏན་ཅན་དུ་བལྟ་བར་གྱུར་(ཅིང་གསོལ་བ་བཏབ་ཀྱང་མི་ལྡོག་ཅིང་བསམ་པ་མི་གཏོང་བའོ། །ཞེས་པ་བྱང་བཟང་གིས་ བསྣན་ནོ། །གོང་མ་རྣམས་འདྲའོ། །)པ་འདི་ནི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཆེན་པོའོ་ཞེས་(བྱང་བཟང་གིས་ཀྱང་ངོ་། །) སོ། །བྱང་བཟང་གིས་(སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་བའི་འགྲེལ་པར་)གང་གི་ཚེ་སླར་ངོ་ཚ་བ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ཆུང་ངུ་ ཙམ་སྐྱེ་བ་དང་། ཕ་རོལ་གྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པས་ལྡོག་པ་དེ་ནི་འབྲིང་ལ་གནས་པའོ། ། གང་གི་ཚེ་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་ངོ་ཚ་བར་བྱེད་ཅིང་རང་ཉིད་ཀྱང་རུང་སྟེ་སྐད་ཅིག་གིས་ལྡོག་པ་དེ་ ནི་ཆུང་ངུ་ལ་གནས་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །ཕུལ་བས་ཀྱང་ལྡོག་སྟེ། བསྡུ་བར། མི་བརྡ་ ཕྲད་པའི་དྲུང་དུ་འབུལ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཚིག་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་དང་ཞེས་སོ། །ཐུབ་དགོངས་ སུ་འབུལ་བའི་ཆོ་ག་ཡང་བཤད་ཅིང་། ལམ་སྒྲོན་རང་འགྲེལ་དུ་ཡང་ཕུལ་བས་ལྡོག་པར་ བཤད་དོ། །རྩ་ལྟུང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ནམ་སྙིང་གི་མདོར། རྒྱལ་བོའི་རྩ་ལྟུང་ལྔ། བློན་པོའི་ལྔ། ཐེག་ཆེན་ལ་ཞུགས་པ་ལས་དང་པོ་པའི་བརྒྱད་བཤད་པ་བསླབ་བཏུས་སུ་ཚིགས་བཅད་དུ་ སྡེབས་པ་ནི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་དཀོར་འཕྲོག་པ། །ཕས་ཕམ་པ་ཡི་ལྟུང་བར་འདོད། ། (ཉན་རང་ཐེག་ཆེན་གང་རུང་གི་)དམ་པའི་ཆོས་ནི་སྤོང་བྱེད་པ། །གཉིས་པར་ཐུབ་པས་གསུངས་པ་ ཡིན། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའི་དགེ་སློང་ལའང་། །(སྒྲས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་ལྟ་ཅི་མདོའི་དོན་དངོས།)ངུར་ སྨྲིག་འཕྲོག་དང་བརྡེག་པ་དང་། །བརྩོན་རར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དང་། །(གསུམ་པའོ། །)རབ་ཏུ་ བྱུང་(འདི་མདོར་མི་སྣང་།)ལས་འབེབས་པ་དང་། །སྲོག་བྲལ་བྱེད་པ་གསུམ་པ་ཡིན། །(རྒྱལ་བོ་) མཚམས་མེད་ལྔ་བོ་(གང་རུང་།) (མདོ།)བྱེད་པ་དང་། །(བཞི་པའོ། །རྒྱལ་བོ་)ལོག་པར་ལྟ་བ་འཛིན་ 1-193 (པས་མི་དགེ་བ་བཅུ་རང་འཛིན་ཅིང་གཞན་འཛིན་འཇུག་པ་ལྔ་པའོ། །)པ་དང་། །(དེ་ཡན་རྒྱལ་བོའི་ལྔའོ། །བློན་པོའི་ལྔ་ནི་ མཚམས་མེད་ལྔ་བྱེད་པ་ཡན་བཞི་དང་ལོག་ལྟའི་ཚབ་ཏུ་)གྲོང་ལ་སོགས་པ་(ས་ལྗོངས་(མདོ་)ཡུལ་འཁོར་(མདོ་) འཇོམས་པའི་)འཇིག་པ་ནི། །(

【現代漢語翻譯】 如果完全接受了戒律，就會放棄無上圓滿菩提心的願望，並且會經常做出類似失敗的行為。正如經中所說：『完全接受了小或中等的戒律，菩薩不會放棄菩提心。』 關於『重大纏縛』，經中說：『如果持續不斷地做這些事，並且沒有絲毫的羞恥和顧慮，滿足於此，樂於此，視其為優點，即使被勸說也不會改變，也不會放棄想法，這就是重大的纏縛。』 蔣揚欽哲旺波（Jamyang Khyentse Wangpo）也這樣認為。蔣揚欽哲旺波（Jamyang Khyentse Wangpo）在《二十戒釋》中說：『當重新產生些微的羞恥和顧慮，並且因他人的勸說而改變時，就處於中等狀態。當迅速感到羞恥，並且自己或瞬間改變時，就被認為處於輕微狀態。』 通過奉獻也能使其恢復。在《攝分》（Compendium）中說：『在不理解的人面前，說出奉獻的詞語。』還講述了奉獻給圖登（Thubten）的儀式。在《菩提道燈論自釋》（Lamdrön Rangdrel）中也說，通過奉獻可以使其恢復。 什麼是根本墮罪呢？在《那摩桑吉耶經》（Namséng gi do）中說：『國王的五種根本墮罪，大臣的五種根本墮罪，以及進入大乘的初學者的八種根本墮罪。』《學集論》（Shikshasamuccaya）中將這些編成了詩句： 『盜取三寶的財物，被認為是失敗的墮罪。』 『佛陀說，捨棄神聖的佛法是第二種。』 『對於戒律敗壞的比丘，奪取袈裟，毆打，監禁，以及使其放棄出家，這三種是第三種。』 『造作五無間罪是第四種。』 『持有邪見，因此自己持有十不善業，並使他人也持有，這是第五種。』 （以上是國王的五種墮罪。大臣的五種墮罪是造作五無間罪的前四種，以及用摧毀城鎮等來代替邪見。）『摧毀城鎮等。』

【English Translation】 If one has fully taken the vows, one will abandon the aspiration for unsurpassed, perfect enlightenment, and will constantly engage in actions similar to defeat. As it says, 'Having fully taken the vows of minor or middling, a Bodhisattva will not abandon Bodhicitta.' Regarding 'major entanglements,' it says in the text: 'If one constantly engages in these without interruption, and does not generate even a little bit of shame or embarrassment, is content with it, delights in it, views it as having qualities, and even if entreated, does not turn back and does not abandon the thought, this is a major entanglement.' Jamyang Khyentse Wangpo also thinks so. Jamyang Khyentse Wangpo says in the commentary on the Twenty Vows: 'When a slight sense of shame and embarrassment arises again, and one turns back due to the entreaties of others, one is in the intermediate state. When one quickly feels ashamed and turns back either by oneself or in an instant, one should recognize that one is in the minor state.' It can also be restored through offering. In the Compendium, it says: 'In the presence of someone who does not understand, one speaks words of offering.' It also explains the ritual of offering to Thubten. In the auto-commentary on the Lamp for the Path to Enlightenment, it also says that it can be restored through offering. What are the root downfalls? In the Sutra of Namséng, it says: 'The five root downfalls of a king, the five of a minister, and the eight of a beginner who has entered the Great Vehicle.' The Compendium of Trainings arranges these into verses: 'Stealing the property of the Three Jewels, is considered a downfall of defeat.' 'The Buddha said that abandoning the sacred Dharma is the second.' 'For a monk with broken vows, taking away his robes, beating him, imprisoning him, and causing him to renounce ordination, these three are the third.' 'Committing the five inexpiable sins is the fourth.' 'Holding wrong views, therefore holding the ten non-virtuous actions oneself, and causing others to hold them as well, this is the fifth.' (The above are the five downfalls of a king. The five downfalls of a minister are the first four of committing the five inexpiable sins, and replacing wrong views with) 'Destroying towns, etc.'

ལྔ་པའོ། །དེ་དག་)རྩ་བའི་ལྟུང་བར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །(ལས་དང་པོ་པའི་ བརྒྱད་ནི་)བློ་སྦྱངས་མ་བྱས་སེམས་ཅན་ལ། །(མདོ)སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བརྗོད་པ་དང་། །(དང་པོའོ། །) སངས་རྒྱས་ལ་ནི་ཞུགས་པ་དག །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བཟློག་པ་དང་། །(གཉིས་པའོ། །)སོ་སོ་ ཐར་བ་ཡོངས་སྤངས་ཏེ། །ཐེག་པ་ཆེ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། །(གསུམ་པའོ། །)སློབ་པའི་ཐེག་པ་ཆགས་ ལ་སོགས། །སློང་བར་འགྱུར་བ་མིན་ཞེས་འཛིན། །ཕ་རོལ་དག་ཀྱང་འཛིན་བཅུག་དང་། ། (བཞི་པའོ། །)རང་གི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་དང་། །རྙེད་པ་དང་ནི་བཀུར་བསྟི་དང་། །ཚིགས་བཅད་ རྒྱུ་ཡིས་གཞན་སྨོད་དང་། །(ལྔ་པའོ། །)བདག་ནི་ཟབ་མོ་བཟོད་པའོ་ཞེས། །ལོག་པ་ཉིད་ནི་སྨྲ་བ་ དང་། །(དྲུག་པའོ། །)དགེ་སྦྱོང་(རྒྱལ་རིགས་འགའ་ཞིག་གིས་)ཆད་པས་གཅོད་(དུ་)འཇུག་དང་། །(གནོད་པ་ དེས་དགེ་སྦྱོང་དེ་དག་)དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་(ནོར་)སྦྱིན་(པར་)བྱེད་(དུ་འཇུག་ཅིང་)དང་། །སྦྱིན་པ་ལེན་ པར་བྱེད་པ་དང་། །(བདུན་པའོ། །)ཞི་གནས་འདོར་བར་བྱེད་པ་དང་། །ཡང་དག་འཇོག་གི་ ལོངས་སྤྱོད་རྣམས། །ཁ་ཏོན་བྱེད་ལ་སྦྱིན་པ་(ནི་བརྒྱད་པའོ། །མདོ་ཉིད་ལས་སོ། །)རྣམས། །དེ་དག་རྩ་ བའི་ལྟུང་བ་སྟེ། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ། །རྨི་ལམ་འཕགས་པ་མཁའ་སྙིང་པོའི། ། མདུན་དུ་འདུག་སྟེ་བཤགས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །འདིའི་གྲོང་འཇིག་ཡན་སྔར་བྱས་(ནོར་མདོ་མ་ གཟིགས་སྣང་)ཤིང་དྲིལ་བས་བཅུ་བདུན་དུ་ཐུབ་དགོངས་ལས་བཤད་ཀྱང་རྒྱལ་བློན་ལས་དང་ པོ་པ་སོ་སོར་ཕྱེ་ན་བཅོ་བརྒྱད་དམ་ཚིག་ཟིན་གྱི་རྐང་གྲངས་བགྲངས་ན་བཅུ་བཞི་ཡོད་དེ་ ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོའི་དོན་ནོ། །བྱང་སར་གསུངས་པའི་བཞི་བོའི་དོན་ཙམ་ཡང་ཞི་ ལྷས་གསུངས་ཏེ། སྔ་མ་དེའི་མཇུག་ཐོགས་སུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡོངས་(གཏོང་ལས་ཞེས་དཔང་ ལོ།)འདོར་དང་། །ཆགས་དང་སེར་སྣ་མི་བཟད་པས། །སློང་ལ་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་དང་། ། 1-194 བསྒྲིམས་(འབད་པས་ཞེས་ཐུབ་དགོངས་སུ་དཔང་ལོས་བསྒྱུར།)ཏེ་དགའ་བར་བྱེད་པ་ན། །སེམས་ཅན་ལ་ ནི་མི་བཟོད་པར། །ཁྲོས་པས་སེམས་ཅན་བརྡེག་པ་དང་། །ཉོན་མོངས་བ་དང་གཞན་མཐུན་ པས། །(ཉོན་མོངས་པས་གཞན་རྗེས་ཞུགས་ཏེ་ཞེས་དཔང་ལོས་བསྒྱུར།)ཆོས་ལྟར་བཅོས་པ་བརྗོད་པའོ། །(ཚན་ པ་འདི་དཔང་ལོས་གསུམ་དུ་འདོད་)ཞེས་སོ། །སྔ་འགྲེལ་དུ་འགའ་ཞིག་གི་ལུགས་གནས་པར་བྱ་བའི་ ཕྱིར་བསྡུ་ཚིག་བརྗོད་ཅེས་གསུངས་སོ། །བྱང་(བྱང་སེའི་སྡེ་སྣོད་དང་ཨ་བྷ་)སའི་དོན་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་ པར། རྙེད་དང་བཀུར་བསྟི་ཆགས་སོགས་ཀྱིས། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང་། །སྡུག་ བསྔལ་མགོན་མེད་གྱུར་པ་ལ། །སེར་སྣས་ཆོས་ནོར་མི་སྟེར་དང་། །གཞན་གྱིས་བཤགས་ ཀྱང་མི་ཉན་པར། །ཁྲོས་པས་གཞན་ལ་བརྡེག་པ་དང

【現代漢語翻譯】 第五，這些是根本墮罪，佛陀所說。（對於初學者）未調伏自心者，（不要向其）講述空性。（第一條） 已入佛道者，阻止其證得圓滿菩提。（第二條）完全放棄別解脫戒，而修習大乘法。（第三條）對於學習小乘法者，不應認為其不能被提升。（第四條） 宣揚自己的功德，爲了獲得利養和恭敬，以偈頌詆譭他人。（第五條）聲稱自己具有甚深忍辱，而說虛妄之語。（第六條） 讓出家人（某些種姓的人）斷絕（供養），（讓那些受害者）將三寶的（財物）用於佈施，並接受佈施。（第七條）放棄止觀，將禪定的受用，用於誦經。（第八條，出自經文字身） 這些是根本墮罪，是眾生墮入大焦熱地獄之因。應在夢中於聖者虛空藏菩薩面前懺悔。如是說。 關於此，在《城鎮毀滅經》中，之前所作（錯誤見解）的木鐘，認為十七次可以彌補，但如果將國王和大臣分開，對於初學者來說，有十八條誓言，如果計算誓言的行數，則有十四條，這是虛空藏菩薩經的意義。 彌勒菩薩所說的四條戒律的意義，寂天菩薩也曾說過，在之前那段話的結尾：捨棄菩提心，由於貪戀和吝嗇，不向乞求者佈施，努力歡喜，對眾生無法忍受，憤怒地毆打眾生，隨順煩惱和他人，宣說偽裝成佛法的言論。（這一段，慈氏菩薩認為是三條）如是說。 在早期的註釋中，爲了保持某些人的觀點，說了總結性的詞語。在《菩薩地持經》第二十品中：由於貪戀利養和恭敬等，自我讚揚並詆譭他人，對於痛苦無依無靠者，由於吝嗇而不施捨財物和佛法，即使他人懺悔也不聽，憤怒地毆打他人。

【English Translation】 Fifth, these are the root downfalls, as spoken by the Buddha. (For beginners) do not speak of emptiness to beings whose minds have not been trained. (First) Preventing those who have entered the Buddhist path from attaining perfect enlightenment. (Second) Completely abandoning the Pratimoksha vows and engaging in the Great Vehicle. (Third) Not holding that those who are attached to the Hearer's Vehicle cannot be uplifted. (Fourth) Speaking of one's own qualities, and with verses, disparaging others for the sake of gain and honor. (Fifth) Claiming to have profound patience, while speaking falsely. (Sixth) Causing renunciants (of certain castes) to be cut off (from offerings), (causing those victims) to give the Three Jewels' (property) as alms, and accepting alms. (Seventh) Abandoning calm abiding, and giving the enjoyments of meditative stabilization to those who recite scriptures. (Eighth, from the sutra itself) These are the root downfalls, the cause for beings to fall into the great scorching hell. One should confess in dreams before the noble Akashagarbha Bodhisattva. Thus it is said. Regarding this, in the 'Sutra of the Destruction of Towns,' the wooden bell of previous (wrong views) is thought to be compensated by seventeen times, but if the king and ministers are separated, for beginners, there are eighteen vows, and if the lines of the vows are counted, there are fourteen, which is the meaning of the Akashagarbha Sutra. The meaning of the four precepts spoken by Maitreya Bodhisattva, Shantideva also said, at the end of the previous passage: Abandoning the Bodhicitta, due to attachment and miserliness, not giving to beggars, striving to rejoice, being unable to bear beings, angrily beating beings, following afflictions and others, speaking of things disguised as Dharma. (This section, Maitreya Bodhisattva considers to be three) Thus it is said. In the early commentaries, in order to maintain the views of some, summarizing words were spoken. In the twentieth chapter of the 'Bodhisattva Bhumi Sutra': Due to attachment to gain and honor, etc., praising oneself and disparaging others, for those who are suffering and helpless, due to miserliness, not giving wealth and Dharma, not listening even when others confess, angrily beating others.

་། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སྤངས་ཏེ། ། དམ་ཆོས་འདྲར་སྣང་སྟོན་པའོ། །(བྱང་སེའི་སྡེ་སྣོད་དུ་གསུངས་པའི་དོན་ཞེས་ཨ་བྷྱའོ། །)ཞེས་སོ། །ཐུབ་ དགོངས་སུ། །ལྟུང་བ་བཞི་བོ་འདི་རྣམས་ནི་བདག་ལ་བསྟོད་པ་དང་གཞན་ལ་སྨོད་པ་ཞེས་པ་ ལ་སོགས་པས་སོ་སོར་གཉིས་ཉིད་དག་སྟེ་བརྒྱད་རྣམས་སོ། །(ནམ་སྙིང་དུ་བཅུ་བདུན་བྱང་སེའི་སྡེ་སྣོད་ ཀྱི་དོན་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པར་བཞིར་བཤད་པ་འགལ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་གང་ཟག་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུ་དང་ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་ལྔ་དང་ བརྒྱད་དང་བཞིའོ། །ཞེས་ལྟུང་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་ལ། གང་ཟག་གཅིག་གི་ལྟུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་གཞན་དག་གི་ ཡང་ངོ་ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །)ཞེས་སོ། །འདི་སེམས་ཙམ་ལུགས་གྱི་རྩ་ལྟུང་། སྔར་བཤད་ དབུ་མ་ལུགས་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་ནོར་ཏེ་བཞི་བོ་འདིར་སྔར་བཤད་རྣམས་འདུས་ པར་བཤད་དེ། ཐུབ་དགོངས་སུ། དེ་ལྟ་ན་རེ་རེ་ལ་ལྟུང་བ་བཅུ་བདུན་བཅུ་བདུན་རྣམས་སུ་ ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། སྡེ་སྣོད་དུ་གསུངས་པའི་བཞི་བོ་རྣམས་ཉིད་དུ་ གཞན་རྣམས་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ལྔ་བོ་རྣམས་ཀྱི་གཉིས་པ་(དམ་ཆོས་སྤོང་བ་)ནི་ཐེག་ པ་ཆེན་པོ་སྤོང་བས་བསྡུས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ དག་ཀྱང་སྟོན་ཏེ་དེ་སྤངས་པས་དེ་དག་ཀྱང་སྤངས་པའོ། །གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་དག་བརྡེག་ 1-195 པས་སོ། །ལོག་པར་ལྟ་བ་འཛིན་པ་ནི། །དམ་ཆོས་འདྲར་སྣང་སྟོན་པ་དང་། །ཞེས་དང་། གྲོང་ ལ་སོགས་པ་འཇིག་པ་ནི་བརྡེག་པས་སོ། །བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཀྱི་དང་པོ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤོང་ བ་སྟེ་བློ་མ་སྦྱངས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྤོང་བར་བྱེད་ཅེས་སོགས་དང་། གཉིས་པ་ནི་དམ་ཆོས་ འདྲར་སྣང་སྟོན་པ། གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་དང་ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ་རྣམས་བདག་བསྟོད་གཞན་ ལ་སྨོད་པ་སྟེ། (གསུམ་པའི་སྐབས་ཀྱི་)ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་གིའོ། །དཀོན་ མཆོག་གསུམ་གྱི་དཀོར་འཕྲོག་པ་དང་ངུར་སྨྲིག་འཕྲོག་པ་དང་(ཀ)། (མཚམས་མེད་ལྔའི་)དགེ་ འདུན་གྱི་དབྱེན་དང་(ཁ)། (དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྦྱིན་བྱེད་སོགས་)བདུན་པ་ནི་སེར་(ག)སྣ་དང་ཆགས་ པ་དག་གིས་ནོར་མི་སྟེར་(དེ་ཡང་ཞེས་པས་སོ། །)བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ནི་ཤིན་ཏུ་དྲག་པོའི་སེར་སྣ་དང་ ཆགས་པ་དག་ནི་གང་ལས་ཕ་རོལ་རྫས་དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་དོན་ཅན་ཡང་མི་བཟོད་དེ། ཚུར་(ཀ་)འཕྲོག་པར་བྱེད། འབྱེད་(ཁ་)པར་བྱེད། (གསུམ་གྱི་རྫས་)སྟེར་(ག་)ཏུ་འཇུག་པ་དང་བྱིན་ པ་ལེན་པ་ཡང་ངོ་། །ཞི་གནས་གཏོང་དུ་འཇུག་པ་ནི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་སེར་སྣས་(བསྡུས་)ཏེ། སེར་སྣ་དྲག་པོས་རང་ཡང་མི་སྟོན་ལ་ཕ་རོལ་ཡང་སོ་སོར་གཏོང་དུ་འཇུག་གོ །བསམ་གཏན་ པ་རྣམས་ལ་ས

【現代漢語翻譯】 捨棄大乘， 宣說相似正法。(阿毗達磨中宣說的菩薩藏之義) 世尊的密意中，這四種墮罪分別是贊自毀他等，各自成雙，故共有八種。(若問《無盡意經》中十七菩薩藏的意義在二十頌中說為四種有矛盾嗎？答：沒有矛盾，因為根據中、小、大三種根器的不同，分為五種、八種和四種。這顯示了墮罪的詳細分類。要知道，一個人的墮罪也可能是其他人的墮罪等等。) 這是唯識宗的根本墮罪。之前所說的中觀宗是錯誤的，因為這四種包含了之前所說的。世尊的密意中，如果那樣，每一種都會變成十七種墮罪嗎？答：不是那樣，因為經藏中所說的四種包含了其他墮罪。這樣，五種墮罪中的第二種（捨棄正法）就包含在捨棄大乘中，因為大乘也包括聲聞和緣覺乘，捨棄大乘也等於捨棄了它們。第三種和第四種是毆打。 執持邪見是宣說相似正法，破壞城鎮等是毆打。八種墮罪中的第一種是捨棄大乘，因為沒有修習的人會捨棄空性等等。第二種是宣說相似正法。第三種、第四種和第五種、第六種是贊自毀他。（第三種情況下的）大乘是指菩薩自己。盜取三寶的財物和僧衣，以及（五無間罪的）僧團分裂，以及（三寶的施捨者等）第七種是不因吝嗇和貪婪而施捨財物（這也是因為吝嗇）。因此，極度的吝嗇和貪婪甚至不允許他人享用財物，反而會搶奪、分開、允許施捨（三者的財物）和拿回已施捨的財物。阻止修習止觀也包含在對證悟之法的吝嗇中，因為極度的吝嗇不僅自己不宣說，也阻止他人各自修習。對禪定者們……

【English Translation】 Abandoning the Great Vehicle, Teaching what appears to be similar to the true Dharma. (The meaning of the Bodhisattva Pitaka as stated in the Abhidharma) In the intention of the Thus-gone One, these four downfalls are each twofold, such as praising oneself and disparaging others, thus totaling eight. (If one asks whether it contradicts the seventeen Bodhisattva Pitaka meanings in the Namnying, which are explained as four in the twenty verses, the answer is no. They are divided into five, eight, and four based on the distinctions of intermediate, small, and great individuals. This shows the detailed classification of downfalls. One should know in detail that whatever downfalls one person has, others also have them, and so on.) This is the root downfall according to the Mind-Only school. The previously mentioned Madhyamaka school is incorrect, as these four include all the previously mentioned ones. In the intention of the Thus-gone One, if that were the case, wouldn't each one become seventeen downfalls? The answer is no, because the four mentioned in the scriptures include the others. Thus, the second of the five (abandoning the true Dharma) is included in abandoning the Great Vehicle, as the Great Vehicle also teaches the Hearer and Solitary Realizer vehicles, and abandoning it also means abandoning them. The third and fourth are beating. Holding wrong views is teaching what appears to be similar to the true Dharma, and destroying towns and so on is beating. The first of the eight is abandoning the Great Vehicle, as those who have not trained their minds will abandon emptiness, and so on. The second is teaching what appears to be similar to the true Dharma. The third, fourth, fifth, and sixth are praising oneself and disparaging others. (In the case of the third) the Great Vehicle refers to the Bodhisattva himself. Stealing the property of the Three Jewels and the robes, and (of the five inexpiable sins) causing dissension in the Sangha, and (givers to the Three Jewels, etc.) the seventh is not giving wealth due to miserliness and attachment (also because of miserliness). Thus, extreme miserliness and attachment do not even allow others to enjoy the property, but instead, they seize, separate, allow giving (of the three's property), and take back what has been given. Preventing the practice of calm abiding is also included in miserliness towards the Dharma of realization, as extreme miserliness not only prevents oneself from teaching but also prevents others from practicing individually. To those who meditate...

ྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཀློག་པ་བ་རྣམས་ལ་སྟེར་དུ་འཇུག་པ་ནི་ནོར་ལ་སེར་སྣས་བསྡུས་ ཏེ། འགའ་ཞིག་གི་གང་ཟག་(བསམ་གཏན་པ་ལྟ་བུ་)འགའ་ཞིག་ཉིད་ལ་སེར་སྣར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ རོ་ཞེས་སོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡོངས་འདོར་ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་དུ་མངོན་ཏེ། བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཏོང་བ་ནི་ཐེག་ཆེན་སྤོང་བས་(བསྡུས་)ཏེ་ཞེས་སོ། །ཡང་(རྒྱལ་བློན་གྱི་ལྔ་ལྔ་སོགས་ ནམ་སྙིང་གི་མདོའི་རྩ་ལྟུང་)དེ་ནི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པའི་སྡོམ་པ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མོད་ ཀྱི་སྡོམ་པ་མ་བླངས་བའི་སྔར་བསྐྲུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལྷ་དང་མིའི་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སོགས་སོ། །སྡོམ་པ་གཏོང་རྒྱུ་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་ ན་བྱང་སེའི་སྡེ་སྣོད་དུ་གསུང་དགོས་པ་ལ་མ་གསུངས་ཞེས་(བྱང་སར་འདི་ལྟ་སྟེ། ཕམ་པའི་ཆོས་རྣམས་ 1-196 བྱས་པས་དགེ་སློང་གི་སོ་སོ་ཐར་བའི་སྡོམ་པ་བཏང་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་ ལ་ལན་གཅིག་ཙམ་ཀུན་ཏུ་སྤྱད་པས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་བཏང་བར་མི་ འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ཡོངས་སུ་བཏང་དུ་ཟིན་ཀྱང་། ཚེ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ཕྱིར་ནོད་པའི་སྐལ་བ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་སོ་སོར་ཐར་བའི་སྡོམ་པ་ལ་ གནས་པ་ཕམ་པ་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་སྐལ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །)སོ། །བསླབ་བཏུས་སུ་གལ་ ཏེ་རྒྱལ་རིགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་བྱང་སེམས་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེ་དག་གི་ལྟུང་བ་ངེས་ཤིང་ གཞན་དག་གི་མ་ངེས། ཅི་སྟེ་དེ་དག་སྡོམ་པ་ཅན་མིན་ན་དེ་དག་གི་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་ བཞག སྡོམ་པ་ཅན་དེ་དག་ཉེས་པ་དེས་ཟིན་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིར་ཉེས་པ་ མེད་དེ། གང་དུ་གང་དག་ལ་མང་དུ་འབྱུང་བ་དེ་དག་ལ་དེར་རང་མིང་ནས་སྨོས་ཏེ་བསྟན་ པས་འཇིགས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བཟློག་(དགོས་པའོ། །)གོ །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་དུ་ ལྟུང་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆེ་བས་ན་གང་གིས་ཡང་ དག་པར་མ་བླངས་པ་ན། ཡང་སྐལ་བ་མེད་པ་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆད་པར་འགྱུར་བ་དེས་ སྡོམ་པ་ཅན་ལ་ཤིན་ཏུ་ཆེར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་སྡོམ་ལྡན་ལ་རྩ་ལྟུང་དུ་གསུངས་པ་ལྟར་ཁས་བླང་ དགོས་སོ། །ཡན་ལག་གི་ལྟུང་བ་ནམ་སྙིང་གི་མདོ་དང་བསླབ་བཏུས་སུ་མ་གསུངས་ཀྱང་བྱང་ སར་རྒྱས་པར་གསུངས་པའི་དོན། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པར། དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་རྣམ་མི་མཆོད། ། ཅེས་ནས། རྫུ་འཕྲུལ་སྡིག་ལས་སོགས་མི་བྱེད། །ཀྱི་བར་ཉེས་བྱས་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག་ཀུན་ ནས་དཀྲིས་པས་བྱས་པ་ཉོན་མོངས་ཅ

【現代漢語翻譯】 將財物施捨給誦經者，是因為吝嗇之心所驅使，有些人會因此變得更加吝嗇。（例如，對於禪定者來說）。此外，菩提心意味著完全放棄等等。捨棄菩提心等同於放棄大乘（的修行）。此外，（如《寶積經》中關於國王和大臣的五五條根本墮罪），這些並非是已經受戒者的戒律崩潰的原因。雖然如此，對於未受戒者來說，它卻是斷絕先前積累的善根，以及阻礙獲得人天圓滿安樂的原因。如果捨棄戒律是必然的，那麼本應在菩薩藏中宣說，但實際上並未宣說。（例如，《瑜伽師地論》中說：『如同比丘犯了墮罪，就會失去別解脫戒一樣，菩薩如果犯了類似墮罪的行為一次，也不會失去菩薩戒。即使菩薩已經完全捨棄了菩薩戒，仍然有機會在今生重新獲得菩薩戒。如同住于別解脫戒的比丘犯了墮罪，並非就完全失去了資格一樣。』） 在《學集論》中提到：『如果國王等是菩薩，為何他們的墮罪是確定的，而其他人的則不確定？如果他們沒有受戒，為何要對他們的墮罪進行區分？受戒者又如何會被這些罪過所染污呢？』這裡並沒有過失。因為對於那些經常犯某種罪過的人，會直接點名指出，以產生恐懼，從而阻止他們（犯錯）。所有人也都應該避免彼此之間的所有墮罪。由於自性罪非常嚴重，即使沒有正式受戒，也會失去資格，斷絕善根，對於受戒者來說，罪過會更加嚴重。』因此，必須承認，對於受戒者來說，存在根本墮罪。 雖然《寶積經》和《學集論》中沒有提到支分墮罪，但在《瑜伽師地論》中有詳細的闡述。在二十頌的戒律中，從『不供養三寶』開始，到『不做神通和惡行』為止，總共有四十六種惡行，這些都是由煩惱所驅使的行為。

【English Translation】 Giving away possessions to reciters is driven by stinginess towards wealth, and some people become even more stingy as a result. (For example, for meditators). Furthermore, Bodhicitta means complete abandonment, etc. Abandoning Bodhicitta is equivalent to abandoning the Mahayana (practice). Moreover, (such as the five-five root downfalls of kings and ministers in the Sutra of the Jewel Heap), these are not the cause of the collapse of vows for those who have already taken vows. Although this is the case, for those who have not taken vows, it is the cause of severing the previously accumulated roots of virtue and hindering the attainment of perfect happiness of gods and humans. If abandoning vows is inevitable, then it should have been declared in the Bodhisattva Pitaka, but it was not actually declared. (For example, the Yogacarabhumi-sastra states: 'Just as a Bhikshu who commits a Parajika offense loses the Pratimoksha vows, a Bodhisattva who commits an act similar to a Parajika even once does not lose the Bodhisattva vows. Even if a Bodhisattva has completely abandoned the Bodhisattva vows, there is still an opportunity to regain the Bodhisattva vows in this life. Just as a Bhikshu abiding in the Pratimoksha vows who commits a Parajika offense is not completely disqualified.') In the Siksamuccaya it is mentioned: 'If kings, etc., are Bodhisattvas, why are their downfalls certain, while those of others are not? If they have not taken vows, why should their downfalls be distinguished? How can those who have taken vows be defiled by these transgressions?' There is no fault here. Because for those who frequently commit a certain transgression, it is directly named and pointed out to create fear, thereby preventing them (from making mistakes). Everyone should also avoid all the downfalls of each other. Because the naturally sinful is very serious, even if one has not formally taken vows, one will lose the qualification and sever the roots of virtue, and for those who have taken vows, the transgression will be even more serious.' Therefore, it must be admitted that for those who have taken vows, there are root downfalls. Although the branch downfalls are not mentioned in the Ratnakuta Sutra and the Siksamuccaya, they are explained in detail in the Yogacarabhumi-sastra. In the twenty verses of precepts, from 'not offering to the Three Jewels' to 'not performing miracles and evil deeds', there are a total of forty-six evil deeds, which are all actions driven by afflictions.

ན་དང་བརྗེད་ངས་པ་ལ་སོགས་པས་བྱས་པ་ཉོན་ མོངས་ཅན་མིན་པ་རྣམས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚན། མཚོན། གཞི་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྤང་ བྱ་གཞི་དང་བཅས་པ་སྤོང་བའམ་དགེ་བ་མཐའ་དག་སྒྲུབ་པའམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ 1-197 དོན་བྱ་བར་འདོད་པའི་སེམས་པ་དབང་རྒྱུན་ཆགས་རང་ངམ་སྐྱེ་བོ་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་ བྱེད་ལས་ཐོབ་པ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ཏུ། སྤོང་པའི་སེམས་ནི་ཐོབ་པ་ལ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ ཕྱིན་གསུངས་ཏེ། །ཞེས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ། བྱང་སེའི་བླངས་པ་བརྡ་བྱུང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ ཞིག སྡིག་པ་མཐའ་དག་སྤོང་སེམས་པ་དབང་རྒྱུན་ཆགས། གང་ཞིག་དགེ་བ་མཐའ་དག་ བསྒྲུབ་སེམས་པ་དབང་རྒྱུན་ཆགས། གང་ཞིག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་སྒྲུབ་འདོད་ ཀྱི་སེམས་པ་དབང་རྒྱུན་ཆགས་རྣམས། བྱང་སེའི་བླངས་པ་བརྡ་བྱུང་གི་སྡོམ་པའི། དགེ་བ་ ཆོས་སྡུད་ཀྱི། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་རུང་ངོ་། །སྤྱིར་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཞིག་ཐེག་ཆེན་སློབ་པའི་རྒྱུད་ ཀྱིས་བསྡུས་པའོ། །དབང་ནི། སྤྱིར་ས་བོན་དབང་དང་མངོན་གྱུར་གསུམ་མངོན་པར་བཤད་ པ་ལས་ད་ལྟ་མངོན་དུ་མ་གྱུར་ཀྱང་དེ་བདེ་བླག་ཏུ་འབྱུང་བའི་ནུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་སྟེ། དེ་འབྱུང་བའི་མཐུ་ཁྱད་པར་བ་ཐོབ་པ་ཞིག་གོ །གཉིས་པ་ནི། དགེ་བ་མཐའ་དག་གི་སྡོམ་དུ་ གྱུར་པ་དང་། མི་དགེ་བ་མཐའ་དག་སྡོམ་ཞིང་འཆིང་བ་དང་། གནས་སྐབས་མཐར་ཐུག་ཏུ་ བདེ་བའི་མཆོག་སྟེར་བས་སྡོམ་པའོ། །ངེས་ཚིག་གི་བཤད་པའོ། ། གསུམ་པ་ནི། གསུམ་ཡོད་ལ། བྱང་སེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ངོ་བོ་གཅིག་ཉིད་མི་དགེ་བ་སྤོང་། དགེ་བ་བསྒྲུབ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་གསུམ་དུ་བཞག་པས་ཏེ་ནོར་བུ་གཅིག་ ཉིད་མུན་པ་སེལ་ནོར་སྡུད། རིམས་ནད་ལ་ཕན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་(བོད་བྱིན་པོ་)ལ། ཁ་ ཅིག་དེ་གསུམ་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ། བྱང་སར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ ནི་སོར་ཐར་བའི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་རིས་བདུན་པོ་དགེ་སློང་དང་། དེ་མ་དང་། དགེ་སློབ་མ། ནས། དགེ་བསྙེན་མའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཡིན་པ་སྟེ་ཞེས་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་ སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་བྱང་སེམས་པའི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ 1-198 འོག་ཏུ་བྱང་ཆེན་གྱི་ཕྱིར་ལུས་ངག་གི་དགེ་བ་བསགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་སོ། །ཐུབ་དགོངས་ སུ་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟན་པོར་ བྱས་ནས་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཞེས་སོ། །འཇུག་པའི་ ཚུལ་ཁྲིམས་འདིའི་རྟེན་དུ་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུང་ གི་སྒྲ་ཇི་ག

【現代漢語翻譯】 那些由昏沉和遺忘等引起的非煩惱。 第二部分分為：相、義、基三個方面。第一方面是：菩薩爲了斷除應斷之物及其根本，或者爲了成辦一切善事，或者爲了利益一切眾生，想要做到這些的心念，以相續的方式生起，或者從他人處獲得教誡。如《入行論》所說：『生起斷除之心時，即是戒律波羅蜜。』具體來說，菩薩所受之律儀，即通過儀軌而獲得的戒律，是指那些以相續的方式生起，想要斷除一切罪惡的心念；那些以相續的方式生起，想要成辦一切善事的心念；以及那些以相續的方式生起，想要成辦一切眾生利益的心念。這些都是菩薩通過儀軌而獲得的律儀，是屬於攝善法戒、饒益有情戒的戒律的特徵。 總的來說，菩薩戒的特徵是：凡是屬於大乘學人相續中的戒律。 『權』是指：一般來說，種子權、作用權和顯現權這三種顯現方式。這裡指的是雖然現在沒有顯現，但具有能夠輕易產生的特殊能力，即獲得能夠產生這種能力的特殊力量。 第二方面是：成為一切善法的總集，能夠遮止和束縛一切惡行，並且在暫時和究竟上都能給予安樂，所以稱為『律儀』。這是從詞義上進行解釋。 第三方面是：有三種。菩薩戒的本體雖然只有一個，但從斷除惡行、成辦善事、利益眾生這三個方面來說，可以分為三種。就像一顆寶珠，既能消除黑暗，又能聚集財富，還能治療疾病一樣。（藏文：བོད་བྱིན་པོ་）說。有些人認為這三種本體是不同的。如菩薩戒中說：菩薩的律儀戒，是指真實受持的別解脫戒，即七眾戒中的比丘戒、比丘尼戒、沙彌戒，乃至優婆夷戒等。而攝善法戒，是指菩薩受持律儀戒之後，爲了成辦大利益，所積聚的身語善業。如《入行論》中說：以防護之戒穩固戒律的自性，然後進入攝善法戒。又說：防護之戒是進入此戒的基礎。』等等。這是經文中的說法。經文的意義是什麼呢？

【English Translation】 Those non-afflictions caused by dullness and forgetfulness, etc. The second part has three aspects: characteristics, meanings, and basis. The first aspect is: A Bodhisattva's mind that wishes to abandon what should be abandoned along with its root, or to accomplish all virtues, or to benefit all sentient beings, arises continuously, or is obtained from others' teachings. As stated in 'Entering the Bodhisattva's Way of Life': 'When the mind of renunciation arises, it is said to be the perfection of discipline.' Specifically, the vows taken by a Bodhisattva, that is, the precepts obtained through rituals, refer to those thoughts that arise continuously, wanting to abandon all sins; those thoughts that arise continuously, wanting to accomplish all virtues; and those thoughts that arise continuously, wanting to accomplish the benefit of all sentient beings. These are all vows obtained by a Bodhisattva through rituals, and are the characteristics of the precepts of gathering virtuous dharmas and benefiting sentient beings. In general, the characteristic of a Bodhisattva's discipline is: Any discipline that is included in the continuum of a Mahayana practitioner. 'Power' refers to: Generally speaking, there are three kinds of manifestation: seed power, functional power, and manifest power. Here, it refers to a special ability that, although not manifest now, has the potential to arise easily, that is, obtaining a special power that can produce this ability. The second aspect is: It becomes the collection of all virtues, it can prevent and bind all evil deeds, and it can give happiness in both temporary and ultimate ways, so it is called 'vow'. This is an explanation from the meaning of the word. The third aspect is: There are three types. Although the essence of a Bodhisattva's discipline is one, it can be divided into three aspects: abandoning evil deeds, accomplishing good deeds, and benefiting sentient beings. Just like a jewel that can dispel darkness, gather wealth, and cure diseases. (Tibetan: བོད་བྱིན་པོ་) said. Some people think that these three entities are different. As it is said in the Bodhisattva precepts: The discipline of a Bodhisattva's vows refers to the Pratimoksha vows that are truly taken, that is, the vows of the seven assemblies, including monks, nuns, novices, and laywomen. The discipline of gathering virtuous dharmas refers to the accumulation of physical and verbal virtuous deeds after a Bodhisattva has taken the vows of discipline in order to accomplish great benefits. As it is said in 'Entering the Bodhisattva's Way of Life': 'Stabilize the nature of discipline with the discipline of protection, and then enter the discipline of gathering virtuous dharmas.' It is also said: 'The discipline of protection is the basis for entering this discipline.' etc. This is what the scriptures say. What is the meaning of the scriptures?

ཞིན་པར་བྱས་ན་བྱང་སེའི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་སོ་ཐར་རིས་བདུན་གྱི་སྡོམ་ པར་འགྱུར་བས་དགོངས་པ་ནི། སོ་ཐར་རིས་བདུན་གྱི་སྤང་བྱ་སྲོག་གཅོད་སོགས་འདིར་ ཡང་སྤོང་བ་ཙམ་ཡིན་ལ་དེས་ན་བྱང་སེའི་འདི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐམས་ཅད་པའོ་ཞེས་གསུངས་ (ཐོགས་མེད་)པའོ། །སྤྱི་རིགས་དེ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་ཅིང་གནས་སྐབས་རྫས་ཐ་དད་པ་ཡོད་ དེ། རྣམ་མཁྱེན་དང་སངས་རྒྱས་བཞིན་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ། ཉམས་པ་ཉེས་ དམིགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི། ཏིང་རྒྱལ་ལས། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ངན་འགྲོ་དེར་འགྲོ་སྟེ། །དེ་ ལ་ཐོས་པ་མང་པོས་སྐྱོབ་མི་ནུས། །ཞེས་སོགས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཐོབ་པ་ཕན་ཡོན་ ལ། ཐུན་མོང་པ་བ་སེམས་བསྐྱེད་དང་འདྲ། ཐུན་མོང་མིན་པ་ལ་གནས་སྐབས་མཐར་ཐུག་ གིའོ། །དང་པོ་ལ། ལས་མཐའི། སྤྱོད་པའི། སྐྱེས་ཐོབ་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ ནི། སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱིས་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་མི་དགེ་བ་མཐའ་དག་སྤང་བར་ བྱའོ། །ཞེས་གོ་བགོས་ནས་སྦྱོར་བས་མི་དགེ་བ་ཅི་རིགས་ཀྱིས་སྤོང་བ། བདེ་བའི་ཕར་ཕྱིན་ སོགས་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་དགེ་བ་མཐའ་དག་སྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་གོ་བགོས་ནས་ སྦྱོར་བས་དགེ་བ་ཅི་རིགས་སུ་སྒྲུབ་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་ད་ལྟ་ཉིད་ ནས་གཞན་ཕན་བྱའོ་ཞེས་གོ་བགོས་ནས་སྦྱོར་བས་གཞན་དོན་ཅི་རིགས་སུ་བྱེད་པ་གསུམ་ རིམ་བཞིན་དེ་གསུམ་གྱི་ལས་མཐའའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཛེ་ཏཱ་རིས། ལས་དང་པོ་ལ་སྡོམ་པའི་ ཚུལ་ཁྲིམས་གཙོ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཡིད་དམ་གྱི་སྤྱོད་པ་བྱའོ། །འདི་ཡན་ལག་བདུན་པ་སོགས་ལ་ 1-199 བཤད་དོ། །མོས་སྤྱོད་པ་ལ་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་གཙོ་ཆེ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་པ་བྱའོ། །ས་ ལ་གནས་པ་ལ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་གཙོ་ཆེ་བས་སེམས་ཅན་བསྟེན་པའི་སྤྱོད་པ་བྱའོ་ཞེས་ ཡིད་དམ་བླང་བར་བཤད་དོ། ། གསུམ་པ་ནི། འགལ་རྐྱེན་མ་བྱུང་ན་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱུན་མ་ཆད་ པར་དོན་གཉིས་ཚུལ་བཞིན་མཛད་པ་ཆོས་ཚོལ་བ་རྟག་ཏུ་ངུ་ལྟ་བུ། སེམས་ཅན་སྨིན་པར་ བྱེད་པ་དགའ་མཆོག་ལྟ་བུ། བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ནོར་བཟང་ལྟ་བུ་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ ནི། སྤངས། རྟོགས། འཕྲིན་ལས་གསུམ་མོ། ། ༈ དེ་དག་གི་ཁྱད་པར། གསུམ་པ་ལ། སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར། སེམས་བསྐྱེད་སྡོམ་པའི་ཁྱད་ པར་རོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོ་དང་སེམས་བསྐྱེད་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ ལ་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་དང་དེ་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དེ། སྐྱབས་གནས་ཀྱི་གོ་ འཕང་དེ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་དེ་དཔུང་གཉེན་དུ་འཛིན་ཅིང་ཁས་ལེན་པའི་ཆ་ནས་སྐྱབས་ འགྲོ། དེའི་གོ་འཕང་དེ་གཞན་དོན་དུ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བློ་བསྐྱེད་པའི་ཆ་ན

【現代漢語翻譯】 如果更深入地解釋，菩薩的戒律是否會變成七種別解脫戒律？其含義是：七種別解脫戒律所要斷除的殺生等，在這裡也只是斷除而已，因此（無著）說，『菩薩的戒律是所有戒律的總和』。這三種戒律的自性相同，只是在不同情況下表現出不同的狀態，就像遍知和佛陀一樣，應該這樣理解。 第三，關於違犯戒律的過患和後果，如《定王經》所說：『破戒之人將墮入惡道，即使博學多聞也無法救度。』等等，應該瞭解。 第二，關於獲得戒律的利益，共同的利益與發菩提心相似，不共同的利益則包括暫時和究竟的利益。 首先，關於共同的利益，有事業邊的戒律、行為邊的戒律和生得邊的戒律三種。第一種是：爲了清凈二障，現在就要斷除一切不善。』通過理解和實踐，斷除各種不善；『爲了獲得安樂的波羅蜜多等，現在就要成辦一切善。』通過理解和實踐，成辦各種善；『爲了利益一切眾生，現在就要行持利他。』通過理解和實踐，行持各種利他之事。這三種依次是這三種戒律的事業邊。 第二種是：杰達日說：『對於初學者來說，由於戒律是主要的，所以要行持本尊的行為。』這在七支供等中有解釋。對於修習者來說，由於積累善法是主要的，所以要行持三摩地的行為。對於安住于果位者來說，由於利益眾生是主要的，所以要行持侍奉眾生的行為。』這就是關於接受本尊的解釋。 第三種是：如果沒有違緣，那麼在所有生世中，戒律都不會中斷，如理地成辦二利，就像常啼菩薩一樣尋求佛法，就像極喜王一樣成熟眾生，就像善財童子一樣依止善知識。 第二，包括斷、證、事業三種。 這些的差別： 第三，包括皈依和發菩提心的差別，以及發菩提心和菩薩戒的差別。 首先，因的皈依和發菩提心有能依和所依的差別，而果的皈依和發菩提心自性相同，只是側重點不同：從希望獲得皈依境的果位，並將此作為助伴和承諾的角度來說，是皈依；從爲了他人的利益而希望獲得此果位的發心角度來說，是發菩提心。

【English Translation】 If explained more deeply, does the Bodhisattva's discipline become the seven types of Pratimoksha vows? The meaning is: what the seven types of Pratimoksha vows aim to abandon, such as killing, is also just abandoned here. Therefore, (Togme) said, 'The Bodhisattva's discipline is the totality of all disciplines.' These three types of discipline have the same nature, but manifest different states in different situations, just like Omniscience and Buddhahood, which should be understood in this way. Third, regarding the faults and consequences of violating the discipline, as stated in the 'Samadhiraja Sutra': 'A person who breaks the discipline will fall into evil realms, and even great learning cannot save them.' etc., should be understood. Second, regarding the benefits of obtaining the discipline, the common benefits are similar to generating Bodhicitta, while the uncommon benefits include temporary and ultimate benefits. First, regarding the common benefits, there are three types of discipline: the discipline of action, the discipline of behavior, and the discipline of innate nature. The first is: 'In order to purify the two obscurations, one must abandon all non-virtue from now on.' Through understanding and practice, abandon all kinds of non-virtue; 'In order to obtain the Paramitas of bliss, one must accomplish all virtue from now on.' Through understanding and practice, accomplish all kinds of virtue; 'In order to benefit all sentient beings, one must practice benefiting others from now on.' Through understanding and practice, practice all kinds of benefiting others. These three are successively the action side of these three disciplines. The second is: Jetari said: 'For beginners, since discipline is the main thing, one should practice the behavior of the chosen deity.' This is explained in the seven-branch offering, etc. For practitioners, since accumulating merit is the main thing, one should practice the behavior of Samadhi. For those who abide in the ground, since benefiting sentient beings is the main thing, one should practice serving sentient beings.' This is the explanation about accepting the chosen deity. The third is: If there are no obstacles, then in all lifetimes, the discipline will not be interrupted, and the two benefits will be accomplished as they should be, just like Sadaprarudita seeking the Dharma, just like Parama-nanda maturing sentient beings, just like Sudhana Kumara relying on spiritual friends. Second, it includes three: abandonment, realization, and activity. The differences of these: Third, it includes the difference between taking refuge and generating Bodhicitta, and the difference between generating Bodhicitta and the Bodhisattva vows. First, the refuge of cause and the generation of Bodhicitta have the difference between the dependent and the depended upon, while the refuge of result and the generation of Bodhicitta have the same nature, but different focuses: from the perspective of wanting to obtain the state of refuge and taking it as an ally and promise, it is refuge; from the perspective of generating the mind of wanting to obtain this state for the benefit of others, it is the generation of Bodhicitta.

ས་སེམས་བསྐྱེད་ དེ་རྒྱལ་ས་ཐོབ་འདོད་པས་རྒྱལ་བོ་ལ་དཔུང་གཉེན་ཞུ་བ་དང་། དེ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བློ་བསྐྱེད་ པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསུང་མོད། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྐྱབས་འགྲོ་ཀུན་ལ་གཞན་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ འདོད་པའི་བློ་སྔོན་དུ་གཏོང་བར་གསུངས་ཏེ། འདིའི་ནི་དེ་དངོས་འདོད་པས་ཁས་ལེན་ ཞེས་སོ། །ཡང་དེ་ཐོབ་འདོད་དང་དེ་དཔུང་གཉེན་དུ་འཛིན་པའི་བློ་གཉིས་སྔ་ཕྱིར་འབྱུང་ ཞིང་འཛིན་སྟངས་མི་འདྲ་བས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ག་ལ་རུང་། སྐྱབས་འགྲོ་གཉིས་སུ་གང་ལས་ གསུངས་ཡང་བརྟག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། ཛེ་ཏཱ་རིས། གཞན་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་ བྱའོ་ཞེས་ཁས་འཆེ་བ་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད། སེམས་བསྐྱེད་མི་ཉམས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཁས་ འཆེ་བ་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད། གཞན་དོན་དུ་བྱང་སེའི་བསླབ་པ་མཐའ་དག་གཟུང་བར་ 1-200 ཁས་འཆེ་བ་སྨོན་པའི་སྡོམ་པ། སྡོམ་པ་གཟུང་བ་ལྟར་སློབ་པར་ཁས་འཆེ་བ་འཇུག་པའི་སྡོམ་ པ་ཡིན་པས་སྔར་སེམས་བསྐྱེད་བརྟན་པར་བྱས་ནས་ཕྱིས་སྡོམ་པ་ལེན་པར་བཞེད་དོ། །ཇོ་ བོ་རྗེ་ནི་སྨོན་པ་སྔར་བླངས་ནས་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་སྡོམ་པ་གཅིག་ཏུ་མཛད་ནས་ ཕྱིས་ལེན་པར་བཞེད་དེ་དེས་མཛད་པའི་ཆོ་ག་དང་ལམ་སྒྲོན་རང་འགྲེལ་བལྟའོ། །འཕགས་ སེང་ལྟར་ན་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་ཁྱད་ཡོད་པར་མངོན་ཞིང་། མཁས་པའི་དབང་བོས་(ལུང་ སྙེར་)ཁྱད་ཆེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ལྟར་སྣང་ངོ་། །ཁྱད་མེད་ན་བསླབ་བཏུས་སུ་སེམས་བསྐྱེད་སོ་ སྐྱེ་ལ་ཡོད་པར་བསྒྲུབས་ནས་ཅི་སོར་མ་ཆུད་པ་ལ་ཡང་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན་ ཡོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པ་ཟློས་པར་འགྱུར་གསུང་བ་ནི་ལེགས་སོ། །ཡང་ན་ སྨོན་འཇུག་ལ་ཆོ་གས་མ་བླངས་པ་ཡང་ཡོད་ཅིང་འདིར་བཤད་བརྡ་བྱུང་གི་སྡོམ་པ་ལ་ཐོག་ མར་ཆོ་གས་བླང་དགོས་པའི་ཁྱད་དང་། (ཕྱིའི་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པའང་ཡོད་དེ་ཐོབ་ལ་མ་བཏང་ན་ཚེ་ཕྱི་མར་ཡང་ ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །)འདིའི་རྟེན་ནམ་སྔོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་འགྲོ་དགོས་ཤིང་དེའི་རྟེན་ནམ་སྔོན་དུ་ འདི་འགྲོ་མི་དགོས་པ་སོགས་ཁྱད་དུ་མ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ས་སྐྱ་པའི་(པཎྜི་ཆེན་)ཞལ་ནས། སྨོན་ པའི་སེམས། སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད། (ཕྱི་མ་)དེ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བ་གསུམ། འཇུག་པའི་ སེམས། དེ་སེམས་བསྐྱེད། འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བ་གསུམ་ལས་ སེམས་བསྐྱེད་རྐྱང་བ་མིན་ལ་སྨོན་འཇུག་སེམས་བསྐྱེད་ལ་སྤང་བྱ་གཞི་དང་བཅས་པ་སྤོང་ སེམས་ཡོད་ན་སྡོམ་པར་འགྱུར་ཏེ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པས་སོ། །འོ་ན་སྤྱོད་འཇུག་ཏུ། བྱང་ ཆུབ་སྨོན་པའི་སེམས་ལས་ནི། །འཁོར་ཚེ་འབྲས་བུ་ཆེ་འབྱུང་ཡང་། །(རྗེས་མཐུན་པ་དང་)ཇི་ལྟར་ འཇུག་པའི་སེམས་བཞིན་དུ། །བསོད་ནམས་རྒྱུན་ཆགས་འབྱུང་བ་མེད། །ཅེས་པ་དང་འགལ་ ཞེ་ན།

【現代漢語翻譯】 發心 據說，這就像爲了獲得王位而去尋求國王的幫助，以及生起想要獲得王位的意念一樣。然而，所有大乘的皈依都強調首先要發起為利他而求成佛之心。因此，這裡說的是因為真正想要那個（王位）而承諾。此外，想要獲得那個（王位）的意念和將那個（國王）視為助力的意念，兩者發生的時間有先後，執持的方式也不同，怎麼能說它們的本體相同呢？應該考察在兩種皈依中，哪一種是更重要的。 第二，對於此，杰達日（尊者名）：承諾『爲了利益他人而發心』是愿菩提心；承諾『不讓菩提心退失』是行菩提心；承諾『爲了利益他人而受持所有菩薩的學處』是願心的律儀；承諾『如所受持般去學習』是行心的律儀。因此，主張先穩固發心，之後再受持律儀。阿底峽尊者則主張先受持願心，然後將行心和律儀合二為一，之後再受持。可以參考他所著的儀軌和《菩提道燈論》的自釋。 按照聖獅的觀點，心和心所是有區別的，而格西朗日塘巴（隆聶）認為，有很大區別的原因是顯而易見的。如果沒有區別，那麼在《學集論》中，證明凡夫也有發心，然後說『如果未完全具備，那麼凡夫也有菩薩的律儀嗎？』回答說『應該知道有』，這就會變成重複。或者說，願行菩提心中，也有未通過儀軌受持的，而這裡所說的通過表示和約定而產生的律儀，最初必須通過儀軌受持，這是它們的區別。（也有通過外在的相續而進入的，就像如果沒有放棄，來世也會有一樣。）要知道，它們的所依或前提是必須先生起發心，而發心的所依或前提不一定需要先生起這個（律儀）等等，要了解這些區別。薩迦班智達說：願心有三種，即願心、愿菩提心和（之後）守護它不退失。行心也有三種，即行心、行菩提心和守護行菩提心不退失。因此，不僅僅是單純的發心，願行菩提心如果具有捨棄所應捨棄之物及其根本的舍心，那麼就成為律儀，因為它具有律儀的特徵。那麼，如果這樣，與《入菩薩行論》中所說：『從生起菩提願心時，即使輪迴，果報也更豐碩；但不如行菩提心般，能持續不斷地增長福德。』相矛盾嗎？'

【English Translation】 Generating the Mind of Enlightenment It is said that this is like seeking the help of a king in order to obtain the kingdom, and generating the thought of wanting to obtain it. However, all refuge in the Mahayana emphasizes first generating the mind of wanting to become a Buddha for the sake of others. Therefore, it is said here that one commits because one truly wants that (kingdom). Furthermore, the thought of wanting to obtain that (kingdom) and the thought of holding that (king) as an ally, the two occur at different times and are held in different ways, so how can it be said that their essence is the same? It should be examined which of the two refuges is more important. Secondly, regarding this, Dzetari (a尊者name): Acknowledging 'to generate the mind for the sake of others' is the aspiration to Bodhicitta; acknowledging 'not to let the Bodhicitta diminish' is the engaging Bodhicitta; acknowledging 'to take all the precepts of the Bodhisattva for the sake of others' is the vows of aspiration; acknowledging 'to learn as one has taken' is the vows of engaging. Therefore, it is asserted that one should first stabilize the mind of enlightenment and then take the vows later. Jowo-je (Atisha) asserts that one should first take the aspiration, and then combine the engaging mind and the vows into one, and then take them later. See the ritual he composed and the self-commentary on the Lamp for the Path to Enlightenment. According to Phakpa Sengge, there is a difference between mind and mental factors, and the reason why the powerful scholar (Lungnyer) sees a great difference is obvious. If there is no difference, then in the Compendium of Trainings, proving that ordinary beings have the mind of enlightenment, and then saying, 'If it is not fully possessed, then do ordinary beings also have the vows of a Bodhisattva?' The answer is, 'It should be known that they do,' which would become redundant. Or, there are those who have not taken the vows of aspiration and engagement through ritual, and the vows mentioned here, which arise through expression and agreement, must first be taken through ritual, which is their difference. (There are also those who enter through external continuity, just as if one does not give up, one will have it in the next life.) It should be known that their basis or prerequisite is that the mind of enlightenment must first arise, and the basis or prerequisite of the mind of enlightenment does not necessarily need to arise first, and so on, these differences should be understood. Sakya Pandita said: There are three aspects of the aspiration mind: the aspiration mind, the aspiration Bodhicitta, and (later) protecting it from diminishing. There are also three aspects of the engaging mind: the engaging mind, the engaging Bodhicitta, and protecting the engaging Bodhicitta from diminishing. Therefore, it is not just a simple mind of enlightenment; if the aspiration and engaging Bodhicitta have the mind of abandonment that abandons what should be abandoned and its root, then it becomes a vow, because it has the characteristics of a vow. So, if this is the case, does it contradict what is said in the Bodhisattvacharyavatara: 'From the moment of generating the aspiration for enlightenment, even in samsara, the fruit will be more abundant; but it is not like the engaging Bodhicitta, which can continuously increase merit'?

དེ་སྨོན་སེམས་རྐྱང་པ་ལ་དགོངས་སོ་གསུང་ངོ་། །སྤྱོད་འཇུག་གི་གཞུང་དེའི་དགོངས་ པ་དེ་མིན་པར་མངོན་ཞིང་སྤྱིར་དེ་ལྟར་རིགས་སོ། ། 1-201 ༈ དེ་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་བསླབ་པ། གཉིས་པ་ལ། བོད་སྔ་རབས་དག་བྱམས་པ་ནས་བརྒྱུད་དེ་ཐོགས་མེད་ཙནྟྲ་གོ་མི་ཇོ་ བོ་རྗེ་སོགས་(བཀའ་གདམས་པ་)ཕྱག་ལེན་དུ་མཛད་པ་སེམས་ཙམ་ལུགས་དང་། འཇམ་དཔལ་ ལས་བརྒྱུད་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞི་ལྷ་(སུ་ནྱ་ཤྲཱི་)སོགས་ཕྱག་ལེན་དུ་མཛད་པ་ནི་དབུ་མ་ལུགས་ཏེ། འདི་ གཉིས་ལ། རྟེན། བསྐྱེད། བསྲུང་། ཕྱིར་བཅོས་བཞི་མི་འདྲ་ཞིང་། སེམས་ཙམ་ལུགས་འདི་ སོ་ཐར་རིགས་བདུན་ཅན་ཁོ་ན་ལ་དང་། དབུ་མ་ལུགས་ལེན་འདོད་དང་དོན་གོ་ན་རྒྱལ་བོ་ ལྷ་ཀླུ་སོགས་ཀུན་ལ་སྐྱེ་ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུང་པ་ནི། བྱང་བཟང་གིས། སོ་སོར་ཐར་ པའི་སྡོམ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་ ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་གཞན་དང་ལྡན་པ་འདིས་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་ལེན་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ལ་བསླབ་པའི་ཚིགས་འདི་ ཡང་སྦྱིན་པར་བྱ་ཞེས་སོགས་དང་། ལམ་སྒྲོན་དུ། སོ་སོར་ཐར་བ་རིགས་བདུན་གྱི། །རྟག་ ཏུ་སྡོམ་གཞན་ལྡན་པ་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡི། །སྐལ་བ་ཡོད་ཀྱི་གཞན་དུ་ མིན། །ཞེས་བཤད་པའི་དོན་དུ་རློམ་པར་སྣང་སྟེ། དེ་དག་ནི་བྱང་སེའི་ཡང་དག་པར་བླངས་ པ་བརྡ་བྱུང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་རྟེན་སྟོན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་ཙམ་གྱི་རྟེན་སྟོན་པར་མི་ སྣང་བས་མ་བརྟགས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང་བས་སྙིང་པོ་མེད་དོ། །ཡང་ལམ་སྒྲོན་རང་འགྲེལ་ དུ། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དང་སློབ་ དཔོན་འཕགས་པ་ཤནྟ་དེ་བ་རྣམས་སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཆོ་ག་འདི་ཐ་དད་ པ་མེད་ཅིང་མཐུན་པ་དང་། ད་ལྟར་བདག་གི་བླ་མ་བྱང་ཆུབ་བཟང་པོ་དང་བླ་མ་རྗེ་བཙུན་ སུ་ཝ་ར་(གསེར་གླིང་པ་)ན་དྷི་བ་དག་ཀྱང་འཕགས་པ་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བདག་ ཀྱང་བླ་མ་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་པས་ཞེས་པ་དང་འགལ་ཞིང་། འཇམ་དཔལ་དང་བྱམས་ པས་གསུངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་ཆེན་པོ་ཅན་ཞིག་ཡོད་ན་སྡོང་བོ་བཀོད་ 1-202 པར་འོང་བར་རིགས་ཏེ་ནོར་བཟང་གིས་དེ་གཉིས་ཀ་ལ་བརྟེན་ཅིང་ཞུས་པར་གསུངས་པའི་ ཕྱིར་དང་། ཇོ་བོ་རྗེས་བདག་ལ་སློབ་མའི་ཚོགས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་བྱས་པའི་ཆོ་ གའི་ཐབས་ཅུང་ཞིག་གིས་བཀོད་པ་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དང་། འཕགས་པ་ཤན་ཏ་དྷི་བ་དག་གི་ལུགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་པས་ཆེས་ གནོད་ཅིང་། མདོ་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་འགྲེལ་པར། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་འཕགས་

【現代漢語翻譯】 據說，那只是發願心的想法。但《入行論》的觀點並非如此，一般來說也應該是這樣。 1-201 學習正確受持的學處，分為兩類：早期藏人從慈氏（彌勒菩薩）傳承下來，經由無著、旃扎·果彌、阿底峽尊者等（噶當派）實踐的是唯識宗的觀點；從文殊菩薩傳承下來，經由龍樹、寂天（寂天菩薩）等實踐的是中觀宗的觀點。這兩者在所依、生起、守護、還凈四個方面有所不同。唯識宗只針對七種別解脫戒，而中觀宗則認為，如果想要受戒並且理解其意義，那麼國王、天龍等一切眾生都可以受持。對此，善知識（吉祥賢）說：『別解脫戒是菩薩戒的支分，應當理解為一體。因此，對於具有其他別解脫戒的人，也應當給予這個學習的章節，因為他們已經成為正確受持菩薩戒的法器。』《菩提道燈論》中說：『恒具七種別解脫，是乃菩薩戒之器，餘者則否。』似乎他們認為這就是其含義。但這些僅僅是顯示受持菩薩戒的儀軌，並非顯示戒律的所依，也不是僅僅顯示發心的所依，因此顯得未經深思熟慮，毫無意義。此外，《道燈論自釋》中說：『導師聖龍樹、導師聖無著和導師聖靜天，他們在發願菩提心的儀軌上沒有差別，完全一致。現在我的上師菩提賢和上師至尊蘇瓦拉（金洲大師）納地巴等人也遵循著這些聖者的足跡，我也遵循著這些上師的足跡。』這與（前述觀點）相矛盾。如果文殊菩薩和慈氏菩薩所說的發心有很大的不同，那麼《華嚴經》中應該有所提及，因為諾桑曾依賴並請教過這兩位。 1-202 阿底峽尊者說，我應弟子們的請求，以一種簡略的儀軌方式所作的，是聖龍樹、聖無著和聖靜天等人的宗派，應當理解這一點。』這極具危害性。《集經論》的註釋中說：『聖龍樹和聖無著……』

【English Translation】 It is said that it is just a thought of aspiration. However, the view of 'Entering the Bodhisattva's Way of Life' is not like that, and generally it should be like that. 1-201 The second is to learn by taking it correctly. There are two types: The early Tibetans practiced the Mind-Only school, which was transmitted from Maitreya (Jampa) through Asanga, Candragomin, Atisha, etc. (Kadam school); and the Madhyamaka school, which was transmitted from Manjushri through Nagarjuna, Shantideva (Śūnyatāśrī), etc. These two differ in terms of the basis, generation, protection, and rectification. The Mind-Only school is only for those with the seven types of Pratimoksha vows, while the Madhyamaka school says that if one wants to take the vows and understands their meaning, then all beings such as kings, nagas, etc., can take them. Regarding this, Bhavyakirti (Byangchub Zangpo) said: 'The Pratimoksha vow is a branch of the Bodhisattva vow and should be understood as one. Therefore, this chapter on learning should also be given to those who have other Pratimoksha vows, because they have become vessels for correctly taking the Bodhisattva vow.' In the 'Lamp for the Path to Enlightenment', it says: 'Those who always have the seven types of Pratimoksha vows have the potential for the Bodhisattva vow, but not others.' It seems that they think this is the meaning. However, these are merely showing the ritual of taking the Bodhisattva vow, not showing the basis of the precepts, nor merely showing the basis of generating the mind, so it seems unexamined and meaningless. Furthermore, in the auto-commentary of the 'Lamp for the Path', it says: 'The teachers Arya Nagarjuna, Arya Asanga, and Arya Shantideva have no difference and are in agreement regarding this ritual of generating the mind of aspiration for enlightenment. Now, my teachers Bhavyakirti and the venerable Suvarnadvipa (Serlingpa) Nadhibha also follow in the footsteps of these Aryas, and I also follow in the footsteps of these teachers.' This contradicts (the previous view). If there is a great difference between the mind generation spoken by Manjushri and Maitreya, then it should be mentioned in the Avatamsaka Sutra, because Norzang relied on and consulted both of them. 1-202 Atisha said, 'The method of the ritual that I composed at the request of my disciples is the tradition of Arya Nagarjuna, Arya Asanga, and Arya Shantideva, and this should be understood.' This is very harmful. In the commentary on the Compendium of Sutras, it says: 'Arya Nagarjuna and Arya Asanga...'

པ་ཐོགས་ མེད་ཀྱིས་གསུངས་པ་དག་ནི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་དེ་དག་ཉམས་སུ་བླང་བ་ནི་ཞེས་སོ། ། ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ནི་ཐོགས་མེད་གཉིས། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡང་མཚུངས་སོ་ཞེས། །རིན་ཆེན་ འབྱུང་གནས་ཞི་བ་སྨྲ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཀླུས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་གསུངས་ཀྱི། སྡོམ་ པའི་ཆོ་ག་མ་གསུངས་ཤིང་། ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བྱང་སར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་ཆོ་ག་ མཛད་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་མི་སྣང་ཞིང་ཞི་འཚོ་ཡང་དེ་ཇི་བཞིན་ནོ། །བྱང་བཟང་དང་ཇོ་བོ་ རྗེས་གཉིས་ཀས་མཛད། ཛེ་ཏཱ་རིས་སྨོན་འཇུག་དང་། སྡོམ་པ་ལེན་པ་སོ་སོར་མཛད། སྤྱོད་ འཇུག་ཏུ། ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དང་པོས་སེམས་བསྐྱེད་དང་ཕྱི་མས་སྡོམ་པ་ལེན་ པར་ཤེར་འབྱུང་དང་། དེ་ཡན་དུ་སྨོན་པ་ཡན་བསྐྱེད་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་འདིར་སྡོམ་པ་ སྟེ་ཞེས་སོགས་ཏེ། འདིས་སྡོམ་པ་ལེན་ཞེས་དགེ་ལྷའོ། །ནག་པོ་པས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ པོ་དེས་སེམས་བསྐྱེད་དང་སྡོམ་པ་གཉིས་ཀ་ལེན་ཞེས་སོ། །ཛེ་ཏཱ་རི་ཡང་ཚིག་དེ་འདོན་པ་ བསྒྱུར་ཞིང་། བྱང་ཆུབ་ཐུགས་ཞེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་བསྐྱེད་དང་བསླབ་པ་ཞེས་པ་ལ་ བརྟེན་ནས་སྡོམ་པ་གཟུང་བར་མཛད་དོ། །འདི་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག སྡོམ་པའི་ཆོ་ག དེ་གཉིས་ཀྱི་བསླབ་བྱ། ཕྱིར་བཅོས་སོ། ། ༈ སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་སེམས་ཀྱི་ཐ་བ་སྦྱང་། དངོས་གཞི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ས་ བོན་གདབ། རྗེས་རང་གཞན་དགའ་བ་བསྐྱེད་དེ་བརྟན་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ། ཕལ་ཆེར་ 1-203 དུ་འདིར་རྟེན་བཤམ་པ་མ་གསུངས་ཤིང་སྡོམ་པ་ལེན་པའི་སྐབས་སུ་གསུངས་ཤིང་བསྟན་པ་ ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པར་(རད་ཀིར་ཀྱིས་བྱས་)དོན་གསུངས་པས། དང་པོ་རྟེན་བཤམ། (འདི་ནས་ཇོ་བོ་) སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་མཆོད་སོགས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དགེ་བའི་བཤེས་ གཉེན་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས། (པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་ཞེས་ ཛེ་ཏཱ་རིའོ། །)གཉིས་པ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། (དེ་ཡན་ཇོ་བོ་དངོས།) རིགས་ཀྱི་ བུ་སྐྱབས་གསུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་སེམས་བདག་ལ་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་ལན་གསུམ་གསོལ་ བ་གདབ་པོ། །བཤེས་གཉེན་དེས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ནུས་པ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་ཁས་བླང་ངོ་ཛེ་ ཏཱ་རིས་སོ། །གསུམ་པ་ཡན་ལག་བདུན་པ་བཟང་སྤྱོད་ལྟར་རམ། སྤྱོད་འཇུག་ལྟར་གང་མོས་ བྱ་ཞིང་། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་སྐྱབས་འགྲོ་ཡན་ལག་གཅིག་ཏུ་པཎྜི་ཏ་དག་འཆད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་ བ་མཆོད་པའི་ནང་དུ་བསྡུས་སོ། །གང་ལྟར་ཡང་བསྔོ་བའི་བར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཐོག་དྲངས་ ནས་རྗེས་ཟློས་བཅུག་སྟེ་བྱས་ནས། སྐྱབས་འགྲོ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་སྐད་སྨོས་ ཤིག་ཅེས་བརྗ

【現代漢語翻譯】 帕托美（藏文：པ་ཐོགས་མེད་，字面意思：無礙）所說，一致地修持這些法，等等。 龍樹（藏文：ཀླུ་སྒྲུབ་）和無著（藏文：ཐོགས་མེད་）二者，他們的宗見相同，珍寶生（藏文：རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་）寂靜語（藏文：ཞི་བ་སྨྲ）如是說。而且，龍樹宣說了發心（藏文：སེམས་བསྐྱེད་）的儀軌，但沒有宣說律儀（藏文：སྡོམ་པའི་）的儀軌；無著在《瑜伽師地論》（梵文：Yogācārabhūmi-śāstra）中作了戒律（藏文：ཚུལ་ཁྲིམས་）的儀軌，但沒有提到發心，寂護（藏文：ཞི་འཚོ་）也是如此。善賢（藏文：བྱང་བཟང་）和阿底峽尊者（藏文：ཇོ་བོ་རྗེས་）二者都作了。杰達日（藏文：ཛེ་ཏཱ་རིས་）分別作了願行（藏文：སྨོན་འཇུག་）和受戒（藏文：སྡོམ་པ་ལེན་པ་）。在《入菩薩行論》（梵文：Bodhicaryāvatāra）中，『如昔諸善逝』等，雪獅子賢（藏文：ཤེར་འབྱུང་）說，前者是發心，後者是受戒。在那之前，發願之後，菩提心（藏文：བྱང་ཆུབ་སེམས་）即是此處的律儀，等等。格西拉（藏文：དགེ་ལྷའོ།）說，這叫做受戒。黑行者（藏文：ནག་པོ་པས་）說，用那兩個偈頌既可以發心也可以受戒。杰達日也翻譯唸誦那些詞句，依靠『菩提心』（藏文：བྱང་ཆུབ་ཐུགས་）來發心，依靠『學處』（藏文：བསླབ་པ་）來受戒。修持這個，包括髮心的儀軌、律儀的儀軌、這兩者的學處、以及還凈。 發心的儀軌： 首先有三點：預備，凈化心相續；正行，播下菩提心的種子；結行，生起自他歡喜並使其穩固。首先，大多數情況下，這裡沒有提到陳設供品，而是在受戒的時候提到，並且在《入道次第》（藏文：བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པར་）中（拉杰（藏文：རད་ཀིར་）所作）說明了意義。所以，首先陳設供品。（從這裡開始是阿底峽尊者） 在對所有佛菩薩（藏文：སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་）進行頂禮供養等前行之後，生起對善知識（藏文：དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་）的導師想。（杰達日說：右膝著地，合掌。）其次，這樣祈請：『種姓之子，請賜予我以三皈依（藏文：སྐྱབས་གསུམ་）為前導的心』，祈請三次。（這之前是阿底峽尊者本人。）善知識也如其所能地給予，杰達日如是說。第三，按照《普賢行愿品》（藏文：བཟང་སྤྱོད་）或者《入菩薩行論》來做七支供，隨己所愿。如果按照後者，班智達（藏文：པཎྜི་ཏ་）們說，皈依（藏文：སྐྱབས་འགྲོ་）是一支，頂禮包含在供養中。無論如何，從發願到迴向，都由上師（藏文：སློབ་དཔོན་）引導，然後讓弟子重複。皈依是：『種姓之子，你說這些話』。

【English Translation】 Pato Me (Tibetan: པ་ཐོགས་མེད་, literally: Unimpeded) said that consistently practicing these dharmas, and so on. Nāgārjuna (Tibetan: ཀླུ་སྒྲུབ་) and Asaṅga (Tibetan: ཐོགས་མེད་), their tenets are the same, Ratnakaraśānti (Tibetan: རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་) said. Moreover, Nāgārjuna taught the ritual of generating bodhicitta (Tibetan: སེམས་བསྐྱེད་), but did not teach the ritual of vows (Tibetan: སྡོམ་པའི་); Asaṅga made the ritual of moral discipline (Tibetan: ཚུལ་ཁྲིམས་) in the Yogācārabhūmi-śāstra, but did not mention generating bodhicitta, and Śāntarakṣita (Tibetan: ཞི་འཚོ་) was also the same. Bhavyakīrti (Tibetan: བྱང་བཟང་) and Atiśa (Tibetan: ཇོ་བོ་རྗེས་) both made it. Jetāri (Tibetan: ཛེ་ཏཱ་རིས་) separately made aspiration and engagement (Tibetan: སྨོན་འཇུག་) and taking vows (Tibetan: སྡོམ་པ་ལེན་པ་). In the Bodhicaryāvatāra, 'Just as all the Sugatas of the past,' etc., Sher Jung (Tibetan: ཤེར་འབྱུང་) said that the former is generating bodhicitta and the latter is taking vows. Before that, after making the aspiration, bodhicitta (Tibetan: བྱང་ཆུབ་སེམས་) is the vow here, and so on. Geshe Lha (Tibetan: དགེ་ལྷའོ།) said that this is called taking vows. Krishnapa (Tibetan: ནག་པོ་པས་) said that both generating bodhicitta and taking vows can be done with those two verses. Jetāri also translated and recited those words, relying on 'bodhicitta' (Tibetan: བྱང་ཆུབ་ཐུགས་) to generate bodhicitta, and relying on 'training' (Tibetan: བསླབ་པ་) to take vows. Practicing this includes the ritual of generating bodhicitta, the ritual of vows, the trainings of these two, and purification. The ritual of generating bodhicitta: First, there are three points: preparation, purifying the mind stream; main practice, planting the seed of bodhicitta; conclusion, generating joy for oneself and others and making it stable. First, in most cases, there is no mention of setting up offerings here, but it is mentioned when taking vows, and the meaning is explained in the Stages of Entering the Doctrine (Tibetan: བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པར་) (made by Rakir). So, first set up offerings. (From here on is Atiśa) After the preliminaries of prostrations and offerings to all Buddhas and Bodhisattvas (Tibetan: སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་), generate the perception of the spiritual friend (Tibetan: དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་) as the teacher. (Jetāri said: Right knee on the ground, palms together.) Second, pray like this: 'Son/daughter of good family, please grant me a mind preceded by the Three Refuges (Tibetan: སྐྱབས་གསུམ་),' pray three times. (Before this is Atiśa himself.) The spiritual friend also gives as much as he can, Jetāri said. Third, do the seven-limb prayer according to the Samantabhadra's Prayer (Tibetan: བཟང་སྤྱོད་) or the Bodhicaryāvatāra, as you wish. If according to the latter, the paṇḍitas (Tibetan: པཎྜི་ཏ་) say that taking refuge (Tibetan: སྐྱབས་འགྲོ་) is one limb, and prostrations are included in offerings. In any case, from aspiration to dedication, the teacher (Tibetan: སློབ་དཔོན་) leads, and then has the disciples repeat. Taking refuge is: 'Son/daughter of good family, say these words.'

ོད་དེ། དགོངས་གསོལ་འོག་ལྟར་བྱས་ནས། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་མཆིས་ཀྱི་བར། །སངས་རྒྱས་ལ་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆི། །ཆོས་དང་བྱང་ ཆུབ་སེམས་པ་ཡི། །ཚོགས་ལའང་དེ་བཞིན་སྐྱབས་སུ་མཆི། །དགོངས་(ཛེ་ཏ་རིས་ཏེ་སྤྱོད་འཇུག་ཏུ་ བཤད་)གསོལ་དང་བཅས་པ་ལན་གསུམ་མོ། །ཇོ་བོ་རྗེ་ནི་སློབ་དཔོན་དགོངས་གསོལ་ཙམ་ རེ་རེར་སྨོས་ནས་ལྷུག་པའི་ཚིག་གིས་བྱས་སོ། །འཕགས་པ་ཀླུས་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ལ་ དགོངས་གསོལ་དང་། གསུམ་པོ་དེའི་ཡོན་ཏན་མང་པོ་སྨོས་ནས་མཛད་སྣང་ངོ་། །གཉིས་ པ་ལ། བསམ་པ་སྦྱང་། ཆོ་ག་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། འདི་སྐད་བརྗོད་ཅིང་དོན་སེམས་སུ་ འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། ལུས་དང་དེ་བཞིན་ལོངས་སྤྱོད་དང་། །དུས་གསུམ་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ ཀྱང་། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་ཕྱིར། །ཕངས་(ལྟོས་མེད་ཅེས་ཛེ་ཏཱ་རིས་)པ་མེད་པར་བཏང་ 1-204 བར་བགྱི། །(ད་ཕྱིན་ཆད་)གང་དག་བདག་ལ་ཁ་ཟེར་རམ། །གཞན་དག་གནོད་པ་བྱེད་པའམ། ། དེ་བཞིན་འཕྱར་ཀ་གཏོང་ཡང་རུང་། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སྐལ་ལྡན་ཤོག །དེ་བཞིན་ནམ་ མཁའི་མཐའི་གཏུགས་པའི། །སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་རྣམ་ཀུན་ཏུ། །ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་འདས་ བར་དུ། །བདག་ནི་ཉེར་འཚོའི་རྒྱུར་ཡང་ཤོག །མགོན་པོའི་སྤྱན་སྔར་རྫོགས་པ་ཡི། །བྱང་ ཆུབ་ཏུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀུན། །བྱང་ཆུབ་བདེ་ལ་འགྲོན་ དུ་འབོད། །ཅེས་སྨོན་པའི་མཚན་ཉིད་སྔོན་དུ་བྱའོ་ཞེས་ཛེ་ཏཱ་རིས་སོ། །ལེགས་ཏེ། བསླབ་ བཏུས་སུ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་པའི་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་སེམས་སྨོན་ པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་དེའི་ཚིག་ཐ་མ་བཞིས་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་བྱས་ ནས། ཇི་ལྟར་ཞེས་སོགས་སྡོམ་པ་ལེན་ཞེས་དགེ་ལྷ་འཆད་པ་མི་ལེགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཉིས་ཀས་མ་ཡེངས་པར་བྱས་ལ་རྗེས་ཟློས་བཅུག་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུ་རྣམས་(ཇོ་བོ་)ན་བཞུགས་ པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། (ཀླུས་ དེ་ཡན་ལས་མེད་)སློབ་དཔོན་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དག་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་ བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དབུགས་དབྱུང་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་ སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ དགོད་པའི་སླད་དུ་ཇི་ལྟར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་ པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཡང་དུས་འདི་ནས་བཟུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ ལ་མཆིས་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་ཐམ

【現代漢語翻譯】 然後，按照以下方式進行懺悔：『我，名為[某某]之人，直至證得菩提果位，皈依佛，皈依法，亦皈依菩薩眾。』（如《入菩薩行論》中所述）。如此懺悔三次。阿底峽尊者僅在每次懺悔時提及上師，並以散文形式表達。聖者龍樹則對佛和菩薩進行懺悔，並讚頌三者的功德。 第二部分，修習發心，是正式的儀軌。首先，應如此唸誦並用心體會：『我的身體、受用，以及過去、現在、未來三世的一切善根，爲了利益一切眾生，我都毫不吝惜地佈施出去。』（如杰達日所說，毫無保留）。『從今以後，無論誰對我惡語相向，或者對我造成傷害，甚至誹謗我，愿他們都能獲得證悟的機緣。』『同樣，愿遍佈虛空的一切眾生，直至涅槃，都能依靠我而生存。』『在諸佛菩薩面前，我發起了圓滿的菩提心。』『我邀請所有眾生，一同享受菩提的喜悅。』杰達日說，應首先進行這樣的發願。這很好，因為《學集論》中說：『發願菩提心能使人成佛，因為菩提心是從願心中產生的。』因此，不應像格西那樣，在最後四句發願之後，就說要受戒。 第二部分是受戒，應全神貫注，並跟隨唸誦：『十方諸佛菩薩，請垂聽我的祈請。（龍樹菩薩僅到此為止）上師，請垂聽我的祈請。』『如同過去諸佛阿羅漢正等覺，在行菩薩道時，爲了救度一切眾生，爲了解脫一切眾生，爲了安慰一切眾生，爲了使一切眾生獲得究竟涅槃，爲了使一切眾生獲得一切智智，而發起無上正等菩提心一樣，我，名為[某某]之人，從現在起直至證得菩提果位，爲了利益一切眾生……』

【English Translation】 Then, perform the confession as follows: 'I, named [so and so], until I reach the essence of enlightenment, take refuge in the Buddha, take refuge in the Dharma, and also take refuge in the Sangha of Bodhisattvas.' (As explained in 'Entering the Bodhisattva's Way of Life'). Confess in this way three times. Lord Atisha only mentioned the teacher in each confession and expressed it in prose. The noble Nagarjuna confessed to the Buddha and Bodhisattvas and praised the merits of the three. The second part, cultivating the mind, is the formal ritual. First, one should recite and contemplate the meaning: 'My body, possessions, and all the merits of the three times, for the sake of benefiting all sentient beings, I give them away without any reservation.' (As Jetari said, without any attachment). 'From now on, whoever speaks ill of me, or harms me, or even slanders me, may they all have the opportunity to attain enlightenment.' 'Likewise, may all sentient beings pervading the ends of the sky, until nirvana, also live by relying on me.' 'In the presence of the protectors, I generate the complete Bodhicitta.' 'I invite all sentient beings to enjoy the bliss of enlightenment together.' Jetari said that one should first make such aspirations. This is good, because the 'Compendium of Trainings' says: 'The aspiration for Bodhicitta will cause one to become a Buddha, because Bodhicitta is born from aspiration.' Therefore, it is not good for Geshe to say that after the last four lines of aspiration, one should take vows. The second part is taking the vows, one should be attentive and repeat after the prompter: 'All the Buddhas and Bodhisattvas residing in the ten directions, please listen to me. (Nagarjuna only goes this far) Teacher, please listen to me.' 'Just as the Buddhas, Arhats, and Samyak-sambuddhas of the past, when practicing the Bodhisattva path, in order to save all sentient beings, in order to liberate all sentient beings, in order to comfort all sentient beings, in order to lead all sentient beings to ultimate nirvana, and in order to lead all sentient beings to the wisdom of omniscience, generated the unsurpassed perfect enlightenment, so too, I, named [so and so], from this time until I reach the essence of enlightenment, for the benefit of all sentient beings...'

ས་ཅད་བསྒྲལ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དགྲོལ་ བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དབུགས་དབྱུང་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ 1-205 མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དགོད་ པའི་སླད་ཏུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དག་ གིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་གཟུང་བ་དང་ འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ། ཆོས་བདག་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་(དང་ཞེས་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོས་)རང་ གི་སེམས་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཡང་དུས་འདི་ནས་བཟུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་ པོ་ལ་མཆིས་ཀྱི་བར་དུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གིས་བདུད་དཔུང་དང་བཅས་ པ་ཕམ་པར་མཛད་དེ། ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་མིང་ འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཡང་བདུད་དཔུང་དང་བཅས་པ་མཐའ་དག་ཕམ་པར་བགྱིས་ཏེ་བདག་ མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱ་བར་བགྱིའོ། །ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་ བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གིས་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་ སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་མིང་འདི་ཞེས་འགྱི་ བ་ཡང་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བར་ བགྱིའོ། །ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་དེ་དག་གིས་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཚོགས་ཡོངས་སུ་ བསྡུད་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཡང་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་ རྒྱས་ཏེ་ཚོགས་ཡོངས་སུ་སྡུད་པར་བགྱིའོ། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སེམས་ནི་བསྐྱེད་པར་བགྱི། ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདག་གིས་འགྲོན་དུ་གཉེར། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་མཆོག་ཡིད་འོང་སྤྱད་ 1-206 པར་བགྱི། །འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་ཤོག །དེ་སྐད་ལན་གསུམ་བཟླས་ཞེས་ འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པའི་ཆོ་ག་ཇི་བཞིན་ནོ། །དེའི་དང་པོའི་རིམ་པ་དེས་སྨོན་པ་ དང་། རིམ་པ་གཉིས་པས་སོ་སྐྱེའི་འཇུག་པ་དང་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་ཀ་མཛད་ པར་སྣང་སྟེ། (རིམ་པ་གསུམ་མཛད་པ་ནི་དང་པོས་འབྲས་བུ་ལ་སྨོན། གཉིས་པས་རྒྱུ་ལམ་ལ་འཇུག་པར་སྨོན། གསུམ་པས་ འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ལ་སྨོན་པའོ། །) ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོས་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ། དངོས་ པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ

【現代漢語翻譯】 爲了救度一切眾生，爲了解脫一切有情，爲了使一切眾生舒緩，爲了使一切有情從痛苦中解脫，爲了使一切眾生在一切智智中歡喜，我發起了無上圓滿正等覺之心。如同往昔的諸佛世尊和偉大的菩薩們，遠離一切事物，捨棄五蘊、十八界、十二處、能取和所取，證悟諸法無我之平等性（根據《般若心經》），自己的心從本初以來就是不生的，以空性之自性發起菩提心一樣。我，名為[某某]，也從此時起，直至證得菩提果位，發起菩提心。如同往昔的如來、應供、正等覺者們戰勝了魔軍，證得圓滿正覺一樣，我，名為[某某]，也將戰勝一切魔軍，證得圓滿正覺。如同往昔的如來、應供、正等覺者們證得圓滿正覺后，轉動法輪一樣，我，名為[某某]，也將證得圓滿正覺后，轉動法輪。如同往昔的如來、應供、正等覺者們證得圓滿正覺后，聚集僧團一樣，我，名為[某某]，也將證得圓滿正覺后，聚集僧團。我發起了殊勝的菩提心！我將承擔一切眾生的重任！我將行持殊勝且悅意的菩薩行！爲了利益眾生，愿我成就佛果！如是念誦三遍，這是聖者龍樹所造儀軌的如實內容。 其中，第一個次第是發願，第二個次第似乎是凡夫的進入和勝義菩提心的發起。（分為三個次第，第一個是祈願果位，第二個是祈願進入因地道，第三個是祈願獲得果位后如何行事。）《般若心經》中，在修習瑜伽的道路上，遠離一切事物。

【English Translation】 In order to liberate all beings, to free all sentient beings, to relieve all living beings, to deliver all sentient beings from suffering, and to make all sentient beings rejoice in the wisdom of omniscience, I generate the unsurpassed, perfectly complete, and fully awakened mind. Just as the Buddhas, the Bhagavat (Transcendent Victorious Ones) of the past, and the great Bodhisattvas (Enlightenment Heroes) have generated the mind of enlightenment, which is devoid of all phenomena, abandoning the skandhas (aggregates), dhatus (elements), ayatanas (sources), grasper and grasped, realizing the equality of all dharmas (phenomena) as without self (according to the Heart Sutra), and whose own mind is unborn from the very beginning, and whose nature is emptiness. Likewise, I, who am called [name], from this time forth, until I reach the essence of enlightenment, generate the mind of enlightenment. Just as the Tathagatas (Thus-Gone Ones), Arhats (Foe Destroyers), Samyaksambuddhas (Perfectly Awakened Buddhas) of the past have vanquished the armies of Mara (the Evil One) and attained perfect enlightenment, so too, I, who am called [name], will vanquish all the armies of Mara and attain perfect enlightenment. Just as the Tathagatas, Arhats, Samyaksambuddhas of the past, having attained perfect enlightenment, turned the wheel of Dharma (doctrine), so too, I, who am called [name], having attained perfect enlightenment, will turn the wheel of Dharma. Just as the Tathagatas, Arhats, Samyaksambuddhas of the past, having attained perfect enlightenment, gathered the Sangha (community), so too, I, who am called [name], having attained perfect enlightenment, will gather the Sangha. I generate the supreme mind of enlightenment! I will take on the burden of all sentient beings! I will practice the supreme and pleasing conduct of a Bodhisattva! For the benefit of beings, may I attain Buddhahood! Recite this three times, as it is according to the ritual composed by the noble Nagarjuna. Among these, the first step is aspiration, and the second step seems to be both the entry of an ordinary being and the generation of ultimate Bodhicitta (mind of enlightenment). (The three steps are: first, to aspire for the result; second, to aspire to enter the path of the cause; and third, to aspire to how to act after obtaining the result.) In the Heart Sutra, on the path of practicing yoga, one is separated from all things.

། ཞེས་སོགས་ཚིག་ལྔ་ཞེས་སོགས་བཤད་པ་བྱས་ནས། ཇི་ལྟར་ (དེ་རྐྱང་འདྲ་དཔྱད་)དེ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ དཔྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་རབ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་འཇུག་པའི་སེམས་ཞེས་བྱའོ། ། (དེས་འཇིག་རྟེན་པའི་འཇུག་སེམས་བསྟན་)དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ། །(འཇིག་རྟེན་པའི་འཇུག་སེམས་ལས་)གཞན་གང་ཞིག་དཔྱོད་པས་ཀུན་ནས་མ་བསླང་པའི་སེམས་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་(འཇུག་པའི་)སེམས་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དེ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་རོ། །པཎྜི་ ཏ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་པའི་ཆོ་ག་ལ་ཕལ་ཆེར་སྨོན་པ་ཙམ་ལས་མི་སྣང་ཞིང་། བསྡུས་ ཏེ་ལེན་ན་དགོངས་གསོལ་སྔར་དང་འདྲ། ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་བདེ་གཤེགས་ཀྱིས། །བྱང་ཆུབ་ ཐུགས་ནི་བསྐྱེད་པ་དང་། །དེ་དག་བྱང་ཆུབ་ཐུགས་བསྲུང་ལ། །དུས་ཀུན་ཏུ་ནི་གནས་པ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་འགྲོ་ལ་ཕན་དོན་དུ། །བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་ དུས་ཀུན་ཏུ། །བདག་གིས་དེ་ནི་བསྲུང་བར་བགྱི། །ཞེས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་སྨོན་པ་དང་ འཇུག་པའི་སེམས་གཟུང་བར་(ཛེ་ཏཱ་རིས་)བྱའོ། །ཞེས་ཡིད་དམ་བླང་བར་རོ། །མཇུག་ཏུ་སློབ་ དཔོན་གྱིས་(མྱང་འདས་སུ་འཇུག་པའི་)ཐབས་ཡིན་ནོ། །སློབ་མས་(དེ་ཡིན་པ་དེ་)ལེགས་སོ་བརྗོད་ཅེས་ (བུ་སོགས་)གསུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་བཤད་པ་མེད་པས་འཁྲུལ་ལོ་ 1-207 ཞེ་ན། སྔར་བཤད་ལྟར་འཕགས་པ་ཀླུའི་དགོངས་པ་ངོས་འཛིན་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོས་མཛད་ཅིང་ ཆོ་ག་ནི་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་དེའི་དགོངས་པ་མིན་ན། དེའི་ཆོ་ག་གང་ཡིན་མེད་དོ་ ཞེ་ན། (གསང་འདུས་)རིམ་ལྔར། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་བ། །སྐལ་བཟང་སློབ་མ་ བཟང་པོ་མན་ངག་ཐོབ་། །ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་མེ་ཏོག་འཛིན་པ་ཡིས། །བླ་མ་ལས་ནི་སླར་ཡང་ བླང་བར་བྱ། །ཞེས་སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །དེ་ཆོ་ག་ཙམ་ལས་མི་སྐྱེ་ བས་ཆོ་ག་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། དབང་བཞིའམ། བཞི་པའི་ཡང་ཆོ་ག་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ་ ཆོ་ག་ཙམ་ལས་དངོས་སུ་མི་སྐྱེས་པས་སོ་ཞེས་སེམས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་དོན་ཡིད་ལ་སེམས་ བཞིན་པས། དེང་དུས་བདག་ཚེ་འབྲས་བུ་ཡོད། །མི་ཡི་སྲིད་པ་ལེགས་པར་ཐོབ། །དེ་རིང་ སངས་རྒྱས་རིགས་སུ་སྐྱེས། །སངས་རྒྱས་སྲས་སུ་དེང་བདག་གྱུར། །ད་ནི་བདག་གིས་ཅི་ ནུས་ཀྱང་། །རིགས་དང་མཐུན་པའི་ལས་བརྩམས་ཏེ། །སྐྱོན་མེད་བཙུན་པའི་རིགས་འདི་ལ། ། རྙོག་པར་མི་འགྱུར་དེ་ལྟར་བྱ། །ཞེས་རང་དགའ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་། །བདག་གིས་དེ་རིང་སྐྱོབ་ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྤྱན་སྔར་འགྲོ་བ་

【現代漢語翻譯】 如是等等說了五句等之後，如何（如彼比量觀察），將此前行的發心菩提心，與觀察勝義自性的智慧相應，稱為入行心。（此示世俗入行心）因為是趣入彼性之方便故。（從世俗入行心）此外，任何未經觀察策發的，通達一切法空性之體性，如實完全了知的（入行）心，稱為入行心，如是宣說。其他班智達所造的儀軌中，大多僅見發願，若作攝略，則祈請與前相同。如昔日善逝，發起菩提心，以及彼等守護菩提心，恒時安住其中。同樣爲了利益眾生，我亦發起菩提心，如是恒時，我亦將守護之。如是念誦三遍，受持發願心和入行心（由戒律論師）。如是受持意誓。最後，阿阇黎說是（趣入涅槃的）方便。弟子說（是彼性）善哉（兒子等）如是說。若說沒有宣說勝義發心儀軌而迷惑，如前所說，是聖者龍樹之意趣，由認識耶謝寧波所造，儀軌是阿阇黎自己所作。若非彼之意趣，則彼之儀軌為何？（密集金剛）在五次第中說：菩提心是勝義，具善緣之善妙弟子得口訣，合掌持花，從上師處再次受持。與阿阇黎所說相違。若說僅是儀軌不能生起，故儀軌不應理，則四灌頂或第四灌頂的儀軌亦不應理，因為僅是儀軌不能真實生起，如是思維。第三是心中如是思維其義：今日我生命有果實，善得人身，今日生於佛陀種姓，今日我成為佛子，現在我無論能做什麼，都將開始與種姓相符之事業，對於此無垢清凈之種姓，不令其染污，如是行持。如是生起歡喜，我今日在一切救護者之前，于眾生…… 如是等等說了五句等之後，如何（如彼比量觀察），將此前行的發心菩提心，與觀察勝義自性的智慧相應，稱為入行心。（此示世俗入行心）因為是趣入彼性之方便故。（從世俗入行心）此外，任何未經觀察策發的，通達一切法空性之體性，如實完全了知的（入行）心，稱為入行心，如是宣說。其他班智達所造的儀軌中，大多僅見發願，若作攝略，則祈請與前相同。如昔日善逝，發起菩提心，以及彼等守護菩提心，恒時安住其中。同樣爲了利益眾生，我亦發起菩提心，如是恒時，我亦將守護之。如是念誦三遍，受持發願心和入行心（由戒律論師）。如是受持意誓。最後，阿阇黎說是（趣入涅槃的）方便。弟子說（是彼性）善哉（兒子等）如是說。若說沒有宣說勝義發心儀軌而迷惑，如前所說，是聖者龍樹之意趣，由認識耶謝寧波所造，儀軌是阿阇黎自己所作。若非彼之意趣，則彼之儀軌為何？（密集金剛）在五次第中說：菩提心是勝義，具善緣之善妙弟子得口訣，合掌持花，從上師處再次受持。與阿阇黎所說相違。若說僅是儀軌不能生起，故儀軌不應理，則四灌頂或第四灌頂的儀軌亦不應理，因為僅是儀軌不能真實生起，如是思維。第三是心中如是思維其義：今日我生命有果實，善得人身，今日生於佛陀種姓，今日我成為佛子，現在我無論能做什麼，都將開始與種姓相符之事業，對於此無垢清凈之種姓，不令其染污，如是行持。如是生起歡喜，我今日在一切救護者之前，于眾生……

【English Translation】 After saying 'such and such' five times, how (like that analogy), the aspiration Bodhicitta (enlightenment mind) that precedes, which is endowed with wisdom that examines the essence of ultimate reality, is called the entering mind. (This shows the worldly entering mind) Because it is the means to enter into that very nature. (From the worldly entering mind) Furthermore, any mind that is not motivated by examination, that understands the nature of the emptiness of all phenomena, that is completely and correctly known as it is, is called the (entering) mind, as it is said. In the rituals composed by other Panditas, mostly only aspiration is seen, and if summarized, the request is the same as before. Just as the Sugatas (gone to bliss) of the past generated the mind of Bodhi, and those who protect the mind of Bodhi, always abide in it. Likewise, for the benefit of beings, I generate the mind of Bodhi, and likewise always, I will protect it. Thus, reciting three times, the aspiration and entering mind are taken (by the Vinaya master). Thus, the vow is taken. Finally, the Acharya (teacher) says that it is the means (to enter Nirvana). The disciple says (that it is that nature) 'Good!' (son, etc.) Thus he speaks. If it is said that there is confusion because the ritual of ultimate mind generation is not explained, as said before, it is the intention of the noble Nagarjuna (one who uproots), composed by Yeshe Nyingpo (essence of wisdom), and the ritual is by the Acharya himself. If it is not his intention, then what is his ritual? (Guhyasamaja) In the Five Stages it says: 'The mind of Bodhi is called ultimate, fortunate good disciples obtain the oral instructions, holding flowers with palms together, they should take it again from the Lama (spiritual teacher).' This contradicts what the Acharya said. If it is said that it is only a ritual and cannot arise, therefore the ritual is not reasonable, then the four empowerments or the ritual of the fourth empowerment would also be unreasonable, because it is only a ritual and does not actually arise, thus one thinks. The third is thinking in the mind about the meaning: 'Today my life has fruit, I have well obtained a human body, today I am born into the Buddha lineage, today I have become a Buddha's child, now whatever I can do, I will begin activities that are in accordance with the lineage, and for this stainless noble lineage, I will not let it be defiled, thus I will act.' Thus generating joy, 'Today, before all the protectors, for beings...' After saying 'such and such' five times, how (like that analogy), the aspiration Bodhicitta (enlightenment mind) that precedes, which is endowed with wisdom that examines the essence of ultimate reality, is called the entering mind. (This shows the worldly entering mind) Because it is the means to enter into that very nature. (From the worldly entering mind) Furthermore, any mind that is not motivated by examination, that understands the nature of the emptiness of all phenomena, that is completely and correctly known as it is, is called the (entering) mind, as it is said. In the rituals composed by other Panditas, mostly only aspiration is seen, and if summarized, the request is the same as before. Just as the Sugatas (gone to bliss) of the past generated the mind of Bodhi, and those who protect the mind of Bodhi, always abide in it. Likewise, for the benefit of beings, I generate the mind of Bodhi, and likewise always, I will protect it. Thus, reciting three times, the aspiration and entering mind are taken (by the Vinaya master). Thus, the vow is taken. Finally, the Acharya (teacher) says that it is the means (to enter Nirvana). The disciple says (that it is that nature) 'Good!' (son, etc.) Thus he speaks. If it is said that there is confusion because the ritual of ultimate mind generation is not explained, as said before, it is the intention of the noble Nagarjuna (one who uproots), composed by Yeshe Nyingpo (essence of wisdom), and the ritual is by the Acharya himself. If it is not his intention, then what is his ritual? (Guhyasamaja) In the Five Stages it says: 'The mind of Bodhi is called ultimate, fortunate good disciples obtain the oral instructions, holding flowers with palms together, they should take it again from the Lama (spiritual teacher).' This contradicts what the Acharya said. If it is said that it is only a ritual and cannot arise, therefore the ritual is not reasonable, then the four empowerments or the ritual of the fourth empowerment would also be unreasonable, because it is only a ritual and does not actually arise, thus one thinks. The third is thinking in the mind about the meaning: 'Today my life has fruit, I have well obtained a human body, today I am born into the Buddha lineage, today I have become a Buddha's child, now whatever I can do, I will begin activities that are in accordance with the lineage, and for this stainless noble lineage, I will not let it be defiled, thus I will act.' Thus generating joy, 'Today, before all the protectors, for beings...'

བདེ་གཤེགས་ཉིད་དང་ནི། །བར་དུ་བདེ་ལ་འགྲོན་དུ་ བོས་ཟིན་གྱིས། །ལྷ་དང་ལྷ་མིན་ལ་སོགས་དགའ་བར་གྱིས། །ཞེས་གཞན་དགའ་བ་བསྐྱེད་ ཅིང་། དེ་བསླབ་བྱ་མདོ་ཙམ་བརྗོད། གཏང་རག་བཟང་(ས་སྐྱ་བུ་སྟོན་)པོ་བྱའོ། ། ༈ སྡོམ་པའི་ཆོ་ག གཉིས་པ་ནི། རྟེན་ནི་སོ་ཐར་རིས་བདུན་ཅན་ཡིན་ན་སྟེན་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ལ་དེ་ངེས་ པ་ཅན་དུ་མི་དགོས་ཏེ། ལམ་སྒྲོན་རང་འགྲེལ་ལས། ད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའི་ རྟེན་ཁྱད་པར་ཅན་བསྟན་པར་འདོད་ནས། སོ་སོ་ཐར་བ་རིས་བདུན་ཞེས་སོགས་བཀོད་དོ། ། འདི་ནི་དག་པའི་རྟེན་དུ་བཞག་ཅེས་སོགས་དང་། འདི་ལྟར་འཇུག་པའི་གོ་རིམ་དུ་བྱས་པ་ དང་། ཡང་ན་སྔོན་ཆད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བག་ཆགས་མེད་པ་དག་ལ་ནི་སོ་སོ་ཐར་བ་རིས་ བདུན་གང་ཡང་རུང་བའི་སྡོམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་བཤད་ཅིང་། ཐུབ་ 1-208 དགོངས་སུ། དབང་བོ་རྟུལ་བོ་ནི་ཇི་སྲིད་འཚོ་བ་པའི་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ ཡང་རུང་བ་སྔོན་མ་ཅན་ཁོ་ནས་སོ་ཞེས་སོ། །ཡང་གང་ཞིག་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་བསྙེན་མ་ དང་། ནས། དགེ་སློང་(བསྡུས་སོ་ཁར་ཐོན་)མའི་དབྱེ་བས་ཇི་སྲིད་འཚོ་བ་པའི་སོ་སོ་ཐར་བའི་སྡོམ་ པ་བདུན་པོ་རྣམས་ལས་གང་ཡང་རུང་བའི་སོ་སོ་ཐར་བའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བླང་བར་བྱའི་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡོངས་སུ་ངལ་བ་ མང་པོ་མ་བྱས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་སོ་སོ་ཐར་བའི་སྡོམ་པ་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་ པ་མི་སྐྱེ་ན་ནི། དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པ་དང་། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ བའི་གཞུང་དུ། འདི་དེའི་རྩ་བར་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །དགོས་པ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་བརྗོད་ པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ངེས་པར་སོ་ཐར་རིས་བདུན་གང་རུང་རྟེན་དུ་དགོས་(དཔང་ལོཙྪ་བ་ ཡང་གསུང་བར་སྣང་)ན་ལྷའི་ནང་དང་ཐེག་དམན་གྱི་མིང་ཡང་མི་གྲག་པའི་དག་པའི་ཞིང་ན་བྱང་ སེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་མེད་པ་དང་། བྱང་སེའི་སྡོམ་པ་ཅན་དེ་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་བྱང་སེའི་ སྡོམ་པ་མེད་པས་ཁྱབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྟེན་ཏུ་ངེས་པར་དགོས་པའི་སོ་ཐར་རིས་བདུན་ བཏང་བས་སོ། །དེས་ན་སྲོག་གཅོད་སོགས་ལྔའམ་བཅུ་སོགས་སྤོང་བའམ་སྤངས་པ་དང་། དེ་སྤངས་པའི་རིས་བདུན་མ་ཕྱེད་པར་སྣང་སྟེ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །དེའི་ཆོ་ག་དངོས་ལ། སྦྱོར་ དངོས་རྗེས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བླང་པའི་ཡུལ་སློབ་དཔོན་ནི། བྱང་སེའི་སྡོམ་པ་ལ་ གནས་པ། དེའི་ཆོ་ག་ཤེས་པ། དེ་འབོགས་པའི་སྒོ་ནས་སླ

【現代漢語翻譯】 迎請善逝（梵文：Sugata，梵文羅馬擬音：Sugata，漢語字面意思：善逝）本尊降臨，邀請其安住於此。 令天神、非天等心生歡喜。 如此令他眾歡喜，並簡述應學之法，行圓滿之供養。 受戒儀軌 第二部分是關於所依之物。若為七種別解脫戒（梵文：Pratimoksha，梵文羅馬擬音：Pratimoksha，漢語字面意思：別解脫），則為殊勝之所依，然非必須。如《菩提道燈論自釋》所云：『今欲顯示菩薩戒之殊勝所依，即是七種別解脫戒等。』此乃安立為清淨所依等。如是為趣入之次第。或於昔日未有大乘習氣者，則應先受七種別解脫戒中之任何一種。』 如是宣說。於《賢愚經》中，根器愚鈍者，唯能先受持盡形壽之近事戒等。 又云：『若有近事男、近事女，乃至比丘尼之差別，以盡形壽之七種別解脫戒中，安住於任何一種別解脫戒者，方可受持菩薩戒，否則不能，以其餘者不生菩薩戒故。』此乃未於大乘多下功夫之說。 若無別解脫戒，則不生菩薩戒，則菩薩之律藏等，及其隨行之論典中，將會以此為根本而宣說。 所需者，乃是如實宣說，譬如大乘中，直至菩提果，皈依三寶。 若必須以七種別解脫戒之任何一種為所依，則於無天神及小乘之名之清淨剎土中，則無菩薩之戒律耶？ 且菩薩戒之持有者死後，亦遍及無菩薩戒，以其所依之七種別解脫戒已捨棄故。 故捨棄或未捨棄殺生等五戒或十戒等，及其捨棄之七種戒律未明，故不贅述。 於彼儀軌之正行中，分加行、正行、後行三者。初者，所依之對象為阿闍黎（梵文：Acharya，梵文羅馬擬音：Acharya，漢語字面意思：導師），需安住於菩薩戒，知曉彼儀軌，並以彼灌頂之方式。

【English Translation】 Invite the Sugata (Tibetan: བདེ་གཤེགས་, Sanskrit: Sugata, Romanized Sanskrit: Sugata, Literal meaning: Gone to Bliss) to come and stay here. Make the gods and demigods rejoice. Thus, make others happy, briefly state what should be learned, and make a perfect offering. The Ritual of Vows The second part is about the object of reliance. If it is one of the seven Pratimoksha (Tibetan: སོ་ཐར་, Sanskrit: Pratimoksha, Romanized Sanskrit: Pratimoksha, Literal meaning: Individual Liberation) vows, then it is a special object of reliance, but it is not necessary. As stated in the 'Lamp for the Path to Enlightenment with Commentary': 'Now, wanting to show the special object of reliance for the Bodhisattva vows, it is the seven Pratimoksha vows, etc.' This is established as a pure object of reliance, etc. This is the order of entry. Or, for those who have no Mahayana habits from the past, they should first take any of the seven Pratimoksha vows. Thus it is said. In the Damamūka Nidāna Sūtra, it is said that those with dull faculties can only take the Upāsaka (Tibetan: དགེ་བསྙེན་, Sanskrit: Upāsaka, Romanized Sanskrit: Upāsaka, Literal meaning: male lay follower) vow, etc., for as long as they live. It is also said: 'If there are Upāsakas (Tibetan: དགེ་བསྙེན་, Sanskrit: Upāsaka, Romanized Sanskrit: Upāsaka, Literal meaning: male lay follower) and Upāsikās (Tibetan: དགེ་བསྙེན་མ་, Sanskrit: Upāsikā, Romanized Sanskrit: Upāsikā, Literal meaning: female lay follower), and so on, up to the distinction of Bhikṣuṇīs (Tibetan: དགེ་སློང་མ་, Sanskrit: Bhikṣuṇī, Romanized Sanskrit: Bhikṣuṇī, Literal meaning: female monastic), whoever abides in any of the seven Pratimoksha vows for as long as they live, they should take the Bodhisattva vow, otherwise not, because the Bodhisattva vow does not arise in others.' This is a statement of not having put much effort into the Mahayana. If the Bodhisattva vow does not arise without the Pratimoksha vow, then the Bodhisattva Vinaya, etc., and the treatises that follow it, will be said to have this as their root. What is needed is to speak truthfully, just like in the Mahayana, taking refuge in the Three Jewels until enlightenment. If it is necessary to have any of the seven Pratimoksha vows as a basis, then in a pure land where the names of gods and Hinayana are not even heard, is there no Bodhisattva's ethical discipline? And after the holder of the Bodhisattva vow dies, it will be pervasive that there is no Bodhisattva vow, because the seven Pratimoksha vows that are necessarily the basis for it have been abandoned. Therefore, whether abandoning or not abandoning the five or ten precepts such as killing, etc., and the seven types of vows that are abandoned are not clear, so enough of elaboration. In the actual ritual, there are three parts: preparation, main part, and conclusion. The first is that the object of taking the vow is the Acharya (Tibetan: སློབ་དཔོན་, Sanskrit: Acharya, Romanized Sanskrit: Acharya, Literal meaning: teacher), who abides in the Bodhisattva vow, knows the ritual, and initiates it through empowerment.

ོབ་མ་རྗེས་སུ་བཟུང་བར་ནུས་པའི་ (བྱང་སེམས་ཞེས་བྱང་སར་)དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནོ། །ལེན་པ་པོ་ནི། བྱང་སེམས་ཁྱིམ་པའམ་(བྱང་ སར་)རབ་བྱུང་བྱང་སེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་ལ་སློབ་པར་འདོད་ཅིང་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ 1-209 མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་བྱས་པའོ། །ཚུལ་ནི། སློབ་དཔོན་དེའི་(བྱང་)རྐང་བ་ལ་གཏུགས་ཏེ་ ཕྱག བྱས་ནས་གསོལ་བ་གདབ་པ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་(དམ་ཚེ་དང་ལྡན་པའམ་བཙུན་པ་གང་ཉེ་བས་ ཞེས་གནས་བརྟན་བྱང་བཟང་ངོ་། །ཇོ་བོ་སློབ་དཔོན་ཁྱོད་ཅེས་སོ། །)ལས་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླང་བ་ནོད་པར་འཚལ་གྱིས་དེ་ལས་གནོད་པ་མ་མཆིས་ན་ བདག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་ཅུང་ཟད་ཅིག་(སར་ཞི་)གསན་ཅིང་བསྩལ་པའི་རིགས་སོ་ ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་(སར་ཞི་འཚོ་)སོ། །ལན་གསུམ་ཞེས་བྱང་བཟང་དང་ཇོ་བོ་རྗེའོ། །དེ་ནས་ བྱང་སེམས་ནུས་པ་དེས་བྱང་སེམས་འདོད་པ་དེ་ལ་བྱང་སེའི་སྡོམ་པའི་ཕན་ཡོན་རྒྱ་ཆེར་ བརྗོད་ནས་བསླབ་པའི་གཞིའི་ལྕི་ཡང་དག་ཀྱང་བརྗོད་ཅིང་སྤྲོ་བ་ཡང་བསྐྱེད་(སར་ཞི་)དེ། འདི་ སྐད་ཅེས། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག ཁྱོད་འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་(སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་ཞེས་ཐུབ་ དགོངས་)མ་རྒལ་བ་རྣམས་(བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་)བསྒྲལ་བ་དང་། མ་གྲོལ་བ་རྣམས་དགྲོལ་བ་དང་། དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་(དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་མན་སྙེར་)རྣམས་དབུགས་(རྣམ་བཤད་རིགས་པར། དབུགས་ འབྱིན་པ་ནི་ངན་འགྲོ་ལས་འདས་པ་ལ་འཇོག་པ་དང་། ཉོན་མོངས་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་གཏན་དུ་གྲོལ་བར་མཛད་པ་དང་། བདེན་པ་མཐོང་བ་ལ་འཇོག་པ་དང་། ལུང་དང་ཤེར་རབ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་འགོད་པ་བཞི་བཤད། འཇམ་དཔལ་གྲགས་པས་ འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ནི་དབུགས་ཕྱིན་པའོ། །ཞེས་མཚན་བརྗོད་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །)དབྱུང་བ(ངན་འགྲོ་ ལས་འདས་པ་ལ་འཇོག་པ་སོགས་བཞི་རྣམ་བཤད་རིགས་པར་)འོ། །(སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཞེས་ཐུབ་དགོངས་) ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་(མི་གནས་པའི་)མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུང་རྒྱུན་མི་གཅད་པར་འདོད་དམ། དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་བསྐྱེད་པ་བརྟན་ པ་དང་ཡི་དམ་ལ་བརྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་སྔར་མི་ཤེས་པའི་རིགས་མཐོང་ནས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ ཕྱིར་(སར་ཞི་)བརྗོད་དོ། །(དེ་ཡན་ནི་ཆོ་ག་དངོས་ལ་མ་ཞུགས་པ་ཞིག་གི་གོང་ལ་སོགས་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་ལོ། །འདི་མན་ཆོ་ ག་རྩོམ་པ་ནའོ། །)དེའི་(འདི་ཡན་ཇོ་བོ་དངོས་)འོག་ཏུ་དེ་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་བླུགས་སྐུའམ་རས་བྲིས་ལ་ 1-210 སོགས་པ་(སའི་དོན་ཇོ་བོ་དངོས་)མདུན་དུ་བཞག་ཅིང་དེ་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་སོགས་ཕྱོགས་བཅུའི་ འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཐམས་ཅད་བསམས་ལ་

【現代漢語翻譯】 能夠攝受的（菩薩，即《菩薩地》中所說）善知識啊！接受者是：想要學習菩薩在家居士或（《菩薩地》中所說）出家菩薩的三種戒律，並如儀軌般發起殊勝菩提心的人。 方式是：依止於那位（菩薩）上師的足下，頂禮后祈請說：『種姓之子您（或具戒者，或比丘，隨宜稱呼，這是指靜命論師。尊者上師您。），請允許我如法地接受菩薩的戒律，如果這樣做沒有過失，爲了慈悲我，請稍微（薩惹瓦）聽一下，並賜予教導。』這樣說。（薩惹瓦和寂護）。重複三次，這是靜命論師和阿底峽尊者的說法。 然後，有能力的菩薩對想要成為菩薩的人廣泛地講述菩薩戒的利益，也講述學習的基礎的輕重緩急，並生起歡喜心（薩惹瓦）。這樣說：『種姓之子您聽著！您要這樣（以菩提心）度脫尚未度脫的眾生（從輪迴的苦海中），解脫尚未解脫的眾生，救拔尚未救拔的眾生（地獄等處），使他們出離（《辨法法性論》中說：出離是指超越惡趣，以及從煩惱和痛苦中永遠解脫，證見真諦，安立於清凈的教理和智慧。文殊名稱經中說：遠離一切恐懼和怖畏就是出離。）。』 （在無垢的法界中）使尚未完全從輪迴中解脫的眾生完全地（不住于）從輪迴中解脫出來，想要不中斷佛陀的種姓嗎？對此，您要堅定發菩提心，並安住于本尊。』爲了讓先前不瞭解這些道理的人見到後生起歡喜心（薩惹瓦），這樣說。（以上是尚未正式進入儀軌之前應該做的事情。以下是開始儀軌的時候。） 在那（以上是阿底峽尊者的說法）之後，將釋迦牟尼佛的塑像或畫像等（薩惹瓦的意思是阿底峽尊者本人）安放在面前，並觀想釋迦牟尼佛等十方世界中安住的所有佛菩薩。

【English Translation】 The virtuous friend (Bodhisattva, as mentioned in 'Bodhisattva-bhumi') who is capable of embracing! The receiver is: a Bodhisattva householder or (as mentioned in 'Bodhisattva-bhumi') a renunciate Bodhisattva who wishes to study the three disciplines and has generated the supreme Bodhicitta according to the ritual. The method is: to rely on the feet of that (Bodhisattva) master, prostrate and supplicate, saying: 'Son of noble family, you (or one with vows, or monk, whichever is appropriate, this refers to Shantarakshita. Venerable master you.), please allow me to properly receive the vows of a Bodhisattva, if there is no fault in doing so, for the sake of your compassion towards me, please listen a little (Sarvava), and bestow teachings.' Thus it is said. (Sarvava and Shantarakshita). Repeat three times, this is the saying of Shantarakshita and Lord Atisha. Then, the capable Bodhisattva extensively speaks to the one who desires to be a Bodhisattva about the benefits of the Bodhisattva vows, and also speaks about the priorities of the foundation of learning, and generates joy (Sarvava). Saying thus: 'Son of noble family, listen! You should thus (with Bodhicitta) liberate those sentient beings who have not been liberated (from the ocean of samsara), free those who have not been freed, rescue those who have not been rescued (from hells, etc.), and bring them forth (In 'Vyakhya Yukti', it is said: bringing forth refers to transcending the lower realms, and being permanently liberated from afflictions and suffering, seeing the truth, and establishing oneself in pure doctrine and wisdom. In the Manjushri-nama-samgiti, it is said: being free from all fear and dread is bringing forth.).' '(In the stainless realm of reality) completely liberate those who have not been completely liberated from samsara (without abiding), do you wish to not interrupt the lineage of the Buddhas? To this, you must firmly generate Bodhicitta, and abide in the chosen deity.' In order to generate joy in those who did not previously understand these reasons upon seeing them (Sarvava), thus it is said. (The above is what should be done before formally entering the ritual. The following is when starting the ritual.) After that (the above is the saying of Lord Atisha), place a statue or painting, etc., of Shakyamuni Buddha (Sarvava means Lord Atisha himself) in front, and contemplate all the Buddhas and Bodhisattvas abiding in all the worlds of the ten directions, such as Shakyamuni Buddha.

ཅི་ ནུས་(ས་ཞི་)པའི་མཆོད་པ་དང་ཕྱག་བྱས་ལ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སྟན་མཐོན་ པོ་ལ་འདུག་པ་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་(དེ་ཡན་ཇོ་བོ་དངོས་)ཀྱིས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་པུས་མོ་གཡས་པའི་ ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་པའམ་ཙོག་བུར་འདུག་སྟེ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་སློབ་དཔོན་ལ་བསྐུལ་(ཇོ་བོ་) ཏེ་རིགས་ཀྱི་བུའམ་ཚེ་དང་ལྡན་པའམ་བཙུན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླང་བ་བདག་ལ་བསྩལ་ཏུ་གསོལ་(ས་སོགས་དེ་ཡན་)ཞེས་ལན་གསུམ་(ཇོ་ བོ་)མོ། །དེ་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་འདུག་གམ་འགྲེང་ཡང་རུང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས། རིགས་ཀྱི་བུའམ་ཆོས་ཀྱི་(སར་)སྤུན་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱོད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ནམ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་བམ། ཞེས་དྲིའོ། །དེས་ཀྱང་ལགས་སོ་ཞེས་ཁས་ལོངས་ཤིག དེ་ནས་དགེ་བཤེས་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསླབ་པ་རྣམས་དང་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་དག་ཅི་བདག་ལས་ལེན་པར་འདོད་དམ་(ཨ་བྷ་ཡ་ དོན་)ཞེས་སློབ་མ་ལ་དྲིའོ། །དེས། དེ་ལྟར་ལེན་པར་འཚལ་ལོ་ཞེས་ཁས་ལེན་པར་གྱུར་ན། གཉིས་པ་དངོས་གཞི་བྱང་སེའི་སྡོམ་པ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། (འགྲེང་ངམ་འདུག་ཀྱང་རུང་བྱང་བཟང་ངོ་། །བཙུན་ པའམ་ཚེ་དང་ལྡན་པའམ་)རིགས་ཀྱི་བུ་(ཇོ་བོས་)མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱོད་བདག་(ཇོ་བོ་)བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལས་(ཇོ་བོ་དངོས་)འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་(འདི་མན་ས་ཞི་སོགས་ཀུན་) སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསླབ་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་དང་། (ས་ཞི་བྱང་།) ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་བསླབ་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་ དང་། (ཇོ་བོ་)ད་ལྟ་ན་ཕྱོགས་བཅུ་དག་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ 1-211 ཀྱི་བསླབ་པའི་གཞི་གང་ཡིན་པ་རྣམས་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཡིན་པ་དང་། བསླབ་པའི་ གཞི་གང་དག་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་དག་ལ་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ ཀྱིས་བསླབས་པར་གྱུར་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་སློབ་པར་ འགྱུར་བ་དང་། ཕྱོགས་བཅུ་དག་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ དེ་ལྟར་སློབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཐམས་ཅད་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐམས་ཅད་དེ། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ ཁྲིམས་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནོད་དམ། ཞེས་(ས་དངོས་)སྨྲོས་ཤིག དེས་ཀྱང་ནོད་ལགས་སོ་ཞེས་ཁས་(ས་སོགས་དངོས་)ལོངས་ཤིག དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ལན་ (ཇོ་བོ་)གསུམ་གྱི་བར་དུ་ལེན་ནམ་(ཇོ་བོ་)ཞེས་བརྗོད་ཅིང་(

【現代漢語翻譯】 然後，進行有能力的供養和禮拜。之後，立即向坐在高座上的善知識（將其視為本師——即阿底峽尊者本人）頂禮，右膝著地或蹲坐，合掌，勸請上師（阿底峽尊者）：『種姓之子、具壽者或比丘，請賜予我菩薩的戒律。』（到此為止）。這樣重複三次。 然後，善知識可以坐著或站著，這樣說：『種姓之子或法友，名為某某，你是否是菩薩？是否發起了菩提心的願望？』這樣詢問。他也回答『是的』，並承諾。 然後，善知識問他的弟子：『你是否願意從我這裡接受所有菩薩的學處和菩薩的戒律？』（阿跋耶的意義）。他回答：『我願意接受。』 第二，給予正行菩薩戒。（站著或坐著都可以，是吉祥的。比丘或具壽者）種姓之子（阿底峽尊者），名為某某，你（阿底峽尊者）從我（阿底峽尊者本人）這裡，接受過去所有菩薩的學處之基礎，以及成為戒律的那些；未來所有菩薩的學處之基礎，以及成為戒律的那些；現在十方世界中現在出現的菩薩的所有學處之基礎，以及成為戒律的那些；過去所有菩薩所學習的學處之基礎和戒律；未來所有菩薩將要學習的，以及現在十方世界中現在出現的菩薩們所學習的菩薩的學處之基礎和所有菩薩的戒律，即：律儀戒、攝善法戒、饒益有情戒，你接受嗎？』 這樣說。他也承諾：『我接受。』這樣，上師重複三次詢問是否接受。

【English Translation】 Then, perform offerings and prostrations with ability. Immediately after that, prostrate to the virtuous friend sitting on a high seat (considering him as the Teacher - i.e., Atisha himself), with the right knee on the ground or squatting, with palms joined, urging the master (Atisha): 'Son of the lineage, fortunate one, or monk, please grant me the vows of the Bodhisattva.' (Up to here). Repeat this three times. Then, the virtuous friend may sit or stand, saying: 'Son of the lineage or Dharma brother, named so-and-so, are you a Bodhisattva? Have you generated the aspiration for Bodhicitta?' Thus inquire. He also answers 'Yes' and promises. Then, the virtuous friend asks his disciple: 'Do you wish to receive from me all the trainings of all Bodhisattvas and the vows of the Bodhisattvas?' (Meaning of Abhaya). He answers: 'I wish to receive them.' Secondly, the actual giving of the Bodhisattva vows should be done. (Standing or sitting is fine, it is auspicious. Monk or fortunate one) Son of the lineage (Atisha), named so-and-so, do you (Atisha) receive from me (Atisha himself) the basis of training for all past Bodhisattvas, and those that have become vows; the basis of training for all future Bodhisattvas, and those that have become vows; the basis of training for all Bodhisattvas appearing now in the ten directions, and those that have become vows; all the bases of training and vows that all past Bodhisattvas have trained in; that all future Bodhisattvas will train in, and that all Bodhisattvas appearing now in the ten directions are training in, all the bases of training of the Bodhisattvas and all the vows of the Bodhisattvas, namely: the vow of restraint, the vow of gathering virtuous dharmas, and the vow of benefiting sentient beings, do you accept them?' Say this. He also promises: 'I accept.' Thus, the master asks three times whether he accepts.

ཇོ་བོ་)སློབ་མས་(ཇོ་བོ་)རབ་ཏུ་(ཇོ་བོ་) ལེན་ལེགས་སོ་(ཇོ་བོ་)ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་(ཇོ་བོ་)པས་སྡོམ་པ་བླངས་པར་འགྱུར་རོ། ། ཐབས་ལེགས་བྱའོ། །གསུམ་པ་རྗེས་ནི། བྱང་སེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་ བླང་བ་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཕོག་ཅིང་ཁས་ལེན་དུ་ཡང་བཅུག་ནས་ནོད་པའི་བྱང་སེ་མ་ ལངས་པར་དེ་པའི་སྐུ་གཟུགས་དེ་ཉིད་(ས་ཞི་དངོས་)ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་ བྱང་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡན་ལག་(ཇོ་བོ་)ལྔས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་འདི་(ས་)ལྟར་ མཁྱེན་པར་མཛད་དུ་གསོལ་བར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་འདིས། བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླང་བ་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་མནོས་(ཀུན་)ལགས་ཏེ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདིས། བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལ་བདག་དཔང་དུ་གྱུར་ པར་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པ་དག་ཏུ་འཕགས་པའི་མཆོག་ 1-212 ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ཀྱང་། ཐམས་ཅད་དུ་(ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇོ་བོ་)སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་(ཀྱི་དོན་ཞེས་བྱང་བཟང་ )ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པའི་ཐུགས་མངའ་བ་རྣམས་ལ་མཁྱེན་པར་གསོལ་ལོ་ཞེས་ལན་གསུམ་གྱི་ བར་དུ་ཕྱག་འཚལ་(ཇོ་བོ་)ཞིང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བླ་མ་གདན་ལ་འདུག་གམ་(དོན་ཐོབ་) འགྲེང་ཡང་རུང་། འདི་སྐད་བརྗོད་དེ། མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱོད་(ཇོ་བོ་དངོས་)ཉོན་ཅིག འདི་ནི་ ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བྱང་སེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་(སར་)ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་ ལེན་པའི་ལས་བརྗོད་པ་རྫོགས་(ཇོ་བོ་)པ་དེའི་ཚེ་(ཇོ་བོ་)ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ ཐམས་ཅད་དུ་སངས་རྒྱས་དང་(ས་ཆེན་པོར་ཆུད་པའི་ཞེས་སར་)བྱང་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ། ལྷས་ འདི་ལྟ་བུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་གིས་འདི་ ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བས། བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་ པར་བླང་བ། ལེགས་པར་མནོས་སོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་མཁྱེན་པར་འགྱུར་རོ། །(བྱང་སེ་)དེ་ལ་ སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཐུགས་བརྩེ་ བས་བུ་དང་སྤུན་ལྟ་བུར་དགོངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དགོངས་པས་བསོད་ནམས་དང་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡང་དེས་དེ་ལ་འདི་སྐད་ ཀྱང་བརྗོད་དོ། །མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་ པར་བླང་བ་འདི། དད་པ་

【現代漢語翻譯】 上師：『弟子善於接受。』（上師）應重複三次，這樣就完成了受戒。 方法要善巧。 第三部分是隨行：爲了正確地接受菩薩的戒律，要重複三次，並讓他承諾接受。如果找不到菩薩的形象，就在（真實的）壇城面前，向十方諸佛和菩薩五體投地頂禮，合掌祈請：『請知曉此事。』 菩薩某某（名字）從我菩薩某某（名字）處，三次接受了菩薩的戒律。 我某某（名字）從菩薩某某（名字）處，接受了菩薩的戒律，請十方無邊無際的世界中，所有隱而不顯的聖者們（一切法上師，利益一切眾生），知曉此事。』應頂禮並重復三次。 然後，上師可以坐著或站著，說：『某某（名字）你聽著。這是法性，當菩薩正確地接受菩薩的戒律時，十方所有佛土中的諸佛和菩薩，都會知道此事。諸佛和菩薩會這樣想：在某個佛土中，某某菩薩從某某（名字）處，正確地接受了菩薩的戒律，他們會正確地知曉此事。』 （菩薩）諸佛世尊和菩薩們會慈悲地像對待自己的孩子或兄弟一樣看待他。這樣想，功德和智慧的積累就會增長。』應這樣說。 還要對他說：『某某（名字）你聽著。接受菩薩戒律，需要信心。

【English Translation】 The master: 'The disciple is good at receiving.' (The master) should repeat it three times, and thus the vows are taken. The method should be skillful. The third part is the following: In order to properly take the Bodhisattva's precepts, it should be repeated three times, and he should be made to promise to accept them. If a Bodhisattva's image cannot be found, then in front of the (actual) mandala, prostrate to all the Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions with five limbs, and with palms joined, pray: 'Please know this.' Bodhisattva so-and-so (name) from me, Bodhisattva so-and-so (name), has received the Bodhisattva's precepts three times. 'I, so-and-so (name), from Bodhisattva so-and-so (name), have received the Bodhisattva's precepts. Please, all the noble ones in the boundless and limitless realms of the ten directions, who are hidden but not concealed (master of all dharmas, for the benefit of all beings), know this.' Should prostrate and repeat three times. Then, the master can sit or stand, and say: 'So-and-so (name), listen. This is the nature of reality, when a Bodhisattva properly takes the Bodhisattva's precepts, all the Buddhas and Bodhisattvas in all the Buddha-fields of the ten directions will know this. The Buddhas and Bodhisattvas will think like this: In a certain Buddha-field, a certain Bodhisattva from so-and-so (name), has properly taken the Bodhisattva's precepts, they will properly know this.' (Bodhisattva) Those Buddhas, the Bhagavat, and the Bodhisattvas will compassionately regard him as their own child or sibling. Thinking thus, the accumulation of merit and wisdom will increase.' Should say this. Also say to him: 'So-and-so (name), listen. Taking the Bodhisattva's precepts requires faith.

མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དད་པ་ མེད་པ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་རབ་ཏུ་བསྟན་ན་དད་པ་མེད་པའི་སེམས་ ཅན་དེ་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལ་མ་དད་པས་སྤོང་བར་བྱེད་དེ། དེས་ན་ཇི་ སྙེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་དེ་ལ་བསོད་ནམས་ ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་མ་དད་པ་དེ་ 1-213 ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ ཅད་ལས་ཡོངས་སུ་བསྲུངས་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་གཞན་སྡིག་པ་ལས་ལྡོག་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་དགེ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གསང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་(དོན་ཐོབ་)བརྗོད་ དོ། །དེ་ནས་སྡོམ་པ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཕམ་པ་དང་ཉེས་བྱས་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་དེ་མིན་པ་ རྣམས་ཀྱང་བསྟན་པར་བྱ་ཞིང་། མདོར་བསྡུས་པ་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་དང་བྱང་སེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ ཀྱི་ལེའུ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཇོ་བོ་རྗེ་སྟེ་བྱང་སེའི་དགོངས་པའོ། །བསྡུས་ཏེ་ལེན་ན། ཇི་ལྟར་ སྔོན་གྱི་བདེ་བཤེགས་ཀྱིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་གཟུང་སྟེ། །དེ་དག་བྱང་སེམས་ བསླབ་པ་ལ། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་འགྲོ་ལ་ཕན་དོན་དུ། །བྱང་ཆུབ་ སྡོམ་པ་གཟུང་བགྱི་ཞིང་། །དེ་བཞིན་བསླབ་པ་དེ་དག་ལ། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་གནས་པར་ བགྱི། །ལན་གསུམ་བརྗོད་པས་སྡོམ་པ་སྦྱིན་ནོ། །ལྟུང་བ་དང་ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ ཡང་སྐབས་ཇི་ལྟ་བར་དགེ་བཤེས་ཀྱིས་སྟོན་ནོ། །དེ་ནས་ལངས་ཏེ་དཀོན་མཆོག་ལ་ཕྱག་ བཙལ་དགེ་བཤེས་ཀྱི་རྐང་བ་གཉིས་ལ་གཏུགས་ཏེ་ནུས་པ་བཞིན་ཡོན་ཕུལ་ནས། དེང་དུས་ བདག་ཚེ་ནས། དེ་ལྟར་བྱའི་བར་སོགས་སྔར་ལྟར་རོ། །ཛེ་ཏཱ་རིས་སོ། །(ཡི་དམ་བླང་བ་)སེམས་ བསྐྱེད་སྡོམ་པ་ལྷན་ཅིག་ལེན་ན། དགོངས་གསོལ་སྔར་དང་འདྲ། ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་བདེ་ བཤེགས་ཀྱིས། །བྱང་ཆུབ་ཐུགས་ནི་བསྐྱེད་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་ལ། ། དེ་དག་རིམ་བཞིན་གནས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་འགྲོ་ལ་ཕན་དོན་དུ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ བསྐྱེད་བགྱི་ཞིང་། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་བསླབ་པ་ལ། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བགྱི། །ལན་ གསུམ་མོ་ཞེས་ནག་པོ་པས་བཤད་དོ། ། ༈ དེ་གཉིས་ཀྱི་བསླབ་བྱ། གསུམ་པ་ལ། སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་གང་ཡིན་སྡོམ་པའི་ཡང་ཡིན་པས་ཐུན་ མོང་དུ་བཤད་ན། སྨོན་འཇུག་ཐུན་མོང་གི་བསླབ་བྱ་མདོར་བསྟན། སོ་སོའི་བསླབ་བྱ་རྒྱས་ 1-214 པར་བཤད། ཆོས་གཅིག་གིས་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ ལ་གུས་པ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་གདུང་རྒྱུན་མི་གཅོད་པ། སེམས་ཅན་བློས་(སྤྱི་བྱེ་བྲག་གི་) མི་སྤོང་བ་སྟེ།

【現代漢語翻譯】 不應在無信仰者面前宣說，因為如果向無信仰者詳細闡述菩薩戒，那些無信仰的眾生會因不信而捨棄菩薩戒。因此，有多少菩薩安住于菩薩戒，他們就擁有多少功德之蘊，而無信仰者則會擁有多少非功德之蘊。因為菩薩應從一切眾生的痛苦中完全保護他們，所以應使他人從罪惡中解脫。因此，最殊勝的菩薩應保守秘密，』（義成）如是說。然後，也應闡述戒律毀壞之因，即墮罪和惡作，以及煩惱和非煩惱。簡而言之，應宣說二十頌戒律和菩薩戒品，這是覺窩杰（阿底峽尊者）的菩薩意趣。如果簡略地受持：『如昔日善逝所受持，菩薩之學處，彼等菩薩于學處，如次第而安住。如是為利有情故，受持菩薩之律儀，如是學處彼等中，如次第而安住。』唸誦三遍即可授戒。善知識（格西）也會根據情況展示犯戒與不犯戒的形象。然後起身，向三寶頂禮，觸碰善知識的雙足，並盡力供養財物。從今日乃至如此行事之間，如前所述。杰達日（Jetari）所說。（受持本尊）如果同時受持發心和戒律，祈請與之前相同。『如昔日善逝所發心，以及菩薩之學處，彼等如次第安住，如是為利有情故，發起菩提之心，如是于彼等學處，如次第而修學。』唸誦三遍，黑行者（那波巴）如是說。 第三，關於這二者的學處：發心二者的學處，既是發心的學處，也是戒律的學處，因此共同宣說。簡要闡述願心和行心共同的學處，詳細闡述各自的學處，以一法總結要義。首先是：恭敬大乘善知識，不中斷三寶的傳承，不捨棄眾生（總的和個別的）。

【English Translation】 It should not be spoken in front of those without faith, because if the Bodhisattva vows are explained in detail to those without faith, those beings without faith will abandon the Bodhisattva vows due to disbelief. Therefore, as many Bodhisattvas as abide in the Bodhisattva vows, they possess that much accumulation of merit, and those without faith will possess that much accumulation of non-merit. Because Bodhisattvas should completely protect beings from all suffering, they should turn others away from evil. Therefore, the most excellent Bodhisattva should keep it secret,' (Meaning Achieved) it is said. Then, the causes of the destruction of vows, namely defeat (root downfalls) and transgressions, both afflictive and non-afflictive, should also be explained. In brief, the twenty-verse vows and the chapter on Bodhisattva ethics should be explained, which is Jowo Je's (Atisha's) Bodhisattva intention. If taking it briefly: 'As the Sugatas of the past took, the Bodhisattva's training, those Bodhisattvas in the training, abide in order. Likewise, for the benefit of beings, take the Bodhisattva vows, likewise in those trainings, abide in order.' Giving the vows by reciting three times. The images of falling and not falling are also shown by the Geshe as appropriate. Then, rising, prostrating to the Three Jewels, touching the feet of the Geshe, and offering wealth as much as possible. From this day until doing so, as before. Said by Jetari. (Taking the Yidam) If taking the generation of the mind and the vows together, the request is the same as before. 'As the Sugatas of the past generated the mind of enlightenment, and in the Bodhisattva's training, those abide in order, likewise for the benefit of beings, generate the mind of enlightenment, likewise in those trainings, train in order.' Recite three times, said by Krishnacharya (Nagpopa). Third, regarding the trainings of these two: The trainings of the two minds of enlightenment, which are both the trainings of the mind generation and the trainings of the vows, are therefore explained in common. Briefly explain the common trainings of aspiration and application, explain the individual trainings in detail, and summarize the meaning with one Dharma. First: Respecting the Mahayana spiritual friend, not cutting off the lineage of the Three Jewels, not abandoning beings (general and specific).

བསླབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གསུམ། ལྟུང་བ་དང་ལྟུང་བ་མེད་པའི་གཟུགས་བརྙན། ལྟུང་བ་མེད་པ་དང་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཏེ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་བཞི། ཞུམ་པ་སྒྱིད་ ལུག་པ་འཁོར་བའི་ཉེས་པས་སྐྲག་པ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གསུམ་སྤང་བ་ ལ་བསླབ་པོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྨོན་པའི་འཇུག་པའིའོ། །དང་པོ་ལ་འགལ་རྐྱེན་སྤང་ བ། མཐུན་རྐྱེན་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི། མི་དགེ་བའི་གྲོགས་བསྟེན་ པ། བསམ་པ་ཕྲག་དོག་པ། རྒྱུད་འཁོན་དུ་འཛིན་པ། ཉེར་ལེན་ཡིད་གསོད་པ། ཐམས་ཅད་ དུ་དམན་པ་ལ་མོས་པ་སྟེ་བྱང་སེམས་མི་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་དྲུག་སྤང་བ་ལ་བསླབ་པོ། །གཉིས་ པ་ནི། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་སྙམ་པ་འབྲས་བུ་ལ་སྨོན་པ། ས་དང་ལམ་ཐམས་ ཅད་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྙམ་པ་ཐབས་ལ་སྨོན་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རེ་བ་བསྐང་ བར་བྱ་སྙམ་པ་འཕྲིན་ལས་ལ་སྨོན་པ་སྟེ་སྐྱེ་བུ་དམ་པའི་སྨོན་པ་གསུམ་དང་། སྔར་བཤད་ སྤང་བྱ་སྤོང་བྱེད་ཀུན་ལ་བསླབ་པོ། །གཉིས་པ་ལ་འགལ་རྐྱེན་སྤང་། མཐུན་རྐྱེན་བསྒྲུབ་ པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་སྨིན་པ་ལ་རང་སྨིན་དགོས་པས་རང་སྨིན་པའི་གེགས་ཐོས་པ་ལ་ མི་མོས། བསམ་པ་ལ་གཡེལ། བསྒོམ་པ་ལ་ལྷོད་པ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་གེགས་གསུམ། སྦྱོར་བ་ ལེ་ལོ་ཆེ་བ། སྤྱོད་པ་གཞན་མ་དད་པ། དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་ཕན་མི་འདོགས། འདོགས་ཀྱང་ ཆོས་མིན་པས་ཕན་འདོགས། རྗེས་ལམ་གོལ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་སྟེ། གཞན་དོན་མི་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ ལྔ་སྤོང་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མི་ཉམས་པའི་རྒྱུ། འཕེལ་བའི་རྐྱེན་ལ་བསླབ་པའོ། ། དང་པོ་ལ། ཚེ་འདིར་མི་ཉམས་པའི་རྒྱུ་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེས་པའི་ཕན་ཡོན། ཉམས་པའི་ཉེས་ དམིགས། རྙེད་དཀའ་བ་དྲན་པ་སྟེ་གསུམ། ཕྱི་མར་མི་ཉམས་པའི་རྒྱུ་ཡན་ལག་བདུན་པ་ 1-215 རྒྱུན་དུ་བྱེད་པ། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ། བདུད་ལས་ཤེས་ཏེ་འབད་ པས་སྤོང་བ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཐབས་གསུམ། འདི་ཕྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མི་ཉམས་པའི་རྒྱུ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བས་གཅེས། སྤྱིར་ཆོས་ལ་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་པས་གཅེས། བྱེ་ བྲག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་གཞན་དང་མི་མཉམ་ཞིང་མིག་འབྲས་བས་གཅེས། དགེ་བཤེས་ ལ་དམིགས་བུ་བས་གཅེས། འབྱུང་འགྱུར་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ་རང་གི་འཚོ་བ་བས་གཅེས་ པས་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འདུན་པ་སྟེ་བླ་ན་མེད་པའི་འདུན་པ་ལྔ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་ པ་ནི། སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་རྫུན་མི་སྨྲ་བ། གདུལ་བྱ་ཐེག་ཆེན་ལ་སྦྱོར་བ། བྱང་སེམས་ལ་སྟོན་ པའི་འདུ་ཤེས། གཡོ་སྒྱུ་མེད་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལྷག་པའི་བསམ་པས་སྤྱོད་པ་ སྟེ་ནག་ཆོས་བཞིའི་གཉེན་པོ་དཀར་ཆོས་(བྱང་ས་འོད་སྲུང་ལེའུ་)བཞི་དང་ཚད་མེད་བཞི་ལ་བསླབ་ པོ། །གསུམ་

【現代漢語翻譯】 應學習的三種法：墮罪和無墮罪的形象。 應知的四種法：無墮罪和墮罪的形象。捨棄怯懦、懈怠、畏懼輪迴的過患這三種菩提心的違品，是應學之處。第二部分分為兩點：發願的入門。第一部分包括捨棄違緣和成辦順緣。第一點是：四種黑法。親近惡友，心懷嫉妒，懷恨在心，輕蔑他人，總是欣樂於下劣，捨棄這六種菩提心不增長之因，是應學之處。第二點是：希求獲得圓滿菩提是希求果，希求學習一切地道是希求方便，希求滿足一切眾生的願望是希求事業，這是殊勝士夫的三種希求。以及學習之前所說的捨棄對治等一切。第二部分包括捨棄違緣和成辦順緣。第一點是：因為成熟他人需要自己先成熟，所以不喜聽聞阻礙自己成熟的法，心散亂，修習懈怠，這是智慧的三種障礙。行為非常懶惰，行為令他人不生信心，在實際修持時不能利益他人，即使利益也是非佛法的利益，後續道路偏離正道，這是不成就他利的五種原因，應捨棄。第二部分分為兩點：學習不退失之因和增長之緣。第一點是：今生不退失之因，憶念生起菩提心的利益、退失的過患、以及難以獲得菩提心這三點。來世不退失之因，經常進行七支供養，祈禱諸佛菩薩，認識到魔業並努力斷除，這是不顛倒的三種方法。在一切生世中不退失之因：比自己更珍愛一切眾生，總的來說，比珍寶更珍愛佛法，特別是，比眼珠更珍愛無與倫比的菩提心，比眼珠更珍愛善知識，比自己的生命更珍愛未來的佛，希望迅速獲得佛果，這是五種無上的希求，應學習。第二點是：即使爲了生命也不說謊，引導應調伏的眾生進入大乘，對菩薩生起導師之想，不虛偽，以殊勝的意樂對待一切眾生，這是四種黑法的對治——四種白法（《菩薩地持經·護持品》）和四無量心，應學習。第三

【English Translation】 Three things to be learned: the image of transgression and non-transgression. Four things to be known: the image of non-transgression and transgression. Abandoning the three opposing factors to Bodhicitta (the mind of enlightenment), which are timidity, laziness, and fear of the faults of Samsara (cyclic existence), is what should be learned. The second part has two aspects: entering through aspiration. The first part includes abandoning obstacles and accomplishing favorable conditions. The first point is: the four black Dharmas (negative actions). Relying on unwholesome friends, harboring jealousy, holding grudges, belittling others, and always delighting in inferiority—abandoning these six causes of non-growth of Bodhicitta is what should be learned. The second point is: aspiring to attain complete enlightenment is aspiring to the result; aspiring to learn all the Bhumis (grounds) and paths is aspiring to the means; aspiring to fulfill the wishes of all sentient beings is aspiring to the activity—these are the three aspirations of a noble person. And learning all that was previously mentioned, such as abandoning the objects to be abandoned and the means of abandonment. The second part includes abandoning obstacles and accomplishing favorable conditions. The first point is: because maturing others requires oneself to be mature first, one should not like hearing teachings that hinder one's own maturation, having a distracted mind, and being lax in meditation—these are the three obstacles to wisdom. Being very lazy in application, having conduct that does not inspire faith in others, not benefiting others during actual practice, and even if benefiting, it is not Dharma-like benefit, and the subsequent path deviates from the right path—these are the five causes of not accomplishing the benefit of others, which should be abandoned. The second part has two aspects: learning the causes of non-degeneration and the conditions for growth. The first point is: the causes of non-degeneration in this life—remembering the benefits of generating Bodhicitta, the faults of degeneration, and the difficulty of obtaining Bodhicitta—these are three. The causes of non-degeneration in future lives—constantly performing the seven-branch offering, praying to the Buddhas and Bodhisattvas, recognizing demonic activities and striving to abandon them—these are the three methods of non-reversal. The causes of non-degeneration in all lives: cherishing all sentient beings more than oneself, in general, cherishing the Dharma more than jewels, and in particular, cherishing the incomparable Bodhicitta more than one's own eyes, cherishing the spiritual teacher more than a target, and cherishing the future Buddhas more than one's own life, hoping to quickly attain Buddhahood—these are the five supreme aspirations, which should be learned. The second point is: not lying even for the sake of one's life, guiding those who are to be tamed into the Mahayana (Great Vehicle), having the perception of a teacher towards Bodhisattvas, and without deceit, acting with a superior intention towards all sentient beings—these are the antidotes to the four black Dharmas—the four white Dharmas (from the 'Chapter on Protection' in the Bodhisattvabhumi Sutra) and the four immeasurables, which should be learned. Third

པ་ནི། དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོར། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གང་ག་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་ སྙེད་ཐམས་ཅད་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་འདུས་ཏེ་དམ་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་རོ། ། ཞེས་དང་། སེང་གེས་ཞུས་པར། གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་སུ་འམ། །གང་དུ་གནས་པའི་ ཡུལ་རྣམས་སུ། །བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་ཡང་དག་འཛུད། །དེས་ནི་སེམས་འདོར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ སོ། །འཕགས་པ་ཡི་གེ་མེད་པ་ཟ་མ་ཏོག་རྣམ་སྣང་གི་སྙིང་པོ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་གང་བྱང་ སེམས་རྟག་པར་རྒྱུན་དུ་མངོན་པར་བསྲུང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་གཅིག་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ སེམས་གང་བདག་མི་འདོད་པ་དེ་གཞན་ལ་མི་བྱའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གང་ལ་ལ་ཞིག་གིས་ཆོས་ གཅིག་པོ་དེ་བསྲུངས་ན་དེས་དེ་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཐམས་ཅད་བསྲུངས་བར་འགྱུར་རོ། ། ཞེས་སོགས་ཤེས་པར་བྱའོ། །བྱང་ས་སོགས་སུ། སྡོམ་པ་བླངས་བས་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་ ལྟུང་བ་རྣམས་མི་འབྱུང་བར་བསླབ་པར་བཤད་དོ། ། ༈ ཕྱིར་བཅོས། བཞི་པ་ལ། བསླབ་བཏུས་སུ། ཉིན་དང་མཚན་མོ་ལན་གསུམ་དུ། །ཕུང་པོ་གསུམ་པ་(སྡིག་ 1-216 བཤགས་ཡི་རང་སངས་རྒྱས་བསྐུལ་བ་ལ་བསླབ་བཏུས་ལས་སོ། །སྤྱོད་འཇུག་ཏུ་བསྔོ་བ་དང་གསུམ་ལ་བཤད་དོ། །)གདོན་ བྱ་ཞིང་། །རྒྱལ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་བརྟེན་པས། །ལྟུང་བའི་ལྷག་མ་(རྩ་ལྟུང་གཞན་སོགས་ཞེས་ ཤེར་འབྱུང་ལུས་ངག་གི་དགེ་ལྷས་)དེས་ཞི་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཀུན་དཀྲིས་ཆེན་པོས་རྩ་ལྟུང་བྱུང་བ་ཉི་ མའི་སུམ་ཆ་ཙམ་ཐུན་ཚོད་ལས་འདས་ན་གཏོང་བས་སྟོབས་བཞི་ཚང་བའི་བཤགས་པ་བྱས་ ལ་སླར་རང་ངམ་གཞན་ལས་བླང་། ཉེས་པ་གཞན་རྣམས་ཕུང་པོགསུམ་པ་དང་དེ་པའི་ཡི་གེ་ བརྒྱ་པ་སོགས་ཀྱིས་བཤགས་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་རྗེ་བཙུན་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་ལ་གསོལ་བ་ བཏབ་པའི་སྒོ་ནས་བཤགས་བསྡམས་བྱས་ཏེ་བསླབ་བཏུས་སུ་བལྟའོ། །སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པར་ (ཀུན་དཀྲིས་ཆེན་པོས་ཕམ་པ་སྤྱད་ན་)སྡོམ་པ་སླར་ཡང་བླང་བར་བྱ། །ཟག་པ་འབྲིང་(ཀུན་དཀྲིས་འབྲིང་གིས་ སྤྱད་པ་)ནི་གསུམ་ལ་བཤགས། །གཅིག་གི་མདུན་དུ་(ཆེ་འབྲིང་གི་)ལྷག་མ་(ཀུན་དཀྲིས་ཆུང་ངུས་བསྐྱེད་པ་) རྣམས། །(ཞེས་ཞི་འཚོ་གནས་བརྟན་བྱང་བཟང་ངོ་། །)ཞེས་པ་ལྟར་སྨོན་སེམས་སྤངས་སམ་ཀུན་དཀྲིས་ ཆེན་པོས་ཕམ་པ་བྱུང་ན་བསྐྱར་ནས་ལེན། འབྲིང་གིས་སྤྱད་ན་གསུམ་ལ། ཉེས་བྱས་རྣམས་ གཅིག་ལ་སྟེ་རྒྱས་པར་བྱང་ས་དང་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་དང་དེའི་འགྲེལ་པ་ཞི་འཚོ་དང་བྱང་བཟང་ གིས་མཛད་པ་སོགས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༈ ཡན་ལག་གི་དོན། གཉིས་པ་ལ། དེའི་མཚན་ཉིད། དམིགས་ཡུལ། རབ་དབྱེ་(དེ་གསུམ་ཤེར་འབྱུང་།)ས་མཚམས་ སོ། ། ༈ དེའི་མཚན་ཉིད། དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། སྔ་འགྲེལ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་པ་རང་(འགའ་ཞིག་དངོས་ཏེ་འདུན་པ་ སོགས། འགའ་ཞིག་གྲོགས་ཏེ་སྦྱིན་སོགས། འགའ་

【現代漢語翻譯】 此外，《寶鬘經》中說：『菩薩的願望，如恒河沙數般眾多，所有這些願望都匯聚成一個偉大的願望，從而完全掌握神聖的佛法。』 《獅子請問經》中說：『在城鎮和城市中，或在任何居住的地方，都能正確地引導人們走向菩提，這樣就不會放棄菩提心。』 在聖《無字法門寶篋經·遍照莊嚴藏》中說：『善男子，有一種法，菩薩應當時刻守護。善男子，菩薩不希望自己擁有的，也不應施加於他人。善男子，如果有人守護這一法，他就守護了一切學處的基礎。』 等等，這些都應該瞭解。在《菩薩地論》等論著中，講到受戒后，應學習如何不違犯根本戒和支分戒。 第四部分：補救措施 在《學集論》中說：『日夜三次，唸誦三蘊（懺悔、隨喜、勸請佛陀），依靠諸佛和菩提心，以此平息違犯的殘餘（根本墮和其他，如身語的善行）。』正如昆欽·隆欽巴所說，如果違犯了根本戒，超過了日出后的三分之一時間，就意味著放棄了戒律。因此，需要進行具備四種力量的懺悔，然後重新從自己或他人那裡受戒。其他的過錯，則通過唸誦三蘊和百字明等來懺悔。 或者，可以通過祈禱杰尊·南開寧波來懺悔和約束自己，詳情可參考《學集論》。在《二十戒論》中說：『如果犯了根本墮（昆欽·隆欽巴認為犯了根本戒），就應該重新受戒。中等過錯（昆欽·隆欽巴認為犯了中等戒）應向三人懺悔。輕微過錯（昆欽·隆欽巴認為犯了輕微戒）應向一人懺悔。』如寂護、堅穩、善知識所說，如果捨棄了願菩提心或犯了根本墮，就應該重新受戒；如果犯了中等過錯，就向三人懺悔；如果犯了輕微過錯，就向一人懺悔。詳細內容可以參考《菩薩地論》、《二十戒論》以及寂護和善知識的註釋。 第二部分：支分戒的意義 關於支分戒的定義、目標、分類（這三者在《根本說一切有部律》中有解釋）和界限。 關於支分戒的定義 第一點分為三部分。早期的解釋是：生起菩提心本身（有些人認為是真實的，如意願等；有些人認為是助伴，如佈施等；有些人...

【English Translation】 Furthermore, in the Garland Sutra, it says, 'The aspirations of a Bodhisattva, as numerous as the sands of the Ganges, all these aspirations converge into one great aspiration, thereby fully grasping the sacred Dharma.' In the Lion's Roar Sutra, it says, 'In towns and cities, or in any place where people dwell, one should rightly guide them towards Bodhi, so that they will not abandon the mind of enlightenment.' In the sacred 'Unwritten Essence of the Essence of the All-Illuminating Treasure Trove Sutra,' it says, 'Son of good family, there is one Dharma that a Bodhisattva should always protect. Son of good family, whatever a Bodhisattva does not desire for himself, he should not inflict upon others. Son of good family, if someone protects this one Dharma, he will protect the foundation of all training.' Etc., these should be understood. In the Bodhisattva-bhumi, etc., it is taught that after taking vows, one should learn how not to violate the root and branch vows. Section Four: Remedial Measures In the Compendium of Trainings, it says, 'Three times during the day and night, one should recite the three aggregates (confession, rejoicing, and exhortation to the Buddhas), and by relying on the Buddhas and the mind of enlightenment, one should pacify the remaining transgressions (root downfalls and others, such as virtuous actions of body and speech).' As Kunchen Longchenpa said, if a root downfall is committed and more than one-third of the day has passed, it means that the vow has been abandoned. Therefore, one needs to perform confession with the four powers complete, and then retake the vow from oneself or another. Other faults should be confessed by reciting the three aggregates and the hundred-syllable mantra, etc. Alternatively, one can confess and restrain oneself through praying to Jetsun Namkha Nyingpo, as detailed in the Compendium of Trainings. In the Twenty Vows Sutra, it says, 'If one commits a root downfall (Kunchen Longchenpa considers committing a root vow), one should retake the vow. Medium transgressions (Kunchen Longchenpa considers committing a medium vow) should be confessed to three people. Minor transgressions (Kunchen Longchenpa considers committing a minor vow) should be confessed to one person.' As Shantarakshita, Sthiramati, and Bhavyamukha said, if one abandons the aspiration to enlightenment or commits a root downfall, one should retake the vow; if one commits a medium transgression, one should confess to three people; if one commits a minor transgression, one should confess to one person. Detailed information can be found in the Bodhisattva-bhumi, the Twenty Vows Sutra, and the commentaries by Shantarakshita and Bhavyamukha. Section Two: The Meaning of Branch Vows Regarding the definition, object, classification (these three are explained in the Mulasarvastivada Vinaya), and boundaries of the branch vows. Regarding the Definition of Branch Vows The first point is divided into three parts. The earlier explanation is that the arising of the mind of enlightenment itself (some consider it real, such as intention, etc.; some consider it an assistant, such as generosity, etc.; some...

ཞིག་འབྲས་བུ་སྟེ་བགྲོད་གཅིག་སོགས་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །)གི་ངོ་བོ་ གང་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་དོན་དུ་གཉེར་བྱའི་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ཤླཽ་ཀ་གཅིག་གིས་གསུངས་པ། རྩ་བ་ནི། (འགྲེལ་ཆེན་)སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་(འགྲེལ་ཆེན་)གྱིས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་ བསྐྱེད་པ་ནི་མཚོན་བྱ། མཚན་ཉིད། གཞན་ནི་རང་ལས་གཞན་པའི་སེམས་ཅན་(ཤཱན་དོན་རད་ ཀིར་དངོས་)ཐམས་ཅད་དོ། །དོན་ནི་ཕན་པ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་མཐར་ཕྱིན་པའི་མྱང་འདས་ཏེ་བླ་མེད་ 1-217 བྱང་ཆུབ་པོ། །(དོན་ནི་འཁོར་བ་དང་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ལས་སྒྲལ་བ་དང་སངས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་འགོད་པ་སྟེ་ཞེས་ རད་ཀིར་རོ། །) དེའི་ཕྱིར་རམ་(དངོས་)ཆེད་དུའོ། །དེ་ལྟར་ན་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་ པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་(རད་ཀིར་)བློའོ། ། དག་(རད་ཀིར་)ལྡན་ནོ། །(གསུམ་འགྲེལ་གནོད་འཇོམས་སུ། སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་མངོན་པར་འདོད་པ་ལ་བྱ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ལ་མངོན་པར་འདོད་པ་སྐྱེས་པ་བསྟན་པ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །)མདོ་ནི། བྱང་སེམས་ཅི་ ནས་བདག་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བ་དང་། གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཨཱརྱ་དང་ཐུབ་དགོངས་སོ། །གཞན་ནི་བྱང་ ཆུབ་མདོར་བསྟན་དང་སྦྱོར་ཞིང་སྔ་མ་ནི་སྐབས་འདི་ན་མི་སྣང་ངོ་། །མཚོན་བྱའི་སྒྲ་བཤད་ན། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་བྱང་ཆུབ། དེའི་རྒྱུར་དགེ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་སོག་པའམ་ བསགས་པས་སེམས་(ཙིཏྟ་)དེ་རྒྱུ་ཕུན་ཚོགས་ལས་བྱུང་བའམ་འབྱུང་བས་བསྐྱེད་པའོ། ། ཨཱརྱས། བསྐྱེད་པ་སྨོས་པ་ནི་(སྔར་)མ་བསྐྱེད་པ་(ཕྱིས་)བསྐྱེད་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་ན་སེམས་ཀྱི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་དང་པོའི་མཚམས་ཀྱི་དངོས་པོ་བསྟན་པའི་དོན་དུའོ། ། (བསྐྱེད་པ་དང་འབྱུང་བ་དོན་གཅིག་ཅེས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའོ། །སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་སྟེང་དུ་དུས་འདི་ཙམ་ནས་འབྱུང་ཞེས་ཤེས་པའི་ དོན་ཡིན་ཞེས་པའོ། །)ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ། མཚན་ ཉིད་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི། མཚོན་བྱའོ། ། མཚན་ཉིད་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་བློའོ། ། འཕགས་སེང་ལྟར་ན་སྔར་ལུས་སུ་བཀོད་དོ། །སྐྱེས་བུ་ཅི་འདྲ་ཞིག་གི་ཡིན་ཞེ་ན། རང་ཉིད་ དང་པོར་སངས་རྒྱས་སུ་གྲུབ་ནས་གདུལ་བྱ་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་དུ་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ སོགས་ཀྱི་སྐལ་བ་ཡོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་བསྒྲུབ་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ་ ཞེས་སེམས་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེས་ན་བཞེད་ཚུལ་གྱ

【現代漢語翻譯】 ཞིག་འབྲས་བུ་སྟེ་བགྲོད་གཅིག་སོགས་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །)的本質，所緣，即所求之境，以一頌（Śloka）說明。 根本是：（註釋）以空性和慈悲為核心（註釋），發菩提心是所詮，特徵，其他是不同於自己的所有眾生（Śānta Rakṣita）。意義是利益，即達到究竟圓滿的涅槃，無上菩提。（意義是從輪迴和輪迴之因中解脫，安置於成佛和成佛之因，如Rakṣita所說。）因此，或者（真實）爲了那個目的。這樣，爲了他人的利益，想要證得圓滿正等覺的（Rakṣita）心。具備（Rakṣita）。（三釋·摧魔中說：心，在這裡是指顯現的意願，即菩薩的一切法，對一切佛法生起顯現的意願，稱為發心品。）經部說：菩薩如何才能現證無上菩提，並且成辦他人的利益？ 因此，阿rya和Thubdgongs認為，這就是所要追求的目標。其他的是簡略地指示菩提，並與之結合，而前者在這種情況下並不明顯。如果解釋所詮的詞語，就是通達一切所知，因此是菩提。爲了那個原因，積累或積聚了廣大的善根，因此是心（Citta），它從圓滿的因中產生或生起。阿rya說：說生起是爲了讓人知道（先前）沒有生起（後來）生起，因此是爲了顯示心的證悟之法的最初階段的事物。 （生起和產生意義相同，即無自性。意思是知道從什麼時候開始在心續中生起。）這樣說。第三部分分為兩部分：具有特徵的分類，以及對特徵的辯論的消除。第一部分是：發無上菩提心是所詮。特徵是爲了他人的利益，想要證得圓滿正等覺的心。 如聖獅（'phags seng）所說，先前已在正文中陳述。如果是怎樣的人呢？就是首先自己成就佛果，然後爲了調伏其他眾生的利益，就像擁有增上生和決定勝等的福分一樣，努力獲得這些果位的人們的心。因此，這就是所接受的觀點。

【English Translation】 The essence of (Śikṣāsamuccaya, fruit, one path, etc., as the Dharma friend said), the object of focus, i.e., the object to be pursued, is explained in one verse (Śloka). The root is: (Commentary) With emptiness and compassion as the core (Commentary), generating Bodhicitta is the signified, the characteristic, the others are all sentient beings other than oneself (Śānta Rakṣita). The meaning is benefit, i.e., attaining the ultimate perfect Nirvana, the unsurpassed Bodhi. (The meaning is liberation from Samsara and the cause of Samsara, and placement in Buddhahood and the cause of Buddhahood, as Rakṣita said.) Therefore, or (in reality) for that purpose. Thus, for the benefit of others, the mind (Rakṣita) that desires to attain perfect complete enlightenment. Possessed (Rakṣita). (In the Three Explanations - Destroyer of Harm: 'Mind' here refers to the manifested intention, i.e., all the Dharmas of a Bodhisattva, the arising of the manifested intention for all the Buddha-Dharmas, is called the chapter on generating Bodhicitta.) The Sutra says: How can a Bodhisattva manifest unsurpassed Bodhi and accomplish the benefit of others? Therefore, Ārya and Thubdgongs believe that this is the goal to be pursued. The others are briefly indicating Bodhi and combining with it, while the former is not obvious in this case. If the word of the signified is explained, it is Bodhi because it comprehends all that is knowable. For that reason, vast merit is accumulated or amassed, therefore it is mind (Citta), which arises or originates from a perfect cause. Ārya said: Saying 'arising' is to make known that what was (previously) not arisen (later) arises, therefore it is for the purpose of showing the object of the initial stage of the Dharma of the realization of the mind. (Arising and originating have the same meaning, i.e., without self-nature. It means knowing from what time it arises in the mind-stream.) Thus it is said. The third part is divided into two parts: the classification with characteristics, and the elimination of debates on characteristics. The first part is: Generating the supreme Bodhicitta is the signified. The characteristic is the mind that desires to attain perfect complete enlightenment for the benefit of others. As Saint Lion ('phags seng) said, it has been stated previously in the text. What kind of person is it? It is the mind of those who first achieve Buddhahood themselves, and then strive to obtain the benefits of higher realms and definite goodness, etc., for the benefit of taming other beings, just as they have the fortune to possess them. Therefore, this is the accepted view.

ིས་ཕྱེ་ན་རྒྱལ་བོ་ལྟ་བུའི་སེམས་(ཤཱནྟིས་ 1-218 )བསྐྱེད་དེ་འདིས་བསྟན་ཅིང་། སྔོན་ལ་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ལ་བཀོད་ནས་གདོད་རང་ འཚང་རྒྱ་བ་ཕྱུགས་རྫི་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་ཡོད་དེ། འཇམ་དཔལ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཞིང་ བཀོད་(རྒྱལ་པོ་ནམ་མཁའ་)དུ། བདག་ནི་བྱང་ཆུབ་རིངས་ཚུལ་དུ། །འཚང་རྒྱར་མོས་ཤིང་སྤྲོ་བ་ མེད། །སེམས་ཅན་གཅིག་གི་དོན་གྱི་ཕྱིར། །ཕྱི་མཐའི་བར་དུ་གནས་པར་བགྱི། །ཞེས་པས་ དེ་བསྟན་ཞེས་དེའི་(འགྲེལ་པར་རོ། །)ཤཱནྟིས་སོ། །དེ་གཉིས་ཤཱནྟིས་བཤད་དོ། །རང་གཞན་མཉམ་ དུ་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པ་མཉན་པ་ལྟ་བུ་ཡོད་གསུངས་(བོད་ཕལ་ཆེར་)སྟེ་ཁུངས་ཁོ་བོས་ནི་མ་ མཐོང་ངོ་། །དེ་འདྲའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན། བསམ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་) པས་སྨོན་པ་དང་སྦྱོར་བས་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)འཇུག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་ ཁྱད་པར་ལ། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ནི་སོ་སྐྱེའི་སྨོན་པ། ས་རབ་དགའ་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)ནས་ འཇུག་སེམས་ཡོད་པར་བཞེད། ལོཙྪ་བའང་། བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་པ་ན་ཐོབ་པར་སྨོན་པ་སྨོན་ སེམས་དང་། ཐོབ་ནས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་འཇུག་པ་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་པས་སོ་སྐྱེ་ལ་མེད་ པར་བཞེད་དོ། །འོ་ན་སོ་སྐྱེ་ལ་བྱང་སེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྟེན་ ནམ་ངོ་བོ་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་མེད་པས་སོ། །འདོད་ན། བྱང་སར། དེ་ལེན་པའི་སྔོན་དུ་ སྡོམ་པ་དེའི་བསླབ་བྱ་སོགས་མི་ཤེས་པའི་རིགས་ལ་བསྒྲགས་པར་བྱ་ཞེས་སོགས་ཤིན་ཏུ་ གསལ་ལོ། །གཞན་ཡང་སྐྱོན་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཤཱནྟིས་སྨོན་(པ་དང་)འཇུག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ (བསྡུས་)ན། འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་ལ་འདོད་ཅེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འབྲས་བུའི་དམ་པ་ འདོད་པ་ནི་སྨོན་པ་ཡིན་ལ་དེའི་རྒྱུ་ལ་འབད་པ་ནི་འཇུག་(ལེགས་སོ། །)པ་ཡིན་ནོ། །ལ་ལ་ན་རེ། དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ནི་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྙིང་རྗེ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་སྨོན་པ་ཡིན་ནོ། །ལ་ལ་ན་རེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་ མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་ནི་སྨོན་པ་ཡིན་ནོ་ 1-219 ཟེར་རོ། །ལ་ལ་ནི། བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སྨོན་པར་འདོད་དེ། སྨོན་ལམ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་འཇུག་པར་འདོད་དེ། ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ ཟེར། ཞེས་མདོ་ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར་བཤད་དོ། །འདོད་ཚུལ་མང་དུ་ལམ་སྒྲོན་འགྲེལ་ པར་བྱུང་ངོ་། །འདིར་འཕགས་པ་ཞི་བ་ལྷའི་དགོངས་པ་ནི། ལམ་དུ་འགྲོ་བའམ་ཞུགས་པ་ མིན་པར་འགྲོ་འདོད་པ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཉམས་ལེན་ལ་སྦྱོར་བས་མ་ཞུགས་པར་ དེ་ཐོབ་པར་སྨ

【現代漢語翻譯】 如果區分發心，有如國王般的發心（寂天菩薩），即先使眾產生佛，然後自己成佛，這表明了這一點。還有如牧童般的發心，即先使眾產生佛，然後自己成佛，如文殊菩薩。在文殊菩薩的凈土（國王虛空）中：『我對於迅速成佛沒有興趣和喜悅，爲了一個眾生的利益，我將住留到輪迴的盡頭。』這表明了這一點，寂天菩薩的註釋中也這樣說。這兩種發心是寂天菩薩所說的。有人說，還有一種像聽法者一樣，希望自己和他人一同成佛（大多數藏人這樣認為），但我自己沒有找到依據。 如果從本體的角度來區分具有這種特徵的發心，菩提室利認為，從意樂的角度來說是愿菩提心，從加行的角度來說是行菩提心，這是兩種本體的區分。這兩種發心的區別在於，佛陀智識認為，凡夫只有愿菩提心，從極喜地（真正的法友）開始才有行菩提心。譯師也認為，未獲得菩提之前，希望獲得菩提是愿菩提心，獲得菩提之後，進入六度是行菩提心，因此凡夫沒有行菩提心。如果這樣，那麼凡夫就不會有菩薩的律儀戒，因為它的所依或本體是行菩提心。如果承認凡夫有菩薩律儀戒，那麼對於菩薩來說，在受戒之前，應該向那些不瞭解戒律的人宣說戒律等，這非常清楚。此外，還應該瞭解其他的過失。寂天菩薩認為有愿菩提心和行菩提心。為什麼呢？因為想要果和因。如何理解呢？想要殊勝的果是愿菩提心，爲了那個果而努力是行菩提心。有些人說，勝義菩提心是緣于空性的，這是行菩提心；世俗菩提心是以慈悲為主的，這是愿菩提心。有些人說，明顯地積聚善根是行菩提心，不明顯地積聚善根是愿菩提心。 有些人認為，清凈的意樂是愿菩提心，因為是發願；圓滿的加行是行菩提心，因為是修持。』這是在《總集經論》的註釋中所說的。在《菩提道燈論》的註釋中，有很多種觀點。在這裡，聖者寂天菩薩的觀點是，不像行走或進入道路，而是像想要行走一樣，對於修持大菩提道沒有進入，只是希望獲得它。

【English Translation】 If we differentiate the mind of enlightenment, there is the mind of enlightenment like a king (Shanti Deva), which indicates that one first brings sentient beings to Buddhahood and then attains Buddhahood oneself. There is also the mind of enlightenment like a shepherd, which is like Manjushri, who first brings sentient beings to Buddhahood and then attains Buddhahood oneself. In the pure land of Manjushri (King Space): 'I have no interest or joy in quickly attaining Buddhahood. For the sake of one sentient being, I will remain until the end of samsara.' This indicates that, according to Shanti Deva's commentary. These two minds of enlightenment are what Shanti Deva explained. Some say that there is also the mind of enlightenment like a listener, who wishes to attain Buddhahood together with others (most Tibetans think so), but I have not found any source for this myself. If we differentiate the mind of enlightenment with such characteristics from the perspective of its essence, Buddhahshri believes that from the perspective of intention, it is the aspiring mind of enlightenment, and from the perspective of application, it is the engaging mind of enlightenment. These are two kinds of essence. The difference between these two is that Buddha Jnana believes that ordinary beings only have the aspiring mind of enlightenment, and from the Joyful Land (true spiritual friend) onwards, they have the engaging mind of enlightenment. The translator also believes that before attaining enlightenment, wishing to attain enlightenment is the aspiring mind of enlightenment, and after attaining enlightenment, engaging in the six perfections is the engaging mind of enlightenment, so ordinary beings do not have the engaging mind of enlightenment. If so, then ordinary beings would not have the vows of a Bodhisattva, because its basis or essence is the engaging mind of enlightenment. If one accepts that ordinary beings have the vows of a Bodhisattva, then for Bodhisattvas, before taking the vows, one should proclaim the precepts of the vows to those who do not know them, etc., which is very clear. Furthermore, one should also understand other faults. Shanti Deva believes in aspiring and engaging (mind of enlightenment). Why? Because one desires the fruit and the cause. How so? Desiring the supreme fruit is the aspiring mind of enlightenment, and striving for that cause is the engaging mind of enlightenment. Some say that the ultimate mind of enlightenment, which focuses on emptiness, is the engaging mind of enlightenment, and the conventional mind of enlightenment, which is mainly compassion, is the aspiring mind of enlightenment. Some say that manifestly accumulating roots of virtue is the engaging mind of enlightenment, and not manifestly accumulating roots of virtue is the aspiring mind of enlightenment. Some believe that pure intention is the aspiring mind of enlightenment, because it is aspiration; perfect application is the engaging mind of enlightenment, because it is practice.' This is what is said in the commentary on the Compendium of Sutras. There are many views in the commentary on the Lamp for the Path to Enlightenment. Here, the view of the noble Shanti Deva is that, unlike walking or entering a path, but like wanting to walk, one has not entered the practice of the great path to enlightenment, but only hopes to attain it.

ོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ཐོག་མའི་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད། ལམ་དུ་འགྲོ་བཞིན་ པ་ལྟར་བྱང་ཆེན་གྱི་ལམ་ལ་སྦྱོར་བས་ཞུགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ལམ་གྱི་འཇུག་པ་སེམས་ བསྐྱེད་དེ། སྤྱོད་འཇུག་ཏུ། འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱེ་བྲག་རིམ་བཞིན་ཤེས་པ་ ལྟར། །དེ་བཞིན་མཁས་པས་འདི་གཉིས་ཀྱི། །བྱེ་བྲག་རིམ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། ། ཤེར་འབྱུང་དང་དགེ་ལྷས། འགྲོ་བར་འདོད་ཀྱི་འགྲོ་བ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དཔེ་ལ་འཆད་ དོ། །བུདྡྷ་ཤྲཱིས་ཀྱང་། བསམ་པས་སྨོན་པ། སྦྱོར་བས་འཇུག་པ་ཞེས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། སྨོན་པ་ནི་སྨོན་པ་ཙམ་སྟེ་ཚོགས་བསགས་པས་སེམས་དེ་བསྐྱེད་པའི་ཆོ་གས་བླང་བ་ཡང་མ་ བྱས་པའོ། །(འདི་ཤེར་འབྱུང་ཡང་ངོ་། །) འཇུག་པ་ནི། དགེ་བཤེས་ལས་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ནས་ བརྩམས་ཏེ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་བར་དུ་གཏོགས་པའི་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པའོ། །ཞེས་དང་། དེ་ ཞི་ལྷའི་དགོངས་པར་འཆད་དོ། །ཁ་ཅིག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཐོབ་པའི་འཇུག་པ། མ་ཐོབ་པའི་སྨོན་ པར་འདོད་ཅེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །དཔལ་ཡེ་ཤེས་གྲགས་པས། འདུན་སོགས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་ བ་ལས། །སྨོན་པའི་སེམས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །འཇུག་པ་ཞེས་བྱའི་སེམས་རྣམས་ནི། །བཅུ་ དགུ་རྣམས་སུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་ཏེ། ཐུབ་དགོངས་སུ་ཡང་ངོ་། །ཤེར་འབྱུང་ནི། ཉེར་ གཉིས་པོ་འཇུག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་སྨོན་པ་མེད་གསུང་ངོ་། །ཀ་ཤིས། དེ་ལ་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ ལ་ཕན་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཐོག་མར་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་སྨོན་པའི་སེམས་སོ། ། 1-220 གང་ཕན་ཆད་སྡོམ་པ་བཟུང་སྟེ་ཚོགས་རྣམས་ལ་ཞུགས་པ་དེ་ནི་འཇུག་པའི་སེམས་སོ། ། ཞེས་ཏེ། འཇུག་པ་དང་སྡོམ་པ་གཅིག་ཏུ་བཞེད་པར་མངོན་ནོ། །ཁ་ཅིག་(རྟ་ནག་རིན་ཡེ་)སྨོན་ འཇུག་ངོ་བོ་གཅིག་ཅེས་དང་། ཁ་ཅིག་(རལ་གྲི་)ངོ་བོ་ཐ་དད་ཅེས་འདོད། སྤྱིར་རྒྱ་གར་པའི་ འཆད་ཚུལ་ལྟར་ན་ངོ་བོ་མི་གཅིག་པར་གསལ་མོད། དང་པོ་རིམ་ཅན་དུ་འཐོབ་ཅིང་ཕྱིས་ འཇུག་པ་ལ་སྨོན་པའང་ངོ་བོ་གཅིག་ཅེས་རུང་སྙམ་མོ། །(ཤེར་འབྱུང་གིས་གཞན་སྨོན་པ་ལ་ནི་འདུན་པ་ ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་ཁྱད་པར་མེད་པར་བཤད་དོ། །) སྐྱེ་ ཚུལ་གྱིས་དབྱེ་ན། བླངས་པ་བརྡ་ལས་བྱུང་པའི་དང་། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། གྲོགས་ སྟོབས་རྒྱུ་སྟོབས་རྩ་བའི་སྟོབས། །ནས། གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་བཤད། ། ཅེས་དང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རབ་བསྙེན་བྱས། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་རབ་ བསགས། །ཆོས་ལ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྐྱེས་ཕྱིར་དེ་ནི་དམ་པར་འདོད། །ཅེས་སོགས་རྒྱས་ པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་གྱིས་བསྟན་ཅིང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ལས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་ བརྡ་བྱུང་། ས་དང་

【現代漢語翻譯】 生起菩提心分為兩種：最初的發願菩提心（ོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད།），如同最初的願望；以及行菩提心（འཇུག་པའི་སེམས་བསྐྱེད།），如同在菩薩道上精進修行。正如《入菩薩行論》中所說：『欲行與正行，二者有差別，如是智者知，此二之差異。』 謝繞迥（ཤེར་འབྱུང་）和格勒（དགེ་ལྷས）以例子解釋說：『想要行走並不等同於真正行走。』 布達希日（བུདྡྷ་ཤྲཱིས་）也說：『以意樂為發願，以行為為趣入。』 喬謝（ཆོས་བཤེས་）則說：『發願只是發願而已，並未通過積累資糧，以儀軌生起菩提心。』（這與謝繞迥的觀點相同。）趣入則是從依止善知識開始，直到無間道之間的修行。 他還說，這是寂天（ཞི་ལྷའི་）的觀點。一些人認為，獲得不退轉位的屬於趣入菩提心，未獲得的屬於發願菩提心，這是喬謝的觀點。 貝耶謝扎巴（དཔལ་ཡེ་ཤེས་གྲགས་པས།）在區分意樂等三種心時說：『發願菩提心有三種，趣入菩提心則有十九種。』 這也符合《現觀莊嚴論》的觀點。謝繞迥認為，二十二種都是趣入菩提心，沒有發願菩提心。噶西（ཀ་ཤིས）說：『首先爲了利益一切眾生而發願成佛，這是發願菩提心。』 『此後受持律儀，進入資糧道，這是趣入菩提心。』 可見，他認為趣入菩提心和受持律儀是一回事。有些人（如仁欽耶）認為發願和趣入菩提心的體性相同，有些人（如熱哲）則認為體性不同。總的來說，按照印度智者的說法，體性並不相同。但如果最初是次第獲得，後來趣入菩提心也具有發願的體性，我認為是可以的。（謝繞迥認為，對於其他人來說，發願只是意樂而已，因此與最初的修行者沒有區別。） 從生起方式來區分，有從儀軌中產生的，以及勝義菩提心。如頌云：『友力因力及根本力，』 『他人所示之菩提心。』 以及『圓滿正等覺，極贊善知識，福慧資糧聚，無分別智生，故彼即殊勝。』 等等，應廣為學習。由他人指示並從作意中生起的菩提心，稱為儀軌生起。證得初地等。

【English Translation】 The arising of Bodhicitta is divided into two types: the aspirational Bodhicitta (ོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད།), like an initial wish; and the engaging Bodhicitta (འཇུག་པའི་སེམས་བསྐྱེད།), like diligently practicing on the Bodhisattva path. As stated in 'A Guide to the Bodhisattva's Way of Life': 'The distinction between wishing to go and actually going should be understood gradually. Likewise, the wise should understand the gradual distinction between these two.' Sherjung (ཤེར་འབྱུང་) and Gelha (དགེ་ལྷས) explain with an example: 'Wishing to walk is not the same as actually walking.' Buddhashri (བུདྡྷ་ཤྲཱིས་) also says: 'Aspiration is wishing, engagement is entering.' Choshe (ཆོས་བཤེས་) says: 'Aspiration is merely aspiration; it does not involve accumulating merit or taking the vow to generate Bodhicitta through a ritual.' (This is the same as Sherjung's view.) Engagement, on the other hand, is the practice from relying on a spiritual friend up to the path of no interruption. He also says that this is Shantideva's (ཞི་ལྷའི་) view. Some people think that obtaining the irreversible stage belongs to engaging Bodhicitta, and not obtaining it belongs to aspirational Bodhicitta, which is Choshe's view. Pel Yeshe Drakpa (དཔལ་ཡེ་ཤེས་གྲགས་པས།) says when distinguishing between intention and other three types of mind: 'Aspirational Bodhicitta has three aspects, while engaging Bodhicitta is considered to have nineteen.' This also aligns with the view of the Ornament for Clear Realization. Sherjung believes that all twenty-two are engaging Bodhicitta, and there is no aspirational Bodhicitta. Kashi (ཀ་ཤིས) says: 'First, wishing to become a Buddha for the benefit of all beings is aspirational Bodhicitta.' 'Thereafter, taking vows and entering the path of accumulation is engaging Bodhicitta.' It is evident that he considers engaging Bodhicitta and taking vows to be the same thing. Some people (such as Rinchen Ye) think that the nature of aspirational and engaging Bodhicitta is the same, while others (such as Relgri) think that their natures are different. In general, according to the Indian scholars, their natures are not the same. However, if one initially obtains them sequentially, and later engaging Bodhicitta also has the nature of aspiration, I think it is acceptable. (Sherjung believes that for others, aspiration is merely intention, so there is no difference from the initial practitioner.) Distinguishing by the way of arising, there is the one arising from ritual, and the ultimate Bodhicitta. As the verse says: 'The power of friends, the power of causes, and the power of the root,' 'The Bodhicitta shown by others.' And 'Perfect Enlightenment, greatly praised spiritual friend, accumulation of merit and wisdom, non-conceptual wisdom arises, therefore it is supreme.' Etc., should be widely studied. The Bodhicitta that is indicated by others and arises from mental activity is called arising from ritual. Attaining the first ground, etc.

པོ་ཡན་གྱི་མཉམ་བཞག་རིམ་བཞིན་ནོ། །ས་མཚམས་ཀྱིས་ཕྱེ་ན། སེམས་ བསྐྱེད་དེ་ནི་ས་རྣམས་ལ། །(ཚོགས་སྦྱོར་ལ་)མོས་(པའི་)དང་(དང་པོ་ནས་འདུན་པའི་བར་ལ་)ལྷག་བསམ་ དག་པ(འི་)དང་། །(དག་པ་ས་གསུམ་ལ་)རྣམ་པར་སྨིན་པ་གཞན་དུ་འདོད། །དེ་བཞིན་(སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ས་ལ་)སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་(ཡི་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །)འོ། །ཞེས་སོ། །དཔེའམ་གྲོགས་གཙོ་ཆེ་བའི་སྒོ་ནས་ ཕྱེ་ན། འོག་ཏུ་འཆད་པ་ལྟར་རམ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལྟར་ཉེར་གཉིས་སོ། །བཞེད་ཚུལ་ གྱིས་ཕྱེ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ། རྩོད་ལན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ སེམས་བསྐྱེད་པ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་དེ་ཡིན་ པར་འགྱུར་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། གཙོ་བོ་སེམས་ཡུལ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གཞན་(གསེར་ཆོས་ བཤེས་)དོན་དང་བྱང་ཆུབ་སྣང་བ་སྟེ་དམིགས་པ་ཅན་དུ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཏེ་ཡིན་པའི་(ཆོས་ 1-221 བཤེས་དོན་)ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དེ་འདྲའི་འདོད་པ་ཉིད་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལ་ སྦྲེལ་ཚིག་གོ །དེར་ཐལ་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། གཞན་དོན་ བྱང་ཆུབ་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་བློ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྒྱུ་མིང་འབྲས་ ལ་བཏགས་པའི། གྲོགས་མིང་གྲོགས་ཅན་ལ་བཏགས་པའི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ བསྐྱེད་དེ་དེ་འདྲའི་འདོད་པ་དངོས་མིན་པ་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་མཚན་ཉིད་སྟོན་པའི་རྩ་ ཚིག་འདིར་སེམས་བསྐྱེད་ལ་དེའི་མིང་གིས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པས་སེམས་ སེམས་བྱུང་དུ་ཐལ་བའམ། སེམས་བྱུང་སེམས་སུ་འགྱུར་བའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གསེར་ནི་ཉེ་ བར་གདགས་པས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ཟེར་རོ། །བཏགས་པ་བ་ལ་དེའི་ཆོས་ གསུམ་ཚང་དགོས་པས། དེར་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སེམས་(འགྲེལ་ཆེན་)ཅན་སྡུག་བསྔལ་ གྱི་རྒྱ་མཚོར་ནུབ་པ་རྣམས་བལྟས་ནས་དེ་འདོན་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་(འགྲེལ་ཆེན་)དགེ་བའི་ཆོས་ ལ་འདུན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་དུ་གཉེར་བ་དེ་རྒྱུར་ཡོད་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་དུ་(ཨཱརྱ་) སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་(ཨཱརྱ་)པས་རྩ་བར་བཤད་པའི་རྒྱུ་གཞན་དོན་འདོད་པ་སྨོས་པས་ འབྲས་བུ་སེམས་བསྐྱེད་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཏེ་ནི་ལྷག་མ་ཅན་གྱི་ཚིག་གོ །ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ ལ་ཉི་མ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དགོས་པ་ནི། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྒྲོལ་བ་དེ་ལྟར་ཏེ་དེ་ ལྟ་བུ་ལ་འདུན་ཅིང་(ཨཱརྱ་)དོན་དུ་གཉེར་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འདུན་པ་ལས་སྦྱོར་བའི་ བརྩོན་འགྲུས་འབྱུང་བས་དེ་དག་གི་དགེ་བའི་ཆོས་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ཐམས་ཅད་རྣམ་ པར་ཏེ་ཁྱད་པར་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཏགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ ཞེས་འདོན་པ་མ་དག་གོ །གཉིས

【現代漢語翻譯】 པོ་ཡན་གྱི་མཉམ་བཞག་རིམ་བཞིན་ནོ། །（如同波衍的次第安立一樣。）ས་མཚམས་ཀྱིས་ཕྱེ་ན། སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་ས་རྣམས་ལ། །（如果以地來區分，發心在於各個地。）(ཚོགས་སྦྱོར་ལ་)མོས་(པའི་)དང་(དང་པོ་ནས་འདུན་པའི་བར་ལ་)ལྷག་བསམ་དག་པ(འི་)དང་། །（在資糧道上是信解，從初地到意樂之間是清凈增上意樂。）(དག་པ་ས་གསུམ་ལ་)རྣམ་པར་སྨིན་པ་གཞན་དུ་འདོད། །（在清凈地三地認為是異熟。）དེ་བཞིན་(སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་)སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་(ཡི་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །)འོ། །（同樣，在佛地是斷除障礙的發心。）ཞེས་སོ། །（如是說。）དཔེའམ་གྲོགས་གཙོ་ཆེ་བའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན། འོག་ཏུ་འཆད་པ་ལྟར་རམ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལྟར་ཉེར་གཉིས་སོ། །（如果從譬喻或友伴主要的角度來區分，如同下面要講的或者如《慧藏無盡經》所說，有二十二種。）བཞེད་ཚུལ་གྱིས་ཕྱེ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །（以宗義來區分已經講完了。）གཉིས་པ་ལ། རྩོད་ལན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་དེ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། （第二，在辯論的回答中，第一個是：發起菩提心者，如何能成為希求圓滿正等覺者，或者不成為希求圓滿正等覺者呢？）གཙོ་བོ་སེམས་ཡུལ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གཞན་(གསེར་ཆོས་བཤེས་)དོན་དང་བྱང་ཆུབ་སྣང་བ་སྟེ་དམིགས་པ་ཅན་དུ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཏེ་ཡིན་པའི་(ཆོས་བཤེས་དོན་)ཕྱིར། （因為主要是有境殊勝，以利他之心和菩提顯現作為所緣而生起，不是嗎？是的。）ཁྱབ་སྟེ། དེ་འདྲའི་འདོད་པ་ཉིད་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །（因為這樣的希求本身就是從心中產生的。）ལ་སྦྲེལ་ཚིག་གོ །（「ལ་」是連線詞。）དེར་ཐལ། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །（因為是希求善法。）དེར་ཐལ། གཞན་དོན་བྱང་ཆུབ་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་བློ་ཡིན་པས་སོ། །（因為是追求利他菩提的智慧。）ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྒྱུ་མིང་འབྲས་ལ་བཏགས་པའི། གྲོགས་མིང་གྲོགས་ཅན་ལ་བཏགས་པའི་ལན་ནོ། །（如果這樣說，第二分為二：一是將因的名字安立在果上，二是將友伴的名字安立在具有友伴者上的回答。）དང་པོ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་དེ་དེ་འདྲའི་འདོད་པ་དངོས་མིན་པ་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་མཚན་ཉིད་སྟོན་པའི་རྩ་ཚིག་འདིར་སེམས་བསྐྱེད་ལ་དེའི་མིང་གིས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པས་སེམས་སེམས་བྱུང་དུ་ཐལ་བའམ། སེམས་བྱུང་སེམས་སུ་འགྱུར་བའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །（第一個是：發心雖然不是那樣的希求的真實，但是在這個顯示體性的根本詞句中，因為依靠將它的名字近似地安立在發心上，所以沒有心成為心所，或者心所變成心的過失。）གསེར་ནི་ཉེ་བར་གདགས་པས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ཟེར་རོ། །（據說，黃金是因為近似安立而成為一體，所以沒有過失。）བཏགས་པ་བ་ལ་དེའི་ཆོས་གསུམ་ཚང་དགོས་པས། དེར་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སེམས་(འགྲེལ་ཆེན་)ཅན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོར་ནུབ་པ་རྣམས་བལྟས་ནས་དེ་འདོན་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་(འགྲེལ་ཆེན་)དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་དུ་གཉེར་བ་དེ་རྒྱུར་ཡོད་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་དུ་(ཨཱརྱ་)སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་(ཨཱརྱ་)པས་རྩ་བར་བཤད་པའི་རྒྱུ་གཞན་དོན་འདོད་པ་སྨོས་པས་འབྲས་བུ་སེམས་བསྐྱེད་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །（因為安立者必須具備它的三種法，所以安立的原因是：看到有情沉溺在痛苦的海洋中，想要救拔他們的想法，追求具有希求善法體性的意義，如果具有這個因，就能爲了菩提而發起（藏文：སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་，梵文天城體：चित्तोत्पादं करिष्यति，梵文羅馬擬音：cittotpādaṃ kariṣyati，漢語字面意思：將生起心），因此根本上所說的因，即是說希求利他，從而顯示了果，即發心。）ཏེ་ནི་ལྷག་མ་ཅན་གྱི་ཚིག་གོ །（「ཏེ་」是具有剩餘的詞。）ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལ་ཉི་མ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །（如同稱陽光為太陽一樣。）དགོས་པ་ནི། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྒྲོལ་བ་དེ་ལྟར་ཏེ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་འདུན་ཅིང་(ཨཱརྱ་)དོན་དུ་གཉེར་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འདུན་པ་ལས་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་འབྱུང་བས་དེ་དག་གི་དགེ་བའི་ཆོས་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ཏེ་ཁྱད་པར་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཏགས་སོ། །（必要的是：爲了讓有情從痛苦中解脫，像那樣希求並追求的菩薩的意樂，會產生加行的精進，因此要知道，他們的善法，如發心等一切，都會特別增長，所以才這樣安立。）དེ་ལྟར་ན་ཞེས་འདོན་པ་མ་དག་གོ །（「像那樣」的說法是不正確的。）གཉིས （如同波衍的次第安立一樣。）If we divide it by grounds, the generation of Bodhicitta (enlightenment mind) is on all the grounds. (On the accumulation path) is faith, (from the first ground to aspiration) is pure intention. (On the three pure grounds) it is considered a different maturation. Likewise, (on the Buddha ground) is the generation of Bodhicitta that has abandoned obscurations. Thus it is said. If we divide it from the perspective of example or the importance of friends, there are twenty-two as described below or as in the Inexhaustible Intellect Sutra. The division by tenets has already been explained. Secondly, in the two debates and answers, the first is: The subject is the generation of Bodhicitta. How can it be that it becomes the desire for perfect and complete enlightenment, or not? Because the main thing is that the mind arises with a particularly superior object, namely the thought of benefiting others (Golden Dharma Friend) and the appearance of enlightenment as its object. Is it not so? It is so. Because such a desire itself arises from the mind. 'La' is a connecting word. It follows that it is a desire for virtuous Dharma. It follows that it is the mind that seeks to benefit others and enlightenment. If so, the second has two parts: the answer of attributing the name of the cause to the effect, and the answer of attributing the name of the friend to the one with the friend. The first is: It is true that the generation of Bodhicitta is not the actual desire, but in this root verse that shows the characteristics, it is based on closely attributing its name to the generation of Bodhicitta, so there is no fault of the mind becoming a mental factor, or the mental factor becoming the mind. It is said that gold is not at fault because it is made one by close attribution. Because the attributor must have all three of its qualities, the reason for attributing it there is: Seeing sentient beings (Great Commentary) drowning in the ocean of suffering, the thought of wanting to liberate them (Great Commentary), the pursuit of the meaning of having the characteristic of desiring virtuous Dharma, if that cause exists, then one generates (Tibetan: སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་, Sanskrit Devanagari: चित्तोत्पादं करिष्यति, Sanskrit Romanization: cittotpādaṃ kariṣyati, Literal meaning: will generate the mind) Bodhicitta (enlightenment mind) for the sake of enlightenment (Arya), therefore the root states the cause of desiring to benefit others, thus showing the result, which is the generation of Bodhicitta (enlightenment mind). 'Te' is a word with remainder. It is like calling the sun's rays the sun. The need is: To liberate sentient beings from suffering, like that, desiring and pursuing such a thing, from the aspiration of a Bodhisattva (enlightenment being) arises the effort of practice, therefore know that all their virtuous Dharmas, such as the generation of Bodhicitta (enlightenment mind), will increase greatly, so it is attributed. The statement 'like that' is incorrect. Two

【English Translation】 Po yan gyi nyam bzhag rim bzhin no. (Like the sequential establishment of Po Yan.) Sa mtshams kyis phye na, sems bskyed de ni sa rnams la. (If divided by grounds, the generation of Bodhicitta is on all the grounds.) (tshogs sbyor la) mos (pa'i) dang (dang po nas 'dun pa'i bar la) lhag bsam dag pa(འི་) dang. (On the accumulation path) is faith, (from the first ground to aspiration) is pure intention. (dag pa sa gsum la) rnam par smin pa gzhan du 'dod. (On the three pure grounds) it is considered a different maturation. De bzhin (sangs rgyas kyi sa la) sgrib pa spangs pa(འི་ sems bskyed do.) o. (Likewise, on the Buddha ground) is the generation of Bodhicitta that has abandoned obscurations. Zhes so. (Thus it is said.) Dpe'am grogs gtso che ba'i sgo nas phye na, 'og tu 'chad pa ltar ram blo gros mi zad pa'i mdo ltar nyer gnyis so. (If we divide it from the perspective of example or the importance of friends, there are twenty-two as described below or as in the Inexhaustible Intellect Sutra.) Bzhed tshul gyis phye ba bshad zin to. (The division by tenets has already been explained.) Gnyis pa la, rtsod lan gnyis las, dang po ni: Byang chub tu sems bskyed pa chos can. Ji ltar na yang dag par rdzogs pa'i byang chub 'dod pa de yin par 'gyur te min par thal. (Secondly, in the two debates and answers, the first is: The subject is the generation of Bodhicitta. How can it be that it becomes the desire for perfect and complete enlightenment, or not?) Gtso bo sems yul khyad par du 'phags pa gzhan (gser chos bshes) don dang byang chub snang ba ste dmigs pa can du 'byung ba ma yin nam te yin pa'i (chos bshes don) phyir. (Because the main thing is that the mind arises with a particularly superior object, namely the thought of benefiting others (Golden Dharma Friend) and the appearance of enlightenment as its object. Is it not so? It is so.) Khyab ste, de 'dra'i 'dod pa nyid ni sems las byung ba yin pa'i phyir. (Because such a desire itself arises from the mind.) La sbrel tshig go. ('La' is a connecting word.) Der thal, dge ba'i chos la 'dun pa yin pa'i phyir. (It follows that it is a desire for virtuous Dharma.) Der thal, gzhan don byang chub de don du gnyer ba'i blo yin pas so. (It follows that it is the mind that seeks to benefit others and enlightenment.) Zhe na, gnyis pa la gnyis: Rgyu ming 'bras la btags pa'i, grogs ming grogs can la btags pa'i lan no. (If so, the second has two parts: the answer of attributing the name of the cause to the effect, and the answer of attributing the name of the friend to the one with the friend.) Dang po ni: Sems bskyed de de 'dra'i 'dod pa dngos min pa bden mod kyi 'on kyang mtshan nyid ston pa'i rtsa tshig 'dir sems bskyed la de'i ming gis nye bar btags pa la brten pa yin pas sems sems byung du thal ba'am, sems byung sems su 'gyur ba'i nyes pa med do. (The first is: It is true that the generation of Bodhicitta is not the actual desire, but in this root verse that shows the characteristics, it is based on closely attributing its name to the generation of Bodhicitta, so there is no fault of the mind becoming a mental factor, or the mental factor becoming the mind.) Gser ni nye bar gdags pas gcig tu byas pa la nyes pa med zer ro. (It is said that gold is not at fault because it is made one by close attribution.) Btags pa ba la de'i chos gsum tshang dgos pas, der 'dogs pa'i rgyu mtshan ni: Sems ('grel chen) can sdug bsngal gyi rgya mtshor nub pa rnams bltas nas de 'don 'dod kyi bsam pa ('grel chen) dge ba'i chos la 'dun pa'i mtshan nyid can gyi don du gnyer ba de rgyur yod na byang chub kyi don du (Arya) sems bskyed par byed (Arya) pas rtsa bar bshad pa'i rgyu gzhan don 'dod pa smos pas 'bras bu sems bskyed bstan pa yin no. (Because the attributor must have all three of its qualities, the reason for attributing it there is: Seeing sentient beings (Great Commentary) drowning in the ocean of suffering, the thought of wanting to liberate them (Great Commentary), the pursuit of the meaning of having the characteristic of desiring virtuous Dharma, if that cause exists, then one generates (Tibetan: སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་, Sanskrit Devanagari: चित्तोत्पादं करिष्यति, Sanskrit Romanization: cittotpādaṃ kariṣyati, Literal meaning: will generate the mind) Bodhicitta for the sake of enlightenment (Arya), therefore the root states the cause of desiring to benefit others, thus showing the result, which is the generation of Bodhicitta.) Te ni lhag ma can gyi tshig go. ('Te' is a word with remainder.) Nyi ma'i 'od zer la nyi ma zhes pa bzhin no. (It is like calling the sun's rays the sun.) Dgos pa ni: Sems can sdug bsngal las sgrol ba de ltar te de lta bu la 'dun cing (Arya) don du gnyer ba'i byang chub sems dpa'i 'dun pa las sbyor ba'i brtson 'grus 'byung bas de dag gi dge ba'i chos sems bskyed sogs thams cad rnam par te khyad par du 'phel bar 'gyur ro zhes shes par bya ba'i phyir btags so. (The need is: To liberate sentient beings from suffering, like that, desiring and pursuing such a thing, from the aspiration of a Bodhisattva arises the effort of practice, therefore know that all their virtuous Dharmas, such as the generation of Bodhicitta, will increase greatly, so it is attributed.) De ltar na zhes 'don pa ma dag go. (The statement 'like that' is incorrect.) Gnyis

་པ་ནི། ལན་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་འདིར་གྲོགས་ཀྱི་མིང་གིས་ བཏགས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པའི་སྨོན་ལམ་ནི་ཐེག་ཆེན་སེམས་ བསྐྱེད་ཀྱི་གྲོགས་ཡིན་ཞིང་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བ་སྟེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ 1-222 ཆུབ་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་འདྲའི་སྨོན་ལམ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་སྟེ་མཚུངས་པར་ལྡན་ པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་གྲོགས་དེ་འདྲའི་སྨོན་ལམ་དེའི་སྒྲར་བཏགས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། ཨཱརྱ་ནི། དོན་གཉེར་ནི་སྨོན་ལམ་ཡིན་ཞིང་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྐབས་སུ་ནི་དོན་གཉེར་གཙོ་ ཆེ་བས་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་དོན་གཉེར་དུ་བསྟན་ཞེས་སོ། །(དོན་ནི་དེ་སེམས་ བསྐྱེད་ཀྱི་གྲོགས་ཡིན་ཅིང་དེའི་གནས་སྐབས་སུ་དེ་གཙོ་ཆེ་བས་དེའི་མིང་གིས་བཏགས་ཞེས་སྦྱོར་བ་འགོད་དེ་འགྲེལ་ཆེན་ཡང་ དོན་དེ་འདོད་དོ། །) དགོས་པ་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་དེ་འདྲའི་སྨོན་ ལམ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་སྐྱེའོ། །ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །བུདྡྷ་ཤྲཱི་ནི། འདོད་པ་དེ་རྣམ་རིག་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་སྐད་ བཤད་ཀྱི་གཞན་དུ་ན་རྒྱུ་འབྲས་དང་གྲོགས་ལ་དེའི་མིང་བཏགས་པས་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ ལྟར་འགྲུབ་ཟེར་རོ། ། ༈ དམིགས་ཡུལ། གཉིས་པ་ལ། དྲི་བས་མཚམས་སྦྱར། རྩ་འགྲེལ་བསྡུ་གསུམ་གྱིས་ལན་གདབ། ལན་ གྱི་མདོ་ལུང་རྒྱས་པར་མ་བྲིས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ ཟིན་ནས་ཡང་འདི་གཏན་ལ་དབབ་ཅེས་པའོ། །གོ་འཕང་གང་འདོད་པའི་བདག་ཉིད་ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་གང་ཡིན། ཕུགས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་གང་གི་དོན་དུ་སེམས་ བསྐྱེད་པ་གཞན་གྱི་དོན་ནི་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གཉིས་པའི་རྩ་བ་ནི། ཇི་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)ལྟར་དྲིས་ པ་དེ་དང་དེ་ནི་བླ་མའི་ལུང་གིས་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་མདོ་ ལས་ཀྱང་དེ་དག་བསྡུས་པ་དང་། རྒྱས་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་ཚིག་ རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །(དེ་ཡན་དངོས།) རྗེ་བཙུན་ཉིད་ཀྱིས་རང་དགར་བསྟན་པ་སྤང་ཞིང་མདོ་ལས་ ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མདོ་བཞིན་ཞེས་སྨོས་སོ་(དོན་དངོས་)ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །མདོ་བཞིན་ ནི་མདོ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱས་ཀྱི་རང་དགར་ནི་མིན་ནོ་ཞེས་རད་ཀིར་རོ། །འགྲེལ་པ་ 1-223 ནི། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དོན་དུ་གཉེར་བྱའི་ཡུལ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་གཞན་ གྱི་དོན་བསྟན་ནོ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །ཏེ་ནི་ལྷག་མ་ཅན་ནོ། །གང་ལས་ན། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྒྱས་(སྟོང་ ཕྲག་བརྒྱ་པ་)འབྲིང་(ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་)བསྡུས་པ་(བརྒྱད་སྟོང་པ་ཞེས་གསེར་)རྣམ་པ་གསུམ་ཆར་ལས་སོ། །ཀྱང་ ནི་རེ་རེར་མ་

【現代漢語翻譯】 答：從某種意義上說，這裡以『友伴』之名來稱呼它。原因是，『愿我成佛』的祈願是成佛大乘發心的友伴，而這正是追求菩提的意義，即渴望獲得圓滿正覺。像這樣的祈願與發心一同實踐，即與具有相同目標的祈願共同生起發心，因此以『友伴』之名來指代這種祈願。 阿阇黎說：『追求的意義在於祈願，而在發心之際，追求至關重要，因此將一同實踐的發心稱為追求。』（意思是說，它是發心的友伴，並且在這種情況下它至關重要，因此以它的名字來命名。註釋書也贊同這個觀點。）這樣做的必要性是：爲了讓菩薩們生起與這種祈願具有相同目標的發心，所以才這樣命名。 佛護說：『這種渴望是唯識的自性，所以才這樣說。否則，如果將它的名字賦予因果和友伴，那麼它自身的體性又如何成立呢？』 目的： 第二，以提問來引出。通過根本頌、註釋和總結三方面來回答。解釋沒有詳細闡述經文的原因。 第一：既然已經闡明了發心的體性，為何還要再次確定？所渴望的果位，即圓滿正覺，是什麼？最終的目標，即爲了什麼而發心？利他的對象又是什麼？ 第二的根本頌：正如（法友）所問的那樣，這些都應通過上師的教言，如經文所示來理解。並且，也應理解經文以簡略和廣繁的方式闡述了這些內容。』這樣組織語句。（以上是正文。）尊者自己放棄了隨心所欲的解釋，爲了從經文中理解，所以說『如經文所示』（實際意義），法友如是說。『如經文所示』是指與經文相符，而不是隨心所欲，拉德卡如是說。註釋：闡述了發心所追求的目標，即圓滿正覺，以及利他的對象，這是直接的說法。『即』是剩餘的。從哪裡來呢？來自佛母經的廣本（十萬頌）、中本（二萬五千頌）和略本（八千頌，即金）。『也』是指每一部。

【English Translation】 Answer: In one sense, it is named 'friend' here. The reason is that the aspiration 'May I become a Buddha' is a friend of the Mahayana mind of enlightenment, and that is the meaning of pursuing Bodhi, that is, the desire to attain perfect and complete enlightenment. Practicing such aspirations together with the mind of enlightenment, that is, generating the mind of enlightenment that is equally endowed with the same aspirations, is shown by naming that aspiration as 'friend'. Arya: 'The meaning of pursuit is aspiration, and in the case of generating the mind of enlightenment, pursuit is paramount, so the mind of enlightenment that is practiced together is shown as pursuit.' (It means that it is a friend of the mind of enlightenment, and in that situation it is paramount, so it is named after it. The commentary also agrees with this view.) The necessity is: in order for Bodhisattvas to generate the mind of enlightenment that is equally endowed with such aspirations, it is named so. Buddhaśrī: 'That desire is the nature of consciousness-only, so it is said. Otherwise, if its name is given to cause and effect and friends, how can its own nature be established?' Objective: Second, introduce with a question. Answer with three aspects: root text, commentary, and summary. The reason why the explanation does not elaborate on the scriptures. First: Since the nature of the mind of enlightenment has been explained, why is it determined again? What is the state that is desired, that is, perfect and complete enlightenment? What is the ultimate goal, that is, for what purpose is the mind of enlightenment generated? What is the object of benefiting others? The root text of the second: Just as (Dharma Friend) asked, these should be understood through the instructions of the Guru, as shown in the scriptures. And it should also be understood that the scriptures explain these in a concise and extensive way.' Thus the words are arranged. (The above is the main text.) The venerable one himself abandoned arbitrary explanations, and in order to understand from the scriptures, he said 'as shown in the scriptures' (actual meaning), Dharma Friend said. 'As shown in the scriptures' means in accordance with the scriptures, not arbitrarily, Radka said. Commentary: It directly explains the object to be pursued for the sake of the mind of enlightenment, that is, perfect and complete enlightenment, and the object of benefiting others. 'That is' is the remainder. From where? From the extensive (hundred thousand verses), medium (twenty-five thousand verses), and concise (eight thousand verses, that is, gold) versions of the Mother of the Buddhas Sutra. 'Also' refers to each one.

ཟད་ཅེས་པའོ། །སྔར་མཆོད་བརྗོད་འགྲེལ་པར། དེའི་ཡོན་ཏན་འདོད་པའི་ གང་ཟག་གཉིས་ཀ་ཡང་ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གང་གི་སྒོ་ནས་ན། ཡུམ་བསྡུས་པ་ལས་མདོར་ བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་འབྲིང་གིས་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཁ་ཅིག་རེ་རེས་ཡང་བསྡུས་ རྒྱས་གཉིས་ཀར་བསྟན་ཟེར་ན། བསྡུས་པ་དང་རབ་ཏུ་བསྡུས་པ་ལས་དེ་ལྟར་ག་ལ་བསྟན་ ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པའི་མདོའི་དོན་དང་མི་འགལ་བར་ ཏེ་རང་བཟོར་མིན་གྱི་མདོ་ལས་དེ་ཁོ་ན་སྐད་གསུངས་སོ། །ཞེས་ཟུར་གྱིས་བསྟན་ཏེ་འདི་ནི་ ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རིལ་ལ་སྦྱར་རོ་ཆོས་བཤེས་སོ། །གསེར་ནི། དཀོན་མཆོག་རྣམ་བདུན་ གྱི་མདོ་དང་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལ་སོགས་ཀྱི་མདོའི་དོན་ཞེས་ཏེ། སློབ་དཔོན་འདིའི་དགོངས་ པ་ནི་མིན་ཏེ། རྩ་བའི་མདོ་བཞིན་དུ་ཞེས་པའི་འགྲེལ་ཚིག་གོ །ཚིག་གང་དང་གང་གིས་ ན། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་ཤེར་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ཞེས་ བྱང་ཆུབ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཅན་གྱི་ངག་གིས་བྱང་ཆུབ་མདོར་བསྟན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ལ་ སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་ཏེ་གསུངས་པས་བྱང་ཆུབ་རྒྱས་པར་བཤད་དེ། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་ བྱང་ཆེན་པོ་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་གནས་ཏེ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་སྦྱིན་པ་པོ་ དང་ལེན་པ་པོ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕར་ ཕྱིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ། །(མདོར་སྣང་།) ལྟུང་བ་དང་མི་ལྟུང་བའི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ ཚུལ་ཁྲིམས། འཁྲུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པ། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཉམས་ 1-224 པ་མེད་(མདོ་)པའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས། རོ་མྱང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན། ཆོས་ཐམས་ ཅད་མི་དམིགས་པའི་(རྒྱས་འབྲིང་དངོས་)ཕྱིར་ཤེར་ཕྱིན་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ་རྫོགས་པར་བྱའོ། ། ཞེས་བྱང་ཆུབ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ངག་གིས་རྒྱས་པར་བསྟན་ནོ། །སྡུད་པར། བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱར་ དྲུག་པོ་འདི་ཀུན་རོ་གཅིག་འགྱུར། །ཞེས་པས་བྱང་ཆུབ་རྒྱས་བཤད་དུ་འོང་གསུང་ངོ་། །(བོད།) སེམས་བསྐྱེད་དེ་དང་དེ་ནི་མདོ་བཞིན་བརྗོད་ཅེས་པ་ཡིན་གྱི་འཕགས་སེང་སོགས་ཀྱི་འདི་ མིན་ཞེས་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་གསུང་ངོ་། །གདུལ་བྱའི་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་ བཅུའི་སེམས་ཅན་ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནས་ལྷག་མེད་ལ་འགོད་པའི་བར་གྱིས་གཞན་དོན་ བསྟན་ཏེ། བྱང་ཆེན་པོ་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གང་ཀླུང་བྱེ་མ་སྙེད་ན་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ འཁོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི། ཏིང་འཛིན། ཤེས་རབ རྣམ་གྲོལ། དེའི་ཡེ་ཤེས་ མཐོང་བའི་ཕུང་པོ་ལ། རྒྱུན་འབྲས། ཕྱིར་འོང་། མི

【現代漢語翻譯】 名為『盡』（zad ces pa'o）。如前在『供養贊』的註釋中所說，『渴望其功德的兩種人』也是如此。通過什麼方式呢？通過《母經》（yum）的簡略本以簡要方式，以及廣、中本以詳細方式來展示。有些人說，每一個版本都展示了簡略和詳細兩種方式，但法友（chos bshes）說，從簡略本和極簡略本中怎麼能那樣展示呢？如何展示呢？與廣、中、簡本的經文意義不相違背，即不是自己編造的，而是經文中如是說的。這是暗示，即這是將詩句與整體結合起來，法友如是說。黃金（gser ni）是指《七寶經》（dkon mchog rnam bdun gyi mdo）和《樹莊嚴經》（sdong po bkod pa）等經文的意義，但這不是這位論師的觀點，而是如根本經文一樣的註釋。通過哪些詞語呢？『舍利子（sha ri'i bu），如果菩薩摩訶薩（byang chub sems dpa' chen po）想要在一切法（chos thams cad）中以一切方式（rnam pa thams cad du）現證圓滿菩提（mngon par rdzogs par 'tshang rgya bar 'dod pas），就應當精進于般若波羅蜜多（shes phyin pa la brtson par bya'o）。』通過具有使人瞭解菩提之意義的語言，簡要地展示了菩提。將其應用於所有佈施等行為，並加以闡述，從而詳細地解釋了菩提。『舍利子，如果大菩薩（byang chen po）以不住之方式安住于般若波羅蜜多，因為不執著于佈施的行為、佈施者和接受者，以無捨棄之方式圓滿佈施波羅蜜多（sbyin pa'i phar phyin yongs su rdzogs par bya'o）。』（經文中顯而易見）因為沒有墮落和不墮落的行為，所以是戒律（tshul khrims）；因為沒有爭鬥，所以是忍辱（bzod pa）；因為身心的精進沒有衰退（經文），所以是精進（brtson 'grus）；因為沒有品嚐，所以是禪定（bsam gtan）；因為不執著於一切法（廣、中本的真實意義），所以是般若波羅蜜多，應當圓滿修習。』通過使人瞭解菩提的語言，詳細地展示了菩提。在總結中，『所謂的菩提，這六者都變成一種味道。』因此，將成為菩提的詳細解釋。大遍知（kun mkhyen chen po）說：『發心（sems bskyed）就是像經文中所說的那樣，而不是聖獅（'phags seng）等的發心。』根據所化眾生的根器，從將十方眾生安置於無漏的五蘊（phung po lnga）到涅槃（lhag med la 'god pa'i bar gyis），展示了利他。例如，大菩薩在東方世界如恒河沙數的世界中，有多少眾生安住，就以戒律、禪定、智慧、解脫及其智慧來安置他們于見道的蘊（mthong ba'i phung po la），包括預流（rgyun 'bras）、一來（phyir 'ong）、不還（mi

【English Translation】 It is called 'Exhaustion' (zad ces pa'o). As mentioned earlier in the commentary on 'Offering Praise,' 'both persons who desire its merits' are also like that. Through what means? Through the condensed version of the 'Mother Sutra' (yum) in a concise manner, and the extensive and intermediate versions in a detailed manner. Some say that each version shows both concise and detailed manners, but the Dharma friend (chos bshes) says, how can it be shown that way from the concise and extremely concise versions? How is it shown? Without contradicting the meaning of the extensive, intermediate, and concise sutras, that is, not self-created, but as it is said in the sutra itself. This is an implication, that is, this is to combine the verses with the whole, so says the Dharma friend. Gold (gser ni) refers to the meaning of sutras such as the 'Seven Jewels Sutra' (dkon mchog rnam bdun gyi mdo) and the 'Tree Arrangement Sutra' (sdong po bkod pa), but this is not the view of this teacher, but a commentary like the root sutra. Through which words? 'Shariputra (sha ri'i bu), if a Bodhisattva Mahasattva (byang chub sems dpa' chen po) wishes to fully awaken to perfect enlightenment (mngon par rdzogs par 'tshang rgya bar 'dod pas) in all dharmas (chos thams cad) in all ways (rnam pa thams cad du), he should strive in the Prajnaparamita (shes phyin pa la brtson par bya'o).' Through the words that have the meaning of making one understand enlightenment, enlightenment is briefly shown. Applying it to all generosity and so on, and explaining it, thereby explaining enlightenment in detail. 'Shariputra, if a great Bodhisattva (byang chen po) abides in Prajnaparamita in a non-abiding manner, because he does not cling to the act of giving, the giver, and the receiver, he should perfect the perfection of generosity in a manner of non-abandonment (sbyin pa'i phar phyin yongs su rdzogs par bya'o).' (It is evident in the sutra) Because there is no action of falling and not falling, it is discipline (tshul khrims); because there is no conflict, it is patience (bzod pa); because the diligence of body and mind does not decline (sutra), it is diligence (brtson 'grus); because there is no tasting, it is meditation (bsam gtan); because there is no clinging to all dharmas (the true meaning of the extensive and intermediate versions), it is Prajnaparamita, which should be fully cultivated and perfected.' Through the words that make one understand enlightenment, enlightenment is shown in detail. In summary, 'The so-called enlightenment, all six of these become one taste.' Therefore, it will become a detailed explanation of enlightenment. The Great Omniscient One (kun mkhyen chen po) said: 'The generation of the mind (sems bskyed) is as it is said in the sutra, not the generation of the mind of the Holy Lion ('phags seng) and others.' According to the capacity of the beings to be tamed, from placing sentient beings of the ten directions in the five aggregates of non-outflow (phung po lnga) to nirvana (lhag med la 'god pa'i bar gyis), altruism is shown. For example, how many sentient beings abide in the eastern world as numerous as the sands of the Ganges, they are placed in the aggregates of seeing the path (mthong ba'i phung po la) with discipline, meditation, wisdom, liberation, and its wisdom, including stream-enterers (rgyun 'bras), once-returners (phyir 'ong), non-returners (mi

་འོང་བའི། དགྲ་བཅོམ། རང་བྱང་ཆུབ། ཕུང་པོ་མ་ལུས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་བར་ལ་འགོད་པར་འདོད་པས་ཤེར་ ཕྱིན་འདི་ཉིད་ལ་སྒྲུབ་པ་སྟེ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་དགུ་ལ་སྦྱར་རོ། །ཞེས་ པས་གཞན་དོན་མདོར་བསྟན་ནོ། །སེམས་ཅན་སེར་སྣ་ཅན་རྣམས་ནི་སྦྱིན་པ་ལ། སོགས་ པས་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་རྣམས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ། གནོད་སེམས་མང་བ་རྣམས་བཟོད་པ་ལ། ལེ་ལོ་ཅན་རྣམས་བརྩོན་འགྲུས་ལ། སེམས་གཡེངས་བ་རྣམས་བསམ་གཏན་ལ། ཤེས་རབ་ འཆལ་བ་རྣམས་ནི་ཤེས་རབ་ལ་དགོད་པར་འདོད་པས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །(ཇི་ བཞིན་ཨཱརྱས་བཤད་འགྲེལ་ཆེན་ཆོས་བཤེས་ཡང་ངོ་། །) ཞེས་གཞན་དོན་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ལྷུར་ཏེ་གཙོར་བྱེད་པའི་ ངག་གིས་གཞན་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །ཕྱི་མ་འདི་བར་མར། སེམས་བསྐྱེད་ཡན་གྱི་མདོ་ ན་མི་སྣང་ཡང་སྐབས་གཞན་ན་ཡོད་ཅིང་གཞན་དོན་མདོར་བསྟན་དེ་སེམས་བསྐྱེད་ཚོགས་ གཉིས་ལྡན་གྱི་མཇུག་བྱང་ཕྱོགས་ལྡན་གྱི་བར་ན་སྣང་ངོ་། །མདོ་རྣམས་སུ་མན་ངག་ལ་ལྟོས་ 1-225 པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དཀྲུགས་ཏེ་བསྟན་པ་ཡིན་ཞིང་རྗེ་བཙུན་གྱིས་བསྟན་པས་མདོ་ན་ཡོད་ པར་གསལ་བས་སྙམ་ནས་ལེ་བརྒྱད་མ་དང་སྦྱར་བར་སྣང་ངོ་། །བསྡུ་བ་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་ན་ བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་དུ་དངོས་ཡུལ་ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་(ངོ་བོ་ཆོས་བཤེས་དངོས་) བྱའོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། དྲི་བ་གསུམ་བཀོད་ནས་སེམས་བསྐྱེད་དེའི་བློའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་ གྱི་ལན། སྦྱིན་བྱ་སྦྱིན་པོ་ལེན་པོ་མི་དམིགས་པར་སྒྲུབ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། བྱང་ཆུབ་གང་ ཡིན་གྱི་ལན། སྐལ་བ་བཞིན་མྱང་འདས་ལ་འགོད་པས་དོན་གྱིས་བསྟན། གཞན་དོན་གང་ ཡིན། སེར་སྣ་ཅན་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཞེས་ཏེ་བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེས་དེ་མིན་དུ་ལན་གསུམ་སྦྱར་ རོ། །གང་ཡང་དགོངས་པ་མིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། (ཆོས་བཤེས་དངོས་)གལ་ཏེ་དེ་དང་དེ་དག་མདོ་ ལས་གསུངས་ན་(དངོས་)ཇི་སྐད་གསུངས་པ་འདིར་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་(དངོས་)འདྲི་ན། (དངོས་)ལན་ དུ། གཙུག་ལག་གི་གཞུང་ངམ་མདོ་སྐབས་ཀྱི་དོན་བྱང་ཆུབ་དང་གཞན་དོན་སྟོན་པ་ལྷུར་ ལེན་པ་ནི་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་གསུངས་མོད་ཀྱི་ཚིག་མངས་ན་མདོར་ བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བའི་གདུལ་བྱའི་བློ་འཁྲུག་པར་འགྱུར་དོགས་ནས་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ཁུངས་ ཉིད་དུ་རྒྱས་པར་མ་བྲིས་ཀྱི་བརྗོད་མི་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཆོས་བཤེས་སོ། ། ༈ རབ་དབྱེ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། སྔ་འགྲེལ་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པ་དམིགས་པ་དང་ རང་གི་ངོ་བོ་དང་བཅས་པ་བརྗོད་ཟིན་ནས། དེའི་རྗེས་སུ་སེམས་བསྐྱེད་དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་ར

【現代漢語翻譯】 即將到來，應供，正等覺。 爲了將所有蘊完全置於寂滅之境，應當修學此般若波羅蜜多。同樣，也應應用於其他九個方面。』通過這些話語，簡要地闡述了利他。對於那些吝嗇的眾生，要佈施；對於那些破戒者，要持戒；對於那些充滿嗔恨者，要忍辱；對於那些懶惰者，要精進；對於那些散亂者，要禪定；對於那些智慧淺薄者，要修習智慧。因此，應當修學般若波羅蜜多。（正如阿雅所說，偉大的導師也如此教導。）』這些以強調和重視利他的言辭，詳細地闡述了利他。 後面的內容在中間部分，即發心之前的經文中沒有出現，但在其他章節中存在。簡要闡述利他的內容，出現在發心、積累二資糧以及具足結尾之間的部分。由於經典需要依賴口訣，所以被打亂地呈現。尊者已經闡明了經典中存在的內容，因此可以與《八十頌》結合起來理解。總結來說，如果那樣，發起無上菩提心，是爲了他人的利益，希望證得圓滿正等覺的自性，應當知曉（本質是導師本人）。 導師提出了三個問題，並回答了關於發心的心之本質是什麼：通過不執著于佈施者、受施者和施物等來闡述。關於什麼是菩提的回答：通過將眾生安置於各自的涅槃境界來闡述。關於什麼是利他的回答：通過對治吝嗇等煩惱來闡述。布敦仁波切將這三個答案以不同的方式組合在一起。但無論如何，這都不是正確的理解。第三，（導師本人）如果這些內容在經典中被宣說，（本人）請在此處引用所說的話。（本人）如果有人這樣提問，（本人）回答說：經論或經典章節的意義，在於強調菩提和利他，這在所有廣、中、略的教法中都有所宣說。但如果文字過多，恐怕會擾亂喜歡簡略教法的眾生之心，因此沒有詳細地寫出作為知識來源的內容，但這並不是說不能說出來，導師如是說。 第三部分分為三個小部分。首先是舊的解釋：如是，已經闡述了具有所緣和自性的發心。之後，將闡述發心的二十種分類。

【English Translation】 The one who is to come, the destroyer of enemies, the self-awakened one. Desiring to place all the aggregates entirely into the realm of cessation from suffering, one should practice this Prajnaparamita. Similarly, it should be applied to the other nine aspects as well. 'Through these words, altruism is briefly explained. For those sentient beings who are miserly, give; for those who are immoral, practice morality; for those who are full of hatred, practice patience; for those who are lazy, practice diligence; for those who are distracted, practice meditation; for those who are lacking in wisdom, cultivate wisdom. Therefore, one should practice Prajnaparamita. (As Arya said, the great teacher also taught in this way.)' These words, emphasizing and prioritizing altruism, extensively explain altruism. The latter part, in the middle, is not visible in the sutras before the generation of Bodhicitta, but it exists in other contexts. The brief explanation of altruism appears between the generation of Bodhicitta, the accumulation of the two accumulations, and the completion of the dedication. Because the sutras need to rely on oral instructions, they are shown in a scattered way. Since the venerable one has shown that it exists in the sutras, it seems to be combined with the Eighty Verses. In summary, in that way, generating the supreme Bodhicitta is specifically for the sake of others, desiring the nature of perfect and complete enlightenment, one should know (the essence is the teacher himself). The teacher posed three questions and answered what the essence of the mind of Bodhicitta is: it is explained by not focusing on the giver, the receiver, and the gift. The answer to what is enlightenment: it is explained by placing beings in Nirvana according to their capacity. What is altruism: it is explained by the miserly, etc. Buton Rinpoche combined the three answers in a different way. However, that is not the intention. Thirdly, (the teacher himself) if those things are spoken from the sutras, (himself) please speak here what has been said. (Himself) If asked, (himself) in response: the meaning of the scriptures or sutra passages, emphasizing the teaching of enlightenment and altruism, is spoken in all the extensive, intermediate, and concise teachings, but if there are too many words, it is feared that it will confuse the minds of those who like concise teachings, so it is not written in detail as the source of knowledge, but it is not that it cannot be said, the teacher said. The third part has three sections. The first is the previous commentary: In this way, having spoken of the generation of Bodhicitta with its object and its own nature, then, following that, there are twenty divisions of the differentiation of the generation of Bodhicitta.

ྩ་གཉིས་གསུངས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། དེ་འཆད་པ་སྐབས་སུ་བབ་པ་ད་ནི་སྟེ་ དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སོ། །གང་གིས་ན། བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་སོ། ། དེ་ཡང་སྔར་སེམས་བསྐྱེད་མདོར་བསྡུས་ཏེ་གསུངས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་རབ་དབྱེ་རྒྱ་ཆེར་ བསྟན་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པས་བར་ཚིགས་ཞེས་གསེར་ཏེ། འོག་མ་རྣམས་སུ་ 1-226 ཡང་བསྒྲེའོ། །རྩ་བ་ལ། སེམས་བསྐྱེད་དེ་ཡང་(རད་ཀིར་སོགས་)དབྱེ་གཞི། དབྱེ་ངོ་ནི། བློ་གྲོས་མི་ ཟད་པའི་མདོར། དང་པོ་སེམས་མི་ཟད་པ། ནས། ཐ་མ་ཐབས་མཁས་ཀྱི་བར་ཉེར་གཉིས་ བསྟན་པ་དང་སྦྱར་རྒྱུ་ཡིན་པས་སྦྱར་ནས་བཤད་ན། སེམས་མི་ཟད་པ་ནི། དབྱིག་གཉེན་ གྱིས། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། བསམ་པ་དང་། ཞེས་སོགས་འདོན་ཞིང་། ཤཱནྟི་ཡང་། དང་པོ་ སེམས་བསྐྱེད་ཉིད་ཡིན་ལྷག་མ་གྲོགས་ཞེས་སོ། །དེས་ན་སེམས་བསྐྱེད་པའམ་(དབྱིག་གཉེན་དག་ ལྡན་སྙིང་མཆོག་)འདུན་པ་ནི་ས་དང་འདྲ་ཞེས་ཏེ། དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ བསྟན་ནོ། །ཞེས་པས་རྒྱུ་མཚན་འགྲེལ་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་གྲོགས་མེད་ལྷག་མ་གྲོགས་དང་ བཅས་ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། །(དབྱིག་གཉེན་གྱི་དོན་དངོས་)བསམ་ལྡན་ནི་གསེར་(དག་ལྡན་སོགས་)བཟང་ པོ། (འདྲ་རེ་རེར་སྦྱར་) སྦྱོར་ལྡན་ནི་ཟླ་(མདོ་)བ་ཡར་ཚེས། ལྷག་བསམ་ལྡན་ནི་མེ། སྦྱིན་ལྡན་གཏེར། ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས། བཟོད་ལྡན་མཚོ། བརྩོན་ལྡན་རྡོ་རྗེ། བསམ་གཏན་ ལྡན་རི། ཤེས་རབ་ལྡན་སྨན། ཚད་མེད་བཞི་ལྡན་(ཤཱན་དངོས་)བཤེས་གཉེན་ནམ་མཛའ་(རྒྱན་ ཤཱན་)ཆེན། མངོན་ཤེས་ལྡན་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ། བསྡུ་དངོས་ལྡན་ཉི་མ། སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་ ལྡན་དྲི་ཟའི་གླུ་དབྱངས། (རྒྱན་ཤཱན།) རྟོན་ལྡན་རྒྱལ་བོ། ཚོགས་གཉིས་ལྡན་(ཤཱནྟི་)བང་མཛོད། བྱང་ཕྱོགས་ལྡན་ལམ་པོ་ཆེ། ཞི་ལྷག་ལྡན་བཞོན་པ། གཟུངས་སྤོབས་ལྡན་བཀོད་མའི་ཆུ། ཆོས་(དག་ལྡན་)བཤད་ལྡན་ནམ་ཆོས་ཀྱི་མདོ་བཞི་(དབྱིག་གཉེན་སྙིང་མཆོག་)ལྡན་སྒྲ་སྙན་ནམ་སྙན་ (སྙིང་པོ་མཆོག་)སྨྲ། བགྲོད་ཅིག་ལམ་ལྡན་ཆུ་བོ། ཐབས་མཁས་ལྡན་སྤྲིན་ལྟ་བུའོ། །(དག་ལྡན།) སེམས་བསྐྱེད་བསམ་སྦྱོར་ལྷག་བསམ་དང་། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་ཚད་མེད་དག །མངོན་པར་ ཤེས་དང་བསྡུ་དངོས་དང་། །སོ་སོར་རིག་རྟོན་ཚོགས་དག་དང་། །བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཞི་ གནས་སོགས། །གཟུངས་སོགས་ཆོས་ཀྱི་མདོ་བཤད་དང་། །བགྲོད་ཅིག་ལམ་དང་ཐབས་ མཁས་པའོ། །དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་མི་ཟད་པ་ཡིན་ལ་ལྷག་མ་རྣམས་གྲོགས་དང་བཅས་ 1-227 པ་མི་ཟད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དག་ལྡན་ནོ། །ཚད་མེད་མན་བཅུ་ཚན་གཉིས་པ་ལ། དུས་ ༤མདའ་༥དུས་༤མཚོ་༤དུས་༤ལག་༢པ། །སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལག་༢རྐང་༢མཚོ༤། །བཅུ་ཚན་ གཉིས་པའི་ཐ་དད་ཀྱིས། །མི་ཟད་བརྒྱད་ཅུ་

【現代漢語翻譯】 二者皆已闡述。原因在於，現在是闡述這些的時機，因此以此為理由。通過什麼來闡述呢？通過兩個過渡章節的偈頌來闡述。這也是因為之前已經簡要地闡述了發心，現在屬於廣泛闡述其差別的範疇，因此被稱為過渡章節。下面的內容也將進行比較。根本頌中，發心（即rād kir 等）是區分的基礎，區分的方式是：《無盡慧經》中，首先是無盡的心，直到最後是善巧方便，共二十二種。這需要結合經文來解釋。如果結合起來解釋，無盡的心是指，世親說：『發心、意樂』等等。寂天也說：『首先是發心，其餘是友伴。』因此，發心或意樂（世親的殊勝心髓）就像大地一樣，世親闡述了一切法的根基。正如解釋中所說的那樣。其中，沒有友伴的是『其餘』，有友伴的是『具足』（世親的真實意義）。具足意樂就像黃金一樣（具足等是美好的）。具足結合就像新月一樣（經）。具足增上意樂就像火一樣。具足佈施就像寶藏一樣。具足持戒就像珍寶的來源一樣。具足忍辱就像大海一樣。具足精進就像金剛一樣。具足禪定就像山一樣。具足智慧就像藥一樣。具足四無量心（寂天的真實）就像善知識或大友（莊嚴寂天）一樣。具足神通就像如意寶珠一樣。具足四攝就像太陽一樣。具足正知就像乾闥婆的歌聲一樣（莊嚴寂天）。具足依怙就像國王一樣。具足二資糧（寂天）就像倉庫一樣。具足菩提分就像大道一樣。具足止觀就像車輛一樣。具足總持和辯才就像裝飾的水一樣。具足說法或四法門（世親的心髓）就像樂器或美妙的言語一樣（心髓精華）。具足行道就像河流一樣。具足善巧方便就像云一樣（具足）。發心、意樂、增上意樂，以及六度、四無量心，神通和四攝，正知、依怙、二資糧，菩提分、止觀等，總持等、說法，以及行道和善巧方便。首先，發心是無盡的，其餘的都是具有友伴的無盡。具足。從四無量心開始的第二個十個一組是：四時、五箭、四時、四海、四時、二手。三十七道品是二手、二足、四海。第二個十個一組的差別是：無盡八十。 首先，發心是無盡的，其餘的都是具有友伴的無盡。具足。從四無量心開始的第二個十個一組是：四時、五箭、四時、四海、四時、二手。三十七道品是二手、二足、四海。第二個十個一組的差別是：無盡八十。

【English Translation】 Both have been explained. The reason is that now is the time to explain them, so for that reason. By what are they explained? By the two intermediate verses. This is also because the generation of bodhicitta has been briefly explained before, and now it belongs to the category of extensively showing its differences, so it is called an intermediate chapter. The following content will also be compared. In the root verse, the generation of bodhicitta (i.e., rād kir, etc.) is the basis of distinction, and the way of distinction is: In the Inexhaustible Wisdom Sutra, first is the inexhaustible mind, until the end is skillful means, a total of twenty-two. This needs to be combined with the sutra to explain. If combined, the inexhaustible mind refers to Vasubandhu saying: 'Generation of bodhicitta, intention,' etc. Shantideva also said: 'First is the generation of bodhicitta, the rest are companions.' Therefore, the generation of bodhicitta or intention (Vasubandhu's excellent heart essence) is like the earth, Vasubandhu explained the foundation of all dharmas. As the explanation says. Among them, 'the rest' are without companions, and those with companions are 'complete' (the true meaning of Vasubandhu). Complete intention is like gold (complete, etc., are beautiful). Complete combination is like the new moon (sutra). Complete higher intention is like fire. Complete giving is like a treasure. Complete morality is like the source of jewels. Complete patience is like the ocean. Complete diligence is like a vajra. Complete meditation is like a mountain. Complete wisdom is like medicine. Complete four immeasurables (Shantideva's reality) is like a spiritual friend or great friend (ornament Shantideva). Complete clairvoyance is like a wish-fulfilling jewel. Complete four means of gathering is like the sun. Complete individual correct knowledge is like the song of a gandharva (ornament Shantideva). Complete reliance is like a king. Complete two accumulations (Shantideva) is like a storehouse. Complete bodhipaksa is like a great road. Complete shamatha-vipashyana is like a vehicle. Complete dharani and eloquence is like decorative water. Complete dharma teaching or four dharma doors (Vasubandhu's heart essence) is like a musical instrument or beautiful speech (heart essence). Complete the path to be traveled is like a river. Complete skillful means is like a cloud (complete). Generation of bodhicitta, intention, higher intention, and the six perfections, four immeasurables, clairvoyance and four means of gathering, individual knowledge, reliance, two accumulations, bodhipaksa, shamatha, etc., dharani, etc., dharma teaching, and the path to be traveled and skillful means. First, the generation of bodhicitta is inexhaustible, and the rest are inexhaustible with companions. Complete. The second set of ten starting from the four immeasurables is: four times, five arrows, four times, four oceans, four times, two hands. The thirty-seven factors of enlightenment are two hands, two feet, four oceans. The difference of the second set of ten is: inexhaustible eighty. First, the generation of bodhicitta is inexhaustible, and the rest are inexhaustible with companions. Complete. The second set of ten starting from the four immeasurables is: four times, five arrows, four times, four oceans, four times, two hands. The thirty-seven factors of enlightenment are two hands, two feet, four oceans. The difference of the second set of ten is: inexhaustible eighty.

དེ་དག་ཡིན། །ཞེས་དག་ལྡན་ཏེ། མདོ་དང་དབྱིག་ གཉེན་དང་མཐུན་པའོ། །ཐ་དད་ནི། དང་པོ་ནི་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཁོ་ནའོ། །བར་བ་རྣམས་ཕྱི་ མའི་རྒྱུ་དང་སྔ་མའི་འབྲས་བུ་གཉིས་ཀའོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཁོ་ནའོ་ ཐུབ་དགོངས་སོ། །ཤཱནྟི་སོགས་ཀྱིར་མི་མངོན་ནོ། །གྲངས་ངེས། སེམས་བསྐྱེད་དེ་རྣམས་སུ་ ཕྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཡིན་ལ་དེས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་(གསེར་)ཉིད་ཅན་ གྱི་སེམས་བསྐྱེད་སོ་(གསེར་)སྐྱེ་བྱང་སེམས་(གསེར་)དེ་པའི་བར་གྱི་བསྡུས་པས་མ་ཚང་བའང་ མིན་ལྷག་པའང་མིན་པར་འདི་ཙམ་(གསེར་)ཁོ་ནར་ངེས་སོ་གསེར་རོ། །འགྲེལ་པ་ལ། ཤེར་ འབྱུང་གིས། མིང་དང་དཔེ་དང་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པར་བྱ། ཞེས་པ་ལྟར་ ཡིན་གྱི། གྲོགས་དང་ཞེས་པ་ནི་ནོར་ཏེ། འགྲེལ་པར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ལྡན་ཞེས་ལྡན་མཐའི་ གསལ་བྱེད་དུ་བསྡུས་ཏེ་སྨོས་ཀྱི་རེ་རེ་ལ་སྦྱོར་དགོས་ཤིང་། རད་ཀིར་གྱིས་རེ་རེ་བཞིན་སྦྱར་ རོ། །འོན་ཀྱང་། ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། འགའ་ཞིག་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་སྟེ་ བདུན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཁ་ཅིག་དེ་འཕེལ་བའི་གྲོགས་ལ་དེར་གདགས་ཏེ་སྦྱིན་སོགས་སོ། ། ཁ་ཅིག་དེའི་འབྲས་བུ་ལ་དེར་གདགས་ཏེ་བགྲོད་ཅིག་ལམ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་ཏེ་དཔྱད་དོ། ། མིང་། དཔེ། ངོ་བོའམ་ཆོས་མཐུན་པའི་དོན་རྣམས་གོ་རིམ་བཞིན་སྦྱར་ན། གཞན་དོན་དུ་ བྱང་ཆེན་ལ་འདུན་པ་དེ་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་སུ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོར་བཤད་མོད། སློབ་དཔོན་ལྟར་ན། དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཞེས་ཀུན་ལ་སྦྱར་ཏེ། དེ་ནི་ལོ་ཐོག་སོགས་ ཀྱི་གཞི་ས་ལྟ་བུ་སྟེ། ཚོགས་ལམ་འབྲིང་ཡན་གྱི་ཆོས་དཀར་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་(ཨཱརྱ་དག་ལྡན་) ཆོས་དང་དེའི་རྒྱུ་(ཨཱརྱ་དག་)ཚོགས་སྐྱེ་ཞིང་འཕེལ་(དག་ལྡན་)བའི་གཞིའི་དངོས་པོ་སྟེ་རྟེན་བྱེད་ 1-228 པའི་ཕྱིར། མདོ་བྱང་ཆུབ་མདོར་བསྟན་བཞིན་(ཨཱརྱས་དྲངས་)ནོ། །ཕྱིན་དྲུག་རྫོགས་པར་བྱེད་ པའམ་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་ཕན་བདེའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི། བཞུ་བརྟུལ་ཅི་བྱས་ཡང་ རྫས་ཀྱི་ངོ་བོ་མི་འགྱུར་བ་གསེར་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་བདེ་སྒྲུབ་པ་ལས་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་བྱང་ཆུབ་རྒྱས་ བཤད་བཞིན་(ཨཱརྱས་དྲངས་)ནོ། །སོ་བདུན་སོགས་(མཐའ་ཡས་པ་སྨོས་སོ། །)རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི། ཡར་ངོའི་ཟླ་བ་ཚེས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ (ཤིན་ཏུ་མང་མདོ་ཤཱནྟི་)སོགས་དགེ་བའི་ཆོས་མཐའ་དག་གོང་ནས་གོང་དུ་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་ འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དྲན་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི་ཡོངས་སུ་ རྫོགས་པར་བྱའོ། །ཞ

【現代漢語翻譯】 這些就是（二十二種發心）。『如是具足』，意為與經部和世親（Vasubandhu）的觀點相符。不同之處在於：最初的發心只是後續發心的原因；中間的發心既是後續發心的原因，也是之前發心的結果；最後兩個發心只是之前發心的結果。這是世尊的意圖。寂天（Śānti）等人的觀點並不明顯。數量確定：將發心分為這些種類，共有二十二種。通過這些發心，具備了作為原因和結果的自性（黃金）。從最初的發心到菩薩（黃金）之間的所有發心，既沒有遺漏，也沒有多餘，而是確定只有這些（黃金）。解釋中，《般若發生》（Śer-'byung）說：『應通過名稱、比喻、自性和總結的方式來了解。』就像這樣。『朋友』是錯誤的，因為解釋中總結地說『具備法身』，只應與『具備』相連。然而，拉德基爾（Radkir）將它們一一對應。儘管如此，法友（Chos-bshes）說：『有些發心主要展示了發心的本質，如第七種發心等；有些則被認為是發心增長的助緣，如佈施等；有些則被認為是發心的結果，如行道等。』因此需要加以研究。 名稱、比喻、自性或相似的法，按順序對應如下：爲了他人的利益而渴望偉大的菩提，這在《無盡慧經》（Blo-gros mi-zad-pa'i mdo）中被解釋為發心的本質。按照導師（指世親）的觀點，『具備』一詞應與所有發心相連。這就像農作物的土地一樣，是中等資糧道以上的白色善法，是佛陀（聖者具足）的法及其原因（聖者）的資糧生起和增長（具足）的基礎，是所依之處。如經部所說，如《菩提道次第經》（Byang-chub mdo）所示（聖者所說）。具備圓滿六度或被六度所包含的利益眾生的意願，就像純金一樣，無論如何熔鍊都不會改變其本質。同樣，直到獲得圓滿菩提之前，都不會改變利益一切眾生的意願。如《菩提廣釋經》（Byang-chub rgyas-bshad）所示（聖者所說）。具備圓滿三十七道品等（無量）的增上意樂，就像上弦月一樣，憶念住（非常多，寂天經）等一切善法都會不斷增長。由於不執著于憶念，因此應圓滿四念住。

【English Translation】 These are (the twenty-two types of bodhicitta). 'Thus complete' means that it is in accordance with the views of the Sutra school and Vasubandhu. The differences are: the initial bodhicitta is only the cause of the subsequent ones; the intermediate ones are both the cause of the subsequent ones and the result of the previous ones; the last two are only the result of the previous ones. This is the intention of the Buddha. The views of Śānti and others are not obvious. The number is definite: dividing bodhicitta into these types, there are twenty-two in total. Through these bodhicittas, possessing the nature of cause and effect (gold), from the initial bodhicitta to the Bodhisattva (gold), there is neither omission nor excess, but it is definite that there are only these (gold). In the commentary, 'Prajñābhava' (Śer-'byung) says: 'It should be understood through name, example, self-nature, and summary.' It is like this. 'Friend' is wrong, because the commentary summarizes by saying 'possessing the Dharmakāya', it should only be connected to 'possessing'. However, Radkir connects them one by one. Nevertheless, Dharma Friend (Chos-bshes) says: 'Some bodhicittas mainly show the essence of bodhicitta, such as the seventh bodhicitta, etc.; some are considered as aids to the growth of bodhicitta, such as giving, etc.; some are considered as the result of bodhicitta, such as walking the path, etc.' Therefore, it needs to be studied. Name, example, self-nature, or similar dharmas, correspond in order as follows: The desire for great enlightenment for the benefit of others is explained in the 'Inexhaustible Intelligence Sutra' (Blo-gros mi-zad-pa'i mdo) as the essence of bodhicitta. According to the teacher (Vasubandhu), the word 'possessing' should be connected to all bodhicittas. This is like the land for crops, it is the basis for the white virtuous dharmas above the middle stage of the path of accumulation, it is the basis for the arising and growth (complete) of the Dharma of the Buddha (Ārya dag ldan, Noble and complete) and its cause (Ārya dag, Noble), it is the support. As the Sutra school says, as shown in the 'Bodhipathapradīpa' (Byang-chub mdo) (Āryas drangs, Led by noble ones). Possessing the intention to benefit sentient beings, which is complete with the six perfections or contained by the six perfections, is like pure gold, which does not change its essence no matter how it is smelted. Similarly, until obtaining complete enlightenment, the intention to benefit all sentient beings will not change. As shown in the 'Extensive Explanation of Bodhi' (Byang-chub rgyas-bshad) (Āryas drangs, Led by noble ones). Possessing the superior intention to complete the thirty-seven factors of enlightenment, etc. (immeasurable), is like the waxing moon, all virtuous dharmas such as mindfulness (very many, Śānti Sutra) will continuously increase. Because of not clinging to mindfulness, the four mindfulnesses should be perfected.

ེས་སོགས་ཤིན་ཏུ་མང་བར་ཡོད་དོ། །སྐྱེ་མེད་གསུམ་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་ བ་དང་ལྡན་པ་ནི། མེ་དང་འདྲ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྟེ་གཞི་ལམ་རྣམ་ གསུམ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པ་ལ་སྒྲིབ་པའི་བུད་ཤིང་ཅི་རིགས་བསྲེག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་རྟོགས་པར་འདོད་པས་ལྷག་བསམ་ཞེས་ཤཱནྟི་སོགས་མང་པོས་བཤད་དོ། །ཐམས་ ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བས་བལྟས་ནས་འདའ་བར་འདོད་པས་ཡུམ་བསྒོམ་ ཞེས་ཨཱརྱས་དྲངས་(དོན་འདུག་)སོ། །རྒྱན་འགྲེལ་དང་དག་ལྡན་དུ། སྦྱོར་ལྡན་ཡར་ངོའི་ཟླ་ཚེས་ བཞིན་ཏེ། དགེ་ཆོས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །ལྷག་བསམ་ལྡན་མེ་དང་འདྲ་སྟེ། ཤིང་གི་ བྱེ་བྲག་གིས་མེ་བཞིན་དུ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་ཏེ། བློ་གྲོས་མི་ ཟད་པའི་མདོ་འགྲེལ་དུ་ཡང་ངོ་། །འདི་དང་སྔ་མ་དཀོན་བརྩེགས་སུ་གོ་བཟློག་སྟེ་བསྟན་པ་ དང་མི་འགལ་ཏེ་སྤྱིའི་རིགས་ནས་གཅིག་གི་སྔོན་དུ་གཅིག་འབྱུང་བར་སྟོན་ཞེས་ཟླ་ཟེར་དང་ ཐུབ་དགོངས་ཀྱི་དོན་ནོ། །མི་རིགས་པར་མངོན་ནོ། །སློང་བ་རྣམས་ལ་བསམ་པ་ཇི་བཞིན་ (གསེར་)སྟེར་བ་སོགས་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལྡན་ནི། དུང་དང་དུང་ཆེན་པདྨ་པདྨ་ཆེན་(མདོ་ལ་ 1-229 ལར་བཤད་)གྱི་གཏེར་ཆེན་པོ་འདྲ་སྟེ། ཟང་ཟིང་ལོངས་(ཨཱརྱ་)སྤྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ཚིམ་པར་བྱེད་ཀྱང་(ཨཱརྱ་)མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་(སེར་སྣ་ཅན་རྣམས་སྦྱིན་པ་ལ་འཇོག་པར་འདོད་པ་དང་ཞེས་སོགས་ དྲུག་ཀ་ལ་ཨཱརྱས་དྲངས་པ་ནི་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་ན་མི་སྣང་ངོ་། །)རོ། །ཉན་(ཨཱརྱ་)ཐོས་དང་རང་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་སྦྱིན་པ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་ཡི་རང་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་ གིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འདོད་པས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་ཅེས་སོ། །ལེགས་སྤྱད་ཀྱི་ལས་སུ་ གྱུར་པའི་(གསེར་)ཚུལ་ཁྲིམས་ཕར་ཕྱིན་ལྡན་ནི། རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་ཁུངས་ཀྱི་གནས་འདྲ་སྟེ། ཞི་ལྷག་མ་ཆགས་པ་སོགས་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་རྟེན་གྱི་དངོས་པོ་བྱེད་ པའི་ཕྱིར། ཉན་རང་ཐེག་པ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་སོགས། གནོད་པ་མནག་ནུས་པ་(གསེར་) སོགས་ཀྱི་བཟོད་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལྡན་ནི། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་འདྲ་སྟེ། མི་འདོད་པ་ནད་དང་མཚོན་ སོགས་ཐམས་ཅད་ཐོག་ཏུ་བབ་པས་ཀྱང་སེམས་(ཨཱརྱ་)མི་འཁྲུག་པའི་ཕྱིར། ཉན་རང་གི་ཐེག་ པ་པའི་བཟོད་པ་སོགས། དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཕར་ཕྱིན་ལྡན་ནི། རྫས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཕ་ ལམ་(ལུག་གི་རྭས་ཤིག་པར་མྱང་འདས་ཆེན་པོར་བཤད་དོ། །)འདྲ་སྟེ། དགེ་བ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ བརྟན་ཅིང་གཏིང་ཚུགས་པས་ལེ་ལོ་སོགས་ཀྱིས་མི་ཕྱེད་པའམ་མི་ཤིག་(དག་ལྡན་)པའི་ཕྱིར། ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་སོགས། ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་ས

【現代漢語翻譯】 等等非常多。與觀修無生三者結合的瑜伽士，就像火一樣，因為他焚燒一切能遮蔽通達三者（即基礎、道路、結果）皆無自性的薪柴。特別是，香提等人說，想要通達殊勝之處，就要具備增上意樂。阿雅說，想要通過知識和見地來超越一切知者，就要觀修般若波羅蜜多（意為存在）。在《寶性論釋》和《具足論》中說，與瑜伽結合就像上弦月一樣，因為善法會增長。具備增上意樂就像火一樣，就像木頭的種類使火越來越殊勝一樣。在《無盡慧經》的註釋中也是這樣說的。這一個和前一個在《寶積經》中顛倒地顯示，但這並不矛盾，因為從一般的角度來看，一個會先於另一個出現，這是月光和彌勒菩薩意趣的含義。這似乎是不合邏輯的。與如意佈施波羅蜜多結合，比如按照所求給予乞討者（黃金），就像海螺、大海螺、蓮花、大蓮花（經中通常這樣說）的大寶藏一樣，因為即使用財物使一切眾生都感到滿足，也不會窮盡（阿雅說，慳吝者想要安住于佈施等等六度，但在廣、中、略三種版本中都沒有出現）。隨喜聽聞聲聞和獨覺乘的所有的佈施，並生起一個菩提心，想要以此來壓倒一切，所以要學習般若波羅蜜多。與成為善行的（黃金）持戒波羅蜜多結合，就像珍寶的來源地一樣，因為它是產生寂止、勝觀、無貪等一切珍寶功德的所依之事物。聲聞和獨覺乘的戒律等等。與能夠忍受損害的（黃金）忍辱波羅蜜多結合，就像大海一樣，因為即使一切不悅意的事情，比如疾病和武器等都降臨到頭上，心也不會動搖（阿雅）。聲聞和獨覺乘的忍辱等等。與對善行充滿歡喜的精進波羅蜜多結合，就像金剛石一樣（《大涅槃經》中說，用羊角來劈開它），因為在行持善法時，信心堅定且根深蒂固，所以不會被懈怠等所動搖或破壞（具足論）。聲聞和獨覺乘的精進等等。對於正確的意義 等等非常多。與觀修無生三者結合的瑜伽士，就像火一樣，因為他焚燒一切能遮蔽通達三者（即基礎、道路、結果）皆無自性的薪柴。特別是，香提等人說，想要通達殊勝之處，就要具備增上意樂。阿雅說，想要通過知識和見地來超越一切知者，就要觀修般若波羅蜜多（意為存在）。在《寶性論釋》和《具足論》中說，與瑜伽結合就像上弦月一樣，因為善法會增長。具備增上意樂就像火一樣，就像木頭的種類使火越來越殊勝一樣。在《無盡慧經》的註釋中也是這樣說的。這一個和前一個在《寶積經》中顛倒地顯示，但這並不矛盾，因為從一般的角度來看，一個會先於另一個出現，這是月光和彌勒菩薩意趣的含義。這似乎是不合邏輯的。與如意佈施波羅蜜多結合，比如按照所求給予乞討者（黃金），就像海螺、大海螺、蓮花、大蓮花（經中通常這樣說）的大寶藏一樣，因為即使用財物使一切眾生都感到滿足，也不會窮盡（阿雅說，慳吝者想要安住于佈施等等六度，但在廣、中、略三種版本中都沒有出現）。隨喜聽聞聲聞和獨覺乘的所有的佈施，並生起一個菩提心，想要以此來壓倒一切，所以要學習般若波羅蜜多。與成為善行的（黃金）持戒波羅蜜多結合，就像珍寶的來源地一樣，因為它是產生寂止、勝觀、無貪等一切珍寶功德的所依之事物。聲聞和獨覺乘的戒律等等。與能夠忍受損害的（黃金）忍辱波羅蜜多結合，就像大海一樣，因為即使一切不悅意的事情，比如疾病和武器等都降臨到頭上，心也不會動搖（阿雅）。聲聞和獨覺乘的忍辱等等。與對善行充滿歡喜的精進波羅蜜多結合，就像金剛石一樣（《大涅槃經》中說，用羊角來劈開它），因為在行持善法時，信心堅定且根深蒂固，所以不會被懈怠等所動搖或破壞（具足論）。聲聞和獨覺乘的精進等等。對於正確的意義

【English Translation】 And so on, there are very many. A yogi who is combined with the practice of meditating on the three unborn ones is like fire, because he burns all the firewood that obscures the realization that the three (i.e., the basis, the path, and the result) are without inherent existence. In particular, Shanti and others say that in order to understand the special qualities, one must have higher aspiration. Arya says that in order to transcend all knowers through knowledge and vision, one must meditate on Prajnaparamita (meaning existence). In the commentary on the Ornament and in the "Perfect Sutra", it is said that being combined with yoga is like the waxing moon, because virtue will increase. Having higher aspiration is like fire, just as the types of wood make the fire more and more special. This is also said in the commentary on the Sutra of Inexhaustible Wisdom. This one and the previous one are shown in reverse order in the Ratnakuta Sutra, but this is not contradictory, because from a general point of view, one will appear before the other, which is the meaning of Moonlight and Maitreya's intention. This seems illogical. Being combined with the giving paramita of giving (gold) to beggars as they wish, is like a great treasure of conch shells, great conch shells, lotuses, great lotuses (as is usually said in the sutras), because even if all sentient beings are satisfied with wealth, it will not be exhausted (Arya says that miserly people want to abide in giving, etc., the six paramitas, but this does not appear in the extensive, medium, or concise versions). Rejoicing in all the giving of the Hearers and Solitary Buddhas, and generating a single Bodhicitta, wanting to overwhelm everything with it, therefore one should study Prajnaparamita. Being combined with the (gold) discipline paramita that has become virtuous action, is like a source of jewels, because it is the basis for the arising of all the precious qualities such as tranquility, insight, and non-attachment. The discipline of Hearers and Solitary Buddhas, etc. Being combined with the (gold) patience paramita that is able to endure harm, is like the great ocean, because even if all unpleasant things such as disease and weapons fall upon it, the mind will not be disturbed (Arya). The patience of Hearers and Solitary Buddhas, etc. Being combined with the diligence paramita that is delighted in virtue, is like a diamond (the Great Nirvana Sutra says that it is split with a sheep's horn), because when practicing virtue, faith is firm and deep-rooted, so it will not be shaken or destroyed by laziness, etc. (Perfect Sutra). The diligence of Hearers and Solitary Buddhas, etc. For the correct meaning And so on, there are very many. A yogi who is combined with the practice of meditating on the three unborn ones is like fire, because he burns all the firewood that obscures the realization that the three (i.e., the basis, the path, and the result) are without inherent existence. In particular, Shanti and others say that in order to understand the special qualities, one must have higher aspiration. Arya says that in order to transcend all knowers through knowledge and vision, one must meditate on Prajnaparamita (meaning existence). In the commentary on the Ornament and in the "Perfect Sutra", it is said that being combined with yoga is like the waxing moon, because virtue will increase. Having higher aspiration is like fire, just as the types of wood make the fire more and more special. This is also said in the commentary on the Sutra of Inexhaustible Wisdom. This one and the previous one are shown in reverse order in the Ratnakuta Sutra, but this is not contradictory, because from a general point of view, one will appear before the other, which is the meaning of Moonlight and Maitreya's intention. This seems illogical. Being combined with the giving paramita of giving (gold) to beggars as they wish, is like a great treasure of conch shells, great conch shells, lotuses, great lotuses (as is usually said in the sutras), because even if all sentient beings are satisfied with wealth, it will not be exhausted (Arya says that miserly people want to abide in giving, etc., the six paramitas, but this does not appear in the extensive, medium, or concise versions). Rejoicing in all the giving of the Hearers and Solitary Buddhas, and generating a single Bodhicitta, wanting to overwhelm everything with it, therefore one should study Prajnaparamita. Being combined with the (gold) discipline paramita that has become virtuous action, is like a source of jewels, because it is the basis for the arising of all the precious qualities such as tranquility, insight, and non-attachment. The discipline of Hearers and Solitary Buddhas, etc. Being combined with the (gold) patience paramita that is able to endure harm, is like the great ocean, because even if all unpleasant things such as disease and weapons fall upon it, the mind will not be disturbed (Arya). The patience of Hearers and Solitary Buddhas, etc. Being combined with the diligence paramita that is delighted in virtue, is like a diamond (the Great Nirvana Sutra says that it is split with a sheep's horn), because when practicing virtue, faith is firm and deep-rooted, so it will not be shaken or destroyed by laziness, etc. (Perfect Sutra). The diligence of Hearers and Solitary Buddhas, etc. For the correct meaning

ེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ བསམ་གཏན་ཕར་ཕྱིན་ལྡན་ནི། རིའི་རྒྱལ་བོ་རི་རབ་འདྲ་སྟེ། མཚན་མར་རམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ གི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བས་མི་བསྐྱོད་ཅིང་མི་བསྒུལ་བའི་ཕྱིར། ཉན་རང་ཐེག་པ་ པའི་བསམ་གཏན་སོགས་སོ། །ཕྱེ་མ་ལེབ་དང་འདབ་ཆགས་དང་། །རྒྱ་མཚོ་དག་གིས་རི་ རབ་ལྟར། །བརྟན་པ་གྲོགས་ངན་སྡུག་བསྔལ་དང་། །ཟབ་མོ་ཐོས་པས་མི་གཡོས་སོ། །ཞེས་ པ་ལྟར་རོ། །རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལྡན་ནི། སྨན་བཟང་པོ་འདྲ་སྟེ། ཆགས་སྡང་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། འཁོར་གསུམ་དུ་རྟོག་པ་སོགས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ 1-230 ནད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཉན་རང་ཐེག་པ་པའི་ཤེས་རབ་ཅེས་སོགས། ཕྱིན་དྲུག་ གིས་(ཐུབ་དགོངས་)བསགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་བྱང་དུ་(ཐུབ་དགོངས་)བསྔོ་ བའི་ཐབས་མཁས་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལྡན་ནི། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་(རྒྱན་དུ་མཛའ་ཆེན་བཞིན་ཞེས་ སོ། །)འདྲ་སྟེ། ཚད་མེད་བཞིས་(བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོར་)གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་ གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ཞིང་ཡལ་བར་མི་འདོར་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སྦྱིན་པ་ཆུང་ངུ་བྱིན་ཡང་ཐབས་མཁས་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཚུལ་ གྱིས་ཇི་ལྟར་ན་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པར་འགྱུར་སྙམ་ན་ཡང་བྱང་ཆེན་པོས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་ བསླབ་ཅེས་སོགས་སོ། །(དབུས་མཐའི་འགྲེལ་ཐུབ་དགོངས་དངོས་སོ། །)སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་ སྤྱོད་པར་སྐྱེ་བའི་སྨོན་ལམ་(ཕྱི་མ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པ་དང་རིམ་གྲོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ དཔག་ཏུ་མེད་པར་བྱ་བའི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་དམ་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་གཟུང་ཞིང་བསྲུང་བའི། ཆོས་ཀྱི་ ཚུལ་ཡང་དག་པར་གཟུང་བར་བྱ་བའི། དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ན་གནས་པ་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་གྱི་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་སྤྱད་པར་བྱ་བའི། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི། འཇིག་ རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི། ཐེག་ཆེན་ལ་འཇུག་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར། བྱང་སེམས་ཐམས་ཅད་བསམ་སྦྱོར་གཅིག་པར་བྱ་བའི། ཡང་དག་པའི་སྤྱོར་བ་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་བྱ་ བའི། བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་རྫོགས་རྒྱ་བའི་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོའོ། ། གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་བོས་ཞུས་པའི་ མདོར་བཤད་དོ། །དགོངས་འགྲེལ་འགྲེལ་པ་བམ་པོ་བཞི་བཅུ་པར་བཀོད་དོ། །)བཅུ་སོགས་ཀྱི་(ཨ་བྷ་དངོས་)ཕར་ ཕྱིན་ལྡན་ནི། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་འདྲ་སྟེ། ཡིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་སྨོན་པའི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་ པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་དང་མི་

【現代漢語翻譯】 一心一意的禪定波羅蜜多，猶如山王須彌山，不為名相或顛倒之境所動搖。聲聞緣覺乘的禪定等也是如此。如經中所說：『如蝴蝶、飛鳥和大海，不能動搖須彌山。堅定的修行者不為惡友、痛苦和深奧的教法所動搖。』 證悟無自性的智慧波羅蜜多，猶如良藥，能平息貪嗔等煩惱，以及對三輪的執著等所知障的疾病。聲聞緣覺乘的智慧等也是如此。以六度（佛陀的意旨）積累的一切善根，都回向于圓滿菩提（佛陀的意旨），具足方便善巧的波羅蜜多，猶如善知識（如珍貴的善友）。以四無量心（《無盡慧經》），在一切時處都不捨棄眾生的利益，並努力成辦。即使爲了眾生做微小的佈施，也能以方便善巧迴向，如何能使其成為無量無邊呢？如經中所說，大菩薩應學習般若波羅蜜多（《中邊分別論》的解釋是佛陀的真實意旨）。 生生世世行持六度，具足發願（來世對一切如來作無量無數的供養和承侍，受持和守護諸佛的妙法，如實地受持正法，從安住于兜率天到圓寂之間，善行菩薩的一切行持，成熟眾生，示現一切世界，清凈一切佛土，爲了進入大乘，使一切菩薩的意樂和行為一致，使一切正行都有果報，以及現證無上圓滿菩提的大愿。在《持咒自在王請問經》中宣說，四十卷的《意旨解釋》中記載），猶如如意寶珠，能成就心中所愿的一切果實。想要成就佛身和...

【English Translation】 The Samadhi Paramita (Perfection of Concentration) with one-pointed mind is like the king of mountains, Mount Meru, unmoving and unshaken by the appearances of signs or inverted perceptions. The Samadhi of the Hearers and Solitary Realizers, etc., are similar. As it is said: 'Like butterflies, birds, and the ocean, they cannot shake Mount Meru. Steadfast practitioners are not moved by bad friends, suffering, and profound teachings.' The Prajna Paramita (Perfection of Wisdom) that realizes the absence of inherent existence is like good medicine, pacifying afflictions such as attachment and aversion, and the diseases of the obscurations of knowledge, such as the conceptualization of the three spheres. The wisdom of the Hearers and Solitary Realizers, etc., is similar. The Skillful Means Paramita (Perfection of Skillful Means), which dedicates all the roots of virtue accumulated through the six perfections (according to the Buddha's intention) to perfect enlightenment (according to the Buddha's intention), is like a virtuous friend (like a precious, dear friend). With the four immeasurables (in the Sutra of Inexhaustible Intelligence), one never abandons the benefit of sentient beings in all circumstances and strives to accomplish it. Even if one makes a small offering for the sake of all sentient beings, how can it become immeasurable and countless through skillful dedication? As it is said, great Bodhisattvas should study the Prajna Paramita (the explanation in the Madhyantavibhaga-bhasya is the actual intention of the Buddha). The Aspiration Paramita (Perfection of Aspiration), which practices the six perfections in all lifetimes (in future lives, to make immeasurable and countless offerings and services to all Tathagatas, to uphold and protect the sacred Dharma of the Buddhas, to truly uphold the correct Dharma, from residing in Tushita Heaven until passing into Nirvana, to perfectly practice all the conduct of Bodhisattvas, to ripen sentient beings, to reveal all realms, to purify all Buddha lands, for the sake of entering the Mahayana, to make the intention and actions of all Bodhisattvas consistent, to make all correct actions fruitful, and the great aspiration to manifest perfect enlightenment), is like a wish-fulfilling jewel, accomplishing all the fruits desired in the mind. Wanting to accomplish the body of the Buddha and...

ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་ གཉིས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ཞེས་སོགས། ཉི་མ་སོ་སོར་དེ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་ བསྒོམ་(དབུས་མཐའི་འགྲེལ་འགྲེལ་བཤད་ཐུབ་དགོངས་)པའི་སྟོབས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་དང་ལྡན་པ་ནི། ཉི་མ་ 1-231 འདྲ་སྟེ། བསྡུ་དངོས་བཞིས་(བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ།)གདུལ་བྱའི་ལོ་ཐོག་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆེན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ བྱ་བར་འདོད་པ་དང་ཟས་སྐོམ་སོགས། ནས། ཡོ་བྱད་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པར་བྱའོ་སྙམ་ན་ཡང་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་པ་སོགས། ཐེག་ཆེན་གྱི་(ཐུབ་དགོངས་དངོས་)དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དང་སྒྲ་ཇི་ལྟ་བར་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕར་ ཕྱིན་ལྡན་ནི། ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་དབྱངས་ནི་བརྡ་ཆད་དང་བསྟུན་ན་ལྷའི་རྔ་བོ་ཆེ་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་དབྱངས་ སྙན་པའམ་(གསེར་གྱིས་གཞན་དུ་བཤད་ཀྱང་དོན་མིན།)རྒྱན་ལྟར་ན་དྲི་ཟའི་དབྱངས་སྙན་འདྲ་སྟེ། སོ་སོ་ ཡང་དག་རིག་(བློ་གྲོས་མདོ།)བཞིས་གདུལ་བྱ་དད་ཅིང་འདུན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར། སྟོང་གསུམ་པོའི་ཁམས་ཀྱི་ཤིང་དང་རྩ་ཞེས་སོགས་ནས་ས་ཆེན་པོའི་ལྷུན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ རྡུལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཚུལ་དུ་ཤེས་པར་འདོད་པས་ཡུམ་ལ་བསླབ་ཅེས་དང་། འོག་ཏུ། སྦྱིན་པ་ འདི་ལྟར་བྱིན་ན་ནི་འབྲས་བུ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཞེས་སོགས་སློབ་དཔོན་བློ་བརྟན་དང་སེང་ བཟང་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ནི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ཡིན་གྱི་མི་རྟོག་པ་མིན་ཞེས་ བཞེད་ལ། ཨ་བྷྱཱ་དང་ཞི་བ་འབྱུང་གནས་ནི། དེ་ནོར་ཞིང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ངོ་བོ་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་ འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མིན་ཞེས་སོགས་བཤད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཡང་ དག་མིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ཏུ་མི་བཞེད་ཅིང་སྔ་མ་རིགས་སོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་ ནི། རྒྱལ་བོ་ཆེན་པོ་དང་འདྲ་སྟེ། གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་མཐུ་ཐོགས་པ་མེད་པས་རྟོན་པ་བཞིས་ (བློ་གྲོས་མདོ་)གཞན་གྱི་དོན་ཆུད་མི་ཟ་བར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ཞིང་གང་གའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་གིས་འགྲོ་ བར་འདོད་པས་ཡུམ་ལ་བསླབ། ཕྱོགས་གཞན་དགུ་ལ་སྦྱར་རོ་ཞེས་དང་། བསྐལ་བའི་མེ་ཁ་ དབུགས་གཅིག་གིས་ཞི་བར་འདོད་པས་དང་། རྣམ་པར་འཐོར་རླུང་སེན་མོ་གཅིག་གིས་ 1-232 ཁེབས་པར་འདོད་སོགས་དང་། ཕྱོགས་རེ་རེའི་སངས་རྒྱས་ལྷ་མིག་གིས་བལྟ་བར་འདོད། དེས་ཆོས་བསྟན་པ་ལྷའི་རྣ་བས་ཉན་པར་འདོད། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ པ་ཤེས་པར་འདོད། དེ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་འདོད། ཟག་པ་ཟད་པའི་ ཤེས་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་འདོད་ཅིང་ཡང

【現代漢語翻譯】 『想要獲得三十二大丈夫相』等等。像太陽一樣，每天對它們進行各自的思考和禪修（需要解釋《中邊分別論》的註釋），具有般若波羅蜜多的力量。爲了通過四攝（《無盡意經》）使所化眾生的事業完全成熟。『想要圓滿一切菩薩眾生的所有想法』，以及食物、飲料等等。乃至，『想要用一切資具和受用使一切眾生完全滿足』，如果這樣想，也要學習般若波羅蜜多等等。 具有如實了知大乘（如實意）的意趣和語言的智慧波羅蜜多。如果按照術語來說，佛法的聲音就像天鼓一樣悅耳，或者（雖然有人解釋為黃金，但沒有意義）像裝飾品一樣，如同乾闥婆的動聽歌聲。爲了通過四種正確的智慧（《智慧經》）使所化眾生生起信心和渴望而宣講佛法。 『想要像瞭解三千世界的樹木和根莖一樣』等等，乃至『想要像瞭解大地之山那樣，將所有這些都瞭解為極微塵』，所以要學習般若波羅蜜多。在下面說：『如果這樣佈施，就會獲得巨大的果報』等等。論師智 स्थिरमति（Sthiramati）和僧 अच्छीमति（Sanghabhadra）認為：『般若波羅蜜多是無分別智的后得智，而不是無分別智本身。』阿 अभय（Abhaya）和寂靜生 Śāntakara 認為：『這是錯誤的，般若波羅蜜多的自性是清凈的后得智，是世俗的智慧，而不是分別念。』等等。然而，他們並不認為是錯誤的分別念，前者是合理的。具有神通力，就像偉大的國王一樣，因為成辦利他事業的力量無礙，所以通過四依（《智慧經》）毫不浪費地成辦他人的利益。『想要用一個發心走遍東方如恒河沙數般的佛土』，所以要學習般若波羅蜜多。也適用於其他九方。『想要用一口氣熄滅劫末之火』，以及『想要用一個指甲蓋遮蓋四散的風』等等。想要用天眼觀看每個方向的佛陀。想要用天耳聆聽他們所宣講的佛法。想要了解一切眾生的心行。想要憶念他們所有的前世。想要現證斷盡諸漏的智慧等等。

【English Translation】 『Wanting to obtain the thirty-two major marks of a great being,』 etc. Like the sun, possessing the perfection of strength to individually contemplate and meditate on them each day (needing to explain the commentary on the Madhyāntavibhāga). In order to fully ripen the crops of those to be tamed through the four means of gathering (from the Akṣayamati Sūtra). 『Wanting to completely fulfill all the thoughts of all Bodhisattvas,』 and food, drink, etc. Up to, 『Wanting to completely satisfy all sentient beings with all necessities and enjoyments,』 even if thinking this way, one must also study the Prajñāpāramitā, etc. Possessing the perfection of wisdom that knows the intention of the Great Vehicle (the actual intention) and the words as they are. If following terminology, the sound of the Dharma is as pleasant as the great drum of the gods, or (although some explain it as gold, it is meaningless) like an ornament, similar to the melodious song of a Gandharva. In order to teach the Dharma that makes those to be tamed have faith and desire through the four correct knowledges (from the Wisdom Sūtra). 『Wanting to know the trees and roots of the three-thousandfold world,』 etc., up to 『Wanting to know all those great mountains of the earth as extremely fine dust,』 therefore, study the Prajñāpāramitā. Below it says, 『If giving alms in this way, it will become a great result,』 etc. The teachers Sthiramati and Sanghabhadra consider: 『The Prajñāpāramitā is the subsequent wisdom of non-conceptual wisdom, not non-conceptual wisdom itself.』 Abhaya and Śāntakara consider: 『That is wrong, the nature of the Prajñāpāramitā is pure subsequent wisdom, worldly wisdom, not conceptual thought,』 etc. However, they do not consider it to be incorrect conceptual thought, the former is reasonable. Possessing clairvoyance, like a great king, because the power to accomplish the benefit of others is unimpeded, therefore, through the four reliances (from the Wisdom Sūtra), one accomplishes the benefit of others without wasting it. 『Wanting to go to all the Buddha-fields in the eastern direction, as numerous as the sands of the Ganges, with a single generation of bodhicitta,』 therefore, study the Prajñāpāramitā. Apply it to the other nine directions. 『Wanting to extinguish the fire of the eon's end with a single breath,』 and 『Wanting to cover the scattered wind with a single fingernail,』 etc. Wanting to see the Buddhas in each direction with the divine eye. Wanting to hear the Dharma taught by them with the divine ear. Wanting to know the mental conduct of all sentient beings. Wanting to remember all their former lives. Wanting to manifestly accomplish the knowledge of the exhaustion of defilements, etc.

་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱ་བར་འདོད་ པའི་བྱང་སེམས་ཞེས་སོ། །སྐབས་འདིར་མི་སྣང་ཡང་སྐབས་གཞན་དུ་ཡོད་པས་འདིར་དྲངས་ པར་སྣང་ངོ་། །འོན་ཀྱང་གོང་དུ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལ་གནས་པར་འདོད་པས་ཞེས་པ་ ཡོད་པ་དེ་འདིར་དྲང་བར་བྱའོ། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ནི། རྫས་མང་ པོ་བཞག་པའི་བང་མཛོད་དང་འདྲ་སྟེ། །བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མང་པོའི་ མཛོད་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་བཅུ་རེ་རེར་སྦྱར་ཏེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ བྱང་སེའི་འཁོར་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་བཞུགས་པ་དེ་དག་ ཐམས་ཅད་བསོད་སྙོམས་གཅིག་གིས་ཁྱད་པར་བྱ་བར་འདོད་སོགས། ན་བཟའ་སོགས་དང་ རྒྱུན་ཞུགས་ནས་མྱང་འདས་ལ་འགོད་པར་འདོད་པས་ཞེས་(འདི་བཞིན་མདོར་བསྟན་དུ་དྲངས་) སོགས་སོ། །སྦྱིན་ཚུལ་བཟོད་པའི་ཕར་ཕྱིན་གསུམ་བསོད་ནམས། ཤེར་ཕྱིན་གཅིག་པུ་ཡེ་ ཤེས། བརྩོན་འགྲུས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕར་ཕྱིན་ནི་གཉིས་ཀའི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱང་སར་རོ། ། ཚུལ་མང་ངོ་། །བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བྱང་སེ་གནོད་པ་མེད་པར་འཁོར་བ་ན་འཁོར་ ཞིང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་གཟིར་བ་མེད། དགའ་མགུར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད། ཡེ་ ཤེས་ལ་བརྟེན་ནས་འཚང་རྒྱ་ཞེས་བྱང་(དོན་བསྡུས་)སར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ ཆོས་(ཨཱརྱ་)སོ་བདུན་དང་ལྡན་པ་ནི། ལམ་པོ་ཆེ་དང་འདྲ་སྟེ། འདས་ད་ལྟར་གྱི་འཕགས་པ་ སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་གཤེགས་ཤིང་མ་འོངས་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་གཤེགས་པའི་ལམ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདས་པ་དང་མ་བྱོན་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་ 1-233 ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཤེས་པར་འདོད་པ་དང་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ཞེས་དང་། འདུས་ བྱས་མ་བྱས་ཟག་པ་ཡོད་མེད་དགེ་མི་དགེ་སོགས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འདོད་པས་ཡུམ་ལ་ བསླབ་ཅེས་སོ། །གྲོགས་སོ་བདུན་ལ་འཕགས་པ་ཀུན་དང་གྲོགས་ཅན་སེམས་བསྐྱེད་ལ་ ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་ཀུན་གཤེགས་ཞེས་རྒྱལ་སྲས་ཐོགས་མེད་ཅེས་བོ་དོང་པ་འཆད་དོ། ། སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་ལྷག་མཐོང་དང་ལྡན་པ་ནི། གཞོན་པ་རྟ་ཅང་ཤེས་སོགས་དང་འདྲ་སྟེ། ཐབས་ཤེས་ཟུང་འབྲེལ་དུ་འགྲོ་(ཨཱརྱ་དོན་)བས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་དུ་ ཡང་མི་ལྟུང་བར་བྱང་སེམས་དེ་མི་གནས་པའི་མྱང་(གསེར་དོན་དངོས་)འདས་སུ་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲོ་ བའི་ཕྱིར། ཡང་ན་གཞན་དོན་གྱི་ཁུར་བདེ་བླག་ཏུ་ཁྱེར་ཏེ་ཞེས་(བུ་)སོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་ སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་དང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་གི་འཁོར་ (ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསང་བ་ཕྲ་མོ་ལ་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཞུགས་པའོ། །ཨཱརྱ།)དུ་འགྱུར་བ་དང་། འཁོར་མང་པོ་ དང་ལྡན་ཞིང་ཐོབ་འདོད། ཡོན་སྦྱོང་བར་ཞེས་སོགས། དོ

【現代漢語翻譯】 被稱為渴望不顯現清凈之邊的菩薩。雖然此時不明顯，但在其他時候是存在的，所以在這裡引用。然而，上面有『渴望安住於六神通』，這應該在這裡引用。具備福德智慧資糧，如同放置眾多物品的倉庫，因為是眾多福德和智慧資糧的寶庫。將十方一一對應，渴望以一施食供養所有安住的諸佛薄伽梵、菩薩眷屬和聲聞眷屬等等，以及渴望以衣物等引導常住者至涅槃（如是簡略地引用）等等。佈施、持戒、忍辱三種波羅蜜多是福德，般若波羅蜜多是智慧，精進和禪定的波羅蜜多屬於兩者，這是菩薩的觀點。方式眾多。福德的果報是菩薩無有損害地輪迴，不被痛苦所折磨，歡喜地利益眾生。依靠智慧而證得菩提，這是菩薩的觀點（意義簡略）。具備三十七菩提分法，如同大道，因為是過去、現在諸佛所行之路，未來諸佛也將隨之而行。渴望瞭解和獲得過去、未來和現在諸佛的功德，以及渴望超越有為、無為、有漏、無漏、善、不善等，所以應學般若波羅蜜多。三十七道品與一切聖者為友，發菩提心者，一切大乘聖者皆由此而行，這是無著菩薩的觀點，博多瓦這樣解釋。 具備慈悲和智慧勝觀，如同幼馬等，因為方便和智慧雙運，菩薩不會墮入輪迴和涅槃的任何一邊，而是輕易地進入不住涅槃。或者輕易地承擔起利他之重擔。領先於所有聲聞和獨覺，並且成為諸佛之內的眷屬（即進入諸佛甚深秘密的智慧），以及渴望擁有眾多眷屬和獲得供養等等。

【English Translation】 It is called a Bodhisattva who desires not to manifest the edge of purity. Although not apparent at this time, it exists at other times, so it is quoted here. However, above there is 'desiring to abide in the six superknowledges,' which should be quoted here. Possessing the accumulation of merit and wisdom is like a storehouse where many things are placed, because it is like a treasury of many accumulations of merit and wisdom. Applying each of the ten directions, desiring to offer a single alms to all the Buddhas, Bhagavat, Bodhisattva retinues, and Shravaka retinues who abide, etc., and desiring to guide those who abide to Nirvana with clothing, etc. (This is quoted briefly), etc. The three Paramitas of generosity, discipline, and patience are merit; the Prajna Paramita alone is wisdom; the Paramitas of diligence and meditation belong to both, which is the view of Bodhisattvas. There are many ways. The result of merit is that Bodhisattvas revolve in Samsara without harm, are not tormented by suffering, and joyfully benefit sentient beings. Relying on wisdom, they attain enlightenment, which is the view of Bodhisattvas (meaning abbreviated). Possessing the thirty-seven factors of enlightenment is like a great path, because it is the path traveled by all Buddhas of the past and present, and future Buddhas will follow it. Desiring to know and obtain the qualities of the Buddhas of the past, future, and present, and desiring to transcend the conditioned, unconditioned, defiled, undefiled, virtuous, non-virtuous, etc., one should study the Prajna Paramita. The thirty-seven factors of enlightenment are friends with all noble ones, and those who generate Bodhicitta, all Mahayana noble ones travel by this, which is the view of Asanga, as explained by Bo Dongpa. Possessing compassion and wisdom, Vipassana, is like a young horse, etc., because skillful means and wisdom go in union, the Bodhisattva does not fall into either Samsara or Nirvana, but easily enters the non-abiding Nirvana. Or easily carries the burden of benefiting others. Leading all Shravakas and Pratyekabuddhas, and becoming a retinue within all Buddhas (i.e., entering the wisdom that penetrates the profound secrets of the Buddhas), and desiring to have many retinues and receive offerings, etc.

ན་འཛིན་པའི་གཟུངས་དང་གཞན་ ལ་སྟོན་པའི་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི། ཆུ་སྐྱེ་(དག་ལྡན་)ཞིང་མི་ཟད་པར་འཛིན་(དག་ལྡན་དངོས་) པའི་བཀོད་མའི་ཆུ་དང་འདྲ་སྟེ། གཟུངས་ཀྱི་མཐུས་སྔར་ཐོས་པའི་ཆོས་མི་བརྗེད་པར་འཛིན་ ཅིང་སྤོབས་པའི་མཐུས་སྔར་མ་ཐོས་པའི་ཆོས་འབྱིན་ཅིང་མི་ཟད་པར་སྟོན་ནུས་པའི་ཕྱིར། རྒྱན་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་ རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་ཆོས་གང་སྟོན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དྲན་པའི་སྟོབས་དང་ཤུགས་གཅད་དུ་ མི་ཆོད་པས་ཡང་དག་པར་གཟུང་བར་འདོད་པ་དང་བླ་མེད་ཡང་དག་རྫོགས་བྱང་མངོན་ རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཆུད་མི་ཟ་བར་འདོད་པས་དང་། དེ་པ་ རྣམས་ཀྱི་མདོ་དང་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་ནས། རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ ཀྱིས་མ་ཐོས་པ་གང་ཅི་སྟོན་ཀྱང་རུང་སྟེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཐོས་པར་འདོད་ཅེས་སོགས་སོ། 1-234 ། བཀོད་མའི་ཆུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་གཏིང་ནས་འབྱིན་པའོ། །ཆུ་མིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་གློ་ནས་ འབྱིན་པའོ་ཞེས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་དགའ་སྟོན་དང་ལྡན་པ་ནི། སྒྲ་སྙན་པ་ནི། སྔར་ལྷའི་རྔ་ལ་སྦྱར་ ན་ལྷའི་རྔ་སྒྲའམ། སྙིང་པོ་མཆོག་ཏུ། སྙན་པར་སྨྲ་བའི་སྒྲ་ཞེས་ཏེ་གཏམ་སྙན་(བོ་དོང་ཐོགས་མེད་) ནམ་ཕྲིན་ཡིག་སྙན་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ། སྲིད་ཞི་ལས་ཐར་བ་བྱང་ཆེན་ནམ། འཁོར་བ་ལས་ཐར་བ་ མྱང་འདས་འདོད་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་སྙན་པ། ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་བཞི་སྒྲོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་ བཅུ་རེ་རེར་སྦྱར་ཏེ། མུན་པ་མུན་ནག་ཏུ་གྱུར་པ་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་སྣང་བར་འདོད་ཅེས་ སོགས་དང་། གང་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་དང་དགེ་འདུན་གྱི་སྒྲ་མི་ཐོས་པའི་ འཇིག་རྟེན་དུ་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་དེ་ཐོས་པར་བྱ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་དགོད་ པར་འདོད་ཅེས་སོགས་སོ། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་སངས་ རྒྱས་སའི་མཉམ་བཞག་གི་ལམ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཆུ་བོ་ཆེན་པོའི་རྒྱུན་དང་འདྲ་སྟེ། མི་སྐྱེ་བའི་ (ཨཱརྱ་དངོས་)ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་ཅིང་གཞན་གྱི་ དོན་བྱ་བ་འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཐ་མི་དད་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཨཱརྱའི་དོན་ནོ། །འགྲེལ་ ཆེན་དུ། ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཤེས་དང་ཐུགས་རྗེས་གཞན་དོན་ ཞེས་སོ། །ཕྱོགས་བཅུ་རེ་རེར་སྦྱར་ཏེ། ཁམས་ན་སེམས་ཅན་འོན་ལོང་ནས། ངན་སོང་དུ་ལྟུང་ བ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་དེ་དང་དེ་ལས་ཐར་བར་བྱས་ཏེ་མིའི་ལུས་ཐོབ་པར་བྱ་སྙམ་སྟེ་དེ་དག་ ཚུལ་ཁྲིམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སོགས་ལ་འགོད་པར་འདོད་པས་ཡུམ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ནི། སྣོ

【現代漢語翻譯】 具有憶持（梵文：dhāraṇī，陀羅尼）的明咒和教導他人的勇氣，就像清凈且取之不竭的涌泉一樣。憑藉明咒的力量，能憶持先前聽過的佛法而不忘失；憑藉勇氣的力量，能宣說先前未聽過的佛法且取之不竭。這是《現觀莊嚴論》的釋論的觀點。 諸佛世尊在十方世界所宣說的所有佛法，都想以憶持的力量和專注力毫不遺漏地完全領受，直到證得無上圓滿正等覺（梵文：anuttarā-samyak-saṃbodhi，阿耨多羅三藐三菩提）之間，都想毫不浪費地憶持。並且，無論他們以經或律來講述，無論宣說聲聞或獨覺所未曾聽聞的稀有之法，都想聽聞所有這些。 『涌泉』是指從深處涌出的泉水。『泉眼』是指從地表涌出的泉水。具有佛法的喜宴，聲音悅耳動聽。如果將『悅耳』與天鼓聯繫起來，那就是天鼓之聲，或者如《寶性論》所說：『宣說悅耳之語的聲音』，就像悅耳的談話或信件一樣。對於想要從輪迴中解脫的眾生來說，宣說四法印（一切有為法皆無常，一切法皆無我，涅槃寂靜，一切煩惱皆是苦）是悅耳的。將十方世界一一對應，希望以身體的光芒照亮黑暗。希望那些未曾聽聞佛、法、僧之聲的眾生能夠聽聞，並希望他們能夠確立正確的見解。 具有不間斷地行於無分別智慧的唯一佛地的等持之道，就像大河的流水一樣。因為證得了對不生之法的忍，所以無分別智慧自然生起，並且利益他人的事業毫不費力地自然成就，與此無別，這就是聖者的意義。《釋論》中說：『以智慧和慈悲了知能知與所知平等，從而利益他人。』 將十方世界一一對應，希望將那些在惡道中受苦的聾盲眾生從痛苦中解脫出來，使他們獲得人身，並引導他們進入戒律、禪定等，因此應當學習般若波羅蜜多（梵文：Prajñāpāramitā，智慧到彼岸）。 具有法身佛的后得智，就像...

【English Translation】 Having the dhāraṇī (Sanskrit: dhāraṇī, 陀羅尼) of retention and the courage to teach others is like a pure and inexhaustible spring. By the power of dhāraṇī, one can retain the Dharma previously heard without forgetting; by the power of courage, one can proclaim the Dharma not previously heard and teach it inexhaustibly. This is the view of the commentary on the Ornament for Clear Realization. All the Dharma taught by the Buddhas, the Bhagavat, in the ten directions, one wishes to fully grasp without omission by the power of retention and concentration, and until attaining the Unsurpassed Perfect Enlightenment (Sanskrit: anuttarā-samyak-saṃbodhi, 阿耨多羅三藐三菩提), one wishes to retain it without wasting it. And, whether they speak in sūtras or vinaya, whether they proclaim rare Dharma unheard by śrāvakas or pratyekabuddhas, one wishes to hear all of these. 'Spring' means water springing from the depths. 'Water eye' means water springing from the surface. Having a feast of Dharma, with pleasant and beautiful sounds. If 'pleasant' is associated with the heavenly drum, it is the sound of the heavenly drum, or as stated in the Ratnagotravibhāga: 'The sound of speaking pleasant words,' like pleasant conversations or letters. For sentient beings who wish to be liberated from saṃsāra, proclaiming the four seals of Dharma (all conditioned phenomena are impermanent, all dharmas are without self, nirvāṇa is peace, all afflictions are suffering) is pleasant. Applying each of the ten directions, one wishes to illuminate the darkness with the light of the body. One hopes that those sentient beings in worlds where the sounds of Buddha, Dharma, and Saṅgha are not heard will hear them, and one hopes that they will establish correct views. Having the path of samādhi of the sole Buddhahood, which continuously proceeds with non-conceptual wisdom, is like the flow of a great river. Because one has attained forbearance towards the Dharma of non-origination, non-conceptual wisdom arises naturally, and the work of benefiting others is effortlessly and spontaneously accomplished, indistinguishable from it, which is the meaning of Ārya. The commentary states: 'Knowing the knower and the known as equal, with wisdom and compassion, one benefits others.' Applying each of the ten directions, one hopes to liberate those deaf and blind sentient beings in the realms from suffering and enable them to obtain human bodies, and to guide them into discipline, meditation, etc., therefore one should study the Prajñāpāramitā (Sanskrit: Prajñāpāramitā, 智慧到彼岸). Having the post-attainment wisdom of the Dharmakāya Buddha, like...

ད་ཀྱི་འབྱོར་བའི་རྒྱུ་སྤྲིན་ ལྟ་བུ་སྟེ། དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ན་བཞུགས་པ་དང་སོགས་པ་ལྷུམས་སུ་འཇུག་པ་སོགས་ཀུན་ ཏུ་སྟོན་པར་རུང་བ་(ཞེས་པ་དང་ཐ་མ་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་བཤད་པ་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཁ་ཅིག་ ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་བའི་སྐུ་ཉིད་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་དགའ་ལྡན་ན་བཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ 1-235 སེམས་དཔར་སྣང་བས་རིམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་པར་ཡང་སྟོན་ཏེ་ཞེས་ལང་གཤེགས་དང་སྦྱར་རོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ བྱང་པ་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་དག་དགའ་ལྡན་ན་བཞུགས་ཤིང་། རིམ་གྱིས་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་མངོན་རྫོགས་རྒྱས་པར་ཡང་ དག་པའམ་སྤྲུལ་བ་སྟོན་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །འདིར་ནི་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །)སྟེ་ནུས་པའི་ཕྱིར། བར་གྱི་དང་ རྣམས་བསྡུ་བའོ། །ཤཱ་བུ་གཞན་ཡང་བྱང་སེམས་དེ་པའི་སྤྱོད་ལམ་སྟོན་པར་འདོད་པ་དང་། དེ་པའི་སྤྱོད་པ་དང་ཚུལ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། དེ་པའི་སྐུའི་འཕྲིན་ལས་དང་གསུང་གི་འཕྲིན་ ལས་དང་ཐུགས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་དག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། གླང་པོ་ཆེའི་ ལྟ་སྟངས་(ནི་འདིར་སངས་རྒྱས་སོགས་དེས་གཟིགས་པའི་སྟངས་སམ་ཐབས་སོ་འབུམ་ཊཱིཀ་)ཀྱིས་བལྟ་བར་འདོད་ པས་ཡུམ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །(གླང་ཆེན་ཅང་ཤེས་ཀྱིས་གཏེར་སོགས་མཐོང་ཡང་བསྟན་པར་འོས་པ་ སྟོན་མི་འོས་ན་མ་མཐོང་བ་ལྟར་བྱས་ནས་མི་སྟོན་ཞེས་འཆད་དེ། དཔལ་ལྡན་གྲགས་པའི་དགོངས་པའོ། །ཆེ་བར། གླང་པོ་ཆེའི་ ལྟ་སྟངས་ཞེས་པ་ནི། དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་སྟངས་ཏེ། སྟེང་ན་འདུག་པ་ལ་བཀྱེད་དེ་མི་ལྟ། འོག་ན་འདུག་པ་ལ་བཏུད་དེ་མི་ལྟ། གཡས་གཡོན་ན་འདུག་པ་ལ་མིག་གཟུར་ཏེ། རྒྱབ་ན་འདུག་པ་ལ་མཇིང་བ་བསྒྱུར་ཏེ། ཐག་རིང་པོ་ན་འདུག་པ་ལ་སྒྲིམས་ཏེ། ཐག་ཉེ་བ་ན་འདུག་པ་ལ་སྒྲིམས་པ་མེད་པར་མི་ལྟའམ་ཇི་ལྟར་འདུག་པའི་སྤྱོད་ལམ་དང་ཇི་ལྟར་ལྟ་བའི་མིག་གིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟ་བ་ནི་དེ་པའི་ལྟ་སྟངས་སོ་ཞེས་འཆད་དོ་ཞེས་སོ། །) མི་ ཟད་པ་བརྒྱད་ཅུ་དང་སྦྱར་ནས་ཞིབ་ཏུ་ཡི་གེ་ལོགས་སུ་དགོད་དོ། །བསྡུ་བ་ནི། མིང་དང་དཔེ་ དང་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་ན། དེ་ཡང་ས་གསེར་ཟླ་བ་མེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་དང་ཆ་མཐུན་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། ། ༈ ས་མཚམས། བཞི་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་ཉེར་གཉིས་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྟེ་དེའི་ནང་ནས་དང་པོ་གསུམ་ནི་ ལས་དང་པོ་པའི་ས་ཚོགས་ལམ་གྱིས་བསྡུས་སོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་གསུམ་ནི་གཞན་དོན་མངོན་ པར་འདོད་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའམ། (གསེར་)འདུན་པ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་(རད་ཀིར་) 1-236 སྟེ།

【現代漢語翻譯】 如今，獲得財富就像雲彩一樣，能夠普遍地展示諸如安住在兜率天（Tushita，喜足天）以及進入母胎等等。（如果有人問：『最後三個階段被解釋為成佛，這是否矛盾？』答：在某些世界中，諸佛世尊的化身會應被調伏者的根器，示現為安住在兜率天的菩薩，並逐漸示現成佛，這可以與《楞伽經》聯繫起來。在某些世界中，十地菩薩的自在者安住在兜率天，並逐漸在此贍部洲示現圓滿正覺或化身，這是法友的觀點。這裡是按照第一種情況來解釋的。）因為有能力這樣做。『之間』的『和』字是用來概括的。舍利子，此外，菩薩想要展示那樣的行為， 想要清凈地展示那樣的行為和方式，以及那樣的身之事業、語之事業和意之事業，所有這些都以清凈的智慧為先導，並且想要以大象的姿態（這裡指佛等以此姿態觀看的方式或方法——《十萬頌釋》）來觀看，所以應當向《般若波羅蜜多》學習。（有人解釋說，就像聰明的大象看到寶藏等，如果認為不適合展示，就裝作沒看見而不展示，這是吉祥稱的觀點。大象的姿態是指聖者的姿態，不仰視上方，不俯視下方，不斜視左右，不回頭看後方，不費力看遠處，也不毫不費力地看近處，而是以怎樣的行為和觀看方式在所有世界中觀看所有眾生和所有法，那就是大象的姿態。——《釋》）與八十種無盡相結合，詳細地單獨記錄下來。總結來說，名稱、比喻和本體的展示方式是這樣的：『土地、黃金、月亮、火』等等，以這二十二種發心與《無盡意經》的觀點相一致。 第四部分：這二十二種發心，其中的前三種被初學者的資糧道和加行道所涵蓋。這前三種是想要利益他人的小、中、大，或者說是小、中、大的意願（黃金）。

【English Translation】 Now, the acquisition of wealth is like clouds, capable of universally demonstrating things such as residing in the Tushita heaven (喜足天) and entering the womb, and so on. (If someone asks, 'Are the last three stages explained as becoming a Buddha, is this contradictory?' The answer is: In some worlds, the emanation bodies of the Buddhas, the Bhagavat, appear to bodhisattvas residing in Tushita according to the capacity of those to be tamed, and gradually demonstrate becoming a Buddha, which can be linked to the Lankavatara Sutra. In some worlds, the masters of the ten bhumis reside in Tushita, and gradually demonstrate complete enlightenment or emanation in this Jambudvipa, which is the view of the Dharma friend. Here, it is explained according to the first case.) Because they have the ability to do so. The 'and' in 'between' is used to summarize. Shariputra, furthermore, bodhisattvas want to demonstrate such conduct, want to purely demonstrate such conduct and manner, and such activities of body, speech, and mind, all of which are preceded by pure wisdom, and want to look with the gaze of an elephant (here referring to the way or method in which Buddhas, etc., look—Commentary on the Hundred Thousand Verses), so they should study the Prajnaparamita. (It is explained that just as a wise elephant sees treasures, etc., if it is deemed inappropriate to show, it pretends not to see and does not show it, which is the view of Glorious Fame. The gaze of an elephant refers to the gaze of the holy ones, not looking up, not looking down, not looking sideways, not looking back, not straining to see far away, nor effortlessly looking at what is near, but rather, with what kind of conduct and way of looking do they look at all beings and all dharmas in all worlds, that is the gaze of an elephant.—Commentary) Combined with the eighty inexhaustibles, they are recorded separately in detail. To summarize, the way of showing names, metaphors, and entities is like this: 'Earth, gold, moon, fire,' etc., with these twenty-two types of bodhicitta being consistent with the view of the Inexhaustible Intent Sutra. The fourth part: These twenty-two types of bodhicitta, the first three of which are covered by the path of accumulation and the path of preparation for beginners. These first three are the small, medium, and large desire to benefit others, or the small, medium, and large intention (gold).

རིམ་བཞིན་ཚོགས་ལམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་གྱིས་སོ། །གསུམ་པོ་དེའི་འོག་ཏུ་གཅིག སྦྱོར་ལྡན་ནི་ས་དང་པོ་ལ་འཇུག་པ་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་སོ། །བཞི་བོ་དེའི་འོག་ཏུ་ཡེ་ ཤེས་ལྡན་གྱི་བར་བཅུ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་བཅུས་བསྡུས་ཏེ། དང་པོ་མཐོང་ བའི་ལམ་དང་། གཉིས་པ་སོགས་དགུ་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཏེ་དེའི་གནས་སྐབས་ སམ་ཆོས་ཡིན་ནོ། །བཅུ་བཞི་བོ་དེའི་འོག་ཏུ་མངོན་ཤེས་ལྡན་སོགས་ལྔ་ནི་ས་བཅུ་པའི་ཁྱད་ པར་གྱི་ལམ་གྱིས་སོ་ཞེས་ཨ་བྷ་སྟེ། ཆོས་བཤེས་ནི་བར་ཆད་མེད་རྩེས་སམ་སྐད་ཅིག་མས་ བསྡུས་པར་རོ། །བཅུ་དགུ་བོ་དེའི་འོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཐ་མ་གསུམ་ནི་རིམ་བཞིན་དུ་ བྱང་སེའི་ས་དང་འབྲེལ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་སའི་དངོས་གཞི་མཉམ་བཞག་དང་། མཇུག་སངས་རྒྱས་སའི་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་ རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་སྟེ་དེས་ན་དེ་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་བསྡུས་ཏེ། (སེམས་གང་ གིས་དང་པོ་ལས་ལ་སྦྱོར་བ་དེ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལས་སོ། །གང་གིས་ལས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་དངོས་གཞིའོ། །ལས་རྫོགས་པར་ བྱས་པ་ལས་སེམས་གང་གི་ལེགས་པར་བྱས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་སྨྲ་བ་དེ་ནི་མཇུག་སྟེ་ཞེས་གསེར་རོ། །) དེས་ན་ འདིར་བཤད་ཐེག་ཆེན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཉེར་གཉིས་ཆོས་ཅན། ལས་དང་ པོ་པའི་ས་ནས་གཟུང་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་གྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་ལམ་ཆུང་ ངུ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བར་གྱིས་བསྡུས་པ་དེ་ལྟར་ནའི་ཕྱིར་རོ། །(བུདྡྷ་ཤྲཱི་ ནི་དེའི་འོག་ཏུ་བཞི་དང་གཉིས་དང་གཉིས་ནི་ས་བརྒྱད་པ་དང་དགུ་པ་དང་བཅུ་པས་བསྡུས་ཞེས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ལ་མ་སྦྱར་ཞིང་། ཆོས་བཤེས་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་མི་སྦྱོར་བར་སྣང་ངོ་། །བུདྡྷ་ཤྲཱིས། རྒྱལ་བའི་ལམ་ལ་འཇུག་པར་འདིར་བཤད་ལྟར་བཤད་དོ། །) ཨ་བྷ་ནི། གསུམ་གྱི་དང་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པས་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་སས་བསྡུས་ཞེས་སེང་བཟང་ཟེར་བ་ནོར། ཞེས་ཏེ་འགྲེལ་ཆེན་དང་མཐུན་ཞིང་། འདིར་ ཚིག་སྐྱོན་ནོ། །གཉིས་ནི་འདི་དང་འདྲ་བར་ཟླ་ཟེར་དུ་མངོན་ནོ། །ཐུབ་དགོངས་སུ། དངོས་ 1-237 སྐུ་གཉིས་སམ་ཡེ་ཤེས་སྔ་མ་བཞི། མཇུག་སྤྲུལ་སྐུའམ་བྱ་སྒྲུབ་(ཤེར་འབྱུང་གིས་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའི་ མཚན་ཉིད་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ཉིད་ ལས་མི་འདའ་ཡང་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡོད་པ་མེད་པ་ལས་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པར་བྱའི། དམིགས་པ་ ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་དང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མོས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕ

【現代漢語翻譯】 次第是資糧道的小、中、大三種。這三種之下，第一是加行道，包含于初地所入的加行道中。這四種之下，具有智慧的十地，包含于極喜地等十地中。初地是見道，第二地等九地是修道的行境，是其狀態或法。這十四種之下，具有現證等的五種，是十地的差別道，這是阿跋的觀點。法友則認為包含于無間道或剎那中。這十九種之下，最後三種發心依次與菩薩地相關聯，是進入佛地的加行道，以及佛地的正行等持，最後是佛地的后得清凈世間智所包含。因此，這三種被佛地所包含。（以何心最初從事於業，即是加行之業。以何心使業圓滿，即是正行。業圓滿后，以何心善加修飾，即是最後。如是說者，是金。）因此，此處所說的，大乘發心的二十二種差別，是從最初業者的地開始，到佛地為止所包含的。從小資糧道到佛的后得智慧所包含的，正是如此。（佛吉祥智說：其下四、二、二，是八地、九地、十地所包含，未與佛地相連。法友也似乎未與佛地相連。佛吉祥智說：如這裡所說，進入勝者之道。）阿跋說：三種的第一個包含于佛的無間道中，因此被佛地所包含，僧賢所說是錯誤的。這與大疏一致，這裡有文字錯誤。第二個在月稱中也如此顯現。在《現觀莊嚴論》中，正行是法身和色身二者，或者說是之前的四種智慧。最後是化身或事業成就（獅子賢認為，具有發願和進入之相的兩種菩提心，即使不超越為利他而圓滿菩提的意願，也應從身語意的業的有無來理解其差別的特徵。因為所緣不同，利他和圓滿菩提是意樂的對境。） 因此，此處所說的，大乘發心的二十二種差別，是從最初業者的地開始，到佛地為止所包含的。從小資糧道到佛的后得智慧所包含的，正是如此。（佛吉祥智說：其下四、二、二，是八地、九地、十地所包含，未與佛地相連。法友也似乎未與佛地相連。佛吉祥智說：如這裡所說，進入勝者之道。）阿跋說：三種的第一個包含于佛的無間道中，因此被佛地所包含，僧賢所說是錯誤的。這與大疏一致，這裡有文字錯誤。第二個在月稱中也如此顯現。在《現觀莊嚴論》中，正行是法身和色身二者，或者說是之前的四種智慧。最後是化身或事業成就（獅子賢認為，具有發願和進入之相的兩種菩提心，即使不超越為利他而圓滿菩提的意願，也應從身語意的業的有無來理解其差別的特徵。因為所緣不同，利他和圓滿菩提是意樂的對境。）

【English Translation】 Gradually, there are three types of the path of accumulation: small, medium, and large. Below these three, the first is the path of preparation, which is included in the path of preparation that enters the first ground. Below these four, the ten grounds with wisdom are included in the ten grounds such as the Joyful Ground. The first ground is the path of seeing, and the second to ninth grounds are the objects of practice of the path of cultivation, which are its states or dharmas. Below these fourteen, the five with manifestation of knowledge, etc., are the differentiated paths of the ten grounds, according to Abha. Dharma Friend considers them to be included in the uninterrupted path or the moment. Below these nineteen, the last three mind generations are sequentially related to the Bodhisattva grounds, the path of preparation for entering the Buddha ground, the actual meditative equipoise of the Buddha ground, and finally, the post-attainment purity of the Buddha ground, which is included in worldly wisdom. Therefore, these three are included in the Buddha ground. (The mind that first engages in action is the action of preparation. The mind that completes the action is the actual practice. The mind that perfects the completed action is the final stage. This is what is said by Gold.) Therefore, the twenty-two distinctions of the generation of Bodhicitta in the Great Vehicle, as explained here, are included from the ground of the first practitioner to the Buddha ground. It is included from the small path of accumulation to the post-attainment wisdom of the Buddha. That is how it is. (Buddhashri said: Below that, four, two, and two are included in the eighth, ninth, and tenth grounds, not connected to the Buddha ground. Dharma Friend also seems not to be connected to the Buddha ground. Buddhashri said: As explained here, one enters the path of the Victorious Ones.) Abha said: The first of the three is included in the uninterrupted path of the Buddha, therefore it is included in the Buddha ground, which is wrong according to Sengzang. This is consistent with the Great Commentary, and there is a textual error here. The second appears similarly in Chandrakirti. In the Ornament of Clear Realization, the actual practice is the two bodies, Dharma Body and Form Body, or the previous four wisdoms. Finally, the Emanation Body or the accomplishment of activities (Shershung believes that the two types of Bodhicitta, with the characteristics of aspiration and entry, even if they do not transcend the desire for perfect enlightenment for the benefit of others, should be understood as having different characteristics based on the presence or absence of actions of body, speech, and mind. Because the objects are different, benefiting others and perfect enlightenment are the objects of intention.) Therefore, the twenty-two distinctions of the generation of Bodhicitta in the Great Vehicle, as explained here, are included from the ground of the first practitioner to the Buddha ground. It is included from the small path of accumulation to the post-attainment wisdom of the Buddha. That is how it is. (Buddhashri said: Below that, four, two, and two are included in the eighth, ninth, and tenth grounds, not connected to the Buddha ground. Dharma Friend also seems not to be connected to the Buddha ground. Buddhashri said: As explained here, one enters the path of the Victorious Ones.) Abha said: The first of the three is included in the uninterrupted path of the Buddha, therefore it is included in the Buddha ground, which is wrong according to Sengzang. This is consistent with the Great Commentary, and there is a textual error here. The second appears similarly in Chandrakirti. In the Ornament of Clear Realization, the actual practice is the two bodies, Dharma Body and Form Body, or the previous four wisdoms. Finally, the Emanation Body or the accomplishment of activities (Shershung believes that the two types of Bodhicitta, with the characteristics of aspiration and entry, even if they do not transcend the desire for perfect enlightenment for the benefit of others, should be understood as having different characteristics based on the presence or absence of actions of body, speech, and mind. Because the objects are different, benefiting others and perfect enlightenment are the objects of intention.)

ྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་བརྗོད་པ་དེ་ལྟ་ནའང་འཇུག་པ་ཁོ་ནའི་ཡིན་གྱི་སྨོན་པའི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ནི་སའི་དབྱེ་བས་ ཁྱད་པར་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་གཞན་ལ་ནི་འདུན་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །སྨོན་པ་ཙམ་ཆོ་གས་མ་ བླངས་པ་ཁོ་ན་ལ་སྨོན་སེམས་སུ་བཞེད་པར་སྣང་ངོ་། །རྒྱལ་བའི་ལམ་ལ་འཇུག་པར། འདི་ནི་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །སེམས་ཀྱི་ དབྱེ་བར་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱིས་ཏེ་ཤེར་འབྱུང་དང་མཐུན་ནོ། །)ཅེས་སོ། །(ས་མཚམས་དེ་དག་གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་ དུ་བྱས་(བུ་)གསུང་ཡང་། དགོངས་པ་ནི་ཉེར་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ནང་གི་དེ་དང་དེ་དག་ས་མཚམས་དེ་དང་དེ་དག་ཉིད་ན་ཡོད་ཀྱི་ གཞན་ན་མེད་ཅིང་སྤྱིར་སྦྱིན་ལྡན་ལྟ་བུ་གོང་འོག་ཀུན་ན་ཡོད་པར་བཞེད་དགོས་སོ། །མདོར་ན་ས་མཚམས་དེ་དང་དེའི་སེམས་ བསྐྱེད་རྣམས་འདུན་པ་སོགས་དེ་དང་དེ་གཙོ་ཆེ་ཞེས་དགོངས་པའོ།། །།) ༈ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒྲུབ་པ་རྣམ་པར་དག་བྱེད་གདམས་ངག (གཉིས) བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒྲུབ་པ་རྣམ་པར་དག་བྱེད་གདམས་ངག་བཤད་ པ། གཉིས་པ་ལ། གདམས་ངག་བཅུ་སྤྱིར་བསྟན། རྟོགས་དཀའ་དགེ་འདུན་བྱེ་བྲག་ཏུ་ བཤད་པའོ། ། ༈ གདམས་ངག་བཅུ་སྤྱིར་བསྟན། དང་པོ་ལ། སྔ་རྩ་འགྲེལ་པ། གྲངས་ངེས་ཀྱིས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། ། ༈ སྔ། དང་པོ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ ངོ་བོ་གཙོ་བོར་བསྟན་ཅིང་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཙམ་ལ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བཞག་ པའི་ཕྱིར་དབྱེ་བ་ཞར་ལ་བརྗོད་དོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དངོས་པོ་བཅུ་ལ་ངོ་ བོ་བགྲང་གི་ཉེར་གཉིས་མི་བགྲང་བས་སམ། སེམས་བསྐྱེད་ནས་གདམས་ངག་ཉན་དགོས་ ཤིང་དེ་ལ་ཉེར་གཉིས་རྫོགས་ནས་ཉན་ན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ནས་ཉན་དགོས་པར་འགྱུར་བས་ 1-238 སེམས་བསྐྱེད་དང་པོ་ཐོབ་ནས་ཉན་པས་ཆོག་པས་དབྱེ་བ་ཉེར་གཉིས་ཞར་བྱུང་ཡིན་ཞེས་ ལམ་ཉམས་ལེན་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་སྐད་བརྗོད་དོ། །དེ་བསྟན་ནས་ད་གདམས་ངག་འཆད་ པ་ལ། འདོམས་སོ། །གང་ལ་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་འདུན་ལྡན་དང་། སོགས་པ་ བསམ་ལྡན་སོགས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལའོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་རྫོགས་བྱང་ཏེ་དེ་ ལ་སེམས་པས་དང་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཏུ་བྱེད་པར་འདོད་པས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ ཞེས་སྙིང་མཆོག་གོ །བུདྡྷ་ཤྲཱི་དང་བོད་དག་དང་པོ་སོགས་གསུམ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་ནོར་རོ། ། དུས་ནི། རྒྱུའི་སེམས་བསྐྱེད་རྣམས་རང་རང་གི་ས་མཚམས་གང་དང་གང་གི་དུས་ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་དུ་མི་ཉམས་ཤིང་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབད་ཅིང་དེའི་རྒྱུར་གདམས་ངག་དོན་དུ་ གཉེར་བའི་ཚེའོ། །ཅིའི་དོན་དུ་ན། རྒྱུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉི་

【現代漢語翻譯】 如果有人說沒有詳細的區分，那也只是指進入（菩提心）而不是發願（菩提心），因為在進入（菩提心）中，地（菩薩地）的差別是存在的，而在發願（菩提心）中，僅僅是意願的差別是不存在的。因此，僅僅是發願而沒有接受儀軌的，才被認為是發願心。在《入菩薩行論》中說：『這被認為是進入菩提心的區分。』布達室利（Buddha Shri）的觀點與謝繞炯（Sher 'byung）的觀點一致。 即使（上師）說那些地（菩薩地）的界限是主要的，但他的意思是，在劃分爲二十二種（菩提心）的類別中，那些類別只存在於那些地（菩薩地）的界限中，而不會在其他地方存在。像普遍的佈施一樣，它存在於所有上下（菩薩地）中。簡而言之，他的意思是，那些地（菩薩地）的生起之心，意願等等，是那些地（菩薩地）的主要特徵。 菩提心的修習，清凈之教授 （二）菩提心的修習，清凈之教授的講解 第二部分包括：總的教授十法，以及難以理解的僧團的詳細講解。 總的教授十法 第一部分包括：前言，根本（頌），解釋，以及以確定的數字結尾。 前言 第一部分是：『生起菩提心是爲了利益他人』等等，主要闡述了菩提心的本質，並且僅僅根據本質的不同階段進行區分，因此順便提到了區分。法友（Chos bShes）如是說。為什麼不說二十二種分類，而只說十種智慧的本質呢？或者說，必須在生起菩提心之後才能聽聞教授，如果二十二種分類都圓滿了才能聽聞，那就意味著成佛之後才能聽聞。因此，在生起最初的菩提心之後聽聞就足夠了，所以二十二種分類是順便提及的。這是根據修道經驗而說的。在闡述了這些之後，現在開始講解教授。給予教導。給予誰呢？給予那些生起了最初的具有意願的菩提心，以及具有思維等等的菩薩。菩提是指圓滿的菩提，因為他想著它，並且想要成為一切眾生的至尊，所以被稱為大菩薩，也就是殊勝的心。布達室利（Buddha Shri）和一些藏族學者說最初的三個等等，這是錯誤的。 時間是：爲了使作為因的菩提心，在各自的地（菩薩地）的界限中，按照應有的方式不退轉並且增長，所以努力並且爲了這個原因而尋求教授的意義的時候。爲了什麼目的呢？爲了使作為因的菩提心，

【English Translation】 If someone says there is no detailed distinction, it only refers to entering (Bodhicitta) and not aspiration (Bodhicitta), because in entering (Bodhicitta), the difference of the ground (Bodhisattva ground) exists, while in aspiration (Bodhicitta), the difference of mere intention does not exist. Therefore, only aspiration without receiving the ritual is considered aspiration. In 'Entering the Bodhisattva's Way of Life,' it says: 'This is considered the distinction of entering Bodhicitta.' Buddha Shri's view is consistent with Sher 'byung's view. Even if (the master) says that the boundaries of those grounds (Bodhisattva grounds) are the main ones, he means that among the twenty-two categories (of Bodhicitta), those categories only exist within those boundaries of the grounds (Bodhisattva grounds) and will not exist elsewhere. Like universal giving, it exists in all upper and lower (Bodhisattva grounds). In short, he means that the arising of the mind in those grounds (Bodhisattva grounds), intentions, etc., are the main characteristics of those grounds (Bodhisattva grounds). The Practice of Bodhicitta, the Pure Instructions (Two) Explanation of the Practice of Bodhicitta, the Pure Instructions The second part includes: a general teaching of the ten instructions, and a detailed explanation of the difficult-to-understand Sangha. General Teaching of the Ten Instructions The first part includes: the introduction, the root (verses), the explanation, and ending with a definite number. Introduction The first part is: 'Generating Bodhicitta is for the benefit of others,' etc., mainly explaining the essence of Bodhicitta, and distinguishing it only according to the different stages of the essence, so the distinction is mentioned incidentally. Dharma Friend (Chos bShes) said so. Why not say twenty-two categories, but only say the essence of the ten wisdoms? Or, one must listen to the teachings after generating Bodhicitta, and if one listens after the twenty-two categories are complete, it means one must listen after becoming a Buddha. Therefore, it is enough to listen after generating the initial Bodhicitta, so the twenty-two categories are mentioned incidentally. This is said based on the experience of the path. After explaining these, now begin to explain the teachings. Give instructions. To whom? To those who have generated the initial Bodhicitta with intention, and Bodhisattvas with thought, etc. Bodhi refers to complete Bodhi, because he thinks of it and wants to be the supreme of all beings, so he is called a great Bodhisattva, which is the supreme heart. Buddha Shri and some Tibetan scholars say the first three, etc., which is wrong. The time is: in order to prevent the Bodhicitta as the cause from degenerating and growing in its respective ground (Bodhisattva ground) boundaries, in the way it should be, so strive and seek the meaning of the teachings for this reason. For what purpose? In order to make Bodhicitta as the cause,

ཤུ་དང་དེས་འཕངས་ པ(འི་ཆོས་ནི་ཆོས་དཀར་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིའི་དངོས་པོ་སོགས་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསེར་)འབྲས་བུའི་ (དངོས་)བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སངས་རྒྱས་སའི་(དངོས་)ཆོས་རྣམས་འགྲུབ་པའམ་ཐོབ་(དངོས་)པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་བསྟན་གྱི་དགོས་པའོ། །སྔར་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་(ནི་དགེ་བཤེས་སོགས་ལ་སེམས་ སྔར་བསྐྱེད་པས་གཞན་ལ་སྐྱབས་སུ་མི་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་གསེར་རོ། །)ཡོངས་སུ་བསྲུང་བའི་(ནི་བསྐྱང་ བའོ་གསེར་རོ། །)དོན་གྱིས་ཏེ་དབང་གིས་གོང་མ་གོང་མར་མངོན་པར་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་(ནི་སེམས་ བསྐྱེད་སོགས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་རིམ་གྱིས་ལྷག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསེར་རོ། །)ཏེ་(དེ་ཡན་ཆོས་བཤེས་)གདམས་ པའི་དགོས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་དོན་དུ་གཉེར་བའི་དོན་ཐོབ་པའི་བྱ་བ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ནི་(དངོས་) གདམས་པ་དང་རྗེས་བསྟན་ཏེ། དབྱེ་ན། གདམས་ངག་གང་ཞིག ཐོབ་ཟིན་པའི་ཡོན་ཏན་ སྐྱོང་བའི་དོན་གྱིས་མི་བརྗེད་པར་བྱེད་པ་གདམས་ངག་གདམས་པ། གང་ཞིག་མ་ཐོབ་པའི་ ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་རྗེས་བསྟན་ནོ། །ཨཱརྱ་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །ཉན་སར། སེམས་དང་ ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་འདོམས་པ་གདམས་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་འདོམས་པ་རྗེས་བསྟན་དུ་ 1-239 བཤད་དོ། ། ༈ རྩ་བ། གཉིས་པ་ལ། སྐབས་འདིར་གདམས་ངག་ནི་ཡུལ་གྱི་དབང་(རད་ཀིར་དངོས་)གིས་བཅུ་ཡི་ བདག་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཅུ་གང་ཞེ་ན། སྒྲུབ་པ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་པའོ། །ཤཱནྟིས་ སོ། །སེམས་བསྐྱེད་ནས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་དཀར་ཆོས་མཐའ་དག་ལ་རྟེན་ནམ་དེ་ ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་སྤྱིར་སློབ་པ་དང་ཁྱད་པར་དུ་གོ་འཇུག་ཚོགས་ངེས་སུ་བཤད་པའི་སྦྱོར་ མཐོང་སྒོམ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ལ་བསྒྲུབ་པ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པ་ནི་ སྒྲུབ་པ་ལ་གདམས་པའོ། །རད་ཀིར་རོ། །དེ་དང་། དམིགས་པ་བདེན་པ་བཞི་རྣམས་དང་ནི། རྟེན་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་དཀོན་མཆོག་གསུམ། མི་ཉམས་པའི་རྒྱུ་མ་ཞེན་པ། ལམ་གྱི་མི་སྐྱོ་ བའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་མི་ངལ་བ་དང་། ཐེག་དམན་དུ་མི་ལྟུང་བའི་རྒྱུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ནི་ཡོངས་ སུ་འཛིན་པ་དང་། གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་པའི་རྒྱུ་སྤྱན་ལྔ་དང་། དོན་གཉིས་རྫོགས་པའི་རྒྱུ་ མངོན་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དྲུག་དང་། སྒྲིབ་གཉིས་དག་པའི་རྒྱུ་མཐོང་ཞེས་བྱ་དང་སྒོམ་པ་ཞེས་ བྱ་བའི་ལམ་སྟེ་བཅུ་དང་དེ་ལ་གདམས་པའང་བཅུའོ། །དེ་ཡང་འདིར་བཤད་གདམས་ངག་ ཉན་པོ་ནི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་ནས་ཉན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་ པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་པས་སོ། །སྟོན་པ་པོ་ཡང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་ཅི་ རིགས་ཏེ། འོག་ཏུ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེས་འདི་དང་བུདྡྷ་ཤྲཱིའོ། །རད་ཀིར་ཡང་། སངས་རྒྱས་སོགས་

【現代漢語翻譯】 殊勝的教授是爲了圓滿一切白法之基礎，爲了成就菩提心和成佛之法，這是隨後的教導之必要。（金） 先前已獲得功德（如格西等先前已生起菩提心，不皈依其他等，金），爲了完全守護（即守護，金），通過力量使之不斷增長（即菩提心等不斷增長，金），這是教授的必要。 因此，爲了顯示獲得所求之事的途徑，這是（真實）的教授和隨後的教導。區分在於：何為教授？守護已獲得的功德，使其不忘失，是教授。何為尚未獲得的功德，使其獲得，是隨後的教導。阿雅釋大論。 聽聞處：教導心和智慧的學處是教授，教導戒律是隨後的教導。 正文： 第二，在此處，教授應知為依于對境的力量而具有十種自性。何為十種？修持是行持般若波羅蜜多。寂天菩薩如是說。從發菩提心到成佛之間，以一切白法為所依或以其為對境，普遍地學習，特別是對於抉擇三摩地，所說的加行道、見道、修道、殊勝道的自性，如實地證悟這些修持，是教授修持。熱克如是說。以及，所緣是四聖諦，所依是佛等三寶，不退轉之因是不執著，不厭倦道的因是不疲勞，不墮入小乘之因是受持大乘道，不依賴他緣之因是五眼，圓滿二利之因是六神通功德，清凈二障之因是見道和修道，這十種及其教授也是十種。此處所說的聽聞教授者，是從最初發心開始聽聞，直至生起最初的菩提心等，被稱為菩薩。說法者可以是佛或菩薩，如下文所說：『對於佛等』，以及布達西日。熱克也說：佛等。

【English Translation】 The excellent instruction is for perfecting the basis of all white dharmas, for accomplishing the mind of enlightenment and the dharmas of attaining Buddhahood, this is the necessity of subsequent teachings. (Gold) Previously attained qualities (such as Geshes who have previously generated Bodhicitta, not taking refuge in others, etc., Gold), for completely guarding (i.e., guarding, Gold), through power to make it continuously grow (i.e., Bodhicitta, etc., continuously grow, Gold), this is the necessity of instruction. Therefore, to show the way to obtain what is sought, this is the (actual) instruction and subsequent teaching. The distinction lies in: What is instruction? Guarding the qualities already obtained, so that they are not forgotten, is instruction. What is the quality not yet obtained, to make it obtained, is the subsequent teaching. Arya Great Commentary. Place of hearing: Teaching the training of mind and wisdom is instruction, teaching discipline is subsequent teaching. Root Text: Second, here, instruction should be known as having ten natures based on the power of the object. What are the ten? Practice is the practice of Prajnaparamita. Shantideva said so. From generating Bodhicitta to attaining Buddhahood, relying on all white dharmas or taking them as objects, generally learning, especially for the determination of Samadhi, the nature of the path of application, seeing, meditation, and special paths mentioned, truly realizing these practices is instructing practice. Rekha said so. And, the object is the Four Noble Truths, the basis is the Three Jewels such as the Buddha, the cause of non-regression is non-attachment, the cause of not being tired of the path is not being weary, the cause of not falling into the Hinayana is upholding the Mahayana path, the cause of not relying on others is the five eyes, the cause of perfecting the two benefits is the six supernatural powers, the cause of purifying the two obscurations is the path called seeing and the path called meditation, these ten and their instructions are also ten. The listener of the instruction mentioned here is the Bodhisattva who listens from the beginning of generating the mind, until generating the first Bodhicitta, etc. The speaker can be a Buddha or a Bodhisattva, as mentioned below: 'For the Buddha, etc.', and Buddhashri. Rekha also said: Buddha, etc.

པས་བསྟན་པ་ལ་བསླབ་ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་ཚོགས་ལམ་ཆུང་འབྲིང་ གི་ཉམས་ལེན་འདིར་མ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ངོ་བོ་ནི། པཎྜི་ཏ་ཁ་ཅིག འོག་གི་བསྟོད་ བཀུར་སོགས་གྲགས་པ་ལས་འདས་ནས་སངས་རྒྱས་ཐུགས་དགེས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ བཞག་པ་ལྟར་རང་གིས་འདོམས་པ་སྟེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཉིད་ལ་བྱ་ཟེར་རོ། །ཆོས་བཤེས་ དེའི་བླ་མ་དང་བཅས་པ་ནི། དེ་ལྟར་རམ་ཡང་ན་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གཞན་གྱིས་འདོམས་པ་ 1-240 དང་གདམས་པ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ཞེས་གསུང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ལ་ ཡོད་པའི་གདམས་ངག་གཉིས་ཡོད་པས་ཕྱི་མ་ལེགས་སོ། །ཞིབ་པར་འཆད་ཚེ་རྟོགས་དགོས་ སོ། །ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ། མདོ་རྒྱན་དུ་དམིགས་པ་དྲུག ཡིད་བྱེད་བཅུ་གཅིག་གསུངས་པ་ ནི། འདིར་བཤད་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་དང་ཅུང་མི་འདྲ་བས་དེར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་ཡང་ སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུས་ལེན་དགོས་པས་དེ་བཤད་ན། དང་པོ་ཉིད་དུ་ཕྱིའི་དམིགས་ པ་ལས་སེམས་བཀུག་སྟེ་ནང་དུ་སེམས་རྩེ་གཅིག་(བློ་བརྟན་)ཏུ་འཇོག་པ་ནི་འཇོག་པར་བྱེད་ པ། དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུན་བསྲིངས་ཏེ་ཕྲ་མོར་བྱེད་པས་སེམས་མངོན་པར་སྡུད་པ་རྒྱུན་(ཀུན་ཏུ་)དུ་ འཇོག་(ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་)པ། བརྗེད་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཡེངས་ན་དེར་ཤེས་(བློ་)ནས་སླར་ནང་དུ་ བཀུག་པ་ནི་བླན་(ངེས་པར་ཞེས་)ཏེ་འཇོག་པ། སེམས་ཕྱིར་མི་འཕྲོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་(ཤཱནྟི་)དང་ པོ་ཉིད་ནས་དྲན་པས་གཟུང་སྟེ་སྒྲིམ་པ་ནི་ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ ཏན་(རྒྱན་)མཐོང་ཞིང་རྣམ་གཡེང་(རྒྱལ་སྲས་)གི་རྒྱུ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་ བས་སེམས་ཕྱིར་འཕྲོར་མི་སྟེར་བ་ནི་འདུལ་བར་བྱེད། རྣམ་གཡེང་རྟོགས་པའི་ཉེས་པ་ཤེས་ པས་ཕྱིར་འཕྲོར་མི་སྟེར་བ་ནི་ཞི་བར་བྱེད། བརྗེད་ནས་བརྣབ་སེམས་ལ་སོགས་པ་ལངས་ ན་དང་དུ་མི་(རྒྱལ་སྲས་ཀུན་བཏུས་)ལེན་པ་ནི་རྣམ་(ཉེ་བར་ཟེར་)པར་ཞི་བར་བྱེད། མངོན་པར་འདུ་ བྱེད་པ་(འབད་རྩོལ་བློ་བརྟན་)དང་བཅས་པས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་རང་ཤུགས་ཀྱིས་(རྩ་བའི་དོན་)ནང་ དུ་གནས་པ་ནི་རྩེ་(རྒྱུད་ཟེར་)གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ། དེ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ན་འདུ་བྱེད་མེད་པར་ལྷུན་ གྱིས་གྲུབ་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུན་གཡེང་བ་མེད་པར་འབྱུང་བ་ནི་མཉམ་པར་འཇོག་པ་སྟེ་ རྒྱལ་བོའི་སྲས་འཆད་དོ། །དམིགས་པ་ལ་ནི་སེམས་གཏད་ནས། །དེ་རྒྱུན་རྣམ་པར་གཡེང་མི་ བྱ། །རྣམ་གཡེང་མྱུར་དུ་རྟོགས་བྱས་ནས། །དེ་ལ་སླར་ནི་བརླན་པར་བྱ། །བློ་ལྡན་གོང་ནས་ གོང་དུ་ཡང་། །སེམས་ནི་ནང་དུ་བསྡུ་བར་བྱ། །དེ་ནས་ཡོན་ཏན་མཐོང་པའི་ཕྱིར། །ཏིང་ངེ་ 1-241 འཛིན་ལ་སེམས་འདུལ་ལོ། །རྣམ་གཡེང་(གི་སྐྱོན་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སེམས་མི་དགའ་བར་གྱུར་བ་ན་དེའི་) ཉེས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱ

【現代漢語翻譯】 應學習他所教導的內容。否則，（如果）不教導這些，（那麼）小、中等資糧道的修持就會缺失。自性方面：有些班智達認為，（修持）超越了下面的讚頌和恭敬等名聲，安住于令佛陀心生歡喜的狀態，自己去教導，也就是去修持。法友及其上師們說：『或者像之前所說的那樣，按照他人教導和引導去修行也是一樣的。』因此，存在能動者和作用中的訣竅兩種，後者更好。詳細講解時需要理解。修持的方式：《現觀莊嚴論》中講了六種所緣和十一種作意，與這裡所說的修持方式略有不同，應在那裡瞭解。這裡也需要用九住心的方式來修持，所以下面講解：首先，將心從外境所緣中收回，使心專注于內在（堅定），這是安住；在此基礎上持續下去，使其變得微細，這是近住；如果忘記而向外散亂，立即覺知（智慧）並將其收回，這是內住；爲了不讓心向外散亂（寂天），一開始就用正念抓住並加以控制，這是調伏；看到三摩地的功德（莊嚴），以及散亂（聖子）之因——色等過患，不讓心向外散亂，這是降伏；認識到散亂的過患，不讓心向外散亂，這是寂靜；如果忘記而生起貪心等，不接受（聖子合集），這是最極寂靜；以精勤（努力，堅定）持續不斷地（根本意義）安住于內在，這是專注一趣；當非常熟悉時，無需努力，自然而然地（根本意義）三摩地持續不斷地生起，沒有散亂，這是等住，也就是國王的兒子所講的。（將）心專注于所緣，不要讓它散亂。一旦覺察到散亂，立即將其收回。有智慧的人應不斷地將心收攝於內在。之後，爲了看到功德，應調伏對三摩地的心。當（因為散亂的過失而）對三摩地不悅時，應看到散亂的過患。

【English Translation】 One should learn what he teaches. Otherwise, if these are not taught, the practice of the small and medium accumulation paths will be missing. In terms of nature: Some Panditas believe that (practice) transcends the fame of the following praises and respects, and abides in the state of making the Buddha's heart happy, and one teaches oneself, that is, to practice. Dharma friends and their gurus say: 'Or, as mentioned before, practicing according to the teachings and guidance of others is the same.' Therefore, there are two kinds of key instructions: the agent and the one in action, the latter being better. When explaining in detail, it is necessary to understand. The way of practice: The six objects and eleven mental activities mentioned in the Ornament for Clear Realization are slightly different from the practice method described here, and should be understood there. Here, it is also necessary to practice with the nine stages of mind abiding, so I will explain it below: First, withdraw the mind from external objects and focus the mind inward (firmly), this is placement; continue on this basis and make it subtle, this is close placement; if you forget and become distracted outward, immediately realize (wisdom) and withdraw it, this is inner placement; in order not to let the mind wander outward (Shantideva), grab and control it with mindfulness from the beginning, this is taming; seeing the merits of samadhi (ornament), and the faults of distraction (son of the victor) such as form, not letting the mind wander outward, this is subduing; recognizing the faults of distraction, not letting the mind wander outward, this is pacifying; if you forget and greed arises, do not accept (collection of the son of the victor), this is complete pacifying; with diligence (effort, firmness) continuously (fundamental meaning) abiding inward, this is single-pointedness; when very familiar, without effort, naturally (fundamental meaning) samadhi arises continuously without distraction, this is equanimity, which is what the son of the king speaks of. (Focus) the mind on the object, do not let it wander. Once you notice distraction, immediately withdraw it. A wise person should constantly gather the mind inward. Afterwards, in order to see the merits, one should tame the mind towards samadhi. When (because of the faults of distraction) one is displeased with samadhi, one should see the faults of distraction.

ིར། །(ཏིང་འཛིན་)དེ་ལ་མི་དགའ་ཞི་བར་བྱ། །བརྣབ་སེམས་ཡིད་མི་བདེ་ ལ་སོགས། །(ཆགས་པ་དང་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །ཞེས་དང་། ཡུལ་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེས་སམ་ཞེ་སྡང་ཞེས་སོགས་བློ་ བརྟན།) ལངས་པ་དེ་བཞིན་ཞི་བར་བྱ། །དེ་ནས་སྡོམ་བརྩོན་(རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བློ་བརྟན་)ཅན་གྱིས་ ནི། །སེམས་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་བཅས། །རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་བ་འཐོབ། །དེ་གོམས་ པ་ལས་འདུ་མི་བྱེད། །ཅེས་སོ། །འཕྲོས་རྒྱས་པར་རྒྱན་དུ་བལྟའོ། །བཅུའི་དང་པོ་ཚོགས་སྦྱོར་ བ་ལ། བདེན་པ་ནས་མངོན་ཤེས་བར་སྦྱོར་ལམ་པ་ལ་གདམས་སོ། །ལྷག་མ་གཉིས་གོ་སླའོ་ ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། ༈ འགྲེལ་པ། གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ། དམིགས་ཡུལ། རྟེན། སྒྲུབ་པ་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ ལ་གདམས་པའོ། ། ༈ སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ། དང་པོ་ནི། འཇུག་པར་བྱའོ། །གང་ལ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཇི་སྐད་ བཤད་པ་ཉེར་(གསེར་)གཉིས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་(གསེར་)ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལའོ། །དོན་ནི་ཉེར་གཉིས་ ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་ཞེས་པར་སྣང་ངོ་། །ཚུལ་གང་གིས་ན། བྱང་སེམས། བྱང་ཆུབ། ཡུམ། དེ་གསུམ་གྱི་མིང་། བྱང་སེའི་(འབྲིང་)སྤྱོད་པ། སྤྱོད། མི་སྤྱོད། གཉིས་ཀ་གཉིས་མིན། གཟུགས་ ནས་རྣམ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཤཱ་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལ་ སྤྱོད་པའི་ཚེ་བྱང་ཆེན་པོ་(དུ་གྱུར་བཞིན་དུ་ཞེས་གནོད་འཇོམས་)ཡོད་བཞིན་དུ་(ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ སེམས་ཡོད་པས་སོ་གནོད་འཇོམས།)བྱང་ཆུབ་བྱང་སེམས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །དེའི་ མིང་། (ཁར་ཐོན།) དེའི་སྤྱོད་པ། བྱང་ཆུབ། དེའི་མིང་། (རྒྱས་འབྲིང་ལ་མེད། ཤེར་ཕྱིན། (གནོད་འཇོམས་སུ་ བྱང་ཆུབ་ཤེར་ཕྱིན་སྣང་། མདོ་མི་སྣང་།) མིང་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བར། སྤྱོད་ཀྱང་སྤྱོད་ལ་ མི་སྤྱོད་ཀྱང་མི་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བར། སྤྱོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་སྤྱོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར། 1-242 གཟུགས་ཀྱང་ཚོར་འདུ་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་སོ། །མི་ སྤྱོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཡན་གྱིས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང་། གཟུགས་ནས་རྣམ་ཤེས་མི་ མཐོང་གི་བར་གྱིས་ཆོས་བདག་མེད་བསྟན་ཞེས་གནོད་འཇོམས་གཉིས་སོ། །མདོར་ན་ཆོས་ དང་གང་ཟག་གི་བདག་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །གསེར་ཡང་ངོ་། །དེ་ཡང་ཁྱད་པར་ བཞི་ལྡན་ཏེ། རྣམ་པ་བདག་གཉིས་མི་དམིགས་པ་ཅན། ཆེད་དུ་བྱ་(ཨཱརྱ་)བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་མྱ་ངན་(ཨཱརྱ་)འདའ་བ། སྦྱོར་བ་(ཨཱརྱ་)ཕྱིན་དྲུག ཐོབ་(ཨཱརྱ་)བྱ་(རྟོགས་པ་ཨཱརྱ་)ཆོས་སྐུ་འཐོབ་ (ཨཱརྱ་ཐོབ་)པ་བཞིས་ཉན་ཐོས་དང་སོགས་པ་རང་རྒྱལ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ གལ་ཏེ་ཕྱོགས་བཅུ་རེ་རེ་ཞིང་གང་

{ "translations": [ "然後，通過不悅和寂靜來對待（禪定）。貪婪和不適等情緒，以及（執著和擾亂的心，以及對境生起執著或嗔恨等，如布頓所說）的升起，都應同樣地平息。然後，精進于戒律的瑜伽士（如布頓所說），應以專注的心來對待，從而獲得自生的狀態。通過習慣，他將不再造作。如是說。其餘的細節可以在《莊嚴經論》中找到。十個主題中的第一個是集合資糧，從真諦到現觀，這是為加行道者提供的教導。其餘兩個主題很容易理解，如法友所說。", "註釋：", "第三部分有四個方面：修行的本質、目標、所依和圓滿修行的因。", "修行的本質：", "首先，應該進入。進入什麼呢？進入對菩提心（覺悟之心）的二十二種分類的修行（或體驗）。意義在於體驗這二十二種分類。以何種方式呢？通過不執著于菩提心、菩提、佛母這三者的名稱；菩薩的行為、行為本身、非行為；以及從色蘊到識蘊等。當夏布（Śābu，人名）對偉大的佛母進行修行時，他仍然擁有偉大的菩提（如能摧毀障礙者所說，因為擁有法性的菩提心）。他並沒有真正地看到菩提和菩薩。他們的名字（出現）。他們的行為。菩提。他們的名字（在《廣大經》和《中等經》中沒有，但在《般若經》中有，如能摧毀障礙者所說，菩提和般若經顯現，但經典沒有顯現）。不執著于名稱和行為，不執著於行為，也不執著于非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是非行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既不是行為也不是行為。既

གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དགེ་སློང་ ཤཱ་བུ་དང་མོའུ་དགལ་གྱི་བུ་ཤ་སྟག་གིས་འདི་ལྟ་སྟེ། འདམ་བུ། འོད་མ། བུ་རམ་ཤིང་། སྨྱིག་ མ། འབྲས་ཀྱི་ཚལ་ལམ། ཏིལ་གྱི་ཚལ་(ཨཱརྱས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་བོ་རྣམས་དང་མཐོང་ བ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་དག་ལ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། གནོད་པ་ཆུང་ངུ་མི་བཟོད་པ་འདམ་བུ་ལྟར་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་གནོད་པ་ ཆུང་ངུ་མི་བཟོད་པ་དང་། འོད་མ་ལ་མེ་དང་མཚོན་དག་གིས་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་གནོད་མི་ནུས་པ་བཞིན་དུ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ དྲག་པོའི་གནོད་བྱེད་དང་ཕྲད་ཀྱང་དགེ་བའི་རྩ་བ་མི་འཆད་པ་དང་། བུ་རམ་ཤིང་རྩ་བ་དང་ཡལ་ག་སོགས་སུ་གྱུར་པ་དང་འདྲ་ བར་གནས་སྐབས་གཞན་ཐོབ་ཀྱང་ངན་སོང་ཆད་པའི་ཕྱིར་བདེ་འགྲོ་སྐྱེ་བ་རྣམས་སུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་སྦྱོར་བས་ཆོས་བསྒོམ་ པའི་མངར་བ་ལས་མི་འདའ་བ་ཉིད་དང་། སྨྱིག་མ་སྐྱེ་མྱུར་བ་དང་འདྲ་བར། མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་ རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དང་། འབྲས་དང་འདྲ་བར་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པའི་འབྲས་བུ་མཆོག་ཉིད་ཡིན་པ་ དང་། ཇི་ལྟར་ན་མཐོང་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏིལ་དང་འདྲ་བར་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་བའི་དངོས་པོ་ཐ་མི་དད་དུ་ ཟིན་ཀྱང་དུས་གཞན་དུ་བསྒོམས་པ་ལས་སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་མཐོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དཔེ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཡིན་པར་ཤེས་ པར་བྱའོ། །ཚལ་སྨོས་པའི་དོན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཟག་གི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱི་དབང་བོའི་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ ཡང་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་ཐ་མི་དད་པར་ཤེས་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ཏེ། དོན་མང་པོ་བརྟག་པ་ན་ཡང་ 1-243 དཔེ་གཅིག་གིས་ཆོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །གནོད་མཇོམས་སུ་སྔ་མ་སྔ་མ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་བས་ཤིན་ཏུ་བསྟུག་ཅིང་ཤིན་ཏུ་མཐོ་ བས་རིམ་པར་སྨོས་པར་འཆད་དེ་དེ་ཉིད་བལྟའོ། །)ལྟར་གང་བར་གྱུར་ཀྱང་། དེ་དག་གི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་ པ་དེ་བྱང་སེམས་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཉིན་གཅིག་བསྒོམ་པའི་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་། སྟོང་ དང་། བརྒྱ་སྟོང་ནས་བྱེ་བ་བརྒྱ་སྟོང་གི་ཆ། གྲངས། ཆ། བགྲང་། དཔེ། རྒྱུར་ཡང་མི་བཟོད་ དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤཱ་བུ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་བྱང་ཆེན་པོའི་ཤེས་རབ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟ་བུས་ན། ཀུན་རྫོབ་སྣང་ཙམ་ དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟེ་དཔྱད་ན་ཅིར་ཡང་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་འདའ་བས་ སོ། །ཞེས་སྣང་བཞིན་དུ་བདེན་པའི་དངོས་པོ་སྟོང་པར་རྟོགས་ནས་ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་ པའི་ཚུལ་གྱིས་སློབ་པའམ་ཉམས་ས

【現代漢語翻譯】 即使恒河沙數世界的眾生都像舍利弗和目犍連一樣，他們的智慧總和，也不及菩薩修行般若波羅蜜多一天的百分之一，千分之一，乃至百千萬億分之一，無法比擬。 這是為什麼呢？因為菩薩的智慧是爲了將一切眾生從痛苦中解脫出來，而聲聞和緣覺的智慧則不是這樣。 這是因為菩薩的智慧不離世俗顯現和勝義諦的真理，即在分析時一無所有的法性。 就像理解顯現為真，但實際上是空性，從而以不執著任何事物的方式進行學習或實踐一樣。 世尊，譬如說，如果有人用稻草、蘆葦、燈芯草、甘蔗、稻田或芝麻田來比喻，（四種與聖者決定的部分相符，以及見道和修道，分別對應：像燈芯草一樣，輕微的煩惱無法忍受；像燈芯草一樣，輕微的業和煩惱無法忍受；像燈芯草一樣，火焰和武器無法造成輕微的傷害；即使遇到強烈的業和煩惱的傷害，也不會斷絕善根；像甘蔗一樣，即使獲得其他狀態，也不會脫離善趣的轉生，因為惡趣已經斷絕，不會脫離修習佛法的甜蜜；像甘蔗一樣，迅速證悟，因此能夠證悟見道；像稻米一樣，是聖者證悟的殊勝果實；就像稻米一樣，爲了趨向于顯現，就像芝麻一樣，即使花朵等事物沒有差異，但在其他時間，由於修習而產生的斷除的差異，是由於見道的緣故，所以要知道這六個例子。） 世尊，提到『田』的意義是什麼呢？是爲了理解眾生的差異，例如根器的差異，即使類別不同，也要知道溫暖等類別沒有差異。即使考察許多意義，一個例子也足夠了。』就像這樣。先前的事物比之後的事物更加緊密和高尚，因此按照順序進行闡述，請看那裡。）即使充滿了這些，他們的智慧也不及菩薩修行般若波羅蜜多一天的百分之一，千分之一，乃至百千萬億分之一，無法比擬。 這是為什麼呢？因為舍利弗的智慧是爲了將一切眾生從痛苦中解脫出來，而聲聞和緣覺的智慧則不是這樣。 這是因為菩薩的智慧不離世俗顯現和勝義諦的真理，即在分析時一無所有的法性。就像理解顯現為真，但實際上是空性，從而以不執著任何事物的方式進行學習或實踐一樣。

【English Translation】 Even if the beings in worlds as numerous as the sands of the Ganges River were all like Shariputra and Maudgalyayana, the sum of their wisdom would not equal one-hundredth, one-thousandth, or even one hundred millionth part of the wisdom of a Bodhisattva practicing Prajnaparamita for a single day; it would be incomparable. Why is this? Because the wisdom of a Bodhisattva is to liberate all sentient beings from suffering, whereas the wisdom of Shravakas and Pratyekabuddhas is not like that. This is because the wisdom of a Bodhisattva does not deviate from the truth of conventional appearance and ultimate reality, that is, the nature of phenomena that is non-existent upon analysis. It is like understanding appearance as true, but actually being emptiness, thereby learning or practicing in a way that does not cling to anything. Venerable One, for example, if someone were to use straw, reeds, lamp wicks, sugarcane, rice fields, or sesame fields as metaphors, (the four that correspond to the determined parts of the noble ones, as well as the path of seeing and the path of cultivation, respectively corresponding to: like a lamp wick, slight afflictions cannot be tolerated; like a lamp wick, slight karma and afflictions cannot be tolerated; like a lamp wick, flames and weapons cannot cause slight harm; even if encountering the harm of strong karma and afflictions, the roots of virtue will not be severed; like sugarcane, even if obtaining other states, one will not deviate from the transmigrations of the happy realms, because the lower realms have been severed, one will not deviate from the sweetness of practicing the Dharma; like sugarcane, quickly attaining realization, therefore being able to realize the path of seeing; like rice, it is the supreme fruit of the realization of the noble ones; just as like rice, in order to tend towards manifestation, like sesame, even if things like flowers have no difference, but at other times, the difference of abandonment arising from cultivation is due to the path of seeing, so one should know these six examples.) Venerable One, what is the meaning of mentioning 'field'? It is to understand the differences among beings, such as the differences in faculties, even if the categories are different, one should know that the categories of warmth, etc., have no difference. Even if examining many meanings, one example is sufficient.' Just like that. The earlier things are more closely connected and noble than the later things, therefore they are explained in order, please look there.) Even if filled with these, their wisdom would not equal one-hundredth, one-thousandth, or even one hundred millionth part of the wisdom of a Bodhisattva practicing Prajnaparamita for a single day; it would be incomparable. Why is this? Because the wisdom of Shariputra is to liberate all sentient beings from suffering, whereas the wisdom of Shravakas and Pratyekabuddhas is not like that. This is because the wisdom of a Bodhisattva does not deviate from the truth of conventional appearance and ultimate reality, that is, the nature of phenomena that is non-existent upon analysis. It is like understanding appearance as true, but actually being emptiness, thereby learning or practicing in a way that does not cling to anything.

ུ་ལེན་པ་ནི། ལས་ལ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ འདོམས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་སོགས་ཀྱིས་འདོམས་པ་བྱེད་པ་པོ་ལ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་པ་ ལ་འདོམས་པའོ། །དང་ནི་སྡུད་ཚིག་གོ །རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མེད་དང་ཡོད་པ་དང་། ། སྒྲོ་འདོགས་སྐུར་བའི་རྟོག་དང་གཅིག་ཉིད་དུ་མ་ཉིད། །རང་དང་ཁྱད་པར་རྟོག་དང་མིང་དོན་ ཇི་བཞིན་དུ། །མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་ཡང་དག་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར། ཀུན་རྟོག་ གི་གཡེང་བ་བཅུའི་ཡུལ་མི་དམིགས་པར་མི་རྟོག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་ཤཱནྟིའི་དགོངས་པའོ། ། ༈ དམིགས་ཡུལ། གཉིས་པ་ལ། ལུང་སྙེར་སྤྱི་དོན་རྒྱ་ཆེན་མཛད་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལས་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་གོང་ འོག་དུ་མར་སྟོན་ཅིང་སྐབས་ལ་གང་བབ་བབ་ཏུ་སྟོན་ནོ། །ཐར་བ་དོན་གཉེར་གྱིས་ཤེས་བྱ། སྤང་བྱ། ཐོབ་བྱ། བསྟེན་བྱ་ལ་འདི་བཞིར་གྲངས་ངེས་ཏེ། རྒྱུར་བླར། ནད་ནི་ཤེས་བྱ་ནད་ཀྱི་ རྒྱུ་ནི་སྤང་བྱ་ལ། །བདེར་གནས་ཐོབ་བྱ་སྨན་ནི་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ལྟར། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་ དེ་འགོག་པ་དང་དེ་བཞིན་ལམ། །ཤེས་བྱ་སྤང་བྱ་རེག་པར་བྱ་ཞིང་བསྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། ། 1-244 ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་འདི་བཞིར་མ་འདུས་ཏེ་བརྟགས་མིན་ནམ་མཁའ་མི་རྟག་པའི་འགོག་པ་ མ་འདུས་ཤིང་ཀུན་བཏགས་ཡང་མ་བསྡུས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་མ་འདུས་པར་བཤད་པ་ནི་ བརྟགས་འགོག་བསྒོམས་པས་བྲལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི་དོན་ལ་བརྟགས་འགོག་སྟེ། དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོ་སོགས་བལྟའོ། །དེས་ན་འདིར་བཞི་སྟེ། འབྲས་བུ་སྡུག་བདེན་ལ། དེའི་ རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་ལ། དེ་འགགས་འགོག་བདེན་ལ། འགོག་རྒྱུ་ལམ་བདེན་ལ་གདམས་པའོ། ། དང་པོ་ལ། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་ཟག་བཅས་འབྲས་ བསྡུས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་གསུམ་མམ་བརྒྱད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཉོན་མོངས་པས་ན་སྡུག་བསྔལ། ཉོན་མོངས་པའི་ཟག་བཅས་འདི་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་བར་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ གཟིགས་པ་ལྟར་དེར་གནས་པས་ན་དེའི་དོན་དེར་བདེན་པའོ། །མཚན་གཞི་ནི། ཀུན་བཏུས་ སུ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་བའི་གནས་ཀྱིས་ཀྱང་རིག་ པར་བྱའོ། །ཞེས་པས། ལས་ཉོན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་སྣོད་བཅུད་དོ། །སོ་སྐྱེས་རྟག་བདེ་སོགས་ སུ་འཛིན་པས་སོ་སྐྱེའི་བདེན་པ་མི་ཟེར་གྱི་འཕགས་པས་དེ་སྡུག་བསྔལ་སོགས་སུ་གཟིགས་ པས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཟེར་རོ། །འོག་མ་གསུམ་ལ་ཡང་ངོ་། །མཛོད་སོགས་སོ། །སྤྱིར་ སྡུག་ཀུན་ངོ་བོ་གཅིག ཀུན་འབྱུང་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པས་ཁྱབ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཀུན་ འབྱུང་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་གྱི་གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོའི་ཐ་མ་(ཀུན་ བཏུས་)ལྟ་བུ་དང་། དེའི་འཇིག་རྟེན་པའི་དགེ་བ་(བསྡུ་བར་བཤད་)དང་། སོ་སྐྱེའི་རྣམ་སྨིན་ལུང་མ་

【現代漢語翻譯】 指示接受（gu len pa ni）：指示存在於業中的修行之自性，如是，諸佛等所指示者，乃指示存在於修行者之修行。『和』是 جمع詞。如《勝鬘經》所說：『諸佛子，于無與有，增益與損減之分別，一與異，自與差別，分別與名義，如是等顯現執著之分別，應如實斷除。』如是，不緣於十種遍計所緣之散亂，以不作意之方式，乃寂天菩薩之意趣。 二、關於所緣境： 廣釋經義之廣大事業，可從經文字身瞭解，于上下文中多有闡述，並於適當之處開示。尋求解脫者應知曉：應知、應斷、應證、應修，此四者數量確定。如雲：『病是應知，病因是應斷，安樂是應證，藥是應修。』痛苦、痛苦之因、痛苦之滅除、以及滅苦之道，是應知、應斷、應證、應修。』 一切所知皆未包含於此四者中，是否經過了分析？非經過分析的虛空，無常之滅除未包含，遍計所執也未包含。如是，未包含真如之說，乃是就與分析之滅除、修習分離而言，實際上分析之滅除即是真如。可參考《寶鬘經》等。 因此，此處有四諦：果為苦諦，其因為集諦，其滅為滅諦，滅之因為道諦。 首先，苦諦之相為：煩惱之有漏果報之集合。以三種或八種痛苦而極度煩惱，故為痛苦。這些煩惱之有漏法，如聖者以智慧觀照般存在於其中，故其意義于彼為真實。定義：于《攝類學》中：何為苦諦？謂有情之生與生處亦應知曉。如是，由業與煩惱所生之器情世界。凡夫執著于常樂等，故不稱為凡夫之諦，聖者視其為痛苦等，故稱為聖者之諦。后三者亦如是。《俱舍論》等。 一般而言，苦與集本體相同，集諦遍於苦諦，苦諦不遍於集諦，如聲聞、緣覺、阿羅漢之色蘊等最後之蘊（《攝類學》），及其世間之善（說為 جمع），以及凡夫之異熟果報。

【English Translation】 Instructing acceptance (gu len pa ni): Instructing the self-nature of practice that exists in karma, as such, what the Buddhas and others instruct is to instruct the practice that exists in the practitioner. 'And' is a collective word. As stated in the 'Śrīmālādevī Siṃhanāda Sūtra': 'Oh sons of the Buddha, regarding non-existence and existence, the distinctions of augmentation and diminution, one and different, self and difference, distinctions and names, such manifest attachments should be completely abandoned.' Thus, not focusing on the distractions of the ten kinds of conceptual proliferation, in a non-intentional manner, is Śāntideva's intention. 2. Regarding the object of focus: The great undertaking of extensively explaining the meaning of the scriptures can be understood from the scriptures themselves, which are elaborated in the upper and lower contexts, and revealed appropriately according to the circumstances. Those seeking liberation should know: what should be known, what should be abandoned, what should be attained, what should be cultivated, these four are definite in number. As it is said: 'Disease is what should be known, the cause of disease is what should be abandoned, happiness is what should be attained, medicine is what should be cultivated.' Suffering, the cause of suffering, the cessation of suffering, and the path to the cessation of suffering, are what should be known, what should be abandoned, what should be attained, and what should be cultivated. Are all knowable things not included in these four, after analysis? The unanalyzed space, the cessation of impermanence is not included, and neither is the completely imputed. Likewise, the statement that suchness is not included refers to being separated from the cessation of analysis and cultivation, but in reality, the cessation of analysis is suchness. Refer to the 'Ratnávalī' and other texts. Therefore, here are the Four Noble Truths: the result is the truth of suffering, its cause is the truth of origin, its cessation is the truth of cessation, and the cause of cessation is the truth of the path. First, the characteristic of the truth of suffering is: the collection of contaminated results of afflictions. Being extremely afflicted by three or eight kinds of suffering, hence it is suffering. These contaminated phenomena of afflictions exist as if seen by the wisdom of the noble ones, hence their meaning is true in that sense. Definition: In the 'Collected Topics': What is the truth of suffering? It should also be known by the birth and place of birth of sentient beings. Thus, the environment and beings produced by karma and afflictions. Ordinary beings cling to permanence and happiness, etc., therefore it is not called the truth of ordinary beings, but the noble ones see it as suffering, etc., therefore it is called the truth of the noble ones. The same applies to the latter three. See the 'Abhidharmakośa' etc. Generally speaking, suffering and origin have the same essence, the truth of origin pervades the truth of suffering, but the truth of suffering does not pervade the truth of origin, such as the aggregates of the Śrāvakas, Pratyekabuddhas, and Arhats, etc., the last of the aggregates (from the 'Collected Topics'), and their worldly virtues (said to be جمع), and the ripened results of ordinary beings.

བསྟན་ད་ལྟ་སྐྱེས་བུའི་རྩོལ་བ་(བསྡུ་བར་)ལས་བྱུང་བའི་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་ལུང་མ་བསྟན་ ལྟ་བུ་སྟེ་དཔྱད་ཅིང་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་གང་ལ། ཇི་ལྟར་གདམས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཀུན་འབྱུང་གི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ གཟུགས་ལ་སོགས་(རིམ་པ་འདིས་སམ་)པ་དོན་དམ་པར་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་ 1-245 མས་དཔྱད་ན་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་(གསེར་)པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེར་ ཕྱིན་པ་དག དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་ (གསེར་)པའི་ངོ་བོར་ཏེ་དེ་ཉིད་དུ་རང་བཞིན་གཅིག་པས་དོན་དམ་པར་དབྱེར་མེད་དོ་ཞེས་ རྟོགས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་དེ་ལྟར་འདོམས་པ་སྡུག་བདེན་ལ་འདོམས་པའོ། ། གཟུགས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བརྩོན་ན་བརྩོན་ཞེས་བྱའོ། །ནས། ཚོར་བ་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་རྣམ་ ཤེས། མིག་སོགས་དྲུག་གཟུགས་སོགས་དྲུག་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་མ་རིག་པ་སོགས་རྟེན་ འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་འདུས་བྱས་མ་བྱས་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་བར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ། ཀུན་བདེན་གྱི་མཚན་ཉིད། ཉོན་མོངས་པའི་ཟག་བཅས་རྒྱུས་བསྡུས་སོ། ། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བར་འཕགས་པས་གཟིགས་ཤིང་དེ་ལྟར་དུ་གནས་པས་དེའི་དོན་ དེར་བདེན་པའོ། །མཚན་གཞི་ནི། ཀུན་བཏུས་སུ། ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། ཉོན་ མོངས་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་བྱུང་བའི་ལས་སོ་ཞེས་སོ། །འདི་ལ་གང་ལ་ གདམས་ན། ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་ལའོ། །ཇི་ལྟར་གདམས་ན། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་འབྱུང་དག བདེན་དངོས་ ཀྱིས་སྟོང་པར་ཐ་མི་དད་པ་སྟེ་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་བདེན་ ནི་ཀུན་འབྱུང་བ་སྟེ་སྐྱེ་བ་དང་(གསེར་དངོས་)འགོག་པ་སྟེ་འགག་པ་དང་(གསེར་འཇིག་)ཆགས་ སོགས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་དད་སོགས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་དེ་རྣམས་ལྡན་པ་ ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་རྟོགས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་། དེ་ལྟར་སྟོན་པ་གཉིས་ནི་ཀུན་ བདེན་ལ་འདོམས་པའོ། །གཟུགས་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ནམ་འགག་པའི། གཟུགས་ཀུན་ནས་ ཉོན་མོངས་པའམ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ་ ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། འགོག་ 1-246 བདེན་གྱི་མཚན་ཉིད། འདུས་མ་བྱས་གང་ཞིག རང་རྒྱུ་ལམ་བདེན་གྱི་བྲལ་འབྲས་ཡིན་པའོ། ། ཉོན་མོངས་སམ། སྡུག་བསྔལ་འགགས་པས་འགོག་པ། དེར་འཕགས་པས་གཟིགས་ཤིང་ གཟིགས་པ་ལྟར་གནས་པས་དེའི་དོན་བདེན་པས་འགོག་བདེན་ནོ། །བརྟགས་མིན་ནི་ འགོག་པ་བཏགས་པའོ། །དབྱེ་ན། འཇིག་རྟེན་པའི་(ཀུན་

【現代漢語翻譯】 現在，對於由眾生的努力（集合）所產生的快樂和痛苦，應以中立和不預言的方式進行分析和理解。關於這一點，存在『對什麼』和『如何引導』這兩個問題。首先，是關於苦諦（Dukkha Satya）。其次，對於作為集諦（Samudaya Satya）之果的色（Rupa）等（以這種順序），如果以究竟意義上的『一』和『離二』等標準來分析，就會發現沒有真實的實體（如黃金），即空性（Shunyata），以及與二無別的般若波羅蜜多（Prajnaparamita）。因此，其自性是真如（Tathata），本質上是無生（如黃金）的，並且由於其自性相同，所以在究竟意義上是無別的。通過理解這一點並加以實踐，以及如此引導，就是對苦諦的引導。如果努力於色即是空性，那就是努力。從色到受（Vedana）、想（Samjna）、行（Samskara）、識（Vijnana），眼等六根，色等六境，十八界，無明（Avidya）等十二緣起，一切法，有為法（Samskrta）、無為法（Asamskrta），直到自性空性。 第二，關於集諦的特徵，是煩惱的雜染，由因所攝。聖者們看到痛苦的生起，並安住於此，因此其意義在此是真實的。定義是：什麼是集諦？答：是煩惱和由煩惱的力量所產生的業。關於這一點，引導什麼？答：引導集諦。如何引導？答：自性是空性，並且作為痛苦之因的色等集諦，與真實存在空性無有差別，即無有分別。因此，色等一切法，即集諦，是生起（如黃金）和止滅（如毀滅）的，並且不是與染污和清凈的法相應的。通過理解這一點並加以實踐，以及如此教導，就是對集諦的引導。色是生滅之法，色是染污或清凈之法，都不能如實見到。為什麼呢？因為自性是空性。等等。第三，關於滅諦（Nirodha Satya）的特徵，是無為法，是道諦（Marga Satya）的無離之果。煩惱或痛苦的止息是滅，聖者們看到它，並且如所見般安住，因此其意義是真實的，是滅諦。未被分析的是被假立的滅。分類是世俗的（一切）。

【English Translation】 Now, regarding the happiness and suffering arising from the efforts (collection) of beings, it should be analyzed and understood in a neutral and non-prophetic manner. Concerning this, there are two questions: 'To what' and 'How to guide'. Firstly, it is about the Truth of Suffering (Dukkha Satya). Secondly, for the form (Rupa) etc., which are the result of the Truth of Origin (Samudaya Satya) (in this order), if analyzed with the standard of 'one' and 'separate from two' etc. in the ultimate sense, it will be found that there is no real entity (like gold), that is emptiness (Shunyata), and Prajnaparamita (Perfection of Wisdom) which is non-dual. Therefore, its nature is Suchness (Tathata), essentially unborn (like gold), and because its nature is the same, it is ultimately inseparable. By understanding this and practicing it, and guiding in this way, it is guiding to the Truth of Suffering. If one strives for form being emptiness, that is striving. From form to feeling (Vedana), perception (Samjna), formation (Samskara), consciousness (Vijnana), the six senses such as the eye, the six objects such as form, the eighteen realms, ignorance (Avidya) etc., the twelve links of dependent origination, all phenomena, conditioned (Samskrta) and unconditioned (Asamskrta), up to the emptiness of nature. Secondly, regarding the characteristics of the Truth of Origin, it is the defilement of afflictions, gathered by cause. The noble ones see the arising of suffering and abide in it, therefore its meaning is true there. The definition is: What is the Truth of Origin? Answer: It is the afflictions and the karma arising from the power of afflictions. Regarding this, what to guide? Answer: Guide to the Truth of Origin. How to guide? Answer: The nature is emptiness, and the Truth of Origin such as form etc., which is the cause of suffering, is no different from the emptiness of true existence, that is, there is no separation. Therefore, all phenomena such as form, that is the Truth of Origin, is arising (like gold) and cessation (like destruction), and is not in accordance with defiled and purified dharmas. By understanding this and practicing it, and teaching in this way, it is guiding to the Truth of Origin. Form is of the nature of arising or ceasing, form is of the nature of defilement or purification, one does not truly see it. Why? Because the nature is emptiness. And so on. Thirdly, regarding the characteristics of the Truth of Cessation (Nirodha Satya), it is the unconditioned dharma, which is the non-separation result of the Truth of the Path (Marga Satya). The cessation of afflictions or suffering is cessation, the noble ones see it, and abide as seen, therefore its meaning is true, it is the Truth of Cessation. What is not analyzed is the imputed cessation. The classification is mundane (all).

བཏུས་)ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་ཉམས་ སྨད་པས་(བཏུས་)འགོག་པའི་འགོག་པ་བརྡའི་འགོག་པ་སྟེ་རྗེས་མཐུན་པ། འཕགས་པའི་ཤེས་ རབ་ཀྱིས་ཀུན་བཏུས་དངོས་ས་བོན་ཅི་རིགས་པར་བཅོམ་པས་བཀག་པའི་འགོག་པ་དོན་ དམ་པའི་འགོག་པ་སྟེ་མཚན་ཉིད་པ་གཉིས་དང་། སློབ་(རྒྱུན་ཞུགས་ཕྱིར་འོང་ཕྱིར་མི་འོང་ལ་བཤད་)པའི་ འབྲས་བུས་བསྡུས་པའི་འགོག་པ་མ་རྫོགས་པའི། མི་སློབ་(དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་བཤད་)པས་བསྡུས་པ་ རྫོགས་པའི་འགོག་པ་གཉིས་དང་། དགྲ་བཅོམ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་གྲོལ་གྱི་དེ་རྫུ་འཕྲུལ་ མངོན་ཤེས་སོགས་ཡོན་ཏན་གྱིས་མ་བརྒྱན་པས་རྒྱན་མེད་ཀྱི། གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་ གྱི་དེ་(རིག་པ་གསུམ་དང་མངོན་ཤེས་དྲུག་གི་ཡོན་ཏན་ལ་བཤད་)དེས་བརྒྱན་པས་རྒྱན་ཅན་གྱི་སྟེ་དེ་གཉིས་ དང་། ཕུང་པོའི་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་ཀྱི་དེ་ལྷག་མ་ཡོད་མེད་གཉིས་དང་། སངས་རྒྱས་(དངོས་) བྱང་(དངོས་)སེམས་ཀྱི་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ ཕན་(དངོས་)བདེའི་རྒྱུར་གནས་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་འགོག་པ་སྟེ་ཚན་པ་ལྔའོ། །འདི་ ལ་གང་ལ་གདམས་ན། འགོག་པའི་བདེན་པ་(གསེར་)ལའོ། །ཇི་ལྟར་གདམས་ན། བདེན་དངོས་ སམ་དྲི་མས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་ གཟུགས་མེད། ནས་ཞེས་པས་ཚོར་སོགས་མེད། ལས་ཀྱི་ཀུན་སློང་མ་རིག་པ་སྐྱེ་བ་མེད། ཡང་གིས་རྒ་ཤིའི་བར་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་མ་རིག་པ་འགག་པ་མེད། ཡང་ གིས་རྒ་ཤིའི་བར་དུ་འགག་པ་མེད། རྟོགས་པ་པོ་སངས་རྒྱས་མེད། ཀྱང་སྒྲས་རྒྱུན་ཞུགས་ སོགས་མེད། རྟོགས་བྱ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དངོས་པོའི་བར་དུ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པར་སྨོས་པའི་ཚིག་གོ ། 1-247 དེ་མེད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། དོན་དམ་པར་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ(ར་མི་ འགྱུར་རྟག་པས་སོ་)དང་། སྤང་གཉེན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་ བ(ར་མི་འགྱུར་ཏེ་འགྱུར་བ་མེད་པས་སོ་)དང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྔར་ཡོད་ཉམས་པ་དང་སྔར་ མེད་འཕེལ་བ(ར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ་)ལ་སོགས་པ་དུས་གསུམ་དང་བྲལ་(ཏེ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ ཕྱིར་རོ་ཞེས་དག་ལྡན་)བའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་སྐྱེ་མི་འགག་ཅིང་། ཀུན་ནས་ ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན། རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ཡིན། འགྲིབ་པ་མེད་ཅིང་འཕེལ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ ནི་འདས་པ་མ་ཡིན། མ་འོངས་པ་མ་ཡིན། ད་ལྟར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་དེ་ལ་ནི། གཟུགས་མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །འདིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པའང་། ཀླུའི་སེམས་འགྲེལ་ ལས། དགེ་དང་མི་དགེའི་རྣམ་རྟོག་རྣམས། །རྒྱུན་ཆད་པ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཅན། །སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་གསུངས། །གཞན་དུ་སྟོང་

【現代漢語翻譯】 （總集）道使煩惱衰損，（總集）斷滅的斷滅是表示斷滅，即隨順的斷滅。聖者的智慧摧毀了總集事物和種子，以此斷滅的斷滅是勝義斷滅，即體性的兩種斷滅。有學（指預流果、一來果、不來果）的果所攝的斷滅是不圓滿的。無學（指阿羅漢）所攝的是圓滿的兩種斷滅。阿羅漢的智慧使解脫不以神通、神變、現量等功德莊嚴，是無莊嚴的。二者的部分解脫（指三明和六神通的功德）以此莊嚴，是有莊嚴的，即這兩種。有餘依和無餘依，即有餘和無餘兩種。佛（真實）、菩提（真實）心的不住涅槃所攝，對一切有情有利益（真實），安樂之因，安住，因此是特別殊勝的斷滅，即五種分類。對於此，應如何引導？對於斷滅的真諦（黃金）。如何引導？對於真實或無垢的空性，即法性。勝義中，煩惱的法，色無，乃至受等也無。業的意樂，無明不生，又乃至老死也不生。清凈的法，無明不滅，又乃至老死也不滅。證悟者佛陀沒有，也字表示預流果等也沒有。所證悟的菩提之物之間，即最終所說的詞。那也沒有。原因是，勝義中，有為法的體性生和滅（不會改變，因為是常），以及所斷和對治的體性，一切煩惱和清凈（不會改變，因為沒有變化），以及狀態的差別，先前存在衰退和先前不存在增長（不會改變，因為是普遍的），等等，與三時分離（因為是常等）。空性是什麼，那是不生不滅，不是一切煩惱，不是清凈，沒有減少也沒有增加，那不是過去，不是未來，不是現在。任何在那裡的，色沒有。等等。這裡所說的空性，龍樹菩薩的《心釋》中說：『善與非善的分別念，相續斷絕的體性，諸佛宣說為空性，其他是空』 （總集）道によって煩悩が衰退し、（総集）遮滅の遮滅は表示の遮滅であり、すなわち隨順するものである。聖者の智慧は、総集された事物と種子を破壊し、これによって遮滅された遮滅は勝義の遮滅であり、すなわち體性の二種類の遮滅である。有學（預流果、一來果、不還果を指す）の果によってまとめられた遮滅は不完全である。無學（阿羅漢を指す）によってまとめられたものは円満な二種類の遮滅である。阿羅漢の智慧は、解脫が神通、神変、現量などの功徳によって荘厳されないようにし、荘厳がないものである。両者の部分的な解脫（三明と六神通の功徳を指す）は、これによって荘厳され、荘厳があるものであり、すなわちこの二種類である。有餘依と無余依、すなわち有餘と無余の二種類である。仏（真実）、菩提（真実）の心の不住涅槃によってまとめられ、一切の有情に利益（真実）があり、安楽の原因であり、安住するので、これは特に殊勝な遮滅であり、すなわち五種類の分類である。これに対して、どのように導くべきか？遮滅の真諦（黃金）に対してである。どのように導くか？真実または無垢の空性、すなわち法性に対してである。勝義において、煩悩の法、色はなく、乃至受などもない。業の意楽、無明は生じず、また乃至老死も生じない。清浄の法、無明は滅せず、また乃至老死も滅しない。証悟者である仏陀は存在せず、また「も」の字は預流果なども存在しないことを示す。証悟されるべき菩提の物の間、すなわち最終的に述べられた言葉である。それもない。理由は、勝義において、有為法の體性である生と滅（変わらない、なぜなら常であるから）、および斷つべきものと対治の體性、一切の煩悩と清浄（変わらない、なぜなら変化がないから）、および狀態の差別、以前に存在した衰退と以前に存在しなかった増加（変わらない、なぜなら普遍的であるから）、など、三時と分離している（なぜなら常などであるから）。空性とは何か、それは不生不滅であり、一切の煩悩ではなく、清浄ではなく、減少も増加もなく、それは過去ではなく、未來ではなく、現在ではない。そこに存在するものは何であれ、色はない。など。ここで言及されている空性について、龍樹菩薩の『心釈』の中で述べられている：「善と非善の分別念、相續が斷絶した體性、諸仏は空性として説き、他は空である」 The (collection) path diminishes afflictions, the (collection) cessation of cessation is the cessation of indication, which is the corresponding cessation. The wisdom of the noble ones destroys the collected things and seeds, and the cessation blocked by this is the ultimate cessation, which is the two cessations of nature. The cessation collected by the fruit of the learner (referring to Stream-enterer, Once-returner, and Non-returner) is incomplete. The cessation collected by the non-learner (referring to Arhat) is the complete two cessations. The wisdom of the Arhat makes liberation not adorned with qualities such as神通（藏文，梵文天城體：ऋद्धि，梵文羅馬擬音：riddhi，漢語字面意思：神通）, 神變, 現量, it is unadorned. The partial liberation of both (referring to the three knowledges and six superknowledges) is adorned by this, it is adorned, that is, these two. Remaining aggregates and non-remaining aggregates, that is, the two of remaining and non-remaining. Buddha (actual), Bodhi (actual) The non-abiding Nirvana of the mind is collected, it is beneficial (actual) to all sentient beings, the cause of happiness, abiding, therefore it is a particularly excellent cessation, that is, five categories. To whom should this be guided? To the truth of cessation (gold). How to guide? To the emptiness that is true or stainless, that is, the Dharma nature. In the ultimate sense, the Dharma of afflictions, form is not, and even feelings etc. are not. The intention of karma, ignorance does not arise, and even old age and death do not arise. The pure Dharma, ignorance does not cease, and even old age and death do not cease. The realized Buddha is not, and the word 'also' indicates that Stream-enterer etc. are not. Between the objects of enlightenment to be realized, that is, the words spoken at the end. That is not there either. The reason is that, in the ultimate sense, the nature of conditioned phenomena, arising and ceasing (will not change, because it is constant), and the nature of what is to be abandoned and the antidote, all afflictions and purification (will not change, because there is no change), and the difference in states, the previous existence declines and the previous non-existence increases (will not change, because it is universal), etc., are separated from the three times (because it is constant etc.). What is emptiness, that is unborn and unceasing, not all afflictions, not pure, without decrease and without increase, that is not past, not future, not present. Whatever is there, form is not. And so on. Here, the emptiness mentioned is also said in Nagarjuna's 'Heart Sutra': 'The thoughts of good and non-good, the nature of the continuous cessation, the Buddhas speak of emptiness, others are empty.'

【English Translation】 The (collection) path diminishes afflictions, the (collection) cessation of cessation is the cessation of indication, which is the corresponding cessation. The wisdom of the noble ones destroys the collected things and seeds, and the cessation blocked by this is the ultimate cessation, which is the two cessations of nature. The cessation collected by the fruit of the learner (referring to Stream-enterer, Once-returner, and Non-returner) is incomplete. The cessation collected by the non-learner (referring to Arhat) is the complete two cessations. The wisdom of the Arhat makes liberation not adorned with qualities such as riddhi, 神變, 現量, it is unadorned. The partial liberation of both (referring to the three knowledges and six superknowledges) is adorned by this, it is adorned, that is, these two. Remaining aggregates and non-remaining aggregates, that is, the two of remaining and non-remaining. Buddha (actual), Bodhi (actual) The non-abiding Nirvana of the mind is collected, it is beneficial (actual) to all sentient beings, the cause of happiness, abiding, therefore it is a particularly excellent cessation, that is, five categories. To whom should this be guided? To the truth of cessation (gold). How to guide? To the emptiness that is true or stainless, that is, the Dharma nature. In the ultimate sense, the Dharma of afflictions, form is not, and even feelings etc. are not. The intention of karma, ignorance does not arise, and even old age and death do not arise. The pure Dharma, ignorance does not cease, and even old age and death do not cease. The realized Buddha is not, and the word 'also' indicates that Stream-enterer etc. are not. Between the objects of enlightenment to be realized, that is, the words spoken at the end. That is not there either. The reason is that, in the ultimate sense, the nature of conditioned phenomena, arising and ceasing (will not change, because it is constant), and the nature of what is to be abandoned and the antidote, all afflictions and purification (will not change, because there is no change), and the difference in states, the previous existence declines and the previous non-existence increases (will not change, because it is universal), etc., are separated from the three times (because it is constant etc.). What is emptiness, that is unborn and unceasing, not all afflictions, not pure, without decrease and without increase, that is not past, not future, not present. Whatever is there, form is not. And so on. Here, the emptiness mentioned is also said in Nagarjuna's 'Heart Sutra': 'The thoughts of good and non-good, the nature of the continuous cessation, the Buddhas speak of emptiness, others are empty.'

ཉིད་འདོད་པ་མིན། །ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་གྱི་ཅི་ མེད་ཅིང་མེད་ཞིག་ལ་མི་བཞེད་དོ། །བཞི་པ་ལ། ལམ་བདེན་གྱི་མཚན་ཉིད། ཟག་མེད་ འདུས་བྱས་གང་ཞིག འགོག་བདེན་གྱི་འབྲལ་རྒྱུ་ཡིན་པའོ། །དེ་དག་ནི་ཐུན་མོང་བ་དང་ བསྟུན་པའོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལུགས་ཀྱི་འགོག་བདེན་མཚན་ཉིད་པ་རང་བཞིན་རྣམ་ དག་གི་ཆོས་ཉིད་གཙོ་ཆེའོ། །མྱང་འདས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པས་ལམ་དེར་ འཕགས་པས་གཟིགས་ཤིང་གཟིགས་པ་ལྟར་གནས་པས་དེའི་ངོར་དེར་བདེན་པའོ། །མཚན་ གཞི་ནི། སྤྱིར་ལམ་(ཀུན་བཏུས་)ལྔ་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པ་ལྟར་ན། ཚོགས་ སྦྱོར་ལམ་བདེན་རྗེས་སུ་མཐུན་པ། ཟག་མེད་ཀྱི་གསུམ་མཚན་ཉིད་པའོ། །ཁ་ཅིག སངས་ རྒྱས་ཀྱི་འདུས་བྱས་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ལམ་བདེན་མིན་པར་འདོད་པ་ནི་ནོར་ཏེ། འོ་ན་འགོག་ བདེན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཐོབ་བྱའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ཅིང་དེ་མིན་པས་སོ། །འདོད་ན། འདུས་མ་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ 1-248 སྟེ། ཞེས་སོགས་དང་འགལ་ཞིང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདོད་ ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་པར་(ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་ སྐུ་ཅན་ཕྱིར་གྱི་འགྲེལ་པར་)བཤད་པས་གནོད་དོ། །འདི་ལ་གང་ལ་ན། ལམ་གྱི་བདེན་པ་(གསེར་) ལའོ། །ཇི་ལྟར་ན། ལམ་(དངོས་)དང་། རིག་སྒྲུབ་(དོན་)ངེས་འབྱིན་(དངོས་)ལ་འདོམས་པས་སོ། ། དང་པོ་ནི། སྦྱིན་(ཨཱརྱ་)སོགས་དྲུག་ལམ་(དངོས་)དུ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་ལམ་(ཨཱརྱ་)སྟེ་དེ་དོན་དམ་ པར་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་(མདོ་དོན་)ཕྱིར། ལམ་སྦྱིན་སོགས་ལ་ལམ་སྒྲུབ་པོ། བདག་ཉིད་ལྡན་པ་ དང་མི་ལྡན་པ་ནི་བརྩོན་མི་བརྩོན་ཏེ། དེ་གཉིས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་པས་དེ་གཉིས་གང་དུ་ ཡང་མ་དམིགས་པར་ལམ་སྒྲུབ་པོ་ཞེས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་སྟོན་པའོ། །དེ་དམ་ཞེས་པས་ བསྡུས་སོ། །སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལ་བརྩོན་ཞེས་བྱ་བའམ་མི་བརྩོན་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པར་ རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །ནས། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་(མདོ་)རོ། །གཉིས་པ་ནི། དོན་དམ་པར་སྦྱར་ ས་སྦྱོར་བོ་གཉིས་སྟོང་པ་(མདོ་དོན་དངོས་)ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ནང་སྦྱོར་པ་པོ་སྟོང་(དག་ལྡན་)པ་ ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་(དག་ལྡན་དངོས་)བསྒོམ་པ་ནི་ཕྱི་སྦྱར་ས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཕན་ཚུན་ལྡན་པ་ ནི་སྦྱོར་བའམ་སྡུད་པ། (མདོ་)མི་ལྡན་པ་ནི་མི་སྦྱོར་བའམ་འབྱེད་པ་(མདོ་)སྟེ། སྦྱོར་མི་སྦྱོར་རམ་ འབྱེད་སྡུད་གང་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ནས་སྒྲུབ་པོ་ཞེས་སོ། །སོགས་པ་ནང་སྦྱོར་བ་ པོ་མཚན་མེད་སྨོན་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ནི་ཕྱི་བསྒོམ་བྱ་མཚན་མེད་སྨོན་མེད་ཅེས་ སོགས་སྦྱར་རོ། །སྟོང་པ་

【現代漢語翻譯】 並非是您所期望的。』正如所說，對於不存在的事物，您不會那樣認為。第四，道的真諦的特徵：無漏的有為法，是斷滅真諦的因。這些是共同的和隨順的。非共同的宗義中，斷滅真諦的特徵是自性清凈的法性為主。到達涅槃之城，因此聖者們見到此道，並如所見般安住，因此對於他們來說，這是真諦。例證：通常宣說五道（總集）。如《總集釋》所說，資糧道和加行道與真諦相符，是無漏的三種特徵。有些人認為佛陀的有為智慧不是道諦，這是錯誤的。否則，它會變成滅諦，因為它是所獲得的究竟智慧，而不是其他。如果這樣認為，它會變成非有為法。『一切種智是佛陀的道』等說法是相違背的，並且與『完全清凈的二諦的特徵是具有遠離貪慾的法身』相悖，因為《寶性論釋》（在『具有佛陀法身之故』的解釋中）這樣說過會造成妨害。對於此，在何處呢？在道的真諦（黃金）中。如何呢？通過指示道（真實）、理證（意義）和決定（真實）來引導。第一，佈施（聖）等六度被稱為道（真實），因為道（聖）在勝義中是自性空（經義）的緣故。道佈施等是道的實證。具有或不具有自性，即努力或不努力，因為『不是那兩者』，所以在那兩者中都不可見，因此道的實證是通過修持和教導來實現的。『彼等』概括了這些。對於佈施的波羅蜜多，努力或不努力都無法真實地見到。直到一切智（經）。第二，因為勝義中能施者和所施者兩者都是空性（經義的真實），所以內在的能施者是空性（清凈具足）的禪定（清凈具足的真實），修持外在的所施者是空性，並且相互具足是施捨或聚集（經），不具足是非施捨或分離（經），因此認識到非施捨或非聚集，然後進行實證。等等，內在的能施者是無相無愿的禪定，修持外在的所修持是無相無愿等等，以此類推。空性 並非是您所期望的。』正如所說，對於不存在的事物，您不會那樣認為。第四，道的真諦的特徵：無漏的有為法，是斷滅真諦的因。這些是共同的和隨順的。非共同的宗義中，斷滅真諦的特徵是自性清凈的法性為主。到達涅槃之城，因此聖者們見到此道，並如所見般安住，因此對於他們來說，這是真諦。例證：通常宣說五道（總集）。如《總集釋》所說，資糧道和加行道與真諦相符，是無漏的三種特徵。有些人認為佛陀的有為智慧不是道諦，這是錯誤的。否則，它會變成滅諦，因為它是所獲得的究竟智慧，而不是其他。如果這樣認為，它會變成非有為法。『一切種智是佛陀的道』等說法是相違背的，並且與『完全清凈的二諦的特徵是具有遠離貪慾的法身』相悖，因為《寶性論釋》（在『具有佛陀法身之故』的解釋中）這樣說過會造成妨害。對於此，在何處呢？在道的真諦（黃金）中。如何呢？通過指示道（真實）、理證（意義）和決定（真實）來引導。第一，佈施（聖，Ārya）等六度被稱為道（真實），因為道（聖，Ārya）在勝義中是自性空（經義）的緣故。道佈施等是道的實證。具有或不具有自性，即努力或不努力，因為『不是那兩者』，所以在那兩者中都不可見，因此道的實證是通過修持和教導來實現的。『彼等』概括了這些。對於佈施的波羅蜜多，努力或不努力都無法真實地見到。直到一切智（經）。第二，因為勝義中能施者和所施者兩者都是空性（經義的真實），所以內在的能施者是空性（清凈具足）的禪定（清凈具足的真實），修持外在的所施者是空性，並且相互具足是施捨或聚集（經），不具足是非施捨或分離（經），因此認識到非施捨或非聚集，然後進行實證。等等，內在的能施者是無相無愿的禪定，修持外在的所修持是無相無愿等等，以此類推。空性

【English Translation】 It is not what you desire.』 As it is said, you would not think that way about something that does not exist. Fourth, the characteristics of the Truth of the Path: undefiled conditioned phenomena, which are the cause of the Truth of Cessation. These are common and in accordance. In the uncommon doctrine, the characteristic of the Truth of Cessation is primarily the Dharma nature of self-nature purity. Going to the city of Nirvana, therefore the Noble Ones see this path, and abide as they see it, therefore for them, it is the truth. Example: Generally, the five paths (compendium) are explained. As the commentary on the Compendium says, the accumulation path and the preparation path are in accordance with the truth, and are characterized by the three undefiled ones. Some think that the conditioned wisdom of the Buddhas is not the Truth of the Path, which is wrong. Otherwise, it would become the Truth of Cessation, because it is the ultimate wisdom to be attained, and not something else. If you think so, it will become unconditioned. 『Omniscience is the path of the Buddhas,』 etc., is contradictory, and it is contrary to 『the characteristic of the two truths of complete purification is having a Dharma body free from attachment,』 because the commentary on the Uttaratantra (in the explanation of 『because it has the Dharma body of the Buddha』) says that it would cause harm. For this, where is it? In the Truth of the Path (gold). How? By instructing the path (reality), reasoning (meaning), and determination (reality). First, generosity (Ārya) etc., the six perfections are called the path (reality), because the path (Ārya) is empty of essence in the ultimate sense (meaning of the sutra). Path generosity etc. are the realization of the path. Having or not having self-nature, i.e., striving or not striving, because 『it is not those two,』 so it is not seen in either of those two, therefore the realization of the path is achieved through practice and teaching. 『Those』 summarizes these. For the perfection of generosity, striving or not striving cannot be truly seen. Until omniscience (sutra). Second, because in the ultimate sense, the giver and the receiver are both emptiness (reality of the sutra), therefore the inner giver is the samadhi of emptiness (purely possessed) (purely possessed reality), meditating on the outer receiver is emptiness, and mutually possessing is giving or gathering (sutra), not possessing is not giving or separating (sutra), therefore realizing that it is neither giving nor gathering, then realizing it. And so on, the inner giver is the samadhi of no sign and no wish, meditating on the outer object of meditation is no sign and no wish, and so on. Emptiness It is not what you desire.』 As it is said, you would not think that way about something that does not exist. Fourth, the characteristics of the Truth of the Path: undefiled conditioned phenomena, which are the cause of the Truth of Cessation. These are common and in accordance. In the uncommon doctrine, the characteristic of the Truth of Cessation is primarily the Dharma nature of self-nature purity. Going to the city of Nirvana, therefore the Noble Ones see this path, and abide as they see it, therefore for them, it is the truth. Example: Generally, the five paths (compendium) are explained. As the commentary on the Compendium says, the accumulation path and the preparation path are in accordance with the truth, and are characterized by the three undefiled ones. Some think that the conditioned wisdom of the Buddhas is not the Truth of the Path, which is wrong. Otherwise, it would become the Truth of Cessation, because it is the ultimate wisdom to be attained, and not something else. If you think so, it will become unconditioned. 『Omniscience is the path of the Buddhas,』 etc., is contradictory, and it is contrary to 『the characteristic of the two truths of complete purification is having a Dharma body free from attachment,』 because the commentary on the Uttaratantra (in the explanation of 『because it has the Dharma body of the Buddha』) says that it would cause harm. For this, where is it? In the Truth of the Path (gold). How? By instructing the path (reality), reasoning (meaning), and determination (reality). First, generosity (聖，Ārya) etc., the six perfections are called the path (reality), because the path (聖，Ārya) is empty of essence in the ultimate sense (meaning of the sutra). Path generosity etc. are the realization of the path. Having or not having self-nature, i.e., striving or not striving, because 『it is not those two,』 so it is not seen in either of those two, therefore the realization of the path is achieved through practice and teaching. 『Those』 summarizes these. For the perfection of generosity, striving or not striving cannot be truly seen. Until omniscience (sutra). Second, because in the ultimate sense, the giver and the receiver are both emptiness (reality of the sutra), therefore the inner giver is the samadhi of emptiness (purely possessed) (purely possessed reality), meditating on the outer receiver is emptiness, and mutually possessing is giving or gathering (sutra), not possessing is not giving or separating (sutra), therefore realizing that it is neither giving nor gathering, then realizing it. And so on, the inner giver is the samadhi of no sign and no wish, meditating on the outer object of meditation is no sign and no wish, and so on. Emptiness

ཉིད་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་སྡུད་མི་འབྱེད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་ འབྱོར་དང་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་མཚན་མེད་སྨོན་མེད་ལ་འདོན་པ་བསྒྱུར་རོ། །འདིས་ལམ་བདེན་ རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་བསྟན་ཞེས་ཨཱརྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་རིག་སྒྲུབ་ཡིན་ནོ། །ནང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ གསུམ་བསྒོམ་པ་ལ་དག་ལྡན་དུ་དངོས་སུ་ཡོད་དོ། །གསེར་ནི། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཕྱི་སྟོང་པ་ ཉིད་ཀྱིས་མི་སྦྱོར། ནས། སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་ལ་སྦྱར་ཏེ་མདོ་དང་མི་མཐུན་(མདོར་མེད་)ནོ། 1-249 ། གསུམ་པ་ནི། དོན་དམ་པར་དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་(ཨཱརྱ་སྟེ་སྤས་དོན་ཡོད་)ཀྱི་ཕྱིར། སྔོན་གྱི་ མཐའ་འཁོར་བ་ནས་ཕྱི་མའི་མཐའ་མྱང་འདས་སུ་ལྡན་མི་ལྡན་ཏེ་ངེས་པར་འབྱིན་མི་འབྱིན་ མ་ཡིན་པ་སྟེ་དེའི་སྤྲོས་བྲལ་དུ་རྟོགས་ནས་ལམ་སྒྲུབ་པོ། །ཞེས་སམ་དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་ པ་དང་སྟོན་པ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་ཕྱི་མའི་མཐའ་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་ཅེས་སོགས་དེ་དག་ནི་ལམ་ བདེན་ལ་འདོམས་པའོ། །དང་ནི་སྡུད་ཚིག་གོ །(རད་ཀིར་ནི། སྡུག་བསྔལ་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་འབྲས་བུ་སེམས་ ཅན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱིས་བསྡུས་པ། ཀུན་འབྱུང་ནི་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་བྱེད་རྒྱུར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་གྱིས་བསྡུས་པ། འགོག་པ་ ནི་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་པ། ཕུན་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་དངོས་པོ་ཐམས་ ཅད་དང་བྲལ་བ་ཞིག་གོ །ལམ་ནི་འགོག་པའི་རྒྱུ་སྟེ་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའིའོ། །ཡང་རྣམ་ཤེས་ ཡོངས་སུ་གྱུར་བ་ཉོན་མོངས་དང་བཅས་པའི་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་འབྲས་བུར་གྱུར་བ་ནི་སྡུག་བདེན། རྣམ་ཤེས་ཡོངས་སུ་ གྱུར་བ་དེ་འདྲའི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ངོ་། །རྣམ་ཤེས་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་བ་མཚན་དཔེ་འབར་བ་སྐྱོན་ མེད་ཅིང་ཡོན་ཏན་བྱེད་པ་འགོག་བདེན་ནོ། །རྣམ་ཤེས་ཡོངས་སུ་གྱུར་བས་ཕྱིན་བཅུ་འདུས་པ་ནི་ལམ་བདེན་ནོ། །དེ་ཐེག་ཆེན་ པའི་ཡིན་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྟོན་པ་བདེན་བཞི་ལ་འདོམས་པའོ། །ཞེས་སོ།། །།) ༈ རྟེན། གསུམ་པ་ལ། སྤྱི་དང་། ཡན་ལག་གི་དོན་གཉིས་སོ། ། ༈ སྤྱིའི་དོན། དང་པོ་ལ་གཉིས། སྐྱབས་གསུམ་ གྱི་རང་བཞིན། དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་བསྟན་པའོ། ། ༈ སྐྱབས་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན། དང་པོ་ལ། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལུགས་དང་། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་ལུགས་སོ། ། དང་པོ་ལ། དངོས་དང་། སྐྱབས་གསུམ་དུ་བཞག་པའི་འཐད་པ། དོན་དམ་གྱི་སྐྱབས་གཅིག་ ཏུ་བསྟན། དཀོན་མཆོག་གི་སྒྲ་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུད་བླར། གང་ཞིག་ཐོག་མ་དབུས་ མཐའ་མེད་ཞི་སངས་རྒྱས་ཉིད་རང་རྣམ་སངས་རྒྱས། །སངས་རྒྱས་ནས་ནི་མ་རྟོགས་རྟོགས་ ཕྱིར་འཇིག་མེད་རྟག་པའི་ལམ་སྟོན་པ། །མཁྱེན་བརྩེའི་རལ་གྲི་རྡོ་ར

【現代漢語翻譯】 不將『自身』與『空性』混淆或分離，這也不是『空性瑜伽』。對於『無相』和『無愿』，要進行『引導』。這表明了『道諦』的『不分別』，即所謂的『聖者』。這就是『智慧成就』。通過觀修『內三摩地』，實際上存在『清凈』。至於『金』，即『內在空性』不與『外在空性』結合。乃至，與『十六空性』結合，這與『經』不符（經中沒有）。 第三，因為『勝義諦』中『三時平等』（即『聖者』，具有意義），從『前際輪迴』到『后際涅槃』，存在或不存在，即必然產生或不產生，都不是絕對的，因此在證悟其『離戲論』之後，才能成就『道』。或者說，如此修持和教導，不應將『前際』與『后際』結合等等，這些都是對『道諦』的引導。『和』是連線詞。（拉德基爾說：『苦』是『集』的果，被眾生和世界所包含。『集』是產生『苦』的原因，被眾生所包含。『滅』是『苦』的止息，即『涅槃』，摧毀一切恐懼，是所有圓滿的因，與一切事物分離。『道』是『滅』的因，即『八正道』，這是『分別說部』的觀點。此外，完全轉變的『識』，與煩惱相關的輪迴狀態，作為果，是『苦諦』。完全轉變的『識』，作為來世的原因，是『集諦』。完全轉變的『識』，具有光輝的相好，無有缺陷且具有功德，是『滅諦』。完全轉變的『識』，包含十度，是『道諦』。』這是『大乘』的觀點。如此教導是對『四諦』的引導。） 第三，分為『總義』和『支分義』兩種。 總義： 第一，分為兩部分：『三皈依』的自性，以及如何進行『皈依』的教導。 三皈依的自性： 第一，分為『大乘不共』的觀點和『大乘共通』的觀點。 第一，分為『真實』、『安立三皈依的合理性』、『勝義諦的唯一皈依』以及『三寶的詞義』。第一，在《寶性論》中說：『無始無中亦無終，寂滅即是真佛陀，自性清凈本覺佛。從佛乃至未覺悟，為悟不滅常道故，示現無畏恒常道。』『智悲之劍，石頭的……』

【English Translation】 Not combining or separating 'oneself' and 'emptiness', this is also not 'emptiness yoga'. For 'signlessness' and 'wishlessness', one should 'guide'. This shows the 'non-discrimination' of the 'Truth of the Path', which is called 'Arya'. That is 'wisdom accomplishment'. By meditating on the 'inner three samadhi', there is actually 'purity'. As for 'gold', the 'inner emptiness' does not combine with the 'outer emptiness'. Up to, combining with the 'sixteen emptinesses', this is inconsistent with the 'Sutra' (not in the Sutra). Third, because in the 'ultimate truth', the 'three times are equal' (that is, 'Arya', meaningful), from the 'beginning of samsara' to the 'end of nirvana', whether it exists or does not exist, that is, whether it necessarily arises or does not arise, is not absolute, so after realizing its 'freedom from elaboration', one can accomplish the 'path'. Or, practicing and teaching in this way, one should not combine the 'beginning' with the 'end', etc., these are all guidance on the 'Truth of the Path'. 'And' is a connecting word. (Radkir said: 'Suffering' is the result of 'accumulation', contained by sentient beings and the world. 'Accumulation' is the cause of producing 'suffering', contained by sentient beings. 'Cessation' is the cessation of 'suffering', that is, 'nirvana', destroying all fears, is the cause of all perfections, separated from all things. 'Path' is the cause of 'cessation', that is, the 'Eightfold Noble Path', this is the view of the 'Sarvastivada'. In addition, the completely transformed 'consciousness', the state of samsara related to afflictions, as a result, is the 'Truth of Suffering'. The completely transformed 'consciousness', as the cause of the other world, is the 'Truth of Accumulation'. The completely transformed 'consciousness', with radiant marks and examples, without defects and with merits, is the 'Truth of Cessation'. The completely transformed 'consciousness', containing the ten perfections, is the 'Truth of the Path'. This is the view of 'Mahayana'. Such teaching is guidance on the 'Four Truths.') Third, it is divided into two types: 'general meaning' and 'branch meaning'. General meaning: First, it is divided into two parts: the nature of the 'Three Refuges' and the teaching of how to take 'refuge'. The nature of the Three Refuges: First, it is divided into the 'uncommon view of Mahayana' and the 'common view of Mahayana'. First, it is divided into 'reality', 'the rationality of establishing the Three Refuges', 'the only refuge of ultimate truth', and 'the meaning of the word Three Jewels'. First, in the Ratnagotravibhāga it says: 'Without beginning, middle, or end, peaceful is the true Buddha, the self-nature pure original Buddha. From Buddha to non-awakening, for the sake of awakening to the undying constant path, showing the fearless constant path.' 'The sword of wisdom and compassion, the stone of...'

ྗེ་མཆོག་བསྣམས་སྡུག་ བསྔལ་མྱུ་གུ་གཅོད་མཛད་ཅིང་། །སྣ་ཚོགས་ལྟ་ཐིབས་ཀྱིས་བསྐོར་ཐེ་ཚོམ་རྩིག་པ་འཇིག་ 1-250 མཛད་དེ་ལ་འདུད། །ཅེས་པས། ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་(ཐོགས་མེད་)པའི་སངས་རྒྱས་བསྟན་ ཏེ། མཚན་ཉིད་ནི། སྐྱབས་གནས་གང་ཞིག དོན་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཡང་། འདུས་ མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་མིན་པ། །མཁྱེན་དང་བརྩེ་དང་ནུས་ པར་ལྡན། །དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་ཏེ། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་ གནས་འཇིག་གསུམ་དང་བྲལ་བས་འདུས་མ་བྱས་པ། (རྩ་འགྲེལ།) སྤྲོས་པ་དང་རྣམ་(འགྲེལ་པར་ དངོས་)རྟོག་ཐམས་ཅད་ཞི་བས་ལྷུན་གྲུབ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་ བྱ་ཡིན་པས་སྒྲ་རྟགས་སོགས་གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་དངོས་སུ་རྟོགས་བྱ་མིན་པའི་ཡོན་ཏན་ གསུམ་ལྡན་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ། དེ་ལྟར་རྨད་དུ་བྱུང་ཞིང་བསམ་དུ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་(དེ་ལྟར་ རྣམ་གསུམ་རྟོགས་ཕྱིར་མཁྱེན། །ཞེས་སོ། །)གསུམ་ལྡན་གྱི་སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་སློབ་དཔོན་མེད་པར་རང་ བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་པའམ་རྟོགས་པ་དེ་མཁྱེན་ པ། དེ་མཁྱེན་ནས་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པར་དེ་ལྟ་བ་ལ་དམུས་(དངོས་)ལོང་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་མེད་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་(དངོས་)སྟོན་པ་ བརྩེ་བ། དེ་ལྟ་བུའི་མཁྱེན་བརྩེའི་རལ་གྲིས་(གཉིས་ཀའི་དཔེ་དངོས་སུ་བཤད་)སྡུག་བསྔལ་གྱི་མྱུ་གུ་ གཅོད་པས་རལ་གྲི། མཁྱེན་བརྩེ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་(འཇིག་ཚོགས་ལ་ཞེན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་)ལྟ་བ་ (དངོས་)དང་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་མཐོང་སྤང་གི་(རྩ་བར་དངོས་)ཉོན་མོངས་ལམ་མ་སྐྱེས་(དོན་ )པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་(དངོས་)ཤེས་པས་སྐྱོན་ཡོན་སོགས་རྟོགས་དཀའ་ཞིང་འཇོམས་མི་ནུས་ (དོན་)པས་ཕིགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་(དངོས་)ན་ནགས་ཐིབས་པོས་བསྐོར་བའི་རྩིག་པ་དང་ འདྲ་ལ་དེ་འཇིག་པར་བྱེད་པས་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་དང་མཐུན་(དངོས་)ནོ། །ཡོན་ཏན་ཕྱི་མ་གསུམ་ གཟུགས་སྐུའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །(དེ་དག་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་གྱི་མདོ་དང་སྦྱར་ནས་འགྲེལ་པར་བཤད་པ་བལྟ་ དགོས་སོ། །) དང་པོ་གསུམ་རང་དོན། ཕྱི་མ་གསུམ་གཞན་དོན་ནོ། །དོན་གཉིས་དང་བཅས་པས་ 1-251 ཡོན་ཏན་བརྒྱད་འགྲེལ་པར་དངོས་སུ་བཤད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་། ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་མེད་ པ་ཡི། །རང་བཞིན་ཡིན་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས། །ཞེས་ནས། ཕྱི་མ་གསུམ་གྱིས་གཞན་དོན་ཡིན། ། ཞེས་པའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། གང་ཞིག་མེད་མིན་ཡོད་མིན་ཡོད་མེད་མ་ཡིན་ཡོད་མེད་ལས་གཞན་ དུའང་། །བརྟག་པར་མི་ནུས་ངེས་ཚིག་དང་བྲལ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་ཞི་བ། །དྲི་མེ

【現代漢語翻譯】 頂禮斷除殊勝苦苗，摧毀各種稠密邪見所環繞的疑慮之墻者！如是，宣說了具有八功德（無著）之佛陀。其體性是：皈依處是哪樣？是二利究竟圓滿者。也就是：非為造作且自然成就，不依他緣而證悟，具足智慧、慈悲與力量，是具足二利的佛陀。如是說，不為造作的體性是遠離生、住、滅三者。（根本釋）遠離一切戲論與分別（釋文中真實），因佛陀自身之自生智慧所證悟，因此不依聲音符號等他緣而能真實證悟的三種功德是：自性身。如是殊勝且不可思議的差別（如是為證悟三種，故為智慧。如是說。）具足三種的佛陀，不需導師，以自生智慧證悟不可言說的自性，此即是智慧。證悟之後，爲了使那些未如是證悟，並因此成為盲目者能夠證悟，而示現無死、超越世間的道路，此即是慈悲。以如是智慧與慈悲之寶劍（二者之譬喻真實宣說）斬斷痛苦之苗，此即是寶劍。以智慧與慈悲二者（以執著蘊聚為先導）所攝持的見解（真實）與疑慮所包含的見道所斷之（根本中真實）煩惱，未生起道路（意義）的世間（真實）知識，難以了知過失與功德等，且無法摧毀（意義），因此難以穿透（真實），猶如被稠密的森林所環繞的墻壁，而摧毀此墻壁，如同金剛寶珠（真實）。后三種功德是就色身而言。（這些需要結合《智慧顯現莊嚴經》來解釋。）前三種是自利，后三種是利他。具備二利，因此八功德在釋文中真實宣說。這些也就是：無始、無中、無終，因其自性故非為造作。乃至，后三種是為利他。如是宣說。 第二，無論說其不存在、存在、非存在、非不存在，或既存在又不存在之外，都無法判斷，遠離定義，各自以自證智而寂滅。無垢

【English Translation】 I prostrate to the one who cuts the sprout of suffering, adorned with supreme qualities, and destroys the wall of doubt surrounded by various dense views! Thus, the Buddha (Thokme) who possesses eight qualities is taught. Its characteristic is: What is the refuge? It is the one who has perfected both purposes. That is: It is unconditioned and spontaneously accomplished. It is not realized by the conditions of others. It possesses wisdom, compassion, and power. It is the Buddha who possesses both purposes. Thus, the characteristic of the conditioned is that it is unconditioned because it is free from the three: arising, abiding, and ceasing. (Root commentary) Spontaneously accomplished because all elaborations and discriminations (actually in the commentary) are pacified. Since it is to be realized by the self-arisen wisdom of the Buddha himself, the three qualities that are not actually realized by the conditions of others such as sound and signs are: the Essence Body. Thus, the Buddha who possesses three extraordinary (thus, to realize the three aspects is wisdom. Thus it is said.) and inconceivable distinctions is enlightened or realized in an inexpressible nature by self-arisen wisdom without a teacher, that is wisdom. Having realized that, in order to make those who have not realized it and have become blind to that view realize it, he shows the path (actually) of the undying, transcendent world, that is compassion. With such a sword of wisdom and compassion (the example of both is actually explained) cutting the sprout of suffering, that is the sword. With those two, wisdom and compassion (with attachment to the aggregates as the antecedent), the afflictions to be abandoned by seeing (actually) included in views (actually) and doubts, the worldly (actually) knowledge that has not given rise to the path (meaning), it is difficult to understand faults and virtues, etc., and it cannot be destroyed (meaning), so it is difficult to penetrate (actually), like a wall surrounded by a dense forest, and destroying that wall is like a vajra jewel (actually). The latter three qualities are made under the power of the Form Body. (It is necessary to look at the explanation in the commentary by combining it with the Sutra of the Ornament of the Appearance of Wisdom.) The first three are for one's own benefit, and the latter three are for the benefit of others. With both purposes, the eight qualities are actually explained in the commentary. Those are also: Without beginning, middle, or end, unconditioned because it is its nature. Up to: The latter three are for the benefit of others. Thus it is said. Secondly, whatever is neither non-existent, nor existent, nor not both existent and non-existent, nor other than both existent and non-existent, cannot be examined, is devoid of definition, and is pacified by individual self-awareness. Immaculate

ད་ཡེ་ ཤེས་འོད་ཟེར་སྣང་ལྡན་དམིགས་པ་ཀུན་ལ་ཆགས་པ་དང་། །སྡང་དང་རབ་རིབ་རྣམ་པར་ འཇོམས་མཛད་དམ་ཆོས་ཉི་མ་དེ་ལ་འདུད། །འདིས་ཅི་བསྟན་ཞེ་ན། བསམ་མེད་གཉིས་མེད་ རྟོག་མེད་པ། །དག་གསལ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱིས། །གང་ཞིག་གང་གིས་ཆགས་བྲལ་ བ། །བདེན་གཉིས་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ཆོས། །འདིས་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ དཀོན་མཆོག་བརྗོད་དོ། །(དངོས་)བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། (དངོས་)བརྟག་མིན་ཕྱིར་དང་བརྗོད་མིན་ ཕྱིར། །འཕགས་པས་མཁྱེན་ཕྱིར་བསམ་མེད་ཉིད། །ཞི་ཉིད་གཉིས་མེད་རྟོག་མེད་དེ། །དག་ སོགས་གསུམ་ནི་ཉི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པས་མུ་བཞིར་བརྟག་མི་ནུས་པས་རྟོག་གེའི་ཡུལ་མིན་ པའི་ཕྱིར་དང་། ངེས་ཚིག་བརྡ་མངོན་བརྗོད་དག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་། (དངོས་)སྒྲ། སྐད། བརྗོད་པ་ངག་གི་ཡུལ་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འཕགས་པས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་བྱ་(དངོས་)ཡིན་ པའི་ཕྱིར་བསམ་མེད་དོ། །(རྩ་བའི་)ཞི་བ་ལ་གཉིས་ལས་ལས་ཉོན་ཞི་བ་གཉིས་མེད། དེའི་ རྒྱུ་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཞི་བས་རྟོག་མེད་དོ། །ཁྱད་པར་དེ་གསུམ་ཅན་གྱི་འགོག་པ་དང་། དེ་ མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ལམ་བདེན་མཐོང་སྒོམ་ནི། ཉི་མ་དང་ཆོས་མཐུན་ཏེ། ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཉེ་ ཉོན་གྱི་དྲི་མ་མེད་པས་དག་པ། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་སྣང་བར་བྱེད་པས་གསལ་བ། དེ་ཁོ་ ན་ཉིད་མཐོང་བའི་གེགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་པས་གཉེན་པོར་མཐུན་ནོ། །དེས་ན། ཡོན་ཏན་ དང་པོ་གསུམ་ཅན་གྱི་འགོག་བདེན་ནི་གང་ཞིག་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། ཕྱི་མ་གསུམ་ 1-252 ཅན་གྱི་ལམ་བདེན་ནི་གང་གིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ཆགས་བྲལ་ཉིད་ནི་འགོག་ པ་དང་། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་གིས་བསྡུས། །གོ་རིམ་ཇི་བཞིན་དེ་དག་ཀྱང་། །ཡོན་ཏན་ གསུམ་གསུམ་གྱིས་རིག་བྱ། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་ཆགས་བྲལ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཐེག་ཆེན་གྱི་ འགོག་ལམ་གང་རུང་ཡིན་པ་མཚན་ཉིད་དུ་དགོད་དོ། །(མདོ་དང་སྦྱར་ཏེ་འགྲེལ་པར་ཤེས་དགོས་སོ། །) གསུམ་པ་ནི། སེམས་དེ་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བས་ན་ཉོན་མོངས་ངོ་བོ་མེད་གཟིགས་ པས། །གང་དག་འགྲོ་ཀུན་བདག་མེད་མཐའ་ཞི་ཡང་དག་རྟོགས་ནས་ཐམས་ཅད་ལ། ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྗེས་ཞུགས་གཟིགས་པ་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་བློ་མངའ་བ། །སེམས་ ཅན་རྣམ་དག་མཐའ་ཡས་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་མངའ་དེ་ལ་འདུད། །འདིས་ཅི་བསྟན་ ཞེ་ན། ཇི་བཞིན་ཇི་སྙེད་ནང་གི་ནི། །ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་དག་པའི་ཕྱིར། །བློ་ལྡན་ཕྱིར་མི་ ལྡོག་པའི་ཚོགས། །བླ་མེད་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཉིད། །ཅེས་སོ། །སངས་རྒྱས་མིན་པའི་དེའི་ མཚན་ཉིད་ནི་རིག་གྲོལ་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་འཕགས་པ་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཅེས་པའོ། །དེ་ཡང་ སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བར་དང་། (དངོས།) ཉེ་བའི་ཉོན་མོ

【現代漢語翻譯】 現在，對於所有執著的事物，智慧之光照耀，對於嗔恨和昏暗完全摧毀，我向神聖的佛法之日頂禮。這表明了什麼呢？無思、無二、無分別，純凈、明晰，是解脫的助伴。誰從何處解脫執著？具有二諦特徵的即是佛法。這說明了佛法聖寶包含了八種功德。（本體）八種是什麼呢？（本體）因為不可思議，因為不可言說，因為聖者所知，所以是無思的。寂靜、無二、無分別，純凈等三種如太陽一般。因為不能以四句來衡量，所以不是分別的對境。因為不能用定義、名稱、隱喻來表達，（本體）聲音、語言、話語不是言說的對境。因為是聖者各自證知的（本體），所以是無思的。（根本）寂靜分為業和煩惱寂靜兩種，其原因是無作意，寂靜是無分別的。特別是具有這三種特徵的滅諦，以及顯現它的道諦，與太陽相似。就自性而言，沒有近取煩惱的垢染，所以是純凈的。使如所有性和盡所有性的所知顯現，所以是明晰的。因為是如實見道的障礙的對治，所以是對治。因此，具有前三種功德的滅諦是從貪慾中解脫的，具有後三種功德的道諦是通過什麼從貪慾中解脫的。解脫本身就是滅諦，被道諦所包含。這些次第也應該通過三種功德來理解。簡而言之，對解脫執著者的殊勝大乘的滅道任何一個進行定義。（需要結合經文來理解解釋。） 第三，因為心性是自性光明的，所以看到煩惱沒有自性。那些證悟到一切眾生無我、寂滅，並追隨圓滿正等覺佛陀的人，擁有無礙的智慧。我向擁有清凈、無邊眾生境界的智慧眼者頂禮。這表明了什麼呢？如實和盡所有性內在的智慧眼是清凈的。具有智慧者是不會退轉的群體，具有無上功德。不是佛陀的特徵是具有證悟解脫功德的聖者，不會退轉。這是因為心性自性光明，（本體）近取的煩惱

【English Translation】 Now, to all objects of attachment, the light of wisdom shines; to hatred and dimness, it utterly destroys. I prostrate to that sacred Dharma Sun. What does this indicate? Unthinking, non-dual, non-conceptual, pure, clear, it is the aid to liberation. Who is liberated from what attachment? That which possesses the characteristics of the two truths is the Dharma. This explains that the Dharma Jewel encompasses eight qualities. What are the (substance) eight? (Substance) Because it is not conceivable, because it is not expressible, because it is known by the noble ones, therefore it is unthinking. Tranquility, non-duality, non-conceptual, purity, etc., the three are like the sun. Because it cannot be examined by the four extremes, it is not an object of thought. Because it cannot be expressed by definition, name, or metaphor, (substance) sound, speech, and words are not objects of speech. Because it is the (substance) that each of the noble ones individually realizes, it is unthinking. (Root) Tranquility is divided into two: the tranquility of karma and the tranquility of afflictions are non-dual. Its cause is non-attention, tranquility is non-conceptual. In particular, the cessation with these three characteristics, and the path truth that manifests it, are similar to the sun. In terms of essence, it is pure because it is without the stain of afflictions. It illuminates the knowable as it is and as far as it extends, so it is clear. Because it is the antidote to the obstacles of seeing reality, it is an antidote. Therefore, the cessation truth with the first three qualities is that which is free from desire, and the path truth with the latter three qualities is through what one is freed from desire. Liberation itself is the cessation, encompassed by the path truth. These sequences should also be understood through the three qualities. In short, defining either the cessation or the path of the supreme Mahayana for those who are liberated from attachment. (It is necessary to understand the explanation in conjunction with the sutra.) Third, because the nature of mind is naturally luminous, it sees that afflictions have no self-nature. Those who realize that all beings are selfless and peaceful, and follow the perfectly enlightened Buddhas, possess unobstructed wisdom. I prostrate to the one who possesses the wisdom eye with the realm of pure, infinite beings. What does this indicate? The inner wisdom eye of reality and the extent of reality is pure. Those with wisdom are a non-returning group, possessing supreme qualities. The characteristic of not being a Buddha is that the noble ones with the qualities of realization and liberation do not regress. This is because the nature of mind is naturally luminous, (substance) the afflictions of proximity

ངས་ གདོད་ནས་ཟད་ཅིང་། (དངོས།) འགགས་པས་(དངོས་)ངོ་བོ་མེད་པར་(རྩ་བ་)གཟིགས་པས་འགྲོ་ བ་ཀུན་གྱི་བདག་གཉིས་(དོན་དངོས་)མེད་པའི་མཐའ་སྟེ་(དངོས་)བདག་གཉིས་གཟོད་མ་ནས་ ཞི་བའི་ངོ་བོ་(དངོས་)ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་པ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་ རབ་(དངོས་)ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་(དངོས་)ཐ་ན་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་པ་རྣམས་ལ་ ཡང་དེ་པའི་སྙིང་པོ་(དངོས་)ཡོད་པར་མཐོང་བ་ཇི་སྙེད་པ་རྟོགས་(ས་དང་པོ་ནས་སྐྱེ་འགྲེལ་པར་རོ། །)པ། ཡེ་ཤེས་དེ་གཉིས་(དངོས་)ཀྱིས་(དངོས་)གཞན་དང་ཐུན་མོང་མིན་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ (དངོས་)པའི་ལམ་རྟོགས་པ་(དངོས་)དེ་སོ་སོར་རང་གིས་(རྩ་བ་)རིག་པ། དེ་གསུམ་རིག་པའོ། །ཡེ་ ཤེས་དང་པོས་ཁམས་རང་བཞིན་(དངོས་)གྱིས་རྣམ་དག་མཐོང་བས་ཆགས་པའི་སྒྲིབ་པ་མེད། 1-253 གཉིས་པས་ཤེས་བྱ་མཐའ་མེད་རྟོགས་པས་ཐོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་མེད། གསུམ་(དངོས་)པ་ཕྱིར་ མི་ལྡོག་(དངོས་)གི་བྱང་སེའི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་པའི་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་ དང་ཉེ་བར་གནས་པའམ་གང་དང་ལྡན་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་བྱང་སེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་སྐྱབས་སུ་འགྱུར་(ཀུན་དངོས། འདི་དངོས་སུ་མི་སྣང་)བས་དམན་པའི་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་སྟེ་དེ་གསུམ་ གྲོལ་བའོ། །འདིར་ཐེག་དམན་གྱི་དགེ་འདུན་ནི་གཞན་ཕན་གྱི་བསམ་པ་མ་དག་པས་མཆོད་ (དངོས་)པའམ་སྐྱབས་ཀྱི་འོས་མིན་པས་མ་སྨོས་སོ། །དེ་རྣམས་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ དགོངས་པ་ལྟར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། སྟོན་པ་བསྟན་པ་སློབ་དོན་གྱི། །ཐེག་པ་གསུམ་དང་བྱེད་གསུམ་ལ། །མོས་ པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་བྱས་ནས། །སྐྱབས་གསུམ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན། །ཞེས་ཏེ་སྟོན་པའི་ ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་(དངོས་)དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བར་ཞུགས་པའི་བྱང་སེའི་ གང་ཟག་དང་། སངས་རྒྱས་ལ་མཆོག་ཏུ་བྱ་བ་བྱེད་པར་མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ སངས་རྒྱས་ནི་སྐྱབས་ཡིན་ཏེ། རྐང་གཉིས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཞག་ གོ །སྟོན་པའི་བསྟན་པའམ་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་དོན་དུ་རང་ཉིད་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་(དངོས་) ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཞུགས་པར་རང་རྒྱལ་གྱི་གང་ཟག་དང་། ཆོས་ལ་མཆོག་ཏུ་བྱ་བ་བྱེད་ པར་མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་ནི་སྐྱབས་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཞག་གོ །སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལ་ལེགས་པར་ཞུགས་ པའི་སློབ་མའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་དོན་དུ་གཞན་ལས་ཐོས་པའི་སྒྲས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ ཕྱིར་ཞུགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གང་ཟག་དང་དགེ་འདུན་ལ་མཆོག་ཏུ་བྱ་བ་བྱེད་པར་མོས་པ་ རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དགེ་འདུན་ནི་སྐྱབས་ཡིན་ཏེ། ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ ཕྱི

【現代漢語翻譯】 從一開始就已耗盡（事物），停止（事物），看到本質是空性（根本），因此一切眾生的二取（實義）皆無邊際（事物），證悟到二取從一開始就是寂滅的本質（事物）是怎樣的證悟？以超越世間的智慧（事物）看到一切有情（事物），乃至畜生道的眾生也具有如來藏（事物）是怎樣的證悟（從初地到生圓次第）。 以這兩種智慧（事物）（事物）各自證悟與他人不共的超越世間（事物）之道（事物）（根本）。這三種就是證悟。第一種智慧見到自性清凈的法界，因此沒有貪執的障礙。 第二種智慧證悟無邊無際的所知，因此沒有所知的障礙。第三（事物）是不會退轉（事物）的菩薩各自證悟的智慧，是接近或具有無上如來藏智慧，因此不會退轉的菩薩成為一切眾生的救護（一切事物，這實際上並不存在），因此沒有低劣的障礙，這三種就是解脫。這裡因為小乘的僧眾沒有利益他人的清淨髮心，因此不值得供養（事物）或作為皈依的對象，所以沒有提及。這些都是按照聖者無著的觀點。 第二種是：導師教法學修義，三乘以及三類行，依于信解諸眾生，安立三皈依差別。這是說，爲了宣揚導師的功德，爲了（事物）追求成佛的菩薩，以及對於佛陀具有極大信心的眾生，安立佛陀是皈依處，因為佛陀是二足尊之中的至尊。 爲了宣揚導師的教法或功德，爲了自己證悟緣起甚深之法（事物）而進入修行的獨覺，以及對於法具有極大信心的眾生，安立法是皈依處，因為法是離欲者之中的至尊。爲了宣揚導師教法中精進修行的弟子的功德，爲了通過聽聞而跟隨覺悟的聲聞，以及對於僧眾具有極大信心的眾生，安立僧眾是皈依處，因為僧眾是群體之中的至尊。

【English Translation】 How is it realized that from the beginning, it is exhausted (things), stopped (things), and seeing the essence as emptiness (root), therefore all beings' dualistic grasping (actual meaning) is boundless (things), and realizing that the essence of dualistic grasping from the beginning is the nature of peace (things)? How is it realized that with transcendent wisdom (things), seeing that all sentient beings (things), even those in the animal realm, possess the essence of the Tathagatagarbha (things) (from the first bhumi to the generation and completion stages). With these two wisdoms (things) (things), each individually realizes the transcendent (things) path (things) that is not shared with others (root). These three are realization. The first wisdom sees the naturally pure realm of phenomena, therefore there is no obscuration of attachment. The second wisdom realizes the endless knowable, therefore there is no obscuration of obstruction. The third (things) is the irreversible (things) Bodhisattva's individually realized wisdom, which is close to or possesses the supreme Tathagatagarbha wisdom, therefore the irreversible Bodhisattva becomes the protector of all sentient beings (all things, this does not actually appear), therefore there is no obscuration of inferiority, these three are liberation. Here, because the Hinayana Sangha does not have the pure intention to benefit others, they are not worthy of offering (things) or as objects of refuge, so they are not mentioned. These are all according to the view of the venerable Asanga. The second is: The teacher's teachings, learning, and meaning, the three vehicles and the three types of actions, based on the faith and understanding of all beings, the three refuges are established differently. This means that in order to proclaim the qualities of the teacher, for (things) Bodhisattvas who seek to attain Buddhahood, and for beings who have great faith in the Buddha, it is established that the Buddha is the refuge, because the Buddha is the supreme among the two-legged. In order to proclaim the teachings or qualities of the teacher, for the Pratyekabuddhas who enter practice in order to realize the profound Dharma of dependent origination (things), and for beings who have great faith in the Dharma, it is established that the Dharma is the refuge, because the Dharma is the supreme among those who are free from desire. In order to proclaim the qualities of the disciples who diligently practice in the teacher's teachings, for the Shravakas who follow awakening through hearing, and for beings who have great faith in the Sangha, it is established that the Sangha is the refuge, because the Sangha is the supreme among groups.

ར་རོ་ཞེས་བཞག་གོ །མདོར་ན་(སྟོན་པ་བསྟན་པ་སློབ་མའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་)དོན་རྣམ་པ་གསུམ་ 1-254 གྱི་(ཐེག་གསུམ་དང་བྱེད་པ་གསུམ་ལ་མོས་པའི་)གང་ཟག་དྲུག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་སྐྱབས་གསུམ་དུ་བཞག་པ་འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐེག་པ་ ལ་རིམ་གྱིས་གཞུག་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འགྲེལ་པར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི། སྤང་ཕྱིར་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཕྱིར། །མེད་ཕྱིར་འཇིགས་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། ། ཆོས་རྣམ་གཉིས་དང་འཕགས་པའི་ཚོགས། །གཏན་གྱི་སྐྱབས་མཆོག་མ་ཡིན་ནོ། །དམ་པའི་ དོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡི། །སྐྱབས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཡིན། །ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཕྱིར། ། ཚོགས་ཀྱང་དེ་ཡི་མཐར་ཐུག་ཕྱིར། །ཞེས་ཏེ། ཆོས་(དོན་)ལ་གཉིས་ཀྱི་ལུང་གི་ཆོས་ནི་ལམ་ མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཙམ་ཡིན་པས་གཟིངས་ལྟ་བུ་སྟེ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཡིད་ ལ་བྱེད་པ་ན་སྤང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟོགས་པའི་ཆོས་སློབ་པའི་ལམ་བདེན་ནི་བརྫུན་ པ་(མཐར་ཐུག་འགགས་ནས་འགྲོ་བས་)སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཕྱིར་དང་། འགོག་བདེན་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ ཚུལ་གྱིས་ཉོན་མོངས་དང་སྡུག་བསྔལ་མེད་པ་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ལ་དེ་ལྟར་ན་མེད་དགག་ ཙམ་ལས་དོན་ལ་མ་འདས་པས་མེད་པ་ནི་སྐྱབས་སུ་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་རང་སྟོང་ པའི་ལུགས་ཀྱི་འགོག་བདེན་མཐར་ཐུག་ཡང་སྐྱབས་མིན་པར་བསྟན་ནོ། །དགེ་འདུན་ཡང་ འདིར་ཉན་རང་གི་ཐམས་ཅད་དང་། ཐེག་ཆེན་སློབ་(དོན་)པ་སྟེ་དེ་ཡང་འཇིགས་པ་དང་བཅས་ པ་འཇིགས་པ་དེ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཚོལ་བ་དེ་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་སློབ་པ་བྱ་བ་དང་ བཅས་པའོ། །ཇི་ལྟར་འཇིགས་(དངོས་)པ་དང་བཅས་ཞེ་ན། ཉན་རང་སློབ་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་(དོན་ )དེའི་དགྲ་བཅོམ་པ་(དངོས་)རྣམས་ཀྱང་འཁོར་བའམ་དེའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལ་ཤིན་ ཏུ་འཇིགས་པའི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་སྟེ་རལ་གྲི་གདེངས་པའི་གཤེད་མའི་སྐྱེས་བུ་ལ་བཞིན་ནོ་ ཞེས་སོགས་སོ། །ཐེག་ཆེན་གྱི་ཡང་ས་བདུན་མན་ཐེག་དམན་གྱིས་འཇིགས། ས་བརྒྱད་ཡན་ སྤངས་རྟོགས་མཐར་མ་ཕྱིན་པས་འཇིགས་བཅས་སུ་བཞག་གོ་ཞེས་རྒྱལ་སྲས་དངུལ་ཆུ་པ་ 1-255 གསུང་ངོ་། །དེས་ན་དེ་དག་(དངོས་)གཏན་གྱི་སྐྱབས་མིན་ནོ། །སྔར་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ ཅན་གྱི་ཐུབ་པ་ནི་རྣམ་བྱང་གི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་སྐུ་མངའ་བ་དང་ ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཚོགས་ཀྱང་ཆོས་སྐུ་རྣམ་དག་དེ་ཐོབ་པས་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ རྟག་པའི་སྐྱབས་གཡུང་དྲུང་གི་སྐྱབས་དོན་དམ་པའི་སྐྱབས་ནི་གཅིག་ཉིད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དེ་ པ་དགྲ་བཅོམ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །འདི་རྒྱས་པར་དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོ་ བཞིན་རྟོགས་པར་བྱའོ་(འགྲེལ་པར་)ཞེས་སོ། །འདིར་ལམ་བདེན་ནི་སློ

【現代漢語翻譯】 名為『Ra ro』。總而言之，世尊安立的三寶，是就三種（聲聞乘、緣覺乘、菩薩乘）和三種行為（信解行、見行、證行）的六種補特伽羅而言，這是爲了讓眾生逐漸進入大乘而依於世俗諦的方便，註釋中如是說。 第三，爲了斷除，因為是欺騙的法性，因為不存在，因為與恐懼相伴，所以二種法和聖者僧伽，不是究竟的殊勝皈依處。爲了勝義諦，唯一的皈依處是佛陀。因為能仁具有法身，僧伽也是以證得法身為究竟。即是說，就法（義）而言，二種法中的教法只是通往現觀的究竟，如同船筏一般，因此在修習證法時是需要斷除的。而證法中的學道諦，因為是虛假的（最終會止滅），所以是欺騙的法性。滅諦以聲聞的方式，僅僅是斷除了煩惱和痛苦，如此區分，僅僅是否定，實際上並未超越，因此不存在就不是皈依處。這表明自空宗的究竟滅諦也不是皈依處。僧伽在此指的是聲聞、緣覺的一切，以及大乘的學（義）者，他們都與恐懼相伴，尋求從恐懼中解脫，因此皈依是與學道相伴隨的。如何與恐懼相伴呢？更不用說聲聞、緣覺的學道者，即使是他們的阿羅漢（義）們，也對輪迴或其一切痛苦產生極大的恐懼感，如同面對高舉利劍的劊子手一般。大乘的七地以下，被小乘的境界所怖畏；八地以上，因為斷證尚未達到究竟，所以被認為是與恐懼相伴。嘉察·昂曲巴如是說。因此，這些（義）不是究竟的皈依處。之前所說的具有特徵的能仁，具有清凈二諦特徵的法身，以及三乘的僧伽，也因為證得清凈法身而達到究竟，因此是常恒的皈依處，永恒的皈依處，勝義諦的皈依處是唯一的，即是說，他們是阿羅漢、正等覺佛陀。關於這一點，應如《華鬘經》般理解（註釋中如是說）。在此，道諦是學道。

【English Translation】 It is named 'Ra ro'. In short, the Three Refuges established by the Bhagavan are in terms of the three (Shravaka Vehicle, Pratyekabuddha Vehicle, Bodhisattva Vehicle) and the six individuals of the three actions (faith action, seeing action, realization action), this is for the sake of gradually leading sentient beings into the Great Vehicle by relying on the conventional truth, so it is said in the commentary. Third, for the sake of abandonment, because it is the nature of deception, because it does not exist, because it is accompanied by fear, therefore the two dharmas and the Sangha of noble ones are not the ultimate supreme refuge. For the sake of the ultimate truth, the only refuge is the Buddha. Because the Thubpa (Buddha) possesses the Dharmakaya, and the Sangha also ultimately attains that Dharmakaya. That is to say, in terms of Dharma (meaning), the Dharma of the two dharmas is only the ultimate of the path of manifest realization, like a raft, so it needs to be abandoned when practicing the Dharma of realization. And the Truth of the Path of the Dharma of realization is false (because it will eventually cease), so it is the nature of deception. The Truth of Cessation, in the manner of the Shravakas, is merely the cessation of afflictions and suffering, so distinguishing it, it is merely a negation, and in reality, it has not transcended, so non-existence is not worthy of refuge. This shows that the ultimate Truth of Cessation of the Self-Empty School is also not a refuge. The Sangha here refers to all of the Shravakas and Pratyekabuddhas, and the learners (meaning) of the Mahayana, they are also accompanied by fear, seeking liberation from that fear, so refuge is accompanied by learning. How is it accompanied by fear? Not to mention the learners of the Shravakas and Pratyekabuddhas, even their Arhats (meaning) have a great sense of fear of Samsara or all its sufferings, like facing an executioner holding a raised sword. Those below the seventh Bhumi of the Mahayana are frightened by the realm of the Lesser Vehicle; those above the eighth Bhumi are considered to be accompanied by fear because their abandonment and realization have not reached the ultimate. Gyaltsab Ngulchu said so. Therefore, these (meanings) are not the ultimate refuge. The Thubpa with the characteristics mentioned earlier, possessing the Dharmakaya with the characteristics of the two truths of purification, and the Sangha of the three vehicles, also reach the ultimate by attaining the pure Dharmakaya, therefore it is the constant refuge, the eternal refuge, the ultimate truth refuge is the only one, that is to say, they are the Arhats, the Fully Enlightened Buddhas. Regarding this, it should be understood as in the Garland Sutra (so it is said in the commentary). Here, the Truth of the Path is the learning path.

བ་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ པ་སྟེ་ཐུབ་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཞེས་སོགས་བཤད་པས་སོ། ། བཞི་པ་ནི། (གསེར་སོགས་ནོར་བུ་དབུལ་བོ་ལ་དཀོན་པ་ལྟར་དད་སོགས་ནོར་གྱིས་ཕོངས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་) འབྱུང་བ་(འམ་རྙེད་པ་)དཀོན་ཕྱིར་(ནོར་བུ་སྦྱངས་བ་དྲི་མ་མེད་པ་ལྟར་ཉེ་ཉོན་གྱི་)དྲི་མ་མེད་(པའི་)ཕྱིར། །(ནོར་ བུ་རིན་ཆེན་ནི་གསལ་ཕྲོ་སོགས་བྱེད་པའི་མཐུ་ཡོད་པ་ལྟར་མངོན་ཤེས་དྲུག་སོགས་ཡོན་ཏན་གྱི་)མཐུ་ལྡན་ཕྱིར་དང་(ནོར་ བུ་རྒྱལ་བོའི་སྤྱི་བོ་སོགས་སུ་འདོགས་ཤིང་རྒྱན་བྱེད་པ་ལྟར་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ལྷར་བཅས་)འཇིག་རྟེན་ གྱི། །རྒྱན་(དུ་)གྱུར་ཕྱིར་དང་(ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ནོར་བུ་བཅོས་མ་ལས་མཆོག་ཡིན་པ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པས་ འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལས་)མཆོག་ཉིད་ཕྱིར། །(ནོར་བུ་རིན་ཆེན་གྱི་ངོ་བོ་ངན་པ་སོགས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་བཞིན་དུ་ བསྟོད་སྨད་སོགས་ཀྱིས་)འགྱུར་བ་མེད་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་ཉིད། །ཅེས་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་ ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དང་ཆོས་དྲུག་གིས་མཐུན་པར་བརྗོད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། སྐྱབས་གསུམ་བདུན་ཅུ་བར། སངས་རྒྱས་དེའི་ཆོས་དགེ་འདུན་ནི། །ཐར་ བ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས། །ཞེས་དང་། ཐུབ་དབང་གི་ནི་སྐུ་གསུམ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་ དང་གང་ཟག་བརྒྱད། །ཅེས་པ་ལྟར་གསུམ་སྟེ་དེ་ཡང་ཨ་བྷ་ཡས། སངས་རྒྱས་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ ནོ། །དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་པོ། །དེ་ཉིད་ལམ་གྱི་འབྲས་བུའོ། །གཟུགས་ སྐུ་གཉིས་ཀྱང་ངོ་། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་འཁོར་བཅས་ཆོས་དཀོན་མཆོག་གོ །ལམ་དེའི་རྟེན་ 1-256 གཟུགས་སྐུའི་ངོ་བོ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་བྱང་སེའི་ཚོགས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གོ །བླ་མེད་ བྱང་ཆུབ་མྱང་འདས་ཆེན་པོ་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ཏུ་སྐྱབས་གསུམ་བདུན་ཅུ་བར་འབྱུང་བ་ལྟར་ ན་གཟུགས་སྐུ་ཁོ་ན་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གོ །ལམ་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གོ །ཡང་ རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དྲི་བྲལ་བྱང་ཆེན་གྱི་སྤངས་བའི་ཆ་ཆོས་དཀོན་མཆོག བྱང་ ཆུབ་དེའི་རྟོགས་པའི་ཆ་དང་གཟུགས་སྐུ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་ ཀྱི་ལམ་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཏུ་(ལ་ལར་)བཞག་གོ །འདིར་སངས་རྒྱས་གཉིས་ཏེ། དོན་ དམ་པ་ནི་སྐུ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའོ། །ཐ་སྙད་པ་ནི་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་རྟེན། སྐུ་གཟུགས་ མཆོད་རྟེན། བྱང་སེའི་གཟུགས་ཏེ་འདི་རྣམས་ལ་མཆོད་ན་སངས་རྒྱས་མཆོད་པའོ། །ཞེས་ གསུངས་པས་སོ། །ཆོས་ཀྱང་གཉིས་ཏེ། དོན་དམ་པ་ནི་མྱང་འདས་སོ། །ཐ་སྙད་པ་ནི་ལམ་ དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་གླེགས་བམ་རྣམས་སོ། །(འདི་རྣམས་ལ་མཆོད་ན་ཆོས་ལ་མཆོད་པར་ཨཱརྱ་ གསུང་ངོ་། །)དགེ་འདུན་ཡང་གཉིས་ཏེ། དོན་དམ་པ་ནི་བྱང་སེམས་

【現代漢語翻譯】 因為『依靠力量，佛陀是完全清凈的二諦』等這樣解釋。 第四：(如同黃金等珍寶對於窮人來說稀有一樣，對於缺乏信心等財富的眾生來說) 產生(或者獲得)稀有，因為(如同精煉的珍寶沒有污垢一樣，沒有煩惱的) 污垢的緣故。(如同珍寶具有發出光芒等力量一樣，具有神通等功德的)力量，因為具有力量，並且(如同珍寶被佩戴在國王的頭頂等處作為裝飾一樣，因為成為一切善行的原因，所以被天神) 世間。(作為)裝飾的緣故，並且(如同珍寶比人造珍寶更殊勝一樣，因為超越世間，所以比一切世間) 更殊勝的緣故。(如同珍寶的本質不會變成壞的東西一樣，因為不會因為讚揚或批評而)改變的緣故，是稀有之物。 也就是說，三寶與珍寶在六個方面相似。 第二：在《七十皈依頌》中說：『佛陀、佛法和僧伽，是渴望解脫者的皈依處。』 以及，『佛陀具有三身，涅槃和八種聖者。』 就像阿跋耶所說：『佛陀是全知者。』 『他就是佛陀。』『他就是菩提。』『他就是道的果實。』 『也是色身二者。』『具有菩提之道的眷屬是法寶。』『作為道的所依， 色身的本質，不退轉的菩薩眾是僧寶。』 如《七十皈依頌》所說，無上菩提和涅槃是法寶，如果這樣認為，那麼只有色身是佛寶，道是僧寶。 此外，自性空性的法性，無垢的大菩提的斷證分是法寶，菩提的證悟分和色身是佛寶，金剛喻定等道是僧寶(有些人這樣認為)。 這裡有兩種佛：勝義諦是指包含三身；世俗諦是指佛塔、佛像和菩薩像，供養這些就是供養佛陀。 法也有兩種：勝義諦是指涅槃；世俗諦是指道和佛陀的經書。 (供養這些就是供養法，聖者如是說。) 僧也有兩種：勝義諦是指菩薩。

【English Translation】 Because it is explained that 'depending on the power, the Buddha is the completely purified two truths'. Fourth: (Just as gold and other jewels are rare for the poor, for sentient beings who lack the wealth of faith, etc.) It is rare to arise (or obtain), because (just as refined jewels are without impurities, without the) Impurities. (Just as jewels have the power to emit light, etc., with the power of virtues such as the six clairvoyances) Because it possesses power, and (just as jewels are worn on the crown of a king, etc., as ornaments, because it becomes the cause of all virtues, it is with the gods) World. (As) an ornament, and (just as precious jewels are superior to artificial jewels, because it transcends the world, it is superior to all the world) Because it is the very best. (Just as the essence of a precious jewel does not change into something bad, because it does not change due to praise or criticism) It is a rare thing. That is to say, the Three Jewels are said to be similar to precious jewels in six ways. Second: In the 'Seventy Refuges', it says: 'The Buddha, the Dharma, and the Sangha are the refuge for those who desire liberation.' And, 'The Buddha has three bodies, Nirvana, and eight noble beings.' As Abhaya said: 'The Buddha is omniscient.' 'He is the Buddha.' 'He is Bodhi.' 'He is the fruit of the path.' 'Also the two form bodies.' 'The Dharma Jewel is the retinue with the path of Bodhi.' 'As the basis of the path, The essence of the form body, the non-returning Bodhisattva assembly is the Sangha Jewel.' As the 'Seventy Refuges' says, the unsurpassed Bodhi and Nirvana are the Dharma Jewel, if you think so, then only the form body is the Buddha Jewel, and the path is the Sangha Jewel. Furthermore, the Dharma nature of emptiness, the pure great Bodhi's abandonment part is the Dharma Jewel, the realization part of Bodhi and the form body are the Buddha Jewel, the Vajra-like Samadhi and other paths are the Sangha Jewel (some think so). Here are two Buddhas: the ultimate truth is the one that includes the three bodies; the conventional truth is the stupa of relics, the stupa of images, and the image of Bodhisattvas, offering to these is offering to the Buddha. There are also two Dharmas: the ultimate truth is Nirvana; the conventional truth is the path and the Buddha's scriptures. (Offering to these is offering to the Dharma, the noble ones say.) There are also two Sanghas: the ultimate truth is the Bodhisattva.

འཕགས་པ་རྣམས་དང་གང་ ཟག་བརྒྱད་དོ། །ཐ་སྙད་པ་ནི་སོ་སྐྱེ་ཡང་སྟེ་སྡེ་བ་བཞི་དང་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མའོ་ཞེས་ ཐུབ་དགོངས་སོ། །སློབ་དཔོན་ཟླ་གྲགས་ནི་བྱང་སེམས་སངས་རྒྱས་སུ་འདུས་པར་བཞེད་དེ། སྐྱབས་གསུམ་བདུན་ཅུ་པར། ཤཱར་རིའི་(སྡེ་བའི་)ལུང་ལས་དགྲ་བཅོམ་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔར་ཕྱག་བྱས་ཏེ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལས་ཕྱི་རོལ་མིན། །སངས་རྒྱས་ནང་དུ་འདུས་ པར་དགོངས། །(དཔང་ལོས་ཐུབ་དགོངས་སུ་བསྒྱུར།) ཞེས་སོ། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ནི་སྐྱབས་ཡུལ་སངས་ རྒྱས་ནི་མི་སློབ་པ་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་འཁོར་བཅས་ཏེ་གཟུགས་སྐུ་ནི་སྐྱབས་མིན་ཏེ་སོ་སྐྱེའི་ སྐབས་དང་ཁྱད་མེད་པས་སོ། །དགེ་འདུན་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་སློབ་མི་སློབ་ཀྱི་ལམ་གཉིས་ཀ་ སྐྱབས་ཡུལ་དགེ་འདུན་ནོ། །ཆོས་ནི་མྱང་འདས་འགོག་བདེན་ཏེ་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཟེར་ རོ། །དེ་ཁ་ཆེ་བའི་ལུགས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་ལ་བསམ་མོ་གསུང་ངོ་། ། 1-257 ༈ དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་བསྟན་པ། གཉིས་པ་ལའང་ཐེག་ཆེན་དང་། ཐུན་མོང་གི་ལུགས་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ། ཐེག་ཆེན་ སྐྱབས་འགྲོའི་མཚན་ཉིད། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྒྲོལ་བར་བཞེད་པའི་སྙིང་རྗེས་ བསླང་ནས་གཞན་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐྱབས་སུ་ཁས་ ལེན་པའི་སེམས་སམ་ངག་གི་རིག་བྱེད་གང་རུང་ངོ་། །སྐྱབས་འགྲོ་འདི་ཡང་། ངོ་བོ་རྒྱུ་འབྲས་ ལས་ལྡན་འཇུག་ཅེས་པ་དྲུག་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་དངོས་འདོད་པས་ཁས་ལེན་ དེ་ཡང་སྙིང་རྗེ་ལས་རིག་བྱ། །དེ་ལས་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཕན་དང་བདེ་བྱེད་དཀའ་ལ་སྐྱོ་བ་ མེད། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཐེག་པ་ཀུན་གྱིས་རྟོན་པའི་ཡོན་ཏན་རྟག་ཏུ་ལྡན། །བརྡ་དང་ཆོས་ ཉིད་ཐོབ་པ་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་འགྲོ་འདི་མཆོག་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་ བ། ཁས་ལེན། རྟོགས་པ། ཟིལ་གནོན་བཞིས་གཞན་ལས་མཆོག་སྟེ་རྒྱན་ལས་ཤེས་དགོས་ སོ། །ཕན་ཡོན་ནི། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་འདིར་སོང་དོན་ཆེན་ཏེ། །དེ་ནི་ཚད་མེད་ཡོན་ཏན་ ཚོགས་འཕེལ་འགྱུར། །འགྲོ་བ་འདི་ལ་སྙིང་རྗེའི་བསམ་པས་ཁྱབ། །མཚུངས་མེད་འཕགས་ ཆེན་ཆོས་ཀྱང་རྒྱས་པར་བྱེད། །ཅེས་ཏེ་ཡོན་ཏན་དཔག་མེད་འཕེལ་བ་རང་དོན། བསམ་པས་ འགྲོ་བ་ལ་སྙིང་རྗེས་ཁྱབ། སྦྱོར་བས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་གཞན་དོན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལ། རྒྱུ་གང་གིས། ཚུལ་ཇི་ལྟར། དུས་ཇི་ཙམ་དུ། བསླབ་བྱ། དབྱེ་བ། སྒྲ་དོན། ཕན་ཡོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་ ལ་དད་པ་སོགས་ཅི་རིགས་པ་སྟེ། མདོ་རྒྱལ་མཚན་དམ་པ་ལས། གང་ཚེ་གང་ཞིག་སངས་ རྒྱས་དང་། །ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སོང་། །ཞེས་ནས། སྐྱབས་དེ་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་ས

【現代漢語翻譯】 聖者和補特伽羅（藏文：གང་ཟག་，梵文：pudgala，梵文羅馬擬音：pudgala，漢語字面意思：人）有八種。名言者（藏文：ཐ་སྙད་པ་）也包括凡夫，即四眾（比丘、比丘尼、優婆塞、優婆夷）和比丘、比丘尼，這是佛陀的意旨。阿阇黎月稱（藏文：ཟླ་གྲགས་，梵文：Candrakīrti，梵文羅馬擬音：Candrakīrti）認為菩薩包含在佛陀之中，如《七十皈依頌》所說：『舍利子（藏文：ཤཱར་རིའི་，梵文：Śāriputra，梵文羅馬擬音：Śāriputra）的律藏中，阿羅漢（藏文：དགྲ་བཅོམ་，梵文：arhat，梵文羅馬擬音：arhat）也向菩薩頂禮，不是在三寶之外，而是認為包含在佛陀之內。』（班智達·達摩彌陀羅（藏文：དཔང་ལོ，梵文：Dharmamitra，梵文羅馬擬音：Dharmamitra）將此譯為佛陀的意旨。）有部宗（藏文：བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་）認為，皈依處佛陀是不再修學的、斷盡煩惱、不再出生的智者及其眷屬，色身不是皈依處，因為它與凡夫沒有區別。作為僧伽的法，有學道和無學道都是皈依處僧伽。法是涅槃（藏文：མྱང་འདས་，梵文：nirvāṇa，梵文羅馬擬音：nirvāṇa）和滅諦（藏文：འགོག་བདེན་），所以說要皈依它。這是迦濕彌羅（藏文：ཁ་ཆེ་བ་）宗的究竟皈依處，他們這樣說。 下面講述皈依的方式。 第二部分包括大乘和小乘兩種方式。首先是大乘，大乘皈依的定義是：以 желанием освободить живых существ от страданий порождается сострадание, и с желанием достичь просветления ради блага других, принимается прибежище в драгоценностях. Это может быть либо мысль, либо словесное выражение. 這種皈依可以通過六種方式來理解：自性、因、果、事業、具足和進入。因為想要真實地做到，所以要發願，而發願又源於慈悲。從慈悲出發，才能獲得全知，利益和安樂眾生，不畏艱難。必須生起出離心，這是所有乘的根本，並始終具備殊勝的功德。通達語言和法性，有智慧的人才能獲得殊勝的皈依。』也就是說，普遍存在、發願、證悟和勝伏四者超越其他，需要從《寶鬘論》中瞭解。利益是：『進入皈依意義重大，因為它能增長無量功德，以慈悲之心遍及眾生，也能增長無與倫比的殊勝之法。』也就是說，增長無量功德是自利，以慈悲之心遍及眾生，通過修行大乘之法來利益他人。 第二部分包括：以何為因，以何種方式，持續多久，學處，分類，詞義和利益。首先是：對痛苦的恐懼和對三寶功德的信心等等。如《勝幡經》所說：『無論何時，皈依佛、法、僧，』……『這種皈依是最重要的。』

【English Translation】 The noble ones and the individuals (Tibetan: གང་ཟག་, Sanskrit: pudgala, Romanized Sanskrit: pudgala, Literal meaning: person) are eight. The nominalists (Tibetan: ཐ་སྙད་པ་) also include ordinary beings, namely the four assemblies (bhikṣus, bhikṣuṇīs, upāsakas, upāsikās) and bhikṣus and bhikṣuṇīs, this is the intention of the Buddha. Ācārya Candrakīrti (Tibetan: ཟླ་གྲགས་, Sanskrit: Candrakīrti, Romanized Sanskrit: Candrakīrti) considers that bodhisattvas are included within the Buddha, as stated in the 'Seventy Verses on Refuge': 'In the Vinaya of Śāriputra (Tibetan: ཤཱར་རིའི་, Sanskrit: Śāriputra, Romanized Sanskrit: Śāriputra), even arhats (Tibetan: དགྲ་བཅོམ་, Sanskrit: arhat, Romanized Sanskrit: arhat) pay homage to bodhisattvas, not outside the Three Jewels, but considered included within the Buddha.' (Paṇḍita Dharmamitra (Tibetan: དཔང་ལོ, Sanskrit: Dharmamitra, Romanized Sanskrit: Dharmamitra) translated this as the intention of the Buddha.) The Vaibhāṣikas (Tibetan: བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་) consider that the object of refuge, the Buddha, is the one who no longer studies, has exhausted afflictions, is no longer born, and possesses wisdom along with his retinue; the form body is not the refuge, because it is no different from that of ordinary beings. As for the Dharma that constitutes the Saṅgha, both the paths of learners and non-learners are the refuge Saṅgha. The Dharma is nirvāṇa (Tibetan: མྱང་འདས་, Sanskrit: nirvāṇa, Romanized Sanskrit: nirvāṇa) and the cessation of suffering (nirodha-satya), so it is said to take refuge in it. This is the ultimate refuge according to the Kashmiri (Tibetan: ཁ་ཆེ་བ་) school, they say. Now, the manner of taking refuge is explained. The second part includes two ways: the Mahāyāna and the common way. First, the Mahāyāna, the definition of Mahāyāna refuge is: 'With compassion arising from the desire to liberate sentient beings from suffering, and with the desire to attain enlightenment for the benefit of others, refuge is taken in the Jewels. This can be either a thought or a verbal expression.' This refuge can be understood through six aspects: nature, cause, result, activity, possession, and entry. Because one wants to do it genuinely, one makes a vow, and the vow arises from compassion. From compassion, one can attain omniscience, benefit and bring happiness to beings, and not fear difficulties. One must generate renunciation, which is the root of all vehicles, and always possess excellent qualities. Understanding language and the nature of reality, wise people can obtain the supreme refuge.' That is to say, being universally present, making a vow, realizing, and overcoming others are superior to others, which needs to be understood from the Ratnāvalī. The benefits are: 'Entering refuge is meaningful, because it increases immeasurable qualities, pervades beings with compassion, and also increases the incomparable supreme Dharma.' That is to say, increasing immeasurable qualities is for one's own benefit, pervading beings with compassion, and benefiting others by practicing the Mahāyāna Dharma. The second part includes: what is the cause, in what manner, for how long, the precepts, the divisions, the meaning of the words, and the benefits. First is: fear of suffering and faith in the qualities of the Three Jewels, etc. As the Sutra of the Excellent Banner says: 'Whenever one goes for refuge to the Buddha, Dharma, and Saṅgha,' ... 'That refuge is the most important.'

ྟེ། ། སྐྱབས་དེ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན། །སྐྱབས་དེ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་ཀྱང་། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ལས་ གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱིར་ཐེག་པ་སྤྱིའི་ལུགས་ལ། མཚན་ཉིད་ནི། རང་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་དམིགས་པའི་འཇིགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ 1-258 བརྟེན་པར་ཁས་ལེན་པའི་རིག་བྱེད་དོ། །འདི་ལ་གཞན་རྒྱུད་ལ་གྲུབ་ཟིན་གྱི་དཀོན་མཆོག་ ལ་རྒྱུར་དང་། རང་ལས་འབྱུང་འགྱུར་ལ་འབྲས་བུར་དམ་འཆའ་བ་གཉིས་རིམ་བཞིན་རྒྱུ་དང་ འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་སྟེ། དང་པོ་རྒྱུད་བླ་གཉིས་པ་མདོ་རྒྱན་ལུགས་ཞེས་ལོཙྪ་བ་ཆེན་པོ་ སོགས་(བུ་སྟོན་)གསུང་སྟེ་དཔྱད་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཐེག་དམན་པ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར། ཐེག་ཆེན་པ་བྱང་ཆུབ་ལ་མཆིས་ཀྱི་ བར་དུའོ། །བཞི་པ་ལ། ཐུན་མོང་གི་སོ་སོའིའོ། །དང་པོ་ནི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དང་འགྲོགས་པ། དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱ་བ། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ དང་། དབང་བོའི་སྒོ་བསྡམས་པ། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ། དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལ་ བརྩོན་པ། སྡོམ་པ་ཅི་ནུས་ལེན་པའོ། ། གཉིས་པ་ནི། མྱང་འདས་ཆེན་པོར། གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །དེ་ནི་ཡང་ དག་དགེ་བསྙེན་ཏེ། །ནམ་དུའང་ལྷ་ནི་གཞན་དག་ལ། །སྐྱབས་སུ་སོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དམ་ པའི་ཆོས་ལ་སྐྱབས་ཚོལ་ན། །འཚེ་ཞིང་གསོད་པའི་སེམས་དང་བྲལ། །དགེ་འདུན་ལ་ཡང་ སྐྱབས་སོང་བས། །མུ་སྟེགས་ཅན་ལ་ཕྱག་མི་བྱ། །ཞེས་དང་། སྐྱབས་གསུམ་བདུན་ཅུ་པར། དགེ་བསྙེན་ཉིད་དུ་དམ་བཅས་ནས། །སྐྱབས་གསུམ་པོ་རྣམས་བསྲུང་བར་བྱ། །མུ་སྟེགས་ གཞན་ལ་གུས་པ་དང་། །ཕྱག་དང་མཆོད་པ་རྣམས་མི་བྱ། །ཞེས་སོ། །རྒྱ་ཆེར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ལྔ་པ་ལ། ཐུན་མོང་ཡིན་མིན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱིས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བརྟན་མི་བརྟན་ནི། དཀོན་ མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་ལ་ཤེས་ནས་དད་པས་བརྟན། གཞན་ནི་མི་བརྟན་ནོ། །གནས་སྐབས་ མཐར་ཐུག་གི་ནི། འཇིགས་སྐྱོབ་ལེགས་སྨོན་ཙམ་དང་། ངེས་འབྱུང་གིའོ། ། དྲུག་པ་ནི། རྟག་ཏུ་(ཉོན་མོངས་པའི། ལས་ཀྱི་ཚེའམ་སྐྱེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ།)ཉོན་མོངས་ཚོགས་ཀུན་ 1-259 དང་། །ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་(མི་དགེ་བཅུ་སོགས་)ཐམས་ཅད་དང་། །རྒ་དང་འཆི་བ་དག་ལས་ཀྱང་། ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ། །འཚེ་བ་(འོན་ལོང་སོགས་རྣ་བ་སོགས་ཐོབ་པར་བྱས་ཏེ་སྐྱོབ།)དག་ནི་ ཐམས་ཅད་དང་། །ངན་སོང་(བ་རྣམས་དེ་ལས་ཐར་བར་བྱས་ཏེ་སྐྱོབ།)དང་ནི་ཐབས་མིན་(མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ ལྟ་བ་རྣམས་དེ་ལས་ལོག་པར་བྱས་ཏེ་སྐྱོབ།)དང་། །འཇིག་ཚོགས་(སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཅན་རྣམས་མྱང་འདས་དང་ རིགས་མ་ངེས་པ་རྣམས་)ཐེག་པ་དམན་(པར་མི་ལྷུང་བར་བྱས་)དག་ལས། །སྐྱོབ་ཕྱིར་སྐྱབས་ཀྱི་དམ་པའོ

【現代漢語翻譯】 因此，皈依是最殊勝的。依靠皈依，就能從一切痛苦中解脫。這是總的皈依。 第二，就共同的小乘而言，定義是：爲了從各自心中所緣的怖畏中解脫，而承諾依靠三寶的行為。對於這一點，將他人相續中已成就的三寶視為因，將自己未來生起的三寶視為果，分別稱為因皈依和果皈依。前者是《寶性論》的觀點，後者是《經莊嚴論》的觀點，這是大譯師（布頓）等人的觀點，需要加以研究。 第三，小乘的皈依直到生命終結，大乘的皈依直到證得菩提。 第四，分為共同和不共同兩種。前者是：與賢善之人交往，聽聞正法，如理作意，修持與法相應的行為，守護根門，慈愛眾生，精勤供養三寶，盡力受持戒律。 後者在《大涅槃經》中說：『凡是皈依佛的，就是真正的優婆塞（近事男，在家男居士），任何時候都不皈依其他天神。如果皈依正法，就遠離傷害和殺戮之心。如果皈依僧伽，就不向外道頂禮。』《七十皈依頌》中說：『立誓成為優婆塞后，應當守護這三皈依。不應尊敬其他外道，不應向他們頂禮和供養。』應當廣為學習。 第五，共同與不共同，已經用因和果解釋過了。穩固與不穩固：瞭解三寶的功德后，以信心而穩固，否則就不穩固。暫時與究竟：僅僅是救護怖畏和良好祝願，以及出離心。 第六，（煩惱的，業的生起或煩惱的生起）總是從一切煩惱聚合，一切惡行（十不善等），以及衰老和死亡中，佛陀都能完全救護。從一切損害（使盲聾等，使耳朵等殘缺而救護），以及惡趣（從那裡解脫而救護），以及非方便（使從外道的見解中反正過來而救護），以及壞聚（使具有痛苦蘊者從涅槃中解脫，以及種姓不定者）不墮入小乘（而救護），因此是救護的殊勝皈依處。

【English Translation】 Therefore, refuge is the most supreme. By relying on refuge, one will be liberated from all suffering. This is the general refuge. Secondly, in general, according to the system of the Lesser Vehicle, the definition is: the activity of relying on the Three Jewels in order to abandon the fears that one's own mind focuses on. Regarding this, taking the Three Jewels already established in the continuum of others as the cause, and vowing to take the Three Jewels that will arise from oneself in the future as the result, are respectively called causal refuge and resultant refuge. The former is the view of the Ratnagotravibhāga (Treatise on the Buddha-nature), and the latter is the view of the Mahāyānasaṃgraha (Compendium of the Mahāyāna), as stated by the great translator (Bu-ston), etc., and should be examined. Third, the refuge of the Lesser Vehicle lasts until the end of life, and the refuge of the Great Vehicle lasts until reaching enlightenment. Fourth, there are common and uncommon ones. The former are: associating with virtuous people, listening to the Dharma, reflecting properly, practicing actions in accordance with the Dharma, guarding the doors of the senses, having compassion for sentient beings, diligently making offerings to the Three Jewels, and taking vows as much as possible. The latter is stated in the Mahāparinirvāṇa Sūtra: 'Whoever takes refuge in the Buddha is a true upāsaka (male lay devotee), and at no time takes refuge in other gods. If one takes refuge in the Dharma, one is free from the mind of harming and killing. If one takes refuge in the Saṅgha, one does not prostrate to non-Buddhists.' The Seventy Verses on Refuge states: 'Having vowed to become an upāsaka, one should protect these three refuges. One should not respect other non-Buddhists, and should not prostrate to them or make offerings.' One should study extensively. Fifth, common and uncommon have already been explained by cause and effect. Stable and unstable: stable with faith after knowing the qualities of the Three Jewels, otherwise unstable. Temporary and ultimate: merely protecting from fear and good wishes, and renunciation. Sixth, (of afflictions, of the arising of karma or the arising of afflictions) always from all aggregates of afflictions, all misdeeds (the ten non-virtues, etc.), and from aging and death, the Buddha completely protects. From all harm (making blind and deaf, making ears, etc. defective and protecting), and from the lower realms (liberating from there and protecting), and from non-means (turning back from the views of non-Buddhists and protecting), and from the aggregates of destruction (liberating those with aggregates of suffering from nirvāṇa, and those with uncertain lineages) from not falling into the Lesser Vehicle (and protecting), therefore it is the supreme refuge for protection.

། ། ཞེས་སོ། །དེས་ན་དཀོན་མཆོག་དེ་དག་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང་སྒྲིབ་པའི་འཇིགས་པ་ལས་སྒྲོལ་ བའི་དཔུང་གཉེན་ཞུ་ཞིང་། བསྙེན་ཏེ་སོང་བའམ་བསྙེན་པར་སོང་བས་སྐྱབས་འགྲོ་སྟེ། (སམ་ སྐྲི་ཏིའི་)ངེས་ཚིག་གི་བཤད་པའོ། ། བདུན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཐར་ཐུག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བས་འཚང་རྒྱ། ཆོས་ལ་སོང་བས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར། དགེ་འདུན་ལ་སོང་བས་འཁོར་དགེ་འདུན་གྱིས་བསྐོར་བའོ། ། གཉིས་པ་ནི། སྡོམ་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱུར་དགོས་ཏེ། མཛོད་ལས། (དགེ་བསྙེན་ལས།) གཞན་ལའང་ བསྙེན་གནས་ཡོད་མོད་ཀྱི། །སྐྱབས་སུ་མ་སོང་བ་ལ་མེད། །ཅེས་དང་། སྐྱབས་གསུམ་བདུན་ ཅུ་བར། དགེ་བསྙེན་གསུམ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །དེ་ནི་སྡོམ་བརྒྱད་རྩ་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། ། བསྲུང་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་སྐྱབས་ནི་དཔེ་མེད་མཆོག་ཏུ་འདོད། །སྣ་ ཚོགས་འཇིགས་འགྱུར་འཇིག་ཚོགས་ཀུན་དང་ཐེག་པ་དང་། །ངན་སོང་རྣམ་མང་སྡུག་བསྔལ་ ཐབས་མིན་སོང་བ་རྣམས། །སྐྱེ་དང་འཆི་དང་ཉོན་མོངས་ལས་རྣམས་ཀུན་ལས་བསྲུང་། ། ཞེས་དང་། ཕག་མོའི་རྟོགས་བརྗོད་ལས། གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །དེ་ནི་ངན་ འགྲོར་མི་འགྲོ་སྟེ། །ལྷ་ཡི་ལུས་ནི་སྤངས་ནས་ཀྱང་། །ལྷ་ཡི་ལུས་སུ་སྐྱེས་པར་གྱུར། །ཆོས་ དང་དགེ་འདུན་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །གཏམ་བརྒྱུད་ཀྱིས་བཤད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་ 1-260 སྒོ་སྟེ། རྒྱ་རོལ་ཏུ་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་ཆོས་སྣང་བའི་སྒོ་(བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་)སྟེ་ཞེས་སོ། ། དམ་པའི་གྲངས་སུ་བགྲང་སྟེ། དམ་པའི་བྱ་བ་བྱས་ཤིང་(དབང་ཕྱུག་སོགས་)ལོག་པར་མོས་པའི་ སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། ། ༈ ཡན་ལག་གི་དོན། གཉིས་པ་ཡན་ལག་གི་དོན་ལ། སངས་རྒྱས། ཆོས། དགེ་འདུན་ལ་གདམས་པའོ། ། ༈ སངས་རྒྱས་ལ་གདམས་པ། དང་ པོ་ལ། གང་ལ་ན། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལའོ། །ཇི་ལྟར་ན་གསུམ་སྟེ། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ དུ་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུར། རྒྱུ་མཚན་དང་རྒྱུ་མཚན་ཅན་དུ་མི་སྦྱོར་བར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ ནི། གཟུགས་སོགས་དང་ཡུལ་ཅན་རྣམ་མཁྱེན་དོན་དམ་པར་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ སོགས་ཡུལ་རྣམ་མཁྱེན་ཡུལ་ཅན་དུ་ཞེན་ནས་མི་སྦྱོར་རོ་ཞེས་རྟོགས་ནས་སློབ་པ་དང་སྟོན་ པ་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་གདམས་པའོ། །གཟུགས་དང་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དུ་མི་སྦྱོར་མི་འབྱེད་དེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་ཉིད་ཀྱང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ན། ཞེས་སོགས་ནས་རྒ་ཤིའི་ བར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། སོགས་ཞེས་པས་སྦྱིན་སོགས་དྲུག་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག བྱང་ཕྱོགས་སོ་ བདུན། འཕགས་པའི་བདེན་པ། བསམ་གཏན། ཚད་མེད། གཟུགས་མེད། རྣམ་ཐར། མཐར་ གནས། སྒོ་གསུམ། མངོན་ཤེས། ཏིང་འཛིན། གཟུངས་སྒོ། སྟོབས་བཅུ། མི་

【現代漢語翻譯】 因此，向這些本尊祈求，作為從痛苦和障礙的恐懼中解脫出來的助援，親近並前往，或者說親近前往即是皈依。（梵文）詞源的解釋。 第七，分為二：究竟狀態的利益。第一：皈依佛能成佛，皈依法能轉法輪，皈依僧能被僧眾圍繞。 第二：需要作為一切律儀的基礎。《俱舍論》中說：（居士戒）其他也有近住等，但未皈依者則無。皈依三寶七十頌中說：居士三皈依，是八關齋戒的根本。 成為偉大的守護：佛陀本身即是皈依，是無與倫比的至高者。能從各種恐懼、毀滅、一切怖畏以及道途，以及惡趣的各種痛苦和無助中解脫。能從生、死和煩惱業中守護。《帕莫傳》中說：凡皈依佛者，不墮惡趣，捨棄天身，亦生天身。法和僧也同樣適用。通過故事來講述。一切佛法生起的門徑：在印度，皈依三寶是顯現佛法的門徑（一百零八）。 被列入聖者之列：行持聖者的行為，遠離（自在天等）邪見的障礙。 第二，關於支分之義，是對佛、法、僧的勸導。 第一，關於對佛的勸導。何者為勸導的對象呢？是佛寶。如何勸導呢？有三種：在所緣和能緣上，在果和因上，在理由和具有理由者上，不作結合的勸導。第一：因為色等和能緣的遍知，在勝義中是不可得的，所以對於色等所緣和遍知能緣，不要執著結合，如此理解后，學習和教導也是對佛的勸導。不要將色和遍知結合或區分，因為如果連色本身都不能如實見到，乃至老死也是如此。

【English Translation】 Therefore, supplicating to these deities as a support to liberate from the fear of suffering and obscurations, approaching and going, or approaching and going is taking refuge. (Sanskrit) Explanation of the etymology. Seventh, divided into two: the benefit of the ultimate state. First: Taking refuge in the Buddha leads to enlightenment, taking refuge in the Dharma leads to turning the wheel of Dharma, and taking refuge in the Sangha leads to being surrounded by the Sangha. Second: It is necessary as the basis of all vows. The Treasury states: (Lay vows) Others also have near-dwelling, but those who have not taken refuge do not have it. In Seventy Verses on the Three Refuges, it says: The three refuges of a layperson are the root of the eight vows. It becomes a great protector: The Buddha himself is refuge, considered the supreme without compare. It can liberate from various fears, destruction, all fearsome gatherings, and paths, as well as various sufferings and helplessness of the lower realms. It can protect from birth, death, and afflictive actions. The Chronicles of the Sow states: Whoever takes refuge in the Buddha will not go to the lower realms; having abandoned the body of a god, they will also be born in the body of a god. The same applies to the Dharma and the Sangha. It is explained through stories. The gateway through which all Dharmas arise: In India, taking refuge in the Three Jewels is the gateway to the appearance of the Dharma (one hundred and eight). It is counted among the holy ones: performing the actions of the holy ones, free from the obscurations of (Ishvara, etc.) wrong views. Second, regarding the meaning of the limbs, it is an exhortation to the Buddha, Dharma, and Sangha. First, regarding the exhortation to the Buddha. What is the object of exhortation? It is the Buddha Jewel. How is it exhorted? There are three ways: on the object and the subject, on the result and the cause, on the reason and the one with the reason, exhortation without combining. First: Because form, etc., and the omniscient subject are not found in the ultimate sense, do not cling to combining form, etc., the object, and the omniscient, the subject. Understanding this, learning and teaching are also exhortations to the Buddha. Do not combine or separate form and omniscience itself, because if even form itself is not truly seen, up to old age and death, it is the same.

འཇིགས་བཞི། རིག་བཞི། བྱམས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ། མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་རྒྱུ་དང་རྣམ་མཁྱེན་འབྲས་ བུར་མི་སྦྱོར་རོ། །སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དང་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དུ་མི་སྦྱོར་མི་འབྱེད་དོ། །སྦྱིན་ཕར་ ཉིད་ཀྱང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ན་ཞེས་སོགས་མ་འདྲེས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་སྦྱར་ སྣང་ངོ་། ། གསུམ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་དང་རྣམ་མཁྱེན་དག་ཆོས་སྐུའི་བདག་ཉིད་དུ་ (གནོད་འཇོམས་དངོས་)མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ 1-261 ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུའོ་ཞེས་དང་། རྣམ་མཁྱེན་གྱིས་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་བྱང་ཆུབ་པོ་ཞེས་མི་སྦྱོར་རོ། །ཞེས་ཕྱི་མ་གནོད་འཇོམས་ དངོས་དང་དང་པོ་གཉིས་ཀྱང་གནོད་འཇོམས་ཀྱི་དོན་དངོས་ཏེ། དང་པོ་གཉིས་ལ། དེར་(གནོད་ འཇོམས་)རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམིགས་པའི་དངོས་པོར་རམ། གཟུགས་འདི་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་ངོ་བོར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ན་རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འབྲས་བུར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་རྒྱུའི་དངོས་པོར་རྟོག་ན་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་དང་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ དུ་མི་སྦྱོར་ཞེས་དང་། བྱང་ཆུབ་དང་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དུ་མི་སྦྱོར་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ཀྱང་ཡང་དག་ པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་སོ། །དག་ལྡན་དུ། ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་དབྱེ་བས་མ་ མཐོང་བས་དེ་ལ་དེས་མི་སྦྱོར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་གཅིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ། སྦྱིན་པའི་ཕར་ ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་འདིས་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པའོ། །དེ་བཞིན་ དུ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དང་མི་སྦྱོར་རོ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ ཆུབ་དང་མི་སྦྱོར་ཏེ། གསུམ་པོ་དག་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་ གདམས་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདི་ཡང་གཞན་གྱིས་བོད་འདིར་མ་ཤེས་སོ། །མདོར་ན་འདི་(ཨཱརྱ་) ནི་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡུལ་དང་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡུལ་ཅན་དོན་དམ་པར་སྣང་བ་(གསེར་) མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལུང་ འབོགས་པ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་འདོམས་པའོ། །བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་གཉིས་ཀ་ཤེས་ དགོས་སོ། ། ༈ ཆོས་ལ་གདམས་པ། གཉིས་པ་ལ། གང་ལ་ན་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཡུལ་ཅན་ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བསྡུས་པའི་གཞི་གཟུགས་སོགས་ 1-262 ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་དང་། གཟུགས་(མདོ་ ཨཱརྱ་)དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྦྱོར་མེད་ཅེས་མ

【現代漢語翻譯】 四種怖畏。 四種智慧。慈悲大愛，十八不共法之間，不將因和遍智與果結合。 不將佈施波羅蜜多與遍智結合或區分。若未如實見佈施波羅蜜多等，則似乎與十八不共法相連。 第三，佛陀、菩提和遍智，以法身的自性（破害實有）同一體性而成為佛陀的法的體性，即一切種智是佛陀之因，不應將遍智包含一切法而成為菩提結合。 如是，後面的破害實有與前面的二者也是破害之實義。對於前面的二者，在那裡（破害），一切種智是所緣境，或者，若將此色等佈施等善業完全迴向，則一切種智將成為果。若認為這是因之實物，則稱為與一切種智結合。如是。不應將佛陀與遍智結合，不應將菩提與遍智結合，若未如實見菩提等。在具足清凈者中，蘊和處等因未見差別，故不應以此與彼結合，這是一種結合。同樣，以佈施波羅蜜多等道成為果，這是第二種。同樣，不應將佛陀與菩提和遍智結合。因為佛陀與菩提不可分，這是對佛陀的教誨。如是。此理他人未解於此藏地。總之，此（聖）是所緣境和能緣境，證悟勝義中無有顯現（金）的平等性之究竟智慧即是佛陀，這是引證佛陀寶的教誨。能作者和所作二者皆需知曉。 ༈ 對法的教誨。 第二，對誰教誨呢？對法寶。如何教誨呢？即一切能緣境，從三者中將一切種智歸攝於所知境之基，即以色等（經）所攝的一切法，在勝義中無自性，不應將色（經，聖）稱為實有，應稱為無。

【English Translation】 The four fears. The four wisdoms. Great love and compassion, between the eighteen unmixed dharmas, do not combine the cause and omniscience with the result. Do not combine or separate the Perfection of Generosity with omniscience itself. If the Perfection of Generosity is not truly seen, it seems to be connected with the eighteen unmixed dharmas. Thirdly, Buddha, Bodhi, and Omniscience, with the nature of Dharmakaya (destroying harm in reality), the nature of the same entity makes one a Buddha, the nature of Dharma, the All-Knowingness itself is the cause of the Buddha, and one should not combine the Bodhi by including all dharmas with Omniscience. Thus, the latter destroying harm in reality and the first two are also the real meaning of destroying harm. For the first two, there (destroying harm), All-Knowingness itself is the object, or, if this form, etc., is completely dedicated to meritorious deeds such as generosity, then All-Knowingness itself will become the result. If one thinks of it as the real object of the cause, it is called combining with All-Knowingness itself. Thus. One should not combine Buddha with Omniscience itself, and one should not combine Bodhi with Omniscience itself, if Bodhi itself is not truly seen. Among those who are endowed with purity, the aggregates and sources are not seen as different, so one should not combine this with that, this is one combination. Similarly, becoming a result through the path of the Perfection of Generosity, etc., is the second. Similarly, one should not combine Buddha with Bodhi and Omniscience itself. Also, one should not combine Buddha with Bodhi, because the three are inseparable, this is the teaching to the Buddha. Thus. Others have not understood this in this land of Tibet. In short, this (Arya) is the object to be focused on and the subject that focuses on the object, the ultimate wisdom that realizes the equality of no appearance (gold) in the ultimate truth is the Buddha, this is quoting the teaching of the Buddha Jewel. Both the agent and the action must be known. ༈ Teachings on the Dharma. Secondly, to whom is the teaching given? To the Dharma Jewel. How is it taught? That is, all subjects, from the three, the All-Knowingness itself is included in the base of the object of knowledge, that is, all dharmas included in form, etc. (Sutra), are without self-nature in the ultimate truth, one should not call form (Sutra, Arya) real, one should call it non-existent.

ི་སྦྱོར་སོགས། ལམ་ཤེས་ཀྱིས་ཡུལ་དུ་ བསྡུས་པའི་གཉེན་པོ་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་ངོ་བོ་མེད་དོ་ཞེས་ དང་། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་དོན་དུ་ཡུམ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས། སྟོང་ཉིད་བཅུ་ དྲུག་སོགས་དང་སོ་བདུན་ཏིང་འཛིན་གཟུངས་ཀྱི་སྒོའི་བར་མང་དུ་སྨོས་སོ། །རྣམ་མཁྱེན་ གྱིས་ཡུལ་དུ་བསྡུས་པའི་རྣམ་པས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་ཏེ། སྟོབས་བཅུ་མི་འཇིགས་བཞི་རིག་བཞི་བྱམས་སྙིང་རྗེ་མ་འདྲེས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་གྱི་དོན་ དུ་ཡུམ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་གཞི་གཉེན་རྣམ་པ་མཐའ་དག་གིས་བསྡུས་པའི་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པས་ལུང་རྟོགས་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡང་ངོ་བོ་ མེད་པར་རྟོགས་ནས་སྒྲུབ་པོ་ཞེས་སྟོན་པ་དང་ཉམས་ལེན་ཞེས་སོགས་སྔར་ལྟར་སྦྱར་རོ། ། གཞི་དང་གཉེན་པོ་དང་རྣམ་པ་མཐའ་དག་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་མེད་ཅེས་ གསེར་དང་བུདྡྷ་ཤྲཱི་འདོན་ཅིང་འཆད་དོ། །བསྡུས་གསུམ་ལོ་ཙྪ་བ་བཞེད་པར་གྲགས་ཏེ་དཔེ་ མ་དག་པ་ཡིན་ནམ་སྙམ་མོ། །དག་ན་དང་པོ་ཡུལ་དུ། གཉིས་པ་ཐམས་ཅད། གསུམ་པ་ནང་ དུ་འདུ་བའོ། ། ༈ དགེ་འདུན་ལ་གདམས་པ། གསུམ་པ་ལ། གང་ལ་ན། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ལའོ། །ཇི་ལྟར་ན། ཞུགས་གནས་ ཀྱི་མིང་ཅན་གང་ཟག་བརྒྱད་པོ་ལ་དབང་བོ་རྟུལ་བོ་དད་རྗེས་འབྲང་དང་སོགས་པ་རང་རྒྱལ་ གྱི་བར་གྱི་མིང་གིས་བཏགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་གྲངས་ཉི་ཤུར་འཆད་པའམ་ངེས་པ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་སྡིག་པ་མི་མངའ་བས་འཕགས་པ་ད་དུང་རྫོགས་བྱང་གི་དོན་དུ་བསླབ་རྒྱུ་ཡོད་ པས་སློབ་པ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམས་བདེན་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ དུ་རྟོགས་ནས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་ལུང་འབོགས་པ་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ 1-263 ལ་འདོམས་པའོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་པས་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དང་པོ་ གསུམ་གྱི་མིང་ཅན་དང་། འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་བཞིའི་མིང་ཅན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་སྐྱེས་བུ་ ཆེན་པོ་བདུན་པོའི་མིང་ཅན་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མིང་ཅན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ པས་སོ། །འོ་ན་དགུར་འགྱུར་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་ཡང་ཡོད་པས་སོ་ཞེ་ན། ཐེག་ཆེན་དགྲ་བཅོམ་ པ་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་ལས་ལོགས་སུ་བཀར་བའི་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་མ་གཏོགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་ཤིང་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གཞན་རྣམས་ ཀྱིས་མ་ཤོད་དོ། །རད་ཀིར་ནི། སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་འདོམས་པ་ སངས་རྒྱས་ལ་དང་། ཆོས་ནི་ལུང་རྟོགས་ཏེ། བྱང་ཕྱོགས་སོགས་རྟོགས་པ་དང་བཅས་པའི་ ཡིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་། དེ་རྗོད་བྱེད་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཆོས་ལ་ དང་

【現代漢語翻譯】 等。以道智所攝之境，對治道所攝之諸法，皆無真實自性。如是說，為佈施波羅蜜多之義，不用於母（指般若波羅蜜多）。戒律等，十六空性等，乃至三十七道品、三摩地、陀羅尼門等，多有論述。以一切智所攝之境，以相所攝之諸法，皆無自性。十力、四無畏、四無礙解、大慈大悲、十八不共法等，為彼等之義，不用於母。如是，以基、道、果一切所攝之諸法，皆無自性而決定，故知無論經教證悟之法，皆無自性，從而精進修持，如是宣說修行者及實修等，如前述般配合。基、道、果一切所攝之諸法皆無自性，如是持誦並講解《金光明經》和《佛母經》。三種所攝，譯師似有此見，或為版本有誤？若正確，則初為境，二為一切，三為內攝。 第三，是對僧眾的教誨。對誰教誨呢？是對僧眾寶。如何教誨呢？對具足入流果等八種名號的補特伽羅（梵文：Pudgala，人），鈍根隨信行者等，乃至獨覺之間的名號所詮釋的差別，以二十種差別來解釋，或者對已得決定的菩薩，因無罪業故為聖者，然為圓滿菩提仍需修學，故對不退轉于圓滿菩提者，了知無有真實生，從而投入修行，如是引經據典，是對僧眾寶的教誨。如何成為八種呢？以安住于果位的前三種名號，以及趣入果位的四種名號的差別，加上七種大丈夫的名號，以及獨覺的名號，總合而成。若然，則應成九種，因有阿羅漢故。答：大乘阿羅漢，並非從佛陀中分離出來的僧眾，而是屬於佛陀寶，且即是佛陀。他人未曾如此宣說。Ra Kir說：三身自性即是佛陀，如是教誨是對佛陀的教誨。法即是經教證悟，如三十七道品等證悟，以及與之相關的意之功德。以及詮釋此之十二分教，即是對法的確定。

【English Translation】 Etc. The antidote that is gathered into the realm of wisdom of the path, all the dharmas gathered by the path have no nature of truth.' And, for the meaning of the perfection of generosity, it is not used for the mother (Yum). Morality, etc., sixteen emptinesses, etc., and thirty-seven, samadhi, the door of dharani, etc., are mentioned a lot. All the dharmas gathered by the form gathered into the realm by omniscience have no nature of self. For the meaning of the ten powers, the four fearlessnesses, the four knowledges, the loving-kindness, compassion, and the eighteen unmixed qualities, it is not used for the mother. In this way, all the dharmas gathered by the basis, antidote, and all aspects are determined to be without nature, so whatever dharma of scripture and realization has no nature, and then practice, and so on, as before. All the dharmas gathered by the basis, antidote, and all aspects have no nature, and the Golden Light Sutra and Buddhashri are recited and explained. It is said that the three gatherings are the views of the translator, or is the example incorrect? If it is correct, then the first is in the realm, the second is all, and the third is included inside. Third, the advice to the Sangha. To whom? To the Sangha Jewel. How? The eight persons with the names of those who have entered the stream, the dull-witted followers of faith, etc., and the differences expressed by the names up to the solitary realizer are explained by twenty distinctions, or the Bodhisattva who has determined that there is no sin, so the noble one still has to learn for the sake of complete enlightenment, so those who do not turn back from complete enlightenment realize that there is no true birth, and then engage in practice, as the scriptures say, is the advice to the Sangha Jewel. How does it become eight? The first three names of those who abide in the fruit, and the differences of the four names of those who have entered the fruit, together with the names of the seven great beings, and the names of the solitary Buddhas. If so, it should become nine, because there is also an Arhat. Answer: The Mahayana Arhat is not separated from the Buddha, but belongs to the Buddha Jewel and is the Buddha. Others have not said so. Ra Kir said: The nature of the three bodies is the Buddha, and this teaching is to the Buddha. Dharma is scripture and realization, such as the thirty-seven wings of enlightenment, etc., and the qualities of mind related to it. And the twelve branches of scripture that explain this are the determination of the Dharma.

། བྱང་སེའི་སྡོམ་ལྡན་སོ་སྐྱེ་ནས་བཟུང་སྟེ་ས་བཅུ་ལ་གནས་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་ རྣམས་ནི་བྱང་སེའི་དགེ་འདུན་ནོ། །དགེ་སློང་གི་སྡོམ་ལྡན་ནས་བཟུང་སྟེ་གང་ཟག་བརྒྱད་ སོགས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ནོ་ཞེས་ངེས་བྱེད་དགེ་འདུན་ལ་གདམས་པ་ཞེས་ཏེ། སྔར་ བཤད་མཉམ་བཞག་གི་ལམ་ཁྱེར་དང་འདི་རྗེས་ཐོབ་ཤན་འབྱེད་པའི་གདམས་ངག་ཏུ་རུང་ བས་ཚུལ་གཉིས་གཉིས་ཤེས་དགོས་སོ། ། ༈ སྒྲུབ་པ་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་གདམས་པ། བཞི་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྒྲུབ་པའི་གེགས་སེལ་གྱི་ཆོས། སྒྲུབ་པ་ལ་གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་པའི་ རྒྱུ་སྤྱན་ལྔ། དོན་གཉིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་མངོན་ཤེས་དྲུག །སྤང་བྱ་ཐམས་ཅད་སྤོང་ བའི་རྒྱུ་ལམ་ལ་གདམས་པའོ། ། ༈ སྒྲུབ་པའི་གེགས་སེལ་གྱི་ཆོས། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། བྱ་བ་ངན་ཞེན་གྱི་ལེ་ལོ་སྤོང་བྱེད་མ་ཞེན་པར། སྒྱིད་ལུག་པའི་ ལེ་ལོ་སྤོང་བྱེད་མི་ངལ་བར། བདག་ཉིད་བརྙས་ནས་ཞུམ་པའི་གཉེན་པོར་ལམ་ཡོངས་སུ་ འཛིན་པར་གདམས་པའོ། །སྤྱོད་འཇུག་ཏུ། ལེ་ལོ་ངན་ལ་ཞེན་པ་དང་། །སྒྱིད་ལུག་བདག་ 1-264 ཉིད་བརྙས་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དང་པོ་ནི་གང་ལ་ན། མ་ཞེན་པའམ་མ་(གསེར་)ཆགས་པ་ ལའོ། །ཅིའི་ཆེད་དུ་ན། དབང་རྟུལ་(གསེར་)ལ་ལ་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་བ་ཕྲ་མོའི་རྒྱུ་བྱ་བ་ངན་ པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་མི་ལེན་པས་དེ་འདྲ་དེ་ལ་མ་ཞེན་པའི་ཆེད་ལ་སྟེ་ ཆེད་དུའོ། །ནམ་གྱི་ཚེ་ཞེན་ན། དམ་བཅས་པའི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ ཉིད་ཀྱིས་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་རྒྱུའི་སེམས་(གསེར་)བསྐྱེད་དང་དེས་འཕངས་པའི་ཆོས་ ལ་སོགས་(གསེར་དངོས་)པ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པའམ་སྒྲུབ་(གསེར་)པའི་དུས་ལ་སྟེ་དུས་སུའོ། །རྒྱུ་ གང་ལས་ཞེན་ན། ལུས་དང་སོགས་པས་ངག་ཡིད་ཀྱི་བྱ་བ་དམན་པ་ལ་བསོད་ཉམས་ཏེ་བདེ་ བར་རོ་མྱང་བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སོ། །གསེར་གྱིས་བསོད་ཉམས་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་བདེ་བ་ ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་སོ། །བོད་རྣམས་ནི་དེ་འདྲ་དེས་བསོད་ནམས་ཉམས་པར་བྱེད་པས་བསོད་ ཉམས་ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་གདམས་ན། ཞེན་བྱ་ལུས་དང་སོགས་པ་ངག་ཡིད་དང་བདེ་བ་ཅུང་ ཟད་པ་སོགས་དེ་དག་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ཞེན་པར་མ་བྱེད་ཅེས་བསྟན་པའི་ འདོམས་པ་དང་བསྟན་པ་ལྟར་ལག་ལེན་ལ་འདེབས་པའི་གདམས་ངག་གཉིས་སོ། །ལུས་མི་ དམིགས་ངག་མི་དམིགས་ཡིད་མི་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ། བྱང་ཆེན་པོའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གང་ལ་ན། ཡོངས་སུ་ངལ་བ་མེད་པ་ལའོ། །ཅིའི་དོན་ན། དུས་ཅུང་ཟད་ལ་ རིང་བོར་རློམ་པའི་དངང་བའམ་(གསེར་)འཇིགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་དབང་རྟུལ་འགའ་ ཞིག་རློམ་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་པ་བྱེད་

【現代漢語翻譯】 從具有菩薩戒的凡夫，到安住於十地的大士們，都是菩薩僧團。 從具有比丘戒者，到八種聖者等，是聲聞僧團。這是關於如何確定僧團的教誨。先前所說的等持道的修持，以及這後續的區分，都可作為訣竅，因此需要了解這兩種方式。 第四部分有四個主題：消除修持障礙之法，不依賴他緣的五種因，圓滿二利的六種神通，以及捨棄一切應捨棄之物的道之教誨。 第一部分有三個主題：爲了對治貪戀惡行的懈怠，要不貪執；爲了對治懶惰的懈怠，要不疲倦；爲了對治因輕視自己而沮喪，要受持道。如《入菩薩行論》所說：『貪戀惡劣事，以及輕蔑自身。』 首先，針對什麼？針對不貪執或不貪戀（黃金）。爲了什麼？因為一些根器遲鈍者（黃金）貪戀于微小的暫時安樂，沉溺於惡行，而不修持，所以爲了不貪戀這些。何時貪戀？在立下誓言，開始努力修行時，要專注于先前所說的發菩提心（黃金），以及隨之而來的法等（黃金實物）。從何處貪戀？從身體以及語、意的惡行中，體驗快樂，並因此而樂於安逸。黃金因安逸而懈怠。藏人稱之為因安逸而消減福德，所以稱為『消減福德』。 如何教導？要教導和指示不要貪戀身體、語、意等，以及微小的安樂等，因為它們在勝義上是無自性的。如同教誨和指示那樣，在實踐中應用。當身體不執著、語言不執著、意念不執著時，就能完全清凈菩薩的身、語、意之惡業。 第二，針對什麼？針對完全沒有疲倦。爲了什麼？因為一些根器遲鈍者（黃金）因為覺得時間太短而感到恐懼，並因此停止修行。

【English Translation】 From ordinary beings who hold the Bodhisattva vows to the great beings who abide in the ten bhumis, all are the Bodhisattva Sangha. From those who hold the Bhikshu vows to the eight types of noble individuals, etc., are the Shravaka Sangha. This is the instruction on how to ascertain the Sangha. The previously explained practice of Samatha-vipassana and this subsequent distinction can both serve as key instructions, so it is necessary to understand both methods. The fourth section has four topics: the Dharma for dispelling obstacles to practice, the five causes for not relying on others in practice, the six types of clairvoyance that perfect the two benefits, and the instruction on the path for abandoning all that should be abandoned. The first part has three topics: To abandon the laziness of clinging to evil deeds, be without attachment; to abandon the laziness of being sluggish, be without weariness; to adopt the path as an antidote to being discouraged by despising oneself. As it says in 'Entering the Bodhisattva's Way of Life': 'Clinging to bad things, and despising oneself.' First, to what is it directed? It is directed to non-attachment or non-clinging (to gold). For what purpose? Because some dull-witted individuals (gold) cling to small temporary pleasures, indulge in evil deeds, and do not practice, so it is for the sake of not clinging to these. When does one cling? When one makes a vow and begins to exert effort in practice, one should focus on generating the mind of enlightenment (gold) as previously explained, and the Dharma that follows (actual gold). From what cause does one cling? From experiencing pleasure in the inferior actions of body, speech, and mind, and thus enjoying comfort. Gold causes laziness due to comfort. Tibetans call it 'decreasing merit' due to comfort, so it is called 'decreasing merit'. How to instruct? One should teach and instruct not to cling to the body, speech, mind, etc., and small pleasures, etc., because they are without inherent existence in the ultimate sense. Just as the teachings and instructions are, apply them in practice. When the body is without attachment, speech is without attachment, and mind is without attachment, then one completely purifies the negative karma of the body, speech, and mind of a great Bodhisattva. Second, to what is it directed? It is directed to being completely without weariness. For what purpose? Because some dull-witted individuals (gold) become afraid because they feel that a short time is too long, and thus stop practicing.

པ་ལ་ཡོངས་སུ་སྟེ་ལྷག་པར་སྐྱོ་ཞིང་སྒྱིད་ལུག་སྟེ་ ཡིད་ཆད་ནས་འཕྲོ་གཅོད་པར་འགྱུར་བས། ངལ་བའམ་སྐྱོ་ནས་སྒྱིད་ལུག་པ་དེ་དགག་པའི་ ཆེད་དུའོ། །གང་གི་ཚེ་སྐྱོ་ཞེ་ན། དུས་ཡུན་རིང་བོ་ཞིག་ཏུ་ལམ་གོམས་པ་ལ་འབད་པར་བྱས་ ཀྱང་འདོད་པའི་དོན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཚེ་ནའོ། །ཇི་ལྟར་གདམས་ 1-265 ན། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་ཡིད་ཆད་པ་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་མིན་ལ་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ མཐའ་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་སོགས་པ་ནས་ཡ་མཐའ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ བར་ལ་སྟེ་བར་དུ་དེ་དག་ཅིར་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པས་དེ་དག་གང་ལ་ཡང་རློམ་སེམས་མེད་པ་ ཉིད་དུ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྟན་པའི་དང་བསྟན་པ་ལྟར་ལག་ལེན་ལ་འདེབས་པའི་གདམས་ ངག་གཉིས་ཡོད་དོ། །བྱང་ཆེན་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་ཚེ་གཟུགས་ལ་རློམ་པ་མེད། ཅེས་ནས། བླ་ མེད་རྫོགས་བྱང་ལ་རློམ་པ་མེད་ཅེས་སོ། །འདིར་ཕུང་པོ་ལྔ། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས། རྣམ་ ཤེས་དྲུག དབང་བོ་དྲུག སྐྱེ་མཆེད་དྲུག ས་སོགས་ཁམས་དྲུག རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས། ཕྱིན་དྲུག་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན། བདེན་བཞི། བསམ་གཏན་བཞི། ཚད་ མེད་བཞི། གཟུགས་མེད་བཞི། རྣམ་ཐར་བརྒྱད། མཐར་གནས་དགུ། སྒོ་གསུམ། མངོན་ ཤེས་དྲུག ཏིང་། གཟུངས་སྒོ། སྟོབས་བཅུ། མི་འཇིགས་བཞི། རིག་བཞི། བྱམས། སྙིང་ རྗེ་ཆེན་པོ། བཅོ་བརྒྱད། འབྲས་བུ་བཞི། རང་བྱང་ཆུབ། ལམ་ཤེས། རྫོགས་བྱང་གི་བར་རོ། ། བོད་དག་འདྲེས་རྐང་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དང་ཉོན་མོངས་རྣམ་བྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་ཕྱེ་བ་དང་བཅས་ པ་བྱེད་པ་ནི་འོལ་སྤྱི་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། ། གསུམ་པ་ལ། གང་ལ་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ལའོ། །ཅིའི་དོན་དུ་ན། ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྗོད་(གསེར་)བྱའི་དོན་མི་འདྲ་བ་ རེ་རེ་ཞེས་པས་སྣ་ཚོགས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་ལུང་ནོད་ཅིང་དཀའ་བ་སྤྱད་པར་ བྱ་དགོས་ན་དེ་འདྲ་བ་བདག་གིས་ག་ལ་ནུས་དེ་བས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་(ཏོག་ལས། ཇི་ལྟར་ལས་ དང་ཉོན་མོངས་རྒྱུ་བཅས་བྱེད། །རྒྱུར་ལྡན་འབྱུང་དང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་དག །ལྡོག་རྒྱུ་དེ་ཡང་འདྲེན་པས་རབ་ཏུ་གསུངས། ། གང་ན་སྐྱེ་དང་རྒ་དང་རྒུད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ངེས་པར་མི་གནས་པ། །ཐར་པའི་མཆོག་དེ་ལྟ་བའི་ཁྱུ་མཆོག་དེ་ཡིས་རང་གི་མཁྱེན་ ཏེ་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །)གཅིག་གི་དོན་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་འཕགས་ལམ་ཐོབ་པའི་ 1-266 ཐེག་པ་ལ་འཇུག་པ་མཆོག་གོ་སྙམ་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་དཀའ་སྤྱད་ལ་སེམས་ཞུམ་པར་འགྱུར་ བས་དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །ཇི་ལྟར་ན། ཆོས་རྣམས་གདོད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ སྟེ་བདེན་པའི་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་ནས་སྒོམས་ཤིག་དང་དེ་ལས་དེ་རྟོགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱ

【現代漢語翻譯】 因此，完全地，特別是感到沮喪和懶惰，因為灰心而中斷（修行）。爲了避免因疲勞或沮喪而懶惰。什麼時候感到沮喪呢？當長期努力習慣這條道路，但未能成就所期望的目標，如獲得菩提等。如何教導呢？即使在世俗層面，灰心也不是成辦事情的方法，而在勝義層面，從最低限度的色和受等，到最高限度的圓滿正等覺之間，因為這些在中間什麼也沒有成就，所以要對它們一無所求。有兩種教導：一是展示，二是按照展示去實踐。當修持大乘般若時，不要執著於色，乃至不要執著于無上圓滿菩提。這裡有五蘊（梵文：pañca-skandha，梵文羅馬擬音：panca-skandha，漢語字面意思：五種聚合），十二處（梵文：dvādaśa-āyatana，梵文羅馬擬音：dvadasa-ayatana，漢語字面意思：十二個來源），六識（梵文：ṣaḍ-vijñāna，梵文羅馬擬音：sad-vijnana，漢語字面意思：六種意識），六根（梵文：ṣaḍ-indriya，梵文羅馬擬音：sad-indriya，漢語字面意思：六種能力），六境（梵文：ṣaḍ-viṣaya，梵文羅馬擬音：sad-visaya，漢語字面意思：六種境界），地等六界（梵文：ṣaḍ-dhātu，梵文羅馬擬音：sad-dhatu，漢語字面意思：六種元素），十二緣起（梵文：dvādaśāṅga-pratītyasamutpāda，梵文羅馬擬音：dvadasanga-pratityasamutpada，漢語字面意思：十二部分緣起），六度（梵文：ṣaṭ-pāramitā，梵文羅馬擬音：sat-paramita，漢語字面意思：六種圓滿）十六空（梵文：ṣoḍaśa-śūnyatā，梵文羅馬擬音：sodasa-sunyata，漢語字面意思：十六種空性），三十七道品（梵文：saptatriṃśad-bodhipakṣa-dharmāḥ，梵文羅馬擬音：saptatrimsad-bodhipaksa-dharmah，漢語字面意思：三十七菩提分法），四諦（梵文：catvāri-ārya-satyāni，梵文羅馬擬音：catvari-arya-satyani，漢語字面意思：四種聖諦），四禪（梵文：catvāri-dhyānāni，梵文羅馬擬音：catvari-dhyanani，漢語字面意思：四種禪定），四無量心（梵文：catasro-apramāṇāni，梵文羅馬擬音：catasro-apramanani，漢語字面意思：四種無量），四無色定（梵文：catasra-ārūpya-samāpattayaḥ，梵文羅馬擬音：catasra-arupya-samapattayah，漢語字面意思：四種無色定），八解脫（梵文：aṣṭa-vimokṣa，梵文羅馬擬音：asta-vimoksa，漢語字面意思：八種解脫），九次第定（梵文：navānupūrva-vihāra-samāpattayaḥ，梵文羅馬擬音：navanupurva-vihara-samapattayah，漢語字面意思：九種漸次住定），三門（梵文：tri-dvāra，梵文羅馬擬音：tri-dvara，漢語字面意思：三種門），六神通（梵文：ṣaḍ-abhijñā，梵文羅馬擬音：sad-abhijna，漢語字面意思：六種神通），等持（梵文：samādhi，梵文羅馬擬音：samadhi，漢語字面意思：等持），陀羅尼門（梵文：dhāraṇī-mukha，梵文羅馬擬音：dharani-mukha，漢語字面意思：陀羅尼門），十力（梵文：daśa-balāni，梵文羅馬擬音：dasa-balani，漢語字面意思：十種力量），四無畏（梵文：catvāri-vaiśāradyāni，梵文羅馬擬音：catvari-vaisaradyani，漢語字面意思：四種無畏），四無礙解（梵文：catasra-pratisaṃvidaḥ，梵文羅馬擬音：catasra-pratisamvidah，漢語字面意思：四種無礙解），慈（梵文：maitrī，梵文羅馬擬音：maitri，漢語字面意思：慈愛），大悲（梵文：mahā-karuṇā，梵文羅馬擬音：maha-karuna，漢語字面意思：大悲），十八不共法（梵文：aṣṭādaśa-āveṇika-buddha-dharmāḥ，梵文羅馬擬音：astadasa-avenika-buddha-dharmah，漢語字面意思：十八種不共佛法），四果（梵文：catvāri-phalāni，梵文羅馬擬音：catvari-phalani，漢語字面意思：四種果），自生菩提（梵文：svayambhū-bodhi，梵文羅馬擬音：svayambhu-bodhi，漢語字面意思：自生菩提），道智（梵文：mārga-jñāna，梵文羅馬擬音：marga-jnana，漢語字面意思：道之智慧），圓滿菩提（梵文：samyak-saṃbodhi，梵文羅馬擬音：samyak-sambodhi，漢語字面意思：正等菩提）之間。將藏梵混合的一百零八種煩惱和清凈的方面分開，這只是一個大概的說法。 第三個問題是：對於什麼？對於完全接受大乘道。爲了什麼目的？爲了瞭解十方諸佛等所說的各種不同的意義，必須接受道路的傳承並努力修行，如果這樣，我怎麼能做到呢？因此，如果僅僅理解一頌（偈頌：如經文所說：『如何以業和煩惱及其原因為之？具有原因的生起和業及煩惱。斷除原因也被很好地宣說了。』在哪裡，生、老、衰的痛苦必然不會存在？解脫的殊勝，那樣的殊勝者以自己的智慧宣說了。）的意義，就認為進入獲得聖道的乘是殊勝的，從而在大乘的苦行上感到沮喪，爲了避免這種情況。如何做呢？觀修諸法從一開始就自性不生，即證悟真諦的無生，由此生起證悟的智慧。

【English Translation】 Therefore, completely, especially feeling discouraged and lazy, interrupting (practice) due to discouragement. To avoid laziness due to fatigue or discouragement. When does discouragement occur? When one has strived to become accustomed to the path for a long time, but has failed to accomplish the desired goals, such as attaining Bodhi, etc. How to instruct? Even on the conventional level, discouragement is not a method for accomplishing things, and on the ultimate level, from the minimum of form and feeling, etc., to the maximum of perfect complete enlightenment, because none of these are accomplished in between, one should have no pride in any of them. There are two instructions: one is to show, and the other is to put into practice according to the showing. When practicing the Great Vehicle Prajñāpāramitā, do not be proud of form, and so on, up to not being proud of unsurpassed complete enlightenment. Here are the five aggregates (pañca-skandha), twelve sources (dvādaśa-āyatana), six consciousnesses (ṣaḍ-vijñāna), six faculties (ṣaḍ-indriya), six objects (ṣaḍ-viṣaya), six elements such as earth (ṣaḍ-dhātu), twelve links of dependent origination (dvādaśāṅga-pratītyasamutpāda), six perfections (ṣaṭ-pāramitā), sixteen emptinesses (ṣoḍaśa-śūnyatā), thirty-seven factors of enlightenment (saptatriṃśad-bodhipakṣa-dharmāḥ), four truths (catvāri-ārya-satyāni), four dhyānas (catvāri-dhyānāni), four immeasurables (catasro-apramāṇāni), four formless absorptions (catasra-ārūpya-samāpattayaḥ), eight liberations (aṣṭa-vimokṣa), nine successive abidings (navānupūrva-vihāra-samāpattayaḥ), three doors (tri-dvāra), six superknowledges (ṣaḍ-abhijñā), samādhi, dhāraṇī-mukha, ten powers (daśa-balāni), four fearlessnesses (catvāri-vaiśāradyāni), four analytical understandings (catasra-pratisaṃvidaḥ), loving-kindness (maitrī), great compassion (mahā-karuṇā), eighteen unshared qualities (aṣṭādaśa-āveṇika-buddha-dharmāḥ), four fruits (catvāri-phalāni), self-arisen Bodhi (svayambhū-bodhi), path knowledge (mārga-jñāna), and perfect enlightenment (samyak-saṃbodhi). Separating the one hundred and eight afflictions and pure aspects, mixed with Tibetan and Sanskrit, is only a rough statement. The third question is: For what? For fully embracing the Mahāyāna path. For what purpose? In order to understand the various different meanings spoken by the Buddhas and others abiding in the ten directions, one must receive the transmission of the path and practice diligently. If so, how can I do that? Therefore, if one thinks that merely understanding the meaning of one verse (as the scripture says: 'How does one do with karma and afflictions and their causes? Having causes, arising and karma and afflictions. The cessation of causes is also well proclaimed.' Where will the suffering of birth, old age, and decay certainly not abide? The supreme of liberation, that supreme one proclaimed with his own wisdom.) is superior to entering the vehicle of attaining the noble path, and thus becomes discouraged in the austerities of the Mahāyāna, in order to avoid this. How to do it? Meditate on the fact that all phenomena are unborn by nature from the beginning, that is, realize the unbornness of truth, and from that, the wisdom of realization will arise.

ེ་ཞིང་ དེ་སྐྱེས་ནས་སྐྱིལ་ཀྲུང་གཅིག་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀུན་ལ་ཆོས་ཉན་ནུས་སོ་ཞེས་ འདོམས་ཤིང་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལྟར་བསླབ་ཅིང་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་གདམས་ངག་གོ །དང་ ནི་སྡུད་ཚིག་གོ །(མདོའི་ཞུ་བར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་གང་ལགས་)ཤཱ་བུ་ཡེ་ཤེས་(གསུམ་འགྲེལ་དུ་ས་ བརྒྱད་པ་ལ་བྱང་སེ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་དང་། དེ་རྣམ་ མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་བཏགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །)གང་དང་ལྡན་ པས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་གའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་དེ་པ་དགྲ་བཅོམ་ པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གང་གའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱང་མཐོང་ངོ་། །ཆོས་ ཀྱང་ཉན་ནོ་ཞེས་སོགས་ལྷོ་སོགས་ལ་སྦྱར་རོ། །ཕྱིན་དྲུག་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་བསྒོམ་སྟེ་ དེ་དག་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་རེ་རེ་ནས་རྒྱས་པར་རོ། །གཞན་ཡང་ཞུམ་པས་འདོད་པའི་དོན་ མི་འགྲུབ་སྟེ། (ལེགས་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་)སྐྱེས་རབས་སུ། ཞུམ་པས་ཕོངས་ལས་ཐར་ལ་མི་ཕན་ གྱི། །དེ་ཕྱིར་མི་དགའ་འཛིན་པ་བཏང་བར་གྱིས། །དགོས་པ་བསྒྲུབ་ལ་མཁས་རྣམས་སྲན་ ཐུབ་པ། །རབ་ཏུ་དཀའ་བའང་སླ་བས་ཐར་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱའོ། ། ༈ སྒྲུབ་པ་ལ་གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་པའི་རྒྱུ་སྤྱན་ལྔ། གཉིས་པ་ལ། གང་ལ་དང་། ཇི་ལྟར་རོ། །དང་པོ་སྤྱན་ལྔ་ལའོ། །འདི་ལ་རྒྱུ། ངོ་བོ། འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྤྱན་ལྔའི་རྒྱུ་ནི་ཕྱིན་དྲུག་སྟེ། བྱང་ཆེན་པོ་མིག་ལྔ་ ཡོངས་སུ་སྦྱང་བར་འདོད་པ་དང་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། ། ཞེས་སོ། །གཙོ་བོ་ཤེར་ཕྱིན་རྒྱུར་བཤད་དེ། ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཤེར་ཕྱིན་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་ཐམས་ཅད་དང་མིག་ལྔ་བསྐྱེད་པའོ་ཞེས་སོ། །རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་བསྒོམས་པ་ཅན་གྱི་ 1-267 ཤའི་སྤྱན་གྱི་རྒྱུར་རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་བའང་འགྱུར་ཏེ། མདོ་རྒྱན་བཤད་སྦྱར་དུ། ཤའི་སྤྱན་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་བ་བསྒོམས་པས་ཞེས་པའོ། །བློ་བརྟན་མར་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། །ངོ་བོ་ ཉིད་མེད་པས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། ཐེག་ཆེན་གྱི་དེའི་མཚན་ཉིད་ནི། རང་གི་བདག་རྐྱེན་རྫུ་ འཕྲུལ་རྐང་བའམ་གཟུང་འཛིན་བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་བསྒོམ་པ་ ལས་རང་ཡུལ་ཇི་བཞིན་མཐོང་བའི་མིག་གོ །མཐོང་བ་དང་ནི་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཙཀྵུ་ ཞེས་སམ་ནེ་ཏྲ་ཞེས་སམ། ལོ་ཙ་ན་ཞེས་པ་མིག་ཡིན་ལ། དརྴ་ན་ལྟ་བྱེད། བྷཉྫ་ན་གསལ་ བྱེད། ན་ཡ་ན་འདྲེན་བྱེད་ཅེས་གསུངས་སོ། ། གསུམ་པ་ལ་དབྱེ་གཞི། བྱང་སེའི་སྤྱན་ཙམ་མོ། །འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ

【現代漢語翻譯】 『That, having been born, while sitting in one cross-legged position, is able to listen to the Dharma from all the Buddhas,』 thus it is taught, and it is the instruction on how to train and practice as it has been shown. 『And』 is a collecting word. (In the sutra commentary, what is the omniscient wisdom?) Shābu Yeshe (In the 『Three Explanations,』 『That such wisdom of the Bodhisattvas arises in the eighth ground is natural, it is the wisdom of complete maturation. And because it is the cause of omniscience itself, the result is attributed to the cause, and it is called the wisdom of omniscience itself.』) Endowed with what, one sees as many Tathāgatas, Arhats, perfectly complete Buddhas as there are grains of sand in the Ganges River in the eastern world realm. One also listens to the Dharma, and so forth, apply this to the south, etc. Meditate from the six perfections up to omniscience, and do not fixate on them, each one in detail. Furthermore, one's desired aims are not accomplished through discouragement. (In the 『Excellent Perfection』) In the Jataka tales: 『Discouragement does not help one escape poverty. Therefore, abandon holding onto displeasure. The wise who are skilled in accomplishing their aims, even the most difficult things become easy to overcome.』 Thus, keep this in mind. The cause of not relying on others for accomplishment: the five eyes. Secondly, what and how. First, the five eyes. Here, there is cause, essence, and result. First, the cause: The cause of the five eyes of the Mahāyāna is the six perfections. 『Those who wish to fully train and attain the five great Bodhi eyes should strive in the six perfections.』 Thus it is said. The main one is explained as the cause of wisdom perfection. 『The son of Shāradvatī, wisdom perfection, is the generator of all perfections and the five eyes.』 Thus it is said. The magical feet also become the cause of the flesh eye of one who has meditated on the path of complete purity. In the 『Adornment of the Sutras, Explanation』: 『The flesh eye is said to be from meditating on the magical feet.』 The same is true in 『Blo brtan ma.』 It is because of the lack of inherent existence. Secondly, of the three, the characteristic of that of the Mahāyāna is: The eye that sees its own object as it is, from meditating on the magical feet, its own condition, or the wisdom that realizes the lack of true nature in grasping and fixation. 『Seeing and.』 Secondly: Cakṣu or Netra or Locana means eye. Darśana is the act of seeing. Bhañjana is the act of clarifying. Nayana is the act of leading, it is said. Thirdly, the basis of division: Only the Bodhisattva's eye. In the 『Bum Tika』

【English Translation】 'That, having been born, while sitting in one cross-legged position, is able to listen to the Dharma from all the Buddhas,' thus it is taught, and it is the instruction on how to train and practice as it has been shown. 'And' is a collecting word. (In the sutra commentary, what is the omniscient wisdom?) Shābu Yeshe (In the 'Three Explanations,' 'That such wisdom of the Bodhisattvas arises in the eighth ground is natural, it is the wisdom of complete maturation. And because it is the cause of omniscience itself, the result is attributed to the cause, and it is called the wisdom of omniscience itself.') Endowed with what, one sees as many Tathāgatas (Thus Gone Ones), Arhats (Worthy Ones), perfectly complete Buddhas as there are grains of sand in the Ganges River in the eastern world realm. One also listens to the Dharma, and so forth, apply this to the south, etc. Meditate from the six perfections up to omniscience, and do not fixate on them, each one in detail. Furthermore, one's desired aims are not accomplished through discouragement. (In the 'Excellent Perfection') In the Jataka tales: 'Discouragement does not help one escape poverty. Therefore, abandon holding onto displeasure. The wise who are skilled in accomplishing their aims, even the most difficult things become easy to overcome.' Thus, keep this in mind. The cause of not relying on others for accomplishment: the five eyes. Secondly, what and how. First, the five eyes. Here, there is cause, essence, and result. First, the cause: The cause of the five eyes of the Mahāyāna (Great Vehicle) is the six perfections. 'Those who wish to fully train and attain the five great Bodhi eyes should strive in the six perfections.' Thus it is said. The main one is explained as the cause of wisdom perfection. 'The son of Shāradvatī, wisdom perfection, is the generator of all perfections and the five eyes.' Thus it is said. The magical feet also become the cause of the flesh eye of one who has meditated on the path of complete purity. In the 'Adornment of the Sutras, Explanation': 'The flesh eye is said to be from meditating on the magical feet.' The same is true in 'Blo brtan ma.' It is because of the lack of inherent existence. Secondly, of the three, the characteristic of that of the Mahāyāna is: The eye that sees its own object as it is, from meditating on the magical feet, its own condition, or the wisdom that realizes the lack of true nature in grasping and fixation. 'Seeing and.' Secondly: Cakṣu or Netra or Locana means eye. Darśana is the act of seeing. Bhañjana is the act of clarifying. Nayana is the act of leading, it is said. Thirdly, the basis of division: Only the Bodhisattva's eye. In the 'Bum Tika'

། སྔར་སྤྱན་ལྔ་བཤད་པ་ དེ་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན། འདིར་ནི་བྱང་པའི་སྤྱན་ལྔ་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་ཞེས་སོ། ། དབྱེ་ངོ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་མིང་དོན་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ན། བྱང་སེའི་ཤའི་སྤྱན་ནི་དངོས་ པོ་སོ་སོར་ངེས་པ་དཔག་ཚད་བརྒྱ་ནས། སྟོང་གསུམ་ཚུན་ཆད་ཀྱི་གཟུགས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཡང་ མཐོང་བས་དེའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །དེ་ཡང་བྱང་པའི་ས་མཐོ་དམའ་དང་ཡོན་ཏན་ཆེ་ཆུང་གི་རིམ་ པ་ལས་ལ་ལའི་ཤའི་མིག་གིས་དཔག་ཚད་བརྒྱ་ཚུན་ཆད་མཐོང་། ལ་ལས་ནི་དཔག་ཚད་སྟོང་ མཐོང་། ལ་ལས་ནི་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀུན་མཐོང་བ་ཡོད་དེ། མདོར་ན་དངོས་པོ་གཟུགས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འཇུག་པ་ནི་ བྱང་སེའི་ཤའི་(ཕྱི་མ་འདི་ཆེ་བར་ཡོད།)མིག་གོ་ཞེས་སོ། །བྱང་སེའི་ཤའི་མིག་གིས་དཔག་ཚད་བརྒྱ་ མཐོང་བ་ཡོད་དོ། །ཉིས་བརྒྱ། སུམ་བརྒྱ། བཞི་བརྒྱ། ལྔ་བརྒྱ། སྟོང་གི་བར་དུ། འཛམ་བུའི་ གླིང་། གླིང་གཉིས། གསུམ། བཞིའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཁམས། སྟོང་གི གཉིས་ཀྱི། སྟོང་གསུམ་ གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐོང་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་སོ། །ཨཱརྱ་ལྟར་ན་དེ་བས་ལྷག་ 1-268 པ་མི་མཐོང་སྟེ། སྣང་བར། དེ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་ པའི་ཕྱིར་རམ། ཤའི་མིག་ནི་བདག་པོའི་(རྐྱེན་མིག་དབང་གི་)འབྲས་བུའི་(ཡང་ཡིན་ཡུལ་ཅན་ཡང་ཡིན་ པས་སོ། །འབྲས་བུ།)ཡུལ་ཅན་ཡིན་ལ། (སོ་སྐྱེའི་མིག་དབང་)དེ་ཡང་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་ འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །འདིའི་བདག་རྐྱེན་མིག་གི་དབང་བོ་ འདི་ཉིད་ཁྱད་པར་ཅན་ཐ་མལ་གྱི་མིག་ལས་མཐོང་བ་རྒྱ་ཆེ་བར་གྱུར་པ་ལ་བརྟེན་པས་ཡུལ་ སོ་སོར་ངེས་པར་བཤད་པ་ཡིན་པར་མངོན་ནོ། །དེ་ཡང་བྱང་སེ་སོ་སྐྱེའམ་དབང་བོ་ལྔ་གནས་ མ་གྱུར་གྱི་བར་རོ། །ལྷག་མ་བཞིའི་བདག་རྐྱེན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཞེས་བོད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ འཆད་དོ། །སྔོན་གྱི་(མར་མེ་ཕུལ་བ་སོགས་)དགེ་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་སེའི་ ལྷའི་སྤྱན་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེ་མཐའ་ཡས་པ་མང་པོའི་གང་ནས་འཆི་འཕོ་བ་ དང་གང་དུ་སྐྱེ་བ་རབ་ཏུ་ཤེས་(ཨཱརྱས་འདི་བས་མ་བཤད་དོ། །)པ་སྟེ། རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་མིག་ ནས་(ཁ་ཐོན་)འོག་མིན་གྱི་ལྷའི་མིག་གང་ཡིན་པ་དེ་བྱང་སེས་ཤེས་ཀྱི་བྱང་སེའི་མིག་(དང་དེའི་སྤྱོད་ ཡུལ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་)ནི་རིས་བཞི་ནས་འོག་མིན་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མིག་ཤེས་སོ། །ལྷའི་མིག་དེ་ ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆེན་པོས་ནི་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་ སྙེད་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །ལྷོ་ནས་(དེ

【現代漢語翻譯】 以前在五眼的解釋中，在彼時已經闡述過了。這裡是指在闡述菩薩的五眼時進行說明。 如果按照名稱、意義和數量，將前後兩種分類方式進行對應，那麼菩薩的肉眼能夠清楚地辨別事物，從一百逾繕那到三千大千世界範圍內的極其微小的物質也能看見，這就是它的境界。也就是說，根據菩薩的地位高低和功德大小，有些菩薩的肉眼能看到一百逾繕那的範圍，有些能看到一千逾繕那，有些則能看到三千大千世界的所有景象。總而言之，菩薩的肉眼能夠毫無阻礙地觀察一切有形之物（後面的肉眼範圍更大）。菩薩的肉眼能看到一百逾繕那的範圍。或者二百、三百、四百、五百，直到一千逾繕那。能夠看到贍部洲、兩洲、三洲、四洲的世界，以及小千世界、中千世界、三千大千世界等等。按照聖者的觀點，能見到的範圍不會超過這些，因為顯現是由於各自的異熟果所產生的，所以才能清楚地辨別事物。肉眼是自主的（是眼根的），也是結果（既是境界，也是結果）。它包含了三千大千世界。因此，這種自主的眼根，由於比普通的眼睛具有更廣闊的視野，所以才能清楚地辨別事物。 這裡指的是菩薩是凡夫，或者還沒有達到五根自在的境界。其餘四眼的自主因素是智慧，這是藏族學者們的觀點。由以前（供燈等）善業的異熟果所產生的菩薩的天眼，能夠清楚地知道所有眾生，即無量眾生從哪裡死亡，又往哪裡投生（聖者沒有這樣闡述）。從四大天王天的眼睛，到色界頂端阿迦尼吒天的天眼，菩薩都知道。菩薩的眼睛（以及它的作用範圍，如《十萬頌般若經》的註釋中所說）能夠識別四大天王天到阿迦尼吒天的諸天眾的眼識。擁有這種天眼的菩薩，能夠清楚地知道東方恒河沙數世界中眾生的死亡和投生。從南方開始（也是如此）。

【English Translation】 Previously, it was explained in the context of discussing the five eyes. Here, it is said to be explained in the context of discussing the five eyes of a Bodhisattva. If we correlate the two classifications, earlier and later, according to their names, meanings, and numbers, then the physical eye of a Bodhisattva can clearly discern objects. It can see even extremely subtle matter from a hundred yojanas up to three thousand great thousand worlds, which is its realm. That is to say, according to the Bodhisattva's level and the magnitude of their merits, some Bodhisattvas' physical eyes can see up to a hundred yojanas, some can see a thousand yojanas, and some can see all the realms of the three thousand great thousand worlds. In short, the physical eye of a Bodhisattva can enter into all tangible objects without obstruction (the latter physical eye has a larger range). The physical eye of a Bodhisattva can see a hundred yojanas. Or two hundred, three hundred, four hundred, five hundred, up to a thousand. It can see the world of Jambudvipa, two continents, three, four continents, as well as the small thousand world, the intermediate thousand world, and the three thousand great thousand world. According to the Aryas, one cannot see beyond these, because the appearance arises from the ripening of individual karma, thus being able to clearly distinguish objects. The physical eye is autonomous (it is the faculty of the eye), and it is also the result (both the realm and the result). It encompasses the three thousand great thousand worlds. Therefore, this autonomous eye faculty, relying on having a broader vision than ordinary eyes, is said to clearly distinguish objects. Here, it refers to a Bodhisattva who is an ordinary being or has not yet attained mastery of the five faculties. The autonomous factor of the remaining four eyes is wisdom, according to Tibetan scholars. The divine eye of a Bodhisattva, arising from the ripening of previous virtuous deeds (such as offering lamps), can clearly know all sentient beings, that is, countless beings, from where they die and where they are reborn (the Aryas did not explain it this way). From the eye of the Four Great Kings to the eye of the gods of Akanistha, the Bodhisattva knows. The Bodhisattva's eye (and its scope, as stated in the commentary on the Hundred Thousand Prajnaparamita Sutra) can recognize the eye consciousness of the gods from the Four Great Kings to the Akanistha gods. A great Bodhisattva with such a divine eye can clearly know the death and rebirth of sentient beings in the eastern world as numerous as the sands of the Ganges. Starting from the south (it is also the same).

་བས་མེད་དོ་)སྟེང་ གི་བར་རོ། །འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ། བྱང་སེའི་ལྷ་མིག་དག་པས་འདོད་པ་དང་གཟུགས་ཀྱི་ལྷའི་མིག་ ཅི་འདྲ་བ་དང་། དེ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་ལྷ་དེ་དག་གི་བསམ་གཏན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཕྱོགས་བཅུའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་ཚེ་འཕོ་བ་རྣམས་ཐོགས་མེད་དུ་ཤེས་ཤིང་ ཞེས་སོ། །བྱང་སེའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་ནི། འདུས་བྱས་མ་བྱས་དགེ་མི་དགེ་ (ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡོད་མེད་ ཀུན་ཉོན་ཡོད་མེད་འཇིག་རྟེན་འདས་མ་འདས་)ཟག་པ་དང་བཅས་མ་བཅས་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ལ་ཅིར་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གང་ 1-269 དང་ལྡན་པས་འདུས་བྱས་སམ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཅི་ཡང་མི་ཤེས་ཏེ་ཞེས་ཨཱརྱས་དྲངས་ སོ། །རྒྱས་འབྲིང་ན། སྔར་སྨོས་ལྟར་(བསྡུས་)གྱི་ཆོས་(དངོས་)གང་ཡང་མི་ཤེས་པ་མེད་པ་དང་། ནས་ཆོས་གང་ཡང་མ་མཐོང་མ་ཐོས་མ་བསམ་པའམ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ་མེད་པ་འདི་ནི་ཤཱ་བུ་ བྱང་ཆེན་པོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་ཡོངས་སུ་དག་པའོ་ཞེས་སོ། །འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ་ཡང་མདོར་ན་ འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་མིང་གིས་སྨོས་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཐོགས་ པ་མེད་པར་འཇུག་ཅིང་མཁྱེན་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་སོ། ། བྱང་སེའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ནི། འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཏེ། བྱང་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་མིག་གིས་གང་ཟག་འདི་ནི་དད་པའི། གང་ཟག་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ འབྲང་བ། ཞེས་ནས། འདི་ནི་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་བར་ ཨཱརྱས་སོ། །འོན་ཀྱང་དེའི་རྗེས་སུ་ཡང་འདི་ནི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པའོ། །འདི་ནི་ ལུང་མ་བསྟན་པའོ། །འདི་ནི་ངེས་པའོ། །འདི་ནི་མ་ངེས་པའོ་ཞེས་སོགས་རབ་ཏུ་མང་པོ་སྣང་ ཞིང་། བྱང་ཆེན་འདིས་མངོན་ཤེས་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་དང་། (བྱང་སེ་)འདི་ལ་སངས་རྒྱས་ རྣམས་ལེགས་པ་བརྗོད་པར་མི་མཛད་འདི་སངས་རྒྱས་དང་ཉེ་བར་མི་གནས་སོགས་བཤད་ པས་སོ་སྐྱེའི་རྟོགས་པ་ཤེས་པར་བཤད་ཅིང་དེར་མ་ཟད་འདི་རྒྱལ་རིགས་བཞི་ནས་གཞན་ འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེ་ཞེས་སོགས་ཡང་ངོ་། །(མདོར། ཀུན་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་སོགས་ལ། འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ལ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སྐྱེ་ བའི་ཆོས་ཅན་དེ་ཐམས་ཅད་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་ཤེས་པས་དབང་བོ་ལྔ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཤེས་པ་ཡང་བྱང་སེའི་ ཆོས་ཀྱིས་མིག་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །ཞེས་སོ། །)སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཏེ། བྱང་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ ཀྱི་རྗེས་

【現代漢語翻譯】 的中間。在《十萬頌釋》中說：『菩薩以清凈的天眼，能知欲界和色界諸天的眼睛是怎樣的，以及它們的行境、諸天的禪定和三摩地，並且能無礙地知曉十方一切眾生的出生和死亡。』菩薩的智慧之眼，對於有為法和無為法、善與非善（有罪與無罪、有煩惱與無煩惱、世間與出世間）、有漏與無漏之間的所有法，都能以不作任何分別的方式來知曉。阿雅曾引用說：『擁有智慧之眼的人，對於有為或無為的法一無所知。』在《廣大般若經》和《中般若經》中說，如前所述，沒有什麼（總攝）的法是不知道的，乃至沒有什麼法是沒有見到、聽到、想到或理解的，這就是夏布菩薩摩訶薩智慧之眼完全清凈。在《十萬頌釋》中也簡要地說：『總之，對於以名言所說的有為法和無為法，智慧都能無礙地通達和了知，這就是所謂的智慧之眼完全清凈。』 菩薩的法眼，是所有聖者證悟的對境。菩薩摩訶薩以法眼能知：『此人是信行者，此人是法行者』，乃至『此人不會從圓滿菩提中退轉』。阿雅曾這樣說過。然而，在其後還有很多說法，如『此人將被授記為無上菩提，此人未被授記，此人是決定者，此人是不決定者』等等。並且還說，這位菩薩摩訶薩不會獲得神通，（這位菩薩）不會被諸佛讚歎，不會親近諸佛等等，這說明了凡夫的證悟是可以知曉的，而且還說此人會從四大種姓轉生到他化自在天的天神等等。（總而言之，對於『所有生起之法，皆是滅壞之法』等等，在《十萬頌釋》中說，在勝解行地，了知世間和出世間的生起之法皆是滅壞之法，從而獲得五根，像這樣了知也是菩薩的法眼完全清凈。）佛眼，是如所有、盡所有一切法現證菩提之境。菩薩摩訶薩是菩提心之行者。

【English Translation】 in between. In the 'Commentary on the Hundred Thousand Verses,' it says: 'Bodhisattvas, with their pure divine eye, know what the eyes of the gods of the desire realm and the form realm are like, as well as their spheres of activity, the meditations and samadhis of those gods, and they know without obstruction the births and deaths of all sentient beings in the ten directions.' The wisdom eye of a Bodhisattva, regarding all phenomena between conditioned and unconditioned, virtuous and non-virtuous (with or without fault, with or without afflictions, mundane and supramundane), with outflows and without outflows, knows all of them without any discrimination. Arya quoted, 'One who possesses the wisdom eye does not know any conditioned or unconditioned phenomena.' In the 'Extensive' and 'Intermediate' Prajnaparamita Sutras, it says, as mentioned before, there is no (summarized) phenomenon that is not known, and there is no phenomenon that has not been seen, heard, thought of, or understood. This is the complete purification of the wisdom eye of the great Bodhisattva Shābu. In the 'Commentary on the Hundred Thousand Verses,' it is also briefly stated: 'In short, the wisdom eye is said to be completely purified when wisdom unobstructed enters and knows all phenomena named as conditioned and unconditioned.' The Dharma eye of a Bodhisattva is the object of realization for all noble beings. The Bodhisattva Mahasattva, with the Dharma eye, knows: 'This person is a follower of faith, this person is a follower of Dharma,' and so on, until 'This person will not turn back from complete enlightenment.' Arya said this. However, after that, there are many statements such as 'This person will be prophesied to attain unsurpassed enlightenment, this person has not been prophesied, this person is certain, this person is uncertain,' and so on. It is also said that this Bodhisattva Mahasattva will not attain clairvoyance, (this Bodhisattva) will not be praised by the Buddhas, will not be close to the Buddhas, etc., which indicates that the realization of ordinary beings can be known. Moreover, it is said that this person will be reborn as a god of the Paranirmita-vasavartin heaven from the four castes, etc. (In short, regarding 'All phenomena that arise are subject to cessation,' etc., the 'Commentary on the Hundred Thousand Verses' says that in the stage of application, knowing that all phenomena of the world and beyond that arise are subject to cessation, one will attain the five faculties. Knowing in this way is also the complete purification of the Dharma eye of a Bodhisattva.) The Buddha eye is the realm of complete enlightenment of all phenomena in all aspects. The Bodhisattva Mahasattva is a follower of the mind of enlightenment.

(རྒྱས་འབྲིང་སོགས་)ལ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནས་རྣམ་(རྒྱས་ 1-270 འབྲིང་ཇི་བཞིན་)མཁྱེན་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་དེ་པའི་སྟོབས་བཅུ་མི་འཇིགས་བཞི་བཅོ་ བརྒྱད་བྱམས་སྙིང་རྗེ་དགའ་བ་བཏང་སྙོམས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམ་པར་ཐར་བ་སྒྲིབ་ པ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། དེ་དང་ལྡན་པས་མ་མཐོང་མ་ཐོས་མ་ཤེས་པ་མེད་ཅེས་སོ། །(མདོ་ རྒྱན་འགྲེལ་ཆེན་དུ། སྤྱན་རྣམ་པ་ལྔ་རྣམ་པ་བཞིར་བཞག་སྟེ། གཟུགས་མཐོང་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་མཐོང་བ་དང་། ཤེས་བྱ་ ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །དེ་ལ་གཟུགས་མཐོང་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལས་བྱུང་བ་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ འབྲས་བུའོ། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་གྲུབ་པའི་མིག་ལ་ནི་འཕྲུལ་གྱི་སྤྱན་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་སྟོང་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ ཁམས་གཅིག་གི་ནང་ན་ཡོད་པའི་གཟུགས་ཀུན་མཐོང་བའོ། །བསམ་གཏན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ བཞི་བསྒྲུབ་པ་ལས་ཐོབ་སྟེ་གང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་ཡོད་པའི་གཟུགས་ཀུན་མཐོང་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་འཕྲུལ་གྱི་ སྤྱན་ཞེས་བྱའོ། །གང་གིས་དོན་དམ་པ་གང་འགག་པ་མེད་པའི་ཆོས་མཐོང་བ་ལ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་ཞེས་བྱའོ། །གང་གིས་ཀུན་ རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་མཐོང་བ་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ལ་ནི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ཤའི་སྤྱན་དང་། འཕྲུལ་གྱི་སྤྱན་ནི། སྤྲུལ་བའི་སྐུ་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་མངའ་ སྟེ། ཤའི་སྤྱན་གྱིས་ནི་ད་ལྟར་གྱི་གཟུགས་ཐམས་ཅད་མཐོང་ངོ་། །འཕྲུལ་གྱི་སྤྱན་གྱིས་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ ཐམས་ཅད་མཐོང་ངོ་། །བསམ་གཏན་བཞི་དང་སྙོམས་འཇུག་བཞི་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ སྤྱན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་ལམ་དང་། ལས་བདག་གིར་དང་། མོས་པ་སྣ་ཚོགས་དང་། ཁམས་སྣ་ཚོགས་མཁྱེན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ ཀྱི་སྤྱན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འོག་ཏུ་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་། དེ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཟག་པ་ཟད་པར་བྱ་བ་མཁྱེན་ པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ནོ། །ཞེས་བློ་བརྟན་ཏེ་གཞན་ཡང་ཚུལ་འགའ་ཡོད་དོ། །) གསུམ་འགྲེལ་དུ། གཟུགས་ ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཤའི་མིག་གོ །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ནི་ལྷའི། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི། གནས་དང་ གནས་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པ་མ་གཏོགས་པའི་ཤེས་པ་དགུ་བོ་དག་ནི་ཆོས་ཀྱི་མིག་གོ །རྡོ་རྗེ་ལྟ་ བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །མདོ་རྒྱན་བཤད་སྦྱར་ 1-271 དུ། ཤའི་སྤྱན་ཞེས་བྱ་བ

【現代漢語翻譯】 通過如金剛般的等持（梵文：vajropamasamādhi，藏文：རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་），無論是廣、中等根器者，都能安住於此，從而獲得如實的智慧（藏文：མཁྱེན་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ།）。 此智慧具足如來十力（梵文：daśabala，藏文：སྟོབས་བཅུ་）、四無畏（梵文：catu-vaiśāradya，藏文：མི་འཇིགས་བཞི་）、十八不共法（梵文：aṣṭādaśāveṇikadharmāḥ，藏文：བཅོ་བརྒྱད་）、慈（梵文：maitrī，藏文：བྱམས་）、悲（梵文：karuṇā，藏文：སྙིང་རྗེ་）、喜（梵文：muditā，藏文：དགའ་བ་）、舍（梵文：upekṣā，藏文：བཏང་སྙོམས་）以及佛陀的解脫之法（藏文：རྣམ་པར་ཐར་བ་）、無礙（藏文：སྒྲིབ་པ་མེད་པ་）。 具備此智慧，則無所不見、無所不聞、無所不知（藏文：མ་མཐོང་མ་ཐོས་མ་ཤེས་པ་མེད་ཅེས་སོ།）。 （《經莊嚴論大疏》中說：五種眼分為四種：見色、見世俗諦之法、通達一切所知。其中，見色有兩種：業報所生和禪定之果。業報所生的眼稱為天眼，能見一三千大千世界中的一切色。禪定之果是通過修習色界四禪而獲得，能見十方世界中的一切色，也稱為天眼。能見真實諦、無滅之法者，稱為慧眼。能見世俗諦之法者，稱為法眼。能見有為法和無為法一切法者，稱為佛眼。或者說，肉眼和天眼為化身和報身所具有。肉眼能見現在的一切色，天眼能見過去和未來的一切色。通達四禪、四無色定以及一切等持者，是為法眼。了知一切行道、業果、種種意樂和種種界性者，是為慧眼。在如金剛般的等持之下，能知聲聞阿羅漢和天人的煩惱已盡者，是為佛眼。智者應如是理解，此外還有其他解釋。） 《三解脫經》中說：能見一切色的智慧是肉眼；能知一切等持和等至的智慧是天眼；能知一切的智慧是慧眼；除了知是處非處智之外的九種智慧是法眼；如金剛般的等持之智慧是佛眼。 《經莊嚴論釋》中說：所謂的肉眼……

【English Translation】 Through diamond-like samadhi (Sanskrit: vajropamasamādhi, Tibetan: རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་), whether of broad, medium, or other capacities, one can abide in this and thereby attain true wisdom (Tibetan: མཁྱེན་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ།). This wisdom is endowed with the ten powers of the Tathagata (Sanskrit: daśabala, Tibetan: སྟོབས་བཅུ་), the four fearlessnesses (Sanskrit: catu-vaiśāradya, Tibetan: མི་འཇིགས་བཞི་), the eighteen unshared qualities (Sanskrit: aṣṭādaśāveṇikadharmāḥ, Tibetan: བཅོ་བརྒྱད་), loving-kindness (Sanskrit: maitrī, Tibetan: བྱམས་), compassion (Sanskrit: karuṇā, Tibetan: སྙིང་རྗེ་), joy (Sanskrit: muditā, Tibetan: དགའ་བ་), equanimity (Sanskrit: upekṣā, Tibetan: བཏང་སྙོམས་), and the Buddha's Dharma of liberation (Tibetan: རྣམ་པར་ཐར་བ་), without obstruction (Tibetan: སྒྲིབ་པ་མེད་པ་). Possessing this wisdom, there is nothing unseen, nothing unheard, nothing unknown (Tibetan: མ་མཐོང་མ་ཐོས་མ་ཤེས་པ་མེད་ཅེས་སོ།). (In the Great Commentary on the Ornament of the Sutras, it says: The five eyes are divided into four types: seeing form, seeing the Dharma of conventional truth, and comprehending all knowable things. Among them, seeing form has two aspects: arising from karmic results and the fruit of meditative concentration. The eye arising from karmic results is called the divine eye, which can see all forms within one three-thousandfold great thousand world system. The fruit of meditative concentration is attained through cultivating the four concentrations of the form realm, which can see all forms in the ten directions of the world, and is also called the divine eye. That which sees the ultimate truth, the Dharma without cessation, is called the wisdom eye. That which sees the Dharma of conventional truth is called the Dharma eye. That which sees all conditioned and unconditioned Dharmas is called the Buddha eye. Alternatively, the flesh eye and the divine eye are possessed by the emanation body and the enjoyment body. The flesh eye sees all present forms, and the divine eye sees all past and future forms. Comprehending all four concentrations, four formless absorptions, and all samadhis is the Dharma eye. Knowing all paths of action, karmic ownership, various inclinations, and various realms is the wisdom eye. Under the diamond-like samadhi, knowing the exhaustion of defilements of the Arhats and gods is the Buddha eye. The wise should understand thus, and there are other explanations as well.) In the Three Liberation Sutras, it says: The wisdom that enters into all forms is the flesh eye; the wisdom that knows all samadhis and absorptions is the divine eye; the wisdom that knows all is the wisdom eye; the nine wisdoms other than the knowledge of what is and is not the case are the Dharma eye; the wisdom of diamond-like samadhi is the Buddha eye. In the Commentary on the Ornament of the Sutras, it says: The so-called flesh eye...

་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་བ་བསྒོམས་པས་བྱང་སེམས་གང་གིས་ན་སྟོང་ གསུམ་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་གཏོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཤིན་ཏུ་(ཆེ་ ཕྲ་བ་ཞེས་བློ་བརྟན་གཞན་འདི་བཞིན་ནོ། །)ཕྲ་བ་ཡང་མཐོང་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་མིག་དེ་ལྟ་ བུ་མངོན་པར་འགྲུབ་སྟེ་ཞེས་དང་། ལྷའི་སྤྱན་ནི་བསམ་གཏན་གྱིས་མངོན་པར་(གཉིས་པ་དང་ གསུམ་པ་སོགས་གོམས་པ་ལས་གྲུབ་སྟེ་ཕྱོགས་དུས་གསུམ་གྱི་གཟུགས་ཆེ་ཕྲ་ཐམས་ཅད་མཐོང་བའོ་ཞེས་བློ་བརྟན་ནོ། །) འདུས་བྱས་པ་སྟེ། ཤའི་སྤྱན་བས་ཆེས་ཁྱད་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ སྤྱན་འཕགས་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་(སོགས་བློ་བརྟན་)དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ནི་མདོའི་སྡེ་དང་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའི་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ལ། ཐམས་ཅད་དུ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །(འདི་ཇི་བཞིན་བློ་བརྟན་ནོ། །)ཞེས་སོ། །བློ་ བརྟན་ཡང་དེ་ལྟར་དུ་ཕལ་ཆེར་ཏེ་མཆན་བུ་ལྟར་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ནི་ཟག་པ་ཡོད་ མེད་འདུས་བྱས་མ་བྱས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའོ་ཞེས་སོ། །རྒྱ་ ཆེར་མདོ་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་ཆེན་དུའོ། །ཐ་དད་ནི། ངོ་བོ་གཅིག་པའང་ཡོད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ས་ནའོ། །དེར་མ་ཟད་དག་ས་ནའང་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་འདིར་དང་པོ་ཡུལ་ངེས་པ་བཤད་པ་ནི་ མ་དག་ས་པའམ། སོ་སྐྱེའི་ལ་དགོངས་སོ། །མ་དག་སའི་སྐབས་སུ་ཕལ་ཆེར་ངོ་བོ་ཐ་དད་དེ་ ཡུལ་དང་ས་མཚམས་ཐ་དད་པས་སོ། །ས་མཚམས་ནི། དང་པོ་ཚོགས་ལམ་ནས་གཉིས་པ་ རྣམ་སྨིན་ལས་བྱུང་བ་ནི་ལྷ་རྣམས་ལ་ཡོད། (པས་ལྷར་སྐྱེས་པའི་སྦྱོར་ལམ་པ་ལ་ཡང་ཡོད་དམ་སྙམ་མོ། །)སྒོམ་ བྱུང་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པས་ཐོབ་ཅེས་བློ་བརྟན་ཏེ་བོད་དག་སྦྱོར་ ལམ་ནས་ཟེར་རོ། །གསུམ་པ་མཐོང་ལམ་མཉམ་བཞག་ནས། བཞི་པ་མཐོང་ལམ་རྗེས་ཐོབ་ ནས་སོ། །བློ་བརྟན་གྱིས་ལྔ་པ་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་དང་སངས་རྒྱས་ལ་བཤད་དོ། །ཡང་ན་ རྡོར་ཏིང་ནའོ། །ཐུབ་དགོངས་སུ། དང་པོའི་བག་ཙམ་སྲོག་ཆགས་ཕལ་ཆེར་ལ། །གསུམ་པའི་ 1-272 བག་ཙམ་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་ཞུགས་ལ། །བཞི་པའི་བག་ཙམ་(གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་གྱི་)དགྲ་ བཅོམ་པ་ལ་ཡོད། །ཅེས་སོ། །འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱི་ཡོན་ཏན་དེ་ལྟ་བུ་བྱང་ པའི་ས་བཅུ་ལ་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པའི་རྒྱུས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་སྤྱན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པའི་ངོ་བོ་ཙམ་ས་བདུན་པ་ནས་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། བདུན་ པའི་ཡོངས་སྦྱོང་དུ་སངས་རྒྱས་(མདོ་)ཀྱི་སྤྱན་ཐོབ་པ་སྟེ་ཞེས་སོ། །གྲངས་ངེས་(ལ་སྤྱན་གཞིར་བྱས་ ལ་ཡུལ་མ་ལུས་པ་དང་། ཕྱོགས་རེ་བ་མཐོང་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་སངས་རྒྱ

【現代漢語翻譯】 當菩薩修習神通之足時，憑藉何種神通之足，能夠見到屬於三千世界等世間的極微細的色法呢？（即見到極微細的色法，如布達那尊者一般。——《智者喜宴》）如此成熟之眼得以顯現。 天眼是通過禪定而顯現的（通過對二禪、三禪等的串習而成就，能夠見到三時的一切粗細色法。——《智者喜宴》），勝過肉眼。 聖者的智慧之眼是無分別智（等同於《智者喜宴》），以真如為對境。 法眼是對經藏和律藏等一切佛法，都能無礙通達。（如《智者喜宴》所說） 《智者喜宴》中大多如此解釋，如同註釋一般。佛眼是對有漏無漏、有為無為等一切法都能完全證悟。 這是在《廣大經莊嚴論》的釋論中所說。雖然本體有時是相同的，但在佛地是如此。不僅如此，在清凈地也是本體相同，而此處首先解釋對境的確定，是指不凈地，或者是指凡夫地。在不凈地，本體大多是不同的，因為對境和地界不同。地界是：第一，從資糧道開始；第二，從異熟所生，這是天人所具有的。（或者說，生於天界的加行道者也具有嗎？）從修所生，是瑜伽士通過修習禪定而獲得的，如《智者喜宴》所說，即指從清凈的加行道開始。 第三，從見道等持開始；第四，從見道后得開始。《智者喜宴》中說第五是聲聞、獨覺和阿羅漢以及佛陀所具有的，或者在金剛乘中也是如此。 《善逝密意》中說：第一種眼識的少分存在於大多數眾生中。第三種眼識的少分存在於入流果和一來果中。第四種眼識的少分存在於（從二種障礙中解脫的）阿羅漢中。 《十萬頌般若釋論》中說：佛眼的功德，是通過菩薩十地的修習而獲得的，因此稱為菩薩的佛眼。 第五種眼識的本體，必須從七地開始承認，因為在七地的圓滿修習中，才能獲得佛（經）眼。 數量的確定（以眼為基礎，分為能見一切所見和只能見一部分。第一種是佛陀

【English Translation】 When a Bodhisattva cultivates the feet of miraculous power, by which feet of miraculous power can they see the extremely subtle forms belonging to the realms of the three thousand worlds and so on? (That is, seeing extremely subtle forms, like Bhutana. - 'Feast for the Wise') Such a matured eye is manifested. The divine eye is manifested through meditation (achieved through familiarity with the second dhyana, third dhyana, etc., able to see all gross and subtle forms of the three times. - 'Feast for the Wise'), surpassing the physical eye. The wisdom eye of the noble ones is non-conceptual wisdom (equivalent to 'Feast for the Wise'), with Suchness as its object. The Dharma eye is unobstructed in all Dharmas, such as the Sutra Pitaka and the Vinaya Pitaka. (As stated in 'Feast for the Wise') The 'Feast for the Wise' mostly explains it this way, like a commentary. The Buddha eye is the complete realization of all Dharmas, such as those with and without defilements, conditioned and unconditioned. This is stated in the commentary on the 'Extensive Ornament of the Sutras'. Although the essence is sometimes the same, it is so in the Buddha-ground. Not only that, but in the pure ground the essence is also the same, while here, the explanation of the determination of the object first refers to the impure ground, or the ground of ordinary beings. In the impure ground, the essence is mostly different because the object and the ground are different. The grounds are: first, starting from the accumulation path; second, arising from maturation, which is possessed by the gods. (Or is it possessed by those on the path of joining who are born as gods?) Arising from cultivation, it is obtained by yogis through cultivating samadhi, as stated in 'Feast for the Wise', which refers to starting from the pure path of joining. Third, starting from the samadhi of the seeing path; fourth, starting from the subsequent attainment of the seeing path. 'Feast for the Wise' explains that the fifth is possessed by Hearers, Solitary Realizers, Arhats, and Buddhas, or it is also so in Vajrayana. 'Intention of the Sugatas' states: A small portion of the first eye exists in most sentient beings. A small portion of the third eye exists in Stream-enterers and Once-returners. A small portion of the fourth eye exists in Arhats (who are liberated from both obscurations). 'Commentary on the Hundred Thousand Verses' states: The qualities of the Buddha eye are obtained through the cause of fully training in the ten Bodhisattva grounds, therefore it is called the Buddha eye of the Bodhisattva. The essence of the fifth eye must be acknowledged from the seventh ground onwards, because the Buddha (Sutra) eye is obtained in the complete training of the seventh ground. The determination of number (based on the eye, divided into seeing all objects and seeing only a part. The first is the Buddha

ས་ཀྱི། གཉིས་པ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཅན་མཐོང་བ་ གཉིས་སུ་ངེས། དང་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི། གཉིས་པ་ལ་སྣོད་བཅུད་མཐོང་བ་སྟེ། དང་པོ་ཤའི། གཉིས་པ་ལ་སོ་སྐྱེས་དང་འཕགས་པའི་ རྟོགས་པ་མཐོང་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལྷའི། གཉིས་པ་ཆོས་ཀྱི་མིག་ཅེས་བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེའི་གསུང་ངོ་། །)ཡུལ་ལྔ་ཡོད་ པའི་དབང་གིས་སོ། །(འདི་ཡན་བུ་རིན་ནོ། །) གསུམ་པ་ནི་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་ཅིང་འཚང་རྒྱ་བ་སྟེ། (སྐབས་འདིའི་མཇུག་ བསྡུད་ཀྱི་མདོ་)མིག་ལྔ་བོ་དེ་དག་ལ་བསླབས་པའི་བྱང་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་ མངོན་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱན་ཡུལ་བཅས་དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ གཅིག་པ་ཉིད་དུ་སྟེ་སྤྲོས་བྲལ་ལམ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྒྲུབ་ པོ་ཞེས་འདོམས་པ་དང་བསྟན་པ་ལྟར་སློབ་པ་གཉིས་སོ། །དང་ནི་སྡུད་ཚིག་གོ ། ༈ དོན་གཉིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་མངོན་ཤེས་དྲུག གསུམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། གང་ལ་ན། མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལའོ། །འདི་ལ་རྒྱུ། ངོ་ བོ། འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ལ། ཐུན་མོང་གི་རྒྱུ་ལ་རྟེན་ནི། ཉན་ཐོས་པ་ལྟར་ན། ལྔ་ནི་བསམ་ གཏན་བཞི་དག་ན། །ཞེས་དང་པོ་ལྔ་བསམ་གཏན་བཞིའི་དངོས་གཞི་དག་པ་གང་རུང་ངོ་། ། ཟག་ཟད་ས་ཀུན་ན་ཡོད་པར་བཤད་དོ། །ཐེག་ཆེན་ལྟར་ན། རྟེན་ནི་བཞི་པའི་དངོས་གཞི་ དག་པ། ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་(བློ་བརྟན་)པས་ཟིན། ཡིད་བྱེད་ནི། མངོན་ཤེས་གང་དང་གང་ རྒྱུ་གང་(བློ་བརྟན་)དང་གང་གིས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་མདོ་སྡེ་ལས་བཤད་པ་ལྟར་ཡིད་ལ་(བློ་)བྱེད་པ་ 1-273 སྟེ་བསྡུ་བར། རླུང་ལྟར་ཡང་བ། རས་བལ་ལྟར་འཇམ། འགྲོ་ས་སོགས་ནམ་མཁར། ལུས་ སེམས་ཕན་ཚུན་གནས་པར་གཏོད་པ་ཕྲ་བའི། རིང་བོ་ཉེ་ཕྲ་མོ་རགས་པ་སོགས་སུ་མོས་པའི་ འདུ་ཤེས་ལྔས་རྫུ་འཕྲུལ་དང་། སྐྱེ་བོ་སྣ་ཚོགས་འདུས་པའི་གླེག་ཅོར་གྱི་སྒྲའམ་ཆུ་ཀླུང་གི་ སྒྲའི་མཚན་མ་བཟུང་ནས་(མཉམ་བཞག་ས་བའི་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་)ལྷ་མིའི་སྒྲ་ལ་སེམས་གཏོད་པས་ལྷའི་ རྣ་བ། རང་གི་ལུས་འདི་འདྲ་ལ་སེམས་འདི་འདྲར་གྱུར་པ་བཞིན་གཞན་ལའང་ཞེས་ལུས་ཀྱི་ མཚན་མ་བཟུང་ནས་སེམས་གཏད་པས་སེམས་ཤེས། (གྲུབ་ནས་ལུས་ལ་མི་ལྟོས་སོ། །)རང་(སྔོན་གྱི་ སྤྱོད་པ་རྣམས་མ་འཁྲུགས་པར་དྲན་པའམ་)སེམས་འགག་མ་ཐག་གི་མཚན་མ་བཟུང་ནས་ལུགས་ལྡོག་ ཏུ་སྐྱེ་སེམས་ཀྱི་བར་དུ་(བར་སྲིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་དྲན་ན་གྲུབ་པས་སོ། །)ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྔོན་གནས་ རྗེས་དྲན། སྣང་བའི་མཚན་མ་བཟུང་ནས་ལས་དགེ་མི་དགེས་སེམས་ཅན་(དངོས་)སྣ་ཚོགས་ སུ་སྐྱེ་(དོན་)འཆིར་འགྱུར་བའི་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་ལྷའི་མིག་གི་མངོན་ཤེས། རྣམ་ཐར་ཟིལ་གནོན་ ཟད་པར་གྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་འཕགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་འགྲུབ་སྟེ་ད

【現代漢語翻譯】 地的。第二，關於法性與有法之見，確定為二。第一是智慧的，第二是見器情世界。第一是如是，第二是凡夫和聖者的證悟之見，分為二。第一是天，第二是稱為法眼。這是布頓仁波切的教言。）由於有五種境的緣故。（以上是布仁波切的教言。） 第三是不依賴他人而成就，即成佛。（此處的結尾經文）那些學習了五眼的大菩薩們，將證得無上圓滿菩提而成佛。第二是，以具眼之境，在勝義諦中，如實地證悟其同一性，即離戲或無自性，然後如實地修行，如教導和開示般地學習。『和』是 جمع詞。 圓滿具足二利的因，即六神通。 第三，分為三，關於什麼呢？關於六神通。這有因、體性、果。第一，共同的因，所依是：如聲聞乘所說：『五者皆在四禪中。』即最初的五者，是四禪的本體清凈的任何一個。據說在漏盡地都有。如大乘所說：所依是第四禪的本體清凈，由不分別的智慧（智增）所攝持。作意是：如經部所說，以何種神通和何種因成就的因，如理作意，即歸納為：如風般輕盈，如棉花般柔軟，去處等同虛空，身心相互安住，微細的，對長短、粗細等生起意念的五種想，成就神變。以及，抓住聚集各種人的喧囂聲或水流聲的相（以等持地的作意），將心專注于天人的聲音，成就天耳。如自己的身體變成這樣，他人也一樣，這樣抓住身體的相，專注於心，成就他心通。（成就后不依賴於身體。）抓住自己（以前的行為不混亂地憶念，或）心剛停止的相，在順逆的生心之間（憶念中陰的一剎那就能成就），如理作意，成就宿命隨念。抓住顯現的相，以善不善業，眾生（真實）生（意義）死的作意，成就天眼通。以解脫、勝伏、滅盡的想，成就聖者的神變等。

【English Translation】 Of the ground. Secondly, regarding the seeing of Dharmata (法性, the nature of reality) and Dharmin (有法, that which possesses the nature), it is determined as two. The first is of wisdom, the second is seeing the container and its contents. The first is 'sha' (如是, thusness), the second is the seeing of the realization of ordinary beings and noble ones, divided into two. The first is heaven, the second is called the Dharma eye. This is the teaching of Buton Rinpoche.) Due to the existence of five objects. (This is the teaching of Bu Rinpoche.) Thirdly, it is achieving Buddhahood without relying on others, that is, attaining Buddhahood. (The concluding sutra of this section) Those great Bodhisattvas who have trained in the five eyes will manifest and attain unsurpassed perfect enlightenment and become Buddhas. Secondly, with the object of the eye, in the ultimate truth, realizing its oneness as suchness, that is, free from elaboration or without inherent existence, and then practicing accordingly, learning as taught and instructed. 'And' is a collective word. The cause of perfectly possessing the two benefits is the six Abhijñās (神通, superknowledges). Thirdly, divided into three, regarding what? Regarding the six Abhijñās. This has cause, essence, and result. Firstly, the common cause, the basis is: as the Shravakas (聲聞乘, Hearers) say: 'The five are all in the four Dhyanas (禪那, meditative absorptions).' That is, the first five are any of the pure entities of the four Dhyanas. It is said to be present in all the lands of exhaustion of defilements. As the Mahayana (大乘, Great Vehicle) says: the basis is the pure entity of the fourth Dhyana, held by non-discriminating wisdom (智增). The attention is: as the Sutra Pitaka (經藏, Basket of Discourses) says, the cause by which which Abhijñā and which cause are accomplished, attending to it accordingly, that is, summarizing: as light as wind, as soft as cotton, the place to go is like space, body and mind abide in each other, subtle, generating the five thoughts of long, short, coarse, etc., accomplishing miraculous powers. And, grasping the appearance of the clamor of a crowd of various people or the sound of a river (with the attention of the Samadhi (三摩地, meditative concentration) ground), focusing the mind on the voices of gods and humans, accomplishing the divine ear. As one's own body becomes like this, so does another, thus grasping the appearance of the body, focusing on the mind, accomplishing knowledge of others' minds. (After accomplishment, it does not depend on the body.) Grasping the appearance of oneself (remembering previous actions without confusion, or) the moment the mind has just stopped, between the arising and ceasing of mind in reverse order (accomplishing by remembering one moment of the intermediate state), attending to it accordingly, accomplishing recollection of past lives. Grasping the appearance of appearance, with virtuous and non-virtuous actions, sentient beings (actually) are born (meaning) and die, with the attention, accomplishing the divine eye Abhijñā. With the thought of liberation, subjugation, and cessation, accomplishing the miraculous powers of the noble ones, etc.

ེས་སྤྲུལ་བས་དངོས་པོའི་བྱ་ བ་བྱེད་ལ་གཞན་ནི་སྣང་བ་ཙམ་མོ་ཞེས་སོ། །དྲུག་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་ བསམ་ལྡན་སོགས་སོ། །ཞེས་གང་སྤེལ་ལོ། །སོ་སོའི་རྒྱུ་ནི། ཀླུ་རྒྱལ་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལས། ཀླུའི་བདག་པོ་གཞན་ཡང་མར་མེ་བྱིན་པས་ནི་ལྷའི་མིག་གི སིལ་སྙན་དང་ཕེག་རྡོབ་པ་དང་ གླུ་དབྱངས་སྙན་པ་བྱིན་པས་ནི་ལྷའི་རྣ་བའི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་བྱིན་པས་ནི་ གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པའི། གཞན་དགེ་བའི་ཆོས་དྲན་པར་བྱེད་ཅིང་བསྐུལ་བས་ནི་སྔོན་གྱི་ གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི། གཞན་གྱི་འགྱོད་པ་བསལ་བས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི། ཆོས་བྱིན་པས་ནི་ ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། ། ངོ་བོ་ལ་གསུམ་ལས། མཚན་ཉིད་ནི། རང་གི་བདག་རྐྱེན་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་ ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་ཤེས་མེད་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་པ་མངོན་སུམ་ 1-274 དུ་གྱུར་པའི་རིག་པ་ཞེས་པ་སྤྱིའིའོ། །(ཆོས་མངོན་པ་ཁ་ཅིག་དྲུག་པོ་དེ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཤེས་རབ་སྟེ། མཛོད་ དུ། རྣམ་གྲོལ་བློ་ཞེས་སོ། །)བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ནི་བཞི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་བློ་དང་སེམས་ཤེས་ནི་ཟག་ མེད་ཡིན་ན་ཆོས་ཤེས་རྗེས་ཤེས་ལམ་ཤེས་སོ། །ཟག་བཅས་ཡིན་ན་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དང་ སེམས་ཤེས་ལྔའོ། །ཟག་ཟད་མངོན་ཤེས་ནི་ཟག་པ་ཟད་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་བཞིན་དུ་ ཤེས་པ་དྲུག་གམ་བཅུའོ་ཞེས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཐེག་ཆེན་གྱི་དེའི་མཚན་ཉིད། རང་གི་བདག་རྐྱེན་ བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྔར་བཤད་དེ་འདྲའི་ཡུལ་མངོན་སུམ་དུ་ གྱུར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་(དང་དེ་གཉིས་དང་)མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་བློ། བྱེ་བྲག་ཏུ་ ཐེག་ཆེན་གྱི་དྲུག་པོའི་རིམ་བཞིན། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྣམ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་ཡང་ དག་པར་འབྱོར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤེས་རབ་(དང་དེ་གཉིས་དང་)མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ། སྒྲ་ སྣ་ཚོགས་ཉན་པ། སེམས་ཅན་གཞན་དག་གི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ། སྔོན་གྱི་མཐའི་ སྤྱོད་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་མཐོང་བ། ཟག་པ་ཟད་པ་ ཤེས་པ་ཞེས་ཀུན་བཏུས་སོ། །(ཇི་བཞིན་ནོ། །)ཡང་ན་ཕྱི་མ་ལ་སྐྱེ་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ ཐབས་ཤེས་པ་ཞེས་རྒྱན་ཏེ། (གཞན་གྱི་)སྐྱེ་(བ་ཤེས་པ་ནི་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་)དང་(ཅི་སྨྲ་བའི་)ངག་ (ཤེས་པ་ལྷའི་རྣ་བའི་)སེམས་(ཤེས་པའི་སྔར་གྱི་)དགེ་དང་མི་དགེ་(བས་)བསྐྱེད། །(པ་ཤེས་པ་ནི་སྔོན་གནས་རྗེས་ དྲན། གདུལ་བྱ་གང་ན་འཁོད་པ་)དེ་ཡི་གནས་(སུ་འགྲོ་བ་ཤེས་པ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་)དང་(སྐྱེས་པ་ལས་ངེས་པར་)འབྱུང་ བ་(ཤེས་པ་ནི་ཟག་ཟད་དེ་དྲུག་གིས་ཡུལ་)མངོན་སུམ་(དུ་གྱུར་པ་)གང་

【現代漢語翻譯】 有些人通過化身來執行事物的功能，而另一些人則僅僅是顯現而已。 第六種結合是：具備安住于戒律、聽聞和思維等條件。 各自的原因是：在龍王（Nāgarāja）請求中提到：龍王之主，給予燈火能獲得天眼；給予悅耳的樂器聲和歌聲能獲得天耳；給予無有煩惱能獲得他心通；憶念和鼓勵他人行善能獲得宿命通；消除他人的後悔能獲得神變通；給予佛法能使漏盡通清凈。 本體分為三類，其中定義是：依靠自身的根本因，即禪定的真實基礎，對於沒有神通的人來說，各種隱藏的事物顯現出來的智慧，這是一般的定義。 （某些《阿毗達磨》認為這六種神通是解脫道的本體，即智慧。《俱舍論》中說：『解脫是智慧。』） 分別說者認為，四種是世俗智，他心通是無漏的，即法智、類智、道智。如果是世俗的，則是世俗智和他心通這五種。漏盡神通就像了知煩惱滅盡的力量一樣，是六種或十種智慧。 分別說大乘的定義：依靠自身的根本因，即第四禪的極度清凈，如同之前所說的那樣，各種事物顯現出來的定和智慧（以及兩者）相應的智慧。具體來說，大乘的六種神通依次是：依靠它，能夠真實獲得各種神變幻化的定和智慧（以及兩者）相應的智慧；聽到各種聲音；進入其他眾生的心行；憶念過去的經歷；看到眾生的死亡和轉生；了知煩惱滅盡。這是《集論》中所說的。 （如實。）或者說，了知從未來世的出生中解脫的方法，這是《莊嚴經論》中所說的：了知（他人的）出生（即了知死亡和轉生），以及（說什麼的）語言（即天耳），心（即他心通），（過去的）善與非善（所）生。（了知即宿命通，調伏的對象在哪裡）那個地方（去往哪裡，即神變通）和（從出生中一定）解脫（即漏盡通，這六種神通的對境）顯現（出來）任何事物。

【English Translation】 Some perform the function of things through emanation, while others are merely appearances. The sixth combination is: possessing the conditions of abiding in discipline, hearing, and thinking, etc. The respective causes are: As mentioned in the request of the Nāgarāja (Dragon King): 'O Lord of the Nāgas, giving light grants the divine eye; giving pleasant sounds of musical instruments and songs grants the divine ear; giving freedom from all defilements grants the knowledge of others' minds; remembering and encouraging others to do good grants the remembrance of past lives; removing others' regrets grants magical powers; giving the Dharma makes the exhaustion of outflows manifest and pure.' The essence is divided into three categories, of which the definition is: 'Relying on one's own fundamental cause, the actual basis of meditation, the wisdom that makes manifest various hidden objects to a person without clairvoyance'—this is the general definition. (Some Abhidharma texts consider these six superknowledges to be the essence of the path of liberation, which is wisdom. The Abhidharmakośa states: 'Liberation is wisdom.') The Vaibhāṣikas say that four are mundane knowledge, and the knowledge of others' minds is unpolluted, namely, knowledge of the Dharma, knowledge of inference, and knowledge of the path. If it is mundane, then it is mundane knowledge and the five kinds of knowledge of others' minds. The superknowledge of the exhaustion of outflows, like the power of knowing the exhaustion of afflictions, is six or ten kinds of knowledge. The definition of the Mahāyāna school is: 'Relying on one's own fundamental cause, the extreme purity of the fourth dhyāna, the wisdom that makes manifest such objects as previously described, along with the samādhi and wisdom (and both) that are in accordance with it.' Specifically, the order of the six superknowledges in the Mahāyāna school is: 'Relying on it, the samādhi and wisdom (and both) that are in accordance with it, which perfectly attain various magical transformations; hearing various sounds; entering into the mental activities of other sentient beings; remembering past experiences; seeing the death and rebirth of sentient beings; knowing the exhaustion of outflows.' This is what is collected in the Compendium of Abhidharma. (As it is.) Or, knowing the means of definitely emerging from birth in the future life, as stated in the Ornament of the Sutras: Knowing (others') birth (i.e., knowing death and rebirth), and (what is spoken) speech (i.e., the divine ear), mind (i.e., knowledge of others' minds), (past) virtuous and non-virtuous (actions) generated. (Knowing, i.e., remembering past lives, where the object to be tamed is located) that place (where to go, i.e., magical powers) and (definitely) emerging (from birth, i.e., the exhaustion of outflows, the objects of these six superknowledges) manifest (anything).

། །(ཡིན་པའི་)ཤེས་(བློ་བརྟན་ནོ། །)པ་ (འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀུན་དང་དུས་གསུམ་)ཀུན་(ཏུ་)འགྲོ་(བས་སོ། །)རབ་ཏུ་དབྱེ་བཅས་ལ། །(འཇིག་རྟེན་གྱི་ ཁམས་ཀུན་དང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བས་)ཐོགས་མེད་(དོ། །)བསྟན་པ་ཐོབ་པའི་(བྱང་སེའོ། །)མཐུ་(ནི་མངོན་ ཤེས་སོ་ཞེས་ཕྱི་མ་རྣམས་བློ་བརྟན་ནོ། །)ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། འགའ་ཞིག་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་ 1-275 པས་མངོན་ཤེས། ཡུལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱ་བ་ཐོགས་མེད་དུ་བྱེད་པས་མཐུ་སྟེ། རྒྱན་ འགྲེལ་ལས། ཤེས་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐུ་མངོན་པར་ཤེས་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་ལ་དབྱེ་གཞི་མངོན་ཤེས་ཙམ་མོ། །དབྱེ་ངོ་དྲུག་སྟེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་ཤེས་ ནི། ས་གཡོ་བ་(ས་ཞིང་ལ་དབང་ངོ་)དང་། གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཅིང་མང་པོར་འགྱུར་བ་སྣང་བར་གྱུར་ ཅིང་མི་སྣང་བར་བྱེད་པ་(ས་ལུས་ལ་དབང་ངོ་། །རྩིག་པ་དང་རྭ་བ་ལ་ཐད་ཀར་འགྲོ་རི་ལ་མི་ཐོགས་པ་སོགས་བྱེད་པ་ ལ་དབང་བ་བརྒྱད་ཅེས་ཛ་ཡ་ཨ་ནནྟའོ། །)སོགས་སྒྲུབ་པའི་མངོན་ཤེས་དང་། ས་ཆེན་པོ་འདི་ཡང་གཡོ་ བར་བྱེད་ཅེས་སོགས། ལྷའི་རྣ་བའི་མངོན་ཤེས་ནི། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ ཐམས་ཅད་དེ་མཐའ་ཡས་མང་བོ་ན་གནས་པའི་སྒྲ་ཆུང་ངུ་དང་གཅིག་ཤོས་ཆེན་པོ་ཐོས་པའི་ མངོན་ཤེས་དང་། ལྷ་དང་མི་གཉིས་ཀའི་སྒྲ་ཐོས་ཏེ་(ནས་རློམ་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །)ཞེས་སོགས་ སོ། །གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ནི། །གཞན་གྱི་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་ པ་དང་། སོགས་པ་བྲལ་བ་སོགས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་ སེམས་སོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །(རློམ་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །)ཞེས་ སོགས་སོ། །སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མངོན་ཤེས་ནི། རང་དང་གཞན་གྱི་ཚེ་རབས་ སྔ་མ་དུ་མ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མངོན་ཤེས་སོ། །སྐྱེ་བ་གཅིག་ཀྱང་རྗེས་སུ་དྲན་ནོ། །(རློམ་སེམས་ སུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །)ཞེས་སོགས་སོ། །ཚེ་འདིར་བསམ་གཏན་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལས་བྱུང་ བའི་ལྷའི་མིག་གི་མངོན་ཤེས་ནི། སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པའི་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་བ་དང་ཁ་དོག་ སྡུག་མི་སྡུག་བཟང་ངན་སོགས་གཟུགས་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་དེ་མཐའ་ཡས་མང་པོ་དང་ སེམས་ཅན་འདི་དག་ངན་འགྲོ། འདི་དག་བདེ་འགྲོར་འགྲོ་སོགས་མཐོང་བའི་མངོན་ཤེས་ ཏེ། ལྷའི་མིག་རྣམ་པར་དག་པ་མི་ལས་འདས་པས་སེམས་ཅན་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་དང་ 1-276 ཁ་དོག་སྡུག་པ་དང་ཞེས་སོགས་(ལྷའི་སྤྱན་དང་འདིས་ཁྱད་པར་ནི། ཨཱརྱས། མིག་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་འདི་ ཡིན་ཏེ། སྤྱན་ལྔས་བསྡུས་པའི་ལྷ

【現代漢語翻譯】 『是』（確信）。 （在所有世界和三時中）一切（都）執行（所以）。完全區分。（在所有世界和所有時間中發生，所以）無礙。（獲得教法的菩薩）。力量（是神通，後人確信）。如是說。 第二，以對某些人隱藏的境顯現的方式來了解，是神通。在所有時間和地點無礙地做事是力量。《莊嚴經論》中說：『知識顯現且無礙，這是菩薩們以神通所攝持的力量。』 第三，分類的基礎僅僅是神通。分類有六種：神足通，如撼動大地（掌握土地），以及顯現為一而又變為眾多，顯現又消失（掌握身體。直接穿過墻壁和柵欄，在山上無礙等，有八種掌握，如Jaya Ananta所說），等等的神通。『甚至這片大地也能撼動』等等。天耳通，聽到十方世界所有無限多的微小和大聲音的神通。聽到天人和人類的聲音（不會變得自負）。等等。 他心通，瞭解他人心中有貪慾或無貪慾等的神通。『知道有貪慾的心』，如實了知。（不會變得自負）。等等。宿命通，回憶自己和他人過去無數世的神通。『也能回憶起一生』。（不會變得自負）。等等。由今生禪定顯現而生的天眼通，看到無量眾生的死亡和出生，顏色美醜，好壞等，所有細微和粗大的事物，以及無量眾生，『這些眾生墮入惡趣，這些眾生前往善趣』等的神通。『以清凈超人的天眼，看到眾生的死亡和出生，以及顏色的美醜』等等（天眼和此眼的區別是：聖者說，這兩種眼睛的區別在於，由五眼所攝持的天）。

【English Translation】 'Is' (certainty). (In all worlds and three times) everything (runs, so). Completely distinguished. (Occurring in all worlds and all times, so) unobstructed. (Bodhisattva who has attained the teachings). Power (is clairvoyance, later people are certain). Thus it is said. Secondly, knowing by the manner in which an object hidden to some becomes manifest is clairvoyance. Doing things without obstruction in all times and places is power. The Ornament of Realization says: 'Knowledge that is manifest and unobstructed is the power of the Bodhisattvas, encompassed by clairvoyance.' Thirdly, the basis of classification is merely clairvoyance. There are six types of classification: the clairvoyance of miraculous power, such as shaking the earth (mastering the land), and manifesting as one and becoming many, appearing and disappearing (mastering the body. Directly passing through walls and fences, being unobstructed on mountains, etc., there are eight kinds of mastery, as Jaya Ananta said), etc. 'Even this great earth can be shaken,' etc. The clairvoyance of the divine ear, hearing all the infinitely many small and large sounds in the ten directions of the world. Hearing the sounds of gods and humans (does not become arrogant). Etc. The clairvoyance of knowing the minds of others, knowing whether others' minds are with or without desire, etc. 'Knowing the mind with desire,' knowing exactly as it is. (Does not become arrogant). Etc. The clairvoyance of remembering past lives, remembering countless past lives of oneself and others. 'Also remembering one life.' (Does not become arrogant). Etc. The clairvoyance of the divine eye, arising from the manifestation of meditation in this life, seeing the death and birth of limitless beings, the beauty and ugliness of colors, good and bad, etc., all subtle and coarse forms, and limitless beings, 'These beings fall into the lower realms, these beings go to the happy realms,' etc. 'With the pure and transcendent divine eye, seeing the death and birth of beings, and the beauty and ugliness of colors,' etc. (The difference between the divine eye and this eye is: the noble one said, the difference between these two eyes is that the divine one is encompassed by the five eyes).

འི་སྤྱན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། མངོན་པར་ཤེས་པས་བསྡུས་ བ་འདི་ནི་བསམ་གཏན་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་མོད། ལྷའི་མིག་གི་མངོན་ཤེས་ཡང་མར་མེ་ ཕུལ་བའི་རྣམ་སྨིན་དུ་སྔར་ལུང་དྲངས་པས་ལྡོག་པའི་ཆ་ཤས་ཀྱིས་བཞག་པར་མངོན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ནི་དང་པོ་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་ བའི། གཉིས་པ་གཟུགས་ཕྲ་རགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱིས་ཕྱེའོ། །མདོ་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་ཆེན་བློ་བརྟན་མར། ལྷའི་སྤྱན་ཡང་བསམ་ གཏན་གཉིས་པ་སོགས་བསྒོམ་པ་ལས་གྲུབ་ཅེས་དང་། དེའི་བཤད་སྦྱར་དུ་ཡང་དེ་སྐད་བཤད་པས་འཕགས་པའི་འདིས་ཁྱད་ མི་ཕྱེད་དོ། །)སོ། །བྱང་སེའི་ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི། ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་ པ་དང་གཟུང་རྟོག་སོགས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་མངོན་ཤེས་ཏེ། ཟག་པ་ཟད་ པ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་སྒྲུབ་ཀྱང་ཉན་(བསྡུས་)རང་གིས་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་ནས། དེས་རློམ་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །ཐ་དད་ནི། ཅི་རིགས་པ་སྟེ། དང་པོ་ལྔ་ཕྱི་ རོལ་བ་ལའང་ཡོད་དེ། རྟ་དབྱངས་ཀྱིས། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ལྔ་མངོན་ཤེས། །མཁའ་ལ་རྒྱང་ རིང་འགྲོ་བ་ཡང་། །གང་ན་སྤྱོད་ཡུལ་འཆི་མེད་པ། །དེར་ནི་འགྲོ་བར་ནུས་པ་མེད། །ཅེས་ སོ། །ཉན་རང་ལའང་ཡོད་དོ། །དྲུག་པ་མཚན་ཉིད་པ་ཉན་རང་ལ་མེད་པར་འཆད་མོད་ཀྱི་(རྡོ་ རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འོག་ཏུ་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་དེ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཟག་པ་ཟད་པར་བྱ་བ་མཁྱེན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་སྤྱན་ཞེས་མདོ་རྒྱན་འགྲེལ་ཆེན་དུ།)གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་ལ་ཡོད་དེ། ཉོན་སྒྲིབ་ལ་ཟག་པར་ འདིར་བཤད་ཀྱི་ཤེས་སྒྲིབ་ལ་མིན་ནོ། །ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་ཡན་ཆད་ན་དང་པོ་ལྔ་ ཅི་རིགས་པར་ཡོད་དེ། ཐུབ་དགོངས་སུ། ཇི་ལྟར་རིགས་པ་ཚོགས་ཀྱི་སར་དང་གོང་མ་གོང་ མའི་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་རྣམས་སུ་ཡང་མཆོག་དང་རབ་མཆོག་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ གིས་སྤྱན་ལྔ་རྣམས་སོ་སོར་ཐོབ་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་རྣམས་ཀྱང་སྟེ་ཞེས་སོ། །དྲུག་ པའི་ངོ་བོ་རྫོགས་པ་ཙམ་ས་བརྒྱད་པ་ནས་ཡོད་དེ། དག་ལྡན་དུ། ཇི་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ 1-277 སྤྱན་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་པ་བྱང་པ་ལ་ཡོད་ཅེ་ན། བྱང་པ་ས་བརྒྱད་པ་ལ་ནི་དེ་གཉིས་ ཀ་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ནི་དེ་གཉིས་ཀ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་ཡོངས་སུ་ དག་པ་དང་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཏེ། ཐུབ་དགོངས་སུ་ཡང་ངོ་། །རྗེས་མཐུན་པ་ས་དང་ པོ་ནས་ཡོད་དོ། །གྲངས་ངེས་ནི་ཀུན་བཏུས་སུ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་། རྗེས་སུ་ཐོས་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་། འོང་བ་དང་། འགྲོ་བ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་ཞེས་ པས། ལུས་ཀྱི་ལས་མི་དགེ་བས་དག་པས་གདུལ་བྱའ

【現代漢語翻譯】 有人說，佛眼（Buddha-eye）是業報所生，而神通（Abhijna）是由禪定修習而來。然而，先前引用的經文表明，供燈的果報也能產生天眼（divine eye）的神通，這似乎構成了一種反駁。論師將神通分為兩類：第一類是關於死亡、轉移和再生的；第二類是關於微細和粗大之物的。在《寶性論》（Uttaratantra Shastra）的註釋《大疏》（Great Commentary）中，布頓仁欽珠（Bu ston Rin chen grub）寫道，天眼是通過修習二禪等禪定而獲得的。在對該論的解釋中也提到了這一點，因此聖者（Arya）的神通與此並無不同。 菩薩（Bodhisattva）的漏盡神通（Anasrava-abhijna）是一種能夠消除煩惱（Klesha），如貪慾等，以及所知障（Jnana-avarana），如對所知對象的執著的殊勝神通。雖然漏盡神通是爲了實現漏盡智（Anasrava-jnana），但聲聞（Sravaka）和獨覺（Pratyekabuddha）並非通過神通本身來證得漏盡，因此不會因此而產生驕慢。這些神通的差別在於它們的範圍。前五種神通外道（Tirthika）也有。如馬鳴（Asvaghosa）所說：『五神通大仙，能于虛空遠行，然不能至無死之處。』聲聞和獨覺也有這些神通。雖然有人說，具相者（Laksana-sampanna）的第六神通（即漏盡通）是聲聞和獨覺所沒有的（《寶性論》的《大疏》中說：『佛眼能知金剛喻定（Vajropama-samadhi）下聖者阿羅漢（Arhat）和諸天眾的漏盡。』），但解脫道（Vimoksha-marga）中同時具有二乘（聲聞乘和獨覺乘）的聖者也具有這種神通，因為這裡所說的『漏』是指煩惱障，而不是所知障。在大乘（Mahayana）的資糧道（Sambhara-marga）及以上，前五種神通是可能存在的。如《如來藏經》（Tathagatagarbha Sutra）中所說：『在資糧道以及更高的境界中，根據各自的根器，可以獲得五種神通，並且可以獲得六種神通。』 只有從第八地（Bhumis）開始，才能完全具備第六神通的體性。如《清凈經》（Vimala-kirti-nirdesa Sutra）中所說：『菩薩如何才能擁有佛眼和第六神通？』『菩薩在第八地時獲得這兩種能力，而在佛地（Buddha-bhumi）時，這兩種能力才得以圓滿、清凈和究竟。』《如來藏經》中也有類似的說法。與此相應的是，從第一地開始就具備了這種能力。關於神通數量的確定，《集論》（Abhidharma-samuccaya）中說，這是爲了普遍存在、聽聞、實踐、來、去和決定解脫。因此，爲了調伏那些因身體的不善業而需要被調伏的眾生。

【English Translation】 It is said that the Buddha-eye (which is the eye) arises from maturation, and that the Abhijna (super-knowledges) are gathered from meditative absorption. However, it seems that the previously quoted scripture, which states that the maturation of offering lamps also produces the divine eye Abhijna, constitutes a refutation. The teacher divides the Abhijna into two: the first concerns death, transference, and rebirth; the second concerns objects that are subtle and coarse. In the Great Commentary on the Uttaratantra Shastra, Bu ston Rin chen grub states that the divine eye is accomplished through meditating on the second dhyana, etc. This is also mentioned in the explanation of that treatise, so there is no difference between this and the Abhijna of the Arya. The Anasrava-abhijna (undefiled super-knowledge) of a Bodhisattva is a special kind of super-knowledge that eliminates afflictions (Klesha) such as attachment, as well as cognitive obscurations (Jnana-avarana) such as clinging to knowable objects. Although Anasrava-abhijna is for the purpose of realizing Anasrava-jnana (undefiled wisdom), Sravakas (hearers) and Pratyekabuddhas (solitary realizers) do not attain freedom from defilements through the Abhijna itself, so there is no basis for pride. The difference in these super-knowledges lies in their scope. The first five super-knowledges are also possessed by Tirthikas (non-Buddhists). As Asvaghosa said: 'The five great sages with super-knowledge can travel far in the sky, but they cannot go to the place of immortality.' Sravakas and Pratyekabuddhas also possess these super-knowledges. Although it is said that the sixth super-knowledge (i.e., the exhaustion of outflows) of those with characteristics (Laksana-sampanna) is not possessed by Sravakas and Pratyekabuddhas (in the Great Commentary on the Uttaratantra, it says: 'The Buddha-eye knows the exhaustion of outflows of the Arhats (worthy ones) and the gods under the Vajropama-samadhi (diamond-like concentration).'), those on the Vimoksha-marga (path of liberation) who possess both vehicles (Sravaka-yana and Pratyekabuddha-yana) also possess this super-knowledge, because the 'outflows' spoken of here refer to afflictive obscurations, not cognitive obscurations. In the Mahayana (Great Vehicle), from the Sambhara-marga (path of accumulation) upwards, the first five super-knowledges are possible. As it says in the Tathagatagarbha Sutra: 'In the Sambhara-marga and higher, according to their respective capacities, one can obtain the five super-knowledges, and one can obtain the six super-knowledges.' Only from the eighth Bhumi (ground) onwards is the nature of the sixth super-knowledge fully present. As it says in the Vimala-kirti-nirdesa Sutra: 'How can a Bodhisattva possess the Buddha-eye and the sixth super-knowledge?' 'The Bodhisattva obtains these two abilities on the eighth Bhumi, and on the Buddha-bhumi (Buddha-ground), these two abilities are perfected, purified, and ultimate.' The Tathagatagarbha Sutra also has a similar statement. Correspondingly, this ability is present from the first Bhumi onwards. Regarding the determination of the number of super-knowledges, the Abhidharma-samuccaya states that this is for the sake of universal presence, hearing, practice, coming, going, and definite liberation. Therefore, in order to tame those beings who need to be tamed by the non-virtuous actions of the body.

ི་གནས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ། ངག་དག་པས་ ཅི་སྨྲས་པའི་ཚིག་ཐོས་ཤིང་ཤེས་པ། ཡིད་དག་པས་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་ མཐུན་པར་འཇུག་པ་སྟེ་དང་པོ་གསུམ་དུ་ངེས་སོ། །ཚེ་རབས་བརྒྱུད་དེ་འོང་བ་ཤེས་པ་རྟག་ ལྟའི་གཉེན་པོ། མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བར་འགྲོ་བ་ཤེས་པ་ཆད་ལྟའི་གཉེན་པོ། ཁམས་གསུམ་ ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་མཐར་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོ་སྟེ་ཕྱི་མ་གསུམ་དུ་ངེས་སོ། ། འབྲས་བུ་ནི། གང་གིས་འཕགས་དང་ལྷ་དང་ཚངས་པ་ཡིས། །གནས་པ་དཔེ་མེད་ རྒྱ་ཆེས་རྟག་ཏུ་གནས། །ཕྱོགས་སུ་དེ་སོང་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དག །ཡང་དག་མཆོད་ བྱེད་རྣམ་པར་དག་པ་བསྐྱེད། །ཅེས་ཏེ། རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་དང་འགོག་སྙོམས་ནི་འཕགས་ པའི་གནས་པ་(ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་ཐུབ་དགོངས་སོ། །)ལྷའི་གནས་(འདི་ ཐུབ་དགོངས་ནས་)བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཚད་མེད་བཞི་ཚངས་པའི་གནས་པར་བྱང་སའི་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལེའུར་རོ། །ཨཱརྱས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ ལ་འགོད་པ། འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་(མདོ་)བྱམས། ཡིད་དུ་འོང་བའི་(མདོ་)ཡུལ་དང་ ཕྲད་ཅིང་མི་འོང་བ་མི་མྱོང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་(འདི་གཅིག་)ཕྱག་བྱ་བར་འོས། ལུང་བསྟན་(མདོ་ དོན་དངོས་)འཐོབ་པ་སྟེ་འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། དགེ་སློང་སུམ་བརྒྱ་སངས་རྒྱས་དཔལ་ཆེན་པོ་ཞེས་ བྱ་བར་དང་། ལྷ་བུ་དྲུག་ཅུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། བྱམས་པ་མཉེས་པར་བྱེད་ཅིང་དེས་ལུང་སྟོན་ 1-278 པར་དང་། འཁོར་དེའི་ནང་ནས་སྲོག་ཆགས་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་སངས་རྒྱས་རྒྱན་གྱི་རྒྱལ་བོ་ཞེས་ པར་(དང་འཁོར་དེའི་ནང་ནས་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མེ་ཏོག་ཅེས་པར་) ལུང་བསྟན་ནོ། །འདིར་གསུང་སྒྲོས་ནོར་རོ། །བྱེད་ལས་སོགས་རྒྱན་ལས་རྒྱ་ཆེར་ཤེས་པར་ བྱའོ། །གཉིས་པ། ཇི་ལྟར་ན། གཟོད་མ་སྟེ་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ ཅད་ཞི་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་ཡི་རློམ་སེམས་སུ་མ་བྱེད་ཅེས་འདོམས་པ་དང་། གདམས་པ་ ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གཉིས་སོ། །དང་སྡུད་ཚིག་གོ །མངོན་པར་ཤེས་པ་དེ་དག་གིས་རློམ་ སེམས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །གསུམ་ པ། ཅིའི་ཕྱིར་(ཨཱརྱ་)དུ་གདམས་(ཨཱརྱ་)པ་མཛད་སྙམ་(ཨཱརྱ་)ན། མཐར་ཐུག་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པ་ སྟེ། མངོན་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གཏོད་པར་ བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། ། ༈ སྤང་བྱ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའི་རྒྱུ་ལམ་ལ་གདམས་པ། བཞི་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། །མཐོང་སྒོམ་ལ་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ལ་ན། མཐོང་བའི་ ལམ་ལའོ། །དེ་ཇི་འདྲ་ཞིག་ན། ཡུལ་བདེན་པ་བཞིས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་ དྲུག་གི་ངོ་བ

【現代漢語翻譯】 能於一切處行，語清凈故，無論說什麼都能聽聞和了解；意清凈故，能與眾生的心意行為相符，最初的三種是確定的。知曉累世的經歷是斷除常見的對治；知曉未來將往生的去處是斷除斷見的對治；知曉必定從三界中解脫是斷除執取邊見的對治，後面的三種是確定的。 果：無論以何種方式，聖者、天和梵天，都能安住于無與倫比的廣大境界中，恒常存在。前往那個方向，諸佛和眾生，都能生起清凈的供養。如是，三解脫門和滅盡定是聖者的住處（即從煩惱中解脫的特徵，這是佛陀的意旨）。天之住處（這是佛陀的意旨）是四禪定、無色定、無量定，梵天之住處在菩薩的菩提品中。 聖者（阿雅）：將一切眾生、一切法安立於平等性中。一切聖者（經）慈愛。與可意（經）境相遇，不悅意的不會經歷。諸天（此一）應作禮敬。獲得授記（經，真實義），這有三種情況：三百比丘將證得名為大吉祥佛的果位；六十天子發菩提心，行慈愛之事令其歡喜，並因此得到授記；該眷屬中的一萬衆生將證得名為佛陀莊嚴王的果位（以及該眷屬中的百千萬億眾生將證得名為菩提分花佛的果位）。這裡記錄的說法有錯誤。關於事業等，應從莊嚴經中廣爲了解。 第二，如何做？最初，在勝義諦中，應證悟自性寂滅一切戲論，不要心懷驕慢，這是教誡。以及如教奉行這兩種。'和'是 جمع詞。那些神通不會變成驕慢。像這樣，因為自性是空性的緣故。 第三，為什麼（阿雅）要給予教導（阿雅）呢？爲了獲得究竟的遍知。因為神通完全清凈，所以能開創一切種智。如是。 ༈ 關於捨棄一切應捨棄之物的道之教導。 第四部分分為兩點：關於見道和修道的教導。第一點：關於什麼（的教導）呢？關於見道。那是什麼樣的呢？以四聖諦所包含的十六剎那的智慧為體性。

【English Translation】 Being able to go everywhere, because speech is pure, whatever is said can be heard and understood; because mind is pure, it can accord with the thoughts and actions of sentient beings, the first three are certain. Knowing the experiences of past lives is the antidote to the view of permanence; knowing where one will be reborn in the future is the antidote to the view of annihilation; knowing that one will certainly be liberated from the three realms is the antidote to the view of clinging to extremes, the latter three are certain. The result: In whatever way, the noble ones, gods, and Brahma, can abide in an unparalleled vast realm, constantly existing. Going in that direction, Buddhas and sentient beings, can generate pure offerings. Thus, the three doors of liberation and cessation are the abode of the noble ones (that is, the characteristic of being liberated from afflictions, this is the intention of the Buddha). The abode of the gods (this is the intention of the Buddha) is the four dhyanas, formless concentrations, immeasurable concentrations, the abode of Brahma is in the Bodhisattva's chapter on Bodhi. Arya: Establishing all sentient beings and all dharmas in equality. All noble beings (Sutra) are loving. Meeting with the agreeable (Sutra) objects, the disagreeable will not be experienced. The gods (this one) should pay homage. Obtaining prophecy (Sutra, the real meaning), there are three situations: Three hundred monks will attain the fruit of being called the Great Glorious Buddha; sixty sons of gods generate Bodhicitta, doing loving deeds to please them, and thereby receiving prophecy; ten thousand beings in that retinue will attain the fruit of being called the King of Buddha's Adornments (and hundreds of millions of beings in that retinue will attain the fruit of being called the Flower of the Limb of Enlightenment Buddha). There is an error in the recorded saying here. Regarding activities, etc., one should learn extensively from the Ornament Sutra. Second, how to do it? Initially, in the ultimate truth, one should realize that the nature is the pacification of all elaborations, do not be arrogant, this is the admonition. And practicing according to the instructions, these two. 'And' is a collective word. Those superknowledges will not become arrogance. Like this, because the nature is emptiness. Third, why (Arya) give instructions (Arya)? In order to obtain ultimate omniscience. Because superknowledge is completely pure, it can initiate all-knowingness. Thus. ༈ Instructions on the path of abandoning all that should be abandoned. The fourth part is divided into two points: Instructions on the path of seeing and the path of cultivation. The first point: Instructions on what? On the path of seeing. What is that like? The essence is the sixteen moments of wisdom contained in the four noble truths.

ོ་ཉིད་ཆོས་བཟོད་བཞི་དང་། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བཞི་དང་། ཆོས་ཤེས་ པ་བཞི་དང་། རྗེས་ཤེས་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན། ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་དུ་སྦྱོར་ (ཉི་སྦས་ཆོས་བཤེས་སོགས་)བས་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ་འདིར་ བྱང་སེམས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ གྱིས་སྒྱུ་མ་མཁན་རང་གིས་སྤྲུལ་བའི་སྒྱུ་མ་ལ་ཆགས་ཞེན་མེད་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ལུས་ཏེ་རང་(གསེར་དོན་)བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་གང་ཟག་གི་ མཐོང་ལམ་དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་སྒྲིབ་པ་ཀུན་བཏགས་སུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོའི་གཉེན་པོ་ ཉིད་དུ་རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་དམ་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་པ་དང་། བསྟན་པ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ 1-279 གཉིས་ཀ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་འདོམས་པའོ། །དང་སྡུད་ཚིག་གོ །རབ་འབྱོར་ཁྱོད་བྱང་ཆེན་ པོ་རྣམས་ལ་ཤེར་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་སྤོབས་པ་བསྐྱེད་ཅིག ནས། འདུས་བྱས་(འཁོར་བར་ཨཱརྱ་) ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་འདུས་མ་བྱས་(མྱང་འདས་སུ་ཨཱརྱ་)ཀྱི་དབྱིངས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ འདུས་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོའི་བར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། གང་ལ་ན། སྒོམ་པའི་ལམ་ལའོ། །དེ་ཇི་ཞིག་ཅེ་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཟག་མེད་ ཀྱི་སྒོམ་པའི་ལམ་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་གྱི་ཡུལ་དེ་བཞིན་ཉིད་བསྒོམ་པ་ལས་ མ་གཏོགས་པའི་ལམ་མཚན་ཉིད་པ་སྟེ་རང་རྒྱུད་པ་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་དོན་མཐུན་ ནི་བྱར་མེད་དེ། ཐེག་ཆེན་མཐོང་བའི་ལམ་དང་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་ཐ་དད་ མེད་ནས་འདྲ་བས་སོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། དེ་འདྲའི་སྒོམ་པའི་ལམ་ཆོས་ཅན། དེར་འདྲ་བར་ ཐལ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ པའི་དངོས་པོ་སྟེ་དོན་ཆོས་དབྱིངས་ལས་ཐ་མི་དད་པ་དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་མངོན་སུམ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་གཉིས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་གཅིག་གོ །དཔེར་ ན་འདུས་བྱས་ལམ་(ཨཱརྱ་དངོས་)དང་། འདུས་མ་བྱས་སྤངས་པ་(ཨཱརྱ་དངོས་)འགོག་པ་དག་སྟེ་དེ་ གཉིས་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་(གསེར་)ངོ་བོ་གཅིག་པ་སྟེ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་ རྫས་སོ་སོ་ཐ་དད་པར་གདགས་པར་མི་ནུས་པ་བཞིན་དུའོ། །འདུས་བྱས་མ་བྱས་ནི་ཨཱརྱས་ གོང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཁོར་འདས་དང་། འདིར་ལམ་སྤངས་ལའོ། །གསེར་ཟག་བཅས་ཟག་ མེད་ལའོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་མ་ཡིན་པར་ཡང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་གདགས་ པར་མི་ནུས་སོ། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཞེས་འདོན་པ་བསྒྱུར་ཅིང་། མཐར་དེ་ཉིད་གདམས་ངག་ ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོའི་བར་རོ། །འོན་ཀྱང་འདུས་བྱས་མ་བྱས་ཀྱི་

【現代漢語翻譯】 是四種忍（藏文：ཆོས་བཟོད་བཞི་），四種隨信忍（藏文：རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བཞི་），四種法智（藏文：ཆོས་ཤེས་པ་བཞི་），和四種隨智（藏文：རྗེས་ཤེས་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ）。如何呢？通過將寂止和勝觀結合起來（如ཉི་སྦས་ཆོས་བཤེས་等），成為瑜伽。誰擁有它，誰就是瑜伽士，這裡指菩薩，因為他/她理解一切法無自性，是空性，就像魔術師不執著于自己變出的幻術一樣，對一切法沒有執著，擁有這樣的身體，即具有自性（藏文：རང་བཞིན་ཅན་），這樣的人的見道，觀修作為對治所斷之障，觀修遍計所執的對境，或者應當觀修，這即是教導。並且如教導般修持，這兩者都在見道上引導。『和』是連線詞。善現，你應該從般若開始，對大菩薩們生起勇氣。直到：有為（輪迴中，梵文：Ārya）的界，以無為（涅槃中，梵文：Ārya）的界，無為的界以有為的界，不能如實地隨順見到。 第二是：在何處呢？在修道上。那是什麼呢？大乘的無漏修道，就其法性而言，除了觀修大乘見道的對境——真如之外，沒有其他的道，自續派安立為一，這在意義上是不相符的。因為大乘見道和法性現證沒有差別，是相同的。理由成立：這樣的修道，就其法性而言，因為它是直接緣于大乘見道所現證的對境，即與法界無二無別的對境的現證。因此，這兩者在法性現證上是相同的。例如，有為道（梵文：Ārya，真實）和無為斷滅（梵文：Ārya，真實）的滅諦，這兩者在勝義諦中，本體是空性（藏文：སྟོང་པ་ཉིད་དུ་），是同一體性，即平等性，因此不能安立為各自不同的事物。有為和無為，梵文Ārya，上面指的是輪迴和涅槃，這裡指的是道和斷滅。黃金指的是有漏和無漏。不能將非有為的界安立為無為的界。唸誦『無為的』時要翻譯，最後那即是竅訣，那即是隨順教導。然而，有為和無為的……

【English Translation】 It is the nature of four kṣānti (Tibetan: ཆོས་བཟོད་བཞི་), four anvayakṣānti (Tibetan: རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བཞི་), four dharma-jñāna (Tibetan: ཆོས་ཤེས་པ་བཞི་), and four anvayajñāna (Tibetan: རྗེས་ཤེས་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ). How so? By combining śamatha and vipaśyanā (such as ཉི་སྦས་ཆོས་བཤེས་, etc.), it becomes yoga. Whoever possesses it is a yogi, here referring to a Bodhisattva, because he/she understands that all dharmas are without intrinsic existence, are emptiness, just as a magician is not attached to the illusion he himself conjures, without attachment to all dharmas, possessing such a body, that is, having suchness (Tibetan: རང་བཞིན་ཅན་), the path of seeing of such a person, contemplating as an antidote to the obscurations to be abandoned, contemplating the object of conceptual imputation, or should contemplate, this is what is taught. And practicing as taught, both of these guide on the path of seeing. 'And' is a connecting word. Subhuti, you should generate courage towards the great Bodhisattvas, starting from prajñā. Until: The realm of the conditioned (in samsara, Sanskrit: Ārya), with the realm of the unconditioned (in nirvana, Sanskrit: Ārya), the realm of the unconditioned with the realm of the conditioned, cannot be truly followed and seen. Secondly: Where is it? On the path of cultivation. What is that? The uncontaminated path of cultivation of the Mahayana, as for its nature, there is no other path besides contemplating the object of the path of seeing of the Mahayana—tathata, establishing it as a single Svatantrika, which is not consistent in meaning. Because the path of seeing of the Mahayana and the direct realization of dharmata are without difference, they are the same. The reason is established: such a path of cultivation, as for its nature, because it is a direct perception that directly focuses on the object directly realized by the path of seeing of the Mahayana as just described, that is, the object that is non-dual with the dharmadhatu. Therefore, these two are the same in the direct realization of dharmata. For example, the conditioned path (Sanskrit: Ārya, real) and the unconditioned cessation of abandonment (Sanskrit: Ārya, real), these two in ultimate truth, their essence is emptiness (Tibetan: སྟོང་པ་ཉིད་དུ་), they are of the same entity, that is, equality, therefore they cannot be established as separate and distinct entities. Conditioned and unconditioned, Sanskrit Ārya, above refers to samsara and nirvana, here refers to the path and cessation. Gold refers to contaminated and uncontaminated. One cannot establish the realm of the non-conditioned as the realm of the unconditioned. Reciting 'of the unconditioned' should be translated, and finally that is the key instruction, that is what is followed and taught. However, the conditioned and unconditioned...

དབྱིངས་ དག་ངོ་བོ་སྟེ་རང་བཞིན་གཅིག་ཅེས་སྦྱར་ཏེ་མདོ་དང་མཐུན་ནོ། །ཇི་ལྟར་གདམས་ན་དེ་ལྟར་ 1-280 ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་མཐོང་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་སྒོམ་ལམ་དེ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱེད་དམ་ བྱའོ་ཞེས་སོ། །དེ་གཉིས་ཡུལ་གཅིག་པས་མཐོང་ལམ་གྱི་ཁོངས་སུ་སྒོམ་ལམ་འདུས་མོད། དེ་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་ཅེ་ན། (གསེར་དངོས།)སྒོམ་ལམ་དེ་(གསེར་)ནི་དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་དངོས་ པོ་སྒྲིབ་པ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་དགོས་སོ། །དེ་གཉིས་ཡུལ་གཅིག་པ་ཉིད་ ཀྱིས་ནུས་པ་ཐ་དད་ག་ལ་ཡོད་ཅེ་ན། ཆོས་ཉིད་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྒོམ་སྤང་སྤོང་མི་ནུས་ཀྱི་ དེ་གོམས་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱིས་སྒོམ་སྤང་སྤོང་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ རྒྱུ་འབྲས་(དངོས་)ཀྱི་ཆོས་བསམ་(དངོས་)གྱིས་མི་ཁྱབ་(དངོས་)པའི་ཕྱིར་རོ་གསེར་རོ། །དེ་ལྟར་ འདོམས་པའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྟེ་ནི་འདིར་རྫོགས་ཚིག་གོ ། ༈ གྲངས་ངེས་ཀྱིས་མཇུག་བསྡུ་བ། བཞི་པ་ནི། གདམས་ངག་སྟོན་པའི་སྐབས་འདིར་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་གདམས་ངག་ནི་ རྣམ་པ་བཅུར་ངེས་པའོ། །བཅུ་པོ་འདི་ཙམ་ཁོ་ནས་བྱང་སེའི་སྒྲུབ་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཕུན་ སུམ་ཚོགས་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེར་ཐལ། འདི་ཙམ་ཁོ་ནས་བྱང་སེའི་སྒྲུབ་ པའི་ངོ་བོ་དམིགས་ཡུལ་རྟེན་འགལ་རྐྱེན་སྤོང་བའི་རྐྱེན་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་བའི་རྐྱེན་ཐམས་ ཅད་ཚང་ཞིང་མ་ལྷག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྟོན་པ། སྤྱིར་གདམས་ངག་དེ་ལྟར་བཤད་པར་བྱས་པ་ ན་རྒྱུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་དེས་འཕངས་པའི་དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་བདག་གཉིས་སུའམ་ཅིར་ ཡང་མི་དམིགས་པ་ཅན་དང་། སྒྲུབ་པ་དེའི་བླང་དོར་གྱིས་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་འཕགས་ པའི་བདེན་པ་བཞི་དང་། རྟེན་གང་ཡིན་པ་སྐྱབས་གསུམ་དང་། འགལ་རྐྱེན་སྤོང་བའི་རྐྱེན་ སྒྲུབ་པ་མི་ཉམས་པར་(ཨཱརྱ་དངོས་)གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་བྱ་བ་ ངན་པའམ་བདེ་བ་དམན་པ་ལ་མ་ཆགས་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་ལས་མི་ལྡོག་པར་བགྲོད་བྱ་(ཨཱརྱ་) ཇི་སྲིད་པར་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་མི་ངལ་བ་ཡི་མ་ཆད་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་ལས་ 1-281 ཐེག་པ་གཞན་དམན་ལམ་གྱིས་མི་འགྲོ་བ་སྟེ་དེར་མི་ལྟུང་བའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ ལམ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། མཐུན་རྐྱེན་བླང་དོར་རང་གིས་ཤེས་པས་སྒྲུབ་པ་ལས་གཞན་ གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པར་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་སྤྱན་ལྔ་དང་། ཚོགས་གཉིས་བསགས་ པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་མངོན་པར་ཤེས་ པ་དྲུག་དང་། སྒྲུབ་པ་མཐར་ཐུག་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་མཐོང་བ་དང་ས

【現代漢語翻譯】 དབྱིངས་ (dbyings)：法界，本體是自性同一，這與經文相符。如果這樣教導，雖然如此，但在見道之後，修道是否要如是修習呢？應當修習。因為二者境相同，修道包含在見道中。如果說修習它沒有意義，那麼修道是必須修習的，因為它本身就是對治所斷之物——俱生障的對治。如果說二者境相同，怎麼會有不同的作用呢？僅僅見到法性並不能斷除修道所斷，通過串習的修道才能斷除修道所斷，這是緣起之法性，因果之法並非思維所能遍及。就這樣教導。這是結束語。斯德（སྟེ།）在這裡是完成詞。 第四，以數量確定來總結。第四是：在這個教導口訣的時候，就法而言，大乘口訣確定為十種。僅僅這十種就能圓滿成就菩薩修行的所有意義。原因在於：僅僅這十種就具備了菩薩修行的本質、目標、所依、違緣、順緣、圓滿的條件，無所遺漏。總的來說，這樣講述口訣，生起因位的菩提心，以及由此引發的白法之自性——般若波羅蜜多，其修行的形態是不執著於二取或任何事物。修行的取捨所緣是四聖諦，所依是三寶，斷除違緣的順緣是修行不衰退，不斷向上進步的原因是不執著于惡行或低劣的安樂，不從修行中退轉，直至所行之路的盡頭的原因是不疲倦的持續，不以小乘之道行進，即不墮入其中的原因是完全執持大乘之道，通過自己瞭解取捨，不依賴他人而行進的原因是五眼，通過積累二資糧而圓滿一切種智的原因是六神通，修行達到究竟的原因是見道和修道。

【English Translation】 དབྱིངས་ (dbyings): Dharmadhatu, its essence is the same nature, which is in accordance with the scriptures. If taught in this way, although it is so, after the path of seeing, should the path of cultivation be practiced in this way? It should be practiced. Because the two have the same object, the path of cultivation is included in the path of seeing. If it is said that practicing it is meaningless, then the path of cultivation must be practiced, because it itself is the antidote to what is to be abandoned—the innate obscurations. If it is said that the two have the same object, how can there be different functions? Merely seeing the nature of reality cannot eliminate what is to be abandoned by the path of cultivation, only through the practiced path of cultivation can what is to be abandoned by the path of cultivation be eliminated, this is the nature of dependent origination, the law of cause and effect is not all-encompassing by thought. Thus taught. This is the concluding word. སྟེ། (ste) here is a completion word. Fourth, to conclude with a definite number. The fourth is: In this teaching of oral instructions, as for the Dharma, the Mahayana oral instructions are determined to be ten types. Only these ten can fully accomplish all the meanings of the Bodhisattva's practice. The reason is: only these ten fully possess the essence, goal, basis, obstacles, favorable conditions, and complete conditions of the Bodhisattva's practice, without any omission. In general, when the oral instructions are explained in this way, the arising of the Bodhicitta in the causal stage, and the nature of white Dharma arising from it—the Prajnaparamita, its form of practice is non-attachment to dualistic grasping or anything. The objects of acceptance and rejection in practice are the Four Noble Truths, the basis is the Three Jewels, the favorable conditions for eliminating obstacles are that the practice does not decline, the reason for continuous progress is non-attachment to evil deeds or inferior happiness, not retreating from practice, the reason for going to the end of the path to be traveled is continuous non-weariness, not proceeding on the path of the Lesser Vehicle, that is, not falling into it, is the reason for fully upholding the Mahayana path, understanding acceptance and rejection by oneself, the reason for proceeding without relying on others is the Five Eyes, the reason for perfecting all-knowingness by accumulating the two accumulations is the Six Superknowledges, and the reason for the ultimate attainment of practice is the path of seeing and the path of cultivation.

ྒོམ་པའི་ལམ་དག་སྟེ། དོན་གཉིས་སྒྲུབ་བྱེད་བཅུ་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་གི་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ རོ། ། ༈ རྟོགས་དཀའ་དགེ་འདུན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། ༈ སྔ་འགྲེལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གི་སྐབས་སུ་དེའི་ དབྱེ་བ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བརྗོད་དེ། བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ གཉིས་སོ། ། ༈ རྩ་བ། གཉིས་པ་རྩ་བ་ལ། མཚོན་བྱེད་དཔེའི། མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་དགེ་འདུན། དེ་དག་གི་རྣམ་ བཞག་དཔྱད་པའོ། ། ༈ མཚོན་བྱེད་དཔེའི་དགེ་འདུན། དང་པོ་ལ། མཛོད་ལྟར་གཙོ་བོར་བཤད་ན། དབང་བོ་རྣོ་རྟུལ་དེ་དག་ཏུ། །དད་དང་ཆོས་ ཀྱི་རྗེས་འབྲང་བ། །སྒོམ་པས་སྤང་བྱ་མ་སྤངས་ན། །འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ། །རྣམ་ ལྔའི་བར་བཅོམ་གཉིས་པ་ལ། །དགུ་པ་ཚུན་ཆད་ཟད་པ་ཡིན། །འདོད་པའམ་ཡང་ན་གོང་མ་ ལས། །ཆགས་བྲལ་གསུམ་པ་ལ་ཞུགས་པ། །གང་ཞིག་གང་ལ་ཞུགས་པ་ནི། །བཅུ་དྲུག་པ་ལ་ དེ་འབྲས་གནས། །དེ་ཚེ་དབང་བོ་རྣོ་རྟུལ་དག །དད་པས་མོས་དང་མཐོང་བས་ཐོབ། །འབྲས་ ཐོབ་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་གྱི། །ལམ་ཐོབ་མེད་པས་དེ་ཡི་ཕྱིར། །འབྲས་གནས་ཁྱད་པར་བྱ་ བའི་ཕྱིར། །མི་བརྩོན་པ་ནི་ཞུགས་མ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་ཏེ། འདི་ལ་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་ གི་སྐོར་དང་། མཐར་གྱིས་པ་གཉིས་སོ། ། 1-282 དང་པོ་ལ། ཉན་ཐོས་མཐོང་ལམ་པ་དབང་རྟུལ་དད་རྗེས་འབྲང་དང་དབང་རྣོན་ཆོས་ རྗེས་འབྲང་གཉིས་པོས་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་སྒོམ་སྤང་ཡེ་མ་སྤངས་སམ། ཡང་ན་དེའི་སྔར་ འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱིས་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་གཅིག་(འགྲེལ་བཤད་གཉིས་ཀ་)གམ་གཉིས་ སམ་གསུམ་མམ་བཞིའམ་(གཉིས་ཀ་)ལྔ་མན་སྤངས་ནས་ད་ལྟ་བཅོ་ལྔ་བོ་གང་རུང་ལ་གནས་ པ་ཀུན་འབྲས་བུ་དང་པོ་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་བཞི་ཅར་རིམ་གྱིས་ ཐོབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་བུ་དང་པོ་ཡིན་པས་འདིར་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ ཀྱི་སྤྱིར་འབྲས་བུ་དང་པོ་རྒྱུན་ཞུགས་ཁོ་ན་མིན་ཏེ། ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་འབྲས་གནས་ གཉིས་པོ་ཡང་སོ་སོར་འབྲས་བུ་དང་པོ་ཡིན་(རང་འགྲེལ་སོགས་ཀྱི་དོན་དངོས་)ནོ། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ ལུགས་ལ། དེ་འདྲའི་གང་ཟག་གཉིས་མཚན་གཞི། རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པར་མཚོན། རྒྱུན་ ཞུགས་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཕྱིར་བརྩོན་པའི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་གོ །ཀུན་བཏུས་ལྟར་ན། ངེས་ འབྱེད་ཆ་མཐུན་སྟན་གཅིག་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་སྔར་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་ཡེ་མ་སྤངས་སམ་ ཞེས་སོགས་སྔར་ལྟར་སྦྱར་པ་མཚན་གཞི། དེར་མཚོན། རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཕྱིར་ བརྩོན་པའི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་པའམ་མཐོང་ལམ་པའི་གང་ཟག་གང་རུང་ཡིན་པའོ། ། རྒྱལ་བོའི་སྲས་ཀྱིས། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྟན་གཅིག་པ་ནས་བཟུང་སྟེ

【現代漢語翻譯】 修習瑜伽之正道。 為于教言之際，闡釋成辦二利之十法。 殊勝難悟之僧伽差別論述 分為三部分： 前釋 前釋：為易於領悟僧伽三寶之差別，故而宣說，其中包含兩段偈頌。 根本 根本：包含能詮之譬喻，所詮之僧伽，以及對彼等之分析。 能詮譬喻之僧伽 初者，如《俱舍論》所言，主要闡述：根器利鈍者，信與法之隨行者，若以修習未斷除應斷之物，則入于初果。於五者之間斷除二者，入於二果，乃至斷除九者。欲界或更上界，離貪則入於三果。無論入於何果，於十六者中，彼住于果位。彼時根器利鈍者，以信而生喜，以見而得果。得果與果之差別，無有得道，故為此。為區分果位，不精進者則非入流。如是等等。此中有離貪先證之次第，以及漸次證得之次第。 初者，聲聞見道者，根鈍之信隨行者與根利之法隨行者二者，于見道之前，未斷除修斷耶？或於彼之前，以世間道之修道，斷除欲界之修斷一（兩種解釋）或二或三或四或（兩種解釋）五以下，而今安住於十五者中任何一者，皆為入于初果須陀洹。若次第獲得四果，則須陀洹為初果，故此處以此為準，然廣義而言，初果非僅須陀洹，離貪先證之二果亦各自為初果（自釋等之實義）。依分別說部之觀點，如是二人之名相，以入流向表示，為得須陀洹果而精進之聖者。依《阿毗達磨集論》，從決定勝分之同一座起，如前未斷除欲界之修斷耶？等等如前述，名相為：于彼表示，為得須陀洹果而精進之順抉擇道頂位者或見道位者。 聖子認為，從決定性因素的統一基礎開始 The path of meditation. To explain all ten methods of accomplishing the two benefits in the context of instructions. A Detailed Explanation of the Difficult-to-Understand Sangha Consisting of three parts: Preliminary Explanation The preliminary explanation is stated to facilitate easy understanding of the distinctions of the Sangha Jewel, with two intervening verses. Root Text The root text includes: the Sangha as an example representing something, the Sangha as the actual meaning, and an examination of their classifications. The Sangha as an Example Firstly, as explained in the Treasury of Knowledge (Abhidharmakosha), mainly: Those with sharp or dull faculties, followers of faith and Dharma, if they have not abandoned what is to be abandoned through meditation, have entered the first fruit. Having destroyed two between the five, they are in the second fruit, up to the ninth. Having detached from desire or higher realms, they have entered the third fruit. Whoever has entered whatever, in the sixteenth, they abide in that fruit. At that time, those with sharp or dull faculties, gain faith through aspiration and attain through seeing. Because there is no attainment of the path, there is a difference between attaining the fruit and the fruit itself. Therefore, to distinguish the fruit-abiding, the non-diligent are not entrants. And so on. This includes the stages of prior detachment and gradual progress. Firstly, the Hearer's path of seeing, the faith-follower with dull faculties and the Dharma-follower with sharp faculties, before the path of seeing, have they not abandoned what is to be abandoned through meditation? Or before that, through the worldly path of meditation, having abandoned one (both explanations), two, three, four (both), or less than five of the desires to be abandoned through meditation, and now abiding in any of the fifteen, all have entered the first fruit of Stream-enterer. If all four fruits are attained sequentially, the Stream-enterer is the first fruit, so this is taken as the standard here, but generally, the first fruit is not only the Stream-enterer, the two fruit-abiders of prior detachment are also each the first fruit (the actual meaning of the self-commentary, etc.). According to the Vaibhashika school, the designation of such a person is represented by 'entering the Stream-enterer,' the noble person who strives to attain the fruit of Stream-enterer. According to the Compendium (Abhidharmasamuccaya), from the single seat of the factors conforming to certainty, as before, have they not abandoned what is to be abandoned through meditation? And so on, as before, the designation is: representing that, the person on the peak of the path of joining or the path of seeing who strives to attain the fruit of Stream-enterer. The Prince states that, starting from a single seat that is in harmony with the factors of definite emergence

【English Translation】 The path of meditation. To explain all ten methods of accomplishing the two benefits in the context of instructions. A Detailed Explanation of the Difficult-to-Understand Sangha Consisting of three parts: Preliminary Explanation The preliminary explanation is stated to facilitate easy understanding of the distinctions of the Sangha Jewel, with two intervening verses. Root Text The root text includes: the Sangha as an example representing something, the Sangha as the actual meaning, and an examination of their classifications. The Sangha as an Example Firstly, as explained in the Treasury of Knowledge (Abhidharmakosha), mainly: Those with sharp or dull faculties, followers of faith and Dharma, if they have not abandoned what is to be abandoned through meditation, have entered the first fruit. Having destroyed two between the five, they are in the second fruit, up to the ninth. Having detached from desire or higher realms, they have entered the third fruit. Whoever has entered whatever, in the sixteenth, they abide in that fruit. At that time, those with sharp or dull faculties, gain faith through aspiration and attain through seeing. Because there is no attainment of the path, there is a difference between attaining the fruit and the fruit itself. Therefore, to distinguish the fruit-abiding, the non-diligent are not entrants. And so on. This includes the stages of prior detachment and gradual progress. Firstly, the Hearer's path of seeing, the faith-follower with dull faculties and the Dharma-follower with sharp faculties, before the path of seeing, have they not abandoned what is to be abandoned through meditation? Or before that, through the worldly path of meditation, having abandoned one (both explanations), two, three, four (both), or less than five of the desires to be abandoned through meditation, and now abiding in any of the fifteen, all have entered the first fruit of Stream-enterer. If all four fruits are attained sequentially, the Stream-enterer is the first fruit, so this is taken as the standard here, but generally, the first fruit is not only the Stream-enterer, the two fruit-abiders of prior detachment are also each the first fruit (the actual meaning of the self-commentary, etc.). According to the Vaibhashika school, the designation of such a person is represented by 'entering the Stream-enterer,' the noble person who strives to attain the fruit of Stream-enterer. According to the Compendium (Abhidharmasamuccaya), from the single seat of the factors conforming to certainty, as before, have they not abandoned what is to be abandoned through meditation? And so on, as before, the designation is: representing that, the person on the peak of the path of joining or the path of seeing who strives to attain the fruit of Stream-enterer. The Prince states that, starting from a single seat that is in harmony with the factors of definite emergence

་ དང་པོའི་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པའི་བར་དུའོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་ལྔ་མན་སྤངས་པའི་མཐོང་ལམ་ པ་དེ་རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པ་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་དང་། དེ་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་གནས་པ་དེ་དེའི་ འབྲས་གནས་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་དུ་འདོད་པ་ནི་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་དོན་ལ་བློ་ཁ་མ་ ཕྱོགས་པའི་གཏམ་སྟེ། དེའི་དོན་ནི་ལམ་དང་གང་ཟག་དེ་དང་དེའི་སྤང་བྱའི་ངོ་སྐལ་དེ་མཐོང་ ལམ་གྱི་སྔར་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱིས་སྤངས་ནས་དེ་རྗེས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་ཅིང་ད་ལྟ་ སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་བོ་གང་རུང་ངམ་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་གནས་པ་ཞིག་སྟེ། རྒྱུན་ཞུགས་སམ་ཕྱིར་ 1-283 འོང་གི་ཞུགས་འབྲས་སྔོན་དུ་མ་བཏང་བར་རིམ་བཞིན། ཕྱིར་འོང་ངམ་ཕྱིར་མི་འོང་གི་ཞུགས་ འབྲས་པ་སྟེ་འབྲས་བུ་ཐོད་རྒལ་དུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་གཅིག་ཡིན་པ་ལ། ལྔ་པ་དེ་རྒྱུན་ཞུགས་ ཀྱི་སྤང་བྱ་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་སྲིད་རྩེའི་མཐོང་སྤང་འཇིག་རྟེན་པའི་ སྒོམ་ལམ་གྱིས་སྤོང་བ་མི་སྲིད་དེ། དེས་སྤོང་ན་འོག་ལ་རགས་པ་གོང་མ་ལ་ཞི་བར་བལྟས་ ནས་སྤང་དགོས་ཤིང་སྲིད་རྩེ་ལས་གོང་སའི་འཇིག་རྟེན་པ་མེད་པས་སོ། །འཇིག་རྟེན་འདས་ ཀྱིས་སྲིད་རྩེ་ལ། །ཆགས་བྲལ་གཞན་ལ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཞེས་མཛོད་དོ། །འོ་ན་འདིར་ཆགས་ བྲལ་སྔོན་སོང་སྟོན་པ་ན་སྨོས་པ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་ཅི་ རིགས་སྤངས་པ་ཀུན་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པར་བཞེད་ནས་བསྟན་པ་ཙམ་མོ། །ཆུ་མིག་པ་ སོགས། རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པ་རྒྱུན་ཞུགས་སུ་སྨྲ་བ་ནི་ནོར་བ་སྟེ། བཅུ་དྲུག་པ་ཐོབ་པར་ཐལ་ ཏེ། ཀུན་བཏུས་སུ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་གང་ཞེ་ན། གང་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་བཅུ་ དྲུག་པ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གོ་ཞེས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པས་ཕྱི་མ་གསུམ་གྱི་ཞུགས་ པའང་ཕྱིར་འོང་སོགས་སུ་འགྱུར་རོ། །མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱིས་ འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་དྲུག་པ་སྤངས་དེ་ཡན་མ་སྤངས་སམ། བདུན་པ་སྤངས་ བརྒྱད་པ་མ་སྤངས་སམ། བརྒྱད་པ་སྤངས་དགུ་པ་མ་སྤངས་པའི་ངང་ནས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་ ད་ལྟ་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་བོ་གང་རུང་ལ་གནས་བཞིན་པའི་གང་ཟག་གང་ཡང་རུང་ བ་ཕྱིར་འོང་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཞུགས་པའམ་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཕྱིར་འོང་ཞུགས་ པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་དམ། ཡང་ན་དེ་འདྲ་དེ་མཚན་གཞི། ཆགས་བྲལ་སྔོན་ སོང་གི་ཕྱིར་འོང་ཞུགས་པར་མཚོན། ཕྱིར་འོང་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་འབྲས་གནས་ཐོབ་ ཕྱིར་བརྩོན་པའི་མཐོང་ལམ་པ། དེ་འདྲའི་ངང་ནས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་ནས་ད་ལྟ་བཅུ་དྲུག་པའི་ རྟོགས་པ་ལ་གནས་བཞིན་པའི་གང་ཟག་གང་ཡང་རུང་བ། དེའི་འབྲས་གནས་ཏེ། དེ་དེའི་ 1-284 མཚན་ཉིད་དམ། ཡང་ན་དེ་འདྲ་མཚན་གཞི། ཕྱིར་འོང་ཆ

【現代漢語翻譯】 直到未獲得初果為止。如是說。此處，斷除了五種以下煩惱的見道者，是預流向（Sotapanna-magga，預流道），是離貪慾先行的證得者。認為安住於十六剎那者是彼之果位，是離貪慾先行的證得者，這是不瞭解離貪慾先行之意義的說法。其意義是，道和補特伽羅（Pudgala，人）以及彼之應斷之部分，在見道之前，通過世間道的修道斷除，之後獲得見道，現在安住於十五剎那中的任何一個或第十六剎那者。未先行獲得預流果或一來果，依次，一來果或不還果的向位者，即是超越次第獲得果位者。第五識不是預流果的應斷之物。見道之前，不可能通過世間道的修道斷除有頂的見斷。如果通過它斷除，則必須以下為粗，以上為寂靜的方式來觀察並斷除，但沒有比有頂更高的世間道。世間道對有頂，離貪慾對其他有二種。如《俱舍論》所說。那麼，此處宣說離貪慾先行有何意義呢？是爲了將見道之前斷除欲界修斷的一切煩惱，作為一個整體來顯示而宣說的。如水眼者等。說預流向是預流果是錯誤的，因為會成為獲得第十六剎那的過失。如《集論》所說：『何為入流？即是安住于見道第十六剎那之補特伽羅。』理由相同，后三者的向位也會變成一來等。在見道之前，通過世間道的修道，斷除了欲界修斷的第六種煩惱，但未斷除以上，或者斷除了第七種，但未斷除第八種，或者斷除了第八種，但未斷除第九種的狀態下，獲得見道，現在安住于見道十五剎那中的任何一個的任何補特伽羅，被稱為一來離貪慾先行的向位，或者離貪慾先行的一來向位。那是它的定義嗎？或者那是它的例子？象徵著離貪慾先行的一來向位。獲得一來離貪慾先行的果位，爲了果位而精進的見道者。在那種狀態下獲得見道后，現在安住于第十六剎那的證悟中的任何補特伽羅，是它的果位。那是它的定義嗎？或者那是它的例子？象徵著一來果。

【English Translation】 Until the first fruit is not obtained. Thus it is said. Here, the one who has abandoned less than five afflictions on the path of seeing is a Stream-enterer (Sotapanna-magga, path of stream entry), a forerunner of detachment. To consider that one who abides in the sixteenth moment is in the fruit position of that, a forerunner of detachment, is a statement that does not understand the meaning of forerunner of detachment. Its meaning is that the path and the person (Pudgala, individual), and the portion of what is to be abandoned by that, before the path of seeing, are abandoned by the worldly path of meditation, and after that, the path of seeing is obtained, and now one who abides in any of the fifteen moments or the sixteenth moment. Without first sending forth the fruit of Stream-enterer or Once-returner, respectively, the path of Once-returner or Non-returner, that is, one who causes the fruit to be obtained in a leap. The fifth consciousness is not something to be abandoned by the Stream-enterer. Before the path of seeing, it is impossible to abandon the afflictions to be seen and abandoned of the peak of existence by the worldly path of meditation. If it is abandoned by that, then it must be abandoned by looking at the lower as coarse and the upper as peaceful, but there is no worldly path higher than the peak of existence. The worldly path is to the peak of existence, detachment is twofold to others. As stated in the Abhidharmakosha. So, what is the meaning of explaining the forerunner of detachment here? It is merely explained in order to show all the afflictions to be abandoned by meditation in the desire realm before the path of seeing as one whole. Like the water-eye person and others. To say that the path of Stream-enterer is the fruit of Stream-enterer is a mistake, because it would be a fault of obtaining the sixteenth moment. As stated in the Compendium of Topics: 'What is stream-entry? It is the person who abides in the sixteenth moment of the path of seeing.' For the same reason, the paths of the latter three will also become Once-returner and so on. Before the path of seeing, through the worldly path of meditation, the sixth affliction to be abandoned by meditation in the desire realm is abandoned, but the above is not abandoned, or the seventh is abandoned, but the eighth is not abandoned, or the eighth is abandoned, but the ninth is not abandoned, and in that state, the path of seeing is obtained, and now any person who is abiding in any of the fifteen moments of the path of seeing is called the path of Once-returner, forerunner of detachment, or the path of Once-returner, forerunner of detachment. Is that its definition? Or is that its example? It symbolizes the path of Once-returner, forerunner of detachment. Having obtained the fruit of Once-returner, forerunner of detachment, the one on the path of seeing who strives for the fruit. After obtaining the path of seeing in that state, any person who is now abiding in the enlightenment of the sixteenth moment is its fruit position. Is that its definition? Or is that its example? It symbolizes the fruit of Once-returner.

གས་བྲལ་སྔོན་སོང་འབྲས་གནས་ སུ་མཚོན། རྒྱུན་ཞུགས་སྔོན་དུ་མ་བཏང་བའི་ཕྱིར་འོང་འབྲས་གནས་གང་ཞིག བཅུ་དྲུག་ པའི་རྟོགས་པ་ལ་གནས་པའོ་ཞེས་པའོ། །རྒྱལ་བོའི་སྲས་ཀྱིས། འདི་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པ་ཁོ་ནར་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པ་ཁོ་ན་ལ་ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་པ་ཡིན་ པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་འདིར་གཉིས་པ་ལ་ཞེས་འབྲས་བུ་གཉིས་པར་བཤད་པ་ དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། སྔར་བཤད་ལྟར་འབྲས་བུ་བཞི་ཅར་རིམ་གྱིས་འཐོབ་པའི་དབང་དུ་ བྱས་ན་ཕྱིར་འོང་གཉིས་པ་ཡིན་པས་དེ་སྐད་བཤད་ཀྱི་དོན་ལ་ཁོ་རང་སྐབས་འདིར་འབྲས་བུ་ དང་པོའོ། ། བོད་ཁ་ཅིག་ན་རེ། འདི་ལ་འབྲས་གནས་ཙམ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དེ་འདྲའི་དྲུག་པ་སྤངས། དེ་ཡན་མ་སྤངས་ཤིང་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་ལའང་མི་བརྩོན་པའི་བཅུ་ དྲུག་པ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གོ །གཉིས་པ་ནི། འདོད་པའི་བདུན་པ་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་ བརྩོན་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་འདོད་པའི་དགུ་པ་སྤོང་བར་བརྩོན། དེ་ཡན་མ་སྤངས་པའི་གང་ཟག་ བཅུ་དྲུག་པའི་རྟོགས་པ་ལ་གནས་པའོ། །ཞེས་ཟེར་ཏེ་ཁོ་བོ་ནི་མི་འདོད་དོ། །མཐོང་ལམ་གྱི་ སྔར་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱིས་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་དགུ་པ་སྤངས། དེ་ ཡན་མ་སྤངས་པ་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དེ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་སྤངས་དེ་ཡན་མ་སྤངས་ སོགས་ནས། གོང་མ་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱི་དེ་སྤངས་སྲིད་རྩེའི་ཡེ་མ་སྤངས་པའི་བར་གང་རུང་གི་ ངང་ནས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་ད་ལྟ་བཅོ་ལྔ་བོ་གང་རུང་ལ་གནས་བཞིན་པའི་གང་ཟག་གང་ཡང་ རུང་བ་ཕྱིར་མི་འོང་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་ཞུགས་པ་སྟེ། དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་དམ། དེ་མཚན་ གཞི། དེར་མཚོན། དེའི་འབྲས་གནས་ཐོབ་ཕྱིར་བརྩོན་པའི་མཐོང་ལམ་པའོ། །དེ་འདྲའི་བཅུ་ དྲུག་པའི་རྟོགས་པ་ལ་གནས་བཞིན་པའི་གང་ཟག་གང་རུང་དེའི་འབྲས་གནས་ཏེ། དེ་དེའི་ མཚན་ཉིད་དམ། ཡང་ན་དེ་མཚན་གཞི། དེར་མཚོན། རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་འོང་གང་ཡང་ 1-285 སྔོན་དུ་མ་བཏང་བའི་ཕྱིར་མི་འོང་འབྲས་གནས་གང་ཞིག་བཅུ་དྲུག་པའི་རྟོགས་པ་ལ་གནས་ པའོ། །འོ་ན་གསུམ་པ་ལ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། སྔར་ལྟར་རོ། །སྔར་གྱི་དད་རྗེས་འབྲང་ ནི། བཅུ་དྲུག་པ་ལ་གནས་པ་ན་དད་པས་མོས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དད་པ་ལྷག་པས་མོས་པས་ རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་སོ། །ཤེས་རབ་མེད་པ་མིན་གྱིས་དེས་རབ་ཏུ་མ་ཕྱེ་བས་དེའི་མང་མི་འཐོབ་ པོ། །ཆོས་རྗེས་འབྲང་ནི། མཐོང་བས་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཤེས་རབ་ལྷག་པས་ལྟ་བས་རབ་ ཏུ་ཕྱེ་བས་སོ། །དད་པ་མེད་པ་མིན་གྱི་དེས་རབ་ཏུ་མ་ཕྱེ་བས་དེའི་མིང་མི་འཐོབ་པོ་ཞེས་རྒྱལ་ བོ་སྲས་ཏེ། གང་སྤེལ་ཡང་དོན་དེའོ། །བོད་ཁ་ཅིག་ནི་འདི་ལའང་འབྲས་གནས་ཙམ་དང་ ཁྱད་པར་ཅན་གཉིས་སུ་དབྱེར་རུང་སྟེ། འདོད་པའི་དགུ་པ་སྤ

【現代漢語翻譯】 何者代表著已斷絕貪慾且先已證得不還果位之人？是未先證得入流果位，而處於十六剎那證悟中的不還果位之人。王子（指佛陀的弟子）說：『此人僅一次返回，且僅在十六剎那中未獲得入流果。』那麼，如果有人認為這與『在第二位』（指不還果為第三果）的說法相矛盾，那是因為按照先前所說的，如果依次獲得四種果位，那麼不還果是第二位，所以才那樣說，但實際上他此時是第一果。有些藏人說：『這可以分為僅僅是果位和具有特殊性兩種。』第一種是指：放棄了欲界的第六品煩惱，未放棄其以上煩惱，也不致力于放棄的加行，處於十六剎那證悟中的人。第二種是指：從致力於放棄欲界的第七品煩惱開始，致力於放棄欲界的第九品煩惱，未放棄其以上煩惱，處於十六剎那證悟中的人。』但我並不贊同這種說法。在見道之前，通過世間的修道，放棄了欲界的修道所斷的第九品煩惱，未放棄其以上煩惱，從放棄了初禪的最大的煩惱，未放棄其以上煩惱等等，直到無所有處的煩惱已斷，有頂的煩惱尚未斷除之間的任何狀態中，獲得見道，現在處於十五剎那中的任何一個剎那，任何這樣的人都是已斷絕貪慾且先已證得入流果位的不還者。這是它的定義嗎？這是它的基礎嗎？它代表著什麼？他已獲得果位，因此是致力於證得果位的見道者。任何處於這種十六剎那證悟中的人，都是其果位，這是它的定義嗎？或者這是它的基礎嗎？它代表著什麼？是未先證得入流果和一來果，而處於十六剎那證悟中的不還果位之人。那麼，如果有人認為這與『在第三位』（指不還果為第三果）的說法相矛盾，那就像先前所說的那樣解釋。先前所說的隨信行者是：處於十六剎那證悟中的人，被稱為隨信行者，因為對信仰的渴望而非常渴望，所以通過信仰來區分。不是沒有智慧，而是因為沒有通過智慧來區分，所以無法獲得更多。隨法行者是：被稱為通過見道獲得者，因為對智慧的渴望而非常渴望，所以通過見道來區分。不是沒有信仰，而是因為沒有通過信仰來區分，所以無法獲得這個名稱。』王子這樣說，無論如何解釋，意思都是一樣的。有些藏人認為，這也可以分為僅僅是果位和具有特殊性兩種，即放棄了欲界的第九品煩惱。

【English Translation】 What represents a non-returner who has severed attachment and previously attained the fruit? It is a non-returner who has not previously attained the stream-entry fruit but is in the sixteenth moment of realization. The prince (referring to a disciple of the Buddha) said, 'This person returns only once and only in the sixteenth moment without having attained the stream-entry fruit.' Then, if someone thinks this contradicts the statement 'in the second position' (referring to the non-returner fruit being the third fruit), it is because, as previously stated, if the four fruits are attained sequentially, then the non-returner fruit is in the second position, so it is said that way, but in reality, he is the first fruit at this time. Some Tibetans say, 'This can be divided into merely the fruit position and having a special characteristic.' The first refers to: abandoning the sixth category of afflictions of the desire realm, not abandoning the afflictions above it, and not striving for the practice of abandoning, a person who is in the sixteenth moment of realization. The second refers to: starting from striving to abandon the seventh category of afflictions of the desire realm, striving to abandon the ninth category of afflictions of the desire realm, not abandoning the afflictions above it, a person who is in the sixteenth moment of realization.' But I do not agree with this statement. Before the path of seeing, through the worldly path of cultivation, the ninth category of afflictions to be abandoned by cultivation in the desire realm is abandoned, not abandoning the afflictions above it, from abandoning the greatest affliction of the first dhyana, not abandoning the afflictions above it, etc., until the afflictions of the realm of nothingness have been abandoned, in any state between the peak of existence where the afflictions have not yet been abandoned, attaining the path of seeing, now being in any of the fifteen moments, any such person is a non-returner who has severed attachment and previously attained the stream-entry fruit. Is this its definition? Is this its basis? What does it represent? He has attained the fruit position, therefore he is a path of seeing practitioner striving to attain the fruit. Anyone who is in this sixteenth moment of realization is its fruit position, is this its definition? Or is this its basis? What does it represent? It is a non-returner who has not previously attained the stream-entry fruit and the once-returner fruit, but is in the sixteenth moment of realization. Then, if someone thinks this contradicts the statement 'in the third position' (referring to the non-returner fruit being the third fruit), it is explained as before. The previously mentioned follower of faith is: a person who is in the sixteenth moment of realization, called a follower of faith, because of the desire for faith, he is very eager, so he distinguishes through faith. It is not that he does not have wisdom, but because he does not distinguish through wisdom, he cannot obtain more. The follower of dharma is: called one who obtains through seeing, because of the desire for wisdom, he is very eager, so he distinguishes through seeing. It is not that he does not have faith, but because he does not distinguish through faith, he cannot obtain this name.' The prince said this, no matter how it is explained, the meaning is the same. Some Tibetans think that this can also be divided into merely the fruit position and having a special characteristic, that is, abandoning the ninth category of afflictions of the desire realm.

ངས། དེ་ཡན་མ་སྤངས། སྤོང་ བའི་སྦྱོར་བ་ལ་མི་བརྩོན་པ་དང་། དེ་ལ་བརྩོན་པ་ནས་སྲིད་རྩེའི་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་སྤོང་བར་ བརྩོན་པ་མ་སྤངས་པའི་བར་རོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་ཁོ་བོ་ནི་མི་འདོད་དོ། །ཁ་ཅིག་སྔ་མའི་འབྲས་ གནས་ལ་གཉིས་ཡོད། འདི་ལ་འབྲས་གནས་ཙམ་པོ་ལས་མེད་ཅེས་དང་། ཁ་ཅིག་གཉིས་ཀ་ ལ་འབྲས་གནས་ཙམ་པོ་ལས་མེད་ཟེར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། དེའི་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པ་ན་བཅུ་ དྲུག་པའི་རྟོགས་པ་བཏང་ཞིང་འདི་གཉིས་ལ་བཅུ་དྲུག་པའི་རྟོགས་པ་ལ་གནས་པས་ཁྱབ་ ཅེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་འོ་ན་མཐར་གྱིས་པའི་སྐབས་སུའང་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་ ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འོང་ཞུགས་པ་འདོད་པའི་ལྔ་པ་མན་སྤངས་པ་གཅིག་མེད་པར་ འགྱུར་ཏེ། མཐར་གྱིས་པའི་སྐབས་སུ་དེ་འདྲའི་ལྔ་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་འོང་ཞུགས་པ་ཡིན་ན། སྒོམ་ལམ་ཟག་མེད་ཀྱི་དབང་བོ་ལྔ་པ་ཐོབ་པས་བཅུ་དྲུག་པའི་རྟོགས་པ་བཏང་བའི་ཕྱིར་ ཞེས་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་དེ་འདྲའི་འབྲས་གནས་ཀྱི་གང་ཟག་གང་དགྲ་བཅོམ་ནི་མ་ཐོབ་ དུས་ཕྱིས་དེ་ཐོབ་ཕྱིར་དུ་བརྩོན་པ་གཅིག་ཡོད་མོད་དེ་སུ་ཞིག་ཡིན་སྨྲ་དགོས་སོ། །ཞེས་ཟེར་ རོ། །ཆུ་མིག་པ་སོགས། ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཕྱིར་འོང་མི་འོང་ཞུགས་པ་དེ་ཕྱིར་འོང་མི་ 1-286 འོང་དངོས་ཡིན་ཏེ། དྲུག་པ་སྤངས་པའི་དང་དགུ་པ་སྤངས་པའི་ཉན་ཐོས་སློབ་པའི་འཕགས་ པ་ཡིན་པས་སོ་གསུང་ངོ་། །ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་དང་མཐར་གྱིས་པའི་དེ་དང་དེ་ནི་མིན་ཏེ་ རྒྱུ་མཚན་སླ་ཞིང་གཞན་དངོས་སུ་མ་བཤད་དོ། །འོན་ཀྱང་དོན་གྱིས་ཐོབ་སྟེ་ཕྱིར་འོང་ཆགས་ བྲལ་སྔོན་སོང་དུས་ཕྱིས་ཕྱིར་མི་འོང་དུ་གྱུར་པ་དང་ལྔ་པ་མན་སྤངས་ནས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་ རྗེས་སུ་ཕྱིར་འོང་དུ་གྱུར་པ་དང་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་རྣམ་གསུམ་ རྣམ་བཞི་སྤངས་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་གང་གསུམ་མམ་བཞིའི་གཉེན་པོ་ཟག་མེད་མ་ཐོབ་པ་དང་ ཐོབ་པ་གཉིས་ཀ་དང་(རད་སོགས་སུ་བཤད་)ཕྱིར་འོང་འབྲས་གནས་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་བདུན་ བརྒྱད་སྤང་བ་དེའི་གཉེན་པོ་ཟག་མེད་ཐོབ་མ་ཐོབ་གཉིས་བཤད་པས་དེ་ཐོབ་པ་དེ་ཡང་དེ་ གཉིས་གང་ཡང་མིན་པས་སོ། །དེས་ན་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་དང་མཐར་གྱིས་པའི་གང་ཟག་ གིས་ཞུགས་འབྲས་ཀུན་མ་བསྡུས་ཤིང་། དེ་གཉིས་དང་ལམ་གཅིག་ཅར་པ་གསུམ་ཀས་ ཡང་ཀུན་མ་བསྡུས་པས་འདི་ནི་གཙོ་ཆེ་བའི་དབྱེ་བསྡུ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་གངས་ཅན་འདིར་བློ་ཁ་ ཕྱོགས་པ་གཅིག་པུའོ། །དེས་ན་གནད་དེ་མ་ཤེས་པར། ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཕྱིར་འོང་མི་ འོང་དང་། ཕྱིར་འོང་མི་འོང་གི་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་འདོད་པ་ནི་ཞིབ་ ཞིབ་འདྲ་བའི་ཐ་སྙད་རྨོངས་པ་མགུ་བར་བྱེད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་བར་ བ་གཉིས་ཁོ་ན་ལ་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་བཤད་

【現代漢語翻譯】 我：『我不捨棄它，不勤奮于捨棄的修行，並且不捨棄勤奮于捨棄從有頂天到有頂天的修行。』這樣說，我不喜歡。有些人說：『之前的果位只有兩種，而這個只有果位而已。』有些人說：『兩者都只有果位而已。』理由是：『勤奮於它的修行時，就放下了十六諦的證悟，而這兩者都遍在於十六諦的證悟中。』有些人說：『那麼，在漸次的階段中，也因為是殊勝的入流果位，所以會變成沒有捨棄欲界的第五品以下之一。如果在漸次的階段中，因為捨棄了那樣的第五品而成為一來者，那麼獲得修道無漏的第五品，就等同於放下了十六諦的證悟。』因此，必須說出，像那樣的果位之人，在未獲得阿羅漢時，爲了之後獲得它而勤奮，那會是誰呢？』水眼等說：『因為先前的離欲，所以一來者不是不來者，而是真正的不來者，因為是捨棄了第六品和第九品的聲聞學道聖者。』先前的離欲和漸次的那個和那個不是，理由簡單，並且沒有明確說明其他。然而，實際上是獲得了，一來者先前的離欲，之後變成了不來者，以及捨棄了第五品以下之後，在獲得見道之後變成了一來者，以及在見道之前，以世間道捨棄了三品或四品的入流者，無論是否獲得了三品或四品的對治無漏道（如《饒速》等中所說），以及一來果位在見道之前捨棄了七品或八品，說明了是否獲得了那對治無漏道，因為獲得了那個，所以也不是那兩者中的任何一個。因此，離欲先前和漸次之人沒有包含所有的入流果，並且那兩者和一次性道的三者也沒有包含所有，這只是主要的分類而已，只是爲了迎合雪域這裡的智慧方向。因此，如果不瞭解那個要點，認為離欲先前的和一來者不是不來者，以及一來者不是不來者的離欲先前沒有差別，那只是滿足於相似的迷惑術語而已。這樣，只有中間的兩個果位才說了離欲先前 I: 'I do not abandon it, do not strive in the practice of abandoning, and do not abandon striving to abandon from the peak of existence to the great peak of existence.' Saying this, I do not like it. Some say: 'The previous fruit positions have only two, while this one has only the fruit position.' Some say: 'Both have only the fruit position.' The reason is: 'When striving in its practice, one abandons the realization of the sixteen aspects of the Four Noble Truths, and these two are pervasive in the realization of the sixteen aspects.' Some say: 'Then, in the gradual stage, also because it is a special Stream Enterer fruit position, it will become that one of the fifth level of desire realm and below is not abandoned. If in the gradual stage, because of abandoning such a fifth level, one becomes a Once-Returner, then obtaining the fifth level of the undefiled path of cultivation is the same as abandoning the realization of the sixteen aspects.' Therefore, it must be said, who is such a person in the fruit position who, when not having attained Arhatship, strives to attain it later? Chu Migpa (name of a person) and others say: 'Because of the previous detachment from desire, the Once-Returner is not a Non-Returner, but is truly a Non-Returner, because he is a Hearer Learner Noble One who has abandoned the sixth and ninth levels.' The previous detachment from desire and the gradual one are not that and that, the reason is simple, and others are not explicitly stated. However, in reality, it is obtained that the Once-Returner's previous detachment from desire later becomes a Non-Returner, and after abandoning the fifth level and below, after obtaining the Path of Seeing, one becomes a Once-Returner, and before the Path of Seeing, the Stream Enterer who has abandoned three or four levels with the worldly path, whether or not one has obtained the antidote undefiled path of the three or four levels (as stated in Rad and others), and the Once-Returner fruit position before the Path of Seeing has abandoned seven or eight levels, explaining whether or not one has obtained that antidote undefiled path, because one has obtained that, so it is not either of those two. Therefore, the person of previous detachment from desire and the gradual one does not include all the Stream Enterer fruits, and those two and the three of the simultaneous path do not include all, this is only a major classification, only to cater to the direction of wisdom here in the snowy land. Therefore, if one does not understand that key point, thinking that there is no difference between the Once-Returner and Non-Returner of previous detachment from desire, and the previous detachment from desire of the Once-Returner and Non-Returner, that is only satisfying oneself with similar confusing terms. Thus, only the two intermediate fruits are said to have previous detachment from desire.

【English Translation】 I: 'I do not abandon it, do not strive in the practice of abandoning, and do not abandon striving to abandon from the peak of existence to the great peak of existence.' Saying this, I do not like it. Some say: 'The previous fruit positions have only two, while this one has only the fruit position.' Some say: 'Both have only the fruit position.' The reason is: 'When striving in its practice, one abandons the realization of the sixteen aspects of the Four Noble Truths, and these two are pervasive in the realization of the sixteen aspects.' Some say: 'Then, in the gradual stage, also because it is a special Stream Enterer fruit position, it will become that one of the fifth level of desire realm and below is not abandoned. If in the gradual stage, because of abandoning such a fifth level, one becomes a Once-Returner, then obtaining the fifth level of the undefiled path of cultivation is the same as abandoning the realization of the sixteen aspects.' Therefore, it must be said, who is such a person in the fruit position who, when not having attained Arhatship, strives to attain it later?' Chu Migpa (name of a person) and others say: 'Because of the previous detachment from desire, the Once-Returner is not a Non-Returner, but is truly a Non-Returner, because he is a Hearer Learner Noble One who has abandoned the sixth and ninth levels.' The previous detachment from desire and the gradual one are not that and that, the reason is simple, and others are not explicitly stated. However, in reality, it is obtained that the Once-Returner's previous detachment from desire later becomes a Non-Returner, and after abandoning the fifth level and below, after obtaining the Path of Seeing, one becomes a Once-Returner, and before the Path of Seeing, the Stream Enterer who has abandoned three or four levels with the worldly path, whether or not one has obtained the antidote undefiled path of the three or four levels (as stated in Rad and others), and the Once-Returner fruit position before the Path of Seeing has abandoned seven or eight levels, explaining whether or not one has obtained that antidote undefiled path, because one has obtained that, so it is not either of those two. Therefore, the person of previous detachment from desire and the gradual one does not include all the Stream Enterer fruits, and those two and the three of the simultaneous path do not include all, this is only a major classification, only to cater to the direction of wisdom here in the snowy land. Therefore, if one does not understand that key point, thinking that there is no difference between the Once-Returner and Non-Returner of previous detachment from desire, and the previous detachment from desire of the Once-Returner and Non-Returner, that is only satisfying oneself with similar confusing terms. Thus, only the two intermediate fruits are said to have previous detachment from desire.

ཀྱི་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ལ་མེད་དེ། རྒྱུན་ཞུགས་ལ་ མེད་པར་སྔར་བཤད་ཟིན་ཅིང་། དགྲ་བཅོམ་ལ་མེད་དེ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱིས་སྲིད་ རྩེའི་སྒོམ་སྤང་སྤོང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་མ་སྤངས་(རྒྱལ་སྲས་)པའི་དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འདིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ནི་གོང་མའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གང་སྤེལ་ ལས་སོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ལྔ་སྤངས་ཀྱང་སེམས་བཅུ་དྲུག་པ་ཐོབ་མ་ཐག་ནས་རྒྱུན་ཞུགས་ཁོ་ ན་(རང་འགྲེལ་དངོས་)ཡིན་གྱི་ཕྱིར་འོང་ཞུགས་པ་ཅིས་མིན་ཞེ་ན། རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་ཙམ་ 1-287 པོ་ཐོབ་ནས་དེ་ལ་གནས་བཞིན་པ་ཡིན་ན་སྒོམ་སྤང་དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་(རྒྱལ་སྲས་) པོ་ཟག་མེད་མ་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པོ། །དེས་ན་དེ་འདྲ་དེ་ཉོན་མོངས་སྔར་མ་སྤངས་པ་སྤོང་བའི་ ཕྱིར་དུ་འབྲས་བུ་གཞན་ཕྱིར་འོང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་མི་བརྩོན་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཞུགས་ པ་མིན་ནོ། །ཤུགས་ཀྱིས་ན་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཚེ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་ ཏེ། གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས། དེ་སྔོན་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་གཉེན་པོ་སྔར་མ་ཐོབ་པ་དང་། དེའི་སྤངས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་ཡང་སྐྱེའོ་ཞེས་འབྱུང་བས་སོ། །ཞེས་རྒྱལ་བོ་སྲས་སོ། །འདིར་ གཉེན་པོ་ནི་ཟག་མེད་ཡིན་གྱི་འཇིག་རྟེན་པ་སྔར་ནས་ཐོབ་ཟིན་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་ བུ་གཞན་གཉིས་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །(རང་འགྲེལ།)ཞེས་སོ། ། ༈ མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་དགེ་འདུན། གཉིས་པ་ལ་བཞི་ལས། ༈ རྒྱུན་ཞུགས་སྐོར། རྒྱུན་ཞུགས་སྐོར་ལ། ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལྟར་ན། ཞུགས་པ་བཤད་ཟིན་ཅིང་འབྲས་གནས་ལ། ཙམ་པོ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་གཉིས་སོ། །འབྲས་ གནས་སྒོམ་སྤང་བྱ་མ་ཟད། །རེ་ལྟར་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ། །ཞེས་སོ། །སྤྱི་རིགས་ནས་ སྔར་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་གཏན་མ་སྤངས་ད་ལྟ་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་ལའང་མི་བརྩོན་པའི་རྒྱུན་ ཞུགས་འབྲས་གནས་ལ་མང་སྟེ་སྐྱེ་བ་གཅིག་བླངས་ནས་འདའ་བ། དེ་བཞིན་དུ། གཉིས་དང་ གསུམ་བཞི་ལྔ་དྲུག་བླངས་ནས་འདའ་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེ་གཉིས་སམ་གསུམ་བླངས་ནས་མྱ་ ངན་ལས་མི་འདའ་བ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་ཞེས་རྒྱལ་སྲས་སོ། །དེ་འདྲའི་རྒྱུན་ཞུགས་གཞིར་བྱས་ ལ་རེ་ལྟར་ཐོགས་ན་སྲིད་པ་ལན་བདུན་ལེན་པ་གཅིག་ཡོད་དོ། །དེ་འདྲའི་རྒྱུན་ཞུགས་དེ་ ཐམས་ཅད་ལན་བདུན་པ་མ་ཡིན་པས་རེ་ལྟར་ཐོགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་ཤལ་ ལོ་ཞེས་སོ། །རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་སྲིད་པ་ལན་བདུན་པ་མཚན་གཞི། རིམ་གྱིས་པའི་ རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་ཙམ་པོར་མཚོན། རིམ་གྱིས་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་གང་ཞིག སྔར་སྒོམ་ སྤང་ཡེ་མ་སྤངས་ཤིང་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་ལའང་མི་བརྩོན་པའི་གང་ཟག་གོ །དེའི་ནང་ཚན་ 1-288 སྲིད་པ་ལན་བདུན་པ་ལ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་དང་མདོ་སྡེ་བའ

【現代漢語翻譯】 在預流果（梵文：Srotaāpanna，預流人）和阿羅漢（梵文：Arhat）果位中沒有這種情況。之前已經說過，預流果沒有這種情況，因為阿羅漢不可能通過世間禪定道來斷除有頂的修斷（指修道所斷的煩惱）。如果不斷除有頂的修斷，就不可能成為（菩薩）。這裡，世間道是因為包含了上界的近分定。如果斷除了五種（煩惱），剛獲得第十六剎那心時，就只是預流果（自釋的真實意義），為什麼不是一來果（梵文：Sakrdāgāmin）呢？如果僅僅獲得了預流果位，並安住於此，那麼就遍及了沒有獲得第一個修斷等對治（菩薩）。因此，這樣的人不會爲了斷除之前沒有斷除的煩惱，而努力獲得其他果位一來果，所以不是入於一來果。言外之意是，在精進修習時，就入於一來果。宗喀巴大師的著作中說：『在此之前，沒有獲得斷除煩惱的對治，也沒有生起斷除煩惱的無漏智慧。』這裡，對治是指無漏智慧，因為世間智慧早已獲得。同樣，其他的兩個果位也可以這樣理解。（自釋） 殊勝僧伽的所詮義 第二部分分為四部分： 預流果相關 關於預流果，按照迦濕彌羅毗婆沙宗的觀點： 已經解釋了入流果，果位分為兩種：僅僅是和殊勝的。果位不僅要斷除修斷，而且如果隨順因緣，還會經歷七次生死。從共同的角度來看，之前所認為的修斷根本沒有斷除，現在也不努力去斷除的預流果位有很多，他們會經歷一次生死後證得涅槃。同樣，也有經歷兩次、三次、四次、五次、六次生死後證得涅槃的。經歷兩次或三次生死後不會證得涅槃，菩薩如是說。像這樣的預流果，如果隨順因緣，就會有經歷七次生死的情況。像這樣的預流果並不是全部都會經歷七次生死，所以說如果隨順因緣，這只是最差的情況。預流果位經歷七次生死的例子：漸次的預流果位只是一個例子。什麼是漸次的預流果呢？就是之前沒有斷除修斷，也不努力去斷除的人。其中，經歷七次生死的人，毗婆沙宗和經部宗...

【English Translation】 This is not the case for either Srotaāpanna (stream-enterer) or Arhat (one who has attained Nirvana). It has already been said that Srotaāpanna does not have this, because it is impossible for an Arhat to abandon the meditative abandonment of the peak of existence through the worldly meditative path. If one does not abandon it, it is impossible to be a (Bodhisattva). Here, the worldly path is because it is included in the approximation of the upper realms. If one abandons the five (afflictions), why is it that one is only a Srotaāpanna (the actual meaning of the self-commentary) as soon as one obtains the sixteenth moment of mind, and not a Sakrdāgāmin (once-returner)? If one merely obtains the fruit of Srotaāpanna and abides in it, then it pervades that one has not obtained the antidote (Bodhisattva) of the first meditative abandonment, etc. Therefore, such a person does not strive to obtain the other fruit, Sakrdāgāmin, in order to abandon the afflictions that one has not abandoned before, so one does not enter into it. Implicitly, it will be said that one enters into it at the time of diligent practice. As it appears in Tsongkhapa's works: 'Before that, one has not obtained the antidote to abandon the afflictions, and the stainless abandonment of it also arises.' Here, the antidote is stainless, because the worldly one has already been obtained. Similarly, apply it to the other two fruits as well. (Self-commentary) The signified meaning of the Sangha The second part is divided into four parts: About Srotaāpanna Regarding Srotaāpanna, according to the Kashmiri Vaibhashika school: The entry has been explained, and the fruit is divided into two types: merely and special. The fruit not only abandons the meditative abandonment, but also experiences seven rebirths if it follows the conditions. From a common perspective, there are many Srotaāpannas who have not abandoned the meditative abandonment that was previously thought of, and do not strive to abandon it now, and they will attain Nirvana after one rebirth. Similarly, there are also those who attain Nirvana after experiencing two, three, four, five, or six rebirths. It is not that one will not attain Nirvana after experiencing two or three rebirths, as the Bodhisattva said. Such a Srotaāpanna, if it follows the conditions, will have one who takes seven rebirths. Not all such Srotaāpannas take seven rebirths, so the saying 'if it follows the conditions' is the worst of all. An example of a Srotaāpanna fruit experiencing seven rebirths: a gradual Srotaāpanna fruit is just an example. What is a gradual Srotaāpanna? It is a person who has not abandoned the meditative abandonment before, and does not strive to abandon it. Among them, the Vaibhashika and Sautrantika schools...

མ་དེ་ཡན་གྱི་ལུགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མིར་བདུན་ལྷར་བདུན་བར་སྲིད་བདུན་བདུན་ཏེ་ཉེར་བརྒྱད་ལེན་ཡང་བདུན་ ཚན་དུ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ལན་བདུན་པ་ཞེས་བཤད་དེ། (དགེ་སློང་)གནས་བདུན་ལ་མཁས་པ་(ཞེས་ བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་འགྲེལ་བཤད་དོ། །)དང་ཤིང་འདབ་མ་བདུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །བདུན་ནི་ གཟུགས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །གཟུགས་ཀུན་འབྱུང་བ། གཟུགས་ འགོག་པ། གཟུགས་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ། གཟུགས་ཀྱི་རོ་མྱང་བ། གཟུགས་ཀྱི་ཉེས་ དམིགས་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །ཞེས་པ་ དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་འདུ་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་ལ་ཡང་ངོ་། །བདུན་ཚན་ལྔའམ་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་ལ་ མཁས་པ་ཡིན་(གཉིས་ཀ་)ནོ། །འདབ་མ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་བདུན་ཚན་དུ་འདྲ་བས་ཤིང་ དེ་སྐད་དོ། །དཔེ་གཉིས་སྨོས་པ་དང་པོ་བསྟན་བཅོས་ལས་གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་ (གཉིས་ཀ་)པས་སོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་མིར་རྒྱུན་ཞུགས་ཐོབ་ན་མཐར་མིའི་རྟེན་ཁོ་ན། དང་པོ་ འདོད་ལྷར་ཐོབ་ན། འདོད་ལྷའི་རྟེན་ཁོ་ན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བཤད་(རང་འགྲེལ་དངོས་) པས་ལྷ་མིའི་སྐྱེ་བ་སྤེལ་མར་ལེན་པར་མངོན་པའམ་དང་པོ་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་དྲུག་གཞན་ དེར་བདུན། མཐར་དང་པོར་འོང་ནས་སོ། །ལུགས་འདི་ལ་ཉེར་བརྒྱད་ཀྱི་དང་པོ་བར་སྲིད་ ནས་མགོ་འཛིན་དགོས་སོ། །(གཞན་དུ་ན་བར་སྲིད་ལ་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །)བར་སྐབས་སུ་འཕགས་ ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་ཅིང་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་སྟེ། དེ་སྲིད་དུ་སྲིད་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ ལས་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་(རང་དངོས་)རོ། །སྲིད་པ་བརྒྱད་པ་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེ་སྲིད་ཀྱིས་ རྒྱུད་སྨིན་པས་སོ། །བདུན་ཚན་བཞིའམ་མདོ་སྡེ་བ་ལྟར་ན། བདུན་ངེས་པར་ལེན་དགོས་ ཏེ་སྦྲུལ་གོམས་པ་བདུན་པས་ཟིན་པ་དང་རིམས་ཉིན་བཞི་པ་བཞིན་(རང་འགྲེལ་)ཏེ། བདུན་ ཕན་ཆད་དུ་ཡང་མིན་ཚུན་ཆད་དུ་ཡང་མིན་པར་དེ་ཉིད་དུ་འཆི་བ་དང་ཉི་མ་བཞི་ཚུན་མིན་ 1-289 ཕན་ཡང་མིན་པར་བཞི་ཞིག་འདེབས་པ་བཞིན་(འགྲེལ་བཤད་གཉིས་ཀའི་)ནོ། །སྲིད་པ་ཐ་མའི་ཚེ་ སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་(བསྟན་པ་ནུབ་ན་ཞེས་གང་སྤེལ་)ན་ཁྱིམ་པའི་རྟེན་ལ་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་ལ་ ཁྱིམ་ན་མི་གནས་སོ། །མི་སློབ་ལམ་ཐོབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཐུས་དགེ་སློང་གི་མཚན་མའམ་ རྟགས་འཐོབ་པོ། །འདི་སངས་རྒྱས་དང་མ་ཕྲད་ན་རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་ཚོགས་སྤྱོད་དུ་ འགྱུར་བར་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་དགོངས་འགྲེལ་འགྲེལ་པར་གསུངས་སོ། །མདོ་སྡེ་ བ་ན་རེ། འོ་ན་གང་ཟག་ལྟ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྲིད་པ་བརྒྱད་འགྲུབ་པ་གནས་མེད་ཅེས་ མདོ་ལས་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། དེ་འགྲོ་བ་གཅིག་ཏུ་དགོངས་སོ། །སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་ བྱས་ན་བར་སྲིད་ཡང་མེད

【現代漢語翻譯】 在母胎（མ་དེ་）之前的兩種情況中： 第一種情況是：人七次，天七次，中有七次，總共二十八次受生。因為七次為一組是相同的，所以稱為『第七次』，就像（比丘）『精通七處』（如是說），就像樹有七片葉子一樣。七是指如實了知色，即色之生起、色之滅盡、滅色之道、色之樂味、色之過患和出離。同樣，對於受、想、行、識也是如此。精通五組或三十五個方面（兩者皆可）。即使有成百上千的葉子，但因為七個一組是相同的，所以這棵樹被稱為『七』。舉了兩個例子，第一個來自論典，第二個來自世間流傳（兩者皆可）。 此外，如果最初獲得的是人道的預流果，最終只會獲得人道的身體。如果最初獲得的是天道的預流果，那麼只會獲得天道的身體而入涅槃（自釋的真實意思），這意味著天人和諧相處，或者最初在其中一個道獲得六次受生，然後在另一個道獲得七次受生，最終回到最初的道。在這種情況下，二十八次的受生必須從中有開始。（否則，就會在中有中滅盡。）在此期間，顯現聖道，但不會入涅槃，因為會增長力量，直到體驗到存在為止（自釋的真實意思）。不會經歷第八次受生，因為到那時，相續已經成熟。 按照七組或經部宗的觀點，必須確定接受七次受生，就像蛇習慣了第七步，或者像瘟疫的第四天一樣（自釋），即不超過七次，也不少於七次，而是在那一天死亡，就像不超過四天也不少於四天，而是在第四天結束一樣（兩種解釋）。在最後一次受生時，如果沒有佛陀出現（如果教法衰落），那麼在家居士的身份證悟阿羅漢，但不會以在家居士的身份存在。由於獲得無學道的法性力量，會獲得比丘的相或標誌。如果沒有遇到佛陀，那麼就會變成獨覺阿羅漢，聚集在一起享用，這是導師無著在《對法集論》的解釋中所說的。經部宗說：『那麼，如果一個人具備圓滿的見解，那麼經中說不會經歷第八次受生，這難道不矛盾嗎？』這是指在一個道中。如果按照字面意思來理解，那麼就不會有中有存在。

【English Translation】 Among the two systems before the womb (མ་དེ་): The first is: seven times as a human, seven times as a god, seven times in the intermediate state, a total of twenty-eight rebirths. Because the groups of seven are the same, it is called 'the seventh time,' just like (a monk) 'skilled in the seven places' (as it is said), like a tree with seven leaves. Seven means fully knowing form as it is, that is, the arising of form, the cessation of form, the path to the cessation of form, the taste of form, the faults of form, and the escape from form. Likewise, it is the same for feeling, perception, formation, and consciousness. Skilled in five groups or thirty-five aspects (both are possible). Even if there are hundreds and thousands of leaves, because the groups of seven are the same, the tree is called that. Two examples are given, the first from the treatise, and the second from what is known in the world (both are possible). Furthermore, if one initially attains the stream-enterer fruit in the human realm, one will ultimately only obtain a human body. If one initially attains it in the desire realm of the gods, then one will only obtain a body in the desire realm of the gods and enter nirvana (the actual meaning of the self-commentary), which means that gods and humans live in harmony, or that one initially obtains six rebirths in one realm and then seven rebirths in the other, ultimately returning to the initial realm. In this case, the twenty-eight rebirths must begin from the intermediate state. (Otherwise, one will be extinguished in the intermediate state.) During this time, the noble path is manifested, but one does not enter nirvana, because one will increase the power until one experiences existence (the actual meaning of the self-commentary). The eighth rebirth will not be accomplished, because by then, the continuum has matured. According to the view of the seven groups or the Sautrantikas, one must definitely accept seven rebirths, just like a snake is accustomed to the seventh step, or like the fourth day of a plague (self-commentary), that is, not more than seven times, nor less than seven times, but dying on that day, just like not more than four days nor less than four days, but ending on the fourth day (both explanations). At the time of the last rebirth, if there is no Buddha appearing (if the teachings decline), then one attains Arhatship in the identity of a householder, but does not remain as a householder. Due to the power of the Dharma nature of attaining the no-more-learning path, one obtains the sign or mark of a monk. If one does not encounter a Buddha, then one will become a Pratyekabuddha Arhat, gathering together to enjoy, which is what the teacher Asanga said in the explanation of the Abhidharmasamuccaya. The Sautrantikas say: 'Then, if a person possesses perfect views, is it not contradictory that the sutra says that one will not experience an eighth rebirth?' This refers to one realm. If it is understood literally, then there will be no intermediate state.

་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་གོང་འཕོ་གཟུགས་སུ་སྐྱེ་བ་བཅུ་དྲུག་ལེན་ པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། (རྒྱུན་ཞུགས་བརྒྱད་མི་འགྲུབ་པའི་སྐབས་)འདིར་འདོད་ཁམས་ལ་ དགོངས་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །མདོ་སྡེ་པ་ན་རེ། གང་ཞིག་མིར་བདེན་པ་མཐོང་བ་དེ་ལྷ་རྣམས་ ཀྱི་ནང་དུ་ལན་གསུམ་འཁོར་ལ་མིར་ལན་གསུམ་ཁོ་ན་འཁོར་ནས་ལྷར་འོངས་ཏེ་འདའ། ལྷར་བདེན་པ་མཐོང་བ་ཡང་མིར་གསུམ་ལྷར་གསུམ་འཁོར་ནས་མིར་འོངས་ཏེ་འདའ་བས་ བདུན་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སློབ་དཔོན་ནི། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་གཞུང་འཛུགས་ཏེ། འོད་བསྲུང་ པ་རྣམས་ལྷ་རྣམས་སུ་ལན་བདུན་མི་རྣམས་སུ་ལན་བདུན་ཞེས་སོ་སོར་ཡང་འདོན་པས་འདི་ ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་འདིས་ངེས་པར་ཉེར་བརྒྱད་དམ། བཅུ་ བཞི་བླང་དགོས་ཏེ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །ཁ་ཅིག ལན་བདུན་པ་འདི་ཡང་ལན་བདུན་ ལེན་པའི་ངེས་པ་མེད་ལ་གོང་འཕོ་གཉིས་ཡང་འོག་མིན་དང་སྲིད་རྩེར་འགྲོ་བའི་ངེས་པ་མེད་ དེ། རྒྱལ་བོ་སྲས་སུ། གོང་དུ་འཕོ་བ་འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་དང་། སྲིད་པའི་ རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་ཡང་། འོག་མིན་དང་སྲིད་པའི་རྩེ་མོར་མ་ཞུགས་པར་བར་ སྐབས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་རུང་བར་བལྟ་སྟེ། ཞེས་དང་། འོག་མིན་དང་སྲིད་པའི་རྩེ་ 1-290 མོའི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་ནི་དེ་ཕན་ཆད་དུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འོག་མིན་དང་སྲིད་པའི་ རྩེ་མོ་ལས་གོང་དུ་འགྲོར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་མཆོག་ཏུ་ཐོགས་ན་ ལན་བདུན་པ་ཉིད་བཞིན་ཏེ། དེ་ལ་སྲིད་པ་གཉིས་སམ་གསུམ་མངོན་པར་གྲུབ་ནས་ཡོངས་ སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེ་ཕན་ཆད་སྲིད་པ་བརྒྱད་པ་མངོན་པར་ འགྲུབ་པར་མི་བྱེད་པས་མཆོག་ཏུ་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ་ཞེས་བཤད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་ཟེར་ རོ། །དོན་མ་གོ་བ་སྟེ། ཕྱིར་མི་འོང་ལྔའི་ནང་གི་ལྔ་པ་གོང་འཕོ་དེ་འོག་མིན་སྲིད་རྩེའི་མཐར་ ཐུག་པར་འགྲོ་ཞེས་པའི་དོན་ཡང་གོང་དུ་འཕོ་བའི་ཕྱིར་མི་འོང་དེ། དེ་གཉིས་གང་རུང་དུ་ ངེས་པར་འགྲོ་མི་དགོས་དེ་ཚུན་ཆད་དུ་ཡང་འདར་རུང་ཡང་དེ་གཉིས་ཕན་ཆད་དུ་འགྲོར་མེད་ པས་དེ་སྐད་བརྗོད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་སྒོམ་སྤང་མ་སྤངས་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་དེ་ཡང་ཐོགས་ན་ སྲིད་པ་ལན་བདུན་ལེན་པར་བཤད་པ་བཞིན་ཏེ། སྒོམ་སྤང་མ་སྤངས་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་དེ་ལ་ སྲིད་པ་གཉིས་སམ་གསུམ་གྲུབ་ནས་ཀྱང་འདའ་བ་ཡོད་མོད་བརྒྱད་ཕན་མི་ལེན་པས་དེ་སྐད་ བརྗོད་ཅེས་པ་སྟེ། གངས་ཅན་དུ་དོན་འདི་སྔར་ཤེས་པ་བྱུང་བ་མི་འདྲ་སྟེ་ཁོ་བོ་གཅིག་པུའོ། ། རིམ་གྱིས་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་སྲིད་པ་ལན་བདུན་པའི་མཚན་ཉིད། རིམ་གྱིས་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་ འབྲས་གནས་ཙམ་པོ་གང་ཞིག འདོད་པར་ལྷ་མིའི་སྐྱེ་བ་བདུན་ནམ་བ

【現代漢語翻譯】 那麼，如果說要接受十六次色界的轉生，這是否矛盾呢？（指不成就八種須陀洹的情況）這裡是指欲界，所以沒有過失。經部師說：『如果有人在人道中見到真諦，那麼他在諸天之中輪迴三次，在人道中只輪迴三次，然後來到天界而般涅槃。如果在天界見到真諦，那麼他在人道中輪迴三次，在天界輪迴三次，然後來到人道而般涅槃，所以只有七次。』論師則建立了分別說者的宗義：『有部師們也分別說，在諸天中七次，在人道中七次，所以不要對此過於執著。』因此，這必須是二十八次嗎？或者必須取十四次？就像之前所說的那樣。有些人說：『這第七次也沒有一定要取七次的說法，而且兩次轉生也沒有一定要去色究竟天和有頂天的說法。』國王的兒子中說：『向上轉生到色究竟天的盡頭，以及到有頂天的盡頭，也可以不必進入色究竟天和有頂天，而在中間般涅槃。』色究竟天和有頂天的盡頭，是因為此後沒有更高的地方可去。因為沒有比色究竟天和有頂天更高的地方可去。例如，如果入流者達到頂點，就像第七次一樣，即使他在那之後成就兩三次有，然後完全般涅槃也是有可能的，但此後他不會成就第八有，所以說達到頂點就是第七次。』 這是不理解其含義。五種不來果中的第五種是向上轉生，意思是說向上轉生的不來果，不一定非要去那兩個地方中的任何一個，即使在那之前也可以般涅槃，但因為沒有比那兩個地方更高的地方可去，所以才那樣說。例如，就像沒有斷除修斷的入流者，據說要取七次有一樣，即使沒有斷除修斷的入流者，成就兩三次有之後也可以般涅槃，但因為不會取第八有，所以才那樣說。在雪域，以前沒有人知道這個道理，只有我一個人知道。漸入流者七有的特徵。漸入流者，僅僅是果位者，在欲界中，天人的轉生是七次還是最多兩次？

【English Translation】 So, if it is said that one must take sixteen rebirths in the Form Realm, is this contradictory? (Referring to the case where the eight types of Stream Enterers are not achieved) Here, it refers to the Desire Realm, so there is no fault. The Sautrāntika says: 'If someone sees the truth in the human realm, then they will cycle three times among the gods, and only cycle three times in the human realm, then come to the heavenly realm and attain parinirvana. If one sees the truth in the heavenly realm, then they will cycle three times in the human realm and three times in the heavenly realm, then come to the human realm and attain parinirvana, so there are only seven times.' The teacher then establishes the tenet of the Vaibhāṣikas: 'The Sarvāstivādins also separately say, seven times in the heavens and seven times in the human realm, so do not be too attached to this.' Therefore, must it be twenty-eight times? Or must one take fourteen times? Just as it was said before. Some say: 'This seventh time does not necessarily mean taking seven times, and the two rebirths do not necessarily mean going to Akanishtha and the Peak of Existence.' In the King's Son it says: 'To be reborn upwards to the end of Akanishtha, and to the end of the Peak of Existence, one can also attain parinirvana in between without entering Akanishtha and the Peak of Existence.' The end of Akanishtha and the Peak of Existence is because there is no higher place to go beyond that. Because there is no place higher than Akanishtha and the Peak of Existence. For example, if a Stream Enterer reaches the peak, just like the seventh time, even if they achieve two or three more existences after that and then attain complete parinirvana, it is possible, but after that they will not achieve an eighth existence, so it is said that reaching the peak is the seventh time.' This is not understanding its meaning. The fifth of the five types of Non-Returners is to be reborn upwards, meaning that the Non-Returner who is reborn upwards does not necessarily have to go to either of those two places, even before that they can attain parinirvana, but because there is no place higher than those two places, that is why it is said that way. For example, just like the Stream Enterer who has not abandoned what is to be abandoned by cultivation, it is said that they will take seven existences, even if the Stream Enterer who has not abandoned what is to be abandoned by cultivation can attain parinirvana after achieving two or three existences, but because they will not take an eighth existence, that is why it is said that way. In the Land of Snows, no one knew this principle before, only I alone know it. The characteristics of the Gradually Progressing Stream Enterer with seven existences. The Gradually Progressing Stream Enterer, who is merely a Fruition Attainer, in the Desire Realm, are the rebirths as gods and humans seven times or at most two times?

ཅུ་བཞི་གང་རུང་ངེས་ པར་ལེན་པའི་གང་ཟག་གོ །དེ་ལྟར་ན་ཙམ་པོ་ལའང་རིགས་གཅིག་ནས་བདུན་ལེན་པའི་ བར་མང་(སོ་སྐྱེ་སྲིད་པ་ལན་བདུན་པའང་ཡོད་པར་འགྲེལ་པ་འགྲེལ་བཤད་དོ། །)ངོ་། ། གཉིས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ། རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེ་དང་། དེ་མིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་ གསུམ་རྣམ་བཞི་ལས་གྲོལ་བ། །ཚེ་གཉིས་གསུམ་དུ་རིགས་ནས་རིགས། །ཞེས་ཏེ། རྒྱུན་ ཞུགས་(རང་འགྲེལ་གང་སྤེལ་)དེ་ཉིད་ཚེ་དེ་ལ་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་ཆེན་པོ་གསུམ་མམ་འབྲིང་གི་ ཆེན་པོ་སྤངས་དེ་ཡན་མ་སྤངས། རྟོགས་པ་སྒོམ་ལམ་ཟག་མེད་ཀྱི་དབང་བོ་ཆུང་གསུམ་མམ་ 1-291 འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་ཐོབ་པ། སྐྱེ་བ། གསུམ་སྤངས་ན་གསུམ་བཞི་སྤངས་ན་གཉིས་ལེན་པ་སྟེ། ལམ་རིམ་གྱིས་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་ཁྱད་པར་ཅན་རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེའི་མཚན་ཉིད་ནི། ལམ་ རིམ་གྱིས་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་གང་ཞིག འདོད་པའི་ལྷའམ་མི་ གང་རུང་རེ་རེ་ཚེ་གཉིས་ཡན་འཐུད་ནས་ལེན་པ། དབྱེ་ན། ལྷའི། མིའི་རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེ་ གཉིས་ལས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། ཟུར་དང་པོ་འདྲ། འདོད་ལྷར་སྐྱེ་བ་གཉིས་ཞེས་སོགས། གཉིས་པ་ལ། ཟུར་དང་པོ་འདྲ། མིར་སྐྱེ་བ་ཞེས་སོགས་སོ། །(དེ་གཉིས་ནི་ལྷར་གཉིས་སམ་གསུམ་དུ་ འཁོར་ནས་ལྷའི་རིགས་དེའམ་གཞན་དུ་འདའ་བ་དང་མིར་གཉིས་སམ་གསུམ་འཁོར་ནས་གླིང་དེའམ་གཞན་དུ་འདའ་འོ་ཞེས་ སོ། །ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར་རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཉིད་དེ་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་འཇུག་པ། ལྷའམ་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ངེས་པར་སྲིད་པ་གཉིས་འཁོར་བར་བྱས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་འོ། །ཞེས་རྒྱལ་བོའི་སྲས་སོ། །)ཁ་ ཅིག འདི་དག་ཡང་གཉིས་ཡན་ལེན་པའི་ངེས་པ་མེད་དེ། རང་འགྲེལ་དུ། སྐྱེ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ གོང་མིའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཆེས་ཉུང་ངུར་ཡང་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་སྨོས་སོ། །ཞེས་ པས་སོ་སྙམ་ན། མིན་ཏེ། རྩ་བ་དེར་ཟག་(རང་འགྲེལ་སོགས་དོན་དངོས་)མེད་ཀྱི་དབང་བོ་དངོས་སུ་ མ་སྨོས་པ་ནི། རྒྱུན་ཞུགས་ཕྱིས་སྒོམ་སྤང་སྤོང་ན་དེའི་གཉེན་པོ་ཟག་མེད་ཀྱི་དབང་བོ་ངེས་ པར་(གཉིས་ཀ་)འོང་བས་དོན་གྱིས་གྲུབ་སྟེ། དེས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་སྒོམ་(རྒྱལ་སྲས་)སྤང་ སྤང་ནའང་དེའི་གཉེན་པོ་ཟག་མེད་འཐོབ་ལ། ཚེ་གཉིས་གསུམ་ཞེས་སྐྱེ་བ་སྨོས་པ་ནི། རྒྱུན་ ཞུགས་(གསུམ་གའི་དངོས་)འབྲས་གནས་རྣམ་གསུམ་རྣམ་བཞི་ལས་གྲོལ་བ་ལ་ཚེ་དེའམ་བར་ དོའམ་སྐྱེས་ནས་འདའ་བའང་(གསུམ་གའི་དོན་དངོས་)ཡོད་པའི་ཕྱིར། རིགས་(གཉིས་ཀའི་དོན་)སྐྱེ་ འདིའི་སྐྱེ་བ་ངེས་པ་ཅན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་རྒྱུ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་མ་ ཚང་བས་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པར་མི་འདོད་དོ། །ཞེས་གང་སྤེལ་ཏེ། དེ་རྣམས་ རང

【現代漢語翻譯】 無論如何必定取受十四有之一的有情。如此一來，縱然是瞻波，也有從一到七有取受的情況（疏鈔解釋說，也有異生存在七有的情況）。 第二種是特殊者，分為從族姓生和非從族姓生。第一種是：『解脫三四種，二三世族姓生。』即是說，入流果（自釋：隨所增）本身，在當世捨棄欲界修斷的大品三品或中品的大品，尚未捨棄以上的部分。證悟修道無漏的小品三品或中品的小品。如果捨棄三品，則取受三有；如果捨棄四品，則取受二有。也就是說，次第道的入流果特殊者，從族姓生的特徵是：次第道的入流果果位特殊者，無論是欲界的天人或人，任何一個在兩世以上相續取受。分類有：天族的從族姓生和人族的從族姓生兩種。第一種的特徵：與第一個相同，即在欲界天中生兩次等等。第二種：與第一個相同，即生於人中等等。（這兩種是指在天界中輪迴兩次或三次，然後轉生到該天族或其他天族，或者在人界中輪迴兩次或三次，然後轉生到該洲或其他洲。集論釋中說，從族姓生是指入流果本身，進入一來果的果位，在天人之中必定要經歷兩次有，然後才能獲得寂滅。這是王子的說法。）有些人認為，這些不一定取受兩次以上，因為自釋中說：『生是如果與上品的福分相應，即使變得非常少，也會如此說。』因此才這樣說。但並非如此，因為根本頌中沒有直接提到無漏的根，是因為如果入流果之後捨棄修斷，那麼它的對治無漏根必定會到來（兩者都會），因此通過意義已經成立。即使通過世間道捨棄修斷，也能獲得它的對治無漏。提到兩世三世的生，是因為入流果（三種的真實）果位解脫三四種，有在當世或中陰或出生后寂滅的情況（三種的真實）。爲了顯示這種族姓生必定有生，所以才這樣說，因為不希望因為任何一個因不圓滿而成為從族姓生。』隨所增說，這些

【English Translation】 In any case, it is certain that one who takes any of the fourteen existences. In this way, even Tsampo takes from one to seven existences (the commentary explains that there are also ordinary beings who exist for seven existences). The second is the special one, which is divided into birth from lineage and non-birth from lineage. The first is: 'Liberated from three or four, two or three lifetimes from lineage.' That is, the Stream-enterer (self-commentary: whatever is increased) itself, in that lifetime, abandons the great three or the middle great of the desire realm's abandonment of cultivation, and has not abandoned the above. Realizes the small three or the middle small of the uncontaminated power of the path of cultivation. If three are abandoned, then three existences are taken; if four are abandoned, then two are taken. That is to say, the characteristic of the special Stream-enterer of the gradual path from lineage is: the special Stream-enterer of the gradual path, whatever special fruit-position, whether a god or a human of the desire realm, continuously takes each for more than two lifetimes. Divided into: the lineage birth of the gods and the lineage birth of humans. The characteristic of the first: the first part is the same, that is, two births in the desire realm, etc. The second: the first part is the same, that is, birth in humans, etc. (These two refer to revolving twice or three times in the realm of the gods, and then transferring to that or another lineage of the gods, or revolving twice or three times in the realm of humans, and then transferring to that or another continent. The commentary on the Compendium says that birth from lineage refers to the Stream-enterer itself, entering the fruit-position of the Once-returner, and certainly revolving twice among the gods or humans, and then attaining Nirvana. This is the saying of the prince.) Some think that these do not necessarily take more than two times, because the self-commentary says: 'Birth is said because if it corresponds to the merit of the upper class, it will become very small.' But it is not so, because the root verse does not directly mention the uncontaminated power, because if the Stream-enterer later abandons the abandonment of cultivation, then its antidote, the uncontaminated power, will certainly come (both), so it is established by meaning. Even if the abandonment of cultivation is abandoned by the worldly path, its antidote, the uncontaminated, will be obtained. The mention of two or three lifetimes of birth is because the Stream-enterer (the reality of the three) fruit-position is liberated from three or four, and there is also the case of Nirvana in that lifetime or in the intermediate state or after birth (the reality of the three). In order to show that this lineage birth certainly has birth, it is said so, because it is not desired to be born from lineage because any one cause is incomplete.' Whatever is increased says, these

་འགྲེལ་འགྲེལ་བཤད་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་དོན་དངོས་སོ། །རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་ 1-292 གང་གིས་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་རྣམ་པ་གསུམ་དང་བཞི་སྤངས་ ཀྱང་དེའི་གཉེན་པོ་ཟག་མེད་མ་ཐོབ་ན་རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེ་མིན་ལ་ཐོབ་ན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ རང་འགྲེལ་སོགས་སོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་གཅིག་རྣམ་གཉིས་ལས་གྲོལ་བ་དེ་ཅི་ཡིན་(རྒྱལ་སྲས་)ཞེ་ ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ། རིགས་སྐྱེ་དེ་ཉིད་དེ་རྣམ་གསུམ་རྣམ་བཞི་ལས་གྲོལ་སྨོས་པ་ནི་དཔེར་ བརྗོད་དམ་མཐའ་བསྟན་པའོ་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་(གཉིས་སྤངས་ན་)ཚེ་ལྔའམ་(གཅིག་སྤངས་ན་)དྲུག་ པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་གསུམ་རྣམ་བཞི་ལས་གྲོལ་བ། །ཞེས་ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་སྨོས་པས་སོ་ཟེར་ ཏེ། འདི་བཤད་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་མ་དཔྱད་པས་དཔྱད་དགོས་ཞེས་རྒྱལ་སྲས་སོ། །གལ་ཏེ་ ལྔ་པ་སྤངས་པ་རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེ་མིན་ནམ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ། ལྔ་པ་སྤངས་ན་ཚེ་དེ་ལ་དྲུག་ པའང་སྤོང་བས་ཕྱིར་འོང་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །(གསུམ་གའི་དོན།) དེ་དག་ཁམས་གོང་མར་མི་ འགྲོ་སྟེ། འདོད་པར་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་འཕགས་པ་འདོད་པའི་ཆགས་བཅས་ཡིན་པས་ སོ། །གཟུགས་སུ་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་གཟུགས་མེད་དུ་འཇུག་པ་སྲིད་དེ། སྲིད་རྩེར་འགྲོ་ བཞིན་ནོ། །འདོད་པར་(རྒྱུན་ཞུགས་སམ་ཕྱིར་འོང་ཐོབ་ནས་ཚེ་གཉིས་པ་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་དུ་གྱུར་པ་ནི།)ཚེ་(གཉིས་ཀའི་ དོན་དངོས་)ཡོངས་གྱུར་པའི་འཕགས། །(པ་ཕྱིར་མི་འོང་ཡིན་ལ་དེ་ལ་བར་མ་དེར་འདའ་བ་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དེ་མི་ སྲིད་དེ།)ཁམས་གཞན་དུ་ནི་འགྲོ་བ་མེད། །(པས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་རང་འགྲེལ་དུ་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་གི་ འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །)དེ་དང་གོང་མར་སྐྱེས་པ(འི་འཕགས་པ་)ནི། །ཡོངས་ ཉམས་(དང་)དབང་བོ་འཕོ་མི་བརྟེན། །ཞེས་ཏེ། འདིས་དངོས་སུ་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ མི་འོང་བསྟན་ཅིང་ཞར་ལ་འདོད་པར་འཕགས་ཆོས་ཚེ་གཉིས་བསྟེན་པའི་ཆགས་བཅས་ཡང་ ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་པར་འཆད་ལ། ཁ་ཅིག(དཔལ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་རྩེ་མོ།) རང་འགྲེལ་སོགས་ སུ་ཕྱིར་མི་འོང་ལ་སྦྱར་བས་འདོད་པར་ཚེ་གྱུར་འཕགས་པ་ཁམས་གཞན་དུ་མི་འགྲོ་བ་ཞིག་ ཡིན་ན་ཕྱིར་མི་འོང་ཞིག་དགོས་གསུང་ངོ་། ། 1-293 གཉིས་པ་ནི། རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་དེ་ཉིད་སྔར་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་རྣམ་པ་ལྔའི་ བར་བཅོམ་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་གོ །(འདི་ཚེ་དྲུག་ལེན་སྲིད་ཟེར་བ་ནི་ཆེས་ནོར།) ༈ ཕྱིར་འོང་སྐོར། གཉིས་པ་ཕྱིར་འོང་སྐོར་ལ། ཞུགས་གནས་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་པ་ལྔ་ཡི་བར་ བཅོམ་པ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་ཞུགས་པའང་ཡིན། །ཞེས་པས་དེ་འདྲ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་ ཕྱིར་འོང་ལ་ཞུགས་པའང་ཡིན་ལ་དྲུག་པ་སྤོང་བའི་བར་ཆད་

【現代漢語翻譯】 這是對《釋論》和《釋疏》兩種解釋的真實理解。須陀洹果位（Sotāpanna，預流果）之人，雖然通過見道之前的世間道斷除了三品或四品煩惱，但如果沒有獲得無漏道，是否會再生於其他種姓？如果獲得了，就會再生，如果沒有獲得，就不會再生。如《自釋》等所說。如果從一品或二品煩惱中解脫出來的是什麼（རྒྱལ་སྲས，王子）呢？有些人說，就是種姓再生本身，說從三品或四品煩惱中解脫出來，只是舉例或表明界限。有些人（གཉིས་སྤངས་ན་，如果斷除了兩品煩惱）說是五生（或གཅིག་སྤངས་ན་，如果斷除了一品煩惱）說是六生，因為說了『從三品或四品煩惱中解脫出來』，這是有差別的說法。但這些解釋者沒有經過仔細推敲，需要仔細研究，如རྒྱལ་སྲས（王子）所說。如果斷除了第五品煩惱，是否還會種姓再生呢？不會，因為斷除了第五品煩惱，那麼在這一生中也會斷除第六品煩惱，所以會成為一來果（Sakadāgāmin）。（三者的含義）他們不會去到上界，因為在欲界獲得圓滿的聖者仍然有對欲界的貪執。在色界獲得圓滿的人可能會進入無色界，因為他們正在前往有頂天。在欲界（獲得須陀洹果或斯陀含果后，在第二世成為阿那含果的人），（兩種情況的真實含義）獲得圓滿的聖者，不會去到其他界。（因為在自釋中說，在這一生中獲得了阿那含果的果位，然後就證得涅槃了。）他和生於上界（的聖者），不會退失（也不會）依賴於根門轉移。這直接表明了獲得圓滿的阿那含果，同時也暗示了在欲界依靠兩世聖道仍然有貪執的人，也是獲得圓滿的人。有些人（དཔལ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་རྩེ་མོ།，吉祥菩提頂）說，在《自釋》等中，與阿那含果相關聯，如果說在欲界獲得圓滿的聖者不會去到其他界，那麼就需要一個阿那含果。 第二種是：須陀洹果位本身，是先前在欲界斷除了五品修道所斷煩惱的特殊的須陀洹果。（說這可能會經歷六生是錯誤的。） 關於一來果（Sakadāgāmin）的部分：分為入果和果位兩種。第一種是：斷除了五品煩惱。第二種是：也進入了果位。因此，這樣的人也進入了第二果一來果，並且是斷除第六品煩惱的障礙。

【English Translation】 This is the true understanding of the two interpretations of the 'Commentary' and 'Detailed Explanation'. A Stream-enterer (Sotāpanna), although having abandoned three or four categories of afflictions through the worldly path before the path of seeing, will they be reborn into other lineages if they have not obtained the uncontaminated path? If they have obtained it, they will be reborn; if they have not, they will not. As stated in the 'Self-Commentary' and others. If what is liberated from one or two categories of afflictions is what (རྒྱལ་སྲས, Prince)? Some say that it is the lineage rebirth itself, and that mentioning liberation from three or four categories is just an example or a boundary indication. Some (གཉིས་སྤངས་ན་, if two categories are abandoned) say it is five lives (or གཅིག་སྤངས་ན་, if one category is abandoned) say it is six lives, because the phrase 'liberated from three or four categories' is a distinguishing statement. But these commentators have not carefully examined it, so it needs to be carefully studied, as རྒྱལ་སྲས (Prince) said. If the fifth category of affliction is abandoned, will there still be lineage rebirth? No, because if the fifth category is abandoned, then in that life the sixth category will also be abandoned, so one will become a Once-returner (Sakadāgāmin). (The meaning of the three) They will not go to the higher realms, because the noble one who has completed their life in the desire realm still has attachment to the desire realm. One who has completed their life in the form realm may enter the formless realm, because they are going to the peak of existence. In the desire realm (having attained Stream-entry or Once-returning, and becoming a Non-returner in the second life), (the true meaning of both cases) the noble one who has completed their life will not go to other realms. (Because the self-commentary says that in that life, they attain the fruit of Non-returning and then pass into Nirvana.) He and the noble one born in the higher realms will not degenerate (nor) depend on the transfer of faculties. This directly shows the Non-returner who has completed their life, and also implies that those who rely on two lives of noble Dharma in the desire realm and still have attachment are also those who have completed their life. Some (དཔལ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་རྩེ་མོ།, Glorious Bodhi Peak) say that in the 'Self-Commentary' and others, it is associated with Non-returning, and if a noble one who has completed their life in the desire realm does not go to other realms, then a Non-returner is needed. The second is: the Stream-enterer state itself, which is a special Stream-enterer who has previously destroyed five categories of afflictions to be abandoned through cultivation in the desire realm. (Saying that this may take six lives is a mistake.) Regarding the Once-returner (Sakadāgāmin) section: it is divided into entering the fruit and the fruit state. The first is: having destroyed five categories of afflictions. The second is: also having entered the fruit state. Therefore, such a person also enters the second fruit, the Once-returner, and is an obstacle to abandoning the sixth category of affliction.

མེད་ལམ་པའང་ཡིན་ནོ། །རིམ་ གྱིས་པའི་ཕྱིར་འོང་ཞུགས་པའི་མཚན་ཉིད། ལམ་རིམ་གྱིས་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་ གང་ཞིག ཕྱིར་འོང་ཐོབ་ཕྱིར་བརྩོན་པ། (སྟེ་རིགས་སྐྱེ་ཡང་དེར་རྒྱལ་བོའི་སྲས་ཀྱིས་བཤད་དོ། །) གཉིས་པ་ལ། ཁྱད་པར་ཅན་མིན་པ་དང་། ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་པ་དྲུག་པ་ཟད་ གྱུར་པ། །དེ་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ། །ཞེས་ཏེ། འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་དྲུག་པ་ སྤངས་ཤིང་དེ་ཡན་མ་སྤངས། སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་ལའང་མི་བརྩོན་པ་ཞིག་གོ །དེ་ལ་འདོད་པའི་ ཉོན་མོངས་ཆུང་ངུ་གསུམ་ལུས་ཤིང་དེས་འདོད་པར་ལན་གཅིག་ལས་སྐྱེ་མི་སྲིད་པས་སོ། །དེ་ ཡང་འདོད་ལྷར་ལན་གཅིག་སོང་ནས་མིར་ལན་གཅིག་འོང་སྟེ། སྐྱེ་བ་རིས་འདྲ་གཅིག་ལས་ མི་ལེན་པས་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་དུ་བཞག་གོ །གཉིས་པ་ནི། ཉེས་ཆ་བདུན་དང་བརྒྱད་ཟད་ པ། །ཚེ་གཅིག་བར་ཆད་གཅིག་པ་དང་། །ཞེས་ཏེ། འབྲས་བུ་གཉིས་པ་ལ་གནས་པ་དེ་ཉིད། རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་བར་ཆད་གཅིག་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་བདུན་ནམ་བརྒྱད་སྤངས་པའི་ ཕྱིར་དང་། དེའི་གཉེན་པོ་ཟག་པ་མེད་པའི་དབང་བོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚེ་གཅིག་ལུས་ པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པས། ལམ་རིམ་གྱིས་པའི་ཕྱིར་འོང་འབྲས་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་བར་ ཆད་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད། རིམ་གྱིས་པའི་དེ་འབྲས་གནས་གང་ཞིག འདོད་པའི་སྒོམ་ སྤང་གི་ཉོན་མོངས་བདུན་པ་སྤོང་བར་བརྩོན་པའམ་བདུན་བརྒྱད་གང་རུང་སྤངས་པ་ཡིན་པ། ཕྱིར་འོང་འབྲས་གནས་བར་ཆད་གཅིག་པ་དེས་བརྒྱད་སྤངས་ན་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་ལ་ 1-294 ཉོན་མོངས་གཅིག་གིས་བར་ཆོད་ཅིང་བརྒྱད་པ་མ་སྤངས་ན་མྱང་འདས་ལ་(ལྷའི་)ཚེ་གཅིག་ གིས་ཆོད་པས་བར་ཆད་གཅིག་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་རང་འགྲེལ་གྱི་དོན་གང་སྤེལ་ལོ། །(ལྷའི་ ནང་དུ་སྲིད་པ་གཅིག་འཁོར་ནས་འདའ་ཞེས་ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར་རྒྱལ་སྲས་སོ། །)བདུན་བརྒྱད་སྤངས་པ་གཉིས་ ཀའང་ཚེ་གཅིག་པ་ཡིན་ལ་བདུན་སྤངས་ཙམ་དེ་ཉོན་མོངས་གཅིག་གི་བར་ཆད་གཅིག་པ་ མིན་ནོ། །ཕྱིར་འོང་འབྲས་གནས་གང་གིས་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་ཉོན་ མོངས་བདུན་པའམ་བརྒྱད་པ་སྤངས་ཀྱང་དེའི་གཉེན་པོ་ཟག་མེད་ཀྱི་དབང་བོ་(གཉིས་ཀ་སྟེ་རང་ དོན་)མ་ཐོབ་ན་བར་ཆད་གཅིག་པ་མིན་ལ། (རྒྱལ་སྲས་རྐྱང་བའི་ཡིན་)དེ་ཐོབ་ན་བར་ཆད་གཅིག་པ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་འགྲེལ་གྱི་དོན་རྒྱལ་སྲས་སོ། ། ༈ ཕྱིར་མི་འོང་གི་སྐོར། གསུམ་པ་ཕྱིར་མི་འོང་གི་སྐོར་ལ། ཞུགས་གནས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གསུམ་པ་ལ་ ནི་ཞུགས་པའང་ཡིན། །ཞེས་པས་འདིར་བཤད་བར་ཆད་གཅིག་པ་དེ་ཉིད་དེ། མཚན་ཉིད་ ནི། ལམ་རིམ་གྱིས་པའི་ཕྱིར་འོང་འབྲས་གནས་གང་ཞིག དེའི་ཕྱིར་མི་འོང་ཐོབ་ཕྱིར་བརྩོན་ པའོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚན་གཞི་ནི། རིམ་གྱིས་པའི་འ

【現代漢語翻譯】 也是趨入者。次第道之不還果位之相，何為次第道之不還果位？為獲得不還果而精進者。（即種姓，也是彌勒菩薩所說。） 第二，分為非殊勝和殊勝兩種。第一種是：『滅盡第六品，彼為一來者。』即捨棄欲界修斷的第六品煩惱，而未捨棄其上的煩惱，也不精進于捨棄的加行。因此，欲界的微小煩惱還剩下三種，因此不可能在欲界再生一次。因此，在欲界天一次受生后，又一次來到人間，因為不會取同類的生，所以安立為一來者。第二種是：『滅盡七和八，一生為一間。』即安住于第二果位者，以三種因緣為一間：因為捨棄了煩惱的第七品或第八品，因為獲得了對治的無漏根，因為只剩下一生。因此，次第道之不還果位殊勝者，為一間之相。何為次第道之不還果位？為捨棄欲界修斷的第七品煩惱而精進，或已捨棄第七品或第八品者。不還果位一間者，若捨棄第八品，則以一個煩惱間隔于涅槃，若未捨棄第八品，則以（天上的）一生間隔于涅槃，故稱為一間，這是自釋的意義。 （在天界中轉生一次後證得涅槃，這是《集論》的解釋中彌勒菩薩所說。）捨棄第七品和第八品都是一生者，但僅捨棄第七品者並非一個煩惱的一間者。何為不還果位？在見道之前，捨棄了欲界修斷的第七品或第八品煩惱，但若未獲得對治的無漏根（二者，即自利），則不是一間者。（僅彌勒菩薩所說）若獲得，則是一間者，這是自釋的意義，彌勒菩薩所說。 不還者之分類： 第三，關於不還者之分類，分為趨入者和安住者兩種。第一種是：『第三為趨入。』即此處所說的一間者，其相為：何為次第道之不還果位？為獲得不還果而精進者。第二種，體性是：次第道之不還果位。

【English Translation】 Also, it is an enterer. The characteristic of the Once-Returner fruit-position on the gradual path: What is the Once-Returner fruit-position on the gradual path? It is one who strives to attain the Once-Returner fruit. (i.e., lineage, also explained by Maitreya.) Secondly, there are those who are not distinguished and those who are. The first is: 'Having exhausted the sixth aspect, that is the Once-Returner.' That is, having abandoned the sixth affliction to be abandoned by cultivation in the desire realm, and not having abandoned what is above that, and also not striving in the application of abandonment. Therefore, three small afflictions of the desire realm remain, and therefore it is impossible to be born once more in the desire realm. Therefore, having gone once to the desire realm gods, one comes once to humans, because one does not take a similar birth, it is established as the Once-Returner. The second is: 'Having exhausted seven and eight faults, one life is one interruption.' That is, the one who abides in the second fruit, that itself is one interruption by three causes: because of abandoning the seventh or eighth aspect of afflictions, because of obtaining the antidote, the uncontaminated faculty, and because one life remains. Therefore, the distinguished Once-Returner fruit-position on the gradual path is the characteristic of one interruption. What is the Once-Returner fruit-position on the gradual path? It is one who strives to abandon the seventh affliction to be abandoned by cultivation in the desire realm, or one who has abandoned either the seventh or eighth. If the Once-Returner fruit-position of one interruption abandons the eighth, then one affliction interrupts Nirvana, and if the eighth is not abandoned, then one (divine) life interrupts Nirvana, so it is called one interruption, which is the meaning of the self-commentary. (Having circled once in the heavens and then passing away, this is what Maitreya said in the commentary on the Compendium.) Both abandoning the seventh and eighth are one life, but merely abandoning the seventh is not one interruption of one affliction. What is the Once-Returner fruit-position? Before the path of seeing, even if one has abandoned the seventh or eighth affliction to be abandoned by cultivation in the desire realm, if one has not obtained the antidote, the uncontaminated faculty (both, i.e., for oneself), then it is not one interruption. (Only Maitreya's explanation) If one obtains that, then it is one interruption, which is the meaning of the self-commentary, said by Maitreya. The Classification of the Non-Returner: Third, regarding the classification of the Non-Returner, there are two types: the enterer and the abider. The first is: 'The third is the enterer.' That is, the one interruption spoken of here, whose characteristic is: What is the Non-Returner fruit-position on the gradual path? It is one who strives to attain the Non-Returner fruit. The second, the entity is: the Non-Returner fruit-position on the gradual path.

དོད་པའི་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་དགུ་ ཟད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། སྲིད་རྩེའི་བརྒྱད་ཟད་པ་དང་། དེར་མ་ཟད་དགུ་པ་སྤང་བར་བརྩོན་ པའི་བར་ཐམས་ཅད་ཡིན་པས་མཛོད་དུ། དེ་དགུ་ཟད་པ་ཕྱིར་མི་འོང་། །དེ་ནི་བར་སྐྱེས་འདུ་ བྱེད་དང་། །འདུ་བྱེད་མེད་ཡོངས་མྱ་ངན་འདའ། །གོང་དུ་འཕོ་བ་རྣམས་ཞེས་ཏེ། མཚན་ཉིད། ལམ་རིམ་གྱིས་པའི་འབྲས་གནས་གང་ཞིག འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་ཉོན་མོངས་དགུ་ཟད་ ཅིང་སྲིད་རྩེའི་དགུ་པ་མ་སྤངས་པའི་འཕགས་པའོ། །དབྱེ་ན། ཙམ་པོ་ནི། ལམ་རིམ་གྱིས་ པའི་ཕྱིར་མི་འོང་འབྲས་གནས་གང་ཞིག འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་དགུ་སྤངས་ཤིང་དེ་ཡན་ མ་སྤངས་སྤོང་བར་མི་བརྩོན་པ། ཁྱད་པར་ཅན་ནི། གང་ཞིག བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉོན་ མོངས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་སྤོང་བ་ལ་བརྩོན་པ་ནས་སྲིད་རྩེའི་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་དགུ་པ་ 1-295 མ་སྤངས་ཤིང་སྤོང་བར་བརྩོན་པའི་བར་གང་རུང་ཡིན་པའོ། །དབྱེ་ན། གཟུགས་སུ་ཉེར་འགྲོ། གཟུགས་མེད་དུ་ཉེར་འགྲོ། མཐོང་ཆོས་ཞི། ལུས་མངོན་བྱེད་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མངོན་པར་འགྲུབ་(རད་སོགས་)པ་ཙམ་གྱི། སྐྱེས་ནས་མྱོང་(རད་)འགྱུར་གྱི་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་ མྱོང་(རད་)འགྱུར་གྱི་ལས་ཅན་ནོ། །དང་པོ། གཟུགས་ཀྱི་(སྒོམ་སྤང་གི་)ཉོན་མོངས་མ་སྤངས་པའི་ ཕྱིར་མི་འོང་གཞིར་བྱས་ལ། དབང་རྣོན། ཉོན་མོངས་ཆུང་ངུ་། གཟུགས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཀུན་སྦྱོར་ སྤངས་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ཀུན་སྦྱོར་མ་སྤངས་པས་གཟུགས་ཀྱི་བར་དོར་སྐྱེས་ནས་དེར་ ལམ་ཟག་མེད་བསྒོམ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་ནས་ཚེ་མ་རྫོགས་པར་མྱུར་དུ་ལྷག་མེད་དུ་འདའ་ སྟེ་(གཉིས་ཀ་དོན་དངོས་)དེ་ལ་མྱུར་བ་དང་། མྱུར་བ་མིན་པ་དང་། དུས་རིང་བོ་ཞིག་ན་འདའ་བ་ གསུམ་སྟེ། བར་དོའི་ཚེ་སྟོད། ཚེ་དཀྱིལ་གཉིས་དང་། ཐ་མ་འདི་ཚེ་མ་རྫོགས་པའི་བར་དོའི་ མཇུག་གི་སྐབས་ལ་བཞག་དགོས་སོ། །དཔེར་ན། ཞོགས་མ་(རྒྱལ་)ཆུང་ངུ་མེ་སྟག་གྲུབ་ཙམ་ ནས་འདའ་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱི་ཚ་ཚ་ཡར་བ་ཐུར་དུ་མ་ལོགས་པར་འདའ་བ་དང་། དེ་ས་ལ་ མ་ལྷུང་ཙམ་དུ་འདའ་བ་(དེ་གསུམ་སྲས་)བཞིན་ནོ། །(གཉིས་ཀར་བཤད་ཟེར་རོ། །)གཉིས་པ་ནི། དེའི་ དབང་འབྲིང་། ཉོན་མོངས་ཡང་འབྲིང་པོ་ཅན། གཟུགས་སུ་སྐྱེ་བ་གཅིག་བླངས་ནས་འདའ་ བ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐྱེས་མ་ཐག་ལྷག་བཅས་སུ་འདའ་བ། ཚེ་དཀྱིལ་ཙམ་ལ་འབད་རྩོལ་ལ་ བརྟེན་ནས་(ལྷག་བཅས་)འདའ་བ། ཚེ་རྫོགས་ནས་འབད་མེད་དུ་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་དུ་ འདའ་(རད་སྲས་སོགས་)བ་སྟེ། ལྕགས་ཀྱི་ཚ་ཚ་ཡར་བ་ས་ལ་བབས་མ་ཐག་དང་། རྩྭ་ཤིང་ཅུང་ ཟད་བསྲེགས་ནས་དང་། མང་བོ་ཚིག་ནས་འདའ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ཚན་དང་ པོ་གཉིས་པོ་དེ་ཉོན་མོངས་དབང་བོའི་བྱེ་བྲག་ལས་དབྱེ་ཞིང་ལས་ནི་དང་པོ་གསུམ་མངོན་ པར་འགྲུབ་པའི། གསུམ་ཚན་གཉ

【現代漢語翻譯】 從斷除欲界修斷的九種煩惱開始，直到色界頂的第八種煩惱斷盡，並且努力斷除第九種煩惱為止，都屬於不還果。正如《俱舍論》中所說：『斷盡彼九故，不復還此生。』這指的是中般涅槃、有行般涅槃和無行般涅槃，以及向上界投生者。其定義是：通過次第道所獲得的果位，即斷盡欲界修斷的九種煩惱，但尚未斷除色界頂第九種煩惱的聖者。 分類：粗品不還果是指，通過次第道所獲得的不還果位，即斷除了欲界九種煩惱，但尚未斷除以上煩惱，也不努力斷除。殊勝者是指，從努力斷除初禪的極大煩惱開始，直到尚未斷除色界頂修斷的第九種煩惱，並且努力斷除為止的任何一種情況。 分類：有往色界、有往無色界、現法寂靜、身證四種。其中第一種又分為三種：僅僅是現觀成就（根等），生後感受（根）變化的，以及感受（根）其他變化的業。 第一種：以尚未斷除色界（修斷的）煩惱的不還者為基礎。具有利根、煩惱微小，斷除了往色界投生的結，現觀成就的結尚未斷除，因此往色界中陰投生，並在那裡修習無漏道，獲得阿羅漢果，在壽命未盡時迅速入于無餘涅槃（兩者都是實際情況）。這又分為迅速般涅槃、非迅速般涅槃和長時般涅槃三種。中陰的壽命分為前段和中段兩種情況，最後一種情況必須放在壽命未盡的中陰的最後階段。例如：早晨（國王）小火星剛形成就熄滅，燒紅的鐵塊向上拋起還未落下就熄滅，以及它還未落到地上就熄滅（這三種情況就像兒子一樣）。（據說兩者都有解釋。）第二種：他們的根器中等，煩惱也中等。往色界投生一次後入滅，分為三種情況：剛出生就入有餘涅槃，在壽命中段依靠努力（入有餘涅槃），以及壽命終結時無需努力就入有餘涅槃和無餘涅槃（根、兒子等）。就像燒紅的鐵塊剛落到地上，或者稍微燒著草木，或者燒了很多后熄滅一樣。像這樣，前兩種三類是根據煩惱和根器的差別來區分的，而業力方面，前三種是現觀成就的，后兩種三類是生後感受的。

【English Translation】 From the exhaustion of the nine afflictions to be abandoned by cultivation in the Desire Realm, up to the exhaustion of the eighth affliction of the Peak of Existence, and furthermore, all the way to striving to abandon the ninth, all are Anagami (Never-Returner). As stated in the Treasury of Abhidharma: 'Having exhausted those nine, one does not return here.' This refers to intermediate existence, with effort, without effort, complete Nirvana, and those who transmigrate to higher realms. Its definition is: the state of fruition attained through the gradual path, which is the noble one who has exhausted the nine afflictions to be abandoned by cultivation in the Desire Realm but has not abandoned the ninth of the Peak of Existence. Classification: The approximate Anagami is the Anagami fruition attained through the gradual path, who has abandoned the nine afflictions of the Desire Realm but has not abandoned those above, nor strives to abandon them. The distinguished one is anyone from striving to abandon the great affliction of the first Dhyana up to not having abandoned the ninth affliction to be abandoned by cultivation of the Peak of Existence and striving to abandon it. Classification: There are four types: approaching the Form Realm, approaching the Formless Realm, visible Dharma tranquility, and body realization. The first of these is further divided into three: merely the attainment of manifestation (root, etc.), experiencing (root) change after birth, and having the karma to experience (root) other changes. The first: based on the Anagami who has not abandoned the afflictions (to be abandoned by cultivation) of the Form Realm. Possessing sharp faculties, small afflictions, having abandoned the fetter of being born in the Form Realm, but not having abandoned the fetter of manifesting attainment, one is born in the intermediate state of the Form Realm, and there cultivates the uncontaminated path, attains Arhatship, and quickly enters Parinirvana without remainder before the end of life (both are actual situations). This is further divided into three: quick, not quick, and passing away after a long time. The intermediate state of life is divided into the first and middle periods, and the last must be placed at the end of the intermediate state before the end of life. For example: in the morning, a small (king) spark is extinguished as soon as it is formed, a heated iron is extinguished before it falls down, and it is extinguished before it falls to the ground (these three are like sons). (It is said that both have explanations.) The second: their faculties are moderate, and their afflictions are also moderate. After taking one birth in the Form Realm, they pass away, divided into three situations: passing away into the remainder immediately after birth, relying on effort around the middle of life (passing away into the remainder), and passing away into the remainder and without remainder without effort at the end of life (root, son, etc.). Just like a heated iron falling to the ground, or slightly burning grass and trees, or burning a lot and then extinguishing. Thus, the first two sets of three are distinguished by the difference in the power of afflictions and faculties, while in terms of karma, the first three are the attainment of manifestation, and the latter two sets of three are the experience after birth.

ིས་པ་ནི་སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་དུ་འདྲའོ་ཞེས་སོ། །(རྒྱལ་ སྲས་ཀྱིས་གསུམ་ཚན་དང་པོ་གཉིས་ནི་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་མེད་དོ། །ཞེས་སོ། །)གསུམ་པ་ནི། དེའི་ 1-296 དབང་རྟུལ། ཉོན་མོངས་ཆེན་པོ། ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་ཅན་སྐྱེ་བ་གོང་ དུ་བརྒྱུད་ནས་འདའ་དགོས་པ་སྟེ། དེ་ནི། བསམ་གཏན་སྤེལ་ན་འོག་མིན་འགྲོ། །དེ་འཕར་ ཕྱེད་འཕར་ཐམས་ཅད་དུ། །འཆི་འཕོ་གཞན་སྲིད་རྩེ་མོར་འགྲོ། །ཞེས་ཏེ། རྒྱུ་བསམ་གཏན་ (རད་)སྤེལ་ན་འོག་མིན་འགྲོ། རྒྱུ་དེ་མ་(རད་)སྤེལ་བ་སྲིད་རྩེར་འགྲོའོ། ། དང་པོ་ནི། སྤྱིར་འདིར་ བཤད་བསམ་གཏན་སྤེལ་བའི་རྟེན་ནི། གླིང་གསུམ་གྱི་མི་དང་། ཕྱིས་ཉམས་ན་གཟུགས་སུ་ ཡང་རུང་ལ། གང་ཟག་ནི། དགྲ་བཅོམ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་ཅི་རིགས་སོ། །འདིར་འདོད་པའི་ རྟེན་ཅན་གྱི་ཕྱིར་མི་འོང་ཞིག་གཞན་(རད་)པས་ལས་སུ་རུང་བ་དང་། ལམ་སླ་བ་རྣམས་ཀྱི་(ནང་ ནས་སྐྱོན་བརྒྱད་ལས་གྲོལ་བས་)མཆོག་ཡིན་པས་བཞི་པ་དང་པོར་སྤེལ་ཏེ། བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ གྱི་བཞི་པ་ཟག་མེད། ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཟག་བཅས། ཡང་བཞི་པ་ཟག་མེད་རྒྱུན་ ཆགས་གསུམ་སྤེལ་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་། དེ་ནས་རྒྱུན་ཕྲི་ནས་(རད་)སྐད་ཅིག་(རད་) གཉིས་ཟག་མེད་(རད་)ལ། སྐད་ཅིག་གཉིས་ཟག་བཅས་ལ། ཡང་ཟག་མེད་སྐད་ཅིག་གཉིས་ ལ་འཇུག་པའི་བར་ནི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་བསྲེས་པས་སྤེལ་ནུས་ན་ དངོས་གཞི་གྲུབ་པས། དང་པོ་(ཟག་མེད་ཟག་བཅས་)གཉིས་བར་ཆད་མེད་ལམ་ལྟ་བུ། གསུམ་ པ་(ཟག་མེད་)རྣམ་གྲོལ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་བཞི་པ་སྤེལ་ནས་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཞན་ཡང་སྤེལ་ ལོ། །སློབ་དཔོན་ནི། སངས་རྒྱས་མིན་པས་སྐད་ཅིག་སྤེལ་མི་ནུས་པས། རྒྱུན་ཆགས་གསུམ་ ལ་ཇི་སྲིད་སྙོམས་པར་འཇོག་ནུས་ན་རྫོགས་པའོ་ཞེས་སོ། །འདི་ལ་ལྔ་ཡོད་དེ། དེ་ནི་རྣམ་པ་ ལྔ་ཡི་ཕྱིར། །གནས་གཙང་སྐྱེ་བ་ལྔ་ཁོ་ན། །ཞེས་པས་བཞི་པ་སྤེལ་བ་ལ་ཟག་མེད་གཉིས་ཀྱི་ བར་དུ་ཟག་བཅས་གཅིག་སྤེལ་བ་གསུམ་(རད་)སྤེལ་ཏེ་ཆུང་(སྲས་)ངུ་། དེ་ཚན་པ་(སྲས་)གཉིས། བཞི་ལ་གཉིས་སྤེལ་འབྲིང་(སྲས་)དྲུག་སྤེལ། (རད།) (དང་པོ་གསུམ་སྤེལ་)དེ་ཚན་པ་གསུམ་དུ་འཇུག་ པས་(སྲས་)ཆེན་པོ་དགུ་(རད་)སྤེལ། (གསུམ་སྤེལ་)དེ་ཚན་པ་བཞི། བརྒྱད་ལ་བཞི་སྤེལ་ཤིན་(སྲས་) 1-297 ཏུ་ཆེ་བ་(རད་)བཅུ་གཉིས་སྤེལ་(གསུམ་སྤེལ་)དེ་ཚན་པ་ལྔ། བཅུ་ལ་ལྔ་སྤེལ་བ་ཤིན་ཏུ་ཆེས་ཆེ་ བ་བཅོ་ལྔ་སྤེལ་ཏེ། མ་ཉམས་ན་གནས་གཙང་མ་ལྔར་སྐྱེ་མོད། དང་པོའི་རོ་མྱངས་པས་གོང་ མ་གསུམ་ལས་ཉམས་ཤིང་འདོད་པར་ཚེ་འཕོས་ཏེ་ཚངས་རིས་སུ་སྐྱེས། དེར་སྔོན་གོམས་ པའི་དབང་གིས་བཞི་པ་བཅོ་ལྔ་སྤེལ་བསྒོམས་ནས་བར་རྣམས་སུ་མ་ཞུགས་པར་འོག་མིན་ ད

【現代漢語翻譯】 所謂『生后受報』，是說果報的顯現方式。(王子認為，前兩種情況在業的性質上沒有區別。)第三種情況是：那些鈍根者，煩惱深重者，以及需要多次經歷才能成熟的業，必須經歷更高的轉生才能解脫。正如經文所說：『若修禪定，則往色究竟天。若不修習，則往有頂天。』意思是，如果以禪定為因，則往生色究竟天；如果不行禪定，則往生有頂天。首先，這裡所說的修習禪定的所依身是：三大洲的人，如果後來退失，也可以是色界天人。而補特伽羅（梵文：Pudgala，補特伽羅，意為『人』）可以是阿羅漢（梵文：Arhat，阿羅漢，意為『應供』）或不還者（梵文：Anāgāmin，阿那含，意為『不來』），視情況而定。這裡，一個具有所依身的不還者，因為容易修習且道路平坦（從八種過患中解脫），所以是最佳選擇，因此首先修習第四禪，即具有真實相的無漏禪，以及具有寂靜和粗重相的有漏禪。然後，修習第四禪的無漏禪，持續不斷地修習三種，進入等持。之後，逐漸減少修習，在兩個剎那（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）(རད་)的無漏禪中，以及兩個剎那的有漏禪中交替進行，直到再次進入兩個剎那的無漏禪，這之間是加行道。之後，如果能夠交替修習每個剎那，那麼正行道就完成了。因此，最初的（無漏和有漏）兩種禪就像無間道，第三種（無漏）禪就像解脫道。這樣，通過修習第四禪，憑藉其力量，也可以修習其他禪定。論師認為，因為不是佛陀，所以無法修習剎那禪，因此，如果能夠持續不斷地安住於三種禪定中，那就是圓滿了。這裡有五種情況，因為有五種相，所以只有五種凈居天的轉生。也就是說，在修習第四禪時，在兩個無漏禪之間修習一個有漏禪，修習三種，稱為『小』。然後是兩個一組，四個修習兩個，稱為『中』，修習六種。(རད།)（首先修習三種）然後進入三個一組，稱為『大』，修習九種。(རད་)（修習三種）然後是四個一組，八個修習四個，稱為『極大』，修習十二種（修習三種）然後是五個一組，十個修習五個，稱為『最大』，修習十五種。如果沒有退失，就可以轉生到五凈居天。但是，因為嚐到了最初的滋味，所以從上面的三種禪定中退失，轉生到欲界，然後轉生到梵眾天。在那裡，憑藉之前的習慣，修習十五種第四禪，沒有進入中間狀態，直接往生色究竟天。 The so-called 'experiencing the result after birth' refers to the manner in which the result manifests. (The prince believes that the first two cases do not differ in the nature of the karma.) The third case is: those with dull faculties, heavy afflictions, and karma that needs to be experienced multiple times to mature, must pass through higher rebirths to be liberated. As the scripture says: 'If you cultivate meditation, you will go to Akanistha. If you do not cultivate it, you will go to the peak of existence.' This means that if you take meditation as the cause, you will be reborn in Akanistha; if you do not practice meditation, you will go to the peak of existence. First, the basis for cultivating meditation mentioned here is: people of the three continents, and if they later degenerate, it can also be a form realm deva. And the Pudgala (Sanskrit: Pudgala, 補特伽羅, meaning 'person') can be an Arhat (Sanskrit: Arhat, 阿羅漢, meaning 'worthy of offering') or an Anāgāmin (Sanskrit: Anāgāmin, 阿那含, meaning 'non-returner'), depending on the situation. Here, an Anāgāmin with a basis, because it is easy to practice and the path is smooth (liberated from the eight faults), is the best choice, so first cultivate the fourth dhyana, which is the undefiled dhyana with the aspect of truth, and the defiled dhyana with the aspect of tranquility and coarseness. Then, cultivate the undefiled fourth dhyana, continuously cultivate three, and enter into Samadhi. After that, gradually reduce the practice, alternating between two kshanas (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) (རད་) of undefiled dhyana and two kshanas of defiled dhyana, until again entering two kshanas of undefiled dhyana, which in between is the preparation stage. After that, if you can alternate practicing each kshana, then the actual practice is completed. Therefore, the initial (undefiled and defiled) two dhyanas are like the immediate path, and the third (undefiled) dhyana is like the liberation path. In this way, by cultivating the fourth dhyana, with its power, you can also cultivate other dhyanas. The teacher believes that because he is not a Buddha, he cannot cultivate kshana dhyana, so if he can continuously abide in the three dhyanas, that is perfection. There are five cases here, because there are five aspects, so there are only five pure abode rebirths. That is to say, when cultivating the fourth dhyana, cultivating one defiled dhyana between two undefiled dhyanas, cultivating three, is called 'small'. Then there are two in a group, four cultivating two, called 'medium', cultivating six. (རད།) (First cultivate three) Then enter three in a group, called 'large', cultivating nine. (རད་) (Cultivate three) Then there are four in a group, eight cultivating four, called 'very large', cultivating twelve (cultivate three) Then there are five in a group, ten cultivating five, called 'largest', cultivating fifteen. If there is no degeneration, one can be reborn in the five pure abodes. However, because he tasted the initial flavor, he degenerated from the above three dhyanas, was reborn in the desire realm, and then was reborn in the Brahma assembly. There, relying on previous habits, he cultivated fifteen fourth dhyanas, without entering the intermediate state, and was directly reborn in Akanistha.

【English Translation】 The so-called 'experiencing the result after birth' refers to the manner in which the result manifests. (The prince believes that the first two cases do not differ in the nature of the karma.) The third case is: those with dull faculties, heavy afflictions, and karma that needs to be experienced multiple times to mature, must pass through higher rebirths to be liberated. As the scripture says: 'If you cultivate meditation, you will go to Akanistha. If you do not cultivate it, you will go to the peak of existence.' This means that if you take meditation as the cause, you will be reborn in Akanistha; if you do not practice meditation, you will go to the peak of existence. First, the basis for cultivating meditation mentioned here is: people of the three continents, and if they later degenerate, it can also be a form realm deva. And the Pudgala (Sanskrit: Pudgala, person) can be an Arhat (Sanskrit: Arhat, worthy of offering) or an Anāgāmin (Sanskrit: Anāgāmin, non-returner), depending on the situation. Here, an Anāgāmin with a basis, because it is easy to practice and the path is smooth (liberated from the eight faults), is the best choice, so first cultivate the fourth dhyana, which is the undefiled dhyana with the aspect of truth, and the defiled dhyana with the aspect of tranquility and coarseness. Then, cultivate the undefiled fourth dhyana, continuously cultivate three, and enter into Samadhi. After that, gradually reduce the practice, alternating between two kshanas (Tibetan: རད་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning:) of undefiled dhyana and two kshanas of defiled dhyana, until again entering two kshanas of undefiled dhyana, which in between is the preparation stage. After that, if you can alternate practicing each kshana, then the actual practice is completed. Therefore, the initial (undefiled and defiled) two dhyanas are like the immediate path, and the third (undefiled) dhyana is like the liberation path. In this way, by cultivating the fourth dhyana, with its power, you can also cultivate other dhyanas. The teacher believes that because he is not a Buddha, he cannot cultivate kshana dhyana, so if he can continuously abide in the three dhyanas, that is perfection. There are five cases here, because there are five aspects, so there are only five pure abode rebirths. That is to say, when cultivating the fourth dhyana, cultivating one defiled dhyana between two undefiled dhyanas, cultivating three, is called 'small'. Then there are two in a group, four cultivating two, called 'medium', cultivating six. (Tibetan: རད་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning:) (First cultivate three) Then enter three in a group, called 'large', cultivating nine. (Tibetan: རད་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning:) (Cultivate three) Then there are four in a group, eight cultivating four, called 'very large', cultivating twelve (cultivate three) Then there are five in a group, ten cultivating five, called 'largest', cultivating fifteen. If there is no degeneration, one can be reborn in the five pure abodes. However, because he tasted the initial flavor, he degenerated from the above three dhyanas, was reborn in the desire realm, and then was reborn in the Brahma assembly. There, relying on previous habits, he cultivated fifteen fourth dhyanas, without entering the intermediate state, and was directly reborn in Akanistha.

ུ་སྐྱེས་ནས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པ་དེ་དབང་རྣོན་འཕར་བ་སྔར་བཞིན་ལས་དེ་ཚངས་རིས་ནས་ གཙང་མའི་གནས་གཅིག་གམ་གཉིས་སུ་སྐྱེས་ནས་འོག་མིན་དུ་འཇུག་པ་དབང་འབྲིང་ཕྱེད་ དུ་འཕར་བ། དེ་ཚངས་ཆེན་མ་གཏོགས་གཟུགས་ཀྱི་གནས་གཞན་ཐམས་ཅད་དུ་རིམ་གྱིས་ སྐྱེས་ནས་མཐར་འོག་མིན་དུ་འཇུག་པ་དབང་རྟུལ་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་འཆི་འཕོ་བའོ། །དེ་ དག་ནི་ལྷག་མཐོང་སྤྱད་པའོ། །ཚངས་ཆེན་ནི། དང་པོ་སྐྱེས་པའི་ཚངས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ འདི་རྣམས་ངས་བསྐྱེད་པའོ་སྙམ། དེར་ཕྱིས་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྔར་གྱི་ཚངས་ཆེན་དེས་ངེད་ རྣམས་བསྐྱེད་ཅེས་ལྟ་བའི་གནས་ཡིན་པ་དང་། དེའི་ཚངས་ཆེན་དེ་གནས་དེར་འགྲན་ཟླ་མེད་ པའི་ལས་བསགས་པས་གཙོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཟད་པས་(དེ་དེར་སྐྱེས་ན་གཙོ་བོར་འགྱུར་དུ་འོང་ངོ་། །)དེར་མི་ སྐྱེའོ། ། གཉིས་པ་ནི། གོང་འཕོ་བསམ་གཏན་མ་སྤེལ་བར་ཞི་གནས་ཤས་ཆེར་སྤྱད་ལ་སྙོམས་ འཇུག་རྣམས་ཀྱི་རོ་མྱང་བར་བྱེད་ཅིང་ཚངས་ཆེན་མ་གཏོགས་ཚངས་རིས་ནས་འབྲས་(རད་) བུ་ཆེ་བའི་བར་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་ནས་གཙང་མ་བོར་ཏེ་གཟུགས་མེད་བཞིར་རིམ་གྱིས་སོང་ ནས་སྲིད་རྩེར་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པའོ། །ཕྱིར་མི་འོང་ལྔར་ཕྱེ་བའི་གོང་འཕོ་ནི་དེ་གཉིས་སུ་མ་ ཞུགས་པར་ཡང་འདར་རུང་ངོ་། །འོག་མིན་འགྲོ་ནི་འོག་མིན་དང་། སྲིད་རྩེར་འགྲོ་ནི་སྲིད་ རྩེར་ངེས་པར་འགྲོ་དགོས་ཏེ་སྔར་བཤད་དོ། །ཕྱིར་མི་འོང་གོང་འཕོ་ད་ཕྱིས་འོག་མིན་འགྲོའི་ མཚན་ཉིད། ཕྱིར་མི་འོང་གོང་འཕོ་གང་ཞིག ལྷག་མཐོང་ཤས་ཆེར་སྤྱད་པས་ཚངས་རིས་ 1-298 དང་འོག་མིན་དུ་ངེས་པར་སྐྱེ་བ། དེ་འཕར་བའི་མཚན་ཉིད། ཕྱིར་མི་འོང་འོག་མིན་འགྲོ་གང་ ཞིག མདུན་ན་འདོན་ནས་གྱ་ནོམ་སྣང་གི་བར་དུ་མ་ཞུགས་པར་ཚངས་རིས་ནས་འོག་མིན་ ཉིད་དུ་འཇུག་པ། གཞན་གཉིས་ལའང་བསྒྲེའོ། །ཕྱིར་མི་འོང་གོང་འཕོ་ད་ཕྱིས་སྲིད་རྩེར་ འགྲོའི་མཚན་ཉིད། ཕྱིར་མི་འོང་གོང་འཕོ་གང་ཞིག ད་ཕྱིས་གནས་གཙང་མ་དང་ཚངས་ ཆེན་མ་གཏོགས་གཟུགས་ཀུན་དང་གཟུགས་མེད་བཞི་ཅར་དུ་རིམ་གྱིས་སྐྱེས་ནས་མཐར་ སྲིད་རྩེར་དགྲ་བཅོམ་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། ། གཉིས་པ་ནི། གཞན་ནི་གཟུགས་མེད་འགྲོ་རྣམ་བཞི། །ཞེས་པས། གཟུགས་ཀྱི་ཉོན་ མོངས་སྤངས་ཀྱང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་ལ། དེར་སྐྱེས་ ནས་འདའ་བ། བྱེད་མེད། བྱེད་བཅས། གོང་འཕོ་བཞིའོ། །གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེ་བའི་བར་དོ་ མེད་པས་བར་དོར་འདའ་བ་མེད་(གང་སྤེལ་)དོ། །མཚན་ཉིད་ནི། ལམ་རིམ་གྱིས་པའི་ཕྱིར་མི་ འོང་འབྲས་གནས་གང་ཞིག འདོད་པ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་གཟུགས་སུ་མི་སྐྱེ་བར་གཟུགས་ མེད་ཁམས་སུ་སྐྱེས་ནས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །དབྱེ་བ་བཞི་བོ་ལ་བརྟགས་ཤིང་ འགོད་དོ། །དེ་དག་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པའི་རྟེན་དེ་ཉ

【現代漢語翻譯】 其中，從色界轉生並獲得阿羅漢果位，是利根者，其神識增上，如前所述，從梵眾天轉生到凈居天的一處或兩處，最終進入色究竟天，是中根者，其神識增上了一半。而除了大梵天之外，在所有其他的色界天中依次轉生，最終進入色究竟天，是鈍根者，在所有天界中經歷死亡和轉生。這些是修習勝觀的結果。關於大梵天：最初出生的梵天會想：『這些眾生都是我創造的。』後來出生的人也會認為：『我們都是由之前的梵天創造的。』那裡是如此看待的地方。由於那位大梵天在該處積累了無與倫比的業力，所以只有一個主宰。（如果有人在那裡出生，就會成為主宰。）因此，沒有人會轉生到那裡。 第二種是：沒有增進上界禪定，而是更多地修習止觀，體驗各種等至的滋味，從梵眾天到廣果天之間依次轉生，捨棄凈居天，然後依次進入四無色界，最終在有頂天獲得阿羅漢果位。分為五種不還果的上界轉生者，即使沒有進入這兩種情況，也可能搖擺不定。前往色究竟天的人必須前往色究竟天，前往有頂天的人必須前往有頂天，如前所述。現在是不還果上界轉生者後來前往色究竟天的特徵。哪種不還果上界轉生者，因為更多地修習勝觀，所以必定會轉生到梵眾天和色究竟天？這是其增上的特徵。哪種不還果前往色究竟天，沒有進入前導和豐饒顯現之間，而是直接進入梵眾天到色究竟天？另外兩種也類似。現在是不還果上界轉生者後來前往有頂天的特徵。哪種不還果上界轉生者，後來在除了凈居天和大梵天之外的所有色界天和四無色界天中依次轉生，最終證得有頂天的阿羅漢果位？ 第二種是：『其他是四種無色界行者。』意思是：已經斷除了色界的煩惱，但尚未斷除無色界的煩惱的不還果，在那裡出生后證得涅槃。分為無作、有作和上界轉生四種。由於沒有在無色界出生的中陰身，所以沒有在中陰身中證得涅槃（任何增進）。特徵是：次第道的哪種不還果，從欲界死亡並轉生，沒有轉生到色界，而是轉生到無色界並獲得阿羅漢果位？對這四種差別進行考察和安排。這些是獲得見道的所依。

【English Translation】 Among them, being born in the Form Realm and attaining Arhatship is for those with sharp faculties, whose consciousness increases as before. Being born in one or two of the Pure Abodes from the Brahmā Assembly and finally entering Akanishtha is for those with medium faculties, whose consciousness increases by half. And gradually being born in all other Form Realm abodes except for the Great Brahmā and finally entering Akanishtha is for those with dull faculties, experiencing death and rebirth in all realms. These are the results of practicing Vipassanā (insight meditation). Regarding the Great Brahmā: the first Brahmā to be born thinks, 'These beings are all created by me.' Those born later also think, 'We were created by the previous Great Brahmā.' That is the place where it is viewed that way. Because that Great Brahmā has accumulated unparalleled karma in that place, there is only one lord. (If someone were born there, they would become the lord.) Therefore, no one is born there. The second is: without cultivating higher realm dhyāna, but mostly practicing shamatha (calm abiding) and savoring the tastes of various samādhis, gradually going from the Brahmā Assembly to the Great Fruit, abandoning the Pure Abodes, and then gradually entering the Four Formless Realms, finally attaining Arhatship in the Peak of Existence. The Anāgāmins (Non-returners) who transmigrate upwards, divided into five types, may waver even without entering these two states. Those who go to Akanishtha must go to Akanishtha, and those who go to the Peak of Existence must go to the Peak of Existence, as previously explained. Now, the characteristic of an Anāgāmin who transmigrates upwards and later goes to Akanishtha: Which Anāgāmin, because of practicing Vipassanā more, is certain to be born in the Brahmā Assembly and Akanishtha? That is the characteristic of its increase. Which Anāgāmin goes to Akanishtha, without entering between the Foremost and the Abundant Manifestation, but directly enters from the Brahmā Assembly to Akanishtha itself? The other two are similar. Now, the characteristic of an Anāgāmin who transmigrates upwards and later goes to the Peak of Existence: Which Anāgāmin, later gradually being born in all Form Realms except for the Pure Abodes and the Great Brahmā, and in all four Formless Realms, finally manifests Arhatship in the Peak of Existence? The second is: 'The others are the four Formless Realm goers.' Meaning: the Anāgāmin who has abandoned the afflictions of the Form Realm but has not abandoned the afflictions of the Formless Realm, and attains Nirvana after being born there. Divided into four types: Non-doing, Doing, and Upward Transmigrator. Since there is no intermediate state of existence for those born in the Formless Realm, there is no attaining Nirvana in the intermediate state (any increase). The characteristic is: Which Anāgāmin of the gradual path, having died and transmigrated from the Desire Realm, is not born in the Form Realm but is born in the Formless Realm and attains Arhatship? Examine and arrange these four distinctions. These are the supports for attaining the Path of Seeing.

ིད་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་འོང་ཐོབ་པའི་དབྱེ་བའོ། ། གསུམ་པ་ནི། མཐོང་ལམ་གྱི་རྟེན་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་ཐོབ་ནས་ཁམས་གོང་གི་ཉོན་མོངས་ ཀྱི་གཉེན་པོ་ཚེ་དེ་ལ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་ཚེ་དེ་ལ་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རིམ་གྱིས་ པའི་ཕྱིར་མི་འོང་ཞེས་པ། རིམ་གྱིས་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་མཐོང་ཆོས་ཞིའི་མཚན་ཉིད་(ཀུན་དགའ་བོ་ ལྟ་བུ་ཞེས་འཇམ་གསར་རོ། །)དེ། གཞན་ནི་འདི་ལ་མྱ་ངན་འདའ། །ཞེས་སོ། །མདོ་ལས། དམ་པའི་ འགྲོ་བ་བདུན་བཤད་པ་ནི། བར་དོར་འདའ་བ་གསུམ་སྐྱེས་ནས་འདའ་བ་གསུམ་གོང་འཕོ་ གཅིག་ཏུ་བགྲངས་པ་དང་བདུན་ནོ། །ཕྱིར་མི་འོང་དགུར་བཤད་པ་ནི། བར་དོར་གསུམ་སྐྱེས་ ནས་གསུམ་གོང་འཕོ་ལ་འཕར་གསུམ་མོ། །ཞེས་སོགས་བཤད་དོ། ། 1-299 བཞི་པ་ནི། འགོག་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་། །ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་བྱེད་པར་འདོད། ། ཅེས་པས། རིམ་གྱིས་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་ལུས་མངོན་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། རིམ་གྱིས་པའི་ ཕྱིར་མི་འོང་གང་ཞིག འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་དེ་སེམས་མེད་ལུས་གྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་ པའོ། །དེ་ཡང་མིའི་རྟེན་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་ཐོབ་ནས་གཟུགས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་ རྫོགས་པར་བྱས་ཤིང་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་འདའ་བར་བྱེད་པ་ཞིག་ སྟེ། འདོད་པར་ཚེ་གྱུར་འཕགས་པ་(རང་འགྲེལ་དངོས་)ཡིན་ན་ཚེ་དེ་ལ་འདའ། མ་གྱུར་པའི་རྟུལ་ ན་ཉམས་སྲིད་པས་ཕྱི་མ་ལ་གཟུགས་སུ་སྐྱེས་ནས་འགོག་པ་ལ་ཞུགས་པས་མྱང་འདས་དང་ འདྲ་བའི་ཆོས་ལུས་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་(རང་དངོས་)དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱིས་ཤེ་ན། དེའི་ཚེ་ སེམས་མེད་པས་ལུས་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། (ཐོབ་པས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང་ཤེས་པས་མངོན་སུམ་དུ་ གྱུར་པ་གཉིས་ལས།) དེ་ལས་ལངས་ནས་འགོག་སྙོམས་ནི་མྱང་འདས་(ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཇུག་བཞི་པ་ )དང་འདྲ་བར་(སེམས་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་)ཞི་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་འགྱུར་བ་(ནི་ཤེས་པས་ མངོན་དུ་བྱས་པས་སོ་)རྣམ་ཤེས་དང་བཅས་པའི་(རང་སྲས་གཉིས་ཀ་)ལུས་ཞི་བ་སྔོན་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་ (པས་ན་ཐོབ་པས་མངོན་དུ་བྱས་པའོ་ཞེས་གང་སྤེལ་ཏེ་རང་དོན་ནོ། །)པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། ། ༈ དགྲ་བཅོམ་སྐོར། བཞི་པ་དགྲ་བཅོམ་སྐོར་ལ། ཉན་ཐོས་རིམ་གྱིས་པའི་དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་གནས་གཉིས་ ལས། དང་པོ་ནི། ཕྱིར་མི་(རད་)འོང་དེ་ཉིད་བསམ་གཏན་དང་པོའི་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་ གཅིག་ནས་སྲིད་རྩེའི་བརྒྱད་ཟད་པའི་བར་དང་དེར་མ་ཟད་དགུ་པ་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ ལམ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་པའི་བར་ཐམས་ཅད་དེ་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་མཚན་ གཞིའོ། །མཚན་ཉིད་ནི། རིམ་གྱིས་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་འབྲས་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་གང་ཞིག ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་ཕྱིར་བརྩོན་པ། སྤྱིར་འགོད་ན། ཉན་ཐོས་དགྲ་བ

【現代漢語翻譯】 因此，獲得了不還果位。 第三種是：以見道的所依獲得不還果位后，爲了對治上界的煩惱，在那一生中圓滿完成，並在那一生中獲得阿羅漢果位的次第不還者，稱為次第不還。次第不還的特徵是見法寂滅（如根嘎沃（Ananda）一樣，蔣薩如是說）。其他人則在此涅槃。經中說：宣說了七種聖者的行進方式，即中有中涅槃的三種，生后涅槃的三種，以及向上投生的一種，總共七種。宣說了九種不還者，即中有三種，生后三種，以及增加的三種向上投生。等等。 第四種是：獲得滅盡定的不還者。如《身證》所說：次第不還的身證特徵是，次第不還者，以無心之身證得滅盡定。也就是說，以人身為所依獲得不還果位后，圓滿完成了色界和無色界的禪定，並獲得了滅盡定，然後趨入涅槃。如果在欲界轉生為聖者（自釋中說），則在那一生中涅槃。如果不是，則可能會退轉，因此在來世轉生到色界後進入滅盡定，從而以類似於涅槃的法身來證得（自釋中說）。為什麼說是以身證得呢？因為那時沒有心識，所以依賴於身體而生起。（從獲得而現證和了知而現證兩種來說，）從那定中出定后，會認為滅盡定類似於涅槃（即一切法寂滅的第四種），（一切心識和心所）寂滅。（這是了知而現證。）具有（自生和他生兩種）心識的身體寂滅，先前未獲得的（因此是獲得而現證）將會獲得。等等。 阿羅漢部分 第四部分是關於阿羅漢的。聲聞次第阿羅漢分為入住和不住兩種。第一種是：不還者從初禪的修斷煩惱開始，直到有頂的第八個煩惱斷盡為止，甚至直到第九個煩惱斷除為止，都安住在如金剛喻定的無間道上，因此這些都是特徵。特徵是：次第不還的果位入住者，是努力獲得聲聞阿羅漢的特殊者。總的來說，聲聞阿羅漢

【English Translation】 Therefore, one attains the state of Non-Returner. The third is: Having attained the state of Non-Returner based on the support of the Path of Seeing, in order to counteract the afflictions of the higher realms, one perfects it in that lifetime, and in that lifetime attains the Arhat state, the gradual Non-Returner, called gradual Non-Returner. The characteristic of the gradual Non-Returner is the cessation of phenomena seen (like Kungawo (Ananda), Jamsar said). Others attain Nirvana here. As the Sutra says: It explains the seven types of noble beings' progression, namely, the three who attain Nirvana in the intermediate state, the three who attain Nirvana after birth, and one who transmigrates upwards, counted as seven. It explains the nine types of Non-Returners, namely, three in the intermediate state, three after birth, and three additional upward transmigrations. And so on. The fourth is: The Non-Returner who attains cessation. As it says in 'Body Witness': The characteristic of the gradual Non-Returner who is a body witness is that the gradual Non-Returner, with a mindless body, realizes cessation. That is to say, having attained the state of Non-Returner based on a human body, one has perfected the samadhis of the form and formless realms, and having attained the cessation, one proceeds to Nirvana. If one is reborn as a noble one in the desire realm (as stated in the self-commentary), then one attains Nirvana in that lifetime. If not, then one may degenerate, therefore in the next life, one is born in the form realm and enters cessation, thereby realizing a Dharma body similar to Nirvana (as stated in the self-commentary). Why is it said 'by body'? Because at that time there is no mind, so it arises dependent on the body. (From the two types of realization, realization by attainment and realization by knowledge,) having arisen from that samadhi, one thinks that cessation is similar to Nirvana (which is the fourth type where all dharmas cease), (all minds and mental factors) are pacified. (This is realization by knowledge.) The body with (both self-born and other-born) consciousness is pacified, and what was not previously attained (therefore it is realization by attainment) will be attained. And so on. Arhat Section The fourth part is about Arhats. The Shravaka gradual Arhats are divided into two types: abiding and non-abiding. The first is: The Non-Returner, starting from the afflictions to be abandoned by the first dhyana, up to the exhaustion of the eighth at the peak of existence, and even up to the abandonment of the ninth, all of them abide on the Vajra-like Samadhi of the uninterrupted path, therefore these are all characteristics. The characteristic is: The gradual Non-Returner who abides in the fruit, is a special one who strives to attain the Shravaka Arhat. Generally speaking, the Shravaka Arhat

ཅོམ་ཞུགས་ པའི་མཚན་ཉིད། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མི་སློབ་ལམ་ཐོབ་ཕྱིར་དུ་བརྩོན་བཞིན་པའི་འཕགས་པའི་ 1-300 གང་ཟག་གོ །སྲིད་རྩེའི་བར་ཆ་བརྒྱད་ཟད་པ། །དགྲ་བཅོམ་ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན། །དགུ་ པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཡང་། །དེ་ནི་(ཕྲ་རྒྱས་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པས་)རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ཡིན། ། ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་གྱི་མཚན་ཉིད། སྲིད་རྩེའི་སྒོམ་སྤང་དགུ་པ་ཟད་ པའི་ཐོབ་པ་ཅན་གྱི་ཉན་ཐོས་འཕགས་པའི་གང་ཟག་སྟེ། དེ་ཟད་ཐོབ་དང་ཟད་པ་ཤེས། །དེ་ ཚེ་དེ་མི་སློབ་དགྲ་བཅོམ། །ཞེས་ཏེ། དགུ་པ་ཟད་པའི་ཐོབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་དེ་ཟད་པ་ཤེས་ པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཐོབ་པ་ན་འབྲས་བུ་གཞན་གྱི་ཕྱིར་ད་བསླབ་(རད་)བྱ་མེད་པས་མི་སློབ་ པ། (རད་)དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཞན་(རད་)དོན་བྱེད་(རད་)པར་འོས། ཆགས་བཅས་ཐམས་ཅད་ ཀྱིས་མཆོད་པར་འོས་པས་དགྲ་བཅོམ་མོ། །(རད་)དབྱེ་ན། དྲུག་ཡོད་པ་རྒྱས་པར་ཤེས་དགོས་ སོ། །རང་རྒྱལ་འོག་ཏུ་སྟོན་ནོ། །དེ་དག་ནི། མཛོད་ལྟར་བཤད་དོ། །མདོ་སྡེ་པའམ་དེ་ཡན་ ཆད་པ་དག་རྒྱུན་ཞུགས་ཅིག་ཅར་པ་འདོད་དེ། ཀུན་བཏུས་སུ། ཅིག་ཅར་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ ནི་གང་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རྣམ་ པས་གཅིག་ཅར་སྤོང་སྟེ། འདི་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་ བུ་སྟེ་འབྲས་བུ་གཉིས་ལ་གདགས་སོ། །ཕལ་ཆེར་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་སམ། འཆི་བའི་ཚེ་ཀུན་ ཤེས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་མི་བྱེད་ན་ཡང་དེ་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཅན་ཡིན་ཏེ། སྨོན་ ལམ་གྱི་དབང་གིས་འདོད་པའི་ཁམས་ཉིད་དུ་སྐྱེས་ཏེ། སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པ་ན་རང་ རྒྱལ་བར་(ཚོགས་སྤྱོད་པར་)འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །ཞིབ་ཏུ་བཤད་པ་མི་སྣང་ཡང་མཐའ་ཅུང་ཟད་ དཔྱད་ན། ཉན་ཐོས་དབང་བོ་རྣོན་པོའི་ཡང་རྣོ་ཤེས་འགའ་ཞིག་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྒོམ་སྤང་ ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ནས་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་བར་དགུ་པོ་འཆིང་དྲིལ་དུ་སྤངས་ནས་མཐར་དགྲ་ 1-301 བཅོམ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་སྐོར་དང་། དགྲ་བཅོམ་སྐོར་རོ། །དང་པོ་ལ། ཞུགས་གནས་གཉིས་ལས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི། ཁམས་གསུམ་གྱི་སྒོམ་སྤང་ཆེ་འབྲིང་ ཆུང་དགུར་འཆིང་དྲིལ་དུ་སྤོང་བར་ཞུགས་པའི་ཉན་ཐོས་སྦྱོར་ལམ་སྟན་གཅིག་པའི་གང་ ཟག་གམ་ཉན་ཐོས་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་བོ་གང་རུང་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གང་ རུང་ངོ་། །འབྲས་གནས་ལ། ཙམ་པོའི་མཚན་ཉིད། དེ་ལྟར་ཞུགས་ཤིང་འདོད་པའི་ཆེན་པོའི་ ཆེན་པོ་མ་སྤངས་པའི་བཅུ་དྲུག་པའི་རྟོགས་པ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ མཚན་ཉིད། ཉན་ཐོས་རྒྱུན་ཞུགས་ཅིག་ཅར་པ

【現代漢語翻譯】 入流（藏文：ཅོམ་ཞུགས་，含義：證入聖道之流）的定義：爲了獲得聲聞的不學道（藏文：མི་སློབ་ལམ་，含義：無學道，指阿羅漢果位）而精進的聖者。 『有頂的八種障礙已盡，即是趣入阿羅漢果。第九種無間道，猶如金剛。』 第二是聲聞阿羅漢的定義：具有已盡有頂第九種修斷的證得之聲聞聖者。證得彼已盡及知已盡，此時即是不學阿羅漢。』 即是說，當證得第九種已盡之同時，獲得知已盡之解脫道時，因已無需爲了其他果位而修學，故為不學者。因此，適合為他人行利益之事。堪受一切具貪者之供養，故為阿羅漢。 分類有六種，需詳細瞭解。將在自證果下說明。這些都如《俱舍論》中所說。經部宗或以上宗派認為可一次性入流，如《集論》所說：『一次性決定生起，是因如實了知諸真實，依于無障礙。以出世間道一次性斷除於三界中行之煩惱。此安立為入流果與阿羅漢果二果。』 大多數情況下，于見法時或臨終時獲得一切智。若不如此，亦是具願力者，因願力之故，生於欲界，于無佛出世時，成為自證果（藏文：རང་རྒྱལ་，含義：獨覺佛）。 雖未見詳細說明，然略作分析，聲聞中根器銳利者，或有能將三界之修斷，從大到小九品煩惱，一次性斷除，最終現證阿羅漢果者。此中有入流之次第與阿羅漢之次第。首先，入流有入與住二者。首先，入的定義是：於三界之修斷，大中小九品煩惱，趣入一次性斷除之聲聞加行道一座者，或安住于聲聞見道十五剎那中任何一剎那之補特伽羅。 果位安住者，粗略的定義是：如是趣入，且未斷除欲界上品上品之第十六證悟位之補特伽羅。特殊的定義是：聲聞入流一次性者。

【English Translation】 The definition of 'Entering the Stream' (Tibetan: ཅོམ་ཞུགས་, meaning: entering the stream of the holy path): A noble person who strives to attain the non-learning path (Tibetan: མི་སློབ་ལམ་, meaning: the path of no more learning, referring to the Arhat fruit) of a Hearer (Shravaka). 'Having exhausted the eight obstructions of the peak of existence, one enters into Arhatship. The ninth unobstructed path is like a vajra.' The second is the definition of a Hearer Arhat: A Hearer noble person who possesses the attainment of having exhausted the ninth abandonment through cultivation of the peak of existence. 'Having attained the exhaustion of that and knowing the exhaustion, at that time, one is a non-learning Arhat.' That is to say, when attaining the exhaustion of the ninth, and simultaneously obtaining the liberation path of knowing the exhaustion, because there is no need to learn for other fruits, one is a non-learner. Therefore, one is fit to perform benefits for others. One is worthy of being offered to by all those with attachment, therefore one is an Arhat. There are six types of classifications, which need to be understood in detail. They will be explained under the Self-Realized Fruit. These are all as explained in the 'Treasury of Knowledge' (Abhidharmakosha). The Sutra School or higher schools believe that one can enter the stream all at once, as stated in the 'Compendium': 'The arising of certainty all at once is based on the unimpededness after having realized all truths as they are. With the supramundane path, one abandons all at once the afflictions that operate in the three realms. This is established as the two fruits of the fruit of entering the stream and the fruit of Arhatship.' In most cases, one obtains omniscience at the time of seeing the Dharma or at the time of death. If not, one is also a person with the power of aspiration, and because of the power of aspiration, one is born in the desire realm, and when no Buddha appears, one becomes a Self-Realized Fruit (Tibetan: རང་རྒྱལ་, meaning: Pratyekabuddha). Although detailed explanations are not seen, upon slight analysis, some Hearers with sharp faculties may be able to abandon all at once the nine grades of afflictions to be abandoned through cultivation in the three realms, from the greatest to the smallest, and ultimately manifest the Arhat fruit. In this, there is the sequence of entering the stream and the sequence of Arhatship. First, entering the stream has two aspects: entering and abiding. First, the definition of entering is: a Hearer on the path of joining who is entering into abandoning all at once the nine grades of afflictions to be abandoned through cultivation in the three realms, or a person abiding in any of the fifteen moments of the Hearer's path of seeing. The approximate definition of one who abides in the fruit is: a person who has thus entered and is abiding in the sixteenth realization of the highest of the highest of the desire realm without having abandoned it. The special definition is: a Hearer who enters the stream all at once.

་གང་ཞིག འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་ཉོན་མོངས་ ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ནས་སྲིད་རྩེའི་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་གི་བར་གང་རུང་སྤངས་ཤིང་དེ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ ངུ་ཡན་མ་སྤངས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། ཞུགས་གནས་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་རྒྱུན་ ཞུགས་ཅིག་ཅར་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་མཚན་གཞི། ཉན་ཐོས་ཅིག་ཅར་པའི་དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་ པར་མཚོན། ཉན་ཐོས་ཅིག་ཅར་པའི་མི་སློབ་ལམ་ཐོབ་ཕྱིར་བརྩོན་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་ཁྱད་ པར་ཅན་ནོ། །དེའི་འབྲས་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཁམས་གསུམ་གྱི་སྒོམ་སྤང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ ངུ་དགུ་འཆིང་དྲིལ་དུ་སྤངས་པའི་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །འདིས་སྒོམ་སྤང་སྤོང་བའི་ཟག་ མེད་ཀྱི་ལམ་སྒོམ་ལམ་དགུ་ཡིན་ན་ནི་དེ་དགྲ་བཅོམ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱུན་ཞུགས་སུ་མི་འོང་ པར་སྣང་ལ་མ་ཡིན་ན་ནི་མཐོང་ལམ་ལས་མ་འདས་པས་མཐོང་ལམ་གྱིས་སྒོམ་སྤང་བརྒྱད་ ཅུ་རྩ་གཅིག་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དུ་མར་འགྱུར་བས་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཚད་མ་ རྒྱན་མཛད་པ་ནི། ཟག་མེད་གསུམ་གྱི་དང་པོ་མཐོང་ལམ་གྱིས་སྤོང་བར་བཞེད་པར་གསལ་ ཏེ། དབང་བོ་རྣོན་པོའི་ལམ་དང་པོ་ཉིད་(སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཟད་བྱེད་ཡིན་པས་)ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་ བཞིན་ཡིན་པས་འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་སྤོང་པས་རྒྱུན་ཞུགས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་ནས་ཡང་སྲིད་ ཆད་པར་འདོད་པའི་ལུགས་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་རང་གཞུང་སྦྱར་རོ། །འོན་ཀྱང་རྒྱུན་ཞུགས་ 1-302 ལ། བཅུ་དྲུག་པའི་རྟོགས་པ་ལ་གནས་པ་དགོས་པ་ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་པ་ལ་སོགས་པའི་ལུགས་ སུ་བྱས་ནས་འདིར་མི་དགོས་པར་ཁས་བླངས་ནས། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྒོམ་ ལམ་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་ཕྱིར་འོང་མི་འོང་མེད་ཚུལ་ནི་སླ་ཞིང་རྒྱས་པར་ངག་ལས་ ཤེས་སོ། །ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར། ལུས་མངོན་བྱེད་ཀྱང་རྣམ་ཐར་བརྒྱད་ལུས་ཀྱིས་མངོན་དུ་ བྱེད་པ་དང་། རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེ་ཡང་སྐྱེ་བ་ངེས་པར་གཉིས་འཁོར་ཞེས་དང་། འོག་མིན་ འགྲོ་ཡང་། ཚངས་རིས་ནས་བཟུང་སྟེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གནས་གཞན་ཐམས་ཅད་དུ་ལན་རེ་ རེ་སྐྱེས་ནས་འོག་མིན་དུ་ཞུགས་ཏེ་ཞེས་ཚངས་ཆེན་དུ་ཡང་སྐྱེས་པར་བཤད་དོ། །དགྲ་བཅོམ་ དྲུག་ཀྱང་ཚུལ་ཅུང་མི་འདྲ་བར་བཤད་ཅིང་། དགྲ་བཅོམ་འབྲས་བུ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་ མི་འགྱུར་སོགས་ལེགས་བཤད་དུ་མ་ཡོད་དེ། གྲུབ་ན་ཡིག་ཆ་ལོགས་པར་བྱ་སྙམ་པས་དང་ འདིར་མངས་པས་འཇིགས་ནས་མ་བྲིས་སོ།། །། གཉིས་པ་ལ། འཕགས་པ་སོགས་ལྟར་ན། ཞུགས་པའི་མིང་ཅན་ལྔ། གནས་པའི་མིང་ ཅན་བཅུ་བཞི། རང་རྒྱལ་གྱི་མིང་ཅན་གཅིག་གོ །ཡང་ན་འདྲ་བ་ལྔ་ཞེས་སོགས་སྦྱར་རོ། ། དང་པོ་ནི། ལམ་ཤེས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་པོ་རྣམས་སུ་བྱང་སེ་དབང་ བོ་རྟུལ་བོར་གྱུར་པ་དེ་ནི་དད་པས་རྗེས་འབྲང་ཞེས་བརྗོད་དེ། དད་པས་ལམ་དེའི་རྗེས་སུ་ འབ

【現代漢語翻譯】 那麼，什麼是通過修習而斷除的煩惱？從欲界修斷煩惱的大品，乃至有頂天修斷煩惱的小品的中品之間的任何品類已經斷除，而小品的小品尚未斷除。 第二部分是關於入流果和住果。首先，入流果：這是指聲聞乘中，具有特殊證悟的頓悟者。例如，聲聞乘頓悟者證入阿羅漢果位，或者聲聞乘頓悟者爲了獲得無學道而精進修行的入流果行者。 入流果的果位特徵是：斷除了三界中修斷煩惱的小品的小品，即九品煩惱都已徹底斷除的聲聞阿羅漢。 如果按照這種說法，通過修斷煩惱的無漏道是九個修道，那麼在未獲得阿羅漢果之前，就不會有入流果。如果不是這樣，那麼（入流果）沒有超出見道，見道就能斷除八十一個修斷煩惱，這樣就會有很多過失。那麼應該如何理解呢？ 《量理寶藏論》的作者認為，三種無漏道中的第一個，即見道，是可以斷除煩惱的。因為利根者的第一個道（見道）具有所有道的自性（因為它能消除所有過失），所以通過見道斷除俱生我見，從而獲得入流果，並最終斷除輪迴。應該將這種觀點與論師自己的觀點結合起來。 然而，關於入流果，喀且派（克什米爾分別說部）等宗義認為，必須安住於十六行相的證悟中。這裡不採納這種觀點，而是承認不需要這樣，並將超越世間的道解釋為修道。 關於如何沒有一來果和不還果，這很容易理解，詳細內容可以從口傳中瞭解。《俱舍論》的註釋中說：『身證者也能通過身體證得八解脫，從一個種姓到另一個種姓，也必定會經歷兩次輪迴。』又說：『前往色究竟天，從梵眾天開始，不會中斷，在所有其他地方各轉生一次，然後進入色究竟天。』這意味著也會轉生到大梵天。 關於六種阿羅漢，也有稍微不同的解釋。關於阿羅漢果是否會退轉等問題，有很多善說。如果需要，可以單獨成文，因為這裡篇幅有限，所以沒有寫。 第二部分，按照聖者等人的觀點，有五種名為『入』的補特伽羅，十四種名為『住』的補特伽羅，以及一種名為『自證』的補特伽羅。或者，也可以加上『五種相似』等。 首先，在道智的十六個見道剎那中，那些根器愚鈍的人被稱為『信隨行』，因為他們通過信心跟隨那條道路。

【English Translation】 What are the afflictions abandoned by cultivation? It refers to having abandoned any of the categories from the great category of afflictions abandoned by cultivation in the desire realm up to the medium category of the small category of the peak of existence, without having abandoned the smallest of the small category. The second part concerns the Fruition of Stream-enterer and the Abiding in Fruition. First, the Stream-enterer: This refers to a particularly exceptional Sudden One of the Hearers. For example, a Hearer's Sudden One who has entered the Arhatship, or a particularly exceptional Stream-enterer who strives for the sake of attaining the Path of No More Learning of the Hearer's Sudden One. The characteristic of the Fruition of that is: a Hearer Arhat who has abandoned the smallest of the small category of afflictions abandoned by cultivation in the three realms, having completely bound up the nine bonds. If, according to this, the uncontaminated path for abandoning afflictions abandoned by cultivation is the nine paths of cultivation, then it seems that one would not become a Stream-enterer until one has attained Arhatship. If it is not so, then (the Stream-enterer) has not transcended the Path of Seeing, and the Path of Seeing would abandon eighty-one afflictions abandoned by cultivation, which would lead to various faults. So how should it be understood? The author of Ornament of Valid Cognition clearly states that the first of the three uncontaminated paths, the Path of Seeing, is considered to abandon afflictions. Because the first path of the sharp-witted (Path of Seeing) has the nature of all paths (because it eliminates all faults), it abandons the innate view of self, thus attaining Stream-entry and ultimately severing rebirth. This view should be combined with the teacher's own system. However, regarding the Stream-enterer, the Kashmir Vaibhashikas and other schools hold that it is necessary to abide in the realization of the sixteen aspects. Here, this view is not adopted, and it is acknowledged that it is not necessary, and the path that transcends the world will be explained as the Path of Cultivation. How there is no Once-Returner and Non-Returner here is easy to understand, and the details can be learned from oral transmission. The commentary on the Compendium says: 'The Body-knower also manifests the eight liberations with the body, and from one lineage to another, there will definitely be two rebirths.' It also says: 'Going to Akanishtha, starting from the Brahma host, without interruption, one is born once in all other places and then enters Akanishtha.' This means that one is also born in the Great Brahma. The six types of Arhats are also explained in slightly different ways. There are many excellent explanations regarding whether the Fruition of Arhatship can degenerate or not. If needed, it can be written separately, but because of the limited space here, it is not written. Secondly, according to the Noble Ones and others, there are five types of individuals called 'Enterer', fourteen types of individuals called 'Abider', and one type of individual called 'Self-Realizer'. Alternatively, one can add 'five similarities' and so on. First, among the sixteen moments of the Path of Seeing of the Knowledge of the Path, those who have dull faculties are called 'Faith-Follower', because they follow that path through faith.

ྲང་བས་སོ། །(དད་པས་དེའི་ལམ་གྱི་ཞེས་གནོད་ཟླ་དང་། དད་པས་ལམ་གྱི་རྗེས་ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། །)བྱང་སེ་ མིའི་ནང་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་མི་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་མ་ གཏོགས་པར་དབང་བོ་རྟུལ་བ་ཡིན་ཏེ་ཤེར་ཕྱིན་(དེ་ཡན་ཨཱརྱའི་འདི་མན་མངོན་འདུག་)གྱི་རྣལ་འབྱོར་ ལ་མྱུར་དུ་མཉམ་པར་གཞོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་ མྱུར་དུ་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །(སོ་སྐྱེར་གསལ་)ཕྱིར་མི་ལྡོག་བཀོལ་བ་ནི། ས་དེར་ནི་ དབང་རྣོན་གྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ཨཱརྱའོ། །དེ་འདྲའི་བཅུ་དྲུག་པོ་རྣམས་ 1-303 སུ་དབང་བོ་རྣོན་པོར་གྱུར་པ་དེ་ནི་(དངོས་)ཆོས་ཀྱིས་རྗེས་འབྲང་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལམ་དེའི་ རྗེས་སུ་འབྲང་བས་སོ། །(ཨཱརྱ་དངོས།)ཆོས་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ་དེས་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་སོ་ ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། །འགྲེལ་ཆེན་དང་ཟླ་ཟེར་དུ། དེ་གཉིས་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ལ་གནས་པ་ལ་ བཤད་དོ། །བྱང་སེ་ས་དང་པོ་པ་དབང་རྟུལ་འགའ་ཞིག་ཆོས་ཅན། རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པ་ དང་རྗེས་འབྲང་ངོ་ཞེས་རྣམ་བཞག་བྱར་རུང་། ཞེས་སོགས་སྦྱོར་ཕྲེང་ན་ལེགས་པར་བཤད་ དོ། །བྱང་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གཞན་ནམ་དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷའི་རིས་ནས་(མདོར་མི་ཡང་སྣང་) ཤི་འཕོས་ནས་འདིར་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་དབང་བོ་རྣོན་པོར་འགྱུར་ཞེས་(དོན་ཚང་ཙམ་)སོ། །ཇི་བཞིན་ མི་སྣང་ངོ་། །འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པའི་མིང་ཅན་གཉིས་པོ་ས་དང་པོ་ལ་འགྲེལ་ཆེན། ཟླ་འོད་(ཐུབ་དགོངས་ན་མེད་)དོ། །གསུམ་པ་ལ། ཨཱརྱས། ལམ་ཤེས་ཉིད་ལ་ས་དགུ་པོ་རྣམས་ ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བའི་དོན་དུ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་ དབྱེ་བས་སྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པ་དགུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་དད་པ་དང་ ཆོས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གང་ཟག་གིས་གལ་ཏེ་རྣམ་པ་དྲུག་གམ་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་ པ་སྔར་སྤངས་པར་གྱུར་ན་ནི་དེ་ལས་དེ་དག་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་ལ་ཞུགས་པར་འགྱུར་རོ། ། གལ་ཏེ་རྣམ་པ་དགུ་པ་ཡང་སྤངས་པའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཁམས་སམ་གོང་མ་ཅི་ཡང་མེད་ པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ན་ནི་དེ་ལས་འབྲས་བུ་གསུམ་ པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་ནི་དེ་གཉིས་ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ དང་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་གྱི་དགྲ་བཅོམ་ལ་མིན་ཞེས་སོགས་ ཏེ། མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་(འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱིས་ཞེས་ཤེར་འབྱུང་གིས་ སོ། །)འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་དྲུག་གམ་བདུན་ནམ་བརྒྱད་སྤངས་ནས་མཐོང་ལམ་ ཐོབ་བཅུ་དྲུག་པའི་རྟོགས་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེ་སྔར་དབང་

【現代漢語翻譯】 由於信仰的緣故，他們追隨那條道路（『因信仰而行於道』意為有害，『因信仰而追隨道』意為純凈）。菩薩（Byangse） 從人類之中去世，轉生為與人類具有相同命運者，除非是不退轉者，否則他們的根器是遲鈍的，他們不能迅速地致力於般若波羅蜜多（Sher phyin）（此上是聖者，此下是顯現）。 因此，他們不能迅速地顯現三摩地和陀羅尼之門。（對凡夫顯現）不退轉的運用是：因為在那一地，根器敏銳者獲得了不退轉的緣故，這是聖者的境界。 像這樣的十六種人中，根器變得敏銳者，是（真實地）隨法而行者，即以智慧追隨那條道路的人。（真實的聖者。）法即是智慧，他們因智慧而追隨道路，這是純凈的。 在《大疏》和《月光》中，他們被解釋為處於十五個剎那之中。菩薩，第一地的一些根器遲鈍者，可以被歸類為入流果的入流者和隨行者。在《串聯》中對此有詳細的解釋。 大菩薩從其他佛土或兜率天的天界（簡而言之，也顯現為人）去世后，轉生到這裡的人，他們的根器會變得敏銳（意義完整）。正如所見。 入流果之名的前兩者在第一地有《大疏》和《月光》（如果符合圖布的意圖，則沒有）。對於第三者，聖者說：爲了在道智本身上斷除第九地等的大煩惱，將要闡述以小之小等差別來修習的九種道，從那之中，如果隨信行和隨法行的人已經斷除了第六、第七或第八種，那麼他們將從那之中進入二果。 如果他們也斷除了第九種，從而從欲界或無所有處之間的無色界中解脫了貪慾，那麼他們將從那之中進入三果。在第十六個剎那，他們將處於一來果和不還果的果位，而不是阿羅漢果位等等。在見道之前，通過世間道（謝爾炯說是通過世間修道），斷除了欲界修道所斷的第六、第七或第八種煩惱，然後處於獲得見道的第十六個證悟的菩薩，之前是根器遲鈍者。 種子字： དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་མྱུར་དུ་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །（སོ་སྐྱེར་གསལ་） 梵文天城體：तत्र समाधि धारणी द्वाराणि शीघ्रं न अभिभवन्ति स्म। (पृथग्जनस्य स्पष्टम्) 梵文羅馬擬音：tatra samādhi dhāraṇī dvārāṇi śīghraṃ na abhibhavanti sma। (pṛthagjanasya spaṣṭam) 漢語字面意思：在那裡，三摩地和陀羅尼之門不會迅速顯現。（對凡夫顯現）

【English Translation】 Due to faith, they follow that path ('following the path with faith' means harmful, 'following the path with faith' means pure). Bodhisattva (Byangse) Having passed away from among humans and being born into the same fate as humans, unless they are non-returning, their faculties are dull, and they cannot quickly devote themselves to Prajñāpāramitā (Sher phyin) (above this are the Āryas, below this is manifestation). Therefore, the doors of Samādhi and Dhāraṇī will not quickly manifest. (Clear to ordinary beings) The application of non-returning is: because in that ground, those with sharp faculties attain non-returning, this is the realm of the Āryas. Among such sixteen types of people, those whose faculties become sharp are (truly) followers of the Dharma, that is, those who follow that path with wisdom. (True Āryas.) Dharma is wisdom, and they follow the path with it, which is pure. In the Great Commentary and Moonlight, they are explained as being in fifteen moments. Bodhisattvas, some with dull faculties in the first ground, can be classified as stream-enterers and followers of the stream-entry fruit. This is well explained in the Garland of Connections. Great Bodhisattvas who pass away from other Buddha-fields or the heavens of Tuṣita (in short, also appearing as humans) and are born here, their faculties become sharp (meaning complete). As it appears. The first two with the name of stream-enterer have the Great Commentary and Moonlight on the first ground (if it accords with Thub's intention, it is not there). For the third, the Āryas say: In order to abandon the great afflictions of the ninth ground, etc., on the path of knowledge itself, the nine paths of cultivation with distinctions such as small of the small will be explained, from which, if a follower of faith and a follower of Dharma have already abandoned the sixth, seventh, or eighth, then from that they will enter the second fruit. If they also abandon the ninth, thereby being free from attachment from the desire realm or the formless realm between the realm of nothingness, then from that they are stream-enterers into the third fruit. In the sixteenth moment, they will abide in the fruit of once-returner and non-returner, but not in the fruit of Arhat, etc. Before the path of seeing, having abandoned the sixth, seventh, or eighth affliction to be abandoned by the path of cultivation in the desire realm through the worldly path (Sherjung says through the worldly path of cultivation), and then the Bodhisattva who abides in the sixteenth realization of attaining the path of seeing, was previously dull in faculties. Seed syllables: དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་མྱུར་དུ་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །（སོ་སྐྱེར་གསལ་） Sanskrit Devanagari: तत्र समाधि धारणी द्वाराणि शीघ्रं न अभिभवन्ति स्म। (पृथग्जनस्य स्पष्टम्) Sanskrit Romanization: tatra samādhi dhāraṇī dvārāṇi śīghraṃ na abhibhavanti sma। (pṛthagjanasya spaṣṭam) Literal Chinese meaning: There, the doors of Samādhi and Dhāraṇī will not quickly manifest. (Clear to ordinary beings)

རྟུལ་དད་རྗེས་འབྲང་དུ་གྱུར་ 1-304 པ་དེ་འདིར་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་གསུམ་པ་དང་འདྲ་བའམ་དེའི་མིང་ཅན་རིམ་བཞིན་བདུན་ པ་དང་བཅུ་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ལམ་རིམ་བཞིན་དྲུག་པ་དང་བརྒྱད་དམ་དགུ་ཐོབ་པ་ན་དད་ པས་མོས་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ་དད་པ་ལྷག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལྷག་པར་མོས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་ སོ། །བྱང་སེ་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་གང་དག་བསམ་གཏན་བཞི་(མདོ་དངོས་)པོ་ལ་མཉམ་པར་ གཞོག་ཅིང་ཕར་དྲུག་ལ་ཡང་སྤྱོད་དེ་དེ་དག་བསམ་གཏན་ཐོབ་པས་(ཆོས་བཤེས་ནི་ཐབས་མི་མཁས་ པས་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་དེར་སྐྱེ་བ་ཟློག་པར་མི་བྱེད་པར་)ལྷ་ཚེ་རིང་བོའི་ནང་དུ་སྐྱེས་ ཤིང་(རང་ཞིག་གནས་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་)གལ་ཏེ་མིའི་(མདོ་ཉིད་)ནང་དུ་སྐྱེ་བ་ཐོབ་ནས་(ཤེས་རབ་རྟུལ་བས་ དད་པས་མོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་མེད་ཅེས་དགག་པའོ་ཞེས་སོ། །)སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དག་ལ་བསྙེན་ བཀུར་བྱེད་ན་ཡང་དེ་དག་དབང་བོ་རྟུལ་ཞིང་དབང་བོ་མི་རྣོ་བ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་སོ། །གལ་ ཏེ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་པར་སྐྱེས་པའི་བྱང་སེ་དེ་གང་ཡིན། བདེན་མཐོང་མིན་ཏེ། བསམ་གཏན་ ལ་སོགས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཟད་པ་དང་། ཞེས་པས་སོ། །སྣང་བ་ཐོབ་སོགས་ཡང་མིན་ཏེ། མི་ ཁོམ་ཟད་པ་དང་། ཞེས་པས་སོ། །དད་པའི་ས་པའང་མིན་ཏེ། འདིར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་ འདུན་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་མ་བབ་པས་སོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཡུལ་ཨོ་དེ་ཤ་པའི་མཁས་པ་(ཆེན་པོ་ སྣང་)དག་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་འདིར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ནི་ཕལ་ཆེ་ཡི། གཞན་ཡང་ཡོད་དེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ པ་མ་གཏོགས་པར་ཞེས་དམིགས་བསལ་ཡོད་ཟེར་རོ། །ཀོང་ཀན་པ་དག་ནི། སེམས་ཅན་ འདུ་ཤེས་མེད་པ་གཉིས་ཏེ། མི་ཁོམ་པ་དང་། དེ་མིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱི་རོལ་པའི་ལམ་ ལ་སོགས་པ་(འདོད་པས་)ཁམས་དང་ས་འོག་མ་འོག་མ་(གསུམ་པ་མན་)སུན་ཕྱུང་ནས་དེར་སྐྱེས་པ་ དེ་དག་ནི་འཆི་བའི་ཚེ་ལོག་པར་ལྟ་བའི་(མདོ་ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར། ལྷ་ཚེ་རིང་བོ་ནི་འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་ཕྱོགས་ གཅིག་ན་གནས་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་ཁོམ་པར་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ལུས་དེ་ཞི་བ་དང་ཚེ་ཟད་པའི་ཚེ་ལྡོག་པར་ལྟ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཞེས་ཤཱནྟིས་སོ། །)དབང་གིས་དམྱལ་བར་ལྟུང་བས་མི་ཁོམ་པར་བགྲང་ཞིང་བྱང་སེ་སོ་སྐྱེ་(བདེན་ 1-305 པ་མ་མཐོང་ཟེར་)དག་བརྒྱ་ལམ་ན་བཤེས་གཉེན་ངན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེར་སྐྱེས་ ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་དང་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སོགས་པའི་མཐུས་སྔར་བཤད་ དེ་དག་ལྟར་(དམྱལ་བ་སོགས་སུ་མི་སྐྱེ་བའི་དོན་)ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བས་ལྷ་ཚེ་རིང་བོར་སྐྱེས་ཀྱང་ མི་ཁོམ་པར་སྐྱེས་པ་མིན་ཏེ། ཞེས་མདོའི་དོན་དུ་སྨྲ་བའོ། །བཾ་ག་ལ་པ་དག་གིས། དྲོད་ལ་ སོགས་པའི་ཚེ་ཕལ་ཆེར་ཟད་པས་དེ་སྐད་བཤད་ཀྱི། ངེས་པར་ཟད་པ་བཟོད་པ་

【現代漢語翻譯】 那些以遲鈍的信心跟隨的人，在這裡，類似於第二果或第三果，或者以其名稱命名，依次進入第七果和第十果的道，依次獲得第六果和第八果或第九果時，被稱為『信勝解』，因為信心更加卓越，所以通過更加卓越的勝解來區分。 有些菩薩不擅長方便法，只是專注於四禪（經部觀點），也修持六度，那些通過禪定獲得（法友認為，不擅長方便法，現證無想定，並不阻止在那裡投生）長壽天（從自身所處的狀態死亡並轉移），如果獲得投生為人的機會（因為智慧遲鈍，所以駁斥了沒有信勝解的說法），即使他們侍奉諸佛世尊，他們也是根器遲鈍且不敏銳的。 如果投生於無想天的菩薩是誰呢？不是見諦者，因為『禪定等支分已盡』。 也不是獲得光明等者，因為『無暇已盡』。 也不是信地者，因為這裡沒有提到不退轉的僧眾。如果有人這樣問，那麼烏荼地區的學者們一致認為，這裡的不退轉者是大多數，也有其他情況，有不退轉者之外的特殊情況。 剛伽地區的學者認為，眾生分為兩種無想者：無暇者和非無暇者。第一種是，外道等（通過慾望）駁斥了欲界和下層地界（第三禪以下），並在那裡投生，那些人在死亡時，由於顛倒的見解（《總集經釋》中說：長壽天位於大果天的一部分。為什麼說投生在那裡是無暇呢？因為身體寂滅和壽命耗盡時，會產生顛倒的見解。這是寂天菩薩的觀點），墮入地獄，因此被認為是無暇者，而凡夫菩薩（被稱為未見真諦者）由於惡友等的力量在那裡投生，但由於佛陀的加持和自身菩提心等的力量，不會像之前所說的那樣（不會墮入地獄等），因此即使投生於長壽天，也不是投生於無暇之處，這是經部的觀點。 孟加拉地區的學者認為，在溫暖等存在時，大多數情況下會耗盡，所以這樣說，但並非一定會耗盡忍耐。

【English Translation】 Those who follow with dull faith, here, are similar to the second or third fruit, or named after them, entering the seventh and tenth fruits respectively, and when they attain the sixth and eighth or ninth fruits respectively, they are called 'faith-liberated,' because faith is more excellent, so it is distinguished by more excellent liberation. Some Bodhisattvas are not skilled in skillful means, but only focus on the four dhyanas (Sutra perspective), and also practice the six perfections, those who attain (Dharma friend thinks, not skilled in skillful means, realizing the non-conceptual absorption, does not prevent being born there) the long-lived gods (die and transfer from their own state), if they get the opportunity to be born as humans (because of dull wisdom, so refuted the statement of no faith-liberation), even if they attend to the Buddhas, the Bhagavat, they are also dull-witted and not sharp. If the Bodhisattva born in the non-conceptual realm is who? Not the seer of truth, because 'the limbs of dhyana, etc., are exhausted.' Nor is it the one who has attained appearance, etc., because 'the leisure is exhausted.' Nor is it the ground of faith, because it is not the occasion to mention the Sangha of non-return here. If someone asks this, then the scholars of the country of Oddiyana unanimously say that the non-returner here is the majority, and there are other special cases besides the non-returner. The scholars of the Kongkan region believe that sentient beings are divided into two types of non-conceptual beings: those who are without leisure and those who are not. The first is that outsiders, etc. (through desire) refute the desire realm and the lower realms (below the third dhyana), and are born there, those people at the time of death, due to inverted views (the commentary on the Compendium Sutra says: The long-lived gods are located in a part of the great fruit. Why is it said that being born there is without leisure? Because when the body is extinguished and life is exhausted, inverted views arise. This is the view of Shantideva), fall into hell, so they are considered without leisure, while ordinary Bodhisattvas (called those who have not seen the truth) are born there due to the power of evil friends, etc., but due to the power of the Buddha and their own Bodhicitta, etc., they will not degenerate as previously stated (will not be born in hell, etc.), so even if they are born in the long-lived gods, they are not born in a place without leisure, this is the view of the Sutra. The scholars of the Bengal region believe that when warmth, etc., exists, it will mostly be exhausted, so they say this, but it is not necessarily exhausted by patience.

ཐོབ་པ་ཁོ་ ན་ནས་ཏེ། དེས་ན་ངན་འགྲོ་མེད་པས་ཆོས་ཆེན་ལ་བཟོད། ཅེས་འཆད་པས་འདི་ནི་དྲོད་རྩེ་ པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གནས་ངན་པ་དེར་ཡང་ཡུན་ཐུང་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་བ་སོགས་སྦྱར་ རོ་ཟེར་རོ། །རྗེ་(ཆོས་བཤེས་ཀྱི་བླ་མ་)བཙུན་གྱི་ཞལ་ནས་ནི་(མཚན་ཉིད་པ་མིན་གྱི་)དགོས་པའི་དབང་ གིས་(ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པར་)བསྟན་པར་ཟད་པས་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་བར་དུ་(ཅི་རིགས་པར་) སྦྱར་རོ་གསུང་ངོ་ཞེས་པ་རྣམས་ཆོས་བཤེས་སོ། །བར་བ་ལྟར་ཚོགས་ལམ་པའི་དུས་སུ་དེར་ སྐྱེས་པ་དེ་དབང་རྟུལ་དུ་འཐད་དོ་གསུང་ངོ་། །(བུ།)སྔར་སོ་སྐྱེའི་དུས་སུ་(ཨཱརྱའི་དོན་)དེར་སྐྱེས་ པའི་དབང་རྟུལ་འདོད་པའི་ལྔ་པ་སྤངས་པ་ད་ལྟ་དྲུག་པ་(ཟླ་ཟེར་ན་ཡོད་)པ་ཕྱིར་འོང་ཞུགས་པ་ དད་མོས་པར་བརྗོད། དེ་ད་ལྟ་བརྒྱད་དགུ་པ་ཕྱིར་མི་འོང་ཞུགས་པ་དད་མོས་པར་བརྗོད་དོ། ། ཐུབ་དགོངས་སོ། །སྔར་བཤད་ལྟར་གྱི་བྱང་སེ་སྔར་དབང་རྣོན་ཆོས་རྗེས་འབྲང་དུ་གྱུར་པ་དེ་ འདིར་འབྲས་བུ་བར་བ་གཉིས་དང་འདྲ་བའམ་དེའི་མིང་ཅན་བདུན་པ་དང་བཅུ་པ་ལ་ཞུགས་ པའི་ལམ་དྲུག་པ་དང་བརྒྱད་དགུ་ཐོབ་པ་ན་མཐོང་བས་ཐོབ་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། ཤེས་རབ་ ལྷག་པས་ན་མཐོང་བའམ་ཤེས་(འདི་དག་ལྡན་དངོས་)རབ་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་སོ། །(ཨཱརྱའི།) བྱང་ སེམས་ཆེན་པོ་བསམ་གཏན་བཞི་གཟུགས་མེད་བཞི་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་སྙིང་རྗེ་ལའང་ འཇུག་ཅིང་ཐབས་མཁས་པས་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་དབང་གི་མི་སྐྱེ་ཞེས་སོགས་ ནས། བསྐལ་བ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་འཚང་རྒྱའོ། །ཞེས་ཏེ་བསྡུས་པའོ། །(བདག་ཅག་གི་བཅོམ་ 1-306 ལྡན་འདས་བྱམས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུམ་འགྲེལ་དུ་སྟེ་དོན་འབུམ་ཊཱིཀ་ཡང་ངོ་། །) བསྐལ་བ་བཟང་པོའི་སངས་ རྒྱས་སྟོང་དུ་བཞིས་མ་ཚང་བའོ་ཞེས་(ཐུབ་དགོངས་) དག་ལྡན་ནོ། །ས་མཚམས་སྔར་ལྟར་འདོན་ པ་བསྒྱུར་རོ། ། འབྲས་གནས་ཀྱི་མིང་ཅན་ལ་གཉིས་ལས། མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་འཇིག་རྟེན་(ཤེར་འབྱུང་) པའི་སྒོམ་ལམ་(ཤེར་)གྱིས་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་གསུམ་མམ་བཞི་སྤངས་དེའི་གཉེན་པོ་(ཨཱརྱ་ )ཟག་མེད་དབང་བོ་ཐོབ་སྐྱེ་བ་གསུམ་(ཨཱརྱ་)མམ་གཉིས་སུ་མིར་རྒྱལ་(ཐུབ་དགོངས་དངོས་)རིགས་ བྲམ་ཟེར་ཁྱིམ་བདག་(དངོས་)ཏུ་སྐྱེ་བའི་(དངོས་)བྱང་སེ་ནི། རྒྱུན་ཞུགས་མིའི་རིགས་ནས་རིགས་ སྐྱེའི་མིང་ཅན་ཏེ། རྒྱལ་(ཨཱརྱ་)རིགས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱིམ་བདག་གི་རིགས་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བའི་རིགས་ སུ་སྐྱེས་ཏེ་དེ་ཡང་སྲིད་པ་ལ་རྐམ་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་སྔར་བཞིན་ལས། འདོད་ལྷ་དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་བའི་བྱང་སེ་ནི། ལྷའི་རིགས་ ནས་རིགས་སྐྱེའི་མིང་ཅན་ཏེ། རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས། ཞེས་ནས། གཞན་འཕྲུལ་ དབང་བྱེད་ཀྱི་ལྷ་

【現代漢語翻譯】 從獲得它的那一刻起，因此沒有惡趣，所以對大法安忍。』這樣講，這是暖位頂峰者。據說，對於那些處於惡劣境地的人，也要加上時間短、痛苦小等情況。至尊（經師的上師）說：（不是具相者）只是因為需要才顯示（進入等），所以在無間道之間（根據情況）加上。經師們是這樣說的。如中間者一樣，在資糧道時，生於彼處適合成為鈍根者。以前還是凡夫的時候，想要（聖者的意義）生於彼處的鈍根者，所說的第五個捨棄者，現在是第六個（如月亮），返回者被稱為入流果具信者。現在第八第九個返回者被稱為不還果具信者。佛陀這樣認為。如前所述的菩薩，以前是利根隨法行者，在這裡與中間的兩種果位相似，或者具有其名稱的第七個和第十個，在進入道的第六個和第八第九個時獲得，被稱為見道所獲得，因為智慧超勝，所以是見道，或者因為智慧而徹底區分。（聖者的）大菩薩，四禪定、四無色定、三十七道品也包含在慈悲心中，並且因為善巧方便，所以不生於禪定無色界等，直到在這個賢劫成佛。這是總結。（如我們的世尊彌勒菩薩。在三解中，也是義蘊論的註釋。）賢劫的千佛中，四位沒有圓滿（佛陀這樣認為）是具足的。地界如前所述，唸誦翻譯。 果位名稱有兩種：見道之前，通過世間（慧生）道的修道，捨棄了欲界的三個或四個煩惱，其對治（聖者）獲得了無漏根，三生（聖者）或兩生中，生為剎帝利（佛陀認為真實）種姓、婆羅門、家主（真實）的菩薩，從入流果的人種到種姓生的名稱，生於剎帝利（聖者）種姓、婆羅門、家主的種姓中，種姓高大，這不是因為貪戀輪迴，而是爲了使眾生完全成熟。就像以前一樣，生於六慾天中的菩薩，從天人種姓到種姓生的名稱，四大天王的天人等，直到他化自在天的天人。

【English Translation】 From the moment of obtaining it, therefore there is no evil destiny, so endure the great Dharma.』 Thus it is said, this is the peak of the warm stage. It is said that for those in bad situations, add short time, small suffering, etc. The venerable (teacher's guru) said: (not a qualified one) only because of need is it shown (entering, etc.), so between the uninterrupted paths (according to the situation) add. The Dharma friends say this. Like the intermediate one, at the stage of the accumulation path, being born there is suitable to be a dull root. Previously, when still an ordinary person, wanting (the meaning of the noble) to be born there as a dull root, the fifth abandoner mentioned, now the sixth (like the moon), the returner is called the Stream-enterer with faith. Now the eighth and ninth returners are called the Once-returner with faith. The Buddha thinks so. The Bodhisattva as mentioned before, who was previously sharp-witted and followed the Dharma, here is similar to the two intermediate fruits, or the seventh and tenth with its name, when entering the sixth and eighth and ninth of the path, it is said to be obtained by seeing, because wisdom is superior, so it is seeing, or because of wisdom it is completely distinguished. (The noble) Great Bodhisattva, the four meditations, the four formless meditations, the thirty-seven factors of enlightenment are also included in compassion, and because of skillful means, they are not born in the meditation formless realm, etc., until they attain Buddhahood in this fortunate kalpa. This is a summary. (Like our Blessed One Maitreya. In the three commentaries, it is also a commentary on the Meaningful Essence.) Among the thousand Buddhas of the Fortunate Kalpa, four are not complete (the Buddha thinks so) are complete. The boundary is as before, reciting the translation. There are two names for the fruit stage: before the path of seeing, through the cultivation of the worldly (wisdom-born) path, abandoning the three or four afflictions of the desire realm, its antidote (noble) obtains the unpolluted root, in three lives (noble) or two lives, born as a Kshatriya (Buddha thinks is real) caste, Brahmin, householder (real) Bodhisattva, from the Stream-enterer human race to the name of caste-born, born in the Kshatriya (noble) caste, Brahmin, householder's caste, the caste is tall and high, this is not because of greed for samsara, but to fully mature sentient beings. Just like before, the Bodhisattva born in the six desire heavens, from the Deva caste to the name of caste-born, the Devas of the four great kings, etc., until the Devas of Others' Emanated Power.

རྣམས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་སྐྱེས་ཏེ་དེ་དག་ན་གནས་ཤིང་སེམས་ཅན་ སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །ས་གཉིས་པ་ནས་ལྔ་པའི་བར་ལ་ཐུབ་དགོངས་སོ། །ཟླ་འོད་དུ་ ལྔ་པ་རྐྱང་སྣང་སྟེ་འགྱུར་ཆད་དམ་སྙམ་མོ། ། གསུམ་པ་ཕྱིར་འོང་ནི། འཇིག་རྟེན་འདིར་ལན་གཅིག་འོངས་ཏེ་གཞན་དུ་འདའ་བས་དེ་ འདིར་བྱང་སེ་དེའི་མིང་ཅན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་(མྱང་འདས་ལ་ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། །)ཚེ་གཅིག་གིས་ བར་ཆོད་པས་བར་ཆད་གཅིག་པ་སྟེ་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་དྲུག་ལས་རིང་དུ་སོང་བས་རིང་ དུ་སོང་བའི་ས་པའོ་ཞེས་ཟླ་ཟེར་དུའོ། །ཐུབ་དགོངས་སུ་ཡང་བདུན་པ་ལའོ། །དབང་བོ་ཤིན་ ཏུ་རྣོན་པོ་ལ་དེ་རུང་ངོ་། །འཕགས་པ་ནི། མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་ལམ་འཇིག་རྟེན་པས་འདོད་ པའི་ཉོན་མོངས་བདུན་དང་བརྒྱད་སྤང་དེའི་གཉེན་པོ་ཟག་མེད་ཐོབ་སྐྱེ་བ་གཅིག་ལུས་པས་ 1-307 ཕྱིར་འོང་ཙམ་པོ་ལས་ཁྱད་འཕགས་པས་བར་ཆད་གཅིག་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ས་བརྒྱད་ དགུ་ལ་བཞག་དགོས་པར་མངོན་ནོ། །སྤང་བྱ་བརྒྱད་དགུ་སོགས་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་ རྟོག་དགུ་པོ་ཡིན་པ་འཕགས་པའི་དགོངས་པར་ཐུབ་དགོངས་སུ་འཆད་དེ། ཨཱརྱའི་དགོངས་ པ་གཏན་མིན་ནོ། །བྱང་ཆེན་པོ་བསམ་གཏན་བཞི་ནས། མ་འདྲེས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་ཐོབ་ པ་དག་བདེན་བཞི་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་དོན་དུ་སྤྱོད་ཀྱང་དེ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་ དོ། །དེ་དག་ནི་ཚེ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །བར་ཆད་གཅིག་པ་ ནི་བསམ་གཏན་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་ཐོབ་ཀྱང་ད་དུང་སངས་རྒྱས་མཆོད་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་ གནས་པ་ཚེ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་སྟེ། (སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་མདོར་དེས་སངས་རྒྱས་ལ་གདུགས་ཕུལ་བས་) འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ད་དུང་ཡང་དེ་པ་ལ་མཆོད་པའི་ལས་ཀྱིས་མ་ཚིམ་མམ། ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། ། ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། བཞི་པ། ཕྱིར་མི་འོང་ནི། (མཛོད་)འོག་ས་དང་ད་ལྟ་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེར་ཕྱིས་མི་འོང་(མཛོད་ འགྲེལ་)བ་སྟེ། དེའི་མིང་ཅན་ནི་འདིར་ལྔ་སྟེ། བྱང་སེ་ཕྱིར་མི་འོང་བར་དོར་འདའ་བའི་མིང་ ཅན་ནི། ས་བཅུ་པའི་བྱང་སེ་འདོད་པ་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་བར་གྱི་འོག་(དག་ལྡན་དངོས་)མིན་དུ་ སངས་རྒྱས་ནས་འདིར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་སོགས་སྟོན་(ཨཱརྱ་)པ་སྟེ། ཚངས་རིས་ནས་འོག་མིན་གྱི་ ལྷ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེར་སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཡོད་ དོ། །(འབུམ་དང་ལེ་མངས་ན་མེད།)ཞེས་སོ། །ཤཱནྟིས། དེ་ཉིད་དུ་ཞེས་པ་འདིར་འོག་མིན་ཉིད་དུ་ཞེས་ ཏེ་ལེགས་སོ། །ཨཱརྱས། ཚངས་རིས་ནས་འོག་མིན་གྱི་བར་གྱི་ལྷའི་རིས་གང་ཡང་རུང་བར་ ཞེས་དང་། ཟླ་ཟེར་དུ། ཚངས་རིས་དང་འོག་མིན་གྱི་བར་དུ་ཞེས་དང་། ཐུབ་དགོངས་སུ། ཚངས་རིས་ནས་བརྩམས་ནས་འོག་མིན་ཇི་སྲིད་པ་ཞེས་པ་འདིར་བར་མ་ད

【現代漢語翻譯】 與他們有相同命運而生，住在那些地方，使眾生得以成熟。這是（經文的）意義。從第二地到第五地是Thubdgongs的觀點。在《月光經》中，第五地單獨顯現，或許有遺漏或刪節。 第三，不還者：一次來到這個世界，然後在其他地方逝世，因此，這裡的菩薩以這個名字證得佛果（應為「涅槃」），一生作為間隔，因此有一個間隔，遠離了六種慾望的煩惱，因此是遠離之地的菩薩，這是在《月光經》中說的。在Thubdgongs的觀點中，也是在第七地。對於根器非常敏銳的人來說，這是可以接受的。聖者：在見道之前，通過世俗道斷除了七種或八種慾望的煩惱，獲得了無漏的對治法，只剩下一世，因此比普通的不還者更殊勝，所以有一個間隔。這是（經文的）意義。如果是這樣，那麼顯然應該安立在第八地和第九地。所要斷除的八種或九種等是執著能取和所取的九種分別念，這是聖者的觀點，在Thubdgongs的觀點中解釋，但絕不是聖者的觀點。大菩薩從四禪到十八不共法之間所獲得的，即使爲了通達四諦的意義而行持，但也不顯現出來。要知道這些人是被一生所阻礙的。這是（經文的）意義。有一個間隔是指，即使獲得了從禪定到不共法，但仍然爲了供養佛陀等而住留，被一生所阻礙。（在《三十三天經》中，因為他向佛陀獻了傘）文殊，你還不滿足於在天界供養嗎？就像這樣。這是法友說的。 第四，不來者：（《俱舍論》）生於地獄或現在何處，以後就不再來（《俱舍論釋》），因此，以這個名字命名的是這裡有五種：菩薩以不還者的身份逝世的名字是：十地菩薩在欲界和無色界之間的地獄（應為「以下」）證得佛果，然後示現（聖者）等，從梵眾天到色究竟天之間的諸天都會轉生，並在那裡證得佛果，利益眾生。這是存在的。（《十萬頌》和《雜阿含經》中沒有。）寂天說：『就在那裡』，意思是『就在色究竟天』，這很好。聖者說：『從梵眾天到色究竟天之間的任何天界』。在《月光經》中說：『在梵眾天和色究竟天之間』。在Thubdgongs的觀點中說：『從梵眾天開始，直到色究竟天』，這裡沒有中間的（說法）。

【English Translation】 Born with the same destiny as them, dwelling in those places, causing sentient beings to mature. That is the meaning. From the second Bhumi to the fifth Bhumi is the view of Thubdgongs. In the 'Moonlight Sutra,' the fifth Bhumi appears alone, perhaps there is an omission or deletion. Third, the Anagamin (不還者): Coming to this world once, and then passing away elsewhere, therefore, the Bodhisattva here attains Buddhahood with this name (should be 'Nirvana'), with one lifetime as an interval, therefore there is one interval, being far away from the six afflictions of desire, therefore is a Bodhisattva of a distant place, this is said in the 'Moonlight Sutra.' In the view of Thubdgongs, it is also in the seventh Bhumi. For those with very sharp faculties, this is acceptable. The Arya (聖者): Before the Path of Seeing, by the worldly path, abandoning seven or eight afflictions of desire, obtaining the uncontaminated antidote, with only one lifetime remaining, therefore being more superior than the ordinary Anagamin, so there is one interval. That is the meaning. If that is the case, then it is obvious that it should be established in the eighth and ninth Bhumis. The eight or nine things to be abandoned, etc., are the nine conceptualizations of grasping the grasper and the grasped, this is the view of the Arya, explained in the view of Thubdgongs, but it is definitely not the view of the Arya. The great Bodhisattva, from the four Dhyanas to the eighteen unshared Dharmas, even though practicing for the sake of understanding the meaning of the Four Noble Truths, they do not manifest it. Know that these people are obstructed by one lifetime. That is the meaning. Having one interval means that even though obtaining from Dhyana to the unshared Dharmas, they still remain for the sake of offering to the Buddha, etc., being obstructed by one lifetime. (In the 'Sutra of the Thirty-Three Gods,' because he offered an umbrella to the Buddha) Manjushri, are you still not satisfied with the work of offering in the heavenly realm? Like that. This is what the Dharma friend said. Fourth, the Anagami (不來者): (The Abhidharmakosha) Born in the lower realm or wherever now, will not come again later (The Abhidharmakosha Commentary), therefore, the one named with this name is that here there are five types: The name of the Bodhisattva passing away as an Anagami is: The Bodhisattva of the tenth Bhumi attains Buddhahood in the lower realm (should be 'below') between the desire realm and the formless realm, and then demonstrates (the Arya) etc., from the Brahmas' Assembly to the gods of Akanistha, they will be reborn, and attain Buddhahood there, benefiting sentient beings. This exists. (Not in the Hundred Thousand Verses and the Miscellaneous Agamas.) Shantideva said: 'Right there,' meaning 'right in Akanistha,' that is good. The Arya said: 'Any heavenly realm from the Brahmas' Assembly to Akanistha.' In the 'Moonlight Sutra' it says: 'Between the Brahmas' Assembly and Akanistha.' In the view of Thubdgongs it says: 'Starting from the Brahmas' Assembly, up to Akanistha,' here there is no intermediate (statement).

ོ་སྟེ། ལྷའི་རིས་ གང་ཡང་རུང་བར་སངས་རྒྱས་ཞེས་ཏེ། བར་མ་དོ་ཞེས་པ་བར་གང་ཡང་རུང་བ་ཞེས་པའི་ 1-308 དོན་དུ་འཆད་དོ། །ཆོས་བཤེས། ཚངས་རིས་སུ་སྐྱེས་ནས་ལུས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཚོགས་བསགས་ ནས་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའོ་ཞེས་སོ། །བརྟག་མི་བཟོད་པས་ཤཱནྟི་ལྟར་རོ། །བྱང་སེའི་ཕྱིར་ མི་འོང་སྐྱེས་ནས་འདའ་བའི་མིང་ཅན་ནི། འོག་མིན་ནས་(དག་ལྡན་ཟླ་ཟེར་གཉིས་ཀ་ན་ཀུན་ཡོད་) དགའ་ལྡན་དུ་དེ་ནས་འཛམ་གླིང་དུ་འོངས་ནས་ཁྱིམ་ནས་བྱུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་ སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་མ་(དག་ལྡན་)ཐག་ཏུ་སེམས་དང་པོ་(མདོ་)བསྐྱེད་ནས་དེས་(མདོ་)སངས་རྒྱས་ ནས་དམ་ཆོས་བར་བསྐལ་(དག་ལྡན་)ལམ་དེ་བས་(དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་བསྐལ་བ་ལ་)ལྷག་པར་(འོ་དག་ ལྡན་ཐུབ་དགོངས་)གནས་པའི་ས་བཅུ་པ་པ་སྟེ། དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བླ་མེད་རྫོགས་ བྱང་དུ་འཚང་རྒྱ་ཞིང་། ནས། དེ་དག་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱང་དམ་པའི་ཆོས་བསྐལ་ བའམ་(ནི་འདིར་བར་གྱི་བསྐལ་བའོ་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་)བསྐལ་བ་ལས་ལྷག་པར་(འོ་ཞེས་དག་ལྡན་ཐུབ་ དགོངས་སོ། །)གནས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་སེམས་དང་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའོ། ། བྱང་སེ་ཕྱིར་མི་འོང་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པས་འདའ་བའི་མིང་ཅན་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་དོན་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་སྟེ་བརྩོན་པས་ཐོབ་པའི་ལམ་ཅན་ནོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ དག་ཐུབ་ཟླ་གསུམ་སྟེ། ཨཱརྱའི་ཡང་ངོ་། །བྱང་ཆེན་ཕྱིན་དྲུག་ལ་གནས་ཤིང་སེམས་ཅན་ རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་རྟག་ཏུ་བརྩོན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་འདོང་ ཞིང་(དེ་ཡན་ཐུབ་དགོངས་)སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ངན་སོང་གི་ལམ་གསུམ་པོ་རྒྱུན་གཅོད་པ་ཡོད། ཅེས་དང་། གོང་དུ་དེ་དག་ནི་བསྐལ་བ་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པས་བླ་ན་མེད་པར་འཚང་རྒྱའོ་ ཞེས་སོ། །འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་སྒྲོལ་མ་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལྟ་བུའོ་ཐུབ་དགོངས་ སོ། །བྱང་སེ་ཕྱིར་མི་འོང་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་འདའ་བའི་མིང་ཅན་ནི། རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ ལས་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་རྩོལ་བ་ཆུང་ངུས་འཚང་རྒྱ་བའི་བྱང་སེ་ས་བཅུ་པ་སྟེ། བྱང་ཆེན་སེམས་ དང་པོ་བསྐྱེད་པ་(འདི་པདྨ་དཀར་པོ་ལྟར་ན་སེམས་བསྐྱེད་དང་པོ་རང་ཡིན་ཏེ་ཆོས་བཤེས་ཀྱི་ལུགས་ལའོ། །དོན་དེ་ཉིད་ 1-309 དོ། །)ཉིད་ཀྱིས་བྱང་སེའི་སྐྱོན་མེད་པར་ཞུགས་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ཐོབ་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་ སོ། །(བྱང་སེའི་སྐྱོན་མེད་པ་ནི་ས་དང་པོ་སྟེ། འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ་ས་དང་པོ་ཐོབ་ནས་རིང་བོ་མ་ལོན་པར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་བརྒྱད་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ དག་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ་ཞེས་སོ། །) རང་བཞིན་དང་རྐྱེན་གྱིས་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིར་ མི་ལྡོག་གི་ས་ཐོབ་པས་བྱང་

【現代漢語翻譯】 或者，在任何天界中，被稱為'佛'，而'中陰'(bar ma do)指的是任何中間狀態。 法友，在色界天中出生，通過身體積累功德，圓滿成佛。如香提尊者一樣，難以衡量。 對於不還果的菩薩，具有'死後生'之名：從色究竟天（在《具光》、《月光》二者中皆有）到兜率天，然後來到人間，出家並在菩提樹下結跏趺坐，立即生起最初的發心（菩提心），由此成佛，使正法住世長於一劫（其中一方面是一劫），甚至更長久（哦，如是理解）。這是第十地菩薩，最初發心時就證得無上圓滿菩提。然後，即使他們完全涅槃，正法住世的時間也長於一劫或（這裡指的是中間劫，其中一方面是）一劫（哦，如是理解）。 在此，最初的發心如金剛一般。 對於不還果的菩薩，具有'有作為而死後生'之名：爲了所有眾生的利益而精進努力，通過精進而獲得道路。這兩者都是真實的。 安住於六度波羅蜜，爲了眾生的利益而恒常精進，從佛土到佛土（如是理解），斷絕眾生三惡道的道路。 如上所述，他們通過無數劫而證得無上菩提。如聖觀世音、度母、文殊菩薩一般。 對於不還果的菩薩，具有'無作為而死後生'之名：由於根性的差異，以極快的速度，通過微小的努力而證得菩提的十地菩薩，最初生起菩提心（如《白蓮經》所說，這就是最初的發心，這是法友的觀點。意義相同）。由此進入菩薩的無過失境界，獲得不退轉的果位。 （菩薩的無過失境界是初地。在《十萬頌般若經釋》中說，獲得初地后不久，就能獲得不退轉的第八地。） 通過自性和因緣生起最初的發心，由此獲得不退轉的果位，成為菩薩。

【English Translation】 Or, in whatever celestial realm, it is called 'Buddha,' and 'Bardo' (bar ma do) refers to any intermediate state. Dharma friend, having been born in the Realm of Brahma, accumulating merit with that very body, one becomes fully enlightened. Like Shanti, it is beyond measure. For the non-returning Bodhisattva, with the name 'passing away after being born': from Akanistha (both in 'Having Light' and 'Moonlight') to Tushita, then coming to Jambudvipa, renouncing the household life, and sitting in vajra posture under the Bodhi tree, immediately generating the first mind (Bodhicitta), thereby becoming enlightened, causing the sacred Dharma to abide longer than a kalpa (one aspect of which is a kalpa), even longer (oh, thus understand). This is the tenth-level Bodhisattva, attaining unsurpassed perfect enlightenment with the very first generation of the mind. Then, even when they completely pass into Nirvana, the sacred Dharma abides longer than a kalpa or (here it refers to the intermediate kalpa, one aspect of which is) a kalpa (oh, thus understand). Here, the first mind is like a vajra. For the non-returning Bodhisattva, with the name 'passing away with activity': manifestly acting for the benefit of all sentient beings, having a path attained through diligence. Both of these are true. Abiding in the six perfections, constantly striving for the benefit of sentient beings, going from Buddha-field to Buddha-field (thus understand), severing the three paths of suffering for sentient beings. As mentioned above, they attain unsurpassed enlightenment through immeasurable, countless kalpas. Like Arya Avalokiteshvara, Tara, Manjushri. For the non-returning Bodhisattva, with the name 'passing away without activity': due to the difference in lineage, very quickly, with little effort, the tenth-level Bodhisattva attains enlightenment, generating the first Bodhicitta (according to the White Lotus Sutra, this is the very first generation of the mind, which is the view of the Dharma friend. The meaning is the same). Thus entering the faultless state of a Bodhisattva, obtaining the state of non-retrogression. (The faultless state of a Bodhisattva is the first ground. In the commentary on the Hundred Thousand Prajnaparamita Sutra, it is said that having attained the first ground, before long, one attains the eighth ground of non-retrogression.) Generating the first mind through nature and conditions, thereby obtaining the state of non-retrogression, becoming a Bodhisattva.

ཆུབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་མི་འཁྲུགས་(སངས་རྒྱས་མི་ འཁྲུགས་པ་དེར་གྱུར་)པ་དང་། བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་དང་(ཤཱཀ་ཐུབ་དེར་གྱུར་)འཁོར་བསྒྱུར་ནམ་ མཁའ་(འཇམ་དབྱངས་དེར་གྱུར་)བཞིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་(ས་བཅུ་པ་ཡིན་དགོས་)སོ། །ཕྱིར་མི་འོང་ གོང་འཕོ་ནི་གོང་དུ་འགྲོ་ཡི་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེར་མི་འདའ་བ་(ཨཱརྱ་ཐུབ་དགོངས་)སྟེ། དེ་ལ་འོག་ མིན་དང་། སྲིད་རྩེར་འགྲོ་གཉིས་ཡོད་ལ། དང་པོ་བྱང་སེ་ཕྱིར་མི་འོང་འོག་མིན་འགྲོའི་མིང་ ཅན་ནི། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་རྒྱལ་དུ་གྱུར་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ ཅད་བསྒྲུབ་ཅིང་ཟས་འདོད་པ་ལ་ཟས་སྟེར། སོགས་ནས། སེམས་ཅན་དགེ་བཅུའི་ལམ་ལ་ བཞག་ནས་ཚངས་རིས་ནས་འོག་མིན་གྱི་བར་དུ་སྐྱེས་ནས་ཞིང་སྣ་ཚོགས་སུ་འཚང་རྒྱ་བ་སྟེ། མདོ་ཡང་། ཚིག་དེའི་མཇུག་ཏུ། དག་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས་སོ། །(འདི་མདོ་གོང་འོག་མང་པོ་ཞིག་བསྡུས་པར་ སྣང་།) ཤཱནྟི་བུདྡྷ་ཤྲཱི་དེ་གཅིག་ཏུ་བགྲང་ངོ་། །ཨཱརྱ་སོགས་ལྟར་ན། དེས་མདོར་བསྟན་ནས། དབྱེ་ན་འཕར་སོགས་གསུམ་སྟེ། བྱང་སེ་ཕྱིར་མི་འོང་འཕར་བའི་མིང་ཅན་ནི། བྱང་སེ་སོ་སྐྱེའི་ སྐབས་སུ་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)དང་པོར་བསམ་གཏན་བཞི་རྫོགས་པ་(དངོས་)ལས་རྐྱེན་འགའ་ཞིག་ གིས་ཉམས་པ་ན་སླར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་ཚངས་རིས་སུ་སྐྱེས། དེར་ བསམ་གཏན་གོང་མ་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་དུས་ཕྱིས་འཕགས་ལམ་ཐོབ་(དེ་ཡན་ཆོས་བཤེས་ དངོས་)སྟེ་སྔར་གོམས་པའི་དབང་གིས་བཞི་པ་སྤེལ་(ཨཱརྱ་)ཏེ་ཤི་(ཨཱརྱ་ཆོས་བཤེས་)ནས་འོག་མིན་དུ་ སྐྱེས་(ཨཱརྱ་ཆོས་བཤེས་)ཏེ་སླར་ཡང་ཞིང་སྣ་ཚོགས་སུ་བྱང་ཆུབ་པར་སྟོན་པའི་ས་བཅུ་པ་པ་སྟེ། བོད་དག་ནི། ས་བཅུ་པ་ལ་སྦྱོར་དགོས་པས་ཉམས་ཚུལ་བསྟན་ཞེས་གོང་འོག་བཞི་ལ་སྦྱོར་ 1-310 རོ། །བསམ་གཏན་བཞི་བསྒྲུབས་ཏེ་བསམ་གཏན་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་ཏེ་བསམ་ གཏན་དང་པོ་བསྒྲུབས་ཏེ་ཚངས་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་དེ་དག་ཏུ་ཡང་བསམ་གཏན་ རྣམས་བསྒྲུབས་ནས་འོག་མིན་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྣ་ཚོགས་ པ་རྣམས་སུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བ་དག་ཡོད་དོ། །ཞེས་སོ། །བྱང་སེ་ཕྱིར་མི་འོང་ ཕྱེད་དུ་འཕར་བའི་མིང་ཅན་ནི། ཚུལ་སྔར་བཞིན་ལས་ཚངས་རིས་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་གནས་ གཙང་དུ་སྐྱེས་ཏེ་གནས་གཙང་གི་གནས་གཅིག་(ཨཱརྱ་)གམ་གཉིས་བརྒལ་(ཨཱརྱ་)ཏེ་འོག་མིན་ དུ་སྐྱེས་ནས་ཞིང་གཞན་དུ་ཞེས་སོགས་ཏེ། ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་གནས་ གཙང་མར་སྐྱེས་ཏེ། གནས་གཙང་མའི་གནས་གཅིག་གམ་གཉིས་བརྒལ་ཏེ་འོག་མིན་དུ་ སྐྱེས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྣ་ཚོགས་སོགས་སོ། །བྱང་སེ་ཕྱིར་མི་འོང་གནས་ཐམས་ཅད་ དུ་འཆི་འཕོ་བའི་མིང་ཅ

【現代漢語翻譯】 如何成為圓滿覺悟者？例如，如同不退轉的比丘（成為不動佛），如同婆羅門海塵（成為釋迦牟尼佛），如同轉輪王虛空（成為文殊菩薩），這是法友（必須是十地菩薩）所說。不再返回欲界的補特伽羅，向上界轉生，指的是生於上界后不再退還（阿雅所想）。這又分為往生色究竟天和往生有頂天兩種。第一種，菩薩不再返回欲界，被稱為往生色究竟天者，他們轉生為轉輪聖王，為眾產生辦一切安樂資具，為想得到食物者施予食物等等，引導眾生行持十善業道，從梵天界直至色究竟天，于各種佛土中證得菩提。經典中也說，在這些話的結尾，也有清凈者。（這段話似乎彙集了許多經典的內容。）寂天菩提吉祥是同一個人。按照阿雅等人的說法，先是概括性地宣說，然後進行分類，分為超生等三種。菩薩不再返回欲界，被稱為超生者，指的是菩薩在凡夫階段（真正的法友），首先圓滿四禪（真正地），由於某些因緣退失后，再次獲得初禪，轉生到梵天界。在那裡獲得更高的禪定，之後證得聖道（到此為止是真正的法友），由於過去的串習力，增長第四禪（阿雅），死後（阿雅法友）轉生到色究竟天（阿雅法友），再次在各種佛土中示現證得菩提的十地菩薩。藏族人認為，這必須與十地菩薩相聯繫，所以說示現了退失的情況，與上下四禪相聯繫。修習四禪后，完全退失所有禪定，然後修習初禪，轉生到梵天界諸天之中，在那裡也修習各種禪定，轉生到色究竟天諸天之中，在各種佛土中證得無上菩提。菩薩不再返回欲界，被稱為半超生者，情況與之前相似，從梵天界死亡並轉生到凈居天，超越一個（阿雅）或兩個凈居天（阿雅），轉生到色究竟天，然後在其他佛土中等等。從梵天世界死亡並轉生到凈居天，超越一個或兩個凈居天，轉生到色究竟天，然後在各種佛土中等等。菩薩不再返回欲界，被稱為在一切處死亡並轉生者 How to become a fully enlightened being? For example, like a non-regressing Bhikshu (becoming Akshobhya Buddha), like a Brahmin sea dust (becoming Shakyamuni Buddha), like a Chakravartin sky (becoming Manjushri Bodhisattva), so says the Dharma friend (must be a tenth-level Bodhisattva). The one who does not return to the desire realm, ascending to the higher realm, refers to being born in the higher realm and not returning (Arya's intention). This is further divided into going to Akanistha and going to the peak of existence. The first, Bodhisattvas who do not return to the desire realm, are called those who go to Akanistha. They are reborn as Chakravartin kings, accomplishing all the means of happiness for sentient beings, giving food to those who desire it, and so on, leading sentient beings to practice the ten virtuous paths, from the Brahma realm up to Akanistha, attaining enlightenment in various Buddha lands. The sutras also say, at the end of these words, there are also pure ones. (This passage seems to be a compilation of many sutras.) Shantideva Buddhashri is counted as one. According to Arya and others, it is first generally stated, and then classified into three types, such as surpassing. Bodhisattvas who do not return to the desire realm are called surpassing ones, referring to Bodhisattvas who, in the stage of ordinary beings (the real Dharma friend), first perfect the four dhyanas (actually), and due to some causes, regress. Then, they regain the first dhyana and are reborn in the Brahma realm. There, they attain higher dhyanas, and later attain the noble path (up to this point is the real Dharma friend). Due to the power of past habits, they cultivate the fourth dhyana (Arya), die (Arya Dharma friend), and are reborn in Akanistha (Arya Dharma friend), again manifesting as tenth-level Bodhisattvas who attain enlightenment in various Buddha lands. Tibetans believe that this must be related to the tenth-level Bodhisattva, so it is said that it shows the state of regression, related to the four dhyanas above and below. Having cultivated the four dhyanas, they completely regress from all the dhyanas, then cultivate the first dhyana, and are born among the gods of the Brahma realm. There, they also cultivate various dhyanas, and are born among the gods of Akanistha, attaining unsurpassed enlightenment in various Buddha lands. Bodhisattvas who do not return to the desire realm are called half-surpassing ones. The situation is similar to before, dying from the Brahma realm and being reborn in the Pure Abodes, surpassing one (Arya) or two Pure Abodes (Arya), and being reborn in Akanistha, and then in other Buddha lands, and so on. Dying from the Brahma world and being reborn in the Pure Abodes, surpassing one or two Pure Abodes, and being reborn in Akanistha, and then in various Buddha lands, and so on. Bodhisattvas who do not return to the desire realm are called those who die and are reborn in all places

【English Translation】 How to become a fully enlightened being? For example, like a non-regressing Bhikshu (becoming Akshobhya Buddha), like a Brahmin sea dust (becoming Shakyamuni Buddha), like a Chakravartin sky (becoming Manjushri Bodhisattva), so says the Dharma friend (must be a tenth-level Bodhisattva). The one who does not return to the desire realm, ascending to the higher realm, refers to being born in the higher realm and not returning (Arya's intention). This is further divided into going to Akanistha and going to the peak of existence. The first, Bodhisattvas who do not return to the desire realm, are called those who go to Akanistha. They are reborn as Chakravartin kings, accomplishing all the means of happiness for sentient beings, giving food to those who desire it, and so on, leading sentient beings to practice the ten virtuous paths, from the Brahma realm up to Akanistha, attaining enlightenment in various Buddha lands. The sutras also say, at the end of these words, there are also pure ones. (This passage seems to be a compilation of many sutras.) Shantideva Buddhashri is counted as one. According to Arya and others, it is first generally stated, and then classified into three types, such as surpassing. Bodhisattvas who do not return to the desire realm are called surpassing ones, referring to Bodhisattvas who, in the stage of ordinary beings (the real Dharma friend), first perfect the four dhyanas (actually), and due to some causes, regress. Then, they regain the first dhyana and are reborn in the Brahma realm. There, they attain higher dhyanas, and later attain the noble path (up to this point is the real Dharma friend). Due to the power of past habits, they cultivate the fourth dhyana (Arya), die (Arya Dharma friend), and are reborn in Akanistha (Arya Dharma friend), again manifesting as tenth-level Bodhisattvas who attain enlightenment in various Buddha lands. Tibetans believe that this must be related to the tenth-level Bodhisattva, so it is said that it shows the state of regression, related to the four dhyanas above and below. Having cultivated the four dhyanas, they completely regress from all the dhyanas, then cultivate the first dhyana, and are born among the gods of the Brahma realm. There, they also cultivate various dhyanas, and are born among the gods of Akanistha, attaining unsurpassed enlightenment in various Buddha lands. Bodhisattvas who do not return to the desire realm are called half-surpassing ones. The situation is similar to before, dying from the Brahma realm and being reborn in the Pure Abodes, surpassing one (Arya) or two Pure Abodes (Arya), and being reborn in Akanistha, and then in other Buddha lands, and so on. Dying from the Brahma world and being reborn in the Pure Abodes, surpassing one or two Pure Abodes, and being reborn in Akanistha, and then in various Buddha lands, and so on. Bodhisattvas who do not return to the desire realm are called those who die and are reborn in all places

ན་ནི། ཚངས་རིས་ནས་གཟུགས་ཀུན་ཏུ་སྐྱེས་ནས་འོག་མིན་དུ་འཇུག་ པའི་ས་བཅུ་པ་སྟེ། ཚངས་རིས་ནས་འོག་མིན་གྱི་ལྷའི་བར་དུ་སྐྱེས་ཏེ་ཐབས་མཁས་པས་ སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་པ་དང་དུད་འགྲོའི་སྐྱེས་གནས་པ་དང་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན། ཞེས་སོགས་སོ། །(དགོངས་)གོང་འཕོ་གཉིས་པ། བྱང་སེ་སྲིད་ རྩེའི་མཐར་ཐུག་འགྲོའི་མིང་ཅན་ནི། སྔར་སོ་སྐྱེའི་དུས་(ཨཱརྱ་དགོངས་)སུ་སྙོམས་འཇུག་གཞན་ རྣམས་བསྒྲུབས་ཤིང་གནས་གཙང་མིན་པ་གཟུགས་ཀུན་ཏུ་སྐྱེས་ནས་གཟུགས་མེད་བཞིར་ རིམ་གྱིས་སོང་སྟེ་མཐར་སྲིད་རྩེ་ཕྱིན་ནས་ཕྱིས་འཕགས་ལམ་ཐོབ་སྟེ་ཞིང་སྣ་ཚོགས་སུ་འཚང་ རྒྱ་བའི་ས་བཅུ་པ་སྟེ། བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྒྲུབ་པར་ བྱེད་པ་དག་ཚངས་རིས་ནས་དགེ་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་ལྷ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ནས་ནམ་མཁའ་ མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ནས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་དེ། དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ཞིང་སྣ་ཚོགས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །བྱང་སེ་ཕྱིར་མི་འོང་གཟུགས་ཀྱི་ཆགས་ 1-311 བཅོམ་གྱི་མིང་ཅན་ནི། སྔར་སོ་སྐྱེའི་དུས་སུ་འདོད་པ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་གཟུགས་སུ་མ་ ཞུགས་པར་གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེས་ཤིང་ཕྱིས་ཚོགས་བསགས་ཏེ་ཞིང་སྣ་ཚོགས་སུ་འཚང་རྒྱ་ བའི་ས་བཅུ་པ་སྟེ། བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ པ་དེ་དག་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ནས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་ དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སོགས་སོ། །འོ་ན། སྡུད་པར། བྱང་ཆུབ་ཡོན་ཏན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ ཉམས་འགྱུར་འོང་ཞེས། །གཟུགས་མེད་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་དོན་དུ་གཉེར་མི་བྱེད། །ཅེས་དང་། ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་(གོང་དུའང་བཤད་)བར་བྱང་སེམས་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་ཡིན་ གྱི་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་གནས་མིན་པའི་ ཕྱིར། མཐུའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པ་དག་དེར་མི་སྐྱེའོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མཐུ་ཐོབ་པ་ བྱང་སེམས་དབང་རྣོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ལ། འདིར་དབང་རྟུལ་སོ་སྐྱེའི་དབང་དུ་བྱས་པས་ འགལ་བ་མེད་དོ། །ཁ་ཅིག གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པས་དེར་འགྲོ་བའི་ནུས་པ་ ཡོད་པས་སམ་དེར་སོང་ན་གཞན་དོན་འགྲུབ་ན་འགྲོ་སྲིད་པ་ལ་དགོངས་སོ་གསུངས་པ་ནི། འདིར་བྱང་འཕགས་སྲིད་རྩེར་འགྲོ་བར་བསྟན་པར་བསམས་པ་སྟེ་ནོར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ འཕར་བ་གསུམ་སོགས་ལྔའི་མདོ་ཇི་བཞིན་རྒྱས་འབྲིང་ན་མི་སྣང་ཞིང་ལེའུ་བརྒྱད་མར་ཡོད་ ལ་ཨཱརྱ་ཤཱན་ཏི་སོགས་དེ་དང་སྦྱོར་བར་སྣང་ངོ་། །འདི་དག་སྔར་བྱང་སེམས་སོ་སྐྱེའི་དུས་སུ་ དེ་དང་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི་འཕགས་པ་ཐོབ་རྗེས

【現代漢語翻譯】 此外，從色究竟天（梵文：Akaniṣṭha，指色界天的最高處）降生到一切色界天，並進入阿迦尼吒天（梵文：Akaniṣṭha）的十地菩薩，從色究竟天到阿迦尼吒天之間的諸天，以善巧方便向地獄眾生、畜生道的眾生以及閻羅王世界的眾生宣說佛法。等等。（意指）第二種轉生：名為『窮盡有頂』的菩薩，是指過去還是凡夫時，修習了其他的等持（梵文：Samāpatti，指禪定），並且並非居住在凈居天，而是降生到一切色界天，然後依次進入四無色界天，最終到達有頂天（梵文：Bhavāgra，指三界輪迴的最高處），之後證得聖道，並在各種佛土中成佛的十地菩薩。他們修習禪定和無色界的等持，從色究竟天到善現天（梵文：Sudṛśa，指色界第四禪天）的諸天中轉生，然後從空無邊處天（梵文：Ākāśānantyāyatana，指無色界第一天）到有頂天之間轉生，之後便會在各種佛土中轉生。名為『不還』的菩薩，是指過去還是凡夫時，從欲界死去並轉生到無色界，而沒有進入色界，之後積累資糧，並在各種佛土中成佛的十地菩薩。那些證得禪定和無色界等持的人，將會在空無邊處天到有頂天之間轉生，之後便會在各種佛土中轉生。那麼，總結來說，『菩提功德到彼岸，變化示現將到來』，這是說不要追求轉生到無色界。並且，《攝大乘論釋》（之前也說過）中說，菩薩是在欲界和色界中行事，而不是在無色界中行事，因為那不是使眾生完全成熟的地方。那些獲得神通力的人不會在那裡轉生。如果這樣說與上述內容相矛盾，那是因為前者是指獲得神通力的利根菩薩，而這裡指的是鈍根凡夫，所以沒有矛盾。有些人說，因為獲得了無色界的禪定，所以有能力去那裡，或者如果去那裡能夠利益他人，那麼也可能會去，這是考慮到這裡所說的菩薩會去有頂天，這是錯誤的。如果是這樣，那麼在《增支部》等五部經的廣本和中本中就沒有提到，而只有八品，並且阿阇梨寂天（梵文：Ārya Śānti）等似乎與此有關。這些都是指過去菩薩還是凡夫時，成為那樣的情況，而不是指獲得聖道之後的情況。 Furthermore, the tenth-ground Bodhisattva who is born from the Akanishtha (the highest of the form realm heavens) to all the form realms and enters Akanishtha, teaches the Dharma with skillful means to sentient beings in hell, those in the animal realm, and those in the realm of Yama (the lord of death), between the Akanishtha and the gods of Akanishtha. And so on. (Meaning) The second kind of transference: The Bodhisattva named 'Exhausting the Peak of Existence' is one who, in the past when still an ordinary being, practiced other Samapattis (meditative attainments) and, not residing in the Pure Abodes, was born into all the form realms, then gradually went to the four formless realms, finally reaching the Peak of Existence (Bhavāgra, the highest point of samsara), and later attained the noble path and became enlightened in various Buddha-fields as a tenth-ground Bodhisattva. Those who practice meditation and the Samapattis of the formless realms are born among the gods from Akanishtha to Sudṛśa (the Good Vision heaven), and then from the Sphere of Infinite Space (Ākāśānantyāyatana, the first of the formless realms) to the Peak of Existence, and then they will be born in various Buddha-fields. The Bodhisattva named 'Non-Returner' who destroys the form, is one who, in the past when still an ordinary being, died from the desire realm and was born into the formless realm without entering the form realm, and later accumulated merit and became enlightened in various Buddha-fields as a tenth-ground Bodhisattva. Those who have attained meditation and the Samapattis of the formless realms will be born from the Sphere of Infinite Space to the Peak of Existence, and then in various Buddha-fields, and so on. Now, to summarize, 'The qualities of Bodhi reach the other shore, transformations will come,' which means do not seek to be born in the formless realm. And in the commentary on the Compendium (also said earlier), Bodhisattvas act in the desire and form realms, but not in the formless realm, because that is not a place for fully maturing sentient beings. Those who have obtained special powers do not get born there. If this contradicts the above, it is because the former refers to sharp-witted Bodhisattvas who have obtained powers, while this refers to dull-witted ordinary beings, so there is no contradiction. Some say that because they have attained the Samadhi of the formless realm, they have the ability to go there, or if going there would benefit others, then they might go, considering that the Bodhisattva mentioned here would go to the Peak of Existence, which is wrong. If so, then it is not mentioned in the extensive and intermediate versions of the Anguttara Nikaya (Gradual Sayings) and other five Agamas (collections of discourses), but only in eight chapters, and Ārya Śānti and others seem to be related to this. These all refer to the state of Bodhisattvas when they were ordinary beings in the past, not after they have attained the noble path.

【English Translation】 Furthermore, the tenth-ground Bodhisattva who is born from the Akanishtha (the highest of the form realm heavens) to all the form realms and enters Akanishtha, teaches the Dharma with skillful means to sentient beings in hell, those in the animal realm, and those in the realm of Yama (the lord of death), between the Akanishtha and the gods of Akanishtha. And so on. (Meaning) The second kind of transference: The Bodhisattva named 'Exhausting the Peak of Existence' is one who, in the past when still an ordinary being, practiced other Samapattis (meditative attainments) and, not residing in the Pure Abodes, was born into all the form realms, then gradually went to the four formless realms, finally reaching the Peak of Existence (Bhavāgra, the highest point of samsara), and later attained the noble path and became enlightened in various Buddha-fields as a tenth-ground Bodhisattva. Those who practice meditation and the Samapattis of the formless realms are born among the gods from Akanishtha to Sudṛśa (the Good Vision heaven), and then from the Sphere of Infinite Space (Ākāśānantyāyatana, the first of the formless realms) to the Peak of Existence, and then they will be born in various Buddha-fields. The Bodhisattva named 'Non-Returner' who destroys the form, is one who, in the past when still an ordinary being, died from the desire realm and was born into the formless realm without entering the form realm, and later accumulated merit and became enlightened in various Buddha-fields as a tenth-ground Bodhisattva. Those who have attained meditation and the Samapattis of the formless realms will be born from the Sphere of Infinite Space to the Peak of Existence, and then in various Buddha-fields, and so on. Now, to summarize, 'The qualities of Bodhi reach the other shore, transformations will come,' which means do not seek to be born in the formless realm. And in the commentary on the Compendium (also said earlier), Bodhisattvas act in the desire and form realms, but not in the formless realm, because that is not a place for fully maturing sentient beings. Those who have obtained special powers do not get born there. If this contradicts the above, it is because the former refers to sharp-witted Bodhisattvas who have obtained powers, while this refers to dull-witted ordinary beings, so there is no contradiction. Some say that because they have attained the Samadhi of the formless realm, they have the ability to go there, or if going there would benefit others, then they might go, considering that the Bodhisattva mentioned here would go to the Peak of Existence, which is wrong. If so, then it is not mentioned in the extensive and intermediate versions of the Anguttara Nikaya (Gradual Sayings) and other five Agamas (collections of discourses), but only in eight chapters, and Ārya Śānti and others seem to be related to this. These all refer to the state of Bodhisattvas when they were ordinary beings in the past, not after they have attained the noble path.

་སུ་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་མི་ སྲིད་ལ་ཉན་ཐོས་དང་ཆ་འདྲ་ཙམ་མིན་པ་ཇི་བཞིན་ཐམས་ཅད་དུ་སྦྱར་རྒྱུ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། ། པཎྜི་ཏ་ཞི་བ་འབྱུང་གནས་དང་ཆོས་རྗེ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་དག མདོ་ཚིག་ཏུ་རློམ་པ་མང་པོ་ ཞིག་མངོན་རྟོགས་དང་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་དུ་སེང་བཟང་གིས་རང་བཟོར་བརྩམས་གསུང་ངོ་། ། དཔྱད་པ་འདི་ཡོད་དེ་ལེ་མངས་ལ་ཤླཽ་ཀ་ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་ད་ལྟའི་རྒྱ་དཔེ་ལ་ཚང་ན་འཕགས་ 1-312 སེང་གི་རང་བཟོར་འོང་ལ་མ་ཚང་ན་མདོ་ཚིག་ཉམས་པ་ཡིན་པས་འགལ་བ་མེད་དམ་སྙམ་ སྟེ། པཎྜི་ཏ་དག་གིས། དེ་བགྲང་བ་ཙམ་ཞིག་མ་དྲན་པར་ཟད་དོ། །བྱང་སེ་ཕྱིར་མི་འོང་མཐོང་ བའི་ཆོས་ལ་ཞི་བ་ཐོབ་པའི་མིང་ཅན་ནི། མཚན་སོ་གཉིས་ཀྱིས་བརྒྱན་ཅིང་དབང་བོ་གསལ་ ཞིང་དག་པར་གྱུར་ནས་དེ་ལུས་(འདི་དག་མདོ་ཇི་བཞིན་)ཡོངས་སུ་དག་པས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དགའ་བ་ དང་མོས་པ་བསྐྱེད་དེ་འགྲོ་བ་མང་པོའི་སྙིང་དུ་སྡུག་ཅིང་དེ་དག་དེ་ལ་སེམས་མོས་པའི་དགེ་ རྩས་རིམ་གྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་མྱང་འདས་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ས་བཅུ་པ་སྟེ། བྱང་ཆེན་ཕྱིན་དྲུག་ ལ་སྤྱོད་ཚེ་མི་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཏུ་རྩ་གཉིས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ་དབང་བོ་གསལ་ཞིང་། ཞེས་སོགས་ནས། སེམས་མོས་པར་གྱུར་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རིམ་གྱིས་ཐེག་པ་ གསུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས་དང་། འོག་ཏུ་ འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་སྲིད་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་འཛིན་ཅིང་གནས་ནས་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་མཉེས་པར་བྱེད་ཅེས་སོགས་སོ། །བྱང་སེ་ཕྱིར་མི་འོང་ལུས་ཀྱིས་ མངོན་སུམ་བྱེད་པའི་མིང་ཅན་ནི། སྙོམས་འཇུག་བརྒྱད་ལ་འགོག་པ་སྤེལ་བའི་ཐོད་རྒལ་གྱི་ སྙོམས་འཇུག་ཐོབ་པའི་ས་བཅུ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གནས་གྱུར་པའི་ལུས་ཀྱིས་ཆོས་སྐུ་མངོན་སུམ་ དུ་བྱེད་པའོ་ཞེས་ཨ་བྷ་ཡའོ། །(ཐུབ་དགོངས་སུ་ལུས་ནི་རྟེན་ཏེ། དེ་གནས་གྱུར་པས་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ ནི་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའོ། །དཔེར་ན་འཕགས་པ་བྱམས་པ་(འགྲེལ་ཆེན་ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པར་ཡང་བཤད།)ལྟ་བུ་སྟེ། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །)བྱང་ཆེན་པོ་ཤེར་ཕྱིན་པ་ལ་ སྤྱོད་པ་བསམ་གཏན་བཞི་ཚད་མེད་བཞི་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་(བསྡུས་)གིས་རྣམ་ པར་རྩེ་ཞིང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །དེ་ལས་ལངས་ནས་འགོག་པའི་ སྙོམས་འཇུག་ལ་མཉམ་པར་གཞག་གོ །ནས། སྲིད་རྩེ་ནས་འགོག་པའི་བར་རྒྱ་ཆེར་སྦྱར་རོ། ། (དེ་ལྟར་ཕྱིར་མི་འོང་དགུ་པ་བཅུ་པ་ཆོས་སྤྲིན་ལ་ཐུབ་དགོངས་སུ་བཤད།) ཞུགས་པ་ལྔ་པ་དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་ 1-313 པའི་བྱང་སེ་ནི། སྲིད་རྩེའི་ཉོན་མོངས་བརྒྱད་པ་(ཨཱརྱ་

【現代漢語翻譯】 因此，不可能發生那樣的事情，而且不能像對待聲聞一樣對待，必須完全排除。 班智達寂護和法王一切智者認為，僧伽跋陀羅爲了將許多被認為是經文的段落與現觀結合起來，而創作了自造之說。 有這樣的考察，如果《廣大般若經》中有兩萬五千頌，而現在的漢文版本中都有，那就是聖僧伽跋陀羅的自造，如果沒有，那就是經文有所缺失，這樣難道沒有矛盾嗎？班智達們說：那只是他們沒有記住數量而已。 不再返回的菩薩，其名稱為『于現法中得寂靜』，以三十二相莊嚴，根門明晰清凈，身體完全清凈（這些都如經文所說），令眾多眾生歡喜和信樂，成為眾多有情的心之所愛，那些眾生以對他的信心所產生的善根，逐漸通過三乘獲得涅槃，即行持六度萬行的十地菩薩，具有大丈夫的三十二相，根門明晰，等等。從『以信心所產生的善根，逐漸通過三乘獲得完全的涅槃』，以及『下面會執持和安住無數的轉輪王之王位，並且令無數的億萬佛陀歡喜』等等。 不再返回的菩薩，其名稱為『以身現證』，是獲得八定和滅盡定次第超越的十地菩薩，也就是以轉依之身現證法身，這是阿跋耶的觀點。（在能仁密意中，身體是所依，身體轉依即是以身現證，例如聖慈氏菩薩（《大疏》第十八章也有闡述），爲了獲得等持，爲了現證法身）。 大菩薩行持般若波羅蜜多，以四禪、四無量心、無色定（總攝）而嬉戲，併入于初禪。從初禪出定后，安住于滅盡定。乃至從有頂天到滅盡定之間廣泛應用。（因此，不再返回的第九地和第十地在能仁密意中這樣解釋）。 入流果第五果阿羅漢入流果的菩薩是，有頂天的第八煩惱（阿arya）

【English Translation】 Therefore, it is impossible for that to happen, and it cannot be treated like a Shravaka; it must be completely excluded. Pandita Shiwajungne and Dharma Lord Kunkhyen Chenpo believed that Sanghabhadra composed his own fabrications in order to combine many passages that were considered Sutra words with Abhisamaya. There is such an examination: if the 《Large Prajnaparamita Sutra》 has twenty-five thousand shlokas, and the current Chinese version has them all, then it is Sangha's own fabrication; if not, then the Sutra words are missing, so is there no contradiction? The Panditas said: That's just that they didn't remember the number. The non-returning Bodhisattva, whose name is 'Obtaining Peace in the Present Dharma', is adorned with the thirty-two marks, the senses are clear and pure, and the body is completely pure (these are all as the Sutra says), causing many beings to rejoice and have faith, becoming the heart's beloved of many sentient beings, and those beings, with the roots of virtue generated by their faith in him, gradually attain Nirvana through the Three Vehicles, that is, the tenth-ground Bodhisattva who practices the Six Paramitas, possessing the thirty-two marks of a great man, the senses being clear, and so on. From 'with the roots of virtue generated by faith, gradually attaining complete Nirvana through the Three Vehicles', and 'below, he will hold and abide in countless Chakravartin kingships, and please countless billions of Buddhas', and so on. The non-returning Bodhisattva, whose name is 'Manifesting Directly with the Body', is the tenth-ground Bodhisattva who has attained the transcendence of successively entering the Eight Samadhis and Cessation, that is, manifesting the Dharmakaya with the transformed body; this is Abhaya's view. (In the Intent of the Shakyamuni, the body is the support; the transformation of the body is manifesting directly with the body, such as the Holy Maitreya Bodhisattva (also explained in Chapter 18 of the 《Great Commentary》), in order to obtain Samadhi, in order to manifest the Dharmakaya). The Great Bodhisattva practices the Prajnaparamita, playing with the Four Dhyanas, the Four Immeasurables, and the Formless Samadhis (summarized), and enters the First Dhyana. After arising from the First Dhyana, he abides in the Cessation Samadhi. And so on, widely applying from the Peak of Existence to Cessation. (Therefore, the non-returning Ninth and Tenth Grounds are explained in the Intent of the Shakyamuni). The fifth-fruit Arhat entering the stream-enterer Bodhisattva is, the eighth affliction of the Peak of Existence (Arya)

ཟླ་ཟེར་དངོས་)སྤངས་པའི་ས་བཅུ་པ་བར་ ཆད་མེད་ལམ་པ་སྟེ། དེ་པའི་མཛད་པ་ཐོབ་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འཆད་འགྱུར་དེའོ་ ཞེས་ཨཱརྱའོ། །སེམས་ཅན་ལོག་པར་ལྟ་བའི་མུན་པ་ཅན་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྣང་ བར་བྱེད་པ་དང་། བདག་ཉིད་ཀྱང་ནམ་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་དང་ནམ་ཡང་འབྲལ་བར་མི་བྱེད་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དོ། །ཞེས་(དགེ་ འདུན་གྱི་མདོ་མཇུག་མའོ། །)སོ། ། བྱང་སེ་བསེ་རུ་སྟེ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མིང་ཅན་ནི། སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་མེད་པའི་ ཞིང་དུ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་ཏེ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་ བྱེད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པའི་བྱང་སེ་སྟེ། སངས་རྒྱས་མི་བཞུགས་ཤིང་ཉན་ཐོས་མེད་པའི་འཇིག་ རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་རང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་རྫོགས་རྒྱ་བ་ཡོད་དེ་དེ་དག་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་ནས་བླ་མེད་ རྫོགས་བྱང་དུ་མངོན་འཚང་རྒྱའོ། །(ལེའུ་བརྒྱད་མར་ཡོད།) ཞེས་ཏེ། རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པར་མེད་ དོ། །རང་རྒྱལ་དང་ཆ་གཉིས་ཀྱིས་མཐུན་ཏེ། གཞན་ལས་མ་ཐོས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ སྣང་བར་བྱེད་པ་དང་། རང་རྒྱལ་གྱི་ཆ་ལུགས་སུ་བྱེད་པའོ། །དག་ཟླ་ཐུབ་གསུམ་མོ། །ཆོས་ ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་མདོར། ནམ་སེམས་ཅན་རྣམས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ན་ རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་ཏེ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་བསྟན་ནས་ སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད། ཅེས་སོ། །བསྐལ་བ་རྣམ་པར་སྣང་བ་ལ་འཇམ་ དཔལ་གྱིས་རང་རྒྱལ་དུ་སྤྲུལ་ནས་དོན་བྱས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དང་ནི་ཉི་ཤུའོ། །འདི་(ཨཱརྱ་)ནི་ ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་(སེང་བཟང་ཨ་བྷ་ཡ་ཡང་ངོ་། །)བྱང་སེའི་དགེ་འདུན་ཏེ། ཤཱ་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་འདི་གང་དག་ལ་ཡོད་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་སེ་ཡིན་པར་ 1-314 ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་ཨཱརྱའོ། །དད་རྗེས་འབྲང་གི་མདོ་དང་མི་མཐུན་ནོ། ། ༈ དེ་དག་གི་རྣམ་བཞག་དཔྱད་པ། གསུམ་པ་ལ། ས། གྲངས། མཚན་བཏགས་སོ། །དང་པོ། ཨཱརྱའི་དགོངས་པ་ཡིན་ཞེས་ ཐུབ་དགོངས་སུ་སྟེ་དེ་ལྟར་སྦྱར་ཟིན་ཏོ། །བོད་དག་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་འཆད་དོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ མདོའི་མགོར་ཤེར་ཕྱིན་ལ་གནས་པས་ཞེས་པར། ཤཱནྟིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཞེས་སོགས་ཏེ། དེས་ན་དང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་ལམ་པར་ འཆད་པར་མངོན་ནོ། །རད་ཀིར་ནི། འདིར་ཉི་ཤུ་ནི་འཕགས་པ་དང་གང་ཟག་ལ་དམ་བཅས་ པའོ་ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། འཕགས་པའི་དགོངས་པ་སྔར་བཤད་ལྟར་དུ་ཐུབ་དགོངས་སུ་བཤད་ཅིང་ དེ་ལྟར་ཡིན་ལ། བོད་དག་གིས་

【現代漢語翻譯】 從月光菩薩(Zla zer dngos)到十地之間，是無間道。證得彼岸之行，將被闡釋為如來。這是聖者的教言。 對於那些處在邪見黑暗中的眾生，佛法會顯現光明。並且，我自身直到證得無上圓滿菩提成佛之前，也永不與佛法之光分離。這是僧伽經的結尾。 菩提薩埵塞塞茹（Byang se se ru），又名獨覺佛：在沒有佛和聲聞的剎土中，化現為獨覺佛的形象，以三乘教法成熟眾生，這是達到究竟的菩提薩埵。在沒有佛陀住世、沒有聲聞的世間界中，有自證圓滿菩提者，他們善於運用方便法門，以三乘教法使成百上千的眾生得以成熟，最終證得無上圓滿菩提。（第八品）這是沒有廣、中、略之分的教言。獨覺佛與二分相似，即不從他人處聽聞而能使佛法顯現光明，並保持獨覺佛的形象。他們是持戒清凈的三者。在《正法集經》中說：『當衆生需要由獨覺佛來調伏時，（佛）便化現為獨覺佛的形象，展示獨覺佛的菩提道，從而使眾生得以成熟。』如同在《劫波分別經》中，文殊菩薩化現為獨覺佛來利益眾生一樣。這與二十位不退轉菩薩（包括獅子賢、無畏）的僧團有關。世尊說：『凡是對佛法有證悟者，都應知其為不退轉菩薩。』這是聖者的教言，與《隨信行經》的觀點不一致。 以下是對這些觀點的辨析： 分為三點：地、數量、名稱。首先，聖者的觀點被認為是佛陀的觀點，並已如此結合。藏文的觀點有諸多不同之處。在僧伽經的開頭，『安住于般若波羅蜜多』一句中，寂天菩薩（Shanti）的觀點與決定性的部分相符。因此，前兩者顯然被解釋為加行道。Ra Kir認為：『這裡的二十位是指對聖者和補特伽羅的承諾。』 第二點是，聖者的觀點如前所述被認為是佛陀的觀點，事實也確實如此。藏文的觀點是……

【English Translation】 From the Moonlight Bodhisattva (Zla zer dngos) to the tenth Bhumi, it is the uninterrupted path. Having attained the deeds of the other shore, it will be explained as the Tathagata. This is the teaching of Arya. For those sentient beings in the darkness of wrong views, the Dharma of the Buddha will appear as light. And I myself will never be separated from that light of the Dharma until I attain unsurpassed perfect enlightenment and become a Buddha. This is the end of the Sangha Sutra. Bodhisattva Sese Ru (Byang se se ru), also known as Pratyekabuddha: In a field without Buddhas and Shravakas, he emanates as the form of a Pratyekabuddha, maturing sentient beings with the three vehicles, this is the Bodhisattva who has reached the ultimate. In a world realm where Buddhas do not reside and there are no Shravakas, there are those who manifest complete enlightenment on their own, and they are skilled in means, maturing hundreds of millions of living beings with the three vehicles, and then manifesting complete enlightenment into unsurpassed perfect enlightenment. (Chapter 8) This is a teaching without extensive, intermediate, or concise versions. The Pratyekabuddha is similar in two aspects: he makes the Dharma appear without hearing it from others, and he maintains the appearance of a Pratyekabuddha. They are the three who are pure in discipline. In the Sutra of Gathering the Correct Dharma, it says: 'When sentient beings need to be tamed by a Pratyekabuddha, (the Buddha) emanates as the form of a Pratyekabuddha, shows the path of enlightenment of the Pratyekabuddha, and thus matures sentient beings.' Just as in the Kalpa Differentiation Sutra, Manjushri emanated as a Pratyekabuddha to benefit beings. This is related to the Sangha of twenty non-returning Bodhisattvas (including Simhasena and Abhaya). The Blessed One said: 'Whoever has realization of the Dharmas of the Buddha should be known as a non-returning Bodhisattva.' This is the teaching of Arya, which is inconsistent with the Sutra of Following Faith. The following is an analysis of these viewpoints: Divided into three points: ground, number, and designation. First, Arya's view is considered to be the Buddha's view, and it has been combined as such. There are many different Tibetan views. In the beginning of the Sangha Sutra, in the phrase 'abiding in the Prajnaparamita,' Shanti's view is in accordance with the definitive part. Therefore, the first two are clearly explained as the path of application. Ra Kir believes: 'The twenty here are the commitments to the Arya and the Pudgala.' The second point is that Arya's view, as previously stated, is considered to be the Buddha's view, and this is indeed the case. The Tibetan view is...

ཨཱརྱའི་དགོངས་པ་མ་ལོངས་སྣང་ངོ་། །རད་ཀིར་ནི། རྗེས་ འབྲང་གཉིས་དད་ཐོབ་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཟེར་ཡང་གཞི་ཡིན་པས་མི་བགྲང་ཞིང་དད་ཐོབ་གཉིས། རྒྱུན་ཞུགས་ཙམ། རིགས་སྐྱེ་གཉིས། ཕྱིར་འོང་ཞུགས་འབྲས་གསུམ། ཕྱིར་མི་འོང་ཞུགས་ པ། འདའ་བ་བཞི། འཕར་གསུམ། མཐོང་ཆོས་ཞི། ལུས་མངོན་བྱེད། དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་ པ། རང་རྒྱལ་དང་ཉི་ཤུར་བགྲང་ངོ་། །གནད་ཀྱི་ཟླ་ཟེར་དང་འགྲེལ་ཆེན་འགྱུར་རྙིང་དུ། སྲིད་ རྩེར་འགྲོ་གཉིས་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་ཆགས་བྲལ་དང་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཞི་བ་ལུས་མངོན་བྱེད་ དོ། །གཞན་འགྲེལ་ཆུང་ལྟར་རོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྗེ་བཙུན་བྱམས་པ་ལ་ཅོ་འདྲི་བ་སྟེ་མིང་ དངོས་སུ་སྨོས་ནས་ཉི་ཤུའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེས་ན་ཤཱནྟི་དང་བུདྡྷ་ཤྲཱིས། རྩ་བ་ཇི་ བཞིན་པར་ཉི་ཤུར་བགྲང་ཞིང་(འཇམ་གསར་རལ་གྲི་ཡང་ངོ་། །)དེ་རྗེ་བཙུན་གྱི་དགོངས་པའོ། །གནོད་ འཇོམས་གཉིས་སུ། མདོའི་དུམ་བུ་ཞེ་ལྔ་ཡོད་པ་ལྟར་སྦྱར་ཏེ་རྒྱལ་སྲས་ཞེ་ལྔ། དེ་ཡང་ཐབས་ མཁས་མི་མཁས་གཉིས་ཏེ། དད་རྗེས་འབྲང་དང་དད་མོས་ཀྱི་མདོ་དང་འདིར་སྦྱར་བ་གཉིས་ པོ་ཐབས་མི་མཁས་པ། ཞེ་གསུམ་ཐབས་མཁས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་བཤད། འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ་ས་ 1-315 མཚམས་ཡང་ཅི་རིགས་སྦྱར་ཞིང་ཞིབ་ཏུ་བཤད་ལ། འདིར་ཨཱརྱས་བཤད་པའི་འཕར་གསུམ་ སོགས་ཀྱི་མདོ་དེར་མེད་དོ། །དེས་ན་མདོ་ལྟར་ན། བྱང་སེ་སྐྱེ་འཕགས་གཉིས་ཀ་ཡོད་ཅིང་། རད་ཀིར་ནི། སྔར་དགེ་འདུན་ལ་གདམས་པར་ནི་འཕགས་པ་དང་དེ་མིན་(ཁར་ཐོན་)པ་དང་ ཉན་ཐོས་དང་བྱང་སེམས་ཐུན་མོང་དུ་གསུངས་སོ། །ཞེས་པའི་ཕྱེད་བདེན་ནོ། །འདིར་ཉི་ཤུ་ ནི་འཕགས་པ་དང་དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་གི་དབྱེ་བ་སྟོན་ཞེས་རད་ཀིར་རོ། །ཆོས་ རྗེ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ཉེར་གཉིས་དང་དགེ་འདུན་ཉི་ཤུ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་ པའི་ཚིག་གིས་ཟིན་པའི་དོན་མིན་གྱི། དང་པོ་ནི་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་དོན་ནོ། །གཉིས་ པ་ནི། ཐེག་དམན་གྱི་དགེ་འདུན་ཞར་ལ་བསྟན་པ་ཡིན། འཕགས་སེང་སོགས་ཀྱིས་མདོ་འདི་ དང་སྦྱོར་བ་ནི་ནོར་ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་སྟེ་བཞག་གོ ། གསུམ་པ་ནི། བྱང་སེམས་རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་དེ་དག་དངོས་བཏགས་ཅི་ཞེ་ན། བཅོམ་ རལ་ནི། དོན་མཚན་ཉིད་པ་སྒྲ་བཏགས་པ་བ་སྟེ། དེ་དང་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པས་སོ། །ཞེས་ སོ། །དགས་པོ་ནི། དངོས་དང་། ཁྱུང་བོ་ནི། བཏགས་པ་ཞེས་སོ། །ཁ་(ཆུ་མིག་)ཅིག ཕྱིར་ མི་ལྡོག་པ་འཁོར་ལོའི་མདོའི་ལུགས་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་པ། མདོ་འདིའི་ལུགས་ཀྱིས་བཏགས་ པ་པ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་རྣམ་པར་འཁྱམས་སོ། །དེས་ན་མཚན་ཉིད་པ་མིན་ཏེ། ཀུན་བཏུས་སུ། ཅིའི་ཕྱིར་བྱང་སེའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཞུགས་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། རྒྱུན་ལ་ འཇུག་པ་

{ "translations": [ "阿里的意圖尚未完成顯現。關於拉德基，雖然『隨行二者』被稱為是『信解』的差別，但因為是基礎，所以不計數，信解有二：僅僅是預流果位者；種姓生有二；一來果的入者有三；不來果的入者；阿羅漢有四；增上三學；見法；身證；阿羅漢的入者；自證辟支佛和二十位聖者被計數。在《要義月光》和《大疏·舊譯》中，有兩位到達有頂，即離色界貪和以見法而寂滅的身證者。其他的按照小疏的說法。所有這些都是對至尊彌勒的詰難，因為直接提到了名字，所以是二十位。這樣說的。因此，香提和佛陀室利，按照根本一樣地計數為二十位（嘉姆薩爾·拉爾德里也是）。這是至尊的意圖。在《摧魔》二論中，如同有四十五個經部段落一樣地結合，因此有四十五位菩薩。這也有善巧和不善巧兩種，即信隨行和信欲的經典，以及與此結合的兩種是不善巧的，四十三位僅僅是善巧的。在《十萬頌釋》中，也相應地結合了界限，並詳細地解釋了。這裡阿里所說的增上三學等的經典中沒有。因此，按照經典，菩薩既有異生位也有聖者位。拉德基說：以前對僧眾的教誨中，共同地宣說了聖者和非聖者（卡爾頓）以及聲聞和菩薩。這是半真半假。這裡二十位是聖者，並且也顯示了聲聞和共同的差別，這是拉德基的說法。法王一切智者說，不是以『發心二十二』和『僧眾二十』的廣、中、略的詞語所包含的意義，第一個是《無盡意經》的意義，第二個是順便顯示小乘的僧眾。聖獅等將此經與此結合是錯誤的等等。要說的事情很多，所以停止了。", "第三個問題是：菩薩的預流果等，這些是實有還是假立的呢？覺窩仁波切說：是具有意義的自相，是安立名稱者，因為具有那個和那個的自相。達波說：是實有。瓊波說：是假立。一個觀點是：按照《不退轉法輪經》的觀點，是自相有。按照此經的觀點，說是假立者，是完全的遊移。因此不是自相有，在《攝類學》中：為什麼菩薩在無過失中進入后，不會成為恒常的入流者呢？進入入流" ], "english_translations": [ 'Arya\'s intention is not fully manifest. Regarding Radkir, although \'two followers\' are said to be a distinction of \'faith-understanding\', they are not counted because they are the basis, and there are two faith-understandings: merely Stream-enterer; two of family-to-family; three of Once-returner enterer; Non-returner enterer; four of Arhat; higher three; visible dharma; body witness; Arhat enterer; Self-realized Pratyekabuddha and twenty are counted. In \'Essence Moonlight\' and \'Great Commentary Old Translation\', there are two who go to the peak of existence, namely, those who are free from the desire for form and those who are body witnesses who are pacified by seeing the Dharma. Others are according to the small commentary. All of these are challenges to the venerable Maitreya, because the name is directly mentioned, so there are twenty. Thus it is said. Therefore, Shanti and Buddhashri, count twenty in the same way as the root (Jamsar Raldri also). That is the intention of the venerable one. In the two \'Destroying Demons\', combine as if there are forty-five sutra passages, so there are forty-five Bodhisattvas. This also has two types of skillful and unskillful, namely, the sutras of faith-following and faith-desire, and the two combined with this are unskillful, and forty-three are only skillful. In the \'Hundred Thousand Commentaries\', the boundaries are also combined accordingly and explained in detail. Here, in the sutra of the higher three studies etc. spoken by Arya, it is not there. Therefore, according to the sutra, Bodhisattvas have both ordinary and noble states. Radkir said: Previously, in the teachings to the Sangha, the noble and non-noble (Kharton), as well as the Shravakas and Bodhisattvas, were commonly taught. This is half true. Here, the twenty are noble, and also show the difference between Shravakas and common, this is Radkir\'s saying. Dharma Lord Omniscient Great One said that it is not the meaning contained in the words of \'twenty-two bodhicittas\' and \'twenty sanghas\' in broad, medium, and concise forms, the first is the meaning of the Sutra of Inexhaustible Intelligence, and the second is to show the Hinayana Sangha incidentally. It is wrong for Saint Lion etc. to combine this sutra with this, and so on. There are many things to say, so I will stop.", "The third question is: Are the Bodhisattva\'s Stream-enterer etc. real or nominal? Jowo Rinpoche said: They are those who have the meaning of self-character, and are those who establish names, because they have that and that self-character. Dagpo said: They are real. Khyungo said: They are nominal. One view is: According to the view of the Sutra of the Non-returning Wheel, they are self-characterized. According to the view of this sutra, saying that they are nominal is completely wandering. Therefore, they are not self-characterized. In the Compendium: Why, after entering the faultless state, does the Bodhisattva not become a constant stream-enterer? Entering the stream" ] }

ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བར་ནི་འགྱུར་ཞེ་ ན། བསམ་བཞིན་དུ་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ཚད་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ ཕྱིར་མི་འོང་བར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་རྣམས་ཀྱིས་གནས་ཤིང་འདོད་པའི་ཁམས་ སུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པས་སོ། །དེས་ན་བཏགས་པ་བ་སྟེ། འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དེ་དང་དེར་སྤྲུལ་(ཆོས་བཤེས་)བ་དང་སྒྲ་འཇུག་(ཆོས་བཤེས་)པའི་རྒྱུ་མཚན་ཆོས་འགའ་འདྲ་བ་ 1-316 སྟེ། ཐེག་པ་བརླབས་པོ་ཆེ་ནི་སྐྲག་གྱུར་ཅིང་། །ཞེས་སོགས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་དང་། ཕྱིར་ མི་ལྡོག་པ་འཁོར་ལོའི་མདོར། ལོག་པ་བརྒྱད་ལས་ཡང་(ཤིན་ཏུ་)དག་འདས། །རྣམ་པར་ཐར་ བ་བརྒྱད་ལ་རེག །ཡང་དག་བརྒྱད་ལ་ཞེན་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་བརྒྱད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སངས་ རྒྱས་མཐོང་ལ་ཆགས་མེད་དེ། །སེམས་ཅན་དཔག་མེད་དད་པར་བྱེད། །དེ་ནི་དེ་ལ་ཆགས་ མེད་དེ། །དེ་ཕྱིར་བློ་ལྡན་དད་པས་འབྲང་། །ཆོས་རྒྱུན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། །རྒྱུན་དེ་ལས་ ཀྱང་འདའ་མི་བྱེད། །ཆོས་ཉིད་དེ་ཡི་རྗེས་སུ་ཐོབ། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་རྗེས་འབྲང་ཞེས་གསུངས། ། ལམ་ལ་རྒྱུན་ཞེས་ངས་བརྗོད་དེ། །བསམ་དུ་མེད་པས་སངས་རྒྱས་ལམ། །གང་དག་ལ་ལ་ དེར་ཞུགས་པ། །དེ་དང་དེ་ནི་རྒྱུན་ལ་གཞོལ། །གང་གིས་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་འགྱུར་པའི། །རྐྱེན་ རྣམས་མང་པོ་གང་གསུངས་པ། །བདག་གིས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས། །དེ་ཚོལ་བར་ནི་འོངས་ པ་ཡིན། །འགྲོ་བ་རྣམ་གསུམ་གང་དུ་ཡང་། །དེ་ནི་ཕྱིར་ཞིང་མི་འགྲོ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ རྣམས་ཐོབ་པས་ན། །དེས་དེ་ཕྱིར་མི་འོང་ཞེས་བརྗོད། །གང་གིས་སེམས་ཅན་རབ་སྡུག་ བསྔལ། །ཉོན་མོངས་ཐམས་བཅད་དེ་ཡིས་བཅོམ། །ཉོན་མོངས་པ་ལས་རབ་ཏུ་གྲོལ། །དེས་ དེ་དགྲ་བཅོམ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །མ་རིག་ནམ་མཁའ་ཇི་བཞིན་དུ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ མཚན་ཉིད་མེད། །འདི་ནི་མངོན་སུམ་གྱུར་པས་ན། །རང་རྒྱལ་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་ སོ། །བཏགས་པའི་དགོས་པ་ནི། དག་ལྡན་དུ། དེ་དག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གང་ཟག་དང་མིང་ཙམ་ མཐུན་པའི་སྒོ་ནས་དགེ་འདུན་དུ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ་ཞེས་སོ། །དངོས་ལ་གནོད་ བྱེད། སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་དང་། མདོ་དེར་བྱང་སེམས་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བཤད་པས་དེ་ དང་དེ་དངོས་སུ་འགྱུར་ཞིང་ཉན་རང་དག་ཉན་རང་བཏགས་པ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་ ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་འཁོར་ལོའི་དོན། བཅོམ་རལ་ལྟར་གསལ་ཏེ་བློ་ཡུལ་དུ་མི་བདེའོ། ། ༈ འགྲེལ་པ། འགྲེལ་པ་ལ་ལྔའི་དང་པོ་རྒྱུན་ཞུགས་ལ། ཞུགས་པ། ཙམ་པོ། ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། །དང་ 1-317 པོ་ནི། འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་(ཞེས་པས་བྱང་སེམས་ སུ་བསྟན་ནོ། །)མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་གང་རུང་ལ་གནས་པ་ནི

【現代漢語翻譯】 因為尚未完全成就的緣故。為什麼會變成一來果呢？因為有意識地執取無量生的存在。為什麼不會變成不來果呢？因為他們以禪定為住所，並且會投生到欲界。如是說。因此，這是假名者。命名的理由是：因為在某某處化現（法友）和施設名言（法友）的理由是，有些法是相似的，如先前引用的：『大乘令人恐懼。』等等。在《不退轉法輪經》中說：『完全超越八種邪見，觸及八種解脫，不執著於八種正見，因此稱為第八者。見到佛陀而不執著，使無量眾生生起信心。他對佛陀沒有執著，因此有智慧者以信心追隨。法流不可思議，也不超越那個法流。獲得那個法性的追隨，因此被稱為隨法行者。我稱道路為常，因為不可思議是成佛之道。有些人進入其中，他和她都趨向于常。爲了成就菩提，所說的眾多因緣，我應當了知，因此前來尋求。無論在三界何處，他都不會再回來，因為獲得了佛法，因此被稱為不來者。誰能使眾生極度痛苦，斷除一切煩惱，從煩惱中解脫出來，因此被稱為阿羅漢。如同無明的虛空，一切法都沒有自性，因為這是現證的，因此被稱為獨覺者。』如是說。命名的必要是：在《具足清凈經》中說：『爲了通過僅僅與聲聞者的名稱相似的方式，使人對僧團產生信心。』如是說。對真實造成損害，如先前引用的。在那部經中，由於宣說了菩薩、聲聞和獨覺，因此他們會真實地變成那些，而聲聞和獨覺會變成假名的聲聞和獨覺。然而，《不退轉法輪經》的意義，如寶劍般清晰，難以理解。 解釋：解釋分為五部分，首先是不來果：入流果、一來果、殊勝者。第一，以包含在下面將要解釋的道智本身（即顯示為菩薩）的見道十五剎那中的任何一個為住所。

【English Translation】 Because it is not completely accomplished. Why does it become a Once-Returner? Because it consciously grasps immeasurable existences. Why does it not become a Non-Returner? Because they abide in meditations and are born in the desire realm. Thus it is said. Therefore, this is a nominal one. The reason for naming is: because the reasons for manifesting (Dharma friend) and applying terms (Dharma friend) in such and such places are that some dharmas are similar, as previously quoted: 'The Great Vehicle is frightening.' etc. In the Sutra of the Wheel of Non-Regression, it says: 'Completely transcends the eight wrong views, touches the eight liberations, does not cling to the eight right views, therefore it is called the eighth one. Seeing the Buddha without attachment, makes countless beings have faith. He has no attachment to the Buddha, therefore the wise follow with faith. The Dharma stream is inconceivable, and does not transcend that Dharma stream. Obtains the following of that Dharma nature, therefore it is called the Follower of Dharma. I call the path constant, because the path to Buddhahood is inconceivable. Whoever enters there, he and she both tend towards the constant. For the sake of accomplishing Bodhi, the many causes and conditions that are spoken of, I should know, therefore I have come to seek. Wherever in the three realms, he will not return, because he has obtained the Buddha Dharma, therefore he is called the Non-Returner. Whoever causes sentient beings extreme suffering, cuts off all afflictions, is liberated from afflictions, therefore he is called an Arhat. Like the sky of ignorance, all dharmas have no characteristics, because this is directly realized, therefore it is called a Pratyekabuddha.' Thus it is said. The necessity of naming is: In the Pure One, it says: 'In order to make people have faith in the Sangha by means of merely resembling the name of a Hearer.' Thus it is said. It harms reality, as previously quoted. In that sutra, because it explains Bodhisattvas, Hearers, and Solitary Realizers, therefore they will actually become those, and Hearers and Solitary Realizers will become nominal Hearers and Solitary Realizers. However, the meaning of the Wheel of Non-Regression is as clear as a sword, and is difficult to understand. Commentary: The commentary is divided into five parts, the first being the Stream-Enterer: Stream-Enterer, Once-Returner, Superior One. The first is: abiding in any of the fifteen moments of the path of seeing, which is encompassed by the knowledge of the path that will be explained below (thus it is shown as a Bodhisattva).

། འབྲས་བུ་དང་པོ་ རྒྱུན་ཞུགས་ལ་ཞུགས་པའི་མིང་ཅན་ཡིན་པ་སྟེ། བཅུ་དྲུག་པའི་རྟོགས་པ་(གསེར་དོན་)ཐོབ་ཕྱིར་ བརྩོན་པའི་མཐོང་ལམ་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེའང་ཡུན་རིང་བོས་(གསེར་)ཤེས་པ་དབང་རྟུལ་ དད་པས་རྗེས་འབྲང་དང་། མྱུར་བར་ཤེས་པ་དབང་རྣོན་ཆོས་ཀྱིས་རྗེས་འབྲང་གཉིས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི་ཞུགས་པ་དེའི་འོག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་ལམ་(ཤེར་འབྱུང་དངོས་)གྱིས་འདོད་ པ་ལ་ཆགས་པ་དང་མ་བྲལ་(འགྲེལ་ཆེན་གསེར་)བ་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་བརྟེན་ ནས་གནས་པ་ནི། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་འབྲས་གནས་ཙམ་པོའི་མིང་ཅན་ཡིན་ནོ། །བཅོ་ལྔ་པ་ དང་བཅུ་དྲུག་པ་ཕྱེ་ནས་འགྲེལ་ཆེན་དང་ཟླ་ཟེར་གསེར་ཤེར་འབྱུང་ངོ་། ། གསུམ་པ་ནི། ཙམ་པོ་དེའི་འོག་ཏུ་རྒྱུན་ཞུགས་དེ་ཉིད་འདོད་པའི་ལྷ་དང་མིའི་རིགས་ ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཙམ་པོ་ལས་གཞན་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །རྩ་ བ་ལྟར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ། གསུམ་ལས། ཞུགས་པའི་མིང་ཅན་ནི། རྒྱུན་ཞུགས་རྫོགས་པའི་འོག་ཏུ་ འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་ཉོན་མོངས་ལྔ་སྤངས་པ་དྲུག་(འགྲེལ་ཆེན་སོགས་)པ་སྤོང་བ་ལ་བརྩོན་པས་ སམ། ཕྱིར་(གསེར་)འོང་གི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པས་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ། དེ་ ཡང་སྔར་གྱི་དབང་བོ་རྟུལ་བོ་ནི་འདིར་དད་པས་མོས་པ་དང་། རྣོན་པོ་ནི་འདིར་མཐོང་བས་ ཐོབ་པ་སྟེ་དེ་གཉིས་འདིར་གཅིག་ཁོ་ནར་བགྲང་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། དེ་རེ་ རེར་བགྲངས་ན་ཉེར་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས་སོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་གཞན་འོད་ཟེར་ མགོན་པོ་སོགས་འཆད་པ་ནི་རང་བཟོར་བས་སོ། ། གཉིས་པ། འབྲས་གནས་ཙམ་པོའི་མིང་ཅན་ནི། དེའི་འོག་ཏུ་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་ 1-318 དྲུག་པ་(འགྲེལ་ཆེན་སོགས་)སྤངས་པས་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་པ་ཙམ་པོ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མིང་ཅན་ནི། དེའི་འོག་ཏུ་ཕྱིར་འོང་དེ་ཉིད་ཙམ་པོ་ལས་ གཞན་ལྷར་(འགྲེལ་ཆེན་)སྐྱེ་བ་གཅིག་ལྷག་ལུས་པས་བར་ཆད་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །རྩ་བ་ལྟར་ རོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། ཕྱིར་འོང་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་ཚད་མེད་སོགས་ཐོབ་པས་དེ་དག་ གི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པར་དགའ་ལྡན་དུ་སྐྱེས་ཏེ་དེར་གནས་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས་ འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་བབས་ནས་བྱང་ཆུབ་པར་སྟོན་པའོ། །ཞེས་སོ། །སྐབས་འདི་རྣམས་ སུ་ལྔ་པ་སོགས་སྤངས་ཞེས་པ་ནི། ཤེར་འབྱུང་གིས་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་ཞེས་ པ་ལྟར་ཏེ། དེ་ཡང་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔོན་དུ་ཞེས་པར་འཕགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དགོངས་པ་སྟེ་ ཆ་མཐུན་སྦྱོར་བ་ཙམ་མོ། ། གསུམ་པ། ཕྱིར་མི་འོང་ལ་གཉིས་ལས་ཞུགས་པ་ནི། ཕྱིར་འོང་དེའི་འོག་ཏུ་འདོད་པའི་ ཉོན་མོངས་བདུན་ནམ་(འགྲེལ་ཆེན་)བརྒྱད་སྤངས་པ་ནི། ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་(གསེར་

【現代漢語翻譯】 第一個果位： 名為入流（Sotāpanna），因為證得十六諦（金義）而精進的見道者。其中，長時間才能理解的是鈍根，隨信行；快速理解的是利根，隨法行。 第二個果位是入流果位之下，尚未完全脫離欲界，通過世間道的修道（勝生實），依靠見道十六剎那而安住，僅僅是名為入流果位。 將第十五和第十六剎那分開，見於《釋論》和《月光疏》的金義和勝生實。 第三個果位是，在僅僅是果位之下，入流者從欲界的天人或人道中，僅僅通過轉生，就與僅僅是果位不同，具有兩種殊勝之處。如根本論所述。 關於第二果，分為三類。名為入流者，在入流圓滿之後，斷除欲界修道所斷的五種煩惱，或者斷除六種煩惱（《釋論》等），精進于斷除，或者爲了證得二果（一來果）而努力。以前的鈍根者，在這裡是隨信行；利根者，在這裡是通過見而獲得。這兩者在這裡必須算作一個。原因是，如果每個都算，就會變成二十一個。這是他們的想法。其他如《光明疏》等解釋的原因是自創的。 二、名為果位者，在其下，斷除欲界第六種煩惱（《釋論》等），僅僅是一來果。 三、名為殊勝者，在其下，一來果除了僅僅是果位之外，還剩餘一次在天界轉生，因此只有一個障礙。如根本論所述。法友說：『一來果通過獲得禪定和無量心等，不將這些果報顯現出來，而是轉生到兜率天，在那裡達到究竟，然後降臨到此贍部洲示現成佛。』在這些情況下，說斷除第五種等煩惱，如《勝生實》所說，是通過世間道的修道。也就是說，在見道之前，是聖者的想法，僅僅是相似的結合。 三、不還果分為兩種，名為入流者，在一來果之後，斷除欲界的第七或第八種煩惱（《釋論》），是不還果（金義）。

【English Translation】 The first fruit: Is called 'Stream-enterer' (Sotāpanna), because one strives to attain the sixteen realizations (Golden Meaning) and is a path of seeing. Those who understand slowly are dull-witted and follow faith, while those who understand quickly are sharp-witted and follow the Dharma. The second fruit is below the stream-entry, where one has not completely separated from attachment to the desire realm through the meditative path of the world (Real Source of Excellence), and abides based on the sixteen moments of the path of seeing, merely named as the fruit of stream-entry. Separating the fifteenth and sixteenth moments is explained in the commentaries and the 'Moonbeam' as the Golden Meaning and the Real Source of Excellence. The third is that below the mere fruit, the stream-enterer, from the realm of gods and humans of desire, merely by being born into a lineage, is different from the mere fruit and has two special characteristics. It is as stated in the root text. The second has three aspects. The one named 'entering' is the one who, after the completion of stream-entry, abandons the five afflictions to be abandoned by cultivation in the desire realm, or strives to abandon the sixth (Great Commentary, etc.), or strives to attain the second fruit, the fruit of once-returning. The dull faculties of the past are here the inclination of faith, and the sharp ones are attained here by seeing; these two must be counted as one here. The reason is that if each is counted separately, it would become twenty-one, so it is intended. Other reasons explained by 'Light Ray Protector' etc. are self-made. The second, named 'merely abiding in the fruit,' is the one who, after that, abandons the sixth affliction of the desire realm (Great Commentary, etc.), and is merely a once-returner. The third, named 'having special characteristics,' is the one who, after that, the once-returner, other than merely being a fruit, has one more birth remaining in the heavens (Great Commentary), and therefore has one obstacle. It is as stated in the root text. Dharma Friend says: 'The once-returner, having attained dhyana and immeasurables, etc., does not manifest the fruits of these, but is born in Tushita, and after dwelling there, descends to this Jambudvipa and shows enlightenment.' In these cases, the abandonment of the fifth affliction, etc., is as stated in the 'Real Source of Excellence,' through the cultivation of the path of the world. That is to say, before the path of seeing, it is the thought of the noble ones, etc., merely a harmonious combination. Third, the non-returner has two aspects. The one who has entered is the one who, after the once-returner, has abandoned the seventh or eighth affliction of the desire realm (Great Commentary), and is the fruit of the non-returner (Golden Meaning).

)བུ་བསྒྲུབ་ པས་འབྲས་བུ་གསུམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ། དེ་ལའང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དབང་རྟུལ་ནི་འདིར་དད་ མོས་དང་། རྣོན་པོ་ནི་འདིར་མཐོང་བས་ཐོབ་པ་དག་སྟེ་གཉིས་གཅིག་ཁོ་ནར་བགྲང་དགོས་ པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་འབྲས་གནས་ནི། འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་(འགྲེལ་ཆེན་དངོས་)དགུ་པ་སྤངས་པས་ ཕྱིར་མི་འོང་བ་སྟེ། དེ་ལ་ལྔ་ལས། བར་མ་དོར་འདའ་བ་ནི། སྐྱེ་བའི་ཀུན་སྦྱོར་སྤངས་མངོན་ པར་འགྲུབ་པའི་ཀུན་སྦྱོར་མ་སྤངས་པས་གཟུགས་ཀྱི་བར་དོ་(འགྲེལ་ཆེན་)འགྲུབ་པ་འམ་གྲུབ་ (གསེར་)པ་ན་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་ཐོབ་པའོ། །དེ་དང་(མཚན་)ཆ་འདྲ་ བའི་བྱང་སེམས་ནི་རྩ་བར་བཤད་པ་ལྟར་དགོས་སོ། །ཀུན་སྦྱོར་གཉིས་ཀ་མ་སྤངས་པས་ གཟུགས་སུ་སྐྱེས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི། སྐྱེས་ནས་འདའ་བའོ། །ཆ་ 1-319 མཐུན་བྱང་སེའོ། །གཟུགས་སུ་སྐྱེས་ནས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པས་ལམ་མངོན་ དུ་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་ཐོབ་པ་ནི། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་དང་། དེར་སྐྱེས་ནས་འབད་མེད་དུ་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་འདའ་བ་ནི། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པ་བཞིའོ། །ཆ་མཐུན་བྱང་སེ་སྟེ་ རྩ་བ་ལྟར་རོ། །(བར་དོར་འདའ་བ་ནི་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་ནས་ལུས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཚོགས་བསགས་ཏེ་རྫོགས་པར་ འཚང་རྒྱ་བའོ། །)སྐྱེས་ནས་འདའ་བ་ནི་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་དང་ཚེ་ཚད་མེད་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ པའི་ཚེ་གཅིག་པོ་དེ་ལ་འཚང་རྒྱ་བའོ། །བྱེད་བཅས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་དཔག་མེད་དུ་ འབད་པས་འགྲོ་བ་མང་པོ་གདུལ་ཞིང་དེར་ཡང་བདག་ཉིད་མ་སྨས་པར་དོན་བྱེད་པའི་དབང་ གིས་ལམ་སྤྱོད་པའོ། །ཞེས་ཆོས་(བྱེད་མེད་སྔར་བཤད་དོ། །)བཤེས་སོ། ། ལྔ་པ་གོང་འཕོ་ལ། འོག་མིན་དང་། སྲིད་རྩེར་འགྲོ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དེའི་འོག་ ཏུ་ཕྱིར་མི་འོང་དེ་ཉིད་འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་སྟེ། དབྱེ་ན། འཕར་བ་དང་། ཕྱེད་ དུ་འཕར་བ་དང་། གནས་ཐམས་ཅད་དུ་འཆི་འཕོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འོག་མིན་དུ་འགྲོ་བས་གོང་དུ་ འཕོ་བ་སྲིད་རྩེར་འགྲོ་ལས་གཞན་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། ། གཉིས་པ་ནི། དེའི་འོག་ཏུ་ཕྱིར་མི་འོང་དེ་ཉིད་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་ ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དབྱེ་ན་ མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཞི་བ་ཐོབ་པ་དང་། ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འོག་མིན་ འགྲོ་ལས་གཞན་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །ཞེས་འགྱུར་འདི་ལྟར་དུ་ཤེར་འབྱུང་འཆད་དོ། །འགྲེལ་ ཆེན་འགྱུར་སྙིང་། ཆོས་བཤེས། གསེར་ནི། སྲིད་རྩེའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་སྟེ། (དེ་ལ་གཉིས་ ལས་ཞེས་ཆོས་བཤེས།) གཟུགས་ཀྱི་ཆགས་བྲལ་དང་། མཐ

【現代漢語翻譯】 子隨行，進入第三果位。同樣，鈍根者通過信奉獲得，利根者通過見證獲得，二者應被視為一體。 第二是果位：斷除第九種欲界煩惱（《大疏》原文）即為不還果。其中有五種：中陰入滅者，因已斷除生之結縛，但未斷除顯現成就之結縛，故於色界中陰（《大疏》）成就或已成就（《金》），便顯現道，從而獲得痛苦的終結。與此（特徵）相似的菩薩，如根本所說。未斷除兩種結縛，於色界受生后獲得痛苦的終結，即為生后入滅者。相似的菩薩。於色界受生后，以有勤作的方式顯現道，從而獲得痛苦的終結，即為有勤作。于彼處受生后，不費力地顯現道而入滅，即為無勤作而般涅槃，共有四種。相似的菩薩，如根本所說。（中陰入滅者，于梵天世界受生后，以彼身積聚資糧，圓滿成佛。）生后入滅者，于最後有者和被加持為無量壽的唯一一生中成佛。有勤作者，于無量世界中，勤奮調伏眾多眾生，且不自詡，以利他之心行道。（無勤作如前所述。）這是法友的觀點。 第五是向上遷移：有往生色究竟天和往生有頂天兩種。第一種：不還果者往生至色究竟天的盡頭。分類有：躍升者、半躍升者和以死亡轉移的方式往生色究竟天，這三種往生色究竟天的方式不同於往生有頂天。 第二種：不還果者往生至有頂天的盡頭，即斷除色界煩惱，脫離色界貪慾。分類有：于見法中獲得寂靜者和以身證得者，這兩種不同於往生色究竟天。這是根據《捨生論》的解釋。大疏釋、法友、《金》的觀點是：往生至有頂天的盡頭。（法友認為，其中有兩種：）脫離色界貪慾和證得...

【English Translation】 The son's attainment leads to entering the third fruit. Similarly, the dull-witted attain it through faith, and the sharp-witted attain it through vision. These two should be counted as one. The second is the fruit position: Abandoning the ninth affliction of desire (Great Commentary original) is the state of non-return. Among them, there are five types: The one who passes away in the intermediate state, because they have abandoned the bonds of birth but have not abandoned the bonds of manifest accomplishment, thus accomplishing or having accomplished (Gold) the intermediate state of form (Great Commentary), they manifest the path and attain the end of suffering. Bodhisattvas similar to this (characteristic) are as explained in the root text. The one who, without abandoning both bonds, is born in the realm of form and attains the end of suffering is the one who passes away after birth. Similar Bodhisattvas. The one who, having been born in the realm of form, manifests the path with effort and attains the end of suffering is the one with effort. The one who, having been born there, effortlessly manifests the path and passes away is the one who passes into complete nirvana without effort. There are four types. Similar Bodhisattvas, as in the root text. (The one who passes away in the intermediate state is born in the Brahma world and accumulates merit with that body, fully attaining Buddhahood.) The one who passes away after birth attains Buddhahood in the last existence and in the one life blessed with immeasurable life. The one with effort diligently tames many beings in immeasurable world realms and, without boasting, practices the path out of concern for others. (The one without effort was explained earlier.) This is the view of Dharma friends. The fifth is upward migration: There are two types: going to Akanistha and going to the peak of existence. The first is that the non-returner goes to the ultimate end of Akanistha. The distinctions are: the leaper, the half-leaper, and the one who goes to Akanistha by means of death and transference. These three ways of going to Akanistha are different from going to the peak of existence. The second is that the non-returner goes to the ultimate end of the peak of existence, which is to abandon the afflictions of form and be free from attachment to form. The distinctions are: the one who attains peace in the visible Dharma and the one who realizes it with the body. These two are different from going to Akanistha. This is how Sherjung explains this translation. The Great Commentary translation, Dharma friends, and Gold say: Going to the ultimate end of the peak of existence. (Dharma friends say that there are two types:) freedom from attachment to form and attainment of...

ོང་བའི་ཆོས་ལ་ཞི་བ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་ སུམ་དུ་བྱེད་པ་གཉིས་སོ་ཞེས་སོ། །རད་ཀིར་ཡང་། སྲིད་རྩེར་འགྲོ་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཆགས་ 1-320 བཅོམ་དབྱེ་བར་མི་བགྲང་ཟེར་རོ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད། གང་ཞིག་ཡོད་པ་མི་མཐོང་མེད་ མཐོང་བ། །ཞེས་པ་ལྟར་གྱུར་སྣང་བས་རྣམ་པར་འཁྱམས་པ་ཞིག་སྟེ། ངག་ལས་ཤེས་པར་བྱ་ སྟེ་མངས་སུ་དོགས་པ་ཁོ་ནས་མ་བྲིས་སོ། ། བཞི་པ་ནི། དེའི་འོག་ཏུ་སྲིད་རྩེའི་བརྒྱད་སྤངས་པ་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་ པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་རང་རྒྱལ་ནི། དེའི་འོག་ཏུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་དམིགས་ནས་རང་གི་ ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་སངས་རྒྱས་མི་འབྱུང་བ་ན་རང་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་སྟེ་ཉི་ཤུའོ། །དེ་ ལྟར་འགྲེལ་ཆེན་ཇི་བཞིན་བཀོད་པ་སྟེ། ཤེར་འབྱུང་གསེར་ཡང་དེ་ཇི་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ འཆད་ཚུལ་དེ་ལྟར་སྦྱར་ན་ཐེག་དམན་ཉིད་ལ་འགྲིག་ཅིང་། དངོས་སུ་དེ་ལྟར་བཤད་ནས་དེ་ དཔེར་བཞག་ནས་དོན་རྩ་བ་ལྟར་སྦྱར་ན་ལེགས་ཀྱི་གཞན་དུ་ན་སྙིང་པོ་མེད་པའི་གནས་ཆེན་ པོ་ཡོད་དོ། །འདི་དག་ཏུ་འཕགས་པས་ཆགས་བྲལ་སྔོན་འགྲོ་བཤད་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དཔེར་ སྦྱར་གྱི་དོན་མིན་(བུ་)གསུང་པའང་དགོངས་པར་མི་སྣང་ངོ་། །ཐུབ་དགོངས་སུ། ལྔ་པ་དྲུག་པ་ སྤངས་ཞེས་སོགས་འཕགས་པས་བཤད་པའི་དོན་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་དགུ་ལ་འཆད་ པ་ནི་དགོངས་པ་གཏན་མིན་ནོ། །འདིར་ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་གམ་བདུན་ བརྒྱད་སྤངས་པས་རྒྱུན་ཞུགས། སོགས་ནས། སྲིད་རྩེའི་བརྒྱད་སྤངས་དགྲ་བཅོམ་པའོ་ཞེས་ བྱ་བའི་བར་སྤངས་པས་གདགས་པ་ནི། ཆོས་མངོན་པ་ལས་གསལ་བ་དང་། འདིར་དེ་ལྟར་ སྤངས་པ་གཙོ་བོར་མ་གྱུར་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་གསུང་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མད་དེ། སྔར་འགྲེལ་ཆེན་སོགས་ཀྱི་འཆད་ཚུལ་དེ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་དོ། །ས་མཚམས་སྔར་བཤད་ལའང་ ཡིད་བརྟན་མི་སྣང་ངོ་། །དེ་དག་གི་ལུགས་ལྟར་ནི་ངག་དོན་སྦྱོར་ཕྲེང་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ།། །། ༈ སྒྲུབ་པའི་རྟེན། གསུམ་པ་ལ། སྤྱི་དང་། ཡན་ལག་གི་དོན་གཉིས་ལས། ༈ སྤྱིའི་དོན། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟེན་བརྟེན་ 1-321 པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། ལུས་རྟེན་ནི། ཉན་ཐོས་ལྟར་ན། སྦྱོར་ལམ་དང་པོ་གསུམ་གླིང་ གསུམ་གྱི་མི་ཁོ་ན་ལ་སྐྱེ། སྐྱེས་ཟིན་འདོད་ལྷ་ལའང་ཡོད་དོ། །ཆོས་མཆོག་འདོད་པའི་ལྷ་མི་ གཉིས་ཀ་ལ་དང་པོ་སྐྱེར་རུང་ངོ་། །ཐེག་ཆེན་ལྟར་ན། སྦྱོར་ལམ་དང་པོ་གསུམ་སེམས་བསྐྱེད་ སྐྱེ་བའི་རྟེན་ལ་རུང་ཞིང་། ཆོས་མཆོག་མཐོང་ལམ་སྔར་དང་འདྲ་བར་འདོད་དོ། །སེམས་རྟེན་ ནི། བསམ་གཏན་ས་དྲུག་ལ་བརྟེན་ཅིང་འདོད་སེམས་རྣམ་གཡེང་ཆེ་བས་དང་གཟུགས་མེད་ ལྷག་མཐོང་ཆུང་བས་མི་བརྟེན་པར་མཛོད་དུ་བཤད་ཅིང་ཐེག་ཆེན་པ་ཡང་དེ་ལྟར་དུ་གསལ་ ལོ། ། གཉིས་པ་

【現代漢語翻譯】 關於聲聞的法，寂靜由身體顯現，有兩種說法。如Radkir所說：『去往有頂和色蘊的生起，不被認為是分離。』所有這些，就像『存在卻看不見，不存在卻看見』一樣，似乎是由於遊蕩不定。通過言語可以瞭解，因為顧慮太多所以沒有寫下來。 第四個是：在此之後，斷除了有頂八地的煩惱，就進入了阿羅漢的果位。第五個是獨覺：在此之後，專注于聲聞的藏經，顯現自己的道路，在沒有佛陀出現時，成為獨覺佛，有二十種。就像《大疏》中記載的那樣，謝爾炯格薩爾也是如此。然而，如果按照那種方式解釋，就只適合小乘。實際上，如果那樣解釋，並以此為例，按照根本的意義來結合，那就很好；否則，就只是一個沒有意義的巨大存在。在這些之中，聖者們所說的『離欲是前提』，並不是指聲聞的例子。佛陀的意圖是，聖者們所說的『斷除第五和第六』等等，解釋為九種能取所取的分別念，完全不是佛陀的意圖。在這裡，法友說：『斷除六種或七八種煩惱，就成為入流者』，直到『斷除有頂八地的煩惱，就成為阿羅漢』，這種通過斷除來安立的方式，在《阿毗達磨》中很清楚。而在這裡，斷除不是主要的，所以說了又有什麼用呢？』這種說法非常糟糕，因為之前《大疏》等的解釋方式是沒有意義的。對於地界的劃分，以前的說法也不可靠。按照他們的觀點，可以從《語詞意義結合之鬘》中瞭解。 第三部分，關於修行的所依，分為總說和支分兩部分。 總說部分，分為所依和能依兩部分。首先是身體所依：按照聲聞的觀點，最初的三個加行道只在三洲的人中產生，已經產生之後，在欲界天也有。殊勝法位，欲界天和人都可以最初產生。按照大乘的觀點，最初的三個加行道適合於生起菩提心的所依。殊勝法位和見道與之前相同。心所依：依賴於六禪定地，因為欲界心散亂太大，無色界勝觀太小，所以不依賴於它們，《俱舍論》中這樣說，大乘也同樣明確。 第二部分

【English Translation】 Regarding the Dharma of the Shravakas, there are two aspects: peace manifested by the body. As Radkir said: 'Going to the peak of existence and the arising of the form aggregate are not considered separate.' All of these, like 'existing but not seen, non-existing but seen,' seem to be due to wandering aimlessly. It can be understood through speech, but it was not written down due to too many concerns. The fourth is: after that, having abandoned the eight grounds of the peak of existence, one enters the fruit of Arhatship. The fifth is the Pratyekabuddha: after that, focusing on the Shravaka's Pitaka, manifesting one's own path, and when a Buddha does not appear, becoming a Pratyekabuddha, there are twenty types. It is arranged as in the Great Commentary, and Sherjung Ser also follows it. However, if explained in that way, it is only suitable for the Hinayana. In reality, if explained in that way, and taking it as an example, combining it according to the fundamental meaning, that would be good; otherwise, it would just be a huge existence without essence. Among these, the statement by the Noble Ones that 'renunciation is the prerequisite' is not meant to be an example of the Shravakas. The Buddha's intention is that the statement by the Noble Ones that 'abandoning the fifth and sixth' etc., explaining it as the nine kinds of conceptualizations of grasping and being grasped, is definitely not the Buddha's intention. Here, the Dharma friend says: 'By abandoning six or seven or eight afflictions, one becomes a Stream-enterer,' up to 'abandoning the eight grounds of the peak of existence, one becomes an Arhat,' this way of establishing through abandonment is clear in the Abhidharma. And here, abandonment is not the main thing, so what is the use of saying it?' This statement is very bad, because the previous explanations of the Great Commentary etc. are meaningless. The previous division of the realms is also unreliable. According to their view, it can be understood from the 'Garland of Combining Word Meanings'. The third part, on the basis of practice, is divided into general and specific meanings. The general meaning is divided into the basis and the dependent. First, the physical basis: according to the Shravakas, the first three paths of joining only arise in the people of the three continents, and once they have arisen, they also exist in the desire realm gods. The supreme Dharma position can initially arise in both desire realm gods and humans. According to the Mahayana, the first three paths of joining are suitable for the basis of generating Bodhicitta. The supreme Dharma position and the path of seeing are considered the same as before. The mental basis: it relies on the six dhyana grounds, because the desire realm mind is too distracted and the formless realm has too little insight, so it does not rely on them, as stated in the Abhidharmakosha, and the Mahayana is also clear on this. Second part

ལ་གསུམ་ལས། མཚན་ཉིད་ནི། ཐར་ཆའི་རྗེས་ཀྱི་ཐར་ལམ་གང་ཞིག བདེན་ པ་མངོན་རྟོགས་ལ་སྦྱོར་བའི་སོ་སྐྱེའི་ལམ། ཐེག་ཆེན་གྱི་དེའི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཞེས་ བསྣན་ནོ། །ཉན་རང་གི་ལ་ཡང་ངོ་། ། གཉིས་པ། མཚོན་བྱའི་སྒྲ་བཤད་ནི། བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་ལ་སྦྱོར་བས་སྦྱོར། བྱང་ ཆུབ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པས་ལམ་མོ། །ཡང་ན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་བུད་ཤིང་གཞན་ཁྱད་ པར་ཅན་གྱིས་མེ་བཞིན་དུ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པས་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་ སྦྱོར་བ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་སྟེ། བར་ཆད་མེད་ན་མཐོང་ལམ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་བསྐྱེད་པའོ། །ཞེས་ ཐུབ་དགོངས་སོ། །ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱི་གཞུང་དུ་འཆད་དོ། །འགྲེལ་ཆེན་དུ། གནས་ སྐབས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ལྷག་པར་མོས་པ་བརྟན་པ་ཡིན་པས་མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་ ཞེས་བཤད་དོ་ཞེས་སོ། །མོས་པ་བརྟན་པ་ལས་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་སོ་སོར་གནས་སུ་གྱུར་པ་ ཉིད་ཀྱིས་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སར་བརྗོད་དོ། །ཞེས་ཐུབ་དགོངས་སོ། །སྤྱིར་ཚོགས་སྦྱོར་བ་ གཉིས་ཀ་མོས་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར། མོས་པས་སྤྱོད་པ་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ནི་རིགས་ལ་གནས་པ་ཐོག་མར་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་བཏབ་པ་ནས་བཟུང་ནས་ 1-322 རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ལ་མ་ཞུགས་ཀྱི་བར་དུ་སྟེ་སོ་སོ་རང་གི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་ པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །ལུང་གི་སྙེ་མར། མོས་སྤྱོད་པ་སྦྱོར་ལམ་པ་ཁོ་ནར་བཤད་པ་ ནི་ནོར་རོ། ། གསུམ་པ། མཚན་གཞི་ལ་བཞི་སྟེ། ངོ་བོའི། ཆེ་འབྲིང་གི ཁྱད་པར་གྱི་དབྱེ་བ། ཕྱེ་བའི་ བློ་རིག་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ལ། དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་དྲོད་རྩེ་བཟོད་མཆོག་བཞིའོ། །དང་པོ་ནི། ཚོགས་ལམ་རྫོགས་རྗེས་སུ་བྱང་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པས་གཟུགས་སོགས་འདི་དག་ ཐམས་ཅད་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ལ་སྣང་(བློ་བརྟན་དངོས་)བར་ཟད་ཀྱི་དེ་ལས་མ་གཏོགས་པར། སེམས་ལས་(དངོས་)ལོགས་ན་མ་མཐོང་བས་ཕྱིའི་དོན་བདེན་པ་མེད་པར་རྟོགས་ཤིང་(དེ་ཡན་བློ་ བརྟན་)རྣམ་རྟོག་ཉིད་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་(དབྱིག་)དུ་སྣང་བར་མཐོང་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་(འགྲེལ་ཆེན་) སྣང་བ་ཅུང་ཟད་གསལ་བ་ནི། སྣང་བ་ཐོབ་པ་ཅེས་བྱ་སྟེ་དྲོ་བའི་སྐབས་སོ། །དེ་ནས་དེ་འདྲར་ གྱུར་པ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་བཞག་པས། །ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་(ནི་རྟོག་པའོ་)མ་ གཏོགས་པ། །དོན་ཀུན་རབ་ཏུ་མི་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །མཚན་ཉིད་ནི། བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་ གང་ཞིག སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་(ཞི་གནས་)དང་ཤེས་རབ་(ལྷག་མཐོང་)མཚུངས་ལྡན་ དང་བཅས་པ་སྟེ། ཀུན་བཏུས་སུ། དྲོ་བར་གྱུར་པ་གང་ཞེ་ན། སོ་སོ་(གང་ཟག་)རང་གིས་བདེན་ པ་རྣམས་ལ་(དམིགས་ནས་)སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་པར་ལྡན་ པ་དང་

【現代漢語翻譯】 第三，關於加行道，其定義是：任何在解脫分位之後的解脫道，是凡夫俗子將真理顯現證悟的道路。大乘的定義是：加上『大乘的』一詞。小乘的也一樣。 第二，關於名稱的詞源解釋：因為與真理的顯現證悟相結合，所以稱為『結合』；因為使人趨向菩提，所以稱為『道』。或者說，三種智慧的結合，就像用特殊的木柴生火一樣，越來越殊勝，所以說『極度結合』，即無間道能非常接近見道。這是佛陀的意旨。在《辨了不了義論》中也有解釋。在《釋論》中說：『所有這些階段，因為特別堅固的意樂，所以稱為意樂行地。』因為意樂堅固，並且在事業和功德上各自安住，所以用意樂行地來表達。這是佛陀的意旨。一般來說，資糧道和加行道都是意樂行地。在《攝類學總集論》中說：『意樂行地的菩薩，從安住于種姓，最初發大愿開始，直到未進入極喜地之間，因為尚未獲得各自的出世間智慧。』《教言穗論》中說：『只說加行道是意樂行地是錯誤的。』 第三，關於本體，有四種：本體的、大小的、差別的區分、以及智慧的分析。第一，指大乘的暖位、頂位、忍位、勝位四者。第一，暖位是指：在圓滿資糧道之後，菩薩入于等持，覺知一切色等現象，都只是心的顯現（智增上），除此之外，沒有在心之外看到任何事物（實有），從而了悟外境的虛假（彼增上），並且覺知念頭本身顯現為自相和共相（義），智慧的顯現稍微清晰，這被稱為獲得顯現，即暖位。如是：『從此彼等菩薩眾，處於等持之狀態，除了心中之言說，一切外境皆不見。』其定義是：菩薩的加行道，具有獲得顯現的等持（止）和智慧（觀）。在《攝類學》中說：『什麼是暖位？即各人對真理（所緣）獲得顯現的等持和智慧的結合。』

【English Translation】 Third, regarding the Path of Application, its definition is: any path of liberation following the stage of liberation, which is the path of ordinary beings applying to the manifest realization of truth. The definition of the Mahayana is: adding the words 'of the Mahayana'. The same applies to the Hearers and Solitary Realizers. Second, regarding the etymological explanation of the name: because it combines with the manifest realization of truth, it is called 'combination'; because it leads to Bodhi, it is called 'path'. Or, the combination of the three wisdoms, like making fire with special firewood, becomes more and more excellent, so it is called 'extreme combination', that is, the immediate path can be very close to the path of seeing. This is the intention of the Buddha. It is also explained in the 'Distinguishing of the Interpretable and Definitive'. In the 'Great Commentary' it says: 'All these stages, because of particularly firm aspiration, are called the Ground of Aspirational Conduct.' Because aspiration is firm, and abides separately in actions and qualities, it is expressed as the Ground of Aspirational Conduct. This is the intention of the Buddha. Generally, both the Path of Accumulation and the Path of Application are the Ground of Aspirational Conduct. In the 'Collected Explanations' it says: 'The Bodhisattva of the Ground of Aspirational Conduct, from abiding in the lineage, starting from making great aspirations, until not entering the Joyful Ground, because they have not yet obtained their respective transcendental wisdoms.' In the 'Spike of Teachings' it says: 'It is wrong to say that only the Path of Application is the Ground of Aspirational Conduct.' Third, regarding the entity, there are four: the entity itself, the distinction of large and small, the distinction of differences, and the analysis of wisdom. First, it refers to the four of the Mahayana: Heat, Peak, Acceptance, and Supreme. First, the Heat stage refers to: after completing the Path of Accumulation, the Bodhisattva enters into Samadhi, perceiving that all phenomena such as forms are merely appearances of the mind (intelligence increase), and apart from that, not seeing anything outside the mind (substantial), thereby realizing the falsity of external objects (that increase), and perceiving that thoughts themselves appear as self-characteristics and general characteristics (meaning), the appearance of wisdom is slightly clearer, this is called obtaining appearance, which is the Heat stage. Thus: 'From this, those Bodhisattvas, being in a state of Samadhi, apart from the words of the mind, do not see any external objects.' Its definition is: the Bodhisattva's Path of Application, possessing both Samadhi (calm abiding) and wisdom (insight) that have obtained appearance. In the 'Compendium' it says: 'What is the Heat stage? It is the combination of Samadhi and wisdom that each person has obtained appearance with respect to the truths (objects).'

བཅས་པའོ། །ཞེས་སོ། །རྒྱལ་བོའི་སྲས་ཀྱིས། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ནི་དྲོ་བར་ གྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་པས་བཞི་ཅར་ངོ་བོ་ཞི་ལྷག་གོ །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་སྣང་ བ་དེ་ཉིད་སྤེལ་བའམ། ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་ཞིང་རྒྱས་པར་བྱ་བའི་(བློ་བརྟན་དངོས་)ཕྱིར་དུ་ཅུང་ ཟད་ཀྱང་མི་གནས་(དབྱིག་)ཤིང་མི་འདུག་པར་བདག་མེད་པ་སྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་ པོ་རྩོམ་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་(འགྲེལ་ཆེན་སྒོམ་རིམ་དང་བོ་ཐུབ་དགོངས་དངོས་)སྣང་(དབྱིག་)བ་འབྲིང་ཙམ་དུ་ 1-323 གསལ་བ་ནི། སྣང་བ་མཆེད་པ་(ཀུན་བཏུས་)སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་པའི་ཕྱིར། །བརྩོན་ འགྲུས་བརྟན་པོ་ཀུན་ཏུ་རྩོམ། །ཞེས་སོ། །མཚན་ཉིད་ནི། བྱང་སེམས་པའི་སྦྱོར་ལམ་གང་ ཞིག་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །ཀུན་ བཏུས་སུ། སོ་སོ་རང་གིས་བདེན་པ་རྣམས་ལ་སྣང་བ་མཆེད་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་ རབ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པའོ། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་(བློ་)སྣང་བ་དེ་ཤེས་ཆེར་འཕེལ་ནས་དོན་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ སེམས་(དབྱིག་དངོས་)ཁོ་ནར་ཟད་ཀྱི་དོན་སེམས་(དངོས་)ལས་གཞན་མིན་ནོ་ཞེས་མཐོང་བ་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་(འགྲེལ་ཆེན་སོགས་)ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་སྦྱོར་ལམ་ནི། དེ་ཁོ་(བློ་)ན་(བློ་)ཉིད་ཀྱི་ ཕྱོགས་(བློ་)གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་(ཀུན་བཏུས་)སྟེ། མཚན་ཉིད་ནི། གང་ཞིག དེ་ཁོ་ནའི་(བློ་བརྟན་ )ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། ། ཀུན་བཏུས་སུ། སོ་སོ་རང་གིས་བདེན་པ་རྣམས་ཀྱི་(གཟུང་བས་སྟོང་པའི་(རྒྱལ་སྲས།)ཆོས་ཉིད་ལ་བཟོད་ པས།)ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་དང་(འཛིན་པས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་(རྒྱལ་སྲས།)རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་ པས།)རྗེས་སུ་སོང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པའོ། ། ཞེས་སོ། །འདིའི་སྐབས་སུ་ཕྱིའི་གཟུང་བའི་རྣམ་གཡེང་སྤངས་ཤིང་འཛིན་པའི་རྣམ་གཡེང་ ལུས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་ནས་ནི། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་གནས་པར་འགྱུར། །དེ་ནས་ དོན་ཀུན་སྣང་བ་ནི། །སེམས་སུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་འགྱུར། །དེ་ཚེ་དེ་ཡི་གཟུང་བ་ཡི། །རྣམ་ པར་གཡེང་བ་དེས་སྤོང་འགྱུར། །དེ་ནས་དེ་ལ་འཛིན་པ་ཡི། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་འབའ་ཞིག་ ལུས། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། གཟུང་བ་མེད་ན་འཛིན་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་རྟོགས་ནས་འཛིན་ (བློ་བརྟན་དངོས་)པ་བདེན་འཛིན་གྱི་རྣམ་གཡེང་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་སྣང་བ་རྫོགས་(འགྲེལ་ཆེན་སོགས་)པ་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅན་ཞིག་སྟེ། དེ་ཚེ་བར་ 1-324 ཆད་མེད་པ་ཡི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མྱུར་དུ་རེག །འདི་ལྟར་དེ་ཡི་མཇུག་ཐོགས་སུ། །འཛིན་ པའི་རྣམ་པར་གཡེ

【現代漢語翻譯】 如是安立。如是說。王子的提問：寂止和勝觀應被理解為已經變得溫暖。如是說，四者皆為寂止和勝觀的自性。 第二，爲了增長或擴大、增進和發展法之顯現（堅定之智），不稍作停留（事物），不作安住，努力修持無我，以堅定的精進，使智慧的顯現（大疏·修次第初篇·真實意趣）在中等程度上顯明，即是顯現增長（攝集），爲了法之顯現增長，恒常發起堅定的精進。如是說。其相為：菩薩的加行道，與顯現增長的等持和智慧相應。在《攝集論》中說：各自對真諦的顯現增長的等持和智慧相應。 第三，法之（智）顯現增長廣大，見到一切事物顯現皆是唯心（事物），事物並非心（事物）之外，此乃智慧之顯現（大疏等）極為明晰的加行道，即是趣入唯此（智）一境（攝集）。其相為：任何趣入唯此（堅定之智）一境的等持和智慧相應。《攝集論》中說：各自對真諦（以所取空性的（王子）法性忍）趣入一境，（以能取空性的法性（王子）隨順覺悟）隨順的等持和智慧相應。如是說。此時，外境所取的散亂已斷除，能取的散亂尚存。法之顯現增長后，安住于唯心，之後一切事物顯現，皆能徹底了知為心。彼時，他的所取之散亂將被捨棄，之後唯有能取之散亂尚存。如是說。 第四，若無所取，則亦無能取，如是了悟后，斷除能取，即無有實執之散亂，此乃世間由修所生之智慧顯現圓滿（大疏等），是為緊隨其後的等持者。彼時，于無間斷的等持中迅速觸及。如是，在其後，能取的散亂...

【English Translation】 Thus it is established. Thus it is said. The prince's question: Śamatha (calm abiding) and vipaśyanā (insight) should be understood as having become warm. Thus it is said, all four are the nature of śamatha and vipaśyanā. Second, in order to increase or expand, promote and develop the appearance of dharma (steadfast wisdom), without dwelling (things) even slightly, without abiding, diligently cultivating selflessness, with steadfast effort, making the appearance of wisdom (Great Commentary, First Stage of Meditation, Actual Intention) clear to a medium degree, is the proliferation of appearance (Collection), for the sake of the increase of the appearance of dharma. Constantly exert steadfast effort. Thus it is said. Its characteristic is: the path of joining of a Bodhisattva, which is accompanied by the samādhi (concentration) and prajñā (wisdom) of proliferating appearance. In the Compendium, it says: Each individually is accompanied by the samādhi and prajñā of the proliferating appearance of the truths. Third, the appearance of dharma (wisdom) increases greatly, and seeing that all appearances of things are exhausted in mind alone (things), and that things are not other than mind (things), this is the path of joining where the appearance of wisdom (Great Commentary, etc.) is extremely clear, which is entering into one aspect of only that (wisdom) (Compendium). Its characteristic is: whatever is accompanied by the samādhi and prajñā that have entered into one aspect of only that (steadfast wisdom). In the Compendium, it says: Each individually, of the truths (with the tolerance of the dharmatā (nature of reality) that is empty of the apprehended (prince)), entering into one aspect (with the conformity following the realization of the dharmatā (nature of reality) that is empty of the apprehender (prince)), accompanied by the samādhi and prajñā that are in accordance. Thus it is said. At this time, the distraction of external apprehended aspects is abandoned, and the distraction of the apprehender remains. After the appearance of dharma increases, it abides in mind-only, and then all appearances of things are thoroughly known as mind. At that time, the distraction of its apprehended aspect will be abandoned, and then only the distraction of the apprehender remains. Thus it is said. Fourth, if there is no apprehended, then there is also no apprehender, having realized this, abandoning the apprehender, that is, without the distraction of the belief in reality, this is the completion of the appearance of wisdom arising from meditation in the world (Great Commentary, etc.), which is a samādhi immediately following. At that time, one quickly touches the uninterrupted samādhi. Thus, after that, the distraction of the apprehender...

ང་བ་སྤོང་། །འདི་དག་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ནི། །དྲོ་བར་གྱུར་སོགས་ཡིན་ཞེས་ བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྣམ་གཡེང་སྤོང་བར་བྱེད་ཅིང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ས་དང་ པོར་འཇུག་པས་ན་དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བློ་བརྟན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ ནི། གང་ཞིག དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། ། ཀུན་བཏུས་སུ། སོ་སོ་རང་གིས་བདེན་པ་རྣམས་ལ་དེ་མ་ཐག་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆ་མཐུན་དེ་ དག་གིས་མཐོང་ལམ་བསྐྱེད་པར་མ་ངེས་པ་དང་། ངེས་པ་དང་། ཚེ་དེ་ལ་བསྐྱེད་ངེས་པ་དང་ གསུམ་སྟེ། རིམ་བཞིན་དུ་ཆོས་ལ་ངེས་རྟོག་གི་བཟོད་པ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་མོ། ། གསུམ་པ་ནི། དྲུག་སྟེ། (རྒྱལ་སྲས་དངོས།) རྗེས་སུ་མཐུན་པ་པ། ཁྱད་པར་བ། རབ་ཏུ་ རྟོགས་པ་པ། གཞན་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་པ། སྐྱེ་བ་གཅིག་པ། སྟན་གཅིག་པའོ། །(དངོས།) དང་པོ་ནི། (དངོས་)གང་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པའི་དགེ་རྩ་དང་བོ་ཉིད་དུ་ཆུང་ངུར་ འབྱུང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་འབྲིང་དུ་གྱུར་པ་སྟེ་སྔ་མ་དེ་བས་ཆེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་བདེན་པ་རྟོགས་པ་ཤས་ཆེན་པོར་གྱུར་པའོ། །བཞི་པ་ནི། མ་ ངེས་པའི་རིགས་ཅན་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བར་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་དང་། རང་ སངས་རྒྱས་རྣམས་ཚེ་རབས་གཞན་ལ་སློབ་དཔོན་མེད་པར་མངོན་རྫོགས་ཆུབ་པར་ཡོངས་ སུ་བསྒྱུར་བ། ཞེས་(རྒྱལ་སྲས་)ཏེ། ཉན་ཐོས་རིགས་མ་ངེས་པ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཁྱད་པར་ཅན་ རྫོགས་བྱང་དང་རང་རྒྱལ་རྣམས་ཡང་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྒྱུར་བའམ། ཁ་(བུ་སྟོན་)ཅིག ཉན་ ཐོས་སྦྱོར་ལམ་ལས་རང་རྒྱལ་གྱི། དེ་ལས་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བའོ། །ཞེས་སོ། །ལྔ་ པ་ནི། ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བའོ། །དྲུག་པ་ནི། སྟན་དེ་ཉིད་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ 1-325 དག་ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར་བྱུང་ངོ་། ། བཞི་པ་ནི། འདིར་མི་མཐུན་པ་མང་སྟེ། ལོཙྪ་བ་ཆེན་པོ་(འབྲོམ་)སོགས་བྱང་སེའི་སྦྱོར་ ལམ་མཉམ་བཞག་རྣམས་ནི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡིན་གྱི་དེའི་སྐབས་ན་རྟོག་པ་མེད་ གསུང་ངོ་། །འབྲེ་དང་འདུལ་དཀར་སོགས་ནི། རྗེས་དཔག་གི་རྒྱུན་བཅད་ཤེས་ཡིན་ནོ་གསུང་ ངོ་། །འཇམ་གསར་ནི། ཡུལ་སྟོང་ཉིད་སྣང་བའི་ཚོགས་དོན་ལ་རྗེས་དཔག་དང་བཅད་ཤེས་ གཉིས་སུ་ཡོད་དེ། གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་གྱི་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་དང་ དེས་རྟོགས་ཟིན་ལ་ཕྱིས་འཇུག་པ་བཅད་ཤེས་སོ་གསུང་ངོ་། །བཅོམ་རལ་ནི། ཚད་མིན་གྱི་ ནང་ནས་སྔར་འདྲིས་པའི་ཡུལ་བདག་མེད་མ་བརྗེད་པར་འཛིན་པའི་དྲན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། ། ཆུ་མིག་པ་ནི། རྗེས་དཔག་དང་རྟོག་པ་བཅ

【現代漢語翻譯】 捨棄我慢。 這些按照順序，被稱為『變得溫暖』等等。 這是因為立即捨棄執著的散亂，並立即進入初地，所以稱為『無間三摩地』。這是智者的觀點。 定義是：與無間三摩地和智慧相應。 在《攝類學》中說：各自與真諦相應的無間心之三摩地和智慧相應。 第二種是：順抉擇分不決定生起見道、決定生起見道和此生決定生起見道三種。依次對應于對法的忍位中小、中等、大的三種。 第三種是：六種，即（真實菩薩）：隨順者、殊勝者、極度了悟者、完全轉變者、一生者、一座者。 第一種是：（真實）以真諦為對境的善根最初以微小的形式生起。 第二種是：它變成中等，比前者更為殊勝。 第三種是：在此生中，證悟真諦的部分變得非常大。 第四種是：不決定種姓者完全轉變為殊勝菩提，以及獨覺佛在其他世無需導師而現證圓滿菩提。即（菩薩）：不決定聲聞種姓者轉變為殊勝圓滿菩提，獨覺佛也轉變為圓滿菩提。或者（布頓）：聲聞道的加行道轉變為獨覺道的加行道，再從那裡轉變為大乘道的加行道。 第五種是：在此生中生起見道。 第六種是：在同一座上生起見道。 這些都出現在《攝類學釋》中。 第四種是：這裡有很多不一致之處。大譯師（仲敦巴）等認為菩薩的加行道等持是現量瑜伽，因為在那時沒有分別念。 俄和敦嘎等認為：是切斷比量之流的決斷識。 絳色認為：顯現空性的境的聚義有比量和決斷識兩種，即依靠一與多分離等之相的比量，以及之後隨之而來的決斷識。 覺若認為：在量論中，是從先前熟悉之境中不忘失地執持無我的憶念。 曲米巴認為：是比量和分別念。

【English Translation】 Abandon pride. These, in order, are called 'becoming warm' and so on. This is because it immediately abandons the distraction of clinging and immediately enters the first ground, so it is called 'Immediate Samadhi'. This is the view of the wise. The definition is: that which is endowed with Immediate Samadhi and wisdom. In the 'Compendium': each is endowed with the Immediate Mind's Samadhi and wisdom corresponding to the truths. The second is: the Approaching Cognition is not certain to generate the Path of Seeing, certain to generate it, and certain to generate it in this life, these three. Respectively, they are the small, medium, and large forbearance of certainty regarding the Dharma. The third is: six types, namely (Actual Bodhisattva): the conforming one, the distinguished one, the thoroughly comprehending one, the completely transforming one, the one-life one, the one-seat one. The first is: (Actual) the root of virtue that focuses on the truth initially arises in a small form. The second is: it becomes medium, being more excellent than the former. The third is: in that very life, the part of realizing the truth becomes very large. The fourth is: those of uncertain lineage are completely transformed into becoming distinguished Bodhisattvas, and the solitary Buddhas are completely transformed into attaining complete enlightenment without a teacher in other lifetimes. That is (Bodhisattva): those of uncertain Hearer lineage are transformed into distinguished complete enlightenment, and the solitary conquerors are also transformed into complete enlightenment. Or (Bu-ston): the Hearer's path of joining is transformed from the solitary conqueror's, and from there into the Great Vehicle's path of joining. The fifth is: the Path of Seeing arises in that very life. The sixth is: the Path of Seeing arises on that very seat. These all appear in the 'Commentary on the Compendium'. The fourth is: there are many inconsistencies here. The great translator (Drom) and others say that the Bodhisattva's Path of Joining meditative stabilizations are direct perception yogas, because there is no conceptual thought at that time. Dre and Dulkar and others say: it is the decisive knowledge that cuts off the stream of inference. Jamsar says: in the collection of meanings that appear as emptiness, there are two types: inference and decisive knowledge, namely the inference that relies on signs such as separation from one and many, and the decisive knowledge that follows after that which has already been understood. Chomral says: in the context of valid cognition, it is the memory that holds onto the selflessness of the previously familiar object without forgetting it. Chumikpa says: it is inference and conceptual thought.

ད་ཤེས་དང་ཡིད་དཔྱོད་ཅི་རིགས་ཡིན་ཞེས་དང་། སྒྲ་དོན་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་ཞེས་སོ། །འོད་ཟེར་མགོན་པོ་ནི། སྣང་ཡུལ་ལ་རྟོག་མེད་ལོག་ ཤེས། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་ལ་བཅད་ཤེས་ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་གནས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡིད་དཔྱོད་ དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་འདོད་པ་ལ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་དང་། མཐོང་སྤང་ས་བོན་སྤངས་པར་དང་། རྟོག་བཅས་མིན་པ་དང་། སོ་སྐྱེའི་རྟོགས་པ་མིན་པར་ ཐལ་ལོ། །འདོད་ན། ཀུན་བཏུས་སུ། ཤེས་བྱ་ལ་ལེགས་པར་མ་ཞུགས་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་དང་ བཅས་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །བཞི་པ་ལ། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། ཐུབ་དགོངས་སུ། གང་ཅིག་ཤོས་རྣམས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་ དབང་དུ་བྱས་ནས་མ་འཁྲུལ་བར་མི་བརྗོད་དོ། །གཞན་དུ་ཐམས་ཅད་རྣལ་འབྱོར་པ་ཁོ་ནར་ འགྱུར་གྱི་ཚུར་རོལ་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །ཞེས་སོགས་སྐྱོན་འཛིན་པར་མཛད་ (བུ་སྟོན་སོགས་)དོ། །རྟགས་ཡང་དག་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་སོགས་སུ་འདོད་པ་ནི་འཁྲུལ་ བ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་དོན་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་ལ་གསལ་སྣང་ཅན་གྱི་ཡེ་ 1-326 ཤེས་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་དེ། འགྲེལ་ཆེན་དུ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་གསལ་ཞེས་སོགས་ (ཨ་བྷ་ཡ་)བཤད་པ་ནི་རང་རིག་ལ་ཡེ་ཤེས་གསལ་བར་བཤད་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་ཆུ་མིག་པ་ཟེར་ རོ། །དེ་ལྟར་ན་བློ་རང་རིག་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་པ་ཙམ་དུ་ཟད་མོད་དོན་ཁྱད་པར་བ་ཅི་ཡང་མེད་ དོ། །བཅོམ་རལ་ནི། ཡེ་ཤེས་རང་གི་ངོ་བོ་སྒྲིབ་པ་རགས་པས་དག་པས་གསལ་བར་བཤད་ ཀྱི་ཡུལ་བདག་མེད་གསལ་བ་མིན་ཟེར་ཏེ། ཡུལ་མི་གསལ་ན་སྒྲིབ་པས་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ གསལ་བོར་འགལ་ལོ། །འདི་དག་གི་དགག་པ་གཞུང་འཆད་པའི་ཐད་ཀར་སྟོན་ནོ། །བུ་སྟོན་ རིན་པོ་ཆེ་ནི། བློའི་ངོ་བོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་སྟེ་མ་འཁྲུལ་བ་དང་ ཆ་མཐུན་པའི་རྟོག་མེད་འཁྲུལ་ཤེས་ཞིག་གོ་གསུང་ཞིང་དུས་ཕྱིས་ཡེ་ཤེས་མིན་པར་བཞེད་ དོ། །བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་མཉམ་བཞག་ཆོས་ཅན། སོ་སྐྱེའི་ལོག་ཤེས་མིན་པར་ཐལ། ཡུལ་ གྱི་གནས་ལུགས་ཡང་དག་པ་དེ་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གསལ་ལུང་སྙེར་ ཁས་བླངས། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། དེ་མ་ཡིན་ལ་དེར་འཛིན་ཕྱིར། །འཁྲུལ་ཞེས་རྣམ་ངེས་སོགས་ ལས་སོ། །ཡང་ན་རྟགས་ཟུར་དང་པོ་མ་གྲུབ་ན། ཆོས་ཉིད་གསལ་བར་སྣང་བ་འགལ། གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་མིན་ན། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཉི་ཤུ་མེད་པར་ཐལ་བ་དང་། ཐུབ་དགོངས་ སུ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་བཟོད་པའི་གནས་སྐབས་ཏེ། ཞེས་ དང་། བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་(དམིགས་རྣམ་རྫོགས་མཚམས་སུ་ཡོད་)དང་དབུ་མ་བསྒོམ་རིམ་དང་པོ་ དང་ཐུབ་དགོངས་སུ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཅུང་ཟ

【現代漢語翻譯】 有人說，『知』和『意』是各種各樣的，是執持聲音和意義的分別念。』光芒怙主（藏文：འོད་ཟེར་མགོན་པོ་，含義：光芒的保護者）說：『顯現境是無分別的顛倒識，對於法性之類是決斷識，依賴於安住於法性意義的是意。』如果這樣認為，那麼承許為現量，就會導致法性現量見到，斷除了見道所斷的種子，不是有分別，也不是凡夫的證悟的過失。如果承認，那麼與《集論》（梵文：Abhidharmasamuccaya）中『對於所知沒有很好地進入，具有障礙，具有分別念』等相違背。第四點，有周遍關係，在《能仁密意》（藏文：ཐུབ་དགོངས་）中說：『任何其餘的現量，都是就勝義諦而言，不會錯誤。否則，一切都將成為瑜伽士，而不會成為他者所見。』等等，（布頓等）作出了批評。 認為依靠正確理證的隨理比量等是錯誤的，因為會導致不是以修習正確意義的力量而對法性具有明亮顯現的智慧。如果承認，那麼《大疏》（梵文：Mahāvyākhyāna）中說：『智慧的顯現是明亮的』等等（阿跋耶）所說，僅僅是說自證的智慧是明亮的，水眼派（藏文：ཆུ་མིག་པ་）這樣說。這樣一來，僅僅是成立了心有自證，但沒有任何意義上的差別。覺熱（藏文：བཅོམ་རལ་）說：『智慧自身的體性是被粗大的障礙所遮蔽而變得明亮，而不是境的無我變得明亮。』如果境不明顯，那麼與被障礙所清凈的智慧變得明亮相違背。這些駁斥將在講解經文時直接指出。布頓仁波切說：『心的體性是自證智慧，是與三摩地和智慧等不錯誤的、相似的無分別顛倒識。』後來認為不是智慧。 聖者的加行道（藏文：སྦྱོར་ལམ་）的等持（藏文：མཉམ་བཞག་），就其法性而言，不應是凡夫的顛倒識，因為是見到境的真實狀態的智慧。理證、立宗和承許都已承認。有周遍關係，因為不是它卻執著為它。如《錯亂分別》（藏文：འཁྲུལ་ཞེས་རྣམ་ངེས་）等中所說。或者，如果第一個理證不成立，那麼與法性顯現相違背。如果第二個不是智慧，那麼會導致沒有二十種智慧的集合，並且在《能仁密意》中說：『當生起智慧的顯現非常明亮時，那是安忍的階段。』以及《八千頌大疏》（藏文：བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་）（在目標相圓滿的界限處）和《中觀修習次第第一》（梵文：Madhyamaka-bhāvanākrama）以及《能仁密意》中說：『智慧的顯現稍微……』

【English Translation】 Some say, '『Knowing』 and 『mind』 are of various kinds, and are the conceptualizations that grasp sounds and meanings.' The Lord of Rays (Tibetan: འོད་ཟེར་མགོན་པོ་, meaning: Protector of Rays) says: 'The appearing object is a non-conceptual inverted consciousness, and for the category of suchness, it is a decisive consciousness, relying on the meaning of suchness is the mind.' If this is thought, then admitting it as direct perception will lead to the fault of directly seeing suchness, cutting off the seeds of what is to be abandoned on the path of seeing, not being conceptual, and not being the realization of an ordinary person. If admitted, then it contradicts the 'Compendium of Abhidharma' (Sanskrit: Abhidharmasamuccaya), which says, 'Not well entered into the knowable, having obstacles, having conceptualizations,' etc. Fourthly, there is pervasion, in the 'Intent of the Sage' (Tibetan: ཐུབ་དགོངས་) it says: 'Any other direct perception is spoken of as not being mistaken in terms of ultimate truth. Otherwise, all would become yogis, and would not become seen by others.' etc., (Buton, etc.) made criticisms. Thinking that relying on valid reasoning and subsequent inferences is wrong, because it would lead to not being the wisdom that has a bright appearance of suchness by the power of meditating on the correct meaning. If admitted, then the 'Great Commentary' (Sanskrit: Mahāvyākhyāna) says: 'The appearance of wisdom is bright,' etc. (Abhaya) said, it is merely saying that the self-awareness of wisdom is bright, so the Water Eye School (Tibetan: ཆུ་མིག་པ་) says. In this way, it is merely establishing that the mind has self-awareness, but there is no difference in meaning. Jomral (Tibetan: བཅོམ་རལ་) says: 'The nature of wisdom itself is obscured by coarse obstacles and becomes bright, but it is not the selflessness of the object that becomes bright.' If the object is not clear, then it contradicts the wisdom that is purified by obstacles becoming bright. These refutations will be directly pointed out when explaining the scriptures. Buton Rinpoche said: 'The nature of the mind is self-aware wisdom, which is a non-mistaken, similar non-conceptual inverted consciousness that is in harmony with samadhi and wisdom.' Later, he considered it not to be wisdom. The samadhi of the path of joining (Tibetan: སྦྱོར་ལམ་) of a Bodhisattva, in terms of its dharma, should not be the inverted consciousness of an ordinary person, because it is the wisdom that sees the true state of the object. The reasoning, the proposition, and the admission have all been acknowledged. There is pervasion, because it is not it but is grasped as it. As stated in 'Mistaken Differentiation' (Tibetan: འཁྲུལ་ཞེས་རྣམ་ངེས་), etc. Or, if the first reasoning is not established, then it contradicts the clear appearance of suchness. If the second is not wisdom, then it would lead to the absence of the collection of twenty wisdoms, and in the 'Intent of the Sage' it says: 'When the appearance of wisdom arises very brightly, that is the stage of patience.' And the 'Great Commentary on the Eight Thousand Verses' (Tibetan: བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་) (at the boundary of the completion of the object aspect) and the 'First Stage of Meditation on the Middle Way' (Sanskrit: Madhyamaka-bhāvanākrama) and the 'Intent of the Sage' say: 'The appearance of wisdom slightly...'

ད་གསལ་བས་ཡིད་ཙམ་ཁོ་ནར་བལྟ་བའི་ ཚེ་དྲོ་བར་གྱུར། ཅེས་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་འབྲིང་དུ་གསལ་བ་ནི་རྩེ་མོ། ཞེས་དང་། ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་སྐྱེ་བའི་ཚེ་བཟོད་པ། ཞེས་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རྫོགས་ པར་གྱུར་པའི་ཚེ་ཆོས་མཆོག ཅེས་སོགས་དང་འགལ་ལོ། །ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་གསལ་ སྣང་ཅན་ཡིན་ན་ཡེ་ཤེས་མིན་པར་ཡང་ཤིན་ཏུ་འགལ་ལོ། །དེས་ན་ཆོས་ཉིད་གསལ་སྣང་ 1-327 ཅན་དང་སོ་སྐྱེའི་འཁྲུལ་ཤེས་སུ་བཞེད་པ་ནི་ནང་འགལ་བ་སྟེ། ཆོས་ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་དུ། དེ་སྣང་བས་ཆོས་ཉིད་མི་སྣང་ཞིང་དེ་མི་སྣང་བས་ཆོས་ཉིད་སྣང་ངོ་། །ཞེས། གཟུང་འཛིན་ གཉིས་སུ་སྣང་ན་དེ་མི་སྣང་བར་བཤད་ལ་སོ་སྐྱེའི་རྟོག་མེད་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་ན་གཉིས་སྣང་ གི་ལོག་ཤེས་ལས་མ་འདས་སོ། །སོ་སྐྱེའི་རྟོག་མེད་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་ན། ཡུལ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ ལ། འདིས་གཟུང་འཛིན་བདེན་སྟོང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ངེས་ན་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་གཡེང་ཅི་ ལྟར་སྤོང་། སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་ན་ནི་སྒྲ་དོན་འཛིན་པའི་རྟོག་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་བློའི་ ངོ་བོ་ཡང་དག་པའི་དོན་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཉིད་གསལ་སྣང་ཅན་ཡིན་ པས་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་དུ་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། དེ་ཡིན་ན་མངོན་སུམ་ལས་མ་འདས་ ཤིང་དབང་ཡིད་མངོན་སུམ་མིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་སླ་ཞིང་། རང་རིག་མངོན་སུམ་ཡིན་ན་སོ་ སྐྱེ་ལས་འོས་མེད་ལ་དེ་ཡིན་ན་ཁོའི་ཡུལ་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་རྫས་གཅིག་པ་དགོས་པས་ ཆོས་ཉིད་མྱོང་བ་དང་རྫས་གཅིག་གང་ཡང་མིན་པས་སོ། །འོ་ན་མཐོང་སྤང་སྤངས་པར་ཐལ། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་སོ་ཞེ་ན། ས་དང་པོས་ཡང་མཆོག་གི་དོན་ལ་སོགས་པའི་ ཆོས་ཉིད་དགུའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པར་ཐལ། དེ་དགུ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་སོ་ཞེས་སོགས་ ངེས་པར་མཚུངས་སོ། །ངོ་བོ་ཀུན་འབྱུང་གིས་བསྡུས་པར་བསྡུ་བར་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞེ་ ན། སྤྱིར་ཟག་བཅས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་ཙམ་ལ་དགོངས་པའམ་རྒྱུད་དབང་བཙན་པར་མཛད་པའོ། ། འཕགས་པར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བ་མིན་པས་ དེ་ཙམ་གྱིས་དེར་མི་འགྱུར་རོ། །འགྱུར་ན་ས་དང་པོ་པའང་སྒོམ་ལམ་དགུ་གང་རུང་གི་ཨཱརྱར་ ཐལ། མཆོག་གི་དོན་སོགས་ཆོས་ཉིད་དགུ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་སོ་ཞེས་མཚུངས་སོ། ། མི་འདྲ་སྟེ་སྒོམ་སྤང་རིམ་གྱིས་སྤོང་དགོས་པས་སོ་ཞེ་ན། མཐོང་སྤང་ཡང་ཕྲ་རགས་རིམ་ གྱིས་སྤོང་དགོས་སོ། །དེ་མིན་ན་མཐོང་ལམ་གྱིས་མཐོང་སྤང་མངོན་གྱུར་སྤོང་བ་དང་། སྡུག་ 1-328 བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཀྱིས་ཀུན་སྤོང་བས་ཀུན་འབྱུང་ཆོས་བཟོད་སོགས་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ རོ། །དེ་བཞིན་དུ། དབུས་མཐར། རྗེས་སུ་མཐུན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག །ཅེས་པའང་སྦྱོར་ལམ་ ཙམ་དང་རྒྱུད་དབང་

【現代漢語翻譯】 此外，如果僅僅是稍微清晰地觀察，就會變得溫暖。這與『智慧的顯現中等清晰是頂峰，智慧的顯現非常清晰是忍，智慧的顯現圓滿是勝法』等說法相矛盾。如果真實的法性是顯現的，那麼就不是智慧，這也非常矛盾。因此，認為法性是顯現的，並且是凡夫的錯亂識，這是自相矛盾的。在《法法性分別》中說：『它顯現時，法性不顯現；它不顯現時，法性顯現。』如果顯現為能取和所取二者，那麼它就不顯現。如果是凡夫的無分別錯亂識，那麼就無法超出二取顯現的邪見。如果是凡夫的無分別錯亂識，那麼所緣境就是不確定的。如果不確定它是否具有能取和所取皆是空性的特徵，那麼如何捨棄能取和所取的分別念？如果以普遍的方式來理解，那麼就會變成執著聲音和意義的分別念。因此，由修習心的自性，即真實的意義而產生的智慧，是法性顯現的，所以必須承認瑜伽現量。如果是這樣，那麼就沒有超出現量，並且容易解釋為什麼根識和意識不是現量。如果自證是現量，那麼就一定是凡夫，如果是這樣，那麼他就必須體驗那個對境，並且必須是同一實體，因此，既不是體驗法性，也不是同一實體。如果這樣，那麼就會導致斷除見道所斷。如果說因為現量見到法性而斷除，那麼就會導致初地也斷除了包括勝義在內的九種法性的障礙。因為現量見到了那九種法性，所以必然是相同的。如果說本體被包含在集起中，這與包含在集起中的說法相矛盾，那麼這只是指一般的加行道，或者是指相續的力量強大。如果說會導致成為聖者，那麼因為不是以斷除見道所斷的方式見到法性，所以僅僅因為這樣不會變成聖者。如果變成聖者，那麼也會導致初地成為修道九者中的任何一個阿arya（聖者）。因為現量見到了包括勝義在內的九種法性，所以是相同的。如果說不同，因為必須逐漸斷除修道所斷，那麼也必須逐漸斷除見道所斷的粗細煩惱。如果不是這樣，那麼見道就會斷除現行的見道所斷，並且苦法忍會斷除一切，那麼集法忍等就會變得沒有意義。同樣，在《中邊分別論》中，『隨順而顛倒』也只是指加行道和相續的力量。 Furthermore, if one merely glances with clarity, it becomes warm. This contradicts statements such as, 'The medium clarity of the appearance of wisdom is the peak; the extremely clear appearance of wisdom is forbearance; the complete appearance of wisdom is the supreme Dharma.' If the true nature of reality (Dharmata) is apparent, then it is not wisdom, which is also highly contradictory. Therefore, asserting that the nature of reality is apparent and is the deluded consciousness of an ordinary being is self-contradictory. In the Dharma-Dharmata-Vibheda (Distinguishing Dharma and Dharmata), it states: 'When it appears, Dharmata does not appear; when it does not appear, Dharmata appears.' If dualistic grasping appears, then it is said that it does not appear. If it is the non-conceptual deluded consciousness of an ordinary being, then it does not transcend the mistaken consciousness of dualistic appearance. If it is the non-conceptual deluded consciousness of an ordinary being, then the object is uncertain. If it does not ascertain the characteristic of emptiness of both grasping and the grasped, how can it abandon the mental wandering of grasping and the grasped? If it is understood in a general way, then it becomes a conceptual thought that grasps sound and meaning. Therefore, the wisdom that arises from meditating on the true meaning of the nature of mind is the apparent nature of reality, so one must acknowledge manifest Yoga. If that is the case, then it does not transcend the manifest, and the reason why sensory and mental consciousness are not manifest is easily explained. If self-awareness is manifest, then it must be that of an ordinary being, and if that is the case, then he must experience that object, and it must be of the same substance, so it is neither experiencing the nature of reality nor of the same substance. If so, then it would follow that the obscurations to be abandoned on the path of seeing are abandoned. If it is said that they are abandoned because the nature of reality is seen manifestly, then it would follow that the first Bhumi also abandons the obscurations of the nine aspects of reality, including the supreme meaning. Because those nine are seen manifestly, it is necessarily the same. If it is said that the essence is included in the origin, which contradicts the statement that it is included in the origin, then this refers only to the general path of accumulation or to the strength of the continuum. If it follows that one becomes an Arya (noble being), then because the nature of reality is not seen in the way of abandoning what is to be abandoned on the path of seeing, one does not become an Arya merely by that. If one becomes an Arya, then it would also follow that the first Bhumi becomes any one of the nine paths of cultivation. Because the nine aspects of reality, including the supreme meaning, are seen manifestly, it is the same. If it is said that it is different because what is to be abandoned on the path of cultivation must be abandoned gradually, then what is to be abandoned on the path of seeing must also be abandoned gradually, both the subtle and the coarse. If not, then the path of seeing would abandon the manifest obscurations to be abandoned on the path of seeing, and the Dharma-kshanti of suffering would abandon everything, so the Dharma-kshanti of origin, etc., would become meaningless. Similarly, in the Madhyantavibhaga (Distinguishing the Middle from the Extremes), 'conforming and inverted' refers only to the path of accumulation and the strength of the continuum.

【English Translation】 Furthermore, if one merely glances with clarity, it becomes warm. This contradicts statements such as, 'The medium clarity of the appearance of wisdom is the peak; the extremely clear appearance of wisdom is forbearance; the complete appearance of wisdom is the supreme Dharma.' If the true nature of reality (Dharmata) is apparent, then it is not wisdom, which is also highly contradictory. Therefore, asserting that the nature of reality is apparent and is the deluded consciousness of an ordinary being is self-contradictory. In the Dharma-Dharmata-Vibheda (Distinguishing Dharma and Dharmata), it states: 'When it appears, Dharmata does not appear; when it does not appear, Dharmata appears.' If dualistic grasping appears, then it is said that it does not appear. If it is the non-conceptual deluded consciousness of an ordinary being, then it does not transcend the mistaken consciousness of dualistic appearance. If it is the non-conceptual deluded consciousness of an ordinary being, then the object is uncertain. If it does not ascertain the characteristic of emptiness of both grasping and the grasped, how can it abandon the mental wandering of grasping and the grasped? If it is understood in a general way, then it becomes a conceptual thought that grasps sound and meaning. Therefore, the wisdom that arises from meditating on the true meaning of the nature of mind is the apparent nature of reality, so one must acknowledge manifest Yoga. If that is the case, then it does not transcend the manifest, and the reason why sensory and mental consciousness are not manifest is easily explained. If self-awareness is manifest, then it must be that of an ordinary being, and if that is the case, then he must experience that object, and it must be of the same substance, so it is neither experiencing the nature of reality nor of the same substance. If so, then it would follow that the obscurations to be abandoned on the path of seeing are abandoned. If it is said that they are abandoned because the nature of reality is seen manifestly, then it would follow that the first Bhumi also abandons the obscurations of the nine aspects of reality, including the supreme meaning. Because those nine are seen manifestly, it is necessarily the same. If it is said that the essence is included in the origin, which contradicts the statement that it is included in the origin, then this refers only to the general path of accumulation or to the strength of the continuum. If it follows that one becomes an Arya (noble being), then because the nature of reality is not seen in the way of abandoning what is to be abandoned on the path of seeing, one does not become an Arya merely by that. If one becomes an Arya, then it would also follow that the first Bhumi becomes any one of the nine paths of cultivation. Because the nine aspects of reality, including the supreme meaning, are seen manifestly, it is the same. If it is said that it is different because what is to be abandoned on the path of cultivation must be abandoned gradually, then what is to be abandoned on the path of seeing must also be abandoned gradually, both the subtle and the coarse. If not, then the path of seeing would abandon the manifest obscurations to be abandoned on the path of seeing, and the Dharma-kshanti of suffering would abandon everything, so the Dharma-kshanti of origin, etc., would become meaningless. Similarly, in the Madhyantavibhaga (Distinguishing the Middle from the Extremes), 'conforming and inverted' refers only to the path of accumulation and the strength of the continuum.

བཙན་པར་མཛད་པའོ། །རྒྱུ་བླར། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཕྱིན་ཅི་ལོག །བདེན་ པ་མཐོང་བ་བཟློག་པ་སྟེ། །ཞེས་པའང་སོ་སྐྱེ་སྤྱིར་བཏང་གི་དབང་དུ་མཛད་པའོ། །དེ་མིན་ ན་སྣང་བ་ཐོབ། མཆེད་ཅེས་སོགས་དང་འགལ་ལོ། །དེས་ན་སྐྱོ་མ་སྔ་བཙན་གྱི་དབང་དུ་མི་ བཏང་ངོ་། །འདི་བློར་མི་ཤོང་ན་བུ་རིན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱའོ། །བྱང་སེའི་འདི་དག་ནི་ ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མ་དང་ལྡན་ཏེ། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་འདི་ ལ་གནས་པའི་བྱང་སེ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡིན་ན་ཡང་བྱིས་པའི་རྒུད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་ དག་པར་འདས་ཤིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་དང་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་ པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྲངས་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། ། ༈ ཡན་ལག་གི་དོན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱད་ཆོས་དང་བཅས་ཏེ་མདོར་བསྟན། ཁྱད་ཆོས་རྒྱས་བཤད་དོ། ། ༈ ཁྱད་ཆོས་དང་བཅས་ཏེ་མདོར་བསྟན་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། སྔ་འགྲེལ་ནི། བྱང་སེ་ལས་དང་པོ་པ་སྔར་བཤད་དེ་ལྟར་གྱི་གདམས་ངག་ཐོབ་པ་བསོད་ ནམས་ཀྱི་(གསེར་ཏེ་མདོ་རྒྱན་འགྲེལ་ཆེན་སོགས་དོན་)ཚོགས་དང་ལྡན་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་འགྲུབ་ (རྒྱན་དོན་གསེར་)པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་མོས་པས་ སྤྱོད་པའི་ས་སྦྱང་བའི་དོན་དུ་ཞུགས་པ་(ཀུན་གསེར་)ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་འབྱུང་ བས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཆུང་ངུ་འབྲིང་ཆེན་པོ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་བཞི་སྟོན་ནོ། །(ཐུབ་ དགོངས།) ངེས་པ་ནི་མ་ལུས་པར་རོ། །འབྱེད་པ་ནི་འཇོམས་པའོ། །ཆ་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །ཨི་ ཡ་ནི་ཕན་པ་སྟེ་རྒྱུ་རུ་གཏོགས་པའོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ། མཐོང་སྤང་མ་ལུས་པར་འཇོམས་ པའི་རྒྱུར་གཏོགས་པ་ཞེས་པའོ། །རད་ཀིར་ནི། རྟོག་མེད་ཀྱི་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ 1-329 ནི་ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་རྒྱུ་ཞེས་སོ། །ལུས་སུ་ཡང་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་དག་པའི་དོན་ངེས་ པས་རྒྱུད་མཐོང་སྤང་དང་འདྲེས་པ་འབྱེད་པས་མཐོང་ལམ་གྱི་རྒྱུ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། ། གཉིས་པ་རྩ་བ་ལ། ཁྱད་པར་འཕགས་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན། བྱང་ཆུབ་ནི་ཆོས་སྐུ་ ཡང་དག་པའི་མཐའ་སྟེ་དེ་ལ་བསམ་པས་ན་སེམས་དཔའ་ཞེས་སྤྱོད་འཇུག་འགྲེལ་ཆེན་དུ་ ཤེར་འབྱུང་ངོ་། །རང་གིས་ཉམས་སུ་(རྣམ་འགྲེལ་)བཞེས་པའི་ལམ་མ་ནོར་བར་བསྟན་ནས་ ཉེས་པའམ་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྒྲོལ་བ་སྐྱོབ་པ། དེའི་རྟོགས་པ་དྲོད་རྩེ་སོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ རེ་རེ་ལ་ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡོད་པ་རྣམས་སོ། །གང་ལས་ན། ཉན་ཐོས་དང་བསེ་ རུ་ལྟ་བུས་མཚོན་པ་རང་རྒྱལ་དང་བཅས་པ་སྟེ་ལྷན་ཅིག་པའི་དྲོད་(རད་ཀིར་ཡང་)སོགས་དག་ ལས་སོ། །གང་གིས་ན། ཐེག་དམན་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་འདོད་པའི་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་ དམིགས་པར་ཡོད་པ་དང་

【現代漢語翻譯】 被視為尊貴的。原因在於，普通人會顛倒是非，否定真理的顯現。這通常是指普通的個體。否則，這將與獲得顯現和兄弟情誼等概念相矛盾。因此，我們不應屈服於過早的壓迫。如果這難以理解，就應該遵循布林（Bu Rin）的教導。這些菩薩擁有許多特殊的品質。《寶云經》中說：『安住于信行地的菩薩，即使是凡夫，也已完全超越了孩童的所有苦難，並擁有無數的功德，如三摩地、陀羅尼、解脫和神通等。』 分支的意義： 分為兩部分：簡要闡述其特徵，以及詳細解釋其特徵。 簡要闡述其特徵： 第一部分分為三個方面： 先前的解釋是：菩薩最初獲得瞭如前所述的指導，擁有功德（如《金鬘經》、《現觀莊嚴論》的註釋等）的積累，爲了成就智慧的積累（如《莊嚴經》的意義），通過無數劫的必然生起的虔誠，進入了修習的階段（一切皆為黃金），因為必然生起的分支，所以展示了必然生起的小、中、大、極大的四個分支。（圖布·貢）。必然是指完全地。生起是指摧毀。部分是指一個方面。伊亞是指利益，屬於原因。正如法友所說：『屬於完全摧毀所有見道所斷之物的因。』拉德基爾說：『無分別的見道十六剎那，是必然生起分支的原因。』在身體中也已經解釋過了。通過對真實意義的確定，區分了與見道所斷之物混合的傳承，因此也可以稱為見道之因。 第二部分，根本是：特別殊勝，如實宣說。在哪裡？菩提是法身的真實邊界，因此思維它的人被稱為菩薩，正如《入菩薩行論》的註釋中所說。通過展示自己所修習的無誤之道，從罪過或痛苦中解脫出來，拯救。它的證悟，即暖位和頂位等的自性，每一個都有小、中、大之分。從哪裡？以聲聞和獨覺為代表，包括自生覺者，即俱生的暖位等。通過什麼？以小乘道的方式，存在著對無常等十六種相的執著。

【English Translation】 It is considered noble. The reason is that ordinary people reverse right and wrong and deny the manifestation of truth. This usually refers to ordinary individuals. Otherwise, it would contradict concepts such as obtaining manifestation and brotherhood. Therefore, we should not succumb to premature oppression. If this is difficult to understand, one should follow the teachings of Bu Rin. These Bodhisattvas possess many special qualities. The 'Cloud of Jewels Sutra' says: 'Bodhisattvas who dwell on the stage of faith practice, even if they are ordinary beings, have completely transcended all the sufferings of children and possess countless merits such as Samadhi, Dharani, liberation, and supernatural powers.' The meaning of the branches: Divided into two parts: briefly explaining its characteristics, and explaining its characteristics in detail. Briefly explain its characteristics: The first part is divided into three aspects: The previous explanation is: The Bodhisattva initially obtained the guidance as mentioned earlier, possessing the accumulation of merits (such as the 'Golden Garland Sutra', the commentary on the 'Ornament of Clear Realization', etc.), in order to achieve the accumulation of wisdom (such as the meaning of the 'Ornament Sutra'), through the inevitable arising of devotion in countless kalpas, entered the stage of practice (everything is gold), because of the inevitably arising branches, therefore showing the inevitably arising small, medium, large, and extremely large four branches. (Thub Gong). Inevitable means completely. Arising means destroying. Part means one aspect. Iya means benefit, belonging to the cause. As the Dharma friend said: 'Belonging to the cause of completely destroying all that is abandoned by the path of seeing.' Radkir said: 'The sixteen moments of the non-conceptual path of seeing are the cause of the inevitably arising branches.' It has also been explained in the body. Through the determination of the true meaning, distinguishing the lineage mixed with what is abandoned by the path of seeing, therefore it can also be called the cause of the path of seeing. The second part, the root is: particularly superior, truthfully declared. Where? Bodhi is the true boundary of the Dharmakaya, therefore those who think of it are called Bodhisattvas, as said in the commentary on the 'Entering the Bodhisattva Way'. By showing the unerring path that one has practiced oneself, liberating and saving from sins or sufferings. Its realization, that is, the nature of the warm position and the peak position, etc., each has small, medium, and large divisions. From where? Represented by Sravakas and Pratyekabuddhas, including self-born Buddhas, that is, the co-born warm position, etc. Through what? In the manner of the Hinayana path, there is attachment to the sixteen aspects such as impermanence.

། ཞེས་ཤེར་འབྱུང་ངོ་། །ཡང་ན་རང་གིས་བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟར་ རྟོགས་པའི་བདེན་བཞི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དམིགས་པ་དང་། གང་ལ་ཡང་ཅིར་ཡང་མ་ཞེན་པའི་ རྟོགས་པ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་དང་། ཅིར་ཡང་ཞེན་བྱར་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་དོན་རྣམ་དང་། རྒྱུ་ འཆད་འགྱུར་ལྟར་དང་། ཕྱི་ནང་གི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་འཆད་འགྱུར་ལྟར་དང་། དྲོད་སོགས་ བཞི་བོ་རིམ་པ་ཇི་བཞིན་དུ་འཆད་འགྱུར་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་བཞི་བོ་མཚུངས་ལྡན་ དུ་བསྟེན་པ་སྟེ་གནས་པའམ་དང་པོར་ལྡན་ཞིང་རྒྱུན་གྱིས་བསྟེན་པ་སྟེ་འཇུག་པ་སྟེ་ལྔས་ སོ། །ཟླ་ཟེར་དག་ལྡན་དང་སློབ་དཔོན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས། རྟོག་པ་མ་གཏོགས་པ་ བཞིས་སོ། །རད་ཀིར། བཞིའི་སྟེང་དུ་རྣམ་རྟོག་བཞི་བོ་སྤོང་པའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་དང་ཆུང་ འབྲིང་ཆེན་པོས་འཕགས་ཞེས་དྲུག་གིས་སོ། །བོད་དག་ཨཱརྱའི་བཞེད་པའང་དེར་འཆད་པ་ ནི་དགོངས་པར་མི་སྣང་ཞིང་ཨཱརྱ་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཕུགས་འདྲ་བར་སྣང་སྟེ། ཁྱད་པར་བཞིས་ འཕགས་པའང་བརྗོད་པར་བྱ། ཞེས་སོགས་དེ་ཉིད་ལ་བལྟས་པས་སྐྱོ་མ་སྔ་བཙན་ལ་དབང་ 1-330 མ་ཤོར་ན་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། ། འགྲེལ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་ཁྱད་པར་ལྔ་ལྡན་དུ། ཉན་རང་གི་སྦྱོར་ལམ་ ལྔ་བྲལ་དུ། བྱང་སེའི་དམིགས་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་བསྟན་པའོ། ། དང་པོ་ནི། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་བོ་རེ་རེ་ལའང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་ དང་ཆེན་པོ་ཡོད་པ་རྣམས་ནིའོ། །ཆ་མཐུན་ཇི་འདྲ་ན། བསོད་ནམས་ཚོགས་ནི་ཡང་དག་ རྫོགས། །དེ་ནས་བློ་ལྡན་བསམ་པ་བརྟན། །དད་སོགས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས། །རྒྱུད་ ནི་ཡོངས་སུ་བསྒོས་གྱུར་པ། །བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་ངེས་འབྱུང་བས། །ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ནི་ འགྲུབ་བྱའི་ཕྱིར། །མངོན་ཤེས་གདམས་ངག་བསྟན་པ་ཡིས། །སྤྱོད་པའི་ས་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག ། ཅེས་པ་ལྟར་ཐོས་པ་དང་ལ་སོགས་པ་བསམ་པ་སྟེ་ཐོས་བསམ་འབའ་ཞིག་གཙོ་བོར་གྱུར་ བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་ཐར་བའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཚོགས་ ལམ་གྱི་དད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྫོགས་པའི་འོག་ ཏུ་བྱུང་བ། བློའི་ངོ་བོ་འཇིག་རྟེན་པ་སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ལ་གནས་པས་རྒྱུད་དབང་བཙན་པར་བྱས་ པས་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས། རྣམ་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ བཞི་རྟོགས་པ་མཐོང་ལམ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྟེ་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་གྱི་ཞི་རགས་ ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ལྟ་བུ་མིན་པའོ། །གསེར་ནི། ཐོས་སོགས་མཐར་ཕྱིན་པས་ཐོབ་པའི་ཞེས་སོ། ། བཞི་གང་ཞེ་ན། གཙུབ་ཤིང་གཙུབས་པ་ན་མེའི་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་མེའི་ས

【現代漢語翻譯】 因此，智慧便會生起。或者，以自己了悟無實如幻的四諦如幻為目標，以及對任何事物都不執著的了悟智慧之相，以及對任何事物都不應執著的空性義相，如同原因會消散變化一般，以及內外的執著會消散變化一般，以及暖相等四者按照次第消散變化，四種能取所取的念頭同時修習，即安住或最初具備並持續修習，即進入，這五者。 具足月光和光芒的上師啊！佛陀的智慧，除了念頭之外的四者啊！rad kira（梵文音譯）。在四者之上，具足捨棄四種念頭的瑜伽，並以小、中、大來超勝，這六者啊！西藏的聖者們的意願也在此闡述，似乎並非其意，而聖者智慧足似乎相似，因為以四種殊勝來超勝也應當宣說。等等，如果看這些，不被先前的憂慮所控制，就能夠了悟。 解釋有三：在菩薩的加行道中，具足五種殊勝；在聲聞、緣覺的加行道中，遠離五種殊勝；在菩薩的目標方式中，顯示多種方式。 第一種是：因為是殊勝的，所以是超勝的。這樣說道。在哪裡超勝呢？菩薩們的決定性的部分，與之相符的四者，每一者都有小、中、大。 與之相符的是怎樣的呢？福德資糧完全圓滿，然後具慧者心意堅定，以信心等善法，相續完全調伏，經歷無數劫的決定生起，為了成就智慧資糧，以神通教誡的指示，進入行持的道地。 如是，聽聞等等的思維，即以聽聞思維為主的福德資糧達到極致圓滿，獲得與解脫分相符的資糧道之信心和精進等特性的善根圓滿之後生起。智慧的本質安住在凡夫俗子的相續中，因此相續變得強大，因此從世間的修習中生起的智慧。相是了悟聖者的四諦之見道和隨後相符者，即具有諦相，而不是具有寂靜和粗猛之相。 金子說：因為聽聞等達到極致圓滿而獲得。四者是什麼呢？如同鑽木取火一般，從世間出世間的智慧之火的生起之處。

【English Translation】 Thus, wisdom arises. Or, with the Four Noble Truths understood as unreal and illusory as the object, and the aspect of understanding wisdom that is not attached to anything, and the aspect of the meaning of emptiness that should not be attached to anything, just as the cause will dissipate and change, and just as the internal and external grasping will dissipate and change, and just as the four, warmth, etc., dissipate and change in sequence, the four conceptualizations of grasper and grasped are cultivated simultaneously, that is, abiding or initially possessing and continuously cultivating, that is, entering, these five. O master endowed with moonlight and rays! The Buddha's wisdom, the four apart from conceptualization! rad kira (Sanskrit transliteration). On top of the four, endowed with the yoga of abandoning the four conceptualizations, and surpassing with small, medium, and large, these six! The wishes of the Tibetan Aryas are also explained there, which does not seem to be the intention, and Arya Yeshe Zhap seems similar, because surpassing with four distinctions should also be stated. Etc., if you look at these, if you are not controlled by previous worries, you will be able to realize. There are three explanations: In the path of joining of Bodhisattvas, possessing five distinctions; in the path of joining of Hearers and Solitary Realizers, separated from five distinctions; in the way of aiming of Bodhisattvas, showing various ways. The first is: Because it is distinguished, it is surpassing. Thus it is said. Where does it surpass? The decisive parts of the Bodhisattvas, the four that are in accordance with it, each of which has small, medium, and large. What is in accordance with it? The accumulation of merit is completely perfect, then the wise one's mind is firm, with faith and other virtuous dharmas, the continuum is completely subdued, having arisen from countless eons of definite emergence, in order to accomplish the accumulation of wisdom, with the instructions of the teachings of clairvoyance, entering into the ground of practice. Thus, hearing and so on, that is, the accumulation of merit mainly consisting of hearing and thinking, reaching the ultimate perfection, obtaining the path of accumulation that is in accordance with the part of liberation, the roots of virtue with the characteristics of faith and diligence, etc., arising after perfection. The essence of wisdom abides in the continuum of ordinary beings, therefore the continuum becomes strong, therefore the wisdom arising from worldly practice. The aspect is the path of seeing that realizes the Four Noble Truths of the Aryas and is subsequently in accordance, that is, having the aspect of truth, and not being like having the aspect of peace and roughness. Gold says: Because hearing, etc., reaches the ultimate perfection and is obtained. What are the four? Like rubbing wood to produce fire, the place of arising of the fire of wisdom that transcends the world.

ྔ་ལྟས་ཉིད་(ཟླ་ཟེར་ཐུབ་དགོངས་དངོས་)ཀྱི་ཕྱིར་དྲོ་བར་གྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དགེ་བའི་ རྩ་བ་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་(དངོས་)རྩ་གཡོ་བའི་(དངོས་)རྩེ་མོར་གྱུར་པ་(ཟླ་ཐུབ་)དང་། དེའི་ འོག་ཏུ་(ཐུབ་དངོས་)འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་མཆོག་ལ་བཟོད་པར་(བཟོད་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་ 1-331 བརྟན་པོས་སོ། །བཟོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟླ་ཟེར་)གྱུར་པ་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་ ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གཟུང་བ་མི་དམིགས་པ་དྲོ་བར་གྱུར་པ་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་གཟུང་བ་མི་དམིགས་ པ་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་གང་ཟག་ཉིད་ལ་འཛིན་པ་མི་དམིགས་པ་བཟོད་པར་གྱུར་པ་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་སྐྱེས་བུ་ཉིད་ ཀྱིས་འཛིན་པ་མི་དམིགས་པ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་སོ། །)མཆོག་(ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཟླ་ཟེར་རོ། །)ཅེས་བྱ་བ་བཞིའོ། ། (ངོས་འཛིན་བཞི་ཨ་བྷ་ཡའོ། །)གྱུར་པ་དང་རྣམ་པ་དང་བྱེ་བྲག་རྣམས་དོན་གཅིག་གོ་ཞེས་ཆུར་ལྷུང་ ངོ་། །ཞེས་ཐུབ་དགོངས་སོ། །(ལ་ལར་གྱུར་པའི་སྒྲ་སྤྱིའི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་དེ་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་སོགས་དག་ལྡན་ཐུབ་ དགོངས་ཏེ་དྲོ་བར་གཏོགས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །ལ་ལར་གསལ་བའི་དབྱེ་བའི་མང་ཚིག་སྟེ་དྲོ་བ་རྣམས་ཞེས་སོགས་དག་ཐུབ་ བོ། །)གྱུར་པ་ནི་འཁྲུངས་པ་ལའང་(ལྷ་དབང་བློ་སོགས་)བཤད་དོ། །ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཞི་(བུདྡྷ་ ཤྲཱི་)པོ་དེའི་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དང་པོར་སྐྱེ་བ་ཆུང་ངུ་བར་རུ་སྐྱེ་བ་འབྲིང་མཐར་སྐྱེ་ བ་ཆེན་པོའམ། ཡང་ན་བཞི་བོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་བྱང་སེམས་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ་དེའི་རིགས་(གསེར་ དངོས་)ཅན་གྱི་(དངོས་)དབང་བོ་རྟུལ་བོ་དང་ལ་སོགས་པ་འབྲིང་དང་རྣོན་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་རིམ་ བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ནི། དད་སོགས་དབང་བོ་ཆུང་ངུས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ནི་ཆུང་ངུ་ ཞེས་སོགས་སུ་བཞེད་དོ། །འདིར་བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་ཙམ་སྟོན་གྱི་གང་ཟག་རེ་རེའི་མི་སྟོན་ པས། གསུང་སྒྲོས་སུ་གཉལ་པ་སོགས་དང་རྩོད་ལན་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ལྟར་ འཐད་གསུང་བ་རྣམས་དོན་མེད་དོ། །སམ་ཞེས་པ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའམ། སྡུད་པ་སྟེ་གཉིས་ ཀ་ཡང་ཡིན་པར་སྟོན་པའོ། །གང་ལས་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པའི་དྲོ་བ་དང་ རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པ་ལས་སོ། །གང་གིས་ན། ལྔ་ཡིས་ཏེ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་དམིགས་པའི་ ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟར་རྟོགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་དངོས་པོ་(ནི་ཤེས་ པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསེར་རོ། །)ལ་དམིགས་པ་དང་། མི་རྟག་སོགས་ཆོས་སུ་ལྟ་བའི་མངོན་ཞེན་ གྱི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཞུགས་པའི་ཤེས་ 1-332 རྣམ་དང་། ཞེན་

【現代漢語翻譯】 在ཉ་ལྟས་ཉིད་（月光能仁真意）之後，是名為『變暖』的善根， 在其下是善（真）根搖動的（真）頂峰（月能）， 在其下是（能真）對世間最勝法忍耐（忍耐是對不生之法穩固的信奉，因忍耐之故，如月光）， 在其下是名為世間法的（佛吉祥，即不緣於一切煩惱的執著，變暖；在其下是不緣于清凈的執著，頂峰；在其下是不緣于補特伽羅的執著，忍耐；在其下是不緣于士夫的執著，名為最勝法。）最勝（因為是最勝的緣故，如月光），這四者。 （四種認識是無畏）。『變暖』、『體相』和『差別』等意義相同，如水入水。 如能仁所說。（有些人說『變暖』等是總的詞語，如『屬於變暖』等，意思是屬於變暖。有些人說這是清晰的分類的複數形式，如『變暖們』等）。『變暖』也指誕生（如天自在慧等）。小等四者（佛吉祥）是按照次第出生的方式，首先出生小，中間出生中等，最後出生大，或者四者各自都與菩提心相關聯，即具有（金真）此類（真）根器遲鈍等，按照中等和敏銳的差別而次第出現。 佛陀智慧是，以信心等小根器為對境，即認為是小等。 此處僅示現菩薩的加行道，而不示現每個補特伽羅。 因此，與娘拉巴等辯論后，如佛陀智慧般合理等說法沒有意義。 『或者』表示相互依存，或者表示包含，即表示兩者都是。 從何處呢？從聲聞和獨覺等的變暖和頂峰等處。 以何者呢？以五者，即以將要解釋的所緣的差別之自性，如幻覺般了悟無自性的四諦之實事（是爲了生起智慧的緣故，如黃金）。 以及以視無常等法為對境的現前執著之對治，即以無有現前執著等的形態進入的識相。

【English Translation】 After ཉ་ལྟས་ཉིད་ (Nyalté Nyid, the true intention of the Moonbeam Sage), there is the root of virtue called 'Warmth'. Below it is the (true) peak (Moon Sage) of the (true) root shaking. Below it is (Sage True) enduring the supreme worldly dharma (endurance is firm faith in the unborn dharma, because of endurance, like moonlight). Below it is called the supreme (because it is the supreme, like moonlight) of the worldly dharma (Buddha Shri, which is not focusing on the grasping of all defilements, warmth; below it is not focusing on the grasping of complete purification, the peak; below it is not focusing on grasping the individual, endurance; below it is not focusing on grasping the person, called the supreme dharma). These four. (The four recognitions are Abhaya). 'Warmth', 'aspect', and 'difference' have the same meaning, like water falling into water. As the Sage said. (Some say that 'warmth' etc. are general terms, such as 'belonging to warmth' etc., meaning belonging to warmth. Some say that this is a clear plural form of classification, such as 'warmths' etc.). 'Warmth' also refers to birth (such as Lhawang Lo etc.). The small etc. four (Buddha Shri) are in the manner of arising in sequence, first arising small, in the middle arising medium, and finally arising large, or each of the four is also related to Bodhicitta, that is, having (Gold True) such (True) faculties dull etc., appearing in sequence according to the difference between medium and sharp. Buddha wisdom is, taking faith etc. small faculties as objects, that is, thinking of them as small etc. Here only the practice path of Bodhisattva is shown, and not each individual. Therefore, after arguing with Nyalpa etc., saying that it is reasonable like Buddha wisdom etc. is meaningless. 'Or' indicates mutual dependence, or indicates inclusion, that is, indicates that both are. From where? From the warmth and peak etc. of Shravakas and Pratyekabuddhas etc. By what? By the five, that is, by the nature of the difference of the object to be explained, like an illusion, realizing the selfless reality of the Four Noble Truths (is for the sake of generating wisdom, like gold). And by the antidote to the manifest clinging that sees impermanence etc. as objects, that is, the aspect of consciousness entering without manifest clinging etc.

བྱར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ། ཐེག་པ་གསུམ་ཅར་གྱི་སྤངས་རྟོགས་ཐོབ་ པའི་ཐེག་ཆེན་(ཨཱརྱའི་དོན་)མཐོང་ལམ་གྱི་རྒྱུའི་ངོ་བོའམ་གཙོ་བོ་དང་། ཡང་ན་ཐེག་པ་གསུམ་ ཅར་གྱི་མྱང་འདས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཞེས་གསེར་རོ། །ཐེག་ཆེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སེམས་ མི་འགོང་བ་སོགས་འཚང་རྒྱ་བའི་(གསེར་)ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་སྟེ་བདག་གིར་བྱས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། རྩེ་མོས་བསྡུས་ པའི་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་ པ་བཞི་བོ་འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ་མཚུངས་ལྡན་དུ་འབྱུང་ བས་སོ། །རད་ཀིར་ནི། སྤོང་བར་འབྲེལ་ཞེས་སོ། །ཨ་བྷྱ་(ཐུབ་དགོངས་)ནི། འདི་དག་གི་གཉེན་ པོ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ་ཞེས་སྣང་བར་བཤད་པས་སྒོམ་སྤང་དུ་འཕགས་པས་མ་བཤད་ཅིང་ དོན་ལའང་མིན་པས་སེང་བཟང་ནོར་ཟེར་རོ། །དེས་ན་འདིར་བཤད་རྟོག་པ་བཞི་མཐོང་སྤང་ དུ་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ་ཨཱརྱས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ལྔ་བོ་དེས་དེ་དེ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་དེ་ལྔ་ཉན་རང་ ལ་མེད་པས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། ཉན་རང་དེ་དག་གི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་ རྩ་བ་རྣམས་ནི། གཟུགས་སུ་རུང་བ་དང་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་(གསེར་)བ་ལ་སོགས་ པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི། བདེན་པའི་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པ་ དང་། གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་ པར་ཞུགས་པ་དང་། ཐེག་དམན་རང་གི་ཐེག་པའི་འབྲས་བུ་རྟོགས་པ་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་ མྱང་(གསེར་)འདས་ཐོབ་པ་(གསེར་)ཁོ་ནའི་ཆེད་དུ་འཇུག་པ་དང་ཕྱི་ནང་གི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ དང་བྲལ་བ་དང་། འདིར་བསྟན་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང་མཚུངས་ པར་མི་ལྡན་ཞིང་། ཕྱིས་རང་གིས་དྲངས་པའི་ཟག་མེད་ལམ་གྱི་སྤང་བྱར་མི་ལྡན་པར་འབྱུང་ 1-333 ངོ་ཞེས་དེ་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལས་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུགས་ལས་ཏེ་ལུང་ལས་སོ་ ཞེས་གསེར་ཏེ། ནོར་བ་ཡིན་ཏེ། ཁོ་རང་གི་གཞུང་ལས་ཁོ་རང་དགེ་བཤེས་དང་བྲལ་ཞེས་ སོགས་འཆད་པ་མི་འཐད་དོ། །དེས་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་གཞུང་ལུགས་ཤིག་ལས་གསུངས་པར་ གསལ་ལོ། །འདིར་བསྟན་རྣམ་རྟོག་བཞི་ཉན་རང་ལ་ལྡན་ཡང་སྤང་བྱར་མི་ལྡན་ཞེས་འཆད་ པ་ནི་ནོར་བ་སྟེ། དེ་ཉན་རང་ལའང་ལྡན་ན་དེས་བྱང་སེ་ཇི་ལྟར་འཕགས་སོམས་ཞིག གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དོན་དངོས། རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་རྣམས་ ཀྱི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ནི། བདེན་པ་བཞིའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་ ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན། གསེར་གྱིས། ཀུན་འབྱུང་ལ་རྒྱུའི། སྡུག་བསྔལ་ལ་འབྲས་བུའི། འགོག་

【現代漢語翻譯】 無有偏頗之法性真諦，通達三乘（聲聞乘，緣覺乘，菩薩乘）之斷證功德，是大乘（梵文：Ārya，聖者之義）見道之根本或主要因素。或者說是通達三乘涅槃之因。此乃金論（གསེར་རོ། ）。大乘善知識以不捨棄眾生等善巧方便成佛（གསེར་）之相，直至成佛皆悉攝受，且具足以頂端攝持之見道與修道所斷之能取與所取四種分別念，將於下文闡述其與道之關聯，即相應之理。拉吉爾（རད་ཀིར）認為，此與斷除相關聯。阿毗耶（ཨ་བྷྱ，Thub dgongs）認為，此等之對治即是見道，故未提及修道所斷，然實則不然，僧賢諾（སེང་བཟང་ནོར）如是說。因此，此處所說之四種分別念，必須承認為見道所斷，此乃聖者之觀點。 第二，此五者超越彼等之理由在於，此五者為聲聞緣覺所無。意即，聲聞緣覺之暖位等善根，以可觀察之色等為所緣，以體驗（གསེར་）等為相，以真實事物之自性之四諦為對境，僅以對治人我執而趣入無常等行相，唯為證得小乘自身之果位，即有餘涅槃與無餘涅槃（གསེར་）而精進，且遠離內外之執著，不具足此處所說之能取所取四種分別念，且不成為其後自身所生無漏道之所斷，如是顯現。何以故？依聲聞之宗派，即經中所說。此乃金論（གསེར་ཏེ། ），然是錯誤，因其自身之論典中說其自身遠離善知識等，此不應理。故此明顯是出自大乘之論典。此處所說之四種分別念，即使聲聞緣覺具有，然非其所斷，此說乃是錯誤。若彼等聲聞緣覺亦有，則菩薩如何超勝彼等？應如是思擇。 第三部分分為二：正說與遣諍。第一，菩薩之順應抉擇分之法，即是以四諦之實事為對境。如何理解呢？金論（གསེར་གྱིས）中說：集諦以因，苦諦以果，滅諦以滅道，道諦以道為對境。

【English Translation】 The unbiased Dharma nature, the attainment of abandonment and realization of the Three Vehicles (Śrāvakayāna, Pratyekabuddhayāna, Bodhisattvayāna), is the essence or main cause of the Mahāyāna (Sanskrit: Ārya, meaning 'noble') Path of Seeing. Or it is said to be the cause of attaining the Nirvāṇa of the Three Vehicles. This is according to the Golden Treatise. A Mahāyāna spiritual friend, characterized by skill in methods of attaining Buddhahood (gold), such as not abandoning sentient beings, is one who is fully embraced until Buddhahood, and possesses the four types of conceptual thought of grasper and grasped, which are to be abandoned by the Path of Seeing and the Path of Meditation, summarized at the peak, and whose connection, i.e., correspondence, with the way they will be explained below. Radkir says that it is related to abandonment. Abhya (Thub dgongs) says that the antidote to these is the Path of Seeing, so he did not mention what is to be abandoned by the Path of Meditation, but in reality, it is not so, says Sengzang Nor. Therefore, the four conceptual thoughts mentioned here must be acknowledged as what is to be abandoned by the Path of Seeing, according to the view of the Āryas. Secondly, the reason why these five surpass those is that these five are not present in the Śrāvakas and Pratyekabuddhas. That is, the roots of virtue of the Śrāvakas and Pratyekabuddhas, such as the heat stage, have as their object observable forms, etc., as their characteristic experience (gold), as their object the Four Noble Truths of the nature of real things, enter into the aspects of impermanence, etc., only to counteract the ego-grasping of the person, strive only to attain the fruit of their own Lesser Vehicle, i.e., Nirvāṇa with remainder and Nirvāṇa without remainder (gold), and are free from internal and external clinging, do not possess the four types of conceptual thought of grasper and grasped mentioned here, and do not become what is to be abandoned by the uncontaminated path generated by themselves later, as it appears. Why? According to the Śrāvaka's doctrine, i.e., as stated in the scriptures. This is according to the Golden Treatise, but it is a mistake, because in his own treatise it says that he himself is separated from the spiritual friend, etc., which is unreasonable. Therefore, it is clear that this is stated in a Mahāyāna treatise. The statement that the four conceptual thoughts mentioned here, even if the Śrāvakas and Pratyekabuddhas possess them, are not what they abandon, is a mistake. If those Śrāvakas and Pratyekabuddhas also possess them, then how do Bodhisattvas surpass them? One should consider this. The third part is divided into two: the actual explanation and the refutation of objections. First, the aspects of Bodhisattvas that are in accordance with the decisive part are those that take the real things of the Four Noble Truths as their object. How so? In the Golden Treatise (gold), it says: the origin of suffering takes the cause, suffering takes the result, cessation takes the path of cessation, and the path takes the path as its object.

བདེན་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི། ལམ་བདེན་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས་སོ། །ཞེས་སོ། །ཤེར་འབྱུང་ གིས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུ། རྟོགས་བཞིན་པའི་འབྲས་བུ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད། ཐ་མི་དད་པའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཉིད། ཅེས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། ཐེག་པ་ མ་ལུས་པའི་རྒྱུར། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་བའི་སྒོ་ནས་སོ། ། ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་རང་བཞིན་དུ་ངེས་པར་གནས་པ། ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་པའི་དམིགས་རྣམ་སོགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་མར་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་ པའི་མཐུའི་ཆེ་བས་གནས། ཞེས་སོ། །འགྲེལ་ཆེན་ལྟར་ན། བཟོད་འབྲིང་གི་སྐབས་ཁ་ཅིག་ ཏུ་ནི་རྣམ་དག་གི རྒྱུའི་སྒོ་ནས། ཆོས་མཆོག་ཆུང་ངུའི་སྐབས་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས། བཟོད་ཆུང་གི་སྐབས་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་བདེན་སྟོང་གི་ཆོས་ཉིད་གཟུགས་ སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཞེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སམ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ སྒོ་ནས། ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་སྟེ་གཞན་དགུས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་ཇི་ལྟར་སྲིད་པ་བཞིན་ དུ་དམིགས་ཀྱི་མེད་པའི་རྣམ་པས་མིན་ནོ། །འདིས་བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་མཉམ་གཞག་འཁྲུལ་ 1-334 ཤེས་ཡིན་པ་ལ་གནོད་དོ། །རྣམ་པ་དེ་དག་གིས་དམིགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སངས་རྒྱས་པའི་ ཐབས་སམ་རྒྱུ་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །འོན་ཀྱང་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་སྟེ་ཀུན་ རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ། མཉམ་གཞག་ཏུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས་ཏེ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་ པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ་ཞེས་ཀྱང་རུང་ངོ་། །ལ་ནི་སྦྲེལ་ཚིག་གོ །སྔ་མ་བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་གྱིས་ རྣམ་པ་དུ་མའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པར་བསྟན་མ་ཐག་བཞིན་དུ་སྦྱོར་ལམ་ལས་རྣམ་པ་གཞན་ བྱང་སེའི་མཐོང་སྒོམ་གྱིས་ཀྱང་བདེན་པ་བཞི་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྒོ་སྣ་ཚོགས་ནས་ཀུན་ཏུ་ དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསེར་ནི། རྣམ་པ་གཞན་མངོན་ཞེན་མེད་པ་ལ་ སོགས་པས་ཞེས་སོ། །(ཆུ་མིག་རལ་གྲི་བུ་སྟོན་སོགས་)ཁ་ཅིག་ནི་རྣམ་པ་གཞན་རྣམ་ཀུན་གྱི་སྦྱོར་ ལམ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་། ཞེས་སོ། །འདིར་ནི་མངས་སུ་དོགས་ནས་མདོར་བསྡུས་ཏེ་རྣམ་པར་ བཀྲོལ་བ་ཙམ་དུ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་ཚིག་རྒྱས་པར་མ་སྤྲོས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་བདེན་བཞི་ལ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་མ་གཏོགས་པ་དུ་མའི་སྒོ་ནས་སྦྱོར་ མཐོང་སོགས་ཀྱིས་དམིགས་ན། མཛོད་དུ། དྲི་མེད་བཅུ་དྲུག་གཞན་རྣམ་མེད། །ཅེས་པ་དང་ འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཉོན་སྒྲིབ་ཙམ་གྱི་གཉེན་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ཤིང་། འདིར་ནི་སྒྲིབ་པ་མ་ ལུས་པའི་གཉེན་པོར་བསྒོམ་པས་སྐྱོན་མེད་ཅེས་སྟོན་པར་གཞུང་འདི་འཆད་དོ། །(རལ་གྲི་

【現代漢語翻譯】 『在真諦方面是自性。在真諦之道上，是法性的形態。』這是（《般若經》）所說。 《般若經》說：『緣起的自性之因，正在證悟的果，空性的體性之自性，不相異的自性即是法性。』 法友（Chos bShes）說：『通過成為一切乘的因，成為證悟成佛之果的顯現之因的方式。』 法界的體性，即是自性中必然存在的。法界的自性，也是在世俗諦的對境等方面，通過緣起法性的形態之力的偉大而存在。 如《大疏》（'Grel chen）所說：『在下品忍位（bzod 'bring）的某些時候，是通過清凈之因的方式；在中品法位（chos mchog chung ngu）的某些時候，是通過三摩地之果的方式；在下品忍位（bzod chung）的某些時候，是通過真諦空性的法性，即色等自性的自性方式，或者通過二諦的自性方式。』 『在某些時候，如同其他九種（功德）以法性的形態存在一樣，並非以無對境的形態存在。』這損害了菩薩加行道（byang sems sbyor lam）的等持是錯亂的認知。 以這些形態作為對境的原因，是由於精通成佛之方便或因的力量。 然而，在後得位（rjes thob tu），因果的體性，即是世俗諦的各種形態；在等持位（mnyam gzhag tu），以法性的形態，即是對二諦的形態進行意念，也可以這樣說。 『啦』是連線詞。正如之前菩薩加行道通過多種形態進行對境一樣，從加行道開始，菩薩見道和修道也像之前一樣，通過各種方式對四諦進行普遍的對境，應該這樣理解。 金（gser）說：『以其他無實執等形態。』 （水眼（chu mig）、寶劍（ral gri）、布頓（bu ston）等）有些人說：『以其他一切形態的加行道等。』 在此，因為擔心繁瑣，所以簡略地只進行解釋，不進行詳細的闡述。 第二，如果通過加行道、見道等，以十六種形態之外的多種方式對四諦進行對境，那麼與《俱舍論》中『無垢十六，無其他形態』相矛盾，如果這樣問。 回答是：那是就僅僅是煩惱障的對治而言的，而這裡是爲了對治一切障礙而修習，所以沒有過失，此論典是這樣解釋的。（寶劍）

【English Translation】 'In terms of truth, it is self-nature. On the path of truth, it is in the form of Dharma-nature.' This is what (the Prajna Sutra) says. The Prajna Sutra says: 'The cause of the nature of dependent origination, the fruit of being realized, the self-nature of the characteristic of emptiness, the non-different self is Dharma-nature.' The Dharma Friend (Chos bShes) says: 'Through becoming the cause of all vehicles, becoming the manifest cause of the fruit of enlightenment.' The essence of Dharmadhatu, that is, necessarily existing in self-nature. The self-nature of Dharmadhatu also exists in the aspects of conventional truth, etc., through the greatness of the power of the form of the Dharma-nature of dependent origination. According to the Great Commentary ('Grel chen): 'In some cases of the medium forbearance, it is through the cause of purity; in some cases of the small supreme Dharma, it is through the fruit of Samadhi; in some cases of the small forbearance, it is through the Dharma-nature of the emptiness of truth, that is, the self-nature of form, etc., or through the self-nature of the two truths.' 'In some cases, just as the other nine (qualities) exist in the form of Dharma-nature, it does not exist in the form of non-objectivity.' This harms the fact that the Samadhi of the Bodhisattva's path of joining (byang sems sbyor lam) is a confused cognition. The reason for taking these forms as objects is due to the power of being skilled in the means or cause of becoming a Buddha. However, in the subsequent attainment (rjes thob tu), the nature of cause and effect is the various forms of conventional truth; in the state of Samadhi (mnyam gzhag tu), in the form of Dharma-nature, that is, contemplating the form of the two truths, it can also be said. 'La' is a connecting word. Just as the Bodhisattva's path of joining previously took objects through various forms, from the path of joining, the Bodhisattva's path of seeing and path of meditation also universally take the four truths as objects through various means as before, it should be understood in this way. Gold (gser) says: 'With other forms such as non-attachment.' (Water Eye (chu mig), Sword (ral gri), Buton (bu ston), etc.) Some say: 'With other paths of joining of all forms, etc.' Here, because of the fear of being verbose, it is briefly explained and not elaborated in detail. Second, if the four truths are taken as objects through joining, seeing, etc., in many ways other than the sixteen forms, then it contradicts the statement in the Abhidharmakosha, 'Sixteen without defilement, without other forms,' if asked. The answer is: That is in terms of the antidote to only the afflictive obscuration, while here it is cultivating as an antidote to all obscurations, so there is no fault, this treatise explains it in this way. (Sword)

བུ་ སོགས།) གསེར་ནི། མང་བཀུར་བའི་སྡེ་བ་རྣམས་ངེད་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་ཐེག་པ་མི་ སྣང་བས། ཁྱེད་ཅག་གི་ཐེག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་མིན་ནོ་ཞེ་ན། ཐེག་ཆེན་ལས་ གཞན་ཐེག་དམན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་ཁས་བླངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། ཐེག་ཆེན་ནི་གང་དུ་ཡང་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སུན་འབྱིན་པ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ན། ཐེག་ཆེན་འདི་ནི་ཐེག་དམན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་ལས་རྣམ་པར་བཞག་པའམ་ཚུལ་གཞན་ཏེ་ཁྱད་ པར་འཕགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ལྔས་འཕགས་ཟེར་ཡང་། ཁྱད་པར་རྣམ་པ་ 1-335 བཅུས་འཕགས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་བསྡུས་པར། (ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ནི་)ཤེས་བྱའི་གནས་དང་(ངོ་བོ་ཉིད་ གསུམ་ནི་ཤེས་བྱའི་)མཚན་ཉིད་(དེ་རྣམ་རིག་ཙམ་ནི་མཚན་ཉིད་)དེར་འཇུག་(པ་)དང་། །(ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ནི་)དེ་ (ལ་འཇུག་པ་)ཡི་རྒྱུ་འབྲས་(སོ། །ས་བཅུ་ནི།)དེ(འི་རྒྱུ་འབྲས་སྒོམ་པའི་)རབ་དབྱེ་(འོ། །)བ་དང་། །(བྱང་སེའི་སྡོམ་ པ་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དཔའ་བར་འགྲོ་སོགས་ལྷག་སེམས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ།) བསླབ་ པ་གསུམ་དང་(མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་)དེ་འབྲས་(བུར་གྱུར་པའི་)སྤངས་པ་དང་། །(སྐུ་གསུམ་ནི་དེའི་འབྲས་ བུ་)ཡེ་ཤེས་(ས་བཅུ་བསྟན་པས་ཐེག་དམན་ལས་)ཐེག་པ་མཆོག་གྱུར་ཁྱད་པར་འཕགས། །(སློབ་དཔོན་ རང་གིས་སོ། །) བསྟན་འདི་འདི་ལྟར་གཞན་ན་མ་མཐོང་ལ། །འདི་དག་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་རྒྱུར་ མཐོང་བས། །གནས་བཅུ་བསྟན་པས་ཁྱད་ཞུགས་གང་ཡིན་པ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ བཀར་འདོད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཐེག་ཆེན་བཀར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གཞན་ཡང་གསུངས་ཏེ། སྔར་ ལུང་མ་བསྟན་ལྷན་ཅིག་བྱུང་། །སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་གྲུབ་པ་དང་། །ཡོད་དང་མེད་ན་ཡོད་མེད་ དང་། །གཉེན་པོ་དང་ནི་སྒྲ་གཞན་ཕྱིར། །ཞེས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་ཞེས་པ་འདི་སངས་རྒྱས་འདས་ པའི་འོག་ཏུ་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་ཅིང་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤེར་ཕྱིན་སོགས་མེད་དོ་ཞེས་བྱས་ ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་པར་བཏགས་ཀྱི་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་མིན་ནོ་ཞེ་ན། (བློ་ བརྟན།) འདི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་བར་ཆད་ཆེན་པོར་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ན། (དབྱིག་གཉེན།) རྒྱལ་བོ་ ཀྲི་ཀྲིའི་རྨི་ལྟས་(གླང་ཆེན་ཁྲོན་པ་ཕྱེ་དང་ཙནྡན་གླང་ཆེན་བེའུ། །དེ་བཞིན་ཀུན་དགའ་ར་བ་དང་ནི་སྤྲེས་དབང་བསྐུར། །མི་ གཙང་སྤྲེའུ་དང་རས་ཡུག་འཐབ་མོ་ཞེས་བྱ་བ། །རྨི་ལམ་བཅུ་ནི་རྒྱལ་བོ་ཀྲི་ཀྲིས་མཐོང་བ་ཡིན། །ཞེས། མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་བཤད་ རྒྱལ་བོ་སྲས་སུའོ། །ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་བརྗེད་བྱང་དུ་བཅོ་བརྒྱད་བཤད་དོ། །)བཞིན་དུ་སྟོན་པས་སྔ་ནས་ཅིའི་ ཕྱིར་ལུང་མ་བསྟན། འདི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱུང་བར་དམིགས་ཀྱི་

【現代漢語翻譯】 弟子（等）。如果小乘宗派的人說：『你們的（大乘）宗派在我們的三藏中沒有出現，所以你們的宗派不是佛陀所說。』那麼，因為承認大乘之外還有小乘的宗義，所以不應說大乘在任何地方都不是佛陀的教言。為什麼呢？因為這個大乘是從小乘的宗義中分別出來，或者說是另一種方式，即具有殊勝的特點。因此，即使說以五種特點殊勝，實際上是以十種特點殊勝。《大乘集論》中說：（阿賴耶識是）所知之境，（三種自性是所知之）體性，（唯識是）入于（體性）之中。（六波羅蜜是）入于（體性）之因果。（十地是）分別（體性之因果修習）之差別。（菩薩戒是增上戒，勇猛行等是增上意樂，無分別智是增上慧），三學和（不住涅槃）其果位的斷證。（三身是其果位）智慧（通過宣說十地，大乘）成為勝於小乘的殊勝宗派。（論師自己說：）這樣的教法在其他地方沒有見過，因為見到這些是成佛之因，通過宣說十地，無論進入何處，大乘都被認為是佛陀的教言。』 此外，還宣說了其他成立大乘是佛語的方式：『以前沒有授記同時生起，非行境成就，有與無，有無，對治和異名。』也就是說，如果有人說：『大乘經典，如《般若經》等，是在佛陀涅槃后，爲了毀滅聖法而捏造的，並假說是佛陀的教言，這不是佛陀的語言。』（智者說：）如果這是後來出現的對聖法的巨大障礙，（世親說：）為什麼導師像國王克利吉的夢兆（大象、井、油、旃檀、象崽。同樣，僧園和猴子灌頂。不凈、猴子和布匹爭鬥。這十個夢是國王克利吉所見。《俱舍論釋·國王之子》中說。法相的備忘錄中說了十八個。）一樣，事先沒有授記呢？這是針對與聲聞乘同時生起而說的。

【English Translation】 Disciples (etc.). If the Hinayana schools say, 'Your (Mahayana) school does not appear in our three baskets, so your school is not spoken by the Buddha.' Then, because of admitting the tenets of Hinayana other than Mahayana, it should not be said that Mahayana is not the Buddha's teaching anywhere. Why? Because this Mahayana is distinguished from the tenets of Hinayana, or it is another way, that is, it has superior characteristics. Therefore, even if it is said to be superior with five characteristics, it is actually superior with ten characteristics. In the Compendium of Mahayana, it says: '(The alaya consciousness is) the object of knowledge, (the three natures are) the nature (of the object of knowledge), (only consciousness is) entering (into the nature). (The six paramitas are) the cause and effect (of entering into the nature). (The ten bhumis are) the difference (of practicing the cause and effect of nature). (The bodhisattva vows are superior morality, courageous conduct, etc., are superior intention, non-conceptual wisdom is superior wisdom), the three trainings and (non-abiding nirvana) the abandonment of its fruit. (The three bodies are its fruit) wisdom (by proclaiming the ten bhumis, Mahayana) becomes a superior school superior to Hinayana. (The teacher himself says:) Such a teaching has not been seen elsewhere, because seeing these is the cause of enlightenment, by proclaiming the ten bhumis, wherever one enters, Mahayana is considered to be the Buddha's teaching.' Furthermore, other ways of establishing that Mahayana is the Buddha's word are also proclaimed: 'Not prophesied before, arising simultaneously, not the object of practice, accomplishment, existence and non-existence, antidote and different name.' That is to say, if someone says, 'The Mahayana scriptures, such as the Prajnaparamita Sutra, etc., were fabricated after the Buddha's nirvana in order to destroy the holy Dharma, and falsely claimed to be the Buddha's teaching, this is not the Buddha's language.' (The wise say:) If this is a great obstacle to the holy Dharma that arises later, (Vasubandhu says:) Why did the teacher not prophesy beforehand like the dream omen of King Kriki (elephant, well, oil, sandalwood, elephant calf. Similarly, the monastery and the monkey empowerment. Impurity, monkey, and cloth fighting. These ten dreams were seen by King Kriki. Kosha Commentary: Son of the King says. Eighteen are mentioned in the memorandum of Dharma items.)? This is aimed at arising simultaneously with the Hearer Vehicle.

ཕྱིས་མིན་ པས། དུས་སྔ་ཕྱིའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་བཀའ་མིན་དུ་ཇི་ལྟར་ཤེས། འདི་རྟོག་པ་ཁོ་ནས་བྱས་པའང་ མིན་ཏེ། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་འདི་རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མུ་སྟེགས་ཅན་ 1-336 གྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་དེ་ལྟ་བུ་མ་དམིགས་པས་སོ། །འོན་ཏེ་ཕྱིས་གཞན་ཞིག་སངས་རྒྱས་ནས་ བཤད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀར་གྲུབ་པོ། །ཡང་ཐེག་ཆེན་ཅུང་ཟད་ཡོད་དམ་ མེད། ཡོད་ན་ཤེར་ཕྱིན་(བློ་བརྟན་)གྱི་མདོ་སོགས་འདི་ཉིད་ཡིན་དགོས་ཏེ། གཞན་མེད་པས་སོ། ། མེད་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྟོན་པ་པོ་སངས་རྒྱས་མེད་པའི་ཕྱིརཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་(བློ་བརྟན་)མེད་པས་སོ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་མེད་པར་སངས་ རྒྱས་མི་འབྱུང་བས་སོ། །ཐེག་ཆེན་བསྒོམས་ན་ཉོན་མོངས་བའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་ཏེ། མི་རྟོག་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་པས་སོ། །འདི་ལས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་བཤད་པས་བཀའ་མིན་ ཞེ་ན་(བློ་བརྟན་)ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོར་ཤེར་ཕྱིན་སོགས་མེད་དོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་ དོན་མིན་(གྱི་གཟུང་འཛིན་མེད་ཅེས་སོགས་སྟོན་)པས། དེར་བསམ་ནས་བཀའ་མིན་ཞེས་རྒོལ་བར་མི་ བྱའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རྩ་འགྲེལ་འགྲེལ་བཤད་གཉིས་དང་། ཁྱད་པར་དུ་འགྲེལ་ཆེན་ བློ་བརྟན་མ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་། སྤྱོད་འཇུག་དང་དབུ་མ་སྙིང་པོ་རྩ་འགྲེལ་ (རྟོག་འབར་)སོགས་སུ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པའང་ཤེས་པར་བྱ་ལ་བསྡུས་པ་ཙམ་ལུང་གི་སྙེ་མ་ལས་ ཀྱང་ངོ་། །འདིར་མངས་དོགས་པས་བྲི་མ་ནུས་སོ། ། ༈ ཁྱད་ཆོས་རྒྱས་བཤད། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ། མཚུངས་ལྡན་རྟོག་པ། ཡོངས་འཛིན་ གྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པའོ། ། ༈ དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ། དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར། དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་བཤད་པ་ དངོས། བརྗོད་ཚུལ་ལ་རྩོད་སྤོང་ངོ་། ། ༈ མཚམས་སྦྱར། དང་པོ་ནི། ཁྱད་ཆོས་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ལན་ གདབ་པའི་ཕྱིར་དུ་སྦྱོར་ལམ་བཞིའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་དག་བར་ སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བདུན་གྱིས་བཤད་དེ་བར་ཚིགས་ལ་སྔར་ལྟར་བསྙད་དོ། ། ༈ དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་བཤད་པ་དངོས། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། དྲོད། རྩེ། བཟོད། མཆོག་གི་དམིགས་རྣམ་མོ། ། ༈ དྲོད་ཀྱི་དམིགས་རྣམ། དང་པོ་ལ་རྩ། 1-337 འགྲེལ། བསྡུ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བྱང་སེའི་དྲོད་མཉམ་གཞག་ཅེས་རེ་རེར་སྦྱར་ཞིང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་རྟེན་ཡོད་པ་ཅན་ཏེ་དེའི་ཆོས་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་ ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དྲོད་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་སྟེ་དམིགས་ཤིང་ཡུལ་དུ་བྱེད་ པས་(རད་ཀིར་)ནའོ། །ཨཱརྱ་སོགས་ཀྱིས། རྣམ་པ་ལ་དམིགས་

【現代漢語翻譯】 那麼，如何從時間先後上判斷哪些不是佛說呢？這並非僅僅是臆測，因為這深奧廣大的佛法並非臆測的對象。因為在其他外道的論典中找不到這樣的教義。如果有人說，後來有其他佛陀出現並宣說了這些教義，那麼這些教義就成為佛陀所說之法了。那麼，大乘經典是存在還是不存在呢？如果存在，那麼《般若波羅蜜多經》（智穩）等就一定是佛說，因為沒有其他的來源。如果不存在，那麼聲聞乘的教法也不可能存在，因為沒有佛陀的教導，沒有佛陀的教法（智穩）。沒有佛陀的教法，佛陀就不會出現。修習大乘可以成為煩惱的對治，因為可以達到無分別智的境界。如果有人說，因為這部經中說一切皆空，所以不是佛說（智穩），那麼《般若波羅蜜多經》中說般若波羅蜜多等皆空，這並非是字面意思（而是爲了說明沒有能取所取）。因此，不應妄加揣測，認為它不是佛說。這些內容在根本論、註釋及其釋論中都有廣泛的闡述，尤其可以從《釋論大疏·智穩母》中瞭解。此外，《入菩薩行論》和《中觀根本慧論》及其註釋（燃智）等中也有廣泛的闡述，可以參考。簡而言之，也可以參考《教證穗》。因為篇幅有限，這裡無法詳述。 殊勝特徵的廣釋 第二部分分為三個方面：所緣、行相、因三個方面；相似的分別；以及對總持的區分。 所緣、行相、因三個方面 第一部分包括：連線語；對所緣、行相、因三個方面的實際闡述；以及對錶達方式的辯駁。 連線語 第一部分是：如果有人問，殊勝特徵的所緣和行相有什麼區別？爲了回答這個問題，將結合四加行道的所緣、行相及其原因，用七個偈頌來闡述，偈頌的結構與之前相同。 對所緣、行相、因三個方面的實際闡述 第二部分分為四個方面：暖位；頂位；忍位；以及勝位的所緣和行相。 暖位的所緣和行相 第一部分包括：根本；解釋；以及總結。首先是：將菩薩的暖位與俱生智結合起來，並分別說明。以苦等四聖諦為基礎，即以其無常、苦等十六種行相作為暖位（極喜）的所緣，即作為所緣和對境。阿阇黎等認為，行相是所緣。

【English Translation】 Then, how can one know what is not the Buddha's teaching from the perspective of time? This is not merely speculation, because this profound and vast Dharma is not an object of speculation. Because such teachings are not found in the treatises of other non-Buddhists. If someone says that another Buddha appeared later and taught these teachings, then these teachings become the words of the Buddha. So, do the Mahayana scriptures exist or not? If they exist, then the Prajnaparamita Sutra (Blo brtan) etc. must be the Buddha's words, because there is no other source. If they do not exist, then the Hearer's Vehicle will also not exist, because there is no teacher Buddha, no Buddha's teachings (Blo brtan). Without the Buddha's teachings, the Buddha will not appear. Cultivating the Mahayana becomes an antidote to afflictions, because it becomes a state of non-conceptual wisdom. If someone says that because this sutra says that everything is empty, it is not the Buddha's teaching (Blo brtan), then the Prajnaparamita Sutra says that Prajnaparamita etc. are empty, which is not a literal meaning (but to show that there is no grasper and grasped). Therefore, one should not speculate and argue that it is not the Buddha's teaching. These contents are widely elaborated in the root text, commentary, and its explanation, especially from the Great Commentary Blo brtan ma. Furthermore, the Bodhisattvacaryavatara and the Madhyamaka-karika and its commentary (rtog 'bar) etc. are also widely explained, which can be understood. In short, it can also be found in the 'Ear of Scripture'. Because of the limited space, I cannot write it here. Detailed Explanation of Special Characteristics The second part has three aspects: object, aspect, and cause; similar distinctions; and the distinction of the total retention. Object, Aspect, and Cause The first part includes: connection; actual explanation of the object, aspect, and cause; and refutation of the expression. Connection The first part is: If someone asks, what is the difference between the object and aspect of special characteristics? In order to answer this question, the object, aspect, and cause of the four paths of accumulation will be explained in seven verses, and the structure of the verses will be the same as before. Actual Explanation of Object, Aspect, and Cause The second part has four aspects: heat; peak; forbearance; and the object and aspect of the supreme. Object and Aspect of Heat The first part includes: root; explanation; and summary. First is: combine the heat of the Bodhisattva with the co-emergent wisdom, and explain them separately. Based on the four truths of suffering etc., that is, using its sixteen aspects of impermanence, suffering etc. as the object of the heat (rad kir), that is, as the object and target. Acharya etc. believe that the aspect is the object.

ཞེས་དངོས་སུ་བཤད་ཅིང་། ཤེར་འབྱུང་གིས་ངེས་པ་ཅན་དུའོ། །དེ་ལའང་རུང་སྟེ་ཉན་ཐོས་པའི་ལུགས་ཀྱིས་བཅུ་དྲུག་གོ་ རྣམ་པ་ཁོ་ནར་འདོད་ཅིང་། དེ་འདིར་དམིགས་པར་བྱས་ནས་རྣམ་པ་ཞེན་མེད་སྟོན་པས་ཁྱད་ འཕགས་སོ། །བོད་རྣམས་ནི། བཅུ་དྲུག་ཅན་གྱི་བདེན་བཞི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དམིགས་པར་འཆད་ དོ། །ཡང་སྡུག་བདེན་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད་ཞི་སྟོང་མཚན་མེད་སྨོན་མེད་དུ་ ཤེས་བྱ། ཀུན་འབྱུང་སྤང་བྱ། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ། ལམ་བསྒོམ་བྱ་སོགས་སུ་མངོན་པར་ ཞེན་པ་དང་། ལ་སོགས་པ་ལྷག་པར་གནས་པ་ཀུན་ཤེས་པ་འགོག་པའམ་བཀག་པའི་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་རྟོགས་པའི་ཆ་དྲོད་ཆུང་ངུ་དེ་ཡི་ནི་ཤེས་རྣམ། དེ་དག་དེ་དང་དེར་མངོན་པར་ཞེན་བྱ་ སོགས་སུ་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་དོན་རྣམ་མོ། །མདོར་སྤང་བྱའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏེ། བྱང་ཆེན་པོ་ ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་གཟུགས་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་ལྷག་པར་གནས་པ་ དང་ཀུན་ཤེས་པ་འདི་ནི་ཤཱ་བུ་བྱང་སེའི་མཐུན་པའི་(སྟེ་ལུགས་སུ་འཇུག་པ་)ཆོས་(ཞེས་ཨཱརྱ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་ ཏུ་དེ་ལྟར་གནས་པ་ཞིག་ལ་ཟེར་རོ། །བོད་རྒན་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོ་བར་མཆན་འདྲ་བཏབ་སྣང་ངོ་། །)ལ་སྲེད་པ་སྟེ་སྐྱོན་ (ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་ཨཱརྱ་)དུ་འགྱུར་བའོ་ཞེས་སོགས་སྡུག་བསྔལ་སོགས་ལ་སྦྱར་རོ། །གཟུགས་ འདི་སྤང་བར་བྱའོ། །འདིས་གཟུགས་སྤང་བར་བྱའོ། །ཚོར་བ་སོགས་སོ། །འགོག་པ་འདི་ མངོན་དུ་བྱའོ། །འདིས་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱའོ། །ལམ་འདི་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདིས་ལམ་ བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློས་ཀུན་ནས་བསླང་སྟེ། དང་ པོར་ཡོད་མེད་སོགས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཆུང་ངུ་། བར་དུ་དེ་ཉིད་རྒྱུན་དུ་ལྷག་པར་འཛིན་ 1-338 པའམ་དམིགས་པ་འབྲིང་། མཐར་ཐུག་པར་བདེན་ཞེན་གཏིང་ཚུགས་པས་འཛིན་པ་ཀུན་ ཤེས་པ་སྟེ་ཆེན་པོའོ། ། དག་ལྡན་དུ། དངོས་པོར་ཤས་ཆེར་སྔར་མངོན་ཞེན་ནི་ཆེན་པོ། འབྲིང་ ནི་གནས་པ། ཆུང་ངུ་ནི་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཞེས་ཏེ། ཟླ་ཟེར་ཡང་འགྱུར་ཉེས་པ་མིན་པ་དོན་ དེའོ། །ཅི་མངོན་ཞེན་མེད་པ་དེ་དེ་མེད་ཙམ་ཡིན་ན་ནི་གཉེན་པོར་མི་རིགས་ཏེ་མེད་དགག་ ཡིན་པས་སོ། །མངོན་ཞེན་མིན་པ་ཙམ་ཡིན་ན་མིག་སོགས་ཀྱང་གཉེན་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མི་བདེན་པའི་རྟོག་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཡོད་མེད་དུ་(ཨཱརྱ་དངོས་)འཛིན་པའི་བློ་ནི་སྤང་ བྱ་མངོན་ཞེན་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པར་ཡོད་མེད་གཉིས་(འགྲེལ་ཆེན་)མེད་པར་ཤེས་པ་(མདོ་ལས་) འམ་དེ་འདྲའི་མངོན་(མདོ་ཨཱརྱ་)ཞེན་དེ་མེད་པའི་(ཨཱརྱ་དག་ལྡན་དོན་)ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་གཉེན་ པོ་མངོན་ཞེན་མེད་པ་སྟེ་བུམ་(ལྡན་)པས་དབེན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་བུམ་པ་མེད་པའོ། །ཞེས་ཨཱརྱ་ དག་ལྡན་བསྲེས་སོ། །ལྷག་པར་མ

【現代漢語翻譯】 如實宣說。 勝生（ཤེར་འབྱུང་）以決定性而言。即使如此，聲聞乘的觀點也有十六種。 僅認為是相狀，在此特別針對，通過示現無相執著而顯得殊勝。 藏人則將具有十六種相的四諦觀為如幻而進行闡釋。 此外，應知苦諦為無常、苦、空、無我、寂靜、空性、無相、無愿；集諦應斷除；滅諦應現證；道諦應修習等等，對這些顯現執著，以及對『等』的其餘部分特別執著，通曉一切后，斷除或遮止的智慧的證悟的微小部分，即是識相。這些在各自之處顯現執著等等中不存在的空性義相。 簡而言之，從應斷的角度進行闡述：大菩薩在修持般若波羅蜜多時，如果對『色是無常』等顯現執著，並特別執著和通曉一切，這就會變成與聲聞乘相應的法（即進入其宗派），（這是指在世俗諦中如此存在的事物。藏族老人們不理解，似乎寫了些註釋。）會變成貪戀（是煩惱，即指阿arya）。 苦等也應如此類推。這個色應斷除！以此斷除色！受等亦然。這個滅應現證！以此現證滅！這條道應修習！以此修習道！等等。 對此，由顛倒錯亂之心所驅使，最初對有無等顯現出微小執著，中間對該事物持續特別執著或專注是中等程度，最終因真實執著根深蒂固而產生的執著是通曉一切，即是最大程度的執著。在《具足論》中說：『對於事物，最初的顯現執著是最大的，中間的是執著，最小的是認識。』也就是說，《月稱》的翻譯即使有錯誤，其意義也是如此。 如果僅僅是沒有顯現執著，那麼它就僅僅是沒有，因此不應成為對治，因為它是否定性的。如果僅僅是沒有顯現執著，那麼眼睛等也會變成對治，如果這樣認為，那是不對的。由不真實的分別念所驅使的，對有無（阿arya事物）的執著之心是應斷的顯現執著，而證悟勝義諦中不存在有無二者（《釋論》）或者沒有類似顯現（經部，阿arya）執著的（阿arya《具足論》義）智慧之事物，是對治顯現執著，即是遠離瓶（具）的方面，也就是沒有瓶子。』這裡混合了阿arya《具足論》。特別執著。

【English Translation】 Thus it is explicitly stated. Śer 'byung (ཤེར་འབྱུང་) with certainty. Even so, according to the Śrāvakayāna, there are sixteen. It is only considered as aspects, and here it is specifically targeted, distinguishing itself by demonstrating non-attachment to aspects. The Tibetans explain the sixteen aspects of the Four Noble Truths as being like illusions. Furthermore, one should know that the Truth of Suffering is impermanent, suffering, empty, selfless, peaceful, emptiness, signless, and wishless; the Truth of Origin should be abandoned; the Truth of Cessation should be realized; the Truth of the Path should be cultivated, etc. To be attached to these manifestations, and especially to remain attached to the 'etceteras', knowing all, the small part of the realization of the wisdom that prevents or stops, is the aspect of consciousness. Those emptiness aspects that do not exist in being attached to this and that. In short, it is taught from the perspective of what should be abandoned: When a great Bodhisattva practices the Prajñāpāramitā, if they are attached to the manifestation of 'form is impermanent' and especially remain attached and know all, this becomes a Dharma that is in accordance with the Śrāvakas (i.e., entering their system) (that is, referring to something that exists as such in conventional truth. The old Tibetans did not understand and seemed to have written some comments.) It becomes craving (which is affliction, referring to Ārya). Suffering and so on should be applied similarly. This form should be abandoned! By this, form should be abandoned! Feeling and so on as well. This cessation should be realized! By this, cessation should be realized! This path should be cultivated! By this, the path should be cultivated! And so on. To this, driven by a perverse mind, initially there is a small attachment to existence and non-existence, in the middle there is a medium level of continuously holding onto or focusing on that same thing, and ultimately the attachment that is deeply rooted in truth is knowing all, which is the greatest. In the Dagden (དག་ལྡན་) it says: 'For things, the initial manifest attachment is the greatest, the middle is abiding, and the smallest is perceiving.' That is to say, even if the translation of Zla-zer (ཟླ་ཟེར་) is wrong, the meaning is the same. If merely not having manifest attachment is just the absence of it, then it would not be appropriate as an antidote because it is a negation. If it is merely not manifest attachment, then the eyes and so on would also become antidotes, if you think so, that is not true. The mind that is driven by unreal thoughts and grasps onto existence and non-existence (Ārya things) is the manifest attachment that should be abandoned, while the object of wisdom that knows that existence and non-existence do not exist in ultimate truth (Commentary) or the absence of such manifest (Sutra Ārya) attachment (Ārya Dagden meaning) is the antidote to manifest attachment, that is, the aspect of being devoid of a pot (Lden), which is the absence of a pot itself.' Here, Ārya Dagden is mixed. Especially attached.

ི་གནས་ཀུན་མི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་རོ་ཨཱརྱའོ། །(རད་ ཀིར་ནི་མངོན་ཞེན་མེད་པར་ཆོས་ཅན་ཆོས་རྣམས་གསལ་བ་ཙམ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །) དྲོད་ནི་(ཨཱརྱ་དངོས་)ཐེག་པ་ གསུམ་ཆར་གྱི་བྱང་ཆུབ་(དག་)གསུམ་མམ་རྟོགས་པ་(སློབ་དཔོན་)མྱང་འདས་སམ་(གསེར་)ཡོན་ ཏན་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་སྟེ། (དག་ལྡན་དུ་རྣམ་པ་གསུམ་ཐོབ་པའི་རྒྱུའོ། །གང་དག་རིགས་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱང་ ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ནམ་ཡང་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་ པར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ་ཟླ་ཟེར་ཡང་ངོ་། །) ཐེག་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་སོ། །སློབ་ དཔོན་དང་ཤཱནྟི་རད་ཀིར་སོགས་ནི། དྲོད་ལ་སོགས་པ་ཞེས་སོ། །མངོན་ཞེན་མེད་སོགས་དེ་ ཉིད་དོན་དམ་པར་གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་འདུ་འགོད་དེ་སྐྱེ་(རད་ཀིར་གསེར་)འཇིག་ གམ་དགག་སྒྲུབ་སོགས་བཀག་པ་ཡིན་པས་གཟུགས་སོགས་ལ་མངོན་ཞེན་སོགས་མེད་པའི་ རྣམ་པ་དེ་ཉིད་དྲོད་འབྲིང་གི་དམིགས་པ་ཞེས་ཤེར་འབྱུང་ངོ་། །ཡང་ན་དོན་དམ་པར་འདུ་ འགོད་འགོག་པ་སྟེ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་སོགས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་འབྲང་དམིགས་ 1-339 སོ། །འོག་གི་བྲལ་འདིར་སྦྱར་བ་དང་མཐའི་མེད་གནས་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་ནོར་བའོ། །རད་ཀིར་ གྱིས་འགོག་ཅེས་གོང་མ་ལ་སྙེགས་ཞེས་སོ། །འགྱུར་གཞན་ཕལ་ཆེར་(དག་གསེར་)གཟུགས་ སོགས་སྐྱེ་འཇིག་ཅེས་སོགས་(དག་ལྡན་དུ་འདུ་བ་ནི་མིང་གིས་གཞན་ལས་རྟོགས་པ་འགོག་པ་ནི་མིང་གིས་གཞན་ ལ་སྟོན་པ་སྟེ་དེ་མེད་པ་དམིགས་པའོ། །ཞེས་སོ། །)གཟུགས་ཀྱིས་འདུ་བ་དང་(ནི་སྐྱེ་བའོ། །)འགོད་པ་(ནི་འགོག་ པའི་མོས་པ་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་)མ་འཚལ་(དེ་ཁོ་ན་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་)མ་དམིགས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ (འདི་རྒྱས་འབྲིང་ན་མེད་བརྒྱད་སྟོང་པར་ཡོད་དང་པོ་མདོར་བསྟན། མངོན་སུམ་གྱིས་མ་དམིགས་རྗེས་དཔག་གིས་རྗེས་སུ་མ་ མཐོང་ཞེས་ཟླ་ཟེར་རོ། །)ཞེས་སོགས་སོ། །རྒྱས་འབྲིང་དུ་(ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་) འཕེལ་བ་(འོ། །)དང་(ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་ལ་སྐུར་བ་ནི།)འགྲིབ་པ་(འོ་ཞེས་གསུམ་འགྲེལ་ཏེ་འབུམ་ཊཱིཀ་ནི་དང་པོ་ འདྲ་གཉིས་པར་)མ་དམིགས་མ་འཚལ། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །མེད་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་ འདུ་བ་ཡོད་པ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ནི་འགོད་པའོ། །ཀུན་བཏགས་གཞན་དབང་(བ་ནི་རྒྱུན་དང་ མི་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །)དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་བརྗོད་ན་སྒྲོ་འདོགས། ཡོངས་གྲུབ་ཆོས་ཉིད་དོན་ དམ་པར་མེད་པར་བརྗོད་པས་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་མཐར་ལྷུང་ངོ་། །ཞེས་བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་པ་ (པཎྜི་ཏ་ཞི་བ་འབྱུང་གནས་)མན་ངག་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་རོ། །གནས་བྲལ་ནི་རྒྱུན་(ཨཱརྱ་དངོས་)མི་འདྲ་ བའོ

【現代漢語翻譯】 阿雅（聖者）啊，對於不瞭解一切處所的情況也是如此。（拉德吉爾這樣說：『無有偏執，僅僅是諸法自性顯現而已。』）暖位（阿雅真實）是三乘（三種）菩提（覺悟）或者三種證悟（導師）涅槃或者（黃金）獲得功德之因。（具足三種圓滿之因。爲了那些以種姓等力量獲得殊勝菩提的緣故。聲聞和獨覺乘的暖位等永遠不能獲得殊勝菩提。』月稱菩薩也是這樣說的。）這三種乘被廣泛地闡述了。導師和香提拉德吉爾等說：『暖位等。』無有偏執等，實際上是將色等一切法聚集起來，阻止生（拉德吉爾黃金）滅或者破立等，因此對於色等沒有偏執等的相狀，這本身就是中等暖位的目標，如《般若經》所說。或者實際上阻止聚集，即具有不存在的特徵的色等如幻象般的目標。 1-339 將下面的分離與最後的無有處所結合是錯誤的。拉德吉爾說阻止就是趨向于上面的。其他大多數譯本（黃金）說色等生滅等（具足圓滿，聚集是用名稱來阻止從其他處所理解，用名稱來顯示給其他處所，即沒有目標。）。用色來聚集（即生起）。安置（即以意念來阻止的意願）不瞭解（僅僅以意念）不以正確的形式隨順觀察（這在廣中沒有，八千頌中有，首先是簡略地顯示。月稱菩薩說：『不以現量來觀察，不以比量來隨順觀察。』）等等。在廣中（對於不是真實存在的進行增益就是）增長（啊！）（對於真實存在的進行誹謗就是）減少（哦！三種解釋，十萬頌的註釋是第一個相似，第二個）不觀察不瞭解。等等，非常廣泛。對於不存在的進行增益就是聚集，對於存在的進行誹謗就是安置。遍計所執和依他起（與常相不同之處就在於此。）如果說在勝義諦中存在，那就是增益。圓成實性法性如果說在勝義諦中不存在，那就是墮入誹謗的極端。如八千頌的註釋（班智達寂靜藏）隨順口訣。處所分離就是常（阿雅真實）不相同。

【English Translation】 Arya, it is the same for not knowing all the places. (Radkir said: 'Without prejudice, it is only the manifestation of the nature of all dharmas.') The heat (Arya reality) is the cause of the three Bodhis (enlightenment) or the three realizations (teacher) Nirvana or (gold) obtaining merits of the three vehicles. (It is the cause of obtaining three kinds of perfection. For the sake of those who obtain the supreme Bodhi by the power of lineage and so on. The heat and so on of the Hearer and Solitary Buddha vehicles can never obtain the supreme Bodhi. 'Chandrakirti also said so.) These three vehicles are widely explained. Teachers and Shantiradkir and others said: 'Heat and so on.' Without prejudice, etc., in reality, all dharmas such as form are gathered together, preventing birth (Radkir gold) destruction or refutation, etc., so there is no prejudice, etc. for form, etc. This very appearance is the goal of medium heat, as stated in the Prajna Sutra. Or in reality, preventing gathering, that is, the goal of form, etc. like illusion with the characteristic of non-existence. 1-339 Combining the following separation with the final non-existence is wrong. Radkir said that preventing is to tend towards the above. Most other translations (gold) say that form, etc. are born and destroyed, etc. (Complete perfection, gathering is to prevent understanding from other places by name, to show to other places by name, that is, there is no goal.). Gathering with form (that is, arising). Placement (that is, the intention to prevent with intention) does not understand (only with intention) does not observe in the correct form (this is not in the broad middle, it is in the eight thousand verses, first it is briefly shown. Chandrakirti said: 'Do not observe with direct perception, do not follow observation with inference.') and so on. In the broad middle (to add to what is not really there is) growth (ah!) (to slander what is really there is) reduction (oh! Three kinds of explanations, the commentary on the hundred thousand verses is the first similar, the second) does not observe does not understand. And so on, very broad. To add to what does not exist is to gather, to slander what exists is to place. The completely imputed and the other-dependent (the difference from the constant lies in this.) If it is said to exist in the ultimate truth, then it is addition. If the perfectly established Dharma nature is said not to exist in the ultimate truth, then it falls into the extreme of slander. As in the commentary on the eight thousand verses (Pandita Shiwajungne) following the oral instructions. Place separation is constant (Arya reality) not the same.

། །གནས་པ་ནི་རྒྱུན་འདྲ་(ཨཱརྱ་དངོས་)བའོ། །དེ་གཉིས་འགོག་ཞེས་(རད་ཀིར་)སྙེགས་ཏེ་རྒྱུན་ འདྲ་མི་འདྲའི་མིང་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་འབྲིང་གི་དོན་རྣམ། འབྲིང་ གིས་དེར་རྟོགས་ཤེས་རྣམ་མོ། །བརྒྱད་སྟོང་པར་(དག་ལྡན་དུ་མིང་དེ་སྟོན་བྱེད་ལ་གནས་པ་མེད་ཉན་པོ་ལ་ བྲལ་ཞིང་འཕོས་པ་མེད་པ་རྣམ་པའོ་ཞེས་མདོ་ལ་འབྲུ་བསྣོན་ནོ། །)མིང་དེ་ཡང་(འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་བཞིན་དུའམ་རྒྱུན་གྱི་ངོ་ བོ་ལ་)གནས་པ་ཡང་མ་ལགས། (རྟག་པ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་དེ་བཞིན་དུ་)མི་གནས་པ་ (འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གནས་པ་)ཡང་མ་ལགས། (ཞེས་བཤད་པ་གཉིས་སོ། །)གནས་པ་དང་བྲལ་ བ་ཡང་མ་ལགས། གནས་པ་དང་བྲལ་བ་མ་ལགས་པ་ཡང་(དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ་ཞེས་ཞི་བ་འབྱུང་གནས་ 1-340 སོ། །)མ་ལགས་སོ། །ཞེས་སོ། །རྒྱས་འབྲིང་དུ་མིང་དེ་(འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ལྟར་)གནས་པ་མ་མཆིས། (ནམ་མཁའ་སོགས་འདུས་མ་བྱས་ལྟར་མི་གནས་པས་)ཐུག་པ་མ་མཆིས། (ཞེས་གནོད་འཇོམས་གཉིས་ཀས་སོ། །འབུམ་ ཊཱིཀ་ཏུ་གནས་མི་གནས་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་མ་སྤངས་པས་དེ་གཉིས་མིན་པའི་དངོས་པོ་ཞིག་ཏུ་)བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་མ་ མཆིས་སོ། །ཞེས་སོ། །ཨཱརྱས། མིང་དེ་གནས་པ་(སྐྱེ་བ་སྟོན་བྱེད་ལ་གནས་པ་)མ་མཆིས། (སྟོན་བྱེད་ལ་ )གནས་པ་དང་བྲལ་(ནས་ཉན་པ་པོ་མ་འཕོས་པ་)བ་(ནི་འགག་པའོ་ཞེས་ཨཱརྱ་)ཡང་མ་མཆིས་(པ་རྣམ་པའོ་ཞེས་ དག་ལྡན།)ལགས་སོ། །ཞེས་དྲངས་ཤིང་འབྲུ་ནོན་སྔར་ལྟར་རོ། །ཡང་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་མིང་ དེ་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་རྒྱུན་འདྲ་མི་འདྲའི་མིང་མེད་པའི་ རྣམ་པ་དེ་དྲོད་ཆེན་པོའི་དམིགས་པ། ཤེར་འབྱུང་ངོ་། །ཡང་ན་དོན་དམ་པར་བརྗོད་དུ་མེད་ པའི་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དམིགས་པའོ། །ཨ་བྷ་ ཡའི་དོན་ནོ། །ཡང་ན་བྱང་སེའི་མིང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་མིང་མི་དམིགས་པའོ། །ཤཱནྟི་ སྟེ་མདོ་དོན་དངོས་སོ། །བྱང་པ་ཞེས་ཆོས་ཀྱི་བརྡར་བགྱི་བ་དང་ཆོས་སུ་གདགས་པ་དེ་ཡང་ ཕུང་པོའམ་ཁམས་སམ་སྐྱེ་མཆེད་དམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་ བརྗོད་དུ་མ་མཆིས་ཏེ་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་བས་སོ། །ཞེས་སོགས་རྣམ་པའི་མདོ་དང་ བསྲེས་ཏེ་རྒྱ་ཆེར་རོ། །རྣམ་པ་ནི། ཕུང་སྐྱེ་ཁམས་མ་འདྲེས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་གང་གིས་ཀྱང་ དོན་དམ་པར་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ། དེས་དེར་རྟོགས་ཤེས་རྣམ་མོ། །དཔེར་ ན། རྨི་ལམ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ནི་གང་གིས་ཀྱང་བརྗོད་དུ་མ་མཆིས་སོ། །ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ བར་རྒྱ་ཆེར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ། དྲོད་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་གྱི་དམིགས་རྣམ་དེ་ལ་སྟེ་དེའི་ནང་ནས་སྡུག་ བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་

【現代漢語翻譯】 存在即如常（真實存在）。兩者止息，趨向（寂滅），如常與不如常之名，皆是勝義中無有之法性中觀之義。以中觀于彼證悟，知曉其相。 《八千頌》（在具足中，此名顯現，無有住處，遠離聽者，無有轉移之相，經中增補意義）。此名亦非（如聚合之法般，或於常恒之體性中）存在。（因無常等，如非聚合之法般）亦非不存在（如非聚合之虛空般存在）。（如是宣說二者。）亦非離於存在。非離於存在亦非（如是連用，寂靜生處等）。如是。于廣、中觀中，此名（如聚合之法般）非存在。（如虛空等非聚合般，非存在）非觸及。（如是寂滅與摧毀二者。於十萬頌釋中，未捨棄存在與非存在二邊，故於非二者之事物中）未加持。如是。真實存在，此名非存在（于顯現生起處存在）。（于顯現處）離於存在（聽者未轉移）亦非（為滅盡之相，如具足）。如是（之相，如具足）。如是引用，意義如前。 又，色等之名，亦僅為假立，勝義中無有如常與不如常之相，乃大暖位之所緣。生出智慧。又，勝義中不可言說之假立蘊、界、處乃至佛之所緣。阿跋耶之義。又，菩薩之名乃至佛之名皆不可緣。寂靜，即經之真實義。菩薩之名，作為法之表詮與施設，亦于蘊、界、處或佛法不雜之十八界中，不可言說，僅為法之假立。如是等與經相合，廣為宣說。相者，于蘊、界、處不雜之十八界中，以任何方式皆不可於勝義中言說之法性之義。以此于彼證悟，知曉其相。譬如，夢之名，以任何方式皆不可言說。乃至佛，廣為宣說。 第二，于小、中、大暖位之所緣相中，即于其中，苦等諦。

【English Translation】 Existence is like permanence (true existence). When these two cease, they approach (nirvana), and the names of permanence and impermanence are all meanings of the Madhyamaka nature of reality, which does not exist in the ultimate sense. With Madhyamaka, one realizes this and knows its aspect. In the 'Eight Thousand Verses' (in completeness, this name appears, there is no dwelling place, it is far from the listener, there is no transfer of aspect, meaning is added to the sutra). This name is also not (like compounded phenomena, or in the nature of permanence) existent. (Because of impermanence, etc., like non-compounded phenomena) it is also not non-existent (like non-compounded space). (Thus, two are spoken of.) It is also not separate from existence. Not separate from existence is also not (thus used in conjunction, place of peaceful arising, etc.). Thus. In the extensive and intermediate views, this name (like compounded phenomena) is not existent. (Like non-compounded space, etc., not existent) it does not touch. (Thus, both cessation and destruction. In the commentary on the Hundred Thousand Verses, not abandoning the two extremes of existence and non-existence, therefore, in things that are not these two) it is not blessed. Thus. True existence, this name is not existent (existing in the place of manifesting arising). (In the place of manifestation) separate from existence (the listener has not transferred) is also not (the aspect of extinction, like completeness). Thus (the aspect, like completeness). Thus quoted, the meaning is as before. Moreover, the names of form, etc., are merely nominal designations; in the ultimate sense, there is no aspect of permanence or impermanence, which is the object of the great heat. Wisdom arises. Furthermore, the aggregates, elements, and sense bases that are inexpressible in the ultimate sense, up to the object of the Buddha. The meaning of Abhaya. Moreover, the names of Bodhisattvas up to the names of Buddhas are not objects of focus. Peace, that is the true meaning of the sutra. The name of Bodhisattva, as an expression and designation of the Dharma, is also inexpressible in the eighteen realms of aggregates, elements, sense bases, or unmixed Buddha-dharma, and is merely a designation of the Dharma. Thus, and so on, in accordance with the sutra, it is widely proclaimed. The aspect is that in the eighteen realms of unmixed aggregates, elements, and sense bases, the meaning of the nature of reality, which cannot be expressed in the ultimate sense in any way. With this, one realizes this and knows its aspect. For example, the name of a dream cannot be expressed in any way. Up to the Buddha, it is widely proclaimed. Secondly, in the objects of the small, medium, and large heat positions, that is, within them, the truths of suffering, etc.

བཞི་བོ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་ པ་བཅུ་དྲུག་ནི་དྲོད་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་རྩ་བ་ལྟར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ 1-341 བདེན་པ་ལ་མི་རྟག་སོགས་སུ་དང་། ལ་སོགས་པས་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བྱ་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ་ ལམ་བསྒོམ་བྱ་སོགས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་ལྷག་པར་དམིགས་པ་སོགས་པ་འདུ་ཤེས་ པ་འགོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟོགས་པའི་ཆ་དྲོད་ཆུང་དེའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་བཀག་པའི་ཆོས་ ཉིད་དེའི་དོན་རྣམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དམིགས་པ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་དེ་འདྲའི་རྣམ་པ་ཅན་ གྱི་བྱང་སེ་དབང་རྣོན་གྱི་དྲོད་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཆོས་ཅན། དྲོ་བ་ཆུང་ངུ་ཡིན་ཏེ་དེ་འདྲའི་དྲོད་ སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །འདི་འདྲ་འོག་ཏུ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་བུདྡྷ་ཤྲཱིའི་ དགོངས་པའོ། །ཐེག་ཆེན་གྱི་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པས་རྩེ་མོ་བཟོད་མཆོག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐེག་ པ་གསུམ་ཆར་གྱི་རྟོགས་པ་འཐོབ་པའི་རྒྱུའི་ངོ་བོའམ་དངོས་པོ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ བྱའོ། །སྔར་ལྟར་རོ། །ཡང་མོས་པ་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་དག གང་དུ་ཡང་ མི་དམིགས་ཤིང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དེར་མི་མཐོང་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲོད་འབྲིང་གི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དག་གཉིས་ཚིག་གོ །ཡིད་བྱེད་ དེ་གཉིས་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་དང་པོར་ཨཱརྱས་བཤད་ཅིང་གཉིས་པ་ ནི་དོན་དམ་པ་མཐོང་བའོ། །ཡང་རང་རིག་གསལ་བ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་རྒྱུན་ཏེ་སྤྱིའོ། །(གསེར་ དངོས།) དེའི་(གསེར་)འམ་དེ་དང་མི་འདྲ་བ་གསལ་བ་རང་མཚན་(གསེར་)ནོ། །རྒྱུན་འདྲ་བ་སྤྱིའོ། ། འདི་གཉིས་(གསེར་དངོས་)ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། དོན་བྱེད་ནུས་མི་ནུས་སོ། །དེས་ན་སྤྱི་བརྗོད་པ་ དང་རང་མཚན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་འཇུག་པའི་དོན་བརྗོད་བྱ་བདེན་པ་མེད་དེ། རྗོད་བྱེད་མིང་ ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གསེར་ཏེ། རྒྱུན་འདྲ་མི་འདྲ་བརྗོད་བྱ་ལ་ སྦྱར་གྱི་རྗོད་བྱེད་མིང་ལ་མི་སྦྱར་རོ། །དེས་ན་དོན་དམ་པར་རྗོད་བྱེད་མིང་མེད་པས་བརྗོད་ བྱ་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡང་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དྲོད་འབྲིང་དེའི་དོན་ རྣམ། དེ་རྟོགས་ཤེས་རྣམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྦྱར་རོ། །བོད་(ཆུ་མིག་འོད་ཟེར་མགོན་པོ་)རྣམས་ནི། 1-342 གཞི་ཐ་དད་ཀྱི་ཆོས་མི་འདྲ་བ་བརྗོད་པ་རྒྱུན་མི་འདྲ་བས་ཏེ། སྒྲ་བྱས་བུམ་པ་ལྟོ་ལྡིར་ཞེས་ སོགས། གཞི་གཅིག་གི་ཆོས་དུ་མ་བརྗོད་པ་རྒྱུན་འདྲ་བ་སྟེ། སྒྲ་བྱས་མི་རྟག་ཤེས་བྱ་ཞེས་ སོགས་བཞིན་ནོ་ཟེར་རོ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་དེ་ཅན་གྱི་བྱང་སེའི་དབང་ རྣོན་གྱི་དྲོད་བར་དུ་སྐྱེ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། དྲོད་འབྲིང་ཡིན་ཏེ། ཞེས་སོགས་སྔར་ལྟར་དགོད

【現代漢語翻譯】 依賴於四種方式的法，如無常等十六種相，是小暖位的所緣。或者如根本一樣。于痛苦的諦實中，執著于無常等，以及由『等』字所包含的斷除集諦、現證滅諦、修習道諦等，並特別專注於此，是能遮止覺知的智慧證悟的部分，即小暖位之識的相，是遮止法性的意義。如此，緣於該所緣，具有如是相的具利菩薩的第一個暖位剎那，法性，是小暖位，因為它是如是的第一個暖位剎那。類似這樣的內容，都是布達師利的意趣。大乘的暖位等，以及頂位、忍位、勝位等，都是三乘證悟的因的體性或事物，應當理解。如前所述。又，以信解作意來成立和遮破，于任何處皆不執著，唯以如實性作意，于彼不見之色等如幻，是中暖位的所緣。兩個『也』字是詞語。那兩個作意，第一個是阿阇梨所說的觀修無所緣之相，第二個是見真實義。又，自明之光明周遍一切，是常，是總。（真金）它的（金）或與其不相似之光明是自相（金）。相似的常是總。這兩個（真金）的體性是，能起作用與不能起作用。因此，總的言說和自相言說的聲音所指的意義並非真實，因為所言說的一切名相在勝義中皆不存在。金，即相似的常與不相似的常，是加於所說之境，而非加於能說之名。因此，勝義中無能說之名，故無所說之自相與總相的體性，此法性即是中暖位的意義，是證悟之識的相。如是連線。藏人（曲米沃色貢布）說： 基不同的法，說不同的常，如發出聲音，瓶子肚子鼓起等。基相同而說多種法，是相似的常，如發出聲音，無常，所知等。緣於該所緣，生起如是相的具利菩薩的中間暖位，法性，是中暖位，因為等等，如前所述。

【English Translation】 The sixteen aspects of impermanence and so on, which rely on the four ways of Dharma, are the objects of the minor heat stage. Or, like the root. In the truth of suffering, clinging to impermanence and so on, and by 'etc.' including the abandonment of the origin of suffering, the realization of the cessation of suffering, the cultivation of the path of suffering, and especially focusing on this, is the part of the wisdom realization that can prevent awareness, that is, the aspect of the consciousness of the minor heat stage, which is the meaning of preventing the nature of Dharma. Thus, focusing on that object, the first moment of heat of a sharp-witted Bodhisattva with such an aspect, the Dharma nature, is the minor heat stage, because it is such a first moment of heat. All the contents like this are the intention of Buddha Shri. The heat stage of the Mahayana and so on, as well as the peak stage, the forbearance stage, and the supreme stage, are all the nature or things of the cause of attaining the realization of the three vehicles, which should be understood. As mentioned before. Also, establishing and refuting with faith and attention, without clinging to anything, only with attention to suchness, the appearance of illusion-like forms that are not seen there is the object of the intermediate heat stage. The two 'also' words are words. Those two attentions, the first is the contemplation of the aspect of no object spoken by the Acharya, and the second is seeing the true meaning. Also, the clarity of self-awareness pervades everything, is constant, is general. (Real gold) Its (gold) or the clarity that is dissimilar to it is the self-characteristic (gold). Similar constant is general. The nature of these two (real gold) is the ability to function and the inability to function. Therefore, the meaning referred to by the sound of general speech and self-characteristic speech is not true, because all the names spoken do not exist in the ultimate sense. Gold, that is, similar constant and dissimilar constant, is added to the object spoken of, not to the name that can be spoken. Therefore, there is no name that can be spoken in the ultimate sense, so there is no nature of the self-characteristic and general characteristic of what is spoken, this Dharma nature is the meaning of the intermediate heat stage, is the aspect of the consciousness of realization. Connect like this. The Tibetans (Chumi Woser Gonpo) say: Different bases of Dharma, saying different constants, such as making a sound, the belly of the bottle bulging, etc. The same base says many Dharmas, which is a similar constant, such as making a sound, impermanence, knowable, etc. Focusing on that object, the intermediate heat stage of a sharp-witted Bodhisattva with such an aspect arises, the Dharma nature, is the intermediate heat stage, because etc., as mentioned before.

་དོ། ། ཡང་གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་པོར་བརྡར་བཏགས་ པའི་ཆོས། ཕྱིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པའི་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དྲོད་ཆེན་པོའི་ དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་མི་དགེ་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་ཀྱི་(མདོ་)བར་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་ པའི་ཆོས་ཉིད་དང་དེ་རྟོགས་པའི་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དྲོད་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཏེ་ལྷག་ མ་ཅན་ནམ་རྫོགས་ཚིག་གོ །དམིགས་པ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་དེ་ཅན་གྱི་བྱང་སེ་དབང་ རྣོན་གྱི་དྲོད་མཐར་ཐུག་པ་དེ། དྲོད་ཆེན་ཡིན་ཏེ། ཞེས་སྔར་ལྟར་རོ། །འོག་མ་རྣམས་སུ་ཡང་ འདོན་པ་བསྒྱུར་བ་གནད་ཆེའོ། ། གསུམ་པ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་ན། དམིགས་པ་མི་རྟག་ལ་སོགས། ཞེས་ སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱི་བསྟན་བྱའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་གང་ལ་དམིགས་པ་ཡུལ་ དང་། གང་གིས་དམིགས་པའི་རྣམ་པ། རྒྱུ་དང་ལྡན་པའི་སྦྱོར་ལམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་ གསུམ་ཆོས་ཅན། དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་ སྐྱེ་བའི་སྔ་ལྟས་སུ་གྱུར་པའི་སྦྱོར་ལམ་བཞིའི་དང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་(དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུང་ འབྲིང་ཆེན་པོའི་རིགས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ནམ། ཡང་ན་དབང་བོ་རྟུལ་བོ་ལ་སོགས་པ་གང་ཟག་གི་རིགས་ཐ་དད་ཀྱང་འདིའི་ དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཤེས་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཞེས་ཨཱརྱའོ། །)རོ། །(འདི་དང་ཐར་ལམ་ལ་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། འདི་ནི་བར་ཆད་མེད་ན་མཐོང་ལམ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་འབྱུང་བ་ ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཨཱརྱའོ། །) 1-343 ༈ རྩེ་མོའི་དམིགས་རྣམ། གཉིས་པ་ལ། རྩ། འགྲེལ། བསྡུ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ། ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་གྱི་ དམིགས་རྣམ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ལ། བདེན་བཞིའི་དབང་དུ་མ་མཛད་པའི་དམིགས་རྣམ་ནི། གཟུགས་སོགས་མ་འདྲེས་པའི་བར་དེ་དག་ནི་དོན་དམ་པར་གཟུགས་སོགས་དེའི་ངོ་བོར་ རང་བཞིན་ཏེ་བདེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་རྣམས་ལ་མི་གནས་པ་སྟེ་(གསེར་)བདེན་པར་ (གསེར་)མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་(གསེར་)སྟེ། མདོར་ན་དོན་དམ་པར་གཟུགས་སོགས་སུ་བདེན་ པར་ཞེན་བྱར་མེད་པའི་གཟུགས་སོགས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དམིགས་པའོ། །གཟུགས་ལ་གནས་པར་ མི་བགྱིའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་རོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། གཟུགས་ གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་། ཞེས་སོགས་སོ། །རྣམ་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་དང་དེའི་སྟོང་ཉིད་དེ་ དག་ཕན་ཚུན་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཅིག་སྟེ། རང་བཞིན་གཅིག་པས་གཟུགས་སོགས་སུ་ ཞེན་བྱས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་དེ་དོན་རྣམ། རྩེ་མོ་ཆུང་ངུས་དེ་རྟོགས་ཤེས་རྣམ་མོ། ། གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང

【現代漢語翻譯】 又，從色蘊到佛陀（Buddha）之間，所有法最初都是假立之法，後來成為習俗用語的假名而已，這被稱為大暖位的所緣（dmigs pa）。善與非善、實有與非實有（的經典）（mdo）之間，任何都無法言說的法性（chos nyid）以及證悟它的部分，這被稱為大暖位的行相（rnam pa）。「德」（te）是剩餘詞或完成詞。緣于那個所緣，具有那個行相的具慧（byang se dbang rnon）者所達到的最終暖位，就是大暖位，如前所述。下面的（頂位、忍位、勝法位）也一樣，提取和翻譯要點非常重要。 第三個是頂位（rtse mo）：如前所述，所緣是無常等，等等，以半頌又兩句偈（即兩句半偈頌）所要表達的主要內容為所緣境，以及以什麼來緣的行相，具有因的加行道（sbyor lam）小、中、大三種，都是暖位，因為它們是見道（mthong lam）中無分別智（rnam par mi rtog pa'i ye shes）之火生起的前兆，是四種加行道的第一個。（被稱為暖位，是指小、中、大的類別，或者是指根器遲鈍等不同根器的人，也都知道這個所緣等的差別。對於頂位也應如此說。）（阿阇黎說：這和解脫道（thar lam）有什麼區別呢？如果沒有障礙，這非常接近見道的生起。） 頂位的所緣和行相： 第二（頂位）分為根本（rtsa）、解釋（'grel）、總結（bsdu）三部分。第一部分分為小、中、大三種的所緣和行相，首先是不依四諦（bden bzhi）的所緣和行相：色等不混雜的那些，因為在勝義諦（don dam par）中，色等沒有自性，即沒有作為其自性的真實性，所以不住於它們，即不執著于（黃金）（gser）真實顯現的（黃金）（gser），總之，在勝義諦中，沒有可以執著為真實的色等，所緣是如幻的色等。不住於色，直到佛陀的十八不共法（chos bco brgyad）。為什麼呢？因為色以色為空，等等。行相是：色等和它們的空性（stong nyid），這些互為一體，因為自性是一體的，所以執著於色的空性，空性就是意義。頂位以小（頂位）來證悟它，這就是行相。什麼是色的空性呢？

【English Translation】 Furthermore, from form (gzugs) to what is called 'Buddha,' all phenomena are initially designated as such, and later become mere designations used in common parlance. This is known as the object of focus (dmigs pa) of Great Heat. The nature of phenomena (chos nyid) that cannot be expressed anywhere between virtue and non-virtue, existence and non-existence (in the sutras) (mdo), and the aspect of realizing it, is known as the aspect (rnam pa) of Great Heat. 'Te' is a supplementary or completing word. Focusing on that object of focus, the ultimate heat of a sharp-witted (byang se dbang rnon) practitioner possessing that aspect is Great Heat, as before. In the following (Peak, Tolerance, Supreme Dharma), extracting and translating the key points is very important. The third is the Peak (rtse mo): As previously explained, the object of focus is impermanence, etc. The object of focus is what is mainly expressed in the half verse and two lines of verse (i.e., two and a half lines of verse), and the aspect by which one focuses, the minor, intermediate, and major three stages of the path of joining (sbyor lam) with causes, are all heat, because they are the precursors to the arising of the fire of non-conceptual wisdom (rnam par mi rtog pa'i ye shes) in the path of seeing (mthong lam), the first of the four paths of joining. (Being called heat means understanding the categories of minor, intermediate, and major, or understanding that even individuals with dull faculties, etc., know the differences in this object of focus, etc. The same should be said for the Peak.) (Acharya says: What is the difference between this and the path of liberation (thar lam)? If there are no obstacles, this is very close to the arising of the path of seeing.) The objects of focus and aspects of the Peak: The second (Peak) is divided into three parts: root (rtsa), explanation ('grel), and summary (bsdu). The first part is divided into the objects of focus and aspects of the small, medium, and large three. First, the objects of focus and aspects that do not rely on the Four Noble Truths (bden bzhi): Those between form, etc., that are not mixed, because in the ultimate truth (don dam par), form, etc., do not have self-nature, that is, there is no truth as their self-nature, so they do not abide in them, that is, they do not cling to (gold) (gser) that appears as true (gold) (gser). In short, in the ultimate truth, there is no form, etc., that can be clung to as true, the object of focus is form, etc., like illusion. Do not abide in form, up to the eighteen unshared qualities of the Buddha (chos bco brgyad). Why? Because form is empty of form, etc. The aspect is: form, etc., and their emptiness (stong nyid), these are mutually one in nature, because the nature is one, so clinging to the emptiness of form, emptiness is the meaning. The Peak realizes it with small (Peak), this is the aspect. What is the emptiness of form?

་གཟུགས་མ་ལགས། (འདིས་རྟག་པའི་མཐའ་བཀག) གཟུགས་ལས་(རྫས་)གཞན་ན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་(ཆད་པའི་མཐའ་བཀག་ཅེས་ཨཱརྱའོ། །)སོ། ། ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། གཟུགས་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་སོ། །ཞེས་ སོ། །བདེན་(ཨཱརྱ་)བཞིའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་དམིགས་རྣམ་ལ། མི་རྟག་སོགས་དང་རང་བཞིན་ སྟོང་ཉིད་དེ་རྣམས་དེ་དང་དེའི་ངོ་བོ་བདེན་པའི་དངོས་པོས་སྟོང་པས། གཟུགས་སོགས་དེ་ རྣམས་མི་རྟག་པ་དང་། སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་བདག་མེད་ཞི་སྟོང་མཚན་མེད་སོགས་པར་ ཞེན་པས་མི་གནས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་མི་རྟག་སོགས་སུ་ཞེན་བྱས་སྟོང་པའི་མི་རྟག་སོགས་ དམིགས་པའོ། །ཡང་ན་དེ་འདྲའི་གཟུགས་སོགས་དམིགས་པའོ། །གཟུགས་མི་རྟག་ཅེས་ བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །ཅི་སླད་དུ་ཞེ་ན། གཟུགས་མི་རྟག་པ་ནི་གཟུགས་མི་རྟག་ པས་སྟོང་། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །རྣམ་པ་ནི། མི་རྟག་སོགས་དང་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་དེ་ 1-344 དག ཕན་ཚུན་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཅིག་སྟེ་རང་བཞིན་གཅིག་པས། མི་རྟག་སོགས་སུ་ ཞེན་བྱས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ། དེ་རྟོགས་ཤེས་རྣམ་མོ། །གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་མ་ལགས། གཟུགས་མི་རྟག་པ་ ཉིད་ལས་གུད་ན་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་ པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གཟུགས་སོགས་དང་ མི་རྟག་སོགས་དང་སྟོང་ཉིད་སོགས་གང་གི་ཡང་མཚན་མར་མི་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁྱད་ པར་བ་དེ་འདྲ་ཞིག་བྱང་སེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་(ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་དང་གཞན་ཐོབ་པར་ བྱེད་པས་སོ། །ཞེས་ཨཱརྱའོ། །)ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་(ནི་མཚན་མར་མི་འཛིན་པའོ། །)ཞེས་བྱ་ བ་རྒྱ་ཆེ་བ་ཞེས་སོགས་མདོར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་ནས་བཅོ་བརྒྱད་(དང་ཡི་གེ་དང་གཅིག་དང་གཉིས་དང་ཐ་དད་ཅེས་མདོར་ཡོད།) བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་ནང་སྟོང་ཉིད་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་རྒྱུས། གཟུགས་ ནས་བཅོ་བརྒྱད་བར་གྱི་(མདོ་དོན་ཇི་བཞིན་)མཚན་མར་མི་འཛིན་པ་སྟེ་དེ་འདྲའི་མཚན་མར་གཟུང་ བྱས་སྟོང་པའི་རྣམ་མཁྱེན་ནི་འབྲིང་གི་དམིགས་པ་སྟེ། བྱང་ཆེན་པོ་རྣམ་མཁྱེན་དུ་འབྱུང་བར་ འགྱུར་ཏེ་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དེ་ཡང་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་ཡོངས་སུ་གཟུང་པ་མ་མཆིས་པའོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མཚན་མས་ བརྗོད་པ་མ་ལགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་འདི་ལྟར་མཚན་མ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་སྟེ། མཚན་མ་ དེ་དག་གང་ཞེ་ན། གཟུགས་ནི་མཚན་མའོ། །ནས། བཅོ་བརྒྱད་(རེ་རེར་བགྲང་)ཀྱི་བར་དང་། ཡི་ གེ་དང་། ག

【現代漢語翻譯】 '色非有' (這遮止了常邊)。 '色外別有空性非有' (這遮止了斷邊，阿雅尊者如是說)。 為何如此說呢？因為'色即是空，空即是色'。 就四聖諦而言，其所緣行相為無常等以及自性空性，這些都空無彼等各自的真實存在之實體。因此，色等諸法皆為無常，以及苦、無我、寂靜、空性、無相等等，執著於此則不得安住。于勝義諦中，執著于無常等，即是緣于空性的無常等。或者，緣于如是之色等。不應執著于'色是無常'。為何如此說呢？因為'色之無常為空性所空'，等等，廣說之。行相為：無常等以及自性空性，這些相互之間，一者之自性即是一者，自性相同。執著于無常等，即是空性之法性義理，此乃通達之智慧行相。何為色之無常性的空性？此亦非色之無常性。空性並非存在於色之無常性之外，因為色之無常性即是空性，空性即是色之無常性。等等，廣說之。如是，對於色等、無常等、空性等，不執著于任何相的殊勝三摩地，如是之菩薩三摩地之壇城（能獲得其他三摩地），名為'不攝持一切法'（即不執著于相），此乃廣大之三摩地，等等，簡略而言。 第二，從色蘊到十八界（以及字母、一異等，經中有簡述），這些法皆是內空性，其體性為無實有。因此，從色蘊到十八界（如經文所示），不執著于相，即對於如是之相執著而空性的遍智，是為中等的所緣，將生起大菩提遍智，而此遍智亦是內空性，其體性為無實有，爲了空性之緣故，不執著于任何事物。為何如此說呢？因為那不是以相來表達的，因為從相會生起煩惱。哪些是相呢？色是相，乃至十八界（一一列舉），以及字母、一

【English Translation】 'Form is not' (This prevents the extreme of permanence). 'Other than form, there is no emptiness' (This prevents the extreme of annihilation, as Arya said). Why is that? Because 'Form itself is emptiness, and emptiness itself is form'. Regarding the aspects of the Four Noble Truths, the objects of focus are impermanence, etc., and the emptiness of inherent existence. These are empty of the reality of their respective entities. Therefore, form, etc., are impermanent, and so on, suffering, selflessness, peace, emptiness, signlessness, etc., clinging to these does not lead to abiding. In ultimate truth, clinging to impermanence, etc., means focusing on the emptiness of impermanence, etc. Or, focusing on such forms, etc. One should not cling to 'form is impermanent'. Why is that? Because 'the impermanence of form is empty of impermanence', and so on, extensively explained. The aspects are: impermanence, etc., and the emptiness of inherent existence. These are mutually of the same nature, one's nature is the same as the other, having the same nature. Clinging to impermanence, etc., is the nature of emptiness, the meaning of Dharma, which is the aspect of understanding wisdom. What is the emptiness of the impermanence of form? That is also not the impermanence of form. Emptiness does not exist apart from the impermanence of form, because the impermanence of form is emptiness, and emptiness is the impermanence of form. And so on, extensively explained. Thus, the extraordinary Samadhi that does not grasp at any signs of form, etc., impermanence, etc., and emptiness, etc., such a mandala of Bodhisattva Samadhi (which enables the attainment of other Samadhis) is called 'not grasping all phenomena' (i.e., not clinging to signs), which is a vast Samadhi, and so on, briefly stated. Secondly, from form to the eighteen elements (and letters, one and different, etc., are briefly mentioned in the sutra), these phenomena are all emptiness of the internal, whose essence is the nature of non-existence. Therefore, from form to the eighteen elements (as stated in the sutra), not clinging to signs, i.e., the omniscient wisdom that is empty of clinging to such signs, is the intermediate object of focus, which will give rise to the great Bodhi omniscient wisdom, and that omniscient wisdom itself is also emptiness of the internal, whose essence is the nature of non-existence, and for the sake of emptiness, nothing is grasped. Why is that? Because it is not expressed by signs, because afflictions arise from signs. What are those signs? Form is a sign, up to the eighteen elements (enumerated one by one), and letters, one

ཅིག་དང་། གཉིས་དང་། ཐ་དད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་མཚན་མ་སྟེ། དེ་ནི་ཉོན་མོངས་ པ་ཞེས་བགྱིའོ། །གལ་ཏེ་མཚན་མར་གཟུང་བ་ཞིག་ལགས་ན། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་(ནི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རབ་བྱུང་ འགའ་ཞིག་སྟེ། ཞེས་རྒྱ་འགྲེལ་དུ་ཡོད་དོ། །)ཕྲེང་བ་ཅན་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་(ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ 1-345 དེ་སྐད་དུ་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །)འདི་ལ་དད་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱུ་མཚན་རྒྱ་ཆེར་རོ། ། (འགྲེལ་ཆེན་དུ། རང་གི་བསྟན་པ་ལ་མཚན་མར་བཟུང་བས་ཡུན་རིང་པོར་ཐར་བར་མ་མཐོང་བས་ཀུན་ཏུ་སྐྱོ་བར་གྱུར་པའོ། ། ཞེས་སོ། །)ཕྲེང་བ་(བརྒྱད་སྟོང་པར། སྡེ་ཅན་ཞེས་སོ། །སྡུད་པར་བཟོ་སྦྱངས་ཞེས་སོ། །)ཅན་དཔེར་བྱས་པ་ནི། མུ་ སྟེགས་དང་འབྲེལ་བས་(ཕྱིར་)ལོག་པར་རྟོགས་པ(འི་གནས་)ཡིན་ཡང་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ཁོ་ ནས་དོན་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ལ་དཔང་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ་ཨཱརྱའོ། །རྣམ་ པ་ནི། མཚན་མ་དེ་དག་ནང་ཕྱི་གཉིས་ཀ་གཉིས་མིན་གང་དུ་ཡང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་མི་ མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཤེས་རྣམ། དེ་དེར་མཐོང་བྱར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ་མོ། །དེ་ཅིའི་ སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་(ཕྲེང་བ་ཅན།)དེས་ཡེ་ཤེས་དེ་རྟོགས་པ་དང་ཐོབ་པར་བགྱི་བའི་ཚུལ་ གྱིས་ནང་དུ་ཕྱི་རོལ་དུ་ཕྱི་ནང་དུ་དེ་ལས་གཞན་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་ སོགས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བདག་དང་ཆོས་གང་གི་ཡིན་རྫས་ཡོན་ ཏན་བྱ་བ་(ཡན་ཨཱརྱ་)རིགས་(འགྲེལ་ཆེན་)འདུ་བ་བྱེ་བྲག་གང་ཡིན་པར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའམ་ བརྟག་ཏུ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་གྱི་ཕར་ཕྱིན་དམིགས་པའོ། །ཤེར་ཕྱིན་ནི་(རྫས་སོགས་བཞི་ཨཱརྱ་ དྲུག་འགྲེལ་ཆེན་ཏེ་དེ་རྣམས།)གང་(ཡིན་)ཤེར་ཕྱིན་འདི་ནི་(བདག་གམ་ཆོས་)གང་གི ཤེར་ཕྱིན་འདི་ནི་ (ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་)ཅི་ཞིག ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཤེར་ཕྱིན་ཞེས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བགྱི་སྟེ། ནས། ཆོས་གང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་མི་དམིགས་པ་དེ། ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་ནམ་ཞེས་སྤྱོད་ན་ ཤེར་ཕྱིན་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་སོ། །རྣམ་པ་ནི། གཟུགས་ནས་(ཨཱརྱ་)རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅིར་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པའམ་ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་པའམ་ མི་ཞེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཤེས་རྣམ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅིར་ཡང་དམིགས་བྱར་མེད་པའི་ཆོས་ ཉིད་དོན་རྣམ་མོ། །ཚེ་ལྡན་ཤཱ་བུ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་མེད་ཅིང་མི་ 1-346 དམིགས་སོགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །བྱང་ཆེན་པོ་འདི་ལྟར་རྟོག་ཅིང་སེམས་པའི་ཚེ། སེམས་ཞུམ་པ་མེད་ཅིང་མི་འཇིགས་མི་དངང་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་ན་ཤེར་པ་དང་མ་བྲལ་བར་ ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །ཨཱརྱ་ལྟར་མདོ་དང་སྒྲིགས་ནས་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་བཀོད

【現代漢語翻譯】 第一，第二，以不同方式表達的，是相（Lakṣaṇa），那被稱為煩惱。如果執著于相，那麼所有持念珠的遍行者（Parivrājaka，指某些外道出家者）也不會對一切智智（Sarvajñajñāna，一切種智）生起信心。等等，有許多理由。（《釋論》中說：『因為執著于自己的教義，長期以來沒有見到解脫，所以到處感到厭倦。』）以念珠為例，（《八千頌般若》中稱為『組』，在《攝頌》中稱為『工巧』。）念珠被用作例子，即使與外道有關，是（迴歸的）境地，但僅憑證悟的力量，就能將那意義顯現出來，並將其視為證據，這是阿雅（Ārya，聖者）的意圖。相是：不認為那些相在內外任何一方是真實存在的智慧，是智相。那是在彼處無法見到的法性，是義相。為什麼呢？因為像這樣（持念珠者），以證悟和獲得那智慧的方式，在內在外在內外，或者在其他地方，都不會真正見到。等等。 第三，通過蘊、界、處，什麼是『我』，什麼是法的體性、功德、作用（阿雅），種類（《釋論》），集合、差別是什麼，完全了知或無法探究的智慧波羅蜜多是所緣。般若波羅蜜多是（體性等四種，阿雅，六種是《釋論》，即那些），什麼是（是）般若波羅蜜多？這（是我或法）什麼是般若波羅蜜多？這（是蘊、界、處）什麼？為什麼稱其為般若波羅蜜多而完全探究呢？乃至，沒有任何法存在且不可得，那，如果運用般若波羅蜜多，就不會運用般若波羅蜜多。等等。相是：從色（阿雅）到一切相智之間的所有法，了知為在任何事物上都不可得，或者在任何事物上都不執著的智慧，是智相。所有法在任何事物上都不可得的法性，是義相。具壽舍利子因為內空性等原因，從無色且不可得等等，直到一切相智。當大菩薩這樣思維時，如果內心沒有沮喪，沒有恐懼，沒有害怕，沒有驚慌，那麼要知道他沒有與般若分離。等等。如阿雅所說，從經和論中徹底闡述。

【English Translation】 First, second, expressing differently is a characteristic (Lakṣaṇa), which is called affliction. If one clings to characteristics, then all the wandering ascetics (Parivrājaka, referring to some non-Buddhist ascetics) who hold rosaries would not gain faith in the wisdom of omniscience (Sarvajñajñāna, all-knowing wisdom). And so on, there are many reasons. (The commentary says: 'Because they cling to their own doctrines, they have not seen liberation for a long time, so they feel weary everywhere.') Taking the rosary as an example, (called 'group' in the 'Eight Thousand Verse Prajñāpāramitā', and 'skillful' in the 'Compendium'). The rosary is used as an example, even though it is related to non-Buddhists and is a place of (returning), but only through the power of realization can that meaning be manifested and regarded as evidence, this is the intention of Ārya (noble one). The characteristic is: the wisdom that does not see those characteristics as truly existing in either the inner or outer aspects is the wisdom aspect. That which cannot be seen there is the Dharma nature, the meaning aspect. Why is that? Because like this (one who holds a rosary), in the way of realizing and attaining that wisdom, inwardly, outwardly, both inwardly and outwardly, or elsewhere, one does not truly see. And so on. Third, through the skandhas (aggregates), dhātus (elements), and āyatanas (sources), what is 'self', what is the nature of Dharma, qualities, actions (Ārya), types (commentary), what is the collection, what is the distinction, the Prajñāpāramitā (perfection of wisdom) that completely understands or cannot be investigated is the object. Prajñāpāramitā is (four kinds of entities, etc., Ārya, six kinds are in the commentary, namely those), what (is) Prajñāpāramitā? This (is self or Dharma) what is Prajñāpāramitā? This (is skandhas, dhātus, āyatanas) what? Why is it called Prajñāpāramitā and completely investigated? And so on, there is no Dharma that exists and is unattainable, that, if one practices Prajñāpāramitā, one does not practice Prajñāpāramitā. And so on. The aspect is: all Dharmas from form (Ārya) to all-knowing wisdom are realized as unattainable in anything, or the wisdom that is not attached to anything, is the wisdom aspect. The Dharma nature that all Dharmas are unattainable in anything is the meaning aspect. Venerable Śāriputra, because of inner emptiness and so on, from formlessness and unattainability and so on, up to all-knowing wisdom. When the great Bodhisattva thinks like this, if the mind is not depressed, not fearful, not afraid, not panicked, then know that he is not separated from Prajñā. And so on. As Ārya said, thoroughly explained from the sutras and treatises.

་པ་སྟེ་དེ་དག་ ཡང་ཨཱརྱ་ལྟར་གངས་ཅན་དུ་ཁོ་བོ་འབའ་ཞིག་གིས་རྟོགས་སོ། །(དག་ཐུབ་ཏུ་རྐང་བ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ དམིགས་པ་གསུམ་པས་རྣམ་པ། དེ་ནས་གཉིས་ཀྱིས་འབྲིང་གི་དམིགས་པ་གཅིག་གིས་རྣམ་པ། རྐང་བ་བདུན་པ་མན་ཨཱརྱ་ལྟར་ རོ། །) གཉིས་པ་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་མངོན་པར་ཞེན་ནས་མི་ གནས་པ་སྟེ་གནས་བྱར་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རྟགས་ མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། དོན་དམ་པར་རང་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། ། དེས་ན་དོན་དམ་པར་གཟུགས་སོགས་སུ་ཞེན་བྱར་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་ པ་ནི་རྩེ་མོ་ཆུང་ངུས་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་བྱང་སེ་ཆོས་ཅན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་ དག་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་ཞེན་ནས་མི་གནས་པར་ འཐད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ། དོན་དམ་པར་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཁྱབ་ པ་ཡོད་དེ། དོན་དམ་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དག་ཕན་ ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག་སྟེ་བདེན་དངོས་ཀྱིས་སྟོང་པར་མཉམ་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་གཟུགས་ སོགས་ལ་མི་རྟག་སོགས་གང་དུ་ཡང་མངོན་ཞེན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཤེས་ རྣམ། དེ་གང་དུ་ཡང་དོན་དམ་པར་ཞེན་བྱར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ་མོ། །ཡང་མི་རྟག་པ་ ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དག་ཆོས་ཅན། ཕན་ཚུན་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ་བདེན་ པའི་དངོས་པོ་མེད་པར་མཉམ་སྟེ། དོན་དམ་པར་རང་རང་གི་ངོ་བོ་བདེན་པའི་དངོས་པོ་ པ་མེད་པ་ཡིན་པས་སོ། །རྟགས་མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ། རང་ 1-347 བཞིན་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེས་ན་ཕན་ཚུན་བདེན་མེད་དུ་རང་བཞིན་གཅིག་པའི་མི་ རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྩེ་མོ་འབྲིང་གི་དམིགས་པ་ཡིན་ ནོ། །ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན། རང་གིར་མི་བྱེད་པ་སྟེ། བདག་གིར་གཟུང་བྱས་ སྟོང་སྟེ། དོན་དམ་པར་རང་རང་གི་ངོ་བོ་བདེན་དངོས་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་ བདག་གིར་མི་འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ། དེར་གཟུང་བྱས་སྟོང་ པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ་མོ། །ཡང་གཟུགས་ཚོར་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་ཆོས་ཅན། སྔོན་པོས་ མཚོན་པའི་གཟུགས་སོགས་པས་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ཅིར་ཡང་མི་མཐོང་བ་སྟེ་ གཟུང་བྱར་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་རང་རང་གི་ངོ་བོ་བདེན་དངོས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེས་ ན་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་མཚན་མ་ཅིར་ཡང་མཐོང་བྱར་མེད་པའི་གཟུགས་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་རྩེ་མོ་ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གཟུགས་(གསེར་)སོགས་ལ་དཔྱོད་པའི་(གསེར་) རྒྱུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་གཟུགས་སོགས་དང་ཤེས

【現代漢語翻譯】 此外，正如聖者一般，在雪域藏地，只有我獨自證悟了這些。（《斷行》中，前兩句以三種目標作為相狀，接著兩句以中等目標作為一種相狀，第七句以下則如聖者一般。） 第二點，色等法，就其究竟意義而言，不執著而安住，即無所安住，因為就其究竟意義而言，其自性是空性。如果立宗不成，則因為就其究竟意義而言，其自性與各自的自性相分離。因此，所謂就其究竟意義而言，不執著於色等，是指以小頂端為目標。此外，菩薩，就其法性而言，不執著於色等法的常與無常、樂與苦等，這是合理的，因為在空性中，就其究竟意義而言，沒有無常等。這種遍及是存在的，因為就其究竟意義而言，色等一切法與空性，彼此自性相同，在真實存在上是空性，是平等的。因此，所謂不執著於色等任何事物的智慧，是其智慧的相狀，在任何事物上，就其究竟意義而言，沒有可執著之法性，是意義的相狀。此外，無常等與空性，就其法性而言，彼此自性相同，在真實存在上是平等的，因為就其究竟意義而言，各自的自性沒有真實存在。如果立宗不成，則因為是法界之自性，是自性本然。因此，所謂在彼此無實中自性相同的無常等與空性，是指以中等頂端為目標。 此外，色等法，不視為己有，即所執為空，因為就其究竟意義而言，各自的自性遮止了真實存在。因此，所謂不執著於法之我的智慧，是其智慧的相狀，在那裡，所執為空之法性，是意義的相狀。此外，對於色受等法，不見到以藍色為代表的色等所帶來的樂與苦等任何相狀，即無所執，因為就其究竟意義而言，各自的自性沒有真實存在。因此，所謂不見到色等任何相狀的色等，是指以大頂端為目標。此外，以智慧來辨析色（金）等之（金）屬性，法即色等與智

【English Translation】 Furthermore, just as the Āryas, in the snowy land of Tibet, only I have realized these. (In the 'Cutting Through,' the first two lines use three objects as aspects, then two lines use a medium object as one aspect, and from the seventh line onwards, it is like the Āryas.) Secondly, phenomena such as form, in the ultimate sense, do not abide with attachment, that is, there is no place to abide, because in the ultimate sense, their own nature is emptiness. If the sign is not established, it is because, in the ultimate sense, their nature is separate from their own nature. Therefore, the so-called not being attached to form etc. in the ultimate sense refers to aiming at the small peak. Furthermore, Bodhisattvas, in terms of their dharma nature, reasonably do not abide with attachment to the permanence and impermanence, pleasure and pain, etc. of these forms etc., because in emptiness, in the ultimate sense, there is no impermanence etc. This pervasion exists because, in the ultimate sense, all phenomena such as form and emptiness are of one nature, equal in being empty of true existence. Therefore, the so-called wisdom that does not attach to anything in form etc. is the aspect of that wisdom, and the dharma nature that has nothing to attach to in the ultimate sense is the aspect of meaning. Furthermore, impermanence etc. and emptiness, in terms of their dharma nature, are of one nature, equal in being without true entities, because in the ultimate sense, their respective natures do not have true entities. If the sign is not established, it is because it is the nature of the dharma realm, which is self-existent. Therefore, the so-called impermanence etc. and emptiness, which are of one nature in being mutually devoid of truth, refer to aiming at the medium peak. Furthermore, phenomena such as form are not made one's own, that is, what is grasped as self is empty, because in the ultimate sense, their respective natures negate true existence. Therefore, the so-called wisdom that does not grasp the self of phenomena is the aspect of that wisdom, and the dharma nature that is empty of what is grasped there is the aspect of meaning. Furthermore, for phenomena such as form and feeling, one does not see any signs of pleasure and pain etc. brought about by form etc. represented by blue, that is, there is nothing to grasp, because in the ultimate sense, their respective natures do not have true existence. Therefore, the so-called form etc. that does not see any signs of form etc. refers to aiming at the great peak. Furthermore, discerning the (gold) properties of form (gold) etc. with the wisdom of the dharma, that is, form etc. and wisdom

་རབ་(ཀུན་གསེར་)ཁོ་རང་ཡང་བདེན་པའི་སྐྱེ་ མེད་(གསེར་)དུ་ཡང་དག་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་སྒོ་ནས་གཟུགས་ ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་པ་ སྟེ་དམིགས་སུ་མེད་པར་(ཞེས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ་ཞེས་རད་ཀིར་རོ། །)ངེས་པར་ རྟོགས་པ་སྟེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ། དེ་དག་ ཅིར་ཡང་དམིགས་བྱར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་(གསེར་)དོན་རྣམ་མོ། །ཤེར་འབྱུང་ནི། འདིར་ཡང་ སྔ་མ་སྔ་མའི་རྣམ་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་དམིགས་པ་ཡིན་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པར་འཆད་དོ། ། རྟགས་ལ་དགོད་དེ་སྔར་དྲོད་དུ་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་(རད་ཀིར་ཡང་དམིགས་རྣམ་སློབ་དཔོན་འདི་དང་ འདྲའོ། །)སོ། །ཕྱི་མ་འདི་གསེར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི། བཤད་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་ན། གཟུགས་སོགས་མི་གནས། ཞེས་སོགས་ 1-348 ཚིགས་བཅད་ཕྱེད་དང་གསུམ་གྱི་དངོས་བསྟན་གྱི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པའི་སྦྱོར་ ལམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ཆོས་ཅན། རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དད་སོགས་ སྟོབས་ལྔ་མ་ཐོབ་པས་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གཡོ་བ་སྟེ་ཆད་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ཆད་མི་ སྲིད་པར་ཕྱིན་པའི་སྦྱོར་ལམ་བཞིའི་གཉིས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཛོད་དུ། རྩེ་མོ་ཐོབ་པ་ (ཉམས་ན་མཚམས་མེད་བྱེད་ཅིང་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་སྲིད་ཡང་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་)རྩ་མི་འཆད། །ཅེས་སོ། ། ༈ བཟོད་པའི་དམིགས་རྣམ། གསུམ་པ་ལ། རྩ། འགྲེལ། བསྡུ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གསུམ་ལས། དོན་དམ་པ་ རང་གི་རང་སྤྱིའི་ངོ་བོ་བདེན་དངོས་མེད་པའི་གཟུགས་སོགས་བཟོད་པ་ཆུང་ངུའི་དམིགས་ པའོ། །གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའོ། །ཚོར་སོགས་རྣམ་མཁྱེན་ནས། ཡང་དག་མཐའི་བར་རོ། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། ། ནས། ཡང་དག་མཐའི་བར་རོ། །ཡང་དོན་དམ་པར་སྤྱི་དང་(ཨཱརྱ་)ཁྱད་པར་གྱིས་སམ་མཚན་ མཚོན་གྱི་དངོས་པོ་བདེན་པ་དེ་མེད་པའི་སྟོང་པ་དེ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་རང་བཞིན་ ཡིན་པས་གཟུགས་སོགས་དོན་དམ་པར་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་རམ་མཚན་ཉིད་དང་མཚོན་བྱའི་ རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་བཟོད་ཆུང་(ཟླ་ཟེར་དངོས་)གི་དོན་རྣམ། དེས་དེར་རྟོགས་ཤེས་ རྣམ་མོ། །ཤཱ་བུ་གཟུགས་ལ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་དོ། །ཞེས་ནས། ཡང་དག་མཐའི་ བར་དང་། (ཆོས་རྣམས་ཀྱི་)མཚན་ཉིད་ལ་ཡང་(ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བརྗོད་པར་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་དོན་ དམ་པར་)མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་དོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཡང་(ཨཱརྱས་མཚན་ཉིད་ ནི་སྤྱིར་རང་བཞིན་ནི་ཁྱད་པར་བཞག་ཅེས་སོགས་)མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་(ཞེས་བྱ་བ་ཞི

【現代漢語翻譯】 此外，『遍金』（Kunser，名稱）本身也以真實的『無生』（Ser，名稱）的方式正確且不可逆轉地徹底區分，從色蘊到一切種智之間的所有事物，在勝義諦中沒有任何可執著之處，即無所執著（『即執著于無二的自性』——如Radkir所說），從而確定地證悟，即稱為徹底證悟的智慧，是其認識的方式。所有這些都以無所執著的法性（Ser，名稱）為勝義諦。『生慧』（Sherjung，名稱）中說：『在此，前者的相是後者的執著，這是阿阇梨的意圖。』以征相為例，如前所述的暖位（Radkir也認為執著相與這位阿阇梨相似）。後者是『金』（Ser，名稱）。 第三，如果按照上述的解釋方式，『色等不住』等一句半偈頌所直接揭示的，具有執著和相的加行道的小、中、大三種，作為所立，是頂位，因為尚未獲得信等五力，所以是有為善根動搖，即可能退失的頂位，是到達不會退失的四種加行道的第二位。《寶性論》中說：『獲得頂位（退失則造無間罪，可能墮入惡趣，但有為善根）不會斷絕。』 忍位的執著相 分為根本、解釋、總結三部分。首先是根本：分為三部分。勝義諦中，自相和共相的自性，即沒有真實存在的色等，是忍位小位的執著。色即是遠離色之自性。從受等到一切種智，直到真實邊際。為什麼呢？因為色之自性是沒有實體的。直到真實邊際。而且，在勝義諦中，以共相（Arya，聖者）和特殊，或者以特徵和所表徵的事物，那個不存在的空性，就是色等的自性，即自性。因此，色等在勝義諦中，沒有共相和特殊，或者沒有特徵和所表徵的自性的法性，是忍位小位的意義。由此而證悟，是認識的方式。『夏布』（Shabu，名稱）說：『色上沒有色的特徵。』直到真實邊際。並且，（諸法的）特徵上也沒有（在世俗中可以言說的諸法之外，在勝義諦中）特徵的自性。在特徵的自性上也沒有（聖者認為特徵是共相，自性是特殊等等）特徵的自性（即所謂的特徵）。

【English Translation】 Furthermore, 『Kunser』 (name) itself is also correctly and irreversibly thoroughly distinguished in the true 『non-arising』 (Ser, name), from form to omniscience, all things are not perceived as anything in the ultimate truth, that is, without clinging ( 『that is, clinging to the nature of non-duality』 - as Radkir said), thereby definitely realizing, that is, the wisdom called thorough realization, is the way of its knowledge. All these are the ultimate truth with the nature of non-clinging (Ser, name). It is said in 『Sherjung』 (name): 『Here, the aspect of the former is the clinging of the latter, which is the intention of the Acharya.』 Taking the sign as an example, as the previously shown warm position (Radkir also thinks that clinging to the aspect is similar to this Acharya). The latter is 『gold』 (Ser, name). Third, if according to the above explanation, what is directly revealed by the one and a half verses such as 『form etc. do not abide』, the small, medium, and large three types of the path of application with clinging and aspects, as the subject, is the peak position, because the five powers of faith etc. have not yet been obtained, so the root of conditioned virtue is shaken, that is, the peak position that may be lost, is the second of the four paths of application that have reached the point of not being lost. It is said in the 『Ratnagotravibhāga』: 『Obtaining the peak position (if lost, it will commit the five heinous crimes and may fall into evil destinies, but the root of conditioned virtue) will not be cut off.』 The clinging aspects of the forbearance position Divided into three parts: root, explanation, and summary. First is the root: divided into three parts. In the ultimate truth, the self-nature of self-characteristics and general characteristics, that is, the form etc. that does not exist in reality, is the clinging of the small forbearance position. Form is the separation from the nature of form. From feeling etc. to omniscience, until the true limit. Why? Because the nature of form is without substance. Until the true limit. Moreover, in the ultimate truth, with the general characteristic (Arya, noble) and special, or with the characteristic and the symbolized thing, that non-existent emptiness is the self-nature of form etc., that is, the nature. Therefore, form etc. in the ultimate truth, the nature of the Dharma without general and special characteristics, or without the characteristic and the symbolized thing, is the meaning of the small forbearance position. By this, it is realized, is the way of knowing. 『Shabu』 (name) said: 『There is no characteristic of form on form.』 Until the true limit. And, on the characteristic of (all dharmas) there is also no (in the ultimate truth, outside of the dharmas that can be spoken of in the conventional truth) the self-nature of the characteristic. On the self-nature of the characteristic there is also no (the noble ones think that the characteristic is the general characteristic, the self-nature is the special characteristic, etc.) the self-nature of the characteristic (that is, the so-called characteristic).

ག་ལོགས་ཤིག་ན་)མེད་ དོ་(ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་)ཞེས་སོ། །ཡང་དོན་དམ་པར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཚེ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་ ལ་རྣམ་བྱང་གི་ཚེ་ཡང་རྣམ་མཁྱེན་དུ་ངེས་འབྱུང་བདེན་དངོས་མེད་པའི་གཟུགས་སོགས་དེ་ དག་འབྲིང་གི་དམིགས་པའོ། །འབུམ་ཊཱིཀ་གི་དོན་ནོ། །ཤཱ་བུ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་(དོན་དམ་པར་)ཆོས་ 1-349 ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་(རྣམ་མཁྱེན་དུ་)མ་བྱུང་(ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་)བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ནས། (དོན་དམ་པར་)གཟུགས་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ་(རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་པར་)དེ་ལ་(ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཚེ་) སྐྱེ་བ་ཡང་མི་དམིགས་(རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཚེ་ཡང་རྣམ་མཁྱེན་དུ་)འབྱུང་བ་ཡང་མི་དམིགས་(ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་ གོ །ཆེ་བར་ཆོས་ཉིད་ལ་སྦྱར་ནས་ཚུལ་དེ་ལྟར་རོ། །)ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །ཡང་གཟུགས་སོགས་ཐམས་ ཅད་དོན་དམ་པར་དེ་འདྲའི་སྐྱེ་བའམ་ངེས་འབྱུང་གང་ཡང་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ ཤེས་རྣམ། དེ་དག་དེ་འདྲའི་སྐྱེ་བ་དང་ངེས་འབྱུང་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ་མོ། །དེ་ལྟར་ ཆོས་ཐམས་ཅད་(འབུམ་ཊཱིཀ་)སྟོང་པར་རྟོགས་ནས་བསྒོམས་པས་སྒོ་གསུམ་མཚན་ཞིང་དང་ བཅས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡང་དེའི་ཕན་ཡོན་གྱི་རྣམ་པའམ་བྱེད་པའི་ རྣམ་པ་སྟེ། འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའོ་ཞེས་སོ། །འགྲེལ་ཆེན་དུ། རྣམ་པར་དག་པའི་ རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་བསླབས་པས། ཞེས་སོ། །ལུས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ངག་ ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ཡིད་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་མཚན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ རོ། །ནས། དེ་ཐོབ་པས་ཆགས་སྡང་གཏི་སོགས་ཀྱི་སེམས་མི་བསྐྱེད་དེ་མ་བསྐྱེད་པས་རྟག་ཏུ་ རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་ཞིང་སྦྱོང་སེམས་ཅན་སྨིན། (བསྡུས་སོ། །)ཞེས་སོགས་སོ། །འབྲས་བུ་རྣམ་དག་དེ་ཡང་ ཡང་དག་པར་འདའ་བ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་ཏེ། (ལས་ཉོན་གྱི་)རྣམ་སྨིན་ལས་འདའ་བ་ནི། སྒོ་ གསུམ་གྱི་ལས་མི་དགེ་བས་དག (འགྲེལ་ཆེན།) མཚན་ཡུལ་ན་གནས་པ་དང་གསལ་ལ་རྫོགས་ པས་(དེ་གསུམ་འགྲེལ་ཆེན་)དག སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཞིང་འོག་ཏུ་བཤད་པ་ལྟར་དག (འགྲེལ་ཆེན།) ངན་ འགྲོའི་རྒྱུ་ལས་འདའ་བ། འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་མི་སྐྱེ་སོགས། ཡོངས་སུ་ཉམས་ པ་ལས་འདའ་བ། རྟག་ཏུ་རྫས་ཏེ་སྐྱེ་བའོ། །ཞེས་ཨཱརྱའོ། །ཡང་གཟུགས་ཚོར་སོགས་བཅོ་ བརྒྱད་ཀྱི་བར་དང་རྟག་མི་རྟག་བདེ་སྡུག་བདག་ཡོད་མེད་ཞི་མ་ཞི་དབེན་མི་དབེན་སོགས་ ཀྱི་མཚན་མར་(ཆེན་པོས་)མ་ཞེན་པའི་གཟུགས་སོགས་ཆེན་པོའི་དམིགས་པའོ། །གཟུགས་ལ་ 1-350 སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་ནས། གཟུགས་རྟག་ཅེས་བྱ་བར། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་ རོ། །ཡང་བཟོད་ཆེན་དེས་གཟུགས་སོགས་དེ་ཡིས་མཚན་མར་མི་བརྟེན་པ་སྟེ་(གསེར་)མ་ཞེན་ པས་མོས་པ་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་མཚ

【現代漢語翻譯】 在某個地方，『不存在』（如《十萬頌》的註釋中所說）。此外，就勝義諦而言，即使在完全煩惱時也沒有生，即使在完全清凈時，也沒有從一切智中決定出現的真實存在的色等，這些是中等的所緣。《十萬頌》註釋的意義。夏瓦（Śāva，人名）說：『因此（就勝義諦而言），一切法都是不生的（在一切智中），不出現的（僅僅是世俗諦，如《十萬頌》註釋中所說）。』從那裡開始，（就勝義諦而言）色以色空（自性空），因此（在完全煩惱時）不觀察到生，（在完全清凈時，在一切智中）也不觀察到出現（如《十萬頌》註釋）。將『大』與法性結合，就是那樣的方式。）等等，非常廣泛。此外，證悟到一切色等在勝義諦中沒有任何這樣的生或決定出現的智慧，那些是如此的生和沒有決定出現的法性的義相。如此，在證悟一切法為空性後進行禪修，三門及其相完全清凈，這也將獲得，那是利益的方式或作用的方式。《十萬頌》註釋中說，這是利益的展示。在《大疏》中：『因為是完全清凈的因，所以從因的角度學習。』如此等等。身體完全清凈，語完全清凈，意完全清凈，相完全清凈，將獲得。從那裡開始，通過獲得它，不會生起貪嗔癡等心，因為不生起，所以總是化生，成熟有情。（總結。）如此等等。果的完全清凈也由三種正確的超越所包含：（業和煩惱的）異熟超越是：三門的不善業不善。（《大疏》）相安住于境，清晰而圓滿，（那三個《大疏》）不善。器情世界的田在下面解釋的那樣不善。（《大疏》）從惡趣之因中超越。不生起具有貪慾的心等等。從完全衰敗中超越。總是化生。如阿雅（Ārya，聖者）。此外，對於色受等十八界之間，以及常無常、樂苦、有我無我、寂靜不寂靜、寂靜不寂靜等的相（大）不執著的色等是大所緣。如果行於色，則行於相。從那裡開始，色是常等等，非常廣泛。此外，通過大忍，色等不依賴於相（金），因為不執著，所以通過勝解作意 In some place, 'non-existent' (as stated in the commentary of the 'Hundred Thousand Verses'). Furthermore, in terms of ultimate truth, even in the state of complete affliction, there is no birth, and even in the state of complete purification, there is no truly existent form, etc., that definitely arises from omniscience; these are the intermediate objects of focus. This is the meaning of the commentary on the 'Hundred Thousand Verses'. Śāva (a name) said: 'Therefore (in terms of ultimate truth), all phenomena are unborn (in omniscience), unarisen (merely conventional truth, as stated in the commentary of the 'Hundred Thousand Verses').' From there, '(in terms of ultimate truth) form is empty of form (empty of inherent existence), therefore (in the state of complete affliction) birth is not observed, (in the state of complete purification, in omniscience) arising is also not observed (as stated in the commentary of the 'Hundred Thousand Verses'). Combining 'great' with the nature of phenomena, that is the way.' etc., very extensively. Furthermore, the wisdom that realizes that all forms, etc., do not have any such birth or definite arising in ultimate truth, those are the aspects of meaning of such birth and the nature of phenomena without definite arising. Thus, after realizing all phenomena as emptiness and meditating, the three doors and their signs are completely purified, and that will also be attained, that is the way of benefit or the way of acting. The commentary on the 'Hundred Thousand Verses' says that this is the showing of benefit. In the 'Great Commentary': 'Because it is the cause of complete purification, it is learned from the perspective of the cause.' etc. The body is completely purified, speech is completely purified, mind is completely purified, signs are completely purified, will be attained. From there, by attaining it, thoughts of attachment, hatred, ignorance, etc., will not arise, and because they do not arise, they always manifest, maturing sentient beings. (Summarized.) etc. The complete purification of the result is also encompassed by the three correct transcendences: The transcendence of the ripening of karma (and afflictions) is: the non-virtuous actions of the three doors are non-virtuous. (The 'Great Commentary') The signs abide in the object, clear and complete, (those three 'Great Commentary') non-virtuous. The field of the vessel and its contents is non-virtuous as explained below. (The 'Great Commentary') Transcending from the cause of bad migrations. Thoughts with attachment do not arise, etc. Transcending from complete decay. Always manifesting. Like Ārya (the noble one). Furthermore, the form, feeling, etc., up to the eighteen elements, and the signs of permanence/impermanence, pleasure/pain, self/no-self, peace/non-peace, solitude/non-solitude, etc., (greatly) not clinging to, the form, etc., are the great object of focus. If one engages with form, one engages with signs. From there, form is permanent, etc., very extensively. Furthermore, through great patience, form, etc., does not rely on signs (gold), because it does not cling, therefore through aspiration and attention

【English Translation】 In some place, '(there is) no' (as stated in the commentary of the 'Hundred Thousand Verses'). Furthermore, in terms of ultimate truth, even in the state of complete affliction, there is no birth, and even in the state of complete purification, there is no truly existent form, etc., that definitely arises from omniscience; these are the intermediate objects of focus. This is the meaning of the commentary on the 'Hundred Thousand Verses'. Śāva (a name) said: 'Therefore (in terms of ultimate truth), all phenomena are unborn (in omniscience), unarisen (merely conventional truth, as stated in the commentary of the 'Hundred Thousand Verses').' From there, '(in terms of ultimate truth) form is empty of form (empty of inherent existence), therefore (in the state of complete affliction) birth is not observed, (in the state of complete purification, in omniscience) arising is also not observed (as stated in the commentary of the 'Hundred Thousand Verses'). Combining 'great' with the nature of phenomena, that is the way.' etc., very extensively. Furthermore, the wisdom that realizes that all forms, etc., do not have any such birth or definite arising in ultimate truth, those are the aspects of meaning of such birth and the nature of phenomena without definite arising. Thus, after realizing all phenomena as emptiness and meditating, the three doors and their signs are completely purified, and that will also be attained, that is the way of benefit or the way of acting. The commentary on the 'Hundred Thousand Verses' says that this is the showing of benefit. In the 'Great Commentary': 'Because it is the cause of complete purification, it is learned from the perspective of the cause.' etc. The body is completely purified, speech is completely purified, mind is completely purified, signs are completely purified, will be attained. From there, by attaining it, thoughts of attachment, hatred, ignorance, etc., will not arise, and because they do not arise, they always manifest, maturing sentient beings. (Summarized.) etc. The complete purification of the result is also encompassed by the three correct transcendences: The transcendence of the ripening of karma (and afflictions) is: the non-virtuous actions of the three doors are non-virtuous. (The 'Great Commentary') The signs abide in the object, clear and complete, (those three 'Great Commentary') non-virtuous. The field of the vessel and its contents is non-virtuous as explained below. (The 'Great Commentary') Transcending from the cause of bad migrations. Thoughts with attachment do not arise, etc. Transcending from complete decay. Always manifesting. Like Ārya (the noble one). Furthermore, the form, feeling, etc., up to the eighteen elements, and the signs of permanence/impermanence, pleasure/pain, self/no-self, peace/non-peace, solitude/non-solitude, etc., (greatly) not clinging to, the form, etc., are the great object of focus. If one engages with form, one engages with signs. From there, form is permanent, etc., very extensively. Furthermore, through great patience, form, etc., does not rely on signs (gold), because it does not cling, therefore through aspiration and attention

ན་མར་མ་ཞེན་ཅིང་དེ་ཁོ་ན་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་མཚན་མར་འདུ་ ཤེས་པའམ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཤེས་རྣམ། མཚན་མའི་རྟེན་མེད་པས་མོས་པ་དང་ དེ་ཁོ་ན་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་མཚན་མར་གཟུང་བྱར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ་མོ། །གཟུགས་ ལ་མོས་ཤིང་འདུ་ཤེས་དེ་བྱིན་གྱིས་རློབ་ན། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྤང་བྱ་བསྟན་པའི་ཤུགས་ལ་ འདི་འཕངས་ཤིང་། གཟུགས་ལ་མི་སྤྱོད། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་ངོ་། །འཕགས་པས། གཟུགས་ལ་གནས་པ་མེད་ལྷག་པར་མོས་པ་མེད་ཀུན་ཤེས་པ་མེད། ཅེས་ཏེ། རྒྱས་འབྲིང་ན་ མི་སྣང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ལ། གསུམ་ལས། མཚན་ཉིད་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བ་སོགས། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ས་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྲ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ་(གསེར་)འདི་དག་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། དོན་ དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེས་ན་དོན་དམ་པར་བདེན་པའི་ངོ་བོ་མེད་ པའི་(འགྲེལ་ཆེན་)ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་དེའི་མཚན་ཉིད་དང་ས་སོགས་ དང་དེའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ནི་བཟོད་པ་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གསེར་རོ། ། ཡང་ན་རྩ་བ་ལྟར་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མཚོན་བྱ་སྟེ་མཚན་མཚོན་ནོ། །ཡང་དོན་དམ་པར་བདེན་ པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའམ་རང་བཞིན་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་ བཟོད་ཆུང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྣམ་པ། དེ་ལྟར་ཡིན་པས་གཟུགས་སོགས་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པ་ དེ་མཉམ་གཞག་གི་ཤེས་རྣམ། དེ་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་དོན་རྣམ། གཟུགས་ སོགས་བདེན་མེད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་མཉམ་གཞག་གི་དོན་རྣམ་མོ། །འགྲེལ་ཆེན་དུ། ཀུན་རྫོབ་ 1-351 དང་དོན་དམ་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་ནི། ཞེས་འདི་ལྟར་རོ། །གཟུགས་སོགས་རང་བཞིན་ནམ་ངོ་ བོ་མེད་པ་ཡིན་མོད་ཇི་ལྟར་བདེན་མེད་དེ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་བརྗོད་ཟེར་ན། སྐྱེ་བོ་དམིགས་ པ་ཅན་ཕྱི་རོལ་ཞེན་པ་(གསེར་)ཟེར་ཡང་རང་བཞིན་ཡོད་པར་ཞེན་པའི་ངོར་དེ་སྐད་བརྗོད་པ་ ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་དེ་ལྟར་ཡང་བཞག་ཏུ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསམ་པའོ། །སློབ་དཔོན་ འདི་སོགས་རང་སྟོང་པའི་ལུགས་དཔྱིས་ཕྱིན་ཏེ་གཞན་དག་ཀློག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ཡང་ གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ལས་ཉོན་ལས་སྐྱེ་བ་འཁོར་བ་ཡང་མེད། དེ་འགགས་པའི་མྱང་འདས་ཀྱང་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་གདོད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་ པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་འདྲའི་སྐྱེ་མེད་ངེས་འབྱུང་མེད་པའི་གཟུགས་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟོད་ འབྲིང་གི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་བཟོད་འབྲིང་གི་རྣལ་འབྱོར་ཆོས་ཅན། ལུས་ངག་ཡིད་ མཚན་ཞིང་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་(ཤཱནྟི་)པའི་རྒྱུ་(འགྲེལ་ཆེན་ )ཡིན་ཏེ།

【現代漢語翻譯】 不執著于名相，以如實作意，對於沒有名相的覺知，即是智識。因為沒有名相的所依，以信解和如實作意，對於沒有名相可執取的法性，即是義識。如果對色信解，並憶念此等，等等，通過所捨棄的教導的力量，這被拋棄，並且『不使用色』等等廣泛出現。聖者說：『不住於色，尤其沒有信解，沒有完全的知曉。』在廣略中沒有顯現。 第二，分為三：體性是可變為色等。其自性是色等。自性是地等。其相是堅硬等，這些（黃金）法，在勝義中沒有真實的自性，因為在勝義中，它們與空性是一體的。因此，沒有勝義中真實自性的（註釋），具有特殊性的色等及其相，以及地等及其相，這些是小忍的對境。黃金！或者如根本一樣，自性是所詮釋的，即名相。或者，認識到沒有勝義中真實存在的實有，是色等的自性或自性，這是小忍后得的行相。因為如此，認識到色等無實有，那是等持的智識。那是其自性，是后得的義識。色等無實的空性是等持的義識。在註釋中：『以世俗和勝義的方式，行相是。』就像這樣。色等沒有自性或自性，但如何說無實有是其自性呢？雖然有情執著于外境（黃金），但因為執著于實有自性，所以只是那樣說而已，實際上不可能那樣安立，這樣想。這位導師等徹底精通自空的宗義，其他人只是閱讀而已。或者，對於色等法，在勝義中，沒有由業和煩惱產生的輪迴，也沒有其止息的涅槃，因為在勝義中，它們從一開始就不是自性生的。像這樣，沒有無生和出離的色等，是中忍的對境。或者，中忍的瑜伽士，身語意，名相等，在一切方面獲得完全清凈的因（註釋）。

【English Translation】 Not clinging to appearances, with 'that alone' in mind, the wisdom that does not perceive or grasp at characteristics is knowledge. Because there is no basis for characteristics, through faith and 'that alone' in mind, the nature of things that cannot be grasped as characteristics is the meaning. If one has faith in form and cherishes that perception, etc., this is cast off by the force of teaching what is to be abandoned, and 'not using form,' etc., occurs extensively. The noble one said, 'There is no dwelling in form, especially no faith, no complete knowledge.' It is not apparent in the extensive or intermediate. Secondly, in three parts: The characteristic is that which can become form, etc. Its essence is form, etc. The essence is earth, etc. Its characteristic is hardness, etc. These (gold) dharmas do not have a truly existent essence in the ultimate sense, because in the ultimate sense, they are one with emptiness. Therefore, the form, etc., with the characteristic of not being truly existent in the ultimate sense (commentary), and its characteristics, and earth, etc., and its characteristics, are the objects of small patience. Gold! Or, like the root, the essence is what is to be signified, i.e., the sign. Or, realizing that the absence of truly existent entities in the ultimate sense is the essence or nature of form, etc., is the aspect of subsequent attainment of small patience. Because it is so, realizing that form, etc., are without truth is the knowledge of equipoise. That is its nature, the meaning of subsequent attainment. The emptiness of form, etc., being without truth is the meaning of equipoise. In the commentary: 'The aspects through conventional and ultimate means are like this.' Although form, etc., do not have self-nature or essence, how can it be said that non-truth is its self-nature? Although sentient beings are attached to external objects (gold), it is only said so because of attachment to existent self-nature, but in reality, it cannot be established that way, so think. This teacher, etc., has thoroughly mastered the system of self-emptiness, while others are merely reading. Or, regarding form, etc., as dharmas, in the ultimate sense, there is neither samsara arising from karma and afflictions, nor nirvana where it ceases, because in the ultimate sense, they are inherently unborn from the beginning. Such form, etc., without arising or definite emergence, is the object of intermediate patience. Or, the yogi of intermediate patience, body, speech, mind, characteristics, etc., is the cause (commentary) of obtaining complete purity in all aspects.

ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་ཉིད་ལ་གསལ་སྣང་སྐྱེས་ནས་རྟོགས་པའི་ སྟོབས་ཐོབ་པའི་སྦྱོར་ལམ་ཡིན་པ་ཁོ་ནས་སོ། །དེ་ལས་དེ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕན་ ཡོན་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་རྩ་བ་ལྟར་ངེས་པར་ཤེས་དགོས་སོ། །ཡང་གཟུགས་ སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། གཟུགས་སོགས་དང་(གསེར་)རྟག་མི་རྟག་(མདོ་)སོགས་ཀྱི་ མཚན་མ་དོན་དམ་པར་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དོན་དམ་པར་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོན་བྱེད་ ནུས་(གསེར་)མི་ནུས་སམ་གཟུགས་སུ་རུང་བ་སོགས་དང་སྐྱེ་འཇིག་སོགས་ཡོད་པར་མི་འཐད་ པས་སོ། །དེ་འདྲའི་མཚན་མ་མེད་པའི་གཟུགས་སོགས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆེན་པོའི་ དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན། གཟུགས་སོགས་ཡོད་པར་ (གསེར་དངོས་)ཞེན་པའི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མི་མོས་ཏེ། ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་མ་ཅིར་ཡང་ ཞེན་བྱར་དོན་དམ་པར་(གསེར་) མེད། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་དུ་ཤེས་(གསེར་)པའི་དེ་ཁོ་ན་ 1-352 ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་མར་དོན་དམ་པར་(གསེར་དོན་)འདུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ པ་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་གདོད་ནས་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་མ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་ དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེས་ན་རྩ་བར་བཤད་པ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་ ཡིན་ནོ། །ཤེར་འབྱུང་ནི། སྔ་མའི་རྣམ་པ་ཕྱི་མའི་དམིགས་པ་ཡིན་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་ པར་འཆད་པ་ལྟར་ཡང་ངོ་། ། གསུམ་པ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་ན། གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད། ཅེས་ སོགས་ཀྱི་དངོས་བསྟན་གྱི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པའི་སྦྱོར་ལམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་ རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ཆོས་ཅན། བཟོད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཐོབ་པའི་སྐྱེས་བུ་ད་ཕྱིས་ལས་ ཉོན་གྱི་དབང་གིས་ངན་འགྲོར་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་མི་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་བཟོད་ཅིང་ཡིད་དུ་ འོང་བའི་ཐོག་མའི་སྦྱོར་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་མི་འགྲོའི་གཞན་ དུ་ཤཱ་རིའི་བུ་སོགས་མཛེས་དགའ་ཁྲིད་ནས་དམྱལ་བར་རྒྱུར་སོང་ངོ་། །ཞེས་སོགས་མདོ་དུ་ མ་དང་འགལ་ལོ། །ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་གྱི་དོན་ནོ། ། ༈ མཆོག་གི་དམིགས་རྣམ། བཞི་པ་ལ། རྩ། འགྲེལ། དོན་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལའང་གསུམ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ སྐྱེས་པ་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་སོགས་བརྒྱ་ལྷག་(ཨཱརྱ་)འདིར་སྨོས་སོགས་རྣམས་ཆོས་མཆོག་ ཆུང་ངུའི་དམིགས་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཞེས་སོགས་ རྒྱ་(དཔའ་བར་འགྲོ་བ་སོགས་)ཆེར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་བྱེད་པ་ནི། མྱུར་དུ་རྫོགས་པར་(མདོར་) བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་རྣམ་པའོ། །ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། །རད་ཀིར། དེའི་སྟེང་དུ་དཀའ་བ་མེད་ པར་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ་བསྣན་ནས་དེ་རྣམ་པའོ། །ཞེ

【現代漢語翻譯】 僅僅通過在所有法的自性空性上生起顯現並獲得證悟之力的加行道，才能獲得它。所謂『從彼獲得彼』，是指它的利益形態。必須像根本一樣確定地瞭解這些。此外，一切法，如色等，作為有法，色等與（金）常與無常（經）等的相，在勝義中是不存在的。因為在勝義中，自相和共相，能起作用（金）與不能起作用，或者適合作為色等，以及生滅等，都是不合理的。所謂『沒有這樣相的一切色等』，是偉大的所緣。此外，色等，作為有法，不會對色等存在（金實）的執著生起悅意，因為在勝義中，對任何差別相都沒有執著之處（金）。通過了知一切法為空性（金），僅僅對彼如實性生起悅意，就不會在勝義中對差別相（金義）產生完全的了知，因為在勝義中，從本初以來，自性就遠離了一切差別相的所依。因此，所謂『如根本中所說』，是偉大的行相。從《般若經》中生起，前者的行相是後者的所緣，正如論師所解釋的那樣。 第三，如前所述，具有色等無自性等的直接顯示的所緣和行相的下、中、上三種加行道，作為有法，是堪忍的。因為您是獲得它的補特伽羅，從此以後，不會因為業和煩惱的力量而墮入惡趣，並且是堪忍且悅意于不生的偉大之法的最初的加行道。因為業和煩惱的力量而墮入惡趣，否則舍利子等被美妙的喜悅所引導，最終卻墮入了地獄。這與許多經相違背。這是《釋論》的意義。 殊勝的所緣行相： 第四，分為根本、釋論、意義三部分。首先，在第一部分中又分為三部分。所有法的無生三摩地等一百多種（聖）在此處被提及等，是殊勝小品的所緣。所謂『三摩地，一切法無生』等，是廣大的（勇猛行等）。那三摩地的作用是：迅速圓滿（簡略地）菩提，那就是它的行相。這是確定的。拉達克：在那之上，加上毫不費力地成辦利益，那就是它的行相。

【English Translation】 It is only through the practice path that arises with the clarity of emptiness, the very nature of all phenomena, and gains the power of realization, that one obtains it. 'Obtaining that from that' refers to the aspect of its benefit. It is necessary to understand these as definitely as the root text. Furthermore, all phenomena, such as form, etc., as subjects, the characteristics of form, etc., and (gold), permanence and impermanence (sutra), etc., do not exist in ultimate reality. Because in ultimate reality, self-characteristics and general characteristics, the ability to function (gold) and the inability to function, or being suitable as form, etc., and arising and ceasing, etc., are all unreasonable. 'All forms, etc., without such characteristics' is called the great object. Furthermore, form, etc., as subjects, do not give rise to delight in the belief that form, etc., exist (real gold), because in ultimate reality, there is no place to cling to any distinguishing characteristic (gold). By knowing all phenomena as emptiness (gold), and by taking delight in that very suchness, there is no complete understanding of distinguishing characteristics (gold meaning) in ultimate reality, because in ultimate reality, from the very beginning, the nature itself is devoid of the basis of all distinguishing characteristics. Therefore, 'as explained in the root text' is the great aspect. As it arises from the Prajnaparamita, the former aspect is the object of the latter, as explained by the teacher. Third, as explained before, the three practice paths of lesser, intermediate, and greater, which possess the object and aspect of the direct display of form, etc., without inherent existence, etc., as subjects, are bearable. Because you are the person who has attained it, from now on, you will not fall into the lower realms due to the power of karma and afflictions, and it is the initial practice path that is bearable and pleasing to the great Dharma of non-arising. Falling into the lower realms due to the power of karma and afflictions, otherwise Shariputra, etc., were led by beautiful joy, but ultimately fell into hell. This contradicts many sutras. This is the meaning of the Great Commentary. Supreme Object Aspects: Fourth, divided into three parts: root, commentary, and meaning. First, in the first part, there are also three parts. More than a hundred kinds of samadhi of the non-arising of all phenomena (Arya) mentioned here, etc., are the objects of the small supreme Dharma. 'Samadhi, all phenomena are non-arising,' etc., is vast (courageous conduct, etc.). The function of that samadhi is: to quickly perfect (briefly) enlightenment, that is its aspect. This is definite. Radak: On top of that, adding the effortless accomplishment of benefit, that is its aspect.

ས་སོ། །དེ་དེའི་བྱེད་པའི་རྣམ་པའམ་ རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་དོན་རྣམ་དང་། ཆོས་མཆོག་ཆུང་ངུ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་གིས་མྱུར་ དུ་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་པར་རྟོགས་པ་ཤེས་རྣམ་མོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེས་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ 1-353 སེ་ཆེན་པོ་མྱུར་དུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་འཚང་རྒྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་ བྱང་སེ་སངས་རྒྱས་སུ་ལུང་སྟོན་པའི་རྒྱུ་འཛིན་པའི་རྣམ་གཡེང་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་མཉམ་ པར་བཞག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཆོས་མཆོག་འབྲིང་གི་དམིགས་པའོ། །བྱང་ཆེན་པོ་ཏིང་ངེ་ འཛིན་དེ་དག་གིས་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་སྔོན་གྱི་དེ་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །ད་ལྟར་བས་ཀྱང་བསྟན་ (བསྡུས་)ཞེས་སོ། །འདི་དག་ཏུ་བདེན་བཞི་ལ་དམིགས་ཞེས་གྲགས་པས་དེའི་དོན་བདེན་པ་ བཞི་ཅར་ལ་དམིགས་དགོས་པར་བསམ་ནས། ཡིག་(འོད་ཟེར་མགོན་པོ་)འཇོག་དང་གསུང་སྒྲོས་ རྣམས་ནི་ནོར་བ་སྟེ། ལམ་ལ་དམིགས་ནའང་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པའི་གོ་ཆོད་པ་ལ་སོགས་ པ་སྟེ་བཞི་སྡོམས་མི་དགོས་ཏེ་ངག་ལས་ཤེས་སོ། །ཡང་ཆོས་མཆོག་འབྲང་གི་ཡེ་ཤེས་དེས་ དེ་འདྲའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་བདག་ནི་དུས་ཕྱིས་མཉམ་པར་འཇོག་གོ །འདས་པ་ན་བཞག་ པར་གྱུར་ཏོ། །ད་ལྟ་གཞག་གོ་སྙམ་པའི་རློམ་པ་ཟད་པའི་རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ཤེས་རྣམ། དེ་འདྲའི་རློམ་བྱར་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ་མོ། །བདག་ནི་མཉམ་པར་ འཇོག་གོ །བདག་གིས་མཉམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ། །བདག་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པར་གྱུར་ ཏོ། །ཞེས་རློམ་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་དེ། དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་མེད་ཅིང་མི་རྒྱུའོ། ། ཞེས་སོ། །འདིས་བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་མཉམ་གཞག་སྒྲ་རྟོག་ཏུ་འདོད་པ་རྨེག་མེད་པར་བྱས་ སོ། །ཤཱནྟིས་(དག་ལྡན་)ཏིང་ངེ་འཛིན། བདག་སྙོམས་པར་ཞུགས་པར་མི་དམིགས་ཤིང་རློམ་ པ་ཟད། ཅེས་སོ། །(སྙིང་པོ་མཆོག་ཏུ་གང་འདིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རློམ་པ་ཟད་ཅེས་སོ། །) ཡང་བསྒོམ་པོ་བྱང་སེ་ སྒོམ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་བྱ་ཡུམ་གསུམ་པོ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག་པ་སྟེ་དོན་དམ་པར་(མདོ་དོན་) དབྱེར་(འབུམ་ཊཱིཀ་དངོས་)མེད་(དངོས་)པའི་བྱང་སེ། ཏིང་འཛིན། ཤེར་ཕྱིན་གསུམ་མམ་ཡང་ན་ གསུམ་པོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཆེན་པོའི་དམིགས་པའོ། །ཤེར་ཕྱིན་ཉིད་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན། ཏིང་ 1-354 ངེ་འཛིན་ཉིད་ཀྱང་བྱང་སེམས། བྱང་སེམས་ཉིད་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན། ཞེས་དང་། ཆོས་ཐམས་ ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་སེ། བྱང་སེ་ཏིང་ངེ་འཛིན། ཞེས་སོགས་སོ། །གསུམ་ གྱི་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཡིན་པས་(མདོ་དོན་)དེ་སྐད་གསུངས་པ་ཁོ་ནའོ། །འདིར་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ ནི་དོན་དམ་པར་དབྱེར་མེད་པའམ་

【現代漢語翻譯】 如是。彼之行相或后得之義相，以及小品般若經的后得等持，以彼等能迅速證得圓滿菩提之覺受，即是了知之相。大菩薩以彼等持而行，能速疾現證無上菩提。如是。又，以自續所攝之菩薩，能作為被授記為佛之因，安住于執持之相，寂滅之法性中的等持，乃是中品般若經之所緣。大菩薩以彼等持而行，如昔之得阿羅漢果之正等覺佛陀們，亦曾授記為無上圓滿菩提。如今亦如是宣說（略說）。如是。此處雖有『以四諦為所緣』之說，然若思及必須以四諦一切為所緣，則書寫（光芒怙主）及口訣等皆是錯誤。即使以道為所緣，亦能涵蓋以諦為所緣等，不必四者皆備，此乃口傳之教言。又，中品般若經之智慧，能使我于未來安住于如是等持中。過去已安住，現在亦將安住，如是念頭止息之覺受，乃是智慧之一分。如是念頭所緣之勝義中，無有自性之義相。我將安住，我將安住，我已安住，如是念頭不會生起，于彼等分別念皆不生起，亦不增長。如是。此已將菩薩之加行道，視為俱生之聲分別念者，徹底摧毀。寂天（具德）云：『等持中，不觀見我入定，念頭亦止息。』如是。（此以心要殊勝者，于等持中念頭止息。如是。）又，觀修者菩薩，觀修之等持，觀修之境，此三者本體一味，即勝義中無有差別之菩薩、等持、般若波羅蜜多三者，或三者之如是性大所緣。般若波羅蜜多即是等持，等持即是菩薩，菩薩即是等持。又，一切法平等性故，等持菩薩，菩薩等持。如是等。三者之法性為一，故如是宣說。此處本體一味，即勝義中無有差別。

【English Translation】 Thus it is. The aspect of that action, or the meaning of subsequent attainment, and the Samadhi of subsequent attainment of the Lesser Perfection of Wisdom Sutra, with these, the realization of attaining complete enlightenment quickly is the aspect of knowing. The great Bodhisattva, acting with that Samadhi, will quickly manifest and attain unsurpassed enlightenment. Thus it is. Furthermore, the Bodhisattva included in one's own lineage can be the cause of being prophesied as a Buddha. The Samadhi of abiding in the nature of peace, which is the aspect of grasping, is the object of the Medium Perfection of Wisdom Sutra. The great Bodhisattva, acting with that Samadhi, as the Buddhas who attained Arhatship in the past, also prophesied unsurpassed complete enlightenment. It is also taught now (in brief). Thus it is. Although there is a saying here that 'the Four Noble Truths are the object,' if one thinks that all four truths must be the object, then the writings (Ozer Gonpo) and oral instructions are all wrong. Even if the path is the object, it can cover the object of the truth, etc. It is not necessary to have all four, this is an oral teaching. Furthermore, the wisdom of the Medium Perfection of Wisdom Sutra can make me abide in such Samadhi in the future. In the past, I have abided, and now I will abide, such a realization that the thought has ceased is a part of wisdom. In the ultimate truth, which is the object of such a thought, there is no nature of meaning. I will abide, I will abide, I have abided, such a thought will not arise, and those conceptual thoughts will not arise or increase. Thus it is. This has completely destroyed the Bodhisattva's path of joining, which is considered to be a co-born sound conceptual thought. Shantideva (The Virtuous One) said: 'In Samadhi, I do not see myself entering Samadhi, and thoughts also cease.' Thus it is. (This, with the essence of the supreme, ceases thoughts in Samadhi. Thus it is.) Furthermore, the meditator Bodhisattva, the Samadhi of meditation, the object of meditation, these three are of one essence, that is, the Bodhisattva, Samadhi, and Prajnaparamita, which are undifferentiated in the ultimate truth, or the great object of the Suchness of the three. Prajnaparamita itself is Samadhi, Samadhi itself is Bodhisattva, and Bodhisattva itself is Samadhi. Also, because all dharmas are of equal nature, Samadhi Bodhisattva, Bodhisattva Samadhi. Thus and so on. Because the nature of the three is one, it is said so. Here, the one essence is undifferentiated in the ultimate truth.

ཆོས་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ། མདོར། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་ པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་སེ། སོགས་དང་། འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ། དོན་དམ་པར་ཏིང་ངེ་ འཛིན་དང་བྱང་སེ་དབྱེར་མེད་པས། ཞེས་དང་། ན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་ པའི་ཕྱིར། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བྱང་སེ་དངོས་པོ་མེད་པར་རོ་གཅིག་པས་(རྣམས་སྦྱོར་)ཞེས་སོ། ། ཡང་དོན་དམ་པར་(འབུམ་ཊཱིཀ་)ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པས་(མདོ་)ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྣམ་པ་ཡོད་ མེད་ཀྱིས་སེམས་གང་གི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མི་རྟོག་པའི་རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ཤེས་རྣམ། དོན་ དམ་པར་དེ་ལྟར་བརྟག་བྱར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ་མོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ ཕྱིར་རྟོག་པ་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །སྔར་བསྟན་པའི་ ཚུལ་དེ་ལྟར་ན་བྱང་སེའི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི་ཆོས་ཅན། བཅུ་གཉིས་(རད་ཀིར་གྱིས་འཆད་ལ་) སུ་འགྱུར་ཏེ། ཁྱེད་བཞི་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོར་ཡོད་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ ལྟར་བཅུ་གཉིས་ནི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནོ། །ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལ། གསུམ་རིམ་བཞིན་ཏེ། གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་མི་བྱེད་པས་ ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། གང་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མྱོང་ བར་བྱེད་པས་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་དང་། ལ་སོགས་པ་རིན་ཆེན་ཕྱག་རྒྱ་ཟླ་བ་སྣང་བ་སོགས་ ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་སོགས་(རྔོག་ལོས་འབུམ་དུ་)མཐའ་ཡས་པ་(ཨཱརྱ་)བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་ བྱ་བ་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་རྣམས་ནི་ཆོས་མཆོག་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་ ཡིན་ནོ། །ཡང་སེམས་ཅན་མ་བརྒལ་པ་བསྒྲལ་ཞེས་སོགས་རང་གི་སྨོན་ལམ་དང་། སྦྱིན་ 1-355 སོགས་བསོད་ནམས་དང་། འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་དང་། ཆོས་ ཀྱི་དབྱིངས་མི་འགྱུར་ཞིང་དག་ལ་བདེན་པའི་བྱིན་བརླབས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཅུའི་ འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་སྟེ་མང་བོར་གདུལ་བྱའི་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འབད་ མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་སོགས་ཀྱི་བྱེད་པའམ་བྱ་བ་འཇུག་པས་ དེ་རྣམ་པའོ། །ཞེས་རྩ་བ་ལྟར་རོ། །ཆོས་དབྱིངས་དེ་དགག་བྱ་དེ་རྣམ་པར་གཅད་པའི་རྣམ་ གཅོད་ཙམ་ཡིན་ན་མེད་དགག་ཡིན་པས་བྱིན་བརླབས་ཅི་ཞིག་ཡོད་སོམས་ཤིག ཡང་ཐེག་ ཆེན་ཆོས་མཆོག་འབྲིང་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་འདས་(མདོ་)ད་ལྟར་གྱི་སངས་ རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པར་ལུང་སྟོན་པར་མཛད་དེ། གཟུང་བར་མ་ཟད་འཛིན་ པའི་རྣམ་གཡེང་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་ཆོས་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ དང་ལྡན་པ་སྟེ་རྒྱུད་ལ་ཡོད་བཞིན་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། དེ་ཡིན་ན། དེ་ ལྟར་མཛད་པ་

【現代漢語翻譯】 法性一味，如經部所說：『一切法皆平等之故，三摩地（梵文：Samādhi，專注，禪定）菩提薩埵（梵文：Bodhisattva，覺有情）』等等。』《十萬頌般若釋論》中說：『勝義諦中，三摩地與菩提薩埵無有分別。』又說：『于勝義諦中，一切法皆無實有之故，三摩地與菩提薩埵以無實有而為一味（合和）。』 又，于勝義諦中（《十萬頌般若釋論》），一切法皆空無（經部），以何種方式，以有或無之相，心不作意之證悟，即是智慧之一分。勝義諦中，如是不可思議之法性，即是勝義諦之體性。一切法皆空無之故，無有分別念。如是，三摩地即是無分別念。如前所說之理，菩提薩埵之抉擇分，應知有十二種（由Ra Dak Kir解釋），每四種又分小、中、大。如是，十二種即是抉擇分。 第二，有三種次第：以何者不使一切法生起，故一切法無生；以何者體驗一切三摩地之行境，故為勇猛行。如珍寶手印月光等一百二十種三摩地（如Rngog Lo于《十萬頌般若》中所說），應修無量（聖者）。如是，菩提之因的三摩地，即是殊勝小法之所緣。又，度化未度化之有情等等，以及自身之發願、佈施等福德，不分別三輪之智慧二資糧，以及法界不變且清凈之諦實加持力，於十方世界一切處，隨應所化眾生之根器，不費力氣自然成就一百二十種三摩地之作用或事業。如是，如根本論所說。若法界僅是遮遣所破之遮遣，則為無遮，有何加持之力？又，大乘殊勝中法之瑜伽士，您（經部）過去、現在之諸佛皆曾授記您將證得佛果，不僅是所取，亦是能取之分別念寂滅之法性，已真實趣入，且具有殊勝法之三摩地，即是相續中具有之補特伽羅。此乃遍，若如是，則如是行持。

【English Translation】 The nature of reality is singular, as stated in the Sutras: 'Because all dharmas are equal, Samadhi (梵文：Samādhi，專注，禪定) Bodhisattva (梵文：Bodhisattva，覺有情),' and so on. In the commentary on the Hundred Thousand Verses, it says: 'In the ultimate sense, there is no difference between Samadhi and Bodhisattva.' And further: 'In the ultimate sense, because all dharmas are without inherent existence, Samadhi and Bodhisattva are of one taste (united) in their lack of inherent existence.' Furthermore, in the ultimate sense (according to the commentary on the Hundred Thousand Verses), all dharmas are empty (Sutra). Through which means, with the appearance of existence or non-existence, the realization that the mind does not conceptualize is a part of wisdom. In the ultimate sense, such an inconceivable nature of reality is the essence of the ultimate truth. Because all dharmas are empty, there is no conceptual thought. Thus, Samadhi is without conceptual thought. As explained earlier, the definitive aspect of a Bodhisattva should be understood as twelvefold (as explained by Ra Dak Kir), with each set of four being divided into small, medium, and large. Thus, these twelve are the definitive aspects. Secondly, there are three in sequence: That which does not cause all dharmas to arise, hence all dharmas are without arising; that which experiences the sphere of activity of all Samadhis, hence it is courageous conduct. Like the hundred and twenty Samadhis such as the Jewel Seal Moonlight (as Rngog Lo says in the Hundred Thousand Verses), one should meditate on the immeasurable (Arya). Thus, those Samadhis that are the cause of enlightenment are the objects of the supreme small dharma. Furthermore, liberating sentient beings who have not been liberated, and so on, as well as one's own aspirations, the merit of generosity, the two accumulations of wisdom that do not conceptualize the three spheres, and the power of the blessing of the unchanging and pure essence of reality, in all the realms of the ten directions, effortlessly and spontaneously accomplishing the activities or deeds of the hundred and twenty Samadhis, according to the capacity of those to be tamed. Thus, as the root text states. If the essence of reality is merely a negation that cuts off what is to be negated, then it is a non-affirming negation, so what blessing is there? Furthermore, O yogi of the Great Vehicle's supreme middle dharma, you (Sutra) have been prophesied by the Buddhas of the past and present to attain Buddhahood, not only grasping but also the nature of reality in which the distractions of grasping are pacified, having entered correctly, and possessing the Samadhi of the supreme dharma, that is, a person who has it in their continuum. This is pervasive; if so, then act accordingly.

འདི་ནི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་འདྲའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ ནི་ཆོས་མཆོག་འབྲིང་གི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་འཛིན་པའི་རྣམ་གཡེང་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་ ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་པ་རྟོགས་པ་ སྟེ་ཐོབ་པའི་བྱང་སེ་ཆོས་མཆོག་འབྲིང་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཆོས་ཉིད་ལ་མཉམ་ པར་བཞག་དུས་ན་བདག་ནི་ད་ལྟ་མཉམ་པར་བཞག་པའོ། །སོགས་པས་འདས་པར་ཡང་ བཞག་པར་གྱུར་ཏོ། །མ་འོངས་པ་ན་བཞག་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་རློམ་སེམས་དེ་རང་ རྒྱུད་ལ་མི་འབྱུང་སྟེ། དེའི་དུས་ན་ངར་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མངོན་གྱུར་ཐམས་ཅད་རང་ རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བར་མི་འཐད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ལྟར་རྟོག་པའི་རློམ་པ་ཟད་པའི་ཡེ་ཤེས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཤེས་རྣམ་ཡིན་ནོ། །དོན་རྣམ་སྔར་ལྟར་རོ། །འདིས་སྒྲ་རྟོག་ཡིན་པ་བཀག་ ཅིང་གོང་དུ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་ཞེས་པས་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་པ་བཀག་གོ །ཡང་ཏིང་ངེ་ 1-356 འཛིན་དང་བྱང་པ་དང་ཤེར་ཕྱིན་པ་དང་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་གཅིག་གོ་ ཞེས་པ་སྟེ་སྔར་བཤད་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་ པར་(མདོ་)ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་ ཀྱིས་བསྒོམ་བྱ་ཡུམ་སྒོམ་བྱེད་བྱང་སེ་འདི་ནི་བདག་གི་བསྒོམ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ་ཞེས་བསྒོམ་ ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཤེས་རྣམ། དེ་ ལྟར་བརྟག་བྱར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ་མོ། །དེ་འདྲའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དེ་རྫོགས་བྱང་ ཐོབ་པའི་ཐབས་དམ་པ་ཡིན་པས་དེ་བསྐྱེད་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་ན། ཏིང་འཛིན་དེ་ཡི་བྱེད་པ། ཞེས་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་གཅིག་གི་དངོས་བསྟན་གྱི་ དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཆུང་སོགས་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སོ་སྐྱེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ སྦྱོར་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་སྤང་མ་སྤངས་པས་འཇིག་རྟེན་པ། ཁོའི་རྩལ་གྱིས་ མཐོང་ལམ་འདྲེན་པས་མཆོག་ཀྱང་ངོ་། ། ༈ བརྗོད་ཚུལ་ལ་རྩོད་སྤོང་། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ལས། རྩོད་པ་ནི། འདིར། དམིགས་པ་མི་རྟག་ཅེས་སོགས་དྲོད་ སོགས་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དམིགས་རྣམ་སྟོན་པའི་རྒྱན་གྱིས་སམ་སྐྲི་ཏའི་ཚིགས་བཅད་ཀྱིས་དྲོད་ སོགས་ཀྱི་དམིགས་(དོན་)རྣམ་གྱི་རྟེན་ཆོས་ཅན་ཡང་(གསེར་དངོས་)བསྟན་པར་རིགས་མོད་རྟེན་ (གསེར་)མེད་པའི་ཆོས་ཙམ་བསྒོམ་པར་མི་(གསེར་དངོས་)རིགས་སོ། །དེས་ན་དེ་དག་གིས་རྟེན་ ཆོས་ཅན་མ་བསྟན་པར་ཆོས་ཙམ་བརྗོད་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། ལན་ལ་ག

【現代漢語翻譯】 這即是緣起的法性啊！如此的三摩地被稱為中品殊勝法。 再者，將心安住于止息執著散亂的法性之中，證悟三摩地的自性空性，並專注於此，此乃獲得菩提心的中品殊勝法瑜伽士。法性啊，當您安住於法性時，我當下也安住於此。等等，過去也已安住，未來也將安住，這種自以為是的想法不會在自相續中產生。因為那時，所有我執的分別念都不會在自相續中顯現。因此，如此證悟，斷絕自以為是的智慧，即是其識相。義相如前所述。這遮止了是聲分別念，而前面所說的『已正確進入』則遮止了是錯亂識。此外，三摩地、菩提心、般若波羅蜜多和三種義相，其法性本質是一致的，如前所述，這是上品殊勝法的目標。 在勝義諦中，證悟三摩地等一切法皆不存在，以此來修習，能修所修的菩提心，即是我的修習三摩地，不分別念三摩地的證悟智慧之分，即是其識相。如此不可思議的法性即是義相。如此的不分別智慧是獲得圓滿菩提的殊勝方便，因此應當努力生起它。 第三，如是，三摩地的作用，等等，一個偈頌所直接揭示的目標和相，以及具足的小等三種相，法性啊，被稱為法之殊勝，因為在所有凡夫世間法中，它是最殊勝的加行道。因為沒有斷除見道所斷，所以是世間的。因為它的力量能引導至見道，所以也是殊勝的。 駁斥表達方式上的爭論： 第三部分分為兩部分，首先是爭論：在此，目標無常等等，以顯示暖位等十二種目標的相的莊嚴，或者以梵文的偈頌，暖位等的目標（意義）相的所依，法性，也應該（直接）顯示，但只修習沒有所依（黃金實物）的法是不（黃金實物）合理的。因此，不應只表達法而不顯示其所依，法性。

【English Translation】 This is the nature of dependent origination! Such a Samadhi is called the supreme Dharma of the middle level. Furthermore, abiding in the nature of Dharma that pacifies the distraction of grasping, realizing the self-nature of Samadhi as emptiness, and focusing on it, this is the Bodhicitta of the middle level supreme Dharma yogi who has attained it. Dharma nature, when you abide in the Dharma nature, I am also abiding in it now. And so on, in the past it has also been abided in, and in the future it will be abided in. Such a conceited thought will not arise in one's own mind stream. Because at that time, all the manifest conceptualizations of ego-grasping will not arise in one's own mind stream. Therefore, such realization, the wisdom that exhausts conceit, is its cognitive aspect. The meaning aspect is as before. This prevents it from being a sound conceptualization, and the 'correctly entered' mentioned above prevents it from being a mistaken consciousness. Furthermore, Samadhi, Bodhicitta, Prajnaparamita, and the three aspects of meaning, their Dharma nature is the same, as mentioned before, this is the aim of the great supreme Dharma. In ultimate truth, realizing that all Dharmas, including Samadhi, do not exist, and cultivating in this way, the Bodhicitta that is both the object and subject of cultivation, is my cultivation of Samadhi, the aspect of wisdom that does not conceptually discriminate Samadhi, is its cognitive aspect. Such an inconceivable Dharma nature is the aspect of meaning. Such non-conceptual wisdom is the supreme means of attaining perfect enlightenment, therefore one should strive to generate it. Third, in that way, the action of Samadhi, and so on, the direct aim and aspect of a single verse, and the three aspects of smallness, etc., Dharma nature, is called the supreme of Dharma, because among all worldly Dharmas of ordinary beings, it is the most supreme path of joining. Because it has not abandoned what is to be abandoned by the path of seeing, it is worldly. Because its power leads to the path of seeing, it is also supreme. Refuting disputes on the mode of expression: The third part is divided into two parts, first is the dispute: Here, the aim is impermanent, etc., with the adornment of showing the aspects of the twelve aims of heat, etc., or with a Sanskrit verse, the support of the aim (meaning) aspect of heat, etc., Dharma nature, should also be (directly) shown, but it is not (directly) reasonable to only cultivate the Dharma without a support (real gold). Therefore, it is not appropriate to only express the Dharma without showing its support, Dharma nature.

ཉིས་ཏེ། བདེན་པ་ རྟེན་དུ་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ལན། མ་བསྟན་ན་ཡང་འཆད་པོས་བཤད་བྱར་བསྟན་པའོ། །དང་ པོ་ནི། སྒྲའི་དབྱེ་བས་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ན་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ ཅན་གྱི་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པས་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་(ཁྱད་པར་ 1-357 དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཞེས་གསེར་རོ། །)ཆོས་བརྗོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ཡང་། དམིགས་ པ་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ་བདེན་པའི་རྟེན་ཅན། ཞེས་བྱ་བ་དྲོད་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་སྟོན་པར་ ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པས་དེ་མ་གཏོགས་པར། དམིགས་པ་ལྷག་མ་བཅུ་ གཅིག་དང་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སྟོན་པའི་རྒྱན་གྱི་སམ་སྐྲི་ཏའི་ཚིགས་བཅད་ཐམས་ཅད་དུ་ དམིགས་པ་དང་། རྣམ་པ་གཉིས་ག་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་བརྗོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ བརྗོད་པ་སྟེ་བརྩམས་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དམིགས་རྣམ་གྱི་རྟེན་ཆོས་ཅན་ཀུན་ཏུ་དྲངས་ པ་ལྟ་བུར་ཐམས་ཅད་དུ་བཤད་པས་བདེན་པ་རྟེན་ཆོས་ཅན་དུ་དངོས་སུ་བསྟན་ནོ། །དེ་ཡང་ ཚིགས་བཅད་དེ་དག་གིས་བདེན་བཞིར་གཏོགས་པའི་དམིགས་རྣམ་སྨོས་ཤིང་དེ་དག་ནི་ བདེན་བཞིར་གཏོགས་པར་གྲགས་ཤིང་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གཉིས་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། དྲོད་ སོགས་ཀྱིས་ཆོས་ཅན་མེད་པའི་ཆོས་ཙམ་བསྒོམ་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཅི་ཆོས་བརྗོད་པས་ཆོས་ ཅན་རྟོགས་པ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ཡོད་དེ། ལྡོག་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་བའམ་རང་གིར་མི་ བྱེད་པ་དང་། མི་སྤོང་པའམ་རང་གིར་བྱེད་པ་མ་གཏོགས་པར་གཞི་གཅིག་གི་ཆོས་བརྗོད་ དང་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་འདི་དག་ལ་བརྗོད་བྱའི་དོན་བདག་ཉིད་གཅིག་གོ་བར་བྱེད་པ་ ལ་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་དེ། དཔེར་ན། བ་ལང་ཉིད་ཅེས་ཆོས་བརྗོད་དང་། བ་ལང་ཞེས་ ཆོས་ཅན་བརྗོད་པ་གཉིས་ཀས་བ་ལང་མིན་པ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཙམ་སྟོན་པར་ཁྱད་མེད་ དོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་དཔལ་ལྡན་གྲགས་པའི་ལུགས་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ འགྲེལ་དུ། ཀུན་ལ་རྫས་དང་དངོས་བརྗོད་པའི། །སྒྲ་ཡི་ཁྱད་པར་འདི་ཉིད་དེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ དག་བརྗོད་བྱ་ལ། །ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ་གསེར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཁྱད་ པར་གཞན་རིགས་མི་མཐུན་སྤོང་མི་སྤོང་གསུང་པ་ནི་མི་ལེགས་སོ། །བ་ལང་རྟ་མིན་པ་ཉིད་ ནི་ཁྱད་པར་གཅིག་ཡིན་ལ་བ་ལང་མ་ཧེ་མིན་པ་དང་རྫས་ཉིད་སོགས་ཁྱད་པར་གཞན་ཏེ་དེ་ 1-358 སྤོང་མི་སྤོང་ནི། དེར་གནས་མི་གནས་ཞེས་དོན་དང་། དེར་འཕེན་མི་འཕེན་སྒྲ་གཉིས་ལ་སྦྱར་ ཏེ་རྣམ་འགྲེལ་ལས་རྟོགས་དགོས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལས་ལན་གྱི་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན། སྔར་བཤད་དེ་འདྲའི་རྒྱན་གྱིས་སམ་ སྐྲི་ཏའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམས་སམ་སྐྲི་ཏའི་སྐད་ལ་སྡེབ་སྦྱོར་ཉམས་པའི་ཉེས་པ་སྤང་ བའི་ངོར། ཆོས་ཅན་བ

【現代漢語翻譯】 第二，關於『真諦作為所依顯現』的回答：即使沒有直接顯現，也由解釋者闡述顯現。第一種情況是：通過聲音的區分來顯示意義，因此，所有對境都以具有法之特性的有法來表達。雖然所有相狀都應以具有有法之特性的（被區分的法，如黃金）法來表達，但『對境是無常等，具有真諦的所依』，這意味著以微弱的暖相作為對境，通過表達具有法之特性的有法，除此之外，在所有顯示其餘十一個對境和十二個相狀的梵文詩句中，對境和相狀都以表達具有有法之特性的法的方式來表達，即通過所創作的詞語，將對境和相狀的所依有法普遍引導，從而在所有情況下都闡述了真諦作為所依有法而直接顯現。而且，這些詩句提到了屬於四諦的對境和相狀，並且這些對境和相狀被認為是屬於四諦，並且由於法和有法是相關的，因此，沒有僅僅通過暖相等來修習沒有有法的法之過失。如果問：通過表達法，是否能理解有法？答：是的。除了排除或不視為自己的其他反體差別，以及不排除或視為自己的之外，對於同一個基礎的法表達和有法表達的這些詞語，在理解表達的意義本身時，沒有任何區別。例如，『牛本身』是法表達，而『牛』是有法表達，兩者都僅僅顯示了區分非牛，沒有區別。等等，在功德光（Dignāga）的論述中廣泛出現。在《釋量論》中：『對於一切，表達實體和事物，這些聲音的差別本身，因此，對於那些表達的對象，沒有任何差別。』雖然如此，但說排除或不排除其他不同種類的差別是不好的。牛不是馬本身是一個差別，而牛不是水牛，以及實體本身等是其他差別，排除或不排除它們，是指存在或不存在於此，以及吸引或不吸引到此，應結合《釋量論》來理解。 第二種情況是：從那（第一種情況）中，作為回答的一種方式，爲了避免先前所說的那些梵文詩句或梵語在組合上出現缺陷的過失，有法被……

【English Translation】 Secondly, regarding the answer 'Truth is directly shown as the basis': Even if not directly shown, it is explained by the commentator as something to be explained. The first case is: Because the distinction of sounds makes the meaning clear, all objects are expressed by stating the subject (dharmin) with the characteristics of the Dharma. Although all aspects should be expressed in the manner of stating the Dharma with the characteristics of the subject (the Dharma that has been distinguished, like gold), 'objects are impermanent, etc., having the basis of truth,' which means that by showing a faint warmth as the object, by expressing the subject with the characteristics of the Dharma, apart from that, in all the Sanskrit verses showing the remaining eleven objects and twelve aspects, both the object and the aspect are expressed in the manner of stating the Dharma with the characteristics of the subject, that is, by the composed words, the basis of objects and aspects, the subject, is universally guided, thus in all cases, the truth is explained as directly shown as the subject. Moreover, those verses mention the objects and aspects belonging to the Four Noble Truths, and those are known to belong to the Four Noble Truths, and because the Dharma and the subject are related, there is no fault of meditating only on the Dharma without the subject by warmth, etc. If asked: By expressing the Dharma, is there understanding of the subject? Answer: Yes. Apart from excluding or not considering as one's own other reverse differences, and not excluding or considering as one's own, for these words of Dharma expression and subject expression of the same basis, there is no difference in understanding the meaning of the expression itself. For example, 'cow itself' is Dharma expression, and 'cow' is subject expression, both only show the distinction of non-cow, there is no difference. And so on, it appears extensively in Dignāga's system. In the Pramāṇavārttika: 'For all, expressing substance and object, these differences of sounds themselves, therefore, for those expressed objects, there is no difference.' However, saying that excluding or not excluding other different kinds of differences is not good. Cow not being a horse itself is one difference, while cow not being a buffalo, and substance itself, etc., are other differences, excluding or not excluding them means existing or not existing there, and attracting or not attracting there, should be understood in conjunction with the Pramāṇavārttika. The second case is: From that (the first case), as one way of answering, in order to avoid the fault of the previously mentioned Sanskrit verses or Sanskrit language having defects in composition, the subject is...

དེན་པ་ལས་ཐ་དད་པ་སྟེ་ཀུན་ཏུ་དྲངས་ཏེ་བརྗོད་པའམ་བརྩམས་སོ། ། དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པར་གཏོགས་པའི་ཆོས་ཁོ་ན་སྐབས་ འདིར་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཡིན་པར་འཆད་པ་པོས་བཤད་དགོས་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མངོན་པར་ཞེན་ནས་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དང་གཟུང་བའི་ དོན་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པ་བཀག་པ་དང་ལྡན་པའི་བདག་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དག་རིམ་མམ་ གཅིག་ཅར་གྱིས་དོན་བྱེད་པར་མི་རིགས་པས་དེ་ཁོ་ནར་ཏེ་དོན་ལ་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་ གཉིས་ཏེ་སྐྱེ་འཇིག་དང་བྲལ་ཞིང་དེས་མཚོན་ནས་ཡུལ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཀུན་ རྫོབ་དོན་དམ་གང་དུ་ཡང་མེད་པས་དམིགས་རྣམ་དེའི་རྟེན་དུ་མི་རིགས་ཤིང་དམིགས་རྣམ་ དེ་ཐར་པ་དོན་གཉེར་གྱི་བླང་དོར་བྱ་རྒྱུའི་ཆོས་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོག་མ་དག་ལ་སྟེ་ གང་དུ་ཆོས་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པ་དེར་སྔར་བཤད་དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་བདེན་བཞི་ཁོ་ན་ ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་རྣམས་གསེར་རོ། །གསལ་བར་དྲིལ་ན་སྦྱོར་འཕྲེང་ ཡིད་ཀྱི་མུན་སེལ་ལས་ཤེས་སོ། །འདིར་ཤེར་འབྱུང་ནི། ཉན་ཐོས་སོགས་ཀྱི་བདེན་བཞིའི་ རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ། འདིར་དྲོད་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དྲོད་ ཆུང་ངུ་རྣམ་པ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལྷག་པར་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་དང་ལྡན་པ་ དག་དེ་ཁོ་ནར་འདུ་འགོད་དམ་སྒྲུབ་དགག་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ་དེ་ཡིན་པས་འབྲིང་གི་ དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འབྲིང་གི་རྣམ་པ་ཆོས་ཀྱི་བརྡ་རྒྱུན་འདྲ་མི་འདྲ་མེད་པ་དེ་ནི་ཆེན་ 1-359 པོའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པ་འོག་མ་དག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། ཞེས་སོ། །འཆད་ཤེས་ན་ཤིན་ཏུ་འགྲིག་པར་སྣང་ངོ་། །(བུདྡྷ་ཤྲཱིས་ཐོག་མ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ དང་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་བརྗོད་པར་རིགས་མོད། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་བརྗོད་པས་ཐམས་ཅད་དུ་བརྗོད་པ་ ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་སྡེབས་པའི་ངོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་བ་དང་། མི་སྤོང་བ་མ་གཏོགས་པ་དོན་གྱི་ཁྱད་ པར་འགའ་ཡང་མེད་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པར་གཏོགས་པ་ཞེས་སོགས་འདི་ ལྟར་རོ། །) ད་ཕལ་ཆེར་གྱིས། སམ་སྐྲི་ཏའི་ཚིགས་བཅད་ཀྱི་བརྗོད་ཚུལ་ལ་རྩོད་པ་ཡིན་པར་མ་ ཤེས་པར་བོད་སྐད་ལ་སྦྱར་བ་དང་། བརླབ་ཅོལ་སྣ་ཚོགས་པ་ཞིག་སྨྲས་ཏེ་ཆ་མེད་པའི་རྒྱུས་ གཏམ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། ། ༈ མཚུངས་ལྡན་རྟོག་པ། གཉིས་པ་ལ། སྤྱི་དང་ཡན་ལག་གི་དོན་གཉིས་སོ། ། ༈ སྤྱིའི་དོན། དང་པོ་ལ། སྐབས་འདིར་རྟོག་ པ་བཞི་དང་གཉེན་ཚོགས་སུ་བརྒྱད་དང་རྩེ་མོར་བརྒྱད་བཤད་པ་ལ་འདིར་བཤད་བཞི་ནི། དངོས་པོ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་དང

【現代漢語翻譯】 因此，它與DENPA（དེན་པ་）不同，被普遍地引導和表達或創作。 即使如此，也應該理解，在此情況下，只有屬於苦等真諦的法，才是目標和相狀。這是由解釋者需要說明的。 為什麼呢？因為與執著相關的、作為進入之境和所取之義等，以及具有禁止永恒之我等特性的事物，不可能次第或同時地起作用。因此，只有在意義上進行肯定和否定，即遠離生滅，並由此象徵著在任何地方都未成立的境。在世俗和勝義中都不存在，因此不能作為目標和相狀的基礎。目標和相狀是尋求解脫者需要取捨的法。 對於下面的情況，即僅僅展示法的地方，應該像之前所說的那樣，知道在所有情況下，只有四聖諦才是所立宗。這些都是黃金般的教言。如果想更清楚地瞭解，可以從消除心中黑暗的『SBYOR 'PHRENG YID KYI MUN SEL』（སྦྱོར་འཕྲེང་ཡིད་ཀྱི་མུན་སེལ་）中學習。這裡，關於『SHER 'BYUNG』（ཤེར་འབྱུང་）：聲聞等四聖諦的十六種相狀，在這裡變成了微暖的目標。同樣，與微暖的相狀執著顯現，以及具有禁止過度停留等特性的事物，僅僅是聚集或遠離肯定和否定，因此成為中等的目標。中等的相狀，即法的傳統既不相同也不相異，是大目標。頂等下面的情況也應該同樣應用。』 如果能理解這些解釋，那就非常合適了。（佛吉祥賢以最初的方式，將目標和相狀作為具有特殊性質的法和法來講述是合理的。因為講述特殊性質的法是爲了配合詩歌的韻律，並且除了放棄或不放棄其他特殊性之外，沒有任何意義上的區別，所以才會有『禁止執著的苦等真諦』等說法。）現在大多數人，不瞭解這是對梵文詩節表達方式的爭論，而將其應用於藏語，說了各種無意義的廢話，最終只是不相干的閑聊。 相應的分別： 第二部分，分為總義和支分義兩部分。 總義： 第一部分，在此情況下，解釋了四種分別、作為助伴的八種和頂上的八種。這裡所說的四種是：僅僅依賴於事物本身等。

【English Translation】 Therefore, it is different from DENPA (དེན་པ་), being universally led and expressed or composed. Even so, it should be understood that in this context, only the dharmas belonging to the truths such as suffering are the object and aspect. This is what the explainer needs to explain. Why? Because things related to clinging, such as the object of entering and the meaning of grasping, and things with the characteristic of prohibiting the eternal self, etc., cannot function sequentially or simultaneously. Therefore, only in meaning is there affirmation and negation, that is, being free from arising and ceasing, and thereby symbolizing a realm that is not established anywhere. It does not exist in either the conventional or ultimate sense, so it cannot serve as the basis for the object and aspect. The object and aspect are dharmas that seekers of liberation need to adopt or abandon. For the following cases, where only the dharma is shown, it should be known that, as previously stated, only the Four Noble Truths are the subject in all cases. These are golden instructions. For clearer understanding, one can learn from 'SBYOR 'PHRENG YID KYI MUN SEL' (སྦྱོར་འཕྲེང་ཡིད་ཀྱི་མུན་སེལ་), which dispels the darkness of the mind. Here, regarding 'SHER 'BYUNG' (ཤེར་འབྱུང་): the sixteen aspects of the Four Noble Truths of the Shravakas, etc., here become the object of mild warmth. Similarly, things with the characteristic of clinging to the aspect of mild warmth and prohibiting excessive dwelling, etc., are merely gathered or separated from affirmation and negation, thus becoming the intermediate object. The intermediate aspect, which is the tradition of dharma that is neither the same nor different, is the great object. The cases of the peak and below should be applied similarly. If one can understand these explanations, it seems very appropriate. (Buddhashri reasonably speaks of the object and aspect as dharmas with special qualities and dharma in the initial manner. Because speaking of dharmas with special qualities is to match the rhythm of the verses, and there is no difference in meaning except for abandoning or not abandoning other special qualities, there are statements such as 'the truth of suffering, etc., which prohibits clinging.') Now, most people, not understanding that this is a debate about the expression of Sanskrit verses, apply it to Tibetan, saying various meaningless nonsense, ultimately just irrelevant chatter. Corresponding Conceptions: The second part is divided into two parts: the general meaning and the branch meaning. General Meaning: The first part, in this case, explains four conceptions, eight as companions, and eight at the peak. The four mentioned here are: relying solely on things themselves, etc.

་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་གཟུང་རྟོག་གཉིས་དང་། གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་དང་སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་(ཨཱརྱ་དངོས་) ཏེ་འཛིན་རྟོག་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་བྱང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ གྱི་སོ་སོ་བ་ཁོ་ནའི་མིན་ཏེ། ཨཱརྱས། ཙམ་སྨོས་པ་ནི་ཁྱད་པར་བསལ་བའི་དོན་དུའོ། །ཞེས་ དང་། གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་ཁོ་ནའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་གྱི་ཀུན་བྱང་ཐམས་ ཅད་པའི་ཡུལ་ཅན་མིན་(བཙུན་པ་ཡང་ངོ་། །)ཏེ་ཨཱརྱས། གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པར་བྱང་པའི་དངོས་ པོ་ཁོ་ན་(བཙུན་པ་ཡང་ངོ་། །)པ་ཡིན་ཏེ་འདི་ནི་གཟུང་རྟོག་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ་ཞེས་སོ། །དེས་ ན་གཟུང་རྟོག་དང་པོ་འདི་གཟུང་རྟོག་གཉིས་པའང་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་དང་པོ་མིན་ཏེ། ཨཱརྱས། དང་པོ་དེ་ནི་གཉིས་པའང་ཡིན་པ་དེ་ནི། དཔེར་ན། གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ 1-360 དང་པོར་གྱུར་པ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་དང་པོ་མ་ཡིན་ པ་ནི་(བཙུན་གྲོལ་ཡང་འདི་དང་དོན་ཁྱད་མེད་དོ། །)གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་རྣམ་པར་བྱང་ བ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཡུལ་དང་པོ་སྤྱི་དང་། གཉིས་པ་ཁྱད་པར་ རོ། །མིང་འདོགས་དེ་ལྟར་འགྲེལ་ཆེན་གྱི་ལུགས་གཅིག་དང་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཤཱནྟི་ཨ་ བྷ་ཡང་ངོ་། །དག་ཐུབ་ཏུ། གཞི་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའོ། །གཅིག་ཤོས་ནི་དེའི་གཉེན་ པོ་སྟེ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའོ། །ཞེས་དང་། སྙིང་མཆོག་ཟླ་ཟེར་དུ་ཡང་ དང་པོ་དེ་ལྟར་སྣང་ངོ་། །དེའི་དོན་ནི། ཡུལ་གཞིའམ་དངོས་པོ་ནི། འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་ པའི་དངོས་པོའམ་གཞི་ཞིག་ཡིན་ལ། གཉེན་པོ་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་དུ་སྤང་བྱའི་གཉེན་པོ་ རྣམ་བྱང་དུ་གྲགས་པ་སྟེ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་རྟོག་པ་གཉིས་སོ། །འདིར་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་ བྱང་གཟུང་རྟོག་ཅེས་གཟུང་རྟོག་གཉིས་བཤད་ཅིང་གཟུང་རྟོག་དེ་གཉིས་རྫས་ཐ་དད་ཁོ་ ནར་འགྲེལ་ཆེན་དུ་བཤད་དོ། །རད་ཀིར་ཡང་དེ་ལྟར་འདོགས་སོ། །འཛིན་རྟོག་གཉིས་ལ། འདིར་མིང་ཙམ་མིན་པ་ཨཱརྱས་མ་བཤད་ཅིང་། རྩེ་མོར་བཤད་པ་ལྟར་ན་སོ་སྐྱེས་བདག་རྫས་ སུ་ཡོད་པར་འཛིན་པས་སོ་སྐྱེའི་འཛིན་པ་ལ་རྫས་འཛིན་ཟེར། དེ་ལ་དམིགས་པའི་རྟོག་པ་ ལ་རྫས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ། འཕགས་པས་བདག་བཏགས་པར་འཛིན་པས་འཕགས་ པའི་འཛིན་པ་ལ་བཏགས་འཛིན་ཟེར། དེ་ལ་དམིགས་པས་བཏགས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཞེས་ བྱ་ཞེས་སོགས་ཞིབ་ཏུ་རྩེ་སྦྱོར་དུ་སྦྱོར་ཊཱིཀ་ཏུ་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འདིར་བཤད་བཞི་ བོ་རིམ་བཞིན་ཆ་མཐུན་བཞིར་གྱུར་ཅེས། གྲོལ་སྡེ་གཉིས་སེང་གེ་དང་དག་ཐུབ་སོགས་ས

【現代漢語翻譯】 依賴於對治的一方，即所取分別和能取分別兩種。 有補特伽羅（梵文：Pudgala，補特伽羅）實有的所依和士夫假有的所依（聖者），即能執分別兩種。第一種是：是周遍染污的一切事物的有境，而不是僅僅個別的。阿雅（梵文：Ārya，聖者）說：『僅僅』的措辭是爲了排除差別。』並且，『緣取相狀的最初分別是一切事物。』 第二種是：僅僅是清凈的事物的有境，而不是周遍染污的一切有境（僧人也是如此）。阿雅（梵文：Ārya，聖者）說：『第二種是：僅僅是清凈的事物（僧人也是如此）。』這兩種所取分別的差別。』因此，第一個所取分別也是第二個所取分別，而第二個不是第一個。阿雅（梵文：Ārya，聖者）說：『第一個也是第二個，例如，緣取相狀的最初分別是一切事物。僅僅是第二個而不是第一個（解脫者也與此意義相同），例如，緣取相狀的第二個分別僅僅依賴於清凈。』 因此，第一個境是總相，第二個是別相。名稱的安立如是，《大疏》的一種觀點和佛智寂護（梵文：Buddhajñāna-Śāntarakṣita）阿跋耶（梵文：Abhaya）。在《清凈能勝》中，『基是世間所共稱的。另一種是對治，即聲聞等所極度稱揚的。』並且，在《心要月光》中，最初也是如此顯現。其意義是：境基或事物是世間所共稱的事物或基，而對治是三乘中應斷的對治，即被稱為清凈，是對其所緣的兩種分別。此處，煩惱和清凈被稱為所取分別，並且《大疏》中說這兩種所取分別僅僅是實體各異的。拉德基爾（梵文：Radkir）也如此安立。 對於兩種能執分別，阿雅（梵文：Ārya，聖者）沒有說僅僅是名稱，如頂端所說，凡夫執著我為實有，因此凡夫的執著被稱為實執。緣於此的分別稱為實執的分別。聖者執著我為假有，因此聖者的執著被稱為假執。緣於此的稱為假執的分別。』等等，在頂端結合中，結合釋中已經廣說。此處所說的四種依次成為四種相似的部分。如解脫部兩種、獅子和《清凈能勝》等。

【English Translation】 Relying on the side of the antidote, namely the two types of apprehended and apprehending cognitions. The basis of what exists substantially as a person (Pudgala) and the basis of what exists nominally as an individual (Ārya), namely the two types of grasping cognitions. The first is: it has as its object all things that are universally defiled, and not just individual ones. Ārya said: 'The word 'only' is for the purpose of eliminating differences.' And, 'The first cognition that apprehends aspects is all things.' The second is: it has as its object only pure things, and not all things that are universally defiled (monks are also like this). Ārya said: 'The second is: only pure things (monks are also like this).' This is the difference between the two types of apprehended cognitions.' Therefore, the first apprehended cognition is also the second apprehended cognition, but the second is not the first. Ārya said: 'The first is also the second, for example, the first cognition that apprehends aspects is like all things. Only the second and not the first (liberated beings are also the same in meaning), for example, the second cognition that apprehends aspects relies only on purity.' Therefore, the first object is the general, and the second is the particular. The establishment of names is like this, according to one view of the Great Commentary and Buddhajñāna-Śāntarakṣita Abhaya. In 'Pure Victory', 'The basis is what is commonly known in the world. The other is the antidote, which is highly praised by the Śrāvakas and others.' And, in 'Essence of Moonlight', the first also appears like this. Its meaning is: the object-basis or thing is a thing or basis that is commonly known in the world, and the antidote is the antidote to be abandoned in the three vehicles, which is called purity, and the two cognitions that focus on it. Here, afflictions and purity are called apprehended cognitions, and the Great Commentary says that these two apprehended cognitions are only substantially different. Radkir also establishes it like this. Regarding the two types of grasping cognitions, Ārya did not say that they are merely names, as stated at the top, ordinary beings grasp the self as substantially existent, therefore the grasping of ordinary beings is called substantial grasping. The cognition that focuses on this is called the cognition of substantial grasping. Saints grasp the self as nominally existent, therefore the grasping of saints is called nominal grasping. The cognition that focuses on this is called the cognition of nominal grasping.' And so on, it has been extensively explained in the combination commentary in the top combination. The four things explained here become four similar parts in order. Such as the two liberation groups, Lion and Pure Victory, etc.

ུ་ བཤད་ཅིང་བོད་རྣམས་འདོད་པས་ན། བུདྡྷ་ཤྲཱིས་དགག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཞེས་བཤད་ཅིང་། ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས། དངོས་པོ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་ནི། གང་གིས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་ པོ་ལ་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པའོ། །གཉེན་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ནི། གང་གིས་ཕར་ཕྱིན་པ་ལ་ 1-361 སོགས་པའི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ལ་སེམས་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་ པའོ། །གང་ཟག་གི་རྫས་ལ་བརྟེན་པ་ནི། གང་གིས་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་གང་ཟག་གི་རྫས་ སུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་གཙོ་བོར་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་འགོག་པར་ བྱེད་པའོ། །དེར་གདགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི། གང་གིས་དེར་གདགས་པ་ཙམ་ཡང་འཛིན་ པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འབྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར། ཨཱརྱ་སོགས་ལྟར་ན་ཀུན་བྱང་གི་ དངོས་པོ་ཙམ་མམ། སློབ་དཔོན་ལྟར་ན། ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཟུང་བ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་ མེད་པར་ཤེས་པ་དྲོད་ལ། རྣམ་བྱང་གི་གཟུང་བ་དེར་ཤེས་པ་རྩེ་མོ་ལ། རྫས་འཛིན་དེར་ ཤེས་བཟོད་པ་ལ། བཏགས་འཛིན་དེར་ཤེས་ཆོས་མཆོག་ལ་མཚུངས་པར་ལྡན་ནོ། །དེ་ཡང་ རྫས་ཐ་དད་པའི་མཚུངས་ལྡན་མིན་གྱི་ཆ་མཐུན་བཞི་བོ་དེ་དེ་ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལྡན་པའོ། ། (མཚུངས་པར་ལྡན་ཞེས་ཐུབ་དགོངས་སོ། །) གཉེན་ཚོགས་སུ་བརྒྱད་བཤད་པའི་མཐོང་སྤང་བཞི་འདི་ དང་མིང་འདྲ་ཞིང་དོན་ཡང་འདྲའོ། །འགྲེལ་ཆེན་དུ། ཨཱརྱ་ལྟར་མིང་བཏགས་སོ། །སྒོམ་སྤང་ བཞི་ཡང་འགྲེལ་ཆུང་དུ། །མིང་མཐོང་སྤང་དང་འདྲ་ཞིང་། འགྲེལ་ཆེན་དུ། དངོས་པོ་ཙམ་གྱི་ རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་པ། གཉེན་པོའི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་པ། འཛིན་རྟོག་གཉིས་ཇི་བཞིན་ནོ། །དེས་ ན་རགས་པ་ཀུན་བཏགས་བཞི་མཐོང་སྤང་། ཕྲ་བ་བཞི་སྒོམ་སྤང་དུ་བཞག་གོ །ཨཱརྱས། སྒོམ་ སྤང་བཞི་ལ། དངོས་པོ་ཙམ་གྱི་རྣམ་པ། གཉེན་པོའི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས། འཕགས་ པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་དུ་བཏག་པ་ལ་བརྟེན་པ། བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པའི་ འཛིན་རྟོག་གཉིས་སོ། །རྩེ་མོའི་བརྒྱད་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །ཐུབ་དགོངས་སུ་ཡང་། གཉེན་ ཚོགས་ཀྱི་སྤང་བྱ་བརྒྱད་ཀྱི་མིང་སློབ་དཔོན་ལྟར་རོ། །ཡང་འདིར་བཤད་ཀྱི་རྟོག་པ་བཞི་བོ་ མཐོང་སྤང་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་སྒོམ་སྤང་མེད་པས། སེང་བཟང་གིས་སྒོམ་སྤང་བཤད་པ་ཨཱརྱ་དང་ འགལ་བས་ནོར། ཞེས་ཐུབ་དགོངས་སུ་སྟེ། ཨཱརྱས། དེ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ 1-362 ཕྱོགས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ་ཞེས་དང་། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ བཞི་བོ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །བཙུན་གྲོལ་གྱིས་ཀྱང་། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམ་པ་བཞི་བོ། ཞེས་སོ། །སློབ་དཔོན་རྗེས་འབྲང་བཅས་ དང་རད་ཀིར་ནི། ལམ་གཉིས་ཀའི་སྤང་བྱར་འཆད་པས་ཕྲ་རགས་སོ། །རྩེ་མོར་གཟུ

【現代漢語翻譯】 因為他們這樣講述和渴望，所以佛陀吉祥（Buddha Shri）說這是駁斥的形式。耶謝扎（Yeshe Zhabs）說：『依賴於事物本身，是指通過什麼來理解蘊等事物僅僅是表達。依賴於對治，是指通過什麼來僅僅將般若波羅蜜多（Prajnaparamita）等清凈的事物安立為唯心。依賴於補特伽羅（Pudgala）的自性，是指通過什麼來主要阻止將我執的形象虛構為補特伽羅的自性，並將其視為有情等所見的對境。依賴於在那裡的施設，是指通過什麼來辨別甚至在那裡的施設也不是執著。』就像阿雅（Arya）等人認為的，僅僅是遍凈的事物，或者像導師（Slob dpon）認為的，知道煩惱的所取非真實自性是暖位（drod），知道清凈的所取是頂位（rtse mo），知道自性執著在那裡是忍位（bzod pa），知道施設執著在那裡與世第一法（chos mchog）相同。也就是說，這四個非相應的相似部分以自性各異的方式存在。（『相似存在』是圖丹貢（Thub dgongs）的想法。）在親友集中所說的八種見道所斷（mthong spang）與此名稱相同，意義也相同。在《大疏》（'Grel chen）中，按照阿雅的說法命名。在《小疏》（'Grel chung）中，修道所斷（sgom spang）的四種也與見道所斷的名稱相同。在《大疏》中，依賴於事物本身的形象，依賴於對治的形象，如實地存在著能執和所執兩種。因此，粗大的遍計所執四種被安立為見道所斷，細微的四種被安立為修道所斷。阿雅說，在修道所斷的四種中，依賴於事物本身的形象，依賴於對治的形象這兩種，以及依賴於聖者在一切事物上的施設，依賴於施設的理由的能執和所執兩種。頂位的八種將在下面解釋。在圖丹貢中也說，親友集的八種所斷的名稱按照導師的說法。還有，這裡所說的四種分別念僅僅是見道所斷，沒有修道所斷，因此僧賢（Seng bzang）所說的修道所斷與阿雅相違，是錯誤的。圖丹貢中說，阿雅說：『對於它，見道的相違品有四種分別念』，以及『能取和所取的四種分別唸的對治是見道』等等。具解脫（btsun grol）也說：『見道所斷的四種』。導師及其追隨者和拉德吉（Rad kir）認為，這兩種道都是所斷，因此有粗細之分。頂位是... Because they explain and desire in this way, Buddha Shri says that this is a form of refutation. Yeshe Zhabs says: 'Relying on the thing itself means understanding that things like the skandhas are merely expressions. Relying on the antidote means establishing only pure things like Prajnaparamita as mind-only. Relying on the substance of the Pudgala means mainly preventing the image of self-grasping from being fabricated as the substance of the Pudgala and regarding it as the object seen by sentient beings, etc. Relying on the imputation there means distinguishing that even the imputation there is not grasping.' Like Arya and others think, it is merely the object of complete purification, or like the teacher thinks, knowing that the grasped object of afflictions is not of true nature is the heat stage (drod), knowing that the grasped object of purification is the peak stage (rtse mo), knowing that grasping at substance there is the forbearance stage (bzod pa), knowing that grasping at imputation there is the same as the supreme dharma (chos mchog). That is, these four non-corresponding similar parts exist in the way that their natures are different. ('Existing similarly' is Thub dgongs's idea.) The eight that are abandoned on the path of seeing (mthong spang) mentioned in the Gathering of Relatives have the same name and the same meaning as this. In the Great Commentary ('Grel chen), the name is given according to Arya. In the Small Commentary ('Grel chung), the four that are abandoned on the path of meditation (sgom spang) also have the same name as those abandoned on the path of seeing. In the Great Commentary, relying on the image of the thing itself, relying on the image of the antidote, the grasper and the grasped exist as they are. Therefore, the four coarse conceptual imputations are established as abandoned on the path of seeing, and the four subtle ones are established as abandoned on the path of meditation. Arya says that among the four abandoned on the path of meditation, the two that rely on the image of the thing itself and rely on the image of the antidote, and the two of grasper and grasped that rely on the imputation on all holy persons and rely on the reason for the imputation. The eight of the peak will be explained below. In Thub dgongs it is also said that the names of the eight to be abandoned in the Gathering of Relatives are according to the teacher. Also, the four thoughts mentioned here are only abandoned on the path of seeing and there are no abandoned on the path of meditation, so Seng bzang's explanation of the abandoned on the path of meditation contradicts Arya and is wrong. Thub dgongs says that Arya says: 'For it, the opposing aspects of the path of seeing are four kinds of thoughts', and 'the antidote to the four kinds of thoughts of grasper and grasped is the path of seeing', etc. Tsun drol also says: 'The four kinds of things to be abandoned on the path of seeing'. The teacher and his followers and Rad kir think that both paths are to be abandoned, so there is coarse and subtle. The peak is...

【English Translation】 Because they explain and desire in this way, Buddha Shri says that this is a form of refutation. Yeshe Zhabs says: 'Relying on the thing itself means understanding that things like the skandhas are merely expressions. Relying on the antidote means establishing only pure things like Prajnaparamita as mind-only. Relying on the substance of the Pudgala means mainly preventing the image of self-grasping from being fabricated as the substance of the Pudgala and regarding it as the object seen by sentient beings, etc. Relying on the imputation there means distinguishing that even the imputation there is not grasping.' Like Arya and others think, it is merely the object of complete purification, or like the teacher thinks, knowing that the grasped object of afflictions is not of true nature is the heat stage (drod), knowing that the grasped object of purification is the peak stage (rtse mo), knowing that grasping at substance there is the forbearance stage (bzod pa), knowing that grasping at imputation there is the same as the supreme dharma (chos mchog). That is, these four non-corresponding similar parts exist in the way that their natures are different. ('Existing similarly' is Thub dgongs's idea.) The eight that are abandoned on the path of seeing (mthong spang) mentioned in the Gathering of Relatives have the same name and the same meaning as this. In the Great Commentary ('Grel chen), the name is given according to Arya. In the Small Commentary ('Grel chung), the four that are abandoned on the path of meditation (sgom spang) also have the same name as those abandoned on the path of seeing. In the Great Commentary, relying on the image of the thing itself, relying on the image of the antidote, the grasper and the grasped exist as they are. Therefore, the four coarse conceptual imputations are established as abandoned on the path of seeing, and the four subtle ones are established as abandoned on the path of meditation. Arya says that among the four abandoned on the path of meditation, the two that rely on the image of the thing itself and rely on the image of the antidote, and the two of grasper and grasped that rely on the imputation on all holy persons and rely on the reason for the imputation. The eight of the peak will be explained below. In Thub dgongs it is also said that the names of the eight to be abandoned in the Gathering of Relatives are according to the teacher. Also, the four thoughts mentioned here are only abandoned on the path of seeing and there are no abandoned on the path of meditation, so Seng bzang's explanation of the abandoned on the path of meditation contradicts Arya and is wrong. Thub dgongs says that Arya says: 'For it, the opposing aspects of the path of seeing are four kinds of thoughts', and 'the antidote to the four kinds of thoughts of grasper and grasped is the path of seeing', etc. Tsun drol also says: 'The four kinds of things to be abandoned on the path of seeing'. The teacher and his followers and Rad kir think that both paths are to be abandoned, so there is coarse and subtle. The peak is...

ང་རྟོག་ འཛིན་རྟོག་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་ཨཱརྱས་བཤད་པ་ནི། སྤྱིར་བཤད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་འདི་བཞི་ཆ་ མཐུན་བཞི་རེ་རེར་མཚུངས་ལྡན་དུ་བཤད་པས་གཞི་མཐུན་མེད་དོ། །འདི་དག་སྒྲུབ་རྟོག་ཏུ་ བྱས་ནས་འཛིན་སྟངས་དོན་དང་མཐུན་མི་མཐུན་དང་སྦྱོར་ལམ་དུ་སྤོང་བས་ཁྱད་ཆོས་ཡིན། ཞེས་སོགས་དང་། རྫས་འཛིན་ཡང་ཡིན་རྟོག་པ་ཡང་ཡིན་པས་རྫས་རྟོག ཅེས་སོགས་དང་། གཟུང་བ་ཉོན་མོངས་དོར་བྱའི་ཡུལ་དུ་འཛིན་པ་དང་རྣམ་བྱང་བླང་བྱར་འཛིན། ཞེས་སོགས་ འཆད་པ་དང་། ལ་རྟོག་དང་། དུ་རྟོག ཅེས་སོགས་རྣམ་གཞག་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དཔྱིས་ མ་ཕྱིན་ཅིང་འདི་སྦྱོར་བའི་ལམ་དུ་སྤོང་བ་མིན་ནོ། །ཞེས་ཤེར་འབྱུང་དང་། འཕགས་སེང་ གིས་ཀྱང་། མཐོང་སྒོམ་གྱིས་སྤོང་ཞེས་སོགས་དང་འགལ་ལོ། །རྒྱས་པར་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། མཚམས་སྦྱར། བསྟན། བཤད། བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དམིགས་ རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་དུ་མ་ཟད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཡང་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་ བཅད་པས་བཤད་དོ། །ཅིའི་དོན་དུ་ན། དེའི་དོན་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུའོ། ། ༈ ཡན་ལག་གི་དོན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཟུང་རྟོག འཛིན་རྟོག་མདོར་བསྟན་ནོ། །དང་པོ་ལ། རྩ། འགྲེལ་ལས། དང་པོ་ནི། གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་(གསེར་)པ་གཉིས་ཏེ། གང་ལས་ ཞེ་ན་(གསེར་)གཞི་སྟེ་(གསེར་དངོས་)སྲིད་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་(གསེར་) པས་ཏེ་ཆགས་སོགས་(གསེར་)མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་དམིགས་པའི་དང་། ཉོན་མོངས་དེ་ཡི་ གཉེན་པོ་(གསེར་)ལམ་ལ་དམིགས་པའི་རྟོག་པའོ། །གཉིས་པོ་དེ་ལ་ནི་སོ་སོར་ཏེ་རེ་རེ་ཞིང་ 1-363 ཡང་རྨོངས་པ་མ་རིག་པ་སོགས་དགུ་དང་། རྣམ་བྱང་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་དགུ་ཡོད་པའི་ བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་དགུ་དགུའོ། ། གཉིས་པ་ནི། གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གཞིའི་རྟེན་ཅན་ཏེ་ ཡུལ་ཅན་དང་། ཉོན་མོངས་དེའི་གཉེན་པོའི་རྟེན་ཏེ་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་ ཅིང་དེ་ལ་ཡང་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕུང་པོ་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ ཡུལ་དགུ་དགུའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ཡུལ་ཅན་རྟོག་པའང་རེ་རེ་ལ་དགུ་དགུའོ། །མཚན་ཉིད་ ནི། འདིར་བཤད་ཉོན་མོངས་གཟུང་རྟོག་གི་ནི་བྱང་སེའི་དྲོད་ལ་ལྡན་པའི་གཟུང་རྟོག་གང་ ཞིག་གཟུང་བ་ཀུན་ཉོན་ཙམ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་འཛིན་པ། བྱང་སེའི་སྦྱོར་རྩེ་ལ་ མཚུངས་པར་ལྡན་པ་གང་ཞིག་གཉེན་པོ་རྣམ་བྱང་རང་བཞིན་མེད་འཛིན་གྱི་གཟུང་རྟོག་གོ ། གཉིས་པ་ལ། རྩ། འགྲེལ་ལས། དང་པོ་ནི། དེར་མ་ཟད་འཛིན་པའི་རྟོག་པའང་རྣམ་ པ་གཉིས་ཡོད་པར་འདོད་དེ། གང་ན། རྫས་འཛིན་གྱི་རྟེན་ཅན་དང་། བཏགས་འཛིན་གྱི་ རྟེན་ཅན་གྱིའོ། །རེ་རེ་ལ་ཡང་གཟུང་རྟོག་ཡུ

【現代漢語翻譯】 關於『執』（graha，grasping，執取）和『分別』（vikalpa，conceptualization，分別）二者是否相同，聖者（ārya，指佛或菩薩）曾說，這僅僅是一般性的說法，因為這四者（指『執』和『分別』的四種情況）並不完全相同，而是各自對應，因此沒有共同的基礎。將這些視為『實執』（dravya-graha，substantial grasping，實體執取）和『分別』，其特點在於執取的方式與實際相符或不符，以及在修行道上斷除它們。 例如，『既是實執又是分別，因此是實分別』。還有，『執取所取（grāhya，the grasped，所取）為煩惱（kleśa，affliction，煩惱）應捨棄之境，執取清凈（vyavadāna，purification，清凈）為應取之境』。以及，進行『于分別』（la-rtog，locative conceptualization，處所分別）和『向分別』（du-rtog，dative conceptualization，與格分別）等分類，這些都沒有窮盡其義，並且這些不是在修行道上斷除的。』正如《般若經》（Śer-'byung，Perfection of Wisdom Sutra，般若經）所說。聖獅（'Phags-seng，Noble Lion，聖獅）也說：『通過見道（darśana-mārga，path of seeing，見道）和修道（bhāvanā-mārga，path of cultivation，修道）斷除』等等，這些都是矛盾的。更詳細的將在後面解釋。 第二部分分為四點：連線、指示、解釋、總結。第一點是：不僅目標（ālambana，object，所緣）、相（ākāra，aspect，行相）和因（hetu，cause，因）是三種，而且還具備四種分別，這在中間的偈頌中已經說明。為什麼呢？爲了清晰地指示其含義。 分支的含義。 第二部分分為兩點：簡要指示所取分別和能取分別。第一點：根本頌（mūla，root verse，根本頌）和註釋（ṭīkā，commentary，註釋）中說：『第一種，即對所取進行分別，有兩種相：從何而來呢？從基礎（āśraya，basis，基礎）而來，即從一個存在（bhava，existence，有）傳遞到另一個存在的行為，即執著（chags，attachment，貪）等與不合之物為目標，以及以煩惱的對治（pratipakṣa，antidote，對治）道為目標的分別。這二者各自，即每一個，又有無明（avidyā，ignorance，無明）等九種，以及清凈蘊（skandha，aggregate，蘊）等九種境，因此各有九種相。』 第二種是：對所取進行分別，具有遍染（samkleśa，affliction，雜染）之基礎的所依，即具有境，以及具有煩惱之對治的所依，即具有境本身，因此有兩種相，並且對於這兩種相，又有無明等，以及清凈的蘊、界（dhātu，element，界）等，通過對九種境的詳細區分，具有境的分別也各有九種。定義是：此處所說的煩惱所取分別，以及具有暖位（ūṣmagata，heat stage，暖位）的菩薩（bodhisattva，菩薩）的所取分別，即執取所有雜染僅為真實的自性；以及與菩薩的頂位（mūrdhan，peak stage，頂位）相似的，即執取對治清凈為無自性的所取分別。 第二點：根本頌和註釋中說：『第一種，不僅如此，能取分別也被認為是兩種，即具有實執的所依，以及具有假立執的所依。』對於每一個，所取分別的境……

【English Translation】 Regarding whether 'grasping' (graha) and 'conceptualization' (vikalpa) are the same, the Noble Ones (āryas) have said that this is merely a general statement, as these four (referring to the four situations of 'grasping' and 'conceptualization') are not entirely the same but correspond individually, thus lacking a common basis. Considering these as 'substantial grasping' (dravya-graha) and 'conceptualization,' their characteristic lies in the manner of grasping being either in accordance with or not in accordance with reality, and in abandoning them on the path of practice. For example, 'It is both substantial grasping and conceptualization, therefore it is substantial conceptualization.' Also, 'Grasping the grasped (grāhya) as an object to be abandoned due to afflictions (kleśa), and grasping purification (vyavadāna) as an object to be attained.' And, making classifications such as 'locative conceptualization' (la-rtog) and 'dative conceptualization' (du-rtog), these do not exhaust their meaning, and these are not abandoned on the path of practice.' As stated in the Perfection of Wisdom Sutra (Śer-'byung). Noble Lion ('Phags-seng) also said: 'Abandoned through the path of seeing (darśana-mārga) and the path of cultivation (bhāvanā-mārga),' and so on, which are contradictory. A more detailed explanation will follow below. The second part is divided into four points: connection, indication, explanation, and summary. The first point is: Not only are the object (ālambana), aspect (ākāra), and cause (hetu) three, but it also possesses four conceptualizations, which has been explained in the intermediate verses. Why? In order to clearly indicate its meaning. The meaning of the branch. The second part is divided into two points: briefly indicating the grasped conceptualization and the grasping conceptualization. First point: In the root verse (mūla) and commentary (ṭīkā), it says: 'The first, which is the conceptualization of the grasped, has two aspects: From where does it come? It comes from the basis (āśraya), that is, the action of passing from one existence (bhava) to another, that is, attachment (chags) etc., with incompatible things as the object, and the conceptualization with the antidote (pratipakṣa) path of afflictions as the object. Each of these two, that is, each one, also has nine kinds of ignorance (avidyā), and nine kinds of objects such as pure aggregates (skandha), therefore each has nine aspects.' The second is: Conceptualization of the grasped, having the basis of defilement (samkleśa) as its support, that is, having an object, and having the support of the antidote to afflictions, that is, having the object itself, therefore there are two aspects, and for these two aspects, there are ignorance and so on, and pure aggregates, elements (dhātu), etc., through detailed differentiation of the nine objects, the conceptualization with an object also has nine for each. The definition is: The afflicted grasped conceptualization mentioned here, and the grasped conceptualization of a Bodhisattva (bodhisattva) who has attained the heat stage (ūṣmagata), that is, grasping all defilements as merely the true nature; and that which is similar to the peak stage (mūrdhan) of a Bodhisattva, that is, grasping the antidote purification as the grasped conceptualization of no self-nature. Second point: In the root verse and commentary, it says: 'The first, not only that, but grasping conceptualization is also considered to be of two kinds, that is, having the support of substantial grasping, and having the support of imputed grasping.' For each one, the object of grasped conceptualization...

ལ་གྱི་དབྱེ་བས་དགུ་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ རང་དབང་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་སོགས་འཛིན་པའི་རྫས་འཛིན་དགུ་དང་། བཏགས་པའི་ཕུང་ཁམས་ སོགས་རྟེན་ཏེ་ཡུལ་དུ་ཡོད་པའི་བཏགས་འཛིན་དགུ་ཡོད་པ་ལས་དགུ་དགུའོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང་སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ལ་ དམིགས་པས། དེ་འཛིན་པའང་རྫས་འཛིན་དང་བཏགས་འཛིན་གཉིས་ཡོད་ཅིང་། དེ་ལ་ དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་རྫས་རྟོག་བཏགས་རྟོག་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་བདག་རང་དབང་ཅན་སོགས་དང་། བཏགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་དགུ་ དགུ་ལ་དམིགས་པའི་རྫས་འཛིན་དགུ། བཏགས་འཛིན་དགུ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་ཅན་རྟོག་པ་ གཉིས་པོ་སོ་སོར་ཏེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་གཟུང་རྟོག་གཉིས་ལ་དགུ་དགུ་(ཤཱནྟིས་)ཡོད་པ་དེ་ལྟར་དུ་རྣམ་ 1-364 པ་དགུ་དགུའོ། །མཚན་ཉིད་ནི། བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་ལ་མཚུངས་ལྡན་གྱི་འཛིན་རྟོག་ གང་ཞིག རྫས་འཛིན་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ། ཆོས་མཆོག་ལ་ཞེས་སོགས་འདོན་པ་ བསྒྱུར་རོ། ། ༈ ཡོངས་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ། རྟོག་པ་བཞི་བོ་དེ་ལ་(གསེར་དངོས་)བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་དུ་ཡོད་(གསེར་)ན་ ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་རྟོག་པ་བཞིའི་དོན་ནི་(གསེར་)འདི་ཡིན་ཏེ་བཞི་ལས། དང་པོ་ཉོན་མོངས་ གཟུང་རྟོག་བཤད་ན། དབྱེ་གཞི། བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་བྱེད་ཆོས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ པའི་གཞིའི་རྟེན་ཅན་གྱི་གཟུང་རྟོག་གོ །དབྱེ་ངོ་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་རྣམས་སོ། །གྲངས་ ངེས་ནི། ཡུལ་དགུ་ཡོད་པ་ལས་ཏེ། དང་པོ་བཞི་ཉོན་མོངས་པའི་ངོ་བོ། དེ་ནས་གཉིས་ཉེས་ དམིགས། དེ་ནས་གཉིས་འཛིན་སྟངས། ཐ་མ་ནི་གཟུང་རྟོག་དང་པོ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ལུགས་ཨཱརྱ་ལྟར་འདིར་ཤོར་བ་སྟེ། འདིར་རྟོག་པ་འདི་གཉིས་ཡུལ་ ཐ་དད་པས་ཁོ་རང་གཉིས་ཡང་ཐ་དད་པར་འདོད་པའི་ལུགས་ཡིན་པས་དེ་ཇི་བཞིན་མི་རུང་ བས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་འབྲས་བུའོ་ཞེས་བྱ་དགོས་སོ། །ལ་ཞེས་པ་རེ་རེར་སྦྱར་ཏེ། བྱང་སེའི་ སྦྱོར་ལམ་དྲོད་མཉམ་བཞག་ལ་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཉོན་མོངས་གཟུང་རྟོག་ཆོས་ཅན་ ཡུལ་ལས་འབྲས་དང་དེ་ཁོ་ནའི་དོན་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་ལ། དགག་རྟོག་ཡིན་ཏེ། དེ་ བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་དྲོད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་སོགས་སྦྱར་ ཏེ་ཤོད་ཅིག ཆོས་འདི་དག་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་ཆགས་པར་བྱ་བ་ དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མེད་པ་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་ མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཟག་བཅས་ཀྱི་གཟུགས་ཚོར་ལ་སོགས་ པའི་ཕུང་པོ་ལ་སྟེ། གཟུགས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །(དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་

【現代漢語翻譯】 如同『拉』的分類有九種一樣，執著于『我』（藏文：བདག，梵文天城體：आत्म，梵文羅馬擬音：ātma，漢語字面意思：自我）等具有自主性的實執有九種，以及以假立的蘊、界等為所依，存在於對境上的假立執著也有九種，總共是九九之數。 第二種情況是，由於對境是補特伽羅以實物存在，以及士夫以假立存在為目標，因此執著也分為實執和假立執著兩種。而緣於此的分別念也分為實執分別念和假立分別念兩種。其中，對於『我』（藏文：བདག，梵文天城體：आत्म，梵文羅馬擬音：ātma，漢語字面意思：自我）等具有自主性的事物，以及假立的蘊等九種對境，實執有九種；而假立執著這九種本身，對於有境的兩種分別念，各自的能取分別念也有九種，總共有九九之數。定義是：與菩薩資糧道的忍位相似的俱生執著分別念，能夠證悟實執自性本空。在法最位時，需要念誦等等並進行轉變。 第三，關於遍計的差別，對於這四種分別念，雖然有很多可以講述的內容，但如果簡要概括，這四種分別唸的意義是：首先，講述煩惱能取分別念。分類依據：菩薩資糧道的行法，是具有一切煩惱所依之能取分別念。分類相：九種分別念。數量決定：由於有九種對境。最初四種是煩惱的自性，接著兩種是過患，再接著兩種是執著方式，最後一種是能取分別念，如同阿里的宗派一樣，一切事物都是對境。這裡出現了這種情況，即這兩種分別念由於對境不同，因此它們本身也被認為是不同的宗派，但這樣是不允許的，必須說是煩惱的果。『拉』字要分別連線，即與菩薩資糧道的暖位等持相似的煩惱能取分別念，對於不瞭解對境的果和僅僅是它的意義的無明（藏文：མ་རིག་པ，梵文天城體：अविद्या，梵文羅馬擬音：avidyā，漢語字面意思：無明），是破立分別念，因為它是證悟其無有真實自性的暖位分別念。等等，請結合起來講述。這些法並非如凡夫俗子所顯現的那樣存在。因為不是那樣存在，所以才是那樣存在，因為不是那樣存在，所以才稱為無明（藏文：མ་རིག་པ，梵文天城體：अविद्या，梵文羅馬擬音：avidyā，漢語字面意思：無明）。等等。對於有漏的色受等蘊，色蘊因其內空性而不存在。（無有事物的自性）

【English Translation】 Just as the divisions of 'la' are ninefold, there are nine types of substance-grasping that cling to the nature of self (Tibetan: བདག, Sanskrit Devanagari: आत्म, Sanskrit Romanization: ātma, literal meaning: self) and other independent entities, and nine types of imputation-grasping that rely on imputed aggregates, elements, etc., and exist as objects. Thus, there are nine nines. Secondly, since the object is the person existing as a substance and the individual existing as an imputation, there are two types of grasping: substance-grasping and imputation-grasping. The conceptualizations that focus on these are also of two types: substance conceptualization and imputation conceptualization. Among these, there are nine types of substance-grasping that focus on nine objects, such as self (Tibetan: བདག, Sanskrit Devanagari: आत्म, Sanskrit Romanization: ātma, literal meaning: self) and other independent entities, and imputed aggregates. The nine types of imputation-grasping themselves, for each of the two types of object-possessing conceptualizations, have nine types of apprehended conceptualization, making nine nines. The definition is: the coemergent grasping conceptualization that is similar to the forbearance on the bodhisattva's path of joining, which realizes the emptiness of the nature of substance-grasping. At the supreme dharma, one needs to recite and transform, etc. Thirdly, regarding the distinctions of the fully imputed, although there is much to be said about these four conceptualizations, to summarize, the meaning of these four conceptualizations is: First, explaining the afflictive apprehended conceptualization. Basis of division: the practices of the bodhisattva's path of joining, which are the apprehended conceptualization that is the basis of all afflictions. Distinguishing characteristic: the nine conceptualizations. Numerical determination: because there are nine objects. The first four are the nature of afflictions, then two are faults, then two are ways of grasping, and the last is the apprehended conceptualization, which, like the Arya school, considers all things as objects. Here, it has occurred that these two conceptualizations are considered different because their objects are different, but this is not permissible; it must be said that they are the result of afflictions. The word 'la' should be connected separately, that is, the afflictive apprehended conceptualization that is similar to the heat of the bodhisattva's path of joining, which is ignorant (Tibetan: མ་རིག་པ, Sanskrit Devanagari: अविद्या, Sanskrit Romanization: avidyā, literal meaning: ignorance) of the result of the object and only its meaning, is a negation conceptualization, because it is the heat conceptualization that realizes its lack of true nature. And so on, please combine and explain. These dharmas do not exist in the way that ordinary people perceive them. Because they do not exist in that way, they exist in that way, and because they do not exist in that way, they are called ignorance (Tibetan: མ་རིག་པ, Sanskrit Devanagari: अविद्या, Sanskrit Romanization: avidyā, literal meaning: ignorance). And so on. For the contaminated aggregates of form, feeling, etc., the form aggregate does not exist because of its emptiness. (The nature of the absence of things)

ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་རོ། །) ཞེས་སོགས་མ་འདྲེས་པའི་བར་རོ། །ཚོར་སོགས་ཟག་བཅས་ཀྱི་མིང་ 1-365 བཞི་དང་མིག་སོགས་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་དོན་ལ་མེད་པའི་ཆོས་བཏགས་ནས་མངོན་པར་ ཞེན་པའི་བློ་ལ་སྟེ། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས། ཞེས་ནས། གང་མེད་པའི་ཆོས་དེ་དག་ ཡོངས་སུ་བཏགས་ནས་མིང་དང་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན། ཞེས་སོ། །རྟག་ཆད་(གསེར་ དངོས་)ཀྱི་མཐའ་གཉིས་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པ་ལ་སྟེ། ད་(དོན་བསྡུས་)པའི་མཐའ་གཉིས་དག་ཏུ་ རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །མ་རིག་པ་ནས་རྒ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་དངོས་)ཤི་སོགས་ཀུན་ནས་ཉོན་ མོངས་པ་(ནི་འདོད་ཆགས་སོགས་ཞེས་གསེར་)དང་སོ་བདུན་(སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་སངས་རྒྱས་པར་རམ་བུདྡྷ་ ཤྲཱི་)དང་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་རྣམ་པར་བྱང་བའི་(ནི་མྱང་འདས་ཞེས་གསེར་)རང་བཞིན་མི་ཤེས་པ་ལ་ སྟེ། སྐྱེད་མཆེད་དང་ཁམས་དང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མི་ཤེས་མི་མཐོང་ངོ་། །བྱང་ རྩ་བདུན་མི་ཤེས་མི་མཐོང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་དུ་(འདི་བཞིན་སྣང་)མི་ ཤེས་མི་མཐོང་ངོ་། །(ཨཱརྱས་དྲངས་པ་བཞིན་མི་སྣང་།)ཞེས་སོ། །སྦྱིན་སོགས་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)ནས་བཅོ་བརྒྱད་ ཀྱི་བར་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་མི་གནས་པ་(ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེན་པའོ་ཞེས་གསེར།)ལ་ སྟེ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་ལ་ གནས་པ་མ་ཡིན། ཞེས་སོ། །(མདོ་དངོས།) གཟུགས་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ ཏུ་དམིགས་(དམིགས་པ་ནི་གཟུགས་སོགས་ལ་ཞེན་པའོ་གསེར་)ཤིང་ཞེན་པ་ལ་སྟེ། ཤེར་ཕྱིན་མི་དམིགས། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལྟར་སློབ་ན་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་ གྱི་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་བདག་དང་(གཞན་དུ་འདུ་ཤེས་པའོ་གསེར་)སེམས་ཅན་སོགས་སུ་ འཛིན་པ་ལ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་བདག་མི་དམིགས་སོ། །སེམས་ཅན་འགྲོ་བ། གསོ་བ། སྐྱེས་བུ། གང་ཟག །ཤེད་ཅན། ཤེད་བདག །བྱེད་པོ། ཚོར་པོ། ཤེས་པོ། མཐོང་ པོ་མི་དམིགས་སོ། །(འདི་སྔ་མ་དེ་རྣམས་ཀྱི་འགོར་ཡོད།) ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །ཉོན་མོངས་ཀྱི་ རང་བཞིན་གདོད་ནས་རྣམ་པར་དག་པས་དེ་ལ་བསྐྱེད་པ་སྟེ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་དང་སོགས་ 1-366 པ་འབྱུང་བ་སོགས་མེད་པའི་ཉོན་མོངས་ལ་ཞེས་སམ་(རྣམ་པར་དག་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་འཁོར་ གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་བསྐྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དག་པར་སྦྱངས་པའི་དག་པ་གསུམ་མོ་ཞེས་གསེར་རོ། །)གང་གི་རང་བཞིན་ གདོད་ནས་དག་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་སྟེ། (འཁོར་བ་བར་)སྐྱེ་བ་དང་འབྱུང་བ་ ལ་སོགས་པ་ལ་སྟེ། དག་ལྡན་དུ། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་

【現代漢語翻譯】 從空性到空性之間。)等等，指未混雜的狀態。感受等有漏之法 四種，以及眼等色蘊，將實際上不存在的法強加於其上，並執著於此的意識。指那些無知的凡夫俗子。從『凡是那些不存在的法』開始，『完全強加於其上，並執著于名色』。指執著于常斷（金子實物）二邊。指執著于簡要的二邊。等等。指從無明到衰老（佛吉祥賢實物）死亡等一切煩惱（即貪慾等，金子注）以及三十七道品（從初發心到成佛，佛吉祥賢注）和十八界之間，對於清凈（即涅槃，金子注）自性的無知。指對於界、處、緣起的不瞭解和不見。對於菩提資糧七支的不瞭解和不見。對於佛的不共法（如此顯現）的不瞭解和不見。（如聖者所說般不顯現。）等等。指從佈施等（佛吉祥賢）到十八界之間，不住于聖道（即見道等，金子注）。指不住于佈施波羅蜜多，乃至不住于佛的不共法。等等。（經文原文。）指對於色等菩提之間顛倒的執著（執著即是對色等的執著，金子注）。指不執著般若波羅蜜多，不如實見。如此學習，才能不執著一切智智的生起之理。等等，指執著於我（認為是異體，金子注）和眾生等。指因極其清凈而不執著於我。不執著于眾生、有情、 養育者、士夫、補特伽羅、有力者、有能者、作者、受者、知者、見者。（這些都在前面那些的開頭。）等等，範圍廣泛。指煩惱的自性本來清凈，因此對它的生起，即勝義諦上的生起等等，以及生起等不存在的煩惱，或者（清凈的生起等，即三輪體空的生起，也就是如實修習的清凈三輪，金子注）指生起本來清凈的煩惱之果，即（輪迴之間）生起等。指在清凈中，對於生起等的分別唸的對治。

【English Translation】 From emptiness to emptiness.) etc., refers to the state of being unmixed. Feelings and other contaminated dharmas Four types, and the aggregates of form such as the eye, attaching non-existent dharmas to them, and the mind that clings to them. Refers to those ignorant ordinary people. Starting from 'All those non-existent dharmas', 'completely imputing them and clinging to name and form'. Refers to clinging to the two extremes of permanence and annihilation (actual gold). Refers to clinging to the two extremes in brief. etc. Refers to ignorance to aging (Buddha Shri actual) death and all afflictions (i.e. desire etc., gold note) and the thirty-seven factors of enlightenment (from the initial generation of bodhicitta to buddhahood, Buddha Shri note) and between the eighteen realms, the ignorance of pure (i.e. nirvana, gold note) nature. Refers to the lack of understanding and seeing of the realms, places, and dependent origination. Lack of understanding and seeing of the seven branches of bodhi-sambhāra. Lack of understanding and seeing of the unique dharmas of the Buddha (appearing as such). (Not appearing as said by the noble ones.) etc. Refers to not abiding in the noble path from generosity etc. (Buddha Shri) to the eighteen realms (i.e. the path of seeing etc., gold note). Refers to not abiding in the perfection of generosity, and not abiding in the unique dharmas of the Buddha. etc. (Original text of the sutra.) Refers to the inverted clinging to form etc. between bodhi (clinging is clinging to form etc., gold note). Refers to not clinging to Prajnaparamita, and not seeing it as it is. Studying in this way, one can understand the arising of the way of not clinging to omniscience. etc., refers to clinging to self (thinking it is different, gold note) and sentient beings etc. Refers to not clinging to self because of its extreme purity. Not clinging to sentient beings, beings, Nourisher, person, pudgala, powerful one, capable one, author, receiver, knower, seer. (These are all at the beginning of those previous ones.) etc., a wide range. Refers to the nature of afflictions being pure from the beginning, therefore the arising of it, i.e. the arising on the ultimate truth etc., and the afflictions where arising etc. does not exist, or (the arising of purity etc., i.e. the arising of the three wheels empty, which is the pure three wheels of true practice, gold note) Refers to the arising of the fruit of afflictions that are pure from the beginning, i.e. (between samsara) arising etc. Refers to the antidote to the conceptual thoughts of arising etc. in purity.

པོར་ནི། གང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་སོགས་ནས། ཞེས་པ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་ པར་དག་པ་གང་ལགས། ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་སོགས་ནས་འབྱུང་བ་ མེད་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། ཞེས་སོ། །ཨཱརྱས། མ་རིག་པའི་ རྣམ་པར་རྟོག་པ། ནས། རྣམ་དག་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་རྟོག ཅེས་སོ། །ཡུལ་མ་རིག་པ་ སོགས་ལ་དམིགས་ནས་དེ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་པས། མ་རིག་པའི་ རྟོག་པ་ཞེས་སོགས་སུ་བྱའོ། །གཅིག་དང་ཐ་དད་ནི། དགག་རྟོག་ཏུ་འདོད་པ་ལྟར་ན། ཡུལ་ སོ་སོ་ཡིན་ཡང་ཡུལ་ཅན་རྟོག་པ་འདིར་བཤད་ངོ་བོ་གཅིག་གོ ། གཉིས་པ། རྣམ་བྱང་གཟུང་རྟོག་ནི། དབྱེ་གཞི། ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་རྟེན་ཅན་ གྱི་གཟུང་རྟོག་གོ །དབྱེ་ངོ་། །རྣམ་བྱང་གི་གཟུང་བར་ཏེ་ཡུལ་སྦྱིན་སོགས་རྣམ་བྱང་ཕྱོགས་ སེམས་(ཡེ་ཤེས་ཞབས་)ཙམ་དུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་རྣམས་སོ། །གྲངས་ངེས་ནི། ཡུལ་དགུ་ཡོད་པའི་དབང་གིས་ཏེ། རྣམ་བྱང་གི་ངོ་བོ་གཅིག རྒྱུ་གསུམ། དམིགས་པ་གཅིག སྤྱོད་པ་གཅིག དབྱེ་བ་གསུམ་སྟེ་དགུ་ལ་སྦྱར་བའོ། །བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོ་མཉམ་ གཞག་ལ་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་རྣམ་བྱང་གཟུང་རྟོག་ཆོས་ཅན། རྣམ་བྱང་དུ་མ་སྤུངས་པའི་ (ཨཱརྱས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆར་གཏོགས་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཞེས་སོགས་སོ། །)ཕུང་པོ་ལ་དགག་རྟོག་ཡིན་ཏེ། ཞེས་ སོགས་སྔར་ལྟར་བརྟགས་ཤིང་དགོད་དོ། །ཐབས་མི་མཁས་པས་གཟུགས་ལ་རྟོག་ཅིང་ཞེན་ ནས། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་(ཨཱརྱས་དྲངས་རྒྱས་འབྲིང་ན་མི་སྣང་)བར་རོ། །རྣམ་བྱང་གི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྒོ་ 1-367 སྐྱེ་མཆེད་(ཨཱརྱ་)ལ་སྟེ། མིག་ལ་རྟོག་ཅིང་ཞེན་ནས། ཡིད་དང་། གཟུགས་ནས་ཆོས་ཀྱི་(ཨཱརྱས་ སོ་རྒྱས་འབྲིང་ན་མི་སྣང་)བར་རོ། །རྣམ་བྱང་གི་རིགས་(རིགས་ནི་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དོ་གསེར་)འདྲ་བསྐྱེད་ པའི་ས་བོན་ཁམས་ལ་སྟེ། མིག་དང་གཟུགས་དང་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་སོགས་(ཨཱརྱ་མདོར་མེད་)སོ། ། སྔར་མ་བྱུང་བ་ལས་(ཟླ་ཟེར་སྐྱེ་བ་ཞེས་སོ། །)སྐྱེ་བ་རྣམ་བྱང་གི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་སྟེ། (དག་ལྡན་དུ་རྟེན་ཅིང་ འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་སོ། །རད་ཀིར་ཡང་ངོ་། །)མ་རིག་པར་རྟོག་ཅིང་། སོགས་ཏེ་ སྤང་བྱའི་སྒོ་ནས་འཕངས་སོ། །ཨཱརྱ་སོགས་(ཤཱནྟི་ཨ་བྷྱ་)དོན་ཞེས་པ་ཀུན་ལའོ། །མེད་པ་(ཨཱརྱ་ )ཙམ་བདག་ལྟ་(ཨཱརྱ་)སོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་མི་རུང་བས་ནང་སྟོང་ནས། དངོས་པོ་མེད་པའི་ ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བར་སྟོང་པ་ཉིད་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་སྟེ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད། ནས། དངོས་པོ་མེད་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལའོ། །མེད་པ་(ཨཱརྱ་)ཙམ་དོན་གཉིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པས་ཕྱིན་དྲུག་གི་དོན་(ནི་འཚ

【現代漢語翻譯】 對於「頗瓦（藏語：འཕོ་བ，轉移意識之法）」， 從『無生』等開始，意為非常殊勝。 世尊，何為完全清凈？ 一切法不生不滅等，從無生、無顯現、無造作，即為完全清凈。 阿阇黎（梵語：Ācārya，導師）：無明的分別念，至清凈生的分別念。 緣于無明等境，了知其無自性的分別念，應稱為無明的分別念等。 一與異：如欲作否定分別念，境雖各異，然有境之分別念，此處所說體性為一。 第二，清凈所取分別念：分類依據：具煩惱對治所依之所取分別念。 分類體性：清凈之所取，即以佈施等境，僅執持清凈方之心（耶謝扎巴），此九種分別念。 數量決定：由有九境之故，清凈之體性一，因三，所緣一，行相一，分類三，合為九。 菩薩加行道頂位等持中所具之清凈所取分別念，法性，是否為非清凈之積聚（阿阇黎：屬於清凈範疇的蘊等），是否為否定分別念？ 如前觀察並安立。因不善巧方便，於色執著，以至識（阿阇黎：在廣、中二釋中未見）。 生起清凈識之門，在於處（阿阇黎），即于眼執著，以至意與色至法（阿阇黎：在小、中二釋中未見）。 生起清凈之類（類即十八界，金），其種子在於界，即眼與色與眼識等（阿阇黎：簡略未述）。 從先前未生而生起，在於清凈之緣起（在《月光童子經》中說為生起。在《具足清凈經》中說為緣起之義的分別念。拉德基亦如是）。 執著于無明等，從所斷之門而拋棄。阿阇黎等（寂天）之義皆同。 僅是無（阿阇黎）不足以作為我見（阿阇黎）等的對治，故從內空至無事物之自性，即為空性甚深之義。 內空性，至無事物之自性空性之間。 僅是無（阿阇黎）不足以成辦二利圓滿，故六度之義（即是……）

【English Translation】 Regarding 'Powa' (Tibetan: འཕོ་བ, the practice of transferring consciousness): Starting from 'unborn' etc., meaning it is extremely excellent. Venerable One, what is complete purification? All dharmas are unborn and unceasing, etc., from unarisen, unmanifest, uncreated, that is complete purification. Ācārya (Sanskrit: Ācārya, teacher): The conceptualization of ignorance, to the conceptualization of pure birth. Based on objects such as ignorance, realizing their lack of self-nature is a conceptualization, it should be called the conceptualization of ignorance, etc. One and different: If you want to make a negative conceptualization, although the objects are different, the nature of the conceptualization with objects described here is one. Second, pure object-grasping conceptualization: Basis of classification: object-grasping conceptualization that relies on the antidote to afflictions. Nature of classification: The object grasped by purity, that is, taking objects such as generosity, only holding the mind of the pure side (Yeshe Zhap), these nine conceptualizations. Definite number: Because there are nine objects, the nature of purity is one, three causes, one object, one aspect, three classifications, totaling nine. The pure object-grasping conceptualization possessed in the peak samadhi of the bodhisattva's path of application, the nature of dharma, is it a collection of non-purity (Ācārya: aggregates belonging to the category of purity, etc.), is it a negative conceptualization? Examine and establish as before. Because of unskilled means, clinging to form, to consciousness (Ācārya: not seen in the extensive and intermediate commentaries). The gate for the arising of pure consciousness is in the sense base (Ācārya), that is, clinging to the eye, to the mind and form to dharma (Ācārya: not seen in the small and intermediate commentaries). The seed for generating the pure kind (kind is the eighteen realms, gold) is in the realm, that is, the eye and form and eye consciousness, etc. (Ācārya: not mentioned in brief). Arising from what was not previously arisen is in the pure dependent origination (In the 'Moonlight Boy Sutra' it is said to be arising. In the 'Perfectly Pure Sutra' it is said to be the conceptualization of the meaning of dependent origination. Radkir is also like this). Clinging to ignorance, etc., discarding from the gate of what is to be abandoned. The meaning of Ācārya, etc. (Śāntideva) is the same. Merely nothing (Ācārya) is not sufficient as an antidote to self-view (Ācārya), etc., therefore from inner emptiness to the nature of no thing, that is the profound meaning of emptiness. Between inner emptiness and the emptiness of the nature of no thing. Merely nothing (Ācārya) is not sufficient to accomplish the perfection of the two benefits, therefore the meaning of the six perfections (is...)

ང་རྒྱ་བའོ་ཞེས་གསེར་)ལ་སྟེ། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་རྟོག་ ཅིང་སོགས། ཡོད་པའི་བཟོད་ཤེས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་(དེ་ཡན་ཨཱརྱ་)མཐོང་སྤང་སྤོང་བ་ལ་ ནུས་པ་ཅན་(དོན་)དུ་འགྱུར་བས། སོ་བདུན་གྱི་ངོ་བོ་མཐོང་(ཨཱརྱ་)ལམ་ལ་སྟེ། བྱང་རྩ་བདུན་ལ་ རྟོག་སོགས། ཡོད་པར་གནས་པས་རིམ་བཞིན་ཡན་ལག་(ཨཱརྱ་)མི་འདྲ་བ་དང་དམིགས་(ཨཱརྱ་ )པས་འདའ་བའི་སྒོམ་ལམ་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་སོགས་ལ་སྟེ། བསམ་གཏན་རྣམས་ དང་། ནས། གཟུགས་མེད་པའི། ཞེས་སོགས་སོ། །བསླབ་པ་རྫོགས་པའི་མཚམས་ཡིན་པས་ མི་སློབ་པའི་ལམ་ལ་སྟེ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་རྟོག་སོགས་སོ། །སྟོང་པ་མན་གྱི་མདོ་རྒྱས་ འབྲིང་ནའང་ཡོད་ཅིང་གོང་མ་བཞིའི་མི་སྣང་ངོ་། ། གསུམ་པ། རྫས་རྟོག་ལ། དབྱེ་གཞི། གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་ཏེ་ཡུལ་ཅན་གྱི་ རྫས་འཛིན་རྟོག་པའོ། །དབྱེ་ངོ་། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དགུ་ལ་འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་ རྣམས་སོ། །གྲངས་ངེས། ཡུལ་དགུ་ཡོད་པ་ལས་ཏེ། དེ་ཡང་བདག་གི་ངོ་བོ་བཞི། རྟེན་ཆོས་ 1-368 ལྔ་འཛིན་པའི་རྫས་འཛིན་དགུ་ལ་མཇུག་ཏུ་ལ་སྦྱར་ཏེ། བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་མཉམ་ གཞག་ལ་མཚུངས་ལྡནགྱི་རྫས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པས་རང་ དབང་ཅན་གྱི་བདག་འཛིན་ལ་དགག་རྟོག་ཡིན་ཏེ། ཞེས་སོགས་སྔར་ལྟར་དགོད་དོ། །བདག་ ཉེ་བར་མི་དམིགས་སེམས་ཅན་དང་སྲོག་གང་ཟག་(ཨཱརྱས་དྲངས་)མི་དམིགས། ཞེས་སོགས་སོ། ། (ཚད་མས་བདག་མེད་པར་བརྟགས་པ་ནི་བདག་རང་དབང་ཅན་དུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོའོ། ། ཨཱརྱ།) འདི་སྔར་བདག་ ལ་སོགས་པ་དང་ཞེས་པའི་མདོར་སྣང་ངོ་། །ཆ་ཤས་མེད་པས་གཅིག་པུའི་བདག་འཛིན་ལ་ སྟེ། གཟུགས་མི་དམིགས་རྣམ་ཤེས་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་སོ། །(ཕུང་པོའི་དོན་གཅིག་པུར་འཛིན་པའི་ གཉེན་པོའོ། ། ཨཱརྱ།)བདག་རྣམ་ཤེས་སོགས་ཀྱི་རྒྱུར་འཛིན་པ་ལ་སྟེ། མིག་མི་དམིགས། ནས། ཆོས་ཀྱི་བར་རོ། །(སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དོན་ནི་བདག་རྒྱུར་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོའོ། ། ཨཱརྱ།) བདག་ལྟ་བ་པོ་དང་བལྟ་བྱ་ ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་ལ་སྟེ། མིག་དང་གཟུགས་དང་མིག་ཤེས་མི་དམིགས། ནས། ཡིད་ ཆོས་ཡིད་ཤེས་མི་དམིགས། ཞེས་སོ། །(ཁམས་ཀྱི་དོན་ནི་བདག་ལྟ་བོ་སོགས་སུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོའོ། ། ཨཱརྱ།) བདག་མ་རིག་པ་སོགས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྟེན་དུ་འཛིན་པ་ལ་སྟེ། (རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་ནི་ བདག་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྟེན་དུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོའོ། ། ཨཱརྱ།) རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བར་མི་དམིགས། (འདི་མདོར་མི་སྣང་།) གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་མི་དམིགས་ཀྱི་(འདི་སྣང་)བར་རོ། །མདོ་འདི་རྒྱས་ (པར་རྟེན་འབྲེལ་རེ་རེ་སྣང་)འབྲིང་ན་སྣང་། བར་མར་དང་པོ་བཞི་མི་སྣང་ཞིང་ཕུང་སྐྱེ་ཁམས་མི་ དམིགས་ཞེས་པ་ཙམ་དུ་བསྡུ

【現代漢語翻譯】 我執著于『我是佛教徒』（藏文：ང་རྒྱ་བའོ་ཞེས་གསེར་），並思索六度等。具有能斷除見道所斷煩惱的忍辱智慧的剎那（藏文：དེ་ཡན་ཨཱརྱ་，梵文天城體：आर्य，梵文羅馬擬音：ārya，漢語字面意思：聖者），存在於見道（藏文：མཐོང་ལམ་，梵文天城體：दर्शनमार्ग，梵文羅馬擬音：darśanamārga，漢語字面意思：見道）中，並思索三十七道品和七菩提分等。由於安住于存在，因此依次在不同支分（藏文：ཡན་ལག་，梵文天城體：अङ्ग，梵文羅馬擬音：aṅga，漢語字面意思：支分）和所緣（藏文：དམིགས་，梵文天城體：आलम्बन，梵文羅馬擬音：ālambana，漢語字面意思：所緣）上，超越禪定和無色定等修道（藏文：སྒོམ་ལམ་，梵文天城體：भावना मार्ग，梵文羅馬擬音：bhāvanā mārga，漢語字面意思：修道）。如『禪定』和『無色』等。由於是學道的終結，因此在無學道（藏文：མི་སློབ་པའི་ལམ་，梵文天城體：अशैक्षमार्ग，梵文羅馬擬音：aśaikṣamārga，漢語字面意思：無學道）中，思索直至一切智（藏文：རྣམ་མཁྱེན་，梵文天城體：सर्वाकारज्ञता，梵文羅馬擬音：sarvākārajñatā，漢語字面意思：一切智）。在從小品到中品的經中都有，但在上面的四品中沒有提到。 第三，關於實執：分類的基礎是，凡是執著于補特伽羅實有的有境，即是執著實有的分別念。分類的體性是，執著九種我之執著的九種分別念。數量的決定是，由於有九種所緣境，即執著四種我的體性和五種所依之法，因此有九種執著實有的執著，最後加上『于』字。例如，菩薩的加行道忍位等持中的相應實執分別念，就其法性而言，由於不依賴於其他，因此是對自主我執的破除分別念。如前所述。不緣近取蘊的心識、有情、命、補特伽羅（藏文：གང་ཟག་，梵文天城體：पुद्गल，梵文羅馬擬音：pudgala，漢語字面意思：補特伽羅）不緣等。（通過量成立無我，是對執著我為自主的對治。藏文：ཨཱརྱ།）這在前面『關於我等』的經中出現。對於執著無分一體之我，例如，不緣色，不緣識等。（對治執著蘊為一體。藏文：ཨཱརྱ།）對於執著我為識等的因，例如，不緣眼，乃至不緣法。（對治執著處為我因。藏文：ཨཱརྱ།）對於執著我為見者和所見等，例如，不緣眼、色和眼識，乃至不緣意、法和意識等。（對治執著界為見者等。藏文：ཨཱརྱ།）對於執著我為無明等煩惱的所依，（對治執著緣起為煩惱之所依。藏文：ཨཱརྱ།）不緣緣起。（此經中未見。）不緣無色界（此經中可見）。此經在廣品（其中每個緣起都可見）和中品中可見。在中品中，前四種未見，只簡略地提到不緣蘊、處、界。

【English Translation】 I cling to 'I am a Buddhist' (Tibetan: ང་རྒྱ་བའོ་ཞེས་གསེར་), and contemplate the six perfections, etc. The moments of patience and wisdom that can eliminate afflictions to be abandoned on the path of seeing (Tibetan: དེ་ཡན་ཨཱརྱ་, Sanskrit Devanagari: आर्य, Sanskrit Romanization: ārya, Chinese literal meaning: Noble), exist on the path of seeing (Tibetan: མཐོང་ལམ་, Sanskrit Devanagari: दर्शनमार्ग, Sanskrit Romanization: darśanamārga, Chinese literal meaning: Path of Seeing), and contemplate the thirty-seven factors of enlightenment and the seven branches of enlightenment, etc. Because they abide in existence, they successively transcend meditative paths such as dhyana and formless dhyana on different limbs (Tibetan: ཡན་ལག་, Sanskrit Devanagari: अङ्ग, Sanskrit Romanization: aṅga, Chinese literal meaning: Limb) and objects (Tibetan: དམིགས་, Sanskrit Devanagari: आलम्बन, Sanskrit Romanization: ālambana, Chinese literal meaning: Object). Such as 'dhyana' and 'formless'. Because it is the end of the path of learning, it is on the path of no more learning (Tibetan: མི་སློབ་པའི་ལམ་, Sanskrit Devanagari: अशैक्षमार्ग, Sanskrit Romanization: aśaikṣamārga, Chinese literal meaning: Path of No More Learning), contemplating until omniscience (Tibetan: རྣམ་མཁྱེན་, Sanskrit Devanagari: सर्वाकारज्ञता, Sanskrit Romanization: sarvākārajñatā, Chinese literal meaning: Omniscience). It is found in the shorter and medium sutras below emptiness, but not in the upper four. Third, regarding substance clinging: The basis of classification is any object that clings to the substantial existence of a person, which is the conceptual thought that clings to substance. The nature of the classification is the nine types of conceptual thoughts that cling to the nine types of self-clinging. The determination of the number is because there are nine objects of clinging, namely, clinging to the four natures of self and the five bases of phenomena, therefore there are nine types of clinging to substance, with 'to' added at the end. For example, the corresponding substance-clinging conceptual thought in the patience of the joining path of a Bodhisattva is, by its nature, a negation conceptual thought of the independent self-clinging because it does not depend on others. As mentioned before. Not clinging to the aggregates of consciousness, sentient beings, life, and persons (Tibetan: གང་ཟག་, Sanskrit Devanagari: पुद्गल, Sanskrit Romanization: pudgala, Chinese literal meaning: Person) not clinging, etc. (Establishing selflessness through valid cognition is the antidote to clinging to self as independent. Tibetan: ཨཱརྱ།) This appears in the previous sutra 'regarding self, etc.' For clinging to the indivisible one self, for example, not clinging to form, not clinging to consciousness, etc. (The antidote to clinging to the aggregates as one. Tibetan: ཨཱརྱ།) For clinging to self as the cause of consciousness, etc., for example, not clinging to the eye, up to not clinging to dharma. (The antidote to clinging to the sense bases as the cause of self. Tibetan: ཨཱརྱ།) For clinging to self as the seer and the seen, etc., for example, not clinging to the eye, form, and eye consciousness, up to not clinging to mind, dharma, and mind consciousness. (The antidote to clinging to the realms as the seer, etc. Tibetan: ཨཱརྱ།) For clinging to self as the basis of afflictions such as ignorance, (The antidote to clinging to dependent origination as the basis of afflictions. Tibetan: ཨཱརྱ།) not clinging to dependent origination. (This is not seen in the sutra.) Not clinging to the formless realm (This is seen). This sutra is seen in the extensive (where each dependent origination is seen) and medium versions. In the medium version, the first four are not seen, only briefly mentioning not clinging to the aggregates, sense bases, and realms.

ས་སོ། །རྒྱས་པར་གོང་མ་རྣམས་སྣང་ངོ་། །བདག་དེ་ཞི་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་ )རགས་སུ་ལྟ་བ་འཇིག་རྟེན་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)པའི་ལམ་གྱིས་འོག་ས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ རྟེན་དུ་འཛིན་པ་ལ་སྟེ། (བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་དམིགས་པས་འདའ་བའི་ཆགས་བྲལ་གྱི་དོན་ ནི་བདག་དེ་འདྲའི་ཆགས་བྲལ་གྱི་རྟེན་དུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོའོ། ། ཨཱརྱ།) གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་མི་དམིགས་སོ། ། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་མི་དམིགས་སོ། །རྒྱས་པར་ཡོད་དོ། །(འབྲིང་ན་མེད།) བདག་དེ་ 1-369 བདེན་པ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྟེན་དུ་འཛིན་པ་ལ་སྟེ། (བདེན་པ་མཐོང་པའི་དོན་ ནི། བདག་དེ་བདེན་པ་མཐོང་ལམ་གྱི་རྟེན་དུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོའོ། ། ཨཱརྱའོ། །)འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་མི་ དམིགས། །ཞེས་(གཉིས་ཀར་ཡོད་)སོ། །བདག་དེ་རྣམ་ཐར་བརྒྱད་དང་སྙོམས་འཇུག་དགུའི་སྒོམ་ པའི་ལམ་གྱི་རྟེན་དུ་འཛིན་པ་ལ་སྟེ། (ལུས་ཀྱི་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་བསྒོམ་པའི་དོན་ནི་བདག་དེ་འདྲའི་སྒོམ་ལམ་ གྱི་རྟེན་དུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོའོ། ། ཨཱརྱ།) རྣམ་པར་ཐར་བ་རྣམས་དང་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་ པར་འཇུག་པ་དགུ་མི་དམིགས། (གཉིས་ཀར་རོ། །) ཞེས་སོ། །བདག་རང་གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ བྱས་པའི་རྟེན་དུ་འཛིན་པ་ལ་སྟེ། སྟོབས་བཅུ་(བདེན་དངོས་སུ་)མི་དམིགས་སོགས་སོ། འདིར་རྫས་འཛིན་ དགུ་དང་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་དགུ་སོ་སོར་འཕགས་པ་བཞེད་དེ། བདག་མི་དམིགས་ པར་ཚད་མས་བརྟག་པ་སོགས་མཆན་བུ་འདིར་བཀོད་པ་ལྟར་དགུ་རྫས་འཛིན་དགུའི་གཉེན་ པོར་བཤད་ལ། རྟོག་པ་དགུའི་གཉེན་པོ་མཐོང་ལམ་ཉིད་དུ་གསལ་བོར་བཤད་པས་སོ། །བློ་ རྩིང་དག་གིས་མི་ཤེས་སོ། ། བཞི་པ་བཏགས་རྟོག་ལ། དབྱེ་གཞི། སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཛིན་ རྟོག་གོ །དབྱེ་ངོ་། བཏགས་པར་འཛིན་པ་དགུ་ལ་འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་རྣམས་ སོ། །གྲངས་ངེས། ཡུལ་གྱི་དབང་གིས་ཏེ། དང་པོ་བཞི་ལས་ཀྱི་སྒྱུ་མ་ལས་བྱུང་བའི་བཏགས་ པ་ཙམ། ཕྱི་མ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྱུ་མ་ལས་བྱུང་བའི་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ། བཏགས་ཡོད་དགུ་ ལ་བཏགས་པར་འཛིན་པ་དགུ་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ལ་མཇུག་ཏུ་ལ་སྦྱར་ཏེ། བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་ ཆོས་མཆོག་མཉམ་གཞགས་ལ་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། ཟག་པ་དང་བཅས་ པའི་གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་བཏགས་པར་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ལ་དགག་རྟོག་ཡིན་ཏེ། ཞེས་ སོགས་བརྟགས་ཤིང་དགོད་དོ། །གཟུགས་ཀྱང་གཞན་ལ་སྒྱུ་མ་ཡང་གཞན་ཞིག་ཡིན་སྙམ་ མམ། ནས། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བར་(ཨཱརྱ་)རོ། །དེ་ཡང་གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་ 1-370 ཏེ་ཕུང་པོ་ནི་སྤུངས་པའི་དོན་ཡིན་ཅིང་དེ་དོན་དམ་པར་(ཨཱརྱ་)རྫས་སུ་མེད་པས་སོ། །སྐྱེ་མཆེད་ བཏགས་ཡོད་དུ་འཛིན་པ་ལ་སྟ

【現代漢語翻譯】 如前所述，上文已詳述。(佛陀勝)我執著于寂靜，以世間(佛陀勝)之道，將地獄視為無慾之所依。 (對於無色界禪定的支分和所緣，超越貪慾的意義在於，對如是的無慾之所依的執著是其對治。聖者！)不觀色蘊，不觀無色蘊。廣說則有，(中等則無)。我執著于將真諦(佛陀勝)視為現見真理之道的所依。 (見真諦的意義在於，對如是的見真諦之道的所依的執著是其對治。聖者！)不觀聖諦。(二者皆有)。我執著于將八解脫和九次第定的修道視為所依。 (以身作證的禪修的意義在於，對如是的修道的執著是其對治。聖者！)不觀諸解脫和次第而住的九等至。(二者皆有)。我執著于將自他利益之事視為所依。不觀十力(真實存在)等等。 此處，聖者認為九種實執和九種對境之分別念是各自獨立的。對於不觀我而以量成立等等，如註釋中所述，九種是九種實執的對治。而九種分別唸的對治則在見道中已明確說明。粗略的智慧無法理解。 第四，關於假立分別念。分類依據：對補特伽羅假立存在的所依之執著分別念。分類相：執著於九種假立的九種分別念。數量決定：由對境所決定。前四者是由業幻化而生的假立，后五者是由智慧幻化而生的假立。對於九種假立存在，將執著於九種假立作為對境，並在最後加上『la』。菩薩的加行道、頂位和忍位具有相同的分別念，法相。具有染污的色蘊等蘊執著于假立存在，這是破除分別念，等等，需要考察和記錄。色蘊是與他者不同的幻化嗎？直到識蘊(聖者)。 也就是說，色蘊等蘊僅僅是假立，蘊是積聚之意，因此在勝義諦中(聖者)並非實有。執著于將處視為假立存在。

【English Translation】 As mentioned before, the above has been detailed. (Buddha Shri) I am attached to tranquility, using the worldly (Buddha Shri) path, regarding the lower realm as a basis for detachment. (For the limbs and objects of contemplation of the formless realm meditation, the meaning of transcending desire is that attachment to such a basis of detachment is its antidote. Saint!) Do not observe the form aggregate, do not observe the formless aggregate. Broadly speaking, it exists, (moderately, it does not). I am attached to regarding the truth (Buddha Shri) as the basis of the path of directly seeing the truth. (The meaning of seeing the truth is that attachment to such a basis of the path of seeing the truth is its antidote. Saint!) Do not observe the noble truths. (Both exist). I am attached to regarding the path of meditating on the eight liberations and the nine successive abidings as the basis. (The meaning of the meditation of witnessing with the body is that attachment to such a path of meditation is its antidote. Saint!) Do not observe the liberations and the nine successive attainments that abide in sequence. (Both exist). I am attached to regarding the actions of benefiting oneself and others as the basis. Do not observe the ten powers (truly existing), etc. Here, the saints consider the nine kinds of substantial clinging and the nine kinds of conceptual thoughts of objects to be independent of each other. Regarding not observing the self and establishing it with valid cognition, etc., as mentioned in the commentary, the nine kinds are the antidotes to the nine kinds of substantial clinging. And the antidotes to the nine kinds of conceptual thoughts are clearly explained in the path of seeing. Coarse wisdom cannot understand. Fourth, regarding imputed conceptual thoughts. Basis of classification: the clinging conceptual thought to the basis of the imputed existence of a person. Classification aspect: the nine kinds of conceptual thoughts that cling to the nine kinds of imputation. Number determination: determined by the object. The first four are imputations arising from the illusion of karma, and the latter five are imputations arising from the illusion of wisdom. For the nine kinds of imputed existence, taking the clinging to the nine kinds of imputation as the object, and adding 'la' at the end. Bodhisattvas' paths of application, peak, and forbearance have the same conceptual thoughts, characteristics. The aggregates such as the defiled form aggregate cling to the imputed existence, which is the refutation of conceptual thoughts, etc., which need to be examined and recorded. Is the form aggregate a different illusion from others? Until the consciousness aggregate (Saint). That is to say, the aggregates such as the form aggregate are merely imputed, and the aggregate means accumulation, so in the ultimate truth (Saint) it is not truly existent. Clinging to regarding the sense bases as imputed existence.

ེ། མིག་ཀྱང་གཞན་ལ་སྒྱུ་མ་ཡང་གཞན་ཞིག་ཡིན་སྙམ་མམ། ཡིད་ཀྱི་བར་རོ། །མིག་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་དོན་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ། དོན་དམ་པར་རྫས་སུ་ མེད་པས་སྐྱེ་སྒོའི་དོན་མེད་པས་(ཨཱརྱ་)སོ། །མིག་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཁམས་བཏགས་ཡོད་དུ་ འཛིན་པ་ལ་སྟེ། མིག་དང་གཟུགས་དང་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་རྣམས་ཀྱང་གཞན་ཞེས་སོགས་སོ། ། ཁམས་ཀྱང་དོན་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ། དེ་དོན་དམ་པར་རྫས་སུ་མེད་པས་རིགས་ཀྱི་དོན་ མེད་པས་སོ། །མ་རིག་པ་སོགས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བཏགས་ཡོད་དུ་འཛིན་པ་ ལ་སྟེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡང་གཞན་སོགས་སོ། །མ་རིག་པ་སོགས་རྟེན་འབྲེལ་ རྣམས་ཡང་བཏགས་ཡོད་ཙམ་སྟེ། དཔྱད་ན་ངོ་བོས་སྟོང་པས་དེ་རྣམས་སོ་སོ་དང་ཚོགས་ པ་ལ་སྐྱེ་བའི་དོན་མེད་པས་སོ། །(ཨཱརྱ།) སོ་བདུན་སོགས་རྣམ་པར་བྱང་བ་(ནི་མྱང་འདས་སོ་ཞེས་ གསེར་)བཏགས་ཡོད་དུ་འཛིན་པ་ལ་སྟེ། བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ཡང་གཞན་ལ་ཞེས་སོགས་ སོ། །སློབ་ལམ་གྱི་བྱང་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་བྱང་ཡང་དོན་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ། གཟིངས་ དང་འདྲ་བར་གཏན་དུ་བ་མིན་པས་(ཨཱརྱ་)སོ། །སྒོ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་མཐོང་བའི་ལམ་བཏགས་ ཡོད་དུ་འཛིན་པ་ལ་སྟེ། སྟོང་ཉིད་མཚན་མེད་སྨོན་མེད་ཀྱང་གཞན་ལ། ཞེས་སོགས་སོ། །སྒོ་ གསུམ་པོ་དེ་ཡང་སྤངས་གཉེན་དུ་ཚོགས་པ་ཙམ་གྱིས། དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པས་སོ། ། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)ཀྱི་སྒོམ་ལམ་བཏགས་ཡོད་དུ་འཛིན་པ་ལ་སྟེ། བསམ་ གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡང་གཞན། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་དག་ ཀྱང་ཡན་ལག་དང་དམིགས་པས་འདའ་བས། དོན་དམ་པར་རྫས་སུ་མེད་པས་སོ། །སྟོང་ ཉིད་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་བཏགས་ཡོད་དུ་འཛིན་པ་ལ་སྟེ། སྟོང་ཉིད་ཐམས་ཅད་ ཀྱང་གཞན་ལ། ཞེས་སོགས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཡང་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ། དགག་བྱ་ཀུན་ 1-371 བཏགས་པས་སྟོང་པ་ཙམ་ཡིན་པས་སོ། །སྟོབས་སོགས་མི་སློབ་པའི་ལམ་བཏགས་ཡོད་དུ་ འཛིན་པ་ལ་སྟེ། སྟོབས་བཅུ་ཡང་གཞན། ཞེས་སོགས་སོ། །མི་སློབ་ལམ་དེ་ཡང་དོན་ལ་ བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ། བདེན་པའི་དངོས་མེད་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་པ་རྣམས་ ཨཱརྱའོ། །སྤྱི་བྱེ་བྲག་གི་དང་རྣམས་ཟླས་དབྱེའོ། །ཕུང་པོ་བཏགས་པའི་རྟོག་པ་སོགས་འདིར་ བཤད་དགུ་ཆོས་ཅན། སྦྱོར་ལམ་གྱི་བྱེད་ཆོས་བཏགས་འཛིན་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་སེའི་ཆོས་ མཆོག་མཉམ་གཞག་ལ་མཚུངས་ལྡན་གྱི་འཛིན་རྟོག་གང་ཞིག ཕུང་སོགས་བཏགས་འཛིན་ བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པས་སོ། །ཞེས་སོ། །གོང་མ་གསུམ་ལ་ཡང་འདོན་པ་བསྒྱུར་རོ། །འདི་ དག་སྦྱོར་བ་དངོས་གཞི་རྗེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆ་མཐུན་བཞི་རེ་རེ་ན་ཡོད་པར་བུདྡྷ་ཤྲཱིས་སོ། །འོན་ ཀྱང་ཤཱནྟི་ལྟར་ན། དང་པོ་གསུམ་གྱི་མདོ

【現代漢語翻譯】 問：難道眼睛和其他事物，都是虛幻不實的嗎？ 答：是的。眼睛等感官只是名言安立，勝義諦中並無實體，因此沒有產生之義。（阿 Arya）眼睛、色等界執著為實有，眼睛和色以及眼識等也是虛幻不實的。 界也只是名言安立，勝義諦中並無實體，因此沒有種姓之義。無明等緣起執著為實有，緣起也是虛幻不實的。 無明等緣起也只是名言安立，如果加以分析，其自性是空性的，因此這些事物無論是單獨存在還是聚合在一起，都沒有產生的意義。（阿 Arya）三十七道品等清凈之法（即涅槃），執著為實有，三十七道品也是虛幻不實的。 修道之道的清凈之法也只是名言安立，如同船筏一樣，並非永恒不變。（阿 Arya）證悟三解脫門（空性、無相、無愿）的道，執著為實有，空性、無相、無愿也是虛幻不實的。 這三解脫門也只是爲了斷除煩惱而暫時聚合在一起，勝義諦中並沒有真實的自性。將禪定和無色界的禪修之道執著為實有，禪定和無色界的等持也是虛幻不實的。 這些也因為有支分和所緣而消逝，勝義諦中並無實體。將證悟空性的殊勝之道執著為實有，一切空性也是虛幻不實的。 空性也只是名言安立，因為一切所破都是假立的，所以才是空性。將十力等無學道執著為實有，十力也是虛幻不實的。 無學道也只是名言安立，是真諦的無實有、如幻的自性。以上所說都是阿 Arya 的觀點。總相和別相的『和』字用於區分。 將蘊執著為實有的分別念等，此處所說的九法，都是具有同品之法。加行道的所作之法是執著實有的分別念，如同菩薩的殊勝法，與等持中的俱生執著分別念相同，因為蘊等執著實有的事物被證悟為無實有。以上所述。 對於上面的三種情況，也要進行同樣的推理。這些在加行道的正行和後行中，四種相似的法都各自存在，這是 Buddhaśrī 的觀點。然而，按照 Śānti 的觀點，前三種的經文...

【English Translation】 Q: Do you think that the eye and other things are also illusory? A: Yes. The eye and other sense organs are merely nominal designations; in ultimate truth, they have no substance, and therefore no meaning of arising. (Ārya) Holding the realms of eye, form, etc., as real, the eye, form, and eye consciousness are also other. The realms are also merely nominal designations; in ultimate truth, they have no substance, and therefore no meaning of lineage. Holding ignorance and other dependent origination as real, dependent origination is also other. Ignorance and other dependent origination are also merely nominal designations; if analyzed, their nature is emptiness, so these things, whether existing alone or gathered together, have no meaning of arising. (Ārya) Holding the thirty-seven factors of enlightenment (i.e., nirvāṇa) as real, the thirty-seven factors of enlightenment are also other. The purification of the path of learning is also merely a nominal designation; like a raft, it is not permanent. (Ārya) Holding the path of seeing the three doors (emptiness, signlessness, wishlessness) as real, emptiness, signlessness, and wishlessness are also other. These three doors are also merely temporarily gathered together to abandon afflictions; in ultimate truth, they have no real nature. Holding the path of meditation of dhyāna and the formless realms as real, the samādhi of dhyāna and the formless realms is also other. These also vanish because of their limbs and objects; in ultimate truth, they have no substance. Holding the special path of realizing emptiness as real, all emptiness is also other. Emptiness is also merely a nominal designation, because all that is to be negated is imputed, so it is emptiness. Holding the powers and other non-learning paths as real, the ten powers are also other. The non-learning path is also merely a nominal designation; it is the unreal, illusory nature of truth. All of the above are the views of Ārya. The 'and' between general and specific is used for distinction. The conceptual thought of holding the aggregates as real, etc., the nine dharmas spoken of here, are all of the same kind. The action of the path of joining is the conceptual thought of holding as real, like the supreme dharma of a Bodhisattva, the co-emergent holding conceptual thought in samādhi is the same, because the things that hold the aggregates as real are realized as unreal. The above is stated. For the three above, the same reasoning should be applied. These, in the main practice and subsequent practice of the path of joining, each have four similar dharmas, according to Buddhaśrī. However, according to Śānti, the first three sutras...

་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གཉེན་པོ་བསྟན་ནས་སྤང་བྱ་རྟོག་པ་ ཤུགས་བསྟན་དུ་གསལ་ཞིང་དགག་རྟོག་མི་བཞེད་པར་མངོན་ནོ། །ཟླ་ཟེར་དུ། རྣམ་པར་རྟོག་ པ་དེ་རྣམས་དྲོད་ཀྱིས་བསྲབས་པར་བྱེད་ཀྱི་རབ་ཏུ་སྤོང་བར་ནི་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་རེ་རེ་སྦྱར་ སྣང་བས་དགག་རྟོག་ཏུ་མི་བཞེད་པར་མངོན་ནོ། །ཤེར་འབྱུང་(ཡང་སྒྲུབ་རྟོག་ཏུ་བཞེད་པ་ལྟར་སྣང་སྟེ་) ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དངོས་པོ་དང་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གཟུང་བ་ དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གིས་སྲིད་པར་སྐྱེ་བས་ན། རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་ དང་སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ གིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཏེ། དགག་རྟོག་ཏུ་འདོད་པ་ལྟར་ན། དེ་ སྐད་བཤད་པ་ནི་རྟོག་པ་བཞིའི་ཡུལ་ལ་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱའོ། །ཕུགས་ཏིག་པ་བཞག་དཀའ་ བར་སྣང་ངོ་། ། བཞི་པ་ནི། སྔར་བཤད་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགག་རྟོག་བཞི་དང་ངེས་པར་ འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་མཉམ་གཞག་བཞི་བོ་གྲངས་བཞིན་དུ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ 1-372 ནོ། །རྣམ་རྟོག་མཐའ་ཡས་ཀྱང་ལམ་དུ་གཏོགས་པ་ཁོ་ནའི་རྣམ་རྟོག་བསྟན་གྱི་གཞན་ནི་ཆེད་ དུ་བླང་དོར་བྱ་རྒྱུ་མིན་པས་མ་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་གསེར་རོ། ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། སྔ་འགྲེལ་ནི། བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་བྱེད་ཆོས་ཡོངས་སུ་ འཛིན་པའི་བཤེས་གཉེན་ཆོས་ཅན། དེའི་བྱེད་ཆོས་མདོར་བསྟན་དུ་བྱེད་ཆོས་རྟོག་པའི་སྔར་ གསུངས་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། དེར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྦྱར་བ་དང་མཐུན་པར་སྡེབ་སྦྱོར་ མ་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་དེ་ལྟར་བཤད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང་། དེ་ཆོས་ཅན། སླར་ཡང་བྱང་ཆོས་རྒྱས་བཤད་དུ་རྟོག་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་བཤད་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། དེར་དེའི་མཇུག་ཏུ་བཤད་པ་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྟོག་པ་བཞི་ཡང་བྱང་སེའི་ སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་བྱེད་ཆོས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ་དེ་ལྟར་བཤད་པས་སོ། ། དེས་ན་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་ཡོངས་འཛིན་སྟོན་ནོ། ། གཉིས་པ་རྩ་བ་ལ་བཞི་སྟེ། ནང་ཡོངས་(སྙིང་མཆོག་ཟླ་ཟེར་དངོས་)འཛིན་ཐབས་མཁས། ཕྱི་ ཡོངས་འཛིན་དགེ་བཤེས། དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སོ་སོར་(སྙིང་ཟླ་དངོས་)བོར་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་ལ་སེམས་དང་པོར་མི་འགོང་པ་ཉིད་དང་སོགས་ པ་བར་དུ་མི་དངང་། མཐར་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་བའི་བྱང་སེ་སྦྱོར་ལམ་པའི་ཐབས་ མཁས་དེ་ཆོས་ཅན། བྱང་སེ་སྦྱོར་ལམ་པའི་ཡོངས་འཛིན་ཡིན་ཏེ། དེ་དེ་འདྲ་དེ་ལ་འཇིགས་ དངང་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པར་མི་འགྱུར་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་མཁས་དེ་ཡིན་པས་སོ། །མདོར། བྱང་ཆེན་པོ་མི་འཇིགས་མི

【現代漢語翻譯】 那些（論述）通過展示對治法，間接地闡明了應斷除的分別念，並且明顯地不認可破斥分別念。《月光疏》中說：『那些分別念會被（智慧的）熱力削弱，但不會被徹底斷除。』因為（這些論述）似乎是逐一應用的，所以明顯地不認可破斥分別念。而《般若生》（似乎認可建立分別念，即）：『由於被一切煩惱的事物和作為實有的補特伽羅所依的能取和所取的分別念所生，因此，通過清凈的事物和作為假名的士夫所依的能取和所取的分別念，就能獲得寂滅。』如果認為這是破斥分別念，那麼就應該說，這樣說是針對四種分別唸的境而言的。但要確立根本，似乎很難。 第四點是：如前所述的那種分別念，與四種破斥分別念和確定性的部分相符，與四種等持在數量上是相同的。雖然分別念是無限的，但只展示了屬於道的分別念，其他的則因為不是特別需要取捨的，所以沒有展示。這是金子的說法。 第三部分有三點。首先是前釋：菩薩加行道的行為法完全依止的善知識，其行為法簡要地展示為行為法分別念之前所說的內容是有必要的，因為在那裡，爲了使偈頌的組合不被破壞，需要與偈頌的組合相一致地進行闡述。即使是這樣，那（善知識）也是有必要的，再次在菩薩行為的廣釋中，在分別唸的結尾處進行闡述，因為在那裡，通過在其結尾處進行闡述的力量，如前所述的四種分別念也變成了菩薩加行道的特殊行為法。因此，中間的那個偈頌展示了依止（善知識）。 第二是根本頌有四點：內在的依止（殊勝心髓月光），依止善巧方便；外在的依止善知識；以及各自的相違品（殊勝心髓月光）的捨棄。第一點是：對於一切法的自性離戲論，最初不會感到害怕，中間也不會驚慌，最終也不會變得非常恐懼的菩薩加行道者的善巧方便，是菩薩加行道者的依止，因為那樣的（善巧方便）能使（菩薩）不至於對恐懼、驚慌、害怕等感到恐懼。簡而言之，大菩薩不會感到恐懼。

【English Translation】 Those (discussions) implicitly clarify the conceptualizations to be abandoned by showing the antidotes, and it is evident that they do not approve of refuting conceptualizations. In the 'Moonbeam Commentary,' it says, 'Those conceptualizations are thinned by heat, but they are not completely abandoned.' Because (these discussions) seem to be applied one by one, it is evident that they do not approve of refuting conceptualizations. However, the 'Emergence of Wisdom' (seems to approve of establishing conceptualizations, i.e.): 'Since one is born into existence by the conceptualizations of grasping and being grasped, which are based on the objects of all afflictions and the person as a real entity, therefore, through the conceptualizations of grasping and being grasped, which are based on pure objects and the person as a nominal entity, one will attain nirvana.' If it is thought that this is refuting conceptualizations, then it should be said that this statement refers to the objects of the four conceptualizations. But to establish the root seems difficult. The fourth point is that the conceptualizations as described above, which are in accordance with the four refutations of conceptualizations and the aspects of certainty, are equal in number to the four samadhis. Although conceptualizations are infinite, only the conceptualizations that belong to the path are shown, and the others are not shown because they are not particularly necessary to be adopted or abandoned. This is the saying of Gold. The third part has three points. First is the previous commentary: The spiritual friend who completely relies on the practices of the Bodhisattva's path of application, it is necessary that his practices are briefly shown as what was said before about the conceptualizations of practices, because there, in order to not destroy the composition of the verses, it is necessary to explain in accordance with the composition of the verses. Even so, it is necessary that he (the spiritual friend) is again explained at the end of the conceptualizations in the extensive explanation of the Bodhisattva's practices, because there, through the power of explaining at its end, the four conceptualizations as mentioned before also become the special practices of the Bodhisattva's path of application. Therefore, the one verse in the middle shows the reliance (on the spiritual friend). The second is that the root text has four points: the inner reliance (Excellent Essence Moonbeam), reliance on skillful means; the outer reliance on the spiritual friend; and the abandonment of their respective opposing factors (Excellent Essence Moonbeam). The first point is: The skillful means of the Bodhisattva practitioner who does not initially feel fear, does not panic in the middle, and does not become very afraid in the end, regarding the nature of all phenomena as free from elaboration, is the reliance of the Bodhisattva practitioner, because that (skillful means) makes (the Bodhisattva) not afraid of fear, panic, fright, etc. In short, the great Bodhisattva does not feel fear.

་དངང་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས། ཤཱནྟིས། (དག་ལྡན།) སྐྲག་པ་ཉིད་ནི་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར། སྐྲག་པ་དང་དངང་བ་དང་ ཤིན་ཏུ་དངང་བར་འགྱུར་བ། ཞེས་སོ། །འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ། ཉན་པའི་ཚེ་ཅུང་ཟད་འཇིགས་པ་ འཇིགས་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སེམས་པའི་ཚེ་འབྲིང་དུ་འཇིགས་པ་དངང་བའོ། །ཐ་མར་བསྒོམ་ 1-373 ཚེ་རབ་ཏུ་འཇིགས་པ་སྐྲག་པ། ཞེས་གསུངས་སོ། །(གནས་མིན་པ་ལ་འཇིགས་པ་ནི་སྐྲག་པ། རྒྱུན་དུ་འཇིགས་ པ་ནི་དངང་བ། དངང་བ་བརྟན་པར་གྱུར་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་དངང་བ་ཞེས་བཙུན་གྲོལ་དང་འགྲེལ་ཆེན་ལས་སོ། །བརྗོད་འདོད་ཀྱིས་ཇི་ ལྟར་སྦྱར་ཡང་རུང་ངོ་། །) གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་སྐུ་ཆོས་ཅན། ཆོས་འདྲ། རྟགས་ནི། ཕན་པ་ཐོབ་པའི་ དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཤེས་རབ་སེམས་བསྐྱེད་བསྔོ་བ་ ལ་སོགས་པའི་ཐབས་དང་མི་ཕན་པ་སྤོང་བའི་དོན་དུ་བདུད་ལས་སྡིག་གྲོགས་སོགས་སྟོན་ པར་བྱེད་པའི་འཕགས་ཆེན་ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེ་ལྟར་བསྟན་པས་དེ་འདྲའི་ཐབས་ ཤེས་དང་མི་ལྡན་པར་ལྟུང་བ་ལས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའོ། །བྱང་བའི་དགེ་བཤེས་ནི་གང་དེ་ ལ་གཟུགས་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་དེ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་སྟོན་ཅིང་དགེ་རྩ་དེ་དག་ ཀྱང་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་མ་གཏོགས་པར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡོངས་སུ་ བསྔོར་མི་འཇུག་པའོ། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་བཞི་པ་ནི། ཐབས་མཁས་དེ་ཡི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཕར་ཕྱིན་ནས་མ་འདྲེས་པའི་ བར་དུ་མཚན་མར་དམིགས་ཏེ་བསྒོམ་ཞིང་རློམ་(ཨཱརྱ་)པ་སོགས་ཐབས་མི་(དག་ལྡན་)མཁས་པ་ བོར་བའོ། །ཐབས་མི་མཁས་པས་ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་ཐོས་ན་དངང་སྐྲག་ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པས་ཟིན་ པར་འགྱུར། ཞེས་སོ། །དགེ་བཤེས་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མདོ་སྡེ་འདི་དག་ནི་རང་བཟོར་ བྱས་པ་སྟེ་མཉན་པར་མི་བྱའོ་སོགས་གཞུང་སྤོང་བའི་སྡིག་གྲོགས་ཕྱིན་དྲུག་ལས་བཟློག་ཅིང་ མོས་པ་མེད་པར་བྱེད་སོགས་ལམ་སྤོང་བའི་སྡིག་གྲོགས། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་མངོན་དུ་གྱིས་བླ་ མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་བདུད་ལས་མི་སྨྲ་མི་སྟོན་པ་འདི་ ནི་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོར་རིགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་འབྲས་བུ་སྤོང་བའི་སྡིག་གྲོགས་ རྣམས་བོར་བའོ། །ཨཱརྱའི་དགོངས་པའོ། །(དག་ལྡན་དུ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་ཐབས་མི་མཁས་པ་དང་སྡིག་ 1-374 པའི་གྲོགས་པོའོ། ། ཞེས་སོ། །)འགྲེལ་པ་ལ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་ཆོས་ཅན། དེའི་ཡོངས་སུ་ འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ ནི། རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་སོགས་ལ་དང་པོར་སེམས་མི་འགོང་བར་དུ་མི་དངང་མཐར་མི་སྐྲག་ པ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་བསྔོ

【現代漢語翻譯】 以及其他等等。寂天（寂天菩薩）說：（具足）。 恐懼本身有小、中、大三種程度的差別，會變成害怕、驚慌和非常驚慌。正如《十萬頌般若經釋》中所說：『聽聞時稍微害怕是害怕；之後思考時中等程度的害怕是驚慌；最後修習時極度害怕是恐懼。』（對非處境感到害怕是恐懼，持續感到害怕是驚慌，驚慌變得強烈就是非常驚慌，這是尊勝解脫和《大疏》中的說法。可以根據想要表達的意思來使用這些詞語。） 第二，佛陀的化身，具有法相。理由是：爲了獲得利益，他會展示一切法無自性的智慧、發菩提心、迴向等等方便；爲了捨棄無益，他會揭示魔業、惡友等等，因為他是殊勝的大士。普遍來說，通過這樣教導，他能從墮落中完全守護那些不具備這種方便智慧的人。具善知識不會以不明顯的方式宣說『色是無常』等法，也不會將這些善根迴向于聲聞或獨覺的果位，而只會迴向於一切智。 第三和第四，善巧方便的違品是執著于相，從波羅蜜多到不混雜之間進行修習，並且捨棄自詡（聖者）等等不善巧方便的人。不善巧方便的人聽聞這部甚深般若經時，會被驚慌和恐懼完全控制。具善知識的違品是捨棄經論，例如說『這些經論是自己編造的，不要聽聞』等等，捨棄正法的惡友會阻礙六度波羅蜜多，並且使人沒有信心等等，捨棄道的惡友。例如聲聞說：『你成就無上菩提有什麼用？』這樣不說話、不教導的魔業應該被視為惡友。正如所說，要捨棄那些捨棄果位的惡友。這是聖者的意圖。（具足中說：『它的違品是不善巧方便和惡友。』）在《釋論》中說：圓滿的佛陀，具有法相，是它的守護者。因為他是特殊的善知識。理由是：首先對於自性空性等法，直到內心不退縮，最終不驚慌恐懼；發菩提心，迴向。

【English Translation】 and so on. Shanti (Shantideva) said: (Complete). Fear itself has small, medium, and large degrees of difference, becoming fear, panic, and extreme panic. As stated in the 'Hundred Thousand Verse Prajna Sutra Commentary': 'Slight fear when listening is fear; after that, medium fear when thinking is panic; finally, extreme fear when practicing is terror.' (Fear of non-situations is fear, continuous fear is panic, and panic that becomes strong is extreme panic, according to Venerable Drol and the Great Commentary. These words can be used according to the meaning one wants to express.) Second, the emanation body of the Buddha has the characteristic of Dharma. The reason is: to obtain benefits, he shows all Dharmas as wisdom without self-nature, generating Bodhicitta, dedicating merit, and other skillful means; to abandon what is not beneficial, he reveals demonic activities, bad friends, etc., because he is a supreme great being. Universally, by teaching in this way, he completely protects those who do not possess such skillful means and wisdom from falling. A virtuous spiritual friend does not teach Dharma in an inconspicuous way, such as 'form is impermanent,' nor does he dedicate those roots of virtue to the attainment of the Hearer or Solitary Realizer, but only to omniscience. Third and fourth, the opposite of skillful means is clinging to characteristics, practicing from the Paramitas to non-mixture, and abandoning those who boast (Arya) and are not skillful in means. If those who are not skillful in means hear this profound Prajna Sutra, they will be completely seized by panic and fear. The opposite of a virtuous spiritual friend is abandoning scriptures, such as saying 'these scriptures are self-made, do not listen to them,' etc. A bad friend who abandons the Dharma will hinder the six Paramitas and cause one to have no faith, etc., a bad friend who abandons the path. For example, a Hearer says, 'What use is it for you to achieve unsurpassed Bodhi?' Such demonic activities of not speaking or teaching should be regarded as bad friends. As it is said, one should abandon those bad friends who abandon the result. This is the intention of the Arya. (Complete says: 'Its opposite is unskillful means and bad friends.') In the Commentary, it says: The complete Buddha, having the characteristic of Dharma, is its protector. Because he is a special virtuous spiritual friend. The reason is: first, for selflessness and emptiness, until the mind does not shrink back, ultimately there is no panic or fear; generating Bodhicitta, dedicating merit.

་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱལ་བོ་འཆར་ བྱེད་ཀྱི་བཙུན་མོའི་མཆོག་སྔོ་བསངས་མ་(ཐུབ་དགོངས་)ཤི་བ་བརྡ་སྤྲོད་པའི་ཚུལ་དུ་གདུལ་བྱའི་ བསམ་པ་དང་མཐུན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མཐའ་དག་བདག་གཉིས་མེད་པར་དང་ བསྔོ་བ་དང་བདུད་ལས་སྡིག་གྲོགས་སོགས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང་། ཕྱིན་དྲུག་གི་མི་མཐུན་ པའི་ཕྱོགས་སེར་སྣ་དང་འཆལ་ཚུལ་སོགས་དང་མི་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །ཡོངས་ འཛིན་གྱིས་འཕགས་པར་མི་རིགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཡོངས་འཛིན་ཡིན་པས་དེ་རིགས་ཅན་ གསུམ་གའི་སྟོན་པར་འདྲ་བས་སོ་ཞེ་ན། དེར་འདྲ་ཡང་སྔར་བཤད་ལྟར་གྱི་ཐབས་ཤེས་རབ་ སོགས་དེ་དང་ལྡན་པ་དངོས་སུ་རྗེས་སུ་འཛིན་མི་འཛིན་གྱི་ཁྱད་ཡོད་དེ། ནོར་བུའམ་ཉི་མ་ བཞིན་ནོ། ། ༈ སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ། བཞི་པ། རྒྱུའམ་རྟེན་རིགས་ལ། སྤྱི་དང་། ཡན་ལག་གི་དོན་གཉིས་སོ། ། ༈ སྤྱིའི་དོན། དང་པོ་ལ། (ཉན་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་)ཡོད་(པ་)དང་(ཞེས་བློ་བརྟན་)མཆོག་དང་མཚན་ཉིད་དང་། །རྟགས་དང་ རིགས་རབ་དབྱེ་བ་དང་། །ཉེས་དམིགས་དང་ནི་ཕན་ཡོན་དང་། །དཔེ་རྣམ་གཉིས་ཏེ་(རེ་རེ་ ལ་)རྣམ་པ་བཞི། །ཞེས་པ་ལྟར། བརྒྱད་ལས་དང་པོ། རིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་ན། རང་ བཞིན་དང་ནི་རྒྱས་པ་དང་། །དེ་ནི་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་དང་། །ཡོད་མེད་ཉིད་དང་ཡོན་ཏན་ནི། ། སྒྲོལ་བའི་དོན་དུ་རིགས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་ཏེ། སྤྱིར་ཐེག་པ་སོ་སོ་ལྟར་ན། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི། མདོ་ལས། བསོད་སྙོམས་དང་གནས་མལ་དང་ཆོས་གོས་ངན་ངོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པ་ དང་། སྤོང་བ་དང་བསམ་གཏན་ལ་དགའ་བ་འཕགས་པའི་རིགས། ཞེས་བཞི་གསུངས་པ་མ་ 1-375 ཆགས་པར་འདུས་པས། སེམས་བྱུང་མ་ཆགས་པ་འཕགས་པའི་རིགས་སུ་འདོད་དེ། མཛོད་ དུ། མ་ཆགས་འཕགས་རིགས། ཞེས་སོ། །ཡང་(ཆོས་བཤེས་)སྐྱེ་མཆེད་དབང་བོའི་བྱེ་བྲག་ལ་ ཡང་འདོད་དེ། མཛོད་དུ། ཁ་ཅིག་དང་པོ་ནས་དེའི་རིགས། །ཁ་ཅིག་སྦྱངས་པ་ལས་གྱུར་ཏོ། ། ཞེས་སོ། །མདོ་སྡེ་བ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་སྒྲིབ་པ་སྤང་རུང་ལ་འདོད་དེ། བསྡུ་བར། སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀ་སྤང་དུ་མི་རུང་ན་རིགས་ཆད། ཉོན་སྒྲིབ་ཙམ་སྤང་དུ་རུང་ན་ཉན་རང་གི་ རིགས། གཉིས་(དོན་བྱང་སར་ཡང་ཡོད་)ཀ་སྤང་དུ་རུང་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས། ཞེས་གསུང་བུ་ བ་ནི་དཔྱད་དགོས་སོ། །སེམས་ཙམ་ལུགས། མདོ་རྒྱན་ནམ་བྱང་ས་བཞིན་ཞེས་གསུང་བ་ནི་ ནོར་ཏེ། ཆོས་བཤེས་དང་ཁྱེད་རང་གཉིས་ཀ་སེམས་ཙམ་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ ཆད་འདོད་པར་བཞེད་ལ་དེ་གཉིས་སུ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ཆད་མི་བཞེད་དོ། ། (རྒྱུ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས། འགྲོ་ཀུན་དེ་ཡི་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་བཤད་པ་དང་།) བྱང་སར། དེ་ ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པའི་རིགས་

【現代漢語翻譯】 通過精通諸如調伏（眾生）之方便法門，如國王查拉卡（འཆར་བྱེད，釋迦牟尼佛的前世）之王妃勝妙青蓮（སྔོ་བསངས་མ，Utpalavarna，蓮花色比丘尼，此處指觀世音菩薩）般，以善巧方便的方式，如同調伏對象的心意那樣，使一切事物都了達無我、無二，並能迴向、示現降伏魔眾、惡友等。由於是不具備吝嗇、邪淫等與六度相違背之品德的聖者。 有人問：『上師（ཡོངས་འཛིན）不應是聖者，因為上師是佛陀，如同三世一切佛陀一樣。』答：雖然相似，但如前所說，在是否具備方便、智慧等，以及是否真實攝受方面，存在差異，如同寶珠或太陽一樣。 第四，關於因或所依之種姓，分為總義和支分義兩種。 第一，關於總義： 如（《攝略分》）所說：『（聲聞、獨覺、佛陀之）種姓，有、勝妙、體性、相、標誌、種姓之差別、過患、功德、譬喻、種類，每一項有四種。』 如是共有八項，首先解釋種姓之體性：『自性、增長、彼為所依、能依、有無性、功德，為度脫之義而稱之為種姓。』 總的來說，按照各個宗派的觀點，毗婆沙師（བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ）認為，經部中說：『以少許乞食、住所、粗劣法衣為滿足，喜好捨棄和禪定是聖者之種姓。』這四種不執著的聚集，心不執著即是聖者之種姓。如《俱舍論》所說：『不執著是聖者之種姓。』 也有人（指法救）認為，是蘊、處、界的差別。如《俱舍論》所說：『有些人從一開始就具有那種種姓，有些人是從修習中產生的。』 經部師認為，是六處（སྐྱེ་མཆེད）的差別，是可以斷除障礙的。如《攝類學》所說：『如果兩種障礙都不能斷除，那就是斷種姓者；如果只能斷除煩惱障，那就是聲聞、獨覺的種姓；如果兩種（指煩惱障和所知障，此二者在《瑜伽師地論·本地分》中也有）都能斷除，那就是佛陀的種姓。』這種說法需要考察。 唯識宗認為，如《現觀莊嚴論》或《瑜伽師地論·本地分》所說，這種說法是錯誤的。因為法救和你們都認為唯識宗承認自性存在的斷種姓者，但這兩者都不承認自性存在的斷種姓者。 （所謂『與因分離』是指增長，因為其中說：『一切眾生皆具如來藏。』）《瑜伽師地論·本地分》中說：『其中，自性存在的種姓……』

【English Translation】 Through skillful means such as mastering the methods of taming (beings), like Queen Utpalavarna (lotus-colored nun, here referring to Avalokiteśvara) of King Chala (one of Shakyamuni Buddha's previous lives), in a way that accords with the minds of those to be tamed, realizing that all things are without self and non-dual, and being able to dedicate merit, demonstrate the subjugation of demons, evil friends, etc. Because they are noble beings who do not possess qualities contrary to the six perfections, such as stinginess and promiscuity. Someone asks: 'The preceptor (Yongs-dzin) should not be a noble being, because the preceptor is a Buddha, just like all Buddhas of the three times.' Answer: Although similar, as previously stated, there are differences in whether they possess skillful means, wisdom, etc., and whether they truly embrace (beings), just like a jewel or the sun. Fourth, regarding the lineage of cause or basis, there are two types: general meaning and specific meaning. First, regarding the general meaning: As stated in (the Abhisamayalankara): 'The lineage (of Shravakas, Pratyekabuddhas, and Buddhas) has existence, excellence, nature, characteristics, signs, differences in lineage, faults, merits, metaphors, and types, each with four aspects.' Thus, there are eight items. First, explaining the nature of lineage: 'Self-nature, growth, that which is the basis, that which relies, existence or non-existence, qualities, are called lineage for the sake of liberation.' Generally speaking, according to the views of each school, the Vaibhashikas (Bye-brag-tu-smra-ba) believe that the Sutra says: 'Being content with a small amount of alms, dwelling, and coarse Dharma robes, and delighting in renunciation and meditation are the lineages of noble beings.' This gathering of four non-attachments, the mind's non-attachment, is the lineage of noble beings. As stated in the Abhidharmakosha: 'Non-attachment is the lineage of noble beings.' Some (referring to Dharmatrata) also believe that it is the difference in skandhas, ayatanas, and dhatus. As stated in the Abhidharmakosha: 'Some have that lineage from the beginning, and some arise from cultivation.' The Sautrantikas believe that it is the difference in the six ayatanas (Skye-mched), which can eliminate obscurations. As stated in the Compendium of Topics: 'If both obscurations cannot be eliminated, then the lineage is severed. If only the afflictive obscuration can be eliminated, then it is the lineage of Shravakas and Pratyekabuddhas. If both (referring to afflictive obscuration and cognitive obscuration, which are also in the Yogacarabhumi-sastra, Local Section) can be eliminated, then it is the lineage of Buddhas.' This statement needs to be examined. The Mind-Only school believes that it is as stated in the Abhisamayalankara or the Yogacarabhumi-sastra, which is incorrect. Because Dharmatrata and you both believe that the Mind-Only school acknowledges those who have a naturally existing severed lineage, but neither of you acknowledges those who have a naturally existing severed lineage. (The so-called 'separation from cause' refers to growth, because it says: 'All beings have the essence of the Tathagata.') The Yogacarabhumi-sastra, Local Section, states: 'Among them, the naturally existing lineage...'

ནི། བྱང་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་གང་ ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་འོངས་པ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་ཆོས་ ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབས་པའི་རིགས་ནི། སྔོན་དགེ་ བའི་རྩ་བ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ཞེས་སོ། །འདིས་ནི་སྐྱེ་མཆེད་ དྲུག་གི་ཆོས་ཉིད་གདོད་ནས་གནས་པའི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་དུ་གནས་ པའི་རིགས་ཡིན་པར་བསྟན་པའོ། །ཤནྟིས། རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་ རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པས་བྱང་སའི་ལུང་དེའི་དོན་ཐོག་མེད་ནས་བརྒྱུད་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་ པ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་འདུས་བྱས་ཞིག་ལ་དགོངས་པ་བླངས་པ་(ཨཱརྱ་)ནི་ནོར་བ་ཁོ་ ནའོ། །དེས་ན་མདོ་རྒྱན་བྱང་སའི་དགོངས་པའང་ཆོས་དབྱིངས་ལ་དེར་བཞེད་པ་ཁོ་ནའོ། །རྒྱ་ 1-376 མཚོ་སྤྲིན་གྱིས། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་སྟེ་སུས་ཀྱང་མངོན་པར་ འདུས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང་མ་འོངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ནོ་ཞེས་དང་། ( དེ་མདོ་རྒྱན་འགྲེལ་ དུའང་། འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སུས་མ་བྱས་མ་བཅོས་པར་མངོན་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བའི་ ས་བོན་དང་ལྡན་པ་སྟེ་དེའི་སྐལ་བ་ཡོད་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་དེ་དགེ་བ་ཁོ་ན་དང་དེ་འདུས་མ་བྱས་སུ་ཐལ་བས་གནོད་དེ། རྒྱུད་ བླར། རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་། །དགེ་དང་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །ཡང་)ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱུ་ མཐུན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བས་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་ ཉིད་ལ་རིགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྡོང་བོ་བཀོད་པ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལྷུར་ལེན་པ། ནམ་མཁའ་ལྟར་ཡངས་པ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་སྟེ། ཞེས་སོ། །(དེ་ལ་གནས་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་ནི་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་མ་འོངས་པའི། ད་ལྟར་བའི་སོགས་སོ། ། མདོ་རྒྱན་འགྲེལ་ཆེན་དུ། དེའི་དོན་འདི་ལྟར་བཤད་དེ། དེ་ལ་དེ་པ་ཅི་རིགས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ ཤེས་དེ་། དེས་ས་དང་པོ་ཐོབ་ནས་ས་དང་པོ་ལ་དེ་པའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་ས་བཅུ་པའི་ལུང་དང་སྦྱར་རོ། །) དེས་ ན་ཁ་ཅིག་(འོད་ཟེར་མགོན་པོ།)འདུས་བྱས་ཀྱི་སེམས་རིག་ཅིང་གསལ་ཙམ་འདི་རང་བཞིན་དུ་ གནས་པའི་རིགས་སུ་འདོད་པའང་དེ་དགེ་བ་ཁོ་ན་དང་དེ་འདུས་མ་བྱས་སུ་ཐལ་བས་གནོད་ དེ།

【現代漢語翻譯】 那麼，菩薩們的六界（skandha，蘊）的差別是什麼呢？那就是從一個到另一個傳遞而來，具有無始時間，由法性（dharmatā）所獲得的，就是那樣。 其中，真正修習的種姓（gotra）是：從先前串習的善根中獲得的，就是這樣。』 這表明了六界的法性，原本就存在的自性光明，就是自性存在的種姓。 寂天（Śāntideva）說：『種姓，是指具有無始時間，不由因緣聚合，由法性所獲得的，是六界的差別。』 因此，如果認為《菩薩地論》（Bodhisattvabhūmi-śāstra）的那個宗義，是從無始以來傳遞，由法性所獲得的六界的差別，是指一種有為法，那麼(阿雅Arya)就完全錯了。 因此，《現觀莊嚴論》（Abhisamayālaṃkāra）和《菩薩地論》的宗義，也僅僅是認為法界（dharmadhātu）是種姓。 海云（Gyamtso Trin）說：『因為自性成立，所以由法性所獲得，也就是說，不由任何人顯現聚合，並且是未來的意義。』 （《現觀莊嚴論》的註釋中也說：『從無始輪迴以來，具有能使蘊的差別不由任何人造作、不經任何改造而顯現成佛的種子，也就是說，具有那種能力。』 又，如果認為它是純粹的善，並且是有為法，那就有過失了。《寶性論》（Ratnagotravibhāga）中說：『自性不變異，因為是善且極清凈。』 又，）由法界的同類因所生的善根，不是有為法。 因此，法性被稱為種姓。《樹幹莊嚴經》（Ghanavyūha Sūtra）中說：『諸位佛子，菩薩的種姓，是指專注於法界，像虛空一樣廣闊，自性光明的。』 （安住于其中的，是現證的菩薩，是過去諸佛世尊的種姓所生，是未來、現在的等等。 《現觀莊嚴論釋大疏》（Abhisamayālaṃkārālokā）中說：『它的意義是這樣解釋的：對於它，無論如何，法界和無分別智，從獲得初地開始，就稱為初地的種姓所生。』這是與十地經的教證結合起來說的。） 因此，有些人（光芒怙主，Özer Gönpo）認為，有為法的、僅僅是明覺的心，是自性存在的種姓，那也是因為它是純粹的善，並且是有為法，所以有過失的。

【English Translation】 So, what is the distinction of the six skandhas (aggregates) of the Bodhisattvas? It is that which has been transmitted from one to another, having beginningless time, obtained by dharmatā (suchness), it is like that. Among these, the lineage (gotra) that is truly cultivated is: that which is obtained from having previously habituated to roots of virtue, it is like that.' This shows that the dharmatā of the six skandhas, the self-existing luminosity that has existed from the beginning, is the lineage that exists by its own nature. Śāntideva said: 'Lineage is that which has beginningless time, is not assembled by causes and conditions, is obtained by dharmatā, and is the distinction of the six skandhas.' Therefore, if one thinks that the meaning of that Bodhisattvabhūmi-śāstra, the distinction of the six skandhas transmitted from the beginning and obtained by dharmatā, refers to a conditioned phenomenon, then (Arya) is completely mistaken. Therefore, the meaning of the Abhisamayālaṃkāra and the Bodhisattvabhūmi-śāstra is also only that the dharmadhātu (the realm of phenomena) is considered to be the lineage. Gyamtso Trin said: 'Because it is established by its own nature, it is obtained by dharmatā, that is, because it is not manifestly assembled by anyone, and it is the meaning of the future.' (It is also said in the commentary on the Abhisamayālaṃkāra: 'From beginningless time in samsara, it possesses the seed that causes the distinction of the skandhas to manifest Buddhahood without being made or modified by anyone, that is, it has that capacity.' Also, if it is considered to be purely virtuous and conditioned, then there is a fault. The Ratnagotravibhāga says: 'The self-nature does not change, because it is virtuous and completely pure.' Also,) the roots of virtue born from the homogeneous cause of the dharmadhātu are not conditioned. Therefore, dharmatā is called lineage. The Ghanavyūha Sūtra says: 'O sons of the Buddhas, the lineage of the Bodhisattva is that which focuses on the dharmadhātu, is as vast as the sky, and is luminous by its own nature.' (Abiding in it are the Bodhisattvas who have directly realized it, born into the lineage of the Buddhas, the Bhagavat of the past, and of the future, the present, etc. The Abhisamayālaṃkārālokā says: 'Its meaning is explained as follows: For it, in any case, the dharmadhātu and non-conceptual wisdom, from the attainment of the first bhūmi (level), are called born into the lineage of the first bhūmi.' This is said in conjunction with the testimony of the Daśabhūmika Sūtra (Ten Bhumis Sutra).) Therefore, some people (Özer Gönpo, Protector of Rays) think that the conditioned, merely clear and aware mind is the self-existing lineage, but that also has a fault because it is purely virtuous and conditioned.

རྒྱུད་བླར། རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་། །དགེ་དང་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་ སོ། །དེས་ན་ནོར་ལ། ཁ་ཅིག་ཆོས་དབྱིངས་དེར་བྱས་ན་བེམ་པོ་དང་དངོས་མེད་ཀྱང་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དུ་འགྱུར་བས་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དྲི་བཅས་ཉིད་དེ་ཡིན་ཞེས་པའང་། ཆོས་ཉིད་དུམ་བུར་ཆད་པར་ཐལ་བས་གནོད་ལ། ཀུན་གཞིའི་སྟེང་གི་ཟག་མེད་ཀྱི་ས་(རལ་ གྲིས་བསླབ་གསུམ་རྒྱན་གྱི་མེ་ཏོག་ཏུ་བཤད་དོ། །)བོན་དེར་འདོད་པའང་དེ་འདུས་བྱས་སམ་འདུས་མ་བྱས་ ཡིན། དང་པོ་ནི་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་སོགས་སུ་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་བརྟགས་པས་འཇིག་ 1-377 སྟེ་ངག་ལས་ཤེས་སོ། །མཚན་ཉིད་ནི། གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཐར་ལམ་ལ་འབད་ན་ཐར་བ་ཐོབ་ བྱེད་ཀྱི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་ཞེས་པའོ། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་གང་ཞིག ངོ་བོ་ཉིད་ སྐུའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཞེས་པ་ལམ་གྱི་སྐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ དོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་བའི་དགེ་བ་འདུས་བྱས་ ཐམས་ཅད་རྒྱས་པའི་རིགས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་བའི་དགེ་བ་འདུས་ བྱས་སོ། །ཐེག་གསུམ་སོ་སོར་ཡང་སྦྱར་ཏེ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་བའི་དགེ་བ་ འདུས་བྱས་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་རྒྱས་རིགས་ཀྱིའོ། །གཞན་ལ་ཡང་ངོ་། །རྒྱུད་བླར། གཏེར་དང་ འབྲས་བུའི་ཤིང་བཞིན་དུ། །རིགས་དེ་རྣམ་གཉིས་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཐོག་མེད་རང་བཞིན་གནས་ པ་དང་། །ཡང་དག་བླངས་པ་མཆོག་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོགས་དྲང་ཞིང་ཤོད་ཅིག འཇིག་རྟེན་ ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ས་བོན་ལ་རིགས་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་རྒྱ་སྤྲིན་གྱིས་བཤད་པ་ལྟར་ གཟུང་ངོ་། །དང་པོ་རྟེན་ཕྱི་མ་བརྟེན་པ། དང་པོ་རྒྱུར་ཡོད་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུར་མེད། ཕྱི་མ་ གཉིས་ཀའོ། །སྒྲ་བཤད་ནི། ཡོན་ཏན་ནི་སྒྲོལ། ཞེས་སོགས་ཏེ། གོ་ཏྲ་ལས་གུ་ཎ་ཏཱ་ར་ཞེས་པ་ བསྒྱུར་ན། (རིགས་ལ་གོ་ཏྲ་ཞེས་ཡོན་ཏན་བླ་ན་མེད་ཅེས་གོའི་དོན་ནི་གུ་ཎ་ཡོན་ཏན་ཏྲ་ཡ་སྒྲོལ་ཞེས་སོ། །མདོ་རྒྱན་འགྲེལ་ ཆེན་ནོ། འདིར་རྒྱ་གར་གྱི་སྐད་ལ་རིགས་ལ་གོ་ཏྲ་ཞེས་འབྱུང་ཞེས་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་དོན་དུ་དྲངས་ཞེས་པས་བོད་ལ་འདྲ་བར་མི་ འཁྲུལ་ལོ། །) ཡོན་ཏན་སྒྲོལ་བའི་དོན་གྱིས་རིགས་ཏེ་འདི་ལས་ཡོན་ཏན་སྒྲོལ་ཞིང་(དབྱིག་)འབྱུང་ བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་(འགྲེལ་ཆེན་བློ་བརྟན་མར་རིགས་ལ་)གོ་ཏྲ་སྟེ། གོ་དོན་དགུ་ལ་འཇུག་པ་ལས་ (ངག་ཕྱོགས་ས་དང་འོད་ཟེར་དང་། །ཕྱུགས་དང་མིག་དང་རྡོ་རྗེ་དང་། །མཐོ་རིས་ཆུ་དང་དོན་དགུ་ལ། །མཁས་པས་གོ་སྒྲ་ངེས་ པར་གདགས། །ཞེས་ཞིབ་མོ་རྣམ་ཐག་གི་རང་འགྲེལ་དུ་འཕགས་ཆེན་ཀླུས་སོ། །)འདིར་ཕྱོགས་སམ་ས་ལའོ། །ཏྲ་ ཡ་ན་སྐྱོབ་པ་སྟེ་ཕྱོགས་སམ་སས་བསྡུས་པའི་སེ

【現代漢語翻譯】 《寶性論》中說：『自性不變異，具善極清凈。』 因此，對於『有些人認為法界本身就是有情眾生的佛性，那麼無情物和非物質也都會變成具有如來藏，所以心之本性本身就是有垢染的』這種觀點，因為這會導致法性被割裂成片段，所以是有害的。而對於『將無漏種子安立於阿賴耶識之上（如寶劍以三學為莊嚴，以花朵為飾），』這種觀點，那麼這個種子是有為法還是無為法呢？如果是前者，那麼經過有漏無漏等分析，就會被摧毀，這是可以從言語中瞭解的。其體相是：依靠它而努力于解脫之道，就能獲得解脫的無為善法。哪一種無為善法會成為法身之因呢？在道位時，安住于自性的種性之體相。依靠它，由因緣所生的菩提之因，即一切有為善法，都是增長的種性。其體相是：成為菩提之因的有為善法。也可以將這三種種性分別與三乘相聯繫：成為圓滿菩提之因的有為善法，是大乘的增長種性。其他亦然。』 《寶性論》中說：『如寶及果樹，當知此二種，無始自性住，及勝妙證得。』等等，要正確地解釋和說明。如世親所說：『超世之法的種子稱為種性。』應當這樣理解。 第一種是所依，后一種是能依；第一種是因位有，果位無；后兩種都是。詞源解釋是：功德能救度。等等。如果將 Gotra 翻譯成古印度語，（種性被稱為 Gotra，意為無上功德，Go 的意思是功德，Tra ya 的意思是救度。見《大乘經莊嚴論釋》）。種性具有救度功德的含義，因為功德由此救度並生起。或者（如《釋論·智軍》中說，種性是）Gotra，Go 有九種含義（言語、方位、土地、光芒、牲畜、眼睛、金剛、天界、水，智者應確定 Go 的九種含義。這是聖龍樹在《細微分別自釋》中所說）。這裡指的是方位或土地。Tra ya 的意思是救護，即方位或土地所包含的眾生。

【English Translation】 The Ratnagotravibhāga states: 'Because the self-nature is immutable, and is virtuous and perfectly pure.' Therefore, regarding the view that 'some consider the Dharmadhatu itself to be the Buddha-nature of sentient beings, then inanimate objects and non-material things would also become possessors of the Tathagatagarbha, so the very nature of mind is itself defiled,' this is harmful because it would lead to the fragmentation of Dharmata. And regarding the view that 'establishing the stainless seed on the Alaya-vijnana (like a sword adorned with the three trainings, decorated with flowers),' then is this seed a conditioned or unconditioned phenomenon? If the former, then after analyzing it as defiled, stainless, etc., it will be destroyed, which can be understood from speech. Its characteristic is: relying on it and striving on the path of liberation, one can attain the unconditioned virtue that brings liberation. Which unconditioned virtue becomes the cause of the Dharmakaya? In the stage of the path, the characteristic of the lineage that abides in its own nature. Relying on it, the cause of Bodhi produced by conditions, that is, all conditioned virtues, are the increasing lineage. Its characteristic is: the conditioned virtue that becomes the cause of Bodhi. These three lineages can also be associated with the three vehicles respectively: the conditioned virtue that becomes the cause of perfect Bodhi is the increasing lineage of the Mahayana. The others are similar.' The Ratnagotravibhāga states: 'Like a treasure and a fruit tree, these two types of lineage should be known: the beginningless, self-abiding, and the supremely attained.' etc., should be explained and elucidated correctly. As Vasubandhu said: 'The seed of transcendental Dharma is called lineage.' It should be understood in this way. The first is the support, the latter is the supported; the first exists in the causal stage, but not in the resultant stage; the latter two both exist. The etymological explanation is: qualities liberate. etc. If Gotra is translated from ancient Indian language, (lineage is called Gotra, meaning supreme quality, Go means quality, Tra ya means liberation. See the Great Commentary on the Ornament of the Sutras). Lineage has the meaning of liberating qualities, because qualities are liberated and arise from it. Or (as said in the Commentary by Lodro Tenma, lineage is) Gotra, Go has nine meanings (speech, direction, land, light, livestock, eyes, vajra, heaven, water, the wise should determine the nine meanings of Go. This is what the great Arya Nagarjuna said in the Self-Commentary on the Detailed Analysis). Here it refers to direction or land. Tra ya means protection, that is, the beings contained by the direction or land.

མས་ཅན་(འདི་ཐུབ་དགོངས་སུའང་)སྐྱོབ་པས་གོ་ཏྲ་ སྟེ་རིགས་སོ། །ཡང་ན་ཀུ་ལ་སྟེ། ཀུརྦ་ནི་ངན་པ། ལ་ཡ་ཐིམ་(བུ་རིན་གསུང་)པ་སྟེ་ངན་ཐིམ་(ཆོས་ 1-378 བཤེས་)ཞེས་པའོ། །དེ་ཡང་སྙིང་རྗེའི་(ཆོས་བཤེས་)དབང་གིས་དམྱལ་སོགས་འགྲོ་བ་ངན་པར་ ཐིམ་(ཆོས་བཤེས་)པས་སམ། ཀུ་ནི་ཀུ་ཊ་སྟེ་བརྩེགས་(བུ་རིན་)སམ་ཚོགས། ལ་ནི་ཨ་ལ་(བུ་རིན་) ཡ་སྟེ་གཞིའམ་རྟེན་ཏེ། ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་ཀུ་ལའོ་ཞེས་ཕྱི་མ། གཉིས་ ཀར་ཆོས་བཤེས་(དག་ཐུབ་ཏུ། གོ་ཞེས་པའི་བྱིངས་ག་མི་ནི་གནས་པ་ལ་འཇུག་སྟེ་ནམ་མཁའི་མཐའ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ དུ་སོང་བ་ཞེས་པ་བཞིན་མི་གཡོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་འཛིན་པས་སྐྱོབ་པ་སྟེ་རིགས་སོ་ཞེས་སོ། །མི་གཡོ་བ་ནི་མི་ཉམས་ཤིང་བརྟན་ པའོ། །)སོ། །བྱང་སར། (འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པས་)རིགས་(སོ་)དེ་ནི་(འབྲས་ བུ་ངེས་པར་འཛིན་པས་)གཞི་དང་། (འབྲས་བུ་འམ་གནས་པའི་རྒྱུན་འབྱུང་བར་བྱེད་པས་)སྟོན་པ་དང་། (འབྲས་ བུ་འཕེལ་བར་བྱེད་པས་)རྒྱུ་དང་། (འབྲས་བུའི་དུས་ནའང་འཇུག་པས་)རྟེན་དང་། (རིམ་གྱིས་འབྱུང་བར་བྱེད་པས་ )ཉེར་གནས་དང་། (འབྲས་བུའི་)སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། (འབྲས་བུ་གནས་པ་དེར་འགྲོ་བས་)གནས་ཞེས་ ཀྱང་བྱའོ། །རིགས་དེ་ནི། (འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པས་)ས་བོན་ཞེས་ཀྱང་བྱ། (རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ འབྲས་བུ་འཛིན་པས་)ཁམས་དང་། (བཅོས་མ་མིན་པས་)རང་བཞིན་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །(ཞེས་པ་ རྣམས་ནི་རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་ནོ། །) ཐུབ་དགོངས་སུ་ཡང་ངོ་། །གཉིས་པ། ཡོད་དང་ཞེས་པ། ཐེག་པ་(བློ་བརྟན་ )གསུམ་གྱི་རིགས་ཡོད་པར་བསྟན་པས་དེ་འདྲའི་རིགས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་གསུམ་སྟེ། སྤྱིར་རིགས་ཡོད་པའི། གནས་སྐབས་ཐེག་གསུམ་གྱི་རིགས་ཡོད་པའི། རང་བཞིན་དུ་གནས་ པའི་རིགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དོ། ། དང་པོ་ནི། དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོའི་དོན། རྒྱུད་བླར། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཁམས་མེད་ན། ། སྡུག་ལ་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། །མྱ་ངན་འདས་ལ་འདོད་པ་དང་། །དོན་གཉེར་སྨོན་པའང་ མེད་པར་འགྱུར། །སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་ལ་དེའི། །སྡུག་བདེའི་(འདི་བཞིན་ཡོད་)སྐྱོན་ཡོན་ མཐོང་བ་འདི། །རིགས་ཡོད་ལས་ཡིན་གང་ཕྱིར་དེ། །རིགས་མེད་དག་ལ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ སོ། ། 1-379 གཉིས་པ་ནི། (རྒྱུ་)ཁམས་(སྣ་ཚོགས་ཏེ་བ་རུ་རའི་ཕུང་པོའི་མདོ་ལྟར་རོ། །)རྣམས་དང་ནི་(རྐྱེན་ཐེག་པ་ གསུམ་ལ།)མོས་(པས་རྟོགས་)པ་དང་། །(ངེས་མ་ངེས་ཀྱི་)སྒྲུབ་པ་ཐ་དད་(པའི་)དབྱེ་བ་དང་། །འབྲས་ བུ་(བྱང་ཆུབ་)ཐ་དད་(པ་གསུམ་ལ་)དམིགས་(འདི་རེ་རེ་ལ་སྦྱར་རོ། །)པའི་ཕྱིར། །(སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཐེག་པ་ གསུམ་གྱི་)རིགས་ཡོད་ཉིད་དུ་ངེས

【現代漢語翻譯】 『སྐྱོབ་པ་』 (skyob pa)（救怙者，此亦為『ཐུབ་དགོངས་སུ་』(thub dgongs su)之意）意為『གོ་ཏྲ་』(go tra)，即『རིགས་』(rigs)（種姓）。或者『ཀུ་ལ་』(ku la)，其中『ཀུརྦ་』(kur ba)意為『ངན་པ་』(ngan pa)（惡劣），『ལ་ཡ་ཐིམ་པ་』(la ya thim pa)意為『ངན་ཐིམ་』(ngan thim)（惡劣融入）。這又是因為慈悲心的力量，融入地獄等惡道嗎？『ཀུ་』(ku)是『ཀུ་ཊ་』(ku Ta)，意為『བརྩེགས་』(brtsegs)（堆積）或『ཚོགས་』(tshogs)（集合）。『ལ་』(la)是『ཨ་ལ་ཡ་』(a la ya)，意為『གཞི་』(gzhi)（基礎）或『རྟེན་』(rten)（所依），因為成為功德集合的所依，所以稱為『ཀུ་ལའོ་』(ku lao)。兩者都是『ཆོས་བཤེས་』(chos bshes)（法友）。『གོ་』(go)這個詞的詞根『ག་མི་』(ga mi)有『安住』的意思，就像『虛空的邊際全部到達』一樣，以不動的狀態執持，所以是『སྐྱོབ་པ་』(skyob pa)（救怙者），即『རིགས་』(rigs)（種姓）。不動就是不衰敗且穩固。『བྱང་སར་』(byang sar)（菩薩地）中說：『རིགས་』(rigs)（種姓）是『世間出世間法的生處』，因此『種姓』是『基礎』（因為必定執持果），是『導師』（因為使果或安住的延續產生），是『因』（因為使果增長），是『所依』（因為在果位時也存在），是『近處』（因為次第產生），是『先導』（在果之前行），也稱為『處』（因為果安住於此）。種姓也是『種子』（因為是產生的因），也是『界』（因為執持與自己相順的果），也是『自性』（因為不是造作）。』以上是『རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་』(rgya mtsho sprin)（海云）。這也是『ཐུབ་དགོངས་སུ་』(thub dgongs su)之意。第二，『ཡོད་དང་』(yod dang)（存在）的意思是，因為顯示了三乘的種姓存在，所以對於這種種姓存在的論證有三種： 一般種姓的存在，暫時三乘種姓的存在，以及自性安住的不可思議種姓的論證。 第一種是，《寶鬘經》的意義。《寶性論》中說：『如果佛性不存在，就不會對痛苦感到厭倦，也不會對涅槃產生慾望，也不會有追求和希求。對於輪迴和涅槃，痛苦和快樂的過患和功德的認識，是因為有種姓，因為沒有種姓的人沒有這些。』 第二種是，（因）『界』（多種，如《巴魯拉的蘊經》所說）和（緣）『對三乘的信解』，以及『（確定和不確定的）不同修習的差別』，以及『（菩提）不同果的指向』。因此，可以確定眾生具有三乘的種姓。

【English Translation】 'Skyob pa' (the protector, also meaning 'Thub dgongs su') means 'Go tra', which is 'Rigs' (lineage). Or 'Ku la', where 'Kur ba' means 'Ngan pa' (bad), and 'La ya thim pa' means 'Ngan thim' (bad absorbed). Is this because of the power of compassion, absorbing into bad destinies such as hell? 'Ku' is 'Ku Ta', meaning 'brtsegs' (stacked) or 'tshogs' (collection). 'La' is 'A la ya', meaning 'gzhi' (base) or 'rten' (support), because it becomes the support of the collection of qualities, it is called 'Ku lao'. Both are 'chos bshes' (Dharma friends). The root of the word 'go', 'ga mi', has the meaning of 'abiding', just as 'the edge of space is completely reached', it holds in an immovable state, so it is 'skyob pa' (protector), which is 'rigs' (lineage). Immovable means not decaying and stable. 'Byang sar' (Bodhisattva Bhumi) says: 'Rigs' (lineage) is 'the source of worldly and transworldly dharmas', therefore 'lineage' is 'the base' (because it definitely holds the fruit), is 'the guide' (because it causes the continuation of the fruit or abiding to arise), is 'the cause' (because it makes the fruit grow), is 'the support' (because it also exists at the time of the fruit), is 'the near place' (because it arises in order), is 'the leader' (going before the fruit), and is also called 'the place' (because the fruit abides there). Lineage is also 'the seed' (because it is the cause of arising), also 'the element' (because it holds the fruit that is in accordance with itself), and also 'the nature' (because it is not artificial).' The above is 'rgya mtsho sprin' (Ocean Cloud). This is also the meaning of 'thub dgongs su'. Second, the meaning of 'yod dang' (existence) is that because it shows that the lineages of the three vehicles exist, there are three proofs for the existence of such lineages: The existence of a general lineage, the existence of a temporary three-vehicle lineage, and the proof of the inconceivable lineage that abides in its own nature. The first is the meaning of the Garland Sutra. In the Ratnagotravibhāga it says: 'If the Buddha-nature did not exist, there would be no weariness of suffering, no desire for nirvana, and no seeking and wishing. The recognition of the faults and merits of suffering and happiness in samsara and nirvana is because there is lineage, because those without lineage do not have these.' The second is, (cause) 'elements' (various, as in the Barura Aggregate Sutra) and (condition) 'faith in the three vehicles', and 'the difference of (definite and indefinite) different practices', and 'the pointing of (Bodhi) different fruits'. Therefore, it is certain that sentient beings have the lineage of the three vehicles.

་པར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། རྒྱུད་བླར། (ཁམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་དག་)འདི་ལ་(ཀུན་ཉོན་)བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་ མེད། །ནས། (རང་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ནི་འདིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སོ། །རྣམ་བྱང་གི་ཡོན་ཏན་གཞག་བྱ་ཅུང་ ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། རྣམ་དབྱེ་མེད་པའི་ཆོས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སོ། །)གྲོལ། །རྣམ་དབྱེར་བཅས་ པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གློ་བུར་དག་གིས་ཁམས་སྟོང་གི ། རྣམ་དབྱེར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ ཅན། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་མ་ཡིན། །ཞེས་ཏེ། དེ་(འགྲེལ་ཆེན་)པའི་རིགས་ཁམས་(འགྲེལ་ཆེན་ )རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་དག་(འགྲེལ་ཆེན་)འདི་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་ཏེ་དྲི་མ་བསལ་དགོས་ཅི་ ཡང་མེད་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་མ་བྱས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ ཏན་གང་གའི་(མདོའོ་)ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ལས་མང་བ་རྣམས་གསར་དུ་བཞག་དགོས་མེད་དེ། དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཚང་བས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། རིམ་པ་ལྟར་དྲི་མ་ནི་དེ་ལས་རྣམ་དབྱེར་ བཅས་པས་འབྲལ་ལ་གཅིག་ཤོས་ནི་འབྲལ་མི་རུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་(རྒྱུད་བླར། ཉེས་པ་གློ་བུར་དང་ ལྡན་དང་། །ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་ཉིད་ལྡན་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་སྔར་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་ སོ། །)རོ། །དེས་ན་རང་བཞིན་གནས་པའི་ཁམས་དེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ གནས་ཡང་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་དུས་སུ་ཡོད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ གདོད་ནས་དག་པ་ཡང་ཡིན་གནས་སྐབས་རྒྱུད་དབང་བཙན་དུ་བྱས་ནས་དྲི་མས་མ་དག་ པ་ཡང་ཡིན། དྲི་མེད་ཀྱི་དུས་སུ་རང་གི་ངོ་བོ་སྔར་དྲི་མར་རམ་དེས་གོས་པར་མ་གྱུར་བཞིན་ 1-380 དུ་རྒྱུད་དབང་བཙན་དུ་བྱས་པས་དྲི་མས་དག་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་བླར། དག་དང་ཉོན་ མོངས་ལྡན་ཕྱིར་དང་། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་མེད་དག་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་ བོ་དང་ཡོད་སའི་གནས་སྐབས་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྣམ་དབྱེ་འདི་མ་ཕྱེད་པའི་སྐྱོན་ གྱིས་སེམས་ཅན་ལ་བདེ་སྙིང་མེད་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་འོད་ གསལ་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་མིན་པ་ལ་སོགས་པར་སྨྲ་བ་མང་ངོ་། །སེམས་ཅན་ལ་དེ་པའི་སྙིང་པོ་ ཡོད་པར་ངེས་དོན་མདོ་ལྔ་སོགས་དང་། རྒྱུད་བླ་སོགས་སུ་རྒྱ་ཆེར་བསྒྲུབས་ཤིང་། དེ་མེད་ ན། རྒྱུད་བླར་གསུངས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རིགས་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་དེ་ ཉིད་དུ་རྒྱས་པར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་ཁྱད་ཆེ་སྟེ་བདེ་སྙིང་ནི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་བྲལ་ཡིན་ལ་ གཅིག་ཤོས་ནི་གློ་བུར་དྲི་བཅས་སོ་ཞེ་ན། ངོ་བོའམ་རྒྱུད་དབང

【現代漢語翻譯】 如是說。 第三，在《寶性論》中說：（自性清凈的界）此中（一切煩惱）無有任何需要去除之物。乃至（遠離自生之垢染是此之自性。清凈功德亦無少許需要安立，無分別之法，清凈之法性是自性故。）解脫。具有分別之體性。垢染令界空。無分別之體性。無上法不空。如是，彼（釋論）之種性界（釋論）自性清凈（釋論）此中觀待自之體性，無有任何垢染需要去除，因其自性清凈之故。無為之佛陀功德，多如恒河沙數，亦無需新立，因其自性具足之故。其理由是：次第而言，垢染是從彼中可分別的，故可分離，而另一者是不可分離的。（《寶性論》云：過患具足暫時的，功德自性本具故，如何先前如是，後來亦如是，是無有變異之法性。）故。因此，自性安住之界是無顛倒之空性，因其遠離增損之故。如是宣說。又，彼亦是不可思議之境，于有情之時亦有，然自之體性從始至終為一切垢染所清凈，暫時以相續力而成為垢染不凈。于無垢染之時，自之體性如先前未被垢染所染污一般，以相續力而成為垢染清凈。（《寶性論》云：具足清凈與煩惱，以及全無煩惱清凈故。）如是。如是，觀待自之體性與存在之處所之相續力，若不區分此等差別，則有情會認為無有如來藏，並且許多人會說有情之心性自性光明不是法身等等。有情具有如來藏，此在《五部決定義經》等以及《寶性論》等中有廣大的論證。若無此，則會變成《寶性論》中所說的無有自性之種性，彼二者合一而於彼中廣大。若彼二者差別大，如來藏是遠離二障，而另一者是具有暫時垢染，則體性或相續力……

【English Translation】 Thus it is said. Thirdly, in the Uttaratantra it says: '(The element is pure by nature) In this (all defilements) there is nothing to be removed.' And further, '(Being free from adventitious stains is its nature. There is also nothing to be established in terms of pure qualities, because the nature of pure phenomena without distinction is its nature.) Liberation. Characterized by distinctions. Stains empty the element. Characterized by non-distinction. The supreme Dharma is not empty.' Thus, that (commentary) of the lineage element (commentary) is pure by nature (commentary). In this, in relation to its own essence, there is no stain to be removed, because it is pure by nature. The unconditioned qualities of the Buddha, more numerous than the sands of the Ganges (river), do not need to be newly established, because they are complete by nature. The reason for this is that, in order, the stains are distinct from it, so they can be separated, while the other is inseparable. (Uttaratantra says: 'Faults are endowed with the adventitious, Qualities are endowed with their own nature, How it was before, so it is later, It is the nature of unchanging Dharma.') Therefore, the element abiding in its own nature is the non-perverted emptiness, because it is free from exaggeration and denigration. Thus it is taught. Moreover, it is also an inconceivable state, existing even in the state of sentient beings, yet its own essence is pure from all stains from the beginning. Temporarily, by the power of the continuum, it becomes impure with stains. In the state of being without stains, its own essence, as before, is not stained by stains, but by the power of the continuum, it becomes pure from stains. (Uttaratantra says: 'Because it possesses purity and defilement, And because it is completely free from defilement and pure.') Thus. Thus, considering its own essence and the state of existence by the power of the continuum, if these distinctions are not distinguished, sentient beings will think that there is no Tathāgatagarbha, and many will say that the nature of the mind of sentient beings, the luminosity of its own nature, is not the Dharmakāya, and so on. Sentient beings have the essence of the Tathāgata, which is extensively proven in the Five Definitive Meaning Sutras and the Uttaratantra, etc. If this is not the case, then the lineage of self-nature spoken of in the Uttaratantra will not exist, and the two will be united and expanded in it. If the two are very different, the Tathāgatagarbha is free from the two obscurations, while the other is endowed with temporary stains, then the essence or the power of the continuum...

་བཙན་གྱིས་འཇོག དང་པོ་ ལྟར་ན། ཆོས་ཉིད་དུམ་བུར་ཆད་པར་ཐལ་བ་དང་། རེས་བཟང་རེས་ངན་པར་འགྱུར་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དང་སེམས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཉིད་གཅིག་མིན་པར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ བཞིན་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་མིན་པར་འགྱུར་བ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ ཏེ། སྔར་མེད་པར་ཕྱིས་ཡོད་པས་སོ། །ཞེས་སོགས་མཐའ་ཡས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། ཡོད་ སའི་རྒྱུད་ལ་ཁྱད་ཡོད་པར་ཁོ་བོ་ཅག་ཡང་འདོད་དོ། །དེས་ན་རྟེན་ཆོས་ཅན་དྲི་བཅས་ལ་ ཡོད་པ་ན་དྲི་བཅས་སུ་བཞག རྟེན་དྲི་མེད་ལ་ཡོད་པ་ན་དྲི་མེད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ དྲི་མ་གཏན་ནས་མེད་དེ། ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁོའི་རྒྱུད་ལ་སངས་རྒྱས་མཚན་ཉིད་པ་ཡོད་པས་སོ། །ཞེ་ ན། ཡོད་ཀྱང་དེའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཚུལ་གྱི་ཡོད་པ་མིན་གྱི་དེ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་ཆོས་ ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཅན་ལ་ཁྱབ་པར་ཡོད་པའི་ཚུལ་དེས་ཡོད་པས་སྐྱོན་མེད་ལ། དེས་ན་ཡུམ་སྒྱུ་ འཕྲུལ་ཆེན་མོས་ཡང་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ལྷུམས་ན་རྫོགས་སངས་ 1-381 ཡོད་པས་སོ། །ཞེས་ཅི་སྟེ་མི་མཚུངས། གལ་ཏེ་ཚོགས་མ་བསགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཡོད་པར་ འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཡོད་ཅིང་སངས་རྒྱས་དེས་སྔར་ཚོགས་གཉིས་ མ་བསགས་པས་སོ། །ཞེ་ན། ཚོགས་གཉིས་ལ་ཡང་། ཀུན་བཏགས། རྣམ་བརྟགས་ཀྱི་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གསུམ་ཡོད་དེ། བྱམས་ཞུས་སུ། གཟུགས་ནས། སངས་རྒྱས་སམ་ཆོས་ཉིད་ཡང་ དག་མཐའ་སོགས་ལ་གསུམ་གསུམ་དུ་བཤད་དོ། །དེས་ན་དེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ རང་བཞིན་དུ་གདོད་ནས་གནས་པས། ཚོགས་གཏན་མ་བསགས་མ་གྲུབ་ལ། དེ་ཐོབ་ཅིང་ མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་བསག་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་དེ་ ཚོགས་མ་བསགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ཞེས་ཐལ་བ་འཕེན་པ་ནི། རྣམ་པར་མ་འཚམས་ པའི་རྨོངས་པ་སྟེ། ཡོད་པ་དང་ཡིན་པའི་ཁྱད་མ་ཕྱེད་པའོ། །ཁྱེད་ལྟར་ནའང་། ཆོས་དབྱིངས་ ཡེ་ཤེས་དེ་སྒྲིབ་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ན་ནི། སངས་རྒྱས་ཡིན་པས་ཚོགས་བསག་དགོས་པས་ ཇི་ལྟར་བསགས། མིན་ན། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཡེ་ཤེས་མིན་པར་འགྱུར་ལ། འདོད་ན། རྒྱུད་སྡེ་ ཀུན་དང་འགལ་ཞིང་། ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཨ་བྷ་ཡ་སོགས་དང་འགལ་ཞིང་། ཁྱེད་རང་གི་ཁས་ བླངས་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་དེ་སྒྲིབ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཤེས་རབ་སྙིང་ རྗེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་གནས་མ་ལུས་པར་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཁས་བླངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ དབྱིངས་བདེར་སྙིང་མིན་ཞེ་ན། མདོ་རྒྱུད་རྣམས་ལས་དེ་གཉིས་ལ་ཁྱད་མ་བཤད་ཅིང་། ཐུབ་ དགོངས་སུ། གང་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་རྣམས

【現代漢語翻譯】 如果按照第一種觀點，那麼會有以下過失：法性會斷滅成片段；會變成時好時壞；佛的法性和眾生的法性會變得不相同；真如會變得不是自性清凈；法身會變得無常，因為以前沒有，後來才有的緣故。等等，有無量的過失。 如果按照第二種觀點，我們同樣認為在存在之處的相續上是有差別的。因此，作為所依的法，如果存在於有垢染之處，就說成是有垢染的；如果存在於無垢染之處，就說成是無垢染的。但其本體根本沒有垢染，就像虛空一樣。如果這樣，那麼這些眾生的所有所知都會被證悟，因為他們的相續中存在著具有功德的佛。如果這樣說，雖然存在，但不是以被其相續所包含的方式存在，而是因為那是法性，法性遍佈于有法的事物，以這種方式存在，所以沒有過失。因此，《般若波羅蜜多經》也會證悟一切所知，因為她的腹中存在著圓滿的佛。如果這樣，為什麼不相同呢？如果說不積累資糧也會成佛，因為眾生的相續中存在著佛，而那位佛以前沒有積累二資糧。如果這樣說，那麼資糧也有三種：遍計所執、分別假立的和法性的。在《慈氏請問經》中，從色蘊到佛或法性，究竟邊等，都分成了三種來講解。因此，那是法性的二資糧的自性，從一開始就存在。不積累資糧是不成立的，爲了獲得和現證它，必須積累有為的二資糧。認為眾生不積累資糧就會成佛，這是不恰當的愚癡，是沒有區分存在和是。按照你的觀點，法界智是無垢的智慧，如果是佛，就必須積累資糧，那麼是如何積累的呢？如果不是，那麼法身就不是智慧。如果承認，那麼就與所有的續部相違背，與智慧足阿巴亞等相違背，也與你自己的承諾相違背，因為你承諾法界智是遠離二障，無二的智慧，是周遍一切處所的智慧。如果法界不是樂空，那麼經部和續部中沒有區分這兩者。在《了義釋》中說：『凡是自性清凈的，都是暫時的垢染。』

【English Translation】 According to the first view, there would be the following faults: the Dharmata (法性) would be fragmented; it would become sometimes good and sometimes bad; the Dharmata of the Buddha and the Dharmata of sentient beings would become different; Suchness (真如) would become not self-nature pure; the Dharmakaya (法身) would become impermanent, because it was not there before, but came into being later. And so on, there are limitless faults. According to the second view, we also believe that there are differences in the continuums where it exists. Therefore, as the dependent Dharma, if it exists in a place with defilements, it is said to be with defilements; if it exists in a place without defilements, it is said to be without defilements. But its essence has no defilements at all, like space. If so, then all the knowable things of these sentient beings will be realized, because there is a Buddha with qualities in their continuum. If you say so, although it exists, it does not exist in the way that it is contained by its continuum, but because it is Dharmata, Dharmata pervades the things that have Dharma, it exists in this way, so there is no fault. Therefore, the Great Illusory Mother (般若波羅蜜多經) will also realize all knowable things, because there is a perfect Buddha in her womb. If so, why are they not the same? If you say that one will become a Buddha without accumulating merit, because there is a Buddha in the continuum of sentient beings, and that Buddha has not accumulated the two accumulations before. If you say so, then there are also three kinds of accumulations: the imputed, the conceptual, and the Dharmata. In the Maitreya's Questions Sutra (《慈氏請問經》), from the skandha of form to the Buddha or Dharmata, the ultimate limit, etc., are divided into three to explain. Therefore, that is the nature of the two accumulations of Dharmata, which has existed from the beginning. It is not established that one does not accumulate merit, and in order to obtain and realize it, one must accumulate the conditioned two accumulations. To assert that sentient beings will become Buddhas without accumulating merit is an inappropriate delusion, which is not distinguishing between existence and being. According to your view, if the Dharmadhatu wisdom (法界智) is the wisdom without obscurations, if it is a Buddha, one must accumulate merit, so how is it accumulated? If not, then the Dharmakaya is not wisdom. If you admit it, then it contradicts all the tantras, contradicts Wisdom Foot Abhaya (智慧足阿巴亞), etc., and also contradicts your own promise, because you promised that the Dharmadhatu wisdom is the wisdom that is free from the two obscurations, the non-dual wisdom of wisdom and compassion, and is the wisdom that pervades all places. If the Dharmadhatu is not bliss and emptiness, then the sutras and tantras do not distinguish between the two. In the Meaningful Explanation (《了義釋》) it says: 'Whatever is pure in nature is a temporary defilement.'

་ཀྱིས་མི་སྣང་བར་ བྱས་པའི་རིགས་དེ་ཉིད་ཕྱིས་དྲི་མ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བ་ལས་གསལ་བར་གྱུར་པ་ཉིད་དེ་ ནི་རྡོ་རྣམས་ལས་ལྕགས་དང་ཟངས་དང་དངུལ་དང་གསེར་གྱི་རིགས་དང་འདྲའོ། །ཆོས་ཉིད་ ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རིགས་འདི་ཁོ་ན་དེ་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་པར་གསུངས་སོ། །ཞེས་སོགས་དང་ འགལ་ལོ། །རྒྱས་པར་ཡི་གེ་ལོགས་སུ་དགོད་དོ། ། 1-382 གསུམ་པ། མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་ནི། (བྱང་སེའི་རིགས།)དེ་(སྒྲིབ་གཉིས་སྤོང་བའི་)དགེ་(བ་)ཁྱད་པར་ (དུ་)འཕགས་(པའི་རྒྱུ་བྱེད་)པ་དང་། །(སྟོབས་སོགས་དགེ་བ་)ཐམས་ཅད་(ཀྱི་རྒྱུ་བྱེད་པ་)དང་ནི་(དོན་གཉིས་ བསྒྲུབ་པས་)དོན་ཆེན་(པོའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་)དང་། །(ལྷག་མེད་དུ་ཡང་)མི་ཟད་པ་(ས་སྟོབས་སོགས། མི་ཟད་པར་འབྱུང་ བ་)ཡི་རྒྱུ་མཚན་ཕྱིར། །(དང་ཉན་ཐོས་སོགས་ཀྱི་རིགས་དེ་བཞི་ལས་བཟློག་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རིགས་དེ་ཉན་ཐོས་ སོགས་ཀྱི་རིགས་ལས་)རིགས་མཆོག་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །(མཆན་རྣམས་འགྲེལ་ཆེན་བློ་ བརྟན་མར་རོ། །) བཞི་པ་རྟགས་ནི། སྦྱོར་བའི་(སྟེ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་)སྔོན་དུ་(སྟེ་སྔོན་རོལ་ནས་སེམས་ཅན་སྡུག་ བསྔལ་བར་རྟོགས་ཏེ་དེ་བསལ་སྙམ་པའི་)སྙིང་རྗེ་དང་། །(ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཐོས་པས་བ་སྤུ་ལྡང་བ་དང་། མཆི་མ་འབྱིན་ པ་ལ་སོགས་པའི་)མོས་པ་དང་ནི་(སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་མགོ་གཏོང་བ་སོགས་དང་ཚ་གྲང་སོགས་དཀའ་སྤྱད་ལ་ )བཟོད་པ་དང་། །(ཕྱིན་དྲུག་གི་)དགེ་ལ་ཡང་དག་སྤྱོད་པ་(རྣམས་)ནི། །(དུ་བ་ཡོད་སར་མེ་ལྟར་)རིགས་ ཀྱི་(ཡོད་པའི་)རྟགས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། །(མཆན་བུ་རྣམས་བློ་བརྟན་མར་རོ། །)ཞེས་སོ། ། ལྔ་པ་རབ་དབྱེ་ནི། རིགས་ནི་ངེས་དང་མ་ངེས་པ། །རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མི་འཕྲོགས་ དང་། །འཕྲོགས་པ་ཉིད་དེ་མདོར་ན་རིགས། །དབྱེ་བ་འདི་ནི་རྣམ་པ་བཞི། །ཞེས་ཏེ། ངེས་མ་ ངེས་གཉིས་པོ་འཕྲོགས་མི་འཕྲོགས་གཉིས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བས་བཞིའོ། །ལང་གཤེགས་ལས། ཉན་རང་ཐེག་ཆེན་དུ་ངེས་པ་གསུམ། རིགས་མ་ངེས་པ། ཆད་པ་སྟེ་ལྔ་བཤད་དེ། (ཆོས་བཤེས་ སུ་དྲངས།) རིགས་ངེས་པ་ནི་བར་མ་ཆོད་པར་ལམ་དེའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ངེས་པ། མ་ངེས་པ་ནི། དེའི་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་བར་དུ་ལམ་གཞན་དུ་ཡང་འགྱུར་སྲིད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འཕགས་པ་ ཐམས་ཅད་ཐེག་ཆེན་དུ་རིགས་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུགས་ནི་སྔར་བཤད་དོ། ། རང་རྒྱལ་ནི། བསེ་རུ་ལྟ་བུ་བསྐལ་བ་བརྒྱའི་བར་དུ་ཚོགས་བསགས་ཟིན་པའི་ཚོགས་ལམ་ ནས་ངེས། ཚོགས་སྤྱོད་ཆེ་བ་བཟོད་ཆེན་ནས་ཆུང་བ་སྒོམ་ལམ་མམ་མཐོང་ལམ་ནས་ངེས། 1-383 དེ་མན་མ་ངེས་གསུང་སྟེ། དང་པོ་དེ་ལྟར་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་གཉིས་དཔྱད་དགོས་ པར་སྣང་ངོ་། །བྱང་སེའི་ལ་དབང་བོ་རྣོ་འབྲིང་རྟུལ་

【現代漢語翻譯】 被忽視的種類，後來變得清澈，沒有了所有的污垢，就像石頭中的鐵、銅、銀和金一樣。這種自性（chos nyid）的本質被稱為如來藏（de pa'i snying po）。這些說法是相互矛盾的。詳細內容另文闡述。 第三，殊勝的教導：菩薩的種姓（byang seis rigs）。這種（消除二障的）善行是卓越的（產生殊勝之因），是所有（力量等善行之因），是（成就二利）重大意義的（產生重大意義之因），並且是（無餘地）不會耗盡的（土地力量等，不會耗盡地產生）。因此，（與聲聞等四種種姓相反的菩薩種姓）被稱為殊勝的種姓。（註釋見《大釋·智穩》）。 第四，標誌：與（生起菩提心等）結合的（即，從一開始就意識到眾生的痛苦，並希望消除它）慈悲，以及（聽到大乘佛法時，汗毛豎立、流淚等）的虔誠，以及（以慈悲心為眾生犧牲生命等，以及忍受冷熱等）的忍耐，以及（六度的）正確修行，這些都是種姓（存在）的標誌，就像有煙的地方有火一樣。（註釋見《智穩》）。 第五，詳細分類：種姓有決定和不決定，不會被因緣奪走，以及被奪走。簡而言之，種姓有四種分類。也就是說，決定和不決定分為兩種，奪走和不奪走分為兩種，總共四種。《楞伽經》中說：聲聞、緣覺、大乘三種是決定的，還有不決定的和斷滅的，共五種。（引導他人成為佛法之友）。決定的種姓是指不會中斷，必定獲得該道的菩提。不決定的種姓是指在未獲得該道菩提之前，可能會轉到其他道。如果是這樣，那麼所有的聖者都將成為大乘的決定種姓。聲聞的觀點如前所述。緣覺：就像犀牛角一樣，在一百個劫中積累資糧后，從資糧道開始決定。積累的功德大，從忍位開始；功德小，從見道或修道開始決定。在此之前是不決定的。第一個是這樣決定的，而後兩個需要研究。菩薩有利根、中根和鈍根。

【English Translation】 That which was disregarded, later became clear, free from all impurities, like iron, copper, silver, and gold from stones. This very nature (chos nyid) of essence is said to be the Tathagatagarbha (de pa'i snying po). These statements are contradictory. Detailed explanations are written separately. Third, the supreme teaching: The lineage of Bodhisattvas (byang seis rigs). This virtue (of abandoning the two obscurations) is particularly excellent (causing the cause of excellence), and all (causing the cause of all strengths, etc.), and (accomplishing the two benefits) is of great significance (causing the cause of great significance), and (also without remainder) is inexhaustible (earth strength, etc., arising inexhaustibly). Therefore, (the Bodhisattva lineage, which is the opposite of the four lineages of Hearers, etc.) is said to be the supreme lineage. (See the Great Commentary, Lo-ten for notes). Fourth, the signs: Compassion that is combined with (i.e., from the beginning, realizing the suffering of sentient beings and wishing to eliminate it) arising of Bodhicitta, and devotion (such as hair standing on end and shedding tears upon hearing the Mahayana Dharma), and patience (sacrificing one's life for the sake of sentient beings out of compassion, and enduring cold and heat, etc.), and the correct practice of (the six perfections) are to be known as signs of (the existence of) lineage, like fire where there is smoke. (See Lo-ten for footnotes). Fifth, the detailed classification: Lineage is definite and indefinite, and cannot be taken away by conditions, and is taken away. In short, there are four types of lineage. That is, definite and indefinite are divided into two, and taken away and not taken away are divided into two, for a total of four. The Lankavatara Sutra states: The three of Hearers, Solitary Realizers, and Mahayana are definite, and there are indefinite and severed, for a total of five. (Guiding others to become Dharma friends). A definite lineage is one that will definitely attain enlightenment on that path without interruption. An indefinite lineage is one that may change to another path before attaining enlightenment on that path. If so, then all noble ones will become definite lineages of the Mahayana. The view of the Hearers has been explained before. Solitary Realizers: Like a rhinoceros horn, they are determined from the accumulation path after accumulating merit for a hundred eons. Those with great accumulation of merit are determined from the forbearance stage; those with little merit are determined from the path of meditation or the path of seeing. Before that, it is indefinite. The first is determined in this way, while the latter two need to be studied. Bodhisattvas have sharp, medium, and dull faculties.

གསུམ་ལས། རྣོ་ན་སྦྱོར་ལམ་ནས་ངེས་ཏེ། འགྲེལ་ཆེན་ལས། ལ་ལ་རིགས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཀྱང་དབང་བོ་རྣོ་བས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཚོགས་ལམ་མན་ཕལ་ཆེར་མ་ངེས་ཤིང་ངེས་པའང་མང་ པོ་ཡོད་དོ། །དབང་འབྲིང་མཐོང་ལམ་ནས་ངེས་དེ་མན་མ་ངེས་ཏེ། ཐུབ་དགོངས་སུ། དབང་ བོ་འབྲིང་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་སྟེ། ཇི་སྲིད་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་ དུ་ངེས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་སོ། །དབང་རྟུལ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ནས་ངེས་ཏེ། དེ་ཉིད་ དུ། དབང་བོ་རྟུལ་བོ་ནི་ས་མི་གཡོ་བ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་སྟེ། ས་བརྒྱད་པ་ལ་ཐམས་ཅད་ངེས་ པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་གོ །ཞེས་སོ། །ས་བདུན་པ་མན་མ་ངེས་ ཏེ། ཇི་སྲིད་ས་བརྒྱད་མ་ཐོབ་པ། །དེ་སྲིད་ཐེག་པ་དམན་པས་འཇིགས། །ཞེས་(འཇམ་དཔལ་རྩ་ རྒྱུད་དམ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་ཡོད་)དང་། དཔའ་བོས་ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པར། ཡིད་ནི་མཆོག་ཏུ་ གཡོ་བས་ལྡོག །དེ་ཕྱིར་དེ་ལ་དབུགས་མ་བྱུང་། །ས་བཞིན་གཡོ་མེད་མ་ཐོབ་པར། །བརྟན་ མེད་མི་གཡོའི་ས་རྟོགས་དཀའ། །ཞེས་སོ། །ས་བཅུ་པར། བྱང་སེ་ས་བརྒྱད་པ་བ་སངས་རྒྱས་ ཀྱིས་མ་བསྐུལ་ན་མྱང་འདས་སུ་ལྟུང་བར་བཤད་པ་ནི། ཐེག་དམན་དུ་ལྟུང་བ་དངོས་མིན་གྱི་ དགོངས་པ་ཅན་གྱི་མྱང་འདས་ཏེ་དགོངས་གཞི་དུས་རེ་ཞིག་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱུན་ཆད་པ་ ཙམ་མོ། །ཨཱརྱས། ལམ་ཤེས་མཐོང་ལམ་བརྒྱད་པར་ཚད་མེད་བཞི་མ་བསྒོམས་ན་འགོག་ པར་ལྟུང་བར་བཤད་པ་ཡང་དུས་རེ་ཤིག་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱུན་ཆད་པ་ཙམ་ལ་དགོངས་ སོ། །འོ་ན་སར་ལྟུང་བའང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སར་ ལྟུང་བ་ནི་རྟོགས་པ་སྟེ། ཞེས་པ་རྣམས་ཐུབ་དགོངས་སོ། ། 1-384 དྲུག་པ་ཉེས་པ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་རིགས་ཡོད་ཀྱང་དེ་མ་སད་པའམ་ཞེ་སྡང་སོགས་ཀྱིས་ བསྒྲིབས་ན་སངས་རྒྱས་མི་ཐོབ་(བློ་བརྟན་)པས་སྒྲིབ་པའི་སྐྱོན་སྟོན་ཞེས་ཏེ། (ཆགས་སྡང་སོགས་) ཉོན་མོངས་གོམས་(ཤིང་མང་བ་)དང་(མི་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་དགའ་བའི་)གྲོགས་ངན་(གྱིས་སྡིག་པ་ལ་སྦྱར་བ།) དང་། །(ཡོ་བྱད་ཀྱིས་)ཕོངས་དང་(བྲན་ལྟར་)གཞན་གྱི་དབང་(དུ་གྱུར་ཏེ་དགེ་བ་བྱེད་དུ་མི་སྟེར་བ་)ཉིད་དེ། ། མདོར་ན་རིགས་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་དག །རྣམ་པ་བཞིར་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། ། བདུན་པ་ཡོན་ཏན་ནི། (བྱང་སེའི་རྒྱས་པའི་རིགས་ཡོད་པས་མཚམས་མེད་སོགས་བྱས་པས་བསྐལ་བའམ་ལོ་) རིང་མོ་ཞིག་(གིས་བར་བཅད་)ནས་ངན་སོང་(རང་ནས་ངན་སོང་འགྲོ་བ་དང་། ཞེས་བསྒྱུར་རོ། །)དུ། །འགྲོ་ཞིང་ (སོང་ཡང་དུས་ཅུང་ཟད་འདུག་གི་)མྱུར་དུ་ཐར་བ་དང་

【現代漢語翻譯】 三者之中，利根者從加行道開始必定不退轉。 《釋論》中說：『有些人種姓不確定，但由於根器敏銳，必定能辨別，在與辨別之分相符的情況下，由於方便的差別不可思議，因此必定不退轉。』 資糧道以下大多不確定，但確定者也很多。中根者從見道開始確定，其下則不確定。《如來密意經》中說：『中根者于極喜地不退轉，但在未獲得極喜地之前，並非具有確定性。』 鈍根者從第八地開始確定。《如來密意經》中說：『鈍根者于不動地不退轉，第八地時，一切皆確定，因此被安立為必定不退轉。』 第七地以下不確定。《文殊根本續》或《金剛頂經》（二者之一）中說：『若未得第八地，則常怖畏小乘。』 勇識在《入波羅蜜多論》中說：『心極動搖故退轉，是故於彼未生息，如地不動未獲得，無穩難悟不動地。』 第十地時，《聖者解深密經》中說，八地菩薩若未受諸佛勸請，則會墮入涅槃，這並非墮入小乘的真實含義，而是指具有某種意圖的涅槃，即指暫時中斷利益眾生的事業。 阿雅說，通達道者若在見道第八地未修習四無量心，則會墮入寂滅，這也是指暫時中斷利益眾生的事業。 如果有人問：『那麼，墮入地獄等惡趣也是如此嗎？』並非如此，墮入聲聞等果位是證悟。 以上皆出自《如來密意經》。 第六過患是：雖然具有如來藏自性，但若未覺醒或被嗔恨等煩惱所障蔽，則無法成佛（如智者所說），這表明了障蔽的過失，即（貪嗔等）煩惱串習（且增多），（喜好不善法的）惡友（引誘造惡），（因缺乏資具而）貧困，以及（如奴隸般）受他人支配（而無法行善）。 總而言之，種姓的過患有四種，應當了知。 第七功德是：(具有菩薩種姓者，即使造作五無間罪等惡業，經過漫長的劫數或年份)長久(的間隔)后，墮入惡趣(自身墮入惡趣，如經中所說)，(即使墮入惡趣，也只是暫時停留)迅速解脫。

【English Translation】 Among the three, those with sharp faculties are certain to be irreversible from the path of application. The Great Commentary states: 'Although some do not have a definite lineage, due to their sharp faculties, they are certain to discern. In a state that aligns with the aspect of certain discernment, the distinctions of skillful means are inconceivable, therefore they are certain to be irreversible.' Most below the path of accumulation are uncertain, but there are also many who are certain. Those with moderate faculties are certain from the path of seeing, and those below are uncertain. In 'The Intent of the Thus-Gone One': 'Those with moderate faculties are irreversible in the Joyful Land, but they are not endowed with certainty until they attain the Joyful Land.' Those with dull faculties are certain from the eighth bhumi. In the same text: 'Those with dull faculties are irreversible in the Immovable Land. In the eighth bhumi, all are certain, therefore it is established as certain to be irreversible.' Those below the seventh bhumi are uncertain. As it says (in either the 'Manjushri Root Tantra' or the 'Vajra Peak Tantra'): 'Until the eighth bhumi is attained, one fears the lower vehicle.' The Heroic One, in 'Compendium of Perfections', says: 'The mind is greatly agitated, therefore it regresses. Therefore, peace does not arise in it. Until the immovable state like the earth is attained, without stability, it is difficult to realize the immovable bhumi.' In the tenth bhumi, it is said that if a bodhisattva on the eighth bhumi is not urged by the Buddhas, they will fall into nirvana. This is not the actual meaning of falling into the lower vehicle, but refers to a nirvana with a certain intention, which means temporarily ceasing the benefit of sentient beings. Arya says that if one who knows the path does not cultivate the four immeasurables in the eighth bhumi of the path of seeing, they will fall into cessation, which also refers to temporarily ceasing the benefit of sentient beings. If one asks, 'Is falling into the bhumis also the same?' It is not so. Falling into the bhumis of the Hearers and others is realization. All of the above is from 'The Intent of the Thus-Gone One'. The sixth fault is that although one has the nature of the Tathagatagarbha, if it is not awakened or is obscured by hatred and other afflictions, one will not attain Buddhahood (as the wise say), which shows the fault of obscuration, i.e., (attachment, hatred, etc.) afflictions become habitual (and increase), evil friends (entice one to commit evil), poverty (due to lack of resources), and being under the control of others (like a slave, unable to do good). In short, the faults of lineage are fourfold, and should be known. The seventh quality is that (those with the bodhisattva lineage, even if they commit the five heinous crimes, after a long kalpa or years) after a long (interval), they go to the lower realms (they themselves go to the lower realms, as translated in the sutra), (even if they go, they stay for a short time) and quickly become liberated.

། །(དམྱལ་སོགས་ངན་སོང་)དེར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ (གཞན་ལས་)ཆུང་ངུ་མྱོང་། །(མི་དགེ་བའི་ལས་ལ་)སྐྱོ་བཅས་(ཞིང་དམྱལ་བའི་)སེམས་ཅན་(དགེ་བ་ལ་འཇོག་ ཅིང་)སྨིན་པར་བྱེད། །(བློ་བརྟན་མར་ཏེ་རྒྱས་པར་དེ་ཉིད་བལྟའོ། །)ཅེས་སོ། །རང་བཞིན་རིགས་སད་པ་ རྒྱས་རིགས་ཡོད་པའི་རྟགས་སོ། ། བརྒྱད་པ་དཔེ་གཉིས་ནི། གསེར་གྱི་རིགས་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །དགེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་ པའི་གནས། །ཡེ་ཤེས་དང་ནི་དྲི་མེད་ལྡན། །མཐུ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་གནས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། རིན་ཆེན་མཆོག་རིགས་བཞིན་ཤེས་བྱ། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་མཚན་ཕྱིར། །ཡེ་ཤེས་ཆེ་དང་ ཏིང་འཛིན་འཕགས། །སེམས་ཅན་མང་བོའི་དོན་གནས་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་རིགས་ཆད་ སྲིད་དམ་མི་སྲིད་ཅེ་ན། ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་(རྟུལ་བོས་རྟོགས་དཀར་བཞེད་ཅེས་པར་རོ། །)རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་ པ་བ་དག་ནི་རིགས་ཆད་པ་ས་བོན་མེས་ཚིག་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་དེ་པའི་སྙིང་པོ་སྐུར་བ་སྨྲ་བར་བྱེད་ དོ། །ཞེས་སེམས་ཙམ་པ་རིགས་ཆད་འདོད་པར་བཤད་དེ་བརྟག་གོ །འདི་ལ་རང་བཞིན་གྱི་ རིགས་ཆད་པ་མི་སྲིད་དེ། ཆོས་ཉིད་མེད་པ་མི་སྲིད་པས་སོ། །ཤེར་ཕྱིན་མཆོག་དང་པོའི་ལུང་ སོགས་སྐབས་གཉིས་པར་དྲངས་པ་ལྟར་འདིར་ཆོས་བཤེས་སོ། །རྒྱས་པའི་རིགས་གཏན་ 1-385 ཆད་པ་ནི་སྲིད་ལ། སྤྱིར། ལ་ལ་(མཚམས་མེད་སོགས་བྱེད་པ་)གཅིག་ཏུ་(མི་དགེ་བ་སྤྱོད་དང་ཞེས་བསྒྱུར་) ཉེས་པར་སྤྱོད་ངེས་ཡོད། །ལ་ལ་(ལོག་ལྟས་)དཀར་བོའི་(དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་བཅོམ་ཞེས་བསྒྱུར་)ཆོས་ (འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་རྩ་)རྣམས་ཀུན་ཏུ་བཅོམ། །ལ་ལ་ཐར་བ(འི་ཕྱོགས་དགེ་བ་མེད་ཅེས་བསྒྱུར་)ཆ་མཐུན་ (ཏེ་མྱང་འདས་ཐོབ་འགྱུར་གྱི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་)དགེ་བ་མེད། །དཀར་བོ་(ཆུང་ངུ་ཡོད་པ་རྒྱུ་དང་བྲལ་ཞེས་འདིའི་ འགྲེལ་ཆེན་བློ་བརྟན་མར་བསྒྱུར་རོ། །མཆན་གཞན་ཡང་དེའིའོ། །)དམན་པ་(ཚོགས་གཉིས་མ་རྫོགས་ཀྱི་ཚོགས་ཅུང་ཟད་) ཡོད་པ་རྒྱུ་དང་བྲལ། །ཞེས་སོ། །དཀར་བོ་དམན་པ་ཡོད་པ་ཡན་བཞི་(དབྱིག་གཉེན་)པོ་དེ་རེ་ཞིག་ འཚང་མི་རྒྱ་བའོ། །ཐེག་པ་གསུམ་(བློ་བརྟན་)གྱི་མྱང་འདས་ཀྱི་རྒྱུ་རྒྱས་པའི་རིགས་མེད་པ་ནི་རྒྱུ་ རིགས་མེད་པ་ཞེས་པ་སྟེ་གཏན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའོ། །(དབྱིག) ས་རྡོ་སོགས་ སེམས་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་བ་དང་འདྲའོ། །ཞེས་བློ་བརྟན་མར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་དེའི་ འབྲས་བུ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཡོན་ཏན་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བྱང་ཆུབ་ཤིང་བསྐྱེད་ཕྱིར། །བདེ་དང་སྡུག་ བསྔལ་ཆེན་པོ་ཞི་བ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་བདེ་བྱེད་པ་འབྲས་བུའི་ཕྱིར། ། རིགས་མཆོག་དེ་ནི་རྩ་བ་བཟང་བོ་ལྟ་བུ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །སྐུ་གཉིས་འགྲུབ་པ་སོགས་དང་། བྱང་སར་རྒྱ་ཆེར་བཤད་དོ། ། ༈ ཡན་ལག་གི་དོན། གཉིས

【現代漢語翻譯】 此外，（在地獄等惡道中）所受的痛苦也（比其他地方）輕微。（對於不善業）心懷厭惡的眾生（安住于善業），使其成熟。（智慧堅定增長，應如是觀）。這是自性覺醒、具有廣大種性的標誌。 第八，兩個比喻是：應知如黃金之種性。是無量功德之所依，具有智慧和無垢，也是力量的來源。以及，應知如珍寶之殊勝種性。爲了大菩提之因，具有大智慧和殊勝禪定，爲了眾多眾生的利益。 那麼，種性會斷絕嗎？不會斷絕嗎？法友（認為鈍根者難以理解）瑜伽行者們說，種性斷絕就像種子被火燒燬一樣，他們誹謗如來藏。因此，唯識宗認為有種性斷絕，需要考察。對此，自性種性不會斷絕，因為沒有法性是不可能的。如《般若經》第一品等第二部分所引用的那樣，這裡也是法友的觀點。廣大種性可能會斷絕。一般來說，有些人（造作無間罪等）必定會作惡。有些人（持邪見）會摧毀一切善法（有為善根）。有些人沒有解脫分（即沒有趨向涅槃的善），沒有（能獲得涅槃的二資糧）。有些人具有微小的善（未圓滿二資糧），缺乏因。以上。 具有微小善根者，如四分律（世親）所說，暫時不會增長。三乘（智慧堅定）的涅槃之因，即沒有廣大種性，被稱為沒有因之種性，也就是永遠不會入滅。（世親）就像石頭等不會變成有情一樣。這是智慧堅定的觀點。佛之種性的果是什麼呢？功德極其廣大，爲了生起菩提樹。爲了獲得寂滅廣大安樂和痛苦。爲了利益自己和他人，這是果。殊勝種性就像良好的根基。以上。成就二身等，在《瑜伽師地論》中有廣說。 支分之義。 二

【English Translation】 Furthermore, the suffering experienced (in hells and other evil realms) is also less (than in other places). Sentient beings who are disgusted with (non-virtuous actions) abide in (virtuous actions), causing them to ripen. (Wisdom is firm and grows, one should view it thus). This is a sign of self-awakening and having a vast lineage. Eighth, the two metaphors are: It should be known like the lineage of gold. It is the basis of immeasurable merits, possessing wisdom and stainlessness, and is also the source of power. And, it should be known like the excellent lineage of jewels. For the cause of great Bodhi, possessing great wisdom and excellent Samadhi, for the benefit of many sentient beings. Then, will the lineage be cut off? Will it not be cut off? Dharma friends (believe that those with dull faculties are difficult to understand). The Yogacharas say that the lineage is cut off like a seed burned by fire, they slander the Tathagatagarbha. Therefore, the Vijnanavada school believes that there is a lineage cut off, which needs to be examined. Regarding this, the self-nature lineage will not be cut off, because it is impossible to have no Dharma nature. As quoted in the first chapter of the Prajnaparamita Sutra, etc., in the second part, here is also the view of Dharma friends. The vast lineage may be cut off. In general, some people (committing the five heinous crimes, etc.) will definitely do evil. Some people (holding wrong views) will destroy all virtuous dharmas (conditioned virtuous roots). Some people have no share of liberation (i.e., no virtue leading to Nirvana), without (the two accumulations that can attain Nirvana). Some people have small virtues (not fulfilling the two accumulations), lacking the cause. Above. Those with small virtues, as stated in the Fourfold Vinaya (Vasubandhu), will not grow for the time being. The cause of Nirvana of the Three Vehicles (steadfast wisdom), that is, without a vast lineage, is called the lineage without cause, that is, never entering Nirvana. (Vasubandhu) It's like stones, etc., will not become sentient beings. This is the view of steadfast wisdom. What is the result of the Buddha's lineage? Merits are extremely vast, in order to generate the Bodhi tree. In order to obtain the peace of vast happiness and suffering. In order to benefit oneself and others, this is the result. The excellent lineage is like a good foundation. Above. Accomplishing the two bodies, etc., is extensively explained in the Yogacarabhumi. Meaning of the limbs. Two

་པ་ལ། རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་། རྩོད་སྤོང་ངོ་། །དང་པོ་ལ། སྔ། རྩ། འགྲེལ། བསྡུ་ བཞིའོ། །དང་པོ་ནི། འཆད་འགྱུར་གྱི་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་(ཆོས་བཤེས་)ལེན་པ་དང་ལྡན་པའི་ བྱང་སེ་ལ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ཇི་སྐད་བཤད་ཟིན་པ་དང་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་ པའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡང་འབྱུང་བས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་རིགས་འཆད་དོ། །(ཆོས་བཤེས་ ཀྱི་ལུང་གཞན་དུ་བཤད་དེ་འབྲིང་།) གཉིས་པ་ནི། ཆོས་དྲུག་གི་རྟེན་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རིགས་ཞེས་བྱ་ ཞེས་སོགས་(ཨཱརྱ་)རེ་རེར་སྦྱར་ཞིང་དྲོད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལ་བྱའི་ རྗེས་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོ། །རབ་འབྱོར། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་པའི་ཚིག་གི་དོན་མེད་ཅིང་མི་ 1-386 དམིགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན། བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་སྐྱེ་བའམ་ཡོད་པའམ་དམིགས་པ་མེད། ཅེས་ སོགས། དེ་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ལ་སྦྱར་རོ། །དྲོད་སོགས་ཀྱི་ཚིག་གི་དོན་བདག་དང་ སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་བདེན་དངོས་པ་མེད་ཀྱི་དེའི་ཆོས་ཉིད་(དག་ལྡན་)སྟོང་པ་ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་ནི་ བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚིག་གི་དོན་ནམ་(དག་ལྡན་)གནས་ཏེ་དྲོད་སོགས་ཀྱི་རྟེན་རིགས་ཡིན་ཞེས་པ་ ཀུན་ལ་སྦྱར་ཏེ་ཤཱནྟིའི་དོན་ནོ། །ཨཱརྱས་ཀྱང་འདིས་ནི་བརྟེན་པ་བྱང་ཆུབ་(ནི་དྲོད་སོགས་སོ་དག་ ལྡན་)རྫས་སུ་མེད་པས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རིགས་ནི་བྱང་པའི་ སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་(རིགས་)ཡིན་གྱི་དངོས་པོར་གྱུར་བའི་ཚིག་གི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ ཏོ། །ཞེས་སོ། །རྩེ་མོའི་རྟོགས་པའི་སྟེ། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་གནས་མེད་ཅེས་(དེ་བཞིན་ཉིད་ སོགས་)སོགས་སོ། །བཟོད་པའི་རྟོགས་པའི་སྟེ། སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུའི་གཟུགས་ལ་གནས་མེད་ སོགས་(ཚོར་སོགས་)ཆོས་མཆོག་གི་རྟོགས་པའི་སྟེ། སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་ པའི་ཚིག་གི་དོན་མེད་དོ་སོགས་སོ། །(བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར།) མཐོང་ལམ་གྱི་རྟོགས་པའི་སྟེ། དེ་པའི་ གཟུགས་ལ་གནས་མེད་ཅེས་སོགས་(རྒྱ་ཆེར་རོ། །)སྒོམ་ལམ་གྱི་རྟོགས་པའི་སྟེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་ གནས་མེད་དོ་ཞེས་སོགས། (འགག་མེད་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །) དེ་དྲུག་དོན་དམ་པ་རྟོགས་པས་རྟོགས་ པ་སྟེ་ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། །གཉེན་པོ་སྐྱེ་བའི་སྟེ། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འཆར་བའི་ཚེ་མུན་པའི་ གནས་(ནི་ནམ་མཁའ་དེ་ལ་རྫས་ཀྱི་)མེད། ཅེས་པའི་དཔེས་སོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་(ཨཱརྱ་དངོས་)སྤོང་ བའི་སྟེ། བསྐལ་བའི་མེ་འབར་(དག་ལྡན་)བའི་ཚེ་(ས་སོགས་)འདུ་བྱེད་ཀྱི་གནས་མེད་པའི་དཔེའི་ སྒོ་(དོན་མེད་)ནས་སོ། །གཉེན་པོ་དང་སྤོང་བ་དེ་དག་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ་ནི་མཐར་(ཟླ་འོད་) འགྲོ་བ་སྟེ། གཉེན་པོ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་ཅིང་མཐར་ཐུག་པ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་

【現代漢語翻譯】 པཱ་ལ།（梵語Pāla，守護者） 種姓的分類和辯論的止息。 首先，有前行、根本、註釋和總結四部分。 第一部分是，對於即將講解的修行，具備修持（法友）的菩提心，如前所述，與抉擇分相應，並且由於生起見道和修道等道，所以要講解修行的所依種姓。（法友的教證在其他地方有更詳細的解釋。） 第二部分是，所謂的六法之所依稱為菩提種姓等等，（聖者）逐一對應，是暖位證悟之法的所依，如同虛空中沒有鳥的軌跡，不可見。 善現（須菩提），同樣，菩提心的詞義也是沒有且不可見的。為什麼呢？因為菩提沒有生、沒有存在、沒有可見性。等等。同樣，也對應於八種幻化的比喻。 暖位等的詞義是，我和六處沒有真實的自性，但其法性（具足）是空性，法界是菩提心的詞義，或者（具足）安住，是暖位等的所依種姓，這些都對應于寂靜之義。 聖者也說，依靠這個，菩提（是暖位等，具足）沒有實體，所以六處的法性之相的種姓是菩提心之語的能指（種姓），而不是成為實體的詞義。 頂位的證悟是，安住于真實之邊際等等（如如等等）。 忍位的證悟是，不住于幻化之人的色身等等（受等等）。 世第一法的證悟是，幻化之人沒有在內空性中行持的詞義等等。（直到十八界。） 見道的證悟是，不住于彼之色身等等（廣說）。 修道的證悟是，不住于無生等等。（無滅等等廣說。） 這六者是通達勝義諦的證悟，是具足的。 對治生起的譬喻是，當太陽升起時，沒有黑暗存在的地方（即虛空）。 斷除相違品的譬喻是，當劫末之火燃燒時，（地等）沒有行蘊存在的地方。 對治和斷除完全窮盡就是最終的（月光），對治變得殊勝且達到極致，相違品

【English Translation】 Pāla. (Sanskrit: Pāla, meaning 'protector') The classification of lineages and the cessation of disputes. First, there are four parts: preliminary, root, commentary, and summary. The first is that, for the practice that is about to be explained, possessing the Bodhi mind of a practitioner (Dharma friend), as previously stated, corresponds to the part of ascertainment, and because paths such as seeing and meditating arise, the lineage upon which practice relies will be explained. (The Dharma friend's teachings are explained in more detail elsewhere.) The second part is that the basis of the six dharmas is called the Bodhi lineage, etc. (Ārya) Each corresponds, and it is the basis of the Dharma of the realization of warmth, just as there are no traces of birds in the sky, and it is invisible. Subhuti, similarly, the meaning of the word Bodhi mind is also non-existent and invisible. Why? Because Bodhi has no birth, no existence, no visibility. And so on. Similarly, it also corresponds to the eight metaphors of illusion. The meaning of the words warmth, etc., is that I and the six sense bases have no real nature, but their Dharma nature (complete) is emptiness, and the Dharma realm is the meaning of the word Bodhi mind, or (complete) abiding, which is the basis of warmth, etc. These all correspond to the meaning of peace. The noble one also said that, relying on this, Bodhi (is warmth, etc., complete) has no substance, so the lineage of the nature of the six sense bases is the signifier (lineage) of the word Bodhi mind, but not the meaning of the word that has become a substance. The realization of the peak is to abide at the edge of reality, etc. (suchness, etc.). The realization of forbearance is not to abide in the form of an illusory person, etc. (feeling, etc.). The realization of the supreme Dharma is that the illusory person has no meaning of practicing in inner emptiness, etc. (Until the eighteen realms.) The realization of the path of seeing is not to abide in his form, etc. (extensive explanation). The realization of the path of meditation is not to abide in the unborn, etc. (unobstructed, etc., extensive explanation). These six are the realizations of understanding the ultimate truth, which are complete. The metaphor for the arising of the antidote is that when the sun rises, there is no place where darkness exists (i.e., the sky). The metaphor for abandoning the contradictory is that when the fire at the end of the kalpa burns, (earth, etc.) there is no place where formations exist. The complete exhaustion of the antidote and abandonment is the ultimate (moonlight), the antidote becomes excellent and reaches the extreme, and the contradictory

ཟད་པའི་ མཐར་ཐུག་པའི་སྟེ། དེ་པ་དགྲ་བཅོམ་ཡང་དག་རྫོགས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ ངན་པའི་གནས་མེད་སོགས་སོ། །དག་ཟླ་ཐུབ་ཏུ་བཤད་(དཔྱད་)དོ། །ཨཱརྱས། སྤང་གཉེན་ 1-387 གྱི་རྣམ་རྟོག་གཏུགས་པ་སྟེ་སྤངས་པ་ལ་འཆད་དོ། །སྲིད་ཞིར་མི་གནས་པའི་ཤེས་རབ་སྙིང་ བརྩེར་བཅས་པའི་སྟེ། ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་འོད་ལ་གནས་(ནི་ནམ་མཁའ་དེ་ལ་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྫས་)མེད་ (དག་ལྡན་)སོགས། སློབ་མ་ཉན་ཐོས་སོགས་དང་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་(ཨཱརྱ་)སྟེ། ཉན་ ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་གཟའ་དང་སྐར་མ་དང་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། གློག་གི་འོད་ ལ་གནས་མེད་ཅེས་སོགས་སོ། །གཞན་གྱི་དོན་དགེ་(ཨཱརྱ་)ལེགས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་ དུ་འགྲོ་བའི་(ཨཱརྱ་)གོ་རིམ་མམ་རྒྱུའི་སྟེ་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འོད་ལ་གནས་ མེད་ཅེས་སོགས་སོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་(ཨཱརྱ་)དང་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་(ཨཱརྱ་ )པའི་ཡེ་ཤེས་རྩོལ་བ་མི་མངའ་བར་(ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྟེ་དེ་ཉེ་བའི་རིགས་པ་འདིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འོད་ དཔེར་བསྟན་ཞེས་སོ། །བཅུ་གསུམ་པ་བར་ཆད་མེད་ལྟ་བུ་ལ་བཞེད་པར་མངོན་ནོ། །)ཏེ་ལྷུན་གྲུབ་(ཨཱརྱ་)ཏུ་འཇུག་པའི་ རྟེན་ལ་སྟེ། དེ་པ་དགྲ་བཅོམ་ཡང་དག་རྫོགས་རྒྱས་ཀྱི་འོད་ལ་གནས་མེད་ཅེས་སོགས་སོ། ། གནས་(ཨཱརྱ་)ནི་རྟེན་གྱི་དངོས་(ཨཱརྱ་)པོ་དེ་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་དེ་རིགས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། ངོ་ བོ། གོ་རིམ། གྲངས་ངེས་སོ། །དང་པོ་ནི། བསྒྲུབ་པའམ་རིགས་བཅུ་གསུམ་རེ་ཞིག་སྟེ་རིམ་ པར་སྟོན་པའི་དང་པོར་འདི་འཆད་ཅེས་པའོ། །བཅུ་གསུམ་གྱི་དང་པོར་འཇིག་རྟེན་པའི་ངེས་ པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་རྣམས་སོ། །སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ ཅན། དྲོད་གནས་(གསེར་དག་ལྡན་དོན་)བྱང་སེའི་རིགས་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྟོགས་པ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེས་ པ་དང་སྐྱེས་ཟིན་འཕེལ་བའི་རྟེན་དུ་གྱུར་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་སོ་སོར་སྦྱར་ རོ། །(རྟགས་ཆོས་དེ་ལྟར་གསེར་རོ། །)དེའི་འོག་ཏུའམ་རྗེས་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཐོང་བ་ དང་དེའི་རྒྱུན་གོམས་པའི་སྒོམ་པའི་ལམ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)ས་གཉིས་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་རོ། །དེའི་ འོག་ཏུ་ཆོས་དྲུག་པོ་(གསེར་དོན་དངོས་)དེ་དག་སྐྱེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྐུན་པོ་བྱུང་བ་དང་འདྲ་ བར་དེའི་སྤང་བྱ་འགགས་པ་དང་དུས་མཉམ་དུ་སྐྱེ་བའི་ས་བརྒྱད་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ 1-388 མོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སྔར་གྱི་དེ་རྣམས་སྐྱེས་པས་སྒོ་འཕར་གཅད་པ་དང་འདྲ་བར་སྤང་བྱ་བྱུང་བ་ འགག་ཅིང་འབྱུང་བ་འགོག་པའི་ས་དགུ་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་མོ། །(རྐུན་པོ་བྱུང་བ་དང་སྒོ་འཕར་ བཅད་པ་དུས་མཉམ་པས་འདི་སྐྱོགས་བཤད་དུ་འགྲོ་ཡང་བུདྡྷ་ཤྲཱ

【現代漢語翻譯】 窮盡的最終狀態，即阿羅漢（梵文：Arhat，指斷盡煩惱，證得解脫的聖者）的圓滿戒律，沒有惡戒之處等等。這是清凈的、可信賴的教導。 阿雅（梵文：Arya，指聖者）：斷除親疏的分別念，即是對斷除的解釋。不住于輪迴和寂滅的智慧，伴隨著慈悲。如同太陽和月亮的光芒，沒有實體（或說具有實體）等等。阿雅（梵文：Arya，指聖者）：不與弟子聲聞等共通的功德。如同聲聞、獨覺、星宿、珍寶和閃電的光芒，沒有實體等等。爲了他人的利益而行善（阿雅，梵文：Arya，指聖者）：越來越殊勝的（阿雅，梵文：Arya，指聖者）次第或因，即四大天王眾天神的光芒，沒有實體等等。爲了眾生的利益（阿雅，梵文：Arya，指聖者），在可見的法中安樂住（阿雅，梵文：Arya，指聖者）的智慧，無需勤作（即是諸佛，以這種鄰近的理效能顯示佛的光芒。似乎認為第十三種是無間道。），即自然成就（阿雅，梵文：Arya，指聖者）的所依，即阿羅漢圓滿的光芒，沒有實體等等。 處所（阿雅，梵文：Arya，指聖者）是所依的實體（阿雅，梵文：Arya，指聖者），沒有實體是法性，即是規律。第三部分包括：本體、次第、數量決定。第一部分是：要修習或十三種規律，暫時先這樣，即是說首先要講解次第。十三種中的第一種是與世間的抉擇分相應的四種。加行道暖位的心的法性，法性，暖位（黃金清凈的意義）是菩薩種性，因為它是未生起的證悟生起，已生起的增長的所依的法性。像這樣分別對應。（征相和法是像黃金一樣。）之後是超越世間的見道和隨之而來的串習的修道（布達希日，梵文：Buddha Shri，佛吉祥）從第二地到第七地之間。之後，這六種法（黃金的真實意義）以生起的力量，如同盜賊出現一樣，它的所斷滅盡的同時生起的第八地的無間道。 之後，如同先前那些生起，如同關閉門窗一樣，所斷滅盡，生起的阻斷的第九地的無間道。（盜賊出現和關閉門窗是同時的，所以這似乎是比喻性的說法，雖然布達希日，梵文：Buddha Shri，佛吉祥）

【English Translation】 The ultimate state of exhaustion, that is, the Arhat's (Sanskrit: Arhat, referring to a saint who has exhausted afflictions and attained liberation) perfect discipline, where there is no place for bad discipline, etc. This is a pure and reliable teaching. Arya (Sanskrit: Arya, referring to a noble one): Cutting off the distinctions of closeness and distance, that is, an explanation of cutting off. Wisdom that does not abide in samsara and nirvana, accompanied by compassion. Like the light of the sun and moon, there is no substance (or it is said to have substance), etc. Arya (Sanskrit: Arya, referring to a noble one): Merits not shared with disciples, Shravakas, etc. Like the light of Shravakas, Pratyekabuddhas, stars, jewels, and lightning, there is no substance, etc. Doing good for the benefit of others (Arya, Sanskrit: Arya, referring to a noble one): The increasingly superior (Arya, Sanskrit: Arya, referring to a noble one) order or cause, that is, the light of the gods of the Four Great Kings, there is no substance, etc. For the benefit of sentient beings (Arya, Sanskrit: Arya, referring to a noble one), the wisdom of abiding in bliss in the visible Dharma (Arya, Sanskrit: Arya, referring to a noble one), without effort (that is, the Buddhas, with this proximate reasoning, the light of the Buddha is shown as an example. It seems that the thirteenth is considered the uninterrupted path.), that is, the support of spontaneous accomplishment (Arya, Sanskrit: Arya, referring to a noble one), that is, the light of the perfect Arhat, there is no substance, etc. The place (Arya, Sanskrit: Arya, referring to a noble one) is the entity (Arya, Sanskrit: Arya, referring to a noble one) of the support, the absence of entity is the Dharma nature, that is, the law. The third part includes: essence, order, and definite number. The first part is: to practice or thirteen rules, for the time being, that is, to say that this will be explained first in the order. The first of the thirteen is the four that correspond to the worldly determination division. The Dharma nature of the mind of the heat position of the path of application, Dharma, the heat position (meaning pure gold) is the Bodhisattva lineage, because it is the Dharma nature of the support for the unarisen realization to arise, the arisen to increase. Like this, correspond separately. (The sign and Dharma are like gold.) After that is the path of seeing that transcends the world and the path of cultivation that is accustomed to it (Buddha Shri, Sanskrit: Buddha Shri, Buddha Auspicious) from the second to the seventh bhumi. After that, these six Dharmas (the real meaning of gold) with the power of arising, like a thief appearing, the uninterrupted path of the eighth bhumi arising at the same time as its abandonment ceases. After that, like the previous ones arising, like closing doors and windows, the uninterrupted path of the ninth bhumi where the abandonment ceases and the arising is blocked. (The appearance of a thief and the closing of doors and windows are simultaneous, so this seems to be a metaphorical statement, although Buddha Shri, Sanskrit: Buddha Shri, Buddha Auspicious)

ི་ལྟར་བྱས་སོ། །)ཆོས་བཤེས་ལྟར་ན། འདིས་དོན་ དྲུག་པོའི་བྲལ་བ་དང་བྲལ་ཐོབ་ནི་རིམ་བཞིན་འགག་སྐྱེ་ཞེས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ས་བཅུ་པ་ལ་ (བུདྡྷ་ཤྲཱི་)སྤང་གཉེན་དེ་དག་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པས། སྤང་གཉེན་དེ་དག་ སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཤེས་སྒྲིབ་སྤངས་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ མོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ས་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ལ། སངས་རྒྱས་(གསེར་)ཐོབ་ ནས་གཞན་དོན་བྱའོ་(གསེར་)ཞེས་པའི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བདེན་ པར་མི་འཛིན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ས་བརྒྱད་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱི་བསྡུས་ པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་འདྲའི་ཐབས་ཤེས་དེ་དག་སྐྱེས་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་ མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་(ཨཱརྱ་)འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡས་སུ་འཕྲོ་བའི་ཡེ་ཤེས་(ཨཱརྱ་)སོ་སོ་རིག་བཞི་ ལ་སོགས་པ་དགུ་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའོ། །གསེར་སྟོབས་བཅུ་ཟེར་རོ། །དེའི་ འོག་ཏུ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ལ་འགོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་གོ་རིམ་མོ། །ཇི་ ལྟར་འགོད་ན། གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུའོ། །གང་གི་སྒོ་ནས་ན། དགོངས་ ལྡེམ་དགོངས་བརྒྱད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སོ། །བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། ལྡེམ་དགོངས་བཞི། དགོངས་པ་ བཞིའོ། །དང་པོ་ལ། ཉན་ཐོས་དང་ནི་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་བཞིན་ཉེས་པ་འདུལ་བ་དང་། །བརྗོད་ པ་ཟབ་པ་ཉིད་ལ་ནི། །ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་འདི་རྣམ་བཞི། །ཞེས་ཏེ། སྒྲ་དོན་ནི། སྒྲ་སྦྱོར་ བམ་གཉིས་སུ། ལྡེའུ་(འམ་ཡུལ་ལ་ལར་སྐ་སྒུགས་ཞེས་ཟེར། ལ་ལར་ལྡེམ་ཟེར་བྱིས་པ་རྩེད་མོའི་གབ་ཚིག་སྟེ་དཔེར་ བརྗོད་ངག་ལས་ཤེས་སོ། །)བཞིན་དུ་ཚིག་ཐེལ་གྱིས་མི་དབབ་པར་བསྒྱུར་ཏེ་བསྟན་པ་ཡིན་པས། 1-389 ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་བཞི་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །སེམས་ཙམ་པའམ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ དབུ་མ་པ་ལྟར་ན། ཉན་ཐོས་ཕྱི་རོལ་ལ་ཞེན་(དབྱིག་གཉེན་)པ་བསྟན་པ་ལ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་དུ་ གཟུགས་སོགས་ཕྱིའི་དོན་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་གཞུག་པ་ལ་ལྡེམ་དགོངས་ཏེ། ཉི་ཤུ་པར། གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པར་ནི། །དེས་འདུལ་བ་ཡི་སྐྱེ་བོ་ལ། །དགོངས་པའི་དབང་ གིས་གསུངས་པ་སྟེ། །རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བའི་སེམས་ཅན་(ཡོད་པར་བསྟན་པའང་དེ་ཡིན་པ་)བཞིན། །ཞེས་ སོ། །མཚོན་པ་ཙམ་མོ། །མཚན་ཉིད་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ལ་དགོངས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ མེད་(དབྱིག་གཉེན་)དོ་ཡོད་དོ། །(གཞན་དུ་བཤད།) རང་བཞིན་གྱིས་མྱང་འདས་སོ། །ཞེས་(བློ་བརྟན་ མར་)བསྟན་པ་མཚན་ཉིད་ལ་ལྡེམ་དགོངས་སོ། །གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་མེད་དོ། ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །(བློ་བརྟན་མར།) ནམ

【現代漢語翻譯】 按照（佛陀吉祥賢）的說法，通過這種方式，六種意義的斷除和獲得斷除，是依次的止息和生起。在那之後，十地菩薩（Buddhaśrī）證悟到這些對治品在勝義諦中是不可得的，因此，證悟到這些對治品具有生起和止息的相狀，是斷除所知障的無間道。 在那之後，這三個地的自性解脫道，是獲得佛果（黃金）后利益眾生（黃金）的往昔願力，以及不執著佈施等為真實的方便善巧之力，不住于輪迴和涅槃的相狀，是八地的智慧和方便解脫道的總攝。 在那之後，由於生起了這樣的方便智慧，與聲聞等不共的法（聖者，ārya）在無邊世界中傳播的智慧（聖者，ārya），以及四種各別自證智等，是九地的解脫道的總攝。被稱為黃金十力。 在那之後，是將眾生安置於三乘道的相狀，是利益他人的次第。如何安置呢？如所化眾生的意樂。通過什麼方式呢？通過八種隱義和密意的方式。八種是什麼呢？四種隱義，四種密意。第一種是：『聲聞與自性，以及調伏罪過，言說甚深性，此四為隱義。』 其含義是：在梵文語法二卷中，像謎語（或者有些地方稱為『等待』，有些地方稱為『隱義』，是兒童遊戲的謎語，例如通過言語表達來理解）一樣，不直接用詞語表達，而是通過轉換來顯示，因此稱為四種隱義。 按照唯識宗或瑜伽行中觀宗的觀點，爲了引導聲聞外道執著（世親）者進入正道，而顯示色等外境是存在的，這就像引導他們進入隱義一樣。在《二十唯識論》中說：『爲了調伏那些眾生，才說色等處是存在的，就像化生有情一樣。』這只是一個例子。 關於三自性或三無自性，認為一切法是空（世親）的，或者是有（其他解釋）。自性涅槃（智藏），這是關於自性的隱義。從色到佛都是空性的，如幻如化（智藏）。無。

【English Translation】 According to (Buddhaśrī), in this way, the abandonment and attainment of abandonment of the six meanings are successively cessation and arising. After that, the tenth-ground Bodhisattva (Buddhaśrī) realizes that these antidotes are unattainable in the ultimate truth. Therefore, realizing that these antidotes have the aspect of arising and ceasing is the uninterrupted path of abandoning the obscuration of knowledge. After that, the self-nature liberation path of these three grounds is the past aspiration to benefit sentient beings (gold) after attaining Buddhahood (gold), and the power of skillful means that does not cling to generosity and so on as true, the characteristic of not abiding in samsara and nirvana, is the summary of the wisdom and expedient liberation path of the eighth ground. After that, because such expedient wisdom arises, the wisdom (noble, ārya) of the Dharma (noble, ārya) that is uncommon to Śrāvakas and so on spreads to the boundless world, and the four individual self-cognizances and so on are the summary of the liberation path of the ninth ground. It is called the ten powers of gold. After that, the characteristic of placing beings on the path of the three vehicles is the order of benefiting others. How to place them? According to the inclinations of the beings to be tamed. Through what means? Through the means of eight hidden meanings and intentions. What are the eight? Four hidden meanings, four intentions. The first is: 'Śrāvakas and self-nature, as well as taming transgressions, and the profoundness of speech, these four are hidden meanings.' Its meaning is: In the two volumes of Sanskrit grammar, like a riddle (or in some places called 'waiting', in some places called 'hidden meaning', which is a riddle in children's games, for example, understanding through verbal expression), it is not directly expressed in words, but shown through conversion, so it is called four hidden meanings. According to the view of the Consciousness-Only school or the Yoga-conduct Middle Way school, in order to guide the Śrāvaka heretics who are attached (Vasubandhu) to enter the right path, it is shown that external objects such as form are existent, just like guiding them into the hidden meaning. In the Twenty Verses, it says: 'In order to tame those beings, it is said that the sense bases such as form are existent, just like the emanation beings.' This is just an example. Regarding the three natures or three non-natures, it is considered that all dharmas are empty (Vasubandhu), or existent (other explanations). Self-nature nirvana (Blo-brtan-mar), this is the hidden meaning about self-nature. From form to Buddha are all empty, like illusions (Blo-brtan-mar). Nonexistent.

་མཁའ་བཞིན་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཤཱནྟིས་སོ། །(ཤེར་ཕྱིན་མན་ ངག་ཏུ།)སངས་རྒྱས་ཆོས་ལ་བརྙས་པ་དང་། །ལེ་ལོ་ཅུང་ཟད་ཆོག་(རྔོག་དང་ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་)འཛིན་ དང་། །ང་རྒྱལ་འདོད་ཆགས་སྤྱོད་པ་དང་། །འགྱོད་དང་(བྱང་སེ་)མ་ངེས་(པ་ཐེག་ཆེན་ལས་)ལྡོག་(འོ་ དབྱིག་གཉེན་)པ་ནི། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྟེ། །དེ་ཡི་གཉེན་པོར་ཐེག་མཆོག་(ནི་ཐེག་ཆེན་ ནོ། །དབྱིག་གཉེན་ནོ། །)གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ལ་བརྙས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་ བརྒྱད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལ་ལྡེམ་དགོངས་བརྒྱད་དེ། ང་དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་(དབྱིག་)རྣམ་གཟུགས་ (དག་)ནས་འོད་སྲུངས་(ཤཱནྟིའི་མན་ངག་)གྱི་བར་དུ་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །སངས་རྒྱས་གང་ གའི་བྱེ་སྙེད་དང་། མཉམ་པ་བསྙེན་བསྐུར་ན་གཟོད་ཐེག་ཆེན་རྟོགས་པ་སྐྱེའོ། །ཞེས་དང་། བདེ་བ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་སྨོན་ལམ་བཏབ་ན་དེར་སྐྱེའོ། །ཞེས་སོགས་(དེ་བ་དྲེ་མེད་ཟླ་འོད་ཀྱི་མཚན་སྨོས་ པ་ཙམ་གྱིས་འཚང་རྒྱ་ཞེས་སོགས་དབྱིག་གཉེན་ཤཱནྟི།)དང་། ལ་ལར་སྦྱིན་པ་སྨད་ལ། ལ་ལར་བསྔགས་ པ་ལྟ་བུ། སངས་རྒྱས་འགའི་ཞིང་གི་འབྱོར་བ་བསྔགས་པ་ལྟ་བུ། སངས་རྒྱས་ལ་ལའི་ཕུན་ སུམ་ཚོགས་པ་བསྔགས་པ་ལྟ་བུ། སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ལ་གནོད་པ་བྱེད་ན་མཐོ་རིས་སུ་ 1-390 འགྲོ། ཞེས་པ་ལྟ་བུ། ཉན་ཐོས་སངས་རྒྱས་སུ་ལུང་བསྟན་པ་དང་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་བཤད་པ་ ལྟ་བུ་རྣམས་རིམ་བཞིན་ནོ། །སྙིང་པོ་མེད་ལ་སྙིང་པོར་ཤེས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ལེགས་པར་ གནས། །ཉོན་མོངས་པས་ནི་རབ་ཉོན་མོངས། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ ལ་(བློ་བརྟན་གྱིས་ཚིག་དེའི་ཐད་ཀར་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ནི་སྙིང་པོའོ། །)དེ་ལ་དམ་པ་དང་། (གཙོ་ བོར་འཛིན་པ་ནི་སྙིང་པོ་མེད་ལ་སྙིང་པོར་རྟོག་པའོ། །རྟག་བདེ་གཙང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་གནས་པའོ། །ཆགས་ སྡང་སོགས་ནི་ཉོན་མོངས་ཏེ་དེ་དག་ལ་རྟག་ཏུ་སྤྱོད་པས་སེམས་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པས་ཉོན་མོངས་པའོ། །དེ་ ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཅེས་པའི་དོན་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་དུའོ། །) སྙིང་པོ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་གཡེང་(གི་སྐད་དོད་ཨ་ས་ར། ས་ར་སེམས་ཕྱིར་གཡེང་བ་ལ་བྱ། ཨ་ས་བཀག་པས་མི་གཡེང་ཞིང་རྩེ་གཅིག་པའོ། །ཞེས་བློ་བརྟན་མར་རོ། །)སྟེ་དེ་མེད་པ་ ལ་སྙིང་པོ་མཆོག་གཙོ་བོར་སེམས་པ་དང་། རྟག་བདེ་གཙང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ ལོག་མི་རྟག་སོགས་ལ་གནས། (རྟོགས་པའོ། །) ཡུན་རིང་ཆོས་ལ་དཀའ་སྤྱད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པས་ རབ་ཏུ་ཉོན་མོངས་པར་བྱས་ན་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར། ཞེས་པ་བསྒྱུར་བ་ལ་ལྡེམ་དགོངས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། མཉམ་པ་ཉིད་དང་དོན་གཞན་དང་། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་དུས་གཞན་དང་། ། གང་ཟག་གི་ནི་བསམ་པ་ལ། །

【現代漢語翻譯】 如'如同虛空'等，是香提巴(Shantipa)的說法。（見《般若波羅蜜多心經》）。'輕蔑佛法，稍有懈怠，執持（惡見），我慢、貪慾、放縱，以及後悔和（菩薩）不確定（大乘），背離（勝友和世親），是眾生的障礙，爲了對治這些，宣說了殊勝的大乘。' 如是說。對於輕蔑佛等八種障礙的對治，有八種隱秘之意。例如，那時佛（勝友）從種種形象（清凈）轉變為燃燈佛（香提巴的口訣）。如是等等。如果像恒河沙數般的佛，平等地供養承侍，才能生起大乘的證悟。' 如是說。如果發願往生極樂世界，就能往生那裡。' 等等（僅僅唸誦無垢月光的名字就能成佛等等，勝友和香提巴）。有些時候貶低佈施，有些時候讚歎佈施，例如讚歎某些佛的剎土的富饒，讚歎某些佛的圓滿。如果損害佛和菩薩，就會升入天界。' 如是等等。像聲聞被授記為佛，以及宣說一乘等等，都是依次對應的。 將無意義的事物視為有意義，安住于顛倒之中，被煩惱所染污，最終將獲得殊勝的菩提。' 對於這句話，（智穩說，這句話直接指的是五蘊和五欲是實有）。對此，執著于常樂我凈是顛倒，（執著于主要的事物是無意義的）。執著于常樂我凈是安住于顛倒。貪嗔等是煩惱，經常行於其中，使心變得污濁，這就是被煩惱所染污。這樣就能獲得菩提的意義，在註釋中這樣解釋道。） 所謂'無意義'，是指心的散亂（梵文：asara，sara意為心向外散亂，a-sara意為不散亂，一心專注。智穩如是說）。對於沒有散亂的心，認為最殊勝、最主要，執著于常樂我凈，安住于不恒常等等的顛倒之中（證悟）。如果長期在佛法中進行艱苦的修行，被煩惱所染污，就能獲得菩提。' 這樣翻譯就具有隱秘之意。 第二種是：平等性，以及其他的意義，同樣地，還有其他的時間，以及眾生的想法。

【English Translation】 Like 'like the sky,' it is said by Shantipa. (See Perfection of Wisdom). 'Disparaging the Buddha's teachings, being slightly lazy, holding (wrong views), arrogance, desire, indulgence, and regret and (Bodhisattva) uncertainty (Mahayana), turning away (Vasubandhu and Dignaga), are the obscurations of sentient beings. To counteract these, the supreme Mahayana is taught.' As it is said. For the antidote to the eight obscurations such as disparaging the Buddha, there are eight hidden meanings. For example, at that time the Buddha (Dignaga) transformed from various forms (pure) into Dipamkara Buddha (Shantipa's instructions). Like that and so on. If one equally makes offerings and serves Buddhas as numerous as the sands of the Ganges, then the realization of the Great Vehicle will arise.' As it is said. If one makes aspirations to be born in Sukhavati, one will be born there.' And so on (just mentioning the name of Immaculate Moonlight will attain Buddhahood, etc., Dignaga and Shantipa). Sometimes disparaging generosity, sometimes praising generosity, such as praising the wealth of some Buddha's pure lands, praising the perfections of some Buddhas. If one harms Buddhas and Bodhisattvas, one will go to the heavens.' Like that and so on. Like the Shravakas being prophesied to become Buddhas, and the teaching of the One Vehicle, these are in sequential order. Understanding the meaningless as meaningful, abiding in the inverted, being thoroughly afflicted by afflictions, one will attain the supreme Bodhi.' Regarding this statement, (Lodro Ten says that this sentence directly refers to the five aggregates and the five objects of desire as being real). Regarding this, clinging to permanence, bliss, purity, and self is inverted, (clinging to the main thing as meaningless). Clinging to permanence, bliss, purity, and self is abiding in the inverted. Attachment, hatred, etc., are afflictions, and constantly engaging in them makes the mind impure, which is being afflicted by afflictions. In this way, one can attain the meaning of Bodhi, as explained in the commentary.) The so-called 'meaningless' refers to the mind's distraction (Sanskrit: asara, sara means the mind is scattered outwards, a-sara means not scattered, single-pointed. Lodro Ten said so). Regarding the mind without distraction, considering it the most supreme and most important, clinging to permanence, bliss, purity, and self, abiding in the inversion of impermanence, etc. (realization). If one practices austerities in the Dharma for a long time, being thoroughly afflicted by afflictions, one will attain Bodhi.' Translating in this way has a hidden meaning. The second is: equality, and other meanings, similarly, other times, and the thoughts of beings.

དགོངས་པ་རྣམ་པ་བཞིར་ཤེས་བྱ། །ཞེས་ཏེ། རྒྱུ་(ཚོགས་གཉིས་ )འབྲས་(བུ་ཆོས་སྐུ་)བྱེད་པ་(གཞན་དོན་)གསུམ་མམ་ཆོས་(དབྱིག་སོགས་)སྐུ་མཉམ་པ་ལ་དགོངས་ ནས་ང་སངས་རྒྱས་(དབྱིག་གཉེན་)རྣམ་གཟིགས་སུ་གྱུར། ཞེས་སོགས་ལྟ་བུའོ། །ཕ་དང་མ་ནི་ བསད་བྱ་(ཀུན་བཏུས་སུ་)ཞིང་། །ཞེས་སོགས་ལྟ་བུ་(ཆོས་ལ་བརྙས་པའི་གཉེན་པོ་སྔར་བཤད་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཐེག་ བསྡུས་སུ་བཤད།)དོན་གཞན་ལ་དང་། (ཐེག་བསྡུས་སུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་མེད་མ་སྐྱེས་ཞེས་སོགས་ལྟ་བུ་སྒྲ་ཇི་ བཞིན་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དབྱིག་གཉེན། རིན་ཆེན་མིང་གི་མཚན་བཟུང་བ་དང་།) བདེ་བ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་སྨོན་ ལམ་བཏབ་ན་སྐྱེ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་(ཐེག་བསྡུས་དབྱིག་ཤཱནྟི་)དུས་གཞན་ལ་དང་། སྦྱིན་པ་ལ་བསྟོད་ 1-391 སྨད་ལྟ་བུ་གང་ཟག་གི་བསམ་པ་ལ་དགོངས་(དེ་བརྒྱད་ཐེག་ཆེན་འདིར་སྣང་བ་ལྟ་བུར་གཟུང་ཞིང་དེ་བརྒྱད་ ཀྱི་འགྲོ་དོན་ལ་འབད་པ་ནི། རྟ་འདུལ་སྦྱོང་བྱེད་པ་ལྟར་ངེས་པར་དུལ་བར་འགྱུར་བས་ཐེག་གསུམ་ལ་འགོད་པའི་གོ་རིམ་མོ། །) པའོ། །འདི་རྣམས་དྲང་ངེས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཤཱནྟིས། དྲང་བའི་དོན་ནི་དེ་པས་བསྟན་པ་རྣམས་ དགོངས་པ་བཞི་དང་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་བཞི་བཤད་ཅེས་ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ཏུ་བཤད་པ་ ལྟར། བརྒྱད་ཀ་དྲང་དོན་འབའ་ཞིག་ཏུ་(ཤཱནྟི་བོད་)ཕལ་ཆེར་བཞེད་ལ་ཆེན་པོ་ཁ་(ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་ ཆུ་མིག་པ་)ཅིག དྲང་ངེས་གཉིས་ཀ་ཡོད་དེ། ངེས་དོན་ནི། གཉེན་པོའི་ལྡེམ་དགོངས་གཉིས་ པ་དང་བརྒྱད་པ་ལྟ་བུའོ་གསུངས་སོ། །འདི་ལེགས་ཏེ་ཐེག་བསྡུས་སུ། དགོངས་པ་བཞི་དང་ ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་བཞིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཞེས་ དང་། མཚན་ཉིད་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི། (ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་ལ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད་སྦྱར་ རོ། །) གང་དུ་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་པོ་དག་སྟོན་པའོ། །གཉེན་པོ་ལ་ ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི། གང་དུ་སྤྱོད་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་གཉེན་པོ་བསྟན་པའོ། །ཞེས་ པས་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་དྲང་ངེས་ལ་སྒོ་མང་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་སྟོན་པ་དྲང་དོན། དོན་ དམ་སྟོན་པ་ངེས་དོན། ལམ་དང་གང་ཟག་སྟོན་པ་དྲང་དོན། འབྲས་བུ་(བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་ པའི་མདོར་)སྟོན་པ་ངེས་དོན། གང་ཟག་དང་སེམས་ཅན་སོགས་སྟོན་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་སྟོན་ པ་ལ་དྲང་ངེས་སུ་བཤད་པ་(མདོ་ན་དངོས་སུ་ཡོད་)སོགས་ལས། ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ཏུ། མདོ་གང་ དག་གི་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་དེ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་དེ་ལ་དོན་གཉིས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ ཏེ། འདིས་དོན་ངེས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བས་ན་ངེས་པའི་དོན་ནོ། །གང་གིས་དོན་ངེས་ཞེ་ན། མདོ་དེ་ཉིད་དམ། དེ་ལས་གཞན་པ་དང་། (དེ་ཡན་དངོས།) གཉི

【現代漢語翻譯】 應知四種意趣。即：因（二資糧），果（法身），作用（利他），或者就法（法界等）與身平等而說『我成佛（義成）能仁』等等。又如『父與母，是所殺』等等。（《攝大乘論》中說，這是對輕蔑佛法的對治，如前所述，在《攝大乘論》中有所闡述。）指其他意義；（《攝大乘論》中說：一切法無自性、不生等等，因為不是字面意思。義成說，這是指稱讚珍寶之名。）又如『若發願往生極樂世界，即可往生』等等。（《攝大乘論》義成、寂靜藏）指其他時間；又如對佈施的讚揚或貶低，是指眾生的想法。（這八種在《大乘現觀莊嚴論》中顯現，努力于這八種的利益，就像調馴馬匹一樣，必定會變得調順，因此是安立三乘的次第。） 如果問這些是了義還是不了義？寂靜藏說：『不了義是指如來所說之法，具有四種意趣和四種隱義。』如《般若波羅蜜多教授論》中所說。大多數人認為這八種都是不了義，但大智者卡（一切智者曲彌巴）認為，既有了義也有不了義。了義是指：對治的隱義，如第二種和第八種。』 這樣說是很好的，因為《攝大乘論》中說：『通過四種意趣和四種隱義，可以理解佛陀的一切言教。』並且，就體性而言的隱義是：（爲了進入所知之體性。如解釋所說。）凡是顯示法之體性，從而顯示三種自性者。就對治而言的隱義是：凡是顯示八萬四千種行門的對治者。』因此，確實是這樣。 總的來說，了義和不了義有很多門徑：顯示世俗諦是不了義，顯示勝義諦是了義；顯示道和補特伽羅是不了義，顯示果（《無盡慧經》中說）是了義；顯示補特伽羅和有情等等，以及顯示空性，有分爲了義和不了義（經中有明確記載）等等。在《般若波羅蜜多教授論》中說：『凡是經的意義與字面意思相符的，就是了義。因為它沒有第二種意義，因為它說這只是確定的意義，所以是了義。』如果問：什麼確定了意義？是經本身，或者其他經。（以上是原文。）

【English Translation】 It should be known that there are four kinds of intentions. Namely: cause (two accumulations), result (Dharmakaya), function (benefit of others), or with regard to the equality of Dharma (Dhatu, etc.) and Kaya, it is said 'I become Buddha (Vasubandhu) All-Seeing' etc. Also, like 'Father and mother are to be killed' etc. (In the Compendium of Mahayana, it is said that this is the antidote to despising the Dharma, as mentioned earlier, it is explained in the Compendium of Mahayana.) Refers to other meanings; (In the Compendium of Mahayana: all dharmas are without self-nature, unborn, etc., because it is not the literal meaning. Vasubandhu said that this refers to praising the name of precious jewels.) Also, like 'If you make a vow to be born in Sukhavati, you can be born' etc. (Compendium of Mahayana, Vasubandhu, Shantideva) Refers to other times; Also, like praising or belittling generosity, it refers to the thoughts of sentient beings. (These eight appear in the Great Vehicle Manifestation of Enlightenment, and striving for the benefit of these eight will definitely become tame like taming horses, so it is the order of establishing the three vehicles.) If you ask whether these are definitive or provisional? Shantideva said: 'Provisional means that the teachings of the Tathagata have four intentions and four hidden meanings.' As stated in the Instructions on the Prajnaparamita. Most people think that all eight are provisional, but the great wise man Ka (Omniscient Chumikpa) thinks that there are both definitive and provisional. Definitive means: the hidden meaning of the antidote, such as the second and eighth.' It is good to say this, because the Compendium of Mahayana says: 'Through the four intentions and four hidden meanings, all the teachings of the Buddha can be understood.' Moreover, the hidden meaning in terms of nature is: (In order to enter the nature of what is to be known. As explained.) Whoever shows the nature of the Dharma, thereby showing the three natures. The hidden meaning in terms of antidote is: Whoever shows the antidote to the eighty-four thousand practices.' Therefore, it is indeed so. In general, there are many paths to definitive and provisional: showing conventional truth is provisional, showing ultimate truth is definitive; showing the path and the individual is provisional, showing the result (as stated in the Sutra of Inexhaustible Wisdom) is definitive; showing the individual and sentient beings, etc., and showing emptiness, there are divisions into definitive and provisional (explicitly recorded in the sutras), etc. In the Instructions on the Prajnaparamita, it is said: 'Whatever sutra whose meaning is consistent with the literal meaning is definitive. Because it has no second meaning, because it says that this is only the definite meaning, so it is definitive.' If you ask: what determines the meaning? Is it the sutra itself, or other sutras? (The above is the original text.)

ས་ཀས་ཀྱང་ངོ་། །ཞེས་ཏེ། དང་ པོ་དགོངས་འགྲེལ་ལང་གཤེགས་སོགས། གཉིས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པ་སོགས། གསུམ་པ་ཉི་ཁྲི་ ལྔ་སྟོང་པ་སོགས། ཞེས་སོགས་དང་། མདོ་ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར། ལུང་གི་དོན་རིགས་པས་ 1-392 བརྟགས་པ་དང་། ལུང་བསྟན་པས་ནང་བྱན་བྱས་པ་དང་། ལུང་གི་དོན་ལུང་གིས་བཤད་པ་ དང་། ལུང་གི་དོན་ལུང་དང་མི་འགལ་བར་བསྟན་པ་སྟེ། མཚན་ཉིད་འདི་བཞིས་ངེས་པའི་ དོན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ཏུ། དེ་པ་དང་དེས་ཚད་མར་གནང་བའི་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་མཛད་པའི་དོན་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་ དོན་དུ་དྲང་བར་མི་བྱ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུར་གྱུར་པ་དང་ཐུག་པ་མེད་ པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །གང་གི་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་གཟུང་དུ་མི་རུང་ བའི་མདོ་སོགས་ནི་དྲང་དོན་ཡིན་ཞེས་ཐོབ་པོ། །སྔར་དྲངས་པ་ལྟར། དྲང་བའི་དོན་ནི་དེ་པས་ བསྟན་པ་རྣམས་ཞེས་སོགས་ཤཱནྟིས་སོ། །དེ་པའི་གསུང་ལ་དྲང་དོན་ཡོད་མོད་དེའི་དགོངས་ འགྲེལ་བསྟན་བཅོས་ལས་དྲང་དོན་སྟོན་པ་མི་འཐད། ཅེས་རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་པ་མདོ་ ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་ལོ། །འོ་ན་དགོངས་ལྡེམ་དགོངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅི་ན། སྤྱིར་ངོ་བོ་གཅིག་ སྟེ་དགོངས་པ་བཞི་གཉེན་པོ་ལ་ལྡེམ་དགོངས་ཀྱི་ནང་ན་སྣང་ཞིང་ལྡོག་ཆའི་(ལྟོས་ས་ལ་ལྟོས་) ཁྱད་ཡོད་དེ། དགོངས་གཞི་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་བསྟན་པའི་ངག་དགོངས་པ་ཅན། སྐབས་ཀྱི་ ཚིག་གི་དགོངས་པ་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་བསྟན་པའི་ངག་ལྡེམ་དགོངས་ཏེ། (ཤཱནྟིས་)ཤེར་ཕྱིན་ མན་ངག་ཏུ། དེ་ལ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དོན་བཤད་པ་ནི་དགོངས་པའོ། །བསྟན་པའི་སྒྲའི་ དགོངས་(དགོས་པ་ཟེར་འདི་མ་དག་རྒྱ་དཔེ་གཉིས་ལ་དགོངས་པ་ཞེས་སོ། །)པ་བཤད་པ་ནི་ལྡེམ་པོར་དགོངས་ པའོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་ན་(འོད་ཟེར་མགོན་པོ་སོགས་)དགོས་པ་གཙོ་བོར་བྱས་པ་དང་དགོངས་དོན་ གཙོ་བོར་བྱས་པའོ། །(ཐེག་བསྡུས་བཤད་སྦྱར་དུ། དགོངས་པ་ནི་ཡིད་ལ་བཞག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཕ་རོལ་གཟུང་བ་ལ་ ལྟོས་པར་ཁས་མི་ལེན་པའོ། །ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཕ་རོལ་བཟུང་བ་ལ་ལྟོས་པའོ། །ཞེས་སོ། །) ཞེས་ཐེག་བསྡུས་ བཤད་སྦྱར་(རྔོག་ལོ་ནི་སྨྲ་བ་པོས་བསམ་པའི་དོན་ལས་གཞན་ཉན་པ་པོས་གོ་བར་བྱེད་པ་ནི་དགོངས་པ། སྨྲ་བ་པོས་བསམ་ པའི་དོན་དེ་ཉིད་ཉན་པ་པོས་གོ་བར་བྱེད་པ་ནི་ལྡེམ་དགོངས་སོ་ཞེས་སོ། །)རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འབད་རྩོལ་གྱི་(ཕྱིས་ 1-393 ཞེས་གསེར་)མཚན་མ་མེད་ཅིང་འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་སྟེ་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ ས་བཅུ་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་འབྱུང་བ་དེའི་རྟེན་ལ་རིགས་ཞེས་བྱའོ། །བུདྡྷ་ཤྲཱིའི་དགོངས་ པའོ། །ཡང་ན། ཡེ་ཤེས་རྩོལ་བ་མི་མངའ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟེ་

【現代漢語翻譯】 如是說，第一是《解深密經》等，第二是《八千頌般若經》等，第三是《二萬五千頌般若經》等。在《總集經釋》中說：『以理智考察經文的意義，以預言來印證，以經文解釋經文的意義，以及經文的意義與經文不相違背，這四種特徵被稱為確定的意義。』在《般若波羅蜜多教授》中說：『由聖者和被聖者認可的菩薩等所確定的意義，不應被引導向其他意義，因為這會導致世尊本身成為不合格的量士夫。』凡是其意義不能按字面理解的經典等，被稱為不了義。如前所述，不了義是指聖者所教導的。』香提（Śānti）如是說。雖然聖者的教言中存在不了義，但不應在對其的註釋中闡釋不了義。』《總集經釋》以理由說明了這一點。 那麼，密意和隱義的區別是什麼呢？一般來說，它們的本體是相同的，四種密意存在於對治中，而在隱義中存在顯現和遮蔽（依賴於所依賴的事物）的差異。以意圖為主要依據而宣說的語言是有意圖的，以特定場合的詞語意圖為主要依據而宣說的語言是隱義的。香提（Śānti）在《般若波羅蜜多教授》中說：『解釋想要表達的意義是意圖，解釋所表達的詞語的意圖是隱義。』或者，以必要性為主要依據和以意圖的意義為主要依據。《攝類學釋》中說：『意圖僅僅是心中所想，不承認依賴於他者所領受。隱義則依賴於他者所領受。』《攝類學釋》如是說。（俄譯師說：說話者所想的意義與聽者所理解的不同是意圖，說話者所想的意義與聽者所理解的相同是隱義。） 在此之後，沒有勤作的跡象，並且在無勤任運中成辦他者利益的智慧，是十地菩薩的殊勝之道所生起的所依，被稱為種姓。這是佛智（Buddhaśrī）的觀點。或者，不具有勤作的智慧，是佛陀的...

【English Translation】 It is said, 'Thus.' Firstly, there are texts like the Saṃdhinirmocana Sūtra (Explanation of the Thought Sutra). Secondly, there are texts like the Aṣṭasāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra (Eight Thousand Verse Prajñāpāramitā Sutra). Thirdly, there are texts like the Pañcaviṃśatisāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra (Twenty-Five Thousand Verse Prajñāpāramitā Sutra). And so on. In the commentary on the Compendium of Sūtras, it says: 'Examining the meaning of the scriptures with reason, confirming it with prophecies, explaining the meaning of the scriptures with scriptures, and demonstrating that the meaning of the scriptures does not contradict the scriptures—these four characteristics are called definitive meaning.' In the Prajñāpāramitā Upadeśa, it says: 'The meaning that is definitively established by the devas (gods) and bodhisattvas (enlightenment beings) who are approved by them should not be directed to another meaning, because that would lead to the Bhagavan (Blessed One) himself becoming an unqualified person of authority.' It is said that sūtras (discourses) whose meaning cannot be taken literally are neyārtha (requiring interpretation). As mentioned earlier, neyārtha (requiring interpretation) refers to what is taught by the devas (gods).' So says Śānti. 'Although there are neyārtha (requiring interpretation) in the words of the devas (gods), it is not appropriate to explain neyārtha (requiring interpretation) in the commentaries on them.' The Compendium of Sūtras explains this with reasons. Then, what is the difference between dgongs pa (intention) and ldem dgongs (hidden intention)? Generally, their essence is the same, with the four dgongs pa (intentions) being present in the antidote, and within ldem dgongs (hidden intention) there being a difference of appearance and concealment (depending on what is relied upon). Speech that is taught with the primary basis being intention is intentional. Speech that is taught with the primary basis being the intention of the words in a particular context is hidden intention. Śānti says in the Prajñāpāramitā Upadeśa: 'Explaining the meaning that one intends to express is intention. Explaining the intention of the words that are taught is hidden intention.' Or, it is based primarily on necessity and based primarily on the meaning of the intention. In the Abhisamayālaṃkāra commentary, it says: 'Intention is merely what is kept in mind and does not acknowledge reliance on what is perceived by others. Hidden intention relies on what is perceived by others.' So says the Abhisamayālaṃkāra commentary. (Ngok Loden Sherab said: 'The meaning that the speaker intends is different from what the listener understands is intention. The meaning that the speaker intends is the same as what the listener understands is hidden intention.') After that, the basis for the arising of the path of the special qualities of the tenth bhūmi (ground), which is the wisdom that accomplishes the benefit of others effortlessly and spontaneously, without the mark of effort, is called gotra (lineage). This is the view of Buddhaśrī. Or, the wisdom that does not possess effort is the Buddha's...

དེར་འཇུག་གམ་འབྱུང་བ་བཅུ་ པའི་ཁྱད་པར་ལམ། ཞེས་བྱ་སྟེ། ཤཱནྟི་རད་ཀིར་གྱིས། ཡེ་ཤེས་རྩོལ་བ་མི་མངའ་བ་སངས་ རྒྱས་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། དང་པོ་ཆོས་དྲུག་ནས་ཡེ་ཤེས་རྩོལ་བ་མི་མངའ་བའི་བར་འབྱུང་བ་དེའི་ ཕྱིར། བཅུ་གསུམ་པོ་འདི་ནི་དོན་ནམ་རྟོགས་པའི་གོ་རིམ་ཡིན་གྱི་བཤད་པའི་རིམ་པ་ཁོ་ ན་མིན་ནོ། །ཞེས་པའི་དོན་རེ་རེ་སྦྱར་ཟིན་ཏོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་ས་མཚམས་བྱས་པ་དེའི་ འགྲེལ་པར་བལྟའོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། བཅུ་གསུམ་པ་སངས་རྒྱས་ས་ལ་སྦྱོར་བ་མི་རིགས་ ཏེ་བྱང་སེམས་བཅུ་གསུམ་ཞེས་དང་འགལ་ཟེར་རོ། །ཤེར་འབྱུང་རད་ཀིར་སངས་རྒྱས་ལ་ འཆད་དོ། །(དེའི་ཡང་རིགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་སྣང་ངོ་། །) གསུམ་པ་ནི། བྱང་སེའི་བསྒྲུབ་པ་ཆོས་ཅན། བཅུ་གསུམ་པོ་འདི་ལ་ལྷག་ཆད་ཀྱིས་སྐྱོན་ མེད་དེ། བཅུ་གསུམ་པོ་འདིས་སྐྱེས་བུ་བྱང་སེའི་བྱང་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པར་ཚང་ཞིང་མ་ལྷག་པ་ཡིན་པས་སོ། །ཀྱང་གིས་གདམས་ངག་བཅུ་པོར་མ་ཟད་དོ ། དྲོད་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཚོགས་ལམ་ཡང་བསྡུས་པས་དེའི་ཡང་རྟེན་(མདོར་)དུ་གསུངས་ ཞེས་(ཤཱནྟི་ཨ་བྷྱས་ཀྱང་ངོ་། །)སོ། ། བཞི་པ་ནི། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་བཞིའམ། (ཆོས་བཤེས།)སེམས་བསྐྱེད་ལ་སོགས་(གསེར་) པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་བྱང་ཆུབ་ལ་དགོད་པའི་ཕྱིར་དུ་སེམས་ དཔས་བྱང་སེམས་བཅུ་གསུམ་པོར་ཕྱེ་བའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དེ་ ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཁོ་ན་ལ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་རང་བཞིན་གྱི་རིགས་ཞེས་བསྟན་པ་འཐད་དེ། ཇི་སྐད་ 1-394 བཤད་པའི་བྱང་སེའི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །ཁོ་ན་ཞེས་ པས་ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་དེ་ཡིན་པ་གཅོད་པའོ། །(འདིར་བྱང་སེམས་བཅུ་གསུམ་པོ་ལ་རིགས་སུ་ བསྟན་ཞེས་གསེར་དུ་དང་འོག་ཏུ་བྱང་སེམས་རིགས་ཡིན་ན། ཞེས་སྨོས་ཡང་སྔར་བཤད་ལྟར་ཡིན་དགོས་སོ། །)རད་ཀིར་ནི། བྱང་སེ་ཚོགས་ལམ་པ་ཉིད་བཅུ་གསུམ་པོ་བསྐྱེད་པས་དེའི་རྟེན་རིགས་ཡིན་གྱི་ཆོས་དབྱིངས་ ནི་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི་རྒྱུ་མིན་པས་དངོས་སུ་རིགས་མིན་ཟེར་རོ། །འོ་ན་(ཐར་ཆ་ངེས་འབྱེད་)སེམས་ བསྐྱེད་སོགས་ཀྱི་ཡང་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དང་པོར་བསྟན་པར་རིགས་ཞེ་ན། དོན་གྱི་རིམ་པ་ དེ་ལྟར་ཡིན་པ་བདེན་མོད་ཀྱི་འདི་ནི་འབྲས་བུ་སྔར་བཤད་ནས་རྒྱུ་ཕྱིས་འཆད་པ་བཤད་པའི་ རིམ་པ་ཡིན་ནོ། །འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །(གསེར།) ༈ རྩོད་སྤོང་། གཉིས་པ་ལ། རྩོད། ལན་ནོ། །དང་པོ་ལ་འདོད་པ་བརྗོད། དེ་ལ་སྐྱོན་བསྟན་པའོ། ། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་འཕགས་པའི་ཆོས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་དེ་(ཨཱརྱས་དེ་དོན་གྱི་རིམ་པ་ད

【現代漢語翻譯】 那麼，進入或產生十地差別之道。正如寂天（Śāntideva）所說：『智慧不費力，是諸佛的境界。』 第二，從最初的六法到智慧不費力之間產生，因此，這十三者是意義或證悟的次第，而不僅僅是講述的次第。』每個意義都已結合完畢。請參考法友（Chos-bshes）所作的界限劃分的解釋。法友說：『將第十三者與佛地結合是不合理的，因為這與十三菩薩相矛盾。』寂天則將之解釋為佛。（意義也屬於同類。） 第三，菩薩的修持，這十三者沒有增減的過失，因為這十三者圓滿且無遺地包含了菩薩成就大菩提的所有意義。』『也』字表示不僅限於十個竅訣。因為是暖相等的基礎，所以也包含了資糧道，因此也說是其所依（簡要）。（寂天阿阇黎也是如此說的。） 第四，修持的法，四種修持，或（法友）發心等（黃金），以各自不同階段的差別，爲了安置於菩提，菩薩將心分為十三菩薩，那心的法界自性，那法性，你獨自是修持的所依，顯示了自性之種姓是合理的，因為是如上所說的菩薩證悟之法的基石之法性。』『獨自』一詞斷除了所有世俗法是它的可能性。（此處黃金中說十三菩薩顯示為種姓，下面又說菩薩是種姓，但仍應如前所述。）寂天說： 『菩薩資糧道者生起十三者，因此是其所依之種姓，而法界是所緣，不是因，所以不是真正的種姓。』那麼，如果（解脫決定）發心等也先於它，那麼首先顯示是合理的嗎？雖然意義的次第是如此，但這是先說果，后說因的講述次第。』大疏（黃金）。 辯論與反駁。 第二部分：辯論，回答。第一部分：陳述主張，指出其中的過失。 第一部分：如果法界是證悟聖法的因，那麼它（聖者，意義的次第）

【English Translation】 Then, the path of distinction of entering or arising the ten bhūmis. As Śāntideva said, 'Wisdom without effort is the realm of the Buddhas.' Second, from the initial six dharmas to the arising of wisdom without effort, therefore, these thirteen are the order of meaning or realization, and not merely the order of explanation.' Each meaning has been combined. Refer to the explanation of the boundaries made by Dharma Friend (Chos-bshes). Dharma Friend says, 'It is unreasonable to combine the thirteenth with the Buddha-bhūmi, because this contradicts the thirteen Bodhisattvas.' Śāntideva explains it as the Buddha. (The meaning also belongs to the same category.) Third, the practice of the Bodhisattva, these thirteen do not have the fault of increase or decrease, because these thirteen fully and completely contain all the meanings of the Bodhisattva achieving great Bodhi. 'Also' indicates that it is not limited to the ten key instructions. Because it is the basis of heat and so on, it also includes the accumulation path, therefore it is also said to be its support (in brief). (Śāntideva Ācārya also said so.) Fourth, the dharma of practice, the four practices, or (Dharma Friend) the arising of bodhicitta, etc. (gold), with the distinctions of different stages, in order to place in Bodhi, the Bodhisattva divides the mind into thirteen Bodhisattvas, that nature of the dharmadhātu of the mind, that dharmatā, you alone are the support of practice, showing that the lineage of self-nature is reasonable, because it is the dharmatā that is the foundation of the dharma of the Bodhisattva's realization as described above. 'Alone' cuts off the possibility that all mundane dharmas are it. (Here, gold says that the thirteen Bodhisattvas are shown as lineage, and below it says that the Bodhisattva is the lineage, but it should still be as described before.) Śāntideva says: 'The Bodhisattva on the accumulation path generates the thirteen, therefore it is the lineage of its support, while the dharmadhātu is the object, not the cause, so it is not the real lineage.' Then, if (liberation determination) the arising of bodhicitta, etc. also precedes it, then is it reasonable to show it first? Although the order of meaning is so, this is the order of explanation that first speaks of the result and then explains the cause.' Great Commentary (gold). Debate and refutation. Second part: Debate, answer. First part: Stating the claim, pointing out the faults in it. First part: If the dharmadhātu is the cause of realizing the noble dharma, then it (the noble one, the order of meaning)

ང་། འདི་འབྲས་བུས་རྒྱུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ། །)ཁོ་ན་ འཕགས་པའི་རིགས་དང་དེའི་བདག་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བྱང་པ་བླ་མེད་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་ཆོས་སྟོབས་སོགས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ཅན་ཡིན་ནའོ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཡིན་པ་འོ་ན་ནི་རིགས་འཆད་སྐབས་འདིར་ཆོས་ཅན། བྱང་པ་ཁོ་ ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཆོས་དབྱིངས་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ ཡིན་པ་དེའི་ཚེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་དེ་ནི་ཉན་རང་བྱང་སེ་ཀུན་ལ་སྤྱིར་ཏེ་ཐུན་མོང་ བར་གནས་པའི་ཕྱིར་སྙམ་པའི་སྐྱེ་བོ་བློ་དམན་པ་ལུང་མི་ཤེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་ཏེ། དེ་ རྣམས་ལ་བརྩེ་བས་དེའི་མི་ཤེས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དོགས་པ་བསུ་བ་སྔར་གསུངས་ཤིང་ རྒོལ་བ་བསླང་ནས་རྩོད་ལན་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་སོ། །འདིར་བཤད་ རིགས་ནི་ཆོས་ཅན། ཉན་རང་གི་མིན་པར་ཉན་རང་ལས་ཐ་དད་པ་བྱང་སེ་ཁོ་ནའི་རིགས་སུ་ 1-395 རུང་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཆོས་དབྱིངས་ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེ་ལ་ཆ་ཐ་དད་དུ་དབྱེར་ མེད་པར་ཉན་རང་བྱང་སེ་ཀུན་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཞེས་པར་འདིར་བཤད་དོ། །(ཆོས་ བཤེས་མ་གཏོགས་)འགྲེལ་ཆེན་ཨཱརྱ་སོགས་ལྟར་ན། སྐབས་འདིར་ཆོས་ཅན། འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ ཀྱི། འདི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི། འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་སོ་ཞེས་རིགས་ནི་ཐ་དད་དུ་རུང་བ་ མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཆོས་དབྱིངས་ཁོ་ན་རང་བཞིན་རིགས་ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་ལ་ཆར་དབྱེར་མེད་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལན་ལ། དོན་གྱི་སྒོ་ནས། དཔེ་ཡི་སྒོ་ནས་ལན་ ནོ། །དང་པོ་ནི། རྟེན་ཆོས་དབྱིངས་ལ་བརྟེན་པ་རྟོགས་པ་གོང་མ་གོང་མའི་རིམ་གྱིས་ཉན་ ཐོས་དང་སོགས་པ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའམ་(དངོས་)ལམ་ཇི་ལྟ་བར་བྱང་སེས་དམིགས་ པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་སེའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཁོ་ན་ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་སོགས་ཀྱི་རིགས་ཉིད་དུ་ ཐ་སྙད་འདོགས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དེ་ཉན་རང་འཕགས་པ་སོགས་ཀྱི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཞེས་ བྱ་བའི་ལན་ཞིག་ཀྱང་བྱམས་པས་གཟིགས་མོད་ཏེ། མདོ་སྡེ་ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་གསེར་ དགོངས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། ཉན་ཐོས་པ་དག་སེམས་ཙམ་པ་ལྟར་རིགས་ཐ་དད་དང་ རིགས་ཆད་མི་འདོད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་དུ་འདོད་པས་ཁྱེད་ ཀྱི་ལུགས་ཀྱི་རིགས་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ན་ཡང་རྐྱེན་གྱིས་བྱས་པའི་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་ གྱི་ཐེག་པ་ལ་སོགས་རྟོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དམིགས་པས་རིགས་ཐ་དད་འཐད་པར་འདོད་ པ་དེ་བཞིན་དུ་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་རང་བཞིན་རིགས་ཆོས་དབྱིངས་ཁོ་ནར་འདོད་ཀྱང་འཕགས་ པའི་ཆོས་རྟོགས་པར་བྱ་བ

【現代漢語翻譯】 一、這是通過果來理解因，是證悟的次第。 二、僅僅是具有聖者種姓及其自性或本質的菩薩，是否也具有無上正等覺佛陀的法力等自性？ 如果是這樣，那麼在講解種姓時，作為論題，僅僅菩薩不是佛的種姓，因為法界本身就是佛的種姓。這是因為法性普遍存在於聲聞、緣覺和菩薩之中。對於那些智慧低下、不瞭解經文的人，爲了消除他們的疑惑，預先提出疑問並進行辯論和回答，從而宣說了中間的偈頌。這裡要說的是，作為論題，聲聞、緣覺的種姓與菩薩的種姓不同，因為它們不是法界。這是因為法界沒有差別，普遍存在於聲聞、緣覺和菩薩之中。這就是這裡所說的。 （除了法友之外）按照《大疏·阿雅》等，這裡要說的是，作為論題，『這是聲聞的種姓，這是緣覺的種姓，這是佛的種姓』，這樣區分種姓是不合理的，因為自性種姓僅僅是法界。這是因為法的界限沒有差別。回答是，從意義的角度和例子的角度來回答。 首先，依靠所依——法界，通過證悟越來越高的次第，聲聞等緣覺的乘或（真實）道，菩薩所緣的，同樣菩薩的法界本身也被稱為聲聞、緣覺等的種姓。原因是，爲了證悟和獲得聲聞、緣覺等聖者的證悟之法，將其作為因的自性來安立。彌勒菩薩也這樣認為，因為這是經部所宣說的，金剛持這樣認為。法友說，聲聞部像唯識宗一樣，不承認種姓有差別和斷滅，認為一切有情都是不定種姓。按照你們的觀點，即使種姓的本體相同，但由於因緣的作用，聲聞和緣覺的乘等通過證悟的次第來緣，從而承認種姓有差別，同樣，我們也認為自性種姓僅僅是法界，但爲了證悟聖者的法

【English Translation】 1. This is the order of realization, understanding the cause through the effect. 2. Is it also the case that only Bodhisattvas with the lineage of the noble ones and their nature or essence possess the nature of the Dharma power of the unsurpassed, perfectly enlightened Buddha? If so, then when explaining lineage, as a topic, it follows that Bodhisattvas alone are not the lineage of the Buddha, because the Dharmadhatu itself is the lineage of the Buddha. This is because that Dharmata is common to all Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas. For those of low intelligence who do not understand the scriptures, to dispel their doubts with compassion, questions are raised in advance, and debates and answers are given, thus the intermediate verses are spoken. What is to be said here is that, as a topic, it follows that the lineage of Shravakas and Pratyekabuddhas is different from that of Bodhisattvas, because they are not the Dharmadhatu. This is because the Dharmadhatu has no distinctions and is universally present in Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas. This is what is said here. (Except for Dharma Friend) According to the Great Commentary Arya, etc., what is to be said here is that, as a topic, 'This is the lineage of the Shravakas, this is the lineage of the Pratyekabuddhas, this is the lineage of the Buddhas,' it is unreasonable to differentiate lineages in this way, because the self-nature lineage is only the Dharmadhatu. This is because the boundaries of Dharma have no distinctions. The answer is given from the perspective of meaning and from the perspective of examples. First, relying on the support—the Dharmadhatu—through the order of increasingly higher realizations, the vehicle or (actual) path of Shravakas and other Pratyekabuddhas, what Bodhisattvas focus on, similarly, the Dharmadhatu of Bodhisattvas themselves is also called the lineage of Shravakas, Pratyekabuddhas, etc. The reason is that, in order to realize and attain the Dharma of realization of Shravakas, Pratyekabuddhas, etc., it is established as the nature of the cause. Maitreya also thinks so, because this is what is taught in the Sutra Pitaka, Vajradhara thinks so. Dharma Friend says that the Shravaka school, like the Yogacara, does not acknowledge differences and cessation of lineage, and believes that all sentient beings have uncertain lineages. According to your view, even if the essence of the lineage is the same, due to the influence of conditions, the vehicles of Shravakas and Pratyekabuddhas, etc., focus on the order of realization, thus acknowledging differences in lineage. Similarly, we also believe that the self-nature lineage is only the Dharmadhatu, but in order to realize the Dharma of the noble ones

འི་ཕྱིར་དུ་ཆོས་དབྱིངས་འཕགས་ཆོས་དེ་དང་དེའི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་སྒོ་ནས་རིགས་ཁྱད་པར་ཅན་བཅུ་གསུམ་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ། ། ཞེས་སོ། །ཡང་ན་སྦྱོར་ཕྲེང་བལྟའོ། ། 1-396 གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དེ་བཞག་ནས་བསྟན་པ་དང་གོ་བར་སླ་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་བྱས་ ནས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཁ་དངགས་ཏེ་གྲགས་པའི་དཔེ་ཡིས་ལན་གཞན་དུ་སྟོན་ནོ། །མཐར་ ཐུག་གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་མེད་པ་འདོད་ལ། གནས་སྐབས་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། དཔེར་ན། ཉེར་ལེན་ འཇིམ་པ་གཅིག་ལས་མངོན་པར་གྲུབ་ཅིང་རྐྱེན་མེ་ལྕེ་གཅིག་གིས་སོ་བཏང་བའི་རྟེན་རྫ་བུམ་ དང་ལྷུང་བཟེད་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ཡང་བརྟེན་པ་ནང་གི་བཅུད་སྦྲང་རྩི་(ཤཱནྟི་རད་)དང་ལི་ཁར་ ར་སྟེ་བུ་རམ་དང་མར་(རད་ཀིར་)དང་ཏིལ་(ཤཱནྟི་)མར་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་ཉིད་ཀྱིས་རྟེན་བུམ་ པ་ཐ་དད་པར་བཞག་པ་དེ་བཞིན་དུ། (ནམ་མཁའ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང་ཕྱེ་མ་ལེབ་ཀྱི་ལམ། བྱ་ཁྱུང་གི་ལམ། ཉི་ མའི་ལམ་ཞེས་ཟླ་ཟེར་སྙིང་མཆོག་དོན་ནོ། །)བརྟེན་པའི་ཆོས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་རྟོགས་པར་ བྱ་བ་ཐ་དད་པའི་བྱེ་བྲག་ཉིད་ཀྱིས་རྟེན་རང་བཞིན་རིགས་ཐ་དད་དམ་དེའི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་ བརྗོད་ཅིང་བསྟན་ཏོ། ། ༈ སྒྲུབ་པའི་ཡུལ། ལྔ་པ་ལ་གསུམ་ལས། མཚམས་སྦྱར་བ་ནི། སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ བྱང་སེ་བཅུ་གསུམ་པོའི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དམིགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་བཤེས་ སོ། །རྩ་བ་ནི། སྒྲུབ་(མདོ་དོན་)པོའི་དམིགས་པ་ཆོས་(ཨཱརྱ་)རྣམས་ཐམས་ཅད་དེའོ། །དེ་ཡང་གང་ ཡིན་ན་དེ་ཡང་དགེ་བ་དང་སོགས་པ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གསུམ་ཡིན་ནོ། །ཅི་དེ་དག་ཁོ་ ནར་ཟད་དམ་ཞེ་ན། (ཨཱརྱ།) འཇིག་རྟེན་པའི་རྟོགས་པ། ནས། ཐུབ་པའི་ཐུན་མོང་མིན་པར་རོ། ། (ཨཱརྱ་ཇི་བཞིན་ནོ། །)དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་ རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་དང་། འདུས་བྱས་དང་ འདུས་མ་བྱས་དང་། ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མིན་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་དེ་དག་ནི་ཆོས་ཐམས་ ཅད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་སོ། །(དམིགས་པ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་མེད་པར་སློབ་ཅེས་མདོར་རོ། །) འགྲེལ་པ་ནི། དུས་ རེ་ཞིག་བཅུ་གཅིག་གི་དང་པོར་འདི་བཤད་དོ། །གང་ན། དགེ་སོགས་སོ། །དེ་ཡང་སྤྱིར་ཞེས་ 1-397 (གསེར་)པ་ཉན་ཐོས་སོགས་དང་ཐུན་མོང་དུ་བཤད་ན། (གསེར་དངོས།)མིང་དོན་གོ་རིམ་བཞིན་ དུ་སྦྱར་ན། དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་ནི་དྲི་མེད་ལམ། །ཞེས་(མཛོད་ལས་སོ། །)པ་ལྟར། ལམ་ཟག་མེད་དང་ སོགས་པ་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ཏེ། མཚན་གཞི། དགེ་བར་མཚོན། མི་ དགེ་བའི་འགལ་བའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གང་ཞིག དམ་པས་བསྔགས་པར་བྱ་བ། དགེ་བའི་ ལས་སུ་མཚོན། སྤང་བྱ་

【現代漢語翻譯】 因此，通過將法界勝法（chos dbyings 'phags chos，勝法）安立為彼等之因的自性，而施設十三種特殊種姓之名。 如是說。或者參考《結合鬘》（sbyor phreng）。 第二，雖然如此，但先放在一邊，爲了便於教導和理解，以世俗的諺語和廣為人知的例子來做另一種解釋。認為究竟上三者沒有區別，但在暫時的情況下並非普遍。例如，從同一近取因泥土顯現，並由同一因緣火焰燒製而成的瓶子和缽等器皿，其中所盛的蜂蜜（Shanti Rat，寂天寶），糖漿（Likhar Ra，荔枝糖漿），黃油（Rad Kir，奶油）和芝麻油（Shanti，寂天）等，因其作為容器而使瓶子各不相同。如同（虛空沒有分別，但有蝴蝶之路，鵬鳥之路，太陽之路。《月光心髓》的含義）。所依之法由三乘所攝，因所證悟的差別，而宣說和顯示所依之自性種姓各異或其差別。 修持之境。 第五部分有三點，首先是連線：作為修持所依的如上所說的十三種菩提分（byang se bcu gsum，十三菩提分法）的目標是什麼呢？回答是：目標已宣說，即法（chos，佛法）。根本是：修持者的目標是所有法（Arya，聖法）。那又是什麼呢？即善、不善和無記這三種。難道僅僅是這些嗎？（Arya，聖）世俗的證悟，乃至佛陀的不共法。（Arya，聖如是）。善與不善與無記，世間與出世間，有漏與無漏，有為與無為，共同與不共。善現，這些被稱為一切法。』（簡而言之，以這些為目標而學習無我）。註釋是：在十一事（bcu gcig gi，十一事）的第一個中，首先解釋了這個。在哪裡呢？在善等之中。也就是說，如果普遍地與聲聞等共同解釋，（黃金）按照名、義的順序結合，如『善行之法是無垢之道』（如《俱舍論》所說）。道即是無漏道，以及戒律等，如戒殺生等。例子：代表善。不善的反面是什麼？聖者所讚歎的，代表善業。應斷除的。

【English Translation】 Therefore, by establishing the Dharmadhatu Supreme Dharma (chos dbyings 'phags chos) as the nature of the cause of those, the thirteen distinct lineages are designated. Thus it is said. Or refer to the 'Garland of Combinations' (sbyor phreng). Second, although it is so, setting that aside, for the sake of easy teaching and understanding, another explanation is given using worldly proverbs and well-known examples. It is believed that there is no distinction among the three ultimately, but it is not universal in temporary situations. For example, from the same proximate cause of clay, manifested and fired by the same condition of flame, vessels such as pots and bowls, one also relies on the essence inside, such as honey (Shanti Rat), syrup (Likhar Ra), butter (Rad Kir), and sesame oil (Shanti), etc., the vessels themselves cause the pots to be distinct. Just as (there is no distinction in the sky, but there is the path of the butterfly, the path of the garuda, the path of the sun. The meaning of 'Moonlight Heart Essence'). The Dharma that is relied upon, encompassed by the three vehicles, due to the distinctions of what is to be realized, the nature of the basis is spoken of and shown as distinct lineages or their differences. The Object of Practice. The fifth part has three points, first is the connection: What is the object of the thirteen Bodhipaksika-dharmas (byang se bcu gsum) mentioned above, which serve as the basis for practice? The answer is: The object has been declared, which is the Dharma (chos). The root is: The object of the practitioner is all Dharmas (Arya). And what is that? That is the three: virtuous, non-virtuous, and neutral. Is it only these? (Arya) Worldly realizations, up to the unique qualities of the Buddha. (Arya, as it is). Virtuous, non-virtuous, and neutral; worldly and transcendental; with outflows and without outflows; conditioned and unconditioned; common and uncommon. Subhuti, these are called all Dharmas.' (In short, learn non-self by aiming at these). The commentary is: In the first of the eleven topics, this was explained first. Where? In virtuous etc. That is to say, if explained generally in common with the Sravakas etc., (gold) combining according to the order of name and meaning, as 'The practice of virtue is the stainless path' (as said in the Abhidharmakosa). The path is the path without outflows, and the precepts such as abstaining from killing, etc. Example: represents virtue. What is the opposite of non-virtue? What is praised by the holy ones, represents virtuous actions. What should be abandoned.

མི་དགེ་བའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ལས་སོ། །བསམས་བཞིན་མ་ ནོར་བར་ནི་གཞན་གསོད་པའི་ལས་དང་། སོགས་པ་མ་བྱིན་ལེན་སོགས་བཅུ། མཚན་གཞི། མི་དགེ་བར་མཚོན། དགེ་བའི་འགལ་བའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གང་ཞིག དམ་པས་སྨད་པར་ འོས་པ། དེའི་ལས་སུ་མཚོན། དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་གནོད་བྱར་གྱུར་པའི་ལས། ཟུར་ཕྱི་མ་ཡང་ ངོ་། །ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་དང་། སོགས་ངག་ཡིད་བཟོ་སྤྲུལ་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་ སྨིན། (མདོ།) མཚན་གཞི། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པར་མཚོན། དགེ་མི་དགེ་གང་དུ་ཡང་མི་རུང་བའི་ ཆོས་སོ། །དེའི་ལས་སུ་མཚོན། ཕན་(ཆོས་བཤེས་)གནོད་དམ། དགེ་མི་དགེའི་སེམས་གང་གིས་ ཡང་མ་བསླང་བའི་ལས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ལུང་མ་བསྟན་ས་བོན་རུལ་བ་དང་འདྲ་བས་(གསེར་ རད་ཀིར་དངོས་)དོར་ལ་དགེ་མི་དགེ་དེ་དག་ཉིད་ལ། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་ རྣམ་པ་གཉིས་པོའི་དབྱེ་བ་སྟེ་ཟུང་དུ་སྦྱར་བ་(ཆོས་བཤེས་)ཕྲག་བཞི་ཉིད་ཀྱིས་གསུམ་གྱི་ལྷག་མ་ རྣམས་ཏེ། རྩ་བའི་གྲངས་བཞིན་དུ་བསྟན་ན། (ན་ཚོད་རྒན་པོའི་ཟླས་དྲངས་པ་དེ་དང་སྐྱེས་མ་ཐག་པ་སོགས་ མཁས་པའི་ཟླས་དྲངས་པ་རྨོངས་པའོ་འདིར་) འཕགས་པའི་ཟླས་དྲངས་པའི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ ཅད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་(ཕྱིར་ཨཱརྱ་)ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་འཇིག་རྟེན་པའོ། ། འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་(ཕྱིར་ཨཱརྱ་)བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་ མེད་མ་འདྲེས་སོགས་འཇིག་རྟེན་འདས་པའོ། །གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་(ཨཱརྱ་) མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་བསམ་གཏན་བཞི་ 1-398 ཚད་མེད་བཞི་གཟུགས་མེད་མངོན་ཤེས་ལྔ་ནི་ཟག་བཅས་སོ། །ཉེར་ལེན་ནི། མ་འོངས་པའི་ ཕུང་པོ་ལ་འདུན་པ་དང་ད་ལྟར་བ་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་ཀུན་བཏུས་སུ་བཤད། མཛོད་དུ་ཉོན་ མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བཤད་དོ། །བདག་དེར་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་(ཨཱརྱ་)ཆགས་སོགས་ཉོན་ མོངས་དང་མ་འབྲེལ་བའི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི་སོགས་སོ་བདུན་དང་ནས་མ་འདྲེས་པའི་ བར་ནི་ཟག་མེད་དོ། །ཀུན་བཏུས་སུ། ཟག་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དང་། ཟག་པ་དང་འབྲེལ་ བ་དང་། ཟག་པས་བཅིངས་པ་དང་། ཟག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་དང་། ཟག་པའི་རྗེས་སུ་ མཐུན་པ་དང་། ཟག་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པར་བལྟའོ། །ཞེས་ཟག་ པའི་སྒོ་དྲུག་གང་རུང་དང་འབྲེལ་མ་འབྲེལ་དང་། མཛོད་དུ། །ཟག་རྣམས་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པར་ འགྱུར། ཞེས་དམིགས་པའམ་མཚུངས་ལྡན་ཅི་རིགས་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་སུ་རུང་བ་ལ་བཤད་ དོ། །(ཞིབ་ཏུ་ཤེས་དགོས།) ཟག་མེད་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དང་། །འདུས་མ་བྱས་རྣམས་གསུམ་ཡང་ སྟེ། །ཞེས་སོ། །འདོད་པའི་ཁམས་གཟུགས་གཟུགས་མེད་མ་འདྲེས་བཅོ་བརྒྱད་སོགས་ཆོས་ ཅན། འདུས་བྱས

【現代漢語翻譯】 成為不善助伴的行為。 蓄意無誤地殺害他人的行為，以及未給予而取走他人財物等十種不善行。定義：代表不善，與善相違背的任何不一致方面，是聖者所應呵責的，代表著那樣的行為。成為善行之損害者的行為，也是其另一種表達方式。未被教法所指明的身體行為，以及言語、意念、工巧、化現、行爲規範和異熟果報。（經部）定義：代表未被教法所指明，既非善亦非不善的法。代表著那樣的行為，是利益還是損害？是未被善或不善之心所引發的行為。在其下，未被指明的種子如同腐爛一般（如金剛薩埵），應被捨棄，而對於善與不善本身，存在世間和出世間等兩種區分，即成對結合（法友），以四對來涵蓋剩餘的三種，如果按照根本的數量來顯示。（如同老年人被年輕人所引導，或者剛出生的人被智者所引導一樣，都是愚昧的）聖者所引導的孩童，以及所有凡夫所包含的（因為是聖者），五蘊、十八界、十二處等是世間的。 所有聖者所包含的（因為是聖者），四禪定和無色界等是出世間的。以人我執為對治（聖者）所攝取的五蘊、十八界、十二處、四禪定、四無量、五種神通是具有染污的。攝取是指：對於未來的蘊生起慾望，對於現在的蘊生起貪執，在《俱舍論》中被解釋為。在《俱舍論》中，所有的煩惱都被解釋為攝取。以人我執為對治（聖者），與貪等煩惱無關的四念住等三十七道品，以及未混合的，是無染污的。《俱舍論》中：染污的自性，與染污相關聯，被染污所束縛，與染污相隨順，與染污相一致，從染污之因所生，因此被視為具有染污。也就是說，與染污的六種門中的任何一種相關或不相關。《俱舍論》中說：染污將會增長。通過所緣或相應的方式，可以增長。需要詳細瞭解。無染污的道諦，以及無為法的三種也是如此。欲界、色界、無色界等十八界等法，都是有為法。

【English Translation】 Actions that become unfavorable companions to non-virtue. Intentionally and unerringly killing others, and the ten non-virtuous actions such as taking what is not given. Definition: Represents non-virtue, any inconsistent aspect that contradicts virtue, is worthy of condemnation by the noble ones, and represents such actions. Actions that become harmful to virtuous actions are also another expression of it. Bodily actions not indicated by the Dharma, as well as speech, mind, crafts, manifestations, behavioral norms, and resultant retributions. (Sutra Pitaka) Definition: Represents what is not indicated by the Dharma, neither virtuous nor non-virtuous. Represents such actions, is it beneficial or harmful? Actions not initiated by virtuous or non-virtuous minds. Underneath it, seeds not indicated are like rotting (like Vajrasattva), should be discarded, and for virtue and non-virtue themselves, there are two distinctions such as mundane and supramundane, i.e., paired combinations (Dharma friends), with four pairs covering the remaining three, if shown according to the fundamental number. (Like an old person being guided by a young person, or a newborn being guided by a wise person, both are ignorant) Children guided by noble ones, and all ordinary beings included (because they are noble), the five aggregates, eighteen realms, twelve sources, etc., are mundane. All noble beings included (because they are noble), the four dhyanas and the formless realms, etc., are supramundane. The five aggregates, eighteen realms, twelve sources, four dhyanas, four immeasurables, and five superknowledges taken by the antidote to the ego-grasping (noble ones) are contaminated. Taking refers to: Desire arising for future aggregates, attachment arising for present aggregates, as explained in the Compendium. In the Treasury of Knowledge, all afflictions are explained as taking. The four mindfulnesses, etc., of the thirty-seven factors of enlightenment, unrelated to afflictions such as greed, as antidotes to the ego-grasping (noble ones), and the unmixed, are uncontaminated. In the Compendium: The nature of contamination, associated with contamination, bound by contamination, following contamination, in accordance with contamination, arising from the cause of contamination, therefore regarded as contaminated. That is, related or unrelated to any of the six doors of contamination. The Treasury of Knowledge says: Contaminations will increase. Through the object or correspondence, it can be increased as appropriate. Need to know in detail. The truth of the uncontaminated path, and the three unconditioned ones are also like that. The eighteen realms such as the desire realm, form realm, and formless realm, etc., are conditioned.

་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། ཞེས་གོང་འོག་ཏུ་ བསྒྲེའོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་འདོད་ཆགས་ཟད་པའི་འགོག་པ་སོགས་ འདུས་མ་བྱས་སོ། །ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་བོའི་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བའི་(ཕྱིར་ ཨཱརྱ་)བསམ་གཏན་ཚད་མེད་གཟུགས་མེད་མངོན་(ཨཱརྱ་)ཤེས་ལྔ་ནི་འཕགས་ཆུང་དང་སངས་ རྒྱས་ཐུན་མོང་གི་ཆོས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་འབའ་ཞིག་ལ་མིན་གྱི་ཉན་ རང་བྱང་སེམས་ལ་ཡང་འབྱུང་བས་ཞེས་སྟོན་པའོ། །ཡང་དག་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ ལ་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་སྟོབས་བཅུ་སྟེ། རེ་རེ་ལའང་སྟོབས་དཔག་མེད་ཡོད་པས་དེའི་རྟེན་ ནམ་ཆོས་ཅན་ནོ། །ཁ་ཅིག སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཙོ་བོ་སྟོབས་བཅུ་ཡིན་པས་ འདིར་ཆོས་ཅན་གྱི་སྒྲས་གཙོ་བོ་བསྟན་ལ་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་ཆོས་ཀྱི་ 1-399 སྒྲས་སོ་ཞེས་འདོད་དོ། །ཞེས་པ་རྣམས་ཆོས་བཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་དགེ་(ཆོས་བཤེས་)སོགས་ དེ་ལྟ་བུ་བཅུ་གཅིག་དང་སོགས་པས་དེ་མཚོན་པ་སྟེ་རྒྱས་པར་ནི་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མ་ལུས་ པ་བཟུང་ངོ་། །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བསྟན་ཏེ། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་མི་བསླབ་པའི། ། དངོས་དེ་གང་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་སྒྲུབ་པ་པོའི་རྟོགས་ པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་རིམ་གྱིས། ལས་དང་པོ་བས་ཞེན་ནས་དང་ཕྱི་མ་ཕྱི་མར་ཞེན་མེད་དུ་ དམིགས་སོ། །ཁ་ཅིག་བྱང་སེ་བཅུ་གསུམ་པོས་དང་པོར་དགེ་བ་ལ་དམིགས་པ་ནས་མཐར་ སྟོབས་བཅུ་ལ་རིམ་གྱིས་དམིགས་པ་ནི་རྟོགས་པའི་རིམ་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ་ཞེས་པ་རྣམས་ ཆོས་ཤེས་སོ། །གསེར་ལྟར་ན། ཕུང་པོ་ལྔ་སོགས་དེ་ལྟ་བུ་དང་སོགས་པ་རེ་རེ་ལ་སྦྱར་རོ། ། དེ་ལྟར་དམིགས་པས་ན་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་སྒོ་ནས་དམིགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་གོ །ཤེར་ འབྱུང་ངོ་། །རིགས་དང་དམིགས་པའི་ཁྱད་ནི། རང་བཞིན་གཙོ་བོར་གྱུར་བ་ནི་རིགས་ཡིན་ ལ། རྣམ་འགྱུར་གཙོ་བོར་གྱུར་བ་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་ཞེས་པའོ། ། ༈ སྒྲུབ་པའི་འབྲས་བུ། དྲུག་པ་ལ་གསུམ་ལས། མཚམས་སྦྱར་བ་ནི། དམིགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་དམིགས་ནས་སྒྲུབ་ པའི་འབྲས་བུ་(ཤེར་འབྱུང་)ཆེད་དུ་བྱ་བ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཆེད་དུ་བྱ་བ་སྟོན་ནོ། ། རྩ་བ་ནི། གང་གི་དོན་དུ་ཚོགས་གཉིས་བསྐྱེད་ཅིང་(རད་ཀིར་)སོག་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སྟེ་ འདི་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་གི་ན། རང་འབྱུང་བས་རང་འབྱུང་(སྙིང་མཆོག་)གི་སྟེ་བྱང་སེམས་ ཀྱིའོ། །དེ་ཡང་རང་འབྱུང་དངོས་སངས་རྒྱས་ཏེ་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེར་བཏགས་སོ། །ཇི་འདྲ་ ཞིག་ཡིན་ན། ཆེན་པོ་གསུམ་གྱིས་སྒྲུབ་(ཤཱནྟི་)པར་བྱ་བའོ། །ཇི་འདྲ་ཞིག་ཏུ་སྒྲུབ་ན། སེམས་ ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཉིད་ཡིན་པའོ། །གསུམ་པོ་གང་ན། ར

【現代漢語翻譯】 因為依賴於因和緣而產生。』這是上下對照的說法。不依賴於因緣的，如真如和貪慾滅盡的止息等，是無為法。三乘聖者眾多的相續中產生的（聖者，梵文：ārya）禪定、無量、無色、現觀（聖者，梵文：ārya）五種智慧，是小乘聖者和佛陀共同的法。『一切』是指不僅是佛陀獨有，聲聞、緣覺、菩薩也有，這是爲了說明這一點。于正等覺佛陀的相續中產生的法，即十力，每一力都有無量的力量，那是其所依或法。有些人認為，使成為佛陀之法的主要是十力，因此這裡用『法』字表示主要，而無畏等功德則用『法』字表示。』這些是法友的觀點。如此，善（法友）等十一種，以及『等』字所代表的，即完整地包含了自相和共相的所有特徵。因此，顯示了一切法，如經中所說：『在菩薩的學處中，沒有什麼是沒有的。』這也是根據修行者的證悟次第，初學者執著，而後者則不執著地觀修。有些人認為，十三種菩薩首先觀修善，最後依次觀修十力，這是證悟的次第，』這些是法知的觀點。如黃金一般，五蘊等也是如此，『等』字分別與每一個相連。如此觀修，從總相和別相的角度，共有十一種觀修方式。智慧產生。種類和觀修的差別在於：自性為主的是種類，而變化為主的是觀修。 第六，關於修行的果實，分為三部分，首先是過渡：從觀修這樣的對象到修行的果實（智慧產生），目的是什麼呢？接下來，說明目的。 根本頌：『爲了誰的利益而積累二資糧（梵文：rad-kir）？』所要做的就是這個，即要知道這個。爲了誰的利益呢？爲了自生者，即自生（心髓，梵文：snying-mchog）的，也就是菩薩的利益。這也是因為自生實際上是佛陀，是其因，因此以此命名。是怎樣的呢？要以三大來成辦（寂靜，梵文：śānti）。如何成辦呢？成為一切眾生的至上者。哪三大呢？

【English Translation】 Because it arises depending on causes and conditions.' This is a statement of comparison. That which does not depend on causes and conditions, such as Suchness and the cessation of exhaustion of desire, etc., are unconditioned phenomena. The (Noble One, Sanskrit: ārya) meditation, immeasurable qualities, formlessness, and five (Noble One, Sanskrit: ārya) consciousnesses that arise in the continuum of many noble beings of the three vehicles are the common Dharma of Lesser Vehicle practitioners and Buddhas. 'All' means that it is not only unique to the Buddha, but also occurs in Hearers, Solitary Realizers, and Bodhisattvas, which is to show this. The Dharma that arises in the continuum of the Perfectly Enlightened Buddha, namely the Ten Powers, each of which has immeasurable power, is its basis or Dharma. Some believe that the main Dharma that makes one a Buddha is the Ten Powers, so here the word 'Dharma' indicates the main thing, while the qualities such as fearlessness are indicated by the word 'Dharma.' These are the views of Dharma friends. Thus, virtue (Dharma friend) and so on, eleven such, and what is represented by 'etc.,' that is, completely includes all the characteristics of self and generality. Therefore, it shows all Dharmas, as it is said in the scriptures: 'There is nothing that is not in the Bodhisattva's training.' This is also according to the order of realization of the practitioner, the beginner clings, while the latter meditates without clinging. Some believe that the thirteen Bodhisattvas first meditate on virtue, and finally meditate on the Ten Powers in order, which is the order of realization,' these are the views of Dharma knowledge. Like gold, the five aggregates and so on are also like this, and the word 'etc.' is connected to each one separately. By meditating in this way, there are eleven ways of meditating from the perspective of generality and specificity. Wisdom arises. The difference between kind and meditation is that what is mainly self-nature is kind, and what is mainly transformation is meditation. Sixth, regarding the fruit of practice, it is divided into three parts, first the transition: from meditating on such an object to the fruit of practice (wisdom arises), what is the purpose? Next, explain the purpose. Root text: 'For whose sake are the two accumulations (Sanskrit: rad-kir) generated?' This is what needs to be done, that is, to know this. For whose sake? For the self-born, that is, the self-born (Heart Essence, Sanskrit: snying-mchog), that is, for the sake of the Bodhisattva. This is also because the self-born is actually the Buddha, is its cause, so it is named after it. What kind is it? It is to be accomplished with the three great ones (Peace, Sanskrit: śānti). How to accomplish it? To become the supreme of all sentient beings. Which three?

ྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་(མདོ་)སེམས། བརླབས་ པོ་ཆེའི་སེམས། མི་བསྒུལ་བའི་སེམས། ཕན་བདེའི་སེམས། མོས་པའི་(ཨཱརྱ་)སེམས་བསྐྱེད་ པ་ལྔ་ནི་སེམས་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་(དེ་ལྔ་ནི་མདོ་ལས་རྒྱ་ཆེར་ཏེ་བསྡུ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་འཁོར་བ་ 1-400 དཔག་ཏུ་མེད་པར་བདག་གིས་གོ་ཆ་བགོས་ཏེ་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་བཏང་བར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་མཉམ་ པར་བྱའོ། །དེ་དག་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་ཞིང་བཟླས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞིང་ཉན་རང་དང་མ་འདྲེས་པའི་ ཡིད་བྱེད་ཀྱི་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་དེ། ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་འགྲོ་རྟོགས་པ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚུལ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་ཞིང་ སེམས་ཅན་རེ་རེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་བར་དུ་བདག་གིས་དེའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་བྱའོ། །ཞེས་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ད་གཟོད་ བདག་གིས་ཚོགས་བསགས་ཏེ་འཚང་རྒྱའོ་སྙམ་པའི་སེམས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའིའོ། །སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་ཕྱིན་ཆད་ཉན་རང་སོགས་ཀྱི་ སེམས་མི་བསྐྱེད་པ་བརླབས་པོ་ཆེའི་སེམས། རྟག་ཏུ་རྣམ་མཁྱེན་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་དེའི་རློམ་སེམས་མེད་པ་མི་སྒུལ་བའི་སེམས། སེམས་ཅན་སྐྱོབ་ཅིང་མི་གཏོང་ལ་དེས་རློམ་སེམས་མེད་པ་ཕན་བདེའི་སེམས། རང་བཞིན་དབྱེར་(མདོའོ། །)མེད་ཀྱི་ཆོས་ལ་ རྟག་ཏུ་དགའ་ཞིང་སྟོང་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་སོ་བདུན་དང་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དང་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆགས་པ་མེད་པས་ གྲོལ་ཞིང་གོས་པ་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་གྱི་བར་ལ་མི་དམིགས་པས་གནས་པའི་སེམས་ནི་མོས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །མདོར་ མོས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་སོ། །)སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་སྡེ་ཆེན་པོ་ཀུན་གྱི་ མཆོག་ཉིད་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །(འདི་ཇི་བཞིན་ མི་སྣང་།) ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཐབས་ མཁས་པས་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དེ་དག་སྤང་བའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་སྟོན། ཞེས་ སོ། །ཚོགས་ལམ་ནས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཆགས་པ་མེད་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་ པ་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་ སེམས། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་མ་ལགས་པའི་སེམས། ཟག་པ་མ་མཆིས་ཤིང་ཁམས་གསུམ་དུ་མ་གཏོགས་པའི་སེམས་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་རང་ བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་སླད་དུ་ཆགས་པ་མ་མཆིས་པས་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །(རྒྱ་ ཆེར་རོ། །) ཞེས་སོ། །ཨཱརྱ་དག་ཟླ་སྟེ། རད་ཀིར་ཡང་སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་ཏུ་བྱེད་ཅེས་པ་ གསུམ་ག་ལ་སྦྱར་རོ། །དེས་ན་འདིར་བཤད་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི་ཆེན་པོ་གསུམ་གྱིས་སྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ 1-401 ཞིང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་ཟེར་བས

【現代漢語翻譯】 如金剛般的（勝義）心，廣大之心，不動之心，利樂之心，信解（聖者）發心這五種發心是偉大的心。（這五種心在經部中有廣說，如果概括起來說：爲了所有眾生的利益，我將披上無量劫的盔甲，佈施所有的一切。對所有眾生都要平等對待。要讓他們從三乘的寂滅中解脫出來，證悟無修無證的境界，行持不與聲聞緣覺混雜的六度，證悟法界普遍存在和諸法一味的道理，在每一個眾生沒有獲得菩提之前，我都要代其承受痛苦。這樣發心之後，我現在才開始積累資糧，證得佛果，這樣的心就是如金剛般的心。從最初發心之後，不再生起聲聞緣覺等的心，就是廣大之心。恒常作意一切智智，並且沒有絲毫的傲慢，就是不動之心。救護眾生，永不捨棄，並且沒有絲毫的傲慢，就是利樂之心。對於自性無別的法恒常歡喜，對於一切空性和三十七道品以及十八界，乃至金剛喻定，以無執著而解脫，以無染污的禪定而安住，這就是信解發心。總而言之，就是信解瑜伽。）因為能使眾生的大蘊和眾生的大群體都成為最殊勝的，所以稱為偉大的心。 （這段話不太明顯。）爲了捨棄一切見解而說法，就是大舍棄。以善巧方便捨棄那些見解的相狀，以無所執著的方式說法。 從資糧道乃至佛果之間，無執著地證悟一切法，就是大證悟。世尊的菩提心是不平等心和平等心，是不與所有聲聞和緣覺共同的心，是不含雜染且不屬於三界的心，這顆心自性空性，所以沒有執著，因此稱為大菩提心。（廣大之意。） 聖者們說：『拉德吉爾』也同樣是指使一切眾生都成為最殊勝的，這三者都要結合起來。因此，這裡所說的目的是要通過三種偉大來成就，指的就是佛果。

【English Translation】 The (Vajra-like) mind of (definitive meaning), the vast mind, the immovable mind, the mind of benefit and happiness, and the five kinds of aspiration (Arya) mind are the great mind. (These five minds are extensively described in the Sutras. To summarize, 'For the benefit of all sentient beings, I will don the armor for immeasurable kalpas and give up all possessions. I will treat all sentient beings equally. I will liberate them from the sorrow of the three vehicles and realize the state of no cultivation and no realization. I will practice the six perfections of mind that are not mixed with Shravakas and Pratyekabuddhas, realize the omnipresence of Dharmadhatu and the oneness of all dharmas. Until each sentient being attains enlightenment, I will bear their suffering.' After generating this mind, 'Now I will accumulate merit and attain Buddhahood,' this mind is like a vajra. From the moment of generating the first mind, not generating the minds of Shravakas, Pratyekabuddhas, etc., is the vast mind. Constantly focusing on omniscient wisdom and having no arrogance is the immovable mind. Saving sentient beings and never abandoning them, and having no arrogance, is the mind of benefit and happiness. Constantly rejoicing in the dharma of non-duality, and being liberated from all emptiness, the thirty-seven factors of enlightenment, and the eighteen realms, up to the Vajra-like Samadhi, without attachment, and abiding in the Samadhi without defilement, is the aspiration mind. In short, it is the Aspiration Yoga.) Because it makes the great aggregates of sentient beings and the great community of sentient beings the most supreme, it is called the great mind. (This passage is not very clear.) To teach the Dharma in order to abandon all views is the great abandonment. To abandon the appearances of those views with skillful means, and to teach the Dharma in a non-attached way. From the path of accumulation to Buddhahood, realizing all dharmas without attachment is the great realization. The Bodhicitta of the Bhagavan is the unequal mind and the equal mind, the mind that is not common to all Shravakas and Pratyekabuddhas, the mind that is without defilements and does not belong to the three realms. This mind is empty in nature, so there is no attachment, therefore it is called the great Bodhicitta. (Meaning vast.) The Aryas say: 'Radkir' also refers to making all sentient beings the most supreme. These three must be combined. Therefore, the purpose of what is said here is to achieve through the three great, which refers to Buddhahood.

་ཆོས་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཞེས། ཤཱནྟི་ གཞོན་ནུ་དཔལ་སོགས་ཟེར་བ་འཐད་ལ་ཆེན་པོ་གསུམ་སློབ་ལམ་ནའང་ཡོད་ཅིང་། ཁ་ཅིག་ དེ་ཡོད་པས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སློབ་ལམ་ན་ཡོད་ཅེས་གསུང་བ་ནི། གསུམ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ཁྱད་ མ་ཕྱེད་པར་སྣང་ཞིང་། ཁ་ཅིག ཁྱད་མེད་དུ་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་ས་ཁོ་ནར་སྦྱོར་བའང་ མདོ་མ་མཐོང་བར་ཟད་དོ། །འདི་ཡང་གངས་ཅན་དུ་སྔར་མ་རྟོགས་སྣང་ངོ་། །རྒྱ་གར་དུ་ཡང་ ཉུང་ངོ་། །ཡང་འགྲེལ་བྱེད་གཞན་ནི། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཉིད་ཆེན་པོ་གསུམ་དུ་འཆད་ཅིང་། ཁྱད་ པར་དུ་ཇི་སྙེད་པ་རྟོགས་པ་སེམས་ཆེན། སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང་བྲལ་བ་ སྤོང་ཆེན། སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་སོགས་རྟོགས་པ་སྟེ་ཐོབ་པ་ནི་རྟོགས་ཏེ་ཐོབ་ཆེན་ཞེས་ རད་ཀིར་རོ། །འགྲེལ་པ་ནི། ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན། འབྲས་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤངས་རྟོགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་སངས་ རྒྱས་སུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་བྱང་པ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་ན། གཞན་ དོན་སྤངས་རྟོགས་(འདི་གསུམ་ཤེར་འབྱུང་དངོས་)ཆེན་པོ་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པས་རྣམ་པ་གསུམ་ དུའོ། །ཆེན་པོ་གསུམ་ལྡན་དགོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཚུལ་ ཏེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པོ་གང་ན། སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ འཁོར་བ་པའི་ཚོགས་(ཏེ་ཆེན་པོ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །གཅིག་ཀྱང་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འཇུག་པས་རྒྱུན་ཆེན་ པོར་འགྱུར་བས་དེ་བཅད་པའི་དོན་དུ་ཕུང་པོ་སྨོས་སོ། །ཨཱརྱའོ། །)དང་སྡེ་ཆེན་པོ་ནི་ཞུགས་གནས་ཀྱི་གང་ཟག་ ཅེས་ཨཱརྱསྟེ། དེ་རྣམས་ཀུན་གྱི་མཆོག་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བྱའོ། །(ཆོས་བཤེས་དངོས།) ཞེས་ཡིད་ ལ་བྱེད་པ་(ཁ་རག་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཟེར་)སེམས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་། ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །ཤེར་ འབྱུང་ནི། དེ་གཞན་དོན་ཆེན་པོ་ཟེར་རོ། །ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་འགྲོ་མ་དམིགས་པར་རྟོགས་ པའི་སེམས་ཆེན་དང་། ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པས་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ 1-402 དང་། ཡུལ་དུས་ཀྱིས་ཆོད་པ་དང་དངོས་པོ་ཕྲ་བ་ཡང་ཤེས་པས་རྟོགས་པ་ཆེན་པོའོ། །ཞེས་ འགྲེལ་པའི་ཐད་དུ་སྟེ། དང་པོ་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པ། གསུམ་པ་ཇི་སྙེད་པ་རྟོགས་པའོ། །ཡང་ རྩ་བར། དང་པོ་ཆོས་བཤེས་དང་དོན་འདྲ། གཉིས་པ་ཨཱརྱ་དང་འདྲ། གསུམ་པ་ལ་འདོད་ ཆགས་སོགས་མ་ལུས་པ་སྤངས་ནས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་རྟོགས་ཆེན་ནོ་ཞེས་ དེ་རྣམས་གསེར་རོ། །དམིགས་པ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ནི། དམིགས་པ་ནི་དེའི་ཚེ་(ཉེ་ བ་གསེར་)བ་ཡིན་ལ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པའི་ཚེ་(བསྐལ་བ་ཟེར་ཨཱརྱ་)བ་ཡིན་ཏེ། (རྒྱ

【現代漢語翻譯】 所謂的'爲了法身之果而努力'，香提（Shanti，寂天菩薩）和青年祥（Gzhon nu dpal）等這樣說是合理的，並且在三大道中也有。有些人說因為有這個，所以爲了努力就在道中，這似乎是沒有區分三者和爲了努力的差別。還有些人沒有區分，而只將其與佛地聯繫起來，這完全是沒有看到經文。這在雪域（指西藏）以前似乎沒有被認識到，在印度也很少。還有其他的註釋者，將爲了努力解釋為三大，特別是證悟了多少的覺悟大，遠離了二障及其習氣的斷除大，證悟了力量和無畏等，即獲得是證悟，即獲得大。註釋是：應該知道。在哪裡？在果位，即一切種智的斷證方面，通過完全瞭解一切方面，將要成佛的菩薩們自己的爲了努力。如何？因為其他利益的斷證（這三者是《現觀莊嚴論》的真實來源）是三大，所以是三種方式。為什麼需要具備三大？因為通過掌握這三者，才能進入修行，所以是這樣。這三者是什麼？眾生的蘊聚，輪迴的集合（即大是不可估量的。即使一個也從無始輪迴開始進入，所以會變成大流，爲了斷除它而說了蘊聚。聖者）。以及大群體，即安住的補特伽羅，即聖者。要將他們都變成最殊勝的佛陀。（真正的法友）。意思是憶念（說是喀喇巴的大悲心）是偉大的心，即法友。《現觀莊嚴論》中說：那是偉大的利他。證悟了不執著於法界普遍存在，以及斷除了煩惱及其習氣，所以是偉大的斷除，並且因為知道時間和事物細微的差別，所以是偉大的證悟。在註釋中說：第一個是如所有智，第三個是如量智。還有，在根本頌中：第一個與法友相同，第二個與聖者相同，第三個是斷除了貪慾等一切之後也能證悟菩提，所以是偉大的證悟，這樣區分了它們。目標和爲了努力的差別是：目標是在那個時候（說是接近），而爲了努力是在未來的時間（說是劫，聖者）。（廣大）

【English Translation】 The so-called 'striving for the fruit of Dharmakaya (chos sku, 法身)' is reasonable to be said by Shanti (Shanti, 寂天菩薩) and Youthful Glory (Gzhon nu dpal), and it also exists in the three great paths. Some say that because this exists, striving is in the path, which seems to be without distinguishing the difference between the three and striving. There are also some who do not distinguish and only associate it with the Buddha-land, which is completely without seeing the scriptures. This seems to have not been recognized in the Land of Snow (referring to Tibet) before, and it is rare in India as well. There are also other commentators who explain striving as the three great ones, especially the great realization of how much is realized, the great abandonment of being separated from the two obscurations and their habitual tendencies, and the realization of strength and fearlessness, etc., that is, attainment is realization, that is, great attainment. The commentary is: it should be known. Where? In the fruit, that is, in the aspects of abandonment and realization of all-knowingness, through fully understanding all aspects, the striving of the Bodhisattvas who will become Buddhas. How? Because the abandonment and realization of other benefits (these three are the real source of the Abhisamayalankara) are the three great ones, so it is in three ways. Why is it necessary to have the three great ones? Because by mastering these three, one can enter into practice, so it is like that. What are these three? The aggregates of sentient beings, the collection of samsara (that is, great is immeasurable. Even one enters from beginningless samsara, so it will become a great stream, and the aggregates are mentioned for the purpose of cutting it off. Arya). And the great community, that is, the indwelling person, that is, the Arya. All of them should be made into the most supreme Buddha. (The real Dharma friend). It means that remembering (it is said to be Kharagpa's great compassion) is the great mind, that is, the Dharma friend. The Abhisamayalankara says: That is great altruism. Realizing the non-attachment to the universal existence of Dharmadhatu, and abandoning the afflictions and their habitual tendencies, so it is great abandonment, and because one knows the subtle differences of time and things, it is great realization. In the commentary it says: The first is knowing as it is, the third is realizing as much as there is. Also, in the root verses: the first is the same as the Dharma friend, the second is the same as the Arya, and the third is that after abandoning all greed, etc., one can also realize Bodhi, so it is great realization, thus distinguishing them. The difference between the target and striving is: the target is at that time (it is said to be close), while striving is in the future time (it is said to be kalpa, Arya). (Vast)

ང་རིང་བ་ ཞེས་གསེར།)མདའ་ལྟོང་སྦྱོར་བ་དང་འབེན་ལ་ཕོག་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་ཨཱརྱའོ། ། ༈ སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ། བདུན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་པ་སྤྱིའི་མཚམས་སྦྱར། སོ་སོའི་དོན་ནོ། ། ༈ སྒྲུབ་པ་སྤྱིའི་མཚམས་སྦྱར། དང་པོ་ལ་གཉིས་ ཏེ། སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ། །བྱེ་བྲག་གི་ས་མཚམས་སོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་བཤད་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ རྟེན་དུ་གྱུར་བ་རིགས་དང་སོགས་པ་དམིགས་པ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམས་བརྗོད་ཟིན་ནས་དེའི་ སྐབས་སུ། ཁ་ཅིག་ན་རེ། སྔར་(ཆོས་བཤེས་)སྒྲུབ་པ་ཞེས་པའི་མིང་ཙམ་ཞིག་ལན་དུ་མར་བྱུང་ བས་མིང་ཅན་སྒྲུབ་པ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཅི་ཞིག་ཡིན་སྟོན་ཅིག་ཅེ་ན། (ཀུན་ཆོས་བཤེས།) ལན་ ནི། ཡུལ་གྱིས་དང་། སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ དབབ་བྱའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྐབས་ལ་སྟེ་སྐབས་སུ་ནི་ཐོས་སོགས་ གསུམ་དང་ཤེས་རབ་གསུམ་སོགས་སུ་མ་ཕྱེ་བར་(དོན་ཐོབ་)སྤྱིར་གོམས་པའི་མཐུ་མ་ཐོབ་པའི་ རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དཀར་(ཆོས་བཤེས་)པོ་དགེ་བའི་ཆོས་སྒོ་གང་ཡང་རུང་བ་ནས་སོགས་པའི་རྟེན་ བྱེད་པ་ཅན་གྱི་བྱང་སེའི་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གྱི་སྒྲུབ་(ཤེར་འབྱུང་)པའོ། ། གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་རྟོགས་པ་དང་སོགས་པ་རྩེ་མཐར་སྐད་རྣམ་ པ་བཞི་ལ་ཡུན་རིང་དུ་འདྲིས་པའི་མཐུས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཞིའི་སྐབས་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་ དགེ་བ་སྒྲུབ་པ་ཇི་སྙེད་པ་ཕར་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་རྟེན་ཅན་དུ་བསྡུས་ཏེ་སྒྲུབ་ནུས་པའི་སྒྲུབ་པ་ནི་ 1-403 སྦྱོར་(ཤེར་འབྱུང་)བའི་སྒྲུབ་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་གཉིས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །གོ་ཆའི་ སྒྲུབ་པས་གཉིས་ཀ་བསྟན། གཞན་གསུམ་དང་པོའོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ། གཞན་གསུམ་ གཉིས་པའོ་བྱས་ན་ཅུང་ལེགས་ཤིང་སྤྱིར་ནོར་ཏེ་ངག་ལས་ཤེས་ལ། འཆད་ཚུལ་དེ་མཛད་ ནས་སྤྱིར་སྒྲུབ་བྱེ་བྲག་སྒྲུབ་ཅེས་(བུ་)བཞེད་པའང་ནོར་རོ། །གསེར་ལྟར་ན། འཕགས་པའི་ བདེན་པ་བཞི་ལ་སོགས་པར་སྤྱིར་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ ཏེ་དེའི་རྟེན་ཅན་ནི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་འགྲོ་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་པ་ནི་ཡུལ་མཁྱེན་ པ་གསུམ་གྱི་སྒྲུབ་པའོ་ཞེས་པར་མངོན་ནོ། །འོན་ཀྱང་འཕགས་སེང་གི་དགོངས་པ་འདིར་ མངོན་ཏེ། སྤྱིར་དཀར་ཆོས་སྒོ་གང་རུང་ནས་སྤྱོད་པའི་སྒྲུབ་པ་ནི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་ བྱས་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་ངེས་པར་ཕྱིན་དྲུག་ཚང་བ་མི་དགོས་ཏེ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ པའི་སྒྲུབ་པ་ཡང་ཡོད་པས་སོ་སྙམ་པའོ། །ཤེར་འབྱུང་། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་སྒྲུབ་པ། ཞེས་ ཏེ། ཕྱི་མ་དེ་ལྟར་རམ་རད་ཀིར་དང་གཉིས་ཀྱི་དོན་སྦྱོར་ཕྲེང་ལྟར་ཤེས་དགོས་སོ། །ཆོས་སྐུ་ ལ་སྒྲུབ་པ་མེད་དེ་འབྲས་བུ་ཡིན་པས

【現代漢語翻譯】 ང་རིང་བ་ (nga ring ba，我的漫長)ཞེས་གསེར། (zhes gser，名為金) '就像射箭，箭已搭在弦上，瞄準目標並射中'，這是阿闍黎(acharya，梵文音譯，意為導師)說的。 修行的本質 第七部分分為兩個方面：修行的總體界定和各個部分的具體意義。 修行的總體界定 第一部分分為兩個方面：修行的本質和具體範圍。 首先，如前所述，作為修行的基礎，種姓(rigs，梵文：kula，意為家族、種姓)等所緣境(dmigs pa，梵文：ālambana，意為所緣)是為了特定目的而設立的，在這種情況下，有些人會說：'之前（法友）修行這個名稱已經多次出現，請解釋一下這個被稱為修行的事物，它的本質是什麼？' （一切法友）回答：從所緣境和加行兩個方面來說，第一方面是：通過聞思(thos bsam，梵文：śruta-cintā，意為聽聞和思考)來確定一切應被理解的對境，這包括三智(gsam gyi skabs，三種智慧)的情況。在這些情況下，不區分聽聞等三者和智慧等三者，因為還沒有獲得普遍熟悉的強大力量，所以任何白法(dkar po，意為善法)善行的來源，都是菩薩(byang sems，梵文：bodhisattva，意為菩提薩埵)的行為，這就是所緣境的修行。 第二方面是：通過長時間熟悉各種圓滿現觀(rnam pa kun mngon rdzogs rtogs pa，梵文：sarvākāra-abhisambodha，意為一切相現觀)等四種頂點狀態，在每個現觀的階段，所做的所有善行都可以歸納為六度(phar phyin pa drug，梵文：ṣaṭ pāramitā，意為六波羅蜜多)的基礎，能夠進行這種修行的就是加行修行，這就是這兩個方面。這是法友的觀點。盔甲般的修行展示了這兩個方面。法友說：'其他三個是第一個'。如果說'其他三個是第二個'，可能會更好，但總體上是錯誤的，這可以從口頭教導中得知。以這種方式解釋，並認為有總體修行和具體修行，這也是錯誤的。按照金的觀點，在四聖諦(『phags pa』i bden pa bzhi，梵文：ārya-satya-catuṣṭaya，意為四聖諦)等普遍存在的善法是法界(chos dbyings，梵文：dharmadhātu，意為法界)，以其為基礎的就是有境。法界的一切行證悟的修行就是三智的修行，這很明顯。然而，阿裡辛哈(Arisingha)的觀點在這裡很明顯：從任何白法善行的角度進行的修行都是在三智的範圍內進行的修行，不一定需要六度都具備，因為也有在基礎智的範圍內進行的修行。謝爾炯(Sherjung)說：'總體和具體的修行'。後者需要像這樣理解，或者像拉特納基爾蒂(Ratnakirti)和兩者的意義一樣，需要像花環一樣理解。法身(chos sku，梵文：dharmakāya，意為法身)沒有修行，因為它是果。

【English Translation】 ང་རིང་བ་ (nga ring ba, My Long) ཞེས་གསེར། (zhes gser, Named Gold) 'Like shooting an arrow, the arrow is nocked, aimed at the target, and hits it,' so said Acharya. The Nature of Practice The seventh section has two aspects: the general definition of practice and the specific meanings of the individual parts. The General Definition of Practice The first part has two aspects: the nature of practice and the specific scope. First, as previously stated, as the basis for practice, the lineage (rigs, Sanskrit: kula, meaning family, lineage) and other objects of focus (dmigs pa, Sanskrit: ālambana, meaning object of focus) are established for a specific purpose. In this situation, some might say: 'Previously, the name 'practice' (chos bshes) has appeared many times. Please explain what this thing called practice is, what is its essence?' (All Dharma Friends) answer: From the aspects of the object of focus and the application, the first aspect is: through hearing and thinking (thos bsam, Sanskrit: śruta-cintā, meaning hearing and thinking) to determine all objects to be understood, which includes the situations of the three knowledges (gsam gyi skabs, three knowledges). In these situations, there is no distinction between the three of hearing, etc., and the three of wisdom, etc., because the powerful force of universal familiarity has not yet been obtained, so any source of white (dkar po, meaning virtuous) virtuous deeds is the activity of a Bodhisattva (byang sems, Sanskrit: bodhisattva, meaning Bodhisattva), which is the practice of the object of focus. The second aspect is: through long-term familiarity with various complete manifestations (rnam pa kun mngon rdzogs rtogs pa, Sanskrit: sarvākāra-abhisambodha, meaning all aspects of complete manifestation) and other four peak states, in each stage of manifestation, all the virtuous deeds done can be summarized as the basis of the six perfections (phar phyin pa drug, Sanskrit: ṣaṭ pāramitā, meaning six perfections), the practice that can carry out this practice is the practice of application, these are the two aspects. This is the view of the Dharma Friend. Armor-like practice shows these two aspects. The Dharma Friend said: 'The other three are the first.' If it were said 'The other three are the second,' it might be better, but overall it is wrong, which can be known from oral teachings. Explaining in this way, and thinking that there is general practice and specific practice, is also wrong. According to Gold, the virtuous deeds that are universally present in the Four Noble Truths (『phags pa』i bden pa bzhi, Sanskrit: ārya-satya-catuṣṭaya, meaning Four Noble Truths), etc., are the Dharmadhatu (chos dbyings, Sanskrit: dharmadhātu, meaning Dharmadhatu), and what is based on it is the object-possessing. The practice of realizing all actions of the Dharmadhatu is the practice of the three knowledges, which is obvious. However, Arisingha's view is clear here: the practice carried out from the perspective of any white virtuous deed is the practice carried out within the scope of the three knowledges, and it is not necessarily required that all six perfections be present, because there is also practice carried out within the scope of the basic knowledge. Sherjung said: 'General and specific practice.' The latter needs to be understood in this way, or like Ratnakirti and the meaning of the two, it needs to be understood like a garland. The Dharmakaya (chos sku, Sanskrit: dharmakāya, meaning Dharmakaya) has no practice, because it is the result.

་བྱ་བ་མེད་དོ་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་ཏེ། རྣམ་མཁྱེན་ལའང་ མཚུངས་ཏེ་དེ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་པ་མེད་དོ། །དེ་སྒྲུབ་པ་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་ཡོད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། སྤྱིར་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་ན་སྒྲུབ་པ་བཞི་དང་ལམ་བཞི་རིམ་པ་ ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད། འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ནི་ མཐོང་བའི་ལམ། ཚོགས་སྒྲུབ་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ཁྱད་པར་གྱི་ ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། ཤས་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཟེར་རོ། ། ཤེར་འབྱུང་གསེར་ཆོས་ཏེ། ཐུབ་དགོངས་སུ་ཡང་། འགྲེལ་ཆུང་གི་དོན་དེར་བཤད་ནས་ཤིན་ ཏུ་ནོར་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག དེ་མིན་ཏེ་འགྲེལ་ཆེན་དང་མ་མཐུན་ཞེ་ན། དེ་དང་འདི་མི་འདྲ་བ་ མང་སྟེ་ངག་ལས་དྲིས་ཤིག འགྲེལ་ཆེན་ལྟར་ན། སྦྱོར་བ་ལ་དངོས་དང་བརྒྱུད་པ་དང་མངོན་ 1-404 སུམ་དུ་སྦྱོར་བ་ལས། གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་ནི་མཐོང་ལམ་ལ་བརྒྱུད་པས་སྦྱོར་བ་ཚོགས་ལམ་གྱི་ ངོ་བོ་ཉིད། འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ནི་དངོས་སུ་སྦྱོར་བ་སྦྱོར་ལམ་དང་པོ་གསུམ་དང་ཆོས་མཆོག་ འབྲིང་མན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད། ཚོགས་སྒྲུབ་དང་བོ་བཅོ་ལྔ་མངོན་སུམ་དུ་སྦྱོར་བ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་ པོའི་ངོ་བོ་ཉིད། ས་རབ་དགའ་དང་མཐོང་སྤང་གཉེན་པོའི་ཚོགས་སྒྲུབ་མཐོང་ལམ་གྱི་ངོ་ བོ། །ས་དགུ་དང་སྒོམ་སྤང་གཉེན་པོའི་ཚོགས་སྒྲུབ་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད། ངེས་འབྱུང་ སྒྲུབ་པ་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་རང་ བཞིན་ནོ། །ཚིག་ཟིན་ལྟར་ན་ས་མཚམས་དེ་བས་མི་མཐོ་མི་དམའ་ཞེས་པའོ། །ཐོགས་མེད་ ཀྱི་གསུང་འགྲེལ་ཆེན་དང་ཐུབ་དགོངས་སུ་དྲངས་པ། དེ་ལ་གོ་ཆ་དང་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བརྒྱུད་པ་དང་དངོས་སུ་སྦྱོར་བའི་རང་བཞིན་ཚོགས་དང་མོས་པས་ སྤྱོད་པའི་སས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་བརྩེ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་གཟུངས་ཀྱི་ བར་ནི་མངོན་སུམ་དུ་སྦྱོར་བའི་རང་བཞིན་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ས་དང་ པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་བའི་སྒྲུབ་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ ལ། གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་གཉེན་པོའི་ ཕྱོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་ལམ་གཉིས་ཀའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། ། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་ སོ། །(ཐུབ་དགོངས་སུ་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་གཉིས་པོ་འདི་ལས་ཕྱི་མ་ནས་བཟུང་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉི་ཤུ་བའི་བར་ ནི་ངེས་པར་འབྱུང་པའི་སྒྲུབ་པ་སྟེ། ཞེས་ཏེ་སྒོམ་ལམ་དགུ་ན་ཡོད་པར་བཞེད་དོ།

【現代漢語翻譯】 『沒有作用』，如《釋論》所說，對於一切智（sarvajña），也沒有相同之處，因為沒有證據證明它就是那個。證明它存在於兩者之中。 第二，如果說一般而言存在兩種成就，那麼就像四種成就和四條道路的順序一樣，盔甲成就（go cha'i sgrub pa）的本質是加行道（sbyor ba'i lam）；進入成就（'jug pa'i sgrub pa）是見道（mthong ba'i lam）；積聚成就（tshogs sgrub）是修道（sgom pa'i lam）；決定生起成就（nges par 'byung ba'i sgrub pa）是殊勝道的本質，它就是那個。 法友（chos bshes）說：『這是就大多數情況而言。』 《般若經》（sher 'byung）和《金法》（gser chos），以及《能仁密意》（thub dgongs）中也說：『解釋小論的意義時，說得非常錯誤。』 有些人說：『不是那樣，因為與《釋論》不符。』如果問：『這和那有很多不同，從口頭詢問吧。』按照《釋論》的說法，在加行道中，有直接、間接和現前加行。盔甲成就通過間接加行於見道，是資糧道（tshogs lam）的本質。進入成就是直接加行，是前三個加行道和下品頂位的本質。積聚成就，前十五個是現前加行，是上品頂位的本質。初地極喜地（sa rab dga'）和見道所斷對治的積聚成就是見道的本質。九地和修道所斷對治的積聚成就是修道的本質。決定生起成就，是修道的殊勝道的本質，是成就的特徵，即自性。 按照字面意思，意思是地位的界限既不高也不低。無著（thogs med）的著作《釋論》和《能仁密意》中引用：『其中，盔甲成就和進入成就，按照順序，是間接和直接加行的自性，被資糧道和勝解行地（mos pas spyod pa'i sa）所包含。積聚成就，從慈愛開始到總持（dharani）之間，是現前加行的自性，被上品頂位所包含。成為初地極喜地的自性的成就是見道的自性，第二地等的自性是修道的本質，具有對治方面的積聚成就是兩條道路的行境。決定生起成就依賴於修道。』 如是說。（《能仁密意》中說，從見道和修道這兩條道路之後，直到第二十發心之間，是決定生起成就，即存在於修道的九地中。）

【English Translation】 'It is without function,' as the commentary says, and there is no similarity to omniscient（sarvajña） either, because there is no proof that it is that. The proof of it exists in both. Secondly, if generally there are two accomplishments, then just as the order of the four accomplishments and the four paths, the armor accomplishment（go cha'i sgrub pa） is the very nature of the path of joining（sbyor ba'i lam）；the entering accomplishment（'jug pa'i sgrub pa） is the path of seeing（mthong ba'i lam）；the accumulation accomplishment（tshogs sgrub） is the path of meditation（sgom pa'i lam）；the accomplishment of definitely arising（nges par 'byung ba'i sgrub pa） is the very nature of the special path, it is that very one. The Dharma friend（chos bshes） says: 'It is said to be based on the majority of cases.' In the Prajñā arising（sher 'byung） and the Golden Dharma（gser chos）, and also in the Intent of the Able One（thub dgongs）: 'Having explained the meaning of the smaller commentary there, it is said to be very wrong.' Some say: 'It is not so, because it does not agree with the great commentary.' If asked: 'There are many differences between that and this, ask orally.' According to the great commentary, in the path of joining, there are direct, indirect, and manifest joining. The armor accomplishment, through indirect joining to the path of seeing, is the very nature of the path of accumulation（tshogs lam）. The entering accomplishment is direct joining, the very nature of the first three paths of joining and the lower intermediate supreme Dharma. The fifteen accumulations are manifest joining, the very nature of the great supreme Dharma. The accumulation of the first Joyful Ground（sa rab dga'） and the antidotes to be abandoned by seeing is the very nature of the path of seeing. The accumulation of the nine grounds and the antidotes to be abandoned by meditation is the very nature of the path of meditation. The accomplishment of definite emergence is the characteristic of the accomplishment of the very nature of the special path of the path of meditation, that is, its own nature. According to the wording, it means that the boundary of the ground is neither higher nor lower than that. Quoted in Asanga's（thogs med） commentary and the Intent of the Able One: 'There, the armor and entering accomplishments, in order, are the nature of indirect and direct joining, included in the path of accumulation and the ground of adhimukti-caryā（mos pas spyod pa'i sa）. The accumulation accomplishment, from love to the dhāraṇī, is the nature of manifest joining, included in the great supreme Dharma. The accomplishment that has become the nature of the first Joyful Ground is the very nature of the path of seeing, and the nature of the second and so on is the very nature of the path of meditation, and the accumulation accomplishment with the nature of the antidote side is the object of both paths.' The accomplishment of definite emergence depends on the path of meditation, it is said. So it is. (In the Intent of the Able One, from these two paths of seeing and meditation onwards, up to the twentieth generation of mind, is the accomplishment of definite emergence, that is, it exists in the nine grounds of the path of meditation.)

།འགྲེལ་ཆུང་དུ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཞེས་པས་ཆོས་ བཤེས་ལྟར་མངོན་ནོ། །) བཞི་པ་འདི་ཆོས་བཤེས་བར་ཆད་མེད་རྩེ་དང་གཅིག ཅེས་སོགས་ཡང་ ཡང་དང་། ཨཱརྱས། (ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་གསུམ་པའི་ཐད་དུ་འདི་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པའི་རྣམ་པས་བསྡུས་པའི་ལམ་ ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་ཏེ། ལམ་ཡང་བྱང་བའི་ས་རྣམ་པ་བཅུས་བསྡུས་པ་ཡིན་ 1-405 ནོ། །ཞེས་སོ། །) ས་བཅུ་ཅར་ན་ཡོད་པར་བཤད་པར་མངོན་ཅིང་དེ་ལྟར་བུ་བཞེད་པ་ནི་ནོར་བར་ མངོན་ཏེ། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དང་འགལ་བས་སོ། ། ༈ སོ་སོའི་དོན། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། གོ །འཇུག ཚོགས། ངེས་སོ། ། ༈ གོ། དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། སྔ་འགྲེལ་ ནི། བཞི་བོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་དང་པོར་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་ ནི། སྒྲུབ་པ་བྱེད་དུས་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་བགོས་ཤིང་དེ་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རེ་རེར་དྲུག་དྲུག་ཚང་བར་སྒྲུབ་པ་ལ་སེམས་ཀྱི་སྲན་ཚུགས་པས་བར་(འདི་ རྣམས་ཆོས་བཤེས་)དུ་གཅོད་པའི་མདའ་མཚོན་གྱིས་མི་ཕིགས་པས་གོ་ཆ་ཡིན་ལ་དེ་ཅན་(དོན་དངོས་) གྱི་སྒྲུབ་པ་ལ་དེའི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བར་གྱི་ཚིག་མི་མངོན་པའོ། ། རྩ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། གོ་བགོས་ཡུལ་ཕྱིན་དྲུག་གཏན་ལ་དབབ། གོ་བགོས་པའི་སྒྲུབ་པའི་ ངོ་བོ་བཤད་པའོ། ། དང་པོ་ནི། གྲངས་དང་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་གོ་རིམ་དང་། །ངེས་པའི་ཚིག་དང་གོམས་བྱ་ ཡོན་ཏན་དང་། །(ཐེག་བསྡུས་སུ་གོམས་བྱ་ཡོན་ཏན་དང་། ཞེས་བསྒྱུར་རོ། །)དེ་དག་རབ་དབྱེ་བསྡུ་དང་མི་ མཐུན་ནོ། །ཡོན་ཏན་ཕན་ཚུན་རྣམ་ངེས་ཡིན་ཞེས་བྱ། །འགྲེལ་བཤད་བློ་བརྟན་མར་(བཤད་ སྦྱར་ན་ཅི་ཡང་མེད་)ཡོན་ཏན་ཕན་ཚུན་རྣམ་ངེས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་སོ། །རྒྱ་ཆེར་དེ་ཉིད་དམ་ལུང་ སྙེར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་འདིར་མངས་སུ་དོགས་པས་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། དྲུག་དང་བཞི་བཤད་ དྲུག་གི་ཁྱད་ཆོས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་མཚན་ཉིད། མཚོན་བྱའི་སྒྲ་བཤད། མཚན་གཞིའི་ རབ་དབྱེའོ། །དང་པོ་ལ་ཕར་ཕྱིན་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད། སྲིད་ཞིའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའམ་ཕྱིན་བྱེད་ གང་ཞིག འཁོར་གསུམ་དུ་མི་རྟོག་པའི་བློ་ཞེས་པ་དབུ་མ་འཇུག་པ་ལྟར་རོ། །བྱེ་བྲག་གི་ནི། སྦྱིན་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་དང་། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ ཡོངས་རྫོགས་བྱེད། །སེམས་ཅན་རྣམ་སྨིན་བྱེད་རྣམ་གསུམ། །(ཐེག་གསུམ་གྱི་སྨིན་པ།) ཞེས་དང་། 1-406 དོན་རྣམས་གཏོང་བར་བྱེད་པ་དང་། ཞེས་པས་སྦྱིན་བྱ་ཅི་རིགས་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་ ཆོས་བཞི་ལྡན་ཏེ། འགལ་ཟླ་སེར་སྣ་ཉམས་པ། (བློ་བརྟན་མར།) བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པའི་ མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་(འགྲེལ་བཤད་)ཟིན་པ། གང་ཅི་འདོད་པ་དེ་ལ་སྦྱིན་པས་འ

【現代漢語翻譯】 在《釋論小疏》中，'殊勝道'一詞似乎指的是善知識（Kalyāṇa-mitra）。第四個是'善知識無間頂'等等，反覆提及。Āryas（聖者，高尚者）：（在關於三種決定的修行方面，這表明以無分別的方式概括的道路是眾生獲得決定的原因。表明道路也由菩薩地的十種相概括。）據說十地都有，但這樣認為似乎是錯誤的，因為這與聖者無著（Asaṅga）相矛盾。 個別意義： 第二部分有四個方面：開始、進入、集合、決定。 開始： 第一部分有三個方面。早期的解釋是：在這四個方面中，首先宣說的是盔甲的修行。原因是，在修行時，盔甲的精進被分配，並且它本身就是盔甲精進的本質。通過在每個方面都完整地修行六個方面，心的堅韌使得它不會被（這些是善知識）阻斷的箭矢所刺穿，因此它是盔甲，並且對於具有（實際）意義的修行，被稱為該修行，而中間的詞語並不明顯。 根本頌有兩個方面：確定盔甲分配的六個對象，以及解釋盔甲分配的修行的本質。 第一部分是：數量及其特徵、順序和，確定的詞語和習慣的品質，（在《攝大乘論》中，翻譯為'習慣的品質'。）這些差異、概括和不矛盾。品質是相互確定的，被稱為。在《釋論智穩》中（如果結合解釋，則沒有任何問題），品質被概括為一個相互確定的。廣泛地，應該知道這一點或經文，並且由於擔心繁瑣，這裡稍微解釋一下。解釋六和四，解釋六個特點。首先是特徵、所表示的聲音的解釋、基礎的區分。首先是波羅蜜多（Pāramitā，到彼岸）的一般特徵。到達或到達彼岸的是什麼？如《入中論》所說，是不執著三輪的智慧。特殊的是：佈施克服了不和諧的方面，並且具有不分別的智慧。它完成了所有的願望。它成熟了眾生三種（三種成熟）。以及：通過放棄事物，具備了放棄任何可以佈施的四種品質：克服了對立面吝嗇（在《釋論智穩》中），被認識到兩種無我的不分別智慧所掌握（解釋），通過佈施任何想要的東西來完成。

【English Translation】 In the 'Smaller Commentary,' the term 'distinguished path' seems to refer to the spiritual friend (Kalyāṇa-mitra). The fourth is 'spiritual friend uninterrupted top,' etc., repeatedly mentioned. Āryas (Noble Ones): (In the context of the three determinations of practice, this indicates that the path summarized by the non-discriminating aspect is the cause for beings to attain determination. It is shown that the path is also summarized by the ten aspects of the Bodhisattva grounds.) It is said to be present in all ten grounds, but holding this view seems to be incorrect, as it contradicts the Noble Asaṅga. Individual Meanings: The second part has four aspects: beginning, entering, gathering, determination. Beginning: The first part has three aspects. The earlier explanation is: Among these four aspects, the armor practice is spoken of first. The reason is that when practicing, the armor's diligence is allocated, and it is itself the essence of the armor's diligence. By practicing the six aspects completely in each aspect, the steadfastness of the mind makes it so that it is not pierced by the arrows that cut off (these are spiritual friends), therefore it is armor, and for the practice that has (actual) meaning, it is called that practice, and the intermediate words are not apparent. The root verse has two aspects: determining the six objects of armor allocation, and explaining the essence of the armor allocation practice. The first part is: number and its characteristics, order, and, the determined words and the qualities of habit, (In the 'Compendium of The Great Vehicle,' it is translated as 'qualities of habit.') These differences, generalizations, and non-contradictions. Qualities are mutually determined, and are called. In the 'Commentary of Steadfast Wisdom' (if combined with explanation, there is no problem), qualities are generalized into one mutually determined. Broadly, this or the scriptures should be known, and because of the fear of being verbose, it is explained slightly here. Explaining six and four, explaining the characteristics of six. First is the characteristic, the explanation of the sound that is represented, the distinction of the basis. First is the general characteristic of Pāramitā (Perfection). What is it that has reached or reaches the other shore? As the 'Entering the Middle Way' says, it is the wisdom that does not cling to the three wheels. The special one is: Giving overcomes the inharmonious aspects, and possesses non-discriminating wisdom. It completes all desires. It ripens the three kinds of beings (three ripenings). And: By giving up things, it possesses the four qualities of giving up whatever can be given: overcoming the opposite of miserliness (in the 'Commentary of Steadfast Wisdom'), being seized by the non-discriminating wisdom that recognizes the two selflessnesses (explanation), completing by giving whatever is desired.

དོད་པ་རྫོགས་ པར་བྱེད་པ། སྦྱིན་པས་བསྡུས་ནས་སྐལ་བ་བཞིན་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་སེམས་ཅན་སྨིན་ པར་བྱེད་པ་བཞིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་གནོད་པ་གཞི་དང་བཅས་པ་སྤོང་བའི་བློ་ཆོས་ བཞི་ལྡན། བཞིའི་དང་པོ་གཉིས་སླ་སྟེ་འོག་མ་རྣམས་སུ་ཡང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི་སེམས་ཅན་ རྣམས་འདི་སྙམ་དུ་བྱང་སེ་འདིས་བདག་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཆུང་མ་སོགས་ལ་གནོད་པ་མ་བྱས་ ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་ལས་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་གནོད་པ་མི་བྱེད་པར་(དེ་ཡན་བློ་བརྟན་མར་)སྒོ་(དབྱིག་) གསུམ་སྡོམ་པས་འདོད་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །བཞི་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བསྡུས་ནས་ཞེས་ སོགས་སྔར་ལྟར་ཏེ་འོག་མ་ལ་ཡང་ངོ་། །(ཡང་ན་ཡན་ལག་དྲུག་ལྡན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཆོས་བཞི་ལྡན། དེ་ཡན་ལག་ དྲུག་ཅེས་སོ། །དྲུག་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པར་གནས་པ། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པས་བསྡམས་པ། ཆོ་ག་ཕུན་ཚོགས། སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་ ཚོགས། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ལ་ཡང་འཇིགས་པར་ལྟ་བ། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་སློབ་པའོ། །) མི་ འཁྲུགས་པའི་བློ་ཆོས་བཞི་ལྡན། ཆོས་གསུམ་པ་ནི་བྱང་སེ་ལ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་ཀྱང་ དེ་རྗེས་སུ་འདིས་ལན་དུ་གནོད་པ་མ་བྱས་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་ལས་དེ་བཞིན་མི་བྱེད་(བློ་བརྟན་ མར་དབྱིག་) པར་གནོད་པ་ལ་བཟོད་པས་སོ། །དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བའི་བློ་ཆོས་བཞི་ལྡན། གསུམ་ པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་ལས་སུ་བྱ་བ་གང་དང་(བློ་)གང་ཡོད་པའི་གྲོགས་(དབྱིག་)བྱེད་པས་སོ། ། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཆོས་བཞི་ལྡན། གསུམ་པ་ནི། བསམ་གཏན་གྱི་མཐུས་རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ ཚོགས་བསྟན་ནས་སོ། །ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་བློ་ཆོས་བཞི་ལྡན། གསུམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱས་ནས་(བློ་བརྟན་མར་)སེམས་ཅན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་ གཅོད་པས་སོ། །(དབྱིག) བཞིའི་མཚན་ཉིད་ནི། ཐབས། སྨོན་ལམ། སྟོབས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིམ་ 1-407 བཞིན། ཕྱིན་དྲུག་གི་དགེ་(བློ་བརྟན་དབུས་མཐར་)བ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོས་པས་མི་ཟད་པར་བྱེད་ པའི་ཕར་ཕྱིན། ཚེ་རབས་དུ་མར་སངས་རྒྱས་མཉེས་པར་བྱེད་ཅིང་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པར་སྐྱེ་ (བློ་)བའི་སེམས་ཀྱི་སྨོན་པའི་ཕར་ཕྱིན། སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་གཉིས་ཀྱིས་ ཕྱིན་དྲུག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྦྱིན་སོགས་ལ་ འཇུག་པའི་ཕར་ཕྱིན། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་རྟོག་པའི་རྨོངས་པ་དང་བྲལ་བས་ ཕྱིན་དྲུག་སོགས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་དེས་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ ཕར་ཕྱིན། ཞེས་དབུས་མཐའ་འགྲེལ་པ་འགྲེལ་བཤད་ལྟར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། དྲུག་གི་རིམ་བཞིན་སྐད་དོད་ལ། དཱ་ན་སྟེ། དཱ་རི་ཏྲ་དབུལ་བ། ནཱ་ཤ་སེལ་ པའམ་འཇོམས་པ་

【現代漢語翻譯】 四種使佈施波羅蜜圓滿的方法：通過佈施來攝受眾生，並根據他們的根器，以三種乘（聲聞乘、緣覺乘、菩薩乘）使眾產生熟。 同樣，具備四種心的法，可以斷除對他人的一切損害。前兩種（斷除損害的意願和決心）比較容易，後面的也一樣。第三種是，讓眾生心想：『如果這位菩薩不損害我和我的受用、妻小等，那該多好啊！』因此，菩薩不作任何損害（以上是堅定的意願），通過守護身、語、意三門（藏文：སྒོ་གསུམ་，梵文：trīṇi dvārāṇi，羅馬轉寫：trini dvarani，三門），使願望圓滿。 第四種是，如前所說，通過持戒來攝受眾生，後面的也一樣。（或者說，具備六支的戒律，就具備了四種心的法。這六支是：安住于戒律，以別解脫戒律來調伏，具足威儀，具足行處，對於微小的過失也感到恐懼，正確地受持並學習學處。） 具備四種不嗔恚之心的法。第三種是，即使他人對菩薩造成損害，菩薩也不會以牙還牙，心想：『如果他不以損害來報復我，那該多好啊！』因此，菩薩不會那樣做（意願堅定），以忍耐來對待損害。 具備四種歡喜行善之心的法。第三種是，幫助眾生做任何應該做的事情。 具備四種心一境性之心的法。第三種是，通過禪定的力量，示現各種神通。 具備四種如理分別之心的法。第三種是，通過智慧，瞭解諸法的自相和共相（意願堅定），從而斷除眾生的疑惑。 四種（波羅蜜）的體性分別是：方便、愿、力、智。將六度的善根迴向圓滿菩提，使其永不耗盡，是佈施波羅蜜。在生生世世中，令諸佛歡喜，並生起修持六度的願心，是愿波羅蜜。以個別觀察和禪修的力量，不被六度的違品所勝伏，持續不斷地行持佈施等，是力波羅蜜。對於大乘佛法，不被如言取義的愚癡所束縛，從而享用六度等大乘佛法，並以此使眾產生熟，是智波羅蜜。以上是根據彌勒菩薩《辨中邊論》的註釋所說。 第二部分是：按照六度的順序，梵語的名稱是：Dāna（佈施），Dāritra（貧窮），Nāśa（消除或摧毀）。

【English Translation】 Four ways to perfect the perfection of generosity: gathering beings through generosity and maturing beings according to their capacity with the three vehicles (Śrāvakayāna, Pratyekabuddhayāna, and Bodhisattvayāna). Similarly, possessing four minds of Dharma that abandon harm to others, root and branch. The first two (the intention and determination to abandon harm) are easy, and so are the ones that follow. The third is to make beings think: 'How wonderful it would be if this Bodhisattva did not harm me, my possessions, my family, etc.!' Therefore, the Bodhisattva does not cause any harm (this is a firm intention), and fulfills the wish by guarding the three doors of body, speech, and mind (Tibetan: སྒོ་གསུམ་, Sanskrit: trīṇi dvārāṇi, Romanized Sanskrit: trini dvarani, meaning: three doors). The fourth is, as mentioned before, gathering beings through discipline, and so on, as before. (Or, possessing the discipline of six branches possesses the four minds of Dharma. These six branches are: abiding in discipline, being tamed by the vows of individual liberation, having perfect conduct, having perfect scope, fearing even the slightest fault, and properly taking and learning the grounds of training.) Possessing four minds of Dharma that are free from anger. The third is that even if others cause harm to the Bodhisattva, the Bodhisattva will not retaliate, thinking: 'How wonderful it would be if he did not retaliate against me with harm!' Therefore, the Bodhisattva does not do so (firm intention), and endures harm with patience. Possessing four minds of Dharma that delight in virtue. The third is to help beings with whatever actions and (thoughts) they should do. Possessing four minds of Dharma that are one-pointed. The third is to display various miraculous powers through the power of meditation. Possessing four minds of Dharma that thoroughly discriminate Dharma. The third is to understand the self-characteristics and general characteristics of Dharmas through wisdom (firm intention), thereby cutting off the doubts of beings. The nature of the four (perfections) are: skillful means, aspiration, power, and wisdom, respectively. Dedicating the roots of virtue of the six perfections to complete enlightenment, making them inexhaustible, is the perfection of generosity. In lifetime after lifetime, pleasing the Buddhas and generating the aspiration to be born practicing the six perfections is the perfection of aspiration. With the power of individual analysis and meditation, not being overcome by the opposing factors of the six perfections, continuously engaging in generosity, etc., is the perfection of power. Not being bound by the literal interpretation of the Great Vehicle teachings, thereby enjoying the Great Vehicle teachings such as the six perfections, and maturing beings with them, is the perfection of wisdom. The above is according to the commentary on Maitreya's Distinguishing the Middle from the Extremes. The second part is: In the order of the six perfections, the Sanskrit names are: Dāna (generosity), Dāritra (poverty), Nāśa (elimination or destruction).

(མེད་པར་བྱེད་བློ་བརྟན་)སྟེ། དབུལ་བ་འདོར་བས་དང་། ཤཱི་ལ། ཤཱི་ཏ་བསིལ་བ། ལབྦྷ་ཐོབ་པ་སྟེ། ཚེ་འདིར་ཡུལ་ལ་ཆགས་པས་ཆགས་སྡང་སོགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བླང་བའི་ སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་ངན་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུང་བར་མི་བྱེད་པ་འཐོབ། ཚེ་ གཞན་དུ་ངན་སོང་དུ་མི་གདུང་ཞིང་ལྷ་མིའི་བསིལ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར། མཐར་མྱང་འདས་ཀྱི་ བདེ་བའི་བསིལ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་སོ་བློ་བརྟན་མར་རོ། །ཀྵཱནྟི། ཀྵཱ་མ། (ཀྵོ་བྷ་འཁྲུག་པ་ཞེས་ རལ་གྲིས།) འཁྲུག་པ་ཤཱནྟི་ཞི་བ་སྟེ། ཁྲོ་བ་བཟོད་པས་དང་། (ཀྵ་ནི་ཟད་པ། ཏི་ནི་བྱེད་པ་སྟེ་ཁྲོ་བ་ཟད་བྱེད་ ཅེས་བློ་བརྟན་མར་རོ། །) ཝཱིརྱ། (རལ་གྲི་བུ་)ཝི་ཝར་མཆོག ཡོ་ག་སྦྱོར་བ་སྟེ། དགེ་བ་མཆོག་དང་སྦྱོར་ བས་དང་། (ཝི་ནི་དམ་པ། རྱ་ནི་སྦྱོར་བ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དགེ་རྩ་དམ་པ་ལ་སྦྱོར་ཞེས་བློ་བརྟན་མར་རོ། །) དྷྱཱ་ ན་(དྷྱེ་བློ་བརྟན་མར།)དྷཱི་ཡིད། དྷ་ར་འཛིན་ནམ། མ་ན་ཡིད་དེ། ཡིད་ནང་དུ་འཛིན་པས་དང་། པྲ་ ཛྙཱ། པར་མཱརྠ་དོན་དམ་པ། ཛྙཱ་ན་ཤེས་པས་ཏེ། དབུལ་བ་འདོར་བར་བྱེད་པ་དང་། །བསིལ་བ་ ཐོབ་དང་ཁྲོ་བཟོད་དང་། །མཆོག་སྦྱོར་བ་དང་(བུ་)ཡིད་འཛིན་དང་། །དོན་དམ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ བཤད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་གང་འགྲུབ། འཕེལ། འཐོབ། སྤོང་བྱེད་དུ་རིགས་པ་ནི་ཐབས་སོ། ། 1-408 དེ་ལ་མཁས་པ་ནི། ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པ་སྟེ། ཆོས་གང་འགྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་རྣམ་པར་འཕེལ་ བ་དང་། འཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་། སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་ ཐབས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མཁས་པ་ནི་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པ་སྟེ་ཐབས་ལ་མཁས་པའོ། །སྤྱིར་རྣམ་ པ་དུ་མར་སྨོན་པ་ཡིན་མོད་ཀྱིས་འདིར་དགེ་བ་དང་མཐུན་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་སྨོན་པས་སྨོན་ལམ། ། ཤེས་རབ་དང་དགེ་ཆོས་གོམས་པར་བྱེད་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པས་ སྟོབས། །ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་གྱི་རྨོངས་པ་དང་བྲལ་ནས་ཇི་བཞིན་ཤེས་པས་ཡེ་ ཤེས་ཏེ། བློ་བརྟན་གྱི་(དབུས་མཐའི་འགྲེལ་བཤད་)དགོངས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། གསུམ་གསུམ་ སྟེ། ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་མི་འཇིགས་གཏོང་། །ཞེས་དང་། བརྡར་བཏགས་ཆོས་ཉིད་ཐོབ་པ་སྟེ། ། དང་པོ་སོ་ཐར་གཉིས་པ་ལ། །བསམ་གཏན་ཟག་མེད་ཀྱི་གཉིས་སོ། །མི་མཇེད་ཇི་མི་སྙམ་ ཤེས་དང་། །ཞེས་དང་། དེ་དག་ལ་ནི་དེ་རྣམ་བདུན། །ཞེས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་(རྔོག་) ལྔ་སྟེ། (བློ་)མི་དགེ་བ་སྤོང་ཞིང་དགེ་བ་སྒྲུབ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་གང་དབང་(གཉིས་ཀ་)ཤེས་ལྔ་ དང་མཚུངས་(བཤད་སྦྱར་)ལྡན་དུ་གནས་པ་ལྔ་སྟེ་དེ་ནི་དབང་བོའི་(བཤད་སྦྱར་དངོས། གཅིག་ན་མེད་)སྒོ་ བསྡམས་ཏེ་གནས་པས་(སྦྱར་)ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གུས་སྦྱོར་རྟག་སྦྱོར་གྱི་བརྩོན་འགྲུ

【現代漢語翻譯】 （斷除貧窮的智慧）即，通過捨棄貧窮，以及尸羅（梵文，Śīla，戒律），尸陀（梵文，Śīta，清涼）。 拉巴（梵文，Labbha，獲得）即，此生因貪戀世俗，被貪嗔等煩惱所困擾， 獲得不被三門惡業所帶來的各種痛苦所折磨。來世不墮惡趣，獲得人天清涼。最終獲得涅槃的 安樂清涼，因此是智慧。克香提（梵文，Kṣānti，忍辱），克夏瑪（梵文，Kṣāma）。（克修巴（梵文，Kṣobha，擾亂）即刀劍。）平息擾亂，即通過忍耐憤怒。（克夏尼（梵文，Kṣaṇi，耗盡），提尼（梵文，Tiṇi，行動者），即耗盡憤怒者，是智慧。 維爾亞（梵文，Vīrya，精進）。（拉爾格里布（梵文，刀劍之子））維瓦爾（梵文，Vivara，殊勝），瑜伽（梵文，Yoga，結合）即，與殊勝善法相結合。 （維尼（梵文，Vini，神聖），爾雅尼（梵文，Ryāni，結合）即，與超越世間的神聖善根相結合，是智慧。）禪那（梵文，Dhyāna，禪定）（迪耶（梵文，Dhyeya，智慧）。）迪（梵文，Dhī，心），達拉（梵文，Dhāra，執持）或，瑪那（梵文，Mana，意），即心中執持。 般若（梵文，Prajñā，智慧）。帕瑪爾塔（梵文，Parmārtha，勝義），嘉那（梵文，Jñāna，知識）即，斷除貧窮，獲得清涼，忍耐憤怒， 與殊勝結合，心中執持，爲了勝義智慧而宣說。如是。成就何法？增長，獲得，捨棄之理即是方便。 對此精通者，即最初到達者，即爲了成就之法，以及增長之法，獲得之法，捨棄之法， 任何道理，即是其方便。對此精通者，即最初到達者，即精通方便者。普遍而言，有多種願望，但此處是祈願與善法相應的轉生，因此是願望。 通過串習智慧和善法，不被相違品所壓倒，因此是力量。對於大乘佛法，遠離如言取義的愚昧，如實知曉，因此是智慧，即智慧的（中邊分別論）密意。 第三是，三三，即，佛法和財物，無畏佈施。以及，獲得名言安立的法性。第一是別解脫戒，第二是， 無漏禪定之二。不退轉地，如不思議之智。以及，對於這些，即是七種。即，身體的精進（絨），五種，即，（心）捨棄不善，修持善法的精進，任何能力（二者）知曉五種，與相應（解釋結合）安住五種，即是根門的（解釋結合真實。一個則無）關閉而安住，（結合）增上戒律的恭敬，恒常結合的精進。

【English Translation】 (The wisdom that eliminates poverty) that is, through abandoning poverty, as well as Śīla (Sanskrit, Śīla, discipline), Śīta (Sanskrit, Śīta, coolness). Labbha (Sanskrit, Labbha, attainment) that is, in this life, due to attachment to worldly affairs, being troubled by afflictions such as greed and hatred, attaining not being tormented by the various sufferings brought about by the evil deeds of the three doors. In the next life, not falling into the lower realms, attaining the coolness of gods and humans. Ultimately attaining the nirvāṇa of peaceful coolness, therefore it is wisdom. Kṣānti (Sanskrit, Kṣānti, patience), Kṣāma (Sanskrit, Kṣāma). (Kṣobha (Sanskrit, Kṣobha, disturbance) i.e., swords.) Pacifying disturbance, that is, through enduring anger. (Kṣaṇi (Sanskrit, Kṣaṇi, exhaustion), Tiṇi (Sanskrit, Tiṇi, actor), that is, the one who exhausts anger, is wisdom. Vīrya (Sanskrit, Vīrya, diligence). (Ralgrigbu (Sanskrit, Son of the sword)) Vivara (Sanskrit, Vivara, excellent), Yoga (Sanskrit, Yoga, union) that is, uniting with excellent virtue. (Vini (Sanskrit, Vini, sacred), Ryāni (Sanskrit, Ryāni, union) that is, uniting with the sacred roots of virtue that transcend the world, is wisdom.) Dhyāna (Sanskrit, Dhyāna, meditation) (Dhyeya (Sanskrit, Dhyeya, wisdom).) Dhī (Sanskrit, Dhī, mind), Dhāra (Sanskrit, Dhāra, holding) or, Mana (Sanskrit, Mana, mind), that is, holding in the mind. Prajñā (Sanskrit, Prajñā, wisdom). Parmārtha (Sanskrit, Parmārtha, ultimate meaning), Jñāna (Sanskrit, Jñāna, knowledge) that is, eliminating poverty, attaining coolness, enduring anger, uniting with excellence, holding in the mind, spoken for the sake of ultimate wisdom. Thus. What dharma is accomplished? Increasing, attaining, the reason for abandoning is the means. To this, the skilled one, that is, the first to arrive, that is, for the dharma to be accomplished, and the dharma to be increased, and the dharma to be attained, and the dharma to be abandoned, whatever the reason, that is its means. To this, the skilled one, that is, the first to arrive, that is, the one skilled in means. Generally speaking, there are many wishes, but here it is wishing for a rebirth corresponding to virtue, therefore it is a wish. Through familiarizing oneself with wisdom and virtue, not being overwhelmed by opposing factors, therefore it is power. Regarding the Mahāyāna Dharma, being free from literalist ignorance, knowing as it is, therefore it is wisdom, that is, the wisdom of (Madhyāntavibhāga-bhāṣya) the intent. The third is, three threes, that is, Dharma and wealth, fearlessness giving. And, attaining the nature of phenomena established by convention. The first is the Prātimokṣa, the second is, the two of stainless meditation. The Sahā world, like inconceivable wisdom. And, for these, that is, the seven kinds. That is, the diligence of the body (Rong), five kinds, that is, (mind) abandoning non-virtue, the diligence of cultivating virtue, whatever ability (both) knowing five kinds, and corresponding (explanation combined) abiding in five kinds, that is, the (explanation combined real. One is not) closing of the sense gates and abiding, (combined) the diligence of respecting and constantly combining the higher discipline.

ས་ སོ། །སེམས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་གཉིས་ཏེ། (བློ་དངོས། གཅིག་དོན།) ལྷག་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་ གུས་སྦྱོར་རྟག་སྦྱོར་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་དྲུག་པའོ། །ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་གུས་ རྟག་(བློ་བརྟན་)སྦྱོར་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་དེ་བདུན་པའོ། །(བཤད་སྦྱར།) དེ་ལྟར་བསླབ་པ་གསུམ་ ལ་གུས་རྟག་གི་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་བདུན་དུ་བློ་བརྟན་མར་ཏེ་བཤད་སྦྱར་དང་དོན་གཅིག་གོ ། བོད་དག་(བུ་སོགས་)ནོར་བ་ཇི་སྙེད་ཅིག་སྨྲའོ། །བསམ་གཏན་ལ་རྟོག་བཅས་དཔྱོད་བཅས། རྟོག་མེད་དཔྱོད་ཙམ། རྟོག་མེད་དཔྱོད་མེད་ཀྱི་(འགྲེལ་)བསམ་གཏན་གསུམ་མོ། །ཤེས་རབ་ ལ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་རབ་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཆུང་ངུ་ཉན་རང་གིའོ། །འདས་ཆེན་བྱང་ 1-409 སེའི་(བློ་བརྟན་མར་)འམ་ཐེག་ཆེན་གྱིའོ། །(ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་གསུམ་དུ་ཡང་སྟེ། རད་ཀིར་སོགས།) ཐེག་བསྡུས་ལྟར་ན། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དམ་པ་དྲུག་ལྡན་གྱི་ཤེས་པའོ། །དྲུག་ནི་བྱང་ཆུབ་(ཐུབ་ དགོངས་སུ་འདི་ལྟར་བསྡུས་ཏེ་)ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་(ཐུབ་དགོངས་སུ་)པས་གནས་དམ་པ། ཕྱི་ནང་(བཤད་ སྦྱར་)གི་དངོས་པོ་མཐའ་(རད་སྦྱར་གཉིས་)དག་གཏོང་(སྦྱར་)བས་དངོས་པོ་དམ་པ། སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་བདེའི་ཆེད་དུ་སྤྱོད་པས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དམ་པ། འཁོར་(བཤད་སྦྱར་)གསུམ་མི་ རྟོག་པའི་(རད་ཉིད་)ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དམ་པ། རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོས་ པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དམ་པ། སྒྲིབ་གཉིས་དག་པར་འགྲུབ་པས་(དངོས་)རྣམ་པར་དག་པ་ དམ་པའོ། །དོན་བསྡུའོ། །རེ་རེ་ཡང་དྲུག་ཅེས་བཤད་སྦྱར་ཏེ་སོ་སོར་བཀོད་ན། ཡོངས་སུ་ གཏོང་བ་དམ་པ་དྲུག་ལྡན་ཞེས་སོགས་དགོད་དོ། །ངེས་(རད་ཉིད་)ཚིག་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་དང་ ཉན་རང་གི་སྦྱིན་སོགས་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བས་ཕར་ ཕྱིན་(དངོས་)རྣམས་སོ། །(རེ་རེའི་སྒྲ་བཤད་ནི་ཇི་བཞིན་)སེར་སྣ་དང་དབུལ་བ་འཇོམས་པ་དང་ལོངས་ སྤྱོད་ཆེན་པོ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་སྦྱིན་པའོ། །འཆལ་བའི་ཚུལ་ ཁྲིམས་དང་ངན་འགྲོ་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་བདེ་འགྲོ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་ཚུལ་ ཁྲིམས་སོ། །ཁྲོ་བ་དང་འཁོན་པ་ཟད་པར་བྱེད་པ་དང་བདག་དང་གཞན་དག་ལ་བདེ་བར་ བྱེད་པས་བཟོད་པའོ། །ལེ་ལོ་དང་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་དང་འབྲལ་བར་བྱེད་པ་ དང་དགེ་བའི་ཆོས་ཚད་མེད་པ་རྣམ་པར་སྤེལ་བར་བྱེད་པས་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །རྣམ་པར་ གཡེང་བ་སེལ་བ་དང་ནང་དུ་སེམས་གནས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་བསམ་གཏན་ནོ། །ལྟ་ བར་གྱུར་བ་དང་འཆལ་བའི་ཤེས་རབ་ཐམས་ཅད་སེལ་བ་དང་ཡང་དག་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་དུ་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་ཤེས་པས་ཤེས་རབ་བོ། །ཞེས་སོ། །(ཇི་བཞིན་ནོ། །) གསུམ་གསུམ་དུ་ བལྟ་བ

【現代漢語翻譯】 再者，心的精進有兩種：（自性和作用，意義相同）。于增上心學中，以恭敬和恒常的修習為精進，這是第六種。于增上慧學中，以恭敬和恒常（堅定）的修習為精進，這是第七種。（解釋結合）。如此，於三學中，以恭敬和恒常的修習之門，堅定地修習七種，即解釋結合，意義相同。 有些愚者（如孩童）會說各種錯謬之語。禪定有有尋有伺、無尋唯伺、無尋無伺三種。（解釋）智慧有世間智慧、超越世間智慧（小乘聲聞緣覺的智慧）、超越世間大乘（菩薩的智慧）。（或者說是聽聞、思惟、修習三種智慧。如瑞德等所說。） 如《攝大乘論》所說，具有六種殊勝特性的智慧。六種殊勝是：依于菩提心（在《現觀莊嚴論》中如此歸納），是殊勝的所依；內外（解釋結合）諸法皆捨棄（瑞德結合），是殊勝的對境；為利一切有情而行，是殊勝的作為；不分別三輪（瑞德自釋）的智慧所攝持，是殊勝的方便；迴向圓滿菩提，是殊勝的迴向；成就二障清凈（自性），是殊勝的清凈。 意義歸納：如果將每一種殊勝都解釋為具有六種特性，分別列出，則應寫成『具有六種殊勝的捨棄』等等。詞源解釋：由於勝過世間和聲聞緣覺的一切佈施等善行而到達彼岸，故稱為波羅蜜多（自性）。（每一種的詞源解釋都如是。）能摧毀慳吝和貧窮，獲得巨大財富和福德資糧，故稱為佈施。 能平息破戒的惡行和惡趣，獲得善趣和禪定，故稱為持戒。能止息嗔恚和怨恨，使自他安樂，故稱為忍辱。能遠離懈怠和罪惡等不善之法，增長無量善法，故稱為精進。能遣除散亂，成辦內心安住，故稱為禪定。能遣除邪見和破戒的一切智慧，如實通達一切諸法，故稱為智慧。如是。（如是。）以三種方式觀察。

【English Translation】 Furthermore, there are two kinds of diligence of mind: (intrinsic nature and function, with the same meaning). In the training of higher mind, diligence is practiced with respect and constancy, which is the sixth. In the training of higher wisdom, diligence is practiced with respect and constancy (steadfastness), which is the seventh. (Explanation combined). Thus, in the three trainings, through the gate of practicing with respect and constancy, one steadfastly practices seven kinds, which is the explanation combined, with the same meaning. Some fools (like children) will speak various erroneous words. There are three kinds of meditative concentration: with investigation and analysis, without investigation but with analysis, and without investigation and without analysis. (Explanation) Wisdom includes worldly wisdom, transcendent wisdom (the wisdom of Hearers and Solitary Realizers of the Small Vehicle), and transcendent great (Bodhisattvas' wisdom). (Or it can be said to be the three wisdoms of hearing, thinking, and meditating, as said by Rad and others.) According to the Compendium of the Great Vehicle, wisdom has six excellent characteristics. The six excellences are: relying on the mind of enlightenment (summarized in this way in the Ornament of Clear Realization), it is an excellent basis; abandoning all phenomena, internal and external (explanation combined), it is an excellent object; acting for the benefit and happiness of all sentient beings, it is an excellent action; being held by the wisdom that does not discriminate the three circles (Rad's own explanation), it is an excellent means; dedicating to complete enlightenment, it is an excellent dedication; accomplishing the purification of the two obscurations (intrinsic nature), it is an excellent purification. Meaning summarized: If each excellence is explained as having six characteristics, and listed separately, then it should be written as 'abandonment with six excellences,' and so on. Etymological explanation: Because it surpasses all virtuous deeds such as generosity of the world and Hearers and Solitary Realizers and reaches the other shore, it is called Pāramitā (intrinsic nature). (The etymological explanation of each is the same.) It destroys stinginess and poverty, and obtains great wealth and accumulation of merit, therefore it is called generosity. It pacifies the evil deeds of breaking vows and the lower realms, and obtains the good realms and meditative concentration, therefore it is called discipline. It stops anger and hatred, and brings happiness to oneself and others, therefore it is called patience. It separates from laziness and sins, such as non-virtuous dharmas, and increases immeasurable virtuous dharmas, therefore it is called diligence. It eliminates distraction and accomplishes the abiding of the mind within, therefore it is called meditative concentration. It eliminates all wrong views and the wisdom of breaking vows, and truly understands all dharmas in all aspects, therefore it is called wisdom. Thus. (Thus.) Observe in three ways.

ར་བྱ་སྟེ། ཞེས་ནས། དང་པོ་འདྲ། སྡོམ་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ 1-410 ཀྱི་(དགོངས་འགྲེལ་)དང་གསུམ་པ་འདྲ་(དགོངས་འགྲེལ་)གོ་ཆའི་(རེ་རེ་སྦྱར་)སྦྱོར་བའི་(སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་ བའི་བརྩོན་འགྲུས་གསུམ་དུ་དགོངས་འགྲེལ་དུ་བཤད་)མི་ཞུམ་ཞིང་མི་(མངོན་འགྲེལ་)འཁྲུགས་ལ་ཆོག་པར་མི་ འཛིན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། (མཐོང་ཆོས་ལ་)བདེ་བར་(མདོ་)གནས་(ཐེག་བསྡུས་)པའི་(མངོན་སོགས་) ཡོན་ཏན་(མདོ་)མངོན་པར་(ཐེག་བསྡུས་)སྒྲུབ་པའི། སེམས་(མདོ་)ཅན་གྱི་བྱ་བ་(བསྡུས་)བསྒྲུབ་ པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །(མདོ་དང་གཉིས།)རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་སྦྱོར་བའི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ པའི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཤེས་རབ་པོ། །དགོངས་འགྲེལ་དུ། ཀུན་རྫོབ་ ཤེས་པ། དོན་དམ་ཤེས་པ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་དམིགས་པ་གསུམ་དུ་བཤད་དོ། །གཉིས་ པ་ལ་གྲངས་ངེས་ནི། དང་པོ་གསུམ་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད། བདེ་འགྲོའི་ལུས། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ དབང་དུ་གྱུར་བ་ཐོབ་པས་མངོན་མཐོའི་ལམ་དང་། ཕྱི་མ་གསུམ་གྱིས་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བའི། སེམས་ཅན་སྨིན་པའི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་གསུམ་གྱིས་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ལམ་ སྟེ་དྲུག་ཏུ་ངེས་ཤིང་མི་མང་མི་ཉུང་ཞེས་ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་ལོ། །གོ་རིམ་ནི། སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ ཕྱི་མ་སྐྱེ། །དམན་དང་མཆོག་ཏུ་གནས་ཕྱིར་དང་། །རགས་པ་དང་ནི་ཕྲ་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་ རིམ་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །འབྲས་བུ་ནི་(བྲལ་འབྲས་རང་རང་གི་སྤང་བྱ་སྤང་བ། རྒྱུ་མཐུན་ཁྱད་ པར་ཅན་ཕྱི་མ། བདག་འབྲས་བྱང་ཆེན། མཐོང་ཆོས་ལ་བདག་གཞན་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་སྐྱེས་བུ་བྱེད་འབྲས། རྣམ་སྨིན་ནི། དང་ པོ་གསུམ་གྱི་ནི།)རིམ་བཞིན། ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་ཚོགས་དང་། །བདེ་འགྲོ་གནས་པ་སྦྱིན་ བྱེད་དང་། །ཕན་ཡོན་ལྔར་(འཁོན་མེད་པ། དབྱེན་མེད་པ། བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་མང་བ། འགྱོད་པ་མེད་པར་ འཆི་བ། ཤི་ནས་བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བ་ལྔའོ། །)ནི་ཡང་དག་བཤད། །(ཕྱི་མ་གསུམ་གྱི་རྣམ་སྨིན་སེམས་ཅན་དབང་དུ་འགྱུར་ བ། ལུས་ལ་གནོད་པ་མེད་པ། དབང་ཆེ་བར་གྲགས་པ་གསུམ་རིམ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པ་རྒྱལ་སྲས་སོ། །) དྲན་ སོགས་ཡོན་ཏན་འཕེལ་བྱེད་དང་། །བདེ་བ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། །(བྱེད་འབྲས།) ཀུན་ནས་ཉོན་ མོངས་ཤིན་ཏུ་གྲོལ། །(བྲལ་འབྲས།)ཞེས་པའི་དོན་བཤད་དོ། །བཅུ་པོའི་བྱེད་ལས་ནི། དབུས་ 1-411 མཐར། ལས་ནི་རྗེས་སུ་འཛིན་བྱེད་དང་། གནོད་མི་བྱེད་དང་དེ་ལ་བཟོད། །ཡོན་ཏན་འཕེལ་ དང་(བསམ་གཏན་གྱི་མཐུས་རྫུ་འཕྲུལ་བསྟན་ནས་བསྟན་པ་འདི་ལ་)འཛུད་ནུས་དང་། །རྣམ་པར་གྲོལ་བར་ བྱེད་པ་དང་། །(ཕྱི་མ་བཞི་སྔར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས།)མི་ཟད་པ་དང་རྟག་འཇུག་དང་། །

【現代漢語翻譯】 如是等。如初。 戒律的善法聚集，利益有情， 如第三（解釋）鎧甲（一一結合）的結合（為有情利益而精進，在解釋中說了三種精進），不怯懦，不（顯現）擾亂，不滿足的精進，以及（在現法中）安樂（經）住（攝論）（顯現等）功德（經）顯現（攝論）成就。 有情（經）的事業（攝），成就的禪定。（經和二者）不分別的結合。 不分別的。 不分別的隨後的智慧。 在解釋中，世俗智，勝義智，以有情利益為對境，說了三種。 第二個的數目決定是，最初三個是受用，善趣之身，一切眾生都成為自在，獲得增上生道。 後面三個是結合善法，成熟有情，成就佛法的三種方便，決定是決定勝道，不多不少，如集論釋。 次第是，依賴於前者，產生後者。 因為處於下劣和殊勝。 因為粗大和微細。 所以這些是依次宣說的。 果是（離系果各自斷除所斷，異熟果有共同特點，自果是菩提，現法中執著自他的士夫果，異熟是，最初三個的）次第。 身和受用圓滿，以及善趣安住是佈施者，五種利益（無有怨恨，無有爭端，安樂和心安樂增多，無有後悔而死，死後生於善趣五者）。 （後面三個的異熟是有情自在，身體沒有損害，名聲顯赫三種次第。 集論釋是聖者）。 憶念等功德增長，以及產生安樂。（士夫果）從一切煩惱中解脫。（離系果）說了這些意義。 十者的作用是，中邊，業是隨行，不損害和忍耐，功德增長和（以禪定的力量顯示神變，對於此教法）能夠進入，以及解脫。（後面四個以前面的體相瞭解）無盡和常時進入。 1-411

【English Translation】 Like that and so on. Like the first. The collection of virtuous Dharmas of discipline, benefiting sentient beings, Like the third (explanation), the combination of armor (combining one by one) (diligence for the benefit of sentient beings, three kinds of diligence are mentioned in the explanation), diligence that is not timid, not (manifestly) disturbed, and not content, and (in the present Dharma) dwelling in comfort (Sutra) (Compendium of Vehicles) (manifestation, etc.) Accomplishing the qualities (Sutra) (Compendium of Vehicles). The Samadhi that accomplishes the deeds (Compendium) of sentient beings (Sutra). (Sutra and both) Combining without discrimination. Without discrimination. The wisdom that follows without discrimination. In the explanation, conventional wisdom, ultimate wisdom, and focusing on the benefit of sentient beings are mentioned as three. The definite number of the second is that the first three are enjoyment, the body of good rebirth, and all beings become independent, attaining the path of higher rebirth. The latter three are combining virtuous Dharmas, maturing sentient beings, and the three methods of accomplishing the Buddhadharma, which are definitely the path of definite goodness, neither more nor less, as explained in the Compendium. The order is that the latter arises depending on the former. Because it is in an inferior and superior state. Because it is coarse and subtle. Therefore, these are explained in order. The fruit is (the severance fruit severs what is to be severed, the maturation fruit has common characteristics, the self-fruit is Bodhi, the person fruit is clinging to self and others in the present Dharma, the maturation is, the order of the first three). Body and enjoyment are complete, and dwelling in good rebirth is the giver, five benefits (without hatred, without strife, increasing happiness and mental happiness, dying without regret, being born in good rebirth after death, the five). (The maturation of the latter three is that sentient beings become independent, the body is without harm, and the three stages of being famous and powerful. The Compendium explanation is the Bodhisattva). Increasing the qualities of mindfulness, etc., and producing happiness. (Person fruit) Liberation from all afflictions. (Severance fruit) These meanings are explained. The function of the ten is, the middle and the end, the karma is to follow, not harming and enduring, increasing qualities and (displaying miraculous powers through the power of Samadhi, for this teaching) being able to enter, and liberation. (The latter four are understood by the previous characteristics) endless and constant entry. 1-411

ངེས་པར་(རྒྱུན་མི་ ཆད་པར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་འཇུག་པའོ། །)ལོངས་སྤྱོད་སྨིན་པར་བྱེད། །(སྔར་བཤད་མཚན་ཉིད་)ཅེས་སོ། །ཕན་ཚུན་ བསྡུ་བ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་ཕར་གཉིས་མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པས་བསྡུས་ཏེ། གཞན་ལ་ གནོད་པ་མི་བྱེད་པ་དང་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་ལ་བཟོད་པས་ཕ་རོལ་གདུང་བར་མི་བྱེད་པས་ སོ། །བརྩོན་འགྲུས་བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་ཕར་ཆོས་སྦྱིན་གྱིས་བསྡུས་ཏེ། མི་སྐྱོ་བར་བསམ་ གཏན་རྣམས་བསྐྱེད་ནས་ཕ་རོལ་ཀྱི་བསམ་པ་ཤེས་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཇི་བཞིན་རྟོགས་ནས་ སྟོན་པས་སོ། །ཞེས་ཐུབ་དགོངས་དོན་ནོ། །དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱིས་ལྔ་བོ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ ཏེ། རྒྱུ་མཚན་སླའོ། །སྦྱིན་ཕར་ནི་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ། གཞན་ལྔ་མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པའོ། ། ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་སྟེ་གཞན་གྱི་སེམས་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པས་སོ། །ཞེས་དང་། ཚུལ་ ཕར་ནི་སྦྱིན་ཕར་ཡིན་ལ། སྦྱིན་ཕར་ཡིན་ལ་ཚུལ་ཕར་མིན་པ་ཡོད་དེ། ཚུལ་ཕར་གྱིས་མ་ཟིན་ པའི་སྦྱིན་ཕར་རོ། །ཕྱི་མ་འདི་འོག་མ་རྣམས་ལའང་སྦྱར་རོ། །ཞེས་དང་། (དཔྱད་དགོས།) སྦྱིན་ པ་ཡིན་ལ་སྦྱིན་ཕར་མིན་པ་བྱང་ཆེན་དུ་མ་བསྔོས་པའི་སྦྱིན་པའོ། །གཉིས་ཡིན་བསྔོས་པའོ། ། གཉིས་མིན་དེ་གཉིས་མ་གཏོགས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་ལ་གསུམ་མོ། །ཞེས་པ་རྣམས་ ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར་རོ། །ཐེག་བསྡུས་སུ། སྦྱིན་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་མིན་པའང་ ཡོད་ཅེས་མུ་བཞིའོ་ཞེས་པ་ཙམ་གསུངས་པ་ལ། བཤད་སྦྱར་དུ། དང་པོ་དམ་པ་དྲུག་བྲལ་གྱི་ སྦྱིན་པ། གཉིས་པ་དྲུག་ལྡན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས། གསུམ་པ་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྦྱིན་པ། གཉིས་ མིན་ནི་དྲུག་བྲལ་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་སོ་གཞན་ལ་སྦྱར་རོ། །འདིར་སྦྱིན་པ་དང་ཕར་ཕྱིན་ ཞེས་སོགས་སྦྱར་གྱི་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་སོགས་མ་སྦྱར་རོ། ། 1-412 གཉིས་པ་ནི། གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བཤད་དོ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་གིས་ན། དྲུག་ ཚན་དྲུག་གིས་སོ། །དེར་ཚུལ་གང་གི་སྒོ་ནས་འགྱུར་ན། དྲུག་པོ་དེ་དག་སོ་སོར་ཏེ་རེ་རེ་ལ་ ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་དྲུག་ཏུ་བསྡུས་ཤིང་ཚང་བའི་སྒོ་ནས་དེར་འགྱུར་རོ། ། ཇི་ལྟར་ན། མདོ་ལས་ཇི་ལྟར་(དག་ལྡན་དངོས་)གསུངས་པ་བཞིན་དུའོ། །(དངོས།) སོ་དྲུག་ཇི་ལྟ་ བ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསེར་རོ། །སྦྱིན་པ་གང་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དེ་ དག་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་མིན་གྱི་རྣམ་མཁྱེན་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ བྱེད་ཀྱིས་གཏོང་ཞིང་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བ། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་ཏེ་མདོ་ཉིད་བལྟའོ། ། འགྲེལ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དྲུག་ཚན་དྲུག་ཏུ་དབྱེ་བ། དྲུག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ ནི། གོ་ཆ་དྲུག་ཚན་དྲུག་དང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ཚན་དྲུག་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན

【現代漢語翻譯】 （必然持續不斷地進入六度）使福報成熟。（如前所述的特徵）。相互包含是：持戒和忍辱二度被無畏佈施所包含，因為不損害他人，並且以忍耐他人所為而不使他人痛苦。精進、禪定、智慧三度被法佈施所包含，因為不懈怠地生起禪定，並且瞭解他人的想法，以智慧如實地證悟並教導。這是佛陀的意旨。善行被法聚所包含，因為理由很簡單。佈施度是財物佈施，其他五度是無畏佈施。一切都是法佈施，因為在他人心中生起（善念）。並且，持戒度是佈施度，但有的是佈施度而不是持戒度，即未被持戒度所包含的佈施度。後者也適用於下面的情況。（需要研究。）有的是佈施，但不是佈施度，即未迴向于大菩提的佈施。兩者都是迴向的。兩者都不是，即除了上述兩者之外的。智慧度之間有三種情況。這些都在《俱舍論釋》中。在《攝大乘論》中，只說了『有的是佈施，但不是波羅蜜多，有四句』。在解釋中，第一種是與六度分離的佈施，第二種是具有六度的持戒等，第三種是具有六度的佈施，兩者都不是與六度分離的持戒等。這裡只組合『佈施和波羅蜜多』等，而不組合『佈施的波羅蜜多』等。 第二部分是：解釋什麼是盔甲的修行。以什麼來解釋呢？以六組六度來解釋。在那裡，以什麼樣的門徑轉變呢？以那六者各自，即每一個都包含佈施等六種方式，並且圓滿的方式來轉變。怎麼樣呢？就像經中所說的那樣（具有清凈的真實）。（真實。）應當知道如三十六那樣解釋，就像黃金一樣。那些完全施捨的佈施，不是以聲聞和獨覺的作意，而是以具有一切智的作意來施捨，並且迴向于圓滿菩提。等等，非常廣闊，應當閱讀經文字身。解釋分為兩部分：分為六組六度，以及總結為六度來展示。第一部分是：盔甲六組六度，以及波羅蜜多六組六度，是法的佈施。

【English Translation】 (Certainly, by continuously engaging in the six perfections) one causes the fruition of merit to ripen. (As previously stated characteristics.) Mutual inclusion is: the perfections of discipline and patience are included by the giving of fearlessness, because one does not harm others, and by enduring what others do, one does not cause suffering to others. The perfections of diligence, meditation, and wisdom are included by the giving of Dharma, because one generates meditation without discouragement, and by understanding the thoughts of others, one realizes them as they are with wisdom and teaches them. This is the intention of the Buddha. Virtue is included by the collection of Dharma, because the reason is simple. The perfection of giving is the giving of material things, and the other five are the giving of fearlessness. All are the giving of Dharma, because one generates (good thoughts) in the minds of others. Furthermore, the perfection of discipline is the perfection of giving, but there are those that are the perfection of giving but not the perfection of discipline, that is, the perfection of giving that is not included by the perfection of discipline. The latter also applies to the situations below. (Needs to be studied.) There are those that are giving but not the perfection of giving, that is, giving that is not dedicated to great Bodhi. Both are dedicated. Neither is other than those two. There are three situations between the perfection of wisdom. These are all in the commentary on the Compendium of Abhidharma. In the Compendium of Vehicles, it is only said, 'There are those that are giving but not pāramitā, there are four possibilities.' In the explanation, the first is giving that is separated from the six perfections, the second is discipline, etc., that possesses the six perfections, the third is giving that possesses the six perfections, and neither is discipline, etc., that is separated from the six perfections. Here, only 'giving and pāramitā,' etc., are combined, and not 'the pāramitā of giving,' etc., are combined. The second part is: explaining what the practice of armor is. With what is it explained? With six sets of six perfections. There, by what means does it transform? By each of those six, that is, each one includes six ways of giving, etc., and it transforms by means of being complete. How is it? Just as it is said in the sutra (possessing pure reality). (Reality.) One should know that it is explained as thirty-six, like gold. Those givings that are completely given, are not given with the intention of Śrāvakas and Pratyekabuddhas, but with the intention of possessing omniscience, and dedicated to perfect enlightenment. And so on, very extensively, one should read the sutra itself. The explanation is divided into two parts: dividing into six sets of six perfections, and showing by summarizing into six perfections. The first part is: armor six sets of six perfections, and six sets of six perfections of pāramitā, is the giving of Dharma.

་པ་དང་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་ པ་སོགས་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ན་སྦྱིན་པ་དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཏེ་ རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བར་གོ་བགོས་པ་སྦྱིན་(ཆེ་ཆུང་གཉིས་)ཕར་གྱི་གོ་ཆ། དེ་ལྟར་བསྔོས་པ་སྦྱིན་ པའི་སྦྱིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་བདག་གཅིག་པུ་དུལ་(གསེར་)བར་བྱའོ་ཞེས་སོགས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ ཡིད་བྱེད་སྤོང་བར་གོ་(འཇོམས་གཉིས་ཨཱརྱ་)བགོས་པ་སྦྱིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གོ་ཆ། སྤོང་བའི་ བློ་ཉིད་སྦྱིན་ཚུལ་ལོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཤེ་བ་ལ་སོགས་པའི་མི་སྙན་ པར་སྨྲ་བ་བཟོད་པར་གོ་བགོས་པ་སྦྱིན་པའི་བཟོད་པའི་གོ་ཆ། བཟོད་པ་དངོས་སྦྱིན་བཟོད། འཁོར་གསུམ་མ་དམིགས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་བཟོད་པ་ནི་བཟོད་པའི་གོ་ ཆའོ་ཞེས་གནོད་འཇོམས་གཉིས་སོ། །(རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཆོས་ལ་བཟོད་ཅིང་འདོད་པའི་ནི་བཟོད་པའི་གོ་ཆ་ཞེས་ ཨཱརྱའོ། །) དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་དགེ་(གསེར་)བ་ལ་འདུན་པའམ་མངོན་(གསེར་)པར་འདོད་པ་བསྐྱེད་པར་ གོ་བགོས་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་གོ་ཆ། དེ་བསྐྱེད་པ་སྦྱིན་བརྩོན། ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ (དངོས་)སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་ལ་སྙོམ་ལས་མེད་པ་དང་མི་སྐྱོ་ཞིང་བརྩོན་འགྲུས་ཉམས་པར་མི་བྱེད་པ་ 1-413 དེའོ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་ཀོ། (ཨཱརྱས་དགེ་རྩ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བ་ལ་དེར་བཤད། གནོད་འཇོམས་ཆེ་བར་རྫོགས་བྱང་ དུ་བསྔོས་པས་སྦྱིན་པ་ལས་བརྩོན་འགྲུས་འཕེལ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་གོ་ཆའོ་ཞེས་སོ། །) དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཐེག་པ་གཞན་ དམན་པ་དང་མ་འདྲེས་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་གོ་བགོས་པ་སྦྱིན་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་གོ་ (གནོད་འཇོམས་གཉིས་)ཆ། རྩེ་གཅིག་པ་དངོས་སྦྱིན་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་ བ་དེར་ཨཱརྱ་(ལྟར་ན་བརྩོན་འགྲུས་དང་འདི་ལ་ཁྱད་མི་སྣང་ངོ་། །)དང་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་སྒྱུ་མ་ ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་ཉེ་བར་གནས་པས་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་སྦྱིན་པོ་ལེན་པོ་མི་དམིགས་པར་གོ་ བགོས་པ་སྦྱིན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་གོ་ཆ། མི་དམིགས་པའི་བློ་སྦྱིན་པའི་ཤེས་རབ་པོ། །ཕྱི་མ་ འདི་ཨཱརྱའོ། །གཞན་ལྔ་ལ་ཡང་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བྱ་སྲུང་བྱེད་མ་དམིགས་ པ་ལ་སོགས་པར་སྦྱར་ཏེ་སྔ་མ་དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བར་བྱེད་པ་དྲུག་ཚན་གཉིས་ པ། བཟོད་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་གསུམ་པ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་བཞི་པ། བསམ་གཏན་ སྒྲུབ་པ་ལྔ་པ། ཤེས་རབ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དྲུག་པའོ། །ཡང་ན་གཞུང་ཚིག་ཇི་བཞིན་སྦྱར་ཏེ་ ཆོས་སྦྱིན་ལྟ་བུའི་ཕར་ཕྱིན་ཁོ་རང་སྦྱིན་ཕར་ཡིན་མོད། དེ་ལ་གཞན་ལྔ་ཚང་བར་བཤད་ནས་ སྦྱིན་བྱ་སོགས་མ་དམིགས་པའི་གོ་ཆ་ཉིད་ཀྱིས་སྔར་བཤད་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་གོ་ ཆ་ཞེས་སོག

【現代漢語翻譯】 當佈施財物等時，將佈施本身與一切眾生共同迴向圓滿菩提，這是佈施（大小兩種）的盔甲。像這樣迴向后，在佈施的當下，要獨自調伏（黃金）等，拋棄聲聞的作意，這是佈施的戒律盔甲。拋棄的意念本身就是佈施的戒律。在佈施的當下，對於眾人辱罵等不悅耳之語，安忍，這是佈施的安忍盔甲。安忍本身是佈施的安忍。不執著三輪，以甚深之法作意，此安忍是安忍的盔甲，這是損伏二者。（對於通達一切種智之法而安忍和欲求，是安忍的盔甲，如阿阇黎所說。）在佈施的當下，生起對善（黃金）的意願或殊勝（黃金）的欲求，這是佈施的精進盔甲。生起此意願是佈施的精進。又在佈施的當下，對於（實際）佈施沒有懈怠，不灰心，不減退精進。 如《十萬頌》的註釋所說。（阿阇黎說，將善根迴向圓滿菩提。損伏認為，以巨大的迴向圓滿菩提，從佈施中增長精進，這是精進的盔甲。）在佈施的當下，不與低劣的其他乘混雜，一心專注，這是佈施的禪定盔甲。（損伏二者）專注本身是佈施的禪定。迴向圓滿菩提，阿阇黎（看來精進和此禪定沒有區別。）和大疏的觀點相同。在佈施的當下，以如幻的認知安住，不執著佈施的對境、佈施者和受施者，這是佈施的智慧盔甲。不執著的智慧是佈施的智慧。後者是阿阇黎的觀點。對於其他五度，也按照次第，如守護戒律者守護戒律，不執著能守、所守等，像前面一樣，守護戒律是第二組六度。圓滿安忍是第三組。發起精進是第四組。修習禪定是第五組。修習智慧是第六組。或者，按照經文的字面意思，如法佈施等同於佈施波羅蜜本身。如果說它圓滿了其他五度，那麼以不執著佈施對境等的盔甲，像之前所說的那樣行持，就是佈施的盔甲。

【English Translation】 When giving charity, such as offerings of possessions and material goods, one should dedicate that very act of giving, sharing it with all sentient beings, towards perfect enlightenment. This is understood as the armor of giving (both great and small). Having dedicated in this way, at the time of giving, one should subdue oneself alone (like gold), abandoning the mindset of the Hearers (Śrāvakas). This is understood as the armor of ethical discipline in giving. The very thought of abandoning is the discipline of giving. At the time of giving, enduring unpleasant speech, such as insults from all people, is understood as the armor of patience in giving. Patience itself is the patience of giving. Not fixating on the three spheres (giver, recipient, and gift), and contemplating the profound Dharma, is the armor of patience, which is the subduing of harm. (To have patience and desire for the Dharma of omniscience is the armor of patience, according to Ārya.) At the time of giving, generating the aspiration or manifest desire for virtue (gold) is understood as the armor of diligence in giving. Generating that aspiration is the diligence of giving. Furthermore, at the time of giving, not being lazy in the (actual) act of giving, not being discouraged, and not diminishing diligence, as stated in the commentary on the Hundred Thousand Verses. (Ārya says that dedicating the root of virtue to perfect enlightenment is discussed there. The Subduer of Harm says that dedicating to perfect enlightenment with great dedication, increasing diligence from giving, is the armor of diligence.) At the time of giving, focusing the mind one-pointedly, without mixing with other inferior vehicles, is understood as the armor of meditative concentration in giving (both Subduers of Harm). One-pointedness itself is the meditative concentration of giving. Dedicating to perfect enlightenment is the same in Ārya's view (it seems there is no difference between diligence and this) and in the Great Commentary. At the time of giving, abiding closely with the perception of illusion, not fixating on the object of giving, the giver, and the receiver, is understood as the armor of wisdom in giving. The mind that does not fixate is the wisdom of giving. The latter is Ārya's view. For the other five perfections, apply them in order, such as the one who guards discipline guarding discipline, not fixating on the one who guards and what is guarded, etc., just as before, guarding discipline is the second set of six. Perfecting patience is the third. Initiating diligence is the fourth. Accomplishing meditative concentration is the fifth. Meditating on wisdom is the sixth. Alternatively, applying the words of the text as they are, such as giving Dharma, is the giving perfection itself. If it is said that it completes the other five, then acting as described before with the armor of not fixating on the object of giving, etc., is the armor of giving.

ས་གཞན་ལ་ཡང་ཞེས་གསེར་གླིང་བ་སྟེ་འགྲེལ་པ་འདིའི་དོན་དེ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ ཉིད་གསལ་ལོ། ། གཉིས་པ་ནི། སྔར་བཤད་དེ་ལྟར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕར་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དེ་སྦྱིན་པ་ ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་ཏེ་རེ་རེས་ཀྱང་བསྡུས་པ་དྲུག་ཚན་དྲུག་གིས་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་ འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གོ་སྒྲུབ་སོ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་རྣམ་ པ་དྲུག་ཏུ་བསྡུས་སོ། །རྒྱུ་(ཆོས་བཤེས་)མཚན་ནི་སྦྱིན་པའི་དྲུག་སྦྱིན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ཞིང་དེའི་ ཉམས་ལེན་པས་ཕྱེ་བས་སྦྱིན་པར་ཆོས་མཐུན། སོགས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དྲུག་ཚུལ་ཁྲིམས་ 1-414 སུ་ཆོས་མཐུན་པ་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་ནའོ། །བསྡུས་པའི་དགོས་པ་ནི་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་རྣམས་ བསྡུས་ན་གོ་སླ་བས་སོ། །དཔེར་ན། མདོའི་ལེའུ་མང་པོ་རྣམས་འཕགས་པ་རྣམ་གྲོལ་སྡེས་ ལེའུ་བརྒྱད་དུ་གདགས་པ་མཛད་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །ལེའུ་བརྒྱད་མ་འཕགས་ པས་བྱས་པར་བཞེད་དོ། །ཡང་ན་དྲུག་པོ་དེའི་སྦྱིན་པ་དྲུག་སྦྱིན་པར་མཐུན་ཞེས་ཀྱང་དེའི་ ལུགས་གཅིག་ཏུ་མངོན་ནོ། །བམ་པོ་གཉིས་པ་འཆད་དེ། ༈ འཇུག གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། ༈ སྔ་འགྲེལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་རྣམ་མཁྱེན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ ཕྱིན་དྲུག་མཚན་མར་མི་དམིགས་པར་བསྒྲུབ་པར་གོ་བགོས་པ་ལ་ཐེག་ཆེན་ལ་འཇུག་པ་ འབྱུང་བས་སྒྲུབ་པ་གཉིས་པ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་སྟོན་ནོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ ལ་འཇུག་པ་ཐོབ་ནས་བསྒྲུབ་ཅེས་པ་སྟེ་དེ་ཡན་དུ་འདུན་པ་ཙམ་གྱིས་སྤྱོད་པ་སྟེ་ཞེས་མཐོང་ ལམ་ལ་སྦྱོར་རོ། ། ༈ རྩ་བ། རྩ་བ་ལ། འཇུག་ཡུལ་ཐེག་ཆེན། དེ་ལ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད་ནི། རྫོགས་བྱང་མཐར་ཕྱིན་པའམ། དེར་བགྲོད་པའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། །དེ་ ལ་གཉིས་ལས། རྒྱུའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི། རང་གང་གི་བཞོན་པར་གྱུར་བའི་སྐྱེས་བུ་ ད་ཕྱིས་རྫོགས་བྱང་དུ་བགྲོད་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན། འབྲས་བུའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ མཚན་ཉིད། བགྲོད་བྱ་མཐར་ཐུག་པའོ། །སྒྲ་བཤད་ནི། (ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སོགས་)དམིགས་པ་ (རྒྱ་)ཆེན་པོ་ཉིད་དང་ནི། །དེ་བཞིན་(རང་གཞན་གྱི་དོན་)བསྒྲུབ་པ་(ཆེན་པོ་)གཉིས་དག་དང་། །(བདག་ མེད་གཉིས་ཀ་རྟོགས་པའི་)ཡེ་ཤེས་(ཆེན་པོ་དང་། གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་གུས་སྦྱོར་རྟག་སྦྱོར་གྱི་)བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ པ་(ཆེན་པོ་)དང་། །(འཁོར་བར་གནས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་མི་གོས་པའི་)ཐབས་ལ་མཁས་པར་གྱུར་བ་(ཆེན་ པོ་)དང་། །(སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་སོགས་)ཡང་དག་འགྲུབ་པ་ཆེན་པོ་དང་། །(བྱང་ཆུབ་པ་དང་མྱང་འདས་སྟོན་ པ་སོགས་)སངས་རྒྱས་འཕྲིན་ལས་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཆེན་པོ་འདི་རྣམས་དང་ལྡན་པས། །ཐེག་ཆེན་ 1-415 ཞ

【現代漢語翻譯】 『在其他地方也是』，即指金洲大師，這是對該論的解釋。經文字身很清楚。 第二點是：如前所述，佈施等六度，佈施等各自也包含，即每一度都包含六度，形成六組六度，總共三十六種。那麼，是否會變成三十六種準備呢？雖然如此，但盔甲的準備被歸納為六種。原因（法友）是：佈施的六種是源於佈施的原因，並通過實踐來區分，因此與佈施在法上相符。等等，因為持戒的六種與持戒在法上相符等等。歸納的必要性在於，如果將廣義的教義歸納起來，就容易理解。例如，就像許多經文的章節被聖解脫部歸納為八章一樣，法友如是說。八章並非聖者所作。或者，六度的佈施與佈施相符，這也顯示了其中一種觀點。現在解釋第二卷。 進入 第二部分分為三點： 初步解釋 初步解釋是：以這種方式，通過將完全的智慧置於心中，不執著於六度的相狀而進行修持，從而產生進入大乘的機會，因此，第二種修持是展示進入的修持。法友說：進入法界后才能修持，在此之前，只能通過願望來實踐，這與見道有關。 根本 根本分為：進入之處是大乘，進入之處有兩種修持。第一種是： 定義是：圓滿菩提的終點，或是到達那裡的特殊方法。分為兩種：原因的大乘的定義是：能夠讓眾生乘坐，並最終引導他們走向圓滿菩提的特殊方法。結果的大乘的定義是：所要達到的最終目標。詞源解釋是：（十二支等）大所緣，以及同樣（自他之利）大成辦二者，（證悟二無我的）大智慧，（于無數劫恭敬恒常）大精進，（處於輪迴而不被煩惱沾染的）善巧方便，（力量與無畏等）真實大成就，（示現菩提與涅槃等）佛陀大事業。具備這些大，故名大乘。

【English Translation】 'Also in other places,' which refers to Serlingpa (Golden Island Master), this is the explanation of this treatise. The Sutra itself is clear. The second point is: As previously explained, the six Pāramitās (perfections) such as generosity, each of the perfections such as generosity also includes, i.e., each one includes the six perfections, forming six sets of six perfections, totaling thirty-six types. So, will it become thirty-six preparations? Although it is so, the preparation of armor is summarized into six types. The reason (Dharma Friend) is: the six of generosity arise from the cause of generosity, and are distinguished by practicing it, therefore they are in accordance with generosity in Dharma. And so on, because the six of discipline are in accordance with discipline in Dharma, and so on. The necessity of summarizing is that if the extensive teachings are summarized, they are easy to understand. For example, just as many chapters of the Sutras were arranged into eight chapters by Arya Vimoksha, so said Dharma Friend. The eight chapters were not made by the Arya. Or, the generosity of the six perfections is in accordance with generosity, which also shows one of its views. Now explaining the second volume. Entering The second part is divided into three points: Preliminary Explanation The preliminary explanation is: In this way, by keeping the complete wisdom in mind, practicing without fixating on the characteristics of the six perfections, the opportunity to enter the Mahāyāna arises, therefore, the second practice is to show the practice of entering. Dharma Friend said: One can practice after entering the Dharmadhatu (realm of reality), until then, one can only practice through aspiration, which is related to the Path of Seeing. Root Text The root text is divided into: the place of entry is the Mahāyāna, there are two practices for entering it. The first is: The definition is: the end point of complete enlightenment, or a special method to reach there. Divided into two: the definition of the Mahāyāna of cause is: a special method that enables beings to ride on it and ultimately leads them to complete enlightenment. The definition of the Mahāyāna of result is: the ultimate goal to be reached. The etymological explanation is: (twelve branches, etc.) great object of focus, and similarly (benefit of self and others) two great accomplishments, (realizing the two selflessnesses) great wisdom, (reverent and constant in countless eons) great diligence, (being in samsara without being defiled by afflictions) skillful means, (strength and fearlessness, etc.) true great accomplishment, (showing enlightenment and nirvana, etc.) great Buddha activity. Because it possesses these greats, it is called Mahāyāna.

ེས་ནི་མངོན་པར་བརྗོད། །ཞེས་པ་ལྟར་ཆེན་པོ་བདུན་དང་ལྡན་པས་(འདི་)ཐེག་ཆེན་(གྱི་མཚན་ ཉིད་དུ་བཞག་པ་ཅུང་མི་ལེགས་སོ། །)ནོ། །མཚན་གཞི་ནི། དེ་བདུན་ཡང་དེ་ཡིན་ཞིང་། ཐུབ་དགོངས་སུ་ སེམས་བསྐྱེད་ཉེར་གཉིས་ཁོ་ན་ཐེག་ཆེན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ས་བཅུ་ལམ་ལྔ་ སོགས་མཐའ་ཡས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། འཇུག་པའི་བསྒྲུབ་པ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་དུ་ན། ཐེག་ཆེན་ ལ་དང་པོར་འཇུག་ཅིང་ཕྱིས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་རྟོགས་པས་འཛེག་པ་ཡིན་པར་རོ། ། འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །ཨཱརྱ་ནི། དོན་གཅིག་གསུང་ངོ་། །འགྲོ་བའི་རྩོམ་པ་འཇུག་པ། དེ་ཉིད་ཐེག་ ཆེན་གྱི་ལམ་ལ་འཛེག་པའོ། །ཞེས་དག་ལྡན་ཏེ་ཟླ་ཟེར་ཡང་ངོ་། །དབྱེ་ན་དུ་ཞེ་ན། བསམ་ གཏན་གཟུགས་མེད་ནས། རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་དགུའོ། ། ༈ འགྲེལ་པ། འགྲེལ་པ་ལ། དང་པོ་རང་གི་རྣམ་རྟགས་མཚན་མ་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་དང་ གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་སྟེ། བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་མཉམ་པར་གཞོག་ཅིང་ལྡང་། ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་རོ། །རྣམ་པ་ ནི་འདོད་པས་དབེན་(དངོས་)སོགས་འོག་སའི་སྐྱོན་སྤངས་པ། རྟགས་ནི། རྟོག་དཔྱོད་སོགས་ གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་གི་ཆ། མཚན་མ་ནི། དགའ་བདེ་སོགས་ཕན་ཡོན། ཡང་ན་ས་གོང་འོག་ གི་དབྱེ་བས་ཞི་རགས་སོགས་རྣམ་པའོ། །ས་གང་ལ་ཚོར་བ་གང་ཡོད་རྟགས་སོ། །སྙོམས་ འཇུག་གི་བདེ་བའི་རོ་མྱོང་བ་ནི་མཚན་མའོ། །ཞེས་ཨཱརྱའོ། །འདིར་མཐའ་དཔྱད་ན། ངོ་བོ། ཡན་ལག སྙོམས་པར་འཇུག་པ། ཉོན་མོངས། རྣམ་བྱང་། ཚད་དང་དྲུག་གོ ། ༈ ངོ་བོ། དང་པོ་ལ། མཛོད་དུ། བསམ་གཏན་དག་ནི་རྣམ་གཉིས་བཞི། །ཞེས་སྙོམས་འཇུག་གི་ བསམ་གཏན་ནམ་རྒྱུའི་བསམ་གཏན། སྐྱེ་བའམ་འབྲས་བུའི་བསམ་གཏན་གཉིས་ཡིན་ལ། 1-416 གཉིས་པོ་དེ་ལ་དང་པོ་ནས་བཞི་པའི་བར་བཞི་བཞིའོ། །དེའི་གཉིས་པ་ནི། མཛོད་དུ། དེར་སོ་ སོ་ཡི། །བསམ་གཏན་ས་ནི་གསུམ་པ་ཡིན། །བཞི་པ་ས་ནི་བརྒྱད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་ ཀྱི་དང་པོ་བཤད་ན་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད་ནི། སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་ གང་ཞིག རྟོག་པའམ་དཔྱོད་པའི་ས་བ་ཡིན་པའོ། །དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ བསམ་གཏན་ཡིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཡང་ན། གང་ཞིག རྟོག་དཔྱོད་གང་རུང་ཅན་ ནོ། །ཉོན་མོངས་ཅན་ནི་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་དངོས་མིན་ཏེ། དགའ་བདེ་སོགས་ ཡན་ལག་མེད་པས་སོ། །འོན་ཀྱང་ལོག་པར་རྩེ་གཅིག་པ་ཙམ་ཡོད་པས་སྒྲ་དོན་ཐོབ་པས་ དེར་བརྗོད་དེ། ས་བོན་རུལ་བ་བཞིན། ཞེས་འགྲེལ་བཤད་དུའོ། །ཡང་ན་རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་ གི་བསམ་གཏན་དང་། སྙོམས་འ

【現代漢語翻譯】 正如『一切顯現』所說，由於具備七種偉大，(這)將大乘(的特徵置於不佳的位置。)是錯誤的。特徵的基礎是：那七種偉大也是它，並且在聖者的意圖中，僅僅生起二十二種菩提心才是大乘。等等，大乘的十地五道等等是無限的。 第二是，應當知道進入的證悟，這是正直的。在哪裡呢？首先進入大乘，之後從高到高地領悟差別，因此是攀升。這是大疏。聖者說的是同一個意思。進入眾生的事業，那本身就是攀登大乘的道路。這是清凈的，如月光一般。如果區分，有多少呢？從禪定無色界，到進入一切種智的方式，有九種證悟。 註釋： 在註釋中，首先通過自己的相、特徵等，以勤奮將禪定和無色界的等持結合起來，以正確安住的特徵來進入的證悟，即與禪定和無色界的等持相結合並升起。等等，詳細地說明。相是遠離慾望(事物)等，消除下地的過患。特徵是：尋伺等對治品的支分。標誌是：喜樂等利益。或者，通過上下地的區別，寂靜和粗猛等是相。在哪個地上有什麼樣的感受是特徵。體驗等持的安樂滋味是標誌。這是聖者的觀點。在這裡進行邊際分析，有本體、支分、等持、煩惱、清凈、量這六個方面。 本體： 在第一個方面，《俱舍論》中說：『禪定有二種，各有四。』即等持的禪定或因的禪定，生起或果的禪定有兩種。在那兩種禪定中，從初禪到四禪各有四種。在第二個方面，《俱舍論》中說：『在那裡，各自的禪定地是第三地。第四地是第八地。』等等。如果解釋兩種中的第一種，在四種中，第一種的特徵是：什麼樣的等持禪定，是尋或伺的處所。那也是考慮到有煩惱者也是禪定的情況。或者，什麼樣的是具有尋伺的。有煩惱者不是等持的真實禪定，因為沒有喜樂等支分。然而，僅僅有專注一境，因此獲得名言，所以那樣說，如腐爛的種子一般。在解釋中這樣說。或者，因的等持禪定和等持

【English Translation】 As it says, 'All that appears,' because it possesses seven greatnesses, (this) placing the characteristics of Mahayana (in a poor position) is incorrect. The basis of the characteristics is: those seven greatnesses are also it, and in the intention of the Noble Ones, merely generating twenty-two Bodhicitta is Mahayana. And so on, the ten bhumis and five paths of Mahayana, etc., are limitless. The second is, one should know the attainment of entering, which is upright. Where is it? First entering the Mahayana, and later distinguishing differences from higher to higher, therefore it is ascending. This is the Great Commentary. The Noble One speaks of the same meaning. Entering the actions of beings, that itself is ascending the path of the Mahayana. This is pure, like moonlight. If distinguishing, how many are there? From the samadhi of the formless realms, to entering the way of all-knowingness, there are nine attainments. Commentary: In the commentary, first, through one's own aspects, characteristics, etc., with diligence, combining the samadhi of dhyana and the formless realms, the attainment of entering with the characteristic of abiding correctly, that is, combining with the samadhi of dhyana and the formless realms and arising. And so on, explained in detail. The aspect is being devoid of desire (things), etc., eliminating the faults of the lower grounds. The characteristic is: the limbs of the antidotes such as investigation. The sign is: benefits such as joy and happiness. Or, through the distinction of upper and lower grounds, tranquility and coarseness, etc., are the aspects. On which ground, what kind of feeling is there, is the characteristic. Experiencing the taste of the bliss of samadhi is the sign. This is the view of the Noble One. Here, conducting marginal analysis, there are six aspects: essence, limbs, samadhi, afflictions, purification, and measure. Essence: In the first aspect, in the Abhidharmakosha it says: 'Dhyana has two kinds, each with four.' That is, the samadhi of samadhi or the dhyana of cause, the dhyana of arising or effect, there are two kinds. In those two kinds of dhyana, from the first dhyana to the fourth dhyana, each has four. In the second aspect, in the Abhidharmakosha it says: 'There, the respective dhyana ground is the third ground. The fourth ground is the eighth ground.' And so on. If explaining the first of the two, in the four, the characteristic of the first is: what kind of samadhi dhyana is, is the place of investigation or analysis. That is also considering the situation where those with afflictions are also dhyana. Or, what kind is it that possesses investigation or analysis. Those with afflictions are not the real samadhi dhyana, because there are no limbs such as joy and happiness. However, there is merely one-pointed concentration, therefore obtaining the name, so it is said like a rotten seed. It says so in the explanation. Or, the samadhi dhyana of cause and the samadhi

ཇུག་གི་བསམ་གཏན་གཉིས་སུ་འབྱེད་དགོས་པར་མངོན་ ཏེ། དང་པོའི་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ཟག་མེད་དག་པ་རོ་མྱང་ཅན་གསུམ་ཡོད་པར་རྩ་བར་བཤད་ དོ། །རོ་མྱང་ཅན་རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་མིན་ཏེ། དགེ་བ་མིན་པའི་ཕྱིར། མཛོད་ ལས། སྙོམས་འཇུག་དགེ་བ་རྩེ་གཅིག་པ། །ཞེས་དང་། རོ་མྱང་ཅན་སོགས་གཅོད་པ་ལ་དགེ་ བ་ཞེས་སྨོས་ཞེས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ནི་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་ཉམས་བྱེད་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་དང་། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་དུ་སྐྱེ་མི་ནུས་ཏེ་དེར་སྐྱེ་བ་ལ་དག་པ་བ་དགོས་སོ། ། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་འདོད་(འདོད་ཁམས་ཀྱི་ཆགས་སོགས་)པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ལས་ དབེན། དངོས་པོའི་འདོད་པ་ལ་(ཡུལ་ལྔ་དོན་དུ་གཉེར་ནས་)དམིགས་པ་ལས་དབེན། ཉོན་མོངས་ པའི་འདོད་པའི་རྒྱུ་ཅན་སྒོ་གསུམ་གྱི་ཉེས་སྤྱོད་(མཚོན་གྱི་འདེབས་སོགས་)མི་དགེ་བ་མཐའ་དག་ གིས་དབེན་པ། རྟོག་དཔྱོད་ལ་སྐྱོན་དུ་མ་མཐོང་བས་(དེ་ཡན་གནོད་འཇོམས་ཆེ་བ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ འགྲེལ་སོགས་)འདོད་པ་ནི་རགས་དང་པོ་ནི་ཞིའོ་ཞེས་སེམས་པའམ་(ཀུན་བཏུས་འཇུག་འགྲེལ་)ཤེས་ རབ་ལ་བརྟེན་ནས་ངོ་བོ་ཙམ་ཀུན་ཏུ་ཚོལ་བ་རྟོག་པ། སེམས་པའམ་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་ 1-417 འདོད་པ་ནི་ཚེ་ཐུང་ཉོན་མོངས་མང་བ་སོགས་ཀྱིས་རགས། དང་པོ་དེ་ལས་བཟློག་པས་ཞིའོ་ སྙམ་དུ་ཁྱད་པར་ཞིབ་མོ་འབྱེད་པ་དཔྱོད་པ་(ཀུན་བཏུས་མདོ་)སྟེ་འདོད་པའི་(འདི་ཡན་གནོད་འཇོམས་) གཉེན་པོ་རྟོག་དཔྱོད་དང་བཅས་པ་འདོད་པའམ་སྒྲིབ་པ་ལས་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པ། འདོད་པའི་དོན་རྙེད་པ་དང་(འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་)གནས་ངན་ལེན་ ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་ཏེ་ལས་སུ་རུང་བའི་དགའ་བདེ་དང་ ལྡན་པའོ། །(བསམ་གཏན་དང་པོ་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་པ་དེ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ ཉེ་བར་ བསྒྲུབས་ཏེ་ནི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའོ། །གནས་པ་ནི་རང་གི་རྗེས་སུ་མྱོང་བའོ། །དག་ལྡན་ནོ། །) ཡན་ལག་དེ་བཞི་ཡང་ བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཡན་ལག་ཚང་བར་བགྲངས་ཀྱི་དང་པོ་གང་ཡིན་ལ་ཚང་མི་དགོས་ སོ། །རྟོག་དཔྱོད་སེམས་འཁྲུག་བྱེད་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་མཐོང་བས་དེ་ལས་སེམས་(གནོད་འཇོམས་ཐུབ་ དགོངས་)བཟློག་སྟེ་རྟོག་དཔྱོད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་འདོགས་ (གནོད་)ཤིང་གཡེང་བར་སྤྱོད་པའི་དམིགས་པ་དང་བྲལ་ནས་རྩེ་(གནོད་འཇོམས་ཆེ་བ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་ པའི་མདོ་འགྲེལ་)གཅིག་ཏུ་དཔྱོད་(སྤྱོད་དཔྱོད་)པའི་དམིགས་པ་ལ་ངང་(རྒྱུད་)གཅིག་པས་ཞི་བ་དང་ རབ་ཏུ་དང་བའི་སེམས་སུ་འཇོག་པས་ནང་རབ་ཏུ་དང་བ། རྟོག་དཔྱོད་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ རྒྱུད་ལ་འཇུག་(དག་)པ་མེད་པར་རྒྱུད་གཅིག་པའམ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱིས་གླགས

【現代漢語翻譯】 很明顯，禪定可以分為兩種。根本上說，第一種禪定具有三種無漏清凈的體驗。 體驗並非是等持的禪定，因為它不是善的。《俱舍論》中說：『等持是善且專注的。』因為斷除體驗等被稱為善，並且它會損害等持的禪定，也無法生起作為果的禪定，因為在那裡生起需要清凈。 它遠離了與煩惱的慾望（欲界的貪著等）相應，遠離了對事物慾望（追求五欲）的執著，遠離了以煩惱慾望為因的三門惡行（如刀劍的傷害等）一切不善。由於沒有將尋伺視為過患（如《無盡慧經》等），認為『慾望是粗糙的，第一禪是寂靜的』，或者依靠智慧僅僅尋求事物的本質，這是尋。依靠思考或智慧，認為慾望是短命、多煩惱等，是粗糙的；與此相反，第一禪是寂靜的，從而細緻地區分差別，這是伺（《攝大乘論》）。因此，與尋伺相關的慾望的對治，由於從遠離慾望或障礙中產生，所以是遠離所生。由於獲得慾望的利益，以及遠離一切（慾望的煩惱）惡趣，身心得到極大的調柔，具有堪能的喜樂。（修習第一禪並安住，這是圓滿安住，是《大疏》的解釋。親近修習是入定。安住是隨後的體驗。是清凈具足的。）這四個支分也被完整地列為第一禪的支分，但並非任何第一禪都需要具備所有支分。 由於將尋伺視為擾亂內心的過患，內心從尋伺中返回（《摧魔品》），將心專注于無尋無伺的等持之相（《摧魔品》），遠離了散亂的對境，以專注（《無盡慧經》）於一境的對境，以單一的相續（心相續）安住于寂靜和極度澄澈的內心，因此是內心的極度澄澈。尋伺不會持續不斷地進入相續，沒有單一的相續，或者說尋伺沒有機會。

【English Translation】 It is evident that dhyana (meditative concentration) should be divided into two. Fundamentally, the first dhyana has three types of stainless pure experiences. Experience is not samapatti (equanimity) dhyana, because it is not virtuous. The Abhidharmakośa says: 'Samapatti is virtuous and one-pointed.' Because cutting off experience etc. is called virtuous, and it harms samapatti dhyana, and it cannot arise as the dhyana that is the result, because arising there requires purity. It is separated from being associated with afflictive desire (desire of the desire realm, etc.), separated from focusing on the desire for objects (pursuing the five desires), separated from all non-virtuous actions of the three doors that are caused by afflictive desire (such as the planting of weapons, etc.). Because one does not see fault in vitarka and vicara (conceptualization and analysis) (such as the Inexhaustible Intelligence Sutra, etc.), one thinks, 'Desire is coarse, and the first dhyana is peaceful,' or relying on wisdom, one merely seeks the essence of things, which is vitarka. Relying on thought or wisdom, one thinks that desire is short-lived, full of afflictions, etc., and is coarse; conversely, the first dhyana is peaceful, thus subtly distinguishing the differences, which is vicara (the Compendium of Determinations). Therefore, the antidote to desire, which is related to vitarka and vicara, is born from being separated from desire or obscurations, so it is born from separation. Because one obtains the benefits of desire and is separated from all evil destinies (of afflictive desire), the body and mind become extremely pliable, possessing workable joy and bliss. (Having cultivated the first dhyana and abiding, this is complete abiding, as explained in the Great Commentary. Approaching cultivation is entering into samadhi. Abiding is the subsequent experience. It is pure and complete.) These four limbs are also fully enumerated as the limbs of the first dhyana, but not every first dhyana needs to possess all the limbs. Because one sees fault in vitarka and vicara as disturbing the mind, the mind returns from vitarka and vicara (the Subjugation of Mara), focusing the mind on the sign of samadhi without vitarka and vicara (the Subjugation of Mara), separated from the object of distraction, with one-pointedness (the Inexhaustible Intelligence Sutra) focusing on the object, with a single continuum (mind stream) abiding in a peaceful and extremely clear mind, therefore it is extreme clarity of the inner. Vitarka and vicara do not continuously enter the continuum, there is no single continuum, or vitarka and vicara have no opportunity.

་སམ་བར་(རྨ་མེད་ པ་ཞེས་འཇུག་བཤད་དོ། །)ཆད་མེད་པར་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །མཚན་ཉིད་ནི། སྙོམས་འཇུག་ གི་བསམ་གཏན་གང་ཞིག་ནང་ཡོངས་སུ་དང་བ་དང་དགའ་པའི་ས་བའམ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ ཡན་ལག་ཅན་ཞེས་པའོ། །གསུམ་པའི་མཚན་ཉིད། རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་གང་ ཞིག དགའ་བ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞིང་བདེ་བའི་ས་བའམ་བདེ་བའི་ཡན་ལག་ཅན་ ནོ། །དགའ་བ་ཡང་རགས་(ཐུབ་དགོངས་འཇུག་པའི་འགྲེལ་པ་)པ་ཉིད་ཀྱིས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པའི་ ཕྱིར་དང་། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཅན་ཏེ་དགའ་བའི་སྐབས་མི་འབྱེད་པའི་དོན་དུ་དྲན་པ་ཉེ་ 1-418 བར་གནས་ཤིང་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱང་ནམ་ཡང་དང་དུ་མི་བླང་བའི་ཕྱིར་དུ་ཤེས་རབ་(བློ་གྲོས་མི་ ཟད་པའི་མདོ་འགྲེལ་དང་གནོད་འཇོམས་)ལན་མང་དུ་བྱེད་པ་དང་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱི་ལུས་ ཀྱིས་ཚོར་བའི་བདེ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བ་མྱོང་བར་བྱེད་པའོ། །བཞི་པའི་མཚན་ ཉིད། རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་གང་ཞིག སྐྱོན་བརྒྱད་ལས་གྲོལ་ཞིང་ཚོར་བ་བཏང་ སྙོམས་ཅན་ནོ། །བདེ་སྡུག་ཡིད་བདེ་མི་བདེ་དང་བྲལ་ནས་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་ པ། སྐྱོན་(བདེ་སྡུག་ཡིད་བདེ་མི་བདེ་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་རྟོག་དཔྱོད་བརྒྱད་དོ། །)བརྒྱད་ལས་གྲོལ་(འཇུག་བཤད་) བས་དྲན་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཅན་གྱི་རྩེ་གཅིག་པའོ། །གཟུགས་མེད་ བཞི་ལའང་། རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་དང་། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་གཟུགས་མེད་བཞི་བཞི་བརྒྱད་དོ། ། སྐྱེ་བའི་གཟུགས་མེད་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སོགས་ལྷའི་སྐྱེ་བ་བཞིའོ། །དང་པོ་ལ། རྒྱུ་ ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གི་མཚན་ཉིད། རྒྱུ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་ གང་ཞིག གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བཤིག་སྟེ་ནམ་མཁའ་(གནོད་འཇོམས་སོགས་)མཐའ་ཡས་སོ་ ཞེས་དམིགས་ཤིང་མོས་(གནོད་འཇོམས་སོགས་)པ། དེ་ཡང་ཐམས་ཅན་ལ་ནམ་མཁའི་འདུ་ཤེས་ ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་(དག་ཐུབ་)པས་སྔོ་སེར་སོགས་ཁ་དོག གྱང་དང་ར་བ་རྩིག་པ་སོགས་སྒྲིབ་ པ། ཁང་བཟང་དང་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཉི་ཟླ་སོགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་(ཀུན་)བྲལ་ཏེ་དེ་ རྣམས་སྣང་བ་མེད་པར་ནམ་མཁའ་མཐའ་(འཇུག་བཤད་)ཡས་པ་ཉིད་དམིགས་(འཇུག་)པར་བྱེད་ པའོ། །དེ་ཡང་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་ཚེ། འོག་ས་དང་ནམ་མཁའ་ལ་དམིགས་པའམ་དངོས་གཞི་ མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་ནམ་མཁའ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས། ཐོབ་ནས་རང་སའི་ཕུང་པོ་དང་ནམ་མཁའ་ ལ་དམིགས་པར་མངོན་ནོ། །རྒྱུ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། གང་ཞིག ནམ་མཁའི་འདུ་ཤེས་ ལྡོག་སྟེ་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སོ་ཞེས་དམིགས་ཤིང་མོས་པ། རྒྱུ་ཅི་ཡང་གི་མཚན་ཉིད། གང་ ཞིག རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྙོམས་འཇུག་ལས་གོང་དུ་བསྐྱོད་པས་གཟུགས་གཟུགས་མེད་ 1-419 ཀྱི་དམིགས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་དམིགས་ཤིང་མོས་པ།

【現代漢語翻譯】 སམ་བར་（無垢）不間斷地成為一體。定義是：何種等持的禪定，是內在完全的喜悅和快樂的處所，或者是這兩者的分支。第三個定義是：作為原因的等持的禪定，對快樂沒有貪戀，是幸福的處所或幸福的分支。因為快樂本身被粗略地（《入行論》的解釋）捨棄，所以要保持正念和覺知，爲了不分別快樂的時候，正念靠近，已經生起的人們也永遠不會接受，所以要多次運用智慧（《不退轉法輪經》的解釋和《摧魔經》），用色身和意身來體驗感受的快樂和極度調伏的快樂。第四個定義是：作為原因的等持的禪定，從八種過失中解脫出來，具有舍受。遠離苦樂、意樂和不樂，具有舍受。從八種過失（苦樂、意樂不樂、出入息、尋伺）中解脫出來（《入行論》），具有正念和完全清凈的舍，是專注一境性。對於四無色定也是如此。作為原因的等持和作為結果的四無色定，共有八種。作為結果的無色定是無邊虛空等四種天界的生處。第一種，作為原因的無邊虛空的等持的定義是：作為原因的無色定的等持，摧毀色想，緣于並信解無邊虛空（《摧魔經》等）。這是因為對一切都極度修習虛空之想，所以沒有青黃等顏色，墻壁和籬笆等遮蔽物，樓房和花園、日月等各種各樣的想法，從而沒有這些顯現，只緣于無邊虛空（《入行論》）。在臨近的時候，緣于下方的土地和天空，或者在沒有獲得正行之前，只緣于天空。獲得之後，顯現為緣于自己所處的蘊和天空。作為原因的識的定義是：何種禪定，顛倒虛空之想，緣于並信解無邊識。作為原因的無所有的定義是：何種禪定，從無邊識的等持中更進一步，緣于並信解沒有色和無色的所緣。 sambar (meaning 'without stain') becomes one in an unbroken stream. Its definition is: Which samadhi meditation is the place of complete inner joy and happiness, or a branch of these two. The third definition is: Which samadhi meditation, as a cause, is without attachment to happiness, and is the place of bliss or a branch of bliss. Because happiness itself is roughly abandoned (according to the commentary on 'Entering the Bodhisattva's Way of Life'), one should maintain mindfulness and awareness. In order not to distinguish the time of happiness, mindfulness is close, and those who have arisen will never accept it, so wisdom (according to the commentary on 'Inexhaustible Intellect Sutra' and 'Subduing Mara') should be applied many times, and the happiness of feeling and the happiness of extreme training should be experienced with the physical body and the mental body. The fourth definition is: Which samadhi meditation, as a cause, is liberated from the eight faults and has equanimity. Being separated from pleasure and pain, mental pleasure and displeasure, it has equanimity. Being liberated from the eight faults (pleasure and pain, mental pleasure and displeasure, exhalation and inhalation, discursive thought and analysis) (according to 'Entering the Bodhisattva's Way of Life'), it has mindfulness and completely pure equanimity, and is one-pointedness. The same applies to the four formless realms. As a cause, there is equanimity, and as a result, there are four formless realms, making a total of eight. The formless realms as a result are the four abodes of the gods, such as infinite space. The definition of the equanimity of infinite space as the first cause is: Which samadhi of the formless realm as a cause, destroys the perception of form, and focuses on and believes in infinite space (according to 'Subduing Mara' etc.). This is because one has extremely meditated on the perception of space in all things, so there are no colors such as blue and yellow, no obstructions such as walls and fences, and no various thoughts such as mansions and gardens, sun and moon. Thus, there is no appearance of these, and only infinite space is focused on (according to 'Entering the Bodhisattva's Way of Life'). At the time of approaching, one focuses on the ground below and the sky, or only on the sky until the actual attainment is achieved. After attainment, it appears that one focuses on one's own aggregates and the sky. The definition of consciousness as a cause is: Which meditation reverses the perception of space, and focuses on and believes in infinite consciousness. The definition of nothingness as a cause is: Which meditation, progressing further from the equanimity of infinite consciousness, focuses on and believes that there is no object of form or formlessness.

【English Translation】 སམ་བར་(རྨ་མེད་པ་ཞེས་འཇུག་བཤད་དོ། །) translates to 'Sambar (explained in the Entering [the Middle Way] as without blemish)' ཆད་མེད་པར་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའོ། ། translates to 'It becomes one continuous stream.' མཚན་ཉིད་ནི། སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་གང་ཞིག་ནང་ཡོངས་སུ་དང་བ་དང་དགའ་པའི་ས་བའམ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅན་ཞེས་པའོ། ། translates to 'The definition is: Which samadhi meditation is a place of complete inner satisfaction and joy, or possesses the qualities of both.' གསུམ་པའི་མཚན་ཉིད། རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་གང་ཞིག དགའ་བ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞིང་བདེ་བའི་ས་བའམ་བདེ་བའི་ཡན་ལག་ཅན་ནོ། ། translates to 'The third definition: Which samadhi meditation, as a cause, is free from attachment to joy and is a place of bliss or possesses the qualities of bliss.' དགའ་བ་ཡང་རགས་(ཐུབ་དགོངས་འཇུག་པའི་འགྲེལ་པ་)པ་ཉིད་ཀྱིས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཅན་ཏེ་དགའ་བའི་སྐབས་མི་འབྱེད་པའི་དོན་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་ཤིང་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱང་ནམ་ཡང་དང་དུ་མི་བླང་བའི་ཕྱིར་དུ་ཤེས་རབ་(བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་འགྲེལ་དང་གནོད་འཇོམས་)ལན་མང་དུ་བྱེད་པ་དང་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་ཚོར་བའི་བདེ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བ་མྱོང་བར་བྱེད་པའོ། ། translates to 'Also, because joy itself is made equanimous by the gross (explanation from the commentary on Entering the Intention of the Sage), and being mindful and aware, mindfulness is closely maintained so as not to differentiate the times of joy, and because those who have arisen never accept it, wisdom (explanation from the commentary on the Inexhaustible Intellect Sutra and the Destroyer of Harm) is applied many times, and the bliss of feeling and the bliss of great training are experienced with the physical body and the mental body.' བཞི་པའི་མཚན་ཉིད། རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་གང་ཞིག སྐྱོན་བརྒྱད་ལས་གྲོལ་ཞིང་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཅན་ནོ། ། translates to 'The fourth definition: Which samadhi meditation, as a cause, is liberated from the eight faults and possesses equanimity of feeling.' བདེ་སྡུག་ཡིད་བདེ་མི་བདེ་དང་བྲལ་ནས་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་པ། སྐྱོན་(བདེ་སྡུག་ཡིད་བདེ་མི་བདེ་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་རྟོག་དཔྱོད་བརྒྱད་དོ། །)བརྒྱད་ལས་གྲོལ་(འཇུག་བཤད་)བས་དྲན་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཅན་གྱི་རྩེ་གཅིག་པའོ། ། translates to 'Being separated from pleasure and pain, mental pleasure and displeasure, it possesses equanimity of feeling. Being liberated (Entering [the Middle Way]) from the eight faults (pleasure, pain, mental pleasure, mental displeasure, exhalation, inhalation, conceptualization, analysis), it is one-pointedness with mindfulness and completely pure equanimity.' གཟུགས་མེད་བཞི་ལའང་། རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་དང་། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་གཟུགས་མེད་བཞི་བཞི་བརྒྱད་དོ། ། translates to 'Also for the four formless [realms]: As a cause, there is equanimity, and as a result, there are four formless [realms] of birth, making eight in total.' སྐྱེ་བའི་གཟུགས་མེད་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སོགས་ལྷའི་སྐྱེ་བ་བཞིའོ། ། translates to 'The formless [realms] of birth are the four births of gods, such as infinite space.' དང་པོ་ལ། རྒྱུ་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གི་མཚན་ཉིད། རྒྱུ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གང་ཞིག གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བཤིག་སྟེ་ནམ་མཁའ་(གནོད་འཇོམས་སོགས་)མཐའ་ཡས་སོ་ཞེས་དམིགས་ཤིང་མོས་(གནོད་འཇོམས་སོགས་)པ། དེ་ཡང་ཐམས་ཅན་ལ་ནམ་མཁའི་འདུ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་(དག་ཐུབ་)པས་སྔོ་སེར་སོགས་ཁ་དོག གྱང་དང་ར་བ་རྩིག་པ་སོགས་སྒྲིབ་པ། ཁང་བཟང་དང་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཉི་ཟླ་སོགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་(ཀུན་)བྲལ་ཏེ་དེ་རྣམས་སྣང་བ་མེད་པར་ནམ་མཁའ་མཐའ་(འཇུག་བཤད་)ཡས་པ་ཉིད་དམིགས་(འཇུག་)པར་བྱེད་པའོ། ། translates to 'For the first: The definition of the equanimity of infinite space as a cause: Which equanimity of the formless [realm] as a cause, destroys the perception of form and focuses on and aspires to infinite space (Destroyer of Harm, etc.). That is, because the perception of space is greatly cultivated (Purely Capable) in all things, colors such as blue and yellow, obstructions such as walls and fences, and various perceptions such as mansions and gardens, sun and moon are abandoned (all), and without the appearance of these, only infinite space is focused on (Entering [the Middle Way]).' དེ་ཡང་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་ཚེ། འོག་ས་དང་ནམ་མཁའ་ལ་དམིགས་པའམ་དངོས་གཞི་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་ནམ་མཁའ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས། ཐོབ་ནས་རང་སའི་ཕུང་པོ་དང་ནམ་མཁའ་ལ་དམིགས་པར་མངོན་ནོ། ། translates to 'Also, at the time of approximation, one focuses on the ground below and the sky, or only on the sky until the actual basis is attained. After attainment, it is evident that one focuses on the aggregates of one's own place and the sky.' རྒྱུ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། གང་ཞིག ནམ་མཁའི་འདུ་ཤེས་ལྡོག་སྟེ་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སོ་ཞེས་དམིགས་ཤིང་མོས་པ། རྒྱུ་ཅི་ཡང་གི་མཚན་ཉིད། གང་ཞིག རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྙོམས་འཇུག་ལས་གོང་དུ་བསྐྱོད་པས་གཟུགས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་དམིགས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་དམིགས་ཤིང་མོས་པ། translates to 'The definition of consciousness as a cause: Which [equanimity] reverses the perception of space and focuses on and aspires to infinite consciousness. The definition of nothingness as a cause: Which [equanimity], having progressed beyond the equanimity of infinite consciousness, focuses on and aspires to the absence of any object of form or formlessness.'

རྒྱུ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་ མིན་གྱི་མཚན་ཉིད། གང་ཞིག ཅི་ཡང་ཡོད་མེད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བཟློག་ཅིང་འདུ་ཤེས་ཕྲ་མོ་མ་ སྤངས་པ་ཅན་ནོ། ། ༈ ཡན་ལག གཉིས་པ་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོ་ཡན་ལག་ལྔ་སྟེ། རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ནི། དང་པོའི་མི་ མཐུན་ཕྱོགས་(བསྡུ་བར་)འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་གནོད་སེམས་འཚེ་བའི་རྟོག་པ་སྡུག་བསྔལ་ ཡིད་མི་(བསྡུ་བར་)བདེ་སོགས་སྤོང་བས་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་དགའ་བདེ་གཉིས་ཕན་ཡོན་གྱི་ ཡན་ལག རྩེ་གཅིག་པ་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོག་དཔྱོད་སོགས་གཉེན་ པོ་འཇུག་ཅིང་ཕན་ཡོན་(བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་འགྲེལ་)འབྱུང་བས་སོ། །གཉིས་པ་ཡན་ལག་བཞི་ སྟེ། ནང་ཡོངས་སུ་དང་བ་རྟོག་དཔྱོད་སྤོང་བས་གཉེན་པོའི། དགའ་བདེ་ཕན་ཡོན། རྩེ་གཅིག་ པ་གནས་སོ། །གསུམ་པ་ལྔ་སྟེ། དྲན་ཤེས་བཞིན་བཏང་སྙོམས་གསུམ་དགའ་བ་སྤོང་བས་ གཉེན་པོའི་ཡན་ལག བདེ་བ་ཕན་ཡོན། རྩེ་གཅིག་པ་གནས་སོ། །བཞི་པ་བཞི་སྟེ། དྲན་ པ་དང་བཏང་སྙོམས་གཡོ་བའི་སྐྱོན་(བརྒྱད་)ཡོངས་སུ་དག་པ་བདེ་བ་སྤོང་བས་གཉེན་པོའི། ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཕན་ཡོན། རྩེ་གཅིག་པ་གནས་སོ། །(ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པ་རྒྱལ་བོའི་སྲས་སོ་ཤཱནྟིས་ ཀྱང་ངོ་། །) འདིར་གསུམ་པ་དང་བཞི་པའི་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་བཏང་སྙོམས་ནི། སེམས་བྱུང་ འདུ་བྱེད་ཀྱི་བཏང་སྙོམས་ཡིན་ལ། སྤྱིར་བཏང་སྙོམས་ལ། འདུ་བྱེད། ཚོར་བ། ཚད་མེད་ཀྱི་ གསུམ་ཡོད་དོ། །བསྡུ་བར། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་དྲན་ཤེས་བཞིན་བཏང་སྙོམས་གསུམ་ ཡོད་ཀྱང་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པས་མ་སྨོས་སོ། །གཉིས་པ་ལའང་ཡོད་ཀྱང་དགའ་བའི་ ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པས་མ་སྨོས་པར་ནང་ཡོངས་སུ་དང་བའི་མིང་གིས་བསྟན། གསུམ་པར་རྟོག་དཔྱོད་དགའ་བ་དེ་དག་དང་བྲལ་བས་རང་མིང་གིས་སྨོས་སོ། །ཞེས་སོ། ། གཟུགས་མེད་རྣམས་ཡན་ལག་མི་འདྲ་བས་འདའ་བ་མིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཡན་ལག་བཏང་ 1-420 སྙོམས་དང་རྩེ་གཅིག་པར་འདྲ་བས་སོ། །འོན་ཀྱང་དམིགས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བ་ ཡིན་ལ་ཞི་རགས་ཀྱི་ཁྱད་ཡོད་དེ། རས་ཡུག་ཆུ་ཞེང་མཉམ་ཡང་སྦོམ་ཕྲའི་ཁྱད་ཡོད་པ་བཞིན་ ནོ། །ཞེས་ཨཱརྱའོ། །(ཀུན་བཏུས་དང་ཐུབ་དགོངས་སུ་གཟུགས་མེད་ལ་ཡན་ལག་མེད་པར་བཤད་དོ། །) ༈ སྙོམས་པར་འཇུག་པ། གསུམ་པ་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བདུན་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་རིག་པ། མོས་པ་ལས་བྱུང་བ། རབ་ཏུ་དབེན་པ། དགའ་བ་སྡུད་པ། དཔྱོད་ པ། སྦྱོར་བའི་མཐའ། སྦྱོར་བའི་མཐའི་འབྲས་བུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མཉམ་ བཞག་གི་ས་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་འདོད་ཁམས་འདི་ཉོན་མོངས་དང་སྡུག་བསྔལ་ཤས་ཆེ་ ཞིང་མང་པས་རགས། བསམ་གཏན་དང་པོ་(སྲས་)དེ་དག་མེད་པས་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་ ཐོས་(སྲས་)བསམ

【現代漢語翻譯】 無所有處的體性：是指捨棄了『一無所有』的念頭，但又沒有完全放棄細微的念頭。 第二支：初禪有五個支分，即覺和觀。覺和觀是與初禪不相順的對治品，因為它們能捨棄貪慾、嗔恚、惱害的尋思，以及痛苦、不悅等。喜和樂是利益的支分，一心是住的支分。依靠這些支分，覺和觀等對治品得以生起，併產生利益（如《不退轉輪經》所說）。二禪有四個支分，即內凈，是捨棄覺和觀的對治品；喜和樂是利益；一心是住。三禪有五個支分，即正念、正知、舍，這三個是捨棄喜的對治品；樂是利益；一心是住。四禪有四個支分，即正念和舍，完全清凈了動搖的過失（八種）；捨棄樂的對治品；感受是舍；一心是住。（《攝類學釋》中，聖天菩薩也這樣說。）這裡，三禪和四禪的對治支分——舍，是心所中的行舍。一般來說，舍有行舍、受舍和無量舍三種。總而言之，初禪雖然有正念、正知、舍三種，但因為被覺和觀所遮蔽，所以沒有提及。二禪也有這三種，但因為被喜的煩惱所纏繞，所以沒有提及，而是用『內凈』來表示。三禪因為遠離了覺、觀和喜，所以用它們自己的名稱來表示。 無色界的支分不同，所以不是超越，但所有禪定的支分在舍和一心上是相同的。然而，從所緣境上來說，確實是超越，並且有寂靜和粗猛的差別，就像布的寬度相同，但有粗細的差別一樣。這是阿阇梨（Arya）的觀點。（《攝類學》和《入中論》中說無色界沒有支分。） 第三，入定：初禪通過七種作意入定，即體性極明、從欲樂生、極寂靜、攝集喜、觀察、加行邊際、加行邊際的果作意。第一種是：以等持的根本作意，認為欲界充滿煩惱和痛苦，非常粗猛；而初禪沒有這些，是寂靜的體性。聽聞和思考（聖天菩薩）……

【English Translation】 The characteristic of the state of neither perception nor non-perception: It refers to abandoning the notion of 'nothingness' while not completely abandoning subtle perceptions. The second branch: The first Dhyana (meditative absorption) has five branches, namely vitarka (initial application of thought) and vicara (sustained application of thought). Vitarka and vicara are the antidotes that are not in accordance with the first Dhyana, because they abandon thoughts of desire, malice, and harm, as well as suffering and unpleasantness. Joy and happiness are the branches of benefit, and one-pointedness is the branch of abiding. Relying on these branches, antidotes such as vitarka and vicara arise, and benefits occur (as stated in the 'Inexhaustible Intelligence Sutra'). The second Dhyana has four branches, namely inner clarity, which is the antidote to abandoning vitarka and vicara; joy and happiness are the benefits; and one-pointedness is the abiding. The third Dhyana has five branches, namely mindfulness, awareness, and equanimity, these three are the antidotes to abandoning joy; happiness is the benefit; and one-pointedness is the abiding. The fourth Dhyana has four branches, namely mindfulness and equanimity, completely purifying the faults of agitation (eight types); the antidote to abandoning happiness; feeling is equanimity; and one-pointedness is the abiding. (So says Soshanti, the son of the king, in the 'Compendium of Determinations'.) Here, the equanimity that is the antidote branch of the third and fourth Dhyanas is the equanimity of mental formations. Generally, there are three types of equanimity: formation equanimity, feeling equanimity, and immeasurable equanimity. In summary, although the first Dhyana has mindfulness, awareness, and equanimity, they are not mentioned because they are obscured by vitarka and vicara. The second Dhyana also has these three, but they are not mentioned because they are completely entangled by the afflictions of joy, and are indicated by the name 'inner clarity'. In the third Dhyana, because it is separated from vitarka, vicara, and joy, they are mentioned by their own names. The formless realms are not transcendence because their branches are different, but all Dhyanas are the same in equanimity and one-pointedness. However, from the perspective of the object of focus, it is indeed transcendence, and there is a difference between tranquility and coarseness, just as cloths have the same width but differ in thickness. This is the view of Acharya (Arya). (The 'Compendium of Determinations' and the 'Madhyamakavatara' state that the formless realms have no branches.) Third, entering into meditative absorption: The first Dhyana is entered into through seven types of mental engagement, namely, extremely clear characteristics, arising from desire, extreme solitude, gathering joy, examination, the limit of effort, and the mental engagement of the result of the limit of effort. The first is: with the fundamental mental engagement of meditative equipoise, one considers that the desire realm is full of afflictions and suffering, and is very coarse; while the first Dhyana does not have these, and is of the nature of tranquility. Hearing and thinking (Son of the King)...

་གྱིས་རིག་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་(སྲས་ཐོས་བསམ་ལས་འདས་ནས་)གཅིག་ ཏུ་བསྒོམ་པའི་རྣམ་པས་དེ་འདྲའི་ཞི་རགས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་ལྷག་བསྒོམ་ཞིང་ རྟོག་དཔྱོད་ཀྱིས་ཞི་རགས་སུ་མོས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་གོམས་(སྲས་)པས་འདོད་པའི་སྒོམ་ སྤང་གི་ཉོན་མོངས་ཆེན་པོ་གསུམ་སྤང་བའི་ལམ་མོ། །བཞི་པ་ནི། དེའི་འོག་ཏུ་སྤོང་བ་ལ་ དགའ་བས་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་(འོག་ཏུ་དངོས་)འབྲིང་སྤངས་ཏེ་དབེན་པའི་དགའ་བདེ་ཆུང་ ངུས་རེག་ནས་དུས་དུས་སུ་དད་པས་(རྨུ་)རྨུགས་པ་དང་གཉིད་དང་རྒོད་པ་དང་བྲལ་བར་བྱ་ བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱེད་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་སྤངས་མ་སྤངས་ ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་སྡུག་པའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་སོ་ སོར་རྟོག་པའོ། །དྲུག་པ་ནི། དེ་ནས་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་ཆུང་ངུ་གསུམ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དང་ པོའི་དངོས་གཞི་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་གཉེན་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། དྲུག་པོ་དེ་(བསམ་གཏན་གཟུགས་ མེད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་སྔ་ནས་གོམས་པའི་སེམས་ཀྱི་མིང་སྟེ།)ཉེར་བསྡོགས་སོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་སྤོང་མི་ནུས་པ་མེད་པས་མི་ལྕོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྒྲ་སྦྱོར་བམ་ 1-421 གཉིས་ལས་སོ། །བདུན་པ་ནི། དང་པོའི་དངོས་གཞིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འོག་མ་རྣམས་སྡུག་ བསྔལ་ཆེ་ཞིང་ཚེ་ཐུང་གོང་མ་རྣམས་དེ་ལས་བཟློག་པས་རགས་པ་དང་ཞི་བར་རིག་ནས་རིམ་ པ་བཞིན་སྤང་བར་དང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་སེམས་འཇོག་པ་དང་པོ། (མཚན་ཉིད་རིགས་པ།) དེའི་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་རྩོམ་པ་གཉིས་པ། འོག་སའི་ཉོན་མོངས་ཆེན་པོ་སྤོང་བ་གསུམ་པ། འབྲིང་སྤོང་བ་བཞི་པ། ཐོབ་པར་མངོན་པར་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ལ་སེམས་འཇོག་པ་ལྔ་པ། ཆུང་ ངུ་སྤོང་བ་དྲུག་པ། དངོས་གཞི་མྱོང་བ་བདུན་པ་སྟེ། དེས་སྲིད་རྩེའི་བར་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་ གོ །(ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པ་རྒྱལ་བོའི་སྲས་སོ། །) ༈ ཉོན་མོངས། བཞི་པ་ནི། སྲེད་པ་ལྟ་བ་ང་རྒྱལ་མ་རིག་པ་བཞིས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པས་ བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། ། ༈ རྣམ་བྱང་། ལྔ་པ་ནི། དག་པའི་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་(སྲས་)འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱང་དགེ་ བའི་ཕྱིར། ཀུན་ནས་དཀྲིས་(སྲས་)པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བས་རྣམ་བྱང་ཞེས་བྱ་ལ། རབ་ཀྱི་ མཐའི་(ནི་མཛོད་དུ་བཞི་པར་བཤད་)ཆ་ལས་བྱུང་བའི་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ནི་(མངོན་ཤེས་སོགས་) ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་ཐོབ་པ་ལ་ སོགས་པས་ལས་སུ་རུང་(བར་སྣང་དཔྱད་)བའི་མཆོག་ཏུ་ཕྱིན་པར་ཁྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ཚད། དྲུག་པ་ནི། ཡིད་བྱེད་དེ་དག་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོར་བསྒོམས་པས་བསམ་གཏན་བཞིའི་སྐྱ

【現代漢語翻譯】 第二是，從那時起（兒子超越了聽聞和思考），以一心禪修的方式，專注于這種粗細的相，修習止觀，並通過概念性的考察來認可粗細之相。第三是，通過習慣（兒子），成為捨棄欲界修斷煩惱三巨頭的道路。第四是，在那之後，由於喜歡捨棄，捨棄了欲界的（下部的真實）中等煩惱，接觸到寂靜的微小喜樂，併爲了時時以信心遠離（愚昧）昏沉、睡眠和掉舉，而極度歡喜。第五是，爲了知道是否捨棄了欲界的煩惱，通過作意苦相等等，分別觀察煩惱是否生起。第六是，從那以後，爲了捨棄欲界的三小煩惱，直到觸及最初的真實基礎，都作意對治法。這六者（是爲了等持于無色界禪定，先前習慣的心的名稱），是近分定。依靠它，沒有不能捨棄三界煩惱的，所以說是無能勝。這是出自《聲論》第二卷。 第七是，最初的真實基礎。同樣，下面的痛苦大而壽命短，上面的則相反，因此認識到粗細，爲了次第捨棄和獲得，首先是心安住（相的特徵）。其次是正確地結合並開始修行。第三是捨棄下部的巨大煩惱。第四是捨棄中等煩惱。第五是心安住于沒有獲得之慢。第六是捨棄微小煩惱。第七是體驗真實基礎。由此可以進入到有頂。（《集論》的註釋是王子所作。） 煩惱： 第四是，由於貪愛、邪見、我慢和無明這四者使之成為煩惱，因此被遮蔽而成為無記。 清凈： 第五是，清凈的禪定和無色界（兒子）的世間禪定也是爲了善。由於完全遠離了（兒子）纏縛的垢染，所以稱為清凈。從最高的（在《俱舍論》中說是第四禪）部分產生的禪定和無色界禪定，是爲了顯現（神通等）殊勝的功德，爲了如所希望地獲得等等，爲了引導到可以使用的（顯現的觀察）最勝之處。 量： 第六是，通過修習這些大小不同的作意，產生四禪的喜樂。

【English Translation】 Secondly, from then on (the son transcends hearing and thinking), in a manner of single-minded meditation, focusing on such coarse and subtle characteristics, practicing calm and insight meditation, and acknowledging the coarse and subtle aspects through conceptual examination. Thirdly, through habituation (the son), it becomes the path of abandoning the three major afflictions of the desire realm that are to be abandoned through cultivation. Fourthly, after that, due to the joy of abandoning, abandoning the medium afflictions of the desire realm (the actual below), touching the small joy of solitude, and in order to be free from (ignorance) dullness, sleep, and agitation at all times with faith, one rejoices exceedingly. Fifthly, in order to know whether the afflictions of the desire realm have been abandoned or not, by focusing on the characteristics of suffering and so on, one individually discerns whether afflictions arise or not. Sixthly, from then on, in order to abandon the three small afflictions of the desire realm, up to touching the actual basis of the first dhyana, one focuses on the antidote. These six (are the names of the mind previously accustomed to for the sake of equanimity in the formless realm meditation), are the preparatory concentration. Relying on it, there is nothing that cannot abandon the afflictions of the three realms, so it is said to be invincible. This is from the second volume of the 'Sound Treatise'. Seventh is the actual basis of the first dhyana. Similarly, the lower ones have great suffering and short lives, while the upper ones are the opposite, so recognizing the coarse and subtle, in order to abandon and attain them in sequence, first is the mind abiding (the characteristics of the signs). Secondly, correctly combining and beginning practice. Thirdly, abandoning the great afflictions of the lower realms. Fourthly, abandoning the medium afflictions. Fifthly, the mind abiding in the absence of pride in attainment. Sixthly, abandoning the small afflictions. Seventhly, experiencing the actual basis. By this, one can enter up to the peak of existence. (The commentary on the 'Compendium of Topics' is by the prince.) Afflictions: Fourthly, due to the four of craving, wrong view, pride, and ignorance, it becomes afflicted, therefore it is obscured and becomes unspecified. Purification: Fifthly, the pure meditation and the formless (son) worldly meditations are also for the sake of virtue. Because it is completely free from the defilements of (son) entanglement, it is called purification. The meditation and formless meditations arising from the highest (said to be the fourth dhyana in the Treasury) part, are for the sake of manifesting (supernatural powers, etc.) special qualities, for obtaining as desired, etc., for leading to the supreme state of being able to be used (apparent examination). Measure: Sixthly, by meditating on these mental activities as small, medium, and large, the joy of the four dhyanas arises.

ེ་ བ་གསུམ་གསུམ་འགྲུབ་པོ། །གཟུགས་མེད་ན་གཞལ་མེད་ཁང་གི་གནས་གཞན་མེད་པས་ སྐྱེ་བའི་བྱེ་བྲག་མེད་ཀྱང་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པར་བསྒོམས་པས་ཚེ་རིང་ཐུང་གིས་མཐོ་དམན་ དང་ཉོན་མོངས་ཉུང་མང་གིས་བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་ཡོད་དོ་ཞེས་ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་བཅས་ སོ། །དེ་ནས་ཚོགས་གཉིས་ལ་སློབ་པའི་ཕྱིར་འཁོར་གསུམ་དག་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ 1-422 ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པ་འདི་ནི་སེམས་པ་ཆེན་པོའི་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །མཐོང་ བ་དང་སྒོམ་པ་དང་། མི་སློབ་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལའོ། །(མི་སློབ་ལམ་ལ་འཇུག་སྒྲུབ་མེད་ཅེས་ ཟླ་ཟེར་ཏེ་མི་སློབ་ལམ་ཡིན་པའི་དེ་མེད་པ་ལ་དགོངས་ཤིང་མི་སློབ་ལམ་ལ་འཇུག་པར་བཤད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །) ཐེག་ པ་ཆེན་པོ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་(ཞེས་པ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ་ཨཱརྱ།)བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བསྒོམ་པ་དང་། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ནས་གཞན་ དོན་བྱེད་པའི་བྱམས་སོགས་ཚད་མེད་བཞི་ལའོ། །བྱམས་པ་དང་(ནི་ཡོན་ཏན་ནོ། །ལྷག་པ་ཡོན་ཏན་ ནོ། །བསམ་པས་ཆེ་བས་ཡངས་པ། འཕེལ་བས་རྒྱ་ཆེན། དམིགས་པས་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ། རྣམ་པར་མི་ རྟོག་པ་དང་བྱམས་པའི་རྣམ་པར་གཅིག་པས་མི་གཉིས་པ། རྣམ་འཚེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་བས་ནང་གི་ཆོས་ལས་གྱུར་བའི་གནོད་ པ་མེད་པས་འཁོན་མེད་པ། ཕྱིའི་སེམས་ཅན་གྱིས་བྱས་པའི་གནོད་པ་མེད་པས་འགྲན་ཟླ་མེད་པ། ཕྱི་རོལ་འདུ་བྱེད་ལས་གྱུར་ བའི་གནོད་པ་མེད་པས་གནོད་པ་མེད་པ་སྟེ་འདོད་ཆགས་དང་། དུག་དང་མེ་སོགས་ཀྱི་གནོད་པ་མེད་པས་སོ། །ཞེས་ཆེ་བར་ རོ། །འབུམ་ཊཱིཀ་དང་དག་ལྡན་སོགས་ལས་རྒྱ་ཆེར་ཤེས་པར་བྱའོ། །)ལྡན་པའི་སེམས་(ནི་ཡོན་ཏན་ཅན་ཡིན་ལ་ཡོན་ ཏན་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་འདེ་བ་སྒྲུབ་པས་)ཡངས་པ། (བསམ་གཏན་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་དགའ་བ་སྒྲུབ་པས་)རྒྱ་ཆེན་ པོར་གྱུར་བ། (གསུམ་པའི་བདེ་བ་སྒྲུབ་པས་)མི་གཉིས་པ། (འབྲས་བུ་བདེ་སོགས་)ཚད་མེད་པ་(སྒྲུབ་པ་སྟེ་ སྔར་བཤད་གསུམ་པོ་བསྡུས་པའོ། །རྣམ་འཚེ་མེད་པས་)འཁོན་(གཅུགས་མེད་པ་ཞེས་མདོར།)མེད་པ་(ཞེས་པ་གཉེན་ པོ་ལས་བསྟན་ནས་གཉིད་རྨུགས་མེད་པས་)འགྲན་ཟླ་མེད་པ། (རྒོད་འགྱོད་མེད་པས་)སྒྲིབ་པ་མེད་པ་(ནི་རྣམ་ པར་དག་པ། ལས་བསྟན་ནས་འབྲས་བུ་)གནོད་པ་མེད་པ་(ཅན་ནོ་དེ་རྣམས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། ། ཁམས་གསུམ་གྱི་སོ་སྐྱེ་དང་སློབ་པ་)ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་(སྟེ་དམིགས་པ་)ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པ་(ནི་བསྒོམས་ པར་བྱས་པའོ། །དེ་གཉིས་ཆོས་ལ་དམིགས་པའོ། །)འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཀླས་པ

【現代漢語翻譯】 三者皆得成就。無色界中，無量宮殿之外別無他處，雖無生之差別，然因修習微小等相，故以壽命長短分高下，以煩惱多少分優劣，此乃《攝類學》及其註釋所載。此後，為修習二資糧，故修習三輪清凈之佈施等六波羅蜜多。為使眾生永斷煩惱，宣說佛法，此乃大心之佈施波羅蜜多。如是等等。于見道、修道、無學道及殊勝道中。（月稱論師云：『無學道無入與修。』意指無學道本身即是無修，故無過失。）所謂大乘，即於一切行相中（指觀修三智之行相），修習三十七菩提分法。如是等等。此後，為利他而修慈等四無量心。慈愛（即功德。殊勝之功德。以思惟廣大故寬廣，以增長廣大故廣大，以緣眾生故無量，以不分別與慈愛之行相故無二，以成對治嗔恚故無惱害，以內在之法故無怨恨，以外在眾生所作之害故無敵對，以外在之行作所生之害故無損害，即無貪慾、毒藥、火焰等之損害。如是廣大。于《十萬頌》及《具義經》等中廣知。）與具足（即具功德，功德即欲樂，能成辦所欲）寬廣之心（能成辦初禪二禪之喜樂），成為廣大（能成辦三禪之樂），無二（果為安樂等）無量（能成辦，即攝前述三者。無惱害故）無怨（無繫縛，經中略說），無敵（以對治故，無睡眠昏沉），無障礙（即清凈。從業力顯示，果報）無損害（者，即具足，彼等乃緣眾生之功德。三界之凡夫與有學）皆往詣（即所緣）極善修習（即已修習。彼二乃緣法之功德。）以法界遍滿世間

【English Translation】 All three are accomplished. In the Formless Realm, there is no other place besides the Immeasurable Palace. Although there is no distinction in birth, by meditating on smallness and other aspects, superiority and inferiority are distinguished by the length of life, and good and bad are distinguished by the amount of afflictions. This is according to the Compendium and its commentary. Then, in order to train in the two accumulations, one trains in the six perfections, such as giving with the three circles pure. To completely abandon the afflictions of sentient beings, teaching the Dharma is the perfection of giving with a great mind. And so on. In the path of seeing, the path of meditation, the path of no more learning, and the path of distinction. (As Zla Zer said, 'There is no entering or accomplishing in the path of no more learning,' meaning that the path of no more learning itself is without practice, so there is no fault.) The Great Vehicle is, in all aspects (referring to the aspect of meditating on the three wisdoms), meditating on the thirty-seven factors of enlightenment. And so on. Then, for the sake of benefiting others, one trains in the four immeasurables, such as loving-kindness. Loving-kindness (is virtue. Superior virtue. It is vast because of thinking greatly, it is great because of increasing greatly, it is immeasurable because it focuses on sentient beings, it is non-dual because of the non-discrimination and the aspect of loving-kindness, it is without harm because it becomes the antidote to hatred, it is without resentment because of the inner Dharma, it is without opposition because of the harm done by external sentient beings, it is without harm because of the harm caused by external actions, that is, without the harm of desire, poison, fire, etc. Thus, it is vast. It should be widely known from the Hundred Thousand Verses and the Meaningful Sutra, etc.) and the mind that possesses (is virtuous, and virtue is the desire, accomplishing the attainment of what is desired) is vast (accomplishing the joy of the first and second dhyanas), becomes great (accomplishing the bliss of the third dhyana), non-dual (the result is happiness, etc.) immeasurable (able to accomplish, that is, summarizing the three mentioned earlier. Without harm) without resentment (without bondage, briefly stated in the sutra), without opposition (because of the antidote, without sleepiness and drowsiness), without obscuration (that is, pure. Shown from karma, the result) without harm (that is, possessing, those are the virtues that focus on sentient beings. All ordinary beings and learners of the three realms) all go (that is, the object of focus) extremely well trained (that is, having been trained. Those two are the virtues that focus on the Dharma.) The world is filled with the realm of Dharma

་ (ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གཙོ་བོར་གྱུར་བའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་དོ། །མཐའ་མ་ཆད་པས་)ནམ་མཁའི་མཐའ་ གཏུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་(ནི་དམིགས་མེད་དོ་ཞེས་ཨཱརྱ།)ཞེས་སོགས་སྙིང་སོགས་རྒྱ་ཆེར་ 1-423 རོ། །འདི་ལ། རྒྱུ། ངོ་བོ། འབྲས་བུའོ། །རྒྱུ་ནི། བདེ་(བ་)དང་སྡུག་བསྔལ་(དང་)དེ་རྒྱུ་(བཏང་སྙོམས་) ལས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་རྗེ་སྟེ། །རྒྱུ་(རིགས་)དང་(བདག་རྐྱེན་)བཤེས་གཉེན་(དེ་མ་ཐག་ རྐྱེན་རིག་པ་སྔ་མའོ། །)རང་བཞིན་ལས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་རྗེའོ། །ཞེས་པ་སྙིང་རྗེའི་ དམིགས་རྐྱེན་ནོ། །གཞན་ནི་དབྱེ་བའི་སྐབས་ལས་ཤེས་སོ། །ངོ་བོ་ལ་མཚན་ཉིད། མཚོན་ བྱ། མཚན་གཞིའོ། །དང་པོ་ནི། བརྟན་པའི་ཚངས་པའི་མི་མཐུན་སྤངས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ ཡེ་ཤེས་ལྡན། །དམིགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་འཇུག །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཡོངས་སྨིན་བྱེད། ། ཅེས། གནོད་སེམས་སོགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤངས་པ། གཉེན་པོ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་ པ། དམིགས་པ་སེམས་ཅན་དང་ཆོས་དང་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ། བྱེད་ལས་སེམས་ ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚད་མེད་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ བྱམས་པ་ཚད་མེད་པ་སོགས་བཞིའི་རིམ་བཞིན་དུ། རང་གི་བདག་རྐྱེན་བསམ་གཏན་ལ་ བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་བདེ་བ་དང་ཕྲད་པར་འདོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་ རབ་མཚུངས་ལྡན། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ། བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་ པ། ཆགས་སྡང་གི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་འདོད་པའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བརྩེ་བ་ཅན། ། ཞེས་སོགས་ལྟར་རོ། །དག་ཟླ་ཐུབ་གསུམ་དང་མདོ་རྒྱན་བཤད་སྦྱར་དུ་བཏང་སྙོམས་ནི་ སེམས་ཅན་རྣམས་རྗེས་ཆགས་ཁོང་ཁྲོ་མེད་པར་སྨོན་པ་ལ་བཤད་(ཀུན་བཏུས་དངོས་)གཞན་དུ་ རང་ཉིད་སེམས་ཅན་ལ་ཉེ་རིང་ཆགས་སྡང་མེད་པར་སྙོམས་པ་ལ་བཤད་དོ། །(ཀུན་བཏུས་སུ་ སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པར་བསམ་པའི་གནས་པ་ཞེས་སོ། །བཤེས་སྤྲིང་འགྲེལ་པར། རིག་པར་ལྟ་བས་ན་བཏང་སྙོམས་ཏེ་ ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བར་ལྟ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཞེས་སོ། །) གཉིས་པ་ནི། ལྷ་ཚངས་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཚངས་པའི་གནས། གནོད་འཇོམས་ གཉིས་སུ། སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་དམིགས་(བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་)ཚོགས་ཚད་(འབུམ་ཊཱིཀ་) 1-424 མེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་སྟོབས་(འབུམ་ཊཱིཀ་)བཅུ་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་(འབུམ་ཊཱིཀ་)ཆོས་ཚད་(གཉིས་ཀ་) མེད་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཚད་(འབུམ་ཊཱིཀ་)མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ ཕྱིར་ཚད་མེད་ཅེས་བྱས་སོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། སྤྱི་དང་། བྱེ་བྲག་གི་དབྱེ་བ་གཉིས་སོ། ། དང་པོ་ལ། ལྟ་བ། ས་མཚམས། དམིགས་པ། བསམ་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྟག་གཅི

【現代漢語翻譯】 （這是以對有情為主的無我為目標的。沒有邊際，）如同虛空的邊際一樣，具備一切（這是無目標，如阿雅所說。）等等，內容非常廣泛。 這裡有：因、本體、果。 因是：從快樂（和）痛苦（和）中捨棄（中庸）。 菩提心的慈悲，因（種姓）和（增上緣）善知識（緊隨其後的緣是先前的知識）。 從自性中，產生菩提心的慈悲。這是慈悲的目標和緣。 其他的在分類的時候可以瞭解。本體有體相、所詮、體基。 第一是：斷除穩固的梵天的相違品。 具備不分別的智慧。 進入三種目標。 使有情完全成熟。 如是說，斷除害心等相違品，具備對治的不分別智慧，進入有情、法和無目標三種目標，作用是使有情成熟，這是大乘總的無量相。 具體來說，大乘的慈無量等四者，依次是：依靠自己的增上緣禪定，希望無量有情獲得快樂的等持和智慧相應；希望他們脫離痛苦；希望他們不離快樂；希望他們沒有貪嗔的煩惱。 如《對有情充滿慈愛》等所說。 如《清凈月》、《現觀莊嚴論》、《釋論合解》中所說，捨棄是對有情沒有貪執和嗔恨的願望（《攝類學》原文），其他地方說的是自己對有情沒有親疏遠近的貪嗔而平等對待。（《攝類學》中說的是利益有情的安住處。 《親友書釋》中說：以智慧觀察，所以是捨棄，意思是不要偏袒任何一方。） 第二是：因為是生於梵天的原因，所以是梵天住處。分為斷除損害和利益兩方面。以無量有情為目標（福德和智慧）積累無量資糧（十萬頌釋），成為獲得十力等佛陀（十萬頌釋）無量功德（兩者）之因，並且成為智慧無量（十萬頌釋）的行境，所以稱為無量。 如是說。第三，有共同和不共同兩種分類。 第一，從見解、界限、目標、意樂等方面進行分類。第一是：常一。

【English Translation】 (This is aimed at sentient beings, with the main focus on the absence of self in phenomena. Without limit,) like the edge of the sky, possessing everything (this is without object, as Arya said.) etc., the content is very extensive. Here are: cause, essence, result. The cause is: abandoning (equanimity) from happiness (and) suffering (and). The compassion of Bodhicitta, the cause (lineage) and (dominant condition) spiritual friend (the immediately preceding condition is the previous knowledge). From its own nature, the compassion of Bodhicitta arises. This is the object and condition of compassion. Others can be understood from the section on classification. Essence has characteristics, signifier, and basis. The first is: abandoning the contradictory aspects of the stable Brahma. Possessing non-discriminating wisdom. Entering into three objects. Completely maturing sentient beings. As it is said, abandoning contradictory aspects such as harmful thoughts, possessing the antidote of non-discriminating wisdom, entering into the three objects of sentient beings, phenomena, and no object, the function is to mature sentient beings, this is the general immeasurable aspect of the Mahayana. Specifically, the four immeasurables of the Mahayana, such as immeasurable love, are, in order: relying on one's own dominant condition of meditative concentration, the samadhi and wisdom that wish limitless sentient beings to encounter happiness; wishing them to be free from suffering; wishing them not to be separated from happiness; wishing them to be without the afflictions of attachment and aversion. As it says in 'Having affection for sentient beings' etc. As stated in 'Pure Moon', 'Ornament of Realization', and 'Combined Commentary', equanimity is the wish for sentient beings to be without attachment and anger (original text of 'Compendium of Topics'), elsewhere it is said that one treats sentient beings equally without closeness, distance, attachment, or aversion. (In 'Compendium of Topics' it says: 'The state of abiding thinking of benefiting sentient beings.' In 'Letter to a Friend Commentary' it says: 'Because of seeing with wisdom, it is equanimity, meaning to see without leaning to any side.') The second is: because it is the cause of being born in the Brahma realm, it is the abode of Brahma. Divided into two aspects: eliminating harm and benefiting. Aiming at limitless sentient beings (merit and wisdom), accumulating limitless merit (Hundred Thousand Verses Commentary), becoming the cause of obtaining the limitless qualities (both) of the Buddha such as the ten powers (Hundred Thousand Verses Commentary), and becoming the sphere of activity of limitless wisdom (Hundred Thousand Verses Commentary), therefore it is called immeasurable. As it is said. Third, there are two classifications: common and uncommon. First, classifying from the perspectives of view, boundary, object, and intention. The first is: permanent and singular.

ག་རང་དབང་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་ལ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་བདེན་གྱི་སེམས་ཅན་ལ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ། སེམས་ཅན། ཆོས། དམིགས་མེད་ལ་དམིགས་པའི་ བྱམས་སོགས་གསུམ་དུ་སློབ་དཔོན་རབ་ཏུ་འགྱིང་བའི་རྡོ་རྗེས་བཤད་དོ། །དང་པོ་མུ་སྟེགས་ པའི། གཉིས་པ་ཉན་ཐོས་པའི། གསུམ་པ་ཐེག་ཆེན་པའིའོ། ། གཉིས་པ་ནི། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོའི་(ལས་ཐོག་མ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ རྣམས་ཀྱི་བྱམས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའོ། །སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱམས་པ་ནི་ ཆོས་ལ་དམིགས་པའོ། །མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་བྱམས་པ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་ དམིགས་པའོ། །ཞེས་སོ། །)དོན་གནོད་འཇོམས་གཉིས་སོགས་སུ་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ལ་སེམས་ཅན་ལ་ དམིགས་པ། ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་ལ་ཆོས་དེ་བཞིན་(གཉིས་ཀ་)ཉིད་ལ་དམིགས་པ། ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ནི་དམིགས་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །སོ་སྐྱེའི་སེམས་ཅན་ལ། ཉན་རང་འཕགས་ པའི་ཆོས་ལ། ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་དམིགས་མེད་དུ་ཆོས་མཆོག་ཏུ་བཤད་དོ། ། གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་བདེ་བ་འདོད་པ་སྡུག་བསྔལ་བདེ་བར་གནས་པ་ལ་དམིགས་ པ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ། ཚད་མེད་བསྟན་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ། བདག་གཉིས་སུ་ མི་རྟོག་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་དམིགས་མེད་ཀྱིར་བཤད་དོ། །ཨཱརྱས། བར་བ་ནི་ སེམས་ཅན་དུ་གདགས་གཞི་སོ་སྐྱེ་དང་སློབ་པའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་ལ་དམིགས་པར་བཤད་དོ། ། 1-425 བཞི་པ་ནི། ཀྱེ་མ་(དག་ཟླ་)སེམས་ཅན་བདེ་བ་དང་ལྡན་ན་རེ་དགའ་ལྡན་པར་གྱུར་གཅིག་ ལྡན་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་སོགས་ཡི་རང་སྨོན་ལམ་གོ་ཆའི་ངོ་བོ་གསུམ་གསུམ་མོ། །(ཀྱེ་མ་སེམས་ ཅན་བདེ་བ་དང་ལྡན་ན་ཅི་མ་རུང་། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་ན་ཅི་མ་རུང་། བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་ན་ཅི་མ་རུང་། ཉོན་མོངས་པ་ལས་ གྲོལ་ན་ཅི་མ་རུང་ཞེས་ཟླ་ཟེར་ཏེ་དག་ལྡན་ཡང་ངོ་། །) གཉིས་པ་ལ། བཞི་ཅར་གྱི་དབྱེ་བ། བྱེ་བྲག་སྙིང་རྗེའི་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གནོད་ འཇོམས་ཆེ་བར། བྱམས་པ་གསུམས་ཏེ། མོས་སྤྱོད་དུ་སེམས་ཅན་ལ། ས་བདུན་པའི་བར་དེ་ བཞིན་ཉིད་ལ། བརྒྱད་པ་ཡན་དམིགས་མེད་ལའོ། །སྙིང་རྗེ་གསུམ། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ ཅན། ཉེས་སྤྱོད་མང་བ། རྐྱེན་མི་ལྡན་པས་རྣམ་པར་མ་གྲོལ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ སོ། །དགའ་བ་གསུམ། བདེ་བའི་སེམས་ཅན། བདག་གི་ཚོགས་རྫོགས་པ། དམ་པའི་ཆོས་ ཀྱི་རོ་མྱང་བ་ལ་(ཕྱི་མ་གཉིས་གོ་བཟློག་གམ་དཔྱད་)དམིགས་པའོ། །བཏང་སྙོམས་གསུམ་ནི། སེམས་ ཅན་གྱི་དོན་དཔྱད་པ་ལ་སྐལ་བ་ཡོད་མེད་ལ། རྙེད་མ་རྙེད་སོགས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་ སོགས་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ལ་དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་ལ་དམིགས་ པའོ། །

【現代漢語翻譯】 對於自主的眾生，對於執著二取為真實的眾生，對於如幻的眾生，所緣為眾生，法，無所緣的慈等三者，導師勝光金剛（釋迦友）如是說。第一是外道，第二是聲聞，第三是 大乘。 第二，在《無盡慧經》（中說，最初發心的菩薩之慈，緣于眾生。入行菩薩之慈，緣於法。獲得無生法忍的菩薩之慈，緣于無所緣。）的意義中，在勝解行地緣于眾生，從初地到七地緣于如是（二者）本身，八地以上則無所緣。對於凡夫眾生，對於聲聞緣覺聖者的法，對於大乘聖者的無所緣，是殊勝之法。 第三，緣于希求安樂、安住于痛苦安樂的眾生，是緣于眾生。緣于宣說無量之法，緣于不執著二取而緣于真如，是緣于無所緣。阿阇梨（梵文：Ārya，聖者）。中間是緣于作為眾生施設處的凡夫和學者的所有法。 第四，唉瑪（藏文：ཀྱེ་མ་，梵文：dag zla，梵文羅馬擬音：dag zla，漢語字面意思：唉瑪）！如果眾生具有安樂，那該多好啊！愿他們成為具足喜樂者，或者讓他們具足喜樂！等等，這是隨喜、發願、披甲三種形態。 （唉瑪！如果眾生具有安樂，那該多好啊！如果遠離痛苦，那該多好啊！如果不離安樂，那該多好啊！如果從煩惱中解脫，那該多好啊！這就是月亮的光芒，也即是具足。） 第二部分，四種無量心的差別，特別是悲心的差別。第一，在勝解行中，慈心有三種：在勝解行地緣于眾生，到七地為止緣于真如，八地以上緣于無所緣。悲心有三種：緣于痛苦的眾生，惡行眾多的眾生，因不具足因緣而未能解脫的眾生。喜心有三種：緣于安樂的眾生，圓滿自身福德資糧的眾生，品嚐殊勝之法味的眾生（後兩者可以顛倒或考察）。舍心有三種：緣于觀察眾生是否有修法的根器，以及對於獲得或未獲得等世間八法等保持平等，在圓滿資糧時，緣于適當時機和不適當時機。

【English Translation】 For the independent sentient beings, for the sentient beings who grasp the two perceptions as true, for the illusory sentient beings, focusing on sentient beings, Dharma, the three types of love, such as non-objectifying love, were taught by the teacher Rabtu Gyingwai Dorje (Shakya Mitra). The first is for the non-Buddhists, the second is for the Shravakas, and the third is for the Mahayanists. Secondly, in the meaning of the 'Inexhaustible Intelligence Sutra' (it says, 'The love of Bodhisattvas who initially generate Bodhicitta focuses on sentient beings. The love of Bodhisattvas who have entered the practice focuses on the Dharma. The love of Bodhisattvas who have fully attained forbearance of non-arising Dharmas focuses on non-objectification.'), in the stage of adhimukti-carya-bhumi (stage of aspirational conduct), it focuses on sentient beings; from the first bhumi to the seventh, it focuses on Suchness (both); from the eighth bhumi onwards, it is non-objectification. For ordinary sentient beings, for the Dharma of Shravakas and Pratyekabuddhas, for the non-objectification of Mahayana Aryas, it is the supreme Dharma. Thirdly, focusing on sentient beings who desire happiness and dwell in suffering and happiness is focusing on sentient beings. Focusing on the Dharma that teaches immeasurability, focusing on Suchness by not conceptualizing the two selves is taught as non-objectification. Acharya (Sanskrit: Ārya, Holy One). The middle one focuses on all the Dharmas of ordinary beings and learners as the basis for designating sentient beings. Fourthly, Alas (Tibetan: ཀྱེ་མ་, Sanskrit: dag zla, Romanized Sanskrit: dag zla, literal meaning: Alas)! How wonderful if sentient beings had happiness! May they become joyful, or may they be joyful! And so on, these are the three aspects of rejoicing, aspiration, and armor. (Alas! How wonderful if sentient beings had happiness! How wonderful if they were free from suffering! How wonderful if they were not separated from happiness! How wonderful if they were liberated from afflictions! This is the radiance of the moon, which is also complete.) In the second part, the distinctions of the four immeasurables, especially the distinctions of compassion. Firstly, in adhimukti-carya: love has three aspects: in the stage of adhimukti-carya, it focuses on sentient beings; up to the seventh bhumi, it focuses on Suchness; from the eighth bhumi onwards, it focuses on non-objectification. Compassion has three aspects: it focuses on sentient beings who are suffering, sentient beings who have many misdeeds, and sentient beings who have not been liberated due to lacking conditions. Joy has three aspects: it focuses on sentient beings who are happy, sentient beings who have perfected their own accumulation of merit, and sentient beings who taste the flavor of the supreme Dharma (the latter two can be reversed or examined). Equanimity has three aspects: it focuses on examining whether sentient beings have the capacity to practice the Dharma, and on maintaining equality regarding the eight worldly Dharmas such as gaining or not gaining, and on the appropriate and inappropriate times for perfecting the accumulation of merit.

ཞེས་སོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ལུང་སྙེར་ནོར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། (དྲུག་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཅན་དྲུག་ལ་ བརྩི་སྟེ།) བཀྲེན་ལ་བརྩེ་དང་མ་རུངས་པ་ལ་བརྩེ། །ཀུན་འཁྲུགས་ལ་བརྩེ་བག་མེད་རྣམས་ལ་ བརྩེ། །ཡུལ་གྱི་གཞན་དབང་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་དང་། །ལོག་པར་མངོན་པར་ཞེན་ལ་སྙིང་རྗེའོ། ། ཞེས་དྲུག་སྟེ། རབ་(ཏུ་)འབར་(བ་འདོད་པའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ་)དགྲ་ཡི་དབང་དུ་སོང་། །(བ་བདུད་ཀྱིས་ བར་ཆད་བྱས་པ།) སྡུག་བསྔལ་གྱིས་(ཟིལ་གྱི་)ནོན་(པ་)མུན་པས་བསྒྲིབས། །(པ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རྨོངས་ པ།)བགྲོད་དཀའི་ལམ་ལ་ཀུན་ཏུ་ཞུགས། །(པ་རིགས་ཆད་པ།) འཆིང་བ་ཆེ་དང་ཡང་དག་ལྡན། ། (པ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན།) ཟས་ཆེན་དུག་དང་འདྲེས་ལ་ཞེན། །(པ་ནི་སྙོམས་འཇུག་གི་བདེ་བ་ལ་ཞེན་པ།) ལམ་ ནི་རབ་ཏུ་སྟོར་གྱུར་པ། །(ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན།) ལམ་གོལ་རབ་ཞུགས་(པ་རིགས་མ་ངེས་པ་ཐེག་དམན་ 1-426 ལ་ཞུགས་པ།)སྟོབས་ཆུང་བའི། །(བྱང་སེམས་ཚོགས་མ་རྫོགས་པའོ། །)སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེའོ། ། ཞེས་པ་ལྟར་བཅུའོ། ། གསུམ་པ་ལ། མ་བསྒོམས་པའི་ཉེས་དམིགས། བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་ནོ། །དང་པོ་ ནི། ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱིས་བདག་འཇོམས་སེམས་ཅན་འཇོམས་ཤིང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཇོམས། ། (པས་ཚེ་འདིར་ཚུལ་ཁྲིམས་)ཉམས་(པ་དང་)བཅས་(ཤིང་གཞན་གྱིས་)རྙེད་པ་དམན་ཞིང་བསྲུང་(བ་སྟེ་མི་སྟེར་ བ་)དང་དེ་བཞིན་(ཏུ་ལྟ་དང་)སྟོན་པས་སྨད། །རྩོད་(པ་དང་)བཅས་(ཤིང་)མི་སྙན་(པ་གྲགས་ངན་འབྱུང་ ངོ་། །)དེ་ནི་(ཚེ་)གཞན་དུ་མི་ཁོམ་གནས་སུ་སྐྱེ(འོ)། །(ཚེ་འདིར་)ཐོབ་(པའི་ཡོན་ཏན་)དང་མ་ཐོབ་(པ་ཕྱི་ མར་ཐོབ་པ་ཀུན་)ཉམས་པས་ཡིད་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་འཐོབ། །ཞེས་པ་ལྟར། བྱམས་སོགས་ མ་བསྒོམས་ན་དེ་བཞིའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་དོན་མིན་པ་ཀུན་བསྐྱེད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཚངས་པའི་གནས་པས་གནས་པ་ཡི། །བློ་ལྡན་རྟག་ཏུ་(གང་)འདོད་པར་སྐྱེ། ། (བ་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ།) དེས་ནི་ཚོགས་རྣམས་རྫོགས་(པར་)བྱེད་(པ་བདག་འབྲས་ཡིན་)ཅིང་། །སེམས་ ཅན་རྣམས་ཀྱང་ཡོངས་(སུ་)སྨིན་(པར་)བྱེད། །(པ་སྐྱེས་བུ་བྱེད་འབྲས།) ཀུན་ཏུ་(འམ་རྟག་ཏུ་)ཚངས་(པའི་ གནས་པ་)དང་མི་འབྲལ་(བ་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུའོ། །)ལ། །དེ་ཡི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་(གནོད་སེམས་སོགས་) དང་བྲལ། །(བ་བྲལ་འབྲས་སོ། །)བག་མེད་གྱུར་ཀྱང་(ཚད་མེད་)དེ་ཡི་(འགལ་)རྐྱེན། །(གྱི་ཆོས་)མི་བཟད་ པས་ཀྱང་(སེམས་གཞན་དུ་)མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་ལྟར་འབྲས་བུ་ལྔའོ། །བཤེས་སྤྲིང་དུ། བྱམས་ དང་སྙིང་རྗེ་དག་དང་དགའ་བ་དང་། །བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་རྟག་ཏུ་སྒོམས་མཛོད་ཅིག །(དེ་ བསྒོམས་པས་)གོང་མ་(ནི་མྱང་འདས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཅི་ཞིག་ལྟར་མྱང་འདས་དེ་)བར

【現代漢語翻譯】 如是。后二者于『隆聶』（lung snyer）處有誤。第二，（六者指不合緣的六種對像：）于吝嗇者生慈愛，于不馴服者生慈愛，於一切爭端者生慈愛，于放逸者生慈愛，于受他國控制者生悲憫，于邪見顯現執著者生悲憫。如是為六。被熾燃（指貪著欲樂）所勝，為仇敵所控，被痛苦（之猛烈）所壓，被黑暗所遮蔽（指于因果愚昧），行於難行之路（指斷絕種姓），與大束縛完全相應（指外道），貪著與毒藥混合之食物（指貪著三摩地的快樂），道路完全迷失（指具有慢心者），誤入歧途（指種姓不定而入小乘者），力量弱小（指菩薩資糧未圓滿者）。對這些眾生生起悲憫。如是為十。 第三，分為未修習的過患和修習的利益。第一，煩惱摧毀自我，摧毀眾生，摧毀戒律（因此生此世戒律）衰敗（且為他人）輕賤，守護（即不給予）以及同樣（地看待和）教導皆被呵責，（與人）爭論（且）不悅（惡名遠揚），此（生）於他世生於無暇之處（啊）。（此生）已得（之功德）和未得（來世可得之功德）皆衰敗，故於心中獲得巨大痛苦。如是，若未修習慈等四無量心，則彼四者之相違品煩惱將生起一切無意義之事。 第二，以梵住而安住，具慧者恒常隨欲而生（是異熟果）。彼能圓滿資糧（是士用果），亦能令眾生完全成熟（是增上果）。恒常（或時常）不離梵住（是等流果），遠離彼之相違品（嗔恨等，是離系果）。縱然放逸，亦不為彼（無量）之違緣（之法）所動搖（心不轉為他），如是為五果。于《親友書》中雲：『慈愛與悲憫，以及喜與舍，應恒常修習。』（修習彼等）則能獲得上者（即涅槃）。然涅槃為何？

【English Translation】 Thus. The latter two are incorrect in 'lung snyer'. Second, (the six refer to the six objects of incompatible conditions:) loving-kindness towards the stingy, loving-kindness towards the untamed, loving-kindness towards all who quarrel, loving-kindness towards the unrestrained, compassion towards those controlled by other countries, and compassion towards those attached to manifest wrong views. Thus, there are six. Overcome by burning (referring to attachment to sensual pleasures), controlled by enemies, oppressed by suffering (of intensity), obscured by darkness (referring to ignorance of cause and effect), walking on difficult paths (referring to cutting off lineage), fully corresponding to great bondage (referring to non-Buddhists), attached to food mixed with poison (referring to attachment to the bliss of samadhi), the path completely lost (referring to those with arrogance), straying into wrong paths (referring to those of uncertain lineage entering the Hinayana), and those of weak strength (referring to Bodhisattvas whose accumulations are not complete). Generate compassion for these beings. Thus, there are ten. Third, it is divided into the faults of not cultivating and the benefits of cultivating. First, afflictions destroy oneself, destroy sentient beings, and destroy discipline (therefore, in this life, discipline) declines (and is) despised (by others), guarding (i.e., not giving) and likewise (treating and) teaching are all reproached, (arguing) and unpleasant (bad reputation arises), this (life) in another life is born in an unfree place (ah). (This life's) obtained (qualities) and not obtained (qualities that can be obtained in the next life) all decline, therefore, in the mind, great suffering is obtained. Thus, if the four immeasurables such as loving-kindness are not cultivated, then the opposing afflictions of those four will generate all meaningless things. Second, abiding in the Brahma-viharas, the wise always are born as they wish (this is the Vipaka result). They perfect the accumulations (this is the Purusakara result), and also fully mature sentient beings (this is the Adhipati result). Always (or often) not separated from the Brahma-viharas (this is the Nisyananda result), separated from their opposing qualities (hatred, etc., this is the Visamyoga result). Even if unrestrained, they are not shaken by the opposing conditions (of the immeasurables) (the mind does not turn to others), thus there are five results. In the 'Letter to a Friend' it is said: 'Loving-kindness and compassion, and joy and equanimity, should always be cultivated.' (By cultivating them) one can obtain the higher (i.e., Nirvana). But what is Nirvana like?

ྙས་པར་མ་གྱུར་ (པ་)དེ་ལྟར་ནའང་། །ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་(གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་ཁོང་ཁྲོ་དང་བྲལ་བའི་བསམ་གཏན་སྐྱོན་ མེད་པ་ཞི་བ་)བདེ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །(རོ་ཞེས་འགྲེལ་པར་རོ། །) ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ནང་སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་པར་མི་དམིགས་ཤིང་རྟག་བདེ་སོགས་སུ་དང་དེ་དག་མེད་པར་ཡང་ 1-427 (སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པ་ནི།)མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་(ཞེས་སྙིང་ པོ་མཆོག་)དང་། །ཐེག་ཆེན་པོ་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་ཀྱང་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མ་ཡིན། ཞེས་སོགས་སོ། །ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་ དང་། སྦྱིན་པ་པོ་དང་ལེན་པ་པོ་དང་སྦྱིན་པ་རྣམས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཞེས་སོགས་ སོ། །མི་སློབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སྟེ་སྔར་རིང་དུ་འདྲེས་པ་རྣམས་བསྒོམ་པ་(ཆོས་ བཤེས་)ལ་དང་། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མ་འདྲེས་པས་(སྒོམ་པ་པོ་བསྒོམ་བྱ་ བསྒོམ་པ་གང་ཡང་མེད་པ་དེ་ནི་)བསྒོམ་པ་རྣམ་པར་གཞིག་པའི་(སྟེ་བསྒོམ་པ་མི་དམིགས་པའོ། །དེའི་ཆེད་དུ་དགེ་ བའི་ཆོས་རྣམས་བསྒོམ་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་འཇུག་པའོ་སྙིང་པོ་མཆོག་སྟེ་དག་ཟླ་ཡང་ངོ་། །)དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་སོ་བདུན་དེ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་ཆེན་དང་ རད་ཀིར་བུདྡྷ་ཤྲི་ནི་ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་འཆད་དོ། །ཨ་བྷ་ཡ་དེ་མི་རིགས་ཞེས་པའོ། །གཞན་ གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལ་སྟེ། མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། ། དེ་ནས་འཚང་རྒྱ་བར་(འགྲེལ་ཆེན་)སྤྲོ་བས་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་ལ་ ཡང་དག་པར་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་སྟེ། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཐོབ་ནས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་ འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། དེ་ལྟར་ན་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་གྱི་སྒྲུབ་པ་ཆོས་ཅན། འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། བསམ་གཏན་སོགས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་མཐའ་དག་(ནི་སེམས་ བསྐྱེད་ལ་སོགས་པའོ་གསེར་རོ། །)སྦྱོར་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་གནོན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ པས་སོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་དགུའོ། ། ༈ ཚོགས། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཚོགས་སྒྲུབ་བཅུ་བདུན་སྤྱིར་བསྟན། རྟོགས་དཀའ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་ བཤད་པའོ། ། 1-428 ༈ ཚོགས་སྒྲུབ་བཅུ་བདུན་སྤྱིར་བསྟན་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། སྔ་འགྲེལ་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་ཐེག་ཆེན་གྱི་གཡུལ་དུ་འཇུག་པའི་ སྒྲུབ་པ་བྱས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ཚོགས་སྐྱེ་བས་སྒྲུབ་པ་གསུམ་པ་བྱང་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་ ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་འཆད་དོ། །(ཆོས

【現代漢語翻譯】 雖然沒有變成憤怒，但仍然會獲得梵天世界的幸福（指在色界中，沒有憤怒的禪定，寂靜無染）。（註釋中解釋為『味道』）。等等，應該廣泛瞭解。 不執著于內空等，也不執著于常樂等以及沒有這些。（以不執著二十空性的方式進行禪修）。與不執著同在（出自《心要精華》）。大乘行者雖然瞭解內空性，但不是以執著的方式。（等等）。對於六波羅蜜的一切事物，以三輪清凈的方式，即佈施者、受施者和佈施物都不執著。（等等）。爲了不學之法的緣故，修習那些長期混合的事物（法友），以及與具有一切智智的心念不混合（即沒有能修者、所修者和修持），這就是破除修持（即不執著于修持。爲了這個目的，修習善法就是爲了進入，出自《心要精華》和《清凈月》）。以不執著的方式修習三十七道品。（等等）。《大疏》和Ra Kirti Buddha Shri在三大方面進行解釋。Abhaya是『非種姓』的意思。對於知曉他人心等六種神通，爲了圓滿一切神通，從而使眾生得以成熟。（等等）。 然後，爲了證悟（《大疏》），以歡喜心安住于證得一切相智的特徵，即使獲得了遍智，也要轉法輪。因此，大乘加行道的修持，是進入的修持。因為禪定等一切大乘之法（指發菩提心等，出自《金鬘》），是以結合的精進力來壓制的自性修持。對此有九種相。 第三部分分為兩部分：總的闡述十七種集合的修持，以及詳細解釋難以理解的部分。 首先，總的闡述十七種集合的修持。 第一部分分為三點。之前的解釋是：以這種方式，進入大乘的戰場進行修持，由於生起大菩提的因——集合，因此第三個修持是闡述證得大菩提的集合的修持。（法

【English Translation】 Even if it has not become anger, one will still attain the bliss of the Brahma world (referring to the dhyana in the form realm, without anger, peaceful and unblemished). (The commentary explains it as 'taste'). Etc., it should be widely understood. Not fixating on emptiness of the interior, etc., nor fixating on permanence and bliss, etc., and the absence of these. (Meditating without fixating on all twenty aspects of emptiness). Being with non-fixation (from 'Essence of the Heart'). Although the Mahayana practitioner understands the emptiness of the interior, it is not in a way of fixating. (Etc.). For all phenomena of the six perfections, in a way of the three wheels being pure, that is, the giver, the receiver, and the gift are not fixated upon. (Etc.). For the sake of the non-learning dharmas, cultivating those things that have long been mixed (Dharma friends), and not mixing with the mind that possesses all-knowing wisdom (that is, there is no cultivator, nothing to cultivate, and no cultivation), this is the destruction of cultivation (that is, not fixating on cultivation. For this purpose, cultivating virtuous dharmas is for entering, from 'Essence of the Heart' and 'Pure Moon'). Cultivating the thirty-seven factors of enlightenment in a way of non-fixation. (Etc.). The Great Commentary and Ra Kirti Buddha Shri explain in three major aspects. Abhaya means 'non-caste'. For the six superknowledges such as knowing the minds of others, in order to perfect all superknowledges, thereby causing sentient beings to mature. (Etc.). Then, in order to attain enlightenment (the Great Commentary), with joy abiding in the characteristic of attaining all aspects of wisdom, even after attaining omniscience, one should turn the wheel of Dharma. Therefore, the practice of the Mahayana path of joining is the practice of entering. Because all Mahayana dharmas such as dhyana (referring to generating Bodhicitta, etc., from 'Golden Garland'), are the nature of practice that is suppressed by the effort of combining. There are nine aspects to this. The third part is divided into two parts: generally explaining the seventeen practices of accumulation, and explaining in detail the difficult to understand parts. First, generally explaining the seventeen practices of accumulation. The first part is divided into three points. The previous explanation is: In this way, entering the battlefield of the Mahayana to practice, because the cause of the arising of great Bodhi is the accumulation, therefore the third practice is explaining the practice of the accumulation of attaining great Bodhi. (Dharma

་བཤེས་ཀྱིས་འཇུག་པ་བྱས་པ་སྟེ་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་པ་ལ་ཚོགས་སྐྱེ་བ་སྟེ་སྒོམ་ལམ་ འབྱུང་བས་ཞེས་སོ། །) རྩ་བ་ལ། བརྩེ་དང་ནས་གཉེན་པོ་བརྒྱད་དེ་བཅུ་བདུན་པོ་དེ་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་ པ་ཡི་རིམ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འགྲེལ་པ་ལ། ངོ་བོ། ངེས་ཚིག གྲངས་ངེས་གསུམ་ མོ། །དང་པོ་ལ། སྒྲུབ་རྒྱུའི་ཚོགས་བཅུ་བདུན། དེ་སྒྲུབ་པའི་ཚོགས་སྒྲུབ་བཅུ་བདུན་ཡོད་ པས་ན་སྔ་རབས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་མ་ཕྱེད་པར་ཚོགས་བཅུ་བདུན་ཉིད་ཚོགས་སྒྲུབ་བཅུ་བདུན་ དུ་འཆད་པ་ནི་དོན་སྤྱི་མ་ཤར་རོ། །འདི་ལ་སྒྲུབ་ཅེས་དྲང་ངོ་། །བརྩེ་སོགས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ དོན་བཅུ་བདུན་སོགས་མཐའ་དག་གོ །(ནི་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ལའོ། །གསེར་རོ། །) རྣམ་པ་གང་གིས་ ན། བཅུ་བདུན་པོ་རྣམས་བདེན་པར་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། དོན་དམ་པར་(གསེར་)སྒྲུབ་པ་མེད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་མི་འདའ་བར་རོ། །སྒྲུབ་རྒྱུ་ བཅུ་བདུན་པོ་གང་ཞེ་ན། ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་བྱང་ཆེན་པོ་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་ཞེས་བགྱི་བ་ ལགས། ཞེས་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞུས་པའི་ལན་དུ་དང་པོ་བཅུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། ཕྱོགས་བཅུའི་ངན་སོང་གསུམ་ན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱེད་ ཅིང་སངས་རྒྱས་བཞུགས་པའི་ཞིང་དུ་ལྷ་མིར་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཞེ་སྡང་མེད་ པའི་དགེ་རྩ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཚོགས་ཏེ། (ཨཱརྱ་སོགས་ཀུན་ནོ། །)སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ མེའི་ཕུང་པོ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མེད་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་སོགས་དང་། བྱོལ་སོང་ དང་ཡི་དྭགས་ལས་རྣམ་པར་ལྡང་ངོ་། །ཞེས་སོགས་སོ། །སྦྱིན་པའི་ཚོགས་ཏེ། ཟས་འདོད་ པ་རྣམས་ལ་ཟས། ཞེས་སོགས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་ གནས་ཤིང་། ནས། སེམས་ཅན་རྣམས་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་འགོད། ཅེས་སོགས་ 1-429 སོ། །བཟོད་པའི་སྟེ། བཟོད་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལ་གནས་ཤིང་། །ཞེས་སོགས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ དང་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱི་མདོ་འདོན་པ་བསྒྱུར་རོ། །གཟུགས་སོགས་ ཡུལ་གྱི་སེམས་གཡེང་བ་ཞི་བར་བྱས་ནས་བསམ་གཏན་ནམ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་བསྒོམ་པ་ དེ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཞུགས་པ་ནི་ཞི་གནས། ཞེས་སྒྲ་སྦྱོར་བམ་གཉིས་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་ རྣམ་མཁྱེན་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པས་གནས་ཤིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་དྲུག་སོགས་ རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་འགོད་པར་འདོད་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་ཞི་གནས་ཏེ་(ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་ པའོ། །ཁྱད་པར་དུ་མཐོང་བ་ནི་ལྷག་མཐོང་སྟེ་ཤེས་རབ་ཅེས་རད་ཀིར་དང་དགོངས་འགྲེལ་ཆེན།)རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དང་ ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱིས་གནས་ཤིང་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཞན་གྱི་གོ་མི་འབྱེད་དེ། ཞེས་སོགས་ ནས།

【現代漢語翻譯】 （導師引匯入門，生起見道，積累資糧，生起修道。）根本頌中說：『慈愛』等八法，加上前面九法，這十七法應知是資糧的修習次第。釋文中說：本體、詞義、數量決定這三者。首先，所要修習的資糧有十七種，爲了修習它們，有能修的資糧十七種，因此，前代大德們沒有區分它們，將這十七種資糧直接解釋為能修的十七種資糧，這是沒有理解總體的含義。這裡稱之為『修』。慈愛等是屬於大乘的十七種意義等所有內容。（即指發心等。黃金。）以何種方式修習呢？通過認識這十七種法並非真實存在的方式。如何認識呢？實際上（黃金）沒有修習，但不能超越世俗諦。那麼，這十七種所要修習的法是什麼呢？世尊請問：『要如何才能被稱為披上了大盔甲呢？』佛陀回答說，首先宣說了十三種資糧。其中第一種是：爲了平息十方三惡道眾生的所有痛苦，並使他們轉生到佛陀所居住的凈土中，成為天人，具有這種特性的無嗔善根，就是大慈悲的資糧。（聖者等一切。）要消除地獄眾生的所有火焰，等等。並且要使他們從畜生和餓鬼道中解脫出來，等等。佈施的資糧是：對於想要食物的人給予食物，等等。持戒的資糧是：安住于持戒的波羅蜜多，乃至引導眾生行於十善業道，等等。 忍辱的資糧是：安住于忍辱的波羅蜜多，等等。精進、禪定和智慧這三者的經文需要念誦和翻譯。平息對外境的散亂，然後所修習的禪定或三摩地，使心專注於一境，這就是止。正如《聲論》第二品所說：特別是，以一心的狀態安住於一切智智，並且希望引導一切眾生從六度到一切智智之間，這種一心的狀態就是止。（即指心專注於一境。特別是見到的是勝觀，也就是智慧，如Ra Dakir和《大疏》所說。）以具有一切智智的心安住，並且不誤解其他發心，等等。

【English Translation】 (The master guides the entry, generating the path of seeing, accumulating merit, generating the path of cultivation.) In the root text, it says: 'Loving-kindness' and the other eight dharmas, plus the previous nine dharmas, these seventeen dharmas should be known as the order of practicing accumulation. In the commentary, it says: essence, definition, and numerical certainty, these three. First, there are seventeen accumulations to be cultivated. In order to cultivate them, there are seventeen accumulations that can be cultivated. Therefore, the previous great masters did not distinguish them, directly explaining these seventeen accumulations as the seventeen accumulations that can be cultivated, which is not understanding the overall meaning. Here it is called 'cultivation'. Loving-kindness and so on belong to the seventeen meanings of the Great Vehicle and so on. (That is, referring to generating the mind of enlightenment, etc. Gold.) In what way to cultivate? By recognizing that these seventeen dharmas are not truly existent. How to recognize? In reality (gold) there is no cultivation, but it cannot transcend the conventional truth. So, what are these seventeen dharmas to be cultivated? The World Honored One asked: 'How can one be called wearing great armor?' The Buddha replied, first proclaiming thirteen accumulations. The first of these is: In order to pacify all the sufferings of sentient beings in the three evil realms of the ten directions, and to cause them to be reborn as gods and humans in the pure lands where the Buddhas reside, the virtuous root of non-anger with this characteristic is the accumulation of great compassion. (Saints, etc., all.) To eliminate all the fires of hell beings, and so on. And to liberate them from the animal and hungry ghost realms, and so on. The accumulation of generosity is: giving food to those who want food, and so on. The accumulation of ethics is: abiding in the perfection of ethics, and even guiding sentient beings to walk on the path of the ten virtuous actions, and so on. The accumulation of patience is: abiding in the perfection of patience, and so on. The sutras of diligence, meditation, and wisdom need to be recited and translated. Pacifying the distraction to external objects, and then the meditation or samadhi that is cultivated, causing the mind to focus on one object, this is calm abiding. As the second chapter of the 'Sound Theory' says: In particular, abiding in the omniscient wisdom with a single-minded state, and hoping to guide all sentient beings from the six perfections to the omniscient wisdom, this single-minded state is calm abiding. (That is, referring to the mind focusing on one object. In particular, what is seen is insight, which is wisdom, as Ra Dakir and the 'Great Commentary' say.) Abiding with a mind possessing omniscient wisdom, and not misunderstanding other minds of enlightenment, and so on.

སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་སྦྱིན་ཕར་ལ་དགོད། ནས། རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ དགོད་བྱ་འགོད་བྱེད་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་བློ་ནི་(སྐབས་ འདིར་)ལྷག་མཐོང་སྟེ། (ཤེས་རབ་ཀྱི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ལྷག་པར་རྟོགས་པའི་མིང་ཡིན་པས་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་ ཞེས་སྒྲ་སྦྱོར་བམ་གཉིས་ལས་སོ། །)རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་གོ་ཆ་མ་མཆིས་པའི་གོ་ཆ་ བགོས་པར་རིག་པར་བགྱིའོ། །(རབ་འབྱོར་)ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །དེ་གཉིས་ཡ་བྲལ་མིན་ པར་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་གྱི་སྟེ། མེད་པ་དང་། ཞེས་སོགས་ནས། མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དེ་ཤིན་ ཏུ་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པས། ཞེས་སོགས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱོང་། སོགས་ནས། མ་ བཅིངས་མ་གྲོལ་བ་དེའི་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དུ་འཚང་རྒྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་ཐེག་ཆེན་པོ་གང་ ལགས་ཞེས་ཞུས་ལན་དུ་ལྔ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་མཁྱེན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་ གྱིས་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ལ་རང་སྤྱོད་ཅིང་གཞན་འཛིན་དུ་འཇུག་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་(ཨཱརྱ་ དག་སྙིང་ཟླ་)པ་སྟེ། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཏོང་སྟེ་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཤིང་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྔོ། ཞེས་སོགས་ 1-430 ཕྱིན་དྲུག་རྒྱ་ཆེར་རོ། །དེ་ཡང་ཕྱིན་དྲུག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐབས་ཡིན་ལ་དེ་ལ་མཁས་པས་སོ། ། ཞེས་རད་ཀིར་རོ། །མདོ་རྒྱན་དུ། (སྙིང་རྗེ་དང་ཐབས་མཁས་ལས་གཞན་དུ་) བཤད་པ་ནི་མདོ་གཞན་གྱི་ དགོངས་པའོ། །འདིར་བཤད་(དག་)སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟེ། ཐེག་ཆེན་པོ་ནི་འདི་ལྟ་ སྟེ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད། ཅེས་སོགས་སོ། །དག་པར་བྱེད་པས་བསོད་ནམས་ཏེ་དགེ་བའི་རྣམ་ གྲངས་སོ། །ཞེས་ཤེར་(རྩ་ཤེས་འགྲེལ་ཆེན་ལེགས་ལྡན་མ་)སྒྲོན་དང་ཡང་དང་ཡང་དགེ་ལེགས་ཀྱི་ཆེད་ དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་སོ། །ཡང་ན་སྐྱེས་བུ་དག་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་དག་པར་བྱེད་ པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཞེས་ཐུབ་དགོངས་སོ། །མདོར་ན་གཞན་ལ་ཕན་ཞིང་བསོད་པས་ གསོས་ཤིང་གནས་པའི་མིང་སྟེ་བསོད་ནམས་ཞེས་བཏགས་ཞེས་བམ་གཉིས་སོ། །འདིར་ དེའི་རྒྱུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཞེས་སོགས་སོ། །ཚོགས་ སྦྱོར་མཐོང་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་སོགས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་པོ་ནི། དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི་ དང་། ཞེས་སོགས་ནས། བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་རྒྱ་ཆེར་ངོས་འཛིན་དང་བཅས་པ་གསུངས་ སོ། །ཚིག་དང་དོན་ལ་སོགས་པའི་གཟུངས་བཞི་སྟེ། ཨ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོའོ། ། ར་ནི་རྡུལ་དང་བྲལ་བས། པ་ནི་དོན་དམ་སྟོན་པས། ཙ་ནི་འཆི་འཕོ་ སྐྱེ་བ་མི་དམིགས་པས། ན་ནི་མིང་དང་བྲལ་ཞིང་། ཞེས་སོགས་ཏེ། ཨ་ར་པ་ཙ་ནའོ། །ར

【現代漢語翻譯】 對於無量眾生，應行佈施等，直至獲得一切智（Sarvajnana）。像這樣，對於佈施的行為、佈施者等一切法，能徹底辨別其無實性的智慧，即是（此處所說的）勝觀（Vipassana）。（因其能特別了知智慧之實性的自性，故名勝觀，出自《聲釋》第二卷。）應知，以其自性空性之故，披上了無甲之甲。（《勝解》）等等，內容非常廣泛。這二者並非分離，而是結合在一起的道。『無有』等等，直至『無生』，以極其不可得之相。等等，以及『清凈佛土』等等，直至『未縛未解脫，即能證得一切智』。等等。之後，有人問：『何為大乘？』回答說有五種：以不執著的方式憶念一切智，對波羅蜜多（Paramita）自受用並引導他人受用，這是善巧方便（Upaya-kausalya）。（聖解深密經）捨棄內外一切事物，並將其與一切眾生共同分享，以不執著的方式迴向無上圓滿菩提（Anuttara-samyak-sambodhi）。等等，六度（Paramita）的內容非常廣泛。這六度是成佛之方便，因對其善巧故。（如是說）《現觀莊嚴論》中說：（慈悲和善巧方便之外）所說的乃是其他經的觀點。此處所說（的）是二十空性的智慧。大乘即是如此：內空性等等。因其能清凈，故為福德，是善法的別名。如《釋量論》（根本慧論釋·善顯密意疏）所說，又因其能反覆帶來善妙，故為福德。或者，因其能使眾生進入清凈之境，故佛陀稱之為福德。總之，利益他人，以善滋養安住，故名為福德，出自第二卷。此處，其因是三摩地（Samadhi），即勇猛行之三摩地。等等。資糧道、加行道、見道和修道等等。大乘即是：四念住等等，直至十八界，詳細地說明了其體相。四種總持，即詞、義等總持：阿（藏文ཨ，梵文天城體अ，梵文羅馬擬音A，漢語字面意思無生）字是不生之故，為一切法之門。ra（藏文ར，梵文天城體र，梵文羅馬擬音RA，漢語字面意思離塵）是遠離塵垢之故。pa（藏文པ，梵文天城體प，梵文羅馬擬音PA，漢語字面意思勝義）是顯示勝義之故。ca（藏文ཙ，梵文天城體च，梵文羅馬擬音CA，漢語字面意思不遷）是不見死亡、轉移和出生之故。na（藏文ན，梵文天城體न，梵文羅馬擬音NA，漢語字面意思離名）是遠離名相之故。等等，即ཨ་ར་པ་ཙ་ནའོ（藏文ཨ་ར་པ་ཙ་ན，梵文天城體अरपचन，梵文羅馬擬音arapachana，漢語字面意思無離塵勝義不遷離名）。 For limitless sentient beings, one should practice giving, etc., up to omniscience (Sarvajnana). Like this, the wisdom that thoroughly distinguishes the absence of reality in all phenomena such as the act of giving, the giver, etc., is (in this context) Vipassana (Higher Seeing). (It is called Vipassana because it particularly understands the nature of the essence of wisdom, according to the second volume of the Sound Explanation.) It should be known that because of its self-nature of emptiness, it has donned the armor without armor. (Understanding) etc., is very extensive. These two are not separate, but the path is connected in pairs. 'Non-existence' etc., up to 'unborn', with an extremely imperceptible appearance. Etc., and 'purifying the Buddha-field' etc., up to 'not bound, not liberated, one will attain omniscience'. Etc. Then, someone asked: 'What is the Great Vehicle?' The answer was fivefold: By contemplating omniscience in a non-attached manner, one practices the Paramitas (Perfections) for oneself and leads others to practice, this is skillful means (Upaya-kausalya). (Arya Sagaramati Sutra) Abandoning all internal and external things, and sharing them with all sentient beings, dedicating them to unsurpassed perfect enlightenment (Anuttara-samyak-sambodhi) in a non-attached manner. Etc., the six perfections (Paramita) are very extensive. These six perfections are the means to Buddhahood, because one is skilled in them. (So it is said) In the Ornament of Sutras, it is said that what is explained (other than compassion and skillful means) is the view of other sutras. What is explained here is the wisdom of the twenty emptinesses. The Great Vehicle is like this: inner emptiness, etc. Because it purifies, it is merit, which is another name for virtue. As explained in the Commentary on the Root Wisdom (Great Commentary on the Root Wisdom - Excellent Manifestation), and also because it repeatedly brings about goodness, it is merit. Or, because it causes beings to enter purity, the Buddha called it merit. In short, benefiting others, nourishing and sustaining with goodness, is called merit, according to the second volume. Here, its cause is Samadhi (concentration), that is, the Samadhi of courageous action. Etc. The paths of accumulation, preparation, seeing, and meditation, etc. The Great Vehicle is: the four mindfulnesses, etc., up to the eighteen realms, extensively explaining their characteristics. The four dharanis (retentions) of words, meanings, etc.: A (Tibetan ཨ, Devanagari अ, Romanized A, meaning unborn) is the door to all phenomena because it is unborn. Ra (Tibetan ར, Devanagari र, Romanized RA, meaning dustless) is because it is free from dust. Pa (Tibetan པ, Devanagari प, Romanized PA, meaning ultimate) is because it reveals the ultimate meaning. Ca (Tibetan ཙ, Devanagari च, Romanized CA, meaning unmoving) is because death, transference, and birth are not seen. Na (Tibetan ན, Devanagari न, Romanized NA, meaning nameless) is because it is free from names. Etc., that is, ཨ་ར་པ་ཙ་ནའོ (Tibetan ཨ་ར་པ་ཙ་ན, Devanagari अरपचन, Romanized arapachana, meaning unborn, dustless, ultimate, unmoving, nameless).

【English Translation】 For limitless sentient beings, one should practice giving, etc., up to omniscience (Sarvajnana). Like this, the wisdom that thoroughly distinguishes the absence of reality in all phenomena such as the act of giving, the giver, etc., is (in this context) Vipassana (Higher Seeing). (It is called Vipassana because it particularly understands the nature of the essence of wisdom, according to the second volume of the Sound Explanation.) It should be known that because of its self-nature of emptiness, it has donned the armor without armor. (Understanding) etc., is very extensive. These two are not separate, but the path is connected in pairs. 'Non-existence' etc., up to 'unborn', with an extremely imperceptible appearance. Etc., and 'purifying the Buddha-field' etc., up to 'not bound, not liberated, one will attain omniscience'. Etc. Then, someone asked: 'What is the Great Vehicle?' The answer was fivefold: By contemplating omniscience in a non-attached manner, one practices the Paramitas (Perfections) for oneself and leads others to practice, this is skillful means (Upaya-kausalya). (Arya Sagaramati Sutra) Abandoning all internal and external things, and sharing them with all sentient beings, dedicating them to unsurpassed perfect enlightenment (Anuttara-samyak-sambodhi) in a non-attached manner. Etc., the six perfections (Paramita) are very extensive. These six perfections are the means to Buddhahood, because one is skilled in them. (So it is said) In the Ornament of Sutras, it is said that what is explained (other than compassion and skillful means) is the view of other sutras. What is explained here is the wisdom of the twenty emptinesses. The Great Vehicle is like this: inner emptiness, etc. Because it purifies, it is merit, which is another name for virtue. As explained in the Commentary on the Root Wisdom (Great Commentary on the Root Wisdom - Excellent Manifestation), and also because it repeatedly brings about goodness, it is merit. Or, because it causes beings to enter purity, the Buddha called it merit. In short, benefiting others, nourishing and sustaining with goodness, is called merit, according to the second volume. Here, its cause is Samadhi (concentration), that is, the Samadhi of courageous action. Etc. The paths of accumulation, preparation, seeing, and meditation, etc. The Great Vehicle is: the four mindfulnesses, etc., up to the eighteen realms, extensively explaining their characteristics. The four dharanis (retentions) of words, meanings, etc.: A (Tibetan ཨ, Devanagari अ, Romanized A, meaning unborn) is the door to all phenomena because it is unborn. Ra (Tibetan ར, Devanagari र, Romanized RA, meaning dustless) is because it is free from dust. Pa (Tibetan པ, Devanagari प, Romanized PA, meaning ultimate) is because it reveals the ultimate meaning. Ca (Tibetan ཙ, Devanagari च, Romanized CA, meaning unmoving) is because death, transference, and birth are not seen. Na (Tibetan ན, Devanagari न, Romanized NA, meaning nameless) is because it is free from names. Etc., that is, ཨ་ར་པ་ཙ་ནའོ (Tibetan ཨ་ར་པ་ཙ་ན, Devanagari अरपचन, Romanized arapachana, meaning unborn, dustless, ultimate, unmoving, nameless).

ྒྱ་ ཆེར་ཡོད་དོ། །འདི་ལ་ངོ་བོ། དབྱེ་བ། བྱེད་ལས་སོ། །དང་པོ་ལ། (འཛིན་པར་བྱེད་པས་གཟུངས་ ཞེས་ཆེ་བར་རོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་དོན་འཛིན་པར་ནུས་པས་གཟུངས་ཏེ་མདོར་བསྡུས་ན་དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་ཅེས་འབུམ་ ཊཱིཀ་ཀོ།) བཟོད་པའི་གཟུངས་ནི། ཨ་ར་པ་ཙ་ན་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེའི་དོན་དེ་བཞིན་དུ་སྒྲོ་ བཏགས་ནས་བསྒོམས་པས་བསྒོམ་པ་རྫོགས་པ་ན་ཡི་གེ་དེའི་དོན་དམ་པ་ལ་བཟོད་པ་སྐྱེ་བ་ ནི། བཟོད་པའི་གཟུངས་(དེ་ཡན་ཐུབ་དགོངས་དངོས་)ཏེ། དཔེར་ན་(ཨའི་འདི་མན་དག་ལྡན་)དོན་སྐྱེ་བ་ མེད་པར་བཏགས་(དག་ལྡན་)ཏེ་བསྒོམས་པས་བསྒོམ་པ་རྫོགས་པ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་ 1-431 དུ་རྟོགས་པའི་བཟོད་པ་ཐོབ་སྟེ། དེས་ན་བཟོད་གཟུངས་སོ། །དག་ལྡན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་སྒོ་སྟེ་ཐབས་སོ། །གཞན་ཡང་བྱང་སེ་མོས་སྤྱོད་པས་ ཏདྱ་ཐ། ཨི་ཊི་མི་ཊི་ཀི་ཊི་བྷི་ཊི་བྷི་ཀྵཱན་ཏི་པ་དཱ་ནི་སྭཱ་ཧཱ། (རྒྱ་དཔེ་མང་པོ་ལ་གཏུགས་པས་འདི་ལྟར་སྣང་། གཅིག་ལ་ཀི་ཊི་ནི་ཀྵཱན་ཏི་ཞེས་སོ། །)ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་བརྗོད་བྱ་གང་ཡིན་བསམས་པས། དེ་མི་ མཐོང་ངོ་དེ་ནས་འདི་དག་གི་བརྗོད་བྱ་མེད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་མེད་པ་ཉིད་དེའི་དོན་ཡིན་པར་ངེས་ ཏེ་གཏན་ལ་འབེབས་ཤིང་སྔགས་དེ་དག་བརྗོད་པར་བྱ་བྱེད་དང་བྲལ་བར་བསྒོམས་ནས་ ཚུལ་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བས་བརྗོད་དུ་མེད་པར་བསྒོམས་པས་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པར་མཐོང་ངོ་། །དེ་མཐོང་བ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་ མེད་དུ་རྟོགས་པས་དགའ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་སྟེ་བཟོད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་གཟུངས་སོ། །དེ་ནས་ དེ་མ་ཐག་དུ་ས་དང་པོའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་དང་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་སྟེ་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ བཟོད་པས་ན་བཟོད་པའོ། །དེ་ལ་གཟུངས་ཀྱི་བཟོད་པའམ་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་མོས་སྤྱོད་ དུ་གཏོགས་སོ། །(བྱང་སར་ཡང་ངོ་། །) ཚིག་གི་གཟུངས་ནི། ས་ཐོབ་ནས་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་ཚོགས་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་རྣམས་དུས་དཔག་ མེད་དུ་རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མ་བརྗེད་པར་འཛིན་པའི་དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་ ནོ། །དེ་ཆོས་ཀྱི་གཟུངས་(གནོད་འཇོམས་)ཞེས་སོ། །དོན་གྱི་གཟུངས་ནི། དེས་སྔར་གཟུང་བའི་ ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་རྣམས་དུས་དཔག་མེད་དུ་མི་བརྗེད་པར་འཛིན་པའི་ དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་(གཅིག་ཏུ་བྱས་ཞེས་ཟླ་ཟེར་)མཚུངས་ལྡན་ནོ། །གསང་སྔགས་ཀྱི་གཟུངས་ནི། གྲངས་མེད་དང་པོར་ཚོགས་བསགས་པས་ས་དང་བོ་ཐོབ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ རྣམས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་འདི་རྣམས་ཆོ་ག་འདི་ལྟ་ བུས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡམས་ད

【現代漢語翻譯】 非常重要。關於這個，有自性、分類和作用。首先，（因為能夠抓住，所以稱為陀羅尼，非常重要。《十萬頌般若經釋》中說，因為能夠抓住諸法的詞句和意義，所以稱為陀羅尼，簡而言之就是憶念和智慧。） 忍辱陀羅尼是，像ཨ་ར་པ་ཙ་ན་（A RA PA TSA NA）等字母的意義那樣，通過假設來禪修，當禪修圓滿時，對該字母的真實意義生起忍辱，這就是忍辱陀羅尼（意思是能夠忍受）。例如，假設（ཨ་（A），這個具有清凈）沒有意義而禪修（清凈），當禪修圓滿時，獲得證悟一切法不生的忍辱，因此是忍辱陀羅尼。具有清凈。因此，是證悟一切法實相的門徑，是方法。此外，菩薩通過修持，如ཏདྱ་ཐཱ། ཨི་ཊི་མི་ཊི་ཀི་ཊི་བྷི་ཊི་བྷི་ཀྵཱན་ཏི་པ་དཱ་ནི་སྭཱ་ཧཱ།（梵文：Tadya thā，i ti mi ti ki ti bhi ti bhi kṣān ti pa dā ni svā hā）（參考了很多漢文版本，看起來是這樣。有一個版本是ki ṭi ni kṣān ti。）等等，思考這些字母所表達的內容。因為沒有看到，所以確定這些沒有表達的內容，沒有表達的內容就是它的意義，從而確定下來，並禪修這些咒語與能說和所說分離，通過這種方式，禪修一切法與二者分離，不可言說，從而看到一切法在分別念中是空性的。當看到這一點時，因為證悟一切法不可言說，所以生起巨大的喜悅，成為忍辱的因。然後，緊接著生起與初地智慧相應的忍辱，因為對真實之法生起忍辱，所以是忍辱。這被稱為陀羅尼的忍辱或智慧。這屬於信行。（也屬於菩薩。） 詞句陀羅尼是，從獲得初地開始，由佛和菩薩所宣說的無量無數的法之名、詞、字母的集合，在無量的時間裡，以同樣的順序毫不遺忘地抓住的憶念和智慧的結合。這被稱為法的陀羅尼（摧毀損害）。 意義陀羅尼是，通過它，先前所抓住的無量無數的法之意義，在無量的時間裡毫不遺忘地抓住的憶念和智慧（合二為一，如月光）的結合。 密咒陀羅尼是，從最初積累資糧獲得初地開始，隨心所欲地加持咒語的字母，這些咒語的字母通過這樣的儀軌，能夠平息眾生的瘟疫。

【English Translation】 It is very important. Regarding this, there are essence, classification, and function. Firstly, (because it can grasp, it is called Dharani, which is very important. The 'Commentary on the Hundred Thousand Verse Prajnaparamita Sutra' says that because it can grasp the words and meanings of all dharmas, it is called Dharani, which in short is mindfulness and wisdom.) The Dharani of Patience is, like the meaning of the letters such as A RA PA TSA NA, meditating by assuming, when the meditation is complete, patience arises towards the true meaning of that letter, this is the Dharani of Patience (meaning able to endure). For example, assuming (A, this has purity) without meaning and meditating (purity), when the meditation is complete, one obtains the patience of realizing that all dharmas are unborn, therefore it is the Dharani of Patience. Having purity. Therefore, it is the gateway to realizing the true nature of all dharmas, it is the method. Furthermore, Bodhisattvas through practice, such as Tadya thā. I ti mi ti ki ti bhi ti bhi kṣān ti pa dā ni svā hā. (Referring to many Chinese versions, it seems like this. One version is ki ṭi ni kṣān ti.) etc., thinking about what these letters express. Because it is not seen, it is determined that these have no expressed content, the absence of expressed content is its meaning, thereby determining it, and meditating on these mantras as separate from the speaker and the spoken, through this way, meditating on all dharmas as separate from the two, inexpressible, thereby seeing that all dharmas are empty in conceptualization. When seeing this, because of realizing that all dharmas are inexpressible, great joy arises, becoming the cause of patience. Then, immediately after, patience arises corresponding to the wisdom of the first ground, because patience arises towards the true dharma, therefore it is patience. This is called the patience or wisdom of Dharani. This belongs to faith practice. (Also belongs to Bodhisattvas.) The Dharani of Words is, from obtaining the first ground, the immeasurable and countless collections of names, words, and letters of the dharma taught by Buddhas and Bodhisattvas, for immeasurable time, grasping without forgetting in the same order, the combination of mindfulness and wisdom. This is called the Dharani of Dharma (destroying harm). The Dharani of Meaning is, through it, the immeasurable and countless meanings of the dharmas previously grasped, for immeasurable time, grasping without forgetting, the combination of mindfulness and wisdom (made into one, like moonlight). The Dharani of Secret Mantras is, from initially accumulating merit and obtaining the first ground, blessing the letters of the mantras as desired, these letters of the mantras through such rituals, are able to pacify the plagues of sentient beings.

ང་ཉེ་བར་འཚེ་བ་དང་ནད་འགོ་བ་དང་འཁྲུག་པ་ཐམས་ 1-432 ཅད་ཞི་བར་གྱུར་ཅིག ཅེས་སོགས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་དོན་དེ་རྣམས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ ཚིག་དེ་དག་གིས་འགྲུབ་སྟེ་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་(གནོད་འཇོམས་)དེ་སྔགས་མཚན་ ཉིད་པ། དེའི་ཡུལ་ཡིན་པས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚིག་དེ་རྣམས་བཏགས་པའོ། །ཡང་མནྟྲ་ཞེས་ (ཟླ་)པ། མན་(གནོད་འཇོམས་)ཤེས་པའམ་ཡིད། ཏྲ་ཡ་ན་སྐྱོབ་པས་ཏེ་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་དང་འགྲོ་ བ་སྐྱོབ་པས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་ནི་གསང་སྔགས་སོ། །དེ་ཉིད་མ་ རིག་པ་སྤོང་ཞིང་རིག་པ་བསྐྱེད་པས་རིག་སྔགས་སོ། །ཡི་གེ་རྣམས་དེའི་(རྒྱུ་མཐུན་)འབྲས་བུ་ ཡིན་པས་དེར་བཏགས་སོ། །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་གཞི་ཡིན་པས་གསང་སྔགས་ཀྱི་གཞིའོ། །དང་ པོ་མོས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ནས་དང་གསུམ་ས་ཐོབ་ནས་སོ། །མདོ་གཞན་(ས་བཅུ་པར་)དུ་ས་བཅུ་ ལ་གཟུངས་མི་འདྲ་བ་རེ་རེ་ཐོབ་ཅིང་བསྲུང་བྱེད་ཀྱི་གཟུངས་ཡང་སོ་སོར་གསུངས་པ་ཡོད་དོ། ། ཕལ་ཆེར་གནོད་འཇོམས་ཏེ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། (སྔོན་གྱི་)རྣམ་སྨིན་(ལས་བྱུང་བ་དང་ཚེ་འདིར་མང་དུ་)ཐོས་(པ་)ལས་(བྱུང་བ་གཉིས་ཆུང་ངུ་) གོམས་པ་དང་། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གཟུངས་དག་ནི། །(ཆེན་པོ།) ཆུང་ངུ་དང་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཆེན་ པོ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ། །(མོས་སྤྱོད་པའི་ཆུང་ངུ་། ས་བདུན་པའི་བར་འབྲིང་། བརྒྱད་པ་ཡན་ཆེན་པོའོ། །) ཞེས་ སོགས་ཏེ་སྔར་བཤད་དང་ཚུལ་ཅུང་མི་འདྲའོ། ། གསུམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དང་ཡང་། །དེ་ལ་ཡང་དག་བརྟེན་ནས་ནི། ། རྟག་ཏུ་དམ་པའི་ཆོས་དག་ཀྱང་། །(གཞན་ལ་)སྟོན་ཅིང་(རང་གིས་ཡང་དག་པར་)འཛིན་པར་བྱེད་ པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ས་བཅུ་དང་གཉེན་པོ་བརྒྱད་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། སམྦྷཱ་ར་ ཚོགས་ཡིན་པས། སམ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ། བྷཱ་ངོ་བོ། ར་འཛིན་པ་སྟེ། སྔར་ལྟར་སྒྲུབ་ ཅིང་ཉམས་སུ་བླངས་(གསེར་)པས་ན་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་བདུན་པོ་འདི་དག་གིས་བྱང་ ཆེན་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་ངོ་བོའམ་དངོས་པོ་(གསེར་)ཐོབ་པས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འབྲས་ 1-433 བུར་ངེས་པར་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན། སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱང་ཆེན་གྱི་རྒྱུའི་ཚོགས་ ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི། དེ་ཡིན་པས་སྒྲུབ་རྒྱུའི་ཚོགས་བཅུ་བདུན་ཡོད་པས་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ སྒྲུབ་པའང་རྣམ་པ་བཅུ་བདུན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཆད་མ་ཤེས་ན་ལམ་གྱི་ཚོགས་ནི་དྲན་པ་ཉེར་ བཞགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་བཤད་པ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་ན་ཡོད་དམ་སོམས་ཤིགས། ཚོགས་ཞེས་པ་ཆོས་དུ་མའི་དོན་ནོ། །ཚོགས་ལམ་ནས་ཁྱད་པར་ལམ་གྱི་བར་དུ་ལྡན་མོད་ཀྱི་ ཁྱད་པར་ཅན་སྒོམ་ལམ་ནས་ཡོད་ཅེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ། འདིར་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་ནས་ཞེས་ བ

【現代漢語翻譯】 愿我遠離一切侵擾、疾病和爭端，通過加持，這些事情都能通過秘密真言的詞語來實現。因此，這種加持的智慧（摧毀損害）被稱為真言的特徵。因為它是真言的對象，所以這些秘密真言的詞語被如此稱呼。此外，『曼陀羅』（Mantra）這個詞，『曼』（Man）意為『摧毀損害』或『心』，『陀羅衍那』（Trayana）意為『保護』，因此，瞭解並實踐它就能得到保護。空性的智慧和慈悲無二無別，這就是秘密真言。它能消除無明，增長智慧，因此被稱為明咒。文字是它的（同類）果，因此以它來命名。它是遍知的基石，因此是秘密真言的基礎。從最初的信解行圓滿，到第三地獲得。在其他經典（十地經）中，提到十地每一地都獲得不同的陀羅尼，並且有各自不同的守護陀羅尼。大多數是摧毀損害，並有廣泛的解釋。 第二種是：（前世的）異熟（所生和今生多）聞（所生兩種小）串習，以及禪定的陀羅尼。（大）有小和大兩種，大又分為三種。（信解行的小，七地之間為中，八地以上為大。）等等，與之前的說法略有不同。 第三種是：菩薩也再三地依靠它，從而恒常地為他人宣說正法，自己也能正確地持有。十地和八對治將在後面解釋。第二，桑巴拉（Sambhāra）是積聚的意思。桑（Sam）意為『完全成就』，巴（Bhā）意為『自性』，拉（Ra）意為『持有』，如前所述，通過修行和實踐（黃金），這十七種慈悲等能獲得完全成就大菩提的自性或事物（黃金），因此大菩提必定能持有果實，所以慈悲等是大菩提之因的積聚。 第三，因為它，有十七種成就之因的積聚，所以成就它的積聚的成就也有十七種。如果不能這樣解釋，那麼菩提道次第的積聚，從四念住到佛陀的開示，在《大法寶經》中是否有呢？想想看。積聚是指多種法。從資糧道到殊勝道都有，但殊勝的從修道才有，這是法友說的。這裡從《大法寶經》開始。

【English Translation】 May I be free from all harm, disease, and conflict. Through blessings, these things can be accomplished by the words of secret mantras. Therefore, the wisdom of this blessing (destroying harm) is called the characteristic of mantra. Because it is the object of mantra, these words of secret mantras are so named. Furthermore, the word 'Mantra,' 'Man' means 'destroying harm' or 'mind,' 'Trayana' means 'protection,' so understanding and practicing it brings protection. The wisdom of emptiness and compassion are inseparable, and this is secret mantra. It eliminates ignorance and increases wisdom, so it is called Vidyā-mantra. Letters are its (homogeneous) fruit, so it is named after it. It is the foundation of omniscience, so it is the basis of secret mantra. From the initial perfection of faith and practice, to the attainment of the third ground. In other scriptures (Daśabhūmika Sūtra), it is mentioned that each of the ten grounds obtains different Dhāraṇīs, and there are also separate protective Dhāraṇīs. Most are for destroying harm, and there are extensive explanations. The second is: (from previous lives) Vipāka (resulting from and much in this life) hearing (resulting in two small) habituation, and the Dhāraṇīs of Samādhi. (Great) There are small and large, and the large is divided into three types. (Small for faith and practice, medium between the seventh ground, large from the eighth ground onwards.) and so on, which is slightly different from the previous statement. The third is: Bodhisattvas also repeatedly rely on it, thereby constantly proclaiming the Dharma to others, and they themselves can correctly hold it. The ten grounds and eight antidotes will be explained later. Second, Saṃbhāra means accumulation. Sam means 'completely accomplished,' Bhā means 'nature,' Ra means 'holding,' as mentioned before, through practice and cultivation (gold), these seventeen kinds of compassion etc. can obtain the nature or thing (gold) of completely accomplishing great Bodhi, so great Bodhi will surely hold the fruit, so compassion etc. are the accumulation of the cause of great Bodhi. Third, because of it, there are seventeen accumulations of the cause of accomplishment, so the accomplishment of the accumulation of accomplishing it also has seventeen types. If you cannot explain it this way, then is there the accumulation of the path to enlightenment, from the four mindfulnesses to the teachings of the Buddha, in the Great Dharma Treasure Sutra? Think about it. Accumulation refers to many Dharmas. It exists from the path of accumulation to the path of distinction, but the distinction exists from the path of meditation, this is what the Dharma friend said. Here it starts from the Great Dharma Treasure Sutra.

ྱའོ། ། ༈ རྟོགས་དཀའ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཡེ་ཤེས། ས། གཉེན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། ། ༈ ཡེ་ཤེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས། ཤེས་བྱ་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུར་ཡོད་པས་ཡེ་ཤེས་ཉི་ཤུར་ཕྱེ། ཤེས་བྱ་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་གཏན་ལ་ དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུའི་ས་མཚམས་བྱེད་ན་ནི་འདུས་མ་བྱས་ནམ་ མཁའི་ས་མཚམས་བྱེད་པར་ནུས་སམ། ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་མཚམས་འཇོག་ན། ཐེག་ ཆེན་ཚོགས་ལམ་དུ་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས། སྦྱོར་ལམ་དུ་གསལ་སྣང་སྐྱེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ རྟོགས། མཐོང་ལམ་དུ་གསར་དུ། སྒོམ་ལམ་དུ་མཐོང་ཟིན་གོམས། སངས་རྒྱས་སར་སྒྲིབ་ པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་སོ། །དེ་ཡང་བྱང་འཕགས་ རྣམས་སྟོང་རྒྱུའི་ཆོས་ཀུན་གྱིས་སྟོང་པར་ཅིག་ཅར་བསྒོམ་གྱི་ཆར་ཕྱེ་ནས་མི་སྒོམ་མོ། །འོན་ ཀྱང་འགྲེལ་ཆེན་ཐུབ་དགོངས་སོགས་ལྟར་ན། ཚོགས་བཅུ་བདུན་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྟེ་དེའི་ནང་ ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་རྣམ་པ་ཉི་ཤུའོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་པས་ཞེ་ན། རེ་རེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། ནང་དང་། ཕྱི་དང་། ཕྱི་ནང་དེ་གཉིས་ཀ་གསུམ་ཚོགས་ ལམ་ནས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྦྱོར་ལམ་ནས་(འགྲེལ་ཆེན་)སོ། །ཡང་ན་དང་པོ་གསུམ་ཚོགས་ 1-434 ལམ་ནས་བཟོད་པའི་བར་རོ། །བཞི་པ་ཆོས་མཆོག་ནའོ། །ཐུབ་དགོངས་སོ། །ཆེན་པོ་ནི་ས་ དང་པོ་ལས་སོ། །དོན་དམ་པ་ནི་གཉིས་པ་ལའོ། །འདུས་བྱས་ནི་གསུམ་པ་ལ། འདུས་མ་ བྱས་ནི་བཞི་པ་ལ། མཐའ་ལས་འདས་པ་ནི་ལྔ་པ་ན། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ནི་དྲུག་པ་ ནའོ། །དོར་བ་མེད་པ་ནི་བདུན་པ་ན། རང་བཞིན་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བརྒྱད་པ་ན། རང་ གི་མཚན་ཉིད་དང་། མི་དམིགས་པ་ནི་དགུ་པ་ན། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། དངོས་ པོ་ནི་བཅུ་པ་ན། དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་དང་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ས་ནའོ། །ཞེས་རྒྱུ་མཚན་དབུས་མཐར་བཤད་པ་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་དོ། །དགོངས་པ་ཡང་ ས་མཚམས་དེ་དང་དེའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཉི་ཤུ་བོ་དེ་དང་དེ་རྟོགས་པ་ གཙོ་ཆེ་ཞེས་པའོ། །དེས་ན་ས་དང་པོའི་མཉམ་བཞག་གི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་བཅུའི་སྟོང་ཉིད་གཙོ་བོར་མངོན་སུམ་དུ་གསར་ དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་སོགས་འོག་མ་དང་སྦྲེལ་ནས་འདོན་པ་བསྒྱུར་ ཞིང་དགོད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། སྐབས་འདིར་ཤེས་བྱ་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་པོ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་ཚིགས་བཅད་ དུ་བྱས་ནས་སྨྲས་པ། ནང་ནི། མིག་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དབང་བོ་དྲུག་སྟེ། དེ་དོན་དམ་པར་ རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་བདེན་པས་སྟོང་པའི་

【現代漢語翻譯】 哦！ 難以理解的詳細解釋 第二部分分為三點：智慧，地，對治的詳細解釋。 智慧的詳細解釋 第一部分分為兩點： 因為所知空性有二十種，所以智慧也分為二十種。確定所知空性的二十種。 第一點是：如果在這裡確定二十種空性的界限，那麼能夠確定非造作虛空的界限嗎？如果確定有境智慧的界限，那麼在'大乘資糧道'中以普遍的方式證悟，在'加行道'中以生起明相的方式證悟，在'見道'中以全新的方式證悟，在'修道'中習慣於已經見到的，在'佛地'中因為遠離一切障礙而以究竟的方式證悟。此外，諸位聖者不會將一切空性的法門一次性地作為禪修的對象，而是分開禪修。然而，根據《大疏·能仁密意》等，有十七種資糧，其中智慧的資糧有二十種。如何做到呢？對於每一種空性，都加上'空性的有境智慧'。內部、外部以及內外兩者，這三種是從資糧道開始的。空性是從加行道開始的（《大疏》）。或者，前三種是從資糧道到忍位。第四種在'勝法位'。能仁密意。'大空性'是從初地開始的。'勝義空性'是在二地。'有為空性'是在三地。'無為空性'是在四地。'超越邊際空性'是在五地。'無始無終空性'是在六地。'無舍空性'是在七地。'自性空性'和'一切法空性'是在八地。'自相空性'和'不可得空性'是在九地。'無物自性空性'和'有物空性'是在十地。'無物空性'、'自性空性'和'他性空性'是在佛地。這些都與《中觀邊際論》中所說的理由相結合來解釋。密意是，各個地各自的空性的有境智慧，主要在於證悟這二十種空性。 因此，初地等持的智慧，是'大空性'的有境智慧，因為它是全新地、直接地證悟十方空性的智慧。等等，將下面的內容聯繫起來進行翻譯和記錄。 第二點是：在這裡，將二十種所知空性簡要地總結成偈頌來說明。內部：眼睛等六處生處，因為它們在勝義中各自的自性是空性的，所以它們是遠離真實的。

【English Translation】 Oh! Detailed Explanation of What is Difficult to Understand The second part has three aspects: wisdom, ground, and detailed explanation of antidotes. Detailed Explanation of Wisdom The first part has two aspects: Because there are twenty types of emptiness of knowable objects, wisdom is also divided into twenty types. Determining the twenty types of emptiness of knowable objects. The first point is: If we are to define the boundaries of the twenty emptinesses here, can we define the boundaries of unconditioned space? If we are to establish the boundaries of objective wisdom, then in the 'Great Vehicle Accumulation Path' it is realized in a general way, in the 'Application Path' it is realized in the way of arising clarity, in the 'Seeing Path' it is realized newly, in the 'Meditation Path' one becomes accustomed to what has been seen, and in the 'Buddha Ground' it is realized in a perfect way by being free from all obscurations. Moreover, the noble beings do not meditate on all emptinesses at once, but rather meditate on them separately. However, according to the Great Commentary Thubdgongs etc., there are seventeen accumulations, and among them, the accumulation of wisdom has twenty aspects. How is it done? For each one, attach 'the objective wisdom of emptiness'. Internal, external, and both internal and external, these three are from the Accumulation Path. Emptiness is from the Application Path (Great Commentary). Or, the first three are from the Accumulation Path up to patience. The fourth is in the 'Supreme Dharma'. Thubdgongs. 'Great Emptiness' is from the first ground. 'Ultimate Emptiness' is in the second. 'Conditioned Emptiness' is in the third. 'Unconditioned Emptiness' is in the fourth. 'Beyond Extremes Emptiness' is in the fifth. 'Without Beginning and End Emptiness' is in the sixth. 'Without Abandonment Emptiness' is in the seventh. 'Self-Nature Emptiness' and 'All Dharmas Emptiness' are in the eighth. 'Self-Characteristic Emptiness' and 'Unattainable Emptiness' are in the ninth. 'Non-Entity Essence Emptiness' and 'Entity Emptiness' are in the tenth. 'Non-Entity Emptiness', 'Self-Essence Emptiness', and 'Other-Essence Emptiness' are in the Buddha Ground. These are explained in conjunction with the reasons explained in the Middle Way and Extremes. The intention is that the objective wisdoms of emptiness of each ground, it is important to realize those twenty emptinesses. Therefore, the wisdom of the samadhi of the first ground is the objective wisdom of 'Great Emptiness', because it is the wisdom that newly and directly realizes the emptiness of the ten directions. And so on, connect with the following and translate and record. The second point is: Here, the twenty emptinesses of knowable objects are briefly summarized into verses and explained. Internal: the six sense bases such as the eyes, because their respective self-natures are empty in the ultimate sense, they are empty of truth.

སྟོང་ཉིད་ནི། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། ། ཞེས་སོགས་འདོན་པ་བསྒྱུར་ཏེ། ཕྱི་རོལ་ནི་ཕྱིའི་ཡུལ་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གོ །སེམས་ཀྱིས་ ཟིན་པས་ནང་དབང་བོས་མ་བསྡུས་པས་ཕྱི་ཡིན་པས་དེ་(སེན་མོ་སོགས། ཞེས་རད་ཀིར།) གཉིས་ཀ་ནི་ དབང་རྟེན་གྱིས་བསྡུས་པའོ། །དབུས་མཐའི་དོན་ནི་རྟེན་ཁོག་པ་ལ་འགྲེལ་པར་རོ། །ཆོས་ ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི་སྟོང་པའི་དངོས་པོ་སྟེ་དེ་ནི་འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ པ་ཉིད་དོ། །(དབུས་མཐའ་ཨཱརྱ་སོགས། གང་ཟག་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པ་ཞེས་རད་ཀིར།) ཕྱོགས་བཅུ་ནི་(རད་ཀིར་ 1-435 ཡང་)ཆེན་པོ་སྟེ་དབྱིབས་ཆེ་བས་སོ། །སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ་རྒྱ་ཆེ་བས་སོ་ཞེས་སོ། ། (ཟླ་ཟེར་དུ་གཉིས་ཀའོ། །) དོན་དམ་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་(རད་ཀིར་)སྟེ་དེ་ཡང་དམ་པ་ ནི་མྱང་འདས་སོ་དེའི་དོན་ནམ་ཐབས་ལམ་སྟེ་དམ་པའི་དོན་ཞེས་པའོ། །ཡང་ན་དོན་དམ་ནི་ མྱང་འདས་(ཏེ་དེ་ནི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཙམ་གྱིས་ཕྱེ་བས་ངོ་བོས་སྟོང་ཞེས་)ཨཱརྱ་ཟླ་ཟེར་རོ། །(འགྲེལ་ཆེན་)ཡང་ ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་བློ་དེས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་རྣམ་ པའོ་ཞེས་སམ་(བློ་བརྟན་མར་)དོན་དམ་པའོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་པ་དེ་དོན་དམ་པའོ་དབུས་མཐའ་ སྐོར་རོ། །(འགྲེལ་པ་གཉིས།) འདུས་བྱས་ནི་(ཨཱརྱ་འགྲེལ་ཆེན་སོགས་)ཁམས་གསུམ་སྟེ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་ སྐྱེས་པས་སོ། །དེ་ལས་གཅིག་ཤོས་སྐྱེ་འགགས་གནས་འགྱུར་བཞི་དང་བྲལ་བ་ནི་འདུས་མ་ བྱས་ཏེ་དོན་དམ་པར་བཟློག་ཕྱོགས་སྐྱེ་བ་སོགས་མེད་པས་ངོ་བོས་སྟོང་ངོ་། །དབུས་མཐའི་ དོན་འདུས་བྱས་ལམ་བདེན་འདུས་མ་བྱས་མྱང་འདས་ལ་(བློ་བརྟན་)བཤད་དོ། །རྟག་ཆད་ཀྱི་ མཐའ་ནི་མཐའ་དེ་ལས་དོན་དམ་པར་འདས་པ་སྟེ་མཐར་འཇོག་བྱེད་དབུས་དོན་དམ་པར་ མ་གྲུབ་པས་སོ། །དེས་ན་མཐའ་འདས་ནི་(རྟག་པའི་དངོས་པོའོ། ། རད་ཀིར་)མཐའ་དེ་ཉིད་དོ། །ཡང་ ན་མཐའ་མེད་པས་མཐའ་འདས་ཏེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུའོ། །དག་ལྡན་ནོ། །རྟག་ཏུ་སེམས་ ཅན་ལ་ཕན་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ནི་མཐའ་འདས་ཞེས་(དབུས་མཐའི་དོན་བློ་བརྟན་ནོ། །)ཏེ། ཡུལ་སེམས་ ཅན་ལ་སྦྱར་ན་འཐད་དོ། །ཐོག་མ་དབུས་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའོ། ། ཞེས་སོ། །(ཨཱརྱ་འགྲེལ་ཆེན་) དེ་ནི་(ཟླ་དག་ལྡན་རད་ཀིར་)འཁོར་བ་སྟེ། འཁོར་བ་མི་བཏང་བྱ་བའི་ ཕྱིར། །ཞེས་དབུས་མཐར་རོ། །དོར་སྤངས་བཏང་རྒྱུར་མེད་པ་ནི་དོར་བ་མེད་པ་(ཨཱརྱ་འགྲེལ་ ཆེན་དེ་བས་མེད་)སྟེ་དགེ་ཕྱོགས་སོ་ཞེས་ཟླ་ཟེར་རོ། །ཐེག་ཆེན་ནོ་ཞེས་དག་ལྡན་དང་། དོར་བ་ནི་ རྣམ་གཡེང་སྟེ་དེ་མེད་པ་ཟག་མེད་ལམ་ཞེས་རད་ཀིར་ཏེ་གསེར་ཡང་ངོ་། །ལྷག་མེད་དུ་ཡང་ མི་འདོར་བའི་དགེ་བར་(དབུས་མཐར་)དབྱིག་གཉེན་ནོ། །འ

【現代漢語翻譯】 空性即是內空性。 翻譯如上。外境是外部的六處（六根所對的六種境界）。由於心所執取，且不被內在的感官所包含，所以是外境（如指甲等，如Radkir所說）。兩者都被感官所包含。中邊的意義在解釋根本頌時會解釋。了知一切法皆為空性，即是空的實物，這在此處指的是一切法皆為空性。（中邊，聖者等，Radkir說，指人等皆為空）。十方（Radkir也說）是廣大的，因為形狀大。器世間是廣大的，因為範圍廣闊。 （月稱論師說是兩者）。勝義諦是涅槃之道（Radkir），也就是殊勝的涅槃，它的意義或方法就是殊勝的意義。或者，勝義是涅槃（也就是僅僅通過遠離垢染來區分，本質是空性的），如聖者月稱所說。（釋論）或者，了知一切法皆為空性的智慧，它所見到的樣子就是勝義諦的樣子，或者（如智穩所說）認為勝義諦是勝義諦，這就是中邊的範圍。（兩種釋論）有為法（聖者釋論等）是三界，因為是從因緣所生。與此相反，沒有生、住、滅、變四相的就是無為法，也就是勝義諦的反面，沒有生等，所以本質是空性。中邊的意義，有為法指道諦，無為法指滅諦（智穩）所說。常斷二邊是指超越了二邊的勝義諦，因為最終的結論是勝義諦沒有成立。因此，超越邊際（是常有的事物，Radkir）就是邊際本身。或者，因為沒有邊際所以超越邊際，也就是圓滿報身。具足清凈。總是想著利益眾生就是超越邊際（中邊的意義，智穩），如果與眾生聯繫起來就合適。沒有初始、中間和終結就是沒有初始和終結。（聖者釋論）這就是輪迴，爲了不捨棄輪迴。如中邊所說。沒有捨棄、放棄、拋棄的就是沒有拋棄（聖者釋論，因此沒有），也就是善的一面，如月稱所說。大乘，如具足清凈所說。拋棄是散亂，沒有散亂就是無漏道，如Radkir所說，也就是黃金。在沒有剩餘的情況下也不拋棄的善（中邊），如世親所說。

【English Translation】 'Emptiness is inner emptiness.' The translation is as above. The external is the six external sense bases (the six kinds of realms that the six senses face). Because it is grasped by the mind and not included by the inner senses, it is the external (such as nails, etc., as Radkir said). Both are included by the senses. The meaning of the middle and the edge will be explained when explaining the root text. Knowing that all dharmas are emptiness is the object of emptiness, which here refers to all dharmas being emptiness. (Middle edge, saints, etc., Radkir said, refers to people, etc., being empty). The ten directions (Radkir also said) are vast because of their large shape. The container world is vast because of its wide scope. (Chandrakirti says it is both). The ultimate truth is the path of nirvana (Radkir), which is the supreme nirvana, its meaning or method is the supreme meaning. Or, the ultimate truth is nirvana (that is, it is distinguished only by being free from defilements, and its essence is emptiness), as the saint Chandrakirti said. (Commentary) Or, the wisdom that knows that all dharmas are emptiness, the way it sees is the appearance of the ultimate truth, or (as Zhiwen said) thinking that the ultimate truth is the ultimate truth, this is the scope of the middle edge. (Two commentaries) Conditioned phenomena (saint commentary, etc.) are the three realms, because they are born from causes and conditions. In contrast, that which is without the four characteristics of birth, dwelling, decay, and death is unconditioned, that is, the opposite of the ultimate truth, without birth, etc., so its essence is emptiness. The meaning of the middle edge, conditioned phenomena refer to the truth of the path, and unconditioned phenomena refer to the truth of cessation (Zhiwen) said. The two extremes of permanence and annihilation refer to the ultimate truth that transcends the two extremes, because the final conclusion is that the ultimate truth is not established. Therefore, transcending the boundary (is a permanent thing, Radkir) is the boundary itself. Or, because there is no boundary, it transcends the boundary, that is, the complete enjoyment body. Fully endowed with purity. Always thinking of benefiting sentient beings is transcending the boundary (the meaning of the middle edge, Zhiwen), it is appropriate if it is connected with sentient beings. Having no beginning, middle, and end is having no beginning and end. (Saint commentary) This is samsara, in order not to abandon samsara. As the middle edge says. Not abandoning, giving up, or discarding is not abandoning (saint commentary, therefore not), that is, the good side, as Chandrakirti said. Mahayana, as fully endowed with purity says. Abandoning is distraction, without distraction is the undefiled path, as Radkir said, that is, gold. The good that is not abandoned even in the absence of remainder (middle edge), as Vasubandhu said.

ཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་བྱས་ 1-436 པ་ནི་རང་བཞིན་ཏེ། གློ་བུར་བ་མིན་གྱི་ཐོག་མེད་ནས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་སུ་སོ་སོར་ གནས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་བློ་བརྟན་ནོ། ། ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་ཕྱོགས་གླང་ངོ་། །(དོན་བསྡུར་)ཆོས་དབྱིངས་ལ་དག་ལྡན་རད་ཀིར་རོ། ། འདུས་བྱས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་གཉིས་ལྟོས་ནས་བཞག་པས་ ངོ་བོས་(ཨཱརྱ་)སྟོང་ཞེས་སོ། །(སྟོབས་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་དབུས་མཐར་སྐོར་རོ། །) འདུས་ བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་གནས་རྙིང་སོགས་སམ་གཟུགས་སུ་(སྙིང་མཆོག་)རུང་བ་སོགས་ནི་རང་གི་ མཚན་ཉིད་དོ། །ཡང་ན་མཚན་དཔེ་རྣམས་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོར་མཚོན་ པས་སོ། །དབུས་མཐའ་སྐོར་རོ། །འདས་པ་དང་སོགས་པ་མ་འོངས་ད་ལྟར་གསུམ་ཕན་ཚུན་ (ཨཱརྱ་)བཟློག་པར་མ་(ཨཱརྱ་)དམིགས་པས་མི་དམིགས་པའོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་(གནོད་འཇོམས་)ལྡན་པའམ་ ཕྲད་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་ལྡན་པའམ་འདུས་(མདོ་)པའོ། །དེ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཡིན་པས་ དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་འདུས་པ་ནི་ཞེས་སྦྱར་ རོ། །ཅིག་ཤོས་ནི་གཞན་(རད་ཀིར་དུ་)བསྒྱུར་ཉེ་བར་ལེན་(ཨཱརྱ་སོགས་)པའི་ཕུང་པོ་(མདོ་)ནི་ངོ་བོ་ སྟེ་དངོས་པོའོ། ། དེ་ཡང་ཕུང་པོའི་དོན་ནི་སྤུངས་པའི་དོན་ཡིན་ལ་སྤུངས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ མེད་པའི་དོན་ཡིན་པས་ཞེས་སོགས་སྦྱར་རོ། །འདུས་(མདོ་)མ་བྱས་ནམ་མཁའ་(ཨཱརྱ་)སོགས་ ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དེ་ནི་སྒྲིབ་(ཨཱརྱ་)བྱེད་སོགས་དངོས་པོའི་ཆོས་མེད་པ་ཙམ་ལ་བཏགས་ པས་ཞེས་སོགས་སྦྱར་རོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་མ་ནོར་(མདོ་)བ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ་(ཨཱརྱ་)འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་(མདོ་)པ་(ནི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སོ་)དང་མཐོང་བས་(ནི་ དེའི་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་ཀོ།)མ་བྱས་པའོ་(མདོ་)ཞེས་སྦྱར་རོ། ། འོན་ཀྱང་འདི་ནི་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བས་བྱས་པས་སྟོང་ཞེས་མདོ་དོན་ནོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ ཆོས་ཉིད་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡང་དག་(མདོ་)མཐའ་སོགས་ནི་རྟག་ཏུ་གནས་པས་བྱེད་པ་པོ་ 1-437 དོན་(ཨཱརྱ་འགྲེལ་ཆེན་ཨ་བྷ་)གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའོ། །དེ་དོན་དམ་པར་རང་གི་ངོ་བོས་ སྟོང་ཞེས་སོགས་སྦྱར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་སོགས་བརྒྱད་ནི་དེ་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་ བྱུང་ཡང་རུང་རྟག་ཏུ་གནས་པས་དེ་དག་ནི་དོན་དམ་པར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གཞན་ རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་མདོ་དང་དེ་འགྲེལ་ (གནོད་འཇོམས་ཨཱརྱ་)ལས་བཤད་པས་རང་རང་གིས་སྟ

【現代漢語翻譯】 '未造作之法'的自性，並非突發，而是從無始以來，各自安住於三乘種姓的六處，或者說是佛的種姓，即如來藏。這是智者的堅定之見。 智慧和慈悲是相對的。法界是清凈的。所有有為法和無為法都是一切法。二者相互依存而存在，因此自性為空性。（力量等一切佛法都包含在《中邊分別論》中。） 有為法的生處，如衰老等，或者適合於色法（精華），都是各自的體性。或者說，相好是各自的體性，因為它們象徵著大丈夫。包含在《中邊分別論》中。過去、未來、現在三者相互對立，因為沒有（聖）目標，所以是不可得的。具備或遭遇因緣而產生的，就是具備或聚集。因為這是緣起，所以在勝義諦中沒有實體的自性，因此要加上'因緣聚集'。 另一種是接近於轉變（聖等）的蘊，就是自性，也就是實體。蘊的含義是堆積，而堆積的含義是在勝義諦中不存在，因此要加上'因為'等字樣。無為法，如虛空（聖）等，是沒有實體的。因為它僅僅是安立為遮蓋（聖）等實體的法，所以要加上'因為'等字樣。諸法的不顛倒的實相，就是它們的自性，也就是聖者的智慧（即無分別智）和見（即由此產生的清凈世間智慧，如《寶性論》的註釋所說），是未造作的。因此要加上'未造作'。 然而，這（實相）是空性的，因為它是由智慧和見所造作的，這是經部的要義。諸法的法性和如來藏，以及真如等，是恒常存在的，因此是空性的，沒有作者（聖註釋阿毗達磨）的異體自性。因此要加上'在勝義諦中，它空性于自己的自性'。然而，法性等八法，無論諸佛出世與否，都是恒常存在的，因此它們在勝義諦中，空性于蘊等其他法，這種空性被稱為'異體空性'，如經部及其註釋（破滅聖）中所說，各自空性于各自。

【English Translation】 The nature of 'uncreated phenomena' is not accidental, but from beginningless time, the six sense bases that abide separately in the three vehicles' lineages, or the Buddha's lineage, which is suchness. This is the firm view of the wise. Wisdom and compassion are relative. The dharmadhatu is pure. All conditioned and unconditioned phenomena are all phenomena. The two exist interdependently, therefore, their nature is emptiness. (All the Buddha's qualities, such as powers, are included in the Madhyāntavibhāga.) The place of origin of conditioned phenomena, such as aging, or what is suitable for form (essence), are their respective characteristics. Or, the major and minor marks are their respective characteristics, because they symbolize the great person. Included in the Madhyāntavibhāga. The past, future, and present are mutually opposed, because there is no (noble) object, so they are unobtainable. What arises from possessing or encountering causes and conditions is possessing or gathering. Because this is dependent origination, in ultimate truth, there is no substantial nature, therefore, add 'gathering of causes and conditions'. The other is the aggregates that are close to transformation (holy, etc.), which is the nature, that is, the substance. The meaning of aggregates is accumulation, and the meaning of accumulation is non-existence in ultimate truth, therefore, add 'because' etc. Unconditioned phenomena, such as space (holy) etc., are without substance. Because it is merely established as a phenomenon that obscures (holy) etc. substantial phenomena, therefore, add 'because' etc. The undeluded reality of phenomena is their nature, that is, the wisdom of the noble ones (i.e., non-conceptual wisdom) and seeing (i.e., the pure worldly wisdom that arises from it, as the commentary on the Ratnagotravibhāga says), is uncreated. Therefore, add 'uncreated'. However, this (reality) is empty because it is created by wisdom and seeing, this is the essence of the sutras. The dharmata and suchness of phenomena, as well as tathata etc., are eternally abiding, therefore, they are empty, without the other-entity nature of the creator (holy commentary Abhidharma). Therefore, add 'in ultimate truth, it is empty of its own nature'. However, the eight dharmatas etc., whether the Buddhas appear or not, are eternally abiding, therefore, in ultimate truth, they are empty of other phenomena such as the aggregates, this emptiness is called 'other-entity emptiness', as stated in the sutras and their commentaries (destruction holy), each is empty of itself.

ོང་པར་སྦྱོར་བ་ནི་འདིར་རང་བཟོའོ། ། སྟོང་གཞི་ཉི་ཤུ་ཡོད་པས་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཉི་ཤུར་འདོད་དོ། །སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོ་འདི་དག་ མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་དུ་མ་ལས་བཤད་ཚུལ་ཤེས་ཤིང་བྲི་བར་རིགས་ཀྱང་། མངས་པས་ འཇིགས་པ་དང་འདིར་རང་སྟོང་པའི་ལུགས་ཉིད་ལ་མོས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆ་ཙམ་ བསྟན་ནོ། །ཁ་ཅིག་འདི་དག་གིས་གཞན་དགག་པའི་སྒོ་ནས་སྟོང་ཉིད་འབའ་ཞིག་བསྟན་ གྱི་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་གོ་རིམ་མ་བསྟན་ཟེར་བ་ལྟར་ན་མདོའི་ཚིག་དོན་ཙམ་བརྗོད་གྱི་བསྟན་ བཅོས་ཀྱི་དོན་མ་ཚང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཨཱརྱའོ། ། ༈ ས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ། སྤྱི་དང་། ཡན་ལག་གི་དོན་གཉིས་ལས། ༈ སྤྱིའི་དོན། དང་པོ་ལ། སྤྱིར་ས་ཞེས་པ་ཕྱི་ རོལ་ཆོས་ཅན་གྱིས་བསྡུས་པ་འབྱུང་བ་ས་ལྟ་བུ་དང་། རང་རིས་ཀྱི་སྡེས་བསྡུས་པ་ཐོས་པའི་ ས་ཞེས་སོགས་ས་བཅུ་བདུན་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་དང་། སྤང་བྱ་གཙོ་ཆེ་བ་ཁམས་གསུམ་ས་དགུ་ ལྟ་བུ་དང་། སྤངས་རྟོགས་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་བྱེད་པའི་ས་དུ་མ་ཡོད་པ་ལས། འདིར་ཐ་མ་སྟེ། འདི་ལ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་བློ་གང་ཞིག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྟེན་བྱེད་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ གང་ཞིག་རང་རྒྱལ་ལམ་གྱི་རྟེན་བྱེད་པ་རང་རྒྱལ་གྱི་སའོ། །དབྱེ་ན། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། ཇི་ ལྟར་ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་ལ། །ཉན་ཐོས་ས་ནི་བརྒྱད་བཤད་པ། །ཞེས་ཏེ། ཞུགས་གནས་ཀྱི་ས་ བརྒྱད་དོ། །ཡང་དེའི་སྟེང་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དཀར་པོ་རྣམ་པར་མཐོང་པའི་ས། རིགས་ཀྱི་ས་དང་ བཅས་པས་བཅུར་ཡང་ཡོད་དོ། །ཡང་དཀར་མཐོང་། རིགས། བརྒྱད། མཐོང་། བསྲབས། 1-438 འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། བྱས་པ་རྟོགས་པ། རང་རྒྱལ་གྱི་ས་སྟེ་བརྒྱད་དམ་འོག་ཏུ་འཆད་ པ་ལྟར་བརྒྱད་དོ། །ཐེག་ཆེན་གྱི་ལ། ཕལ་བ་དད་པའི་སའམ་ཚོགས་ཀྱི་ས། མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ སྟེ་གཙོ་བོ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་སྐབས་སོ། །ཁྱད་པར་ཅན་འཕགས་པའི་ས་སྟེ་བཅུ་གཅིག་གོ །འདི་ ལ་གསུམ་ལས། མཚན་ཉིད་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སོགས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས་གང་ ཞིག ཐེག་ཆེན་གྱི་སྤངས་རྟོགས་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའོ། །འཇུག་པའི་བཤད་པར། བྱང་པ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ ཆར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ནི་སའི་མིང་འཐོབ་སྟེ། ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ ཏེ། ཐུབ་དགོངས་སུ་ཡང་ངོ་། །(ས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཡེ་ཤེས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་ ཆོས་བཤེས་སོ། །) བྱེ་བྲག་ཏུ་ས་བཅུ་གཅིག་གི་མཚན་ཉིད་མཁས་པའི་ངག་ལས་བཟུངས་ཤིག གཉིས་པ་མཚོན་བྱའི་སྒྲ་བཤད་ནི། འབྱུང་བོ་དཔག་མེད་འཇིགས་མེད་ཕྱིར། །དཔག་ ཏུ་མེད་པ་དེ་དག་ལ། །ཕྱི་ཕྱིར་གོང་དུ་འགྲོ་ལྡན་ཕྱིར། །དེ་དག་

【現代漢語翻譯】 此處的連線是自製的。 由於有二十個空性基礎，因此其空性被認為是二十個。這些深奧的空性 雖然可以從許多經文和論著中瞭解和書寫其解釋方式，但由於 篇幅過長而感到恐懼，並且由於傾向於此處自空的觀點，因此僅展示了一部分。 有些人說，這些僅通過否定其他事物來展示空性，而沒有展示證悟的次第， 就像僅僅陳述經文的詞義，而論著的意義不完整一樣，阿雅！ 特別解釋地。 第二部分分為兩點：總義和分支義。 總義。 第一點：一般來說，'地'（sa，梵文：bhūmi）一詞包括外 境，如地大；也包括自相的類別，如聽聞地等，展示了十七地； 主要包括應斷之法，如三界九地；以及作為斷證功德之所依的許多地。此處指的是後者，即 任何證悟無我的智慧，作為聲聞道之所依的聲聞地，以及作為獨覺道之所依的獨覺地。 分類如下：《寶鬘論》中說：'如何聲聞乘，聲聞地則說有八。'，即 預流果位的八地。此外，在這些之上，還有聲聞的白凈現見地和種姓地，因此也有十地。 此外，還有白凈現見地、種姓地、八地、見地、薄地、 離欲地、已作地、獨覺地，共八地，或者如下文所述的八地。大乘的 地包括：凡夫的信地或資糧地，以及勝解行地，主要指加行道的階段。特別的 是聖地，即十一地。這其中有三點： 定義是：任何被大乘的偉大慈悲等所攝持的無漏智慧， 成為大乘斷證功德之所依。在《入行論》的解釋中說： '菩薩的慈悲等所完全攝持的無漏智慧，僅僅 是完全分離的，才獲得地的名稱，因為它是功德之所依。'， 這也是《現觀莊嚴論》的觀點。（諸地的自性是超越世間的智慧之體性，這是法友的觀點。） 詳細來說，從智者的口中獲取十一地的定義。 第二，解釋所象徵的詞語：'無量無懼之所生，對於 無量之彼等，向後向上具足，彼等'

【English Translation】 The connection here is self-made. Since there are twenty bases of emptiness, its emptiness is considered twenty. These profound emptinesses, Although it is appropriate to know and write about how they are explained in many sutras and treatises, due to fear of length and due to inclination towards the view of self-emptiness here, only a portion is shown. Some say that these only show emptiness by negating others, and do not show the order of realization, as if only stating the meaning of the words of the sutras, and the meaning of the treatises is incomplete, Arya! Specifically explaining the ground. The second part has two points: the general meaning and the branch meaning. General meaning. The first point: In general, the term 'ground' (sa, Sanskrit: bhūmi) includes outer objects, such as the earth element; it also includes categories of self-characteristics, such as the ground of hearing, etc., showing the seventeen grounds; it mainly includes what should be abandoned, such as the nine grounds of the three realms; and many grounds that serve as the basis for abandonment, realization, and qualities. Here, it refers to the latter, that is, any wisdom that realizes selflessness, the Hearer ground that serves as the basis for the Hearer path, and the Solitary Realizer ground that serves as the basis for the Solitary Realizer path. The classification is as follows: In the Ratnavali it says: 'How in the Hearer Vehicle, the Hearer grounds are said to be eight.', that is, the eight grounds of the Stream-enterer fruit. In addition, above these, there are also the Hearer's White Vision Ground and Lineage Ground, so there are also ten grounds. In addition, there are the White Vision, Lineage, Eight, Vision, Thin, Detachment from Desire, Accomplished, Solitary Realizer grounds, a total of eight grounds, or eight grounds as explained below. The Mahayana grounds include: the ordinary Ground of Faith or Accumulation Ground, and the Ground of Adhimukti-carya, mainly referring to the stage of the Application Path. The special one is the Noble Ground, that is, the eleven grounds. There are three points in this: The definition is: any stainless wisdom that is seized by the great compassion of the Mahayana, etc., becomes the basis for the abandonment, realization, and qualities of the Mahayana. In the explanation of the Bodhisattvacharyavatara, it says: 'The stainless wisdom completely seized by the compassion of the Bodhisattvas, etc., merely is completely separated, and obtains the name of ground, because it is the basis of qualities.', This is also the view of the Abhisamayalankara. (The nature of the grounds is the essence of wisdom that transcends the world, this is the view of Dharma Friend.) In detail, obtain the definitions of the eleven grounds from the mouths of the wise. Second, explaining the words that are symbolized: 'Born of immeasurable fearlessness, for the immeasurable of those, backwards upwards complete, those'

ཉིད་ནི་སར་འདོད་དོ། །ཞེས་ ཏེ། བྷུ་མི་ཞེས་པ་ས་སྟེ་བྷཱུ་ཏ་འབྱུང་བོ་སྟེ་སེམས་ཅན། ཨ་མི་ཏ་དཔག་མེད། བྷཱུ་ལས་ཨ་བྷ་ ཡ་ཞེས་སྦྱར་ན་འཇིགས་མེད། ཡང་ཨ་མི་ཏ་དཔག་མེད་དེ་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཅན་ ནོ། །ཡང་བྷཱུ་ལ། བྷཱུ་ཡ་བྷཱུ་ཡ་ཕྱི་ཕྱིར་ཏེ་ཡང་ཡང་ངོ་། །མི་ལ་ག་མི་ནི་འགྲོ་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་ དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རེ་རེ་ལ་ཡང་ཡོན་ ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་ས་དེ་དག་ལ་ཡང་ཡང་ས་གོང་མ་གོང་མར་འགྲོ་བ་དང་ ལྡན་པས་སའོ། ། མཚན་གཞི་ལ། འདིར་བཅུ་སྟེ། དེ་ཡང་སྦྱོང་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བཅུ་ཡོད་པས་བཅུར་ཕྱེ་བར་ འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །འོན་ཀྱང་སྤངས་རྟོགས་ཡོན་ཏན་སོགས་མི་འདྲ་བ་བཅུ་ཡོད་པས་བཅུར་ 1-439 ཕྱེའོ། །འདི་ལ་བརྒྱད་དེ། རྟགས། ཡོན་ཏན། སྐྱེ་བ། སློབ་ཚུལ། སྤང་བྱ། སྤྱོད་པ། སྤངས་ རྟོགས། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་རོ། ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། ཞུགས་པའི་རྟགས་ནི། (ས་གང་ལ་ཞུགས་པ་ལ་)སྣང་(བ་)དང་བཅས་ དང་(མ་ཞུགས་པ་ལ་)མོས་པ་(སྟེ་གཅིག་ཏུ་བྱའོ། །)དང་། །(ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་སེམས་)མ་ཞུམ་པ་དང་(དཀའ་ སྤྱད་ལ་སེམས་)མི་དམན་(པ་)ཉིད། །(རང་གི་ཐོབ་པའི་ས་ལ་)གཞན་(གྱི་)དྲིང་མི་འཇོག་(པའི་)བདག་ ཉིད་དང་། །ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་(ནི་ས་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པ་ལ་མཁས་པའོ། །)དང་། །(སེམས་ཅན་) ཀུན་ལ་(བདག་དང་)སེམས་ནི་མཉམ་པ་(སྟེ་རང་གཞན་མཉམ་པར་རྟོགས་པའོ། །)དང་། །(སྙན་མི་སྙན་གྱི་) སྒྲས་བཀྲིར་(མི་བཏུབ་པ་དང་)རྗེས་སུ་ཆགས་མེད་(ནི་ཁོར་ལོ་བསྒྱུར་རྒྱལ་སོགས་ཀྱི་ཕུན་ཚོགས་ལའོ། །)དང་། ། (མི་དམིགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་)ཐབས་ཤེས་(རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་)འཁོར་དུ་སྐྱེ་བ་ནི། །(ས་བཅུ་)ཀུན་ལ་ (བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་)རྟགས་སུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རྨི་ལམ་གྱི་རྟགས་ནི། ས་ བཅུ་པོ་ལ་རིམ་བཞིན་དུ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཏེར་བྱེ་བ་ ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་གིས་ཡོངས་སུ་གང་བར་མཐོང་ངོ་། །ཡང་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་ འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལག་མཐིལ་ལྟ་བུར་གྱུར་བ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་ མས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པར་མཐོང་ངོ། །ཡང་བདག་ཉིད་དཔའ་ཞིང་ལག་ཆ་དང་གོ་ཆ་སྲ་བ་ ཐོགས་ནས་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་འདུལ་བར་མཐོང་ངོ་། །ཡང་ཕྱོགས་བཞི་ནས་རླུང་གི་ དཀྱིལ་འཁོར་བཞིས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ མངོན་པར་འཐོར་བར་མཐོང་ངོ་། །ཡང་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་བུད་མེད་ཀྱིས་ མགོ་ལ་མེ་ཏོག་ཙམ་པ་ཀའི་ཕྲེང་བ་འདོགས་པར་མཐོང་ངོ་། །ཡང་རྫིང་ཐེམ་སྐས་བཞི་དང་ ལྡན་པ་གསེར་གྱི་བྱེ་མ་བརྡལ་བ་རྙོག་པ་མེད་ཅིང

【現代漢語翻譯】 汝欲為地耶？ 所謂『布彌』(བྷུ་མི་，Bhumi，梵文天城體：भूमि，梵文羅馬擬音：bhūmi，漢語字面意思：地)即是地，『布達』(བྷཱུ་ཏ་，Bhuta，梵文天城體：भूत，梵文羅馬擬音：bhūta，漢語字面意思：成為)是生靈，『阿彌陀』(ཨ་མི་ཏ་，Amita，梵文天城體：अमित，梵文羅馬擬音：amita，漢語字面意思：無量)是無量。若於『布』(བྷཱུ་，Bhū，梵文天城體：भू，梵文羅馬擬音：bhū，漢語字面意思：有)之後加上『阿巴雅』(ཨ་བྷ་ཡ་，Abhaya，梵文天城體：अभय，梵文羅馬擬音：abhaya，漢語字面意思：無畏)，則為無畏。又，『阿彌陀』(ཨ་མི་ཏ་，Amita，梵文天城體：अमित，梵文羅馬擬音：amita，漢語字面意思：無量)是無量，意為具有無量功德。 又，『布拉』(བྷཱུ་ལ།，Bhūla，梵文天城體：भूला，梵文羅馬擬音：bhūlā，漢語字面意思：地)，『布雅布雅』(བྷཱུ་ཡ་བྷཱུ་ཡ་，Bhūya Bhūya，梵文天城體：भूय भूय，梵文羅馬擬音：bhūya bhūya，漢語字面意思：更多更多)是後後，意為再再。 『米拉嘎米』(མི་ལ་ག་མི་，Mila Gami，梵文天城體：मिल गमि，梵文羅馬擬音：mila gami，漢語字面意思：相遇去)是行者，爲了斷除無量眾生的所有怖畏，對於每一位都具有無量功德，並具有再再向上趨入更高之地的能力，故名為地。 名稱的基數：此處有十地，這是因為有十種修習之法，故分為十地，此乃《釋論》之意。然而，由於斷證功德等有十種不同，故分為十地。此中有八：相、功德、生、學法、所斷、行、斷證、果之差別。 初地有二：入地的相是：(對於已入地者)顯現(之相)與(未入地者)信樂(應合為一)。(對於甚深廣大之法)不怯懦，(對於難行之行)不輕視。 不依賴(自己所證得的地位)，通達一切(即善於成就一切地)，對一切(眾生)心(與己)平等(即了知自他平等)，不為(悅耳與不悅耳的)聲音所動搖，不貪著(轉輪王等的)圓滿，知曉(無相成佛的)方便，常生於(佛陀的)眷屬中：此乃十地(菩薩)之相。 第二是夢相：十地菩薩依次會夢見三千大千世界充滿無數的珍寶。 又夢見三千大千世界如手掌般大小，並以無數珍寶莊嚴。 又夢見自己英勇，手持堅固的武器和盔甲，降伏一切外敵。 又夢見從四方吹來的風輪，將各種鮮花灑在具足一切功德的地上。 又夢見一位以各種飾品莊嚴的女子，將瞻波迦花的花環戴在頭上。 又夢見水池具有四級臺階，鋪滿金沙，清澈無染。

【English Translation】 Are you willing to be a ground? The term 'Bhumi' (भूमि, Ground) means earth, 'Bhuta' (भूत, Being) means living beings, and 'Amita' (अमित, Immeasurable) means immeasurable. If 'Abhaya' (अभय, Fearless) is added after 'Bhu' (भू, To Be), it becomes fearless. Also, 'Amita' (अमित, Immeasurable) means immeasurable, implying possessing immeasurable qualities. Furthermore, 'Bhula' (भूला, Ground), 'Bhuya Bhuya' (भूय भूय, More and More) means again and again. 'Mila Gami' (मिल गमि, Meeting Goer) is the goer, to abandon all fears of immeasurable beings, each possessing immeasurable qualities, and having the ability to repeatedly ascend to higher grounds, hence it is called ground. The basis of the name: Here are ten grounds, because there are ten practices to be cultivated, hence divided into ten grounds, according to the Great Commentary. However, due to the ten differences in abandonment, realization, qualities, etc., it is divided into ten. Here are eight: signs, qualities, birth, learning methods, what to abandon, conduct, abandonment and realization, and the differences in results. The first has two aspects: The sign of entering the ground is: (for those who have entered the ground) appearance and (for those who have not entered) aspiration (should be combined into one). (For the profound and vast) not being timid, (for difficult practices) not being inferior. Not relying on (one's own attained position), fully understanding everything (i.e., being skilled in accomplishing all grounds), having equal mind (with oneself) towards all (beings) (i.e., realizing self and others as equal), not being swayed by (pleasant and unpleasant) sounds, not being attached to (the perfections of a Chakravartin, etc.), knowing the means (of attaining enlightenment without signs), always being born in the retinue (of the Buddha): these are considered the signs of the ten grounds (Bodhisattvas). The second is the sign in dreams: Bodhisattvas of the ten grounds will successively dream of the three thousand great thousand worlds filled with countless treasures. Also dreaming that the three thousand great thousand worlds are as small as the palm of one's hand, and adorned with countless jewels. Also dreaming of oneself being brave, holding firm weapons and armor, subduing all external enemies. Also dreaming of wind mandalas blowing from the four directions, scattering various flowers on the ground that possesses all qualities. Also dreaming of a woman adorned with all kinds of ornaments, wearing a garland of Champaka flowers on her head. Also dreaming of a pond with four steps, covered with golden sand, clear and unpolluted.

་དྭངས་ལ་ཡན་ལག་(བསིལ་དང་ཞིམ་དང་ཡང་བ་ དང་། །དྭངས་དང་འཇམ་དང་དྲི་ང་མེད། །འཐུངས་ན་ལྟོ་ལ་མི་གནོད་དང་། །མགྲིན་པ་ལ་ནི་མི་གནོད་པའོ། །ཞེས་སོ། །)བརྒྱད་ 1-440 དང་ལྡན་པའི་ཆུས་ཡོངས་སུ་གང་བ་ལ་མེ་ཏོག་ཨུཏྤལ་དང་ཀུ་མུ་ཏ་དང་པདྨ་དཀར་པོས་ བརྒྱན་པའི་ཆུ་མཐོང་སྟེ་དེ་ལ་བདག་ཉིད་རྩེ་དགའ་ཞིང་ལོངས་སུ་སྤྱོད་པ་མཐོང་ངོ་། །ཡང་ ཕྱོགས་གཡས་གཡོན་གཉིས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་གཡང་ས་མཐོང་སྟེ་དེ་ལས་བདག་ ཉིད་མ་སྨས་མ་ཉམས་པར་སླར་ལྡོག་པར་མཐོང་ངོ་། །ཡང་། ཕྲག་པ་གཉིས་ན་རི་དྭགས་ཀྱི་ རྒྱལ་བོ་སེང་གེ་རལ་བ་ཅན་ཅོད་པན་ཐོགས་པས་གཅན་ཟན་ཕྲ་མོ་ཐམས་ཅད་སྐྲག་པར་བྱེད་ ཅིང་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་། །ཡང་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་བོ་མཐོང་སྟེ་སྐྱེ་བོ་བྱེ་བ་ཁྲག་ ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཞིང་མདུན་གྱིས་བལྟས་ལ་མགོའི་སྟེང་ན་རིན་པོ་ཆེ་ སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པའི་གདུགས་དཀར་པོ་འཛིན་པ་མཐོང་ངོ་། །ཡང་དེ་པའི་སྐུ་མཐོང་སྟེ་ ཁ་དོག་གསེར་ལྟ་བུ་འོད་འདོམས་གང་བ་ཚངས་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མས་ཡོངས་ སུ་བསྐོར་ཞིང་མདུན་གྱིས་བལྟས་ནས་ཆོས་སྟོན་པ་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་གསེར་འོད་དང་བློ་གྲོས་ མི་ཟད་པས་ཞུས་པ་གཉིས་ཅར་ལའོ། །དྲོད་ཐོབ་ནས་གཉིད་སོགས་སྒྲིབ་པ་ལྔ་མེད་པར་ བཤད་པས་ས་བཅུ་ཐོབ་པ་ལ་ཅི་ལྟར་རྨི་ལྟས་འོང་སྙམ་ན། གཉིད་ལ་གཉིས་ལས། འཇུག་ པ་རང་དབང་མེད་པར་སྡུད་བྱེད་ཉེ་ཉོན་གྱི་གཉིད་མེད་ཀྱང་། ཆེད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ ལུས་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་དགེ་བར་བགྲང་བའི་གཉིད་ནི་ས་དེ་དག་ནའང་ཡོད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། ། སྐབས་མིན་པར་མཚན་མ་འདི་དག་བྱུང་ན་སྔགས་ཀྱི་མཐུའམ་བདུད་ཀྱི་བྱིན་བརླབས་སུ་ ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། སྤྱི་དང་། བྱེ་བྲག་གི་ཡོན་ཏན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ས་རྣམས་ཀུན་ལ་ རྣམ་ཀུན་ཏུ། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ནི། །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ཀ་ལ། །ལྔ་བོའི་ བདག་ཉིད་དག་ཏུ་འདོད། །ཅེས་ཏེ། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་གནས་ངན་ལེན་ཟད་པར་བྱེད་དེ། (ཞི་ གནས་རྩེ་གཅིག་པས་ལུས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱས་པའི་རྒྱུས་ལུས་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བའི་རྒྱུ་སྒྲིབ་གཉིས་འཇོམས་པར་ 1-441 བྱེད་པའོ། །ཞེས་བློ་བརྟན་ནོ། །)བུལ་ཏོག་གི་ཆུས་གོས་ཀྱི་དྲི་མ་བཞིན་དུ་ཞི་གནས་ཆུ་ལྟ་བུས་གནས་ ངན་ལེན་ལུས་ལས་འདག་པར་བྱེད་པའོ། །(བཤད་སྦྱར་སྐབས་གཞན་དུ། གཟུགས་ཡོད་མེད་འདུས་བྱས་མ་ བྱས་སོགས་)སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་བའི་(ཞི་གནས་ཐོབ་པས་) ཆོས་ཀྱི་དགའ་བ་(ནི་སེམས་མི་ གཡེང་བ་སྟེ་དེ་)ཐོབ་པ་སྟེ་ཞི་གནས་ཀྱི་གཉིས་དང་། གཟུགས་ཅན་ཡིན་(འགྲེལ་བཤད་གཉིས་)མིན་ ལ་སོགས་པའི་རྣམ་(དབྱིག་བློ་བརྟན་དོ

【現代漢語翻譯】 清澈且具有八支功德（涼、甜、輕、清澈、柔軟、無臭、飲用不傷胃、不傷喉嚨）的水充滿，並以烏 উৎপལ་（藏文，梵文天城體utpala，梵文羅馬擬音utpala，漢語字面意思：青蓮花）、 कुमुत（藏文，梵文天城體kumuda，梵文羅馬擬音kumuda，漢語字面意思：白睡蓮）和白蓮花裝飾的水池，看到自己歡喜並享受其中。又從左右兩側看到眾生地獄的懸崖，看到自己未受損傷地返回。又，在雙肩上看到獅子，作為野獸之王，擁有鬃毛和頭飾，使所有小食肉動物感到恐懼。又，看到轉輪王，被成百上千的民眾圍繞，注視前方，頭頂撐著以各種珍寶裝飾的白傘。又，看到天神的身體，顏色如金，光芒四射，被成百上千的梵天圍繞，注視前方並宣講佛法。如《金光明經》和《無盡意菩薩經》中所說。既然通過獲得暖位，五種障礙如睡眠等都不存在，那麼如何會有十地菩薩做夢的情況呢？睡眠有兩種，一種是無自主地進入，由近煩惱引起的睡眠，這種睡眠即使沒有；另一種是特意加持，使身體增長，被認為是善的睡眠，即使在那些地上也有，所以沒有過失。如果在不適當的時候出現這些徵兆，應該知道是咒語的力量或魔的加持，這是法友所說。 第二部分，分為共同和個別功德兩種。首先是共同功德：『在所有地上，任何時候，有智慧者之利益，即寂止和勝觀二者，被認為是五者的自性。』也就是說，每一瞬間都在消除惡趣。（通過寂止的專注，使身心堪能，以此為因，摧毀身心不堪能之因，即二障。）就像用堿水去除衣服上的污垢一樣，寂止如水，去除身體上的惡趣。（在其他解釋中，有色無色、有為無為等）遠離各種概念（通過獲得寂止），獲得佛法的喜悅（即心不散亂），這是寂止的兩種功德。以及關於有色（兩種解釋）無色等相（益西沃和洛丹諾的觀點）。

【English Translation】 Having pure water with eight qualities (cool, sweet, light, clear, soft, odorless, does not harm the stomach when drunk, and does not harm the throat) filled, and a pond adorned with উৎপལ་ (Tibetan, Sanskrit Devanagari utpala, Sanskrit Romanized utpala, Chinese literal meaning: blue lotus), कुमुत (Tibetan, Sanskrit Devanagari kumuda, Sanskrit Romanized kumuda, Chinese literal meaning: white water lily), and white lotuses, seeing oneself rejoicing and enjoying it. Also, seeing the abyss of hellish beings from both the left and right sides, seeing oneself returning unharmed. Also, on both shoulders, seeing a lion, as the king of beasts, with a mane and crest, causing all small carnivores to be afraid. Also, seeing a Chakravartin king, surrounded by hundreds of thousands of people, gazing forward, holding a white umbrella adorned with various jewels above his head. Also, seeing the body of a deva, with a color like gold, radiating light, surrounded by hundreds of thousands of Brahmas, gazing forward and teaching the Dharma. As stated in both the Golden Light Sutra and the Inexhaustible Intellect Sutra. Since, by obtaining warmth, the five obscurations such as sleep do not exist, how could there be dreams for a Bodhisattva on the ten bhumis? There are two types of sleep: one enters involuntarily, sleep caused by near afflictions, which does not exist; the other is intentionally blessed, causing the body to grow, which is considered virtuous sleep, and even exists on those bhumis, so there is no fault. If these signs appear at an inappropriate time, one should know that it is the power of mantra or the blessing of a demon, as said by a Dharma friend. The second part is divided into common and individual qualities. First, the common qualities: 'On all bhumis, at any time, the benefit for those with wisdom is that both śamatha and vipaśyanā are considered to be the nature of the five.' That is, each moment is eliminating bad destinies. (Through the concentration of śamatha, making body and mind serviceable, thereby destroying the cause of unserviceability of body and mind, which is the two obscurations.) Just as using alkaline water removes stains from clothes, śamatha is like water, removing bad destinies from the body. (In other explanations, colored and colorless, conditioned and unconditioned, etc.) Separated from various concepts (through obtaining śamatha), obtaining the joy of Dharma (that is, the mind is not distracted), these are the two qualities of śamatha. And regarding colored (two explanations) and colorless aspects (the views of Yeshe Wo and Lodrö Norbu).

ན་) པར་(རམ་ཕྱོགས་(གཉིས་ཀ་)བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་ཆོས་(བློ་)ཐམས་ཅད་ མཉམ་(བློ་)པར་ཤེས་པས་ན་)ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པའི་མཚན་(བློ་)མ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་རབ་ཏུ་ ཤེས་པ་དང་། རྣམ་པར་དག་པའི་སྐལ་བ་དང་མཐུན་པའི་རྒྱུ་མཚན་རྣམ་(ལུས་ལས་སྲིན་བུ་ཕྱིར་ འཐོན་པ་ལུས་མི་གཙང་བས་སྦགས་པ་སྦྱོང་བར་མཐོང་བ་སོགས་ཞེས་སྐབས་གཞན་དུ་བཤད་སྦྱར་རོ། །)པར་མ་བརྟགས་ པ་དག་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བ་གཉིས་ལྷག་མཐོང་གིའོ། །ཆོས་སྐུ་རྫོགས་པར་འགྲུབ་པའི་ ཕྱིར་དུ་དེའི་རྒྱུ་ཕྱིན་བཅུ་སོགས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཛིན་པ་ནི་གཉིས་ཀའི་ཡོན་ཏན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། ས་དང་པོ་ལ་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ཏེ། སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་ ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་སོ་སོར་ཐོབ་ཅིང་སྙོམས་པར་འཇུག་༡གོ །(ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལས་ནི་)སངས་རྒྱས་ བརྒྱ་མཐོང་༢ངོ་། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱང་ཤེས་༣སོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ བརྒྱ་གཡོ་བར་བྱེད་༤ཅིང་། སྣང་བར་ཡང་བྱེད་༥དོ། །ཞིང་བརྒྱར་འགྲོ༦འོ། །སེམས་ཅན་ བརྒྱ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་༧བྱེད་དོ། །བསྐལ་བ་བརྒྱར་གནས་༨ཤིང་། སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐར་ འཇུག་༩གོ །ཆོས་ཀྱི་སྒོ་བརྒྱ་རྣམ་པར་༡༠འབྱེད་དོ། །ལུས་བརྒྱ་སྟོན་པར་བྱེད་༡༡དོ། །ལུས་ དང་ལུས་ལ་ཡང་བྱང་སེའི་འཁོར་བརྒྱ་དང་ལྡན་པར་༡༢སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ བསྒྲེས་ཏེ། གཉིས་པ་སོགས་ལ་སྟོང་དང་། འབུམ་དང་། བྱེ་བ་(ཁྲག་ཁྲིག་དང་།)བརྒྱ་དང་། བྱེ་བ་ (ཁྲག་ཁྲིག་སྟོང་དང་)སྟོང་དང་། བྱེ་བ་(ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་དང་)འབུམ། བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་དང་། སྟོང་ གསུམ་(དངོས་)འབུམ་ཕྲག་བཅུའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་དང་། སྟོང་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་ 1-442 གྱི་ཁམས་གྲངས་མེད་འབུམ་ཕྲག་བཅུའི་རྡུལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་སྙེད་དང་། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གྲངས་མེད་པ་ལས་འདས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་(འདི་མདོ་དངོས་གཏུག་དགོས།) སྙེད་དོ། །ས་བཅུ་པའི་མདོར་(ཐུབ་དགོངས་སུ་ཡོད།)རོ། ། གསུམ་པ་ནི། བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ལས་དང་ནི། །གཞན་ཡང་སྨོན་ལམ་དག་དང་ནི། །ཏིང་ ངེ་འཛིན་དང་དབང་འབྱོར་བའི། །དབང་གིས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་ཏེ། མོས་སྤྱོད་པ་ རྣམས་ལས་ཀྱིས་མངོན་པར་འདོད་(ཐུབ་དགོངས་སུ་)པའི་གནས་སུ་སྐྱེ་བ་དང་། ས་ཐོབ་པ་རྣམས་ སེམས་ཅན་སྨིན་པའི་ཕྱིར་དུ་དུད་འགྲོ་སོགས་གནས་དམན་པར་སྐྱེ་བ་ནི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ དང་། བསམ་གཏན་རྣམས་(ཀྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་)བཟློག་ནས་འདོད་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ གྱི་དབང་། སྤྲུལ་བས་དགའ་ལྡན་ན་གནས་པ་སོགས་དབང་འབྱོར་བའི་དབང་གིས་སྐྱེ་(དབྱིག་ གཉེན་ལྟར་རོ། །)བ་སྟེ་དབང་གི་སྐྱེ་བ་བཞིའོ། །རྣམ་སྨིན་གྱི་སྐྱེ་བ་ནི

【現代漢語翻譯】 因此，由於能夠平等地瞭解十方三世的一切法（智慧），所以能夠徹底地瞭解永不間斷的相（智慧）和無有障礙的法之顯現。與清凈的根器相符的理由，即不作分別的清凈行持，都會被普遍地實踐，這二者是勝觀的特點。爲了圓滿成就法身，從高到低地依次修持十度等因，是二者的功德。 第二，初地具有一百一十二種功德：一剎那間獲得並等持一百種不同的等持（等持的作用是）見到一百尊佛。也知道他們所作的加持。能震動一百個世界，也能顯現光明。能前往一百個佛土。能使一百個眾產生熟。能安住一百個劫。能進入過去和未來的邊際。能開顯一百種法門。能示現一百個身體。身體和身體都具有一百個菩薩眷屬。同樣地，向上推算，第二地等具有千、萬、十萬、百萬、千萬（萬萬）、億、千萬億、三千大千世界微塵數、三千大千世界無量十萬微塵極微數、十方無量無數佛土微塵數。 《十地經》（應覈對原文）。 第三，有智慧者之業，以及其他願力，等持和自在力的力量，想要轉生（到何處都可以）。也就是說，隨信行者通過業力而轉生到想要去的地方（應覈對原文），獲得果位的菩薩爲了成熟眾生而轉生到畜生等低劣之處是願力的力量，禪定者（的果報轉生）轉而轉生到欲界是等持的力量，通過化身而安住于兜率天等是自在力的力量（如世親所說），即四種自在的轉生。異熟的轉生是……

【English Translation】 Therefore, because of knowing all the dharmas (wisdom) of the ten directions and three times equally, one thoroughly knows the uninterrupted signs (wisdom) and the unobstructed appearance of dharmas. The reasons that accord with pure faculties, that is, pure conduct without discrimination, will be universally practiced; these two are the characteristics of higher vision. In order to perfectly accomplish the Dharmakaya, cultivating the ten perfections and other causes from higher to lower is the merit of both. Second, the first bhumi has one hundred and twelve qualities: in one instant, one obtains and abides in one hundred different samadhis (the function of samadhi is) to see one hundred Buddhas. One also knows the blessings they bestow. One can shake one hundred worlds and also illuminate them. One can go to one hundred Buddha-fields. One can ripen one hundred sentient beings. One can abide for one hundred kalpas. One can enter the limits of the past and future. One can reveal one hundred dharma doors. One can manifest one hundred bodies. Each body and body has one hundred bodhisattva retinues. Similarly, extrapolating upwards, the second bhumi and so on have thousands, ten thousands, one hundred thousands, millions, ten millions (hundreds of millions), billions, ten million billions, the number of dust motes in a three-thousand great thousand world, the number of extremely fine dust motes in a countless ten million three-thousand great thousand worlds, and the number of dust motes exceeding the countless Buddha-fields of the ten directions. The Sutra of the Ten Bhumis (should be checked against the original). Third, the actions of the wise, as well as other aspirations, the power of samadhi and mastery, are what one desires to be born by. That is, those who practice according to faith are born by the power of karma in the place they desire (should be checked), and those who have attained the bhumis are born in lower realms such as animals in order to ripen sentient beings by the power of aspiration, and those who meditate (the result of which is birth) are born in the desire realm by the power of samadhi, and abiding in Tushita and so on through manifestation is birth by the power of mastery (as Vasubandhu said), that is, the four kinds of births by power. The birth of ripening is...

། ས་བཅུ་ཐོབ་པ་རྣམས་རིམ་ བཞིན་དུ། ཛམྦུའི་གླིང་། གླིང་བཞི། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ། འཐབ་བྲལ། དགའ་ལྡན། འཕྲུལ་ དགའ། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་རྒྱལ་བོ་དང་། སྟོང་གི་བདག་པོ་ཚང་པ། སྟོང་གཉིས་ ཀྱི་བདག་པོ། སྟོང་གསུམ་གྱི་བདག་པོ། གནས་གཙང་མའི་ལྷའི་རྒྱལ་བོ་རྣམས་སུ་ཕལ་ཆེར་ སྐྱེའོ། །ཞེས་ས་བཅུ་པའི་མདོ་དོན་ནོ། ། བཞི་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་ནས་འདིར། །ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྷག་སེམས་ དང་། །ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ལ་རྗེས་སློབ། །ཞེས་ཏེ། ས་དང་པོར་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་ནས། གཉིས་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི། གསུམ་པར་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། བཞི་པར་བྱང་ཕྱོགས་ལ་ མཁས་པ། ལྔ་པར་བདེན་གཉིས་ལ་མཁས་པ། དྲུག་པར་རྟེན་འབྲེལ་ལ་མཁས་པ་སྟེ་གསུམ་ པོ་དེར་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་པོ། །དེ་ལྟར་བསླབས་པས་ས་བདུན་པར་མཚན་མ་ མེད་ཅིང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས། བརྒྱད་པར་མཚན་མ་དང་འདུ་བྱེད་པ་གཉིས་ཀ་ 1-443 མེད་ཅིང་ཞིང་དག་པ། དགུ་པར་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པ། བཅུ་པར་གཟུངས་དང་ཏིང་ངེ་ འཛིན་གྱི་སྒོ་རྣམས་འགྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་སྟེ། འབྲས་བུ་དམ་པ་འདི་བཞི་ནི། །ས་བཞི་བོ་ལ་ རབ་ཏུ་བརྟེན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སློབ་པ་དེ་ཉིད་ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྦྱོང་བའང་ཡིན་ཏེ། (ས་དང་པོར་)ཆོས་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་ནས་(ས་གཉིས་ཀ་)འདིར། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ནི་ཕུང་པོ་སྦྱོང་། ། དེ་ཡི་འོག་ཏུ་(གསུམ་པར་)ཏིང་(ངེ་)འཛིན་(གྱི་ཕུང་པོ་)དང་། །(བཞི་ལྔ་དྲུག་པར་)ཤེས་རབ་(ཀྱི་)ཕུང་པོ་ རྣམ་པར་སྦྱོང་། །དེ་ལས་གཞན་པ་(བདུན་སོགས་བཞི་བོ་)དག་ལ་ནི། །(སྔར་བཤད་འབྲས་བུ་བཞིའི་)སྒྲིབ་ (པ་)རྣམ་(པ་)བཞི་དང་(སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་)ཐོགས་པ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་(སྦྱངས་པ་)ལས་ནི་(རིམ་པ་བཞིན་) རྣམ་(པར་)གྲོལ་(བའི་ཕུང་པོ་)དང་། །(རྣམ་པར་)གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་(ཀྱི་ཕུང་པོ་)རྣམ་པར་སྦྱོང་། །ཞེས་ པ་ལྟར་རོ། ། ལྔ་པ་ནི། ས་ལ་འཇུག་པའི་མདོར། ཡན་ལག་བཅུ་གཅིག་རྫོགས་གྱུར་པས། །རབ་དགའ་ ལ་སོགས་ས་བཅུ་གཅིག །རྨོངས་གཉིས་གནས་ངན་ལེན་གཅིག་སྟེ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་ཐ་ དད་དོ། །ཞེས་པ་ལྟར། ས་བཅུ་གཅིག་ལ་རྨོངས་པ་གཉིས་གཉིས་དང་གནས་ངན་ལེན་རེ་རེ་ སྟེ་མིང་ཙམ་ཆོས་བཤེས་སུ་བཤད་ཅིང་། (ལུང་གི་སྙེ་མ་དང་ལྷན་ཐབས་གཉིས་སུ་ཡང་བཤད་དོ། །)རྒྱས་པར་ དགོངས་འགྲེལ་འགྲེལ་པ་གསུམ་དང་བཅས་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དྲུག་པ་ནི། ཕར་ཕྱིན་བཅུ་སྟེ་སྔར་བཤད་ཟིན་ཅིང་། ས་བཅུ་ལ་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་རེ་རེ་གཙོ་ ཆེར་སྤྱོད་ཅིང་། གཞན་ཕལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་དེ་དབུས་མཐར། ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཁྱད་ མེད་ནི། །ས་བཅུ་དག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །རྒྱས་པར་ས་བཅུ་པའི་མདོར་ཤེས་པར་ བྱའོ། ། བདུན་པ་ལ། ས་བ

【現代漢語翻譯】 獲得十地者依次多半會轉生到：瞻部洲（梵文：Jambudvīpa，人所居住的四大洲之一），四大洲，三十三天（佛教欲界六天中的第二天），無諍天（佛教色界四禪天中的第三天），兜率天（佛教欲界六天中的第四天），樂變化天（佛教欲界六天中的第五天），他化自在天的國王，千世界之主，二千世界之主，三千世界之主，以及凈居天的天王們。這是《十地經》的要義。 第四，徹底領悟法性后，在此地，學習增上戒學、增上心學和增上慧學。也就是說，初地領悟法性后，二地學習戒律，三地學習心學，四地精通菩提分法，五地精通二諦，六地精通緣起。在這三地學習慧學。如此學習后，七地證得無相且無功用的智慧，八地無相無功用且清凈佛土，九地成熟眾生，十地成就陀羅尼和三摩地之門。這四個殊勝的果位，完全依賴於這四地。如此學習也即是清凈五無漏蘊：（初地）徹底領悟法性后，（二地）在此清凈戒蘊，其後（三地）清凈定蘊，（四五六地）清凈慧蘊，除此之外（七地等四地），（先前所說的四果）四種障礙和（佛地的）所知障，（通過清凈）從（次第）解脫蘊和解脫知見蘊中清凈。如是說。 第五，在《入地經》中說：『圓滿了十一個支分，歡喜地等有十一個地，兩種愚癡和一個墮處，不順品各不相同。』也就是說，十一個地各有兩種愚癡和一個墮處，只是名稱不同而已，在經論中被視為法友。（在《教典穗》和《附編》二書中也有闡述。）詳細內容應從包括《意趣釋》、《釋論》在內的三部論典中瞭解。 第六，十波羅蜜多（梵文：paramita，到達彼岸），前面已經講過。十地主要修持十波羅蜜多中的一個，其他則以輔助的方式修持。如《中邊分別論》所說：『有差別和無差別，應知在十地中。』詳細內容應從《十地經》中瞭解。 第七，關於地...

【English Translation】 Those who have attained the Ten Bhumis (Sanskrit: Daśa-bhūmi, the ten grounds of a Bodhisattva) are mostly reborn in the following realms in order: Jambudvipa (one of the four continents inhabited by humans), the Four Continents, Trayastrimsha (the Heaven of the Thirty-three Gods, the second of the six heavens of the desire realm in Buddhism), the Heaven of No Strife (the third of the four dhyana heavens in the form realm of Buddhism), Tushita Heaven (the fourth of the six heavens of the desire realm in Buddhism), the Heaven of Enjoying Transformation, the king of the Heaven of Others' Freedom, the lord of a thousand worlds, the lord of two thousand worlds, the lord of three thousand worlds, and the kings of the Pure Abodes. This is the essence of the Sutra of the Ten Bhumis. Fourth, after thoroughly understanding the nature of reality, here, one studies the higher discipline, the higher mind, and the higher wisdom. That is, after understanding the nature of reality in the first bhumi, one studies discipline in the second, mind in the third, becomes proficient in the limbs of enlightenment in the fourth, proficient in the two truths in the fifth, and proficient in dependent origination in the sixth. In these three, one studies the learning of wisdom. Having studied in this way, in the seventh bhumi, one attains the wisdom of being without characteristics and without conceptualization; in the eighth, one is without characteristics and conceptualization and purifies the Buddha-field; in the ninth, one ripens sentient beings; and in the tenth, one accomplishes the doors of dharani and samadhi. These four supreme fruits completely rely on these four bhumis. Studying in this way is also purifying the five uncontaminated aggregates: (In the first bhumi) after thoroughly understanding the nature of reality, (in the second) here, one purifies the aggregate of discipline; after that (in the third) the aggregate of concentration; (in the fourth, fifth, and sixth) one purifies the aggregate of wisdom; other than that (in the seventh, etc., the four), (the four fruits mentioned earlier) the four obscurations and the cognitive obscurations (of the Buddha-ground), (through purification) one purifies from the (successive) aggregate of liberation and the aggregate of the wisdom of liberation. Thus it is said. Fifth, in the Sutra of Entering the Bhumis, it says: 'Having perfected eleven branches, there are eleven bhumis, such as the Joyful One; two kinds of delusion and one bad state; the opposing factors are different.' That is, each of the eleven bhumis has two kinds of delusion and one bad state, which are only different in name and are regarded as Dharma friends in the scriptures. (It is also explained in the 'Spike of Scriptures' and 'Supplement'.) Detailed information should be learned from the three treatises including the 'Commentary on the Intent' and the 'Exegesis'. Sixth, the Ten Paramitas (Sanskrit: pāramitā, perfection, to cross over to the other shore), have been explained before. Each of the ten bhumis mainly practices one of the ten paramitas, while the others are practiced in an auxiliary way. As the Madhyantavibhaga (Distinguishing the Middle from the Extremes) says: 'Difference and non-difference, should be known in the ten bhumis.' Detailed information should be learned from the Sutra of the Ten Bhumis. Seventh, regarding the bhumis...

ཅུ་པོའི་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། མཉམ་གཞག་ཏུ་ཆོས་ཉིད་ ཙམ་རྟོགས་ཁྱད་མེད། ཆོས་ཉིད་བཅུ་ལ་སྒྲིབ་པ་བཅུ་སྤངས་པའི་རིམ་གྱིས་ངེས་པ་འདྲེན་ 1-444 ཚུལ་ལ་ཁྱད་ཡོད་པར་བསྟན། རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ས་བཅུ་གཅིག་གི་མཉམ་ བཞག་ན་ཆོས་ཉིད་ཙམ་མངོན་གསུམ་དུ་རྟོགས་པར་ཁྱད་པར་མེད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ གཅིག་ཡང་དག་པའི་མཐའ་གཅིག་ཡིན་ན་སྣོད་དང་སྣོད་མིན་པར་ཇི་ལྟར་བརྟགས། ཅེས་ དང་། ཨཱརྱ་དེ་བས། གང་གིས་དངོས་གཅིག་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་བ། །དེ་ཡིས་དངོས་ཀུན་དེ་ བཞིན་ཉིད་དུ་མཐོང་། །ཞེས་སོགས་མཐའ་ཡས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་ཆོས་དབྱིངས་བཅུས་སྒྲིབ་པ་བཅུ་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་ རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ངེས་པ་འདྲེན་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། དབུས་ མཐར། ཀུན་ཏུ་འགྲོ་དོན་མཆོག་གི་དོན། །རྒྱུ་མཐུན་དོན་གྱི་མཆོག་ཉིད་དང་། །ཡོངས་སུ་ འཛིན་པ་མེད་དོན་དང་། །རྒྱུད་རྣམས་ཐ་དད་མེད་དོན་དང་། །ཉོན་མོངས་རྣམ་དག་མིན་དོན་ དང་། །ཐ་དད་མེད་པའི་དོན་ཉིད་དང་། །དྲི་མེད་འཕེལ་བ་མེད་དོན་དང་། །དབང་ནི་རྣམ་པ་ བཞི་ཡི་གནས། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་མ་རིག་པ། །ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་སྒྲིབ་པ་བཅུ། །ས་ བཅུའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱི། །གཉེན་པོ་དག་ནི་ས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཏེ། ས་དང་པོར། ཆོས་ ཉིད་དེ་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ སྒྲིབ་པ་སྤངས་པས་དེ་རྟོགས་ཤིང་རང་གཞན་མཉམ་པར་རིག གཉིས་པར། རང་བཞིན་ གྱིས་འོད་གསལ་བར་(བློ་བརྟན་)མཐོང་བས་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་(བློ་)མིན་གྱི་ རྨོངས་(བློ་)པ་ཀུན་སྦྱང་རུང་གི་མཆོག་གི་དོན་དུ་གཙོ་བོར་རྟོགས་ནས་དེ་ལ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ ངེས་པ་འདྲེན། གསུམ་པར་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཆོས་སྐུའི་མིང་ཅན་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ གིས་དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་མདོ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་པའི་ཆོས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་དབྱིངས་ མཆོག་ཡིན་པས་དེ་དག་བྱེད་ཀྱི་བསྟན་པའི་ཆོས་རྒྱུ་དང་མཐུན་པའི་དོན་གྱི་མཆོག་ཏུ་མི་རྟོག་ 1-445 ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རིག་ནས་དེ་ལ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པ་འདྲེན། བཞི་པར། ཆོས་དབྱིངས་དེ་ གང་གིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་ཅིང་བདག་དང་བདག་གི་སོགས་གང་དུ་ཡང་གཟུང་ བྱ་མིན་པར་སྤྲོས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཙོ་བོར་རྟོགས་པས་དེ་ལ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པ་ འདྲེན། ལྔ་པར། སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་དང་རང་གི་རྒྱུད་རྣམས་ཆོས་དབྱིངས་ཐ་དད་མེད་ པའི་དོན་དུ་སེམས་ཀྱི་བསམ་པ་རྣམ་དག་མཉམ་པ་ཉིད་བཅུས་རྟོགས་ཏེ། དེ་ལ་རང་སྟོབས་ ཀྱིས་ངེས་པ་འདྲེན། བཅུ་ནི་དུས་གསུམ་སངས

【現代漢語翻譯】 如果有人問，十地菩薩的證悟有什麼不同？回答是：在等持中，證悟法性本身沒有差別。但十地菩薩通過斷除十種障礙，以次第的方式引導證悟，這方面存在差別。這是爲了消除爭論。第一點是：在十一地的等持中，證悟法性本身在顯現上沒有差別，因為一切法的法界是同一個。如經中所說：『文殊，如果法的法界是同一個，真實的邊際是同一個，那麼如何區分器與非器呢？』阿雅提婆（Āryadeva）也說：『誰見一法如實性，彼亦見一切法如實。』等等，經文浩瀚無邊。 第二點是：雖然如此，但通過十法界斷除十種障礙的方式，在後得位引導正確的證悟方面存在差別。如《中邊分別論》所說：『普遍利益最勝義，同因義之最勝性，無有執持無義性，諸續差別無義性，煩惱清凈非義性，無有差別義自性，無垢增長無義性，自在四相之住處，法界無明煩惱性，非有煩惱十種障，十地相違品之敵，即是十地之體性。』也就是說，在初地，證悟法性遍及一切自他的普遍利益之義，斷除障礙，從而證悟此義，並且平等地認知自他。在第二地，通過見到自性光明，主要證悟法界是能夠清凈一切煩惱和非煩惱愚癡的最勝義，從而以自力引導對此的證悟。在第三地，由於名為完全清凈法身的法界的力量，產生了與之相應的經部等教法，因此不會認為這些教法不是法界最勝義的同類因，而是以智慧認知，並以自力引導對此的證悟。在第四地，法界不被任何事物執持，也不是我或我所等任何可執之物，而是以無戲論智慧主要證悟，從而以自力引導對此的證悟。在第五地，通過十種平等性，證悟佛、菩薩和自己的相續與法界沒有差別的意義，從而以自力引導對此的證悟。十種平等性是指三世諸佛……

【English Translation】 If asked, what is the difference in the realization of the ten Bhumis (grounds) Bodhisattvas? The answer is: In Samadhi (meditative absorption), there is no difference in realizing the Dharmata (nature of reality) itself. However, there is a difference in how the ten Bhumis Bodhisattvas guide realization in a gradual manner by abandoning the ten obscurations. This is to eliminate disputes. The first point is: In the Samadhi of the eleven Bhumis, there is no difference in manifestly realizing the Dharmata itself, because the Dharmadhatu (sphere of reality) of all Dharmas (phenomena) is the same. As stated in the Sutra: 'Manjushri, if the Dharmadhatu of Dharmas is the same, and the ultimate boundary is the same, then how can you distinguish between vessel and non-vessel?' Āryadeva also said: 'Whoever sees one thing as Suchness (Tathata), also sees all things as Suchness.' And so on, the scriptures are boundless. The second point is: Although this is the case, there is a difference in guiding correct realization in the post-meditation state through the way of the ten Dharmadhatus abandoning the ten obscurations. As stated in the Madhyantavibhaga (Distinguishing the Middle from the Extremes): 'The supreme meaning of universal benefit, the supreme nature of the meaning of the common cause, the meaning of non-apprehension, the meaning of non-difference of the continuums, the meaning of non-purity of afflictions, the very nature of the meaning of non-difference, the meaning of immaculate increase, the abode of the four aspects of power, the ignorance of Dharmadhatu, the ten obscurations that are not afflicted, the opponents of the discordant aspects of the ten Bhumis, are the nature of the ten Bhumis.' That is to say, on the first Bhumi, one realizes the meaning of the universal benefit of the Dharmata pervading all self and others, abandoning the obscuration, thereby realizing this meaning and equally recognizing self and others. On the second Bhumi, by seeing the self-luminous nature, one mainly realizes that the Dharmadhatu is the supreme meaning capable of purifying all afflictions and non-afflictive ignorance, thereby guiding the realization of this with one's own power. On the third Bhumi, due to the power of the Dharmadhatu named the completely pure Dharmakaya (body of reality), the teachings of the Sutra Pitaka and so on that correspond to it arise, therefore one does not think that these teachings are not the same cause as the supreme meaning of the Dharmadhatu, but recognizes them with wisdom and guides the realization of this with one's own power. On the fourth Bhumi, the Dharmadhatu is not apprehended by anything, nor is it anything that can be apprehended such as self or mine, but is mainly realized with non-conceptual wisdom, thereby guiding the realization of this with one's own power. On the fifth Bhumi, through the ten equalities, one realizes the meaning that the Buddhas, Bodhisattvas, and one's own continuum are not different from the Dharmadhatu, thereby guiding the realization of this with one's own power. The ten equalities refer to the Buddhas of the three times...

་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ། བསམ་པ་ མཉམ་པ་གསུམ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་རྣམ་དག་ལ་སེམས་མཉམ་པ་གཉིས། ལྟ་བ་ཐེ་ཚོམ་ཡིད་གཉིས་འགྱོད་པ་སེལ་བས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སེམས་མཉམ་པ་སྟེ་དེ་ནི་ ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ལའོ། །(དེ་ལྟར་བསླབ་གསུམ་ལའོ། །) ལམ་དང་ལམ་མིན་ཤེས་པ་རྣམ་དག་ ལ་དང་། ལམ་ཤེས་པ་རྣམ་དག་ལ་དང་། བྱང་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་གོང་ནས་གོང་དུ་རྣམ་དག་ ལ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྨིན་པར་བྱེད་པ་རྣམ་དག་ལ་བསམ་པ་མཉམ་པ་རྣམས་སོ། ། དྲུག་པར། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་ལ་ཉོན་མོངས་རྣམ་དག་གི་བདག་གམ་བདག་གི་གང་ཡང་ མེད་པར་རྟོགས་པས་ཆོས་དབྱིངས་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མིན་(བློ་བརྟན་) ཅིང་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པས་གློ་བུར་དུ་རྣམ་པར་དག་པའང་མིན་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ ནས་དེ་ལ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པ་འདྲེན། བདུན་པར། ཆོས་དབྱིངས་དེ་མདོ་ལ་སོགས་པའི་ ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་ཐ་དད་པའི་དོན་དུ་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་རོ་གཅིག་པའི་རྣམ་པའི་ ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ཤིང་དེ་ལ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པ་འདྲེན། བརྒྱད་པར། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་(དབྱིག་)པས་ཆོས་དབྱིངས་(བློ་)རང་བཞིན་གྱིས་དག་པས་དྲི་ བཅས་ཀྱི་དུས་སུ་བྲི་བ་མེད་དྲི་མེད་ཀྱི་དུས་སུ་ཡང་འཕེལ་པ་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ ཤིང་དེ་ལ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པ་འདྲེན། ཉོན་ཡིད་གནས་གྱུར་བས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་ 1-446 དག་པ་ལ་དབང་། དབང་ཤེས་ལྔ་གནས་གྱུར་བས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་སྟོན་པ་ཞིང་དག་ པ་ལ་དབང་བའི་གནས་ཉིད་དུ་རྟོགས། དགུ་པར། སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་བཞི་ཐོབ་པས་ཡེ་ ཤེས་ལ་དབང་། བཅུ་པར། ཇི་ལྟར་བཞེད་པ་བཞིན་སྤྲུལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ མཛད་པས་ལས་ལ་དབང་བའི་གནས་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཏེ། དབང་དེ་གཉིས་ཡིད་ཤེས་གནས་ གྱུར་བ་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེས་པ་རྣམས་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་དབྱིག་གཉེན་དང་བློ་གྲོས་བརྟན་པ་ ལྟར་རོ། །ཕྱི་མ་བཞི་བོ་མདོ་རྒྱན་དུ་ཡང་ངོ་། །ཡེ་ཤེས་ཞབས་སོགས་ལྟར་ན། ས་བཅུ་པའི་ མཉམ་གཞག་གི་སྐབས་ན་ཁྱད་མེད་ཅིང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཁྱད་ཡོད་ལ་སའི་ཁྱད་པར་ ཡང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པར་བཞེད་དེ། སྡུད་འགྲེལ་དུ། གལ་ཏེ་འོ་ན་ནི་ རབ་ཏུ་དགའ་བའི་གནས་སྐབས་ཁོ་ནར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པའི་ ཕྱིར་ས་གཞན་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ། ས་ཐམས་ཅད་ནི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ལྟོས་ནས་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་དོ། ། དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་ཁ་ཅིག་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་མས་ བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ་ཁ་ཅིག་སྒོམ་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།

【現代漢語翻譯】 在諸佛陀的清凈法中，有三種平等的意念：對於戒律和心性的清凈修持，有兩種平等的意念；通過消除對見地的懷疑、猶豫和後悔而達到清凈，有一種平等的意念，這屬於智慧的修持。（如是，共有三種修持。）對於了知正道與非道的清凈，有一種意念；對於了知正道的清凈，有一種意念；對於所有菩提分法越來越清凈，有一種意念；對於成熟一切眾生的清凈，有各種平等的意念。 第六，在緣起的意義上，通過了悟煩惱清凈的自性或與自性相關的任何事物都不存在，從而了知法界（Dharmadhatu）自性本非全然被煩惱所染（堅定），也非自性本凈，而是顯現為突如其來的清凈，並依靠自身的力量對此獲得確信。第七，法界（Dharmadhatu）在經部等不同法相的意義上，通過以諸法皆空的唯一法味之智慧現量了悟，並依靠自身的力量對此獲得確信。第八，通過獲得對不生之法的忍（Dharmaksanti，勝解），了知法界（Dharmadhatu）自性本凈，因此在有垢染之時不會減少，在無垢染之時也不會增加，並依靠自身的力量對此獲得確信。通過煩惱和意識的轉化，獲得對極度清凈的無分別智慧的自在。通過五種感官意識的轉化，了悟到能夠隨心所欲地顯現清凈剎土的境界。 第九，通過獲得四種無礙解（catupratisamvit），獲得對智慧的自在。第十，了悟到能夠如所愿般以化身利益眾生，從而獲得對業的自在。這兩種自在是從意識轉化而來，如第二佛陀無著（Asanga）和堅慧（Sthiramati）一般。後面的四種在《經莊嚴論》（Mahayanasutralamkara）中也有提及。按照智足（Jnanapada）等人的觀點，在十地菩薩的入定（Samahita）狀態下沒有差別，但在出定（Prsthalabdha）狀態下有差別，地的差別也是根據出定狀態來劃分的。在《攝釋》（Samgrahabhasya）中說：『如果這樣，那麼僅僅在極喜地（Pramudita）的階段，一切波羅蜜多（paramita，到彼岸）都是清凈的，那麼其他的地就沒有意義了嗎？』 確實如此，因為所有地的體性都是一樣的，從超越世間的角度來看，沒有任何差別。清凈的世間功德，有些是通過一剎那的見道來成就的，有些是通過修習來成就的。

【English Translation】 In the perfectly pure Dharma of the Buddhas, there are three samata intentions: two samata intentions for the pure practice of morality and mind; one samata intention for purity through eliminating doubts, hesitations, and regrets about views, which belongs to the practice of wisdom. (Thus, there are three practices.) There is one intention for the purity of knowing the right path and the wrong path; one intention for the purity of knowing the path; one intention for the purity of all the wings of enlightenment becoming increasingly pure; and various samata intentions for the purity of maturing all sentient beings. Sixth, in the meaning of dependent origination, by realizing that there is no self or anything related to self in the purity of afflictions, one realizes that the Dharmadhatu (法界) is not inherently defiled (steadfast) and not inherently pure, but manifests as sudden purity, and gains certainty about this through one's own power. Seventh, in the meaning of different characteristics of the Dharma, such as in the Sutras, the Dharmadhatu (法界) is realized directly through the wisdom of the single taste of emptiness of all characteristics, and one gains certainty about this through one's own power. Eighth, by obtaining forbearance (Dharmaksanti, 勝解) of the unborn Dharma, one realizes that the Dharmadhatu (法界) is inherently pure, so it does not decrease when there are impurities and does not increase when there are no impurities, and one gains certainty about this through one's own power. Through the transformation of afflictions and consciousness, one gains power over the extremely pure non-conceptual wisdom. Through the transformation of the five sense consciousnesses, one realizes the state of being able to manifest pure lands as desired. Ninth, by obtaining the fourfold perfect knowledge (catupratisamvit), one gains power over wisdom. Tenth, one realizes the state of being able to benefit sentient beings with emanations as desired, thereby gaining power over karma. These two powers arise from the transformation of consciousness, like the second Buddha Asanga (無著) and Sthiramati (堅慧). The latter four are also mentioned in the Mahayanasutralamkara (經莊嚴論). According to the views of Jnanapada (智足) and others, there is no difference during the Samahita (入定) state of the tenth Bhumi Bodhisattva, but there are differences during the Prsthalabdha (出定) state, and the differences in the Bhumis are also made based on the Prsthalabdha state. In the Samgrahabhasya (攝釋), it says: 'If so, then only in the stage of Pramudita (極喜地), all the paramitas (paramita, 到彼岸) are pure, then are the other Bhumis meaningless?' Indeed, because the nature of all the Bhumis is the same, from the perspective of transcending the world, there is no difference. The pure worldly qualities are achieved by some through a moment of seeing, and by some through cultivation.

།སའི་ཁྱད་པར་རྣམ་ པར་བཞག་པ་ཡང་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཞེས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་ བོ་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་མེད་ཅིང་ཇི་སྙེད་པ་རྟོགས་པ་སོགས་ནི་ཁྱད་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ལ་ཆོས་དབྱིངས་ བཅུས་བསྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་ཡོད་པ་སྔར་ལྟར་གནས་སོ། ། གསུམ་པ་ལ། ཆོས་ཉིད་ཆ་མེད་པས་གཅིག་རྟོགས་པས་ཀུན་རྟོགས་ན་མཐོང་ལམ་ པས་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ནི། དེ་འདོད་དེ་སངས་ རྒྱས་དང་བྱང་འཕགས་མཉམ་བཞག་ཁྱད་མེད་ཟེར་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ནོར་ཏེ། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ས་ རྡུལ་དང་། །རྒྱ་མཚོ་བ་ལང་རྨིག་རྗེས་ཀྱི། །ཁྱད་པར་གང་ཡིན་སངས་རྒྱས་དང་། །བྱང་ཆུབ་ 1-447 སེམས་དཔའི་ཁྱད་དེ་ཉིད། །ཅེས་སོགས་དང་འགལ་ལོ། །ཁ་(བུ་རིན་)ཅིག་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་ངོ་ བོ་ཙམ་ཞིག་མཐོང་བ་འདོད། དེའི་ཁྱད་པར་མ་ལུས་པ་མཐོང་བ་མིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི་གློ་ བུར་གྱི་དྲི་མ་མ་ལུས་པས་དབེན་པས་ཕྱེ་ལ་དེ་མཐོང་ལམ་གྱི་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་ལ་ཆ་མེད་དུ་མ་ གྲུབ་པོ་གསུང་ངོ་། །མི་འཐད་དེ། ཆོས་ཉིད་ཆ་དང་བཅས་པར་ཐལ། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཡང་དེ་ བཞིན་ཉིད་ཡིན་མཐོང་ལམ་གྱི་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན། དེ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ དྲི་མ་མ་ལུས་པས་དབེན་མི་དབེན་སོ་སོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གསལ་ཁས་སོ། །གལ་ཏེ་ རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། མཐོང་ལམ་གྱི་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡང་དྲི་མ་ཀུན་གྱིས་དབེན་ནོ་ཞེ་ན། དོན་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་མོད། ཁྱེད་ལྟར་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུར་ཐལ། ཆོས་ཉིད་གང་ ཞིག དྲི་མ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བས་སོ། །འཁོར་གསུམ་ཁས་སོ། །ཁ་ཅིག་ཆོས་ཉིད་ལ་ལྡོག་ པའི་ཆ་ཤེས་ཡོད་ཀྱི་རྫས་ཀྱི་ཆ་མེད་པའོ་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་སྤྱིའི་མཚན་ ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོར་གཅད་དུ་མེད་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞིང་གཅིག་ཏུ་བཤད་པ་དང་ཡང་ འགལ་ལོ། །ཡང་སྒྲོ་བཏགས་སུ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་ཐ་དད་དེ་ཡིན་པས་ སོ། །ཞེས་པའི་ཁྱབ་པ་སྡེ་བདུན་མདོ་དང་བཅས་པར་བཤད་དོ། །ཡང་མཐོང་ལམ་པ་ཆོས་ ཅན། མཆོག་གི་དོན་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པར་ཐལ། དེ་འདྲའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་ སུམ་དུ་རྟོགས་པས་སོ་ཞེ་ན། ཁྱབ་པ་མེད་དེ། དེ་ལ་ཆོས་གོམས་པ་གསལ་བས་རང་སྟོབས་ ཀྱིས་ངེས་པ་དངོས་སུ་འདྲེན་པའི་སྒོ་ནས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ན་དེར་འགྱུར་གྱི་མངོན་སུམ་ དུ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་དེར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན། སྔོ་སོགས་རང་མཚན་འཛིན་པའི་མངོན་ སུམ་གྱིས་སྔོ་སོགས་རང་མཚན་དང་དེའི་མི་རྟོག་པ་སོགས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཡང་དེ་སྔོ་ མིན་དུ་འཛིན་པ་སེལ་གྱི་དེ་རྟག་འཛིན་སོགས་མི་སེལ་བ་བཞིན་ནོ། །ཐུབ་དགོངས་སུ། ཆ་ གང་གོམས་པ་གསལ་བ་ཉིད་ལ

【現代漢語翻譯】 此外，對地的特性的區分也依賴於此，因此沒有過失。』然而，在證悟法性（Dharmata）的本質上沒有差別，但在證悟的廣度等方面差別極大，通過去除十法界的遮蔽來證悟與未證悟的差別仍然存在，如前所述。 第三個問題：如果法性是無分（不可分割）的，證悟一即證悟一切，那麼見道者是否會現量見到自性身（Svabhavikakaya）呢？有些人認為會，他們說佛陀和聖者菩薩的等持沒有差別，這是非常錯誤的。如果真是那樣，那麼就與以下經文相矛盾：『地上的微塵，海洋和牛蹄印中的水，佛陀和菩薩之間的差別，就是那樣的差別。』有些人認為只能見到自性身的少許本質，不能完全見到其所有特性。因為自性身遠離了所有的客塵（突然出現的污垢），所以他們說見道的對境法性不是無分的。這是不合理的，因為法性應是有分的。自性身也是真如（Tathata），見道的對境法性也是真如。因為這兩者的本質存在著是否遠離所有污垢的區別。這個理由是明顯的。如果理由不成立，見道的對境法性的本質也遠離了一切污垢，那麼，按照你的觀點，它應成為自性身，因為任何法性，如果遠離了一切污垢。這三個方面我都承認。有些人認為法性有反體的部分是可知的，但實體的部分是不可分的。這與所說的所有法的法性不能用共相的特徵來區分，以及所說的是一體相矛盾。而且，這也會變成增益，因為反體的差別是不同的差別。』這個普遍性在包括《七部論》在內的經文中都有闡述。此外，見道者是否去除了對至高義等的遮蔽呢？因為他們現量證悟了這樣的法性。這個推論是不成立的，因為對該法的串習變得清晰，通過自力直接引導確定性的方式現量證悟，才會如此。僅僅是現量見到並不會導致那樣，例如，雖然執持藍色的自相的現量能現量見到藍色等的自相以及對它的不分別等，但這隻能消除認為它是非藍色的執著，而不能消除認為它是常等的執著。在《入中論》中，哪一部分的串習變得清晰呢？

【English Translation】 Furthermore, the distinctions of the earth's characteristics also depend on this, so there is no fault.' However, there is no difference in realizing the essence of Dharmata (the nature of reality), but there are very large differences in the extent of realization, etc. The difference between realizing and not realizing through removing the obscurations of the ten realms of Dharma remains as before. Third question: If Dharmata is indivisible, realizing one means realizing all, then will the Path of Seeing directly see the Svabhavikakaya (Essence Body)? Some say yes, claiming that the Samadhi of Buddhas and Bodhisattvas are indistinguishable, which is a great error. If that were the case, it would contradict scriptures such as: 'The difference between specks of dust on the earth, the ocean, and the water in an ox's hoof-print, is the same as the difference between Buddhas and Bodhisattvas.' Some assert that only a small portion of the essence of the Svabhavikakaya is seen, not all of its characteristics. Because the Svabhavikakaya is devoid of all adventitious stains, they say that the Dharmata, the object of the Path of Seeing, is not indivisible. This is unreasonable, because Dharmata should be divisible. The Svabhavikakaya is also Tathata (Thusness), and the Dharmata, the object of the Path of Seeing, is also Tathata. Because the essence of these two has the distinction of being devoid or not devoid of all stains. The reason is clear. If the reason is not established, and the essence of Dharmata, the object of the Path of Seeing, is also devoid of all stains, then, according to your view, it should become the Svabhavikakaya, because any Dharmata that is devoid of all stains. I concede all three aspects. Some say that the part of Dharmata that is the counter-entity is knowable, but the part that is the substance is indivisible. This contradicts the statement that the Dharmata of all phenomena cannot be distinguished by the characteristics of generality, and also contradicts the statement that it is one. Moreover, it would also become an imputation, because the difference of the counter-entity is a different difference.' This universality is explained in scriptures including the Seven-Part Treatise. Furthermore, does the Path of Seeing remove the obscurations of the ultimate meaning, etc.? Because they directly realize such Dharmata. This inference is not valid, because the habituation to that Dharma becomes clear, and it becomes so through directly guiding certainty by one's own power. Merely seeing directly does not lead to that, for example, although the direct perception that grasps the self-character of blue directly sees the self-character of blue, etc., and its non-discrimination, etc., this only eliminates the clinging that it is non-blue, but does not eliminate the clinging that it is permanent, etc. In the Madhyamakavatara (Entering the Middle Way), which part of the habituation becomes clear?

་སོགས་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་སེལ་བར་ནུས་པ་དེ་ 1-448 ལ་དེའི་གེགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་གྱི་གཞན་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འཕགས་པ་རྣམས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ ལས་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ་རྣམ་པ་ཇི་ཙམ་ཞིག་གསལ་བར་བྱས་ ནས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དང་བྲལ་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་རྣམས་ཁྱད་པར་ དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ས་བཅུའི་མཉམ་གཞག་གིས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་དོན་ སོགས་ཆོས་དབྱིངས་བཅུ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་ཁྱད་མེད་ཅིང་དེ་དང་དེ་ལ་ཆོས་གོམས་ པ་གསལ་བའི་སྒོ་ནས་ངེས་པ་འདྲེན་ནུས་ཀྱི་རྟོགས་པའི་ཁྱད་ཡོད་དེ། འགྲེལ་ཆེན་དུ། ཆོས་ ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་བསྒོམས་པས་ཆ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་དབྱིངས་བདག་ ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟོགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ལ་ སོགས་པའི་དོན་གྱིས་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སོ། །དབུས་མཐའི་འགྲེལ་བཤད་ དུ། དར་ལས་ཆོད་པའི་བུམ་པ་མཐོང་བ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་གསལ་མི་གསལ་གྱི་ཁྱད་ཡོད་པར་ བཤད་པའི་དགོངས་པའང་དེ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་(ཆུ་མིག་སོགས་དང་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བར་རློམ་པ་རྣམས་ སོ། །)ས་བཅུ་གཅིག་གི་མཉམ་གཞག་ན་སྣང་བ་གཏན་ནས་མེད་དེ། ལང་གཤེགས་སུ། སྣང་ མེད་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །དེ་ཡིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐོང་། །ཞེས་སོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཆོས་ ཉིད་སྣང་བའང་མེད་པར་འགྱུར་ལ། འདོད་ན། ཆོས་ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་དུ། དེ་མི་སྣང་བས་ ཆོས་ཉིད་སྣང་། །ཞེས་པ་དང་འགལ་ཞིང་། ཆོས་ཅན་ནམ་ཆོས་ཉིད་གང་ཡང་མ་རིག་པར་ འགྱུར། འདོད་ན། ཀུན་ཏུ་འགྲོ་དོན། ཞེས་སོགས་དང་འགལ་ལོ། །ལུང་དེའི་དོན་ནི་དངོས་ པོར་འཛིན་པའི་སྒོ་ནས་མཚན་མ་ཅི་ཡང་མི་སྣང་བ་ལ་དགོངས་ཀྱི་ཅི་ཡང་མི་སྣང་བ་ལ་ དགོངས་པ་མིན་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ཏུ། (མདོ་དེའི་དོན་བཤད་པར་)འདིར་ཡང་སྣང་བ་མེད་པ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་མ་མི་སྣང་སྟེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་ཞེས་བྱ་བའི་ 1-449 དོན་ཏོ། །ཞེས་ཤཱནྟཱིས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་། མིག་བཙུམས་པ་ལྟར་ཅི་ཡང་མི་མཐོང་བ་ མཐོང་ལམ་མིན་གྱི་སྣ་ཚོགས་མཐོང་ཡང་སྒྲོ་སྐུར་མི་མཐོང་བ་ཞེས་མ་ཡིན་དགག་ཏུ་གཟུང་ ངོ་། །ཞེས་སོགས་བཤད་དོ། །མཉམ་གཞག་ན་དམིགས་པ་(སྤྱོད་འཇུག་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཐུབ་དགོངས་ སོགས་)མེད་པར་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཚན་མར་གཟུང་ནས་དམིགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ ལ་དགོངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། བརྒྱད་པ་ནི། ས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་འོད་དོ། ། ༈ ཡན་ལག་གི་དོན། གཉིས་པ་ལ། སྤྱིའི་མཚམས་སྦྱར།

【現代漢語翻譯】 能夠消除由…等引起的執著，因此，爲了消除其障礙的遮蔽，它是 प्रमाण (pramāṇa，量)本身，而不是其他，就像剎那等一樣。 這樣說來，也不應說聖者們與普通人有什麼區別，因為只要能清晰地顯現出多少種相，他們的智慧就遠離了迷惑的理由，因此他們才顯得卓越。 如是說。 因此，十地的等持在普遍利益等方面，與現證十法界沒有區別，只是通過對各自法串習的清晰程度，能夠引導確定，但在證悟上存在差別。 在《大疏》中說：『通過修習一切法無我，雖然僅憑無分就能證悟一切法界自性，但爲了生起定解，需要通過普遍利益等意義來分別證悟。』 《中邊分別論釋》中說：『就像看到從布上切下來的瓶子一樣，法性的顯現與不顯現存在差別。』 這也是其意圖。 有些人（自認為是泉水等和應成派中觀的人）說，十一地的等持中根本沒有顯現。 如《入楞伽經》中說：『安住于無相之瑜伽士，彼見大乘。』 如果這樣說，那麼法性之顯現也會不存在。 如果承認，則與《法法性分別》中的『彼不顯現故，法性顯現』相矛盾。 並且，所法或法性都將變得不可知。 如果承認，則與『普遍利益』等相矛盾。 該經的意義是指從執著實有的角度來說，沒有任何相顯現，而不是指什麼都不顯現。 如《般若波羅蜜多竅訣》中（在解釋該經的意義時）說：『此處所說的無顯現，是指一切法的相不顯現，而是專注于如是性。』 這是寂天菩薩說的。 法友也說：『就像閉上眼睛一樣，什麼也看不到不是見道，而是看到各種各樣的事物，卻看不到增益和誹謗。』 這是以非遮的方式來理解的。 等持中說沒有對境（《入行論》、《智慧足贊》等），所有這些都應理解為專注于相而沒有對境。 第八，後後地是暫時的果，究竟的果是佛地，普遍光明。 支分之義 第二，共同的聯繫。

【English Translation】 It is able to eliminate the clinging caused by etc., therefore, in order to eliminate the obscuration of its obstacles, it is प्रमाण (pramāṇa, valid cognition) itself, not something else, just like moments etc. Thus, it should not be said that there is any difference between the noble ones and ordinary individuals, because to the extent that they clearly manifest various aspects, their wisdom is free from the reasons for delusion, and therefore they are superior. So it is said. Therefore, the samadhi of the ten bhumis is no different from directly realizing the ten dharmadhatus such as universal benefit, but through the clarity of habituation to each dharma, it is able to lead to certainty, but there is a difference in realization. In the Great Commentary, it says: 'By meditating on all dharmas as selfless, although one can realize the nature of all dharmadhatus merely through indivisibility, one needs to separately realize the meaning of universal benefit etc. in order to generate certainty.' In the Explanation of Distinguishing the Middle from the Extremes, it says: 'Just as seeing a vase cut from cloth, there is a difference in the clarity of the manifestation of dharmata.' This is also its intention. Some (those who consider themselves to be like springs etc. and Prasangika Madhyamikas) say that there is no appearance at all in the samadhi of the eleven bhumis. As the Lankavatara Sutra says: 'The yogi who abides in non-appearance, he sees the Great Vehicle.' If so, then the appearance of dharmata will also not exist. If you accept this, it contradicts 'Because it does not appear, dharmata appears' in Distinguishing Dharma from Dharmata. And, either the object of dharma or dharmata will become unknowable. If you accept this, it contradicts 'Universal benefit' etc. The meaning of that sutra is referring to the fact that no characteristics appear from the perspective of clinging to things as real, not that nothing appears. As Shantideva said in the Prajnaparamita Upadesha (in explaining the meaning of that sutra): 'Here, what is called non-appearance means that the characteristics of all dharmas do not appear, but one focuses on suchness.' This is what Shanti said. The Dharma Friend also said: 'Just like closing one's eyes, not seeing anything is not the path of seeing, but seeing various things, yet not seeing superimposition and defamation.' This is understood as a non-affirming negation. All the statements that there is no object of focus in samadhi (Bodhicaryavatara, Yeshe Zhap Thup Gong etc.) should be understood as focusing on characteristics and having no object of focus. Eighth, the later bhumis are the temporary result, and the ultimate result is the Buddha-bhumi, universally luminous. The meaning of the limbs Second, the general connection.

སའི་ཚོགས་དངོས་བཤད་པའོ། ། ༈ སྤྱིའི་མཚམས་སྦྱར། དང་པོ་ནི། བྱང་ འཕགས་ཀྱི་སའི་ཚོགས་སྟོན་པ་ལ་རྗོད་བྱེད་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་ གསུམ་གསུངས་སོ། །ཅིའི་དོན་དུ་ན། ས་དགུ་བོ་གང་དང་གང་གིས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་ འགྱུར་བའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དང་། འབྲས་བུ་ས་བཅུ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་དག་བསྟན་པའི་ ཕྱིར་དུའོ། །འདི་དག་ཀྱང་ས་དེ་དང་དེ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་ཞིང་སློབ་དཔོན་གྱིས་ ཀྱང་དེར་གསལ་བོར་བསྟན་ཞེས་པཎྜི་ཏ་ཁ་ཅིག་གོ །ཁ་ཅིག་ནི། ཕྱིན་བཅུ་དངོས་པོར་མ་ དམིགས་པས་སོ་སོར་སྦྱོང་ཞིང་འཐོབ་ལ་འདི་དག་ནི་ས་དེ་དག་ཐོབ་རྗེས་སུ་ཤེས་ཆེར་རྒྱས་ པར་སྦྱོང་བའི་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཟེར་རོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ། འགྲེལ་ཆེན་དུ་ཡང་། ས་གང་གི་ ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་རྣམས་མ་རྫོགས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ས་དེ་ཡིན་ལ་ རྫོགས་ནས་ནི་ས་གཞན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་ཏེ་མདོ་དང་མཐུན་ནོ། ། ༈ སའི་ཚོགས་དངོས་བཤད་པ་ལ། རྒྱུ་ས་དགུའི་ཡོངས་སྦྱོང་། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་ས་དགུའི་ཡོངས་སྦྱོང་། འབྲས་བུ་ས་བཅུ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། དང་པོ་ལ་དགུ་ལས། དང་པོའི་ཡོངས་སྦྱོང་ལ། རྩ། འགྲེལ་ལས། རྩ་བ་ལ། སྦྱོང་བྱེད་ཐབས་དང་། སྦྱོང་ 1-450 ཚུལ་གྱི་ཤེས་རབ་བོ། །དང་པོ་ནི། ས་དང་པོ་ནི་རྫོགས་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཏེ་ནི་ལྷག་ མ་ཅན་ནོ། །ཐབས་གང་གིས་ན། ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་རྣམ་པ་བཅུ་ཡིས་སོ། །བཅུ་གང་ཞེ་ན། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་ཚོགས་གཉིས་(འབུམ་ཊཱིཀ་)ཀྱི་དགེ་བ་མང་ བོ་གསོག་པའི་(འབུམ་ཊཱིཀ་)ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་ས་བཅུ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱོན་རྣམས་ སྤང་བའི་ཕྱིར་བསམ་པ་སྦྱོང་བའོ་ཞེས་མདོའི་སོགས་ཀྱི་དོན་འབུམ་ཊཱིཀ་གོ །སེམས་ཅན་ (གནོད་འཇོམས་)ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པའི་དངོས་པོ་ཐེག་ཆེན་(འགྲེལ་ཆེན་)གྱི་ཆོས་(འགྲེལ་ཆེན་)འཛིན་ པའམ་བསྡུ་བ་(འབུམ་ཊཱིཀ་)བཞིས་ཕན་འདོགས་པ་ཉིད་དང་། དེའི་རྒྱུ་(དག་ལྡན་གནོད་འཇོམས་) སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་(འབུམ་ཊཱིཀ་)སྡང་མེད་པར་སེམས་མཉམ་པར་བྱས་ནས་ཚད་(མདོ་) མེད་བཞི་བསྒྲུབ་པ་དང་། (ས་དང་པོ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ས་བ་ཡིན་པས་ཞེས་གནོད་འཇོམས་)འཁོར་གསུམ་ མ་དམིགས་པར་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་དང་། (དག་ས་ཐོབ་པ་ལ་ལས་དང་པོ་པ་ཡིན་པས་ཞེས་གནོད་འཇོམས་) རྣམ་མཁྱེན་ལ་བསྐུལ་ཞིང་གཞོག་(མདོ་)ལ་རབ་ཏུ་གཞོག་(མདོ་)པའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ དང་། རྣམ་མཁྱེན་དོན་དུ་གཉེར་བས་(མདོ་འབུམ་ཊཱིཀ་དོན་)ཐེག་ཆེན་གྱི་དམ་པའི་ཆོས་ལ་(དག་ ལྡན་)དམིགས་ནས་ཆོས་མ་ལུས་པ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་(འབུམ་ཊཱིཀ་)པས་ཚོལ་བ་དང་། ཁྱིམ་གྱི་ འདུ་འཛིན་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའམ་དེ་སྤངས་ཏེ་རྟག

【現代漢語翻譯】 講述地的集合。 總的歸納： 首先，宣說聖者地的集合，有二十三頌作為表達過渡的偈頌。 為何如此？爲了闡述以何種法來完全清凈九地，以及闡述十地果的特徵。 這些也是獲得尚未獲得的地的法，一些班智達說導師也對此有清晰的闡述。另一些人說：由於不執著於十度為實有，所以各自清凈和獲得，而這些是在獲得那些地之後，爲了更大程度地增長智慧而清凈的法。正如法友所說：在《大疏》中也說：在尚未圓滿清凈任何地的法之前，那就是那個地，圓滿之後，就應知是其他的地。這與經部相符。 講述地的集合，分為：清凈九因地，以及十果地的特徵。 首先是九因地，分為九個部分： 首先清凈，根本和解釋中說：根本是：清凈的方法和清凈方式的智慧。首先是：第一地將圓滿獲得。這是有剩餘的。以何種方法呢？以十種方式完全清凈。哪十種呢？ 以具足一切智的菩提心，積累二資糧（《十萬頌般若釋》）的眾多善根（《十萬頌般若釋》），以增上意樂和爲了獲得十地而修習，以及爲了斷除過患而清凈意樂，這是經部的等等的意義，是《十萬頌般若釋》的意義。利益一切有情（《損惱摧毀》）的事物，受持或攝集大乘（《大疏》）的法（《大疏》）四者來利益，以及其因（《具足清凈損惱摧毀》），對有情生起慈愛（《十萬頌般若釋》），無有嗔恨地平等對待，修習四無量（經部），以及（第一地是佈施波羅蜜多的地，所以《損惱摧毀》）不執著三輪而行佈施，以及（因為獲得清凈地是最初的業，所以《損惱摧毀》）親近策勵一切智，並善於引導（經部）的善知識，以及以尋求一切智為目的（經部，《十萬頌般若釋》的意義），緣于大乘的聖法（《具足清凈》），通過聽聞、思維、修習（《十萬頌般若釋》）一切法來尋求，以及必定從家庭的喧囂中解脫，或者捨棄它，恒常。

【English Translation】 Explanation of the collection of grounds. General Summary: Firstly, to show the collection of grounds of the noble ones, twenty-three verses are spoken as intermediate connecting verses. For what purpose? To explain which Dharma will completely purify the nine grounds, and to show the characteristics of the fruit, the ten grounds. These are also the Dharmas that cause the attainment of those grounds that have not yet been attained, and some Panditas say that the teacher has also clearly shown this. Some say: Because the ten perfections are not apprehended as real, they are purified and attained separately, and these are the Dharmas that purify to greatly increase knowledge after those grounds have been attained. As the Dharma friend said: In the Great Commentary also, it says: As long as the Dharmas that will completely purify any ground are not complete, that is that ground, and after it is complete, it should be known as another ground. This is in accordance with the Sutra. Explanation of the actual collection of grounds, divided into: the complete purification of the nine causal grounds, and the characteristics of the ten resultant grounds. The first is the nine causal grounds, divided into nine parts: Firstly, the complete purification, in the root and commentary it says: The root is: the method of purification and the wisdom of the way of purification. Firstly: the first ground will be completely attained. This is with remainder. By what method? Completely purified in ten ways. Which ten? With the Bodhicitta endowed with omniscience, accumulating many merits (Commentary on the Hundred Thousand Verses) of the two accumulations (Commentary on the Hundred Thousand Verses), with superior intention and practicing to attain the ten grounds, and purifying the intention to abandon faults, this is the meaning of 'etc.' in the Sutra, the meaning of the Commentary on the Hundred Thousand Verses. Benefiting all sentient beings (Destruction of Harm), holding or gathering (Commentary on the Hundred Thousand Verses) the Dharma (Commentary on the Hundred Thousand Verses) of the Great Vehicle (Commentary on the Great Commentary) with four things, and its cause (Complete Possession, Destruction of Harm), generating love (Commentary on the Hundred Thousand Verses) for sentient beings, treating them equally without hatred, cultivating the four immeasurables (Sutra), and (because the first ground is the ground of the perfection of giving, so Destruction of Harm) giving without apprehending the three spheres, and (because attaining the pure ground is the first action, so Destruction of Harm) relying on a spiritual friend who encourages omniscience and is skilled in guiding (Sutra), and with the aim of seeking omniscience (Meaning of Sutra, Commentary on the Hundred Thousand Verses), focusing on the holy Dharma of the Great Vehicle (Complete Possession), seeking by hearing, thinking, and meditating (Commentary on the Hundred Thousand Verses) on all the Dharmas, and necessarily emerging from the busyness of household life, or abandoning it, constantly.

་ཏུ་སྟེ་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་(མདོ་) པའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་(མདོ་)ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་ཉིད་དང་ལྡན་ཞིང་དེ་ལ་བར་ཆད་མེད་པ་ དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པ་མཐོང་ནས་དེ་(འབུམ་)འདོད་པ་དང་སངས་ རྒྱས་(གནོད་འཇོམས་)ལ་དགའ་བ་སྟེ། མོས་(མདོ་)པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མི་(མདོ་)འབྲལ་བ་དང་། ཅི་ནུས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་སྨིན་(འཇོམས་)པར་བྱ་དགོས་པས་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་དགེ་བའི་ དམ་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་དང་། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གྱི་ཤེས་རབ་ (འཇམ་དཔལ་གྲགས་པའང་)སྒྲུབ་པས་ཐོག་མཐའ་བར་དུ་དགེ་བར་བཤད། དབྱིག་གཉེན་གྱིས། 1-451 སོ་ཐར་བསམ་གཏན་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་གསུམ་ལ་བཤད། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་བོའི་འགྲེལ་ པར། ཉན་རང་ཐེག་ཆེན་དུ་ཞུགས་པ་གསུམ་མཐར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ལ་བཤད་ དོ། །(པཎྜི་ཏ་ཁ་ཅིག་མདོའི་གླིང་གཞི། མདོ་དངོས། མཐུན་འགྱུར་ཡི་རངས་གསུམ་ལ་འཆད། དགེ་ལྷས། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ མཆོད་བརྗོད། བསྟན་བཅོས་དངོས། བསྔོ་བ་གསུམ་ལ་འཆད།) ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་ལྟར་བྱེད་པའི་བདེན་པའི་ ཚིག་ནི། བཅུ་པ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། བཅུ་པོ་འདི་དག་དོན་དམ་པར་བདེན་ པའི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པས་ས་དང་པོ་རྫོགས་པར་ ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ས་དང་པོ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ བཅུ་པོ་འདི་དག་བྱ་སྟེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། དེ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ (རྒྱས་འབྲིང་)ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་དང་ཞེས་སོགས་བསྟན་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། རྫོགས་པར་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན། ས་དང་པོའོ། ། མིང་ཅི་ན། བྱང་ཆུབ་ ལ་ནི་ཉེ་བ་དང་། །སེམས་ཅན་དོན་བསྒྲུབ་མཐོང་བ་ལ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ ཕྱིར་རབ་དགའ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རམ། འགྲེལ་ཆེན་དུ། སྔོན་མ་བྱུང་བའི་ཆོས་ ཉིད་རྟོགས་པའི་དགའ་བ་སྐྱེས་པས་རབ་ཏུ་དགའ་བའོ། །ཞེས་སོ། །གང་གིས་ན། ཐབས་ ཤེས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྩ་བའི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བཤད་ན་དགེ་བའི་གཞིའམ་ རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་དོན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་གྱ་གྱུ་མེད་པ་རྣམ་མཁྱེན་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་ལྷག་ པའི་བསམ་པ་དང་། རང་དང་གཞན་གྱི་དགོས་པ་སྟེ་དོན་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཕན་པ་ཐེག་ཆེན་གྱིས་ ཆོས་འཛིན་ཅིང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་བྱམས་སོགས་དང་། བདོག་པ་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་ སུ་གཏོང་བ་དང་། རྣམ་མཁྱེན་ལ་འགོད་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་ནས་མགུ་བར་ བྱེད་པ་དང་། ཐེག་པ་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དམིགས་པ་སྟེ་རྟོགས་པ་ 1-452 ཚོལ་ཞིང་འདོད་

【現代漢語翻譯】 因此，在所有世代中，都具有精進修持此（經）教法的心性，並且對此沒有障礙；見到以佛陀的身相和妙相莊嚴，從而渴望此（十萬頌），並且歡喜佛陀（摧滅金剛），也就是信奉（經），心中憶念，並且不（經）分離；盡己所能地使眾生得以成熟（摧滅），因此在初、中、后都要宣說善妙的正法；聖者無著說：通過聞、思、修的智慧（文殊名稱），修持，從而在初、中、后都是善妙的。世親說：別解脫戒、禪定、無漏的三種戒律。在《三摩地王經》的註釋中說：聲聞、緣覺、大乘三種進入最終都會獲得成佛。 （有些班智達解釋為經部的基礎、經部正文、隨順轉變的喜悅三種。善吉祥說：解釋為論典的供養贊、論典正文、迴向三種。）如所說而行持的真實語，被認為是第十種。第二是：這十種以證悟勝義諦中無自性的智慧所攝持，因此要知道第一地圓滿清凈。安住于第一地的菩薩要行持這十種清凈之行，哪十種呢？就是以不執著的方式清凈增上意樂（廣、中）等等，如此等等地開示。第二是：圓滿獲得。在哪裡呢？在第一地。名字是什麼呢？對於菩提是親近的，並且成辦眾生利益，見到，生起極大的歡喜，因此稱為極喜地。就像這樣嗎？在《大疏》中說：生起證悟前所未有的法性的歡喜，因此是極喜地。通過什麼呢？通過方便和智慧二者。第一是：如果按照根本的次第來宣說，對於所有的善的基礎或根本，沒有為自己利益而作意的虛偽，一心專注於一切智智的增上意樂；對於自他的需要，也就是成辦利益有益，以大乘的法來執持，並且追求一切智智的智慧；對於一切眾生，一心一意的慈愛等等；完全佈施內外的一切事物；依止能安置於一切智智的善知識，從而使之歡喜；尋求並渴望屬於三乘的正法的所緣境，也就是證悟。 1-451 1-452

【English Translation】 Therefore, in all lifetimes, one should possess the mind of diligently practicing this (Sutra) teaching, and have no obstacles to it; seeing the Buddha's body adorned with marks and signs, one should desire this (Hundred Thousand Verses), and rejoice in the Buddha (Vajra Destroyer), that is, have faith in the (Sutra), keep it in mind, and not be separated from the (Sutra); one should strive to mature sentient beings (Destroyer) as much as possible, therefore, in the beginning, middle, and end, one should teach the virtuous Dharma; Arya Asanga said: Through the wisdom of hearing, thinking, and meditating (Manjushri Name), practice, thereby being virtuous in the beginning, middle, and end. Vasubandhu said: The three vows of individual liberation, meditation, and non-outflow. In the commentary on the Samadhiraja Sutra, it is said: The three who enter the Hearer, Solitary Realizer, and Great Vehicle will ultimately attain Buddhahood. (Some Panditas explain it as the basis of the Sutra Pitaka, the actual Sutra Pitaka, and the three joys of conforming transformation. Gewe Lha said: Explaining the offering praise of the treatise, the actual treatise, and the three dedications.) The true words of acting as spoken are considered the tenth. The second is: These ten are possessed by the wisdom of realizing that the ultimate truth is without inherent existence, therefore, one should know that the first bhumi is completely purified. A Bodhisattva abiding on the first bhumi should practice these ten purifications, what are the ten? That is, purifying the superior intention (extensive, medium) and so on in a non-attaching manner, and so on. The second is: Completely attained. Where? On the first bhumi. What is the name? It is close to Bodhi, and accomplishes the benefit of sentient beings, seeing, generating great joy, therefore it is called Joyful. Is it like this? In the Great Commentary it says: The joy of realizing the nature of Dharma that has never occurred before arises, therefore it is the Extremely Joyful. Through what? Through the two, means and wisdom. The first is: If explained according to the order of the root, for all the basis or root of virtue, there is no deceit of focusing on one's own benefit, the superior intention focused on omniscience; for the needs of oneself and others, that is, benefiting the accomplishment of benefit, holding the Dharma with the Great Vehicle, and pursuing the wisdom of omniscience; for all sentient beings, single-minded love and so on; completely giving away all internal and external possessions; relying on a virtuous friend who can place one in omniscience, thereby pleasing him; seeking and desiring the object of the pure Dharma belonging to the three vehicles, that is, realization. 1-451 1-452

པ་དང་། རྒྱུད་(འཇོམས་)མ་སྨིན་པས་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ལ་མངོན་པར་མི་དགའ་ བར་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་མཐོང་ནས་དེ་འདོད་ཅིང་ཡིད་ ལ་བྱེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་སྨིན་བྱེད་དམ་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་དང་། དམ་(འགྲེལ་ཆེན་) བཅའ་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་བདེན་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ བཅུས་སོ། །བཅུ་ཅི་དགོས་ཞེ་ན། ས་དང་པོའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྫོགས་པར་ བསྐྱེད་པར་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ བཅུ་པོ་དེ་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་ པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་དག་ཁོ་ནས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། རྩ་བ་ནི། (འཇོམས་)ས་གཉིས་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་གཙོ་ཆེ་བས་ཉན་རང་གི་ སེམས་དང་དེ་མིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ངན་པར་བྱེད་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བགེགས་སུ་འགྱུར་ བའི་ཆོས་གཞན་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། གང་གིས་ཕན་པ་ བྱས་པ་(ཨཱརྱ་)ཤེས་ཤིང་ཕན་པ་ཅུང་ཟད་བྱས་པའང་ཆུང་བར་མི་(ཨཱརྱ་)རྩི་ཞིང་མི་བརྙས་པར་ (ཨཱརྱ་)དྲིན་དུ་(མདོ་)གཟོ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གནོད་སེམས་དང་འཚེ་བ་མེད་ པའི་སེམས་ནི་བཟོད་པའི་མཐུ་ལ་གནས་པའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་ སྨིན་པར་བྱེད་པ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་ཞིང་སྤྲོ་བ་མྱོང་བ་དང་། སེམས་ཅན་རེ་རེའི་དོན་དུ་(ཀུན་ མདོ་)ཡང་བསྐལ་བ་མང་པོར་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་སྤྲོ་ཞིང་སྐྱོ་བ་མེད་པ་ནི་སྙིང་ རྗེ་ཆེ་བའོ། །བླ་(མདོ་)མ་ལ་བཀུར་སྟིའམ་བསྙེན་བཀུར་(མདོ་)བ་དང་། བླ་མ་ལ་སྟོན་པའི་ འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད་པས་གུས་པས་གསུང་ཉན་ཞིང་དོན་བསྒྲུབ་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་(གནོད་ འཇོམས་)ཚོགས་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལ་བརྩོན་ཞིང་(མདོ་)ཚོལ་ བའོ། །བརྒྱད་པ་ཞེས་པ་འགོ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནས་གཟུང་བའོ། །མདོར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ 1-453 ཡོངས་སུ་མི་བཏང་བའམ་སྐྱོབ་པ་དང་། ཞེས་དང་། གནོད་འཇོམས་སུ། རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་རྩ་བ་དེ་ཡིན་པས་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བགྲང་ཞིང་(འབུམ་ཊཱིཀ་ཡང་དེ་གཅིག་ཏུ་བགྲང་)བཀུར་སྟི་བླ་མ་ ལ་གུས་གཅིག་ཏུ་བྱས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། །ཞེས་སོགས་ སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། རྫོགས་པར་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ན། ས་གཉིས་པའོ། །མིང་ཅི་ཞེ་ན། འཆལ་ཚུལ་རྩོལ་བའི་དྲི་བྲལ་ཕྱིར། །དྲི་མ་མེད་པའི་སར་འདོད་དོ། །ཞེས་ཏེ། ཚུལ་འཆལ་ དང་ཉན་རང་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་དྲི་མ་མེད་པས་དྲི་མ་མེད་པའོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། གཉིས་པ་དྲི་ མ་མེད་ཅེས་བྱ། །ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱི་ལས། །བཅུ་ཅར་དྲི་མ་མེད་པའི

【現代漢語翻譯】 並且，由於（摧毀）相續尚未成熟，所以不喜悅安住於家，而是出家；見到無上的佛身，希求並憶念；善巧地為眾生宣說成熟的妙法；以及圓滿地完成誓言（大疏），因此被稱為真實語。像這樣具有十種特徵的法。如果問：『為何需要十種？』答：『因為必須圓滿生起初地的所有功德。』第二是：以通達一切法究竟而言無有自性的智慧所攝持的清凈之因的十種差別，僅僅是具有特徵的清凈。 第二（地）的根本是：（摧毀）在第二地，戒律最為重要，因此不憶念聲聞、緣覺之心以及其他惡劣的戒律，以及成為菩提障礙的其他法，這是戒律完全清凈。對於給予幫助者，知恩圖報，即使給予微小的幫助，也不輕視，而是（聖者）感恩圖報（經）。對於一切眾生，沒有害心和傷害之心，安住于忍辱的力量。使一切眾生在三乘中成熟，體驗極大的喜悅和歡喜。爲了每一個眾生的利益，（總經）即使在許多劫中於地獄感受痛苦也感到歡喜，沒有厭倦，這是大悲心。恭敬或侍奉上師（經），以上師為導師，以恭敬心聽聞教言並實踐。爲了圓滿菩提（摧毀）資糧，精勤于佈施等波羅蜜多（經）。第八是指從戒律開始。簡而言之，不捨棄或救度一切眾生。 如《摧毀》中所說：『因為是一切事業的根本。』因此算作一個（《十萬頌般若釋論》也算作一個），恭敬上師算作一個。例如：『戒律完全清凈』等等。在註釋中：『已經圓滿獲得。』在哪裡？在第二地。名字是什麼？『遠離邪行勤奮之垢，故名離垢地。』也就是說，沒有邪行和聲聞緣覺作意之垢，所以是離垢地。《寶鬘論》中說：『第二名為離垢地，身語意業皆清凈。』

【English Translation】 And, because the (destroying) continuum has not yet matured, one does not rejoice in dwelling at home, but rather goes forth; seeing the supreme Buddha-body, one desires and remembers it; skillfully teaches the Dharma that ripens sentient beings; and perfectly fulfills vows (Great Commentary), therefore it is called truthfulness. Such are the ten characteristics of the Dharma. If asked, 'Why are ten needed?' The answer is, 'Because one must perfectly generate all the qualities of the first ground.' The second is: the ten distinctions of the cause of purification, which are distinguished by being seized by the wisdom that realizes that all phenomena are ultimately without inherent existence, are merely purifications with characteristics. The root of the second (ground) is: (destroying) on the second ground, ethics are most important, therefore one does not remember the minds of Hearers and Solitary Realizers, nor other evil ethics, nor other dharmas that become obstacles to enlightenment; this is perfect purity of ethics. Knowing the kindness of those who have helped, and not despising even the slightest help, but rather (Arya) repaying the kindness (Sutra). For all sentient beings, having no intention to harm or injure, abiding in the power of patience. Ripening all sentient beings in the three vehicles, experiencing great joy and delight. For the sake of each sentient being, (Sarva Sutra) even being willing to experience the suffering of hell for many eons without weariness, this is great compassion. Honoring or serving the lama (Sutra), regarding the lama as a teacher, listening to the teachings with respect and practicing them. In order to perfect the accumulation of enlightenment (destroying) resources, diligently striving for and (Sutra) seeking the perfections such as generosity. The eighth refers to starting from ethics. In short, not abandoning or saving all sentient beings. As it says in 'Destroying': 'Because it is the root of all actions.' Therefore it is counted as one (the 'Hundred Thousand Verse Perfection of Wisdom Commentary' also counts it as one), and honoring the lama is counted as one. For example: 'Ethics are perfectly pure,' and so on. In the commentary: 'It has been perfectly attained.' Where? On the second ground. What is the name? 'Because it is free from the stain of striving for immoral conduct, it is called the Stainless Ground.' That is, because it is free from the stain of immoral conduct and the attention of Hearers and Solitary Realizers, it is the Stainless Ground. In the 'Precious Garland' it says: 'The second is called the Stainless Ground, the actions of body, speech, and mind are all stainless.'

་ཕྱིར། །ཞེས་ སོ། །ཐབས་གང་གིས་ན། དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་དང་། ཉེས་ སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། གཞན་གྱིས་ཕན་པ་ཅུང་ཟད་བྱས་པའང་དྲན་ཞིང་དྲིན་དུ་ གཟོ་བ་དང་། གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་པ་དང་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་ བཟོད་པ་དང་། སྔར་(འགྲེལ་ཆེན་)སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱས་པ་སོགས་དགེ་བའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་ བྱས་པ་ལ་ཕྱིས་འགྱོད་པ་མེད་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པས་ཕན་པ་སྒྲུབ་པ་དང་། ཉེ་བར་ལུང་འབོགས་པ་མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ལ་སོགས་པ་ལ་འདུད་པ་དང་། དགེ་བའི་ བཤེས་གཉེན་གྱིས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཇི་བཞིན་སྒྲུབ་པ་དང་། ལས་གཞན་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ལ་ སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་བརྩོན་ཞིང་སྤྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་སོ། །ཤེས་རབ་ཇི་ལྟ་བུས་ན། སྔ་མ་ས་དང་པོར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བདེན་ པར་མི་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་ནས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ སོ། །བརྒྱད་ཅི་དགོས་ན། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ས་གཉིས་པའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་བསྐྱེད་པ་ལ་ དགོས་ཞེས་འོག་མ་རྣམས་སུ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ལ། རྩ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་འདིའམ་ཞིང་གཞན་དུ་བསྟན་པའི་ 1-454 དམ་པའི་ཆོས་ཐོས་པའམ་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་མི་ངོམས་པ་ཉིད་དང་། ཟང་ཟིང་གི་རྙེད་པ་ ལྟ་(མདོ་)ཅི་སྨོས་ཐ་ན་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་འདོད་པ་མེད་པར་དམ་པའི་ཆོས་སྦྱིན་པ་དང་གཉིས་ ནི་རང་གཞན་གྱི་ཤེས་རབ་སྦྱོང་བའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དག་པར་འགྱུར་བའི་དགེ་རྩ་(མདོ་ གནོད་འཇོམས་)བསྐྱེད་ནས་དགེ་རྩ་འདིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དག་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་(མདོ་གནོད་ འཇོམས་)བསྔོ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྣོད་བཅུད་ཀུན་སྦྱོང་བ་དང་། སེམས་ཅན་སྨིན་པར་ འགྱུར་བ་དང་ཞིང་དག་པར་འགྱུར་བའི་དགེ་རྩས་ཉེ་བར་སྟོན་ཅིང་རྣམ་མཁྱེན་རྫོགས་ཀྱི་ བར་དུ་ནམ་ཡང་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་བ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་འཁོར་བས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བ་སྟེ་ བྱ་དཀའ་བའི་སྤྱོད་པ་སྦྱོང་བ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་ནི་ཉན་རང་གི་སེམས་ལ་སྨོད་ (མདོ་)པས་ངོ་ཚ་ཤེས་ཤིང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་ལ་རློམ་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ རྣམ་ལྔས་གསུམ་པ་སྦྱོང་ངོ་། །མང་དུ་ཐོས་པས་མི་ངོམས་ཤིང་དེ་ལ་ཡང་ཡི་གེར་མངོན་པར་ མ་ཞེན་པ་དང་། ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ནི། རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ན། ས་ གསུམ་པའོ། །མིང་ཅི་ན། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ནི། །བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་འོད་བྱེད་པ། །ཞེས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་(དབྱིག་གཉེན་)སྟོབས་ཀྱིས་རང་གཞན་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་འགྱེད་པས་ (འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ

【現代漢語翻譯】 因此。 以何種方法呢？通過積累善法，利益眾生，守護戒律，銘記並感恩他人給予的微小幫助，忍受他人造成的傷害和痛苦，以及深奧的佛法，不後悔過去成熟眾生等所做的善行，以慈愛利益一切眾生，恭敬近授灌頂的堪布（Khenpo，親教師）和阿阇黎（Acharya，導師）等，如實修行善知識所教導的佛法，不為其他所動搖，精進並歡喜佈施等六波羅蜜多，像這樣通過八種方式完全清凈。 以何種智慧呢？如初地（Bhumi，菩薩的十個階位）所說，以不執著于真實的智慧來攝持，從而完全清凈。 為何需要八種呢？如前所述，爲了圓滿生起二地（Bhumi，菩薩的十個階位）的功德，下文也應如此理解。 第三個方面，根本是：對於諸佛在此時或他方剎土所宣說的殊勝佛法，聽聞或受持都永不滿足，更不用說物質上的利益，甚至對於菩提（Bodhi，覺悟）也沒有貪求，而是施予殊勝的佛法，這二者都是爲了清凈自他的智慧。 通過生起清凈佛土的善根（Kusala-mula，善之根本），併發愿以此善根清凈佛土，這是爲了清凈佛土的器情世界（容器和其中所含），以成熟眾生和清凈佛土的善根，不斷地示現，直至圓滿一切智（Sarvajnana，一切種智），永不厭倦，這就是以不可估量的輪迴而不生厭倦，即清凈難行之行。 清凈大乘（Mahayana，大的交通工具）之心，就是以呵斥聲聞（Sravaka，小乘佛教的追隨者）和獨覺（Pratyekabuddha，獨自覺悟者）之心為恥，具有慚愧之心，不以這些為傲慢的資本，這五種方式清凈第三地（Bhumi，菩薩的十個階位）。 聽聞佛法永不滿足，並且不執著于文字等等。 註釋是：是圓滿的覺悟。 在何處？在三地（Bhumi，菩薩的十個階位）。 名字是什麼？是『大法的光明』，因為能照亮，所以是『光明者』。通過三摩地（Samadhi，專注）的力量，向自他散發大法的光明（超越世間的智慧之光）。

【English Translation】 Therefore. By what means? By accumulating virtuous dharmas, benefiting sentient beings, guarding the precepts of discipline, remembering and being grateful for even the slightest help from others, enduring harm and suffering caused by others, as well as the profound Dharma, not regretting the virtuous deeds done in the past, such as maturing sentient beings, benefiting all sentient beings with loving-kindness, paying homage to the Khenpo (preceptor) and Acharya (teacher), who bestow initiations, practicing the Dharma taught by virtuous spiritual friends as it is, not being swayed by other things, diligently and joyfully practicing the six paramitas (perfections) such as generosity, and in this way, completely purifying through eight aspects. With what kind of wisdom? As stated in the first Bhumi (ground, level of a Bodhisattva), by being embraced by the wisdom that does not cling to reality, thereby completely purifying. Why are eight needed? As mentioned before, in order to fully generate the qualities of the second Bhumi, the following should also be understood in the same way. The third aspect, the root is: Hearing or upholding the excellent Dharma taught by the Buddhas in this or other Buddha-fields, never being satisfied, not to mention material gains, not even desiring Bodhi (enlightenment), but giving the excellent Dharma, these two are for purifying the wisdom of oneself and others. By generating the roots of virtue (Kusala-mula) that purify the Buddha-field, and vowing that this root of virtue may purify the Buddha-field, this is to purify the container and its contents of the Buddha-field, with the roots of virtue that mature sentient beings and purify the field, constantly showing, until the completion of Sarvajnana (omniscience), never becoming weary, that is, not becoming weary with immeasurable samsara (cyclic existence), that is, purifying the difficult practices. Purifying the Mahayana (Great Vehicle) mind is to be ashamed of scolding the Sravaka (Hearer) and Pratyekabuddha (Solitary Realizer) mind, having a sense of shame and modesty, not being arrogant with these as capital, these five ways purify the third Bhumi. Never being satisfied with hearing much Dharma, and also not clinging to the letters, and so on. The commentary is: It is complete realization. Where? In the third Bhumi. What is the name? It is 'Great Light of Dharma', because it illuminates, it is 'The Illuminator'. Through the power of Samadhi (concentration), radiating the great light of Dharma (the light of transcendent wisdom) to oneself and others.

་བྱེད་པས་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་)འོད་བྱེད་པའོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། ཡེ་ཤེས་ཞི་བའི་འོད་འབྱུང་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །ཐབས་ནི། དམ་པའི་ཆོས། ཞེས་སོགས་ནས། སྟོན་པ་དང་། རང་གི་སོགས་ནས། སྦྱོང་བ་དང་། འདིའི་དོན་ནི། གནོད་འཇོམས་སུ། སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་འགའ་ཡང་མེད་ཀྱི་བདག་དང་གཞན་དག་ལ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ དུ་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་ཉིད་ལ་དེ་སྐད་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དྲི་མ་ མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པའི་མདོར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་འདོད་པས་ རང་གི་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་ནོ། །འོན་ཀྱང་སྣོད་ 1-455 ཀྱི་ཞིང་གང་དུ་སངས་རྒྱས་ན་དེའི་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པའི་དོན་སྒྲུབ་ཏུ་རུང་བའི་སྣོད་ དང་། སྣོད་དེའི་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་ལ་འགོད་ནུས་ཤིང་དེའི་ སྐལ་བ་ཅན་དུ་བྱས་པ་ལ་དེ་སྐད་ཟེར་རོ་ཞེས་པ་གནད་ཀྱི་དོན་ནོ། །ཕར་ཕན་བཏགས་པའི་ སེམས་ཅན་རྣམས་དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ཚུར་གནོད་པ་བྱེད་པ་དང་དྲིན་དུ་མི་གཟོ་བ་ལ་སོགས་ པ་འཁོར་བའི་ཉེས་པ་མཐོང་བས་གཞན་དོན་ལས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བ་དང་རང་ལ་ལྟོས་ནས་ མི་དགེ་བའི་ཆོས་མི་བྱེད་པ་ངོ་ཚ་ཤེས་པ། གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་མི་བྱེད་པ་ཁྲེལ་ཡོད་པ་སྟེ། འདིར་ནི་རང་ལ་ལྟོས་ནས་ཉན་རང་གི་སེམས་སྤོང་བ་དང་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་སྤོང་བ་ལ་ སྦྱར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་རྣམ་པ་ལྔས་སོ། །ཤེས་རབ་ཇི་ལྟ་བུས་ན། བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་བྱས་པས་སོ། ། ལྔ་ཅི་དགོས་ཞེ་ན། སྔ་མ་བཞིན་དུའོ། ། བཞི་པ་ལ། རྩ་བ་ནི། ནགས་སམ་དགོན་པ་ནི་དབེན་པའི་མིང་སྟེ། ཉན་རང་གི་ས་(མདོ་ )ལས་འདའ་བའམ་དེའི་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་དབེན་པ་དང་། རང་དོན་དུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་ (མདོ་)འདོད་པ་མི་བསྐྱེད་པས་འདོད་པ་ཆུང་བ་དང་། རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་ཀྱང་རློམ་སེམས་མེད་ པས་ཆོག་ཤེས་པ་དང་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བསྟེན་(འགྲེལ་ཆེན་)པ་སྟེ་ མི་བཏང་བ་(མདོ་)ནི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་སྡོམ་པ་ཆོས་(མདོ་)ཟབ་མོ་ལ་དམིགས་ པའི་(མདོ་འགྲེལ་ཆེན་)བཟོད་པ་མི་གཏོང་བ་སྟེ། རྟོག་པ་སྦྱོང་བ་ལ་བྱའི་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་སོགས་ འབའ་ཞིག་ལ་མི་བྱའོ་ཞེས་གནོད་འཇོམས་གཉིས་སོ། །(མདོར་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་བ་མེད་པ་ནི་) བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་(འོ་ཞེས་སོ། །འགྲེལ་པའི་དོན་)ནི། བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་རྒྱུ་བ་མེད་པར་མི་རྟོག་པར་བསླབ་པ་སྟེ། ཉན་རང་གི་བསླབ་པ་རྟོག་བཅས་ རྣམས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའོ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་སྟེ་ཆེ་བའི་ཡང་ངོ་། །འདོད་(འབུམ་ཊཱིཀ་)པའི་ཡོན་ 1-

【現代漢語翻譯】 （《釋論》中說）照亮。在《寶鬘論》中說： 『爲了生起智慧寂靜之光。』 方法是，從『聖法』等開始， 從『導師』和『自己』等開始，『凈化』。這裡的意義是，在《摧毀魔難》中說： 『所謂的佛土，沒有任何實在的物體，只是對於自他和他人來說，呈現出那樣的顯現而已，所以僅僅是完全凈化心靈才能被稱為佛土。』 《維摩詰所說經》中說：『想要凈化佛土，就應當凈化自己的心靈。』這與上述說法相符。 然而，所謂的器世間，指的是佛陀成佛之處，能夠成辦無量眾生的利益，並且能夠將無量眾生安置於天界和解脫之境，使他們成為有緣者，這才是關鍵所在。 對於那些受過恩惠卻反過來加害或忘恩負義的眾生，因為看到了輪迴的過患，所以不會對利他感到厭倦；對於自己而言，不做不善之法，知道羞恥；對於他人而言，不做不善之法，心懷慚愧。這裡指的是，對於自己而言，捨棄聲聞和緣覺之心；對於他人而言，捨棄聲聞和緣覺之心。 像這樣，通過五種完全的凈化。 通過什麼樣的智慧呢？通過不執著于真理實性的智慧所攝持的完全凈化。 為什麼需要五種呢？和前面一樣。 第四個方面，根本是：森林或寂靜處是遠離之處的名稱，遠離聲聞和緣覺的境界（經部），或者遠離對它們的作意；對於自己而言，即使是無上菩提（經部），也不生起貪求之心，知足少欲；即使獲得了遍知，也沒有傲慢之心，知足少欲；並且正確地依止（釋論）已經修習的功德之總集，不捨棄（經部）對相的執著，不捨棄以總集法（經部）甚深之法為對境的（經部和釋論）忍辱，不做僅僅是掃地等凈化煩惱的事情，這是兩種摧毀魔難。（簡而言之，一切學處都是無所緣的） 不捨棄學處（哦，釋論的意義）是：對於一切學處，不作分別唸的攀緣，不執著地學習，也就是不憶念聲聞和緣覺的學處，這是《十萬頌般若釋》的意義，也就是偉大的意義。貪求（《十萬頌般若釋》）的功德

【English Translation】 (As explained in the commentary) illuminating. In the 'Garland of Jewels' it says: 'In order to arise the light of wisdom and peace.' The method is, starting from 'the sacred Dharma', etc., starting from 'the teacher' and 'oneself', etc., 'purification'. The meaning here is, in 'Subduing Harm' it says: 'The so-called Buddha-field is not any real object, but only appears as such to oneself and others, so it is only by completely purifying the mind that it can be called a Buddha-field.' The 'Vimalakirti Sutra' says: 'Those who wish to purify the Buddha-field should purify their own minds.' This is consistent with the above statement. However, the so-called vessel-world refers to the place where the Buddha attains enlightenment, which is capable of accomplishing the benefit of limitless beings, and is able to place limitless beings in the realms of heaven and liberation, making them fortunate ones. This is the key point. For those beings who have received kindness but turn around and harm or are ungrateful, because they see the faults of samsara, they will not be discouraged from benefiting others; for themselves, they will not do unwholesome deeds, knowing shame; for others, they will not do unwholesome deeds, having embarrassment. Here it refers to, for oneself, abandoning the mind of the Hearers and Solitary Realizers; for others, abandoning the mind of the Hearers and Solitary Realizers. Like this, through five kinds of complete purification. Through what kind of wisdom? Through the complete purification that is grasped by the wisdom that does not cling to the true nature of reality. Why are five needed? As before. The fourth aspect, the root is: a forest or solitary place is the name of a secluded place, away from the realm of Hearers and Solitary Realizers (Sutra), or away from their mental activity; for oneself, even for unsurpassed enlightenment (Sutra), not generating desire, being content with little desire; even if one obtains omniscience, not having arrogance, being content with knowing enough; and correctly relying on (Commentary) the collection of qualities that have been cultivated, not abandoning (Sutra) the clinging to signs, not abandoning the patience (Sutra and Commentary) that focuses on the profound Dharma of the collection of Dharmas, not doing things that are merely sweeping the floor, etc., to purify afflictions, these are the two subduing of harm. (In short, all trainings are without objects) Not abandoning the trainings (oh, the meaning of the commentary) is: for all trainings, not engaging in discursive thoughts, learning without clinging, that is, not remembering the trainings of Hearers and Solitary Realizers, this is the meaning of the 'Hundred Thousand Verse Perfection of Wisdom Commentary', that is, the great meaning. The merit of desiring (Hundred Thousand Verse Perfection of Wisdom Commentary)

456 ཏན་(འབུམ་ཊཱིཀ་)ལྔ་རྣམས་(འབུམ་ཊཱིཀ་) ལ་སྐྱོན་དུ་(འབུམ་ཊཱིཀ་)མཐོང་ནས་སྨོད་ཅིང་ཆགས་སེམས་ (འབུམ་ཊཱིཀ་)མི་བསྐྱེད་པ་(འབུམ་ཊཱིཀ་)དང་། མྱ་ངན་འདས་པ་ནི་འཁོར་པའི་རྒྱུར་(འབུམ་ཊཱིཀ་)གྱུར་ བའི་ཆོས་(མདོ་)ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་ཅིང་(མདོ་)རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །(འབུམ་ ཊཱིཀ་དེ་ཆེ་བ་ཡང་ངོ་། །) ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་(མཚན་མ་དང་དངོས་པོར་ཞེས་ཊཱིཀ་)ཡོངས་སུ་འཛིན་ པ་མེད་པ་ནི་(མདོ་)བདོག་ཀུན་གཏོང་བའོ། །རྣམ་ཤེས་གནས་(མདོ་)པའི་ཡུལ་ལ་སེམས་མི་ འབྲང་(འབུམ་ཊཱིཀ་)ཞིང་མ་ཆགས་པ་(འབུམ་ཊཱིཀ་)ནི་སེམས་མི་ཞུམ་པ་དང་། དངོས་པོར་(མདོ་དོན་) ལྟ་བ་མེད་པ་བཅུས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། དགོན་པར་གནས་པ་དང་། ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་ པ་ལ། རྫོགས་པར་གནོན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ན། ས་བཞི་པའོ། །མིང་ཅི་ན། འདི་ལྟར་བྱང་ ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཆོས། །རབ་ཏུ་སྲེག་བྱེད་འོད་ལྟ་བུ། །དེ་དང་ལྡན་ཕྱིར་ས་དེ་ནི། །གཉིས་ པོ་བསྲེག་པས་འོད་འཕྲོ་ཅན། །ཞེས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་ཤེས་རབ་(གཉེན་པོ་)ཀྱི་མེ་ ལས་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་བུད་ཤིང་སྲེག་(ཟླ་ཟེར་)པའི་འོད་འཕྲོ་བས་འོད་འཕྲོ་བའོ། །ཡང་དག་ཡེ་ ཤེས་འོད་འབྱུང་ཕྱིར། །ཞེས་རིན་ཆེན་འཕྲེང་བར་རོ། །ཐབས་གང་གིས་ན། གྲོང་ལས་རྒྱང་ གྲགས་གཅིག་གིས་འཕགས་པའི་དགོན་པར་གནས་པའམ་རྩ་བ་ལྟར་དང་། རྙེད་པ་མ་ཐོབ་ པ་ལ་ད་ཐོབ་པར་འདོད་(ཨཱརྱ་)པ་མེད་པ་དང་། རྙེད་པ་ཇི་ལྟར་(ཨཱརྱ་)ཐོབ་པ་ལ་དེ་ལས་ལྷག་ པར་དོན་(ཨཱརྱ་)དུ་གཉེར་བ་མེད་པ་དང་། ཞེས་ཨཱརྱའོ། །ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ངན་པས་ཆོག་ པས་འདོད་པ་ཆུང་། མང་ངོ་མི་འདོད་པས་ཆོག་ཤེས་པ་སྟེ། དང་པོས་ཚུལ་འཆོས། ཁ་གསག གཞོགས་སློང་། ཐོབ་འཇལ་སྟེ་བཞི་སྤོང་། གཉིས་པས་རྙེད་པས་རྙེད་པ་འདོད་པ་སྤོང་ཞེས་ མདོ་བཏུས་འགྲེལ་པར་ཤཱནྟིས་སོ། །ལུས་སེམས་(ཤཱནྟིའི་མདོ་བཏུས་འགྲེལ་པར་)ལ་སོགས་པ་ལས་ སུ་རུང་བར་བྱེད་པས་སྦྱངས་པ་(ཛ་ཡ་ཨ་ནན་ཏས། དཔེར་ན་བལ་ལམ་རས་བལ་ལམ་མ་བསེད་པ་དེ་བཀལ་བར་ མི་རུང་ལ་བསེད་ན་རུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་བསོད་སྙོམ་དང་ཆོས་གོས་དང་མལ་སྟན་ལ་ཆགས་པས་སེམས་ལས་སུ་མི་ 1-457 རུང་བར་འགྱུར་ལ་དེ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་འཇུག་ བཤད་དུའོ། །)བསླབ་པར་བྱ་བས་(གསེར་)དེའི་ཡོན་ཏན་གྲངས་བཅུ་གཉིས་ཏེ། ཟས་བཟང་(ཤཱན་ དངོས་)པོ་ལ་ཞེན་པའི་(དངོས་)གཉེན་པོར་བསོད་སྙོམས་པ་སྟེ་དེ་ལ་ཅི་ཐོབ་(ཤཱན་དངོས་)པ་ལེན་པ་ དང་མཐར་(དངོས་)གྱིས་རྒྱུ་བའོ་ཤཱནྟིའོ། །རབ་སྒོ་གཅིག་པ། འབྲིང་སྒོ་མཐར་ཆགས་པ་འདིས་ ལུས་སྲོག་ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་ན་སྒོ་བོར་ཡང་ཉེས

【現代漢語翻譯】 視五《十萬頌釋》（འབུམ་ཊཱིཀ་）為過失而加以譴責，不生貪戀之心；視涅槃為輪迴之因，對一切輪迴之法不執著、不分別。（《十萬頌釋》非常重要。）對於內外之法，不執著任何事物（《釋》中說：『名相和實物』），這就是捨棄一切所有。心不隨逐于意識所緣之境，不生貪戀，這就是心不退縮。以上是關於不執著實物的十種觀點。例如，安住于寂靜處等等。解釋中說：『完全壓制。』在何處壓制？在四地。名稱是什麼？如《寶鬘論》所說：『如此菩提分，如火焚燒般，具彼地亦然，焚燒發光芒。』意思是說，菩提分（對治）的智慧之火，焚燒二障（煩惱障和所知障）的木柴，從而發出光芒。『正智之光生，』如《寶鬘論》所說。用什麼方法呢？住在遠離村莊一由旬的寂靜處，或者像根本一樣，不希望得到未得到的，對於已經得到的，也不再追求更多。如阿雅所說。對於粗劣的衣物等感到滿足，知足少欲，不貪求過多。前者是捨棄虛偽、諂媚、為求利而奔走、以所得衡量他人等四種行為。後者是捨棄以所得求所得的貪慾。寂天（Śānti）在《集經釋》中這樣說道。通過使身心堪能，進行調伏（Jaya Ananta）。例如，未經梳理的羊毛或棉花不能使用，梳理后才能使用。同樣，如果貪戀衣食住行，心就不能堪能，通過調伏的功德，心才能堪能，所以稱為調伏的功德。如《入行論釋》中所說。通過學習，有十二種功德：對於美味佳餚不執著（實物），以乞食作為對治（實物），無論得到什麼都接受，並且次第而行。寂天說。如果是上等根器，則關閉一扇門；如果是中等根器，則執著于次第。如果這會成為身體、壽命和梵行的障礙，即使是門也要捨棄。 Seeing the five 'Commentaries on the Perfection of Wisdom Sutra' (འབུམ་ཊཱིཀ་) as flawed and denouncing them, not generating attachment; considering Nirvana as the cause of Samsara, not clinging to or conceptually elaborating on all phenomena (Dharma) that lead to cyclic existence. (The 'Commentary on the Perfection of Wisdom Sutra' is very important.) Not grasping onto any internal or external phenomena (as 'characteristics and entities,' according to the commentary), is relinquishing all possessions. Not letting the mind follow the objects of consciousness and not being attached is being unperturbed in mind. These are the ten aspects of not viewing things as real. For example, dwelling in solitude, and so on. In the commentary, it says, 'Completely suppressing.' Where? On the fourth Bhumi (level of realization). What is the name? As it says: 'Thus, the aspects of enlightenment, like a fire that burns, possessing that ground, radiating light by burning.' Meaning, the wisdom (antidote) fire of the aspects of enlightenment burns the firewood of the two obscurations (afflictive and cognitive), thus radiating light. 'Because the light of correct knowledge arises,' as stated in the 'Precious Garland.' By what means? Dwelling in a solitary place one league away from the village, or like the root, not desiring what has not been obtained, and not seeking more than what has been obtained. As Arya said. Being content with poor clothing and so on, being content with little, not desiring much, the first is abandoning hypocrisy, flattery, soliciting, and measuring others by one's own gains. The second is abandoning the desire to gain from gains, as Shantideva said in the 'Condensed Sutra Commentary.' By making body and mind workable, training (Jaya Ananta). For example, uncombed wool or cotton cannot be used, but after combing, it becomes usable. Similarly, if one is attached to food, clothing, and lodging, the mind cannot be workable, but through the merit of taming, the mind becomes workable, therefore it is called the merit of taming, as stated in the 'Introduction to the Bodhisattva's Conduct.' By learning, there are twelve qualities: not being attached to delicious food (things), taking alms as an antidote (things), accepting whatever is obtained, and walking in order. Shantideva said. For the superior, close one door; for the intermediate, cling to the order. If this becomes an obstacle to body, life, and celibacy, even the door should be abandoned.

【English Translation】 Seeing the five 'Commentaries on the Perfection of Wisdom Sutra' (འབུམ་ཊཱིཀ་) as flawed and denouncing them, not generating attachment; considering Nirvana as the cause of Samsara, not clinging to or conceptually elaborating on all phenomena (Dharma) that lead to cyclic existence. (The 'Commentary on the Perfection of Wisdom Sutra' is very important.) Not grasping onto any internal or external phenomena (as 'characteristics and entities,' according to the commentary), is relinquishing all possessions. Not letting the mind follow the objects of consciousness and not being attached is being unperturbed in mind. These are the ten aspects of not viewing things as real. For example, dwelling in solitude, and so on. In the commentary, it says, 'Completely suppressing.' Where? On the fourth Bhumi (level of realization). What is the name? As it says: 'Thus, the aspects of enlightenment, like a fire that burns, possessing that ground, radiating light by burning.' Meaning, the wisdom (antidote) fire of the aspects of enlightenment burns the firewood of the two obscurations (afflictive and cognitive), thus radiating light. 'Because the light of correct knowledge arises,' as stated in the 'Precious Garland.' By what means? Dwelling in a solitary place one league away from the village, or like the root, not desiring what has not been obtained, and not seeking more than what has been obtained. As Arya said. Being content with poor clothing and so on, being content with little, not desiring much, the first is abandoning hypocrisy, flattery, soliciting, and measuring others by one's own gains. The second is abandoning the desire to gain from gains, as Shantideva said in the 'Condensed Sutra Commentary.' By making body and mind workable, training (Jaya Ananta). For example, uncombed wool or cotton cannot be used, but after combing, it becomes usable. Similarly, if one is attached to food, clothing, and lodging, the mind cannot be workable, but through the merit of taming, the mind becomes workable, therefore it is called the merit of taming, as stated in the 'Introduction to the Bodhisattva's Conduct.' By learning, there are twelve qualities: not being attached to delicious food (things), taking alms as an antidote (things), accepting whatever is obtained, and walking in order. Shantideva said. For the superior, close one door; for the intermediate, cling to the order. If this becomes an obstacle to body, life, and celibacy, even the door should be abandoned.

་པ་མེད། ཁྱིམ་ཀྱི་བསླབ་པའི་ སྡོམ་པས་བསྡམས་པ་དང་ལྷུང་བཟེད་ཁ་སྦུབ་བྱས་པའི་སྒོ་མ་བོར་ན་ཉེས་པའོ། །གཞན་དུ་ བོར་མི་རུང་ངོ་། །ཐ་མ་ཇི་ཙམ་རྙེད་པ་ལེན་པའོ། །མང་དུ་(ཤཱན་དངོས་)ཟ་བའི་གཉེན་པོ་སྟན་ གཅིག་པ་སྟེ། སྟན་གྱི་མཐའ་(སྟན་གཅིག་ལ་འདུག་ནས་ཇི་ཙམ་འདོད་དུ་ཟ། དེ་ལས་ལངས་ནས་མི་ཟ་བའོ། །འཇུག་ པའི་འགྲེལ་བཤད་)བ་དང་ཆུའི་མཐའ་བའོ་(ཁ་བཤལ་ནས་མི་ཟ་བའོ། །)ཤཱནྟིའོ། །ཁ་(བུ་སྟོན་)ཅིག་རབ་ ཟས་ཀྱི་མཐའ་བ་(གསུམ་ཡོད་དོ། །)ཞེས་སོ། །(ཁར་ཟན་དང་པོ་ཆུད་ནས་གཞན་མི་ལེན་པ་ཡིན་ནམ་)ཡང་ཡང་ ཟ་བའི་གཉེན་པོ་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་(ནི་སྟན་ལ་འདུག་སྟེ་ཇི་ཙམ་ཟ་བར་ནུས་པ་དེ་ཙམ་བྱིན་ལེན་བྱས་ནས་ཟ་ཡི་བྱིན་ ལེན་མ་བྱས་པར་མི་ཟ་བའི་ཞེས་ཛ་ཡ་ཨ་ནནྟས་སོ། །)ཞེས་ཤཱནྟི་དང་། ལེན་པ་ལ་ཞེན་པའི་གཉེན་པོར་དེ་ ཞེས་སོ། །(བུ་སྟོན་)གོས་བཟང་བོ་ལ་ཆགས་(དངོས་) པའི་གཉེན་པོར་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་སྟེ། (རོ་ གོས་ནི་)དམན་པའི་(ཁྱིམ་བདག་སོགས་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་ནས་)བོར་(ཤཱནྟི་དངོས་)བའི་ཕྱག་དར་ཁྲོད་གཉིས་ སོ། །འཇམ་པོ་ལ་དང་མང་པོ་ལ་ཞེན་པའི་གཉེན་པོར་ཕྱིང་བ་པ་(ཐམས་ཅད་བལ་ལ་སོགས་པས་བྱས་ པའི་གོས་འཆང་བ་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་སོགས་)དང་། ཆོས་གོས་གསུམ་པའོ། །(ཤ་འགག་སྟོད་གཡོགས་སྨད་གཡོག་ ཅེས་ཛ་ཡ་ཨ་ནནྟ། དཔྱད་དགོས་སོ། །) འདུ་འཛི་བླ་གབ་གཙུག་ལག་ཁང་འཁྲིག་པ་ལ་ཆགས་པའི་ གཉེན་པོར་དགོན་པ་བ། (འདི་ལ་རབ་ངོས་བསྐོར་བ་ཡེ་མེད་པ་འབྲིང་ངོས་གཉིས་སྐོར་བ་ཐ་མ་ངོས་བཞི་བསྐོར་ཞིང་ སྟེང་ན་)བླ་གབ་མེད་པ། ཤིང་དྲུང་པ་(ནི་ཤིང་གི་རྩ་བར་ཞེས་ཛ་ཡའོ། །རབ་ཤིང་གཅིག་འབྲིང་ཤིང་གཉིས་ཐ་མ་ ནགས་སུ་གནས་པའོ། །)དུར་ཁྲོད་པ་བཞིའོ། །ཉལ་སོགས་དང་སྟན་ལ་ཆགས་གཉེན་དུ་ཙོག་བུ་པ་ 1-458 (རབ་གང་ལ་ཡང་མ་བརྟེན་པ་འབྲིང་ཀ་བ་སོགས་གཅིག་ལ་བརྟེན་པ་ཐ་མ་གསུམ་ལ་བརྟེན་པའོ། །)གཞི་ཇི་བཞིན་པའོ། ། (རྩའམ་ཤིང་ལོའི་སྟན་ལྟ་བུ་དང་པོ་ཇི་ལྟར་བཏིང་བའི་སྟན་ལ་ཉལ་གྱི་ཕྱིས་མི་འཆོས་པའོ། །ཞེས་ཕྱི་མ་འདི་འཇུག་པའི་འགྲེལ་ བཤད་ཛ་ཡ་ཨ་ནནྟས་སོ། །)ཞེས་ཤཱནྟིས་སོ། །དེ་དག་ཡང་དག་པར་སྡོམ་པ་དང་། གཞན་དོན་དུ་ བསླབ་པ་བླངས་པ་སྲོག་དང་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ན་ཟས་ནོར་ སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་ལྟ་ཅི་སྨོས་པ་དང་། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གཟུགས་སྡུག་སོགས་ལ་ཕུང་ཁྲོལ་ གྱི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཉེས་དམིགས་ཡོད་པར་ལྟ་བས། སྨོད་པ་དང་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་རོལ་བར། རྟག་ ཏུ་གཟུགས་སྡུག་མཆོག་དང་སྒྲ་སྙན་དང་། །དྲི་ཞིམ་རོ་མཆོག་རེག་པ་བདེ་བྱེད་པ། །དུས་ངན་ སྙི་ལ་འགྲོ་བ་འདི་དག་ཐོགས། །དཔེར་ན་རྔོན་པའི་སྙི་ལ་སྤྲེའུ་ཐོགས་བཞིན། །འདོད་པའི་ ཡོན་ཏན་མྱ་ངན་གནོད་པ་མང་། །འཇིགས་

【現代漢語翻譯】 如果被居士的學處戒律所束縛，並且沒有捨棄倒扣的缽，就沒有罪過。否則，不應該捨棄。最後得到多少就接受多少。對過度（實際）飲食的對治方法是單座而食，即坐在一個座位上，想吃多少就吃多少，離開座位后就不再吃。（這是《入行論》的解釋）。以及飲水的限度（漱口后不再吃）。這是寂天（Śānti）。有些（布頓）說，食物的限度有三種。（是指第一次入口的食物消化后，不再接受其他的食物嗎？）對於反覆飲食的對治方法是不再接受（是指坐在座位上，能吃多少就接受多少，不經允許就不吃，這是阇夜阿難陀說的）。寂天說，對於貪戀接受食物的對治方法就是這樣。 （布頓）對於貪戀好衣服（實際）的對治方法是破舊的拂塵，即（粗糙的衣服是）低劣的（被居士等使用后）丟棄的（實際）破舊拂塵。對於貪戀柔軟和眾多的對治方法是氈衣（一切用羊毛等製成的衣服，這是《釋論》等說的）。以及三法衣。（內衣、上衣、下衣，這是阇夜阿難陀說的，需要考證）。對於貪戀喧囂、屋頂、寺廟、性行為的對治方法是住在寂靜的地方。（這種地方要麼完全沒有圍墻，要麼有兩面圍墻，要麼有四面圍墻，並且上面）沒有屋頂。住在樹下（是指在樹根下，這是阇夜說的。要麼住在單棵樹下，要麼住在兩棵樹下，要麼住在森林裡）。住在墳墓里，這四種。對於貪戀睡眠等和坐墊的對治方法是蹲坐（要麼什麼都不依靠，要麼依靠一根柱子等，要麼依靠三根柱子）。保持原樣。（像樹根或樹葉的坐墊一樣，最初如何鋪設的坐墊就如何睡覺，之後不再改變，這是《入行論》的解釋，阇夜阿難陀說的）。寂天如是說。這些都要如實地守護戒律，並且爲了利益他人而受持學處，即使是爲了生命和眼睛等也不捨棄，更何況是爲了食物和財富等，並且要看到貪慾的過患，認為美麗的形象等是痛苦的根源，因此要呵責和廣泛地享受。經常貪戀美麗的形象和悅耳的聲音，以及芬芳的氣味、美味的食物和舒適的觸感。這些惡劣的時代里，眾生就像猴子被獵人的陷阱抓住一樣。貪慾帶來許多痛苦和危害，令人恐懼。 If one is bound by the precepts of a householder and does not abandon the overturned alms bowl, there is no fault. Otherwise, it should not be abandoned. Accept whatever is obtained in the end. The antidote to excessive (actual) eating is eating in a single seat, that is, sitting in one seat and eating as much as one wants, and not eating after leaving the seat. (This is the explanation of the 'Entering the Way of the Bodhisattva'). And the limit of drinking water (not eating after rinsing the mouth). This is Śānti. Some (Buton) say that there are three limits to food. (Does it mean that after the first food that enters the mouth is digested, no other food is accepted?) The antidote to repeated eating is not accepting again (it means sitting on the seat, eating as much as one can, and not eating without permission, this is what Jāya Ānanda said). Śānti said that the antidote to attachment to accepting food is like this. (Buton) The antidote to attachment to good clothes (actual) is a tattered duster, that is, (coarse clothes are) inferior (used by householders, etc.) discarded (actual) tattered duster. The antidote to attachment to softness and abundance is felt (all clothes made of wool, etc., this is what the commentary says). And the three Dharma robes. (Inner garment, upper garment, lower garment, this is what Jāya Ānanda said, it needs to be verified). The antidote to attachment to noise, roofs, temples, and sexual intercourse is living in a quiet place. (This place either has no walls at all, or has two walls, or has four walls, and above) no roof. Living under a tree (refers to under the roots of a tree, this is what Jāya said. Either living under a single tree, or living under two trees, or living in a forest). Living in a cemetery, these four. The antidote to attachment to sleep and cushions is squatting (either not relying on anything, or relying on one pillar, etc., or relying on three pillars). Keep it as it is. (Like a cushion of tree roots or leaves, sleep on the cushion as it was originally laid out, and do not change it later, this is the explanation of the 'Entering the Way of the Bodhisattva', said by Jāya Ānanda). Śānti said so. These must be truly guarded by the precepts, and for the benefit of others, the precepts must be upheld, and even for the sake of life and eyes, etc., they must not be abandoned, let alone for the sake of food and wealth, etc., and the faults of desire must be seen, and beautiful images, etc., must be regarded as the root of suffering, therefore, they must be rebuked and widely enjoyed. Often greedy for beautiful images and pleasant sounds, as well as fragrant smells, delicious food, and comfortable touches. In these evil times, beings are like monkeys caught in the traps of hunters. Greed brings much suffering and harm, which is frightening.

【English Translation】 If one is bound by the precepts of a householder and does not abandon the overturned alms bowl, there is no fault. Otherwise, it should not be abandoned. Accept whatever is obtained in the end. The antidote to excessive (actual) eating is eating in a single seat, that is, sitting in one seat and eating as much as one wants, and not eating after leaving the seat. (This is the explanation of the 'Entering the Way of the Bodhisattva'). And the limit of drinking water (not eating after rinsing the mouth). This is Śānti. Some (Buton) say that there are three limits to food. (Does it mean that after the first food that enters the mouth is digested, no other food is accepted?) The antidote to repeated eating is not accepting again (it means sitting on the seat, eating as much as one can, and not eating without permission, this is what Jāya Ānanda said). Śānti said that the antidote to attachment to accepting food is like this. (Buton) The antidote to attachment to good clothes (actual) is a tattered duster, that is, (coarse clothes are) inferior (used by householders, etc.) discarded (actual) tattered duster. The antidote to attachment to softness and abundance is felt (all clothes made of wool, etc., this is what the commentary says). And the three Dharma robes. (Inner garment, upper garment, lower garment, this is what Jāya Ānanda said, it needs to be verified). The antidote to attachment to noise, roofs, temples, and sexual intercourse is living in a quiet place. (This place either has no walls at all, or has two walls, or has four walls, and above) no roof. Living under a tree (refers to under the roots of a tree, this is what Jāya said. Either living under a single tree, or living under two trees, or living in a forest). Living in a cemetery, these four. The antidote to attachment to sleep and cushions is squatting (either not relying on anything, or relying on one pillar, etc., or relying on three pillars). Keep it as it is. (Like a cushion of tree roots or leaves, sleep on the cushion as it was originally laid out, and do not change it later, this is the explanation of the 'Entering the Way of the Bodhisattva', said by Jāya Ānanda). Śānti said so. These must be truly guarded by the precepts, and for the benefit of others, the precepts must be upheld, and even for the sake of life and eyes, etc., they must not be abandoned, let alone for the sake of food and wealth, etc., and the faults of desire must be seen, and beautiful images, etc., must be regarded as the root of suffering, therefore, they must be rebuked and widely enjoyed. Often greedy for beautiful images and pleasant sounds, as well as fragrant smells, delicious food, and comfortable touches. In these evil times, beings are like monkeys caught in the traps of hunters. Greed brings much suffering and harm, which is frightening.

བཅས་རྟག་ཏུ་སྒྲ་བྱེད་ཉོན་མོངས་བཅས། །རལ་ གྲིའི་སོ་འདྲ་དུག་སྡོང་ལོ་མ་མཚུངས། །ངན་སྐྱུགས་སྣོད་ལྟར་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོས་སྤངས། ། ཞེས་སོ། །གང་ལ་གང་འདུལ་གྱི་གདུལ་བྱའི་བློ་དང་འཚམ་པར་ཉན་ཐོས་སོགས་ཀྱི་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་ལ་གཞོལ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང་། བདོག་པ་ནོར་དང་གཉེན་སྡུག་དང་ ལུས་སྲོག་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་དང་། དགེ་བ་སོགས་དང་། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་དོན་དམ་པར་ཅི་ཡང་མི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ རྣམ་པ་བཅུས་སོ། །ཤེས་རབ་ཇི་ལྟ་བུ་ན། སྔ་མ་ལྟ་བུའོ། །བཅུ་དགོས་པའང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། ། ལྔ་པ་ལ། རྩ་བ་ནི། ས་ལྔ་པ་ནི་ཡང་དག་པ་སྟེ་རྫོགས་པར་འཐོབ་པོ། །གང་གི་ཚེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་འགྲོ་ཞིང་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་དང་སྐྲ་བྲེགས་ཤིང་ ངུར་སྨྲིག་གི་གོས་གོན་པ་ཁྱིམ་པ་དང་འདྲིས་པ་སྤང་བ་དགེ་སློང་མ་དང་སེ་གོལ་གཏོག་པ་ ཙམ་དུ་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་ཤིང་མ་ཆགས་ལ་ཆགས་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་གོས་ཐོབ་པར་མི་ 1-459 བྱེད་པས་དགེ་སློང་མ་དང་འདྲིས་པ་སྤོང་བ་དང་། བདག་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདེ་བ་ བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་རང་རང་གི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་བདེ་བར་ གྱུར་བ་ལས། སེར་སྣའི་སེམས་མི་བསྐྱེད་པ་ཁྱིམ་ལ་འཁྲེན་ནས་སྤོང་བ་དང་། གང་དུ་གནས་ ན་ཐེག་དམན་གྱི་གཏམ་དང་སེམས་འབྱུང་བ་འདུ་འཛིར་གྱུར་པའི་གནས་སྤོང་བ་དང་། དོན་ དམ་པར་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་མི་མཐོང་བ་ནི་བདག་བསྟོད་སྤང་བ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཆོས་རྣམས་མི་ མཐོང་བ་ནི་གཞན་ལ་བརྙས་པ་སྤོང་བ། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་དང་། རིགས་དང་ (འབུམ་ཊཱིཀ་)ཐོས་པ་ལ་སོགས་པས་བདག་ཆེས་ལྷག་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་རློམ་པས་ཁེངས་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་པ་ལས་བདེན་པའི་(འབུམ་ཊཱིཀ་)དངོས་པོར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་། དེ་ བཞིན་ཉིད་དང་རྫོགས་བྱང་(འབུམ་ཊཱིཀ་)ལ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་བློ་ངན་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དུག་གསུམ་ བཟོད་ཅིང་དང་དུ་ལེན་ལ་དེའི་དབང་དུ་སོང་བ་སྟེ་སྔར་བཤད་བཅུ་པོ་འདི་ནི་རྣམ་པར་ སྤངས་པ་ནའོ། ། མདོར་(བར་མར་)ཆོས་དྲུག་(གནོད་སེམས་དང་བཅས་པ་)སྤང་ཞེས་དང་ཡང་བཅོ་(མི་དགེ་བ་བཅུ་བསྣན་ ན་)བརྒྱད་སྤང་ཞེས་ཏེ་ཉེར་བཞིའོ། །འགྲེལ་པ་ལ། རྫོགས་པར་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ ན། ས་ལྔ་པའོ། །མིང་ཅི་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སྨིན་བྱེད་ཅིང་། །རང་གི་སེམས་ཀྱང་ བསྲུང་བའི་ཕྱིར། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱང་དཀའ་བ། །དེ་ཕྱིར་སྦྱང་དཀའ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་ ཏེ། སེམས་ཅན་སྨིན་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་ལོག་(དབྱིག་)སྒྲུབ་ཀྱིས་རང་གི་སེམས་ཉོན་མོངས་ པར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ་བྱ་དཀའ་བ་གཉིས་བྱེད་པས་སྦྱང་དཀའ་བའོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་

【現代漢語翻譯】 總是伴隨著聲音和煩惱。 如同利劍的刀刃，如同毒樹的葉子。 如同盛滿污穢的容器，被聖者所拋棄。 這是說，爲了適應不同根器的眾生的心意，引導他們傾向於聲聞等的小乘涅槃；以及完全放棄財產、財富、親友、身體和生命等一切，包括小、中、大三種；以及善行等等；以及對於一切事物，從究竟意義上來說，不執著任何事物，像這樣的十種完全的修持。 智慧是怎樣的呢？就像前面所說的那樣。需要十種也是和前面一樣。 第五個方面，根本是：第五地是完全的，即圓滿獲得。什麼時候呢？從佛土到佛土，示現化生，剃髮，穿袈裟，避免與在家眾交往，避免與比丘尼交往，甚至不與她們同處一室，不貪戀，不以貪戀的方式獲得法衣，避免與比丘尼交往；自己要做利益眾生的事情，但眾生因各自的福德而獲得安樂，不生起吝嗇之心，遠離對家庭的執著；無論住在哪裡，都要遠離產生小乘言論和散亂的地方；從究竟意義上來說，不見到內在的法，就是捨棄自讚；不見到外在的法，就是捨棄輕毀他人；以及不善業的十種途徑；以及因為種姓和（《十萬頌般若釋》）博學等而產生的傲慢自大，充滿我慢；以及一切法都是空性的，卻顛倒地執著為真實的（《十萬頌般若釋》）實有；以及對於真如和圓滿菩提（《十萬頌般若釋》）產生懷疑的惡念；以及對於煩惱三毒忍受和接受，被它們所控制，也就是前面所說的這十種，是在完全捨棄之後才能實現的。 簡而言之（中間的），捨棄六種法（包括嗔恨），以及捨棄十八種（加上十種不善業），總共二十四種。解釋是：是圓滿獲得的。在哪裡呢？在第五地。名字是什麼呢？ 爲了使眾生完全成熟，並且爲了守護自己的心，有智慧的人們難以修持，因此稱為難修持。 這是說，使眾產生熟，並且通過眾生的邪（分別）念，使自己的心不被煩惱所染污，也就是做成兩件難事，因此稱為難修持。《寶鬘論》中說：

【English Translation】 Always accompanied by sounds and afflictions. Like the blade of a sword, like the leaves of a poisonous tree. Like a vessel filled with filth, abandoned by the noble ones. This is to say, in order to suit the minds of sentient beings of different capacities, guiding them to incline towards the Nirvana of the Shravakas and others of the Lesser Vehicle; and completely giving up all possessions, wealth, relatives, body and life, including the small, medium, and large three; and virtuous deeds, etc.; and with regard to all things, from the ultimate meaning, not clinging to anything, such are the ten kinds of complete training. What is wisdom like? It's like what was said before. Needing ten is also the same as before. The fifth aspect, the root is: the fifth ground is complete, that is, perfectly attained. When? Going from Buddha-field to Buddha-field, manifesting as emanation, shaving hair, wearing monastic robes, avoiding association with householders, avoiding association with Bhikshunis, not even staying in the same room with them, not being attached, not obtaining Dharma robes through attachment, avoiding association with Bhikshunis; one should do things that benefit sentient beings, but sentient beings attain happiness through their own merit, not generating a mind of stinginess, abandoning attachment to family; wherever one dwells, one should avoid places that generate Hinayana speech and distraction; from the ultimate meaning, not seeing the inner Dharmas is abandoning self-praise; not seeing the outer Dharmas is abandoning disparaging others; and the ten paths of non-virtuous actions; and the arrogance arising from lineage and (Commentary on the Hundred Thousand Verses) learning, filled with pride; and all Dharmas are emptiness, but mistakenly clinging to them as truly (Commentary on the Hundred Thousand Verses) existent; and having evil thoughts of doubt about Suchness and Perfect Enlightenment (Commentary on the Hundred Thousand Verses); and enduring and accepting the three poisons of afflictions, being controlled by them, that is, the ten mentioned earlier, can only be realized after complete abandonment. In short (intermediate), abandon the six Dharmas (including malice), and also abandon eighteen (adding the ten non-virtuous deeds), totaling twenty-four. The explanation is: it is perfectly attained. Where? On the fifth ground. What is the name? In order to fully ripen sentient beings, and in order to protect one's own mind, it is difficult for the wise to practice, therefore it is called difficult to practice. This is to say, ripening sentient beings, and through the sentient beings' wrong (discrimination) thoughts, one's own mind is not defiled by afflictions, that is, accomplishing two difficult things, therefore it is called difficult to practice. The Precious Garland says:

བར། ལྔ་ པ་ཤིན་ཏུ་སྦྱང་དཀའ་བདུད། །ཀུན་གྱིས་ཤིན་ཏུ་ཐུབ་དཀའི་ཕྱིར། །ཞེས་ཏེ། སྐད་དོད་དང་ བསྟུན་པའོ། །ཐབས་གང་གིས་ན། རྙེད་པ་དང་བཀུར་བསྟི་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ དུ་རབ་བྱུང་དང་ཁྱིམ་པ་སོགས་དང་འགྲོགས་ཤིང་འདྲིས་པ་དང་། སྦྱིན་བདག་དད་པ་ཅན་ 1-460 གྱི་ཁྱིམ་ཉེ་བར་མི་སྟོན་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པར་གནས་པ་ དང་། རྙེད་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་ལ་བསྔགས་པ་དང་། ཕྲག་དོག་གིས་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང་། མི་དགེ་བཅུ་དང་། ཐོས་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ཀྱིས་མཁས་ཤིང་བཙུན་པར་རློམ་ཞིང་ བཤེས་གཉེན་སོགས་གཞན་ལ་མི་འདུད་པ་དང་། དགེ་བ་ལ་བཟློག་སྟེ་མི་དགེ་བར། མི་དགེ་ བ་ལ་བཟློག་སྟེ་དགེ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་ སོགས་བློ་གྲོས་ངན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་བཅུ་རྣམ་པར་སྤོང་ ཞིང་དེ་ལས་བཟློག་པ་གཉེན་པོའི་ཆོས་སྤང་བྱའི་དོན་ནམ་ཤུགས་ཀྱིས་འཕངས་པ་ཡོངས་སུ་ སྦྱོང་བ་རྣམ་པ་བཅུས་སོ། །དེ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཞེས་གཉིས་སུ་དྲང་ངོ་། །དེ་རྣམས་རགས་ པ་སྔར་མཐོང་ལམ་གྱི་ཚེ་སྤངས་ཀྱང་འདིར་ཕྲ་བ་སྤོང་བའོ། ། དྲུག་པ་ལ་རྩ་བ་ནི། ས་དྲུག་པ་ནི་ཡང་དག་སྟེ་རྫོགས་པར་འཐོབ་པོ། །གང་གིས་ན། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་རབ་ཏུ་རྫོགས་པ་སྟེ་ (མདོ་དོན་)ལམ་བསྐྱེད་པ་དྲུག་གིས་སོ། །ཆོས་དྲུག་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ་ཕྱིན་དྲུག་གོ །ཞེས་སོ། ། ཡང་སློབ་མ་དང་ནི་བསེ་རུ་རང་རྒྱལ་གྱི་ས་ལ་དགའ་བ་དང་། སྟོང་ཉིད་ལ་སྐྲག་པའི་སེམས་ སྤངས་པ་དང་། བདོག་པ་བསླངས་ན་མི་ཞུམ་པ་དང་། བདོག་པ་ཀུན་བཏང་ཡང་མི་དགའ་བ་ མེད་པ་དང་། རང་དབུལ་ཡང་སློང་བ་པོ་མི་སྤོང་བར་སྦྱིན་(མདོ་)པ་གཏོང་བ་སྟེ་ལམ་(མདོ་དོན་ )མིན་སྤང་བ་དྲུག་གིས་སོ། །དྲུག་སྤང་བར་བྱ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་མིན་(འདི་འོག་མ་ཀུན་ལ་སྦྱར་) པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། རྫོགས་ པར་ཀུན་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ན། ས་དྲུག་པའོ། །མིང་ཅི་ན། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ ཕྱིན་བརྟེན་ནས། །འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །(ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ།) གཉིས་འདིར་(དབྱིག་ 1-461 )མངོན་དུ་གྱུར་བའི་ཕྱིར། །མངོན་དུ་གྱུར་བའི་ས་ཞེས་བཤད། །ཅེས་པ་ལྟར་མངོན་དུ་གྱུར་ བའོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། དྲུག་པ་མངོན་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ལ་མངོན་ ཕྱོགས་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །ཐབས་གང་གིས་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་ དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྤང་བྱ་དྲུག་སྤངས་པ་སྟེ

【現代漢語翻譯】 第五個是極難調伏的魔（指煩惱魔），因為一切眾生都極難戰勝它。這是與梵語原文相符的說法。通過什麼方法呢？爲了獲得利養、恭敬和名聲等，與出家人和在家人等交往親近；不接近有信仰的施主之家；住在眾多人口的村莊和城市等地方；爲了利養等讚歎自己，因嫉妒而誹謗他人；執著于不善的十種行為；自認為通過博學和持戒等成為有學問和品德高尚的人，而不尊敬善知識等他人；顛倒善為不善，顛倒不善為善，並對此顯現執著；以及邪見和視（錯誤的）見解為最殊勝等惡劣的智慧；以及對貪慾和嗔恨等一切煩惱顯現趨向。像這樣具有十種特徵的法，要徹底斷除，並且從那之中扭轉過來，以對治之法來徹底凈化應斷除之事物，通過十種方式。這也要像前面一樣，重複兩次。這些粗大的煩惱在之前見道時已經斷除，但這裡是斷除更細微的煩惱。 第六個是，根本是：第六地是真正的圓滿獲得。通過什麼呢？佈施、持戒、忍辱、精進、禪定、智慧，這些都圓滿，即通過六度來生起道。六種法要圓滿，即六度。此外，捨棄喜歡聲聞和獨覺地的想法，捨棄對空性的恐懼之心，即使乞討到財物也不沮喪，即使捨棄一切財物也沒有不高興，即使自己貧窮也不拒絕乞討者而行佈施，即通過捨棄六種非道（的因素）。要捨棄六種（非菩提）道，即要徹底捨棄聲聞之心。（以下所有都與此相關）解釋是：將成為圓滿的一切智智。在哪裡成為呢？在第六地。名字是什麼呢？依靠般若波羅蜜多，不住于輪迴和涅槃（因為不住於二者），二者在此（勝義）顯現，故稱為顯現地。如《寶鬘論》所說：『第六稱為現前地，因現前趨向佛法故。』通過什麼方法呢？圓滿六度，以及通過其原因捨棄應捨棄的六種事物。

【English Translation】 The fifth is the extremely difficult to tame Māra (referring to the afflictive Māra), because all beings find it extremely difficult to overcome. This is a statement that aligns with the Sanskrit original. Through what means? In order to obtain gain, respect, and fame, etc., associating and becoming close with monastics and laypeople, etc.; not approaching the homes of faithful patrons; residing in villages and cities, etc., with large populations; praising oneself for the sake of gain, etc., and slandering others out of jealousy; clinging to the ten non-virtuous actions; considering oneself learned and virtuous through extensive learning and moral discipline, etc., and not respecting spiritual mentors and others; reversing virtue into non-virtue, and reversing non-virtue into virtue, and being manifestly attached to this; as well as evil wisdom such as wrong views and holding (incorrect) views as supreme; and manifestly inclining towards all afflictions such as desire and hatred. Such characteristics of the ten dharmas should be completely abandoned, and by turning away from them, the antidotal dharmas should thoroughly purify the objects to be abandoned, through ten ways. This should also be repeated twice, as before. These coarse afflictions were already abandoned during the path of seeing, but here, the subtle afflictions are being abandoned. The sixth is, the root is: The sixth ground is the true complete attainment. Through what? Generosity, ethics, patience, diligence, concentration, wisdom, these are all perfected, that is, generating the path through the six perfections. Six dharmas are to be perfected, that is, the six perfections. Furthermore, abandoning the thought of delighting in the grounds of Śrāvakas and Pratyekabuddhas, abandoning the fear of emptiness, not being discouraged even when begging for possessions, not being unhappy even when giving away all possessions, even when one is poor, not rejecting beggars but giving alms, that is, through abandoning six non-paths (factors). Six (non-Bodhi) paths are to be abandoned, that is, the Śrāvaka mind is to be completely abandoned. (All that follows relates to this). The explanation is: One will become the complete all-knowing wisdom. Where does it become? On the sixth ground. What is the name? Relying on the Prajñāpāramitā, not abiding in Saṃsāra and Nirvāṇa (because one does not abide in either), the two manifest here (ultimate reality), therefore it is called the Manifest Ground. As the Ratnāvalī says: 'The sixth is called the Manifest Ground, because it manifestly inclines towards the Buddha Dharma.' Through what means? Perfecting the six perfections, and through that reason, abandoning the six things to be abandoned.

། རང་དོན་ཡིད་བྱེད་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ རྣམ་མཁྱེན་ནམ་གཞན་དོན་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པས་ཉན་ ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་དགའ་ཞིང་འདོད་པའི་སེམས་སྤོང་བ་དང་། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་བཟོད་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ ལ་སྐྲག་པའི་སེམས་སྤོང་བ་དང་། སྦྱིན་ཕར་རྫོགས་པས་སྦྱིན་པ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)ལ་དང་པོར་འཇུག་ པའི་གེགས་སློང་བ་པོའི་སྐྱེ་བོས་ནོར་སོགས་བསླངས་ན་སེར་སྣས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནས་ཞུམ་ པའི་སེམས་སྤོང་བ་དང་། བྱིན་པ་ལ་སྤྲོ་དགའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པས་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་) བར་དུ་སྒྲུབ་པའི་གེགས་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་སོགས་དང་། ཐབས་མཁས་ཡུམ་རྫོགས་པས་ མཐར་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)ཕྱིན་པའི་གེགས་ཟས་ནོར་གྱིས་(བཏང་བས་ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱི་)བཀྲེན་ཡང་སློང་བ་པོའི་ སྐྱེ་བོ་ཐོབ་པ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)མེད་པར་སྤོང་བའི་སེམས་སྤོང་བ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་བཅུ་ གཉིས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཞེས་གཉིས་སུ་དྲང་ངོ་། ། བདུན་པ་ལ། སྤང་གཉེན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། རྩ་འགྲེལ་ལྷན་གཅིག་བཤད་དེ། ང་རྒྱལ་(ཨཱརྱ་ཤཱནྟི་)བས་བདག་སྟེ་ཕོང་པོ་སོགས་དེར་འཛིན་པ་དང་། སེམས་པར་བྱེད་(ཞི་འབྱུང་ )པས་སེམས་ཅན་ཏེ་རྟག་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་མཚན་མར་འཛིན་པ་དང་། སྐལ་བ་མཉམ་ པའི་རིས་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་གནས་(ཨཱརྱ་)པས་སྲོག་སྟེ་བདག་གི་སྲོག་བླང་བྱར་འཛིན་པ་ དང་། ཡང་ཡང་ཐིམ་(ཞི་འབྱུང་)པའམ་འབྱུང་ཞིང་(ཤཱནྟི་མདོ་བཏུས་འགྲེལ་)འཇིག་པས་གང་ཟག་སྟེ་ དེ་རྟག་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། སྔོན་བྱུང་བ་ད་ལྟར་མེད་(ཨཱརྱ་ཞི་འབྱུང་)པ་ཆད་པ་སྟེ་གཞན་ 1-462 དོན་དང་སེམས་ཅན་རྒྱུན་ཆད་པར་འཛིན་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ནམ་ཡང་མེད་ པར་མི་འགྱུར་(ཨཱརྱ་ཞི་འབྱུང་)བས་རྟག་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སོགས་བདེན་པའི་དངོས་པོར་ འཛིན་པ་དང་། འཁོར་འདས་ལ་བླང་དོར་གྱི་མཚན་མར་འཛིན་པ་དང་། མཐར་ཐུག་ཐེག་ པ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་རིགས་ཐ་དད་དུ་དང་། མིང་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་ཆགས་ཤིང་འཛིན་(འགྲེལ་ ཆེན་)པ་དང་། ཁམས་དོན་དམ་པར་ཉེར་སྤྱོད་འཛིན་པར་དང་། དེ་ཡང་ཡུལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ རྣམ་ཤེས་དྲུག་སྟེ་དེ་རང་གི་འབྲས་བུར་འཛིན་པའོ། །ཞེས་སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་བཤེས་གཉེན་ གྱིའོ། །དབུས་མཐར་ཚོར་བ་དེ་ཉེར་སྤྱོད་དུ་བཤད་དོ། །ཕྱི་ནང་(བུདྡྷ་)གི་སྐྱེ་མཆེད་བདེན་པར་ (བུདྡྷ་ཤྲཱི་)དང་། ཁམས་གསུམ་པ་ལ་དང་བོར་མངོན་པར་(མདོ་)ཞེན་ནས་གནས་པ་དང་། དེ་ ནས་རྒྱུན་དུ་མངོན་པར་ཆགས་པ་དང་། རྣམ་མཁྱེན་མི་ཐོབ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)ཅེས་སམ། གཞན་དོན་ བསྒྲུབ་མི་ནུས་ཞེས་སེམས་ཀུན་ཏུ་ཞུམ་པའི་འཛིན་པ་དང་། (འགྲེ

【現代漢語翻譯】 捨棄為自身利益著想的戒律， 圓滿了以遍知或利他為唯一目標的禪定波羅蜜多，從而捨棄了對聲聞和獨覺地的喜愛和貪求； 圓滿了對空性甚深之法的忍辱波羅蜜多，從而捨棄了對一切法無自性的恐懼之心； 圓滿了佈施波羅蜜多，當（佛吉祥 बुद्धश्री）最初進入佈施時，如果有人以財物等前來乞討，則會因吝嗇的壓制而感到沮喪，從而捨棄這種心態； 圓滿了佈施時生起歡喜精進的波羅蜜多，（佛吉祥 बुद्धश्री）從而捨棄了在中間修持時，對擁有的一切等等的障礙； 圓滿了方便善巧之母，最終（佛吉祥 बुद्धश्री）圓滿時，即使因食物財物（佈施而佛吉祥 बुद्धश्री）匱乏，前來乞討之人得到（佛吉祥 बुद्धश्री）的情況不存在，從而捨棄這種心態，像這樣的十二種完全清凈。 如前所述，重複兩次。 第七，關於所斷和對治， 首先，一起解釋根本和註釋： 傲慢（聖寂天 Āryaśānti）認為『我』是空虛等，並執著於此；認為『有情』（寂生 Śāntideva）是有情，即執著于常有有情的相； 與具有相同業果者一同安住直至圓滿（聖 Ārya），即執著于生命，認為『我』的生命是可以奪取的； 反覆消失（寂生 Śāntideva）或生起並（寂天論集釋 Śāntisamuccaya）毀滅，即執著于補特伽羅，認為其是常一的； 先前存在而現在不存在（聖寂生 Āryaśānti），即斷滅，認為他利和有情相續斷滅； 自性存在，永不改變（聖寂生 Āryaśānti），即常有，認為佛剎等是真實的實有； 執著于輪迴和涅槃的取捨之相； 執著于究竟三乘的因——種姓是不同的； 對名色的蘊執著和貪戀（大釋）； 執著于勝義諦的界； 也就是說，以境為近取，即六識，執著于其為自己的果。這是阿阇黎耶謝涅友的觀點。中邊論中，受被解釋為近取。內外（佛陀 Buddha）的處執著為真實（佛吉祥 बुद्धश्री）； 最初對三界顯現（經部）執著並安住； 然後持續顯現貪執； 執著于『無法獲得遍知（佛吉祥 बुद्धश्री）』或者『無法成辦他利』而內心沮喪。（釋

【English Translation】 Abandoning the discipline of focusing on one's own benefit, Perfecting the Prajnaparamita of Samadhi, which is solely focused on omniscience or the benefit of others, thereby abandoning the mind that delights in and desires the grounds of Sravakas and Pratyekabuddhas; Perfecting the Prajnaparamita of forbearance towards the profound Dharma of emptiness, thereby abandoning the mind that fears the non-inherent existence of all Dharmas; Perfecting the Dana Paramita, when (Buddha Shri) initially enters into giving, if a being arises who requests wealth etc., then one abandons the mind that is subdued and disheartened by the oppression of miserliness; Perfecting the Prajnaparamita of joyful diligence in giving, (Buddha Shri) thereby abandoning all the obstacles to accomplishment in the middle, such as possessions etc.; Perfecting the skillful means mother, ultimately (Buddha Shri) when perfected, even if there is a lack of food and wealth (due to giving, Buddha Shri), the situation where a being who requests obtains (Buddha Shri) does not exist, thereby abandoning that mind, such are the twelve complete purifications. As before, repeat twice. Seventh, regarding what is to be abandoned and the antidote, First, explain the root text and commentary together: Pride (Arya Shanti) considers 'I' to be empty etc., and clings to that; considering 'sentient being' (Shantideva) to be a sentient being, i.e., clinging to the characteristic of a permanent sentient being; Dwelling together with those who have the same karma until complete (Arya), i.e., clinging to life, considering 'my' life to be something that can be taken; Repeatedly disappearing (Shantideva) or arising and (Shantisamuccaya commentary) destroying, i.e., clinging to the person, considering it to be permanent and singular; Previously existing but now not existing (Arya Shanti), i.e., annihilation, considering the benefit of others and the continuum of sentient beings to be cut off; Existing by nature, never changing (Arya Shanti), i.e., permanence, considering Buddha fields etc. to be truly existent entities; Clinging to the characteristics of what to accept and reject in Samsara and Nirvana; Considering the cause—lineage—of the ultimate three vehicles to be different; Clinging to and being attached to the aggregates of name and form (Great Commentary); Clinging to the realm as ultimately real; That is, taking the object as proximate, i.e., the six consciousnesses, clinging to them as their own result. This is the view of Acharya Yeshe Nyen. In the Madhyantavibhaga, feeling is explained as proximate. Clinging to the internal and external (Buddha) sources as real (Buddha Shri); Initially clinging to and abiding in the manifestation (Sutra) of the three realms; Then continuously manifesting attachment; Clinging to the mind that is disheartened by 'not attaining omniscience (Buddha Shri)' or 'not being able to accomplish the benefit of others'. (Commentary

ལ་ཆེན།)འདི་མདོར་མི་སྣང་ ཁམས་གསུམ་ལ་བརྟེན་པ་དང་གནས་པ་ཞེས་པ་སྣང་། དག་ལྡན་དུ། སེམས་ནི་རྟག་པ་ལ་ ཞེན་དང་། །ཞེས་དང་། རད་ཀིར་ནི། ཁམས་གསུམ་ལ་སེམས་ཞུམ་པ་ནི་སྔར་བཤད་གནས་ དང་ཆགས་གཉིས་ཀའོ་ཟེར་རོ། །གཟུགས་སྐུ་ཁོ་ན་(འབུམ་ཊཱིཀ་)ལ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ དང་། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་(འབུམ་)ཁོ་ན་ལ་ཆོས་དང་། ཟུང་བཞི་(བུདྡྷ་)ཁོ་ན་ལ་དགེ་འདུན་དུ་ ལྟ་བའི་མངོན་ཞེན་གསུམ་དང་། བྱང་སེ་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ (འབུམ་)དེར་ལྟ་ཞིང་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མངོན་ཞེན་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ རྩོད་པ་ནི་ཡིད་གསོད་(དག་ལྡན་)པའམ་སྐྱོ་བ་སྟེ་ཆོས་ཐམ་ཅད་སྟོང་(འབུམ་)ན་ལས་ལེགས་ཉེས་ ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡང་(འབུམ་)མེད་སྙམ་ནས་སྟོང་ཉིད་ལ་སྐྲག་ཅིང་ཞུམ་(མདོ་)པ་དང་། སྟོང་ཉིད་དང་ འགལ་བའི་ཉེས་པ་ནི་དེ་དང་མི་(དག་ལྡན་)མཐུན་པར་བྱེད་པ་བདེན་པར་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་ སྤངས་པ་སྟེ་ཉེས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉི་ཤུ་རྒྱུད་གང་ལ་རྣམ་པར་ཆད་ཅིང་དེ་དང་བྲལ་ནས་དེ་ལས་ 1-463 བཟློག་པའི་ཆོས་དོན་ནམ་ཤུགས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུས་རྫོགས་ པར་འཐོབ་(རྩ་བ་)ཅིང་ཀུན་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ན། ས་བདུན་པའོ། །མིང་ཅི་ ཞེ་ན། བགྲོད་གཅིག་ལམ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། །རིང་དུ་སོང་བའི་སར་འདོད་དོ། །ཞེས་ པ་ལྟར། བགྲོད་གཅིག་ལམ་དང་འབྲེལ་བས་(མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་)མཚན་འཛིན་ལས་ རིང་དུ་སོང་བའོ། །(བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བ་སྟེ། །གྲངས་ནི་རིང་དུ་སོང་ལྡན་ཕྱིར། །ཞེས་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར་རོ། །)སྐད་ ཅིག་རེ་རེ་ལ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་དུས་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་གྲངས་ཀྱིས་རིང་དུ་ སོང་བའོ་ཞེས་མི་ཕམ་བཤེས་གཉེན་ནོ། །དེ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུའོ་ཞེས་གཉིས་སུ་དྲང་ངོ་། ། ཆོས་ཉི་ཤུ་མི་བྱ་སྟེ་འདི་ལྟ་སྟེ་བདག་ཏུ་འཛིན་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། གསུམ་གྱི་སྔ་འགྲེལ་ནི། སྤང་བྱའི་དོན་གྱིས་འཕངས་པའི་གཉེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་བསྟན་པའི་ ཕྱིར་གསུངས་ཏེ། གཉིས་པ་རྩ་བ་དང་གསུམ་པ་འགྲེལ་པ་ལྷན་ཅིག་བཤད་དེ། སྟོང་ཉིད་ ཀྱང་ཡོད་པར་མི་འཛིན་(འབུམ་ཊཱིཀ་)ན་བདག་ལ་སོགས་ལྟ་ཅི་སྨོས་པས་དོན་དམ་པར་བདེན་ དངོས་ཀྱི་ངོ་བོས་སྟོང་པར་མངོན་སུམ་དུ་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་སྟོང་ པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ས་བདུན་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དེ་འདྲའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཕུང་སོགས་བདག་ ཏུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། བདག་སོགས་ཆོས་ཀུན་དོན་དམ་པར་སྟོང་པར་མངོན་སུམ་ དུ་རྟོགས་པའི་སློབ་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་སོགས་སྦྱོར་ཕྲེང་ཡིད་ཀྱི་མུན་སེལ་དུ་ཞིབ་ཏུ་ བསྟན་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་སོགས་ཀྱི་མཚན་མ་

【現代漢語翻譯】 ལ་ཆེན། (La Chen，大處)此處不明顯，顯現的是依賴和安住於三界。在《達丹》中說：『心執著于常』。在《熱吉》中說：『對三界心生厭倦，就是之前所說的安住和貪執。』只將色身(《十萬頌釋》)視為佛寶，只將十二緣起(《十萬頌》)視為法寶，只將四雙(佛陀)視為僧寶的三種我慢，以及將菩薩和聲聞的戒律視為戒律的實體(《十萬頌》)並執著于相狀的我慢，還有對一切法皆是空性的爭論，就是灰心(《達丹》)或沮喪，認為一切法皆空(《十萬頌》)就沒有善惡業的果報(《十萬頌》)而對空性感到恐懼和沮喪(《經部》)，與空性相違背的過失就是不(《達丹》)與之相符，完全斷除執著于真實的過失，在任何相續中完全斷除並遠離這二十種過失，從而獲得與此相反的法義或通過力量所引發的二十種完全清凈(根本)，併成為一切智者。在哪裡呢？在七地。叫什麼名字呢？因為與一行道相連。想要到達遙遠的地方。就像這樣，因為與一行道相連(通過顯現的方式)而遠離了執著于相狀。(七地是遙遠的，因為具有遙遠的數字。正如《寶鬘論》中所說。)因為每一剎那都入于止滅，所以通過時間和功德的數量而變得遙遠，這是米龐格西的觀點。就像之前一樣，這是雙重的。不要做二十種法，比如不要執著於我等等。第二部分，三者的前釋是：爲了顯示通過所斷之義所引發的對治法性而說的，第二部分是根本，第三部分是解釋一起說的，即使不執著于空性(《十萬頌釋》)，更何況是我等，因為以勝義諦的真實自性為空性而現量如實了知，就是解脫之門空性之智慧，七地相續的這種智慧法，是對治執著于蘊等的，因為我等一切法在勝義諦中以空性現量證悟是學道，等等，正如《串聯明燈》中所詳細闡述的那樣。眾生等的相狀 The Great (La Chen): This is not obvious here; what appears is the reliance and abiding in the three realms. In 'Dakden,' it says, 'The mind clings to permanence.' In 'Rakir,' it says, 'Being disheartened by the three realms is what was previously described as abiding and attachment.' Regarding the physical body alone (according to the commentary on the Hundred Thousand Verses), considering it as the Buddha Jewel; considering the twelve links of dependent origination alone (from the Hundred Thousand Verses) as the Dharma Jewel; and considering the four pairs (Buddha) alone as the Sangha Jewel—these are the three types of arrogance. Furthermore, considering the vows of Bodhisattvas and Shravakas as the substance of morality (from the Hundred Thousand Verses) and clinging to their characteristics with arrogance. Arguing that all phenomena are emptiness leads to discouragement (Dakden) or despair, thinking that if all phenomena are empty (Hundred Thousand Verses), there will be no consequences of good or bad actions (Hundred Thousand Verses), thus fearing and being disheartened by emptiness (Sutra). The fault contrary to emptiness is not (Dakden) being in harmony with it, completely abandoning the clinging to truth. When such twenty faults are completely severed and separated from any continuum, and when the twenty complete purifications (root) that are the opposite of these faults, or that are forcefully propelled by the meaning of the Dharma, are fully attained, one becomes all-knowing. Where? In the seventh Bhumi. What is its name? Because it is connected to the One Path. It is considered to be a place far away. Just as it is said, because it is connected to the One Path (through the door of manifestation), it has gone far away from clinging to characteristics. (The seventh is far away because it possesses the number of being far away, as stated in the Garland of Jewels.) Because one enters into cessation in each moment, it has gone far away through the number of times and qualities, according to Mipham Rinpoche. It is also like the previous one, which is stated twice. One should not engage in the twenty practices, such as not clinging to self, and so on. The preliminary explanation of the three is: It is said to show the nature of the antidote propelled by the meaning of what is to be abandoned. The second part is the root, and the third part is the explanation spoken together. Even if one does not cling to emptiness (commentary on the Hundred Thousand Verses), what need is there to mention self and so on? Because one directly and correctly knows emptiness as the real nature in ultimate truth, it is the wisdom of emptiness, the door to liberation. Such wisdom in the continuum of the seventh Bhumi is the antidote to clinging to the aggregates and so on, because the direct realization of emptiness in ultimate truth of all phenomena such as self is the path of learning, and so on, as explained in detail in the Garland of Union, the dispeller of the darkness of the mind. The characteristics of sentient beings and so on.

【English Translation】 La Chen (Great Place): This is not obvious here; what appears is the reliance and abiding in the three realms. In 'Dakden,' it says, 'The mind clings to permanence.' In 'Rakir,' it says, 'Being disheartened by the three realms is what was previously described as abiding and attachment.' Considering the physical body alone (according to the commentary on the Hundred Thousand Verses) as the Buddha Jewel; considering the twelve links of dependent origination alone (from the Hundred Thousand Verses) as the Dharma Jewel; and considering the four pairs (Buddha) alone as the Sangha Jewel—these are the three types of arrogance. Furthermore, considering the vows of Bodhisattvas and Shravakas as the substance of morality (from the Hundred Thousand Verses) and clinging to their characteristics with arrogance. Arguing that all phenomena are emptiness leads to discouragement (Dakden) or despair, thinking that if all phenomena are empty (Hundred Thousand Verses), there will be no consequences of good or bad actions (Hundred Thousand Verses), thus fearing and being disheartened by emptiness (Sutra). The fault contrary to emptiness is not (Dakden) being in harmony with it, completely abandoning the clinging to truth. When such twenty faults are completely severed and separated from any continuum, and when the twenty complete purifications (root) that are the opposite of these faults, or that are forcefully propelled by the meaning of the Dharma, are fully attained, one becomes all-knowing. Where? In the seventh Bhumi. What is its name? Because it is connected to the One Path. It is considered to be a place far away. Just as it is said, because it is connected to the One Path (through the door of manifestation), it has gone far away from clinging to characteristics. (The seventh is far away because it possesses the number of being far away, as stated in the Garland of Jewels.) Because one enters into cessation in each moment, it has gone far away through the number of times and qualities, according to Mipham Rinpoche. It is also like the previous one, which is stated twice. One should not engage in the twenty practices, such as not clinging to self, and so on. The preliminary explanation of the three is: It is said to show the nature of the antidote propelled by the meaning of what is to be abandoned. The second part is the root, and the third part is the explanation spoken together. Even if one does not cling to emptiness (commentary on the Hundred Thousand Verses), what need is there to mention self and so on? Because one directly and correctly knows emptiness as the real nature in ultimate truth, it is the wisdom of emptiness, the door to liberation. Such wisdom in the continuum of the seventh Bhumi is the antidote to clinging to the aggregates and so on, because the direct realization of emptiness in ultimate truth of all phenomena such as self is the path of learning, and so on, as explained in detail in the Garland of Union, the dispeller of the darkness of the mind. The characteristics of sentient beings and so on.

ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ (མདོ་)མེད་པར་དང་། ཁམས་(མདོ་)གསུམ་དང་སྲོག་སོགས་གང་ལ་ཡང་སྨོན་པ་མེད་པ་ཡང་ དག་པར་ཤེས་པས་རིམ་བཞིན་སེམས་ཅན་དང་སྲོག་འཛིན་སྤང་ངོ་། །སྲོག་མི་གཅོད་སོགས་ དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་བསད་པར་བྱ་བ་དང་། གསོད་པ་པོ་དང་བསད་པ་སྟེ་འཁོར་ གསུམ་དུ་དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དེར་མི་དམིགས་པ་དང་ལ་སོགས་པས་མི་རྐུ་སོགས་ 1-464 ཏེ་འཁོར་གསུམ་དག་པའི་དགེ་བཅུ་བསྒོམ་པ་རྫོགས་(མདོ་)པས་གང་ཟག་ཏུ་འཛིན་པ་སྤོང་ ངོ་། །སྐྱེ་བོ་སྡུག་བསྔལ་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེའིའམ་བརྩེ་བས་ཆད་འཛིན་ སྤོང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྫོགས་པ་(འགྲེལ་ཆེན་)ནས་བཟུང་སྟེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ ལ་ཅིར་ཡང་དམིགས་ཤིང་རློམ་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟག་འཛིན་སྤོང་ངོ་། །འཁོར་འདས་ (འབུམ་ཊཱིཀ་)ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་བྲི་བསྣན་(མདོ་)ནམ་བླང་(འབུམ་)དོར་མེད་པར་ མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་མཚན་འཛིན་སྤོང་ངོ་། །མཐར་ཐུག་གི་(ཤཱནྟི་)ཐེག་པ་ཐེག་པ་ཆེན་ པོ་བའི་ཚུལ་(མདོ་དང་མི་མཐུན་)གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པས་རྒྱུར་འཛིན་སྤོང་ངོ་། །(ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་ པར་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཚུལ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས། ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ) མིང་གཟུགས་དོན་དམ་(མདོ་)པར་ མི་སྐྱེ་བར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཕུང་འཛིན་སྤོང་ངོ་། །ཁམས་སོགས་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་འགག་ (འབུམ་)སོགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་བཟོད་པ་ཤེས་ཤིང་ཁོང་ དུ་ཆུད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཁམས་འཛིན་(མདོར་དེ་གཉིས་གོང་འོག་བཟློག་)སྤོང་ངོ་། །ཤེས་བྱའི་ཆོས་ ཕྱི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཐབས་གཟུང་(འབུམ་ཊཱིཀ་)འཛིན་ནམ་ ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་གཉིས་མེད་(མདོ་)ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་རབ་ཏུ་སྟོན་ཅིང་རྟོགས་པས་ སྐྱེ་མཆེད་དུ་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ་། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་འཇོམས་པའམ་གཅོད་པ་མཚན་མར་མི་འཛིན་(འབུམ་ཊཱིཀ་)ཅིང་རྣམ་རྟོག་ (ཊཱིཀ་མདོ་)མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་ལ་གནས་འཛིན་སྤོང་ངོ་། །གཟུགས་སོགས་ ཀྱི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་སམ་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་འཇིག་ལྟ་སོགས་ལྟ་བ་ལྔ་འདོར་ བ་དང་། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཁམས་ གསུམ་ལ་ཆགས་འཛིན་སྤོང་ངོ་། །གཞན་དོན་དུ་རྣམ་མཁྱེན་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་ངེས་ པར་སེམས་ཤིང་བསྒོམས་པས་ཞུམ་འཛིན་སྤོང་ངོ་། །དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུར་ 1-465 ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ལྷག་མཐོང་དང་སྟོང་ཉིད་ལ་སེམས་མི་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ལ་ མཁས་པར་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་སུ་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ་། །ཁམས་གསུམ་ལ་(མདོ་) ད

【現代漢語翻譯】 通達一切諸法，于勝義諦中，知悉諸法皆無自性（མེད་པར་，梵文：anātman，羅馬轉寫：anātman，漢語字面意思：無我），且於三界（khams gsum）及生命等不起貪著，如是如實知已，次第斷除有情及命根之執著。進而修習不殺生等十善業道，于能殺、所殺及殺業（འཁོར་གསུམ་）三輪體空中，了達其性空無所有，如是不偷盜等，圓滿修習三輪清凈之十善業，斷除人我之執著。 對於一切受苦眾生，以慈悲心（snying rje）或悲憫心（brtse ba）觀照，斷除斷見之執著。從圓滿佛土（sangs rgyas kyi zhing rdzogs pa）開始，對於一切事物不起任何執著與傲慢，以智慧（ye shes）斷除常見之執著。對於輪迴（'khor）與涅槃（'das）一切諸法，于勝義諦中，不起增減（བྲི་བསྣན），亦無取捨（བླང་དོར），了達其平等性（mnyam pa nyid du），斷除相執之執著。證悟究竟之大乘（theg pa chen po）道，通達一切法性一味，斷除因執之執著。（一切諸法于勝義諦中，皆無自性，通達此一味性）。 通達名色（ming gzugs）于勝義諦中不生不滅，斷除蘊執之執著。通達界等（khams sogs）于勝義諦中，生滅（skye 'gag）等皆空，以甚深之法，證悟並了知其忍（bzod pa），以智慧（ye shes）斷除界執之執著。對於內外諸處（skye mched），以大乘之方便，或以有無、常斷二邊皆離之門，如是開示並證悟其一味性，斷除處執之執著。對於一切諸法，斷除執著于相之分別念（rnam par rtog pa），不住于相，以無分別之智慧（ye shes），斷除於三界之住執。 斷除對於色等之相執之念想或分別，捨棄壞聚見等五種邪見，以斷除貪嗔等煩惱之智慧（ye shes），斷除對於三界之貪執。為利他故，一心專注於一切種智（rnam mkhyen）之止觀（zhi gnas），如是修習，斷除怯弱之執著。以智慧（shes rab）觀照，通達勝義諦之佛法身（chos sku），對於空性（stong nyid）不生恐懼等，善巧方便之智慧（ye shes），斷除對於佛之執著。於三界之中

【English Translation】 Comprehending all phenomena, in the ultimate truth, knowing that all phenomena are without self-nature (མེད་པར་, Sanskrit: anātman, Romanization: anātman, literal meaning: no self), and without attachment to the three realms (khams gsum) and life, etc., thus truly knowing, gradually abandoning the attachment to sentient beings and the life force. Further, cultivate the ten virtuous paths such as non-killing, and in the three wheels (འཁོར་གསུམ་) of the killer, the killed, and the act of killing, understand their emptiness and non-existence. Thus, not stealing, etc., perfectly cultivate the ten virtues with the purity of the three wheels, abandoning the attachment to self. Towards all suffering beings, contemplate with loving-kindness (snying rje) or compassion (brtse ba), abandoning the attachment to nihilistic views. Starting from the perfection of the Buddha-field (sangs rgyas kyi zhing rdzogs pa), without any attachment or arrogance towards all things, with wisdom (ye shes), abandoning the attachment to eternalistic views. Towards all phenomena of samsara ('khor) and nirvana ('das), in the ultimate truth, without increase or decrease (བྲི་བསྣན), and without taking or abandoning (བླང་དོར), understanding their equality (mnyam pa nyid du), abandoning the attachment to characteristics. Realizing the ultimate Great Vehicle (theg pa chen po) path, understanding the one taste of all dharmas, abandoning the attachment to causes. (All dharmas in the ultimate truth are without self-nature, understanding this one taste). Understanding that name and form (ming gzugs) do not arise or cease in the ultimate truth, abandoning the attachment to aggregates. Understanding that the elements, etc. (khams sogs), are empty of arising and ceasing (skye 'gag), etc., in the ultimate truth, with the profound dharma, realizing and knowing its forbearance (bzod pa), with wisdom (ye shes), abandoning the attachment to elements. Towards the internal and external realms (skye mched), with the skillful means of the Great Vehicle, or with the gate of neither existence nor non-existence, neither permanence nor annihilation, thus revealing and realizing their one taste, abandoning the attachment to realms. Towards all dharmas, abandoning the conceptual thoughts (rnam par rtog pa) that cling to characteristics, not dwelling on characteristics, with non-conceptual wisdom (ye shes), abandoning the attachment to dwelling in the three realms. Abandoning the thoughts or discriminations that cling to the characteristics of form, etc., abandoning the five wrong views such as the view of the perishable collection, with the wisdom (ye shes) that abandons afflictions such as attachment and aversion, abandoning the attachment to greed for the three realms. For the sake of others, focusing single-mindedly on the quiescence (zhi gnas) of omniscience (rnam mkhyen), thus practicing, abandoning the attachment to timidity. Contemplating with wisdom (shes rab), understanding the Dharma-body (chos sku) of the Buddha in the ultimate truth, without fear of emptiness (stong nyid), etc., with the wisdom (ye shes) of skillful means, abandoning the attachment to the Buddha. In the three realms

གའ་ཞིང་ཆགས་(ཊཱིཀ་)པའི་སེམས་དུལ་བའམ་ཉེ་བར་ཞི་བ་འགོག་ལམ་ཤེས་པའི་(མདོར་དུལ་ ཞི་སོ་སོར་བཤད་དོ་)ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་སུ་འཛིན་པ་སྤོང་ངོ་། །གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་(མདོ་)ཐོབ་པས་དགེ་འདུན་དུ་འཛིན་པ་སྤོང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆགས་ཤིང་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སའམ་གནས་ མིན་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་ལྟ་བ་སྤོང་ངོ་། །རང་གར་ ཏེ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་དུས་མཉམ་དུ་སྟེ་གཅིག་ཅར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གཞན་ཐམས་ ཅད་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཕྱིན་ནས་སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོའི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ རྩོད་འཛིན་སྤོང་ངོ་། །གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་ དུ་བདག་གི་ངོ་བོ་སྟེ་ལུས་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ ཤེས་ཀྱིས་འགལ་འཛིན་སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་སྤྱོང་བ་ཉི་ཤུ་པོ་འདིས་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་ དུ་ས་བདུན་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ལ་ས་བདུན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་ སྦྱར་རོ། །སྤང་གཉེན་དེ་ལྟར་འགྲེལ་ཆེན་ལས་སོ། །(མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་མི་མཐུན་པ་རེ་རེ་ཙམ་སྣང་ ངོ་། །) འོན་ཀྱང་སྤང་གཉེན་ཇི་བཞིན་མིན་ཞེས་བཅོམ་རལ་འཆད་དོ། །མདོ་ནི། ཆོས་ཉི་ཤུ་ རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ་འདི་ལྟ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་དང་། ཞེས་སོགས་སོ། ། བརྒྱད་པ་ལ། ས་བརྒྱད་པའི་ལས་སམ་ཡོངས་སྦྱོང་ནི་རྣམ་པ་འདི་བརྒྱད་མདོ་ལས་ བཤད་དོ། །བརྒྱད་གང་ན། རྩ་འགྲེལ་ལྷན་ཅིག་བཤད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་ དམ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཆགས་པ་ཡོད་མེད་སོགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན། ཡེ་ཤེས་གཅིག་གིས་(མདོ་ )ཤེས་པ་དང་། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་ 1-466 མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་(མདོ་དོན་)ཀྱིས་རྣམ་པར་རྩེ་བ་སྟེ་རོལ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ཞིང་རྟེན་ཏེ་སྣོད་ཀྱི་ཞིང་བཟང་བོ་གསེར་དང་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ལ་བཻཌཱུརྱས་མིག་ མངས་རིས་སུ་བྲིས་པ་ལ་སོགས་པར་བསྒྱུར་བའམ་སྒྲུབ་པ་དང་། (མདོ་དང་ཅུང་མ་མཐུན།) སངས་ རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ པར་བྱེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་བསྟེན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་བསྙེན་བཀུར་བ་ལ་མདོར་བཤད་དོ། ། འདིར་གཞན་དོན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་སྟེ་ཆོས་ལོག་སུན་འབྱིན་ ཅིང་(རལ་གྲི་)ཕྱིན་ཅི་(རལ་གྲི་)མ་ལོག་པ་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སངས་ རྒྱས་མཉེས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དབང་བོ་ རབ་(མདོ

【現代漢語翻譯】 以智慧捨棄對能使心調伏或近於寂靜的處所（簡言之，調伏與寂靜分別闡述）之法的執著。（如果）獲得對一切色等法無礙之智慧，即佛眼（經），則捨棄對僧伽的執著。 以智慧捨棄對戒律的看法，即以智慧如實了知一切戒律等法並非貪執和顯現執著的處所或根源。 以智慧捨棄爭論執著，即能隨心所欲，同時或立即前往一切其他佛土，並深入辨析甚深空性的法。 以智慧捨棄矛盾執著，即能隨應所化眾生的心意，在一切佛土示現我的自性，即以智慧了知身體是無實有的。如是，通過這二十種完全修習，也能如前一般證悟七地。一切都應加上『七地的智慧』。 關於捨棄與對治，以上出自《大疏》。 （經部與論典偶有不符之處。）然而，絳喇嘛認為捨棄與對治並非完全一致。經中說：『應圓滿二十法，即應圓滿空性』等等。 關於第八地，經中闡述了八地之業或完全修習的八種相。何為八？結合根本與釋文進行闡述：以一種智慧（經）如實了知一切有情的心意或心之行境，即貪執有無等；在十方世界中，以一切神通等（經義）嬉戲玩樂；將佛土，即作為所依之器世間，轉變為妙善之境，如黃金、白銀等，或以毗琉璃描繪眼狀花紋等（與經部略有不符）； 完全觀察佛身，即如實了知佛之法身；供養承事諸佛，簡言之即是親近承侍諸佛。此處，爲了利益他人，完全觀察一切法，即爲了駁斥邪法、闡明正法等理由，使諸佛歡喜，即是行供養。 以智慧善巧地引導有情，即以智慧了知有情根器之利鈍。

【English Translation】 With wisdom, abandon clinging to the Dharma that subdues or pacifies the mind (in short, subduing and pacifying are explained separately) of the place where attachment arises. (If) one obtains the wisdom that is unhindered to all phenomena such as form, i.e., the Buddha-eye (Sutra), then abandon clinging to the Sangha. With wisdom, abandon the view of discipline, i.e., with wisdom, truly realize that all phenomena such as discipline are not the place or source of clinging and manifest attachment. With wisdom, abandon clinging to disputes, i.e., being able to go to all other Buddha-fields simultaneously or immediately as one wishes, and deeply analyze the Dharma of profound emptiness. With wisdom, abandon contradictory clinging, i.e., being able to manifest my own nature in all Buddha-fields in accordance with the minds of the beings to be tamed, i.e., with wisdom, knowing that the body is unreal. Thus, through these twenty complete practices, one can also realize the seventh ground as before. Everything should be added with 'the wisdom of the seventh ground'. Regarding abandonment and antidote, the above is from the Great Commentary. (There are occasional discrepancies between the Sutras and treatises.) However, Jampal Raldri states that abandonment and antidote are not completely consistent. The Sutra says: 'One should perfect twenty dharmas, i.e., one should perfect emptiness,' etc. Regarding the eighth ground, the Sutra explains the eight aspects of the karma or complete practice of the eighth ground. What are the eight? Explaining together the root and commentary: with one wisdom (Sutra), truly knowing the minds or mental activities of all sentient beings, i.e., clinging to existence or non-existence, etc.; in all the ten directions of the world, playing and enjoying with all the supernormal powers, etc. (Sutra meaning); transforming the Buddha-field, i.e., the vessel world as the basis, into a wonderful realm, such as gold, silver, etc., or drawing eye-shaped patterns with lapis lazuli, etc. (slightly inconsistent with the Sutra); Completely observing the Buddha-body, i.e., truly realizing the Dharmakaya of the Buddha; offering service to the Buddhas, in short, is to be close to and serve the Buddhas. Here, for the benefit of others, completely observing all dharmas, i.e., making the Buddhas happy for the reasons of refuting wrong dharmas and clarifying the right dharmas, etc., is to make offerings. Skillfully guiding sentient beings with wisdom, i.e., with wisdom, knowing the sharpness or dullness of the faculties of sentient beings.

་)དང་ཐ་མ་ཤེས་(ཆོས་ཟབ་མོའི་སྣོད་དུ་གྱུར་སོགས་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་)པའམ་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་བ་ཤེས་ པའི་ལྷའི་མིག་བསྐྱེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བརྟེན་པ་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཡོངས་ སུ་(འབུམ་ཊཱིཀ་རད་ཀིར་)དག་པར་བྱེད་པ་ནི་བཅུད་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའོ། །གནས་སྐབས་ཐམས་ ཅད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་མང་བོའི་དགེ་རྩ་འགྲུབ་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་བར་མཐོང་ནས་བློ་ སྔོན་དུ་བཏང་བའི་ལྷ་(ཊཱིཀ་)མི་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་ སྦྱོང་བའི་ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་ས་བརྒྱད་པ་རྫོགས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ བ་ཡིན་ནོ། །མིང་ཅི་ཞེ་ན། འདུ་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་མི་གཡོའི་ཕྱིར། །མི་གཡོ་བ་ཞེས་ངེས་པར་ བརྗོད། །ཅེས་ཏེ། མཚན་མ་(དབྱིག་)ལ་དང་མཚན་མེད་ལ་རྩོལ་བའི་འདུ་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་ མི་གཡོ་བའོ། །མཚན་(དབྱིག་)མ་དང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་མི་གཡོ་ཞེས་ཐེག་བསྡུས་ ཏེ། འདུ་བྱེད་ནི་རྩོལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་རིན་ཕྲེང་འགྲེལ་པར་རོ། །ཆོས་བཞི་བོ་འདི་ དག་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་དང་། ཞེས་ 1-467 སོགས་དང་། གཞན་ཡང་ཆོས་བཞི་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ་དབང་བོ་རབ་དང་(བར་མར་)ཐ་མ་ཤེས་ པ་དང་། ཞེས་སོགས་ཏེ། བཞི་ཕྲག་གཉིས་སོ་སོར་བྱས་པ་ནི་གང་རུང་གིས་ས་དེ་ཡོངས་སུ་ སྦྱོང་བར་ཤེས་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཨཱརྱའོ། ། དགུ་པ་ལ། རྩ་བ་ནི། ཕྱིན་དྲུག་རྫོགས་(མདོ་)པས་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ ལམ་མཐའ་ཡས་པ་ཕུན་ཚོགས་(ཇི་ལྟར་སྨོན་པ་བཞིན་འགྲུབ་པའོ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་)དང་ཞེས་རེ་རེར་སྦྱར་ རོ། །ལྷ་དང་ཀླུ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐད་ཤེས་པ་ངེས་(མདོ་)ཚིག་སོ་སོ་ ཡང་དག་པར་རིག་པ་(སྐྱོན་མེད་པ་)ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ཚིག་ལ་དབང་ཐོབ་པ་དང་། རིག་པ་དང་ (སྐྱོན་མེད་པ་)གྲོལ་བར་(མ་ཐོགས་པའི་)སྨྲ་བའི་སྤོབས་པ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ལྟ་བུར་མི་ཟད་པ་སྤོབས་པ་ སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་(མདོ་)པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་དོན་ལ་དབང་ཐོབ་པ་དང་། (དེ་གཉིས་ཆོས་སྟོན་ པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུའོ། །) ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བས་མངལ་དུ་འཇུག་པ་མཆོག་ དང་ནི། དམ་ཆོས་སྤྱོད་(འབུམ་ཊཱིཀ་)ནུས་པའི་བྱང་སེའི་(མདོ་)རིགས་ཆེན་པོར་སྐྱེ་བ་དང་། རིགས་ གང་(མདོ་)གི་ནང་དུ་སྔོན་(མདོ་)བྱང་སེམས་བྱུང་བའི་རུས་དང་། རྒྱལ་རིགས་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ ཆེ་ཞིང་མཐོ་བར་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་དམ་ཆོ་འབྲང་དང་ཞེས་མདོ་སྟེ། ཡང་ན་དེ་གཉིས་གོ་བཟློག་གོ ། རང་གིས་བྱང་ཆུབ་ལ་བཀོད་པའི་(མདོ་)བྱང་སེའི་(མདོ་)འཁོར་དང་ལྡན་པ་དང་། སྐྱེ

【現代漢語翻譯】 或者生起了知死亡、轉生之神眼，以及依止佛土，使眾生之心完全清凈，這是完全的凈化。在一切時處，安住于了知一切法皆為無實如幻之三摩地，並且見到一切眾生皆能成就眾多善根之義，從而預先發起智慧，受持天、人等之生，這被稱為完全的凈化。像這樣，以八種方式完整地體驗第八地。名字是什麼呢？因為兩種作意不動搖的緣故，所以肯定地說為『不動』。即以對有相（dbyig）和無相的勤作之兩種作意而不動搖。攝類學說，以相（dbyig）和現行作意而不動搖。仁欽塘的註釋中說，作意是勤作的分別。要圓滿這四種法，即通達一切眾生的心，等等。 還有，要圓滿四法，即了知上、中、下等根器，等等。將四法分為兩組，是爲了瞭解以任何一組都能完全凈化該地之義，如阿雅所說。 第九地。根本是：以圓滿六度（mdo），而使善妙行等無量願望圓滿（如所愿般成就，འབུམ་ཊཱིཀ་），逐一對應。通達天、龍等一切眾生的語言，確定（mdo）每個詞語的正確含義（無錯謬），從而獲得對詞語的掌控；以及通達智慧和（無錯謬）解脫（無礙）的說法之無盡辯才如河流般，正確地瞭解（mdo）每一種辯才，從而獲得對意義的掌控（這兩者是圓滿說法之因）。生生世世以化生方式投生，進入母胎是殊勝的；以及能行持正法的菩薩（mdo）生於偉大的種姓；並且無論在哪種（mdo）種姓中，都出生於先前（mdo）出現過菩薩的家族，以及出生于偉大而崇高的王族或婆羅門種姓，世代相傳，這在經部中有記載。或者，這兩者可以顛倒。具有自己安置於菩提的（mdo）菩薩（mdo）眷屬，並且出生時......

【English Translation】 Or, generating the divine eye that knows death, transference, and rebirth, and relying on the Buddha-field, completely purifying the minds of sentient beings, this is complete purification. At all times, abiding in the Samadhi that realizes all phenomena as unreal and illusory, and seeing that all sentient beings can achieve the meaning of accumulating many roots of virtue, thereby initiating wisdom in advance, and taking the birth of gods, humans, etc., this is called complete purification. In this way, experiencing the eighth ground completely through eight aspects. What is the name? Because of the immovability due to the two cognitions, it is definitely said to be 'Immovable'. That is, it is immovable due to the two cognitions of striving for the conditioned (dbyig) and the unconditioned. The Compendium of Topics says that it is immovable due to the conditioned (dbyig) and manifest cognition. The commentary on the Garland of Jewels says that cognition is the discrimination of striving. These four dharmas should be perfected, that is, to comprehend the minds of all sentient beings, etc. Furthermore, four dharmas should be perfected, that is, knowing the superior, intermediate, and inferior faculties, etc. Separating the four dharmas into two groups is to understand that either group can completely purify that ground, as Arya said. The ninth ground. The root is: By perfecting the six perfections (mdo), the infinite aspirations such as the Excellent Conduct are fulfilled (achieving as desired, འབུམ་ཊཱིཀ་), corresponding one by one. Understanding the languages of all sentient beings such as gods and nagas, determining (mdo) the correct meaning (without error) of each word, thereby gaining control over words; and understanding the inexhaustible eloquence of wisdom and (without error) liberation (unobstructed) speech like a river, correctly understanding (mdo) each eloquence, thereby gaining control over meaning (these two are the cause of perfect teaching). Being born by emanation in all lifetimes, entering the womb is supreme; and the Bodhisattva (mdo) who can practice the Dharma is born into a great lineage; and in whatever (mdo) lineage, being born into a family where Bodhisattvas had previously (mdo) appeared, and being born into a great and noble royal or Brahmin family, passed down through generations, as recorded in the Sutras. Or, these two can be reversed. Having the retinue of Bodhisattvas (mdo) who have been placed in enlightenment by oneself (mdo), and at birth...

ས་མ་ཐག་ ཏུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྣང་བས་རྒྱས་པར་བཀང་སྟེ་(འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་དག་ཅེས་འབུམ་ཊཱིཀ་)རྣམ་ པ་དྲུག་ཏུ་གཡོ་བར་བྱེད་(མདོ་)པར་སྐྱེ་བ་དག་དང་། སེམས་ཅན་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་ མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ངེས་འབྱུང་སྟེ་རབ་ཏུ་འབྱུང་(འབུམ་ཊཱིཀ་)བ་དང་། རྩ་བ་གསེར་ལྷུན་བཻཌཱུ་རྱ་ ཡལ་ག་རིན་ཆེན་བདུན། མེ་ཏོག་དང་ལོ་མ་རིན་ཆེན་ཐམས་ཅད་ལས་གྲུབ་པ། ཤིང་དེའི་དྲི་ བཟང་པོ་དང་ལོ་མས་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡས་རྒྱས་པར་འགེངས་པའི་(མདོ་)བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ རྣམས་དང་། སེམས་ཅན་སྨིན་ཞིང་དག་(མདོ་)པར་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ 1-468 ཐམས་ཅད་དང་(ཊཱིཀ་)ལྡན་(ཊཱིཀ་)པའོ། །ཆོས་བཅུ་གཉིས་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ་སྨོན་ལམ་མཐའ་ ཡས་པ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་། ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། ས་དགུ་པ་རྫོགས་པར་ མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་མིང་ཅི་ན། སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་བློ་བཟང་། །(འདི་གཙོ་བོ་སྨོས་ཞེས་ དབྱིག་གཉེན།)ས་དེ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ཡིན། །(རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་དང་ཐེག་བསྡུས་ཡང་ངོ་། །)ཞེས་ཏེ། དེ་ ཐོབ་པས་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་མཁས་པས་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་སོ། །གང་གིས་ན། སྨོན་ལམ་ཞེས་ སོགས་གསུམ་སྔར་ལྟར་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྔགས་པ་བུད་མེད་ ཀྱི་སྐྱོན་སོ་གཉིས་སམ་དྲུག་ཅུ་གཉིས་སོགས་དང་བྲལ་བའི་མངལ་དུ་འཇུག་པ་དང་། རྒྱལ་ བོའི་རིགས་སུ་འཁྲུང་བ་ཐུབ་པ་ལྟ་བུ་དང་སོགས་པ་བྲམ་ཟེའི་རིགས་སུ་གནས་པ་སྟེ་འཁྲུང་ བ་བྱམས་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཉི་མ་དང་སོགས་པ་བུ་རམ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཉི་མའི་ གཉེན་ནམ་བུ་རམ་ཤིང་བའི་བརྒྱུད་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་མའི་མངལ་དུ་མ་བཙས་པས་དང་པོའི་ རིགས་བཙུན་པར་གྲགས་པའོ། །(ཆོས་བཤེས་དངོས།)མངོན་པར་འབྱུང་བའི་མདོར་འཕགས་པ་ མོའུ་དགལ་གྱི་བུས་ཤཱཀྱ་རྣམས་ལ་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །(ཆོས་བཤེས།) ཁ་ཅིག ཉི་མ་དང་གསེར་ དང་ནོར་བུ་ལ་སོགས་པའི་སྐུ་མདོག་ཅན་དུ་སྐྱེས་པ་ཞེས་འདོན་ནོ། །(དེ་ལྟར་བྱས་ན་མདོ་ཁ་ཅིག་ཏུ། ཁྱོད་སྐུ་གསེར་མདོག་འོད་གསལ་བའི། །ཚད་ནི་དམིགས་སུ་མ་མཆིས་སྟེ། །སྣང་གཅིག་མདོག་གཅིག་བཙོད་ཁ་དང་། །མྱུར་ བར་ཤེལ་འོད་འདྲ་བར་གདའ། །ཞེས་པའང་ལེགས་པར་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །) ཆོས་བཤེས་སོ། །མ་དང་ སོགས་པ་ཕ་དང་ལེགས་པར་འབྲེལ་བའི་གཉེན་བདུན་བརྒྱུད་ཚུན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཉེས་ པས་མ་གོས་པའི་ཆོ་འབྲང་དང་། རང་དབང་བའི་འཁོར་འདུན་པ་ལྟ་བུ་དང་། བཙས་པའི་ཚེ་ བརྒྱ་བྱིན་དང་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་བསྟོད་ཅིང་བཀུར་བར་སྐྱེ་བ་དང་། སངས་ རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འམ་གཙང་མའི་ལྷ་ལ་སོགས་པས་ཁྱིམ་ནས་འབྱུང་བར་ བསྐུལ་ཏེ་ཁྱིམ་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟ

【現代漢語翻譯】 隨即，以景象充滿整個世界（'那些世界'，如《十萬頌》的註釋所說），並以六種方式震動（經文），與無數億萬眾生一同出離，徹底出家（《十萬頌》的註釋）。還有那根莖是黃金須彌山，枝幹是七寶，花朵和樹葉都由珍寶製成的菩提樹，那樹的芬芳和樹葉充滿無垠的世界（經文），以及具備一切使眾產生熟和清凈（經文）的圓滿功德（註釋）。要圓滿十二法，並完全接受無盡的祈願等等。註釋中說：是顯現圓滿第九地。它的名字是什麼呢？ 善慧勝慧。（益西寧波說：'這主要是指。'）那個地是善慧。 （《寶鬘論》和《攝大乘論》也是如此。）因為獲得了它，所以善於說法，故名善慧。憑藉什麼呢？如前所述的三個祈願等等，以及受到所有世間人讚嘆，進入遠離三十二種或六十二種女性過患的母胎，以及出生於國王種姓，如釋迦牟尼佛，以及其他婆羅門種姓，如慈氏菩薩，以及從太陽等事物中出生，如太陽之親或甘蔗族，即非從母胎所生，故最初的種姓被稱為高貴。（法友）在《現觀莊嚴論》中，如聖者目犍連之子對釋迦族所說。（法友）有些人說，出生時具有太陽、黃金和珍寶等顏色。（如果這樣做，在某些經文中：'您的身體是金色的，光芒四射，無法衡量，一種顏色，一種光芒，像紅花，像快速的琉璃光。'也會被很好地解釋。）法友。母親以及父親和與七代以內的親屬有良好聯繫的血統，沒有被世間的過失所玷污的家族，以及隨心所欲的眷屬，以及出生時受到帝釋天和梵天等讚歎和尊敬，以及被佛陀和菩薩或凈居天等勸請出家，從而必定出家。 Immediately, the world was filled with sights (as the commentary of 'The Hundred Thousand Songs' says, 'those worlds'), and it shook in six ways (sutra), together with countless billions of beings, they renounced and completely went forth (commentary of 'The Hundred Thousand Songs'). And the Bodhi trees whose roots are golden Mount Meru, branches are the seven precious jewels, and flowers and leaves are all made of jewels, the fragrance and leaves of that tree fill the boundless world (sutra), and possessing all the perfect qualities that ripen and purify beings (sutra) (commentary). One must perfect the twelve dharmas and fully embrace endless aspirations, and so on. The commentary says: It is to manifest the completion of the ninth ground. What is its name? Good Intelligence, Excellent Wisdom. (Yeshe Nyingpo said: 'This mainly refers to.') That ground is Good Intelligence. (The 'Garland of Jewels' and the 'Compendium of Mahayana' are also like this.) Because one has attained it, one is skilled in teaching the Dharma, hence it is called Good Intelligence. By what means? The three aspirations mentioned earlier, and being praised by all worldly people, entering a womb that is free from the thirty-two or sixty-two faults of women, and being born into a royal lineage, like Shakyamuni Buddha, and others into a Brahmin lineage, like Maitreya, and being born from the sun and other things, like the relative of the sun or the sugarcane lineage, that is, not born from a mother's womb, hence the first lineage is known as noble. (Dharma friend) In the 'Manifestation of Enlightenment Sutra', as the venerable Maudgalyayana's son spoke to the Shakyas. (Dharma friend) Some say that one is born with the color of the sun, gold, and jewels, and so on. (If done in this way, in some sutras: 'Your body is golden, radiant, immeasurable, one color, one light, like safflower, like quick crystal light.' would also be well explained.) Dharma friend. A mother and a father and a lineage that is well connected with relatives up to seven generations, a family that is not tainted by the faults of the world, and a retinue that is as desired, and being born at a time when Indra and Brahma and others praise and honor, and being urged to renounce by Buddhas and Bodhisattvas or the Pure Abodes, and thus certainly renouncing.

【English Translation】 Immediately, the world was filled with sights (as the commentary of 'The Hundred Thousand Songs' says, 'those worlds'), and it shook in six ways (sutra), together with countless billions of beings, they renounced and completely went forth (commentary of 'The Hundred Thousand Songs'). And the Bodhi trees whose roots are golden Mount Meru, branches are the seven precious jewels, and flowers and leaves are all made of jewels, the fragrance and leaves of that tree fill the boundless world (sutra), and possessing all the perfect qualities that ripen and purify beings (sutra) (commentary). One must perfect the twelve dharmas and fully embrace endless aspirations, and so on. The commentary says: It is to manifest the completion of the ninth ground. What is its name? Good Intelligence, Excellent Wisdom. (Yeshe Nyingpo said: 'This mainly refers to.') That ground is Good Intelligence. (The 'Garland of Jewels' and the 'Compendium of Mahayana' are also like this.) Because one has attained it, one is skilled in teaching the Dharma, hence it is called Good Intelligence. By what means? The three aspirations mentioned earlier, and being praised by all worldly people, entering a womb that is free from the thirty-two or sixty-two faults of women, and being born into a royal lineage, like Shakyamuni Buddha, and others into a Brahmin lineage, like Maitreya, and being born from the sun and other things, like the relative of the sun or the sugarcane lineage, that is, not born from a mother's womb, hence the first lineage is known as noble. (Dharma friend) In the 'Manifestation of Enlightenment Sutra', as the venerable Maudgalyayana's son spoke to the Shakyas. (Dharma friend) Some say that one is born with the color of the sun, gold, and jewels, and so on. (If done in this way, in some sutras: 'Your body is golden, radiant, immeasurable, one color, one light, like safflower, like quick crystal light.' would also be well explained.) Dharma friend. A mother and a father and a lineage that is well connected with relatives up to seven generations, a family that is not tainted by the faults of the world, and a retinue that is as desired, and being born at a time when Indra and Brahma and others praise and honor, and being urged to renounce by Buddhas and Bodhisattvas or the Pure Abodes, and thus certainly renouncing. Immediately, the world was filled with sights (as the commentary of 'The Hundred Thousand Songs' says, 'those worlds'), and it shook in six ways (sutra), together with countless billions of beings, they renounced and completely went forth (commentary of 'The Hundred Thousand Songs'). And the Bodhi trees whose roots are golden Mount Meru, branches are the seven precious jewels, and flowers and leaves are all made of jewels, the fragrance and leaves of that tree fill the boundless world (sutra), and possessing all the perfect qualities that ripen and purify beings (sutra) (commentary). One must perfect the twelve dharmas and fully embrace endless aspirations, and so on. The commentary says: It is to manifest the completion of the ninth ground. What is its name? Good Intelligence, Excellent Wisdom. (Yeshe Nyingpo said: 'This mainly refers to.') That ground is Good Intelligence. (The 'Garland of Jewels' and the 'Compendium of Mahayana' are also like this.) Because one has attained it, one is skilled in teaching the Dharma, hence it is called Good Intelligence. By what means? The three aspirations mentioned earlier, and being praised by all worldly people, entering a womb that is free from the thirty-two or sixty-two faults of women, and being born into a royal lineage, like Shakyamuni Buddha, and others into a Brahmin lineage, like Maitreya, and being born from the sun and other things, like the relative of the sun or the sugarcane lineage, that is, not born from a mother's womb, hence the first lineage is known as noble. (Dharma friend) In the 'Manifestation of Enlightenment Sutra', as the venerable Maudgalyayana's son spoke to the Shakyas. (Dharma friend) Some say that one is born with the color of the sun, gold, and jewels, and so on. (If done in this way, in some sutras: 'Your body is golden, radiant, immeasurable, one color, one light, like safflower, like quick crystal light.' would also be well explained.) Dharma friend. A mother and a father and a lineage that is well connected with relatives up to seven generations, a family that is not tainted by the faults of the world, and a retinue that is as desired, and being born at a time when Indra and Brahma and others praise and honor, and being urged to renounce by Buddhas and Bodhisattvas or the Pure Abodes, and thus certainly renouncing.

ེ། རྒྱ་རོལ་ཏུ། སྲིད་གསུམ་མི་རྟག་སྟོན་ཁའི་སྤྲིན་ 1-469 དང་འདྲ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཐུབ་པ་འདི་བསྐུལ་བ་དང་མར་མེ་མཛད་གནས་གཙང་གི་ལྷས་ བསྐུལ་བ་ནི། བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་ནང་འདིར་ནི། །ཡོན་ཏན་འབྱུང་གནས་གྱུར་བ་མེད། ། དྲང་སྲོང་རྒྱལ་མཚན་གནས་ནས་ནི། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ལང་ཚོ་མྱུར་དུ་ འགྲོ་བ་ནི། །རླུང་གི་ཤུགས་པས་ལྷག་པར་མགྱོགས། །ཞེས་བྱང་སེའི་སྡེ་སྣོད་ལས་གསུངས་ པ་ལྟར་རོ། །འཚང་རྒྱ་བའི་རྟེན་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བར་དགོས་འདོད་འབྱུང་བའི་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་སྟོན་པ་འདིའི་ཨ་ཤྭད་ཐ་དང་སོགས་པ་བྱམས་པའི་ཀླུ་ཤིང་། འཁོར་བ་ འཇིག་གི་པ་ལཀྵ། གསེར་ཐུབ་ཀྱི་ཨུ་དམ་ཝ་ར། འོད་སྲུངས་ཀྱི་ནྱ་གྲོ་དྷ་ལ་སོགས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་བའི་ཡོན་ཏན་སྟོབས་སོགས་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་པོས་སོ། །ཇི་ལྟ་བུས་ན། སྔ་མ་བཞིན་དུ་མི་དམིགས་པས་ཟིན་པའི་ཡོངས་ སུ་སྦྱོང་བ་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་དག་གིས་སོ། ། ༈ འབྲས་བུ་ས་བཅུ་པའི་མཚན་ཉིད། གཉིས་པ་ལ། གསུམ་ལས། སྔ་འགྲེལ་ནི། རྒྱུའི་ས་དགུ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ ཐབས་ཤེས་ཟུང་འབྲེལ་དེ་ལྟར་ངེས་པ་སྟེ་སོ་སོར་བསྟན་ནས་འབྲས་བུ་ས་བཅུ་པའི་མཚན་ ཉིད་འཆད་དོ། །གང་གི་སྒོ་ནས་ན་ས་འོག་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤངས་རྟོགས་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་ དུ་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། དགུའི་ཡོངས་སྦྱོང་ལས་མ་གཏོགས་པར་དེའི་ཡོངས་ སྦྱོང་དངོས་སུ་མ་བཤད་པར་རོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ས་དགུའི་འབྲས་བུའི་ས་ཉིད་དུ་གྱུར་ བའི་ཕྱིར་གྱིས་སོ། །རྒྱུའི་ས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕུལ་དུ་གྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ འབྲས་བུའི་ས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དགོངས་ཏེ་འདིར་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་བཅུ་ པ་གཞན་ནི་མ་གསུངས་སོ་ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱིའོ། །དེས་ན་དགུ་པའི་ཡོངས་སྦྱོང་བཅུ་གཉིས་པོ་ རྫོགས་པར་སྦྱངས་པ་ཉིད་བཅུ་པའི་ཡོངས་སྦྱོང་ཡིན་ནོ། ། 1-470 རྩ་བ་ནི། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་བཞུགས་པའི་ས་སློབ་ལམ་ཐ་མར་གནས་པའི་ས་ དེ་ནི་ཆོས་ཅན། བྱང་སེའི་ས་བཅུ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རིགས་ལ་(སྙིང་མཆོག་དག་ལྡན་) སོགས་པའི་ས་དགུ་ལས་འདས་ཤིང་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་དུ་ཐོབ་ནས་སློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ གིས་གནས་པའི་ས་ཡིན་པས་སོ། །དཀར་བོ་རྣམ་པར་མཐོང་བའི་ས་ལས་འདའ་རིགས་ཀྱི་ ས་དང་ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན། སངས་ རྒྱས་ཀྱིས་སར་ཞུགས་པ་ལ་གནས་པ་དེ་ནིའོ། །གང་དུ་ན། བྱང་སེའི་ས་བཅུ་པ་ཡིན་པར་ རོ། །མིང་ཅི་ན། ས

【現代漢語翻譯】 複次，如世俗諦所說，三有如秋天的雲彩般無常。』等等，以此勸請能仁（釋迦牟尼佛），以及燃燈佛于凈土勸請：『於此妃嬪眷屬中，無有功德生起之處。』『仙人勝幢（指釋迦牟尼佛前世為仙人時）住于彼處，將證得殊勝菩提。』『青春迅速流逝，比風的力量更加迅猛。』如菩薩藏中所說。如同能滿足一切願望的如意寶般，示現能生起一切希求的菩提樹，此導師的阿濕波他等，慈氏（彌勒佛）的龍樹，賢劫佛的婆羅叉，金光佛的優曇婆羅，飲光佛的榕樹等，以及成為佛法之體性的功德力等（佛吉祥）全部圓滿，如是具足圓滿之相，以十二種清凈來修習。 如何修習呢？如前一樣，以不執著的清凈來修習的差別等。 第二，十地果位的體性。分為三部分，首先是解釋：對九地因位的清凈，以方便智慧雙運的方式確定，即分別顯示后，闡述十地果位的體性。通過何種方式呢？通過將所有下地位的斷證功德向上提升的方式。如何提升呢？除了九地的清凈之外，沒有直接闡述它的清凈。原因在於：它是九地之果的地位。因位的清凈之殊勝，即是果位之圓滿，如是思惟，故此處未說其他的第十清凈，佛吉祥如是說。因此，圓滿修習第九地的十二種清凈，即是第十地的清凈。 根本頌：安住于圓滿佛位的，處於學道最後階段的地位，要知道，這即是菩薩的第十地。從種性（具足精華）等九地超越，獲得功德增長，以學道之智慧所安住的地位。超越白凈地，種性之地等等。解釋：要知道，這是真實之語。於何處？于佛所入之地位。於何處？于菩薩的第十地。名稱為何？是

【English Translation】 Furthermore, as stated in conventional truth, 'The three realms are as impermanent as autumn clouds.' etc., urging the Thus-Gone One (Shakyamuni Buddha), and Dipamkara Buddha urging in the pure land: 'In this entourage of consorts, there is no place where qualities arise.' 'The ascetic banner (referring to Shakyamuni Buddha's past life as an ascetic) dwelling there, will realize supreme Bodhi.' 'Youth swiftly passes, even faster than the force of the wind.' As stated in the Bodhisattva Pitaka. Like a wish-fulfilling jewel that can fulfill all desires, showing the Bodhi tree that can generate all aspirations, this teacher's Ashvattha etc., Maitreya's Dragon Tree, Krakucchanda's Sirisa, Kanakamuni's Udumbara, Kashyapa's Nyagrodha, etc., and the qualities and powers that have become the essence of the Buddha's teachings (Buddha Shri) are all completely perfected, such as fully possessing the characteristics of perfection, practicing with twelve kinds of purification. How to practice? As before, with the distinction of practicing with non-attachment purification, etc. Second, the nature of the tenth Bhumi fruit. Divided into three parts, first is the explanation: The purification of the nine Bhumi causes, determined by the union of skillful means and wisdom, that is, after showing them separately, explaining the nature of the tenth Bhumi fruit. Through what means? Through the means of collecting all the qualities of abandonment and realization of the lower Bhumis upwards. How to elevate? Apart from the purification of the nine Bhumis, its purification is not directly explained. The reason is: it is the position of the fruit of the nine Bhumis. The excellence of the purification of the causal Bhumis is the perfection of the fruit Bhumi, thinking thus, therefore the other tenth purification is not mentioned here, Buddha Shri said so. Therefore, the complete practice of the twelve purifications of the ninth Bhumi is the tenth Bhumi's purification. Root verse: Abiding in the position of the complete Buddha, the position at the final stage of the path of learning, know that this is the tenth Bhumi of the Bodhisattva. Transcending the nine Bhumis such as lineage (possessing the essence), obtaining increased qualities, the position where the wisdom of learning abides. Transcending the White Light Bhumi, the lineage Bhumi, etc. Explanation: Know that this is the truth. Where? In the position entered by the Buddha. Where? In the tenth Bhumi of the Bodhisattva. What is the name? It is

ྤྲིན་བཞིན་གཉིས་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་ཆོས། །ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན། ། ཞེས་ཏེ། (སྤྲིན་གྱིས་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པ་བཞིན་དུ་)ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་གཉིས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱིས་ སངས་རྒྱས་རྣམས་ལས་ཐོས་པའི་ཆོས་རྟེན་ལ་ཡོད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ་ཁྱབ་པས་ཆོས་ སྤྲིན་ནོ། །(དབྱིག་གཉེན་སོགས།) རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། བཅུ་པ་(རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་དབང་བསྐུར་བའི་ཕྱིར་)ཆོས་ ཀྱི་སྤྲིན་(ཞེས་དག་ཟླ་ཟེར་རོ། །)ཡིན་ཏེ། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཆར་འབེབས་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། ས་བཅུ་པ་ལ་ནི་དེ་པའི་མཛད་པས་(གོང་དུ་ཨཱརྱ་འདིར་བཙུན་ པས་སོ། །)ཉེ་བར་གནས་པས་སངས་རྒྱས་(འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ་ཕྱིན་དྲུག་རྫོགས་སྟོབས་བཅུ་མ་འདྲེས་སོགས་བཅྭོ་བརྒྱད་ སོགས་དང་ལྡན་པས་དེར་བརྗོད་ཅེས་སོ། །)སུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནར་བལྟའི་དེ་(གོང་དུ་ཨཱརྱ་འདིར་བཙུན་གྲོལ་ ལོ། །)པའི་རྟོགས་པ་རྫོགས་པར་མ་ཐོབ་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དངོས་ནི་ མ་ཡིན་ཞེས་སྡེ་པ་(ཨཱརྱ་)གཞན་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཞེས་བཞག་གོ །བཅུ་ པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ས་དགུ་(འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ། དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་རྣམས་དང་བྱང་པའི་ས་དང་པོ་ལ་སོགས་ པ་ས་དགུ་ལས་འདས་ཞེས་ས་དགུ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་དགུ་བོ་ལ་འཆད་པར་གསལ་ལོ། །)འདས་ནས་ད་དུང་བྱང་ཆེན་ མ་ཐོབ་ཀྱང་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་དགའ་ལྡན་ན་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ ཀྱིས་འཚང་རྒྱ་བའི་སྦྱོར་བ་ཤེས་པ་གང་གིས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་བཤེས་སོ། །ས་དགུ་ 1-471 གང་ན། འདིར་མདོར་དཀར་པོ་རྣམ་པར་མཐོང་བའི་ས་བཤད། བྱས་པ་རྟོགས་པ་མི་སྣང་ བར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་དང་ཞེས་སོ། །གཞན་འདྲའོ། །དཀར་ས་ནི་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས། རིགས་ ས་ནི་བཟོད་པ་ཆེན་པོའི་ས་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་ཆེ་བར་རོ། །འབུམ་ཊཱིཀ དྲོད་རྩེ་ཐོབ་པ་ན་རྣམ་ བྱང་གི་ཆོས་དཀར་པོ་མཐོང་བས་དཀར་ས། རིགས་ས་ནི་བཟོད་མཆོག་ཐོབ་ཚེ་བདག་མེད་ རྟོགས་པས་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱི་རིགས་དང་ལྡན་པའོ། །ཞེས་དང་། ཐུབ་དགོངས་སུ། དཀར་ པོ་མཐོང་བའི་ས་ལྷག་མཐོང་འབའ་ཞིག་གི་གནས་སྐབས་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ལ་དང་། རིགས་ས་ཆོས་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དཀར་ས་ནས་ བྱས་རྟོགས་པར་བདུན་པོ་དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་དང་ཞེས་སྦྱོར་བ་མདོའི་དོན་དངོས་ཡིན་ནའང་ འགྲེལ་བྱེད་དག་འཁྲུལ་བར་ཟད་དོ། །འདིར་དོན་མིང་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ན། ཁ་ཆེ་བའི་ ལུགས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བཟོད་ཆེན་ནས་ཆོས་མཆོག་གི་བར་ཐོབ་པ་ཕལ་ཆེར་ཉན་ཐོས་སུ་ རིགས་ངེས་པས་རིགས་ས་སྟེ་སོགས་པར་རང་རྒྱལ་ལམ་ཁ་ཅིག་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཡང་སྡུད་དེ། དཀར་ས་དང་རིགས་ས་ཡིན་པ་ལ་དམན་ས་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་གཏན

【現代漢語翻譯】 『猶如雙云布虛空，因其周遍是法雲。』 如雲朵遍佈虛空一般，以禪定和陀羅尼二門之云，將從諸佛處聽聞的、作為所依之法遍佈于如虛空般的處所，故名法雲。（世親等）在《寶鬘論》中說：『第十（因其灌頂為王位繼承者）是法雲（名為凈月）。』因為能降下殊勝之法的雨水。』 那麼，這與佛的果位是否矛盾呢？答：十地菩薩以利他之行（之前是阿阇黎，此處是比丘）安住，因此可稱為佛（《十萬頌大疏》中說，因其圓滿了六度，具足十力、十八不共法等，故可如此稱謂）。但考慮到他們（之前是阿阇黎，此處是比丘解脫）尚未完全證得此果位，因此並非真正的圓滿正等覺佛，這是從其他部派（阿阇黎）的觀點出發而安立的佛地。之所以是第十地，是因為他們超越了九地（《十萬頌大疏》中說：『如是超越了聲聞地以及菩薩初地等九地。』此處明確指出九地是指菩薩的九地。），雖然尚未獲得大菩提，但憑藉願力的加持，他們知曉在兜率天等處行持十二事業而成佛之方便。法友如是說。九地是什麼呢？此處簡述了見到白凈之法的地。已經造作，證悟不顯現，是聲聞地等等。其他也類似。白凈地是勝解行地，種姓地是大忍地。』《十萬頌大疏》中說：『獲得暖位和頂位時，見到清凈之法，故名白凈地。種姓地是獲得忍位和勝位時，證悟無我，故具足三菩提之種姓。』《入中論自釋》中說：『見到白凈之地的勝觀僅僅是抉擇分相應的階段，種姓地是世第一法的階段。』因此，從聲聞的白凈地開始，造作證悟的七地是聲聞地，如此結合是經部的真實含義，但註釋者們卻迷惑了。此處按照意義和名稱的順序結合，按照克什米爾的觀點，聲聞從大忍到世第一法之間，大多確定是聲聞種姓，因此是種姓地等等，或者有些自宗將其歸攝於大乘，白凈地和種姓地是下劣地是確定的。

【English Translation】 'Like two clouds covering the sky, because of its pervasiveness, it is the cloud of Dharma.' Like clouds covering the sky, the clouds of the two doors of Samadhi and Dharani pervade the place like the sky where the Dharma heard from the Buddhas resides, hence it is the Dharma cloud. (Vasubandhu etc.) In the 'Ratnavali' it says: 'The tenth (because it is the empowerment for the successor to the throne) is the Dharma cloud (named Pure Moon). Because it can rain down the rain of the supreme Dharma.' Then, is this contradictory to the state of Buddhahood? Answer: The tenth Bhumi Bodhisattva abides by the deeds of benefiting others (previously Acharya, here Bhikshu), therefore can be called Buddha (The 'Great Commentary on the Hundred Thousand Verses' says that because it is complete with the six perfections, possesses the ten powers, the eighteen unshared qualities, etc., it can be called so). But considering that they (previously Acharya, here Bhikshu liberation) have not yet fully attained this state, therefore they are not truly complete and perfect Buddhas, this is the Buddha land established from the viewpoint of other schools (Acharya). The reason why it is the tenth Bhumi is because they have surpassed the nine Bhumis (The 'Great Commentary on the Hundred Thousand Verses' says: 'Thus surpassing the Shravaka Bhumis and the first Bhumi of the Bodhisattva, etc., the nine Bhumis.' Here it is clearly pointed out that the nine Bhumis refer to the nine Bhumis of the Bodhisattva.), although they have not yet attained the Great Bodhi, but by the power of their vows, they know the means of attaining Buddhahood by performing the twelve deeds in Tushita heaven etc. Dharma friend said so. What are the nine Bhumis? Here is a brief description of the Bhumi of seeing the white Dharma. Having created, realization does not appear, it is the Shravaka Bhumi etc. The others are similar. The white Bhumi is the Bhumi of Adhimukti-carya, the Gotra Bhumi is the Bhumi of great forbearance.' The 'Great Commentary on the Hundred Thousand Verses' says: 'When the warmth and peak are attained, the pure white Dharma is seen, hence it is called the white Bhumi. The Gotra Bhumi is when the forbearance and supreme are attained, realizing selflessness, hence it possesses the Gotra of the three Bodhisattvas.' The 'Commentary on the Madhyamakavatara' says: 'The Vipashyana of seeing the white Dharma is merely the stage corresponding to the determination, the Gotra Bhumi is the stage of the supreme Dharma.' Therefore, starting from the white Bhumi of the Shravaka, the seven Bhumis of creating realization are the Shravaka Bhumi, combining in this way is the true meaning of the Sutra, but the commentators are confused. Here, combining according to the order of meaning and name, according to the Kashmiri view, the Shravaka from great forbearance to the supreme Dharma, most are determined to be Shravaka Gotra, therefore it is the Gotra Bhumi etc., or some of our own schools include it in the Mahayana, it is certain that the white Bhumi and the Gotra Bhumi are inferior Bhumis.

་མེད་དོ། །ཆོས་མཆོག་ ལ་གནས་པའི་ཉན་ཐོས་དབང་རྣོན་ལྷ་སྦྱིན་ཆོས་ཅན། རིགས་ཀྱི་ས་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲའི་ དབང་རྣོན་ཡིན་པས་སོ། །ཉན་ཐོས་དབང་རྣོན་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ཆོས་མཆོག་ཆོས་ཅན། རིགས་ ས་ཡིན་ཏེ། ཞེས་སོགས་དགོད་དོ། །རིམ་གྱིས་པའི་ཉན་ཐོས་དབང་རྟུལ་གྱི་འབྲས་བུ་དང་ པོ་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་ཞུགས་པའི་རྟོགས་པ་ཆོས་ཅན། བརྒྱད་པའི་ས་ཡིན་ཏེ། རིམ་གྱིས་པའི་ ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པའི་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་སོ། །(ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ་དགྲ་བཅོམ་ནས་བགྲངས་ ན་བརྒྱད་པར་འགྱུར་བས་སོ། །ཞེས་གནོད་འཇོམས་སོ། །) བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་དང་། མངོན་པ་ གོང་མར་སྦྱོར་ལམ་སྟན་གཅིག་པ་ནས་གཟུང་ངོ་། །ཉན་ཐོས་དབང་རྟུལ་གྱི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་ པ་འབྲས་གནས་ཙམ་པོའི་རྟོགས་པ་ཆོས་ཅན། མཐོང་བའི་ས་(སྐྱེ་བ་བདུན་ལུས་པའི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་ 1-472 པ་ཞེས་ཐུབ་དགོངས་)ཡིན་ཏེ། རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་ཙམ་པོའི་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ འདྲའི་ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་འབྲས་གནས་ཙམ་པོའི་རྟོགས་པ་ཆོས་ཅན། བསྲབས་པའི་ས་ ཡིན་ཏེ། ཕྱིར་འོང་འབྲས་གནས་ཙམ་པོའི་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་སོ། །(ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ་འདོད་པའི་ཉོན་ མོངས་དྲུག་པ་མན་བསྲབས་པས་སོ། །) དེའི་ཕྱིར་མི་འོང་འབྲས་གནས་ཙམ་པོའི་རྟོགས་པ་ཆོས་ཅན། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ས་ཡིན་ཏེ། ཕྱིར་མི་འོང་འབྲས་ཙམ་པོའི་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་སོ། ། (ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་གནོད་སེམས་དང་བྲལ་བས་སོ། །ཞེས་གནོད་འཇོམས་གཉིས་སོ། །) དེའི་ དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཆོས་ཅན། བྱས་པ་རྟོགས་པའི་ས་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་དགྲ་ བཅོམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་སོ། །(བྱ་བ་བྱས་སོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཐུབ་དགོངས་སོ། །) དེའི་ཞུགས་ པ་ལྷག་མ་ཕྱིར་འོང་མི་འོང་དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་པ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཆོས་ཅན། (ཐུབ་དགོངས་ སུ་ཡང་ངོ་། །) ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཞུགས་པ་ལྷག་མ་གསུམ་གང་རུང་གི་རྟོགས་ པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཡང་བཅུ་པའི་འདའ་བྱའི་ས་དགུའི་སྐབས་འདིར་དགུའི་ཡ་གྱལ་གཅིག་ ཏུ་བགྲངས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ཞེས་པ་ཞུགས་པ་ལྷག་མ་གསུམ་གྱི་ས་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ ནི། ས་བཅུ་པར་ཚུལ་ཏེ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་སློབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བསྡུ་བར་རྣམ་པར་ བཞག་པར་དགོངས་ཤིང་གཞན་རྣམས་དངོས་སུ་བརྗོད་ལ་འདི་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་(འགྲེལ་ ཆེན་དངོས་)མེད་པས་སོ། །ཞེས་པའོ། །རང་སངས་རྒྱས་བསེ་(ཨཱརྱ་)རུ་ལྟ་བུ་དང་ཚོགས་དང་(ཨཱརྱ་) སྤྱོད་པའི་ས་རྣམས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་རྣམས་དང་། ཇི་སྐད་བཤད་ཟིན་པའི་ས་རྣམ་པ་ དགུ་བོ་གཅིག་ཁོ་ནར་བགྲང་སྟེ་དེ་ལྟར་བྱས་པས་དགུའོ། ། ༈ གཉེན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ། གསུམ་ལས། སྔ་འ

【現代漢語翻譯】 沒有。法殊勝安住的聲聞鈍根提婆達多法，是種姓地，因為他是那樣的鈍根。聲聞鈍根提婆達多的殊勝法，是種姓地，等等，可以這樣安立。漸次的聲聞利根的第一個果位，入于須陀洹的證悟法，是第八地，因為是漸次的聲聞的入于須陀洹的證悟。 （周遍存在，因為從阿羅漢數起是第八。這樣遮破。）分別說部主張十五剎那，以及上部阿毗達磨從一座瑜伽行道開始。聲聞鈍根的入流果位安住者的證悟法，是見地（剩餘七世的入流者，如是勝者意趣），因為是入流果位安住者的證悟。如是的一來果位安住者的證悟法，是薄地，因為是一來果位安住者的證悟。（周遍存在，因為欲界煩惱第六品以下已經薄弱。）因此不來果位安住者的證悟法，是離欲地，因為是不來果位安住者的證悟。（周遍存在，因為遠離欲界的貪慾和嗔恚。如是遮破二者。）其阿羅漢的證悟法，是已作證悟地，因為是聲聞阿羅漢的證悟。（因為知曉所作已辦。如是勝者意趣。）其入流、一來、不來、阿羅漢的剩餘三者的證悟法，（勝者意趣亦如是。）是聲聞地，因為是聲聞的剩餘三者任何一個的證悟。此亦于第十地的當越九地之時，在此九者之一中數算的聲聞地，是剩餘三地的理由是：於十地中，以理，三乘的學處功德全部攝集而作分類，勝者意趣是其他直接宣說，而此無有差別之詞（大疏真實）。如是。如獨覺如犀牛（Arhat），以及僧團和（Arhat）行持的地，是獨覺地。如前所說的九種地，算作一個，如是作故為九。 殊勝分別解釋 第三，分三，從前...

【English Translation】 There is not. The Shravaka (listener) with dull faculties, Devadatta (given by gods) Dharma, who abides in the supreme Dharma, is of the lineage ground, because he is such a dull faculty. The supreme Dharma of the Shravaka with dull faculties, Devadatta, is the lineage ground, and so on, can be established in this way. The first fruit of the gradual Shravaka with sharp faculties, the realization of entering the stream-enterer, is the eighth ground, because it is the realization of the gradual Shravaka entering the stream-enterer. (It is pervasive, because it becomes the eighth when counted from the Arhat. Thus refuted.) The Vaibhashika (distinction speaker) asserts fifteen moments, and the higher Abhidharma (higher knowledge) starts from a single seat of the path of joining. The realization of the Shravaka with dull faculties who has entered the stream, just abiding in the fruit, is the ground of seeing (the stream-enterer remaining for seven lifetimes, as the Victorious One intended), because it is the realization of just abiding in the fruit of the stream-enterer. The realization of such a once-returner just abiding in the fruit, is the thin ground, because it is the realization of the once-returner just abiding in the fruit. (It is pervasive, because the sixth level of desire realm afflictions and below have become thin.) Therefore, the realization of the non-returner just abiding in the fruit, is the ground of detachment from desire, because it is the realization of the non-returner just abiding in the fruit. (It is pervasive, because it is detached from desire and malice in the desire realm. Thus refuted both.) The realization of that Arhat itself, is the ground of realized action, because it is the realization of the Shravaka Arhat. (Because of knowing that what needs to be done has been done. Thus the Victorious One intended.) The realization of the remaining three of the stream-enterer, once-returner, non-returner, and Arhat, (the Victorious One's intention is also like this.) is the Shravaka ground, because it is the realization of any of the remaining three of the Shravaka. Also, when the tenth ground is about to be transcended, the reason why the Shravaka ground counted as one of the nine here is that: in the tenth ground, in principle, all the qualities of the learning of the three vehicles are collected and classified, the Victorious One's intention is that others are directly spoken of, but this has no special words (the actual great commentary). So it is. Like the Pratyekabuddha (self-enlightened one) like a rhinoceros (Arya), and the grounds of the Sangha (community) and (Arya) conduct, are the grounds of the Pratyekabuddha. The nine grounds as described above are counted as one, and thus it is nine. Special Explanation of Relatives Third, in three, from the beginning...

གྲེལ་ནི། གཉེན་པོའི་ཚོགས་ལམ་གཉིས་ལས་ལོགས་ (ཆོས་བཤེས་)པར་མི་བཙལ་ལོ་(ཆོས་བཤེས་)ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་ པ་གཅིག་གསུངས་པ། རྩ་བ་ནི། བྱང་སེའི་མཐོང་དང་གོམས་སམ་སྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་མེད་ 1-473 མཉམ་གཞག་དག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་སྤང་བྱའི་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཅེས་བྱ་བར་ཡོད་དེ། གཟུང་རྟོག་བཞི་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་བཞི་རྣམས་ཏེ་བརྒྱད་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་ འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲེལ་པ་ནི། ལམ་གཉིས་ལས་ལོགས་ན་འདིར་བཤད་གཉེན་ཚོགས་ མེད་པས་མཐོང་སྒོམ་གྱི་ལམ་གཉིས་པོ་ཁོ་ནའི་གནས་སྐབས། དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་བརྐྱང་བ་ ལ་དམིགས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་འདིར་བཤད་རྟོགས་པ་སྤོང་མི་ནུས་པས་མཐོང་ལམ་མཉམ་ གཞག་དང་སྒོམ་ལམ་ཟག་མེད་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་ཁོ་ན་འདིར་གཉེན་ཚོགས་སུ་བཞག་པའི་ ཕྱིར་དེའི་ཁྱད་པར་ཞེས་སྨོས་སོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །(ཐུབ་དགོངས་སུ་ཡང་ངོ་། །) དེས་ན་དེ་དབྱེ་ གཞིའོ། །དབྱེ་ངོ་། །གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དོ། །གྲངས་ངེས། གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་དང་། གཉེན་པོའི་རྟེན་ཅན་ཏེ་གཟུང་ རྟོག་གཉིས་དང་། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་ཡུལ་ཅན་དང་། སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གཉིས་མཐོང་སྒོམ་གྱི་ལམ་ལ་སོ་སོར་བཞི་བཞི་ སྤོང་བས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་ བདེན་པ་གཉིས་ཀའི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། (སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་སྣང་མེད་དུའོ་ཞེས་རལ་གྲིས་སོ། །) སྣང་བ་ མ་བཀག་སྟོང་པ་མ་དོར་བའི་རྣམ་པར་བྱས་ནས་མངོན་དུ་བྱ་བ་སྟེ་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མི་ མཐུན་ཕྱོགས་བརྒྱད་ཡོད་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བྱས་པས་བརྒྱད་དུ་ངེས་སོ། །ཁ་ཅིག་འདིར་ ནོར་རོ། །(རྟོག་པ་དང་པོ།)མདོ་ནི། གང་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་འབྱུང་བར་འདོད་པ་ དེ་ནི་(བཞི་ག་ལ་སྦྱར་)ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འབྱུང་བར་འདོད་ཏུ་ཟད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་མང་ ངོ་། །(གཉིས་པ།) སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་འབྱུང་བར་འདོད་དུ་ཟད་དོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་མང་ ངོ་། །(གསུམ་པ།) དགྲ་བཅོམ་པ་འབྱུང་བར་འདོད་དུ་ཟད་དོ། །རང་སངས་རྒྱས་སོགས་མང་ ངོ་། །(བཞི་པ།) མིང་(གཟུགས་ཚོར་སོགས་)འབྱུང་བར་འདོད་དུ་ཟད་དོ། །(གཟུགས་སུ་རུང་བས་གཟུགས་ཞེས་ 1-474 སོགས་)མཚན་མ་(ཁམས་དང་འགྲོ་བ་དང་སྐྱེས་གནས་སོགས་)བརྡ་(དེ་གསུམ་ཆར་)ཐ་སྙད་(དང་)གདགས་པ་ (ཙམ་སྟེ་དོན་དམ་པར་སྟོང་པས་སོ་ཞེས་ཨཱརྱའོ། །)རྣམས་སོ། །མཐོང་སྤང་བཞིའོ། །སྒོམ་སྤང་བཞི་ནི། (དང་ པོ།)ཐེག་པ་དེ་གང་དུ་ཡང་གནས་པར་འགྱུར་བ་མེད་དེ། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་དང་། (གཉིས་པ།) ཐེག་པ་དེས

་སུ་ཡང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་དང་། (གསུམ་པ།)ཤིན་ཏུ་ རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་མི་དམིགས་པས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དམིགས་སུ་མེད་ དོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་དང་། (བཞི་པ།) རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མི་དམིགས་པས་རྒྱུན་ དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །ཞེས་ས་བཅུ་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །(ཐུབ་དགོངས་ སུ། གཉེན་པོའི་ཚོགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་ནི། དང་པོའི་གཟུང་བྱའི་དངོས་པོ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་ གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པའི་གཟུང་བྱའི་དངོས་པོ་ནི། སྤྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་རྣམས་སོ། །འཛིན་པ་ཡང་སྟེ་ཡུལ་དང་པོ་ནི། གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའོ། ། གཉིས་པ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ས་བཅུ་དཀར་པོ་རྣམ་པར་མཐོང་བ་སོགས་གང་ཟག་བཏགས་པར་ཡོད་པའོ། །ཞེས་ ཏེ་དག་ལྡན་གྱི་ཡང་དོན་དེ་ཉིད་དོ། །) དག་ཟླ་སྙིང་མཆོག་རད་ཀིར་བཞིར་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་ གཉེན་པོ་ལ་བརྟེན་པ་གང་ཟག་རྫས་ལ་བརྟེན་པ། གང་ཟག་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་བཞི་ བཞིར་འདྲ་བར་བཤད་དོ། །ཨཱརྱ་དང་པོ་བཞི་དེ་དང་འདྲ། སྒོམ་སྤང་ལ་དངོས་པོ་ཙམ་གྱི་རྣམ་ པ་ལ་བརྟེན་གཉེན་པོའི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་(དེ་གཉིས་འདྲ་ཞིང་གང་ཟག་རྫས་འཛིན་སྐྱེས་བུ་བཏགས་འཛིན། ཞེས་ འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །)འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་དུ་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན། བཏགས་པ་དེའི་ རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་སོ། ། ༈ ངེས་པ། བཞི་པ་ལ། གསུམ་ལས་སྔ་འགྲེལ་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་དཔུང་བསགས་ པ་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པས་བརྙས་པ་ལྟར་སྤང་བྱའི་གཡུལ་ལས་རྒྱལ་བའི་ངེས་པར་འབྱུང་ བ་འཐོབ་པས་སྒྲུབ་པ་བཞི་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་གསུངས་སོ། །རྩ་བ་ནི། ཆེད་དུ་ 1-475 བྱ་བའི་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་སོགས་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་འདི། ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འགྲེལ་པ་ནི། དབྱེ་གཞི་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་ པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སོགས་སུ་ངེས་པ་ཁོ་ནར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ཙམ་ནིའོ། །དབྱེ་ངོ་། ། ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་སོགས་རྣམ་པ་བརྒྱད་དོ། །གྲངས་ངེས་ནི། ངེས་པར་འབྱུང་ བའི་ས་རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་པས་དེར་འབྱུང་བྱེད་བརྒྱད་དོ། །འབྱུང་ས་བརྒྱད་གང་ ན། ཐོག་མར་གཙོ་བོ་(འགྲེལ་ཆེན་)ཡིན་པས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་(འགྲེལ་ཆེན་)ཆེན་པོ་ གསུམ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིས་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཟིལ་ གྱིས་མནན་ཏེ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །(འགྲེལ་ཆེན་)དེ་ཡང་མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་ པ་

【現代漢語翻譯】 任何人都沒有必然的解脫。等等，內容廣泛。(三)由於極其純凈，因此無法找到入流者，所以入流者是不可見的。等等，內容廣泛。(四)由於無法找到入流果，因此入流果是不可見的。等等，十地等內容廣泛。(在《現觀莊嚴論》中，在通過對治品類進行證悟時，第一種所取事物是如是性等等，以及色等等，以及夢等等。第二種所取事物是膠水等等，直至佛法的究竟。能取也一樣，第一種對境是補特伽羅實有，即入流者。第二種是對入流者等等，白色十地等補特伽羅假有。這是《俱舍論》的真實含義。)四種事物僅僅依賴於事物本身，依賴於對治品，依賴於補特伽羅實有，依賴於補特伽羅假有，這四種是相似地闡述的。聖者的前四種與此相似。在修道時，依賴於僅僅是事物的相狀，依賴於對治品的相狀(這兩者相似，執著補特伽羅實有者，執著補特伽羅假有者。這是《大疏》)。依賴於一切聖者中的假有，依賴於該假有的原因。 第四個是關於決定的。在三個解釋中，早期的解釋是：像這樣積累兩種資糧的力量，就像聖者彌勒菩薩所征服的那樣，通過戰勝應斷除的戰場，獲得必然的解脫，因此宣說了第四個證悟，即必然解脫的證悟。根本是：爲了特殊目的的必然解脫的證悟等等，具有八種相狀的自性。應當知道這是必然解脫的證悟。解釋是：分類的基礎是：僅僅通過證悟一切法不可得，才能確定爲了特殊目的等等而出現的證悟。分類的對象是：爲了特殊目的的必然解脫的證悟等等，共有八種。數量的確定是：因為必然解脫的地點有八種，所以有八種產生的原因。八種產生的地點是什麼呢？首先，因為主要的是(《大疏》)，所以爲了特殊目的，如前所述的(《大疏》)三種偉大，並且這個大乘通過征服天、人以及阿修羅的世界而出現。等等。(《大疏》)這也是證悟平等性。

【English Translation】 No one has a definite liberation. And so on, extensively. (Three) Because of being extremely pure, the stream-enterer is not found, so the stream-enterer is invisible. And so on, extensively. (Four) Because the fruit of stream-enterer is not found, the fruit of stream-enterer is invisible. And so on, the ten grounds and so on, extensively. (In 'Ornament of Clear Realization', when accomplishing through the assembly of antidotes, the first object to be grasped is suchness and so on, and form and so on, and dreams and so on. The second object to be grasped is glue and so on, up to the ultimate of the Buddha's teachings. The grasper is also the same, the first object is the person who substantially exists, the stream-enterer. The second is the stream-enterer and so on, the ten white grounds and so on, the person who nominally exists. This is the very meaning of the 'Treasury of Knowledge'.) Depending only on the entity of the four: depending on the antidote, depending on the person who substantially exists, depending on the person who nominally exists, these four are similarly explained. The first four of the noble ones are similar to this. In meditation, depending on the aspect of mere entity, depending on the aspect of the antidote (these two are similar, grasping the person who substantially exists, grasping the person who nominally exists. This is the 'Great Commentary'). Depending on the imputation in all noble persons, depending on the reason for that imputation. The fourth is about certainty. In the three explanations, the earlier explanation is: in this way, accumulating the power of the two accumulations, just as the noble Maitreya conquered, by conquering the battlefield of what should be abandoned, obtaining the certainty of liberation, therefore the fourth accomplishment, the accomplishment of certain liberation, is taught. The root is: the accomplishment of certain liberation for a specific purpose and so on, this nature of eight aspects. It should be known that this is the accomplishment of certain liberation. The explanation is: the basis of division is: merely by realizing that all phenomena are imperceptible, the accomplishment that certainly arises for a specific purpose and so on. The object of division is: the accomplishment of certain liberation for a specific purpose and so on, there are eight aspects. The certainty of number is: because there are eight places of certain liberation, therefore there are eight causes of arising there. What are the eight places of arising? First, because the main one is (Great Commentary), therefore for a specific purpose, as stated (Great Commentary), the three great ones, and this Great Vehicle subdues the world including gods, humans, and asuras. And so on. (Great Commentary) This is also the realization of equality.

མེད་པར་མི་འབྱུང་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ དང་། ཐེག་པ་དེ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མ་ བྱས་པར་བསོད་ནམས་བསགས་པ་མི་སྲིད་པས་(འགྲེལ་ཆེན་)སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ བྱེད་པར་ཏེ་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཐའ་ཡས་པར་བྱེད་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་པོ་འདི་ལ་སེམས་ཅན་ཚད་ མེད་གྲངས་མེད་པའི་གོ་སྐབས་ཡོད་(བརྒྱད་སྟོང་)ཅེས་སོགས་སོ། །འབད་རྩོལ་དང་བཅས་ནས་ སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཚང་བར་(འགྲེལ་ཆེན་)མི་འགྲུབ་པས་འབད་རྩོལ་གྱི་མཚན་མ་མེད་པར་ གཞན་དོན་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། འགྲོ་འོང་གནས་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་ལྷུན་གྱིས་ གྲུབ་པ་ཉིད་དང་། ཐེག་ཆེན་པོ་དེ་ལ་འོང་བ་འགྲོ་བ་གནས་པ་མི་དམིགས་ཞེས་སོགས། དེ་ ཡང་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་བྲལ་རྟོགས་པ་མེད་པར་མི་(འགྲེལ་ཆེན་)འབྱུང་བས། སྔོན་ཕྱིའམ་རྟག་ པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་གནས་ སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་བསླབས་ཤིང་རྣམ་མཁྱེན་རྫོགས་ པར་བྱ། །ཞེས་སོགས། དེ་ཡང་ཐེག་པ་གསུམ་པོའི་རྟོགས་པའམ་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་མེད་པར་ 1-476 མི་འབྱུང་བས་(འགྲེལ་ཆེན་)དོན་དམ་པར་ཐོབ་བྱ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་འབྲེལ་བ་དགག་པའི་(ཨཱརྱ་འགྲེལ་ ཆེན་)ཚུལ་གྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་དོན་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པ་དང་། འདས་མ་ འོངས་ད་ལྟར་གྱི་བྱང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་པོ་འདི་ལ་བསླབས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ་ཐོབ་པོ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ཡང་རྣམ་མཁྱེན་རྟོགས་ པ་མེད་པར་མི་(འགྲེལ་ཆེན་)འབྱུང་བས་སྔར་གཉེན་ཚོགས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་སྐབས་དང་པོ་ འདིར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་། ཞེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ། འོན་ ཀྱང་གང་དང་ཡང་དག་ལྡན་པས་ཞེས་དང་། སེམས་བསྐྱེད་ཉེར་གཅིག་གཉིས་པ་སོགས་སོ། ། སེམས་ཅན་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་དེས་ཀྱང་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཤེས་ཏེ། ཞེས་སོགས། དེ་ཡང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་མེད་པར་མི་(འགྲེལ་ ཆེན་དངོས་)འབྱུང་བས་རྣམ་མཁྱེན་དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའོ། །སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་ཡོད་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡོད། ཞེས་སོགས་སོ། །འབྱུང་ས་ གཞན་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ངེས་པར་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་གཞི་དེ་ལྟ་བུ་དག་ལས་ཁྱད་པར་དུ་ འཕགས་པའི་ཆོས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ས་ བོན་ཡིན་པས་བསྟན། དེ་ནས་གདམས་ངག་ནི་ཐོག་མར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཤེས་ཕྱིར་བསྟན། དེ་ནས་ཆ་མཐུན་བཞི་ནི་འདས་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་བསྟན། དེ་ནས་རྟེན་རིགས་ནི་རྟེན་ བ

【現代漢語翻譯】 因為沒有（因）就不會產生，所以要證悟一切法在自性上是空性的，並且是平等的。而那個乘（梵文：yana，車輛，途徑）如同虛空一般。等等。而且，如果不做眾生的利益，積累福德是不可能的，因此（《大疏》）要利益一切眾生，也就是要廣大無邊地利益眾生。這個大乘有讓無量無數的眾生獲得機會（《八千頌》）。等等。因為即使努力也無法完全成辦眾生的利益（《大疏》），所以要以沒有勤作相的方式來成辦一切利他之事。不住于去、來、住這三種狀態，自然成就。那個大乘不住于來、去、住。等等。而且，如果不證悟遠離常斷二邊的智慧，就不會（《大疏》）產生。因此，要證悟遠離前後或常斷二邊的自性，在三時中平等的狀態的差別。要在三時平等性中修學，圓滿一切智智。等等。而且，如果不獲得三乘的證悟或功德，就不會（《大疏》）產生。因此，以勝義中遮破能得所得的關聯（《聖解大疏》）的方式，獲得三乘的一切斷證之義。過去、未來、現在的諸大菩薩都曾在這個大乘中修學，從而獲得了遍知。已經獲得，正在獲得，將會獲得。等等。而且，如果不證悟一切智智，就不會（《大疏》）產生。因此，如前所述，在親友眷屬的究竟之處，最初的階段就是證悟一切相智。這是法友。然而，與何者完全相應呢？以及發起二十一種心等等。眾生本身就是菩提，因此稱為菩薩。菩提也能知曉一切法的體相。等等。而且，如果沒有特殊的道，就不會（《大疏》）產生（《大疏實》）。因此，那個一切智智的特殊道如同金剛一般。佈施波羅蜜既有世間的，也有出世間的。等等。如果問還有其他的生起之處嗎？因為沒有比那些必須生起的所依更殊勝的法了。而且，首先宣說發心是菩提的種子。然後宣說口訣是爲了首先了知應該了知的內容。然後宣說四順品是因為它們是趨入道的加行。然後宣說所依種姓是因為所依是...

【English Translation】 Because without (cause) there is no arising, one must realize that all dharmas are empty of inherent existence and are equal in nature. And that vehicle (Sanskrit: yana, vehicle, path) is like the sky. Etc. Moreover, if one does not benefit sentient beings, it is impossible to accumulate merit, therefore (Great Commentary) one must benefit all sentient beings, that is, to benefit sentient beings extensively and boundlessly. This Great Vehicle has the opportunity for immeasurable and countless sentient beings (Eight Thousand Verses). Etc. Because even with effort, one cannot completely accomplish the benefit of sentient beings (Great Commentary), one must accomplish all altruistic activities in a way that is free from the sign of effort. Not abiding in the three states of going, coming, and abiding, naturally accomplished. That Great Vehicle does not abide in coming, going, or abiding. Etc. Moreover, if one does not realize the wisdom that is free from the extremes of permanence and annihilation, it will not (Great Commentary) arise. Therefore, one must realize the nature that is free from the extremes of before and after or permanence and annihilation, the difference in the state of equality in the three times. One must train in the equality of the three times and perfect all-knowing wisdom. Etc. Moreover, if one does not attain the realization or qualities of the Three Vehicles, it will not (Great Commentary) arise. Therefore, in the ultimate sense, by negating the relationship between what is to be attained and what attains (Arya Great Commentary), one attains all the meanings of abandonment and realization of the Three Vehicles. The great Bodhisattvas of the past, future, and present have all trained in this Great Vehicle and have attained omniscience. Have attained, are attaining, and will attain. Etc. Moreover, if one does not realize omniscience, it will not (Great Commentary) arise. Therefore, as mentioned before, in the ultimate place of relatives and retinues, the first stage is the realization of all aspects of knowledge. This is a Dharma friend. However, with what is one fully in accordance? And generating twenty-one minds, etc. Sentient beings themselves are Bodhi, therefore they are called Bodhisattvas. Bodhi also knows the aspects of all dharmas. Etc. Moreover, if there is no special path, it will not (Great Commentary Actual) arise. Therefore, the special path of that omniscience is like a vajra. The perfection of generosity is both worldly and transmundane. Etc. If one asks if there is another place of arising? Because there is no other dharma more excellent than those bases that must arise. Moreover, first, generating the mind of enlightenment is taught as the seed of Bodhi. Then, the instructions are taught to know what should be known first. Then, the four aspects of conformity are taught because they are the application of entering the path. Then, the dependent lineage is taught because the dependent is...

དག་འཛིན་སྤང་ཕྱིར་བསྟན། དེ་ནས་དམིགས་པ་ནི་དེ་ལ་རྨོངས་པ་སྤང་ཕྱིར་བསྟན། དེ་ ནས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི་ལོག་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སྤང་ཕྱིར་དང་ཡང་དག་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཤེས་ ཕྱིར་བསྟན། དེ་ནས་བསྒྲུབ་པའི་བར་ཆད་སོ་སོར་བཅོམ་པ་གོ་སྒྲུབ་དྲུག་གོ །གང་གིས་ཐེག་ ཆེན་ལ་འཛེག་པ་འཇུག་སྒྲུབ་དགུ། གང་གིས་རྒྱུའི་མཐར་ཐུག་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཚོགས་སྒྲུབ་ བཅུ་བདུན། གང་གིས་འབྲས་བུའི་མཐར་ཐུག་གནོན་པ་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་བརྒྱད་དོ་ཞེས་ 1-477 དག་ལྡན་ནོ། ། ༈ སྐབས་བསྡུ་བ། གསུམ་པ་ནི། ལས་ཞེས་པ་ངེས་བཟུང་ངམ་ཡུལ་གྱི་བདུན་པའོ། །སྐབས་ ནི་ལེའུའམ་ཡོངས་སུ་(ཆོས་བཤེས་)བཅད་པ། དང་པོ་ནི་གཉིས་པ་ལ་ལྟོས་(ཆོས་བཤེས་)པའམ་ མཆོག་གི་དོན་(ཆོས་བཤེས་)ཏེ་རྣམ་མཁྱེན་ནི་སྐབས་མ་ལུས་པའི་ལུས་ཡིན་(ཆོས་བཤེས་)པས་སོ། ། འོ་ནི་རྫོགས་ཚིག་གོ། །། 2-2 ༈ དེའི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་མིན་པ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད། ༄༅། །གཉིས་པ་ལ། སྐབས་ཀྱི་འགྲེལ་དགོད་པས་མཚམས་སྦྱར། ལམ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་ པོ་བཅུ་གཅིག་བཤད། སྐབས་བསྡུ་བ་གསུམ་མོ། ། ༈ སྐབས་ཀྱི་འགྲེལ་དགོད་པས་མཚམས་སྦྱར། དང་པོ་ནི། འབྲས་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད། རྟོགས་པའམ་ཐོབ་པ་ནི་ལམ་ ཤེས་རྒྱུར་མེད་ན་མེད་པས་དེའི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་མིན་པ་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་འཆད་དོ། ། ༈ ལམ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་བཅུ་གཅིག་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ། ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ལམ་ཤེས་སོ། ། ༈ ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག དང་པོ་ལ་རྩ་ འགྲེལ་ལྷན་ཅིག་བཤད་དེ། འགལ་རྐྱེན་སྤངས་པའི་རྟེན། མཐུན་རྐྱེན་ཚང་བའི་ཡུལ། རྒྱུའི་ རྐྱེན་རིགས་ཀྱིས་(ཤེར་འབྱུང་། )ཁྱབ་པ། ཉོན་མོངས་མི་སྤོང་བའི་རང་བཞིན། གཞན་དོན་བྱེད་ པའི་ལས་ཏེ་ལྔའོ། །དང་པོ་ལ། སྔོན་བྱུང་བརྗོད། དེའི་རྒྱུ་མཚན། དེས་འཕངས་པའི་དོན་ གསུམ་མོ། ། དང་པོ་ནི། དེ་པའི་(གསེར་)ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་བའི་མ་བཅོས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་དག་ གིས་རྒྱལ་ཆེན་རིས་བཞིའི་ལྷ་དང་སོགས་པ་སུམ་བཅུ་རྩ་གསུམ་པ་སོགས་འདོད་གཟུགས་ ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་(གསེར་)རྣམ་སྨིན་ལས་བྱུང་བའི་འོད་དྲི་མ་ཅན་ལྟ་བུར་ (འགྲེལ་ཆེན། )མོག་མོག་པོ(ར་བྱས་པ་ནི་དམན་པ་དང་ངན་པར་བྱས་པ་སྟེ་ཞེས་ཟླ་ཟེར་རོ། ། )སྟེ་གཟི་(དག་ལྡན་) མདངས་མེད་པར་མཛད་དོ། །དེའི་དགོས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བསམ་ གཏན་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པར་ང་རྒྱལ་བ་དང་འོད་ཀྱིས་ང་རྒྱལ་བ་བསལ་ནས་འདོད་གཟུགས་ ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་སྐྱེ་བར་རུང་བ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའམ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ དུའོ། །རུང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་སེམས་བསྐྱེད་(སྙིང་མཆོག་)པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ མོག་མོག་པོར་མཛད་ཅེས་ར

【現代漢語翻譯】 爲了斷除實執而宣說。之後，爲了斷除對目標的愚昧而宣說。之後，爲了斷除邪惡的所作並瞭解正確的所作而宣說。之後，爲了摧毀修持的各種障礙，有六種次第修持。憑藉何者登上大乘，有九種進入修持。憑藉何者獲得因的究竟，有十七種積聚修持。憑藉何者壓制果的究竟，有八種定出離修持，如是具足。 第三，『業』是指確定或處所的第七格。『段』是指章節或完全的（佛法開示）劃分。第一是指相對於第二（佛法開示）或殊勝的意義（佛法開示），即一切種智是所有段落的身體（佛法開示）。『哦』是完成詞。 第二部分，對於其不共之因，道智之支分的廣說。 第二部分，以科判的解釋作為引導，宣說道智的十一個體性，以及三個科判的總結。 首先，以科判的解釋作為引導。 首先，果是一切種智本身。證悟或獲得是由於沒有道智作為因則無法實現，因此將闡述其不共之因，即道智本身。 第二部分，道智的支分，以及具有支分的道智。 首先，一起宣說根本和解釋：斷除違緣的所依，具足順緣的處所，以因的種姓（產生智慧）遍及，不捨棄煩惱的自性，以及成辦他利的作為，共有五種。第一部分，宣說先前發生的事情，其原因，以及由此引發的意義，共有三種。 首先，從天界的智慧（黃金）產生的未造作的自性之光，使四大天王和三十三天等欲界和色界諸神的有漏業（黃金）的異熟所生的光芒，變得像（大疏）模糊不清（被貶低和被視為惡劣，如月光），即失去光彩。這樣做的必要是爲了消除守護世間者等的我慢，以及獲得禪定等的我慢，從而使欲界和色界諸神的相續能夠生出道智，或者說是爲了使之成為可能。這種可能性是爲了使之能夠生起成佛之法，即發菩提心（心髓），所以才使其變得模糊不清，如是說。

【English Translation】 It is taught to abandon clinging to reality. Then, it is taught to abandon ignorance towards the object. Then, it is taught to abandon wrong actions and to know right actions. Then, to destroy the various obstacles to practice, there are six stages of practice. By what does one ascend to the Mahayana, there are nine entering practices. By what does one attain the ultimate of the cause, there are seventeen accumulation practices. By what does one suppress the ultimate of the result, there are eight definite emergence practices, thus being complete. Third, 'Karma' refers to the seventh case of determination or location. 'Section' refers to a chapter or a complete (Dharma teaching) division. The first refers to the second (Dharma teaching) or the meaning of excellence (Dharma teaching), that is, omniscience is the body of all sections (Dharma teaching). 'O' is a completion word. Part Two: Detailed Explanation of the Uncommon Cause of That—the Limbs of the Wisdom of the Path. Part Two: Introducing the Context with an Explanation of the Sections; Explanation of the Eleven Entities of the Wisdom of the Path; Summary of the Three Sections. First: Introducing the Context with an Explanation of the Sections. First: The result is none other than the Omniscient One. Realization or attainment is impossible without the Wisdom of the Path as its cause; therefore, the uncommon cause of that—the Wisdom of the Path itself—will be explained. Part Two: The Limbs of the Wisdom of the Path; the Wisdom of the Path with Limbs. First: The Root Text and Commentary are Explained Together: The Basis that has Abandoned Opposing Conditions; the Object that Possesses Favorable Conditions; Pervading by the Lineage of the Cause (Arising of Wisdom); the Nature of Not Abandoning Afflictions; and the Action of Benefiting Others—these are the Five. In the First Part: Explaining What Happened Previously, the Reason for It, and the Meaning that Arises from It—these are the Three. First: The Unfabricated Nature of Light Arising from the Wisdom (Gold) of the Gods Dimmed the Tainted Light Arising from the Ripening Karma (Gold) of the Gods of the Four Great Kings and the Thirty-three, etc., of the Desire and Form Realms, Like a Hazy Light (the Great Commentary) (Made Inferior and Bad, as Moonlight), that is, Made Them Without Splendor. The Necessity of This is to Eliminate the Pride of the Protectors of the World, etc., and the Pride of Attaining Meditative Absorption, etc., so that the Continuum of the Gods of the Desire and Form Realms Can Give Rise to the Wisdom of the Path, or Rather, to Make It Possible. This Possibility is to Make It Possible to Generate the Dharma of Buddhahood, that is, to Generate Bodhicitta (Heart Essence), so It Was Made Hazy, as It Is Said.

ད་ཀིར་རོ། །རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ནས་(བསྡུས་)གཙང་མའི་རིས་ ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ལུས་ཀྱི་འོད་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ 2-3 གིས་དེ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་ཀྱི་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་མ་སོང་། བརྒྱ་སྟོང་གི་ཆར་ཞེས་ སོགས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ལྷ་རྣམས་ལ་ང་རྒྱལ་བསལ་ནས་ལམ་ཤེས་སྐྱེད་པའི་དོན་དུ་འོད་མོག་ མོག་པོར་མཛད་པ་ནི་གེགས་ང་རྒྱལ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ཁོ་ན་ལ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བ་ ཡིན་པས་ལམ་ཤེས་སོགས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་འདོད་ན་ང་རྒྱལ་སྤང་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་ བར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཛད་དེ། སྤྱིར་ང་རྒྱལ་དང་ཞུམ་པ་གཉིས་ཀ་བསལ་བ་ལ་ལམ་ སྐྱེ་ཡི། གང་རུང་དང་ལྡན་པ་ལ་མིན་ལ་འདིར་ལྷ་རྣམས་ཞུམ་པ་མེད་ཀྱི་ང་རྒྱལ་ཡོད་པས་དེ་ སྤང་བར་མཛད་པའོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་དེ་པའི་མཐུ་ཆེ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བཅུ་ལས་ འོད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆེ་བ་བསྟན་པའི་མདོའི་ཚིག་ཟུར་གྱིས་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་གང་ ཟག་ཁྱད་པར་བ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་ཊཱིཀ་ལས་ཆེས་གསལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། ལམ་ ཤེས་དེ་ཆོས་ཅན། དངོས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཁོ་ནའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཡང་བྱང་ སེའི་ཁོ་ནའི་ཡིན་གྱི་ཉན་ཐོས་སོགས་ཀྱི་མིན་ནོ་ཞེས་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་ཞེས་ཨཱརྱའོ། །ལྷའི་བུ་ གང་དག་གིས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་སེམས་མ་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་དག་པའི་སྐྱོན་མེད་པར་ཞུགས་པར་གྱུར་(ཉན་ཐོས་ཞི་བ་ ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཞེས་དག་སྙིང་དཔེར་ན་ལན་བདུན་པ་དང་སྐྱེ་བ་གཉིས་པ་དང་གསུམ་འཁོར་བའི་རིགས་སྐྱེས་ཞེས་སྙིང་མཆོག་) པ་(ཉིད་དུ་ངེས་པ་དེ་དག་ནི་རེ་ཤིག་སྐལ་བ་མེད་ཅེས་དོན་དུ་གནོད་འཇོམས་ཆེ་བ། )དེ་དག་ལ་ནི་བླ་མེད་རྫོགས་ བྱང་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་མཐུ་མེད་དོ། །དེ་དག་གིས་འཁོར་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་མཚམས་བཅད་ པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། ། 2-4 གསུམ་པ་ནི། ཁམས་གསུམ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་དང་། དེ་ལས་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བ་བྱང་སེམས་(ཆོས་བཤེས་)ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་ བྱའི་ཕྱིར་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱས་པའི་རིགས་ ཡོད་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་མཐར་ཐུག་བླ་མེད་རྫོགས་ཆུབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་ཅན་ ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཏེ་གཞན་འདྲེན་པ། ཀྱང་སྡུད་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་(བྱང་ཆུབ་ཏུ་གྱུར་པའི་ཉན་ཐོས་ སོགས་ཞེས་དག་ལྡན། ལྷག་མེད་དུ་ཞུགས་པའི་ཉན་ཐོས་སོགས་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་དང་། གནོད་

【現代漢語翻譯】 那麼，從四大天王眾（概括）到清凈天眾，那些由諸天眾的業之成熟所生的身體之光，連天性的光芒的百分之一都無法接近，更不用說百分之一千等等了。 第二，爲了消除諸天眾的傲慢，生起道智，才示現微弱的光芒。因為只有摧毀傲慢的相續才能生起道智的證悟，所以如果想要道智等殊勝的功德，就必須捨棄傲慢。爲了明白這一點才這樣示現。一般來說，消除傲慢和沮喪兩者才能生起道，只具備其中之一是不行的。這裡諸天眾沒有沮喪，只有傲慢，所以才讓他們捨棄傲慢。這是法友所說。 第三，因為這個原因，在十種不可思議的天人力量中，通過經文的措辭，顯示了光芒不可思議的偉大，從而表達了道智所依的特殊補特伽羅。《結合釋》中非常清楚。第二，道智，就法而言，是真實生起的處所各自決定的。因為只有在具備空性和慈悲之精華的無上菩提心中才能生起。而且，這只是菩薩的，而不是聲聞等的。因此，處所是各自決定的，這是阿阇梨的觀點。那些沒有發起無上圓滿菩提心的天子們，也應當發起無上菩提心。那些已經毫無過失地進入（聲聞寂滅，偏向一方，如《清凈經》中第七品和二生、三生輪迴的種姓），（確實是確定的，那些暫時沒有福分的，意思是損害極大。）這些人沒有發起無上圓滿菩提心的能力。因為他們已經切斷了輪迴的相續。 第三，對於三界中的離欲者，即聲聞、緣覺阿羅漢，以及另一方的瑜伽士菩薩（法友），就法而言，爲了獲得佛果，必須修習道智，這是普遍的。因為所有具備廣大種姓的眾生，最終都會達到無上圓滿菩提的終極目標。『也』是引導他人，『也』是 جمع詞。如果（已經成為菩提的聲聞等，如《清凈經》所說。已經進入無餘涅槃的聲聞等，如《十萬頌般若釋》和損害。

【English Translation】 Then, from the retinue of the Four Great Kings (summarized) to the retinue of the Pure Abodes, even a hundredth part of the light of the bodies born from the maturation of the karma of the gods of the pure abodes does not come close to the light of their nature, let alone a hundred thousandth part, and so on. Secondly, in order to eliminate the pride of the gods and generate the knowledge of the path, they manifested a dim light. Because only in the lineage that has destroyed pride can the realization of the knowledge of the path arise, if you want the special qualities such as the knowledge of the path, you must abandon pride. It was done to understand this. In general, the path arises when both pride and humility are eliminated. It is not possible to have either one. Here, the gods do not have humility, but only pride, so they were made to abandon it, said Dharma Friend. Thirdly, for that reason, among the ten inconceivable powers of the gods, the sutra's wording shows the inconceivable greatness of light, thereby expressing the special individual who is the basis of the knowledge of the path. It is very clear in the 'Combination Commentary'. Secondly, the knowledge of the path, as a phenomenon, is definitely the place where it actually arises. It arises only in the lineage of the supreme mind of enlightenment, which has the essence of emptiness and compassion. Moreover, it is only for Bodhisattvas, not for Shravakas, etc. Therefore, the place is definitely separate, which is the view of Arya. Those sons of gods who have not generated the supreme perfect enlightenment mind should also generate the supreme enlightenment mind. Those who have entered without any faults (Shravakas are peaceful, one-sided, such as the seventh chapter in the 'Pure Sutra' and the lineage of the second and third rebirths), (indeed, those who are certain, those who temporarily have no fortune, meaning great harm.) These people do not have the power to generate the supreme perfect enlightenment mind. Because they have cut off the continuum of samsara. Thirdly, for those who are free from desire in the three realms, the Shravaka, Pratyekabuddha Arhats, and the yogi Bodhisattva (Dharma Friend) on the other hand, as a phenomenon, it is necessary to cultivate the knowledge of the path in order to attain Buddhahood, which is pervasive. Because all beings with the lineage of vastness will ultimately go to the ultimate goal of supreme perfect enlightenment. 'Also' leads others, 'also' is a جمع詞. If (Shravakas, etc. who have become enlightened, as stated in the 'Pure Sutra'. Shravakas, etc. who have entered into complete Nirvana, as stated in the 'Hundred Thousand Prajnaparamita Commentary', and harm.

འཇོམས་སུ། ལོག་པ་ཉིད་དུ་ ངེས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་འདི་རྣ་བར་ཐོས་ན་མཐར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་དུ་བཤད་དོ། ། )དེ་དག་ བླ་མེད་རྫོགས་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ན་དེ་ལ་ངས་རྗེས་སུ་ཡིད་རང་ངོ་ཞེས་སོ། །སྔར་མཐུ་ མེད་པར་བཤད་པ་ནི་རེ་ཤིག་སྣོད་མིན་པ་ཙམ་ལ་དགོངས་སོ། །འདིར་འཁོར་བ་མཐའ་ཡོད་ མེད་དུ་བཞེད་ཚུལ་གཉིས་ཏེ། ཐུབ་དགོངས་སུ། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་མེད་དེ་སྔར་མེད་པའི་ སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོག་མ་དང་ལྡན་ན་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ རོ། །སྐྱེ་བ་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཟད་པ་ལས་ཐ་མ་ནི་རིགས་ཏེ་ས་བོན་ཟད་པ་ལས་མྱུ་ གུ་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་སོ་སོས་སེམས་ཅན་གྲངས་མེད་པ་མྱ་ངན་ལས་ཟློ་བའི་ ཕྱིར་རོ། །གང་གཉེན་(འདི་མན་འགྲེལ་ཆེན་དུ་ཁྱད་མཚན་གྱི་ཐད་དུ་བཤད་དོ། ། )པོ་དང་ཕྲད་པ་ན་འབྲི་བའི་ ཆོས་ཅན་དེ་རྣམས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དེ་ཤིན་ཏུ་འཕེལ་བ་ན་ཤིན་ཏུ་མཛད་པའི་ཆོས་སྲིད་པ་ ཡིན་ཏེ་གསེར་གྱི་དྲི་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །འཁོར་བ་ཡང་བདག་མེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་ པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཡོད་ན་འབྲི་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ ནོ་ཞེས་པའི་ཚད་མ་ལས་འཁོར་བ་རྒྱུན་ཆད་པ་ཡོད་དོ། །(ཏིང་རྒྱལ་)འགྲོ་བ་འདི་དག་ཐམས་ ཅད་སངས་རྒྱས་འགྱུར། །(མདོ་ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པ་དང་། ཆོས་བཤེས་དང་། དབུ་མ་སྣང་བར་ཡང་ལུང་འདིའི་དོན་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བཤད་པས་བུ་རིན་ཟླ་འོད་གཞོན་ནུས་ནང་གི་སེམས་ཅན་ལ་འགྲེལ་པས་བཤད་གསུང་བའང་ནོར་ 2-5 རོ། ། ) ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལུང་ལས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་སོ། །ཐུབ་དགོངས་ཀྱི་འགོར། འདིར་ངེས་ པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྤོང་བའི་སྐལ་བ་ལས་མ་འདས་པ་ཁོ་ནར་ཡོད་ དེ་ཞེས་སོ། །(དྲི་མ་རྣམས་གློ་བུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ ལ་སངས་རྒྱས་ཉིད་རུང་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་དང་། མདོ་རྣམས་སུ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཞེས་པ་འདིས་ ཐམས་ཅད་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གོ་འཕང་རྟོགས་པར་རུང་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཞེས་ཐུབ་དགོངས་སུའོ། ། ) རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་ པར། (ལོག་སྲེད་ཅན་གཏན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ཅན། ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐེག་ཆེན་ པའི་ཆོས་ལ་སྡང་བ། ལོག་སྲེད་ཅན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་སྡང་བ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་དུས་གཞན་ལ་ དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། ) རང་བཞིན་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགའ་ ཡང་གཏན་རྣམ་པར་དག་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་མེད་པར་སེམས་ཅན་ཐ

【現代漢語翻譯】 摧伏吧！對於那些必定會誤入歧途的眾生，據說如果他們聽聞這些，最終將會證得佛果。如果他們發起無上圓滿菩提心，我將隨喜讚歎。之前說沒有能力，只是考慮到暫時不是法器而已。這裡對於輪迴是否有邊際有兩種觀點。在《能斷金剛經釋》中說：輪迴沒有開端，因為以前沒有的眾生不會產生。如果存在開端，就會陷入無因的境地。因為生依賴於因，因滅盡則果也會滅盡，就像種子滅盡則不會有苗芽一樣。諸佛各自出世，使無數眾生從痛苦中解脫。當與對治（這以下在《大疏》中被解釋為特殊之處）相遇時，具有減損之法性的那些，當對治的一方極其增長時，就會有極其調伏之法性存在，就像金子的雜質等等一樣。如果輪迴也顯現出無我等等的特徵的對治之方，那麼就具有減損之法性，根據量論，輪迴是有終結的。（定解寶燈）所有這些眾生都將成佛。（《總集經疏》和《法友》以及《中觀光明》中也用此教證來解釋所有眾生，因此月稱菩薩解釋為內在眾生是錯誤的。）等等教證也說明了這一點。在《能斷金剛經釋》的開頭說：這裡必定存在所有眾生都不會超出斷除二障的範疇。《能斷金剛經釋》中說：（因為客塵是突發的，並且心的自性是光明的，所以一切眾生都有成佛的可能性。在經部中說：一切眾生都具有如來藏，這表明一切眾生都有證得無上菩提果位的可能性。）在《寶性論》的解釋中說：（如果有人說具有邪見者永遠不會從痛苦中解脫，這是因為他們憎恨大乘佛法，因為邪見是憎恨大乘佛法的因，所以是爲了遣除對大乘佛法的憎恨，才在其他時間說的。）因為存在自性清凈的種性，所以沒有任何眾生永遠不會清凈是不合理的。因為世尊無差別地對一切眾生...

【English Translation】 Subdue! For those beings who are certain to go astray, it is said that if they hear these, they will eventually attain Buddhahood. If they generate the unsurpassed perfect Bodhicitta, I will rejoice and praise them. Saying that there is no ability before, it is only considering that they are not vessels for the Dharma for the time being. Here, there are two views on whether Samsara has an end. In the 'Commentary on the Vajra Cutter Sutra', it is said: Samsara has no beginning, because beings that did not exist before will not arise. If there is a beginning, it will fall into the state of having no cause. Because birth depends on cause, when the cause is exhausted, the effect will also be exhausted, just like when the seed is exhausted, there will be no sprout. The Buddhas each appear in the world, liberating countless beings from suffering. When encountering the antidote (this below is explained as a special feature in the 'Great Commentary'), those who have the nature of diminishing, when the side of the antidote increases extremely, there will be the nature of extremely subduing, just like the impurities of gold, etc. If Samsara also manifests the antidote side of characteristics such as selflessness, then it has the nature of diminishing, according to valid cognition, Samsara has an end. (Definitive Lamp) All these beings will become Buddhas. (The 'Commentary on the Compendium of Sutras' and 'Dharma Friend' and 'Middle Way Light' also use this quote to explain all beings, therefore, it is wrong for Youthful Moonlight to explain it as inner beings.) Etc. The quote also illustrates this. At the beginning of the 'Commentary on the Vajra Cutter Sutra', it says: Here, it is certain that all beings are only within the scope of not exceeding the ability to remove the two obscurations. The 'Commentary on the Vajra Cutter Sutra' says: (Because adventitious stains are sudden, and the nature of the mind is luminous, all beings have the potential to become Buddhas. In the Sutras, it is said: All beings have the essence of the Tathagatagarbha, which shows that all have the potential to realize the state of unsurpassed perfect enlightenment.) In the explanation of the 'Ratnagotravibhāga', it says: (If someone says that those with wrong views will never be liberated from suffering, it is because they hate Mahayana Buddhism, because wrong views are the cause of hating Mahayana Buddhism, so it is to dispel hatred of Mahayana Buddhism that it is said at other times.) Because there is the lineage of self-nature purity, it is unreasonable that no being will ever be pure. Because the Blessed One indiscriminately...

མས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་དག་པར་རུང་བ་ཉིད་ ཡོད་པ་ལ་དགོངས་ནས། ཐོག་མེད་གྱུར་ཀྱང་ཐ་མ་དང་ལྡན་པ། །རང་བཞིན་གྱིས་དག་རྟག་ པའི་ཆོས་ཅན་ནི། །ཐོག་མེད་སྦུབས་ཀྱིས་ཕྱི་སྒྲིབ་མི་མཐོང་སྟེ། །ཇི་ལྟར་གསེར་གྱི་གཟུགས་ ནི་སྒྲིབ་པ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །འགའ་ཞིག་ནི་མཐའ་མེད་པར་བཞེད་དེ། འགྲེལ་ཆེན་གྱི་ཁྱད་ མཚན་ཐད་དུ། ཁ་ཅིག་ན་རེ། གང་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ཡིན་པའམ་ སངས་རྒྱས་རེ་རེ་འབྱུང་བ་ན་སེམས་ཅན་གྲངས་མེད་པ་གཅིག་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ མོད་ཀྱི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འཁོར་བ་ལ་ཟད་པ་མེད་པས་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་ སྟེ་རི་བོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་གཡོགས་དུ་མ་ཡོད་ན་ཡང་ནམ་མཁའ་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་མེད་དོ་ ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་སོ། །དེར་མཐའ་ཡོད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱང་བཀོད་པ་ནི་སྔར་ཨ་བྷ་ཡའི་སྦྱོར་ངག་ ལྟར་ཡོད་དོ། །གལ་ཏེ་མཐའ་ཡོད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་རྒྱུན་ཆད་པ་སྲིད་པར་འགྱུར་ རོ། །མཐའ་ཡོད་བཤད་པ་ནི་བྱེ་བྲག་འགའ་ལ་དགོངས་ལ་སངས་རྒྱས་རེ་རེས་སེམས་ཅན་ 2-6 གྲངས་མེད་སྒྲོལ་ཡང་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་ཨུ་དུམ་ཝ་རའི་མེ་ཏོག་ལྟར་དཀོན་པས་ཟད་མི་ ནུས་སོ། །མདོ་ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར། བྲི་བ་དང་གང་བ་མེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་ལ། མི་ཟད་པ་ཡང་སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སོ་སོའི་དབང་དུ་བྱས་ ནས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཟད་པ་ཁོ་ནའོ། །སྤྱི་ནི་སོ་སོ་བ་འདུས་པ་མིན་ནམ། སོ་སོར་གྲོལ་བ་ཉིད་ ཀྱིས་སྤྱི་ཅི་ལྟར་མི་གྲོལ། གང་ཞིག་སྣོན་པ་མེད་ལ་འབྲི་བ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཟད་པའི་ཆོས་ཅན་ ཏེ། དཔེར་ན་འབྲུའི་ཕུང་བོ་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་རིས་སུ་ཆད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དཔེ་འདྲ་བ་ མིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཕ་མཐའ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཟད་པར་རིགས་པ་ལས། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ནི་ ནམ་མཁའི་ཁམས་དང་མཉམ་པས་ཕ་མཐའ་མེད་པས་ཅི་ལྟར་ཟད་པར་རིགས་ཞེས་ཤཱནྟིས་ སོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་ལས་སྤྱིར་མཐའ་མེད་བྱེ་བྲག་འགའ་ལ་མཐའ་ཡོད་པ་འཐད་དེ། མ་རིག་ འཁྲུལ་འཁོར་འདི་ནི་ཟད་མེད་འཕེལ་བ་མེད། །ཅེས་སྡུད་པ་དང་། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་ པའི་སྟོང་གཞི་འཁོར་བ་ལ་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་ཡས་སོ། །མང་བོ་གྲོལ་ཡང་འཁོར་ བ་ལ་བྲི་གང་མེད་དེ་རྒྱ་མཚོ་ལ་རྩ་རྩེས་ཆུ་འགའ་གཏོར་ཡང་བྲི་གང་མེད་པ་དང་ནམ་མཁའ་ ལ་འདོམས་ཀྱིས་གཅལ་ཡང་བྲི་གང་མེད་པ་བཞིན་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་རྒྱས་པའི་ རིགས་ཡོད་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་འཐོབ་ན། དགོངས་འགྲེལ་ལས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ ཀྱི་གང་ཟག་ཞི་བར་བགྲོད་པ་གཅིག་པུ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་པར་ གྱུར་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་བཞག་སྟེ་བླ་མེད་རྫོགས་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། ། ཞེས་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རེ་ཤིག་པ་ལ་དག

【現代漢語翻譯】 考慮到一切眾生皆有完全清凈的潛力，即使輪迴無始，也終將有盡頭。自性清凈且具有永恒不變之法性，卻因無始以來的習氣遮蔽而無法看見，猶如黃金之真色被雜質所掩蓋。有些觀點認為輪迴是無邊無際的。在《大疏》的『殊勝之處』中提到：『有人說，佛種是無始的，或者說，每一尊佛出現時，都有無數眾生得以解脫，但即便如此，輪迴也永無止境，如同虛空般無邊無際。即使有山脈等重重阻礙，虛空也不會因此而減少。』 關於輪迴有邊際的觀點，可以參考之前阿跋耶的論述。如果輪迴有盡頭，那麼佛的事業也可能會中斷。說輪迴有邊際，是針對某些特定情況而言的。雖然每一尊佛都能度化無量眾生，但佛的出現如同優曇婆羅花般稀有，因此輪迴不會輕易窮盡。《總集經釋》中說：『沒有減少和增加，是因為眾生界不會窮盡。』而說不窮盡，也是從總體而言的，如果從個體來看，因為個體最終會獲得解脫，所以終究是有窮盡的。總體難道不是由個體組成的嗎？既然個體能夠解脫，那麼總體又怎麼不會解脫呢？如果有些東西沒有增加，但卻有減少，那麼它就具有窮盡的性質，比如谷堆。』但這種說法並不成立，因為眾生界是無間斷的，所以這個比喻並不恰當。如果有些東西有邊際，那麼它就可能窮盡。但眾生界如同虛空般無邊無際，又怎麼會窮盡呢？』這是寂天的觀點。 因此，在兩種觀點中，普遍認為輪迴是無邊際的，但在某些特定情況下，輪迴是有邊際的，這種說法是合理的。正如《集經》所說：『無明輪迴，不增不減。』又說，輪迴是無始無終的空性基礎，等等，這些都說明輪迴是無邊無際的。即使有許多眾生獲得解脫，輪迴也不會因此而減少或增加，就像用草尖從大海中取走一些水，大海也不會減少或增加；又像用手去測量虛空，虛空也不會因此而減少或增加一樣。』如果所有具有成佛潛力的人最終都能成佛，那麼《深密解脫經》中說：『聲聞種性的人，即使一心向往寂滅，即使所有的佛都努力幫助他，也不能讓他安住在菩提心上，最終獲得無上圓滿的覺悟。』這種說法又該如何解釋呢？這是針對某些特殊情況而言的。

【English Translation】 Considering that all beings have the potential for complete purification, even though samsara is without beginning, it will eventually have an end. The nature is pure and possesses the Dharma nature of permanence, but it is not visible due to the obscurations of beginningless habits, just as the true color of gold is covered by impurities. Some views hold that samsara is infinite. In the 'Distinction' of the Great Commentary, it is mentioned: 'Some say that the Buddha-nature is without beginning, or that each time a Buddha appears, countless beings are liberated, but even so, samsara is endless, like space, which is infinite. Even if there are many obstacles such as mountains, space will not be reduced.' Regarding the view that samsara has boundaries, refer to the previous discussion by Abhaya. If samsara has an end, then the activities of the Buddhas may also cease. Saying that samsara has boundaries is in reference to certain specific situations. Although each Buddha can liberate immeasurable beings, the appearance of a Buddha is as rare as the Udumbara flower, so samsara will not be easily exhausted. The Commentary on the Compendium Sutra says: 'There is no decrease or increase because the realm of sentient beings will not be exhausted.' And saying that it is not exhausted is also from a general perspective. If viewed from an individual perspective, because individuals will eventually attain liberation, it will ultimately be exhausted. Isn't the whole composed of individuals? Since individuals can be liberated, how can the whole not be liberated? If something has no increase but has decrease, then it has the nature of exhaustion, like a pile of grain.' But this statement is not valid because the realm of sentient beings is continuous, so this analogy is not appropriate. If something has a boundary, then it is likely to be exhausted. But the realm of sentient beings is like space, boundless, so how can it be exhausted?' This is Shantideva's view. Therefore, among the two views, it is generally believed that samsara is infinite, but in certain specific cases, it is reasonable to say that samsara has boundaries. As the Compendium Sutra says: 'The cycle of ignorance, neither increases nor decreases.' It also says that samsara is the beginningless and endless empty basis, etc., which all indicate that samsara is infinite. Even if many beings are liberated, samsara will not decrease or increase because of it, just as taking some water from the ocean with a blade of grass will not decrease or increase the ocean; and just as measuring space with a hand span will not decrease or increase space.' If all those with the potential to become Buddhas eventually attain Buddhahood, then the Profound Liberation Sutra says: 'A person of the Shravaka lineage, even if wholeheartedly yearning for quiescence, even if all the Buddhas try to help him, cannot be placed on the Bodhi mind and ultimately attain unsurpassed perfect enlightenment.' How should this statement be explained? This is in reference to certain special situations.

ོངས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ ཏེ། ལང་གཤེགས་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་བ་རྣམས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་ པ་ལས་གྲོལ་བ་མིན་གྱི་འོན་ཀྱང་དེ་དག་ནི་ཐེག་ཆེན་པོའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། བྱང་ཆུབ་དམ་པ་(ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་)གཉིས་(ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་ཏེ་ཅུང་ 2-7 མིན་ནོ། ། )ཐོབ་ནས། །སྲིད་པས་སྐྲག་ཡིད་དེ་དག་ནི། །ཚེ་ཟད་ལ་དགའ་མྱ་ངན་ལས། །འདས་ ཐོབ་འདུ་ཤེས་ཅན་དུ་འགྱུར། །དེ་ལ་མྱ་ངན་འདས་ཡོད་མིན། །འོན་ཀྱང་སྲིད་གསུམ་ཁམས་ སུ་ནི། །སྐྱེ་བའང་དེ་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཟག་མེད་དབྱིངས་གནས་དེ་དག་ཀྱང་། །མི་ཤེས་ ཉོན་མོངས་མིན་སྤང་ཕྱིར། །ཕྱིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་ཚོགས་ བསགས་ཏེ། །དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་འདྲེན་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །བྱང་ཆུབ་གཉིས་ནི་ཉན་རང་ གི་སྟེ། མདོར་ན་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་ནས་ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བས་སྲིད་པས་ སྐྲག་པའི་ཡིད་(དངོས་)དང་སྔོན་གྱི་འཕེན་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་ཚེ་ཟད་པ་ན་མྱང་ འདས་(དངོས་)དངོས་མིན་ཡང་མར་མེ་ཤི་བ་ལྟར་མྱང་འདས་ཀྱི་མིང་ཅན་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྐྱེ་ བ་ལས་འདས་(དངོས་)ནས་འཆི་འཕོ་བའི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་ཐོགས་ལ་དག་པའི་ཞིང་དུ་ཟག་མེད་ ཀྱི་དབྱིངས་ལ་(དངོས་)མཉམ་པར་བཞག་བཞིན་པར་པད་(དངོས་)མའི་སྤུབས་སུ་སྐྱེའོ། །དེ་ནས་ འོད་དཔག་མེད་(དངོས་)སོགས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཤེས་སྒྲིབ་སྤང་བའི་དོན་དུ་སད་པར་མཛད་ པས་ལངས་པ་ན་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་འབྱོར་བ་མཐོང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་(དངོས་)སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྤྲུལ་བའི་(མདོ་རྒྱན་)སྐྱེ་བས་(དཔེར་ན་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པའི་)ཐར་ བའི་སྐབས་སུ་ཡང་(ཤཱ་བུ་སོགས་)དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་རྒྱུ་བ་བཞིན་དུ་འཁོར་བར་འགྲོ་ཞིང་ ཚོགས་བསགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་ལས་ངེས་པར་མཛད་ཅེས་འགྲེལ་ཆེན་ ཏེ་ལང་གཤེགས་སོགས་ལས་སོ། །སེམས་འགྲེལ་ལས། ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་བསྐུལ། ། དེ་སྲིད་ཡེ་ཤེས་ལུས་དངོས་ཅན། །ཏིང་འཛིན་མྱོས་པས་བརྒྱལ་བར་འགྱུར། །བསྐུལ་ནས་ སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་ཆགས་གྱུར་ཅིང་། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ ཚོགས་བསགས་ནས། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་ཐེག་པ་ གསུམ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། ཐེག་པ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི་མཐར་ཐུག་གི་ 2-8 དབང་དུ་བྱས་ནས་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དགོངས་གཞི་གནས་སྐབས་སུ་རང་བཞིན་གྱིས་ དབང་བོ་རྟུལ་འབྲིང་རྣོ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཡོད་པ་ལ་དགོངས། དགོས་པ་རེ་ཞིག་བསྟི་བའམ་ ངལ་གསོ་བའི་དོན་དུ་གསུངས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་གི་ངེས་དོན་མཚན་ཉིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ དབུ་མའི་ལུགས་ལས་

【現代漢語翻譯】 最終成就圓滿正等覺。 《楞伽經》中說：『大慧，聲聞乘的行者並非從聲聞乘中解脫，然而他們最終會歸於大乘。』 《入菩提心釋》中說：『獲得有餘涅槃和無餘涅槃后，那些因輪迴而恐懼的人，會貪戀壽命的終結，並認為已從痛苦中解脫。然而，那裡並沒有涅槃的存在。雖然他們不會在三界中受生，但也不會停留在無漏的法界中。爲了捨棄無知和煩惱，他們最終會被佛陀所勸請，從而積聚菩提資糧，併成為世間的引導者。』 兩種菩提是指聲聞和緣覺的菩提。簡而言之，聲聞和緣覺在獲得阿羅漢果后，由於缺乏智慧和慈悲，內心對輪迴感到恐懼。在過去業力的推動下，當壽命耗盡時，他們會經歷類似於蠟燭熄滅般的涅槃（並非真正的涅槃），並從三界的輪迴中解脫出來。隨著死亡和意識的轉移，他們會在清凈的剎土中，于蓮花中化生，安住于無漏的法界中。然後，在無量光佛等的光芒照耀下，他們會醒悟過來，從而捨棄煩惱障和所知障。當他們醒來時，會看到佛陀和菩薩的殊勝境界，從而發起菩提心，並通過化身（如獲得阿羅漢果時）在輪迴中游歷（例如，如舍利弗等），如同在地獄中受苦一般，從而積累資糧，最終成就佛果。經典中明確記載了這一點，如《楞伽經》等。 《入菩提心釋》中說：『只要沒有被佛陀勸請，具有智慧之身的眾生，就會因禪定的陶醉而昏厥。被勸請后，他們會以各種形象，致力於利益眾生，積累福德和智慧資糧，最終獲得佛陀的菩提。』 如果有人問，這是否與三乘的說法相矛盾？三乘的區分是基於最終結果而設立的，這是一種方便之說。其意圖在於，根據眾生根器的鈍、中、利，暫時引導他們走上不同的道路，爲了讓他們暫時休憩或休息。但這並非最終的真實意義。 這是中觀宗的觀點。

【English Translation】 Ultimately, they will become perfectly enlightened Buddhas. As stated in the Laṅkāvatāra Sūtra: 'Mahāmati, those of the Śrāvakayāna will not be liberated from the Śrāvakayāna, but they will ultimately be of the Mahāyāna.' From the Bodhicitta-vyākaraṇa: 'Having attained both Nirvāṇa with remainder and Nirvāṇa without remainder, those whose minds are terrified by existence will delight in the exhaustion of life and will become those who perceive that they have attained cessation from sorrow. For them, there is no Nirvāṇa. However, in the realm of the three worlds, birth does not exist for them. Those who abide in the uncontaminated realm, in order to abandon the afflictions of ignorance, will later be urged by the Buddhas, and then they will accumulate the collections for enlightenment, and they will become guides for the world.' The two enlightenments refer to those of the Śrāvakas and Pratyekabuddhas. In short, after Śrāvakas and Pratyekabuddhas attain Arhatship, due to their lack of wisdom and compassion, their minds are frightened by existence. Propelled by the force of past actions, when their lifespan is exhausted, they experience a Nirvāṇa (not a true Nirvāṇa) similar to the extinguishing of a candle, and are liberated (actually) from birth in the three realms. Following the cessation of consciousness at death, they are born in the pure lands within the calyx of a lotus (actually), remaining in the uncontaminated realm (actually). Then, awakened by the rays of light from Amitābha (actually) and others to abandon the obscurations of knowledge, when they arise, they see the splendor of Buddhas and Bodhisattvas, and generate the mind of enlightenment (actually). Through emanated births (MDo rgyan), like those who have attained Arhatship, they also wander in Saṃsāra (for example, Śāriputra and others), as if going to hell, accumulating merit and becoming Buddhas. This is definitely stated in the scriptures, such as the Laṅkāvatāra Sūtra and others. From the Bodhicitta-vyākaraṇa: 'As long as they are not urged by the Buddhas, those with bodies of wisdom will faint, intoxicated by Samādhi. Having been urged, they will become attached to the benefit of sentient beings with various forms, and having accumulated the collections of merit and wisdom, they will attain the enlightenment of a Buddha.' If one asks whether this contradicts the teaching of the Three Vehicles, the distinction of the Three Vehicles is made based on the ultimate result, and it is an intentional statement. The intention is based on the fact that, temporarily, there are paths for those with dull, middling, and sharp faculties. The purpose is to teach for the sake of temporary rest or relaxation, but it is not the definitive characteristic of the ultimate meaning. This is the view of the Madhyamaka school.

འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ལང་གཤེགས་ལས། སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ན། ། ཐེག་པ་གསུམ་དུ་ངས་བསྟན་ཏེ། །ཐེག་པ་གཞན་རྣམས་ཡོད་མ་ཡིན། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ ཡོངས་དྲངས་ཕྱིར། །ཐེག་པ་ཐ་དད་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་དང་། པད་དཀར་གྱི་མདོར། དྲང་ སྲོང་ཆེན་པོས་ཐེག་པ་གསུམ་བསྟན་པ། །རྣམ་འདྲེན་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ། །ཐེག་ པ་གཅིག་སྟེ་གཉིས་སུ་ཡོད་མ་ཡིན། །བསྟི་བའི་དོན་དུ་ཐེག་པ་གསུམ་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་སོ། ། དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོར། ཐེག་པ་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐེག་པ་གཅིག་ཁོ་ནས་གྲངས་སུ་ འགྲོ་སྟེ། ཐེག་པ་གཅིག་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་བླ་མེད་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །ཞེས་སོ། ། (ཀླུ་)སེམས་འགྲེལ་ལས། ཐེག་པ་གཉིས་པོ་དག་ཀྱང་ནི། །ཐེག་པ་ཆེན་པོས་འབྱུང་བས་ན། ། སྲིད་པའི་ལམ་གྱིས་དུབ་རྣམས་ལ། །ངལ་གསོའི་དོན་ཏེ་དེ་ཉིད་མིན། །ཞེས་དང་། མཚན་ བརྗོད་དུ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་འབྱུང་ལ། །ཐེག་པ་གཅིག་གི་འབྲས་བུར་གནས། །ཞེས་ སོགས་རྒྱ་ཆེར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མདོར་ན་ཁྱབ་པའི་དོན་ནི་མཐའ་མེད་ལྟར་ནའང་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་རིགས་ཀྱིས་ཁྱབ། མཐའ་ཡོད་ལྟར་ན་ལམ་ཤེས་བསྒོམས་པས་སམ་རད་ ཀིར་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པས་འདི་(ཨཱརྱའི་དགོངས་པར་རུང་། )རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ པའོ་ཞེས་པ་ལྟར་གཟུང་ངོ་། ། བཞི་པ་ནི། རྫོགས་བྱང་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་སེ་ནི་ཆོས་ཅན། སྲིད་པར་སྐྱེ་བའི་ རྒྱུའི་ཉོན་མོངས་རྗེས་མཐུན་པའམ་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་དགྲར་བལྟས་ཏེ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་ སྤངས་པ་སྟེ་སྤོང་བ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་རང་གི་ངང་ཚུལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །འཁོར་ 2-9 བ་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱི་བར་དུ་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་བླངས་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་ཞུགས་ པའི་སློབ་ལམ་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འདིས་ཉན་རང་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་འཕགས་པར་ གསུངས་སོ། །ཞེས་ཨཱརྱའོ། །ཁོ་བོ་ནི་དེ་དག་གི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་བར་ཆད་མི་བྱེད་དོ། ། ཞེས་སོ། །སྙིང་པོ་མཆོག་ཏུ། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་དེ་སྐྱེ་བར་རུང་བ་ཉིད་རང་ བཞིན་ནོ། །ཞེས་ཏེ། ཟླ་ཟེར་དུ་ཡང་སྟེ་མདོའི་དོན་མ་ནོར་བའོ། །ད་ཡང་ས་བདུན་པ་མན་ལ་ ཉོན་མོངས་ཡོད་ལ། དག་ས་ན་སེམས་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་གཏན་མེད་ ཀྱང་ཉོན་མོངས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཕྲ་མོ་ཡོད་ཅིང་དེ་དང་སྙིང་རྗེས་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་འཕགས་སེང་ གི་དགོངས་པར་རུང་ངོ་། །ཇོ་བོ་ཨ་དུ་ལའི་གསུངས་སྒྲོས་སུ། ཆགས་པ་མིན་པའི་ཉོན་མོངས་ ཆེད་དུ་སྤོང་ལ། ཆགས་པ་ལ་ཕྱི་ལ་ཆགས་པ་ཆེད་དུ་སྤོང་། ནང་ལ་ཆགས་པ་ལ་ནུས་པ་བཞི་ སྟེ། རིགས་འདྲ་བསྐྱེད་པ། ས་ལམ་གྱི་གེགས་བྱེད་པ། སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ། སྐྱེ་བ་ལེན་ ནུས་རྣམས་ལས། དང་པོ་གསུམ་ཆེད་དུ་སྤོང་། བཞི་པ་མི་

【現代漢語翻譯】 爲了生起。如《楞伽經》所說：『心若完全轉變，我已宣說三種乘，其他乘則不存在。爲了引導孩童，我已宣說不同的乘。』又如《白蓮經》所說：『大仙宣說三種乘，善於引導者之方便。唯一乘而無二，為調伏之義而說三乘。』 如《寶鬘經》所說：『所有三種乘，皆以一乘而計數，通達一乘即通達無上正等菩提。』如(龍樹)《心論》所說：『二乘亦由大乘生，為疲於輪迴道者，提供休息而非彼本身。』又如《名稱經》所說：『以三乘而得出離，安住於一乘之果。』等等，應廣為知曉。 總而言之，雖然遍及之義如無邊際，但佛性為種性所遍及。若視作有邊際，則修習道或生起菩提心，如（阿阇黎之意）此等皆為所遍及。 第四，發菩提心的菩薩，對於能成為輪迴之因的煩惱隨順或微細貪執，視為仇敵而特意對治並斷除，此即所謂非捨棄，乃是其自性。只要輪迴存在，就不斷受生於輪迴中，爲了利益眾生而進入修道，這正是其殊勝之處。阿阇黎說：『以此，菩薩的自性勝過聲聞和緣覺。』我等不對這些善的方面製造障礙。 如《最勝心要》所說：『善的方面即是發菩提心，能夠生起菩提心即是自性。』如月稱論師所說，此乃經義無誤。現在，七地以下仍有煩惱，在清凈地，雖然沒有能使心不寂靜的煩惱，但仍有微細的煩惱習氣，並以之與大悲心而受生，此乃聖獅子之意。 如覺沃阿底峽的語錄所說：『對於非貪執的煩惱，應特意斷除。對於貪執，對外境的貪執應特意斷除，對內心的貪執有四種作用：產生同類、障礙地道、產生痛苦、能夠受生。其中前三種應特意斷除，第四種不應斷除。』

【English Translation】 For the sake of arising. As it says in the Laṅkāvatāra Sūtra: 'When the mind is completely transformed, I have taught three vehicles; there are no other vehicles. For the sake of guiding children, I have taught different vehicles.' Also, as it says in the White Lotus Sūtra: 'The great hermit taught three vehicles, skillful in the means of guiding beings. There is only one vehicle, not two; three vehicles are taught for the sake of pacification.' As it says in the Ratnāvalī: 'All three vehicles are counted as one vehicle; understanding one vehicle is understanding unsurpassed perfect enlightenment.' As it says in (Nāgārjuna's) Heart Treatise: 'The two vehicles also arise from the Great Vehicle; they provide rest for those weary of the path of saṃsāra, but are not that itself.' Also, as it says in the Nāmasaṃgīti: 'With the three vehicles, one attains liberation, abiding in the fruit of one vehicle.' And so forth, one should know extensively. In short, although the meaning of pervasiveness is like the limitless, Buddhahood is pervaded by the lineage of nature. If viewed as having limits, then through cultivating the path or generating bodhicitta, as (Ācārya's intention) these are all pervaded. Fourth, a bodhisattva who generates the mind of perfect enlightenment, regards the afflictions that are the cause of rebirth in saṃsāra, or subtle attachment, as enemies and intentionally applies antidotes to abandon them; this is what is meant by 'not abandoning,' which is the nature of their own state. As long as saṃsāra exists, they continuously take birth in saṃsāra, having entered the path of training to benefit sentient beings; this is precisely their excellence. Ācārya said: 'With this, the nature of a bodhisattva surpasses that of śrāvakas and pratyekabuddhas.' We do not create obstacles to these virtuous aspects. As it says in the Supreme Essence: 'The virtuous aspect is the generation of bodhicitta; the ability to generate bodhicitta is the nature.' As Candrakīrti said, this is the unerring meaning of the sūtras. Now, those below the seventh ground still have afflictions, and in the pure lands, although there are no afflictions that cause the mind to be unpacified, there are still subtle imprints of afflictions, and with these and compassion, they take rebirth; this is the intention of the Holy Lion. As it says in the sayings of Jo-bo Atiśa: 'For afflictions that are not attachment, one should intentionally abandon them. For attachment, one should intentionally abandon attachment to external objects; attachment to the inner mind has four functions: generating similar types, obstructing the grounds and paths, generating suffering, and being able to take rebirth. Among these, the first three should be intentionally abandoned; the fourth should not be abandoned.'

སྤོང་ཟེར་བའང་བརྟག་མི་བཟོད་དོ། ། རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་ན་རིགས་འདྲ་བསྐྱེད་ལ། མི་འཇུག་ན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་དངོས་པོ་རྒྱུན་ ལྡན་གཅིག་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་ནུས་པ་དང་ནུས་པ་ཅན་སོ་སོར་འབྱེད་པའང་བཞད་གད་ཀྱི་ གནས་སོ། །ཡང་ན་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོའི་མདོར། དེ་དག་གི་འཁོར་བའི་རྒྱུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཞེ་ན། (རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་པར་དྲངས། ) འདི་ལྟ་སྟེ་བསོད་ ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བས་མི་ངོམས་པ་དང་། བསམ་བཞིན་དུ་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་དང་ཕྲད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཡོངས་ སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་སྐྱོ་བ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་པ་ལ་བརྩོན་པ་དང་། སེམས་ ཅན་གྱི་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་པ་ལ་འགྲུས་པ་(སྤྲོ་བ་དང་། )ཆོས་ལ་ཆགས་པའི་བསམ་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་རྣམས་མི་འདོར་བ་སྟེ། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ། གང་དག་ 2-10 གིས་བྱང་སེམས་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་གོས་པ། དགེ་བའི་ རྩ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདི་དག་གོ །(མདོའི་དུམ་བུ་འདིས་ནི། གཞན་ལ་ ཕན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ། དབང་དང་ལྡན་པའི་བྱང་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་། སྙིང་རྗེ་གཉིས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བསམ་བཞིན་དུ་ སྐྱེ་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་དག་པ་ དང་དག་པའི་གནས་སྐབས་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་པར་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བཤད་དོ། ། ) བཅོམ་ལྡན་ འདས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལགས་ན་དེ་རྒྱུ་ཅིའི་སླད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བགྱི། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ། འདི་ལྟར་འདི་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་འདི་དག་གིས་བྱང་སེམས་ཁམས་གསུམ་ པར་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་ལ་ཁམས་གསུམ་པ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བྱང་ པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པས་བསམ་བཞིན་དུ་ཁམས་ གསུམ་དུ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་ཏེ་དེས་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ ཞེས་བྱའོ། །ཇི་སྲིད་ཁམས་གསུམ་པར་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བས་ཡིན་གྱི་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་ པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དཀོན་བརྩེགས་འོད་བསྲུང་ལེའུར། ཇི་ལྟར་གྲོང་ཁྱེར་སྐྱེ་ བོའི་མི་གཙང་ལུད། །དེ་ནི་བུ་རམ་ཤིང་བའི་ཞིང་ལ་ཕན། །དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ ཉོན་མོངས་ལུད། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་བསྐྱེད་ལ་ཕན། །ཞེས་དང་། འོད་བསྲུང་ འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན། སྔགས་དང་སྨན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་དུག་གིས་ནི་ལོག་པར་འཆི་ བར་བྱེད་མི་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་སེ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཤེ

【現代漢語翻譯】 說『捨棄』也是經不起推敲的。如果持續存在，就會產生同類；如果不持續存在，就會變成不存在，因為事物是常存的。再說，將能力和有能力者分開也是可笑的。 此外，《妙慧海經》中說：『那些輪迴的因，與善根相應的煩惱是什麼呢？』（引自《寶性論》的解釋）例如，不滿足於尋求福德資糧，有意識地執取輪迴，致力於與佛相遇，爲了成熟眾生而不厭倦，精進于受持正法，勤奮于眾生的一切事業（歡喜），不離對法的貪著之心，不捨棄波羅蜜多的修持。妙慧海。哪些菩薩雖然修持，卻不被煩惱的過失所染污？與善根相應的煩惱就是這些。（這段經文表明，爲了利益他人，憑藉具力菩薩的善根和慈悲的力量，有意識地投入輪迴，並且憑藉方便和智慧的力量，完全沒有煩惱，從而顯示了不清凈和清凈的狀態。《寶性論》中無著菩薩這樣解釋道。）』 世尊，如果是善根，為何又稱為煩惱呢？妙慧海：『像這樣，這些自性的煩惱使菩薩完全投入三界，而三界也是從煩惱中產生的。』對於此，菩薩精通方便，並且增長善根的力量，有意識地投入三界，因此稱為與善根相應的煩惱。只要完全投入三界，心就不會被煩惱所染污。』 此外，《寶積經·護國品》中說：『如同城市中人們的不凈糞便，對甘蔗田地有益。同樣，菩薩的煩惱糞便，對產生佛法有益。』 《護國品》中說：『例如，被咒語和藥物完全控制的毒藥不能致人于死。同樣，菩薩的煩惱……』

【English Translation】 To say 'abandoning' is also unbearable to examine. If it continues, it will generate its own kind; if it does not continue, it will become non-existent, because things are permanent. Furthermore, separating ability and the one with ability is also a laughing matter. Moreover, in the Ocean of Wisdom Sutra, it says: 'What are the afflictions that are the cause of those cycles of existence, which are in accordance with the roots of virtue?' (Quoted in the commentary on the Ratnagotravibhāga). For example, not being satisfied with fully seeking the accumulation of merit, consciously grasping existence, striving to encounter the Buddhas, not being weary for the sake of fully maturing sentient beings, being diligent in upholding the sacred Dharma, being enthusiastic (joyful) in whatever activities there are for sentient beings, not being separated from the thought of attachment to the Dharma, and not abandoning the practices of the perfections. Ocean of Wisdom. Which Bodhisattvas, although practicing, are not stained by the faults of afflictions? These are the afflictions that are in accordance with the roots of virtue. (This passage of scripture shows that for the sake of benefiting others, by the power of the roots of virtue and compassion of the powerful Bodhisattvas, they consciously engage in rebirth, and by the power of skillful means and wisdom, they are completely free from afflictions, thus showing the states of impurity and purity. Ācārya Asaṅga explained this in the commentary on the Ratnagotravibhāga.)' Bhagavan, if it is a root of virtue, why is it called an affliction? Ocean of Wisdom: 'Like this, these afflictions of such a nature cause Bodhisattvas to fully engage in the three realms, and the three realms also arise from afflictions.' For that, Bodhisattvas are skilled in means and increase the power of the roots of virtue, consciously engaging in the three realms, therefore it is called an affliction that is in accordance with the roots of virtue. As long as they fully engage in the three realms, the mind is not afflicted by afflictions.' Furthermore, in the Ratnakūṭa Sūtra, Chapter on Protecting the Country, it says: 'Just as the impure excrement of people in a city is beneficial to sugarcane fields, so too, the excrement of afflictions of Bodhisattvas is beneficial for generating the Buddhadharma.' In the Chapter on Protecting the Country: 'For example, poison that is completely controlled by mantras and medicine cannot cause death. Similarly, the afflictions of Bodhisattvas...'

ས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ ཟིན་པས་ཀྱང་ལོག་པར་ལྟུང་བར་བྱེད་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཉོན་མོངས་ཕྲ་མོ་ཡོད་པ་ལ་ དགོངས་པར་གསལ་ལ་དེ་ཚོགས་རྫོགས་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་སུ་ཡང་འགྱུར་སྲིད་དེ། ཐོགས་མེད་ ཀྱིས། (ཐེག་བསྡུས། ) ཐབས་ཆེན་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ལ། །སྲིད་པའང་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་དང་། ། ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་བསམ་ཡས། །ཞེས་པ་ 2-11 ལྟར་རོ། །འོ་ན་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ཐེག་ཆེན་དུ་ཞུགས་པ་དང་ས་བརྒྱད་པ་(གནོད་འཇོམས་) ཡན་གྱི་བྱང་སེ་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུ་གང་ཞེ་ན། རྐྱེན་གྱི་སྟོབས་(འཇོམས་)དང་། རྒྱུའི་ སྟོབས་(དངོས་)ཀྱིས་སོ། །(དངོས། ) ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ནི་ཡང་སྲིད་པར་ཉིང་མཚམས་ སྦྱོར་བའི་རྐྱེན་ནོ། །ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་རྩ་ལས་བྱུང་བ་ཟག་མེད་ཀྱི་དགེ་རྩ་ནི་རྒྱུའོ། །(ཐུབ་ དགོངས། ) དེ་དག་མདོ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་རྒྱ་ཆེར་དྲངས་ཏེ་ཐུབ་དགོངས་དང་ གནོད་འཇོམས་སུའོ། །རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་པའི་དོན་བསྡུས་ན། (ཐུབ་དགོངས་དངོས། )ཉན་རང་དགྲ་ བཅོམ་དང་དབང་ཐོབ་པའི་(དངོས་)བྱང་སེམས་(དངོས་)རྣམས་ནི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་མ་སྤངས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་(དངོས་) དྲི་ང་བའི་(དངོས་)བག་ཆགས་(དངོས་)ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་ལ་(མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་ཞེས་དངོས་སུ་) དེའི་རྐྱེན་ཅན་མཚན་མའི་སྤྲོས་(དངོས་)པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཕྲ་མོས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཟག་ (དངོས་)མེད་ཀྱི་ལས་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད་ཀྱི་(དངོས་)རང་བཞིན་གྱི་ཕུང་བོ་(དངོས་)འབྱུང་ངོ་། །དེ་ ལ་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བཞིན་ནོ། །(ཐུབ་དགོངས། ) ཟག་ མེད་ཀྱི་ལས་ནི་ལས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་བཞིན་ནོ། །(ཐུབ་དགོངས། ) ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་ རྣམ་པ་(ཉན་རང་བྱང་སེའི་)གསུམ་འགྲུབ་པ་ནི་སྐྱེ་བའི་(ཐུབ་དགོངས་)ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བཞིན་ ནོ། །དེའི་རྐྱེན་ཅན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བའི་འཆི་འཕོ་ནི་རྒ་ཤི་བཞིན་ ནོ། །(ཐུབ་དགོངས། ) རྒྱས་པར་མདོ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོ་དང་སྦྱོར་རོ། །འདིར་མ་ རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་གོས་བཞིན་པའི་མ་རིག་པའམ་ ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་སོ། །ཟག་མེད་ཀྱི་ལས་ནི་གཞན་དོན་དུ་འཁོར་བར་སྐྱེ་རྒྱུའི་སྨོན་ལམ་ (པཎྜི་ཏ་རྒྱན་དང་ཉི་མ་སྦས་པ་རྒྱལ་བ་ཅན། ཡ་མ་རི་ལྟར་རོ། ། )ལ་སོགས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཡང་ ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་དེ་འཇིག་རྟེན་འདི་བའམ་ཕ་རོལ་བའམ་ཁམས་གསུམ་དུ་བགྲང་ 2-12 ཞེ་ན། (གནོད་འཇོམས་དངོས། ) འགྲོ་བའམ་སྐྱེ་གནས་སམ་སྐྱེ་བའམ་སྲིད་པའམ་འཇིག་རྟེན་གང་ དུ་ཡང་

【現代漢語翻譯】 正如經文所說，『即使被大地完全覆蓋，也不能使其墮落。』這表明佛陀考慮到細微的煩惱，而這些煩惱也可能成為圓滿成就的方便。如無著在《攝大乘論》中所說：『具足廣大方便者，有亦寂滅之自性，煩惱轉為菩提分，是故如來不可思。』 那麼，聲聞、緣覺阿羅漢進入大乘，以及八地菩薩（不動地）以上轉生輪迴的原因是什麼呢？是因緣的力量（勝義）和因的力量（實義）。煩惱的習氣是再次受生的因緣。從有漏善根產生的無漏善根是因。（《現觀莊嚴論》）這些都如經文所說，如前引述，並在《現觀莊嚴論》和《入中論》中廣為引用。 《寶性論》的釋義總結如下：（《現觀莊嚴論》實義）聲聞、緣覺阿羅漢和獲得自在的（實義）菩薩（實義）們，由於沒有捨棄作為一切近取煩惱之所依的無明習氣地，因此具有煩惱的垢染（實義）、污穢的（實義）習氣（實義）（即無明習氣地），並且依靠由微細的遍行所引發的、具有彼等因緣的相執戲論（實義）而產生的無漏業，生起意（實義）的自性蘊（實義）。 其中，無明習氣地如同煩惱的煩惱。（《現觀莊嚴論》）無漏業如同業的煩惱。（《現觀莊嚴論》）意之自性身成就（聲聞、緣覺、菩薩的）三種形象，如同生的（《現觀莊嚴論》）遍計煩惱。由彼等因緣所致的不可思議的完全轉變的死亡，如同衰老和死亡。（《現觀莊嚴論》）詳細內容如經文所說，與《華鬘經》結合。 此處，無明習氣地如同被煩惱習氣所染污的無明，或者阿賴耶識。無漏業是爲了利益他人而轉生輪迴的願望（如班智達嘉言、尼瑪薩巴嘉瓦堅、亞瑪日等）等無漏業。那麼，意的自性身是在此世、他世還是三界中計算呢？（《入中論》實義）無論在何處，在有情、生處、生、有、世間中。

【English Translation】 As the scripture says, 'Even if completely covered by the earth, it cannot be made to fall.' This indicates that the Buddha considered subtle afflictions, and these afflictions may also become a means of perfect accomplishment. As Asanga said in the Compendium on the Great Vehicle: 'Those endowed with great means, existence is also of the nature of peace, afflictions are transformed into limbs of enlightenment, therefore the Tathagata is inconceivable.' So, what is the cause for Shravakas, Pratyekabuddhas, Arhats entering the Mahayana, and Bodhisattvas above the eighth bhumi (Immovable Ground) taking rebirth in samsara? It is the power of conditions (ultimate) and the power of cause (actual). The habitual tendencies of afflictions are the condition for rebirth. The uncontaminated roots of virtue arising from contaminated roots of virtue are the cause. (Ornament of Clear Realization) These are as the scriptures say, as quoted before, and widely quoted in the Ornament of Clear Realization and the Entering the Middle Way. The summary of the commentary on the Ratnagotravibhāga is as follows: (Actual Ornament of Clear Realization) Shravakas, Pratyekabuddhas, Arhats, and empowered (actual) Bodhisattvas (actual), because they have not abandoned the ground of ignorance-habitual tendencies, which is the basis of all proximate afflictions, therefore they possess the defilement of afflictions (actual), the foul (actual) habitual tendencies (actual) (i.e., the ground of ignorance-habitual tendencies), and relying on uncontaminated karma arising from subtle proliferations of conceptualization (actual) with those conditions, the self-nature aggregate (actual) of mind (actual) arises. Among these, the ground of ignorance-habitual tendencies is like the affliction of afflictions. (Ornament of Clear Realization) Uncontaminated karma is like the karma of afflictions. (Ornament of Clear Realization) The accomplishment of the three forms of the self-nature body of mind (of Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas) is like the completely afflicted aspect of birth (Ornament of Clear Realization). The inconceivable complete transformation of death due to those conditions is like old age and death. (Ornament of Clear Realization) The details are as the scriptures say, combined with the Avatamsaka Sutra. Here, the ground of ignorance-habitual tendencies is like ignorance or the alaya-vijñana stained by the habitual tendencies of afflictions. Uncontaminated karma is uncontaminated karma such as the aspiration to be reborn in samsara for the benefit of others (such as Panditagyan, Nima Sapa Gyalwa Chen, Yama Ri, etc.). So, is the self-nature body of mind counted in this world, the other world, or the three realms? (Actual Entering the Middle Way) Wherever, in sentient beings, place of birth, birth, existence, or world.

མི་བགྲང་ངོ་། །འོ་ན་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། ཡིད་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། ཡིད་ལས་བྱུང་བའི་སྤྲུལ་བ་ ལྟ་བུར་བལྟ་ཡི་སྤྲུལ་བ་ཉིད་ནི་མིན་ནོ། །འདིར་ཡང་སྲིད་ཅེས་པའང་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་བའི་དབང་ ལས་བཏགས་ནས་བརྗོད་དེ། དབང་ཐོབ་པ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡོད་ན་འགྲོ་བ་སོགས་དེ་ དང་དེར་སྣང་ལ་མེད་ན་མི་སྣང་ངོ་། །ལུས་དེ་ཡང་ཟག་མེད་ཀྱི་དགེ་རྩའི་རྣམ་སྨིན་གྱིས་བྱས་ པས་འདུས་བྱས་དང་འཁོར་བར་བརྗོད། ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་ཉོན་གྱིས་མ་བྱས་པས་འདུས་ མ་བྱས་དང་མྱང་འདས་སུ་ཡང་བརྗོད་དོ། །ཞེས་དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོ་དང་སྦྱོར་ཏེ་གནོད་ འཇོམས་དང་ཐུབ་དགོངས་སོ། །ཡིད་ལས་བྱུང་བའི་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ལུས་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ཁ་ ཅིག་(རྒྱུད་བླའི་ཊཱིཀ་བྱེད་བོད་ཁ་ཅིག་དང་། གསུང་སྒྲོས། )ཟག་མེད་ཀྱི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལུས་སུ་སྣང་ ཞེས་པ་ནི། ནོར་བ་འབའ་ཞིག་སྟེ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཟག་མེད་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་དོ། །འོ་ ན་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ཐེག་ཆེན་དུ་ལམ་གང་ནས་འཇུག་ཅེ་ན། དགོངས་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་ ཆེན་དུ། ས་བརྒྱད་པ་ནས་འཇུག་ཅེས་པའང་ནོར་ཅིང་། ཆུ་མིག་པ་སོགས། ས་དང་པོ་ནས་ འཇུག་ཅེས་པའང་ནོར་ཏེ། ཐེག་ཆེན་ཚོགས་སྦྱོར་སྔོན་དུ་མ་བཏང་བའི་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་ ག་ལ་སྲིད། དེས་ན་ཚོགས་ལམ་ནས་འཇུག་གོ །འོ་ན་འཕགས་པ་སོ་སྐྱེར་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཞེ་ ན། ཉན་རང་འཕགས་པའི་སྤངས་རྟོགས་ཐོབ་ཅིང་ཡར་ཡོན་ཏན་བཟང་དུ་སོང་བ་ཡིན་པས་ སོ་སྐྱེས་མིན་ཅིང་། ཚོགས་ལམ་པ་ལ་སོ་སྐྱེས་མ་ཁྱབ་པོ། །དེས་ན་འཕགས་པའི་ཆ་དེ་སྔར་གྱི་ དགྲ་བཅོམ་གྱི་སྤངས་པ་དང་རྟོགས་པའི་རིགས་ཡོད་པས་ཕྱེ་ལ། ད་ལྟ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ ལམ་པ་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །ཁ་ཅིག ཐེག་དམན་འཕགས་པ་མེད་ཅེས་འདོད་པ་གྲགས་སྟེ་རྗེས་ ཟློས་ཙམ་ཡང་བྱར་དཀའ་འོ། །(ངག་ལས་ཤེས་སོ། ། )བསྡུ་བར། ལྷག་བཅས་ཀྱི་རྟེན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ ཚེ་བསྲིང་ནས་ཐེག་ཆེན་དུ་འཇུག་གི་ལྷག་མེད་དུ་ཞུགས་ནས་མིན་པར་བཤད་པ་ནི་དགྲ་ 2-13 བཅོམ་ཤི་ནས་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པར་མདོ་སྡེ་བ་སོགས་འདོད་པ་དང་བསྟུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ དབུ་མ་པའི་རང་ལུགས་སུ་འཆད་པ་ནི་སྙིང་རྗེའི་གནས་ཡིན་ནོ། ། ལྔ་པ་ནི། རང་བཞིན་དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ལྟ་བུའི་ཉོན་མོངས་མི་སྤོང་བའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ ལས་ནི་གཞན་དོན་དོར་ནས་རང་དོན་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མྱང་འདས་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པ་ དང་། རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང་། བསྡུ་བ་བཞི་སོགས་གཞན་དོན་གྱི་ཐབས་ ལ་མཁས་པས་སྦྱིན་པས་སེམས་ཅན་སྔར་ཡོངས་སུ་མ་བསྡུས་པ་ཡོངས་སུ་སྡུད་པས་ཚོགས་ ལམ་ལ་འགོད། སོགས་པས་སྦྱོར་ལམ་དུ་སྨིན། མཐོང་སྒོམ་དུ་གྲོལ། མི་སློབ་པར་གྲོལ་བ་ མཐར་ཐུག་པར་རམ། གདམས་ངག་གིས་སྨིན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གྲོལ་བར་བྱེད་པས་ཁྱད་པར

【現代漢語翻譯】 不可計數。那麼是怎樣的呢？是意生身，視其為意生身的化身，但實際上並非真正的化身。這裡所說的『有』，也是從死亡、轉移和出生的角度來安立的。如果證得自在，爲了利益有情，就會顯現為各種形態，如果無利則不顯現。那個身體也是由無漏的善根成熟所生，所以說是有為法和輪迴。因為它不是由有漏的業和煩惱所造，所以也可以說是無為法和涅槃。正如《華嚴經》所說，與能摧毀障礙和如來密意相合。意生身是無礙的身體。有些人（指註釋《寶性論》的一些藏族人，以及口述傳承）說無漏的阿賴耶識顯現為身體，這完全是錯誤的，因為無漏的阿賴耶識不可能成為所知境。那麼，聲聞、緣覺、阿羅漢如何進入大乘道呢？《解深密經》的註釋中說從八地進入也是錯誤的，像秋彌巴等人說從初地進入也是錯誤的。如果沒有事先進行大乘的資糧道和加行道，怎麼可能有大乘的見道呢？因此，是從資糧道進入的。那麼，聖者會退轉為凡夫嗎？聲聞和緣覺的聖者已經獲得了斷證功德，並且功德越來越好，所以不是凡夫。而且，資糧道者並不完全是凡夫。因此，聖者的那一部分，是因為具有先前阿羅漢的斷證功德的種子，所以要區分開來，現在是說大乘的資糧道者。有些人認為沒有小乘的聖者，這種說法廣為人知，甚至連重複都很難做到。（從口述中得知。）總而言之，通過有餘依涅槃的身體來延續壽命，從而進入大乘，而不是通過無餘依涅槃進入大乘，這種說法只是爲了迎合經部宗等認為阿羅漢死後不再受生的觀點，如果作為中觀宗的自宗來解釋，那就太可悲了。 第五點是：在這種自性之下，具有不捨棄這種煩惱的自性之業，即捨棄利他，也不證得真實之邊的寂滅涅槃；以及通達無自性的智慧，和精通四攝等利他之方便，通過佈施來攝受以前沒有攝受的眾生，從而安立於資糧道。等等，使其成熟于加行道，解脫于見道和修道，最終解脫于無學道。或者說，通過竅訣使其成熟，通過智慧使其解脫，這就是差別。

【English Translation】 It is countless. Then what is it like? It is a mind-made body, regarding it as an emanation of a mind-made body, but it is not actually a true emanation. The 'existence' mentioned here is also established from the perspective of death, transference, and birth. If one attains mastery and it benefits sentient beings, it will appear in various forms, but if there is no benefit, it will not appear. That body is also produced by the maturation of uncontaminated virtuous roots, so it is said to be conditioned and samsaric. Because it is not created by contaminated karma and afflictions, it can also be said to be unconditioned and nirvanic. As stated in the Avatamsaka Sutra, it is in accordance with the ability to destroy obstacles and the intention of the Tathagata. The mind-made body is an unobstructed body. Some people (referring to some Tibetans who comment on the Ratnagotravibhāga, and oral transmissions) say that the uncontaminated ālayavijñāna appears as a body, which is completely wrong, because the uncontaminated ālayavijñāna cannot be an object of knowledge. Then, how do śrāvakas, pratyekabuddhas, and arhats enter the Mahayana path? The commentary on the Saṃdhinirmocana Sūtra says that entering from the eighth bhūmi is also wrong, and those like Chumikpa saying that entering from the first bhūmi is also wrong. If the accumulations and preparations of the Mahayana are not done beforehand, how can there be a Mahayana path of seeing? Therefore, it is entered from the path of accumulation. Then, will a noble one regress to a common being? The noble ones of śrāvakas and pratyekabuddhas have already attained the qualities of abandonment and realization, and their qualities are getting better and better, so they are not common beings. Moreover, those on the path of accumulation are not entirely common beings. Therefore, that part of the noble one is because it has the seed of the qualities of abandonment and realization of the previous arhat, so it must be distinguished, and now it is said to be on the Mahayana path of accumulation. Some people think that there are no noble ones in the Hinayana, this statement is well known, and even repeating it is difficult. (Learned from oral transmission.) In short, it is said that one enters the Mahayana by prolonging life through the body of the remaining residue of karma, and not by entering the nirvana without residue, this statement is only to cater to the views of the Sautrāntikas and others who believe that arhats do not take rebirth after death, and if it is explained as the self-view of the Madhyamaka school, then it is a cause for compassion. The fifth point is: Under that nature, the karma of having the nature of not abandoning such afflictions, that is, abandoning the benefit of others, and also not realizing the true side of peaceful nirvana; and the wisdom of understanding no-self-nature, and being skilled in the means of benefiting others such as the four means of gathering, by giving to gather sentient beings who have not been gathered before, thereby establishing them on the path of accumulation. And so on, maturing them on the path of preparation, liberating them on the path of seeing and meditation, and ultimately liberating them on the path of no more learning. Or, by maturing them through pith instructions and liberating them through wisdom, this is the difference.

་ དུ་འཕགས་(ཨཱརྱ་)པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ནི་(འཇིག་རྟེན་ཕལ་དང་མུ་སྟེགས་ལས། )ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ (ཉན་ཐོས་ལས་བྱང་སེའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་སྲིད་པས་ཉན་ཐོས་ལས། )ཆོས་(སེམས་བསྐྱེད་གཟུང་བ་དེ་)རྣམས་ལས་ཤིན་ ཏུ་ཁྱད་པར་(དག་ལྡན་)དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་(རྒྱུ་འབྲས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཐེག་ཆེན་ཞེས་སྙིང་མཆོག་ཟླ་ཟེར་ཏེ་དག་ ལྡན་ཡང་ངོ་། ། )(ཤེར་ཕྱིན་བསྟན་པར་བྱའི་ཉན་ཐོས་བཀོལ་ནས་མི་བཞག་གོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ་འབུམ་ཊཱིཀ་གོ །)རྣམས་ཐོབ་ པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྔ་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་བརྗོད་དོ། ། ཞེས་ཤེར་འབྱུང་ངོ་། །སྙིང་པོ་མཆོག་ཏུ་རུང་བ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་(འདི་གཙོ་བོ་ལྔ་ནི་འཁོར་ཡིན་ཞེས་ སོ། ། )དང་པོ་ཞེས་སོགས་ཆོས་དྲུག་བཤད་དོ། ། ༈ ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ལམ་ཤེས། གཉིས་པ་ལ། ཉན་རང་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་གསུམ་མོ། ། ༈ ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཤེས། དང་པོ་ལ། ལམ་དང་། ལམ་ཤེས། དེ་རྒྱུ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནོ། ། དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། སྔ་འགྲེལ་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་དང་ཡུལ་ལ་ སོགས་པ་ཡན་ལག་རྣམས་བརྗོད་ཟིན་ནས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཐེག་གསུམ་གྱི་ ལམ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱ་དགོས་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དང་ལམ་ཤེས་སྟོན་ནོ། །བྱང་ 2-14 སེས་ཉན་རང་གི་ལམ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དག་པར་བྱས་ཏེ་གོམས་པར་བྱ་བས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ གསུངས་ཞེས་རད་ཀིར་རོ། །རྩ་བ་ལ། ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་འདིའོ། ། གང་གི་སྒོ་ནས་ན། སྡུག་བསྔལ་སོགས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དག་གི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ གམ་སོ་གསུམ་བདེན་པར་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་ནིའོ། །གང་དུ་ན། ལམ་ཤེས་ ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་སྟེ་སྐབས་སུ་ནིའོ། །དེ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ ཡིད་ལ་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ། བདག་མེད། ཞི་བ། དབེན་པ། ནད། ཤུ་བ། ཟུག་རྔུ། སྡིག་པ། ན་བ། དགྲ། འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན། མི་བརྟན། འཇིག་པ། འཇིགས་པ། འགོ་ནད། སྟོང་ཉིད། བདག་གི་མེད། ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་། གནོད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །ཞེས་རྒྱས་འབྲིང་ནའོ། ། འདིར་ཤེས་བྱ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ནི། མཛོད་ལས་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། ལུང་སྙེར་ཡང་། ཆ་ཙམ་ བཀོད་ལ། བཟོད་འབྲིང་གི་སྐབས་སུ་དཔྱིས་མ་ཕྱིན་སྣང་བས་ངག་ལས་སམ་ཁོ་བོ་མཛོད་ འཆད་དུས་སམ་དེའི་ཊཱིཀ་ཀ་རྩོམ་པར་འདོད་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ཙམ་གནད་ཀྱི་ དོན་ཏེ། བདེན་བཞི་ལ་དམིགས་ནས་མི་རྟག་སོགས་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མར་ འཛིན་པའི་བློ་ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས་སོགས་ཐོག་མར་སྐྱེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བློ་མཐོང་ ལམ། དེ་གོམས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པའི་དམན་པའི་སློབ་ལམ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྒོམ་ ལམ། དེ་མཐར་

{ "translations": [ "是殊勝（梵文：ārya）的。經部（相對於世俗和外道）是殊勝的（因為聲聞乘可能進入菩薩的修行，所以相對於聲聞乘）。法（發起菩提心）是極其殊勝的（具足功德）。法（包含因果的大乘，如精華月光，也具足功德。）（爲了宣講般若，聲聞乘不會被拋棄，這是十萬頌釋的意義。）應該獲得這些。這五個是敵對勢力的分支，因此被稱為道的組成部分。這是般若之源。最殊勝的精華是發菩提心（這五個主要是眷屬）。首先等等，闡述了六法。", "了知有支之道：", "第二部分：了知聲聞、緣覺、菩薩之道，共有三種。", "了知聲聞之道：", "第一部分：道和道智。這是因，是決定的順緣。", "第一部分分為三點。之前的解釋是：像這樣，在陳述了道智的所依和對境等支分之後，在道智本身的情況下，必須圓滿三種乘的道，因此要展示聲聞之道和道智。菩薩通過智慧凈化聲聞和緣覺之道，並使之熟練，因此宣說了聲聞之道，如Radkir所說。根本是：應當了知。在哪裡了知呢？就在這聲聞之道中。通過什麼方式呢？通過苦等四聖諦的十六種或三十三種行相，不執著于諦實的方式。在哪裡呢？就在道智本身的方式中，即當下。以不執著的方式，應將色視為無常。苦、無我、寂靜、空閑、疾病、膿瘡、箭、罪惡、生病、敵人、壞滅之法、不穩定、毀滅、恐懼、流行病、空性、無我、不可信賴、有害。如廣釋和中釋所說。在此，應知的聲聞之道，應從《俱舍論》中瞭解，也應參考《律藏》。只列出了一部分，在中品的忍位中，似乎沒有完全闡述，所以應該從口頭，或者我講解《俱舍論》時，或者在撰寫其註釋時瞭解。這些是關鍵的意義：以四諦為對境，將無常等十六種行相執著為法的相狀，最初生起無漏智慧等時的聲聞之智，是見道。通過不斷串習它而進入的下品有學道，是聲聞的修道。最終..." ], "english_translations": [ \"It is superior (Sanskrit: ārya). The Sutra (compared to the mundane and heretics) is superior (because the Shravaka vehicle may enter the practice of the Bodhisattva, so compared to the Shravaka vehicle). The Dharma (generating Bodhicitta) is extremely superior (possessing virtues). The Dharma (the Mahayana encompassing cause and effect, like the essence of moonlight, also possessing virtues.) (In order to teach Prajna, the Shravaka vehicle will not be abandoned, which is the meaning of the Hundred Thousand Verses Commentary.) These should be obtained. These five are branches of the opposing forces, therefore they are called components of the path. This is the source of Prajna. The most supreme essence is generating Bodhicitta (these five are mainly retinues). First, etc., elucidating the six Dharmas.\", "Knowing the Path with Limbs:", "Second part: Knowing the paths of Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas, there are three in total.", "Knowing the Path of Shravakas:", "First part: The path and the path-wisdom. This is the cause, the conducive condition for determination.", "The first part is divided into three points. The previous explanation is: In this way, after stating the supports and objects of path-wisdom, etc., in the case of path-wisdom itself, the paths of the three vehicles must be perfected, therefore the path of the Shravakas and path-wisdom are to be shown. Bodhisattvas purify the paths of Shravakas and Pratyekabuddhas through wisdom and make them proficient, therefore the path of the Shravakas is taught, as Radkir said. The root is: Should be known. Where should it be known? In this Shravaka path. Through what means? Through the sixteen or thirty-three aspects of the Four Noble Truths such as suffering, not clinging to them as truly existent. Where? In the manner of path-wisdom itself, that is, in the present moment. In a non-clinging manner, form should be regarded as impermanent. Suffering, selflessness, peace, solitude, disease, ulcer, arrow, sin, sickness, enemy, law of destruction, instability, annihilation, fear, epidemic, emptiness, selflessness, untrustworthy, harmful. As the extensive and intermediate commentaries say. Here, the Shravaka path to be known should be understood from the Abhidharmakosha, and the Vinaya Pitaka should also be consulted. Only a part is listed, and in the intermediate forbearance, it seems that it is not fully elucidated, so it should be understood from the oral tradition, or when I explain the Abhidharmakosha, or when writing its commentary. These are the key meanings: Taking the Four Truths as objects, clinging to the sixteen aspects such as impermanence as the characteristics of the Dharma, the wisdom of the Shravaka when the uncontaminated wisdom, etc., first arises, is the path of seeing. The inferior path of learning that enters through continuously familiarizing with it is the path of cultivation of the Shravaka. Finally..." ] }

ཕྱིན་པའི་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་གྱི་རྟོགས་པ་དེའི་མི་སློབ་ལམ་དུ་བཞག་གོ ། དེ་ཤེས་བྱའི་ལམ་མོ། །ལམ་ཤེས་ནི། སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་། དངོས་ གཞི་ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན། རྗེས་བྱང་ཆེན་དུ་བསྔོ་བ་ དང་བཅས་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་དུ་ཤེས་པ་སྟེ། (དག་ལྡན་དུ་དེ་ནི་དེ་དག་མ་ དམིགས་པས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་སྟེ། སྔར་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་སྨོན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱིས་ཀྱང་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དུ་ བསྔོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། ། ) དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པའི་བྱང་སེའི་མཐོང་སྒོམ་གཉིས་ཡོད་ 2-15 ཅིང་། གཞུང་ལ་སྦྱར་བ་ནི། སྦྱོར་ཕྲེང་དུ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ བཀོད་ཟིན་པས་དེར་བལྟའོ། །འདིར་ལོཙྪ་བ་སོགས་(འབྲེ། ཡང་འོད་ཟེར་མགོན་པོ། )བསྟན་བཅོས་ འདིར་དངོས་སུ་ཉན་རང་རང་རྒྱུད་པའི་ལམ་ཁོ་ན་བསྟན་གྱི་ལམ་ཤེས་མ་བསྟན་ཞེ་ན། མི་ དམིགས་སྒོ་ནས་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་སུས་སྒྲིབས། མདོར་ཡང་དེ་ལྟའོ་ཞེ་ན། རྣམ་མཁྱེན་དང་ ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་དེ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཡང་ རྗེ་བུ་རིན་ནི། ཡུལ་ལམ་གསུམ་དངོས་སུ་བསྟན་པས་ཡུལ་ཅན་ལམ་ཤེས་ཤུགས་ལ་བསྟན་ ཅིང་། ཞེས་སོགས་ནས། དེ་དག་ཀྱང་བྱང་སེའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ལམ་གཉིས་བསྟན་པར་ ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་འདིར་བཤད་ཉན་རང་གི་ལམ་གཉིས་བྱང་སེའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པར་འཆད་ པ་ནི་ནོར་ཏེ། དེ་ཉན་རང་གི་ལམ་མཚན་ཉིད་པ་མིན་ན་དེ་ཤེས་པས་ཉན་རང་གི་ལམ་ཤེས་ པར་མི་འགྱུར་ལ། མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ན་བྱང་སེའི་རྒྱུད་ལ་འགལ་ལོ། །དེས་ན། འདིར་ བསྟན་བཅོས་སུ་ཉན་རང་གི་ལམ་དང་དེ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་གཉིས་ཀ་དངོས་སུ་བསྟན་ཏེ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དག་གི ། རྣམ་པ། ཉན་ཐོས་ལམ་འདི། ཞེས་དང་། མི་དམིགས་ སྒོ་ནས་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་དང་། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལམ། ཞེས་དང་། འཛིན་པ་མི་སྤོང་། བསེ་རུའི་ལམ་དང་། ཤེས་པར་བྱ། ཞེས་པས་སོ། །མདོར། ལམ་ཤེས་དངོས་སུ་གསུངས་ཤིང་ ལམ་སྦས་ཏེ་གསུངས་པ་མན་ངག་གིས་གསལ་བོར་ཕྱུང་བའོ། །ངག་ལས་ཤེས་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་ རྒྱས་པར་མ་བྲིས་སོ། །གསུམ་པ་འགྲེལ་པ་ལ། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །(ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེད་དུ་ ལམ་འདི་ལོགས་སུ་བསྒོམ་པའི་འབད་པ་ནི་མི་དགོས་ཀྱི། རང་གི་ལམ་ལ་དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་ཤེས་པར་ བྱ་བའི་དོན་ཏེ་ཞེས་སོགས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། ) ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གམ་ཉེར་(ཤེར་འབྱུང་། ) དྲུག་རྣམས་སོ། །གང་གིས་ན། བྱང་སེམས་ཀྱིས་སོ། །གང་དུ་ན། ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ སུའོ། །གང་གི་སྒོ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་རྣམ་པ་རྣམས་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་དམིགས་ 2-16 པར་རྟོ

【現代漢語翻譯】 將已證得阿羅漢（Arhat，不再輪迴的聖者）果位的聲聞（Śrāvaka，聽聞佛法而修行者）之證悟，安立於無學道（a stage of no more learning）。 此乃知法道（knowledge of the path）。何為知道？以發菩提心（Bodhicitta，為利益一切眾生而發願成佛之心）之加行（preliminary practice）策發，正行（main practice）以不執著任何事物之智慧攝持，後行（subsequent practice）以迴向大菩提（Mahābodhi，偉大的覺悟）等，了知聲聞道之功德圓滿，此爲了知聲聞道。（若了知圓滿，則因不執著于彼等，故入于知道。先前亦曾發願成就大菩提，其後亦曾迴向於一切智智（Sarvākārajñāna，對一切事物和現象的全面認知）。） 於此，菩薩（Bodhisattva，為利益眾生而發願成佛者）具有了知聲聞道之見道（path of seeing）與修道（path of cultivation）二者。若結合經文，于《修法次第》（Sādhanakrama）中，已將此等一切安立為殊勝之法，故當閱覽之。然此地譯師等（如雲丹央仲、光芒怙主）認為，此論典中僅直接闡述了聲聞、獨覺（Pratyekabuddha，無需依賴他人教導，通過自身努力獲得解脫者）自續派（Svātantrika，主張獨立推理的學派）之道，而未闡述知道，若以不執著之方式了知，又有何妨？若有人問，經典中也是如此嗎？若以具足一切智智之心發起菩提心，則與不執著之方式相違。又如杰布仁波切所言：『直接闡述了境、道、果三者，故能了知道的智慧亦隱含其中。』 如是等等。當知彼等亦闡述了菩薩相續中存在的二道。此處所說之聲聞、獨覺二道存在於菩薩相續中，此乃謬誤。若其非聲聞、獨覺之道之自性，則不能因了知彼等而了知聲聞、獨覺之道；若其為自性，則與菩薩相續相違。 因此，此論典中直接闡述了聲聞、獨覺之道，以及了知彼等之道，即知道二者。如『四聖諦（Four Noble Truths）之相，此乃聲聞道』，以及『以不執著之方式了知』，以及『聖聲聞道』，以及『不捨執著，犀牛角（Rhinoceros horn）之道，當知之』等等。總之，知道乃直接宣說，而道則隱晦宣說，以口訣（Upadeśa，上師的教導）明晰顯現。從言語中了知，故未詳細書寫理由。 第三，解釋為：當完全了知。（所謂無需特意修習此道，只需了知自身之道圓滿了彼等一切功德之義，乃法友之言。）如是正確。何處具有十六或二十六相？（《般若生經》）由誰了知？由菩薩了知。於何處了知？于知道之時了知。以何種方式發起菩提心，且不執著于諸相之真實自性而了知？

【English Translation】 The realization of a Śrāvaka Arhat (one who has attained liberation from rebirth through hearing the teachings) is placed on the path of no more learning (a stage of no more learning). This is the knowledge of the path. What is the knowledge of the path? It is initiated by the application (preliminary practice) of generating Bodhicitta (the mind of enlightenment for the benefit of all beings), sustained by the wisdom of realizing that nothing is fixated in the main practice, and followed by the dedication to the great enlightenment (Mahābodhi) and so on, knowing that the qualities of the Śrāvaka path are complete. This is knowing the path. (If one knows it completely, then because one does not cling to them, one enters the knowledge of the path. Previously, one had also aspired to achieve great enlightenment, and later one had also dedicated it to the omniscient wisdom (Sarvākārajñāna, the complete knowledge of all things and phenomena).) Here, a Bodhisattva (one who aspires to achieve enlightenment for the benefit of all beings) has both the path of seeing and the path of cultivation of knowing the Śrāvaka path. If combined with the text, in the Sādhanakrama (Stages of Practice), all of these have been established as special dharmas, so one should read it. However, translators and others (such as Yonton Yangchuk, Ray of Light Gonpo) here believe that this treatise directly explains only the path of the Svātantrika (those who assert independent reasoning) of the Śrāvakas and Pratyekabuddhas (those who attain liberation through their own efforts without relying on others' teachings), and does not explain the knowledge of the path. If one knows it in a non-fixated way, what is the harm? If someone asks, is it also like that in the scriptures? If one generates Bodhicitta with a mind that possesses all-knowing wisdom, then it contradicts the way of non-fixation. Also, as Je Bu Rinpoche said: 'The object, path, and result are directly explained, so the wisdom of knowing the path is also implied.' And so on. One should know that they also explain the two paths that exist in the continuum of a Bodhisattva. It is a mistake to say here that the two paths of Śrāvakas and Pratyekabuddhas exist in the continuum of a Bodhisattva. If it is not the nature of the path of Śrāvakas and Pratyekabuddhas, then one cannot know the path of Śrāvakas and Pratyekabuddhas by knowing them; if it is the nature, then it contradicts the continuum of a Bodhisattva. Therefore, this treatise directly explains both the path of Śrāvakas and Pratyekabuddhas, and the knowledge of knowing them, that is, the knowledge of the path. Such as 'The aspects of the Four Noble Truths, this is the Śrāvaka path', and 'Knowing in a non-fixated way', and 'The noble Śrāvaka path', and 'Not abandoning fixation, the path of the rhinoceros horn, one should know it' and so on. In short, the knowledge of the path is directly spoken, and the path is spoken obscurely, and it is clearly revealed by the Upadeśa (instructions of the guru). Knowing from the words, so the reasons are not written in detail. Third, the explanation is: one should fully know. (The so-called meaning that there is no need to specifically practice this path, but only to know that one's own path is complete with all its qualities, is the word of a Dharma friend.) It is correct. Where are the sixteen or twenty-six aspects? (The Prajñāpāramitā Sutra) By whom is it known? By a Bodhisattva. Where is it known? It is known at the time of the knowledge of the path. In what way does one generate Bodhicitta and know without fixating on the true nature of the aspects?

གས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པར་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འབྲེལ་ དེ་ལྟར་རོ། །རྣམ་པ་རྣམས་གང་ན། སྡུག་ཀུན་སོ་སོ་བའི་རྣམ་པ་བརྒྱད། (ཤེར་འབྱུང་བུདྡྷ་ཤྲཱི། ) ཐུན་ མོང་གི་བདུན། འགོག་བདེན་གྱི་བདུན། ལམ་གྱི་བཞིའོ། །འགྲེལ་ཆེན་དུ། ཐེག་པ་ཆེན་པོར། རྣམ་པ་ལ་ལ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས། ལ་ལ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་པས། ཉན་ ཐོས་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པས། ཆོས་མངོན་པ་དང་ཐ་སྙད་ མཐུན་པར་གསུངས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ། མི་མཐུན་པ་རྣམས་རྣམ་གྲངས་ ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བདེན་བཞི་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྟེ་དེའི་ནང་ནས་དང་(གསེར་)པོ་སྡུག་ བསྔལ་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ནི། སྐྱེ་འཇིག་གིས་མི་རྟག (འགྲེལ་ཆེན་གསེར་)ཟག་བཅས་ཉིད་(བུདྡྷ་ ཤྲཱི་)ཀྱིས་འཕགས་པ་དང་(གསེར་)མི་མཐུན་པས་སྡུག་བསྔལ། དོན་གཞན་གྱི་བདག་གིས་སྟོང་ པ་དང་། བདག་མེད་པས་ཞི་བའི་རྣམ་པ་སྟེ་རང་ཉིད་བདག་ཏུ་མེད་པ་སྟེ། རྣམ་པ་བཞི་དང་ གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདག་མེད་པ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་ཡང་ )སྟེ་དོན་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་དང་། ཞི་བ་རང་ཉིད་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)བདག་ཏུ་མེད་པ་སྟེ་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ རྣམ་པའོ། །སྦྱོར་ཚུལ་གཉིས་ཀ་གསེར་རོ། །མདོ་དང་ཨཱརྱ་འགྲེལ་ཆེན་དུ། སྟོང་པ་མེད་པར་ བདག་མེད་ཞི་བ་བྱུང་། དེའི་བདག་མེད་བདག་དོན་གཞན་མེད་བཞི་པ་གཅིག་པའི་བདག་ མེད་དུ་འཆད་དོ། །རད་ཀིར་དུ། སྟོང་པ་དང་ཞི་བ་ཞེས་ཏེ་ཨཱརྱ་དང་དོན་མཐུན་ནོ། །དག་ སྙིང་ཟླ་ཟེར་གསུམ་དུ། བདག་མེད་ནི་བདག་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་དང་། བདག་གི་བའི་ སྟོང་པ་ནི་ཞི་བ་སྟེ་ཤི་བའི་རོ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་བཞི་ནི། (ས་བོན་ལྟར་)ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའི་རྩ་བར་གྱུར་བས་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དམ་རྣམ་པའི་རྣམ་ གྲངས་ཀྱི་རྣམ་པ་(རྐྱེན་དུ་མས་གསོ་དགོས་པ་དང་ལུས་ཡིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་)ནད་(དང་འདྲ་)ཀྱི་རྣམ་ པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་རྫས་རིགས་ཀུན་འབྱུང་བས་(སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནོད་པ་དང་ལྡན་ཞིང་། ཉོན་མོངས་པའི་ 2-17 རྣག་ཁྲག་ཟག་པས་ཤུ་བ་དང་འདྲ། )འབྲས་དང་། སྡུག་བསྔལ་དྲག་ཏུ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བས་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པའི་ (ཕྱི་ནང་གི་གནོད་པས་ཟུག་ཅིང་བཅོས་དཀའ་བས་)ཟུག་རྔུ་དང་(འདྲ། )སྡུག་བསྔལ་རྒྱུད་མར་འབྱུང་(འགྲེལ་ཆེན་ དོན་བུདྡྷ་ཤྲཱི། )བས་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་རྣམ་པ་(སྨད་པར་བྱ་བ་དང་མ་རུང་བར་འགྱུར་བས་སྡིག་པ་ དང་འདྲ་བས་)སྡིག་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་སོ། །(ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་གོ །) གཉིས་པ་ནི། ཉན་རང་མཐོང་ལམ་པས་སྡུག་ཀུན་གྱི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པས་ཡིད་འ

【現代漢語翻譯】 以何種方式呢？通過結合方便與智慧，這就是聲聞乘的道。這些相是什麼呢？苦諦有八種各自獨立的相（捨生菩薩），集諦有七種共同的相，滅諦有七種相，道諦有四種相。在《大疏》中說：『在大乘中，有些相是通過數量來表示的，有些是通過其自性來表示的。因此，不會導致它們不是聲聞乘的道。』因此，對於與《法蘊論》和世俗相符的相，應知是自性的相；不相符的，應知是數量的相。在具有四諦之中，從苦諦的相來說：生滅是無常的（《大疏》），有漏（菩提吉祥）與聖者（《大疏》）不一致，所以是苦；空無他體之我，無我即是寂靜的相，即自身無我。這四種相應該按照順序來陳述。或者，空性的特徵是無我（菩提吉祥也是），即空無他體，寂靜是自身（菩提吉祥）無我，這是數量的相。兩種結合的方式都是（《大疏》）黃金。在經部和《聖大疏》中說：『沒有空性，就不會有無我和寂靜。』其中的無我，是指無我，無他體，第四個是同一個無我。在《拉德基》中說：『空性和寂靜』，與《聖》的意義相符。在《三凈心月光》中說：『無我是指沒有我的特徵，空無我即是寂靜，就像死屍一樣。』集諦的四種相是：（像種子一樣）感覺是痛苦之根，所以是因的自性或相的數量的相（需要多種條件來滋養，是身心痛苦的原因），是病的相（像疾病一樣）；痛苦的物質種類都由此產生（具有痛苦的損害，像膿血流淌的瘡一樣），是生的相；痛苦劇烈地增長，是緣的相（內外損害刺痛，難以治療，像箭一樣）；痛苦持續不斷地產生（《大疏》義 菩提吉祥），是緣的相的數量的相（應該受到譴責和變得不合適，像罪惡一樣），是罪惡的相。（如《俱舍論釋》）。 第二，聲聞和緣覺的見道者，通過了知苦集的特徵，從而生起...

【English Translation】 In what way? Through the combination of skillful means and wisdom, that is the path of the Shravakas. What are these aspects? The Truth of Suffering has eight separate aspects (Sherjung Buddhashri), the Truth of Origin has seven common aspects, the Truth of Cessation has seven aspects, and the Truth of the Path has four aspects. In the Great Commentary, it says: 'In the Mahayana, some aspects are shown through numbers, and some are shown through their own nature. Therefore, it will not lead to them not being the path of the Shravakas.' Therefore, for the aspects that are in accordance with the Abhidharma and conventional terms, it should be known that they are aspects of nature; those that are not in accordance, it should be known that they are aspects of number. Among the four truths, from the aspect of the Truth of Suffering: arising and ceasing is impermanent (Great Commentary), contaminated (Buddhashri) is not in accordance with the noble ones (Great Commentary), so it is suffering; empty of self of other entity, no-self is the aspect of peace, that is, oneself is without self. These four aspects should be stated in order. Or, the characteristic of emptiness is no-self (Buddhashri also), that is, empty of other entity, peace is oneself (Buddhashri) without self, this is the aspect of number. Both ways of combining are (Great Commentary) gold. In the Sutra and the Arya Great Commentary, it says: 'Without emptiness, there would be no no-self and peace.' Among them, no-self refers to no-self, no other entity, the fourth is the same no-self. In Radkir, it says: 'Emptiness and peace,' which is in accordance with the meaning of Arya. In the Three Pure Heart Moonbeams, it says: 'No-self means without the characteristic of self, emptiness of self is peace, like a dead corpse.' The four aspects of the Truth of Origin are: (like a seed) feeling is the root of the cause of suffering, so it is the nature of the cause or the aspect of the number of aspects (it needs various conditions to nourish, and it is the cause of physical and mental suffering), it is the aspect of disease (like a disease); all kinds of suffering substances arise from this (it has the harm of suffering, like a sore with pus and blood flowing), it is the aspect of origin; suffering increases intensely, it is the aspect of condition (internal and external harm stings, difficult to treat, like an arrow); suffering arises continuously (Great Commentary meaning Buddhashri), it is the aspect of the number of aspects of condition (it should be condemned and become unsuitable, like sin), it is the aspect of sin. (As in the Abhidharma Kosha Commentary). Secondly, the Seers of the Path of Hearers and Solitary Realizers, through knowing the characteristics of suffering and origin, arise...

བྱུང་ ངམ་(གསེར་)སྐྱོ། སྒོམ་ལམ་པ་སྡུག་ཀུན་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའམ་རྒྱབ་ཀྱིས་(གསེར་ )ཕྱོགས། མི་སློབ་པ་སྡུག་ཀུན་འགོག་པའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། ། (གསེར། )ཞེས་(གསེར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུང་ལས་འབྱུང་ཟེར་རོ། ། )རྣམ་གྲངས་བསྡུ་བ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། ཡིད་འབྱུང་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་སྒོམ་པའི་ ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དག་ལའོ། །འགོག་པ་ནི་ཕུང་བོ་ཐམས་ཅད་འགོག་པའོ། །ཡིད་ འབྱུང་བ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་(ནི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། )དེ་ ལ་གནས་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་ཞུགས་(བོད་རྣམས་ཕྱིར་དུ་སྦྱོར་མཐོང་། སྒོམ་པར་ཞུགས་འཆད་ པ་ནི་ནོར་རོ། ། )པ་ནི་མི་སློབ་(གསེར་)པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་ བདེན་པ་དེ་དག་ཉིད་སོ་སོར་རེ་རེའི་ཡིད་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་བདུན་ བདུན། སྡོམས་ན་བདུན་ཏེ། སྡུག་ཀུན་ཆོས་ཅན། ཡིད་འབྱུང་བྱ་ཡིན་ཏེ། རང་བདེ་འཇོམ་ (སྙིང་མཆོག་)པས་སམ་མི་(འབུམ་ཊཱིཀ་)བདེ་བ་དང་གནོད་པ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཕ་རོལ་ (མདོ་སོགས་)དགྲ་དང་འདྲ་བའི་(འབུམ་ཊཱིཀ་བུདྡྷ་ཤྲཱི་)ཕྱིར། རྒ་ནད་འཆི་བས་(གནོད་འཇོམས་གཉིས་)སམ་ གཉེན་པོ་དང་(ཤེར་འབྱུང་)བཅས་པས་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་རྣམ་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡིད་ འབྱུང་བའི་ངོ་བོའམ་རྣམ་པ་གཉིས་དག་དང་། ཆོས་ཅན་འདྲ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་ བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་བརྟན་པར་མི་གནས་པས་(འགྲེལ་ཆེན་སོགས་དོན་བུདྡྷ་ཤྲཱི་དངོས། )སམ་ 2-18 འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་མི་བརྟན་པ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པས་ (གནོད་འཇོམས་ཆེ་བར་)གཡོ་ཞིང་མི་བརྟན་པ་དང་། འཇིག་རྒྱུ་(ཨཱརྱ་འགྲེལ་ཆེན་སོགས་)ཕྱིས་འབྱུང་ལ་ ལྟོས་མེད་དུ་ངང་(ཆེ་བར་)གིས་འཇིག་པས་རབ་ཏུ་འཇིག་པའི་རྣམ་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ སྟེ་རྣམ་པ་གཉིས་དག་དང་། འགོག་པའི་རང་གི་ངོ་བོའམ་རྣམ་པ་གསུམ་རྣམས་ཏེ། ཆོས་ཅན་ འདྲ། འགོག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་དང་ཕྱི་མར་གནོད་(ཨཱརྱ་འགྲེལ་ཆེན་)པའི་གནས་སུ་གྱུར་ པས་(ཐོག་འབབ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་དག་སྙིང་། )འཇིགས་པ་དང་། (ཨཱརྱ་འགྲེལ་ཆེན། ) སྲིན་པོ་སོགས་ཀྱིས་གནོད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པས་ནད་འགོའམ་(འབྱུང་བོ་དང་སྲིན་པོ་སོགས་དང་ ཆོས་མཐུན་པས་ཞེས་མདོ་དག་སྙིང་གཉིས་)འགོ་ནད་དང་། འབྱུང་ཆེན་འཁྲུགས་པ་དང་། ཐོག་འབབ་ (ཨཱརྱ་འགྲེལ་ཆེན་)པའི་གནས་སུ་གྱུར་པས་(མུག་གེ་དང་ཕ་རོལ་གྱི་དམག་ཚོགས་དང་ཆོས་མཐུན་པས་ཞེས་དག་ སྙིང་གཉིས་)འཚེ་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་དང་། འགོག་པའི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ལ།

【現代漢語翻譯】 生（藏文：བྱུང་）： 或者（藏文：ངམ་），金色（藏文：གསེར་）。修道者厭離一切痛苦，或者背離（金色）。無學者爲了斷滅一切痛苦而進入修持。 （金色）如是說（金色，據說是出自聲聞乘的經典）。因為是從名相的集合中產生的緣故。 如是說：厭離是在見道上。離欲是在修道圓滿時。斷滅是斷滅一切蘊。進入厭離和離欲是二者的結合（即瑜伽），安住於此。進入斷滅（藏人將向外的事物視為見道，將修道解釋為錯誤）是無學（金色）。如是說。如此，痛苦和集諦的真諦，各自單獨的厭離之相的特徵是七種，總共七種。痛苦和集諦，就其法性而言，是應當厭離的。因為它們摧毀自身的安樂（殊勝心要），或者因為它們是不安樂和各種損害的根源，所以它們像敵人一樣（《十萬頌》的註釋，佛吉祥賢）。因為衰老、疾病和死亡（摧毀和損害二者），或者因為它們具有對治（般若生起），所以它們具有毀滅的法性之相。因此，厭離的自性或兩種相，以及相似的法性。應當離欲，因為其自性不穩定（《大疏》等，佛吉祥賢的真實意義），或者因為它們具有三種有為法的特徵和八種不穩定的世間法（極大的損害），所以它們是動搖和不穩定的，並且因為毀滅的根源（聖《大疏》等）是自然毀滅的，不依賴於後來的事物，所以它們具有徹底毀滅之相。這些的自性，即兩種相，以及斷滅的自性或三種相。相似的法性。應當斷滅，因為它們是今生和來世的損害之源（聖《大疏》），是恐懼之源（例如雷擊等，出自《俱舍論》的精要）。（聖《大疏》）因為它們是惡鬼等損害的根源，所以是疾病的開端，或者（因為它們與鬼神等具有相同的性質，出自《俱舍論》的精要）。因為四大不調，以及因為它們是雷擊（聖《大疏》）的根源（因為它們與饑荒和敵軍具有相同的性質，出自《俱舍論》的精要），所以具有損害之相。以及斷滅真諦的相。

【English Translation】 Birth (Tibetan: བྱུང་): Or (Tibetan: ངམ་), gold (Tibetan: གསེར་). A meditator is detached from all suffering, or turns away (gold). A non-learner enters practice for the sake of stopping all suffering. (Gold) It is said (gold, it is said to come from the scriptures of the Hearers). Because it arises from the collection of nouns. As it is said: Aversion is on the path of seeing. Detachment is when the path of meditation is complete. Cessation is the cessation of all aggregates. Entering aversion and detachment is the combination of the two (i.e., yoga), abiding in this. Entering cessation (Tibetans regard external things as the path of seeing, and explaining meditation is wrong) is a non-learner (gold). So it is said. Thus, the truths of suffering and origin, each with its own aspect of aversion, have seven characteristics each, totaling seven. Suffering and origin, in terms of their nature, should be renounced. Because they destroy one's own happiness (supreme essence), or because they are the source of unhappiness and various harms, they are like enemies (commentary on the 《Hundred Thousand Verses》, Buddhahri). Because of old age, sickness, and death (destroying and harming both), or because they have antidotes (arising from wisdom), they have the nature of destruction. Therefore, the nature of aversion or two aspects, and similar nature. One should be detached, because its nature is unstable (《Great Commentary》, etc., the true meaning of Buddhahri), or because they have the characteristics of the three conditioned dharmas and the eight unstable worldly dharmas (great harm), so they are shaking and unstable, and because the source of destruction (Holy 《Great Commentary》, etc.) is naturally destroyed, not dependent on later things, so they have the aspect of complete destruction. The nature of these, that is, two aspects, and the nature of cessation or three aspects. Similar nature. One should cease, because they are the source of harm in this life and the next (Holy 《Great Commentary》), the source of fear (such as lightning strikes, etc., from the essence of the 《Kusha》). (Holy 《Great Commentary》) Because they are the source of harm from demons, etc., they are the beginning of disease, or (because they have the same nature as ghosts, etc., from the essence of the 《Kusha》). Because the four elements are disordered, and because they are the source of lightning strikes (Holy 《Great Commentary》) (because they have the same nature as famine and enemy armies, from the essence of the 《Kusha》), they have the aspect of harm. And the aspect of the truth of cessation.

མ་རིག་པ་(ཨཱརྱ་ )འགོག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ་རྣམ་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི། ཉོན་མོངས་མེད་(འགྲེལ་ཆེན་ གསེར་)པས་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པའམ། རྣལ་འབྱོར་བའི་བདག་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་བོ་ སྟེ་དེ་མེད་པས་བདག་མེད་ཅེས་དག་སྙིང་ངོ་། །སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་དང་། ཉོན་མོངས་ཞི་ཞེས་ དག་སྙིང་ངོ་། །བསྡུག་བསྔལ་དང་ཉོན་མོངས་མེད་པ་ནི་གཙང་བ་སྟེ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་དབེན་ པའམ་གཙང་བ་ནི་གྱ་ནོམ་པའི་རྣམ་པའི་རྣམ་གྲངས་སོ། །(དག་སྙིང་ངོ་། །ཨཱརྱ་)ཇི་ལྟར་ངེས་པར་ འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་བདག་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་ཡང་། )བདག་གི་དང་བྲལ་བས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། འདུས་ བྱས་ཀྱི་མཚན་མ་གང་དུ་ཡང་མེད་པས་(རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་འདུས་བྱས་པའི་ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱི། )མཚན་མ་མེད་པ་ དང་། ཁམས་གསུམ་ལ་སྨོན་པ་མེད་པ་དང་། གང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་(ཨཱརྱ་)མ་འོངས་པའི་(ཕུང་ བོ་ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱི། )ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་དག་གམ་རྣམས་དང་། (ཞེས་བཞི་བོའི་ བཤད་པ་གནོད་འཇོམས་དང་དག་སྙིང་གིའོ། ། ) གསེར་ནི་དེ་བཞི་གཅིག་ཏུ་བགྲང་ངོ་། །དེ་བདུན་ཉིད་(དག་ 2-19 སྙིང་)ལམ་གྱི་ཡང་རྣམ་པ་སྟེ། དེ་ལ་ངེས་པར་འགོག་པ་ནི་འགོག་བདེན་ནོ། །འདིས་འགོག་ པར་བྱེད་པས་འགོག་པ་ནི་ལམ་བདེན་ཏེ་དེ་དག་སོ་སོ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བདུན་ཞེས་དག་སྙིང་ ཟླ་གསུམ་མོ། །དེ་ལྟར་ན་བདེན་བཞིའི་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་ཞེས་དག་སྙིང་སྟེ་སོ་སོར་བྱས་ ན་སོ་དྲུག་འོང་ངོ་། །ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ། མྱང་འདས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཐོབ་(འགྲེལ་ཆེན་བུདྡྷ་ ཤྲཱི་ཨཱརྱ། )པར་བྱེད་པས་ལམ་སྟེ། མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བསྒོམ་ ཞེས་སོགས་སོ་བདུན་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་རོ། །ཉོན་མོངས་མ་ལུས་པའི་གཉེན་(འགྲེལ་ཆེན་ བུདྡྷ་ཤྲཱི། )པོར་གྱུར་པས་(མ་ལུས་པར་རྟོགས་པས་ཞེས་ཨཱརྱ་སྟེ་སྦྱིན་སོགས་གཉེན་པོ་མ་ལུས་པའོ། ། )རིག་པ་སྟེ། མི་ དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱིན་ཕར་སྒོམ་ཞེས་སོགས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྦྱར་རོ། །སེམས་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་ མ་ལོག་(འགྲེལ་ཆེན་གསེར། )པ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་སྒྲུབ་པ། ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་ཚེ། ཞེས་ སོགས་ནས། བདག་གམ་བདག་གིར་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆེན་པོའི་ཡོངས་ སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་འགྲོགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ སོགས་སོ། །མངོན་ཞེན་མེད་པར་རྟག་པའི་གནས་སུ་འགྲོ་བས་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་རྣམ་ པའོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་ཡང་སེམས་མ་ཡིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་སེམས་མ་ ཡིན། ཞེས་སོགས་ནས། སེམས་མ་ཡིན་པ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཞེས་སོགས་སོ་ཨཱརྱའོ། ། རྣམ་པ་ཉེར་དྲུག་ཏུ་ཤེར་འབྱུང་སྟེ་ཕ་རོལ་སོགས་བདུན་ཉིད་དུ་བགྲང་ངོ་། །གསེར་ནི།

【現代漢語翻譯】 對治無明（梵文：Avidyā，अविद्या，avidyā，無明）的自性，即相的分類之相：無煩惱（《釋論·金鬘》），即無我之相；瑜伽士的我，即痛苦的蘊聚，因其不存在而無我，此乃清凈之精髓。 痛苦寂滅，煩惱寂滅，此乃清凈之精髓。無痛苦與無煩惱即是清凈，遠離二者即是清凈，乃是殊勝之相的分類。（清凈之精髓，聖者） 如何確定解脫的體性？無我（佛吉祥智），遠離我與我所而為空性；因無任何有為法的相（由因緣聚合而成，佛吉祥智），故為無相；對三界無有希求；以及任何解脫（聖者），對未來（蘊，佛吉祥智）之業不作顯現之行，此等相，（此四者之解釋見《損惱摧毀》與《清凈精髓》）。《金鬘》將此四者合為一體。此七者（清凈精髓）亦是道的相，其中，確定止息即是滅諦。以此對治而止息，此止息即是道諦，彼等各自亦有七相，此乃《清凈精髓·三月》。 如是，四諦共有二十九相，此乃《清凈精髓》，若分別計算則有三十六相。道諦之相：獲得涅槃之城（《釋論》，佛吉祥智，聖者），以不緣之方式修習念住等三十七道品，直至無雜染。 成為所有煩惱之對治（《釋論》，佛吉祥智），（完全了悟，聖者，即佈施等所有對治），即是智慧，以不緣之方式修習佈施波羅蜜等，可應用於六度。 通達心之不顛倒（《釋論·金鬘》）即是成就。行持般若波羅蜜時，乃至無我或無我所。為何如此？因大菩提之迴向心亦不與菩提心相應等。無有執著，趨向常恒之境，乃是決定義之相。 迴向心亦非心，菩提心亦非心，乃至非心亦不可思議等，聖者。般若波羅蜜有二十六相，即彼岸等七者。

【English Translation】 The self-nature of counteracting ignorance (Avidyā): the aspect of the classification of aspects is: without affliction (Commentary: Golden Garland), that is, the aspect of selflessness; the self of the yogi, that is, the aggregate of suffering, is selfless because it does not exist, this is the essence of purity. The cessation of suffering and the cessation of afflictions, this is the essence of purity. The absence of suffering and the absence of afflictions is purity, being separated from the two is purity, which is the classification of the aspects of magnificence. (The essence of purity, Arya) How to determine the characteristic of definite emergence? Selflessness (Buddha Shri), emptiness by being separated from self and what belongs to self; because there is no characteristic of compounded phenomena anywhere (compounded by causes and conditions, Buddha Shri), therefore it is without characteristics; without longing for the three realms; and whatever definitely emerges (Arya), the aspect of not manifestly performing future (aggregates, Buddha Shri) actions, or all of them (the explanation of these four is in 'Subduing Harm' and 'Essence of Purity'). The Golden Garland counts these four as one. These seven (Essence of Purity) are also aspects of the path, in which, definitely stopping is the Truth of Cessation. Because it stops by this, stopping is the Truth of the Path, and each of them also has seven aspects, this is 'Essence of Purity, Three Months'. Thus, the four truths have twenty-nine aspects, this is the Essence of Purity, if done separately there will be thirty-six. Aspects of the Truth of the Path: attaining the city of Nirvana (Commentary, Buddha Shri, Arya), practicing mindfulness in a non-objective way, etc., from thirty-seven to non-mixture. Becoming the antidote to all afflictions (Commentary, Buddha Shri), (completely realizing, Arya, that is, all antidotes such as giving), is wisdom, practicing generosity paramita in a non-objective way, etc., can be applied to the six perfections. Realizing the non-perversion of the mind (Commentary, Golden Garland) is accomplishment. When practicing Prajnaparamita, even without self or what belongs to self. Why is that? Because the mind of great Bodhi dedication is also not associated with the mind of Bodhi, etc. Without attachment, going to the state of permanence is the aspect of definite extraction. The mind of dedication is also not the mind, the mind of Bodhi is also not the mind, even the non-mind is inconceivable, etc., Arya. There are twenty-six aspects of Prajnaparamita, that is, counting the seven of the other shore, etc.

ཕ་ རོལ་སོགས་བཅུ་བཞི་དང་། འགོག་པའི་སྟོང་ཉིད་སོགས་བཞི་གཅིག་ཏུ་བགྲང་བས་སུམ་ཅུ་ འོང་ངོ་། ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། སྔ་འགྲེལ་ནི། བདེན་བཞི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་འཕགས་ ལམ་དང་དེ་ཤེས་པའི་འཕགས་ལམ་འབྱུང་བ་ནི་རྒྱུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ རྟོགས་པའམ་ཐོབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པས། འབྲས་བུ་འཕགས་ལམ་གཉིས་བརྗོད་ 2-20 ཟིན་ནས་དེའི་རྒྱུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་མཐུན་སྟོན་ནོ། །རྩ་བ་ལ། རད་ཀིར་གྱིས། ཉན་ ཐོས་རྣམས་ཀྱི་དྲོད་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གཞན་ལོགས་ཤིག་ཏུ་གསུངས་པ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔས་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་དེ་གསུངས་པ་ཞེས་པས། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྦྱོར་ ལམ་ལ་ནི་བཞི་སྟེ། བདེན་བཞིའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་མཚུངས་པར་བསྒོམ་པའི་དྲོད་རྩེ་བཟོད་ ཆུང་། ཁམས་གསུམ་གྱི་བདེན་བཞིའི་རྣམ་པ་ཕྲི་ནས་མཐར་སྡུག་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་གང་རུང་ གཅིག་ལན་གཉིས་སུ་བསྒོམ་པའི་བར་བཟོད་འབྲིང་། འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་དམིགས་ པའི་བཟོད་ཆེན་དང་ཆོས་མཆོག་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་སྟེ་དེ་ལྟར་བཞིའོ། །རད་ཀིར་གྱིས། འཕགས་ པ་ཉན་ཐོས་ལམ་ལ་ནི། །ཞེས་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྣམ་པར་ བཞག་པར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཞེས་པས། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་ པའི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་སྦྱོར་ལམ་ལ་བཞི་སྟེ། གཟུགས་སོགས་དང་བྱང་སེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ དོན་དམ་པར་བདེན་དངོས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ན། གཟུགས་སོགས་དང་བྱང་སེམས་སོགས་ ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་དབྱེར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ། བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ཀྱིས་ དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཤེས་རྣམ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་ཆ་བཞིའི་དང་པོ་དེ་དྲོ་ བའོ། །གོའུ་ཤི་ཀ་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་། །སོགས་ནས། བྱང་སེམས་བྱང་སེམས་ ཀྱིས་སྟོང་(གཟུགས་སོགས་དང་བྱང་སེའི་སྟོང་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད། )ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་ རོ། །གཟུགས་སོགས་དེ་དག་དོན་དམ་པར་ཅིར་ཡང་མ་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་ཆ་ཤེས་ རྣམ། དོན་དམ་པར་ཅིར་ཡང་དམིགས་བྱར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་ཆ་བཞིའི་གཉིས་པ་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་དག་ཏུ་འདོད་དོ། །དམིགས་པའི་ཚུལ་ གྱིས་གཟུགས་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གཟུགས་སོགས་དེ་རྣམས་ལ་རྟག་ མི་རྟག་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མངོན་པར་ཞེན་ནས་གནས་པ་བཀག་པའི་རྟོགས་པ་ཤེས་ 2-21 རྣམ། དེར་ཞེན་བྱར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་ཆ་ བཞིའི་གསུམ་པ་བཟོད་པ་རྣམས་སོ། །དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟུགས་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་ གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །བྱང་སེའི་ས་བཅུ་དག་ལས། ཐོག་མར

【現代漢語翻譯】 將彼岸等十四法，與滅盡之空性等四法合為一體計算，則共有三十法。 第三部分分為三點。首先是前釋：通達四聖諦的聖道，以及生起通達此聖道的聖道，與能明確區分因的因素相符，因為證悟或獲得此道是先決條件。因此，在闡述了作為果的兩種聖道之後，便闡述了作為因的能明確區分的因素。 根本頌中，Radkir說道：『聲聞眾的暖位等其他道被分別宣說，菩薩也應如是了知，因為這些道已被宣說。』因此，聖聲聞的加行道有四種：共同修習十六種四諦行相的暖位、頂位、忍位和世第一法；減少三界四諦的行相，最終修習兩次苦諦的任何一種行相之間的中等忍位；緣于欲界痛苦的大忍位和每個剎那的勝法位。如是共有四種。 Radkir說道：『聖聲聞道，』意為：菩薩也應了知聲聞道已被分別安立。因此，了知聖聲聞道的道的因，即加行道有四種：色等和菩提心等，因為在勝義中空無真實的自性，所以色等和菩提心等的空性是無別的法性。菩薩加行道暖位如是證悟，是為知。如是證悟的菩薩加行道四部分中的第一部分是暖位。Goushika說：『色即是空。』等等，直至『菩提心即是空。（色等與菩提心的空性無二無別。）』等等，廣說。 證悟色等不緣于任何勝義，是為知。不緣于任何勝義的法性，是為義。如是證悟的菩薩加行道四部分中的第二部分被認為是頂位。『不應以緣唸的方式安住於色。』等等。 對於色等，以常與無常等方式執著而安住是被禁止的，這是知。不應執著於此，是為法性。如是證悟的菩薩加行道四部分中的第三部分是忍位。『不應以緣唸的方式安住於色是常。』等等。 在菩薩的十地中，最初...

【English Translation】 Counting the fourteen factors such as the 'far shore' etc., and combining the four factors such as the 'emptiness of cessation' into one, there are thirty in total. The third part is divided into three points. First, the previous explanation: The noble path that fully understands the Four Noble Truths, and the arising of the noble path that understands it, is in accordance with the factor of definitely distinguishing the cause, because realizing or attaining it is a prerequisite. Therefore, after stating the two noble paths as the result, it shows the factor of definitely distinguishing the cause. In the root text, Radkir says: 'The Hearers' paths such as the heat etc. are taught separately, Bodhisattvas should also know them as such, because they are taught.' Therefore, the Hearers' path of application has four: the heat, peak, forbearance, and supreme mundane qualities, which equally contemplate the sixteen aspects of the Four Noble Truths; reducing the aspects of the Four Noble Truths of the three realms, and finally contemplating any one aspect of the Truth of Suffering twice in between, which is the medium forbearance; the great forbearance that focuses on the suffering of the desire realm and each moment of the supreme dharma. Thus, there are four. Radkir says: 'The Hearers' noble path,' meaning: Bodhisattvas should also know that the Hearers' path has been separately established. Therefore, the cause of knowing the path of knowing the Hearers' noble path, which is the path of application, has four: Form etc. and Bodhicitta etc., because in the ultimate sense they are empty of true essence, therefore the emptiness of Form etc. and Bodhicitta etc. is the undifferentiated nature of dharma. The Bodhisattva's path of application, the heat, realizes it as such, which is knowledge. The first of the four parts of the Bodhisattva's path of application that realizes it as such is the heat. Goushika says: 'Form is empty of form.' etc., until 'Bodhicitta is empty of Bodhicitta. (The emptiness of Form etc. and Bodhicitta are non-dual and cannot be made dual.)' etc., extensively. Realizing that Form etc. do not focus on anything in the ultimate sense is knowledge. The nature of dharma that does not focus on anything in the ultimate sense is meaning. The second of the four parts of the Bodhisattva's path of application that realizes it as such is considered the peak. 'One should not abide in form in the manner of focusing.' etc. Abiding with attachment to Form etc. in the manner of permanence and impermanence etc. is prohibited, which is knowledge. The nature of dharma that should not be attached to there is meaning. The third of the four parts of the Bodhisattva's path of application that realizes it as such is forbearance. 'One should not abide in the manner of focusing on form as permanent.' etc. Among the ten Bodhisattva grounds, at the beginning...

་བརྩམས་ནས་ ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་གནས་པར་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིས་ཏེ་དེ་ལ་མངོན་ཞེན་ མེད་པའི་རྟོགས་པ་ཤེས་རྣམ། དེར་ཞེན་བྱར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ། དེ་ལྟར་རྟོགས་ པའི་བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་ཆ་བཞིའི་བཞི་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བར་མདོ་ལས་བཤད་ དོ། །ཞེན་ནས་གནས་པར་མི་བྱ་བ་ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་ ཏེ་མངོན་(ཤཱན་དངོས། )པར་རྟོགས་པས་ཆོས་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་དོན་དམ་པར་མ་གཟིགས་པའི་ ཕྱིར་རམ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཡོད་མེད་ཀུན་མཁྱེན་ནས་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ས་དང་པོ་ལ་དམིགས་ པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་ཕྱིན་དྲུག་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །བརྒྱད་སྟོང་ པར། འབྲས་གནས་བཞི་དངོས་སུ་སྨོས་ཤིང་དེའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཞུགས་པ་བཞི་ཡང་གཟུང་ ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །རང་རྒྱལ་དང་སངས་རྒྱས་གཉིས་དངོས་སུ་སྨོས་པས་ས་བཅུ་ཞེས་ སོ། །(འགྲེལ་ཆེན། )འགྲེལ་པ་ལ། གང་གིས་དམིགས་པའི་རྣམ་པ། གང་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ། བློའི་ངོ་བོའོ། །དང་པོ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་བོ་དོན་དམ་པར་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ ཆོས་ཉིད་དྲོད་ཀྱི་དོན་རྣམ་མོ། །ཞེས་སོགས་སྔར་ལྟར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྔ་མར་ བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་སོགས་སུ་མི་དམིགས་པའི་རྟོགས་པ་ཤེས་རྣམ། ཞེས་སོགས། དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན། མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་བཀག་པའི་རྟོགས་པ་ཤེས་ རྣམ་ཞེས་སོགས། ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དོན་དམ་པར་མངོན་ 2-22 པར་ཞེན་ནས་མི་གནས་པ་སྟེ་གནས་བྱར་མེད་དེ། རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན་དེ་པས་བྱང་ ཆུབ་མངོན་རྫོགས་རྒྱས་ནས་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་ཅིར་ཡང་མ་གཟིགས་ པའི་ཕྱིར། ཞེས་བྱ་བ་གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་ལ་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུར་གྱུར་པས་མ་དམིགས་པའི་ གཏན་ཚིགས་ཀྱི་འཐད་པས་ཏེ་འཐད་པ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། འཐད་ པས་ཞེས་པ་ལུང་གི་ཚད་མ་སྟོན་ཏེ། ང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་པས་ནི་ཆོས་གང་གི་སྐྱེ་ བའམ་འགག་པ་མ་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་གིས་སོ་ཞེས་སོ། །ཞེས་མདོ་ལས་རྒྱས་ པར་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་བཞི་བོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། བདེན་པ་བཞིའི་དམིགས་པ་ལའོ། །གསུམ་པ་ནི། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ བཞི་གོ་རིམ་བཞིན་ཏུ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་(མཚོན་ཆ་ནི་དང་པོར་གོ་ཆ་ཕུགས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་ ཕུགས་པའི་དཔེའོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། )ཡིན་ནོ། ། ༈ རང་

【現代漢語翻譯】 從…開始 以不執著的方式廣為展示，從而獲得對無執著的理解。在那裡，存在著不應執著的法性真諦。如是理解的菩薩，其四種資糧道中的第四個階段，經中說將成為最殊勝的法。為什麼不應該執著而住呢？因為圓滿的佛陀已經知曉，通過證悟，所有世俗的法都不是究竟的。佛陀知曉一切有無，所以要這樣理解。不應以執著的方式安住于初地。等等，六度等等非常廣闊。在《八千頌般若經》中，明確提到了四種果位，並且通過暗示也包含了四種入流果，這是《大疏》中的觀點。因為明確提到了聲聞和佛陀，所以說是十地。《大疏》中說：以何種方式緣取，緣取的對境是什麼，以及心的本質是什麼。第一，色蘊等諸蘊，因為在究竟意義上是空性的，所以色等諸法的空性，是彼此無別的法性，是暖位的意義。等等，如前所述。如同先前所展示的那樣，因為色等是空性的，所以對色等不作意，這是理解。等等。同樣，因為是空性的，所以不應以常或無常的方式執著於色等，這是阻止以執著方式安住的理解。等等。具有初地（極喜地）等功德者，不應執著于究竟意義，因為不住於此，沒有可住之處。原因是什麼呢？因為菩薩已經圓滿證悟，並且在究竟意義上沒有看到任何世俗的法。因此，通過不作意的理由，對於尋求解脫的人來說，這成爲了可靠的依據，即通過建立理由的邏輯。法友說：『通過理由』指的是經教的量，因為我安住在菩提樹下，沒有看到任何法的生滅。等等，經文中如是說。如經中所廣示的那樣，通過四種修習的方式。第二，是對四聖諦的作意。第三，四種順抉擇分依次生起（譬如戰士先穿鎧甲，然後射箭，比喻先具備順抉擇分，然後才能證悟真理，這是法友的觀點）。 ༈

【English Translation】 Starting from... It is extensively shown in a non-attached manner, thereby gaining understanding of non-attachment. There, there are the truths of Dharma nature that should not be clung to. A Bodhisattva who understands in this way, the fourth of the four paths of accumulation, is said in the sutra to become the most excellent Dharma. Why should one not dwell with attachment? Because the fully enlightened Buddha knows, through realization, that all conventional Dharmas are not ultimate. The Buddha knows all existence and non-existence, so it should be understood in this way. One should not dwell in the first bhumi (stage) with attachment. And so on, the six perfections and so on are very vast. In the Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, the four Fruition stages are explicitly mentioned, and by implication, the four Stream-entry stages are also included, according to the Great Commentary. Because the Shravaka (Hearer) and the Buddha are explicitly mentioned, it is said to be the ten bhumis. The Great Commentary says: In what way does one focus, what is the object of focus, and what is the nature of the mind. First, the aggregates such as the form aggregate, because they are empty in the ultimate sense, therefore the emptiness of form and other Dharmas is the Dharma nature that is indistinguishable from each other, which is the meaning of the heat stage. And so on, as before. As shown previously, because form and so on are empty, therefore not focusing on form and so on is understanding. And so on. Similarly, because it is empty, one should not cling to form and so on as permanent or impermanent, which is the understanding that prevents dwelling with attachment. And so on. One who possesses the qualities of the first bhumi (Joyful Ground) and so on, should not cling to the ultimate meaning, because there is no place to dwell. What is the reason? Because the Bodhisattva has fully realized enlightenment, and in the ultimate sense has not seen any conventional Dharmas. Therefore, through the reason of non-apprehension, for those who seek liberation, this becomes a reliable basis, that is, through the logic of establishing the reason. The Dharma friend says: 'Through reason' refers to the measure of scripture, because I dwell under the Bodhi tree, and have not seen the arising or ceasing of any Dharma. And so on, as the sutra says. As extensively shown in the sutra, through the four ways of practice. Second, it is the focus on the Four Noble Truths. Third, the four factors of definite emergence arise in sequence (for example, a warrior first puts on armor and then shoots an arrow, which is an analogy for first having the factors of definite emergence, and then being able to realize the truth, according to the Dharma friend). ༈

རྒྱལ་གྱི་ལམ་ཤེས། གཉིས་པ་ལ། སྤྱི་དང་། ཡན་ལག་གི་དོན་གཉིས་སོ། ། ༈ སྤྱིའི་དོན། དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད་ནི། ཐེག་ པ་གསུམ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་དབང་བོ་འབྲིང་དུ་གྱུར་པའི་གང་ཟག་ནི། རང་རྒྱལ་གང་ ཟག་གི་མཚན་ཉིད། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་བརྟེན་ནས་རང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བགྲོད་པའི་གོ་ སྐབས་ཕྱེ་ཤུལ་དུ་གྱུར་པ། དེའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །སའི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རང་རྒྱལ་ཐེག་ པའི་མཚན་ཉིད་ནི། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པའི་མདོ་འགྲེལ་དུ། (དབྱིག་གཉེན། ) རང་སངས་ རྒྱས་དེ་དག་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཐེག་པ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་ པ་སྟེ། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །མཚོན་བྱའི་སྒྲ་བཤད་ནི། བདག་ཉིད་གཅིག་པུའི་དོན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ དུ་གྱུར་པར་བྱས་ནས་རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་པས་རང་སངས་རྒྱས་སོ། །ཞེས་ཨཱརྱའོ། །(འགྲེལ་ ཆེན། ) སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱི་མཐུས་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པས་རྐྱེན་རྟོགས་ཞེས་སམ། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་འགྲེལ་དུ། དམིགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ལས་རྐྱེན་གྱིས་ཡེ་ཤེས་ 2-23 རྟོགས་པ་སྟེ་(མདོ་ཚིག་)ཞེས་བྱ་བས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ བསྟན་ཏེ། དམིགས་པའི་ཡུལ་གང་ཡང་རུང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་ བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཤེས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཞེས་པས་དམིགས་པ་གང་རུང་ ལ་དམིགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་རྟེན་འབྲེལ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་ཞེས་པའོ། །མཚན་གཞི་ལ། ལམ་གྱི་དབྱེ་བ་ལྔ་ཡོད་ཅིང་། གང་ཟག་གི་དབྱེ་བ་ལ། བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང་ཚོགས་དང་སྤྱོད་པ་ གཉིས་ཏེ་(མངོན་པ་ཀུན་བཏུས་སུ)། གསུམ་མམ། དང་པོ་ཉིད་ནས་འདོད་ཆགས་ཆུང་བ་སྙིང་རྗེ་ ཆུང་བ། ང་རྒྱལ་སྤྱོད་པའི་རིགས་ཅན་གསུམ་དུ་(དབུ་མ་སྙིང་པོ་དང་དེའི་རང་འགྲེལ། )རྟོག་གེ་འབར་ བར་བཤད་དེ། རིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུམ་ཡིན་ཏེ། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་འབྱུང་བ་ཉིད། ། དང་པོ་ཉིད་ནས་འདོད་ཆགས་ཆུང་། །སྙིང་རྗེ་ཆུང་བའི་རིགས་ཅན་པ། །ཁྱད་འཕགས་ང་ རྒྱལ་ལ་སྤྱོད་པ། །ཞེས་སོ། །དེ་གསུམ་ཅར་ཡང་བསྐལ་བ་བརྒྱར་ཚོགས་བསགས་དགོས་ཏེ། མདོ་དྲིན་ལན་བསབ་པར། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བསྐལ་བ་ཆེན་པོ་བརྒྱས་ཚར་ཕྱིན་པར་ འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཏེ། བར་བསྐལ་བརྒྱད་ཅུ་ལ་བསྐལ་བ་ཆེན་པོར་མཛོད་དུ་བཤད་ལ། བསེ་ རུ་བསྐལ་བ་བརྒྱ་ཡི་རྒྱུས། །ཞེས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་། སྔོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐལ་བ་ བརྒྱའི་བར་དུ་སྟེ། ཞེས་སོ། །ས་སྡེའི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར། བསྐལ་བ་བརྒྱར་སངས་རྒྱས་ འབྱུང་བ་མཉེས་པར་བྱེད་པ། ཞེས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དང་པོ་བསྐལ་བ་བརྒྱ་ཚང་ བར་ཚོགས་བསགས་ནས་བསྐལ་བ་བརྒྱ་འདས་པའི་འོག་ཏུ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པ་

【現代漢語翻譯】 《獨覺道》 第二，分為共同和支分兩種含義。 第一，共同含義： 首先，定義：三乘（梵文：Triyāna）中，自性上根器為中等的補特伽羅（梵文：Pudgala），是獨覺補特伽羅的定義。依靠獨覺地（梵文：Pratyekabuddhabhūmi）而趨入獨自菩提（梵文：Bodhi）的開端，是其道的定義。地的解釋已完畢。獨覺乘的定義是：在《不退轉輪經》（梵文：Akṣayamati-nirdeśa-sūtra）的註釋中，（世親（梵文：Vasubandhu））說：『使那些獨覺到達解脫之地的乘，就是獨覺乘。』就像這樣。能詮釋的詞語解釋是：獨自一人的意思，作為原因，自己成佛，所以是獨覺。阿阇黎（梵文：Ācārya）這樣說。（《釋論》）通過發願等緣起的力量證悟菩提，所以稱為緣起覺，或者在《不退轉輪經》的註釋中說：『從任何所緣中，通過緣起證悟智慧（經文）。』因此，顯示了依賴和合而生起而證悟菩提，即任何所緣的對境，了知並理解一切法都是依賴和合而生起的自性。因此，通過緣起任何所緣的因緣，證悟了知緣起的智慧。 基：道的分類有五種。補特伽羅的分類有：如犀牛角般的（獨覺）和合與修行兩種（《攝類學》）。或者分為三種：從一開始貪慾小、慈悲小、我慢習氣的三種（《中觀心髓》及其自釋）在《正理之焰》中解釋說：三種是種性的定義。自性本是生起，從一開始貪慾小，慈悲小的種性者，擅長運用卓越的我慢。這三種都需要積累一百個劫的資糧。《報恩經》中說：獨覺們需要經歷一百個大劫才能圓滿。這裡將八十個中劫視為一個大劫。如犀牛角（獨覺）需要一百劫的因緣。法友也說：『先前』指的是一百劫的時間。在《地品》的獨覺地中說：一百劫中使佛陀生起感到歡喜。並且，獨覺道的最初，需要圓滿積累一百劫的資糧，在一百劫過去之後，沒有佛陀生起。

【English Translation】 The Path of the Pratyekabuddha Secondly, it has two meanings: general and specific. First, the general meaning: Firstly, the definition: Among the Three Vehicles (Triyāna), a person whose faculty is naturally moderate is defined as a Pratyekabuddha (Individual Buddha). The beginning of proceeding towards self-enlightenment (Bodhi) based on the Pratyekabuddhabhūmi (the ground of the Pratyekabuddha) is the definition of its path. The explanation of the ground is finished. The definition of the Pratyekabuddha Vehicle is: In the commentary on the Akṣayamati-nirdeśa-sūtra (Inexhaustible Intellect Sutra), Vasubandhu says: 'The vehicle that leads those Pratyekabuddhas to the state of liberation is the Pratyekabuddha Vehicle.' It is like this. The explanation of the signifying term is: It means 'one alone.' Because one becomes a Buddha by oneself, it is called Pratyekabuddha. Ācārya (teacher) said this. (Commentary) By the power of aspiration and other conditions, one realizes enlightenment, so it is called Condition-Realized. Or, in the commentary on the Akṣayamati-nirdeśa-sūtra, it says: 'From any object, one realizes wisdom through conditions (sutra words).' Therefore, it shows that one realizes enlightenment through dependent arising, that is, any object of focus, knowing and understanding that all dharmas are of the nature of dependent arising. Thus, through the condition of focusing on any object, one realizes the wisdom of knowing dependent arising. Basis: There are five types of paths. There are two types of individuals: like the horn of a rhinoceros (Pratyekabuddha), and association and practice (Compendium of Abhidharma). Or, there are three types: those with little desire from the beginning, little compassion, and those who are accustomed to arrogance (Heart of the Middle Way and its auto-commentary). In Blaze of Reasoning, it is explained that the three are the definitions of the lineage. The nature is to arise, from the beginning, those with little desire, those with little compassion, and those who excel in arrogance. All three need to accumulate merit for a hundred kalpas. The Sutra of Repaying Kindness says: Pratyekabuddhas need to complete a hundred great kalpas. Here, eighty intermediate kalpas are considered a great kalpa. Like the horn of a rhinoceros (Pratyekabuddha) needs the cause of a hundred kalpas. The Dharma Friend also says: 'Previously' refers to the time of a hundred kalpas. In the Pratyekabuddha Ground of the Ground Section, it says: In a hundred kalpas, one pleases the arising of Buddhas. And, at the beginning of the Pratyekabuddha path, one needs to accumulate merit for a hundred kalpas, and after a hundred kalpas have passed, there is no arising of Buddhas.

ན་ སློབ་དཔོན་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བསྒོམས། རང་བྱང་ཆུབ་ མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །ཞེས་ཏེ། གསུམ་ག་འདྲ་བར་བཤད་དོ། །འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། ཚོགས་ གསོགས་པའི། རང་དོན་གནས་པའི། གཞན་དོན་རྒྱུ་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ལ། བསེ་རུ་ 2-24 ལྟ་བུ་ནི། བསྐལ་བ་བརྒྱའི་བར་དུ་སངས་རྒྱས་མཆོད་ཅིང་ཚོགས་བསགས་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་ སྣོད་ལ་དམིགས་ནས་ཆོས་(ཀུན་བཏུས་)བསྒྲུབ་ཅིང་ཚོགས་ལམ་བསྐྱེད་ནས་ད་དུང་སྐྱེ་བ་ལེན་ པར་ཤེས་ཏེ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་དོན་(ས་སྡེའི་རང་རྒྱལ་སར། )ཕུང་སྐྱེ་ཁམས་གསུམ། རྟེན་འབྲེལ། (ས་ སྡེར། ) གནས་གནས་མིན། (སར། ) བདེན་པ། (སར། ) སྟེ་མཁས་བྱའི་གནས་དྲུག་ལ་མཁས་པར་ སྦྱངས་ཤིང་འཆི་འཕོ་ཁར་སངས་རྒྱས་མེད་པའི་ཞིང་དུ་སྐྱེ་བར་དང་། དེར་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་ པར་རང་གིས་ཐོབ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལམ་བགྲོད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ན་གདུལ་བྱ་ ལ་ལུས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་གྱི་ངག་གིས་མིན་པར་སྨོན་ལམ་འདེབས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་མར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་མེད་པའི་ཞིང་སྟོང་བར་གླིང་གསུམ་གྱི་སྐྱེས་པ་ དམངས་རིགས་མིན་པ་གཅིག་ཏུ་སྐྱེས་ཏེ་རང་བྱུང་གིས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ ནས་དུར་ཁྲོད་དུ་ཕྱིན་ཏེ་རུས་པ་འདི་ཅི་ལས་བྱུང་བསམས་པས་མ་རིག་པ་ནས་རྒ་ཤའི་བར་ རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་འབྱུང་ལུགས་བཟློག་ཏུ་རྟོགས་པའི་དོན་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དངོས་ གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམས་པས་ཚོགས་ལམ་གྱི་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་ནས་གཟུང་སྟེ་ལམ་ ལྔ་སྟན་གཅིག་ལ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །སྟོན་དང་བསེ་རུ་བྱང་ཆུབ་པར། །བསམ་གཏན་མཐའ་ རྟེན་གཅིག་ལ་ཀུན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་མཐོང་སྤང་ཉོན་སྒྲིབ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་གཟུང་རྟོག་སྤོང་ ངོ་། །སྒོམ་སྤང་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཤེས་སྒྲིབ་གཟུང་རྟོག་དང་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཡན་ཁམས་ གོང་གི་ཉོན་སྒྲིབ་དགུར་དྲིལ་ཏེ་སྤོང་ངོ་། །འདོད་པ་དང་བསམ་གཏན་དང་པོ་གཉིས་པ་ གསུམ་པའི་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱིས་སྤང་ ཟིན་ཏེ། དེའི་སྔར་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པས་སོ། ། དེས་ན་འདི་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཞུགས་འབྲས་གཉིས་དང་མཐར་ དགྲ་བཅོམ་སྟེ་རྫས་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །ཚོགས་དང་སྤྱོད་པ་ཆེ་བ་ནི། དྲོད་(ས་སྡེར་དངོས་)རྩེ་ 2-25 བཟོད་པ་རྣམས་བསྐྱེད་ཅིང་ཚེ་དེ་ལ་དགེ་སྦྱོང་གི་(དངོས་)འབྲས་བུ་གང་ཡང་མ་ཐོབ་པ་ཞིག་ དང་། ཚོགས་སྤྱོད་ཆུང་བ་ནི། དགྲ་བཅོམ་མ་གཏོགས་པའི་(དོན་དངོས་)དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་ (དངོས་)བུ་གང་རུང་ཐོབ་ནས་གནས་དྲུག་ལ་མཁས་པར་བྱེད། ཅེས་སོགས་ས་སྡེའི

【現代漢語翻譯】 無需上師，修持三十七道品（菩提之分法），自身證得圓滿正等覺，成為斷除一切煩惱的阿羅漢，這就是三種（解脫）的方式。這三種方式的描述是相似的。這三種方式有三種區別：積累資糧、安住自利、行持利他。第一種，如犀牛（獨覺）一般，在百劫之中供養諸佛，積累資糧，專注于聲聞乘的論藏，修持佛法（總集），生起資糧道，並且知道自己還會再次受生，通達三藏的意義（地品自宗），五蘊、十二處、十八界，十二緣起，（地品）處非處，（地品）四諦，精通六處，臨終時發願往生沒有佛陀的剎土。在那裡，不依賴他人，依靠自己獲得的智慧來修行，證得菩提后，不以言語，而是以身體為調伏對像說法，發起誓願。 之後，在沒有佛陀教法的空曠剎土中，三洲的男子（非賤民）一起出生，自然出家並受具足戒，前往墳墓，思考這些骨頭從何而來，從無明到老死，以順逆的方式了悟十二緣起，依靠四禪的真實基礎進行禪修，從資糧道的呼吸開始，於一個座墊上證得五道。《經》中說：『導師和犀牛證菩提，一切皆依禪定邊。』也就是說，要斷除見斷煩惱障和所知障，以及能取所取之分別。修斷三界之所知障，能取所取之分別，以及四禪以上上界的九種煩惱。 欲界和初禪、二禪、三禪的修斷煩惱，在見道之前已經被世間道的修道所斷除，因為在那之前已經獲得且未失去四禪。因此，對於這種人來說，會成為一來果、不還果，最終成為阿羅漢，成為三種補特伽羅。資糧和行為廣大者，生起暖位、（地品真實）頂位、忍位，在當世沒有獲得任何沙門果位。資糧和行為狹小者，獲得除了阿羅漢之外的（真實）任何沙門果，精通六處。等等，出自《地品》。

【English Translation】 Without a teacher, one cultivates the thirty-seven factors of enlightenment (aspects of Bodhi), personally attains complete and perfect enlightenment, and becomes an Arhat who abandons all defilements. These are the three ways (of liberation). The descriptions of these three ways are similar. There are three distinctions among these three: accumulating merit, abiding in self-benefit, and acting for the benefit of others. The first, like a rhinoceros (Pratyekabuddha), makes offerings to the Buddhas for a hundred kalpas, accumulates merit, focuses on the Vinaya Pitaka of the Shravakas, practices the Dharma (compendium), generates the path of accumulation, and knows that he will be reborn again. He understands the meaning of the three Pitakas (own school of the Bhumi section), the five aggregates, twelve sense bases, eighteen elements, twelve links of dependent origination, (Bhumi section) what is and is not a proper place, (Bhumi section) the four truths, and becomes proficient in the six places of learning. At the time of death, he aspires to be born in a Buddha-less realm. There, without relying on others, he progresses on the path with the wisdom he has obtained himself. When he attains enlightenment, he teaches the Dharma to those to be tamed not with words but with his body, and makes aspirations. After that, in an empty realm without the teachings of the Buddha, men from the three continents (not outcasts) are born together, naturally renounce and receive full ordination, go to the charnel ground, and contemplate where these bones come from. From ignorance to old age and death, they realize the twelve links of dependent origination in forward and reverse order. Relying on the actual basis of the fourth Dhyana, they meditate, and from the breath of the path of accumulation onwards, they manifest the five paths on a single seat. The Sutra says: 'The teacher and the rhinoceros attain Bodhi, all rely on the edge of meditation.' That is to say, one abandons the afflictive obscurations and the cognitive obscurations to be abandoned by seeing, as well as the grasping and conceptualization. One cultivates and abandons the cognitive obscurations of the three realms, the grasping and conceptualization, and the nine afflictions of the upper realms above the fourth Dhyana. The afflictions to be abandoned by cultivation in the desire realm and the first, second, and third Dhyanas have already been abandoned by the worldly path of cultivation before the path of seeing, because before that one had attained and not lost the fourth Dhyana. Therefore, for this person, they will become a once-returner, a non-returner, and ultimately an Arhat, becoming three types of individuals. Those with great merit and conduct generate the heat stage, (actual in the Bhumi section) the peak stage, and the forbearance stage, and in that life do not attain any fruit of a Shramana. Those with small merit and conduct attain (actual) any fruit of a Shramana (actual) other than Arhat, and become proficient in the six places. And so on, from the Bhumi section.

་རང་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་སར་བཤད་ཅིང་། ཀུན་བཏུས་སུ་ཡང་། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྔོན་ མ་བསྐྱེད་པའམ་སྔོན་བསྐྱེད་པ། སྔོན་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པའམ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའང་རུང་། ཞེས་དང་། དབུ་མ་སྙིང་པོར། འགའ་ཞིག་བསྐལ་བ་བརྒྱར་སངས་རྒྱས། །འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་ ལེགས་མཆོད་ཅིང་། །རང་རྒྱལ་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་བརྩམས་ནས། །སྨིན་པར་བྱེད་དོ་གཞན་དག་ ནི། །སངས་རྒྱས་མཉེས་བྱས་ངེས་འབྱེད་ཀྱི། །ཆ་མཐུན་བསྐྱེད་པ་རྫོགས་བྱེད་དོ། །གཞན་ ནི་སངས་རྒྱས་འབྱུང་ལ་འབྲས། །ཐོབ་བྱེད་དགྲ་བཅོམ་མངོན་མི་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དེ་གཉིས་ ཀ་ཡང་ཕྱི་མ་ལ་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་ལྷག་མ་ཚེ་དེ་ལ་མངོན་དུ་ བྱེད་དོ། །ཞེས་བོད་དག་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། བསེ་རུ་ལྟ་བུ་ནི་སྐུ་གཅིག་པུར་གནས་ལ་ ཐུགས་རྟེན་འབྲེལ་དང་། སྒོ་གསུམ་ལ་ལྷུར་ལེན་པར་ས་སྡེར་བཤད། གསུང་སྨྲ་བཅད་དམ་ པོ་ཞེས་སོ། །(བོད། ) གསུམ་པ་ནི། འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་ཁམ་ཟས་ཀྱིས་འཚོ་དགོས་པས་ལུས་ཤིན་ཏུ་ བསྲུངས། དབང་བོ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་བསྡམས། དྲན་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་གནས་པས། གྲོང་ངམ་གྲོང་ བརྡལ་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་འཇུག་ཕ་རོལ་དམན་པ་རྣམས་ལ་ལུས་ཀྱིས་སྙིང་བརྩེ་བར་བྱེད་ ཀྱི་ངག་གིས་མིན་ཏེ། ལུས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་གྱི་ངག་གིས་མིན་པའི་ཕྱིར། ཞེ་འགྲས་པ་རྣམས་ བཟློག་པའི་ཕྱིར་རྫུ་འཕྲུལ་དུ་མ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཚོགས་སྤྱོད་གཉིས་ནི། ཚོགས་དང་སྤྱོད་ ཀྱི་གཅིག་པུར་མིན་ནོ། །གཞན་རྒྱུ་བ་སོགས་སྔར་ལྟར་རོ་ཞེས་པ་རྣམས་ས་སྡེའི་རང་རྒྱལ་ གྱི་སར་རོ། །སྔོན་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཚོགས་སྤྱོད་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་མི་འོང་ངེས་པར་ 2-26 ཡོད་ཅིང་ཕྱིར་འོང་ཡང་མི་ཁེགས་པས་འབྲས་བུ་བཞི་ག་ཡོད་ལ། སྔོན་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པའི་ ཚོགས་སྤྱོད་ལ་མ་ངེས་ཏེ། སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་ཚེ་བཟོད་ཆེན་དང་ཆོས་མཆོག་བསམ་གཏན་གྱི་ ཉེར་བསྡོགས་ཙམ་ལ་བརྟེན་ན་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་འོང་དུ་འགྱུར། དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་ན་ ཕྱིར་མི་འོང་དུ་འགྱུར་རོ་(བུ་རིན་)གསུང་ངོ་། ། ༈ ཡན་ལག་གི་དོན། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ་ཉན་ཐོས་ལས་འཕགས་པའི་ཁྱད་ཆོས། ཁྱད་འཕགས་རང་རྒྱལ་ གྱི་ལམ་དངོས། རྒྱུ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནོ། ། དང་པོ་ལ། དངོས་དང་། སྒྲ་མེད་དུ་ཆོས་སྟོན་པའི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། སྔ་འགྲེལ་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་དམན་མཆོག་གི་རིམ་པས་སྟོན་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་མཇུག་ ཐོགས་སུ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་བརྗོད་པར་རིགས་མོད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་རང་རྒྱལ་ དེ་དག་ཁྱད་ཆོས་གང་གིས་ཇི་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ན་ཁྱད་ཆོས་གང་གིས་ན་རང་རྒྱལ་ དེ་དག་གི་ལམ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལས་གཞན་ཏེ་མཆོག་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསུ་ནས། ལན་གདབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ད

【現代漢語翻譯】 在「獨覺」的位置上解釋，並在《總集論》中也提到：『與抉擇分相應的，無論是先前未生起還是先前已生起，無論是先前未獲得果位還是已獲得果位都可以。』 在《中觀心要》中說：『有些人歷經百劫供養諸佛，爲了獨覺菩提而努力，從而成熟；另一些人，通過取悅諸佛，生起與抉擇分相應的善根而圓滿；還有一些人，在佛陀出世時獲得果位，但不示現阿羅漢。』 這兩種情況都是指，後者依靠四禪的禪定之心，在那一生中顯現剩餘的道。』西藏人是這樣解釋的。 第二種是，像犀牛一樣獨自居住，重視身語意的所依和緣起，並在《事品》中說，『言語寂靜是最好的』。（藏文） 第三種是，需要依靠慾望的所依，以粗食為生，因此非常愛護身體，嚴密守護諸根，非常安住于正念。因此，在村莊或城鎮中乞食時，用身體慈愛那些不如自己的人，而不是用語言，因為用身體說法而不是用語言。爲了遣除嗔恨，不示現各種神變。集體行為和個人行為不是指集體和個人的唯一性。其他如遊行等與之前一樣，這些都在《事品》的獨覺部分中提到。 先前獲得果位的集體行為和個人行為中，必定有預流果和不還果，即使有一來果也不相違，因此有四種果位。先前未獲得果位的集體行為和個人行為是不確定的，如果在最後有生之年，依靠大忍和世第一法，以及近分定，則會成為預流果和一來果；如果依靠根本定，則會成為不還果（布仁）這樣說。 支分之義： 第二部分有三點：超過聲聞的殊勝之處、殊勝的獨覺正行道、因——抉擇分相應。 第一點包括：正行和不通過語言說法的方式。 第一點有三部分，之前的解釋是：如果按照三乘的低劣和殊勝的次第來宣說，那麼在聲聞道的最後應該講述獨覺道，但是爲了消除『獨覺比聲聞殊勝在哪些特點上？獨覺的道比聲聞道更殊勝嗎？』這樣的疑問，爲了回答這個問題。

【English Translation】 It is explained in the position of 'Pratyekabuddha', and it is also mentioned in the 'Compendium': 'Corresponding to the part of ascertainment, whether it has not arisen before or has arisen before, whether the fruit has not been obtained before or the fruit has been obtained is also acceptable.' In the 'Essence of Madhyamaka', it says: 'Some people offer to all Buddhas for hundreds of kalpas, striving for the Pratyekabuddha Bodhi, thereby maturing; others, by pleasing the Buddhas, generate roots of virtue corresponding to the part of ascertainment and complete it; still others, when the Buddha appears, obtain the fruit, but do not manifest Arhat.' Both of these refer to the latter relying on the mind of the fourth dhyana, manifesting the remaining path in that life.' Tibetans explain it this way. The second is, like a rhinoceros, living alone, valuing the support and dependent arising of body, speech, and mind, and it is said in the 'Section on Deeds', 'Silence of speech is the best.' (Tibetan) The third is, needing to rely on the support of desire, living on coarse food, therefore cherishing the body very much, strictly guarding the senses, and abiding very much in mindfulness. Therefore, when begging for alms in villages or towns, one cherishes those who are inferior to oneself with the body, but not with words, because one teaches the Dharma with the body but not with words. In order to dispel hatred, one does not show various miracles. Collective behavior and individual behavior do not refer to the uniqueness of collective and individual. Others, such as processions, etc., are the same as before, and these are mentioned in the Pratyekabuddha section of the 'Section on Deeds'. In the collective behavior and individual behavior of those who have previously obtained the fruit, there must be Srotapanna and Anagami, and even if there is Sakradagamin, it is not contradictory, so there are four fruits. The collective behavior and individual behavior of those who have not previously obtained the fruit is uncertain. If in the last life, relying on great forbearance and the best Dharma in the world, as well as the near-attainment of dhyana, one will become Srotapanna and Sakradagamin; if relying on the fundamental dhyana, one will become Anagami (Burin) said so. The meaning of the limbs: The second part has three points: the special features that surpass the Shravakas, the special Pratyekabuddha actual path, the cause—corresponding to the part of ascertainment. The first point includes: the actual practice and the way of teaching the Dharma without language. The first point has three parts, the previous explanation is: if explaining according to the order of the inferior and superior of the three vehicles, then the Pratyekabuddha path should be explained at the end of the Shravaka path, but in order to eliminate the doubts such as 'In what characteristics is the Pratyekabuddha superior to the Shravakas? Is the Pratyekabuddha's path more superior than the Shravaka's path?', in order to answer this question.

ུ་དང་པོར་རེ་ཤིག་ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་ པ་འཆད་དོ། །རྩ་བ་ནི། རང་འབྱུང་སྟེ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་ཏེ། སྲིད་པ་ཐ་མ་བའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་སོགས་གཞན་གྱིས་ཆོས་བསྟན་ པ་ལ་ལྟོས་ཡང་མི་དགོས་པར་འདོད་ཁམས་སུ་རང་གི་སྨོན་ལམ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ ཀྱིས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། (ཡི་གེ་གཅིག་ཀྱང་མ་བརྗོད་ཅེས་མདོ་ སྟེ། གཞན་དག་གིས་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་ལ་མ་བསྟན་པའོ་ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། ། ) ལྷའི་བུ་དག་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤྲུལ་ བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་ནི་སུས་ཀྱང་བསྟན་པ་མེད་དོ། །སུས་ཀྱང་ཐོས་པ་མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་ སོ། །ཡང་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ཞེས་པ་མཚོན་པ་སྟེ། རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་ཆོས་ཅན། ཆོས་འདྲ། རང་ འབྲས་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་ངག་གིས་སྒྲ་མེད་དུ་ཆོས་སྟོན་པར་ནུས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ 2-27 ཟབ་པ་ཉིད་ཅན་གྱི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་མདོ་ལས་བརྗོད་དེ། ཀྱེ་མ་གནས་བརྟན་ རབ་འབྱོར་འདི་ནི་(གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་རྟོགས་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྟོགས་པ་)ཟབ་པ་བས་ཀྱང་ ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་(གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་གིས་རྟོགས་པ་རང་རྒྱལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། ། )སྟོན། (ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་པས། ཉན་ ཐོས་ཀྱི་རྟོགས་པ་)ཕྲ་བ་བས་ཀྱང་(གཟུང་རྟོག་སྤངས་པས་རང་རྒྱལ་ཡེ་ཤེས་ནི་)ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་(འོ་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་ )ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་སོ། །བསྟན་མི་དགོས་པའི་རང་འབྱུང་གི་རྟོགས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཟབ་པ་ གཉིས་ཁྱད་ཆོས་སུ་འཕགས་སེང་བུདྡྷ་ཤྲཱི་མ་གཏོགས་པ་འགྲེལ་བྱེད་ཀུན་འཆད་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་ པ་ཟབ་ཅེས་ནི་མ་བཤད་དོ། །བུདྡྷ་ཤྲཱིས། ཡང་སྒྲས་འཕངས་པ་གཞན་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་ ཡང་སྒྲ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། དམན་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འཇུག་ཚུལ། ཁྱད་པར་ཅན་རང་རྒྱལ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་སོ། །དང་པོ་ནི། འདོད་པར་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པའི་ཉན་ ཐོས་རྣམས་ནི། སྲིད་པ་ཐ་མ་བའི་དུས་སུ་སློབ་དཔོན་གཞན་གྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ རང་གི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་རྟོགས་ནས་ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ བསྟན་ནས་རང་གི་གདུལ་བྱ་གཞན་དག་ཀྱང་དགེ་བ་བཅུ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་ཅེས་ལུང་ལས་ འབྱུང་ངོ་། །བྱང་སེའི་སྡེ་སྣོད་དུ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་སྒྲ་ཕྱིར་འགྲོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ ལྟ་བུ་སྟེ། དེས་ན་སློབ་མ་ཞེས་བརྗོད་དེ། ངེས་པར་སློབ་དཔོན་ལ་ལྟོས་པས་སོ། །ཞེས་ཆོས་ བཤེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་སྔོན་བསྐལ་བ་བརྒྱའི་བར་དུ་ཚོགས་བསགས་ ཏེ་དེ་ནས་མཁས་བྱའི་དངོས་པོ་དྲུག་སོགས་ལ་མཁས་པར་བྱེད་པའི་ཐོས་པ་དང་གཞན་ལ་ མ་ལྟོས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པ་མང

【現代漢語翻譯】 首先，解釋如何證明聲聞（Nyanthos，聽聞佛陀教誨者）不如緣覺（Rang-byung，自生者）。根本是：自生者，即緣覺之道，其法性在於，勝於聲聞之道，因為在最後一生中，即使不需要依賴老師等他人傳授佛法，也能憑藉自己的願力和智慧，在欲界證悟並獲得自己的菩提之道。（經中說，『一個字也不說』，意思是說，其他人沒有像犀牛一樣教導他們，這是確定的。）諸天之子啊，一切法都如幻化，沒有人教導它，沒有人聽聞它。等等。又如犀牛角，象徵著緣覺之道。其法性在於，相似的法，獲得不如正等覺的菩提后，能夠以無言的方式傳法，因為這是具有甚深智慧的道。正如經中所說：『奇哉！尊者善現（Rab-byor，賢者）所證悟的，比（他人教導的十六種行相所證悟的聲聞之悟）還要甚深，（不依賴他人而自己證悟的緣覺智慧）。（斷除煩惱障，聲聞之悟）比細微還要（斷除所取分別，緣覺智慧）甚微。（哦！』大疏中解釋道。）不需要教導的自生者的證悟和甚深智慧，這兩種殊勝的特點，除了布達室利（Buddhashri）之外，所有的註釋者都沒有說過傳法甚深。 布達室利說：『又因為通過聲音所指代的，也向其他人傳法，不依賴於聲音。』註釋中說：『下劣的是聲聞的入道方式，殊勝的是緣覺的特點。』第一種是：在欲界獲得阿羅漢果位的聲聞們，在最後一生中，依賴於其他老師傳授佛法，才能證悟自己的菩提，證悟后，通過口頭表達來傳法，從而使自己的其他弟子也行持十善，經中是這樣說的。在菩薩藏中說：『聲聞的解脫是隨聲音而去的。』就像這樣，所以被稱為弟子，因為必須依賴老師。』這是法友說的。 第二種是：緣覺們在過去一百個劫中積累資糧，然後精通工巧明等六種學問，不依賴他人而發菩提心願等等。

【English Translation】 Firstly, to explain how to prove that the Shravakas (Nyanthos, those who hear the Buddha's teachings) are inferior to the Pratyekabuddhas (Rang-byung, self-born ones). The root is: the self-born, that is, the path of the Pratyekabuddhas, whose Dharma nature lies in being superior to the path of the Shravakas, because in the last life, even without having to rely on teachers or others to teach the Dharma, they can, by the power of their own vows and wisdom, realize and attain their own Bodhi in the desire realm. (The sutra says, 'Not even a single word is spoken,' meaning that others have not taught them like the rhinoceros, this is certain.) Sons of the gods, all Dharmas are like illusions, no one teaches it, no one hears it. And so on. Also, like the horn of a rhinoceros, symbolizing the path of the Pratyekabuddhas. Its Dharma nature lies in, similar Dharmas, after attaining Bodhi inferior to perfect enlightenment, being able to teach the Dharma in a wordless way, because this is the path with profound wisdom. As the sutra says: 'How wonderful! Venerable Subhuti (Rab-byor, virtuous one) demonstrates that which is even more profound than (the realization of the Shravakas who realize the sixteen aspects taught by others), (the wisdom of the Pratyekabuddhas who realize themselves without relying on others). (Having abandoned the afflictive obscurations, the realization of the Shravakas) is even more subtle than (having abandoned the apprehended distinctions, the wisdom of the Pratyekabuddhas) is extremely subtle. (Oh!' explained in the great commentary.) The realization of the self-born who do not need to be taught and the profound wisdom, these two special characteristics, apart from Buddhashri, all the commentators have not said that teaching the Dharma is profound. Buddhashri said: 'Also, because what is indicated by the sound also teaches the Dharma to others, without relying on the sound.' The commentary says: 'Inferior is the way of entering the path of the Shravakas, superior is the characteristic of the Pratyekabuddhas.' The first is: the Shravakas who attain the Arhat state in the desire realm, in their last life, rely on other teachers to teach the Dharma in order to realize their own Bodhi, and after realizing it, they teach the Dharma through verbal expression, thereby causing their other disciples to also practice the ten virtues, this is what the sutra says. In the Bodhisattva Pitaka it says: 'The liberation of the Shravakas goes out with the sound.' Like this, so they are called disciples, because they must rely on teachers.' This is what the Dharma friend said. The second is: the Pratyekabuddhas accumulate merit for the past hundred kalpas, and then become proficient in the six sciences such as craftsmanship, and without relying on others, make vows for Bodhicitta, and so on.

ོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ སྲིད་པ་ཐ་མའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་གཞན་གྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ རང་གི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར། རང་སངས་རྒྱས་དེ་ 2-28 དག་ལ། སྲིད་པ་ཐ་མའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་ཆོས་བསྟན་མི་དགོས་ པར་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་ཞུགས་པའི་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་གཅིག་ ཡིན་ནོ། །རང་སངས་རྒྱས་དགྲ་བཅོམ་དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་ངག་གི་སྒྲར་བརྗོད་ པའི་ཆོས་སྟོན་པའི་ཚིག་གི་འབྲས་རྟགས་ལས་དེ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་མི་རྟོགས་ཏེ། ངག་གི་སྒྲ་ མེད་ལུས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་དེའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་རང་གིས་ཐོབ་ པའི་བདག་མེད་ཕྱེད་དང་གཉིས་རྟོགས་པའི་(གཟུང་རྟོག་སྤངས་ཞེས་གསེར་དང་འགྲེལ་ཆེན་)ཡེ་ཤེས་ དང་སྔར་བཤད་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་མཐུས་ངག་གི་སྒྲ་མེད་པའི་ལུས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་ ནས་གདུལ་བྱ་གཞན་དག་དགེ་བ་བཅུ་དང་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་ པར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར། རང་རྒྱལ་གྱིས་ཆོས་བསྟན་པས་དྲོད་ཡན་གྱི་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་མི་སྲིད་ པར་མྱང་འདས་ཆེན་པོར་གསུངས་སོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། ངག་ཏུ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཉན་ པ་པོ་རྟག་(གསེར་)ཏུ་ངུ་ལྟ་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་(གསེར་)འཕགས་ལྟ་བུའི་ཆོས་འཆད་པ་པོའི་ཤེས་ པའི་རྩལ་ལམ་བློ་ནུས་རྟོགས་པར་བྱེད་ན་ངག་གི་སྒྲར་བརྗོད་པའི་ཆོས་བསྟན་པས་ཁྱབ་པོ། ། ཡེ་ཤེས་ཟབ་པ་འདིས་ནི་ཁྱད་ཞུགས་པ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དག་ལྡན་དང་རད་ཀིར་ཏེ་ སློབ་དཔོན་སོགས་ཡང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། མཚམས་སྦྱོར་ནི། ཡང་འདི་གཏན་ལ་དབབ་སྟེ། ཅི་ལྟར་ངག་ གི་སྒྲ་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་ཏེ་དེ་གཉིས་(འགྲེལ་ཆེན་དོན་)འགལ་ལོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསུ་ནས་ ལན་དུ་དེ་འགལ་བ་(ཨཱརྱ་དོན་)མེད་པར་སྟོན་པ་ནི། རྩ་བ་ལ། གདུལ་བྱ་གང་དང་གང་བདེན་ པ་དང་རྟེན་འབྲེལ་སོགས་ཀྱི་དོན་ནི་གང་དང་གང་ལ་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཉན་པར་འདོད་ པའི་གདུལ་བྱ་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རྟེན་འབྲེལ་སོགས་ཀྱི་དོན་དེ་དང་དེ་དག་གི་ སྒྲ་མེད་ཀྱང་རྣམ་པ་དེ་དང་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ལུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྣང་བས་སྒྲ་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་པ་མི་ 2-29 འགལ་ལོ། །ཞེས་སྦྱར་རོ། །འགྲེལ་པ་ལ། རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་པས་ཆོས་སྟོན་པའི་ངག་གི་ སྒྲ་མེད་ཀྱང་གདུལ་བྱ་གང་ཞིག་དམིགས་ཡུལ་གྱི་དོན་གང་ལ་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་ཉན་པར་འདོད་ པའི་གདུལ་བྱ་དེའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་ཡུལ་གྱི་དོན་དེ་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ རྣམ་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ལུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྣང་བར་འགྱུར་བས་སྒྲ་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ འགལ་བ་མེད་པ་སྟེ་སྤྱི་རིགས་ནས་ཆོས་སྟོན་པ

【現代漢語翻譯】 由於積累的力量，在最後一生中，這些獨覺佛不需要其他導師傳授佛法，而是自己證悟菩提並獲得成就。因此，對於這些獨覺佛來說，在最後一生中，不需要佛陀或聲聞等傳授佛法就能證悟菩提，這是一種超越聲聞的殊勝之處。 這些獨覺阿羅漢具有法性。你們通過口頭表達的法，無法瞭解他們的智慧，因為他們以無言的身體來傳法。因此，這個論證是成立的。獨覺阿羅漢通過自己證悟的二又二分之一的無我（即捨棄能取所取二執——出自《金鬘論》和《大疏》），以及先前所說的願力等力量，以無言的身體來傳法，引導其他應化眾生進入十善業、聞思修等。因此，經典中說，獨覺佛傳法不會產生暖位以上的證悟，而是直接進入大涅槃。 這種說法是普遍成立的。如果聽法者總是像愚人一樣（出自《金鬘論》），那麼說法者就像殊勝的法一樣，能夠了解說法者的智慧或能力，這遍及了口頭表達的法。這種甚深的智慧是第二個殊勝之處。如達拉丹、拉吉爾迪等上師也是如此。 在第二部分中有三個方面，首先是連線：再次確定這一點，如果有人懷疑：『如何能在沒有口頭表達的情況下傳法呢？』爲了消除這種疑慮，回答說這並不矛盾。根本頌中說：『對於應化眾生，無論他們真正想要聽聞什麼，以及緣起等的含義，都以他們想要聽聞的方式，通過身體顯現出來，即使沒有聲音，也能傳法，這並不矛盾。』 註釋中說：『獨覺阿羅漢傳法時，即使沒有口頭表達，但對於想要聽聞特定目標意義的應化眾生，他們的心識會以他們想要聽聞的方式，通過身體顯現出來，因此說無言傳法並不矛盾，這是從普遍的角度來傳法。』

【English Translation】 Due to the power of accumulated merit, in their final existence, these Pratyekabuddhas (self-enlightened Buddhas) do not rely on other teachers to teach the Dharma (teachings), but realize and attain enlightenment on their own. Therefore, for these Pratyekabuddhas, it is said that in their final existence, they realize enlightenment without needing the Dharma to be taught by Buddhas or Shravakas (listeners), which is a unique quality that surpasses that of the Shravakas. These Pratyekabuddha Arhats (worthy ones) possess the nature of Dharma. You cannot understand their wisdom through the words of the Dharma that you speak, because they teach the Dharma with a body that is without speech. Therefore, this argument is established. Pratyekabuddha Arhats, through their own realization of the two and a half aspects of selflessness (i.e., abandoning the dualistic grasping of the grasper and the grasped—from the 'Golden Garland' and the 'Great Commentary'), and through the power of their previous aspirations and so on, teach the Dharma with a body that is without speech, guiding other beings to engage in the ten virtues, listening, contemplation, and meditation. Therefore, it is said in the scriptures that the teaching of the Dharma by a Pratyekabuddha does not generate realizations beyond the stage of 'warmth,' but leads directly to the Great Nirvana. This statement is universally valid. If listeners are always like fools (from the 'Golden Garland'), then the teacher, like the excellent Dharma, can understand the wisdom or ability of the teacher who expounds the Dharma, which pervades the Dharma that is expressed in words. This profound wisdom is the second unique quality. This is also the case with teachers such as Dagden and Ragirti. In the second part, there are three aspects. First, the connection: To reaffirm this point, if someone doubts, 'How can one teach the Dharma without verbal expression?' To dispel this doubt, the answer is that it is not contradictory. The root verse says: 'For the beings to be tamed, whatever they truly wish to hear, and the meaning of dependent origination, etc., in whatever way they wish to hear it, it appears through the body in that very way, and even without sound, one can teach the Dharma, which is not contradictory.' The commentary says: 'When a Pratyekabuddha Arhat teaches the Dharma, even without verbal expression, for the beings to be tamed who wish to hear the meaning of a specific object, their consciousness appears through the body in the very way they wish to hear it, therefore it is said that teaching without words is not contradictory, and this is teaching from a general perspective.'

འི་སྒྲའི་དོན་དངོས་ནི། རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཉན་པ་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་བསྐྲུན་ཅིང་བསྐྱེད་པའམ་ངེས་པར་ གོ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ཅིང་དེ་ལ་ཡང་དེ་ཚང་ངོ་། །ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པའི་ངག་ གི་སྒྲ་མེད་ཅེ་ན། རང་སངས་རྒྱས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་ཆོས་ཅན། ཆོས་སྟོན་པའི་ངག་གི་སྒྲ་མེད་དེ། སྒྲ་མེད་དུ་ཆོས་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སོགས། སྨོན་ལམ་ རྫོགས་ཤིང་དེ་ལྟར་ནུས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེའི་མཐུས་དེ་ བྱུང་ངོ་། །དཔེར་ན། མ་དག་པའི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱིས་བསླང་བའི་ཆོས་སྟོན་པ་མེད་པའི་སངས་ རྒྱས་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ལ་དེ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དེ་སྔོན་བྱང་པར་གྱུར་ པ་ན་འདི་ལྟར་བདག་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ནས་དེ་འདྲས་བསླང་བའི་བརྗོད་པ་སྒྲ་མེད་པར་ ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟར་གཞན་དོན་བྱེད་ཅིང་ཆོས་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་ བཏབ་པོ། །ཕྱིས་སྨོན་ལམ་དེ་རྫོགས་(ཨཱརྱ་དོན། )པ་དེ་བས་ནའོ། །དེ་འདྲའི་སྨོན་ལམ་མཛད་ པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། འདོད་པའི་སོ་སྐྱེ་ཕལ་ཆེར་མ་དག་པའི་རྟོག་པས་རྣམ་པར་མ་བརྟགས། མ་དག་པའི་དཔྱོད་པས་རྣམ་པར་མ་དཔྱད་པར་གནས་སྐབས་ལྔ་བྲལ་གྱི་ཚིག་ཏུ་མི་སྨྲ་བས་ མ་དག་པའི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་ནས་ཚིག་བརྗོད་པ་ནི་རྣམ་གཡེང་ཡིན་ལ། དེ་ ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅན་གྱི་སེམས་རྒྱུད་འཁྲུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གེགས་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སྦྱར་རོ། ། 2-30 གཉིས་པ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། སྔར་བཤད་དེ་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་ཞུགས་པའི་ཆོས་ བརྗོད་ཟིན་ནས་ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི། །ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་པར་ དུ་འཕགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་རྣལ་མའམ། དཀྱུས་མ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་འཆད་དོ། །རྩ་ བ་ལ། རང་རྒྱལ་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཕྱིའི་གཟུང་བ་བདེན་ པར་རྟོག་པ་སྤོང་བར་ནུས་ཏེ། ཕྱི་གཟུང་བ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་ རྟོགས་པའི་ཕྱིར། (ཀུན་བཏགས་པའི་)གཟུགས་ནི་(ཡང་དག་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་)ཟབ་པ་མ་ཡིན་ཕྲ་བ་མ་ ཡིན། ཞེས་ནས། རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །(གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཟབ་པ་མ་ཡིན་ཕྲ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་སོགས་ འགྲེས་གཉིས་ཡོད་ཅིང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་གཡོ་བའི་ཕྱིར་ཟབ་པ་མིན་ཕྲ་བ་མིན་ཞེས། ) དེས་ན་ ཉན་ཐོས་ལས་རྟོགས་པ་ལྷག་པོ་(ཨཱརྱ་)ཆོས་ཅན། དེས་འཛིན་པ་ནང་གི་སེམས་བདེན་པར་ རྟོག་པ་མིན་སྤོང་བ་སྟེ་སྤོང་མི་ནུས་ཏེ། དེ་རང་བཞིན་མེད་པར་མ་རྟོགས་པས་སོ། །དེས་ཐེག་ ཆེན་ལས་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)དམན་པར་བསྟན་ནོ། །ལྷའི་བུ་དག་གཟུགས་ཀྱང་རྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། ནས།

【現代漢語翻譯】 聲音的真實含義是：以何種方式講述佛法，能使聽法者的意識深刻地建立和產生，或者說能使他們確切地理解，這就是聲音的含義，並且它具備這些要素。為什麼佛法宣講者的語言沒有聲音呢？即使是獨覺阿羅漢，也是如此。因為他們發願：『愿我以無聲的方式宣講佛法。』他們圓滿了這樣的願望，並獲得了能夠如此行事的智慧等等。這是普遍適用的，因為憑藉這種力量，這樣的事情才會發生。例如，這就像沒有受到不純凈的分別念所驅動的佛陀一樣。佛陀沒有這種聲音的原因是，當他們還是菩薩的時候，他們就發願：『愿我成佛后，能像如意寶珠一樣，在沒有這種分別念驅動的言語聲音的情況下，利益他人並宣講佛法。』後來，這個願望實現了。因此，他們才這樣做。他們發這樣的愿的原因是：大多數凡夫俗子沒有被不純凈的分別念所分別，也沒有被不純凈的思辨所思辨，他們不說脫離五種狀態的話語。因此，由不純凈的分別念所驅動而說出的話語是散亂的，它會擾亂具有禪定的心續，因此是禪定的障礙。』這就是要附加的內容。 第二部分，關於先前的解釋：如前所述，在講述了超越聲聞乘的佛法之後，超越聲聞乘者的道路是：因為只有超越聲聞乘者才是真實的，所以將要解釋的是普通的獨覺乘的道路。在根本頌中：獨覺聖者的等持智慧，能夠捨棄對外境的執著，因為他們直接證悟到外境沒有真實的自性。（勝義諦的）色法不是深奧的，也不是微細的，直到一切智（佛果）。（色法的自性不是深奧的，也不是微細的等等，有兩種解釋。法性的色法，因為其自性不可動搖，所以不是深奧的，也不是微細的。）因此，超越聲聞乘的證悟（聖者），不能捨棄對內心的執著，即認為內心是真實的，因為他們沒有證悟到內心沒有自性。這就顯示了他們比大乘（佛陀）低劣。天子們，色法也像幻覺一樣。

【English Translation】 The actual meaning of sound is: In what way does the Dharma being spoken create and generate deeply in the consciousness of the listener, or make them understand definitively? This is what is meant by sound, and it possesses these elements. Why is there no sound in the speech of the Dharma teacher? Even in the case of a Pratyekabuddha Arhat, it is because they have made the aspiration: 'May I teach the Dharma without sound.' They have fulfilled this aspiration and obtained the wisdom to be able to do so, and so on. This is universally applicable, because by the power of that, this happens. For example, this is like a Buddha who is not driven by impure conceptualization. The reason why the Buddha does not have this is that when they were still Bodhisattvas, they made the aspiration: 'May I, upon becoming a Buddha, like a wish-fulfilling jewel, benefit others and teach the Dharma without the sound of speech driven by such conceptualization.' Later, that aspiration was fulfilled. Therefore, they do so. The reason for making such an aspiration is that most ordinary beings are not distinguished by impure conceptualization, nor are they speculated by impure speculation, and they do not speak words devoid of the five states. Therefore, speech uttered driven by impure conceptualization is distraction, and it disturbs the mindstream of those with Samadhi, therefore it is an obstacle to Samadhi.' This is what is to be added. The second part, regarding the previous explanation: As previously stated, after explaining the Dharma that transcends the Shravaka Vehicle, the path of those who transcend the Shravaka Vehicle is: Because only those who transcend the Shravaka Vehicle are real, the path of the ordinary Pratyekabuddha Vehicle will be explained. In the root text: The Samadhi wisdom of the Pratyekabuddha Arya, is able to abandon the clinging to external objects, because they directly realize that external objects do not have a true nature. (The conventional) form is neither profound nor subtle, up to omniscient (Buddhahood). (The nature of form is neither profound nor subtle, etc., there are two explanations. The form of Dharmata, because its nature is immovable, is neither profound nor subtle.) Therefore, the realization that transcends the Shravaka Vehicle (Arya), cannot abandon the clinging to the inner mind, that is, thinking that the mind is real, because they have not realized that the mind does not have a nature. This shows that they are inferior to the Mahayana (Buddha). Sons of the gods, form is also like an illusion.

སངས་ རྒྱས་ཀྱི་བར་རོ། །ཞེས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནས་བསྟན་ནོ། །གཟུང་བ་མེད་ན་དེ་འཛིན་མེད་ ཅེས་པ་ནི། ཕྱིའི་གཟུང་བ་བདེན་པ་མེད་ན་དེ་གཟུང་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་འཛིན་པའི་འཛིན་པ་ བདེན་པ་མེད་ཅེས་སྟོན་ལ། རང་རྒྱལ་གྱིས་གཟུང་མེད་རྟོགས་པ་སྔར་བཤད་ཅིང་འཛིན་མེད་ མ་རྟོགས་པའི་ཚུལ་ནི། (རྣམ་པར་ཐར་བར་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་ལྷག་ཅེས་པར་)ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། འཛིན་པའི་ ངོ་བོ་ཕུང་བོ་ལྷག་མ་བཞི་ལ་ནི་(ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དུ་ཤེས། )མ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བ་རྣམས་སུ་རྒྱུན་ རབ་ཏུ་རྟག་པས་བདག་མེད་ཅེས་དེ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་མི་འཇུག་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །རྟེན་ གྱི་ཁྱད་པར་ནི། མདོར་ཡུམ་འདི་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་སུ་དག་འབྱུང་(ཤཱ་བུ་མོ་འགལ་མཛོད་ལྡན་ཀཏྱའི་བུ་ བྱམས་གང་གི་བུ་འོད་བསྲུང་ཆེན་པོ་སྟེ་དྲུག་བྱང་སེ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མས་རབ་འབྱོར་ལ། )དྲིས་པས། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ བྱང་ཆེན་པོ་རྣམས་སམ། བདེན་པ་མཐོང་བའི་གང་ཟག་གམ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཟག་པ་ཟད་ 2-31 པ་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའམ་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པ། སངས་རྒྱས་མང་བོ་ལ་ དགེ་རྩ་བསྐྱེད་པ་དགེ་བཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པ་དག་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར། ཞེས་སོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་ པ་ཞེས་པ་ཚོགས་སྤྱོད་ཆེ་བ་སྦྱོར་ལམ་པ། (འགྲེལ་ཆེན། ) བདེན་མཐོང་ཚོགས་སྤྱོད་ཆུང་བ་མཐོང་ ལམ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ལ་གནས་པ། དགྲ་བཅོམ་ནི་ཚོགས་སྤྱོད་ཆུང་བ་བཅུ་དྲུག་པའི་རྟོགས་ པ་བ། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་བྱ་བ་བྱས་སོགས་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་ཚོགས་ལམ་པ་ཞེས་(བུ་སྟོན། ) གསུང་ ངོ་། །དང་པོ་གསུམ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་པའི་རིགས། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་རིགས། རང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པའི་རིགས་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ལམ་པ་གང་ཟག་ གི་རྟེན་དང་། སྤྲུལ་བའི་མེ་ཏོག་དངོས་པོར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡུལ་དུས་སོ་སོར་སྣང་བ་ བཞིན་དུ་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་རྟེན་ཆོས་ཉིད་མེད་ཀྱང་རྟོགས་པ་སོ་སོར་ངེས་པ་འཐོབ་པའི་ རྟེན་རང་བཞིན་གྱིས་དབང་འབྲིང་གིས་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རིགས་ཀྱི་རྟེན་དང་གསུམ་གྱིས་ ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་ལམ་ནི་བསེ་རུ་སྟེ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་ བྱའོ། །མེ་ཏོག་འདི་དག་ནི་སྤྲུལ་བའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ལམ་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་ པའི་བདེན་པ་བཞིའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་བསྒོམ་པ་ཁོ་ན་དང་ལུགས་འབྱུང་ལུགས་བཟློག་གི་ དངོས་པོ་སྟེ་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བསྒོམ་པའི་ མཐུས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཕྱིའི་གཟུང་བ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པའི་ བྲལ་འབྲས་ཅན་དང་། ནང་འཛིན་པའམ་སེམས་བདེན་པར་འཛ

【現代漢語翻譯】 如來的障礙！』這是從對治的角度來闡述的。『如果所取不存在，則能取也不存在』，意思是說，如果外境的所取不是真實的，那麼以它作為所取境而產生的能取也不是真實的。然而，我們自己宗派認為已經證悟了無所取，卻沒有證悟無能取的情況，就像（在《解脫經》中略有剩餘的部分）法友所說：『能取的自性，對於剩下的四蘊來說，（並非是證悟了法無我），因為在輪迴中持續不斷，所以不是無我，因此他們的智慧無法進入。』就像這樣。 所依的差別是：在簡略的《般若經》中，誰會對這部經產生信心呢？（夏布摩·阿嘎爾瑪扎達、卡德亞之子、慈氏之子、光明守護者等六位菩薩以及成千上萬的賢劫）阿難問道。佛回答說：『不退轉的大菩薩們，或者見到真諦的補特伽羅，或者煩惱已盡、圓滿正念的阿羅漢，或者過去對諸佛做過供養，積累了善根並被善知識攝受的人，會對這部經產生信心。』 『不退轉』指的是廣行派，即資糧道和加行道上的菩薩。（《大疏》）『見到真諦』指的是小行派，即處於見道十五剎那的菩薩。『阿羅漢』指的是小行派，即證悟了第十六剎那的聖者。『過去對諸佛做過供養』等等，就像犀牛角一樣，指的是資糧道上的菩薩。（布頓大師）這樣說道。 最初的三種是已正確建立的種姓，是法性自然獲得的種姓，是自發決定成佛的種姓，這是《大疏》的觀點。像這樣的補特伽羅，是道上的補特伽羅所依，就像化現的花朵，雖然在勝義中不存在，但在世俗中卻顯現為不同的時間和地點一樣，雖然成為實有的所依的法性不存在，但卻能獲得對不同證悟的決定，這樣的所依，以自性、增上緣和心之法性，即種姓的所依這三種方式，完全包含了道路，這就是犀牛角，要知道這是獨覺的道路！ 這些花朵是化現的！等等。在解釋中說：獨覺的道路，就法而言，比聲聞的道路更為殊勝，因為如前所述，僅僅是修習十六種行相的四諦，以及順生和逆滅的事物，即如實地證悟諸法，並通過修習緣起，逐漸斷除對外境所取的真實執著的離系果，以及對內能取或心識的真實執著。

【English Translation】 'The obstacle of the Buddha!' This is explained from the perspective of the antidote. 'If the grasped does not exist, then the grasper does not exist,' meaning that if the grasped external object is not real, then the grasper that grasps it as an object is also not real. However, our own school believes that it has realized the non-existence of the grasped, but has not realized the non-existence of the grasper, just as Dharma Friend said (in the slightly remaining part of the 'Liberation Sutra'): 'The nature of the grasper, for the remaining four aggregates, (is not the realization of the selflessness of phenomena), because it is constantly continuous in samsara, so it is not selflessness, therefore their wisdom cannot enter.' It's like this. The difference of the support is: In the concise 'Perfection of Wisdom Sutra', who will have faith in this sutra? (Shabumo Agarmadzada, the son of Katya, the son of Maitreya, the great Light Protector, etc., six Bodhisattvas and tens of thousands of Kalpas) Ananda asked. The Buddha replied: 'The great Bodhisattvas who do not regress, or the individuals who see the truth, or the Arhats who have exhausted their defilements and have perfect mindfulness, or those who have made offerings to the Buddhas in the past, accumulated merits and have been taken care of by virtuous friends, will have faith in this sutra.' 'Non-regression' refers to the extensive practice school, that is, the Bodhisattvas on the path of accumulation and the path of preparation. (The Great Commentary) 'Seeing the truth' refers to the small practice school, that is, the Bodhisattvas who are in the fifteen moments of the path of seeing. 'Arhat' refers to the small practice school, that is, the saints who have realized the sixteenth moment. 'Having made offerings to the Buddhas in the past' and so on, like a rhinoceros horn, refers to the Bodhisattvas on the path of accumulation. (Buton Master) said so. The first three are the lineages that have been correctly established, the lineages that are naturally obtained by the Dharma nature, and the lineages that are spontaneously determined to become Buddhas, which is the view of the 'Great Commentary'. Such a person, is the support of the person on the path, just like the manifested flowers, although they do not exist in reality, they appear as different times and places in the conventional, although the Dharma nature of becoming a real support does not exist, but it can obtain the determination of different realizations, such a support, with the nature, the dominant condition and the Dharma nature of the mind, that is, the support of the lineage, these three ways, completely include the path, this is the rhinoceros horn, know that this is the path of the Pratyekabuddha! These flowers are manifestations! And so on. In the explanation it says: The path of the Pratyekabuddha, in terms of Dharma, is more excellent than the path of the Shravaka, because as mentioned before, it is only the practice of the sixteen aspects of the four truths, and the things of arising and ceasing, that is, truly realizing all phenomena, and through the practice of dependent origination, gradually cutting off the fruit of detachment from the real clinging to external objects, and the real clinging to the internal grasper or consciousness.

ིན་པའི་རྣམ་རྟོག་མ་སྤངས་ སམ་སྤོང་མི་ནུས་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པས་བསྡུས་པའི་བརྟེན་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་ པའམ་རྟོགས་པའི་རྟེན་ནམ་གཞི་ལམ་པ་གང་ཟག་དང་། ཆོས་ཉིད་རིགས་ཀྱི་རྟེན་དང་ཁྱད་ པར་གསུམ་ལྡན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གྱིས་སོ། །ལམ་བསྟན་ནས། དེ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་སྟོན་ 2-32 པ་དེ་ཁྱད་པར་དེ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་རྟོགས་པ་སྟེ་ཐོབ་པའི་ལམ་དེ་རང་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་ལམ་ཡིན་པར་བྱང་པས་སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་དང་དངོས་གཞི་མ་དམིགས་པའི་ཤེས་ རབ་རྗེས་བསྔོ་བ་དང་བཅས་ནས་ཤེས་པར་བྱའི། རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་ཏེ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་ནས་མངོན་དུ་ནི་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་ལམ་ཤེས་སོ། ། གསུམ་པ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། རྒྱུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཐོབ་ན། སྔར་ཇི་ སྐད་བཤད་པའི་འཕགས་ལམ་སྐྱེ་བས་རྒྱུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་མཐུན་སྟོན་ནོ། །རྩ་འགྲེལ་ གཉིས་ནི། ཕྱིའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་(ཤེར་འབྱུང་)གཟུང་བ་མི་དམིགས་(ཤེར་འབྱུང་)པའི་ཕྱིར། ཕྱིའི་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་(གསེར་)ཆོས་བརྡ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་བརྡ་ཙམ་གྱིས་བཞག་པའི་བཏགས་ པ་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་དོན་དམ་པར་བདེན་པས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་ཡང་མི་འགལ་ བར་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་སྟེ་ཕྱིའི་བདེན་དངོས་ཀྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ཤེས་རྣམ། ཕྱིའི་གཟུང་ བདེན་གྱིས་སྟོང་པ་དོན་རྣམ་དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་སྒོམ་པའི་རང་རྒྱལ་གྱི་སྤྱོར་ལམ་ཆ་བཞིའི་ དང་པོ་དེ་དྲོ་བར་གྱུར་པའོ། །བཏགས་པ་དང་ཡང་མི་འགལ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་སྟོན། ཞེས་ སོ། །ཕྱིའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་ཕྱི་གཟུང་བས་བསྡུས་པའི་ ཆོས་ཀུན་དོན་དམ་པར་འགྲིབ་པ་དང་འཕེལ་བ་དང་། སོགས་པས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་ མེད་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པས་བྱེ་བ་སྟེ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སློབ་ཅིང་དེ་ ལྟར་རྟོགས་པ་ཤེས་རྣམ། དེ་དོན་དམ་པར་ཕྱིའི་འཕེལ་འགྲིབ་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་དོན་རྣམ། དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་སློབ་པའི་རང་རྒྱལ་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ཆ་བཞིའི་གཉིས་པ་དེ་རྩེ་མོར་གྱུར་པའོ། ། གཟུགས་འཕེལ་པ་དང་འགྲིབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་སློབ་པོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གཟུགས་ ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན། ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་ཆོས་གང་དུ་ཡང་དོན་དམ་པར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བྱར་ 2-33 མེད་དེ། ཕྱི་དོན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ནང་ཕྱི་སྟོང་པ་དང་། སོགས་པས་དངོས་ པོ་མེད་པའི་(ཨཱརྱ་)ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་(མདོར་མེད། )ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། (ཨཱརྱ། ) རྟགས་གྲུབ་སྟེ། དེ་ཐམས་ ཅད་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེས་ན་གཟུགས་སོགས་སྣང་ བ་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་དོན་དམ་པར་ཕྱིའི་ཆོས་གང་དུ་ཡང་མི་འཛིན་པའི་རྟོགས་

【現代漢語翻譯】 未捨棄有生的分別念，或者不能捨棄，以及以獨覺乘所攝的依處法，修習或者證悟的所依或者根本道位補特伽羅，因為具有法性種姓的所依和差別三種的緣故。從道指示起，知曉此的道智指示，即是具有此三種差別的證悟之法，也就是獲得的道，此獨覺道，由菩薩以加行發心和正行無所緣的智慧，以及後行迴向等而知曉。獨覺的道和果的一切相，知曉后在相續中生起，但不要現前，這是知曉獨覺道。 第三，前釋是：如果獲得與生起抉擇分相應的，如前所說的聖道生起，則顯示與生起抉擇分相應。根本釋和註釋二者是：因為不緣外在的色等（從智慧生起）所取。外在的色等（黃金）之法，是從名言中生起，也就是緣于僅以名言安立的假立，與勝義中空性的法性也不相違地善為顯示，也就是了知外在的真實事物為空性，這是智相。如此了知外在所取的真實為空性之義相后，修習的獨覺的加行道四部分的第一個是暖位。與假立也不相違，也顯示法性。如此等。緣于外在的色等顯現之相，以外在所取所攝的一切法，在勝義中沒有損減和增益，以及以『等』字包括的沒有能取和所取等差別，如此爲了了知而修學，如此了知是智相。此勝義中外在的增減等為空性是義相。如此了知后修學的獨覺的加行道四部分的第二個是頂位。不修學色增長和損減等。如此等。色等法，有法。在外境之法中，在勝義中沒有能取，因為一切外境之法在勝義中是內外空性，以及以『等』字包括的無實事（聖）自性空性（經中無）。（聖）能立，因為彼一切在勝義中是自性空性之故。因此，緣於色等顯現之相，不執著勝義中任何外在之法的證悟。

【English Translation】 Not abandoning the conceptual thoughts of existence, or being unable to abandon them, and the basis of relying on the Dharma gathered by the Pratyekabuddha Vehicle, the support or basis of practice or realization, the individual, because it possesses the support of the Dharma-nature lineage and the three distinctions. From the instruction of the path, the wisdom instruction that knows this, that is, the Dharma of realization that possesses these three distinctions, that is, the path obtained, this Pratyekabuddha path, should be known by the Bodhisattva with the practice of generating the mind and the wisdom of non-objectification in the main practice, and the subsequent dedication. All aspects of the Pratyekabuddha's path and fruit, after knowing them, arise in the continuum, but should not be manifested, this is knowing the Pratyekabuddha's path. Third, the former explanation is: If one obtains what is in accordance with the part of definitely distinguishing the cause, the arising of the Noble Path as previously stated, then it shows what is in accordance with the part of definitely distinguishing the cause. The root explanation and commentary are: Because the external form, etc. (arising from wisdom) is not objectified. The Dharma of external form, etc. (gold), arises from convention, that is, relying on the mere imputation established by mere convention, and also not contradicting the Dharma-nature of emptiness in the ultimate sense, it is well shown, that is, realizing that external real things are empty, this is the aspect of wisdom. After realizing the meaning of the emptiness of external grasping in this way, the first of the four parts of the Pratyekabuddha's practice path is the heat stage. It is also not contradictory to imputation, and also shows Dharma-nature. And so on. Relying on the mere appearance of external form, etc., all Dharmas gathered by external grasping, in the ultimate sense, there is no decrease or increase, and the distinctions of no grasper and grasped included by 'etc.', in order to learn to realize in this way, realizing in this way is the aspect of wisdom. This emptiness of external increase and decrease, etc. in the ultimate sense is the aspect of meaning. After realizing in this way, the second of the four parts of the Pratyekabuddha's practice path that is learned is the peak stage. One does not learn for the sake of increasing and decreasing form, etc. And so on. Form, etc., subject. Among the Dharmas of external objects, there is no object to be grasped in the ultimate sense, because all Dharmas of external objects are empty internally and externally in the ultimate sense, and the emptiness of the nature of non-entity (Arya) included by 'etc.' (not in the Sutra). (Arya) Proof, because all of them are empty of nature in the ultimate sense. Therefore, relying on the mere appearance of form, etc., the realization of not grasping any external Dharma in the ultimate sense.

པ་ཤེས་ རྣམ། དེར་གཟུང་བྱར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ། དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པའི་རང་ རྒྱལ་གྱི་སྦྱོར་ལམ་བཞིའི་གསུམ་པ་དེ་བཟོད་པའོ། །གཟུགས་ཡོངས་སུ་གཟུངས་པ་མེད་དེ། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ (བར་མར་འདི་བས་མེད། )ཞེས་སོགས་སོ། །གཟུགས་སོགས་སྣང་བ་ ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་ཕྱིའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་བླང་དོར་ཀུན་ བྱང་སོགས་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཤེས་རྣམ། དེར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་ པ་ཅན་གྱི་རང་རྒྱལ་གྱི་སྦྱོར་ལམ་བཞི་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གོ །གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མི་མཐོང་ འགག་པ་དང་། ཞེས་སོགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདེན་པ་བཞི་ཡང་ཡིན་ དམིགས་པ་ཡང་ཡིན་པ་དེའི་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དམིགས་ནས་རང་རྒྱལ་གྱི་ངེས་འབྱེད་ཆ་ མཐུན་བཞི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱང་སེས་ཤེས་པར་(རད་ཀིར་)བྱའོ། ། ༈ བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་ཤེས། གསུམ་པ་ལ་མཚམས་སྦྱར་དང་། ལམ་བཤད་པ་གཉིས་སོ། ། ༈ མཚམས་སྦྱར། དང་པོ་ནི། དམན་མཆོག་ གི་རིམ་པས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་བྱང་པའི་ལམ་འཆད་དོ། ། ༈ ལམ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཐོང་ལམ་ཤེས་པ་ཕན་(དག་ལྡན་)ཡོན་དང་བཅས་པ། སྒོམ་ ལམ་ཤེས་པ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པའོ། ། ༈ མཐོང་ལམ་ཤེས་པ་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པ། དང་པོ་ལ། སྤྱི་དང་། ཡན་ལག་གི་དོན་གཉིས་སོ། ། ༈ སྤྱིའི་དོན། དང་པོ་ལ། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་གཉིས་ ལས། དང་པོ་ལ་ལུས་རྟེན་ནི། སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་གང་ལ་སྐྱེ་བ་སྟེ། འདོད་པའི་རྟེན་ཁོ་ ན་ལ་དང་པོ་སྐྱེའོ། །སེམས་རྟེན་ནི། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ནི། བསམ་གཏན་ས་དྲུག་ལ་བརྟེན་པར་ 2-34 འདོད་དོ། །འདིར་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་རབ་མཐའ་ཞེས་པ་འདོད་པ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་ ཕྱིན་ནས་སྲིད་རྩེ་ནས་འདོད་པའི་བར་དུ་ལོག་སྟེ་ཡང་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་བར་རྫོགས་ པར་བྱས་པ་སྟེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནོ་ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། རྒྱུ། ངོ་བོ། འབྲས་བུ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི། ཚོགས་ལམ་དུ་བདེན་བཞི་ བདག་གཉིས་མེད་པར་ཐོས་བསམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་བག་ཆགས་སྦྱོར་ལམ་གྱིས་གསོས་ བཏབ་པ་དེ་རྒྱུའི་རྐྱེན་ནོ། །ཐེག་བསྡུས་སུ། ཐོས་སོགས་བག་ཆགས་མེད་པར་ནི། །དེ་འབྲས་ སྐྱེ་བ་མི་རིགས་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །བདག་མེད་གཉིས་བསམ་གཏན་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་སམ་ དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་ལམ་ནི་བདག་རྐྱེན་ནོ། །བདེན་བཞིའི་ཇི་ལྟ་ཇི་ སྙེད་པ་དམིགས་རྐྱེན། ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚན། མཚོན། གཞི་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་ གི་མཇུག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཚུངས་ལྡན་ཅན་གྱི་ འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི

【現代漢語翻譯】 ཤེས་རྣམ། (shes rnam)（智慧等）。在那裡，沒有可執著的法性之義。像這樣證悟后修習的自證智者的四加行道的第三個是忍位。『色蘊完全不可執著，因為內外皆是空性。』（中間沒有比這更重要的。）等等。觀想色等僅僅是顯現，從而了知一切外在之法，在勝義諦中沒有生滅、取捨、善惡等，這是智慧等。在那裡，沒有的法性之義。具有這樣相狀的自證智者的第四個加行道是世第一法。『不見色的生起和滅亡。』等等。以這些相狀，既是四諦的所緣，也是能緣，以它為所緣，自證智者的四順抉擇分依次生起。』如菩薩所知（རད་ཀིར，rad kir）應當知曉。 菩薩道之知 第三部分包括連線和道路的解釋兩部分。 連線 第一部分是：以低到高的順序，在自證佛的道路之後解釋菩薩的道路。 道路的解釋 第二部分包括兩點：瞭解見道及其利益（དག་ལྡན，dag ldan），以及瞭解修道及其作用。 瞭解見道及其利益 第一部分包括總義和支分義兩部分。 總義 第一部分包括所依和能依兩部分。 首先，身體所依是：生起于加行道世第一法上的身體。最初只在欲界生起。心所依是：分別說部認為依賴於六禪定地。這裡所說的『四禪定的頂端』是指從欲界到有頂，再從有頂回到欲界，最終圓滿四禪定，依賴於此。 第二部分包括因、體性、果三個方面。首先，因是：在資糧道中，通過聽聞和思考證悟四諦和二無我的習氣，通過加行道加以滋養，這就是因的條件。在《攝大乘論》中說：『如果沒有聽聞等的習氣，就不會產生結果。』。以二無我為基礎，依賴於禪定的加行或正行而修習的加行道是增上緣。四諦的如是和盡所有性是所緣緣。偉大的世第一法是等無間緣。 第二部分包括相、喻、基三個方面。首先，相是：生起于加行道世第一法之後的，不緣任何事物的等持（藏文：ཏིང་ངེ་འཛིན།，梵文天城體：समाधि，梵文羅馬擬音：samādhi，漢語字面意思：三摩地）以及與之相應的出世間

【English Translation】 shes rnam (wisdom, etc.). There, there is no nature of reality to be grasped. Having realized this and cultivated, the third of the four preparatory paths of the self-realized is forbearance. 'Form is completely ungraspable, because both inside and outside are emptiness.' (There is nothing more important than this in between.) etc. Contemplating form, etc., as mere appearances, thereby understanding that all external phenomena, in the ultimate sense, have no arising, ceasing, acceptance, rejection, good, bad, etc., this is wisdom, etc. There, there is no nature of reality. The fourth preparatory path of the self-realized, possessing such characteristics, is the supreme dharma. 'Not seeing the arising and cessation of form.' etc. With these aspects, it is both the object and the subject of the four truths. Taking it as the object, the four sequential parts of the self-realized's decisive discrimination arise in order. 'As the Bodhisattva knows (རད་ཀིར，rad kir), it should be known. Knowing the Bodhisattva Path The third part includes two parts: the connection and the explanation of the path. Connection The first part is: In a sequence from low to high, after the path of the self-enlightened Buddha, the path of the Bodhisattva is explained. Explanation of the Path The second part includes two points: understanding the path of seeing and its benefits (དག་ལྡན，dag ldan), and understanding the path of cultivation and its actions. Understanding the Path of Seeing and its Benefits The first part includes two parts: the general meaning and the branch meaning. General Meaning The first part includes the support and the supported. First, the physical support is: the body that arises on the supreme dharma of the preparatory path. Initially, it only arises in the desire realm. The mental support is: the Vaibhashika school believes that it relies on the six dhyana grounds. Here, 'the peak of the fourth dhyana' refers to going from the desire realm to the peak of existence, and then returning from the peak of existence to the desire realm, ultimately perfecting the fourth dhyana, relying on this. The second part includes three aspects: cause, nature, and result. First, the cause is: in the accumulation path, the imprints of understanding the four truths and the two selflessnesses through hearing and thinking, nourished by the preparatory path, this is the condition of the cause. In the Compendium of Vehicles, it says: 'If there are no imprints of hearing, etc., the result will not arise.' The preparatory path, based on the two selflessnesses, relying on the practice or the main practice of meditation, is the dominant condition. The suchness and the extent of the four truths are the object condition. The great supreme dharma is the immediate condition. The second part includes three aspects: sign, metaphor, and basis. First, the sign is: arising after the supreme dharma of the preparatory path, the samadhi (藏文：ཏིང་ངེ་འཛིན།，梵文天城體：समाधि，梵文羅馬擬音：samādhi，漢語字面意思：三摩地) that does not focus on anything, and the transcendental that is in accordance with it.

་ཡེ་ཤེས་གང་ཞིག ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་གསུམ་གྱི་ཐོག་མར་གྱུར་ པའོ། །དེ་ནས་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས། །འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་པ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ དྲི་མ་མེད། །འཛིན་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཐོབ། །ཅེས་དང་། ཀུན་བཏུས་སུ། མདོར་བསྡུ་ན་ འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་མཇུག་ཐོགས་སུ་མི་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་ རབ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཞེས་སོགས་བཤད་དོ། །གང་ཞིག ཆོས་ཉིད་ མཐོང་བ་དང་ཆོས་ཅན་མཐོང་བ་རིམ་བཞིན་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་བྱང་སེའི་མཐོང་ལམ་ གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་སྔར་མ་མཐོང་གསར་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་མཐོང་། དེ་ ཁོ་ནའི་དོན་ཚོལ་བས་སམ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་བགྲོད་པས་ལམ་མོ། །མ་མཐོང་མཐོང་ཕྱིར་མཐོང་ 2-35 བའི་ལམ། །ཞེས་མཛོད་ལས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། འདོད་ལུགས་མང་དུ་སྣང་སྟེ། གཉལ་པ་ སོགས། མཐོང་ལམ་རྫས་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་དུ་མར་སྐྱེ་ཞེས་དང་། འབྲོམ་སོགས། བཟོད་པ་ བར་ཆད་མེད་ལམ་དང་ཤེས་པ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་རྫས་གཉིས་སུ་སྐྱེ་ཞེས་དང་། འབྲེ་སོགས་ནི། ཆོས་བཟོད་ཆོས་ཤེས་རྗེས་བཟོད་རྗེས་ཤེས་རྫས་བཞིར་སྐྱེ། ཞེས་དང་། བུདྡྷ་ཤྲཱི་ནི། དབང་བོ་ རྣོ་རྟུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་གཉིས་དང་བཅུ་དྲུག་ལ་སོགས་པར་སྐྱེའོ་ཞེས་ དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ། མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་བཅུ་དྲུག་པ་ནི་སྒོམ་ལམ་ ཡིན་ཅིང་མཐོང་ལམ་མིན་ཟེར་རོ། །འོད་ཟེར་མགོན་པོ་སོགས། སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ སེམས་ཙམ་ལུགས། སྐད་ཅིག་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་དབུ་མའི་ལུགས་ཞེས་སོགས་ནི་ནོར་བ་ཁོ་ན་ ཡིན་ཅིང་ཕལ་ཆེར་ལུང་གི་སྙེ་མར་ལེགས་པར་བཀག་ཟིན་པས་ཤི་ཟིན་པ་ལ་མཚོན་བསྣུན་ མི་དགོས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཐུབ་དགོངས་སུ་ཡང་། བདེན་བཞི་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་ གྱིས་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་ཆོས་ཤེས་པས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཅིག་ཁོ་ནའོ། ། ཞེས་དང་། གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་ན་ཅི་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ ཅིག་བཅུ་དྲུག་ཏུ་རྣམ་པར་བཞག་ཅེ་ན། ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཆ་རྣམས་རྣམ་ པར་ཕྱེ་ནས་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་རྣམས་སུ་བཞག་པར་བྱ་སྟེ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུས་གདུལ་བར་བྱ་ བའི་སྐྱེ་བོ་ལ་དེ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལས་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཅི་ ལྟར་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་ལམ་བསྒོམ་ཞེ་ན། འདི་ཡང་ཐར་བ་འདོད་པ་རྣམས་རྣམ་པ་གཞན་ གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་ལ་གཞུག་པའི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་རྣམ་པར་བཞག་གི་ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་གཅིག་ཁོ་ནའོ་ཞེས་སོགས་དང་། འགྲེལ་ཆེན་དུ། བདེན་པ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་ པར་རྟོགས་པ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་བས་ན་ས་དང་པོའི་སྐད་ཅིག་

【現代漢語翻譯】 何為無漏三道之始的智慧？那是超越世間的無上智慧，無分別，無垢染，遠離二取（能取和所取）。《集論》中說：『簡而言之，它是世間法的頂峰，伴隨著無所緣的等持和智慧的平等。』等等。何為菩薩見道的特徵？即依次如實了知法性見和法相見的智慧。 第二，因為新顯現地親見了先前未見的法性，所以稱為『見』。或者，因為尋求其意義，或者因為趨向菩提，所以稱為『道』。《俱舍論》中說：『未見而見，故名見道。』 第三，對此有諸多觀點。嘉瓦巴（Gyalwa Pa）等人認為，見道是單一實體的多種相續生起。仲敦巴（Drom）等人認為，忍位是無間道，智位是解脫道，二者是兩種實體生起。哲（Dre）等人則認為，法忍、法智、類忍、類智四種實體生起。布達室利（Buddhashri）認為，根據根器的利鈍，可以生起一剎那、二剎那乃至十六剎那等等。分別說部認為，見道只有十五剎那，第十六剎那是修道，而非見道。光芒怙主（Özer Gönpo）等人認為，生起十六剎那是唯識宗的觀點，生起一剎那是中觀宗的觀點。這些都是錯誤的，大部分已經在論典中駁斥過了，無需畫蛇添足。然而，在佛陀的密意中，四諦是緣起，無自性生滅，因以法智見之，故唯有一現觀。如果一剎那間就能見到真如，為何見道要安立為十六剎那？這是因為，將同一本體的智慧，分門別類地安立為十六剎那，是爲了引導可以被如此調伏的眾生，從而攝受他們。如果這樣，為何要修習十六種行相的道？這也是爲了讓希求解脫者通過不同的方式進入對真如的認知，所以才進行分別安立，而真如只有一個。《釋論》中說：『因為諸諦的現觀是唯一的，因此初地的一剎那……』

【English Translation】 What is the wisdom that is the beginning of the three uncontaminated paths? It is the unsurpassed wisdom that transcends the world, without conceptualization, without defilement, and free from the two grasps (grasping subject and grasped object). The Compendium of Topics states: 'In short, it is the culmination of worldly dharma, accompanied by non-objectifying samadhi and equality of wisdom.' etc. What is the characteristic of the path of seeing of a Bodhisattva? It is the wisdom that knows the suchness of reality and the appearance of phenomena in order. Secondly, because one newly and manifestly sees the suchness of reality that was not seen before, it is called 'seeing'. Or, because one seeks its meaning, or because one progresses towards enlightenment, it is called 'path'. The Treasury of Knowledge states: 'Because of seeing what was not seen, it is called the path of seeing.' Thirdly, there appear to be many views on this. Gyalwa Pa and others say that the path of seeing is a single substance that gives rise to multiple aspects. Drom and others say that forbearance is the path of immediate proximity and knowledge is the path of liberation, and that these two arise as two substances. Dre and others say that the dharma-forbearance, dharma-knowledge, subsequent-forbearance, and subsequent-knowledge arise as four substances. Buddhashri says that, depending on the sharpness or dullness of the faculties, they arise as one moment, two moments, or sixteen moments, and so on. The Vaibhashikas say that the path of seeing is only fifteen moments, and that the sixteenth moment is the path of meditation and not the path of seeing. Özer Gönpo and others say that the arising of sixteen moments is the view of the Mind-Only school, and the arising of one moment is the view of the Madhyamaka school. These are all mistakes, and most of them have already been refuted in the scriptures, so there is no need to add fuel to the fire. However, in the intention of the Buddha, the four truths are interdependent, and there is no inherent arising or ceasing, and because they are seen with the knowledge of dharma, there is only one direct realization. If one sees the suchness of reality in one moment, then how is the path of seeing established as sixteen moments? This is because the wisdom of the same essence is divided into parts and established as sixteen moments, in order to guide beings who are to be tamed in that way, and to take them under one's care. If that is the case, then how does one meditate on the path in sixteen aspects? This is also because those who desire liberation are fully investigated and established in order to lead them to the knowledge of the suchness of reality in different ways, but the suchness of reality is only one. The Great Commentary says: 'Because the direct realization of the truths is the same, therefore the first ground is one moment...'

མ་དང་པོ་ནི་མཐོང་ བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་བར་ནི་ 2-36 མཆོག་གི་དོན་ལ་སོགས་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་སྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ པར་བཤད་དོ། །ཞེས་དང་། ཐུབ་དགོངས་སུ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་ སྐད་ཅིག་ཁོ་ན་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་མོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ནི་(བདེན་བཞི་)སོ་སོར་རྟོགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ ལས་སྐད་ཅིག་གཅིག་པོ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མཐོང་བའི་ ལམ་སྟེ་མ་རིག་པ་དང་བཅས་པའི་འཁོར་བ་བརྒྱུད་པ་ཐོག་མ་མེད་པ་རྣམས་སུ་མ་མཐོང་ བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཙོ་བོ་ཞེས་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུའོ། །འཁྲུལ་ བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྩད་ ནས་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ ལྔ་བོ་རྣམས་ཀྱང་མཐོང་བའི་ལམ་མོ་ཞེས་པ་ནི་ཐ་སྙད་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །སྒོམ་པའི་ལམ་དུ་ གསུངས་པས་ཀྱང་མཐོང་བའི་ལམ་བཏགས་པ་བའོ་ཞེས་གསལ་བར་བྱས་སོ། །གཞན་དུ་ན་ ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་གོ་ཞེས་མང་ དུ་བསྟན་པ་དང་ཅི་ལྟར་མི་འགལ། ཞེས་སོགས་ཏེ། མདོར་ན་བདེན་བཞིའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་ སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཆ་ནས་སྐད་ཅིག་གཅིག་གམ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བཤད་དེ། ཤེར་འབྱུང་གིས། དེས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་སྐད་ཅིག་ལ་རྟོགས་པ་ཅན་ནོ། །དེ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ན་ལམ་ཡང་ སྐད་ཅིག་གཅིག་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །སྤང་བྱ་སྤོང་ཚུལ་དང་ངེས་པ་འདྲེན་ཚུལ་གྱིས་སྐད་ཅིག་ བཅུ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། སྔར་དྲངས་པའི་ཨ་བྷ་ཡའི་ལུང་(བཅོ་ལྔ་བོ་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་སོགས་སོ། ། )ལྟར་ དང་། འགྲེལ་ཆེན་དུ། སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བའི་དུས་སུ་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་ངོ་། །དེ་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་སོ། །དེ་ཡང་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་ལམ་བསྒོམས་སོ། ། ཀུན་འབྱུང་སོགས་ལའང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པས། འབྲས་བུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལས་ 2-37 ཐེག་ཆེན་པོར་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་གཅིག་གི་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བལྟ་བར་བྱ་ལ། བདེན་པ་སོ་སོ་ལ་སླར་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བསལ་བས་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་ པ་ལས་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ཁོ་ནས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་དང་། ཐུབ་དགོངས་སུ། དེ་ཡན་སྨོས་ནས་ཟེར་བ་དེའི་ལུགས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་རྣམས་ཀྱང་གཙོ་བོའི་(འམ་དངོས་) མཐོང་བའི་ལམ་མོ་ཞེས་གསལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །(ཤེར་འབྱུང་གིས་ཀྱང་། བཅུ་དྲུག་པོ་ཀུན་བཏུས་ལྟར་བཤད་ ནས། ཅི་ལྟར

【現代漢語翻譯】 第一條道路是見道。除了見道之外，從第二剎那開始，直到金剛喻定（vajropamasamadhi）之間，爲了在勝義等方面證悟各自的法界（dharmadhatu），所修的道是修道。如是說。在《能仁密意》（Thub dgongs）中說：『在苦諦上獲得法智忍（dharmajñanakṣānti）的唯一剎那為見道，在苦諦上獲得法智等是修道。』這樣說，是因為從對（四聖諦）各自證悟的現觀（abhisamaya）中，唯一剎那需要現觀，因此現觀是見道，因為以證悟從未在無始以來的無明和輪迴中見過的真如（tathata）的自性，所以是主要的。爲了證悟這一點，通過迷惑的原因而產生的增益（āropa）的顛倒相（viparyāsa）所產生的煩惱（kleśa）連根拔除，因此在苦諦上獲得法智等十五個剎那也是見道，這僅僅是名言上的說法。通過說為修道，也闡明了見道是假立的。否則，大車（śiṅ rta chen po， महान रथ，mahā ratha，偉大的戰車）論師們多次宣說的『大乘（mahāyāna）的見道有十六個剎那』，又該如何不相違背呢？』等等。總之，從現量證悟四聖諦的法性（dharmatā）的角度來說，說為一個剎那或一個自性。如《般若生》（Śer 』byung）所說：『因此，法界是在一個剎那間證悟的。因為它是唯一的，所以道也是一個剎那。』從斷除所斷（pahātabba）的方式和引導決定的方式來說，會變成十六個剎那，如前引用的阿跋耶（Abhaya）的教證（『十五個剎那也是』等等）一樣。在《釋論》（』Grel chen）中說：『在通過見苦而斷除時，斷除集諦。因此，現證滅諦。而且，這在其他方面是不合理的，所以修道。在集諦等方面也是如此。』因此，從果的現觀來看，應該將大乘的見道視為一個剎那的現觀。通過在每個諦上再次遣除顛倒，僅僅通過十六個剎那來現觀。在《能仁密意》中說：『說了這麼多，按照他的觀點，十六個剎那也是主要的（或真實的）見道。』如是闡明。《般若生》也按照總攝的方式解釋了十六個剎那，然後說：『如何……』 The first path is the Path of Seeing (darśanamārga). Other than that, from the second moment onwards until the Vajra-like Samadhi (vajropamasamadhi), the path practiced to realize the respective Dharmadhatu in terms of the ultimate meaning, etc., is said to be the Path of Cultivation (bhāvanāmārga). As it is said. In 'The Intent of the Sage' (Thub dgongs), it is said: 'The single moment of forbearance of knowledge of Dharma regarding suffering (dharmajñanakṣānti) is the Path of Seeing, and the knowledge of Dharma regarding suffering, etc., are the Path of Cultivation.' This is said because, from the direct realization (abhisamaya) of realizing each of the (Four Noble Truths) separately, a single moment needs to be directly realized, therefore direct realization is the Path of Seeing, because by the nature of seeing the Suchness (tathata) that has not been seen in the beginningless ignorance and cycle of existence, it is the main one. In order to realize this, the afflictions (kleśa) arising from the inverted appearance (viparyāsa) of superimposition (āropa) caused by the reason of delusion are eradicated from the root, therefore the fifteen moments of knowledge of Dharma regarding suffering, etc., are also the Path of Seeing, which is merely a nominal statement. By saying it is the Path of Cultivation, it is also clarified that the Path of Seeing is imputed. Otherwise, how would it not contradict the fact that the Great Chariot (śiṅ rta chen po, महान रथ, mahā ratha, Great Chariot) masters have repeatedly taught that 'the Path of Seeing in the Mahayana has sixteen moments'? etc. In short, from the perspective of directly realizing the nature of the Four Noble Truths (dharmatā), it is said to be one moment or one essence. As the 'Perfection of Wisdom Arising' (Śer 』byung) says: 'Therefore, the Dharmadhatu is realized in a moment. Because it is one, the path is also one moment.' It becomes sixteen moments in terms of the way to abandon what is to be abandoned and the way to lead to certainty, as in the previously quoted teaching of Abhaya ('the fifteen moments are also,' etc.). In the 'Great Commentary' ('Grel chen), it says: 'When abandoning by seeing suffering, one abandons the origin. Therefore, cessation is manifested. Moreover, this is not reasonable otherwise, so one cultivates the path. The same is true for the origin, etc.' Therefore, from the direct realization of the result, the Path of Seeing in the Great Vehicle should be regarded as the direct realization of one moment. By again eliminating the inversions on each truth, one should directly realize only through sixteen moments. In 'The Intent of the Sage,' it says: 'Having said so much, according to his view, the sixteen moments are also the main (or actual) Path of Seeing.' As it is clarified. ('Perfection of Wisdom Arising' also explained the sixteen moments according to the Compendium, and then said: 'How...')

【English Translation】 The first path is the Path of Seeing. Other than that, from the second moment onwards until the Vajra-like Samadhi, the path practiced to realize the respective Dharmadhatu in terms of the ultimate meaning, etc., is said to be the Path of Cultivation. As it is said. In 'The Intent of the Sage,' it is said: 'The single moment of forbearance of knowledge of Dharma regarding suffering is the Path of Seeing, and the knowledge of Dharma regarding suffering, etc., are the Path of Cultivation.' This is said because, from the direct realization of realizing each of the Four Noble Truths separately, a single moment needs to be directly realized, therefore direct realization is the Path of Seeing, because by the nature of seeing the Suchness that has not been seen in the beginningless ignorance and cycle of existence, it is the main one. In order to realize this, the afflictions arising from the inverted appearance of superimposition caused by the reason of delusion are eradicated from the root, therefore the fifteen moments of knowledge of Dharma regarding suffering, etc., are also the Path of Seeing, which is merely a nominal statement. By saying it is the Path of Cultivation, it is also clarified that the Path of Seeing is imputed. Otherwise, how would it not contradict the fact that the Great Chariot masters have repeatedly taught that 'the Path of Seeing in the Mahayana has sixteen moments'? etc. In short, from the perspective of directly realizing the nature of the Four Noble Truths, it is said to be one moment or one essence. As the 'Perfection of Wisdom Arising' says: 'Therefore, the Dharmadhatu is realized in a moment. Because it is one, the path is also one moment.' It becomes sixteen moments in terms of the way to abandon what is to be abandoned and the way to lead to certainty, as in the previously quoted teaching of Abhaya ('the fifteen moments are also,' etc.). In the 'Great Commentary,' it says: 'When abandoning by seeing suffering, one abandons the origin. Therefore, cessation is manifested. Moreover, this is not reasonable otherwise, so one cultivates the path. The same is true for the origin, etc.' Therefore, from the direct realization of the result, the Path of Seeing in the Great Vehicle should be regarded as the direct realization of one moment. By again eliminating the inversions on each truth, one should directly realize only through sixteen moments. In 'The Intent of the Sage,' it says: 'Having said so much, according to his view, the sixteen moments are also the main (or actual) Path of Seeing.' As it is clarified. 'Perfection of Wisdom Arising' also explained the sixteen moments according to the Compendium, and then said: 'How...'

་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བཤད་ཅེ་ན། འབྲས་བུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་དགོངས་ པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་བཤད་ཟིན་པའི་ལམ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བ་མེད་པར་མི་འབྱུང་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འབྲས་བུ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྐད་ ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གིས་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་དེ་ལྟ་ནའང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པ་ལ་ནི་ཐ་དད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ སོ། ། ) དེ་ལ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ནི། ཆོས་མཆོག་གི་མཇུག་ཐོགས་སུ་སྡུག་བདེན་མངོན་སུམ་དུ་ གྱུར་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་དེ་སྡུག་ བསྔལ་ཆོས་བཟོད། དེའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་གིས་རྣམ་གྲོལ་མངོན་དུ་ བྱེད་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཆོས་ཤེས། དེའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་དེ་གཉིས་འཕགས་ཆོས་ རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་རྟོགས་པའི་ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས་རྗེས་བཟོད། དེའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་དེ་ངེས་པར་ འཛིན་པ་རྗེས་ཤེས་ཏེ་བདེན་པ་གཞན་གསུམ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་བཟོད་ཆོས་ཤེས་ ཀྱི་ཡུལ་རྟོགས་སོ། །རྗེས་བཟོད་རྗེས་ཤེས་ཀྱིས་ཡུལ་ཅན་རྟོགས་སོ། །ཞེས་ཀུན་བཏུས་སོ། ། ཡུལ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡུལ་ཅན་ནི་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། འཇིག་ རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་ཡུལ་ནི་གཉིས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། ། ཞེས་དེའི་འགྲེལ་པར་རོ། །ཀུན་བཏུས་སུ། སོ་སོ་རང་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཀྱི་བདེན་པ་མངོན་ སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་ 2-38 བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་དེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྡུག་ བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། ཤེས་པ་གང་གིས་བཟོད་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་རྣམ་པར་ གྲོལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །བསྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་གང་ ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་ པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་འདི་གཉིས་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུའོ་ཞེས་སོ་ སོ་རང་ལ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་པོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། ཤེས་པ་གང་གིས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་བཟོད་པ་དེ་ངེས་པར་ འཛིན་པའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་ཅི་རིགས་ སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་ཆོས་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གཟུང་ བ་རྟོགས་སོ། །རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འཛིན་པ་རྟོགས་ སོ། །བཟོད་པ་དང་ཤེས་

【現代漢語翻譯】 問：『見道』（mthong lam，path of seeing）被說成是在一剎那間證悟，這是什麼意思？ 答：這是指對果的證悟而言。如上所述，通過此道斷除痛苦，若不斷除集（kun 'byung，origin），則無法實現，而斷除集即是滅（'gog pa，cessation）。因此，由於果只有一個，所以說見道在一剎那間證悟。即使以十六剎那證悟的方式各不相同，但在證悟法界（chos kyi dbyings）時，沒有任何差別。 （）這十六剎那指的是：在法最勝位（chos mchog）之後，苦諦（sdug bsngal bden pa，truth of suffering）顯現的無漏智慧，即斷除苦諦見所斷（sdug bsngal mthong spang）的無間道（bar chad med lam），是為苦法智忍（sdug bsngal chos bzod）。緊隨其後，是證得苦諦見所斷解脫的無漏智慧，是為苦法智（chos shes）。緊隨其後，是證悟二者為聖法之因的無漏智慧，是為苦類智忍（rjes bzod）。緊隨其後，是確定此二者的苦類智（rjes shes）。其餘三諦（bden pa）亦是如此。法智忍和法智所證悟的是所取境（yul），類智忍和類智所證悟的是能取境（yul can）。 如《攝類學》（kun btus）所說：『各自對苦諦顯現的無漏智慧，即以其斷除苦諦見所斷煩惱者，稱為于苦諦之法智忍。』何為于苦諦之法智？即以其于忍之後證得解脫之智慧。何為于苦諦之類智忍？即于苦諦法智之後，證悟苦諦法智忍與苦諦法智二者為聖法之因的各自顯現之無漏智慧。何為于苦諦之類智？即以其確定類智忍之智慧。 同樣，對於其餘諸諦，也應如是分別瞭解忍與智。其中，法智忍與法智所證悟的是所取境，類智忍與類智所證悟的是能取境。忍與智……

【English Translation】 Q: It is said that 'the path of seeing' (mthong lam) is realized in a single moment. What does this mean? A: It refers to the realization of the result. As explained above, abandoning suffering through this path cannot occur without abandoning the origin (kun 'byung), and abandoning the origin is cessation ('gog pa). Therefore, since there is only one result, it is said that the path of seeing is realized in a single moment. Even if the modes of realization differ in the sixteen moments, there is no difference in realizing the Dharmadhatu (chos kyi dbyings). () These sixteen moments are: Following the peak of Dharma (chos mchog), the uncontaminated wisdom in which the truth of suffering (sdug bsngal bden pa) becomes manifest, the uninterrupted path (bar chad med lam) that abandons what is abandoned by seeing the truth of suffering (sdug bsngal mthong spang), is the forbearance of the Dharma-wisdom of suffering (sdug bsngal chos bzod). Immediately following that, the uncontaminated wisdom that actualizes the liberation from what is abandoned by seeing the truth of suffering, is the Dharma-wisdom (chos shes). Immediately following that, the uncontaminated wisdom that realizes these two as the cause of the noble dharmas, is the subsequent forbearance (rjes bzod). Immediately following that, the subsequent wisdom (rjes shes) that ascertains these two. The same applies to the other three truths (bden pa). The Dharma-wisdom forbearance and the Dharma-wisdom realize the object (yul). The subsequent forbearance and the subsequent wisdom realize the subject (yul can). As stated in the Compendium of Topics (kun btus): 'The uncontaminated wisdom in which the truth of suffering is manifest to each individual, that which abandons the afflictions to be abandoned by seeing the truth of suffering, is called the forbearance of the Dharma-wisdom of suffering.' What is the Dharma-wisdom of suffering? It is the wisdom that actualizes liberation immediately after the forbearance. What is the subsequent wisdom forbearance of suffering? It is the uncontaminated wisdom that manifests to each individual after the Dharma-wisdom of suffering, realizing that the Dharma-wisdom forbearance of suffering and the Dharma-wisdom of suffering are the cause of the noble dharmas. What is the subsequent wisdom of suffering? It is the wisdom that ascertains the subsequent forbearance. Similarly, for the remaining truths, the forbearance and wisdom should be understood accordingly. Among them, the Dharma-wisdom forbearance and the Dharma-wisdom realize the object, while the subsequent forbearance and the subsequent wisdom realize the subject. Forbearance and wisdom...

པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་མཚན་མ་མེད་པར་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ ཅན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་དག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། ། སེམས་གྱི་སྐད་ཅིག་ནི་ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། ། ཞེས་སོ། །དེས་ན་དུས་མཐའི་སྐད་ཅིག་མིན་གྱི་བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཡིན་ཏེ། མི་ཁོམ་ བརྒྱད་སྤངས་པའི་དལ་བ་ལ་སྐད་ཅིག་ཟེར་བ་བཞིན་ནོ། །ཨ་བྷ་ཡས། འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་རང་གི་རྟོགས་པ་གཅོད་པ། ཞེས། ཆོས་ཤེས་རྣམས་ རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བཤད་ཅིང་། ཀུན་བཏུས་དང་མི་འགལ་ཏེ། ཆོས་བཟོད་རྟོགས་པའི་ཆ་ནས་རྗེས་ ཐོབ་དང་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་པ་རྟོགས་ པའི་ཆ་ནས་མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཅན་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མཐོང་སྤང་ 2-39 བཞི་རྣམས་ཀྱང་རིམ་གྱིས་སྤོང་སྟེ། ཆོས་བཟོད་བཞི་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བར་བཤད་པས་སོ། །རྒྱུད་ བླར། ཇི་ལྟར་མྱུག་སོགས་རིམ་སྐྱེ་བས། །ས་བོན་ཤུན་པ་གཅོད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དེ་ཉིད་ མཐོང་བ་ཡིས། །མཐོང་སྤང་རྣམས་ནི་ལྡོག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །བསྡུ་བར། མཐོང་བས་ སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཅར་སྤོང་། ཞེས་སོགས་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་སྐྱེས་པ་དང་ སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་གཅིག་ཅར་སྤོང་བ་ལྟ་བུ་ལ་དགོངས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མིན་ཏེ། སྦྱོར་ བ་ཉེར་བསྡོགས་དང་འཇུག་པ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་སྤོང་བའི་ཁྱད་བཤད་པ་དང་། ཐུབ་ དགོངས་སུ། དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་སྡུག་ བསྔལ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་བརྒྱད་རྣམས་བཟོད་པ་ཞེས་བརྗོད་ལ། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་རྣམས་ནི་ཤེས་པ་བརྒྱད་རྣམས་ཏེ། ཞེས་དང་། བཟོད་པ་བརྒྱད་རྐུན་པོ་འབྱིན་པ་ལྟ་བུའི་བྱ་བ་ཅན། ཤེས་པ་བརྒྱད་སྒོ་འཕར་ གཅོད་པའི་ཚུལ། ཞེས་དང་། ཆོས་བཟོད་ཆོས་ཤེས་ཀྱིས་འདོད་པའི་མཐོང་སྤང་སྤོང་། རྗེས་ བཟོད་རྗེས་ཤེས་ཀྱིས་ཁམས་གོང་གི་སྤོང་བར་བཤད་དེ་མཛོད་དང་མཐུན་ནོ། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་ བ། མཐོང་ལམ་ལ་རྗེས་ཐོབ་མེད་པར་འདོད་ཀྱང་། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བའམ་ཆེན་པོ་ལྟར་ ན། རྗེས་ཐོབ་ཡོད་པར་བཤད་དེ་གཞུང་དུ་སྟོན་ནོ། །འོ་ན་དུས་ཇི་ཙམ་ཞེ་ན། ངེས་པ་མེད་ དེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ས་དང་པོ་བསྒྲུབས་ནས་བདེ་བ་ཅན་དུ་གཤེགས་པར་བཤད་པས་ ལོ་མང་བོར་ཡང་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་དང་། མྱུར་བར་དེ་ལས་འདས་ནས་ས་གོང་མར་འཇུག་ པའང་ཡོད་དེ། ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། དེ་ལྟར་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་དུས་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཐོགས་ཞེ་ ན། འདི་ནི་བྱང་སེའི་ཤེས་རབ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་གཅིག་ཏུ་ ཆད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། ཞེས

【現代漢語翻譯】 並且要知道，一切法中安住于無相瑜伽者，即是見道。這十六個心剎那即是見道。要知道，心的剎那是指對所知境生起圓滿的了知。因此，這是終結時的剎那，而非無暇之剎那，如同捨棄八無暇，獲得閑暇時所說的剎那一樣。阿跋耶說：『獲得超越世間的智慧之後，斷除自己的證悟。』因此，法智等被說為后得位，這與《俱舍論》並不矛盾。因為從證悟法忍的角度來說是后得位，而從證悟解脫于苦諦見所斷等之自性的清凈的角度來說，則被認為是安住于無相瑜伽者。因此，也要逐漸斷除見斷的四法，因為據說四法忍是依次生起的。《寶性論》中說：『如芽等次第生，如斷種子與皮，如是見彼真實性，見斷諸法即遮止。』《攝類學》中說：『見道所斷之法，一次性斷除。』等等，這指的是生起苦法忍時，同時斷除苦諦見所斷的情況，並非指所有情況。因為已經說明了加行、近行和無間道所斷的差別。在《解深密經》中說：『爲了斷除煩惱，無間道的自性是苦等八見，被稱為忍。解脫道的體性是遠離煩惱，顯現出來的是八智。』又說：『八忍如盜賊被驅逐，八智如門閂被截斷。』法忍法智斷除欲界的見斷，類忍類智斷除上界的見斷，這與《俱舍論》相符。分別說部認為見道沒有後得位，但按照共同的大乘觀點，則說有後得位，經典中也有記載。那麼需要多長時間呢？這沒有定論。據說聖者龍樹在證得初地后，前往極樂世界，因此也可能停留很多年。也有可能很快超越它，進入更高的地道。善知識說：『如此說來，見道需要多長時間呢？這取決於菩薩的智慧、精進和信心，沒有一定的期限。』 種子字和咒語：無

【English Translation】 And it should be known that the yogi who abides without characteristics in all dharmas is the path of seeing. These sixteen moments of mind are the path of seeing. It should be known that a moment of mind is the complete arising of knowledge about the knowable. Therefore, this is the moment of completion at the end of time, not a moment of no leisure, just as the moment spoken of when abandoning the eight no leisures and obtaining leisure. Abhaya said: 'After obtaining wisdom that transcends the world, cut off one's own realization.' Therefore, Dharma-knowledge and others are said to be subsequent attainment, which is not contradictory to the Abhidharmasamuccaya. Because from the perspective of realizing Dharma-patience, it is subsequent attainment, while from the perspective of realizing the purity of the nature of liberation from the afflictions to be abandoned by the sight of suffering, it is considered to be abiding in the yoga without characteristics. Therefore, the four that are to be abandoned by seeing are also gradually abandoned, because it is said that the four Dharma-patience arise in sequence. In the Ratnagotravibhāga it is said: 'Just as sprouts and others arise in sequence, just as cutting the seed and the skin, so too, by seeing that very reality, the dharmas to be abandoned by seeing are turned back.' In the Compendium it says: 'The dharmas to be abandoned by seeing are abandoned all at once.' etc., this refers to the case where suffering Dharma-patience arises and the afflictions to be abandoned by the sight of suffering are abandoned all at once, not all cases. Because the difference between what is abandoned by application, approximation, and the uninterrupted path has been explained. In the Saṃdhinirmocana Sūtra it says: 'In order to abandon afflictions, the nature of the uninterrupted path is the eight sights of suffering and so on, which are called patience. The essence of the path of liberation is the absence of afflictions, and what manifests are the eight wisdoms.' It also says: 'The eight patiences are like expelling thieves, the eight wisdoms are like cutting off the door bolt.' Dharma-patience and Dharma-wisdom abandon the afflictions to be abandoned by seeing in the desire realm, while subsequent patience and subsequent wisdom abandon the afflictions of the upper realms, which is in accordance with the Abhidharmakośa. The Vaibhāṣika school believes that there is no subsequent attainment in the path of seeing, but according to the common Mahāyāna view, it is said that there is subsequent attainment, which is also recorded in the scriptures. So how long does it take? There is no certainty. It is said that the noble Nāgārjuna went to Sukhavati after attaining the first bhūmi, so it is possible to stay for many years. It is also possible to quickly transcend it and enter a higher bhūmi. The spiritual friend said: 'In that case, how long does it take to see the path? This depends on the wisdom, diligence, and faith of the Bodhisattva, and there is no fixed limit.'

་པ་ལྟར་རོ། །རྒྱས་པར་ལུང་སྙེ་སོགས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ནི། རྣམ་བཅད་ལ་མཐོང་སྤང་ས་བོན་དང་བཅས་པ་སྤངས་པས་འཇིགས་པ་ 2-40 ལྔ་དང་བྲལ་ལོ། །ཡོངས་གཅོད་ལ་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་དགའ་བ་དགུ་སྨོན་ལམ་ དང་འབད་པ་བཅུ་རྣམ་དག་བརྒྱད་བྱང་སེའི་རྒྱན་བཞི་སྣང་བ་བརྒྱད་སྙིང་རྗེ་བཅུ་དྲུག་ལས་ སོ་གཉིས། སྟོབས་བཅུ་མི་འཇིགས་པ་བཞི་མ་འདྲེས་བཅྭོ་བརྒྱད་སོགས་(བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེའི་ལྷན་ ཐབས་མཛད་པར་ལྟོས། )འཐོབ་སྟེ་གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་བོའི་མདོར་བལྟའོ། །མཐར་ཐུག་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་དུ་འོད་འཐོབ་པོ། ། ༈ ཡན་ལག་གི་དོན། གཉིས་པ་ལ། བསྟན། བཤད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། རྩ་བ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ བདེན་དང་འགོག་པ་ལམ་བདེན་ལ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམ་པ་བཞི་བཞི་ཡིས་ མཐོང་བའི་ལམ་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པ་འདི་བཤད་དེ། གང་དུ་ན་ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ སྐབས་ལའམ་སུའོ། །ཡུམ་ནི་རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུ་ལས་བཙལ་བར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །འགྲེལ་ པ་ནི། བྱང་པས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སོགས་ནས་བདེན་པ་དང་ཡུལ་ ཡུལ་ཅན་དུ་འབྲེལ་བ་དང་ལྡན་པ་བདུད་ཀྱིས་གླགས་མི་རྙེད་ནད་མེད་སོགས་ཚེ་འདི་དང་། སྐྱེ་བ་དྲན་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་སོགས་ཚེ་གཞན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ནི། མཐོང་ བའི་ལམ་ཕན་ཡོན་ཅན་ཞེས་ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བརྗོད་དོ། །ཆོས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་པའི་ཆོས་མི་རྟག་སོགས་སོ། །ཤེས་པ་ནི་སྦྱོར་ལམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་ གྱིས་ཆོས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ཤེས་པའོ། །བཟོད་པ་ནི་སྔར་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་དབང་ དུ་བྱས་ནས་སོ་སོ་རང་ལ་སྡུག་བསྔལ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ཀྱང་མི་སྐྲག་པའོ་ཞེས་ཀུན་(ཐུབ་ དགོངས་)བཏུས་སུ་སྟེ་ཤེས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་སྦྱོར་ལམ་མིན་ནོ། །གསེར་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ ཆོས་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སོགས་མི་དམིགས་པར་ཤེས་པ་ལ་བཟོད་པ་ནི་འདོད་པ་སྟེ་ཆོས་ ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །འདོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆོས་དེ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ ཤེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་མ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པར་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ 2-41 སྔ་མའི་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་རྗེས་བཟོད་རྗེས་ཤེས་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཨ་བྷ་ཡ་ནི། འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྟོགས་རྗེས་སུ་ཁམས་གོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པས་རྗེས་བཟོད། ཅེས་སོགས་ཏེ་མཛོད་དུ་ཡང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ལ། གསུམ་ལས། མཚམས་སྦྱར་ནི། བཅུ་དྲུག་གི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་བསྒོམ་པར་ བྱ་ཞེ་ན། རྩ་བ་དང་། འགྲེལ་པ་གཉིས་ལས། མཐོང་ལམ་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་བཤད། རྣམ་པ་ མ་བཤད་པར་འདོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཟུགས་སོགས་སྡུག་(དག་ལྡན་)བདེན་ལ་ དམིགས་ནས་དེ་ལ་སོགས་ཀྱི་ད

【現代漢語翻譯】 如是等等。 詳細內容可從《聖教穗論》等處瞭解。 第三，斷除見道所斷之煩惱及其種子，便能遠離五種怖畏。對於究竟的斷除，能獲得十二百種功德，九種歡喜，願望和十種精進，八種清凈，四種菩薩莊嚴，八種光明，十六種慈悲，三十二種（功德），十力，四無畏，十八不共法等等（參見布頓仁波切的《合集》）。可以參考《陀羅尼自在王經》。最終在佛地獲得一切光明。 第二部分，關於支分之義。 分為教和釋兩部分。首先是根本：宣說以苦諦、集諦、滅諦、道諦的忍和智的剎那，各有四種行相，以此見道具有巨大的利益。在何處宣說呢？在道智的章節中。詳細內容可在《般若經·善現品》中尋找。解釋是：菩薩應當修習法智忍等，與真諦和境、有境相關聯，不被魔所乘，無病等等，具有今生和來世的功德，如憶念前世和獲得佛果等等，被稱為見道的利益，在道智的章節中宣說。法是指以苦諦為主所宣說的法，如無常等。智是指在加行道中，以苦諦之法進行觀察的智慧。忍是指先前觀察之後，即使苦諦現前也不恐懼，如《集論》（《集論》的意趣）中所說，其餘的智不是加行道。金論中說：對於苦諦之法，了知無常、苦等，不執著，此為忍，即法智忍。以欲為先導，如實了知此法，即是法智。同樣，對於未生之苦等，以不執著的方式， 隨之而來的了知是類忍、類智，也是如此。阿跋耶說：了知欲界的苦諦之後，再以了知上界的苦諦為類忍。等等，在《俱舍論》中也是如此。 第二部分，分為三部分。連線是：應當如何修習十六種行相呢？根本和解釋兩部分：從見道的行相之門進行宣說。駁斥不宣說行相的觀點。首先：以色等苦諦為對境，以及對色等的...

【English Translation】 And so on. For details, refer to texts like 'Lung Nye'. Third, by abandoning the afflictions to be abandoned on the path of seeing, along with their seeds, one is freed from the five fears. In the ultimate abandonment, one obtains twelve hundred qualities, nine joys, aspirations and ten efforts, eight purities, four adornments of a Bodhisattva, eight lights, sixteen kinds of compassion, thirty-two (qualities), ten powers, four fearlessnesses, eighteen unshared qualities, etc. (See Buton Rinchen's 'Collection'). Refer to the 'Dharani Lord King Sutra'. Ultimately, in the Buddha-field, one obtains all lights. Regarding the meaning of the limbs: The second part has two aspects: teaching and explanation. The first part, the root text, explains that the path of seeing, with its great benefits, is achieved through sixteen moments of forbearance and knowledge regarding the four truths of suffering, origin, cessation, and path. Where is this explained? It is explained in the context of 'knowledge of the path' or 'who'. The 'Mother' (Prajnaparamita Sutra) should be sought in the chapter of 'Rabjor'. The commentary explains that Bodhisattvas should cultivate the forbearance of the knowledge of dharma, etc., which are related to the truths as objects and subjects, are not exploited by demons, are free from illness, etc., and possess the qualities of this life and other lives, such as remembering past lives and attaining Buddhahood, etc. This is referred to as the benefit of the path of seeing, and is spoken of in the context of 'knowledge of the path'. 'Dharma' refers to the dharma taught with suffering as the main focus, such as impermanence, etc. 'Knowledge' refers to the knowledge that analyzes dharma through suffering on the path of joining. 'Forbearance' refers to not being afraid even when suffering is directly experienced, after having previously analyzed it, as stated in the 'Compendium' (the intention of the 'Compendium'). The remaining knowledge is not on the path of joining. The Golden Light Sutra states: 'Forbearance is the understanding of the dharma of suffering, such as impermanence and suffering, without perceiving any specific characteristics; it is the desire, that is, the forbearance of the knowledge of dharma. Knowledge is the understanding of that dharma in the same way that desire precedes it; it is the knowledge of dharma. Similarly, the subsequent knowledge of what has not arisen, etc., in a way that does not perceive any specific characteristics is the subsequent forbearance and subsequent knowledge, and so on.' Abhaya states: 'After realizing the suffering of desire, the subsequent forbearance is the knowledge of the suffering of the higher realms.' And so on, as it is also in the Treasury of Knowledge. The second part has three sections. The connection is: How should one meditate on the sixteen aspects? From the root text and the commentary: The path of seeing is explained through the aspects. Refuting the desire to not explain the aspects. First: Focusing on forms, etc., as the truth of suffering, and on that, etc.

ེ་བཞིན་ཉིད་དང་དེ་རྟོགས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དག་ལ་ དོན་དམ་པའི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱིས་རྫས་ཐ་དད་པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཕན་ཚུན་རྫས་ཐ་དད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཏེ་རྟེན་དང་བརྟེན་པས་གནས་པར་ཁས་མི་ལེན་པ་ནི་ མ་རྟོགས་པ་སྟེ། མདོར་ན་དེ་དག་དོན་དམ་པར་རྫས་ཐ་དད་པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་མེད་ པར་རྟོགས་པ་ཤེས་རྣམ། དེར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ། དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་ པའི་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་གི་དང་པོ་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་དེ། གཟུགས་ཀྱི་ དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དེ་པ་མི་དམིགས་སོ། །དེ་པ་ལ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་དམིགས་ སོ། །ཞེས་སོགས་(ཨཱརྱ་)སོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བདེན་ལ་དམིགས་ནས་དེའི་སྔོན་ ཕྱིའི་མཐའ་དང་དབུས་མི་དམིགས་པས་དེའི་ཆོས་ཉིད་ནི་ཆེན་(མདོ་)པོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དེ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེས་ན་སྡུག་བདེན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོ་ དོན་རྣམ། དེ་རྟོགས་ཤེས་རྣམ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་བྱང་སེའི་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ གི་གཉིས་པ་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཤེས་སོ། །ཞེས་སོགས་འོག་མ་རྣམས་སུ་ཡང་དཔྱད་ཅིང་བྱའོ། ། གཟུགས་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱང་སེའི་ཕར་ཕྱིན་ཆེན་པོའོ། ། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་བཞིན་ དུ་གཟུགས་སོགས་སྡུག་བདེན་དེ་དག་དོན་དམ་པར་(ཨཱརྱ་སོགས་)འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་ 2-42 པར་རྟོགས་པ་ཤེས་རྣམ། ཞེས་སོགས་ཏེ། བཅས་པ་ནི་ཆེན་པོར་མ་ཟད་ཚད་མེད་དང་བཅས་ པ་ཞེས་པའོ། །གཟུགས་ལ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱང་སེའི་ཕར་ཕྱིན་ཚད་མ་མེད་དོ། །ཞེས་ སོགས་སོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའི་(མདོ་)ཚད་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ སོགས་སྡུག་བདེན་དེ་དག་ཚད་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཤེས་རྣམ། ཞེས་སོགས་ཏེ་གཟུགས་ཚད་ མེད་པའི་ཕྱིར་བྱང་སེའི་ཕར་ཕྱིན་ཚད་མེད། ཅེས་སོགས་སོ། །དག་ཟླ་སྙིང་མཆོག་གསུམ་ དང་རད་ཀིར་ནི། ཚད་མེད་ཉིད་བཅས་དང་དཔག་མེད་པ་དང་མཐའ་མེད་ཅེས་འདོན་ཅིང་། འདི་དག་ཙམ་མོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་བཅད་པས་ཚད་གཟུང་དུ་མེད་པ་(རད་ཀིར་)ནི་ཚད་མེད། རྣམ་ གྲངས་སུ་བགྲངས་པས་བཅད་དུ་མེད་པས་དཔག་མེད་ཅེས་རད་ཀིར་ཏེ། གྲངས་ཀྱིས་མི་ཆོད་ པས་སམ་བཅད་དུ་མེད་པ་དཔག་མེད་ཅེས་གསུམ་གའོ། །མདོར་དང་པོ་ཚད་མེད་གཉིས་ པ་ཚད་དམིགས་སུ་མེད་ཅེས། འདིར་ཚད་ནི་གཉིས་ཏེ་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཚད་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ མཐར་ཐུག་པ་ལ་བརྟེན་པའི་དབྱིབས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཚད་མཚན་ཉིད་ཅེས་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། ། ཨཱརྱ། འདིར་ཚད་ནི་སྔར་བཤད་ལྟར་གྱི་དབྱིབས་ལ་བརྗོད་དེ། གཟུགས་ཅན་མིན་པ་ལ་ ཚད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་མིན་ནོ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་བཞི་བོ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་

【現代漢語翻譯】 對於如是之性（梵文：tathatā，事物本來的樣子）以及證悟此性的圓滿佛陀們， 由於勝義諦（梵文：paramārtha-satya，佛教用語，指最高的真理）的層面，不存在實體各異的所依和能依之事物。 不承認相互間實體各異的名相，即以所依和能依而存在，是不證悟的表現。總之，證悟到他們在勝義諦中不存在實體各異的所依和能依，是智識（梵文：jñāna）。 在那裡不存在的法性是實義（梵文：artha）。如此證悟后，在修習道（梵文：bhāvanāmārga）的十六剎那（梵文：kṣaṇa，時間單位）之初，即苦法智忍（梵文：duḥkhe dharmajñānakṣānti），對於色（梵文：rūpa，佛教用語，指一切有形之物）的如是之性，不執著于『此』（梵文：idam）；對於『此』，也不執著於色的如是之性。 如是等等（聖者）。執著於色等苦諦（梵文：duḥkha-satya，佛教四聖諦之一，指人生的本質是苦），不執著于其前後之邊和中間，因此其法性乃是偉大（梵文：mahā）之性，即法界（梵文：dharmadhātu，佛教用語，指一切法的本體）的自性，因為其即是『彼』（梵文：tat）。 因此，苦諦的偉大之法性是實義。證悟此是智識。如此證悟的菩薩（梵文：bodhisattva）在見道（梵文：darśanamārga）的十六剎那之二，即苦法智（梵文：duḥkhe dharmajñāna）。如是等等，在下面的內容中也應進行分析和實踐。 因為色是偉大的，所以是菩薩的大般若（梵文：mahā-prajñāpāramitā，佛教用語，指通過般若智慧到達解脫的彼岸）。如是等等。同樣，證悟到色等苦諦在勝義諦中不存在衡量之量（聖者等），是智識。如是等等，『包括』不僅是偉大，而且是『包括無限』之意。 因為色沒有量，所以是菩薩的般若無量。如是等等。如前所述，由於虛空（梵文：ākāśa）的量不可得，因此證悟到色等苦諦是無量的，是智識。如是等等，因為色是無量的，所以是菩薩的般若無量。 《清凈月》、《心要》、《殊勝三》和《拉德基爾尼》中，『包括無量』、『不可估量』和『無邊』被提及。『僅此而已』，通過完全限定，不可衡量（拉德基爾尼）是無量。通過列舉名相而不可限定，因此不可估量，這是拉德基爾尼的觀點。由於數量無法確定或不可限定，所以『不可估量』是三者共有的。 總之，第一個是無量，第二個是量不可得。這裡有兩種量：有形之量的極限依賴於極微之末端，無形之量是特徵，這是《大疏》中的觀點。 聖者。這裡，量指的是如前所述的形狀，對於無形之物，不存在量的特徵，如是說。這樣的四種法性是苦諦的行相（梵文：ākāra，佛教用語，指事物所呈現的形態或特徵）。

【English Translation】 Regarding the suchness (Sanskrit: tathatā, the way things really are) and the perfect Buddhas who realize it, Because, in terms of ultimate truth (Sanskrit: paramārtha-satya, the highest truth in Buddhism), there are no distinct entities of support and supported. Not acknowledging mutually distinct entities, that is, existing as support and supported, is non-realization. In short, realizing that they do not exist as distinct entities of support and supported in ultimate truth is wisdom (Sanskrit: jñāna). The nature of reality where it does not exist is the actual meaning (Sanskrit: artha). Having realized this, the first of the sixteen moments (Sanskrit: kṣaṇa, unit of time) of the path of cultivation (Sanskrit: bhāvanāmārga), namely the forbearance of the knowledge of suffering (Sanskrit: duḥkhe dharmajñānakṣānti), one does not fixate on 'this' (Sanskrit: idam) in the suchness of form (Sanskrit: rūpa, in Buddhism, refers to all physical matter); nor does one fixate on the suchness of form in 'this'. Thus and so on (Ārya). Focusing on suffering, etc., the truth of suffering (Sanskrit: duḥkha-satya, one of the Four Noble Truths in Buddhism, referring to the inherent suffering in life), and not fixating on its beginning, end, or middle, its nature is the great (Sanskrit: mahā) nature, which is the essence of the realm of phenomena (Sanskrit: dharmadhātu, in Buddhism, refers to the essence of all phenomena), because it is 'that' (Sanskrit: tat). Therefore, the great nature of the truth of suffering is the actual meaning. Realizing this is wisdom. The second of the sixteen moments of the path of seeing (Sanskrit: darśanamārga) of a Bodhisattva (Sanskrit: bodhisattva) who has realized this is the knowledge of suffering (Sanskrit: duḥkhe dharmajñāna). Thus and so on, one should analyze and practice in the following sections as well. Because form is great, it is the great perfection of wisdom of a Bodhisattva (Sanskrit: mahā-prajñāpāramitā, in Buddhism, refers to reaching the other shore of liberation through wisdom). Thus and so on. Similarly, realizing that form, etc., the truth of suffering, does not have a measure of measurement in ultimate truth (Ārya, etc.) is wisdom. Thus and so on, 'including' means not only great but also 'including immeasurable'. Because form has no measure, it is the immeasurable perfection of wisdom of a Bodhisattva. Thus and so on. As before, because the measure of space (Sanskrit: ākāśa) is not perceivable, realizing that form, etc., the truth of suffering, is immeasurable is wisdom. Thus and so on, because form is immeasurable, it is the immeasurable perfection of wisdom of a Bodhisattva. 'Pure Moon', 'Heart Essence', 'Supreme Three', and 'Radkirni' mention 'including immeasurable', 'incalculable', and 'infinite'. 'Only this', by completely defining, unmeasurable (Radkirni) is immeasurable. Not limited by enumerating names, therefore incalculable, this is Radkirni's view. Because the number cannot be determined or is unlimited, 'incalculable' is common to all three. In short, the first is immeasurable, the second is the measure is not perceivable. Here, there are two measures: the limit of the measure of form depends on the ultimate end of the atom, and the measure of formlessness is a characteristic, according to the Great Commentary. Ārya. Here, measure refers to the shape as mentioned before, and for formless things, there is no characteristic of measure, it is said. Such four natures are the aspects (Sanskrit: ākāra, in Buddhism, refers to the form or characteristics presented by things) of the truth of suffering.

ཅིང་། དེ་རྟོགས་བཞི་སྡུག་བདེན་གྱི་ཤེས་བཟོད་བཞི་དག་ཡིན་ནོ། ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་ དང་། སྔོན་(ནི་སྐྱེ་)དང་ཕྱི་མཐའ་(ནི་འགག་པ་ཞེས་དག་ལྡན་སོགས་)སོགས་མེད་དེ་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་བཅུ་དྲུག་གི་ལྔ་པ་ཀུན་འབྱུང་ཆོས་བཟོད་ཅེས་ སོགས་བསྙད་དོ། །གཟུགས་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་བྱང་སེའི་ཕར་ཕྱིན་མཐའ་ཡས་སོགས་སོ། ། ཀུན་འབྱུང་ཆོས་ཤེས་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་པ་དེར་རམ་དེ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་སོགས་ཀུན་བདེན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་དེ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་རང་ 2-43 བཞིན་ཉིད་དུ་འཛིན་པས་དེ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་སོགས་ ཀུན་བདེན་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་བཅུ་དྲུག་གི་དྲུག་པ་ཞེས་སོགས་བསྙད་དོ། །མདོར་ ཤེར་ཕྱིན་འདི་དང་བྲལ་བར་མ་གྱུར་བ་ནི་དེ་པ་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱིའོ། །ཞེས་སོགས་ ཏེ། འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ལྷས་ཡུམ་དང་མ་བྲལ་བའི་བྱང་སེའི་དེ་པར་འཛིན་པར་བཤད་དེ་དེ་ ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་རྣམ་པའོ། །གཞུང་ཚིག་ལྟར་ན་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྣམ་པར་འོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་ ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་དེ་ལ་གནས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དོན་དམ་པར་བླང་བ་ མེད་དོར་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་བསྒོམ་པ་བར་ཆད་ཀྱིས་(མདོ་)མི་ཚུགས་པར་འཛིན་འཆང་ སོགས་བྱེད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་བླང་དོར་སོགས་མེད་པར་རྟོགས་ ནས་བསྒོམ་པའི་བདུན་པ་ཞེས་སོགས་བསྙད་དོ། །ཡུམ་འདི་ནི་གཟུགས་མི་ལེན་མི་འདོར་ བའི་ཚུལ་དང་། ཞེས་སོགས་སོ། །རང་གི་རྗེས་ཐོབ་འབྲལ་མི་ཤེས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མོས་པ་སྟེ་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣལ་ འབྱོར་བསྲུང་བའི་ཚད་མེད་པ་བཞི་བསྒོམ་པའི་ཤེས་བཟོད་བརྒྱད་པ་ཞེས་སོགས་ཏེ། དེ་མ་ བསྒོམས་ན་སྐད་ཅིག་དགུ་པ་ལ་འགོག་པར་ལྟུང་བར་འགྱུར་བས་དེ་དགག་པའི་དོན་དུ་ངེས་ པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་ཨརྱ་སྟེ། དེ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་དྲུང་དུ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་ཤིན་ཏུ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་བཞི་ནི་ཀུན་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ རྟོགས་པའི་ཤེས་བཟོད་དག་ཡིན་ནོ། །སྣང་ཚོད་པོའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་གཉུག་ མ་ནི་གློ་བུར་བ་མིན་པར་རང་བཞིན་པ་ལ་བྱ་སྟེ། གསར་དུ་སྟོང་པ་མིན་གྱི་གདོད་ནས་རང་ བཞིན་ཁོ་ནས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་འགོག་བདེན་དོན་རྣམ་ཞེས་སོགས་བསྙད་དོ། །ནང་སྟོང་ པ་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས། ཞེས

【現代漢語翻譯】 因此，這四種證悟是苦諦之智忍。 色等是集諦的真理，就其勝義而言，沒有常斷，沒有先後（即生和滅），因為就勝義而言，其自性是空性的。 如此證悟的十六種中的第五種被稱為集諦法忍。 因為色是無邊的，所以菩薩的波羅蜜多也是無邊的。 安住于集諦法智的般若波羅蜜多的菩薩，以法界自性，將色等一切真理的法性執著為如來藏自性，因此證悟了轉變為如來藏自性的色等一切真理的法性，這被稱為十六種中的第六種。 總之，不離此般若波羅蜜多者，應被視為如來。 如是等等，欲界色界的諸天將不離佛母的菩薩執著為如來，這是利益的方式。 按照經文的說法，這應是后得位的相狀。 同樣，安住于證悟法性的般若波羅蜜多者，對於一切法，觀修勝義中無取無舍等，不被障礙所動搖，執持等，相續中的一切法，證悟勝義中無取無舍等，然後觀修，這被稱為第七種。 此佛母是不取不捨之理，如是等等。 以自之後得位不離之智，信解一切法無自性，即以證悟為先導，修持慈等四無量心，這被稱為第八種智忍，如果不修持，就會在第九剎那墮入寂滅，爲了遮止這一點，必須修持，如阿雅所說，以不緣之理，在一切眾生面前，極力修持慈悲喜捨。 如是等等，如是四種智慧剎那，是證悟一切真理相狀的智忍。 顯現的色等事物的本性，不是突發的，而是自性的，不是新生的空性，而是從一開始就自性空性的法性，這被稱為滅諦法智等。 以不緣之理，極力修持內空性。

【English Translation】 Therefore, these four realizations are the Ksanti-jnana of the Truth of Suffering. Form, etc., are the truth of the origin of suffering (Samudaya), in terms of ultimate truth, there is no permanence or annihilation, no beginning or end (i.e., birth and cessation), because in terms of ultimate truth, its own nature is emptiness. The fifth of the sixteen realizations thus realized is called Samudaya Dharma-ksanti. Because form is infinite, the Paramita of Bodhisattvas is also infinite. The Bodhisattva who abides in the Prajnaparamita of Samudaya Dharma-jnana, with the nature of Dharmadhatu, grasps the Dharmata of all truths such as form as the nature of Tathagatagarbha, therefore realizing the Dharmata of all truths such as form transformed into the nature of Tathagatagarbha, which is called the sixth of the sixteen. In short, those who are not separated from this Prajnaparamita should be regarded as Tathagatas. Thus, etc., the gods of the desire realm and the form realm regard the Bodhisattva who is not separated from the Mother Buddha as Tathagata, which is the way of benefit. According to the text, this should be the appearance of the subsequent attainment. Similarly, those who abide in the Prajnaparamita of realizing Dharmata, for all Dharmas, contemplate that there is no taking or abandoning in ultimate truth, etc., are not shaken by obstacles, hold on, etc., all Dharmas in the continuum, realize that there is no taking or abandoning in ultimate truth, etc., and then contemplate, which is called the seventh. This Mother Buddha is the principle of not taking or abandoning form, and so on. With the wisdom that does not depart from one's own subsequent attainment, one believes that all Dharmas are without self-nature, that is, taking realization as the guide, cultivating the four immeasurable minds such as loving-kindness, which is called the eighth Ksanti-jnana, if one does not cultivate it, one will fall into cessation in the ninth moment, in order to prevent this, one must cultivate it, as Arya said, with the principle of non-objectification, in front of all sentient beings, one should diligently cultivate loving-kindness, compassion, joy, and equanimity. Thus, etc., such four moments of wisdom are the Ksanti-jnana that realizes the appearance of all truths. The nature of the manifested things such as form is not sudden, but self-nature, not newly born emptiness, but the Dharmata that is empty from the beginning, which is called Nirodha-satya Dharma-jnana, etc. Diligently cultivate inner emptiness with the principle of non-objectification.

་སོགས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མི་ 2-44 གནས་པའི་མྱང་འདས་སུ་བསྔོས་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)པས་དེ་དང་མཉམ་པ་སྟེ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ པའི་ཤེར་ཕྱིན་(ཨཱརྱ་)འཛིན་པ་སོགས་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་སམ་དེ་པ་ཉིད་ནི་འཐོབ་པ་ཡིན་ པས། དེ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་རང་རྒྱུད་ལྡན་སངས་རྒྱས་མེད་པའི་ཞིང་དུ་སངས་རྒྱས་སུ་སྤྲུལ་ བ་སོགས་བྱེད་པའི་ཤེས་བཟོད་བཅུ་པ་ཞེས་སོགས་ཏེ། གཞུང་ཚིག་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་རྣམ་ པར་བྱའོ། །བདག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་སྤྲུལ་ཅིང་། ཞེས་(དག་ལྡན་སོགས་བཞི། )སོགས་ནས་ ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་སེམས་ཅན་འདུལ་བའི་བར་ནི་ངོ་མཚར་ཆེའོ་ཞེས་སོ། །ཤེར་ཕྱིན་པར་ གཉེན་པོ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རིགས་རྣམས་ཀུན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྡུས་པར་རྟོགས་པས་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་(འགྲེལ་ཆེན་)དམིགས་པའི་བཅུ་དྲུག་གི་བཅུ་གཅིག་པ་ཞེས་སོགས་བསྙད་ དོ། །ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་ཡོངས་སུ་གཟུང་ན་ཕྱིན་དྲུག་བཟུང་བ་དང་། ཞེས་སོགས་ཞེས་པ་ ནས། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེའོ། །ཞེས་སོ། །(ཨཱརྱ་ ཇི་བཞིན་མི་སྣང་། ) འགོག་པ་ལ་རྗེས་ཤེས་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་དེ་ཉིད་ཀྱིས། དེ་ཅན་བྱང་སེའི་ཕོངས་པ་ དང་རྩོད་པ་སོགས་ཕྱིའི་ཉམ་ང་བ་དང་། ནད་ནི་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་དག་ལྡན་དང་། ཉམ་ང་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ། ནད་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་རད་ཀིར་ཏེ། ཕྱི་དང་ནང་གི་ འཚེ་བ་ཀུན་སེལ་བའི་ཕན་ཡོན་ཅན་གྱི་བཅུ་གཉིས་པ་ཞེས་སོགས་བསྙད་དོ། །རྩི་མ་གྷིའི་ དཔེས་རྒོལ་བ་དང་རྩོད་པ་དང་། འགལ་བར་བྱེད་པ་གང་དང་གང་འབྱུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ ཅད་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་གཟི་བརྗིད་དང་མཐུས་དེ་དག་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང་མེད་པར་འགྱུར། ཞེས་ སོགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་བཞི་ནི་འགོག་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་རྟོགས་པའི་ཤེས་ བཟོད་བཞི་དག་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ཁོ་ནས་ གཟུགས་སོགས་དང་དུག་གསུམ་སོགས་ནས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་ལ་མངོན་པར་ ཞེན་པ་ཞི་བའི་རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཤེས་རྣམ། ཞེན་བྱར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ་ཞེས་ 2-45 སོགས་བསྙད་དོ། །འདོད་ཆགས་དང་། ཞེས་སོགས་ནས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འཛིན་ པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །རང་བཞིན་ མེད་རྟོགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང་སྦྱིན་(མདོ་དོན་)སོགས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་ཞུགས་པའི་བྱང་སེ་ ལ་ཕྱོགས་(མདོ་)བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་ལྷ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས། ལྷས་བྱས་པ་(སྙིང་མཆོག་) འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ། ནང་གི་གནོད་པ་ལས་བསྲུང་བ་དང་། སོགས་པས་སྐྱབས་(ཨཱརྱ་འགྲེལ་ ཆེན་)པ་དང་སྦ་བ་(ནི་བསྒོམ་པ་འཕེལ་བ་དང་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པར་མཛད་དོ། །སྐྱབ་པ་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་ག

【現代漢語翻譯】 等。證悟法界不住涅槃（佛陀室利，Buddhaśrī）並將其迴向，與此相同（佛陀室利，Buddhaśrī），成為一體之般若波羅蜜多（聖，Ārya），執持等，果位即是成佛或成佛之因。 因此，獲得此果之因，以及在無佛之剎土中化現成佛等，是具有自續的第十勝解行地等。經文之詞句是利益之相。 『我亦化現成佛身』等（具四種功德等），乃至『以三乘調伏眾生』之間，是甚為稀有。般若波羅蜜多是對治品完全清凈之種姓，通達一切法皆包含在一切相中，因此被稱為十六境之第十一境等。 若能受持此甚深般若波羅蜜多，則等同受持六度。』等，乃至『受持一切種智』之間，是甚為稀有。（聖，Ārya，如實不顯現。） 于滅盡定中，以隨念之般若波羅蜜多，彼等菩薩之貧乏與爭端等外在怖畏，以及疾病，即輪迴之痛苦（具功德），怖畏是心之痛苦，疾病是身之痛苦（Ra-ki-r-te）。被稱為能消除內外一切損害之第十二境等。 如旃檀樹之譬喻，凡是生起之辯論者、爭論者與違背者，所有這些都將因般若波羅蜜多之光輝與力量而平息與消失。 如是四種智慧，即是證悟滅諦之四種勝解行。僅僅通過觀修一切法無自性，從色等以及三毒等，乃至涅槃之間，對顯現之執著得以平息之證悟智慧，即是無所執著之法性義相。 貪慾等，乃至執著于涅槃得以平息，並非增長之相。證悟無自性之智慧，以及佈施（經義）等善巧方便之菩薩，十方諸佛與天神等，由天所造（心要），從生起中轉變，從內在損害中保護，以及救護（聖，Ārya，釋），和隱藏（即增長禪定且不退失。救護即從他方之損害中救護）。

【English Translation】 Etc. Dedicating the non-abiding Nirvana of Dharmadhatu (Buddhaśrī) makes it equal to that (Buddhaśrī), becoming one taste of Prajñāpāramitā (Ārya), holding etc., the result is attaining Buddhahood or that itself. Therefore, the cause for attaining that, and manifesting as a Buddha in a field without a Buddha possessing self-nature, etc., is the tenth stage of understanding and tolerance, etc. The words of the text are in the form of benefits. 'I also manifest as the body of a Buddha,' etc. (possessing four qualities, etc.), and up to 'taming sentient beings with the three vehicles,' is very wonderful. Prajñāpāramitā is the lineage of completely purifying the antidotes, realizing that all phenomena are included in all aspects, therefore it is called the eleventh of the sixteen objects, etc. If one fully grasps this profound Mother, it is equivalent to grasping the six perfections.' etc., and up to 'fully grasping omniscience,' is very wonderful. (Ārya, not appearing as it is.) In cessation, with the Prajñāpāramitā of subsequent cognition, the poverty and disputes, etc., of those Bodhisattvas, and external fears, and diseases, which are the suffering of existence (possessing qualities), fear is the suffering of the mind, disease is the suffering of the body (Ra-ki-r-te). It is called the twelfth object, which has the benefit of eliminating all external and internal harms, etc. Like the example of the sandalwood tree, all those who arise as debaters, disputants, and opponents, all of those will be pacified and disappear due to the splendor and power of Prajñāpāramitā. Such four wisdoms are the four understandings and tolerances that realize the aspects of the truth of cessation. Merely by meditating on the lack of inherent existence of all phenomena, from forms, etc., and the three poisons, etc., up to Nirvana, the wisdom of realization that pacifies attachment to appearances is the nature of phenomena without attachment. Attachment, etc., and up to the pacification of clinging to Nirvana, is not a form of increase. The Bodhisattva who has entered into the wisdom of realizing non-inherent existence and skillful means such as generosity (meaning of the sutra), is protected from internal harm, transformed from arising by gods (essence), and protected (Ārya commentary), and hidden (that is, increasing meditation and not deteriorating. Protection is protection from harm from others).

ནོད་པ་ལས་སྐྱོབ་པའོ། །སྦ་བ་ནི་ཐེག་པ་ དམན་པར་འཕྲོ་ཞིང་གཡེང་བ་མེད་པར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་བི་མ་ལས་ཤེར་ཕྱིན་བདུན་བརྒྱ་བའི་འགྲེལ་པར་རོ། ། )ཞེས་སམ། རང་དང་སེམས་ཅན་གཞན་དང་སེམས་ཅན་མིན་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་གསུམ་མམ། མཐོང་ ཆོས་སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་གསུམ་མམ། ལྷ་མི་དེ་གཉིས་ཀ་ ལས་བྱུང་བའི་རྒུད་པ་ལས། ཞེས་བཞིར་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །ཤེར་ཕྱིན་འཛིན་ཅིང་འཆང་གློག་ (ཀློག)ཅིང་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་བསྲུང་སྐྱབ་སྦ་བ་བྱེད། ཅེས་སོགས་སོ། །གཞན་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་བདག་ཉིད་སྲོག་མི་གཅོད་ པའམ་སྲོག་གཅོད་པ་སྤང་བ་དང་། ལ་སོགས་པ་མི་ཚངས་སྤྱོད་པ་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་ པ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་ཏེ་རྒྱུ་ལ་བདག་ཉིད་གནས་ཏེ། དེ་ནས་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་ཅན་གཞན་ དག་འགོད་པའི་བྱེད་ལས་ཅན་གྱི་བཅོ་ལྔ་པ་ཞེས་སོགས་བསྙད་དོ། །བདག་ཀྱང་སྲོག་གཅོད་ པ་སྤོང་ཞེས་སོགས་སོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་མི་ཟད་པར་བྱེད་འདོད་པས་གཞན་ དོན་དུ་ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བར་བྱེད་པའི་བཅུ་དྲུག་པ་ཞེས་སོགས་བསྙད་ དོ། །སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་ བྱས་ཏེ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་འགྱུར་ རོ། །ཞེས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་བཞི་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་རྟོགས་པའི་ 2-46 ཤེས་བཟོད་བཞི་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་དག་ཡིན་ནོ། །(སྦྱོར་ཕྲེང་ངེས་པར་བལྟ་དགོས་སོ། །) གཉིས་པ་ལ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འགྲེལ་བྱེད་ཁ་ ཅིག་ནི། སྐབས་འདིར། བདེན་དང་བདེན་ལ་བཟོད་པ། ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་ དོན་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་གཞུང་། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་ རྒྱས་དག །ཅེས་སོགས་ཀྱིས་མཐོང་ལམ་གྱི་རྣམ་པའི་དོན་མ་བཤད་པར་མཐོང་ལམ་གྱི་སྐད་ ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཉེ་བར་མཚོན་པའམ་སྟོན་པ་ཉི་ཚེ་མཛད་པར་ཟད་དེ། ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་སྨོས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཞེས་མ་སྨོས་པས་སོ། །སྔར་བཤད་ཟིན་པའི་(དམིགས་པ་ དང་ནི་རྣམ་པ་དང་། །ཞེས་སོགས། )དང་། སྔར་མ་བཤད་པའི་(གཟུགས་རྟག་མ་ཡིན་མི་རྟག་མིན། །ཞེས་སོགས། ཞེས་ཆོས་བཤེས། )ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་དང་། སོགས་པ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ དོན་ཅན་གྱི་ཚིགས་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམས་སུ་ཡང་(ཆོས་བཤེས་)ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་ཙམ་བསྟན་ པ་སྔར་གྱི་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྣམ་པ་ནི་རྣམ་ཀ

【現代漢語翻譯】 救護于損害。隱藏是指不散亂地利益下乘者。如是，《維摩羅經七百頌釋》中說。）或者，由自、他有情和非有情之因所生之三者？或者，現法受生至感受變異，于其他次數感受變異之三者？或者，由天人和非人二者所生之衰損。如是，于大釋中解釋為四者。守護、執持、讀誦和完全理解般若波羅蜜多，如理作意，則恒常受到守護、救護和隱藏。如是等等。為利他而欲證得佛果，則不應自殺或斷除殺生，以及斷除不凈行等，以一切遍知之方式，于因位安住自身，然後將其他有情安置於彼，是為第十五。如是等等宣說。我也斷除殺生，如是等等。欲使佈施等善根不盡，為利他而回向于圓滿菩提，是為第十六。如是等等宣說。凡是完全施捨，亦與一切有情共同，以無所緣之方式，迴向于無上圓滿菩提。如是說。如是之四種智慧，乃是通達道諦之相的四種忍與智。如是之十六剎那智慧，乃是道智之見道十六剎那。 （應必定閱覽《次第明燈論》。） 第二，陳述意欲，宣說破斥。第一，有些論師說：此處，『真諦與真諦之忍』等等之偈頌，意在近似地表示，即致力於廣為闡釋之論典。如『如是性與佛』等等，未闡述見道之相的意義，僅近似地表示或闡述見道之十六剎那而已。因為只說了『道智之剎那』，而未說『之相』。先前已闡述的（所緣與相，等等），以及先前未闡述的（色非常非無常，等等，如法友所說），決定勝分，以及其他基智之見道等等意義的偈頌中，也僅僅顯示了智慧剎那，應如先前一樣看待。相即是相。

【English Translation】 Protecting from harm. Hiding means benefiting those of the lower vehicle without distraction. As it says in the commentary on the Seven Hundred Prajñāpāramitā,) Or, are there three arising from the causes of self, other sentient beings, and non-sentient beings? Or, are there three experiences of change from the arising of the present dharma to experiencing change in other instances? Or, from the decline arising from both gods and humans. Thus, in the Great Commentary, it is explained as four. Constantly guarding, holding, reciting, and fully comprehending the Prajñāpāramitā, and attending to it properly, one is always guarded, protected, and hidden. So forth. Desiring to attain Buddhahood for the sake of others, one should not kill oneself or abandon killing, and abandon non-celibate conduct, etc., in the manner of all-knowing, abiding in oneself at the causal stage, and then placing other sentient beings in that state, is the fifteenth. Thus, it is proclaimed. I also abandon killing, and so on. Desiring to make the merit of generosity, etc., inexhaustible, one dedicates it to perfect enlightenment for the sake of others, which is the sixteenth. Thus, it is proclaimed. Whatever is completely given away is also made common with all sentient beings, and in a non-objective manner, it will be dedicated to unsurpassed perfect enlightenment. Thus, it is said. Such four wisdoms are the four kṣānti (忍) and jñāna (智) that realize the aspects of the truth of the path. Such sixteen moments of wisdom are the sixteen moments of the path of seeing of the path of knowledge itself. (The Compendium of Practices must be consulted.) Secondly, stating the intention, explaining the refutation. First, some commentators say: Here, the verses such as 'Truth and forbearance of truth,' etc., are intended to approximately represent the meaning of the verses, that is, the texts that are committed to elaborating extensively. Such as 'Suchness and the Buddha,' etc., without explaining the meaning of the aspects of the path of seeing, they only approximately represent or explain the sixteen moments of the path of seeing. Because only 'moments of the path of knowledge' are mentioned, and not 'aspects.' In the verses of the meaning of the previously explained (object and aspect, etc.) and the previously unexplained (form is not permanent, not impermanent, etc., as said by the Dharma friend), the decisive part, and the path of seeing of other base knowledge, etc., only the moments of wisdom are shown, and should be viewed as before. Aspect is aspect.

ུན་གྱི་སྐབས་སུ་སྟོན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། སེང་བཟང་(གསེར་)སོགས་གཞན་དག་ན་རེ། སློབ་དཔོན་(གསེར་དངོས་)དེ་དག་ གིས་ནི་ཞེས་ཟེར་ཡང་། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་དེ་དག་གིས་ནི་ཆོས་ཅན། མཐོང་ལམ་(ཆོས་བཤེས་)སྒོམ་པའི་གོ་རིམ་སྟེ་རིམ་གྱིས་(གསེར་ཆོས་)བསྒོམ་ཞིང་བསླབ་(གསེར་རྐྱང་ )པའི་རིམ་པ་དང་། སོགས་པས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་དུས་སུ་ཡིད་ལ་བྱ་བའི་(ཆོས་བཤེས་ རྐྱང་)རིམ་པ་དང་། བསྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་(གསེར་རྐྱང་། )ཕྱིན་པ་རྣམས་མ་བསྟན་པར་ཐལ། མཐོང་ལམ་གྱི་རྣམ་པའི་དོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཆོས་ཅན། མཐོང་ ལམ་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བསྟན་པར་ཐལ་ལོ། །སྦྱོར་ལམ་སྟོན་ པའི་གཞུང་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །སྐྱོན་གཞན་ལུང་འགལ་ཡང་ཡོད་དེ། རྣམ་པ་ཡེ་མ་བཤད་ན་ 2-47 སྔར། དམིགས་པ་དང་ནི་རྣམ་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། རྣམ་པ་མངོན་ཞེན་ལ་སོགས་འགོག ། ཅེས་སོགས། སྟོན་པའི་རྣམ་པ་དྲོར་གྱུར་པ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ དོན་ཀྱང་ཅི་ལྟར་དྲང་སྟེ། (དངོས་སུ་ལུང་དང་ཡང་འགལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་བཤེས། ) དེས་ན་འདི་ནི་རྣམ་པ་ རིམ་པ་བཅུ་དྲུག་(ཆོས་བཤེས་)དང་ཆེ་འབྲིང་གི་(ཆོས་བཤེས་)དབྱེ་བ་ཡིན་གྱི་སྐད་ཅིག་གི་ནི་མིན་ ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཕྱོགས་སྔ་དེ་ཨཱརྱའི་བཞེད་པར་འདོད་པ་དག་ནི་རྣམ་པར་འཁྱམས་སོ། ། (འགྲེལ་ཆེན་ལས། འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་བཞེད་པ་བལྟས་ནས་རང་གི་ནུས་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། ཁ་ཅིག་ནི་ཞེས་ཕྱོགས་སྔ་དེ་བཀོད་དོ། །གསེར་གླིང་བས་འཕགས་པ་རྣམ་གྲོལ་སྡེའི་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ བཟོད་པ་ཞེས་སོགས་མཐོང་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་པར་བཟང་བོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །) ༈ སྒོམ་ལམ་ཤེས་པ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ། གཉིས་པ་ལ། སྒོམ་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་དང་། བྱེད་པ་ཅན་གྱི་སྒོམ་ལམ་མོ། ། ༈ སྒོམ་ལམ་གྱི་བྱེད་པ། དང་པོ་ལ་ གསུམ་ལས། སྔ་འགྲེལ་ནི། ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་སྒོམ་པའི་ལམ་ཆོས་ཅན། དོན་ལ་སྐྱེ་ རིམ་ལྟར་བྱས་ན་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་གྱི་མཇུག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྐྱེད་ འབྲས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ལས་དེ་བཞག་ནས་རེ་ཤིག་སྟེ་དང་བོར་དེའི་བྱེད་པ་ འཆད་དོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དང་བོར་གཉིས་ཏེ། མཆོད་འོས་དང་། ཡང་ན་ཡི་གེ་རབ་ཉུང་ བའོ། །ཞེས་པ་(རྣམ་བཤད་རིགས་པ་ལས་ཞེས་བཅོམ་རལ་ལོ། ། )ལྟར་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉུང་བ་(དག་ལྡན། ) ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། དགོས་པ་ནི། གདུལ་བྱ་སྒོམ་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་མོས་པ་རྣམས་དེའི་རྒྱུ་ སྒོམ་ལམ་ལ་གཞོལ་བ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པ་སྟེ་འབབ་ཅིང་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུའོ།

【現代漢語翻譯】 有些人說，這是在『空性』的階段顯現的。 第二種觀點是，森桑（金）等人說：『導師（金實）們』這樣說，但那些如『如是性』之類的論著，其所闡述的對象，即見道（法友）的修習次第，是逐漸（金法）修習和學習（金單）的次第；以及『等等』所指的，在未進入等持狀態時，意念所緣的（法友單）次第；以及修習達到極致（金單）的那些內容，都沒有被闡明。因為見道的各個方面都沒有被闡明。如果承認這種說法，那麼，其所闡述的對象，即見道的證悟次第也沒有被闡明。這種說法也適用於對資糧道的闡述。其他的過失還有與經文相悖，如果完全不解釋『相』，那麼之前所說的『所緣和相』，以及『阻止相的顯現』等等，還有『顯現相而變得溫暖』等等偈頌的意義又該如何解釋呢？（實際上是與經文相悖）。因此，這指的是十六種相的次第（法友）以及大小的（法友）區別，而不是指剎那間的證悟。 那些認為這種觀點是阿雅（聖者）的觀點的人，是迷失了。（《大疏》中說：『這是參考了聖解脫部等派別的觀點，並根據自己的能力闡述的。』有些人引用了之前的觀點。金洲大師追隨聖解脫部的觀點，因此善知識將『忍』等視為見道的相。） 關於修道及其作用的知識 第二部分包括：修道的作用和具有作用的修道。 修道的作用 第一部分有三個方面：早期的解釋是，大乘聖者的修道，實際上，如果按照生起次第，應該在大乘見道之後闡述，因為它是見道的果。雖然如此，但暫時先擱置，首先闡述它的作用。這樣做的原因有兩個：一是值得供養，二是文字簡略。正如（《釋量論》中所說）那樣，闡述的內容較少，而且目的是爲了讓那些對修道果位有信心的弟子，能夠投入到修道的因中，從而進入修道。

【English Translation】 Some say that it manifests during the stage of 'Emptiness'. The second view is that Sengsang (Gold) and others say: 'The teachers (Gold Actual) say' this, but those texts such as 'Suchness' and so on, the objects they explain, which are the stages of practicing the Path of Seeing (Dharma Friend), are the gradual (Gold Dharma) practice and learning (Gold Single) stages; and 'etcetera' refers to the stages of mental engagement (Dharma Friend Single) when not in meditative equipoise; and those who have reached the ultimate end of practice (Gold Single) are not shown. Because the aspects of the Path of Seeing are not shown at all. If you accept this, then the object of explanation, the stages of realization of the Path of Seeing, are not shown at all. This also applies to the explanation of the Path of Accumulation. Another fault is that it contradicts the scriptures. If the 'aspect' is not explained at all, then how can the meaning of the previous verses such as 'object and aspect', and 'preventing the manifestation of aspects', and 'manifesting aspects and becoming warm' be explained? (In reality, it contradicts the scriptures). Therefore, this refers to the sixteen aspects in order (Dharma Friend) and the distinction between large and small (Dharma Friend), not to momentary realization. Those who think that this view is the view of Arya (Noble Ones) are confused. (The Great Commentary says: 'This is explained by referring to the views of the Arya Vimoksha Sangha and other schools, and according to one's own ability.' Some quote the previous view. Master Serling follows the explanation of the Arya Vimoksha Sangha, therefore the Good Knowledgeable One applied 'Patience' etc. as aspects of the Path of Seeing.) Knowledge of the Path of Meditation and its Functions The second part includes: the functions of the Path of Meditation and the Path of Meditation with functions. The Functions of the Path of Meditation The first part has three aspects: The earlier explanation is that the Path of Meditation of the Great Vehicle Noble Ones, in reality, if according to the order of arising, should be explained after the Path of Seeing of the Great Vehicle, because it is the result of the Path of Seeing. Although this is the case, it is temporarily put aside, and first its functions are explained. There are two reasons for this: first, it is worthy of offering, and second, the letters are very few. As (it is said in the Commentary on Reasoning), the content to be explained is less, and the purpose is to lead those disciples who have faith in the fruit of the Path of Meditation to engage in the cause of the Path of Meditation, so that they may enter and engage in it.

།ཆོས་ བཤེས་ནི། གདུལ་བྱ་གང་དག་ལམ་འདིའི་བྱེད་རྒྱུ་ལ་གནས་པར་བརྗོད་དུ་རུང་བ་དེ་དག་ ནི་ཆེས་ཉུང་སྟེ་རབ་ཏུ་དཀོན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་པས་ལམ་འདི་སྙེད་དཀའ་བར་བསྟན་པའོ། ། ཞེས་སོགས་འཆད་དོ། ། གཉིས་པ་རྩ་བ་དང་། གསུམ་པ་འགྲེལ་པ་ནི། བྱང་འཕགས་སྒོམ་ལམ་པ་ཆོས་ཅན། རང་ 2-48 གི་སེམས་བདག་དང་བདག་གིར་(དག་ལྡན་)ཆགས་པ་ཀུན་ནས་ཞི་བའམ་དུལ་བར་གནས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ལ་རང་དབང་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་ཡིན་པས་ སོ། །ཡུམ་ནི་བྱང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་དུལ་བ་དང་ང་རྒྱལ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཉེ་བར་ གནས་པ་ངོ་མཚར་ཆེའོ། །ཞེས་(བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨོས་)སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། དགེ་བཤེས་དང་ མཁན་པོ་ཕ་མ་སོགས་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་འདུད་པའམ་གུས་པར་བྱེད་དེ། ཕྱིན་དྲུག་དང་(མདོ་ དོན་)བྱང་ཕྱོགས་སོགས་ལ་འཁོར་གསུམ་མ་(མདོ་)དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་ང་རྒྱལ་ དང་བདག་བསྟོད་སོགས་སྤངས་པའི་འཕགས་ཆེན་ཡིན་པས་སོ། །སྦྱིན་པ་ཡང་མི་དམིགས་ གཏོང་བ་ཡང་མི་དམིགས་ལེན་པ་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། ཞེས་སོགས་ནས། ཡོངས་སུ་དུལ་བ་ དང་ང་རྒྱལ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཉེ་བར་གནས་སོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། སྒོམ་སྤང་ གི་ཉོན་མོངས་འདོད་ཆགས་སོགས་ལས་རྒྱལ་ཞིང་དེ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཟག་མེད་ སྒོམ་ལམ་ཐོབ་པས་སོ། །བདག་གཞན་གྱི་(བསྡུས་)འདོད་ཆགས་ཀྱི་མཚོན་དང་འདོད་ཆགས་ ཀྱི་མདའ་ཡང་བཅོམ། ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཕ་རོལ་གྱིས་བྱས་པའི་བྱད་དང་(ཀུན་མདོ་ )མེ་མཚོན་དུག་(མདོ་)ཆུར་བོར་(མདོ་)བ་སོགས་ཀྱི་གནོད་པས་རྫི་བ་མེད་པའམ་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་ པར་ནུས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་སྒོམ་ལམ་རིག་སྔགས་ཆེན་མོ་ཐོབ་ པས་སོ། །དེ་ལ་ལ་ལ་ཞིག་གིས་དུག་གིས་གཏོར་རམ་བྱད་བྱས་སམ་མེའི་འོབས་སུ་རྡོད་དམ་ མཚོན་གྱིས་བཏབ་བམ་དུག་བླུད་དམ་ཆུར་བོར་ཡང་རུང་སྟེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་ལ་ གནོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་བཞི་བྲལ་འབྲས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཡང་དག་ རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་སྟེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པའི་ འཕགས་པ་སློབ་པ་ཡིན་པས་སོ། །བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ སེམས་ལ་བལྟ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུའོ། །ཆོས་ཅན། 2-49 ཁྱེད་བརྟེན་ཅིང་བཞུགས་པའི་ཡུལ་ཏེ་ས་ཕྱོགས་ལྷ་མི་སོགས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱ་བའི་རྟེན་ ཉིད་དུ་བྱེད་པར་རིགས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཟག་མེད་སྒོམ་ལམ་ཐོབ་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་མཆོད་ རྟེན་དང་འདྲ་བས་མཆོད་རྟེན་དུ་བརྗོད་ཅེས་པ་མི་རིགས་ཤིང་། མཆོད་རྟེན་ཉིད་དུ་གྱུར་ཅེས་ བཙུན་པ་ཟླ་བ་འཆད་དོ། །ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །ཤེར་ཕྱིན

【現代漢語翻譯】 『導師（藏文：ཆོས་བཤེས་，含義：spiritual friend）：那些可以說適合走上這條道路的眾生非常稀少。』這表明了這條道路的艱難。 以上是解釋。 第二部分是根本（藏文：རྩ་བ་），第三部分是註釋（藏文：འགྲེལ་པ་）：作為菩薩聖者禪修道（藏文：བྱང་འཕགས་སྒོམ་ལམ་པ་ཆོས་ཅན），你的心完全平靜或調伏，遠離對自我的執著和佔有慾（藏文：བདག་དང་བདག་གིར་），並且在所有方面都能自主掌控自己的心，因此你是大乘的聖者。般若波羅蜜多（藏文：ཡུམ་）非常奇妙，因為它使偉大的菩薩們完全調伏，遠離傲慢。 以上是因陀羅（藏文：བརྒྱ་བྱིན་）所說。 作為菩薩聖者，你會向所有的人，包括善知識（藏文：དགེ་བཤེས་）、堪布（藏文：མཁན་པོ་）、父母等，致敬或尊敬，因為你通過三輪體空（藏文：འཁོར་གསུམ་མ་）的方式理解六度（藏文：ཕྱིན་དྲུག་）和菩提分法（藏文：བྱང་ཕྱོགས་）等，從而捨棄了傲慢和自讚等。佈施時，不執著于施者，不執著于所施之物，也不執著于受者。 從以上內容可以看出，爲了完全調伏和遠離傲慢，你應該親近善知識。 作為菩薩聖者，你已經戰勝並征服了修道所斷的煩惱，如貪慾等，因為你已經獲得了無漏的禪修道。你也摧毀了自他的貪慾之箭。 作為菩薩聖者，你不會受到他人所施加的詛咒（藏文：བྱད་）、火焰、武器、毒藥或溺水等傷害，因為你已經獲得了大乘聖者的禪修道和偉大的明咒（藏文：རིག་སྔགས་）。即使有人用毒藥攻擊你，或者詛咒你，或者把你扔進火坑，或者用武器攻擊你，或者給你下毒，或者把你扔進水裡，所有這些都不能傷害你。 以上是四種遠離之果。 作為菩薩聖者，你將會證得圓滿正等覺（藏文：ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་），因為你是大乘的學道者，已經圓滿了兩種資糧（藏文：ཚོགས་གཉིས་）。證得無上圓滿菩提后，你將能夠觀察所有眾生的心。 以上是異熟果。 作為菩薩聖者，你所依賴和居住的地方，即土地，應該成為天人和非人等供養的對境，因為你已經獲得了大乘的無漏禪修道。有些人說你像佛塔一樣，所以被稱為佛塔，這是不合理的。尊者月（藏文：ཟླ་བ་）解釋說，你應該變成佛塔。 以上是大疏（藏文：འགྲེལ་ཆེན་）的內容。 《般若波羅蜜多》（藏文：ཤེར་ཕྱིན）

【English Translation】 'Spiritual friend (Tibetan: ཆོས་བཤེས་, meaning: spiritual friend): Those who can be said to be suitable to embark on this path are very few and rare.' This shows the difficulty of this path. The above is the explanation. The second part is the root (Tibetan: རྩ་བ་), and the third part is the commentary (Tibetan: འགྲེལ་པ་): As a Bodhisattva Arya meditator (Tibetan: བྱང་འཕགས་སྒོམ་ལམ་པ་ཆོས་ཅན), your mind is completely peaceful or subdued, free from attachment and possessiveness towards self (Tibetan: བདག་དང་བདག་གིར་), and you are able to control your mind independently in all aspects, therefore you are a Mahayana Arya. Prajnaparamita (Tibetan: ཡུམ་) is very wonderful because it makes the great Bodhisattvas completely subdued and free from arrogance. The above is what Indra (Tibetan: བརྒྱ་བྱིན་) said. As a Bodhisattva Arya, you will pay homage or respect to all people, including spiritual friends (Tibetan: དགེ་བཤེས་), Khenpos (Tibetan: མཁན་པོ་), parents, etc., because you abandon arrogance and self-praise, etc., by understanding the six perfections (Tibetan: ཕྱིན་དྲུག་) and the wings of enlightenment (Tibetan: བྱང་ཕྱོགས་) etc., through the way of the three wheels being empty (Tibetan: འཁོར་གསུམ་མ་). When giving, you do not cling to the giver, you do not cling to the object given, and you do not cling to the receiver. From the above, it can be seen that in order to be completely subdued and free from arrogance, you should be close to spiritual friends. As a Bodhisattva Arya, you have overcome and conquered the afflictions to be abandoned by meditation, such as greed, etc., because you have attained the uncontaminated path of meditation. You have also destroyed the arrows of greed of self and others. As a Bodhisattva Arya, you will not be harmed by curses (Tibetan: བྱད་), flames, weapons, poisons, or drowning, etc., inflicted by others, because you have attained the Mahayana Arya's path of meditation and the great mantra (Tibetan: རིག་སྔགས་). Even if someone attacks you with poison, or curses you, or throws you into a pit of fire, or attacks you with weapons, or poisons you, or throws you into the water, all of these cannot harm you. The above are the four fruits of separation. As a Bodhisattva Arya, you will attain perfect complete enlightenment (Tibetan: ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་), because you are a Mahayana learner who has perfected the two accumulations (Tibetan: ཚོགས་གཉིས་). After attaining unsurpassed perfect enlightenment, you will be able to observe the minds of all sentient beings. The above is the fruit of maturation. As a Bodhisattva Arya, the place where you rely on and reside, that is, the land, should become an object of offering for gods and humans, etc., because you have attained the Mahayana uncontaminated path of meditation. Some people say that you are like a stupa, so you are called a stupa, which is unreasonable. Venerable Zla-ba (Tibetan: ཟླ་བ་) explained that you should become a stupa. The above is the content of the Great Commentary (Tibetan: འགྲེལ་ཆེན་). Prajnaparamita (Tibetan: ཤེར་ཕྱིན)

་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སའི་ཕྱོགས་དེ་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་དུ་བྱས་པས། ཞེས་སོགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྒོམ་ལམ་ གྱི་བྱེད་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པའམ་ལས་ཞེས་རད་ཀིར་རོ། ། ༈ བྱེད་པ་ཅན་གྱི་སྒོམ་ལམ། གཉིས་པ་ལ། སྤྱི་དང་། ཡན་ལག་གི་དོན་གཉིས་ལས། ༈ སྤྱིའི་དོན། དང་པོ་ལ། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ། ལུས་རྟེན་ནི། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ། སྲིད་རྩེ་མ་གཏོགས་ཁམས་གསུམ་གའི་ རྟེན་ལ་སྐྱེ་བར་འདོད་ཅིང་། ཁ་ཅིག ཐེག་ཆེན་གྱི་ལུགས་ལ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྟེན་ལ་མེད་ པར་འཆད་པ་ནི་ལེགས་པར་མངོན་ནོ། །སེམས་རྟེན་ནི། ཁམས་གསུམ་ས་དགུའི་སེམས་ ལ་བརྟེན་པར་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཤད་ཅིང་། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ནི། འདོད་སེམས་དང་སྲིད་རྩེའི་ སེམས་ལ་མི་བརྟེན་པར་(མཛོད་)བཤད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚན། མཚོན། གཞི་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གོམས་པར་བྱ་བའི་ལམ་ གང་ཞིག རང་གི་སྤང་བྱ་སྒོམ་སྤང་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་བ། སྒོམ་ལམ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། ། སྒོམ་ལམ་གང་ཞིག ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ། འཇིག་རྟེན་སོ་སྐྱེའི་སྒོམ་ལམ་གྱི་མཚན་ ཉིད་དོ། །གང་ཞིག ཉོན་མོངས་པའི་ཟག་མེད་ནི། འདས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། མཐོང་ལམ་གྱིས་མཐོང་བ་ཁོ་ན་རྒྱུན་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པས་སྒོམ། ཐར་བར་བགྲོད་པས་ ལམ་མོ། །གསུམ་པ་ལ། ཀུན་བཏུས་སོགས་སུ། འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་ལམ་བསམ་གཏན་ གཟུགས་མེད་བརྒྱད། འདས་པའི་སྒོམ་ལམ་བདེན་བཞིའི་ཡུལ་ཅན་ཆེ་འབྲིང་དགུར་བཤད་ དོ། །འདིར་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་གཉིས་སོ། །ཡང་གོམས་ཚུལ་གྱིས་ཕྱེ་ན། མཉམ་རྗེས་ 2-50 གཉིས་སམ། གང་ཟག་གིས་ཕྱེ་ན། ཉན་ཐོས་སོགས་གསུམ་མམ། ལམ་གྱིས་ཕྱེ་ན་སྦྱོར་བ་ དང་། བར་ཆད་མེད་པ་དང་། རྣམ་གྲོལ། ཁྱད་པར་ལམ་བཞིའོ། །སའི་སྒོ་ནས། དྲི་མ་མེད་ པ་སོགས་དགུ། སྤང་བྱས་ཕྱེ་ན། ཆུང་འབྲིང་ཆེ་དགུའམ། བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དམ། བཞི་བརྒྱ་བཅུ་ བཞིའོ། །འདིའི་སྤང་བྱ་ནི། གཞུང་འདིའི་ལྟར་ན་སྒོམ་ལམ་རྩེ་མོའི་སྤང་བྱ་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་ བརྒྱད་དང་། ཡོངས་སྦྱོང་དུ་བཤད་པའི་སྤང་བྱ་རྣམས་སོ། །མཛོད་ལྟར་ན། འདོད་ཆགས་ཁོང་ ཁྲོ་ང་རྒྱལ་མ་རིག་པ་བཞི་སྟེ། དེ་ཡང་འདོད་པར་བཞི་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་ཁོང་ཁྲོ་མེད་ པས་དེ་མ་གཏོགས་གསུམ་གསུམ་སྟེ་བཅུའོ། །ཀུན་བཏུས་སོགས་ལྟར་ན། ཁམས་གསུམ་གྱི་ འཇིག་ལྟ་དང་མཐར་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་དྲུག་བསྣན་པས་བཅུ་དྲུག་གོ །ཁོང་ཁྲོ་མ་གཏོགས་པ་ལྔ་བོ་ དེ་ལ་ཁམས་གསུམ་ས་དགུར་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་དགུ་དགུ་ཡོད་ཅིང་འདོད་པའི་ཁོང་ ཁྲོ་དགུ་དང་བཅས་པས་བཞི་བརྒྱ་བཅུ་བཞིར་ཡོད་དོ། ། ༈ ཡན་ལག་གི་དོན། གཉིས་པ་ལ། གཉིས་སུ་དབྱེ་བ། ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་དོན་ནོ། ། ༈ གཉིས་སུ་དབྱེ་བ། དང་པོ་ནི། སྒ

【現代漢語翻譯】 『因為他將那片土地變成了所有眾生的佛塔』等等。這被稱為修道之道的六種行為。行為或工作被稱為『拉德吉爾』。 修道之道的行為者 第二部分包括一般意義和分支意義兩個方面。 一般意義 第一部分包括所依和能依兩個方面。第一部分，身體所依：分別說部認為，除了有頂天之外，三界都可以作為所依而生。有些人認為，大乘的觀點認為無色界沒有所依，這似乎是正確的。心所依：阿阇梨說，它依賴於三界九地的心。分別說部在《俱舍論》中說，它不依賴於欲界的心和有頂天的心。 第二部分包括相、喻、基三個方面。第一，什麼是應該習慣的道？它成為自己所應斷除的修斷的對治。這僅僅是修道的特徵。什麼是修道？它包含三界，是世間凡夫的修道的特徵。什麼是沒有煩惱的無漏？這是超越的特徵。第二，見道僅僅是通過見道來不斷習慣，所以是修。通往解脫的道路，所以是道。第三，在《集論》等中，世間的修道被解釋為八禪定無色定，超越的修道被解釋為以四諦為對象的九種大小道。這裡有有漏和無漏兩種。此外，如果按習慣的方式劃分，則分為止觀兩種；如果按人劃分，則分為聲聞等三種；如果按道劃分，則分為加行道、無間道、解脫道和殊勝道四種。從地的角度來看，有無垢地等九地。如果按所斷劃分，則分為小、中、大九種，或一百零八種，或四百一十四種。這裡的所斷是：按照這部論典，修道頂峰的所斷是一百零八種分別念，以及在『圓滿修習』中所說的所斷。按照《俱舍論》，有貪、嗔、慢、無明四種。也就是說，在欲界有四種，在上面的兩個界中沒有嗔，所以除了嗔之外，每種有三種，總共十種。按照《集論》等，加上三界的常見和斷見兩種俱生，總共十六種。除了嗔之外的五種，在三界九地中，每一種都有小、中、大九種，加上欲界的九種嗔，總共有四百一十四種。 分支意義 第二部分包括二分法和各個部分的意義。 二分法 第一是修

【English Translation】 'Because he turned that land into a stupa for all sentient beings,' etc. This is called the six actions of the path of meditation. Action or work is called 'Radkir'. The Meditative Path of the Agent The second part consists of two aspects: general meaning and branch meaning. General Meaning The first part consists of two aspects: the support and the supported. The first part, the physical support: The Vaibhashikas believe that, except for the Peak of Existence, all three realms can be born as supports. Some believe that the Mahayana view explains that there is no support in the Formless Realm, which seems to be correct. The mental support: The teacher explained that it relies on the minds of the three realms and nine grounds. The Vaibhashikas say in the Abhidharmakosha that it does not rely on the mind of desire and the mind of the Peak of Existence. The second part consists of three aspects: characteristic, analogy, and basis. First, what is the path to be accustomed to? It becomes the antidote to the abandonment of meditation that one should abandon. This is merely the characteristic of the meditative path. What is the meditative path? It is encompassed by the three realms and is the characteristic of the meditative path of worldly ordinary beings. What is the uncontaminated without defilements? This is the characteristic of transcendence. Second, the path of seeing is only constantly accustomed to seeing, so it is meditation. The path to liberation, so it is the path. Third, in the Compendium, etc., worldly meditative paths are explained as the eight meditations of the Formless Realm, and transcendent meditative paths are explained as the nine great, medium, and small paths with the Four Noble Truths as their object. Here there are two types: contaminated and uncontaminated. Also, if divided by the way of habituation, there are two types: quiescence and movement; if divided by person, there are three types: Hearers, etc.; if divided by path, there are four types: preparation, uninterrupted, liberation, and special path. From the perspective of the ground, there are nine types, such as the Immaculate Ground. If divided by what is to be abandoned, there are nine types: small, medium, and large, or one hundred and eight, or four hundred and fourteen. What is to be abandoned here is: According to this text, the abandonment of the peak of the meditative path is one hundred and eight conceptualizations, and the abandonments explained in 'Complete Training'. According to the Abhidharmakosha, there are four: attachment, anger, pride, and ignorance. That is, there are four in the Desire Realm, and in the two upper realms there is no anger, so except for that, there are three each, totaling ten. According to the Compendium, etc., adding the six innate views of the world and the extreme views of the three realms, there are sixteen. The five except for anger, in each of the nine grounds of the three realms, there are nine small, medium, and large, and including the nine angers of the Desire Realm, there are four hundred and fourteen. Branch Meaning The second part consists of dichotomy and the meaning of each part. Dichotomy The first is meditation

ོམ་ལམ་གྱི་བྱེད་ པའི་འོག་ཏུ་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་སྒོམ་པའི་ལམ་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་བའི་ རྟོག་པའི་ཟག་བཅས་དང་དེ་མེད་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །ཐུབ་ དགོངས་སུ། མོས་པ་གསུམ་དྲོད་རྩེ་བཟོད་པ་གསུམ་ན་ཡོད། བསྔོ་བ་ཆོས་མཆོག་ཆུང་ངུ་ན། ཡི་རང་འབྲིང་ན་ཡོད། ཅེས་སོ། །ཤེར་ཕྱིན་བདུན་བརྒྱ་བའི་འགྲེལ་པར། (བི་མ་ལ་མི་ཏྲས། ) མོས་ པའི་ས་ཞེས་པ་སྦྱོར་ལམ་ལ་མདོ་བསྟན་བཅོས་མང་བོར་གསུངས་པས་མོས་པ་གསུམ་སྦྱོར་ ལམ་ན་ཡོད་ཀྱི། བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་དུ་སྒོམ་ལམ་དུ་བཤད་པ་འཁྲུལ། ཞེས་སོ། །ཁ་ཆེ་ གཞོན་ནུ་དཔལ་གྱིས། མོས་པ་ནི་ས་གཉིས་པ་གསུམ་པ་བཞི་པས་བསྡུས་སོ། །བསྔོ་བ་ལྔ་ པ་དྲུག་པ་བདུན་པས་བསྡུས་སོ། །ཡི་རང་བརྒྱད་པ་དགུ་པས་བསྡུས་སོ། །སྒྲུབ་པ་དང་རྣམ་ དག་བཅུ་པས་བསྡུས་སོ། །ཞེས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་སྒོམ་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་ 2-51 པ་གཉིས་ཏེ། དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་དང་། ཆོས་ བཤེས་ཀྱིས། མོས་བསྔོ་ཡི་རང་དག་ནི་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་གནས་སྐབས་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་ པས་སྦྱོང་བ་ཡིན་ཞེས་པས། མོས་པ་དགུ་སྒོམ་ལམ་ས་དགུའི་རྗེས་ཐོབ་ན་ཡོད། བསྔོ་བ་ ཡི་རང་ཡང་དེ་དག་ན་ཅི་རིགས་པར་ཡོད་དོ། །ཞེས་(བུ་སྟོན་སོགས་)འཆད་དོ། །ཆོས་བཤེས་ སུ། མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་མཉམ་གཞག་གི་ཡེ་ཤེས། དེ་ཉན་ཐོས་སོགས་ལའང་ཅི་རིགས་ སུ་ལྡན་པས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྒྲུབ་པ་ནི་རྣམ་དག་གོ །ཞེས་དང་། གཞན་(པཎྜི་ཏ་)དག་ནི། ས་ གཉིས་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་སྒོམ་ལམ་ཟག་བཅས། བརྒྱད་པ་སོགས་པར་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ ལམ། སྒོམ་སྤང་གི་གཉེན་པོ་སྒོམ་ལམ་དཀྱུས་མ་ནི། དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་ སོགས་ཀྱིས་བསྟན། རྣམ་དག་ནི་དངོས་སུ་སྒོམ་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཞེས་ སོ། །འགྲེལ་ཆེན་དུ། བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་གྱི་ས་བོན་མ་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དང་པོར་རང་གི་དོན་ གྱི་མོས་པ་དགུ་བསྟན་ཞེས་པའི་དོན། མོས་པ་སྦྱོར་ལམ་ན་ཡོད་པར་འཆད་པ་ནི་དགོངས་པ་ གཏན་ནས་མིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་སྒྲུབ་པ་ནི་ས་དགུའི་མཉམ་གཞག་དང་། རྣམ་དག་ནི་ས་བཅུ་ གཅིག་གི་སྤངས་པ་འགོག་བདེན་ཡིན་གྱི་སྒོམ་ལམ་དངོས་མིན་ཞེས་པ། མདོ་དང་རྗེ་བཙུན་ གྱི་དགོངས་པའོ། ། ༈ ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་དོན། གཉིས་པ་ལ། ཟག་བཅས། ཟག་མེད་དོ། ། ༈ ཟག་བཅས། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། གསུམ་དུ་དབྱེ་བ། ཕྱེ་ བ་སོ་སོའི་དོན། དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། ། ༈ གསུམ་དུ་དབྱེ་བ། དང་པོ་ནི། གཉིས་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་དམན་མཆོག་གི་རིམ་པས་དང་པོ་སྒོམ་པའི་ལམ་ ཟག་པ་དང་བཅས་པ་འཆད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། མོས་བསྔོ་རྗེས་སུ་ཡིད་རང་བ་ཡིད་ ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ

【現代漢語翻譯】 關於修道之道的行為指導：它分為兩種，即執著于能取所取的有漏分別念，以及沒有執著的無漏分別念。《聖解深密經》中說：『三種勝解在暖位、頂位和忍位。迴向在下品法位和最勝位。隨喜在中品位。』《七百頌般若經》的註釋中，（無垢友尊者說：）『所謂勝解地，在許多經論中都說是加行道，因此三種勝解存在於加行道中。』但在《八千頌大疏》中說在修道中是錯誤的。克什米爾的青年祥說：『勝解包含第二地、第三地和第四地。迴向包含第五地、第六地和第七地。隨喜包含第八地和第九地。成辦和極凈包含第十地。』然而，智足說：『修道有兩種，即清凈世間道和出世間道。』法友說：『勝解、迴向、隨喜和清凈是清凈世間位的后得智所修習的。』因此，九種勝解存在於修道九地的后得位中。迴向和隨喜也分別存在於這些地中。（布頓等）這樣解釋。法友說：『現證是等持的智慧。由於聲聞等也各自具備，因此特別的成辦是極凈。』其他（班智達）說：『從第二地到第七地是有漏的修道。第八地等是成辦的修道。對治修斷的普通修道，因為它是持續不斷的。』等等這樣闡述。極凈實際上是修道的果實。』《大疏》中說：『因為我慢的種子沒有斷除，所以首先顯示了九種利己的勝解。』因此，解釋勝解存在於加行道中完全不是（彌勒菩薩）的本意。然而，成辦是九地的等持，極凈是十一地的斷除和滅諦，不是真正的修道，這是經和至尊（宗喀巴）的觀點。 ༈ 各自的區別之義 第二部分分為：有漏和無漏。 ༈ 有漏 第一部分分為三點：分為三種，各自的區別之義，以及總結要義。 ༈ 分為三種 第一點是：因為存在二取，所以按照下品和上品次第，首先闡述與煩惱相關的修道。它又分為三種：勝解、迴向和隨喜。

【English Translation】 Guidance on the path of meditation as an activity: It is divided into two types, namely, conceptual thoughts with outflows that appear as grasping and being grasped, and those without outflows, which are without outflows. In the 'Explication of the Thought Sutra,' it says: 'The three kinds of faith are in the heat, peak, and forbearance stages. Dedication is in the small Dharma and supreme stages. Rejoicing is in the intermediate stage.' In the commentary on the 'Seven Hundred Prajñāpāramitā,' (by Vimalamitra) it says: 'The so-called 'stage of faith' is mentioned in many sutras and treatises as the path of joining, so the three kinds of faith are in the path of joining.' But it is a mistake to say in the 'Great Commentary on the Eight Thousand' that it is in the path of meditation. The Kashmiri Youthful Glory says: 'Faith encompasses the second, third, and fourth stages. Dedication encompasses the fifth, sixth, and seventh stages. Rejoicing encompasses the eighth and ninth stages. Accomplishment and complete purity encompass the tenth stage.' However, Yeshe Zhap says: 'The path of meditation is of two types: pure mundane and transcendent.' And Dharma Friend says: 'Faith, dedication, rejoicing, and purity are cultivated by subsequent wisdom in the state of pure mundane.' Therefore, the nine kinds of faith are in the subsequent attainment of the nine stages of the path of meditation. Dedication and rejoicing are also appropriately in those stages. (Butön and others) explain it this way. In Dharma Friend, it says: 'Manifest accomplishment is the wisdom of equipoise. Since it is appropriately possessed by Śrāvakas and others, special accomplishment is complete purity.' Others (Paṇḍitas) say: 'From the second to the seventh stages is the path of meditation with outflows. From the eighth stage onwards is the path of accomplishment. The ordinary path of meditation that is the antidote to what is to be abandoned by meditation is because it is continuous.' And so on is shown. Complete purity is actually the fruit of the path of meditation.' It is said. In the 'Great Commentary,' it says: 'Because the seed of pride in self has not been exhausted, the nine kinds of faith for one's own benefit are shown first.' Therefore, explaining that faith is in the path of joining is not at all the intention (of Maitreya). However, accomplishment is the equipoise of the nine stages, and complete purity is the abandonment and cessation of the eleventh stage, not the actual path of meditation, which is the view of the sutras and the venerable (Tsongkhapa). ༈ The meaning of each division The second part is divided into: with outflows and without outflows. ༈ With outflows The first part is divided into three points: divided into three, the meaning of each division, and summarizing the essential points. ༈ Divided into three The first point is: because there is duality, therefore, in the order of inferior and superior, first, the path of meditation associated with afflictions is explained. It is divided into three: faith, dedication, and rejoicing.

་གསུམ་ཡང་སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གི་བྱེ་བྲག་གིས་ཕྱེ་ཞེས་ཤེར་འབྱུང་ དང་ཀུ་མ་ར་ཤྲི་ཟེར་ཞིང་། བསོད་ནམས་སམ་དགེ་བ་སོག མི་ཟད་པར་བྱེད། གོང་ནས་ 2-52 གོང་དུ་སྤེལ་བར་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་གསུམ་དུ་ཕྱེའོ། །(སློབ་དཔོན། ) ༈ ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་དོན། གཉིས་པ་ལ་མོས། བསྔོ། ཡི་རང་གསུམ་ལས། ༈ མོས་པ། དང་པོ་ལ། གཉིས་ཏེ། མོས་པའི་ངོ་བོ། དེའི་ཕན་ཡོན་ནོ། ། དང་བོ་ལ་སྔ་འགྲེལ་ནི། གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཟག་བཅས་ཀྱི་སྒོམ་པའི་ལམ་ དང་པོ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟོན་ནོ། །རྩ་བ་ལ། མོས་པའི་རྒྱུ། ཡུལ། ངོ་བོ། གྲོགས། བྱེད་ ལས། དབྱེ་བ་དྲུག་གོ །རྒྱུ་ནི། ལུང་རིགས་རྣམ་དག་གོ །(ཆོས་བཤེས། )ཡུལ་ནི། ཡུམ་འདི་ལ་ མོས་ཞེས་ཆོས་བཤེས་དང་། གཞུང་ཤེར་ལ་ལྷག་པར་ཡིད་ཆེས་པ་ནི་མོས་པ་སྟེ་ཞེས་རད་ ཀིར་རོ། །ཆོས་སྐུ་དང་དེ་སྟོན་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ལ་འགྲེལ་ཆེན་གྱིས་དགོངས་སོ། །དག་ ལྡན་དུ། གང་ལ་མོས་ཞེ་ན། མདོ་ལས་བསྟན་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འབྲི་བ་དང་ཀློག་པ་ ལ་སོགས་པ་དེའི་སྤྱོད་པ་དང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་ནས་མར་མེའི་མཐར་ཐུག་པ་དེའི་མཆོད་ པ་ལའོ། །ཞེས་སོ། །ངོ་བོ་ནི། ཟག་བཅས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་གང་ཞིག ཡུམ་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་ངེས་ པར་(འདི་མན་ཆོས་བཤེས་)བྱས་པའི་དངོས་པོ་ལ་དེ་(དངོས་)ཁོ་ན་ལྟར་ངེས་པར་(དངོས་)འཛིན་པའོ། ། བཞི་པ་ནི། ཤེས་རབ་དང་(ཀུན་བཏུས་)སེམས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། སོམ་ཉི་(ཀུན་བཏུས་ )བཟློག་པ་སྟེ། རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ལས་གཞན་གྱིས་འཕྲོག་པར་མི་ནུས་པས་སོ། །ཞེས་ཆོས་ བཤེས་སོ། །དྲུག་པ་ནི་སྒོམ་ལམ་མོས་པ་དབྱེ་གཞི། དབྱེ་ངོ་ནི། རང་དོན་དངོས་སུ་སྒྲུབ་ཅིང་ གཞན་དོན་ཆེད་དུ་བྱ་བས་བསྒྲུབ་པའི་སྒོམ་ལམ་ཟག་བཅས་རང་གི་དོན་གྱི་མོས་པ་དང་། (ཏར་ལ་ཆུང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་)གཉིས་དོན་(ཨཱརྱ་)སྦྱོར་བ་(ཨཱརྱ་)བར་(དངོས་)བཅས་སུ་བསྒྲུབ་ པའི་སྒོམ་ལམ་ཟག་བཅས་རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་གྱི་མོས་པ། གཞན་དོན་ཁོ་ན་(ཨཱརྱ་ དངོས་)སྦྱོར་བ་བར་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་སྒོམ་ལམ་ཟག་བཅས་གཞན་དོན་མོས་པ་དང་རྣམ་པ་ གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེར་ཡང་རང་དོན་འགྲུབ་ཀྱི་དེ་མི་འགོག་སྟེ་གཞན་དོན་དང་མི་ 2-53 འགལ་བས་དེ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཨཱརྱའོ། །གཉིས་ཀར་ཡང་གཉིས་ཀ་འགྲུབ་ཅེས་ (དོན་བསྡུས་)ཆོས་བཤེས་སོ། །གསུམ་པོ་དེ་ལ་ཡང་ནི་སོ་སོར་ཏེ་རེ་རེ་ལ་ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ ཆེན་པོ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་དུ་འདོད་ལ། དགུ་བོ་དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་དེའི་ འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཞེས་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་སྟེ་དེ་ལྟར་ན་མོས་པ་རྣམ་ པ་ཉི་ཤུ་བདུན་དུ་འདོད་དོ། །ཤེར་པ་ཟབ་མོ་འདི་བྲིས་ཤིང་གླེགས་བམ་དུ་བགྱིས་ཏེ་བཅིངས་

【現代漢語翻譯】 《般若經》（Śer 'byung）和庫瑪拉什里（Ku ma ra śrī）說，通過結合正行和結行的差別來區分這三者。功德或善行等，使其無窮無盡，並通過不斷增長的差別來區分成三種。（導師） 各自分類的意義： 第二種是隨喜、迴向、讚歎三種。 隨喜： 第一種分為兩種：隨喜的體性及其利益。 關於第一種，舊的註釋說：『在這三種之中，首先展示了具有染污的修道之路，即隨喜。』根本頌中說：隨喜的因、境、體性、助伴、作用、分類共有六種。因是清凈的經論和理證。（法友）境是：『隨喜此經』，法友如是說。拉德基爾（Rad kir）說：『對般若經特別信賴就是隨喜。』大疏（'grel chen）認為是對法身和宣說它的般若經的經典。在《具足經》（dag ldan du）中說：『隨喜什麼呢？就是隨喜經典中所說的世尊母的抄寫和讀誦等行為，以及從鮮花等直到燈燭的供養。』體性是：具有染污的修道之路，對具有功德的佛母確定無疑之後，對該事物確定無疑地執著。（以下是法友所說）第四種是智慧和作意等。第五種是遣除猶豫（《總集論》），因為自己的宗派不會被他人奪走。』法友如是說。第六種是修道隨喜的分類依據和分類方式：爲了真實成辦自利，並且爲了成辦他利而修習的具有染污的自利隨喜；爲了成辦自他二利（聖者）而結合（聖者）的具有間斷（真實）的修道，即具有染污的自他二利隨喜；以及爲了成辦純粹的他利（聖者真實）而無間斷地修習的具有染污的他利隨喜。應當了知這三種。其中，自利成就並不妨礙他利，因為與他利不相違，所以是圓滿的。聖者如是說。對於二利，二者都能成就（義聚），法友如是說。對於這三種，每一種又分為小、中、大三種，因此共有九種。而這九種中的每一種又分為小小、小中、小大等等，這樣通過分類，共有三種，因此隨喜共有二十七種。書寫這部甚深般若經，製作成經卷並裝訂起來

【English Translation】 The Śer 'byung and Ku ma ra śrī say that these three are distinguished by the differences in the main practice and the conclusion. Merit or virtue, etc., are made inexhaustible, and they are divided into three by the difference of continuously increasing them. (Teacher) The meaning of each division: The second is the three: rejoicing, dedication, and praise. Rejoicing: The first is divided into two: the nature of rejoicing and its benefits. Regarding the first, the old commentary says: 'Among these three, the first shows the path of meditation with defilements, which is rejoicing.' The root text says: There are six types of rejoicing: cause, object, nature, companion, function, and division. The cause is pure scriptures and reasoning. (Dharma Friend) The object is: 'Rejoicing in this scripture,' as Dharma Friend said. Rad kir said: 'Especially trusting in the Prajñāpāramitā Sūtra is rejoicing.' The Great Commentary (grel chen) considers it to be the Dharmakāya and the sūtra of the Prajñāpāramitā that teaches it. In the Complete Sutra (dag ldan du), it says: 'What is rejoiced in? It is rejoicing in the actions of the Blessed Mother taught in the sūtra, such as writing and reciting, and in the offerings from flowers, etc., to the end of the lamps.' The nature is: the path of meditation with defilements, after definitely determining the virtuous Mother, definitely grasping that object as only that object. (What follows is said by Dharma Friend) The fourth is wisdom and attention, etc. The fifth is dispelling doubt (Compendium), because one's own doctrine cannot be taken away by others.' Dharma Friend said so. The sixth is the basis for classifying meditation rejoicing and the way of classifying: the rejoicing of self-interest with defilements, which is practiced to truly accomplish self-interest and to accomplish the benefit of others; the meditation that combines (Arya) the benefit of both self and others (Arya) with interruption (reality), which is the rejoicing of both self and others with defilements; and the meditation of other-benefit with defilements, which is practiced without interruption to accomplish purely the benefit of others (Arya reality). These three should be known. Among them, the accomplishment of self-interest does not hinder the benefit of others, because it does not contradict the benefit of others, so it is complete. Arya said so. For both benefits, both are accomplished (Meaning Summary), Dharma Friend said so. For these three, each is divided into small, medium, and large, so there are nine types. And each of these nine is divided into small-small, small-medium, small-large, etc., so through classification, there are three types, so there are twenty-seven types of rejoicing. Writing this profound Prajñāpāramitā Sūtra, making it into a scripture and binding it

ལ་མཆོད་པ་བགྱིས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གདུང་རྣམས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་མཆོད་ རྟེན་དུ་བཅུག་སྟེ་མཆོད་པ་བྱས་ན་ཤེར་པ་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ རྟེན་དུ་གྱུར་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུས་མཆོད་པ་མཉེས་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཆེས་བསོད་ནམས་ མང་དུ་འཕེལ་ལོ། །ཞེས་རང་དོན་མོས་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ནས། ཤིང་རྣམས་ལོ་མ་དང་མེ་ ཏོག་འབྲས་བུ་དབྱིབས་ཆུ་ཞེང་ཐ་དད་ཀྱང་གྲིབ་མ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་དཔེས་ཕར་ཕྱིན་ཐམས་ ཅད་ཤེར་པར་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཅེས་གཞན་དོན་མོས་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའི་བར་དུ་གསུངས་ སོ། །ཐ་དད་ནི་དེ་གསུམ་དངོས་པོ་ཐ་དད་དོ། །གྲངས་ངེས་ནི། མོས་པ་གཞིར་བྱས་ལ་སྦྱོར་ བས་དངོས་སུ་རང་དོན། གཉིས་དོན་བར་བཅས། གཞན་དོན་བར་མེད་དུ་སྒྲུབ་པ་གསུམ་དུ་ ངེས་པས་སོ། །ཨཱརྱས། དེ་ལ་རང་གི་དོན་ལ་མོས་པ་ནི། གཞན་དོན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བར་འགྱུར་ ལ། གཉིས་པ་ལ་ནི་སྦྱོར་བ་བར་ཆད་དང་བཅས་པ། གསུམ་པ་ལ་ནི་སྦྱོར་བ་བར་ཆད་མེད་པ་ ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་སྐུ་སྤྲུལ་སྐུ་ལོངས་སྐུའི་རྒྱུ་རིམ་པ་ལྟར་ཡིན་པར། གཞོན་ནུ་དཔལ་ ལོ། །ཆོས་བཤེས་སུ། ཁ་ཅིག་ནི། རང་དོན་ནི་ས་རིང་དུ་སོང་བའི་བར་དུའོ། །ས་བརྒྱད་པ་ ནས་གཞན་དོན། བཅུ་པ་ལ་གཉིས་དོན་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཞེས་དང་། རང་ལུགས་ལའང་། གཉིས་དོན་མཐར་བཤད་པ་ནི་འཕགས་སེང་སོགས་དང་འགལ་ལོ། །འགྲེལ་པ་ལ། གསུམ་ དུ། དགུ་རུ། དགུ་ཚན་གསུམ་དུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་རང་དོན་སོགས་སུ་ཡུམ་ལ་ 2-54 མོས་པ་ནི་རང་གིས་ཇི་ལྟར་མོས་པ་བཞིན་མཐོང་བ་སྟེ་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་ ཤེར་ཕྱིན་ནམ་རང་དོན་གྲུབ་པ་སོགས་ཀྱི་རྟེན་ནམ་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང་། ཚོགས་སྦྱོར་མཐོང་ལམ་གྱི་ སྐབས་རྣམས་ནའང་ཅི་རིགས་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ཡང་། སྐབས་འདིར་བཤད་མོས་པ་ནི། དེ་ དག་ན་མེད་དེ། འཕགས་པའི་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ལམ་ཡིན་པ་ལས་ཏེ་དེའི་ ཕྱིར། དེས་ན་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པ་ནི་མོས་པའི་མིང་སྟེ་སྒོམ་ལམ་མོས་པ་དེ་ལ་ཡང་དང་པོར་ རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དབྱེའོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་པས་ཞེ་ན། བསམ་པས་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པར་མཚུངས་ པ་ལ་སྦྱོར་བས་དངོས་སུ་རང་སྣོད་(གསེར་)དུ་རུང་བ་དང་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་སྣོད་དུ་རུང་ བ་དང་གཞན་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱ་བའི་དོན་ལ་དམིགས་ཤིང་མོས་པ་གསུམ་དུ་ངེས་པས་སོ། ། ཞེས་པ་དགོངས་པར་ངེས་སོ། །གསེར་ནི། རང་གཉིས་ཀ་གཞན་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་སྣོད་དུ་ རུང་བར་བྱེད་པའི་སྒོམ་ལམ་མོས་པ་དེ་ནི་བདག་མེད་པར་མོས་པ་བཞིན་དུ་སྟེ། བདག་མེད་ ལས་མ་འདས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་མཐོང་བ་སྟེ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ དགེ་བའི་ཆོས་མ་ཆགས་པ་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་

【現代漢語翻譯】 如果供養佛塔，並將佛陀的舍利放入七寶塔中供養，那麼般若波羅蜜多就成為一切智智的所依，因為它是所依，所以佛陀的身體會感到愉悅。首先，功德會大大增長。就像從對自身利益的微小渴望開始，樹木的葉子、花朵、果實和形狀各不相同，但陰影沒有區別一樣，所有的波羅蜜多在般若波羅蜜多中都是同一味道。這是從對他人利益的巨大渴望到最大的渴望所說的。不同之處在於這三者（自利，二利，他利）的本體是不同的。數量的確定是：基於渴望而修行，實際上是爲了自身利益，包括二利，爲了他人利益沒有間隔地成就，所以確定為三種。阿雅說：『對於自身利益的渴望是爲了他人利益而行動，第二種是修行有間隔，第三種是修行沒有間隔。』這是說，法身、報身、化身是依次產生的。瓊努華說：『有些人說，自利直到第八地，從第八地開始是他利，第十地是二利。』而且，按照自宗的觀點，最終解釋二利是與聖獅等相違背的。在註釋中，分為三類、九類、九類三組。第一種是：一般來說，對自利等在《母經》中的渴望，就像自己所渴望的那樣看到，也就是證悟和獲得善法，般若波羅蜜多是自利成就等的所依或因。在資糧道、加行道和見道的階段，也有相應的存在。但是，這裡所說的渴望不是指那些，而是指聖者的修道，因此，它不會顯現出來，渴望這個名稱是指修道，對於修道渴望，首先也分為三種。如何劃分呢？通過思考與成就他人利益相同，實際上適合作為自己的容器（黃金），適合作為自己和他人的容器，以及適合作為他人容器的事物，專注于這些意義並確定為三種渴望。』這個意義是確定的。黃金是指專注于自己、二者和他人，也就是使之適合作為容器的修道渴望，就像渴望無我一樣，沒有超出無我，世尊證悟菩提之道，也就是心中領悟的善法，不執著等的自性，生起菩提心。 If one makes offerings to stupas and places the relics of the Buddhas in stupas made of the seven precious substances and makes offerings, then Prajnaparamita becomes the support for omniscience, because it is the support, the body of the Buddha is pleased by the offerings. First, merit greatly increases. Like starting from a tiny desire for one's own benefit, the leaves, flowers, fruits, and shapes of trees are different, but the shade is undifferentiated, all the paramitas are of one taste in Prajnaparamita. This is said from a great desire for the benefit of others to the greatest. The difference is that the entities of these three (self-interest, dual-interest, other-interest) are different. The determination of number is: based on aspiration, the practice is actually for one's own benefit, including the benefit of both, and the accomplishment for the benefit of others without interruption, so it is determined as three. Aryas said, 'The aspiration for one's own benefit is to act for the benefit of others, the second is practice with interruption, and the third is practice without interruption.' This is to say that Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya are produced in sequence. Jhonnuwa said, 'Some say that self-interest is until the eighth bhumi, from the eighth bhumi is other-interest, and the tenth is dual-interest.' Moreover, according to our own system, the final explanation of dual-interest contradicts the Holy Lion and others. In the commentary, it is divided into three categories, nine categories, and three groups of nine categories. The first is: in general, the aspiration for self-interest etc. in the Mother Sutra, seeing as one desires, that is, realizing and obtaining virtuous Dharma, Prajnaparamita is the support or cause of self-interest accomplishment etc. In the stages of the path of accumulation, the path of joining, and the path of seeing, there are also corresponding existences. However, the aspiration mentioned here does not refer to those, but refers to the path of the meditation of the noble ones, therefore, it does not manifest, the name aspiration refers to the path of meditation, and for the aspiration of the path of meditation, it is first divided into three types. How is it divided? By thinking that it is the same as accomplishing the benefit of others, the practice is actually suitable as one's own container (gold), suitable as the container of oneself and others, and focusing on the meaning of making it suitable as the container of others, it is determined as three aspirations.' This meaning is certain. Gold refers to focusing on oneself, both, and others, that is, the meditation aspiration that makes it suitable as a container, just like aspiring to selflessness, without exceeding selflessness, the Blessed One sees the path of enlightenment, that is, the virtuous Dharma comprehended in the heart, the nature of non-attachment etc., generating Bodhicitta.

【English Translation】 If one makes offerings to stupas and places the relics of the Buddhas in stupas made of the seven precious substances and makes offerings, then Prajnaparamita becomes the support for omniscience, because it is the support, the body of the Buddha is pleased by the offerings. First, merit greatly increases. Like starting from a tiny desire for one's own benefit, the leaves, flowers, fruits, and shapes of trees are different, but the shade is undifferentiated, all the paramitas are of one taste in Prajnaparamita. This is said from a great desire for the benefit of others to the greatest. The difference is that the entities of these three (self-interest, dual-interest, other-interest) are different. The determination of number is: based on aspiration, the practice is actually for one's own benefit, including the benefit of both, and the accomplishment for the benefit of others without interruption, so it is determined as three. Aryas said, 'The aspiration for one's own benefit is to act for the benefit of others, the second is practice with interruption, and the third is practice without interruption.' This is to say that Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya are produced in sequence. Jhonnuwa said, 'Some say that self-interest is until the eighth bhumi, from the eighth bhumi is other-interest, and the tenth is dual-interest.' Moreover, according to our own system, the final explanation of dual-interest contradicts the Holy Lion and others. In the commentary, it is divided into three categories, nine categories, and three groups of nine categories. The first is: in general, the aspiration for self-interest etc. in the Mother Sutra, seeing as one desires, that is, realizing and obtaining virtuous Dharma, Prajnaparamita is the support or cause of self-interest accomplishment etc. In the stages of the path of accumulation, the path of joining, and the path of seeing, there are also corresponding existences. However, the aspiration mentioned here does not refer to those, but refers to the path of the meditation of the noble ones, therefore, it does not manifest, the name aspiration refers to the path of meditation, and for the aspiration of the path of meditation, it is first divided into three types. How is it divided? By thinking that it is the same as accomplishing the benefit of others, the practice is actually suitable as one's own container (gold), suitable as the container of oneself and others, and focusing on the meaning of making it suitable as the container of others, it is determined as three aspirations.' This meaning is certain. Gold refers to focusing on oneself, both, and others, that is, the meditation aspiration that makes it suitable as a container, just like aspiring to selflessness, without exceeding selflessness, the Blessed One sees the path of enlightenment, that is, the virtuous Dharma comprehended in the heart, the nature of non-attachment etc., generating Bodhicitta.

སོགས་པའི་རྟེན་ཏེ་གཞི་ཡིན་ ན་ཡང་དང་བོ་སྟེ་ཐོག་མ་ཁོ་ན་ནས་གང་ལ་དམིགས་པའི་རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་མཐར་ ཐུག་པ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་དེ། སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ་བསྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ ཐུག་པར་སློབ་ཅིང་གོམས་པར་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ལས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར། ཞེས་སོ། །(སྦྱོར་ཊཱིཀ་ བལྟའོ། ། ) གཉིས་པ་ནི་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་རེ་རེ་ཞིང་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་ པ་གསུམ་གསུམ་སྟེ་དགུ་ཡིན་ལ། གསུམ་པ་ནི། དགུ་བོ་དེ་ཡང་སོ་སོར་ཏེ་རེ་རེ་ཞིང་ཆུང་ངུའི་ ཆུང་ངུ་དང་དེའི་འབྲིང་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་སྟེ་དགུ་ མཚན་གསུམ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དགུ་མཚན་གསུམ་གྱིས་མོས་པ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། ཡུམ་ལ་མོས་པ་དེ་བསྒོམ་པའི་བྱང་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་ 2-55 ཡོན་ཏན་འཕེལ་བའི་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དུ། རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་དེ་ལྟར་མོས་ པའི་བྱང་པ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་སོགས་པ་བྱང་འཕགས་ཀྱིས་བསྟོད་པ་དང་། སོགས་པས་ བཀུར་བསྔགས་པ་མཛད་དོ་ཞེས་བསྟོད་བཀུར་བསྔགས་པ་གསུངས་པ། རྩ་བ་ལ། ཤེར་པ་ ལ་མོས་པའི་གནས་སྐབས་རང་དོན་མོས་པ་དགུ་བོ་རྣམས་ལ་བསྟོད་པ་ཙམ་དགུ། གཉིས་ དོན་མོས་པ་དགུ་ལ་བཀུར་བ་ཙམ་དགུ། གཞན་དོན་མོས་པ་དགུ་ལ་བསྔགས་པ་ཙམ་དགུ་ སྟེ་དགུ་ཚན་གསུམ་གྱིས་བསྟོད་བཀུར་བསྔགས་པ་བྱས་པར་མདོ་ལས་འདོད་དེ་བཤད་ དོ། །ཞེས་སྦྱར་རོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་གའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དེ་པའི་སྐུ་གདུང་གིས་ བཀང་བ་གང་ཡིན་པ་དང་། ཤེར་པའི་ཆ་གཉིས་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་འདམ་དུ་སྩལ་ན་འདི་ ཉིད་ལེན་ཏེ། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་ཏེ། མདོར་བསྡུས་པ་མོས་པ་ཉེར་བདུན་དང་འདི་གཉིས་ ཀ་མདོ་དང་ཆོས་བཤེས་སུ་སྦྱར་རོ། །འགྲེལ་པ་ལ། ཇི་ལྟར་མོས་པ་སོགས་སྔར་བཤད་ལྟར་ རམ་རང་དང་གཉིས་ཀ་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཇི་ལྟར་མོས་པ་བཞིན་མཐོང་བའི་ཆོས། ཚེ་ འདི་ལ་བསོད་ནམས་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་དགུ་དགུ་བསྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེར་པ་ལ་སྦྱོར་བས་ རང་དོན་དུ་ཞུགས་པའི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་པོ་རང་དོན་མོས་པའི་གནས་སྐབས་དགུ་ དག་ཏུ་བསྟོད་པ་རྣམ་པ་དགུས་གོང་ནས་གོང་དུ་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱེད་ཅིང་བསྟོད། སྦྱོར་བས་གཉིས་དོན་དུ་ཞུགས་པ་གཉིས་དོན་མོས་པའི་གནས་སྐབས་དགུ་དག་ཏུ་དགའ་ བར་བྱེད་ཅིང་བཀུར། སྦྱོར་བས་གཞན་དོན་ཁོ་ནར་ཞུགས་པའི་གནས་སྐབས་དགུ་དག་ཏུ་ དགའ་བར་བྱེད་ཅིང་བསྔགས་པར་འདོད་དོ། །སོ་སོར་དང་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཞེས་པའི་དོན་ དེ་ལྟར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་འདིར་བཤད་པའི་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ནི་མོས་པའི་ ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་ནས་སངས་རྒྱས་སོགས་ཐུགས་

【現代漢語翻譯】 等依託之基礎，即使最初之時，也未能完全顯現自他二利之究竟。乃因處於修道之權位，即在修習至極處學習並習慣之階段。故如是說。（參閱《結合釋》） 其次，此三者各自又因微小等差別而分為三種，總共九種。再次，此九者又各自因微小之微小及其居中、廣大等差別而分為三種，是為九種特徵。如是，以九種特徵而生起二十七種信解。 其次，于《般若經》生信解，為從上而上增長功德之喜悅故，對自他二利如是信解之行者，諸佛及菩薩等讚歎，並以等等恭敬讚揚之。如是宣說讚歎恭敬讚揚。 根本文中說：于《般若經》生信解之階段，對自利信解之九種行者僅作讚歎，共九種；對二利信解之九種行者僅作恭敬，共九種；對利他信解之九種行者僅作讚揚，共九種。如是，經中認為以九種為一組，共三組，作讚歎恭敬讚揚。 如是結合：『若有充滿如恒河沙數世界之身舍利，與《般若經》二分之一相比，寧取此《般若經》』等等廣說。總而言之，將二十七種信解與此二者結合于經與法友之中。 釋文中說：『如何信解』等如前所說，或如對自、二者及他利如何信解般，于現法中，生起小、中、大九種福德之特徵，以《般若經》結合，于入于自利之信解，初先生起自利信解之九種階段中，以九種讚歎令其從上而上顯現歡喜並讚歎；以《般若經》結合，于入於二利，於二利信解之九種階段中，令其歡喜並恭敬；以《般若經》結合，于僅入於他利之九種階段中，欲令其歡喜並讚揚。如是各自及按次第之義如是。 因此，此處所說之讚歎等，乃如實了知信解之偉大功德之義后，諸佛等心生歡喜。

【English Translation】 It is the basis of support, but even from the very beginning, it does not fully manifest the ultimate benefit for oneself and others. This is because it is in the position of the path of meditation, that is, in the stage of learning and becoming accustomed to the ultimate in meditation. Therefore, it is said so. (See the 'Joint Commentary') Secondly, each of these three is further divided into three types due to differences such as smallness, making a total of nine types. Thirdly, each of these nine is further divided into three types due to differences such as the smallest of the small, the medium, and the large, resulting in nine characteristics. Thus, with nine characteristics, twenty-seven kinds of faith and understanding arise. Furthermore, having faith and understanding in the Prajnaparamita Sutra, for the sake of increasing the joy of increasing merit from above, the Buddhas and Bodhisattvas praise those who have such faith and understanding in the benefit of themselves and others, and respectfully extol them. Thus, they speak of praise, respect, and extolment. The root text says: In the stage of having faith and understanding in the Prajnaparamita Sutra, only praise is given to the nine practitioners who have faith and understanding in their own benefit, making a total of nine; only respect is given to the nine practitioners who have faith and understanding in the benefit of both, making a total of nine; only extolment is given to the nine practitioners who have faith and understanding in the benefit of others, making a total of nine. Thus, the Sutra considers that there are three groups of nine, making praise, respect, and extolment. It is combined as follows: 'If there were relics of the body filling worlds as numerous as the sands of the Ganges, compared to one-half of the Prajnaparamita Sutra, it would be better to take this Prajnaparamita Sutra,' and so on, extensively explained. In short, combine the twenty-seven kinds of faith and understanding with these two in the Sutra and the Dharma friend. The commentary says: 'How to have faith and understanding,' etc., as previously explained, or as how to have faith and understanding in the benefit of oneself, both, and others, in this present life, the characteristics of generating small, medium, and large nine kinds of merit, combined with the Prajnaparamita Sutra, in the faith and understanding of entering into one's own benefit, in the nine stages of initially generating faith and understanding in one's own benefit, with nine kinds of praise, making them manifest joy from above and praising them; combined with the Prajnaparamita Sutra, in entering into the benefit of both, in the nine stages of faith and understanding in the benefit of both, making them joyful and respecting them; combined with the Prajnaparamita Sutra, in only entering into the benefit of others, in the nine stages, wishing to make them joyful and extolling them. Thus, the meaning of each and in order is as such. Therefore, the praise, etc., mentioned here, after truly understanding the meaning of the great qualities of faith and understanding, the Buddhas, etc., rejoice in their hearts.

དགེས་པས་ གནས་པ་ཁོ་ནའི་མཚན་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི། རིག་བྱེད་ལས། ཡི་གེ་ༀ་ལྡན་ཕྱེད་ 2-56 དང་བཞི། །ཚད་དུ་བྱས་པས་སྙན་པར་བརྗོད། །འདི་ནི་བསྟོད་པ་སྨྲ་བ་དང་། །སྒྲ་ཡི་ཚངས་ པའང་འདི་ཉིད་དེ། །བཀུར་བའང་དེ་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱ། །ཡི་གེ་དང་ལྡན་ཚད་སྔོན་བཞིན། ། སྙན་སྨྲ་སྙན་ཚིག་རིག་བྱེད་དེ། །དེ་ནི་བསྔགས་པར་འདོད་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར། ངག་གི་ བརྗོད་པ་ལྟར་མི་གནས་པའི་སྒྲ་སྙན་པ་གཅམ་བུ་སྟེ་ངོ་བསྟོད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་ བཤེས་སོ། །ཨཱརྱས། རིག་བྱེད་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་བརྗོད་པ་ནི་བསྟོད་པ། ཚད་ཕྱེད་ དང་བཞི་པའི་ༀ་ནི་བཀུར་བ། མར་ལྟ་བུའི་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་ནི་བསྔགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ པ་ལྟར་ན། སྒྲར་གཏོགས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ན། འདིར་ཆ་དགུ་པའི་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ ཡིན་ཞེས་གསུངས་པས། བསྟོད་བཀུར་བསྔགས་གསུམ་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི་སྒྲ་ཡིན་པ་མི་སྲིད་ ཅེས་བཅོམ་རལ་སོགས་འཆད་དོ(བུ་སྟོན། )། །དེའི་དགོངས་པ་དེ་མིན་ཏེ་སྒྲར་གཏོགས་པ་ཞེས་ པ་བརྗོ་ད་བྱ་དོན་ལ་མེད་པའི་སྒྲ་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཞེས་པར་དགོངས་སོ། །དེས་ན་ཡོན་ཏན་ཇི་ ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་ནས་སྟོན་པའི་ངག་ཚིག་གི་རིག་བྱེད་ཡང་བསྟོད་བཀུར་སོགས་ཡིན་ཏེ། ཨཱརྱས་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བསྔགས་པ་བརྗོད་པས་བསྔགས་པའི་དོན་གསལ་བར་ བྱེད་དོ། །ཞེས་དང་། རད་ཀིར་གྱིས། བསྟོད་པ་ནི་བསྟོད་པ་ཙམ་མོ། །བཀུར་བ་ནི་འབྲིང་དུ་ བསྟོད་པའོ། །བསྔགས་པ་ནི་ཆེར་བསྟོད་པའོ། །ཞེས་དང་། གསེར་གྱིས་ཡང་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་ པོ་བཤད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཐུགས་དགེས་པ་ཁོ་ན་བསྟོད་སོགས་ཡིན་ན་བསྟོད་སོགས་ལ་ཆུང་ འབྲིང་ཆེན་པོ་མི་འཐད་དེ། སངས་རྒྱས་ཐུགས་དགེས་པའི་རྟོགས་པ་ལ་ཆེ་ཆུང་སོགས་མེད་ པའི་ཕྱིར་ཏེ། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་གསུམ་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་བསྟོད་སོགས་ལ་གཉིས་ ཀ་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་གནད་ཀྱི་དོན་ནོ། ། ༈ བསྔོ་བ། གཉིས་པ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། སྔར་བཤད་དེ་ལྟར་ཡུམ་ལ་མོས་པས་བསོད་ནམས་ བསགས་པ་ལ་དེ་མི་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་མཆོག་བསྔོ་བ་འབྱུང་བས་སྒོམ་ལམ་གཉིས་ 2-57 པ་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཆད་དོ། །རྩ་བ་ལ། སྤྱི་དང་། ཡན་ལག་གི་དོན་གཉིས་ ལས། དང་པོ་ལ། བསྔོ་རྒྱུ། བསྔོ་ས། ཆེད་དུ་བྱ་བ། བློའི་རྣམ་པ། རང་བཞིན་བསྟན་པ་དང་ ལྔའོ། ། དང་པོ་ལ། དངོས་དང་། བསྔོ་བ་འགྲུབ་པའི་རྐྱེན་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། འདུས་བྱས་ཀྱི་ དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་(ཕལ་ཆེན་གྱི་)བསྔོ་བའི་ལེའུར། འགྲོ་ ཀུན་དགེ་བ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དང་། །བྱས་དང་བྱེད་འགྱུར་དེ་བཞིན་བྱེད་པ་དག །ཅེས་སོ། ། མདོ་དེའི་དོན་ལ། འགྲོ་ཀུན་ཇི་སྙེད་པའི་དགེ་བ་ཆོས་དབྱིངས་བདེར་གཤེ

【現代漢語翻譯】 喜悅僅僅是安住的特徵或自性。如《吠陀經》所說：『文字 Om（藏文：ༀ་，梵文天城體：ॐ，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：唵）具有二又四分之一的量，以此衡量，言語悅耳。這是讚頌的言語，也是聲音的梵天，應如此恭敬地說。文字具有如前的量，悅耳的言語是吠陀，那是想要讚美的。』因此，如言語的表達一樣，不住留的聲音是虛假的讚美，不是奉承的本質，這是Choshes所說。阿阇梨（梵文：Ārya）：『吠陀的智者所說的意義是讚頌，具有二又四分之一量的Om是恭敬，如酥油般隨順說是讚美。』因此，如果僅僅屬於聲音，那麼這裡所說的九分之一的證悟的特徵，讚頌、恭敬、讚美是證悟，不可能是聲音，這是喬摩若（藏文：Jo mo ral）等人所解釋的（布頓）。他的意圖不是那樣，所謂屬於聲音，是指變成沒有表達意義的純粹聲音。因此，如實證悟功德后，宣說的言語的吠陀也是讚頌、恭敬等。阿阇梨說『好啊，好啊』，表達讚美，從而使讚美的意義更加清晰。還有，拉德吉爾（藏文：Radkir）說：『讚頌僅僅是讚頌，恭敬是中等的讚頌，讚美是極大的讚頌。』黃金也說了小、中、大。如果佛陀的心僅僅是喜悅，那麼讚頌等就不應有小、中、大，因為佛陀喜悅的證悟沒有大小等，就像解釋三種正念一樣。因此，讚頌等具有兩者，這是關鍵的意義。 第二部分是迴向。之前的解釋是：如前所述，由於對佛母的虔誠而積累的福德，爲了使之不耗盡，最好的方法是迴向，因此，禪修道的第二部分是迴向，即作意。根本頌中分為總說和支分兩部分。首先，總說分為五個方面：迴向的所依、迴向之處、特別目的、智慧的形態、自性。 首先，分為正行和成就回向的助緣兩部分。正行是所有有為的善根，如金剛幢（藏文：rdo rje rgyal mtshan）的《迴向品》中所說：『眾生所有的一切善，已作、正作、將作的善。』該經的意義是：眾生所有的一切善，都回向於法界安樂。

【English Translation】 Joy is merely the characteristic or nature of abiding. As the Vedas say: 'The letter Om (藏文：ༀ་，梵文天城體：ॐ，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：) has a measure of two and a quarter, by which measure, speech is pleasing. This is the speech of praise, and this is also the Brahma of sound, it should be spoken with reverence. The letter has the same measure as before, pleasing speech is the Veda, that is what is desired to be praised.' Therefore, like the expression of speech, the sound that does not abide is a false praise, not the essence of flattery, so says Choshes. Ārya: 'The meaning spoken by the wise of the Vedas is praise, Om with a measure of two and a quarter is reverence, following like ghee is praise.' Therefore, if it belongs only to sound, then here it is said that the characteristic of the ninth part of realization, praise, reverence, and admiration are realization, it cannot be sound, so explain Jomo Ral and others (Buton). His intention is not that, what is called belonging to sound, means becoming a mere sound without the meaning of expression. Therefore, after truly realizing the merits, the Veda of the words spoken is also praise, reverence, etc. Ārya said 'Good, good', expressing praise, thus making the meaning of praise clearer. Also, Radkir said: 'Praise is merely praise, reverence is moderate praise, admiration is great praise.' Gold also spoke of small, medium, and large. If the Buddha's mind is only joy, then praise etc. should not have small, medium, and large, because the realization of the Buddha's joy has no size etc., just like explaining the three mindfulnesses. Therefore, praise etc. have both, this is the key meaning. The second part is dedication. The previous explanation is: as mentioned before, due to the devotion to the Mother, the accumulation of merit, in order to make it inexhaustible, the best method is dedication, therefore, the second part of the meditation path is dedication, which is contemplation. The root text is divided into two parts: general and specific. First, the general is divided into five aspects: the basis of dedication, the place of dedication, the specific purpose, the form of wisdom, and the nature. First, it is divided into two parts: the actual practice and the conditions for accomplishing dedication. The actual practice is all conditioned roots of virtue, as the 'Chapter on Dedication' of Vajra Banner says: 'All the virtues of all beings, those done, being done, and to be done.' The meaning of that sutra is: all the virtues of all beings are dedicated to the bliss of the Dharmadhatu.

གས་སྙིང་པོ་ལ་ (འབྲི་གུང་ཆོས་རྗེས་)བཞེད་པ་ནི་ནོར་བ་ཡིན་ཞེས་ཆོས་རྗེ་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏས་བཀག་ཅིང་། དེ་བསྔོ་རྒྱུ་ ཡང་མིན་ལ་དགེ་བའང་མིན་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་སྡོམ་གསུམ་རབ་དབྱེར་བཀོད་དོ། །ཆོས་རྗེ་བུ་རིན་ ནི། ཆོས་དབྱིངས་སོགས་འདུས་བྱས་མ་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་བསྔོ་རྒྱུ་ཡིན་གསུངས་ ལ། མཁས་པ་ཆེན་པོ་བཅོམ་རལ་དང་ཆོས་རྗེ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་ནི། ཆོས་དབྱིངས་སོགས་ བསྔོ་རྒྱུ་མིན་ཞེས་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ཆོས་རྗེ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་ནི། ཆོས་དབྱིངས་ནི་བསྔོ་ས་ ཡིན་གསུངས་པས་གང་མོས་པ་ལྟར་བྱའོ། །ཆོས་དབྱིངས་སོགས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་ མེད་ཅེས་(ས་སྐྱ་)གསུངས་པ་ནི་ནོར་བ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དགེ་བ་མིན་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་ ལུང་རིགས་དུ་མ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པས་བདེན་པའི་སྟོབས་བརྗོད་པ་ སྟེ། ལུང་ལས། ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པ་སྨོན་པས་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉན་རང་ སོགས་སུ་མིན་གྱི་རྣམ་མཁྱེན་དུ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མ་གཏོགས་པར་ཉན་ ཐོས་ཀྱི་སའམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་བསྔོར་མི་འཇུག་པའོ། །ཞེས་མདོ་ལས་སོ། །གསུམ་ པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སྟེ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་བའི་བསྔོ་བར། དགེ་བ་འདི་ ཡིས་སྐྱེ་བོ་ཀུན། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་དུ་སྣང་ཆ་རྒྱ་ 2-58 ཆེན་པོ་དང་བཅས་པས་དགེ་བ་འདིས་བདག་གཞན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་པའི་ འདུན་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། འཇམ་དཔལ་གྱི་ཞིང་བཀོད་དུ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་ བཞིན་ཏེ། །འདུན་པའི་རྩ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །གང་གི་སྨོན་ལམ་ཅི་བཏབ་པ། །འབྲས་བུའང་ དེ་འདྲ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དོན་དམ་པར་ཅིར་ཡང་མ་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་ རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བསྔོས་པ་བཞིན་བསྔོ་བ་སྟེ། བཟང་སྤྱོད་ལས། འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོས་ཇི་ལྟར་མཁྱེན་པ་དང་། །ཀུན་ཏུ་བཟང་བོ་དེ་ཡང་ དེ་བཞིན་ཏེ། །ཞེས་སོགས་དང་། དུས་གསུམ་གཤེགས་པའི་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །ཞེས་ སོགས་ལྟར་ཏེ། བསླབ་བཏུས་སུ། བཟང་སྤྱོད་སྨོན་ལམ་གྱི་མཆོག་ཡིན་ལ་དེའི་ནང་ནས་བྱང་ སེམས་ལྟར་བསྔོ་བ་དང་སངས་རྒྱས་ལྟར་བསྔོ་བ་དེ་གཉིས་མཆོག་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །ལྔ་ པ་ལ་ཐེག་ཆེན་བསྔོ་བའི་མཚན་ཉིད། གཞན་དོན་དུ་དགེ་བ་རྣམས་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་བར་ དུ་མི་ཟད་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུར་སྟོབ་པའི་དགེ་བ་སྟེ། མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་ཆུ་ཐིགས་རྒྱ་མཚོ་ ཆེ་ནང་ལྷུང་། །རྒྱ་མཚོ་མ་ཟད་པར་དུ་དེ་མི་འཛད། །དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་བསྔོས་དགེ་བ་ ཡང་། །བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་པར་དུ་དེ་མི་འཛད། །ཅེས་སོ། །བྱེ་བྲག་སྒོམ་ལམ་བསྔོ་བའི་མཚན་ ཉིད་བཤད་ཟིན་ཏོ།

【現代漢語翻譯】 關於迴向的要點，（直貢法王）的觀點被薩迦班智達駁斥為錯誤，並在《三戒論》中廣泛闡述，認為那不是迴向的對象，也不是善行。法王子仁波切說，法界等有為和無為的善行都應該回向。而大學者喬饒和法王袞欽欽波則說，法界等不應迴向。特別是法王袞欽欽波說，法界是迴向的處所，所以應該隨自己的意願而行。薩迦派說，法界等無為之善不存在是錯誤的，因為這會導致法性身不是善行等諸多理證。 第二，以具戒者的真實力進行陳述。如經中所說：『具戒者的願望能夠實現。』 第二，不是爲了聲聞或獨覺，而是爲了遍知。經中說：『除了遍知之外，不能迴向到聲聞地或獨覺地。』 第三，爲了所有眾生的利益。如《六十正理論》的迴向文中所說：『愿以此善，利益一切眾生。』 第四，在世俗層面，以七支供養和廣大顯現，以及『愿以此善，使自他獲得佛果』的願望。如《文殊剎土莊嚴經》中所說：『一切法皆隨緣，安住于意願之根本。無論種下何種願望，其果亦將如是。』 在勝義層面，不執著于任何事物，以證悟的智慧攝持，如過去諸佛菩薩所迴向的那樣進行迴向。如《普賢行愿品》中所說：『文殊勇士如何了知，普賢菩薩亦如是。』以及『三世諸佛如何迴向』等等。如《學集論》中所說，《普賢行愿品》是迴向之最，而其中如菩薩般迴向和如佛般迴向是最好的。 第五，大乘迴向的特點：爲了他人的利益，使所有善行在未成佛之前都不會耗盡，並使其成為成佛之因的善行。如經中所說：『如水滴落入大海，在海未枯竭之前不會消失。同樣，爲了菩提而回向的善行，在未證得菩提之前也不會耗盡。』 關於觀修道迴向的特點已經闡述完畢。

【English Translation】 Regarding the essence of dedication, the view of (Drikung Kyobpa Jigten Sumgön) was refuted as incorrect by Sakya Pandita, who extensively stated in the 'Distinction of the Three Vows' that it is neither the object of dedication nor a virtuous act. Dharma Lord Burin said that all virtuous acts, both conditioned and unconditioned, such as the Dharmadhatu, should be dedicated. However, the great scholar Chorap and Dharma Lord Kunkhyen Chenpo said that the Dharmadhatu and others should not be dedicated. In particular, Dharma Lord Kunkhyen Chenpo said that the Dharmadhatu is the place of dedication, so it should be done according to one's own wishes. The Sakya school's statement that there is no unconditioned virtue such as the Dharmadhatu is incorrect, because it would lead to the conclusion that the Dharmakaya is not a virtuous act, among many other logical proofs. Second, stating the power of truth with those who possess vows. As it says in the sutra: 'The wishes of those who possess morality will be fulfilled.' Second, not for Shravakas or Pratyekabuddhas, but for Omniscience. As it says in the sutra: 'Dedication is not allowed to the level of Shravakas or Pratyekabuddhas, except for the state of complete omniscience.' Third, for the benefit of all sentient beings. As it says in the dedication verse of the 'Sixty Stanzas of Reasoning': 'By this merit, may all beings benefit.' Fourth, on the conventional level, with the seven-branch offering and vast appearances, and with the aspiration that 'May self and others attain Buddhahood through this merit.' As it says in the 'Pure Land of Manjushri': 'All phenomena are dependent on conditions, firmly established in the root of aspiration. Whatever aspiration is planted, its fruit will be the same.' On the ultimate level, without fixating on anything, with the wisdom of realization, dedicating as the Buddhas and Bodhisattvas of the past have dedicated. As it says in the 'Samantabhadra's Prayer': 'How Manjushri the hero knows, so does Samantabhadra. ' and 'All the Buddhas who have gone to the three times.' etc. As it says in the 'Compendium of Trainings', the 'Samantabhadra's Prayer' is the best of dedications, and among them, dedicating like a Bodhisattva and dedicating like a Buddha are the best. Fifth, the characteristics of the Mahayana dedication: For the benefit of others, making all virtuous acts inexhaustible until Buddhahood is attained, and making them the cause of Buddhahood. As it says in the sutra: 'Just as a drop of water falls into the great ocean, it will not be exhausted until the ocean is exhausted. Similarly, the virtue dedicated for Bodhi will not be exhausted until Bodhi is attained.' The characteristics of dedicating the meditation path have been explained.

།མཚོན་བྱའི་སྒྲ་བཤད་ནི། བ་རི་ཎ་ཏ་ཞེས་པ་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་སྟེ་དགེ་ བ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་བྱང་གི་རྒྱུར་བསྒྱུར་བས་བསྔོ་བའོ། ། གཉིས་པ་ལ། དབྱེ་གཞི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །དབྱེ་ངོ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། ཡིད་ བྱེད་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཞེས་པ་ནས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་བསྔོ་ བའི་བར་བཅུ་གཉིས་ཏེ་དེ་ཡང་དགུ་ལས། གཞན་ལྟོས་ས་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་ལ་ལྟོས་ནས་ རྣམ་པ་གསུམ་མོ་ཞེས་སོགས་སྦྱར་རོ། །ཆུ་མིག་པ་ནི། ས་གཉིས་གསུམ་བཞི་པའི་ཆུང་ངུ་ལྔ་ དྲུག་བདུན་པའི་འབྲིང་བརྒྱད་སོགས་གསུམ་གྱི་ཆེན་པོ། ཞེས་སོ། །ཐ་དད་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་ 2-59 ལ་ལྡོག་པ་དང་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྟན་ཞེས་དང་། གྲངས་ངེས་ནི། བློ་དམན་ རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་དོན་དུ་མངོན་ཞེན་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོར་དང་། ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་ བཅུ་གཉིས་སུ་བསྟན་ཅིང་དབང་རྣོན་གྱིས་བརྙས་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་དེ་བས་མང་བར་མ་ ཕྱེའོ། །ཞེས་པ་རྣམས་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །འགྲེལ་པ་ལ། བསྔོ་བ་བྱེད་དོ། །གང་དུ་ན། བླ་མེད་ རྫོགས་བྱང་ཆུབ་ཏུའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དུ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་མི་ཟད་པར་བྱ་ བའི་ཕྱིར་དུའོ། །མི་ཟད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སེམས་ཅན་མཐའ་མེད་པ་དང་སངས་རྒྱས་མཁྱེན་ པ་དང་ཡོན་ཏན་མཐའ་མེད་པའི་ཆེད་དུ་བསྔོས་པས་ཏེ། ཟླ་གྲགས་ཀྱིས། སེམས་ཅན་རྣམ་ མཐའ་ཡས་ཕྱིར་དང་། །སངས་རྒྱས་མཁྱེན་པ་ཚད་མེད་དང་། །དེར་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ པའི་ཕྱིར། བསོད་ནམས་དེ་ནི་མཐའ་ཡས་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གང་གིས་ན། ཐེག་གསུམ་གྱི་ གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་ལ་རང་རང་གི་ལམ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་བྱེད་ པ་སྟེ། རྒྱུའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བསྔོ་བ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་སེ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཡི་བྱེད་པ་ མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པ་སྟེ་མཉམ་པ་མེད་པ་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་(ཨཱརྱ་) ཞེས་སོགས་སོ། །གྲངས་དུ་ན། རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སོ། །བཅུ་གཉིས་གང་ཞེ་ན། མིང་དོན་གོ་ རིམ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་བསྔོ་བ་ཆོས་ཅན། སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་(ཞེས་མོས་ བསྔོ་གཉིས་ཡུལ་གཅིག་པར་བསྟན་ཞེས་གསེར་རོ། ། )པའི་མོས་པའི་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ཆོས་སྐུའམ་ཡུམ་ མམ་སེམས་བསྐྱེད་(གསེར་)སོགས་ཡིད་བྱེད་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བསྔོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་མིང་ དུ་བཏགས་པའི་མིང་ཅན་གྱི་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། བསྡུ་ན་ཡིད་བྱེད་ཁྱད་པར་(ཐེག་དམན་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་བོ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་དག་ལྡན། )ཅན་གྱི་བསྔོ་བ་ཡིན་ཏེ། བླ་མེད་ བྱང་ཆུབ་བདེན་པར་མི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་ཤིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བསྔོ་བ་ཡིན་ པས་སོ། །(ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལ

【現代漢語翻譯】 對於『所詮』的解釋是：『巴日納達』（藏文：བ་རི་ཎ་ཏ་，梵文天城體：varinata，梵文羅馬擬音：varinata，漢語字面意思：迴向者）意為完全轉變，即將所有善行轉變為圓滿菩提的因，因此稱為迴向。 第二部分是：大乘的迴向分類。共有十二種分類，從『特殊作意迴向』到『產生巨大福德的迴向』，共有十二種。這十二種又可以分為九種，根據所依賴的對象——小、中、大三種，分為三種類型。『楚米巴』說：二地、三地、四地是小的，五地、六地、七地是中的，八地等是大的。差異在於，雖然本體相同，但由於對境和地域的差異，而分為十二種。數量確定是因為，爲了引導智慧較低的人，作為對治十二種執著的對治法，並且由於對境的差異而分為十二種，爲了防止智慧敏銳者輕視，所以沒有再細分。這些都出自《大疏》。 在解釋中，迴向者在何處迴向？在無上圓滿菩提中迴向。爲了什麼迴向？爲了所有眾生的利益，爲了不窮盡而回向。不窮盡的原因是，爲了無邊無際的眾生、佛陀的智慧和無盡的功德而回向。正如月稱菩薩所說：『由於眾生無邊故，佛陀智慧無量故，于彼迴向之緣故，福德亦轉成無量。』 通過什麼迴向？通過能向三乘根器的眾生，分別指示各自相應道路的佛陀之因的自性而回向，即以成為主要之因的迴向而具足的菩薩們迴向。『彼之作用為殊勝』的解釋是，無與倫比，與不平等者平等（聖者）。數量有多少？有十二種。哪十二種呢？如果按照名稱、意義和順序來排列，那麼大乘的修道迴向，法性是：如前所述（即認為意樂迴向和信解迴向是同一個對境），信解的特殊對境是法身、佛母或發心等，被稱為特殊作意迴向，如此命名的迴向，即是作意。總而言之，是特殊作意迴向（有別於所有小乘的福德聚，是特殊的），即以不執著于無上菩提真實存在的方式，進行觀想和作意的迴向。（以正確的智慧和）

【English Translation】 The explanation of 'what is to be expressed' is: 'Barinata' (Tibetan: བ་རི་ཎ་ཏ་, Sanskrit Devanagari: varinata, Sanskrit Romanization: varinata, literal Chinese meaning: the one who dedicates) means complete transformation, that is, transforming all virtues into the cause of complete enlightenment, hence it is called dedication. The second part is: the classification of Mahayana dedication. There are twelve types of classifications, from 'dedication of special attention' to 'dedication that produces great merit', there are twelve types. These twelve types can be further divided into nine types, according to the objects they depend on - small, medium, and large three types, divided into three types. 'Chumigpa' said: the second, third, and fourth bhumis are small, the fifth, sixth, and seventh bhumis are medium, and the eighth bhumi and so on are large. The difference lies in the fact that although the essence is the same, it is divided into twelve types due to the difference in objects and regions. The determination of the number is because, in order to guide those with lower wisdom, as an antidote to counteract the twelve types of attachments, and because it is divided into twelve types due to the difference in objects, in order to prevent those with sharp wisdom from despising it, it is not further subdivided. These are all from the 'Great Commentary'. In the explanation, where does the dedicator dedicate? In the unsurpassed complete enlightenment. For what does he dedicate? For the benefit of all sentient beings, for the sake of non-exhaustion. The reason for non-exhaustion is that it is dedicated for the sake of boundless sentient beings, the wisdom of the Buddha, and endless merits. As Chandrakirti said: 'Because sentient beings are boundless, the wisdom of the Buddha is immeasurable, and because of the dedication to them, merit also turns into immeasurable.' Through what does he dedicate? Through the nature of the cause of the Buddha who can indicate the respective paths to the sentient beings of the three vehicles, that is, the Bodhisattvas who are endowed with the dedication that becomes the main cause. The explanation of 'Its function is supreme' is that it is unparalleled, equal to the unequal (Arya). How many are there? There are twelve types. Which twelve? If arranged according to name, meaning, and order, then the Mahayana path of meditation dedication, the Dharma nature is: as mentioned before (that is, it is considered that the dedication of intention and the dedication of faith are the same object), the special object of faith is the Dharmakaya, the Buddha-mother, or the generation of Bodhicitta, etc., which is called the dedication of special attention, the dedication named in this way is attention. In short, it is a dedication of special attention (different from all the accumulations of merit of the Hinayana, it is special), that is, the dedication of contemplation and attention in a way that does not cling to the true existence of unsurpassed enlightenment. (With correct wisdom and)

ྡན་པའི་ཕྱིར། )བྱང་སེམས་པ(འོ། །ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ 2-60 ཕྱིར། )སེམས་པ་ཆེན་པོས་(སོ། །ཞེས་འགྲེལ་ཆེན། )བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མི་དམིགས་པའི་ ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་འདི་ཉིད་རབ་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །མིང་བཏགས་པ་དང་ མི་དམིགས་ཞེས་པ་ཀུན་ལ་སྦྱོར་བར་སློབ་དཔོན་བཞེད་པ་ལྟར་རམ་འཕགས་པ་སོགས་ལྟར་ ན་མ་སྦྱར་ཡང་རུང་ངོ་། །ཆོས་ཅན། བསྔོ་བྱའི་རྫས་མི་དམིགས་པའི་མིང་ཅན་གྱི་བསྔོ་བ་ཡིན་ ཏེ། ཟག་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་བོ་ལྔ་དང་ཐེག་གསུམ་ གྱི་(མདོ་ཨཱརྱ་)སྨིན་གྲོལ་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགེ་བ་ཞེས་སོགས་དང་། མདོ་ ནི། བྱམས་པ་སེམས་གང་གི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཞིང་དགེ་རྩ་དེ་དག་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ཆུབ་ ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བའི་སེམས་དེ་ནི་ཟད་ཅིང་འགགས་པ་མེད་དེ། རྣམ་པར་འགྱུར་ དངོས་པོ་དེ་དག་དང་དམིགས་པ་དེ་དག་དང་དགེ་རྩ་དེ་དག་ཟད་ཅིང་འགགས་ལ་མེད་དེ་ རྣམ་པར་གྱུར་ན་ཡི་རང་གི་སེམས་ནི་གང་ཞིག་དངོས་པོ་དེ་དག་ནི་གང་ཞིག དམིགས་པ་དེ་ དག་ནི་གང་ཞིག ཅེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བསྔོ་བ་སྟེ། བསྔོ་བར་ བྱེད་པའི་སེམས་ལ། ཡང་སེམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་བདག་ལྟ་སོགས་ཀྱིས་གོས་ པ་མེད་པའི་བསྔོ་བ་ཡིན་པས་སོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་ལ་ཡང་སེམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ སུ་མི་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བྱང་ཆེན་པོ་ལ་(བསྔོ་བྱ་བསྔོ་བྱེད་སོགས་ཀྱི་མཚན་མར་འཛིན་ པ་ནི། )འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །(དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་ནི་)སེམས་ཕྱིན་ཅི་ ལོག་(དེ་ལ་བདེན་པར་ལྟ་བ་ནི་)ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་(སྟེ་དེར་)འགྱུར་བ་མེད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ ཅན། དོན་དམ་པར་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)འདུ་བྱ་བྱེད་དམ་གཟུང་བ་སོགས་ཀྱིས་ དབེན་པའི་བསྔོ་བ་སྟེ། བདག་དང་སོགས་པ་གཞན་དུ་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་(གསེར་)ཉོན་ མོངས་པའི་ཕུང་བོའི་དངོས་པོ་མ་དམིགས་པའི་བསྔོ་བས་སོ། །བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་ པོ་(དེ་ཕུང་སྐྱེ་ཁམས་ཀྱིས་དབེན་པར་ཤེས་ཞེས་མདོར་རོ། །འདི་ཡང་ཡོད། )ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས། དབེན་པར་ཤེས་ 2-61 ཏེ། ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། དེ་པའི་དགེ་རྩའི་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ ཅན་གྱི་བསྔོ་བ་ཡིན་ཏེ། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་དགེ་བ་ ཞེས་སོགས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་རིགས་གང་དག་ཡིན་པ་དང་རང་ བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱེད། (ཨཱརྱས་དྲངས། )ཅེས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བཅས་པའི་བསྔོ་བ་སྟེ། སྦྱ

【現代漢語翻譯】 因為具有（藏文：ལྡན་པའི་ཕྱིར།，漢語字面意思：具有之故）。菩薩（藏文：བྱང་སེམས་པ）。因為具有一切方便之相（藏文：ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར།）。大心（藏文：སེམས་པ་ཆེན་པོས་）。如《釋論》（藏文：འགྲེལ་ཆེན།）所說：『以不緣無上圓滿菩提之方式迴向，此為最勝。』等等。導師認為，『已命名』和『不緣』應與一切結合，或者如聖者等認為，不結合也可以。法，是迴向之物不緣之名的迴向，即無漏之戒律、禪定等五蘊，以及三乘之（梵文天城體：मदो आर्य，梵文羅馬擬音：mdo ārya）成熟解脫的一切眾生之善根等等。經中說：『慈氏，隨喜何者之心，並將彼等善根迴向無上圓滿菩提，彼心不盡不滅，若變異，彼等事物與所緣，以及善根盡滅，若變異，隨喜之心為何？彼等事物為何？彼等所緣為何？』等等。法，是不顛倒的迴向，因為迴向之心，沒有被顛倒心識和自見等染污。對於迴向之心，若不轉為心識，則如此迴向之大菩提，（對於迴向之物、迴向者等之相執著，是）不會轉為顛倒心識的。（與之相應的）心不會轉為顛倒心。（于彼執為真實）的見，不會轉為顛倒見。等等。法，是勝義中遠離果報、福德（藏文：བསོད་ནམས，梵文天城體：बुद्धश्री，梵文羅馬擬音：buddhaśrī，漢語字面意思：佛吉祥）、造作、能取等的迴向，因為不緣我及其他分別等（黃金）煩惱蘊之事物之迴向。福德之事物（彼知為遠離蘊、處、界，總而言之。此亦有），自性為空性，知為空性。等等。法，是彼等善根之聚的自性，具有憶念之行境的迴向，即三世一切諸佛之二資糧之善根等等。諸佛之善根，種類為何，自性為何，如是迴向福德之事物。（聖者所說）。等等。法，是具有善巧方便的迴向，即佈施（藏文：སྦྱིན།，梵文天城體：दान，梵文羅馬擬音：dāna，漢語字面意思：佈施）。 因為具有（藏文：ལྡན་པའི་ཕྱིར།，漢語字面意思：具有之故）。菩薩（藏文：བྱང་སེམས་པ）。因為具有一切方便之相（藏文：ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར།）。大心（藏文：སེམས་པ་ཆེན་པོས་）。如《釋論》（藏文：འགྲེལ་ཆེན།）所說：『以不緣無上圓滿菩提之方式迴向，此為最勝。』等等。導師認為，『已命名』和『不緣』應與一切結合，或者如聖者等認為，不結合也可以。法，是迴向之物不緣之名的迴向，即無漏之戒律、禪定等五蘊，以及三乘之（梵文天城體：मदो आर्य，梵文羅馬擬音：mdo ārya）成熟解脫的一切眾生之善根等等。經中說：『慈氏，隨喜何者之心，並將彼等善根迴向無上圓滿菩提，彼心不盡不滅，若變異，彼等事物與所緣，以及善根盡滅，若變異，隨喜之心為何？彼等事物為何？彼等所緣為何？』等等。法，是不顛倒的迴向，因為迴向之心，沒有被顛倒心識和自見等染污。對於迴向之心，若不轉為心識，則如此迴向之大菩提，（對於迴向之物、迴向者等之相執著，是）不會轉為顛倒心識的。（與之相應的）心不會轉為顛倒心。（于彼執為真實）的見，不會轉為顛倒見。等等。法，是勝義中遠離果報、福德（藏文：བསོད་ནམས，梵文天城體：बुद्धश्री，梵文羅馬擬音：buddhaśrī，漢語字面意思：佛吉祥）、造作、能取等的迴向，因為不緣我及其他分別等（黃金）煩惱蘊之事物之迴向。福德之事物（彼知為遠離蘊、處、界，總而言之。此亦有），自性為空性，知為空性。等等。法，是彼等善根之聚的自性，具有憶念之行境的迴向，即三世一切諸佛之二資糧之善根等等。諸佛之善根，種類為何，自性為何，如是迴向福德之事物。（聖者所說）。等等。法，是具有善巧方便的迴向，即佈施（藏文：སྦྱིན།，梵文天城體：दान，梵文羅馬擬音：dāna，漢語字面意思：佈施）。

【English Translation】 Because of having (Tibetan: ལྡན་པའི་ཕྱིར།, literally: because of having). Bodhisattva (Tibetan: བྱང་སེམས་པ). Because of having all aspects of skillful means (Tibetan: ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར།). Great Mind (Tibetan: སེམས་པ་ཆེན་པོས་). As stated in the 'Great Commentary' (Tibetan: འགྲེལ་ཆེན།): 'To dedicate without focusing on the unexcelled perfect enlightenment is the most excellent.' etc. The teacher believes that 'named' and 'non-focused' should be combined with everything, or as the noble ones etc. believe, it is okay not to combine them. The Dharma is the dedication of the name of the object of dedication that is not focused on, that is, the five aggregates of the unpolluted discipline, concentration, etc., and the merits of all beings who have matured and been liberated by the three vehicles (Sanskrit Devanagari: मदो आर्य, Sanskrit Romanization: mdo ārya). The Sutra says: 'Maitreya, the mind that rejoices in whatever, and dedicates those roots of virtue to the unexcelled perfect enlightenment, that mind does not end or perish, if it changes, those things and objects, and the roots of virtue are exhausted and destroyed, if it changes, what is the mind of rejoicing? What are those things? What are those objects?' etc. The Dharma is the non-inverted dedication, because the mind of dedication is not defiled by inverted consciousness and self-view etc. For the mind of dedication, if it does not turn into consciousness, then such a great Bodhi of dedication (the clinging to the characteristics of the object of dedication, the dedicator, etc.) will not turn into inverted consciousness. (The corresponding) mind will not turn into inverted mind. (The view that clings to it as true) will not turn into inverted view. etc. The Dharma is the dedication in the ultimate sense, which is devoid of results, merit (Tibetan: བསོད་ནམས, Sanskrit Devanagari: बुद्धश्री, Sanskrit Romanization: buddhaśrī, literally: Buddha auspicious), fabrication, grasping, etc., because it is the dedication that does not focus on the objects of the aggregates of afflictions (gold) such as self and other discriminations. The object of merit (it is known to be devoid of aggregates, elements, and realms, in short. This also exists), its nature is emptiness, knowing it to be emptiness. etc. The Dharma is the nature of the collection of those roots of virtue, the dedication that has the object of mindfulness, that is, the merits of the two accumulations of all Buddhas of the three times, etc. The roots of virtue of the Buddhas, what kind are they, what is their nature, thus dedicate the object of merit. (Said by the noble one). etc. The Dharma is the dedication with skillful means, that is, giving (Tibetan: སྦྱིན།, Sanskrit Devanagari: दान, Sanskrit Romanization: dāna, literally: giving). Because of having (Tibetan: ལྡན་པའི་ཕྱིར།, literally: because of having). Bodhisattva (Tibetan: བྱང་སེམས་པ). Because of having all aspects of skillful means (Tibetan: ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར།). Great Mind (Tibetan: སེམས་པ་ཆེན་པོས་). As stated in the 'Great Commentary' (Tibetan: འགྲེལ་ཆེན།): 'To dedicate without focusing on the unexcelled perfect enlightenment is the most excellent.' etc. The teacher believes that 'named' and 'non-focused' should be combined with everything, or as the noble ones etc. believe, it is okay not to combine them. The Dharma is the dedication of the name of the object of dedication that is not focused on, that is, the five aggregates of the unpolluted discipline, concentration, etc., and the merits of all beings who have matured and been liberated by the three vehicles (Sanskrit Devanagari: मदो आर्य, Sanskrit Romanization: mdo ārya). The Sutra says: 'Maitreya, the mind that rejoices in whatever, and dedicates those roots of virtue to the unexcelled perfect enlightenment, that mind does not end or perish, if it changes, those things and objects, and the roots of virtue are exhausted and destroyed, if it changes, what is the mind of rejoicing? What are those things? What are those objects?' etc. The Dharma is the non-inverted dedication, because the mind of dedication is not defiled by inverted consciousness and self-view etc. For the mind of dedication, if it does not turn into consciousness, then such a great Bodhi of dedication (the clinging to the characteristics of the object of dedication, the dedicator, etc.) will not turn into inverted consciousness. (The corresponding) mind will not turn into inverted mind. (The view that clings to it as true) will not turn into inverted view. etc. The Dharma is the dedication in the ultimate sense, which is devoid of results, merit (Tibetan: བསོད་ནམས, Sanskrit Devanagari: बुद्धश्री, Sanskrit Romanization: buddhaśrī, literally: Buddha auspicious), fabrication, grasping, etc., because it is the dedication that does not focus on the objects of the aggregates of afflictions (gold) such as self and other discriminations. The object of merit (it is known to be devoid of aggregates, elements, and realms, in short. This also exists), its nature is emptiness, knowing it to be emptiness. etc. The Dharma is the nature of the collection of those roots of virtue, the dedication that has the object of mindfulness, that is, the merits of the two accumulations of all Buddhas of the three times, etc. The roots of virtue of the Buddhas, what kind are they, what is their nature, thus dedicate the object of merit. (Said by the noble one). etc. The Dharma is the dedication with skillful means, that is, giving (Tibetan: སྦྱིན།, Sanskrit Devanagari: दान, Sanskrit Romanization: dāna, literally: giving).

ིན་པ་ལ་ སོགས་པའི་ཕྱིན་དྲུག་སོགས་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དེ་དག་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་ སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། མཚན་མ་མེད་པའི་བསྔོ་བ་སྟེ། སྦྱིན་བྱ་སོགས་དང་(གསེར་)སྟོང་ཉིད་ སོགས་ཀྱི་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་ཞེས་སོགས་དང་། ཁ་ཟས་དུག་(མདོ་) ཅན་གྱི་དཔེས་(ཨཱརྱ་)དམིགས་པ་དང་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་ཅན་གྱི་བསྔོ་བ་དེ་ནི་དུག་ཅན་ཟུག་ རྔུ་ཅན་ཏེ། ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཞིང་གནང་བའི་ བསྔོ་བ་སྟེ། ཐེག་པ་གསུམ་(གསེར་)གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་ཞེས་སོགས་དང་། སངས་ རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད་པས་མཁྱེན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ བསྔོའོ། ། ཞེས་སོགས་སོ། །(ཨཱརྱས་དྲངས། )ཆོས་ཅན། ཁམས་གསུམ་པར་མ་གཏོགས་པའི་བསྔོ་ བ་སྟེ། འདོད་པ་དང་། སོགས་པ་གཟུགས་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་མི་དམིགས་སོགས་ དང་། འདོད་པའི་ཁམས་སུ་མ་གཏོགས། ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་ འབྱུང་བ་ཆུང་ངུའི་མིང་སྦྱར་རུང་ཅན་གྱི་བསྔོ་བ་སྟེ། སྟོང་གསུམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ལམ་དང་། སོགས་པ་བསམ་གཏན་བཞི་ཚད་མེད་བཞི་གཟུགས་མེད་ བཞི་མངོན་ཤེས་ལྔ་ཐོབ་པའི་བསོད་ནམས་པས་ཆེས་ལྷག་པའི་བསོད་ནམས་ཅན་གྱི་བསྔོ་བ་ ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་དང་། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིའི་སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཐོབ་པར་གྱུར། ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། 2-62 བསོད་ཆེན་འབྱུང་བ་འབྲིང་གི་བསྔོ་བའི་མིང་སྦྱར་རུང་། སྟོང་གསུམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་། སོགས་པ་ཕྱིར་འོང་མི་འོང་དགྲ་བཅོམ་རང་རྒྱལ་གྱི་བར་ཐོབ་པའི་ བསོད་ནམས་པས། ཞེས་སོགས་དང་། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ འདི་ན་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པར་གྱུར། ཅེས་སོགས་ སོ། །ཆོས་ཅན། དེ་འདྲ་ཆེན་པོའི་བསྔོ་བ་སྟེ། སྟོང་གསུམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་མེད་བྱང་ ཆུབ་ལ་གནས་པ་སྟེ་ཞུགས་པ་ལ་དམིགས་བཅས་ཀྱིས་བསྐལ་བ་གང་གའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ དུ་མཆོད་པ་བས་བསོད་ནམས་ལྷག་པའི་བསྔོ་བ་ཡིན་པས་སོ། །སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ ཁམས་ན་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ ཞུགས་པར་གྱུར། ཅེས་སོགས་སོ། ། ༈ ཡི་རང་བ། གསུམ་པ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལེགས་པར་བསྔོས་པའི་དངོས་པོ་ གོང་ནས་གོང་དུ་མངོན་པར་སྤེལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས། སྒོམ་ལམ་གསུམ་པ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསྔོ་བའི་འོག་ཏུ་འདིར་བཤད་ལ། སྡུད་པར། གོང་དུ་བཤད་པ་ ནི། བསྔོ་བའི་དགེ་བ་ཡི་རང་གིས་སྤེལ་

【現代漢語翻譯】 如是等等六度，以及善巧方便等，都應當學習。法性，是無相的迴向，對於佈施等以及（黃金）空性等的相執著，都不可得。如是等等。以食物有毒（經）的譬喻，凡是有執著和相的觀念的迴向，都是有毒且痛苦的。如是等等。法性，是諸佛隨喜和允許的迴向，三乘（黃金）的道路都不可得。如是等等。諸佛世尊以無上的智慧了知，也同樣地完全迴向。如是等等。（阿 Arya）所引導。法性，是不屬於三界的迴向，對於慾望以及色界、無色界等都不可得。如是等等。不屬於欲界。如是等等。法性，是能產生巨大福德，但名稱上可以稱為微小的迴向，因為三千大千世界的一切眾生，通過十善業道，以及四禪定、四無量心、四無色定、五神通等所獲得的福德，都比不上這種迴向所產生的巨大福德。如是等等。愿三千大千世界的眾生都能獲得十善業道。如是等等。法性，是能產生巨大福德，名稱上可以稱為中等的迴向。因為三千大千世界的一切眾生，通過證得入流果，以及一來果、不還果、阿羅漢果、獨覺果等所獲得的福德。如是等等。愿三千大千世界中所有的眾生都能證得入流果。如是等等。法性，是如此巨大的迴向，三千大千世界的一切眾生都安住于無上菩提，即使以執著于相的方式，在恒河沙數劫中供養，也比不上這種迴向所產生的福德。愿大千世界中所有的眾生都能證得無上圓滿菩提。如是等等。 隨喜 第三，關於之前的解釋：如此這般，爲了菩提而完美迴向的事物，應當使其越來越增上。因此，在迴向之後，這裡講述了第三個修道，即隨喜，也就是作意。總而言之，之前所說的是，通過隨喜來增上回向的善根。

【English Translation】 Like the six perfections and skillful means, one should learn them. The nature of reality is dedication without characteristics. All attachments to characteristics such as giving and emptiness are not perceived. Like the example of poisonous food, dedication with attachment and conceptualization is poisonous and painful. The nature of reality is dedication that the Buddhas rejoice in and approve of. All paths of the three vehicles are not perceived. The Buddhas, the Bhagavat, know with their unsurpassed wisdom, and dedicate in the same way. Guided by Arya. The nature of reality is dedication that does not belong to the three realms. Desires, forms, formless realms, etc., are not perceived. Not belonging to the desire realm. The nature of reality is dedication that generates great merit but can be called small in name, because all beings in the three thousand great thousand worlds, through the ten virtuous actions, the four meditations, the four immeasurables, the four formless absorptions, and the five supernormal powers, have merit that is surpassed by the great merit generated by this dedication. May all beings in the three thousand great thousand worlds attain the path of the ten virtuous actions. The nature of reality is dedication that generates great merit and can be called medium in name, because all beings in the three thousand great thousand worlds, through attaining the stream-entry fruit, the once-returning fruit, the non-returning fruit, the Arhat fruit, and the Pratyekabuddha fruit. May all beings in the three thousand great thousand worlds attain the stream-entry fruit. The nature of reality is such a great dedication that all beings in the three thousand great thousand worlds abide in unsurpassed Bodhi. Even offering with attachment for as many kalpas as there are grains of sand in the Ganges River does not equal the merit generated by this dedication. May all beings in the great thousand worlds enter unsurpassed perfect Bodhi. Rejoicing Thirdly, regarding the previous explanation: In this way, things perfectly dedicated to Bodhi should be increasingly enhanced. Therefore, after the dedication, the third path of cultivation, rejoicing, which is attention, is discussed here. In short, what was said before is that the merit of dedication is increased through rejoicing.

བ་དང་། ཡི་རང་གི་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བར་བྱེད་ པས། རིམ་པ་ངེས་པ་མེད་དོ། །ཞེས་ཟླ་ཟེར་རོ། །རྩ་བ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡི་རང་བྱ་བའི་དགེ་ བ་སོགས་དམིགས་པའི་ཐབས་མཁས་དང་། དོན་དམ་པར་ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་ པའི་ཐབས་ཤེས་དག་གི་སྒོ་ནས་སྐྱེ་འཕགས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ། དམིགས་ནས་ཡི་རང་ བ་སྟེ་སེམས་མངོན་པར་དགའ་བས་རྒྱས་པ་ནི། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ སྐབས་འདིར་བརྗོད་དོ། །ཐབས་མཁས་པས་དེ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བླ་མེད་རྫོགས་ བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བར་བྱའོ། །(རད་ཀིར་གྱིས་ཐབས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་དམིགས་པར་བྱ་ ཞིང་། མི་དམིགས་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་མི་དམིགས་པས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་སྟེ་དེ་པ་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་ 2-63 ཀྱི་ཚོགས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་། ཞེས་སོ། ། ) ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། དབུལ་ བོས་གཏེར་རྙེད་པ་ལྟར་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐབས་མཁས་ཀྱིས་ཡི་ རང་བྱ་རང་བྱེད་རང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་དམིགས་ཤིང་སྣང་ཆ་མ་དོར་བར་དོན་དམ་ པར་ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱ་བ་དག་ཡིན་ ནོ། ། ༈ དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ། གསུམ་པ་ནི། སྒོམ་ལམ་གསུམ་བསྟན་པ་དེ་ལ་མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི། སྒོམ་ལམ་ མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི། འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའམ་ སོགས་སྟེ། གསེར་གྱི་འབྱུང་ཁུངས་དག་ནས་གསེར་གྱི་གར་བུ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུའོ། །བསྔོ་ བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི། དགེ་བ་དེ་ཡང་དག་རྫོགས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ་རྒྱུར་བྱེད་དོ། ། གསེར་སྦྲམ་དེ་གསེར་མགར་གྱིས་རྣ་རྒྱན་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པ་བཞིན་དུའོ། །རྗེས་སུ་ཡི་ རང་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི། རང་བྱའི་ཡུལ་གཞན་གྱི་བསོད་ནམས་བྱས་པ་དེ་ལ་ཡིད་རང་བ་ རང་གི་བསོད་ནམས་གཉིས་བློ་མཉམ་ན་མཉམ་པ་ཉིད་དང་རང་བྱེད་བློ་དམའ་ན་ཆུང་ལ། མཐོ་ན་ཆེ་བར་འཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་ མཉམ་ཞེས་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། ། ༈ ཟག་མེད། གཉིས་པ་ལ། གཉིས་སུ་དབྱེ་བའི་མཚམས་སྦྱར། ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དམན་མཆོག་གི་རིམ་པས་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་འོག་ཏུ་ཟག་པ་མེད་ པའི་སྒོམ་པའི་ལམ་སྟོན་ལ། དེ་ལ་བཞི་སྟེ། དབྱེ་གཞི། ཟག་མེད་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་དེ་ཡང་ངོ་། ། དབྱེ་ངོ་། སྒྲུབ་དག་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །ཐ་དད་ནི་སྤང་བྱ་གང་སྤོང་བ་ལ་ལྟོས་ཏེ་བར་ཆད་ མེད་ལམ་དང་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དུ་སོང་བའི་ཆ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ངོ་བོ་ཐ་དད། སྔ་མའི་རྣམ་གྲོལ་ཕྱི་ མའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་དུ་འགྱུར་བ་ལྟ་བུ་ངོ་བོ་གཅིག་གོ །གྲངས་ངེས་ནི

【現代漢語翻譯】 並且，將隨喜的善根迴向菩提，沒有固定的次第。月稱如是說。根本是：在世俗諦中，以隨喜所作之善等為所緣的方便善巧，以及在勝義諦中，不緣任何事物而證悟的智慧方便，通過這些方便，對於生起和聖者的善根之根本，心懷喜悅而隨喜，即是心中充滿喜悅。在此處，隨喜被認為是憶念。應以方便善巧，以不緣彼之方式，迴向于無上圓滿菩提。(Ra Dak 認為，以方便於世俗諦中緣取福德資糧，以不緣取而使能取和所取皆不緣取，從而清凈，因此，隨喜如是等之福德資糧，即是隨喜。) 如是等等。註釋中說：如同貧者獲得寶藏般，以極度歡喜之心，在世俗諦中，以方便善巧緣取隨喜自作、他作、隨喜的善根之根本，不捨棄顯現分，而在勝義諦中，不緣任何事物而證悟，通過此方式進行隨喜。 簡要地闡述意義：第三，闡述了三種修道，對此進行簡要歸納：通過修道中的信解憶念，能夠顯著地積累廣大的福德，如同從金礦中提取金粉一般。通過迴向憶念，使善根成為圓滿菩提之支分，即成為其因。如同金匠將金塊製成耳環等飾品一般。通過隨喜憶念，對於自己和他人所作的福德，若隨喜之心與自己的福德相等，則所得相等；若隨喜之心低於自己，則所得較少；若高於自己，則所得較多。或者說，表明獲得大福德是相等的。 無漏：第二部分，分為兩部分的連線。各個部分的意義。第一部分：以低劣和殊勝的次第，在有漏的修道之下，闡述無漏的修道。其中有四點：分類的基礎，即無漏的修道本身。分類的方式，即成就和清凈兩種。不同之處在於，取決於所斷之物，即相對於無間道和解脫道而言，本體不同。前者的解脫道可以轉變為後者的無間道，本體相同。數量的確定是...

【English Translation】 And, dedicating the merit of rejoicing to Bodhi, there is no fixed order. Chandrakeerti said so. The root is: In the conventional truth, skillfully using the means of focusing on the merit of rejoicing, etc., and in the ultimate truth, skillfully using the wisdom of realizing without focusing on anything, through these means, focusing on the root of the merit of arising and noble beings, that is, rejoicing with a mind full of joy, is said to be remembering with rejoicing in this context. One should dedicate it to the supreme perfect enlightenment with skillful means, in a way that does not focus on it. (Radkir believes that one should focus on the accumulation of merit in the conventional truth with skillful means, and purify the grasping and the grasped by not focusing on them, so rejoicing in the accumulation of merit of such and so on is rejoicing.) So on and so forth. In the commentary, it says: Like a poor person finding a treasure, with an extremely joyful mind, in the conventional truth, skillfully focusing on the root of the merit of rejoicing in one's own actions, others' actions, and rejoicing, without abandoning the appearance aspect, and in the ultimate truth, realizing without focusing on anything, those that should be rejoiced in through this method. Briefly explaining the meaning: Third, explaining the three paths of meditation, summarizing them briefly: Through the mindfulness of faith in the path of meditation, one can significantly accumulate vast merit, just as gold dust is extracted from gold mines. Through the mindfulness of dedication, the merit becomes a part of perfect enlightenment, that is, it becomes its cause. Just as a goldsmith makes gold blocks into earrings and other ornaments. Through the mindfulness of rejoicing, for the merit done by oneself and others, if the mind of rejoicing is equal to one's own merit, then the gains are equal; if the mind of rejoicing is lower than oneself, then the gains are less; if it is higher than oneself, then the gains are more. Or, it shows that obtaining great merit is equal. Uncontaminated: The second part, the connection between the two divisions. The meaning of each part. The first part: In the order of inferior and superior, under the contaminated path of meditation, the uncontaminated path of meditation is explained. There are four points: the basis of division, that is, the uncontaminated path of meditation itself. The manner of division, that is, the two types of accomplishment and purification. The difference lies in, depending on what is to be abandoned, that is, relative to the path of no interruption and the path of liberation, the essence is different. The former's path of liberation can be transformed into the latter's path of no interruption, the essence is the same. The determination of the number is...

། ཐེག་ཆེན་པོའི་ 2-64 ཟག་མེད་སྒོམ་ལམ་ལ་བར་ཆད་མེད་དང་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གཉིས་ཡོད་པས་དེ་གཉིས་སུ་ངེས་ སོ། །འོན་ཀྱང་སྒྲུབ་པ་རྟོགས་པ་ལམ་བདེན། རྣམ་དག་སྤངས་པ་འགོག་བདེན་ཡིན་ལ། ཁ་ ཅིག་(བུ་སོགས། )སྤང་རྟོགས་ཡིན་ཡང་གཉིས་ཀ་ལམ་བདེན་དུ་འདོད་པ་ནི་ནོར་བ་སྟེ། ཐེག་ ཆེན་གྱི་སྤངས་རྟོགས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་སྤངས་པ་ནི་འགོག་བདེན་ཉིད་ལ་བཤད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡོན་ཏན་བུདྡྷ་ཤྲཱི་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་སྒོམ་ལམ། དྲི་མས་རྣམ་ པར་དག་པའི་སྒོམ་ལམ་མོ། ། དང་པོ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། གཉིས་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ཡོན་ཏན་མངོན་ པར་སྒྲིབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་མཉམ་གཞག་སྟོན་ནོ། །རྩ་འགྲེལ་གཉིས་ལ། ཐེག་ ཆེན་གྱི་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་ཆོས་ཅན། དེའི་ངོ་བོ་ཡེ་(ཨཱརྱ་དངོས་)ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་དངོས་ཀྱིས་སྟོང་པར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ མཐོང་བའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཡིན་པས་སོ། །ཤེར་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པས་ན་སྣང་བ་ བགྱིད་པའོ། །ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་ བོ་ཉིད་སྟོན་པའོ། །ཞེས་པའི་བར་རོ། །དེ་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་དང་། ལྷག་པ་བཞི་ཁྱད་ ཆོས་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཅན། ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་མ་ཟིན་པའི་སྦྱིན་སོགས་ཐམས་ཅད་ལས་མཆོག་ ཉིད་ཡིན་ཏེ། འཁོར་གསུམ་(སྡུད་པའི་དོན་)དུ་རྟོག་པའི་སྦྱིན་སོགས་གཞན་གྱིས་སངས་རྒྱས་མི་ ཐོབ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་སོ། །ཕར་ཕྱིན་ལྔ་ནམ་ཤེར་པས་ཟིན་པའི་ཚེ་མིག་དང་ ལྡན་པར་འགྱུར། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །ཆོས་ཅན། གཟུགས་སོགས་ཀུན་ལ་དོན་དམ་པར་ སྐྱེ་བ་སོགས་སུ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་སྟེ་མི་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)འཛིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱད་ པར་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་སོ། །གཟུགས་ མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་ 2-65 པས་ཤེར་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོའི་བར་(ཨཱརྱ་)རོ། །སྔར་བཤད་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ དང་མཆོག་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་ཆོས་ཅན། དགེ་མི་དགེ་བྱས་མ་ བྱས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་མ་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་(ཨཱརྱ་)པ་རྣལ་འབྱོར་ བ་སྒོམ་ལམ་པའི་རྒྱུད་ལ་གཏོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དེའི་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པས་ ནིའོ། །དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉེ་བར་མི་གནས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་གང་ཡང་ཐོབ་པར་བྱེད་ པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། དོན་ཆེན་པོ་ཅན་ཉིད་དོ། །དོན་ཏེ་འབྲས་བུ་ཆེན་ པོའམ་མཆོག་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། (དོན་ཆེན་པོ་སངས

【現代漢語翻譯】 關於大乘 2-64 無漏的禪修道有無間道和解脫道兩種，對此要確信無疑。然而，修證是道諦，完全斷除是滅諦。有些人（如兒子等）雖是斷證，卻認為兩者都是道諦，這是錯誤的。大乘所分的斷除，實則是指滅諦。 第二部分分為兩種：圓滿佛陀功德的禪修道，以及完全清凈垢染的禪修道。 第一部分，舊疏中說：『因為有二，所以二者中的第一個是圓滿功德的特徵的禪修道，即等持。』在根本和註釋中，大乘的修證禪修道，其自性是（真正的）智慧的自性，因為它是無漏的智慧，能如實地見到一切色等諸法皆空無實有。智慧是完全清凈的，所以能顯現。』直到『沒有實體的自性，爲了空性之故，顯示一切法的自性。』之間。這是修證禪修道的自性，其餘四種是特點。此法，超越了未被般若波羅蜜多所攝持的一切佈施等，因為執著三輪（積聚之義）的佈施等無法獲得佛果，而你能使之獲得。五度若被般若所攝持，則成為有眼者。』等等，內容非常廣泛。此法，對於一切色等，不執著于實有的生等，即不執著（佛陀），因為它是現量證悟一切法在勝義中無生的瑜伽。『因為沒有對色的圓滿修證。』直到『因為沒有對一切法的圓滿執著，所以要圓滿修證智慧。』之間。先前所說的具有自性、殊勝等特點的修證禪修道，能將覺悟（聖）到一切善與非善、已做與未做等諸法皆非真實存在的瑜伽士匯入禪修道的相續中，因為它能在此相續中生起。『不以所緣的方式安住，因此不能獲得任何法。』等等。此法，具有重大的意義。因為能成就偉大的果實，即殊勝的佛果。（意義重大，佛陀） 2-65

【English Translation】 Concerning the Mahāyāna 2-64 The uncontaminated path of meditation has two aspects: the path of non-interruption and the path of liberation. One should be certain about these two. However, accomplishment and realization are the Truth of the Path, and complete abandonment is the Truth of Cessation. Some (like sons, etc.), although being abandonment and realization, consider both to be the Truth of the Path, which is incorrect. The abandonment divided in Mahāyāna is indeed explained as the Truth of Cessation. The second part is divided into two: the path of meditation for manifestly accomplishing the qualities of Buddhahood, and the path of meditation for completely purifying defilements. In the first part, the earlier commentary says: 'Because there are two, the first of the two is the path of meditation with the characteristic of manifestly accomplishing qualities, which is samādhi.' In the root text and commentary, the accomplishment and meditation path of the Mahāyāna, its essence is the essence of (truly) wisdom, because it is uncontaminated wisdom that sees all phenomena such as form as empty of true existence. Wisdom is completely pure, so it makes things appear.' Up to 'The essence of non-existence, for the sake of emptiness, shows the essence of all phenomena.' This is the essence of the accomplishment and meditation path, and the other four are characteristics. This dharma is superior to all generosity, etc., that are not grasped by Prajñāpāramitā, because generosity, etc., that cling to the three circles (meaning accumulation) cannot attain Buddhahood, but you make it attain. When the five perfections are grasped by Prajñā, they become endowed with eyes.' And so on, the content is very extensive. This dharma does not manifestly cling to true birth, etc., in all forms, etc., that is, it does not cling to (Buddha), because it is the union that directly realizes that all dharmas are without birth in the ultimate sense. 'Because there is no manifest accomplishment of form.' Up to 'Because there is no manifest clinging to all dharmas, wisdom should be manifestly accomplished.' The accomplishment and meditation path with the characteristics of essence, excellence, etc., as previously described, causes the yogi who realizes (Arya) that all dharmas, such as good and non-good, done and not done, are not truly perceived, to be established in the continuum of the meditation path, because it causes it to arise in that continuum. 'It does not abide closely in the manner of an object, therefore it does not attain any dharma.' And so on. This dharma has great meaning, because it makes the great fruit, that is, the supreme Buddhahood. (Great meaning, Buddha) 2-65

་རྒྱས་ཉིད་སྒྲུབ་པས་ན། ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་ ནོ། ། )ཤེར་པ་འདི་ནི་ཕར་ཕྱིན་ཆེན་པོའོ། ། ཞེས་སོགས་རྒྱུ་མཚན་རྒྱ་ཆེར་རོ། །མདོར་ཤེར་ཕྱིན་ ནི་སྣང་བར་བགྱིད་པའོ། །ཞེས་སོགས་ལ། འགྲེལ་ཆེན་དུ། དྲོད་སོགས་བཞི་མཐོང་ལམ་ སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་སྒོམ་ལམ་ཟག་བཅས་དང་སྦྱར་བ་ནི་(ཁ་ཅིག་(བླ་མ་དམ་པ། )སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་སྦྱོར་ མཐོང་ནའང་ཡོད་གསུང་བའི་འཁྲུལ་གཞི་འདིར་སྣང་སྟེ་དགོངས་པ་གཏན་མིན་པར་སྣང་ངོ་། ། )ནོར་བ་སྟེ། སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ ལམ་ཀྱི་མདོ་ཡིན་ཀྱང་དེ་ཟག་མེད་ཡིན་པས་དྲོད་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་སུ་ཅི་ལྟར་རིགས། སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཁམས་གསུམ་གྱི་མཐོང་སྤང་གི་རབ་རིབ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའང་ ངོ་མཚར་ཏེ། དེས་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་སྤོང་ལ་གཟུགས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྗེས་བཟོད་ཀྱིས་ སྤོང་བས་སོ། །ཞེས་ཟླ་ཟེར་རོ། །འོན་ཀྱང་དྲོད་རྩེ་སོགས་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་དུ་འགྲེལ་ཆེན་དུ་ ཡང་སྐབས་འདིར་མ་བཤད་ཅིང་སྒྲུབ་པ་ཟག་མེད་དུ་དངོས་སུ་བཤད་དོ། ། ༈ དྲི་མས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོམ་ལམ། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར། རྣམ་དག་རྒྱུ་བཅས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ ལམ་དེའི་འོག་ཏུ་སྟེ་གཉིས་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་སོ། །གང་གི་སྒོ་ ནས་ན། རྐྱེན་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་རྣམ་དག་འདིའི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ མཐུན་རྐྱེན་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། གང་ཞིག་བོར་བས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་རྣམ་དག་འདིའི་མི་སྐྱེ་ 2-66 བའི་རྒྱུ་སྟེ་འགལ་རྐྱེན་གང་ཞིག་ཡིན་སྙམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་བཤད་པ་ སྔོན་དུ་བཏང་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། དེའི་མཐུན་རྐྱེན་འགལ་རྐྱེན་བཤད། འབྲས་ བུ་རྣམ་པར་དག་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། རྩ་འགྲེལ་གཉིས་ལས། རྩ་བ་ལ། གཉིས་ཀྱི་ མཐུན་རྐྱེན་ནི། འདས་པའི་སྒོམ་ལམ་དང་མཐོང་ལམ་གྱི་རྩ་བ་ནི་མོས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་རྒྱུ་ གང་ཞེ་(དག་ལྡན་རད་ཀིར་སོགས་)ན། (སྒོམ་ལམ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མཐའ་དག་ཁས་ལེན་པའི་རྩ་བ་ནི་མོས་ པ་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་གི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ་རད་ཀིར། )ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་མང་བོ་བསྟེན་ པ་སྟེ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་དང་། སྦྱིན་སོགས་ཕྱིན་དྲུག་བསྐྱེད་པ་དང་། ཉན་རང་གི་སེམས་ (མདོ་)དང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་(མདོ་)བྱེད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དག་པར་ བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ལ་(ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཏེ་ཞེས་རད་ཀིར་མདོ། )མཁས་པ་ གང་ཡིན་པ། དེ་གསུམ་ཤེར་(ཨཱརྱ་དག་ལྡན་)ཕྱིན་ནམ། སྒོམ་(སྙིང་ཟླ་བུདྡྷ་ཤྲཱི། )ལམ་འདི་(སངས་རྒྱས་ ཀྱི་ཆོས་འདི་ལ་ཞེས་རད་ཀིར་རོ། ། )ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་ པ་བསྙེན

【現代漢語翻譯】 『通過修持佛陀之身』，在《大疏》（指《現觀莊嚴論》的註釋）中解釋道：『此般若即是大般若』等等，理由非常廣泛。簡而言之，般若是顯現之物。等等。在《大疏》中，暖位等四者是見道，十六剎那是修道，與有漏相聯繫是錯誤的（有些人說修道與見道相連，這似乎是錯誤的根源，但絕非本意）。即使修道是經部，但它是無漏的，那麼在暖位等情況下如何適用？ 苦法智忍能使三界見道所斷的昏暗遠離，這也令人驚歎，因為它能斷除欲界的煩惱，而色界和無色界的后忍則能斷除之。』這是月稱的觀點。然而，在《大疏》中，暖位、頂位等修道並未在此處闡述，而是直接闡述了修道是無漏的。 清凈無垢的修道。 第二部分包括：連線語和對清凈之因的闡述。第一部分是：在修道之後，闡述了第二種極其清凈的特徵。通過何種方式？通過完全接受何種緣起才能獲得？這種清凈的生起之因是什麼？放棄何種緣起才能獲得？這種清凈的不生之因，即違緣是什麼？爲了消除這些疑惑，首先闡述了這兩種因素。 第二部分包括：闡述其順緣和違緣，以及闡述清凈的果。第一部分包括：根本頌和註釋。根本頌中說：兩種的順緣是：過去修道和見道的根本是信解。其因是什麼（如具足信解等）？（接受修道等一切佛法的根本是信解。因為什麼原因這樣說呢？），親近十方諸佛，即承侍和供養，生起佈施等六度，不與聲聞和獨覺之心（經部）同住，成熟眾生（經部），清凈佛土等方便（是成就佛陀之因緣，如瑞金經部所說），無論誰精通這些，這三者都是對般若（聖具足信解），或修道（心月吉祥），此（佛法，如瑞金所說）信解之因。親近無量無數的佛陀。

【English Translation】 'By accomplishing the very body of the Buddha,' the Great Commentary (referring to the commentary on the Abhisamayalankara) explains, 'This Prajna is the Great Prajna,' and so forth, with extensive reasons. In short, Prajna is that which makes things appear. And so on. In the Great Commentary, it is stated that the four, warmth and so on, are the Path of Seeing, and the sixteen instants are the Path of Meditation, which is connected with contaminated things, is an error (some say that the Path of Meditation is connected with the Path of Seeing, which seems to be the root of the error, but it is definitely not the intention). Even if the Path of Meditation is a Sutra, it is uncontaminated, so how can it be appropriate in the case of warmth and so on? It is also amazing that the Suffering-Dharma-Knowledge-Acceptance makes the darkness of what is to be abandoned on the Path of Seeing in the three realms disappear, because it abandons the afflictions of the desire realm, and the subsequent acceptances of the form and formless realms abandon them.' This is Chandrakirti's view. However, in the Great Commentary, warmth, peak, etc., as the Path of Meditation, are not explained here, and it is directly explained that the Path of Meditation is uncontaminated. The Path of Meditation that is completely pure from defilements. The second part includes: the connecting words and the explanation of the causes of purity. The first part is: after the Path of Meditation, the characteristics of the second, which is extremely pure, are explained. Through what means? By fully embracing what condition will it be obtained? What is the homogeneous cause of the arising of this purity? By abandoning what condition will it be obtained? What is the non-arising cause of this purity, that is, what is the opposing condition? In order to dispel these doubts, these two factors are explained first. The second part includes: explaining its favorable and unfavorable conditions, and explaining the fruit of purity. The first part includes: the root verse and the commentary. In the root verse it says: The favorable conditions for the two are: the root of the past Path of Meditation and Path of Seeing is faith. What is its cause (such as having faith, etc.)? (The root of accepting all the Buddha's teachings, such as the Path of Meditation, is faith. For what reason is this said?), serving the Buddhas of the ten directions, that is, attending and honoring them, generating the six perfections such as generosity, not dwelling together with the minds of Hearers and Solitary Realizers (Sutra), maturing sentient beings (Sutra), purifying the Buddha-fields, and other means (are the causes and conditions for accomplishing Buddhahood, as stated in the Ratnakara Sutra), whoever is skilled in these, these three are the causes of faith in Prajna (Arya Dagdan), or the Path of Meditation (Heart Moon Auspicious), this (the Buddha's teachings, as stated in the Ratnakara Sutra). Serving countless Buddhas.

་བཀུར་བྱས་ནས་འདིར་འོངས་ཤིང་། ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་རོ། །མོས་པའི་རྒྱུར་ བཤད་པས་རྣམ་དག་གི་ཡང་རྒྱུར་གྲུབ་ཀྱི། མོས་པ་ཞེས་པ་རྣམ་དག་ལ་འཆད་པ་ནི་ནོར་བ་ ཁོ་ནའོ། །གཉིས་པ་འགལ་རྐྱེན་ནི། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་བར་འགྱུར་བའི་ལས་(ནི་རང་ གིས་ཆོས་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་རྣམས་སོ། །ཞེས་གསེར། )ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ལ་ཆོས་ (མདོ་)མིན་འདུལ་བ་(མདོ་)མིན་སྟོན་པའི་(མདོ་)བསྟན་པ་མིན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་(མདོ་) པ་མིན་ཞེས་སྐུར་བ་འདེབས་ཤིང་འདོར་ལ་ཁོང་ཁྲོ་གཞན་ཡང་མོས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་ལ་ སོགས་པའི་ལས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་དག་ནི་བཞི་སྟེ། སྤྱིར་བདུད་ནི་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་སེམས་མ་ དག་པ་ལ་གསུངས་ཀྱང་། འདིར་ནི་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་བདག་པོ་བདུད་སྡིག་ཅན་ ཀྱི་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་པ་སྟེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ལས། བདུད་ 2-67 སྡིག་ཅན་དེའི་ཆུང་མ་པད་མའི་འཕྲེང་བ་ཅན་གྱི་སྤྱི་བོ་ན། དྲེགས་པར་བྱེད། རྨོངས་པར་ བྱེད། ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པར་བྱེད། བརྒྱལ་བར་བྱེད། སེམས་མེད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་པའི་མེ་ཏོག་ གི་མདའ་ལྔ་ཡོད་ལ། དེས་གང་ལ་ཕོག་པ་དེའི་དུག་ལྔ་འབར་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་འཁོར་ འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་བཞི་སྟེ། འཐབ་པར་བྱེད། གཡེང་བར་བྱེད། ལྷག་པར་ཆགས་པར་བྱེད། འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བྱེད་པ་བཞི་སྟེ། དེ་དག་གིས་(ཁྱིམ་པ་རྣམས་)འཐབ་པར་བྱེད། སྦྱིན་པ་ གཏོང་དུ་མི་འཇུག་(རབ་བྱུང་རྣམས་)གཡེང་བར་བྱེད། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་དུ་མི་འཇུག་གོ །ཞེས་ སོགས་རྒྱས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མ་མོས་པ་དང་ཕུང་བོ་ཁམས་ ལ་སོགས་པ་ལ་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཡོངས་སུ་ཟིན་ ཅིང་དབང་དུ་སོང་བའོ། །རྣམ་པ་བཞི་བོ་དེ་དག་གིས་སྐྱེས་བུ་གླེན་པ་དེ་དག་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་ མོ་འདི་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །མདོར། སྡིག་གྲོགས་ཀྱི་ལག་ཏུ་སོང་བ་ཡིན་ ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་མེད་ཅིང་ཕུང་བོ་ལྔ་ལ་ཞེན་པ་རྒྱུ་གསུམ་པ་དང་། ཞེ་སྡང་གི་སྤྱོད་པ་ཅན་ ཡིན་ཏེ་བདག་བསྟོད་གཞན་སྨོད་པར་གྱུར་པ་རྒྱུ་བཞི་པར་གསུངས་སོ། །ལས་དེའི་འབྲས་བུ་ ནི། མཚམས་མེད་ལྔ་པས་ཆེས་ཆེར་ལྕི་བའི་ཕྱིར་ལུས་དང་ཚེ་ཚད་ལྷག་པས་མནར་མེད་པའི་ དམྱལ་བར་འཇིག་ཆགས་ཀྱི་བསྐལ་བ་མང་བོར་འཕོ་ཞིང་སྐྱེ་ལ་བརྒྱ་ལ་ཐར་ནའང་ཡི་དྭགས་ དུད་འགྲོ་མི་ཡང་དབང་བོ་མ་ཚང་བ་རིགས་ངན་སོགས་སུ་སྐྱེས་ནས་སྡུག་བསྔལ་སོགས་ མྱོང་བར་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལའང་གཉིས། སྔར་བཞིན་ཏེ་བསྙེན་བཀུར་གྱིས་ མཉེས་སོགས་དང་། ཤེར་ཕྱིན་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ཞི་གནས་ཞེས་སོགས་མོས་ པའམ་རྣམ་དག་

【現代漢語翻譯】 以恭敬心來到這裡。等等，詳細內容請參考原文。因為解釋了信心的原因，所以也成爲了清凈的原因。將『信心』解釋為『清凈』是完全錯誤的。 第二，違逆的因素是：導致聖法衰退的業（即自己無法聽法等的原因）。其本質是：誹謗《般若經》，說『不是佛經』，『不是律藏』，『不是導師的教誨』，『不是佛所說』，並捨棄、憤怒，也使他人不生信心等等。這些業的原因有四種：一般來說，魔是指具有污垢的不清凈之心。但在這裡，指的是他化自在天的魔王，被罪惡的魔所壓制，也就是被加持。如《念住經》中說：罪惡魔王的妻子，蓮花鬘的頂上有五支箭，能使人傲慢、愚癡、完全愚癡、昏厥、失去心智。被這五支箭射中的人，其五毒將會燃燒。魔王的眷屬是四大天王，他們會使人爭鬥、散亂、貪戀、顛倒認知。他們使（在家眾）爭鬥，不讓人行佈施；（出家眾）散亂，不讓人守護戒律。等等，詳細內容應當瞭解。不信奉甚深空性的法，執著于蘊、界等為實有，被罪惡的朋友完全控制和支配。這四種原因，會讓愚笨的人捨棄這部甚深般若。等等。 總之，是落入了罪惡朋友之手。沒有精進，執著於五蘊，這是第三個原因。具有嗔恨的行為，贊 खुद貶他，這是第四個原因。這種業的果報是：因為五無間罪最為嚴重，所以身體和壽命結束后，會墮入無間地獄，經歷漫長的成住壞空劫。即使經過百千劫得以解脫，也會轉生為餓鬼、畜生、殘疾人、惡劣種姓等，遭受痛苦。等等，經中廣為宣說。 註釋中也有兩種：如前所述，以恭敬供養使之歡喜等等，以及將般若（梵文：Buddhaśrī，音譯：布達室利）置於平等狀態的止觀等等，這是信心或清凈。

【English Translation】 Coming here with reverence. And so on, for details, please refer to the original text. Because it explains the cause of faith, it also becomes the cause of purity. Explaining 'faith' as 'purity' is completely wrong. Second, the opposing factors are: actions that lead to the decline of the Holy Dharma (i.e., the reasons why one cannot hear the Dharma, etc.). Its essence is: to slander the Prajñāpāramitā Sutra, saying 'it is not a Sutra,' 'it is not a Vinaya,' 'it is not the teaching of the teacher,' 'it is not spoken by the Buddha,' and to abandon it, be angry, and also cause others to lose faith, etc. There are four causes for these actions: Generally, a demon refers to an impure mind with defilements. But here, it refers to the lord of the Paranirmita-vasavartin devas, oppressed by the evil demon, that is, blessed. As it says in the 'Satipaṭṭhāna Sutta': The wife of the evil demon, the one with the lotus garland, has five arrows on her crown that make people arrogant, ignorant, completely ignorant, faint, and lose their minds. Whoever is struck by these five arrows, their five poisons will ignite. The retinue of the demon king is the Four Great Kings, who cause people to fight, be distracted, be attached, and have inverted perceptions. They cause (householders) to fight and do not allow them to give alms; (monastics) to be distracted and do not allow them to keep the precepts. And so on, the details should be understood. Not believing in the profound Dharma of emptiness, clinging to the aggregates, elements, etc., as real, and being completely controlled and dominated by evil friends. These four reasons will cause foolish people to abandon this profound Prajñāpāramitā. And so on. In short, it is falling into the hands of evil friends. Lacking diligence and clinging to the five aggregates is the third reason. Having hateful behavior, praising oneself and disparaging others, is said to be the fourth reason. The result of this action is: because the five heinous crimes are the most serious, after the body and lifespan end, one will fall into the Avīci hell, experiencing long kalpas of formation, dwelling, destruction, and emptiness. Even if one is liberated after hundreds of thousands of kalpas, one will be reborn as a hungry ghost, animal, disabled person, evil caste, etc., and suffer. And so on, it is widely proclaimed in the sutras. There are also two types of commentaries: As before, making them happy with reverence and offerings, etc., and the Samatha-vipassanā that places Prajñāpāramitā (Sanskrit: Buddhaśrī) in an equal state, etc., which is faith or purity.

སྐྱེ་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔོན་དགེ་རྩ་མ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)བསགས་པས་བདུད་ ཀྱིས་གནོད་སོགས་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)མ་སྦྱངས་པས་ཆོས་ཟབ་སོགས་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ལ་མ་གོམས་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)པས་ཕུང་སོགས་ལ་དངོས་པོར་སོགས་དང་། བཤེས་ 2-68 གཉེན་མ་བསྟེན་པས་མི་དགེ་སོགས་སོ། །རིགས་མེད་གྲོགས་ངན་སྔོན་དགེ་མ་བསགས་བློ་ མ་སྦྱངས། །ཆོས་འདིས་སྐྲག་འགྱུར་འདི་ན་དོན་ཆེན་འདི་ལས་ལྟུང་། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་དག་སྤྱིར་(ཨཱརྱ་)བསྟན། ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་(ཨཱརྱ་)པའོ། །དང་ པོ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི་དེ་ལྟར་སོགས་ནས་སྐབས་སུ་བབ་པ་འཕགས་བཞིའི་རྣམ་དག་སྤྱིར་ཏེ་ ཐུན་མོང་བ་སྟོན་ནོ། །རྩ་བ་ལ། ཕར་ཕྱིན་(འབུམ་ཊཱིཀ་དངོས་གནོད་འཇོམས་དོན་དངོས། )དང་བྱང་ཕྱོགས་ སོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱང་འདས་(གཉིས་ཀ་དངོས་)ཡིན་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་ དག་པ་ཆོས་ཅན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་(ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་མདོར་ཡོད་གནོད་འཇོམས་གཉིས་)ཆོས་ ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན་ཁྱོད་དང་ དེ་གཉིས་རང་མཚན་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞིང་སྤྱི་མཚན་གྱིས་ཀྱང་སོ་སོར་གཅད་དུ་མེད་པའི་དེ་ བཞིན་(གནོད་འཇོམས་དངོས་)ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ནི། རྫས་དང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ མིན་ཞེས་པ་སྟེ། ཨཱརྱས། དབྱེ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དོ། །གཅད་པ་ནི་སོ་སོ་ཐ་ དད་པར་ཡན་ལག་སོ་སོར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་དང་། གསེར་གྱིས། སྣ་ཚོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ ཀྱིས་ཐ་མི་དད་། རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་(ནི་ལྡོག་པ་དུ་མ་ལ་ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་མདོར་བསྟན་དུ་ བཤད་དོ། ། )ཀྱིས་གཅད་དུ་མེད་ཅེས་སོ། །གཟུགས་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། འབྲས་ བུ་རྣམ་པར་དག་པ། འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེར་པ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། ནས། (གཟུང་འཛིན་)གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་(ལྡེམ་པོ་ངག་གིས་ཀྱང་)གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དེ་(མདོར་བསྟན་ཞེས་ དག་ལྡན། ) (མཚན་ཉིད་)སོ་སོ་མ་ཡིན་(ཡན་ལག་སོ་སོར་)ཐ་མི་དད་དོ། །(རྒྱས་བཤད་ཅེས་དག་ལྡན། )བརྗོད་ ཞེས་སོགས་མདོར་དོ། །གནོད་འཇོམས་སུ། དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་ གཟུགས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པའི་མཐའི་ གནས་སྐབས་ལ་ནི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་སྐུའི་གནས་སྐབས་ལ་ནི་ 2-69 ཤེར་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དང་། རྣམ་དག་སྟེ་རྣམ་གྲོལ། ཞེས་དང་། དེ་བས་ ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་དོན་དམ་པར་ཐ་དད་མེད་དེ་གཅིག་ གོ །(དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག་གོ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་དངོས་ཆེ་བའི་དོན་ནོ། །

【現代漢語翻譯】 將會產生。第二種是：過去沒有積累善根（Buddhaśrī），因此會受到魔的損害等等；沒有修習大乘的種姓（Buddhaśrī），因此會對深奧的佛法感到畏懼等等；沒有習慣於佛法無我（Buddhaśrī），因此會將蘊等等執著為實有；沒有依止善知識，因此會造作不善等等。正如《親友書》所說：『無種姓、惡友伴，未積昔善根，未習（菩提）心，於此法生懼，此人從此大義而退墮。』 第二部分分為兩個方面：普遍地闡述清凈（Ārya），以及特別地闡述清凈（Ārya）。第一部分，舊的註釋是從『如是』等等開始，到『適當時機』為止，普遍地闡述了四種清凈，即共同的清凈。根本頌中說：般若波羅蜜多（《十萬頌》的註釋，真實地摧毀障礙，真實意義）和菩提資糧等等的果實涅槃（兩者都是真實的），其法性自性是清凈的，有法。色蘊等等（直到一切智，簡而言之，摧毀障礙的兩種）的法性自性是清凈的，這與前者相同，因為你和它們兩者不是自相各異，也不是共相可以區分的如是（摧毀障礙，真實）。它們兩者的含義是：體和反體不是不同的。Ārya說：『差別是多種多樣的自性。』區分是各自不同的部分。黃金說：『不是由多種多樣的自性所區分，不能由徹底區分的自性（即對於多種反體，法友以簡要的方式闡述了自性）來區分。』無論什麼是色的清凈，那就是果的清凈；無論什麼是果的清凈，那就是般若的清凈，直到沒有能取和所取（二取），（即使是委婉的言語）也不能使之成為二（簡要地闡述了清凈），（自性）不是各自不同的（各個部分），不是互不相同的（詳細地闡述了清凈）。』如是說，簡而言之。在《摧毀障礙》中說：『因此，色的法性的狀態被稱為色的清凈。被稱為涅槃的狀態是真實的終極狀態，被稱為果的清凈。被稱為法身的狀態是般若的清凈。』如是說，清凈即解脫。因此，如是和解脫以及法身在勝義諦上不是不同的，而是一體的。（在如是中是一體，這是《十萬頌》的註釋，真實而偉大。）

【English Translation】 will arise. The second is: having not accumulated merit in the past (Buddhaśrī), therefore being harmed by demons, etc.; not having trained in the lineage of the Great Vehicle (Buddhaśrī), therefore being afraid of profound Dharma, etc.; not being accustomed to the selflessness of phenomena (Buddhaśrī), therefore clinging to the aggregates, etc., as real; not relying on a spiritual friend, therefore creating non-virtue, etc. As it says in the Friendly Letter: 'Without lineage, with bad companions, not accumulating past merit, not training the mind, fearing this Dharma, this person falls from this great meaning.' The second part is divided into two aspects: generally explaining purity (Ārya), and specifically explaining purity (Ārya). The first part, the old commentary, from 'Thus' etc., to 'appropriate time', generally explains the four purities, that is, the common purity. The root verse says: The result of Prajñāpāramitā (commentary on the Hundred Thousand Verses, truly destroying obstacles, true meaning) and the accumulations of enlightenment, etc., is Nirvāṇa (both are real), its nature is pure by nature, the subject of Dharma. The nature of the aggregates of form, etc. (up to omniscience, in short, the two that destroy obstacles) is pure by nature, which is the same as the former, because you and they are not different in self-nature, nor can they be distinguished by common characteristics, suchness (destroying obstacles, real). The meaning of the two is: substance and negation are not different. Ārya says: 'Difference is the variety of characteristics.' Distinguishing is the separate parts. Gold says: 'Not distinguished by the variety of characteristics, cannot be distinguished by the nature of thorough distinction (that is, for many negations, the Dharma friend briefly explains the characteristics).' Whatever is the purity of form, that is the purity of result; whatever is the purity of result, that is the purity of prajñā, until there is no grasper and grasped (two graspers), (even with euphemistic words) it cannot be made into two (briefly explaining purity), (nature) is not individually different (separate parts), not mutually different (detailed explanation of purity).' Thus it is said, in short. In Destroying Obstacles it says: 'Therefore, the state of the nature of form is called the purity of form. The state called Nirvāṇa is the true ultimate state, called the purity of result. The state called Dharmakāya is called the purity of prajñā.' Thus it is said, purity is liberation. Therefore, suchness and liberation and Dharmakāya are not different in ultimate truth, but are one. (In suchness it is one, this is the commentary on the Hundred Thousand Verses, truly great.)

) དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་རྣམ་ པར་དག་པའི་བར་དུ་ཡང་སྦྱར་རོ་ཞེས་སོགས་སོ། །འབུམ་ཊཱིཀ་ཡང་དོན་དེའོ། །འགྲེལ་པ་ ལ། འཕགས་པའི་གང་ཟག་གི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་ཞེས་གསེར་ ཏེ། དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་ནི་དྲི་མེད་ལམ། །འབྲས་བུ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། །ཞེས་མཛོད་དུ་ བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེའི་འབྲས་བུ་(ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ་ཞེས་རད་ཀིར། )འགོག་ལམ་གཉིས་ཆོས་ཅན། དེའི་ སྟེ་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཏེ་སྤང་བྱ་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་ པའི་གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུན་ཞུགས་(གསེར་དངོས་)སོགས་ཀྱི་ གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་སྤང་བྱ་གློ་བུར་དྲི་མས་རྣམ་པར་དག་པའི་རྣམ་ དག་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན། དེ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་རང་གི་སྤང་བྱ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་རྣམ་པར་ དག་པ་དེ་དག་རང་མཚན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པས། ཐ་མི་དད་ཅིང་སྤྱི་མཚན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ པས་སོ་སོར་གཅད་དུ་མེད་པའི་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། དེ་འདྲའི་འབྲས་ བུ་དང་རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་རང་གི་སྤང་བྱ་གློ་བུར་ དྲི་མས་རྣམ་པར་དག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཆོས་ཅན། རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་མི་དད་ཅིང་ གཅད་དུ་མེད་དེ། ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟག་པའི་བདག་དང་བདག་གི་སོགས་སུ་ མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས་རྣམ་དག་ཏུ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་ སོ། །རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་དང་གཟུགས་སོགས་རྣམ་པར་དག་པར་མདོར་ བརྗོད་དོ། །ཞེས་ཏེ། རྩ་བར་བཤད་པ་ལྟར་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དང་། འགྲེལ་པ་ལྟར་གློ་ བུར་རྣམ་དག་གཉིས་ཀ་བཤད་དུ་རུང་ངོ་། །འོན་ཀྱང་ཤླཽ་ཀ་འདིས་(རད་ཀིར་ཡང་)རང་བཞིན་ 2-70 རྣམ་དག་དང་། འོག་མས་གློ་བུར་རྣམ་དག་སྟོན་པར་སྣང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འཕགས་བཞིའི་རྣམ་དག་སོ་སོར་བཤད། ཤིན་ཏུ་བ་དང་ཅིག་ ཤོས་ཀྱི་རྣམ་དག་བསྟན། ཤིན་ཏུ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྒྲུབ་(སློབ་དཔོན་ལྟར་དོན་བསྡུས་)པའོ། །དང་པོ་ ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། འཕགས་བཞིའི་རྣམ་དག་སྤྱིར་བརྗོད་ནས་སོ་སོའི་རྣམ་དག་ཁྱད་པར་དུ་ ཕྱེ་ནས་སྟོན་ནོ། །རྩ་འགྲེལ་ལྷན་ཅིག་སྟེ། སློབ་མ་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་གྱི་འགོག་ལམ་ཆོས་ ཅན། རང་གི་སྤང་བྱ་དྲི་མས་དག་པ་སྟེ་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཉམས་སམ་ སྤངས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་རྣམ་པར་དག་པ་དང་གཟུགས་སོགས་དག་ པ་གཉིས་སུ་མེད་སོགས་བདག་དག་པས་གཟུགས་སོགས་དག་ཞེས་སོགས་སོ(ཨཱརྱ)། །བསེ་ རུ་སྟེ། རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་གྱི་འགོག་ལམ་ཆོས་ཅན། ཆོས་འདྲ། ཉོན་སྒྲིབ་དེ་དང་ཤེས་བྱའི་ སྒྲིབ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་པོ

【現代漢語翻譯】 同樣，也要將它運用到直至完全清凈的階段。』《十萬頌釋》也是這個意思。註釋中說：『聖者的修行之道的果實是入流果等。』這裡說，修行之道是無垢之道，果實是有為法和無為法。』如《俱舍論》中所說。它的果實（即菩提——拉吉）是滅諦和道諦。以其自身的不共品，即遠離一切應斷之垢染，而完全清凈的剎那離垢之真如，就是入流果（真實存在）等的色法等法性，也是你的應斷之剎那垢染所完全清凈的清凈。因為，它們的法性，即自身應斷之剎那垢染所完全清凈的那些，並非自相各異，因此不是他異，且共相併非他異，因此是不可分割的一體。理由成立，這樣的果實和入流果等的色法等法性，其各自應斷的剎那垢染所完全清凈的真如法性，在自相和共相上並非他異，且不可分割，因為在對境色法等上，遠離了對常恒之我及我所等的執著等，因此是徹底清凈的法性。因為這個原因，所以如此簡要地說果實和色法等是清凈的。』也就是說，如根本頌所說，自性清凈和如註釋所說，剎那清凈兩者都可以說。然而，這句偈頌（拉吉也是）似乎顯示的是自性清凈，而下一句顯示的是剎那清凈。 第二部分有三點：分別闡述四聖者的清凈；展示極清凈和另一清凈；詳細論證極清凈（如論師般總結要義）。第一點：先前的註釋是，先總說四聖者的清凈，然後分別闡述各自清凈的差別。根本頌和註釋一起：弟子聲聞阿羅漢的滅諦和道諦，以其自身應斷之垢染而清凈，即貪慾等煩惱障減弱或斷除。貪嗔癡完全清凈，以及色法等清凈，兩者無別等，因為自我的清凈，所以色法等清凈等等（聖者）。獨覺阿羅漢的滅諦和道諦，法相同。煩惱障和所知障的一部分。

【English Translation】 Similarly, it should be applied up to the stage of complete purification.' The 'Commentary on the Hundred Thousand Verses' also means this. The commentary says: 'The fruit of the ascetic conduct of noble beings is the stream-enterer fruit, etc.' Here it says that the ascetic conduct is the stainless path, and the fruit is conditioned and unconditioned phenomena,' as explained in the 'Abhidharmakosha'. Its fruit (i.e., Bodhi - Raki) is the cessation and path. By its own unique aspect, that is, being free from all defilements to be abandoned, the momentary stainlessness of suchness that is completely pure is the nature of the stream-enterer fruit (actually existing) and so on, such as form, etc., is also your purity that is completely purified by the momentary defilements to be abandoned. Because their nature, that is, those that are completely purified by their own momentary defilements to be abandoned, are not different in their own characteristics, therefore they are not different, and the common characteristics are not different, therefore they are indivisible as one. The reason is established, such fruits and the nature of form, etc., of the stream-enterer fruit, etc., the suchness that is completely purified by their respective momentary defilements to be abandoned, are not different and indivisible in their own and common characteristics, because in the object of form, etc., they are free from clinging to the eternal self and self-belonging, etc., therefore it is the nature of being thoroughly purified. For this reason, it is briefly said that the fruit and form, etc., are pure. That is, as stated in the root text, both self-nature purity and, as stated in the commentary, momentary purity can be said. However, this verse (also Raki) seems to show self-nature purity, and the next verse shows momentary purity. The second part has three points: separately explaining the purity of the four noble ones; showing the extreme purity and another purity; elaborating on the extreme purity (summarizing the meaning like a teacher). The first point: the previous commentary is that the purity of the four noble ones is generally stated first, and then the differences in the purity of each are explained separately. The root text and commentary together: the cessation and path of the disciple Shravaka Arhat, is purified by its own defilements to be abandoned, that is, the obscurations of afflictions such as desire are diminished or abandoned. Complete purification of desire, hatred, and ignorance, and the purity of form, etc., are inseparable, etc., because of the purity of the self, therefore form, etc., are pure, etc. (Arya). The Pratyekabuddha Arhat's cessation and path, the Dharma is the same. A part of the afflictive obscurations and the cognitive obscurations.

་ཕྱིའི་གཟུང་བའི་དོན་བདེན་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་སྤངས་པའི་ ཕྱིར། གཟུགས་དག་པ་ནི་འབྲས་བུ་དག་པ་སོགས་དང་མ་རིག་པ་དག་པས་འདུ་བྱེད་དག་ ཞེས་སོགས་སོ་། །(ཨཱརྱ། ) རྒྱལ་སྲས་བྱང་པ་རྣམས་ཀྱི་འགོག་ལམ་ཆོས་ཅན། ཆོས་འདྲ། ཐེག་ པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྔར་བཤད་གཉིས་དང་། ནང་འཛིན་པ་དོན་དམ་པར་བདེན་ པར་འཛིན་རྟོག་སྤངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་གོ་རིམ་བཞིན་གྱི་དོན་ནོ། །སྦྱིན་ཕར་དག་པས་ ཚུལ་ཕར་དག་ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་དབྱིངས་བསྒོམ་པ་མཐར་ཐུག་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ བླ་མེད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་དག་ནི་ཆོས་ཅན། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ། (ཤེས་སྒྲིབ་སྤངས་པས། ) དངོས་པོ་དང་། (རྟག་ཏུ་ཆོས་སྐུ་བརྙེས་པས་)དུས་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པ་(ཞེས་ཨཱརྱ་)ཡིན་པར་འདོད་ དོ། །ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུའམ་ཐམས་ཅད་ དུ་སྤངས་པའི་རྣམ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། (ཤེས་སྒྲིབ་སྤངས་པས་དངོས་པོའི་) མཐའ་ལས་རྒལ་བ་(རྟག་ཏུ་ ཆོས་སྐུ་བརྙེས་པས་དུས་ཀྱི་)མཐའ་ལས་ཤིན་ཏུ་སོང་བའོ་ཞེས་སོ། ། 2-71 གཉིས་པ་ལ་མཚམས་སྦྱར་ནི། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བྱང་སེའི་སྤངས་རྟོགས་ གཙོ་ཆེར་སྟོན་པས་བྱང་སེའི་རྣམ་དག་གཙོ་བོར་སྨོས་པ་ཡིན་ལ་དེའི་ཞར་ལ་གོ་རིམ་བཞིན་ དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་སོགས་རང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་དག་ཅིག་ ཤོས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་བ་མིན་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ ན། རྩ་འགྲེལ་གཉིས་ནི། བྱང་འཕགས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ དགུ་ནི་ཆོས་ཅན། སྤང་བྱ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུའམ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཁམས་དང་བསམ་གཏན་བཞི་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་བཞི་སྟེ་ས་དགུ་ལ་ རིམ་བཞིན་དུ་བརྟེན་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྒོམ་སྤང་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ནས་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ ལ་སོགས་པ་དྲི་མ་རྣམ་པ་དགུའི་གཉེན་པོའི་ངོ་བོར་སྟེ་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་སློབ་ལམ་ཡིན་ པས་སོ། །ཡང་ན་(ཨཱརྱས། )རེ་རེ་ལའང་དགུ་དགུ་ཡོད་པ་ལྟར་ཡང་སྦྱར་རོ། །དེས་ན་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་དག་ཆོས་ཅན། རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་དགུའི་འབྲས་ བུར་གྱུར་པའི་རྣམ་དག་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤེར་ཕྱིན་དག་པས་གཟུགས་དག ཞེས་ སོགས་ནས། རྣམ་མཁྱེན་དག ཞེས་སོགས་སོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྣམ་དག་ཆོས་ཅན། ཅིག་ཤོས་ ཏེ་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བ་མིན་ཞེས་བྱའོ། །ཁམས་གསུམ་ས་དགུའི་སྒོམ་སྤང་ཉོན་སྒྲིབ་དགུ་ སྤོང་གི་གཟུང་རྟོག་སྤོང་མི་ནུས་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཉི་ཚེ་བའི་རྣམ་དག་ཡིན་པས་སོ། ། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་ཟག་མེད་ཆོས་ཅན། ཅིག་ཤོས་ཤིན་ཏུ་བ་མིན་པ

【現代漢語翻譯】 爲了消除對外境執著為真實的分別念，清凈色蘊是清凈果等，以及清凈無明則清凈行等。(聖者)。諸位菩薩的止道，法性，三乘道的障礙，如前所述的二種，以及爲了消除執著內執為勝義諦真實的分別念。這些是按照順序的意義。佈施波羅蜜多清凈則持戒波羅蜜多清凈等。法界禪修究竟所生的無上佛陀的清凈，法性，是極度清凈的。(因為斷除了所知障。)超越了事物，(因為恒時證得法身)超越了時間的盡頭(如聖者所說)被認為是。煩惱和所知二障連同習氣，完全或全部斷除的清凈的緣故。(因為斷除了所知障，所以超越了事物的)盡頭，(因為恒時證得法身，所以超越了時間的)盡頭。 第二部分進行總結：因為在道智的階段主要展示了菩薩的斷證，所以主要闡述了菩薩的清凈，並且順帶按照順序闡述了佛陀的清凈是極度的，以及聲聞和緣覺的清凈是另一種，即不是極度的。那麼，這二者的理由是什麼呢？根本和註釋是：聖者的禪修道中小之又小等九種，法性，是斷除一切或極度清凈之因，即依靠欲界和四禪定，四無色界的等持，即九地，依次依靠與不相順的對治，從大之又大到小之又小的九種垢染的對治的自性，即成為實物的有學道。或者，(聖者說)也可以像每一個都有九個一樣進行組合。因此，佛陀的清凈，法性，是極度清凈的，因為是成為大乘禪修道九種果的究竟清凈。般若波羅蜜多清凈則色蘊清凈等，乃至一切智清凈等。聲聞的清凈，法性，是另一種，即不是極度清凈。因為不能斷除三界九地的修斷煩惱障九種的執取分別念，所以是禪修道的暫時清凈。理由成立，聲聞的無漏禪修道，法性，是另一種，不是極度的。

【English Translation】 In order to eliminate the conceptual thought of holding external objects as truly existent, the purification of form aggregates is the purification of results, etc., and the purification of ignorance is the purification of actions, etc. (Ārya). The cessation path of the bodhisattva, the nature of phenomena, the obscurations of the three vehicles' paths, the previously mentioned two, and in order to eliminate the conceptual thought of holding the inner self as truly existent in the ultimate sense. These are the meanings in order. The perfection of generosity is pure, then the perfection of discipline is pure, etc. The ultimate purification of the unsurpassed Buddha arising from the meditation on the Dharmadhatu, the nature of phenomena, is extremely pure. (Because the obscuration of knowledge is eliminated.) Transcending things, (because the Dharmakaya is always attained) transcending the end of time (as Ārya said) is considered to be. Because the obscurations of afflictions and knowledge, together with their imprints, are completely or entirely eliminated, (because the obscuration of knowledge is eliminated, therefore transcending the) end of things, (because the Dharmakaya is always attained, therefore transcending the) end of time. The second part is summarized: Because the bodhisattva's abandonment and realization are mainly shown in the stage of the path of knowledge, the bodhisattva's purification is mainly explained, and incidentally, the Buddha's purification is explained in order as being extreme, and the purification of the Shravakas and Pratyekabuddhas is another, that is, not extreme. So, what are the reasons for these two? The root and commentary are: The smallest of the small of the meditation path of the noble ones, etc., are the cause of abandoning all or extremely pure, that is, relying on the desire realm and the four dhyanas, the four formless absorptions, that is, the nine grounds, sequentially relying on the opponents that are not in harmony, from the largest to the smallest of the nine defilements, the nature of the antidote, that is, becoming the path of learning of the entity. Or, (Ārya said) it can also be combined like each one having nine. Therefore, the Buddha's purification, the nature of phenomena, is extremely pure, because it is the ultimate purification that becomes the fruit of the nine Mahayana meditation paths. The perfection of wisdom is pure, then the form aggregate is pure, etc., until the omniscient knowledge is pure, etc. The purification of the Shravakas, the nature of phenomena, is another, that is, not extremely pure. Because the nine afflictive obscurations of the three realms and nine grounds cannot be eliminated, it is the temporary purification of the meditation path. The reason is established, the Shravakas' uncontaminated meditation path, the nature of phenomena, is another, not extreme.

ར་ དག་པའི་རྒྱུ་སྟེ། སྔར་བཤད་དེ་འདྲའི་སྒོམ་ལམ་ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་པས་སོ། །རང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་ དག་ལའང་སྦྱར་ཏེ། ཉོན་སྒྲིབ་དང་གཟུང་རྟོག་སྤོང་འཛིན་རྟོག་སྤང་མི་ནུས་ཞེས་སོགས་སྦྱར་ ཞིང་བསྙད་དོ། ། གསུམ་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བ་ཡིན་ཞེ་ 2-72 ན། རྩ་འགྲེལ་གཉིས་ལ། བྱང་སེའི་སྒོམ་པའི་ལམ་ཤིན་ཏུ་བ་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་ བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁམས་གསུམ་གྱི་སྒོམ་སྤང་ལྷག་ལུས་ཕྲ་མོ་མཐའ་དག་ གི་གཉེན་པོའི་ངོ་བོའམ་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་པ་སྟེ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པ་ ཅན་གྱི་འཇལ་བ་ཤེས་པ་དང་གཞལ་བྱ་ཤེས་བྱ་སྟེ། གཟུང་འཛིན་གྱི་བདེན་པའི་རང་བཞིན་ མི་དམིགས་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་སློབ་ལམ་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཤཱ་ བུ་ཁམས་གསུམ་པོའི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་(མདོ་བསྡུས་པ་)རྣམ་པར་དག་པ་མི་ སྐྱེའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །སྤང་བྱ་ཆེ་འབྲིང་དགུ་དང་གཉེན་པོ་ཆུང་འབྲིང་དགུར་བསྟན་པ་ དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། དེ་མི་(འགྲེལ་ཆེན་)རིགས་ཏེ། གཉེན་པོ་ནི་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ནས་སྐྱེ་བར་ དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སམ་སྤང་བྱ་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ནས་འགག་པར་རིགས་སོ་ཞེས་ བྱ་བའི་ཀླན་ཀར་འགྱུར་བ་མིན་ནམ་ཞེ་ན། ཞེས་ཨཱརྱ་སོགས་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་མི་སྣང་ངོ་། །བོད་ (འོད་ཟེར་མགོན་པོ་སོགས་)དག་འབད་པ་ཆེ་རིམ་ནས་དང་པོ་སྐྱེ་བ་དང་སྤོང་སླ་སླ་ནས་དང་བོར་ སྤོང་བས། ཞེས་དང་། བུ་རིན་ནི། རིམ་བཞིན་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་སྤོང་མི་ནུས། ཆེན་པོའི་ཆེན་ པོ་མི་དགོས་པས་སོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ལན་ནི། དོན་དམ་པར་ནི་ཕན་གནོད་གང་ཡང་(ཨཱརྱ་)མི་ བྱེད་པའི་ལན་དང་། (འགྲེལ་ཆེན་དངོས་མདོ་དོན། )ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྤང་བྱ་ཆེ་རིམ་ནས་འགག་གཉེན་པོ་ ཆུང་རིམ་ནས་འཇུག་པ་འཐད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཆེ་རིམ་སྤང་བྱ་ཆུང་རིམ་དུ་མི་འཐད་དེ། དཔེར་ ན་གོས་ལ་ཆགས་པའི་དྲི་མ་རགས་པ་སེལ་བ་ལ་འབད་པ་ཆུང་ངུས་ཆོག་ལ། ཕྲ་མོ་སེལ་བ་ ལ་བཙོ་བླག་སྟེ་ཁྲུས་མཁན་ཆེ་ཐང་དུ་འབད་པ་དགོས་པ་བཞིན་ཞེས་པའི་དཔེས། (རད་ཀིར་ནི་ གཉེན་པོ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་སོགས་ཀྱིས་སྤང་བྱའང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་སོགས་ལའོ། །ཞེས་པ་མི་རིགས་ཏེ་གཉེན་པོ་ཆེ་ཕྱོགས་ནས་ སྤང་བྱ་ཆུང་ངུར་རིགས། དཔེར་ན་གོས་ལ་ཞེས་སོགས་འཆད་དོ། ། ) ཀླན་ཀ་དེ་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །(འགྲེལ་ ཆེན་ནོ། །ཨཱརྱར་མེད། ) བོད་དག་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དེ་ལ་སྤང་གཉེན་མི་འཐད་ཞེས་ 2-73 ཀླན་ཀ་རྩེས་པ་ནི་འཕགས་སེང་གཉིས་ཀ་དང་མི་མཐུན་ནོ། །(འདི་གཉིས་ཀྱི་རྒོལ་བའང་མདོ་དོན་མིན་ ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་ལན་འདི་ཡང་མདོ་དོན་མིན་ནོ། ། ) འོན་ཀྱང་མདོ་ན་བརྒལ་ལན་བརྒྱད་ཡོད་(ད

【現代漢語翻譯】 是清凈之因，因為之前所說的禪修道只是暫時的。也可以應用於自生的清凈，例如，不能斷除煩惱障和能取所取分別念等。 第三，連線文：如何是佛陀的極度清凈呢？ 在根本釋和註釋中說：菩薩禪修道的極度清凈如何示現呢？如金剛般的等持，是三界中所有修斷的細微殘餘的對治的自性或事物。三界，即具有能取所取之相的衡量、知識和所量、所知，通過不執著能取所取的實性，而證悟平等性的究竟道。』夏布，因為三界的自性不可得，所以（《略經》）不生清凈。』等等。對於所斷分為大中小九種，對治分為小中大九種的說法，有些人說：『這不合理（《大疏》），對治應該從大的開始產生，與不相符的方面或所斷應該從小的小的開始斷滅才合理。』這樣會變成責難嗎？』如阿雅等，沒有顯現理由。藏人（光芒怙主等）說：『從大的努力開始，首先產生，從容易斷的開始，首先斷除。』並且，布仁說：『依次不能斷除小的小的，不需要大的大的。』對此的回答是：勝義諦中，無論利益或損害（阿雅）都不起作用的回答。（《大疏》真實義，《經》義。）世俗諦中，從大的所斷開始斷滅，從小的對治開始進入是合理的，從大的對治開始，小的所斷不合理。例如，去除衣服上粗大的污垢，用小的努力就足夠了，去除細微的污垢，需要煮洗，即需要大的洗衣工的努力。』這個比喻（拉德吉爾說：『小的對治等，也是對小的小的所斷等。』這樣不合理，應該從大的對治方面對治小的所斷。例如，衣服等這樣解釋。）通過消除那個責難的方式。（《大疏》。阿雅中沒有。）藏人說：『一切法都是平等性，在那裡，斷除和對治是不合理的。』 提出責難與聖獅二者都不相符。（這兩者的辯論也不是《經》義，而且論師的這個回答也不是《經》義。）然而，《經》中有八種辯論和回答（ད

【English Translation】 It is the cause of purity, because the previously mentioned meditation path is only temporary. It can also be applied to self-generated purity, such as not being able to abandon afflictive obscurations and the duality of grasping and being grasped. Third, the connecting text: How is the Buddha's ultimate purity? In the root text and commentary, it says: 'How is the bodhisattva's extremely pure meditation path shown? The samadhi like a vajra is the very nature or entity of the antidote to all the subtle remnants of what is to be abandoned in the three realms. The three realms, that is, the measuring, knowing, and what is to be measured and known, which have the appearance of grasping and being grasped, through not clinging to the reality of grasping and being grasped, but realizing the ultimate path of equality.' 'Shabu, because the nature of the three realms is unobtainable, (the Condensed Sutra) does not generate purity.' etc. Regarding the statement that what is to be abandoned is divided into nine types of large, medium, and small, and the antidote is divided into nine types of small, medium, and large, some say: 'This is unreasonable (Great Commentary), the antidote should arise from the great and great, and the incompatible aspect or what is to be abandoned should reasonably cease from the small and small.' Would this become a criticism? 'Like Arya etc., no reason appears. Tibetans (Light Protector etc.) say: 'Starting from great effort, it first arises, and starting from what is easy to abandon, it is first abandoned.' And, Burin says: 'In sequence, one cannot abandon the small and small, and the great and great are not needed.' The answer to this is: In ultimate truth, the answer that neither benefit nor harm (Arya) works. (Great Commentary, True Meaning, Sutra Meaning.) In relative truth, it is reasonable to abandon from the great to be abandoned and enter from the small antidote, but it is unreasonable to start from the great antidote and the small to be abandoned. For example, to remove coarse dirt from clothes, a small effort is enough, but to remove fine dirt, it needs to be boiled, that is, it needs the effort of a great washerman.' This metaphor (Radkir says: 'Small antidotes etc. are also for small and small to be abandoned etc.' This is unreasonable, it should be from the great antidote side to treat the small to be abandoned. For example, clothes etc. are explained like this.) By eliminating that criticism. (Great Commentary. Not in Arya.) Tibetans say: 'All dharmas are equality, there, abandonment and antidote are unreasonable.' Raising criticism is inconsistent with both Saint and Lion. (The debate between these two is also not the meaning of the Sutra, and the teacher's answer is also not the meaning of the Sutra.) However, there are eight debates and answers in the Sutra (ད

ག་ལྡན་སོགས་ )པ་ཤེས་དགོས་ཀྱི་མངས་སུ་དོགས་པས་མ་བྲིས་སོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་ པ་ཆོས་ཅན། རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་བཞག་གོ །སྒོམ་སྤང་ཐམས་ཅད་སྤངས་ པའི་རྣམ་དག་ཡིན་པས་སོ། །འདིར་སྒོམ་སྤང་གྱ་གཅིག་གི་གཉེན་པོ་གྱ་གཅིག་པོ་སོ་སོར་ བར་ཆད་མེད་ལམ་དང་རྣམ་གྲོལ་གཉིས་གཉིས་དང་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐ་མ་ནི་རྣམ་པར་ གྲོལ་བའི་ལམ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་མིན་ཞེས་དང་། གྱ་གཅིག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ས་ཡིན་པར་ཐུབ་དགོངས་སུ་བཤད་པ་ནི་ནོར་ལ་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ནི། རྣམ་གྲོལ་ ལམ་ཡང་ངོ་། །མཐོང་ལམ་ཐ་མ་སྒོམ་ལམ་དང་པོའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཡིན་ཞེས་དང་། སྒོམ་ ལམ་བརྒྱད་ཅུ་བོ་སོ་སོར་བར་ཆད་མེད་ལམ་དང་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གཉིས་ཡིན་པར་བཤད་པ་ ནི་རུང་ངམ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །གཉེན་པོ་མཐོང་སྒོམ་ལམ་གྱིས་སྤང་བྱ་སྤོང་ཚུལ་ལ་མངོན་ གྱུར་དངོས་སུ་མི་སྤོང་སྟེ་འདས་པ་འགགས་མ་འོངས་པ་མ་སྐྱེས་ད་ལྟར་བ་དང་ཡང་མཉམ་ དུ་མི་འཇུག་པས་སོ། །དེས་ན་ས་བོན་སྤོང་ལ་དེ་ཡང་གཉེན་པོ་དེ་སྐྱེས་པ་དང་དེའི་ངོས་སྐལ་ གྱི་སྤང་བྱའི་ས་བོན་འགག་པ་དུས་མཉམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤོང་སྟེ། ཀུན་བཏུས་སུ་གཉེན་པོའི་ རྣམ་པ་དེ་སྐྱེས་པ་དང་གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྣམ་པ་དེ་འགག་པ་ནི་མཉམ་པས་མཉམ་སྟེ་སྣང་ བ་དང་མུན་པ་འབྱུང་བ་དང་འགག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ནས་སྒོམ་ལམ་ཆེན་ པོའི་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པ་ན་སྒོམ་སྤང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་འགགས་པས་དང་། མཐོང་སྤང་སྔར་ནས་ སྤངས་པས་ཡེ་ཤེས་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་ཞིང་། ཁ་ཅིག་ནི། ཁྱབ་ པ་མེད་དེ། (རྒྱུད་བླར། ) སངས་རྒྱས་སའི་སྤང་བྱར་བཤད་པའི་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དང་། དགོངས་འགྲེལ་དུ། རྨོངས་གཉིས་གནས་ངན་ལེན་གཅིག་སྟེ། གསུམ་བཤད་པ་རྣམས་ 2-74 ད་གཟོད་སྤོང་དགོས་སོ་ཞེས་དང་། ཁ་ཅིག སྤང་གཉེན་ལྷན་ཅིག་འཇུག་ཅེས་འདོད་དོ། ། འོན་ཀྱང་ལམ་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྤང་བྱའི་ས་བོན་ལ་ཡང་ཕྲ་རགས་གཉིས་གཉིས་ཡོད་ཅིང་དེའི་ རགས་པ་འགག་པ་དང་གཉེན་པོ་སྐྱེ་བ་དུས་མཉམ་ས་བོན་ཕྲ་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་ནས་ རིམ་གྱི་ཟད་པར་འདོད་པར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྦྱོར་ལམ་དང་བར་ཆད་ མེད་ལམ་གཉིས་བཤད་ཅིང་དང་པོ་སྒོམ་སྤང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ཕལ་ཆེར་སྤོང་བྱེད། གཉིས་པ་ ཟད་པར་སྤོང་བྱེད་དུ་བཤད་པའི་རིགས་པས་སོ། །ལམ་གང་གིས་སྤོང་ཞིང་སེམས་གང་གྲོལ་ ཞེ་ན། ལམ་འགག་འགྱུར་ད་ལྟ་བས་དང་། སེམས་མ་འོངས་པ་སྐྱེ་བཞིན་པ་གྲོལ་ཞེས་མཛོད་ དུ། འགག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །དེ་ཡི་སྒྲིབ་པ་རབ་ཏུ་སྤོང་། །མི་སློབ་སེམས་ནི་ སྐྱེ་འགྱུར་པ། །སྒྲིབ་པ་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །བཤད་པ་ནི་ཐ

【現代漢語翻譯】 噶丹等（Ganden，格魯派寺院）的內容因為擔心繁瑣所以沒有寫。因此，佛陀的清凈（Buddha's purity）法，被認為是極其清凈的。因為已經斷除了所有修斷（sgom spang）。 在此，對於八十一種修斷，有八十一種對治法，分別是無間道（bar chad med lam）和解脫道（rnam grol）兩種，而證悟的最後一種形態只是解脫道，而不是無間道。並且，有人說八十一種修斷是佛陀的境界，這是錯誤的。見道（mthong lam）的第一個剎那也是解脫道。見道的最後一個剎那，是修道（sgom lam）第一個剎那的無間道。修道的八十種，分別都是無間道和解脫道兩種，這種說法是否合理，需要考察。 對於通過見道和修道斷除所斷（spang bya）的方式，不是直接斷除顯現的，因為過去已滅，未來未生，現在也不共存。因此，斷除種子（sa bon）的方式是，當對治法生起時，與其對應的所斷的種子滅亡，以同時的方式斷除。如《集論》（Kunbtus）中所說：『對治法的形態生起時，惡趣的形態滅亡是同時的，就像光明和黑暗的出現和消失一樣。』 這樣做了之後，當修道中最大的生起時，修斷中最小的滅亡，並且因為見斷（mthong spang）之前已經斷除，所以智慧就變成了佛陀的智慧。有些人說，這並不普遍，因為（《寶性論》（Gyü Bla））中說，佛地的所斷是無明習氣（ma rig bag chags）的種子，並且《解深密經》（Dgongs 'grel）中說，兩種愚癡（rmongs gnyis）是一種惡趣，這三種都需要斷除。還有些人認為，所斷和對治是同時存在的。 然而，這兩種道的所斷的種子也有粗細兩種，粗的滅亡和對治生起是同時的，細微的種子則一起存在，逐漸耗盡。就像金剛喻定（rdo rje lta bu'i ting nge 'dzin）有加行道（sbyor lam）和無間道兩種，第一個主要斷除修斷中最小的，第二個完全斷除，這是有道理的。通過哪條道斷除，哪個心解脫呢？通過滅亡變化的道，以及未來正在生起的心解脫。如《俱舍論》（Mdzod）中說：『通過將要滅亡的道，可以完全斷除它的障礙。不學心將要生起，從障礙中解脫。』以上是解釋。

【English Translation】 Gaden (Ganden, Gelug monastery) and other contents are not written because of fear of being cumbersome. Therefore, the purity of the Buddha (Buddha's purity) Dharma is considered to be extremely pure. Because all that is to be abandoned by meditation (sgom spang) has been cut off. Here, for the eighty-one to be abandoned by meditation, there are eighty-one antidotes, namely the uninterrupted path (bar chad med lam) and the liberation path (rnam grol), and the last form of realization is only the liberation path, not the uninterrupted path. Moreover, some people say that the eighty-one to be abandoned by meditation are the realm of the Buddha, which is wrong. The first moment of the path of seeing (mthong lam) is also the path of liberation. The last moment of the path of seeing is the uninterrupted path of the first moment of the path of meditation (sgom lam). Whether it is reasonable to say that the eighty kinds of meditation paths are both uninterrupted paths and liberation paths needs to be investigated. Regarding the way to abandon what is to be abandoned (spang bya) through the path of seeing and the path of meditation, it is not to directly abandon what appears, because the past has been destroyed, the future has not been born, and the present does not coexist. Therefore, the way to abandon the seed (sa bon) is that when the antidote arises, the seed of what is to be abandoned corresponding to it perishes, and it is abandoned in a simultaneous way. As it is said in the Compendium of Abhidharma (Kunbtus): 'When the form of the antidote arises, the form of the evil realm perishes at the same time, just like the appearance and disappearance of light and darkness.' After doing this, when the greatest of the great meditation paths arises, the smallest of the small meditation paths perishes, and because what is to be abandoned by seeing (mthong spang) has been abandoned before, wisdom becomes the wisdom of the Buddha. Some people say that this is not universal, because it is said in the Ratnagotravibhāga (Gyü Bla) that what is to be abandoned on the Buddha-ground is the seed of ignorance (ma rig bag chags), and it is said in the Saṃdhinirmocana Sūtra (Dgongs 'grel) that the two kinds of ignorance (rmongs gnyis) are a kind of evil realm, and all three need to be abandoned. Some people think that what is to be abandoned and the antidote exist at the same time. However, the seeds of what is to be abandoned by these two paths also have two kinds, coarse and fine. The destruction of the coarse and the arising of the antidote are simultaneous, and the fine seeds exist together and are gradually exhausted. Just like the Vajra-like Samadhi (rdo rje lta bu'i ting nge 'dzin) has two kinds, the path of application (sbyor lam) and the uninterrupted path, the first mainly abandons the smallest of the small to be abandoned by meditation, and the second completely abandons it, which is reasonable. Which path abandons and which mind is liberated? The path of destruction and change, and the mind that is about to be born in the future is liberated. As it is said in the Abhidharmakośa (Mdzod): 'Through the path that is about to perish, its obstacles can be completely abandoned. The non-learning mind will be born and will be liberated from obstacles.' The above is the explanation.

ུབ་དགོངས་སུ་ སངས་རྒྱས་པའི་སྐབས་ལ་བཤད་དེ་རྒྱ་ཆེར་ཤེས་དགོས་སོ། ། ༈ སྐབས་བསྡུ་བ། གསུམ་པ་ནི། གཉིས་པ་ཞེས་ པ་དང་པོ་ལ་ལྟོས་པའིའོ།། ༈ །། ༈ རྒྱུའི་སྤང་གཉེན་ཐུན་མོང་མིན་པ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད། གསུམ་པ་ལ་སྐབས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་བཤད། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་དོན་ བསྡུ། སྐབས་བསྡུ་བའོ། ། ༈ སྐབས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། དང་པོ་ནི་(ཆོས་བཤེས། )སྤང་བྱ་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་གཞི་ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་ པ་མེད་པར་དེའི་གཉེན་པོ་(ཆོས་བཤེས་)ལམ་ལེགས་པར་(ཆོས་བཤེས་)ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་དེ། གཉེན་པོ་(ཆོས་བཤེས་)ནི་སྤང་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་(ཆོས་བཤེས་)བཞག་པས་སོ། །ཡེ་ཤེས་(ཆོས་བཤེས་) ཞབས་ཀྱིས་(སྡུད་འགྲེལ་དུ་)འདི་མན་ཆད་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་(ཆོས་བཤེས་)ཉིད་ དེ། བྱང་ཆུབ་གཞན་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྤང་བར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །(ཆོས་བཤེས་ དྲངས། ) དེས་ན་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་གསུངས་སོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །ཁ་ཅིག སྤང་ བྱ་གཞི་ཤེས་གཙོ་བོར་འཆད་ལ་གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་གང་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་རྟོགས་པའི་དོན་ 2-75 དུ་འཆད་དོ། །གསུང་ངོ་། །(བུ་རིན། ) ༈ གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་བཤད། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་ཡུལ་གཞི་ཤེས། ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྦྱོར་ བ། དེའི་འབྲས་བུ་མཐོང་ལམ་མོ། ། ༈ གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་ཡུལ་གཞི་ཤེས། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་ཅན་གཞི་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན། བསྒྲུབ་བྱ་འབྲས་ཡུམ་ ལ་ཉེ་རིང་གི་ཁྱད་པར། སྒྲུབ་བྱེད་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོར་བཞག་པའོ། ། ༈ ཆོས་ཅན་གཞི་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན། དང་པོ་ལ་རྩ་བ་ནི། བྱང་འཕགས་མཉམ་གཞག་གི་ཤེར་ཕྱིན་པ་ཆོས་ཅན། ཚུལ་རོལ་ འཁོར་བ་(དག་ལྡན་)ཕ་རོལ་མྱང་འདས་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་ལ་སྟེ་གཉིས་སུ་གནས་པ་མིན་འཁོར་ འདས་དེ་དག་གི་བར་ན་ཡང་མཚན་མར་གཟུང་ནས་གནས་པ་མིན་ཏེ། དུས་གསུམ་གྱི་ཆོས་ (མདོ་)རྣམས་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་(གསེར་)སོགས་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་ པའི་ཡེ་ཤེས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་མདོ་ལས་འདོད་དོ། །བྱང་སེའི་ཤེར་ པ་ནི་ཚུལ་རོལ་གྱི་འགྲམ་མམ། ཕ་རོལ་གྱི་འགྲམ་མམ། གཉིས་ཀའི་དབུས་ན་མི་དམིགས་ ཏེ། (གནས་སྣང་མདོ། ) ཞེས་ནས། རབ་འབྱོར་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། ། ཨཱརྱས། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འདུ་ཤེས་དང་དམིགས་པ་བཀག་པས་གང་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་བསྟན་གཉེན་པོ། ཤུགས་ བསྟན་མཚན་འཛིན་གཞི་ཤེས་སོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་དང་བྱང་པ་རྣམས་ཀྱི་ རྒྱུད་ལ་ཉེ་བར་གྱུར་བར་འདོད་པའི་གཉེན་པོ་ཤེར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། སྲིད་ཞི་ ལ་འཁ

【現代漢語翻譯】 于勝觀（藏文：ུབ་དགོངས་སུ་，含義：殊勝的見解） 在成佛之際宣說，需要廣博地瞭解。 章節總結 第三，『第二』是指相對於第一而言。 關於作為因的斷證，不共的基識支分廣說 第三部分包括章節的連線、基識的法義闡述、三智的意義總結以及章節總結。 章節的連線 首先，（法友）如果不通達遍知一切所斷之基的基識，就不可能很好地（法友）通達其對治道，因為對治（法友）是相對於所斷而安立的。耶謝（法友）在《釋論》中說：『從這以下都是遍知之名（法友），爲了了知其他菩提而需要斷除。』（法友引述）因此，宣說了遍知一切之基，即法友。有些人主要闡述所斷基識，並闡述爲了理解對治是何者基識的對治的意義。如是說。（布仁） 基識的法義闡述 第二部分分為三點：需要確立的對境——基識；需要修習的加行；以及其果——見道。 需要確立的對境——基識 第一部分分為三點：作為法相的兩種基識的自性；作為所證之果的母般若（藏文：འབྲས་ཡུམ་）的遠近差別；以及作為能立的與不順品和對治的安立。 作為法相的兩種基識的自性 首先，根本是：菩薩聖者等持的般若波羅蜜多，作為法相，不是處於輪迴（具有清凈）的此岸，也不是處於涅槃的彼岸，也不是處於輪迴和涅槃之間，執著于相而住，因為經部認為，它具有現量證知三世諸法在勝義中無生（藏文：སྐྱེ་བ་，梵文天城體：उत्पाद，梵文羅馬擬音：utpāda，漢語字面意思：生）等，平等性的智慧和大悲心。菩薩的般若，不是在此岸的邊緣，也不是在彼岸的邊緣，也不是在兩者之間可見。（《住相經》）乃至，善現，因為三世是平等性。阿雅說：因為遮止了輪迴和涅槃的念頭和所緣，所以說了這些。釋論分為兩部分：直接顯示對治，間接顯示執相基識。首先，對於想要接近佛陀的種姓和菩薩們種姓的對治般若，作為法相，對於輪迴和寂滅生起厭惡。

【English Translation】 On Superior Contemplation It is explained at the time of attaining Buddhahood and needs to be understood extensively. Summary of the Chapter Third, 'second' refers to being relative to the first. Extensive Explanation of the Uncommon Aspects of Abandonment and Antidote as Causes, the Branches of the Basis Consciousness The third part includes the connection of the chapter, the explanation of the Dharma of the basis consciousness, the summary of the meaning of the three wisdoms, and the summary of the chapter. Connection of the Chapter Firstly, (Dharma Friend) without understanding the basis consciousness that is the basis for completely knowing all that is to be abandoned, it is impossible to (Dharma Friend) properly understand its antidote, the path, because the antidote (Dharma Friend) is established in relation to what is to be abandoned. Yeshe (Dharma Friend) says in the commentary: 'From here onwards, it is all a name for omniscience (Dharma Friend), because it is necessary to abandon it after knowing other Bodhi.' (Dharma Friend quoted) Therefore, it is said that the basis of knowing everything is taught, that is, the Dharma Friend. Some mainly explain the basis consciousness to be abandoned and explain the meaning of understanding which antidote is the antidote of which basis consciousness. So it is said. (Burin) Explanation of the Dharma of the Basis Consciousness The second part has three points: the object to be determined—the basis consciousness; the practice to be cultivated; and its result—the path of seeing. The Object to be Determined—the Basis Consciousness The first part has three points: the nature of the two basis consciousnesses as the subject of Dharma; the difference in proximity to the Mother Prajna (Tibetan: འབྲས་ཡུམ་) as the object to be attained; and the establishment of the means of proof as being in opposition to dissimilar factors and as an antidote. The Nature of the Two Basis Consciousnesses as the Subject of Dharma Firstly, the root is: the Prajna Paramita of the Samadhi of Bodhisattvas and Aryas, as a subject of Dharma, is not situated on the shore of Samsara (with purity), nor on the shore of Nirvana, nor in the middle of Samsara and Nirvana, clinging to characteristics and abiding, because the Sutra considers it to have the wisdom and great compassion that directly realize the equality of all phenomena of the three times as being without arising (Tibetan: སྐྱེ་བ་, Sanskrit Devanagari: उत्पाद, Sanskrit Romanization: utpāda, Chinese literal meaning: arising) etc. in ultimate truth. The Prajna of Bodhisattvas is not visible on the edge of this shore, nor on the edge of that shore, nor in the middle of both. (The Sutra of Abiding Appearance) Even, Subhuti, because the three times are equality. Arya says: Because the thoughts and objects of Samsara and Nirvana are blocked, these were spoken. The commentary is divided into two parts: directly showing the antidote, and indirectly showing the clinging to characteristics as the basis consciousness. Firstly, for the antidote Prajna that desires to be close to the lineage of the Buddhas and the lineages of the Bodhisattvas, as a subject of Dharma, aversion arises towards Samsara and quiescence.

ོར་འདས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་(ཨཱརྱ་)མཚན་མར་དམིགས་(ཨཱརྱ་)ནས་མི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། ། དུས་གསུམ་པའི་ཆོས་རྣམས་བདེན་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་ དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། བྱང་འཕགས་ཆོས་ ཅན་(རྒྱུད་བླར་)སོ་སྐྱེས་(གསེར་)བགྲོད་ཅིང་(གསེར་)མཐོང་(གསེར་)བས་ཉེ་(གསེར་)བར་གྱུར་པས་ 2-76 སམ་འདི་ཙམ་(ཨཱརྱ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ཚོགས་སུ་བཤད། )དུ་བྱིས་པ་རྣམས་ཉམས་དགའ་བ་ཡིན་པ་ཚུལ་ རོལ་གྱི་མཐའ་འཁོར་བ་སྟེ་བདག་(གསེར་)རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བས་རྟག་པའི་མཚན་ ཉིད་ལ་ཞེན་ནས་མི་གནས་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་སོགས་ཀྱི་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཐོས་བསམ་ སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་གསེར་རོ། །ཡང་ན་རྒྱུན་གྱིས་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་ ཀྱི་འཁོར་བ་པར་སྐྱེས་ནས་མི་གནས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་བདག་སྲེད་བཅད་པས་སོ། །ཆོས་ ཅན། སོ་སྐྱེས་བསྒྲོད་མི་(གསེར་)ནུས་ཤིང་(གསེར་)མ་མཐོང་བས་(གསེར་)སམ་རང་དོན་ལྷུར་ ལེན་པ་རྣམས་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་ཉིད་དུ་ཉམས་དགའ་(ཨཱརྱ་)བས་ཕ་རོལ་ མྱང་འདས་ཏེ་བདག་རྟག་པར་ལྟ་བ་སོགས་(གསེར་)མེད་པས་སམ་གཞན་དོན་རྒྱུན་ཆད་པའི་ མཚན་ཉིད་ལ་ཞེན་ནས་མི་གནས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་(གསེར་)ཅད་ལ་དམིགས་(གསེར་)པའི་ སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །གོ་རིམ་བཞིན་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །རྒྱུད་བླར། བདག་སྲེད་ མ་ལུས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བཅད་དེ། །སེམས་ཅན་སྲེད་ཕྱིར་བརྩེ་ལྡན་ཞི་ཐོབ་མིན། །དེ་ལྟར་བློ་ བརྩེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་བརྟེན་ནས། །འཕགས་པ་འཁོར་བའམ་མྱ་ངན་འདའ་མི་འགྱུར། །ཞེས་ སོ། །ཆོས་ཅན། འཁོར་འདས་དེ་དག་གི་བར་ནའང་འདུ་ཤེས་དང་མཚན་མར་འཛིན་པས་ མི་གནས་ཏེ། བར་དོན་དམ་པར་མེད་པས་སམ་ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་ཤེས་ རབ་ཅན་གྱི་འཕགས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གནས་སྐབས་རིགས་ངེས་པའི་ཉན་ཐོས་དང་ སོགས་པ་རང་རྒྱལ་འཕགས་པ་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་པའི་ཤེར་པ་མཚན་ཉིད་པ་རང་རྒྱུད་ལ་ ཡོད་པ་དང་རིང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དུས་གསུམ་བདེན་མེད་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་པ་རང་ རྒྱུད་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དེ་ཆོས་ཅན། འཁོར་འདས་གང་རུང་ལ་གནས་པ་ཡིན་པར་ ཤེས་པར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་དང་། རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་ ཤེས་རབ་ཟབ་མོ་དང་བྲལ་བའི་རང་གི་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱི་ཤེར་པ་སྟེ་གཞི་ཤེས་ཅན་དུ་གནས་ 2-77 སྐབས་རིགས་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། དེ་འདྲའི་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་ཏེ། མྱང་ འདས་རྟག་(གསེར་)པའི་དངོས་པོ་དང་འཁོར་བ་(གསེར་)མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་ ཚུལ་གྱིས་(གསེར་)སྤང་བྱ་ཡིན་པས་(གསེར་)དངོས་པོ་མེད་པར་རམ། གཟུགས་སོགས་(གསེར་)

【現代漢語翻譯】 此外，不住于輪迴和涅槃的邊際，是因為不住于輪迴的觀念，也不執著于（聖者，梵文：Ārya）相。不住于涅槃，是因為具有證悟三世諸法無生真諦的平等性之智慧和大悲心。普遍存在的情況是：作為聖者的菩薩（在《寶性論》中），因為凡夫（黃金）通過修行（黃金）而見到（黃金），所以接近（黃金）這種狀態，或者僅僅（聖者，梵文：Ārya）是讓孩子們感到愉悅的（在《般若波羅蜜多經》的集會中宣講）。 輪迴的邊際是沉溺於世俗享樂，執著于常我等見解，因此執著于常的特徵而不停留。這是因為通過聞思修般若波羅蜜多等法，以智慧如實了知。或者，因為執著于常的特徵而不斷輪迴，卻不住留，這是因為以智慧斷除了我執。作為法，凡夫無法修行（黃金）也無法見到（黃金），或者那些只顧自己利益的人，因為通過精進的修行而樂於涅槃（聖者，梵文：Ārya），所以沒有常我等見解（黃金），或者因為執著于斷滅的特徵而不停留，這是因為具有緣於一切眾生（黃金）的大悲心（黃金）。這就是所謂次第的含義。《寶性論》中說：『以智慧斷除一切我執，因憐憫眾生而不證寂滅。如是依止智慧與慈悲菩提心，聖者不住輪迴亦不入涅槃。』 作為法，不住于輪迴和涅槃之間，是因為不執著于輪迴和涅槃的觀念和特徵，或者因為在勝義諦中沒有中間狀態，或者因為聖者具有證悟諸法皆無自性的智慧。第二種情況是：聲聞和緣覺聖者，他們屬於確定根器的補特伽羅，作為法，他們遠離或不具備正確的般若波羅蜜多之特徵，因為他們的自續中沒有證悟三世諸法無生真諦的平等性之智慧。因此，要知道他們是安住于輪迴或涅槃中的。 因為他們只有對一切眾生的慈悲心，以及僅憑自己的證悟而獲得的般若，缺乏證悟無自性的甚深智慧，所以他們安住于具有基礎識的確定根器的補特伽羅狀態。理由成立，因為他們缺乏這樣的智慧，或者因為涅槃是常（黃金）的實體，而輪迴（黃金）是無常和痛苦等（黃金）應該斷除的（黃金），或者因為色等（黃金）是無實體的。

【English Translation】 Furthermore, not abiding in the extremes of samsara and nirvana is because one does not dwell on the notion of samsara, nor is one attached to (Noble, Sanskrit: Ārya) characteristics. Not abiding in nirvana is because one possesses the wisdom of realizing the equality of the three times' dharmas as unborn truth and great compassion. The pervasive case is: Bodhisattvas who are noble (in the 'Ratnagotravibhāga'), because ordinary beings (gold) through practice (gold) see (gold), so they are close (gold) to this state, or merely (Noble, Sanskrit: Ārya) it is pleasing to children (explained in the assembly of the Prajñāpāramitā). The extreme of samsara is indulging in worldly pleasures, clinging to views such as the permanent self, thus clinging to the characteristic of permanence and not staying. This is because one knows truly through the wisdom of hearing, thinking, and meditating on Prajñāpāramitā and other dharmas. Or, because one is constantly reborn in the cycle of clinging to the characteristic of permanence, yet does not stay, this is because one has cut off self-grasping with wisdom. As a dharma, ordinary beings cannot practice (gold) nor see (gold), or those who only care about their own benefit, because through diligent practice they delight in nirvana (Noble, Sanskrit: Ārya), so there is no permanent self or other views (gold), or because they cling to the characteristic of annihilation and do not stay, this is because they possess great compassion (gold) focused on all sentient beings (gold). This is the meaning of 'in order'. The 'Ratnagotravibhāga' says: 'Having cut off all self-grasping with wisdom, not attaining peace because of compassion for sentient beings. Thus, relying on wisdom and compassion Bodhicitta, noble ones do not change from samsara or nirvana.' As a dharma, not abiding between samsara and nirvana is because one does not cling to the notions and characteristics of samsara and nirvana, or because there is no intermediate state in ultimate truth, or because noble ones possess the wisdom of realizing that all dharmas are without self-nature. The second case is: Śrāvakas and Pratyekabuddhas who are noble, they belong to individuals with definite faculties, as a dharma, they are far from or do not possess the characteristics of correct Prajñāpāramitā, because their own continuum does not have the wisdom of realizing the equality of the three times' dharmas as unborn truth. Therefore, know that they abide in either samsara or nirvana. Because they only have compassion for all sentient beings, and Prajñā obtained only through their own realization, lacking the profound wisdom of realizing no self-nature, so they abide in the state of individuals with definite faculties who have a base consciousness. The reason is established, because they lack such wisdom, or because nirvana is a permanent (gold) entity, and samsara (gold) is impermanent and suffering etc. (gold) should be abandoned (gold), or because form etc. (gold) are without substance.

དོན་དམ་གྱི་དངོས་པོ། ལྷག་མེད་ཕུང་(དོན་ཐོབ་)བོའི་དངོས་པོ་མེད་པར་དམིགས་ཅིང་ཞེན་པ་ ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་འདྲའི་ལམ་མདོ་བསྟན་བཅོས་སུ་བཤད་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་འདྲའི་ཤེས་ རབ་སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བས་འཁོར་འདས་ལ་གནས་པའི་ལམ་(གཞོན་ནུ་དཔལ་དངོས་)ཆོས་ཅན། སྐབས་འདིར་མདོ་བསྟན་བཅོས་ལས་མ་བསྟན་པ་མིན་ཏེ། ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ གཉེན་པོ་ཀུན་ཤེས་དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་འཁོར་འདས་བར་གསུམ་ལ་མི་ གནས་པར་དངོས་སུ་བསྟན་པ་(གཞོན་ནུ་དཔལ་དངོས་)ལས་བཟློག་སྟེ་ཤུགས་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ རོ། །ཞེས་ཁ་ཆེ་གཞོན་ནུ་དཔལ་ལོ། ། ༈ བསྒྲུབ་བྱ་འབྲས་ཡུམ་ལ་ཉེ་རིང་གི་ཁྱད་པར། གཉིས་པ་ལ་བཞི་ལས། སྔ་འགྲེལ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ དང་བྱང་པ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པའི་ཤེར་པ་རིང་བ་དང་གཅིག་ཤོས་ཉེ་བར་ཇི་ལྟར་ འགྱུར་ཏེ་ཁྱད་མེད་པར་ཐལ། དུས་གསུམ་སྟོང་ཉིད་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་ ཁྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྟེ་ཡིན་པས་སོ། །རྟགས་དེར་ཐལ། གཞི་ དངོས་པོའི་དོན་རྟོགས་པ་ཡོད་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། དངོས་པོའི་དོན་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་དུས་ གསུམ་སྟོང་ཉིད་དུ་མཉམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་པ་(ཆོས་བཤེས་)ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ འདོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལུགས་ཏེ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་(ཆོས་བཤེས་)ལས་འདས་པར་བསྟོད་ (མདོ་ངེས་)པ་ལས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་པ་(ཆོས་བཤེས་)རྣམས་ཀྱི་ དེ་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་(ཆོས་བཤེས་)ནི། དོན་དམ་པར་ཀུན་རྫོབ་(ཆོས་བཤེས་)དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་ རྗེ་(ཆོས་བཤེས་)བཙུན་སངས་རྒྱས་ཁྱོད་ནི་བཞེད། ཅེས་འབྱུང་བས་དངོས་པོ་འདི་ཐམས་ཅད་ 2-78 སྟོང་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། རྩ་བ་ནི། ཉན་རང་རང་རྒྱུད་པའི་རྟོགས་པ་(རད་ཀིར་)ཆོས་ ཅན། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་པ་ལས་སམ་འབྲས་ཡུམ་གྱི་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པ་ ལས་རིང་སྟེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མིན་ནམ། དེ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་མ་ཡིན་པས་ སོ། །ཐབས་མི་མཁས་པས་ཡུམ་འདི་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུ་ཤེས་པར་བགྱིད་ན་ ཡུམ་འདི། (དེའི་ཚེ་)འདོར་བར་བགྱིད་(ཕྱི་མའི་ཚེ་)རིང་དུ་བགྱིད་དོ། །(ཨཱརྱས་སོ། ། )ཞེས་སོ། །དེར་ ཐལ། གཟུང་(རད་ཀིར་)འཛིན་གྱིའམ་མིང་དང་(མདོ་)དངོས་པོའི་མཚན་མར་དམིགས་པ་ཡིན་ པའི་སྒོ་ནས་སོ། །མིང་ལས་ཀྱང་ཆགས་སོ། །མཚན་མ་ལས་ཀྱང་ཆགས་སོ། །ཞེས་སོ། །བྱང་ འཕགས་ཀྱི་མཉམ་གཞག་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། དེ་ཡིན་པ་ལས་སམ་འབྲས་བུའི་ཡུམ་ གྱི་རྒྱུར་ཡང་དག་ཉེ་བར་ཉིད་དུ་གྱུར་ཏེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཟག་མེད་ཡེ་ ཤེས་ཡིན་པས་སམ་དེ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་པ་ཡིས་སོ། །

【現代漢語翻譯】 勝義諦的對境：以無餘蘊（證得）的對境為目標，並執著於此本身。 如果有人問：『在引導論著中沒有闡述這樣的道路嗎？』答：並非如此。這種缺乏智慧和慈悲，停留在輪迴和涅槃中的道路（童護）法，在此處並非沒有在經論中闡述。在全知者的境界中，通過了知對治法，了知三時平等，從而不住于輪迴、涅槃和中陰，這是直接闡述的（童護）。相反，這是通過暗示來闡述的。 這是克什米爾·童護的觀點。 關於所證得的果母，遠近的差別： 分為四部分，首先是舊疏：聲聞、獨覺等以及菩薩法，無論如何，他們的智慧如何變得遙遠，而另一方的智慧如何變得親近，難道不是沒有差別嗎？因為你們都具有證悟三時空性的平等性。 理由是：因為存在證悟事物實義。 遍：因為僅僅證悟事物實義就是了知三時平等，這是所有大乘行者都應認可的。如龍樹菩薩在讚歎超越世間（法友）時說：『緣起即是彼，世俗（法友）之真實，于勝義諦中，即以世俗（法友）空，尊（法友）您如是說。』因此，所有這些事物都是空性的。 根本是：聲聞、獨覺自續派的證悟（拉德吉爾）法，與二無別智慧的般若波羅蜜多相比，或者與果母的直接因相比，是遙遠的，因為他們不精通大乘的方便法，也不是生起它的方便法。 如果不精通方便法，以緣念此母的方式來理解，那麼此母（彼時）會被捨棄（來世）會變得遙遠。（聖者如是說。） 理由是：因為是以執取（拉德吉爾）或名言和（經）事物的相為目標的方式。從名言中產生執著，從相中也產生執著。 菩薩聖者的等持智慧，與此相比，或者作為果母之因，是真正親近的，因為是精通大乘方便法的無漏智慧，或者是精通生起它的方便法。

【English Translation】 The object of ultimate reality: aiming at the object of the absence of remainder aggregates (attainment), and clinging to it itself. If someone asks: 'Isn't such a path explained in the guiding treatises?' The answer is: It is not so. This path (Youth Protector) of Dharma, lacking wisdom and compassion, staying in samsara and nirvana, is not not explained in the sutras and treatises in this context. In the state of omniscience, by knowing the antidote, knowing the equality of the three times, it is directly shown (Youth Protector) that one does not dwell in samsara, nirvana, and the intermediate state. On the contrary, it is explained implicitly. This is the view of Kashmiri Youth Protector. Regarding the difference between near and far of the fruit mother to be attained: Divided into four parts, first the old commentary: Shravakas, Pratyekabuddhas, etc., and Bodhisattva Dharma, in any case, how does their wisdom become distant, and how does the wisdom of the other side become close, isn't it without difference? Because you all have the realization of the equality of the emptiness of the three times. The reason is: because there is the realization of the meaning of things. Pervasion: Because merely realizing the meaning of things is knowing the equality of the three times, which should be accepted by all Mahayana practitioners. As Nagarjuna praised when surpassing the world (Dharma Friend): 'Dependent arising is that, the reality of the conventional (Dharma Friend), in the ultimate truth, is empty by that very conventional (Dharma Friend), Venerable (Dharma Friend) you say so.' Therefore, all these things are emptiness. The root is: The realization (Radkir) Dharma of the Svatantrika of Shravakas and Pratyekabuddhas, compared to the Prajnaparamita of non-dual wisdom, or compared to the direct cause of the fruit mother, is distant, because they are not skilled in the skillful means of Mahayana, nor are they the skillful means of generating it. If one is not skilled in skillful means, understanding by focusing on this mother, then this mother (at that time) will be abandoned (in the next life) will become distant. (The noble one said.) The reason is: because it is in the way of taking as an object (Radkir) or name and (sutra) the characteristics of things. Attachment arises from names, and attachment also arises from characteristics. The samadhi wisdom of the Bodhisattva noble one, compared to this, or as the cause of the fruit mother, is truly close, because it is the uncontaminated wisdom skilled in the skillful means of Mahayana, or is skilled in the skillful means of generating it.

ཤེར་པ་འདི་(ཡང་དེ་ གཉིས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ལས་བཟློག་པས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཉི་ཚེ་བ་ལས་བཟློག་པས་)ལེགས་པར་བཤད་པ་དང་ (རང་རྒྱལ་གྱི་རྟོགས་པ་ཉི་ཚེ་བ་ལས་བཟློག་པས་)ལེགས་(དེ་བཟློག་ནས་མཐར་ཐུག་པར་སོང་བས། )པར་མཐར་ཕྱུང་ བའི་བར་ནི་ངོ་མཚར་རོ། །(ཨཱརྱའི་དགོངས་པ་ལྟར། ) ཞེས་སོ། །གང་ཟག་ལ་ཡང་སྦྱར་ཏེ་ཐོབ་པ་ ལས་ཉེ་རིང་ངམ་རྒྱུད་ལ་ཉེ་རིང་དུ་སྦྱར་རོ། །འགྲེལ་པ་ལ། ཉན་རང་ལ་རིང་། བྱང་པ་ལ་ཉེ་ བར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉན་རང་དེ་དག་ལ་ཆོས་ཅན། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རིང་པར་གྱུར་ཏོ། ། དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐབས་མཁས་བཅས་པ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཅན། དེ་མེད་པར་ཐལ། གཟུགས་ སོགས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་སྟེ་གནས་ལུགས་ཇི་བཞིན་མི་ཤེས་པས་གཟུགས་སོགས་དངོས་པོ་ བདེན་པའི་མཚན་མ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ཅན་དུ་རྟོགས་པའམ་འཛིན་པས་སོ། །དཔེར་ན། སྒྱུ་མ་ མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་བའི་རྟ་གླང་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་སྣང་བ་ལ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟ་གླང་སོགས་ 2-79 སུ་མེད་པར་མི་ཤེས་པས་རྟ་གླང་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟ་གླང་ སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མི་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུའོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། ཐེག་ཆེན་དགེ་བའི་ བཤེས་གཉེན་དང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་སོགས་ཐབས་མཁས་པ་དང་བྲལ་ བའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། བྱང་པ་དེ་དག་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ཡང་དག་ པར་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཐབས་མཁས་བཅས་པ་དེའི་ ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། དེ་ཆོས་ཅན། དེ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིའི་རྐྱེན་དུས་རིང་མོ་ཞིག་ནས་ཐེག་ཆེན་ དགེ་བཤེས་ཡང་དག་པར་བསྟེན་ནས་མགུ་བར་བྱས་པའི་མན་ངག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཅན་ དང་། ནང་གི་རྒྱུ་དེས་བསྟན་པའི་དོན་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གྱི་བདེན་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་པའི་ ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་བདེན་པའི་དངོས་ པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཁྲུལ་བའི་མཚན་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། དེ་བསལ་ ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཁྱབ་ལ། དེ་ཉིད་དུས་ གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་བསྡུ་ནི། ཐབས་མ་ཡིན་པས་ནི་རིང་ ལ་ཐབས་ཀྱིས་མི་རིང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་མདོར་བསྟན་ལྟར་བསྙད་དོ། ། ༈ སྒྲུབ་བྱེད་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོར་བཞག་པ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞི་ལམ་ལ། འབྲས་བུ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་སྤང་གཉེན། དེ་ དག་གི་དོན་བསྡུ་བའོ། ། ༈ གཞི་ལམ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་སྤང་གཉེན། དང་པོ་ལ། སྤང་། གཉེན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། དེ་ལྟར

【現代漢語翻譯】 此甚深般若（較之於聲聞和緣覺二者的證悟而言，是相反的。較之於聲聞的侷限證悟而言，是相反的），善說（較之於緣覺的侷限證悟而言，是相反的），善於究竟（從這些侷限中解脫出來，最終達到究竟的境界），真是太稀奇了！（依照聖者的意旨）。也可以將此理應用在補特伽羅之上，從而確定是親近還是疏遠，或者說在相續上是親近還是疏遠。在註釋中說，對於聲聞和緣覺是疏遠的，對於菩薩是親近的。第一點是：對於那些聲聞和緣覺來說，法性，般若波羅蜜多是疏遠的。因為他們不具備通達三時平等性的智慧以及大乘的方便善巧。理由成立，因為對於聲聞等來說，他們不具備這些，因為他們不能如實地瞭解色等事物的自性，所以他們會執著或認為色等事物具有真實的體性。例如，魔術師變幻出來的馬、牛等事物，雖然顯現為馬、牛等，但實際上並不具備馬、牛等的自性，如果不能認識到這一點，就會執著于顯現的馬、牛等事物，從而無法認識到馬、牛等事物的無自性。同樣，因為他們遠離了大乘的善知識以及大乘的聞思智慧等方便善巧。 第二點是：對於那些菩薩來說，你，般若波羅蜜多，是真正親近的，因為你具備通達三時平等性的智慧以及方便善巧。理由成立，因為對於菩薩來說，他們能夠在外在因緣上，通過長時間依止大乘善知識並令其歡喜，從而獲得純正無誤的竅訣；在內在因緣上，能夠依靠這些竅訣，通過對世俗諦和勝義諦二諦的聞思修等，生起智慧，從而消除對真實事物的執著所產生的錯覺。這種遍及是存在的，因為如果消除了這種錯覺，就能完全瞭解色等諸法的實相，從而完全通達三時平等性。總結要義是：不具備方便則疏遠，具備方便則不疏遠。以上是按照要點進行了陳述。 確立作為相違品和對治品的能立。 分為三點：一、在基礎道上，對治所緣境的能立；二、在果位上，對治所緣境的能立；三、總結這些要義。 在基礎道上，對治所緣境的能立。 第一點分為：所斷，對治二者。第一點，舊的註釋是：

【English Translation】 This Sherpa (in contrast to the realization of both Shravakas and Pratyekabuddhas, and in contrast to the limited realization of Shravakas), is well-spoken (in contrast to the limited realization of Pratyekabuddhas), and wonderfully brought to ultimate completion (having moved from those limitations to the ultimate). (According to the Arya's intention.) It can also be applied to individuals to determine closeness or distance, or closeness or distance in the continuum. The commentary states that it is distant from Shravakas and Pratyekabuddhas, and close to Bodhisattvas. The first point is: for those Shravakas and Pratyekabuddhas, the Prajnaparamita is distant. Because they lack the wisdom of understanding the equality of the three times and the skillful means of the Mahayana. The reason is established, because for Shravakas and others, they lack these, because they do not know the nature of phenomena such as form as it is, so they grasp or perceive phenomena such as form as having a true characteristic. For example, a magician conjures horses, cattle, etc., and although these appear as horses, cattle, etc., they do not know that they lack the inherent nature of horses, cattle, etc., so they cling to the appearance of horses, cattle, etc., and thus do not see the absence of the inherent nature of horses, cattle, etc. Similarly, because they are separated from the Mahayana's virtuous friend and the skillful means of the Mahayana's wisdom of hearing and thinking, etc. The second point is: for those Bodhisattvas, you, the Prajnaparamita, are truly close, because you possess the wisdom of understanding the equality of the three times and skillful means. The reason is established, because for them, they are able to rely on the Mahayana's virtuous friend for a long time, pleasing them and obtaining unerring instructions; and inwardly, they are skilled in the means of generating wisdom through hearing, thinking, and meditating on the two truths, conventional and ultimate, which are taught by these instructions, thereby eliminating the deluded characteristics of clinging to true entities. This pervasion exists, because if this delusion is eliminated, then the nature of phenomena such as form is fully known, and thus the equality of the three times is fully known. The summary of the meaning is: without skillful means, it is distant, and with skillful means, it is not distant. This is stated according to the summary. Establishing the proof as the dissimilar side and the antidote. There are three points: 1. On the ground and path, the antidote to grasping at characteristics; 2. On the result, the antidote to grasping at characteristics; 3. Summarizing the meaning of these. On the ground and path, the antidote to grasping at characteristics. The first point has two parts: what is abandoned and the antidote. The first point, the earlier commentary is:

་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡུམ་དེ་རྟོགས་པ་དེ་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་རིང་བར་གྱུར་པའི་ སྒྲུབ་པ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་ནི། བྱང་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ པར་སྟོན་ནོ། །ཡང་ན་རིང་བར་གྱུར་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཞེས་སྦྱར་རོ། །རྩ་ བ་ལ། གཞིའི་ཆོས་ཉིད་གཟུགས་སོགས་ཕུང་བོ་གང་ཟག་གི་བདག་དང་བདག་གིས་སྟོང་པ་ 2-80 ཉིད་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། གཞི་ཆོས་ཅན་དུས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་འདི་ འདས་པའོ་(མདོ་རད་ཀིར་)ཞེས་སོགས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ལམ་སྦྱིན་སོགས་དྲུག་དང་བྱང་ ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང་ཚད་མེད་སོགས་ལ་དེ་དང་དེར་སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་ཏེ་མཚན་ མར་འཛིན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། བྱང་པའི་མཉམ་བཞག་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ ཏེ། མཚན་འཛིན་གྱི་བློ་ཡིན་པས་སོ། །གཟུགས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཆགས་པའོ། ། ཞེས་སོགས་དང་། འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །ཞེས་བྱ་བར་འདུ་ ཤེས་ན་ཆགས་པའོ། །ཞེས་སོགས་དང་། དམིགས་པའི་ཚུལ་དུ་སྦྱིན་ཕར་ལ་སྤྱོད་ན་ཆགས་ པའོ། །ཞེས་སོགས་དང་། དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ལ་སྤྱོད་ན་ཆགས་པའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། ། འགྲེལ་པ་ལ། གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །གང་ན། གཟུགས་ ལ་སོགས་པ་མུ་སྟེགས་གཞན་གྱིས་ཀུན་བཏགས་པའི་བདག་དང་ཤེད་བུ་དང་བདག་གི་ སོགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བའམ་མཚན་མར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། དུས་གསུམ་པའི་ཆོས་ ཟག་བཅས་ནི་སོ་སྐྱེའི་ཆོས་དང་། ཟག་མེད་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་དང་། གཉིས་ཀའི་ངོ་བོ་ ནི་ཉོན་མོངས་ཕྱོགས་གཅིག་སྤངས་པའི་སོ་སྐྱེ་ཆགས་བྲལ་གྱི་ཆོས་ཞེས་གསེར་དང་། (རལ་ གྲི་བུ་སོགས་)ཁ་ཅིག སོ་སྐྱེའི་ཟག་བཅས། མི་སློབ་པའི་ཟག་མེད། སློབ་པའི་གཉིས་ཀ་ཞེས་ སོ། །དེ་འདྲའི་ཆོས་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་མ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དོན་དམ་(གསེར་)པའི་ དངོས་པོར་རམ་བླང་དོར་གཉིས་ཀའི་དངོས་པོར་ཞེས་སོགས་ཏེ་དེར་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ མཚན་མར་འཛིན་པ་དང་སྦྱིན་པ་དང་སོགས་པས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་སོགས་བསམ་གཏན་བཞི་ རྣམས་སྒྲུབ་པའོ་ཞེས་མཚན་མར་འདུ་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། དེའི་སྤང་བར་བྱ་ བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཅི་རིགས་པར་བདག་འཛིན་(ཤེར་འབྱུང་)སོགས་དང་སེར་སྣ་ལ་ སོགས་པ་དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་འགྱུར་སྲིད་པ་ཡིན་ན་ཡང་དེ་ལས་འཛིན་སྟངས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ 2-81 ཏུ་ཞུགས་པའི་འཛིན་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་ པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། བྱང་པའི་ལམ་སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། བྱང་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞི་ཤེས་མཚན་འཛིན་ལས་བཟློག་སྟེ་ དེའི་

【現代漢語翻譯】 證悟聲聞等之母，是遠離般若波羅蜜多的修行。理由是：因為它是菩薩道的不順品。此句意即如此。或者，可以加上『是遠離的修行之理由』。根本頌中說：『將基之法性，色等五蘊，認知為空性，無我無人我所。』以及，將基之有法，過去、現在、未來三時之法，認知為『此已逝』等等。以及，將佈施等六度、菩提分法、無量等，執著于彼等之行持，即執相之識，是有法。它是菩薩之等持般若波羅蜜多的不順品，因為它是執相之識。若認知『色即是空』，則會產生貪執。以及，若認知『已逝之法即是已逝之法』，則會產生貪執。以及，若以能取所取之方式行持佈施波羅蜜多，則會產生貪執。以及，若行持四念住，則會產生貪執。』 註釋中說：『對治是基智的不順品。何為不順品？即對於色等，外道所遍計之我、神我和我所等，觀為空性，或執著于相。三時之有漏法是凡夫之法，無漏法是聖者之法，二者之體性是斷除一分煩惱之凡夫離貪之法。』如黃金（寶劍之子等）。有些說是：『凡夫之有漏，無學之無漏，有學之二者。』如此，對於一切未成為勝義諦之事物，執著為勝義諦之事物，或執著為應取應舍之事物等等，即以彼等為對境而執著于相，以及修持佈施等菩提分法等四禪。理由是：因為它是應斷除之法。因為，無論如何，執我（般若生）等以及慳吝等，即使可能成為彼等之對治，但由於是與彼等之執著方式相反之執著。理由是：因為它是執相之識。周遍是因為，菩薩道不緣一切戲論和相。 第二，前釋是：菩薩們將基智從執相中扭轉過來。

【English Translation】 The realization of the mother of the Hearers (Śrāvaka) and others is a practice that is far from the Perfection of Wisdom (Yum Sher Phyin). The reason is that it is an unfavorable condition for the path of the Bodhisattvas. This is what it shows. Or, one can add 'the reason for being a practice that is far away.' In the root text, it says: 'To perceive the nature of the basis, such as form (gzugs) and the aggregates (phung po), as emptiness (stong pa nyid), devoid of self (bdag) and what belongs to self (bdag gis), and to perceive the phenomena (chos) belonging to the three times (dus gsum) as 'this has passed' (འདི་འདས་པའོ་). And to perceive the six perfections (sbyin sogs drug), the aspects of enlightenment (byang chub phyogs kyi chos), and the immeasurables (tshad med sogs) as practicing them, that is, the mind (blo) that grasps at characteristics (mtshan ma), is an unfavorable condition for the Perfection of Wisdom of the Bodhisattvas, because it is a mind that grasps at characteristics. If one perceives 'form is empty' (gzugs stong), there will be attachment (chags pa). And if one perceives 'past phenomena are past phenomena,' there will be attachment. And if one practices generosity (sbyin par) in the manner of an object of focus (dmigs pa'i tshul du), there will be attachment. And if one practices mindfulness (dran pa nye bar bzhag pa), there will be attachment.' In the commentary, it says: 'The antidote (gnyen po) is an unfavorable condition for the basic wisdom (gzhi shes). What is it? It is to view form (gzugs) and so forth as emptiness, devoid of the self (bdag), creator (shed bu), and what belongs to self (bdag gi) that are imputed by other heretics (mu stegs gshan gyis kun btags pa), or to grasp at characteristics. The contaminated (zag bcas) phenomena of the three times are the phenomena of ordinary beings (so skye'i chos), and the uncontaminated (zag med) are the phenomena of noble beings ('phags pa'i chos), and the nature of both is the phenomena of ordinary beings who have abandoned one aspect of afflictions (nyon mongs phyogs gcig spangs pa'i so skye chags bral gyi chos,' like gold (gser), sword son etc.). Some say: 'The contaminated of ordinary beings, the uncontaminated of non-learners, and both of learners.' All such phenomena that have not become ultimate reality (don dam pa'i dngos por ma gyur pa) are grasped at as ultimate reality or as objects of both acceptance and rejection, and by focusing on them, one grasps at characteristics, and one practices generosity and the aspects of enlightenment such as the four meditations (bsam gtan bzhi). The reason is that it is to be abandoned. Because, in any case, even if the self-grasping (bdag 'dzin) and miserliness (ser sna) and so forth could become antidotes to them, it is still a grasping that has entered into a reversed way of grasping. The reason for this is that it is a mind that grasps at characteristics. This is pervasive because the path of the Bodhisattvas does not focus on all elaborations (spros pa) and characteristics (mtshan ma). Secondly, the previous explanation is: Bodhisattvas reverse the basic wisdom from grasping at characteristics.

གཉེན་པོ་ཡིན་པར་འཆད་དོ། །རྩ་བ་ནི། བྱང་འཕགས་ཀྱི་མཉམ་གཞག་གི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ ཅན། གཞི་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་ཆགས་པའི་ཆ་མངོན་འགྱུར་ས་བོན་དང་བཅས་པ་འགོག་སྟེ། གཞི་གཟུགས་སོགས་དུས་གསུམ་པའི་ཆོས་དང་དེ་གང་ཟག་གི་བདག་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ སྟོང་ཉིད་སོགས་དོན་དམ་པར་རང་རང་གི་དངོས་པོ་བདེན་པའི་བདག་མེད་པར་མངོན་སུམ་ གྱིས་རྟོགས་པའི་སློབ་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། སྦྱིན་སོགས་ལམ་ལ་མཚན་ འཛིན་གྱི་ཆགས་(མཐའ་རགས་པ་འགོག་པའི་ཞེས་སྙིང་ཟླ། )པའི་ཆ་ས་བོན་བཅས་འགོག་སྟེ། སྦྱིན་པ་ ལ་སོགས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་བདག་མེད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་ངར་(རྒྱལ་ཞེས་ ཨཱརྱ་ཤེར་འབྱུང་། )འཛིན་མེད་པ་ལ་རང་གནས་ནས་གཞན་དག་སྦྱིན་སོགས་དེ་ལ་རྨོངས་(ཨཱརྱ་)པ་ ལ་གདམས་ངག་(ཨཱརྱ་)སྟོན། བག་མེད་པ་(ཨཱརྱ་)གཉེན་པོ་ལེན་དུ་འཇུག་(མདོ་)ཞུམ་པ་གཟེང་ བསྟོད། ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་(ཨཱརྱ་)དགའ་བར་(མདོ་)བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱོར་ཞིང་འཛུད་ པར་བྱེད་པའི་མངོན་ཞེན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །མཐའ་ནི་ཆ་སྟེ། མཐའ་ནི་ཟད་ དང་འཇུག་ཆ་དང་། །ཉེ་དང་ཕྱོགས་དང་སྨད་པ་ལའོ། །ཞེས་རྣམ་བཤད་རིགས་པ་ལས་སོ། ། བདག་ནི་སྦྱིན་ཕར་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་འགྱུར། ཞེས་ནས། རྣམ་ མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ བསྟན་པར་བྱ། ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། ཆོས་ཅན་འདྲ། གཞི་ལ་ཆགས་པའི་མཚན་ འཛིན་གྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །གཞི་ལ་ཆགས་པའི་ཚོགས་རགས་པ་མངོན་གྱུར་གྱི་གནས་ས་ 2-82 བོན་དང་བཅས་ཐམས་ཅད་བཀག་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་སོགས་ཤེས་བྱའི་གནས་ ལུགས་སྟོང་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ནས་ཞུགས་པའི་སློབ་ ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་དང་། ཆོས་ཅན། ལམ་ལ་ཆགས་པའི་མཚན་འཛིན་གྱི་གཉེན་ པོ་སྟེ། ལམ་ལ་ཆགས་པ་མངོན་གྱུར་ས་བོན་བཅས་འགོགས་པས་སོ། །དེ་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་པ་ ལ་སོགས་པ་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱས་ནས་བདེན་པའི་བདག་སྟེ་དངོས་པོ་མེད་ པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་དེ་ལ་རང་གནས་ནས་གཞན་སྦྱོར་བའི་མངོན་(ཤེར་འབྱུང་)ཞེན་ མེད་པའི་བློ་ཡིན་པས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་པ་སྤང་བྱ་དེ་དང་དེ་དྲུངས་འབྱིན་བྱེད་ དུ་སྟོན་པའམ། གཉེན་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་སྤང་བྱར་འགྱུར་མི་སྲིད་ཅེས་སྟོན་པའོ། ། ༈ འབྲས་བུ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་སྤང་གཉེན། གཉིས་པ་ལ། སྤང་གཉེན་གཉིས་ལས། ༈ སྤང་། དང་པོ་ལ། ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ སུ་བསྟན། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། རྩ་བ་ནི། རྒྱལ་བ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་ པ་དང་སོགས་པ་(དེ་པ་དང་ཉན་ཐོས་དང་དེ་མིན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི

【現代漢語翻譯】 被解釋為對治。根本是：作為具有北傳佛教（བྱང་འཕགས་）的平等住（མཉམ་གཞག་）之智慧的法，它能阻止在基礎（གཞི་）上執著于相的貪著部分，包括顯現的種子。因為它是以現量證悟基礎（གཞི་）的色等三時之法，以及補特伽羅之我等空性的空性等，在勝義諦中各自的實有自性無我的學道。此外，它還能阻止貪著于佈施等道的執相部分（阻止粗大的邊執），包括種子。通過現量證悟佈施等直至一切智的無我，從自身位置向他人施捨等，對於那些對此迷惑的人，給予教誨，引導他們採取不放逸的對治，讚揚沮喪者，使正確進入者感到歡喜，通過這種方式，它是連線和引導的無有實執的智慧。邊是部分，邊是終結、結束部分，臨近、方向和貶低。這是出自《辨析智慧》。不會分別認為『我正在行佈施波羅蜜多』，如是正確地顯示，直至不會分別認為『我正在行一切智』等等。在註釋中：法相同。是對治基礎上的貪著之執相。因為它阻止了基礎上的粗大貪著之顯現的處所和種子。因為它是現量證悟色等所知之實相空性後進入的學道。以及，法是對治道上的貪著之執相，因為它阻止了道上的貪著之顯現和種子。因為它在三輪清凈后，現量證悟佈施等無有真我，因此它是從自身位置向他人施捨的無有實執的智慧。『在所有方面』是指顯示去除應斷之物，或者顯示它只是對治，不可能變成應斷之物。 對於果的執相之應斷和對治，分為應斷和對治兩種。關於應斷，首先，顯示了微細的貪著為不相順品，並顯示了對此的論證。首先，根本是：執著于勝者之相，以及其他（天人和聲聞，以及其他有情眾生）。

【English Translation】 It is explained as an antidote. The root is: As a Dharma possessing the wisdom of Samahita (even placement) of the Uttara Nikaya (Northern Transmission), it prevents the attachment to characteristics on the base, including the seeds of manifestation. Because it is the path of learning that directly realizes the emptiness of the base, such as form, etc., the Dharma of the three times, and the emptiness of the self of the individual, etc., the selflessness of reality in the ultimate truth, each with its own true entity. Furthermore, it also prevents the attachment to characteristics on the path of giving, etc. (preventing the gross extremes), including the seeds. Through directly realizing the selflessness of giving, etc., up to omniscience, from one's own position, one gives to others, etc., and for those who are confused about this, one gives instructions, guides them to take the antidote of non-negligence, praises the discouraged, and makes those who have entered correctly rejoice. In this way, it is the wisdom without clinging that connects and guides. The extreme is the part, the extreme is the end and the ending part, near, direction, and degradation. This is from the 'Analysis of Wisdom'. One will not conceptually think, 'I am practicing generosity paramita,' and so on. It is correctly shown that one will not conceptually think, 'I am practicing omniscience,' and so on. In the commentary: The Dharma is the same. It is the antidote to the attachment to characteristics on the base. Because it prevents the place and seeds of manifestation of gross attachment on the base. Because it is the path of learning that enters after directly realizing the emptiness of the reality of form, etc., as it is. And, the Dharma is the antidote to the attachment to characteristics on the path, because it prevents the manifestation and seeds of attachment on the path. Because after purifying the three circles, one directly realizes that giving, etc., has no true self, so it is the wisdom without clinging that connects others from one's own position. 'In all aspects' means showing that the object to be abandoned is removed, or showing that it is only an antidote and cannot become an object to be abandoned. Regarding the abandonment and antidote of clinging to characteristics of the fruit, it is divided into two: abandonment and antidote. Regarding abandonment, first, the subtle attachment is shown as a non-conducive factor, and the proof of this is shown. First, the root is: clinging to the characteristics of the Victorious One, and others (devas and shravakas, and other sentient beings).

་)དགེ་བ་ཐམས་ཅད་མཚན་མར་ གཟུང་(མདོ་)སྟེ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བ་ཆོས་ཅན། བྱང་པའི་མཉམ་གཞག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ ཏེ། ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ཡིན་པས་སོ། །(དེ་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་)རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མཚན་མར་ཡིད་ ལ་བྱེད་ན། ཇི་ཙམ་དུ་མཚན་མར་གྱུར་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཆགས་པའོ། །(དེ་དེའི་དགེ་བ་དང་ཉན་ཐོས་དང་ སེམས་ཅན་གཞན་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བ་མཚན་མར་བྱས་ཏེ་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་ན། ) ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ ལ། མཚན་མར་བྱས་ཏེ་དེ་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་(མཆོད་པ་བྱེད་པ་གུས་པ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་རད་ ཀིར། )སོགས་པ་སྔར་ལྟར་ཏེ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ཉིད་ཀྱིས་(ཆགས་པ་ ཡིན་ཀྱང་དེར་རྟོགས་དཀའ་བས་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ཞེས་བྱ་ཞེས་ཆོས་རྗེ་འཇམ་གསར་རོ། ། )སོ། །སྤང་བྱར་མི་འཐད་དེ་ གཉེན་པོར་འགྱུར་བས་སོ། །ཞེ་ན། ཆོས་ཅན། མ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལྟ་མོད་ 2-83 ཀྱི་སྤང་བྱ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟེ་དྲུངས་འབྱིན་བྱེད་མིན་པས་སམ་གཉེན་པོ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ པས་སྤང་བྱར་(རད་ཀིར་དོན། )ཡང་འགྱུར་བ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །བམ་པོ་གསུམ་པ་འཆད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཡང་ཇི་(ཞེས་པ་སླར་ཡང་འདི་གཏན་ལ་དབབ་ཅེས་པའོ། ། )ལྟར་ ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ཞེ་ན། རྩ་འགྲེལ་ནི། གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཀྱི་ལམ་སྟེ་ རིགས་སམ་(སྙིང་མཆོག་)ཚོགས་སམ་ཕུང་(ཟླ་ཟེར་)བོ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱེད་རྣམས་ཀྱི་རང་ བཞིན་ཆོས་ཉིད་དེ་ཟབ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སམ་ ངོ་བོ་ཉིད་བདེན་པ་ཁོ་ནས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །(རབ་འབྱོར་གྱིས་)ཤེར་པ་ཟབ་པོ། ། (འདིར་ཤེར་ཕྱིན་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་ཏེ། མདོར་ཤེར་ཕྱིན་ནི་མ་བྱས་མངོན་པར་འདུ་མ་བྱས་པ་སྟེ་ཞེས་སོ། ། ) བཀའ་ སྩལ་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་དེ་པ་ ལ་སྐྱབས་སོགས་ཀྱི་མཚན་མར་དམིགས་པ་ཡང་ཆོས་ཅན། བྱང་པའི་མཉམ་གཞག་གི་མི་ མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ལ་སྐྱབས་སོགས་ཀྱི་མཚན་མར་གཟུང་ བ་དེའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ གཉེན། གཉིས་པ་ལ། སྤོང་བྱེད་གཉེན་པོ། ཟབ་པ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པའོ། ། ༈ སྤོང་བྱེད་གཉེན་པོ། དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། སྤང་བྱ་ཡིན་པ། འོ་ན་གཉེན་པོ་གང་གིས་ཇི་ལྟར་སྤོང་ཞེ་ན། རྩ་འགྲེལ་ ནི། བྱང་འཕགས་ཀྱི་མཉམ་གཞག་གི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། མཚན་འཛིན་གྱི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ སྤོང་བར་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་(གྲོལ་སྡེ་གཉིས་)འཛིན་པ་དང་ཤེས་བྱ་(གྲོལ་སྡེ་གཉིས་)གཟུང་ བའི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན

【現代漢語翻譯】 將所有善行執著于相（《經部》的觀點），並回向于圓滿菩提，這與菩薩的等持相違背，因為存在細微的執著。(持此觀點者為阿羅漢)如果將圓滿佛陀執著于相，那麼執著的程度就與執著于相的程度相同。(如果將此善行以及聲聞和其它眾生的善行執著于相，並回向于無上圓滿菩提)，等等。《釋論》中說：執著于相而向天神頂禮（供養、恭敬、佈施等等，如Ratikirti所說），等等，如前所述，這是與等持相違背的，因為存在細微的執著（即使存在執著，也很難意識到，所以稱為細微的執著，如Chöje Jamsar所說）。不應捨棄，因為它會成為對治。(有人)如果問：為什麼不應捨棄？因為它可以成為對治。答：這是對不信仰等等的對治，因為它本身就是緣于佛陀的福德資糧之因。雖然如此，但它並非完全是對治，因此也可能成為應捨棄之物（Ratikirti的觀點），這並不矛盾。第三品講解完畢。 第二部分，連線：又如何證明細微的執著是相違背的呢？根本頌和註釋：色等等的法，即道路、種姓或（心髓）集合或蘊（月光），這些法具有自性，即法性，是甚深的，因為在勝義諦中，它們是自性空或本體空性的法。(善現)請開示甚深般若！（此處般若是自性般若，簡而言之，般若是未造作、顯現、不造作）。佛陀開示：一切法皆是自性空。因此，緣于天神等等的執著于相也是與菩薩的等持相違背的，因為在勝義諦中，本體是空性的，所以執著于天神等等的相。 第二部分，對治。顯示甚深等等的理由。 第一部分，連線：是應捨棄之物。那麼，用什麼對治，如何對治呢？根本頌和註釋：菩薩的等持智慧能夠捨棄執著于相的細微執著，因為能知（解脫二諦）和所知（解脫二諦）的法在勝義諦中是自性空。

【English Translation】 Dedicating all virtues while grasping at characteristics (according to the Sutra perspective) towards complete enlightenment is contrary to the Samadhi of a Bodhisattva, due to the presence of subtle clinging. (This view is held by Arhats). If one mentally focuses on the complete Buddha while grasping at characteristics, then the degree of clinging is equivalent to the degree of grasping at characteristics. (If one dedicates this virtue, as well as the virtues of Shravakas and other sentient beings, while grasping at characteristics, towards unsurpassed complete enlightenment), etc. In the commentary, it says: Paying homage to Devas while grasping at characteristics (making offerings, showing respect, giving alms, etc., as Ratnakirti said), etc., as before, is contrary to it, because of the subtle clinging (even though there is clinging, it is difficult to realize, so it is called subtle clinging, as Chöje Jamsar said). It should not be abandoned because it becomes an antidote. (Someone asks) If asked: Why should it not be abandoned? Because it can become an antidote. Answer: It is an antidote to disbelief, etc., because it itself is the cause of the accumulation of merit focused on the Buddha. Although this is the case, it is not entirely an antidote, so it can also become something to be abandoned (Ratnakirti's view), which is not contradictory. The third chapter is explained. Second part, connection: Again, how is it proven that subtle clinging is contradictory? Root verse and commentary: Forms, etc., the dharmas, i.e., the path, lineage, or (essence) collection or aggregates (moonlight), these dharmas have a nature, i.e., dharmata, which is profound, because in ultimate truth, they are dharmas that are empty of self-nature or essence. (Subhuti) Please elucidate the profound Prajna! (Here, Prajna is self-nature Prajna, in short, Prajna is uncreated, manifest, uncreated). The Buddha taught: All dharmas are empty of self-nature. Therefore, focusing on the characteristics of refuge, etc., on Devas is also contrary to the Samadhi of a Bodhisattva, because in ultimate truth, the essence is emptiness, so grasping at the characteristics of refuge, etc., on Devas. Second part, antidote. Showing the reasons for profoundness, etc. First part, connection: It is something to be abandoned. Then, with what antidote, how is it abandoned? Root verse and commentary: The wisdom of the Samadhi of a Bodhisattva is able to abandon the subtle clinging of grasping at characteristics, because the knower (liberation of the two truths) and the known (liberation of the two truths) are empty of self-nature in ultimate truth.

་གཅིག་པར་ཏེ་བདེན་མེད་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ གཅིག་པར་མངོན་སུམ་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཞེན་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །མདོ་ལས། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རང་ 2-84 བཞིན་མེད་པ་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་དེ་ཤེས་ན་ཆགས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་ སུ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། ། ༈ ཟབ་པ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པ། གཉིས་པ་ལ་ཟབ་པའི། རྟོགས་དཀའ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས་སོ། ། ༈ ཟབ་པའི་རྒྱུ་མཚན། དང་པོ་ལ། མཚམས་ སྦྱར་ནི། ཡང་(ནི་སྔར་བཤད་ལྟར་རོ། ། )ཇི་ལྟར་རམ་གང་གི་ཕྱིར། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རང་ བཞིན་གྱིས་ཟབ་པ་(ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་པ་ཡིན་ཞེ་ན་བཙུན་གྲོལ་)ཡིན་ཞེ་ན། རྩ་འགྲེལ་ནི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། མཚན་འཛིན་གྱི་བློས་མངོན་སུམ་ཏུ་རྟོགས་དཀའ་བ་ ཡིན་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་སོགས་པས་ ཐོས་ངེས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་དམིགས་པའི་དོན་ནམ་ཡུལ་ཡིན་པ་བཀག་པའམ་བསལ་བ་ ཡིས་སོ། །དེས་ན་དེ་ཆོས་ཅན། (སྟོང་ཉིད་གསལ་བར་ཤེར་ཕྱིན་ཞེས་རད་ཀིར། ) ཟབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། དེས་རྟོགས་དཀའ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་མདོ་ལས་བཤད་པ་སྟེ། ཡུམ་ནི་ རྟོགས་པར་དཀའོ། །བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ནི་འདི་ལྟར་སུས་ཀྱང་མ་མཐོང་མ་ཐོས་མ་ངེས་རྣམ་ པར་མ་ཤེས། (ཨཱརྱ་བཙུན་གྲོལ་)ཞེས་སོགས་སོ། ། ༈ རྟོགས་དཀའ་བའི་རྒྱུ་མཚན། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཡང་དེ་ལྟར་རྟོགས་དཀའ་བ་ཉིད་ཅིའི་རྒྱུས་ཡིན་ཞེ་ ན། (ཨཱརྱ་བཙུན་གྲོལ་ཤེར་ཕྱིན་རྟོགས་དཀའ་བའི་རྒྱུ་ཅི་ཞེ་ན་ཞེས། ) རྩ་འགྲེལ་ནི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ ཆོས་ཉིད་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། (ཤེར་ཕྱིན་ཞེས་ཨཱརྱའོ། ། )རྟོག་གེའི་བློས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། གང་ གི་ཕྱིར་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་(འདིའི་རྗེས་སུ་རྒྱུན་ ཞུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་མདོར་ཡོད། )རྣམ་པའི་བར་གྱི་བདེན་དངོས་ཡིན་པར་དང་། (ཨཱརྱ་དག་ལྡན། ) དེ་ འདྲའི་བདེན་དངོས་ཡིན་པར་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱིས་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའི་ ཕྱིར། དེས་ན། ཆོས་ཅན། བདེན་དངོས་འདི་དང་འདིའོ། །ཞེས་རྟོག་གེའི་བློས་རྟོགས་དཀའ་ བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་བསམ་པ་ལས་འདས་པ་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། 2-85 ཞེས་མདོ་ལས་འདོད་དམ་བཤད་དེ། ཤེར་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པོ། །བཀའ་སྩལ་པ། གཟུགས་དང་། ཞེས་ནས། མ་འདྲེས་པའི་བར་དང་། རྒྱུན་ཞུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ གྱིས་མ་ཤེས་སོ། །ཞེས་སོ། ། ༈ དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བ། གསུམ་པ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། དེ་ལྟར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་སོགས་པ་གཉེན་པོ་སོགས་ བརྗོད་ནས

【現代漢語翻譯】 因為它是通過無執著的智慧，完全了知一切法在真實中無有自性，並且在真如中是同一的。經中說：『色等一切法，其自性唯一，即無自性，無為法。若能知此，則能斷除一切貪著。』 甚深等原因的闡述 第二部分是甚深和難以證悟的兩個原因。 甚深的原因 第一部分，連線詞：那麼，正如之前所說，為什麼說諸法的法性是甚深的呢？（如果說般若波羅蜜多是甚深的，那麼）根本頌和註釋是：諸法的自性，即空性，是所立宗。因為執著于相的意識難以直接證悟它，因為眼等所有識都不能直接見到它，所以通過聽聞、確定和分別了知，即遮止或排除了所緣境。因此，它是所立宗，（空性顯現為般若波羅蜜多）是甚深的。因此，它是難以證悟的法性。經中說：『般若波羅蜜多是難以證悟的。』佛說：『它是如此，無人能見、能聞、能確定、能分別。』 難以證悟的原因 第二部分，連線詞：那麼，為什麼它是如此難以證悟的呢？（如果說阿雅（梵文：ārya，聖者）的般若波羅蜜多難以證悟，那麼）根本頌和註釋是：諸法的自性，即法性，是所立宗。（般若波羅蜜多是阿雅。）因為分別唸的意識無法思議它。因為從色等一直到不共佛法（此處原文簡略了從預流果到一切智智的內容）之間的真實存在，並且因為從色到一切智智都無法完全了知這樣的真實存在。因此，所立宗是：這個和這個是真實存在。因此，分別唸的意識難以證悟它。因此，佛陀宣說它是超越思議的。經中說：『般若波羅蜜多是不可思議的。』佛說：『從色開始，直到不共法，以及從預流果到一切智智都無法了知。』 總結這些要點 第三部分，之前的註釋是：如此宣說了不相順品和對治品等之後

【English Translation】 Because it is the wisdom free from attachment that fully knows that all phenomena are the same in the absence of truth and are the same in suchness. The sutra says: 'All phenomena such as form are of one nature, that is, without nature, unconditioned. If one knows this, then all attachments are completely abandoned.' Explanation of the reasons for profundity, etc. The second part is two reasons for profundity and difficulty in realization. Reasons for profundity The first part, the conjunction is: Again (as mentioned before). How or why is the nature of phenomena profoundly by nature (if it is said that Prajnaparamita is profound, then)? The root text and commentary are: The nature of phenomena, emptiness, is the subject. It is difficult for the mind that grasps at characteristics to directly realize it, because all consciousnesses such as the eye cannot directly see it, so by hearing, ascertaining, and distinguishing, that is, by preventing or eliminating the object of focus. Therefore, that subject (the Prajnaparamita is clear in emptiness). It is profound. Therefore, it is the nature of being difficult to realize. As the sutra says: 'The Mother (Prajnaparamita) is difficult to realize.' It is said: 'It is like this, no one has seen, heard, ascertained, or distinguished it.' Reasons for difficulty in realization The second part, the conjunction is: Again, why is it so difficult to realize? (If it is said that Arya's Prajnaparamita is difficult to realize, then) The root text and commentary are: The nature of phenomena, that is, the Dharma nature, is the subject. (Prajnaparamita is Arya.) Because the mind of speculation cannot conceive of it. Because from form, etc., to the unmixed Buddha-dharmas (following this, there is a summary of the stream-enterer to omniscience) is considered to be true and real. And because such a true and real existence cannot be fully known from form to omniscience. Therefore, the subject is: This and this are true and real. Therefore, it is difficult for the mind of speculation to realize it. Therefore, the Buddha desires that it is beyond thought. As the sutra desires or says: Prajnaparamita is inconceivable. It is said: 'Form,' and so on, 'to the unmixed,' and 'from the stream-enterer to omniscience is not known.' Summarizing these points The third part, the previous commentary is: Thus, after stating the unfavorable side and the antidote, etc.

་དེ་གཉིས་ཀའི་མཇུག་བསྡུ་བར་བྱའོ། །རྩ་འགྲེལ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་སོགས་པ་ རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་ཆོས་ཅན། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། མཚན་འཛིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱང་པ་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་དང་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཆོས་ཅན། མཚན་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་བདེན་མེད་དུ་ མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བ་སྟེ། སྤྱིར་ (ཤེར་འབྱུང་)མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཐམས་ཅད་འདིར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་། ཞེན་མེད་ཀྱི་བློ་ བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཐམས་ཅད་གཉེན་ཕྱོགས་སོ་ཞེས་པའི་རབ་དུ་དབྱེ་བ་མ་ ལུས་པ། མདོ་ལས་ཇི་སྐད་(དག་ལྡན་)བཤད་པ་བཞིན་དུ་བསྟན་བཅོས་འདིར་(དག་ལྡན་)བཤད་ པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་(དག་ལྡན་)གྱི་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༈ ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྦྱོར་བ། གཉིས་པ་ལ། སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བ་(ཤེར་འབྱུང་)དང་། རྣམ་པ་(ཤེར་)སྦྱོར་བའི་(ཤེར་)ངོ་བོ་དང་། རྣམ་པའོ། །དང་པོ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། སྔར་བཤད་དེ་ལྟར་མཚན་འཛིན་གྱི་བློ་ཀུན་མི་མཐུན་ པའི་ཕྱོགས་དང་སོགས་པས་མཚན་མེད་ཀྱི་རྟོགས་པ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་(ཤེར་འབྱུང་)བརྗོད་ ཟིན་ནས་སྤང་གཉེན་དེ་དག་བླང་དོར་གྱིས་རྣམ་པར་སྒོམ་པའི་འབྱོར་བ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྦྱོར་ལམ་ནི་འཆད་དོ། །རྩ་བ་དང་འགྲེལ་པ་ལྷན་ཅིག་བཤད་པ་ལ། བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་ པ་དབང་རྣོན་གྱི་མཉམ་བཞག་གི་ཡུམ་སྦྱོར་ཆོས་ཅན། གཞིའི་ངོ་བོ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པ་བཀག་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མངོན་ཞེན་གྱིས་སྤྱོད་པ་ 2-86 ཉམས་(རད་ཀིར་)ལེན་བཀག་པའི་རྟོགས་(རད་ཀིར་)མེད་ཀྱིས་ཡུམ་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་ སོ། །བྱང་ཆེན་པོ་ཤེར་པ་ལ་སྤྱོད་ཚེ་གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་མི་སྤྱོད་ན་ཤེར་པ་ལ་སྤྱོད། ཅེས་ སོགས་རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །ཆོས་ཅན། གཞིའི་ཁྱད་པར་གཟུགས་སོགས་དེ་མི་རྟག་པ་དང་། སྟོང་པ་དང་རྟག་བདེ་སོགས་པ་ལ་ཞེས་སོགས་དང་། གཟུགས་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ་མི་རྟག་ ཅེས་བྱ་བར་མི་སྤྱོད་ན། ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། གཞི་དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ གཟུགས་སོགས་སོ་སོར་མ་རྫོགས་པ་དང་རབ་ཏུ་རྫོགས་པ་ལ་ཞེས་སོགས་དང་། གཟུགས་ རྫོགས་པའམ་མ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་མི་སྤྱོད་ན། ཞེས་སོགས་སོ། །མ་རྫོགས་པ་(མ་ཚང་བ་ གསེར་)ནི་བརྟགས་(འགྲེལ་ཆེན་)པའི་གཟུགས་ཏེ། བརྟགས་པ་ལྟར་ངོ་བོ་མེད་(འབུམ་ཊཱིཀ་)པས་ མཚན་ཉིད་ཀྱིས་(འགྲེལ་ཆེན། )སྟོང་པའི་ཕྱིར་(དངོས་)ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་(དོན་)དུ་མ་རྫོགས་པའོ། ། རྫོགས་པ་ནི་ཆོས་(ཚང་བ་སྟེ་)ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཏེ། ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པ་དང་ལྡན་པས་སོ། ། ཞེས་འགྲེལ་(གསེར་བུདྡྷ་ཤྲཱི

【現代漢語翻譯】 要結束這兩個方面。根本釋和註釋是：聲聞乘等同於緣覺乘的道，具有法性，是相違的一方，因為它們是執著于相的。作為菩薩的聖者，其等同於佛陀證悟的等持智慧，具有法性，是破除相執的對治方，因為它是直接證悟一切法在勝義諦中無有自性的智慧。如是按照次第進行連線。一般來說，所有執著于顯現的念頭（從《般若經》中產生）在這裡都是相違的一方，而所有不執著且證悟無有真性的念頭都是對治的一方。這種完全的區分，正如經中所說的那樣，也應在論典中以同樣的方式進行闡述，以便在通達一切種智時瞭解。 修持的加行： 第二部分是關於修持的加行，包括加行的分類（從《般若經》中產生）、形式（《般若經》）、加行的本質（《般若經》）和種類。第一部分是：之前的註釋說，如前所述，所有執著于相的念頭都是相違的一方，而不執著于相的證悟是對治的一方（從《般若經》中產生）。那麼，什麼是通過取捨這些應斷和應修之法來進行觀修的加行呢？現在將要解釋加行道。根本和註釋一起解釋：作為菩薩的利根者，其等持的般若波羅蜜多，具有法性，是一種遮止基之自性，即色等一切法存在的加行，因為它是通過不執著地行持，遮止對境的耽著，以無相的證悟來觀修般若波羅蜜多的加行。當大菩薩行持般若時，如果不行持於色，則行持于般若，乃至一切種智。具有法性，基的差別，即色等是無常的、空性的、常樂等。如果不行持于『色是常』或『色是無常』等。具有法性，基的體性的差別，即色等各自不圓滿和圓滿。如果不行持于『色是圓滿』或『色是不圓滿』等。不圓滿（不完整）是指被分別的色，因為按照分別，其體性是空性的（《十萬頌般若釋論》），因此體性上是不圓滿的，因為它是功德的所依（意義）。圓滿是指法性（完整），即具有無量功德的色。（金光明疏）

【English Translation】 These two should be concluded. The root text and commentary are: The path of the Shravakas and so forth, similar to the Pratyekabuddhas, is of the nature of Dharma, being an opposing side, because it is clinging to signs. The Samadhi wisdom of the noble Bodhisattva and so forth, the realization of the Buddhas, is of the nature of Dharma, being an antidote to clinging to signs, because it is the wisdom that directly realizes that all Dharmas are without inherent existence in the ultimate truth. Thus, they are connected in order. In general, all minds that cling to appearances (from the 'Perfection of Wisdom') are the opposing side here, and all minds that are without clinging and realize the absence of true nature are the antidote side. This complete distinction, as explained in the Sutras, should also be explained in this treatise in the same way, so that it may be understood in the context of omniscience. The Application of Practice: The second part concerns the application of practice, including the divisions of application (from the 'Perfection of Wisdom'), the form ('Perfection of Wisdom'), the essence of application ('Perfection of Wisdom'), and the types. The first part is: The previous commentary stated that, as mentioned before, all minds that cling to signs are the opposing side, and the realization without signs is the antidote side (from the 'Perfection of Wisdom'). So, what is the application of cultivating through adopting and abandoning these to-be-abandoned and to-be-cultivated aspects? The path of application will now be explained. The root text and commentary are explained together: The Samadhi of the Bodhisattva with sharp faculties, the mother of the path of application, is of the nature of Dharma, being an application that prevents the abiding of the basis's nature, which is all Dharmas such as form, because it is an application of cultivating the mother through non-attachment, preventing engagement with objects through clinging. When a great Bodhisattva practices Prajna, if they do not practice on form, they practice on Prajna, up to omniscience. It is of the nature of Dharma, the difference of the basis, such as form, is impermanent, empty, permanent bliss, etc. If they do not practice on 'form is permanent' or 'form is impermanent,' etc. It is of the nature of Dharma, the difference in the characteristics of the basis, such as form, is incomplete and complete. If they do not practice on 'form is complete' or 'form is incomplete,' etc. Incomplete (not complete) refers to the form that is conceptualized, because according to conceptualization, its nature is empty (Abhisamayalankara Commentary), therefore it is incomplete in nature, because it is the basis of qualities (meaning). Complete refers to the nature of Dharma (complete), which is form possessing infinite qualities. (Golden Light Sutra Commentary)

་ཡང་། )ཆེན་ནོ། །(རྫོགས་མ་རྫོགས་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་གཟུགས་དང་ཡོངས་གྲུབ་ལ་འབུམ་ ཊཱིཀ་ཏུ་ཡང་བཤད་དོ། །གཉལ་ཆུ་མིག་པ་སོགས། )བོད་དག་དེ་སེམས་ཙམ་པའི་ཆོས་སྐད་ཅིག་ཡིན་པས་ མི་འཐད་ཟེར་བ་ནི་རྣམ་པར་འཁྱམས་སོ། །(ཁ་ཅིག་ཚོགས་རྫོགས་མ་རྫོགས་ཟེར་རོ། ། ) གཉལ་སོགས་ ནི་(ཆུ་མིག་འོད་ཟེར་མགོན། )མ་རྫོགས་པ་བྱིས་པའི། རྫོགས་པ་རྒན་པོའི་ཟེར་བ་ནི་ནོར་བ་སྟེ། རྣམ་ མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་སྦྱར་ནས་གསུངས་པས་དེ་ཅི་ལྟར་འགྲིག གཟུགས་རྫོགས་པ་དང་མ་ རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་(ནི་བསྒོམས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་མ་རྫོགས་པ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ་གསུངས་ཞེས་གནོད་ འཇོམས་དང་། བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཐོབ་མ་ཐོབ་ཅེས་པཎྜི་ཏ་ཞི་བ་འབྱུང་གནས་སོ། ། )ཞེས་སོགས་རྣམ་མཁྱེན་ བར་རོ། །ཆོས་ཅན། གཟུགས་སོགས་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་དེ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤང་གཉེན་གྱི་ དབྱེ་བ་ལ་ཞེས་སོགས་ཏེ། གཟུགས་ཆགས་པ་དང་མ་ཆགས་པར་ཞེས་བྱ་བར་མི་སྤྱོད་ཅེས་ སོགས་རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །ཆོས་ཅན། (ཨཱརྱ་སོགས་དངོས་)གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། 2-87 བསྟན་མ་བསྟན་གྱིས་འཕེལ་འགྲིབ་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་(འགྲེལ་ཆེན་དོན་དངོས། )ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཤེར་ ཕྱིན་ལ་ཞེས་སོགས་ཏེ། ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་བསྟན་ཀྱང་མི་འགྲིབ། མ་བསྟན་ཀྱང་མི་(ལུང་དང་ རྟོགས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ནི་བསྟན་མ་བསྟན་དང་བསྒོམ་མ་བསྒོམ་གྱིས་འཕེལ་འགྲིབ་ཏུ་འགྱུར་བས་ཆོས་ཉིད་ལ་དགོངས། ) འགྲིབ། བསྟན་ཀྱང་མི་འཕེལ། མ་བསྟན་ཀྱང་མི་འཕེལ་བ་ངོ་མཚར་ཆེའོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ ཅན། བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། བསྔགས་མ་བསྔགས་ཀྱིས་རྗེས་ཆགས་ཁོང་ཁྲོར་ འཕེལ་འགྲིབ་ཏུ་མི་བྱེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡུམ་བཅས་ལ་ཞེས་སོགས་སོ། །སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ནི་ ལེགས་པ་བརྗོད་ཀྱང་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །ཉེས་པ་བརྗོད་ཀྱང་ཁོང་ཁྲོ་བར་འགྱུར་ བ་མེད་དོ། །རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་བསྟན་ཀྱང་དེ་ བཞིན་མ་བསྟན་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཅན། བྱ་དཀའ་རྣམ་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་སྟེ་ གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཆེད་དུ་བྱ་དཀའ་(ཨཱརྱ་)བ་རྣམ་མཁྱེན། སྦྱོར་བ་བྱ་དཀའ་(ཨཱརྱ་)བ་ལམ་ཤེས། བྱེད་པའམ་ལས་(ཨཱརྱ་)བྱ་དཀའ་བ་གཞི་ཤེས་(ཨཱརྱ་)གསུམ་ལ་ཞེས་སོགས་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་ དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་པའི་དོན་དེའོ། །སོ་སོར་སྦྱར་ན། ཆོས་ཅན། ཆེད་དུ་བྱ་དཀའ་(དག་སྙིང་ཟླ་ཟེར་རད་ཀིར་དངོས། )བའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ་(སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་ ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་གོ་ཆའི་དཀའ་སྤྱོད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཞེས་རད་ཀིར་རོ། ། )སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་(མདོ་སྙིང་ཟླ་) ཆེད་དུ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་(མདོར་ཡོད། )གོ་ཆ་བགོ

【現代漢語翻譯】 此外，（對於不完整和完整的所有推測之色法以及圓成實性，在《十萬頌釋》中也有解釋。如涅爾曲米巴等。）說藏族人認為這是唯識宗的剎那法，是不合理的，這是胡說八道。（有些人說是完整或不完整。）涅爾等人（曲米光芒怙主）說不完整是兒童的，完整是老人的，這是錯誤的。因為這是與一切智之間聯繫起來說的，怎麼能這樣說呢？所謂色法的完整和不完整，（指的是修習的圓滿和不圓滿，如《摧毀論敵》所說。班智達寂靜生也說是獲得或未獲得修習的圓滿。）等等，直到一切智之間。法，對於色法等，執著與不執著的對治差別，等等，所謂執著色法與不執著色法，不適用，等等，直到一切智之間。法，（聖者等真實）不改變的結合，即不因宣說或不宣說而增減的（《大疏》的真實意義）法性的般若波羅蜜多，等等，這部甚深般若，即使宣說也不會減少，即使不宣說也不會減少，即使宣說也不會增加，即使不宣說也不會增加，真是太神奇了！等等。法，無作者的結合，即不因讚揚或不讚揚而生起貪嗔的法性母續，等等。幻化的人，即使說好話也不會貪著，即使說壞話也不會生氣。善現，同樣，諸法的法性，宣說也是如此，不宣說也是如此。等等。法，三種難行之結合，即依次為特意難行（聖者）的一切智，結合難行（聖者）的道智，作者或事業（聖者）難行的基智三種，等等，即依次為一切智自性的意思。分別結合，法，是特意難行（達辛達熱拉吉爾真實）的結合，即（爲了獲得諸佛法，披上盔甲的難行結合，如拉吉爾所說。）爲了所有眾生（多辛達），圓滿菩提（多有），披上盔甲。 Furthermore, (regarding the imputed forms and the perfectly established nature, whether complete or incomplete, it is also explained in the Hundred Thousand Commentaries. Such as Nyal Chumikpa, etc.) To say that Tibetans consider this to be a momentary dharma of the Mind-Only school is unreasonable; it is nonsense. (Some say complete or incomplete.) Nyal, etc. (Chumik Özer Gön) say that incomplete is for children and complete is for the elderly, which is incorrect. Because it is spoken in connection with omniscience, how can it be like that? As for the completeness and incompleteness of form, (it refers to the completion and incompletion of meditation, as stated in 'Destroying the Opponent'. Paṇḍita Śībhava also says whether or not one has attained the completion of meditation.) etc., up to omniscience. Dharma, regarding attachment and non-attachment to form, etc., the distinction of antidotes, etc., as for attachment to form and non-attachment to form, it is not applicable, etc., up to omniscience. Dharma, (Ārya etc. reality) the unchanging union, i.e., the nature of dharma of Prajñāpāramitā (Great Commentary reality) that does not increase or decrease due to being taught or not taught, etc. This profound Mother, even if taught, does not decrease; even if not taught, it does not decrease; even if taught, it does not increase; even if not taught, it does not increase; it is very wonderful! etc. Dharma, the union without an agent, i.e., the nature of dharma Mother that does not increase or decrease with attachment and anger due to praise or non-praise, etc. The illusory person, even if praised, does not become attached; even if blamed, does not become angry. Subhūti, likewise, the nature of dharmas, whether taught or not taught, is the same. etc. Dharma, the union of three difficult deeds, i.e., in order, the intentionally difficult (Ārya) omniscience, the difficult union (Ārya) path knowledge, the difficult agent or action (Ārya) base knowledge, etc., i.e., in order, the meaning of the nature of the three omniscients. Separately combined, Dharma, is the union of intentionally difficult (Daknying Dazer Rakir reality), i.e., (in order to attain the Buddha's dharmas, the union of armor-wearing difficult practice, as Rakir said.) For the sake of all sentient beings (Doshingda), perfect enlightenment (Dor yod), wearing armor.

【English Translation】 Furthermore, (regarding the imputed forms and the perfectly established nature, whether complete or incomplete, it is also explained in the Hundred Thousand Commentaries. Such as Nyal Chumikpa, etc.) To say that Tibetans consider this to be a momentary dharma of the Mind-Only school is unreasonable; it is nonsense. (Some say complete or incomplete.) Nyal, etc. (Chumik Özer Gön) say that incomplete is for children and complete is for the elderly, which is incorrect. Because it is spoken in connection with omniscience, how can it be like that? As for the completeness and incompleteness of form, (it refers to the completion and incompletion of meditation, as stated in 'Destroying the Opponent'. Paṇḍita Śībhava also says whether or not one has attained the completion of meditation.) etc., up to omniscience. Dharma, regarding attachment and non-attachment to form, etc., the distinction of antidotes, etc., as for attachment to form and non-attachment to form, it is not applicable, etc., up to omniscience. Dharma, (Ārya etc. reality) the unchanging union, i.e., the nature of dharma of Prajñāpāramitā (Great Commentary reality) that does not increase or decrease due to being taught or not taught, etc. This profound Mother, even if taught, does not decrease; even if not taught, it does not decrease; even if taught, it does not increase; even if not taught, it does not increase; it is very wonderful! etc. Dharma, the union without an agent, i.e., the nature of dharma Mother that does not increase or decrease with attachment and anger due to praise or non-praise, etc. The illusory person, even if praised, does not become attached; even if blamed, does not become angry. Subhūti, likewise, the nature of dharmas, whether taught or not taught, is the same. etc. Dharma, the union of three difficult deeds, i.e., in order, the intentionally difficult (Ārya) omniscience, the difficult union (Ārya) path knowledge, the difficult agent or action (Ārya) base knowledge, etc., i.e., in order, the meaning of the nature of the three omniscients. Separately combined, Dharma, is the union of intentionally difficult (Daknying Dazer Rakir reality), i.e., (in order to attain the Buddha's dharmas, the union of armor-wearing difficult practice, as Rakir said.) For the sake of all sentient beings (Doshingda), perfect enlightenment (Dor yod), wearing armor. N/A

ས་པའི་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་པས་ སོ། །ཁྱབ་སྟེ་(དོན་)དོན་དམ་པར་སེམས་ཅན་(འབུམ་ཊཱིཀ་དངོས་མདོར་ཡོད། )མི་དམིགས་ཤིང་ཀུན་ རྫོབ་(དོན་)ཏུ་མཐའ་ཡས་སོ། །(མདོར་ཡོད་དངོས། )ཞེས་མདོ་དང་སྙིང་ཟླ་ལྟར་རམ། རྣམ་མཁྱེན་དེ་ ལ་སྦྱོར་བར་འདོད་པའམ་(ཨཱརྱ་)ཐོབ་ཆེད་དུ་འབད་པའི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ་ཨཱརྱའོ། །ཁྱབ་ སྟེ། རྣམ་པ་རྣམས་(མདོར་)དོན་དམ་པར་མ་དམིགས་པས་སོ། །(སེང་བཟང་། ) ཞེས་གསེར་དང་། རྣམ་མཁྱེན་དང་ཤེར་ཕྱིན་སོགས་དོན་དམ་པར་མེད་པས་སོ་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་གྱི་དགོངས་ 2-88 པའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སླད་དུ་(རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཞེས་སྙིང་ཟླ་སྟེ་འོག་ཏུ་མདོར་དངོས་སུ་ཡོད། )གོ་ཆ་ འཚལ་བ་དེ་དག་ནི་ནམ་མཁའ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་འཚལ་ཞིང་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་འཚལ་ བའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་རོ། །ཆོས་ཅན། སྦྱོར་བ་བྱ་དཀའ་བའི་སྦྱོར་བ་(དག་ལྡན་སོགས་) ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་(མདོ་)དུ་ལམ་བསྒོམ་པར་འབད་པའི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་ པས་སོ་ཨཱརྱའོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། དོན་དམ་པར་ལམ་མ་དམིགས་པས་སོགས་གསེར་རོ། ། ནམ་མཁའ་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཅན་མཐའ་(མདོ་དང་མཐུན་རུང་། )ཡས་ཤིང་དོན་དམ་པར་ ངོ་བོ་མེད་པས་སོ། །ཞེས་སྙིང་ཟླའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སླད་དུ་(ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འཚལ་ཞེས་ འགྲེལ་ཆེན་དུ། )གོ་ཆ་འཚལ་བ་དེ་ནི་ནམ་མཁའ་བར་སྣང་ལ་འདེགས་པར་འདོད་པ་ཡིན་(ཡང་འདི་ འོག་མའི་མདོར་སྦྱར་སྣང་། )ནོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཅན། བྱེད་པའམ་(དག་ཟླ་སྙིང་)ལས་བྱ་དཀའ་བའི་ སྦྱོར་བ་སྟེ། གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་རྩོལ་བར་འདོད་པའི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ་ ཨཱརྱའོ། །ཁྱབ་སྟེ། གཞི་དོན་དམ་པར་མ་དམིགས་པས་སོ། །ཞེས་གསེར་རོ། །ཆོས་ཅན་དང་ ཆོས་འདྲ། སེམས་ཅན་སྨིན་གྲོལ་བྱ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཆོས་སྤོང་རྣམ་བྱང་ཅན་གྱི་ ཆོས་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་བརྩོན་པའི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། དེ་རྣམས་དོན་ དམ་པར་མེད་པས་སོ། །འབུམ་ཊཱིཀ་སྟེ་(ཉོན་མོངས་སྤོང་རྣམ་བྱང་བསྐྱེད། )དེ་གཉིས་དཀའ་བས་དོན་ དམ་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མས་མི་མཛད་པས་སོ་ཞེས་སྙིང་ཟླའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ སླད་དུ་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོས་ཐོབ་པའོ། ། (འགྲེལ་ཆེན་དུ་འདི་སྔ་མ་གསུམ་ལ་སྦྱོར་བར་བཤད་དོ། ། ) ཞེས་སོ། །(ཨཱརྱ། ) རད་ཀིར་གྱིས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ཆོས་རྣམས་ཐོབ་ཆེད་དུ་གོ་ཆའི་དཀའ་སྤྱོད་ཀྱི་སྦྱོར་བ། དེ་ཆེད་དུ་འཇུག་པའི་དཀའ་སྤྱོད་ཀྱི་ སྦྱོར་བ། དེ་ཐམས་ཅད་སྟོན་པའི་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་དོན་དུ་འཇུག་པས་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་དཀའ་ སྤྱོད་ཀྱི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའོ། །(ལེགས་སོ། ། ) ཞེས་སོ། །ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་

【現代漢語翻譯】 因為這是與虛空無念之母的結合。 所以，普遍存在，勝義諦中不執著眾生（《十萬頌》的註釋和經文中都有），世俗諦中無邊無際。（經文中實際存在。）如同經文和《心經》一樣，或者想要與一切智結合，或者爲了獲得（聖者，梵文：ārya）而努力的與母結合，所以是聖者啊。普遍存在，因為在勝義諦中不執著諸法。（《獅子賢論》）正如黃金，一切智和般若波羅蜜多等在勝義諦中不存在一樣，這是《大疏》的觀點。 爲了眾生（在圓滿菩提中，如《心經》所說，下面經文中實際存在），那些發誓的人，發誓要使天空完全成熟，發誓要完全解脫。 等等，內容很廣。法，是難以結合的結合（具有清凈等），因為是爲了所有眾生的利益（經文）而努力修道的與母結合，所以是聖者啊。普遍存在，因為在勝義諦中不執著道等等，如黃金一樣。 如同虛空，在世俗諦中眾生無邊無際（與經文一致），在勝義諦中沒有自性。 如《心經》所說。爲了眾生（發誓要完全解脫，如《大疏》所說），那些發誓的人，想要將天空舉到空中（或者這與下面的經文有關）。 等等。法，是難以做到的行為（清凈和《心經》），因為是想要努力于了知一切之基礎的與母結合，所以是聖者啊。普遍存在，因為在勝義諦中不執著基礎，如黃金一樣。法和法的性質相似。爲了成熟和解脫眾生，爲了捨棄煩惱之法和生起清凈之法而努力的與母結合。 普遍存在，因為這些在勝義諦中不存在。《十萬頌》的註釋（捨棄煩惱，生起清凈），因為這兩者很難，所以在勝義諦中，薄伽梵母不會做，如《心經》所說。爲了眾生進入無上圓滿菩提，那些人是通過大精進而獲得的。（《大疏》中說這與前三個有關。） 等等。（聖者，梵文：ārya。）拉特納克爾蒂說，爲了獲得佛法，進行誓言的苦行結合。爲了進入其中，進行苦行結合。爲了顯示所有這些，爲了事業的利益而進入，所以是事業的苦行結合。（很好！） 等等。法，是果。

【English Translation】 Because it is the union with the mother of emptiness and non-thought. Therefore, it is pervasive; in the ultimate truth, there is no clinging to sentient beings (present in the commentary of the 'Hundred Thousand Verses' and in the sutras themselves); in the conventional truth, it is limitless. (Actually present in the sutras.) Like the sutras and the Heart Sutra, or desiring to unite with omniscience, or striving for the sake of attaining (Noble, Sanskrit: ārya), it is union with the mother, therefore it is Noble. It is pervasive because in the ultimate truth, there is no clinging to phenomena. (The Lion's Roar) Just as gold, omniscience, and Prajñāpāramitā, etc., do not exist in the ultimate truth, this is the view of the Great Commentary. For the sake of sentient beings (in perfect enlightenment, as stated in the Heart Sutra, actually present in the sutras below), those who take vows, vow to fully ripen the sky, vow to fully liberate. Etc., the content is extensive. Dharma, it is a union that is difficult to unite with (having purity, etc.), because it is union with the mother striving to meditate on the path for the benefit of all sentient beings (sutras), therefore it is Noble. It is pervasive because in the ultimate truth, there is no clinging to the path, etc., like gold. Like the sky, in the conventional truth, sentient beings are limitless (consistent with the sutras), and in the ultimate truth, there is no self-nature. As stated in the Heart Sutra. For the sake of sentient beings (vowing to be completely liberated, as stated in the Great Commentary), those who take vows, desire to lift the sky into the air (or this is related to the sutras below). Etc. Dharma, it is an action that is difficult to do (purity and the Heart Sutra), because it is union with the mother desiring to strive for the basis of knowing everything, therefore it is Noble. It is pervasive because in the ultimate truth, there is no clinging to the basis, like gold. Dharma and the nature of Dharma are similar. It is union with the mother striving for the sake of maturing and liberating sentient beings, for abandoning the Dharma of afflictions and generating the Dharma of purification. It is pervasive because these do not exist in the ultimate truth. Commentary on the 'Hundred Thousand Verses' (abandoning afflictions, generating purification), because these two are difficult, therefore in the ultimate truth, the Bhagavati Mother does not do them, as stated in the Heart Sutra. For the sake of sentient beings entering unsurpassed perfect enlightenment, those people are obtained through great diligence. (In the Great Commentary, it is said that this is related to the first three.) Etc. (Noble, Sanskrit: ārya.) Ratnakīrti says, in order to obtain the Buddha Dharma, the ascetic union of vows is performed. In order to enter into it, the ascetic union is performed. In order to show all of these, entering for the benefit of activities, therefore it is the ascetic union of activities. (Excellent!) Etc. Dharma, is the result.

ཡོད་(ཨཱརྱ་སོགས། )པའི་ 2-89 སྦྱོར་བ་སྟེ། གདུལ་བྱའི་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་བོ་ལྔ་རྒྱུན་ཞུགས་ སོགས་སངས་རྒྱས་པར་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བ་སོགས་འབྲས་བུ་ཐོབ་བམ་འཐོབ་པས་མི་སྟོང་ པའི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་བོ་ཡང་ཡོད། ནས། རྒྱུན་ཞུགས་ཡོད་ སོགས་སངས་རྒྱས་སོགས་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བའང་ཡོད། ཅེས་སོ། ། ཆོས་ཅན། རང་བསྒོམ་པ་པོ་གང་ཟག་གི་བསྲུང་བྱེད་གཞན་ལ་རག་ལས་མེད་པ་སྟེ་གཞན་ གྱི་རྐྱེན་གྱིས་བསྲུང་དགོས་པར་མི་འགྲོ་བའམ་མི་འགྱུར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། ཡུམ་ཟབ་མོའི་ རྣལ་འབྱོར་ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེ་ཉིད་དེའི་(འགྲེལ་ཆེན་སོགས་)བསྲུང་བྱེད་མཆོག་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་ཏེ། (གང་འདི་རྒྱུ་བ་དང་ནི་མི་རྒྱུ་བ། །སྒྱུ་མ་ནམ་མཁའི་ངོ་བོར་ཡོངས་བརྟག་པ། །དོན་དམ་བསྲུང་བའི་བསྲུང་བ་དེ་ཉིད་ ཡིན། །བསྲུང་བའི་ཆོ་ག་གཞན་དག་འདིར་ཅི་དགོས། །ཞེས་གསེར་དུ་དྲངས་སོ། ། ) ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཡུམ་ལ་ གནས་ན་དེ་ཉིད་དེའི་བསྲུང་བ་དང་སྐྱབས་པ་དང་སྦ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །རད་ ཀིར་ནི། རང་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པས་གཞན་ལ་རག་མ་ལས། ཞེས་སོ། །བྱང་སེ་ སྦྱོར་ལམ་པའི་མཉམ་གཞག་གིས་ཟིན་པའི་རྗེས་ཀྱི་ཡུམ་སྦྱོར་ཆོས་ཅན། སྣང་བ་རྣམ་བདུན་ ཤེས་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་ཡང་བདེན་མེད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ལ་ སོགས་པ་བདུན་དུ་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པའི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ། །བདུན་གང་ན། གཟུང་ འཛིན་དུ་སྣང་བའི་དངོས་པོ་འདི་དག་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་མེད་དེ། མ་རིག་པ་དང་བག་ ཆགས་སོགས་ཀྱིས་རྣམ་ཤེས་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་སྣང་བ་ཡིན་པས་སོ། །དཔེར་ན། གཉིད་ དང་བག་ཆགས་ཀྱིས་རྣམ་ཤེས་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་སྣང་བ་རྨི་ལམ་བཞིན། ཆོས་ཅན་ཆོས་ ཀུན་ལ་འདྲ་བར་སྦྱར་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་མཉམ་དུ་ཚོགས་པས་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་པས་སོ། །སྒྱུ་མའི་ སྔགས་དང་རྫས་སམ་སྨན་སོགས་མཉམ་དུ་ཚོགས་པའི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་བཞིན། གནས་ལུགས་ ལ་ཡོད་པར་འགལ་བ་ཡོད་པར་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་པས་སོ། །ཆུར་ཡོད་པར་འགལ་བའི་སྨིག་ 2-90 རྒྱུ་ཆུར་སྣང་བ་བཞིན། རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པའི་སྣང་བ་ཡིན་པས་སོ། །གནས་དང་སྒྲའི་རྐྱེན་ལ་ རག་ལས་པ་སྒྲ་བརྙན་བཞིན། རང་གི་རང་བཞིན་བདེན་སྟོང་ལས་མ་འཕོས་པའི་སྣང་བ་ ཡིན་པས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཚུལ་ལས་མ་འཕོས་པ་སྟེ་མི་འདའ་བའི་(གསེར་)མིག་གཡོར་གྲིབ་ (མདོ་རྒྱན་འབུམ་ཊཱིཀ་)མ་བཞིན། མགལ་མེ་ལ་ཤཱཀྱ་བློས་སོ། །(གསེར་གྱིས་གཟུགས་བརྙན་ལ་འོག་ཏུ་བཤད། ) དོན་དམ་པར་གཞི་བདེན་དངོས་མེད་པའི་སྣང་བ་ཡིན་པས་སོ། །གནས་པའི་རྟེན་ས་རྡོ་ སོགས་གདོས་བཅས་བདེན་པ་མེད་ཀྱང་ཡོད་པར་སྣང་བ་དྲི་ཟའི་ག

【現代漢語翻譯】 存在（聖者等）的 結合，隨應所化眾生的根器，將無漏的五蘊、入流（梵文：Srotaāpanna，音譯為須陀洹，意為入聖道之流者）等乃至成佛，轉法輪等，獲得或未獲得果位，因此是不空的母續。 戒蘊也存在。乃至，入流存在等，佛陀等以及三寶轉法輪也存在。如是說。 法性，是自主修持者，不需要依賴他者的守護，即不需要或不會因他緣而需要守護或改變的結合。因為是甚深般若波羅蜜多的瑜伽。 周遍，因為那本身（《大疏》等）就是最好的守護者。 （如經中所引：『何者是流轉與非流轉，幻化如虛空之自性，勝義諦即是守護之守護，何需其他守護之儀軌？』）如所說，安住于般若波羅蜜多，那本身即是其守護、救護和隱藏之處。等等。瑞金說：自己了知一切境，不依賴於他者。如是說。 證悟道之菩薩以俱生智所攝持的后得母續法性，是能知七種顯現的結合。因為是了知一切法顯現卻無有自性，如夢幻等七種而修持的母續。 七種為何？執著能所二取所顯現的諸法，法性，並非真實存在，因為是由於無明和習氣等使識轉變的顯現。例如，睡眠和習氣使識轉變的顯現如夢境一般。法性，對一切法都同樣適用，因為是因緣聚合而顯現的緣故。 如幻術的咒語和物品或藥物等聚合所顯現的幻術一般，與實相相違背而僅僅是顯現而已。如同水中不可能存在卻顯現出海市蜃樓一般，因為是依賴於因緣的顯現。 如同依賴於處所和聲音的因緣而顯現的回聲一般，是自性本空而未曾改變的顯現。如同未曾改變形象，即不離（黃金）的眼翳（《現觀莊嚴論》的註釋）一般。（關於黃金的形象將在下文解釋。） 勝義諦中，是基無實有而顯現的。如同安住的所依，土地等粗重之物，雖無實有卻顯現為存在，如同尋香城一般。

【English Translation】 Existing (Ārya, etc.) The union, according to the capacity of the beings to be tamed, is the mother union that is not empty, as the five aggregates without outflows, the Stream-enterer (Srotaāpanna) etc., up to becoming a Buddha, turning the wheel of Dharma etc., whether the fruit is attained or not. The aggregate of morality also exists. Up to, the Stream-enterer exists etc., the Buddhas etc., and the Three Jewels turning the wheel of Dharma also exist. Thus it is said. The Dharma, is the self-meditator, not dependent on others for protection, that is, it is a union that does not need to be protected or changed by other causes. Because it is the yoga of the profound mother. Pervasive, because that itself (the Great Commentary, etc.) is the best protector. (As quoted in the scripture: 'What is wandering and non-wandering, illusion as the nature of space, the ultimate truth is the protector of protection, what need is there for other protective rituals?') As it is said, if one abides in the Prajñāpāramitā, that itself becomes its protection, refuge, and concealment. And so on. Radkir says: Knowing all places by oneself, not relying on others. Thus it is said. The subsequent mother union of the Bodhisattva on the path of union, held by coemergent wisdom, is the union that makes one know the seven appearances. Because it is the mother union that realizes and meditates on all dharmas as appearing but without truth, like dreams, etc., in seven ways. What are the seven? These objects that appear as grasping and being grasped, Dharma, are not truly existent, because they are appearances of consciousness being transformed by ignorance and habitual tendencies, etc. For example, like a dream, which is an appearance of consciousness being transformed by sleep and habitual tendencies. Dharma, apply this equally to all dharmas, because it is merely an appearance due to the assembly of causes and conditions. Like an illusion that appears from the assembly of illusion mantras and substances or medicines, etc., it is merely an appearance that contradicts existence in the state of reality. Like a mirage appearing as water, which contradicts existence in water, because it is an appearance dependent on conditions. Like an echo that depends on the conditions of place and sound, it is an appearance that has not moved from its own nature of emptiness. Like the shadow of the eye (gold) that has not moved from the form, that is, does not depart (commentary on the Ornament of Clear Realization). (The image of gold will be explained below.) In the ultimate truth, it is an appearance of a basis that is not truly existent. Like the basis of existence, earth, etc., which are substantial but appear to exist even though they are not truly existent, like a Gandharva city.

ྲོང་ཁྱེར་བཞིན། དོན་དམ་ པར་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་སྣང་བ་ཡིན་པས་སོ། །སྨྲ་བརྗོད་བརྐྱང་བསྐུམ་ལ་སོགས་པར་བྱེད་ པ་པོའི་ཀུན་སློང་གི་སེམས་ནང་ན་མེད་ཀྱང་ཡོད་པར་སྣང་བའི་འདྲེ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲུལ་བ་ བཞིན་ཞེས་པ་རྣམས་སོ། །ཕྱི་མ་འདི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྒོམ་པ་གཙོ་ཆེ། (རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འཇུག་པའི་ གཟུངས་ལས། དེའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་ཞེས་སོགས་དང་། ) དང་པོ་བཞི་མཉམ་བཞག བར་བ་རྣམས་བྱེད་པ་དང་གནས་སྐབས་སོགས་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་བསྟན་ཡང་དོན་ལ་ ཐམས་ཅད་མངོན་ཞེན་མེད་པའི་སྦྱོར་བར་གཅིག་སྟེ་མཉམ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་འཕངས་སོ། ། དེ་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་(གསེར་)བདག་མེད་པར་བསྒྲུབ་པའམ་སློབ་(གསེར་)པའི་ཡོངས་ སུ་ཤེས་པ་སྟེ་མཚན་མར་དམིགས་(གསེར་)པ་(ཞེས་པ་སྤྱོད་པ་བཀག་པའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་པའི་འགྲེལ་པའི་ཞེས་གསེར། ) བསལ་ཏེ་དེ་དང་དེར་(གསེར་དོན། )མ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་བྱང་པ་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་ (གསེར་)དེ་དང་དེ་ལ་མངོན་པར་མ་(གསེར་དངོས། )ཞེན་པས་བདག་མེད་པར་གོམས་(གསེར་)པའི། སྦྱོར་བ་ཡུལ་(གསེར་)གྱི་དབྱེ་བས་(གསེར་)རྣམ་པ་བཅུར་ཡོད་པ་བསྟན་བཅོས་(གསེར་)འདིར་ རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་ཏེ་ཡོངས་གཅོད་དུ་བསྟན་པས། དེའི་ཤུགས་ཀྱིས་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་ པའི་སྦྱོར་བ་(གསེར་)བཅུ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཞེན་སྤྱོད་བཀག་པ་སོགས་དེ་དང་དེ་ལས་ བཟློག་སྟེ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་(དག་སྙིང་ཟླ་རད་ཀིར་བཅུ་གཉིས་སུ་བཞེད་དོ། ། )གསེར་རོ། །ས་མཚམས་ 2-91 ནི། གཞོན་ནུ་དཔལ་ནི། སྦྱོར་བ་བཅུ་དྲོད་རྩེ། མཉམ་ཉིད་བཟོད་མཆོག་ནའོ། །ཞེས་པ་ནི། མཉམ་ཉིད་ཀྱི་སྔ་འགྲེལ་དང་། ཤེར་འབྱུང་གིས་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་བཅུ་ནི་རེ་རེ་ལ་ཡང་གཟུགས་ ལ་སོགས་པའི་མངོན་ཞེན་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རློམ་པ་མེད་པ། རྣམ་པ་བཞིས་རྟོགས་པར་ བྱའོ། །ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །བོད་(བོ་དོང་བ་སོགས་)ཕལ་ཆེར། སློབ་ལམ་བཞིར་ཡོད་ཅེས་ དང་། འབུམ་ཕྲག་གསུམ་པ། ས་བདུན་མན་ན་ཡོད་ཟེར་བའང་སློབ་དཔོན་སོགས་ལྟར་ན་མི་ འཐད་དེ། སྦྱོར་བའི་མཉམ་པ་ཉིད་སོ་སོར་རྟོགས་ནས་མཐོང་བའི་ལམ་སྒོམ་དགོས་པས། ཞེས་དང་། སྔར་སྦྱོར་ལམ་ཞེས་སྨོས་ནས་འདིར་མཐོང་ལམ་འཆད་ཅེས་དང་། ཤེར་འབྱུང་ གིས། ནུས་པའི་རྒྱུ་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་བཅུ་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་མཐོང་བའི་ལམ་འབྱུང་། ཞེས་སོ། ། དེས་ན་སྦྱོར་ལམ་ན་ཡོད་དོ། །འོན་ཀྱང་དཔྱད་དོ། །འདི་བཅུ་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ཡུལ་དང་ལྡོག་ པས་ཕྱེ་བར་མཁས་(བུ་རིན་)པ་དག་འཆད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་རློམ་པ་བཞི་མེད་པའི་རྣམ་(ཤེར་)པར་ མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྦྱོར་བ་བཅུ་བོ་རྣམས་བསྒོམ་དགོས་པས་སྦྱོར་བའི་འོག་ཏུ་དེའི་ མཉམ་པ་ཉིད་

【現代漢語翻譯】 如幻城一般，因為實際上沒有能動者，這只是一種顯現。就像說話、伸縮等，雖然能動者的意圖並不存在於內心，但卻顯現為存在，如同鬼怪等的化現。以上這些都是如此。後者主要強調后得位的禪修。（如《入無分別陀羅尼經》所說：『從其後得位，一切法如幻』等等。）前四者是等持位，中間的那些雖然主要從能動和狀態等方面進行闡述，但實際上，所有這些都是無執著的修行，以平等性而自然流露。 因此，對於色等法，通過論證或學習來證悟空性，或者說執著于相（『這是遮止行為的修行』，如解釋中所說），消除對它們的執著，不執著於此物或彼物（金子的意義），通過這種方式，修行者們對於色等法（金子），不執著於此物或彼物（金子的實物），從而習慣於無我。這種修行的十種形態，是根據所緣境（金子）的不同而劃分的，本論（金子）對此進行了闡述，並進行了完全的限定。由此可以推知，聲聞等的十種修行（金子），與上述的執著和行為的遮止等相反，是另一種修行。（達釋迦仁欽認為有十二種。）金子。 界限2-91：童子祥雲說：十種修行是暖位、頂位，平等性是忍位、勝位。這是平等性的前釋。謝炯說：十種修行，每一種都要通過四種方式來證悟，即對色等法沒有執著，沒有自負等等，這與上述說法相矛盾。藏地（如布頓巴等）大多認為有四種道，也有人說七地以下才有，但按照導師等的觀點，這是不合理的，因為必須分別證悟修行的平等性，才能進入見道和修道。之前已經提到了加行道，這裡又說要講見道，謝炯說：如果具備了能的力量的十種修行，才能產生見道的果。因此，加行道中就存在了。但這還需要進一步研究。這十種修行，本體相同，只是所緣境和側重點不同，智者們是這樣解釋的。 第二點，前釋說：必須通過對境和有境的四種自負的消除，以平等性的方式來修習這十種修行，因此在修行之後，才能獲得平等性。

【English Translation】 Like an illusory city, because in reality there is no agent, it is just an appearance. Like speaking, stretching, etc., although the intention of the agent does not exist in the mind, it appears to exist, like the manifestation of ghosts, etc. All of the above are like that. The latter mainly emphasizes post-meditation. (As the 'Entering Non-Conceptualization Dharani Sutra' says: 'From its post-attainment, all dharmas are like illusions,' etc.) The first four are the Samahita position, and the middle ones are mainly explained from the aspects of action and state, but in reality, all of these are non-attachment practices, naturally flowing with equanimity. Therefore, for forms and other dharmas, proving emptiness through argumentation or learning, or clinging to characteristics ('This is the practice of preventing behavior,' as explained in the commentary), eliminating attachment to them, not clinging to this or that (the meaning of gold), through this way, practitioners do not cling to this or that (the reality of gold) of forms and other dharmas (gold), thus becoming accustomed to selflessness. These ten forms of practice are divided according to the difference of the object (gold), and this treatise (gold) explains this and makes a complete limitation. From this, it can be inferred that the ten practices (gold) of the Shravakas, etc., are the opposite of the above-mentioned attachment and behavior prevention, and are another practice. (Dakshakara Rinchen believes there are twelve.) Gold. Boundary 2-91: Youthful Glory says: The ten practices are the Warmth Position, the Peak Position, and equanimity is the Patience Position, the Supreme Position. This is the former explanation of equanimity. Sher Jung says: The ten practices, each of which must be realized through four ways, that is, there is no attachment to forms and other dharmas, no arrogance, etc., which contradicts the above statement. Most of Tibet (such as Butonpa, etc.) believe that there are four paths, and some say that they only exist below the seventh Bhumi, but according to the views of the masters, etc., this is unreasonable, because one must realize the equanimity of practice separately before entering the path of seeing and the path of cultivation. The path of application has been mentioned before, and here it is said that the path of seeing will be explained, and Sher Jung says: If there are ten practices that have the power of ability, then the fruit of the path of seeing will arise. Therefore, it exists in the path of application. But this needs further study. These ten practices have the same essence, but the wise ones explain that they are divided by the object and the emphasis. Secondly, the former commentary says: These ten practices must be cultivated through the elimination of the four arrogances of object and subject, in the way of equanimity, so after practice, equanimity can be obtained.

སྟོན་ནོ། །རྩ་བ་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་ པོར་རློམ་པ། གཟུགས་སོགས་ཀྱིས་དངོས་པོ་(ཆེ་བར་)འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྒྲུབ་(འབུམ་ཊཱིཀ་)སྙམ་ དུ་རློམ་པ། གཟུགས་སོགས་ལ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོར་རློམ་པ། (ཆེ་བར་)གཟུགས་ སོགས་རྗེ་ཁོལ་གྱི་དངོས་པོར་རློམ་པ་མེད་པ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་སྦྱོར་བ་བཅུའི་མཉམ་པ་ཉིད་ ཡིན་ནོ། །(དོན་དམ་པར་གཟུགས་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་)གཟུགས། (ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་)རློམ་སེམས་ སུ་མི་བྱེད། གཟུགས་ཀྱིས་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད། གཟུགས་ལ་(ཕན་གནོད་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱ་སྙམ་དུ་) རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད། གཟུགས་བདག་གི་ཞེས་(ཨཱརྱས་བཤད་པ་མེད། )རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་དོ། ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་(ཨཱརྱས་འདོན་པ་ལྟར་)གཉིས་པའི་བཤད་པ་འབུམ་ཊཱིཀ་གཞན་གསུམ་གནོད་ 2-92 འཇོམས་ལྟར་རོ། །གནོད་འཇོམས་ཀྱིས་རྩ་བར་གཟུགས་ཀྱིས་ཞེས་པ་མེད་པར་གཟུགས་ ཀྱི་མཚན་མར་ཞེས་བྱུང་ཞིང་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོར་རོ། །ཞེས་སོ། །འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ། གཟུགས་བདག་གི་ཞེས་པ་མེད་དོ། །འགྲེལ་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ལ་མངོན་ པར་ཞེན་པའི་རློམ་པ། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བའི་(གསེར་)རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པས་སྔོན་ པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་མ་ལ་རློམ་པ། (མཛོད་དུ། )གཟུགས་རྣམ་གཉིས་ དང་རྣམ་ཉི་ཤུ། །ཞེས་སོགས་སྤྲོས་(གསེར་)པའམ་དབྱེ་བ་ལ་རློམ་པ་སྟེ་གསུམ་པོ་ཡུལ་ལ་རློམ་ པ། དྲོད་ལ་སོགས་པ་(ལམ་ལྔ་)རྟོགས་པ་སྟེ་ཡུལ་ཅན་ལ་རློམ་པ་རྣམ་པ་བཞི་མི་དམིགས་པ་ མངོན་ཞེན་(ཤེར་འབྱུང་)མེད་པའི་རྣམ་པ་ནི། སྦྱོར་བ་བཅུའམ་(ཨཱརྱ་འགྲེལ་ཆེན་)བཅུ་གཉིས་ཀྱི་(དག་ ལྡན་སོགས། )མཉམ་པ་སྟེ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་མཉམ་པ་ཉིད་བཞིའོ། །(བརྒྱད་སྟོང་པ་ལྟར་ན་ གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་བརྒྱད་ནི་སྦྱོར་བའི་མཉམ་ཉིད་དེ། རྣམ་བརྒྱད་དེ་ཡི་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་ཞེས་སྙིང་ཟླའོ། །) ༈ དེའི་འབྲས་བུ་མཐོང་ལམ། གསུམ་པ་ལ། མཐོང་ལམ་མདོར་བསྟན། རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད། དམན་ པའི་སྒོམ་ལམ་མི་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། ། ༈ མཐོང་ལམ་མདོར་བསྟན། དང་པོ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། སྦྱོར་བ་བཅུའི་མཉམ་ པ་ཉིད་སོ་སོར་རྟོགས་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་མཐོང་ལམ་བསྒོམ་དགོས་པས་མཐོང་ལམ་འཆད་དོ། ། རྩ་འགྲེལ་ནི། ཡུལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་སོ་སོ་ལ་ཡུལ་ཅན་ཆོས་ཤེས་ པའི་བཟོད་པ། ཆོས་ཤེས་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ ལྟར་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་འདི་ནི་ཀུན་ཤེས་ཚུལ་ལ་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ ཀྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་བསྟན་ན། མཐོང་ལམ་སྐད་ ཅིག་

【現代漢語翻譯】 宣說。根本是：執著於色等法所具有的自性；執著於色等法能夠成就（偉大）的事物；執著於色等法是能依和所依的關係；（偉大）不執著於色等法是自主的。這四種不存在執著的狀態，就是十種加行的平等性。（證悟到勝義中色法無自性）不對色法生起（是色法）的執著心；不對色法生起由色法而有的執著心；不對色法生起（能對它做什麼）的執著心；不對色法生起是我的的執著心。（聖者沒有這樣說過。） 如通達一切相智的障礙（聖者所說），其他三種解釋如同《摧魔論》。《摧魔論》中，根本頌的『以色』改為『色的相』，並有『能依和所依的關係』等內容。《十萬頌大疏》中，沒有『色是我的』等內容。解釋是：對色等法的體性產生強烈的執著；由於色等法是施設（黃金）的理由，所以對青色和黃色等差別相產生執著；（《俱舍論》中說：）『色有二種和二十種。』等廣說或對分類產生執著，這三種是對所緣境產生執著；暖位等（五道）的證悟，是對有境產生執著。這四種不緣、無有顯現執著的狀態，是十種加行或（聖者大疏）十二種的（具足等）平等性，因此是四種平等性。（如《八千頌》所說，能取和所取的八種分別念是加行的平等性，所謂的八種平等性，出自《心月釋》。） 其果是見道。 第三部分是見道。分為：見道總說；以多種方式廣說；以及不宣說下品修道的原因。 見道總說。 第一部分是：先前的解釋是，在分別證悟十種加行的平等性之後，必須修習見道，因此要宣說見道。根本頌的解釋是：對於所緣境苦等四聖諦的每一個，都有有境法智忍、法智、類智忍和類智。這樣，這十六個剎那的自性，就是在通達一切相智時，所宣說的見道。如何宣說的呢？見道剎那

【English Translation】 It teaches. The root is: clinging to the nature of form, etc., as a real entity; clinging to the idea that form, etc., can accomplish (great) things; clinging to the idea that form, etc., are the basis and the based; (greatly) not clinging to the idea that form, etc., are independent. These four types of non-clinging are the equality of the ten practices. (Realizing that form is empty in ultimate reality) does not create the thought (it is form); does not create the thought by form; does not create the thought (what can be done to it) to form; does not create the thought that form is mine. (The noble ones did not say this.) Like the obstacles to the omniscient (as the noble ones said), the other three explanations are like the 'Destruction of Demons'. In 'Destruction of Demons', the root verse 'by form' is changed to 'the mark of form', and there are contents such as 'the relationship of the basis and the based'. In the 'Great Commentary on the Hundred Thousand Verses', there is no content such as 'form is mine'. The explanation is: strongly clinging to the essence of form, etc.; because form, etc., are the reason for the designation (gold), therefore clinging to the distinguishing marks of differences such as blue and yellow; (in the 'Treasury of Knowledge'): 'Form has two kinds and twenty kinds.' etc., extensively speaking or clinging to the classification, these three are clinging to the object; the realization of heat, etc. (the five paths), is clinging to the subject. These four types of non-perception and non-manifestation of clinging are the equality of the ten practices or (the great commentary of the noble ones) twelve kinds (such as perfection), therefore they are the four equalities. (As the 'Eight Thousand Verses' says, the eight kinds of conceptual thoughts of the grasper and the grasped are the equality of the practices, the so-called eight equalities, comes from the 'Heart Moon Commentary'.) Its result is the path of seeing. The third part is the path of seeing. It is divided into: a general explanation of the path of seeing; a detailed explanation in various ways; and the reason for not explaining the inferior path of meditation. General explanation of the path of seeing. The first part is: the previous explanation is that after separately realizing the equality of the ten practices, one must practice the path of seeing, therefore the path of seeing is explained. The explanation of the root verse is: for each of the four noble truths, such as the object of suffering, there are the forbearance of the knowledge of dharma of the subject, the knowledge of dharma, the forbearance of the subsequent knowledge, and the subsequent knowledge. Thus, the nature of these sixteen moments is the path of seeing explained in the context of understanding all aspects of knowledge. How is it explained? The moment of the path of seeing

བཅུ་དྲུག་ལས་མ་གཏོགས་པ་མེད་པར་ཤེས་པའི་དོན་དུ་ཕྱོགས་བཅུ་རེ་རེའི་སངས་རྒྱས་ སྟོང་སྟོང་དཔང་བོར་མཛད་ནས་སོ། །ཞེས་གྲོལ་སྡེ་གཉིས་སོ། །རྒྱལ་ཆེན་བཞི། ནས། གཙང་ མའི་བར་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་སྟོང་ཡི་གེ་འདི་ 2-93 ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན། ཞེས་སོགས། ཕྱོགས་(མཚན་འདི་ཉིད་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ཤ་སྟག་དང་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ ཞུ་བ་མཐོང་ངོ་ཞེས་སོགས་སོ། ། )བཅུ་དང་། བྱམས་པ་སོགས་བསྐལ་བ་བཟང་བོའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ ཀྱིས་ཀྱང་། ཞེས་སོགས་སོ། ། ༈ རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། བདེན་པ་བཞིའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྩ་བ་ ལ། གཟུགས་སོགས་སྡུག་བདེན་ལ་དམིགས་ནས་(འོག་མ་གསུམ་ལའང་སྦྱར་རོ། ། )དོན་དམ་པར་ རྟག་པ་མ་ཡིན་མི་རྟག་པའང་མིན་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་རྟོགས་པ་ཤེས་རྣམ། དེར་ མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ། དེར་ལྟར་རྟོགས་པའི་བྱང་སེའི་ཤེས་བཟོད་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ གི་དང་པོ་དེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མའོ་ཞེས་གཞན་ལའང་འདོན་པ་བསྒྱུར་ རོ། །བྱམས་པ་བླ་མེད་རྫོགས་ཆུབ་ཏུ་མངོན་རྫོགས་རྒྱས་ནས་གཟུགས་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ་ མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་ཆོས་སྟོན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །(རྣམ་མཁྱེན་བར། ) དོན་དམ་ པར་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་མིན་གྱི་མཐའ་ལས་འདས་པར་རྟོགས་པ་ཤེས་རྣམ། འདས་པའི་ཆོས་ ཉིད་དོན་རྣམ་ཞེས་སོགས་སོ། །གཟུགས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་ཆོས་སྟོན་པར་ འགྱུར་རོ། །རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །བདག་དོན་གཞན་གྱིས་སྟོང་མི་སྟོང་གིས་དོན་དམ་པར་ རྣམ་པར་དག་པར་རྟོགས་པ་ཤེས་རྣམ་ཞེས་སོགས་ཏེ། གཟུགས། ནས། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ དུ་དག་པའི་ཕྱིར་ཤེར་པ་ཡོངས་སུ་དག་གོ །ཞེས་སོ། །དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་བདག་ ཡོད་མེད་ཀྱིས་སྟོང་པས་སྡུག་བདེན་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་མ་འགགས་སོགས་པ་ཀུན་བྱང་ མིན་པར་ཤེས་པ་ཤེས་རྣམ་ཞེས་སོགས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་ དང་ཀུན་བྱང་མེད་པ་(ཁར་ཐོན་)ནི་གཟུགས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །ཞེས་སོགས་(རྣམ་མཁྱེན་བར། ) སོ། །(ཀུན་འབྱུང་ཤེས་བཟོད་བཞི་ནི་གཟུགས་སོགས་ཀུན་བདེན་ལ་དམིགས་ནས། )དོན་དམ་པར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ མིན་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཀུན་འབྱུང་ཆོས་བཟོད་ཀྱི་ཤེས་རྣམ་ཞེས་སོགས་ 2-94 ཏེ། ནམ་མཁའ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་ཤེར་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །དོན་ དམ་པར། ཀུན་འབྱུང་ཡིན་མིན་དང་བྲལ་བས་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་གོས་པ་སྤངས་ པའི་རྟོགས་པ་ཤེས་རྣམ་ཞེས་སོགས་ཏེ། ནམ་མཁའ་གོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེར་པ་ཡོངས་སུ་ དག་པའོ། །ཞེས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་དྲག་

【現代漢語翻譯】 爲了理解沒有超過十六種相，十方世界的千佛都來作證。這是兩個解脫部。四大天王，乃至凈居天的諸神，都憑藉佛陀的神力，使東方世界的千佛用這些文字來宣說佛法。十方（這個名字就叫善現，帝釋天也來請問，等等）。慈氏（彌勒）等賢劫千佛也如是說。 下面從相的角度廣說。 第二部分，連線上下文：什麼是四聖諦的十六種相？根本頌說：以色等為所緣，緣苦諦（下面的三種也同樣連線）。在勝義諦中，現量見到不是常也不是無常的證悟智慧。在那裡沒有的法性之義。在那裡如是證悟的菩薩的忍位智慧，這十六剎那中的第一個是苦法忍的剎那，也像其他那樣轉變。慈氏（彌勒）不會在無上圓滿菩提中現證成佛后，宣說色是常或者無常。等等。（直到一切相智）。在勝義諦中，證悟超越了是苦非苦的邊際的證悟智慧。超越的法性之義等等。將會宣說色是極其清凈的。直到一切相智。以我義，以他義，以空非空，在勝義諦中證悟清凈的證悟智慧等等。從色乃至一切相智，因為清凈的緣故，般若完全清凈。在勝義諦中，以本體一的我的有無空性，苦諦在勝義諦中不生不滅等，了知一切不是清凈的證悟智慧等等。色沒有生，沒有滅，沒有清凈（顯現），是因為色完全清凈。等等（直到一切相智）。（集諦的四種忍位智慧是以色等為所緣，緣集諦）。在勝義諦中，遠離是苦之因非苦之因，如虛空般證悟的集法忍的證悟智慧等等。因為虛空完全清凈的緣故，般若完全清凈。等等。在勝義諦中，遠離是集非集，斷除貪等煩惱的證悟智慧等等。因為虛空沒有染污的緣故，般若完全清凈。等等。苦是劇烈的。

【English Translation】 In order to understand that there are no more than sixteen aspects, the thousand Buddhas of each of the ten directions bear witness. These are the two liberation sections. The Four Great Kings, and even the gods of the Pure Abodes, through the power of the Buddha, cause the thousand Buddhas of the eastern direction to teach the Dharma with these very words. The ten directions (this name itself is called Rabjor (Subhuti), and Indra also asks, etc.). Maitreya and the Buddhas of the Good Aeon also say so. Now, let's explain it extensively from the perspective of aspects. Secondly, connecting the context: What are the sixteen aspects of the Four Noble Truths? The root verse says: Focusing on form, etc., as objects of focus, focusing on the Truth of Suffering (the following three are also connected in the same way). In the ultimate truth, the realization of wisdom that directly sees that it is neither permanent nor impermanent. The meaning of the Dharma nature that is not there. The Bodhisattva's wisdom of acceptance that realizes it in that way, the first of these sixteen moments is the moment of the Dharma acceptance of suffering, and it is transformed like the others. Maitreya will not, after manifesting complete enlightenment in unsurpassed complete enlightenment, teach that form is permanent or impermanent. And so on. (Until all-knowing wisdom). In the ultimate truth, the realization of wisdom that realizes beyond the extremes of being suffering or not suffering. The meaning of the Dharma nature of transcendence, etc. It will be taught that form is extremely pure. Until all-knowing wisdom. With the meaning of self, with the meaning of others, with emptiness and non-emptiness, in the ultimate truth, the realization of pure realization wisdom, etc. From form to all-knowing wisdom, because of purity, Prajna is completely pure. In the ultimate truth, with the emptiness of the existence or non-existence of the self of one essence, the Truth of Suffering in the ultimate truth is unborn, unceasing, etc., knowing that everything is not pure realization wisdom, etc. Form has no birth, no cessation, and no purity (manifestation), because form is completely pure. And so on (until all-knowing wisdom). (The four moments of acceptance of the Truth of Origin are with form, etc., as objects of focus, focusing on the Truth of Origin). In the ultimate truth, the realization of the Dharma acceptance of the Truth of Origin, which realizes like space, is far from being the cause of suffering or not being the cause of suffering, etc. Because space is completely pure, Prajna is completely pure. And so on. In the ultimate truth, being far from being the origin or not being the origin, the realization of wisdom that abandons defilements such as attachment, etc. Because space has no defilement, Prajna is completely pure. And so on. Suffering is intense.

ཏུ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་མི་སྐྱེར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་ བའི་རྟོགས་པ་ཤེས་རྣམ་ཞེས་སོགས་ཏེ། ནམ་མཁའ་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེར་པ་ཡོངས་ སུ་དག་གོ །ཞེས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་ཡིན་མིན་ཅིར་ཡང་དོན་དམ་ པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་དུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཀུན་འབྱུང་རྗེས་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་རྣམ་ཞེས་ སོགས་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལ་ཐ་སྙད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེར་པ་ཡོངས་སུ་དག ཅེས་སོ། །(འགོག་པའི་ ཤེས་བཟོད་བཞི་ནི་)གང་གི་ཕྱིར་འགོག་བདེན་འདིའི་དོན་འགོག་པ་ཡིན་མིན་གང་དུ་ཡང་དག་ཏུ་ དངོས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིས་རྒྱུད་གཞན་ལ་སྦྱིན་དུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་འགོག་པ་ཆོས་བཟོད་ཀྱི་ ཤེས་རྣམ་ཞེས་སོགས་ཏེ། ནམ་མཁའ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེར་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། ། ཞེས་སོ། །ཞི་མ་ཞི་གང་དུ་ཡང་དོན་དམ་པར་དམིགས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བྱར་མེད་ པར་རྟོགས་པ་ཤེས་རྣམ་སོགས་ཏེ། ནམ་མཁའ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེར་པ་ཡོངས་སུ་ དག་པའོ། །ཞེས་སོ། །དོན་དམ་པར་གྱ་ནོམ་ཡིན་མིན་གྱི་དངོས་པོ་དང་སྐྱེ་འགག་སོགས་ ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་ཤེས་པ་ཤེས་རྣམ་ཞེས་སོགས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་ པ་དང་། འགག་པ་མེད་པ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་ པའི་ཕྱིར་ཤེར་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །ཞེས་སོ། །དོན་དམ་པར་ངེས་འབྱུང་ཡིན་མིན་གྱིས་ སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ཤེས་རྣམ། སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་རང་རྒྱུད་ ལྡན་ལ་ནད་དང་གནོད་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕན་ཡོན་ཅན་གྱི་བྱང་སེའི་ཤེས་བཟོད་སོགས་ཏེ། དེ་ལ་མིག་གི་ནད་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །(མང་བོ་ཡོད། )ཞེས་སོགས་སོ། །(ལམ་ཀྱི་ཤེས་བཟོད་བཞི་ 2-95 ནི། )དོན་དམ་པར་ལམ་ཡིན་མིན་གྱི་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ཤེས་རྣམ། སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་ རྣམ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་ངན་སོང་ཆད། རྣམ་བྱང་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཤེས་ པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགའ་(ཨཱརྱ་)བ་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་རིན་པོ་ཆེར་གྱུར་པའི་བྱང་སེའི་ཤེས་ བཟོད་སོགས་ཏེ། ཡུམ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ རོ། །སོགས་སོ། །(མང་བོ་ཡོད། ) དོན་དམ་པར་རིག་པ་ཡིན་མིན་གྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་ འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ནི་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཐབས་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྟོགས་པ་ཤེས་རྣམ། དེར་བརྟག་བྱར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ་ཞེས་སོགས་ཏེ། ཕར་ཕྱིན་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ལ་ནི་ ཆོས་གང་ཡང་སྐྱེ་བའམ་འགག་པའམ། ཞེས་སོགས་ནས། འདུས་བྱས་སམ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ ཆོས་གང་ལ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དོན་དམ་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་མིན་དང་བྲལ་ བར་རྟོགས་པས་ཆོས་དང་གང་ཟག་སོགས་སུ་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གི་མ

【現代漢語翻譯】 從完全掌握生與不生中解脫的證悟，被稱為『知相』等等。因為虛空不可執持，所以智慧完全清凈，如是說。對於痛苦持續產生的因，無論是否為究竟，實際上都無法用自性來描述，證悟此理，被稱為『集后得智之知相』等等。因為虛空沒有名稱，所以智慧完全清凈，如是說。（滅之智忍四者是）因為滅諦的意義，無論是否為滅，都無法真實地用語言直接傳遞給他人，證悟此理，被稱為『滅法忍之知相』等等。因為虛空不可言說，所以智慧完全清凈，如是說。無論寂靜與否，實際上都不應有所緣，證悟此無所緣，被稱為『知相』等等。因為虛空無所緣，所以智慧完全清凈，如是說。實際上，無論是否殊勝，通過事物和生滅等，徹底了知清凈，被稱為『知相』等等。因為一切法無生、無滅、無垢、無凈，所以智慧完全清凈，如是說。實際上，通過是否為解脫，證悟空性，被稱為『知相』。空性法性之義相。如此證悟，對於自相續具足者，疾病和損害不會產生，具有此利益的菩薩之智忍等等。因此，眼疾不會產生。（有很多）如是說。（道之智忍四者是）實際上，通過是否為道，證悟空性，被稱為『知相』。空性法性之義相。如此證悟，對於自相續具足者，能斷除惡趣，是完全了知一切清凈之因，因此能增長喜悅（梵文：Ārya，聖者），成為珍寶般的菩薩之智忍等等。此珍寶般的佛母能使眾生從地獄中解脫。等等。（有很多）實際上，通過是否為覺悟，證悟空性，對於顯現果位菩提之方便，是無分別的證悟，被稱為『知相』。對於不可思議的法性之義相，如是說。對於此珍寶般的般若波羅蜜多，無論何法生起或滅去，如是說。對於有為或無為之法，都無所緣，如是說。實際上，通過遠離是否為實有，證悟對於法和補特伽羅等的執著之分別唸的…

【English Translation】 The realization that liberates from fully grasping birth and non-birth is called 'knowing aspect' etc. Because space cannot be grasped, wisdom is completely pure, so it is said. Regarding the cause of the continuous arising of suffering, whether or not it is ultimate, in reality, it cannot be described by its own nature, realizing this is called 'knowing aspect of the knowledge following arising' etc. Because space has no name, wisdom is completely pure, so it is said. (The four acceptances of the knowledge of cessation are) Because of the meaning of the truth of cessation, whether or not it is cessation, it cannot be truly and directly conveyed to others through language, realizing this is called 'knowing aspect of the dharma-acceptance of cessation' etc. Because space is inexpressible, wisdom is completely pure, so it is said. Whether peaceful or not, in reality, there should be no object of focus, realizing this non-objectification is called 'knowing aspect' etc. Because space has no object of focus, wisdom is completely pure, so it is said. In reality, whether or not it is excellent, through things and arising and ceasing etc., thoroughly knowing purity is called 'knowing aspect' etc. Because all dharmas are without arising, without ceasing, without defilement, and without purification, wisdom is completely pure, so it is said. In reality, through whether or not it is liberation, realizing emptiness is called 'knowing aspect'. The meaning aspect of the nature of emptiness. Thus realizing, for those who possess their own continuum, diseases and harms will not arise, possessing the benefit of the Bodhisattva's acceptance of knowledge etc. Therefore, eye diseases will not arise. (There are many) So it is said. (The four acceptances of the knowledge of the path are) In reality, through whether or not it is the path, realizing emptiness is called 'knowing aspect'. The meaning aspect of the nature of emptiness. Thus realizing, for those who possess their own continuum, it cuts off bad destinies, it is the cause of completely knowing all purifications, therefore it increases joy (Sanskrit: Ārya, noble), becoming a precious Bodhisattva's acceptance of knowledge etc. This precious mother liberates sentient beings from hell. Etc. (There are many) In reality, through whether or not it is awareness, realizing emptiness, for the means of manifesting the fruit of enlightenment, it is non-conceptual realization, called 'knowing aspect'. For the meaning aspect of the inconceivable nature of dharma, so it is said. For this precious Prajnaparamita, whether any dharma arises or ceases, so it is said. For any conditioned or unconditioned dharma, there is no object of focus, so it is said. In reality, through being separated from whether or not it is real, realizing the conceptual thoughts of grasping onto dharmas and individuals etc...

ཚན་མ་དག་དང་མ་ འབྲེལ་བའམ་མ་གོས་པའི་རྟོགས་པ་ཤེས་རྣམ། (མདོ་ཨཱརྱ། ) དོན་དམ་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་མིན་ གྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ་ཞེས་སོགས་ཏེ། ཕར་ཕྱིན་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ནི་ཆོས་གང་གིས་ ཀྱང་གོས་པ་མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །དོན་དམ་པར་ངེས་འབྱིན་ཡིན་མིན་གྱིས་སྟོང་པར་ རྟོགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་རང་མཚན་(དག་ལྡན་)དང་དེ་དག་གི་(རད་ཀིར་)མིང་ དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་དེའི་ཤེས་པ་གཉིས་པོ་ལ་སོ་སོར་(དག་ལྡན་)སྣང་ བའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་(དག་ལྡན་)སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ ཤེས་ཤེས་རྣམ་དོན་དམ་པར་མིང་དོན་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་སོ་སོར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམ། (གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཞེས་སྙིང་ཟླ་རད་ཀིར་རོ། ། ) དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཞེས་སོགས་ཏེ། (དངོས་པོའི་ཤེས་པ་)དེ་ ལྟར་རྣམ་པར་མི་ཤེས་(པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་མཐོང་བའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་)དེ་ལྟར་ རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་(ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་མིང་དང་འདྲེས་པའི་འཛིན་པར་མི་བྱེད་པའོ། །གཉིས་སུ་དམིགས་པས་ 2-96 ཞེས་པ་གསུམ་ཨཱརྱའོ། ། )དེ་ལྟར་མི་དམིགས་(པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཟུང་བ་དང་དེའི་ཡེ་ཤེས་འཛིན་པའི་སྒོ་ནས་མི་མཐོང་ བའོ། ། )ཏེ། དེ་ལྟར་འཕྲོ་བར་ཡང་མི་བྱེད་(པ་ནི་སྤྲོས་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་གིས་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་སོ། །ཞེས་དག་ ལྡན། )ན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་(ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། )པའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་དག་ནི་ ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་དངོས་བསྟན་གྱི་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་དང་དེའི་ རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གོ །འགྲེལ་པ་ལ། དངོས་བསྟན་བྱང་སེའི། ཤུགས་བསྟན་ཉན་རང་གི་མཐོང་ ལམ་མོ། །དང་པོ་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བདེན་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་རྟག་པར་ གཟུང་བྱ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པར་གཟུང་བྱ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་རྟག་མི་རྟག་ཉིད་ དང་བྲལ་བས་ནའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན། དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་འོག་མ་ ཕལ་ཆེར་ལ་ཡང་ངོ་། །དོན་དམ་པར་རྟག་མི་རྟག་གིས་སྟོང་པ་དེ་སྡུག་བདེན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ རྣམ་པ་དང་པོའོ། ། ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་(འཆིང་བ་དང་ཐར་བའི་ཞེས་གསེར། )རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་ དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་དོན་དམ་པར་བྲལ་བ་ ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དོན་དམ་པར་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་མིན་དང་བྲལ་བ་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ གཉིས་པའོ། །ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་ པར་དོན་གཞན་(གསེར་)གྱི་བདག་གིས་སྟོང་མི་སྟོང་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། བྲལ་བ་དེ་དེའི་རྣམ་ པ་གསུམ་པའོ། །ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་མ་སྐྱ

【現代漢語翻譯】 不凈、不相關或不染污的證悟智慧。（《聖經》）以是否真實存在來確立空性的法性智慧等等。對於珍貴的般若波羅蜜多，沒有任何法可以染污它。等等。通過證悟真實存在與否的空性，所有法的自性（具足）以及它們的（拉德基爾）名稱，以及所有法的真如和它的智慧，這兩者各自（具足）顯現的智慧不會產生，即所有法（具足）是無戲論的真如智慧。真實存在中，名稱、意義、所緣和能緣各自不存在的法性智慧。（能取和所取二者，拉德基爾）。如此證悟等等。（事物的智慧）如此不瞭解（即不見一切的自性。因為以其理由進行分別），如此不進行分別（即不對真如與名稱混合的執著），如此不緣取（即不通過緣取真如和它的智慧來見），如此也不散佈（即不以那三個戲論，即顛倒。具足），則行於母（即獲得一切智慧）。等等。這些是全知狀態下直接顯示的十六剎那和十六種相。註釋中說：直接顯示的是菩薩的，間接顯示的是聲聞緣覺的見道。第一種情況是：色等苦諦，就其法性而言，實際上既不是可以執取的常，也不是可以執取的無常，因為實際上它遠離常與無常。其理由是：實際上它沒有自性，這在下面的大多數情況中也是如此。實際上空性的常與無常是苦諦法性的第一種相。就其法性而言，實際上遠離（束縛和解脫，金）常斷二邊，因為它實際上遠離痛苦和非痛苦。實際上遠離痛苦與非痛苦是其法性的第二種相。就其法性而言，實際上自性清凈，因為它實際上遠離空與不空的其他（金）自性。遠離是其第三種相。就其法性而言，實際上不生 不凈、無關聯或無染污的證悟智慧。（《聖經》）通過事物是否真實存在來確立空性的法性智慧等等。對於珍貴的般若波羅蜜多，沒有任何法可以染污它。等等。通過證悟真實存在與否的空性，所有法的自性（具足）以及它們的（拉德基爾）名稱，以及所有法的真如和它的智慧，這兩者各自（具足）顯現的智慧不會產生，即所有法（具足）是無戲論的真如智慧。真實存在中，名稱、意義、所緣和能緣各自不存在的法性智慧。（能取和所取二者，核心是拉德基爾）。如此證悟等等。（事物的智慧）如此不瞭解（即不見一切的自性。因為以其理由進行分別），如此不進行分別（即不對真如與名稱混合的執著），如此不緣取（即不通過緣取真如和它的智慧來見），如此也不散佈（即不以那三個戲論，即顛倒。具足），則行於母（即獲得一切智慧）。等等。這些是全知狀態下直接顯示的十六剎那和十六種相。註釋中說：直接顯示的是菩薩的，間接顯示的是聲聞緣覺的見道。第一種情況是：色等苦諦，就其法性而言，實際上既不是可以執取的常，也不是可以執取的無常，因為實際上它遠離常與無常。其理由是：實際上它沒有自性，這在下面的大多數情況中也是如此。實際上空性的常與無常是苦諦法性的第一種相。就其法性而言，實際上遠離（束縛和解脫，金）常斷二邊，因為它實際上遠離痛苦和非痛苦。實際上遠離痛苦與非痛苦是其法性的第二種相。就其法性而言，實際上自性清凈，因為它實際上遠離空與不空的其他（金）自性。遠離是其第三種相。就其法性而言，實際上不生

【English Translation】 The realization wisdom that is impure, unrelated, or unpolluted. (The Sutra) Establishing the nature of emptiness by whether or not it truly exists, and so on. For the precious Prajnaparamita, no dharma can pollute it. And so on. By realizing the emptiness of whether or not it truly exists, the self-nature (complete) of all dharmas and their (Radkir) names, and the suchness of all dharmas and its wisdom, the wisdom that appears separately (complete) does not arise, that is, all dharmas (complete) are the wisdom of the suchness without elaboration. In true existence, the nature of dharma where names, meanings, objects, and subjects do not exist separately. (The two of grasper and grasped, the heart is Radkir). Thus realization and so on. (The wisdom of things) Thus not understanding (that is, not seeing the self-nature of everything. Because of distinguishing by its reason), thus not distinguishing (that is, not clinging to the mixture of suchness and names), thus not focusing (that is, not seeing through focusing on suchness and its wisdom), thus also not scattering (that is, not with those three elaborations, that is, inverted. Complete), then one practices the Mother (that is, one will attain all wisdom). And so on. These are the sixteen moments and sixteen aspects directly shown in the state of omniscience. The commentary says: What is directly shown is the path of seeing of the Bodhisattva, and what is indirectly shown is the path of seeing of the Hearer and Solitary Realizer. The first case is: form and so on, the truth of suffering, in terms of its nature, is actually neither a constant that can be grasped nor an impermanent that can be grasped, because it is actually free from constant and impermanent. The reason is: it actually has no self-nature, and this is also true for most of the following cases. Actually, the emptiness of constant and impermanent is the first aspect of the nature of the truth of suffering. In terms of its nature, it is actually free from (bondage and liberation, gold) the extremes of permanence and annihilation, because it is actually free from suffering and non-suffering. Actually being free from suffering and non-suffering is the second aspect of its nature. In terms of its nature, it is actually naturally pure, because it is actually free from the other (gold) self of emptiness and non-emptiness. Being free is its third aspect. In terms of its nature, it is actually unborn The realization wisdom that is impure, unrelated, or unpolluted. (The Sutra) Establishing the nature of emptiness by whether or not it truly exists, and so on. For the precious Prajnaparamita, no dharma can pollute it. And so on. By realizing the emptiness of whether or not it truly exists, the self-nature (complete) of all dharmas and their (Radkir) names, and the suchness of all dharmas and its wisdom, the wisdom that appears separately (complete) does not arise, that is, all dharmas (complete) are the wisdom of the suchness without elaboration. In true existence, the nature of dharma where names, meanings, objects, and subjects do not exist separately. (The two of grasper and grasped, the core is Radkir). Thus realization and so on. (The wisdom of things) Thus not understanding (that is, not seeing the self-nature of everything. Because of distinguishing by its reason), thus not distinguishing (that is, not clinging to the mixture of suchness and names), thus not focusing (that is, not seeing through focusing on suchness and its wisdom), thus also not scattering (that is, not with those three elaborations, that is, inverted. Complete), then one practices the Mother (that is, one will attain all wisdom). And so on. These are the sixteen moments and sixteen aspects directly shown in the state of omniscience. The commentary says: What is directly shown is the path of seeing of the Bodhisattva, and what is indirectly shown is the path of seeing of the Hearer and Solitary Realizer. The first case is: form and so on, the truth of suffering, in terms of its nature, is actually neither a constant that can be grasped nor an impermanent that can be grasped, because it is actually free from constant and impermanent. The reason is: it actually has no self-nature, and this is also true for most of the following cases. Actually, the emptiness of constant and impermanent is the first aspect of the nature of the truth of suffering. In terms of its nature, it is actually free from (bondage and liberation, gold) the extremes of permanence and annihilation, because it is actually free from suffering and non-suffering. Actually being free from suffering and non-suffering is the second aspect of its nature. In terms of its nature, it is actually naturally pure, because it is actually free from the other (gold) self of emptiness and non-emptiness. Being free is its third aspect. In terms of its nature, it is actually unborn

ེས་པ་དང་། དེས་ན་མ་འགགས་ཤིང་འཇིག་ (གསེར་)པ་མེད་པ་དང་། ཆགས་སོགས་ཀུན་ཉོན་མ་ཡིན་པ་དང་། དེ་མེད་པས་རྣམ་བྱང་མ་ ཡིན་པ་དང་། སོགས་པ་ཉམས་འཕེལ་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་རང་གི་(གསེར་)ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ བདག་དང་དེ་མེད་པ་བདག་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་མིན་པ་དེའི་རྣམ་པ་བཞི་ པ་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་བཞི་ནི། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་བཞི་དག་ཡིན་ལ། རྟག་མི་རྟག་གཉིས་སོགས་སྤང་(ཨཱརྱ་)གཉེན་དུ་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་བཞི་དང་སོ་སོར་བྲལ་ 2-97 བའི་ཤེས་རྣམ་ཟག་མེད་དང་པོ་བཞི་ནི། རིམ་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་སོགས་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་སྦྱར་རོ། །གཟུགས་སོགས་ཀུན་བདེན་ཆོས་ཅན། འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་ བར་དོན་དམ་པར་གློ་བུར་བ་གང་གིས་ཀྱང་དག་པ་(མདོ་)ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་(གསེར་)གྱི་བྱེད་ རྒྱུ་དང་དེ་མེད་པ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་དོན་དམ་པར་གསོག་སྟེ་སྟོང་པའི་ཕྱིར། དེས་སྟོང་པ་རྣམ་པ་ དང་པོའོ། ། ཞེས་སོགས་འོག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་ངོ་། །ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ཆགས་སོགས་ ཉོན་མོངས་པ་དང་ཁྲོ་བ་སོགས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གོས་(མདོ་)པ་སྤངས་ པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་དེའི་ཚེའམ་ད་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་དེ་མེད་པ་ཀུན་འབྱུང་ མིན་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་གཉིས་པའོ། །ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའམ་ ཀུན་ཏུ་ཆགས་(གསེར་)པ་ལས། གྲོལ་བ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ད་ལྟར་དང་ཡུན་རིང་བོར་སྡུག་ བསྔལ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་། དེ་མེད་པ་རབ་ཏུ་མི་སྐྱེ་བ་དང་མ་འབྲེལ་བས་སོ། །རྣམ་པ་གསུམ་ པའོ། །ཆོས་ཅན། ནམ་མཁའ་སྒྲ་བརྙན་གཉིས་(མདོ་)ཀྱིས་བརྗོད་མི་ནུས་པ་ལྟར་དོན་དམ་ པར་རང་གི་ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་བརྒྱུད་(གསེར་)མར་འབྱུང་ བའི་རྐྱེན་དང་དེ་མེད་པ་རྐྱེན་མ་ཡིན་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་བཞི་པ་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ བཞི་ནི་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ལ་རྒྱུ་ཡིན་མིན་སོགས་ཞེས་ སོགས་འདོན་པ་བསྒྱུར་རོ། །འགོག་པའི་བདེན་པ་ཆོས་ཅན། དེའི་དོན་ཚིག་ཏུ་དངོས་སུ་ བརྗོད་པས་རྒྱུད་ལ་སྦྱིན་དུ་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་ན། ཉོན་མོངས་(གསེར་)མེད་པས་འགོག་པ་ དང་དེ་མེད་པ་འགོག་པ་མ་ཡིན་པ་དང་མ་འབྲེལ་བ་དེའི་ཕྱིར། འགོག་པ་ཡིན་མིན་གྱི་དོན་ དམ་པར་སྟོང་པ་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་པོ་ཞེས་སོགས་སྦྱར་རོ། །ཆོས་ཅན། དོན་དམ་ པར་གང་གིས་ཀྱང་གང་དུ་ཡང་དམིགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་བྱར་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཞི་ བ་དང་དེ་མེད་པ་མ་ཞི་བ་མེད་པས་སོ། །དེ་གཉིས་པའོ། །གསེར་ནི། དམིགས་པ་མེད་པར་ 2-98 བྱེད་པ་སྟེ་མ་དམིགས་པར་ཤེས་པའོ། །ཞེས་ཤེས་རྣམ་ལ་སྦྱར་རོ། །ཆོས་ཅན། དོན་ད

【現代漢語翻譯】 因此，它是不停止且不壞滅的，沒有執著等煩惱，沒有這些，它也不是完全清凈的，等等，沒有衰退和增長。因為在勝義諦中，它不是成為自身本質的『我』，也不是沒有『我』的自性。如果不是這樣，那就是它的第四種相。這四種相被稱為苦諦的四種法性之相。執持常與無常等為敵對，是四種增益和損減，以及四種各自分離的無漏智相，依次是苦法忍等。就這樣連線起來。一切色等都是真實的法，如同未造作的虛空一樣，在勝義諦中，無論什麼突然出現的事物都無法染污它，因為它是清凈的。因為它是苦的因，沒有它就不是因，所以在勝義諦中，它積聚並空性。因此，空性是第一種相。等等，下面的也一樣。法，在勝義諦中，已經捨棄了執著等煩惱和憤怒等所有近取煩惱的染污，因為在勝義諦中，在那時或現在，它不具有苦的生起和沒有它的不生起。這是第二種相。法，在勝義諦中，從完全執持或完全貪著中解脫，因為在勝義諦中，它與現在和長期的苦的強烈生起，以及沒有它的不強烈生起無關。這是第三種相。法，如同虛空和回聲一樣，無法用兩者來表達，因為在勝義諦中，無法用任何方式來表達它的自性，因為它從苦的連續生起的因和沒有它的非因中解脫。這是第四種相。這四種相被稱為集諦的四種法性之相，『是因非因等』，就這樣翻譯出來。滅諦，法，由於用語言直接表達它的意義，所以無法加持相續，因為，沒有煩惱就是滅，沒有它就不是滅，與此無關。滅的是與非的勝義諦空性，這是它的第一種法性之相，就這樣連線起來。法，在勝義諦中，無論用什麼方式，在任何地方，都不能作為目標，即無所作為，因為沒有苦的止息和沒有它的不止息。這是第二種相。『金』是，無所緣，即了知無所緣。就這樣與智相連線起來。法，在勝義諦中

【English Translation】 Therefore, it is unceasing and indestructible, without attachment and other afflictions, and without these, it is not completely purified, and so on, without decline and increase. Because in the ultimate truth, it is neither the 'self' that has become its own essence, nor the nature of selflessness without 'self'. If it is not so, then that is its fourth aspect. These four aspects are called the four aspects of the Dharma-nature of the Truth of Suffering. Holding onto permanence and impermanence, etc., as enemies, are the four augmentations and diminutions, and the four individually separated uncontaminated wisdom aspects, which are, in order, the forbearance of the Dharma of Suffering, etc. Connect them in this way. All forms, etc., are true dharmas, like uncreated space, and in the ultimate truth, they are purified by whatever suddenly appears, because they are the cause of suffering, and without it, they are not the cause, so in the ultimate truth, they accumulate and are empty. Therefore, emptiness is the first aspect. And so on, the same for the ones below. Dharma, in the ultimate truth, has abandoned the defilement of attachment and other afflictions and all the near afflictions such as anger, because in the ultimate truth, at that time or now, it does not possess the arising of suffering and the non-arising without it. This is the second aspect. Dharma, in the ultimate truth, is liberated from complete grasping or complete attachment, because in the ultimate truth, it is unrelated to the intense arising of suffering now and for a long time, and the non-intense arising without it. This is the third aspect. Dharma, like space and echo, cannot be expressed by both, because in the ultimate truth, its own essence cannot be expressed in any way, because it is liberated from the cause of the continuous arising of suffering and the non-cause without it. This is the fourth aspect. These four aspects are called the four aspects of the Dharma-nature of the Truth of Origin, 'is the cause, is not the cause, etc.,' translate it in this way. Truth of Cessation, Dharma, because its meaning is directly expressed in words, it cannot bless the continuum, because, without afflictions, there is cessation, and without it, there is no cessation, and it is unrelated to it. The ultimate truth of cessation and non-cessation is emptiness, this is its first aspect of Dharma-nature, connect it in this way. Dharma, in the ultimate truth, in whatever way, in any place, cannot be taken as an object, that is, without action, because there is no cessation of suffering and no non-cessation without it. This is the second aspect. 'Gold' is, without an object, that is, knowing without an object. Connect it in this way with the wisdom aspect. Dharma, in the ultimate truth

མ་པར་ རྟག་ཆད་(གསེར་)ཀྱི་མཐའ་གཉིས་ལས་འདས་པས་དྲི་མས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཏེ། བདེ་ ཞིང་གཙང་བས་གྱ་ནོམ་པ་དང་དེ་མེད་པ་གྱ་ནོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གསུམ་པ་ ཞེས་སོགས་སྦྱར་རོ། །ཆོས་ཅན། ནད་དེ་དོན་དམ་པར་ཕྱི་ནང་གི་མུ་སྟེགས་པའི་ལྟ་བ་མི་སྐྱེ་ བ་སྟེ་དེའི་གནས་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་མྱང་འདས་དང་། དེ་མེད་པ་ངེས་པར་ འབྱུང་བ་མེད་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་གསེར་རོ། །ཡང་ན་ཁྱོད་ལ་ནད་དེ་སྡུག་བསྔལ་ ཅན་གྱི་འཁོར་བ་མི་སྐྱེ་སྟེ་ཞེས་སྦྱར་ཡང་འཚམ་མོ། །བཞི་པ་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་བདེན་ གྱི་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་སྔར་ལྟར་སྦྱར་རོ། །ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་བདེན་ཆོས་ཅན། རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་ངན་སོང་སོགས་འཇིགས་པ་ལྔ་ཆད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐར་གྲོང་དུ་ཕྱིན་བྱེད་ལམ་ དང་དེ་མེད་པ་ལམ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། བྲལ་བ་དེ་རྣམ་པ་དང་པོ་ཞེས་སོགས་སྦྱར་ རོ། །(ལམ་ཆོས་བཟོད་ཅན་གྱི་གང་ཟག་ལ་སྦྱར་ཏེ་རྟགས་སུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཀྱང་ངོ་། ། ) ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་མངོན་ དུ་བྱ་བ་འཚང་རྒྱ་བའི་དོན་གྱི་ཐབས་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ཅིང་ཐབས་སུ་དོན་དམ་པར་ བརྟག་བྱར་མེད་དེ། ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཉེན་པོ་རིག་པ་དང་དེ་མེད་པ་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། དོན་དམ་པར་མ་འདྲེས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པའོ། །ཆོས་ཅན། གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་མཚན་མ་དག་དང་དོན་དམ་པར་མ་འབྲེལ་བ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོགས་པར་ སྒྲུབ་པ་དང་དེ་མེད་པ་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་གསུམ་པའོ། ། ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་བྱ་དང་། རྗོད་པར་བྱེད་ པའི་ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་སྟེ་མིང་གཉིས་ལ་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ ཏེ། མངོན་ཞེན་མེད་པའི་རྟག་པའི་གནས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་འབྱིན་དང་དེ་མེད་པ་ངེས་འབྱིན་མ་ ཡིན་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་མེད་པ་རྣམ་པ་བཞི་པ་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་བཞི་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་ 2-99 བའི་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ཞེས་སོགས་བསྙད་དོ། །ཚུལ་དེ་ལྟར་ཤེས་བཟོད་བཅུ་དྲུག་ཆོས་ཅན་དུ་ བྱས་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞེས་སོགས་ཅི་རིགས་དང་། རྟགས་སུ་མངོན་ སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཀྱང་ངོ་། །དེ་རྣམས་རྩ་བར་ཡང་དགོད་དགོས་ཤིང་རྩ་བར་ བཤད་པ་ལྟར་འགྲེལ་པར་ཡང་སྦྱར་ཏེ་ཕན་ཚུན་མཚོན་པའོ། །རྩ་བ་ལ་འགྲེལ་བྱེད་གཞན་ གྱི་ལྟར་མདོ་དང་བསྟུན་ན་ལེགས་ཆ་ཡོད་མོད་ཀྱི་མ་བཀོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དོན་དམ་པར་ རྟག་མི་རྟག་མི་དམིགས་པའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་བཅུ་དྲུག་གི་དང་བོ་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ བཟོད། སྡུག་བསྔལ་ཡིན་མིན་མི་དམིགས་པ་ཆོས་ཤེས་ཞེས་སོགས་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་

【現代漢語翻譯】 超越了常斷（金）二邊的，是清凈無垢的。因為安樂且潔凈，所以遠離了豐饒與非豐饒。因此稱為第三個（方面）。法性，疾病在勝義中不會產生外道和內道的觀點，因為它的處所不存在。涅槃是必然的出離，而非出離則不存在。因此稱為『金』。或者，你可以將疾病理解為痛苦的輪迴不會產生。第四個方面，指的是滅諦的四種行相。如前所述。大乘道諦，具有自續的惡趣等五種怖畏已經斷除，因為它是通往解脫之城的道路，並且遠離了非道路。這種遠離是第一種行相。 (適用於具有道法忍的補特伽羅，作為證悟的標誌。) 法性，爲了顯現果位（成佛）的方便，是無分別的，並且在勝義中是不可觀察的方便。因為它是煩惱的對治智慧，並且與非智慧在勝義中不相混雜。這是第二種行相。法性，所有色等諸法的相，與勝義不相關聯，因為心是如實的，並且從非如實中解脫出來。這是第三種行相。法性，在勝義中，對於可言說的自性（所知）和能言說的自性（聲音）這兩個名稱，不會產生分別顯現的意識。因為趨入無有執著的常恒之境是決定性的出離，並且不存在非決定性的出離。這第四種行相，指的是道諦的四種行相。如是宣說。如是，將十六種行相作為法性，作為所證悟的法，並且作為現量證悟的標誌。這些都需要在根本頌中重複，並且像根本頌中所說的那樣在註釋中進行解釋，以便相互印證。如果像其他註釋那樣，將根本頌與經部相符，則會有更好的部分，但這裡沒有引用。如是，在勝義中，證悟到不可觀察的常與無常的法性，十六種行相的第一個是苦法忍，不可觀察的苦與非苦是法智，等等，具有這樣的行相。

【English Translation】 Transcending the two extremes of permanence and annihilation (gold), it is pure and immaculate. Because it is blissful and clean, it is free from abundance and non-abundance. Therefore, it is called the third (aspect). Dharmata, the disease, in the ultimate sense, does not give rise to the views of externalists and internalists, because its place does not exist. Nirvana is the definite emergence, and non-emergence does not exist. Therefore, it is called 'gold'. Alternatively, you can understand the disease as the suffering of samsara not arising. The fourth aspect refers to the four aspects of the cessation of suffering. As mentioned before. The Mahayana path, the five fears of evil destinies, etc., which possess a self-continuum, have been severed, because it is the path to the city of liberation and is free from non-paths. This separation is the first aspect. (Applicable to individuals with the forbearance of the Dharma of the path, as a sign of realization.) Dharmata, the means to manifest the fruit (Buddhahood) is non-conceptual, and in the ultimate sense, it is not an object to be examined as a means. Because it is the antidote to afflictions, wisdom, and non-wisdom are not mixed in the ultimate sense. This is the second aspect. Dharmata, the characteristics of all phenomena such as form are not related to the ultimate sense, because the mind is as it is, and it is liberated from non-reality. This is the third aspect. Dharmata, in the ultimate sense, for the nature of what is to be spoken (knowable) and the nature of what speaks (sound), the consciousness that appears separately for these two names does not arise. Because entering the state of permanence without attachment is a definitive emergence, and non-definitive emergence does not exist. This fourth aspect refers to the four aspects of the truth of the path. Thus it is proclaimed. Thus, taking the sixteen aspects as dharmata, as the Dharma to be realized, and as a sign of direct realization. These need to be repeated in the root text, and explained in the commentary as stated in the root text, so as to confirm each other. If, like other commentaries, the root text is in accordance with the sutras, there would be better parts, but they are not quoted here. Thus, in the ultimate sense, realizing the nature of phenomena that is neither permanent nor impermanent, the first of the sixteen aspects is the forbearance of the Dharma of suffering, the unobservable suffering and non-suffering is the knowledge of the Dharma, and so on, having such aspects.

གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ནི་ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་བྱང་པ་ རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ལ་དོན་དམ་པར་རྟག་མི་རྟག་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལ་སོགས་ པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་བདེན་བཞིའི་རྣམ་པའོ་ཞེས་པ་གསེར་གྱི་དོན་ནོ། །དེས་ན་ཕྱི་རོལ་ བས་རྟག་པ་སོགས་གང་ཟག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་བཅུ་དྲུག ཉན་ཐོས་པས་མི་རྟག་སོགས་ཆོས་ སུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་བཅུ་དྲུག་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་བཅུ་དྲུག་དངོས་བསྟན་གྱི་མཐོང་ལམ་མོ། ། (བུ་རིན། ) གཉིས་པ་ནི། སྒྲོ་འདོགས་སོ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་དེ་ལ་སྟེ་དེའི་ནང་ནས་མི་རྟག་སོགས་ བཅུ་དྲུག་ཏུ་མངོན་ཞེན་དང་བྲལ་བ་ལས་བཟློག་པའམ་རྟག་མི་རྟག་སོགས་སོ་གཉིས་མ་ དམིགས་པ་དེ་ལས་བཟློག་པ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་དག་ཏུ་མཚན་ མར་འཛིན་པས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟེ་བྱེད་པའི་ཤེས་བཟོད་བཅུ་དྲུག་ནི་ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ སྐབས་ལ་སྟེ་སུ་ཤུགས་ལ་བསྟན་པའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །རང་ རྒྱལ་གྱི་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༈ དམན་པའི་སྒོམ་ལམ་མི་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན། གསུམ་པ་ནི། མདོ་དང་རྒྱན་དུ་གཞི་ཤེས་མཐོང་ལམ་བསྟན་པ་རྫོགས་པའི་སྐབས་ 2-100 འདིར་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཟག་མེད་སྒོམ་པའི་ལམ་ནི་དངོས་སུ་མ་བསྟན་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ ཡོད་དེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ནི་དེའི་རིགས་ཅན་ལ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་བྱང་པས་ མ་ནོར་བར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་ཇི་བཞིན་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་ནས་མངོན་དུ་བྱ་བ་མ་ ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེ་དངོས་སུ་མ་བསྟན་པས་སོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ལའང་དེའི་མཐོང་ ལམ་བསྟན་པས་གོ་སླ་བས་དངོས་སུ་མ་བསྟན་ནོ་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །འདིར་དངོས་སུ་ནི་ དེའི་མཐོང་ལམ་ཡང་མ་བསྟན། ཤུགས་ལ་ནི་མཐོང་ལམ་བསྟན་པས་དེའི་སྒོམ་ལམ་ཡང་ བསྟན་པ་ཡིན་པས་སློབ་དཔོན་གྱི་འདི་ལ་སྙིང་པོ་ཙམ་མི་སྣང་བས་རྩོད་སྤོང་མང་བོ་བྱས་ ནས་གཞུང་འདི་བཤད་བྱེད་རྣམས་ལ་བརྟག་མི་བཟོད་དོ། ། ༈ མཁྱེན་གསུམ་གྱི་དོན་བསྡུ། གསུམ་པ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། དེ་ལྟར་མཁྱེན་གསུམ་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས་ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་མཇུག་བསྡུ་བར་བྱེད་དོ། །འདི་གསུམ་ལ་མཇུག་སྡུད་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ མཚན་ནི། འདི་གསུམ་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཀྱི་དོན་མཐའ་དག་སྡུད་པར་བྱེད་པས་གཙོ་བོ་ ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གསེར་རོ། །རྩ་བ་ནི། གཞི་ཤེས་བཤད་པ་རྫོགས་རྗེས་སུ་རབ་འབྱོར་ ཤེར་པ་འདི་ནི་ཆོས་གང་ཡང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། སྟོན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། ཞེས་ ནས། འདས་མ་འོངས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་མ་ཡིན། ཞེས། དེ་ལྟར་ཚིག་བཅུ་(ཨཱརྱ་)དགུ་ཡང་(ཡང་ སྒྲ་དང་པོ་ལ་ཡང་ཞེས་དག་ལྡན་)བསྟན་པ་འདི་དང་། དེ་ལྟར་སོགས་ཀྱི་དོན་ཡིན་པས་གསུམ་པོ་དག་ ལ

【現代漢語翻譯】 這十六個剎那，是在一切智的場合所開示的，是修行者們見道之途徑，實際上，空性等諸相也是四聖諦之相，這是金論的觀點。因此，外道徒執著于常等十六種我，聲聞乘行者執著于無常等十六種法，與此二者相離的十六種智慧，是直接開示的見道。 第二點是，遠離三十二種增益，即從其中遠離對無常等十六種的執著，或者說，不執著于常無常等三十二種，與此相反，將無常等十六種相執為實有，從而進行修習，即十六種能忍受的智慧，是在一切智的場合，間接開示的聲聞乘行者們的見道。自宗也應如是理解。 不示現下劣道之原因：第三點是，在經和莊嚴論中，已經完整地開示了基智和見道。此處，聲聞乘的無漏修道未被直接開示是有原因的。聲聞乘的道和果，是爲了向具有相同根性者開示，修行者應無誤地完全理解，但並非要如實地在自相續中生起並證悟，因此未直接開示。對於聲聞乘行者，由於已經開示了他們的見道，所以容易理解，因此未直接開示，這是大疏的觀點。此處，實際上，他們的見道也未被開示。間接上，由於見道已被開示，所以他們的修道也被開示。因此，導師的這一觀點似乎沒有要點，經過多次辯論后，對於講解此論者來說，是經不起推敲的。 三智之義略攝：第三點，前疏：如是廣說三智后，一切智將作總結。總結這三智的原因是，這三智涵蓋了八現觀的所有意義，因此是最主要的。金論。根本頌：在基智講解完畢后，善現（Subhuti）說：『此般若非能獲得任何法，非能示現任何法。』乃至『過去未來現在皆不生。』如是也開示了九句（arya）十個詞（此處『也』字與第一個詞相連），這與如是等的意義相同，因此是三者。

【English Translation】 These sixteen moments are taught in the context of omniscience, and are the path of seeing for practitioners. In reality, aspects such as emptiness are also aspects of the Four Noble Truths. This is the view of the Golden Treatise. Therefore, the sixteen kinds of self clung to by outsiders, such as permanence, and the sixteen kinds of phenomena clung to by Hearers, such as impermanence, are the directly revealed path of seeing, which is separate from these two. The second point is that being free from the thirty-two imputations, that is, from being free from the attachment to the sixteen such as impermanence, or from not clinging to the thirty-two such as permanence and impermanence, on the contrary, holding the sixteen aspects such as impermanence as real, thereby practicing, that is, the sixteen knowledges that can endure, are the path of seeing for Hearers indirectly taught in the context of omniscience. One's own school should also understand it in this way. The reason for not showing the inferior path: The third point is that in the Sutra and the Ornament, the ground knowledge and the path of seeing have been completely taught. Here, there is a reason why the uncontaminated path of cultivation of the Hearers has not been directly taught. The path and fruit of the Hearers are to be taught to those with the same nature, and practitioners should understand it completely without error, but it is not to be actually generated and realized in one's own mindstream, so it is not directly taught. For the Hearers, since their path of seeing has been taught, it is easy to understand, so it is not directly taught, this is the view of the Great Commentary. Here, in reality, their path of seeing has not been taught either. Indirectly, since the path of seeing has been taught, their path of cultivation has also been taught. Therefore, the teacher's view does not seem to have a point, and after many debates, it cannot withstand scrutiny for those who explain this treatise. Summary of the meaning of the Three Wisdoms: The third point, the previous commentary: After extensively explaining the Three Wisdoms in this way, omniscience will be summarized. The reason for summarizing these three wisdoms is that these three wisdoms encompass all the meanings of the eight realizations, so they are the most important. Golden Treatise. Root text: After the ground knowledge has been explained, Subhuti said: 'This Prajna is not able to obtain any dharma, nor is it able to show any dharma.' Even 'The past, future, and present are not born.' Thus, nine sentences (arya) and ten words have also been taught (the word 'also' is connected to the first word), which has the same meaning as 'Thus,' etc., therefore it is the three.

་སྦྱར་རོ་ཞེས་པས། རབ་འབྱོར་ཤེར་པ་འདི་ནི་འདོད་བའི་ཁམས་ལས་འདའ་བར་བྱེད་ པའམ་གནས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། ཞེས་སོགས། ཡང་བསྟན་པ་འདི་དང་། རབ་འབྱོར་ཤེར་ པ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སྟེར་བའམ་འཕྲོག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། ཞེས་སོགས་ བཤད་པ་འདི་གང་ཡིན་པ་སྟེ། རིམ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་ནི་གོ་རིམ་བཟློག་པས་གཞི་ ཤེས་ལམ་ཤེས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་གནས་སྐབས་གསུམ་པོ་དག་མཇུག་རྫོགས་པར་ཡོངས་སུ་ 2-101 བསྟན་པ་མཇུག་སྡུད་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ། ཨཱརྱ་དག་ལྡན་གྱི་དོན་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་སྟེ་གཞན་གྱིས་ བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་སྣང་ངོ་། །འགྲེལ་པ་ལ། བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚུལ་དུའམ་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ རིམ་(རད་ཀིར་)པས་དོན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པ་ཉིད་འདི་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པའི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་འདི་དང་། རྣམ་རྟོག་ ཐམས་ཅད་བཀག་པའི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་འདི་སྟེ། རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དག་སྔར་ བཤད་པ་དེ་ལྟར་གྱི། རབ་འབྱོར། མཐའ་གཉིས་རྣམ་དག སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་གྱི་ལེའུ་གསུམ་ གྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སམ། དོན་བསྡུ་བའི་མདོ་གསུམ་གྱིས་ཞེས་ འགོར་སྦྱར་ཏེ། ལེའུ་གསུམ་གྱི་དོན་མཁྱེན་གསུམ་ཞེས་སྦྱར་རོ། ། ༈ སྐབས་བསྡུ་བ། བཞི་པ་ནི། དང་པོ་གཉིས་ལ་ལྟོས་པའི་གསུམ་པའི་འགྲེལ་པ་བཤད་པའོ། །(འབུམ་དུ་ལེའུ་ ཉེར་དགུ་སོང་བར་མར་ཉེར་བརྒྱད་སོང་།། ༈ །།) ༈ ཕེབས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་འཇུག་པ་སྦྱོར་བ། དེ་ལྟར་ཡུམ་(ཡུལ་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བསྟན་ནས་ཡུལ་རྟོགས་པ་སྦྱོར་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྦྱོར་ བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་ནི་ཞེས་ཤེར་འབྱུང་། དེ་ལྟར་དམིགས་པའི་ཡུལ་མཁྱེན་པ་གསུམ་བསྟན་ནས་ཞེས་གཞོན་ནུ་ དཔལ། )གྱི་མཚན་ཉིད་མཁྱེན་གསུམ་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། དེའི་རྟོགས་པ་རྒྱུད་ ལ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་སུ་ཡུམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་བཞི་སྟེ། དབང་ (དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀུན་ཞེས་ཤེར་འབྱུང་། )ཐོབ་པའི་དོན་དུ་བསྒོམ་པ་རྣམ་ཀུན། དབང་ཐོབ་པའི་ཚུལ་ གྱིས་བསྒོམ་པ་(རབ་ཏུ་གྱུར་པ་)རྩེ་སྦྱོར། བརྟན་པ་(ཤེར་འབྱུང་)ཐོབ་པའི་དོན་དུ་བསྒོམ་པ་མཐར་ གྱིས་པ། བརྟན་པ་མཐར་ཕྱིན་(ཤེར་འབྱུང་)པ་སྐད་ཅིག་མའོ། ། ༈ དབང་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་བསྒོམ་པ་རྣམ་ཀུན། དང་པོ་ལ། སྐབས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། སྦྱོར་བའི་ཆོས་རྒྱས་པར་བཤད། སྐབས་བསྡུ་བའོ། ། ༈ སྐབས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྡུས་ པ་དང་རྒྱས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་གྱུར་པའི་གང་ཟག་གིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ 2-102 གསུམ་གྱི་དོན་བསྒོམ་པར་བྱེད་དགོས་སོ། །ཅིའི་དོན་དུ་

【現代漢語翻譯】 『應用』的意思是，如果有人說：『勝慧，這種智慧既不超越欲界，也不停留在欲界。』等等。或者說：『勝慧，這種教法既不給予也不剝奪諸佛之法。』等等。這些說法是什麼意思呢？這三個次第顛倒了基智、道智和一切智的三個階段，完整地展示了最終的總結。』這意味著阿雅達噶丹的意義已經徹底理解，以至於其他人無法提出異議。註釋中說：『正如剛才所說的那樣，或者按照所說的次第，一切意義都圓滿，即一切智智，以及不執著於一切法的道智，以及阻止一切分別唸的基智。這三個方面，正如之前所說的那樣，勝慧，通過完全清凈的二邊和特殊的行為這三個章節來圓滿。』或者說，通過總結意義的三個經文來應用，並將這三個章節的意義與三種智慧聯繫起來。 第四部分是解釋相對於前兩部分的第三部分。 （在《十萬頌般若經》中，已經過去了二十九個章節，而在這裡已經過去了二十八個章節。） 因此，在聽聞和思考了般若（智慧）的特徵和三種智慧之後，爲了在相續中生起證悟，有四種般若瑜伽的修持方法：爲了獲得自在而修持一切相，以獲得自在的方式修持頂加行，爲了獲得穩固而修持漸次加行，以及爲了獲得究竟穩固而修持剎那加行。 首先，關於爲了獲得自在而修持一切相。包括過渡句、詳細解釋修持方法和總結段落。 首先，過渡句是：因此，通過聽聞和思考的智慧，完全理解和掌握了一切智智的三種智慧的人，必須修持一切智智的三種智慧的意義。爲了什麼目的呢？

【English Translation】 'Applying' means, if someone says: 'Subhuti, this wisdom neither transcends the desire realm nor remains in the desire realm.' etc. Or: 'Subhuti, this teaching neither gives nor takes away the Dharmas of the Buddhas.' etc. What is the meaning of these statements? These three stages, in reverse order, completely demonstrate the final summary of the three stages of the Basis Knowledge, the Path Knowledge, and the All-Knowing Knowledge.' This means that the meaning of Aryadagadan has been thoroughly understood, to the point that others cannot raise objections. The commentary says: 'Just as it was said just now, or according to the order as it was said, all meanings are complete, namely the All-Knowing Wisdom, and the Path Knowledge that does not cling to all Dharmas, and the Basis Knowledge that prevents all discriminations. These three aspects, as previously stated, Subhuti, are perfected through the three chapters of completely pure two extremes and special conduct.' Or, apply by summarizing the three sutras of meaning, and connect the meaning of the three chapters with the three wisdoms. The fourth part is the explanation of the third part in relation to the first two parts. (In the Hundred Thousand Verse Prajnaparamita, twenty-nine chapters have passed, while here twenty-eight chapters have passed.) Thus, after hearing and contemplating the characteristics of Prajna (wisdom) and the three wisdoms, in order to generate realization in the continuum, there are four practices of the yoga of Prajna: practicing all aspects to gain mastery, practicing the peak application in the manner of gaining mastery, practicing the gradual application to gain stability, and practicing the momentary application to gain ultimate stability. First, regarding the practice of all aspects to gain mastery. It includes the transitional phrase, a detailed explanation of the practice method, and a concluding paragraph. First, the transitional phrase is: Therefore, a person who has fully understood and mastered the three wisdoms of All-Knowing Knowledge through the wisdom of hearing and contemplation must practice the meaning of the three wisdoms of All-Knowing Knowledge. For what purpose?

ན། ནི་སྟེ་ངེས་པར་དབང་དུ་བྱ་བས་ དེ་བསྒོམས་(ཆོས་བཤེས་)པས། རང་(ཆོས་བཤེས་)གི་རྒྱུད་ལ་(དངོས་)བསྐྱེད་པས་རྟོགས་(དངོས་)པ་ རང་དབང་ཐོབ་(དངོས་)པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་(དངོས་)དུ་སྟེ་ཐོས་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ མི་(དངོས་)བརྟན་པས་རང་དབང་ཅན་(ཀུན་དངོས་)མིན་ལ། བསྒོམས་(དངོས་)པ་ལས་རང་དབང་ དུ་འགྱུར་བས་(དངོས་)སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་གསུམ་འབྲེལ་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། མི་ཕམ་པའི་ ཞལ་སྔ་ནས། གལ་ཏེ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱི་དོན། །མཐོང་འགྱུར་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །གལ་ ཏེ་བསྒོམས་པས་དོན་མཐོང་འགྱུར། །དེ་ཚེ་ཐོས་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །(ཆོས་ བཤེས་སུ་དྲངས། ) དེ་ལྟར་(དངོས་)བསྒོམས་པས་འདྲིས་པར་བྱ་(དངོས་)དགོས་པས་མཁྱེན་གསུམ་ བསྒོམས་(དོན་དངོས་)པ་བསྟན་ཞེས་སྦྱར་རོ། །(དངོས་)དེ་ལྟ་(དངོས་)ན་འདི་བསྟན་པ་དོན་(དོན་ དངོས་)མེད་དེ། སྔར་ཇི་ལྟར་ཐོས་བསམ་བྱས་པའི་སྐབས་(དངོས་)གསུམ་ཉིད་གོམས་པར་བྱས་ པས་ཅི་ཞིག་མི་ནུས་ཞེ་ན། (དངོས། ) སྔར་མཁྱེན་གསུམ་སོ་སོར་ཤེས་པ་ལས་སླར་ཡང་རྣམ་པ་ རྫས་རིགས་ཐམས་ཅད་དང་། བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱི་ལམ་དང་། གཞི་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཤེས་ པའི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཡུལ་གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ་བདེན་པའི་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པ་བསྡུ་བའི་ སྒོ་ནས་དོན་འབའ་(ཆོས་བཤེས་)ཞིག་ལ་དམིགས་པས་(དངོས་)ཤིན་ཏུ་ཞི་ཞིང་སྤྲོས་(དངོས་)པ་མེད་ པའི་བསྒོམ་(དངོས་)པའི་ཤེས་རབ་དགོས་ཏེ། ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་མིང་(འདི་པ། )འབའ་ཞིག་ ལ་དམིགས་པས་རབ་ཏུ་སྤྲོས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྒྱུད་འཁྲུག་པར་བྱེད་ལ། བསམས་པའི་ ཤེས་རབ་ནི་མིང་དོན་འབྲེལ་ཞིང་(དངོས་)རྣམ་རྟོག་ཅུང་ཟད་བསྡུས་པ་(དངོས་)ཡིན་ཀྱང་རྣམ་ གཡེང་གཙོ་(དོན་)ཆེ་བས་སོ། །ཞེས་པ་རྣམས་ཆོས་བཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་མཁྱེན་པ་གསུམ་ལ་ དབང་གྱུར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་མཁྱེན་གསུམ་བསྡུས་ནས་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། རྣམ་པ་ཀུན་ མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་འདིར་འཆད་དོ། །ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་ 2-103 སྦྱར་རོ། ། ༈ སྦྱོར་བའི་ཆོས་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་བཅུ་གཅིག་སྟེ། དམིགས་པར་(ཤེར་དངོས་)འགྱུར་བའི་རྣམ་པ། རྗེས་སུ་སྒྲུབ་ པའི་སྦྱོར་བ། སྐྱེ་རྒྱུ་(ཤེར་དངོས་)ཡོན་ཏན། མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་(ཤེར་དངོས་)སྐྱོན། ཤེས་བྱ་མཚན་ཉིད། ཟག་བཅས་(ཤེར་དངོས་)ཐར་ཆ། བསམ་པ་ཕུན་ཚོགས་ཅན་ངེས་(ཟག་མེད་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ཞེས་ཤེར་ འབྱུང་སྟེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་སོ། ། )འབྱེད་ཆ་མཐུན། སློབ་པ་ཕྱིར་མི་(ཤེར་འབྱུང་དངོས། )ལྡོག་གི་མཚན་ ཉིད། (དངོས། ) ཆོས་སྐུའི་(ཤེར་)རྒྱུ་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད། གཟུགས་སྐུའི་རྒྱུ་ཞིང་(ཤེར་)དག་པ། འཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ཐབས་མཁས་

【現代漢語翻譯】 那（na）：因為必須掌握它，所以通過修習它（佛法之友），在自己的相續中生起（實證），爲了獲得（實證）自主，（實證）即聽聞（佛法之友，實證），思考的智慧。 如果不（實證）堅定，就不是自主者（一切實證），而是通過修習（實證）而變得自主（實證）。因此，必須將三種智慧聯繫起來。米龐仁波切曾說：『如果僅僅是聽聞就能明白意義，那麼修習就沒有意義了。如果通過修習就能明白意義，那麼聽聞就沒有意義了。』（被引為佛法之友）因此，（實證）必須通過修習來熟悉（實證），所以稱為修習三種智慧（意義，實證）。（實證）如果是這樣（實證），那麼這個教導就沒有意義（意義，實證），因為之前聽聞思考時的三種（實證）已經習慣了，還有什麼不能做到呢？（實證）之前僅僅是分別瞭解三種智慧，現在再次將所有相、體性、種類，以及三種菩提道，內外之基的實有，將三種智慧的所知境、基、道、相歸納為真諦的無生，通過專注於一個（佛法之友）意義（實證），需要非常寂靜且無戲論的修習（實證）智慧。因為聽聞的智慧僅僅專注于名相（此名），所以是極度戲論的自性，擾亂相續。而思考的智慧是名義與意義相關聯（實證），稍微收攝分別念（實證），但主要還是散亂（意義）。』這些都是佛法之友。這樣，爲了獲得對三種智慧的掌控，將三種智慧歸納起來修習的方便，是圓滿證悟一切相的方便，所以在此宣說。（2-103） 因此造句。 正行法的廣說 第二部分有十一個方面：成為所緣境的相狀、隨行修持的方便、生起之因的功德、不生起之因的過患、所知之定義、有漏的解脫分、具足圓滿意樂的決定（有漏的抉擇分，出自《般若經》，是世親的觀點。）、不退轉菩薩的定義、（實證）法身的因，輪迴與涅槃的平等性、色身的因，清凈剎土、事業的因，善巧方便。

【English Translation】 Na: Because it must be mastered, by practicing it (Dharma friend), generating (realization) in one's own continuum, in order to obtain (realization) autonomy, (realization) i.e., the wisdom of hearing (Dharma friend, realization), thinking. If one is not (realization) steadfast, one is not autonomous (all realizations), but becomes autonomous (realization) through practice (realization). Therefore, the three wisdoms must be connected. Mipham Rinpoche once said: 'If the meaning can be understood merely by hearing, then practice is meaningless. If the meaning can be understood through practice, then hearing is meaningless.' (quoted as Dharma friend) Therefore, (realization) must be familiarized through practice (realization), so it is called practicing the three wisdoms (meaning, realization). (Realization) If this is the case (realization), then this teaching is meaningless (meaning, realization), because the three (realization) from the previous hearing and thinking are already familiar, what else cannot be done? (Realization) Previously, one only knew the three wisdoms separately, but now again, all aspects, entities, and types, as well as the three paths of Bodhi, the reality of the inner and outer bases, the objects of the three wisdoms, the base, path, and aspects are summarized as the unborn truth, by focusing on one (Dharma friend) meaning (realization), one needs the wisdom of practice (realization) that is very peaceful and without elaboration. Because the wisdom of hearing only focuses on names (this name), it is the nature of extreme elaboration, disturbing the continuum. And the wisdom of thinking is that names and meanings are related (realization), slightly reducing conceptual thoughts (realization), but mainly distraction (meaning).』 These are all Dharma friends. In this way, in order to gain control over the three wisdoms, the means of summarizing and practicing the three wisdoms is the means of fully realizing all aspects, so it is explained here. (2-103) Therefore, make a sentence. Extensive explanation of the practice Dharma The second part has eleven aspects: the aspect of becoming an object of focus, the means of following practice, the merit of the cause of arising, the fault of the cause of not arising, the definition of what is to be known, the part of liberation with outflows, the determination of having complete intention (the part of determination with outflows, from the Prajnaparamita Sutra, is Vasubandhu's view.), the definition of a non-retreating Bodhisattva, (realization) the cause of the Dharmakaya, the equality of Samsara and Nirvana, the cause of the Rupakaya, the pure land, the cause of activity, skillful means.

སྦྱོར་(ཤེར་འབྱུང་སྟེ་ལུས་ལྟར་རོ། ། )རོ། ། ༈ དམིགས་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ། དང་པོ་ལ། བསྟན། བཤད། བསྡུ་གསུམ་ལས། ༈ བསྟན། དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། རྩ་བ་ལ། (ཆོས་ བཤེས་རད་ཀིར་སྙིང་མཆོག་)གཞི་དང་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཡི། །ཞེས་པ་ལྟར། གཞི་ལམ་རྣམ་པ་གསུམ་ ལས་གཞི་(སྙིང་མཆོག་དག་ལྡན་དངོས། )ནི་དམིགས་པ་སྟེ་བདེན་པ་བཞི་ལ་སོགས་པའོ། །(དངོས། )དེ་ ཡང་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་གཞི། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་སུ་གཏན་ལ་དབབ་ པའི་གཞི། མི་རྟག་པ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་བརྟེན་པའི་གཞི་ཡིན་པས་སོ། །ལམ་ནི་རྟག་ འཛིན་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཉེན་པོ་ལམ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའོ། །རྣམ་པ་ལ་གསུམ་ ལས། མཚན་ཉིད་ནི། བདེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཞིག་སྟེ། མི་རྟག་པ་ འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །མཚོན་བྱའི་སྒྲ་དོན་ནི། བདེན་པའི་ཆོས་ ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པས་དེའི་རྣམ་པ་སྟེ། ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། རྣམ་པ་ནི་བྱེ་བྲག་སྟེ་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་ས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཇི་སྙེད་ཡོད་པའོ་ཞེས་སོ། །མཚན་གཞིའི་དབྱེ་བ་ནི། དོན་རྣམ། ཤེས་རྣམ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ལ། བདེན་བཞི་ལ་རིམ་བཞིན་དགུ་བཅུ་གཉིས་ཉི་ཤུ་ བརྒྱ་སོ་གཉིས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཉེར་བདུན། ལམ་ཤེས་ཀྱི་སོ་དྲུག རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བརྒྱ་ 2-104 དང་བཅུའོ། །(ལུང་གི་སྙེ་མར་རྣམ་པའི་གཅིག་དང་ཐ་དད་དཔྱད་པ་ནི་ཅུང་ནོར་རོ། ། ) ཡང་ན་ཆོས་ཅན་གྱི་རྣམ་ པ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཡང་འདུས་སོ། །དེ་ཡང་། ཨཱརྱ་སོགས་(འགྲེལ་ཆེན་སྙིང་ཟླ་དག་ ལྡན། )ལྟར་ན། འགྱུར་འདི་ལྟར་ལེགས་པས་འདི་ལ། ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས་སོ། །དང་ པོ་ནི། དངོས་པོ་(ཨཱརྱ་)ལ་དམིགས་(དངོས་)པ་ནི་(ཡེ་ཤེས་ཞེས་དག་སྙིང་)གཞི་ཤེས་(དག་སྙིང་སོགས་) པའོ། །དེའི་བྱེ་བྲག་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གང་གི་གཉེན་(དངོས་)པོ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དཔེར་(དངོས་ )ན། རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །(དེ་ ཡན་ཨཱརྱ་དངོས། ) ཨཱརྱ་འགྲེལ་ཆེན་སོགས་(དག་སྙིང་སོགས་ཡང་གཞི་དང་ཞེས་སོགས་མི་འཆད་དོ། ། )སོ། །དེ་ ལྟར་ན་བདེན་བཞི་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནང་ཚན་རྣམས་ཆོས་ ཅན། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ ཀྱིས། རྣམ་པ་ནི་བྱེ་བྲག་དུ་མ་ལ་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན། དེ་ ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་གཞི་(ཨཱརྱས་འོག་ཏུ་བཤད་འགྲེལ་ཆེན་དུ་འདིར་བཤད་པའི་བར་དུ་ཡང་། )མེད་རྟོག་པས་ སྤྲུལ་བ་ཁོ་ན་མིན་ཏེ། མཚན་གཞི་མཁྱེན་གསུམ་ལ་བརྟེན་པའི་མཚན་ཉིད་དམ་(ནི་མིང་ཞེས་ དག་སྙིང་ཟླ། )རང་

【現代漢語翻譯】 結合（如從智慧產生的身體）。 成為目標之相： 首先，分為教、說、攝三部分。 教： 首先分為兩部分：根本。如（法友勝妙心要）所說：『基與智慧之相』。基、道、相三者中，基（具足勝妙心要之實）即是目標，如四諦等。（實）它既是執著常等的基礎，也是確立無常等的基礎，更是無常等差別法所依的基礎。道是常執等顛倒之對治，以三道概括。 相分為三：體性，即成為真諦法之自性的法，如無常被說為有為法的體性。所詮之聲義，即成為真諦法之差別的相，如法友所說：『相即差別，如佛地等處有多少法的差別。』相之分類，分為義相和識相兩種。前者中，四諦依次為九十二、二十、一百三十二。 後者中，基識有二十七種，道識有三十六種，一切智有一百一十種。（《教言穗》中對相之一與異的辨析略有錯誤。）或者也可以歸納為法相和法性相兩種。如阿雅等（《大疏勝妙月》等）所說，此譯本如此之好，故分為本體和差別兩種。本體是緣（阿雅）事物（實）的目標（實），即是（智慧名為勝妙）基識（勝妙等）。其差別是任何不相符之方的對治（實）是什麼，例如（實），執著常等，則以了知無常等對治。（以上是阿雅實）阿雅《大疏》等（勝妙等，也不解釋基等。）如此，了知四諦為無常等的智慧之組成部分，稱為法相，因為它是法的差別。法友說：『相即多種差別。』如前所引。因此，法相併非僅僅是無基之分別所造作，而是依賴於相之三智的體性，或（是名）自性。

【English Translation】 Union (like the body arising from wisdom). The aspect of becoming an object: First, it is divided into three parts: teaching, explaining, and gathering. Teaching: First, it is divided into two parts: the root. As (Dharma Friend's Excellent Essence) says: 'The basis and the aspect of wisdom.' Among the three: basis, path, and aspect, the basis (the reality of possessing the excellent essence) is the object, such as the Four Noble Truths, etc. (Reality) It is the basis for clinging to permanence, etc., the basis for establishing impermanence, etc., and the basis upon which the distinguishing characteristics of impermanence, etc., rely. The path is the antidote to the perversions of clinging to permanence, etc., summarized by the three paths. Aspect is divided into three: the nature, which is a dharma that has become the self-nature of the true dharma, just as impermanence is explained as the nature of conditioned phenomena. The sound and meaning of what is expressed, which is the aspect of becoming a distinction of the true dharma, as Dharma Friend says: 'Aspect is distinction, such as how many distinctions of dharma there are in the Buddha-land, etc.' The classification of aspects is divided into two types: aspects of meaning and aspects of consciousness. Among the former, the Four Noble Truths are successively ninety-two, twenty, and one hundred and thirty-two. Among the latter, there are twenty-seven types of base consciousness, thirty-six types of path consciousness, and one hundred and ten types of all-knowingness. (The analysis of the one and the different aspects in 'Spike of Teachings' is slightly erroneous.) Or it can also be summarized into two types: the aspect of phenomena and the aspect of the nature of phenomena. As Arya, etc. (Great Commentary Excellent Moon, etc.) say, this translation is so good that it is divided into two types: essence and distinction. The essence is the object of focusing on (Arya) things (reality), which is (wisdom is called excellent) base consciousness (excellent, etc.). Its distinction is whatever antidote (reality) there is to whatever incompatible side, for example (reality), clinging to permanence, etc., is counteracted by understanding impermanence, etc. (The above is Arya reality) Arya Great Commentary, etc. (Excellent, etc., also do not explain the base, etc.) Thus, the components of wisdom that understand the Four Noble Truths as impermanence, etc., are called the aspect of phenomena, because it is a distinction of dharma. Dharma Friend says: 'Aspect is applied to many distinctions.' As quoted earlier. Therefore, the aspect of phenomena is not merely fabricated by baseless discrimination, but is the nature or (is the name) self-nature that relies on the three wisdoms of the basis of aspects.

བཞིན་གྱི་ཆོས་ཡིན་པས་སོ། །འགྲེལ་ཆེ་ཆུང་གི་དོན་ཡང་དེར་སྣང་ངོ་། །རྩ་ བའི་འགྱུར་གཞན་ལྟར་ན། ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་འགྲེལ་པ་ལ་བཤད་པ་ལྟར་སྦྱར་དགོས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པ་སྟོན་པ་ན་ཆོས་ཅན། གཉེན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཤེས་རྣམ་དེ་ནི་མཁྱེན་པ་གསུམ་ གྱི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདུས་པར་འདོད་དེ། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། ཨཱརྱ་སོགས་སོ། །མཁྱེན་གསུམ་མཚན་ཉིད་པའི་ཤེས་ རྣམས་རྫས་ཐ་དད་རྗེས་མཐུན་པའི་ངོ་བོ་གཅིག་པའང་ཡོད་དོ། །རད་ཀིར་ནི། གཞིའི་རྣམ་ པ་མི་རྟག་སོགས་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པ། ཞེས་འཆད་དེ་ལེགས་ སོ། །འགྲེལ་པ་ནི། འགྱུར་འདི་ལྟར་ན་སྔར་བཤད་པ་དེ་ཉིད་དོ། །གཞི་དང་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ 2-105 ཡི། །ཞེས་(ཆོས་བཤེས་སྙིང་རད་ཀིར་)པ་དང་། འགྲེལ་པར། དམིགས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་རྣམ་པ་ རྣམས། ཞེས་(གསེར་ཆོས་བཤེས་སུ་བྱུང་)པ་ལྟར་ན། ཆོས་བཤེས་སུ། རྣམ་པ་དུ་ཞིག རང་བཞིན་ ཅི་ཞིག དེ་དག་གང་གིས་བཞག་ཅེས་རྟོག་པ་ལ། དང་པོ་རྣམ་པའི་དབྱེ་བ་ནི། རྟག་པ་དང་ གཙང་(ཀུན་དངོས་)བདེ་བདག་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཏེ། འདི་ཉིད་ བྱིས་པ་སྲིད་པར་འཁྱམ་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་(དངོས་)ཡིན་པས། འཁོར་(དངོས་)བའི་གཞིའམ་ རྒྱུའོ། །(ཀུན་དངོས། ) དེའི་གཉེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞི་དེ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་གཟུང་ བ་ལྟར་མེད་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་ཕུང་བོ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པའི་རྟོགས་པ་གཞི་ ཤེས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྣམ་པ་དང་། བྱང་སེའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་མ་ལུས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་ པ་དང་། དེ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡོན་ཏན་སྨོས་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ ཞེས་བྱ་བས་ན་འདིར་ཡང་རྣམ་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ་རྣམ་མཁྱེན་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །རྣམས་(ཀུན་དངོས་)ནི་ དྲུག་པའི་མང་ཚིག་(དངོས་)གོ །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ལ་གསུམ་(དངོས་)མོ། །གཉིས་པ་རྣམ་པའི་རང་ བཞིན་ནི། (ཆོས་བཤེས། ) གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་བཞག་པ་ཉེར་བདུན། ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་ པ་ཉིད་དུ་བཞག་པ་སོ་དྲུག རྣམ་མཁྱེན་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་བཞག་པ་བརྒྱ་དང་བཅུ་སྟེ། དེ་ ཡང་དེ་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གམ་ཆོས་དུ་མ་ཞིག་ཡིན་པར་སྔར་བཤད་དོ། །འོ་ན་དེ་གསུམ་ལས་ རྫས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཞེས་རྟོག་ན། གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉེར་བདུན་ཆོས་ཅན། གཞི་ཤེས་ ཀྱི་བྱེ་བྲག་གམ་ཆོས་སུ་བསྟན་པས་གཞི་ཤེས་ལས་རྫས་ཐ་དད་པ་མིན་ཏེ། ཉན་(དངོས་)རང་ རྣམས་ཀྱི་གང་ཟག་(དངོས་)གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཚན་གཞི་དེའི་མཚན་ཉིད་དམ་ རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཞིག་

【現代漢語翻譯】 因為這是本性的法。大小釋論的意義也在此顯現。如果按照其他根本的翻譯，需要像法友在釋論中所說的那樣結合起來。 第二，在顯示相狀時，有法。親屬方的識相被認為是包含在三種智的三個相狀中，因為親屬方的所有相都包含在全知中，如阿雅等。三種智的體性識相也存在著實體不同但隨順一致的本體。 拉德基爾中解釋說：『基礎的相狀是無常等，智慧的相狀是了悟無常』，這樣解釋很好。釋論說：按照這個翻譯，就是之前所說的。基礎和智慧的相狀。 如（法友心髓拉德基爾）中所說，以及在釋論中，『所緣和智慧和相狀』，如（黃金法友中出現）中所說，在法友中，有多少相？自性是什麼？這些由什麼安立？在思考時，首先相的差別是：執著于常、凈（一切事物）、樂、我等，這是不相符的一方，這本身就是孩童在輪迴中漂泊的主要原因（事物），是輪迴的基礎或原因。（一切事物）其對治法的自性，就是了悟到那些基礎不像所執著的那樣存在，即以蘊無常等為所緣的了悟，這是就基礎識的角度而言的相狀，以及菩薩的道和果位無餘，只是在描述智慧了悟的階段時才稱為智慧，這是道識的相狀。那些的智慧是通過稱讚功德的方式稱為一切相智，因此這裡也說了相，即一切相智的相。相（一切事物）是第六格的複數（事物）。這樣相有三種（事物）。 第二，相的自性是：（法友）安立為基礎識的相狀有二十七種，安立為道識的相狀有三十六種，安立為一切相智的相狀有一百一十種，這也是之前所說的，這三種的差別或多種法。那麼，如果認為這三種是實體不同的，那麼基礎識的二十七種相，有法。因為顯示為基礎識的差別或法，所以與基礎識不是實體不同，聲聞（事物）緣覺（事物）的補特伽羅（事物）證悟無我的智慧，作為該體性的體性或自性的法

【English Translation】 Because it is the Dharma of Suchness. The meaning of the large and small commentaries also appears there. According to other translations of the root text, it should be combined as explained by the Dharma friend in the commentary. Secondly, when showing the aspects, the object of Dharma. The knowledge aspects of the relatives are considered to be included in the three aspects of the three wisdoms, because all aspects of the opponents are included in omniscience, such as Aryas and others. The characteristic knowledge aspects of the three wisdoms also have the same essence of different substances and consistent conformity. In Radkir, it is explained: 'The aspect of the base is impermanence, etc., and the aspect of wisdom is realizing impermanence,' which is well explained. The commentary says: According to this translation, it is the same as what was said before. The aspects of the base and wisdom. As mentioned in (Dharma Friend Heart Essence Radkir), and in the commentary, 'objects, wisdom, and aspects,' as mentioned in (Golden Dharma Friend), in Dharma Friend, how many aspects are there? What is the nature? By what are these established? When contemplating, first, the difference of aspects is: clinging to permanence, purity (all things), happiness, self, etc., which is the dissimilar side, and this itself is the main cause (thing) of children wandering in samsara, the basis or cause of samsara. (All things) The nature of its antidote is to realize that those bases do not exist as they are clung to, that is, the realization that focuses on the impermanence of the aggregates, etc., which is the aspect from the perspective of the base consciousness, and the path and fruition of the Bodhisattvas without exception are only referred to as wisdom when describing the stage of wisdom realization, which is called the aspect of the path consciousness. The wisdom of those is called all-knowing through the praise of virtues, so here also the aspect is mentioned, that is, the aspect of all-knowing. Aspects (all things) are the plural of the sixth case (things). Thus, there are three aspects (things). Secondly, the nature of the aspects is: (Dharma Friend) establishing the aspects of the base consciousness as twenty-seven, establishing the aspects of the path consciousness as thirty-six, and establishing the aspects of all-knowing as one hundred and ten, which is also the difference or multiple Dharmas of these three as mentioned before. Then, if it is thought that these three are different entities, then the twenty-seven aspects of the base consciousness, the object of Dharma. Because it is shown as the difference or Dharma of the base consciousness, it is not a different entity from the base consciousness. The wisdom of the Hearer (thing) Pratyekabuddha (thing) person (thing) realizing selflessness, as the nature or characteristic of that entity, is a Dharma

ཡིན་པས་སོ། །ལམ་ཤེས་ཀྱི་སོ་དྲུག་ལམ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ གམ་ཆོས་སོགས་དང་། བྱང་སེའི་བདག་མེད་གཉིས་ཀ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་སོགས་དང་། 2-106 བརྒྱ་རྩ་བཅུ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཆོས་སུ་བཤད་པ་སོགས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཤེས་བྱའི་ དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པ་སྐད་ཅིག་གིས་མཁྱེན་པའི་རྟོགས་པ་དེའི་ཞེས་སོགས་སོ། །དེས་ན་ རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་རིམ་པས་རྣམ་པ་བསྟན་པས་ནི་ མཐོང་སྒོམ་གྱི་ལམ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་ཚུལ་གཙོ་བོར་བསྟན་པས་རྣམ་པ་ནི་བསྒོམ་རིམ་ཡིན་ལ། འོག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཙམ་ཞིག་སྟོན་གྱི་བསྒོམ་རིམ་གཙོ་བོར་ མ་གྱུར་པས་ཁྱད་དེ་ཡོད་དོ། །གསུམ་པའི་ལན་ནི། གསུམ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ གྱིས་ཕྱེ་བ་མིན་གྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཡོད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་བཞག་པས་ན་ རྣམ་པ་གསུམ་ཁོ་ནར་གྲངས་ངེས་(དངོས་)པར་བཞེད་དོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རྩ་ འགྲེལ་གཉིས་སུ་དངོས་སུ་ཤེས་རྣམ་བཤད་ཅིང་། དོན་རྣམ་ཤུགས་ལ་བསྟན་པར་གསལ་ལོ། ། ༈ བཤད། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཉེར་བདུན། ལམ་ཤེས་ཀྱི་སོ་དྲུག རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ བརྒྱ་དང་བཅུའོ། ། ༈ གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཉེར་བདུན། དང་པོ་ལ། སྔ། རྩ། འགྲེལ། བསྡུ་བཞིའོ། དང་པོ་ནི། རྣམ་པ་རྣམས་སྤྱིར་ཏེ་ཉེར་བདུན་ སོ་དྲུག་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དངོས་སུ་མ་བརྗོད་པར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བསྟན་ནས་ད་ནི་ཁྱད་ པར་དུ་བདེན་བཞི་ལ་བརྟེན་(དག་གསེར་དངོས་)པའི་དབྱེ་བས་སོ་(གསེར་)སོར་སྟོན་ནོ། །གཉིས་ པ་ནི། གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉེར་བདུན་བཤད་དོ། །གང་ན། (རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ་)ཡུམ་འདི་ ནི་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ ནམ་མཁའ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་གཟུང་སྟེ། ཡུམ་འདི་ནི་མི་གཡོ་ བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ མི་གཡོ་བའི་རྣམ་པའི་བར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན། བདེན་པ་གསུམ་པོ་སོ་སོ་ལ་རྣམ་པ་བཞི་བཞི་ 2-107 སྟེ་བཅུ་གཉིས་དང་། ལམ་བདེན་ལ་ཡོད་པའི་རྣམ་པ་དེ་ནི་བཅོ་ལྔ་སྟེ་ཉེར་བདུན་བཤད་དོ། ། བཅུ་གཉིས་པོ་དོན་རྣམ་དངོས་སུ་དང་། ལམ་བདེན་གྱི་ཤེས་རྣམ་དངོས་སུ་བསྟན་པའམ་ གཉིས་ཀ་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རོ། །འགྲེལ་པ་ལ། བདེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས། ལམ་ བདེན་གྱི་རྣམ་པ་བཅོ་ལྔའོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དེ་ལ། (ཨཱརྱ། ) བདེན་ བཞི་རྟེན་དུ་བྱས་ཏེ་བདེན་(དངོས་)པ་གང་ལ་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་སྟོན་པས། རེ་ཤིག་ ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དང་པོར་བཅུ་གཉིས་(དེ་ཡན་ཨཱརྱ་དངོས། )སྟོན

【現代漢語翻譯】 是這樣的。道智的三十六種，道智的差別或法等，以及菩薩的二無我（人無我和法無我）的證悟智慧等等。 一百一十種在一切種智的法中宣說等等，以及佛陀的智慧，對於所知的一切輪涅，剎那間了知的證悟等等。因此，通過一百七十三種行相的修習次第來顯示行相，主要是爲了展示如何修習見道和修道，所以行相是修習次第。下面的體性只是略微展示了三智的體性，並沒有以修習次第為主，這就是區別所在。第三個問題的回答是，這三種並非由其他理由區分，而是由具有三種一切智的差別而安立，因此認為只有三種行相是確定的。這是法友的說法。這樣，在根本論和註釋中，直接解釋了智相，而意義相則在暗示中顯示得很清楚。 第二部分分為三：基智的二十七種，道智的三十六種，以及一切種智的一百一十種。 基智的二十七種。 第一部分分為四：頌、根本論、註釋、總結。第一，總的來說，沒有直接說明二十七種、三十六種等的差別，而是顯示為三種行相，現在特別通過依賴四聖諦的差別來分別顯示。第二，宣說基智的二十七種行相。在哪裡宣說呢？（《金剛經》中須菩提請問）『世尊，此《般若波羅蜜多》是無所有為最勝。』世尊告言：『須菩提，以虛空無所有故。』從無所有的行相開始，『世尊，此《般若波羅蜜多》是不動為最勝。』告言：『以法界安住故。』到不動的行相為止。如何宣說呢？在三個諦（苦集滅諦）上各有四種行相，共十二種，在道諦上存在的行相是十五種，共二十七種。十二種是意義相直接顯示，道諦的智相直接顯示，或者兩者根據情況結合。註釋中，三個諦的行相是十二種，道諦的行相是十五種。第一，在確定行相時，（聖者）以四聖諦為基礎，顯示在哪個諦上有多少行相。首先，就一切智而言，首先顯示十二種（以上是聖者的真實說法）。

【English Translation】 It is so. The thirty-six of the Path-knowing, the distinctions of the Path-knowing, such as Dharma, and the wisdom of realizing both selflessness of the Bodhisattva (selflessness of person and selflessness of phenomena), etc. One hundred and ten are explained as Dharmas of the All-Knowing, etc., and the Buddha's wisdom, the realization of knowing the entire mandala of knowable objects in an instant, etc. Therefore, by the order of meditating on one hundred and seventy-three aspects, the way of meditating on the paths of seeing and meditation is mainly shown, so the aspects are the order of meditation. The characteristics below only slightly show the characteristics of the three wisdoms and do not mainly become the order of meditation, so there is that difference. The answer to the third question is that these three are not distinguished by other reasons, but are established by the distinctions of having three All-Knowing Ones, so it is considered that only three aspects are definite. This is the statement of the Dharma friend. Thus, in the root text and commentary, the wisdom aspects are directly explained, and the meaning aspects are clearly shown in implication. The second part has three: twenty-seven of the Basis-knowing, thirty-six of the Path-knowing, and one hundred and ten of the All-Knowing. The twenty-seven of the Basis-knowing. The first part has four: verse, root text, commentary, summary. First, in general, without directly stating the distinctions of twenty-seven, thirty-six, etc., it is shown as three aspects, and now it is specifically shown by distinguishing based on the four noble truths. Second, the twenty-seven aspects of the Basis-knowing are explained. Where is it explained? (Subhuti asked in the Diamond Sutra) 'World Honored One, this Prajnaparamita is unsurpassed as non-existence.' The World Honored One said, 'Subhuti, because space is non-existent.' Starting from the aspect of non-existence, 'World Honored One, this Prajnaparamita is unsurpassed as immovability.' He said, 'Because the realm of Dharma abides.' Up to the aspect of immovability. How is it explained? There are four aspects each on the three truths (suffering, origin, cessation), totaling twelve, and the aspects that exist on the path truth are fifteen, totaling twenty-seven. The twelve are the meaning aspects directly shown, and the wisdom aspects of the path truth are directly shown, or both are combined as appropriate. In the commentary, the aspects of the three truths are twelve, and the aspects of the path truth are fifteen. First, in determining the aspects, (the Arya) based on the four noble truths, shows how many aspects there are on which truth. First, in terms of all-knowing, first show twelve (the above is the Arya's actual statement).

་ཏེ། རྟག་པར་མེད་པར་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བ་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་མི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད། རྫས་ཡོད་རྣམས་གཅིག་ཅར་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལས་ལྷག་པར་མི་སྐྱེ་བར་སྐད་ཅིག་(ཆོས་བཤེས་)རེ་ རེར་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་འཇིག་(ཆོས་བཤེས་)པ་སྡུག་བསྔལ་བའི་མཚན་ཉིད། བྱེད་པ་པོའི་བདག་ གིས་དབེན་པ་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད། ངོ་བོ་གཅིག་པའི་བདག་མེད་པས་བདག་ཏུ་རྟོག་པས་མི་ བརྫི་བ་བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཆོས་བཤེས་སོ། །གཞན་དུ་ཡང་བཤད་དུ་ཡོད་དོ། ། ཀུན་བདེན་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་སམ་(མདོའི་དྲི་བ་)རྒྱུ་མེད་དེ། དོན་ དམ་པར་མིང་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་བོ་མེད་པའི་(མདོའི་ལན་)ཕྱིར་རོ། །(མདོ་དངོས་ཀུན་ལ་ཕྱིར་ཡོད་དོ། ། ) ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ནམ་མཁའ་(མདོའི་གསོལ་ཚིག་)ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་དབུགས་ཕྱི་(མདོ་)ནང་དུ་རྒྱུ་བ་མེད་པས་སོ། །(མདོ། )ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་བརྗོད་དུ་མེད་དེ། (མདོ། ) དོན་དམ་པར་རྟོག་(མདོ། )དཔྱོད་དམིགས་ སུ་མེད་པས་སོ། །(མདོ། ) ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ཡང་སྲིད་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་མེད་དེ། (ཨཱརྱ་) དོན་དམ་པར་མིང་གཞིའི་(མདོ་)ཕུང་བོ་མེད་པས་སོ། །དོན་དམ་པར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་ མིང་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་བོ་མེད་པར། (ཀུན་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཞེས་སོགས་ཡང་རུང་ངོ་། ། )ཀུན་རྫོབ་ ཏུ་ཡོད་པ་ཀུན་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ། ཞེས་སོགས་ཞིབ་ཏུ་བསྙད་དོ། །འགོག་བདེན་ཆོས་ཅན། 2-108 ཉོན་མོངས་འགགས་པ་དེར་དོན་དམ་པར་འགྲོ་ཞིང་(ཨཱརྱ་)སོང་ནས་ཐོབ་(ཨཱརྱ་)བྱར་མེད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་འགྲོ་བ་མེད་པས་སོ། །ཡང་ན་ཁམས་གསུམ་རྒྱུད་ལྔ་གང་དུ་ ཡང་འགྲོ་བ་མེད། ཅེས་འབུམ་ཊཱིཀ་ཀོ། (དེའི་དོན། ) སྡུག་བསྔལ་བར་མི་འགྲོ། ཞེས་སྦྱར་རོ། ། ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་སྡུག་བསྔལ་ལམ་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་ཏེ། དོན་དམ་པར་ ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་དུ་(མདོ་)མེད་ཅིང་དབྲོག་(དོན་)བྱའི་ཡུལ་མེད་(གསེར་)པས་སོ། །ཆོས་ ཅན། སྡུག་ཀུན་གྱིས་མི་ཟད་དེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཀུན་ནམ་སྤང་བྱ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་ ཀུན་ཟད་ཅིང་མེད་པས་སོ། །(ཟད་ཅིང་བྱང་ཞེས་མདོ། ) ཆོས་ཅན་དོན་དམ་པར་སླར་འཁོར་བར་ སྐྱེ་བར་མེད་དེ། དོན་དམ་(འབུམ་ཊཱིཀ་)པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་འགག་(མདོ་)མེད་པས་སོ། །དོན་ དམ་པར་ཉོན་མོངས་འགགས་པར་འགྲོ་བ་མེད་པར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའམ་སྡུག་བསྔལ་ བར་མི་འགྲོ་བ་འགོག་པའི་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད། ཅེས་སོགས་ཞིབ་ཏུ་བསྙད་དོ། །དེ་དག་ སོགས་གཉིས་ཀྱི་དོན་ནོ། །བཅུ་གཉིས་ནི་མེད་པ་སོགས་(ཤེར་)སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། མདོར་བསྟན་ནི། གཞི་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ལམ་བདེན་ དབྱེ་གཞི། དབ

【現代漢語翻譯】 因此，無常是苦諦中無常的特徵，即恒常不存在，而是不斷變化的。 所有事物都是在每一個剎那生滅，每一個剎那都在經歷痛苦和毀滅，這是苦的特徵。遠離作者之我，是空性的特徵。由於沒有單一的自性，因此不會被認為是『我』，這是無我的特徵。法友啊！還可以有其他的解釋。 就勝義諦而言，一切萬法，並非是痛苦的處所（經中的提問），因為勝義諦中沒有名色的蘊聚（經中的回答）。（經文中通常都有『因為』）。 就勝義諦而言，一切萬法，痛苦的生起就像虛空（經中的提問）一樣不存在，因為勝義諦中沒有氣息的出入。（經）。 就勝義諦而言，一切萬法，不能說痛苦會劇烈地產生（經），因為勝義諦中沒有分別唸的對境。（經）。 就勝義諦而言，一切萬法，沒有產生再生的因緣（聖），因為勝義諦中沒有名色的蘊聚。（經）。勝義諦中，沒有痛苦的處所，沒有名色的蘊聚。（也可以說是生起之法的體性）。世俗諦中存在生起的體性，等等，詳細地闡述。 滅諦，就勝義諦而言，煩惱止息之處，既沒有去處（聖），也沒有已經到達並可以獲得之處（聖），因為一切法在勝義諦中都沒有去處。或者說，在三界五趣中都沒有去處。《大疏》中說：（其含義是）不往痛苦之處。可以這樣理解。 就勝義諦而言，一切萬法，不會被痛苦或煩惱所奪取，因為勝義諦中一切法都不可執取（經），也沒有可以搶奪的對象（金）。 就勝義諦而言，一切萬法，痛苦和煩惱不會窮盡，因為勝義諦中一切法，或者說一切應斷除的煩惱之法都已經窮盡和消失了。（經中說：窮盡和清凈）。 就勝義諦而言，一切萬法，不會再次輪迴轉生，因為勝義諦中一切法都沒有生滅（經）。勝義諦中，煩惱止息之處沒有去處，但在世俗諦中存在，或者說不往痛苦之處，這是滅的體性的特徵。等等，詳細地闡述。以上是兩個諦的含義。十二緣起等都不存在。 第二部分有三個方面，首先是概要說明：以基識所包含的道諦的分類依據。

【English Translation】 Therefore, impermanence is the characteristic of impermanence in the Truth of Suffering, that is, it does not exist constantly, but is constantly changing. All things arise and cease in every moment, and every moment is experiencing suffering and destruction, which is the characteristic of suffering. Being away from the self of the author is the characteristic of emptiness. Because there is no single self-nature, it will not be considered 'I', which is the characteristic of selflessness. Dharma friends! There can be other explanations as well. In terms of ultimate truth, all dharmas are not the place of suffering (question in the sutra), because there is no aggregate of name and form in ultimate truth (answer in the sutra). (There is usually 'because' in the sutras). In terms of ultimate truth, all dharmas, the arising of suffering is like emptiness (question in the sutra), because there is no movement of breath in and out in ultimate truth. (Sutra). In terms of ultimate truth, all dharmas, it cannot be said that suffering will arise intensely (sutra), because there is no object of conceptual thought in ultimate truth. (Sutra). In terms of ultimate truth, all dharmas, there is no cause for rebirth (Arya), because there is no aggregate of name and form in ultimate truth. (Sutra). In ultimate truth, there is no place of suffering, no aggregate of name and form. (It can also be said to be the nature of arising dharma). In conventional truth, there exists the nature of arising, etc., which is explained in detail. The Truth of Cessation, in terms of ultimate truth, the place where afflictions cease, there is neither a place to go (Arya), nor a place that has been reached and can be obtained (Arya), because all dharmas have no place to go in ultimate truth. Or, there is no place to go in the three realms and five destinies. The Great Commentary says: (Its meaning is) not going to the place of suffering. It can be understood in this way. In terms of ultimate truth, all dharmas, will not be taken away by suffering or afflictions, because all dharmas are not graspable in ultimate truth (sutra), and there is no object to be robbed (gold). In terms of ultimate truth, all dharmas, suffering and afflictions will not be exhausted, because all dharmas in ultimate truth, or all afflictive dharmas that should be abandoned, have been exhausted and disappeared. (The sutra says: exhausted and purified). In terms of ultimate truth, all dharmas, will not be reborn again in samsara, because all dharmas have no arising or ceasing in ultimate truth (sutra). In ultimate truth, there is no place to go where afflictions cease, but it exists in conventional truth, or not going to the place of suffering, which is the characteristic of the nature of cessation. Etc., explained in detail. The above is the meaning of the two truths. The twelve links of dependent origination, etc., do not exist. The second part has three aspects, first is a summary description: the basis for the classification of the Truth of the Path contained in the base consciousness.

ྱེ་ངོ་། ལམ་ཟག་མེད་གཉིས་དང་ཟག་བཅས་གཅིག་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། ། གྲངས་ངེས་ནི། ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཉན་རང་གི་མཐོང་སྒོམ་ཟག་པ་མེད་ པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་ ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་སྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་བཅས་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་དེའི་(ཆོས་བཤེས་)སྒོམ་ ལམ་(ཤེར་)ཟག་མེད་དང་མཐོང་(ཤེར་)ལམ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་དང་གཉིས་ཏེ་དེ་ལྟར་ གསུམ་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་པས་སོ། །གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་སྟོན་པ་མི་ རིགས་སོ་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་ལ་མི་དགོས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱང་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྟན་དགོས་སོ། །དང་པོ་ 2-109 ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལ། གསེར་དང་ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། (རྣམ་པ་མདོར་བསྟན་དུ། ) ཉན་ཐོས་ཀྱིར་ བཤད་ཀྱང་། ཤེར་འབྱུང་གིས། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གི་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་ པོ། ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་ངེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་མཐོང་ལམ་ཁོ་ནར་བོད་རྣམས་འདོད་ཅིང་། ཤེར་ འབྱུང་དུ་ཡང་སྡུག་བདེན་སོགས་ལ་བརྟེན་པའི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག ཅེས་བཤད་ཀྱང་། ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། ཐམས་ཅད་ ཤེས་པའི་སྐབས་སུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་སྨོས་པ་ནི་དེ་དག་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པའི་ ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་ལྟར། ཉན་རང་གི་མཐོང་སྒོམ་གཉིས་ཀ་ཡོད་དགོས་ལ། ལམ་གསུམ་པ། ཨཱརྱ་འགྲེལ་ཆེན་དུ། མཐོང་ལམ་དུ་བཤད་ཅིང་། འགྲེལ་ཆུང་འདིར་སྒོམ་ ལམ་དུ་བཤད་དེ། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་སྒོམ་ལམ་ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་ཅེས་པས་སོ། ། དེ་ལྟ་མིན་པར་དེ་སྐད་བསྟན་པས་མཐོང་ལམ་ཁོ་ན་ལ་གོ་ཟེར་ན། སྒོམ་ལམ་ཟག་མེད་མེད་ ན་བདེན་ནོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཅོ་ལྔ་སྨོས་པ་ནི། དེ་དག་གི་ སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བཤད་ཀྱང་། ཤེར་འབྱུང་གིས། ཟག་པ་མེད་པའི་ སྒོམ་པའི་ལམ་དང་མཐོང་བའི་ལམ། ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་ངེས་པར་ཡིན་དགོས་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ ངག་ལས་ཤེས་ཀྱི་ཡི་གེ་མང་བས་འཇིགས་སོ། །ལོཙྪ་བ། འདིར་བཤད་ཉན་རང་གི་གཞི་ ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པར་གྱུར་པའི་ལམ་བདེན་ཉན་རང་གི་གཞི་ཤེས་སུ་མ་འདུས་པར་བཞེད་ པའང་ནོར་ཏེ། ཉན་རང་དག་གིས་རང་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའི་ལམ་ལ་དམིགས་ཀྱི་གཞན་ལ་ མི་དམིགས་པར་དབུས་མཐར་གསུངས་སོ། །(ངག་ལ་དྲིས། ) འདིར་ལམ་ཟག་བཅས་བཤད་པ་ ནི་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་རྗེས་ཐོབ་ཙམ་ལ་དགོངས་སོ། །སྤྱིར་འཕགས་སེང་ གཉིས་ཀྱིས་འཕགས་པའི་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟག་བཅས་སུ་བཤད་ པའི་བརྡ་ཆད་མ་ལེགས་སོ། །(མདོར་བས

【現代漢語翻譯】 '是的。道路有三種，即兩種無漏道和一種有漏道。' '數量確定：將作為煩惱障對治的聲聞和獨覺的見道和修道的所有無漏道歸為一類；將作為獨覺智障對治的修道有漏清凈世間道，及其（法友）修道（慧）無漏道和見（慧）道歸為一類，共兩類；這樣共有三種。如果說，基智不應作為智障的對治來宣說，那麼，雖然對於聲聞不需要，但因為一切智者也包括了獨覺，所以必須宣說他們的智障對治。' '首先，關於煩惱障的對治，金和法友說：（在簡略地顯示相狀時，）雖然說是聲聞的，但慧生的說法是：聲聞和獨覺的煩惱障對治。正如所說的那樣是確定的。藏族人認為這僅僅是見道。慧生中也說，依賴苦諦等的不恒常等相，以及無有等相的十六種行相。但法友說：在一切智的場合中，提到聲聞的十六種行相，是那些見道和修道的相狀。正如所說，聲聞和獨覺的見道和修道兩者都必須具備。' '第三種道，在《阿雅釋大疏》中說是見道，而在此《釋小疏》中說是修道，因為智障的對治是修道有漏和無漏。如果不是這樣，而說那樣宣說就理解為僅僅是見道，那麼，如果沒有修道無漏，那就對了。法友說：提到獨覺的十五種行相，是那些修道的相狀。慧生說：無漏的修道和見道。正如所說，必須是確定的，因為理由比言語文字多而令人畏懼。' '譯師啊，這裡所說的聲聞和獨覺的基智所緣的道諦，不包括在聲聞和獨覺的基智中，這種觀點也是錯誤的。因為聲聞和獨覺所緣的是屬於自己相續的道，而不緣其他，這是《中邊分別論》中所說的。（問話）這裡所說的有漏道，是指夢等相狀的后得位。一般來說，聖僧二者將聖者的后得清凈世間智說為有漏，這種術語是不好的。（簡略地說）'

【English Translation】 'Yes. There are three types of paths: two uncontaminated paths and one contaminated path.' 'The definite number: all the uncontaminated paths of the Hearers and Solitary Buddhas that serve as antidotes to the afflictive obscurations are grouped into one; the contaminated pure worldly path of cultivation that serves as the antidote to the cognitive obscurations of the Solitary Buddhas, and its (Dharma friend's) path of cultivation (wisdom) uncontaminated path and the path of seeing (wisdom) are grouped into one, making two categories; thus, there are three. If it is said that the base knowledge should not be taught as the antidote to the cognitive obscurations, then, although it is not needed for the Hearers, it is necessary to teach the antidote to the cognitive obscurations of the Solitary Buddhas because all-knowing ones also include the Solitary Buddhas.' 'First, regarding the antidote to the afflictive obscurations, Gold and Dharma Friend say: (When briefly showing the aspects,) although it is said to be of the Hearers, Wisdom Arising says: the antidote to the afflictive obscurations of the Hearers and Solitary Buddhas. As it is said, it is definite. Tibetans believe that this is only the path of seeing. In Wisdom Arising, it is also said that the sixteen aspects of impermanence, etc., which rely on the truth of suffering, etc., and the aspects of non-existence, etc. But Dharma Friend says: In the case of all-knowing, mentioning the sixteen aspects of the Hearers is the characteristic of those paths of seeing and cultivation. As it is said, both the path of seeing and the path of cultivation of the Hearers and Solitary Buddhas must be present.' 'The third path, in the Great Commentary on the Ārya is said to be the path of seeing, while in this Small Commentary it is said to be the path of cultivation, because the antidote to the cognitive obscurations is the contaminated and uncontaminated path of cultivation. If it is not so, and it is said that teaching in that way is understood to be only the path of seeing, then if there is no uncontaminated path of cultivation, that is correct. Dharma Friend says: Mentioning the fifteen aspects of the Solitary Buddhas is the characteristic of those paths of cultivation. Wisdom Arising says: the uncontaminated path of cultivation and the path of seeing. As it is said, it must be definite, because the reasons are more numerous than words and are frightening.' 'Translator, the view that the object of the base knowledge of the Hearers and Solitary Buddhas, which is spoken of here, the truth of the path, is not included in the base knowledge of the Hearers and Solitary Buddhas, is also incorrect. Because the Hearers and Solitary Buddhas focus on the path that belongs to their own continuum, and do not focus on others, as it is said in the Discrimination of the Middle and the Extremes. (Question) The contaminated path spoken of here refers only to the subsequent attainment with aspects such as dreams. In general, the two, the Noble and the Sangha, say that the subsequent attainment of the Noble Ones, the pure worldly wisdom, is contaminated, and this terminology is not good. (In short)'

ྟན་གྱི་སྦྱོར་བ་ནི་སྦྱོར་ཊཱིཀ་དུ་ལྟོས་ན་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་ཡོད་དོ། །) 2-110 གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོའི་བཞི་ནི། འདིར་ལམ་གསུམ་ཡོད་པ་དེ་ ལ། ལམ་དང་པོ་ལ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། མདོར་བསྟན་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ སྒོམ་ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་ཆོས་ཅན། རང་གི་སྤང་བྱ་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉོན་ སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཟག་མེད་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པོའི་གང་ཟག་གི་བདག ཤེས་པོའི་དེའི་བདག འཆི་(མདོ་)འཕོ་སྐྱེ་(མདོ་)བའི་དེའི་བདག སྐྱོན་འདུལ་བའི་དེའི་བདག་མེད་པར་མངོན་སུམ་ དུ་རྟོགས་ཤིང་གཟུང་རྟོག་སོགས་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོར་མི་འགྱུར་བས་སོ། །རང་རྒྱལ་གྱི་ གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉོན་སྒྲིབ་ཙམ་གྱི་གཉེན་པོ་མཐོང་སྒོམ་ཟག་མེད་བཞིན་ ནོ། །དེ་ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། རྟག་པའི་བདག་འཁོར་བར་འཁོར་བྱེད་ཐར་བར་བྱེད་པ་པོར་(ཨཱརྱ་ )ཞེན་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བྱེད་དང་ཐར་བར་བྱེད་པ་པོའི་རྟག་པའི་བདག་མེད་ པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སློབ་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །(རྟགས་ཆོས་སྦྱོར་ཚུལ་འདི་མདོ་དོན་དངོས་སོ། ། ) འདོན་པ་བསྒྱུར་ཏེ། གང་ཟག་གི་བདག་མི་རིགས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་རིགས་ཤིང་ཤེས་ པ་དེ་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་བ། དེས་ཉོན་མོངས་འདུལ་བར་ཞེས་སོགས་སྦྱར་རོ། །དེས་ན་འཁོར་ཐར་ བྱེད་པ་པོའི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཞེས་སོགས་འདོན་པ་ བསྒྱུར་ཏེ། སོགས་པ་རིག་པ་སྒྲུབ་པ་ངེས་འབྱིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་ རོ། །(ལུགས་གཞན་སྦྱོར་ཕྲེང་བལྟའོ། ། ) གཉིས་པ་ལམ་གཉིས་པའི་རྣམ་པ་ལྔ་ལ། དཔེ་ལྔ། དོན་ལྔ་གོ་རིམ་བཞིན་སྦྱར་བ་ནི། ཕྱི་ གཟུང་བ་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་རང་རྒྱལ་ དབང་རྣོན་གྱི་སྒོམ་ལམ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཕྱི་གཟུང་བ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་ ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་རྟགས་སུ་དགོད་དོ། །སྤྱིར་ཞེས་པས་སྤང་ བྱ་དེ་འདི་ལྔ་གས་འཇོམས་པའི་དོན་ནོ། །དེས་ན་འདོན་པ་བསྒྱུར་ཏེ། མ་སྐྱེས་པ་སྒྲ་བརྙན་མ་ 2-111 འགགས་པ་སྟེ་འགག་པ་མེད་པ་མིག་ཡོར་(ནི་སྐབས་འདིར་གྲིབ་མ་ལ་བྱའོ། །ཞེས་མདོ་སྡེ་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་ཆེན་ བློ་བརྟན་མར་རོ། །མིག་ཡོར་ནི་ཤེས་པ་འཕྲུལ་བའི་རྣམ་པ་མགལ་མེ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཞེས་ཤཱཀྱ་བློས་ག་ཡ་གོ་རིའི་མདོ་དང་། དབྱིག་གཉེན་གྱི་འགྲེལ་པ་སྤེལ་མར་བཤད་པ་ལས་སོ། །འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ། མི་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་མི་ལ་སོགས་ པའི་དངོས་པོར་སྣང་བ་ནོར་བར་མཐོང་བ་ཞེས་སོ། །གསེར་གྱིས། ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་མིག་ཡོར་རོ་ཞེས་སོ། །ཕྱི་ མ་འདི་ཉིད་ཀྱི་མདོར། མེ་ལོང་ག

【現代漢語翻譯】 關於（根本）定的修習，在修習釋中可以找到詳盡的解釋。 第二，詳細解釋分為三部分，第一部分有四種：這裡有三種道，第一種道有四種形態。如果結合概要來解釋，聲聞的見道和修道是無漏道，其所斷除的是補特伽羅我執方面的煩惱障的對治法，是無漏的。因為能如實證悟作者的補特伽羅我、知者的補特伽羅我、死亡（經部）、轉移、出生的補特伽羅我、調伏過患的補特伽羅我，並且不會成為所取分別等所知障的對治法。緣覺的補特伽羅我執方面的煩惱障的對治法也如見道和修道一樣是無漏的。也就是說，它能對治執著恒常的我在輪迴中流轉並獲得解脫，因為它是有學道，能如實證悟流轉者和解脫者的恒常我。 （這種建立宗法的方式是經部的真實意義。） 改變說法，將『成為補特伽羅我非理作意的對治法』改為『能調伏死亡、轉移、出生，並調伏煩惱』等等。因此，如實證悟流轉和解脫者的無我，是道的特徵等等，改變說法，將『等等』改為『是明辨、修習、決定的特徵或自性』。 （其他宗派的結合方式可以參考《修法鬘》。） 第二，第二種道的五種形態，將五個比喻和五個意義依次結合：外境所取非真實自性，如夢境般如實證悟的緣覺利根者的修道后得位智慧，是外境所取執著真實的所知障的對治法。這是總相。『總的來說』，意味著這五種都能摧毀所斷除的。因此，改變說法，『未生如回聲，未滅如幻影』 2-111 『不滅』即沒有止息，『眼翳』（這裡指影子。出自《現觀莊嚴論》的釋論《智者喜宴》中。眼翳是指錯亂的顯現，如火把等，出自釋迦智的《迦耶山經》和世親的對釋的解釋。在《十萬頌》的釋論中，將非人等事物顯現為人和非人等事物的錯誤見解稱為眼翳。金言：顯現為兩個月亮等稱為眼翳。』出自同一經的經文中，鏡子

【English Translation】 The practice of (root) meditation is thoroughly explained in the commentary on practice. 2-110 Second, the detailed explanation has three parts, the first of which has four: Here, there are three paths, and the first path has four aspects. If explained in conjunction with the summary, the Seeing and Cultivation paths of the Hearers are uncontaminated paths, whose antidote is the afflictive obscuration related to the ego-grasping of a person, being uncontaminated. This is because it directly realizes the absence of a self of the agent, a self of the knower, a self of death (Sutra), transference, and birth, and a self of taming faults, and it does not become an antidote to the obscuration of knowledge such as grasping at objects, etc. The antidote to just the afflictive obscuration related to the ego-grasping of a person of a Solitary Realizer is like the uncontaminated Seeing and Cultivation paths. That is to say, it is an antidote to clinging to a permanent self that revolves in samsara and liberates, because it is a path of learning that directly realizes the absence of a permanent self of the one who revolves and the one who liberates. (This way of establishing the sign and property is the actual meaning of the Sutra.) Changing the statement, 'becoming an antidote to the non-reasoning of the ego of a person' to 'being able to tame death, transference, and birth, and tame afflictions,' etc. Therefore, directly realizing the absence of a self of the one who revolves and liberates is the characteristic of the path, etc., changing the statement, 'etc.' to 'is the characteristic or nature of discernment, practice, and determination.' (See the Garland of Combinations for other systems.) Second, the five aspects of the second path, combining the five examples and five meanings in order: The wisdom of the Solitary Realizer with sharp faculties in the subsequent attainment of the Cultivation path, which directly realizes that external grasping lacks true essence like a dream, is an antidote to the obscuration of knowledge that grasps external grasping as true. This is a general characteristic. 'In general' means that these five destroy what is to be abandoned. Therefore, changing the statement, 'unborn like an echo, unceasing like a mirage,' 2-111 'Unceasing' means without cessation, 'eye defect' (here referring to a shadow. From the great commentary 'Feast for the Wise' on the Ornament of Clear Realization. An eye defect refers to a distorted appearance, such as a torch, etc., from Shakya's Sutra of Gaya Gori and Vasubandhu's explanation of the commentary. In the commentary on the Hundred Thousand Verses, the mistaken view of non-human objects appearing as humans and non-human objects is called an eye defect. Golden words: The appearance of two moons, etc., is an eye defect.' From the same Sutra text, a mirror

ི་བཞིན་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། ། )གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་སྨིག་རྒྱུ། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་སྟོང་པ་སྒྱུ་མའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུའོ། །མདོ་རྒྱན་དུ། ངོ་བོ་ ཉིད་མེད་དེ། མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སོགས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྔ་མ་སྔ་མའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་གསུངས་ སོ། ། གསུམ་པ་ལམ་གསུམ་པའི་རྣམ་པ་དྲུག་ལ། ཕྱི་གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་ལྟོས་པའི་ཀུན་ ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་དོན་དམ་པར་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་རང་རྒྱལ་དབང་ རྣོན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། རང་གི་སྤང་བྱ་ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་ལྟོས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ བདེན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རང་རྒྱལ་གྱི་ མཐོང་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །སྒོམ་ལམ་ཟག་མེད་ལ་ཡང་སྦྱར་ཤེས་དགོས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ འདོན་པ་བསྒྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་རྣམ་བྱང་གི་ཕྱོགས་བདེན་མེད་སོགས་དང་། དེ་ལ་ལྟོས་ པའི་རྣམ་བྱང་བདེན་པར་རྟོག་ཅེས་སོགས་དང་། ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་ཕྱི་དོན་ བདེན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་གོས་པ་མེད་པར་རྟོགས་སོགས་ དང་། དེ་འདྲའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་གོས་པར་རྣམ་རྟོག་སོགས་དང་། དེ་ལ་ ལྟོས་པའི་གཟུགས་ཚོར་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་སོགས་དང་། དེ་ལ་ལྟོས་ པའི་གཟུགས་ཚོར་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པའམ་རབ་དབྱེར་རྣམ་རྟོག་སོགས་དང་། ཕྱི་གཟུང་ བ་བདེན་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་རང་རྒྱལ་དབང་རྣོན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། རང་ 2-112 (ཨཱརྱ་)གི་རྟོགས་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་རོ་མྱང་བར་(ཨཱརྱ་)བྱེད་(ཨཱརྱ་)པའི་རློམ་པའི་གཉེན་ པོ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་རྟོགས་པ་ལ་རློམ་སེམས་(མདོ་ཨཱརྱ་)པ་མེད་པའམ་བཅོམ་པའི་(མདོ་ཨཱརྱ་) ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཕྱི་གཟུང་བ་སྔར་བདེན་པར་ཡོད་པ་ལམ་བསྒོམས་པས་ ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་སྟེ་ཟད་པ་ཡིན་ནམ་སྙམ་(ཨཱརྱ་)པའི་རྣམ་རྟོག་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་ བ་བདེན་པས་སྟོང་པའི་ཆོས་དབྱིངས་(མདོ་)མི་གཡོ་བ་སྟེ་རྟག་ཏུ་གནས་(མདོ་)ཤིང་ཆོས་ དབྱིངས་དེ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་སོ། །ཡང་ན་གཟུང་བ་བདེན་པས་སྟོང་པ་རྟོགས་པའི་ རང་གི་(མདོའི་དོན་དུའང་རུང་འབུམ་ཊཱིཀ་གི་དོན་དུའང་རུང་། )རྟོགས་པ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་རྣམ་རྟོག་ ཅེས་དང་། དེ་འདྲའི་རྟོགས་པ་ཆོས་དབྱིངས་ལྟར་མི་གཡོ་བ་སྟེ་རྒྱུན་བརྟན་པའི་ཟག་མེད་ཡེ་ ཤེས་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་པ་གོ་རིམ་བཞིན་དུའི་དོན་ནོ། །སོ་སོར་ངེས་ཞེས་པ་གཉེན་པོ་རེ་རེས་ སྤང་བྱ་རེ་རེ་འཇོམས་ཞེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞི་ཤེས་རྗེས་མཐུན་པ་བྱང་སེའི་ལའང་སྦྱར་ ཏེ་སླའོ། ། གསུམ་པ་བསྡུ་བ་ནི། བཞི་ལྔ་དྲུག་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་ན་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ལམ་ཀྱི་བདེན

{ "translations": [ "因此，據說它是無目標的。）從一開始就寂靜如陽焰。", "自性涅槃，猶如空幻之相。《寶性論》中說：『無自性，因未生故。』等等，後後是前前的理由。", "第三，三種道的六種相：外境所緣的染污法，證悟其勝義中不存在的聲聞乘利根的見道，是其所斷，是針對外境所緣的染污，執著實有的分別唸的對治。因為這是如此證悟的聲聞乘的見道。修道無漏也應如此類推。同樣地，改變措辭，如針對它的清凈方面，無實有等等；以及針對它的清凈，執著實有等等；如同虛空一般，證悟外境實有之所緣，不為煩惱習氣所染等等；以及如此的煩惱習氣所染的分別念等等；以及針對它的色受等等的戲論，證悟其無實有等等；以及針對它的色受等等的戲論或差別，生起分別念等等；證悟外境無實有的聲聞乘利根的見道，是針對（聖者）的證悟生起分別念，即品嚐滋味的傲慢的對治。因為這是對自己的證悟沒有傲慢心，或者已經摧毀（聖者）的智慧。法性，外境先前真實存在，通過修道而完全消失，即已窮盡，是否如此認為（聖者）的分別唸的對治。因為證悟了遠離實有的外境的法界（體性），不動搖，即恒常存在，並且證悟了該法界（體性）。或者，證悟了遠離實有的外境，對自己的（無論是經部的意義還是俱舍論的意義）證悟生起完全消失的分別念，以及如此的證悟如同法界（體性）一般不動搖，即是恒常存在的無漏智慧，這些是按照順序的意義。各個決定，是指每個對治都能摧毀每個所斷。同樣地，與基礎智相順應的菩薩也應如此類推，很容易理解。", "第三是總結：如果存在四五六，那麼基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。因此，道諦的真實性是無實有的。因此，基礎智的道諦的真實性，是針對執著實有的對治，因此是無實有的。修道是針對執著實有的對治，因此是無實有的。滅道是針對執著實有的對治，因此

་པའི་ རྣམ་པ་བཅོ་ལྔའོ། །བཞི་པ་ནི། དེ་དག་སྤྱིར་སྡོམས་ན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉི་ ཤུ་རྩ་བདུན་ནོ། ། ༈ ལམ་ཤེས་ཀྱི་སོ་དྲུག། གཉིས་པ་ལ། བསྟན། བཤད། བསྡུ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། གཞི་ཤེས་ ཀྱི་རྣམ་པ་བཤད་པ་དེའི་འོག་ཏུ་ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་འཆད་དོ། །རྩ་བ་ལ། སྡུག་བསྔལ་ གྱི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྣམ་པ་དེ་དག་བརྒྱད་དང་། ལམ་ལ་བདུན་དང་ནི། སྡུག་བསྔལ་ལ་ལྔ་ དང་། འགོག་པ་ལ་བཅུ་དྲུག་ཅེས་མདོ་ལས་བསྒྲགས་སོ། །གོ་རིམ་བཞིན་གྱི་དོན་དེའོ། །མདོ་ དོན་རྒྱས་བཤད་དུ་སྟོན་ནོ། །འགྲེལ་པ་ལ། ཀུན་འབྱུང་སོགས་བཞི་ལ་གྲངས་བཞིན་རྣམ་ པ་བརྒྱད་བདུན་ཞེས་སོགས་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་འདྲའི་བདེན་བཞིའི་གོ་རིམ་མི་འཐད་དེ། 2-113 གཞན་དང་མི་མཐུན་པས་སོ་ཞེ་ན། འདིར་ཀུན་འབྱུང་ལམ་དང་སྡུག་བསྔལ་འགོག་བདེན་ ཞེས་པའི་བདེན་བཞིའི་གོ་རིམ་ཆོས་ཅན། མདོ་བསྟན་བཅོས་གཞན་དུ་སྡུག་ཀུན་འགོག་ ལམ། ཞེས་པའི་བདེན་བཞིའི་གོ་རིམ་དང་མི་མཐུན་པས་སྐྱོན་ཅན་མིན་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་ མོངས་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་འབྱུང་རྒྱུ་ཡིན་ལ། སྡུག་བསྔལ་འབྲས་བུ་ཡིན། གཅིག་ ཤོས་རྣམ་བྱང་གི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་བདེན་རྒྱུ། འགོག་བདེན་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་ གྱུར་པའི་བདེན་བཞིའི་རྒྱུ་འབྲས་དོན་གྱི་རིམ་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱོད་བསྟན་ལ། གཞན་གྱི་དེ་ བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ། ཀུན་འབྱུང་གི་བརྒྱད། ལམ་གྱི་བདུན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལྔ། འགོག་བའི་ བཅུ་དྲུག་གོ །དང་པོ་ནི། སྡེ་ཚན་བཞི་བོ་དེ་ལ་སྟེ་དེའི་ནང་ནས་ཀུན་འབྱུང་གི་སྟོན་ཞེས་པའོ། ། སྤང་གཉེན་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ན། བྱང་འཕགས་ཀྱི་མཉམ་བཞག་གི་ལམ་ཤེས་ཆོས་ཅན། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཟག་བཅས་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་འདུན་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ ཏེ། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཡུལ་ད་ལྟར་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་བྱང་ འཕགས་ཀྱི་ཤེས་རྣམ་ཡིན་པས་སོ། །(དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་ནོར་བར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །ཞེས་མདོ། ) མདོར། ཤེར་པ་འདི་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཞེས་ (ཀུན་ལ་མདོ་དྲང་ངོ་། ། )སོགས་(འདི་དམ་བཅའ་འོ། །རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཡོད་དོ། ། )ཆོས་ཅན། དེ་འདྲའི་འདོད་ཆགས་ ཀྱི་གཉེན་པོ་སྟེ། དེ་འདྲའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གནས་ཏེ་རྒྱུ་འདུན་པའོ། །མི་ཞེས་པ་དགག་ཚིག་ འགོར་བྱས་པ་སྟེ་མེད་པའོ། །དེ་འདྲའི་འདུན་པ་མེད་པའི་ཞེས་སོགས་དགོད་(དེའི་ཡང་རྟགས་ མདོར་ཡོད་)དོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་སྔ་མ་འདུན་པའི་སྐབས་སུ་འདོད་ཆགས་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ དེ་མེད་ན་འདུན་པ་མེད་པར་བསྟན། ཞེས་ཨཱརྱའོ། །ཡང་ན་དངོས་འབྲས་བཀག་ནས་དངོས་ རྒ

【現代漢語翻譯】 十五種相。 第四，總的來說，一切智的相有二十七種。 正行智的三十六種相 第二部分，分為教、說、攝三部分。第一部分，先前的解釋是：在解釋了基礎智的相之後，接著解釋正行智的相。 根本頌：經中宣說，苦的因——集有八種相，道有七種相，苦有五種相，滅有十六種相。這就是次第的含義。經部的意義在廣釋中闡述。 解釋：集等四者，應包含各有八種、七種相等等。如果有人認為，這種四諦的次第不合理，因為它與其他經論不一致。 那麼，這種集、道、苦、滅四諦的次第，與經論中『苦、集、滅、道』的四諦次第並不矛盾，因為從遍染的角度來看，集是因，苦是果；從凈化的角度來看，道是因，滅是果。你所說的，是四諦因果關係的次第；而其他經論所說的，是證悟真諦的次第。 第二部分：集有八種相，道有七種相，苦有五種相，滅有十六種相。第一部分：在這些四類中，首先是集的『貪』。 如果按照對治的次第來應用，那麼，聖者的等持正行智，是對治尚未獲得、想要獲得有漏欲妙的對治法，因為它是聖者不執著于當下有漏境的智慧。 （其原因是，它能使一切法不錯誤地成佛。——經）總之，這種智慧是超越貪慾的波羅蜜多。（對一切眾生開示正道。——經）等等。（這是立宗，也有理由。） 這種對治貪慾的方法，就是對治貪慾的處所，也就是想要獲得（有漏欲妙）。『不』是否定詞，表示沒有。沒有這種想要獲得（有漏欲妙）的意願等等。（其征相在經中也有。） 這兩種情況，前一種是在想要獲得時，貪慾是主要的，所以沒有貪慾就沒有想要獲得的意願。這是阿阇黎的觀點。或者，通過否定結果來否定原因。

【English Translation】 Fifteen aspects. Fourth, in general, the aspects of omniscient wisdom are twenty-seven. Thirty-six aspects of the Path-knowing wisdom. The second part has three sections: teaching, explaining, and summarizing. The first section: The previous commentary is that after explaining the aspects of the base-knowing wisdom, the aspects of the path-knowing wisdom itself will be explained. Root text: The sutra proclaims that the cause of suffering, the origin, has eight aspects; the path has seven; suffering has five; and cessation has sixteen. That is the meaning of the order. The meaning of the sutra is shown in detail in the commentary. Commentary: The origin, etc., should include eight and seven aspects respectively. If someone says that such an order of the four truths is not reasonable because it is inconsistent with others, Then, this order of the four truths—origin, path, suffering, and cessation—is not flawed because it is inconsistent with the order of the four truths in other sutras and treatises, which is suffering, origin, cessation, and path. This is because, based on the side of affliction, the origin is the cause and suffering is the result. On the other hand, based on the side of purification, the path is the cause and cessation is the result. Your teaching is based on the order of cause and effect of the four truths, while the other is based on the order of realizing the truth. Second part: The origin has eight, the path has seven, suffering has five, and cessation has sixteen. First, among these four categories, the origin's 'craving'. If applied in the order of antidotes, then the samadhi of the noble ones' path-knowing wisdom is the antidote to wanting to obtain contaminated sense pleasures that have not yet been obtained, because it is the wisdom of the noble ones that is free from attachment to the contaminated objects of the present. (The reason for this is that it causes all phenomena to be enlightened without error. - Sutra) In short, this wisdom is the perfection that transcends craving. (The sutra guides all beings. - Sutra) etc. (This is the proposition, and there is also a reason.) Such an antidote to craving is the place of craving, which is the desire to obtain (contaminated sense pleasures). 'Not' is a negative word, meaning non-existence. The absence of such a desire, etc. (Its sign is also in the sutra.) In these two cases, in the former case of desire, craving is the main thing, so it is shown that without it there is no desire. This is Arya's view. Or, by negating the result, the cause is negated.

ྱུ་འགོག་པ། གཉིས་པ་རྒྱུ་བཀག་ནས་འབྲས་བུ་འགོག་(ཨཱརྱའི་དོན་དངོས། )པའོ། །ཁ་ཅིག་(འོད་ 2-114 ཟེར་མགོན་པོ་སོགས། )དེ་གཉིས་གོང་འོག་བསྒྱུར་བ་ནི་མ་གོ་བའོ། །ཆོས་ཅན། འཁོར་བའི་ཡང་ སྲིད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་སྲེད་པའི་(ཨཱརྱ་)གཉེན་པོ་སྟེ། ཉོན་མོངས་སྐྱེ་(འབུམ་ཊཱིཀ་)བའི་ མཚན་(མདོ་)མ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་(མདོ་)ཞེས་སོགས་འགོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རྣམ་གསུམ་དང་ ཡང་དེ་འདྲའི་འདུན་པ་སོགས་གསུམ་གང་ཡིན་པ་ཆོས་ཅན། རྒྱུའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་ བའི་བསྡུག་བསྔལ་གྱི་རྩ་བར་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་ཡིན་པས་སོ། ། ཡང་སྔར་གྱི་དེ་ཆོས་ཅན། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་། མནར་སེམས་པའི་ཞེ་སྡང་ དང་། དེ་ཁོ་ན་དང་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རྨོངས་པའི་གཏི་མུག་གི་གཉེན་པོ་སྟེ། དེ་འདྲའི་འདོད་ཆགས་ མེད་པ་དང་། ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་། གཏི་མུག་མེད་པའི། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རྣམ་ གསུམ་དང་། ཡང་དེ་གསུམ་གང་ཡིན་པ་ཆོས་ཅན། ཀུན་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་ བསྔལ་རྫས་རིགས་ཀུན་བསྐྱེད་པས་སོ། །ཡང་། ཆོས་ཅན། གཟུང་འཛིན་བདེན་པར་ཀུན་ཏུ་ རྟོགས་པའི་གཉེན་པོ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་དངོས་པོ་བདེན་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་ཞེས་ སོགས་དང་། གཟུང་འཛིན་བདེན་པར་འཛིན་རྟོག་ཆོས་ཅན། རབ་སྐྱེའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་ བསྔལ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)དྲག་ཏུ་བསྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རྣམ་གཅིག་དང་། ཆོས་ཅན་ རྟག་གཅིག་སོགས་ཀྱི་སེམས་ཅན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཇིག་ལྟའི་གཉེན་པོ་(ཨཱརྱ་)ཡིན་ ཏེ། རྟག་གཅིག་སོགས་ཀྱི་སེམས་ཅན་མེད་པས་དེ་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ རོ། །སེམས་ཅན་མེད་པས་སེམས་ཅན་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཨཱརྱ་སྟེ་མདོ་ཡང་ངོ་། ། སེམས་ཅན་དུ་ཞེན་པའི་འཇིག་ལྟ་ཆོས་ཅན། རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་ བྱེད་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རྣམ་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་ཀྱི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་བའི་ བདེན་པའི་རྣམ་པ་དངོས་འདུན་པ་སོགས་བརྒྱད་དང་། དེའི་གཉེན་པོའི་ཤེས་རྣམ་བརྒྱད་ ཡིན་ནོ། །(དེ་ཡང་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་ནད་གྱི་རྒྱུ་དང་འདྲ་བར་སྤང་བྱ་ཡིན་པས་སྤང་གཉེན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་ནོ། །ཞེས་ 2-115 འབུམ་ཕྲག་གསུམ་པ་གསུང་བར་གྲག་གོ །) མཐའ་ཅུང་ཟད་དཔྱད་ན། མཚན་གཞི་དང་། མཚན་ཉིད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། ཉོན་ མོངས་པ་དང་། ལས་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ། རྒྱུ། ངོ་བོ། འབྲས་བུ། གསུམ་ལས། དང་པོ་ ནི། རྒྱུའི་རྐྱེན་ཉོན་མོངས་སྔ་མས་(ཀུན་བཏུས་)བཞག་པའི་བག་ལ་(ཀུན་བཏུས་)ཉལ་ལམ་གནས་ (རྒྱལ་སྲས་)ངན་ལེན་མ་སྤངས་པར་ཡོད། དམིགས་རྐྱེན་སྡུག་མི་སྡུག་སོགས་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་ བའི་ཆོས་(ཀུན་བཏུས་)

【現代漢語翻譯】 防止因。第二，通過阻止因來防止果（阿雅的真實意義）。有些人（如光芒怙主等）顛倒這兩者的順序是不理解。法性，對輪迴的來世感到極度喜悅的貪慾（阿雅）的對治，即煩惱生起（十萬頌釋）的徵兆（經）不會逼近寂滅（經）等等。像這樣，三種智慧相和類似的意願等三種，無論是哪一種，法性，都是因的相狀，因為它們是輪迴痛苦的根源的煩惱。此外，之前的那個法性，是對內外事物特別執著的貪愛，以及折磨身心的嗔恨，以及對它們本身和因果愚昧的癡迷的對治，即沒有那樣的貪愛，沒有嗔恨，沒有癡迷等等。像這樣，三種智慧相，以及這三種中的任何一種，法性，都是集起相，因為它們產生一切痛苦的物質種類。此外，法性，是對能取所取執為真實的對治，即沒有煩惱，也就是沒有對事物執為真實的分別念等等。而執取能取所取為真實的分別念，法性，是增長的相狀，因為它是劇烈增長痛苦（佛吉祥智）的原因。像這樣，一種智慧相，法性，是對恒常唯一等的有情顯現執著的我見（阿雅）的對治，因為沒有恒常唯一等的有情，所以現量證悟沒有它們。因為沒有有情，所以沒有有情的所緣。阿雅，也就是經。執著有情之我見，法性，是緣，因為它是連續產生痛苦的原因。像這樣，一種智慧相，像這樣，痛苦之因，集起諦的相狀，真實的意願等八種，以及它們的對治的八種智慧相。（也就是說，集起諦就像疾病的原因一樣，是應斷除的，因此通過斷除對治的方式來顯示。據說這是十萬頌釋所說的。） 稍微分析一下結尾，從體相和相狀兩個方面來看，首先，有煩惱和業兩種。第一種，有因、自性、果三種，第一種是，由因的緣，之前的煩惱（攝類學）所安立的習氣（攝類學）處於睡眠狀態或處於（聖子）未捨棄惡取的境地。所緣緣是痛苦或不悅等煩惱生起的法（攝類學）。

【English Translation】 Preventing the cause. Second, preventing the fruit by blocking the cause (Arya's true meaning). Some (such as Radiance Protector, etc.) reversing the order of these two is a misunderstanding. Dharmata, the antidote to craving (Arya) that is exceedingly delighted in the rebirth of samsara, that is, the signs (Sutra) of the arising of afflictions (Hundred Thousand Commentaries) not approaching cessation (Sutra), and so on. Like this, whichever of the three wisdom aspects and similar desires, etc., Dharmata, is the aspect of the cause, because they are the afflictions that are the root of the suffering of samsara. Furthermore, that previous Dharmata, is the antidote to attachment that is particularly attached to internal and external things, and to hatred that torments the mind, and to delusion that is ignorant of them themselves and of cause and effect, that is, not having such attachment, not having hatred, not having delusion, and so on. Like this, the three wisdom aspects, and whichever of these three, Dharmata, is the arising aspect, because they produce all kinds of suffering substances. Furthermore, Dharmata, is the antidote to perceiving the apprehended and the apprehender as true, that is, not having afflictions, that is, not having the conceptual thought of perceiving things as true, and so on. And the conceptual thought of perceiving the apprehended and the apprehender as true, Dharmata, is the aspect of increase, because it is the cause of intensely increasing suffering (Buddha Shri). Like this, one wisdom aspect, Dharmata, is the antidote to the view of self (Arya) that is manifestly attached to sentient beings as permanent, singular, etc., because there are no sentient beings that are permanent, singular, etc., therefore manifestly realizing the absence of them. Because there are no sentient beings, therefore there is no object of sentient beings. Arya, that is, the Sutra. The view of self that is attached to sentient beings, Dharmata, is a condition, because it is the cause of continuously producing suffering. Like this, one wisdom aspect, like this, the cause of suffering, the aspect of the truth of arising, the actual desires, etc., eight kinds, and the eight kinds of wisdom aspects that are their antidotes. (That is to say, the truth of arising, like the cause of disease, is to be abandoned, therefore it is shown through the means of abandoning the antidote. It is said that this is what the Hundred Thousand Commentaries said.) Analyzing the end slightly, from the two aspects of entity and characteristic, first, there are two: afflictions and karma. The first, there are three: cause, nature, and fruit. The first is, by the condition of the cause, the previous afflictions (Compendium of Categories) established the habit (Compendium of Categories) in a dormant state or in a state of (Bodhisattva) not abandoning evil views. The object condition is the Dharma (Compendium of Categories) that gives rise to afflictions such as suffering or unpleasantness.

སྣང་བ། བདག་རྐྱེན་ཡུལ་དེ་ལ་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་སོགས་ འཛིན་པའི་ཚུལ་(ཀུན་བཏུས་) མིན་ཡིད་བྱེད་ཅེས་ཀུན་བཏུས་དང་རྒྱལ་སྲས་སོ། །དེ་མ་ཐག་ རྐྱེན་རིག་པ་སྔ་མའོ། །མཛོད་དུ་ཡང་དོན་དེ་ལྟར་བཤད་དོ། །ངོ་བོ་ལ། མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་ བའོ། །དང་པོ་ནི། མ་ཞི་བར་འབྱུང་བའི་སེམས་བྱུང་གང་ཞིག དེ་བྱུང་བས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ རབ་ཏུ་མ་ཞི་བར་བྱེད་པ། ཉོན་མོངས་རྒྱ་ཡན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། ཀུན་བཏུས་སུ། མཚན་ ཉིད་གང་ཞེ་ན། ཆོས་གང་འབྱུང་བ་ན་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བའི་(དྲུག་ཏེ་རྣམ་པར་གཡེང་བས་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བ། ཕྱིན་ ཅི་ལོག་གིས། རྒོད་པས། རྨུགས་པས། བག་མེད་པས། འཛེམ་པ་མེད་པས་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བའོ་ཞེས་རྒྱལ་བའི་སྲས་སོ། ། )མཚན་ ཉིད་དུ་འབྱུང་བ་སྟེ་དེ་བྱུང་བས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བར་འབྱུང་། ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩ་ཉོན། ཉེ་ཉོན་ནོ། །དང་པོ་ལ། དྲུག་སྟེ། འདོད་ཆགས། ཁོང་ ཁྲོ། ང་རྒྱལ། མ་རིག་པ། ཐེ་ཚོམ། ལྟ་བའོ། །དེ་ཉིད་ལ་བཅུར་ཡང་སྟེ། ལྟ་བ་ལ་ལྔར་ཕྱེ་ བས་སོ། །ལྔ་ནི། འཇིག་ལྟ། མཐར་ལྟ། ལོག་ལྟ། ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་ནོ། །དེ་སྤང་བྱའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། (ཀུན་བཏུས། )མཐོང་སྤང་། སྒོམ་ སྤང་། དེའི་གནས་སྐབས་འགའ་ལ་རྩོད་སྤོང་ངོ་། །དང་པོ་ལ། མཛོད་ལྟར་ན། འདོད་པར་ སྡུག་བསྔལ་ལ་བཅུ་ཆར་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་ལོག་པར་འཇུག་པས་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་ སྤང་བཅུ། ཀུན་འབྱུང་འགོག་པ་ལ་ལྟ་བ་དང་པོ་གཉིས་དང་ཐ་མ་(ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་མཆོག་འཛིན་) 2-116 བོར་བས་བདུན་བདུན་དང་། ལམ་ལ་དང་པོ་གཉིས་བོར་བས་བརྒྱད་དེ་སོ་གཉིས་སོ། །དེ་ དག་བཅུ་དང་བདུན་བདུན་བརྒྱད། །ལྟ་བ་གསུམ་གཉིས་མ་གཏོགས་པ། །(འདོད་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་ སོགས་པ། །མཐོང་བས་རིམ་བཞིན་སྤོང་བར་བྱེད། ། ) ཞེས་སོ། །ཁམས་གོང་གཉིས་ན་ཁོང་ཁྲོ་མེད་པས་དེ་ མ་གཏོགས་དགུ་དང་། དྲུག་དྲུག་བདུན་དུ་འགྱུར་བས་ཉེར་བརྒྱད་པ་གཉིས་ཏེ་བསྡོམས་པས་ བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་དོ། །མངོན་པ་གོང་མ་ལྟར་ན། འདོད་ཁམས་ན་བདེན་པ་བཞི་ལ་བཅུ་ བཅུ་སྟེ་བཞི་བཅུ། ཁམས་གོང་ན་ཁོང་ཁྲོ་མེད་དེ། རྒྱུད་ཞི་གནས་ཀྱིས་བརླན་པས་(འདིས་བདག་ ལ་གནོད་པ་བྱས་སོ་བྱེད་དོ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་གསུམ། བདག་གི་གཉེན་ལ་གསུམ། འདིས་བདག་གི་དགྲ་ལ་ཕན་བཏགས་ སོ། །འདོགས་སོ། །འདོགས་པར་འགྱུར་རོ་གསུམ་སྟེ། )ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་གཞི་དགུ་མེད་པས་སོ། ། དེས་ན་བདེན་བཞི་ལ་དགུ་དགུ་སྟེ་སོ་དྲུག་པ་གཉིས་སོ། །(དབྱེ་བ་)དེ་ཡང་ལོག་པར་འཇུག་ ཚུལ་གྱིས་ཕྱེ་བ་ཡིན་པས་དེ་བཤད་ན། སྡུག་ཀུན་ལ་དངོས་སུ་དང་། ལོག་པ་ལ་དང་། (དབང་གི་ ལོག་ཞུགས་གསུམ་མོ། །འགོག་ལམ་ལ་དངོས་སུ། ལོག་པ་ལ་ལོ

【現代漢語翻譯】 顯現：對於作為所緣境的『我』，以痛苦等相狀而執取的行相（《攝類學》），即非理作意，如《攝類學》和《入菩薩行論》所說。緊隨其後的因是先前的識。《俱舍論》中也如此解釋。本體分為：體性和分類。 首先是體性：任何未寂靜而生起的隨心所行，由它的生起使心相續不能得以寂靜，這就是煩惱猖獗的體性。《攝類學》中說：『什麼是體性呢？任何法生起時，成為不能寂靜的體性（六種：由散亂而不能寂靜，由顛倒，由掉舉，由昏沉，由放逸，由無慚而不能寂靜，如《入菩薩行論》所說。），即由它的生起使心相續不能得以寂靜。』 其次是分類，分為兩種：根本煩惱和近分煩惱。首先是根本煩惱，有六種：貪慾、嗔恚、我慢、無明、懷疑、邪見。實際上也可以分為十種，因為邪見可以分為五種。這五種是：薩迦耶見（我見）、邊見、邪見、見取見、戒禁取見。從所斷的角度來分（《攝類學》）：見道所斷、修道所斷，以及在某些情況下是諍論所斷。 首先是見道所斷，按照《俱舍論》的觀點：在欲界中，對於苦諦，十種都直接或間接地以錯誤的方式介入，因此是苦諦所斷的十種。對於集諦和滅諦，捨棄了前兩種邪見和最後一種（戒禁取見），因此各有七種。對於道諦，捨棄了前兩種邪見，因此有八種，總共三十二種。正如經文所說：『這十種、七種、七種、八種，除了三種和兩種邪見外，在欲界中，對於苦諦等，通過見道逐漸斷除。』在色界和無色界中，沒有嗔恚，因此捨棄嗔恚，則變為九種、六種、六種、七種，因此各有二十八種，總共是八十八種。按照上座部的觀點：在欲界中，對於四諦各有十種，總共四十種。在色界和無色界中，沒有嗔恚，因為心相續被奢摩他滋潤（因為這個人對我造成了損害，正在造成損害，將會造成損害這三種；對我的親人有三種；這個人對我的敵人有利益，正在造成利益，將會造成利益這三種。），因此沒有九種遍行隨煩惱的所依。因此，對於四諦各有九種，總共三十六種。 （分類）這也是通過錯誤介入的方式來區分的，因此如果講述錯誤介入的方式：對於苦諦和集諦是直接的，對於邪見是第一種，（權力的錯誤介入有三種。對於滅諦和道諦是直接的，對於邪見是錯誤的。

【English Translation】 Appearance: The manner of apprehending characteristics such as suffering in relation to the object, which is the 'self' (Collected Topics), i.e., non-reasoned attention, as stated in the 'Collected Topics' and 'Bodhicharyavatara'. The immediately preceding cause is the prior consciousness. The same meaning is explained in the 'Abhidharmakosha'. Its essence is divided into: nature and divisions. Firstly, the nature: Any mental factor that arises without being pacified, and by its arising, the mind-stream is not pacified, that is the nature of rampant afflictions. In the 'Collected Topics', it says: 'What is the nature? When any dharma arises, it becomes the nature of non-pacification (six types: non-pacification due to distraction, due to perversion, due to agitation, due to dullness, due to carelessness, due to shamelessness, as stated in 'Bodhicharyavatara'), that is, by its arising, the mind-stream does not become pacified.' Secondly, the divisions are two: root afflictions and near afflictions. Firstly, the root afflictions are six: desire, anger, pride, ignorance, doubt, and views. Actually, they can also be divided into ten, because views can be divided into five. These five are: self-view, extreme view, wrong view, view of holding views as supreme, and view of holding ethics and vows as supreme. From the perspective of what is to be abandoned (Collected Topics): what is to be abandoned by seeing, what is to be abandoned by meditation, and in some cases, what is to be abandoned by disputation. Firstly, what is to be abandoned by seeing, according to the 'Abhidharmakosha': In the desire realm, for the truth of suffering, all ten directly or indirectly intervene in a wrong way, therefore they are the ten to be abandoned by seeing regarding the truth of suffering. For the truth of origin and cessation, abandoning the first two views and the last one (holding ethics and vows as supreme), therefore there are seven each. For the truth of the path, abandoning the first two views, therefore there are eight, totaling thirty-two. As the text says: 'These ten, seven, seven, eight, except for three and two views, in the desire realm, for the truth of suffering, etc., are gradually abandoned by seeing.' In the form and formless realms, there is no anger, therefore abandoning anger, it becomes nine, six, six, seven, therefore there are twenty-eight each, totaling eighty-eight. According to the upper Abhidharma: In the desire realm, for the four truths there are ten each, totaling forty. In the upper realms, there is no anger, because the mind-stream is moistened by shamatha (because this person has harmed me, is harming me, will harm me these three; to my relatives there are three; this person has benefited my enemy, is benefiting, will benefit these three.), therefore there are no nine grounds for pervasive torment. Therefore, for the four truths there are nine each, totaling thirty-six each. (Classification) This is also distinguished by the manner of wrong intervention, therefore if the manner of wrong intervention is explained: For the truth of suffering and origin it is direct, for wrong view it is the first, (there are three types of wrong intervention of power. For the truth of cessation and path it is direct, for wrong view it is wrong.

ག་ཞུགས་གཉིས་སོ། །དབང་གི་ལོག་ཞུགས་མི་འཆད་པ་ནི་ཁོང་ ཁྲོས་ནི་དངོས་སུ་འཇུག་ལ་གཞན་ནི་དབང་གིས་འཇུག་པར་མི་འཐད་པས་སོ། ། ) དངོས་སུ་ལོག་ཞུགས་ནི། བདེན་ བཞི་ལ་འཇིག་ལྟས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་དང་བདག་གིར་ལྟས། མཐར་འཛིན་གྱིས་ རྟག་པའམ་ཆད་པར་གཟུང་། ལོག་ལྟས་དེ་དག་གི་རྣམ་པ་མེད་ཅེས་སྐུར་བ་བཏབ། མ་རིག་ པས་དམིགས་རྣམ་ལ་རྨོངས། (ཡུལ་དང་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་རྨོངས་ཞེས་བུ་རིན། )ཐེ་ཚོམ་གྱིས་དེ་དག་གི་ མཚན་ཉིད་དམ་གཉེན་པོ་ལ་སོམ་ཉི་ཟོས་ཏེ་ལྔས་སྡུག་ཀུན་ལ་དངོས་སུ་ལོག་པར་ཞུགས་ལ། འགོག་ལམ་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་བདག་མེད་ལ་སྐྲག་སྟེ་མནར་སེམས་པའི་ཁོང་ཁྲོ་དང་དྲུག་གིས་ དངོས་སུ་ལོག་པར་འཇུག་གོ །དེ་ཡང་འགོག་ལམ་ལ་ཉོན་མོངས་ཙམ་གྱིས་དང་། ས་གོང་མ་ ལ་ས་འོག་མའི་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་(བསྡུ་བ་དང་ཀུན་བཏུས་སོ། ། )དངོས་སུ་དམིགས་མི་ནུས་ཀྱང་། བློས་ དེ་དག་ཏུ་བརྟགས་པ་ལ་དམིགས་པས་དངོས་སུ་ལོག་ཞུགས་སུ་བཞག་གོ །ལོག་པ་ལ་ལོག་ 2-117 ཞུགས་ནི། ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་གྱིས་ལྟ་བ་དང་པོ་གསུམ་ལ་བཟང་པོར་བལྟས། ཚུལ་ཁྲིམས་ དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་གྱིས་ལྟ་ངན་དང་འབྲེལ་པའི་སྤྱོད་ངན་ལ་(ལྟ་བ་དང་པོ་གསུམ་ལ་ ཞེས་འཇམ་གསར་རལ་གྲི། )དག་གྲོལ་ངེས་འབྱིན་གྱི་རྒྱུར་འཛིན། འདོད་ཆགས་དང་ང་རྒྱལ་ཡུལ་ལ་ དམིགས་པ་སྒོམ་སྤང་ཡིན་ཡང་། ལྟ་ངན་གསུམ་པོ་ལ་ཞེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་། གསུམ་ པོས་སེམས་ཁེངས་པའི་ང་རྒྱལ་རྣམས་བདེན་བཞི་ལ་དམིགས་ནས་ལྟ་བ་དང་པོ་གསུམ་དུ་ འཁྲུལ་ལ་དེ་གསུམ་ལ་དམིགས་ནས་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་ལོག་པ་ལ་ལོག་ཞུགས་སོ། །ཁོང་ཁྲོ་ ནི། བདེན་པ་རྣམས་ལ་བདག་ལྟའི་དབང་གིས་དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་ལྟ་བའམ་གྲུབ་མཐའ་ ལ་མནར་སེམས་པ་སྟེ་དབང་གིས་ལོག་ཞུགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་མཚན་གཞི། ཐེག་ཆེན་མཐོང་སྤང་དུ་མཚོན། ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་གྱིས་ གཞོམ་པར་བྱ་བ་སྟེ་རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་པར། དང་པོར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་མཐོང་ བའི་ཤེས་པས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་དེ་དག་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། ། སྤྱིར་ཐེག་ཆེན་མཐོང་སྤང་ལ་ཉོན་སྒྲིབ་ཤེས་སྒྲིབ་གཉིས་ཡོད་ལ། བེམ་པོ་ཡང་ཡོད་དེ། ཀུན་ བཏུས་སུ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ཀུན་ཏུ་བཏགས་པ་(སྨོས་པས་འཇིག་ལྟ་མཐར་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་བསལ་ ཞེས་འགྲེལ་པར་རོ། ། )རྣམས་དང་ཐེ་ཚོམ་དང་ལྟ་བའི་གནས་(ནི་དེ་གཉིས་དང་ལྷན་གཅིག་འབྱུང་བ་དེའི་ས་བོན་ འགྲེལ་པར་)དང་། ལྟ་བ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་(ནི་ལྟ་བའི་སྒོ་ནས་ཞུགས་པ་དང་དེ་ལ་ དམིགས་པའི་འདོད་ཆགས་སོགས་སོ་འགྲེལ། )དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། གང་ཡང་ལྟ་བས་ཀུན་ ནས་བསླང་བའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ད

【現代漢語翻譯】 兩種進入方式：直接進入和間接進入。不解釋通過權力（དབང་གི་）的間接進入，是因為憤怒（ཁོང་ཁྲོས་ནི་）是直接進入，而其他（煩惱）不適合通過權力進入。 直接的錯誤進入是：對於四諦（བདེན་བཞི་）的邪見，即認為人（གང་ཟག་）和法（ཆོས་）有我和我所；執邊見（མཐར་འཛིན་）認為事物是常（རྟག་པའམ་）或斷（ཆད་པར་）；否認這些邪見的形態，進行誹謗（སྐུར་བ་བཏབ）；無明（མ་རིག་པས་）對所緣境（དམིགས་རྣམ་）感到迷惑（རྨོངས）。（如布仁說：『對所有境和見都迷惑。』）懷疑（ཐེ་ཚོམ་）對它們的體性或對治法等產生猶豫（སོམ་ཉི་ཟོས་ཏེ་），這五種（邪見、邊見、誹謗、無明、懷疑）直接進入痛苦的集合（སྡུག་ཀུན་）。 對於滅道二諦（འགོག་ལམ་），因為害怕無我（བདག་མེད་ལ་སྐྲག་སྟེ་），而產生折磨的憤怒（མནར་སེམས་པའི་ཁོང་ཁྲོ་），這六種（五種根本煩惱加憤怒）直接進入錯誤。 此外，對於滅道二諦，僅僅通過煩惱（ཉོན་མོངས་ཙམ་གྱིས་）就能進入；對於更高的地（ས་གོང་མ་），通過較低地的煩惱（ས་འོག་མའི་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་）（包括和總攝），雖然不能直接緣取，但通過心識對它們進行分別而緣取，因此被認為是直接的錯誤進入。 錯誤的錯誤進入是：執持見解為殊勝（ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་）認為前三種見解（ལྟ་བ་དང་པོ་གསུམ་）是好的；執持戒律和苦行為殊勝（ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་）認為與邪見相關的惡行（ལྟ་ངན་དང་འབྲེལ་པའི་སྤྱོད་ངན་ལ་）（如絳色熱智說：『前三種見解。』）是獲得清凈解脫（དག་གྲོལ་ངེས་འབྱིན་）的原因；貪慾（འདོད་ཆགས་）和傲慢（ང་རྒྱལ་）緣取所緣境是修所斷（སྒོམ་སྤང་）的，但執著於三種邪見的貪慾，以及因這三種邪見而產生的傲慢，緣取四諦，錯誤地認為它們是前三種見解，並且緣取這三種見解而產生錯誤，因此是錯誤的錯誤進入。 憤怒是：由於對真理（བདེན་པ་རྣམས་）的我和我所執（བདག་ལྟའི་དབང་གིས་），對與此不符的見解或宗派（གྲུབ་མཐའ་）感到折磨，這是通過權力（དབང་གིས་）的間接錯誤進入。 因此，所有分別產生的（ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་）一百一十二種煩惱（ཉོན་མོངས་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་）是體性，在大乘見道和修道中斷除（ཐེག་ཆེན་མཐོང་སྤང་དུ་མཚོན）。大乘見道所要摧毀的是，如《寶性論釋》（རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་པར）中所說：『最初，通過見到超越世間的法的智慧所要摧毀的，被稱為見道所斷。』 一般來說，大乘見道和修道所斷包括煩惱障（ཉོན་སྒྲིབ་）和所知障（ཤེས་སྒྲིབ་）兩種，並且也有色法（བེམ་པོ་ཡང་ཡོད་དེ），如《攝類學》（ཀུན་བཏུས་སུ）中所說：『所有與煩惱相關的分別產生的見解（ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ཀུན་ཏུ་བཏགས་པ་）（註釋中說，這意味著除俱生我見和邊見之外的邪見），以及懷疑和見解的處所（ལྟ་བའི་གནས་）（註釋中說，這是指與前兩者同時產生的種子），以及錯誤進入見解的煩惱（ལྟ་བ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་）（註釋中說，這是指通過見解進入以及緣取它的貪慾等），以及近煩惱，以及任何由見解引起的身體和語言的業。

【English Translation】 There are two ways of entering: direct entry and indirect entry. The indirect entry through power (དབང་གི་) is not explained because anger (ཁོང་ཁྲོས་ནི་) is a direct entry, while other (afflictions) are not suitable for entering through power. Direct wrong entry is: wrong views regarding the Four Noble Truths (བདེན་བཞི་), namely, considering persons (གང་ཟག་) and phenomena (ཆོས་) to have a self and what belongs to self; holding to extreme views (མཐར་འཛིན་) considering things to be permanent (རྟག་པའམ་) or impermanent (ཆད་པར་); denying the nature of these wrong views, engaging in slander (སྐུར་བ་བཏབ); ignorance (མ་རིག་པས་) is confused (རྨོངས) about the object of focus (དམིགས་རྣམ་). (As Buren said: 'Confused about all objects and views.') Doubt (ཐེ་ཚོམ་) hesitates (སོམ་ཉི་ཟོས་ཏེ་) about their nature or antidotes, etc. These five (wrong view, extreme view, slander, ignorance, doubt) directly enter the collection of suffering (སྡུག་ཀུན་). Regarding the cessation and path (འགོག་ལམ་), due to fear of no-self (བདག་མེད་ལ་སྐྲག་སྟེ་), the anger of torment (མནར་སེམས་པའི་ཁོང་ཁྲོ་) arises, these six (five root afflictions plus anger) directly enter into error. Furthermore, for cessation and path, it can be entered merely through afflictions (ཉོན་མོངས་ཙམ་གྱིས་); for higher grounds (ས་གོང་མ་), through the afflictions of lower grounds (ས་འོག་མའི་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་) (including and summarizing), although it cannot be directly apprehended, it is considered a direct wrong entry because it is apprehended through the mind's discrimination of them. Wrong entry into wrong is: holding views as superior (ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་) considers the first three views (ལྟ་བ་དང་པོ་གསུམ་) to be good; holding precepts and asceticism as superior (ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་) considers evil conduct related to wrong views (ལྟ་ངན་དང་འབྲེལ་པའི་སྤྱོད་ངན་ལ་) (as Jangsarraldri said: 'the first three views') to be the cause of obtaining purification and liberation (དག་གྲོལ་ངེས་འབྱིན་); attachment (འདོད་ཆགས་) and pride (ང་རྒྱལ་) that take objects as their focus are to be abandoned by cultivation (སྒོམ་སྤང་), but the attachment to the three wrong views, and the pride arising from these three, take the Four Noble Truths as their focus, mistakenly considering them to be the first three views, and because they take these three views as their focus and err, therefore it is a wrong entry into wrong. Anger is: due to the self-grasping (བདག་ལྟའི་དབང་གིས་) towards the truths (བདེན་པ་རྣམས་), feeling tormented by views or tenets (གྲུབ་མཐའ་) that do not conform to this, this is an indirect wrong entry through power (དབང་གིས་). Therefore, all the one hundred and twelve afflictions (ཉོན་མོངས་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་) that are conceptually produced (ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་) are the nature, and are abandoned in the Mahayana path of seeing and path of cultivation (ཐེག་ཆེན་མཐོང་སྤང་དུ་མཚོན). What is to be destroyed by the Mahayana path of seeing is, as stated in the commentary on the Ratnagotravibhāga (རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་པར): 'Initially, what is to be destroyed by the wisdom that sees the Dharma that transcends the world is called what is to be abandoned by seeing.' Generally, what is to be abandoned by the Mahayana path of seeing and path of cultivation includes both the afflictive obscurations (ཉོན་སྒྲིབ་) and the cognitive obscurations (ཤེས་སྒྲིབ་), and there are also material forms (བེམ་པོ་ཡང་ཡོད་དེ), as stated in the Compendium of Topics (ཀུན་བཏུས་སུ): 'All conceptually produced views related to afflictions (ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ཀུན་ཏུ་བཏགས་པ་) (the commentary says that this means wrong views other than innate self-view and extreme views), and doubt and the place of views (ལྟ་བའི་གནས་) (the commentary says that this refers to the seeds that arise simultaneously with the former two), and the afflictions that wrongly enter into views (ལྟ་བ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་) (the commentary says that this refers to entering through views and the attachment etc. that take it as its object), and the near afflictions, and any physical and verbal actions caused by views.'

ང་ངན་སོང་བའི་ཕུང་བོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ ཐམས་ཅད་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བར་བལྟའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་(ནི་སྒོམ་སྤང་ དང་ཟག་མེད་མ་གཏོགས་པའོ། །འགྲེལ་པར་རོ། ། )གོ །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་མཛོད་ལྟར་ན། བཞི་ནི་ སྒོམ་པས་སྤང་བྱ་ཉིད། །ཅེས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ཁོང་ཁྲོ་ང་རྒྱལ་མ་རིག་པ་བཞི་སྟེ། ལྟ་བ་དང་ 2-118 ཐེ་ཚོམ་ནི་ཀུན་བརྟགས་ཁོ་ན་ཡིན་པས་མཐོང་སྤང་དུ་ངེས་པར་འདོད་དོ། །གོང་མ་ལྟར་ན། འཇིག་མཐར་ལྷན་སྐྱེས་གཉིས་ཏེ་འདོད་པར་དྲུག་དང་། ཁམས་གོང་གཉིས་སུ་ཁོང་ཁྲོ་བོར་ བས་ལྔ་ལྔ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་གོ །དེས་དགུས་ཕྱེ་བས་བཞི་བརྒྱ་བཅུ་བཞིར་སྔར་བཤད་པ་རྣམས་ མཚན་གཞི། སྒོམ་སྤང་དུ་མཚོན། ཉོན་མོངས་པའི་ཟག་བཅས་གང་ཞིག མཐོང་སྤང་མིན་པ་ སྟེ། ཀུན་བཏུས་སུ། མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལས་བཟློག་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ རྣམས་སོ། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། ལྟ་བ་ལ་ལྔར་འབྱེད་ན། ང་རྒྱལ་ལ་ཡང་བདུན་དུ་དབྱེ་བས། བཅུ་པས་ མང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མཛོད་ལྟར་ན། ལྟ་བ་ནི་འཛིན་སྟངས་ཐ་དད་པས་ཕྱེ་ལ། ང་རྒྱལ་ ནི་རློམ་ཞིང་ཁེངས་པའི་རྣམ་པར་(རྒྱལ་སྲས། )གཅིག་པས་མ་ཕྱེ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ལྟ་བ་ ལྔ་ག་ལོག་པར་འཇུག་ལ་གཞན་གསུམ་ལ་གསུམ་དང་གཉིས་མ་གཏོགས་པར་འཇུག་པའི་ ཁྱད་པར་ཡོད་ལ་ང་རྒྱལ་ལ་དེ་མེད་པས་མ་ཕྱེའོ། །གོང་མ་ལྟར་ན། ལྟ་བ་ལ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་ ལྷན་སྐྱེས་སྒོམ་སྤང་དུ་འགྱུར་ཞིང་ལྷག་མ་མི་འགྱུར་ལ་བདེན་བཞི་ལ་ལོག་པར་འཇུག་ཚུལ་ མི་འདྲ་བ་ལྔ་ཡོད་ལ་ང་རྒྱལ་ལ་དེ་མེད་པས་མ་ཕྱེའོ། །ཡང་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བར། འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ནི་བཅུ་བོ་ཐམས་ཅད་ལོག་པར་འཇུག་གོ །བདེན་པ་ཕྱི་མ་གསུམ་ ལ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་མ་གཏོགས་པ་བརྒྱད་བརྒྱད་ལོག་ པར་འཇུག་གོ །ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་ནི་ཁོང་ཁྲོ་མ་གཏོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ དུ་དགུ་དང་བདུན་བདུན་ལོག་པར་འཇུག་གོ །ཞེས། འདོད་པ་ན་མཐོང་སྤང་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་ དང་། ཁམས་གོང་གཉིས་ན་སུམ་ཅུ་སུམ་ཅུ་སྟེ་དགུ་བཅུ་རྩ་བཞི་དང་། སྒོམ་སྤང་མཛོད་དང་ མཐུན་པར་བཤད་ལ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བྲང་ཏི་ན་རེ། བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་སུ་བཤད་ པ་སེམས་ཙམ་ལུགས། བསྡུ་བར་བཤད་པ་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས། མཛོད་དུ་བཤད་པ་བྱེ་བྲག་ 2-119 སྨྲ་བའི་ལུགས་སོ་ཞེས་གསུང་ངོ་། །ཡང་མཆིམས་ཆེན་པོ་ནི། ཀུན་བཏུས་སུ་བཤད་པ་རྣམ་པ་ འགལ་ཙམ་དང་། བསྡུ་བར་བཤད་པ་རྣམ་པ་དངོས་སུ་འགལ་བ་ལ་དགོངས་ཞེས་གསུང་སྟེ་ དཔྱད་(བྲང་ཏི་ལྟར་ལེགས། )དོ། །བུ་རིན་ནི། ཉན་ཐོས་ལྟར་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྟོང་བདག་མེད་ གཉིས་དང་འཇིག་ལྟ་འགལ། མི་རྟག་པ་དང་མཐར་འཛིན་འགལ་བས་དེ་གཉིས་ལོག་པར་ འཇུག་གི ཀུན་འབྱུང་སོག

【現代漢語翻譯】 我觀察到所有惡趣的蘊、界、處都是通過見道斷除的。（除了修道斷除和無漏之外，所有的一切都屬於這一類。）這是註釋中的說法。第二種觀點，按照《俱舍論》的觀點：『四者唯修斷。』指的是貪、嗔、慢、無明這四種。由於見解和懷疑僅僅是遍計所執，因此必定是通過見道斷除的。按照上部的觀點：有二種俱生煩惱在有頂天，欲界有六種，上二界因為嗔恚減弱而各有五種，總共十六種。因此，通過九地來劃分，之前所說的四百一十四種都是指修道斷除。哪些有漏的煩惱不是通過見道斷除的呢？在《攝類學》中說：『與見道所斷相違的有漏法。』 第三個問題是：如果見解分為五種，我慢分為七種，那麼十種煩惱不是更多嗎？按照《俱舍論》的觀點：見解是因為執持的方式不同而劃分的，而我慢是因為傲慢和自負的形態相同而沒有劃分。或者是因為五種見解都錯誤地執著于痛苦，而其他三種見解只執著於三種或兩種，存在這樣的差別，而我慢沒有這種差別，所以沒有劃分。按照上部的觀點：最初兩種見解的俱生煩惱會變成修道斷除，而其餘的不會改變，對於四諦的錯誤執著方式有五種不同，而我慢沒有這種差別，所以沒有劃分。此外，在《辨法集論》中說：『對於欲界的痛苦，十種煩惱都會錯誤地執著。對於後面的三種真諦，除了有身見和邊執見之外，其餘八種都會錯誤地執著。對於上二界的真諦，除了嗔恚之外，其餘的都和之前一樣，分別是九種和七種錯誤執著。』因此，欲界有三十四種見道所斷，上二界各有三十種，總共九十四種，這與《俱舍論》中關於修道斷的說法一致。善知識Brangti說：『一百一十二種的說法是唯識宗的觀點，《攝類學》中的說法是經部的觀點，《俱舍論》中的說法是說一切有部的觀點。』此外，欽波大師說：『《攝類學》中的說法只是在形式上有所不同，而《辨法集論》中的說法在形式上是直接矛盾的。』這需要進一步研究（按照Brangti的觀點更好）。Buring說：按照聲聞乘的觀點，對於痛苦的空性和無我這兩種見解與有身見相違背，對於無常和邊執見相違背，因此這兩種見解是錯誤的。對於集諦等...

【English Translation】 I observe that all the aggregates, elements, and sense bases of the evil destinies are to be abandoned by seeing. (Everything except what is to be abandoned by meditation and the unpolluted belongs to this category.) This is according to the commentary. According to the second view, as stated in the Abhidharmakośa: 'Four are to be abandoned only by meditation.' These refer to the four: attachment, anger, pride, and ignorance. Since views and doubt are merely conceptually imputed, they are definitely considered to be abandoned by seeing. According to the upper realms: there are two innate afflictions in the peak of existence, six in the desire realm, and five each in the upper two realms because anger is diminished, totaling sixteen. Therefore, dividing them by the nine grounds, the previously mentioned four hundred and fourteen are all examples of what is to be abandoned by meditation. Which defiled afflictions are not to be abandoned by seeing? In the Compendium of Topics it says: 'Those defiled dharmas that are the opposite of what is to be abandoned by seeing.' The third question is: If views are divided into five and pride into seven, wouldn't the ten afflictions be more numerous? According to the Abhidharmakośa: views are divided because of the different ways of holding, while pride is not divided because the forms of arrogance and conceit are the same. Or it is because the five views all wrongly adhere to suffering, while the other three views adhere to only three or two, there is such a difference, while pride does not have this difference, so it is not divided. According to the upper realms: the innate afflictions of the first two views become what is to be abandoned by meditation, while the rest do not change, and there are five different ways of wrongly adhering to the four truths, while pride does not have this difference, so it is not divided. Furthermore, in the Summary of Determinations it says: 'For the suffering of the desire realm, all ten afflictions wrongly adhere. For the latter three truths, except for the view of the aggregates as a self and the view of holding to extremes, the remaining eight wrongly adhere. For the truths of the upper two realms, except for anger, the previous ones are the same, with nine and seven wrongly adhering respectively.' Therefore, there are thirty-four to be abandoned by seeing in the desire realm, and thirty each in the upper two realms, totaling ninety-four, which is consistent with the Abhidharmakośa's statement about what is to be abandoned by meditation. The virtuous friend Brangti said: 'The statement of one hundred and twelve is the view of the Mind-Only school, the statement in the Compendium of Topics is the view of the Sutra school, and the statement in the Abhidharmakośa is the view of the Vaibhāṣika school.' Furthermore, Chimpo Chenpo said: 'The statement in the Compendium of Topics only differs in form, while the statement in the Compendium of Topics directly contradicts in form.' This requires further investigation (it is better according to Brangti). Buring said: According to the Śrāvakayāna view, the two views of emptiness and selflessness of suffering contradict the view of the aggregates as a self, and impermanence and the view of holding to extremes contradict each other, therefore these two views are wrong. For the origin, etc...

ས་ཀྱི་རྒྱུ་སོགས་དང་མི་འགལ་བས་མ་བརྗོད་ལ། ཐེག་ཆེན་ལྟར་ ན། བདེན་བཞི་བདག་མཐའ་དག་གིས་དབེན་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པས་དེ་དང་ལྟ་བ་དང་པོ་ གཉིས་འགལ་བས་ཐམས་ཅད་ལ་ལོག་པར་འཇུག་པར་བཤད་དོ་གསུང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ནི། ཉི་ཤུ་སྟེ། ཁྲོ་དང་འཁོན་འཛིན་འཆབ་ཚིག་བཞི། །ཕྲག་དོག་སེར་སྣ་སྒྱུ་ གཡོ་རྒྱགས། །རྣམ་འཚེ་ངོ་ཚ་མེད་ཁྲེལ་མེད། །རྨུག་རྒོད་མ་དད་ལེ་ལོ་དང་། །བག་མེད་ བརྗེད་ངེས་ཤེས་བཞིན་མིན། །རྣམ་གཡེང་དང་ནི་ཉི་ཤུ་སྟེ། །མཚན་ཉིད་བྱེད་ལས་གཉིས་ གཉིས་ཀྱིས། །ཀུན་ལས་བཏུས་བཤད་རྟོགས་པར་བྱ། །མཛོད་དུ་ཡང་བཤད་ཅིང་ཅུང་མི་ འདྲ་བའི་ཁྱད་སོགས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྩ་ཉོན་གྱི་ཆར་གཏོགས་ཡིན་པས་ཉེ་ཉོན་དུ་བཞག་ ལ། རྒྱུད་བླ་སོགས་སུ་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཉེ་ཉོན་ཞེས་བཤད་དོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཁྱད་པར་ཞིབ་མོར་མ་ཕྱེ་ན་སྤྱིར་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་འདི་ མཐོང་སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱའི་འབྲས་བུ། བྱེ་བྲག་མཐོང་སྤང་གི་འབྲས་བུ་ནི། རིགས་འདྲ་ཕྱི་ མ་དང་། རིགས་མི་འདྲ་གཙོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལུས་ངག་གི་ཉེས་སྤྱོད་དང་ངན་སོང་ གསུམ་མོ། །སྒོམ་སྤང་གི་འབྲས་བུ་ཡང་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་དང་། རིགས་མི་འདྲ་ཁམས་གསུམ་ གྱི་ལུས་ཅི་རིགས་པའོ། །དེ་དག་སྤང་ཟིན་ནས་རིགས་འདྲའི་འབྲས་བུ་མེད་ཅིང་མི་སྐྱེད་ལ། རིགས་མི་འདྲའང་མི་བསྐྱེད་ཀྱང་སྔར་སྐྱེས་ཟིན་ཡོད་པ་སྲིད་དོ། །བོ་དོང་རིན་པོ་ཆེ་མཐོང་ སྤང་གི་རིགས་འདྲའི་འབྲས་བུ་སྒོམ་སྤང་དུ་འདོད་པ་ནི། མཐོང་ལམ་རྫོགས་པ་ན་(རྒྱ་ཆེན་ལུང་ 2-120 གི་སྙེ་མ་བལྟའོ། ། ) མཐོང་སྤང་གི་གནས་གྱུར་རྫོགས་པ་མིན་པར་ཐལ་བས་གནོད་(བུ་རིན་གྱིས་བཀག་ )དོ། །ཡང་དེས་རིགས་ཆད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་མཐོང་སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱ་མིན་ཏེ། དེ་མཐོང་སྒོམ་གྱི་ སྤོང་མི་སྲིད་པས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་དེའི་རྒྱུད་ལ་ལམ་དེ་དག་མི་སྐྱེ་བས་སོ། །ཞེས་ཟེར་བ་ནི་ མི་རིགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཐལ་བ་དང་ཟག་མེད་དུ་ཐལ་བ་སོགས་ཀྱིས་ལུང་ སྙེར་བཀག་གོ །དེས་ན་མཐོང་སྤང་དུ་བཞེད་དེ། ངན་སོང་བའི་ཕུང་བོ་སོགས་མཐོང་སྤང་དུ་ བཤད་པ་དང་རིགས་པ་མཚུངས་སམ་སྙམ་མོ། །(རྒྱ་ཆེན་ལུང་གི་སྙེ་མ་བལྟའོ། ། ) གཉིས་པ་ལས་ལ། སེམས་པའི། བསམས་པའི་ལས་སོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་མངོན་ པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཏེ། དབྱེ་ན། (འདོད་པའི་བདེ་འགྲོའི་རྒྱུ་)བསོད་ནམས་དང་། (ངན་འགྲོའི་ རྒྱུ་)བསོད་ནམས་མིན་པ་དང་། (ཁམས་གོང་གི་རྒྱུ་)མི་གཡོ་བའི་ལས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། མི་དགེ་བ་བཅུ་དང་། དགེ་བ་ཟག་བཅས་བཅུ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་དང་ མཛོད་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྤྱིར་ལས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་མངོན་པ་གོང་འོག་ཏུ་བཤད་ པ་རྒྱས་པར་ཤེས་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་

【現代漢語翻譯】 因為與地等元素不相違背，所以沒有陳述。按照大乘的觀點，如果觀修四諦遠離一切我，那麼這與最初的兩種觀點相違背，因此被說成是對一切的邪見。 第二是二十種隨煩惱：忿、恨、覆、惱四種，嫉、慳、誑、諂、憍、害，無慚、無愧、昏沉、掉舉、不信、懈怠，放逸、失念、不正知、散亂這二十種。通過體性和作用各兩種，來理解《俱舍論》。《俱舍論》中也有講述，要知道其中稍微不同的差別等。因為屬於根本煩惱的範疇，所以被安立為隨煩惱。在《寶性論》等中，所有的煩惱都被稱為隨煩惱。 第三，如果不仔細區分，總的來說，輪迴這個苦海是見道和修道所斷的果。具體來說，見道所斷的果是同類相續的後世，以及不同類別的，主要指身語的惡行和三惡道。修道所斷的果也是同類相續的後世，以及不同類別的三界之身。斷除這些之後，就沒有同類相續的果，也不會產生；即使不產生不同類的果，但之前已經產生的果還是可能存在的。博東仁波切認為見道所斷的同類果是修道所斷，這是因為見道圓滿時，（需要參考《廣大論》2-120）見道所斷的轉依沒有圓滿，所以受到了駁斥（布仁所駁斥）。還有，他說斷除煩惱的種子不是見道和修道所斷，因為不可能通過見道和修道來斷除它。因為在那個人的相續中不會產生那些道。這種說法是不合理的，因為會成為佛陀的智慧和無漏的過失，所以用教證駁斥了。因此，應該認為是見道所斷，就像說惡趣的蘊等是見道所斷一樣。（需要參考《廣大論》）。 第二是業。思業和思已業。第一種是心明顯地造作，是意業。分類有：（欲界善趣之因）福業，（惡趣之因）非福業，（上界之因）不動業。 第二種是不善業十種，以及有漏善業十種，要知道《寶鬘論》和《俱舍論》等中的內容。總的來說，對於業的詳細分類，需要詳細瞭解上下對法中的講述。第二種

【English Translation】 Because it does not contradict elements such as earth, it is not stated. According to the Mahayana view, if one meditates on the four truths as being devoid of all self, then this contradicts the first two views, and therefore it is said to lead to wrong views about everything. The second is twenty secondary afflictions: anger, resentment, concealment, vexation, jealousy, miserliness, deceit, flattery, arrogance, harmfulness, shamelessness, lack of embarrassment, drowsiness, excitement, disbelief, laziness, recklessness, forgetfulness, non-alertness, and distraction. These twenty are understood through their nature and function, each in two ways, as explained in the Compendium of Abhidharma. It is also explained in the Treasury of Knowledge, and one should understand the slight differences. Because they belong to the category of root afflictions, they are established as secondary afflictions. In texts such as the Ratnagotravibhāga, all afflictions are referred to as secondary afflictions. Third, if not carefully distinguished, generally, this ocean of suffering of samsara is the result to be abandoned by the paths of seeing and meditation. Specifically, the result to be abandoned by the path of seeing is the subsequent existence of the same kind, and the different kinds, mainly referring to the misdeeds of body and speech and the three lower realms. The result to be abandoned by the path of meditation is also the subsequent existence of the same kind, and the different kinds of bodies in the three realms as appropriate. After abandoning these, there is no result of the same kind, nor will it be produced; even if different kinds of results are not produced, it is possible that the previously produced results still exist. Bodong Rinpoche's view that the result of the same kind to be abandoned by the path of seeing is to be abandoned by the path of meditation is refuted because when the path of seeing is completed, (refer to the Great Commentary 2-120) the transformation of the basis to be abandoned by the path of seeing is not completed (refuted by Burin). Also, he says that the afflictions of severed lineage are not to be abandoned by the paths of seeing and meditation, because it is impossible to abandon them through the paths of seeing and meditation. Because those paths will not arise in that person's continuum. This statement is unreasonable, because it would lead to the faults of the Buddha's wisdom and being without outflows, so it is refuted with scriptural evidence. Therefore, it should be considered to be abandoned by the path of seeing, just as it is said that the aggregates of the lower realms are abandoned by the path of seeing. (Refer to the Great Commentary). The second is karma. Karma of thought and karma after thought. The first is the mind manifestly acting, which is mental karma. The classifications are: (cause of happiness in the desire realm) meritorious karma, (cause of suffering in the lower realms) non-meritorious karma, and (cause of the upper realms) unwavering karma. The second is the ten non-virtuous actions and the ten virtuous actions with outflows, which should be understood in texts such as the Ratnamala and the Abhidharmakośa. In general, for the detailed classification of karma, one needs to understand the explanations in the upper and lower Abhidharma texts. The second

ནི། ཡང་སྲིད་པའི་བག་ཆགས་འཇོག་པའི་བྱེད་རྒྱུ་ ཡིན་པས་རྒྱུ་ཞེས་(ཀུན་བཏུས་)ཏེ། འདིར་འདུན་པ་སོགས་གསུམ་དེར་བཤད་པ་དང་མཐུན་ནོ། ། གང་དུ་སྐྱེ་བའི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་བསགས་པ་དེ་དག་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་དེ་དང་དེར་ཀུན་ འབྱུང་བའི་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཀུན་འབྱུང་(ཀུན་བཏུས། )སོ་སོ་རང་གི་རྒྱུད་(རྒྱལ་སྲས་)ངེས་པ་དང་། འགྲོ་བ་དང་སྐྱེ་གནས་(རྒྱལ་སྲས་)ལ་སོགས་པ་(ཀུན་བཏུས་)རྣམ་པ་དང་སྲིད་རྩེའི་(རྒྱལ་སྲས་)བར་ དུ་མཆོག་(ཀུན་བཏུས་)ཏུ་འབྱུང་བའི་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་པས་རབ་སྐྱེ། སྔར་མ་ཐོབ་(རྒྱལ་སྲས་)པའི་ལུས་ ཐོབ་(ཀུན་བཏུས་)པ་དང་། ཐོབ་(རྒྱལ་སྲས་)པའི་ལུས་(དོན་)འདའ་(རྩ་བ་)བའི་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་པས་རྐྱེན་ ནོ། །ཞེས། ཀུན་བཏུས་རྩ་འགྲེལ་ལོ། ། གཉིས་པ་ནི། ལམ་བདེན་གྱི་རྣམ་པའི་དབང་དུ་མཛད་(ཨཱརྱ། )ནས། ཤེར་པ་འདི་ནི་ཚད་ 2-121 (གནོད་འཇོམས་སུ་འདོན། )མེད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཞེས་པའི་དོན་ནི། (ཨཱརྱ། )སེམས་ཅན་ཚད་ མེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་སྐབས་འབྱེད་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ལ། མཐའ་ རྣམ་པར་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས། འཁོར་འདས་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་དང་མ་འབྲེལ་བས་མཐའ་ གཉིས་མ་དམིགས་པའི་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཤེས་རྣམ་ནི། ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ གོ་སྐབས་འབྱེད་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །ཐ་མི་དད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཞེས། ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་ཐ་མི་དད་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རྣམ་ནི། གཉེན་ པོ་མ་ལུས་པར་རྟོགས་པའི་རིག་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཉན་རང་གི་ས་ལས་ འདའ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས། ཉན་རང་གི་ས་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པར་དེ་ལས་ འདའ་བར་བྱེད་པའི་ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་རིག་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ མཚན་ནོ། །རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་དམིག་སུ་མེད་པའི་ཕར་ཕྱིན་ནོ། །ཞེས། ཆོས་གང་ལ་ཡང་ ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པའི་ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས་ནི། རྟོགས་བྱའི་ཡུལ་ཇི་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚད་མ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །ཞེས། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་(འབུམ་ཊཱིཀ་ནས་)ཚད་མས་གཞལ་དུ་མེད་པར་རྟོགས་ པའི་ཟག་མེད་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་པ། ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ ལ་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་རྟོགས་པ་དེ་དང་དེ་ལ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་ པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རྣམ་ནི། མྱང་འདས་སུ་ངེས་པར་འབྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ དེ་རྣམ་པའོ། །འཕགས་སེང་གི་ཚིག་ཟིན་ལྟར་ཏེ་བྱང་འཕགས་ཀྱི་མཉམ་བཞག་ཤེར་ཕྱིན་ ཆོས་ཅན་དུ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་གཉིས་དང་། རིག་པའི་གཉིས་དང་། སྒྲུབ་པ

【現代漢語翻譯】 此外，由於它是留下有生習氣的因素，所以稱為『因』（《攝類學》）。這裡，意欲等三者與那裡所說的相符。 在何處出生的業習氣積累，那些是眾生各自類別中生起的因素，所以稱為『生起』（《攝類學》），各自的相續（《佛子行》）是確定的，以及到往和生處（《佛子行》）等（《攝類學》）種類和有頂（《佛子行》）之間，是殊勝（《攝類學》）生起的因素，所以稱為『極生』。獲得先前未獲得（《佛子行》）的身體（《攝類學》），以及獲得（《佛子行》）的身體（意義）壞滅（根本）的因素，所以稱為『緣』。 這是《攝類學》的根本和註釋。 第二，以道諦的相狀來作（聖者），『此般若為無量之彼岸。』這句話的意思是：（聖者）是為無量眾生開啟成佛機會的道的相狀，並且是爲了完全捨棄邊見。 因此，由於不與輪迴和涅槃的二邊相關聯，所以是不執著二邊的證悟之智慧，是如何為一切眾生開啟機會的原因。 『無有差別的彼岸。』意思是：如實證悟一切法之法界無有差別的智慧，是證悟所有對治的智慧之相。 『使超越聲聞和緣覺之地的緣故。』意思是：不執著于聲聞和緣覺之地，而是超越它們的無漏智慧，是如何成為智慧的原因。 『一切分別念皆無所緣的般若。』意思是：對於任何法都不作任何分別的無漏智慧，是如實證悟所證之境的成就之相。 『對於一切法皆無所衡量之緣故。』意思是：在勝義諦中，一切法（出自《十萬頌般若釋》）是無量可測的證悟之無漏，是如何成為成就的原因。 『對於一切法皆無有貪執之緣故。』意思是：對於那個證悟毫不執著，如虛空般的無漏智慧，是決定趨入涅槃的自性，那就是它的相狀。 如聖獅子的言辭一般，應將聖者的等持般若視為法。如此，道的兩種相狀，以及智慧的兩種，成就的兩種。

【English Translation】 Furthermore, since it is the factor for leaving the habitual imprints of existence, it is called 'cause' (Kunbtus). Here, the three, such as desire, are consistent with what is said there. The accumulated karmic imprints of where one is born, those are the factors for the arising of sentient beings in their respective classes, so it is called 'arising' (Kunbtus), each individual's continuum (Gyal-sras) is certain, and the types (Kunbtus) of going and birth place (Gyal-sras), etc., and up to the peak of existence (Gyal-sras), it is the factor for supremely (Kunbtus) arising, so it is called 'supreme birth'. Obtaining a body that was not previously obtained (Gyal-sras) (Kunbtus), and the factor for the passing away (root) of the obtained (Gyal-sras) body (meaning), so it is called 'condition'. This is the root and commentary of Kunbtus. Secondly, with respect to the aspects of the path truth (Arya), 'This Prajna is the immeasurable perfection.' The meaning of this is: (Arya) it is the aspect of the path that opens the opportunity for enlightenment to all immeasurable sentient beings, and it is for completely abandoning extremes. Therefore, since it is not related to the two extremes of samsara and nirvana, it is the wisdom of realization that does not fixate on the two extremes, which is the reason how it opens the opportunity for all sentient beings. 'The non-differentiated perfection.' The meaning is: the wisdom that directly realizes the non-differentiated Dharmadhatu of all dharmas is the aspect of the wisdom that realizes all antidotes. 'Because it causes to transcend the grounds of Hearers and Solitary Realizers.' The meaning is: because it is the uncontaminated wisdom that does not hold the grounds of Hearers and Solitary Realizers as supreme, but transcends them, which is the reason how it is wisdom. 'The perfection in which all conceptual thoughts have no object.' The meaning is: the uncontaminated wisdom that does not conceptualize anything about any dharma is the aspect of accomplishment that realizes the object of realization as it is. 'Because there is no measure for all dharmas.' The meaning is: in ultimate truth, all dharmas (from the Hundred Thousand Verses Commentary) are the uncontaminated realization that cannot be measured by measure, which is the reason how it is accomplishment. 'Because there is no attachment to all dharmas.' The meaning is: the uncontaminated wisdom that has no attachment like the sky to that realization is the nature of what definitely leads to nirvana, that is its aspect. Like the words of the Lion of the Noble Ones, the Samadhi Prajna of the Noble Bodhisattvas should be regarded as Dharma. Thus, the two aspects of the path, and the two of wisdom, and the two of accomplishment.

འི་ གཉིས་དང་། ངེས་འབྱིན་གྱི་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་བདུན་ཡིན་ནོ། ། ཡང་ན་སྦྱོར་ཊཱིཀ་ལྟར་ཏེ་མདོ་དང་མཐུན་ཏེ། སྔ་མ་གསུམ་ལ་དམ་བཅའ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་རེ་དང་ 2-122 རྟགས་གཉིས་རེ་སྣང་ལ། ངེས་འབྱིན་གྱི་ཐད་དུ་དམ་བཅའ་གཅིག་དང་རྟགས་གཅིག་སྣང་ ངོ་། །ཁ་ཅིག་གི་ལྟར་ན། ཕྱི་མ་ལ་རྟགས་མི་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །(འབུམ་པ་ནི་ལམ་སྨན་བཟང་པོ་དང་ འདྲ་བར་བསྟེན་བྱ་ཡིན་པས་དམ་བཅའ་འཐད་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཞེས་སོ། །) གསུམ་པ་ནི། མི་རྟག་སོགས་བཞི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་བཞི་དང་། ལྔ་པ་དེ་བཞི་དོན་ (ཨཱརྱ་དོན་)དམ་པར་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་རྣམ་པ་ གཅིག་རྣམས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་ལྔ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །(འབུམ་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ནད་ དང་འདྲ་བར་ཤེས་བྱ་ཡིན་པའི་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་ནོ། །གསུང་ངོ་། །) བཞི་པ་ནི། འགོག་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་བཞིའི་འགོག་པའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ། དངོས་ པོ་(ཨཱརྱ་)འགོག་པ་གསུམ་(དངོས་)གསུངས་པ་ནི་(ཨཱརྱ་)ཐེག་ཆེན་གྱི་འགོག་བདེན་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ནང་གི་དངོས་པོ་བདེན་པ་ བཀག་པའམ་མི་དམིགས་(མདོ་)པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །ཕྱི་སྟོང་གཉིས་ཀའི་སྟོང་པ་ཉིད་ ཀྱི་རྣམ་པ་སྟེ། ཕྱི་དང་། གཉིས་ཀའི་དངོས་པོ་བདེན་པ་དགག་པས་སོགས་འདོན་པ་བསྒྱུར་ རོ། །སྟོང་ཉིད་དེ་གསུམ་ཆོས་ཅན། འགོག་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀའི་བདེན་ དངོས་བཀག་པའི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །བྱང་འཕགས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་དངོས་ཆོས་ཅན། ནང་ ཕྱི་གཉིས་ཀའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་དེ་གསུམ་གྱི་བདེན་དངོས་ མེད་རྟོགས་ཀྱི་ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་དང་ཞེས་པ་བཅུ་ དྲུག་ཏུ་བགྲང་བའི་དབང་ངོ་། །ཇི་(ཨཱརྱ་)ལྟར་ཞི་བའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ནི། མངོན་ཞེན་ བརྒྱད་ཀྱི་གཉེན་པོར་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་འགོག་པ་བརྒྱད་(ཨཱརྱ་)དེ། ཐེག་ཆེན་འགོག་ བདེན་ཆོས་ཅན། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་གནས་ཏེ། སྟོང་ཉིད་དུ་ལྟ་ཞིང་ཞེན་ ནས་ཤེས་པའི་མངོན་ཞེན་དགག་གམ་བཀག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ 2-123 ཆོས་ཅན། ཞེས་དང་། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད། ནས་དོར་མེད་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་གནས་ཏེ། གོང་དུ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་དབྱིབས་(ཨཱརྱ་)དང་ཞེས་སོགས་བྱང་ཕྱོགས་སོགས་རྟོགས་པའི་ ཆོས་དོར་མེད་ལ་མངོན་ཞེན་དགག་གམ་བཀག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །སྟོང་ཉིད་སྟོང་ ཉིད་སོགས་དེ་བརྒྱད་ཆོས་ཅན། ཞི་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་སོགས་མངོན་ ཞེན་བརྒ

【現代漢語翻譯】 二者，以及決定的一個，這樣一來，道諦的相有七個。 或者如《結合論》所說，與經部相符，前三個各有前後兩個誓言和兩個理由顯現，而在決定的方面，一個誓言和一個理由顯現。 有些人認為，後者不會得到理由。（《大品般若經》就像良藥一樣應該依止，因此通過確立誓言的方式來闡述。） 第三個是，無常等四者是自性的四種相，第五個是這四者在勝義中沒有真實性的相的自性，即異名的相的一個，這樣一來，苦諦有五種相。（《大品般若經》就像疾病一樣應該瞭解，因此通過自相和共相的特徵來闡述。如是說。） 第四個是，滅諦的四種相中，滅的相的自性上，事物（聖）的滅說了三種（事物），即大乘的滅諦法，在勝義中是內空性的相，因為在勝義中，內的事物真實被遮止或不可見（經）的法性。外空和二者空性的相，因為外和二者的事物真實被遮止等等被翻譯出來。 這三種空性法，是滅的相，因為內外二者的真實事物被遮止的空性。菩薩聖者的道智法，具有內外二者空性的相，因為在勝義中，這是證悟這三種的真實事物不存在的無漏智慧。空性的三種相，這是十六種相的計數方式。 如（聖）何寂滅的相的自性上，作為八種現行的對治而觀察的自性，即八種滅（聖），大乘滅諦法，安住于空性空性的相中，因為這是觀察和執著于空性而了知的現行被遮止或遮蓋的法性。同樣，這個法，從大空性到無舍空性的相中安住，如同上面容器世界的形狀（聖）等等，證悟菩提等不捨棄的法，現行被遮止或遮蓋的法性。空性空性等這八種法，是寂滅的相，因為執著于空性等等的現行被駁斥。

【English Translation】 Two, and one of determination, thus, there are seven aspects of the truth of the path. Or as stated in the 'Combination Treatise,' which is in accordance with the Sutra Pitaka, the former three each have two vows, both earlier and later, and two reasons appear, while in the aspect of determination, one vow and one reason appear. Some argue that the latter will not obtain a reason. (The 'Great Perfection' is like good medicine and should be relied upon, therefore it is explained through establishing vows.) The third is that impermanence and the other four are the four aspects of self-nature, and the fifth is that these four in ultimate truth are the nature of the aspect of non-reality, which is one of the aspects of synonyms, thus, there are five aspects of the truth of suffering. (The 'Great Perfection' is like a disease and should be understood, therefore it is explained through the characteristics of self and commonality. It is said.) The fourth is that in the four aspects of the truth of cessation, in the nature of the aspect of cessation, the cessation of things (noble) is said to be three (things), that is, the Dharma of the cessation of the Great Vehicle, in ultimate truth, is the aspect of inner emptiness, because in ultimate truth, the true nature of inner things is prevented or invisible (Sutra) by Dharma. The aspect of outer emptiness and emptiness of both, because the true nature of outer and both things is prevented, etc., is translated. These three emptinesses are the Dharma of cessation, because it is the emptiness in which the true nature of both inner and outer things is prevented. The Dharma of the wisdom of the Bodhisattva, the noble one, has the aspect of emptiness of both inner and outer, because in ultimate truth, it is the uncontaminated wisdom that realizes the non-existence of the true nature of these three. The three aspects of emptiness are the way of counting the sixteen aspects. As (noble) how the nature of the aspect of peace is, as the nature observed as the antidote to the eight manifestations, that is, the eight cessations (noble), the Dharma of the Great Vehicle's cessation, abides in the aspect of emptiness of emptiness, because it is the Dharma nature in which the manifestations known by observing and clinging to emptiness are prevented or covered. Similarly, this Dharma, from the great emptiness to the aspect of non-abandonment of emptiness, abides, like the shape of the container world above (noble), etc., the Dharma of enlightenment, such as Bodhi, etc., which is not abandoned, is the Dharma nature in which manifestations are prevented or covered. These eight Dharmas, such as emptiness of emptiness, are the aspect of peace, because the manifestations of clinging to emptiness, etc., are refuted.

ྱད་བཀག་པའི་སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོས་སོ། །བྱང་སེའི་ལམ་ཤེས་དངོས་ཆོས་ཅན། སྟོང་ པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་སོགས་ཀྱི་རྣམ་ཅན་ཡིན་ཏེ། སྟོང་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་སོགས་མངོན་ཞེན་བརྒྱད་ བཀག་པའི་ལམ་བདེན་ཡིན་པས་སོ། །སོ་སོར་སྦྱར་རོ། །སྟོང་ཉིད་བརྒྱད་དང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་ (ཨཱརྱ་)གྱ་ནོམ་པའི་རྣམ་པ་ལ། བྱེད་པ་པོ་(ཨཱརྱ་)འགོག་པ་གསུངས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་འགོག་བདེན་ ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་གནས་ཏེ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་(གསེར་)སོགས་གཞན་ གྱི་ཀུན་བརྟགས་པའི་བྱེད་པ་པོ་དབང་ཕྱུག་ཁྱབ་འཇུག་རྟག་པ་སོགས་སམ་གང་ཟག་དང་ ཆོས་བདག་རང་བཞིན་གྱིས་བཀག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་ན་ཀུན་བརྟགས་པ་ དྲི་མ་བདེན་དངོས་ལམ་གྱིས་མེད་པར་བྱེད་པོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །(འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་མཛད་པས་ རང་བཞིན་སྟོང་ཞེས་ཨཱརྱའོ། ། ) རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་ཆོས་ཅན། གྱ་ནོམ་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་ པོའི་བདག་གམ་དྲི་མ་བདེན་དངོས་སོགས་ཀྱིས་དབེན་པའི་སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོས་སོ། །ལམ་ ཤེས་ཆོས་ཅན། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲའི་བྱེད་པོ་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ ཞེས་སོགས་དགོང་ངོ་། །སྟོང་ཉིད་གཅིག་དང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་ལ་ ཡུལ་དུ་འཁྲུལ་བའི་བདག་ཉིད་འགོག་པ་གསུམ་གསུངས་ཏེ་ཐེག་ཆེན་འགོག་བདེན་ཆོས་ ཅན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་ཉིད། མ་དམིགས་པ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ རྣམ་པར་གནས་ཏེ། བལྟ་བྱ་ལ་གཟུགས་ཞེས་སོགས་སུ་བཏགས་པར་འཁྲུལ་བ་དགག་པ་ དང་། གཟུགས་སུ་རུང་བས་གཟུགས་ཞེས་སོགས་མཚན་ཉིད་དུ་འཁྲུལ་བ་དགག་པ་དང་། 2-124 འདས་མ་འོངས་སོགས་དུས་སུ་འཁྲུལ་བ་དགག་གམ་བཀག་པའི་འགོག་བདེན་ཡིན་པས་ སོ། ། སོ་སོར་སྦྱར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་སོགས་གསུམ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་(ཨཱརྱ་)ངེས་ པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་སོགས་སུ་འཁྲུལ་བ་གསུམ་བཀག་པའི་སྟོང་ཉིད་ཟབ་ མོས་སོ། །ལམ་ཤེས་ཆོས་ཅན། སྟོང་ཉིད་དེ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲའི་འཁྲུལ་ ཞིང་ཞེན་པ་གསུམ་བཀག་པའི་ལམ་བདེན་ཡིན་པས་སོ། །སྟོང་ཉིད་གསུམ་དང་ངོ་། །གང་ ངེས་(ཨཱརྱ་དོན་)པར་འབྱུང་པའི་རྣམ་པ་ལ། རང་གི་ངོ་བོ་(ཨཱརྱ་)ཉིད་འགོག་པ་གཅིག་གསུངས་ (ཨཱརྱ་)ཏེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་འགོག་བདེན་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ རྣམ་པར་གནས་ཏེ། ངེས་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་དོན་དམ་པར་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དགག་གམ་ བཀག་པའི་འགོག་བདེན་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཡང་ངེས་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་ པར་བདེན་པར་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་རང་གཞན་གང་གི་ཡང་ངོ་བོར་ མེད་པས་སོ། །སྔ་མ་ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། ཁོ་ནའི་དོན། ངེས་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་དོན་དམ་པར

【現代漢語翻譯】 以遮止執著的甚深空性。作為菩薩道的道智，具有實法性，並且具有空性、空性等的行相，因為它是遮止八種顯現執著的道諦。分別對應。與八種空性相同。如（聖）殊勝之相，宣說了作者（聖）的遮止。大乘的滅諦，安住于自性空性的行相中，因為它是遮止分別說者（黃金）等其他宗派所遍計的作者，如自在天、遍入天等常法，或者遮止人我和法我的自性的法性。或者，將遍計的垢染，以真實道使其無有作者。 （聖者未造作，故自性為空，故為聖）。自性空性，具有殊勝之相，因為它是遠離作者之我或垢染真實等的甚深空性。道智，具有彼之行相，因為它是現量證悟無有如是作者等。與一種空性相同。如出離之相，宣說了于境迷亂之自性的三種遮止。大乘的滅諦，一切法空性，自相空性，無所緣空性，安住於此等行相中，因為它是遮止於所觀境執著為色等，遮止以可變壞為色等之自相，以及遮止於過去未來等時間之迷亂的滅諦。分別對應。一切法空性等三種，具有如（聖）出離之相，因為它是遮止於境等三種迷亂的甚深空性。道智，具有此三種空性之行相，因為它是遮止如是三種迷亂與執著的道諦。與三種空性相同。於何（聖義）出離之相，宣說了遮止自性（聖）本身的一種（聖）。大乘的滅諦，安住于無有實體的自性空性之行相中，因為它是遮止出離之相，于勝義中真實之自性的滅諦。又，出離之相，于勝義中非真實，因為于勝義中，無論實有或非實有，皆非自體或他體。前者具有周遍性，因為是唯一之義。出離之相，于勝義中 With the profound emptiness that prevents clinging. As the path wisdom of Bodhisattvas, it possesses the nature of real phenomena and has aspects such as emptiness, emptiness, etc., because it is the truth of the path that prevents eight kinds of manifest clinging. Correspond separately. It is the same as the eight emptinesses. How (Arya), in the aspect of excellence, it is said to prevent the doer (Arya). The cessation truth of the Mahayana abides in the aspect of self-nature emptiness, because it is the nature of the Dharma that prevents the doer, such as Ishvara, Vishnu, etc., who are conceived by other schools such as the Vaibhashikas (gold), or the self-nature of persons and Dharma. Or, the conceived defilements are made without a doer by the true path. (Because the noble ones did not create it, it is empty of self-nature, hence Arya.) Self-nature emptiness possesses the aspect of excellence, because it is the profound emptiness that is devoid of the self of the doer or the reality of defilements, etc. Path wisdom possesses its aspect, because it directly realizes that there is no such doer, etc. It is the same as one emptiness. How, in the aspect of definite emergence, it is said to prevent the three natures of delusion in objects. The cessation truth of the Mahayana, all Dharmas are emptiness, self-characteristic emptiness, unobservable emptiness, abide in these aspects, because it prevents clinging to the object of observation as form, etc., prevents the self-characteristic of being able to change into form, etc., and prevents the delusion of time such as past and future. Correspond separately. The three emptinesses such as all Dharmas are emptiness possess the aspect of how (Arya) definitely emerges, because it is the profound emptiness that prevents the three delusions in objects, etc. Path wisdom possesses the aspect of these three emptinesses, because it is the truth of the path that prevents such three delusions and clinging. It is the same as the three emptinesses. In what (Arya meaning) aspect of definite emergence, it is said to prevent one's own nature (Arya) itself (Arya). The cessation truth of the Mahayana abides in the aspect of the emptiness of the nature of non-existence, because it is the cessation truth that prevents the aspect of emergence, the true nature in the ultimate sense. Moreover, the aspect of emergence is not true in the ultimate sense, because in the ultimate sense, whether existent or non-existent, it is neither self nor other. The former has pervasiveness, because it is the only meaning. The aspect of emergence, in the ultimate sense

【English Translation】 With the profound emptiness that prevents clinging. As the path wisdom of Bodhisattvas, it possesses the nature of real phenomena and has aspects such as emptiness, emptiness, etc., because it is the truth of the path that prevents eight kinds of manifest clinging. Correspond separately. It is the same as the eight emptinesses. How (Arya), in the aspect of excellence, it is said to prevent the doer (Arya). The cessation truth of the Mahayana abides in the aspect of self-nature emptiness, because it is the nature of the Dharma that prevents the doer, such as Ishvara, Vishnu, etc., who are conceived by other schools such as the Vaibhashikas (gold), or the self-nature of persons and Dharma. Or, the conceived defilements are made without a doer by the true path. (Because the noble ones did not create it, it is empty of self-nature, hence Arya.) Self-nature emptiness possesses the aspect of excellence, because it is the profound emptiness that is devoid of the self of the doer or the reality of defilements, etc. Path wisdom possesses its aspect, because it directly realizes that there is no such doer, etc. It is the same as one emptiness. How, in the aspect of definite emergence, it is said to prevent the three natures of delusion in objects. The cessation truth of the Mahayana, all Dharmas are emptiness, self-characteristic emptiness, unobservable emptiness, abide in these aspects, because it prevents clinging to the object of observation as form, etc., prevents the self-characteristic of being able to change into form, etc., and prevents the delusion of time such as past and future. Correspond separately. The three emptinesses such as all Dharmas are emptiness possess the aspect of how (Arya) definitely emerges, because it is the profound emptiness that prevents the three delusions in objects, etc. Path wisdom possesses the aspect of these three emptinesses, because it is the truth of the path that prevents such three delusions and clinging. It is the same as the three emptinesses. In what (Arya meaning) aspect of definite emergence, it is said to prevent one's own nature (Arya) itself (Arya). The cessation truth of the Mahayana abides in the aspect of the emptiness of the nature of non-existence, because it is the cessation truth that prevents the aspect of emergence, the true nature in the ultimate sense. Moreover, the aspect of emergence is not true in the ultimate sense, because in the ultimate sense, whether existent or non-existent, it is neither self nor other. The former has pervasiveness, because it is the only meaning. The aspect of emergence, in the ultimate sense

་བདེན་ པའི་ངོ་བོར་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་ཙམ་ལ་སྐབས་འདིར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ ཉིད་དུ་བཞག་པས་སོ། །སྟོང་ཉིད་ཐ་མ་ཆོས་ཅན། གང་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་གནས་ ཏེ། ངེས་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་བདེན་པའི་ངོ་བོ་བཀག་པའི་སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོ་ཡིན་པས་སོ། ། ལམ་ཤེས་ཆོས་ཅན། སྟོང་ཉིད་ཐ་མ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ། ངེས་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་ཉིད་བདེན་ པའི་ངོ་བོ་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐ་ མ་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་འགོག་པའི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ ནི། སྤྱིར་བསྡོམས་ན་ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། ། ༈ རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བརྒྱ་དང་བཅུ། གསུམ་པ་ལ། བསྟན། བཤད་དོ། ། ༈ དོར་བསྟན། དང་པོ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ བཤད་པ་དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་འཆད་དོ། །རྩ་བ་ནི། བཞེད་ཅེས་དྲང་ངོ་། །གང་ 2-125 དུ་ན། སུམ་ཅུ་བདུན་དང་སུམ་ཅུ་བཞི། །སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་དག་ཏུའོ། །དབྱེ་གཞི་གང་ལ་ཕྱེ་ ན་དེར་འགྱུར་ཟེར་ན། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ནས་བཟུང་སྟེ། ཡ་མཐའ་སངས་རྒྱས་རྣམ་པའི་ མཐར་ཐུག་པ་རྣམས་ལ་ནིའོ། །གང་ཟག་གང་གི་རྒྱུད་ལ་ཟེར་ན། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སློབ་མ་ ཉན་ཐོས་མཚོན་པ་སྟེ་ཐེག་དམན་པ་དང་བྱང་པ་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལའོ། །གང་ གི་སྒོ་ནས་ན། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་གསུམ་ཡོད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ སྟེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །བུདྡྷ་ཤྲཱིའོ། །ཤེར་པ་འདི་ནི་ དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །བཀའ་སྩལ་པ། ལུས་ཚོར་སེམས་ཆོས་ མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ནས། ཤེར་པ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། ། བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ པའི་ཕྱིར་རོའི་བར་རོ། །དེའི་སོ་བདུན་གཞི་ཤེས་ཀྱི། སོ་བཞི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་ ཞིང་། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུའི་རྣམ་པ་ཡིན་པས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པར་བཞག་གོ །ཞེས་པཎྜི་ཏ་ ཁ་ཅིག་ཟེར་བར་ཆོས་བཤེས་སོ། །(རྣམ་པ་མདོར་བསྟན། ) གཞུང་དོན་(འོག་ནས་ཀྱང་)དེར་གསལ་ ལོ། །ཡང་ན་སངས་རྒྱས་སའི་ཤེས་རྣམ་ཉིད་ལ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ནས་བཟུང་སྟེ་སངས་རྒྱས་ རྣམ་པའི་མཐར་ཐུག་པ་རྣམས་ཏེ། བརྒྱ་དང་བཅུར་བཞེད་དོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་པས་ཞེ་ན། རིམ་ བཞིན་དུ་སློབ་མ་རྣམས་ལ་སུམ་ཅུ་སོ་བདུན་ཡོད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ སོ་བདུན་དང་། བྱང་པ་རྣམས་ལ་སུམ་ཅུ་སོ་བཞི་ཡོད་པ་དང་རྗེས་མཐུན་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ སོ་བཞི་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཐུན་མོང་མིན་པར་ཡོད་པ་སྟོབས་སོགས་སུ

【現代漢語翻譯】 因為在這種情況下，將並非真實本質的空性僅僅視為無實體的自性空性。空性，作為最後一個，具有必然產生的狀態，因為只有必然產生的狀態才是阻止真實本質的深刻空性。道智，具有最後一個空性的狀態，因為它是直接認識到必然產生的狀態本身沒有真實本質的智慧。空性的最後一種狀態，因此，有十六種止滅真諦的狀態。第三，總的來說，道智本身有三十六種狀態。 關於一切智的一百一十種狀態。 第三部分，包括：教義和解釋。 對教義的簡要介紹。 第一部分，包括：先前的解釋是，在解釋了道智的狀態之後，將解釋一切智的狀態。根本是：『被接受』，這是直接的說法。在何處？在三十七種、三十四種和三十九種狀態中。如果問，劃分的基礎是什麼，劃分成什麼？從正念住開始，直到佛陀狀態的最終狀態。在誰的相續中？按照順序，代表聲聞弟子的學生、小乘行者、菩薩和佛陀的相續中。通過什麼方式？通過與三乘道的三個真諦相一致的方式，即按照如實的方式劃分爲三種一切智。布達室利（Buddhaśrī）。這種智慧是正念住的彼岸。被告知：因為身體、感受、心和法是不可得的。』直到『這種智慧是佛陀的彼岸。』被告知：『因為所有法都以各種方式完全證悟。』這三十七種是基礎智的狀態，三十四種是道智的狀態，因為它們是一切智之因的狀態，所以被視為一切智的狀態。一些班智達（Paṇḍita）這樣說，法友（Dharma friend）。（狀態的簡要介紹。）經文的意義（也從下面）在那裡清楚地說明了。或者，在佛陀之地的智慧狀態本身中，從正念住開始，直到佛陀狀態的最終狀態，被認為是百一十種狀態。如何做到？按照順序，與學生的三十七種狀態相一致的最終三十七種狀態，與菩薩的三十四種狀態相一致的最終三十四種狀態，以及佛陀獨有的力量等。

【English Translation】 Because in this case, emptiness, which is not the nature of truth, is regarded as merely the self-nature emptiness of non-entity. Emptiness, as the last one, has the state of necessarily arising, because only the state of necessarily arising is the profound emptiness that prevents the nature of truth. Path-wisdom, has the state of that last emptiness, because it is the wisdom that directly realizes that the state of necessarily arising itself has no nature of truth. The last state of emptiness, therefore, there are sixteen states of the truth of cessation. Third, in general, path-wisdom itself has thirty-six states. About the one hundred and ten states of omniscience. The third part, includes: the doctrine and the explanation. A brief introduction to the doctrine. The first part, includes: the previous explanation is that after explaining the state of path-wisdom, the state of omniscience will be explained. The root is: 'accepted', which is a direct statement. Where? In the thirty-seven, thirty-four, and thirty-nine states. If asked, what is the basis of division, what is divided into? Starting from mindfulness, up to the final state of Buddhahood. In whose continuum? In order, in the continuums of students representing Śrāvakas, Hīnayāna practitioners, Bodhisattvas, and Buddhas. Through what means? Through the way that is consistent with the three truths of the three vehicles, that is, divided into three kinds of omniscience in accordance with reality. Buddhashri (Buddhaśrī). This wisdom is the perfection of mindfulness. Was told: 'Because body, feeling, mind, and dharma are unattainable.' Until 'This wisdom is the perfection of Buddhahood.' Was told: 'Because all dharmas are completely enlightened in all ways.' These thirty-seven are the states of the base knowledge, and the thirty-four are the states of the path knowledge, because they are the states of the cause of omniscience, they are regarded as the states of omniscience. Some Paṇḍitas say so, Dharma friend. (A brief introduction to the states.) The meaning of the scripture (also from below) is clearly stated there. Or, in the state of wisdom of the Buddha-land itself, from mindfulness to the ultimate state of Buddhahood, are regarded as one hundred and ten. How is it done? In sequence, the final thirty-seven states that are consistent with the thirty-seven states of the students, the final thirty-four states that are consistent with the thirty-four states of the Bodhisattvas, and the powers, etc., that are unique to the Buddhas.

མ་ཅུ་རྩ་དགུ་ དག་ཏུ་བྱས་པས་སོ། །གང་གི་སྒོ་ནས་ན། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་གསུམ་ཡོད་པ་ དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཏེ་ཆ་འདྲ་བར་བྱས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ས་ལ་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ སྟེ་རྣམ་བཞག་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་སོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །འགྲེལ་པར། དྲན་པ་ཉེ་བར་ཞེས་ནས། སྒོ་ 2-126 ནས་ཀྱི་བར་སྨོས་ཏེ། གྲངས་བཞིན་དུ། ནས། བཞེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན། སློབ་མའི་ སོ་བདུན་བྱང་པའི་སོ་བཞི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པར་སྨོས་པ་མི་འཐད་དེ། སློབ་ལམ་ཡིན་པས་ སོ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་འོག་མ་དག་གི་ཡོན་ ཏན་ཐམས་ཅད་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་དུ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། སོ་བདུན་སོ་བཞི་དེའི་རྒྱུའི་རྣམ་པའོ་ ཞེས་སམ། (བུདྡྷ་ཤྲཱི་ཡང་དོན་དེའོ། ། ) བསྡུས་པའི་ཕྱིར་སོ་བདུན་སོ་བཞི་མཐར་ཐུག་པ་རྣམ་མཁྱེན་ གྱི་རྣམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སོགས་རྩ་བ་ལྟར་བསྙད་དོ། ། ༈ རྒྱས་བཤད། རྒྱས་བཤད་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞི་ཤེས་ སམ་རྗེས་མཐུན་པའི། ལམ་ཤེས་སམ་དེ་རྗེས་མཐུན་པའི། ཐུན་མོང་མིན་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ རྣམ་པ་བཤད་པའོ། ། ༈ གཞི་ཤེས་སམ་རྗེས་མཐུན་པའི་རྣམ་པ་བཤད་པ། དང་པོ། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་ དུ་བྱས་པའི་རྣམ་པ་དངོས་མཛོད་སོགས་ལས་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་འདིར་དེ་དང་ཆ་འདྲ་བ་བྱང་ སེ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སོ་བདུན་སོ་བདུན་ལས་བྱང་སེའི་ལ་ལམ་བདུན་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་(ཀུན་ བཏུས་དངོས། )ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི། རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བའི། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི། མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི། མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་འབྲེལ་བའི། མངོན་པར་རྟོགས་ པའི། རྣམ་པར་དག་པར་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ལམ་མོ། ། ༈ དངོས་པོ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་ལམ། དང་པོར་ལུས་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་ལམ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི་སྟེ། འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ བཏུས་ལྟར་ཕལ་ཆེར་བཤད་ན། དམིགས་པ་དང་། ངོ་བོ་དང་། གྲོགས་དང་། བསྒོམ་པ་དང་། བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ནི། བྱིས་པ་རྣམས་བདག་གི་རྟེན་ནམ་གནས་སུ་རྟོག་པའི་ གཞི་ལུས་དང་། བདག་གི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་རྟོག་པའི་གཞི་ཚོར་བ་དང་། བདག་གི་ངོ་(ཀུན་)བོར་ རྟོག་པའི་གཞི་སེམས་དང་། བདག་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་དང་རྣམ་བྱང་(ཀུན་)དུ་འགྱུར་ བར་འཁྲུལ་གཞི་དད་སོགས་དགེ་བ་དང་། ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ། 2-127 ། (ཀུན་བཏུས་བཞིན། ) གཉིས་པ་ནི། ངོ་བོ་ཤེས་རབ་དང་དྲན་པ་(ཀུན་བཏུས་དངོས་)མཚུངས་ལྡན་ནམ་ དྲན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་གཙོ་ཆེ་སྟེ། མཛོད་དུ། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ཤེས་རབ་སྟེ། །ཞེས་ སོ། །འདི་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། བདེན་པ་བཞི་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བ

【現代漢語翻譯】 如是清凈了二十九種法。從何門徑清凈呢？通過使三乘之道的三個真諦與佛地所分的三個一切智（即設立的三種智慧）相符或相似的方式來清凈。 註釋中，從『正念』到『從何門徑』之間已經說明了，就像數字一樣，是這樣認為的。那麼，說聲聞的三十七道品、菩薩的三十四種行相和一切智的行相是不合理的，因為這是聲聞道。如果這樣問，那麼，爲了將一切種智的下等聖者的所有功德都包含在增長的功德中，三十七道品和三十四種行相是其因的行相，或者（佛陀勝友也是這個意思）。爲了包含，三十七道品和三十四種行相最終成為一切智的行相，等等，就像根本頌一樣宣說。 廣釋分三：基智或隨順的行相；道智或隨順的行相；不共的一切智的行相的解釋。 首先，解釋基智或隨順的行相。首先，三種智慧的三種行相，就一切智而言，可以從《俱舍論》等處瞭解，這裡與此相似的是聲聞和佛陀的三十七道品，其中菩薩有七種道，即：於事物（總集事物）完全尋思；從勤作所生；完全修習三摩地；與現觀相聯；現觀；現觀；決定清凈之道。 首先，於事物完全尋思之道。首先，于身體等事物完全尋思之道有四念住。如果像《總集論》一樣大致解釋這些，則有：所緣、自性、助伴、修習和修習的果。首先，孩子們將身體視為我的所依或處所，將感受視為我的受用，將心視為我的自體（總集），以及將信等善法和貪等煩惱法視為我的一切煩惱和清凈的迷亂之基（總集）。 其次，自性是智慧和正念（總集事物）相應，或者主要是具有正念的智慧。《俱舍論》中說：『正念是智慧的近因。』此處的體性是進入四諦。

【English Translation】 Thus, twenty-nine dharmas are purified. Through which gate is it purified? It is purified by making the three truths of the path of the three vehicles correspond to or resemble the three omniscient divisions in the Buddha-ground (i.e., the three kinds of wisdom that are established). In the commentary, from 'mindfulness' to 'through which gate' has been explained, just like numbers, it is considered this way. Then, it is unreasonable to say that the thirty-seven factors of enlightenment of the Hearers, the thirty-four aspects of the Bodhisattvas, and the aspects of omniscience are unreasonable, because this is the Hearer's path. If asked in this way, then, in order to include all the qualities of the lower noble beings of the all-knowing wisdom in the increasing qualities, the thirty-seven factors of enlightenment and the thirty-four aspects are the aspects of its cause, or (Buddhaśrī also means this). In order to include, the thirty-seven factors of enlightenment and the thirty-four aspects ultimately become the aspects of omniscience, and so on, just like the root verse proclaims. Extensive explanation in three parts: the ground wisdom or the corresponding aspect; the path wisdom or the corresponding aspect; the explanation of the uncommon aspect of omniscience. First, explaining the ground wisdom or the corresponding aspect. First, the three aspects of the three wisdoms, in terms of omniscience, can be understood from the Abhidharmakośa, etc., and here, similar to that, are the thirty-seven factors of enlightenment of the Hearers and Buddhas, among which Bodhisattvas have seven paths, namely: completely contemplating on things (collection of things); arising from effort; completely practicing samādhi; associated with realization; realization; realization; the path of definitely bringing forth purification. First, the path of completely contemplating on things. First, the path of completely contemplating on things such as the body has four mindfulnesses. If these are roughly explained like the Compendium, then there are: object, nature, companion, practice, and the fruit of practice. First, children regard the body as the basis or place of my self, regard feelings as my enjoyment, regard the mind as my self (collection), and regard virtuous dharmas such as faith and afflictive dharmas such as attachment as the basis of confusion for all my afflictions and purification (collection). Secondly, the nature is wisdom and mindfulness (collection of things) corresponding, or mainly wisdom with mindfulness. The Abhidharmakośa says: 'Mindfulness is the near cause of wisdom.' The characteristic here is to enter the four truths.

འི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལ་ལེགས་ པར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དང་དྲན་པ་མཚུངས་ལྡན་གཙོ་བོར་གྱུར་པའོ། །ཇི་ལྟར་འཇུག་ན་རང་ ཉིད་ལུས་གནས་ངན་ལེན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་བོ་ཤེས་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས། ཀུན་འབྱུང་གི་གཙོ་བོ་སྲེད་པ། དེའི་རྒྱུ་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པས་ཀུན་ འབྱུང་སྤོང་(དོན་ཐོབ་)བདག་(དབྱིག་)འཛིན་གྱི་གཞི་སེམས་སྐྱེ་(བློ་བརྟན་)འཇིག་ཅན་དུ་ཤེས་པས་ བདག་ཏུ་མངོན་ཞེན་ལྡོག་(བློ་བརྟན་དངོས་)ཅིང་འཁོར་བའི་སེམས་འདི་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་ པས་བདག་(དབྱིག་)ཆད་པའི་འཇིགས་པས་མྱང་འདས་ལ་སྐྲག་(རྒྱལ་བའི་སྲས་)པ་མེད་པས་སྡུག་ བསྔལ་འགོག་པའི་ཕྱིར་(བློ་བརྟན་)འགོག་བདེན་ལ་ཞི་བ་ཉིད་དུ་(བློ་བརྟན་)འཇུག་གམ་མངོན་དུ་ བྱེད། ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་ཆགས་སྡང་སོགས་དང་མི་སྡུག་པ་དང་། བྱམས་(བློ་བརྟན་)སོགས་སྤང་ གཉེན་(བློ་)དུ་ཤེས་ནས་བླང་དོར་ལ་མ་རྨོངས་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་(བློ་)སྤོང་བའི་ཐབས་ ལམ་བདེན་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་སམ་བསྒོམས་པ་སྟེ། དབུས་མཐར། གནས་ངན་ལེན་ཕྱིར་ སྲེད་རྒྱུའི་ཕྱིར། །གཞི་ཡི་ཕྱིར་དང་མ་རྨོངས་ཕྱིར། །བདེན་པ་བཞི་ལ་འཇུག་བྱ་བས། །དྲན་ པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བསྒོམ། །ཞེས་སོ། །མཚོན་བྱའི་སྒྲ་དོན་ནོ། དབྱིག་གཉེན་ནི། ཤེས་རབ་ འདིས་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་སྟེ། ཇི་ལྟར་འཇོག་ན། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ དོན་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་དྲན་པས་མངོན་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། བྱེ་བྲག་ སྨྲ་བ་ནི། ཤིང་གཤེག་པ་ཁྱེའུས་(ཤིང་གས་པའི་བར་དུ་འཛུད་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཟེར། )འཛིན་པ་ལྟར་དྲན་ པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པས་ཤེས་རབ་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་པས་དེ་སྐད་དོ། །ཞེས་སོ། །(གཉིས་ཀ མཛོད་དུ་བཤད། ) མཚན་གཞིའི་དབྱེ་བ་ལ། ལུས་གཙང་(ཨཱརྱ་སོགས་) ཚོར་བ་(ཨཱརྱ་)བདེ། སེམས་ 2-128 རྟག་(ཨཱརྱ་)ཆོས་བདག་ཏུ་(ཨཱརྱ་སོགས་)ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིའི་གཉེན་པོར་ལུས་ཚོར་སེམས་ཆོས་ དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞིར་ངེས་སོ། །དེ་ཡང་འདིར་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་ནས་ས་བཅུའི་བར་རོ། ། སྤྱིར་སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་(ཡིད་ཤེས་དང་) སེམས་བྱུང་(ཀུན་འགྲོ་ལྔ་སོགས་སོ། ། )ངོ་། །(ཀུན་བཏུས་དངོས། ) བཞི་པ་ལ། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི ཆེན་ པོའི་ལུགས་སོ། །དང་པོ་ལ། སྤྱིར་བསྟན། གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་ པོ་ནི། ནང་དང་ཕྱི་དང་གཉིས་ཀའི་ལུས་ཚོར་སེམས་ཆོས་རྣམས་ལ་ལུས་ཚོར་སེམས་ཆོས་ཀྱི་ རྗེས་སུ་བལྟ་བ་ཞེས་མདོ་ལས་ཏེ། ནང་གི་ལུས་ནི་དབང་བོ་གཟུགས་ཅན་ལྔའོ། །ཕྱིའི་ལུས་ ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལྔའོ། །(ཀུན་བཏུས། )གཉིས་ཀའི་ལུས་ནི་རང་གི་དབང་རྟེན་གྱི་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་ རྣམས་དང་གཞ

【現代漢語翻譯】 因此，對於事物進行良好觀察的智慧和正念是主要因素。如何進入呢？通過了解自身由身體、感受、思想、行蘊組成的五蘊是苦的性質，瞭解苦的根源是貪愛，貪愛的因是具有染污的感受，因此斷除苦的根源（獲得意義），將我執（自性）視為心識產生（堅定智慧）和毀滅的根源，從而使對我的執著消失（堅定智慧的真實），並將輪迴的心識視為痛苦，因此不會因害怕我（自性）斷滅而恐懼涅槃（佛子），爲了斷除痛苦（堅定智慧），進入或顯現寂靜的滅諦。瞭解一切煩惱的法，如貪嗔等，以及不凈和慈愛（堅定智慧）等是斷除和修習的對象（智慧），爲了不迷惑于取捨，所有過患（智慧）都是斷除的方法，從而趨向或修習道諦。如《中觀根本慧論》所說：『爲了壞聚見，爲了貪愛因，爲了有身見，爲了不迷惑，應修習四念住。』象徵的詞語具有意義。世親說：『通過這種智慧和正念的結合，才能安住于正念，如何安住呢？因為智慧如實地見到事物，所以正念才能顯現。』經部師說：『就像木楔一樣，通過增強正念的力量，智慧才能專注于目標。』（以上在《阿毗達磨俱舍論》中有所闡述。） 本體的分類：身體清凈（聖者等），感受（聖者）快樂，心識恒常（聖者），法是我（聖者等），作為四種顛倒的對治，身體、感受、心識、法被確定為四念住。這在資糧道的小資糧道到十地之間。普遍來說，也適用於佛。第三個是：與此相應的意識（意識）和心所（五遍行等）。（《攝類學》原文）第四個是：大乘共同的宗派。第一部分：總的闡述。詳細闡述修習對治。第一部分：內在、外在和兩者兼具的身體、感受、心識、法，如經中所說，對身體、感受、心識、法進行隨觀。內在的身體是五根，外在的身體是外在的五境。（《攝類學》）兩者兼具的身體是自身的根所依處的外在生處等。

【English Translation】 Therefore, wisdom that thoroughly investigates objects and mindfulness are the main factors. How does one enter? By understanding that one's own aggregates of body, feeling, thought, and volitional formations are the nature of suffering, one understands the root of suffering is craving, and the cause of that is contaminated feeling, thus abandoning the origin of suffering (obtaining meaning). By understanding the basis of self-grasping (ātman, self) as the arising of mind (steadfast wisdom) and impermanence, one reverses the attachment to self (real steadfast wisdom), and by understanding this mind of samsara as suffering, one is not afraid of nirvana (son of the Victorious One) due to the fear of the annihilation of self (ātman, self). Therefore, in order to prevent suffering (steadfast wisdom), one enters or manifests the peace of the cessation of suffering. By understanding that the dharmas of all defilements, such as attachment and aversion, and the unpleasant and loving-kindness (steadfast wisdom) etc., are to be abandoned and cultivated (wisdom), in order not to be confused about what to take and what to discard, all faults (wisdom) are the means of abandoning, thus turning towards or meditating on the path truth. As it says in the Madhyamakāvatāra: 'For the sake of the aggregates, for the sake of the cause of craving, for the sake of the basis, and for the sake of not being confused, one should meditate on the four mindfulnesses.' The words that symbolize have meaning. Vasubandhu said: 'With this wisdom and mindfulness combined, one can abide in mindfulness. How does one abide? Because wisdom sees things as they are, mindfulness can manifest.' The Vaibhāṣika said: 'Like a wedge, by increasing the power of mindfulness, wisdom can focus on the object.' (The above is explained in the Abhidharmakośa.) The classification of the entities: body is pure (ārya etc.), feeling (ārya) is happiness, mind is permanent (ārya), dharma is self (ārya etc.), as antidotes to the four inversions, body, feeling, mind, and dharma are determined as the four mindfulnesses. This is from the small accumulation path to the ten bhūmis. Generally speaking, it also applies to the Buddha. The third is: the mind (mind consciousness) and mental factors (five omnipresent etc.) that are associated with it. (Collected Topics original) The fourth is: the common Great Vehicle tradition. The first part: general explanation. Detailed explanation of meditating on the antidotes. The first part: the inner, outer, and both body, feeling, mind, and dharmas, as it says in the sutra, observing the body, feeling, mind, and dharmas. The inner body is the five sense faculties. The outer body is the five external objects. (Collected Topics) The body of both is the external sense bases etc. that are the basis of one's own faculties.

ན་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་བོ་གཟུགས་ཅན་ནོ། །(ཀུན་བཏུས། ) ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ ལྟ་བ་ནི་(ལུས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ལྟ་བའོ། །ཞེས་དག་ལྡན། )རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་(ཀུན་ བཏུས། )གྱི་ལུས་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རོ་བམ་པ་རུལ་བ་སོགས་མཐོང་ཞིང་དེར་ཡིད་ལ་བྱས་པ་དང་ བདག་གི་ལུས་འདི་(མངལ་དུ་ཁུ་བ་ཁྲག་གི་གནས་སྐབས་ནས། )ཡང་(མི་རྟག་པ་)འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཅན། (གསོན་པའི་སྐབས་ན་ཡང་མི་རྟག་པ་)འདི་(གནོད་འཇོམས་སུ་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟར་བ་གསུམ་ལ་སྦྱར་རོ། ། )ལྟ་བུའི་ རང་བཞིན་ཅན་(ཤི་ནས་མེས་སྲེག་ཏེ་ཐལ་བར་བྱས་པ་སོགས་སུ་ཡང་གསར་དུ་མི་རྟག་པ་མིན་གྱི་སྔར་ནས་མི་རྟག་པའི་ )ཆོས་(ཨཱརྱ་)ཉིད་འདི་ལས་མ་འདས་པའོ། །(ཨཱརྱའི་དགོངས་པའོ། ། ) ཞེས་འདོད་པའི་ཐ་མལ་གྱི་ཕྱི་ ལུས་མངལ་སྐྱེས་སོགས་འདིའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་(ཨཱརྱ་)གཙང་ཞིང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ དབུ་བ་གདོས་པ་ལྟ་བུའམ་དེ་བདག་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ལྟའོ། །ནང་གི་ཚོར་བ་ནང་གི་ ལུས་ལ་བརྟེན་ཅིང་(རྒྱལ་སྲས་)དམིགས་ནས་བྱུང་བའིའོ། །ཕྱིའི་ཚོར་བ་ཕྱིའི་ལུས་ལ་བརྟེན་ཅིང་ དམིགས་པ། གཉིས་ཀའི་ཚོར་བ་གཉིས་ཀའི་ལུས་ལ་བརྟེན་ཅིང་དམིགས་ནས་བྱུང་བའི་ཚོར་ བའོ། །(ཀུན་བཏུས། )དེ་བཞིན་དུ་སེམས་རྣམ་ཤེས་དང་། ཆོས་སེམས་(དག་ལྡན་)བྱུང་དགེ་མི་(དག་ 2-129 ལྡན་དངོས་)དགེ་རྣམས་སོ། །ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་བཞིན་ཚོར་བ་ལ་ཚོར་བའི་རྗེས་སུ་ ལྟ་བ་སོགས་ཅི་རིགས་(ཀུན་བཏུས་)སུ་སྦྱར་ཏེ། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཚོར་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྡུག་ བསྔལ། སེམས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རང་མཚན་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ཡུལ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པའི་མི་ རྟག་པ། ཆོས་སེམས་བྱུང་དགེ་བའི་རང་མཚན་མི་དགེ་བའི་གཉེན་པོར་བླང་བྱ། སེམས་བྱུང་ མི་དགེ་བའི་རང་མཚན་འབད་པས་དོར་བྱ་ཡིན་པ་སོགས། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བརྟགས་ན་ གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་བདག་མེད་པར་བལྟ་བའོ། །དབུ་མ་པ་ལྟར་ན། སྤྱི་མཚན་གྱིས་བདེན་ པར་མི་དམིགས་པ་སྟེ། མཚན་ཉིད་གཉིས་བསྡོམས་ཏེ་བལྟ་བ་ནི། ཨཱརྱས། བདེན་པར་མི་ དམིགས་པའི་སྒོ་ནས། མི་གཙང་བར་ལྟ་བ། ཞེས་སོགས་བཤད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་(ཀུན་བཏུས་)དགུའི་གཉེན་པོ་དགུ་སྟེ། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ པའི་གཉེན་པོར་འདུན་པ། ལེ་ལོའི་གཉེན་པོར་བརྩོན་འགྲུས། བྱིང་རྒོད་ཀྱི་གཉེན་པོར་རྩོལ་ བ། (ཁྱད་པར་ཐོབ་པ་ལ་སྒྱིད་ལུགས་པ་)ཞུམ་པའི་གཉེན་པོར་སྤྲོ་བ། (སྦྲང་བུ་ཤ་སྦྲང་ལ་སོགས་པའི། ) ནོད་ པས་སྐྱོ་བའི་(སྟེ་མ་བཟོད་པའི་རྒྱལ་སྲས་སོ། ། )གཉེན་པོར་མ་ཐན་པ་(ནི་མི་སྐྱོ་བའི་བརྡ་རྙིང་སྟེ་གནོད་པ་ལ་ཇི་ མི་སྙམ་པའོ། །དགེ་བ་)ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་(པས་ཕྱིར་བཟློག་པའོ་རྒྱལ་སྲས། )པའི་

【現代漢語翻譯】 感官領域的有形之物。(《攝大乘論》)于身觀身（觀察身等法性），是分別影像（《攝大乘論》）之身，如尸林中見腐爛屍體，並於此作意，以及我的身體（從母胎中精血凝結之時起），也是（無常的）具有此種性質。（活著的時候也是無常的）這（可與過去、未來、現在三時相聯繫）具有此種自性（死後火化成灰等，也不是新出現無常，而是原本就具有無常的）法（聖者）性，不會超出這個範圍。（聖者的意趣）這樣認為，普通的外部身體，如胎生等，其自相是不凈（聖者），以共相而言，如同水泡般粗大，或者視其為無我，等同於空性。內部的感受依賴於內部的身體（王子），並緣於此而生起。外部的感受依賴於外部的身體並緣於此。兩者的感受依賴於兩者的身體並緣於此而生起。（《攝大乘論》）同樣，心即是識，法即是心（《正量部》）生善與非（《正量部》實）善等。如於身觀身一般，于受觀受等，各自對應（《攝大乘論》）。有漏的感受，其自相是痛苦。心，即識，其自相是依靠自身力量，對各自的境進行識別的無常。法，即心生善，其自相是作為不善的對治而應取。心生不善，其自相是應努力斷除等。以共相來觀察，則應視其為無有單一或多樣的我。如中觀派所說，以共相而言，不執著于真實，兩種自性合起來觀察，聖者說：『通過不執著于真實，而觀察不凈。』等等。 第二，是九種近煩惱（《攝大乘論》）的九種對治：對不作意的對治是希求；對懈怠的對治是精進；對沉掉的對治是策勵；（對獲得特殊成就感到灰心）對怯弱的對治是喜悅；（如蒼蠅等）因厭惡而生厭倦（即無法忍受的王子）的對治是不厭倦（不厭倦是古語，意為不介意損害。善）以少許滿足（從而阻止王子）。

【English Translation】 The tangible objects of the sensory realm. (Compendium of Abhidharma) Observing the body in relation to the body (observing the nature of the body and other dharmas), is the body of conceptual images (Compendium of Abhidharma), such as seeing decaying corpses in a charnel ground, and contemplating on this, and also my body (from the time of the union of sperm and blood in the womb), is also (impermanent) of this nature. (Even when alive, it is impermanent) This (can be related to the three times of past, future, and present) has this nature (even if cremated into ashes after death, it is not a new impermanence, but originally has the nature of impermanence) Dharma (Arya) nature, will not exceed this range. (The intention of the Arya) Thinking in this way, the ordinary external body, such as being born from the womb, its own characteristic is impure (Arya), in terms of common characteristics, it is as large as a bubble, or it is regarded as selfless, equal to emptiness. The internal feeling depends on the internal body (prince), and arises from this. The external feeling depends on the external body and arises from this. The feeling of both depends on the body of both and arises from this. (Compendium of Abhidharma) Similarly, the mind is consciousness, the dharma is the mind (Pramanavarttika) arising good and non (Pramanavarttika real) good and so on. Just as observing the body in relation to the body, observing the feeling in relation to the feeling, and so on, each corresponding (Compendium of Abhidharma). The contaminated feeling, its own characteristic is suffering. The mind, that is, consciousness, its own characteristic is the impermanence of recognizing each object by its own power. Dharma, that is, the arising of good in the mind, its own characteristic is that it should be taken as the antidote to non-good. The arising of non-good in the mind, its own characteristic is that it should be diligently abandoned, and so on. Observing in terms of common characteristics, it should be regarded as without a single or multiple self. As the Madhyamaka school says, in terms of common characteristics, not clinging to reality, observing the two natures together, the Arya said: 'Through not clinging to reality, observing impurity.' and so on. Secondly, there are nine antidotes to the nine near afflictions (Compendium of Abhidharma): the antidote to non-attention is aspiration; the antidote to laziness is diligence; the antidote to dullness and agitation is effort; (feeling discouraged by obtaining special achievements) the antidote to cowardice is joy; (such as flies, etc.) the antidote to weariness due to disgust (that is, the unbearable prince) is non-weariness (non-weariness is an ancient word, meaning not minding harm. Good) being content with a little (thereby preventing the prince).

གཉེན་ པོར་ཕྱིར་ནུར་བ་མེད་པ། གདམས་ངག་བརྗེད་པའི་གཉེན་པོར་དྲན་པ། ལྟུང་བས་ཡིད་ལ་ བཅགས་པའི་(ནི་འགྲོ་སོགས་མ་ཤེས་བཞིན་མེད་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ་བསྔར་བསླབ་པ་དང་འགལ་ནས་ཕྱིས་འགྱོད་པའོ། །རྒྱལ་ སྲས་སོ། ། )གཉེན་པོར་ཤེས་བཞིན། བརྩོན་པ་འདོར་བའི་(ནི་བག་མེད་པའི་ཉེས་པས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཇི་ལྟར་ བརྩོམས་པ་ལས་སྦྱོར་བ་མཐར་མི་འབྱིན་པའོ། །ཞེས་རྒྱལ་སྲས་སོ། ། )གཉེན་པོར་བག་ཡོད་བསྒོམ་མོ། །(ཀུན་ བཏུས་དོན་དངོས། )གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པ་བཅུ་བཞིས་འཕགས་པ་སྟེ། མདོ་རྒྱན་ལས་ཤེས་པར་བྱ་ ཞིང་མང་དུ་དོགས་པས་མ་བཀོད་དོ། ། ལྔ་པ་ནི། གཙང་བདེ་རྟག་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་(མཛོད་)ཕྱིན་ཅི་(ཀུན་)ལོག་སྤོང་བ་དང་། (སྔར་ 2-130 བཤད་ལྟར་འགྲེལ་པར་)བདེན་པ་བཞི་ལ་འཇུག་པ་(ཀུན་)དང་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལུས་(ཀུན་)ཚོར་སོགས་ དང་བྲལ་བ་ཐོབ་པོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་འདྲའི་རྣམ་པ་བཞི་ནི་སོ་བདུན་གྱི་གྲངས་སུ་བགྲང་ རྒྱུའོ། །ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་བའི་བྱང་སེ་དབང་རྣོན་གྱི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ཆོས་ཅན། དངོས་ པོ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཚོར་སེམས་ཆོས་ལ་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ བརྟགས་ནས་བསྒོམ་པའི་ཚོགས་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །རང་གཞན་གྱི་ལུས་ལ་རང་སྤྱིའི་མཚན་ ཉིད་ཀྱིས་བརྟགས་ནས་བསྒོམ་པའི་བྱང་སེ་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་བའི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ཆོས་ ཅན། ལུས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་སྟེ། རང་གཞན་གྱི་ལུས་ལ་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བརྟགས་ ནས་བསྒོམ་པའི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ཡིན་པས་སོ། །དངོས་པོ་ལ་རྟོག་བའི་ལམ་རྣམས་ཆོས་ ཅན། བཞི་ཡོད་ཅེས་སོགས་དགོད་དོ། ། ༈ རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ལམ། གཉིས་པ། སྒྲིབ་པ་སྤང་ཞིང་དགེ་བ་འཕེལ་བའི་དོན་དུ་རྩོལ་བ་བསྐྱེད་པ་(གསེར་)ལས་ བྱུང་བའི་ལམ་ལ་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་སྟེ། འདི་ལའང་སྔར་བཞིན་ལྔ་ལས། དང་པོ་ ནི། མི་དགེ་བ་སྐྱེས་མ་སྐྱེས་དང་། དགེ་བ་སྐྱེས་མ་སྐྱེས་སོ། །(ཀུན་བཏུས་དོན་དངོས། ) གཉིས་པ་ ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ་(ཀུན་མཛོད་)འདི་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བསྒོམས་པས་སྤང་ གཉེན་ཤེས་ནས་དེ་གཉིས་ལ་བླང་དོར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉེས་པའི་གཉེན་པོར་བསྒོམ་པའི་བརྩོན་ འགྲུས་སོ། །བརྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་སྤོང་། །ལུས་ཅན་ཀུན་དང་མཚུངས་པ་མེད། །དྲན་ པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ཡི། །ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་བསྒོམས། །ཞེས་དང་། དབུས་མཐར། མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་རྣམས། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་ཤེས་ནས། །དེ་དག་སྤང་ ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་ནི། །རྣམ་པ་བཞི་དག་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །མཚོན་བྱ་ནི། མི་དགེ་བ་ ཡང་དག་པར་སྤོང་བས་དེ་སྐད་དོ། །(དགེ་བ་སྐྱེད་སོགས་ཡང་མི་དགེ་བ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། ། ) མཚན་གཞི་ལ། དབྱེ་བ་དང་། ས་མཚམས་སོ། །དང་པོ།

【現代漢語翻譯】 對治：對於退失，對治是憶念；對於因墮落而心生悔恨（即不知行止而為，與先前所學相悖，事後懊悔。是為佛子），對治是正知；對於捨棄精進（即因放逸之過，對於善法如何修習而不終竟。是為佛子），對治是修習不放逸。（《攝類學總義》）第二，以十四種行相成為聖者，此可從《經莊嚴論》中得知，因內容繁多故不在此贅述。 第五，斷除執著清凈、安樂、常恒、自我的顛倒（《俱舍論》），以及進入（《攝類學》）（如前所述解釋）四諦，獲得（《攝類學》）遠離有漏之身（《攝類學》）感受等。如此，這四種行相應被計入三十七道品之中。小資糧道中根器銳利的菩薩，其正念安住之法，是如實了知諸法之道的途徑，因為這是通過對身、受、心、法以自相和共相進行觀察而修習的資糧道。通過對自他之身以自相和共相進行觀察而修習的菩薩，其小資糧道的正念安住之法，是身正念安住，因為這是通過對自他之身以自相和共相進行觀察而修習的正念安住。如實了知諸法之道，應列舉為有四種等等。 策勵所生之道： 第二，爲了斷除障礙、增長善法而生起策勵（黃金）所生之道，即四正斷。對此也如前一樣分為五部分。第一，未生之不善不令生，已生之不善令斷除，未生之善令生，已生之善令增長。（《攝類學總義》）第二是精進（《俱舍論》），對此的定義是：通過修習正念安住，了知斷除之對治，爲了對二者進行取捨，而修習對治過患的精進。『穩固者之正斷，與一切有情皆不同，正念安住者，修習對治諸過患。』以及《中邊分別論》中說：『不順品與對治，一切行相皆盡知，為斷彼等之故，精進四種極發生。』所詮釋的是：因為如實斷除不善，所以如此稱呼。（生起善等也是爲了斷除不善。）所指的事物有：分類和界限。第一。

【English Translation】 Antidotes: For regression, the antidote is mindfulness; for remorse arising from downfall (i.e., acting without knowing what to do, contrary to what was previously learned, and regretting it afterward, which is a Bodhisattva), the antidote is correct knowledge; for abandoning diligence (i.e., due to the fault of carelessness, not completing the practice of virtue, which is a Bodhisattva), the antidote is cultivating non-carelessness. (Kun Dus Don Ngos) Second, becoming a noble being through fourteen aspects, which can be learned from the Ornament of the Sutras, but is not detailed here due to the extensive content. Fifth, abandoning the perverted notions of clinging to purity, happiness, permanence, and self (Kosa), and entering (Kun) the Four Noble Truths (explained as before), and attaining (Kun) separation from the contaminated body (Kun), feelings, etc. Thus, these four aspects should be counted among the thirty-seven factors of enlightenment. A Bodhisattva with sharp faculties in the Lesser Path of Accumulation, whose mindfulness is the Dharma, is the path of fully understanding phenomena, because it is the Path of Accumulation that cultivates by examining body, feelings, mind, and Dharma with their own and common characteristics. A Bodhisattva who cultivates by examining the bodies of oneself and others with their own and common characteristics, whose mindfulness is the Dharma of the Lesser Path of Accumulation, is the mindfulness of the body, because it is the mindfulness that cultivates by examining the bodies of oneself and others with their own and common characteristics. The paths of understanding phenomena should be listed as having four, etc. The Path Arising from Effort: Second, the path arising from effort (gold) to generate effort for the purpose of eliminating obstacles and increasing virtue, which is the Four Right Exertions. This also has five parts as before. First, unwholesome actions that have not arisen are prevented from arising, and unwholesome actions that have arisen are eliminated; wholesome actions that have not arisen are caused to arise, and wholesome actions that have arisen are increased. (Kun Dus Don Ngos) Second is diligence (Kosa), the definition of which is: through cultivating mindfulness, knowing the antidote to be abandoned, and in order to adopt and abandon the two, cultivating diligence that is the antidote to faults. 'The right exertion of the steadfast, is unlike all sentient beings, those who have mindfulness, cultivate the antidote to faults.' And in the Madhyantavibhaga it says: 'The opposing factors and antidotes, knowing all aspects completely, for the sake of abandoning them, four kinds of diligence arise greatly.' What is explained is: because unwholesome actions are truly abandoned, it is called that. (Generating virtue, etc., is also for abandoning unwholesome actions.) The things referred to are: classification and boundaries. First.

དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བསྒོམས་པ་དེའི་འོག་ཏུ་དངོས་པོ་ 2-131 ལ་(ཨརྱ་)བརྟགས་ནས་ཞུགས་པ་ལ་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའི་(ཨརྱ་)བརྩོན་འགྲུས་འབྱུང་བས། དེ་ཙམ་ ཞིག་དབྱེ་གཞིའོ། །དབྱེ་ངོ་། མི་དགེ་བ་སྐྱེས་པ་ཡང་དག་པར་སྤོང་བའི་རྒྱུའི་བརྩོན་འགྲུས། མ་སྐྱེས་པ་མི་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུའི་བརྩོན་འགྲུས། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་སྐྱེས་པ་འཕེལ་བའི་ རྒྱུའི་བརྩོན་འགྲུས། མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུའི་བརྩོན་འགྲུས་བཞིའོ། །གཅིག་གམ་ཐ་དད་ ནི། ངོ་བོ་གཅིག་པ་སྟེ་སྡིག་པ་སྐྱེས་པ་སྤོང་བའང་དགེ་བ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པ་སོགས་སོ། ། གྲངས་ངེས་ནི། སྡིག་པའི་གཉེན་པོ་སྟོབས་བཞིར་ངེས་པ་ལས་ཏེ། སྡིག་པ་བྱས་པ་ལ་ འགྱོད་སེམས་དུག་འཐུངས་བ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་སྟོབས། ད་ ཕྱིན་ཆད་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་མི་བྱ་སྙམ་ནས་སྤོང་བ་ཉེས་པ་ལས་སླར་ལྡོག་པའི་སྟོབས་ཏེ། དེ་ གཉིས་ལས་དང་པོ་གཉིས་སུ་ངེས། སྡིག་པ་བྱས་རྗེས་སུ་སྔར་བླངས་པའི་གསུམ་ལ་སྐྱབས་ སུ་འགྲོ་བ་སོགས་མངོན་དུ་བྱེད་ན་རྟེན་གྱི་སྟོབས། དེའི་གཉེན་པོ་བདག་མེད་བསྒོམ་པ་དང་ སྡིག་བཤགས་འབད་ནས་བྱེད་སོགས་གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་སྟོབས་ཏེ། དེ་གཉིས་ལས་ ཕྱི་མ་གཉིས་སུ་ངེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འདིར་བྱང་སེའི་ནི་ལམ་བཞི་ནའོ། །སྤྱིར་ཚོགས་ ལམ་འབྲིང་ནས་སངས་རྒྱས་བར་ནའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་དག་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་ དང་སེམས་བྱུང་ངོ་། །བཞི་པ་ནི། མདོར། སྡིག་པ་(མདོ་རྒྱན་འགྲེལ་པ་དང་། བློ་བརྟན་གྱིས་དབུས་མཐའི་ འགྲེལ་པར་དྲངས། )སྐྱེས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་བསྐྱེད་(པ་ནི་གོ་ཆས་བརྩོན་འགྲུས་སོ། ། )དོ། །འབད་(པ་ ནི་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། ། )དོ། །བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་(པ་ནི་མི་སྐྱོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། ། )མོ། །སེམས་རབ་ ཏུ་འཛིན་(པ་དང་། )ཏོ། །ཡང་དག་པར་རབ་(མདོ་ཨཱརྱ་བློ་བརྟན་)ཏུ་འཇོག་(པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། ། ) གོ །(དེ་ལ་ཞུམ་པ་ལས་སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་ཏོ། ། རྒོད་པ་ལ་སེམས་ཡང་དག་པར་འཇོག་གོ །གནོད་འཇོམས་དག་ཟླ་གསུམ། ) གཞན་གསུམ་ལའང་སྦྱར་ཏེ་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་(བརྩོན་པའི་)དང་བོར་(སྡིག་པ་སྤང་དགེ་བ་བསྐྱེད་ སོགས་)བྱེད་འདོད་པའི་འདུན་པ་བསྐྱེད་དོ། །(བརྩོན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སོ། ། ) དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་ལྷག་ 2-132 སོགས་(མདོ་རྒྱན་འགྲེལ་པ། )གཉེན་པོ་བསྒོམ་(རྒྱལ་སྲས་)པ་འབད་པའོ། །(བརྩོན་འགྲུས་ཞེས་ཀུན་བཏུས། ) དེ་ཡང་(རྩེ་གཅིག་པའི་)ཞི་གནས་(དབྱིག་)དང་། (དམིག་པ་གསལ་བ་ལ། ) རབ་ཏུ་འཛིན་པ་(ཤེས་རབ་ལྷག་ མཐོང་)དང་(འདུ་བྱེད་)བཏང་སྙོམས་ཀྱི་(གཞི་མཐུན་གྱི་སྒྲའོ། ། )རྒྱུ་མཚན་(མདོ། རྒྱན་འགྲེལ་)དང་བཅས་ པར་བསྒོམས་ཏེ། ཞི་གན

【現代漢語翻譯】 在修習正念住之後，通過對事物進行（聖）觀察而進入狀態，會產生斷除障礙的（聖）精進。這只是一個區分的基礎。 區分的方面：斷除已生不善之因的精進；不生未生不善之因的精進；按照順序，增長已生善之因的精進；生起未生善之因的精進，這四種精進。 是一個還是多個呢？本體是一個，即斷除已生的罪惡也是生起善法等等。 數量確定：罪惡的對治確定為四種力量，即對已作的罪惡，像喝了毒藥一樣在心中作意，產生令心懊悔的力量；從此以後，即使爲了生命也不再做，從而斷除罪惡，產生從罪惡中返回的力量。這兩種力量確定為前兩種。 在作惡之後，如果顯現出皈依先前所受的三皈依等，這是所依的力量；其對治是修習無我，努力懺悔罪業等，這是對治遍行力。這兩種力量確定為后兩種。 第二，在此，菩薩位於四道（指資糧道、加行道、見道、修道）中。 一般來說，從中等資糧道到成佛之間。 第三，與這些相應的心理和心所。 第四，總的來說，（引自《經莊嚴論釋》和布敦的《中邊論釋》）爲了斷除已生的罪惡，生起希求（是盔甲精進）；努力（是加行精進）；發起精進（是不退精進）；攝持心（和）安住心（是方便精進）。（對於懈怠，要攝持心；對於掉舉，要安住心。） 其他三種（未生不善、已生善、未生善）也同樣適用。也就是說，在（精進的）開始，生起想要（斷除罪惡、生起善法等）的希求。（因為這是精進的原因。） 依靠它，努力修習止觀等對治。（《經莊嚴論釋》） 這也是（一心一意的）止觀（智慧），以及（目標清晰的）勝觀（智慧）和（行舍）舍受的理由，並伴隨著（共同的基礎）進行修習，即止觀。

【English Translation】 After cultivating mindfulness, entering into a state through (Arya) contemplation of objects leads to (Arya) diligence that eliminates obscurations. This is merely a basis for distinction. The aspects of distinction: the diligence that is the cause of completely abandoning arisen unwholesomeness; the diligence that is the cause of not generating unarisen unwholesomeness; in order, the diligence that is the cause of increasing arisen wholesomeness; the diligence that is the cause of generating unarisen wholesomeness, these are the four diligences. Is it one or many? The essence is one, that is, abandoning arisen evil is also generating virtue, and so on. The number is definite: the antidotes to evil are definite as four powers, that is, for an evil that has been done, like drinking poison, to take it to heart, the power of completely refuting it in the mind; from now on, even for the sake of life, thinking 'I will not do it', abandoning it, the power of turning back from faults. These two are definite as the first two. After committing evil, if one manifests taking refuge in the three refuges previously taken, etc., this is the power of reliance; its antidote is meditating on selflessness and striving to confess sins, etc., this is the power of universally applying the antidote. These two are definite as the latter two. Secondly, here, a Bodhisattva is in the four paths (referring to the paths of accumulation, preparation, seeing, and meditation). Generally, from the intermediate path of accumulation to Buddhahood. Thirdly, the minds and mental factors that are concordant with these. Fourthly, in brief, (quoted from the commentary on the Ornament of Sutras and Buton's commentary on the Middle Way) for the sake of abandoning arisen evil, generating aspiration (is armor-like diligence); striving (is applying diligence); initiating diligence (is unyielding diligence); holding the mind (and) placing the mind (is skillful diligence). (For lethargy, hold the mind; for excitement, place the mind.) The other three (unarisen unwholesomeness, arisen wholesomeness, unarisen wholesomeness) are also applied similarly. That is, at the beginning of (diligence), generate the aspiration to want to (abandon evil, generate virtue, etc.). (Because it is the cause of diligence.) Relying on that, strive to cultivate antidotes such as calm abiding and insight. (Ornament of Sutras commentary) This is also (one-pointed) calm abiding (dhyana), and (clear in focus) superior seeing (wisdom) and (equanimity) the reason for equanimity, and cultivate it accompanied by (a common basis), that is, calm abiding.

ས་(དབྱིག་)དང་རབ་ཏུ་འཛིན་པས་(དབྱིག་)ཉེ་ཉོན་ཞུམ་(ཀུན་བཏུས་)རྒོད་ ཀྱི་གཉེན་པོར་བརྩོན་(ཀུན་བཏུས་)འགྲུས་རྩོམ་མོ། །ཇི་ལྟར་རྩོམ་(དབྱིག་)ན། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ རབ་ཏུ་འཛིན། ཞི་གནས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་འཇོག་གོ །མཉམ་པ་ཐོབ་ནས་བཏང་སྙོམས་ སུ་འཇོག་གོ །ཨཱརྱས་ནི། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདུན་པ་བསྐྱེད་ དོ། །དེ་མི་སྤོང་བ་དང་ཚུལ་བཞིན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཚིག་གཉིས་གཉིས་ སོ་ཞེས་སོ། །དགེ་མི་དགེ་ནི་སྤྱིར་དགེ་བ་བཅུ་མི་དགེ་བཅུའོ། །འདུན་པ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ། ། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུ་མཚན་བཅས་བསྒོམ་པ། །ཡང་དག་སྤོང་བ་ཐམས་ཅད་ལ། །གཉེན་པོ་ཞེས་ ནི་ངེས་པར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །བསྒོམ་པའི་དབྱེ་བ་རྒྱན་ལས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །བཞི་བོ་དེ་ ཆོས་ཅན། རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། སྒྲིབ་པ་སྤོང་ཞིང་དགེ་བ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་ བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །དེའི་རྣམ་པ་བཞི་བོ་སོ་བདུན་ལ་བགྲང་རྒྱུའོ། ། ཞེས་སྦྱར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། དང་པོ་(རྒྱལ་སྲས་)གཉིས་ཀྱིས་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་(ཀུན་)མ་ལུས་པར་ (མི་དགེ་བ་སྐྱེས་མ་སྐྱེས་ཉམས། རྒྱལ་སྲས་)སྤངས་པ་དང་། གསུམ་པའི་གཉེན་པོ་(དགེ་ཆོས་)འཕེལ། (བས་ སམ་སྤངས་པར་བྱེད། ) བཞི་པས་གཉེན་པོ་དགེ་བའི་ཆོས་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་(མ་སྐྱེ་བ་བསྐྱེད་)དོ། ། རྒྱལ་སྲས་སུ་ཐ་མ་གཉིས་གོ་བཟློག་པ་ནི་འགྱུར་སྐྱོན་ནོ། ། ༈ ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ལམ། གསུམ་པ་ནི། བྱང་སེམས་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོའི་རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་བ་བཞི་ཆོས་ཅན། ཏིང་ ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། སྒྲིབ་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་རྩེ་གཅིག་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་ 2-133 རྐང་བཞི་སྟེ། སྔར་བཞིན་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་(ཀུན་)རྫུ་འཕྲུལ་ ལ་སོགས་པའི་(རྒྱལ་སྲས་)བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ ཏོ། །(ཀུན་བཏུས་མཛོད། ) ཞེས་ཀུན་བཏུས་སུའོ། །མཛོད་དུ། རྗུ་འཕྲུལ་རྐང་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན། ། ཞེས་སོ། །འདི་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། རང་གི་བདག་རྐྱེན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྟེན་པ་ལས་བྱུང་ བའི་སེམས་གནས་པ་ལས་སུ་རུང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དབུས་མཐར། དེར་གནས་ལས་ སུ་རུང་བ་ཉིད། །(མངོན་ཤེས་སོགས་)དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་འབྱོར་བར་འགྱུར། །ཉེས་པ་ལྔ་ སྤོང་འདུ་བྱེད་བརྒྱད། །བརྟེན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཞེས་སོ། །མཚོན་བྱའི་སྒྲ་བཤད་ན། མངོན་(དབུས་མཐའི་འགྲེལ་བཤད་དངོས། )ཤེས་ལ་སོགས་པ་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ རྫུ་འཕྲུལ་ལོ། །དེའི་གནས་ཡིན་པས་རྫུ་འ

【現代漢語翻譯】 以地（དབྱིག་，dbyig，earth）和勝解（རབ་ཏུ་འཛིན་པ，rab tu 'dzin pas，supreme holding）對治（ཉེ་ཉོན་ཞུམ，nye nyon zhum，near affliction subdued）掉舉（རྒོད་，rgod，agitation）的對治品，勤奮（བརྩོན，brtson，diligence）精進（འགྲུས་རྩོམ་མོ，'grus rtsom mo，effort starts）。如何精進（རྩོམ་，rtsom，start）呢？以智慧（ཤེས་རབ，shes rab，wisdom）勝解，以止（ཞི་གནས，zhi gnas，calm abiding）正確安置（ཡང་དག་པར་འཇོག，yang dag par 'jog，correctly place）。獲得平等（མཉམ་པ་ཐོབ་ནས，mnyam pa thob nas，having attained equality）后，置於舍（བཏང་སྙོམས，btang snyoms，equanimity）中。聖者（ཨཱརྱས，Āryas）通過如理作意（ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ，tshul bzhin yid la byed pa，appropriate attention）生起欲（འདུན་པ，'dun pa，desire）。不捨棄它，通過如理分別（ཚུལ་བཞིན་སོ་སོར་རྟོག་པ，tshul bzhin so sor rtog pa，appropriate discrimination）而說二二之詞。善與非善總的來說是十善和十不善。依賴於欲，瑜伽（རྣལ་འབྱོར，rnal 'byor，yoga）以理由而修習，對於一切正斷，必定說為對治品。修習的差別應從《莊嚴經論》（རྒྱན，rgyan，ornament）中瞭解。這四者，是勤奮所生的道，因為是為斷除障礙和生起善法而精進的道。這四者的體性應在三十七道品中計數。這樣結合起來。 第五個是，最初兩個（菩薩，རྒྱལ་སྲས，rgyal sras，son of the Victorious One）斷除一切不順品（ཀུན，kun，all）（未生和已生的不善法都斷除，菩薩），第三個增長對治品（善法，དགེ་ཆོས，dge chos，virtuous dharma）（或斷除），第四個使未獲得的對治品善法得以獲得（未生起者令生起）。在《菩薩藏經》（རྒྱལ་སྲས，rgyal sras，son of the Victorious One）中，最後兩個顛倒則是翻譯的錯誤。 清凈三摩地（ཏིང་ངེ་འཛིན，ting nge 'dzin，samādhi）的道 第三個是，大乘菩薩資糧道的四神足（རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་བ，rdzu 'phrul rkang ba，miraculous feet）是清凈三摩地的道，因為爲了斷除障礙而精進，以三摩地使心堪能的專注一境。因此有四神足，如前五個，第一個是以三摩地成就的神通等事業。第二個是三摩地，自性是三摩地。《攝類學》（ཀུན་བཏུས，kun btus，compendium）和《俱舍論》（མཛོད，mdzod，treasury）中說：『神足是三摩地』。此處的定義是：從捨棄自之自因的作意所依賴而生起的心安住的堪能三摩地。《中邊分別論》（དབུས་མཐར，dbus mthar，Madhyāntavibhāga）中說：『于彼安住堪能性，一切諸義皆成就，捨棄五過作意八，從所依之因所生』。如果解釋能詮之詞，成就現觀（མངོན་，mngon，manifest）等一切義的是神通，是它的處所，所以是神足。

【English Translation】 By earth (དབྱིག་, dbyig, earth) and supreme holding (རབ་ཏུ་འཛིན་པ, rab tu 'dzin pas, supreme holding), diligently (བརྩོན, brtson, diligence) engage in effort (འགྲུས་རྩོམ་མོ, 'grus rtsom mo, effort starts) as an antidote to agitation (རྒོད་, rgod, agitation) which subdues near afflictions (ཉེ་ཉོན་ཞུམ, nye nyon zhum, near affliction subdued). How to engage (རྩོམ་, rtsom, start)? By wisdom (ཤེས་རབ, shes rab, wisdom), hold supremely; by calm abiding (ཞི་གནས, zhi gnas, calm abiding), correctly place (ཡང་དག་པར་འཇོག, yang dag par 'jog, correctly place). Having attained equality (མཉམ་པ་ཐོབ་ནས, mnyam pa thob nas, having attained equality), place in equanimity (བཏང་སྙོམས, btang snyoms, equanimity). The Āryas, through appropriate attention (ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ, tshul bzhin yid la byed pa, appropriate attention), generate desire (འདུན་པ, 'dun pa, desire). Not abandoning it, through appropriate discrimination (ཚུལ་བཞིན་སོ་སོར་རྟོག་པ, tshul bzhin so sor rtog pa, appropriate discrimination), speak of two and two words. Good and non-good are generally the ten virtues and ten non-virtues. Relying on desire, yoga (རྣལ་འབྱོར, rnal 'byor, yoga) is cultivated with reason; for all right abandonments, it is definitely said to be an antidote. The differences in cultivation should be understood from the Ornament (རྒྱན, rgyan, ornament). These four are the path arising from effort, because it is the path of engaging in diligence for the sake of abandoning obscurations and generating virtues. The nature of these four should be counted in the thirty-seven factors of enlightenment. Thus, combine them. The fifth is that the first two (Bodhisattvas, རྒྱལ་སྲས, rgyal sras, son of the Victorious One) abandon all opposing factors (ཀུན, kun, all) (both unarisen and arisen non-virtues are abandoned, Bodhisattvas), the third increases the antidote (virtuous dharma, དགེ་ཆོས, dge chos, virtuous dharma) (or abandons), and the fourth causes the unattained antidote virtuous dharma to be attained (causes the unarisen to arise). In the Bodhisattva Pitaka (རྒྱལ་སྲས, rgyal sras, son of the Victorious One), the reversal of the last two is a mistake in translation. The path of completely purifying samādhi (ཏིང་ངེ་འཛིན, ting nge 'dzin, samādhi) The third is that the four miraculous feet (རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་བ, rdzu 'phrul rkang ba, miraculous feet) of the Bodhisattva's accumulation path of the Great Vehicle are the path of completely purifying samādhi, because diligence is engaged in for the sake of abandoning obscurations, and samādhi makes the mind serviceable in one-pointed concentration. Therefore, there are four miraculous feet, as before the five, the first is the activities of miracles and so forth accomplished by samādhi. The second is samādhi, its nature is samādhi. The Compendium (ཀུན་བཏུས, kun btus, compendium) and the Treasury (མཛོད, mdzod, treasury) say: 'The miraculous foot is samādhi.' The definition here is: the serviceable samādhi of mind abiding arising from relying on the intention of abandoning its own self-cause. The Madhyāntavibhāga (དབུས་མཐར, dbus mthar, Madhyāntavibhāga) says: 'In that abiding serviceability, all meanings are accomplished, abandoning five faults, intending eight, arising from the cause of reliance.' If explaining the expressive words, that which accomplishes all meanings such as manifest (མངོན་, mngon, manifest) is the miracle, it is its place, therefore it is the miraculous foot.

ཕྲུལ་གྱི་རྐང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ་རྒྱུ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ ། ཞེས་བློ་བརྟན་ནོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྟེན་ཡིན་པ་སྟེ་འདི་དག་གི་སྟོབས་ཀྱི་(ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་སོགས་ )རྫུ་འཕྲུལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་གསེར་རོ། །(ཨཱརྱས། ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འགྲུབ་པའི་རྐང་བ་སྟེ་ཡན་ ལག་ཡིན་པས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་བའོ། །ཞེས་བློ་བརྟན་དང་མཐུན་ནོ། །རྫུ་འཕྲུལ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས། རྐང་བ་ ནི་གཞི་དང་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། ཞེས་གནོད་འཇོམས་དག་ཟླ་གསུམ། ) མཚན་གཞི་ལ། དབྱེ་བ་དང་། (དང་ པོ་བློ་བརྟན་ཡང་། ) ས་མཚམས་སོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ་ནི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་པས། དེར་བྱེད་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་ བ་དབྱེ་གཞིའོ། །གསལ་བའི་དབྱེ་བ་ནི། བྱང་སེ་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་དབང་རྣོན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ གུས་སྦྱོར་དང་འདུན་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་རེག་པའི་ཏིང་ ངེ་འཛིན་ཆོས་ཅན། འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་བ་ཡིན་ཏེ། གུས་སྦྱོར་དང་ འདུན་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ལ་རེག་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་བ་ཡིན་ པས་སོ། །དེ་ལྟར་འདོན་པ་བསྒྱུར་ཏེ། རྟག་སྦྱོར་དང་འབད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་བརྩོམ་པ་ 2-134 (བློ་བརྟན་ཡང་)ལས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ལ་རེག་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན། སྔོན་ཏིང་ངེ་ འཛིན་བསྒོམས་པའི་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་(རྒྱལ་སྲས་)དང་། མཐུ་བརྟས་པས་རང་གི་ངང་གིས་(རྒྱལ་ )དང་། སེམས་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ནང་དུ་རབ་ཏུ་འཇོག་ཅིང་འཛིན་(རྒྱལ་)སྡུད་(རྒྱལ་)པར་བྱེད་པ་ ན་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ལ་རེག་པ་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན། གཞན་གྱིས་བསྟན་ནས་ཆོས་རབ་ ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ལ་བརྟེན་ནས་དང་(རྒྱལ་སྲས་)ལྷག་མཐོང་གིས་སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་ན་སེམས་ རྩེ་གཅིག་པ་ལ་རེག་པ་དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་བའོ། །ཞེས་ཀུན་བཏུས་ སོ། །(དག་ཟླར་ཁ་ཅིག་གིས་ནི། དགེ་བ་ལ་སེམས་འདུན་པ་དྲག་པོ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ཡང་དག་པར་སྤོང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ཤིན་ཏུ་ལྡན་པས་མི་དགེ་བ་སྤངས་ཏེ་ དགེ་བ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཞི་གནས་དང་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་དག་གིས་སེམས་ ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པ་ལས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི། ཅི་བདག་མི་དགེ་བ་ཕྲ་མོ་ལ་ཀུན་ཏུ་མི་སྤྱོད་དམ་སྤྱོད་ཅེས་བདག་ཉིད་ལ་ཡོངས་ སུ་དཔྱོད་པས་སོ། །ཅེས་ཏེ་གནོད་འཇོམས་ཀྱི་དོན་བསྡུས་པ་སྟེ། རྒྱས་པར་གནོད་འཇོམས་ལྟའོ། །གནོད་འཇོམས་དང་དག་ལྡན་ དུ་མི་སྤྱོད་ཅེས་འབྱུང་བ་ཟླ་

【現代漢語翻譯】 'Phru-l gyi rkang-ba'（རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་བ，神通足，神通之足） means 'rgyu'（རྒྱུ，因，因） is another word for it.' Thus said Blo-brtan（བློ་བརྟན，堅定者）. 'It is the basis of miraculous power, because it is through the power of these that miracles (such as walking in the sky) are performed.' Thus said Gser-ro（གསེར་རོ，金）. (Arya（ཨཱརྱས，聖者）: 'It is the foot, or limb, by which various qualities are accomplished, therefore it is the foot of miraculous power.' This agrees with Blo-brtan. Miraculous power is a dharma（ཆོས，法） that transcends the world. 'Foot' is because it becomes the basis and the place.' Thus said Gnod-'joms（གནོད་འཇོམས，摧毀者） and Dag-zla-gsum（དག་ཟླ་གསུམ，純月三）. ) Its definition includes: divisions and (first, Blo-brtan also) boundaries. The first is: having diligence in abandoning obscurations makes the mind suitable through samadhi（ཏིང་ངེ་འཛིན，三摩地，禪定）. Therefore, the basis for dividing the foot of miraculous power is doing that. The clear division is: a Bodhisattva（བྱང་སེ，菩薩） on the great Path of Accumulation（ཚོགས་ལམ，資糧道） whose mind is sharp, relying on generating respect and aspiration, the samadhi that touches single-pointedness of mind is, in terms of dharma, the samadhi of aspiration is the foot of miraculous power, because it is the foot of miraculous power that touches single-pointedness of mind by relying on generating respect and aspiration. Likewise, reciting and transforming, constantly applying and striving and exerting diligence (Blo-brtan also), the samadhi of diligence touches single-pointedness of mind. The seed of the mind that previously meditated on samadhi (prince), and because its power has increased, naturally (king), and the mind itself thoroughly places and holds (king), gathers (king) into the mind, then the samadhi of mind touches single-pointedness of mind. Relying on thoroughly discriminating dharma after being shown by others (prince), and Vipashyana（ལྷག་མཐོང，毗婆舍那，勝觀）, thoroughly holding the mind, then the samadhi of investigation that touches single-pointedness of mind is the foot of miraculous power. Thus, Kun-btus（ཀུན་བཏུས，總集）. (According to Dag-zla, some say: 'Merely having a strong aspiration for virtue will cause the samadhi with the characteristic of single-pointedness of mind to arise.' Some say: 'By abandoning non-virtue and generating virtue through having diligence in proper abandonment.' Some say: 'From thoroughly training the mind through the reasons of quiescence, thorough holding, and equanimity.' Some say: 'By thoroughly examining oneself whether or not one always engages in subtle non-virtue.' This is a summary of the meaning of Gnod-'joms, see Gnod-'joms for details. In Gnod-'joms and Dag-ldan, it appears as 'does not engage'. )

【English Translation】 'Phru-l gyi rkang-ba' (Tibetan, foot of miraculous power) means 'rgyu' (Tibetan, cause) is another word for it.' Thus said Blo-brtan (Tibetan, Steadfast). 'It is the basis of miraculous power, because it is through the power of these that miracles (such as walking in the sky) are performed.' Thus said Gser-ro (Tibetan, Gold). (Arya (Sanskrit, Noble): 'It is the foot, or limb, by which various qualities are accomplished, therefore it is the foot of miraculous power.' This agrees with Blo-brtan. Miraculous power is a dharma that transcends the world. 'Foot' is because it becomes the basis and the place.' Thus said Gnod-'joms (Tibetan, Destroyer of Harm) and Dag-zla-gsum (Tibetan, Pure Moon Three). ) Its definition includes: divisions and (first, Blo-brtan also) boundaries. The first is: having diligence in abandoning obscurations makes the mind suitable through samadhi. Therefore, the basis for dividing the foot of miraculous power is doing that. The clear division is: a Bodhisattva on the great Path of Accumulation whose mind is sharp, relying on generating respect and aspiration, the samadhi that touches single-pointedness of mind is, in terms of dharma, the samadhi of aspiration is the foot of miraculous power, because it is the foot of miraculous power that touches single-pointedness of mind by relying on generating respect and aspiration. Likewise, reciting and transforming, constantly applying and striving and exerting diligence (Blo-brtan also), the samadhi of diligence touches single-pointedness of mind. The seed of the mind that previously meditated on samadhi (prince), and because its power has increased, naturally (king), and the mind itself thoroughly places and holds (king), gathers (king) into the mind, then the samadhi of mind touches single-pointedness of mind. Relying on thoroughly discriminating dharma after being shown by others (prince), and Vipashyana, thoroughly holding the mind, then the samadhi of investigation that touches single-pointedness of mind is the foot of miraculous power. Thus, Kun-btus (Tibetan, Compilation). (According to Dag-zla, some say: 'Merely having a strong aspiration for virtue will cause the samadhi with the characteristic of single-pointedness of mind to arise.' Some say: 'By abandoning non-virtue and generating virtue through having diligence in proper abandonment.' Some say: 'From thoroughly training the mind through the reasons of quiescence, thorough holding, and equanimity.' Some say: 'By thoroughly examining oneself whether or not one always engages in subtle non-virtue.' This is a summary of the meaning of Gnod-'joms, see Gnod-'joms for details. In Gnod-'joms and Dag-ldan, it appears as 'does not engage'. )

ཟེར་དུ་སྤྱོད་དམ་མི་སྤྱོད་ཅེས་སོ། ། ) ཐ་དད་ནི། ཕལ་ཆེར་ངོ་བོ་ཐ་དད་དོ། །གྲངས་ ངེས་ནི། གྲོགས་འདུན་སོགས་བཞི་ཡོད་པས། གྲོགས་ཅན་རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་བཞིར་ངེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། འདིར་བྱང་སེའི་ནི་ལམ་བཞི་ནའོ། །སྤྱིར་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་ནས་སངས་རྒྱས་ སའི་བར་ན་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། འདུན་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་སེམས་དང་དཔྱོད་པ་ དང་། (ཀུན་བཏུས་དངོས། ) དེ་དང་མཚུངས་(དངོས་)པར་ལྡན་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་སོ། ། བཞི་པ་ནི། ཉེས་པ་ལྔའི་གཉེན་པོར་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་བསྒོམ་སྟེ། ལྔ་ ནི། ལེ་ལོ། གདམས་ངག་བརྗེད་པ། བྱིང་རྒོད། དེ་གཉིས་མ་ཞི་བ་ན་གཉེན་པོ་འདུ་མི་བྱེད་ པ་ཞི་བ་ན་ཧ་ཅང་འདུ་བྱེད་པ་སྟེ། དབུས་མཐར། ལེ་ལོ་དང་ནི་གདམས་ངག་རྣམས། །བརྗེད་ དང་བྱིང་དང་རྒོད་པ་དང་། །འདུ་མི་བྱེད་དང་འདུ་བྱེད་དེ། །འདི་དག་ཉེས་པ་ལྔར་འདོད་ 2-135 དོ། །ཞེས་སོ། །འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ནི། ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་བཞི་སྟེ། རྩོལ་བའི་གནས་འདུན་པ། དེ་ལ་གནས་པ་རྩོལ་བ། (སྟེ་འདོད་པ་ནི་རྩོལ་བའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་བརྟན། ) འདུན་པའི་རྒྱུ་རྒྱུ་ འབྲས་ལ་(དབུས་འགྲེལ་བཤད་)ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་སྟེ། དེ་ལས་མངོན་པར་འདོད་པའི་འདུན་ (དབྱིག་དོན་)པ་འབྱུང་བས་སོ། །རྩོལ་བའི་འབྲས་བུ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་བརྩོམ་ (བློ་བརྟན་)པས་གནས་ངན་(བློ་)ལེན་གྱི་རྟོག་པའི་(བློ་)ཉེས་པ་དང་བྲལ་བས་(བློ་)ཡིད་དགའ་བ་ (བློ་)སྐྱེས་པས་ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་(བློ་)ཏེ་ལས་སུ་རུང་བའི་(བློ་)ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའི་ (དབྱིག་)ཕྱིར་ཏེ་བཞིའོ། །ལྷག་མ་ནི་ཉེས་པ་(དབྱིག་)བཞིའི་གཉེན་པོ་སྟེ། རིམ་བཞིན་དུ་ཡང་ དག་པའི་དམིགས་པའམ་གདམས་ངག་(བློ་)མ་བརྗེད་པའི་(བློ་)དྲན་པ། དྲན་པ་དང་(དབྱིག་དོན་ བློ་)ལྡན་ནས་བྱིང་རྒོད་ལ་བྱིང་རྒོད་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་བཞིན། རྟོགས་ནས་(བློ་)དེ་སྤོང་བའི་ (རྩ་བ་)ཕྱིར་ཞི་ལྷག་(བློ་)མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་སེམས་པ། བྱིང་རྒོད་ཞི་བ་ན་སེམས་(ཧ་ཅང་ གཉེན་པོ་བསྒོམས་པ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པའོ། ། )མཉམ་པར་རྣལ་དུ་འཇུག་པའི་(ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཞེས་དག་ ལྡན་ཟླ་)བཏང་སྙོམས་སོ། །དབུས་མཐར། གནས་དང་དེ་ལ་གནས་པ་དང་། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ ཉིད་དུའོ། །དམིགས་པ་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་དང་། །བྱིང་དང་རྒོད་པ་རྟོགས་པ་དང་། །དེ་སྤོང་ མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དང་། །ཞི་ཚེ་རྣལ་དུ་འཇུག་པའོ། །ཞེས་སོ། །བརྒྱད་ཡིན་ཡང་(ཀུན་བཏུས་ )བཞིར་འགྱུར་ཏེ། དང་པོ་གསུམ་འབད་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཏེ། དད་ཅིང་དོན་དུ་གཉེར་ན་ འབད་པས་སོ། །བཞི་པ་ལུས་སེམས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཐབས་སོ། །ལྔ་དྲུག་གཉིས་ཀྱི་ དམིགས་པ་ལ་

【現代漢語翻譯】 『是否運用』等問題。)差別是：大多數本體是不同的。數量確定是：因為有同伴、意願等四種，所以擁有同伴者確定具有四種神變足。第二種是：此處菩薩的（神變足）在四道中。一般來說，從資糧道大乘直到佛地都有。第三種是：意願、精進、心和智慧，（《攝類學》原文。）以及與它們相應的（原文）心和心所。第四種是：爲了對治五種過失而修習具有八種作意的（定）。五種是：懈怠、忘失教言、掉舉和昏沉。在未平息這二者時，不作意對治；平息時，過度作意。如《中邊分別論》所說：『懈怠以及教言等，忘失、昏沉和掉舉，不作意和作意，這些被認為是五種過失。』八種作意是：對治懈怠的四種方法，即勤奮的所依處——意願，安住於此——勤奮，（即意願是勤奮的前行。——《智穩論》）意願的因——對因果（《中邊分別論釋》）生起信賴的信心，由此產生想要實現的意願（《義明》），勤奮的果——極度調柔，即由於精進努力（《智穩論》），遠離了取受惡劣處（《智》）的分別（《智》）的過失，（《智》）生起了喜悅，（《智》）身心極度調柔（《智》），爲了獲得堪能的（《智》）三摩地（《義》），這四種。剩餘的是對治（《義》）四種過失的方法，即依次為正確的所緣境或不忘失（《智》）教言的（《智》）正念，具有正念（《義明智》）后，了知掉舉和昏沉為掉舉和昏沉的明智，了知（《智》）后，爲了斷除（《根本》）它們，而進行止觀（《智》）的作意，掉舉和昏沉平息后，使心（過度修習對治而）平等安住的（無煩惱的——《具足月》）舍。如《中邊分別論》所說：『所依處和安住於此，因和果本身，不忘失所緣境，了知昏沉和掉舉，斷除它們而作意，平息時平等安住。』雖然有八種（《攝類學》），但可以歸納為四種，即前三種是努力的方法，即如果具有信心並努力追求，就能精進。第四種是利益身心的方法。第五和第六兩種的所緣境是……

【English Translation】 『Whether to apply』 and so on.) The difference is: mostly the entities are different. The definite number is: because there are companions, wishes, etc., four, so those with companions are definitely endowed with four miraculous legs. The second is: here, the Bodhisattva's (miraculous legs) are in the four paths. Generally, they exist from the Accumulation Path of the Great Vehicle up to the Buddha-ground. The third is: aspiration, diligence, mind, and wisdom, (Kunbtus original.) and the minds and mental factors that correspond to them (original). The fourth is: to meditate with eight efforts that abandon the antidotes to the five faults. The five are: laziness, forgetting the instructions, dullness and excitement. When these two are not pacified, one does not apply the antidotes; when they are pacified, one applies them excessively. As the Madhyāntavibhāga says: 'Laziness and instructions, forgetting, dullness and excitement, not applying and applying, these are considered the five faults.' The eight efforts are: the four antidotes to laziness, namely, the basis of effort—aspiration, abiding in it—effort, (i.e., aspiration precedes effort.—Blo brtan.) the cause of aspiration—faith that arises from trusting in cause and effect (Madhyāntavibhāga Commentary), from which arises the aspiration to achieve (Dbyig don), the result of effort—extreme pliancy, i.e., because of diligent effort (Blo brtan), one is free from the fault of conceptualization (Blo) that takes up bad places (Blo), (Blo) joy arises, (Blo) body and mind become extremely pliant (Blo), in order to obtain a workable (Blo) samādhi (Dbyig), these four. The remainder are the antidotes to (Dbyig) the four faults, namely, in order, the correct object of focus or mindfulness (Blo) that does not forget (Blo) the instructions, having mindfulness (Dbyig don Blo), the intelligence that recognizes dullness and excitement as dullness and excitement, having recognized (Blo) them, in order to abandon (Root) them, the effort of śamatha-vipassanā (Blo), when dullness and excitement are pacified, the equanimity (free from afflictions—Dag ldan zla) that allows the mind to rest evenly (excessively meditating on the antidotes). As the Madhyāntavibhāga says: 'The basis and abiding in it, the cause and the result itself, not forgetting the object of focus, recognizing dullness and excitement, abandoning them and applying effort, when pacified, resting evenly.' Although there are eight (Kunbtus), they can be summarized into four, namely, the first three are the means of making effort, i.e., if one has faith and strives, one can be diligent. The fourth is the means of benefiting body and mind. The object of focus of the fifth and sixth are...

མི་འཕྲོ་བར་བྱེད་འཕྲོས་པ་ངོས་ཟིན་པར་བྱེད་པས་ཉེ་བར་གཏོད་པའི་ཐབས་ སོ། །བདུན་བརྒྱད་ཀྱིས་བྱིང་རྒོད་དང་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོའི་ཐབས་ཏེ། གཅིག་ནི་ འབད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། །གཉིས་པ་ཕན་འདོགས་བདག་ཉིད་དོ། །གསུམ་པ་གཏོད་པར་བྱེད་ པ་སྟེ། །བཞི་པ་གཉེན་པོ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གཅིག་སོགས་ནི་ཐབས་བཞིའི་གྲངས་སོ། 2-136 ། ལྔ་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་(ཀུན་དངོས་)ལེགས་པར་སྦྱངས་པས་རྫུ་འཕྲུལ་(རྒྱལ་)སོགས་ གང་དང་གང་མངོན་དུ་བྱེད་འདོད་པ་དེ་དང་དེ་ལ་སེམས་གཏད་པས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་ དེ་དང་དེ་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཀུན་བཏུས་སོ། །དེས་རང་གཞན་གྱི་དོན་འགྲུབ་སྟེ། བརྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི། །རྐང་བ་མཚན་ཉིད་མཆོག་ལྡན་བཞི། །བདག་ཉིད་དང་ ནི་གཞན་དག་གི ། དོན་ཀུན་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྐྱེའོ། །ཞེས་ཏེ། བཞི་ནི་རྒྱས་པར་དེ་ཉིད་ལས་ ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་རྣམ་པ་བཞི་ནི་སོ་བདུན་ལ་བགྲང་རྒྱུའོ། ། ༈ མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ། བཞི་པ་ནི། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མཐོང་(མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སྦྱོར་བའི་ས་ལ་དབང་བོ་ རྣམས་གཙོ་བོར་འདོད་ཅེས་དབུས་བཤད་)ལམ་གྱི་རྒྱུ་དྲོད་རྩེ་ལ་(ཨཱརྱ་) སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་དབང་བོ་ལྔ་ ལ། སྔར་བཞིན་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་བཞིའོ། །(ཀུན། ) བྱེ་བྲག་ཏུ་དད་ སོགས་ལྔའི་རིམ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་(བྱང་སེའི་) སྤྱོད་(པ་)དང་(ཐེག་ཆེན་གྱིས་བསྡུས་པའི་)ཐོས་ མཆོག་དང་། །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་དད་སོགས་ཀྱི། །གཞི་(སྟེ་དམིགས་པ་ཞེས་དབྱིག་)ཡིན་པར་ ནི་ཤེས་བྱ་སྟེ། །(དད་པའི་དབང་བོས་བྱང་ཆུབ་ལ་དབང་བ་སོགས་དབང་བྱེད་ཅིང་རང་དང་གཞན་གྱི། ) དོན་སྒྲུབ་ (པར་)བྱེད་(པས་དབང་བོའི་ཞེས་བློ་བརྟན་མདོར། )པའི་སྐབས་ཀྱིས་སོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དད་ སོགས་ཏེ། འདིར་བཤད་སློབ་ལམ་བདུན་གྱི་ནང་ཚན་མངོན་པར་རྟོགས་པར་སྦྱོར་བའི་ལམ་ ཡིན་པའི་དབང་བོའི་མཚན་ཉིད་ནི། འཕགས་ལམ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་བདག་པོར་ གྱུར་པ་གང་ཞིག་(དེ་ཡན་ཨཱརྱ་དངོས་)སྦྱོར་ལམ་དྲོད་དམ་རྩེ་མོས་བསྡུས་པའོ། །ཨཱརྱའོ། །དབང་ བོའི་སྒྲ་བཤད་ནི། འཕགས་ལམ་འགྲུབ་(ཨཱརྱ་)པ་ལ་བདག་(ཨཱརྱ་)པོར་གྱུར་པའམ། འཇིག་ རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ལ་མཆོག་ཏུ་དབང་བྱེད་པས་དབང་བོ་(ཞེས་གནོད་འཇོམས་དག་སྙིང་ཟླ་ མདོ་རྒྱན་འགྲེལ་ཆེན་བློ་བརྟན་མདོར། )ཞེས་སོ། །(དབུས་མཐའི་འགྲེལ་བཤད་དུ་ཐར་བའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་ རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་དབང་བྱེད་པས་སོ། །ཞེས་སོ། ། ) སོ་སོར་ན་སྔར་བཤད་བྱང་ཆུབ་སོགས་དམིགས་པ་ལྔ་ 2-137 ལ་དབང་བསྒྱུར་བས་དབང་བོའོ། ། མཚན་གཞི་ལ་གཉིས་ལས། དབྱེ་བ་ལ། འདིར་སྨོས་ དབང་བོ་དབྱེ་གཞིའོ། །དབྱེ་ངོ་།

【現代漢語翻譯】 不浪費，認識到浪費，因此是親近的方便。 七八是沉掉和掉舉以及煩惱的對治方便。一是努力，二是饒益自性，三是親近，四是對治者。這些是四種方便的數量。 第五，像這樣，通過良好地修習三摩地（一切事物），無論想要顯現神通（勝利）等什麼，都將心專注於它，如所希望的那樣，它就會顯現。《集論》中說，由此成就自他的利益： 『穩固者的神通，具有殊勝特徵的四足，爲了成就自己和他人的所有利益而生。』這四種在《彼論》中廣說，應當瞭解。這四種形態將在三十七道品中計數。 對於現觀的修道：第四是，爲了現觀真諦，將見道（見道位以根為主）的因——暖位和頂位（聖者）——的修道，五根，如前一樣，從五種中，第一種是聖者的四真諦。（一切） 具體來說，按照信等五者的順序，菩提（菩提薩埵）行（為），（由大乘所攝的）殊勝聽聞，以及止觀，是信等的基礎（即所緣，如世親所說），應當了知。（信根能主宰菩提等，自己和他人）成就利益（故為根，如《攝抉擇分》所說）。 第二是，信等。此處所說的七種學道中的現觀修道，作為根的特徵是：成為正確成就聖道的自主者，（以上是真正的聖者）被修道暖位或頂位所攝。《阿笈摩》。根的詞義解釋是：成為成就聖道的自主者，或者對超越世間的法具有最高的控制力，故為根（如《摧魔》、《寶性論》、《月稱》、《莊嚴經論釋》、《攝抉擇分》所說）。 （《中邊分別論釋》中說，與解脫分相符的善根生起，故為根。）各自來說，先前所說的菩提等五種所緣，通過控制而成為根。從體性上來說，有兩種，從分類上來說，此處所說的根是分類的基礎。分類的體性。

【English Translation】 Not wasting, recognizing waste, therefore it is a means of approaching. Seven and eight are the antidotal means for sinking and excitement, and afflictions. One is to strive, two is the nature of benefiting, three is to approach, and four is the antagonist. These are the numbers of the four means. Fifth, in this way, by well cultivating samadhi (all things), whatever one desires to manifest, such as magical powers (victory), by directing the mind to it, as desired, that and that will manifest. It is said in the Compendium, thereby accomplishing the benefit of oneself and others: 'The magical powers of the steadfast, the four legs with excellent characteristics, are born for the sake of accomplishing all the benefits of oneself and others.' These four are extensively explained in that very text, and should be understood. These four aspects will be counted in the thirty-seven factors of enlightenment. The path of application to realization: The fourth is, in order to realize the truth, the cause of the path of seeing (the seeing path mainly considers the faculties), the path of application to the heat and peak (Arya), the five faculties, as before, from the five, the first is the four truths of the noble ones. (All) Specifically, in the order of faith and so on, bodhi (bodhisattva) conduct (for), (included by the Great Vehicle) excellent hearing, and calm abiding and insight, are the basis (i.e., the object, as Vasubandhu said) of faith and so on, it should be known. (The power of faith dominates bodhi, etc., oneself and others) accomplishing benefits (therefore it is a faculty, as said in the Samdhinirmocana Sutra). The second is, faith and so on. The characteristic of the faculty, which is the path of application to realization among the seven paths of learning mentioned here, is: being the master of correctly accomplishing the noble path, (the above is the real Arya) encompassed by the path of application, heat or peak. Agama. The etymology of the word faculty is: being the master of accomplishing the noble path, or having supreme control over the Dharma that transcends the world, therefore it is a faculty (as said in the Destroyer of Demons, Ratnagotravibhāga, Candrakīrti, Abhisamayalankara-vrtti, Samdhinirmocana Sutra). (The Commentary on the Madhyāntavibhāga says that the root of virtue that is in accordance with the aspect of liberation arises, therefore it is a faculty.) Individually, the five objects of focus, such as bodhi mentioned earlier, become faculties by controlling them. From the perspective of the entity, there are two, from the perspective of division, the faculty mentioned here is the basis of division. The nature of division.

སྤྱིར་ལས་དང་འབྲས་བུ་སོགས་ཡོད་པ་ཉིད་(བློ་བརྟན་མར་)ལ་ ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཅན་ལ་དང་བའི་དད་པ། མྱང་ འདས་དང་འཕགས་ལམ་ནི་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་ལ་བསྒྲུབ་པ་དང་བསྒོམ་པར་འདོད་པ་འདོད་ པའི་དད་པ་(མདོ་རྒྱན་འགྲེལ་ཆེན་བློ་བརྟན་མ་ཇི་བཞིན། )སྟེ་གསུམ་མམ་ཡང་ན་དགེ་མི་དགེ་ལས་ཀྱི་ འབྲས་བུ་མྱོང་དགོས་(བློ་)ཞེས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བྱང་སེའི་སྤྱོད་པ། བདག་ མེད་གཉིས། སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་སོགས་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་ལ་དད་པ་བཞི་དད་པའི་ དབང་བོའོ། ། དེས་ཡིད་ཆེས་པར་གྱུར་པའི་ཆོས་དེ་དག་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་བརྩོན་ འགྲུས་ཀྱི་དབང་བོ། དེས་བསྒྲུབས་པའི་ཆོས་དྲན་པས་མི་བརྗེད་པ་དྲན་པའི་དབང་བོ། དེས་ མ་བརྗེད་པའི་ཆོས་ལ་རྒྱུན་དུ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་བོ། དེས་ རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཞག་པའི་ཆོས་ཀྱི་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་བོ་ལྔའོ། ། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་དང་སྦྱར་ཏེ་མདོ་རྒྱན་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །ཡང་ན་ཡང་དག་སྤོང་བཞི་ ལ་གནས་པ་བརྩོན་དབང་། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི་ཐོབ་པ་དྲན་དབང་། བསམ་གཏན་བཞི་ གཟུགས་མེད་བཞིའི་སྙོམས་འཇུག་ཐོབ་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དབང་། བདེན་བཞི་ཤེས་པ་ཤེས་ རབ་ཀྱི་དབང་བོ། ཞེས་ཀྱང་དེར་རོ། །ཡང་ན་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ། (རྒྱན། )བྱང་ སེའི་སྤྱོད་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས། (དབུས་མཐའ། ) དམིགས་པ་མ་བརྗེད་པའི་དྲན་པ། ཞི་ (དབུས་)གནས་ལས་སེམས་མི་འཕྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། ལྷག་མཐོང་གིས་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་ འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་བོ་ལྔའོ། །དབུས་མཐར། ཐར་བའི་ཆ་དང་མཐུན་བསྐྱེད་ནས། ། འདུན་དང་སྦྱོར་བ་དབང་བྱེད་དེ། །(དེ་ལྟར་དད་ན་འཁོར་བ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ལ་དེ་ལས་ བསླབ་པ་གསུམ་བསྒྲུབ་སྟེ། ) དམིགས་པ་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་དང་། །མི་འཕྲོ་རྣམ་པར་འབྱེད་ཀྱང་ངོ་། 2-138 ། (གསུམ་རིམ་བཞིན་དྲན་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤེས་རབ་བསྒོམ་མོ་ཞེས་བློའོ། ། )ཞེས་སོ། །ཐ་དད་ནི། ཕལ་ཆེར་ཐ་དད་ དེ་སྔ་ཕྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པས་སོ། །གྲངས་ངེས་ནི། དམིགས་པ་ལྔ་ཡོད་པས་དེ་ལ་དབང་བྱེད་ པའི་དབང་བོ་ལྔར་ངེས་སོ། །གཉིས་པ་ས་མཚམས་ནི། རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་བཞིས་སེམས་ཡོངས་ སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པ་ལ་དྲོ་བ་རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བ་འབྱུང་བས་སྔར་མཚོན་བྱར་སྨོས་པ་ལྟར་གྱི་དབང་ བོ་ནི་དྲོ་བ་དང་རྩེ་མོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་དག་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་ སེམས་བྱུང་ངོ་། །བཞི་པ་ནི། དད་དབང་གིས་བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ བསྒོམ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་ནས་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་

【現代漢語翻譯】 一般來說，對於業和果報等存在的事實（blotan mar）生起信解的信心；對於三寶等具有功德的事物生起歡喜的信心；對於涅槃和聖道是能夠修證的，生起想要修證和禪修的希求的信心（如《現觀莊嚴論釋·大疏》blotan ma所說），這三種信心，或者說相信善與非善之業必定會感果（blotan），這種世間正見是菩薩的行為。兩種無我，以及力量和無畏等廣大之法，這四種信心是信根。 通過信根對所信解的法，以精進加以修持，這是精進根。通過精進修持的法，以正念不忘失，這是念根。對於不忘失的法，持續一心專注，這是定根。通過一心專注所安住的法的自相和共相，了知其體性的智慧，這是慧根。結合《無盡慧經》和《現觀莊嚴論釋·大疏》。或者說，安住於四正斷是精進根，獲得四念住是念根，獲得四禪定和四無色定的等持是定根，了知四諦是慧根。那裡也是這麼說的。或者說，對於菩提生起信解的信心（《現觀莊嚴論》），將菩薩的行為付諸實踐的精進（《辨中邊論》），不忘失所緣的正念，從寂止中不散亂的等持，以勝觀徹底分辨諸法的智慧，這五種是五根。《辨中邊論》中說：『生起與解脫分相應的，希求和實踐是自在的。』（因為如此相信才能從輪迴中解脫，精進努力，由此修持三學。）『不忘失所緣，不散亂且能分辨。』（依次是修持正念、等持和智慧，這是blotan的觀點。） 不同之處在於，大多數情況下是不同的，因為它們是前後因果關係。數量確定在於，因為有五個所緣境，所以對它們具有主宰作用的五根也是確定的。第二，界限是：通過四神足使心完全調伏之後，會生起暖位和頂位的加行，因此如前所說的根是暖位和頂位的自性。第三是：與這些相應的（心和心所）。第四是：以信根通過信解的方式修習諸諦，以精進從信解出發，爲了現證諸諦而努力。

【English Translation】 Generally, having faith with conviction in the existence of karma and its results (blotan mar); having faith with joy in virtuous things such as the Three Jewels; having faith with aspiration, desiring to practice and meditate, believing that nirvana and the noble path can be attained (as stated in the Great Commentary on the Ornament of Clear Realization, blotan ma). These three types of faith, or believing that one must experience the results of good and bad deeds (blotan), this worldly right view is the conduct of a Bodhisattva. The two selflessnesses, and vast dharmas such as powers and fearlessness, these four types of faith are the root of faith. Through the root of faith, one cultivates the dharmas that one has faith in with diligence, this is the root of diligence. Through the dharmas cultivated with diligence, one does not forget with mindfulness, this is the root of mindfulness. For the dharmas that are not forgotten, one continuously focuses the mind one-pointedly, this is the root of samadhi. Through the nature of the dharmas that are abided in one-pointedly, knowing their own and general characteristics, this is the root of wisdom. Combining the Sutra of Inexhaustible Intelligence and the Great Commentary on the Ornament of Clear Realization. Or, abiding in the four right abandonments is the root of diligence, attaining the four mindfulnesses is the root of mindfulness, attaining the samadhi of the four dhyanas and the four formless absorptions is the root of samadhi, knowing the four truths is the root of wisdom. That is also said there. Or, having faith with conviction in Bodhi (Ornament), the diligence of applying the conduct of a Bodhisattva (Middle Extremes), the mindfulness of not forgetting the object, the samadhi of not being distracted from quiescence, the wisdom of thoroughly distinguishing dharmas with insight, these five are the five roots. The Middle Extremes states: 'Generating what is in accordance with liberation, aspiration and practice are empowered.' (Because believing in this way leads to liberation from samsara, one strives diligently, thereby cultivating the three trainings.) 'Not forgetting the object, not being distracted and being able to distinguish.' (These are respectively the cultivation of mindfulness, samadhi, and wisdom, according to blotan.) The difference is that, for the most part, they are different because they are sequential cause and effect. The definite number is that because there are five objects of focus, the five roots that have mastery over them are also definite. Second, the boundary is: after the mind has been completely subdued by the four miraculous feet, the application of warmth and the peak will arise, therefore the root mentioned earlier is the nature of warmth and the peak. The third is: the (mind and mental factors) that are concordant with these. The fourth is: with the root of faith, one cultivates the truths in a manner of conviction, with diligence, starting from conviction, one strives to realize the truths.

ཕྱིར་ སྤྲོ་བས་བསྒོམ། དྲན་པས་བདེན་པའི་དམིགས་རྣམ་མི་བརྗེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ། ཏིང་ འཛིན་གྱིས་མ་བརྗེད་པའི་དོན་རྩེ་གཅིག་པས་བསྒོམ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་གང་ལ་མཉམ་པར་ བཞག་པའི་བདེན་པའི་དོན་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་མོ། །(ཀུན་བཏུས། ) ལྔ་པ་ནི། བདེན་(ཀུན་བཏུས་དངོས་)པ་མྱུར་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་གནས་སྐབས་དྲོད་སོགས་བཞི་སྒྲུབ་པོ། །དེའི་ རྣམ་པ་ལྔ་ནི་སོ་བདུན་ལ་བགྲང་རྒྱུའོ། །(ཀུན་བཏུས་དངོས། ) ༈ མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ལམ། ལྔ་པ་ནི། དེ་ལྟར་(ཨཱརྱ་)དབང་ཐོབ་པ་ནི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ། དེ་ཡན་(ཨཱརྱ་ དངོས། )བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་འབྲེལ་བ་བཟོད་(ཨཱརྱ་)མཆོག་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ ལ་སྟོབས་ལྔ་སྟེ། སྔར་བཞིན་ལྔ་ལས། དང་པོ་སྔར་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། སྤྱིར་མཚན་ ཉིད་ནི། དབང་བོ་ཉིད་མ་དད་པ་(བདུད་ལ་སོགས་པ་ཞེས་དག་ལྡན། )སོགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ངེས་ པར་བསྲབས་པས་ཚུར་མི་བརྫི་ཞིང་(ཀུན་བཏུས་)ཕར་འཇོམས་ནུས་པར་གྱུར་པའོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་ འདིར་བཤད་སློབ་ལམ་བདུན་གྱི་ནང་ཚན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ལམ་ཡིན་ པའི་དེའི་མཚན་ཉིད། དེའི་སྟེང་དུ་བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་མཆོག་གང་རུང་གིས་བསྡུས་ 2-139 པའོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་ཆུང་བས་ཡང་། །དེ་དག་ཉིད་ལ་སྟོབས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། ། མཚོན་བྱ་ནི། མི་མཐུན་ཕྱོགས་བསྲབས་པའི་གཉེན་པོ་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་ཏེ། (ལྷའམ་བདུད་ དམ་ཚངས་པ་ཡང་རུང་གང་གིས་ཀྱང་ཆོས་དང་མཐུན་པས་ཐུབ་པར་མི་ནུས་ཤིང་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པས་ཀྱང་མི་ ཚུགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་སྟོབས་ཞེས་གནོད་འཇོམས། ) དབུས་མཐར། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་བསྲབས་པའི་ ཕྱིར། །སྟོབས་ལྡན་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །མཚན་གཞི་ལ་གཉིས་ལས། དབྱེ་བ་ནི། མ་དད་པ་འཇོམས་པ་དད་པའི། ལེ་ལོ་འཇོམས་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི། བརྗེད་ངེས་འཇོམས་ པ་དྲན་པའི། རྣམ་གཡེང་འཇོམས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི། གཏི་མུག་འཇོམས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ སྟོབས་ལྔ་སྟེ། དེའི་རྣམ་པ་ལྔ་ནི་སོ་བདུན་ལ་བགྲང་རྒྱུའོ། །གཅིག་གམ་ཐ་དད་དཔྱད་པ་སྔར་ བཞིན་ནོ། །གྲངས་ངེས་ནི་སྤང་བྱ་མ་དད་པ་སོགས་ལྔ་ཡོད་པས་དེ་ལྟར་བཞག་གོ །གཉིས་པ་ ནི། དྲོ་བ་དང་སོགས་པ་རྩེ་མོ་ཐོབ་པ་ལ་བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་འབྱུང་བས། སྔར་བཤད་ ལྟར་གྱི་ཁྱད་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟོབས་ལྔ་བཟོད་མཆོག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དབུས་མཐར། དབང་བོ་ རྣམས་དང་སྟོབས་རྣམས་ལ། །ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གཉིས་གཉིས་སོ། །(དེ་མ་ཐག་ཏུ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་ བས་ཆོས་མཆོག་ནི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐ

【現代漢語翻譯】 再次，以喜悅修習，以正念不忘真諦之相的方式修習，以禪定一心不忘所緣的方式修習，以智慧辨別所安住之真諦的方式修習。（《攝類學》）第五，真諦（《攝類學》實義）迅速證悟，生起暖相等四者。其五種相，將在三十七道品中宣說。（《攝類學》實義） 與現觀相關的道：第五，如是（聖者）獲得自在，是爲了立即現證真諦，不被不信等違品所勝伏。此前的（聖者實義）與現證真諦相關的忍（聖者）與勝法相合之道，有五力，如前五者。第一如前。第二，總的定義是：根本身，由於不信（魔等，依具力者所說）等違品必定減弱，故不能反擊（《攝類學》），而能摧伏。具體而言，此處所說的是學道七支中與現觀相關的道，其定義是：在其上，菩薩的加行道忍位或勝法位所攝。違品微弱故，彼等即名為力。如是說。所詮釋的是：由於具有減弱違品的對治力，（無論是天、魔還是梵天，任何與法相合者都無法勝過，煩惱纏縛也無法動搖，此時稱為力，能摧毀損害。）《中邊分別論》云：違品已減弱，故具力為后。如是說。體性分二：差別是：摧毀不信的是信力，摧毀懈怠的是精進力，摧毀忘失的是念力，摧毀散亂的是定力，摧毀愚癡的是慧力，此為五力。其五種相，將在三十七道品中宣說。一或異體之辨，如前。數量決定，因所斷不信等有五故如是安立。第二，暖位等，于頂位獲得時，生起忍位和勝法位，如前所說之特性的五力，即是忍位和勝法位的自性。《中邊分別論》云：諸根與諸力，決定勝分二二。 （因其立即生起見道，故勝法位是剎那，是決定勝之分，與此相合。）

【English Translation】 Again, meditate with joy, meditate with mindfulness in a way that does not forget the characteristics of the truth, meditate with samadhi single-mindedly without forgetting the object, and meditate with wisdom in a way that distinguishes the meaning of the truth in which one abides. (Compendium) Fifth, the truth (actual Compendium) is quickly realized, and the four, such as warmth, are accomplished. Its five aspects will be explained in the thirty-seven factors of enlightenment. (Actual Compendium) The path related to Abhisamaya (Realization): Fifth, thus, (Arya) obtaining power is to immediately realize the truth, so that disbelief and other opposing factors are not overcome. Before that (Arya reality), the path of endurance (Arya) and supreme dharma, which is related to the realization of truth, has five powers, as before. The first is as before. Second, the general definition is: the senses themselves, because disbelief (Mara, etc., according to the powerful ones) and other opposing factors are necessarily weakened, so they cannot counterattack (Compendium), but can destroy. Specifically, what is said here is the path related to Abhisamaya in the seven branches of the path of learning, and its definition is: on top of it, it is included in the forbearance or supreme dharma of the Bodhisattva's path of application. Because the opposing factors are weak, they are called powers. It is said. What is explained is: because it has the power to weaken the opposing factors, (whether it is a god, a demon, or Brahma, anyone who is in accordance with the Dharma cannot overcome it, and the entanglement of afflictions cannot shake it, at this time it is called power, which can destroy harm.) Madhyantavibhāga says: Because the opposing factors have been weakened, the powerful result is later. It is said. The nature is divided into two: the difference is: the power of faith destroys disbelief, the power of diligence destroys laziness, the power of mindfulness destroys forgetfulness, the power of samadhi destroys distraction, and the power of wisdom destroys ignorance. These are the five powers. Its five aspects will be explained in the thirty-seven factors of enlightenment. The distinction between one or different entities is as before. The number is determined because there are five things to be abandoned, such as disbelief, so it is established in this way. Second, when warmth and so on are obtained at the peak, forbearance and supreme dharma arise, and the five powers with the characteristics as described above are the nature of forbearance and supreme dharma. Madhyantavibhāga says: The senses and the powers, the factors of definite distinction are two and two. (Because the path of seeing arises immediately, the supreme dharma is momentary, it is a factor of definite distinction, and it is in accordance with this.)

ུན་པ་གཞན་ནི་རྒྱུན་ཅན་ནོ་ཞེས་དབུས་བཤད་བློ་བརྟན་ནོ། ། ) ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་སྔར་བཞིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལྔ་བོ་སྲབས་པ་ དང་ས་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། དད་སོགས་ས་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་(མ་དད་པ་སོགས་ མེད་པར་འདོད་ཅེས་བློ་བརྟན་མར་བསྒྱུར་ཞིང་འཆད་དོ། ། )ཅན་དུ་(དབྱིག་གཉེན་དང་བཤད་སྦྱར་དུ་བཤད་པ་མེད་ཅིང་བློ་ བརྟན་མར་བྱུང་བ་དང་འགལ་སྣང་ངོ་། ། )འདོད། །ཅེས་སོ། ། ༈ མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ལམ། དྲུག་པ་ནི། དང་པོར་དེ་ཁོ་ན་སོ་སོ་(དངོས་)རང་གིས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ལམ་ལ་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཏེ། སྔར་བཞིན་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། བདེན་བཞིའི་གནས་ལུགས་ (རྒྱལ་སྲས་)ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བའོ། །(ཀུན་བཏུས། ) གཉིས་པ་ལ། འདིར་སྨོས་སློབ་ལམ་བདུན་གྱི་ 2-140 ནང་ཚན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ལམ་ཡིན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་གི་མཚན་ཉིད། དང་པོར་ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་མཐོང་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའོ། །མཚོན་ བྱའི་སྒྲ་བཤད་ནི། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། དེར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་(དག་ཟླ་)པས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ གོ །ཞེས་གནོད་འཇོམས་དག་ཟླ་སོགས་སོ། །(དབུས་བཤད་དུ། དེ་ཁོ་ན་མངོན་པར་རྫོགས་པས་བྱང་ཆུབ་ པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་གི་བྱང་ཆུབ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་རྣམས་ སོ། །ཞེས་བློ་བརྟན་ནོ། །སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས། ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་གམ་འཁོར་དུ་གྱུར་པས་བྱང་ཆུབ་ ཡན་ལག་ཅེས་བཤེས་སྤྲིང་འགྲེལ་པར་རོ། ། )ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པས། ཞེས་མཛོད་ སོགས་དང་། (དག་ལྡན། ཟླ་ཟེར་ཡང་ངོ་། ། ) མདོ་རྒྱན་སོགས་ལྟར་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་(མཐོང་ལམ་)རང་ བཞིན་དང་གནས་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པས་སོ། །(མདོ་རྒྱན་འགྲེལ་ཆེན་བློ་བརྟན་ མར་ཇི་ལྟར་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་ཞེ་ན། དྲན་པ་ནི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་ནས་བཏང་སྙོམས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་མེད་ པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པས་སོ། །ཞེས་སོ། ། ) མཚན་གཞི་ལ། དབྱེ་བ་དང་། ས་མཚམས་སོ། །དང་པོ་ལ། དབྱེ་གཞི། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ཙམ་མོ། །དབྱེ་ངོ་། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་ནང་ནས་བྱང་ ཕྱོགས་སོགས་ཀྱི་(བློ་བརྟན་མར་)དམིགས་རྣམ་མ་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་དང་ མཚུངས་པ་གང་ཞིག་དེ་བདུན་ཡན་ལག་ལྔར་བྱས་པའི་ནང་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གནས་ཀྱི་ཡན་ ལག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་གི་མཚན་ཉིད་དེ། (མོས་སྤྱོད་དུ་)ཤེས་ བྱ་མ་རྒྱལ་རྒྱལ་(ཏེ་མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་)བྱའི་ཕྱིར། །དྲ

【現代漢語翻譯】 『其他是常有的』，這是中部學派的布洛丹的觀點。 如上所述。第三和第四個與之前相同。第五個是：五種不相容的因素變薄並進入狀態，即信仰等進入狀態。從各方面來說，都是受煩惱影響的（布洛丹翻譯並解釋說，沒有不信仰等）。想要（認為與德光和釋論結合的說法不存在，這與布洛丹的觀點相矛盾）。 通達之道 第六個是：首先，通過各自（直接）通達之道，有七個菩提分。與之前一樣，有五個。第一個是：四聖諦的實相（嘉賽）。（《攝類學》）第二個是：這裡所說的七種學道中的通達之道是菩提分的特徵。首先，直接證悟真如的分支被見道所包含。象徵性的解釋是：如實證悟的見道是菩提，在那裡，如實證悟成為一個分支，因此是菩提分。（《損滅》等）（中部學派說：通過完全證悟真如而獲得的菩提是不分別智。因為憶念等六種與菩提相一致，所以是它的分支。布洛丹的觀點。大慧論師說：成為無漏智慧的分支或眷屬，因此是菩提分，如《親友書釋》中所說。）成為滅盡不生智的菩提之因。如《俱舍論》等。（《具足》）根據《寶鬘論》等，通過菩提（見道）的自性和處所等成為一個分支。（《寶鬘論大釋》布洛丹說，如何成為一個分支？憶念成為處所的分支，舍等成為無煩惱的分支。）特徵的基礎是：分類和界限。第一個是：分類的基礎是菩提分本身。分類的方面是：在七個菩提分中，不忘記菩提等（布洛丹說）目標的形象的憶念，類似於輪寶，在七個分支中，成為菩提的處所的分支是：正念菩提分，爲了（勝解行）瞭解尚未征服的（即尚未證悟的）事物。

【English Translation】 'Others are common,' this is the view of Blo-brtan of the Central School. As mentioned above. The third and fourth are the same as before. The fifth is: the five incompatible factors become thin and enter the state, i.e., faith etc. enter the state. In all respects, it is affected by afflictions (Blo-brtan translates and explains that there is no non-belief etc.). Wants (thinks that the statement combined with Dbyig-gnyen and the commentary does not exist, which seems to contradict Blo-brtan's view). The Path of Realization The sixth is: first, through the path of individual (direct) realization, there are seven limbs of enlightenment. As before, there are five. The first is: the reality of the Four Noble Truths (Gyalsay). (Kun-btus) The second is: the characteristic of the limb of enlightenment that is the path of realization among the seven paths of learning mentioned here. First, the branch that directly realizes Suchness is included in the path of seeing. The symbolic explanation is: the path of seeing that realizes as it is is enlightenment, and there, realizing as it is becomes a branch, therefore it is a limb of enlightenment. (Gnod-'joms, etc.) (The Central School says: the enlightenment attained by completely realizing Suchness is non-conceptual wisdom. Because the six, such as mindfulness, are consistent with enlightenment, they are its branches. Blo-brtan's view. The great teacher Blo-gros-chen-po said: becoming a branch or retinue of uncontaminated wisdom, therefore it is a limb of enlightenment, as stated in the commentary on the Suhrllekha.) Becoming the cause of the enlightenment of the knowledge of cessation and non-arising. Such as the Abhidharmakosa, etc. (Dag-ldan) According to the Sutra Ornament, etc., it becomes a branch through the nature and place of enlightenment (the path of seeing). (The Great Commentary on the Sutra Ornament, Blo-brtan, says, how does it become a branch? Mindfulness becomes a branch of the place, and equanimity, etc. become branches of non-affliction.) The basis of the characteristic is: classification and boundaries. The first is: the basis of classification is the limb of enlightenment itself. The aspect of classification is: among the seven limbs of enlightenment, the mindfulness that does not forget the image of the object of enlightenment, etc. (Blo-brtan says), similar to the wheel jewel, among the seven branches, the branch that becomes the place of enlightenment is: right mindfulness, the characteristic of the limb of enlightenment, in order to (the stage of application) understand what has not been conquered (i.e., not yet realized).

ན་པ་དག་ནི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད། །(དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་ བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་བོའི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེས་ཡུལ་མ་ཕེབས་པ་ཕེབས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་དབྱིག་གཉེན། ) ཅེས་སོ། །(གནས་ ཡན་ལག་ཅེས་སོ། ། ) དེ་བདུན་གྱི་ནང་ནས་ཞེས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་རེ་རེ་ལ་སྦྱར་ཏེ་(བཤད་ སྦྱར་འགྲེལ་ཆེན་)བདག་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གི་མཚན་མ་འཇོམས་པའི་ཤེས་རབ་གླང་ 2-141 བོ་རིན་པོ་ཆེ་དང་མཚུངས་པ་གང་ཞིག དེ་བདུན་དེ་ལྔར་བྱས་པའི་ནང་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ རང་བཞིན་གྱི་ཡན་ལག་ཡིན་པ། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད། འདི་ཡི་རྣམ་འབྱེད་རྟོགས་པ་ཡི། ། མཚན་མ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་བྱེད། །(དཔེར་ན་གླང་བོ་རིན་པོ་ཆེས་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་ བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་དབྱིག) ཞེས་སོ། །(རང་བཞིན་ཡན་ལག འགྲེལ་པ་སོགས། ) མངོན་ཤེས་མྱུར་བར་སྒྲུབ་ པའི་བརྩོན་འགྲུས་རྟ་རིན་པོ་ཆེ་དང་མཚུངས་པ་གང་ཞིག དེ་བདུན་དེ་ལྔར་བྱས་པའི་ནང་ ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་པ། བརྩོན་འགྲུས་དང་། འདི་ཡི་བརྩོན་འགྲུས་མ་ ལུས་པ། །མྱུར་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་ཕྱིར་འཇུག །(དཔེར་ན་རྟ་རིན་པོ་ཆེས་མྱུར་དུ་ས་ཆེན་པོ་རྒྱ་མཚོའི་མཐའ་ཀླས་ པར་འགྲོ་བ་ལྟ་བུའོ། །དབྱིག་གཉེན། ) ཅེས་སོ། །(ངེས་འབྱུང་ཡན་ལག) བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པས་ཆོས་ཀྱི་ སྣང་བ་འཕེལ་བས་ལུས་སེམས་(དབྱིག་བློ་)དགའ་བས་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་ བུ་གང་ཞིག དེ་བདུན་དེ་ལྔར་བྱས་པའི་ནང་ནས་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་ཡིན་པ། དགའ་བ། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་རྣམ་འཕེལ་བའི། །དགའ་བས་རྟག་ཏུ་རྒྱས་པར་འགྱུར། །(དཔེར་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ ཆེས་འཁོར་ལོས་བསྒྲུར་བའི་རྒྱལ་བོ་དགའ་བར་བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །དབྱིག ཕན་ཡོན་ཡན་ལག་)ཞེས་སོ། །ལུས་སེམས་ ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་(ནི་ལུས་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བ་སྟེ། )ལས་ཐར་བས་ལུས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་ བདེ་བ་རྗེས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པས་(འགྲེལ་ཆེན་བློ་བརྟན་)བཙུན་མོ་རིན་ཆེན་ལྟ་བུ་གང་ཞིག དེ་ བདུན་དེ་ལྔར་བྱས་པའི་ནང་ནས་གཞི་གང་གིས་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པ། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ། སྒྲིབ་པ་ཀུན་ལས་ཐར་བའི་ཕྱིར། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་བདེ་བ་ཐོབ། །(དཔེར་ ན་བུད་མེད་རིན་པོ་ཆེས་(གྲང་དུས་དྲོ་དྲོ་དུས་གྲང་བས་ཞེས་བློ་བརྟན་མར། )འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་བོ་དགའ་བ་ཉམས་སུ་ མྱོང་བ་ལྟ་བུའོ། །དབྱིག་)ཅེས་སོ། །བསམས་པའི་དོན་གནས་གྱུར་པའི་འབྱོར་བ་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་ ཅིང་འབྱུང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁྱིམ་བདག་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུ་གང་ཞིག དེ་བདུན་དེ་ལྔར་བྱས་ པའི་ནང་ནས་གནས་གང་ལ་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན། ཏིང་ 2-142 ངེ་འཛིན་ལས་བསམ་པའི་དོན། །(འཕྲུལ་གྱི་མིག་དང་ལྷའི་ར

【現代漢語翻譯】 那些行為普遍存在。（例如，轉輪王的寶輪所到之處，未征服之地皆被征服。——世親釋）這就是所謂的『處所支』。在上述七者之中，將每個菩提分（《釋疏大論》）與斷除我執的分別念之相的智慧大象寶相比，是什麼？在將上述七者歸為五者的範疇中，什麼是菩提自性之支？是擇法。『此之擇法悟解，能摧毀一切相。』（例如，如同寶象能摧毀一切外道。——世親釋）這就是所謂的『自性支』（《釋論》等）。 什麼能迅速成就神通，如同精進寶馬？在將上述七者歸為五者的範疇中，什麼是出離之支？是精進。『此之精進無餘，為速證悟而行。』（例如，如同寶馬能迅速到達廣大海洋的盡頭。——世親釋）這就是所謂的『出離支』。 什麼能因精進而增長法的光明，從而以身心（世親的智慧）的喜悅而滿足，如同如意寶珠？在將上述七者歸為五者的範疇中，什麼是利益之支？是喜。『法的光明增長時，喜悅恒常增長。』（例如，如同如意寶珠使轉輪王感到喜悅。——世親釋，利益支） 什麼能從身心的痛苦中解脫（即身心不適），從而體驗到身心堪能的快樂（《釋疏大論·堅意》），如同珍妃？在將上述七者歸為五者的範疇中，什麼是作為無煩惱之基礎的支？是輕安。『為從一切障礙中解脫，以輕安獲得快樂。』（例如，如同珍妃（寒冷時溫暖，溫暖時涼爽——《堅意》）使轉輪王體驗到快樂。——世親釋） 什麼能成就併產生所有符合意願的財富，是禪定，如同持家寶？在將上述七者歸為五者的範疇中，什麼是無煩惱的處所之支？是禪定。『從禪定中生出所思之義。（天眼和天耳等）』

【English Translation】 Those behaviors are universally practiced. (For example, like the precious wheel of a Chakravartin (Wheel-Turning King), it conquers wherever it goes, subduing unconquered lands. - Vasubandhu's commentary) This is what is called the 'place limb'. Among the seven mentioned above, what is comparable to the wisdom great elephant jewel that destroys the characteristics of dualistic grasping, applying each Bodhi limb (Vyakhya-yukti-mahatika)? Among the five categories into which these seven are divided, which is the limb of Bodhi nature? It is discrimination. 'This discrimination of understanding destroys all characteristics.' (For example, like a precious elephant that destroys all opponents. - Vasubandhu's commentary) This is what is called the 'nature limb' (Commentary, etc.). What quickly accomplishes clairvoyance, like the precious horse of diligence? Among the five categories into which these seven are divided, which is the limb of renunciation? It is diligence. 'This diligence, without remainder, engages for the sake of quick realization.' (For example, like a precious horse that quickly travels to the endless edge of the great ocean. - Vasubandhu's commentary) This is what is called the 'renunciation limb'. What increases the light of Dharma through diligence, thereby satisfying with the joy of body and mind (Vasubandhu's wisdom), like a wish-fulfilling jewel? Among the five categories into which these seven are divided, which is the limb of benefit? It is joy. 'When the light of Dharma increases, joy constantly increases.' (For example, like a wish-fulfilling jewel that makes the Chakravartin happy. - Vasubandhu's commentary, benefit limb) What liberates from the suffering of body and mind (i.e., the unsuitability of body and mind), thereby experiencing the bliss of a suitable body and mind (Vyakhya-yukti-mahatika-dhrtimati), like a precious consort? Among the five categories into which these seven are divided, which is the limb that is the basis of non-affliction? It is pliancy. 'To be liberated from all obscurations, happiness is attained through pliancy.' (For example, like a precious woman (warm in cold weather, cool in warm weather - Dhrtimati) who makes the Chakravartin experience happiness. - Vasubandhu's commentary) What accomplishes and produces all desired wealth, is Samadhi (concentration), like a householder jewel? Among the five categories into which these seven are divided, which is the limb of the place of non-affliction? It is Samadhi. 'From Samadhi arises the meaning of thought. (Divine eye and divine ear, etc.)'

ྣ་བ་སོགས་མངོན་ཤེས་ཀྱི་དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་ བའི་ཁྱིམ་བདག་རིན་པོ་ཆེ་ལས་རྒྱལ་བོ་ཅི་དང་ཅི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་བསམ་པ་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་བློས་སོ། ། ) འབྱོར་བ་ཉེ་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །(བསམ་པའི་དོན་རྣམས་འགྲུབ་པ་ནི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་ པར་འགྱུར། །ཞེས་བློ་བརྟན་མར་བསྒྱུར་བས་འདིར་འབྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ཅེས་དགོས་ཏེ། བསམ་པ་དེ་དང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ ཅེས་བློ་བརྟན་མར། ) རྗེས་ཐོབ་(དབྱིག་)དག་པ་འཇིན་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་བཅས་པས་བྱང་སེ་ རྣམས་ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་རྩོལ་མེད་དུ་གནས་པར་བྱེད་པའི་མི་རྟོག་པའི་བློ་བློན་པོ་རིན་ པོ་ཆེ་ལྟ་བུ་གང་ཞིག དེ་བདུན་དེ་ལྔར་བྱས་པའི་ནང་ནས་ཡིད་བདེ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོས་སེམས་ཀུན་ཏུ་མི་ཟིན་པས་(བློ་གྲོས་ མི་ཟད་པའི་མདོ་འགྲེལ་ལས་)སམ་(འགྲེལ་ཆེན་)བྱིང་རྒོད་སོགས་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་(འགྲེལ་ཆེན་བློ་བརྟན་ མར། )ངོ་བོའི་ཡན་ལག་ཡིན་པ་བཏང་སྙོམས་སོ། །(འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་མི་ཕྲོགས་ཐེག་དམན་དུ་མི་གནས་ པའི་ཕྱིར་མི་བསྒུལ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོར་རོ། ། ) དེའི་རྗེས་ཐོབ་དེས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ དང་ས་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད། ཉེས་སྐྱོན་སྤང་དགོས་རྣམས་སྤོང་བར་བྱེད་པས་མི་རྟོག་ཡེ་ ཤེས་རྩོལ་མེད་དུ་གནས་པར་བྱེད། ཅེས་དབྱིག་གཉེན་གྱི་དགོངས་པ་ལྟར་བློ་བརྟན་མར་ རོ། །བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། །འདི་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་གནས། །རྗེས་ལ་ ཐོབ་དང་མི་རྟོག་པའི། །གནས་པ་མཆོག་གིས་རྟག་ཏུ་གནས། །(དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་བློན་ པོ་རིན་པོ་ཆེས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་འབུལ་བར་བྱ་བ་ཡང་འབུལ་ལ་དོར་བར་བྱ་བ་ཡང་འདོར་ཞིང་། གང་དུ་དཔུང་ གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་མ་ལུས་པར་ཕྱིན་པ་དེར་སོན་ནས་ཀྱང་གནས་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་དབྱིག་གཉེན་ཏེ། དཔེའི་བཤད་ པ་ཞིབ་ཏུ་འགྲེལ་ཆེན་བློ་བརྟན་མར་བལྟའོ། །སྤྱིར་མདོ་རྒྱན་ལ་འགྲེལ་ཆེན་མེད་ཐབས་མི་སྣང་ངོ་། ། ) ཡོན་ཏན་དེ་ལྟའི་ སེམས་དཔའ་ནི། །འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་དང་འདྲ་བར་འཇུག །རྟག་ཏུ་རིན་ཆེན་བདུན་ལྟ་བུའི། ། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱིས་བསྐོར། །ཞེས་སོ། །ཐ་དད་ནི་ཅི་རིགས་པའོ། །གྲངས་ངེས་ 2-143 ལ། དྲན་པ་ནི། གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་སོགས་ ཐམས་ཅད་(དབྱིག་)འབྱུང་བས་སོ། །ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ནི། རང་བཞིན་གྱི་ཡན་ལག་ སྟེ། བྱང་ཆུབ་(འགྲེལ་ཆེན་)ཡང་ཆོས་(དབྱིག་) རྣམས་ཀྱི་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མ་ནོར་བར་ཤེས་ པ་ལ་བྱ་(བློ་)སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཡང་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་(དབྱིག་)འབྱེད་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་

【現代漢語翻譯】 例如，神通的例子就像轉輪王的珍寶，國王想要什麼都能如願以償。（這是從《智增》中引用的。） 財富將逐漸增長。（這是引用的。）（實現願望是從禪定中產生的。這是從《智穩》中翻譯的，這裡需要說『一切財富』，因為《智穩》中說『所有這些願望』。）后得（智慧）與清凈的世間智慧相結合，使菩薩們能夠毫不費力地如願安住，這種不分別的智慧就像珍寶大臣一樣。 在這七種（珍寶）變為五種（珍寶）的過程中，不受喜悅和不悅的影響，不被貪婪和憤怒所控制（出自《無盡慧經釋》或《大釋》），沒有沉沒和興奮等煩惱（出自《大釋·智穩》），其自性的支分就是舍。（不被世間法所奪，不住于小乘，因此是不可動搖的，出自《無盡慧經》。） 通過這種后得，能夠獲得特殊的功德，並證得未證之位；能夠捨棄應該捨棄的過失，使不分別的智慧毫不費力地安住。這是根據世親的觀點，出自《智穩》。舍能使一切如願安住。在後得和不分別中，以最殊勝的安住而恒常安住。（例如，轉輪王的珍寶大臣能夠進獻四兵，也能捨棄應該捨棄的；無論四兵前往何處，都能到達並安住。這是世親的觀點，詳細的例子解釋參見《大釋·智穩》。一般來說，《經莊嚴論》似乎離不開《大釋》。） 具有如此功德的菩薩，就像轉輪王一樣行事，恒常被七珍寶般的菩提分所圍繞。（這是引用的。）差別是各不相同的。數量確定。 念是住的支分，依靠它，一切（智慧）都能生起，如妙觀察智等。妙觀察智是自性的支分，菩提（《大釋》）也是對諸法（智慧）自相和共相的特徵如實了知（智慧），菩提也是妙觀察（智慧）的自性。

【English Translation】 For example, an example of clairvoyance is like the precious householder of a Chakravartin (wheel-turning king), where all the king's desires are fulfilled as he wishes. (This is quoted from 'Blo-sdoms'). Wealth will gradually arise. (This is quoted.) (The fulfillment of wishes arises from Samadhi. This is translated from 'Blo-brtan-ma', and here it is necessary to say 'all wealth', because 'Blo-brtan-ma' says 'all those wishes'.) Subsequent attainment (wisdom) combined with pure worldly wisdom enables Bodhisattvas to effortlessly abide as they wish, and this non-discriminating wisdom is like a precious minister. In the process of these seven (jewels) becoming five (jewels), one is not influenced by joy and displeasure, and one's mind is not completely seized by attachment and anger (from 'Inexhaustible Intelligence Sutra Commentary' or 'Great Commentary'), and without afflictions such as sinking and excitement (from 'Great Commentary Blo-brtan-ma'), its nature's limb is equanimity. (It is not robbed by worldly dharmas, and does not abide in the Hinayana, therefore it is immovable, from 'Inexhaustible Intelligence Sutra'). Through this subsequent attainment, one can obtain special qualities and attain what has not been attained; one can abandon the faults that should be abandoned, and make non-discriminating wisdom abide effortlessly. This is according to Vasubandhu's view, from 'Blo-brtan-ma'. Equanimity enables everything to abide as one wishes. In subsequent attainment and non-discrimination, one always abides with the most excellent abiding. (For example, the precious minister of a Chakravartin can offer the fourfold army, and also abandon what should be abandoned; wherever the fourfold army goes, it can reach and abide. This is Vasubandhu's view, detailed examples can be found in 'Great Commentary Blo-brtan-ma'. In general, the 'Sutra Ornament' seems inseparable from the 'Great Commentary'). A Bodhisattva with such qualities acts like a Chakravartin, constantly surrounded by the seven jewels-like limbs of enlightenment. (This is quoted.) Difference is various. Mindfulness is a limb of abiding, and relying on it, all (wisdom) can arise, such as discriminating wisdom. Discriminating wisdom is a limb of nature, and Bodhi (Great Commentary) is also the correct knowledge of the characteristics of self and common of all dharmas (wisdom), and Bodhi is also the nature of discriminating (wisdom).

(དབྱིག་)པས་སོ། ། བརྩོན་འགྲུས་ནི། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་སྟེ། བགྲོད་བྱ་(བློ་)མཐར་(དབྱིག་)མ་ཐུག་ བར་དུ་ལམ་རྒྱུན་མི་(དབྱིག་)གཅོད་པས་སོ། །དགའ་བ་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་སྟེ། ཆོས་(བློ་) དབྱིངས་མཐོང་བས་སེམས་དགའ་(དབྱིག་)བར་བྱེད་པས་སམ་ལུས་སེམས་ལ་ཕན་འདོགས་ པས་སོ། །(དབུས་བཤད་དུ་བློ། ) ལྷག་མ་གསུམ། ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། རྒྱུ་གང་གིས་ ཉོན་མོངས་མེད་པར་བྱེད་པ་(བློ་)ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་སྟེ། (འགྲེལ་ཆེན་བློ་བརྟན་མར། ) ཉོན་མོངས་པའི་ རྒྱུའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་རྒྱུ་སྟེ། ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་(དབུས་ བཤད་)ཀྱི་རྒྱུ་ལུས་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་གཅོད་པས་སོ། ། (འགྲེལ་ཆེན་བློ་བརྟན་མར། ) གནས་གང་ལ་(འགྲེལ་ཆེན་བློ་བརྟན་མར་)གནས་ནས། ཉོན་མོངས་པ་མེད་ པར་བྱེད་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེ་ལ་གནས་པས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་ནས་ཉོན་ མོངས་(བྱིང་རྒོད་སོགས་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་བློ་བརྟན་མར་)སྤོངས་བར་བྱེད་པས་སོ། །(འགྲེལ་ཆེན་བློ་བརྟན་མར་ )ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བཏང་སྙོམས་ཏེ། བྱིང་རྒོད་སོགས་ཉོན་མོངས་མེད་ པའི་ངོ་བོར་གནས་པས་སོ། །རྒྱན་དང་དབུས་མཐར། རང་བཞིན་ཡན་ལག་གནས་ཡན་ལག ། གསུམ་པ་ངེས་འབྱུང་ཡན་ལག་སྟེ། །བཞི་པ་ཕན་ཡོན་ཡན་ལག་ཡིན། །རྣམ་གསུམ་ཉོན་ མོངས་མེད་ཡན་ལག །འདི་ལ་གཞི་དང་གནས་དང་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་ སོ། །ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་དགའ་བ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་སོ། ། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བཏང་སྙོམས་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་སོ། །དྲན་པ་ནི་ 2-144 གཉིས་ཀའི་ཕྱོགས་དང་(ཏེ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའོ། །ཞེས་བློ། )མཐུན་པའོ། །ཞེས་གནོད་འཇོམས་ཏེ། དག་ ལྡན་དང་འགྲེལ་ཆེན་བློ་བརྟན་མར་ཡང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ནི། དྲོ་བ་དང་ལ་སོགས་པས་རྩེ་བཟོད་ཆོས་མཆོག་བཞི་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པ་ལ་ བདེན་པ་མཐོང་བའི་ལམ་འབྱུང་བས་དེའི་ཚེ་ནས་སངས་རྒྱས་བར་ན་སྤྱིར་ཡོད་ལ། འདིར་ བཤད་སློབ་ལམ་བདུན་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ལམ་ཡིན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ཡིན་པ་ དེ། མཐོང་ལམ་ནས་ཡོད་དེ། སར་ཞུགས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །ཡན་ལག་རྣམ་པར་བཞག་ པར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི་དེ་དག་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་(ཟག་མེད་ཀྱི་ཡིད་ཤེས་)དང་སེམས་བྱུང་ (ཟག་མེད་ཀྱི་ཚོར་བ་སོགས། )རྣམས་སོ། །བཞི་པ་ནི་(ས་བཅུ་སོགས། )མདོར་སོ་བདུན་རེ་རེར་ཡང་འདི་ བཞི་སྦྱར་ཞིང་། ཀུན་བཏུས་སུ་སྐབས་འདིར་སྦྱར་བ་མཚོན་པའི་དོན་ཏོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ སྡུག་བསྔལ་བར་རྟོགས་པས་དེས་དབེན་པ་ལ་ཚོལ་(རྒྱལ་སྲས། )ཞིང་གནས། སྲེད་(རྒྱལ་)པ་ནི་ ཀུན

【現代漢語翻譯】 精進是決定義支，因為在未達到（智慧）究竟之前，不會中斷道路的延續。 喜悅是利益的支分，因為見到法（智慧）界能使內心喜悅，或者對身心有益。 其餘三個是無煩惱的支分，通過何種因能使無煩惱？即是極度調伏（智慧）。（《釋論》中說智慧堅定）。 因為是煩惱之因的對治，所以是無煩惱之因，斷除貪等煩惱（中釋）之因，身心不堪能的自性之惡趣。 （《釋論》中說智慧堅定）。住在何處（《釋論》中說智慧堅定）而能使無煩惱？即是三摩地，住在其中，如實了知，從而斷除煩惱（沉掉等，如《釋論》中說智慧堅定）。 （《釋論》中說智慧堅定）無煩惱的自性是舍，因為住在沉掉等無煩惱的自性中。 《莊嚴經論》和《中邊分別論》中說：自性支分、住處支分，第三是決定義支，第四是利益支分，三種是無煩惱支分，這其中已顯示了基礎、住處和自性。 如是等等。擇法和精進以及喜悅是勝觀的部分。 極度調伏、三摩地和舍是止觀的部分。 正念是與兩者（即隨處行，如智慧所說）相合的部分。如《損減論》所說，在《具足論》和《釋論》中也是如此。 第二，通過暖位等證悟和獲得頂位、忍位、世第一法四者，生起見真諦之道，從那時起到成佛之間普遍存在。此處所說的七菩提分是證悟道的菩提支分，從見道開始存在，進入聖位者被稱為安立菩提之支分。 第三是與這些相應的（無漏的意識）心和心所（無漏的感受等）。 第四是（十地等），總而言之，將這四者與三十七道品一一對應，在《集論》中，此處對應是爲了表明其含義。通過了知痛苦為痛苦，從而尋求（王子）遠離痛苦並安住。貪愛是全部。

【English Translation】 Effort is a limb of definite emergence, because the path's continuity is not cut off until the (wisdom) ultimate is reached. Joy is a limb of benefit, because seeing the Dharma (wisdom) realm makes the mind joyful, or it benefits body and mind. The remaining three are limbs of non-affliction, through what cause does non-affliction occur? It is extreme training (wisdom). (The commentary says wisdom is firm). Because it is the antidote to the cause of affliction, it is the cause of non-affliction, cutting off the cause of afflictions such as attachment (middle commentary), the nature of the bad state of body and mind being incapable. (The commentary says wisdom is firm). Abiding in what place (the commentary says wisdom is firm) does one make non-affliction? It is samadhi, abiding in it, knowing correctly as it is, thereby abandoning afflictions (sinking, excitement, etc., as the commentary says wisdom is firm). (The commentary says wisdom is firm) The nature of non-affliction is equanimity, because it abides in the nature of non-affliction such as sinking and excitement. In the Ornament and Middle Extremes, it says: nature limb, abiding limb, the third is the limb of definite emergence, the fourth is the limb of benefit, the three are the limbs of non-affliction, in this, the basis, abiding, and nature are shown. So on and so forth. Discrimination of Dharma, effort, and joy are the aspects of higher seeing. Extreme training, samadhi, and equanimity are the aspects of calm abiding. Mindfulness is the aspect that is in accordance with both (i.e., going everywhere, as wisdom says). As the Harm Destroyer says, it is also in the Complete and Great Commentary. Secondly, through the heat and so forth, realizing and obtaining the four: peak, forbearance, supreme Dharma, the path of seeing truth arises, from that time until enlightenment, it generally exists. Here, the seven limbs of enlightenment that are spoken of are the limbs of enlightenment of the path of realization, existing from the path of seeing, those who have entered the ground are said to have the limbs of enlightenment established. Thirdly, these are the (undefiled consciousness) mind and mental factors (undefiled feeling, etc.) that are in accordance with these. Fourthly, (the ten grounds, etc.) in short, these four are applied to each of the thirty-seven individually, in the Compendium, the meaning of applying them here is to indicate the meaning. By realizing suffering as suffering, one seeks (the prince) to be separated from it and abides. Craving is all.

་འབྱུང་སྟེ་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བར་དམིགས་པས་དེ་དང་བྲལ་བ་ཚོལ་བས་འདོད་ ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས། འགོག་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་འགགས་པར་དམིགས་པས་དེ་ མངོན་དུ་བྱེད་པར་འདོད་པས་འགོག་པ་ལ་གནས། ལམ་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་སྤོང་བས་ དེ་ལ་དེ་ལྟར་དམིགས་པ་ནི་དེ་བསྒོམ་པ་ཚོལ་བས་རྣམ་པར་སྤོང་བས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་ལ་ གནས། ཞེས་དྲན་པ་ཡང་དག་ལ་སྦྱར་ནས་(བཤད་པ་ཀུན་དེའི་འགྲེལ་པར་རྒྱལ་བོའི་སྲས་སོ། ། )ཚུལ་དེ་ བཞིན་བཏང་སྙོམས་བར་ལ་ཡང་ངོ་། །ཞེས་ཀུན་བཏུས་སུའོ། །རྣམ་པར་སྤོང་བ་ནི་འདོར་ བའོ། །ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་ནི་མཐར་ཐུག་ཅིང་མུར་ཐུག་པའོ། །ཞེས་ཨཱརྱས་སོ། །གནོད་ འཇོམས་སུ། ཉོན་མོངས་ལས་དབེན། སྲིད་པ་ལ་ཆགས་བྲལ། སྡུག་བསྔལ་འགོག ཕུང་ བོ་ཐམས་ཅད་སྤོང་། ཞེས་དང་། བདེན་བཞི་ཤེས་སྤོང་མངོན་དུ་བྱས་བསྒོམ་ཞེས་དང་། རིམ་ 2-145 བཞིན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་བོས་དབེན། ཞེས་སོགས་ སོ། །ཤཱནྟི་སོགས་ཡང་དང་པོ་ལྟར་རོ། །ཨཱརྱས་(ཨཱརྱས་དབེན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་ ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ནི་འདོད་པ་སོགས་ལས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པ་ནི། བསམ་ གཏན་གཉིས་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་སོ། །འགོག་པ་ལ་གནས་པ་ནི་བསམ་གཏན་ གསུམ་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དགའ་བ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་དེར་འགོག་པས་སོ། །རྣམ་པར་སྤོངས་བས་བསྒྱུར་བ་ནི། བསམ་གཏན་བཞི་པ་གཟུགས་མེད་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྲིད་པར་སྤངས་པ་ཤེས་པ་མངོན་དུ་འགྲོ། ཞེས་དང་བག་ལ་ཉལ་ བཅོམ། ཀུན་ནས་ལྡང་བ་དང་བྲལ། ཀུན་སྦྱོར་བཅད། ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། ཞེས་རིམ་བཞིན་ནོ། །ཡང་མཐོང་ སྤང་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་བཞིའི་གཉེན་པོར་རིམ་བཞིན་ཞེས་སོ། །དོན་བསྡུས་སོ། ། )ཚུལ་མང་དུ་བཤད་དེ། མངོན་ པ་བ་རྣམས་ན་རེ་ཁམས་ལས་དབེན་ཉོན་མོངས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ། ལས་འགོག དངོས་པོ་རྣམས་སྤོང་སྟེ་ཚིག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མྱང་འདས་བརྗོད་ཟེར་ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ནི་མཐོང་ སྤང་སྤངས་པ་འཐོབ་པོ། །དེའི་རྣམ་པ་བདུན་ནི་སོ་བདུན་ལ་བགྲང་རྒྱུའོ། ། ༈ རྣམ་པར་དག་པར་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ལམ། བདུན་(ཨཱརྱ་)པ་ལ་སྒོམ་སྤང་རྣམ་པར་དག་པར་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ལམ་ལ་འཕགས་ པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ལ་སྔར་བཞིན་ལྔ་ལས་དང་པོ་ནི། མཐོང་ལམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་མཐོང་ བའི་བདེན་པའི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བའོ། །(ཀུན་བཏུས། ) གཉིས་པ་ལ། མཚན་ཉིད་ནི་འདིར་ བཤད་སློབ་ལམ་བདུན་གྱི་རྣམ་དག་ཏུ་ངེས་འབྱིན་ལམ་ཡིན་པའི་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་གི་ མཚན་ཉིད། འདིར་བཤད་སྒོམ་སྤང་སྤོང་པ་དང་(དག་ལྡན་)དེའི་རྣམ་གྲོལ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ སློབ་པའི་

【現代漢語翻譯】 生起，專注于痛苦的生起，尋求脫離它，安住于離欲。滅除，專注于痛苦的止息，想要實現它，安住于止息。道，徹底捨棄痛苦，如此專注於它，尋求修習它，安住于徹底轉變。通過與正念相結合（所有解釋都在其註釋中，如王子的兒子）。同樣的方式也適用於舍。如《攝類學》中所說。徹底捨棄是拋棄。徹底轉變是究竟和最終。如阿雅所說。在《損毀》中：遠離煩惱，不執著于有，止息痛苦，捨棄一切蘊。以及，了知四諦，捨棄，證悟，修習。逐漸地，以戒律、禪定、智慧、解脫之蘊而遠離。等等。寂天等也如前所述。阿雅（阿雅安住于寂靜之處，具有初禪，因為他完全遠離了慾望等。安住于離欲，具有二禪，因為他遠離了尋伺等慾望。安住于止息，具有三禪，因為他對喜樂離欲，因為在那裡止息。通過徹底捨棄而轉變，具有四禪和無色定，如何捨棄有，知識才能顯現。以及摧毀隨眠，遠離一切生起，斷除一切結縛，捨棄一切執取。依次進行。又如，依次作為見道所斷四種執著的對治。意義的總結。）說了許多種方式。有部宗的人說：遠離界，不執著于煩惱的慾望，止息業，捨棄事物，說所有這些詞都表達了涅槃。第五是獲得捨棄見道所斷。它的七種相是三十七道品中要計算的。 爲了完全清凈而決定的道。 第七（阿雅）是修道所斷，爲了完全清凈而決定的道，即八支聖道，與之前的五種相同，第一種是：以見道如何見到真諦的真實面貌。（《攝類學》）第二種，定義是：這裡所說的七種學道的清凈決定道是聖道支的定義。這裡所說的修道所斷的捨棄（與清凈相關），以及證悟其解脫的學道。

【English Translation】 Arising, focusing on the arising of suffering, seeking to be separated from it, abiding in detachment. Cessation, focusing on the cessation of suffering, wanting to realize it, abiding in cessation. Path, completely abandoning suffering, focusing on it in that way, seeking to cultivate it, abiding in complete transformation. By applying mindfulness correctly (all explanations are in its commentary, like the son of the king). The same applies to equanimity. As stated in the 'Compendium'. Complete abandonment is discarding. Complete transformation is ultimate and final. As Arya said. In 'Destruction': Separated from afflictions, detached from existence, cessation of suffering, abandoning all aggregates. And, knowing the four truths, abandoning, realizing, cultivating. Gradually, separated by the aggregates of ethics, samadhi, wisdom, and liberation. And so on. Shantideva and others are also as before. Arya (Arya abides in solitude, possessing the first dhyana, because he is completely separated from desires, etc. Abiding in detachment, possessing the second dhyana, because he is detached from the desires of thought, etc. Abiding in cessation, possessing the third dhyana, because he is detached from joy, because there is cessation. Transforming through complete abandonment, possessing the fourth dhyana and formless samadhi, how can knowledge manifest when existence is abandoned. And destroying latent tendencies, separated from all arising, cutting off all bonds, abandoning all attachments. In sequence. Also, in sequence as the antidote to the four conceptualizations to be abandoned by the path of seeing. Summary of meaning.) said many ways. The Vaibhashikas say: Separated from realms, detached from the desire of afflictions, cessation of karma, abandoning things, saying that all these words express nirvana. The fifth is obtaining the abandonment of what is to be abandoned by the path of seeing. Its seven aspects are to be counted in the thirty-seven factors of enlightenment. The path that definitely leads to complete purification. The seventh (Arya) is what is to be abandoned by the path of cultivation, the path that definitely leads to complete purification, which is the eightfold noble path, the same as the previous five, the first of which is: How the truth is seen in its true form by the path of seeing. (Compendium) The second, the definition is: The definition of the noble path branch that is the path of definite liberation in the purity of the seven paths of learning mentioned here. The abandonment of what is to be abandoned by the path of cultivation mentioned here (related to purity), and the path of learning that realizes its liberation.

འཕགས་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །མཚོན་བྱའི་སྒྲ་བཤད་ནི་ཉོན་མོངས་ ཐམས་ཅད་སྤང་པ་དང་། (འཕགས་པ་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་ཐུབ་དགོངས། )རྣམ་གྲོལ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་ བའི་ཕྱིར་འཕགས་ལམ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པས་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་གོ །ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། ། (གནོད་འཇོམས་སུ་འཕགས་པ་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་འགོར་བསྣན་གཞན་ཇི་བཞིན་ནོ། ། ) མཚན་གཞི་ལ་དབྱེ་བ་ 2-146 དང་ས་མཚམས་སོ། །དང་པོ་ལ་དབྱེ་གཞི་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་གོ །དབྱེ་ངོ་ཡང་དག་པའི་ ཞེས་པ་རེ་རེའི་འགོར་རོ། །འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་རེ་རེའི་མཇུག་ཏུ་སྦྱར་རོ། །དེ་བརྒྱད་ཀྱི་ ནང་ནས་མཐོང་ལམ་གྱིས་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་རྟོགས་སོ་ཞེས་(དབུས་བཤད་)པའི་སྒོ་ནས་མཐོང་ལམ་ གྱིས་(འགྲེལ་ཆེན་བློ་)ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པའི་བདག་མེད་གཉིས་(བློ་)པོ་དེ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཞིང་དེའི་ དོན་(བློ་)ཁོང་དུ་ཆུད་པ་གང་ཞིག དེ་བརྒྱད་ཡན་ལག་བཞིར་བསྡུས་བའི་ནང་ནས་ཡོངས་སུ་ གཅོད་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པ་ལྟ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ནང་ནས་ཞེས་རེ་རེར་ཡང་སྦྱར་ཏེ། ལྟ་ བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་དེ་ལ་(འགྲེལ་ཆེན་བློ་)བདག་གིས་ཐོས་(གཉིས་ཀ་)བསམ་བསྒོམ་པའི་ རྣམ་(བཤད་སྦྱར་)པ་འདིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་སོ། །ཞེས་(གཉིས་ཀ)དེ་ཁོ་ན་ཉིད་(བཤད་སྦྱར་)ཀྱི་ རྟོགས་པ་རྣམ་པར་འཇོག་ཅིང་(གཉིས་ཀ)གཞུང་དུ་ཡང་བྱེད་གཞན་ལ་ཡང་སྟོན་གསུང་རབ་ ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ཡང་(རྒྱན་དབུས་ཀྱི་འགྲེལ་པར་)ཇི་བཞིན་རྟོགས་པའི་འཕགས་ལམ་ ཡན་ལག་ནི། རྟོག་པ་(ངག་གི་ཀུན་སློང་ངོ་། ། )ཁ་གསག་སོགས་ལོག་པའི་ངག་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་ ཅིང་ངག་གི་ལས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངག་གི་ལས་གང་ཞིག་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པས་ཀུན་ནས་ བསླང་ནས་གཞན་གྱིས་ཡང་དག་པའི་དོན་གོ་བར་བྱེད་པས་ལྟ་བ་རྣམ་དག་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པའི་ ཡན་ལག་ཡིན་པ། ངག སྤྱོད་ལམ་བཅོས་(བཤད་སྦྱར་)མ་སོགས་ལོག་པའི་ལས་མཐའི་གཉེན་ པོར་(དབུས་མཐར་)འགྱུར་ཅིང་ལུས་ཀྱི་ལས་རྣམ་པར་དག་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་གང་ཞིག་ཚུལ་ ཁྲིམས་རྣམ་དག་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པའི་ཡན་ལག་ནི། ལས་ཀྱི་མཐའ། ལོག་པའི་ངག་དང་ལས་ཀྱི་ མཐའ་གཉིས་ཀའི་གཉེན་པོར་གྱུར་ཅིང་ལུས་ངག་གཉིས་ཀའི་ལས་རྣམ་པར་དག་པའི་རྗེས་ ཐོབ་ཀྱི་ལས་གང་ཞིག ཡོ་བྱད་བསྙུངས་བར་ཡིད་ཆེས་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པ་ནི། འཚོ་བ། རྟོག་ངག་ལས་མཐའ་འཚོ་བ་རྣམས་འཕགས་ལམ་མཉམ་བཞག་དུས་ན་དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་། དེ་འབྱུང་བའི་མཐུ་ཐོབ་པས་དེ་དུས་སུ་ཡང་ལྡན་པར་བཞག་པ་སྟེ། དབུས་མཐའི་འགྲེལ་ 2-147 བཤད་དུ། དེ་འབྱུང་བའི་མཐུ་རྙེད་པའི་ཕྱིར། མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་ཡང་(རྟོག་ངག་)དེ་གཉིས་ དང་ལྡན་པར་རིག་པར་བྱའི། མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྟོག་པར་བྱེད་ པའམ་སྨྲ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དེ་གཉིས་བཤད་པས་གཞན་ག

【現代漢語翻譯】 是聖道的支分。（詞源解釋為：）斷除一切煩惱，（聖者通過修習，）爲了現證解脫而修習聖道，故為聖道支分。此為確切之義。（《害敵論》中，『聖者通過修習』一句為後加，其餘如前。）名相之基為分類和界限。首先是分類之基，即聖道支分。分類之相，在『正』字之後，分別加於每一支之前。在每一聖道支分的結尾處新增。在這八支中，通過見道，如此這般地證悟（如《中觀釋》所說），見道（《大疏》）如實地證悟二無我（智）的自性，觀察並理解其意義。這八支歸納為四支，其中屬於完全斷除之支的是見，其特徵是觀察。在每一支中都新增『其中』，通過見而證悟真如，對此（《大疏》）我通過聞、思、修的相（解釋）來證悟真如。（兩者）對真如的證悟進行分類，（兩者）在經論中引用，也向他人展示，如實地證悟十二部經的意義的聖道支分是：正思惟（語的意樂）。作為遣除虛妄語等邪語的對治，清凈語業的語業，以正思惟策發，使他人理解正確的意義，是確信正見的支分。語。作為糾正不正當行為（解釋）等邪惡行為的對治（《中邊論》），清凈身業的身業，是確信正戒的支分。業邊。作為邪語和邪業兩種的對治，清凈身語二業的后得之業，是確信正命的支分。生活。 思惟、語、業邊、生活，這些在聖道等持時實際上並不存在，但由於獲得產生它們的力量，所以在那個時候也安立為存在。《中邊論釋》中說：『爲了獲得產生它們的力量，即使在等持中，也應知（思惟、語）這二者是存在的。即使在等持中，也不是正在進行正思惟或說話。』這樣解釋了這二者，其他的也是如此。

【English Translation】 It is a limb of the Noble Path. (The etymological explanation is:) Abandoning all defilements, (the noble ones cultivate) the Noble Path in order to realize liberation, hence it is a limb of the Noble Path. This is the accurate meaning. (In the 'Destruction of the Enemy,' the phrase 'the noble ones cultivate' is added later, the rest remains as before.) The basis of the designation is the classification and boundary. First is the basis of classification, which is the limb of the Noble Path. The aspect of classification is added after the word 'right,' respectively before each limb. Add at the end of each limb of the Noble Path. Among these eight limbs, through the Path of Seeing, one realizes in such a way (as stated in the 'Middle Way Commentary'), the Path of Seeing (the 'Great Commentary') truly realizes the nature of the two selflessnesses (wisdom), observing and understanding its meaning. These eight limbs are summarized into four limbs, among which the limb that belongs to complete cutting off is view, whose characteristic is observation. In each limb, add 'among which,' through seeing, one realizes suchness, to this (the 'Great Commentary') I realize suchness through the aspect (explanation) of hearing, thinking, and meditating. (Both) classify the realization of suchness, (both) quote in scriptures and treatises, and also show to others, the limb of the Noble Path that truly realizes the meaning of the twelve divisions of scriptures is: Right Thought (the intention of speech). As an antidote to false speech and other wrong speech, the speech act that purifies speech karma, motivated by right thought, enabling others to understand the correct meaning, is the limb of believing in right view. Speech. As an antidote to correcting improper behavior (explanation) and other evil actions (the 'Middle Way Extremes'), the bodily act that purifies bodily karma is the limb of believing in right conduct. Action Edge. As an antidote to both wrong speech and wrong action, the subsequent action that purifies both body and speech karma is the limb of believing in right livelihood. Livelihood. Thought, Speech, Action Edge, Livelihood, these do not actually exist during the samadhi of the Noble Path, but because of obtaining the power to generate them, they are also established as existing at that time. The 'Commentary on the Middle Way Extremes' says: 'In order to obtain the power to generate them, even in samadhi, one should know that these two (Thought, Speech) exist. Even in samadhi, one is not engaging in right thought or speaking.' Thus, these two are explained, and the others are also the same.

ཉིས་པོའང་རིགས་པ་ མཚུངས་སོ། །ཐུབ་དགོངས་སུ། ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལ་ནི། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ དང་ངག་དང་། ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་འཚོ་བ་དང་དྲན་པ། རྣམས་མི་སྲིད་དོ། །འོ་ན་ལམ་ལ་ སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་ཡན་ལག་བརྒྱད་སྒྲུབ་(ལམ་ལ་ཟེར་)པའི་ཆོས་སུ་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ ན། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐོབ་པས་དེའི་རང་བཞིན། ཟག་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཐོབ་སྟེ། གང་ཐོབ་པས་ལངས་ཀྱང་སླར་ཡང་ལོག་པའི་ངག་ལ་སོགས་ པ་ལ་མི་འཇུག་ཅིང་ཡང་དག་པའི་ངག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་འཇུག་གོ །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ མཚན་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཉེ་བར་བརྟགས་པ་ལས་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཉིད་དེ་གཞན་དུ་ན་ལམ་ ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལ་འགལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །དྲན་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་རྒྱུ་མཚན་ (བློ་བརྟན་དང་ཨ་བྷ་ཡའི་འཆད་ལུགས་ལྟར་ན། )མཚུངས་པས་དེ་ཡང་དེར་འདོད་དགོས་ཤིང་གཞན་དུ་ན་ དྲན་པ་ཡང་ངོ་། །ཡུན་རིང་བོར་(དབྱིག་)མི་སྐྱོ་བར་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོར་དེ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་ ལམ་བསྒོམ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་(བློ་)སྒོམ་སྤང་ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་ཡན་ལག་ནི། རྩོལ་བ། ཞི་ (དབྱིག་)གནས་དང་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་(མཚན་མ་ལ་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་བློ་བརྟན་མར་རོ། ། ) རྒྱུ་མཚན་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པས་བྱིང་རྒོད་མེད་པར་འཕགས་ལམ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་ བའི་ཆེད་དུ་ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་བསྒོམ་པ་གང་ཞིག ཞུམ་རྒོད་སོགས་སྒོམ་སྤང་ཉེ་ ཉོན་སྤོང་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་པ་ནི། དྲན་པ་(དབུས་བཤད་སོགས་)མངོན་ཤེས་སོགས་ཡོན་ཏན་ ཁྱད་པར་ཅན་(གནོད་དབྱིག་)མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་བསྒོམ་པའི་འཕགས་ ལམ་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །ཕྱི་མ་དེ་གསུམ་གྱིས་རིམ་བཞིན་ཉོན་སྒྲིབ་དང་བྲལ་ 2-148 བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་དག སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ཞེས་དབུས་ མཐའི་འགྲེལ་བཤད་དོ། །དེ་ཡི་འོག་ཏུ་ཇི་ལྟ་བུར། །རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་སྟེ། །རྣམ་ བཞག་ཇི་བཞིན་རྟོག་པ་དང་། །རྣམ་པར་བཞག་ལ་འཇུག་པ་དང་། །ལས་གསུམ་རྣམ་པར་ དག་པ་དང་། །ཤེས་བྱ་དག་དང་ལམ་དང་ནི། །ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ནི། །སྒྲིབ་པའི་ གཉེན་པོར་བསྒོམ་པའོ། །ཞེས་སོ། །ལྟ་རྟོག་རྩོལ་གསུམ་ཤེས་རབ། ངག་མཐའ་འཚོ་གསུམ་ ཚུལ་ཁྲིམས། (ཡིན་པས་བསོད་སྙོམས་སོགས་ལ་འཇུག་ཚེ་བྱ། གཞན་རྣམས་གནས་པའི་ཚེ་བྱ། ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་བློ་བརྟན་ མར་རོ། ། ) དྲན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་བོའོ། ། ཞེས་གནོད་འཇོམས་ཐུབ་དགོངས་སོ། །(མདོ་རྒྱན་ འགྲེལ་ཆེན་བློ་བརྟན་མར། ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་མདོར་ན་རྣམ་པ་གཉིས་བཞག་སྟེ། སྤྱོད་པའི་ཚེ་གང་བྱ་བ་དང་གནས་ པའི་ཚེ་གང་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི། བསོད་སྙོམ

【現代漢語翻譯】 二者道理相同。（《現觀莊嚴論》中）如佛所說，安住于道時，正思、語、業邊、活命和正念是不可能的。那麼，安住于道時，如何成為修習八支（指道）之法呢？由於獲得出世間法，其自性是獲得無漏的作意，獲得之後，即使起身，也不會再陷入虛妄語等，而會趨入正語等。因此，從因的角度對具有因的事物進行觀察，八支才能成立，否則與安住于道相違背。如是說。正念和正見，（按照智穩和無畏的解釋）道理相同，因此也必須這樣認為，否則正念也不成立。長期（精進）不懈，爲了對治所知障，修習斷除它的道之精進（智慧），是斷除修斷煩惱的支分，即精進。寂止（精進）、勝觀和舍（于相），以正念安住的理由，爲了無有沉掉而現證聖道，修習對治道之障礙，平息沉掉等修斷近煩惱的支分是正念（中觀等）。爲了現證神通等殊勝功德（利益），修習對治障礙的唯一聖道是等持。後面的三種依次是遠離煩惱障，以及圓滿等持、遠離入定之障礙。《中邊分別論釋》中說。其下如何？隨悟入，如實安立，如理作意，入于安立，三業清凈，以及所知清凈和道，是修習對治殊勝功德之障礙。如是說。見、思、精進是智慧，語邊、業邊、活命是戒律，（因此在行乞等行為時應如此，其餘時候應安住於此。如《現觀莊嚴論釋·智穩釋》所說。）正念和等持之蘊。如《現觀莊嚴論·現觀莊嚴論釋·智穩釋》所說。（《經莊嚴論釋·智穩釋》中說，這八支總的來說有兩種安立方式：行持時應如何，安住時應如何。其中，行持時，行乞

【English Translation】 The two are the same in reasoning. (As stated in the Abhisamayalankara) As the Buddha said, when abiding in the path, right thought, speech, action, livelihood, and mindfulness are impossible. Then, when abiding in the path, how does it become the practice of the eight limbs (referring to the path)? Because of obtaining the supramundane dharma, its nature is to obtain the uncontaminated attention, and after obtaining it, even if one rises, one will not fall into false speech, etc., but will enter into right speech, etc. Therefore, from the perspective of cause, observing the things that have cause, the eight limbs can be established, otherwise it contradicts abiding in the path. So it is said. Right mindfulness and right view, (according to the explanations of Lodro Tenpa and Abhaya) are the same in reasoning, so it must be considered in this way, otherwise right mindfulness will not be established. For a long time (diligence) without discouragement, in order to counteract the obscuration of knowledge, practicing the diligence (wisdom) of the path that eliminates it, is the limb of eliminating the afflictions to be abandoned by cultivation, that is, diligence. Tranquility (diligence), insight, and equanimity (towards signs), with the reason of abiding in mindfulness, in order to manifest the noble path without sinking or agitation, practicing to counteract the obstacles of the path, pacifying the limbs of eliminating the near afflictions to be abandoned by cultivation such as sinking and agitation is right mindfulness (Madhyamaka, etc.). In order to manifest special qualities such as clairvoyance (benefit), practicing the single-pointed noble path that counteracts obstacles is concentration. The latter three are successively free from the obscuration of afflictions, as well as perfect concentration, and free from the obstacles of entering into samadhi. It is said in the Commentary on Distinguishing the Middle from the Extremes. How is it below that? Following the realization, establishing as it is, attending to it as it should be, entering into the establishment, purifying the three actions, as well as purifying what is to be known and the path, is practicing to counteract the obstacles of special qualities. So it is said. View, thought, and diligence are wisdom, speech, action, and livelihood are discipline, (therefore, it should be done when engaging in begging, etc., and the rest should abide at this time. As stated in the Commentary on the Abhisamayalankara by Lodro Tenpa.) The aggregates of right mindfulness and concentration. As stated in the Ornament of the Sutras, Commentary on the Ornament of the Sutras by Lodro Tenpa. (In the Commentary on the Ornament of the Sutras by Lodro Tenpa, it is said that these eight limbs are generally established in two ways: how to act when practicing and how to abide when staying. Among them, when practicing, begging

ས་ལ་འཇུག་པ་དང་འཆག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ན་ནི་ཡང་དག་ པའི་ངག་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་འཚོ་བ་གསུམ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །གནས་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམ་པར་འཇུག་པ་སྟེ། དེའི་ ཚེ་ན་ཞི་གནས་བསྒོམ་པ་དང་། ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་གཉིས་བྱའོ། །ཞེས་ཏེ་གནས་པའི་ཚེ་གཞན་ལྔ་བྱའོ། །སྤྱོད་པ་ནི་རྒྱུ་བ་ལ་ ཟེར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་རྟོག་པ་དང་རྩོལ་བ་གསུམ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་ བ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་རྩོལ་བ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་སོ། །ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞི་གནས་ཉིད་དོ། །དྲན་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་འཁོར་རོ། །ཞེས་ སོ། ། ) བཤེས་སྤྲིང་འགྲེལ་པར། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་པོ། །ཡང་ དག་པའི་རེ་རེར་སྦྱར་ཏེ། འཚོ་བ་ནི་ཁ་གསག་དང་ལོག་འཚོ་སྤོང་བའོ། །རྩོལ་བ་ནི་བརྩོན་ འགྲུས་ཏེ། དེ་ཡང་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞིའོ། །དྲན་པ་ནི་དམིགས་པ་མ་བརྗེད་པའོ། །དེ་ ཡང་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞིའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་བསམ་གཏན་བཞིའོ། །ངག་ནི་དགེ་བའི་ ལས་ཀྱི་ལམ་བཞིའོ། །ལས་ཀྱི་མཐའ་ནི་ལས་ཀྱི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་དང་སྤོང་བའི་རང་ བཞིན་གསུམ་མོ། །རྟོག་པ་ནི་གནོད་སེམས་མེད་པ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ 2-149 སོགས་པ་སྟེ་དགེ་བའི་རྟོག་པ་རྣམ་པ་དུ་མའོ། །ཞེས་ཏེ། ཐུབ་དགོངས་སུ། ཕལ་ཆེར་དེ་ བཞིན་ནོ། །བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་འགྲེལ་བཅས་དང་མདོ་རྒྱན་འགྲེལ་ཆེན་སོགས་སུ་ཡང་ ཚུལ་གཞན་ཡང་སྣང་ངོ་། །དེ་དག་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཅི་རིགས་པའོ། །གྲངས་ངེས་ནི། ལྟ་བ་ ནི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། སྒོམ་ལམ་རྗེས་ཐོབ་(དབྱིག་)དེས་མཐོང་ལམ་གྱི་རྟོགས་ པ་ལ་(དབུས་བཤད་)བདག་གིས་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་(དབུས་)རྟོགས་སོ་ཞེས་མཐོང་ལམ་གཅོད་པས་ སོ། །(ཐུབ་དགོངས་དངོས་དབུས་བཤད་དོན། ) རྟོག་ངག་གཞན་གོ་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། རྟོག་པས་ཀུན་ ནས་བསླང་སྟེ་ངག་གིས་སེང་གེའི་(དབུས་)སྒྲ་སྒྲོགས་པས་གཞན་གྱིས་གོ་བར་ནུས་པས་སོ། ། ངག་མཐའ་འཚོ་གསུམ་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། ངག་གིས་བསྙད་(དམ་ པའི་ཆོས་ཞེས་བློ་)པ་དང་(དབྱིག་)འབེལ་བའི་གཏམ་གྱིས་(དབྱིག་)འདི་ནི་ཐོགས་(བློ་)པ་མེད་པ་དང་ དོན་ཤིན་ཏུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དང་འགལ་བ་མེད་པ་དང་དོན་གསལ་བར་(བློ་)བརྗོད་པ་ལས་ ན་འདིས་དེ་ཁོ་ན་ངེས་པར་རྟོགས་སོ་ཞེས་ལྟ་བའམ་ཤེས་རབ་རྣམ་དག་ཏུ་ཡིད་ཆེས་སོ། ། ལས་མཐས་སྲོག་གི་(བློ་)ཕྱིར་ཡང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་(དབྱིག་)མི་བྱེད་པར་(དབྱིག་)འདི་ནི་འཕགས་ པ་དགྱེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་(བློ་)དང་ལྡན་ནོ། །ཞེས་ཚུལ་ཁྲིམས་

【現代漢語翻譯】 安住于地和行走等行為。那時，應當安住于正語、正業和正命三種之中。安住是指進入禪定。那時，應當修習止觀二者。也就是說，安住之時，要行另外五支（正見、正思、正念、正精進、正定）。行是指遊走。正見、正思和正勤三者是毗缽舍那（Vipassanā，觀）的助伴。正見即是毗缽舍那本身。正思和正勤是毗缽舍那的助伴。正念和正定是奢摩他（Śamatha，止）的助伴。正定即是奢摩他本身，正念是奢摩他的助伴。 《親友書釋》中說：『正見是無漏的智慧。』將『正』字一一對應。正命是捨棄諂媚和邪命。正勤是精進，也就是四正斷。正念是不忘失所緣境，也就是四念住。正定是四禪。正語是四種善業道。正業是三種善業道和捨棄的自性。正思是無害心和出離心等多種善的思惟。』 如《聖解深密經》所說，大體如此。《不退轉輪經》的解釋以及《現觀莊嚴論》的釋論等中，也有其他的說法。這些是一個還是多個，視情況而定。數量的確定是：見是完全斷除的支分，是修道后得（dbyig），由此見道的證悟（dbus bshad），我證悟了這樣的東西（dbus），這樣斷除見道。思語是使他人理解的支分，以思發起，以語發出獅子吼（dbus），從而使他人能夠理解。語業命三者是使他人信任的支分，以語宣說（dam pa'i chos zhes blo）和（dbyig）相關的言語（dbyig），這沒有障礙（blo），意義非常確定，沒有矛盾，意義清晰地（blo）表達，從而使人確信他已經如實證悟，或者完全信任見或智慧。 以作業甚至爲了生命（blo）也不做不應該做的事情（dbyig），這具有聖者喜悅的戒律（blo）。這樣持戒。

【English Translation】 To abide in the ground and to perform actions such as walking. At that time, one should abide in the three: right speech, right action, and right livelihood. Abiding means entering into samadhi. At that time, one should cultivate both Śamatha (calm abiding) and Vipassanā (insight). That is to say, when abiding, one should practice the other five limbs (right view, right thought, right mindfulness, right effort, right concentration). Conduct refers to wandering. Right view, right thought, and right effort are the companions of Vipassanā. Right view is Vipassanā itself. Right thought and right effort are the companions of Vipassanā. Right mindfulness and right concentration are the companions of Śamatha. Right concentration is Śamatha itself, and right mindfulness is the companion of Śamatha. In the commentary on the 'Letter to a Friend,' it says: 'Right view is undefiled wisdom.' Apply 'right' to each one individually. Right livelihood is abandoning flattery and wrong livelihood. Right effort is diligence, which is the four right abandonments. Right mindfulness is not forgetting the object of focus, which is the four mindfulnesses. Right concentration is the four dhyanas. Right speech is the four virtuous paths of action. Right action is the three virtuous paths of action and the nature of abandonment. Right thought is thoughts such as harmlessness and renunciation, which are various virtuous thoughts.' As stated in the Saṃdhinirmocana Sūtra (Holy Profound Meaning Explanation Sutra), it is mostly the same. In the explanation of the Inexhaustible Intellect Wheel Sutra, as well as in the great commentary on the Ornament of Realization, there are also other methods. Are these one or many, depending on the situation? The determination of the number is: View is the limb of complete cutting off, it is the post-attainment of the path of cultivation (dbyig), thereby the realization of the path of seeing (dbus bshad), I have realized something like this (dbus), thus cutting off the path of seeing. Thought and speech are the limbs that make others understand, arising from thought, uttering the lion's roar with speech (dbus), thereby enabling others to understand. Speech, action, and livelihood are the limbs that make others trust, speaking with speech (dam pa'i chos zhes blo) and (dbyig) related words (dbyig), this has no obstruction (blo), the meaning is very definite, there is no contradiction, the meaning is clearly (blo) expressed, thereby making one certain that he has realized it as it is, or completely trusts the view or wisdom. By action, even for the sake of life (blo), not doing what should not be done (dbyig), this possesses the discipline (blo) that pleases the noble ones. Thus, maintaining discipline.

རྣམ་དག་ཏུ་ཡིད་ཆེས་སོ། ། འཚོ་བས། (ལུས་གནས་པ་ཙམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། ) རིགས་པ་དང་ཚོད་ཟིན་(བློ་)པར་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་ པ་(བློ་)ཚོལ་བས་ངེས་པར་འདིས་(བློ་)ནི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ལ་སྲེད་པ་སྤངས་སོ་ཞེས་(བློ་)ཡོ་བྱད་ བསྙུངས་པར་ཡིད་ཆེས་སོ། །(ཟླ་ཟེར་དུ་འཚོ་བའི་དོན་གྱིས་ཡོ་བྱད་ནི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཅེས་སོ། ། )ཤཱནྟིས། ཡོ་བྱད་ བསྙུངས་པ་ནི་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་ཕོངས་པར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་མདོ་བཏུས་འགྲེལ་པར་རོ། །ལྷག་མ་ གསུམ་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་སྟེ། བྱིང་རྒོད་དང་བྲལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དུས་ཀྱི་བརྩོན་ འགྲུས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བས་བསྡུས་པ་ནི་རྩོལ་བ་སྟེ། དེས་འཕགས་ལམ་བསྒོམས་ཏེ་སྒོམ་ སྤང་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་དོ། །དྲན་པས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ཞུམ་རྒོད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ 2-150 བྱེད་དེ། རྒོད་པའམ་རྒོད་དུ་(དབུས་བཤད་)དོགས་པ་ན་འཁོར་བའི་སྐྱོན་(མདོ་རྒྱན་འགྲེལ་ཆེན་བློ། ) སོགས་སྐྱོ་བར་(དབུས་བློ་)འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞི་གནས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན། བྱིང་ ངམ་བྱིང་(འགྲེལ་ཆེན་)དུ་དོགས་པ་ན་དེ་(དབུས་བཤད་)པའི་ཡོན་ཏན་(འགྲེལ་ཆེན་བློ། )སོགས་སེམས་ གཟེང་བསྟོད་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་བུ་དགའ་བར་(དབུས་བཤད་)འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་ པ་རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་རྒྱུན་མཚན། ཞི་ལྷག་རེ་རེས་སམ་ཟུང་འཇུག་གིས་(དབུས་)བྱིང་རྒོད་ ཀྱིས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་ལྷུན་(ཀུན་དབུས་)གྱིས་གྲུབ་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཏང་ སྙོམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །(བློ་བརྟན་ནོ། ། ) ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ མངོན་ཤེས་སོགས་དབང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་དེ། བསམ་(དབྱིག་)གཏན་ལ་ གནས་ནས་མངོན་ཤེས་(དབྱིག་)སོགས་སྒྲུབ་པས་སོ། །དབུས་མཐར། ཡོངས་སུ་གཅོད་དང་གོ་ བྱེད་དང་། །རྣམ་གསུམ་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ནི། ། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དེ་བརྒྱད་དོ། །ལྟ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོ་བྱད་བསྙུངས། །གཞན་ལ་རྣམ་པར་ རིག་བྱེད་འདོད། །ཉོན་མོངས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་དབང་། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོའོ། ། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བདེན་པ་མཐོང་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་ལ་སྒོམ་ པའི་ལམ་འབྱུང་བས་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་དེ་ན་ཡོད་དེ། དེ་ཡང་སྔར་བཤད་ལྟར་ཁྱད་ཆོས་བྱའོ། །སྤྱིར་མཐོང་ལམ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་ན་ཡོད་ དོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་དག་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་(ཞེས་པ་གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་ དུ་མཛད་པས་སོ། ། )ངོ་། །(ཀུན་བཏུས། ) བཞི་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བཞིན་ནོ། །(ཀུན་བཏུས། ) ལྔ་པ་ ནི། ཡོངས་སུ་གཅོད་(ཀུན་)བྱེད་དང་། གོ་བྱེད་དང་། ཡིད་ཆེས་བྱེད་དང

【現代漢語翻譯】 確信清凈。 生活方面：（爲了維持生命）以理智和適度（智慧）來尋求法衣等（智慧），確信通過這種方式（智慧）捨棄對資具的貪戀，從而減少資具。（以月光為生的含義是指資具是生活的資具。）夏瓦迪說：『減少資具就是因資具而貧困。』這是在《攝頌釋》中所說。其餘三種是調伏的支分：遠離沉掉和掉舉的等持時期的精進，以正確的見解攝持，就是努力。通過這種努力修習聖道，成為對治修斷煩惱的對治品。以正念對治近分的沉掉和掉舉。當懷疑掉舉或將要掉舉時，憶念輪迴的過患（《寶鬘論釋》），等等，憶念令人厭惡的事物，這是止的因緣。當懷疑沉沒或將要沉沒時，憶念它的功德（《寶鬘論釋》），等等，憶念使心提升的事物，比如令人喜悅的事物，這是勝觀的因緣。以止觀各自或雙運（中觀）對治沒有沉掉的近分煩惱，憶念自然成就，這是舍的因緣，通過這樣的憶念方式。（堅定智慧。）等持的神通等是對治不順品的力量，安住於三摩地，從而成就神通等。 《中邊分別論》中說：『完全斷除和能理解，以及三種使人確信。作為不順品的對治，就是道的八支。見和戒律減少資具，想要對他人進行教導。煩惱近分煩惱力量，是不順品的對治。』 第二，獲得通達真諦的見道，生起修道，因此聖道是修道的支分，所以在修道中存在。而且，如前所述，應作區分。一般來說，從見道到成佛之間都存在。 第三，與這些相應的（心和心所）（這是就主要方面而言）。（《攝類學》） 第四，如菩提支分一樣。（《攝類學》） 第五，完全斷除（一切），能理解，以及使人確信。

【English Translation】 Believing in purity. In terms of livelihood: (In order to sustain life) seeking robes and so on (wisdom) with reason and moderation (wisdom), believing that by this means (wisdom) one abandons attachment to possessions, thereby reducing possessions. (The meaning of living on moonlight is that possessions are the possessions of life.) Shantideva said: 'Reducing possessions is to be impoverished by possessions.' This is stated in the Compendium of Sutras Commentary. The remaining three are the limbs of taming: the effort during the samadhi period, free from dullness and agitation, gathered by the correct view, is exertion. Through this, one cultivates the noble path, becoming the antidote to the afflictions to be abandoned through cultivation. Mindfulness is the antidote to the afflictions of near-mindedness, dullness and agitation. When doubting agitation or about to be agitated, remembering the faults of samsara (Ornament of Sutras Commentary), etc., contemplating things that cause aversion, this is the cause of calm abiding. When doubting dullness or about to be dull, remembering its virtues (Ornament of Sutras Commentary), etc., contemplating things that uplift the mind, such as things that cause joy, this is the cause of superior seeing. By calm abiding and superior seeing individually or in union (Middle Way), counteracting the afflictions of near-mindedness without dullness and agitation, contemplating spontaneous accomplishment, this is the cause of equanimity, through such a way of contemplation. (Firm wisdom.) The superknowledges of samadhi, etc., are the antidote to the unfavorable aspects of power, abiding in samadhi, thereby accomplishing superknowledges, etc. The Middle Way and Extremes says: 'Completely cutting off and understanding, and the three that cause belief. As the antidote to the unfavorable aspects, these are the eight limbs of the path. View and discipline reduce possessions, wanting to teach others. Afflictions near afflictions power, are the antidote to the unfavorable aspects.' Second, obtaining the path of seeing that fully understands seeing the truth, the path of cultivation arises, therefore the noble path is a limb of the path of cultivation, so it exists in the path of cultivation. Moreover, as previously stated, distinctions should be made. Generally, it exists from the path of seeing to buddhahood. Third, the minds and mental factors that are in accordance with these (this is stated in terms of the main aspect). (Compendium) Fourth, like the limbs of enlightenment. (Compendium) Fifth, completely cutting off (everything), being able to understand, and causing belief.

་། ཉོན་མོངས་པའི། ཉེ་ ཉོན་གྱི། ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །(ཀུན་དངོས། ) དེ་ རྣམས་གང་དང་གང་ལས་བཤད་ནི་མཆན་བུ་ལས་ཤེས་སོ། །དེའི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ནི་སོ་བདུན་ 2-151 ལ་བགྲང་རྒྱུའོ། །དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི་ནས་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱི་བར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ན་ སློབ་མ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་ཆོས་སུ་འཛིན་པ་ ཅན་སོ་བདུན་ཡོད་ལ། ཆོས་སུ་བདེན་པར་མི་འཛིན་པའི་བྱང་པའི་སྔར་བཤད་ལྟར་སོ་བདུན་ ཡོད་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུའི་རྣམ་པ། སངས་རྒྱས་སའི་མཐར་ཕྱིན་པའི་སོ་བདུན་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ གྱི་ཤེས་རྣམ་དངོས་སོ། །ཞེས་སྦྱར་རོ། །རྒྱ་འགྲེལ་རྣམས་སུ་དེ་ཐེག་དམན་གྱིར་བཤད་ནས་ ཐེག་ཆེན་གྱི་ཞར་ལ་བཤད་པར་རློམ་པར་སྣང་སྟེ། ཟླ་ཟེར་དུ། དེ་བཤད་ཟིན་ཞེས་པའི་རྗེས་ སུ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་ ཕྱིར་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ལས་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་ མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ནང་དུ་བསྡུས་ནས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། ། ༈ ལམ་ཤེས་སམ་དེ་རྗེས་མཐུན་པའི་རྣམ་པ་བཤད་པ། གཉིས་པ། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ལའང་བྱང་པའི་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཉིས་ ཡོད་པ་ལ། རྒྱུའི་རྣམ་པ་དང་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་གོ་བར་བྱ་ཞིང་། དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ པ་ལ་ལམ་(ཨཱརྱ་དངོས་)དྲུག་སྟེ། གཉེན་པོའི། སྤྲུལ་བའི། མཐོང་ཆོས་ལ་བདེར་གནས་ཀྱི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི། སྤོང་བའི། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྣམ་པའོ། ། ༈ གཉེན་པོའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ། དང་པོ་ལ་ གཉིས་ཏེ། མདོ་བསྟན་བཅོས་གཞན་གྱི་ལུགས་དང་། མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་འདིའི་ལུགས་ གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བཤད། ཡུལ་ཅན་སྒོ་གསུམ་ཏིང་ ངེ་འཛིན་བཤད། དེ་རྒྱུ་ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་བཞི་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། (བཤད་སྦྱར་འགྲེལ་ཆེན་བློ་བརྟན་ མར་)ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་བདག་གཉིས་མེད་པ་ནི། སྟོང་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དེས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་(འགྲེལ་ཆེན་)རོ། །བདག་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་རྟེན་ཉེར་ལེན་ཕུང་ ལྔ་ནི་སྨོན་མེད་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་བདག་གཉིས་མེད་པར་གཉིས་སུ་འཁྲུལ་ 2-152 བ་འབྱུང་བའི་གནས་དང་རྟེན་ཡིན་ཞིང་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་སོགས་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཅན་ཡིན་ པས་སྨོན་བྱ་མིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དམིགས་སོ། །(འགྲེལ་ཆེན་ཇི་བཞིན་ནོ། ། ) རྟེན་དེ་འདྲ་དེ་རྟག་ཏུ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་(བློ་དངོས་)འགོག་བདེན་ཡོངས་གྲུབ་(བློ་དངོས་)ན

【現代漢語翻譯】 『ཉོན་མོངས་པའི། ཉེ་ཉོན་གྱི།』（煩惱，近煩惱）能遮蔽殊勝的功德，是殊勝功德的對治。（《俱舍論》）這些是從哪裡講解的，可以從註釋中得知。這八種相在三十七道品中計數。 如是，從四念住到八支道，對於聲聞乘的弟子來說，有三十七種作為通往一切智智之道的所依之法，他們執著這些法。而對於不執著法為真實的菩薩來說，如前所述，有三十七種作為一切智智之因的相。圓滿成佛之地的三十七道品，是一切智智的真實智慧之相。應如是理解。在印度釋論中，有人認為這是小乘的說法，並自詡為在大乘中順帶提及。但在《月燈經》中，在說完這些之後，也說菩薩們爲了成辦一切法，爲了利益一切眾生，應將這些不執著之體性，融入空性和悲心無別的菩提心中修持。 第二，宣說道智或與之相應的相。道智的相也有菩薩的相和佛陀的相兩種。應理解為因之相和果之相。就前者而言，有六種道（梵文：ārya dngos，聖者真實）：對治道、幻化道、現法樂住道、出世間道、斷道和佛陀之道的相。 首先，對治道有二：一是經論其他宗派的觀點，二是本經論的觀點。第一種觀點中，宣說了三種三摩地的行境，具有行境的三門三摩地，以及作為其因的四法聚。第一點是：（《釋疏·大疏·智軍》）對遍計的二我（人我、法我）的無有，是空性三摩地的所緣，因此以彼而緣之。（《大疏》）執著二我的所依——五取蘊，是無愿三摩地的所緣，因為它是二我無有之處，是產生二取迷亂之處，是生老病死等各種痛苦之源，所以應緣于『不應希求』。 （《大疏》如是說。） 如是所依，恒常寂滅的（智軍真實）滅諦圓成實（智軍真實），是無相三摩地的所緣，因為它是無常、痛苦、空性、無我的體性，所以不以相來緣之。

【English Translation】 『ཉོན་མོངས་པའི། ཉེ་ཉོན་གྱི།』 (nyon mongs pa'i, nye nyon gyi - Afflictions, Near Afflictions) obscures the distinguished qualities and acts as an antidote to them. (From the Abhidharmakośa) It is understood from the commentaries where these are explained. These eight aspects are counted within the thirty-seven factors of enlightenment. Thus, from the four mindfulnesses to the eightfold path, for the disciples of the Śrāvakayāna, there are thirty-seven aspects that serve as the basis for the path to omniscience, and they hold onto these dharmas. For the Bodhisattvas who do not grasp dharmas as real, as previously explained, there are thirty-seven aspects that are the cause of omniscience. The thirty-seven factors of enlightenment that culminate in Buddhahood are the actual wisdom aspects of omniscience. It should be understood in this way. In Indian commentaries, some consider this to be a Hīnayāna teaching and boast of mentioning it incidentally in the Mahāyāna. However, in the Moon Lamp Sutra, after saying this, it is also said that Bodhisattvas, in order to accomplish all dharmas and to benefit all beings, should cultivate these non-grasping entities by integrating them into the mind of enlightenment, which is inseparable from emptiness and compassion. Secondly, explaining the aspects of path knowledge or what is in accordance with it. The aspects of path knowledge also have two types: the aspects of Bodhisattvas and the aspects of Buddhas. These should be understood as the aspects of cause and the aspects of result. Regarding the former, there are six paths (Sanskrit: ārya dngos, Noble Truths): the aspects of the antidote path, the emanation path, the path of dwelling in bliss in this life, the supramundane path, the abandonment path, and the path of Buddhahood. Firstly, the antidote path has two aspects: one is the view of other schools of sūtras and śāstras, and the other is the view of this sūtra and śāstra. In the first view, the objects of the three samādhis are explained, the three doors of samādhi possessing objects, and the four collections of dharmas that are their cause. The first point is: (From the Commentary on the Explanation, Great Commentary, Lodrö Tenma) The absence of the two selves (self of person and self of phenomena) that are completely imputed is the object of the samādhi of emptiness, and therefore it is focused upon by it. (From the Great Commentary) The five aggregates of appropriation, which are the basis for grasping at the two selves, are the object of the wishless samādhi, because it is the place where confusion arises about the absence of the two selves, and it is the source of various sufferings such as birth, aging, sickness, and death, so it should be focused upon as 『not to be wished for.』 (The Great Commentary says exactly this.) Such a basis, the permanently pacified (Lodrö Tenma's actual words) cessation truth, the perfectly established (Lodrö Tenma's actual words), is the object of the signless samādhi, because it is the nature of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, so it is not focused upon with signs.

ི་ མཚན་མེད་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དམིགས་ན་(དངོས་)ཡོངས་གྲུབ་ནི་མིག་ དང་གཟུགས་སོགས་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམིགས་སོ། །ཞེས་ སོ། །(འགྲེལ་ཆེན་དངོས། ) ཏིང་འཛིན་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། བདག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་ དང་། །བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྟེན་དང་ནི། །དེ་རྟེན་ཉེར་ཞི་ཡིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་ པ་ནི། ཡུལ་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ཞེས་གསུང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ནོར་ཏེ། ཉེར་ལེན་ཕུང་བོ་རྣམ་པར་ ཐར་བའི་སྒོར་ཅི་ལྟར་རིགས། འགྲེལ་པ་གང་ལས་བཤད། དེས་ན་ཡུལ་བདག་མེད་གཉིས། (བཤད་སྦྱར་འགྲེལ་ཆེན་དངོས། )ཉེར་ལེན་ཕུང་ལྔ། མྱང་འདས་སམ། (བཤད། ) དེ་དག་(འགྲེལ་ཆེན་)ཞི་བའི་ ཡོངས་གྲུབ་གསུམ་ཡོད་པས་ཡུལ་ཅན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སོགས་གསུམ་སྟེ། (འགྲེལ་ ཆེན། ) བདག་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་བདག་མེད་གཉིས་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་བདག་གཉིས་མེད་པར་(དབྱིག་)ཤེས་པར་(རྩ་བ་ )བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བཤད་(འགྲེལ་ཆེན་)དེ། དེས་དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་སོ། །བདག་འཛིན་གྱི་རྟེན་ཉེར་ ལེན་ཕུང་(འགྲེལ་ཆེན་)ལྔ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཤིང་མ་ཆགས་(འགྲེལ་ཆེན་)པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་ པ་ནི་སྨོན་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། བདག་འཛིན་གྱི་རྟེན་དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །(བཤད་པ་ དབྱིག། ) དེས་དེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་(འགྲེལ་ཆེན་)རང་བཞིན་ཅན་དུ་ཤེས་ནས་སྤོང་བར་བྱེད་པས་སོ། ། བདག་གཉིས་སུ་འཁྲུལ་བ་སྤངས་པ་དང་ཉེར་ལེན་ཕུང་ལྔ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་མྱང་འདས་(བཤད་ )ཡོངས་གྲུབ་ལ་རྒྱུན་དུ་དགའ་བ་ཅན་གྱི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་མཚན་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ ཏེ། བདག་འཛིན་གྱི་རྟེན་ཉེ་བར་ཞི་བ་མྱང་འདས་ཡོངས་གྲུབ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ་ 2-153 (འགྲེལ་ཆེན་)ཡིན་ནོ། །དེས་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་སོ། །དེ་ནི་གཟུང་འཛིན་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །རྣམ་པ་ གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་རྒྱབ་གྱིས་ཕྱོགས། །རྟག་ཏུ་དགའ་དང་ལྡན་པའོ། ། ཡོངས་སུ་ཤེས་དང་སྤང་བ་དང་། །མངོན་སུམ་དུ་ནི་བྱ་བའི་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་ཏིང་ འཛིན་རྣམས། །དོན་རྣམ་གསུམ་དུ་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སེམས་ ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་བཞེད་པས། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ། །ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་ནི་རྣམ་པ་བཞི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་བཤད། །ཅེས་ཏེ། ཟག་བཅས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་གཉིས་ནི་སྨོན་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐམས་ ཅད་མི་རྟག་(བཤད་སྦྱར་)ཅིང་སོག་ལེ་བསྲེགས་པའི་(བཤད་སྦྱར་)སོ་དང་(འགྲེལ་ཆེན་)འདྲ་བར་རིག་ ནས་(འགྲེལ་ཆེན་)དེ་ལ་ཆགས་(འགྲེལ་ཆེན་

【現代漢語翻譯】 無相三摩地之所緣：如何緣呢？（實）圓成實性是遠離眼和色等一切相的。如是緣。這是（《釋論》原文）。三種三摩地的行境是：兩種無我相，以及我執之所依，和依彼而寂滅。如是說。第二，說境是三解脫門，這是非常錯誤的。取蘊怎麼能是解脫之門呢？出自哪個解釋？因此，境是二無我。（《釋論合注》原文）取蘊五蘊是涅槃嗎？（釋）這些（《釋論》）有寂滅的圓成實性三種，因此有境空性三摩地等三種。（《釋論》）不分別二我，對二無我一心專注的三摩地是空性三摩地，爲了（勝義）了知（根本）二無我而宣說（《釋論》）的。因此，通過它而領會。背離我執之所依取（《釋論》）五蘊，不執著（《釋論》）的一心專注是無愿三摩地，爲了捨棄我執之所依。 （釋勝義）因此，通過它而知曉痛苦的（《釋論》）自性而捨棄。捨棄了對二我的錯覺，對取蘊五蘊寂滅的涅槃（釋）圓成實性常懷喜悅的一心專注是無相三摩地，爲了現證我執之所依寂滅的涅槃圓成實性而宣說（《釋論》）的。 因此，通過它而現證。那是爲了能取所取之自性，應知為三種。不分別而背離，恒常具有喜悅。爲了完全了知和捨棄，以及現前，空性等三摩地，完全宣說了三種意義。如是說。第三，爲了利益有情，作為三摩地的因，法的總攝有四種，為菩薩們宣說。即：有漏的一切行是無常和痛苦，這是無愿三摩地的因，因為一切都是無常的（釋合），並且像燒焦的（釋合）牙齒（《釋論》）一樣認知（《釋論》），因此不執著（《釋論》）。

【English Translation】 The object of the signless samadhi: How to focus? (Reality) The perfectly established reality is free from all signs such as eyes and forms. Thus focus. This is (Original Commentary). The realm of the three samadhis is: the two aspects of selflessness, as well as the basis of ego-grasping, and the quiescence based on it. Thus it is said. Second, saying that the object is the three doors of liberation is very wrong. How can the aggregates of grasping be the door of liberation? From which explanation does it come? Therefore, the object is the two selflessnesses. (Original Commentary Combined Notes) Are the five aggregates of grasping Nirvana? (Explanation) These (Commentary) have three kinds of perfectly established reality of quiescence, therefore there are three kinds of object emptiness samadhi, etc. (Commentary) Without distinguishing the two selves, the samadhi of focusing on the two selflessnesses is the emptiness samadhi, which is said (Commentary) in order to (ultimate) know (root) the two selflessnesses. Therefore, understand it through it. Turning away from the grasping (Commentary) five aggregates, the one-pointed mind without attachment (Commentary) is the desireless samadhi, in order to abandon the basis of ego-grasping. (Explanation of Meaning) Therefore, abandon it by knowing its (Commentary) nature of suffering. Abandoning the illusion of the two selves, the one-pointed mind that is always joyful towards the Nirvana (Explanation) perfectly established reality of the quiescence of the five aggregates is the signless samadhi, which is said (Commentary) in order to manifest the Nirvana perfectly established reality of the quiescence of the basis of ego-grasping. Therefore, manifest it through it. That is because of the nature of the grasper and the grasped, it should be known as three kinds. Not distinguishing and turning away, always having joy. In order to fully know and abandon, and to manifest, the samadhis such as emptiness, the three meanings are fully declared. Thus it is said. Third, in order to benefit sentient beings, as the cause of samadhi, there are four kinds of Dharma summary, which are declared to Bodhisattvas. That is: all contaminated actions are impermanent and suffering, which is the cause of the desireless samadhi, because everything is impermanent (Explanation Combined), and like burnt (Explanation Combined) teeth (Commentary), recognize (Commentary), therefore do not attach (Commentary).

) ཤིང་སྨོན་པར་(གཉིས་ཀ་)མི་བྱེད་པས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ ཅད་བདག་མེད་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་(འགྲེལ་ཆེན་)བདག་ གཉིས་མེད་པར་བསྒོམས་(འགྲེལ་ཆེན་)ན་དེ་འགྲུབ་པས་(འགྲེལ་ཆེན་)སོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་ པ་ཞི་བ་ནི་མཚན་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་སྟེ། འདིར་མྱང་འདས་ནི་དབང་བོ་(ཀུན་བཏུས་) དང་ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་དང་བྲལ་བ་རྟོག་དཔྱོད་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པས་དེ་ བསྒོམས་ན་དེ་འགྲུབ་པས་(ཀུན་བཏུས་)སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་དེ་བཞི་ཡང་། བརྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་ བཞི་བོ་དེ། །མེད་པའི་དོན་དང་རྣམ་རྟོག་དོན། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་དོན་ཁོ་ན་དང་། །རྣམ་རྟོག་ཉེ་ བར་ཞི་བའི་དོན། །ཞེས་ཏེ། འདིར་སྐྱེ་འཇིག་གི་དོན་ནི་མི་རྟག་པའི་དོན་མིན་གྱི་རྟག་ཏུ་མེད་ པའི་དོན་ནི་མི་རྟག་པའི་དོན་ཏེ། གང་རྟག་ཏུ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདུས་བྱས་རྣམས་ལ་ཀུན་ བརྟགས་པའི་གང་ཟག་དང་ཆོས་རྣམས་རི་བོང་རྭ་བཞིན་(ཀུན་བཏུས་)དུ་མེད་དེ། ཀུན་(ཀུན་བཏུས་ )བརྟགས་རྟག་ཏུ་མེད་པའི་དོན་ནི། མི་རྟག་པའི་དོན་ཏེ་(བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་དྲངས་དེ་མི་རྟག་པའི་ དོན་གང་ཞེ་ན་མེད་པ་དང་མི་རྟག་པའི་དོན་མ་ཡིན་ནོ། །མི་རྟག་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་ 2-154 པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་འཇིག་པ་གང་ཡང་མེད་དེ། འདི་ནི་མི་རྟག་པའི་དོན་ནོ། །ཞེས་སོ། ། )ཞེས་སོ། །འདུ་བྱེད་རང་ཉིད་ རྟག་པར་མེད་པའི་དོན་ཞེས་པ་ནི་གཏན་མ་དགོངས་སོ། །ཡང་དག་པ་མིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ གི་དོན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་སྟེ་གཟུང་འཛིན་དུ་རྟོག་(དབྱིག་)པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་གཞན་གྱི་ (དབྱིག་)དབང་གི་དངོས་པོ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཙམ་དུ་འཁོར་བར་སྡུག་བསྔལ་བས་ ཞེས་(དབྱིག་)སོ། །དེ་སླུ་བའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཞེས་བཤད་སྦྱར་རོ། །ཀུན་བརྟགས་པའི་ བདག་གཉིས་མེད་ཀྱི་བདག་གཉིས་སུ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཙམ་(བཤད་སྦྱར་)དང་ཐ་སྙད་ཙམ་(བཤད་ སྦྱར་)ཡོད་པས་བདག་མེད་དོ། །སེམས་སེམས་བྱུང་གི་རྣམ་རྟོག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྡུག་བསྔལ་ (བཤད་སྦྱར་)གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་སོ་སོར་བརྟགས་པས་(བཤད་སྦྱར་)འགོག་པའི་ཕྱིར་(བཤད་སྦྱར་)ཞི་ བ་མྱང་འདས་ཀྱི་དོན་ཏེ། འགྲེལ་པ་འགྲེལ་བཤད་དག་གོ །གཉིས་པ་ནི། གཉེན་པོའི་ལམ་ ལ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཡོད། གསུམ་གང་ན། རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་གསུམ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་ འདའ་བར་འགྱུར་ཞིང་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བའི་སྒོ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་ཞེས་སྒྲ་ སྦྱོར་བམ་གཉིས་ལས་སོ། །དེ་གསུམ་གང་ན། གོ་རིམ་བཞིན་སྦྱར་ན་ཕུང་བོའི་སྟོང་པ་དང་ བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་བྱང་འཕགས་དབང་རྣོན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ ནི་ཆོས་ཅན། རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྟོང་ཉ

【現代漢語翻譯】 因此，不執著于樹木（兩種）。一切法無我，是空性三摩地之因。如果修習斷除遍計所執的二我（補註），就能成就（補註）。涅槃寂靜是無相三摩地之因。此處涅槃是指遠離根（總集）和境等相，超越一切分別思擇，修習此法就能成就（總集）。四法印是：穩固者的四種是：無有之義，分別之義，唯遍計之義，分別寂滅之義。此處生滅之義並非無常之義，而是恒常無有之義才是無常之義。什麼是恒常無有呢？對於有為法，遍計所執的補特伽羅和法，如兔角般（總集）不存在。遍計（總集）恒常無有之義，即是無常之義（引自《無盡慧經》，無常之義是什麼呢？不是無有和無常之義。無常之義是法無我，因為自性空寂，所以沒有任何壞滅，這就是無常之義。）如是說。有為法自身恒常無有之義，並非究竟之義。非真實的分別之義是痛苦，即執著能取所取的（勝友）心和心所，是其他（勝友）自在之事物，本身就是痛苦。僅僅如此，在輪迴中就是痛苦。因為欺騙，所以是痛苦。如是解釋。遍計所執的二我，只有二我的遍計和名言（解釋），所以是無我。心和心所的顛倒分別，痛苦（解釋）的事物，分別觀察（解釋），爲了斷除（解釋），寂滅是涅槃之義。註釋和解釋如是說。第二，對治道有三種。哪三種呢？三種解脫門，是趨向涅槃，從輪迴中解脫之門，所以稱為解脫門，出自《聲釋二品》。哪三種呢？按照順序，蘊的空性和無我的相，現證的聖者，根器敏銳者的三摩地是法，是空性解脫門。 因此，不執著于樹木（兩種）。一切法無我，是空性三摩地之因。如果修習斷除遍計所執的二我（補註），就能成就（補註）。涅槃寂靜是無相三摩地之因。此處涅槃是指遠離根（總集）和境等相，超越一切分別思擇，修習此法就能成就（總集）。四法印是：穩固者的四種是：無有之義，分別之義，唯遍計之義，分別寂滅之義。此處生滅之義並非無常之義，而是恒常無有之義才是無常之義。什麼是恒常無有呢？對於有為法，遍計所執的補特伽羅和法，如兔角般（總集）不存在。遍計（總集）恒常無有之義，即是無常之義（引自《無盡慧經》，無常之義是什麼呢？不是無有和無常之義。無常之義是法無我，因為自性空寂，所以沒有任何壞滅，這就是無常之義。）如是說。有為法自身恒常無有之義，並非究竟之義。非真實的分別之義是痛苦，即執著能取所取的（勝友）心和心所，是其他（勝友）自在之事物，本身就是痛苦。僅僅如此，在輪迴中就是痛苦。因為欺騙，所以是痛苦。如是解釋。遍計所執的二我，只有二我的遍計和名言（解釋），所以是無我。心和心所的顛倒分別，痛苦（解釋）的事物，分別觀察（解釋），爲了斷除（解釋），寂滅是涅槃之義。註釋和解釋如是說。第二，對治道有三種。哪三種呢？三種解脫門，是趨向涅槃，從輪迴中解脫之門，所以稱為解脫門，出自《聲釋二品》。哪三種呢？按照順序，蘊的空性和無我的相，現證的聖者，根器敏銳者的三摩地是法，是空性解脫門。

【English Translation】 Therefore, do not cling to trees (both). The absence of self in all dharmas is the cause of the samadhi of emptiness. If one cultivates the absence of the two selves that are imputed (annotation), then it will be accomplished (annotation). Nirvana, which is peace, is the cause of the signless samadhi. Here, nirvana refers to being free from signs such as faculties (compendium) and objects, and transcending all conceptual discernment. If one cultivates this, it will be accomplished (compendium). The four seals of dharma are: The four of the steadfast ones are: the meaning of non-existence, the meaning of discrimination, the meaning of only imputation, and the meaning of the pacification of discrimination. Here, the meaning of arising and ceasing is not the meaning of impermanence, but the meaning of constant non-existence is the meaning of impermanence. What is constantly non-existent? For conditioned phenomena, the person and dharmas that are imputed are non-existent like rabbit horns (compendium). The meaning of imputation (compendium) being constantly non-existent is the meaning of impermanence (quoted from the Sutra of Inexhaustible Intelligence, what is the meaning of impermanence? It is not the meaning of non-existence and impermanence. The meaning of impermanence is the absence of self in dharmas, because it is empty of its own nature, so there is no destruction in it. This is the meaning of impermanence.) Thus it is said. The meaning of conditioned phenomena themselves being constantly non-existent is not the ultimate meaning. The meaning of unreal discrimination is suffering, that is, the mind and mental factors that grasp the apprehended and the apprehender (friend), are themselves the suffering of things under the control of others (friend). Just that much is suffering in samsara. Because it deceives, it is suffering. Thus it is explained. The two selves that are imputed only have the imputation and terminology (explanation) of the two selves, so there is no self. The inverted discrimination of mind and mental factors, the objects of suffering (explanation), are individually examined (explanation), and for the sake of cessation (explanation), peace is the meaning of nirvana. The commentaries and explanations say so. Second, there are three aspects to the antidote path. What are the three? The three doors of liberation, which are the doors to nirvana and liberation from samsara, are therefore called the doors of liberation, from the two volumes of Sound Explanation. What are the three? In order, the samadhi of the noble ones who directly realize the emptiness of the aggregates and the aspect of no-self, the sharp-witted ones, is the dharma, it is the door of emptiness liberation. Therefore, do not cling to trees (both). The absence of self in all dharmas is the cause of the samadhi of emptiness. If one cultivates the absence of the two selves that are imputed (annotation), then it will be accomplished (annotation). Nirvana, which is peace, is the cause of the signless samadhi. Here, nirvana refers to being free from signs such as faculties (compendium) and objects, and transcending all conceptual discernment. If one cultivates this, it will be accomplished (compendium). The four seals of dharma are: The four of the steadfast ones are: the meaning of non-existence, the meaning of discrimination, the meaning of only imputation, and the meaning of the pacification of discrimination. Here, the meaning of arising and ceasing is not the meaning of impermanence, but the meaning of constant non-existence is the meaning of impermanence. What is constantly non-existent? For conditioned phenomena, the person and dharmas that are imputed are non-existent like rabbit horns (compendium). The meaning of imputation (compendium) being constantly non-existent is the meaning of impermanence (quoted from the Sutra of Inexhaustible Intelligence, what is the meaning of impermanence? It is not the meaning of non-existence and impermanence. The meaning of impermanence is the absence of self in dharmas, because it is empty of its own nature, so there is no destruction in it. This is the meaning of impermanence.) Thus it is said. The meaning of conditioned phenomena themselves being constantly non-existent is not the ultimate meaning. The meaning of unreal discrimination is suffering, that is, the mind and mental factors that grasp the apprehended and the apprehender (friend), are themselves the suffering of things under the control of others (friend). Just that much is suffering in samsara. Because it deceives, it is suffering. Thus it is explained. The two selves that are imputed only have the imputation and terminology (explanation) of the two selves, so there is no self. The inverted discrimination of mind and mental factors, the objects of suffering (explanation), are individually examined (explanation), and for the sake of cessation (explanation), peace is the meaning of nirvana. The commentaries and explanations say so. Second, there are three aspects to the antidote path. What are the three? The three doors of liberation, which are the doors to nirvana and liberation from samsara, are therefore called the doors of liberation, from the two volumes of Sound Explanation. What are the three? In order, the samadhi of the noble ones who directly realize the emptiness of the aggregates and the aspect of no-self, the sharp-witted ones, is the dharma, it is the door of emptiness liberation.

ིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་གྱི་བྱང་འཕགས་ ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཆོས་ཅན། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་དེས་བྱས་པ་བདག་གིར་ ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་འདྲའོ། །ཕུང་བོའི་སྟོང་བདག་གཉིས་ཀྱང་ཆོས་ཅན། རྣམ་ ཐར་སྒོ་སྟོང་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་དང་གཅིག་པའི་བདག་གིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པས་ སོ། །དེ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ན་ཐར་བར་འགྱུར་བས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཐེག་ཆེན་འགོག་ བདེན་གྱི་རྣམ་པ་བཞི་ཆོས་ཅན། རྣམ་པར་ཐར་སྒོ་མཚན་མེད་ཡིན་ཏེ། གཟུང་འཛིན་བདེན་ འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གི་མཚན་མ་ལམ་བདེན་གྱིས་མེད་པར་བྱས་པའི་སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས་ 2-155 ཡིན་པས་སོ། །ཐེག་ཆེན་ལམ་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་བཞི་ཆོས་ཅན། རྣམ་ཐར་ཀྱི་སྒོ་མཚན་མེད་ ཡིན་ཏེ། གཟུང་འཛིན་བདེན་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གི་མཚན་མ་སེལ་བྱེད་ཀྱི་ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་ཆ་ཡིན་པས་སོ། །ཐེག་ཆེན་འགོག་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ བྱང་འཕགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཆོས་ཅན། རྣམ་ཐར་སྒོ་མཚན་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ཏེ། རྣམ་རྟོག་གི་མཚན་མ་མེད་པའི་བྱང་འཕགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཆོས་ཅན། བདག་ལྟ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཏེ་རྒྱུར་ཡོད་པ་(གསེར་)ཅན་ནམ་འབྲས་བུར་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་གཟུང་ འཛིན་བདེན་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲའི་རྣམ་རྟོག་གི་མཚན་མ་ཞི་བའི་ ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་སོ། །(མཛོད་དུ་མཚན་མེད་ཞི་བའི་རྣམ་པ་ཡིས། །ཞེས་འགོག་ བདེན་གྱི་ཞི་བའི་རྣམ་པ་གཅིག་པུ་མཚན་མེད་དུ་བཤད་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཁོ་ནའི་ལུགས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཨཱརྱའོ། ། ) ཟག་བཅས་ ཀྱི་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་བདེན་པའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་སོགས་ཆོས་ཅན། རྣམ་པར་ཐར་སྒོ་སྨོན་མེད་ཀྱི་དམིགས་པ་ ཡིན་ཏེ། སྐྱོན་དང་བཅས་པས་དོར་བྱ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་རིག་པའི་བྱང་ འཕགས་དབང་རྣོན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཅན། རྣམ་པར་ཐར་སྒོ་སྨོན་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲའི་བྱང་འཕགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཁམས་གསུམ་པ་ ལ། བླང་བྱར་སྨོན་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་སྡུག་བསྔལ་དུ་མངོན་སུམ་དུ་རིག་ པའི་སློབ་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །གནོད་འཇོམས་སུ། ཀུན་བརྟགས་པ་རྣམས་མཚན་ཉིད་མེད་ པར་མཐོང་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་ མཐོང་བ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །གཞན་གྱི་དབང་ལ་མི་མཐུན་པར་མཐོང་ བ་ནི་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཞེས་སོགས། རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་སོ། །གཏན་ལ་ དབབ་པ་བསྡུ་བར། སྟོང་ཉ

【現代漢語翻譯】 是寂止的等持，因為它是如此的聖者之等持。如果是這樣，那麼它就是我執以及由它所產生的我所執的對治，理由相同。蘊的空與無我，也是解脫之門空性，因為它是以獨立和單一的我所空之空性。如果能現量證悟它，就能解脫，所以才這麼說。大乘滅諦的四種行相，是解脫之門無相，因為以所取能取、實執的分別念之相，被道諦所滅的圓滿斷證。大乘道諦的四種行相，是解脫之門無相，因為是去除所取能取、實執的分別念之相的無漏智慧之分。對於大乘滅道之行相，心一境性安住的聖者之等持，是解脫之門無相之等持，因為是無分別念之相的聖者之等持。它是具有我見之因，即具有因或果的所取能取、實執之分別唸的對治，因為它是平息如此分別念之相的大乘聖者之證悟。（《俱舍論》中說，『以無相寂靜之行相』，將滅諦的寂靜之行相單獨說成無相，是唯有聲聞乘的觀點。阿阇梨說。）有漏的無常和痛苦之行相，以及集諦之行相的自性，即痛苦之因集等，是解脫之門無愿之所緣，因為是有過失而應捨棄的。現量了知這些的聖者利根之等持，是解脫之門無愿之等持，因為是如此的聖者之等持。如果是這樣，那麼它就是對於三有，希求作為應取之物的對治，因為是現量了知三有為痛苦的學道。在《損毀論》中說，將遍計所執視為無自性，是空性之等持。將圓成實視為寂靜之自性，是無相之等持。將依他起視為不一致，是無愿之等持。等等，具有理由。在《抉擇攝要》中，空性 是寂止的等持，因為它是如此的聖者之等持。如果是這樣，那麼它就是我執以及由它所產生的我所執的對治，理由相同。蘊的空與無我，也是解脫之門空性，因為它是以獨立和單一的我所空之空性。如果能現量證悟它，就能解脫，所以才這麼說。大乘滅諦的四種行相，是解脫之門無相，因為以所取能取、實執的分別念之相，被道諦所滅的圓滿斷證。大乘道諦的四種行相，是解脫之門無相，因為是去除所取能取、實執的分別念之相的無漏智慧之分。對於大乘滅道之行相，心一境性安住的聖者之等持，是解脫之門無相之等持，因為是無分別念之相的聖者之等持。它是具有我見之因，即具有因或果的所取能取、實執之分別唸的對治，因為它是平息如此分別念之相的大乘聖者之證悟。（《俱舍論》中說，『以無相寂靜之行相』，將滅諦的寂靜之行相單獨說成無相，是唯有聲聞乘的觀點。阿阇梨說。）有漏的無常和痛苦之行相，以及集諦之行相的自性，即痛苦之因集等，是解脫之門無愿之所緣，因為是有過失而應捨棄的。現量了知這些的聖者利根之等持，是解脫之門無愿之等持，因為是如此的聖者之等持。如果是這樣，那麼它就是對於三有，希求作為應取之物的對治，因為是現量了知三有為痛苦的學道。在《損毀論》中說，將遍計所執視為無自性，是空性之等持。將圓成實視為寂靜之自性，是無相之等持。將依他起視為不一致，是無愿之等持。等等，具有理由。在《抉擇攝要》中，空性

【English Translation】 It is the Samadhi of Serenity, because it is the Samadhi of such noble ones. If so, then it is the antidote to self-grasping and the grasping of what is made by it as 'mine', for the same reason. The emptiness of the aggregates and selflessness are also the door to liberation, emptiness, because it is the emptiness of emptiness, empty of an independent and singular self. If one directly realizes it, one will be liberated, hence it is said so. The four aspects of the Mahayana Truth of Cessation are the door to liberation, signlessness, because the complete abandonment is accomplished by the Truth of the Path, which eliminates the signs of conceptual thoughts of grasping at subject and object and grasping at reality. The four aspects of the Mahayana Truth of the Path are the door to liberation, signlessness, because it is a part of the undefiled wisdom that eliminates the signs of conceptual thoughts of grasping at subject and object and grasping at reality. For the aspects of the Mahayana Truth of Cessation and Path, the Samadhi of the noble ones who abide in single-pointed concentration is the Samadhi of the door to liberation, signlessness, because it is the Samadhi of the noble ones without the signs of conceptual thoughts. It is the antidote to the conceptual thoughts of grasping at subject and object and grasping at reality, which are the cause of self-view, i.e., having a cause or result, because it is the realization of the Mahayana noble ones that pacifies the signs of such conceptual thoughts. (In the Treasury of Knowledge, it says, 'With the aspect of signlessness and peace,' stating the peaceful aspect of the Truth of Cessation alone as signlessness, which is only the view of the Hearers. Arya said.) The aspects of impermanence and suffering of the contaminated, and the nature of the aspects of the Truth of Origin, i.e., the origin of suffering, etc., are the object of the door to liberation, wishlessness, because they are to be abandoned due to their faults. The Samadhi of the noble ones with sharp faculties who directly know these is the Samadhi of the door to liberation, wishlessness, because it is the Samadhi of such noble ones. If so, then it is the antidote to wishing for the three realms as something to be taken, because it is the path of learning that directly knows the three realms as suffering. In the Destruction of Harm, seeing the completely imputed as without characteristics is the Samadhi of emptiness. Seeing the completely established as the nature of peace is the Samadhi of signlessness. Seeing the dependent arising as inconsistent is the Samadhi of wishlessness. And so on, with reasons. In the Definitive Summary, emptiness It is the Samadhi of Serenity, because it is the Samadhi of such noble ones. If so, then it is the antidote to self-grasping and the grasping of what is made by it as 'mine', for the same reason. The emptiness of the aggregates and selflessness are also the door to liberation, emptiness, because it is the emptiness of emptiness, empty of an independent and singular self. If one directly realizes it, one will be liberated, hence it is said so. The four aspects of the Mahayana Truth of Cessation are the door to liberation, signlessness, because the complete abandonment is accomplished by the Truth of the Path, which eliminates the signs of conceptual thoughts of grasping at subject and object and grasping at reality. The four aspects of the Mahayana Truth of the Path are the door to liberation, signlessness, because it is a part of the undefiled wisdom that eliminates the signs of conceptual thoughts of grasping at subject and object and grasping at reality. For the aspects of the Mahayana Truth of Cessation and Path, the Samadhi of the noble ones who abide in single-pointed concentration is the Samadhi of the door to liberation, signlessness, because it is the Samadhi of the noble ones without the signs of conceptual thoughts. It is the antidote to the conceptual thoughts of grasping at subject and object and grasping at reality, which are the cause of self-view, i.e., having a cause or result, because it is the realization of the Mahayana noble ones that pacifies the signs of such conceptual thoughts. (In the Treasury of Knowledge, it says, 'With the aspect of signlessness and peace,' stating the peaceful aspect of the Truth of Cessation alone as signlessness, which is only the view of the Hearers. Arya said.) The aspects of impermanence and suffering of the contaminated, and the nature of the aspects of the Truth of Origin, i.e., the origin of suffering, etc., are the object of the door to liberation, wishlessness, because they are to be abandoned due to their faults. The Samadhi of the noble ones with sharp faculties who directly know these is the Samadhi of the door to liberation, wishlessness, because it is the Samadhi of such noble ones. If so, then it is the antidote to wishing for the three realms as something to be taken, because it is the path of learning that directly knows the three realms as suffering. In the Destruction of Harm, seeing the completely imputed as without characteristics is the Samadhi of emptiness. Seeing the completely established as the nature of peace is the Samadhi of signlessness. Seeing the dependent arising as inconsistent is the Samadhi of wishlessness. And so on, with reasons. In the Definitive Summary, emptiness

ིད་མཚན་མེད་སྨོན་མེད་ཅེས་པ་ཙམ་གསུངས་པ་ནི་ཐོས་བསམ་ 2-156 སྒོམ་པ་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གསུངས་ པ་ནི་སྒོམ་བྱུང་འཇིག་རྟེན་འདས་མ་འདས་གང་རུང་ཁོ་ནས་ཤེས་པ་དང་། རྣམ་ཐར་གྱི་སྒྲས་ གསུངས་པ་ནི་སྒོམ་བྱུང་འདས་པ་ཁོ་ནར་བཤད་དོ། །འདི་ལ་ཚུལ་མང་ཞིང་(དགོངས་འགྲེལ་ འགྲེལ་པ། )འཆད་དགོས་ནའང་མངས་སུ་དོགས་པས་བཞག་གོ ། ༈ སྤྲུལ་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ། གཉིས་པ། སྤྲུལ་བའི་ལམ་ལ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ པའི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །གང་ན། གཟུགས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཐར་བ་སྟེ། འདི་ལ་གཟུགས་ ཅན་གཟུགས་ལ་ལྟ་བའི། གཟུགས་མེད་གཟུགས་ལ་ལྟ་བའི། སྡུག་པའི་རྣམ་ཐར་གསུམ་ མོ། །དང་པོ་ལ། ལྟ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ཟག་གང་གིས་ན། ཉན་ཐོས་ལྟར་ན། བསམ་གཏན་ དངོས་གཞིའི་སེམས་ཐོབ་པའི་སོ་སྐྱེ་དང་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཅི་རིགས་སོ། །(འདི་བུ་ནོར། ) ས་གང་ལ་རྟེན་ན། བསམ་གཏན་དང་པོ་ཁོ་ན་ལ་སྟེ། འདོད་པའི་ཁ་དོག་ལ་ཆགས་པའི་ གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་མི་སྡུག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་ཐར་ཡིན་པས་སོ། །འདིར་ལམ་ཤེས་ ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་པས་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་སློབ་པ་ལ་ཡོད་དེ། ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། མཐོང་བ་ དང་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད། ཅེས་སོགས་བཤད་དོ། །སེམས་ཡང་བསམ་གཏན་བཞི་ པ་ལ་བརྟེན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན། གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་མ་བཤིག་པ་སྟེ་གཟུགས་མེད་ ཀྱི་སེམས་མ་ཐོབ་པས་གཟུགས་ལ་འདོད་ཆགས་(ཀུན་བཏུས་)དང་མ་བྲལ་བའམ། ཐོབ་པས་ དེ་དང་བྲལ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བཞག་པས་(ཀུན་བཏུས་)ནང་རྣལ་འབྱོར་བ་རང་(གནོད་ འཇོམས་)ལ་སྐྲ་དང་སྤུ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་པས་རང་བཞིན་པར་སྣང་བའི་ ཕྱི་རོལ་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་གཟུགས་རྣམས་ལ་སྣོད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཆེ་བ་ལ་དེ་བས་ཀྱང་ཆེ་བའམ་ ཆུང་ངུ་། ཆུང་ངུ་ལ་དེ་བས་ཀྱང་ཆུང་བའམ་ཆེ་བར་སྤྲུལ། བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་མཛེས་པ་ལ་ དེ་བས་ཀྱང་མཛེས་པའམ་མི་མཛེས་པར་སྤྲུལ། མི་སྡུག་ཅིང་མི་མཛེས་པ་ལ་དེ་བས་ཀྱང་མི་ 2-157 མཛེས་པའམ་མཛེས་པར་སྤྲུལ་ཏེ་(རྒྱལ་སྲས་དོན་)སྣ་ཚོགས་སུ་ལྟ་བའོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ནང་ གི་གཟུགས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་ དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་གནོད་འཇོམས་དག་ལྡན་ནོ། ། དེ་གཉིས་སུ། འདོད་པའི་ཁ་དོག་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་འཇུག ཅེས་ཉན་ཐོས་ལྟར་འཆད་དོ། །བདག་རྐྱེན་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་འགོར་ སྦྱར་ཏེ་དེ་ལྟར་ལྟ་བའི་བྱང་འཕགས་དབང་རྣོན་གྱི་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྣམ་ཐར་ཆོས་ཅན་དུ་ བྱས་ནས་སྤྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་དགོད་དོ། །གཉིས་པ་ལའང་ཉན་ཐོ

【現代漢語翻譯】 僅僅說'無相，無愿'，是通過聽聞、思考或禪修中的任何一種方式來理解的。而像'空性的等持'等說法，只有通過修生（指通過修行而獲得的智慧）的出世間或非出世間才能理解。用'解脫'這個詞來說，只是指通過修行而獲得的出世間智慧。這裡有很多方法和（註釋的註釋）需要解釋，但因為擔心內容過多，所以就省略了。 殊勝化身道之相: 第二，化身道有三種形態，它們必然是爲了利益他人而產生的。哪三種呢？有色之解脫，這又分為有色觀色、無色觀色、不凈觀三種解脫。第一種，稱為'觀'。什麼樣的人會這樣做呢？按照聲聞乘的觀點，是獲得了實修禪定之心的凡夫或聖者。依賴於哪個地呢？僅僅依賴於初禪，因為這是對治欲界對色貪執的不凈觀。因為這是道智的形態，所以大乘的聖者學道者也有。法友說：'這是見道和修道的特徵'等等。心也依賴於第四禪。如何做呢？在沒有完全破壞色想，也就是沒有獲得無色定之心的情況下，要麼沒有脫離對色的貪執（《俱舍論》），要麼即使脫離了，仍然保留著色想（《俱舍論》），內在的瑜伽士（《摧毀煩惱者》）將頭髮和體毛等視為有色之物，自然顯現的外界器情世界，對於器世界，將大的變得更大或更小，將小的變得更小或更大。對於情世界，將美麗的眾生變得更美麗或醜陋，將醜陋的變得更醜陋或美麗（《入菩薩行論》），以各種方式觀看。這就是所謂的有色觀。因為專注于內在的色，所以稱為'有色'。因為專注于外在的色，所以稱為'觀色'。正如《摧毀煩惱者》中所說。在這兩者中，聲聞乘解釋說，進入初禪是爲了對治對欲界之色的貪執。將自因依賴於第四禪聯繫起來，將如此觀想的具足銳利根器的菩薩聖者之有色解脫作為法，普遍地認為它就是如此。

【English Translation】 Just saying 'without characteristics, without wishes' is understood through any of hearing, thinking, or meditating. And saying things like 'the samadhi of emptiness' is understood only by those who have cultivated either worldly or transworldly wisdom. Speaking in terms of 'liberation' refers only to those who have cultivated transworldly wisdom. There are many methods and (commentaries on commentaries) that need to be explained here, but because I am worried about too much content, I will omit them. The Aspect of the Path of Emanation: Second, the path of emanation has three forms, which necessarily arise for the benefit of others. What are they? The liberation of form, which is divided into three types: seeing form with form, seeing form without form, and the contemplation of ugliness. The first is called 'seeing'. Who does this? According to the Shravaka view, it is any ordinary or noble person who has attained the mind of actual meditative concentration. On what ground does it rely? Only on the first dhyana, because it is the contemplation of ugliness that is the antidote to attachment to the colors of the desire realm. Because this is the aspect of the path of knowledge, it is also present in the Mahayana noble learners. The Dharma Friend says: 'It is the characteristic of the path of seeing and meditation,' and so on. The mind also relies on the fourth dhyana. How is it done? Without completely destroying the perception of form, that is, without attaining the mind of the formless realm, either not separating from attachment to form (the Compendium), or even if separated, still retaining the perception of form (the Compendium), the inner yogi (the Destroyer of Afflictions) perceives hair and body hair as having form, and the naturally appearing outer world of container and contents, for the container world, transforms the large to be even larger or smaller, and the small to be even smaller or larger. For the sentient beings of the contents world, transforms the beautiful to be even more beautiful or ugly, and the ugly to be even uglier or beautiful (the Bodhisattva's Deeds), viewing them in various ways. This is what is called seeing form. Because it focuses on the inner form, it is called 'having form'. Because it focuses on the outer form, it is called 'seeing form'. As the Destroyer of Afflictions says. In these two, the Shravaka explains that entering the first dhyana is to counteract attachment to the colors of the desire realm. Connecting the self-cause to relying on the fourth dhyana, the bodhisattva noble one with sharp faculties who sees in this way, the liberation of form is made into a dharma, and it is generally accepted that it is so.

ས་ལྟར་ན། གང་ཟག་སྔར་བཞིན་དང་། ས་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཁ་དོག་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོ་ ཡིན་པས་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཁོ་ནར་ཡོད་དེ། དང་པོ་གཉིས། མི་སྡུག་(པས་ས་ནི་)བསམ་ གཏན་གཉིས་ན་ཡོད། །ཞེས་སོགས་ཞིབ་ཏུ་ཤེས་དགོས་སོ། །འདིར་གང་ཟག་སྔར་བཞིན་ ནོ། །སེམས་ཀྱང་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བཤིག་ནས་ཕྱི་རོལ་ལ་ལྟ་དགོས་ པས་སོ། །བོད་རྣམས། གཟུགས་མེད་ཀྱི་སེམས་དང་བཞི་པ་གཉིས་ཀ་ལ་བརྟེན་དགོས་ཟེར་ བ་ནི། འཁྲུལ་གཞི་ཨཱརྱ་དང་ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར། གཟུགས་མེད་ལ་བརྟེན་ཞེས་པ་སྣང་ ཡང་དེ་ལྟར་ངེས་པ་ཅན་དགོངས་པ་མིན་ཏེ། ཕྱིར་རམ་ཅེས་སོགས་གདམས་(རྒྱལ་སྲས་)ཀ་ ཅན་གཉིས་ཀས་སྨོས་པས་སོ། །གཟུགས་མེད་ཀྱི་སེམས་ཐོབ་ཀྱང་དེ་དུས་མངོན་དུ་མི་བྱེད་ པར་ས་སྡེར་བཤད་དོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་(རྒྱལ་སྲས་) གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་བཤིག་པ་སྟེ་གཟུགས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའམ། མ་ བྲལ་ཡང་གཟུགས་མེད་དུ་འདུ་ཤེས་པས་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་ནང་གཟུགས་ཅན་མ་ ཡིན་པ་མིང་(སྲས་)དུ་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱིར་རོལ་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སྔར་བཞིན་ལྟ་བའོ། །གོ་རིམ་ བཞིན་དུའི་དོན་དེའོ། །ཅིའི་དོན་དུ་ན། རྣམ་ཐར་དེ་གཉིས་ཆོས་ཅན། བསྒོམ་པ་ལ་དགོས་པ་ 2-158 ཡོད་དེ། ཇི་ལྟར་འདོད་འདོད་དུ་སྤྲུལ་བའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་བསྒོམ་པས་སོ། །དེ་གཉིས་ སྤྲུལ་བའི་སྒྲིབ་པ་ལས་(ཛ་ཡ་ཨ་ནན་ཏ། )གྲོལ་བས། རྣམ་པར་ཐར་བ་སྟེ་གཉིས་དང་ངོ་། །འདིར་ ནི་བྱང་འཕགས་ཀྱི་དེ་གཉིས་གཟུང་ངོ་། །འདི་ལ་འདོད་པའི་ཁ་དོག་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་ པོར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་འཇུག་པའི་དང་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཁ་དོག་ལ་ཆགས་པའི་ གཉེན་པོར་གཉིས་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཉིས་གནོད་འཇོམས་སུ་བཤད་དོ། །(དག་ལྡན་ཡང་དོན་དེ། ) གསུམ་པ་ལ་བསྒོམ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ཟག་རྣམ་ཐར་དང་པོ་གཉིས་ཐོབ་པས་སོ། །སེམས་ བཞི་པ་སྟེ་མཛོད་དུ་ཡང་། གསུམ་པ་མཐའ་ན་ཞེས་སོ། །གང་གི་གཉེན་པོར་ན། གཟུགས་ སྡུག་པ་སྤྲུལ་བ་ལ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དགའ་བ་སྟེ་འབད་པ་དང་། (ཨཱརྱ་གསེར། ) གཟུགས་མི་ སྡུག་པ་སྤྲུལ་བ་ལ་མི་དགའ་བ་མི་མཐུན་པའམ་མི་འབད་པ་སྟེ། སྡུག་པ་སྤྲུལ་སྙིང་འདོད་མི་ སྡུག་པ་སྤྲུལ་སྙིང་མི་འདོད་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། བླང་དོར་(ཀུན་བཏུས་སུ་ཡང་ཡོད་)གྱི་ བློ་དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་རོ། །དགའ་མི་དགའ་དངོས་མིན་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཐོབ་ ལ་མ་ཉམས་པས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་པའང་། ཉོན་སྒྲིབ་དངོས་མིན་གྱི་གཉེན་པོའི་མི་ མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པས་དེར་བརྗོད་དོ། །(ཁུ་)གསུངས་སོ། །ཇི་(མི་སྡུག་པའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་སེམས་ ཞུམ་པ་དགའ་བར་བྱ་བ་དང་གཟུགས་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་སྡུག་པར་དམིགས་ན་ཆགས་པ་སྐྱ

【現代漢語翻譯】 如同土地一般，對於沉迷於色界（指初禪）的人來說，是一種對治（解脫）方法。土地的性質是，因為初禪的色味會讓人產生執著，所以只有二禪才具備對治初禪色味執著的作用。初禪和二禪，因為不凈（所以土地存在於二禪中）。這些都需要詳細瞭解。在這裡，人（指修行者）還和以前一樣（保持著對世界的認知）。心也依賴於第四禪，從而破除對色相的執著，向外觀察世界。 有些藏族人說，需要同時依賴無色界的禪定和第四禪，這是錯誤的。在《阿毗達磨集論》及其註釋中，雖然有依賴無色界的說法，但這並非絕對的含義。正如（嘉賽）卡欽二人所說的那樣。即使獲得了無色界的禪定，也不應立即顯現出來，而應在土地的分類中進行描述。那麼，如何依賴無色界的禪定來破除對色相的執著呢？也就是說，對色相沒有貪戀，或者即使有貪戀，也將其視為無色。通過禪定，將內在的非物質視為名（精神），從而像以前一樣觀察外在的色相。這是按照順序進行的含義。為什麼需要這樣做呢？因為這兩種解脫（指空無邊處和識無邊處）都需要通過禪定來實現，以便對治隨心所欲變幻的障礙。這兩種解脫使人從變幻的障礙中解脫出來，因此被稱為解脫。這裡指的是北傳佛教中的這兩種解脫。 對於沉迷於慾望之色的人來說，進入初禪是對治方法；對於沉迷於初禪之色的人來說，進入二禪是對治方法。這兩種方法被認為是克服障礙的途徑。（雖然說法不同，但意義相同。）第三禪也需要通過禪定來實現。這是因為修行者已經獲得了前兩種解脫。第四禪，正如《俱舍論》中所說，處於第三禪的邊緣。那麼，它對治的是什麼呢？是對醜陋之色和變幻之色依次產生歡喜（努力）和對醜陋之色和變幻之色不歡喜（不努力）的心理。也就是說，對變幻的美好之色產生貪戀，對變幻的醜陋之色不貪戀，這些都是煩惱。這些取捨的念頭都是需要對治的。喜歡和不喜歡並非真實存在，因為已經獲得了第四禪並且沒有退失。煩惱也不是真實的煩惱，而是對治煩惱的對立面，因此才這樣稱呼。（庫）這樣說道。如何（通過觀修不凈之相來克服沮喪，通過觀修令人愉悅之相來克服貪戀）？

【English Translation】 Like the earth, it is an antidote (liberation) for those who are attached to the realm of form (referring to the first dhyana). The nature of the earth is that because the taste of the first dhyana causes attachment, only the second dhyana has the effect of counteracting the attachment to the taste of the first dhyana. The first and second dhyanas, because they are impure (therefore the earth exists in the second dhyana). These need to be understood in detail. Here, the person (referring to the practitioner) is still the same as before (maintaining awareness of the world). The mind also relies on the fourth dhyana, thereby breaking the attachment to form and observing the world outwardly. Some Tibetans say that it is necessary to rely on both the formless samadhi and the fourth dhyana, which is incorrect. In the Abhidharmasamuccaya and its commentaries, although there is a saying of relying on the formless realm, this is not an absolute meaning. As said by (Gyalsé) Kachen and others. Even if one obtains the formless samadhi, it should not be manifested immediately, but should be described in the classification of the earth. So, how does one rely on the formless samadhi to break the attachment to form? That is, there is no attachment to form, or even if there is attachment, it is regarded as formless. Through samadhi, the inner non-material is regarded as name (spirit), so that the external form is observed as before. This is the meaning of proceeding in order. Why is it necessary to do this? Because these two liberations (referring to the realm of infinite space and the realm of infinite consciousness) need to be achieved through samadhi in order to counteract the obstacles of transforming at will. These two liberations liberate people from the obstacles of transformation, hence they are called liberations. Here refers to these two liberations in Northern Buddhism. For those who are attached to the color of desire, entering the first dhyana is an antidote; for those who are attached to the color of the first dhyana, entering the second dhyana is an antidote. These two methods are considered ways to overcome obstacles. (Although the wording is different, the meaning is the same.) The third dhyana also needs to be achieved through samadhi. This is because the practitioner has already obtained the first two liberations. The fourth dhyana, as stated in the Abhidharmakosha, is on the edge of the third dhyana. So, what does it counteract? It is the mind that successively generates joy (effort) towards the ugly and transforming colors and dislikes (does not make effort) towards the ugly and transforming colors. That is, being attached to the beautiful colors of transformation and not being attached to the ugly colors of transformation are all afflictions. These thoughts of taking and abandoning are all that need to be counteracted. Like and dislike are not real, because the fourth dhyana has been obtained and has not been lost. Afflictions are also not real afflictions, but the opposite of counteracting afflictions, hence they are called that. (Khu) said this. How (to overcome depression by contemplating the impure appearance, and to overcome attachment by contemplating the pleasant appearance)?

ེ་མི་སྐྱེ་སད་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ཞེས་ གནོད་འཇོམས་སོ། །མཛོད་ཕལ་ཆེར་འདྲ་ཨཱརྱ་གསེར། )ལྟར་བསྒོམ་ཞེ་ན། སོ་སྐྱེས་དང་པོ་བསྒོམ་པ་ལ་ འདུ་ཤེས་གསུམ་སྟེ། ཕན་ཚུན་ལྟོས་(ཀུན་བཏུས་དངོས་)པའི། རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི། རོ་གཅིག་ པའི་འདུ་ཤེས་སོ། །དང་པོ་ནི། གཟུགས་སྡུག་པ་ལ་ལྟོས་(རྒྱལ་སྲས་)ནས་མི་སྡུག་པར་བཞག་ མི་སྡུག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སྡུག་གོ་ཞེས་པར་འགྱུར་གྱིས་ལྟོས་མེད་དུ་མིན་པར་(རྒྱལ་སྲས་)རྟོགས་ ནས་བསྒོམས་པས་ལྟོས་(བུ་)མེད་དུ་སྡུག་མི་སྡུག་ཏུ་ཞེན་པ་ལྡོག་གོ །གཉིས་པ་ནི། སྡུག་པ་ལ་ ཡང་། མི་སྡུག་པ་(རྒྱལ་སྲས་) ཉིད་རྗེས་སུ་འབྲེལ། (རྒྱལ་སྲས། ) མི་སྡུག་པ་ལའང་སྡུག་པ་འབྲེལ་ 2-159 ཏོ། །སྡུག་པར་གྲགས་པའང་བརྟགས་པ་(རྒྱལ་སྲས་)ཙམ་སྟེ་སྐྲ་ལ་སོགས་པ་མི་གཙང་བའི་(རྒྱལ་ སྲས་)རྫས་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གི་ནང་དུ་འདུས་པས་སོ། །(རྒྱལ་སྲས། ) དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་བསྒོམས་ པས་སྡུག་མི་(བུ་སྟོན་)སྡུག་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་ཞེན་པ་ལྡོག་གོ །གསུམ་པ་ནི། དེ་ནས་མཐར་(སྲས་ )གཟུགས་ཐམས་ཅད་བསྲེས་ཏེ་སྡུག་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་(ཀུན་སྲས་)འདུ་ཤེས་ཀྱིས་མོས་ པར་བྱེད་དོ། །འཕགས་(བུ་སྟོན་)པས་བསྒོམ་ན་རོ་གཅིག་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཏེ། མདོར་ན། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་སྡུག་པར་(སྲས་དོན་)སྤྲུལ་བ་ལ་དབང་འབྱོར་བ་ (རྒྱལ་སྲས་)ཐོབ་པས་ཐམས་ཅད་སྡུག་པར་སྤྲུལ་བའི་སྒྲིབ་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ན་སྡུག་པའི་ རྣམ་པར་ཐར་བ་དེ་ཡང་ཡིན་ལ་རྫོགས་བྱང་(གསེར་)གི་ཐབས་ཡིན་(གསེར་)པས་དེའི་(རད་ཀིར་ དུ་མེད་)སྒོ་(གསེར་)འདི་གཟུགས་ཅན་(རྒྱལ་སྲས་སུ་ལ་ཟེར་)ཀྱི་རྣམ་ཐར་གྱི་སྒྲིབ་(ཛ་ཡ་ཨ་ནན་ཏས་)པ་མ་ ལུས་པར་སྤངས་པས་གཟུགས་ཅན་གྱི་དང་། འགོག་པའི་རྣམ་ཐར་ནི་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྣམ་ ཐར་(རྒྱལ་སྲས་སུ་ལ་ཟེར་)གྱི་སྒྲིབ་(ཛ་ཡ་ཨ་ནན་ཏས་)པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྣམ་ ཐར་གྱི་མཆོག་ཡིན་པས་འཕགས་པ་རྣམས་དེ་གཉིས་ལ་ལན་མང་དུ་གནས་པས་དེ་གཉིས་ ལ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་རྫོགས་པར་གནས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱི་གཞན་ལ་མིན་ ནོ། །(དེ་ཡན་འཇུག་བཤད་དུ་ཁ་ཆེ་ཛ་ཡ་ཨ་ནན་ཏས་ཀྱང་ངོ་། ། ) ཡང་ན་དེ་གཉིས་ཀྱི་གནས་གྱུར་རྫོགས་པར་ མངོན་དུ་བྱེད་པས་སོ། །ཞེས་རྒྱལ་བའི་སྲས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས། ཞེས་རད་ཀིར་ རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་པ་ལ་ལུས་ཞེས་བྱ། ཞེས་བུ་རིན་དང་། ཇི་ལྟར་འདུལ་བར་ལུས་ ཀྱིས་འཕགས་པའི་རྣམ་པར་གྱུར་པའོ། །གནས་སོ། །ཞེས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའོ། ། ཞེས་(གཞུང་དེའི་དོན་ཡིན་ཞེས་བུ་རིན་གསུང་། )གསེར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཐར་ བ་ཡང་གཅིག་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་གསུམ་མོ། །(ཛ་ཡ་ཨ་ནན་ཏས་ས

【現代漢語翻譯】 爲了不生的意義，摧毀障礙。（《寶藏論》大多與阿雅·格賽爾相同。）如果這樣禪修，那麼最初的凡夫禪修有三種認知：相互依賴（《總集論》的真實意義），相互關聯，以及同一味道的認知。第一種是：觀察美麗的形體（如《王子》所說），將其視為不美；觀察不美的形體，將其視為美。通過轉變來理解，而不是沒有依賴地（如《王子》所說）去理解，通過禪修，對沒有依賴的美與不美的執著將會消除。第二種是：對於美麗的形體，不美（如《王子》所說）本身是相互關聯的（如《王子》所說）；對於不美的形體，美也是相互關聯的。被稱為美麗的，也僅僅是一種推測（如《王子》所說），因為頭髮等都包含在三十六種不凈之物中（如《王子》所說）。像這樣理解後進行禪修，對美與不美（如布頓所說）的本質差異的執著將會消除。第三種是：最終（如《王子》所說）將所有形體混合，以對美麗本身具有同一味道（如《總王子》所說）的認知來信奉。如果是聖者禪修，則是以同一味道的認知。簡而言之，像這樣禪修后，如所愿地獲得將事物轉化為美麗的（如《王子義》所說）能力（如《王子》所說），因為從將一切轉化為美麗的障礙中解脫出來，所以那也是美麗的解脫，並且是圓滿菩提（如《黃金論》所說）的方法（如《黃金論》所說），因此那個（拉德基爾中沒有）門（如《黃金論》所說）是形色（如《王子》所說，指誰？）的解脫的障礙（如扎亞·阿南達所說）完全消除，所以是形色的。以及滅盡的解脫是無色界的解脫（如《王子》所說，指誰？）的障礙（如扎亞·阿南達所說）完全消除，無色界的解脫是最高的，因此聖者們多次安住于這兩種解脫中，通過身體證悟這兩種解脫並圓滿安住，而不是其他的。（以上是入行論的解釋，克什米爾的扎亞·阿南達也是這樣說的。）或者，因為將這兩種解脫的轉變圓滿顯現。如王之子所說。以智慧之身。如拉德基爾所說。禪定的集合被稱為身體。如布仁所說。如何調伏，身體轉變為聖者的形態。安住。所有這些都是普遍的行為。如（布仁說這是該論的意義）《黃金論》所說。被稱為形色的解脫也是一種，這樣就是三種。（扎亞·阿南達所說）

【English Translation】 To destroy obstacles for the meaning of non-birth. (The Treasury of Knowledge is mostly the same as Arya Gser.) If meditating like this, then the initial ordinary person's meditation has three cognitions: mutually dependent (the true meaning of the Compendium), interconnected, and the cognition of the same taste. The first is: observing a beautiful form (as the Prince says), regarding it as ugly; observing an ugly form, regarding it as beautiful. Understanding through transformation, not without dependence (as the Prince says), through meditation, the attachment to beauty and ugliness without dependence will be eliminated. The second is: for a beautiful form, ugliness (as the Prince says) itself is interconnected (as the Prince says); for an ugly form, beauty is also interconnected. What is called beautiful is merely a speculation (as the Prince says), because hair and so on are included in the thirty-six impure substances (as the Prince says). Meditating after understanding like this, the attachment to the essential difference between beauty and ugliness (as Buton says) will be eliminated. The third is: finally (as the Prince says) mixing all forms, worshiping with the cognition of the same taste (as the Total Prince says) for beauty itself. If it is a noble one meditating, it is with the cognition of the same taste. In short, after meditating like this, obtaining the ability (as the Prince says) to transform things into beauty as desired (as the Prince's Meaning says), because of being liberated from the obscuration of transforming everything into beauty, that is also the liberation of beauty, and it is the method (as the Golden One says) of perfect enlightenment (as the Golden One says), therefore that (not in Radkir) gate (as the Golden One says) is the obscuration (as Jaya Ananda says) of the liberation of form (as the Prince says, who is it referring to?) completely eliminated, so it is of form. And the liberation of cessation is the obscuration (as Jaya Ananda says) of the liberation of formlessness (as the Prince says, who is it referring to?) completely eliminated, the liberation of formlessness is the highest, therefore the noble ones abide in these two liberations many times, realizing these two liberations through the body and abiding perfectly, not others. (The above is the explanation of Entering the Middle Way, Kashmir's Jaya Ananda also says this.) Or, because of perfectly manifesting the transformation of these two abidings. As the Prince of the Victorious Ones says. With the body of wisdom. As Radkir says. The collection of samadhi is called the body. As Burin says. How to subdue, the body is transformed into the form of a noble one. Abiding. All of these are universal actions. As (Burin says this is the meaning of that text) the Golden One says. What is called the liberation of form is also one, so there are three. (Jaya Ananda says)

ྔ་མ་གཉིས་ལ་སྤྲུལ་བའི་ལམ་ཞེས་དང་། ཕྱི་མ་ལ་ སྤྲུལ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོའི་ལམ་ཞེས་དང་གཞན་འདྲའོ། ། ) འདིར་ནི། བྱང་འཕགས་ཀྱི་སྡུག་པའི་རྣམ་ 2-160 ཐར་གཟུང་ངོ་། །བྱེ་བྲག་ཆོས་ཅན་དུ་བླངས་ནས་དགོད་དོ། ། ༈ མཐོང་ཆོས་ལ་བདེར་གནས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ། གསུམ་པ་ནི། གཞན་དོན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་(ཨཱ་)ཅན་རང་དོན་(ཨཱ་)མཐོང་བའི་ཆོས་ཚེ་འདི་ ལ་སེམས་སམ་ལུས་བདེ་བར་གནས་པའི་ལམ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ། ཐར་བ་འཕགས་ (རྒྱལ་)པའི་(ཉན་ཐོས་ཞེས་སོ། ། )ཟག་མེད་ཀྱི་བློ་དང་རང་རང་གི་རོ་མྱང་བ་ལས་གྲོལ་བར་མཐུན་ པར་གནས་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ལ་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་སྟེ། སྦྱོར་བའི་དུས་(རྒྱལ་སྲས་)སུ་གཟུགས་མེད་(ཀུན་བཏུས་)ཞི་བའི་རྣམ་ཐར་ལ་(ཀུན་བཏུས་)ཆགས་ ཤིང་རོ་མྱང་བའི་(རྒྱལ་སྲས་)སྒྲིབ་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དུ་བསྒོམས་པས་དེ་ལས་གྲོལ་བས་ (ཀུན་བཏུས་)ཟག་མེད་(རྒྱལ་སྲས་)དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། སེམས་སེམས་བྱུང་ སོ་མི་བསོད་ཞི་བར་གནས་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ལ་ཚོགས་བདུན་འཁོར་གྱི་འདུ་ཤེས་དང་ ཚོར་བ་འགོག་པས་བདུན་འཁོར་བཅས་བཀག་པར་འགྱུར་བའི་འགོག་པའི་རྣམ་ཐར་ཏེ་སྦྱོར་ བའི་དུས་སུ་དེ་འདྲ་དེ་འགོག་པའི་སྒྲིབ་པ་ལས་ཐར་བའི་(ཀུན་བཏུས་དངོས་)ཕྱིར་དུ་འདུ་ཤེས་ མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་རྣམ་ཐར་ལ་(ཀུན་)བརྟེན་ཏེ་ཕྱིས་དེ་ལ་གནས་(ཀུན་)པ་ལས་འདས་ ནས་ཐར་བ་དང་མཐུན་པར་གནས་པ་ཚོགས་བདུན་(རྒྱལ་དོན་)འཁོར་བཅས་འགོག་པའི་རྣམ་ ཐར་གྱི་རྣམ་པ་གཅིག་སྟེ་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ལྔའོ། །སྔ་མ་གསུམ་དང་བསྡོམས་པས་བརྒྱད་(རད་ ཀིར་དངོས་)དོ། །འདི་དང་འགོག་སྙོམས་ཀྱི་ཁྱད་ནི་འདི་དེའི་སྒྲིབ་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ཆ་ལ་བཞག འགོག་སྙོམས་ནི་དེ་གཉིས་བཀག་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ཆ་སྟེ་དོན་གཅིག་གོ ། 2-161 སར་སྙོམས་འཇུག་དགུ་བཤད་ཅིང་། སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོ་ལའང་དགུ་ བཤད་ལ། དེ་ཟག་བཅས་ཞེས་ནི་མི་རུང་སྟེ་བརྗོད་པར་བྱེད་པའི་ལུང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཁྱད་པར་འགོག་སྙོམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །དགུ་གང་ན། བསམ་གཏན་བཞི་ དང་གཟུགས་མེད་བཞི་སྟེ་ངོ་བོ་ཙམ་སྔར་བཤད་ཅིང་འདས་ལམ་ཡིན་པའི་བརྒྱད་དོ། །སྤྱིར་ རྣམ་ཐར་དུ་སྨོས་པའི་གཟུགས་མེད་བཞི་དང་། གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་བཞིའི་ཁྱད་ ནི། སྔ་མ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དག་པ་ཁོ་ན་དང་། ཕྱི་མ་ལ་བར་ཆད་མེད་ལམ་དང་ཉོན་མོངས་ཅན་ ཡང་ཡོད་དོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་བདུན་ཏེ། གང་ཟག་གང་གིས། སེམས་ གང་ལས། ཡིད་བྱེད་གང་གིས། དགག་བྱ་གང་འགོག ངོ་བོ། དུས། རྟེན་གང་གིས་སྙོམས་ (འདི་རེ་རེ་ལ་སྦྱར་)པར་འཇུག་པའོ། ། དང་པོ་ནི། མཛོད་ལྟར་ན། ཕྱིར་མི་འ

【現代漢語翻譯】 前面兩個被稱為『幻化道』，後面一個被稱為『幻化煩惱的對治道』，其他也類似。這裡，著重講述聖者的苦行解脫之相，並以個別法為例進行闡述。 通達現法樂住之道的形態，第三個是：爲了利他而行事（阿），自身（阿）證悟，在此生中身心安樂住之道的兩種形態。第一種是：解脫聖者（勝者）（即聲聞），與無漏智以及各自品嚐解脫之味相符的安住之道，其自性是四種無色禪定。在加行道（王子）時，對無色（總集）寂靜的解脫之相（總集）產生執著和品嚐之味（王子）的障礙，爲了從中解脫而修習，從而從中解脫（總集），與無漏（王子）相符。第二種是：心與心所各自寂靜安住之道的自性，通過止息七聚輪的覺知和感受，從而止息七聚輪，即止息的解脫之相。在加行道時，爲了從止息這些的障礙中解脫（總集真實），依靠無想定和非無想定之解脫之相（總集），之後安住於此（總集），超越並與解脫相符，止息七聚輪（勝義）的解脫之相的一種形態，如此共有五種形態。加上前面的三種，共有八種（真實）。此與滅盡定的區別在於，此是安住于從中解脫的部分，而滅盡定是進入止息二者的部分，意義相同。 此處講述九次第定，也講述獅子奮迅三摩地的見道頂峰有九種，但說其為有漏是不允許的，因為沒有經典依據。特別是滅盡定的理由將在下文闡述。九種是什麼呢？四禪和四無色定，僅僅是本體如前所述，是已逝之道的八種。一般而言，作為解脫而提到的四無色定，與四無色禪定的區別在於：前者僅僅是解脫道或清凈道，而後者既有無間道，也有煩惱道。滅盡定有七種：由何人，從何心，以何作意，止息何者，本體，時間，依靠何者而入定（這分別對應每一種）。 第一種是：如《俱舍論》所說，不還者。

【English Translation】 The former two are called 'the path of emanation,' and the latter is called 'the antidote path to the afflictions of emanation,' and so on. Here, the focus is on grasping the aspects of suffering liberation of the noble ones, and it is explained by taking individual dharmas as examples. The third aspect of the path of dwelling in bliss in this very life is: acting for the benefit of others (Ā), realizing one's own benefit (Ā), and the two aspects of the path of dwelling in bliss of mind and body in this life. The first is: liberation of the noble ones (victors) (i.e., the Shravakas), the nature of the path of dwelling in accordance with the uncontaminated wisdom and the tasting of liberation of each individual, which is the four formless absorptions. During the practice (prince), attachment to the formless (compendium) peaceful liberation (compendium) and the obscuration of tasting (prince) are cultivated for the sake of liberation from them, thereby liberating from them (compendium), which is in accordance with the uncontaminated (prince). The second is: the nature of the path of dwelling in peace of mind and mental factors, by stopping the perception and feeling of the seven aggregates, the seven aggregates are stopped, which is the aspect of cessation liberation. During the practice, in order to be liberated from the obscuration of stopping such things (compendium reality), relying on the liberation of neither perception nor non-perception (compendium), and later dwelling in it (compendium), surpassing and dwelling in accordance with liberation, one aspect of the liberation of stopping the seven aggregates (victorious purpose), thus there are five aspects. Adding the previous three, there are eight (reality). The difference between this and the absorption of cessation is that this is based on the aspect of dwelling in liberation from its obscuration, while the absorption of cessation is based on the aspect of entering into the cessation of both, the meaning is the same. Here, the nine successive absorptions are explained, and it is also explained that the peak of the path of seeing of the lion's leap samadhi has nine, but it is not permissible to say that it is contaminated, because there is no scriptural basis for saying so. In particular, the reason for the absorption of cessation will be explained below. What are the nine? The four dhyanas and the four formless absorptions, only the essence is as previously explained, and they are the eight of the past path. In general, the difference between the four formless absorptions mentioned as liberation and the four formless absorptions is that the former is only the path of liberation or the path of purification, while the latter has both the path of no interval and the path of affliction. The absorption of cessation has seven: by whom, from what mind, by what attention, what is stopped, the essence, the time, by what basis is the absorption entered (these are applied to each). The first is: as stated in the Treasury of Knowledge, the non-returner.

ོང་ལུས་མངོན་བྱེད་དམ་དགྲ་བཅོམ་གཉིས་ཀའི་ ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཀྱིས་ཏེ། མཛོད་དུ། འགོག་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་། །ལུས་ཀྱིས་མངོན་ སུམ་བྱེད་པར་འདོད། །ཅེས་དང་། འགོག་ཐོབ་གཉིས་ཀ་ལས་རྣམ་གྲོལ། །ཞེས་སོ། །སོ་སྐྱེ་ རྒྱུན་ཞུགས་ཕྱིར་འོང་། སྲིད་རྩེའི་སེམས་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་། དགྲ་བཅོམ་ཤེས་རབ་ ཀྱིས་རྣམ་གྲོལ་རྣམས་ཀྱིས་འཇུག་མི་ནུས་ཏེ་སྲིད་རྩེའི་སེམས་དང་འཕགས་ལམ་ཚོགས་པ་ མེད་པས་སོ། །ཐེག་ཆེན་ལྟར་ན། ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཅི་རིགས་ཀྱིས་འཇུག་སྟེ་ མཐོང་ལམ་ནའང་རྣམ་ཐར་བརྒྱད་ཡོད་པར་རྩེ་སྦྱོར་དུ་བཤད་དོ། །འོ་ན། ས་བཅུ་པར། ཀྱེ་ རྒྱལ་བའི་སྲས་བྱང་པ་ས་དྲུག་པ་ཡན་ཆད་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ལ་ས་བདུན་པ་ལ་ ནི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་འཇུག་སྟེ་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཞེས་ནི་མི་བྱའོ། །ཞེས་ པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་བཀག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་འབད་པ་ཆུང་ ངུས་འཇུག་མི་འཇུག་གི་དབང་དུ་བྱས་པས་མི་འགལ་ལོ། །ཐུབ་དགོངས་ཀྱི་དོན་ནོ། ། 2-162 གཉིས་པ་ནི། ཆོས་མངོན་པ་བ་དག་(གོང་འོག་)གི་ལུགས་ཀྱིས་སྲིད་རྩེའི་སེམས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་ བས་དེ་དགག་སླ་བས་དང་པོ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་སྟེ། མཛོད་དུ། ཕྲ་བས་ཕྲ་བའི་མཇུག་ ཐོགས་སུ། །ཞེས་སོ། །ཐེག་ཆེན་ལྟར་ན། དེ་ལྟར་ཡང་དང་པོ་སྲིད་ལ་ཕྱིས་འདོད་སེམས་ལས་ འཇུག་སྟེ། ཐོད་རྒལ་གྱི་མདོ་བཞིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཚོགས་(ཉན་ཐོས་)དྲུག་གམ་བདུན་གྱི་འཁོར་གྱི་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པའི་ཚོར་ འདུ་ཞི་ནས་སོ་བསོད་པར་འདོད་པའི་ཡིད་(ཀུན་བཏུས་)ལ་བྱེད་པས་སོ། །ཁྱད་པར་བྱང་སེས་ རང་གིས་ཤེས་ནས་གཞན་ལ་བསླབ་པའི་ཕྱིར་དང་། སངས་རྒྱས་ནི་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །(བོད་རྣམས། ) བཞི་པ་ནི། ཉན་ཐོས་པ་ནི། སེམས་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་བཀག་པས་རིག་པ་ཡེ་མེད་ དུ་འདོད་ལ། ལྡང་བ་ནི་འདི་ཙམ་ན་ལྡང་ཞེས་འཕེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྡང་ཞིང་ལྡང་སེམས་ ཀྱི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ནི་འཇུག་ཁའི་སེམས་སོ་ཟེར་རོ། །མངོན་པ་གོང་མར། ཀུན་གཞི་འཁོར་ བཅས་མ་གཏོགས་སེམས་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་འགོག་པར་བཤད་དེ། སེམས་དང་སེམས་ ལས་བྱུང་བ་བརྟན་པ་མ་ཡིན་པ་(ཚོགས་དྲུག་འཁོར་བཅས་སོ། ། )རྣམས་དང་བརྟན་པ་(ཉོན་ཡིད་འཁོར་ བཅས་)དེ་དག་ལས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་འགོག་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཡོད་པས་ སེམས་ལྡན་ཏེ། མཆོད་སྦྱིན་མའི་མདོར། དགེ་སློང་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དེའི་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལུས་ལས་འདས་པ་ལགས་སམ་ལུས་དང་མ་བྲལ་བ་ལགས་ཞེས་ཞུས་པས་ དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལུས་དང་མ་བྲལ་བའོ། །ཞེས་སོ། །(མདོ་འདི་ཚད་མར་བྱས་ནས་གནས་བརྟན་པའི་ སྡེ་བ་དང་བཙུན་པ་དབྱིག་བཤེས་ཡང་སེམས་

【現代漢語翻譯】 或者，通過阿羅漢（Arhat）的證悟或色界（Rūpadhātu）的顯現，從兩者中解脫出來。《俱舍論》（Abhidharmakośa）中說：『爲了獲得止息，不再返回。』意思是想要通過身體來顯現。還說：『從獲得止息的兩者中解脫。』對於異生凡夫（Pṛthagjana）、入流者（Srotaāpanna）、一來者（Sakṛdāgāmin），因為沒有獲得有頂（Bhavāgra）的心，所以不會不還。阿羅漢通過智慧解脫，他們無法進入，因為沒有有頂的心和聖道（Āryamārga）的集合。按照大乘（Mahāyāna）的觀點，任何大乘聖者都可以進入，因為在見道（Darśanamārga）中也有八種解脫，如《頂端瑜伽》（Tse-sbyor）中所說。那麼，在《十地經》（Daśabhūmika Sūtra）中說：『諸佛子！菩薩（Bodhisattva）從第六地開始進入止息，而第七地則在一剎那間進入止息，但不能說已經證得止息。』這是否矛盾呢？這並不矛盾，因為這是指以微小的努力進入或不進入所有戲論都被止息的真如（Tathatā）的境界。這是佛陀（Buddha）意圖的真正含義。 第二種觀點是，按照上座部（Theravāda）的觀點，有頂的心非常微細，因此容易止息，所以首先依賴於它而進入。《俱舍論》中說：『因為微細，所以緊隨微細之後。』按照大乘的觀點，也是如此，首先是有頂，然後從欲界（Kāmadhātu）的心中進入，就像《托噶經》（Thod-rgal）一樣。 第三種觀點是，通過六或七眾（僧團）的輪迴，將注意力轉向外部，感受和想法止息，從而實現寂靜的意念（《集論》）。特別是，菩薩爲了自己瞭解並教導他人，而佛陀是爲了顯現已經獲得的功德。他們這樣說。 第四種觀點是，小乘（Hīnayāna）認為，通過止息所有的心和心所（Citta-caitta），識（Vijñāna）完全消失。而生起是因為推動的力量而生起，生起的心識的直接原因是進入時的心識。上座部認為，除了阿賴耶識（Ālayavijñāna）及其所依之外，所有的心和心所都被止息。心和心所是不穩定的（六識及其所依），而穩定的是（染污意及其所依），其中一些也被止息。《供施女經》（Mchod-sbyin-ma'i mdo）中說：『比丘（Bhikṣu），當進入止息時，他的識是離開了身體還是沒有離開身體呢？』回答說：『他的識沒有離開身體。』（這部經被認為是上座部和尊者友（Dignāga）的衡量標準，他們也認為有心識。)

【English Translation】 Alternatively, through the manifestation of either an Arhat's realization or the Form Realm (Rūpadhātu), one is liberated from both. The Abhidharmakośa states: 'To attain cessation, one does not return.' This means wanting to manifest through the body. It also says: 'Liberated from both obtaining cessation.' For ordinary beings (Pṛthagjana), Stream-enterers (Srotaāpanna), and Once-returners (Sakṛdāgāmin), because they have not attained the Peak of Existence (Bhavāgra) mind, they do not become Non-returners. Arhats liberate through wisdom, and they cannot enter because they lack the Peak of Existence mind and the assembly of the Noble Path (Āryamārga). According to the Mahāyāna view, any Mahāyāna noble person can enter, as there are eight liberations even in the Path of Seeing (Darśanamārga), as explained in the Top Yoga (Tse-sbyor). Then, does it contradict the Daśabhūmika Sūtra, which states: 'Sons of the Victorious Ones! Bodhisattvas from the sixth ground onwards enter cessation, while on the seventh ground, they enter cessation in a single moment of mind, but it cannot be said that they have realized cessation'? It does not contradict, because it refers to entering or not entering the Suchness (Tathatā), where all elaborations are ceased, with minimal effort. This is the true meaning of the Buddha's intention. The second view is that, according to the Theravāda tradition, the Peak of Existence mind is extremely subtle, making it easy to cease, so one enters based on it first. The Abhidharmakośa states: 'Because of subtlety, it follows subtlety.' According to the Mahāyāna view, it is also the case that first there is the Peak of Existence, and then one enters from the Desire Realm (Kāmadhātu) mind, as in the Thod-rgal scripture. The third view is that, through the cycle of six or seven assemblies (Sangha), the attention is turned outward, and feeling and thought cease, thus acting on the mind that desires solitude (from the Compendium). In particular, Bodhisattvas do this to understand for themselves and to teach others, and Buddhas do it to manifest the qualities they have already attained. So they say. The fourth view is that the Hīnayāna believes that by ceasing all mind and mental factors (Citta-caitta), consciousness (Vijñāna) completely disappears. And arising occurs by the force of propulsion, and the immediate cause of the arising consciousness is the mind at the time of entry. The Upper Abhidharma states that all mind and mental factors are ceased except for the Ālayavijñāna and its basis. Mind and mental factors are unstable (the six consciousnesses and their basis), while the stable ones (afflicted mind and its basis), some of them are also ceased. The Offering Woman Sūtra (Mchod-sbyin-ma'i mdo) states: 'Bhikkhu, when entering cessation, is his consciousness separated from the body or not separated from the body?' The answer is: 'His consciousness is not separated from the body.' (This sutra is considered a measure by the Theravāda and Dignāga, who also believe in consciousness.)

ལྡན་དུ་འདོད་པར་བཤད་དོ། ། ) ལྔ་པ་ནི། མཛོད་དུ་རིག་པ་ཡེ་མེད་ལུས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དུ་བཤད་ དོ། །ཀུན་བཏུས་སུ། ངོ་བོ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་དགེ་བ་ཞིག་ཏུ་བཤད་ཅིང་ངོས་འཛིན་མི་སྣང་ 2-163 ངོ་། །འདིར་རྒྱ་བོད་ཕལ་ཆེར། ཉན་ཐོས་དང་ཆ་མཐུན་པར་ཀུན་གཞི་འཁོར་བཅས་མིན་པ་ རིག་པ་མེད་པར་འཆད་པ་ནི་ནོར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་འགོག་སྙོམས་ཡང་རིག་པ་མེད་དམ་ཅི། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མིན་པ་ལྟར་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་སྟེ། སའི་སྙིང་པོ་འཁོར་ ལོ་བཅུ་པ་ལས། བྱང་པ་རྣམས་འགོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། ཏིང་ངེ་ འཛིན་ལ་གནས་ནས་ཚོར་བ་གསུམ་དང་འདུ་ཤེས་གསུམ་ཡོངས་སུ་གཅོད་དེ། མངོན་པར་ འདུ་བྱེད་པ་དང་གཡོ་བའི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མེད་པར་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པ་ དང་རེག་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཀུན་གཅོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །འདུ་ཤེས་གསུམ་ནི། སོ་སྐྱེ་ཉན་རང་གི་འདུ་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་སངས་རྒྱས་དང་བྱམས་པ་དང་འཕགས་སེང་ གིས་ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་རྣམ་ཡིན་པའི་འགོག་སྙོམས་འདིར་བཤད་པ་ལ་ཇི་སྐད་སྨྲ། འོ་ན། མདོ་དེར་ཚོར་བ་སོགས་ཀུན་འགྲོ་གཅོད་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ པའི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བདུན་འཁོར་བཅས་འགོག་པ་ལ་དགོངས་ཀྱི། སོར་བཞག་ན་ཀུན་ གཞིའི་འཁོར་བཅས་ཚོར་སོགས་བཀག་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་བྱང་འཕགས་ཀྱིས་ ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་ཞུགས་དུས་དེའི་རྒྱུད་ལ་རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་སུ་ཕྱེ་བའི་རྣམ་ཤེས་ལས་ཀུན་ གཞི་འཁོར་བཅས་ཡོད་ཀྱི། རྣམ་ཤེས་གཞན་མངོན་གྱུར་མེད་ཅེས་སྟོན་གྱི་ཀུན་གཞི་མིན་ པའི་རིག་པ་ཡེ་མེད་དུ་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འདོད་པ་ནི་སྐྱ་དྲི་མ་སངས་པའི་བཙུན་པ་ དང་འདྲའོ། །ཁ་ཅིག་(བཅོམ་རལ་སོགས་)ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཁོ་ན་ལ་བཏགས་ པར་འདོད་པ་ནི། འདི་དགེ་བ་ཁོ་ན་མིན་པར་ཐལ་བ་གཅིག་བུས་འཇོམས་སོ། ། དྲུག་པ་ནི། ཉི་མའི་སྙིང་པོར་བྱང་པ་ནི་ཉི་མ་གཅིག་ནས་བདུན་གྱི་བར་དུ་སྙོམས་པར་ འཇུག་སྟེ་དུས་རིང་མོ་ཞིག་ཏུ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ན་བྱང་པའི་སྤྱོད་པ་ལས་དམན་པར་ འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཤད་པས་ཞག་བདུན་པས་ལྷག་པ་མི་འཇུག་ཟེར་རོ། །སྙིང་རྗེ་པད་དཀར་ 2-164 ལས། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་བྱང་སེ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་སེམས་ ཀྱིས་བར་གྱི་བསྐལ་བ་བཅུ་བོ་འདི་དག་འདའ་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞིང་ སྔར་གྱི་ལུང་ནི། འགོག་པ་སེམས་མེད་དུ་འདོད་པ་རྣམས་དྲངས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ ཉན་ཐོས་ལྟར་ན། བློ་ཡིས་ཇི་ཙམ་འཕངས་པ་དེ་ཙམ་དུ་འཇུག སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཇི་ ལྟར་བཞེད་པ་བཞིན་དུ་འཇུག་གོ །ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་འགོག་སྙོམས་མིང་འདྲ་ཡང་དོན་མི་

【現代漢語翻譯】 被認為是相應的狀態。) 第五，在《俱舍論》中，無心定被描述為心識完全停止，僅有非相應的行蘊存在的狀態。《集論》中，它被描述為一種寂靜的善，無法被識別。在這裡，大多數藏印學者都認為，與聲聞乘的觀點一致，阿賴耶識及其隨行心所不存在，心識完全停止，這是錯誤的。難道佛陀的滅盡定也是無心識的嗎？按照大乘不共的觀點，這是一種特殊的禪定。如《地藏十輪經》所說：『菩薩們進入滅盡定，安住于禪定中，斷除三種受和三種想，沒有顯現的造作和動搖的心識活動，斷除受、想、行、觸、作意等一切。』這裡的三種想是指異生、聲聞、緣覺的想。如果不是這樣，那麼佛陀、彌勒菩薩和聖者們所證得的作為道智識的滅盡定又該如何解釋呢？如果有人問，經中說斷除一切隨行心所，這是否矛盾？這指的是遮止向外攀緣的七轉識及其隨行心所。如果保留阿賴耶識，那麼就必須遮止阿賴耶識及其隨行心所。因此，當聖菩薩進入這種禪定時，他們的相續中存在著從識轉為智的識，即阿賴耶識及其隨行心所，但沒有其他顯現的識。這表明阿賴耶識存在，而不是完全沒有心識。如果有人這樣認為，那就如同一個洗凈污垢的僧人。有些人（如覺摩若等）認為，只有阿賴耶識的狀態才被認為是滅盡定，這種觀點很容易被駁倒，因為它並非完全是善的。 第六，在《日藏經》中說，菩薩從一天到七天進入禪定，長時間安住于禪定中，這比菩薩的行為要低劣。因此，有人說不能超過七天。而在《大悲白蓮經》中說：『一生補處菩薩進入滅盡定，以其心力度過十個中劫。』這與之前的引文相矛盾，之前的引文是那些認為滅盡定是無心識的人所引用的。因此，按照聲聞乘的觀點，智慧所能達到的程度就是入定的程度。而佛陀和菩薩則可以隨心所欲地入定。大乘和小乘的滅盡定雖然名稱相同，但意義不同。

【English Translation】 is said to be in accordance with it.) Fifth, in the Treasury of Knowledge (Abhidharmakośa), cessation is described as a state where there is no consciousness, only non-associated compositional factors. In the Compendium (Abhidharmasamuccaya), it is described as a virtue of near quiescence, which is not perceptible. Here, most Tibetan and Indian scholars mistakenly explain it in accordance with the Śrāvakayāna, stating that the ālaya-vijñāna (store consciousness) and its retinue do not exist, and that there is no consciousness. But is the cessation of the Buddha also without consciousness? According to the unique Mahāyāna view, it is a special samādhi. As stated in the Sārthavāha-bhūmi-sūtra: 'Bodhisattvas enter the samādhi of cessation, abiding in samādhi, they completely sever the three feelings and three perceptions, without manifest activity or wavering of mind, they completely sever feeling, perception, thought, contact, and attention.' The three perceptions are those of ordinary beings, Śrāvakas, and Pratyekabuddhas. If it were not so, how would one explain the cessation attained by Buddhas, Maitreya, and noble beings, which is the knowledge of the path? If one asks whether it contradicts the sūtra which states that all accompanying factors are severed, it refers to the seven consciousnesses that turn outward, along with their retinue. If the ālaya-vijñāna were retained, then it would be necessary to block the ālaya-vijñāna and its retinue. Therefore, when noble Bodhisattvas enter that samādhi, there is the consciousness in their continuum that has been divided into wisdom, that is, the ālaya-vijñāna and its retinue, but no other manifest consciousness. This shows that the ālaya-vijñāna exists, not that there is no consciousness at all. To hold such a view is like a monk who has washed away the dirt. Some (such as Jowo Rel) believe that it is only the state of the ālaya-vijñāna that is designated as cessation, but this view is easily refuted by the fact that it is not entirely virtuous. Sixth, in the Essence of the Sun (Sūryagarbha Sūtra), it is said that Bodhisattvas enter samādhi from one to seven days, and abiding in samādhi for a long time is inferior to the conduct of Bodhisattvas. Therefore, some say that one cannot enter for more than seven days. However, in the White Lotus of Compassion (Karuṇāpuṇḍarīka Sūtra), it is said: 'A Bodhisattva who is one birth away from Buddhahood enters cessation, and with his mind, he causes these ten intermediate kalpas to pass.' This contradicts the previous quote, which was cited by those who believe that cessation is without mind. Therefore, according to the Śrāvakayāna, one enters as far as the mind can reach. But Buddhas and Bodhisattvas enter as they wish. Although the names of the cessation of the Greater and Lesser Vehicles are the same, their meanings are different.

འདྲ་བའི་ཁྱད་གནམ་ས་བཞིན་ནོ། ། བདུན་པ་ནི། དང་པོར་མིའི་རྟེན་ལ་འཇུག་སྟེ། ཚོར་འདུ་རགས་པས་སྐྱོ་བ་སྐྱེ་སླ་བས་ སོ། །ཕྱིས་གཟུགས་ཀྱི་རྟེན་ལ་ཡང་སྟེ། མཛོད་དུ། གཉིས་ཀ་འདོད་དང་གཟུགས་རྟེན་ཅན། ། འགོག་པ་དང་པོ་མིའི་ནང་དུ། །ཞེས་སོ། །སྔར་སྲིད་རྩེའི་སེམས་ཕྲ་བས་དེ་ལ་འཇུག་པར་ བཤད་པ་ནི། དངོས་སུ་འཇུག་པའི་ཉེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ་སྐྱོ་བ་ནི་དེའི་ཡང་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིད་ ལ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་བཏུས་སུ། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་ནི་འདི་མངོན་དུ་ འགྱུར་བ་མེད་དེ། ཞི་བའི་རྣམ་པར་ཐར་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་གནས་པ་རྣམས་ནི་འབད་ པའི་རྩོམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ནི། ཀུན་གཞི་ཁས་མི་ལེན་པའི་ལུགས་ཏེ། བསྡུ་ བར། སྐྱེ་བ་ལ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་བཞག་ན་ནི། དང་པོར་འདིར་བསྐྱེད་ཅིང་ དེའི་འོག་ཏུ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་མངོན་དུ་བྱེད་དེ། མངོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་ ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞག་ན་ནི། མངོན་དུ་བྱེད་ པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །འདིས་ཀྱང་འགོག་པའི་སྙོམས་ འཇུག་རིག་པ་ཡོད་པར་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འགྲུབ་སྟེ་ངག་ལས་ཤེས་སོ། །(དང་པོ་འདོད་རྟེན་ལ་ བསྐྱེད་ནས་ཕྱིས་གཟུགས་སུ་མངོན་དུ་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་རྩོད་དེ། ) འོ་ན། ཅི་ཡང་མེད་ལས་ཆགས་བྲལ་གཟུགས་ སུ་སྐྱེ་བར་འགལ་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་ལྟར་ན། མ་ཉམས་ན་མི་སྐྱེ་ཡང་ཉམས་ན་གཟུགས་སུ་ 2-165 སྐྱེས་ནས་དེར་སྲིད་རྩེའི་སེམས་བསྒྲུབས་ནས་འཇུག་གོ །ཐེག་ཆེན་ལྟར་ན། བསམ་གཏན་ དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སེམས་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་བཞིན་དུ་རིམ་བཞིན་འདོད་པ་དང་གཟུགས་ སུ་སྐྱེ་བས་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར། མུ་བཞི་བཤད་དེ། མི་ལྕོགས་མེད་ལ་ བརྟེན་ནས་གཟུགས་ལ་ཆགས་བྲལ་ནི། གཟུགས་ལ་ཆགས་བྲལ་ཡིན་ལ་གཟུགས་མེད་ལ་ འཇུག་མི་ནུས་པའི་མུ། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཐོབ་པའི་འཕགས་པ་གཟུགས་མེད་པར་སྐྱེ་བ་ དོན་དུ་མི་གཉེར་ལ་སྤོང་བའི་ལམ་བསལ་ནས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་ལ་གནས་ཏེ་གཟུགས་ མེད་པར་འཇུག་པ་གཟུགས་མེད་ལ་འཇུག་ལ་གཟུགས་ལ་ཆགས་བྲལ་མིན་པའི་མུ། དེ་ཉིད་ འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་སྤོང་ལམ་ལ་གནས་ཏེ་གཟུགས་མེད་ལ་འཇུག་ པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ། དེ་དག་མ་གཏོགས་པ་མུ་བཞི་པ། ཞེས་སོ། །ས་འོག་མ་ལ་འདོད་ ཆགས་དང་མ་བྲལ་བར་གོང་མའི་དངོས་གཞི་ཐོབ་པར་འདོད་པ་མངོན་པའི་སྤྱི་གཞུང་དང་ མི་མཐུན་གསུང་ངོ་། །མངོན་པ་གོང་འོག་གི་ཆོས་སྐད་དང་མི་མཐུན་ལ། དཔལ་ཆོས་གྲགས་ ཀྱི་ལུགས་ལ་ཤིན་ཏུ་རུང་སྟེ། གཟུགས་མེད་ཀྱི་སོ་སྐྱེ་ཐམས་ཅད་ཡང་དེ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ གཟུགས་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ན། སླར་ཡང་གཟུགས་ཀྱི

【現代漢語翻譯】 二者之間的差別猶如天壤之別。 第七：首先進入人道，因為粗重的感受和念頭容易產生厭離心。之後也進入色界。如《俱舍論》所說：『二者皆具欲界和色界之身，最初的滅盡定在人道中。』以前說頂位的心識微細，所以進入頂位，這是直接進入的近取因，而厭離心是更早的意念之因。《集論》中說：『在無色界中，此（滅盡定）不會顯現，因為安住于寂靜解脫之異熟果者，無需勤奮努力。』這是不承認阿賴耶識的宗義。在《攝類學》中說：『如果生起時不設立阿賴耶識，那麼首先在此（欲界）生起，然後在色界顯現，因為顯現依賴於色身。如果設立阿賴耶識，那麼應當認為顯現遍及一切處。』由此可知，滅盡定的入定是有覺知的，並且能在禪定中成就，這是從言語中可以瞭解的。（有人辯論說，先在欲界生起，之後在色界顯現。）那麼，從一無所有到脫離慾望而生於色界，這難道沒有矛盾嗎？按照聲聞乘的觀點，如果沒有退失，就不會生起；如果退失，就會生於色界，並在那裡修習頂位的心識而進入。按照大乘的觀點，獲得禪定和無色定之心，即使沒有退失，也能逐漸生於欲界和色界，因此沒有過失。《集論釋》中說了四種情況：依靠不可勝力而脫離對色的貪執，這是對色界的貪執已經脫離，但無法進入無色界的狀況。獲得第四禪的聖者不追求生於無色界，而是開闢捨棄之路，安住于特殊的道上，進入無色界，這是進入無色界但沒有脫離對色界貪執的狀況。同樣，追求脫離慾望並安住于捨棄之路，從而進入無色界，這是兩者都具備的情況。除了這些之外，是第四種情況。在沒有脫離地獄慾望的情況下，獲得上界的本體，這與《阿毗達磨》的共同觀點不符。上下部的《阿毗達磨》在術語上有所不同，但在法稱的宗義中非常合理，因為所有的無色界凡夫都是如此。如果他們脫離了對色界的貪執，那麼又會再次對色界的...

【English Translation】 The difference between the two is like heaven and earth. Seventh: First, it enters the human realm because coarse feelings and thoughts easily give rise to renunciation. Later, it also enters the form realm. As stated in the Abhidharmakosha: 'Both possess desire and form realms as their basis; the first cessation occurs in the human realm.' Previously, it was said that the mind at the peak of existence is subtle, so it enters there. This is the proximate cause for actually entering, while renunciation is the cause of contemplating that precedes it. In the Compendium of Topics: 'In the formless realm, this does not manifest, because those who abide in the ripened result of peaceful liberation do not need to exert effort.' This is the doctrine that does not accept the alayavijnana (store consciousness). In the Collected Topics: 'If the alayavijnana is not established at the time of birth, then it first arises here (in the desire realm) and then manifests in the form realm, because manifestation depends on the form body. If the alayavijnana is established, then it should be regarded as pervading all manifestations.' From this, it is known that the absorption of cessation has awareness and can be accomplished in samadhi, which can be understood from speech. (There is a debate about first arising in the desire realm and then manifesting in the form realm.) Then, is there a contradiction in being born into the form realm, free from attachment, from nothingness? According to the Sravaka view, if there is no degeneration, it will not arise; but if there is degeneration, it will arise in the form realm, and after cultivating the mind at the peak of existence there, it will enter. According to the Mahayana view, having attained the mind of dhyana and the formless realm, even without degeneration, one can gradually be born into the desire and form realms, so there is no fault. In the commentary on the Compendium of Topics, four possibilities are explained: relying on irresistible power to be free from attachment to form means being free from attachment to form but unable to enter the formless realm. A noble one who has attained the fourth dhyana does not seek to be born in the formless realm but opens the path of abandonment, abides on a special path, and enters the formless realm, which is entering the formless realm but not being free from attachment to form. Similarly, seeking to be free from desire and abiding on the path of abandonment, thereby entering the formless realm, is having both. Apart from these, it is the fourth possibility. It is said that obtaining the actual basis of the higher realm without being free from desire for the lower realm is inconsistent with the general principles of Abhidharma. The Abhidharma of the upper and lower realms differs in terminology, but it is very reasonable according to Dharmakirti's system, because all ordinary beings of the formless realm are like that. If they are free from attachment to form, then again to the form of...

་སོ་སྐྱེར་སྐྱེ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བ་ ལས་ཤིན་ཏུ་ཡང་སྲིད་དོ། ། ༈ སྤོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ། ལྔ་པ་སྤོང་བའི་ལམ་ནི། ས་བཅུ་པའི་མཐའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་བར་ཆད་མེད་རྩེ་ སྟེ་སྐབས་དང་པོར་མ་ལུས་པར་སྤོང་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །དེ་ལ་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་པ་ དང་མི་ལྡན་པའི་མཚན་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་ཡུལ་བདེན་པ་བཞིས་ཡུལ་ཅན་དུ་བསྡུས་པའི་ ཆ་ནས་བཞིའོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །སྐད་ཅིག་མ་དང་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་ སོགས་དང་གཅིག་ཅེས་སོ། །ཐུབ་དགོངས་སུ། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ བཞི་དང་། ཞེས་ཏེ། བུདྡྷ་ཤྲཱི་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད། ཅེས་སོ། ། 2-166 ༈ སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ། དྲུག་པ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ལ་ནི། མཐར་ཕྱིན་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ནི་འབྲས་བུའི་མཚན་ ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་ན་ཉན་རང་དང་མ་འདྲེས་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ཕྱིན་བཅུ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ་ བུདྡྷ་ཤྲཱིའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱང་པ་རྣམས་ལ་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྣམ་ པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞིའོ། །མཐར་ཕྱིན་པའི་སོ་བཞི་ནི་རྣམ་མཁྱེན་གྱིའོ། །ངག་དོན་དཔྱིས་ཕྱིན་ པར་འདོད་ན་སྦྱོར་ཊཱིཀ་ལས་སོ། ། ༈ ཐུན་མོང་མིན་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་སོ། ། ༈ མདོར་བསྟན་པ། མདོར་བསྟན་ནི། སྟོབས་སོགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་སོ་དགུ་ནི་ཆོས་ཅན། གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལམ་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ སྟེ། ཤིན་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་ཞིང་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ རྒྱས་བཤད་ལ། ཡོན་ཏན་གྱི་དབྱེ་བ། རྒྱས་བཤད་ལ། ཡོན་ ཏན་གྱི་དབྱེ་བ་དང་། རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། གང་གི་ཡིན་པ་རང་བྱུང་། གང་གི་དོན་ དུ་ཡིན་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། སྟོབས་བཅུ། མི་འཇིགས་བཞི། སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་བཞི། མ་འདྲེས་བཅོ་བརྒྱད་དོ། ། ༈ སྟོབས་བཅུ། དང་པོ་ནི། ཐུན་མོང་མིན་པའི་ལམ་གཅིག་པོ་དེ་ལ་སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་(ཨཱརྱ་)དབྱེ་ བ་ཡོད་པས་སྟོབས་ནི། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དངོས་མཚན་གཞི་དེ་པའི་སྟོབས་སུ་མཚོན། གཞན་གྱིས་ཚུར་ཅུང་ཟད་(དོན་དངོས་དག་ལྡན་ཐུབ་དགོངས་)ཀྱང་རྫི་བར་མི་ནུས་ཤིང་གཞན་རྣམས་ ཤིན་ཏུ་ཟིལ་(ཐུབ་དགོངས། དག་ལྡན། )གྱིས་གནོན་པ་ཡང་དག་པར་(ཀུན་བཏུས་)འབྱོར་བའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པ། ཞེས་རེ་རེ་ལ་སྦྱར་ རོ། །བྱེ་བྲག་སོ་སོ་ལ་ཡང་འདོན་པ་བསྒྱུར་རོ། །ཉེས་(གནོད་འཇོམས་ཀུན་)སྤྱོད་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་མི་ འདོད་པ་གནས་འདོད་པ་གནས་མིན། སེར་སྣས་དབུལ་བ་གནས་ལོ

【現代漢語翻譯】 轉生為異生凡夫的可能性極小。 斷除道的相： 第五，斷除道是指：十地末尾的無間道，即無間頂。第一次就稱為完全斷除。它的體性是不與修斷煩惱相應，或者自性以四諦為所緣，從能緣的角度歸納為四種。這是法友的觀點。與剎那和生起出離心等相同。在《能仁密意》中說：『見道有四無間道。』如布達希日也說：『苦法忍。』 佛陀自道的相： 第六，佛陀自道是指：圓滿的佈施等十度。法友說：佛陀自道是果的體性。或者說，不與聲聞、緣覺混雜，因此稱為自道十度，這是布達希日的觀點。如此一來，對於菩薩們來說，道智道的所依具有三十四種相。圓滿的三十四種是遍智的。如果想要詳細瞭解詞義，可以參考《結合釋》。 宣說不共的遍智之相： 第三部分分為兩部分。 略說： 略說：具有十力等一切相的遍智，是獨一無二不共之道，因為它極其殊勝且是圓滿之道。 廣說：功德的差別： 廣說分為：功德的差別、自性真如、屬於誰的自生、爲了誰的佛陀自性。第一部分有四種：十力、四無畏、四無礙解、十八不共法。 十力： 第一，這獨一無二不共之道具有十力等的（聖）差別，因此力是指：以遍智的智慧為本體，作為基礎的力量來表示。即使別人稍微（真實具備能仁密意）動搖也無法撼動，並且能夠徹底（能仁密意，具備）壓制其他一切，完全（總集）具備的等持和智慧，以及與之相應的究竟。這是對每一個的解釋。對於每個差別也同樣進行新增和修改。惡（損害摧毀一切）行的異熟，不欲求的處所，欲求的處所，非處所。慳吝導致貧窮的處所。

【English Translation】 It is very unlikely to be reborn as an ordinary being. The Aspect of the Path of Abandonment: Fifth, the path of abandonment is: the uninterrupted path at the end of the tenth bhumi, that is, the uninterrupted peak. The first time it is called complete abandonment. Its nature is not associated with the afflictions to be abandoned by meditation, or its self-nature takes the four truths as objects, and from the perspective of the object-possessor, it is summarized into four types. This is the view of Dharma Friend. It is the same as the moment and the arising of renunciation, etc. In 'Thub Gong' it says: 'The path of seeing has four uninterrupted paths.' As Buddha Shri also said: 'Suffering Dharma Endurance.' The Aspect of the Buddha's Own Path: Sixth, the Buddha's own path refers to: the ten perfections, such as perfect giving. Dharma Friend said: The Buddha's own path is the nature of the fruit. Or, because it is not mixed with hearers and solitary realizers, it is called the ten perfections of the self-path, which is the view of Buddha Shri. In this way, for Bodhisattvas, the basis of the path of path-knowledge has thirty-four aspects. The perfect thirty-four are those of omniscience. If you want to understand the meaning of the words in detail, you can refer to the 'Combination Commentary'. Explanation of the Uncommon Aspect of Omniscience: The third part is divided into two parts. Summary: Summary: Omniscience with all aspects such as the ten powers is the only uncommon path, because it is extremely excellent and is the perfect path. Extensive Explanation: Differences in Qualities: The extensive explanation is divided into: differences in qualities, self-nature suchness, self-arisen belonging to whom, and Buddha-nature for whom. The first part has four types: ten powers, four fearlessnesses, four analytical understandings, and eighteen unshared qualities. Ten Powers: First, this unique and uncommon path has (Arya) differences such as the ten powers, so power refers to: taking the wisdom of omniscience as its essence, it is represented as the power of the base. Even if others slightly (truly possess the intention of the Able One) shake it, it cannot be shaken, and it can completely (collectively) suppress everything else, fully (completely) possessing the ultimate samadhi and wisdom, and what is consistent with it. This is the explanation for each one. For each difference, additions and modifications are also made. The ripening of evil (harm destroying all) actions, the place not desired, the place desired, the non-place. The place where stinginess leads to poverty.

ངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་གནས་ མིན། སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ནས་དབུལ་བ་གནས་མིན་ཞེས་སོགས་དང་། བརྒྱད་ 2-167 པའི་གང་ཟག་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པར་སྟན་ལས་ལྡང་བ་གནས་མིན་ཐོབ་ནས་ལྡང་ བ་གནས། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་མདོ་དང་གནོད་འཇོམས་སོགས་ལས་སོ། །བསམ་གཏན་ ལ་བརྟེན་ནས་དེ་མཁྱེན་པ་(ཀུན་བཏུས་)ཡང་དག་པར་འབྱོར་ཞེས་སོགས་དང་། གནས་གནས་ མིན་སྲིད་མི་སྲིད་ཅེས་སྒྲ་སྦྱོར་བམ་གཉིས་སོ། །རྒྱུ་དུས་གསུམ་གྱི་ལས་བསགས་པའི་འབྲས་ བུ་གང་དང་གང་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མཁྱེན་པའམ་(བམ་གཉིས་)ལས་རྣམས་(གནོད་འཇོམས་)དང་། དེ་བསགས་པའི་(དག་ལྡན་)རྒྱུ་དང་ཕྱོགས་གང་དུ་དེ་བྱེད་པའི་གནས་(མདོ་)དང་བདེ་(དག་)སྡུག་ སོགས་རྣམ་སྨིན་དང་(གནོད་འཇོམས་དག་ལྡན་ནོ་རྒྱ་ཆེར་གནོད་འཇོམས་)ཆགས་སྡང་རྨོངས་སོགས་ཉོན་ མོངས་པ་རྣམས་རང་རང་ལ་གནས་ཤིང་རང་རང་ལ་མོས་པ་དང་། རེ་རེ་ལ་གནས་ཤིང་ གཞན་རེ་ལ་མོས་པ་དང་། གཞན་གཉིས་སོགས་ལ་མོས་པ་སོགས་མཐུན་(གནོད་འཇོམས་)པ་ དང་། མི་མཐུན་པ་མི་དགེ་བ་ལ་གནས་ནས་དགེ་བ་ལ་མོས་སོགས་སྦྱོར་བ་ཆུང་ལ་མོས་པ་ རྒྱ་ཆེ་(གནོད་)བ་སོགས་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་མཁྱེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཟུགས་ གཟུགས་མེད་དག་མ་དག་གམ་བསོད་ནམས་བསོད་ནམས་མིན་པ་མི་གཡོ་བའི་ལས་ སོགས་བསྐྱེད་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བསམ་པའི་ཁམས་(གནོད་འཇོམས་ཐུབ་དགོངས་)སམ་རྟེན་དང་། ཉོན་མོངས་རྣམ་བྱང་ས་ཆུ་སོགས་ཀྱི་འདུས་བྱས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་སོགས་དང་(མདོ་གནོད་ འཇོམས་སུ་རྒྱ་ཆེར་)དད་བརྩོན་སོགས་ཀྱི་དབང་བོ་མཆོག་སྟེ་རྣོན་པོ་དང་མཆོག་མིན་འབྲིང་དང་ ཐ་མའོ་ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་ཏེ་དེ་དག་མཁྱེན་པ་དང་། ངན་སོང་མཐོ་རིས་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ པོ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་ལོག་པ། ཡང་དག འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ལམ་ སོགས་དང་། མངོན་ཤེས་མྱུར་ལ་སླ། བུལ་ལ་དཀའ་བའི་ལམ་(རྒྱ་ཆེར་)སོགས་མཁྱེན་པ་དང་། བསམ་གཏན་རྣམ་ཐར་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་(ཀུན་མདོ་དངོས་)ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཀུན་ ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཚུལ་མིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྲིད་པའི་དོན་དུ་བསྔོ་བ་དང་རོ་མྱང་བ་དང་ 2-168 དམིགས་པར་ཡིད་བྱེད་དང་(ཀུན་གནོད་)ལྷག་མཐོང་ངམ་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ རམ་མངོན་ཤེས་སྒྲུབ་པའམ། མི་དམིགས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་། སེང་ གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ཐོད་རྒལ་སོགས་ཀྱི་ལྡང་བ་མཁྱེན་(མདོ་)པ་དང་། སྔོན་གྱི་གནས་རང་གཞན་ གྱི་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་དུ་མ་(ཐུབ་དགོངས་)དན་རྟགས་དང་བཅས་པར་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། (གཟུངས་ཀྱི་ དབང་ཕྱུག་གི་མདོར། )འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀྱི་འཇུག་ཆགས་དང་སྣང་མི་སྣང་གི་(མདོ་དེར་)སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་གང་ནས་འཆི་འཕོ་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བ་མ་ལུས་པར

【現代漢語翻譯】 我不是擁有巨大財富的人，而是通過佈施擁有巨大財富，不是處於貧困狀態等等。八地之人，若未得須陀洹果（Srotaāpanna-phala），便從座位起身，這不合理；獲得果位後起身，這才是合理的。等等，這些在廣大的經典和《斷滅經》等中有記載。通過禪定，可以正確地瞭解這些（《攝類學》）。還有，『是處』和『非處』，『可能』和『不可能』，這些在《聲論》第二卷中有說明。瞭解眾生在過去、現在、未來三時所造之業，會在何處成熟結果（第二卷），以及各種業（《斷滅經》）。瞭解積累這些業的因，以及在何處造業（經典），以及快樂（清凈）和痛苦等果報的成熟（《斷滅經》《清凈經》等等，廣見《斷滅經》）。貪、嗔、癡等煩惱，各自安住于自身，各自執著于自身；或者安住於一個，執著于另一個；或者執著于另外兩個等等，這些都是相應的（《斷滅經》）。安住于不善，而執著于善等等，執著于小的行為，卻有廣大的（利益）（《斷滅經》）等等，瞭解各種不同的執著。瞭解世間的界，有色和無色，清凈和不清凈，或者創造福德和非福德，以及不動業等等的世間意界（《斷滅經》《如來意趣》），或者所依，以及煩惱、解脫、地、水等等的『有為』和『無為』的界等等（在經典和《斷滅經》中有廣述）。信、精進等根是殊勝的，即銳利、非殊勝、中等和下等，等等，這些都廣有記載，瞭解這些。瞭解前往惡趣、善趣、菩提這三者的一切道路，包括邪道、正道、貪慾的對治道等等。以及證得神通快速而容易的道路，或者緩慢而困難的道路（廣述）等等。瞭解禪定、解脫、三摩地、等至（總經真實）的一切，即由不如理作意而產生的雜染，爲了輪迴的利益而回向，以及品嚐滋味，以及作意于所緣（總經，斷滅），或者爲了增上慧，或者爲了成熟有情，或者爲了成就神通，或者作意于無所緣而產生的清凈。瞭解獅子奮迅三摩地、超越頂峰三摩地等等的生起（經典）。憶念自己和他人過去世的眾多（如來意趣）生命，並帶有徵相。 （在《總持自在經》中）瞭解世間界的成住壞空，以及顯現和不顯現（在該經中），以及所有眾生從何處死亡，以及投生到何處，無一遺漏。

【English Translation】 I am not one who dwells in great wealth, but through generosity, one dwells in great wealth, not dwelling in poverty, and so on. It is not appropriate for a person in the eighth stage to rise from their seat without attaining the result of a Stream-enterer (Srotaāpanna-phala); it is appropriate to rise after attaining the result. And so on, these are extensively recorded in the sutras and the Nirvāṇa-destroying scriptures, etc. Through meditation, one can correctly understand these (Compendium of Topics). Also, 'what is possible' and 'what is impossible,' these are explained in the second volume of the Grammar. Understanding where and in what form the fruits of actions accumulated in the three times of past, present, and future will ripen (second volume), and the various actions (Nirvāṇa-destroying scripture). Understanding the causes for accumulating these actions, and where these actions are performed (sutra), and the ripening of happiness (pure) and suffering, etc. (Nirvāṇa-destroying scripture, pure scripture, extensively in Nirvāṇa-destroying scripture). Understanding that afflictions such as attachment, hatred, and delusion reside in themselves and are devoted to themselves; or reside in one and are devoted to another; or are devoted to two others, etc., these are concordant (Nirvāṇa-destroying scripture). Abiding in non-virtue and being devoted to virtue, etc., being devoted to small actions but having great (benefits) (Nirvāṇa-destroying scripture), etc., understanding various devotions. Understanding the realms of the world, form and formless, pure and impure, or the creation of merit and non-merit, and the unwavering actions, etc., the mental realm of the world (Nirvāṇa-destroying scripture, Buddha's Intent), or the basis, and the compounded and uncompounded realms of afflictions, purification, earth, water, etc. (extensively in sutras and Nirvāṇa-destroying scripture). The faculties of faith, diligence, etc., are supreme, i.e., sharp, non-supreme, middling, and inferior, etc., these are extensively recorded, understanding these. Understanding all the paths to the three, evil destinies, higher realms, and enlightenment, including wrong paths, right paths, the antidote to desire, etc. And the path to quickly and easily attain clairvoyance, or the path that is slow and difficult (extensively), etc. Understanding all the meditations, liberations, samādhis, and attainments (General Sutra Reality), i.e., the defilements arising from improper attention, dedicating for the sake of existence, and savoring the taste, and attending to the object (General Sutra, Nirvāṇa-destroying), or for the sake of higher insight, or for maturing sentient beings, or for accomplishing clairvoyance, or the purification arising from attending to the non-object. Understanding the arising of the Lion's Leap Samādhi, the Transcendental Leap Samādhi, etc. (sutra). Remembering many past lives of oneself and others (Buddha's Intent), along with signs. (In the Sovereign Sutra of Dhāraṇī) Understanding the formation, duration, destruction of the world realms, and the appearance and non-appearance (in that sutra), and from where all sentient beings die and where they are born, without exception.

་མཁྱེན་པ་(ཡུམ་གྱི་མདོར་མིང་འདི་ སྨོས་གནོད་འཇོམས་ཡང་ངོ་། ། )ལྷའི་མིག་གི་མངོན་ཤེས་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། ཟག་པ་ཉོན་མོངས་ པ་ཐམས་ཅད་བག་ཆགས་དང་བཅས་པར་ཟད་ཅིང་བྱང་བར་གཟིགས་པའམ་(བམ་གཉིས་)ཟག་ པ་ཉོན་མོངས་རྣམས་ཟད་པ་དང་དེ་གང་གིས་ཟད་པའི་ལམ་གཉིས་ཀ་ཡང་ཟག་པ་ཟད་པ་སྟེ་ སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཞེས་ཐུབ་པོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྟོབས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཅུ་སོ་དགུ་ལ་བགྲང་ རྒྱུའོ། །དེ་དག་གིས་ལས་བཞི་བྱེད་དེ། (ཕྱུགས་གསོད་པ་དང་མེར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་བདེ་འགྲོའི་ཐབས་ སུ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བདེ་འགྲོའི་ཐབས་ལ་བསླུ་བར་བྱེད་པས་བདུད་དེ་དེ་འཇོམས་པས། )དང་པོས་བདེ་འགྲོའི་ཐབས་ལ་སླུ་ བའི་བདུད་འཇོམས། གཉིས་པས་ལྷ་སོགས་སྐྱབས་མིན་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་སླུ་བའི་བདུད་འཇོམས། བདུན་པས་ཟག་(དབྱིག་)བཅས་ཀྱིས་འདག་པར་སྨྲ་བའི་བདུད་འཇོམས། གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ ལས་(བཤད་སྦྱར་)དང་པོ་བ་རྣམས་ལ་དེའི་མི་བསྔགས་པ་བསྒྲགས་པས་(བཤད་སྦྱར་)ཐེག་ཆེན་ གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་སླུ་བའི་བདུད་འཇོམས་སོ། །ཐབས་དང་སྐྱབས་དང་དག་པ་དང་། ། ཐེག་ཆེན་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རབ་བསླུ་བའི། །བདུད་འཇོམས་ ཁྱེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །(སློབ་དཔོན་དང་རྒྱལ་སྲས། ) དང་པོས་མངོན་མཐོ་རྒྱུ་མེད་དང་ མི་མཐུན་པ་རྒྱུར་སྨྲ་བ་བསལ། གཉིས་པས་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པར་སྨྲ་བ་བསལ། གསུམ་ པས་བཟང་ངན་ལ་མོས་ཀྱི་བསམ་པ་རྟོགས། བཞི་པས་བག་ལ་ཉལ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ 2-169 ཉོན་མོངས་པ་རྟོགས། ལྔ་པས་བཤད་པའི་སྣོད་དད་(རྩ་བ་)པ་ལ་སོགས་དབང་(སྲས་)བོ་སྨིན་ པ་རྟོགས། དྲུག་པས་དམིགས་པ་(རྩ་བ་)ཉན་ཐོས་སམ་(སྲས་)ཐེག་ཆེན་བསྟན་པའི་ཆེན་(སྲས་) པོ་བསྟན་པས་བསྡུས་པ་རྟོགས། བདུན་པས་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་(རྩ་བ་)སྤྱོད་པའམ་(རྒྱལ་ )རྒྱུ་བ་རྟོགས། བརྒྱད་པས་ཚེ་རབས་སྔ་མ་དག་ན་ཚོགས་(རྩ་བ་)ཡང་དག་པར་(རྒྱལ་)བསྒྲུབ་ པ་འཕགས་ལམ་རྗེས་སུ་རྟོགས། དགུ་པས་ཕྱི་མ་ལ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་(རྩ་བ་)བ་རྟོགས། བཅུ་ པས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་རྟོགས། ཞེས་པ་རྣམས་བྱེད་ལས་སུ་ཀུན་ བཏུས་རྩ་འགྲེལ་ལོ། ། ༈ མི་འཇིགས་བཞི། གཉིས་པ་ནི། མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ་ནི་(ཀུན་བཏུས་དངོས། ) སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་རང་དོན་ལས་བརྩམས་ཏེ་(ཀུན་བཏུས་དངོས་། ) ཀྱེ་མ་(བཤད་སྦྱར་)ང་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་ཤེས་བྱ་ཀུན་མཁྱེན་པར་ བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞལ་གྱིས་འཆེས་པ་ལ་(དོན་ཐོབ་)ཆོས་མཐུན་གྱི་རྒོལ་བ་པོ་མེད་པ་ཡང་དག་ པར་འབྱོར་བའི་ཞེས་སོགས་སོ། །(སྔར་ལྟར་)ཀྱེ་མ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་ བྱ་བ་འདི་ལ་ཆོས་འདི་དག་མ

【現代漢語翻譯】 མཁྱེན་པ་ (mkhyen pa) (這是《般若經》中的一個名字，提到它能消除障礙)。憑藉天眼通的智慧力量，以及煩惱和習氣全部止息清凈的智慧（二頁）。或者說，煩惱止息以及止息煩惱的道路，這二者都是煩惱止息，是對眾生而言。如是說。這樣的力量有三十九種。它們能行使四種事業：（例如，殺害牲畜和焚燒等，爲了顯示通往善趣的方便，因此在通往善趣的方便上迷惑，所以是魔，摧毀它）。第一種是摧毀在通往善趣的方便上迷惑的魔。第二種是摧毀在非救護者（如天神）上迷惑為救護者的魔。第七種是摧毀說有漏（有染污）能清凈的魔。其他的則通過宣揚對第一種人的不讚美（解釋），從而摧毀大乘的解脫道上的迷惑之魔。方便、救護、清凈和，大乘的解脫道上，對於眾生極度迷惑的，摧毀魔者我頂禮。如是說。（上師和佛子）。第一種是消除說沒有原因或與原因不符的原因。第二種是消除說未做之事會相遇。第三種是了知對善惡的意樂之想法。第四種是了知產生潛在習氣的煩惱。第五種是了知所說的法器，如具信者等成熟。第六種是了知所緣，通過示現聲聞或大乘的偉大導師來攝持。第七種是了知眾生的心之行為或遊走。第八種是了知在前世圓滿積累資糧，隨順聖道。第九種是了知在來世完全轉變。第十種是了知從一切世間中解脫。這些是事業的總結，出自《攝類學》的根本和註釋。 ༈ མི་འཇིགས་བཞི། (mi 'jigs bzhi)（四無畏） 第二種是：于現證菩提之無畏（《攝類學》原文）。佛陀依靠禪定，從自利出發（《攝類學》原文），說：『奇哉！我已現證菩提』，對於遍知一切所知，自己承諾（意義），沒有與法相符的辯論者，完全具足等等。（如前）『奇哉！現證菩提』，對於此法，

【English Translation】 མཁྱེན་པ་ (mkhyen pa) (This is a name in the Prajnaparamita Sutra, mentioning that it can eliminate obstacles). With the power of wisdom of clairvoyance, and the wisdom of completely ceasing and purifying all defilements and habitual tendencies (two pages). Or, the cessation of defilements and the path to the cessation of defilements, both of which are the cessation of defilements, for sentient beings. Thus it is said. Such power has thirty-nine aspects. They perform four kinds of activities: (For example, killing livestock and burning, etc., in order to show the means to good destinies, therefore misleading on the means to good destinies, so it is a demon, destroying it). The first is to destroy the demon that misleads on the means to good destinies. The second is to destroy the demon that misleads into taking refuge in non-protectors (such as gods). The seventh is to destroy the demon that says that contaminated (with defilements) can purify. The others, by proclaiming the disapproval of the first kind of people (explanation), thereby destroy the demon of misleading on the path of liberation of the Mahayana. Means, refuge, purification, and, on the path of liberation of the Mahayana, for sentient beings who are extremely misled, to the destroyer of demons, I prostrate. Thus it is said. (Teacher and Bodhisattva). The first is to eliminate the cause that says there is no cause or that the cause is inconsistent. The second is to eliminate the saying that what has not been done will be encountered. The third is to understand the thoughts of inclination towards good and evil. The fourth is to understand the defilements that generate latent habitual tendencies. The fifth is to understand the ripening of the vessel of the spoken teachings, such as those with faith. The sixth is to understand the object of focus, by showing the great teacher of the Shravaka or Mahayana, to gather them. The seventh is to understand the behavior or wandering of the minds of sentient beings. The eighth is to understand that in previous lives, one has perfectly accumulated merit, following the noble path. The ninth is to understand the complete transformation in the future. The tenth is to understand liberation from all worlds. These are the summaries of activities, from the root and commentary of the Categories. ༈ མི་འཇིགས་བཞི། (mi 'jigs bzhi) (The Four Fearlessnesses) The second is: Fearlessness in complete enlightenment (original text of the Categories). The Buddha, relying on meditation, starting from self-benefit (original text of the Categories), says: 'Amazing! I have attained complete enlightenment', for knowing all knowable things, promising oneself (meaning), there is no debater who is in accordance with the Dharma, fully possessing, etc. (As before) 'Amazing! Complete enlightenment', for this Dharma,

ངོན་པར་སངས་མ་རྒྱས་སོ་ཞེས་འདི་ན་དགེ་སྦྱོང་ངམ་(སྨོས་པ་ ནི་ཤེས་རབ་གྱིས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། )བྲམ་ཟེའི་འམ་ལྷའམ་(ལྷའི་མིག་(གིས་ཞེས་གནོད་འཇོམས་ གཞན་འདྲ། )དང་། ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཕྱིར་རོ། ། )བདུད་དམ་ཚངས་པའམ་(རྫུ་ འཕྲུལ་དང་མཐུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་སྨོས། )གཞན་སུ་ཡང་རུང་བ་ཆོས་དང་མཐུན་པར་རྒོལ་བའམ་རྒོལ་པའི་ མཚན་མ་(འམ་རྒྱུར་གྱུར་པའི་སྐྱོན་ནོ། ། )ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་བས་བདག་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ (ནི་ལུས་ཀྱི་སྤུ་ཟིང་བྱེད་པ་དང་བག་འཁུམས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། )དང་བག་ཚ་བ་མེད་པ་(ནི་གསུང་ལ་ཞུམ་ པ་དང་དམན་པར་གྱུར་པ་སོགས་མེད་པའོ། ། )དང་མི་འཇིགས་པ་རྣམ་པར་སྤྱོད་(དང་པོས། )པས་(ནི་ཐུགས་ལ་ དོགས་པ་དང་ཞུམ་པ་སོགས་མེད་པའོ། །དེ་གསུམ་གྱི་ནང་ན་ཀུན་བཏུས། ཅང་ཤེས་ཀྱི་གནས་)ཁྱུ་མཆོག་རླབས་པོ་ 2-170 ཆེའི་གནས་སུ་དམ་འཆའ་འོ། །(སྐུའི་འཕྲིན་ལས་དག་པའོ། །གཉིས་པས་)འཁོར་གྱི་ནང་དུ་སེང་གེའི་སྒྲ་ སྒྲོག་(སྟེ་གསུང་གི་འཕྲིན་ལས་དག་པའོ། ། )གོ །(གསུམ་པས་ཚངས་པ་དེ་པའི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་རོ། །ཞེས་སོགས་གནོད་ འཇོམས་དག་ལྡན་སོགས་བལྟའོ། ། ) ཞེས་སོ། །དེ་རྟོགས་པ་ཕུན་ཚོགས་སུ་དམ་བཅས་པའོ། །ཟག་ པ་ཟད་པའི་མཁྱེན་(ཀུན་བཏུས་)པ་ལ་མི་འཇུགས་པ་ནི་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་རང་དོན་ ལས་བརྩམས་(ཀུན་)ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཟག་པ་ཀུན་ཟད་པ་ཉིད་དུ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་རྒོལ་ བ་པོ་མེད་པ་སོགས་སྟེ། ང་ཟག་པ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཟག་པ་འདི་དག་མ་ཟད་དོ། །ཞེས་ སོགས་སོ། །དེ་སྤངས་པ་(རྒྱན་ཐུབ་)ཕུན་ཚོགས་སུ་དམ་བཅས་པའོ། །དེ་གཉིས་རང་དོན་གྱི་ དམ་བཅའའོ། །བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་ལ་མི་འཇིགས་པ་ནི། བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་ དོན་ལས་བརྩམས་ཏེ། (ཀུན་བཏུས་)འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐར་བའི་བར་ ཆད། ཤེས་སྒྲིབ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་བར་ཆད་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རྗོད་པ་སོགས་ཏེ། ངས་ཉན་ཐོས་ རྣམས་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་གང་དག་བསྙད་པ་དེ་དག་བསྟེན་ཀྱང་བར་དུ་གཅོད་པར་ མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་བསྟན་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ་ནི། བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་དོན་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ ཉན་རང་བྱང་ཆུབ་ཏུ། སོགས་པ་ལམ་ཤེས་རྫོགས་བྱང་དུ་སྟེ་མྱང་འདས་སུ་(ཐུབ་སོགས་བམ་ གཉིས་)ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་བསྟན་པ་ལ་ཞེས་སོགས་སོ། །ངས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ངེས་ པར་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཕགས་པར་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་གང་ བཤད་པ་དེ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་གཉིས་གཞན་དོན་ནོ། །རང་ གཞན་དོན་དུ་ཡེ་ཤེས་དང་། །སྤངས་དང་ངེས་འབྱུང་གེགས་བྱ

【現代漢語翻譯】 『我未完全證悟』，在此，無論是沙門（之所以提及，是因為以智慧而生起增上慢），還是婆羅門，或者天人（因為具備天眼等圓滿，能摧伏損害，瞭解他人心），或者魔，或者梵天（之所以提及，是因為具有神通和威力），或者其他任何人都好，若有人以符合正法的方式來辯駁，或者對辯駁的徵象（或作為辯駁之因的過失）未能如實照見，因此我獲得安樂（即身體的毛孔不豎立，沒有侷促不安等），沒有羞愧（即言語上沒有退縮和低劣等），並且無畏地行持（最初），（即心中沒有疑慮和退縮等。這三者包含了一切，是通達之根本），我立誓成為殊勝的導師。（以身之事業清凈故。其次）于眷屬之中發出獅子吼（即語之事業清凈故）。（第三以梵天轉法輪等，具足摧伏損害等，可參考相關內容。）如是等等。這是立誓圓滿證悟。對於無漏盡智（總集）不退轉，即依靠禪定，從自利出發（總集），承諾自己的一切煩惱都已斷盡，沒有辯駁者等等。我說『我已斷盡煩惱』，但有人說『這些煩惱尚未斷盡』等等。這是立誓圓滿斷除。（莊嚴經論）這二者是自利的誓言。對於障礙之法無所畏懼，即依靠禪定，從利他出發（總集），對於貪慾等煩惱是解脫的障礙，對於所知障是遍知的障礙等進行陳述。我說：『我對聲聞所說的那些障礙之法，即使他們修習也不會成為障礙。』等等。對於開示出離之道無所畏懼，即依靠禪定，從利他出發，通往一切智智之道，無論是聲聞、緣覺菩提，還是其他通往圓滿正覺之道，即涅槃（二規等二卷），對於開示出離之道等等。我說：『爲了讓聲聞們出離，我所宣說的聖者出離之道，如果不是出離之道』等等。這二者是利他的誓言。爲了自他之利益，于智慧，斷除與出離之障礙 『I have not fully awakened.』 Here, whether it be a Shramana (mentioned because of the arrogance arising from wisdom), or a Brahmin, or a Deva (mentioned because of the perfection of having divine eyes, etc., to subdue harm and understand others' minds), or a Mara, or a Brahma (mentioned because of having miraculous powers and great strength), or anyone else, if someone argues in accordance with the Dharma, or if the signs of argument (or the faults that cause argument) are not truly seen, therefore I have obtained happiness (such as not having goosebumps on the body and not being uneasy), without shame (such as not having shrinking or inferiority in speech), and fearlessly act (initially), (such as not having doubts or shrinking in the mind. These three encompass everything and are the root of understanding), I vow to be a supreme guide. (Because the activity of the body is pure. Secondly) In the assembly, I roar the lion's roar (that is, the activity of speech is pure). (Third, with Brahma turning the wheel of Dharma, etc., possessing the ability to subdue harm, etc., refer to relevant content.) Thus, and so on. This is vowing to perfect enlightenment. Not regressing from the knowledge of the exhaustion of outflows (collection), that is, relying on meditation, starting from self-interest (collection), promising that all one's own outflows have been exhausted, without opponents, etc. I say, 'I have exhausted the outflows,' but someone says, 'These outflows have not been exhausted,' and so on. This is vowing to perfect abandonment. (Ornament of Realization) These two are vows for self-interest. Not fearing the Dharma of obstacles, that is, relying on meditation, starting from the benefit of others (collection), stating that attachment and other afflictions are obstacles to liberation, and that knowledge obscurations are obstacles to omniscience, etc. I say, 'Those obstructive Dharmas that I have spoken to the Shravakas, even if they practice them, will not become obstacles.' and so on. Not fearing to show the path of liberation, that is, relying on meditation, starting from the benefit of others, the path to all-knowing wisdom, whether it be the Bodhi of Shravakas, Pratyekabuddhas, or other paths to complete and perfect enlightenment, that is, Nirvana (two volumes of the Rules, etc.), regarding showing the path of liberation, and so on. I say, 'In order for the Shravakas to be liberated, if the noble path of liberation that I have spoken of is not the path of liberation,' and so on. These two are for the benefit of others. For the benefit of oneself and others, in wisdom, abandonment, and the obstacles of liberation.

【English Translation】 『I have not fully awakened.』 Here, whether it be a Shramana (mentioned because of the arrogance arising from wisdom), or a Brahmin, or a Deva (mentioned because of the perfection of having divine eyes, etc., to subdue harm and understand others' minds), or a Mara, or a Brahma (mentioned because of having miraculous powers and great strength), or anyone else, if someone argues in accordance with the Dharma, or if the signs of argument (or the faults that cause argument) are not truly seen, therefore I have obtained happiness (such as not having goosebumps on the body and not being uneasy), without shame (such as not having shrinking or inferiority in speech), and fearlessly act (initially), (such as not having doubts or shrinking in the mind. These three encompass everything and are the root of understanding), I vow to be a supreme guide. (Because the activity of the body is pure. Secondly) In the assembly, I roar the lion's roar (that is, the activity of speech is pure). (Third, with Brahma turning the wheel of Dharma, etc., possessing the ability to subdue harm, etc., refer to relevant content.) Thus, and so on. This is vowing to perfect enlightenment. Not regressing from the knowledge of the exhaustion of outflows (collection), that is, relying on meditation, starting from self-interest (collection), promising that all one's own outflows have been exhausted, without opponents, etc. I say, 'I have exhausted the outflows,' but someone says, 'These outflows have not been exhausted,' and so on. This is vowing to perfect abandonment. (Ornament of Realization) These two are vows for self-interest. Not fearing the Dharma of obstacles, that is, relying on meditation, starting from the benefit of others (collection), stating that attachment and other afflictions are obstacles to liberation, and that knowledge obscurations are obstacles to omniscience, etc. I say, 'Those obstructive Dharmas that I have spoken to the Shravakas, even if they practice them, will not become obstacles.' and so on. Not fearing to show the path of liberation, that is, relying on meditation, starting from the benefit of others, the path to all-knowing wisdom, whether it be the Bodhi of Shravakas, Pratyekabuddhas, or other paths to complete and perfect enlightenment, that is, Nirvana (two volumes of the Rules, etc.), regarding showing the path of liberation, and so on. I say, 'In order for the Shravakas to be liberated, if the noble path of liberation that I have spoken of is not the path of liberation,' and so on. These two are for the benefit of others. For the benefit of oneself and others, in wisdom, abandonment, and the obstacles of liberation.

ེད་པ། །སྟོན་མཛད་མུ་སྟེགས་ གཞན་དག་གིས། །མི་བརྫི་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། ། ༈ སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་བཞི། གསུམ་པ་ནི། གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་(གནོད་དག་ཟླ་ཐུབ་)ཆོས་སམ། རྒྱུའི་ 2-171 ཆོས་སམ། (གནོད་འཇོམས་དག་ལྡན་སོགས། ) མ་རིག་པ་(རྒྱལ་)མི་ཤེས་པ་མི་མཐོང་བ་མངོན་པར་ མི་རྟོགས་པ་སོགས་མིང་(འགྲེལ་ཆེན་)གི་རྣམ་གྲངས་སོགས་སམ་(ཀུན་)རྣམ་སྨིན་དང་བཅས་ པའི་དགེ་མི་དགེའི་ཆོས་སམ་(གནོད་འཇོམས་)ཀུན་འབྱུང་དང་ལམ་དུ་གཏོགས་པའི་ཉོན་མོངས་ རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་སམ། སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་སྤྱོད། མོས། དབང་བོ་ སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཡུལ་མཐའ་དག་ཐོགས་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ ཤེས་རབ་མཐར་ཐུག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཆོས་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བརྗོད་ བྱའམ་(འཇོམས་)འབྲས་བུ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་སམ། (གནོད་འཇོམས། ) སྒྲིབས་མ་སྒྲིབས་ལུང་མ་ བསྟན་གྱི་དོན་ནམ་(འཇོམས་)སྡུག་བདེན་དང་འགོག་པར་(འཇོམས་)རྟོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་རིག་ པའམ་མགོ་སྨོས་རྣམ་སྤྲོས་གོ་སོགས་དང་ཉོན་མོངས་ཆེ་ཆུང་དབང་བོ་རྣོ་རྟུལ་སྐལ་བ་ཡོད་ མེད་སོགས་ཀྱི་ཆོས་སམ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་(རྒྱལ་སྲས་)སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་(རྒྱལ་སྲས་)དང་དོན་(ཀུན་ བཏུས་)གཞན་ལ་དགོངས་པ་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་སྔར་བཞིན་དོན་རིག ཡུལ་(རྩ་བ་)སོ་སོ་སོ་སོ་ བས་(རྒྱལ་སྲས་)ཇི་ལྟར་རང་རང་གི་སྐད་དམ་མིང་(རྒྱལ་སྲས་)གིས་ཐ་སྙད་(རྒྱལ་)འདོག་(དག་ལྡན་) པ་དང་འཇིག་པ་དང་རབ་(ཀུན་བཏུས་)ཏུ་འཇིག་པས་འཇིག་རྟེན། གཟུགས་(སྲས་)སུ་རུང་བས་ གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཀྱི་(རྩ་བ་)ངེས་ཚིག་ལའམ་(འཇོམས་)གླིང་ཆེན་བཅོ་བརྒྱད། ཡུལ་ཆེན་ བཅུ་དྲུག མཐའ་འཁོབ་དགུ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད། ཡུལ་དབུས། ངན་སོང་དང་ལྷ་མི་སོགས་ཀྱི་ སྐད་དང་བརྗོད་པ་ལ། ཞེས་གནོད་འཇོམས་ཏེ། སྔར་བཞིན་ངེས་ཚིག་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་ པ། རྫས་(རྒྱལ་)བཏགས་དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་(རྒྱལ་སྲས་)ཏུ་ཡོད་སོགས་ཆོས་(ཀུན་)གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་ བ་(ཀུན་)འམ་ཆོས་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་གཞན་ལ་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་དེ་གསུམ་ཡང་(དག་ཐུབ་ )དག་པར་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་སྟེ། སྔ་མ་གཉིས་བཤད་ བྱ་ཕྱི་མ་གཉིས་འཆད་བྱེད་དང་དེ་མཁྱེན་པའོ། །(ཕན་པར་མཛད་པར་བསྟོད་པ་ལས། ཆོས་ཀྱི་ཚིག་ཀུན་ 2-172 མངོན་པར་མཁྱེན། །དོན་རྣམས་ཀུན་གྱི་ཚུལ་ལ་མཁས། །སྐད་ཀུན་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་མཁྱེན། །ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་སྤོབས་དང་ ལྡན། །ཞེས་སོ། ། ) རྟེན་དང་བརྟེན་པ་བཤད་བྱ་དང་། །གསུང་དང་མཁྱེན་པ་འཆད་བྱེད་ལ། །བློ་ གྲོས་རྟག་ཐོགས་མི་མངའ་བ། །ལེགས་སྟོན་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། ། ༈ མ་འདྲེས་བཅོ་བརྒྱད། བཞི་པ་ལ། ཉ

【現代漢語翻譯】 向您致敬，您是導師，超越了其他外道！向您致敬，您不屈服於他人！' 第三個是四無礙解中的法無礙解：是對十二部經（能摧毀，清凈，能勝）的法，或者因的法，或者（能摧毀，具足清凈等）無明（勝者），即不瞭解、不看見、不現證等名稱（釋論）的各種分類，或者（一切）與異熟果報相關的善與非善之法，或者（能摧毀）屬於集和道的煩惱和清凈之法，或者眾生的想法、習氣、行為、意樂、根等法的各種分類之境，所有這些都能無礙地證悟的定和智慧的究竟，依次是法無礙解。十二部的所詮或（摧毀）果、緣起的法，或者（能摧毀）有覆無覆、無記之義，或者（摧毀）苦諦和滅諦中（摧毀）所證悟的法，或者對法進行辨識，如總說、分別、理解等，以及煩惱的大小、根的利鈍、有無根器等法，或者諸法自（勝者）共相（勝者）和意義（攝類學），以及對其他意圖的理解等境，如前所述是義無礙解。境（根本）各自不同，因為（勝者）如何用各自的語言或名稱（勝者）來表達（清凈）和毀滅，以及徹底（攝類學）毀滅，即世間。能成為色（王子）的色等法的（根本）定義，或者（摧毀）十八大洲、十六大國、九十八邊地、中央地區、惡趣和天人等的語言和表達。如是能摧毀，如前所述是詞無礙解。實（勝者）有、假（勝者）有、勝義（勝者）有、世俗（勝者）有等諸法（一切）的分類（一切），或者爲了向他人展示這些法等，這三者也（清凈，能勝）清凈地顯現，這就是辯才無礙解。前兩個是所說，后兩個是能說，以及知曉這些。（讚歎利益之詞中說：完全知曉諸法之詞，精通一切義之理，知曉一切語言之差別，於一切方具有無畏。）。所依和能依是所說，語言和知曉是能說，您具有永恒無礙的智慧，向您致敬，您是善於教導者！』 第四個是十八不共法中的

【English Translation】 'Homage to you, the teacher, who transcends other heretics! Homage to you, who do not yield to others!' The third is the fourth analytical knowledge, the analytical knowledge of Dharma: It is the Dharma of the twelve scriptures (that which can destroy, purify, and overcome), or the Dharma of causes, or (that which can destroy, possess purity, etc.) ignorance (Victor), which is the various classifications of names (commentary) such as not understanding, not seeing, not directly realizing, etc., or (all) the Dharma of good and non-good related to the results of maturation, or (that which can destroy) the Dharma of afflictions and purification belonging to the origin and the path, or the various classifications of the Dharma of beings' thoughts, habits, behaviors, intentions, roots, etc., all of which can be realized without obstruction, the ultimate of samadhi and wisdom, in order are the analytical knowledge of Dharma. The expressed meaning of the twelve scriptures or (destroy) the Dharma of results and dependent origination, or (that which can destroy) the meaning of covered and uncovered, unspecified, or (destroy) the Dharma realized in the truth of suffering and the truth of cessation, or the discernment of Dharma, such as general statements, distinctions, understanding, etc., and the size of afflictions, the sharpness and dullness of roots, whether or not there is capacity, etc., or the self (Victor), common characteristics (Victor) and meanings (Compendium of Categories) of all Dharmas, and the understanding of other intentions, etc., as before, is the analytical knowledge of meaning. The objects (root) are different from each other, because (Victor) how to express (purify) and destroy with their respective languages or names (Victor), and thoroughly (Compendium of Categories) destroy, that is, the world. The definition of Dharmas such as form that can become form (Prince), or (destroy) the languages and expressions of the eighteen great continents, sixteen great countries, ninety-eight borderlands, central regions, evil destinies, and gods and humans, etc. Thus, it can destroy, as before, is the analytical knowledge of words. The classification (all) of all Dharmas (all) such as real (Victor) existence, nominal (Victor) existence, ultimate (Victor) existence, conventional (Victor) existence, etc., or in order to show these Dharmas, etc. to others, these three also (pure, able to overcome) purely appear, this is the analytical knowledge of eloquence. The former two are what is said, the latter two are what can be said, and knowing these. (In the words of praise for benefit, it is said: Completely know the words of all Dharmas, be proficient in the principles of all meanings, know the differences of all languages, and have fearlessness in all directions.). The basis and the dependent are what is said, language and knowledge are what can be said, you have eternal and unobstructed wisdom, homage to you, you are a good teacher!' The fourth is among the eighteen unshared Dharmas,

ན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱུ་བ་ན། གླང་པོ་ ཆེ་རྟ་བ་ལང་ཁྱི་གཏུམ་པོ་དང་ཚེར་མ་སྡིག་སྦྲུལ་སོགས་དང་སྟག་གཟིག་གི་གནོད་པ་སོགས་ འབྱུང་བར་འགྲོ་བ་དང་མཆོང་རྒྱུགས་སོགས་(བུད་མེད་འཁྲིག་པ་འདོད་པས་བོས་པའི་ཁྱིམ་དུ་འགྲོ། དགོན་ པའམ་ནགས་སྟུག་པོར་ལམ་བོར་ནས་ལམ་གོལ་བར་འགྲོ། རྐུན་པོའམ། གཞན་གྱི་ཆུང་མ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བ་སོགས། ཞེས་ སོ། །ཨཱརྱ་སོགས་སོ། ། )ལུས་ཀྱི་འཁྲུལ་བ་མངའ་ལ། དེ་པ་རྣམས་ལ་དེ་དག་སོགས་ཀྱི་འཁྲུལ་བ་ མེད་པ་སྐུའི་སྤྱོད་པ་མ་འདྲེས་པ། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་རྟ་གད་དང་ནགས་སྟུག་པོར་ ལམ་སྟོར་བའམ། ཁང་སྟོང་སོགས་སུ་སྒྲ་ཆེན་པོ་འབྱིན་པ་སོགས་ངག་གི་སྐྱོན་མངའ་ལ། དེ་ པ་རྣམས་ལ་དེ་འདྲའི་ཅ་ཅོ་མེད་པ་གསུང་གི་སྤྱོད་པ་མ་འདྲེས་པ། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ལ་ བརྗེད་པས་(འཇོམས་)བྱ་བ་ཤོར་བ་དང་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མངའ་ལ། (འཇོམས། ) དེ་པ་རྣམས་ ལ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སོགས་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་(འཇོམས་ཨཱརྱ་ཀུན་)དམ་བཅས་པ་ལྟར་དྲན་ པས་(ཨཱརྱའི་དོན་)དྲན་པ་ཉམས་པའམ་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བ་དང་། (འཇོམས། ) ཉན་རང་དགྲ་ བཅོམ་རྣམས་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ཚེ་(འཇོམས་ཨཱརྱ་)མཉམ་པར་བཞག་གི་གཞན་ཚེ་མིན་ ལ། (འཇོམས་ཨཱརྱ། ) དེ་པ་ནི་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཀྱང་རུང་(འཇོམས་སོགས་)མ་ཞུགས་ཀྱང་དུས་ ཐམས་ཅད་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པས་ཐུགས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་མི་མངའ་བ་དང་། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ཕུང་བོ་ལ་གཅིག་ཏུ་(ཨཱརྱ་)མི་མཐུན་པ་དེ་མེད་པའི་མྱང་འདས་ ལ་(ཨཱརྱ་)ཞི་བའི་(གནོད་འཇོམས་སུ། )འདུ་ཤེས་སུ་འགྱུར་གྱི། དེ་པ་རྣམས་ལ་དེ་མེད་པས་འཁོར་ འདས་ལ་བླང་དོར་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མི་མངའ། ཇི་ལྟར་ཉན་རང་དགྲ་ 2-173 བཅོམ་རྣམས་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡལ་བར་འདོར་གྱི་(གནོད་འཇོམས་ ཨཱརྱ་དོན་)དེ་པ་རྣམས་ལ་དེ་མེད་པས་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པའི་བཏང་སྙོམས་མི་མངའ་བ་(སོ་སོར་ བརྟགས་པའི་བཏང་སྙོམས་མངའ་འོ། ། )བཞི་ཐུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མ་འདྲེས་པ་སྟེ། སྤྱོད་པ་མ་འདྲེས་པ་དྲུག་ དང་། རྟོགས་པ་མ་འདྲེས་པ་དྲུག་ནི། (དག་ཐུབ་དངོས། ) དེ་པའི་དབང་བོ་རྟེན་དང་འབྲས་བུར་ བཅས་པ་སྟེ། རྟེན་ནི་འདུན་པའོ། །(ཀུན་བཏུས་དངོས། ) འབྲས་བུ་ནི་རྣམ་གྲོལ་ལོ། །དབང་བོ་ནི་ བརྩོན་འགྲུས་སོགས་སོ། །(རྒྱལ་སྲས་དག་ཐུབ་སོགས། ) ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་རྣམས་(འཇོམས་)སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ས་དང་མཛད་པ་ལ་འདུན་པ་མེད་ཀྱི་ཉན་རང་གི་བྱ་བ་ཉིད་ལ་འདུན་ནོ། །དེས་ན་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདུན་པ་(འཇོམས་)སོགས་མེད་པས་མ་ཐོབ་པའི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པས་ཡོངས་ (གནོད་འཇོམས་དག་ལྡན་)སུ་ཉམས་སོ། །དེ་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་མ་(གནོད་འཇོམས་)ཐོབ་པ་ མི་མངའ་

【現代漢語翻譯】 當聲聞阿羅漢爲了乞食而行走時，會遇到大象、馬、牛、兇猛的狗、荊棘、蝎子、蛇等，以及老虎、豹子的傷害等，需要行走、跳躍、奔跑等。（女人因慾望而呼喚進入其家；在寺廟或茂密的森林中迷路；與盜賊或他人的妻子一同行走等。）具有身體的錯亂。而佛陀們沒有這些錯亂，身的行為沒有混雜。聲聞阿羅漢會有馬嘶叫和在茂密的森林中迷路，或在空曠的房屋等處發出巨大聲響等語言上的過失。而佛陀們沒有這樣的喧囂，語的行動沒有混雜。聲聞阿羅漢會有因遺忘而失去（摧毀）應做之事和錯過時機。而佛陀們所做的一切利益眾生的事業等，都如誓言般憶持（聖者的意義），不會有憶念減退或遺忘。（摧毀）聲聞阿羅漢們在入定時（摧毀聖者），處於等持狀態，其他時候則不然。（摧毀聖者）而佛陀們無論入定與否（摧毀等），所有時間都處於等持狀態，不會有心不處於等持狀態的情況。 聲聞阿羅漢們對於五蘊與涅槃（聖者）不一致，會生起寂靜的（損害摧毀處）想法。而佛陀們沒有這種想法，不會對輪迴和涅槃產生取捨的分別念。如同聲聞阿羅漢們不分別地捨棄利益眾生的事業（損害摧毀聖者意義），而佛陀們沒有這種不分別的捨棄（具有分別的捨棄）。以上是四種心的行為沒有混雜。六種行為沒有混雜和六種證悟沒有混雜是：（清凈能勝真實）佛陀的根是所依和果，所依是欲樂。（總集真實）果是解脫。根是精進等。（佛子清凈能勝等）聲聞阿羅漢們（摧毀）對佛的果位和事業沒有欲樂，只對聲聞阿羅漢的事業有欲樂。因此，沒有對佛的欲樂（摧毀）等，因為沒有獲得而完全退失（損害摧毀具足）。佛陀們不會沒有獲得殊勝的法（損害摧毀）。

【English Translation】 When Shravaka Arhats walk for alms, they encounter elephants, horses, cattle, fierce dogs, thorns, scorpions, snakes, etc., as well as harm from tigers, leopards, etc., requiring walking, jumping, running, etc. (Women call them into their homes out of desire; they get lost in temples or dense forests; they walk with thieves or other people's wives, etc.) They have physical confusions. Buddhas do not have these confusions; their bodily actions are not mixed up. Shravaka Arhats may have horse neighing and get lost in dense forests, or make loud noises in empty houses, etc., which are verbal faults. Buddhas do not have such noises; their speech actions are not mixed up. Shravaka Arhats may lose (destroy) things to be done due to forgetfulness and miss opportunities. Buddhas do everything for the benefit of sentient beings, remembering (the meaning of the Arya) as vowed, without any loss of memory or forgetfulness. (Destroy) When Shravaka Arhats are in meditative absorption (Destroy Arya), they are in equanimity, but not at other times. (Destroy Arya) Buddhas, whether in meditative absorption or not (Destroy etc.), are always in equanimity, and there is no time when their minds are not in equanimity. Shravaka Arhats have the idea that the skandhas and Nirvana (Arya) are inconsistent, and they have the idea of peacefulness (harm destroying place). Buddhas do not have this idea, and they do not have the idea of distinguishing between Samsara and Nirvana. Just as Shravaka Arhats abandon the work of benefiting sentient beings without discrimination (harm destroying Arya meaning), Buddhas do not have this indiscriminate abandonment (having discriminate abandonment). The above are the four kinds of mind actions that are not mixed up. The six kinds of actions that are not mixed up and the six kinds of realizations that are not mixed up are: (Pure Able Real) The Buddha's root is the support and the fruit, the support is desire. (Collected Real) The fruit is liberation. The root is diligence, etc. (Son of the Victorious Pure Able etc.) Shravaka Arhats (Destroy) have no desire for the Buddha's state and actions, but only for the actions of Shravaka Arhats. Therefore, there is no desire for the Buddha (Destroy) etc., because they have not attained it and have completely degenerated (Harm Destroy Possessing). Buddhas do not lack the attainment of special dharmas (Harm Destroy).

སྟེ་འདི་ལྟར་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་། ཆོས་འཆད་པ་དང་། སེམས་ཅན་སྨིན་ པར་བྱེད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བླང་བ་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་གདུང་རྒྱུན་མི་ གཅོད་པའི་(ཀུན་བཏུས་འཇོམས་)འདུན་པ་དང་། གདུལ་བྱ་འགུགས་པ་དང་ཆོས་ཉན་པ་རྣམས་ ལ་མི་སྒྲུབ་པ་མེད་པའི་བརྩོན་(ཐུབ་འཇོམས་དོན་)འགྲུས་དང་། དྲན་པས་མ་རྟོགས་པར་མཛད་ མི་དགོས་པར་ཆོས་སྟོན་(ཐུབ་དགོངས་)ནུས་(སྔར་དྲན་ནམ་བསམ་ན་མ་རྟོགས་པར་མཛད་ནས་ཕྱིས་སྟོན་མི་དགོས་ ཞེས་པའོ། ། )པའི་དྲན་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཉམ་པ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ ཅེས་བྱ་སྟེ་དེ་ཉམས་པ་མེད། ཅེས་གནོད་འཇོམས་ཏེ། ཐུབ་དགོངས་ཡང་དེར་མངོན་མོད་ ཀྱི། དེ་བཞིན་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་པ་མིན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་སེམས་ཅན་ལ་ཆོས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་ བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོགས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་མཁྱེན་ པའི་ཡེ་ཤེས་སོགས་དང་(ཐུབ་དགོངས་ཏེ་གནོད་འཇོམས་དོན་)ཆགས་པ་དང་ཉོན་སྒྲིབ། འཛིན་པ་(ཤེས་ 2-174 སྒྲིབ་)ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དང་(ཐུབ་)འབྲས་བུ་ཕུན་ཚོགས་དང་(འཇོམས་)མི་གནས་པའི་མྱང་ འདས་སུ་འཇུག་པས་(འཇོམས་)རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ལ་ཐོབ་པས་མ་ཐོབ་པའི་ ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་རྣམ་པ་དྲུག་དང་། སྐུ་མཚན་དཔེ་དང་བཤེས་གསོལ་ལམ་ གསུང་བཞིན་པའམ་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སམ་འཆག་པ་སོགས་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་སེམས་ ཅན་རྣམས་བཏུལ་བར་མཛད་པ་སྐུའི་འཕྲིན་ལས། ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་དང་ལྡན་པའི་གསུང་ གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་ཆོས་སྟོན་པ་ གསུང་གི་འཕྲིན་ལས། དེ་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོན་པ་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་རྟོགས་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ལ་གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་ པ་མིན་པ། དམིགས་པ་ལས་འདས་པ་(འཇོམས་ཐུབ། )སོགས་(འཇོམས་ཐུབ་)ཐུགས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ རྣམས། དང་པོར་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་སྟེ་བྱུང་བས་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་(ཨཱརྱ་འཇོམས་) ཡེ་ཤེས་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱུ་བས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་འཕྲིན་ལས་མ་འདྲེས་པ་རྣམ་པ་ གསུམ་དང་། འདས་མ་འོངས་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་བརྩལ་བ་ཙམ་གྱིས་ རྟོགས་པས་མ་ཆགས། ཐམས་ཅད་རྟོགས་པས་མ་ཐོགས་སམ། ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་པས་ཇི་ལྟ་ བ་རྟོགས་པས་མ་ཆགས། ཤེས་སྒྲིབ་སྤངས་པས་ཇི་སྙེད་པ་རྟོགས་པས་མ་ཐོགས་པ་སྟེ། རྒྱུད་ བླར། ཉོན་མོངས་སྤངས་ཕྱིར་ཆགས་པ་མེད། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་ཀུན་དག་བྱས་ཕྱིར། །ཐམས་ ཅད་དུ་ནི་ཐོགས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་མ་འདྲེས་པ་རྣམ་པ་

【現代漢語翻譯】 即是如此，慈愛和憐憫，講經說法，成熟眾生，發起菩提心，不中斷三寶的傳承，具有摧毀一切邪說的願望，吸引應度化的眾生，對於聽法者不遺餘力地精進，無需憶念就能示法（以前憶念或思考，不需要不明白而後來才示現），具有憶念，一切法的平等性，即如如，稱為三摩地，它不會退失。這是摧毀障礙。雖然勝妙智慧也顯現於此，但如如平等性已融入於三摩地中，對於一切法，具有非由他緣而證悟的智慧，以及能清晰地為眾生闡明佛法的智慧等等，乃至了知眾生八萬四千種心行的智慧等等（勝妙智慧，即摧毀障礙之義），遠離貪執和煩惱障、所知障，獲得圓滿的果位，進入不住涅槃，獲得解脫。由於對一切都已證得，所以不會有未證得而退失的情況，這有六種相。以身相、妙相等，或者以善知識的供養，或者如教奉行，或者不說法而安住，或者行走等行為來調伏眾生，這是身的事業。以具足六十支的妙音，宣說能成辦一切眾生一切利益的佛法，這是語的事業。以智慧隨順一切眾生的心意，如實了知一切法，對於一切三摩地，具有非由他緣而證悟的能力，超越一切所緣境等等，這是意的事業。最初由智慧發起，因此智慧先導，與智慧一同執行，因此是智慧的隨行，這些是不共的事業，有三種相。對於過去、未來、現在所生的一切所知境，僅憑努力就能證悟，因此沒有貪執。由於證悟一切，所以沒有障礙。斷除煩惱障，如實了知，因此沒有貪執。斷除所知障，如量了知，因此沒有障礙。《寶性論》中說：『因斷煩惱故，無有貪執。因已清凈一切所知障故，於一切處，皆無障礙。』就是這個意思。像這樣的不共智慧，有多種相。 Thus, with love and compassion, expounding the Dharma, maturing sentient beings, generating the Bodhicitta (mind of enlightenment), not cutting off the lineage of the Three Jewels, having the aspiration to destroy (Sarvasamgraha-vinasa) all wrong views, attracting those to be tamed, and diligently striving (Samartha-vinasa-artha) without fail for those who listen to the Dharma, being able to teach the Dharma without needing to recollect (Purva-smrti-nama-samasta-vinasa-krtva-pascad-darsana-na-apeksa-iti) (previously recollecting or thinking, not needing to not understand and then later show), having mindfulness, the equality of all Dharmas, suchness, is called Samadhi, and it does not diminish. This is destroying harm. Although excellent wisdom also appears there, the suchness of equality is integrated into Samadhi, for all Dharmas, having wisdom that is not realized by other conditions, and wisdom that clearly illuminates the Dharma for sentient beings, etc., up to the wisdom that knows the eighty-four thousand mental activities of sentient beings, etc. (excellent wisdom, meaning destroying harm), being free from attachment and afflictive obscurations, cognitive obscurations, obtaining perfect results, entering non-abiding Nirvana, obtaining liberation. Because everything has been attained, there is no possibility of not attaining and diminishing, these are the six aspects. Taming sentient beings with bodily signs, marks, etc., or with the offering of spiritual friends, or acting according to the teachings, or abiding without speaking, or walking, etc., this is the activity of the body. With speech endowed with sixty qualities, teaching the Dharma that accomplishes all the benefits of all sentient beings, this is the activity of speech. With the wisdom that follows the minds of all sentient beings, truly realizing all Dharmas, for all Samadhis, having the ability to realize without other conditions, transcending all objects of focus, etc., these are the activities of the mind. Initially arising from being inspired by wisdom, therefore wisdom precedes it, and running together with wisdom, therefore it follows wisdom, these are the unmixed activities, having three aspects. For all knowable objects that have arisen in the past, future, and present, realizing them merely by effort, therefore there is no attachment. Because everything is realized, there is no obstruction. Because afflictive obscurations have been abandoned, realizing as it is, therefore there is no attachment. Because cognitive obscurations have been abandoned, realizing as much as there is, therefore there is no obstruction. In the Ratnagotravibhāga (Uttaratantra): 'Because afflictions are abandoned, there is no attachment. Because all cognitive obscurations have been purified, in all places, there is no obstruction.' That is the meaning. Such unmixed wisdom has many aspects.

【English Translation】 Thus, with love and compassion, expounding the Dharma, maturing sentient beings, generating the Bodhicitta (mind of enlightenment), not cutting off the lineage of the Three Jewels, having the aspiration to destroy (Sarvasamgraha-vinasa) all wrong views, attracting those to be tamed, and diligently striving (Samartha-vinasa-artha) without fail for those who listen to the Dharma, being able to teach the Dharma without needing to recollect (Purva-smrti-nama-samasta-vinasa-krtva-pascad-darsana-na-apeksa-iti) (previously recollecting or thinking, not needing to not understand and then later show), having mindfulness, the equality of all Dharmas, suchness, is called Samadhi, and it does not diminish. This is destroying harm. Although excellent wisdom also appears there, the suchness of equality is integrated into Samadhi, for all Dharmas, having wisdom that is not realized by other conditions, and wisdom that clearly illuminates the Dharma for sentient beings, etc., up to the wisdom that knows the eighty-four thousand mental activities of sentient beings, etc. (excellent wisdom, meaning destroying harm), being free from attachment and afflictive obscurations, cognitive obscurations, obtaining perfect results, entering non-abiding Nirvana, obtaining liberation. Because everything has been attained, there is no possibility of not attaining and diminishing, these are the six aspects. Taming sentient beings with bodily signs, marks, etc., or with the offering of spiritual friends, or acting according to the teachings, or abiding without speaking, or walking, etc., this is the activity of the body. With speech endowed with sixty qualities, teaching the Dharma that accomplishes all the benefits of all sentient beings, this is the activity of speech. With the wisdom that follows the minds of all sentient beings, truly realizing all Dharmas, for all Samadhis, having the ability to realize without other conditions, transcending all objects of focus, etc., these are the activities of the mind. Initially arising from being inspired by wisdom, therefore wisdom precedes it, and running together with wisdom, therefore it follows wisdom, these are the unmixed activities, having three aspects. For all knowable objects that have arisen in the past, future, and present, realizing them merely by effort, therefore there is no attachment. Because everything is realized, there is no obstruction. Because afflictive obscurations have been abandoned, realizing as it is, therefore there is no attachment. Because cognitive obscurations have been abandoned, realizing as much as there is, therefore there is no obstruction. In the Ratnagotravibhāga (Uttaratantra): 'Because afflictions are abandoned, there is no attachment. Because all cognitive obscurations have been purified, in all places, there is no obstruction.' That is the meaning. Such unmixed wisdom has many aspects.

གསུམ་སྟེ། དེ་ ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སློབ་པ་དང་མ་འདྲེས་པ་བཅྭོ་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་དག་དང་ངོ་། །སྤྱོད་པ་ དང་ནི་རྟོགས་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་དང་ནི་འཕྲིན་ལས་ཀྱིས། །ཉན་ཐོས་རང་སངས་རྒྱས་ཀུན་ གྱི། །བླ་མ་ཁྱེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཆོས་ནི་མ་འདྲེས་ པ། །སྟོབས་(བཅུ་མི་འཇིགས་པ་བཞི། )ལ་སོགས་པ་(བསྲུང་བ་མེད་པ་གསུམ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ། )བཅོ་བརྒྱད་ 2-175 དོ། །(རྒྱས་པར་གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་མདོ་སོགས་དང་གནོད་འཇོམས་སོགས་ལས་ཤེས་དགོས་སོ། ། ) ཞེས་སོ། ། ༈ རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ། གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་བྱུང་བ་གང་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་སྟོན་པ་མེད་པས་དེ་ཐམས་ ཅད་ཀྱིས་བཤད་པའི་(འགྱུར་བ་མེད་པས་)དེ་བཞིན་ཉིད་(ཅེས་ཨཱརྱ་)འོག་ནས་བཤད་པའི་རང་བྱུང་ གི་ཡེ་ཤེས་འདུས་མ་བྱས་དོན་དམ་པ་སྟེ། སྡོང་བོ་བཀོད་པར། འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་ལ་ལ་ དག །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཚིག་གྱུར་ཀྱང་། །ནམ་མཁའ་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་མེད། །རང་ བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། ༈ གང་གི་ཡིན་པ་རང་བྱུང་གི་རྣམ་པ། གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ནི་འདུས་བྱས་མ་བྱས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་ནི་སྤང་ བ་དང་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང་བསྟན་པ་དང་བཅབ་པ་དང་། བསྐྱེད་པ་དང་དགག་པ་དང་བསྐལ་ བ་སྐད་ཅིག་ཏུ་བྱ་བ་དང་སྐད་ཅིག་བསྐལ་བར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །(ཀུན་ཆོས། ) དེ་ནི་རང་བྱུང་གི་མཐུའོ། །རང་བྱུང་གང་ཞེ་ན། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཆོས་དབྱིངས་དང་དེ་ཇི་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་སྲིད་པ་ཐ་མ་པས་ཐོབ་པའི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ ཤེས་སོ། །དེ་ལ་རང་བྱུང་དང་པོ་སྔར་བསྟན་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཤད་པའི་དེ་ བཞིན་ཉིད་དོ། །(ཀུན་ཆོས་)འདིར་གཉིས་པ་གཟུང་སྟེ། ཚེ་དེ་ལ་སློབ་དཔོན་མེད་པར་རང་ཉིད་ ཀྱིས་བརྙེས་པས་རང་བྱུང་སྟེ། མདོ་ལས། ཉེར་འགྲོ་ང་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །ང་ལ་སློབ་དཔོན་ སུ་ཡང་མེད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་རང་བྱུང་དུ་བཞག་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བྱས་པར་ བྱུང་བ་མིན་པས་རང་བྱུང་རྗེས་མཐུན་པའོ། །(འདི་གནས་ཚུལ་བརྗོད་པ་སྟེ་འགྲེལ་པར་མེད། ) དེ་སྔར་ བཤད་ལྟར་མངའ་བསྒྱུར་བ་སྟེ་བསྐལ་བ་མང་པོར་གོམས་པའི་མཐུ་ལས་ཏེ། (སྤྱོད་འཇུག་) གོམས་ན་སླ་བར་མ་གྱུར་པའི། །དངོས་དེ་གང་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཡུན་ དེ་སྲིད་དུ་བསོད་ནམས་བསགས་པའི་མཐུ་ལས་ཀྱང་སྟེ། རྒྱ་རོལ་དུ། བསོད་ནམས་ལྡན་ པའི་མི་ཡི་བསམ་པ་རྣམས་ཀྱང་འགྲུབ། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །འདིས་རང་བྱུང་དང་པོ་ཤེས་པས་ 2-176 དེའི་མཐུས་ཇི་ལྟར་བཞེད་པ་ལྟར་མངའ་བསྒྱུར་བས་ཆོས་དབྱིངས་ཤེས་པ་མངའ་བསྒྱུར་བའི་ གཙོ་བོའ

【現代漢語翻譯】 總共有三種。因此，以十八種不與聲聞乘（梵文：Śrāvakayāna，梵文羅馬擬音：shravakayana，漢語字面意思：聽聞者之乘）的教法相混雜的清凈功德為特點，包括：行為、證悟、智慧和事業。我向您——所有聲聞和獨覺佛（梵文：Pratyekabuddha，梵文羅馬擬音：pratyekabuddha，漢語字面意思：獨自覺悟者）的上師——頂禮！』 分別說部（梵文：Vaibhāṣika，梵文羅馬擬音：vaibhashika，漢語字面意思：分別論者）說：『佛陀的教法是不混雜的，具有十力（梵文：daśa-balāni，梵文羅馬擬音：dasha-balani，漢語字面意思：十種力量）和四無畏（梵文：catvāri vaiśāradyāni，梵文羅馬擬音：chatvari vaisharadyani，漢語字面意思：四種無所畏懼）等十八種功德。』（包括三不護（梵文：āveṇika-dharmāḥ，梵文羅馬擬音：avenika-dharmah，漢語字面意思：不共之法）和大悲心（梵文：mahākaruṇā，梵文羅馬擬音：mahakaruna，漢語字面意思：偉大的慈悲）。） （詳細內容需要從《總持自在經》等以及《摧滅魔怨》等中瞭解。） 自性如是之相： 第二，任何佛陀的出現都不會不宣說如是（梵文：Tathātā，梵文羅馬擬音：tathata，漢語字面意思：真如），因此，所有佛陀都宣說了（不變的）如是。如是（這裡指阿雅）是指下面將要講到的自生智慧（梵文：svayambhū-jñāna，梵文羅馬擬音：svayambhu-jnana，漢語字面意思：自生之智），即非造作的勝義諦（梵文：paramārtha-satya，梵文羅馬擬音：paramartha-satya，漢語字面意思：最高的真理）。在《寶積經》中說：『有些世界，即使有不可思議的言辭，天空也不會毀滅，自生智慧也是如此。』 屬於何者的自生之相： 第三，法（梵文：Dharma，梵文羅馬擬音：dharma，漢語字面意思：法）有為法（梵文：saṃskṛta，梵文羅馬擬音：samskrita，漢語字面意思：有造作的）和無為法（梵文：asaṃskṛta，梵文羅馬擬音：asamskrita，漢語字面意思：無造作的）。對這一切進行控制，包括捨棄、現證、顯示、隱藏、生起、遮止，以及將劫（梵文：kalpa，梵文羅馬擬音：kalpa，漢語字面意思：時間單位）變為剎那（梵文：kṣaṇa，梵文羅馬擬音：kshana，漢語字面意思：瞬間），或將剎那加持為劫等等。（一切法）這是自生的力量。什麼是自生呢？是自生智慧。自生智慧有兩種：法界（梵文：dharmadhātu，梵文羅馬擬音：dharmadhatu，漢語字面意思：法之界）和如實通達法界，即最後有者（梵文：bhavāgra，梵文羅馬擬音：bhavaagra，漢語字面意思：有之頂端）所獲得的遍知智（梵文：sarvākāra-jñāna，梵文羅馬擬音：sarvakaara-jnana，漢語字面意思：一切相智）。 其中，第一個自生，即之前所說的，是所有佛陀所宣說的如是。（一切法）這裡指的是第二種自生，因為在那個生命中，沒有老師而自己證悟，所以是自生。如經中所說：『我將走向涅槃，我是佛陀，我沒有老師。』就像這樣。僅僅如此就安立為自生，並不是說它不是由因緣所生，而是說它是與自生相順應的。（這只是描述情況，註釋中沒有。） 如前所述，這是控制，即從長劫串習的力量中產生的。《入行論》中說：『無論何物，若串習，則無難成。』就像這樣。這也是從長久積累福德的力量中產生的。如《廣百論》中說：『具福之人的所有想法都會實現。』通過了解第一個自生，憑藉它的力量，可以如所愿地進行控制，因此，了解法界是控制的主要因素。

【English Translation】 There are three in total. Thus, characterized by eighteen pure qualities that are not mixed with the teachings of the Śrāvakayāna (Hearer Vehicle), including: conduct, realization, wisdom, and activity. I prostrate to you—the teacher of all Śrāvakas and Pratyekabuddhas (Solitary Buddhas)!' The Vaibhāṣika (Particularists) say: 'The Buddha's teachings are unmixed, possessing eighteen qualities such as the ten powers (daśa-balāni) and four fearlessnesses (catvāri vaiśāradyāni).' (Including the three protections (āveṇika-dharmāḥ) and great compassion (mahākaruṇā).) (Detailed information needs to be learned from the Dhāraṇī-īśvara-sūtra and Nodjom, etc.) The Aspect of Suchness as Self-Nature: Second, there is no appearance of any Buddha that does not demonstrate Suchness (Tathātā), therefore, all Buddhas have taught (the unchanging) Suchness. Suchness (here, Ārya) refers to the self-born wisdom (svayambhū-jñāna) discussed below, which is the unconditioned ultimate truth (paramārtha-satya). In the Ghanavyūha Sūtra, it is said: 'Some world realms, even if there are inconceivable words, the sky will not be destroyed, and so it is with self-born wisdom.' The Aspect of Self-Bornness, to Whom It Belongs: Third, Dharma (teachings) are conditioned (saṃskṛta) and unconditioned (asaṃskṛta). Controlling all of these includes abandoning, realizing, showing, concealing, generating, negating, and transforming an eon (kalpa) into a moment (kṣaṇa), or blessing a moment into an eon, and so on. (All Dharmas) This is the power of self-bornness. What is self-born? It is self-born wisdom. There are two types of self-born wisdom: the Dharmadhātu (realm of Dharma) and the wisdom of omniscience (sarvākāra-jñāna) attained by the last existence, which is the complete understanding of the Dharmadhātu. Among these, the first self-born, as mentioned earlier, is the Suchness taught by all Buddhas. (All Dharmas) Here, the second is being referred to, because in that life, one attains realization without a teacher, hence it is self-born. As the sutra says: 'I will go to nirvana, I am a Buddha, I have no teacher.' Just like that. It is established as self-born in this way, not because it arises without causes and conditions, but because it is in accordance with self-bornness. (This is just describing the situation, it is not in the commentary.) As mentioned before, this is control, which arises from the power of habituation over many eons. The Bodhicaryāvatāra says: 'There is nothing that does not become easy through habituation.' Just like that. It also arises from the power of accumulating merit for a long time. As the Śataśloka says: 'The thoughts of a person endowed with merit will also be accomplished.' By understanding the first self-born, one can control as one wishes through its power, therefore, understanding the Dharmadhātu is the main factor in control.

ོ། ། ཡང་ན་གཉིས་ཀ་མངའ་བསྒྱུར་མཚན་ཉིད་པ་དང་དང་པོ་རང་བྱུང་མཚན་ཉིད་ པར་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༈ གང་གི་དོན་དུ་ཡིན་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ། བཞི་པ་ནི། ཇི་སྙེད་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་རྫོགས་པའི་ སྐད་དོད་ཡང་དག་པར་ལ་འཇུག་པའི་ཡང་དག་པར་ཆུབ་པ་སྟེ་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུབ་པ་ ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟེ། ཞེས་པ་རྣམས་ཆོས་བཤེས་སོ། །དེས་ན་ཐ་མ་འདི་ཇི་སྙེད་ པ་མཁྱེན་པ་སྟེ་སྔ་མ་གཉིས་དང་རྣམ་པ་ཐ་མ་གསུམ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ རྣམས་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་འདི་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོའམ་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ ཉིད་དང་། དེ་རྣམས་ལ་མངའ་བསྒྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་རང་བྱུང་དང་། གང་གི་དོན་དུ་ཡིན་པ་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་རྫོགས་བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ། (ཀུན་ཨཱརྱ་དངོས། ) སངས་ རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ལམ་གྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་ དགུའོ། ། ༈ བསྡུ། དོན་བསྡུ་ནི། རྣམ་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་དེ་རྣམས་ལ་སྟེ་དེའི་ནང་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་ པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉེར་བདུན་ནི། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་གོ་ རིམ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་ཟག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སློབ་ལམ་གྱི་དུས་སུ་མདའ་དུག་ ཅན་ལྟར་ཉོན་མོངས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་བས་སོ། །ཐུབ་དགོངས་སུ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྣམ་ པ་ཟག་མེད་དུ་སེང་བཟང་གིས་བཤད་པ་ནོར་ཏེ། དེའི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་སོགས་ཡང་ ཡོད་ཅེས་གསུང་ངོ་། །(ཨཱརྱ་ཡང་དེ་སྐད་བཤད་པས་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལོངས། ) བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ པ་བདག་གཉིས་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཆ་ཉེར་བདུན་ཕལ་ཆེར་ནི་ཉོན་མོངས་ཕྲ་མོའི་ཟག་ པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་སོ་དྲུག་ནི་རྣམ་གྲངས་(ཨཱརྱ་དངོས་)ཀྱིས་ཟག་ 2-177 བཅས་ཡིན་པས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །བྱང་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཕྲ་ མོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཕན་པར་(ཆོས་བཤེས་མདོ་དང་སྦྱར་)མཐོང་ནས་ཤིན་ཏུ་མ་སྤངས་ པ་སྟེ་སྤོང་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་མིང་གི་བྱེ་བྲག་སྟེ་འདི་དག་གིས་ ཁམས་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་ཟག་ཅིང་ལྟུང་བར་བྱེད་པ་སྟེ་ཟག་པ་ནི་ལྟུང་བའི་མིང་གི་ཁྱད་པར་ རོ། །(ཆོས་བཤེས། ) དེ་བཞིན་དུ། ཀུན་སྦྱོར་དང་འཆིང་བ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ཉེ་ཉོན་ཀུན་ དཀྲིས་སོགས་ཀྱིས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་སུ་སྟེ་རྒྱས་པར་ཀུན་བཏུས་ལས་སོ། །རྣམ་ པ་འཆད་པ་ན་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་མཐར་ཐུག་པ་བརྒྱ་དང་ བཅུ་ནི་ཟག་མེད་ཁོ་ན་དག་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་དང་ཤེས་ བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས

【現代漢語翻譯】 或者，兩者都應理解為自在的征服相和最初的自生相。 爲了誰的利益，是佛陀本身的狀態。 第四個方面是：所有這些方面的顯現，即顯現圓滿的詞語，是進入正確的『正確覺悟』，即理解和領悟，是佛陀本身的狀態。這些都是佛法之友的教導。因此，最後一個方面是知曉一切，即前兩個方面和最後一個方面，總共三個方面。這樣，力量等方面的區分方式，以及這些的本質或自性是什麼，即真如，以及對它們的征服是什麼，即自生，以及爲了誰的利益，是所有法的所有方面的圓滿正覺（一切聖者之真實）。佛陀們具有三十九種不共的遍知道之所依相。 總結： 總結的意義是：在詳細解釋的那些方面中，即從那些方面中，知曉一切的二十七個方面，是聲聞阿羅漢相續中存在的差別，按照次第，是沒有煩惱的無漏法。因為在他們的學道時期，像有毒的箭一樣，爲了斷除煩惱而特意努力。在《入中論》中，善護說聲聞的無漏相是錯誤的，因為他們也有抉擇分等。（聖者也這樣說，所以採納前一種觀點。）菩薩相續中存在的證悟二無我的二十七個部分，大多數是帶有細微煩惱之漏的。通達道的三十六個方面，從數量上來說（聖者之真實）是帶有煩惱之漏的，所以僅僅是帶有煩惱之漏的。菩薩們認為細微的煩惱對成就佛法有幫助（佛法之友與經部相合），所以沒有徹底斷除，即不是斷除。『漏』是煩惱的別名，因為它們會漏入並墮入那個或那些界中，所以『漏』是墮落的別名。（佛法之友）同樣，也用『結』、『縛』、『隨眠』、『近煩惱』、『一切纏』等來表達。如佛法之友所說，在《集論》中有詳細的解釋。在解釋相時，有法，一切相智的最終一百一十個方面，僅僅是無漏的，因為圓滿正等覺者已經斷除了煩惱和所知障，以及習氣。

【English Translation】 Alternatively, both should be understood as the conquering aspect of spontaneity and the initial self-arising aspect. For whose sake is the state of the Buddha himself. The fourth aspect is: the manifestation of all these aspects, that is, the word 'perfectly manifest' is the entry into the correct 'correct enlightenment', that is, understanding and comprehending, is the state of the Buddha himself. These are the teachings of the Dharma friend. Therefore, the last aspect is knowing all, that is, the first two aspects and the last aspect, a total of three aspects. Thus, how the aspects of powers etc. are distinguished, and what the essence or nature of these is, that is, suchness, and what the conquering of them is, that is, self-arising, and for whose sake, is the perfect complete enlightenment of all aspects of all dharmas (the reality of all Aryas). Buddhas have thirty-nine uncommon aspects that are the basis of the path of omniscience. Summary: The meaning of the summary is: among those aspects that are explained in detail, that is, from those aspects, the twenty-seven aspects of knowing all are the differences that exist in the continuum of the Hearer Arhat, and in order, they are without defilements and without outflows. Because during their learning path, like a poisonous arrow, they deliberately strive to abandon defilements. In the Madhyamakavatara, Sengzang said that the aspect of Hearers without outflows is wrong, because they also have the part of ascertainment, etc. (Arya also said that, so adopt the former view.) The twenty-seven parts of realizing the absence of two selves that exist in the continuum of Bodhisattvas are mostly with the outflows of subtle defilements. The thirty-six aspects of the path knowledge, in terms of number (the reality of Arya), are with outflows, so they are only with outflows. Bodhisattvas see subtle defilements as helpful for accomplishing the Dharma of the Buddha (Dharma friend agrees with the Sutra), so they are not completely abandoned, that is, not abandoned. 'Outflow' is a different name for defilements, because they leak into and fall into that or those realms, so 'outflow' is a special name for falling. (Dharma friend) Similarly, it is also expressed by 'bond', 'fetter', 'latent tendency', 'near defilement', 'all entanglements', etc. As the Dharma friend said, there is a detailed explanation in the Compendium of Topics. When explaining the aspects, the subject of Dharma, the ultimate one hundred and ten aspects of the All-Knowingness are only without outflows, because the Perfectly Complete Buddha has abandoned defilements and the obscurations of knowledge, as well as habitual tendencies.

་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ལ་མངའ་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་རྣམ་པ་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ན་རྣམ་པ་ བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་ཡོད་དོ། །དོན་རྣམ་ཤེས་རྣམ་ཕྱེ་ན་དེ་གཉིས་འགྱུར་རོ། ། ༈ རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྦྱོར་པ་པོ་གང་ཟག སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ གསུམ་ལས། སྔ་འགྲེལ་ནི། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱི་སྦྱོར་བ་སྔར་བཤད་ཁྱད་པར་ལྔ་ཅན་ ནམ་མཁྱེན་གསུམ་སྐབས་སུ་སྦྱོར་བ་བསྟན་པ་རྣམས་ཐོས་བསམ་གྱི་ཡུལ་ཙམ་ཡིན་པས་ མཆོག་མིན་ལ་འདིར། བསྒོམས་པས་བྱང་བར་བྱེད་པས་ཁྱད་པར་ཅན་ནམ་མཆོག་ཅེས་ གདགས་སོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཡུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ཉི་ཤུ་བོ་དག་ གིས་སྔར་བཤད་རྣམ་པ་རྣམས་བསྒོམ་དགོས་ན་སྟེ། དགོས་པ་ལ་བསྒོམ་སྦྱོར་བ་དེ་དག་ཀྱང་ བསྒོམ་མཁན་སྦྱོར་བ་པོ་བརྗོད་པ་མེད་པར་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པས་དེའི་སྔོན་དུ་ཉན་པ་ལ་ སོགས་པའི་སྣོད་སྦྱོར་བ་པོ་འཆད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ཉན། ལེན། མི་བརྗེད། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྣོད་དོ། །དང་ 2-178 པོ་ནི། ད་ལྟ་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་ཉན་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་ལྷ་སྦྱིན་ཆོས་ཅན། སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ རྣམས་ལ་(སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཞེས་རད་ཀིར་རོ། ། སྨན་ལ་སོགས་ཞེས་ཟླ་ཟེར་རོ། ། ) གཙུག་ལག་ཁང་འབུལ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ཡིན་ ཏེ། སྤྱིར་ད་ལྟ་ཡུམ་འདི་ཉན་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །ཡུམ་འདི་རིགས་ ཀྱི་བུའམ་བུ་མོ་གང་གི་རྣ་ལམ་དུ་གྲགས་པ་དེ་དག་གི་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་མང་བོ་དེ་རྣམས་ལ་(ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཐོས་སོགས་དགེ་རྩ་ བསྐྲུན་ཞེས་སྙིང་མཆོག་དང་། གནས་སྐྱེད་ཚལ་མལ་བསྟན་སྟོན་མོ་སོགས་ཀྱི་དགེ་རྩ་བསྐྲུན་ཞེས་ཟླ་ཟེར། དུག་གསུམ་མེད་པའི་ དགེ་རྩ་བསྐྲུན་ཞེས་རད་ཀིར། )བསོད་སྙོམས་འབུལ་བ་སོགས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན་ཅིང་བསྐྱེད་པ་ ཡིན་ཏེ། རྟགས་འདྲའོ། །ཡུམ་འདི་སེམས་ཅན་གང་དག་གི་རྣ་ལམ་དུ་གྲག་པ་དེ་དག་ནི་དེ་ པ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པའོ། །ཞེས་སོ། ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་དགེ་བཤེས་ཀྱི་གདམས་ ངག་བསྟན་ཏེ་མགོན་སྐྱབས་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། (རྣ་ལམ་གྲགས་སོ། ། ) རྟགས་འདྲའོ། ། དེ་དག་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ ནི། ད་ལྟ་གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་བློ་ལ་འཛིན་པའི་ལྷ་སྦྱིན་ཆོས་ཅན། སྔོན་སངས་རྒྱས་མང་བོ་ལ་ ལུས་སོགས་ཀྱི་བསྙེན་བཀུར་གྱིས་མཉེས་པར་བྱས་ནས་བསྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་དེ་ལྟར་ ཡིན་པས་སོ། །སངས

【現代漢語翻譯】 因此，通過完全捨棄一切相，是爲了掌控一切法。總之，如果將所有相歸納在一起，總共有173種相。如果區分意義和識，則會變成兩倍。 後續修行的加行。 第二部分分為兩部分：修行者（補特伽羅）和修行的本質的闡述。第一部分分為三部分：之前的解釋是，與抉擇分相應的加行，之前所說的具有五種差別的，或者在三智的場合所展示的加行，都只是聞思的對境，因此不是殊勝的。而在這裡，通過修習使其清凈，因此被稱為具有差別或殊勝。這是法友（chos bshes）的觀點。然而，如果需要通過《般若波羅蜜多》的二十種殊勝加行來修習之前所說的相，那麼，因為需要修習這些加行，所以不能在沒有說明修習者（補特伽羅）的情況下進行說明，因此在此之前要講解聽聞等作為容器的修行者。 第二部分分為四部分：聽聞、受持、不忘失、如理作意作為容器。第一部分是：現在作為聽聞《般若波羅蜜多》之容器的天授（lha sbyin），法性（chos can），過去對諸佛（皈依，發菩提心等具有善根——拉德基爾（rad kir）；醫藥等——月稱（zla zer））供養寺廟等進行承侍恭敬，因為一般來說，現在是聽聞此《般若波羅蜜多》之容器的士夫。凡是此《般若波羅蜜多》在任何種姓的男子或女子的耳邊響起，都是過去對諸佛進行承侍恭敬。如是說。此法性，對諸佛（持戒和聽聞等積累善根——心要（snying mchog）；住所、園林、床榻、陳設等積累善根——月稱；無三毒的善根——拉德基爾）供養齋食等，積累和增長善根，因為標誌相同。凡是此《般若波羅蜜多》在任何有情耳邊響起，都是在那時積累善根。如是說。法性，是宣講大乘善知識的教言，並有怙主護佑，（耳邊響起）。標誌相同。那些是被善知識攝受的。如是說。第二部分是：現在將經文《般若波羅蜜多》記在心中的天授，法性，過去以身體等承侍恭敬諸佛，使之歡喜，然後依止，因為一般來說就是這樣。諸佛

【English Translation】 Therefore, by completely abandoning all aspects, it is in order to have dominion over all dharmas. In short, if all aspects are gathered together in one place, there are one hundred and seventy-three aspects. If meaning and consciousness are distinguished, then it becomes twice that. The subsequent practice of application. The second part is divided into two parts: the practitioner (Pudgala) and the explanation of the essence of the practice. The first part is divided into three parts: The previous explanation is that the application corresponding to the determination division, the five distinctions mentioned earlier, or the application shown in the case of the three knowledges, are only objects of hearing and thinking, so they are not supreme. But here, because it is purified by meditation, it is called distinctive or supreme. This is the view of Chos bShes. However, if it is necessary to practice the previously mentioned aspects through the twenty distinctive applications of the Prajñāpāramitā, then, because it is necessary to practice these applications, it cannot be explained without explaining the practitioner (Pudgala), so before that, the practitioner who is the container for listening, etc., will be explained. The second part is divided into four parts: hearing, receiving, not forgetting, and proper attention as containers. The first part is: Now, Lha sByin, who has become the container for listening to the Prajñāpāramitā, Chos Can, in the past, offered temples and so on to the Buddhas (taking refuge, generating Bodhicitta, etc., having the fortune - Rad Kir; medicine, etc. - Zla Zer), because in general, he is now a man who has become the container for listening to this Prajñāpāramitā. Whenever this Prajñāpāramitā is heard in the ears of any man or woman of any caste, it is because they have served and revered the Buddhas in the past. So it is said. This Chos Can, to the Buddhas (accumulating merit by observing morality and listening, etc. - Snying mChog; accumulating merit by providing places, gardens, beds, furnishings, etc. - Zla Zer; merit without the three poisons - Rad Kir), offering alms and so on, accumulating and increasing the roots of virtue, because the signs are the same. Whenever this Prajñāpāramitā is heard in the ears of any sentient being, it is at that time that the roots of virtue are accumulated. So it is said. Chos Can, is the teaching of the Mahāyāna spiritual friend, and is accompanied by the protector, (heard in the ears). The signs are the same. Those are taken care of by the spiritual friend. So it is said. The second part is: Now, Lha sByin, who keeps the text of the Prajñāpāramitā in mind, Chos Can, in the past, pleased the Buddhas by serving and revering them with body and so on, and then relied on them, because in general, that is how it is. The Buddhas

་རྒྱས་མང་བོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པའོ། །(ཨཱརྱ་)ཞེས་སོ། །(ད་ལྟའི་མདོར་མི་ སྣང་། ) ད་ལྟ་གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དོན་མི་བརྗེད་པར་འཛིན་པའི་ལྷ་སྦྱིན་ཆོས་ཅན། སྔོན་སངས་ རྒྱས་མང་བོའི་དྲུང་དུ་ཡུམ་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཞུས་སམ་(འགྲེལ་ཆེན་)འདྲི། རྒྱུ་ མཚན་ཡོངས་སུ་འདྲིའམ་ཞུས་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་ན་ལེགས་པར་ མཉན་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བྱས་པས་ཚིག་དེ་གཉིས་སོ། །འབུམ་ཊཱིཀ་གི་དོན་ནོ། །སངས་ རྒྱས་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་(འགྲེལ་ཆེན་ཡོངས་སུ་མེད་)དྲིས་ཡོངས་སུ་(འདི་ཡོད་)ཞུས་སོ། །ད་ལྟ་ཡུམ་ 2-179 ཤེར་ཕྱིན་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ལྷ་སྦྱིན་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་མང་བོའི་དྲུང་དུ་སྦྱིན་ དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་དྲུག་(མདོར་འདི་བས་མེད་)སྤྱོད་ཅིང་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ། སྤྱིར་དེ་ལྟར་ ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། །བསྐལ་ བ་མང་བོར་སྦྱིན་ཕར་ལ་སྤྱོད་དོ། །སོགས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་རོ། །འགྲེལ་པ་ལ། འདས་ད་ ལྟར་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་དམིགས་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་སོགས་བྱེད་པ་ལ་སོགས་ པའི་དགེ་བ་བསྐྲུན་ཅིང་སྦྱངས་པ་དང་ལྡན་པ་དགེ་བཤེས་དེ་དག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ རྣམས་ནི་གོ་རིམ་ཇི་ལྟ་བར་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དམ་བདག་ཉིད་ ཅན་གྱི་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་འདིའི་གཞུང་ཉན་པའི་སྣོད་ཡིན་པར་དང་། སྤྱིར་ནི་སྦྱོར་བ་པོ་ཐམས་ ཅད་ལ་གསེར་རོ། །དེ་པ་མང་བོ་རྣམས་ལ་ལུས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་སོགས་(གསེར་)དང་། སོགས་ པས་ངག་གིས་དོན་(གསེར་)ཇི་བཞིན་སྟོན་པའི་བསྟོད་པ་(གསེར་)སེམས་ཀྱིས་ཐོས་བསམ་(གསེར་ )བསྒོམ་པ་སོགས་ཀྱིས་(གསེར་)བསྙེན་བཀུར་བྱས་(གསེར་)ཤིང་བསྟེན་ནས་(གསེར་)མཉེས་པར་ བྱེད་པ། དགེ་བཤེས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོགས་ནི་ཡུམ་གྱི་ཚིག་འཛིན་པ་དང་། སངས་ རྒྱས་མང་བོའི་དྲུང་དུ་སྔར་བཤད་ལྟར་གྱི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་དོན་ཡོངས་སུ་འདྲི་བ་དང་དགེ་ བཤེས་ཀྱིས་བྱིན་བརླབས་ཅན་དག་དོན་མི་བརྗེད་པར་འཛིན་པ་དང་། དྲུང་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་ སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་དགེ་བཤེས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ པ་དག་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་བསྒོམ་པའི་སྣོད་ཡིན་པར་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་ ལ་སོགས་པའི་དམ་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྔ་འགྲེལ་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་སོགས་སོ། །རྩ་འགྲེལ་ལྷན་གཅིག་ སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་ལྔ། གནས་སྐབས་ཀྱི་བཅོ་ལྔའོ། །དང་པོ་ནི། སྦྱོར་ལམ་པའི་ཡུམ་སྦྱོར་ ཆོས་ཅན། གཟུགས་སོགས་ལ་མི་གནས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། གནས་བྱ་གཟུགས་ལ་ 2-180 སོགས་པ་ལ་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅིང་སྟོང་པས་དེ་ལ་ཞེན་ནས་

【現代漢語翻譯】 也曾侍奉供養過許多佛。(聖)如是說。(現在經文中沒有。)現在，善於憶持般若波羅蜜多經義的善施，過去曾在許多佛前請問關於般若波羅蜜多經義的疑惑，或者（《釋論》）詢問、完全請問或詢問過，總的來說就是這樣。或者，因為認真聽聞且沒有疑惑，所以說了這兩個詞。《十萬頌釋》的意義是：對諸佛完全（《釋論》中沒有完全）詢問過，完全（這裡有）請問過。現在，善於如理作意般若波羅蜜多的善施，曾在許多佛前行持並修習佈施和戒律等六度，總的來說就是這樣。諸佛等聖者就是這樣認為的。在許多劫中行持佈施等波羅蜜多，乃至智慧波羅蜜多。在《釋論》中說，以過去和現在出現的諸佛為對境，建造寺廟等，積累和修習善根，那些善知識加持說，按照次第，具有一百七十三種特徵或自性的般若波羅蜜多經，是聽聞此經的法器。一般來說，對於所有修行者來說，如同黃金一般。對於許多人來說，用身體繞佛等（黃金），以及用語言如實宣說經義的讚頌（黃金），用心聽聞、思維（黃金）、修習等（黃金）來侍奉供養（黃金），並通過依止（黃金）使之歡喜。善知識的加持等，是憶持般若波羅蜜多的語句。曾在許多佛前如前所述般詢問疑惑，以及善知識加持者能憶持經義，並具足在佛前修持佈施等十波羅蜜多，善知識加持者能如理作意和修習，諸佛和菩薩等聖者都認為這是法器。 第二部分分為三點。前釋是：如是等。根本釋與註釋合在一起：自性五種，暫時十五種。第一種是：處於加行道的般若波羅蜜多是加行，因為不住於色等，因為所住的色等沒有真實的自性，是空性，所以不執著於此。

【English Translation】 He also served and revered many Buddhas. (Arya) Thus it is said. (Not found in the current scripture.) Now, the virtuous Lhasbyin (Devadatta), who is good at remembering the meaning of the Prajnaparamita Sutra, in the past, in front of many Buddhas, asked about the doubts about the meaning of the Prajnaparamita Sutra, or (the commentary) asked, completely asked or inquired, generally speaking, that's how it is. Or, because he listened carefully and had no doubts, these two words were spoken. The meaning of the 'Hundred Thousand Verses Commentary' is: He completely (completely absent in the commentary) asked the Buddhas, completely (here it is present) inquired. Now, the virtuous Lhasbyin, who is good at contemplating the Prajnaparamita as it should be, has practiced and cultivated the six perfections such as generosity and discipline in front of many Buddhas, generally speaking, that's how it is. The Buddhas and other holy beings think so. He practiced generosity and other perfections for many kalpas, up to the perfection of wisdom. In the commentary, it is said that taking the Buddhas who appeared in the past and present as the object, building temples, etc., accumulating and cultivating good roots, those virtuous teachers blessed that, according to the order, the Prajnaparamita Sutra, which has one hundred and seventy-three characteristics or natures, is a vessel for listening to this sutra. Generally speaking, for all practitioners, it is like gold. For many people, circumambulating the Buddha with the body, etc. (gold), and praising the sutra by truthfully proclaiming its meaning with words (gold), listening, thinking (gold), and cultivating with the mind, etc. (gold) to serve and revere (gold), and making them happy by relying on (gold). The blessings of virtuous teachers, etc., are the words of remembering the Prajnaparamita. He asked about doubts as mentioned before in front of many Buddhas, and those blessed by virtuous teachers can remember the meaning of the sutra, and possess the ability to practice the ten perfections such as generosity in front of the Buddha, those blessed by virtuous teachers can contemplate and cultivate as they should, the Buddhas and Bodhisattvas and other holy beings all think that this is a vessel. The second part is divided into three points. The former explanation is: Thus, etc. The root explanation and commentary are combined: five by nature, fifteen temporarily. The first is: The Prajnaparamita of the path of application is application, because it does not abide in form, etc., because the form, etc., in which it abides does not have a true nature, it is emptiness, so it does not cling to it.

མི་གནས་པ་སྟེ་གནས་ པ་བཀག་སྟེ་བསྒོམ་པའི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ལ་མི་གནས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ གཟུགས་ལ་མི་གནས་པ་དེའི་ཚེ་གཟུགས་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ བཅོ་བརྒྱད་དང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་རོ། །ཆོས་ཅན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་(དག་ལྡན་)དེ་ཁོ་ ནར་མི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་སྦྱར་ས་དུས་གསུམ་གྱི་མཐས་(མདོ་)སྟོང་པས་ གཟུགས་སོགས་ལ་དེ་ཁོ་ནར་མི་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱོར་བ་སྟེ་བསྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ ཡིན་པས་སོ། །སྔ་མ་གནས་པ་བཀག་(འཇོམས་)ཕྱི་མ་སྦྱོར་བ་(སྒྲུབ་པ་བཀག་ཅེས་འཇོམས་)བཀག་པ་ སྟེ། དང་པོ་ཡུལ་ལ་མངོན་ཞེན་བཀག་ནས་བསྒོམ་པ། ཕྱི་མ་རྣལ་འབྱོར་རང་ཉིད་ལ་མངོན་ ཞེན་བཀག་ནས་བསྒོམ་པ་སྟེ། དེས་ན། ཕྱི་མ་རྣལ་འབྱོར་བཀག་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། གནས་ པ་བཀག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད་ལ་མངོན་ཞེན་བཀག་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་སོ། །(རད་ཀིར་ དངོས་སུ་སྣང་)ཞེས་པ་རྗེ་བཙུན་གྱི་དགོངས་པ་སྟེ། འགྲེལ་ཆེན་དུ། སྦྱོར་བ་ཞེས་པ་རྣལ་འབྱོར་ དུ་བསྒྱུར་ཅིང་གནས་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་བཀག་པ་ཞེས་དངོས་སུ་འབྱུང་ཞིང་། འགྲེལ་ཆེན་ དག་ལྡན་སོགས་ཀྱི་འོག་མ་གསུམ་གྱི་བཤད་པས་ཀྱང་ཤེས་སོ། །གཟུགས་ལ་སྦྱོར་བར་མི་ བྱེད་དེ། གང་གི་ཚེ་གཟུགས་ལ་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་གཟུགས་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་ པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །ཆོས་ཅན། ཟབ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། གཞི་གཟུགས་ ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པས་དེའི་ དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་མོ་བསྒོམ་པའི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ། །གཟུགས་ཟབ་པའི་ཕྱིར། ཡུམ་ ཟབ། ཅེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། སོགས་པས་ བསྡུས་པ་ལམ་དེ་རྣམས་དོན་དམ་པར་གཏིང་དཔག་པའམ་རྟོགས་དཀའ་བ་སྟེ་རང་བཞིན་ གྱིས་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པས་དེའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་བསྒོམ་པའི་ཡུམ་སྦྱོར་ 2-181 ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར། ཡུམ་གཏིང་དཔག་དཀའོ། །ཞེས་ སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཚད་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། སོགས་པས་རྣམ་པ་དེ་དག་དོན་དམ་ པར་ཚད་མེད་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པས་དེའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཚད་མེད་པ། རྟོགས་ནས་བསྒོམ་ པའི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ། །གཟུགས་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡུམ་ཚད་མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་ སོ། །དོན་མིང་གྲངས་བཞིན་དུ་སྦྱར་བའོ། །རང་བཞིན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལྔར་བུདྡྷ་ཤྲཱི་དང་འབྲོམ་ སོགས་ཀྱིས་བཤད་པའི་ལུགས་ལྟར་བྱས་པའོ། །ཨཱརྱ་ཕྱི་མ་འདི་གསུམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོར་ བཤད་ཅིང་། འགྲེལ་ཆེན་དུ་ཡང་ཨཱརྱས་དེ་ལྟར་བཤད་དོ་ཞེས་གྲངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་གསུམ་ རང་བཞིན་གྱི་སྦྱོར་བར

【現代漢語翻譯】 因為是不安住的，是遮止安住而修習的般若波羅蜜多之結合。不安住於色，當不安住於色之時，即是於色作瑜伽。如是等等，從十八不共法至一切種智之間。法性，於色等不作唯一的結合之結合，因為就勝義諦而言，結合之處被三時之邊際所空，以色等不作唯一的結合之方式而結合，即是修習之瑜伽。前者遮止安住（摧毀），後者結合（成立遮止，意為摧毀），即是遮止。初者遮止對境之顯現執著而修習，後者遮止對瑜伽自身之顯現執著而修習。因此，後者是遮止瑜伽之結合，因為是對遮止安住之瑜伽自身遮止顯現執著之結合。『如實顯現』是至尊之意趣。于《大疏》中，『結合』譯為瑜伽，並如實出現遮止安住與瑜伽，且《大疏》中對『具足』等之後三者之解釋亦可知曉。不於色作結合，當不於色作結合之時，即是於色作瑜伽。如是等等，廣說之。法性，是甚深之結合，因為作為基礎之色等，其本身就勝義諦而言，是如是性之自性，即離戲論，因此修習其如是性之甚深般若波羅蜜多之結合。因為色是甚深的，所以般若是甚深的。如是等等。法性，是難以衡量之結合，因為以『等』字所包括之道，就勝義諦而言，是難以衡量或證悟的，即自性離戲論，因此修習其如是性之難以衡量之般若波羅蜜多之結合。因為色是難以衡量的，所以般若是難以衡量的。如是等等。法性，是無量之結合，因為以『等』字所包括之法，就勝義諦而言，是無量之離戲論，因此證悟后修習其如是性之無量般若波羅蜜多之結合。因為色是無量的，所以般若是無量的。如是等等。意義、名稱如數量般結合。如佛護（Buddhaśrī）與仲敦巴（'Brom-ston）等所說之自性之五種結合的方式。阿雅（Ārya）之後三者被說為小、中、大，且《大疏》中也說阿雅如是說。如是則三者是自性之結合。

【English Translation】 Because it is non-abiding, it is the union of Prajñāpāramitā that cultivates by preventing abiding. Not abiding in form, when one does not abide in form, then one engages in yoga with form. Thus, and so forth, from the eighteen unshared qualities to omniscience. Dharmatā, the union that does not solely unite with form, etc., because in terms of ultimate truth, the place of union is empty of the limits of the three times, uniting in a way that form, etc., do not solely unite, which is the yoga of cultivation. The former prevents abiding (destroys), the latter unites (establishes prevention, meaning destroys), which is prevention. The first prevents manifest clinging to the object and cultivates, the latter prevents manifest clinging to the yoga itself and cultivates. Therefore, the latter is the union that prevents yoga, because it is the union that prevents manifest clinging to the yoga itself that prevents abiding. 'Appearing directly' is the intention of Jetsun. In the Great Commentary, 'union' is translated as yoga, and the prevention of abiding and yoga appears directly, and it can also be understood from the explanation of the latter three of 'complete' etc. in the Great Commentary. One does not unite with form, when one does not unite with form, then one engages in yoga with form. Thus, and so forth, extensively. Dharmatā, it is a profound union, because the form etc. that are the basis, in terms of ultimate truth, are the nature of Suchness, that is, free from elaboration, therefore cultivating the profound Suchness of it is the union of Prajñāpāramitā. Because form is profound, Prajñā is profound. Thus, and so forth. Dharmatā, it is a union difficult to fathom, because the paths included by 'etc.', in terms of ultimate truth, are difficult to fathom or realize, that is, naturally free from elaboration, therefore cultivating the unfathomable Suchness of it is the union of Prajñāpāramitā. Because form is difficult to fathom, Prajñā is difficult to fathom. Thus, and so forth. Dharmatā, it is a limitless union, because the aspects included by 'etc.', in terms of ultimate truth, are limitless freedom from elaboration, therefore realizing and cultivating the limitless Suchness of it is the union of Prajñāpāramitā. Because form is limitless, Prajñā is limitless. Thus, and so forth. Meaning and name are combined like numbers. The five unions of nature are done according to the way explained by Buddhaśrī and Dromtön etc. The latter three of Ārya are explained as small, medium, and large, and in the Great Commentary it is also said that Ārya explained it that way. Thus, the three are unions of nature.

་མི་འོང་སྟེ། ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་མི་སྲིད་དོ། །བསྔོ་བ་ དང་མི་མཚུངས་ཏེ་དེར་གང་ལས་ལྷག་ཡུལ་ཆུང་སོགས་གསུམ་ཡོད་པས་སོ། །ཚོགས་སྦྱོར་ དང་། མ་དག་ས་བདུན་དང་། དག་སའི་སྦྱོར་བ་ལ་དགོངས་སམ་དཔྱད་དགོས་སོ། །ཡང་ན་ ཟབ་པར་དང་། ཐུན་མོང་མིན་པར་དང་། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཟབ་པ་ སོགས་གསུམ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་ཨཱརྱ་སྟེ། མདོ་རྒྱན་དུ་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ལ་ཟབ་ པར་བཤད་པ་ལྟར། གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པས་ ཟབ་སྟེ། དེ་མུ་སྟེགས་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་མིན་པས་སོ། །ལམ་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཉན་རང་གིས་ཡང་ མི་རྟོགས་པའི་ཐུན་མོང་མིན་པ་དང་། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྦྱོར་བ་བྱང་སེམས་ལས་ལྷག་ཅིང་བླ་ན་ མེད་པ་བསྒོམས་པས་ཞེས་སྦྱར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཆོས་སྤོང་གི་ལས་འབྲིང་བོ་ཙམ་མ་སྤངས་པའི་ཚོགས་ལམ་ཕལ་བའི་ཡུམ་ སྦྱོར་ཆོས་ཅན། ཚེགས་ཆེན་པོས་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ནས་རྟོགས་པ་སྟེ། མངོན་པར་རྫོགས་པར་ འཚང་རྒྱ་བར་རུང་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། ཡུམ་ཟབ་གཏིང་དཔག་དཀའ་ཚད་མེད་པ་ལ་(དག་ ལྡན་དོན་ཨཱརྱ་དངོས། )ཟབ་པས་དང་པོ་དངང་ཞིང་སྐྲག་པ་དང་། གཏིང་དཔག་བཀའ་བས་དེ་ལྷག་ 2-182 པར་འཕེལ་ནས་ཀུན་ཏུ་སྐྲག ཚད་མེད་པས་བདེན་ཞེན་ངེས་པར་གནས་ནས་གཏིང་ཚུགས་ པས་སྐྲག་པས་ཟིན་པར་འགྱུར་སྲིད་པའི་ལས་དང་པོ་བའི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ། །ཨཱརྱའོ། ། (དངང་སྐྲག་སོགས་བུ་སྟོན་གྱིས་མ་བྱུང་། ) དེ་འཕགས་པས་ལས་དང་པོ་བར་བཤད་དོ། །ཐེག་པ་ལ་ གསར་དུ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆེན་པོས་ཤེར་པ་འདི་ཐོས་ནས་སྤངས་པའི་ལོག་པར་ལྟུང་བའི་ ལས་མངོན་པར་བྱེད་ཅིང་སོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་ལས་བྱས་པ་དང་བསགས་པ་དེས་ཀྱང་བླ་ མེད་རྫོགས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་རྫོགས་འཚང་རྒྱ་བ་ཡང་དཀའ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་ཡོད་དོ། ། ཞེས་སོ། །དྲོད་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེ་དབང་རྣོན་གྱི་ཡུམ་སྦྱོར་ཆོས་ཅན། ལུང་བསྟན་པ་ འཐོབ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། ཡུམ་(མདོ་)ཐོས་ནས་མི་འཇིགས་མི་(མདོ་)དངང་མི་སྐྲག་ཅིང་ཐོས་ ནས་ཀྱང་(དག་)གོང་ནས་གོང་དུ་འཛིན་པ་ནས་གནས་པའི་བར་བྱེད་པའི་དྲོད་ཀྱི་ཡུམ་སྦྱོར་ ཡིན་པས་སོ། །འདི་དྲོད་ནས་ཡོད་དེ། འདི་ཆོས་ཉིད་ལ་མི་སྐྲག་པར་བཤད་ལ་དེ་དྲོད་ནས་ ཡོད་པར། ཟབ་མོའི་དོན་ལ་སོམ་ཉི་མེད་ཅེས་པས་སོ། །ཡུམ་འདི་ཐོས་ནས་མི་འཇིགས་ མི་དངང་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་དག་ནི་རིང་བོ་མི་ཐོགས་པར་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་ལུང་ བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་པ་གཅིག་གམ་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བར་བླ་མེད་རྫོགས་ཆུབ་ཏུ་ ལུང་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོ་པ་དབང་རྣོན་གྱི་ཡུམ་སྦྱོར་ཆོས་ཅན། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། ཡུམ་ཐ

【現代漢語翻譯】 不會發生，因為小、中、大三者本質相同是不可能的。與迴向不同，因為迴向中有從小到大三種不同的對象。關於結合（ཚོགས་སྦྱོར།，集合結合，collection combination，集合的結合）和未凈化的七地以及凈化之地的結合，需要思考和研究。或者，如果從甚深、不共、無上菩提的角度出發，那麼應該理解為甚深等三種。如阿arya（尊者，noble）在《現觀莊嚴論》中對三種菩提的甚深解釋一樣。基礎智的結合是通過證悟人無我後進行修習而變得甚深，因為這不是外道等的境界。道智的結合是不共的，因為聲聞緣覺也無法證悟。遍智的結合是超越菩薩且無上的，通過修習而結合。 第二種是：對於沒有完全捨棄謗法罪的中等根器者來說，集合道的普通般若結合，需要經歷漫長的時間和巨大的努力才能證悟，這是能夠現前圓滿成佛的結合。因為般若（ཡུམ，母親，mother，母親）深奧難測、無量無邊（དག་ལྡན་དོན་ཨཱརྱ་དངོས།，真實清凈的阿arya義，true pure arya meaning，真實清凈的尊者義），所以最初會感到恐懼和害怕，因為深不可測，恐懼會加劇並遍佈全身。因為無量無邊，所以對實有的執著必然存在並根深蒂固，因此可能會被恐懼所控制，這是初學者的般若結合。阿arya（尊者，noble）。（布敦沒有提到恐懼等）。這是阿arya（尊者，noble）對初學者的解釋。新進入大乘的菩薩聽到這些般若后，會造作捨棄的墮落之業，並且會因此難以現前圓滿成佛。安住于暖位的上根器菩薩的般若結合，是獲得授記的結合。因為聽到般若（མདོ，經，sutra，經）后不會恐懼、害怕，並且聽到後會不斷進步，直到安住于暖位，這是暖位的般若結合。這從暖位開始就存在，因為據說不會對法性感到恐懼，而這從暖位就開始了。因為對甚深之義沒有懷疑。聽到這些般若后不會感到恐懼、害怕的人，不久之後就會被授記為無上圓滿菩提，他們不會超過一生或兩生就會被授記為無上圓滿菩提。 結合道頂位的上根器者的般若結合，是不會退轉的結合。因為般若（ཡུམ།，母親，mother，母親）

【English Translation】 It won't happen, because it's impossible for small, medium, and large to have the same essence. It's different from dedication, because there are three different objects from small to large in dedication. Regarding the combination (ཚོགས་སྦྱོར།, collection combination, collection combination, combination of collections) and the seven impure grounds and the combination of purified grounds, it is necessary to think and research. Or, if from the perspective of profound, uncommon, and unsurpassed Bodhi, then it should be understood as the three profound things. Just as Arya (尊者, noble) explained the three Bodhisattvas in the Ornament of Sutras. The combination of basic wisdom becomes profound by realizing selflessness of person and then practicing, because this is not the realm of non-Buddhists, etc. The combination of path wisdom is uncommon because Sravakas and Pratyekabuddhas cannot realize it either. The combination of omniscience is superior to Bodhisattvas and unsurpassed, combined by practicing. The second is: For those of medium capacity who have not completely abandoned the sin of slandering the Dharma, the ordinary Prajna combination of the collection path requires a long time and great effort to realize, which is a combination that can manifest perfect enlightenment. Because Prajna (ཡུམ, mother, mother, mother) is profound and immeasurable (དག་ལྡན་དོན་ཨཱརྱ་དངོས།, true pure arya meaning, true pure arya meaning), so at first one will feel fear and fear, because it is unfathomable, fear will intensify and spread throughout the body. Because it is immeasurable, attachment to reality will inevitably exist and be deeply rooted, so it may be controlled by fear, which is the Prajna combination of beginners. Arya (尊者, noble). (Buton did not mention fear, etc.). This is Arya's (尊者, noble) explanation for beginners. Bodhisattvas who have newly entered the Mahayana, after hearing these Prajna, will create the karma of abandoning and falling, and it will be difficult to manifest perfect enlightenment because of this. The Prajna combination of the upper root Bodhisattva who dwells in the warm position is the combination of obtaining the prophecy. Because after hearing the Prajna (མདོ, sutra, sutra, sutra), one will not be afraid or afraid, and after hearing it, one will continue to progress until one dwells in the warm position, this is the Prajna combination of the warm position. This exists from the warm position, because it is said that one will not be afraid of the nature of Dharma, and this starts from the warm position. Because there is no doubt about the profound meaning. Those who do not feel fear or fear after hearing these Prajna will soon be prophesied to be unsurpassed perfect Bodhi, and they will not exceed one or two lives before being prophesied to be unsurpassed perfect Bodhi. The Prajna combination of the upper root person at the top of the combination path is the combination of non-retrogression. Because Prajna (ཡུམ།, mother, mother, mother)

ོས་ནས་ཡང་དག་པར་འཛིན་ཅིང་ཚུལ་བཞིན་ ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་རྣོན་གྱི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ། །འདི་རྩེ་མོ་ནས་ཡོད་ དེ། ཆོས་ཉིད་ལྡན་པར་འགྲོ་ཉིད་དང་། །ཞེས་པས་སོ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ ལྡོག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་བ་དབང་རྣོན་གྱི་ཡུམ་སྦྱོར་ཆོས་ ཅན། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། འབྲོག་དགོན་པའི་སྐྱེས་བུའི་དཔེས། ཐར་བ་ དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་འཁོར་བ་དང་ཉན་རང་གིས་ཡིད་བྱེད་སྤོང་བའི་ 2-183 སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པའི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ། །འདི་བཟོད་པ་ནས་ཡོད་དེ། ལམ་གཞན་ཉེ་ བར་སྟོན་བདུད་ལ། །བདུད་ཅེས་བྱ་བར་རྟོགས་པ་དང་། །ཞེས་པས་སོ། །དེ་སླན་ཆད་ཉན་ ཐོས་ཀྱི་སའམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་འཇིག་པར་མི་བགྱིའོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་མཆོག་པ་ དབང་རྣོན་གྱི་ཡུམ་སྦྱོར་ཆོས་ཅན། བར་ཆད་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། རི་ཤིང་གི་མཚན་མ་ མེད་ན་རྒྱ་མཚོ་ལ་ཉེ་བའི་དཔེས། རྟག་ཏུ་ཆོས་ཏེ་རྒྱུན་དུ་ཡུམ་བསྒོམས་པས་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ ལམ་ལ་བར་མ་ཆད་པར་སྦྱོར་བའི་ཆོས་མཆོག་གི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ། །འདི་ཆོས་མཆོག་ ན་ཡོད་དེ། དེ་ཚེ་བར་ཆད་མེད་པ་ཡི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མྱུར་དུ་རེག །ཞེས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་ ལུང་བསྟན་པ་དང་ཉེ་བར་གནས་པར་བལྟའོ། །ཞེས་སོགས་དཔེ་དོན་དང་བཅས་སོ། །བྱང་ སེ་མཐོང་ལམ་པ་དབང་རྣོན་གྱི་ཡུམ་སྦྱོར་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ ཉེ་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གསར་གྱི་རྟེན་ནམ་གཞིར་གྱུར་པའི་མཐོང་ ལམ་གྱི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ། །འདི་མཐོང་ལམ་ནས་ཡོད་དེ། ལོ་འདབ་གསར་བ་སྐྱེས་ པས་དགའ་བ་དཔེར་མཛད་ནས་བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དང་སློབ་དཔོན་གྱིས། ཟག་ པ་མེད་པའི་ཆོས་གསར། ཞེས་པས་སོ། །དཔེར་ན། དཔྱིད་ཀྱི་དུས་ལ་བབ་སྟེ་རྩི་ཤིང་གི་ ལོ་མ་དང་འདབ་མ་ལྷགས་ནས་ཁ་དོག་གྱུར་པའི་ཚེ་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་རྣམས་ཀྱིས་རིང་ བོ་མི་ཐོགས་པར་ལོ་མ་དང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་ཤེས་ པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་པ་དཔེར་མཛད་ནས། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཉེ་བར་གྱུར་པར་ འཚལ་བར་བགྱིའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ས་གཉིས་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་གང་རུང་གི་ཡུམ་ སྦྱོར་ཆོས་ཅན། མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། སློབ་ལམ་ གྱི་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་ལོངས་སྐུ་སོགས་མངོན་པར་འགྲུབ་ཅིང་མྱུར་དུ་འབྱིན་པའི་སྒོམ་ལམ་ མ་དག་ས་པའི་བྱང་འཕགས་ཀྱི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ། །འདི་ས་གཉིས་པ་ནས་བདུན་པའི་ 2-184 བར་ན་ཡོད་དེ། མཐོང་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱུང་བ་དང་སྦྲུམ་མ་བཞིན་དུ་མྱུར་དུ་སྐུ་འབྱིན་པ་དང་ བརྒྱད་པ་ཡན་ལ

【現代漢語翻譯】 因此，這是具有敏銳根器的加行道（藏文：སྦྱོར་ལམ་，梵文：Prayogamārga，梵文羅馬擬音：Prayogamārga，漢語字面意思：連線之道）之母瑜伽。這從頂位開始，如《法性具足行》中所說：『與法性相合而行』。應知其不會從圓滿菩提中退轉。 加行道忍位（藏文：བཟོད་པ་，梵文：kṣānti，梵文羅馬擬音：kṣānti，漢語字面意思：忍耐）是具有敏銳根器的母瑜伽，是決定生起的連線。例如，如同隱居者的例子，它是加行道忍位的母瑜伽，捨棄了輪迴和聲聞緣覺的作意，這些都是通往解脫和一切智的障礙。這從忍位開始，如《其他道近示魔》中所說：『應知被稱為魔』。此後，不會墮入聲聞地或獨覺地。 加行道最上法位（藏文：ཆོས་མཆོག་，梵文：agradharma，梵文羅馬擬音：agradharma，漢語字面意思：最勝法）是具有敏銳根器的母瑜伽，是無間連線。例如，如同沒有山樹標誌就接近大海的例子，通過恒常修習佛母，無有間隔地連線大乘見道（藏文：མཐོང་ལམ་，梵文：Darśanamārga，梵文羅馬擬音：Darśanamārga，漢語字面意思：見之道）的最上法之母瑜伽。這存在於最上法位，如《彼時無有間斷》中所說：『迅速觸及三摩地』。應視其為接近菩提授記和安住。 見道位菩薩（藏文：བྱང་སེམས་，梵文：bodhisattva，梵文羅馬擬音：bodhisattva，漢語字面意思：菩提勇士）是具有敏銳根器的母瑜伽，是接近圓滿正等菩提的連線。這是作為無漏新法之所依或基礎的見道之母瑜伽。這從見道開始，例如，以新生枝葉為喜悅之比喻，顯示接近菩提，並且上師說：『無漏新法』。例如，當春季來臨，樹木的葉子和花瓣凋落並改變顏色時，贍部洲的人們不久就會看到葉子、花朵和果實。以這些知識的理由作為比喻，應知其已接近圓滿菩提。 二地至七地之間的任何一地的母瑜伽，是迅速現證菩提的連線。這是清凈道之果，即法身、報身等得以現證並迅速產生的修道（藏文：སྒོམ་ལམ་，梵文：Bhāvanāmārga，梵文羅馬擬音：Bhāvanāmārga，漢語字面意思：修行之道）之不凈地的聖者菩薩之母瑜伽。這存在於二地至七地之間，如見道之後，如同孕婦般迅速產生佛身，直至八地以上。

【English Translation】 Therefore, this is the Mother Yoga of the Application Path (Tibetan: སྦྱོར་ལམ་, Sanskrit: Prayogamārga, Romanized Sanskrit: Prayogamārga, Literal meaning: Path of Application) for those with sharp faculties. This exists from the peak, as it says in 'The Nature of Dharma is Complete': 'Goes in accordance with the nature of Dharma.' It should be known that one does not turn back from perfect enlightenment. The forbearance of the Application Path (Tibetan: བཟོད་པ་, Sanskrit: kṣānti, Romanized Sanskrit: kṣānti, Literal meaning: Patience) is the Mother Yoga for those with sharp faculties, it is the connection of definite arising. For example, like the example of a hermit, it is the Mother Yoga of the forbearance of the Application Path, abandoning the thoughts of samsara and the Shravakas and Pratyekabuddhas, which are obstacles to liberation and omniscience. This exists from forbearance, as it says in 'Other Paths Show Nearness to Mara': 'It should be known as Mara.' After that, one will not fall into the ground of the Shravakas or the Pratyekabuddhas. The Supreme Dharma of the Application Path (Tibetan: ཆོས་མཆོག་, Sanskrit: agradharma, Romanized Sanskrit: agradharma, Literal meaning: Supreme Dharma) is the Mother Yoga for those with sharp faculties, it is the uninterrupted connection. For example, like the example of approaching the ocean without the signs of mountains and trees, by constantly meditating on the Mother, without interruption connecting to the Mahayana Path of Seeing (Tibetan: མཐོང་ལམ་, Sanskrit: Darśanamārga, Romanized Sanskrit: Darśanamārga, Literal meaning: Path of Seeing), it is the Mother Yoga of the Supreme Dharma. This exists in the Supreme Dharma, as it says in 'At that time, without interruption': 'Quickly touches Samadhi.' It should be regarded as being close to the prediction of enlightenment and abiding. The Bodhisattva (Tibetan: བྱང་སེམས་, Sanskrit: bodhisattva, Romanized Sanskrit: bodhisattva, Literal meaning: Enlightenment Being) of the Path of Seeing is the Mother Yoga for those with sharp faculties, it is the connection close to perfect and complete enlightenment. This is the Mother Yoga of the Path of Seeing, which is the basis or foundation of new uncontaminated Dharma. This exists from the Path of Seeing, for example, with the joy of new leaves being born as an example, showing nearness to enlightenment, and the teacher says: 'New uncontaminated Dharma.' For example, when the spring season arrives, and the leaves and petals of plants fall and change color, the people of Jambudvipa will soon see leaves, flowers, and fruits. With these reasons of knowledge as an example, it should be known that one has become close to perfect enlightenment. The Mother Yoga of any of the grounds from the Second to the Seventh Ground is the connection of quickly manifesting enlightenment. This is the fruit of the path of learning, the Dharmakaya, Sambhogakaya, etc., being manifested and quickly produced, it is the Mother Yoga of the impure ground of the Holy Bodhisattvas of the Path of Meditation (Tibetan: སྒོམ་ལམ་, Sanskrit: Bhāvanāmārga, Romanized Sanskrit: Bhāvanāmārga, Literal meaning: Path of Meditation). This exists between the Second and Seventh Grounds, like after the Path of Seeing, quickly producing the Buddha body like a pregnant woman, up to the Eighth Ground and beyond.

་སྦྱོར་བ་ལོགས་སུ་བཤད་པས་སོ་སྙམ་མོ། །སྡུད་པར། དཔེར་ན་བུད་མེད་ སྦྲུམ་གང་སྡུག་བསྔལ་ཉེན་གྱུར་ན། །དེ་ནི་དེ་ཡི་བཙའ་བའི་དུས་ལ་བབ་ཅེས་བྱ། །དེ་བཞིན་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ་ཉན། །དགའ་དང་འདུན་པ་བསྐྱེད་པ་མྱུར་དུ་ བྱང་ཆུབ་རེག །ཅེས་སོ། །རྒྱས་འབྲིང་དུ་དེའི་དོན་རྒྱ་ཆེར་རོ། །ས་བརྒྱད་པའི་བྱང་སེ་དབང་ རྣོན་གྱི་ཡུམ་སྦྱོར་ཆོས་ཅན། གཞན་དོན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། བསྡུ་བ་བཞིས་(མདོ་)སྐྱེ་བོ་མང་ བོ་ལ་(མདོ་)ཕན་འདོགས་ཤིང་གཞན་དོན་དུ་རང་གིས་ཡུམ་གྱི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་སྐོར་ ཞིང་གཞན་ཡང་བསྐུལ། བདག་ཀྱང་གཞོན་ནུའི་ས་འཛིན་གཞན་ཡང་བསྐུལ་བ་ལ་སོགས་ བའི་ས་བརྒྱད་པའི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ། །ཟུར་ཕྱི་མ་འོག་མ་བཞི་ལ་ཡང་ངོ་། །བསྡུ་བའི་ དངོས་པོ་བཞིས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་ཏེ་མཐར། བདག་ཀྱང་ ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ལ་གཞན་ཡང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ལ་བསྐུལ་ལོ། །ཞེས་སོ། ། ཆོས་ཅན། འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་ གྱི་བར་དོན་དམ་པར་འཕེལ་ཞིང་སོག་པ་དང་། འགྲིབ་ཅིང་འབྲི་བར་མི་མཐོང་བར་དེ་འདྲ་ མེད་པར་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པའི་སོགས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་འཕེལ་བ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ མ་མཐོང་ཞེས་ནས། རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །ཆོས་ཅན། ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་ པར་མི་མཐོང་ཞིང་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཆོས་མིན་དུས་གསུམ་དགེ་མི་དགེ་ འདུས་བྱས་མ་བྱས་འདོད་པའི་ཁམས་སོགས་གསུམ་ཕྱིན་དྲུག་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་མཚན་ མར་མི་དམིགས་པའི་ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་། ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པོ་ཞེས་པའི་རྣམ་ པ་འགོག་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར། རྟོག་གེའི་བློས་ 2-185 བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྣམ་པར་རློམ་པ་མེད་པའི་ཞེས་སོགས་སོ། །དེའི་དོན་སྟོང་ཉིད་ལ་ མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའོ། །ཞེས་གསེར་རོ། །གཟུགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བར་ འདུ་ཤེས་པ་མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོར་རྣམ་ པར་མི་རྟོག་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཕུང་བོ་(གསེར་)དང་གཟུགས་སོགས་ དེའི་མཚན་མ་སྔོ་སོགས་(གསེར་)དང་དེའི་ངོ་བོ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་(གསེར་)ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་ རྣམ་པར་མི་རྟོག་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་ཡང་རྣམ་མཁྱེན་དང་དེའི་མཚན་མ་དང་དེའི་ངོ་བོ་ ཉིད་དུ་མི་རྟོག་པ་ཞེས་སོགས་སོ། །འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ། མིག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་ སྤྱིར་མི་རྟོག གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཟུགས་སུ་སྤྱོད་པ་ལ་མི་རྟོག གཟུགས་ཀྱི

【現代漢語翻譯】 我認為這是因為分別解釋了瑜伽。在《攝頌》中說：『例如，當懷孕的婦女遭受痛苦和危險時，這意味著她的分娩時刻已經到來。同樣，菩薩聽聞勝者的智慧，生起歡喜和渴望，迅速證得菩提。』在廣本和中本中，對此意義有更廣泛的闡述。第八地菩薩具有敏銳智慧，其與佛母結合的法，是為利他之瑜伽。通過四攝（佈施、愛語、利行、同事），利益眾多眾生，爲了利益他人，自己轉動佛母之法輪，並且勸勉他人。自己安住于童真之地，也勸勉他人安住于童真之地等等，這是第八地與佛母結合的瑜伽。後面的四個邊也是如此。通過四攝事利益有情。』等等，內容廣泛，最終說到：『自己也轉法輪，也勸勉他人轉法輪。』 法，是不增不減之瑜伽。從色蘊到一切智智之間，在勝義諦中增長和積累，並且不見到減少和損耗，通過證悟沒有這些而進行修習等等。從『沒有真正見到色蘊的增長』，一直到『一切智智』。法，是不見法與非法等等的瑜伽，即不執著。對於法與非法、三時、善與非善、有為與無為、欲界等三界、六度、一直到一切智智，不執著于相等等。『對於稱為法的，沒有真正見到』等等。 法，是遮止『色蘊等不可思議』之相的瑜伽。對於色蘊等，一直到一切智智，沒有認為是以分別唸的智慧不可思議之相。其意義是沒有執著于空性。如金子所說。『對於稱為色蘊不可思議的，沒有認為是』等等。法，是不分別色蘊等事物之相的瑜伽。不分別色蘊等的蘊（如金子所說），不分別色蘊等的相，如藍色等等（如金子所說），不分別其自性，如四大種（如金子所說）等等，直到一切智智，也不分別一切智智及其相及其自性等等。在《十萬頌釋》中說：『對於眼識的對境，不分別總的色蘊。不分別色蘊的體相，即作為色蘊的作用。不分別色蘊的』

【English Translation】 I think this is because the yogas are explained separately. In the Compendium Sutra, it says: 'For example, when a pregnant woman is suffering and in danger, it means that her time to give birth has arrived. Similarly, when a Bodhisattva hears the wisdom of the Victorious Ones, generates joy and desire, they quickly attain enlightenment.' In the extensive and intermediate versions, the meaning is elaborated upon extensively. The Dharma of the eighth-ground Bodhisattva with sharp faculties, uniting with the Mother, is a yoga for the benefit of others. Through the four means of gathering (giving, kind speech, beneficial action, and acting in accordance), they benefit many beings, turn the wheel of Dharma of the Mother for the benefit of others, and encourage others as well. They themselves abide in the youthful state and encourage others to abide in the youthful state, and so on. This is the yoga of the eighth ground uniting with the Mother. The latter four corners are also the same. They benefit sentient beings through the four objects of gathering.' And so on, extensively, until finally: 'They themselves turn the wheel of Dharma and encourage others to turn the wheel of Dharma.' The Dharma is the yoga of neither increasing nor decreasing. From form to omniscience, in ultimate truth, it increases and accumulates, and one does not see decrease or diminution, practicing by realizing that there is none of these, and so on. From 'not truly seeing the increase of form' up to 'omniscience.' The Dharma is the yoga of not seeing Dharma and non-Dharma, etc., that is, not clinging. To Dharma and non-Dharma, the three times, good and non-good, conditioned and unconditioned, the three realms such as the desire realm, the six perfections, up to omniscience, one does not cling to characteristics, etc. 'To what is called Dharma, one does not truly see,' and so on. The Dharma is the yoga that prevents the appearance of 'form, etc., being inconceivable.' For form, etc., up to omniscience, one does not think of it as an inconceivable appearance with the wisdom of conceptual thought. Its meaning is not clinging to emptiness. As gold says. 'To what is called form being inconceivable, one does not think of it as,' and so on. The Dharma is the yoga of not discriminating the appearance of things such as form. One does not discriminate the aggregates of form, etc. (as gold says), one does not discriminate the characteristics of form, etc., such as blue, etc. (as gold says), one does not discriminate its nature, such as the four great elements (as gold says), etc., up to omniscience, one does not discriminate omniscience, its characteristics, and its nature, etc. In the Commentary on the Hundred Thousand Verses, it says: 'For the object of eye consciousness, one does not discriminate the general form. One does not discriminate the characteristic of form, that is, the function as form. One does not discriminate the'

་རང་ བཞིན་སྟོང་ཉིད་དུ་མི་རྟོག་གོ །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །བོད་རྣམས་མཚན་ གཞི་མཚན་ཉིད་མཚོན་བྱ། ཞེས་སོ། །འདི་ལྔ་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་ས་བརྒྱད་པ་ ན་ཡོད་དེ། སྦྱོར་བ་ངོ་བོ་གཅིག་ཉིད། གཞན་དོན་བྱེད་པ། འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པར་རྟོགས་ པ། མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པ། ཆོས་ཉིད་དུ་མི་རློམ་པ། ཆོས་ཅན་དུ་མི་རྟོག་པའི་ཆ་ནས་ ཕྱེ་བའོ། །རྣམ་ཀུན་དོན་ཡོད་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། བྲི་མེད་འཕེལ་བ་མེད་དོན་དང་། ། ཞེས་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་དབང་བའི་རྟེན་དུ་བཤད་པས་སོ། །ས་དགུ་པའི་བྱང་སེ་ འགའ་ཞིག་གི་ཡུམ་སྦྱོར་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྦྱིན་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་ བུ་དང་པོ་རྒྱུན་ཞུགས་དང་སོགས་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་མཐོང་བ་སྟེ་ཤེས་ཤིང་ཐོབ་པ་སྒྲུབ་ བྱེད་ཀྱི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ། །ཤེར་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་བོ་སྟེ། ཆོས་རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་བོ་ རྣམས་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་དང་། ནས། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ བར་དུ་སྒྲུབ་པོ། །ཞེས་སོ། །རྒྱུན་མཐའི་ཡུམ་སྦྱོར་ཆོས་ཅན། རྣམ་པར་དག་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ ཏེ། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་ཅིང་(འབུམ་ཊཱིཀ)དག་པར་ 2-186 རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟུགས་དག་ པ་དང་། ནས། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་དག་པའི་སླད་དུ་ཤེར་(འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ ཆོས་མང་བོ་རྣམས་དག་པ་འདུས་པའི་ཕྱིར། )པ་དག་(འགྲེལ་ཆེན་དུ། ནམ་མཁའ་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་སྒོམ་པས་སྦྱོར་བ་དེ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་བ་སྤོང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་ པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དག་པའི་ཕུང་པོའོ། ། ཞེས་སོ། ། )པའི་ཕུང་པོའོ། ། ཞེས་སོ། །ལས་དང་པོ་བའི་ཡུམ་སྦྱོར་ཆོས་ ཅན། ས་མཚམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་ལ་བར་ཆད་མང་བའི་དཔེས། ལོ་བསྐོར་ དུ་དང་སོགས་པས་ཟླ་བ་དང་ཞག་ལ་སོགས་པར་དུས་ཚིགས་བཅད་ནས་ཡུམ་བྲི་བསྒོམ་ སོགས་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་མི་འདོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་སོ། །རྩ་བའི་བཅས་ཞེས་པ་ ལྷན་གཅིག་པ་སྟེ་དེ་ཡང་གཏོགས་ཞེས་པའོ། །འགྲེལ་པའི་སོགས་གོང་མ་རྣམས་ལའང་སྦྱར་ ཟིན་ཅིང་སྒྲུབ་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ལ་དེ་དང་ལྡན་པ་བྱང་པ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །བྲི་ན་ ཡང་མྱུར་དུ་བྲི་བར་བྱ། ཞེས་སོགས་ནས། ཟླ་བ་གཅིག་གིས་སོགས་དང་ལོའི་(གཉིས། གསུམ། བཞི། ལྔ། དྲུག་གམ་གལ་ཏེ། )བར་གྱིས་བྲི་བར་བྱ་ན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བྲི་བར་བྱའོ། །སོགས་སོ། །ལོ་ སྨོས་པ་ནི་དེ་ཙམ་གྱིས་དུས་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་ཚོགས་པས་(དྲང་སྲ

【現代漢語翻譯】 不執著于自性空性，直至一切智（sarvākārajñāna）。等等。藏人稱之為『名稱基礎、名稱體性、名稱所詮』。這五個（法）本體相同，但反體各異，存在於第八地。結合是本體同一，利益他者，證悟到無增無減，不住於二邊，不自詡為法性，不執著于有法之分而作區分。《現觀莊嚴論》中說：『於一切相，知有義。』又說：『無減無增之義。』又說：『于不分別有自在，說為所依。』第九地的一些菩薩的般若結合，是有法，是佈施珍寶果實的結合，因為見到並獲得初果須陀洹乃至一切智之間的果位，是作為成立的般若結合。般若是珍寶之聚，是成辦諸法珍寶之聚。例如，成辦十善業道，乃至一切智。等等。常時的般若結合，是有法，是極清凈的結合，因為從色（rūpa）乃至一切智之間，在勝義中無有事物，證悟到清凈后修習的結合是究竟的。薄伽梵（Bhagavān）說：『色清凈，乃至一切智亦清凈，爲了清凈之故，般若（在《攝大乘論釋》中說：以色等眾多法聚集清凈之故。）是清凈（在《大疏》中說：如虛空般極清凈之故。修習色等清凈，與此結合相應者，以其能成為舍斷煩惱和所知障之因，故為清凈之蘊。）之蘊。』等等。最初業者的般若結合，是有法，是地界之結合，譬如珍寶多有障礙，以週年等，乃至以月、日等來分斷時節，不捨棄精進書寫、修習般若等之結合。所謂『根本的繫縛』，是指共同，也就是包含之意。《釋論》中的『等等』也已與前文的（結合），以及成辦是結合相連，與此相應的菩薩們被稱為結合。即使書寫，也要迅速書寫。等等。乃至以一個月等，或以（二、三、四、五、六，或者如果）年為限來書寫，也要如是書寫。等等。提到年，是因為以那麼多的時間，以及時節等因緣聚合（正直）。 Do not conceive of emptiness as being empty in nature, up to omniscience (sarvākārajñāna). Etc. Tibetans refer to it as 'name-basis, name-essence, name-expressed'. These five (dharmas) have the same entity but different negations, existing in the eighth bhūmi. Union is the same entity, benefiting others, realizing without increase or decrease, not abiding in the two extremes, not boasting of being dharma-nature, and distinguishing from the aspect of not conceiving of dharmas. The Ornament for Clear Realization states: 'Knowing that all aspects are meaningful.' It also states: 'The meaning of without decrease or increase.' It also states: 'Being the basis for having power over non-conceptualization.' Some Bodhisattvas of the ninth bhūmi's prajñā union, which is dharmic, is the union of bestowing precious fruits, because seeing and attaining the fruits from the first fruit of stream-enterer up to omniscience, is the prajñā union that establishes the proof. Prajñā is a collection of jewels, it is the accomplishment of all dharma jewels. For example, accomplishing the ten virtuous paths of action, up to omniscience. Etc. The constant prajñā union, which is dharmic, is the union of complete purity, because from form (rūpa) up to omniscience, there are no things in ultimate reality, and the union of meditating after realizing purity is ultimate. The Bhagavan (Bhagavān) said: 'Form is pure, up to omniscience is also pure, for the sake of purity, prajñā (in the Commentary on the Compendium of Mahāyāna it says: because many dharmas such as form gather purity.) is the aggregate of purity (in the Great Commentary it says: because it is extremely pure like space. Meditating on the purity of form etc., those who are in accordance with this union, because it becomes the cause of abandoning afflictions and cognitive obscurations, it is the aggregate of purity.)' Etc. The prajñā union of the first practitioner, which is dharmic, is the union of the boundary of the earth, like the example of many obstacles to jewels, by annual cycles etc., even by dividing the seasons into months, days, etc., the union of not abandoning diligent writing, meditating on prajñā, etc. The so-called 'root binding' refers to being together, which also means including. The 'etc.' in the commentary has also been connected to the previous (unions), and accomplishment is connected to union, and the Bodhisattvas who are in accordance with this are called union. Even when writing, write quickly. Etc. Even if writing is limited to one month etc., or (two, three, four, five, six, or if) years, write in the same way. Etc. Mentioning years is because with that much time, and the aggregation of causes and conditions such as seasons (upright).

【English Translation】 Do not conceive of emptiness as being empty in nature, up to omniscience (sarvākārajñāna). Etc. Tibetans refer to it as 'name-basis, name-essence, name-expressed'. These five (dharmas) have the same entity but different negations, existing in the eighth bhūmi. Union is the same entity, benefiting others, realizing without increase or decrease, not abiding in the two extremes, not boasting of being dharma-nature, and distinguishing from the aspect of not conceiving of dharmas. The Ornament for Clear Realization states: 'Knowing that all aspects are meaningful.' It also states: 'The meaning of without decrease or increase.' It also states: 'Being the basis for having power over non-conceptualization.' Some Bodhisattvas of the ninth bhūmi's prajñā union, which is dharmic, is the union of bestowing precious fruits, because seeing and attaining the fruits from the first fruit of stream-enterer up to omniscience, is the prajñā union that establishes the proof. Prajñā is a collection of jewels, it is the accomplishment of all dharma jewels. For example, accomplishing the ten virtuous paths of action, up to omniscience. Etc. The constant prajñā union, which is dharmic, is the union of complete purity, because from form (rūpa) up to omniscience, there are no things in ultimate reality, and the union of meditating after realizing purity is ultimate. The Bhagavan (Bhagavān) said: 'Form is pure, up to omniscience is also pure, for the sake of purity, prajñā (in the Commentary on the Compendium of Mahāyāna it says: because many dharmas such as form gather purity.) is the aggregate of purity (in the Great Commentary it says: because it is extremely pure like space. Meditating on the purity of form etc., those who are in accordance with this union, because it becomes the cause of abandoning afflictions and cognitive obscurations, it is the aggregate of purity.)' Etc. The prajñā union of the first practitioner, which is dharmic, is the union of the boundary of the earth, like the example of many obstacles to jewels, by annual cycles etc., even by dividing the seasons into months, days, etc., the union of not abandoning diligent writing, meditating on prajñā, etc. The so-called 'root binding' refers to being together, which also means including. The 'etc.' in the commentary has also been connected to the previous (unions), and accomplishment is connected to union, and the Bodhisattvas who are in accordance with this are called union. Even when writing, write quickly. Etc. Even if writing is limited to one month etc., or (two, three, four, five, six, or if) years, write in the same way. Etc. Mentioning years is because with that much time, and the aggregation of causes and conditions such as seasons (upright).

ོང་མང་དུ་ཐོས་པ་དག་གིས་ ལོར་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ་ལོ་ལས་ལྷག་པའི་དུས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །ཨཱརྱའོ། ། )སོ། །ཞེས་ཨཱརྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ དེ་དང་བཅོ་ལྔ་སྟེ་སྦྱོར་བ་(རྩ་བ་)དེ་ནི་ཉི་ཤུ་ཡིན་ནོ། །(རད། ) ཤནྟི་(དག་སྙིང་)ཉེར་གསུམ་དུ་བཤད་ དེ། ཟབ་སྦྱོར་སོགས་གསུམ་ལ་རྣལ་འབྱོར་བཀག་པ་རེ་རེ་དང་བཅས་པའོ། །ས་མཚམས་ དེ་དག་བུདྡྷ་ཤྲཱིའི་གསུང་སྒྲོས་བར་མ་ཆད་དུ་སྣང་ངོ་། །ཆོས་བཤེས་ནི། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ བཞི་ཅར་གྱི་ཐུན་མོང་དུ་སྦྱར་རོ། །ཞེས་སོ། །(ལོཙྪ་བ་དང་པོ་བརྒྱད་ཚོགས་ལམ། ཞེས་སོ། ། ) ཤེར་འབྱུང་ གིས། སྦྱོར་ལམ་ལ་ལྔ། མཐོང་ལམ་ལ་གཅིག སྒོམ་ལམ་ལ་ཆུང་ངུ་སོགས་ཀྱིས་དགུ ཁྱད་ པར་ལམ་ལ་གསུམ། བར་ཆད་མེད་ལམ་ལ་གཉིས་ཏེ་ལམ་ལྔས་བསྡུས། ཞེས་སོ། །(དེ་ལ་ལྔ་ 2-187 ནི་ཚོགས་ལམ་གྱིས་བསྡུས་ལ། བཅོ་ལྔ་ནི་སྦྱོར་ལམ་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་གྱིས་བསྡུས་སོ། །ཞེས། ཁ་ཆེ་གཞོན་ནུ་དཔལ་ལོ། ། ) ༈ སྐྱེ་རྒྱུ་ཡོན་ཏན། གསུམ་པ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། སྦྱོར་བའི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་སྔོན་དུ་བཏང་ན་སྟེ་སྦྱོར་བ་ རྩོམ་པའི་དུས་སུ་ཡོན་ཏན་རྣམས་སྐྱེས་ན་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སྦྱོར་བ་རྣམས་འགྲུབ་པས། ཞེས་ཤེར་འབྱུང་ངོ་། །ཡང་ན་འབྲས་བུ་ཡོན་ཏན་ནས་རྒྱུ་སྦྱོར་ བ་སོགས་ཏེ། དེས་ན་སྦྱོར་བ་བཤད་བའི་འོག་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་སྟོན་ནོ། །རྩ་ བ་ནི། བདུད་ཀྱི་མཐུ་བཅོམ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་བཅུ་བཞིའོ། །ཚོགས་ ལམ་ནས་ལྡན་མོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་དྲོད་ཡན་ལ་སྦྱར་རོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །གཞོན་ནུ་ དཔལ་ནི། སྦྱོར་ལམ་བཞི་དང་། ས་བཅུས་རིམ་བཞིན་བསྡུས་སོ། །ཞེས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། འོག་མ་རྒྱུའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་བཞི་གོང་མ་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་བཞི་གྲངས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ ན། སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པའི་སྐབས་སུ་(འགྲེལ་ཆེན་ཤེར་དངོས། )ཞེས་རྒྱུ་ཀུན་གྱི་མགོར་སྦྱར། ཡོན་ཏན་ ཞེས་པ་གཉིས་ཀའི་མཇུག་ཏུ་སྦྱར་རོ། །སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོ་པའི་བྱང་སེ་ཆོས་ཅན། ཡུམ་བསྒྲུབ་ པ་ལ་བདུད་ཀྱིས་བར་ཆད་བྱེད་པའི་ནུས་མཐུ་བཅོམ་པའི་ཡོན་ཏན་འཐོབ་ཏུ་རུང་སྟེ། དེ་མི་ འབྱུང་བར་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བྱང་སེ་ཡིན་པས་ སོ། །ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས། ཞེས་ནས། དེ་དག་གི་མཐུས་ཀྱང་། སོགས་ནས། བདུད་ སྡིག་ཏོ་ཅན་གྱིས་བར་ཆད་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་ ཀྱིས་དགོངས་(པ་ནི་སྤྱན་རས་ཀྱིས་བཙས་པའོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། ། )ཤིང་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འཐོབ་ཏུ་ རུང་སྟེ། སྦྱོར་(འགྲེལ་ཆེན་)དངོས་མཇུག་གསུམ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་(འགྲེལ་ཆེན་དངོས་)དགོངས་ པའི་སྟོབས་(དངོས་)ཀྱིས་ཡ

【現代漢語翻譯】 那些聽聞廣博的人，應當以年為單位來實踐，因為沒有比年更長的時間了。』如此說。阿雅哦！ )索！』如此阿雅哦！ 這樣的話，那麼，它和十五，也就是結合（根本）是二十。(拉達) 寂天（達辛）說二十三，即深奧結合等三者與各自的瑜伽障礙一起。這些界限，在布達室利的言論中似乎沒有中斷。法友說：『將決定解脫分四者全部共同結合。』如此說。(洛扎瓦第一八眾道。如此說。) 謝炯說：『結合道有五，見道有一，修道有小等九，特殊道有三，無間道有二，總共以五道概括。』如此說。(其中五者為資糧道所概括，十五者為從加行道到十地所概括。如此。喀且袞努巴。) 資質功德： 第三個方面，先前的解釋是：如果先看到結合的功德，也就是說，在開始結合的時候，如果功德產生，那麼就非常熟悉這些結合，因為這些結合會實現。』謝炯如此說。或者從果功德到因結合等，因此在解釋結合之後，會展示這些結合的功德。根本是：降伏魔力等是結合的十四種功德。雖然從資糧道開始具備，但特別的功德與暖位相關。』法友如此說。袞努巴說：『加行道四者和十地依次概括。』如此說。解釋是：如果將下方的因功德十四種和上方的果功德十四種按照數量對應，那麼在修習結合的時候（大疏謝東），』將因放在所有之首，將功德放在兩者之末。加行道頂位者的菩提心，有能力摧毀魔鬼製造障礙的力量，因為不會發生這種情況，所以受到十方諸佛的加持。十方諸佛。』從『那些力量』等，到『惡魔無法制造障礙』等等。菩提心，能夠獲得佛陀的意念（即觀世音所生。如此說。）和智慧的功德，因為在結合（大疏）的開始、中間和結尾，佛陀（大疏）以意念的力量（真實）加持。

【English Translation】 Those who have heard extensively should practice with the year as the unit, because there is no time longer than a year.' Thus it is said. Arya oh! ) So! ' Thus Arya oh! In that case, then, it and fifteen, that is, the combination (root) is twenty. (Rada) Shantideva (Dakshina) said twenty-three, that is, the three profound combinations, etc., together with their respective yoga obstacles. These boundaries, in the words of Buddha Shri, seem to be uninterrupted. Dharma friend said: 'Combine all four parts of the decisive liberation together.' Thus it is said. (Lochawa first eight assembly paths. Thus it is said.) Sherjung said: 'The path of union has five, the path of seeing has one, the path of meditation has small, etc., nine, the special path has three, the path of no interruption has two, and in total it is summarized by five paths.' Thus it is said. (Among them, the five are summarized by the path of accumulation, and the fifteen are summarized by the path from the path of application to the tenth ground. Thus. Kache Konnupal.) Qualities of the cause: The third aspect, the previous explanation is: If the merits of the combination are seen first, that is, when the combination is started, if the merits arise, then they are very familiar with these combinations, because these combinations will be realized.' Sherjung said so. Or from the fruit merit to the cause combination, etc., therefore, after explaining the combination, the merits of these combinations will be shown. The root is: Subduing the power of demons, etc., are the fourteen merits of the combination. Although it has been possessed since the path of accumulation, the special merits are related to the warm position.' Dharma friend said so. Konnupal said: 'The four paths of application and the ten grounds are summarized in order.' Thus it is said. The explanation is: If the fourteen kinds of cause merits below and the fourteen kinds of fruit merits above are matched according to the number, then when practicing the combination (Great Commentary Sherdong),' put the cause at the beginning of all, and put the merits at the end of both. The Bodhicitta of the top person of the path of application has the ability to destroy the power of demons to create obstacles, because this will not happen, so it is blessed by the Buddhas of the ten directions. Buddhas of the ten directions.' From 'those powers', etc., to 'demons cannot create obstacles', etc. Bodhicitta, able to obtain the merits of the Buddha's intention (that is, born of Avalokiteshvara. So it is said.) and wisdom, because at the beginning, middle and end of the combination (Great Commentary), the Buddha (Great Commentary) blesses with the power of intention (reality).

ུམ་སྒྲུབ་པ་ལ་(ཨཱརྱ་དངོས་)མོས་པ་བརྟན་པ་སྐྱེས་པས་(ཨཱརྱ་)བདུད་ འཇུག་(ཨཱརྱ་)པའི་སྐབས་མེད་པའི་བྱང་(གསེར་)སེ་ཡིན་པས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟུངས་ བར་རིག་པར་བྱའོ། །(ཨཱརྱ། ) ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་(ཨཱརྱ་)ཀྱིས་མངོན་སུམ་ 2-188 དུ་མཛད་པའི་(ནི་ཡུལ་དུ་བྱས་པའོ། །གསེར། )ཡོན་ཏན་འཐོབ་ཏུ་རུང་སྟེ། ཡུམ་ལ་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་ པ་སོགས་ཁྱད་པར་(འགྲེལ་ཆེན་)ཅན་གྱི་དོན་བསྐྱེད་པར་དགོངས་པས་(འགྲེལ་ཆེན་)ཡེ་ཤེས་ཏེ་ ལྷའི་སྤྱན་གྱིས་མཁྱེན་(ཀུན་འགྲེལ་ཆེན་)ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་(བརྒྱད་སྟོང་པ་)བརླབས། (གསེར། པ་ནི་བདག་གིར་མཛད་པའོ་ཞེས་སྙིང་མཆོག) ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ གྱིས་རྣམ་(མདོ་དངོས་བརྒྱད་སྟོང་)པར་གཟིགས་པས་སོ། །(ཀུན་འགྲེལ་ཆེན། ཡེ་ཤེས་ནི་སྤྱན་དེ་བཞི་ལ་གསེར་ རོ། ། ) སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་སོ། །ཐུགས་སུ་ཆུད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །བརྒྱད་ སྟོང་པར་(འགྲེལ་ཆེན་གྱིས་)སྔར་བཤད་ལྟར་ཡོད་དོ། །བྱང་སེ་མཐོང་ལམ་པ་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་ རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རྟོགས་པ་ བརྟན་པས་བྱང་ཆུབ་(བུ་རིན་)ལ་ཉེ་བར་གྱུར་པས་བྱང་ཆེན་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ (བུདྡྷ་)ཐོབ་པས་སོ། །རྫོགས་བྱང་དུ་ཉེ་བར་གྱུར་ཏོ། །སོགས་སོ། །བྱང་སེ་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་ བ་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་དང་མི་འབྲལ་བས་(ཨཱརྱ་)དོན་ཆེ། སོགས་པས་བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བས་ ཕན་ཡོན་ཆེ། འཚང་རྒྱ་བས་(མདོ་)འབྲས་བུ་ཆེ། (ཨཱརྱ། )མྱ་ངན་ལས་འདས་རྗེས་སུ་ཡང་གཞན་ དོན་ལ་འཇུག་པས་(ཐག་རིང་བར་སྨིན་པས་ཞེས་ཨཱརྱའོ། ། )རྣམ་སྨིན་ཆེན་པོ་(ནི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྨིན་པའི་ཞེས་ འགྲེལ་ཆེན་ནོ། ། )འབྱུང་སྟེ། ཡུམ་བྲི་འཆང་སོགས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་ཐོབ་པས་སོ། །དོན་ཆེ་བ་ དང་ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་དང་འབྲས་བུ་ཆེ་བ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཆེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། ། ཆོས་ཅན། ཡུམ་གྱི་བསྟན་པ་རྒྱས་པའི་ཡུལ་དཔྱད་ཅིང་ལུང་བསྟན་པའི་ཡུལ་དུ་སྐྱེས་ནས་ ཡུམ་གྱི་བསྟན་པ་(འགྲེལ་ཆེན་)རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་ པའི་ཡུམ་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་བྱང་སེམས་ཡིན་པས་སོ། །ཤེར་པ་ཟབ་མོ་ འདི་ནི་དེ་པ་འདས་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ན་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཏེ། (འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ་ལྷོ་ཕྱོགས་ནི་ཨོད་ཏྲའི་ ཡུལ་དང་སིངྒ་ལའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་དང་། བར་ཏ་ནི་ན་སྤྱོད་ཅེས་པ་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་དར་བ་ལས་ནུབ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་དང་བྱང་ 2-189 ཕྱོགས་གཉིས་ཀྱི་བར་རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་དབུས་ན་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཞེས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་སངས་རྒྱས་པའི

【現代漢語翻譯】 由於對修習般若（真實聖者）生起堅定的信心，因此（聖者）不會受到邪魔的侵擾（聖者），如同純金一般。佛陀以陀羅尼來認知。（聖者）等等。有法者，佛陀（聖者）親身示現（即在尼泊爾），可以獲得功德，因為思惟、聞法、禪修般若等具有特殊意義，（註釋）即智慧，以天眼知曉（一切註釋），以智慧之眼加持（八千頌），（黃金，即視為己有，出自《心要》）。以法眼觀照，以佛眼徹底（真實八千頌）觀照。（一切註釋，智慧即四眼，出自黃金。）佛眼觀照，心中領悟。等等。在《八千頌》（註釋）中如前所述。菩薩見道者，有法者，能生起接近圓滿菩提的功德，因為對真如的證悟堅定，故接近菩提，能獲得生起大菩提的特殊能力（佛陀）。接近圓滿菩提。等等。菩薩資糧道大者，有法者，不離佛陀（聖者），故意義重大。等等，能生於善趣，故利益重大。證得佛果，故果報重大。（聖者）涅槃后也能利益眾生（長久成熟，出自聖者），故異熟果重大（即成熟為特殊之果，出自註釋）。因為能獲得書寫、持誦般若等的巨大利益。意義重大、利益重大、果報重大、異熟果也會變得重大。等等。 有法者，在般若教法興盛的地區，經過考察和預言的地區出生，能生起弘揚般若教法的功德，因為是做佛陀事業、修習般若的菩薩。此甚深般若，在佛陀涅槃后，將在南方流傳。（《十萬頌釋》中，南方指烏荼國和僧伽羅國等地。中間指在南方興盛，從西方到南方和北方之間的印度中部流傳。在菩提樹下成佛的……

【English Translation】 Because of the firm faith arising in practicing Prajna (Arya, the Noble One), therefore (Arya) is not subject to demonic influences (Arya), like pure gold. The Buddha knows through Dharani. (Arya) etc. Dharmas, the Buddha (Arya) personally manifested (in Nepal), one can obtain merits, because contemplating, hearing, meditating on Prajna, etc., have special meanings, (commentary) that is wisdom, knowing with the divine eye (all commentaries), blessing with the eye of wisdom (Eight Thousand Verses), (gold, that is, making it one's own, from 'Heart Essence'). Observing with the Dharma eye, thoroughly observing with the Buddha eye (actual Eight Thousand Verses). (All commentaries, wisdom is the four eyes, from gold.) The Buddha's eye observes, comprehends in the heart. Etc. In the Eight Thousand Verses (commentary) as previously mentioned. Bodhisattva on the Path of Seeing, Dharmas, can generate merits close to perfect Bodhi, because the realization of Suchness is firm, so close to Bodhi, can obtain the special ability to generate great Bodhi (Buddha). Close to perfect Bodhi. Etc. Bodhisattva on the Great Path of Accumulation, Dharmas, not separated from the Buddha (Arya), therefore the meaning is great. Etc., can be born in good realms, therefore the benefit is great. Attaining Buddhahood, therefore the result is great. (Arya) After Nirvana, also engaging in benefiting others (maturing for a long time, from Arya), therefore the Vipaka (result of actions) is great (that is, maturing into a special result, from commentary). Because one can obtain the great benefits of writing, reciting Prajna, etc. The meaning is great, the benefit is great, the result is great, and the Vipaka will also become great. Etc. Dharmas, in the region where the teachings of Prajna flourish, born in the region that has been examined and prophesied, can generate the merit of propagating the teachings of Prajna, because it is a Bodhisattva who does the work of the Buddha, practices Prajna. This profound Prajna, after the Nirvana of the Buddha, will be practiced in the southern direction. (In the Commentary on the Hundred Thousand Verses, the south refers to the country of Odra and the country of Simhala, etc. The middle refers to flourishing in the south, spreading from the west to the middle of India between the south and the north. Enlightened under the Bodhi tree...

་ས་ཕྱོགས་ ནས་བྱང་ཕྱོགས་ལ་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཞེས་དང་། བྱང་ཕྱོགས་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་བོད་ཡུལ་ཡན་ཆད་ཨུ་རྒྱན་ཡུལ་དང་། ཁ་ཆའི་ ཡུལ་མན་ཆད་ལ་བྱའོ། །ཞེས་ཏེ་བསྟན་བཅོས་འདི་བོད་མར་གསལ་བར་སྣང་ངོ་། ། )ནས། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ནས་ བར་ཏ་ནི་(ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་ལོ་ཞེས་དག་སྙིང་ཟླ། )ན་སྤྱོད་པར་འགྱུར། སོགས་དང་། བར་ཏ་ནི། ནས། བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་(ནི་བོད་ལ་སོགས་པས་ཏེ་ཞེས་ཟླ། )ན་ནི་(རྒྱ་ཡུལ་ཡོད་པར་རོ། ། )ཞེས་འགྲེལ་ཆེན། སྤྱོད་ པར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་སོགས་སོ། །ས་བརྒྱད་པའི་བྱང་སེ་ཆོས་ཅན། ཟག་པ་མེད་པའི་ཡོན་ ཏན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་སྟེ། མི་དངང་བ་ལ་སོགས་པས་ཕྱིན་དྲུག་སོགས་ གཉེན་པོའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་སོ། །སྦྱིན་ཕར་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ནས་བཅོ་ བརྒྱད་བར་རོ། །བྱང་སེ་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ལ་གནས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཡང་ ཆོས་སྨྲ་པའི་སྐྱེས་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཚེ་འདིར་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཀྱི་གཏམ་ཡུམ་རྙེད་ཅིང་མ་ ནོར་བར་གཞན་ལ་བརྗོད་པའི་བྱང་སེ་ཡིན་པས་སོ། །(བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆར་སྐྱེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ ཐེག་པ་མང་དུ་འབྱུང་སྟེ། ) དེ་དག་ལ་ངས་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་བརྗོད། ཅེས་ནས། དེ་དག་ཚེ་རྗེས་ནས་ཀྱང་རྫོགས་བྱང་གི་དོན་དུ་སྤྱོད། ཅེས་སོགས་སོ། །བཟོད་པ་ལ་གནས་ པའི་བྱང་སེ་ཆོས་ཅན། བདུད་སོགས་ཀྱིས་ཡུམ་མམ་བྱང་ཆུབ་ལས་(འགྲེལ་ཆེན་)མི་ཕྱེད་པའི་ ཡོན་ཏན་འབྱུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཡུམ་བསྒོམ་པའི་གྲོགས་དང་མགོན་སྐྱབས་མཛད་པས་ མོས་པ་བརྟན་པོ་ཐོབ་པས་སོ། །བདུད་དམ་བདུད་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བླ་མེད་ རྫོགས་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་བཟློག་པར་མི་ནུས་ན། ཞེས་སོགས་སོ། །བྱང་སེ་མཐོང་ལམ་པ་ སོགས་ཆོས་ཅན། ཉན་རང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་བོ་དགེ་ཆོས་ལ་འགོད་པའི་ དགེ་བའི་རྩ་བ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དོན་དུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཚོལ་(ཨཱརྱ་)བའི་ དགའ་བ། (མདོ། ) དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་(ཨཱརྱ་)བརྟེན་པའི་དད་པ། (མདོ། ) དགེ་བ་ལ་སེམས་ 2-190 འཇུག་པའི་མགུ་བ་(ཨཱརྱ། )རྒྱ་ཆེན་པོ་(འགྲེལ་ཆེན་)ཐོབ་པས་སོ། །ཡུམ་འདི་ཐོས་ནས་དགའ་ཞིང་ ཉམས་བདེ་བ་རྒྱ་ཆེན་སྐྱེ། ཞེས་སོགས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་དུ་སྐྱེ་བོ་མང་བོ་ཡང་དགེ་ བའི་ཆོས་ལ་འགོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཅན། སྐྱེ་བོ་མང་བོ་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་ དོ། །(མདོ་དངོས། ) ཞེས་སོགས་སོ། །རང་གིས་དམ་བཅས་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་ ཅིང་རྫོགས་པ་འབྱུང་སྟེ། དེའི་དེ་ལྟར་དམ་བཅས་པའི་ཚིག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཁྱོད་བསམ་ པ་དག་(མདོ་)པར་མཁྱེན་ནས་ཐུགས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་སྟེ་དགྱེས

【現代漢語翻譯】 從地域上來說，『北方』等地區指的是包括藏區以上至鄔金地區（Orgyen，位於今巴基斯坦境內）和克什米爾地區以下的區域。因此，可以明顯看出這部論典是關於藏地的。 從南方地區開始，到巴爾塔尼（Bārtanī，註釋中說是東方地區）通行。等等。巴爾塔尼，到北方地區（註釋中說是包括藏地等地區），即漢地存在。註釋中說，通行。等等。八地菩薩，就其法性而言，會生起圓滿一切無漏功德的功德，因為不惱怒他人等，圓滿了六度等對治之法。會圓滿佈施波羅蜜多，直到十八地。安住于加行道暖位的菩薩，就其法性而言，在其他世也會成為說法者，因為此生獲得了通達一切的法門，並且能無誤地向他人講述。 （在北方地區出生的菩薩，會弘揚許多大乘佛法。）我對他們講述具有一切智智的法門。等等。他們從今生乃至來世，都會行持圓滿菩提之義。等等。安住于忍辱的菩薩，就其法性而言，會生起不被魔等從法門或菩提中動搖的功德（註釋）。因為佛陀會作為修習法門的友伴和救護者，從而獲得堅定的信心。即使是魔或魔類的天神，也不能使之從無上圓滿菩提中退轉。等等。見道位的菩薩等，就其法性而言，會生起使眾多與聲聞、緣覺不共的眾生安住于善法的善根，因為爲了利益他人而尋求出世間法（梵文：Ārya）的喜悅（經），依靠三寶（梵文：Ārya）的信心（經），以及對行善生起歡喜的廣大滿足感（梵文：Ārya，註釋）。聽聞此法門后，會生起廣大的歡喜和舒適感。等等。爲了菩提之義，也會使眾多眾生安住于善法。等等。就其法性而言，能使眾多眾生安住于菩提（經文原文）。等等。能夠如實成就和圓滿自己所承諾的意義，因為佛陀知曉你如此承諾的清凈意樂（經），並以歡喜之心隨喜。

【English Translation】 Geographically, 'the northern region' and other areas refer to regions including the Tibetan area up to the Orgyen area (located in present-day Pakistan) and down to the Kashmir region. Therefore, it is clear that this treatise is about Tibet. Starting from the southern region, it is prevalent in Bartani (Bārtanī, noted as the eastern region). And so on. Bartani, to the northern region (noted as including Tibet, etc.), where the Han region exists. The commentary says, it is prevalent. And so on. The eighth-ground Bodhisattva, by its nature, will generate the merit of perfecting all uncontaminated qualities, because of not being angry with others, etc., and perfecting the antidotal dharmas such as the six perfections. The perfection of generosity will be perfected, up to the eighteenth ground. A Bodhisattva abiding in the heat stage of the path of joining, by its nature, will also become a speaker of dharma in other lives, because in this life he has obtained the means to understand everything, and can unerringly tell others. (Bodhisattvas born in the northern regions will propagate many Mahayana Buddhist teachings.) I speak to them of the teachings endowed with all-knowing wisdom. And so on. From this life to the next, they will practice for the sake of perfect enlightenment. And so on. A Bodhisattva abiding in patience, by its nature, will generate the merit of not being shaken from the Dharma or Bodhi by demons, etc. (commentary). Because the Buddha will act as a companion and protector in the practice of the Dharma, thereby gaining firm faith. Even the gods of demons or demonic lineages cannot turn them away from unsurpassed perfect enlightenment. And so on. Bodhisattvas on the path of seeing, etc., by their nature, will generate the root of virtue that establishes many beings, uncommon to Hearers and Solitary Realizers, in virtuous Dharma, because of the joy of seeking transcendent Dharma (Ārya) for the benefit of others (Sutra), faith relying on the Three Jewels (Ārya) (Sutra), and the great satisfaction of engaging the mind in virtue (Ārya) (commentary). After hearing this Dharma, great joy and comfort will arise. And so on. For the sake of enlightenment, many beings will also be established in virtuous Dharma. And so on. By its nature, it enables many beings to abide in enlightenment (actual Sutra). And so on. One is able to accomplish and perfect the meaning of one's own vows as they are, because the Buddha knows that your intention in making such vows is pure (Sutra), and rejoices in it with delight.

་པར་མཛད་པས་སོ། ། ཐུགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཟིགས་ཏེ་རྗེས་སུ་དགྱེས་པར་མཛད་དོ། །ཞེས་སོ། །དྲོད་སོགས་ ལ་གནས་པའི་བྱང་སེ་ཆོས་ཅན། རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡོང་སུ་འཛིན་པར་འགྱུར་ ཏེ། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་མ་(འབུམ་ཊཱིཀ་)ཆགས་པར་སྤྱོད་ཅིང་བསྡུ་དངོས་བཞིས་སེམས་ ཅན་ཀྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཆོས་ཟབ་མོ་སྒྲུབ་ཅིང་ཤེར་ཕྱིན་(གསེར་)ཟབ་མོ་ཉན་པ་ལ་སོགས་པར་ མངོན་པར་འདོད་དམ་མོས་པས་སོ། །(འགྲེལ་ཆེན་གསེར། ) གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་ཆོས་ལ་མོས་ པ་རླབས་པོ་ཆེ་འགྱུར་ཞིང་སྦྱིན་པ་རླབས་པོ་ཆེ་གཏོང་། ནས། རྣམ་པར་སྨིན་པ་རླབས་པོ་ ཆེས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། གོང་ནས་གོང་དུ་(ཨཱརྱ་) སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་སྟེ། ད་ལྟའང་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ གཏོང་ཞིང་དེའི་འབྲས་བུའང་སེམས་ཅན་ལ་སྟེར་བའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པས་ སོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་དེ་དག་ཀྱང་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་ འགྱུར་ཏེ། ཞེས་སོགས་ནས། སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་མང་བོ་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་ཡང་ཕྱིན་ དྲུག་ངེས་པར་འཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་སྟེ། ཚེ་འདིར་ཤེས་པའི་ཚིག་དོན་ཚང་བར་རྙེད་ ནས་བརྩོན་པར་བྱེད་པས་སོ། །ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། 2-191 ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཞེས་སོགས་ནས། དྲུག་པོ་འདི་དག་གི་དོན་དུ་བརྩོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ རོ། ། ཞེས་སོགས་སོ། །བཅུ་བཞི་ཚན་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་སྔར་བཤད་སྒོམ་པ་པོ་ལ་རྒྱུའི་ཡོན་ཏན་(གསེར་དངོས་)བཅུ་བཞི་ཐོབ་ པས་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་བཞི་འབྱུང་ཞིང་(གསེར་དངོས་)དེ་ཡང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསླབ་ པར་བྱ་བས་ཡོན་ཏན་གྲངས་རྣམ་པ་བཅུ་བཞིའོ། །ས་མཚམས་དེ་དག་མཚོན་པའི་དོན་ཙམ་ མོ། ། ༈ མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་སྐྱོན། བཞི་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཡོན་ཏན་བཤད་ཟིན་པ་དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་ཆོས་གང་ཞིག ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱོར་བ་རྣམས་བསྒོམ་པར་བྱ་དགོས་པས་སྦྱོར་བ་དེ་དག་གི་ བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་སྟོན་ནོ། །འོ་ན་སྦྱོར་བའི་བར་ཆད་བྱེད་པའི་སྐྱོན་གང་དག་ཅིག་ ཡིན་ཞེ་ན། རྩ་བ་ནི། སྦྱོར་བའི་སྐྱོན་ནི་བཅུ་ཚན་བཞིར་བཅས་པའི་དྲུག་ཏུ་སྟེ་ཞེ་དྲུག་ཏུ་ངེས་ པར་ཏེ་གདོན་མི་ཟ་བར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདི་དག་ལས་དང་པོ་བའི་ས་ནས་སྒོམ་ལམ་ ཕལ་བའི་བར་དུ་ལྡན་མོད་ཀྱི་གཙོ་ཆེར་ཚོགས་སྦྱོར་ལ་བཞག་(སྟེ་དེ་ལྟར་ན་ཡོན་ཏན་རིམ་གྱིས་ལམ་ གོང་མ་གོང་མ་ལ་ལྡན་ལ་སྐྱོན་ནི་ལམ་

【現代漢語翻譯】 因此，他以慈悲之心注視並歡喜。因此，住在溫暖等處的菩薩，將持有廣大的異熟果報，不執著于慾望的功德而行事，通過四攝來利益眾生，修持甚深之法，並渴望或樂於聽聞甚深的般若波羅蜜多。（《十萬頌釋》）樂於色、聲、香、味、觸、法，將變得非常偉大，並慷慨佈施。乃至，將持有偉大的異熟果報。等等。菩薩，從高處到更高處，將產生修持廣大眾生利益的功德，現在也通過佈施內外之物，並將此果報給予眾生來利益他們。內外之物也將完全佈施給這些眾生。等等。乃至，將正確地引導成百上千的眾生證得無上圓滿菩提。等等。菩薩，在來世也將獲得六度波羅蜜多的功德，因為今生獲得了完整的知識和意義，並努力修行。所有這六度波羅蜜多都將成就。為什麼呢？等等。因為努力修行這六度的緣故。等等。這兩個十四法的組合，對於先前所說的樂於不顛倒之母的結合的修行者來說，由於獲得了十四種根本功德（實際的黃金），將產生十四種果報功德（實際的黃金），並且也應該隨之學習，因此功德的數量是十四種。這些只是象徵這些界限的意義。 第四，關於不生的原因的過患。連線：在講述完功德之後，還需要通過完全捨棄某些法來修持結合，因此要指出會成為這些結合障礙的過患。那麼，什麼是會成為結合障礙的過患呢？根本是：結合的過患是十六種，分為四組，因此必須確定無疑地理解為四十六種。這些從最初的階段到一般的修行道都有，但主要放在資糧道和加行道上（也就是說，功德逐漸在更高的道上具備，而過患則在道上減少）。

【English Translation】 Therefore, he gazes with compassion and rejoices. Thus, a Bodhisattva residing in warmth and so on, will hold a vast ripening result, acting without attachment to the merits of desire, benefiting sentient beings through the four means of gathering, practicing profound Dharma, and desiring or delighting in hearing the profound Prajñāpāramitā. (Commentary on the Hundred Thousand Verses) Delighting in form, sound, smell, taste, touch, and Dharma, will become very great and give generously. Even, will hold a great ripening result. And so on. Bodhisattva, from higher to higher, will arise the merit of practicing the great benefit of sentient beings, and now also benefits them by giving inner and outer things and giving this result to sentient beings. Those inner and outer things will also be completely given to those sentient beings. And so on. Even, will correctly guide hundreds of thousands of beings to attain unsurpassed perfect Bodhi. And so on. Bodhisattva, in the next life also will obtain the merit of the six pāramitās, because in this life he has obtained complete knowledge and meaning and strives to practice. All these six pāramitās will be accomplished. Why? And so on. Because of striving for the sake of these six. And so on. These two sets of fourteen dharmas, for the practitioner who delights in the non-inverted union of the mother as previously said, because he has obtained fourteen root merits (actual gold), fourteen result merits (actual gold) will arise, and also should be trained accordingly, therefore the number of merits is fourteen. These are only the meanings symbolizing those boundaries. Fourth, regarding the faults of the cause of non-arising. Connection: After explaining the merits, it is also necessary to practice the unions by completely abandoning certain dharmas, therefore to point out the faults that will become obstacles to these unions. So, what are the faults that will become obstacles to the unions? The root is: The faults of the unions are sixteen, divided into four groups, therefore it must be understood undoubtedly as forty-six. These are present from the initial stage to the general path of practice, but are mainly placed on the path of accumulation and the path of preparation (that is, merits gradually possess higher and higher paths, while faults decrease on the path).

འོག་མ་འོག་མ་ལ་ལྡན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། ། )ཅེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། གཞོན་ནུ་དཔལ་ནི། བཅུ་ཚན་བཞི། ཚོགས་ལམ་དྲོད། རྩེ་བཟོད་པ། དྲུག་ཆོས་མཆོག་ན་ ཡོད་ལོ། །འགྲེལ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསལ་བྱ་སྐྱོན་གྱི་དབྱེ་བ། དེ་སེལ་བྱེད་གཉེན་པོའོ། ། དང་ པོ་ལ་འགལ་རྐྱེན་ཉེ་བར་གནས་པ་ཉེར་གསུམ། མཐུན་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་ཉེར་གསུམ་མོ། །དང་ པོ་ནི། བཅུ་ཚན་དང་པོ་གཉིས་དང་ཐ་མ་གསུམ། གཉིས་པ་ནི་གཞན་རྣམས་སོ། །ཕྱིན་དྲུག་ ཤིན་ཏུ་དཀའ་ཚེགས་ཆེན་པོས་ཐོབ་པའམ་(ཨཱརྱ་)རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡུམ་དོན་ལ་སྤོབས་ པ་ཚེགས་ཆེན་པོས་ཐོབ་པ་སྟེ། ཧ་ཅང་(མདོ་)འཕྱི་བར་སྐྱེས་(ན་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ཞེས་གནོད་འཇོམས། )པ་ སྟེ། མདོར་ན་རྨོངས་པའི་སྤོབས་པ་ཧ་ཅང་འཕྱི་བ་དང་། ཡུམ་དོན་ལེགས་པར་དཔྱིས་མ་ཕྱིན་ 2-192 (ཅིང་ཞིབ་ཏུ་མ་བརྟགས་མ་བསམ། འབུམ་ཊཱིཀ་)པར་ཆ་ཙམ་མྱུར་བོར་རྟོགས་ནས་རློམ་སེམས་སམ་ང་ རྒྱལ་བའི་ལོག་པའི་སྤོབས་པ་ཧ་ཅང་མྱུར་བ(ར་སྐྱེས་ན་ང་རྒྱལ་ཅན་དང་མ་གུས་པར་འགྱུར་ཞེས་གནོད་ འཇོམས་)དང་ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་(འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ། སྙོམས་ཞིང་གཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་ཏེ་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་མི་ རུང་ན་གླལ་འབྱུང་། ཞེས་དང་། གཞན་ལ་འཕྱས་བཙལ་བ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་པས་རྒོད་ཅིང་ཞེས་དང་། མི་གཞན་དང་ལྷན་ གཅིག་ཁས་བརྒྱབ་པའམ་རྩེ་བའམ་སྟེགས་སྔགས་བྱེད། ཅེས་སོ། ། )ལེན་གླལ་བ་(ནི་དྲེགས་པ་དང་བཅས་པས་ལུས་རྐྱང་བ་ དང་རྒོད་པའོ་ཞེས་ཟླ་ཟེར་རོ། །ཁ་གདངས་པ་དང་ལུས་རྒྱངས་པ་ཞེས་སྙིང་མཆོག གླལ་བ་ནི་དྲེགས་པའོ། །རྒོད་པ་ནི་ཆོས་ འཆད་པའི་ཚེ་རྒོད་པའམ་ཀྱལ་ཀ་བྱེད་པའོ། །གནོད་འཇོམས་སོ། ། )རྒོད་པ་(ནི་གད་རྒྱངས་བྱེད་པའོ་ཞེས་སྙིང་ཟླ། )སྟེག་(པ་ ནི་དྲེགས་པས་དེ་ལྟར་བྱེད་པའོ་ཟླ་ཟེར། རང་གི་ལུས་སམ་ལུས་དང་འབྲེལ་བས་གཞན་གྱི་ལུས་ལ་ཀུ་རེ་བྱེད་པའོ། །ཨཱརྱ། དགའ་ བ་ལས་ལངས་པར་བྱེད་པའོ། །སྙིང་མཆོག་གོ །སྟེག་པའི་དོན་ཕན་ཚུན་ཅོ་འདྲི་ཞིང་ཞེ་འདོགས་འབྱུང་ཞིང་གཅིག་ལ་གཅིག་ འཕྱས་འདོགས་པའོ། །ཞེས་གནོད་འཇོམས་སོ། ། )ཅིང་འབྲི་བ་དང་། སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་སེམས་ གཡེང་(བ་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའོ། །སྙིང་ཟླ། )ཡི་གེ་གཞན་ལ་ཆགས་ཤིང་ཚིག་གི་དོན་མི་ཤེས་པར་ འབྲི་ཞིང་ཉན་(ཨཱརྱ་)པ་དང་འདིའི་རོ་མི་མྱོང་ངོ་སྙམ་པ་དང་། རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལུས་གསུམ་ གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་སོགས་དང་། སོགས་པ་སེམས་གསུམ་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ འཛིན་འཆང་སོགས་དང་། ཡུམ་ལས་བདག་ལུང་མ་བསྟན་པ་རང་ཉིད་ཡུམ་ལ་ཐོས་སོགས་ ཀྱིས་འཇུག་པ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་དང་ (མདོ་ཨཱརྱ་)འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཤ

【現代漢語翻譯】 འོག་མ་འོག་མ་ལ་ལྡན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། ། )ཅེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། (應知後後勝於前。如是，法友如是說。) གཞོན་ནུ་དཔལ་ནི། བཅུ་ཚན་བཞི། ཚོགས་ལམ་དྲོད། རྩེ་བཟོད་པ། དྲུག་ཆོས་མཆོག་ན་ ཡོད་ལོ། ། (童子德：四加行，資糧道之暖位，頂位忍位，六法位於最勝位。) འགྲེལ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསལ་བྱ་སྐྱོན་གྱི་དབྱེ་བ། དེ་སེལ་བྱེད་གཉེན་པོའོ། ། (釋論分二：當斷之過患的分類，及斷彼之對治。) དང་ པོ་ལ་འགལ་རྐྱེན་ཉེ་བར་གནས་པ་ཉེར་གསུམ། མཐུན་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་ཉེར་གསུམ་མོ། ། (初者，有二十三種障礙因現前，二十三種順緣不具足。) དང་ པོ་ནི། བཅུ་ཚན་དང་པོ་གཉིས་དང་ཐ་མ་གསུམ། གཉིས་པ་ནི་གཞན་རྣམས་སོ། ། (初者，前二加行與后三加行。二者，其餘者。) ཕྱིན་དྲུག་ ཤིན་ཏུ་དཀའ་ཚེགས་ཆེན་པོས་ཐོབ་པའམ་(ཨཱརྱ་)རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡུམ་དོན་ལ་སྤོབས་ པ་ཚེགས་ཆེན་པོས་ཐོབ་པ་སྟེ། ཧ་ཅང་(མདོ་)འཕྱི་བར་སྐྱེས་(ན་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ཞེས་གནོད་འཇོམས། )པ་ སྟེ། (般若六度，極難獲得，或（梵文：ārya，聖）圓滿之因，于般若義生起勝解，需極大的精勤。若太（經）遲生起（則會變得沮喪，如是破除妨礙）。) མདོར་ན་རྨོངས་པའི་སྤོབས་པ་ཧ་ཅང་འཕྱི་བ་དང་། ཡུམ་དོན་ལེགས་པར་དཔྱིས་མ་ཕྱིན་ (ཅིང་ཞིབ་ཏུ་མ་བརྟགས་མ་བསམ། འབུམ་ཊཱིཀ་)པར་ཆ་ཙམ་མྱུར་བོར་རྟོགས་ནས་རློམ་སེམས་སམ་ང་ རྒྱལ་བའི་ལོག་པའི་སྤོབས་པ་ཧ་ཅང་མྱུར་བ(ར་སྐྱེས་ན་ང་རྒྱལ་ཅན་དང་མ་གུས་པར་འགྱུར་ཞེས་གནོད་ འཇོམས་)དང་ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་(འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ། སྙོམས་ཞིང་གཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་ཏེ་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་མི་ རུང་ན་གླལ་འབྱུང་། ཞེས་དང་། གཞན་ལ་འཕྱས་བཙལ་བ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་པས་རྒོད་ཅིང་ཞེས་དང་། མི་གཞན་དང་ལྷན་ གཅིག་ཁས་བརྒྱབ་པའམ་རྩེ་བའམ་སྟེགས་སྔགས་བྱེད། ཅེས་སོ། ། )ལེན་གླལ་བ་(ནི་དྲེགས་པ་དང་བཅས་པས་ལུས་རྐྱང་བ་ དང་རྒོད་པའོ་ཞེས་ཟླ་ཟེར་རོ། །ཁ་གདངས་པ་དང་ལུས་རྒྱངས་པ་ཞེས་སྙིང་མཆོག གླལ་བ་ནི་དྲེགས་པའོ། །རྒོད་པ་ནི་ཆོས་ འཆད་པའི་ཚེ་རྒོད་པའམ་ཀྱལ་ཀ་བྱེད་པའོ། །གནོད་འཇོམས་སོ། ། )རྒོད་པ་(ནི་གད་རྒྱངས་བྱེད་པའོ་ཞེས་སྙིང་ཟླ། )སྟེག་(པ་ ནི་དྲེགས་པས་དེ་ལྟར་བྱེད་པའོ་ཟླ་ཟེར། རང་གི་ལུས་སམ་ལུས་དང་འབྲེལ་བས་གཞན་གྱི་ལུས་ལ་ཀུ་རེ་བྱེད་པའོ། །ཨཱརྱ། དགའ་ བ་ལས་ལངས་པར་བྱེད་པའོ། །སྙིང་མཆོག་གོ །སྟེག་པའི་དོན་ཕན་ཚུན་ཅོ་འདྲི་ཞིང་ཞེ་འདོགས་འབྱུང་ཞིང་གཅིག་ལ་གཅིག་ འཕྱས་འདོགས་པའོ། །ཞེས་གནོད་འཇོམས་སོ། ། )ཅིང་འབྲི་བ་དང་། (總之，愚癡的勝解太遲緩，對於般若義沒有徹底地精通（且未詳細考察思維。《十萬頌釋》），僅稍微快速地領悟，就生起傲慢或我慢的邪勝解太快速（則會變得傲慢且不恭敬，如是破除妨礙），以及身體的不良狀態（《十萬頌釋》中說：昏沉且被睡眠控制，身體和心變得不適宜，則會昏沉。又說：以嘲笑他人等想法而掉舉，又說：與他人一同爭辯或嬉戲或說謊。），接受昏沉（即伴隨傲慢而身體僵硬和掉舉。月稱如是說。張開嘴巴和伸展身體，如是心勝。昏沉即傲慢。掉舉即講法時掉舉或開玩笑。破除妨礙。），掉舉（即大聲喧譁，如是心月。），說謊（即以傲慢而如此行事，月稱如是說。戲弄自己的身體或與身體相關的他人的身體。梵文：ārya，從喜悅中生起。心勝。說謊之義為互相詰問且生起嗔恨，且互相嘲笑。如是破除妨礙。），) སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་སེམས་ གཡེང་(བ་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའོ། །སྙིང་ཟླ། )ཡི་གེ་གཞན་ལ་ཆགས་ཤིང་ཚིག་གི་དོན་མི་ཤེས་པར་ འབྲི་ཞིང་ཉན་(ཨཱརྱ་)པ་དང་འདིའི་རོ་མི་མྱོང་ངོ་སྙམ་པ་དང་། རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལུས་གསུམ་ གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་སོགས་དང་། སོགས་པ་སེམས་གསུམ་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ འཛིན་འཆང་སོགས་དང་། ཡུམ་ལས་བདག་ལུང་མ་བསྟན་པ་རང་ཉིད་ཡུམ་ལ་ཐོས་སོགས་ ཀྱིས་འཇུག་པ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་དང་ (མདོ་ཨཱརྱ་)འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཤ (以及心的不良狀態，心散亂（即未入定。心月。），執著于其他文字且不瞭解詞義而書寫聽聞（梵文：ārya），且認為沒有體驗到此味，以及不如理以身三門造作的唸誦等，以及其他以心三門造作的受持等，以及未從般若母處獲得記別，自己認為已聽聞般若母等，從趣入中向外散亂，執持真實的理由，以及通達世間和（經，梵文：ārya）出世間一切法的因，)

【English Translation】 『It should be understood that each subsequent one is superior to the previous one.』 Thus, the Dharma friend said. Young Jewel: Four sets of ten. The heat of the path of accumulation. The peak of acceptance. The six dharmas are in the supreme position. The commentary has two parts: the classification of faults to be eliminated, and the antidotes that eliminate them. Firstly, there are twenty-three obstacles that are present, and twenty-three favorable conditions that are not complete. The first is the first two sets of ten and the last three. The second is the others. The six perfections are obtained with great difficulty, or (Sanskrit: ārya) the cause for perfecting the meaning of the mother is obtained with great effort. It is too (Sutra) late to be born (it will become discouraging, thus eliminating harm). In short, the pride of ignorance is too slow, and the meaning of the mother is not well understood (and not carefully examined or thought about. Bum Tika), but only a little bit is quickly understood, and the false pride of arrogance or pride is too fast (it will become arrogant and disrespectful, thus eliminating harm), and the bad state of the body (In Bum Tika: If the body and mind are not suitable because they are drowsy and controlled by sleep, then there will be lethargy. And: With thoughts of mocking others, etc., there is agitation, and: Arguing or playing or lying with other people.), taking lethargy (is arrogance and the body is stiff and agitated, says Zla Zer. Opening the mouth and stretching the body, says Snying Chog. Lethargy is arrogance. Agitation is agitation or joking when teaching the Dharma. Eliminating harm.), agitation (is making loud noises, says Snying Zla.), lying (is doing so out of arrogance, says Zla Zer. Teasing one's own body or the body of another related to the body. Arya. Rising from joy. Snying Chog. The meaning of lying is to question each other and to generate hatred, and to mock each other. Eliminating harm.), The bad state of mind is mental wandering (is not being in samadhi. Snying Zla.), being attached to other letters and writing and listening (Arya) without knowing the meaning of the words, and thinking that one has not tasted this taste, and reciting etc. that are not reasonable and are created by the three doors of the body, and others such as holding etc. that are created by the three doors of the mind, and not being predicted by the mother, thinking that one has heard the mother etc., turning away from entering, holding the true reason, and understanding all the dharmas of the world and (Sutra, Arya) beyond the world,

ེར་ཕྱིན་བོར་ནས་ ཐེག་ཆུང་གི་(འབུམ་ཊཱིཀ་)སྡེ་སྣོད་ལས་དེ་ཚོལ་བ་(རྣམ་མཁྱེན་གྱི་)རྒྱུ་(ཡུམ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་)ལ་མངོན་པར་ ཞེན་པ་ཉམས་པ་སྟེ། (རྣམ་མཁྱེན་གྱི་) རྩ་བ་(ཡུམ་)བོར་ནས་ལོ་འདབ་དང་ཡལ་ག་(འདྲ་བའི་ཐེག་ཆུང་གི་ མདོ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་)ཚོལ་བའི་དཔེས་སོ། །བྱང་སེམས་སྐབས་ཀྱི་གྱ་ནོམ་པ། གཞན་ དོན་སེམས་དང་དེ་ཡི་ཐབས་རྙེད་དང་། །དགོངས་ཆེན་དོན་དང་དེ་ཉིད་མཆོག་མཐོང་བའི། 2-193 ། བདེ་བ་མཐར་ཐུག་གི་གཙང་བདག་བདེ་དང་རྟག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རོ་མྱང་བ་ལས་ ཉམས་པ་རང་དོན་ཐོབ་པས་ཚིམ་པ་སྟེ། ཇོ་བོའི་ཟན་ནར་མ་བོར་ནས་ལས་མི་ལས་ཟན་ ཚོལ་བའི་ཁྱི་བཞིན་ནོ། །ཡུམ་བོར་ཞིང་ཁེ་དང་བཀུར་སྟིའི་ཕྱིར་ཉན་རང་གི་མདོ་སྡེ་ཀུན་ཆུབ་ པར་སེམས་པ་རྣམས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐེག་པའི་མཆོག་ཐེག་ཆེན་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་ ཉམས་པ་སྟེ། གླང་བོ་རྙེད་ནས་གླང་བོའི་རྗེས་ཚོལ་བར་སེམས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡུམ་རྙེད་པ་ བོར་ནས་མཐར་ཐུག་གི་མྱང་འདས་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཉན་རང་གི་སྡེ་སྣོད་གཟུང་ཞིང་ཀུན་ཆུབ་པར་ སེམས་པ་རྟག་ཏུ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་མྱང་འདས་མཐར་ཐུག་ཐོབ་པ་ལས་ཉམས་པ་སྟེ། (རྒྱས་འབྲིང་དུ་རྒྱ་ མཚོ་དང་རྨིག་རྗེས་གྱི་ཆུ་སྙོམས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། ། ) རྨིག་རྗེས་ཀྱི་ཆུ་ལས་ནོར་བུ་ཚོལ་བ་བཞིན་ནོ། ། ཞེས་བརྒྱད་སྟོང་པར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་བཅུ་ཚན་དང་པོའོ། ། ཡུམ་ཐོས་(མདོ་)ཤིང་རྙེད་ནས་དེ་ བོར་ཏེ་ཉན་རང་གི་སྡེ་སྣོད་ལས་རྣམ་མཁྱེན་ཚོལ་བ་ནི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུ་དང་། འབྲས་བུ་ རྣམས་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཉམས་པ་སྟེ། ཉི་ཟླའི་ཚད་ཀྱིས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་ཁང་ བཟང་བྱེད་པའི་ཕྱ་མཁན་བཞིན་ནོ། །གོང་མ་མེད་པ་ཆོས་ལོངས་སྤྲུལ་སྐུའི་རྒྱུ་ཡུམ་བོར་ནས་ ཉན་རང་སྡེ་སྣོད་ལས་དེ་ཐོབ་པར་འདོད་ན་སྐུ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་ལས་ཉམས་པ་སྟེ། རིམ་བཞིན་དུ་ མཁར་གྱི་རྒྱལ་ཕྲན་དང་(ཆོས་སྐུ་)འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་རྒྱལ་བསྐྲུན་པ་དང་(ལོངས་སྐུ་)རོ་བརྒྱ་བའི་ ཟས་རྙེད་ནས་ཞག་དྲུག་ཅུ་བའི་འབྲས་ཆན་ཚོལ་བ་དང་། ནོར་བུ་འཆིང་བུ་དང་། (སྤྲུལ་སྐུ། ) ནོར་བུ་རིན་ཆེན་(བཞིན་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་)མཉམ་པར་སེམས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞུང་ལམ་འབྲས་ བུའི་རྣམ་གཡེང་གཟུགས་སྒྲ་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་སོགས་ཡུལ་རྣམ་པ་མང་བོ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་ པའི་སྤོབས་པ་འབྱུང་བ་སྟེ་འཕྲོ་བ་དང་། ལམ་འབྲས་ལ་རྣམ་གཡེང་ཡི་གེར་འབྲི་བ་ཁོ་ན་ལ་ མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། གསུམ་གའི་རྣམ་གཡེང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡུམ་དུ་མངོན་ པར་ཞེན་པ་དང་། ལམ་འབྲས་ལ་རྣམ་གཡེང་ཡི་གེ་ཁོ་ན་ལ་ཡུམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། 2-194 གཞུང་ལ་རྣམ་གཡེང་ཡི་གེར་མེད་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡུམ་དུ་མངོན་པ་དང་། ཆགས་སྡང་གི་མཚན་མ་ ཡུལ་ད

【現代漢語翻譯】 捨棄般若經后，從(十萬頌的)小乘論藏中尋求它(一切智智)，對(般若)因(般若經，即十萬頌的註釋)的執著減弱。捨棄(一切智智)根本(般若經)，而進入尋求枝葉(類似於小乘經典的經文，即十萬頌的註釋)的比喻。菩薩階段的殊勝之處在於，忘失利他之心及其方便，以及偉大意趣及其殊勝見解，以及品嚐最終安樂的清凈、自主、安樂和常樂的彼岸，而滿足於獲得自利。這就像丟棄了喬沃的糌粑團，像狗一樣尋找傭工的食物。捨棄般若經，爲了名利而精通所有聲聞緣覺的經藏，所有這些都從執持大乘的殊勝之處中退失，就像找到了大象卻想著尋找象跡一樣。捨棄了已經獲得的般若經，爲了最終的涅槃而執持並精通聲聞緣覺的論藏，總是爲了獲得最終的涅槃而努力，這從獲得最終涅槃中退失。(如廣本和略本中，大海和蹄跡之水一樣平等。)就像從蹄跡之水中尋找珍寶一樣。《八千頌》中如是說。這是第一個十法。聽聞(般若)經，如同獲得寶樹，捨棄它，從小乘論藏中尋求一切智智，這是對一切智智的因和果，以及諸佛的因果關係的減弱，就像用日月來建造勝幢宮殿的工匠一樣。捨棄了無上法身、報身、化身的因——般若經，如果想從聲聞緣覺的論藏中獲得它，這就是從三身的因中退失，就像依次建造城堡的小國王(法身)、轉輪聖王(報身)，以及找到百味食物卻尋找六十日陳米飯一樣，以及認為如意寶(化身)和珍寶一樣。 對於道路和果實的散亂，對外境的色、聲、香、味、觸等各種事物生起分別唸的勇氣，這就是散亂。對於道果的散亂，僅僅執著于書寫文字，對於三者的散亂，僅僅執著于無實有，對於道果的散亂，僅僅執著于文字是般若經，對於經典，散亂于僅僅沒有文字是般若經，以及對貪嗔等相的對境。

【English Translation】 Having abandoned the Prajñāpāramitā, seeking it (omniscient wisdom) from the collections of the Lesser Vehicle's (commentary on the Hundred Thousand Verses), the attachment to the cause (Prajñāpāramitā, i.e., the commentary on the Hundred Thousand Verses) diminishes. Abandoning the root (Prajñāpāramitā) of (omniscient wisdom), and entering into seeking branches and leaves (similar to the sutras of the Lesser Vehicle, i.e., the commentary on the Hundred Thousand Verses) is an example. The excellence of the Bodhisattva stage lies in forgetting the altruistic mind and its means, as well as the great intention and its supreme view, and diminishing from tasting the ultimate bliss of purity, autonomy, happiness, and permanence, being content with obtaining self-interest. This is like discarding Jowo's tsampa ball and seeking the food of a servant like a dog. Abandoning the Prajñāpāramitā, striving to master all the sutras of the Hearers and Solitary Realizers for the sake of fame and gain, all of these diminish from holding the supreme of the Great Vehicle, just like finding an elephant but thinking of seeking elephant tracks. Abandoning the Prajñāpāramitā that has been obtained, holding and mastering the collections of the Hearers and Solitary Realizers for the sake of ultimate Nirvana, always striving to obtain ultimate Nirvana, this diminishes from obtaining ultimate Nirvana. (As in the extensive and concise versions, the ocean and the water in a hoofprint are equally level.) It is like seeking jewels from the water in a hoofprint. Thus it is said in the Eight Thousand Verses. This is the first set of ten. Hearing (the Prajñāpāramitā) is like obtaining a wish-fulfilling tree, abandoning it, and seeking omniscient wisdom from the collections of the Hearers and Solitary Realizers, this is the diminishing of the cause and effect of omniscient wisdom, and the causal relationship of the Buddhas. It's like an artisan building a palace of victory with the measurements of the sun and moon. Abandoning the cause of the unsurpassed Dharmakāya, Sambhogakāya, and Nirmāṇakāya—the Prajñāpāramitā—if one wants to obtain it from the collections of the Hearers and Solitary Realizers, this is diminishing from the cause of the three bodies, just like successively building a small kingdom of a castle (Dharmakāya), creating a Chakravartin king (Sambhogakāya), and finding food of a hundred flavors but seeking sixty-day-old rice porridge, and thinking that a wish-fulfilling jewel (Nirmāṇakāya) and a precious jewel are the same. Regarding the distraction of the path and fruit, the courage to generate various conceptual thoughts towards external objects such as form, sound, smell, taste, and touch, this is distraction. Regarding the distraction of the path and fruit, merely clinging to writing letters, regarding the distraction of the three, merely clinging to non-existence, regarding the distraction of the path and fruit, merely clinging to letters as Prajñāpāramitā, regarding the scriptures, being distracted by merely the absence of letters as Prajñāpāramitā, and the objects of attachment, aversion, and so on.

ང་སོགས་པ་གྲོང་དང་གྲོང་བརྡལ་ལག་ཅན་ལ་སོགས་པ་(༈ ཟླ་ཟེར་དུ་གྲོང་ནི་མ་ག་དྷ་ལ་སོགས་ པའོ། །གྲོང་ནི་ཕྱུག་པོ་མ་ཡིན་པ་གནས་པ་རྣམས་སོ། །ཕྱུག་པོ་རྣམས་གནས་པ་ནི་གྲོང་ཁྱེར་རོ། །གྲོང་ཁྱེར་ཉིད་ཚོང་བ་མང་བོ་ གནས་པ་ནི་གྲོང་བརྡལ་ལོ། །ལྗོངས་ནི་ཡུལ་ཀ་ཤི་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་རོ། །དེའི་ཚོགས་ནི་ཡུལ་འཁོར་རོ། །ལག་ཅན་ནི་ཤོ་ གམ་གྱི་སྤྱོད་པའོ། །ཞེས་སོ། ། )(༈ འགྲེལ་ཆེན་དུ། ཡུལ་ནི་ཉམས་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གྲོང་ནི་ཁྱིམ་གཅིག་ལ་སོགས་ པའོ། །གྲོང་ཁྱེར་ནི་བཟོའི་བྱེ་བྲག་བཅོ་བརྒྱད་ཡོད་པའི་གནས་སོ། །གྲོང་བརྡལ་ནི་ཚོང་བ་མང་བོའི་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། ། ལྗོངས་ནི་རིགས་བཞི་གནས་པའི་ས་ཕྱོགས་སོ། །ཡུལ་འཁོར་ནི་ཙམ་པ་ཀ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཆེན་པོ་རྣམས་སོ། །རྒྱལ་བོའི་ཕོ་ བྲང་འཁོར་ནི་རྒྱལ་བོའི་ཕོ་བྲང་དང་བཅས་པའི་ཡུལ་ལོ། །ལག་ཅན་ནི་འཕྲང་བཙས་ཀྱི་གནས་སོ། །ཞེས་སོ། ། )ཡིད་ལ་བྱེད་ པ་དང་རིན་པོ་ཆེ་སོགས་རྙེད་པ་དང་། དཔལ་གྱི་དར་དཔྱངས་བཅིང་བ་སོགས་བཀུར་སྟི་དང་ ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྟེ་སྙན་གྲགས་ཀྱི་རོ་མྱང་བ་སྟེ་དེ་ལ་བརྐམ་ཞིང་ཞེན་པ་དང་། ཐབས་ མཁས་རྙེད་རྒྱུ་ཡུམ་དོར་ནས་བདུད་ཀྱིས་(ཨཱརྱ་)གཏད་པའི་མདོ་སྡེ་ལས་ཐབས་མཁས་ཚོལ་བ་ ཐབས་མཁས་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་པས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཚོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་ཚན་གཉིས་ པའོ། །འཇུག་པའི་བར་ཆད་རྣམས་བཤད་(འགྲེལ་ཆེན་)ནས། འཇུག་པའི་དང་པོར་དཔོན་སློབ་ ཚོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་བར་ཆད་རྣམས་ནི། (འགྲེལ་ཆེན། ) རེ་ཤིག་སྔ་ཕྱི་གྲངས་བཞིན་དུ་ཉན་པ་ པོ་སྔ་མ་འཆད་པ་པོ་ཕྱི་མ་དང་མངོན་པར་འབྲེལ་བ་དང་། གང་ཡང་རུང་བས། དེ་ལས་ བཟློག་ནའང་ཉེས་པར་བསྟན་ནོ་(མདོར་གཉིས་ཀ་ལ་སྦྱར་རོ། ། )ཉན་པ་པོ་འདུན་པ་ཆེ་ཞིང་འཆད་པོ་ སྙོམས་ལས་ཆེ་བ་(ལེ་ལོ་ཆེ་བ་)ཉིད་ཀྱིས་ཚོགས་པའི་ཆོས་སྤྱོད་ལས་ཉམས་པ་དང་། བཟློག་ ནས་ཀྱང་ངོ་། །གཅིག་ཡུལ་འདིར་ཉན་འདོད། (མདོ་སོགས། ) གཅིག་གཞན་དུ་འགྲོ་འདོད་ན་ འདུན་པའི་ཡུལ་ཐ་དད་པས་ཚོགས་པའི་ཆོས་སྤྱོད་ལས་ཉམས་པ་དང་། ཆོས་སྤྱོད་ལས་རེ་ རེར་སྦྱར་རོ། །གཅིག་འདོད་ཆེན་ཆུང་ཞིང་ཆོག་ཤེས་གཅིག་རྙེད་སོགས་གཙོ་བོར་བྱེད་པས་ 2-195 འདོད་ཆེན་ཆུང་མིན་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་པ་དང་། གཅིག་རྙེད་བཀུར་སོགས་ལྷུར་མི་(འགྲེལ་ ཆེན། )ལེན་པས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དང་། ཅིག་ཤོས་དེ་ལྷུར་ལེན་པས་མི་ལྡན་པ་ དང་། གཅིག་དད་སོགས་དགེ་བའི། ཅིག་ཤོས་སྲོག་གཅོད་དགེ་བ་མ་ཡིན་པ་མི་དགེ་བའི་ ཆོས་ཉིད་དེ་ངང་རྒྱུད་ཅན་དང་། གཅིག་ཟང་ཟིང་ཚོགས་གཏོང་བ་དང་། ཅིག་ཤོས་སེར་སྣ་ བྱེད་པ་དང་། གཅིག་ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་ཟང་ཟིང་སྦྱིན་པ་དང་། ཅིག་ཤོས་དེ་མི་ལེན་པ་དང་། གཅིག་མགོ་སྨོས་པས་ཕ

ལ་ཆེར་གོ་བ་དང་། ཅིག་ཤོས་ཚིག་རྣམ་པར་སྤྲོས་པའི་གོ་དགོས་པ་ དང་། གཅིག་མདོ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་གཉིས་ཤེས་པ་དང་། ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་དེ་མངོན་པར་མི་ ཤེས་པ་དང་། བཅུ་གཉིས་ནི། མདོ་དབྱངས་ལུང་ཚིགས་ཆེད་གླེང་རྟོགས། །དེ་སྐྱེས་ཤིན་རྨད་ གཏན་ཕབ་བོ། །ཞེས་པའོ། །གཅིག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པ་དང་། ཅིག་ཤོས་མི་ ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་ཚན་གསུམ་པའོ། །ཉན་པོ་སྔ་མ་(འགྲེལ་ཆེན་)འཆད་པོ་ཕྱི་མར་བྱས་པ་ དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་དང་པོར་དེ་དང་བཟློག་པར་ཡང་སྟེ། ཕྱིན་དྲུག་ལ་ཐབས་མཁས་པ་དང་དེ་ ལ་ཐབས་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པའམ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཐབས་སོགས་སོ། །མི་བརྗེད་པའི་ གཟུངས་ཐོབ་མ་ཐོབ་དག་དང་། གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་ཡི་གེར་འབྲི་འདོད་མི་འདོད་དང་། འདོད་ པའི་འདུན་པ་དང་སོགས་སྒྲིབ་པ་བཞི་སྟེ་ལྔ་(མདོ་)དང་བྲལ་མ་བྲལ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་བཞི་དང་། ཡུམ་ལ་སྤྱོད་ཚེ་བདུད་སོགས་ཀྱིས་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་བརྗོད་དེ་འདི་ཉིད་དུ་སྡུག་བསྔལ་ གྱི་མཐར་ཕྱུངས་ཤིགས་རྫོགས་བྱང་གིས་ཅི་བྱ་ཟེར་བས་གཞན་དོན་དུ་ངན་སོང་གི་འགྲོ་བ་ ལ་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་དང་། རང་དོན་དུ་བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་ལ་ཡིད་བདེ་བ་སྟེ། གཉིས་དང་། འཆད་པོ་སྔ་མ་དང་ཉན་པོ་ཕྱི་མ་དང་འབྲེལ་བས་དང་། གང་ཡང་རུང་ཞེས་པས་བཟློག་པར་ ཡང་ངོ་། །འཆད་པོ་ཉན་པོ་གྲངས་བཞིན་དུ་གཅིག་བུར་གནས་པ་དང་འཁོར་མང་བོ་ལ་ མངོན་པར་དགའ་བ་ཉིད་དང་། འཆད་པོའི་ཕྱི་བཞིན་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གོ་སྐབས་མི་འབྱེད་ 2-196 པ་ཉིད་དང་ཉན་པོ་ཕྱི་བཞིན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་འདོད་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ལྟ་བུར་ ཟང་ཟིང་ཅུང་ཟད་ཙམ་འདོད་པ་ཉིད། དེ་སྦྱིན་པར་མི་འདོད་པ་ཉིད་དང་། སྲོག་གི་བར་ཆད་ དུ་འགྱུར་བའི་ཡུལ་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་བཞི་སྟེ། བཅུ་ཚན་ བཞི་པའོ། །སྔ་མ་དེ་བཞིན་དུ་མུ་གེ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་མི་འགྲོ་དང་། ཆོམ་རྐུན་པ་ལ་ སོགས་པས་(རྔོན་པ་གཅན་གཟན་ཁྲོ་བོ་སྦྲུལ་འབྲོག་དགོན་རྣམས་མདོར་བཤད། )དཀུགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་ མི་འགྲོ་དང་། འཆད་པོ་སྦྱིན་བདག་ཕྱུག་པོ་སོགས་ཀྱི་ཁྱིམ་གྱི་འབྱོར་བའི་བདེ་བ་ལ་ལྟ་ཞིང་ ཆགས་པས་ཉན་པོ་ཆོས་མ་ཐོས་པས་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་གསུམ་དང་། བདུད་དགེ་སློང་ གི་ཆ་བྱད་དུ་བྱས་ནས་ཡུམ་ནི་ངེད་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལྟར་ཡིན་གྱི་ཁྱོད་ཀློག་པ་(མདོ་)དེ་ནི་ མིན་ནོ་ཞེས་བདུད་ཀྱིས་ཡུམ་དང་འབྱེད་པའི་སྦྱོར་བའམ་དབྱེན་བྱས་པས་(མདོ་)ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ ནས་ཡུམ་བྲི་བ་དང་བསྒོམ་པ་(མདོ་)སོགས་འདོར་བ་དང་། (བདུད་དགེ་སློང་གི་ཆ་བྱད་དུ་བྱས་ནས། ) མི་ སྡུག་པ་དང་མི་རྟག་པ་སོགས་ཡུམ་བཅོས་མ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་དང་། བཅོས་མ་བསྟན་པའི་ ཕྱིར་(མདོ་)བདུད་

【現代漢語翻譯】 一是理解其廣義，一是理解其詞藻修飾，一是瞭解包括經在內的十二部經，一是不能完全理解它們。這十二部經是：『經、應頌、記別、諷頌、自說、因緣、譬喻、本事、本生、方廣、希法、論議。』 一是具有六波羅蜜多，一是不具有。這被稱為第三個十類。 將先前的聽者（大疏）作為後來的講者，反之亦然。對於六度，精通方便和不精通方便，或者精通成佛的方法等等。是否獲得不忘陀羅尼，是否想用文字書寫般若經，以及想的意願等等，與五個障礙（經）分離或不分離，這被稱為四種情況。 當修習般若時，魔等會說惡趣的痛苦，說在此處已經歷了痛苦的盡頭，圓滿菩提該怎麼辦，因此爲了他人的利益而返回惡趣，爲了自己的利益而樂於前往善趣，這是兩種情況。講者在前，聽者在後，兩者相關聯，或者無論哪種情況，反之亦然。 講者和聽者各自喜歡獨自一人，或者喜歡很多人聚集在一起。不給講者的追隨者機會，聽者想要與後來的講者聯繫。想要像供養一樣獲得少許物質，不願施捨，前往可能危及生命的地方，或者前往不會有危險的地方，這是四種情況，被稱為第四個十類。 與之前類似，是否前往發生饑荒的地方，是否前往被盜賊等（獵人、野獸、憤怒者、蛇、遊牧、寺院，簡而言之）困擾的地方。講者貪戀施主富裕的家庭的舒適，聽者因沒有聽到佛法而不快樂，這是三種情況。魔變成比丘的模樣說：『我們已經掌握了般若，你讀的（經）不是。』魔製造分離或分裂（經），導致懷疑，從而放棄書寫和禪修般若（經）等等。（魔變成比丘的模樣）虛假地修習不凈和無常等般若，爲了展示虛假（經），魔。

【English Translation】 One is to understand its broad meaning, one is to understand its ornate language, one is to know the twelve categories of scriptures including the Sutras, and one is not to fully understand them. These twelve categories are: 'Sutra, Geya, Vyakarana, Gatha, Udana, Nidana, Avadana, Itivuttaka, Jataka, Vaipulya, Adbhutadharma, and Upadesha.' One possesses the six Paramitas, and one does not possess them. This is called the third set of ten. Taking the former listener (Great Commentary) as the latter speaker, and vice versa. Regarding the six perfections, being skilled in means and not being skilled in means, or being skilled in the methods of attaining Buddhahood, etc. Whether or not one has obtained the Dharani of Non-forgetfulness, whether or not one wants to write the Prajna Sutra in words, and the desire to do so, etc., being separated or not separated from the five obscurations (Sutra), this is called four situations. When practicing the Prajna, demons, etc., will speak of the suffering of the evil realms, saying that the end of suffering has been experienced here, and what should be done with perfect Bodhi, thus turning back to the evil realms for the benefit of others, and being happy to go to the good realms for one's own benefit, these are two situations. The speaker is in front, the listener is behind, and the two are related, or whichever the case, vice versa. The speaker and listener each like to be alone, or like to have many people gathered together. Not giving the speaker's followers a chance, the listener wants to connect with the later speaker. Wanting to receive a small amount of material like an offering, not wanting to give alms, going to a place that may endanger life, or going to a place where there is no danger, these are four situations, called the fourth set of ten. Similar to before, whether or not to go to a place where famine has occurred, whether or not to go to a place troubled by thieves, etc. (hunters, beasts, angry people, snakes, nomads, monasteries, in short). The speaker is attached to the comfort of the wealthy family of the patron, and the listener is unhappy because he has not heard the Dharma, these are three situations. A demon transforms into the appearance of a Bhikshu and says, 'We have mastered the Prajna, what you are reading (Sutra) is not.' The demon creates separation or division (Sutra), causing doubt, thereby abandoning writing and meditating on Prajna (Sutra), etc. (The demon transforms into the appearance of a Bhikshu) falsely practicing impurity and impermanence, etc., of Prajna, for the sake of showing falsehood (Sutra), the demon.

སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེ་སོགས་ཀྱི་ཆ་བྱད་འཛིན་པ་ལ་དད་ཅིང་གུས་པ་དང་ ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལ་དགའ་བ་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་ལས་གཞན་རྣམ་པ་ གསུམ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཡུམ་ལ་(གསེར་)སོགས་པ་ཤེས་པར་རུང་བའི་སེམས་སུན་འབྱིན་པས་ (གསེར་)སྐྱོན་གྲངས་ཞེ་དྲུག་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། རིན་པོ་ཆེ་ལ་དགྲ་མང་བའི་དཔེས་བར་ཆད་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་བྱང་པས་དེ་ རྣམས་བར་ཆད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས། ཐབས་ཇི་ལྟར་འཚམ་པས་བཟློག་པར་བྱ་དགོས་ལ། བུ་མང་བོ་ཡོད་པའི་མའི་དཔེས་ཕྱོགས་བཅུའི་དེ་པ་དང་བྱང་པས་བསྲུང་བས་བཟློག་པར་ ཡང་འགྱུར་རོ། ། གཞན་ཡང་བདུད་ལས་དང་དེ་བཟློག་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་མདོ་རྣམས་ན་གསལ་ཞིང་ 2-197 བསྡུས་པ་ཆོས་བཤེས་དང་གནས་བརྟན་བྱང་བཟང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་ལེའུ་ལ་ སོགས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །(མང་བས་འཇིགས་པས་མ་བྲིས་སོ། །) ༈ ཤེས་བྱ་མཚན་ཉིད། ལྔ་པ་ལ། བསྟན། བཤད། བསྡུ་གསུམ་ལས། ༈ དོར་བསྟན། དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། གོ་རིམ་ བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་བླང་བ་དང་སྐྱོན་དོར་བས། སྦྱོར་བ་རྣམས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟེ་བྱེད་པ་ནི། སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་བསལ་བྱ་སྐྱོན་གྱི་འོག་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་ དག་གི་མཚན་ཉིད་སྟོན་ནོ། །(ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་པོའམ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་པོ་དེ་དག་གིའོ་ཞེས་ སོ། ། ) རྩ་བ་ལ། སྤྱི་རིགས་ནས་གང་གིས་གང་མཚོན་པར་བྱེད་པ་དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཤེས་ པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ལ་ཚུལ་དུ་མ་ཡོད་དེ། (རྣམ་ངེས་སོགས། ) རང་ཉིད་ཐུན་མོང་མིན་པར་མཚོན་པར་ བྱེད་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་དང་གཞན་ཐུན་མོང་དུ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་སྤྱིའི་མཚན་ ཉིད་དེ། རིམ་བཞིན་ཚ་སྲེག་གིས་མེ་དང་མི་རྟག་བདག་མེད་སོགས་ཀྱིས་དུ་མ་མཚོན་པ་ བཞིན་ནོ། །ཡང་ཆོས་བཤེས་སུ་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ དོ། །དང་པོ་ནི། རང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡན་ལག་མེ་ལ་སོགས་པའི་ཚ་བ་ལ་སོགས་པ་ འཇིག་རྟེན་རྣམས་ན་རིགས་པས་མ་བཅོས་པའི་ཚེ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་དོན་བྱེད་པར་སྣང་ བའི་དངོས་པོ་རགས་པ་རྣམས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དག་གདུང་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་སོགས་ དངོས་པོ་གཅིག་པུ་ཡང་ལྡོག་པའི་དབང་གིས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། ཚད་མ་རྣམ་ འགྲེལ་ལས། གང་ཕྱིར་དངོས་ཀུན་རང་བཞིན་གྱིས། །ཞེས་སོགས་རྐང་བ་བཞིའོ། །དེ་ལ་ སློབ་དཔོན་ཟླ་གྲགས་ནི། དགོས་པ་ལ་ལྟོས་(དོན་)ནས་རྣམ་རྟོག་གི་དབང་ཙམ་གྱིས་ཕྱེ་བར་ ཟད་པས་མཚན་ཉིད་དུ་མི་བགྲང་ངོ་གསུང་ངོ་། །གཞན་དག་ནི། དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ ཐམས་ཅད་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མཚན་ཉིད་དུ་བགྲང་ 2-198 དགོས་ཟེར་

【現代漢語翻譯】 對於持有佛像和菩薩像等事物，要生起信心和恭敬心，並且對於不如實的事物感到歡喜，這與之前所說的不同，有三種不同的方式。因此，對於《般若經》（Yum）來說，要知道（黃金）等事物會擾亂心智，所以（黃金）有四十六種過失。 第二，就像珍寶有很多敵人一樣，雖然有很多障礙，但修行者應該將這些視為障礙，並以適當的方法來克服它們。就像有很多孩子的母親一樣，十方諸佛和菩薩會守護並克服這些障礙。 此外，關於魔的事業以及克服魔障的方法，在經典中都有詳細的說明，簡而言之，可以參考《法友》和《長老善知識的禪定會》等章節。（因為內容太多，怕引起恐懼，所以沒有詳細寫。） 知識的定義： 第五部分，分為教義、解釋和總結三部分。 捨棄的教義： 第一部分，關於連線：按照次第，接受功德和捨棄過失。應該修習連線，也就是行動。因為首先要了解連線的定義，所以在要去除的過失之後，說明這些連線的定義。（法友說，連線者或一切智者就是這三者。）根本是：要知道從一般類別中，什麼代表什麼，那就是它的定義。這有很多種方式（如《釋量論》等）。自己不共地代表的是自相，與他人共同代表的是共相。就像熱能代表火，無常和無我等代表多種事物一樣。此外，在《法友》中，還有自性定義和區分定義。第一種是：自己不共的支分，如火的熱能等，在世間未經理性改造時，不依賴於其他事物而顯現作用的粗大事物。 第二種是：瓶子等不是柱子等，即使是單一的事物，也會因為反面的關係而有無數種說法。如《釋量論》中說：『因為一切事物本質上』等等四句。對此，論師月稱說：『只是因為依賴於需要（意義），而由分別唸的力量來區分，所以不算作定義。』其他人說：『雖然勝義諦上一切事物都只是假立的，所以沒有定義，但在世俗諦上必須算作定義。』

【English Translation】 Having faith and reverence for holding images of Buddhas and Bodhisattvas, and taking delight in things that are not as they are, is different from what was said before, having three different aspects. Therefore, regarding the 'Yum' (Perfection of Wisdom Sutra), one should know that (gold) and other things disturb the mind, so (gold) has forty-six faults. Secondly, just as jewels have many enemies, although there are many obstacles, practitioners should recognize these as obstacles and overcome them with appropriate methods. Like a mother with many children, the Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions will protect and overcome these obstacles. Furthermore, the activities of demons and the methods to overcome them are explained in detail in the sutras. In brief, one can refer to chapters such as 'The Assembly of Meditative Stabilizations of the Dharma Friend' and 'The Elder Virtuous Ones'. (Because there is too much content, I have not written in detail for fear of causing fear.) Definition of Knowledge: Fifth part, divided into three parts: Doctrine, Explanation, and Summary. The Doctrine of Abandonment: First part, regarding connection: In order, accepting merits and abandoning faults. One should meditate on the connections, which is the action. Because knowing the definition of connection comes first, the definitions of those connections are shown after the faults to be removed. (The Dharma Friend says that the connector or the all-knowing one is these three.) The root is: To know that from a general category, what represents what, that is its definition. There are many ways to do this (such as 'Pramanavarttika' etc.). What represents itself non-commonly is its own characteristic, and what represents it commonly with others is the general characteristic. Just as heat represents fire, and impermanence and selflessness represent many things. Furthermore, in 'Dharma Friend', there are also the definition of self-nature and the definition of distinction. The first is: one's own uncommon limb, such as the heat of fire, etc., in the world, when not modified by reason, the coarse objects that appear to function without relying on others. The second is: pots, etc., are not pillars, etc., and even a single object is spoken of immeasurably due to the relationship of negation. As it says in 'Pramanavarttika': 'Because all things by nature' etc., are four lines. To this, the teacher Chandrakirti says: 'It is only divided by the power of conceptual thought depending on the need (meaning), so it is not counted as a definition.' Others say: 'Although all things are merely imputed in the ultimate truth, so there is no definition, in the conventional truth it must be counted as a definition.'

རོ། །(ཆོས་བཤེས་དོན། ) ཞེས་སོ། །ཡང་གསུང་རབ་སྤྱི་དང་བསྟུན་ན་རང་བཞིན་གྱི་ མཚན་ཉིད་ནི། མི་རྟག་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་སོགས་དང་། དེ་མ་ཡིན་ལས་ འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་མས་མི་རྟག་པ་མཚོན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་རྟག་པ་ལས་འབྱེད་པ་ལྟ་ བུའོ། །སྔ་རབས་དག མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་རིགས་མི་མཐུན་ལས་འབྱེད་པ་ཁོ་ནར་རྣམ་བཞག་ བྱས་པ་སོགས་ནོར་བའི་ཕྲེང་བ་དུ་མ་སྣང་སྟེ། དེང་སང་ཡང་དེ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་རློམ་སྟེ་མཁས་ པར་ང་རྒྱལ་བ་དག་ནི་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཀྱི་མི་གཙང་བའི་གོང་བུ་ཞིག་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུར་ རློམ་པ་དང་ཁྱད་མེད་དོ། །དེ་རྣམས་ལས་སྐབས་འདིར་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་གཟུང་ངོ་། ། (ཆོས་བཤེས། ) དེ་ལ་བྱེད་སྒྲུབ་དང་། ལས་སྒྲུབ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། གང་གིས་མཚོན་པར་ བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། གང་ན་ཤེས་པ་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ སོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས། རེས་འགའ་མཁྱེན་གསུམ་ཞེས་དང་། རེས་འགའ་མཁྱེན་གསུམ་ གྱི་སྦྱོར་བ་ཞེས་སྨོས་ཤིང་ཁ་ཅིག དེ་གཉིས་ཁྱད་མེད་དེ་སྦྱོར་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཟེར་རོ་ ཞེས་དང་། ལ་ལ། ཁྱད་ཡོད་དེ་སྦྱོར་བ་སློབ་ལམ་ཁོ་ནར་ཡོད་ཅིང་རྣམ་མཁྱེན་སངས་རྒྱས་ས་ ཁོ་ནར་ཡོད་ལ་གཞི་ཤེས་ལམ་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བའང་ཚོགས་སྦྱོར་ནའང་ཡོད་ལ་གཞི་ཤེས་ལམ་ ཤེས་འཕགས་པ་ཁོ་ནའི་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སློབ་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་ཞེ་བརྒྱད་པོ་ དེ་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཁྱེན་གསུམ་སྦྱོར་བའི་ཤེས་མཚན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཐུན་མོང་མིན་ པའི་རྟོགས་པ་མཚོན་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེ་ཡིན་ཏེ། དེས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ ཤེས་པར་དོན་མཐུན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཁྱེན་གསུམ་ སྦྱོར་བའམ་དེ་གསུམ་ཆོས་ཅན། རྒྱལ་ཡུམ་གྱི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཤེས་པའམ་རྟོགས་པའི་(ཤེར་ འབྱུང་)ཁྱད་པར་དང་ལྡན་ཏེ། ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ནི་དེ་པ་བསྐྱེད་པའོ་ཞེས་སོགས་དང་། ཡུམ་ ཤེར་ཕྱིན་རྒྱུར་ཡོད་པ་ལས་དེ་པས་སྟོང་ཉིད་སོགས་མཁྱེན་ཞེས་སོགས་དང་། དེ་རྒྱུར་ཡོད་པ་ 2-199 ལས་དེ་པ་བདེ་བར་གནས་ཞེས་སོགས་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པས་སོ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། ། སོ་སོར་སྦྱར་རོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ གྱིས་ཐ་དད་པ་གསུམ་ཅར་ཡང་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདི་ནི་དེ་པ་བསྐྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཤེར་འབྱུང་གིས། སྔར་བཤད་པའི་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་ གྱི་རྣམ་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པས་སྦྱོར་བ་མཚོན་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་ཐེག་ཆེན་ སློབ་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་བཅུ་དྲུག་པ་ཕྲག་གཉིས་ཀྱིས་རིམ་བཞིན་བྱང་སེའི་གཞི་ཤེས་ལམ་ཤེས་ དང་། སངས་རྒྱས་སའི

【現代漢語翻譯】 『Ro』 (chos bshes don). Furthermore, according to the general scriptures, the characteristic of nature is impermanence, which is the characteristic of compounded phenomena, and so on. The characteristic that distinguishes it from what it is not is like the momentary impermanence representing impermanence, which distinguishes it from permanence. In the past, some scholars only established that a characteristic must differentiate between dissimilar categories, and many such errors are apparent. Even today, some people arrogantly consider themselves wise and are proud of it, but they are no different from mistaking a lump of filth in a dustpan for a wish-fulfilling jewel. Among these, in this context, the characteristic of nature is taken. (chos bshes) There are two types: 『byed sgrub』 (accomplishing by doing) and 『las sgrub』 (accomplishing by action). First, regarding 『byed sgrub』, the characteristic that represents something has three aspects: wherever there is knowledge that distinguishes, those are the ones. The teacher sometimes mentions 『mkhyen gsum』 (three knowledges) and sometimes 『mkhyen gsum gyi sbyor ba』 (combination of three knowledges). Some say that there is no difference between the two, because 『sbyor ba』 refers to 『rnal 『byor』 (yoga). Others say that there is a difference, because 『sbyor ba』 exists only on the path of learning, while 『rnam mkhyen』 (omniscience) exists only on the Buddha ground. The combination of 『gzhi shes』 (ground knowledge) and 『lam shes』 (path knowledge) also exists in the accumulation combination, while 『gzhi shes』 and 『lam shes』 are realizations only of the noble ones. Furthermore, the forty-eight knowledges of the path of learning, as objects of knowledge, are the knowledge-characteristics of the combination of the three knowledges of the Great Vehicle, because they represent its unique realization. That is because it helps to understand the great qualities of the Mother of the Buddhas in a meaningful way. How so? The combination of the three knowledges of the Great Vehicle, or those three, as objects of knowledge, possess the distinction of knowing or realizing the great qualities of the Mother, because this Mother, the Prajnaparamita, generates the 『de pa』 (Tathagata). And because the Mother, the Prajnaparamita, is the basis from which the 『de pa』 knows emptiness and so on. And because the 『de pa』 abides in bliss from having that as its basis. In this way, each is applied separately. The 『chos bshes』 says: 『All the characteristics of knowledge, the three distinctions of omniscience itself, all three make it known that this Mother of the Buddhas generates the 『de pa』 and so on.』 The 『sher 『byung』 says: 『The realizations of the previously explained aspects of the three omniscient ones represent the combination.』 Furthermore, the sixteen knowledges of the Great Vehicle's path of learning, in pairs, gradually become the ground knowledge and path knowledge of the Bodhisattvas, and the... The ground of Buddhahood.

【English Translation】 'Ro' (Explanation of Dharma Friend). Furthermore, according to the general scriptures, the characteristic of nature is impermanence, which is the characteristic of compounded phenomena, and so on. The characteristic that distinguishes it from what it is not is like the momentary impermanence representing impermanence, which distinguishes it from permanence. In the past, some scholars only established that a characteristic must differentiate between dissimilar categories, and many such errors are apparent. Even today, some people arrogantly consider themselves wise and are proud of it, but they are no different from mistaking a lump of filth in a dustpan for a wish-fulfilling jewel. Among these, in this context, the characteristic of nature is taken. (Dharma Friend) There are two types: 'byed sgrub' (accomplishing by doing) and 'las sgrub' (accomplishing by action). First, regarding 'byed sgrub', the characteristic that represents something has three aspects: wherever there is knowledge that distinguishes, those are the ones. The teacher sometimes mentions 'mkhyen gsum' (three knowledges) and sometimes 'mkhyen gsum gyi sbyor ba' (combination of three knowledges). Some say that there is no difference between the two, because 'sbyor ba' refers to 'rnal 'byor' (yoga). Others say that there is a difference, because 'sbyor ba' exists only on the path of learning, while 'rnam mkhyen' (omniscience) exists only on the Buddha ground. The combination of 'gzhi shes' (ground knowledge) and 'lam shes' (path knowledge) also exists in the accumulation combination, while 'gzhi shes' and 'lam shes' are realizations only of the noble ones. Furthermore, the forty-eight knowledges of the path of learning, as objects of knowledge, are the knowledge-characteristics of the combination of the three knowledges of the Great Vehicle, because they represent its unique realization. That is because it helps to understand the great qualities of the Mother of the Buddhas in a meaningful way. How so? The combination of the three knowledges of the Great Vehicle, or those three, as objects of knowledge, possess the distinction of knowing or realizing the great qualities of the Mother, because this Mother, the Prajnaparamita, generates the 'de pa' (Tathagata). And because the Mother, the Prajnaparamita, is the basis from which the 'de pa' knows emptiness and so on. And because the 'de pa' abides in bliss from having that as its basis. In this way, each is applied separately. The 'chos bshes' says: 'All the characteristics of knowledge, the three distinctions of omniscience itself, all three make it known that this Mother of the Buddhas generates the 'de pa' and so on.' The 'sher 'byung' says: 'The realizations of the previously explained aspects of the three omniscient ones represent the combination.' Furthermore, the sixteen knowledges of the Great Vehicle's path of learning, in pairs, gradually become the ground knowledge and path knowledge of the Bodhisattvas, and the... Buddhahood ground.

་བཅུ་དྲུག་གིས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྟོགས་པ་མཚོན་པས་དེ་དང་དེའི་ཤེས་ མཚན་དུ་སྦྱར་ལ་བསྙད་དོ། །དེ་དང་དེའི་རྟོགས་པའི་ཆ་ཉིད་ལ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་ ཏེ་ཤེས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་པས་ཤེས་མཚན་ཏེ། གཞན་གསུམ་ལའང་ཚུལ་ དེའོ། །ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སོགས་བཅུ་དྲུག་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཤེས་བཟོད་སྐད་ ཅིག་བཅུ་དྲུག་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐེག་ དམན་མཐོང་ལམ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པར་མཚོན་པར་བྱེད་པས་སོ། ། ཇི་ལྟར་ན། ཐེག་ ཆེན་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། ཐེག་དམན་མཐོང་ལམ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། དེ་འདྲའི་ ཤེས་བཟོད་བཅུ་དྲུག་ཅན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་དངོས་ སུ་བསྟན་པས་ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་དང་མཐར་ལམ་ཁྱད་པར་འཕགས་པར་དོན་གྱིས་འགྲུབ་ པོ། །ཡང་ཕན་བདེ་སྐྱོབ་པ་སོགས་བཅུ་གཅིག་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཁྱེན་གསུམ་མམ་ དེའི་སྦྱོར་བའི་བྱེད་མཚན་ཡིན་ཏེ། དེ་འབྲས་བུ་འབྱིན་ནུས་སམ་འཕྲིན་(ཤེར་འབྱུང་)ལས་ཁྱད་ པར་བ་དང་ལྡན་པར་མཚོན་པར་བྱེད་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། དེ་གསུམ་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་ འབྱིན་པའི་ནུས་པའམ་འཕྲིན་ལས་ཁྱད་པར་བ་དང་ལྡན་ཏེ། ཕན་བདེ་སྐྱོབ་པ་སོགས་བཅུ་ གཅིག་བསྒྲུབ་པར་མཛད་པས་སོ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེས་ན་ཤེས་ཁྱད་བྱེད་པ་ཆོས་ 2-200 ཅན། དེ་གསུམ་གྱི་བྱེད་སྒྲུབ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རིམ་པ་བཞིན་དུ་དེའི་རྟོགས་པ་དང་། ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཆ་དང་། དེའི་མཛད་པ་མཚོན་པར་བྱེད་པས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། དེར་མ་ཟད་(དག་ལྡན་དངོས་)མཚོན་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མཚན་ ཉིད་དེ་ལས་སུ་སྒྲུབ་པའོ། །(དངོས། ) དེ་ཡང་(ཀུན་དངོས་)ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ་མཚན་ཉིད་ བཞིའོ་ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་(དངོས་)ཆོས་ཅན། མཁྱེན་གསུམ་མམ་དེའི་སྦྱོར་ བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཡིན་པས་སོ། །སྔ་མ་ གསུམ་ལའང་ཚུལ་དེ་སྦྱར་རོ། །དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་རྟགས་སོགས་ཀྱིས་དབེན་པ་སོགས་བཅུ་ དྲུག་ཆོས་ཅན། དེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་བྱེད་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཐུན་ མོང་མིན་པར་མཚོན་པར་བྱ་བའི་གཞིར་མཚོན་པར་བྱེད་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། དེ་གསུམ་ གྱི་སྦྱོར་བ་ཆོས་ཅན། སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ལྡན་ཏེ། དབེན་པ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ ཉིད་བཅུ་དྲུག་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཆོས་བཤེས་སོགས་ཀྱི་དགོངས་ པའོ། །སྙིང་མཆོག་བུདྡྷ་ཤྲཱི་དང་འབྲེ་ཨར་སོགས་དང་རྗེ་བུ་རིན་སོགས་ལྟར་ན། ཤེས་མཚན་ སངས་རྒྱས་ས་ཁོ་ན་ལ་སྦྱོར་བས། (སངས་རྒྱས་ཁོ་ནར་མི་འཐད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་ཡོད་པ་འཐད་དོ། ། ) ཤེས་པ་ཞེ

【現代漢語翻譯】 十六種（功德）象徵著對一切智的證悟，因此將它們與各自的『智相』聯繫起來並加以說明。證悟的各個方面本身就是智慧的特徵，因此既是智慧又是特徵，故稱『智相』。其他三種（相）也是如此。此外，不可思議等十六種（功德）所區分的十六種剎那的『智忍』，是（大乘）見道的殊勝特徵，因為它象徵著它比（小乘）見道更為優越。例如，大乘見道比小乘見道更為殊勝，因為它是一種具有十六種『智忍』的見道。這就是（推理）的方式。通過直接展示這一點，大乘修道和究竟道更為殊勝的意義也就自然成立了。 此外，利益安樂救護等十一種（功德）是（大乘）三種智慧或其加行的作用特徵，因為它象徵著它具有產生結果的能力或殊勝的事業。例如，這三種（智慧）具有產生結果的能力或殊勝的事業，因為它們成就了利益安樂救護等十一種（功德）。這就是（推理）的方式。因此，能區分智慧的法，是這三種（智慧）的作用成就的特徵，因為它象徵著依次證悟、殊勝的方面和事業。 第二，不僅如此，所要象徵的事物也由該特徵來確立。這也被稱為『自性』，即四種特徵。自性法是三種智慧或其加行的特徵，因為它是其獨特的自性之法。前三種（相）也是如此。此外，遠離煩惱等十六種（功德）是這三種（智慧）的自性相，因為它象徵著其自性通過作用成就而獨特地象徵著作為基礎的事物。例如，這三種（智慧）的加行具有加行的自性，因為它具有遠離四種（過失）等的十六種自性。這就是（推理）的方式。這是法友等的觀點。按照心髓殊勝佛（Buddha Shri）和阿布·阿（'Bre Ar）等以及杰布仁波切（rJe bu rin po che）等的觀點，『智相』僅適用於佛地。（僅適用於佛陀是不合理的，說佛陀也具有是合理的。） 智慧等

【English Translation】 The sixteen (qualities) represent the realization of omniscience, therefore they are connected to their respective 'wisdom-aspects' and explained. The various aspects of realization themselves are characteristics of wisdom, thus it is both wisdom and a characteristic, hence 'wisdom-aspect'. The same applies to the other three (aspects). Furthermore, the sixteen moments of 'wisdom-acceptance' distinguished by the sixteen (qualities) such as inconceivable, are the distinctive characteristic of the (Mahayana) path of seeing, because it symbolizes that it is superior to the (Hinayana) path of seeing. For example, the Mahayana path of seeing is superior to the Hinayana path of seeing, because it is a path of seeing that possesses sixteen 'wisdom-acceptances'. This is the way (of reasoning). By directly showing this, the meaning that the Mahayana path of meditation and the ultimate path are more excellent is naturally established. Moreover, the eleven (qualities) such as benefiting, happiness, and protection are the functional characteristics of the (Mahayana) three wisdoms or their application, because it symbolizes that it has the ability to produce results or excellent activities. For example, these three (wisdoms) have the ability to produce results or excellent activities, because they accomplish the eleven (qualities) such as benefiting, happiness, and protection. This is the way (of reasoning). Therefore, the dharma that distinguishes wisdom is the characteristic of the accomplishment of the function of these three (wisdoms), because it symbolizes the realization, the excellent aspect, and the activities respectively. Secondly, not only that, but also what is to be symbolized is also established by that characteristic. This is also called 'essence', which is the four characteristics. The essence-dharma is the characteristic of the three wisdoms or their application, because it is its unique self-nature dharma. The same applies to the previous three (aspects). Furthermore, the sixteen (qualities) such as being devoid of afflictions are the essence-aspect of these three (wisdoms), because it symbolizes that its self-nature uniquely symbolizes the basis for what is to be symbolized through action and accomplishment. For example, the application of these three (wisdoms) possesses the essence of application, because it possesses sixteen essences such as being devoid of the four (faults). This is the way (of reasoning). This is the view of Dharma friends and others. According to Nying-thik Buddha Shri and 'Bre Ar and others, as well as Je Bu Rinpoche and others, the 'wisdom-aspect' only applies to the Buddha-ground. (It is unreasonable to apply it only to the Buddha, it is reasonable to say that the Buddha also has it.) Wisdom etc.

་བརྒྱད་ཆོས་ཅན། མཁྱེན་གསུམ་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁྱོད་བསྐྱེད་བྱེད་ དུ་མཚོན་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཁྱོད་དེའི་འབྲས་བུར་གོ་བར་བྱེད་པས་སོ། །ཇི་ ལྟར་ན། ཆོས་ཅན། དེའི་འབྲས་བུའི་ཐ་སྙད་བྱར་རུང་སྟེ། དེས་ཕན་བཏགས་ནས་དེའི་རྗེས་ སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པས་སོ། །ཞེས་པས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ས་ན་ཤེས་པ་དེ་དག་ཡོད་པར་མཐོང་ བ་ན་རྒྱུ་མེད་དུ་མི་འབྱུང་བས་རྒྱུ་མཁྱེན་གསུམ་སྦྱོར་བ་ལས་སྐྱེ་བར་ཤེས་པའོ། །བྱེད་མཚན་ ལའང་ཚུལ་དེ་ལྟར་བཞེད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཁོ་བོས་བཤད་པ་དང་ཚུལ་གཉིས་ཀ་ཤེས་དགོས་ སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། མཁྱེན་གསུམ་མམ་དེའི་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་བཞིར་ཤེས་པར་ 2-201 བྱའོ། །བཞི་གང་ན། བྱེད་སྒྲུབ་གསུམ་དང་། ལས་སྒྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ལས། དང་པོ་ ནི། ཤེས་པ་དང་ཁྱད་པར་དང་བྱེད་པ་ཆོས་ཅན། དེ་གསུམ་གྱི་བྱེད་པར་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདིས་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་རྣམས་རིམ་བཞིན་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་བ། ཁྱད་པར་ འཕགས་པ། མཛད་པ་ཁྱད་པར་བ་ཅན་དུ་མཚོན་པར་བྱེད་པས་སོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན་སྔར་ བཤད་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་ལས་སུ་བྱ་བ་དེ་མཚོན་པར་བྱེད་པས་བྱེད་སྒྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། ། དག་ལྡན་ལས། འདིས་མཚོན་པར་བྱེད་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་བྱེད་པར་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ གསུམ་ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཡང་ལས་སུ་སྟེ་བྱ་བའི་ཡུལ་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་གསུམ་པོ་དེ་ རྣམས་བྱེད་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་བཞིའོ། །ངོ་བོ་ ཉིད་མཚན་ཆོས་ཅན། ལས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གསུམ་པོ་དེ་རྣམས་བྱེད་སྒྲུབ་ ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་བྱར་མཚོན་པར་བྱེད་པས་སོ། །མཚོན་པར་བྱེད་པ་དང་རྣམ་པར་ འཇོག་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི། ཤེས་ཤིང་གོ་བར་བྱེད་པ་ལ་མིང་བརྟགས་པ་ཡིན་ལ་གོ་བར་ བྱེད་ཚུལ་སྔར་བཞིན་མི་འདྲ་བ་མང་བས་མཚན་ཉིད་ལ་ཚུལ་མང་བོ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ སོ། །གཞན་རྩ་བ་བཞིན་འདིར་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །(ཁ་ཆེ་གཞོན་ནུ་དཔལ་གྱིས། དེ་ལ་ཤེས་པའི་མཚན་ ཉིད་ནི་ཕྱོགས་ཆོས། བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཚུལ། ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ ལས་ལྡོག་པའི་ཚུལ། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྟགས་ཀྱིས་མཚོན་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་ནི་ མཁྱེན་པ་གསུམ་ཆོས་ཅན་ནོ། ། གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འབྲོམ་ ནི། རྣལ་འབྱོར་པ་བདག་གི་རྒྱུད་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་ནས་མཉམ་བཞག་ན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་བསྒོམས་ཤིང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ ཡིན་ཏེ། རྗེས་ཀྱི་དུས་ན་ཤེས་པ་དང་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ད

【現代漢語翻譯】 具有八種屬性的事物，是三種智慧結合的特徵。它象徵著你被創造出來，原因在於它使你理解那是它的結果。例如，事物具有作為其結果的名稱的資格，因為它通過施加影響而隨之行動。因此，當在佛陀的境界中看到那些知識時，它們不會無緣無故地產生，而是知道它們是從三種智慧的結合中產生的。對於行為的特徵，也應以同樣的方式理解。然而，我需要了解所說的內容和方式。在註釋中，三種智慧或其結合的特徵應被理解為四種形式。哪四種呢？即行為成就、工具成就和事業成就的特徵。首先，知識、特殊性和行為的事物，是證明這三者行為的特徵，因為它象徵著這三者的結合依次實現理解、特殊性和具有特殊行為。方式如前所述。此外，它象徵著要完成的工作，因此是行為成就的特徵。在《具足》中，'因為它象徵著'被稱為證明行為的三個特徵。 第二，同樣作為工作，即在行動的對象中要實現的是，這三者應該通過行為成就來象徵，因此是自性的特徵，即四種。自性事物，是行動中要實現的特徵，因為這三者通過行為成就的特徵來象徵。象徵和區分意味著通過命名來理解和理解，並且由於理解的方式有很多不同，因此特徵也有很多方式。等等。其他也應如根本一樣在此理解。（克什米爾的青年護法說：知識的特徵是方面法，行為的特徵是存在於一致方面的狀態，特殊性的特徵是從不一致方面返回的狀態，自性是要通過標誌來象徵的。當在自己的相續中確定時，是三種智慧的事物。當在其他人的相續中確定時，是有情的事物。等等。仲敦巴說：瑜伽士將自己的相續作為事物，並在禪定中修習三種智慧的結合，並在相續中產生，因此在後來的時間裡，知識和行為的特徵...

【English Translation】 A thing with eight attributes is the characteristic of the combination of the three wisdoms. It symbolizes that you are created, because it makes you understand that it is its result. For example, a thing is qualified to have the name of its result, because it acts accordingly by exerting influence. Therefore, when those knowledges are seen in the realm of the Buddha, they do not arise without a cause, but it is known that they arise from the combination of the three wisdoms. For the characteristic of action, it should also be understood in the same way. However, I need to know both what is said and how. In the commentary, the characteristic of the three wisdoms or their combination should be understood as four forms. Which four? Namely, the characteristics of action accomplishment, instrument accomplishment, and career accomplishment. First, the thing of knowledge, particularity, and action is the characteristic of proving the action of these three, because it symbolizes that the combination of these three successively realizes understanding, particularity, and having special actions. The way is as previously stated. Furthermore, it symbolizes the work to be done, so it is the characteristic of action accomplishment. In 'Dagl Den', 'because it symbolizes' is called the three characteristics of proving action. Second, also as work, that is, what is to be accomplished in the object of action, these three should be symbolized by action accomplishment, so it is the characteristic of self-nature, which is four kinds. Self-nature thing, is the characteristic to be realized in action, because these three are symbolized by the characteristic of action accomplishment. Symbolizing and distinguishing means understanding and comprehending by naming, and since there are many different ways of understanding, there are also many ways of characterizing. And so on. Others should also be understood here as in the root. (Kashmir's young protector said: The characteristic of knowledge is the aspect dharma, the characteristic of action is the state of being in the consistent aspect, the characteristic of particularity is the state of returning from the inconsistent aspect, and self-nature is to be symbolized by the sign. When determining in one's own continuum, it is the thing of the three wisdoms. When determining in other people's continuum, it is the thing of sentient beings. And so on. Dromtonpa said: The yogi takes his own continuum as a thing, and in meditation practices the combination of the three wisdoms, and arises in the continuum, so in later times, the characteristics of knowledge and action...

མིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་འབྲས་རྟགས་དང་། ཁྱད་མཚན་ཕལ་ཆེར་ འདྲ། བྱང་སེའི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཆོས་ཅན། དབེན་པ་བཞིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཞི་ཤེས་ཀྱི་བྱེད་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ 2-202 ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་ལམ་ཤེས་རྣམ་མཁྱེན་ལ་ཡང་སྟེ། རང་བཞིན་རྟགས་སོ། །ཞེས་སོ། །འབྲེ་ལ་སོགས་པ། ཤེས་བྱེད་སྐྱེད་བྱེད་ དུ་མཚོན་ཞེས་སོགས་ལུང་སྙེར་བཟང་བའི་ཕྱོགས་སྔ་བཀོད་པ་ལྟར་གསུང་ངོ་། ། ) མཁས་པའི་དབང་བོ་བཅོས་རལ་ དང་དཔང་ལོ་ཙཱ་བ་ནི། མཚན་མཚོན་གཞི་གསུམ་བྱ་བ་མི་འཐད་དེ། རྒྱ་གར་མཁས་པས་ མཚོན་བྱ་མཚན་གཞི་གཅིག་ཏུ་བཤད་པ་དང་། (དཔང་)སྐད་དོད་གཅིག་པ་དང་དོན་འདྲ་བས་ སོ་གསུང་ངོ་། །མ་ཁྱབ་ཁྱབ་ཆེ་མི་སྲིད་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ གསུམ་དུ་རིགས་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་བུམ་པའི་སྐྱོན་གསུམ་བྲལ་གྱི་མཚན་ཉིད་མིན་པས་སོ། ། སྤྱིར་མད་པར་སྣང་ངོ་། ། ༈ རྒྱས་བཤད། གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ་བཞི་སྟེ། ཤེས། ཁྱད། བྱེད་པ། ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་ནོ། ། ༈ ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད། དང་པོ་ ལ། གསུམ་གྱི་ཤེས་མཚན་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། མཚན་ཉིད་བཞི་ཡོད་པ་དེ་ ལ་དང་པོ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ལའང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་ པ་གསུམ་ཡོད་པ་ལས། རེ་ཤིག་ཐོག་མར་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་མཚན་ སྟོན་ནོ། །རྩ་བ་ལ། བསྡུས་པ་ཡིན་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན། ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་པོ་བཅུ་ དྲུག་གོ །གང་གིས་ན། གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཀྱིས་སོ། །བཅུ་དྲུག་པོ་གང་ན། བར་ན་ཡོད་པའི་ཚིག རྣམ་པར་ཤེས། ཞེས་པ་(དག་སྙིང་ཟླ་རད་ཀིར། )ཞེས་པ་བདུན་པའི་མཐའ་ ཅན་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་དུ་སྦྱར་རོ། །གཞན་འགྲེལ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཤད་ན། ཡུམ་ ཤེར་ཕྱིན་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བར་རྟོགས་པའི་བྱང་སེའི་རྟོགས་ པ་ཆོས་ཅན། བྱང་སེའི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་མཚན་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྟོག་པའི་ཁྱད་པར་མཚོན་ བྱེད་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཡིན་ཏེ། དེས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཇི་བཞིན་རྟོགས་པར་ མཚོན་བྱེད་ཡིན་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། བྱང་སེའི་གཞི་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཤེས་པའམ། རྟོགས་ པ་ཁྱད་པར་བ་དང་ལྡན་ཏེ། རྒྱལ་ཡུམ་འདི་དེ་པའི་སྟོབས་བཅུ་(མདོ་དོན་)སོགས་བསྐྱེད་པས་དེ་ 2-203 པ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ་(ཆོས་བཤེས་)ཞེས་རྟོགས་པས་སོ། །ཞེས་(འབུམ་ཊཱིཀ་)པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། ། སྔ་མ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཡང་སྔར་བཤད་ལྟར་འདོན་པ་བསྒྱུར་ཞིང་དགོད་དོ། །ཡུམ་འདི་ནི་ དེ་པ་བསྐྱེད་པའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་རྒྱུར་ཡོད་པ་ལས་དེ་པས། ཕུང་བོ་ལྔའི་ འཇིག་རྟེན་དོན་དམ་པར་མེད་པས་དོན་དམ་པར་འཇིག་པ་མེད་པར་རྟོགས་ཞེས་སོགས་ཏེ། (མདོར།

【現代漢語翻譯】 '對於所見'意味著結果的標誌，並且大多數特徵是相似的。菩薩的基礎意識的結合，作為一個法，其本質是四種隱退，因為它具有基礎意識的三種功能。同樣，道路意識也適用於全知，這是自性標誌。'這是這樣說的。'འབྲེ་ལ་སོགས་པ། ཤེས་བྱེད་སྐྱེད་བྱེད་དུ་མཚོན་ཞེས་སོགས་'（省略）正如隆尼爾贊巴的早期著作中所述。學者瓦波喬拉爾和譯師龐洛說：'名稱、標誌和基礎三者的行為是不合理的，因為印度學者說標誌和基礎是一體的，並且（龐）梵語術語相同，含義相似。'如果從不包含不普遍、太普遍和不可能這三種情況的定義的角度來看，可以分為三種類型，因為剎那不是瓶子的三種缺陷的定義。一般來說，這似乎是令人滿意的。 詳細解釋： 詳細解釋分為四部分：知識、特徵、功能和本質定義。 知識的定義： 第一部分有三個知識定義。在第一部分中，早期的解釋是：在四個定義中，第一個是知識的定義，全知本身有三種區分。首先，我們將通過全知的方式來展示知識的定義。在根本頌中，它被稱為'總結'。在哪裡？在十六個知識的第一個定義中。通過什麼？通過基礎全知的場合。十六個在哪裡？在中間的詞語中。'རྣམ་པར་ཤེས།'（省略）這個詞以第七個結尾，所以它適用於所有情況。如果與另一個解釋一起解釋，從《般若波羅蜜多經》中，菩薩意識到如來出現在世間，作為一個法，是菩薩的基礎意識的知識定義，因為它是其意識的特徵的象徵。這是因為，它象徵著如來之母的偉大品質。如何？菩薩的基礎意識，作為一個法，具有知識或特殊的意識，因為它產生了十力（經文的要點）等，因此它產生了那個（法友），通過意識到'它產生了那個'（法友）。這是（百千論）的方式。早期學派的傳統也像以前一樣被翻譯和引用。'這位母親產生了那個。'等等。從般若波羅蜜多之母的存在中，通過那個，五蘊的世界在究竟上是不存在的，因此意識到在究竟上沒有毀滅等等。（簡而言之）

【English Translation】 'For the sake of sight' means the sign of the result, and most of the characteristics are similar. The combination of the Bodhisattva's basic consciousness, as a dharma, is the nature of the four solitudes, because it possesses the three functions of basic consciousness. Similarly, the path consciousness also applies to omniscience, which is the nature sign.' This is what is said. 'འབྲེ་ལ་སོགས་པ། ཤེས་བྱེད་སྐྱེད་བྱེད་དུ་མཚོན་ཞེས་སོགས་' (omitted) As stated in the earlier writings of Lhun Nyel Zangpo. The scholar Wapo Cholral and the translator Pang Lo said: 'The actions of name, sign, and basis are unreasonable, because Indian scholars say that the sign and basis are one, and (Pang) the Sanskrit terms are the same and the meanings are similar.' If we consider it from the perspective of a definition that does not include the three cases of non-pervasiveness, over-pervasiveness, and impossibility, it can be divided into three types, because the moment is not the definition of the three defects of the vase. In general, this seems satisfactory. Detailed Explanation: The detailed explanation is divided into four parts: knowledge, characteristics, function, and nature definition. Definition of Knowledge: The first part has three knowledge definitions. In the first part, the earlier explanation is: Among the four definitions, the first is the definition of knowledge, and omniscience itself has three distinctions. First, we will show the knowledge definition through the way of omniscience. In the root verse, it is called 'summary'. Where? In the first definition of the sixteen knowledges. Through what? Through the occasion of the basic omniscience. Where are the sixteen? In the words in the middle. 'རྣམ་པར་ཤེས།' (omitted) This word ends with the seventh, so it applies to all cases. If explained together with another explanation, from the Prajnaparamita Sutra, the Bodhisattva realizes that the Tathagata appears in the world, as a dharma, is the knowledge definition of the Bodhisattva's basic consciousness, because it is a symbol of the characteristics of its consciousness. This is because it symbolizes the great qualities of the mother of the Buddhas. How? The Bodhisattva's basic consciousness, as a dharma, possesses knowledge or special consciousness, because it generates the ten powers (the main points of the sutra), etc., therefore it generates that (Dharma friend), by realizing 'it generates that' (Dharma friend). This is the way of (Hundred Thousand Treatises). The traditions of the earlier schools are also translated and quoted as before. 'This mother generated that.' etc. From the existence of the Prajnaparamita mother, through that, the world of the five aggregates is non-existent in the ultimate sense, therefore realizing that there is no destruction in the ultimate sense, etc. (In short)

དེ་པས་ཕུང་བོ་ལྔ་འཇིག་རྟེན་དུ་གསུངས་སོ། །ཞེས་སོ། །འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ། འཇིག་རྟེན་པའི་རང་བཞིན་ལ་རྟེན་ཅིང་གནས་ པས་འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ། ) འདི་རྣམས་མདོ་གསལ་ལོ། །(མདོར་འཇིག་པ་དང་རབ་ཏུ་འཇིག་པས་འཇིག་རྟེན་ཞེས་ པ་ལ། སྙིང་མཆོག་ཏུ། སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཇིག་པ་དང་རབ་ཏུ་འཇིག་པ་ནི་རྒྱུ་འགགས་པའོ། །ཞེས་སོ། །རིམ་བཞིན་ ཆུད་ཟ་བ་དང་མ་རུང་བར་འགྱུར་བའོ། །ཞེས་གནོད་འཇོམས། ) རྒྱུར་ཡོད་པ་ལས་རེ་རེར་སྦྱར་ཏེ། དོན་དམ་ པར་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ ཅུའམ་གྲངས་མེད་པ་དང་། མདོར་སེམས་དང་སྤྱོད་པ་ཞེས་སོ། །(འབུམ་ཊཱིཀ) སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ པ་ལ་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་འདོད་ཆགས་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་མང་བོ་ཁོང་དུ་ཆུད་ པ་ཞེས་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་འགྲེལ་(དབྱིག་གཉེན་)ལོ། །སེམས་དེ་ནང་དུ་དམིགས་པ་ལ་ བསྡུས་པ་དང་། སེམས་ཕྱིར་(ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་བསྡུས་པ་དང་སྤྲོས་པའོ། །ཞེས་(ས་བཅུ་པའི་)དབྱིག་གཉེན་ ནོ། ། )བལྟས་ཏེ་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང་། ཡང་ན། ཡང་དག་དང་ལོག་པ་ལ་གསེར་རོ། །བསྡུས་ གཡེང་གི་སེམས་འདོད་ཆགས་ཟད་པས་(མཛོད་)འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། དེ་ལས་གཞན་ པའི་ཉོན་མོངས་(མཛོད་)ཞེ་སྡང་སོགས་སྤངས་པས་སྤོང་བ་དེ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་ཕུང་བོ་སྤངས་ པས་(མཛོད་)འགོག་པའི་ཁམས་རྣམས་ཀྱིས་(ཨཱརྱ་)མི་ཟད་པའི་རྣམ་པ་དང་། ཡང་ན་མཐོང་ སྤང་སྒོམ་སྤང་ཕུང་བོ་འགོག་པ་ལ་རིམ་བཞིན་སྤོང་བ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་འགོག་ པའི་དབྱིངས་སུ་སའི་དངོས་གཞིར་རོ། །(ཀ་ཤིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་དངོས་པོ་འགོག་པ་ནི་འགོག་པའི་ དབྱིངས་ཞེས་བདུན་བརྒྱ་བའི་འགྲེལ་པར་ཏེ་གྲངས་སོ། ། )དོན་དམ་པར་མ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་ 2-204 འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང་སོགས་པས་ཞེ་སྡང་སོགས་དང་། རྩ་བར་སོགས་པ་ཞེས་ བྱ་བའི་སྒྲས་བསྡུས་པ་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སོགས་དང་། སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི། དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེ་བའམ་དགེ་བའི་སེམས་སམ་(ཞི་བ་འབྱུང་གནས་)འདོད་ཁམས་ ལ་དམིགས་པའམ་(སྙིང་ཟླ་)ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་(གསེར་)ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཅིང་ཐམས་(གསེར་)ཅད་ འཇལ་བས་དང་། ཆེན་པོར་གྱུར་པ་གཟུགས་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། (ཟླ་སྙིང་གསེར་)འདོད་ པ་བས་གཟུགས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་སོ། །སེམས་ཚད་མེད་པ་ནི་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ སེམས་ཞེས་དབྱིག་གཉེན་ནོ། །(ས་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པར། མི་རྣམས་ཀྱི་ཆུང་(མདོ་)བའོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ ཀྱི་སྤངས་བའོ། །(མདོ་)གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྒྱ་ཆེན་(མདོ་)པོར་གྱུར་པའོ། །གཟུགས་མེད་པ་གཉིས་ནི་ཚད་ མེད་པ་ཞེས་སོ། ། )ཡང་ན་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ལ་སྦྱར

【現代漢語翻譯】 因此，五蘊被稱為世間。（《百論釋》中說：『依賴於世間法的自性而存在，故稱為世間。』）這些在經文中都很清楚。（總的來說，『壞滅』和『極壞滅』被稱為世間。在《心髓》中說：『因為不是剎那，所以壞滅和極壞滅是指因的斷絕。』《損滅》中說：『逐漸耗盡和變得不合適。』）從存在的因上，一一對應，以非真實存在的方式，所有眾生的心行有八萬種或無數種，簡而言之就是心和行。（《百論釋》）所謂『進入心行』，是指眾生貪慾等諸多行為包含在其中，這是《無盡慧經釋》（世親）所說。將心專注于內在，或者向外觀察，使其散亂。或者，區分正確和錯誤。通過滅盡貪慾來控制散亂的心（《俱舍論》），遠離貪慾。除此之外，通過捨棄其他煩惱（《俱舍論》），如嗔恨等，捨棄這二者的基礎，即捨棄五蘊（《俱舍論》），以滅盡的界（聖天）呈現不滅的形態。或者，對於見道所斷、修道所斷的五蘊之滅，依次捨棄貪慾和遠離貪慾，成為滅盡的自性，成為地的本體。（迦濕彌羅說：『捨棄煩惱的本體之滅，就是滅盡的自性。』這是《七百頌釋》中的說法。）以非真實存在的方式，心懷有貪慾等，以及嗔恨等，用『等』字概括，心遠離貪慾等，心廣大是指所緣等廣大，或是善心，或是（寂靜生處）緣于欲界，或是（心月）以法性（金）遍及一切，衡量一切。成為廣大是指緣於色界。（月心金）因為色界比欲界更為殊勝。所謂心無量，是指無色界的心，這是世親所說。（《十地經釋》中說：『是人們的狹小（經），在欲界是諸行為的捨棄（經），在色界是諸行為天人的廣大（經），無色界二者是無量。』）或者，與三界的心相應。 Therefore, the five skandhas are called 'world'. (In the commentary on the Hundred Treatises, it says, 'Because it relies on and abides in the nature of worldly phenomena, it is called 'world'.') These are clear in the sutras. (In short, 'destruction' and 'utter destruction' are called 'world'. In the Heart Essence, it says, 'Because it is not momentary, destruction and utter destruction refer to the cessation of causes.' In Destruction of Harm, it says, 'Gradually depleting and becoming unsuitable.') From the existing causes, applying them one by one, in a way that is not truly perceived, the mental activities of all sentient beings are eighty thousand or countless, or in short, mind and activity. (Commentary on the Hundred Treatises) 'Entering into mental activity' means that sentient beings' many activities such as desire are included within it, as explained in the commentary on the Inexhaustible Wisdom Sutra (Vasubandhu). Focusing the mind inward, or looking outward, causing it to be distracted. Or, distinguishing between right and wrong. Controlling the distracted mind by exhausting desire (the Treasury), being free from desire. Apart from that, by abandoning other afflictions (the Treasury), such as hatred, abandoning the basis of these two, that is, abandoning the five skandhas (the Treasury), with the realms of cessation (Aryadeva) presenting an imperishable form. Or, for the cessation of the skandhas to be abandoned by the path of seeing and the path of meditation, sequentially abandoning desire and being free from desire, becoming the nature of cessation, becoming the essence of the earth. (Kashmiri says, 'The cessation of the entity that has abandoned afflictions is the nature of cessation.' This is stated in the commentary on the Seven Hundred Verses.) In a way that is not truly perceived, the mind is with desire and so on, and hatred and so on, summarized by the word 'so on' at the root, the mind is free from desire and so on, the mind is vast, meaning that the object of focus and so on are vast, or it is a virtuous mind, or (the source of peace) it focuses on the desire realm, or (heart moon) by the nature of phenomena (gold) it pervades all and measures all. Becoming great means focusing on the form realm. (Moon Heart Gold) Because the form realm is more excellent than the desire realm. The mind is immeasurable, meaning the mind of the formless realm, as Vasubandhu said. (In the commentary on the Ten Bhumi Sutra, it says, 'It is the smallness of people (sutra), in the desire realm it is the abandonment of activities (sutra), in the form realm it is the greatness of the gods of activities (sutra), the two formless realms are immeasurable.') Or, corresponding to the minds of the three realms.

【English Translation】 Therefore, the five skandhas are called 'world'. (In the commentary on the Hundred Treatises, it says, 'Because it relies on and abides in the nature of worldly phenomena, it is called 'world'.') These are clear in the sutras. (In short, 'destruction' and 'utter destruction' are called 'world'. In the Heart Essence, it says, 'Because it is not momentary, destruction and utter destruction refer to the cessation of causes.' In Destruction of Harm, it says, 'Gradually depleting and becoming unsuitable.') From the existing causes, applying them one by one, in a way that is not truly perceived, the mental activities of all sentient beings are eighty thousand or countless, or in short, mind and activity. (Commentary on the Hundred Treatises) 'Entering into mental activity' means that sentient beings' many activities such as desire are included within it, as explained in the commentary on the Inexhaustible Wisdom Sutra (Vasubandhu). Focusing the mind inward, or looking outward, causing it to be distracted. Or, distinguishing between right and wrong. Controlling the distracted mind by exhausting desire (the Treasury), being free from desire. Apart from that, by abandoning other afflictions (the Treasury), such as hatred, abandoning the basis of these two, that is, abandoning the five skandhas (the Treasury), with the realms of cessation (Aryadeva) presenting an imperishable form. Or, for the cessation of the skandhas to be abandoned by the path of seeing and the path of meditation, sequentially abandoning desire and being free from desire, becoming the nature of cessation, becoming the essence of the earth. (Kashmiri says, 'The cessation of the entity that has abandoned afflictions is the nature of cessation.' This is stated in the commentary on the Seven Hundred Verses.) In a way that is not truly perceived, the mind is with desire and so on, and hatred and so on, summarized by the word 'so on' at the root, the mind is free from desire and so on, the mind is vast, meaning that the object of focus and so on are vast, or it is a virtuous mind, or (the source of peace) it focuses on the desire realm, or (heart moon) by the nature of phenomena (gold) it pervades all and measures all. Becoming great means focusing on the form realm. (Moon Heart Gold) Because the form realm is more excellent than the desire realm. The mind is immeasurable, meaning the mind of the formless realm, as Vasubandhu said. (In the commentary on the Ten Bhumi Sutra, it says, 'It is the smallness of people (sutra), in the desire realm it is the abandonment of activities (sutra), in the form realm it is the greatness of the gods of activities (sutra), the two formless realms are immeasurable.') Or, corresponding to the minds of the three realms.

་ཡང་རུང་ངོ་། །རྣམ་ཤེས་སམ་སེམས་ མིག་གི་དབང་བོ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་པས་སམ་དོན་དམ་པར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ ཀྱིས་སྟོང་པས་(ཨཱརྱ་མདོ་དོན། )བསྟན་དུ་མེད་པ་དང་། སེམས་དོན་དམ་པར་དེ་པའི་སྤྱན་(མདོ་ ) ལྔ་ལའང་ལྟར་མེད་པ་དང་། ཤེས་པའམ་སེམས་དེ་གཡོ་བ་སྒྲུབ་(ཨཱརྱ་)པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་ པ། སོགས་པ་བཅུམ་པ་དང་འདུ་བ་ནི་དགག་སྒོ་ནས་འཇུག་པ། བཀྲམ་པ་ནི་གཉིས་ཀའི་སྒོ་ ནས་ཏེ། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་གཉིས་ཀ་མིན་པར་འདོད་པ་སྔོན་གྱི་ མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་བཞི། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་མི་ལྡན་ལྡན་གཉིས་ཡིན་གཉིས་ མིན་དུ་འདོད་པ་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་བཞི། དེ་པ་གྲོངས་ནས་འབྱུང་མི་འབྱུང་གཉིས་ཀ་ གཉིས་མིན་ཏུ་ལྟ་བ་མྱང་འདས་ལ་བརྟེན་པ་བཞི་སྟེ། དང་པོ་རྣམས་(ཟླ་ཟེར་དངོས་)གྲངས་ཅན་ གྱི་ལྟ་བ་གཡོ་བ། (མདོ། ) གཉིས་པ་རྣམས་རྒྱང་འཕེན་(མདོ་)གྱི་ལྟ་བ་འདུ་བ་(མདོ་)གསུམ་པ་ རྣམས་གཅེར་(མདོ་)བུ་པའི་ལྟ་བ་བཀྲམ་པ། (མདོ་)བཞི་པ་རྣམས་གནས་མ་(མདོ་)བུ་པའི་ལྟ་བ་ བཅུམ་པའོ། །(མདོ་)ཡང་ལུས་སྲོག་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས་ཏེ། ལུས་དེ་ཉིད་སྲོག་དེའོ། །སྲོག་ཀྱང་ 2-205 གཞན་ལ་ལུས་ཀྱང་གཞན་ནོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དང་པོ་གཅེར་(མདོ་)བུ་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་འཕགས་ པའི་བསྟོད་པར། གཅེར་བུ་ལུས་ཀྱི་ཚད་བཞིན་དུ། །སྲོག་ནི་ཞུམ་དང་རྒྱས་པར་སྨྲ། །ཞེས་ སོ། །རིག་བྱེད་མཐའ་པའང་འདོད་དེ། འདི་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་པོ་ཞེས་འདོད་པར་རྒྱལ་བ་ ཅན་དང་ཡ་མ་རིས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་གྲངས་ཅན་ཏེ་སྲོག་གམ་བདག་ཤེས་པ་དང་ལུས་ སྲོག་ཐམས་ཅད་བེམ་པོར་འདོད་པས་སོ། །དེ་རྣམས་གྲངས་ཅན་སོགས་རྣམས་ཀྱིས་སྟོན་པ་ ལ་ཞུས་པ་ན་ཐམས་ཅད་བདག་ལས་བརྩམས་ཏེ་འདྲི་བར་མཁྱེན་ནས་གཞི་མ་གྲུབ་ལ་ཁྱད་ ཆོས་མི་འཐད་དོ་ཞེས་དགོངས་ནས་ལུང་མ་བསྟན་པས་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ལྟ་བ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་ བཅུ་བཞིའོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་ནམ་ཞེས། །ཞུས་ན་རྒྱལ་བ་མི་ གསུང་ཞུགས། །ཞེས་སོགས་སོ། །སེམས་(ནི་སྒྲུབ་པ་སྟེ་ཡོད་ཅེས་བྱའོ། ། )གཡོ་བ་(ནི་རྟག་པར་བལྟ་བའོ། ། ) དང་འདུ་བ་(ནི་དགག་པས་ཏེ་མེད་ཅེས་བྱའོ། །ནི་ཆད་པར་ལྟ་བའོ། ། )དང་བཀྲམ་(ནི་གཉིས་ཀ་སྟེ་ཡོད་ཀྱང་ཡོད་ལ་ མེད་ཀྱང་མེད་ཅེས་སོ། ། )པ་(ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའོ། ། )དང་བཅུམ་(ནི་སྐུར་བ་འདེབས་པའོ། །ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་འཇོམས་སོ། ། ) པ་(ནི་གཉིས་ཀ་འགག་པ་སྟེ་ཡོད་པའང་མིན་མེད་པའང་མིན་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་དག་ལྡན་ཟླ་ཟེར་རོ། ། )ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་ཏུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །སོགས་ཁོངས་སུ་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་རི་ཉི་ཤུ་དང་ ལྟ་ངན་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོགས་གཟུང་ངོ་། །ཉི་ཤུ་གང་ན། གཟུགས་(ངོ་བོར་འཛིན་)བདག་

【現代漢語翻譯】 也行。識或心，由於不是眼睛等感官的對境，或者究竟上以自性為空（阿arya教義），所以不可指示。心究竟上連諸佛的五眼（經）也無法照見。識或心，通過確立運動而進入。『等』包括收攝和聚集是從否定的角度進入，展開是從兩者的角度。認為我和世界是常或非常，既是又是也不是，這是依賴於前邊的邊見四種。認為我和世界有邊或無邊，既是又不是，這是依賴於後邊的邊見四種。認為如來死後存在或不存在，既是又是也不是，這是依賴於涅槃的邊見四種。最初的這些（月稱真實）是數論者的運動觀點。（經）第二種是順世外道（經）的聚集觀點，（經）第三種是裸體外道（經）的展開觀點，（經）第四種是常住（經）子的收攝觀點。（經）還有身體依賴於生命兩種觀點：身體就是生命，或者生命是另外的，身體也是另外的。前者是裸體外道（經），特別是在《殊勝贊》中說：『裸體者說，生命隨著身體的大小而縮小和增長。』吠陀論者也這樣認為，他們認為一切都是自在者，嘉那和亞瑪如此宣說。後者是數論者，他們認為生命或我是知識，而身體和生命都是物質。當數論者等被詢問時，他們知道一切都是從我出發而提問，認為基礎沒有成立，特性不合理，所以沒有回答，因此被稱為不回答的觀點，即十四種。在《寶鬘論》中說：『如果被問及世界是否有邊，佛陀保持沉默。』等等。心（是確立，即說『有』）。運動（是視為常）。聚集（是否定，即說『無』，是視為斷滅）。展開（是兩者，即既有也有，也無也無）。是增益。收攝（是誹謗）。（是兩者都止息，即非有非無，這是達丹月稱說的。）如實地完全了知。等等。『等』包括二十種有身見和六十二種邪見等。二十種是什麼呢？色（執著為自體）我 Also acceptable. Consciousness or mind, because it is not the object of the senses such as the eye, or because it is empty of its own nature in the ultimate sense (Arya doctrine), it cannot be pointed out. Mind, in the ultimate sense, cannot be seen even by the five eyes (Sutra) of the Buddhas. Consciousness or mind enters through establishing movement (Arya). 'Etc.' including gathering and assembling enters from the negative aspect, and unfolding is from both aspects. Believing that self and world are permanent or impermanent, both yes and no, this relies on the four views of the previous extreme. Believing that self and world have or do not have an end, both yes and no, this relies on the four views of the later extreme. Believing that the Tathagata exists or does not exist after death, both yes and no, this relies on the four views of Nirvana. The first of these (Chandrakirti's reality) is the moving view of the Samkhyas. (Sutra) The second is the gathering view of the Lokayatas (Sutra), the third is the unfolding view of the naked ascetics (Sutra), and the fourth is the contracting view of the Sthaviras (Sutra). (Sutra) There are also two views that the body depends on life: the body is the life itself, or life is different and the body is also different. The former is the naked ascetic (Sutra), especially in the 'Praise of Excellence' it says: 'The naked one says that life shrinks and grows according to the size of the body.' The Vedantists also believe this, they believe that everything is the self, as Jana and Yama declared. The latter is the Samkhya, who believes that life or self is knowledge, and that body and life are all matter. When the Samkhyas etc. were asked, they knew that all questions started from the self, and thought that the basis was not established and the characteristics were unreasonable, so they did not answer, therefore it is called the unanswered view, that is, the fourteen. In the 'Garland of Jewels' it says: 'If asked whether the world has an end, the Victorious One remains silent.' etc. Mind (is establishment, that is, saying 'exists'). Movement (is seeing as permanent). Gathering (is negation, that is, saying 'does not exist', is seeing as annihilation). Unfolding (is both, that is, both exists and does not exist). Is superimposition. Contraction (is defamation). (Is both cease, that is, neither exists nor does not exist, this is what Dakden Chandrakirti said.) Truly knows as it is. Etc. 'Etc.' includes the twenty views of the aggregates and the sixty-two wrong views etc. What are the twenty? Form (grasping as essence) self

【English Translation】 Also acceptable. Consciousness or mind, because it is not the object of the senses such as the eye, or because it is empty of its own nature in the ultimate sense (Arya doctrine), it cannot be pointed out. Mind, in the ultimate sense, cannot be seen even by the five eyes (Sutra) of the Buddhas. Consciousness or mind enters through establishing movement (Arya). 'Etc.' including gathering and assembling enters from the negative aspect, and unfolding is from both aspects. Believing that self and world are permanent or impermanent, both yes and no, this relies on the four views of the previous extreme. Believing that self and world have or do not have an end, both yes and no, this relies on the four views of the later extreme. Believing that the Tathagata exists or does not exist after death, both yes and no, this relies on the four views of Nirvana. The first of these (Chandrakirti's reality) is the moving view of the Samkhyas. (Sutra) The second is the gathering view of the Lokayatas (Sutra), the third is the unfolding view of the naked ascetics (Sutra), and the fourth is the contracting view of the Sthaviras (Sutra). (Sutra) There are also two views that the body depends on life: the body is the life itself, or life is different and the body is also different. The former is the naked ascetic (Sutra), especially in the 'Praise of Excellence' it says: 'The naked one says that life shrinks and grows according to the size of the body.' The Vedantists also believe this, they believe that everything is the self, as Jana and Yama declared. The latter is the Samkhya, who believes that life or self is knowledge, and that body and life are all matter. When the Samkhyas etc. were asked, they knew that all questions started from the self, and thought that the basis was not established and the characteristics were unreasonable, so they did not answer, therefore it is called the unanswered view, that is, the fourteen. In the 'Garland of Jewels' it says: 'If asked whether the world has an end, the Victorious One remains silent.' etc. Mind (is establishment, that is, saying 'exists'). Movement (is seeing as permanent). Gathering (is negation, that is, saying 'does not exist', is seeing as annihilation). Unfolding (is both, that is, both exists and does not exist). Is superimposition. Contraction (is defamation). (Is both cease, that is, neither exists nor does not exist, this is what Dakden Chandrakirti said.) Truly knows as it is. Etc. 'Etc.' includes the twenty views of the aggregates and the sixty-two wrong views etc. What are the twenty? Form (grasping as essence) self

ཡིན། གཟུག་ལ་བདག་(ཐ་དད་ལྡན་པར་ལྟ་)གནས། བདག་གཟུགས་ཡིན། བདག་ལ་གཟུགས་གནས་ པར་ལྟ་བ་བཞི་སྟེ་ཚོར་སོགས་བཞི་ལའང་དེ་ལྟར་སྦྱར་བས་ཉི་ཤུའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉི་ཤུ་ བོ་དུས་གསུམ་ལ་སྦྱར་བས་དྲུག་ཅུ་དང་ལོག་ལྟ་མཐར་འཛིན་གཉིས་བསྣན་པས་རེ་གཉིས་ ཏེ། དེ་གཉིས་ཚེ་སྔ་ཕྱི་དང་ལས་ལེགས་ཉེས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྐྱིད་སྡུག་ཡོད་པར་མི་ལྟ་བས་དུས་ གསུམ་དང་མི་སྦྱོར་(འབུམ་ཊཱིཀ་)གསུང་སྟེ་བརྟག་དགོས་སོ། །མདོ་ཚངས་པའི་དྲ་བ་དང་ས་ སྡེའི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱིས། དེའི་བསྡུ་བ་དང་། རྟོག་གེ་འབར་བ་སོགས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་སྔོན་གྱི་ 2-206 མཐའ་ལ་རྟོགས་པ་བཅོ་བརྒྱད། ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་བཞི་བཅུ་རྩ་བཞི་སྟེ་དང་པོ་ལ་ལྔ་ ཡོད་དེ། རྟག་དང་ཁ་ཅིག་རྒྱུ་(རྟག་དང་)མེད་དང་། །མཐའ་ལྡན་ནང་གི་རྣམ་གཡེང་ཅན་ནོ། །གཉིས་ པ་ལ། འདུ་ཤེས་ཡོད་དང་འདུ་ཤེས་མེད། །གཉིས་ཀ་མྱང་འདས་ཆད་སྨྲ་ལྔའོ། །རྒྱས་པར་ ཤེས་དགོས་སོ། །དེ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཕུང་བོ་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེའི་དེ་དག་གི་ཡུལ་ནི་མེད་ དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སེམས་གཡོ་བ་སོགས་དང་། དེ་ལས་གཞན་ཕུང་བོ་ལྔ་བོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ གཅིག་ཉིད་ཀྱིའམ་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ དང་། ཐུབ་པ་དེ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་བཞིན་རྟོགས་ཏེ་གཞན་ལ་བསྟན་ ཅིང་བརྡ་བཏགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་རྣམས་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པའི་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་ སློབ་ལམ་བཅུ་དྲུག་གིས་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་དེ་པའི་རྟོགས་པ་བཅུ་དྲུག་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ བཞིན་དུ་བྱང་སེའི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེས་དེ་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་ རྟོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟེ་མ་ནོར་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པས་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་བཅུ་དྲུག་ཡིན་ནོ། །(མདོར་ཉེར་གསུམ་གསུངས་ཤིང་། སྙིང་ཟླར་ཉི་ཤུ་རྩ་ གསུམ་མོ། །ཞེས་སོ། ། ) ཡང་དེ་པའི་རྟོགས་པ་བཅུ་དྲུག་བསྐྱེད་པར་མཚོན་ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱི་སོགས་ལྟར་ ཡང་ངོ་། །ཤེས་མཚན་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལ་སྦྱོར་བ་ནོར་ཞིང་སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་ཡོད་ལ་དེ་ དེས་བསྐྱེད་ཅེས་པ་ཨཱརྱ་སོགས་ཀྱི་དགོངས་པར་རུང་སྟེ། ཨཱརྱས། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་ པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གིས་དེ་པ་བསྐྱེད་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། སྟོང་ཉིད་སོགས་སྨོས། ཞེས་ དང་། སྙིང་པོ་མཆོག་ཏུ། ཅི་སྦྱོར་བ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་གསུམ་མེད་ཅིང་འབྲས་བུ་ནི་རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལའང་གསུམ་མེད་དོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་རྒྱུ་དེ་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་མོད་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའང་ཤེར་ཕྱིན་པར་བཏགས་པས་ན་འདིར་ ཡང་ཆོས་ཙམ་ལ་བཏགས་ནས་དེའི་ཐ་སྙད་དུ་གསུངས་པར་ཟད་དེ། དཔྱོད་

【現代漢語翻譯】 是。 於色蘊執著有我(認為具有差別)，認為我是色蘊，認為色蘊存在於我之中。如是四種見解，對於受等其餘四蘊也同樣適用，因此共有二十種。第二種是：將這二十種見解與過去、現在、未來三時相結合，得到六十種，再加上邪見和常見兩種，共計六十二種。這兩種見解不與三時相結合，因為它們不認為存在前世後世以及善惡業的苦樂果報（《十萬頌大疏》中如此說），需要仔細考察。如《梵網經》和《地論》的考察中所說，以及《正理滴論》等中所述，對於先前的邊見有十八種，對於後來的邊見有四十四種。對於前者有五種：常、一分常、無因、有邊、內擾亂。對於後者有：有想、無想、二俱非、斷滅論五種。需要詳細瞭解。 這些都是依賴於如幻的五蘊而產生的，它們的對象並不存在。以及心識的動搖等等。除此之外，五蘊的真如，是同一的真如，或者說，真如是遠離戲論的勝義。以及，佛陀如實證悟一切法的真如，並向他人開示和詮釋。這些都是通過證悟而瞭解的各種差別相，如同十六道智通過般若波羅蜜多生起佛陀的十六種證悟一樣，菩薩的一切智的結合也能生起這些證悟。因此，證悟如實地、無謬地揭示了，一切智的體性都包含在十六種智慧之中。（簡而言之，說了二十三種。《心月釋》中說是二十三種。）又如，佛陀示現生起十六種證悟，如同佛陀吉祥賢等一樣。 將智慧的體性僅僅與佛陀聯繫起來是錯誤的，因為阿羅漢也具有智慧，並且智慧也能生起智慧，這符合聖者的觀點。聖者認為，通過十六種道智的智慧，可以生起佛陀的智慧，並宣說了空性等。在《寶性論》中說：『如果說，道智沒有三種（自性、因、果），而果位的一切智也沒有三種，那該怎麼辦呢？』 確實如此，因為因能生果是結合的體性，但一切智也被稱為般若波羅蜜多，因此這裡也只是將法假立為般若波羅蜜多，並以其名義來宣說而已。』需要考察。

【English Translation】 Yes. There are four views related to clinging to the skandha of form as 'I' (perceiving it as having distinct characteristics): considering 'I' to be form, considering form to exist within 'I'. These four views are similarly applied to the other four skandhas (feeling, etc.), resulting in a total of twenty. The second is: combining these twenty views with the three times (past, present, future) yields sixty, and adding the two views of nihilism and eternalism results in sixty-two. These two views are not combined with the three times because they do not believe in the existence of happiness and suffering as the result of good and bad actions in previous and future lives (as stated in the 'Great Commentary on the Hundred Thousand Verses'), which requires careful examination. As stated in the 'Brahma Net Sutra' and the examination in the 'Earth Treatise', and as described in the 'Tarka-jvala' (Blazing Logic), etc., there are eighteen views related to the previous extreme and forty-four views related to the later extreme. For the former, there are five: permanence, partial permanence, causelessness, having boundaries, and internal distraction. For the latter, there are: having perception, not having perception, neither having nor not having perception, and annihilationism. It is necessary to understand them in detail. These arise dependent on the five skandhas, which are like illusions, and their objects do not exist. As well as the movement of mind, etc. Other than that, the suchness of the five skandhas is the same suchness, or suchness is the ultimate reality free from elaboration. And the Tathagata realizes the suchness of all dharmas as they are, and teaches and explains them to others. These are all the different aspects of knowledge that are understood through realization, just as the sixteen paths of learning generate the sixteen realizations of the Tathagata through the Prajnaparamita, so too, the combinations of all the knowledges of the Bodhisattvas also generate these realizations. Therefore, realization accurately and without error reveals that all the characteristics of knowledge are contained within the sixteen knowledges. (In short, twenty-three are mentioned. In the 'Heart Moon Commentary', it is twenty-three.) Also, like Buddhahri, etc., it is shown that the Tathagata generates sixteen realizations. It is wrong to associate the nature of knowledge only with the Buddhas, because even Arhats have knowledge, and knowledge can generate knowledge, which is in accordance with the views of the Aryas. The Aryas consider that the sixteen aspects of knowledge of the path generate the Tathagata, and then speak of emptiness, etc. In the 'Uttaratantra', it is said: 'If the path knowledge does not have three (nature, cause, result), and the omniscient knowledge of the result does not have three, what should be done?' It is true, because the cause generating the result is the nature of combination, but omniscient knowledge is also labeled as Prajnaparamita, so here too, it is only nominally labeled as dharma and spoken of in its terminology.' It needs to be examined.

པ་ཐོབ་པས་ 2-207 འཇུག་པར་མཚོན་པར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཞེས་པ་མཚན་ཉིད་ པ་མིན་ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ཏོ། ། གཉིས་པ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་མཚན་བཤད་ཟིན་དེའི་འོག་ཏུ་ལམ་ ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་མཚན་སྟོན་ནོ། །རྩ་བ་ལ། བཞེད་ཅེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན། ཤེས་ པའི་མཚན་ཉིད་བར་བ་བཅུ་དྲུག་གོ །གང་དུ་ན། ལམ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་རོ། ། ཡིན་པར་བཞེད་ཅེས་གྲོལ་སྡེ་གཉིས་འགྲེལ་ཆེན་འགྲེལ་ཆུང་དག་ལྡན་རད་ཀིར་དུ་འདོན་ ནོ། །བསྡུས་པ་ཡིན། ཞེས་ཟླ་སྙིང་གཉིས་སོ། །བཅུ་དྲུག་གང་ན། འགྲེལ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ བཤད་དེ། མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་ཞེས་ཀུན་ལ་སྦྱར་ཏེ། བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ ཆོས་རྣམས་དང་བྲལ་བས་སམ། (གནོད་འཇོམས་སོགས། ) དོན་དམ་པར་ངོ་བོས་དབེན་པས་སྟོང་ པ་དང་། རྟོག་པ་དང་སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་(གནོད་འཇོམས་སོགས་)ཞི་བའམ་དོན་དམ་ པར་རྒྱུའི་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། རྣམ་རྟོག་གི་སྨོན་པ་ཐམས་ཅད་བཏང་བས་ཕྱི་མ་ལ་མི་སྨོན་ ཞིང་ཡང་མཚམས་མི་སྦྱོར་བས་སམ། (ཀུན་གནོད་འཇོམས་འབུམ་ཊཱིཀ་ཞི་འབྱུང་། ) དོན་དམ་པར་འབྲས་ བུ་ལ་སྨོན་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ (སྙིང་མཆོག་)སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། འགག་པ་མེད་པ་དང་། སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་བསྡུས་པ་ དོན་དམ་པར་ཆགས་སོགས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང་། དད་སོགས་རྣམ་པར་བྱང་ བ་མེད་པ་དང་། སྒྱུ་མ་(གནོད་འཇོམས་སོགས། )སོགས་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་དངོས་པོའི་ཆོས་ མེད་པ་དང་། (གཟུང་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཟད་པས་དངོས་པོ་མེད་ཅེས་ཞི་འབྱུང་། ) བདེན་པའི་ངོ་ བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་གོ །དོན་དམ་པར་གནས་པའི་རྟེན་མེད་པས་དོན་དམ་པར་ མི་གནས་པ་དང་། དོན་དམ་པར་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས། (གནོད་འཇོམས། )ནམ་ མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ་དྲུག་དང་། གསེར་ནི། ཐ་མ་གསུམ་རིམ་བཞིན། (བརྒྱད་སྟོང་པར་དང་པོ་གཉིས་ 2-208 སྣང་། ) མྱང་འདས་དང་ཆོས་དབྱིངས་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་བཤད་དོ། །ཡུམ་ནི་ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོགས་ཚིག་ཇི་བཞིན་མདོར་ཡོད་དོ། །ཆོས་ཀུན་བདེན་ པས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ལྷ་དང་བདུད་ལ་སོགས་པས་དེ་མིན་དུ་རྣམ་པར་འཁྲུག་ཅིང་བསྒྱུར་ དུ་(དངོས་པོ་ཡོད་པའམ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་སུས་ཀྱང་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་)མེད་ པ་དང་། (དེ་མི་འགྱུར་བ་དང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་གནོད་འཇོམས་ གཉིས། ) མཚན་ཉིད་དེ་དག་ནི་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གཞན་ དུ་བྱ་བར་(རྒྱས་འབྲི

【現代漢語翻譯】 འཇུག་པར་མཚོན་པར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཞེས་པ་མཚན་ཉིད་པ་མིན་ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ཏོ། །——'འཇུག་པར་མཚོན་པར་བྱེད་པའོ'的意思是進入的象徵。這裡，'通達一切'並非指其特性。 གཉིས་པ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་མཚན་བཤད་ཟིན་དེའི་འོག་ཏུ་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་མཚན་སྟོན་ནོ། །——第二，先前的解釋是：在解釋了基礎智的智慧特徵之後，通過道智本身來展示智慧的特徵。 རྩ་བ་ལ། བཞེད་ཅེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན། ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་བར་བ་བཅུ་དྲུག་གོ །གང་དུ་ན། ལམ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་རོ། །——根本上說，'認為'是正確的。在哪裡呢？有十六種智慧的中間特徵。在哪裡被道智所涵蓋呢？ ཡིན་པར་བཞེད་ཅེས་གྲོལ་སྡེ་གཉིས་འགྲེལ་ཆེན་འགྲེལ་ཆུང་དག་ལྡན་རད་ཀིར་དུ་འདོན་ནོ། །བསྡུས་པ་ཡིན། ཞེས་ཟླ་སྙིང་གཉིས་སོ། །——'認為是'，在《解脫部》的兩個大釋和小釋中都有提到。'被涵蓋'，這是《月藏經》和《心經》的觀點。 བཅུ་དྲུག་གང་ན། འགྲེལ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་བཤད་དེ། མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་ཞེས་ཀུན་ལ་སྦྱར་ཏེ། བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་བྲལ་བས་སམ། (གནོད་འཇོམས་སོགས། )དོན་དམ་པར་ངོ་བོས་དབེན་པས་སྟོང་པ་དང་། རྟོག་པ་དང་སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་(གནོད་འཇོམས་སོགས་)ཞི་བའམ་དོན་དམ་པར་རྒྱུའི་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། རྣམ་རྟོག་གི་སྨོན་པ་ཐམས་ཅད་བཏང་བས་ཕྱི་མ་ལ་མི་སྨོན་ཞིང་ཡང་མཚམས་མི་སྦྱོར་བས་སམ། (ཀུན་གནོད་འཇོམས་འབུམ་ཊཱིཀ་ཞི་འབྱུང་། )དོན་དམ་པར་འབྲས་བུ་ལ་སྨོན་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་(སྙིང་མཆོག་)སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། འགག་པ་མེད་པ་དང་། སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་བསྡུས་པ་དོན་དམ་པར་ཆགས་སོགས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང་། དད་སོགས་རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པ་དང་། སྒྱུ་མ་(གནོད་འཇོམས་སོགས། )སོགས་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་དངོས་པོའི་ཆོས་མེད་པ་དང་། (གཟུང་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཟད་པས་དངོས་པོ་མེད་ཅེས་ཞི་འབྱུང་། )བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་གོ །དོན་དམ་པར་གནས་པའི་རྟེན་མེད་པས་དོན་དམ་པར་མི་གནས་པ་དང་། དོན་དམ་པར་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས། (གནོད་འཇོམས། )ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ་དྲུག་དང་།——十六種是什麼呢？結合解釋來說明，'顯而易見地知曉'適用於一切。由於遠離了孩童所執著的、被完全假設的法，或者（《摧毀障礙》等）由於在勝義諦中本質空虛而空性，以及所有的概念、戲論和特徵（《摧毀障礙》等）寂滅，或者在勝義諦中沒有原因的特徵，以及捨棄了所有虛妄的願望，因此不希求來世，也不再連線界限，或者（《一切摧毀障礙十萬頌釋》、《寂靜生起》）在勝義諦中證悟到沒有對果的希求，以及在勝義諦中一切法無自性（《心之精華》），因此沒有生，沒有滅，以及'等等'所包含的，在勝義諦中沒有貪執等一切煩惱，沒有信心等完全的清凈，以及如幻象（《摧毀障礙》等）等，在勝義諦中沒有實物的法，（《寂靜生起》說：由於所有能取所取等法都已滅盡，因此沒有實物。）《十萬頌釋》說：沒有真實的自性。由於在勝義諦中沒有存在的依據，因此在勝義諦中不住留，以及在勝義諦中遠離了一切特徵（《摧毀障礙》），如同虛空的特徵，這是六種。 གསེར་ནི། ཐ་མ་གསུམ་རིམ་བཞིན། (བརྒྱད་སྟོང་པར་དང་པོ་གཉིས་སྣང་། )མྱང་འདས་དང་ཆོས་དབྱིངས་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་བཤད་དོ། །ཡུམ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོགས་ཚིག་ཇི་བཞིན་མདོར་ཡོད་དོ། །——黃金是最後三種，依次（《八千頌》中前兩種顯現），被解釋為涅槃（梵文：nirvāṇa，梵文羅馬擬音：nirvana，漢語字面意思：寂滅），法界（梵文：dharmadhātu，梵文羅馬擬音：dharmadhatu，漢語字面意思：法之界），和如是性之智慧。佛母是空性的特徵。這些詞句在經文中都有。 ཆོས་ཀུན་བདེན་པས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ལྷ་དང་བདུད་ལ་སོགས་པས་དེ་མིན་དུ་རྣམ་པར་འཁྲུག་ཅིང་བསྒྱུར་དུ་(དངོས་པོ་ཡོད་པའམ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་སུས་ཀྱང་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་)མེད་པ་དང་། (དེ་མི་འགྱུར་བ་དང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་གནོད་འཇོམས་གཉིས། )མཚན་ཉིད་དེ་དག་ནི་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གཞན་དུ་བྱ་བར་(རྒྱས་འབྲི——一切法皆空性的法性，諸如天神和魔鬼等都無法擾亂和改變它（《十萬頌釋》說：因為沒有人能把它變成具有實物或能取所取的特徵），（《摧毀障礙》二者說：因為它不會改變，並且完全成立，不會顛倒。）這些特徵是天神、人類和阿修羅等世間眾生無法改變的（廣略…）。

【English Translation】 འཇུག་པར་མཚོན་པར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཞེས་པ་མཚན་ཉིད་པ་མིན་ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ཏོ། །——'Entering is symbolic.' Here, 'knowing everything' does not refer to its characteristic. གཉིས་པ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་མཚན་བཤད་ཟིན་དེའི་འོག་ཏུ་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་མཚན་སྟོན་ནོ། །——Secondly, the previous explanation is: after explaining the wisdom characteristic of the base knowledge, the wisdom characteristic is shown through the path knowledge itself. རྩ་བ་ལ། བཞེད་ཅེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན། ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་བར་བ་བཅུ་དྲུག་གོ །གང་དུ་ན། ལམ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་རོ། །——Basically, 'to consider' is correct. Where? There are sixteen intermediate characteristics of wisdom. Where is it encompassed by the path knowledge? ཡིན་པར་བཞེད་ཅེས་གྲོལ་སྡེ་གཉིས་འགྲེལ་ཆེན་འགྲེལ་ཆུང་དག་ལྡན་རད་ཀིར་དུ་འདོན་ནོ། །བསྡུས་པ་ཡིན། ཞེས་ཟླ་སྙིང་གཉིས་སོ། །——'To consider it as such' is mentioned in the great and small commentaries of the two sections of 'Liberation'. 'It is encompassed', this is the view of the two, the 'Moon Essence' and the 'Heart Sutra'. བཅུ་དྲུག་གང་ན། འགྲེལ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་བཤད་དེ། མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་ཞེས་ཀུན་ལ་སྦྱར་ཏེ། བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་བྲལ་བས་སམ། (གནོད་འཇོམས་སོགས། )དོན་དམ་པར་ངོ་བོས་དབེན་པས་སྟོང་པ་དང་། རྟོག་པ་དང་སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་(གནོད་འཇོམས་སོགས་)ཞི་བའམ་དོན་དམ་པར་རྒྱུའི་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། རྣམ་རྟོག་གི་སྨོན་པ་ཐམས་ཅད་བཏང་བས་ཕྱི་མ་ལ་མི་སྨོན་ཞིང་ཡང་མཚམས་མི་སྦྱོར་བས་སམ། (ཀུན་གནོད་འཇོམས་འབུམ་ཊཱིཀ་ཞི་འབྱུང་། )དོན་དམ་པར་འབྲས་བུ་ལ་སྨོན་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་(སྙིང་མཆོག་)སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། འགག་པ་མེད་པ་དང་། སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་བསྡུས་པ་དོན་དམ་པར་ཆགས་སོགས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང་། དད་སོགས་རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པ་དང་། སྒྱུ་མ་(གནོད་འཇོམས་སོགས། )སོགས་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་དངོས་པོའི་ཆོས་མེད་པ་དང་། (གཟུང་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཟད་པས་དངོས་པོ་མེད་ཅེས་ཞི་འབྱུང་། )བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་གོ །དོན་དམ་པར་གནས་པའི་རྟེན་མེད་པས་དོན་དམ་པར་མི་གནས་པ་དང་། དོན་དམ་པར་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས། (གནོད་འཇོམས། )ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ་དྲུག་དང་།——What are the sixteen? Explaining together with the commentary, 'manifestly knowing' applies to all. Because it is separated from all the dharmas that are conceived by children's field of activity, or (《Destroying Obstacles》, etc.) because it is empty in the ultimate sense due to being devoid of essence, and all concepts, elaborations, and characteristics (《Destroying Obstacles》, etc.) are pacified, or in the ultimate sense, there is no characteristic of cause, and by abandoning all aspirations of conceptualization, one does not aspire to the future, nor does one connect boundaries, or (《All Destroying Obstacles Hundred Thousand Verses Commentary》, 《Peaceful Arising》) in the ultimate sense, realizing that there is no aspiration for the result, and in the ultimate sense, all dharmas are without self-nature (《Essence of the Heart》), therefore there is no birth, no cessation, and what is included by the word 'etc.', in the ultimate sense, there is no defilement of attachment, etc., no complete purification of faith, etc., and like illusion (《Destroying Obstacles》, etc.), in the ultimate sense, there is no dharma of substance, (《Peaceful Arising》 says: because all phenomena such as grasping and being grasped have been exhausted, therefore there is no substance.) 《Hundred Thousand Verses Commentary》 says: there is no nature of truth. Because there is no basis for abiding in the ultimate sense, therefore it does not abide in the ultimate sense, and in the ultimate sense, it is separated from all characteristics (《Destroying Obstacles》), like the characteristic of space, these are six. གསེར་ནི། ཐ་མ་གསུམ་རིམ་བཞིན། (བརྒྱད་སྟོང་པར་དང་པོ་གཉིས་སྣང་། )མྱང་འདས་དང་ཆོས་དབྱིངས་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་བཤད་དོ། །ཡུམ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོགས་ཚིག་ཇི་བཞིན་མདོར་ཡོད་དོ། །——Gold is the last three, in order (the first two appear in the 《Eight Thousand Verses》), explained as nirvana (涅槃，梵文：nirvāṇa，梵文羅馬擬音：nirvana，漢語字面意思：寂滅), dharmadhatu (法界，梵文：dharmadhātu，梵文羅馬擬音：dharmadhatu，漢語字面意思：法之界), and the wisdom of suchness. The Mother is the characteristic of emptiness. These words are in the sutra as they are. ཆོས་ཀུན་བདེན་པས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ལྷ་དང་བདུད་ལ་སོགས་པས་དེ་མིན་དུ་རྣམ་པར་འཁྲུག་ཅིང་བསྒྱུར་དུ་(དངོས་པོ་ཡོད་པའམ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་སུས་ཀྱང་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་)མེད་པ་དང་། (དེ་མི་འགྱུར་བ་དང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་གནོད་འཇོམས་གཉིས། )མཚན་ཉིད་དེ་དག་ནི་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གཞན་དུ་བྱ་བར་(རྒྱས་འབྲི——The dharma nature of all dharmas being empty of truth, cannot be disturbed or changed by gods, demons, etc. (《Hundred Thousand Verses Commentary》 says: because no one can make it have the characteristics of substance or grasping and being grasped), (《Destroying Obstacles》 both say: because it does not change and is completely established without being reversed.) These characteristics cannot be changed by the world including gods, humans, and asuras (extensive and brief...).

ང་)མི་ནུས་སོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཉིད་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ བར་གྱིས་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་དམ་མ་བྱས་པ་དང་། མཚན་ཉིད་དེ་དག་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་ འདུས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ནས། རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །ཆོས་ཉིད་དེ་ཟག་པ་ཡོད་མེད། འཇིག་ རྟེན་ལས་འདས་མ་འདས་འདུས་བྱས་མ་བྱས་སོགས་སུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟེ་བརྟག་བྱར་ མེད་པ་དང་། མཚན་ཉིད་དེ་དག་ནི་མིའམ་མི་མ་ཡིན་པའམ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་ པ་མེད་པ་དང་། ཞེས་སོགས་སོ། །(འདུམ་མ་བྱས་ཀྱི་མ་ཡིན་ཏེ། ) མཚན་ཉིད་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ ནས་(འཇོམས་)གཟུགས་སོགས་(གནོད་འཇོམས་)ཀུན་རྫོབ་(འཇོམས་)ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་ བ་དང་། གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། ཞེས་སོགས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཟུགས་ སུ་རུང་བ་(མདོ་)ཚོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སོགས་དང་ཕུང་བོའི་མཚན་ཉིད་སྡུག་ བསྔལ་ཁམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྦྲུལ་གདུག་པ་སོགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པའི་བར་(འབུམ་ཊཱིཀ་)དོན་དམ་པར་མེད་པའོ། །གཟུགས་ སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། ནས། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་སྟེ་དེ་ དག་ནི་དེ་བས་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མངོན་རྫོགས་རྒྱས། ཞེས་སོ། །འདི་རྣམས་མངོན་སུམ་ དུ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་བཅུ་དྲུག་གིས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ 2-209 དག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟེ་མ་ནོར་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པས་ན་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ལམ་ ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་བཅུ་དྲུག་ཡིན་ནོ། །དག་སྙིང་ཟླར་དགུར་བཤད་དོ། ། གསུམ་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་མཚན་བཤད་པ་དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་ མཁྱེན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས། ཤེས་མཚན་སྟོན་ནོ། །རྩ་འགྲེལ་ལྷན་ཅིག་སྟེ། དེ་པ་དེ་ནི་ཉིད་ཀྱི་ ཆོས་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་རྒྱུར་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་སོ་ཞེས་ རྟོགས་པའི་སློབ་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྦྱོར་བའི་ཤེས་མཚན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ པ་མཐར་ཐུག་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཤེས་མཚན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ཀུན་ལ་སྦྱར་ཞིང་ཚུལ་དེ་ལམ་ ཤེས་ཀྱི་ཤེས་མཚན་ལའོ། །སངས་རྒྱས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཤེར་པའི་ཆོས་འདི་ལ་བརྟེན་ཅིང་ གནས་སོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམ་མཁྱེན་ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱིའོ། །ཉིད། ཆོས་གཉིས་ མེད་ཡེ་ཤེས་ལ་བརྟེན་ནས་སྤྱོད་ལམ་བཞིས་གནས་ཞེས་གསེར་རོ། །ཡུམ་འདི་དེ་པ་བསྐྱེད་ ཅིང་འཇིག་རྟེན་སྟོན་པ་ཡིན་པས་བྱས་པ་དྲིན་དུ་བཟོ་ཞིང་ལན་བླན་པའི་ཕྱིར་(ཀུན་འབུམ་ཊཱིཀ་) སྒོ་གསུམ་གྱིས་སམ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་གཟུང་བ་གུས་པར་བྱ་བ་སྟེ་བྱེད་པ་དང་། ཡུམ་ ཡོན་ཏན་གྱིས་ལྕི་བའི་བླ་མ་ཉིད་དུའམ་གོང་མར་བྱ་བའམ་བྱེད་པ་དང་། བསྙེན་བཀུར

【現代漢語翻譯】 ང་)不能。（藏文：མི་ནུས་སོ། །）等等。法性（藏文：ཆོས་ཉིད།）從色蘊（藏文：གཟུགས།）到一切智智（藏文：རྣམ་མཁྱེན།）之間，不會顯現地聚合或不聚合嗎？這些體性不是由色蘊聚合而成的。乃至一切智智之間。法性是有漏洞還是沒有漏洞？是超越世間還是不超越世間？是聚合而成還是非聚合而成等等，不會分別，即不可考察。這些體性是人或非人，是有漏洞還是沒有漏洞等等。（不是不聚合的。）沒有體性而證悟成佛（藏文：སངས་རྒྱས།）后，（摧毀）（藏文：འཇོམས།）色蘊等（摧毀）（藏文：འཇོམས།）世俗（摧毀）（藏文：ཀུན་རྫོབ།）的體性的種種差別，以及色蘊的體性等等。色蘊的體性是可變的（經部）（藏文：མདོ།），感受的體性是體驗等等，以及蘊的體性是痛苦，界的體性是毒蛇等等，乃至一切智智的體性是如實了知一切法（百論釋）（藏文：འབུམ་ཊཱིཀ་）在勝義諦中是不存在的。可變的體性，乃至一切智智的智慧的體性是現量，因此這些是比那更無自性的圓滿證悟。等等。這些現量證悟的知識的十六種行相的差別，如實地（藏文：ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ།）——即不錯謬地——闡明了道智（藏文：ལམ་ཤེས་པ།）的瑜伽，因此知識的體性是被道智所包含的十六種。總結為九種。 第三部分，連線：在闡述道智的知識體性之後，通過一切智智本身來展示知識體性。根本頌和註釋一起：依靠具有此法（藏文：ཆོས།）母般若波羅蜜多（藏文：ཤེར་ཕྱིན།）的自性，安住在現法樂住中，這是證悟的學道（藏文：སློབ་ལམ།）的證悟，是一切智智的瑜伽的知識體性。這樣，究竟的證悟是一切智智的知識體性。等等，將所有這些都聯繫起來，這種方式也適用於道智的知識體性。佛陀是這樣的：依靠並安住於此般若之法。等等。自性之法是一切智智，即佛吉祥（藏文：བུདྡྷ་ཤྲཱིའོ། །）。自性。依靠二無別智慧（藏文：ཡེ་ཤེས།），通過四種行為安住，即金（藏文：གསེར།）。此母產生彼者，並示現世間，因此爲了報答恩情，通過三門或具足功德來接受，即恭敬地去做，母親是功德深重的上師，或者要以上師為重，或者去做，以及承侍恭敬。

【English Translation】 ང་) Impossible. (Tibetan: མི་ནུས་སོ། །) Etc. Does the nature of reality (Tibetan: ཆོས་ཉིད།) from form (Tibetan: གཟུགས།) to omniscience (Tibetan: རྣམ་མཁྱེན།) manifestly aggregate or not aggregate? These characteristics are not aggregated by form. Up to omniscience. Is the nature of reality tainted or untainted? Transcendent of the world or not? Aggregated or unaggregated? Etc., without discrimination, i.e., not to be examined. Are these characteristics human or non-human, tainted or untainted? Etc. (It is not non-aggregated.) After awakening to Buddhahood (Tibetan: སངས་རྒྱས།) without characteristics, (destroying) (Tibetan: འཇོམས།) form, etc., (destroying) (Tibetan: འཇོམས།) the conventional (destroying) (Tibetan: ཀུན་རྫོབ།) characteristics, and the characteristics of form, etc. The characteristic of form is that it is changeable (Sutra) (Tibetan: མདོ།), the characteristic of feeling is experiencing, etc., and the characteristic of aggregates is suffering, the characteristic of realms is poisonous snakes, etc., up to the characteristic of omniscience, which is directly knowing all phenomena (Hundred Thousand Commentaries) (Tibetan: འབུམ་ཊཱིཀ་) in ultimate truth is non-existent. The characteristic of being changeable, up to the characteristic of the wisdom of omniscience, is manifest, thus these are more devoid of characteristics than perfect enlightenment. Etc. These sixteen aspects of the knowledge of manifest realization, accurately—i.e., without error—explain the yoga of the path knowledge (Tibetan: ལམ་ཤེས་པ།), thus the nature of knowledge is the sixteen aspects included in the path knowledge. Summarized as nine. Part three, connection: After explaining the knowledge characteristic of the path knowledge, the knowledge characteristic is shown through omniscience itself. Root verses and commentary together: Relying on the nature of having this Dharma (Tibetan: ཆོས།) mother Prajñāpāramitā (Tibetan: ཤེར་ཕྱིན།), dwelling happily in the present Dharma, this is the realization of the learning path (Tibetan: སློབ་ལམ།), the knowledge characteristic of the yoga of omniscience. Thus, the ultimate realization is the knowledge characteristic of omniscience. Etc., connecting all of these, this method also applies to the knowledge characteristic of the path knowledge. The Buddha is like this: relying on and dwelling in this Prajñā Dharma. Etc. The Dharma of self-nature is omniscience, i.e., Buddha Śrī (Tibetan: བུདྡྷ་ཤྲཱིའོ། །). Self. Relying on non-dual wisdom (Tibetan: ཡེ་ཤེས།), dwelling through the four activities, i.e., gold (Tibetan: གསེར།). This mother generates that one and shows the world, therefore, in order to repay the kindness, accepting through the three doors or possessing qualities, i.e., doing it respectfully, the mother is a guru of great qualities, or to regard the guru as important, or to do it, and to serve respectfully.

་གྱིས་ མཉེས་ཤིང་དགྱེས་པར་བྱ་བ་སྟེ་བྱེད་པ་དང་། ཡུམ་དེ་ལ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པར་ བྱེད་པ་དང་། ཆོས་ལ་རིམ་གྲོར་མཛད། བཀུར་སྟིར་མཛད་སྟི་སྟང་(ཕུ་དུད་ཅེས་པའང་ཡོད་)མཛད་ མཆོད་པར་མཛད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཡུམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་བྱེད་ པ་པོ་མེད་པས་མ་བྱས་པར་དང་། བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་ རྫོགས་རྒྱས་སོ། །ཞེས་སོ། །ཡུམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་བྱ་ཀུན་ཏུའམ་ཐམས་ཅད་དུ། ཡེ་ཤེས་ འཇུག་པར་མཁྱེན་པ་དང་མཁྱེན་པ་འཇུག་པར་དང་། (བྱེད་མེད་མཁྱེན་པའི་)ཡེ་ཤེས་(འབུམ་ཊཱིཀ་ )བྱས་(འབུམ་ཊཱིཀ་)པ་མེད་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པ་མེད་པའི་བརྡས་འཇུག་སྟེ། ཞེས་ 2-210 སོགས་སོ། །ཡུམ་ཉིད་དེ་པ་ལ་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་མཚན་མ་ཅིར་(འབུམ་ཊཱིཀ་ )ཡང་མ་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དོན་དམ་པ་མཐོང་བའོ་ཞེས་སྟོན་པར་མཛད་པ་(ཤེར་པ་འདིས་ སངས་རྒྱས་ལ་ཆོས་འགའ་ཡང་མཐོང་བྱར་མེད་པའི་ཆོས་སྟོན་ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱི། ནམ་གཟུགས་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ མི་འབྱུང་བ་དེའི་ཚེ་གཟུགས་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྟོན་ཞེས་སོགས་སོ། ། )དང་། གཟུགས་མཐོང་བ་མེད་པའི་ ཕྱིར་སྟོན་པའོ། །ནས། རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །ཡུམ་ཉིད་དེ་པ་ལ་ཕུང་བོ་ལྔ་སོགས་རྣམ་མཁྱེན་ བར་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་འཇིག་རྟེན་དུ་སྟོན་པར་མཛད་པ་དང་། (འཇིག་རྟེན་དུ་ སྟོང་པ། ཞེས་བརྗོད་དེ་འཇིག་རྟེན་དུ་ཅིས་སྟོང་པ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། ) ཕུང་བོ་ལྔ་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་འཇིག་རྟེན་ དུ་བརྗོད་དོ། །ནས། རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །ཡུམ་ཉིད་དེ་པ་དང་པོར་གདུལ་བྱར་བསྡུས་པའི་ སྐབས་(ཨཱརྱ་)སམ་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པའི་(གཞི་ཤེས་ཐོབ་པའི་འཕགས་པ་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། ། )དུས་ སུ་འཇིག་རྟེན་བདག་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་མཛད་དོ། །ཤེར་པ་ནི་དེ་པ་ལ་ འཇིག་རྟེན་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཡུམ་ཉིད་དེ་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་གྱུར་ པའམ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་(ལམ་ཤེས་ཐོབ་པའི་བྱང་འཕགས་ལ་འགྲེལ་ཆེན་)ལ་ཞུགས་པའི་དུས་སུ་འཇིག་རྟེན་ སྟོང་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་མཛད་དོ། །འཇིག་རྟེན་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་(ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་ དམ་པར་སྟོང་སྟེ་)མཛད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཡུམ་ཉིད་དེ་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་(འགྲེལ་ཆེན་)དུས་སུའམ་ མངོན་སུམ་ལ་(ཨཱརྱ་)ཞུགས་པའི་(རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་འགྲེལ་ཆེན་)དུས་སུ་འཇིག་རྟེན་སྟོང་ ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་མཛད་དོ། །ཤེར་པ་ནི་དེ་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་ སྟོན། ཞེས་སོགས་སོ། །(ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པས་བརྗོད་དང་ཤེས་མཛད་མངོན་ སུམ་མཛད། ཅེས་བུདྡྷ་ཤྲཱིའོ།

【現代漢語翻譯】 使之歡喜和高興，即去做；用鮮花等供養佛母；對法進行服侍；恭敬侍奉（也有稱為『服侍』的）；進行供養。這是（經文中的）說法。由於依靠佛母，一切法在勝義諦中無作者，因此是無作。因為無作者，所以被稱為無作，顯現圓滿。這是（經文中的）說法。由於依靠佛母，在一切所知境中，智慧得以進入，或者說知曉得以進入；（無作知）智慧（十萬頌釋）無作（十萬頌釋），以一切法無入的表徵而進入。等等。佛母本身，對於它，從色蘊到一切種智之間，無論什麼相（十萬頌釋）也沒有見到，唯有勝義諦的智慧才能見到，這樣進行開示（夏爾巴認為，此經開示了佛陀沒有見到任何法的法，如布達師利所說。何時，當以色為對境的識不生起時，因為沒有見到色，所以進行開示，等等）。並且，因為沒有見到色，所以進行開示。直到一切種智。佛母本身，對於它，五蘊等直到一切種智，在勝義諦中以空性的方式向世間開示。（在世間中空。這樣說，如果在世間中如何空，這樣說呢？）五蘊是空的，這樣在世間中宣說。直到一切種智。佛母本身，對於它，最初在調伏所化眾生時（聖者），或者說進入一方時（獲得基礎智的聖者，釋經中這樣解釋），世間自在等宣說空性。夏爾巴認為，對於它，在世間中宣說『是空的』。這是（經文中的）說法。佛母本身，對於它，完全成熟或者爲了某種目的（獲得道智的聖者，釋經中這樣解釋）而進入時，知曉世間是空性的。知曉世間是空的（即一切法在勝義諦中是空的）。這是（經文中的）說法。佛母本身，對於它，在解脫時（釋經），或者說在現證（聖者）時（獲得一切種智的佛陀，釋經中這樣解釋），現量見到世間是空性的。夏爾巴認為，對於它，開示『世間是空的』。等等。（通過聞思修生起三種智慧，因此說宣說、知曉、現證。這是布達師利的觀點。） Makes happy and pleased, that is, to do; to offer flowers and so on to the Mother; to serve the Dharma; to respect and attend (also called 'attending'); to make offerings. This is the saying (in the scripture). Because of relying on the Mother, all dharmas have no agent in the ultimate truth, therefore it is non-doing. Because there is no agent, it is called non-doing, manifesting completely. This is the saying (in the scripture). Because of relying on the Mother, in all knowable objects, wisdom is able to enter, or knowing is able to enter; (non-doing knowing) wisdom (Commentary on the Hundred Thousand Verses) non-doing (Commentary on the Hundred Thousand Verses), enters with the sign of no entry into all dharmas. And so on. The Mother herself, for it, from the form aggregate to omniscience, no characteristic whatsoever (Commentary on the Hundred Thousand Verses) is seen, only the wisdom of the ultimate truth can be seen, thus it is shown (Sharpa believes that this sutra shows the Buddha did not see any dharma, as Buddhashri said. When, when the consciousness that takes form as its object does not arise, because form is not seen, it is shown, and so on). And, because form is not seen, it is shown. Until omniscience. The Mother herself, for it, the five aggregates and so on until omniscience, in the ultimate truth, in the form of emptiness, is shown to the world. (Empty in the world. Saying this, if it is empty in the world, how is it said?) The five aggregates are empty, thus it is declared in the world. Until omniscience. The Mother herself, for it, initially when taming those to be tamed (Arya), or when entering one side (the Arya who has obtained the basic wisdom, as explained in the great commentary), the lords of the world and so on declare emptiness. Sharpa believes that, for it, it is declared in the world 'it is empty'. This is the saying (in the scripture). The Mother herself, for it, when fully matured or for a certain purpose (the Arya Bodhisattva who has obtained the path wisdom, as explained in the great commentary) enters, knows that the world is emptiness. Knows that the world is empty (that is, all dharmas are empty in the ultimate truth). This is the saying (in the scripture). The Mother herself, for it, at the time of liberation (commentary), or at the time of direct perception (Arya) (the Buddha who has obtained omniscience, as explained in the great commentary), directly sees that the world is emptiness. Sharpa believes that, for it, it shows 'the world is empty'. And so on. (Through hearing, thinking, and meditating, three wisdoms are generated, therefore it is said declaring, knowing, and directly perceiving. This is the view of Buddhashri.)

【English Translation】 Makes happy and pleased, that is, to do; to offer flowers and so on to the Mother; to serve the Dharma; to respect and attend (also called 'attending'); to make offerings. This is the saying (in the scripture). Because of relying on the Mother, all dharmas have no agent in the ultimate truth, therefore it is non-doing. Because there is no agent, it is called non-doing, manifesting completely. This is the saying (in the scripture). Because of relying on the Mother, in all knowable objects, wisdom is able to enter, or knowing is able to enter; (non-doing knowing) wisdom (Commentary on the Hundred Thousand Verses) non-doing (Commentary on the Hundred Thousand Verses), enters with the sign of no entry into all dharmas. And so on. The Mother herself, for it, from the form aggregate to omniscience, no characteristic whatsoever (Commentary on the Hundred Thousand Verses) is seen, only the wisdom of the ultimate truth can be seen, thus it is shown (Sharpa believes that this sutra shows the Buddha did not see any dharma, as Buddhashri said. When, when the consciousness that takes form as its object does not arise, because form is not seen, it is shown, and so on). And, because form is not seen, it is shown. Until omniscience. The Mother herself, for it, the five aggregates and so on until omniscience, in the ultimate truth, in the form of emptiness, is shown to the world. (Empty in the world. Saying this, if it is empty in the world, how is it said?) The five aggregates are empty, thus it is declared in the world. Until omniscience. The Mother herself, for it, initially when taming those to be tamed (Arya), or when entering one side (the Arya who has obtained the basic wisdom, as explained in the great commentary), the lords of the world and so on declare emptiness. Sharpa believes that, for it, it is declared in the world 'it is empty'. This is the saying (in the scripture). The Mother herself, for it, when fully matured or for a certain purpose (the Arya Bodhisattva who has obtained the path wisdom, as explained in the great commentary) enters, knows that the world is emptiness. Knows that the world is empty (that is, all dharmas are empty in the ultimate truth). This is the saying (in the scripture). The Mother herself, for it, at the time of liberation (commentary), or at the time of direct perception (Arya) (the Buddha who has obtained omniscience, as explained in the great commentary), directly sees that the world is emptiness. Sharpa believes that, for it, it shows 'the world is empty'. And so on. (Through hearing, thinking, and meditating, three wisdoms are generated, therefore it is said declaring, knowing, and directly perceiving. This is the view of Buddhashri.)

། ) ཡུམ་ཉིད་དེ་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་(ཕུང་ལྔའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ། ཞེས་ བུདྡྷ་ཤྲཱི། )བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །ཤེར་པ་ནི་དེ་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་ བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བར་སྟོན། ཞེས་སོགས་སོ། །ཡུམ་ཉིད་དེ་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་ཉོན་ 2-211 མོངས་པ་དང་ཉེ་ཉོན་ཞི་ཞིང་མཚན་མ་དང་རྣམ་རྟོག་མེད་དེ་ཞི་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཞེས་འབུམ་ ཊཱིཀ་གོ །ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱིའོ། །ཡུམ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་བསྟན་ནས་དེ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་དེ་པར་གྱུར་པས། (འབུམ་ཊཱིཀ) འཇིག་ རྟེན་འགོག་པའམ་འཇིག་རྟེན་ཕུང་བོ་ལ་མངོན་ཞེན་ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱིའོ། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་ཟག་ བཅས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཞེས་སོ། །(བུ་རིན། ) ཡུམ་ནི་དེ་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་ སྟོན་ནོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །(བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ། ) ཡུམ་ཉིད་དེ་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་འདི་དང་ཕ་རོལ་གྱི་ མཚན་མར་འཛིན་པའི་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)འདུ་ཤེས་འགོག་པ་སྟེ། ལ་ནི་བདུན་པའི་སྒྲའོ། །ཤེར་པ་ཟབ་ མོ་འདི་དེ་པ་ལ་(དོན་བསྡུས་) འཇིག་རྟེན་འདིའི་འདུ་ཤེས་སུ་མི་འགྱུར་ལ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཀྱི་ འདུ་ཤེས་སུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་སྟོན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་རྣམས་ནི་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ པའི་ཚུལ་ནི་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་མདོ་ལས་བཤད་དོ། །ཞེས་པ་འགྲེལ་ཏེ། འདི་རྣམས་ མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་སློབ་ལམ་བཅུ་དྲུག་གིས་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ ཀྱི་སྦྱོར་བ་དག་མཚོན། མཐར་ཐུག་པ་བཅུ་དྲུག་གིས་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་མཚོན་པར་བྱེད་པས་ ན་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། ། ༈ ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད། གཉིས་པ་ལ། བསྟན། བཤད་དོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། སྔར་བཤད་དེ་ལྟར་ བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དགུས། ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་བའི་སོ་སོ་རང་ གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་དངོས་སུ་བརྗོད་མི་ནུས་པས་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྟེ་སྤྱིའི་ཚུལ་ གྱིས་བརྗོད་དམ། གཅིག་ལས་གཅིག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་མ་བརྗོད་པར་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ ཉིད་དུ་སྟེ་སོ་སོར་སྤྱིར་བསྟན་ནས་ཤེས་པའི་རྣམ་པས་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་སྟེ་རྟོགས་པར་བྱས་ པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་པས། ཤེས་མཚན་གྱི་འོག་ཏུ་བར་ཚིགས་ པས་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་སྟོན་ནོ། །རྩ་འགྲེལ་ནི། བྱང་སེའི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། ཉན་ 2-212 རང་མཐོང་ལམ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་ཏེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་མི་མཉམ་པ་ལ་ སོགས་པ་བཅུ་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་ཞུགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་ པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་ཆོས་ཤེས་པ། རྗེས་སུ

【現代漢語翻譯】 因此，佛母（藏文：ཡུམ་ཉིད།）在彼岸世界（藏文：དེ་པ་ལ་འཇིག་རྟེན།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：超越五蘊的境界，如布達師利所說）中，示現了不可思議的境界。舍拉（藏文：ཤེར་པ་）闡釋說，『彼岸世界是不可思議的』。佛母在彼岸世界中，平息了煩惱和近取煩惱，沒有了相狀和分別念，示現了寂靜的境界，這是《十萬頌般若經》的註釋。法性（藏文：ཆོས་ཉིད།）平息了一切戲論，如布達師利所說。佛母在示現一切法自性本空之後，通過證悟它而到達彼岸世界。因此，《十萬頌般若經》的註釋中說，『彼岸世界是止息或執著於世間五蘊的境界』，如布達師利所說。或者說，彼岸世界是具有染污的世間事物。佛母示現了彼岸世界是空性。如布頓仁波切所說。佛母在彼岸世界中，止息了對此世和彼世的相狀的執著（如布達師利所說），這裡的『ལ་』是第七格助詞。這部甚深的舍拉（藏文：ཤེར་པ་）不會變成對此世的執著，也不會變成對彼世的執著，因此它示現了彼岸世界。這些都是全知（藏文：རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ།）的體性是智慧的特徵，如經中所說。這是對經文的解釋：這些通過現量證悟的智慧，以十六道（藏文：སློབ་ལམ་བཅུ་དྲུག）的智慧示現了全知的修行，最終以十六種究竟示現了全知，因此智慧的特徵被全知所涵蓋。 殊勝的特徵 第二部分是關於殊勝的特徵，分為『示現』和『解釋』兩部分。第一部分是關於『示現』：如前所述，通過九個過渡偈頌，智慧的特徵是瑜伽行者各自證悟的智慧，因為無法直接表達，所以以共同的體性來表達，或者以共同的方式來表達。沒有表達一個比另一個更殊勝，而是以共同的體性來表達，即分別以共同的方式示現，然後通過智慧的方式來區分，即理解所證悟的差別是必要的。因此，在智慧的特徵之後，通過過渡偈頌來示現殊勝的特徵。根本論和註釋是：菩薩（藏文：བྱང་སེ།）的見道（藏文：མཐོང་ལམ།）比聲聞（藏文：ཉན་）和獨覺（藏文：རང་）的見道更殊勝，因為有不可思議和不平等（藏文：མི་མཉམ་པ།）等十六種殊勝的特徵，以及具有苦等諦的行相，即法智忍（藏文：ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་）和法智（藏文：ཆོས་ཤེས་པ།），以及隨後的...

【English Translation】 Thus, the Mother (Tibetan: ཡུམ་ཉིད།) in the Other Shore World (Tibetan: དེ་པ་ལ་འཇིག་རྟེན།, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning: beyond the realm of the five aggregates, as Buddhaśrī said) shows the inconceivable realm. Śera (Tibetan: ཤེར་པ་) explains that 'the Other Shore World is inconceivable.' The Mother in the Other Shore World pacifies afflictions and near afflictions, without characteristics and discriminations, and shows the state of peace, which is the commentary of the Hundred Thousand Prajñāpāramitā. The nature of reality (Tibetan: ཆོས་ཉིད།) pacifies all elaborations, as Buddhaśrī said. The Mother, after showing that all dharmas are empty by nature, reaches the Other Shore World by realizing it. Therefore, the commentary of the Hundred Thousand Prajñāpāramitā says that 'the Other Shore World is the realm of cessation or attachment to the worldly five aggregates,' as Buddhaśrī said. Or, the Other Shore World is the contaminated worldly objects. The Mother shows that the Other Shore World is emptiness. As Buton Rinpoche said. The Mother in the Other Shore World stops the perception of grasping the characteristics of this world and the other world (as Buddhaśrī said), where 'ལ་' is the seventh case particle. This profound Śera (Tibetan: ཤེར་པ་) will not become attachment to this world, nor will it become attachment to the other world, so it shows the Other Shore World. These are all the characteristics of omniscience (Tibetan: རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ།) are the characteristics of wisdom, as the sutra says. This is the explanation of the sutra: these wisdoms that are directly realized, with the sixteen paths (Tibetan: སློབ་ལམ་བཅུ་དྲུག) show the practice of omniscience, and ultimately with the sixteen ultimates show omniscience, so the characteristics of wisdom are encompassed by omniscience. The Special Characteristics The second part is about the special characteristics, divided into 'showing' and 'explaining'. The first part is about 'showing': as mentioned before, through the nine transitional verses, the characteristics of wisdom are the wisdom realized by each yogi, because it cannot be directly expressed, it is expressed in a common nature, or in a common way. It does not express that one is more superior than the other, but expresses it in a common nature, that is, shows it separately in a common way, and then distinguishes it through the way of wisdom, that is, it is necessary to understand the differences of what is realized. Therefore, after the characteristics of wisdom, the special characteristics are shown through the transitional verses. The root text and commentary are: the path of seeing (Tibetan: མཐོང་ལམ།) of a Bodhisattva (Tibetan: བྱང་སེ།) is more superior than the path of seeing of a Śrāvaka (Tibetan: ཉན་) and a Pratyekabuddha (Tibetan: རང་), because there are sixteen special characteristics such as inconceivable and unequal (Tibetan: མི་མཉམ་པ།), and having the aspects of the truths such as suffering, that is, Dharma-jñāna-kṣānti (Tibetan: ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་) and Dharma-jñāna (Tibetan: ཆོས་ཤེས་པ།), and the subsequent...

་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་བཅུ་དྲུག་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་དེ་ འདྲིའི་ཤེས་བཟོད་བཅུ་དྲུག་ཆོས་ཅན། ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ལམ་ ཤེས་པ་ཉིད་དང་སོགས་པ་རྣམ་མཁྱེན་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་མཐོང་ལམ་དག་ཇི་བཞིན་དུ་མཚོན་པར་ བྱེད་པས་སོ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །(སྔར་བཤད་ལྟར་རོ། ། ) གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཡང་འདི་གཏན་ལ་དབབ་སྟེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་སྟོན་བྱེད་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ གསུམ་པོ་སྟོན་ནོ། །རྩ་འགྲེལ་ནི། བྱང་པའི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་དང་སོགས་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ སྦྱོར་བའི་ནང་ནས་དེའི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། གཞན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་རྣམས་ ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། བསམ་མི་ཁྱབ་བཅུ་དྲུག་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཤེས་ བཟོད་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ ཉིད་གང་གིས་དེ་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡིན་པར་ཁྱད་ཞུགས་སོ། །བཅུ་དྲུག་ གང་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་ལ་སོགས་པས་ལེགས་པར་ ཡོངས་སུ་གཟུང་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ ཡིད་རྣམ་ཤེས་འཁོར་བཅས་ཀྱི་(བརྒྱད་སྟོང་པར་བཤད་ཅིང་འགྲེལ་ཆེན་དང་ཞི་འབྱུང་སོགས། )བསམ་གྱིས་ མི་ཁྱབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་(མདོ་)དེ་པ་ཉིད་(མདོ་)རང་བྱུང་ཉིད་(མདོ་)རྣམ་མཁྱེན་(དེ་མེ་ལོང་ལ་ སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བཞི་ཞེས་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་འཆད་དོ། །ཞེས་འགྲེལ་ཆེན། )ཉིད་བསྐྱེད་པར་བྱེད་(མདོ་)པ་(འབུམ་ ཊཱིཀ་ཨཱརྱ་)དང་(མདོ་)སྡུག་བདེན་གྱི་ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་(མདོ་)མི་ཁྱབ་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ 2-213 པས་བྱང་སེའི་མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་དེ་ཉན་རང་གི་མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ ཆོས་བཟོད་པས་ཁྱད་པར་འཕགས་སོ། །ཞེས་བཅུ་དྲུག་རེ་རེ་ཆོས་ཅན་དུ་བྱ་ཞིང་དགོད་དོ། ། གང་དང་ཡང་མི་མཉམ་པ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་(མདོ་)ཀྱི་རྒྱུ་(འབུམ་ཊཱིཀ་)ཡིན་པ་དང་། སྡུག་ བདེན་གྱི་ཆོས་ཉིད་མཉམ་མེད་རྟོགས་པས་དང་། སེམས་ཅན་གང་གིས་ཀྱང་ཚད་(འབུམ་ཊཱིཀ་ སྙིང་)གཞལ་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་པ་རང་བྱུང་། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ ཡོན་ཏན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དང་། སྡུག་བདེན་གྱིས་ཆོས་ཉིད་ཚད་འདས་རྟོགས་པས་དང་། འདི་ སྙེད་ཅིག་གོ་ཞེས་གྲངས་ཀྱིས་བགྲང་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་སོགས་ (དེ་པ་རང་བྱུང་རྣམ་མཁྱེན་)ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་(ཨཱརྱ་)པ་དང་ཆོས་ཉིད་བགྲང་འདས་རྟོགས་པས་ སོ། །ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་གོ །ཨཱརྱ་ནི། ཚད་མས་གཞལ་ལས་འདས། ཞེས་སོ། །ཤེར་པ་འདི་ ནི་དོན་ཆེན་པོའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གནས

【現代漢語翻譯】 因為『知忍』（jñāna-kṣānti，ज्ञान्ति，ज्ञाणक्षान्ति，智忍）和『後知』（anvaya-jñāna， अन्वयज्ञान，安瓦亞吉那那，後知）的剎那具有十六種相。 因此，這十六種『知忍』和『後知』具有特殊性，因為它們如實地象徵著『道智』（mārga-jñāna，मार्गज्ञान，瑪爾嘎吉那那，道智）本身以及所有『一切種智』（sarvākāra-jñāna，सर्वाकारज्ञान，薩瓦嘎拉吉那那，一切種智）的結合之『見道』（darśana-mārga，दर्शनमार्ग，達爾夏那瑪爾嘎，見道）。』這是所說的。 （如前所述。） 第二部分，連線：再次確定這一點，什麼是『不可思議』（acintya，अचिन्त्य，阿金提亞，不可思議）等的特殊性？ 爲了說明這一點，展示了三個過渡性的偈頌。 根本和註釋：菩薩的『道智』等，在『一切種智』的結合中，其『見道』具有這樣的性質：它超越了其他聲聞等的道，因為它具有十六種『知忍』的剎那，這些剎那具有『不可思議』的特性。 因此，十六種自性中的哪一種使該道超越了其他道，從而進入了特殊性？ 哪十六種呢？圓滿正等覺佛陀和菩薩等完全接受並加持的，通過方便和智慧的力量，使心、意、識及其伴隨者（八千頌中說，以及大疏和寂靜生等）的『不可思議的佛陀自性』（acintya-buddhatva-svabhāva，अचिन्त्य बुद्धत्व स्वभाव，阿金提亞 布達特瓦 斯瓦巴瓦，不可思議的佛陀自性）得以生起（經），『如是性』（tathatā，तथता，塔塔塔，如是性）（經），『自生性』（svayambhū-tā，स्वयम्भूता，斯瓦揚布塔，自生性）（經），『一切種智』（sarvākāra-jñāna，सर्वाकारज्ञान，薩瓦嘎拉吉那那，一切種智）（經）（大疏中說，這是指如鏡智等四智。這是以前的老師們解釋的。）（大疏），『生起』（utpāda，उत्पाद，烏特巴達，生起）（經）和（十萬頌釋，阿雅）以及（經）通過直接證悟『苦諦』（duḥkha-satya，दुःखसत्य，杜卡薩提亞，苦諦）的『不可思議性』（acintyatā，अचिन्त्यता，阿金提亞塔，不可思議性），菩薩的『見道』之『苦法忍』（duḥkha-dharma-kṣānti，दुःखधर्मक्षान्ति，杜卡達爾瑪克香提，苦法忍）超越了聲聞和獨覺的『見道』之『苦法忍』。 因此，將每一個十六種都作為法性來陳述。 與任何事物都不相同，是圓滿菩提（經）之因（十萬頌釋），通過證悟無與倫比的『苦諦』之法性，以及任何眾生都無法衡量（十萬頌釋，心）的，完全超越的佛陀『如是性』、『自生性』、『一切種智』的功德之因，以及通過證悟超越衡量的『苦諦』之法性，以及超越數量計算的佛陀等（『如是性』、『自生性』、『一切種智』）的功德之因（阿雅），以及證悟超越計數的法性。 這是十萬頌釋。 阿雅是：超越了用量度來衡量。 這個智慧是爲了偉大的意義而存在的。

【English Translation】 Because the moments of 'knowledge-patience' (jñāna-kṣānti) and 'subsequent knowledge' (anvaya-jñāna) have sixteen aspects. Therefore, these sixteen 'knowledge-patience' and 'subsequent knowledge' have a special characteristic, because they truly symbolize the 'path-knowledge' (mārga-jñāna) itself and all the 'all-aspects-knowledge' (sarvākāra-jñāna) in conjunction with the 'seeing-path' (darśana-mārga).』 This is what is said. (As previously explained.) In the second part, the connection: Again, establishing this, what is the specialty of 'inconceivable' (acintya) and so on? To illustrate this, the three transitional verses are shown. Root and commentary: The Bodhisattva's 'path-knowledge' and so on, within the combination of 'all-aspects-knowledge', its 'seeing-path' has the nature that it surpasses the paths of other Śrāvakas and so on, because it has sixteen moments of 'knowledge-patience' that are characterized by 'inconceivability'. Therefore, which of the sixteen natures makes that path surpass others, thus entering into specialty? Which sixteen? The perfectly complete Buddha and Bodhisattvas, etc., are fully accepted and blessed, through the power of skillful means and wisdom, causing the mind, intellect, consciousness, and their retinue (as stated in the Eight Thousand Stanza, as well as the Great Commentary and Śāntarakṣita, etc.) to arise as the 'inconceivable Buddha-nature' (acintya-buddhatva-svabhāva) (Sūtra), 'suchness' (tathatā) (Sūtra), 'self-arisen nature' (svayambhū-tā) (Sūtra), 'all-aspects-knowledge' (sarvākāra-jñāna) (Sūtra) (The Great Commentary says that this refers to the four wisdoms such as mirror-like wisdom. This is what the previous teachers explained.) (Great Commentary), 'arising' (utpāda) (Sūtra) and (Hundred Thousand Stanza Commentary, Ārya) and (Sūtra) through directly realizing the 'inconceivability' (acintyatā) of the 'truth of suffering' (duḥkha-satya), the Bodhisattva's 'seeing-path' of 'suffering-dharma-patience' (duḥkha-dharma-kṣānti) surpasses the 'seeing-path' of Śrāvakas and Pratyekabuddhas of 'suffering-dharma-patience'. Therefore, each of the sixteen should be stated as a dharma-nature. Unequaled by anything, it is the cause of perfect enlightenment (Sūtra) (Hundred Thousand Stanza Commentary), through realizing the unequaled dharma-nature of the 'truth of suffering', and the Buddha 'suchness', 'self-arisen nature', 'all-aspects-knowledge' whose qualities cannot be measured by any sentient being (Hundred Thousand Stanza Commentary, Heart), and the cause of the qualities of the completely transcendent, and through realizing the dharma-nature of the 'truth of suffering' that transcends measurement, and the cause of the qualities of the Buddhas, etc. ('suchness', 'self-arisen nature', 'all-aspects-knowledge') that transcend numerical calculation (Ārya), and realizing the dharma-nature that transcends counting. This is the Hundred Thousand Stanza Commentary. Ārya is: Transcending measurement by measure. This wisdom exists for the sake of great meaning.

་སོ། །ནས། རབ་འབྱོར་(རང་ཉིད་མངོན་རྫོགས་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་ སྙིང་ཟླ། དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་མངོན་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བས་)སངས་རྒྱས་ཉིད་(ཆོས་རྣམས་ཇི་བཞིན་གསུང་ བས་ཞེས་གཉིས་ཀ་)དེ་པ་ཉིད་དང་(རང་ཉིད་སློབ་དཔོན་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་པས་ཞེས་ཞི་འབྱུང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ མངའ་བསྒྱུར་བས་ཞེས་སྙིང་ཟླ། )རང་བྱུང་ཉིད་དང་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་(ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་ཐོགས་མེད་པའི་ ཡེ་ཤེས་ཞེས་ཞི་འབྱུང་སྙིང་ཟླའོ། ། )བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། དེས་ན་ཤེར་པ་འདི་དེ་པ་དགྲ་བཅོམ་ཡང་ དག་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དོན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གནས་སོ། །ཞེས་སོགས་ཏེ་རྒྱུ་ མཚན་དང་པོའི་མདོའོ། ། (བསམ་པ་ལས་འདས་པ་དང་། མཉམ་པ་ལས་འདས་པ་དང་། གཞལ་བ་ལས་འདས་པ་དང་། གྲངས་ལས་འདས་པས་བསམ་མི་ཁྱབ་སོགས་བཞིར་ཨཱརྱ་ཞི་འབྱུང་སོགས། ) གཟུགས་ཀྱང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ སོགས། ནས། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ཏེ་རྟགས་ཟུར་ཕྱི་མའི་མདོའོ། ། ཀུན་འབྱུང་ཆོས་བཟོད་ སོགས་ནི། རྒྱལ་བོ་བཏང་སྙོམས་འདུག་ཅིང་བློན་པོ་ཀུན་བྱེད་ལྟར་(སྡུད་པར་)ཞེས་སོགས་བློན་ པོའི་དཔེས། འཕགས་པའི་གང་ཟག་གི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྡུད་པར་བྱེད་པས་དང་། ཤེར་ 2-214 པ་འདིར་ནི་ཕར་ཕྱིན་ལྔ་འདུས་སོ། །ནས། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་འདུས། ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟ་ ཇི་སྙེད་ཤེས་པའི་(ཨཱརྱ་དངོས་)མཁས་པ་སྟེ་དེ་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། སྔར་བློ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ སོ་སྐྱེ་དང་། བདེན་པ་མཐོང་བས་རིགས་པར་བྱ་བའམ་དེས་རིག་བྱ་ཤེས་པས་དང་། ཤེར་ པ་ནི་(རྣམ་རྟོག་གི་སྤྲོས་པ་)ཞི་ཞིང་(གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བས་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་)ཕྲ་བ་(ནི་དེ་ཁོ་ནའི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ ཕྱིར་རོ། །ཨཱརྱ། )འཛངས་པ་(ནི་མ་ལུས་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཨཱརྱའོ། ། )མཁས་པ་ཡིད་གསལ་བས་(ནི་ བདེན་པ་མཐོང་བས་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་པའི་ཤེས་པ་ཡོད་པའོ་ཞེས་བཙུན་པ་རྣམ་གྲོལ་སྡེའོ། ། )འཚལ་བར་ བགྱིའོ། །ཞེས་སོ། །ཉན་རང་སོགས་དང་ཐུན་མོང་མིན་པ་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་ པོ་ཡུལ་དུས་(དག་དངོས་)ཀྱིས་ཆོད་པའི་དངོས་པོ་ཕྲ་མོའམ་(གསེར་)ཀུན་བདེན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ ཟབ་མོ་ཡོངས་སུ་སྟེ་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པས་དང་། ཡང་ན་ཉན་རང་སོགས་ཀྱི་སྤངས་རྟོགས་ ཀུན་འདུས་པས་དེ་དང་ཐུན་མོང་མིན་པའམ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ ཞེས་མདོ་དོན་ནོ། །སྟོང་གསུམ་སྟོང་ཆེན་གྱི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་དང་རྗེས་འབྲང་ བརྒྱད་པ་ནས་དགྲ་བཅོམ་དང་རང་རྒྱལ་དུ་གྱུར་ཏེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ཤེས་དང་སྤོང་བ་ ཇི་སྙེད་མཆིས་པ་དང་ཤེར་པ་འདི་ལ་གདུགས་གཅིག་མོས་ཤིང་བསམ་སྟེ་གཞལ་བ་བརྟག་ དཔྱད་བྱས་པ་གཉིས་ནི་འདི་ཆེས་མཆོག་སྟེ་དད་རྗེས་འབྲང་ནས་སང

【現代漢語翻譯】 如是。乃至。 善現（梵文：सुभूति，羅馬：Subhūti，藏文：རབ་འབྱོར་，自己現證菩提之意），佛陀（梵文：बुद्ध，羅馬：Buddha，藏文：སངས་རྒྱས་，如實宣說諸法者），即是彼性（梵文：तथाता，羅馬：tathātā，藏文：དེ་པ་ཉིད་，自己無師而證菩提），自生性（梵文：स्वयंभू，羅馬：svayambhū，藏文：རང་བྱུང་ཉིད་，於一切法自在），一切智性（梵文：सर्वज्ञता，羅馬：sarvajñatā，藏文：རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་，於一切法無礙之智慧），不可思議。因此，此般若波羅蜜多能令諸如來阿羅漢正等覺之義不可思議，故能親近安住。如是等等，是第一個理由的經文。（超越思維，超越平等，超越衡量，超越數量，故不可思議等四種，如阿阇梨寂護等所說。）色亦不可思議等等，乃至，一切智性之間，是後半部分的經文。生起法忍等，如國王處於中庸，而大臣則如盡力收集（積累）一般，如大臣之譬喻。因其能收集一切聖者之功德，故此般若波羅蜜多中，五度皆已包含。乃至，包含至一切智性。如是。如所有性與盡所有性（梵文：यथाभूतं，羅馬：yathābhūtaṃ，藏文：ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་，阿阇梨真實）之智者，於此有二： पहले是智慧完全成熟的凡夫，以及因見真諦而應以理智辨別或以之認識所知。般若（梵文：प्रज्ञा，羅馬：prajñā，藏文：ཤེར་པ་，分別念之戲論）寂靜（遠離能取所取），微細（因其專注于唯一之義。阿阇梨），聰慧（因其專注于無餘之義。阿阇梨），智者以明晰之心（因見真諦而具有如所有性與盡所有性二者之智慧，如具戒解脫部所說）來尋求。如是。聲聞獨覺等所不共，非其行境之事物，以處所時間（等事物）所限定之微細事物（如黃金），或勝義諦之甚深法性完全地，即現量地知曉。或者，聲聞獨覺等之斷證皆包含于其中，故與彼等不共或超勝之智慧即是，如經義所說。三千大千世界之有情眾生，以及從隨行第八者至阿羅漢與獨覺，彼等一切所有之智慧與斷證，與此般若波羅蜜多以一傘蓋信奉並思考，衡量、考察，二者相比，此般若波羅蜜多最為殊勝，從信隨行至成佛。

【English Translation】 Thus. Further, Subhuti (one who has realized complete enlightenment himself), the Buddha (one who speaks about the dharmas as they are), is Suchness (being enlightened without a teacher), Self-existent (having dominion over all dharmas), Omniscience (wisdom without attachment to all dharmas), inconceivable. Therefore, this Prajnaparamita is close to the inconceivable meaning of the Tathagatas, Arhats, and Samyaksambuddhas, and abides near them. So on and so forth, is the sutra of the first reason. (Inconceivable because it transcends thought, transcends equality, transcends measurement, and transcends number, etc., as stated by Acharya Shantarakshita and others.) Form is also inconceivable, etc., up to Omniscience, is the sutra of the latter part. The arising of Dharma-kshanti, etc., is like a king remaining neutral while the ministers act like they are collecting (accumulating), like the metaphor of the ministers. Because it collects all the qualities of the noble beings, therefore, the five perfections are included in this Prajnaparamita. Up to, included in Omniscience. Thus. The wise one who knows as it is and as far as it is (Acharya Real), there are two types: first, the ordinary being whose wisdom is fully matured, and one who should be distinguished by reason or by knowing what is to be known by seeing the truth. Prajna (the proliferation of conceptual thought) is peaceful (because it is free from grasping and being grasped), subtle (because it focuses on the meaning of that alone. Acharya), intelligent (because it focuses on the meaning of all without exception. Acharya), the wise seek with a clear mind (because they have the wisdom of both as it is and as far as it is by seeing the truth, as stated by Bhikshu Namrol De). Thus. What is not common to the Hearers and Solitary Realizers, the subtle object limited by the place and time (etc.), or the profound nature of the ultimate truth, is fully, that is, manifestly known. Or, because all the abandonment and realization of the Hearers and Solitary Realizers are included in it, therefore, the wisdom that is uncommon or superior to them is itself, as the meaning of the sutra says. As many sentient beings as there are in the three thousand great thousand worlds, and from the eighth follower to the Arhat and Solitary Realizer, all the wisdom and abandonment that they possess, and if they venerate and contemplate this Prajnaparamita with one umbrella, measure and examine it, these two are the most excellent, from faith and following to Buddhahood.

ས་རྒྱས་ཀྱི་བར་ཀྱི་ཡེ་ ཤེས་དང་སྤོང་བ་གང་ཇི་ཙམ་པ་དེ་ནི་བྱང་པའི་(ས་བརྒྱད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་གནོད་འཇོམས་)མི་སྐྱེ་བའི་ ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་བཟོད་པར་འདུས་སོ། །ཞེས་སོ། །ཐེག་ཆེན་རང་གི་ལུགས་ལ་ ལྟོས་པ་སྟེ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་དང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མྱུར་དུ་སྒྲུབ་པ་ སྟེ། (འབུམ་ཊཱིཀ)འདི་ལ་བསླབས་ཤིང་བྱང་ཆེན་པོ་རྣམས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མྱུར་(འབུམ་ཊཱིཀ་)དུ་ འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་སོགས་སོ། །འགོག་པ་ཆོས་བཟོད་སོགས་ནི། ཀུན་རྫོབ་བདེན་ པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྲི་བ་མེད་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ 2-215 བརྟེན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་བ་མེད་པའི་ངོ་བོར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའམ་དོན་དམ་ པར་བྲི་གང་མེད་པའམ། ཡུམ་ལས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་ཡང་རང་བཞིན་གྱི་ མི་རྟོག་ཅིང་མི་འགྱུར་བ་བྲི་གང་མེད་ཅེས་འབུམ་ཊཱིཀ་གོ །ཤེར་པ་འདི་ནི་བྲི་བའམ་འཕེལ་ བར་ཡང་མི་གདའ་འོ། །ཞེས་སོ། །བ་དྲུས་མ་བེའུ་གཞོན་ནུ་མི་འདོར་བའི་དཔེས། ཆོས་སྨྲ་ བ་མི་གཏོང་ཞིང་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲག་ཏུ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་པས་དང་། བ་དྲུས་མ་ལྟར་བྱང་ཆེན་པོས་ཤེར་ཕྱིན་ ཟབ་མོ་འདིའི་དོན་དུ། ཞེས་ནས། ཆོས་སྨྲ་བ་མི་གཏོང་ན། ཞེས་སོགས་སོ། །ཡང་དག་པའི་ སྦྱོར་བས་བསྐལ་བ་དུ་མར་བསྒྲུབས་པའི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་ དང་། ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་མོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཡུམ་མཉན་ ཏེ་མོས་པ་ལ་སོགས་པས་ནན་ཏན་བྱེད་པ་བསྒྲུབ་པ་དང་། (རད་ཀིར་དངོས། ) ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་མོས་ པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་ནི། (རད་ཀིར། )ཡང་དག་འགྲུབ་པ་ ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཅིར་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་དམིགས་པ་སྟེ། གྲུ་ ཞིག་པ་ཤིང་ལེབ་སོགས་འཛིན་ན་རྒྱ་མཚོ་ལས་ཐར་བའི་དཔེས། འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་ རྒལ་བའི་དོན་གྱིས་གསུངས་སོ། །ཞེས་ཨཱརྱའོ། །བར་མ་དོར་བྱང་ཆུབ་ལས་ཉམས་པར་མི་ འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ལམ་ལ་ཆོས་བཟོད་སོགས་ནི། ལམ་གྱི་རྟེན་བྱང་པ་སྟེ་ཤེར་ ཕྱིན་དང་ཐབས་མཁས་སོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་སྨིན་པའི་རིམ་གྱིས་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ (གྱི་བར་མ་དོར་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མི་ལྟུང་)བ་སྟེ་(དཔེར་ན་)བུམ་པ་ལེགས་པར་ཚོས་པར་ཆུ་བླུགས་ཏེ་ ཁྱིམ་དུ་སོང་ན་བར་མ་དོར་མི་འཇིག་པ་བཞིན་ཞེས་དག་ལྡན་ཏེ་རད་ཀིར་ཡང་ངོ་། །ཡང་ན་ སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་དེ་ཉིད་བྱང་པའི་ལམ་གྱི་རྟེན་རིགས་དང་(སྔར་བཤད་ལྟར་) དེ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་བྱང་སེ་ལམ་པ་གང་ཟག་གི་རྟེན་དུ་ཡོད་པས་དང་། ཉན་ཐ

【現代漢語翻譯】 證悟地之間的智慧和斷證有多少，都包含在菩薩（進入第八地稱為損伏）對無生法的忍中。這是經文所說。就大乘自身宗派而言，依賴於此，爲了迅速成就神通和一切智智的智慧。（十萬頌釋）通過對此進行修學，偉大的菩薩們將迅速（十萬頌釋）成就無上菩提。等等。止息法忍等：所有世俗諦的法，從不減少地以世俗的方式存在；所有依賴於勝義諦的法，以不增不減的自性顯現證悟，或者勝義中無增無減。十萬頌釋說，般若波羅蜜多中產生三乘的果位，但自性不分別、不變異，無增無減。這部般若波羅蜜多既不減少也不增加。這是經文所說。以母牛不捨棄小牛犢為例：不捨棄說法者，以三輪清凈的智慧，精進修持佈施等波羅蜜多。如同母牛一樣，偉大的菩薩爲了這部甚深般若波羅蜜多的意義。從『不捨棄說法者』開始，等等。通過正確的修行，在無數劫中所積累的福德和智慧得以圓滿成就。僅僅聽聞這部甚深般若波羅蜜多，就會產生信樂。等等。通過聽聞般若波羅蜜多並生起信樂等而精進修持。（真實義）僅僅聽聞就生起信樂等，這些都將轉化為圓滿菩提。（真實義）『圓滿成就』中的『圓滿』是正確的。對一切法不作任何分別而觀想，如同破船抓住木板等就能渡過大海一樣。爲了超越輪迴大海的意義而宣說。這是阿阇梨所說。在中陰界也不會從菩提中退轉。等等。道上的法忍等：道的所依是菩薩，通過般若波羅蜜多和方便等，逐漸成熟眾生而成就佛果（在中陰界不會墮入下劣的菩提），例如，燒製完好的瓶子裝滿水帶回家，在中陰界也不會損壞一樣，這是正確的，真實義也是如此。或者，心的法界自性，即是菩薩道的所依種姓（如前所述），並且菩薩親證此自性，作為道行者的所依。聲聞 The wisdom and abandonment between the Buddha-fields, how much ever there is, is contained in the forbearance of the Bodhisattva (entering the eighth ground is called subduing harm) who has attained forbearance in the non-arising of phenomena. This is what the scriptures say. In terms of the Great Vehicle's own system, relying on it, for the sake of quickly accomplishing the wisdom of clairvoyance and omniscience. (Commentary on the Hundred Thousand Verses) By studying this, great Bodhisattvas will quickly (Commentary on the Hundred Thousand Verses) attain unsurpassed enlightenment. And so on. Cessation of Dharma-forbearance etc.: All phenomena of conventional truth, existing conventionally without decreasing; all phenomena relying on ultimate truth, manifestly realizing the nature of not increasing or decreasing, or in ultimate truth, neither increasing nor decreasing. The Commentary on the Hundred Thousand Verses says that although the fruits of the three vehicles arise from the Mother, the nature is non-conceptual and unchanging, without increasing or decreasing. This Prajnaparamita neither decreases nor increases. This is what the scriptures say. With the example of a mother cow not abandoning her young calf: not abandoning the preacher of the Dharma, with the wisdom of the three wheels being completely pure, diligently practicing generosity and other perfections. Like a mother cow, great Bodhisattvas for the sake of the meaning of this profound Prajnaparamita. Starting from 'not abandoning the preacher of the Dharma,' and so on. Through correct practice, the merit and wisdom accumulated over many eons are perfectly accomplished. Immediately upon hearing this profound Mother, one will develop faith. And so on. By listening to the Mother and generating faith etc., one strives diligently. (Actual meaning) Immediately upon hearing, generating faith etc., those will transform into perfect enlightenment. (Actual meaning) 'Perfect accomplishment' is correct. Focusing on all phenomena without any conceptualization, like a broken boat holding onto planks etc. to cross the ocean. It is spoken for the sake of crossing the ocean of samsara. This is what the Acharya said. One will not degenerate from enlightenment in the bardo. And so on. Dharma-forbearance etc. on the path: The basis of the path is the Bodhisattva, through Prajnaparamita and skillful means etc., gradually maturing sentient beings and attaining Buddhahood (one will not fall into inferior enlightenment in the bardo), for example, like a well-fired vase filled with water and taken home, it will not be destroyed in the bardo, this is correct, and so is the actual meaning. Or, the nature of the Dharmadhatu of the mind, that itself is the lineage that is the basis of the Bodhisattva's path (as previously explained), and the Bodhisattva who directly sees this, exists as the basis of the path-goer. Shravaka

【English Translation】 The wisdom and abandonment between the Buddha-fields, how much ever there is, is contained in the forbearance of the Bodhisattva (entering the eighth ground is called subduing harm) who has attained forbearance in the non-arising of phenomena. This is what the scriptures say. In terms of the Great Vehicle's own system, relying on it, for the sake of quickly accomplishing the wisdom of clairvoyance and omniscience. (Commentary on the Hundred Thousand Verses) By studying this, great Bodhisattvas will quickly (Commentary on the Hundred Thousand Verses) attain unsurpassed enlightenment. And so on. Cessation of Dharma-forbearance etc.: All phenomena of conventional truth, existing conventionally without decreasing; all phenomena relying on ultimate truth, manifestly realizing the nature of not increasing or decreasing, or in ultimate truth, neither increasing nor decreasing. The Commentary on the Hundred Thousand Verses says that although the fruits of the three vehicles arise from the Mother, the nature is non-conceptual and unchanging, without increasing or decreasing. This Prajnaparamita neither decreases nor increases. This is what the scriptures say. With the example of a mother cow not abandoning her young calf: not abandoning the preacher of the Dharma, with the wisdom of the three wheels being completely pure, diligently practicing generosity and other perfections. Like a mother cow, great Bodhisattvas for the sake of the meaning of this profound Prajnaparamita. Starting from 'not abandoning the preacher of the Dharma,' and so on. Through correct practice, the merit and wisdom accumulated over many eons are perfectly accomplished. Immediately upon hearing this profound Mother, one will develop faith. And so on. By listening to the Mother and generating faith etc., one strives diligently. (Actual meaning) Immediately upon hearing, generating faith etc., those will transform into perfect enlightenment. (Actual meaning) 'Perfect accomplishment' is correct. Focusing on all phenomena without any conceptualization, like a broken boat holding onto planks etc. to cross the ocean. It is spoken for the sake of crossing the ocean of samsara. This is what the Acharya said. One will not degenerate from enlightenment in the bardo. And so on. Dharma-forbearance etc. on the path: The basis of the path is the Bodhisattva, through Prajnaparamita and skillful means etc., gradually maturing sentient beings and attaining Buddhahood (one will not fall into inferior enlightenment in the bardo), for example, like a well-fired vase filled with water and taken home, it will not be destroyed in the bardo, this is correct, and so is the actual meaning. Or, the nature of the Dharmadhatu of the mind, that itself is the lineage that is the basis of the Bodhisattva's path (as previously explained), and the Bodhisattva who directly sees this, exists as the basis of the path-goer. Shravaka

ོས་ཀྱི་ 2-216 སའམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་བར་མ་དོར་ཉེ་ཞོར་མི་འགྱུར་ཏེ། མ་ཉེས་མ་ཉམས་པར་བླ་ མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གྲུ་ཟག་ལྷན་བྱས་པའི་དཔེས། སྨོན་ལམ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱུའི་ཚོགས་ པ་མཐའ་དག་ཚང་བ་དང་། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་གྲུ་ཤིན་ཏུ་བསྡམས་པ་ཞེས་སོགས་བླ་མེད་ རྫོགས་ཆུབ་ཏུ་བར་མ་དོར་ཉེ་ཞོར་མི་འགྱུར་བ་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཐེག་ཆེན་ གྱི་ཐབས་ཤེས་ཀྱིས་སམ་ཐེག་ཆེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་ཐབས་མཁས་ཀྱིས་སྲིད་ཞི་ ལས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལོན་པའི་རྒན་པོ་གཡས་གཡོན་ནས་སྐྱེས་བུས་ གཟུང་པའི་དཔེས། བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གནས་དེར་ཕྱིན་པར་ནུས་སོ། །ཞེས་ སོགས་སོ། །དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་(ཨཱརྱ་)ཉིད་མེད་པས་ཆགས་ཤིང་མངོན་པར་ ཞེན་པ་མེད་ཅིང་(ཨཱརྱ་)སྦྱིན་སོགས་ལ་འཁོར་(མདོ་)གསུམ་གྱི་རོ་མྱང་བ་མེད་པ་དང་སྟེ། བདག་ དང་བདག་གིར་མ་ལྟུང་བའི་སེམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་གཏོང་སོགས་དང་བདག་ནི་སྦྱིན་པ་གཏོང་ ངོ་འདི་ལ་གཏོང་ངོ་ཞེས་མི་སེམས་སོགས་དང་སྦྱིན་པས་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད། སོགས་ དང་། གང་དང་གང་བྱིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་བླ་མེད་རྫོགས་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་ཤིགས་ཞེས་སོགས་ སོ། །དེ་ལྟར་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་ པའི་བདེན་པ་བཞིའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་བཟོད་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ ཆོས་ཡིན་པས་དེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཤེས་བཟོད་བཅུ་དྲུག་རིམ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཞེས་པའོ། །བཅུ་དྲུག་གིས་ཁྱད་པར་ཞུགས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་དེ་དག་གིས་མཐོང་ལམ་ སོགས་ནི་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་བཅུ་དྲུག་དང་བྲལ་བའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྐྱེ་བ་ དང་ཡོངས་འཛིན་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གོ་སླ་བའི་ཕྱིར། འདིར་མངོན་ རྟོགས་རྒྱན་གྱིས་དངོས་སུ་མ་བཤད་དོ། ། 2-217 ༈ བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད། གསུམ་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་རྣམ་པར་བཅད་ པ་(སྟེ་རྟོགས་པར་བྱས་པའོ། ། )རྣམས་ཀྱི་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བར་ སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་ནོ། །རྩ་བ་ལ། ཞེས་བྱ་བ་ བཅུ་གཅིག་པོ་འདི་ནི་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། ཞེས་བྱ་སྟེ། གཞན་འགྲེལ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ བཤད་ན། བྱང་སེའི་གཞི་ཤེས་ཆོས་ཅན། མི་རྣམས་ཏེ་སྐལ་ལྡན་གྱི་གདུལ་བྱ་ལ་མ་འོངས་ པའི་ཕན་པ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་སྟེ། (མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ཕན་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པས་ཕན་པའི་བྱེད་པའོ། །རད་ཀིར། ) དེ་རྣམས་རྒྱུད་(མདོ་ཨཱརྱ་)ལྔ་ནས་བཏོན་ནས་མྱང་

【現代漢語翻譯】 或者，在成為正覺或獨覺的中間階段，不會接近或改變，而會毫不費力地證得無上菩提。等等。例如，像一艘裝備齊全的船，具備了祈願和智慧等所有波羅蜜多的圓滿因緣，就像一艘建造堅固的大船一樣，要知道，不會在中間階段接近或改變而證得無上圓滿菩提。等等。憑藉大乘的方便智慧，或者憑藉大乘善知識的善巧方便，從輪迴和寂滅中完全解脫出來。就像一百二十歲的老人被左右的人攙扶一樣，能夠到達無上圓滿菩提的境界。等等。在勝義諦中，一切法自性皆空（梵文：Ārya），因此沒有執著和顯現的貪戀，並且（梵文：Ārya）在佈施等行為中，沒有體驗到三輪（施者、受者、施物）（梵文：Sūtra）的滋味。以不執著于自我和他物的心態進行佈施等行為，不認為『我正在佈施，我正在給這個東西』，也不因佈施而生起驕慢之心。等等。無論佈施了什麼，都將其迴向于無上圓滿菩提。等等。因此，所謂的『十六自性』，是指苦等四諦的十六種行相，因為它們是具有四諦境界的十六種剎那智的特殊法，所以要依次瞭解這十六種由其所區分的智。這就是所謂的『十六自性』。因為這十六種行相的差別，聲聞乘的見道等，與之前所說的十六種差別相分離，會產生執著和缺乏引導等特徵，所以很容易理解。因此，《現觀莊嚴論》中沒有直接闡述。 第三，作用的特徵。連線：什麼是通過特徵的特徵來區分（即理解）的各種作用的特徵？通過兩個過渡偈頌來闡述作用的特徵。根本頌：這十一個『是』，是作用的特徵。也就是說，與釋論一起解釋：菩薩的基智，對於那些有緣的應化眾生，能夠帶來未來的利益（通過展示涅槃之路的利益，這就是作用。Rādakir）。將他們從五種（梵文：Sūtra Ārya）中解脫出來，並引導他們走向涅槃。

【English Translation】 Or, in the intermediate state of becoming a Pratyekabuddha or Buddha, one will not approach or change, but will effortlessly attain unsurpassed Bodhi. Etc. For example, like a well-equipped ship, possessing all the complete causes of the perfections such as aspiration and wisdom, like a very tightly constructed great ship, know that one will not approach or change in the intermediate state and attain unsurpassed perfect Bodhi. Etc. By means of the skillful wisdom of the Mahayana, or by the skillful means of a Mahayana spiritual friend, one is completely liberated from samsara and nirvana. Like an old man of one hundred and twenty years being supported by people on the left and right, one is able to reach the state of unsurpassed perfect Bodhi. Etc. In the ultimate truth, all dharmas are empty of inherent existence (Sanskrit: Ārya), therefore there is no attachment or manifest clinging, and (Sanskrit: Ārya) in giving etc., there is no experience of the taste of the three wheels (giver, receiver, and gift) (Sanskrit: Sūtra). Giving etc. with a mind that does not cling to self and others, not thinking 'I am giving, I am giving this thing,' and not becoming arrogant because of giving. Etc. Whatever is given, dedicate it all to unsurpassed perfect Bodhi. Etc. Therefore, the so-called 'sixteen natures' refers to the sixteen aspects of the four truths such as suffering, because they are the special dharmas of the sixteen moments of wisdom that have the realm of the four truths, so one should understand these sixteen wisdoms that are distinguished by them in order. This is what is meant by 'sixteen natures.' Because of the difference of these sixteen aspects, the path of seeing etc. of the Shravakas, being separated from the sixteen differences mentioned earlier, will give rise to clinging and lack of guidance etc., so it is easy to understand. Therefore, the Abhisamayalankara does not directly explain it. Third, the characteristic of function. Connection: What is the characteristic of the various functions that are distinguished (i.e., understood) by the characteristic of characteristics? The characteristic of function is explained through two intervening verses. Root text: These eleven 'is' are the characteristic of function. That is to say, explained together with the commentary: The base wisdom of a Bodhisattva, for those fortunate disciples, is able to bring about future benefits (by showing the benefit of the path of Nirvana, this is the function. Rādakir). Liberating them from the five (Sanskrit: Sūtra Ārya) and leading them towards Nirvana.

འདས་(མདོ་ཨཱརྱ་)ལ་འགོད་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ ན། བྱང་ཆེན་པོ་འཇིག་རྟེན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན་(རབ་འབྱོར་)འདི་ལ་བྱང་ཆེན་པོ་ སེམས་ཅན་རྣམས་འགྲོ་བའི་རྒྱུད་ལྔ་ནས་ཡོངས་སུ་བཏོན་ཞིང་མི་འཇིགས་པའི་ཐང་བདེ་བ་ མྱང་འདས་ལ་རབ་ཏུ་འགོད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཅན། དེ་ལ་ཚེ་འདིའི་བདེ་བ་སྒྲུབ་སྟེ། (མྱ་ ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་བདེ་བ་ལ་འཇོག་པས་བདེ་བའི་བྱེད་པའོ། །རད་ཀིར། )དེ་རྣམས་(སེམས་ཅན་རྣམས་ཞེས་མདོ་)སྡུག་ བསྔལ་དང་ཡིད་(མདོ་ཨཱརྱ་)མི་བདེ་དང་འཁྲུག་པ་ལས་བཀྲོལ་ནས་མྱང་འདས་ལ་འགོད་(མདོ་ ཨཱརྱ་)པས་སོ། །མདོ་ནི། རྟགས་དེ་ཉིད་དོ། །དེ་ཆོས་ཅན། དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་ (སེམས་ཅན་རྣམ་པར་ལྟུང་བ་ལས་སྐྱོབ་པ་སྟེ་སྐྱོབ་པ་ནི་ཆོས་སྟོན་པ་སྟེ་ཞེས་རད་ཀིར་ཨཱརྱའོ། ། )དེ་རྣམས་འཁོར་བའི་ སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་ཅིང་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་ཆོས་སྟོན་པས། (ཀུན་ཨཱརྱ། ) ལས་ཉོན་གྱི་ རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པའི་སྡུག་བསྔལ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་མྱང་འདས་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའི་ དོན་གྱིས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་གང་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ་དེ་དག་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་ སྐྱོབ་ཅིང་དེ་དག་སྤངས་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཏེ་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་དེ་ཐོས་ནས་རིམ་ གྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར། ཞེས་སོ། །ཕན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་ པ་གསུམ་ཆོས་ཅན། བྱང་སེའི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་མཛད་ 2-218 པ་འཕྲིན་ལས་ཡིན་པས་སོ། །ཨཱརྱ་ནི་དང་པོ་དགུ་ཅར་གཞི་ཤེས་ཀྱི་བྱེད་པར་འཆད་དོ། ། ལམ་ཤེས་ཆོས་ཅན། དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་སྒྲུབ་པར་མཛད་དེ། (འཇིགས་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་རྣམས་ འཇིགས་པ་ལས་གྲོལ་བས་སྐྱབས་ཞེས་རད་ཀིར། ) དེ་རྣམས་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་སོགས་ལས་བསྒྲལ་ནས་ལྷག་ མེད་མྱང་འདས་ལ་འགོད་པས་གཏན་ཏུ་ཕན་པ་སྒྲུབ་པས་སོ། །སེམས་ཅན་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ དང་། ནས། (རྒ་ན་འཆི་མྱ་ངན་སྨྲེ་སྔགས་འདོན། སྡུག་བསྔལ་ཡིད་མི་བདེ་འཁྲུག་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་དེ་ལས་གྲོལ་ཞིང་། ) ཕུང་བོ་མ་ལུས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་ཟློ་སྟེ། ཞེས་སོགས་སོ། ། ཆོས་ཅན། དེ་རྣམས་གྱི་གནས་མཛད་དེ། (སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་སུ་ཉེ་བར་གནས་པས་གནས་ཞེས་ རད་ཀིར། ) དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་འདྲེ་འབྲེལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཆོས་བསྟན་ནས། དེ་ལྟར་(ཨཱརྱ་དོན་)དངོས་སུ་རྟོགས་པ་ལ་འགོད་པའི་སྒོ་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ བཟློག་པར་མཛད་པས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་འདྲེ་བ་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་ཏེ། ནས། འདྲེ་བ་ མེད་པ་ནི་འབྲེལ་བ་མེད་པའོ། །འབྲེལ་བ་མེད་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི་འགག་ པ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །(འ

【現代漢語翻譯】 安立於寂滅（指《聖道經》）。如何安立呢？ （善現）菩薩爲了利益世間而入世，是因為菩薩將眾生從五道輪迴中解脫出來，並安立於無畏的安樂寂滅之中。 法：爲了獲得今生的安樂（將寂滅之道安立於安樂之中，是安樂的製造者）。 將他們（指眾生，經文中說）從痛苦、不悅和爭鬥中解脫出來，並安立於寂滅之中。 經文是：那就是那個徵象。 法：他們會成為那些眾生的救護者（從墮落中救護眾生，救護者是說法者）。 他們說法，將眾生從輪迴的痛苦中救護出來，使他們不再受生。（一切聖者）通過證得沒有業和煩惱的異熟果的無苦自性寂滅，來成辦此事。 無論是什麼樣的痛苦，他們都會救護眾生脫離這些痛苦，爲了斷除這些痛苦而說法，眾生聽聞這些法后，逐漸通過三乘而證得寂滅。 利益等三種作用，法：是菩薩了知一切所知之基礎的作用，因為他的事業就是利他事業。 聖者最初將九種作用都解釋爲了知基礎的作用。 道智，法：他成辦了那些眾生的救護（將處於恐懼中的眾生從恐懼中解脫出來，是救護）。 他將他們從生老病死等中解脫出來，並安立於無餘寂滅之中，從而成辦了永久的利益。 眾生是生之法，乃至（衰老、疾病、死亡、悲傷、哭泣、痛苦、不悅、爭鬥之法都從中解脫出來）。 在無餘寂滅的法界中寂滅。 法：他成為他們的住所（因為他作為所有眾生的住所而存在）。 通過如實宣說諸法無合離、無生滅的真諦之法，從而通過安立於如實證悟來遣除他們的痛苦之因。 宣說諸法無合離之法，乃至，無合離即是無關聯，無關聯即是無生，無生即是無滅。

【English Translation】 Establishing in Nirvana (referring to the 'Arya Sutra'). How is it established? (Rabjor) Bodhisattvas enter the world to benefit beings, because Bodhisattvas liberate beings from the five realms of cyclic existence and establish them in the fearless, blissful Nirvana. Dharma: To achieve happiness in this life (establishing the path of Nirvana in happiness is the maker of happiness). Liberating them (referring to beings, as stated in the sutra) from suffering, displeasure, and strife, and establishing them in Nirvana. The sutra is: That is that sign. Dharma: They will become the protectors of those beings (protecting beings from falling, the protector is the one who speaks the Dharma). They teach the Dharma, rescuing beings from the suffering of samsara and preventing them from being reborn. (All Aryas) accomplish this by attaining Nirvana, the nature of non-suffering without the results of karma and afflictions. Whatever kind of suffering there may be, they will protect beings from these sufferings, and teach the Dharma to eliminate these sufferings. After hearing this Dharma, beings gradually attain Nirvana through the Three Vehicles. The three actions of benefiting, etc., Dharma: are the actions of the Bodhisattva's basis of knowing all knowable things, because his work is altruistic activity. The Aryas initially explained all nine actions as the action of knowing the basis. Path Wisdom, Dharma: He accomplishes the protection of those beings (liberating beings in fear from fear is protection). He liberates them from birth, aging, sickness, death, etc., and establishes them in the Nirvana without remainder, thereby accomplishing permanent benefit. Beings are subject to birth, and even (aging, sickness, death, sorrow, weeping, suffering, displeasure, strife are all liberated from this). Nirvana in the realm of Dharma without remainder. Dharma: He becomes their dwelling (because he exists as the dwelling of all beings). By truly proclaiming the Dharma of the ultimate truth that all phenomena are without combination and separation, without arising and ceasing, thereby eliminating the cause of their suffering by establishing them in true realization. Teaching the Dharma that all phenomena are without combination and separation, and even, without combination and separation is without connection, without connection is without arising, without arising is without ceasing.

ཁོར་བར་སོང་བ་རྣམས་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་བྱེད་པ་མགོན་ཞེས་རད་ཀིར། ) ཆོས་ཅན། དཔུང་གཉེན་སྒྲུབ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་དོན་དམ་པར་འཁོར་འདས་བདེན་མེད་དུ་ མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒྲུབ་པར་མཛད་པས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་ ཕ་རོལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་མ་ཡིན་ནོ། །ནས། རྣམ་མཁྱེན་ཀྱི་བར་རོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཕ་ རོལ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །ནས། རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །བྱང་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་ ཞི་བ་ལ་རྟོག་ཀྱང་སེམས་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་སོགས་དང་། སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་དེ་ལྟར་ཞི་ བ་དང་བཟང་བ་དེ་དག་བཤད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་དཀའ་བ་བྱེད་པ་སྟེ། ནས། དེ་ ལྟར་ན་དཔུང་གཉེན་དུ་འགྱུར། ཞེས་སོ། །ཆོས་ཅན། དེ་རྣམས་ལ་གླིང་སྒྲུབ་སྟེ། (འདོད་ཆགས་ལ་ སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱ་མཚོར་འབྱིང་བ་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་སྐམ་སར་འཇོག་པ་སྟེ་གླིང་གི་བྱེད་པའོ། །ཞེས་རད་ཀིར། ) ཆུས་ 2-219 བཅད་པའི་སྐམ་ས་(ནི་གླིང་)དང་ཆོས་མཐུན་པར་སྲེད་པ་ཟད་པ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ དང་འགོག་པ་དང་མྱང་འདས་(པ་ནི་གླིང་དེ་)སྟོན་པའི་(ཀུན་ཨཱརྱ་)སྒོ་ནས་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་(གསེར་)རྟོགས་པ་སྟེ་ཐོབ་པའི་རྟེན་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ་རྒྱུ་བྱེད་པས་སོ། །(འབུམ་ ཊཱིཀ་དུ་དཔེར་ན་ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོའམ་འབབ་ཆུ་ཕྲ་མོའམ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་ན་སེམས་ཅན་གྱི་གནས་སུ་རུང་བའི་ཐང་མཐའ་ ཆུས་འཁོར་བ་ལ་གླིང་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དག་ཐུབ་ཏུ། ཆུ་བོ་དང་རྒྱ་མཚོའི་ཕྱོགས་ཆུས་ཡོངས་སུ་གཅད་པ་གླིང་ཡིན་པ་བཞིན་ དུ་(དག་ལྡན་)(འདི་ཕན་ཐུབ་དགོངས་)སྔོན་གྱི་མཐའ་འཁོར་བ་དང་ཕྱི་མའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའམ་ ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ནས་མྱང་འདས་ཀྱི་བར་ཡིན་ཞིང་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་ གླིང་ངོ་། །མ་རིག་པའི་སྒོང་ངའི་སྦྲུབས་སུ་བཅིངས་པ་རྣམས་སྣང་བར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་གླིང་སྟེ་སྒྲོན་མ་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ གླིང་གི་སྐད་དོད་དྭི་བ་ཞེས་པའི། ཝ་ཡིག་ཕྱིས་པའོ། །གཞན་ཡང་གླིང་ཐོབ་པར་བྱེད་དུ་འཇུག་པས་གླིང་སྟེ་དེའི་ལས་ཀྱང་གླིང་ སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་འཁྲིད་པར་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་གླིང་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་མོ་ཞེས་ དཔང་ལོཙྪས་བསྒྱུར་རོ། ། ) གཟུགས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་ཆད་དོ། །ནས། རྣམ་མཁྱེན་བར་དང་། སྲེད་པ་ཟད་པ་དང་ཞེས་སོགས་ནས། དེ་ལྟར་ཞི་བ་དང་བཟང་བོའི་ ཆོས་སྟོན། ཞེས་སོགས་སོ། །(རྣམ་པར་ལྟུང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཆོས་བསྟན་པས་བསྡུས་པས་ཏེ། ཡོངས་འདྲེན་ གྱི་བྱེད་པའོ། །རད་ཀིར། )ཆོས་ཅན། དེ་རྣམས་ཉེས་པའི་གནས་ནས་ཡོན་ཏ

【現代漢語翻譯】 （使漂泊者具備功德，故名為怙主。——Ra-dki-ra） 法。是親友，因為能幫助他們如實證悟輪涅無二的真諦智慧。從『色之彼岸非色』到『一切智智』。在『色之彼岸無分別』到『一切智智』。對於如此寂靜的大菩提，即使思維也不會心生退怯等等。以及，從佛陀那裡聽聞如此寂靜和美好的法，並決意宣說，這是難行。因此，成為親友。 法。是洲渚，（使沉溺於貪欲等煩惱大海的眾生安住於法的陸地，即為洲渚的作用。——Ra-dki-ra）如同被水隔絕的陸地（是洲渚）一般，通過宣說貪愛止息、離貪、寂滅和涅槃（是洲渚），從而使自他證悟增上生和決定勝（黃金），即獲得所依之體性，是因。 （《十萬頌釋》中說，譬如大河或小溪，或大海之中，有可供眾生安住的四面環水的平地，稱為洲渚。——《淨治能斷》。如水流和海洋被水完全隔絕是洲渚一樣，（具足清淨）（此處應為能斷之意）以前的輪迴和之後的涅槃完全隔絕，或一切法，即從它們的空性不可得直到涅槃，並使之獲得，故為洲渚。使束縛於無明卵殼中的眾生顯現光明，也是洲渚，因為與燈相合。洲渚的梵語是dvīpa，省略了va字。此外，使獲得洲渚，故為洲渚，其作用也是洲渚。例如，引導至涅槃珍寶洲。因此，洲渚有三種。——榜羅札瓦譯。） 色的前際和後際完全斷絕。從『一切智智』之間，以及從貪愛止息等等，到宣說如此寂靜和美好的法等等。（通過宣說法來攝受墮落的眾生，即為引導的作用。——Ra-dki-ra） 法。能使他們從罪惡之處獲得功德。

【English Translation】 (Those who go to the periphery are made virtuous, hence the protector is called Rad-ki-ra.) Dharma. It is a companion, because it helps them to actually realize the wisdom of the equality of samsara and nirvana as being without inherent existence. From 'that which is beyond form is not form' to 'omniscience'. In 'beyond form there is no conceptualization' to 'omniscience'. Even thinking about such a great and peaceful Bodhi does not cause discouragement, etc. And, from the Buddha, hearing such peaceful and good Dharma, and resolving to explain it, is difficult. Therefore, it becomes a companion. Dharma. It is an island, (those who are drowning in the ocean of afflictions such as desire are placed on the dry land of Dharma, which is the function of an island. - Rad-ki-ra) Just as land separated by water (is an island), by teaching the cessation of craving, detachment from desire, cessation, and nirvana (is the island), thereby enabling oneself and others to realize higher realms and definite goodness (gold), that is, to obtain the nature of the support, is the cause. (In the Commentary on the Hundred Thousand Verses, it is said that, for example, in a great river or small stream, or in the great ocean, a flat land surrounded by water where sentient beings can dwell is called an island. - The Purifying Cutter. Just as a stream and ocean completely separated by water is an island, (possessing purity) (here it should mean the ability to cut) the former samsara and the latter nirvana are completely separated, or all dharmas, that is, from their emptiness being unobtainable up to nirvana, and causing it to be obtained, hence it is an island. Making manifest those bound in the shell of the egg of ignorance is also an island, because it is in accordance with a lamp. The Sanskrit word for island is dvīpa, omitting the letter va. Furthermore, causing the attainment of an island, hence it is an island, its function is also an island. For example, leading to the island of the jewel of nirvana. Therefore, there are three types of islands. - Translated by Bang Lotsawa.) The former and latter limits of form are completely cut off. From 'omniscience' onwards, and from the cessation of craving, etc., to teaching such peaceful and good Dharma, etc. (By gathering fallen sentient beings through teaching the Dharma, that is the function of guidance. - Rad-ki-ra) Dharma. It enables them to obtain merit from the place of sin.

ན་གྱི་གནས་སུ་ཡོངས་ སུ་འདྲེན་པ་སྒྲུབ་སྟེ། (འབད་མི་དགོས་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་སྟེ་ཞེས་རད་ཀིར་རོ། ། ) དོན་དམ་ པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་འགག་ཀུན་བྱང་མེད་པའི་ཆོས་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་(མདོ་ཨཱརྱ་)སེམས་ ཅན་གཞན་གྱི་དོན་གནས་སྐབས་(གསེར་)ཐམས་ཅད་དུ་སྒྲུབ་པར་མཛད་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་མཛད་དེ། འབད་རྩོལ་ཆེན་པོ་(རད་ཀིར་)མི་དགོས་པར་ སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པས་སོ། །གཟུགས་ནི་ནམ་མཁའི་ངང་ཚུལ་ ཅན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ངང་ཚུལ་ 2-220 ཅན་ཏེ། ཞེས་སོགས། རྒྱ་ཆེར་རོ། །མདོར་ཡོངས་འདྲེན་གྱི་ཚབ་ཏུ་ལམ་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། ཞེས་ བཤད་དོ། །ཆོས་ཅན། ཐེག་པ་(ཨཱརྱ་)གསུམ་གྱི་ལམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་ཞིང་(ཨཱརྱ་དངོས་)དེའི་ འབྲས་བུ་རང་དོན་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་སྒྲུབ་སྟེ། (རང་རང་གི་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཚོགས་མ་རྫོགས་པ་རྣམས་རྫོགས་པར་བྱེད་ཀྱི་རྫོགས་ པའི་བྱང་ཆུབ་གྱིས་འབྲས་བུ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པ་ཞེས་རད་ཀིར་རོ། ། ) ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་ འགག་ཀུན་བྱང་མེད་སོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་(ཨཱརྱ་དོན་དངོས་)ནས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ལམ་ཤེས་ ལ་(ཨཱརྱ་དོན་དངོས་)འགོད་པས་སོ། །རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་སྐྱེ་མི་འགག་ཀུན་ནས་ ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན། ཞེས་སོགས་ནས། ཆོས་ ཐམས་ཅད་ནི་མི་གཡོ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཏེ། ཞེས་སོགས་སོ། །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཆོས་ཅན། བྱེད་པ་ཁྱད་པར་བ་དང་ལྡན་ཏེ། གཏན་དུ་ཕན་པ་ནས་ཐེག་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་མི་ བྱེད་པའི་བར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་རྣམས་སྒྲུབ་པར་འོས་པའི་དུས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་ ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །དེས་ན་སྐྱབས་ལ་སོགས་པ་བདུན་པོ་ཆོས་ཅན། ལམ་ཤེས་ ཀྱི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འཕྲིན་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །བྱེད་པ་ཐ་མ་རྣམ་མཁྱེན་ གྱི་བྱེད་པ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཆོས་ཅན། འཇིག་རྟེན་གྱི་རྟེན་སྒྲུབ་པར་མཛད་དེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་ནས་གདུལ་བྱ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པ་ཉེ་བར་(སྙིང་མཆོག་)སྒྲུབ་ པའི་དོན་གྱིས་སོ། །རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངང་ཚུལ་ ཅན་ཏེ། ཞེས་སོ། །ཐ་མ་འགྲོ་བའི་མཛད་པ་སྟེ་འགྲོ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའོ། །ཞེས་དག་ ལྡན་ནོ། །གྱུར་པའི་མཛད་པ་སྟེ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ། ཞེས་རད་ཀིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་རྟེན་ སྒྲུབ་པ་ཞེས་པ་གཅིག་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་པ་སྟེ། དེ

【現代漢語翻譯】 于引導之位成辦（無需努力即可成辦一切有情之利益，如Ra-dki-r所說）。 于勝義諦中，以開示諸法皆無生滅本凈之法門（阿雅經），於一切時處成辦其他有情之暫時利益（黃金）。 法性，彼等之利益皆任運成就，無需巨大努力（Ra-dki-r），即可任運成辦有情之利益。 色即是虛空之自性。等等。諸法皆是無所作為之自性。等等，廣說。 總而言之，若以道代替引導，則如是說。法性，以三乘（阿雅）之道必定解脫（阿雅真實），且不為自身顯現其果之自性而成就（不為各自之果位菩提顯現一切，為有情成辦未圓滿之資糧，然已圓滿之菩提亦不顯現，如Ra-dki-r所說）。 以開示諸法于勝義諦中皆無生滅本凈等之法（阿雅真實），而安立於如是證悟之道智（阿雅真實）。 善現，諸法皆是不生不滅、無有垢染亦無清凈之自性。等等。諸法皆是不動搖之自性。等等。 道智本身，法性，具有殊勝之作用，從恒常利益乃至不顯現三乘之果位之間，如是等皆應于適當時機如實成辦。 因此，皈依等七支，法性，是道智之作用，因其具有殊勝之事業。 最後之作用，即一切種智之作用。一切種智本身，法性，成辦世間之依怙，因您已證悟諸法，併爲所化眾生宣說諸法，故能迅速成辦（殊勝心要）。 善現，諸法皆是無上圓滿菩提之自性。等等。最後是度化有情之事業，度化即是獲得果位。如達拉丹所說。 轉變之事業，即獲得果位。如Ra-dki-r所說。成辦世間之依怙，此一者，法性，是一切種智之作用，因其...

【English Translation】 Accomplishing the guidance position (accomplishing the benefit of all sentient beings without effort, as Ra-dki-r said). In the ultimate truth, by teaching the Dharma that all dharmas are without origination and cessation, and are pure from the beginning (Arya Sutra), accomplishing the temporary benefit (gold) of other sentient beings at all times and places. Dharmata, their benefits are spontaneously accomplished, without great effort (Ra-dki-r), the benefit of sentient beings can be spontaneously accomplished. Form is the nature of space. And so on. All dharmas are of the nature of non-action. And so on, extensively. In short, if the path is used instead of guidance, then it is said so. Dharmata, one will surely be liberated by the path of the three vehicles (Arya) (Arya reality), and it is accomplished by the nature of not manifesting its fruit for oneself (not manifesting all the Bodhi of their respective fruits, accomplishing the incomplete accumulations for sentient beings, but the complete Bodhi also does not manifest the fruit, as Ra-dki-r said). By teaching the Dharma that all dharmas in the ultimate truth are without origination and cessation, and are pure from the beginning (Arya reality), it is established in the wisdom of the path that realizes it (Arya reality). 'Subhuti, all dharmas are of the nature of non-origination, non-cessation, without defilement and without purity.' And so on. 'All dharmas are of the nature of immovability.' And so on. The wisdom of the path itself, Dharmata, has a special function, from constant benefit to not manifesting the fruit of the three vehicles, all these should be accomplished as they should be at the appropriate time. Therefore, the seven branches such as refuge, Dharmata, are the function of the wisdom of the path, because it has a special activity. The last activity, the activity of omniscience. Omniscience itself, Dharmata, accomplishes the support of the world, because you have realized all dharmas and teach all dharmas to those who can be tamed, so you can quickly accomplish (supreme heart essence). 'Subhuti, all dharmas are of the nature of unsurpassed perfect Bodhi.' And so on. The last is the activity of taming beings, taming is obtaining the fruit. As Dag-lden said. The activity of transformation, that is, obtaining the fruit. As Ra-dki-r said. Accomplishing the support of the world, this one, Dharmata, is the activity of omniscience, because it...

འི་ མཛད་པ་འཕྲིན་ལས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་པོ་དག་གིས་ཇི་ 2-221 ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟེ་མ་ནོར་བར། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་དག་མཚོན་པར་ བྱེད་པས་ན་མཁྱེན་གསུམ་སྦྱོར་བའི་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མཐར་ཐུག་པའི་བཅུ་ གཅིག་པོ་རྣམ་མཁྱེན་དངོས་ཀྱིའོ། ། ༈ ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་ཉིད། བཞི་པ་ལ་མཚམས་སྦྱར་ནི། (བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ན་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེས་ཀྱང་སྦྱོར་བ་ མཚོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུང་བ་ནི། ཞེས་ཤེར་འབྱུང་། ) བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་ལས་ཤེས་ པར་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་ གསུམ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྟོན་ནོ། །རྩ་བ་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་བཞི་པ་ངོ་མཚན་ཏེ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ལས་སྒྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ པར་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། མཁྱེན་གསུམ་མམ་དེའི་སྦྱོར་བ་བྱེད་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཚོན་པར་བྱ་བའི་ གཞིར་མཚོན་པར་བྱེད་པས་ནའོ། །བཅུ་དྲུག་གང་ན། འགྲེལ་པ་དང་ལྷན་གཅིག་བཤད་དེ། བྱང་འཕགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་མཉམ་བཞག་ཆོས་ཅན། རང་གི་ངོ་བོ་ཉོན་མོངས་དྲག་པོའི་ངོ་ བོས་དབེན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པས་སྟོང་པའོ། ། འདོད་ཆགས་རྣམས་པར་བསལ་བས་དབེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་ སོ། །ཆོས་ཅན། ཉོན་མོངས་དྲག་པོའི་རྟགས་སམ་འབྲས་བུས་དབེན་ཏེ། ཆགས་སྡང་སོགས་ དེའི་རྟགས་ལུས་དང་ངག་གི་གནས་ངན་ལེན་སྲོག་གཅོད་རྫུན་ཚིག་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་པས་ སོ། །(བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་དེ་དག་ནི་)འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་དབེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཉོན་མོངས་དྲག་པོའི་མཚན་མས་དབེན་ཏེ། ཆགས་སྡང་ སོགས་དེའི་མཚན་མ་སྟེ་རྒྱུ་ཚུལ་བཞིན་མིན་པ་གཙང་བདེ་རྟག་བདག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་དང་ སོགས་པ་དེའི་རྒྱུ་ཕྲ་རྒྱས་ཅི་རིགས་པས་སྟོང་པས་སོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱི་མཚན་མས་དབེན་ པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །སྤང་བྱ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་རྣམ་ 2-222 བྱང་དུ་རྟོག་པ་མངོན་གྱུར་གྱིས་དབེན་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་མེད་པ་སོགས་ པས་ཞེ་སྡང་ཡོད་མེད་སོགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོར་རྟོགས་པ་མངོན་གྱུར་གྱིས་ སྟོང་པས་སོ། ། འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་མེད་པས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་རྟགས་སོགས་ཀྱིས་དབེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཞི་ བོ་ཆོས་ཅན། བྱང་སེའི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་ དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཡིན་པས་སོ། །ལམ་ཤེས་དངོས་ཆོས

【現代漢語翻譯】 因為這是他的事業和活動。這樣，十一種行為的各個方面，正如它們所是，準確無誤地象徵著三智（sarvajñāna）的結合，因此，它們是三智結合的行為的特徵。最終的十一種行為是如實智（rnam mkhyen）本身。 本體的特徵 第四個問題是關於聯繫的：『如果行為有差異，那麼結果也會有差異，因此，它也應該象徵著結合。』正如《般若經》所說。那麼，通過行為的特徵所瞭解的行為的本體特徵是什麼呢？通過三個中間偈頌來展示本體的特徵。根本頌中說：『具有十六種本體的自性，第四個特徵是奇妙，它是分為兩部分的成就行為的特徵。』這是被接受的觀點，因為三智或其結合是通過成就行為來象徵的基礎。什麼是十六種本體呢？與註釋一起解釋： 具有菩薩基礎的了知（ye shes）等持（mnyam bzhag）的法，遠離自身本體的強烈煩惱本體，即自身本體空無貪嗔等煩惱。通過完全消除貪慾而變成遠離的自性。等等。法，遠離強烈煩惱的標誌或結果，即空無貪嗔等煩惱的標誌，如身語的惡行、殺生、妄語等。『偉大的菩薩們變成了遠離貪慾標誌的自性。』等等。法，遠離強烈煩惱的相，即空無貪嗔等煩惱的相，如不如理作意（tshul bzhin min pa）的凈樂常我，以及其他各種細微或粗大的原因。『變成了遠離貪慾之相的自性。』等等。遠離應斷除的相違品和對治品的現觀，即空無貪慾和無貪慾等，嗔恨的有無等相違品和對治品的現觀。 『變成了遠離貪慾和無貪慾的自性。』等等。因此，遠離煩惱標誌等的四種本體，是具有菩薩基礎的一切了知（ye shes）的本體，因為它們是變成其自性的法。道智（lam shes）和法...

【English Translation】 Because it is his activity and work. Thus, the eleven aspects of actions, as they are, accurately symbolize the combination of the three knowledges (sarvajñāna), therefore, they are the characteristics of the actions of the combination of the three knowledges. The final eleven are the direct knowledge of suchness (rnam mkhyen) itself. The Nature of the Essence The fourth question is about the connection: 'If there is a difference in actions, then there will be a difference in results, therefore, it should also symbolize the combination.' As the Prajñāpāramitā says. What is the nature of the essence of the actions that are understood through the characteristics of the actions? The nature of the essence is shown through three intermediate verses. In the root text, it says: 'The nature of having sixteen essences, the fourth characteristic is wonderful, it is the characteristic of accomplishing actions divided into two parts.' This is the accepted view, because the three knowledges or their combination is the basis for symbolizing through accomplishing actions. What are the sixteen essences? Explained together with the commentary: The dharma of the basis of Bodhisattvas, the samadhi of knowledge (ye shes) is devoid of the essence of intense afflictions, that is, its own essence is empty of afflictions such as attachment and hatred. It becomes a nature of being devoid by completely eliminating attachment. And so on. The dharma is devoid of the signs or results of intense afflictions, that is, it is empty of the signs of afflictions such as attachment and hatred, such as the evil deeds of body and speech, killing, lying, etc. 'The great Bodhisattvas become the nature of being devoid of the signs of attachment.' And so on. The dharma is devoid of the characteristics of intense afflictions, that is, it is empty of the characteristics of afflictions such as attachment and hatred, such as impure, pleasurable, permanent, and self-centered thoughts of improper attention (tshul bzhin min pa), and other various subtle or gross causes. 'It becomes the nature of being devoid of the characteristics of attachment.' And so on. It is devoid of the direct experience of contemplating the opposing factors and antidotes to be abandoned, that is, it is empty of the direct experience of contemplating attachment and non-attachment, etc., the presence or absence of hatred, etc., as opposing factors and antidotes. 'It becomes the nature of being devoid of attachment and non-attachment.' And so on. Therefore, the four essences that are devoid of the signs of afflictions, etc., are the essence of all the knowledge (ye shes) of the basis of Bodhisattvas, because they are the dharmas that have become its nature. The Path Knowledge (lam shes) and the Dharma...

་ཅན། བྱ་དཀའ་བ་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ ཉིད་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་གོ་གྱོན་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་ སོ། །ཁྱབ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཅན་གྲངས་མེད་ཅིང་དོན་དམ་པར་སེམས་ཅན་མེད་པའི་ ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་དཀའ་བས་སོ། །བྱང་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མྱ་ ངན་ལས་བཟླ་བར་བྱའོ། །ཞེས་གོ་ཆ་བགོས་པ་དེ་དག་ནི་དཀའ་བ་བྱེད་པའོ། །ཞེས་སོགས་ སོ། །ཆོས་ཅན། མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བྱེད་དུ་ངེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རང་རྒྱུད་ལྡན་ མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཞན་ཐེག་དམན་དུ་མི་ལྟུང་བར་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་སུ་ཕྱིན་པར་ བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམ་དངོས་པོ་ཡིན་པས་སོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ་རང་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་སར་ལྟུང་བའི་གནས་དང་སྐབས་མེད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཆེད་དུ་བྱ་བ་(བརྒྱད་སྟོང་པར་ སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་རེ་བར་བྱ་ཞེས་སོ། ། )མ་འཁྲུལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡུན་ རིང་བོ་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་མཆོག་(མྱང་འདས་དང་)རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ གྱི་ཆེད་དུ་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་སོ། །(དག་ལྡན་ནོ། །སེམས་ཅན་ཉུང་ཟད་ཉི་ཚེའི་དོན་དུ་གོ་ཆ་བགོས་པ་མ་ཡིན། ཡེ་ ཤེས་ཉུང་ཟད་ཉི་ཚེའི་དོན་དུ་གོ་ཆ་བགོས་པ་མ་ཡིན་གྱིས་རབ་འབྱོར། ) བྱང་ཆེན་པོས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་ཟླ་བ་དང་། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་(དག་ལྡན་ནོ། ། )དུ་གོ་ཆ་བགོས་ 2-223 སོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་རད་ཀིར་རོ། །ཆོས་ཅན། འཁོར་ གསུམ་དུ་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་སྒོམ་པ་པོ་གང་ཟག་དང་ བསྒོམ་པའི་ཆོས་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་སོ། །སུས་ཀྱང་། ཅིར་ཡང་། གང་དུ་ཡང་ བསྒོམ་པར་མི་བགྱིའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། ནམངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པའི་ངོ་བོ་ ཉིད་ཡིན་ཏེ། འཁོར་འདས་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མཐའ་དག་བཀག་པའི་ སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་སོ། །ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་དམ་ཞེས་ཡུམ་ཟབ་མོ་ འདི་ལ་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་ནས། སྦྱིན་སོགས་ཀུན་ལའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལྔ་ བོ་དག་ནི་ཆོས་ཅན། ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ ཡིན་པས་སོ། །རྣམ་མཁྱེན་དངོས་ཆོས་ཅན། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ ཏེ། གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དང་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དངོས་པོའི་ཁྱད་ པར་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་རྣམས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་མཉམ་(བུ་སྟོན་ཏེ་མདོ་དོན་དུ་སྣང་)བཞག་ ཏུ་བདེན་དངོས་ཀྱིས་སྟོང་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་སོ། །རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ལ་གཞོལ་ བའི་བསམ་པས་ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་བརྟག་པ

【現代漢語翻譯】 法性，是行難行之體性，因其為使一切有情眾生從憂苦中解脫而披甲的行持。普遍而言，世俗諦中，有情眾生無數，而勝義諦中，實無有情，故從憂苦中解脫甚難。大菩薩為使一切有情眾生完全從憂苦中解脫而披甲，此等披甲即是行難行。等等。法性，是必能成佛之體性，因其自續具足，終極不墮入小乘，不住于涅槃，乃是趨向涅槃之自性或事物。無有墮入聲聞地或獨覺地的處境和時機。等等。法性，是不顛倒之目的（《八千頌》中說，應依賴於佛陀本身。），因其為使一切有情眾生從長久無數劫以來所要成就之最勝（涅槃）和一切智而行持。 （具足。並非為少數有情或少分利益而披甲。舍利子，）大菩薩為使一切有情眾生完全從憂苦中解脫，併爲一切智之利益（具足。）而披甲。等等。對三大目的深感興趣。法性，是不執著三輪之體性，因其為不執著所修之事物、修行者和所修之法之行持。無論由誰，無論以何種方式，無論在何處，皆不修行。等等。法性，是遮止顯現執著之體性，因其為遮止對輪迴、涅槃等事物之顯現執著之一切行持。不於此甚深般若生起顯現之執著嗎？應於此甚深般若進行觀察。等等，直至佈施等一切。如是五種體性，法性，是道智之體性，因其為成為彼之自性之法。一切智之真實法性，是指向真如之體性，因其以知一切為基礎，以道智為基礎，包含事物之差別，即有境與所境，於後得位如幻象般，于入定中則現量證悟遠離實有。以專注於一切智之意樂，觀察此甚深般若。

【English Translation】 The nature of Dharma is the essence of performing the difficult, because it is the practice of armoring oneself to liberate all sentient beings from sorrow. Universally, in the conventional truth, sentient beings are countless, but in the ultimate truth, there are no sentient beings, so it is difficult to liberate them from sorrow. The great Bodhisattva armors himself to completely liberate all sentient beings from sorrow, and these armoring are the performance of the difficult. And so on. The nature of Dharma is the essence of certainly attaining Buddhahood, because it is complete with its own continuum, ultimately not falling into the Hinayana, not abiding in Nirvana, but is the nature or entity of going to Nirvana itself. There is no situation or opportunity to fall into the Hearer's stage or the Solitary Realizer's stage. And so on. The nature of Dharma is the unerring purpose (In the Eight Thousand Verses, it is said that one should rely on the Buddha himself.), because it is the practice for the sake of the supreme (Nirvana) and omniscience that all sentient beings are to accomplish from a long period of countless eons. (Complete. It is not armoring for the sake of a few sentient beings or a small benefit. Shariputra,) The great Bodhisattva armors himself to completely liberate all sentient beings from sorrow, and for the benefit of the wisdom of omniscience (Complete.). And so on. Deeply interested in the three great purposes. The nature of Dharma is the essence of not fixating on the three spheres, because it is the practice of not fixating on the object to be meditated upon, the meditator, and the Dharma to be meditated upon. By whomever, in whatever way, wherever, one does not meditate. And so on. The nature of Dharma is the essence of preventing manifest clinging, because it is the practice of preventing all manifest clinging to things such as Samsara and Nirvana. Does not manifest clinging arise to this profound Prajna? One should examine this profound Prajna. And so on, until all giving, etc. Such five essences, the nature of Dharma, is the essence of the path wisdom, because it is the Dharma that has become its nature. The actual nature of omniscience is the essence of focusing on Suchness, because it is based on knowing all as the basis, based on the path wisdom, including the differences of things, that is, the object and the subject, in the subsequent attainment like an illusion, in the state of meditative equipoise, directly realizing emptiness from true existence. With the intention of focusing on omniscience, examine this profound Prajna.

ར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དམིགས་པ་ཞེས་རད་ཀིར། དེ་བཞིན་ཉིད་དམིགས་པ་ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། །དེ་ གསུམ་རིམ་བཞིན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་ལ་ཨཱརྱ་སྦྱར་རོ། །ཆོས་ཅན། ཆོས་ སྟོན་པ། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དང་མི་མཐུན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། (འཇིག་རྟེན་གྱི་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་ པ་འཛིན་པ་དང་སོགས་པ་མི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བཟློག་སྟེ་གཟུང་མི་གཟུང་ལས་འདས་པའི་ཟབ་པར་བསྟན་པས་ཞེས་ མདོ་དོན་ནོ། ། ) འཇིག་རྟེན་ནི་ཕྱི་རོལ་བའོ། །དེའི་སྒྲུབ་པ་ནི་ཚངས་པ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་སྟོན་ པའི་རང་གི་བསྟན་བཅོས་དེ་འཛིན་ཉན་མི་བརྗེད་སོགས་ལས་བཟློག་པ་སྟེ་དེ་དང་འགལ་ བ་བདག་མེད་གཉིས་སྟོན་པའི་ཡུམ་ཉན་འཛིན་མི་བརྗེད་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྟན་ 2-224 (ཀུན་གསེར་)པས་སམ་སྟོན་པས་སོ། །ཞེས་གསེར་རོ། །ཡང་ན་ཉན་རང་གི་རྟོགས་པ་དང་མི་ མཐུན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་སྒྲུབ་པའི་འཛིན་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་མཚན་ མར་སྤྱོད་པ་སྟེ་དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་ལྟས་པས་སོ་ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱིའོ། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དང་ མི་མཐུན་པའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །(མདོར། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་གཟུང་བའི་སླད་དུ་བསྟན་པ་མ་ ལགས། མི་གཟུང་བའི་སླད་དུ་བསྟན་པ་མ་ལགས་ཞེས་པར། གནོད་འཇོམས་སུ། འདི་ནི་གཟུགས་སོ་ཞེས་མཚན་མར་འཛིན་ པ་ནི་གཟུང་བའོ། །གཟུགས་མེད་དོ་ཞེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྐུར་བ་འདེབས་པ་ནི་མི་གཟུང་བའོ། །ཞེས་སོ། ། ) ཆོས་ ཅན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཞི་ལམ་རྣམ་ པ་མཐའ་དག་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པས་སོ། ། གཟུགས་ལ་ཐོགས་པ་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་ སོགས། རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་སྦྱོར་ན་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ ཉིད་དེ་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་བསྐྱེད་པས་སོ། །ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་གཟུགས་ སོགས་ཀྱི་གཞིའམ་རྟེན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་དོན་དམ་པར་མི་ དམིགས་པས་སོ། །ཡང་དེར་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱ་ཤེས་པ་དོན་དམ་པར་མ་ དམིགས་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་སོ། །ཆོས་འདི་ན་གཟུགས་ཀྱི་རྟེན་མི་དམིགས་པ། ནས། རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །ཆོས་ཅན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཐོག་མ་གང་ནས་འོང་ བ་ཐ་མར་(འབུམ་ཊཱིཀ་)གར་ཡང་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །མཆོག་དམན་འགྲོ་བ་མེད་ཅེས་ཁ་ཅིག་གོ །(བོད། ) ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་གང་གི་ཡང་རྗེས་སུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང

【現代漢語翻譯】 ར་བྱའོ། །（如此等等）所有法的空性，所緣為རད་ཀིར།（梵文，梵文天城體，ratkira，空性）。如是性，所緣為དག་ལྡན་ནོ། །（梵文，梵文天城體，dagldan，具足）。這三者依次修習三智之相，稱為ཨཱརྱ།（梵文，梵文天城體，ārya，聖）。 有法（ཆོས་ཅན།），佛法（ཆོས་སྟོན་པ།）的體性與一切世間相違，（經部的要義是：與世間執著于修行等行為相反，佛法揭示了超越能取和所取的甚深之理。）世間是指外道。他們的修行是執著于梵天常恒等觀點的自宗論典，聽聞后牢記不忘等，而佛法與之相反，宣說無我的二諦，聽聞、受持、不忘，如理作意。 （《金光明經》說：）或者說，佛法的體性與凡夫的證悟不一致，世間的修行執著于能取所取的相狀，而佛法與之相反。佛陀宣說與一切世間相違之法。（總而言之，從色法到一切種智，都不是爲了執取而宣說，而是爲了不執取而宣說。在《損減》中說：『執著于這是色法，是能取。將色法完全否定，是不能取。』） 有法（ཆོས་ཅན།），能無礙了知色法等之體性，是因為如實了知基、道、果的一切相狀。色法沒有阻礙等等，直到一切種智。若將一切種智與修行結合，則能生起一切種智。有法（ཆོས་ཅན།），從勝義諦的角度來看，色法等沒有所依或基礎，因為勝義中不可得所知和能知。 或者說，是證悟此理的體性，因為現量證悟勝義中不可得所知和能知。在此法中，不可得色法的所依，直到一切種智。有法（ཆོས་ཅན།），一切法的法性，從何處來，最終又去往何處，是無始無終的體性，因為其本性即是如是。有些人說沒有高低之分。（藏文：བོད།） 有法（ཆོས་ཅན།），從勝義諦的角度來看，是無生之體性，因為是勝義中任何法都不隨之生起的智慧。這是因為，勝義中色法等...

【English Translation】 ra bya'o. (And so on.) The emptiness of all dharmas, the object of focus is ratkira (藏文，梵文天城體，ratkira，梵文羅馬擬音，ratkira，meaning emptiness). Suchness, the object of focus is dagldan (藏文，梵文天城體，dagldan，梵文羅馬擬音，dagldan，meaning complete). These three, in sequence, cultivate the aspects of the three wisdoms, called ārya (藏文，梵文天城體，ārya，梵文羅馬擬音，ārya，meaning noble). Subject (chos can), the nature of the Dharma (chos ston pa) contradicts all worldly things. (The essence of the Sutra is: contrary to the world's attachment to practices, etc., the Dharma reveals the profound truth that transcends the taker and the taken.) The world refers to outsiders. Their practice is to adhere to their own scriptures, which teach the eternity of Brahma, etc., to listen, remember, and not forget, etc., while the Dharma is the opposite, teaching the two truths of selflessness, listening, upholding, not forgetting, and properly contemplating. (The Golden Light Sutra says:) Or, the nature of the Dharma is inconsistent with the realization of ordinary people, the practice of the world is to engage in the characteristics of the taker and the taken, while the Dharma is the opposite. The Buddha proclaimed the Dharma that contradicts all worldly things. (In short, from form to omniscience, it is not proclaimed for the sake of grasping, but for the sake of not grasping. In 'Subtraction' it says: 'To grasp that this is form is to grasp. To completely deny form is not to grasp.') Subject (chos can), the nature of knowing form, etc., without obstruction, is because one truly knows all aspects of the base, path, and result. Form has no obstruction, etc., until omniscience. If omniscience is combined with practice, it can generate omniscience. Subject (chos can), from the perspective of ultimate truth, form, etc., have no basis or foundation, because in ultimate truth, the knowable and the knower are not found. Or, it is the nature of realizing this truth, because one directly realizes that the knowable and the knower are not found in ultimate truth. In this Dharma, the basis of form is not found, until omniscience. Subject (chos can), the nature of all dharmas, where it comes from, and where it ultimately goes, is the nature of beginninglessness and endlessness, because its nature is suchness. Some say there is no high or low. (Tibetan: བོད།) Subject (chos can), from the perspective of ultimate truth, it is the nature of non-arising, because it is the wisdom in which no Dharma arises in ultimate truth. This is because, in ultimate truth, form, etc...

་དེའི་དེ་བཞིན་ ཉིད་ལ་སོགས་པ་བདེན་པའི་ངོ་བོའམ་དངོས་པོ་མེད་པས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མ་སྐྱེས་ གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་མ་སྐྱེས། ཞེས་སོགས་ནས། སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་དེ་ 2-225 དག་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོའི་བར་རོ། །ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅིར་ཡང་མི་ དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ དང་སོགས་པས་གཉིས་ཡིན་གཉིས་མིན་གྱི་དངོས་པོ་གཅིག་ཏུ་བགྲངས་པས་རྣམ་པ་གསུམ་ གྱི་ངོ་བོ་སྟེ་དངོས་པོ་གང་དུ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནས་ ཡང་དག་མཐའི་བར་ནི་ཟབ་སྟེ་དེ་ལ་གཟུགས་མི་དམིགས་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་ དམིགས། སོགས། རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །ཡང་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་དེ་དང་དེར་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཞེས་ཀྱང་བསྙད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་བདུན་པོ་དག་ནི་ཆོས་ཅན། རྣམ་ མཁྱེན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཡིན་པས་སོ། །ཚུལ་དེ་ ལྟར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟེ་མ་ནོར་བར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་དག་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་(ཞིང་མཚོན་པས་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་མཚན་གཞིའོ། །ཞེས་དག་ལྡན། ) པ། མཚན་གཞི་ལྟ་བུར་མཚོན་པར་བྱེད་པས་དེ་ལྟར་ན་(མཚན་ཉིད་)བཞི་པ་(ཡིན་ཏེ་བྱེད་པར་སྒྲུབ་པའི་ མཚན་ཉིད་གསུམ་པ་དག་ལས་ལྷག་པས་སོ། །ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། ། )ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བཞེད་དོ། །ཐ་མ་ བདུན་མཐར་ཐུག་པ་རྣམ་མཁྱེན་དངོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སྦྱར་རོ། ། ༈ དོན་བསྡུ་བ། དོན་བསྡུ་ནི། ཤེས་པ་ཞེ་བརྒྱད། ཁྱད་པར་བཅུ་དྲུག བྱེད་པ་བཅུ་གཅིག ངོ་བོ་ཉིད་བཅུ་ དྲུག་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་ན་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་སྤྱིར་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ན་ནི་མཚན་ ཉིད་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དག་ལྡན་སོགས་ལྟར་ན་དེ་བས་ཉུང་ངོ་། ། ༈ ཟག་བཅས་ཐར་ཆ། དྲུག་པ་ལ། ཐར་ཆའི་མཚན་ཉིད། དེའི་དབྱེ་བའོ། །(དག་ལྡན་དངོས། )དང་པོ་ལ། མཚམས་ སྦྱར་ནི། ཐར་བ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་རྩ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ཁོ་ན་ལ་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་ པའི་སྦྱོར་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་འབྱུང་བས་ཐར་བའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྟོན་ནོ། །རྩ་འགྲེལ་ནི། ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་བའི་བྱང་སེའི་དད་སོགས་ལྔ་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་ 2-226 རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས་འདི་ལའམ་འདིར་ཐར་བའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཡིན་པར་(རྒྱལ་ བ་རྣམས་ཞེས་གསེར་)འདོད་དོ། །གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་མཚན་མར་འཛིན་པ་མེད་ པར་དམིགས་པའི་ཤེས་པའི་རབ་ཀྱི་རྣམ་པས་(མདོ་དོན་)ཟིན་པའི་ཐབས་མཁས་ཀྱིས་རབ་ ཏུ་སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེ

【現代漢語翻譯】 因為它們的如是性等沒有真實的自性或實體。『不隨色而生，不隨色的如是性而生』等等，直到『沒有且不可見將要產生的法』之間。 有法（指某種事物）：在勝義諦中，如是性是不可見的自性，因為在勝義諦中，如是性是實體和非實體等二者，將二者視為一個實體，因此是三種自性，即在任何地方都不可見的智慧。 從如是性到真實邊際是深奧的，因為在那裡不可見色，不可見色的如是性等等，直到一切智智。 此外，對於後者，也宣稱是證悟彼者的自性。 像這樣說的七者，是有法：是一切智智的自性，因為是成為其自性的法。 按照這種方式，十六種自性如實地，即無誤地，是一切智智三種結合的特徵，具有特徵（並且因為是象徵，所以是特徵的基礎。——根據校訂本），像特徵的基礎一樣象徵，因此是第四個（因為超過了用於建立的三種特徵。——根據校訂本），被認為是自性的特徵。 最後的七個是究竟的一切智智的自性。這樣連線。 總結意義： 總結意義是：四十八種智慧，十六種差別，十一種作用，十六種自性，這樣，如果將所有特徵總的歸納為一個方面，那麼將變成九十一種特徵。根據校訂本等，會更少。 有漏解脫分： 第六個是：解脫分的特徵，及其分類（根據校訂本）。 首先是：連線：只有具備解脫分善根的補特伽羅（ व्यक्ति，梵：pudgala，音譯「補特伽羅」，意為「人」、「有情」），才能生起先前所說的完全瞭解的結合，因此顯示了與解脫分相符。 根本釋：資糧道大乘菩薩的信等五者，是有法：在此完全現證一切相的階段，被（諸佛）認為是與解脫分相符的。（從色到一切智智，不執著于相而觀照的智慧的殊勝狀態，以（經義）把握的善巧方便來佈施，以及從戒律等直到完全了知一切相

【English Translation】 Because their suchness, etc., do not have a true nature or entity. 'Not born following form, not born following the suchness of form,' etc., until 'there are no and cannot be seen the dharmas that will arise.' Subject (referring to something): In ultimate truth, suchness is the nature of invisibility, because in ultimate truth, suchness is the entity and non-entity, etc., considering the two as one entity, therefore it is the three natures, that is, the wisdom that is invisible anywhere. From suchness to the ultimate limit is profound, because there form is not visible, the suchness of form is not visible, etc., until all-knowing wisdom. Furthermore, for the latter ones, it is also declared to be the nature of realizing those. The seven things said in this way are, subject: the nature of all-knowing wisdom itself, because it is the dharma that has become its nature. In this way, the sixteen natures, as they are, that is, without error, are the characteristics of the combination of the three all-knowing wisdoms, possessing characteristics (and because it is a symbol, it is the basis of characteristics. -- according to the revised edition), symbolizing like the basis of characteristics, therefore it is the fourth (because it exceeds the three characteristics used to establish. -- according to the revised edition), and is considered the characteristic of nature. The last seven are the nature of the ultimate all-knowing wisdom itself. Connect in this way. Summary of meaning: The summary of meaning is: forty-eight wisdoms, sixteen distinctions, eleven functions, sixteen natures, in this way, if all the characteristics are generally summarized into one aspect, then it will become ninety-one characteristics. According to the revised edition, etc., there will be fewer. Defiled Liberation Share: The sixth is: the characteristics of the liberation share, and its classification (according to the revised edition). First is: Connection: Only the person (व्यक्ति，梵：pudgala，transliterated as 「pudgala」, meaning 「person」, 「sentient being」) who possesses the roots of virtue of the liberation share can give rise to the previously mentioned combination of complete understanding, therefore it shows conformity with the liberation share. Root Explanation: The five of faith, etc., of the Bodhisattva on the Great Path of Accumulation, are the subject: In this stage of completely manifesting all aspects, it is considered (by the Buddhas) to be in accordance with the liberation share. (The excellent state of wisdom that contemplates from form to all-knowing wisdom without clinging to characteristics, giving with skillful means grasped by (the meaning of the sutras), and from discipline, etc., until fully knowing all aspects.

ན་པ་ཉིད་ལ་ཐུག་ པ་རྣམས་རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་རྒྱུད་ལ་བསྒྲུབ་པ་བསྐྱེད་པར་མཁས་པའི་(ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ལ་ དམིགས་པ་རབ་ཏུ་བསྲབ་པ་སྟེ་དྲོད་མ་རྙེད་པའི་བྱང་པ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་མོད་ཀྱི་ད་དུང་བདག་གཞན་ མཉམ་རྗེས་མི་ནུས་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་མིན་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། )ཚོགས་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །འདི་ལ་ཞེས་པས་ གཞན་དུ་ཐར་བར་བསྔོ་བའི་དགེ་བ་རྣམས་ལ་ཐར་བའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཞེས་དགོངས་སོ། ། ཞེས་རད་ཀིར་རོ། །ཐོག་མ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་གཟུང་སྟེ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སེམས་དང་མ་ བྲལ་བར་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་དང་། ཞེས་སོགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་བསྒོམ་ཞིང་མཚན་ མར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །འདི་ཚོགས་ལམ་གྱི་ཆོས་ཡིན་པས་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། རྟེན་དང་ བརྟེན་པའོ། །དང་པོ་ལུས་རྟེན་ནི། ལས་ཉོན་རྣམ་སྨིན་གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཅན་མ་གཏོགས་ པའི་གླིང་གསུམ་གྱི་མི་ཁོ་ན་ལ་དང་པོར་སྐྱེ་ཞིང་། སྐྱེས་ཟིན་འདོད་ལྷ་ལའང་ཡོད་པར་བྱེ་ བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་འདོད་དོ། །མི་ཡི་ནང་ནས་འཕེན་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཐེག་ཆེན་ ལྟར་ན། སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེར་རུང་གི་ལྷ་མི་དང་དུད་འགྲོ་སོགས་ལའང་དང་པོ་སྐྱེའོ། །གཉིས་ པ་སེམས་རྟེན་ནི། ཐོས་བསམ་གཙོ་ཆེ་བས་འདོད་སེམས་ལ་གཙོ་ཆེར་བརྟེན་ཅིང་། བསམ་ གཏན་ས་དྲུག་ལ་བརྟེན་པའང་སྲིད་པར་འདོད་དེ་དེར་ཆོས་རྒྱུན་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཐོབ་པས་སོ་ ཟེར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚན་ཉིད། མཚོན་བྱའི་སྒྲ་བཤད། མཚན་གཞིའི་རབ་དབྱེ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སོ་སོའི་ངེས་མཐུན་མ་སྐྱེས་གོང་གི་དགེ་ཚོགས་གང་ཞིག བྱང་ཆུབ་ཏུ་བགྲོད་པའི་ 2-227 གོ་སྐབས་ཕྱེ་ཤུལ་ལོ། །ཐར་ཆའི་མཚན་ཉིད་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། གཉིས་པ་ནི་དགེ་བ་དུ་མ་ལྷན་གཅིག་པའམ་འདུས་པས་ཚོགས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཕྱིན་པར་ བྱེད་པས་ལམ་ཏེ། ཚོགས་སྒྲུབ་ཏུ། ཚོགས་པ་ནི་དངོས་སུ་ན་ཆོས་དུ་མའི་དོན་ཏོ། །ཞེས་ཆོས་ བཤེས་སོ། །ཡང་ལས་ཉོན་ཆེས་རགས་པ་མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་དུ་འཕེན་བྱེད་སོགས་དང་བྲལ་ བའི་ཕྱིར། དེ་ལས་ཐར་བ་དྲོད་སོགས་སྦྱོར་ལམ་ཏེ། (ཆོས་བཤེས་དངོས། ) དེའི་ཆ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་ མཐུན་པ་ནི་ཕན་འདོགས་པ་སྟེ། ཨཱརྱ། འདིར་ཐར་བ་ནི་བྲལ་བའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ། དེའི་ཆ་ ལ་ཕན་པས་ན་ཐར་བའི་ཆ་དང་མཐུན་པའོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་པ་རྣམས་ཆོས་བཤེས་ སོ། །ཡང་ན་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བ་མྱང་འདས་ཐོབ་པ་ལ་ཕན་པས་ཐར་བ་ཆ་མཐུན་ཏེ། ཐར་ བ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཚོགས་ལམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་སྟེ་དེར་དྲན་པ་ཉེར་བཞག ཡང་དག་ སྤོང་བཞི་རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་བཞི་རིམ་བཞིན་བསྒོམ་མོ། །ཐར་ཆ་ལ་ཡང་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་སྟེ་ གཞུང་དུ་སྟོན་ནོ། །ངོ་བོ་ནི། ཀུན་བཏུས་སུ། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་གང

【現代漢語翻譯】 那些能夠使自相續成熟的人，精於在具有自續的相續中生起修證。（這裡所說的『精於』，是指對他人利益的關注非常強烈，就像尚未獲得暖相的初學者一樣，雖然他們也關注眾生，但仍然無法平等地對待自己和他人，因此不會退轉。這是Chöshé所說。）這是資糧道。這裡所說的『於此』，是指將功德迴向于解脫，這些功德與解脫的部分相一致。這是Ra Dakir所說。從最初生起菩提心開始，直到不離遍智之心，佈施等等，從這些開始直到遍智，都要修持，但不要執著于相。這是Chöshé所說。因為這是資糧道的法，所以稍微解釋一下，即所依和能依。首先，身體作為所依，只有除了具有業、煩惱和異熟三種障礙的三洲之人才能最初獲得。分別說部認為，已經出生的人也可以在欲界天中獲得。『在人類中引導。』這是佛所說。按照大乘的觀點，能夠生起菩提心的天人、動物等等也可以最初獲得。第二，心作為所依，主要是依靠聽聞和思維，因此主要依賴於欲界心，也可能依賴於六禪定地，因為在那裡可以獲得法流和三摩地。他們這樣認為。 第二部分包括：定義、所詮釋的詞語解釋和基的分類。第一部分是：在尚未生起各自的決定性一致之前，任何能夠開啟通往菩提之道的善行積累。解脫分的定義已經解釋完畢。 第二部分是：許多善行聚集在一起，或者說聚集在一起，從而使資糧趨向菩提，因此稱為道。在《資糧成就》中，『資糧』實際上是指許多法的意義。這是Chöshé所說。此外，爲了遠離最粗重的業和煩惱，以及導致八無暇之處等等，因此，從這些中解脫出來就是暖相等加行道。（Chöshé本人所說。）其中的一部分，即一致的方面，就是幫助。arya。這裡，解脫是指分離的特點，因為它的一部分有幫助，所以與解脫的部分相一致。這是解釋。』這些都是Chöshé所說。或者說，因為它有助於從輪迴中解脫出來，獲得涅槃，所以與解脫的部分相一致。正如『解脫是無上的』所說。 第三部分是：資糧道有小、中、大三種，在那裡依次修持四念住、四正斷、四神足。解脫分也有小、中、大三種，經典中有所闡述。本體是：在《攝類學》中，資糧道的任何...

【English Translation】 Those who are able to mature their own continuum are skilled in generating practice in a continuum that possesses self-continuity. (Here, 'skilled' means that the focus on the benefit of others is very strong, like beginners who have not yet gained warmth; although they also focus on sentient beings, they are still unable to treat themselves and others equally, so they will not regress. This is what Chöshé said.) This is the accumulation path. 'Here' means that the merits dedicated to liberation are in accordance with the part of liberation. This is what Ra Dakir said. From the beginning of generating Bodhicitta, until not separated from the mind of omniscience, giving alms, etc., from these beginnings until omniscience, one should practice, but do not cling to signs. This is what Chöshé said. Because this is the Dharma of the accumulation path, I will explain it a little, namely, the support and the supported. First, the body as the support, only people in the three continents who do not have the three obscurations of karma, afflictions, and maturation can initially obtain it. The Vaibhāṣika school believes that those who have already been born can also obtain it in the desire realm heavens. 'It guides among humans.' This is what the Buddha said. According to the Mahāyāna view, gods, humans, animals, etc., who are able to generate Bodhicitta can also initially obtain it. Second, the mind as the support, mainly relies on hearing and thinking, so it mainly relies on the desire realm mind, and it is also possible to rely on the six dhyāna grounds, because there one can obtain the Dharma stream and samādhi. They think so. The second part includes: definition, explanation of the words to be interpreted, and classification of the bases. The first part is: any accumulation of merit that can open the way to Bodhi before the respective definitive consensus has arisen. The definition of the part of liberation has been explained. The second part is: many virtues gather together, or gather together, so that the accumulation goes to Bodhi, so it is called the path. In 'Accomplishing Accumulation', 'accumulation' actually refers to the meaning of many dharmas. This is what Chöshé said. Furthermore, in order to be free from the most gross karma and afflictions, and from causing the eight unfavorable conditions, etc., therefore, liberation from these is the path of heat and other joining. (Chöshé himself said.) A part of it, that is, the consistent aspect, is helping. ārya. Here, liberation is the characteristic of separation, and because a part of it is helpful, it is consistent with the part of liberation. This is the explanation.' These are all what Chöshé said. Or, because it helps to liberate from samsara and attain nirvana, it is consistent with the part of liberation. As it says, 'Liberation is unsurpassed'. The third part is: the accumulation path has three types: small, medium, and large, where the four mindfulnesses, four correct abandonments, and four miraculous legs are practiced in sequence. The part of liberation also has three types: small, medium, and large, which are explained in the scriptures. The essence is: in the Compendium, any path of accumulation...

་ཞེ་ན། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཚུལ་ ཁྲིམས་དང་། དབང་བོའི་སྒོ་བསྡམས་པ་དང་། ཟས་ཀྱི་ཚོད་ཤེས་པ་དང་། ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང་ ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བར་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་དང་། (དྲན་)ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པར་མངོན་ པར་དགའ་བའོ། །ཡང་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་བ་གཞན་དང་། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། བསམ་ པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཞེས་སོ། །ཨཱརྱ། འདི་དག་ ཐམས་ཅད་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་ བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད་ཅིང་། སྦྱོར་ལམ་དུ་ནི་སྒོམ་བྱུང་ ཡོད་པར་བཤད་པས་ཐོས་བསམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་བཞེད། ཅེས་དང་། ཁ་ཅིག ཐོས་བསམ་ གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཞེས་དང་། དེ་ཕལ་ཆེའི་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱང་མེད་ཅེས་ངེས་པར་མི་ 2-228 དགག་གོ་ཟེར་རོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །ཕྱི་མ་འཐད་དོ། །འདི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཡིན་ནམ་མིན་ ཞེ་ན། ཕྱིར་མི་ལྡོག་ནི་བཞི་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ལས། (ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་དུ་ཐར་ལམ་ནས་བཟོད་པའི་བར་རོ། ། ) བྱང་ཆུབ་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་(ཐེག་ཆེན་དྲོད་ནས་)འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ས་ལས་(ས་དང་པོ་ནས་ སོ། ། )རྩོལ་བ་མེད་པ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའོ། །(མི་གཡོ་བ་ལའོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས། ) དེ་ལྟར་སྤྱིར་ཐར་ ཆ་ཙམ་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་མ་ངེས་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་ མ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་སོ། །(ཆོས་བཤེས། ) ཡང་སྐབས་གཞན་དུ་ཚོགས་ལམ་ཕལ་བ་ཐར་ཆ་མིན་ ནོ་(ཆོས་བཤེས་)ཞེས་གསུང་བ་ནི། སྐབས་འདིར་བཤད་ཀྱི་ལ་དགོངས་ན་ལེགས་སོ། །གཞན་ དུ་ན་མི་འཐད་དོ། །ཐར་ཆ་འདིའི་རྟགས་ནི། ཨཱརྱ། ཆོས་ཀུན་བདེན་མེད་ལ་སེམས་མི་ཞུམ་ མམ་མི་དངང་། མི་འགོང་ངམ་མི་སྐྲག ཡིད་ལ་འགྱོད་པ་མེད་པའམ་སྐྲག་པར་མི་(ཆོས་བཤེས་) འགྱུར་བ་གསུམ་བཤད་(དེ་མདོ་དོན་)དབྱིག་གཉེན། སྲིད་(མདོ་གཞན་གྱི་དོན། )ཞིའི་སྐྱོན་ཡོན་ཐོས་ན་ བ་སྤུ་ལྡང་བ་དང་མཆི་མ་འཁྲུག་པ་སོགས་བཤད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། བསྐྱེད་པར་མཁས་པ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་དང་ཆེ་ འབྲིང་གི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་གཉིས་སོ། །རྩ་འགྲེལ་ལ། མཁས་པའི་ཁྱད་པར། ཆེ་འབྲིང་གི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྲངས་བཞིན་ དུ་སྦྱར་ན། བྱང་སེ་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་བ་དབང་རྣོན་གྱི་དད་པ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་ཁྱད་པར་ ཅན་ལ་དམིགས་པའི་དད་པ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་(ཨཱརྱ་)ཁྲིམས་ (ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སོགས་ལམ་མཚན་མར་མ་བཟུང་བར། )སོགས་ལ་དམིགས་ནས་དེ་ སྒྲུབ་པ་ལ་མཁས་པའི་དད་པ་ཡིན་པས་སོ། །འདས་མ་འོངས་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱ

【現代漢語翻譯】 問：那麼，什麼是異生凡夫（so so skye bo，指未證悟的普通人）的戒律？答：守護根門，飲食知量，夜晚初後分精進瑜伽不臥睡眠，樂於安住于正念（dran，憶念）和正知（shes bzhin，明辨）。此外，任何作為因的善行，以及聞所生慧、思所生慧、修所生慧，都可以。阿雅（Ārya，聖者）說：『所有這些都應知是聞思的自性，因為這是最初進入正道之因。』這樣說，而在加行道中，據說有修所生慧，因此認為它是聞思的自性。有些人說，雖然說是聞思的自性，但也不能斷定它完全沒有修所生慧。這是法友（chos bshes）的觀點，我認為后一種說法更合理。問：這是不退轉（phyir mi ldog，指不會退回較低境界）嗎？答：不退轉有四種：菩提道（byang chub，覺悟之路）中，（與聲聞乘共同的，從解脫道到忍位之間）；殊勝菩提（byang chub khyad par can，指大乘的覺悟）中，（從大乘暖位開始）；超世間地（'jig rten las 'das pa'i sa，指超越世俗的境界）中，（從初地開始）；以及無功用行中不退轉。（法友說：指不退轉地。）因此，一般來說，僅僅是解脫分，或者殊勝乘的菩提道，都不能確定為不退轉，所以不能稱之為不退轉。（法友說。）另外，在其他場合，法友說資糧道的大部分不是解脫分，如果這裡的說法是指這種情況，那就好了，否則就不合理了。解脫分的標誌是：阿雅，對諸法皆無自性不感到沮喪或害怕，不畏懼或恐懼，心中沒有後悔或恐懼（法友說），這三種說法（是經部的要義）。世親（dbyig gnyen，人名）說，聽到輪迴（srid，存在）和寂滅（zhi，涅槃）的過患和功德時，會汗毛豎立，淚流滿面等等。 第二部分，連線：問：什麼是善於生起？答：爲了顯示它與大小的區別，這裡有兩個過渡性的偈頌。在根本論和註釋中，有智者的差別，以及大小的差別。第一種是：如果將所緣和能緣按照數量對應起來，那麼大資糧道的具利根者，其信心是這樣的：他的信心緣于特殊的所緣，即緣于諸佛菩薩的戒律（arya，聖者）（不執著於三摩地、智慧、解脫的智慧等道相），因為他的信心是善於修持這些的信心。過去、未來、現在諸佛的...

【English Translation】 Q: Then, what are the ethics of ordinary beings (so so skye bo, referring to unenlightened ordinary people)? A: Guarding the sense doors, knowing the measure of food, practicing yoga diligently during the early and late parts of the night without sleeping, and delighting in abiding in mindfulness (dran, recollection) and awareness (shes bzhin, clear comprehension). Furthermore, any virtue that becomes a cause, as well as the wisdom arising from hearing, the wisdom arising from thinking, and the wisdom arising from meditation, are all acceptable. Ārya (Holy One) said: 'All of these should be known to be of the nature of hearing and thinking, because this is the cause for initially entering the path.' It is said that in the application path, there is wisdom arising from meditation, so it is considered to be of the nature of hearing and thinking. Some say that although it is said to be of the nature of hearing and thinking, it cannot be determined that it completely lacks wisdom arising from meditation. This is the view of the Dharma friend (chos bshes), and I think the latter statement is more reasonable. Q: Is this non-returning (phyir mi ldog, referring to not regressing to a lower state)? A: There are four types of non-returning: In the path of enlightenment (byang chub, path to awakening), (common with the Hearers, from the path of liberation to the stage of forbearance); in the special enlightenment (byang chub khyad par can, referring to the Great Vehicle enlightenment), (starting from the Great Vehicle heat stage); in the transcendental ground ('jig rten las 'das pa'i sa, referring to the state beyond the mundane), (starting from the first ground); and in the effortless practice of non-returning. (The Dharma friend said: referring to the immovable ground.) Therefore, in general, merely the part of liberation, or the path of enlightenment of the special vehicle, cannot be determined as non-returning, so it cannot be called non-returning. (The Dharma friend said.) Also, in other occasions, the Dharma friend said that most of the accumulation path is not the part of liberation. If the statement here refers to this situation, that would be good, otherwise it is not reasonable. The signs of the part of liberation are: Ārya, not being discouraged or afraid of the fact that all phenomena are without inherent existence, not being fearful or terrified, and not having regret or fear in the mind (the Dharma friend said), these three statements (are the essence of the sutras). Vasubandhu (dbyig gnyen, personal name) said that upon hearing the faults and merits of samsara (srid, existence) and nirvana (zhi, cessation), one's hair stands on end, tears flow, and so on. Part two, connection: Q: What is skillful in generating? A: In order to show the difference between it and the large and medium, here are two transitional verses. In the root text and commentary, there is the difference of the wise, and the difference of the large and medium. The first is: if the object and the subject are matched according to the number, then the faith of the great accumulation path of the sharp-witted person is like this: his faith is based on a special object, that is, based on the ethics of the Buddhas and Bodhisattvas (arya, holy one) (not clinging to the aspects of the path such as samadhi, wisdom, and the wisdom of liberation), because his faith is the faith of being skilled in practicing these. The Buddhas of the past, future, and present...

ི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་སོགས་ལྔ་དང་སྒོ་གསུམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིད་ ལ་སེམས་ཀྱང་མཚན་མར་མ་བཟུང་། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་འདྲ་དེའི་བརྩོན་འགྲུས་ཆོས་ཅན། 2-229 སྤྱོད་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་སོགས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་ མཚན་མར་མི་འཛིན་པར་དམིགས་ནས་དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་མཁས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན་པས་ སོ། །སྦྱིན་པ་བྱིན་ཡང་མཚན་མར་མ་བཟུང་། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་འདྲ་དེའི་དྲན་པ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་དྲན་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུམ་དང་ཐབས་མཁས་དང་མ་བྲལ་ བའམ་(མདོ་དོན་)བླང་དོར་མ་བརྗེད་པའམ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)དགེ་བ་འདོད་ཅིང་མི་དགེ་(གསེར་)འདོར་ སོགས་ཀྱི་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་ཞེས་སོགས་ཀྱི་དྲན་པས་སོ། །ཡུམ་ དང་ཐབས་མཁས་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་བསམ་པ་ཅན་དེའི་བླ་མེད་རྫོགས་ཆུབ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མ་ མཆིས་སོ། །(མདོར་དྲངས་ཨཱརྱ། ) ཞེས་སོ། །དེ་འདྲ་དེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཅན། ཡུལ་ཁྱད་པར་ ཅན་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ཏེ། འཚང་བརྒྱ་བྱ་རྒྱ་བྱེད་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་གང་དུ་ ཡང་རྣམ་པར་(ལས་དང་བྱ་བ་བྱེད་པོ་མ་དམིགས་ཞེས་གསེར། )མི་རྟོག་པའི་བློ་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་སྒྲུབ་པར་ མཁས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པས་སོ། །གང་མངོན་རྫོགས་འཚང་རྒྱ་བ། གང་གིས་འཚང་ རྒྱ་བ། གང་འཚང་རྒྱ་བར་བགྱི་བའི་གཟུགས་སམ། ནས་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དམ་ཆོས་གང་ཡང་ དམིགས་པ་མ་མཆིས་སོའི་བར་རོ། །དེ་འདྲ་དེའི་ཤེས་རབ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མི་ དམིགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའམ་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་དེ་སྒྲུབ་པར་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ པས་སོ། །བྱང་ཆེན་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བགྱིད་ལ་ཆོས་དེ་ དག་ཀྱང་མ་མཆིས་ཤིང་མི་དམིགས་པས་བླ་མེད་ཡང་དག་རྫོགས་ཆུབ་ནི་འབྱུང་བར་དཀའ་ འོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་འདྲའི་དད་སོགས་ལྔ། ཐེག་དམན་གྱི་ཐར་ཆའི་དད་སོགས་ལྔ་ལས་ ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཞེས་རྟགས་སྔར་བཤད་ལྔ་བཀོད་དེ་སོ་སོར་སྦྱར་རོ། ། སོ་སྐྱེ་ཚོགས་ལམ་པའི་དད་སོགས་ལྔ་ཆོས་ཅན། དབང་བོ་ལྔ་དང་སྟོབས་ལྔ་ཞེས་པའི་ཡ་ 2-230 གྱལ་གྱི་དབང་བོའི་ངོ་བོ་སྟེ་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་མ་དད་པ་སོགས་གཞོམ་པར་ དབང་བྱེད་པར་མི་ནུས་པས་སོ། །དེ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་མ་དད་སོགས་དེ་ཁྱོད་པས་མཐུ་ཆེ་ བར་འགྱུར་བས་སོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །ཡང་ན་འཕགས་ལམ་འགྲུབ་པ་ལ་ལྷག་པར་ དབང་བསྒྱུར་མི་ནུས་པས་སོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡུལ་རྣམ་པ་ལྔ་ལ་མཁས་པ་ལྔའོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཐར་ཆའི་དད་སོགས་ཡོད་པ་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཐར་ཆའི་དད་སོགས་ཐམས་ ཅད་ཀྱིས་ཏེ་ཡི

【現代漢語翻譯】 即使心中想著戒律、禪定等五種功德和身語意三門禪定，也不執著於它們的相狀。像這樣，這種精進的法，是專注于特殊對境的精進。因為對於佈施等六度，不執著于相狀而專注于成就它們，是精於此道的精進。即使行佈施，也不執著于相狀。像這樣，這種憶念的法，是專注于特殊對境的憶念。即不離般若（藏文：ཡུམ།，字面意思：母親）和方便善巧（藏文：ཐབས་མཁས།，字面意思：善巧方便），或者不忘取捨（藏文：བླང་དོར།，字面意思：取捨）(《菩提道次第論》)，或者專注于希求善法、捨棄惡行（藏文：དགེ་བ་འདོད་ཅིང་མི་དགེ་འདོར།，字面意思：欲善且舍不善）等圓滿的意念。具有不離般若和方便善巧之意念的人，無疑會證得無上圓滿菩提。(引自《阿riya》)。像這樣，這種禪定的法，是專注于特殊對境的禪定。即對於成百上千種事物，無論在何處，都能通達不作分別的智慧，並精於成就它們的禪定。無論是誰證得圓滿正覺，以何種方式證得，以及所證得的色身，乃至一切智（藏文：རྣམ་མཁྱེན།，字面意思：一切智）本身或任何法，都沒有執著。像這樣，這種智慧的法，是專注于特殊對境的智慧。即從根本上通達一切諸法之相皆不可得，並精於成就它們的智慧。大菩薩成就一切諸法的圓滿正覺，但這些法既不存在也不可得，因此難以獲得無上正等正覺。像這樣，信等五根，比小乘解脫之道的信等五根更為殊勝。如前所述，列舉五種特徵並分別對應。凡夫資糧道（藏文：ཚོགས་ལམ།，字面意思：資糧道）的信等五根，是五根和五力（藏文：སྟོབས།，字面意思：力量）中的五根的體性，但並非完全相同。因為它們不能夠壓制不信等違品。確實如此，因為有時不信等會變得更強大。這是法友所說。或者說，它們不能完全掌控成就聖道。像這樣，對於五種對境，有五種善巧。第二，雖然有解脫之道的信等，但並非所有的解脫之道的信等都能…… Even when contemplating the five qualities such as discipline and samadhi, and the samadhi of the three doors of body, speech, and mind, one does not grasp at their characteristics. Such diligence is a diligence that focuses on a special object. Because one does not grasp at the characteristics of the six perfections such as generosity, but focuses on accomplishing them, it is a diligence that is skilled in this path. Even when giving alms, one does not grasp at the characteristics. Such mindfulness is a mindfulness that focuses on a special object. That is, not being separated from Prajna (般若，梵文：Prajna，梵文天城體：प्रज्ञा，梵文羅馬擬音：prajñā，漢語字面意思：智慧) and skillful means (方便善巧，梵文：Upāya-kauśalya，梵文天城體：उपाय-कौशल्य，梵文羅馬擬音：upāya-kauśalya，漢語字面意思：善巧方便), or not forgetting what to adopt and abandon (取捨，梵文：Hīna-madhya-viśiṣṭa，梵文天城體：हीन-मध्य-विशिष्ट，梵文羅馬擬音：hīna-madhya-viśiṣṭa，漢語字面意思：下中上), or focusing on the complete intention of desiring virtue and abandoning non-virtue (欲善且舍不善，梵文：Kuśala-kāma-akuśala-prahāṇa，梵文天城體：कुशल-काम-अकुशल-प्रहाण，梵文羅馬擬音：kuśala-kāma-akuśala-prahāṇa，漢語字面意思：欲善且舍不善). Those who have the intention of not being separated from Prajna and skillful means will undoubtedly attain unsurpassed perfect enlightenment (無上圓滿菩提，梵文：Anuttarā-samyak-saṃbodhi，梵文天城體：अनुत्तरा-सम्यक्-संबोधि，梵文羅馬擬音：anuttarā-samyak-saṃbodhi，漢語字面意思：無上正等正覺). Such samadhi is a samadhi that focuses on a special object. That is, in whatever form, one comprehends the wisdom of not discriminating and is skilled in accomplishing the samadhi. Whoever attains perfect enlightenment, in whatever way, and whatever form is attained, even omniscience (一切智，梵文：Sarvākārajñatā，梵文天城體：सर्वाकारज्ञता，梵文羅馬擬音：sarvākārajñatā，漢語字面意思：一切智) itself or any dharma, there is no attachment. Such wisdom is a wisdom that focuses on a special object. That is, fundamentally understanding that all aspects of all dharmas are unattainable, and being skilled in accomplishing that wisdom. The great Bodhisattva accomplishes the perfect enlightenment of all dharmas, but these dharmas neither exist nor are attainable, so it is difficult to attain unsurpassed perfect enlightenment. Such faith and the five roots are more superior than the faith and the five roots of the Hinayana path of liberation. As mentioned earlier, list the five characteristics and correspond to them separately. The faith and the five roots of the ordinary person on the accumulation path are the nature of the five roots among the five roots and the five powers, but they are not exactly the same. Because they are not able to suppress the opposing factors such as disbelief. Indeed, sometimes disbelief and other factors become stronger. This is what the Dharma friend said. Or, they are not able to completely control the accomplishment of the noble path. In this way, there are five skills for the five objects. Second, although there is faith and so on in the path of liberation, not all faith and so on in the path of liberation can...

【English Translation】 Even when contemplating the five qualities such as discipline and samadhi, and the samadhi of the three doors of body, speech, and mind, one does not grasp at their characteristics. Such diligence is a diligence that focuses on a special object. Because one does not grasp at the characteristics of the six perfections such as generosity, but focuses on accomplishing them, it is a diligence that is skilled in this path. Even when giving alms, one does not grasp at the characteristics. Such mindfulness is a mindfulness that focuses on a special object. That is, not being separated from Prajna (ཡུམ།) and skillful means (ཐབས་མཁས།), or not forgetting what to adopt and abandon (བླང་དོར།), or focusing on the complete intention of desiring virtue and abandoning non-virtue (དགེ་བ་འདོད་ཅིང་མི་དགེ་འདོར།). Those who have the intention of not being separated from Prajna and skillful means will undoubtedly attain unsurpassed perfect enlightenment. (引自《阿riya》). Such samadhi is a samadhi that focuses on a special object. That is, in whatever form, one comprehends the wisdom of not discriminating and is skilled in accomplishing the samadhi. Whoever attains perfect enlightenment, in whatever way, and whatever form is attained, even omniscience (རྣམ་མཁྱེན།) itself or any dharma, there is no attachment. Such wisdom is a wisdom that focuses on a special object. That is, fundamentally understanding that all aspects of all dharmas are unattainable, and being skilled in accomplishing that wisdom. The great Bodhisattva accomplishes the perfect enlightenment of all dharmas, but these dharmas neither exist nor are attainable, so it is difficult to attain unsurpassed perfect enlightenment. Such faith and the five roots are more superior than the faith and the five roots of the Hinayana path of liberation. As mentioned earlier, list the five characteristics and correspond to them separately. The faith and the five roots of the ordinary person on the accumulation path (ཚོགས་ལམ།) are the nature of the five roots among the five roots and the five powers (སྟོབས།), but they are not exactly the same. Because they are not able to suppress the opposing factors such as disbelief. Indeed, sometimes disbelief and other factors become stronger. This is what the Dharma friend said. Or, they are not able to completely control the accomplishment of the noble path. In this way, there are five skills for the five objects. Second, although there is faith and so on in the path of liberation, not all faith and so on in the path of liberation can...

ན་ཙམ་གྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་བར་མ་ཆད་པར་ཐོབ་པས་(མ་ཡིན་གྱི་ཞེས་ དགག་གི་རིམ་གྱིས་ནི་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་སྔར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་ སོ། ། )ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཤིག་དེ་མི་ཐོབ་པའི་ཐེག་དམན་གྱི་དད་སོགས་ཀྱང་ཡོད་པས་སོ། ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་དད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པ་རྣོ་ཞིང་གསལ་(གསེར་དངོས། )ལ་ཆེན་ པོས་ནི་(གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་གོང་ནས་གོང་དུ་བསླབས་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་ནི། )བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པར་སླ་ལ་ཐར་ཆའི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་ མི་གསལ་ཞིང་རྟུལ་བོ་ཆུང་ངུས་ནི་རྫོགས་བྱང་རྟོགས་པ་སྟེ་ཐོབ་པར་དཀའ་(ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མ་ བ་དག་གིས་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བརྗོད་པ་འདི་ཉིད་ལ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བ་དག་ནི། རིགས་ཆད་པ་ས་བོན་མེས་ཚིག་པ་ལྟ་ བུ་ཞེས་དེ་པའི་སྙིང་པོ་ལ་བསྐུར་བ་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། )སྟེ། ཐེག་དམན་གྱི་དད་སོགས་ཀྱིས་ ཐོབ་མི་ནུས་སོ། །བྱང་ཆེན་པོ་བླ་མེད་རྫོགས་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བར་སླའོ། །ཞེས་སོགས་དང་། རྣམ་གྲངས་དེས་བླ་མེད་ཡང་དག་རྫོགས་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བ་དཀའོ། །ཞེས་སོགས་རིམ་ བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་དད་སོགས་ཀྱིས་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་སླ་ལ་ཐེག་དམན་གྱི་ཐར་ ཆས་དེ་ཐོབ་པར་མི་ནུས་པ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་(ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མེད་བཞིན་དུ་དངོས་ པོ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་སྒྱུ་མ་ཙམ་ཞིག་རིགས་པའི་ཁུར་མི་ཐེག་པས་དེ་ལྟར་གྲུབ་པར་ཟེར། འདི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་སུས་ཀྱང་ དཔྱད་དུ་ནི་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདིས་འཐད་པ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་རྟོག་གེ་བཀག་པའོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས། )པས་ 2-231 དགག་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་དངོས་སུ་བསྟན་པས་ཤུགས་ཀྱིས་ན་དད་སོགས་རང་བཞིན་གྱིས་ འབྲིང་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པའམ་ཐོབ་པར་བྱེད་ལ་རང་ བཞིན་གྱིས་ཆུང་ངུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འཕངས་ པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཐར་ཆ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལ་འགྲེལ་ཆེན་དང་ འདིར་བཤད་ལ། མདོར། བྱང་སེ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་ཅན་ལ་བཤད་སྣང་ངོ་། ། ༈ བསམ་པ་ཕུན་ཚོགས་ཅན་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན། བདུན་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཐར་བའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྐྱེས་པའི་བྱང་སེ་གཞན་དོན་ ལ་སྤྲོ་བ་ཅན་ལ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ འབྱུང་བས་དེ་སྟོན་ནོ། །རྩ་བ་ལ། དམིགས་པ་ནི། བྱང་སེའི་དྲོ་བ་དང་རྣམས་ཀྱི་སྒྲས་མཚོན་ ནས་རྩེ་མོ་སོགས་བཞིའི་དམིགས་པ་ནི་རྣམ་ཀུན་གྱི་སྐབས་འདིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅ

【現代漢語翻譯】 並非僅僅通過精進就能不間斷地獲得無上菩提（因為並非通過否定的方式，所有聖者都會成佛，這在之前已經闡述過了。——法友如是說）。並非普遍如此，因為還有一些人懷有不獲得菩提的小乘信仰等。 也就是說，如果信仰和精進等銳利而明晰（真正的黃金）且強大（在無數三大阿僧祇劫中不斷修習，變得卓越），那麼就容易證悟和獲得無上正等覺，而那些微弱、不清晰且遲鈍的解脫分信仰等，則難以證悟（大乘中觀宗認為難以證悟，而瑜伽行者則說，斷絕種姓就像種子被火燒燬一樣，這是對如來藏的誹謗。——法友如是說）。小乘的信仰等無法獲得菩提。因此，證得大菩提、無上圓滿菩提是容易的。等等。 反之，通過其他方式證得無上正等覺是困難的。等等。這是次第的道理。也就是說，通過大乘的信仰等容易獲得圓滿菩提，而小乘的解脫分則無法獲得，這是緣起的法性（所謂的緣起法性，是指在沒有作者的情況下，事物如幻象般，其力量也如幻象般，無法承受理性的負擔，因此才如此成立。這是為什麼呢？沒有人可以探究。這句話是說，通過這種方式可以成立道理，駁斥了思辨。——法友如是說），無法否認。 直接闡述了這一點，暗示了中等根器的人可以通過各自的信仰等證悟或獲得獨覺菩提，而小根器的人則證悟聲聞菩提。這裡所說的三種解脫分，即小、中、大，在三乘的《大疏》和此處都有闡述。簡而言之，菩提薩埵似乎是對三乘種姓的人說的。 具有圓滿意樂的抉擇分之順品，第七品：連線文：爲了利益他人而生起，具有解脫分，對眾生有歡喜心的菩薩，生起具有特殊所緣的抉擇分之順品，因此宣說之。正文：所緣，以菩薩的暖位和『等』字代表頂位等四者的所緣，即一切有情。

【English Translation】 It is not universally true that one attains unsurpassed Bodhi without interruption merely through diligence (because it is not through negation that all noble beings become Buddhas, as has been previously explained. - Thus says the Dharma friend). It is not universally so, because there are also Hinayana faiths etc. that do not attain it for a while. That is, if faith and diligence etc. are sharp and clear (real gold) and great (having been trained from above to above in three countless great kalpas, being supremely excellent), then it is easy to realize and attain unsurpassed perfect complete Bodhi, but those liberation-part faiths etc. that are unclear, dull, and small are difficult to realize perfect complete Bodhi (the Mahayana Madhyamikas say that it is difficult to realize, while the Yogacharas say that cutting off the lineage is like a seed being burned by fire, which is to slander the essence of the Tathagatagarbha. - Thus says the Dharma friend). Hinayana faiths etc. cannot attain Bodhi. Therefore, it is easy to attain great Bodhi, unsurpassed perfect complete Bodhi. And so on. Conversely, it is difficult to attain unsurpassed perfect complete Bodhi through other means. And so on. This is the order. That is, it is easy to attain perfect complete Bodhi through Mahayana faiths etc., but Hinayana liberation-part cannot attain it, which is the nature of dependent origination (the so-called nature of dependent origination is that without an agent, the power of things like illusions is just like illusions, unable to bear the burden of reason, so it is established in this way. Why is this? No one can investigate. This sentence means that in this way, the reason for establishing the truth is to refute speculation. - Thus says the Dharma friend), and cannot be denied. By directly stating this, it implicitly means that those of medium capacity can realize or attain Pratyekabuddha Bodhi through their respective faiths etc., while those of small capacity realize Sravaka Bodhi. The three liberation-parts mentioned here, namely small, medium, and large, are explained in the Great Commentary of the Three Vehicles and here. In short, Bodhisattva seems to be spoken to those of the three vehicle lineages. The seventh chapter of the Part in Accordance with Ascertainment, which has perfect intention: Connecting text: The Bodhisattva who is born with the part in accordance with liberation and who is delighted in benefiting others, arises with the part in accordance with ascertainment with a special aspect of focusing on sentient beings, therefore it is taught. Root text: The object of focus, represented by the heat of the Bodhisattva and the word 'etc.', the object of focus of the four, such as the peak, is all sentient beings in this context.

ད་ ཡིན་པར་མདོ་ལས་བསྔགས་ཤིང་བརྗོད་དོ། །(ཨཱརྱ་འགྱུར། ) ཨཱརྱས། རྣམ་ཀུན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ དབང་དུ་བྱས་པ་འདིར་དེ་རྣམ་མཁྱེན་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་སྦྱོར་ལམ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་ པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ་འདི་ནི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའོ། །ཞེས་ཏེ་མཉམ་རྗེས་ལ་ཟེར་རོ། །རྣམ་ པ་བཞི་སྟེ། དྲོད་རྩེ་བཟོད་མཆོག་བཞིའིའོ། །དྲོད་ལ་གསུམ་ལས། ཆུང་ངུ་ནི། དམིགས་ ཡུལ་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་མཉམ་པའི་སེམས་སོགས་བཅུའི་རྣམ་པ་ཅན་ གྱི་བྱང་སེ་དབང་རྣོན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་ཅན། དྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲའི་དམིགས་རྣམ་ཅན་གྱི་ ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ཡིན་པས་སོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མཉམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ པར་བྱ། བྱམས་པའི་སེམས་ཕན་པའི་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པའི་མི་འཚེ་བའི་སེམས། མའི་ཕའི་ ཕུ་ནུའི་སྲིང་མོའི། གྲོགས་པོའི་གཉེན་དང་རུས་གཅིག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཞེས་ སོ། །རྣམ་པ་དག་ནི་བཅུར་མདོ་ལས་བཤད་དོ། །(ཨཱརྱའང་)འདི་འགྲེལ་པ་དང་འདྲ་བས་འོག་ ལྟར་རོ། །དེས་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཤད་དོ། །(འཇོམས། ) དེ་ནི་སྦྱོར་བ་ཕུན་ཚོགས་ 2-232 སྟོན་ཏེ། (གནོད་འཇོམས། ) བདག་ཉིད་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་བཅུ་ལས་ལྡོག་ཅིང་སེམས་ཅན་གཞན་ ཡང་སྡིག་པ་ལས་ལྡོག་པ་དེ་དག་ལ་ནི་འགོད་པ་དང་། ཞུགས་པ་ཙམ་ལ་བསྔགས་པ་བརྗོད་ པ་དང་། གཞན་གྱིས་མ་བསྐུལ་བར་ཞུགས་པ་ལ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་དགའ་བར་བྱེད་ པའི་ཤེས་རྣམ་ཅན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་དེ། རྩེ་མོ་ཆུང་ངུ་སྟེ། རྩེ་མོ་གང་ཞིག གཞན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ རྒྱུ་ལས་བཟློག་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །(ཨཱརྱ་དངོས། ) བདག་ཀྱང་སྲོག་གཅོད་པ་ལས་ཟློག་ པར་བྱ། ཞེས་སོགས་སོ། །ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱང་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་གནས་པས་ གཞན་སྦྱིན་སོགས་དེ་དག་ལ་འགོད་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་དེ། རྩེ་མོ་འབྲིང་སྟེ། གང་ཞིག གཞན་བདེ་བའི་རྒྱུ་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བར་འདོད་པས་སོ། །(ཨཱརྱ་དངོས། ) བདག་ གིས་ཀྱང་སྦྱིན་ཕར་རྫོགས་པར་བྱ་ནས། ཤེར་ཕྱིན་བར་རོ། །(ཨཱརྱ། ) སོགས་པས་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་) བདག་ཉིད་ཀྱང་ནང་སྟོང་སོགས་བཅུ་དྲུག་སོ་བདུན་མ་འདྲེས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་རྟེན་འབྲེལ་ ལུགས་འབྱུང་ལུགས་ལྡོག་བསྒོམ་པ་ལ་གནས་ནས་གཞན་འགོད་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ སྦྱོར་ལམ་དེ། རྩེ་མོ་ཆེན་པོ་སྟེ། གང་ཞིག གཞན་སྡུག་བསྔལ་དང་བདེ་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་(ནི་ བདེ་བ་སྡུག་བསྔལ་སྡུག་བསྔལ་བདེ་བར་འཛིན་པའོ། ། )སྤོང་བར་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །(ཨཱརྱའོ། ། ) བདག་ ཀྱང་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ། ཞེས་སོགས། རྟེན་འབྲེལ་བར་རོ། །དེ་གསུམ་ནི་རྩེ་ མོར་གྱུར་པའོ། །རྩེ་མོ་ལ་རང་གཞན་ལ་བརྟེན་པའི་(ཀུན་ཨཱརྱ་)དབྱེ་བས་དམིགས་རྣམ་གྱི་ད

【現代漢語翻譯】 正如經中所讚歎和描述的那樣。(聖者之變)聖者說：從各種修道方法的角度來看，這裡所說的修道方法是指在證得一切智智時所顯示的修道方法，它具有證悟的特點，而這裡所說的修道方法則具有修習的特點。這指的是俱生智和后得智。有四種，即暖位、頂位、忍位和勝位。在暖位中有三種，其中小暖位是指：以眾生為目標，以平等心等十種心為特徵的，具有敏銳智慧的菩薩的修道方法，是暖位，因為它是具有這種目標和特徵的抉擇分。應當對一切眾生生起平等心，慈悲心，利益他人的心，無嗔恨心，無害人之心。應當生起如母、如父、如兄弟姐妹、如朋友、如親戚的心。經中描述了十種不同的心。(聖者也)這與註釋相似，因此如下所示。它解釋了圓滿的意樂。(摧毀者)它顯示了圓滿的修習。 (摧毀煩惱者)自身從殺生等十種不善業中解脫出來，並且引導其他眾生也從惡業中解脫出來，對於那些引導和僅僅是參與其中的行為，都給予讚歎和描述。對於那些未經勸請就主動參與其中的行為，也隨喜讚歎。這種具有智慧的修道方法是小頂位，因為想要阻止他人遭受痛苦的根源。(真實的聖者)我也應當從殺生中解脫出來。等等。此外，自身安住于佈施等六度中，並且引導他人也安住于佈施等六度中，這種具有引導等特徵的修道方法是中頂位，因為想要使他人與安樂的根源相結合。(真實的聖者)我也應當圓滿佈施波羅蜜，乃至般若波羅蜜。(聖者)等等。(佛吉祥)自身安住于內空等十六空性，以及三十七道品，不混雜十八界的緣起生起和還滅的觀修中，並且引導他人也安住于其中，這種具有引導等特徵的修道方法是大頂位，因為想要使他人捨棄顛倒的苦樂之見（即認為快樂是痛苦，痛苦是快樂）。(聖者)我也應當修習內空性。等等。乃至緣起。這三種是頂位。頂位根據依賴自身和他人的差別，在目標和特徵上有所不同。 It is praised and spoken of in the sutras. (Arya's transformation) Aryas: From the perspective of all kinds of joining paths, the joining path shown in the case of omniscience is one that possesses realization, while this one possesses joining. This refers to simultaneous and subsequent events. There are four types: heat, peak, forbearance, and supreme. Of the three types of heat, the smallest is: The joining path of a Bodhisattva with sharp powers, characterized by ten aspects of equal mind, etc., focusing on those sentient beings as the object of focus, is warm, because it is a decisive factor that is compatible with such an object and characteristic. One should generate an equal mind towards all sentient beings, a loving mind, a beneficial mind, a mind without anger, and a non-harming mind. One should generate the mind of a mother, father, sibling, friend, relative, and someone of the same lineage. The sutras describe ten aspects. (Arya also) This is similar to the commentary, so it is as follows. It explains the perfection of thought. (Destroyer) It shows the perfection of joining. (Subduer of Harm) Turning oneself away from the ten non-virtuous deeds and also turning other sentient beings away from evil deeds, praising and speaking of those who guide and merely participate, and rejoicing in accordance with those who participate without being urged by others, that joining path with knowledge is the small peak, because it desires to avert others from the cause of suffering. (Actual Arya) I also should turn away from killing, etc. Furthermore, since one dwells in the six perfections, such as giving, one's joining path, which has the aspect of guiding others to those things, such as giving, is the middle peak, because it desires to properly join others to the cause of happiness. (Actual Arya) I also should perfect giving, up to the perfection of wisdom. (Arya) Etc. (Buddha Shri) Since one dwells in contemplating the arising and ceasing of dependent origination, from the sixteen emptinesses to the thirty-seven unmixed eighteen realms, one's joining path, which has the aspect of guiding others, is the great peak, because it desires to abandon the perverted views of suffering and happiness (i.e., holding happiness as suffering and suffering as happiness). (Arya) I also should contemplate emptiness. Etc., up to dependent origination. These three are the peaks. The peak differs in terms of its object and characteristics, depending on whether it relies on oneself or others.

【English Translation】 It is praised and spoken of in the sutras. (Arya's transformation) Aryas: From the perspective of all kinds of joining paths, the joining path shown in the case of omniscience is one that possesses realization, while this one possesses joining. This refers to simultaneous and subsequent events. There are four types: heat, peak, forbearance, and supreme. Of the three types of heat, the smallest is: The joining path of a Bodhisattva with sharp powers, characterized by ten aspects of equal mind, etc., focusing on those sentient beings as the object of focus, is warm, because it is a decisive factor that is compatible with such an object and characteristic. One should generate an equal mind towards all sentient beings, a loving mind, a beneficial mind, a mind without anger, and a non-harming mind. One should generate the mind of a mother, father, sibling, friend, relative, and someone of the same lineage. The sutras describe ten aspects. (Arya also) This is similar to the commentary, so it is as follows. It explains the perfection of thought. (Destroyer) It shows the perfection of joining. (Subduer of Harm) Turning oneself away from the ten non-virtuous deeds and also turning other sentient beings away from evil deeds, praising and speaking of those who guide and merely participate, and rejoicing in accordance with those who participate without being urged by others, that joining path with knowledge is the small peak, because it desires to avert others from the cause of suffering. (Actual Arya) I also should turn away from killing, etc. Furthermore, since one dwells in the six perfections, such as giving, one's joining path, which has the aspect of guiding others to those things, such as giving, is the middle peak, because it desires to properly join others to the cause of happiness. (Actual Arya) I also should perfect giving, up to the perfection of wisdom. (Arya) Etc. (Buddha Shri) Since one dwells in contemplating the arising and ceasing of dependent origination, from the sixteen emptinesses to the thirty-seven unmixed eighteen realms, one's joining path, which has the aspect of guiding others, is the great peak, because it desires to abandon the perverted views of suffering and happiness (i.e., holding happiness as suffering and suffering as happiness). (Arya) I also should contemplate emptiness. Etc., up to dependent origination. These three are the peaks. The peak differs in terms of its object and characteristics, depending on whether it relies on oneself or others.

བྱེ་ བ་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། རང་གིས་སྡུག་བདེན་ཤེས་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ་ ལམ་བསྒོམ་པ་ལ་གནས་ནས་གཞན་འགོད་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་དེ། བཟོད་པ་ ཆུང་ངུ་སྟེ། བཟོད་པ་གང་ཞིག གཞན་དག་འཕགས་ལམ་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བར་འདོད་པས་ སོ། །བདག་གིས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པར་བྱ། ཞེས་སོགས་སོ། །བདག་ཉིད་ཐེག་དམན་ གྱི་འབྲས་བུ་ཤེས་པ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་བསྐྱེད་དེ་ཐབས་ཀྱིས་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་ 2-233 པའི་(འབུམ་ཊཱིཀ་དངོས། )ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཐབས་མཁས་ལ་གནས་ནས་ གཞན་འགོད་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་དེ། བཟོད་འབྲིང་སྟེ། གང་ཞིག གཞན་ དག་འཕགས་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བར་འདོད་པས་སོ། །བདག་ཀྱང་རྒྱུན་དུ་ ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཤེས་པ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་བསྐྱེད་དེ་(དེའི་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ པར་ཡང་བྱ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་)ཡང་དག་པའི་མཐའ་(ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་) མངོན་དུ་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །རང་བྱང་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་འཇུག་ཅིང་(མདོ་)གཞན་ འགོད་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ནི། བཟོད་ཆེན་ཏེ། གང་ཞིག གཞན་སངས་ རྒྱས་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བར་འདོད་པས་སོ། །བདག་གིས་ཀྱང་བྱང་པའི་སྐྱོན་མེད་(ས་ དང་པོ་ལ་འབུམ་ཊཱིཀ་)པར་འཇུག་པར་བྱ། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་གཉིས་ལ་རང་གཞན་ལ་བརྟེན་ པའི་དབྱེ་བ་སྔར་གྱི་དེ་བཞིན་དུ་རང་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་སོགས་ལ་གནས་ནས་གཞན་ འགོད་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་ནི། ཆོས་མཆོག་ཆུང་ངུ་སྟེ། ཆོས་མཆོག་གང་ཞིག སེམས་ཅན་རྣམས་སྤྱིར་ཐེག་གསུམ་གྱིས་སྨིན་པར་འདོད་པས་སོ། །བདག་གིས་ཀྱང་སེམས་ ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ། ཞེས་སོགས་སོ། །སོགས་པས་རང་བྱང་པའི་མངོན་ཤེས་བསྐྱེད་ པར་བྱ་ཞིང་གཞན་འགོད་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ནི། ཆོས་མཆོག་འབྲིང་སྟེ། གང་ ཞིག སེམས་ཅན་རྣམས་ཁྱད་པར་དུ་བྱང་པའི་ལམ་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བར་འདོད་པས་སོ། ། བདག་གིས་ཀྱང་བྱང་པའི་མངོན་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ། ཞེས་སོགས་སོ། །བདག་གིས་ཀྱང་ རྣམ་མཁྱེན་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་གཞན་འགོད་སོགས་ཀྱི་རྣམ་ཅན་ནི། ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་སྟེ། གང་ཞིག གཞན་དག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ལ་འཇོག་པར་འདོད་པས་ སོ། །བདག་གིས་ཀྱང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ། ཞེས་སོགས་སོ། །ཇི་ལྟར་(མཛོད་ )བཟོད་ཆེན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་མཆོག་ཀྱང་ངོ་ཞེས་པ་ནི་རང་དོན་སྒྲུབ་ 2-234 པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ལ། འདིར་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆུང་འབྲིང་ ཆེ་གསུམ་སྟེ་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པ་ན་རིམ་གྱི

【現代漢語翻譯】 如同分別解說一般，自己了知苦諦（Dukkha Satya），斷集諦（Samudaya Satya），證滅諦（Nirodha Satya），修道諦（Magga Satya），安住于道，具有引導他人等相的加行道，是小忍。何為忍？即希望將他人安置於聖道。例如：『我也要了知痛苦。』等等。 爲了自己證得小乘的果位，生起智慧，以方便使寂滅趨於一端（《寶鬘論釋》原文），不住于善巧方便，不證得真實的邊際，具有引導他人等相的加行道，是中忍。何為忍？即希望將他人安置於聖道的果位。例如：『我也要證得入流果。』等等。（《寶鬘論釋》：也要證得其果位菩提），不證得真實的邊際（《寶鬘論釋》：不超越寂滅一端的涅槃）。 進入無自性之過失（經），具有引導他人等相的加行道，是大忍。何為忍？即希望將他人安置於佛陀之果位。例如：『我也要進入無自性之過失（《寶鬘論釋》：初地）。』等等。這二者，如同之前一樣，有依于自利和他利的差別，安住于成熟自他有情等，具有引導他人等相的加行道，是小世第一法。何為世第一法？即希望普遍以三乘使有情成熟。例如：『我也要使有情完全成熟。』等等。 等等，也要生起自性之現觀，具有引導他人等相的加行道，是中世第一法。何為世第一法？即希望特別將有情安置於無自性之道。例如：『我也要生起無自性之現觀。』等等。我也要生起一切相智，具有引導他人等相，是大世第一法。何為世第一法？即希望將他人安置於圓滿至極的究竟處。例如：『我也要生起一切相智的智慧。』等等。 如（《俱舍論》）所說，大忍只有一個剎那，世第一法也是如此。這是就自利而言的聲聞乘。此處是就利他而言，有小、中、大三種，因為利益他人是漸次的。

【English Translation】 Just as explained in detail, personally understanding the Truth of Suffering (Dukkha Satya), abandoning the Truth of Origin (Samudaya Satya), realizing the Truth of Cessation (Nirodha Satya), and cultivating the Truth of the Path (Magga Satya), dwelling on the path, the application path characterized by guiding others, etc., is Small Patience. What is Patience? It is the desire to definitively connect others to the Noble Path. For example: 'I also shall understand suffering,' etc. In order to personally realize the fruit of the Lesser Vehicle, generating knowledge, skillfully abiding in means that pacify one-sidedly (actual commentary of the Garland of Jewels), without manifesting the correct extreme, the application path characterized by guiding others, etc., is Medium Patience. What is it? It is the desire to definitively connect others to the fruit of the Noble Path. For example: 'I also shall generate knowledge in order to personally realize the fruit of Stream Entry' (commentary of the Garland of Jewels: also to attain the fruit of enlightenment), without manifesting the correct extreme (commentary of the Garland of Jewels: not transcending the one-sided peace of Nirvana). Entering the faultlessness of selflessness (Sutra), the application path characterized by guiding others, etc., is Great Patience. What is it? It is the desire to correctly connect others to Buddhahood itself. For example: 'I also shall enter the faultlessness of selflessness (commentary of the Garland of Jewels: the first ground),' etc. These two, like before, have the distinction of relying on oneself and others, dwelling on maturing oneself and other sentient beings, etc., the application path characterized by guiding others, etc., is Small Supreme Dharma. What is Supreme Dharma? It is the desire to generally mature sentient beings through the Three Vehicles. For example: 'I also shall completely mature sentient beings,' etc. Etc., also generating the direct perception of selflessness, the application path characterized by guiding others, etc., is Medium Supreme Dharma. What is Supreme Dharma? It is the desire to especially connect sentient beings to the path of selflessness. For example: 'I also shall generate the direct perception of selflessness,' etc. I also shall generate omniscience, characterized by guiding others, etc., is Great Supreme Dharma. What is Supreme Dharma? It is the desire to place others in the ultimate perfection. For example: 'I also shall generate the wisdom of omniscience,' etc. As (the Treasury of Knowledge) says, just as Great Patience is a single moment, so too is Supreme Dharma. This is in terms of the Hearer Vehicle accomplishing self-benefit. Here, it is in terms of accomplishing the benefit of others, there are three: small, medium, and great, because benefiting others is gradual.

ས་སྔ་ཕྱིའི་གནས་སྐབས་ཡོད་པས་སོ། །ཞེས་པ་ རྣམས་ཨཱརྱའོ། །འགྲེལ་པ་ལ། ངོ་བོ་བཤད། ཟློས་པ་སྤང་ངོ་། ། དང་པོ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས་འདི་ལ། ཆགས་སྡང་གིས་བསླད་ནས་མི་སྙོམ་པའི་ཚུལ་ངན་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་ལམ་ཡིན་པས་སེམས་ ཅན་ལ་(ཆོས་ཉིད་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པས་)སེམས་མཉམ་པའི་(ཞེས་ཏིང་རྒྱལ་འགྲེལ་པར་འཇམ་དཔལ་ གྲགས་པ་)རྣམ་པ་ཅན་དང་། ད་ལྟར་ཕན་པའི་(གསེར་)དོན་སེམས་པས་བྱམས་རྣམ་ཅན་གྱི་ སྦྱོར་ལམ་དེ། དྲོད་ཆུང་ངུ་སྟེ། (ཆོས་བཤེས་ནི་མཉམ་པ་ཆུང་ངུ་གཞན་བཞི་འབྲིང་དུ་བཤད་དོ། ། ) དྲོད་གང་ ཞིག ཚེ་འདིར་གཞན་ལ་མི་འཚེ་བས་སོ། །མ་འོངས་པའི་(གསེར་)ཕན་པ་སེམས་(ཏིང་རྒྱལ་ འགྲེལ་པ་གྲགས་པའི་ཕྲེང་བར་)པས་ཕན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། ང་རྒྱལ་བཅོམ་ནས་སེམས་ཅན་ བདེ་བ་ལ་མནར་སེམས་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པའི་ དང་། མཐོ་མི་འཚམ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས་རྣམ་པར་འཚེ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ སྦྱོར་ལམ་དེ། དྲོད་འབྲིང་སྟེ། གང་ཞིག འདིར་མ་ཟད་ཕྱི་མར་ཡང་གཞན་ལ་མི་འཚེ་བས་ སོ། །(ཨཱརྱ། )སྐྱེས་པ་བུད་མེད་རང་བས་རྒན་པ་ལ་ཕ་དང་མའི་སེམས་དང་། མཉམ་པ་ལ་སྤུན་ དང་སྲིང་མོའི་སེམས་དང་། གཞོན་པ་ལ་བུ་དང་བུ་མོའི་སེམས་དང་། སྔར་ནས་ཡིད་བརྟན་ པའི་བཤེས་དང་། (མཛའ་བཤེས་ནི་ཁྱིམ་པའི་ཚེའི་གྲོགས་པོ་རྙིང་བའོ། །ཞེས་རྣམ་གྲངས་བསྡུ་བར་རོ། ། ) གནས་ སྐབས་ནས་ཕན་འདོགས་པའི་གྲོགས་ཀྱི་སེམས་དང་། རུས་གཅིག་པའི་(ཕ་ཕྱོགས་ཀྱིའོ། ། )གཉེན་ དང་། མི་གཅིག་པའི་(མ་ཕྱོགས་ཀྱིའོ། ། )སྣག་གི་གཉེན་འཚམས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྔ་མཚན་གཉིས་ལས་ གཞན་གཉིས་གཅིག་ཏུ་(ཨཱརྱ་)བྱས་པ་ལྔ་ནི། དྲོད་ཆེན་ཏེ། གང་ཞིག འདི་ཕྱི་གཉིས་ཀར་ སེམས་ཅན་གྱི་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པས་སོ། །དེ་ལྟར་བཅུས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ 2-235 པ་ནི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་པར་བཞེད་དོ། །རྩེ་མོ་ནི། མདོར་བསྡུས་ཏེ་ བསྟན་ན། གྲངས་བཞིན་དུ་སྲོག་གཅོད་སོགས་མི་དགེ་བ་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་ བདག་ཉིད་ཅན་ལ་རང་གནས་ཏེ་དེའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་རྣམས་སྡིག་པ་ལས་ལྡོག་པ་ ལ་སྦྱོར་བ་ཆུང་ངུ་། སྦྱིན་སོགས་དགེ་བ་ལེན་པའི་སྒོ་ནས་དགེ་བ་ལ་ཞུགས་པའི་བདག་ཉིད་ ཅན་དེའི་སྒོ་ནས་གཞན་རྣམས་དགེ་བ་ལ་གནས་པ་དག་ལ་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ནི། འབྲིང་ སྟེ། རྣམ་པ་གཉིས་དང་སེམས་ཅན་གཞན་རང་གིས་མ་བསྐུལ་བར་ཁོ་རང་བདག་ཉིད་ཀྱི་ སྟོབས་ཀྱིས་དགེ་སྡིག་ལ་འཇུག་ལྡོག་མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ལེགས་ སོ་ཞེས་སོགས་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་འཕེལ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་དགའ་བར་ བྱེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པ

【現代漢語翻譯】 因為存在前後階段的緣故。這些是聖者的觀點。在註釋中，解釋了本質，避免了重複。 首先，在這種完全證悟一切相的階段，由於存在不被貪嗔污染的平等之道的修行，因此對眾生具有（進入法性與平等性）平等心的狀態（如寂天論師的註釋中所說）。現在，由於考慮到利益（黃金），具有慈愛的狀態。這種修行之道是小小的暖相，（法友說是小小的平等，其他四種是中等）。哪種暖相呢？因為此生不傷害他人。考慮到未來的（黃金）利益（寂天論師的註釋中說），具有利益的狀態。由於摧毀了我慢，對眾生的安樂沒有嫉妒的狀態，因此對眾生沒有憤怒。由於沒有高攀的狀態，因此具有不害的狀態。這種修行之道是中等的暖相。哪種暖相呢？因為不僅在此生，來世也不傷害他人。（聖者）。對於比自己年長的男女，具有父母的心；對於同齡人，具有兄弟姐妹的心；對於年幼者，具有子女的心；對於從前就信任的朋友（親密的朋友是居家者的老朋友，如名相彙集中所說）；從階段上幫助自己的朋友的心；對於同一家族的（父親方面的）親戚；對於不同家族的（母親方面的）姻親，前兩種狀態之外的兩種合為一體（聖者），這五種是大的暖相。哪種暖相呢？因為在今生來世都能成辦眾生的願望。像這樣，以十種方式緣於一切眾生，被認為是后得的修行之道變得溫暖。 頂位是，簡略地說，通過避免如殺生等不如法行為，安住于與此相反的自性中，並通過這種方式使其他眾生遠離罪惡，這是小小的修行。通過接受如佈施等善行，進入善行的自性中，並通過這種方式使他人安住于善行，具有這種狀態是中等的修行。對於這兩種狀態，以及其他眾生在沒有自己勸說的情況下，依靠自身的力量，毫不錯誤地進入或遠離善惡，對於進入真如者，讚歎『好啊』等等，並且隨喜其增長和隨順，這兩種狀態。

【English Translation】 Because there are previous and subsequent stages. These are the views of the Āryas. In the commentary, the essence is explained, and repetition is avoided. Firstly, in this stage of fully realizing all aspects, because there is the practice of the path of equanimity that is not defiled by attachment and aversion, therefore, towards sentient beings, there is the state of (entering into the nature of reality and equality) equal mind (as said in Ting Gyal's commentary). Now, because of considering the benefit (gold), there is the state of loving-kindness. That path of practice is a small warmth, (Chöshé says it is a small equanimity, the other four are medium). Which warmth? Because in this life, one does not harm others. Considering the future (gold) benefit (in Ting Gyal's commentary), there is the state of benefiting. Because of destroying pride, there is no tormenting mind towards the happiness of sentient beings, therefore, there is no anger towards sentient beings. Because there is no state of being inappropriately high, therefore, there is the state of non-harming. That path of practice is a medium warmth. Which warmth? Because not only in this life, but also in the next, one does not harm others. (Ārya.) Towards men and women older than oneself, having the mind of a father and mother; towards equals, having the mind of brothers and sisters; towards younger ones, having the mind of sons and daughters; towards friends who have been trusted from before (intimate friends are old friends of a householder's life, as said in the collection of terms); the mind of a friend who helps from the stage; towards relatives of the same clan (on the father's side); towards relatives of different clans (on the mother's side), the two states other than the first two are combined into one (Ārya), these five are great warmth. Which warmth? Because in both this life and the next, one accomplishes the wishes of sentient beings. In this way, aiming at all sentient beings in ten ways is considered to be the path of practice after attainment becoming warm. The peak is, to put it briefly, through abandoning non-virtuous actions such as killing, abiding in the nature opposite to that, and through that means causing other sentient beings to turn away from sin, this is a small practice. Through taking up virtuous actions such as generosity, entering into the nature of virtue, and through that means causing others to abide in virtue, having that state is a medium practice. For these two states, and for other sentient beings who, without being urged by oneself, by the power of their own nature, enter or turn away from virtue and non-virtue without error, for those who have entered into suchness, praising 'Good!' and so on, and rejoicing in its increase and accordance, these two states.

ོ་སྦྱར་བྱ་སྦྱོར་(གསེར་)བ་སྦྱོར་ཡུལ་གྱི་ཆོས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ཕྱེ་ན་ནི་ རྣམ་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། རྣམ་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ པའི་སྦྱོར་ལམ་ནི་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ལ་རང་གཞན་གྱི་རྟེན་གྱི་དབྱེ་བས་ དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་སྦྱར་བ་དེ་བཞིན་དུ་བཟོད་པ་ལ་ཡང་སྟེ། རང་སྡུག་བསྔལ་ ཤེས། སོགས་པས་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་སོགས་ལ་གནས་ནས་གཞན་དེ་ལ་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ ཆུང་ངུ་། རང་གནས་ནས་གཞན་ཞུགས་པ་ལ་བསྔགས་པ་བརྗོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་འབྲིང་། རང་གནས་ནས་གཞན་མ་བསྐུལ་བར་ཞུགས་པ་ལ་མཐུན་པར་དགའ་བར་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་ ཅན་ཆེན་པོ་སྟེ། རྣམ་པ་དེ་དག་གིས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ནི་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ ཆོས་བཤེས་ཏེ་འགྲེལ་ཆུང་གི་དོན་དུ་སྣང་ངོ་། །བརྟགས་ན་སྙིང་པོ་མེད་དོ། །འདིར་བཟོད་ ཆེན་ཡང་སྐད་ཅིག་དུ་མར་བལྟའོ། །(གསེར་སོགས། ) བོད་རྣམས་ནི་འདིར་བདེན་པ་དམིགས་ པར་བྱས་པས་གང་ལ་སྦྱོར་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་དངོས་མ་ཟིན། ཤེས་པའི་འགྲེལ་པ་ཆད་ཟེར་རོ། ། སྔ་མ་རྩེ་མོར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རང་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ལ་གནས་ནས་གཞན་གྱི་ 2-236 རྟེན་ཅན་ཡང་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ཆུང་ངུ་། རང་སེམས་ཅན་གྲོལ་བྱེད་ལ་གནས་ནས་གཞན་གྲོལ་ བྱེད་ལ་ཞུགས་པ་ལ་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་འབྲིང་། སོགས་པ་རང་གྲོལ་བ་མཐར་ཐུགས་པར་ བྱ་བ་ལ་གནས་ནས་དེ་ལ་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་ལ་མཐུན་པར་དགའ་བྱེད་ཆེན་པོའམ། རང་ སྨིན་གྲོལ་ལ་གནས་ནས་གཞན་སྦྱོར་བ་ཆུང་ངུ་། སོགས་པས་གནས་ནས་བསྔགས་བརྗོད་ མཐུན་པར་བྱེད་པ་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའོ། ། ཆོས་བཤེས་ནི། གཞི་ཤེས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ སྨིན་གྲོལ་གྱི་ལམ། ལམ་ཤེས་ཀྱི་དང་། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་སྨིན་པ་དང་གྲོལ་ བྱེད་ཀྱི་ལམ་ལ་སྦྱོར་སོགས་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ། །ཞེས་སོ། །རྣམ་པ་དེ་དག་གིས་སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་མཆོག་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་ མཐུན་པ་རྗེས་ཐོབ་དམིགས་རྣམ་གྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལ། རྩོད་པ་ནི། མངོན་པར་རྟོགས་པ་(དྲུག་ཏུ་)རེ་རེ་ལ་ངེས་པར་(གསེར་)འབྱེད་ པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་(མཐོང་སྒོམ་)ཅིའི་ཕྱིར་བཤད་ཅེ་ན། ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་ཏེ་ལན་ འདི་ཇི་བཞིན་ནོ། །ལན་ལ། སྐབས་དང་པོ་གསུམ་གྱི་ལམ་གསུམ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཏེ། གོ་ རིམ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་ཏེ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའི་དབྱེ་ བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མངོན་རྟོགས། ལམ་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་བསྒོམ་ པའི་དབྱེ་བས་སོགས་པས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མངོན་རྟོགས། གཞི་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་ བསྒོམ་པའི་དབྱེ་བས་གཞི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མངོན་པ

【現代漢語翻譯】 如果從結合行（金剛乘）的結合對像之法的分類來區分，那麼存在著名為『無邊無際』的偉大之法。通過這些形態來緣眾生的結合道是頂峰。對於頂峰，通過自他所依的區分，如何結合所緣和形態，對於忍也是如此。自己了知痛苦等，安住于斷除集等，以將他人與之結合的形態是小的。從自己所安住處進入他人處，以讚歎的形態是中等的。從自己所安住處，未經勸請而進入他人處，以隨順歡喜的形態是大的。通過這些形態來緣眾生是忍。這似乎是法友（Dharmamitra）對《小釋》的解釋。如果考察，則無有實義。此處，大忍也視為多個剎那。（金等）藏族人在此處以真諦為所緣，因此沒有抓住結合的對象等真實。他們說這是知識的解釋中斷了。如同之前所示的頂峰，安住于成熟自心眾生，也將具有他者所依者與之結合是小的。安住于解脫眾生，進入他人解脫處，以讚歎是中等的。等等，安住于最終成辦自己解脫，對此善加進入，以隨順歡喜是大的。或者，安住于自己成熟解脫，與他人結合是小的。等等，從安住處讚歎隨喜是中等和大的。法友是：以基礎智為角度的成熟解脫之道。以道智和遍智為角度的成熟和解脫之道，結合等有小、中、大。通過這些形態來緣一切眾生是勝法，如此則是以符合抉擇分和后得所緣形態之門來宣說的。 第二，辯論是：為什麼對每一現觀（六種）都宣說符合抉擇分等（見道、修道）呢？這是《大釋》的回答。回答是：前三個階段的三道是具相的。按照順序，所有形態都證悟為真諦的無生，以修習形態的分類，是遍知一切之智的現觀。所有道都如此修習的分類等，是道智之智的現觀。所有基礎都如此修習的分類，是基礎智之智的現觀。

【English Translation】 If we differentiate based on the classification of the objects of union in the Yoga path (Vajrayana), then there exists a great Dharma called 'Limitless Aspects.' The Yoga path that focuses on sentient beings through these aspects is the pinnacle. Regarding the pinnacle, how to combine the object and aspects through the distinction of self and other supports is also the case for forbearance. Knowing one's own suffering, etc., and abiding in abandoning the origin, etc., the aspect of combining with others is small. Entering another's place from one's own place, the aspect of praising is medium. Entering another's place from one's own place without being urged, the aspect of rejoicing in accordance is large. Focusing on sentient beings through these aspects is forbearance. This seems to be Dharmamitra's explanation of the 'Small Commentary.' If examined, there is no essence. Here, great forbearance is also seen as multiple moments. (Gold, etc.) Tibetans here take truth as the object, so they do not grasp the actual object of union, etc. They say that the explanation of knowledge is interrupted. Just as the pinnacle was shown earlier, abiding in maturing one's own sentient beings, also combining those with the support of others is small. Abiding in liberating sentient beings, entering the liberation of others, praising is medium. And so on, abiding in ultimately accomplishing one's own liberation, entering well into this, rejoicing in accordance is large. Or, abiding in one's own maturation and liberation, combining with others is small. And so on, praising and rejoicing from the abiding place is medium and large. Dharmamitra is: the path of maturation and liberation from the perspective of the base knowledge. The path of maturation and liberation from the perspective of the path knowledge and omniscient knowledge, union, etc., are small, medium, and large. Focusing on all sentient beings through these aspects is the supreme Dharma, and thus it is explained through the door of conforming to the division of ascertainment and the subsequent object and aspects. Secondly, the debate is: Why are conforming to the division of ascertainment, etc. (path of seeing, path of cultivation) explained for each manifestation (six types)? This is the answer from the 'Great Commentary.' The answer is: The three paths of the first three stages are characterized by attributes. In order, all aspects are realized as the unborn of truth, and through the classification of cultivating aspects, it is the manifestation of the wisdom of knowing all aspects. The classification of cultivating all paths in this way, etc., is the manifestation of the wisdom of the path knowledge. The classification of cultivating all bases in this way is the manifestation of the wisdom of the base knowledge.

ར་རྟོགས་པ་གསུམ་གྱི་སྐབས་ལའམ་ སྐབས་སུ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་མཚན་ཉིད་པ་རྟོགས་ ཤིང་ཐོབ་(ཤེར་འབྱུང་)པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པའི་ ལམ་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པ་(ཤེར་)ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་རྣམས། ཡང་ཟློས་པའི་སྐྱོན་ཅན་མིན་ ཏེ། དང་པོའི་གསུམ་རྣམ་པ། གཉིས་པའི་གསུམ་ལམ། གསུམ་པའི་གསུམ་གཞི་སྐྱེ་མེད་དུ་ 2-237 རྟོགས་ཏེ་སྒོམ་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་ པ་སྦྱོར་བ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་སྐབས་ལ་སྟེ་སྐབས་སུ་ནི། སྦྱོར་མཐོང་གི་མིང་ཅན་གྱི་དག་སའི་ མངོན་རྟོགས་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་། སོགས་པ་མཐོང་ལམ་གྱི་ཐ་སྙད་དང་། སྒོམ་ ལམ་ཡང་ས་དགུ་ནང་ཚན་དུ་ཡོད་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ་མདོར་ན་ བཏགས་པ་བ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ལ་བཏགས་ཞེ་ན། སྤངས་ རྟོགས་གང་དག་གི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆུང་ངུ་བརྒྱད་པའི་ཆུང་ངུ་སོགས་གསུམ་ལ་ རྣམ་ཀུན་གྱི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ། འབྲིང་དགུ་པའི་གསུམ་ལ་རྩེ་མོའི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་ གསུམ། ཆེན་པོ་བཅུ་པའི་གསུམ་ལ་མཐར་སྦྱོར་གྱི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་པའི་མིང་གིས་བཏགས་ སོ། །ཞེས་པ་འགྲེལ་ཆེན་དང་འདིའི་དགོངས་པའོ། །སྡུད་འགྲེལ་ལྟར་ན། དང་པོ་འདྲའོ། ། ས་དགུ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་སྦྱོར་ལམ། བཅུ་པ་ཐོབ་མ་ཐག་ལ་དེའི་མཐོང་ལམ། དེའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ལ་ཐུག་གི་བར་ལ་ས་དགུ་ཚང་བའི་སྒོམ་ལམ་སྤྱིར་བཏགས། སྐད་ ཅིག་མ་ཐ་མ་རང་དེ་མ་གཏོགས་པའི་བཅུ་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་ ལ་མཐར་སྦྱོར་གྱིས་གསུམ་གྱིས་བཏགས། སྐད་ཅིག་ཐ་མ་རང་དེ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན། ཞེས་ སོ། །འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་དང་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བར་འདྲ་བ་ཡིན་ པས་སོ། །རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། སྔར་བཤད་དག་སའི་ཡེ་ཤེས་དེ་རྣམས་སྒོམ་པ་ གོང་ནས་གོང་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོར་ཡོད་པ་ཡིན་པས་སོ། ། བཏགས་པའི་དགོས་པ་ནི། དག་པའི་སར་བསྒོམ་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་པས་དེའི་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ ཅད་གཅིག་ཅར་སྐྱེའམ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །དངོས་ལ་གནོད་ བྱེད་སླའོ། །(ཤེར་འབྱུང་གིས། འདིའི་དོན་ནི། ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་དུ་བརྗོད་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ 2-238 སྟོབས་ཀྱིས་དངོས་པོ་དང་ལམ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་དོན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པས་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པ་ཐོབ་ པའི་ཕྱིར་ན། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་གྱ

【現代漢語翻譯】 在三種現觀的階段，或者說在這些階段中：與世間抉擇分相應的有相瑜伽（Sherjung）先行，因此證悟並獲得超世間的見道和修道。（Sher）此外，這些並非重複的過失，因為第一組三者是相，第二組三者是道，第三組三者是證悟無生之基並以修道來區分。在圓滿現觀等前三個加行道的階段，或者說在這些階段中：具有加行見之名的清凈地的現觀，與抉擇分相應，以及見道的名相，修道也只是安立為九地中的修道名相，總之，要知道這僅僅是安立。安立於何者呢？對於斷證功德在各方面都極為殊勝的，以殊勝道所攝的無漏智慧，如小八品的最小者等三者，安立為圓滿加行見修三者；對於中九品的三個，安立為頂加行見修三者；對於大十品的三個，安立為邊加行的加行見修之名。這是《大疏》和此處的觀點。按照《攝類學》的解釋，最初是相似的。第九地的智慧是頂加行的加行道，剛獲得第十地時是它的見道，直到它的無間道之間，普遍安立為具足九地的修道。除了最後的剎那，第十地的無間道的小、中、大三者，安立為邊加行的三者。最後的剎那不是剎那。這樣說。安立的原因是：與加行見修三者次第生起相似。次第生起的原因是：因為先前所說的清凈地的智慧，通過修道，在越來越高的階段中，具有越來越殊勝的差別。安立的必要是：爲了遣除清凈地修道極為增上，是否會同時生起所有智慧的疑惑。對於實法，損害很容易。（Sherjung說：此意為，以宣說三種一切智的抉擇分相應的力量，證悟事物、道和一切相，因為超世間而獲得見道和修道，所以圓滿現觀的體性是殊勝的。） 在三種現觀的階段，或者說在這些階段中：與世間抉擇分相應的有相瑜伽（梵文：ākāra-yukta，藏文：མཚན་ཉིད་པ་，羅馬音：mtshan nyid pa，漢語字面意思：有相的）先行，因此證悟並獲得超世間的見道和修道。（梵文：darśana-mārga，藏文：མཐོང་བའི་ལམ་，羅馬音：mthong ba'i lam，漢語字面意思：見道）此外，這些並非重複的過失，因為第一組三者是相，第二組三者是道，第三組三者是證悟無生之基並以修道來區分。在圓滿現觀等前三個加行道的階段，或者說在這些階段中：具有加行見之名的清凈地的現觀，與抉擇分相應，以及見道的名相，修道也只是安立為九地中的修道名相，總之，要知道這僅僅是安立。安立於何者呢？對於斷證功德在各方面都極為殊勝的，以殊勝道所攝的無漏智慧，如小八品的最小者等三者，安立為圓滿加行見修三者；對於中九品的三個，安立為頂加行見修三者；對於大十品的三個，安立為邊加行的加行見修之名。這是《大疏》和此處的觀點。按照《攝類學》的解釋，最初是相似的。第九地的智慧是頂加行的加行道，剛獲得第十地時是它的見道，直到它的無間道之間，普遍安立為具足九地的修道。除了最後的剎那，第十地的無間道的小、中、大三者，安立為邊加行的三者。最後的剎那不是剎那。這樣說。安立的原因是：與加行見修三者次第生起相似。次第生起的原因是：因為先前所說的清凈地的智慧，通過修道，在越來越高的階段中，具有越來越殊勝的差別。安立的必要是：爲了遣除清凈地修道極為增上，是否會同時生起所有智慧的疑惑。對於實法，損害很容易。（Sherjung說：此意為，以宣說三種一切智的抉擇分相應的力量，證悟事物、道和一切相，因為超世間而獲得見道和修道，所以圓滿現觀的體性是殊勝的。）

【English Translation】 In the context of the three realizations, or in these contexts: the worldly definitive aspect corresponding to the characteristic yoga (Sherjung) precedes, therefore realizing and attaining the supramundane path of seeing and the path of meditation. (Sher) Furthermore, these are not the fault of repetition, because the first three are aspects, the second three are paths, and the third three are realizing the unborn basis and distinguishing it by the path of meditation. In the context of the first three preparatory practices such as the complete realization of all aspects, or in these contexts: the manifestation of the pure land with the name of preparatory seeing corresponds to the definitive aspect, and the term 'path of seeing' and 'path of meditation' are merely designated as the term 'path of meditation' within the nine grounds. In short, it should be understood that it is merely a designation. What is it designated upon? For the faultless wisdom encompassed by the excellent path, where the qualities of abandonment and realization are exceedingly superior in all aspects, such as the smallest of the small eight qualities, etc., the three are designated as the complete preparatory seeing and meditation; for the three of the middle nine qualities, the three are designated as the peak preparatory seeing and meditation; for the three of the great ten qualities, the three are designated by the name of the final preparatory seeing and meditation. This is the view of the Great Commentary and this text. According to the Collected Topics, the beginning is similar. The wisdom of the ninth ground is the preparatory path of the peak preparatory practice, and immediately upon attaining the tenth ground is its path of seeing, and until its immediate path, it is generally designated as the path of meditation that possesses all nine grounds. Except for the final moment, the small, medium, and large of the immediate path of the tenth ground are designated by the three of the final preparatory practice. The final moment is not a moment. So it is said. The reason for the designation is: it is similar to the gradual arising of the three of preparatory seeing and meditation. The reason for the gradual arising is: because the wisdom of the pure land mentioned earlier, through meditation, has increasingly superior distinctions in increasingly higher stages. The necessity of the designation is: to dispel the doubt that all wisdoms will arise simultaneously because the meditation on the pure land is extremely enhanced. For real things, harm is easy. (Sherjung says: The meaning of this is that by the power of the definitive aspect that speaks of the three omniscient ones, realizing things, paths, and all aspects, because it is supramundane, the nature of complete realization is excellent because the path of seeing and the path of meditation are attained.) In the context of the three realizations, or in these contexts: the worldly definitive aspect corresponding to the characteristic yoga (Sanskrit: ākāra-yukta, Tibetan: མཚན་ཉིད་པ་, Romanization: mtshan nyid pa, Literal meaning: having characteristics) precedes, therefore realizing and attaining the supramundane path of seeing and the path of meditation. (Sanskrit: darśana-mārga, Tibetan: མཐོང་བའི་ལམ་, Romanization: mthong ba'i lam, Literal meaning: path of seeing) Furthermore, these are not the fault of repetition, because the first three are aspects, the second three are paths, and the third three are realizing the unborn basis and distinguishing it by the path of meditation. In the context of the first three preparatory practices such as the complete realization of all aspects, or in these contexts: the manifestation of the pure land with the name of preparatory seeing corresponds to the definitive aspect, and the term 'path of seeing' and 'path of meditation' are merely designated as the term 'path of meditation' within the nine grounds. In short, it should be understood that it is merely a designation. What is it designated upon? For the faultless wisdom encompassed by the excellent path, where the qualities of abandonment and realization are exceedingly superior in all aspects, such as the smallest of the small eight qualities, etc., the three are designated as the complete preparatory seeing and meditation; for the three of the middle nine qualities, the three are designated as the peak preparatory seeing and meditation; for the three of the great ten qualities, the three are designated by the name of the final preparatory seeing and meditation. This is the view of the Great Commentary and this text. According to the Collected Topics, the beginning is similar. The wisdom of the ninth ground is the preparatory path of the peak preparatory practice, and immediately upon attaining the tenth ground is its path of seeing, and until its immediate path, it is generally designated as the path of meditation that possesses all nine grounds. Except for the final moment, the small, medium, and large of the immediate path of the tenth ground are designated by the three of the final preparatory practice. The final moment is not a moment. So it is said. The reason for the designation is: it is similar to the gradual arising of the three of preparatory seeing and meditation. The reason for the gradual arising is: because the wisdom of the pure land mentioned earlier, through meditation, has increasingly superior distinctions in increasingly higher stages. The necessity of the designation is: to dispel the doubt that all wisdoms will arise simultaneously because the meditation on the pure land is extremely enhanced. For real things, harm is easy. (Sherjung says: The meaning of this is that by the power of the definitive aspect that speaks of the three omniscient ones, realizing things, paths, and all aspects, because it is supramundane, the nature of complete realization is excellent because the path of seeing and the path of meditation are attained.)

ི་ལམ་བྱང་བར་བྱེད་པའི་དུས་སུ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ ཆེན་པོའི་རིམ་པས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་ལ་རིམ་པ་དེ་ཡང་རང་གི་དངོས་པོ་ཐ་སྙད་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ངེས་པར་ འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པར་བསྙད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། ། ) དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡང་སྦྱོར་ཕྲེང་དུ་ ཆེས་གསལ་བར་ཡོད་པས་དེར་བལྟའོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དག་ཨ་བྷ་ཡས་བཀག་ཅིང་རྗེ་བཙུན་ དང་ཨཱརྱ་སོགས་ཀྱི་དགོངས་པ་མིན་ལ། རང་གི་ཁས་བླངས་སྔ་ཕྱི་འགལ་བ་སོགས་སྐྱོན་དུ་ མ་དང་བཅས་ཏེ་ངག་ལས་ཤེས་ཀྱི་མང་དོགས་པས་བཞག་གོ ། ༈ སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་མཚན་ཉིད། བརྒྱད་པ་ལ། བསྟན། བཤད། བསྡུ་གསུམ་ལས། ༈ དོར་བསྟན། དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཕྱིར་ མི་ལྡོག་པའི་བྱང་པའི་དགེ་འདུན་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་ པ་འབྱུང་བས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པ་སྐབས་སུ་བབ་ པོ། །རྩ་བ་ལ། སྦྱོར་ལམ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་སྒྲུབ་པས་ཞེས་སྦྱར་ནས་རྩ་འགྲེལ་ ལྷན་ཅིག་སྟེ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་རྒྱལ་ཞིང་ཉམས་པར་མི་ནུས་པས་(སྡུད་འགྲེལ་དུ་སློབ་དཔོན། ) དཔའ་བོ་སྟེ་བྱང་པ་དབང་རྣོན་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་བཞི་ལ་གནས་པ་ཆོས་ཅན། རྫོགས་བྱང་ ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སློབ་པའི་ཚོགས་ཏེ་དགེ་འདུན་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་སོགས་ལ་བདེན་ ཞེན་མངོན་གྱུར་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཤུ་བོ་དེ་རྟོགས་པ་སྟེ་ཐོབ་པའི་སྒོ་ནས་གནས་པས་ སོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་དབང་འབྲིང་ནི་རྟགས་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དང་། སྒོམ་པའི་ ལམ་འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་དག་ས་ལ་གནས་པ་ནི་ཟབ་མོ་བརྒྱད་པོ་རྟོགས་པའི་ ཚུལ་གྱིས་གནས་པས་སོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །(རྩ་བར། ) འདིར་ཞེས་པ་རྣམ་ཀུན་གྱི་སྐབས་སུའོ། ། འདི་ལ་ཁ་ཅིག གཞན་དཔེར་བྱས་ནས་རང་ལ་དཔོག་པ་དང་། (བུ་སོགས། )ཁ་ཅིག་གཞན་ ཁོ་ན་ལ་དཔོག་པས་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་རྟོགས་པ་རྟགས་སུ་མི་རུང་བས། ལུས་ངག་གི་ཐ་སྙད་ཁོ་ 2-239 ན་རྟགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་རྣམས་ནི་ནོར་བ་སྟེ་ངག་ལས་ཤེས་སོ། །ངེས་པའི་(བཟད་རིང་། )དོན་ ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དྲོད་ནས་བཟུང་སྟེ་ཇི་སྲིད་རང་ཉིད་གང་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་རང་གི་མངོན་ཤེས་ སམ་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་ཤེས་པ་དེ་སྲིད་དུ་རང་ལའང་གློ་བུར་བའི་རྟགས་ཀྱིས་དཔོག་ཅིང་། རང་རིག་གིས་གྲུབ་པའི་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་རྟོགས་པ་རྟགས་སུ་འགྱུར་ཏེ། ཕྱོགས་ཆོས་རང་གི་ རང་རིག་གིས་གྲུབ་ཅིང་། ཁྱབ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལུང་གིས་གྲུབ་ནས་སོ། །ཡང་གཞན་སེམས་ ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་མེད་པའི་སྐྱེས་བུ་འགས་ཕ་རོལ་བོ་ལ་འདིར་བཤད་མཉམ་བཞག་ གམ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྟོགས་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་རྣམ་རིག་ཁྱད་པར་ཅན་ མཐོང་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོ

【現代漢語翻譯】 在使道（指資糧道和加行道）清凈之時，通過小、中、大的次第生起無漏智慧，而這個次第，因為自己的事物和名相沒有差別，所以被安立為必定區分的部分和相符之處等等。所有這些在《合集論》中都非常清楚，可以參考那裡。然而，阿巴亞（Abhaya）禁止了這些，而且這也不是聖者（Jetsun）和阿雅（Arya）等人的意圖，並且伴隨著自己前後矛盾等諸多過失，因為口頭傳授難以詳盡，所以就此擱置。 不退轉者的特徵 第八品，分為教、說、攝三部分。 捨棄的教 第一部分，連線語：如前所述，不退轉菩薩的僧團會產生與必定區分的部分相符之處，因此現在是展示不退轉菩薩僧團特徵的時候了。根本頌：從加行道開始，通過修行成為不退轉者。將根本頌和註釋結合起來：因為戰勝了相違品，並且不會退轉（《攝集論》中說是導師），所以是勇士，即根器銳利的菩薩安住在四種與抉擇分相應的加行道上，是有法，是不退轉的學者的集合，即僧團。對於色等執著實有的顯現已經止息等二十種情況，是通過證悟而安住的。安住在見道上的中等根器者是那十六種征相，而安住在修道之下的將要闡述的那些地上的菩薩，是通過證悟八種甚深之理的方式而安住的。將這些連線起來。（根本頌中）『此處』指的是一切種類的場合。有些人通過以其他為例來衡量自己（例如兒子等），有些人只衡量其他，因此相似和後續的證悟不能作為征相，所以認為只有身語的名相才是征相的說法是錯誤的，這些可以通過口頭傳授得知。確定的（長時）意義是這樣的：從暖位開始，直到自己證得菩提為止，在自己沒有通過現量或現證知道之前，自己也只能通過偶然的征相來推斷，而通過自證成立的相似和後續的證悟可以作為征相，因為法性是通過自己的自證成立的，而周遍是通過佛陀的教言成立的。此外，有些沒有他心通的人，看到其他人沒有混淆於此處所說的止觀或後續的證悟的，具有特殊的身語行為，從而成為不退轉者。

【English Translation】 At the time of purifying the path (referring to the paths of accumulation and preparation), stainless wisdom arises through the stages of small, medium, and large. This order, because its own entities and terms are not different, is established as the part that necessarily distinguishes and the conforming aspects, and so on. All of these are very clear in the Compendium, so refer to it there. However, Abhaya forbade these, and it is not the intention of Jetsun and Arya, etc., and it is accompanied by many faults such as self-contradiction, because oral transmission is difficult to detail, so it is put aside. Characteristics of the Non-Returning The eighth chapter, divided into three parts: teaching, explanation, and summary. The Abandoned Teaching The first part, connecting words: As previously stated, the Sangha of non-returning Bodhisattvas will produce aspects that conform to the part that necessarily distinguishes, so now is the time to show the characteristics of the Sangha of non-returning Bodhisattvas. Root verse: Starting from the path of preparation, through practice, one becomes non-returning. Combining the root verse and commentary: Because they overcome the opposing forces and cannot degenerate (the Compendium says it is the teacher), they are heroes, that is, Bodhisattvas with sharp faculties who abide in the four paths of preparation corresponding to the decisive part, are the collection of learners who do not regress from complete enlightenment, that is, the Sangha. The manifestation of clinging to reality in forms, etc., has ceased, and the twenty situations are abiding through realization. Those of medium faculty who abide on the path of seeing are those sixteen signs, and those who abide on the grounds that will be explained below on the path of meditation are abiding in the manner of realizing the eight profound truths. Connect these together. (In the root verse) 'Here' refers to all kinds of occasions. Some measure themselves by taking others as examples (such as sons, etc.), and some only measure others, so similar and subsequent realizations cannot be taken as signs, so the statement that only the terms of body and speech are signs is wrong, these can be known through oral transmission. The definite (long-term) meaning is this: From the heat stage onwards, until one attains enlightenment, as long as one does not know through direct perception or direct cognition, one can only infer through accidental signs, and similar and subsequent realizations established through self-awareness can be taken as signs, because the Dharma nature is established through one's own self-awareness, and the pervasiveness is established through the Buddha's teachings. In addition, some people without telepathy, seeing others who are not confused about the Samatha-vipassana or subsequent realizations mentioned here, have special bodily and verbal behaviors, thus becoming non-returning.

ག་ཏུ་གཞན་དོན་གྱི་རྟགས་ཀྱིས་དཔོག་སྟེ། ཕྱོགས་ཆོས་གཞན་རིག་ གིས་གྲུབ་ཅིང་། ཁྱབ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལུང་གིས་ངེས་སོ། །རང་རྒྱུད་ལ་རྟགས་དེ་ལ་ཕྱིར་མི་ ལྡོག་གིས་ཁྱབ་པར་ངེས་པའང་ཡོད་མོད་ཀྱི་དེ་ཡང་མཐར་ལུང་ལས་ངེས་པ་ལས་མ་འདས་ སོ། །ཡང་འདིར་མཐར་ཐུག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ཙམ་མིན་གྱི་བར་མ་ཆད་པར་ལམ་ དམན་པར་མི་འཇུག་པར་རྫོགས་བྱང་དུ་འགྲོ་བར་དཔོག་པའོ། ། ༈ རྒྱས་བཤད་ལ། སྦྱོར་ལམ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་སྒྲུབ་པ། རྒྱས་བཤད་ལ་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ ལ། བསྟན། བཤད་དོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། བམ་པོ་བཞི་པ་འཆད་དོ། །གསུམ་པོ་ དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་མཚན་ཉིད་མ་འདྲེས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་ བཅད་གཅིག་གིས་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་མཚན་ཉིད་ སྟོན་ནོ། །རྩ་འགྲེལ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་ཆེར་རྟོག་པ་ལ་ལྡོག་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུར་བརྗོད་པ་ཡིས་ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ལ་ གནས་པའི་བྱང་སེ་དབང་བོ་རྣོན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བ་ ཡིན་ནོ། །འགྲེལ་ཆེན་དུ་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་དང་། དག་སྙིང་སོགས་སུ་འདིའོ་ཞེས་སོ། ། 2-240 རྒྱས་བཤད་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཡང་གཟུགས་སོགས་ལས་ལྡོག་པ་སོགས་པའི་མཚན་ ཉིད་དེ་དག་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་དག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དྲུག་ པོ་འཆད་དོ། །རྩ་འགྲེལ་ལྷན་ཅིག་སྟེ། དྲོད་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེ་དབང་རྣོན་ཆོས་ཅན། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་བཅུ་གཅིག་དང་ལྡན་པས་སོ། ། བཅུ་གཅིག་གང་ན། གཟུགས་སོགས་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར། (མདོ། ) ངེས་པ་འདྲེན་ ནུས་སུ་གསལ་བོར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སུ་བདེན་པར་མངོན་ པར་ཞེན་པ་ཆེན་པོ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)ལས་ལྡོག་པའི་རྟོགས་པ་དང་། བྱང་ཆེན་པོ་གང་གཟུགས་ལས་ ཕྱིར་ལོག་པ་དང་། ནས། རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དེ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་རིག་པར་ བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་ཤེས་ནས་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་ ཐོབ་པས། སྐྱབས་གནས་(བདེན་པ་དང་དཀོན་མཆོག་དང་ལས་འབྲས་ཞེས་རད་ཀིར། )ཐེ་ཚོམ་ཟད་ཀྱི་ལྷ་དང་ སྟོན་པ་གཞན་ལ་མི་བརྟེན་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་བའི་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དག་གི་ངོར་མི་ལྟ་སྟེ། ཞེས་དང་། ལྷ་གཞན་ལ་ཕྱག་མི་འཚལ་ཞིང་། ཞེས་སོགས་(བདེན་པ་དཀོན་མཆོག་ཅེས་སྙིང་ཟླ་དག་)སོ། ། ཤེས་ནས་དད་ཐོབ་འཕགས་པ་ཁོ་ནར་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། འདི་སློབ་དཔོན་ས་ བརྒྱད་པར་བཞེད་པས་མི་འགལ་ལོ། །སྤྱིར་དེ་ལྟར་བཤད་

【現代漢語翻譯】 如何通過利他行為的標誌來推斷呢？通過他人意識所認同的『同品』（藏文：ཕྱོགས་ཆོས།，梵文：sapakṣa，英文：homologous），並且其普遍性已由佛陀的教言所確立。雖然在自續中，該標誌必然具有不可逆轉性，但最終也離不開教言的確定。 此外，這裡不僅要論證最終的不可逆轉性，還要推斷出不會中斷，不會墮入低劣道，而是走向圓滿菩提。 廣釋：論證加行道的不可逆轉性 廣釋分為三部分：論證加行道、見道、修道三者的不可逆轉性。首先，闡釋。第四品將要講解。如果有人問，這三者的不可逆轉性的特徵是什麼？那麼，通過中間的偈頌，將揭示安住于抉擇分（藏文：ངེས་འབྱེད།，梵文：nirvedha-bhāgīya，英文：stage of decision）的那些人的不可逆轉性的特徵。根本頌和註釋是：通過描述色等二十種現象中沒有退轉和懷疑等標誌，可以瞭解安住于抉擇支（藏文：ཡན་ལག，梵文：aṅga，英文：limb）的具有敏銳根器的菩薩的不可逆轉性的特徵。在《大疏》中說是特徵，在《凈心》等中說是『這個』。 廣釋：闡釋。如果有人問，從色等中退轉等的特徵是什麼？爲了闡述這些特徵，將要講解中間的六個偈頌。根本頌和註釋一起是：安住于暖位的具有敏銳根器的菩薩，就其法性而言，是從圓滿菩提中不可逆轉的，因為他們具有十一個標誌。十一個是什麼呢？（經文）通過清晰地認識到色等沒有真實的自性，能夠引導。從對色等現象的強烈執著中退轉的認識，以及從色等中退轉的大菩薩，直到從圓滿菩提中不可逆轉，這應被理解為不可逆轉。等等。通過了解三寶的功德而獲得不退轉的信心，對皈依處（真諦、三寶和業果）沒有懷疑，不依賴其他神靈和導師，不看外道的苦行者和婆羅門，等等。不向其他神靈頂禮，等等。（真諦三寶，出自《心月》）等等。 如果有人問，這與瞭解並獲得信心的聖者是矛盾的，那麼，這並不矛盾，因為導師認為這是第八地菩薩。一般來說，是這樣說的。

【English Translation】 How is it inferred through the sign of altruistic intention? It is established by the 'homologous' (Tibetan: ཕྱོགས་ཆོས།, Sanskrit: sapakṣa) that is cognized by others' awareness, and its pervasiveness is ascertained by the Buddha's teachings. Although in Svatantrika, that sign is necessarily pervaded by irreversibility, ultimately it does not go beyond the ascertainment from the teachings. Furthermore, here it is not merely to prove the ultimate irreversibility, but also to infer that it will not be interrupted, will not fall into inferior paths, but will go towards complete enlightenment. Extensive Explanation: Proving the Irreversibility of the Path of Application The extensive explanation is divided into three parts: proving the irreversibility of the path of application, the path of seeing, and the path of cultivation. First, the exposition. The fourth chapter will be explained. If someone asks, what are the characteristics of irreversibility for these three? Then, through the intermediate verses, the characteristics of irreversibility for those who abide in the part of decision (Tibetan: ངེས་འབྱེད།, Sanskrit: nirvedha-bhāgīya) will be revealed. The root text and commentary are: By describing the twenty aspects of signs such as the absence of regression and doubt in forms, etc., one should know the characteristics of irreversibility for the sharp-witted Bodhisattvas who abide in the limbs of decision (Tibetan: ཡན་ལག, Sanskrit: aṅga). In the 'Great Commentary,' it is said to be a characteristic, and in 'Pure Heart,' etc., it is said to be 'this'. Extensive Explanation: Exposition. If someone asks, what are the characteristics of turning away from forms, etc.? To explain these characteristics, the six intermediate verses will be explained. The root text and commentary together are: Bodhisattvas with sharp faculties who abide in the heat stage, with respect to their dharma nature, are irreversible from complete enlightenment, because they possess eleven signs. What are the eleven? (Sutra) Through clearly realizing that forms, etc., have no true essence, they are able to guide. The realization of turning away from the great attachment to the appearance of truth in forms, etc., and the great Bodhisattva who turns away from forms, etc., until irreversible from complete enlightenment, that should be understood as irreversible. And so on. By knowing the qualities of the Three Jewels and gaining unwavering faith, there is no doubt about the refuge (truth, the Three Jewels, and the law of karma), not relying on other gods and teachers, not looking to the ascetics and Brahmins of the outsiders, and so on. Not prostrating to other gods, and so on. (Truth, the Three Jewels, from 'Heart Moon') And so on. If someone asks, is this contradictory to the statement that only the noble ones know and gain faith? Then, this is not contradictory, because the teacher considers this to be the eighth bhumi Bodhisattva. Generally speaking, it is said that way.

པ་དེ་ཐེག་དམན་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ལུགས་ཀྱི་འདི་ལྟར་ཁས་བླངས་པས་ཆོག་སྟེ། ཨཱརྱས་ཀྱང་། ཐེ་ ཚོམ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྷ་གཞན་ལ་ཕྱག་མི་འཚལ། ཞེས་སོ། །མི་ཁོམ་པར་མི་སྐྱེ་བའི་སྨོན་ ལམ་གྲུབ་པས། མི་ཁོམ་པའམ་མི་དལ་བ་བརྒྱད་དུ་རང་དབང་མེད་པར་སྐྱེ་བ་ཟད་པ་དང་ངོ་། ། བརྒྱད་གང་ན། ལས་རྒྱུ་འབྲས་མེད་པར་ལྟ་བ་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྟེ། མཛོད་དུ། དགེ་དང་མི་ དགེ་མེད་ལྟ་བ། །ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན། ཞེས་སོ། །དམྱལ་བ་(ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་)ཡི་དྭགས་(ཀྱི་ རིགས་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་)སམ་བཏགས་དང་། དུད་དེ་འགྲོ་བས་དུད་འགྲོར་སྐྱེ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ 2-241 མེད་པའི་བསྐལ་བ་ལ་སྐྱེས་པ་དང་(གནོད་འཇོམས་)དུས་བཞིའི་རྫོགས་ལྡན་ཆེན་པོ་ལྟ་བུའི་ སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མི་ཐོས་པ་དང་ཆོས་དང་འཁོར་རྣམ་བཞི་མེད་པའི་(ཤན་ཏི་ ལུང་གི་ཚད་)ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་མཐའ་འཁོབ་ཡིན་ཞིང་ཁྱད་པར་ཀླ་(དཔའ་བོས། དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་ དུད་འགྲོ་དང་། །ཀླ་ཀློ་ཚེ་རིང་ལྷ་དང་ནི། །ལོག་ལྟ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྟོང་པ། །ལྐུགས་པ་འདི་རྣམས་མི་ཁོམ་བརྒྱད། །ཞེས་སོ། ། ) ཀློ་བར་སིག་པའི་ཡུལ་ལྟ་བུ་དང་། དབང་བོ་མ་ཚང་བ་(ནི་སྤྱིར་བསྟན་པའམ་མིག་སོགས་མ་ཚང་བ་དང་) ཡིད་དབང་ལ་སྐྱོན་ཞུགས་པ་གླེན་པ་དང་ལྕེ་དབང་ལ་སྐྱོན་ཞུགས་པ་དིག་པ་དང་(ཤནྟི་ལུང་ཚད་) ལྐུགས་པའི་དངོས་པོ་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ཁྲོད་དང་། གཟུགས་མེད་ཀྱི་སོ་སྐྱེ་སྟེ། (བློ་གྲོས་ རྒྱ་མཚོའི་མདོར། གཟུགས་མ་མཆིས་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བར་བགྱིད་ཅིང་། ལྷ་ཚེ་རིང་པོ་རྣམས་དང་བསྐལ་བ་མཉམ་པར་སྐྱེ་སྟེ། ཞེས་སོ། ། ) ལྷ་ཚེ་རིང་བོ་གཉིས་སུ་(ལྟུང་བཤགས་འགྲེལ་པར་དང་། བཤེས་སྤྲིང་འགྲེལ་པ་སོགས་ལས་བཤད། )སྐྱེ་ བ་ཞེས་བྱ་བ་བརྒྱད་དོ། །མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་པོའི་བར་གྱི་ནང་དུ་མི་སྐྱེ་ཞིང་བུད་མེད་དུ་གྱུར་པ་ ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་ཏེ། ཞེས་སོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེས། བདག་ ཉིད་དགེ་བ་བཅུ་ལ་གནས་ཤིང་གཞན་དག་དེ་ལ་འགོད་དམ་སྦྱོར་ཞིང་བསྔགས་མཐུན་པར་ བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡང་དག་པར་གཟུང་ཞིང་སྤྱོད་དེ། ཞེས་ སོགས་སོ། །བདག་གི་བདེ་བ་དང་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་བརྗེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་རྟེན་ཅན་ཏེ་ཆེད་དུ་(དག་ལྡན་)དེའི་ཡུལ་ཏེ་རྒྱུད་ལ་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་ ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་པ་དང་། (དག་ལྡན། ) སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ (ལྡན་པ་དང་)ཀྱི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་གཏོང་ངོ་། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡང་དག་པར་ རྟོགས་པས། ཟབ་མོའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་(རད་ཀིར་)སོམ་ཉི་མེད་དམ་མི་ བྱེད་པ་དང་། ཆོས་ཟབ་

【現代漢語翻譯】 這類似於小乘的觀點。 按照大乘不共的觀點，這樣承認是可以的。正如聖者所說：『因為沒有懷疑，所以不禮拜其他神祇。』不生於無暇之處的祈願已經成就，因此，沒有空閑或不閑暇的八種情況，即沒有自由地出生的情況已經結束。 這八種情況是什麼呢？即持有無業果的邪見。如《俱舍論》所說：『認為無善與非善，是為邪見。』即是如此。地獄（十八處）、餓鬼（三十六種）或旁生，以及出生于無佛之劫（斷滅），如四時圓滿的大劫，眾生聽不到佛的教誨，沒有佛法和四眾（寂天論的量），所有地方都是邊地，特別是像蠻人居住的地方。不具足根（一般指眼睛等不完整），心有缺陷，愚笨，舌頭有缺陷，口吃（寂天論的量），以及無意識的狀態，和無色界的眾生。（《大方廣佛華嚴經》中說：『將生於無色界，與長壽天同生。』）以及生於長壽天，這被稱為八種無暇之處。（《墮懺釋》和《親友書釋》等中都有說明。）不生於八種無暇之處，也不受生為女人。 對一切眾生懷有慈悲心，自己安住於十善業，並引導他人行持十善業，隨喜讚歎，並正確地受持和行持十善業的道路。等等。以從內心深處交換自己的快樂和他人痛苦的方式，爲了其他眾生的利益，特別是爲了使他們的相續成熟果報，而行持佈施等行為。（具足）。爲了所有眾生（具足），而行持佈施。等等。通過正確地理解法的實相，對於甚深之義，即如實不顛倒的空性，沒有懷疑或不做懷疑。（拉德基爾）法甚深

【English Translation】 This is similar to the view of the Hinayana. According to the uncommon view of the Mahayana, it is permissible to acknowledge this. As the Arya said: 'Because of having no doubt, one does not prostrate to other deities.' The aspiration to not be born in unfavorable conditions has been fulfilled, thus, the eight conditions of being without leisure or not being at leisure, meaning the exhaustion of being born without freedom, is complete. What are these eight? They are holding the wrong view of believing in the absence of karma and its effects. As stated in the Kosha: 'The view that there is no merit or demerit is a wrong view.' This is so. Being born in hell (eighteen realms), as a hungry ghost (thirty-six types), or as an animal, and being born in an age without a Buddha (destruction), such as the great age of perfect completion in the four seasons, where beings do not hear the Buddha's teachings, and there is no Dharma or fourfold assembly (Shanti Lung's measure), all places are border regions, especially places like those inhabited by barbarians. Lacking faculties (generally referring to incomplete eyes, etc.), having a defect in the mind, being foolish, having a defect in the tongue, being stuttering (Shanti Lung's measure), and the state of being speechless, and the formless beings. (In the Sutra of Ocean of Intelligence, it says: 'They will be born in the formless realm, and be born together with long-lived gods.') And being born as long-lived gods, these are called the eight unfavorable conditions. (Explained in the commentary on the Fallen Confession and the commentary on the Friendly Epistle, etc.) Not being born among the eight unfavorable conditions, and not being born as a woman. With compassion focused on all sentient beings, abiding in the ten virtues oneself, and guiding others to engage in them, rejoicing and praising, and correctly taking up and practicing the path of the ten virtues. And so on. By exchanging one's own happiness and others' suffering from the depths of one's heart, for the sake of other sentient beings, especially to ripen the fruition in their continuum, practicing generosity and so on. (Complete). Giving charity for the sake of all sentient beings (complete). And so on. By correctly understanding the true nature of phenomena, having no doubt or not doubting the profound meaning, that is, emptiness as it is without inversion. (Radkir) The Dharma is profound.

མོ་ལ་དོགས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་དང་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །བསམ་ པས་གཞན་ལ་ཕན་པར་སེམས་པ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པས་བྱམས་པས་ཟིན་པའི་ལུས་ངག་ཡིད་ 2-242 ཀྱི་ལས་དང་། བྱམས་པས་ཟིན་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་སོ། ། བསླབ་པ་གསུམ་ལ་སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས། དགེ་ཕྱོགས་མི་རྫོགས་པའི་རྒྱུ་སྒྲིབ་པ་ལྔ་ བོ་དག་དང་མི་འགྲོགས་པ་སྟེ། ལྔ་གང་ན། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཧ་ཅང་འདུན་ཞིང་ཆགས་ པ་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་བར་གཅོད་བྱུང་ནས་ལྟུང་བ་འཆོས་པ་ལ་བསྐུལ་བ་ན་དེ་ལ་(སེམས་ཅན་ ལ་སྡང་བ་ནི་ཞེས་ཟླ། ཁོང་ཁྲོས་ཏེ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་དགུ་ཞེས་བཤེས་སྤྲིང་འགྲེལ། )གནོད་སེམས་ གཉིས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་བར་གཅོད་བྱེད་དོ། །འཇུག་པ་(དབང་ཤེས་ལྔ་གསུམ་ག་ལ་) རང་དབང་མེད་པར་ནང་དུ་སྡུད་པའི་ཉོན་མོངས་ཅན་གཉིད་དང་། སེམས་མི་གསལ་ཞིང་ ལུས་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བའི་རློང་རློང་བོ་རྨུགས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ལྷག་མཐོང་ཤེས་རབ་ལ་ སྒྲིབ། ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཧ་ཅང་འཕྲོ་བའི་རྒོད་པ་དང་། མ་ལེགས་པ་བྱས་པ་ཡིད་ལ་གཅགས་པའི་ འགྱོད་པ་གཉིས་ཀྱི་ཞི་གནས་ལ་སྒྲིབ་པའམ་ཡང་ན་རིམ་པ་བཟློག་གོ །གཏན་ལ་མ་ཕེབས་ པའི། (ཐར་བ་དང་དེའི་ལམ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཞེས་བཤེས་སྤྲིང་འགྲེལ། བདེན་པ་དང་དཀོན་མཆོག་སོགས་ལ་ཡོད་དམ་མེད་ དམ་བདེན་ནམ་མི་བདེན་ནམ་ཞེས་སོགས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ཞེས་ཟླ་ཟེར། ) ཐེ་ཚོམ་ཡང་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་ པ་ལ་སྒྲིབ་པོ། །བར་བ་གཉིས་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བཞག་པའི་རྒྱུ་ནི་མཛོད་དུ། འདོད་ན་སྒྲིབ་ རྣམས་(ལས་)མི་མཐུན་དང་། །(བས་ཏེ་གཉེན་པོ་སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་དང་ཞི་གནས་སུ་གཅིག་པ། ) ཟས་དང་བྱ་བ་ (སེམས་ཞུམ་བྱེད་དང་མ་ཞི་བར་བྱེད་པར། )གཅིག་པའི་ཕྱིར། །(གཉིད་རྨུགས་གཉིས་གཅིག་རྒོད་འགྱོད་)གཉིས་ གཅིག་(ཚུལ་ཁྲིམས་ཤེས་རབ་ཏིང་འཛིན་གྱིས་)ཕུང་བོ་(གསུམ་ལ་རིམ་བཞིན། )གནོད་བྱེད་དང་། །ཐེ་ཚོམ་ ཕྱིར་(གསུམ་ག་ལ་སྒྲིབ་པའམ་ཤེས་རབ་ལ་སྟེ་དཔྱད་)ན་ལྔ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །རེ་རེར་སྨོས་ནས་ལྔ་བོ་ འདི་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་གནས་ཏེ་ཞེས་སོ། །མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་ པ་ཆོས་ཀུན་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་བྲལ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལས་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་ལ་ རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང་། སོགས་པ་ལྟ་བའི་བག་ལ་ཉལ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་ཀྱི་བསམ་ 2-243 བཞིན་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལེན་པས་འདོད་སྲིད་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་མི་འཇོམས་སོ། །ཨཱརྱས་སོ། ། ཡང་ན་གཉེན་པོ་བདེན་པའི་རྣམ་པ་སོགས་བསྒོམས་པས་བདེན་པ་དཀོན་མཆོག་རྒྱུ་འབྲས་ ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང་སོགས་ལྟ་བ་ལྔའམ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་སྦྱར་རོ། །བག་ལ་ཉལ་ བ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་དེ། ཞེས་སོ། །དུས་རྟག་ཏུ

【現代漢語翻譯】 他沒有疑惑、猶豫和懷疑。進入了以利益他人爲念的狀態，因此他的身、語、意之業都被慈愛所攝持，並且具備被慈愛所攝持的身之業。等等。 通過圓滿地修習三學，他不會與五蓋（阻礙善行的五種障礙）為伍。這五蓋是什麼呢？ 對欲妙的過度貪戀和執著，是出家的障礙，會促使犯戒並需要懺悔。（對眾生的嗔恨——如《親友書釋》所說：『憤怒時，會產生九種惱害心態。』）這兩種心態會阻礙戒律的修習。 （五根識）不由自主地向內收斂的昏沉和，心不清晰、身心無法使用的睡眠，這二者會遮蔽勝觀智慧。 向外散亂的掉舉，以及對所作惡行的追悔，這二者會遮蔽止觀，或者順序顛倒。 對尚未確定的事物（如《親友書釋》所說：『對解脫和解脫之道產生懷疑。』月稱說：『懷疑真理和三寶等是否存在，是否真實。』）的懷疑，也會遮蔽增上慧學。 將中間的兩種兩兩組合的原因是，如《俱舍論》所說：『貪慾與障礙不一致，因為對治是觀想光明和止觀。』食物和行為（使心萎靡和不寂靜），是相同的。（睡眠和昏沉二者相同，掉舉和追悔）二者相同（通過戒律、智慧和禪定）對（三者依次）造成損害。懷疑是（對三者都造成障礙，或者對智慧造成障礙，需要分析）。因此是五種。 分別說明，他不會與這五種障礙同在。作為無明的對治，通過如實觀修遠離戲論的諸法，可以摧毀對業果等迷惑的無明，以及所有潛在的見解。然而，通過思慮而受生於輪迴，並不能摧毀對欲界存在的潛在執著。阿雅。 或者，通過觀修對治的真理等，可以摧毀對真理、三寶、因果迷惑的無明，以及五種或六十二種見解。所有的潛在執著都會消失。等等。總是。

【English Translation】 He has no doubt, hesitation, or skepticism. Having entered into a state of mind that benefits others, therefore his actions of body, speech, and mind are all seized by loving-kindness, and he possesses the actions of body seized by loving-kindness. And so on. Through the perfect practice of the three trainings, he does not associate with the five obscurations (the five hindrances that obstruct virtuous conduct). What are these five? Excessive craving and attachment to the qualities of desire is an obstacle to ordination, prompting transgression and the need for repentance. (Hatred towards sentient beings—as the Commentary on the Letter to a Friend says: 'When angry, nine kinds of tormenting mental states arise.') These two mental states obstruct the practice of moral discipline. The drowsiness that involuntarily draws inward (the five sense consciousnesses), and the sleep that makes the mind unclear and the body and mind unusable, these two obscure higher insight wisdom. The agitation that scatters outward, and the regret for having done wrong, these two obscure calm abiding, or the order is reversed. Doubt about things that have not been determined (as the Commentary on the Letter to a Friend says: 'Doubting liberation and the path to liberation.' As Chandrakirti says: 'Doubting whether the truth and the Three Jewels exist, whether they are true.') also obscures higher wisdom training. The reason for combining the middle two in pairs is, as the Treasury of Knowledge says: 'Greed and obscurations are inconsistent, because the antidote is visualizing light and calm abiding.' Food and actions (that make the mind wither and not be peaceful) are the same. (Sleep and drowsiness are the same, agitation and regret) are the same (through discipline, wisdom, and concentration) cause harm (to the three in order). Doubt is (an obstacle to all three, or an obstacle to wisdom, requiring analysis). Therefore, there are five. Speaking separately, he does not dwell together with these five obscurations. As an antidote to ignorance, by truly contemplating phenomena free from elaboration, one can destroy the ignorance that confuses karma and its results, and all latent views. However, by taking rebirth in samsara through deliberation, one cannot destroy the latent attachment to the desire realm. Arya. Or, by contemplating the truth of the antidote, one can destroy the ignorance that confuses the truth, the Three Jewels, and cause and effect, as well as the five or sixty-two views. All latent attachments will disappear. And so on. Always.

་སྟེ་ཐམས་ཅད་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་སྟེ། བླང་དོར་ལས་མ་གཡེང་བ་ཉིད་ཀྱིས། སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་བླང་དོར་མ་བརྗེད་པའི་དྲན་ པ་དང་། ཉོན་མོངས་ཅན་ལ་སྐྱོན་ཅན་དུ་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་ངོ་། །འགྲོ་ཞིང་འོང་ ཡང་ནོར་བའི་སེམས་ཀྱིས་མི་འགྲོ་ནོར་བའི་སེམས་ཀྱིས་མི་འོང་། ཞེས་སོགས་ནས། དྲན་ བཞིན་དུ་འགྲོ། སོགས་སོ། །གཙང་སྦྲའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ནད་ཉུང་བ་(ཨཱརྱ་དངོས་) ཉིད་ཀྱིས། ཆོས་གོས་དང་ལ་སོགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་གདན་ལ་སོགས་པ་ཤིག་དང་(བརྒྱད་སྟོང་) སྲོ་མ་མེད་པས་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་གཙང་བའམ། མདོར་གོས་ཚགས་བཟང་ཞིང་(འབུམ་ཊཱིཀ་) སྨད་དུ་མེད་གཙང་ཞིང་དྲི་མི་ཞིམ་པ་དང་རྡུལ་དང་དྲི་མ་མེད་ཅིང་ནད་ཉུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་ སོ། །ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་(ཨཱརྱས་སོ་)དང་། རྩེ་མོ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེ་དབང་རྣོན་ ཆོས་ཅན། རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་སྟེ། རྟགས་རྣམ་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པས་སོ། །དྲུག་ གང་ན། སྲིན་བུ་མི་འབྱུང་བའི་དགེ་རྩ། འཇིག་རྟེན་ལས་མངོན་པར་འཕགས་པ་བསགས་པ་ (ཨཱརྱ་འབུམ་ཊཱིཀ་)ཉིད་ཀྱིས། ལུས་ལ་སྲིན་བུའི་རིགས་བརྒྱད་ཁྲི་མི་འབྱུང་བ་དང་། དེའི་ལུས་ལ་ སྲིན་བུའི་རིགས་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་བོ་དེ་དག་མེད་དེ། ཞེས་སོ། །ཐེག་ཆེན་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ རྣམ་པར་དག་པས། སེམས་གྱ་གྱུའམ་འཁྱོག་པོ་རང་དོན་གྱི་སེམས་མེད་པའམ། དགེ་རྩ་རྣམ་ དག་སྲོག་མི་གཅོད་སོགས་དང་ལྡན་པས་ལུས་ངག་ཡིད་དག ཞེས་མདོ་དང་འབུམ་ཊཱིཀ་ཀོ ། ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་གྱ་གྱུ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་དེ་ལྟར་ལུས་ཀྱི་ལེགས་སྤྱད་ གསུམ་སྤྱོད། ཞེས་སོགས་སོ། །དགེ་ཆོས་ཀྱི་བར་ཆད་རྙེད་པ་བཀུར་སྟི་དང་སྙན་གྲགས་ 2-244 སོགས་ལ་མི་ལྟ་བའམ་ལྷུར་མི་ལེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྤྱངས་ པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ཅི་རིགས་པར་ཡང་དག་པར་བསྟེན་ནམ་ལེན་པ་དང་། ཁེ་དང་ བཀུར་སྟི་དང་ཚིགས་བཅད་ལྷུར་ལེན་པ་མ་ཡིན། སོགས་ནས། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་ གཉིས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་སོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ་གཉེན་ པོ་ཁྱད་འཕགས་བསྒྲུབ་པས། སྦྱིན་སོགས་དེ་དག་དང་འགལ་བ་སེར་སྣ་དང་འཆལ་བའི་ ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཁོང་ཁྲོ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་དང་། བྱང་ཆེན་པོ་ལ་སེར་སྣའི་སེམས་སྐྱེ་བ་ མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་(མདོ་)ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ སྟེ་འདུས་པ་ཉིད་ཀྱིས། ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་མི་འགལ་བར་ཏེ་མི་འགལ་བའི་ཤེར་ཕྱིན་ དང་ལྡན་པར་འགྲོ་བ་སྟེ་གནས་པ་(ཨཱརྱས། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་དང་ཞེས་སོ། ། )དང་། (རད་ཀིར་གོང་ནས་གོང་དུ་འགྲོ་ཞེས་སོ། ། )འཇིག་རྟེན་པའི་བྱ་བ་ག

【現代漢語翻譯】 即在一切時處保持平等心，不為取捨所動搖。在一切行為中，不忘取捨的憶念，並且清楚地認識到煩惱的過患。行走往來，不以迷亂之心行，不以迷亂之心往來。如是等等，憶念正知而行等等。具有清凈的行為，並且少病（指聖者）。 因此，對於法衣等受用，以及坐墊等，沒有虱子和蟲子，能夠清凈地使用。簡言之，衣服整潔良好，沒有污垢，清凈無異味，沒有灰塵和污垢，並且少病。如是等等。此為十一種功德（指聖者）。 處於頂點的菩薩，具有敏銳的智慧，不會從圓滿菩提退轉，因為具有六種征相。何為六種？不生蟲的善根，以及積累超越世間的功德（指聖者）。身體不生八萬種蟲類，他的身體上沒有那八萬種蟲類。如是等等。 由於大乘的善根完全清凈，沒有虛偽或彎曲的心，沒有自私自利之心。或者說，具有完全清凈的善根，不殺生等等，身語意皆善。如經部和《十萬頌般若經》所說。能夠完全清凈身語意的虛偽，因此能夠行持身的三善行等等。 不貪圖能斷善法的利養、恭敬和名聲，而是如法依止或受持掃帚等十二種苦行功德。不貪圖利益、恭敬和偈頌等等，如是等等。能夠如實受持並實踐十二種苦行功德。如是等等。 通過佈施等殊勝的對治法，能夠克服與佈施等相違的慳吝、破戒以及嗔恨等。對於偉大的菩提心而言，不會生起慳吝之心。如是等等。 將一切法完全攝集於法界之中（如經部所說），與證悟法性不相違背，即具有不違背法性的般若波羅蜜多，安住於此（指聖者）。（如《般若經》所說：『如實修持般若波羅蜜多的瑜伽。』）並且（不斷地向上進步）。不從事世間俗事。

【English Translation】 That is, to maintain equanimity at all times and places, not to be swayed by acceptance and rejection. In all actions, to have the mindfulness of not forgetting what to accept and reject, and to clearly recognize the faults of afflictions. Walking and coming, not to walk with a confused mind, not to come and go with a confused mind. Thus and so forth, to walk with mindfulness and awareness, etc. To have pure conduct and be free from illness (referring to an Arya). Therefore, for robes and other enjoyments, as well as cushions and the like, to be free from lice and insects, to be able to use them purely. In short, clothes should be neat and good, without dirt, clean and odorless, without dust and grime, and free from illness. Thus and so forth. These are the eleven qualities (referring to an Arya). A Bodhisattva at the peak, with sharp wisdom, will not regress from perfect Bodhi, because they possess six signs. What are the six? The virtue of not producing insects, and the accumulation of merit that transcends the world (referring to an Arya). The body does not produce eighty thousand kinds of insects, and those eighty thousand kinds of insects are not present in their body. Thus and so forth. Because the roots of virtue of the Great Vehicle are completely pure, there is no hypocrisy or crookedness of mind, no selfish or self-serving mind. Or rather, to possess completely pure roots of virtue, not killing, etc., body, speech, and mind are all virtuous. As stated in the Sutra and the Hundred Thousand Verse Prajnaparamita Sutra. Able to completely purify the hypocrisy of body, speech, and mind, therefore able to practice the three good deeds of the body, etc. Not to be attached to the gains, respect, and fame that hinder virtue, but to properly rely on or uphold the twelve ascetic qualities such as sweeping with a broom. Not to be attached to gains, respect, and verses, etc., thus and so forth. Able to truly uphold and practice the twelve ascetic qualities. Thus and so forth. Through the special antidotes of generosity and the like, able to overcome stinginess, immoral conduct, anger, and the like, which are contrary to generosity and the like. For the great Bodhicitta, the mind of stinginess does not arise. Thus and so forth. To completely gather all dharmas into the realm of dharma (as stated in the Sutra), not to contradict the realization of the nature of dharma, that is, to possess Prajnaparamita that does not contradict the nature of dharma, and to abide in it (referring to an Arya). (As stated in the Prajnaparamita Sutra: 'To truly practice the yoga of Prajnaparamita.') And (to continuously progress upwards). Not to engage in worldly affairs.

ང་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ ཤེར་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་ཅིང་། ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲོ་བ་ཐམས་ ཅད་བདག་ཉིད་ཀྱིར་ཏེ། མཉམ་པའམ་གཅེས་པར་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས། གཞན་གྱི་དོན་དུ་ དམྱལ་བ་ཚོལ་བའམ་འདོད་པ་སྟེ་དེར་འགྲོ་བར་སེམས་པ་དང་། དེ་བས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ ལུང་བསྟན་པ་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལུང་བསྟན་པ་སྟེ་ད་དུང་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་འདི་ཐོངས་ཤིག་དང་། ཁྱོད་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། སོགས་ ནས། གལ་ཏེ་བྱང་ཆེན་པོའི་སེམས་མི་འཁྲུག་ཅིང་ནེམ་ནུར་མེད་ན། ཞེས་སོགས་སོ་ཞེས་བྱ་ བ་རྣམས་སོ། །(རྩེ་མོའི་རྟགས་སུ་ཨཱརྱས་སོ། ། ) བཟོད་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེ་དབང་རྣོན་ཆོས་ཅན། རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་སྟེ། རྟགས་གཉིས་ཀྱིས་སོ། །གང་ན་(གཞན་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་མི་འགྲོ་ ཞིང་ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པས་བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་མི་ཕྲོགས་པ་)དགྲ་བཅོམ་ལྟར་རང་(མདོ་དངོས་)གི་རྟོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་གཏིང་ཚུགས་པའི་ཡིད་ཆེས་པ་ཐོབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས། 2-245 དགེ་སྦྱོང་གི་ཆ་བྱད་དུ་བྱས་པའི་བདུད་སོགས་(ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བ་གཞན་དག་ཅེས་མདོ། )གཞན་གྱིས་སྟོང་ ཉིད་རྟོགས་པ་དང་ཕྱིན་དྲུག་དང་བྲལ་(མདོ་འབུམ་ཊཱིཀ་)ཏེ་ཐེག་དམན་དུ་བཀྲིར་མི་བཏུབ་པ་ དང་། བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་དགེ་སྤྱོང་གི་ཆ་བྱད་དུ་འོངས་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོན་སྦྱིན་ཕར་སྤྱད་པར་ བྱའོ། །སོགས་ནས། འཚང་རྒྱ་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་དེ་དག་ཤོགས་ཤིག སོགས་དང་(ཁྱོད་ཀྱིས་ཐོས་ པ་)འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་གསུངས་པ་མིན་རང་བཟོར་བྱས་སོ། །གང་ངས་ བཤད་པ་འདི་ནི་བཀའ་ཡིན་ཟེར་བ་ལ། ནས། སེམས་མི་འཁྲུག་ཅིང་ནེམ་ནུར་མི་བྱེད། སོགས་དང་། ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཐུབ་སོགས་(གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་)སངས་ རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཤེས་པ་ལ་མཁས་པ་ཉིད་ཀྱིས། རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ལྟར་བཅོས་པ་མི་སྡུག་པ་དང་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་བརྒྱད་ སོགས་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་བདུད་(དགེ་སྦྱོང་གི་ཆ་བྱད་ཅན་)ལ་བདུད་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ གཉིས་དང་། (ཨཱརྱས། ) ལམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་སྟོན་ཏེ། ཡང་ན་ནི་རུས་པར་སྟོན། ཡང་ན་ནི་ བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་སྟོན། ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་མཆོག་ལ་ གནས་པའི་བྱང་སེ་དབང་རྣོན་ཆོས་ཅན། བླ་མེད་རྫོགས་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་སྟེ་དེ་བས་ཇི་ ལྟར་(མདོ་)བསྟན་པ་བཞིན་གྱི་(མདོ་)འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སློབ་ཅིང་(མདོ་)སྦྱིན་ སོགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་མི་(མདོ་)མཉམ་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས། སྤྱོད་པ་ ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་དགེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ར

【現代漢語翻譯】 所有這些，都依靠智慧，通過法性來真實地成就。等等。一切眾生都以自身為重，以平等或珍愛之心，爲了他人的利益而尋求或渴望地獄，即心中想著去那裡，因此被授記為不退轉，即眾生被授記為地獄。現在你放棄這菩提心吧，你就不會生於地獄了。等等。如果偉大的菩提心不動搖，沒有絲毫退縮。等等。（頂髻相是聖者的標誌。）安住于忍耐的利根菩薩，不會從圓滿菩提中退轉，以兩種標誌為證。無論何時（因為信任他人而不行，因為法性顯現而不被惡魔所奪），像阿羅漢一樣，對自身（經部原文）證悟的甚深佛法生起深刻的信心，通過法性，以苦行者的形象出現的惡魔等（經中說：『到處遊蕩的其他』），不會因為你證悟空性、遠離六度（經疏中說）而被貶低到小乘，惡魔會以苦行者的形象出現，說：『你應該先佈施。』等等。那些說『應該成佛』的話語。等等。（你所聽到的）這並非佛陀的教言，而是自造的。無論我說什麼，都說是佛陀的教言。從『心不動搖，沒有絲毫退縮』，等等。聲聞緣覺乘的人無法做到，等等（不依賴他人），只有佛陀才善於瞭解空性和慈悲的精髓。像圓滿佛陀的道路一樣，偽裝成不凈和禪定，八無色定等，示現的惡魔（具有苦行者的形象）會被認出是惡魔本身，這被稱為兩種。（聖者說：）示現道路的形象，或者示現為骨骼，或者示現為從初禪到有頂天。等等。安住于殊勝法的利根菩薩，不會從無上圓滿菩提中退轉，因此，如（經中）所說，學習（經中）三輪清凈，從（經中）佈施等直到一切智智，都具有（經中）無與倫比的心，所有行為都令佛陀歡喜，這被稱為...

【English Translation】 All of these are truly accomplished through wisdom, relying on the nature of reality. And so on. All beings regard themselves as important, with equality or cherishing, seeking or desiring hell for the benefit of others, that is, thinking of going there, and therefore being prophesied as irreversible, that is, beings being prophesied to hell. Now, abandon this Bodhicitta, and you will not be born in hell. And so on. If the great Bodhicitta does not waver and has no hesitation. And so on. (The Ushnisha is a sign of the noble.) The sharp-witted Bodhisattva who abides in patience will not regress from perfect Bodhi, as evidenced by two signs. Whenever (because of trusting others and not acting, because the nature of reality manifests and is not taken away by evil demons), like an Arhat, profound faith arises in the profound Dharma of the Buddha, which is self-(Sutra original text)-realized, through the nature of reality. Demons, etc., appearing in the guise of ascetics (the Sutra says: 'other wandering ones'), will not be degraded to the Hinayana because you have realized emptiness and are separated from the six perfections (as stated in the Sutra commentary). Demons will appear in the guise of ascetics, saying, 'You should give alms first.' And so on. Those words that say 'should become a Buddha.' And so on. (What you have heard) This is not the Buddha's teaching, but self-created. Whatever I say, they say it is the Buddha's teaching. From 'the mind does not waver and has no hesitation,' and so on. Those of the Hearer and Solitary Realizer vehicles cannot do it, etc. (not relying on others), only the Buddha is skilled in understanding the essence of emptiness and compassion. Like the path of the perfect Buddha, disguised as impurity and meditation, the eight formless realms, etc., the demons who appear (having the appearance of ascetics) will be recognized as demons themselves, this is called two. (The noble one says:) Showing the image of the path, or showing it as bones, or showing it as from the first Dhyana to the peak of existence. And so on. The sharp-witted Bodhisattva who abides in the supreme Dharma will not regress from unsurpassed perfect Bodhi, therefore, as (in the Sutra) stated, learning (in the Sutra) the purity of the three wheels, from (in the Sutra) giving, etc., until omniscience, having (in the Sutra) an unparalleled mind, all actions please the Buddha, this is called...

ྣམ་པ་གཅིག་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །དེ་པས་ཇི་ སྐད་དུ་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་བསླབས་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་དང་མ་བྲལ་ཞིང་། ནས། སྦྱིན་ཕར་ལས་ ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་ཞེས་སོགས་སོ། །གོ་རིམ་བཞིན་གྱི་དོན་དེ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་རྟགས་ཉི་ཤུ་ བོ་འདི་དག་གིས་སོ་སོར་ཤེས་པར་བྱ(དག་ལྡན་དུ། ཆོས་ཉིད་ལྡན་འགྲོ་དང་དམྱལ་ཚོལ་གཅིག་ཏུ་བགྲང་། ལམ་གཞན་ཉེར་སྟོན་ལ། ལམ་དང་ལམ་ལས་གཞན་ཏེ། ལམ་མིན་གཉིས་ལ་ལམ་ལ་ལམ་མིན་དང་ལམ་མིན་ལ་ལམ་དུ་སྨྲ་བའི་བདུད་ལ་བདུད་དུ་རྟོགས་པར་གཉིས་ཞེས་བགྲང་ངོ་། ། )འོ། 2-246 ། (འགྲེལ་པར་དད་པ་ཐོབ་པས་ཞེས་སོགས་རྟགས་དང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ཞེས་སོགས་མདོ་སྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སུ་བྱས་ལའང་དགོད་དོ། ། ) ༈ མཐོང་ལམ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་སྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ལ། བསྟན། བཤད་དོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ ཞེས་སོགས་ཏེ་མཐར་སྟོན་ནོ་ཞེས་བསྣན་ནོ། །རྩ་འགྲེལ་ནི། བྱང་པ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ གནས་པ་དབང་འབྲིང་རྣམས་ཆོས་ཅན། རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ སོགས་པ་བདེན་པ་བཞི་ཡུལ་དུ་ཡོད་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བཞི། ཆོས་ཤེས་ བཞི། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བཞི། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་བཞི་སྟེ་དེ་འདྲའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་ དྲུག་ཐོབ་པའི་བྱང་སེ་དབང་འབྲིང་ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། དེ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། རྒྱས་བཤད་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་དེའི་རྣམ་པ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་མའི་རྣམ་པ་རྣམས་བར་ཚིགས་ལྔས་ གསུངས་པ་ནི། རྩ་བ་ལ། ཤེས་བཟོད་དེ་འདྲའི་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ནི་བློ་ལྡན་མཐོང་བའི་ ལམ་གནས་ཀྱི་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བཅུ་དྲུག་གང་ན། ཨཱརྱས། རྣམ་པ་ལ་དངོས་སུ་མ་སྦྱར་ཡང་ཕུགས་གནད་གཅིག་པས་འགྲེལ་པ་དང་ལྷན་ གཅིག་བཤད་དོ། །བསྡོམ་པ་ལ་མདོར་བསྟན་ལྟར་བཀོད་ནས། སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ལ་ གནས་པའི་བྱང་སེ་དབང་འབྲིང་ཆོས་ཅན། ཕྱིར་མི་ལྡོག་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ (མདོ་དོན་)རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་ པའི་ཆོས་སུ་དང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་(སྙིང་མཆོག་)རྟོག་པའི་འདུ་ཤེས་ལས་(ཕྲ་མོ་ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱི་)ལྡོག་ པའི་བྱང་འཕགས་དབང་འབྲིང་ཡིན་པས་སོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དེར་མཚོན་ནུས་པའི་ཐ་སྙད་ བརྟན་པོ་ཅན་ཞེས་ཀྱང་སྟེ་གཞན་བཅོ་ལྔ་བོ་ལ་ཡང་གཉིས་གཉིས་སྦྱར་རོ། །གཟུགས་ཀྱི་ འདུ་ཤེས་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་གོ །ནས། རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །སངས་རྒྱས་དང་སོགས་པ་བྱང་ 2-247 ཆེན་གྱིས་བྱང་སེམས་བརྟན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བར

【現代漢語翻譯】 因為它們具有相同的性質。因此，按照所教導的那樣學習和實踐，不要與此分離。直到佈施波羅蜜多完全不退失等等。順序的意義就是這樣。因此，通過這二十個特徵，可以分別瞭解（具備正見，與具法者同行，將地獄視為一體。指示其他道路，將道路與非道路區分開來。將非道路視為道路，將道路視為非道路，認識到魔是魔）。 （註釋中說，通過獲得信心等等特徵，以及懷疑等等，也可以應用於作為經文所要實現的法）。 確立見道的不退轉。 第二部分包括教義和解釋。第一部分包括連線：'確定'等等，最後補充說'展示'。根本和註釋是：處於見道之地的中等和高等菩薩，具有四聖諦作為對境，通過了解法的四種忍、四種智、隨後的四種忍和隨後的四種智，獲得十六個剎那的中等和高等菩薩，因此不會從圓滿菩提中退轉。這是普遍存在的，因為這是他們不退轉的特徵，應該知道。 詳細解釋包括連線：如果十六個剎那的形態是不退轉的特徵，那麼剎那的形態通過五個部分來解釋。根本是：具有智慧的十六個剎那，是不退轉的見道菩薩的特徵。十六個是什麼？雖然阿阇梨沒有直接應用這些形態，但由於根本要點相同，所以與註釋一起解釋。總結是按照概要來安排的：安住于苦法忍的中等和高等菩薩，不會退轉，因為他們直接證悟到一切法在勝義諦中以自性空性。因此，他們是從對色等法的執著以及對生等的執著中退轉的中等和高等聖菩薩。不退轉也可以用堅定的術語來表示，其他的十五個也分別應用兩個。從對色的執著中退轉。直到一切智智。佛陀等大菩薩加持菩薩，使無上菩提心堅定。

【English Translation】 Because they have the same nature. Therefore, learn and practice as taught, and do not separate from it. Until the perfection of generosity is completely undiminished, and so on. The meaning of the order is like that. Therefore, through these twenty characteristics, one can individually understand (possessing right view, associating with those who possess the Dharma, regarding hell as one. Indicating other paths, distinguishing between the path and the non-path. Regarding the non-path as the path, and the path as the non-path, recognizing the demon as a demon). (The commentary says that by gaining faith, etc., as characteristics, and doubt, etc., it can also be applied to the Dharma to be realized as scripture). Establishing the non-retrogression of the path of seeing. The second part includes teachings and explanations. The first part includes the connection: 'Determining' and so on, and finally adding 'showing'. The root and commentary are: the middle and high Bodhisattvas who are in the place of the path of seeing, having the four noble truths as objects, through understanding the four kshanti of Dharma, the four jnana, the subsequent four kshanti, and the subsequent four jnana, the middle and high Bodhisattvas who have obtained sixteen kshanas, therefore do not regress from complete Bodhi. This is universally present, because this is the characteristic of their non-retrogression, it should be known. The detailed explanation includes the connection: If the form of the sixteen kshanas is the characteristic of non-retrogression, then the form of the kshanas is explained through five parts. The root is: the sixteen kshanas with wisdom are the characteristic of the Bodhisattvas of the path of seeing who do not regress. What are the sixteen? Although the Acharya did not directly apply these forms, because the fundamental points are the same, it is explained together with the commentary. The summary is arranged according to the outline: the middle and high Bodhisattvas who abide in the kshanti of suffering Dharma do not regress, because they directly realize that all dharmas are empty of self-nature in the ultimate truth. Therefore, they are the middle and high noble Bodhisattvas who regress from attachment to forms and other dharmas, and from attachment to birth, etc. Non-retrogression can also be expressed in firm terms, and the other fifteen are also applied two by two. Regressing from attachment to form. Until all-knowing wisdom. The Buddhas and other great Bodhisattvas bless the Bodhisattvas to make the supreme Bodhicitta firm.

ྟན་ ཅིང་བདུད་(མདོ་)སོགས་ཀྱིས་མི་ཕྱེད་པ་ཉིད་དང་། བདུད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ལས་བཟློག་པ་ན་ (མདོ་དོན་)བདག་བླ་མེད་རྫོགས་ཆུབ་ལས་བཟློག་པ་དེ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཏེ། ཞེས་སོགས་སོ། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཁྱད་པར་ཅན་ཐབས་ཤེས་སམ་སེམས་(གསེར་)བསྐྱེད་སོགས་བསྒྲུབ་ པའམ་ཉམས་སུ་ལེན་(གསེར་)ཐེག་པ་དམན་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ ཉམས་ལེན་སོགས་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་ ཕྱིར་ལྡོག་པ་དེ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གཟུགས་(གསེར་)སོགས་ཀྱི་ཆོས་ བདེན་པའི་རང་བཞིན་(སྐྱེ་བ་མེད་ཅེས་གསེར་)མེད་པར་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་ཅིང་མངོན་སུམ་དུ་ རྟོགས་པའི་མཐུས། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་དང་སོགས་པས་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་སྒོ་ གསུམ་ཚད་མེད་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་འབྲས་ བུ་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་དུ་སོ་སྐྱེར་སྐྱེ་བ་དང་ཉན་རང་གི་འབྲས་བུ་བཞི་ལ་ སོགས་པར་སྐྱེ་བའི་ཡན་ལག་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་(ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་གཉེན་ པོར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ཞེས་ཨཱརྱ། )སྟེ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །ནས། འགོག་པ་སོགས་དང་བསམ་གཏན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་ཏེ། ནས། རྒྱུན་ཞུགས། སོགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་བཞི་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་བཟོད་བཞིའི་རྣམ་པ་ཡིན་ ནོ། །སྒོ་གསུམ་གྱི་མི་དགེ་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་(ཡང་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་ལས་ལ་ཟོ་མདོག་བདེ་བར་ འཇུག་པའོ། ། )(མཐོང་སྤོངས་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་ཞེས་ཨཱརྱ། )དང་སེམས་ཡང་(བ་ནི་སེམས་འཛིན་པ་ལ་མཁས་ཤིང་ རྒྱལ་བའོ། །རད་ཀིར། )ཞིང་ལས་སུ་རུང་ལ་དགེ་བ་ལ་བཀོལ་བཟོད་པ་དང་། (མི་དགེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནའི་ ལུས་ལས་སུ་མི་རུང་ཞིང་ལྕི་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསེར། ) བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་མི་འབྲལ་ཞིང་གཟུགས་ལྷུར་ལེན་པ་མ་ཡིན། མཚན། ལུས། སྦྱིན་པ། ནས། སངས་རྒྱས་བར་རོ། །འདོད་ཡོན་ལ་མ་སྤྱད་ན་གདུལ་མི་ནུས་པའི་སེམས་ཅན་འདུལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ 2-248 མཐུས། རང་ཉིད་ཆགས་ཤིང་མངོན་ཞེན་མེད་པར་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་སྟེ་ཁྱིམ་པ་བྱང་པའི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་ ཀྱང་ཐབས་མཁས་པས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཉེ་བར་ལེན་ཏོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །བུད་མེད་སོགས་ ཆགས་ཡུལ་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་(མདོ་ལས། བུད་མེད་ངན་སོང་རྩ་བ་སྟེ། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ནོར་ཟད་བྱེད། །བུད་མེད་ངག་ཉན་མི་དག་ནི། ། ཚོགས་པ་རུ་ནི་བཞད་གད་རྒྱུ། །ཞེས་བཤད་དོ། ། )ངན་སོང་གི་རྩ་བ་སོགས་སུ་མཐོང་བས། རྟག་ཏུ་ཚངས་ པར་སྤྱོད་ཅིང་རྒྱུད་ཞི་གནས་ཀྱིས་བ

【現代漢語翻譯】 不被魔（經）等所動搖，魔使人從菩提退轉，（經義）使我從無上圓滿菩提退轉，那就是魔的事業。等等。殊勝的大乘佛法，通過方便智慧或發菩提心等來修習或受持（金），使人從低劣的聲聞和緣覺乘的修習等中退轉。從聲聞地或緣覺地退轉，那就是不退轉。等等。通過對色（金）等諸法，沒有真實的自性（無生，金）進行徹底辨析和現量證悟的力量，即使以四禪八定和三十七道品、三門、四無量心等進入寂止，但仍然會產生有煩惱的輪迴果報，導致凡夫投生到四禪八定天，或者投生到聲聞緣覺的四果等境界，完全斷絕了這些因緣（這是爲了瞭解色和無色界的對治法，阿阇黎）。也就是入于初禪。乃至。不執著于寂止等和禪定的果報。乃至。入流果。等等。這四種是苦的行相所對應的四種忍位。 通過遠離身語意的惡行，身體（輕盈是因為身體的活動能夠舒適地進行。）（遠離見斷煩惱，阿阇黎）和心變得輕盈（輕盈是因為心善於專注和調伏。羅德吉），變得堪能，能夠用於善行。（只有與惡行相應的身體才是不堪能且沉重的，金）。與菩提心不分離，不貪著色身。相。身。佈施。乃至。成佛。如果不使用欲樂就無法調伏的眾生，憑藉善巧方便調伏他們，自己不生貪戀和執著地享用欲樂，這是針對在家菩薩而言的。即使在家，也能以善巧方便成熟眾生，因此受用五欲。等等。由於見到婦女等貪慾之境的過患（經中說：婦女是惡道的根源，會耗盡一切財富。聽信婦人言者不清凈，會在聚會中引人發笑。），視其為惡道的根源等，所以恒常梵行，以寂止來調伏自心。

【English Translation】 Not being swayed by Mara (in scriptures) etc., and Mara causing one to turn away from Bodhi, (meaning of scriptures) causing me to turn away from unsurpassed perfect Bodhi, that is the work of Mara. And so on. The particularly excellent Mahayana Dharma, through skillful means and wisdom or generating Bodhicitta etc., to practice or uphold (gold), causes one to turn away from the inferior Hearer and Solitary Realizer vehicles' practices etc. Turning away from the Hearer's stage or the Solitary Realizer's stage, that is non-retrogression. And so on. Through the power of thoroughly discriminating and directly realizing that phenomena such as form (gold) etc., do not have a true nature (no birth, gold), even if one enters into meditative absorption with the four concentrations and formless realms, the thirty-seven factors of enlightenment, the three doors, and the four immeasurables, one will still generate afflicted karmic results, causing ordinary beings to be born in the four concentrations and formless realms, or to be born into the four fruits of Hearers and Solitary Realizers etc., completely exhausting these causes (this is to understand the antidotes to form and formless realms, Acharya). That is, entering into the first concentration. And so on. Not clinging to the results of cessation etc. and concentrations. And so on. Stream-enterer. And so on. These four are the aspects of the four acceptances of knowledge corresponding to the aspects of suffering. By abstaining from non-virtuous actions of body, speech, and mind, the body (lightness is because the body's activities can be carried out comfortably.) (Being free from conceptual thoughts that are to be abandoned by seeing, Acharya) and mind become light (lightness is because the mind is skilled in concentration and subduing. Rodrakirti), becoming workable, able to be used for virtuous deeds. (Only a body associated with non-virtue is unworkable and heavy, gold). Not separating from Bodhicitta, and not clinging to the physical form. Sign. Body. Giving. And so on. Up to Buddhahood. If beings who cannot be tamed without using sensual pleasures, by skillfully taming them with skillful means, one enjoys sensual qualities without attachment or clinging, this is in the context of a householder Bodhisattva. Even while living at home, one takes the five sensual qualities in order to ripen beings through skillful means. And so on. Because of seeing the faults of objects of attachment such as women (Scripture says: Women are the root of evil destinies, they exhaust all wealth in every way. Those who listen to women's words are impure, they cause laughter in gatherings.), seeing them as the root of evil destinies etc., therefore always practicing celibacy, and taming the mind with tranquility.

རླན་པས་གཞན་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་པ་སྟེ། རྟག་ཏུ་རྒྱུན་ མི་འཆད་པར་(འདི་ཁྱིམ་ན་གནས་ཀྱང་འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་མི་སྤྱོད་ཅིང་ཚངས་པར་སྤྱོད་ཅེས་འབུམ་ཊཱིཀ་སྟེ་མདོ་དོན། ) ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་(གཞན་མི་དགའ་བར་འགྱུར་བའི་གནོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡང་མི་བསྐྱེད་དེ་ཞེས་དང་ཕྱི་བཞིན་ ལག་ན་རྡོ་རྗེ་རྟག་ཏུ་འབྲང་། )ཞེས་སོགས་སོ། །ཚུལ་འཆོས་ཁ་གསག་གཞོགས་སློང་ཐོབ་འཇལ་རྙེད་ པས་རྙེད་པ་ཚོལ་བ་སོགས་ལོག་འཚོ་(འདིའི་མདོར་མེད། སྐབས་དང་པོ་ཡོད་ཅིང་ཨཱརྱས་རྒྱས་པར་བཤད། ) སྤངས་ཤིང་བྱང་སེམས་མི་འཁྲུག་པའམ་མི་བརྗེད་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པ་དང་འགྲོ་བ་འདོན་ པའི་སྨོན་ལམ་(ཞི་འབྱུང་)མི་འདོར་བས་སྐྱེས་བུ་དམ་པར་གྱུར་(སྨེ་ཤ་ཅན་ལ་སོགས་པ་དམ་པ་མིན་པ་ནི་ཉ་ ལ་སོགས་པ་གསོད་ཅིང་འཆི་བའི་རྒྱུད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསེར། )པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས། འཚོ་བའི་(དག་ཅིང་ཕན་ པར་བྱེད་པའི་འཚོ་བ་ཞེས་རད་ཀིར། )ཡོ་བྱད་རྣམ་པར་དག་(རིན་ཆེན་འཕྲེང་བར། ཚུལ་འཆོས་རྙེད་དང་བཀུར་སྟིའི་ ཕྱིར། །དབང་བོ་སྡོམ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། །ཁ་གསག་རྙེད་དང་བཀུར་སྟིའི་ཕྱིར། །ཚིག་འཇམ་སྔར་ནི་སྨྲ་བའོ། །གཞོགས་སློང་དེ་ནི་ ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །གཞན་གྱི་རྫས་ལ་བསྔགས་བྱེད་པའོ། །ཐོབ་ཀྱིས་འཇལ་བ་རྙེད་པའི་ཕྱིར། ། མངོན་སུམ་གཞན་ལ་སྨོས་བྱེད་ པའོ། །རྙེད་པས་རྙེད་པ་རྣམ་འདོད་པ། །སྔར་ཐོབ་པ་ལ་བསྔགས་བྱེད་པའོ། །ཞེས་སོ། ། )པ་ཉིད་དེ། བུད་མེད་ཟས་ སློང་བ་དང་དབང་དུ་འགྱུར་བའི་སྔགས་དང་ཚིག་གང་ཡང་རུང་སྟེ་མི་སྦྱོར། ནས། མཐར་ འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞི་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་ཡུལ་ཅན་ གྱི་ཤེས་བཟོད་སྐད་ཅིག་བཞིའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཕུང་སོགས་དོན་དམ་པར་སྟོང་ཉིད་དུ་ མངོན་སུམ་དུ་རྟོག་པ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས། ཕུང་བོ་དང་སོགས་པ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་ 2-249 ལ་སྦྱོར་བ་(ནི་ཞི་གནས་སོ། །)(ནི་མངོན་ཞེན་དང་བཅས་པས་སྒྲུབ་པའོ། ། )དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་(ནི་མངོན་ཞེན་མེད་པ་ ལ་འཇུག་པའོ། །ཞེས་སྙིང་མཆོག་མངོན་པར་ཆགས་མ་ཆགས་སོ། །ཞེས་རད་ཀིར། )བ་(ནི་ལྷག་མཐོང་དེ་ལ་གནས་པ་ནི་སེམས་ ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྟེ་དེ་བཀག་པའོ་ཞེས་དག་ལྡན། )དག་ཏུ་མི་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་སྡུག་ཀུན་གྱིས་(ཨཱརྱ་)བསྡུས་པ་ལ་ སྦྱོར་བ་དང་འགོག་ལམ་གྱིས་(ཨཱརྱ་)བསྡུས་པ་ལ་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའམ་དེ་གསུམ་ལ་དང་པོར་ ཞེན་པ་(འགྲེལ་ཆེན་གསེར་)སྦྱོར་བ་དང་རྒྱུན་དུ་ཤིན་ཏུ་ཞེན་པ་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་གནས་པ་སྟེ་ཞེན་ པ་སོ་སོར་བཀག་པ་དང་། ཕུང་བོའི་སྦྱོར་བ་དང་། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ལ་རྗེས་སུ་བརྩོན་པར་མི་ གནས་(སྟོང་པར་བསྒོམ་ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་གོ །)སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྟེན་འབྲེལ་ལོ། །མཐོང་ལམ་ག

【現代漢語翻譯】 不以潮濕傷害他人，而是恒常不斷地（這表示即使居家，也不享用五欲，而是清凈行持，這是《十萬頌》的註釋，即經文的要義。）行持梵行（不產生任何使他人不悅的傷害，並且如影隨形地跟隨金剛手。）等等。捨棄虛偽的諂媚、拉攏、為獲得供養而獻慇勤等邪命（這在經文中沒有，但在第一品中有，並且阿阇梨對此有詳細解釋。），獲得對菩提心不迷亂或不忘失的自在，不捨棄度化眾生的願望（寂靜生起），因此成為殊勝之人（有鬍鬚等不是殊勝之人，因為他們殺害魚類等，造作死亡的因緣，這是金的說法。），這是法性。生活（清凈且有益的生活，這是Ra-ki-ra的說法。）的資具完全清凈（在《寶鬘論》中說：『爲了獲得供養和恭敬，而偽裝調伏諸根；爲了獲得供養和恭敬，而甜言蜜語；爲了獲得利益，而讚歎他人的財物；爲了獲得利益，而公開談論他人；爲了通過獲得來希求獲得，而讚歎先前獲得的。』）。不使用任何引誘婦女、支配的明咒和言辭。最終，生活完全清凈。』等等。所謂『四』，是具有四種生起之境的能忍受的剎那之相。安住于現量證悟蘊等在勝義中空性，對於蘊等（即十二處、十八界）的繫縛（是止觀。），（是以實執而修持。），以及隨後的繫縛（是不帶實執的進入。這是心要，即顯現執著與不執著。這是Ra-ki-ra的說法。）（安住于彼勝觀是心的行境，即遮止它，這是具足的說法。）都不應作，如是對於以苦集（阿阇梨）所攝持的繫縛，以及以滅道（阿阇梨）所攝持的隨後的繫縛，或者對於這三者，首先執著（大疏金），繫縛，以及持續強烈執著，隨後的繫縛的安住，即各自遮止執著。並且，對於蘊的繫縛和隨後的繫縛，不應隨之勤奮（觀修空性，這是《十萬頌》的註釋。），十二處、十八界、緣起。見道。

【English Translation】 Not harming others with dampness, but constantly and continuously (this means that even when living at home, one does not indulge in the five desires, but practices pure conduct; this is the commentary on the 'Hundred Thousand Verses,' which is the essence of the sutra.) practicing brahmacharya (not causing any harm that would displease others, and always following Vajrapani like a shadow.) etc. Abandoning false flattery, coaxing, currying favor to obtain offerings, and other wrong livelihoods (this is not in the sutra, but it is in the first chapter, and Acharya has explained it in detail.), gaining freedom from confusion or forgetfulness of Bodhicitta, not abandoning the aspiration to liberate beings (peaceful arising), therefore becoming a noble person (those with beards, etc., are not noble, because they kill fish, etc., creating the causes of death, this is the saying of Gold.), this is the nature of Dharma. The means of livelihood (a pure and beneficial livelihood, this is the saying of Ra-ki-ra.) are completely pure (in the 'Garland of Jewels' it says: 'To pretend to subdue the senses for the sake of offerings and respect; to speak sweetly for the sake of offerings and respect; to praise the possessions of others in order to gain benefits; to openly talk about others in order to gain benefits; to desire to gain through gaining, to praise what was previously gained.'). Not using any mantras or words that entice women or dominate them. Ultimately, the livelihood is completely pure.' etc. The so-called 'four' are the aspects of the four moments of endurance that have the object of arising. Abiding in the direct realization of the emptiness of the aggregates, etc., in the ultimate sense, one should not engage in the binding of the aggregates, etc. (i.e., the twelve sense bases, the eighteen elements) (which is shamatha.), (which is practiced with attachment to reality.), and the subsequent binding (which is entering without attachment to reality. This is the heart essence, i.e., the appearance of attachment and non-attachment. This is the saying of Ra-ki-ra.) (abiding in that vipassana is the object of the mind, i.e., stopping it, this is the complete saying.), in this way, for the binding that is encompassed by suffering and origin (Acharya), and the subsequent binding that is encompassed by cessation and path (Acharya), or for these three, first attachment (Great Commentary Gold), binding, and continuous intense attachment, the abiding of the subsequent binding, i.e., individually preventing attachment. And, for the binding of the aggregates and the subsequent binding, one should not diligently follow it (meditate on emptiness, this is the commentary on the 'Hundred Thousand Verses'.), the twelve sense bases, the eighteen elements, dependent origination. The path of seeing.

ྱི་མི་ མཐུན་ཕྱོགས་མཐོང་སྤང་(གཟུང་རྟོག་སོགས་ཞེས་གསེར། )བསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས། (མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་རྟོགས་ ཞེས་གསེར། )རྟོག་པའི་(ཨཱརྱས་)རྒྱུ་དང་དགེ་(ཨཱརྱ་)ཕྱོགས་ཀྱི་བར་ཆད་བྱེད་པའི་ཆོས་(སྔར་བཤད་པའི་ སྐྱོན་རྣམས་ཞེས་གསེར། )འདུ་འཛི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྔ་མ་བཞིན་ཏུ་སྟེ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་ གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་གནས་པ་སོ་སོར་བཀག་པ་དང་རྐུན་པོའི་ གཏམ་གྱིས་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པར་མི་གནས་སོགས་སོ། །མིང་ཙམ་ལ་ དམིགས་པའི་ཤེས་སྒྲིབ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྐྱོན་(བདུད་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ནི་རྣམས་རྟོག་བསལ་ཏེ་ཞེས་ གསེར། )ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་གེགས་བྱེད་པ་སོགས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཚོགས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་མམ་མིང་ཙམ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་གནས་པ་སོ་སོར་བཀག་པ་དང་། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ནི། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ པ་དང་ཞེན་དང་རྒྱུན་དུ་ཞེན་སྡུད་པའོ། །གཏམ་སྨོས་པ་ནི་དངོས་པོའི་རྣམ་རྟོག་ནི་སྡུག་ཀུན་ ཤེས་པའི་དུས་ཉིད་ན་བཅོམ་པས། འགོག་པ་ཤེས་པ་ནི་གཏམ་མམ་མིང་ཙམ་གྱི་རྣམ་རྟོག་གི་ གཉེན་པོར་ཤེས་པའི་དོན་དུའོ། །ཞེས་། ཨཱརྱའོ། །དམག་གི་(ནི་ཚོགས་ཀྱི་དོན་ཏེ། དཔུང་ཚོགས་ཡིན་ པས་འདིར་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་ཞེས་དག་ཟླའི་དོན། )གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་ 2-250 པར་མི་གནས། ཞེས་སོ། །(ཨཱརྱ་ཤན་ཏིས་དྲངས་ད་ལྟའི་རྒྱས་འབྲིང་ན་ཆད་གདའ། ) འགོག་པ་རྗེས་ཤེས་ལ་ གནས་པའི་བྱང་སེ་དབང་འབྲིང་ཆོས་ཅན། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་དུ་གྱུར་ པའི་དབང་བོ་དང་སོགས་པ། དབང་རྟེན། དབང་ཡུལ་(གསུམ་དང་)བདག་ཏུ་འཛིན་པ། བདག་ གི་བར་འཛིན་པའི་སྤང་བྱ་དང་དེའི་(བརྒྱད་སྟོང་སྙིང་མཆོག་)གཉེན་པོ་གཡུལ་འགྱེད་པ་ལ་སྔ་མ་ བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་གནས་པ་སོ་སོར་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་སྤང་གི་ གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དག་སྤང་བར་བྱ་བ་སྟེ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཡང་ན་ཕྱི་ ནང་གི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག ཅེས་བྱའོ། །གཡུལ་གྱི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པར་མི་ གནས་སོ། །ནས། གྲོང་གི གྲོང་ཁྱེར། གྲོང་བརྡལ་གྱི། བདག་གི ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ཡང་ ཤེས་པའི་རྟེན་དབང་བོ་ནི་སྐྱེ་བོའི་རྟེན་གྲོང་གི་སྒྲས་(མདོར་)གསུངས་སོ། །དབང་བོ་འཕེལ་ འགྲིབ་ཀྱི་རྟེན་འབྱུང་ཆེན་(ཨཱརྱ་)འབྱུང་འགྱུར་སོགས་ནི་གྲོང་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་རྟེན་གྲོང་ཁྱེར་ གྱི་སྒྲས་བསྟན། གཟུག་སོགས་དབང་ཡུལ་ནི་སྐྱེ་བོ་དུ་མའི་འཇུག་ལྡོག་གི་གནས་གྲོང་བརྡལ་ གྱིས་སྒྲས་བསྟན། དེ་གསུམ་འགོག་ཚུལ་ནི་ཟག་བཅས་ལས་ཀྱི་

【現代漢語翻譯】 通過消除與順應方（即執著和分別念等）相關的見道所斷（金註：通過三智來證悟），以及通過了知阻礙菩提之因，如佈施等善行的障礙（金註：先前所說的過患等）和各種干擾等，如前所述，安住于證悟空性，從而分別阻止與之相應的行為和後續行為，並且不致力于盜賊的言語等相應的行為和後續行為。通過了知專注于名相的智障所生的分別唸的過患（金註：魔等出現是因為消除了分別念），以及阻礙如實證見法性等，如前所述，分別阻止與菩提之因，如佈施等相應的言語或名相相應的行為和後續行為。如前所述，即證悟空性和執著，以及持續的執著。提到『言語』，是因為在知曉痛苦和痛苦之因時，對實物的分別念已經被摧毀。因此，知曉滅諦是爲了對治言語或名相的分別念。阿雅！不致力于戰爭的相應行為和後續行為。（阿雅香提所引，現行廣本和中本中缺失。）安住于滅后智的菩薩，作為具有煩惱的業的異熟果的根，以及其他，根所依，根境（三者），執著于『我』，執著于『我所』的所斷，以及其對治，即戰鬥，如前所述，分別阻止與之相應的行為和後續行為，因為需要斷除見道所斷的能取和所取的分別念。或者說，是內外能取所取的分別念。不致力于戰爭的言語的相應行為。直到村莊，城市，城鎮，所有者等等。要知道，作為知覺基礎的根，用村莊一詞（簡要地）表示了眾生的基礎。作為根的增長和衰退的基礎，大種（阿雅），元素變化等，用城市一詞表示了村莊的增長和衰退的基礎。作為色等根境的基礎，用城鎮一詞表示了眾多眾生的進入和離開之處。這三者的止息方式是，具有煩惱的業的...

【English Translation】 By eliminating what is to be abandoned by the path of seeing (Mithun Phyo, i.e., grasping and conceptualization, etc., according to the Golden Commentary), which is related to the conforming side (through the three wisdoms to realize, according to the Golden Commentary), and by knowing the causes that hinder Bodhi, such as obstacles to virtuous actions like generosity (Arya), and various disturbances, etc., as mentioned before, by abiding in the realization of emptiness, one separately prevents the corresponding actions and subsequent actions, and does not engage in the corresponding actions and subsequent actions of thieves' speech, etc. By knowing the faults of conceptualization arising from the obscuration of knowledge that focuses solely on names (the appearance of demons, etc., is due to the elimination of conceptualization, according to the Golden Commentary), and hindering the direct seeing of the nature of reality, etc., as before, one separately prevents the corresponding actions and subsequent actions related to speech or names corresponding to the causes of Bodhi, such as generosity, etc. As before, it is the realization of emptiness and attachment, and continuous attachment. Mentioning 'speech' is because the conceptualization of objects has been destroyed at the time of knowing suffering and the origin of suffering. Therefore, knowing cessation is to counteract the conceptualization of speech or names. Arya! One does not engage in the corresponding actions and subsequent actions of war. (Quoted by Arya Shanti, missing in the current extensive and medium versions.) A Bodhisattva abiding in subsequent knowledge of cessation, as the root of the ripening of karma with afflictions, as well as others, the basis of the root, the object of the root (the three), clinging to 'I', what is to be abandoned by clinging to 'mine', and its antidote, i.e., fighting, as before, separately prevents the corresponding actions and subsequent actions, because the grasping and the grasped conceptualizations of what is to be abandoned by the path of seeing need to be abandoned. Or, it is the conceptualization of internal and external grasping and the grasped. One does not engage in the corresponding actions of the speech of war. Until the village, city, town, owner, etc. Know that the root, as the basis of knowledge, is expressed by the word 'village' (briefly) as the basis of beings. As the basis of the growth and decline of the root, the great elements (Arya), elemental changes, etc., the word 'city' expresses the basis of the growth and decline of the village. As the basis of the root objects such as form, the word 'town' expresses the place of entry and exit of many beings. The way to stop these three is, the karma with afflictions...

རྣམ་སྨིན་གྱི་ལྷག་མར་གྱུར་ པའི་དེ་གསུམ་གྱི་ཆ་འགོག་ཅེས་ཨཱརྱའོ། །(ཕྱི་རོལ་ཡོད་པའི་ལུགས་སོ། ། ) ཡང་ན་དེ་གསུམ་དུ་སྣང་ བའི་ཡང་དག་མིན་པའི་རྣམ་རིག་འགོག་པ་སྟེ་དག་ལྡན་དུ། ལུས་(དབང་བོ་)དང་གནས་(དབང་ རྟེན་)དང་ལོངས་སྤྱོད་(ནི་ཡུལ་ལྔར་ཤནྟིས་བཤད་དོ། ། )དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་དག་ཤིན་ཏུ་ལྡོག་ པ་ནི་འགོག་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཕྱི་རོལ་མི་འདོད་པའི་ལུགས་སུ་མཛད་ནས་དེ་སྐད་བསྟན་གྱི་ ལུང་སྙེ་(ནོར་)ལྟར་མིན་ནོ། །སེམས་བྱུང་ལ་དབང་བསྒྱུར་བྱེད་ཀྱི་སེམས་ལ་བདག་གི་སྒྲས་ བསྟན། སེམས་ཀྱིས་དབང་བསྒྱུར་བྱ་སེམས་བྱུང་ནི་བློན་པོའི་སྒྲས་བསྟན་ཏེ་གཅིག་པོ་འདི་ བརྒྱད་སྟོང་པར་ཡོད་ཀྱི་རྒྱས་(སྙིང་མཆོག་ཏུ་བཤད་)འབྲིང་ན་མེད་ཅིང་ཨཱརྱས་ཀྱང་རྣམ་པ་བཞི་ ཞེས་དེ་མ་བཤད་དོ། །དེ་གཉིས་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་འགོག་པ་སྟེ་ 2-251 དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱིས་སོ། །དེ་རྣམས་ཡང་ཁམས་ གསུམ་གང་དང་གང་ན་གང་དང་གང་ཡོད་པ་འགོག་གོ །འདི་ལ་དབང་པོ། དབང་རྟེན། དབང་ཡུལ་གསུམ་དང་། བདག བདག་གིར་གཟུང་བྱ་སྟེ་ལྔའོ། །དང་པོ་ནི། བྲམ་ཟེ་(མཛོད་ འགྲེལ་དུ་བཤད་)རང་བཞིན་ཉན་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཉེར་གཉིས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། (ཀུན་བཏུས་) ཡུལ་འཛིན་པར་དབང་བྱེད་པ་མིག་ནས་ཡིད་ཀྱི་བར་དྲུག་གོ །སྐྱེ་བར་རམ་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ དབང་བྱེད་པ་ཕོ་མོའི་དབང་པོ། (བརྒྱད་སོང་། ) རིས་མཐུན་གནས་པར་དབང་བྱེད་པ་སྲོག་ དབང་། (དགུ་སོང་། ) དགེ་མི་དགེའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་(ཀུན་བཏུས་)ཉེར་བར་སྤྱོད་པར་དབང་ བྱེད་པ་བདེ་སྡུག ཡིད་བདེ་མི་བདེ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་བོ་སྟེ་ཉོན་མོངས་ཕྱོགས་ཀྱི་བཅུ་ བཞིའོ། །(ཀུན་བཏུས། )འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་དག་ལ་དབང་བྱེད་པ། དད་བརྩོན་དྲན་ཏིང་ཤེས་ རབ་ཀྱི་དབང་བོ་ལྔ་སྟེ། དེས་ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་མགོ་གནོན་པས་སོ། །འཇིག་རྟེན་འདས་ པའི་རྣམ་དག་ལ་དབང་བྱེད་པ། (ཀུན་བཏུས་མཛོད། ) མི་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དབང་ བོ་ཀུན་ཤེས་པའི་དབང་པོ། ཀུན་ཤེས་ལྡན་པའི་དབང་བོ་སྟེ། དེ་དག་གིས་བག་ལ་ཉལ་ ལེགས་པར་འཇོམས་ཤིང་བཅོམ་པས་སོ། །དེ་བརྒྱད་རྣམ་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་བོ་ཡིན་ནོ། ། དེ་རྣམས་ལས་སྤྱིར་འདོད་ཁམས་ཀྱི་རྟེན་ལ་ཐམས་ཅད་ཡོད་དུ་རུང་ལ། འདོད་པའི་སས་ བསྡུས་ཀྱི་ཐ་མ་གསུམ་མེད་དེ། མཛོད་དུ། དྲི་མེད་མ་གཏོགས་འདོད་པར་གཏོགས། །(འོན་ ལོངས་ལ་རྣ་མིག་མེད། དམྱལ་བ་ལ་དགའ་བདེ་མེད་ཅེས་སོགས་ཡང་རྟོགས་དགོས་སོ། ། ) ཞེས་སོ། །གཞན་རྣམས་ནི། མཛོད་དུ། (འཁྲིག་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞིང་རྟེན་མི་མཛེས་པ། ) ཕོ་མོའི་དབང་(པོ་གཟུགས་ན་མེད། དང་(ཁོང་ ཁྲོ་མེད་པས་ཡིད་མི་བདེ་མེད་དོ། །

【現代漢語翻譯】 འགོག་པའི་དོན་ནི། རྣམ་སྨིན་གྱི་ལྷག་མར་གྱུར་པའི་དེ་གསུམ་གྱི་ཆ་འགོག་ཅེས་ཨཱརྱའོ། །(ཕྱི་རོལ་ཡོད་པའི་ལུགས་སོ། ། ) 翻譯：所謂『止』，是指遮止由異熟果殘餘所形成的三部分，這是阿阇梨（Ārya）的觀點。（這是外境存在的宗派觀點。） ཡང་ན་དེ་གསུམ་དུ་སྣང་བའི་ཡང་དག་མིན་པའི་རྣམ་རིག་འགོག་པ་སྟེ་དག་ལྡན་དུ། 翻譯：或者，在具有清凈的境界中，遮止顯現為那三種（不真實的）虛妄分別識。所謂的三種是： ལུས་(དབང་བོ་)དང་གནས་(དབང་རྟེན་)དང་ལོངས་སྤྱོད་(ནི་ཡུལ་ལྔར་ཤནྟིས་བཤད་དོ། ། )དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་དག་ཤིན་ཏུ་ལྡོག་པ་ནི་འགོག་པའོ། །ཞེས་སོ། ། 翻譯：顯現為身體（根）、處所（根所依）和受用（寂天菩薩說是五境）的各種識的徹底止息，就是『止』。這是（內境不存在的宗派觀點），並非如《教言穗》（Nye）中所說的那樣。 ཕྱི་རོལ་མི་འདོད་པའི་ལུགས་སུ་མཛད་ནས་དེ་སྐད་བསྟན་གྱི་ལུང་སྙེ་(ནོར་)ལྟར་མིན་ནོ། ། 翻譯：以外境不存在的宗派觀點來闡述，並非如《教言穗》（Nye）中所說的那樣。 སེམས་བྱུང་ལ་དབང་བསྒྱུར་བྱེད་ཀྱི་སེམས་ལ་བདག་གི་སྒྲས་བསྟན། 翻譯：能掌控心所的心，用『我』（བདག་，ātman，self）這個詞來表示。 སེམས་ཀྱིས་དབང་བསྒྱུར་བྱ་སེམས་བྱུང་ནི་བློན་པོའི་སྒྲས་བསྟན་ཏེ་གཅིག་པོ་འདི་བརྒྱད་སྟོང་པར་ཡོད་ཀྱི་རྒྱས་(སྙིང་མཆོག་ཏུ་བཤད་)འབྲིང་ན་མེད་ཅིང་ཨཱརྱས་ཀྱང་རྣམ་པ་བཞི་ཞེས་དེ་མ་བཤད་དོ། ། 翻譯：被心所掌控的心所，用『臣』這個詞來表示。只有這個在《八千頌》（Aṣṭasāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra）的廣品（རྒྱས་，expanded version）中有，在中品中沒有，而且阿阇梨（Ārya）也沒有說有四種。 དེ་གཉིས་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་འགོག་པ་སྟེ་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱིས་སོ། ། 翻譯：對於那二者（心和心所），遮止顯現執著為『我』和『我所』，這是通過證悟勝義諦中一切法無自性來實現的。 དེ་རྣམས་ཡང་ཁམས་གསུམ་གང་དང་གང་ན་གང་དང་གང་ཡོད་པ་འགོག་གོ ། 翻譯：還要遮止在三界中，哪些存在於哪些之中。 འདི་ལ་དབང་པོ། དབང་རྟེན། དབང་ཡུལ་གསུམ་དང་། བདག བདག་གིར་གཟུང་བྱ་སྟེ་ལྔའོ། ། 翻譯：這裡有根、根所依、根境這三種，以及我和我所執，共五種。 དང་པོ་ནི། བྲམ་ཟེ་(མཛོད་འགྲེལ་དུ་བཤད་)རང་བཞིན་ཉན་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཉེར་གཉིས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། (ཀུན་བཏུས་) 翻譯：第一種是，婆羅門（《俱舍論釋》中說）自在自性聽聞之後，宣說了二十二種。（《攝類學》） ཡུལ་འཛིན་པར་དབང་བྱེད་པ་མིག་ནས་ཡིད་ཀྱི་བར་དྲུག་གོ ། 翻譯：能掌控取境的是從眼根到意根的六根。 སྐྱེ་བར་རམ་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དབང་བྱེད་པ་ཕོ་མོའི་དབང་པོ། (བརྒྱད་སོང་། ) 翻譯：能掌控生或者種姓相續的是男女根。（八種） རིས་མཐུན་གནས་པར་དབང་བྱེད་པ་སྲོག་དབང་། (དགུ་སོང་། ) 翻譯：能掌控同類相續存在的是命根。（九種） དགེ་མི་དགེའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་(ཀུན་བཏུས་)ཉེར་བར་སྤྱོད་པར་དབང་བྱེད་པ་བདེ་སྡུག 翻譯：能掌控對善與非善業之果的領受的是苦樂。 ཡིད་བདེ་མི་བདེ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་བོ་སྟེ་ཉོན་མོངས་ཕྱོགས་ཀྱི་བཅུ་བཞིའོ། །(ཀུན་བཏུས། ) 翻譯：以及樂、不樂、舍受根，這是煩惱方的十四種。 འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་དག་ལ་དབང་བྱེད་པ། དད་བརྩོན་དྲན་ཏིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་བོ་ལྔ་སྟེ། དེས་ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་མགོ་གནོན་པས་སོ། ། 翻譯：能掌控世間清凈的是信、精進、念、定、慧五根，因為它們能完全壓制煩惱。 འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་རྣམ་དག་ལ་དབང་བྱེད་པ། (ཀུན་བཏུས་མཛོད། ) མི་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དབང་བོ་ཀུན་ཤེས་པའི་དབང་པོ། 翻譯：能掌控出世間清凈的是（《攝類學》、《俱舍論》）：使不瞭解的都能瞭解的根，是未知當知根。 ཀུན་ཤེས་ལྡན་པའི་དབང་བོ་སྟེ། དེ་དག་གིས་བག་ལ་ཉལ་ལེགས་པར་འཇོམས་ཤིང་བཅོམ་པས་སོ། ། 翻譯：以及已知根，因為它們能很好地摧毀和破除隨眠。 དེ་བརྒྱད་རྣམ་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་བོ་ཡིན་ནོ། ། 翻譯：這八種是清凈方的根。 དེ་རྣམས་ལས་སྤྱིར་འདོད་ཁམས་ཀྱི་རྟེན་ལ་ཐམས་ཅད་ཡོད་དུ་རུང་ལ། འདོད་པའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་ཐ་མ་གསུམ་མེད་དེ། 翻譯：在這些根中，一般來說，欲界的所依可以有全部，但欲地所攝的最後三種沒有。 མཛོད་དུ། དྲི་མེད་མ་གཏོགས་འདོད་པར་གཏོགས། །(འོན་ལོངས་ལ་རྣ་མིག་མེད། དམྱལ་བ་ལ་དགའ་བདེ་མེད་ཅེས་སོགས་ཡང་རྟོགས་དགོས་སོ། ། ) ཞེས་སོ། ། 翻譯：《俱舍論》中說：『除了無垢地，都屬於欲界。』（還要理解，如：餓鬼沒有耳根和眼根，地獄沒有喜樂等。） གཞན་རྣམས་ནི། མཛོད་དུ། (འཁྲིག་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞིང་རྟེན་མི་མཛེས་པ། ) ཕོ་མོའི་དབང་(པོ་གཟུགས་ན་མེད། དང་(ཁོང་ཁྲོ་མེད་པས་ཡིད་མི་བདེ་མེད་དོ། ། 翻譯：其他的，《俱舍論》中說：（遠離淫慾，所依不美妙，）男女根（在色界沒有。以及（沒有嗔恚，所以沒有不樂受）。

【English Translation】 The meaning of 'cessation' is that Ārya (阿阇梨) says it is to prevent the three parts that have become the remainder of maturation. (This is the view of the external existence school.) Or, in a pure state, to prevent the non-authentic aspects of consciousness that appear as those three. The three are: The complete reversal of the various forms of consciousness that appear as body (sense faculty), place (basis of sense faculty), and enjoyment (Śānti (寂天菩薩) says these are the five objects) is cessation. Making the view that the external is not desired, it is not like the spike (error) of teaching. The mind that controls the mental events is indicated by the term 'self' (བདག་, ātman, self). The mental events that are controlled by the mind are indicated by the term 'minister'. Only this is in the expanded version (རྒྱས་, expanded version) of the Aṣṭasāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra (《八千頌》), but not in the middle version, and Ārya (阿阇梨) did not say that there are four types. To prevent the manifest attachment to 'self' and 'what belongs to self' for those two (mind and mental events) is through the realization that all phenomena are without inherent existence in the ultimate truth. Also, to prevent which of those are in which of the three realms. Here, there are three: sense faculty, basis of sense faculty, and object of sense faculty; and five: self and what is to be grasped as self. The first is that the Brahmin (stated in the commentary on the Treasury) made twenty-two pronouncements after being in the power of the nature of hearing. (Compendium) The six from the eye to the mind that have power to grasp objects. The male and female faculties that have power over birth or lineage. (Eight) The life faculty that has power to abide in a similar category. (Nine) Pleasure and pain that have power to closely experience the fruits of virtuous and non-virtuous actions. The faculty of ease, unease, and equanimity of mind, which are fourteen on the side of afflictions. That which has power over worldly purity: the five faculties of faith, diligence, mindfulness, concentration, and wisdom, because they completely suppress afflictions. That which has power over transcendental purity (Compendium, Treasury): the faculty that makes the unknown known, the faculty of knowing all. The faculty of having all knowledge, because they well destroy and overcome the latent tendencies. Those eight are the faculties of the pure side. Among these, generally, all can be present in the basis of the desire realm, but the last three included in the desire realm are not present. In the Treasury: 'Except for the stainless, it belongs to the desire realm.' (Also, it is necessary to understand that hungry ghosts do not have ears and eyes, and hells do not have joy and happiness, etc.) The others are: In the Treasury: (Separated from sexual desire and the basis is not beautiful,) the male and female faculties (are not in the form realm, and (there is no displeasure because there is no anger).

དེ་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མེད་པས། )སྡུག་བསྔལ་དག །(སྟེ་ཡིད་མི་བདེ་དང་སྡུག་ བསྔལ་གཉིས་མེད་དོ། ། ) མ་གཏོགས་(པ་ཀུན་)གཟུགས་(སུ་)གཏོགས་(པ་ཡོད་དུ་རུང་ངོ་། ། )གཟུགས་ཅན་ (ཀུན་)དང་། ། བདེ་བའང་མ་གཏོགས་(པ་ཀུན་)གཟུགས་མེད་གཏོགས། །(དེ་ཡོད་དུ་རུང་ངོ་། ། ) ཞེས་ 2-252 སོ། །ཡང་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་དག་ན་ནི། །ཡིད་(དང་པོ་ན་)བདེ་བདེ་དང་བཏང་སྙོམས་(གསུམ་) དང་། །བཏང་(གཉིས་པ་ན། )སྙོམས་ཡིད་བདེ་(གཉིས་དང་གསུམ་པ་ན་)བདེ་བ་དང་། །བཏང་སྙོམས་ (གཉིས། བཞི་པ་ན། )བཏང་སྙོམས་ཚོར་བ་(ཁོ་ན་)ཡོད། །གཟུགས་མེད་རྣམས་ན་བཏང་སྙོམས་ དང་། །སྲོག་དང་ཡིད་ཀྱི་དབང་བོ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །རྒྱས་པར་མཛོད་ཀྱི་གནས་གཉིས་པ་ ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གལ་ཆེ་ཡང་འདིར་མངས་པས་འཇིགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འདིར་ འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་གྱུར་ལ་བཤད་པས། མཛོད་དུ། འདོད་ན་དབང་བོ་མེད་པ་དང་། །སྒྲ་ མེད་ཕྲ་རབ་རྡུལ་རྫས་བརྒྱད། །ལུས་དབང་ལྡན་ལ་རྫས་དགུའོ། །དབང་བོ་གཞན་ལྡན་རྫས་ བཅུའོ། །ཞེས་སོ། །སྒྲ་དང་བཅས་ན་རེ་རེ་འཕེལ་ལོ། །ཀུན་བཏུས་སུ། གཟུགས་གང་ཡིན་པ་ ཅི་ཡང་རུང་སྟེ་དེ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་དག་དང་། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་དག་རྒྱུར་ བྱས་པའོ། །ཞེས་སོ། །གང་གསུངས་པ་དེ་ཅི་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་ཞེ་ན། སྲིད་པ་ལ་ དགོངས་ནས་གསུངས་པའོ། །ཞེས་ནས། འབྱུང་བ་གཅིག་ལས་གྱུར་པའི་འདུས་པ་ཡང་ཡོད། འབྱུང་བ་གཉིས་ལས་གྱུར་པ་(འགྲེལ་ཆེན། )ཡང་ཡོད་པ་ནས་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ལས་གྱུར་ པའང་ཡོད་དོ། །ཞེས་སོ། །དང་(དོན་)པོ་ས་(དངོས་)རྡོག་སྐམ་པོ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་(མདོ་)དེ་ ཉིད་(དངོས་)གཤེར་བ་ལྟ་བུའོ། །འབྱུང་བ་གསུམ་ལས་གྱུར་པ་ཡོད་དེ་དེ་ཉིད་དྲོ་བའོ། །ཐམས་ ཅད་ལས་གྱུར་པ་ས་རྡོག་(དངོས་)དེ་ཉིད་གཤེར་བ་དང་དྲོ་བ་དང་འདྲིལ་ཞིང་འགྲོ་བའི་ཚེའོ། ། རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་གཅིག་པའང་ཡོད་དེ། འོད་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་ལྡན་ཡོད་དེ། སྒྲའམ་དྲི་ དང་བཅས་པའི་རླུང་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་ལྡན་དུ་བ་(གཟུགས་དྲི་དང་རེག་བྱ་ཡང་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་སོ། ། )ལྟ་བུའོ། ། གསུམ་ལྡན་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། དྲི་མ་མེད་པའི་ནོར་བུའི་སྣོད་ནང་གི་ཆུ་ལ་གཟུགས་རོ་རེག་ ཡོད་དོ། །བཞི་ལྡན་ཡོད་དེ། བུར་རྡོག་ལྟ་བུའོ། །ལྔ་ལྡན་ཡོད་དེ། དེ་ཉིད་སྒྲ་དང་བཅས་པའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་འབྱུང་བ་འབྱུང་འགྱུར་གང་དམིགས་པ་དེ་དེ་ན་ཡོད་ཀྱི་གཞན་དུ་ 2-253 མིན་ནོ། །ཞེས་རྒྱལ་སྲས་ཏེ་རྩ་བའི་དོན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡུལ་དྲུག་སྟེ། འདོད་པར་དྲུག་པོ་ ཀུན་ཡོད། གཟུགས་ན་དྲི་རོ་མེད་དེ་ཁམ་ཟས་ལ་ཆགས་བྲལ་ཡིན་པས་སོ། །གཞན་བཞི་ ཡོད་དོ། །གཟུགས་མེད་ན་ཆོས་གཅིག་པུའོ། །བཞི་པ་ནི། སེམས་ཏེ་སེམས་བྱུང

【現代漢語翻譯】 因為沒有它，痛苦也不存在。)痛苦(即不適和痛苦兩者都不存在。)除了(所有)屬於色(的都可以存在。)所有有色(的)和快樂，除了(所有)無色。 (它可以存在。) 此外，在轉生禪定中：(在第一禪中)有快樂和舍(三種)，(在第二禪中)有舍、快樂(在第二和第三禪中)有快樂，(在第四禪中)只有舍受。(在無色界中)有舍，以及生命和意根。 詳情見《俱舍論》第二品。雖然重要，但因篇幅所限，在此省略。第二點是：這裡討論了『生』和『所生』。如《俱舍論》所說：『在欲界中，沒有根，沒有聲音，微細的物質粒子有八種。有身根的有九種物質。有其他根的有十種物質。』如果包含聲音，則每種都會增加。在《集論》中：『任何形式，無論是什麼，都是四大種，並且是由四大種所產生的。』 所說的話是基於什麼意圖而說的呢？是基於存在而說的。從一種元素產生的聚合也有，從兩種元素產生的(《大疏》)也有，乃至從所有元素產生的也有。第一種(意義)就像乾燥的土塊。第二種(意義)就像潮濕的土塊。從三種元素產生的也有，那就是溫暖的。從所有元素產生的，就是當土塊潮濕、溫暖、粘稠且移動時。由原因產生的形式也有，例如光。有兩種的，例如帶有氣味的風。有三種的，例如煙（有色、香、觸）。 還有其他三種，例如在無垢寶器中的水，有色、味、觸。有四種的，例如糖塊。有五種的，例如帶有聲音的糖塊。同樣，在其他事物中，無論指定了什麼元素或所生，它就在那裡，而不是在其他地方。這是王子（菩薩）的根本意義。第三點是：六境，在欲界中，所有六種都存在。在色界中，沒有氣味和味道，因為對粗糙的食物沒有執著。其他四種存在。在無色界中，只有法。第四點是：心，即心所。

【English Translation】 Because without it, suffering does not exist. )Suffering(i.e., both discomfort and suffering do not exist.) Except for (all) that belongs to form (can exist.) All that is with form and happiness, except for (all) that is formless. (It can exist.) Furthermore, in the meditations of rebirth: (In the first dhyana) there are happiness and equanimity (three types), (in the second dhyana) there are equanimity, happiness (in the second and third dhyanas) there is happiness, (in the fourth dhyana) there is only the feeling of equanimity. (In the formless realms) there are equanimity, and the faculties of life and mind. For details, see the second chapter of the Abhidharmakosha. Although important, it is omitted here due to space limitations. The second point is: Here, 'origination' and 'originated' are discussed. As stated in the Abhidharmakosha: 'In the desire realm, without faculties, without sound, subtle material particles have eight types. Those with the body faculty have nine types of matter. Those with other faculties have ten types of matter.' If sound is included, each will increase. In the Compendium of Topics: 'Any form, whatever it may be, is all the four great elements, and is produced by the four great elements.' What intention was the statement based on? It was based on existence. There are also aggregates produced from one element, there are also (Great Commentary) produced from two elements, and even those produced from all elements. The first (meaning) is like a dry clod of earth. The second (meaning) is like a moist clod of earth. There are also those produced from three elements, which is warmth. That produced from all elements is when the clod of earth is moist, warm, sticky, and moving. There are also forms produced by cause, such as light. There are two types, such as wind with smell. There are three types, such as smoke (has color, smell, and touch). There are other three types, such as water in a flawless jeweled vessel, which has color, taste, and touch. There are four types, such as a lump of sugar. There are five types, such as a lump of sugar with sound. Similarly, in other things, whatever element or originated is specified, it is there, and not elsewhere. This is the fundamental meaning of the prince (Bodhisattva). The third point is: the six objects, in the desire realm, all six exist. In the form realm, there is no smell or taste, because there is no attachment to coarse food. The other four exist. In the formless realm, there is only dharma. The fourth point is: mind, i.e., mental factors.

་ལ་དབང་ བསྒྱུར་བས་སོ། །ལྔ་པ། སེམས་བྱུང་སྟེ་སེམས་ཀྱི་དབང་བསྒྱུར་བྱ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་གཉིས་ ཁམས་གསུམ་ཅར་ན་ཡོད་དོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སེར་སྣ་སོགས་ལས་ལྡོག་(གསེར་དངོས་) པའི་ཁྱད་པར་བ་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པས། དེ་དག་དང་འགལ་བ་སེར་སྣ་དང་འཆལ་ཚུལ་ སོགས་ལ། སྦྱོར་རྗེས་སྦྱོར་གྱི་གནས་པ་སོ་སོར་བཀག་པ་དང་། སེར་སྣའི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པར་མི་གནས་སོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་ དམ་པར་ངོ་བོ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ་སྟོང་ཉིད་མཚན་མེད་ སྨོན་མེད་ཡིན་པས། གཟུང་འཛིན་དང་(རད་ཀིར་)རྟོགས་པའི་ཆོས་བྱང་ཆུབ་(གསེར་)སོགས་དོན་ དམ་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་རང་གི་ས་ རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་ལ་ངེས་པ་རྙེད་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་དང་ཡིད་གཉིས་མེད་པ་ཉིད་དེ་ དག་སྙིང་ཟླའོ། །(མདོ་དང་མཐུན་རུང་། ) སྟོང་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད། ནས་མ་འདྲེས་པར་ལ་གནས་པ་ནི་ བདག་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ཡང་མི་བྱེད་དོ། །ཐེ་ཚོམ་མི་སྐྱེ་ཞིང་རང་གི་ས་ལ་ ཡིད་གཉིས་མེད་དོ། །དེ་ཅི་ཕྱིར་ན་དེས་ཕྱིར་ལྡོག་(བསྡུས་)མི་ལྡོག་གི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་ཡང་ དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་སོགས་སོ། །རྐང་བ་ཕྱི་མ་གཉིས་རྗེས་བཟོད་རྗེས་ཤེས་ ལ་དག་ལྡན་ནོ། །འདིར་ས་ལ་ངེས་པ་དང་གནས་པ་ཞེས་པ་གཉིས་(ཨཱརྱ་དོན། )སྦྱར་རོ། །མངོན་ པར་ཤེས་པ་དྲུག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་(གསེར་)སམ་གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ རང་གི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་གཏིང་ཚུགས་པའི་ཡིད་ཆེས་པ་ཐོབ་པས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྟེ་གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ་བདེན་མེད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ 2-254 པའི་རང་གི་ས་གསུམ་(ཨཱརྱས། བྲལ་བ་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་གསུམ་ དུ་སྟོན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས། བར་ཆད་མེད་ལམ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གསུམ་ལའང་ས་ གསུམ་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་མཛད་དོ། ། )ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པའམ་བརྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་ པ་དང་། སྔར་གྱི་མདོ་དེའི་ཕྱེད་སྔ་མའོ། །མཐའ་གཅིག་ཏུ་གཞན་དོན་དང་དམ་པའི་ཆོས་ སྒྲུབ་པ་ལ་གཞོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས། ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་(གསེར་)སེམས་བསྐྱེད་སོགས་མངོན་སུམ་དུ་ གྱུར་པས་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དང་སོགས་པ་ལམ་ཤེས་དང་སྡེ་སྣོད་(རད་ཀིར་)གསུམ་གྱི་(སྟོང་ཉིད་ ཀྱིས་ཞེས་དག་ལྡན། )ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་རྟག་ཏུ་ངུ་(གསེར་)ལྟར་བདག་དང་སྲོག་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་སྟེ། དམ་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་བདག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གཏོང་(བ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་གཏོང་བ། ) (བ་ནི་འཚོང་

【現代漢語翻譯】 而獲得自在。五者，心所，是心的自在之因。這二者遍在於三界之中。通過辨識和獲得佈施等與慳吝等相反的殊勝之處，以及斷除與這些殊勝之處相違背的慳吝和邪淫等，並分別禁止前行、正行和後行的行為，不耽著于慳吝的言語和行為等。《般若經》中說：『不住慳吝之語，乃至隨轉。』等等。一切法在勝義諦中，其自性為空性，通過因果皆空的解脫之門，即空性、無相、無愿。因此，能取和所取，以及證悟之法菩提等等，在勝義諦中，即使微塵許也無法現見，而是現量證悟。因此，對成就圓滿菩提充滿信心，沒有懷疑和猶豫，這些才是真正的精華。（與經部相符）十八空安住于不混雜的狀態，不應想『我不是不退轉者』。不生懷疑，對自己的境界沒有猶豫。為什麼呢？因為他們對退轉和不退轉之法，即使微塵許也無法如實見到。《般若經》中說：『不于退轉法，乃至隨轉。』等等。后兩句偈頌與隨順忍、隨順智相應。此處將『于地決定』和『安住』二者結合。通過六神通的力量，或者通過對基、道、果三者無自性的證悟，對自己證悟的甚深之處獲得堅定的信心。因此，通達一切法之自性，即基、道、果三者無自性，現量證悟自己的三地（阿阇梨意為：遠離、獲得遠離和通達一切法之自性是無二無別的，因此稱為三地。也有將無間道、解脫道和殊勝道稱為三地的說法）。如實地安住或堅固於此，這是之前經文的前半部分。一心專注于利益他人和修持正法，殊勝的菩提心等現前，爲了通達一切種智，以及爲了通達道智和三藏（通過空性），像常啼菩薩一樣，捨棄自己的身體和生命，爲了完全接受正法而捨棄自己（捨棄一部分），（捨棄即是出賣）。 By mastering them. Fifth, mental factors, because they are the masters of the mind. These two exist in all three realms. By recognizing and attaining the distinctions that are the opposite of miserliness, such as generosity, and by preventing miserliness and immoral conduct, etc., which are contrary to these, and by separately preventing the preliminary, main, and subsequent actions, one does not dwell on striving for miserly speech and actions. It is said, 'Do not dwell on miserly speech, or even follow it.' etc. All phenomena, in the ultimate sense, are empty of essence, cause, and effect, and are the nature of the three doors of liberation, that is, emptiness, signlessness, and wishlessness. Therefore, the apprehended and the apprehender, and the phenomena of realization, such as enlightenment, etc., are not perceived even as a particle in the ultimate sense, but are directly realized. Therefore, having certainty and no doubt or hesitation in transforming into complete enlightenment by perfecting one's own ground, these are the essence. (Compatible with the Sutras.) The eighteen emptinesses abide in a state of non-mixture, and one should not think, 'I am not irreversible.' Doubt does not arise, and there is no hesitation in one's own ground. Why? Because one does not truly see even a particle of the phenomena of reversion and non-reversion. It is said, 'Do not follow the phenomena of reversion, or even follow them.' etc. The last two lines are perfectly endowed with subsequent patience and subsequent wisdom. Here, the two, 'certainty on the ground' and 'abiding,' are combined. By the power of the six superknowledges, or by realizing the three aspects of the ground, path, and result as without inherent existence, one gains deep-seated confidence in one's own realization. Therefore, the state of omniscience itself, which is the nature of the three, that is, the ground, path, and result, is directly realized as without inherent existence in one's own three grounds (Acharya means: separation, attainment of separation, and the state of omniscience are inseparable, therefore it is called three grounds. There is also a way of explaining the three grounds as the path of non-interruption, the path of liberation, and the path of distinction). Abiding or remaining steadfast in this as it is, and the first half of the previous Sutra. By being solely devoted to benefiting others and practicing the sacred Dharma, excellent (gold) mind generation etc. become manifest, and for the sake of omniscience itself, and for the sake of the meaning of the Dharma of the path knowledge and the three baskets (emptiness), like Sadāprarudita (gold), one completely gives up oneself and one's life, that is, one completely gives up oneself for the sake of completely grasping the sacred Dharma (giving up is giving up one aspect), (giving up is selling).

【English Translation】 By mastering them. Fifth, mental factors, because they are the masters of the mind. These two exist in all three realms. By recognizing and attaining the distinctions that are the opposite of miserliness, such as generosity, and by preventing miserliness and immoral conduct, etc., which are contrary to these, and by separately preventing the preliminary, main, and subsequent actions, one does not dwell on striving for miserly speech and actions. It is said, 'Do not dwell on miserly speech, or even follow it.' etc. All phenomena, in the ultimate sense, are empty of essence, cause, and effect, and are the nature of the three doors of liberation, that is, emptiness, signlessness, and wishlessness. Therefore, the apprehended and the apprehender, and the phenomena of realization, such as enlightenment, etc., are not perceived even as a particle in the ultimate sense, but are directly realized. Therefore, having certainty and no doubt or hesitation in transforming into complete enlightenment by perfecting one's own ground, these are the essence. (Compatible with the Sutras.) The eighteen emptinesses abide in a state of non-mixture, and one should not think, 'I am not irreversible.' Doubt does not arise, and there is no hesitation in one's own ground. Why? Because one does not truly see even a particle of the phenomena of reversion and non-reversion. It is said, 'Do not follow the phenomena of reversion, or even follow them.' etc. The last two lines are perfectly endowed with subsequent patience and subsequent wisdom. Here, the two, 'certainty on the ground' and 'abiding,' are combined. By the power of the six superknowledges, or by realizing the three aspects of the ground, path, and result as without inherent existence, one gains deep-seated confidence in one's own realization. Therefore, the state of omniscience itself, which is the nature of the three, that is, the ground, path, and result, is directly realized as without inherent existence in one's own three grounds (Acharya means: separation, attainment of separation, and the state of omniscience are inseparable, therefore it is called three grounds. There is also a way of explaining the three grounds as the path of non-interruption, the path of liberation, and the path of distinction). Abiding or remaining steadfast in this as it is, and the first half of the previous Sutra. By being solely devoted to benefiting others and practicing the sacred Dharma, excellent (gold) mind generation etc. become manifest, and for the sake of omniscience itself, and for the sake of the meaning of the Dharma of the path knowledge and the three baskets (emptiness), like Sadāprarudita (gold), one completely gives up oneself and one's life, that is, one completely gives up oneself for the sake of completely grasping the sacred Dharma (giving up is giving up one aspect), (giving up is selling).

བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྲོག་གཏོང་བ་ནི་འཆི་བའོ། །ཞེས་ཟླ་སྙིང་གསེར་རོ། ། )ལ་སྲོག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཆད་ པར་འགྱུར་(བ་ནི་བདག་ཉིད་མ་ལུས་པར་སྟོང་པའི་ཞེས་ཨཱརྱ། )ཡང་སྲིད་ཅིང་ཆོས་དེ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ ངོ་། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་བཞི་ནི་ལམ་བདེན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། ། ཏེ་ནི་ལྷག་མ་ཅན་ནོ། །རྒྱས་པར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ན་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ བཅུ་དྲུག་གིས་བསྡུས་པ་འདི་རྣམས་ནི། བྱང་པ་མཐོང་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ མཚན་ཉིད་དག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རང་གིས་རང་ལ་དཔོག་པ་ན་དེ་ཉིད་རྟགས་སུ་ འགྱུར་རོ། །དེ་རྣམས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་གཞན་གྱིས་མི་རྟོགས་པས། ཇི་ལྟར་གཞན་གྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་རྟོགས་པའི་རྟགས་སུ་འགྱུར་ཞེ་ན། ཞེས་གསེར་རོ། ། གཞན་གྱིས་གཞན་ལ་དཔོག་པའི་ཚེ་རྒྱུ་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་འབྲས་བུ་གཞན་དོན་གྱི་ ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་རྟགས་དངོས་ཀྱི་མིང་གིས་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་བཤད་དེ། ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལ་བཏགས་ཏེ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་གསེར་དུ། ཉེ་བར་བཏགས་ནས་ཤེས་ པའི་སྐད་ཅིག་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་ཅེས་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་མིང་བཏགས་པར་བཤད་པ་ 2-255 དང་འགལ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཅེས་པ་རྟགས་ལ་ཟེར་བས་མཉམ་བཞག་གི་ རྟགས་ཀྱིས་རྟགས་ཞེས་པ་མཉམ་བཞག་ལ་རྟགས་སུ་བཏགས་ཞེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་མིན་ ན་གཞན་གྱིས་གཞན་ལ་དཔོག་པའི་མཉམ་བཞག་གི་རྟགས་ཁྱེད་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་འཐད། ཁས་བླངས་(མཉམ་བཞག་རྟགས་སུ་མི་འགྱུར་རྗེས་ཐོབ་ཐ་སྙད་ཁོ་ན་རྟགས་ཡིན་ཅེས། )མ་འགལ་བར་མཛོད་ ཅིག བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། མཉམ་བཞག་བཅུ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཐོབ་པ་ན་མཉམ་བཞག་ རང་དང་གཟུང་འཛིན་(ཆོས་བཤེས་)གཉིས་ཞེན་མེད་པར་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་གཟུགས་ལ་ སོགས་པར་ཞེན་པའི་འདུ་ཤེས་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྟོགས་པ་བཅུ་དྲུག་ འབྱུང་ཞིང་དེ་འདྲའི་མཉམ་རྗེས་ཀྱིས་དེ་གཉིས་ཡོད་པར་མཚོན་ནུས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྐད་ ཅིག་རེ་རེ་ལ་ཆོས་སྒོ་བརྒྱ་འབྱེད་ཅིང་ཞིང་བརྒྱར་འགྲོར། ལུས་བརྒྱ་སྟོན། སེམས་ཅན་བརྒྱ་ སྨིན་པར་བྱེད་སོགས་ལུས་ངག་གི་ཐ་སྙད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་བསྐྱེད་ཅིང་དེ་རྟགས་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་(ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་)ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་སོ། །རང་དང་ མཐུན་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་སྟེ། བརྡ་ལ་བྱང་བས་ མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བ་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྣང་ཡང་དེར་བདེན་པར་ མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས། དག་པ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སྣང་ཅན་ གྱིས་བསྡུས་པ་སྟེ་ཡིན་པས་འཇིག་ར

【現代漢語翻譯】 བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྲོག་གཏོང་བ་ནི་འཆི་བའོ། །ཞེས་ཟླ་སྙིང་གསེར་རོ། ། )ལ་སྲོག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཆད་པར་འགྱུར་(བ་ནི་བདག་ཉིད་མ་ལུས་པར་སྟོང་པའི་ཞེས་ཨཱརྱ། )ཡང་སྲིད་ཅིང་ཆོས་དེ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ངོ་། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་བཞི་ནི་ལམ་བདེན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། 等等。捨棄生命就是死亡。如《月藏金經》所說。）生命也完全斷絕（即指完全空性的自性，如聖者所說。）也將存在，並且不會完全捨棄此法。等等。這四種是道諦所緣的四種行相。 ། ཏེ་ནི་ལྷག་མ་ཅན་ནོ། །རྒྱས་པར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ན་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གིས་བསྡུས་པ་འདི་རྣམས་ནི། བྱང་པ་མཐོང་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རང་གིས་རང་ལ་དཔོག་པ་ན་དེ་ཉིད་རྟགས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་རྣམས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་གཞན་གྱིས་མི་རྟོགས་པས། ཇི་ལྟར་གཞན་གྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་རྟོགས་པའི་རྟགས་སུ་འགྱུར་ཞེ་ན། ཞེས་གསེར་རོ། 這是有餘的。如果這樣詳細解釋，那麼包含忍和智的十六個剎那，因為是聖者安住于見道，所以被稱為不退轉的體性。而且，自己衡量自己時，那本身就成為一種標誌。因為這些都是各自自己覺知的智慧，所以他人無法理解。那麼，如何成為他人理解不退轉的標誌呢？如《金經》所說。 ། གཞན་གྱིས་གཞན་ལ་དཔོག་པའི་ཚེ་རྒྱུ་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་འབྲས་བུ་གཞན་དོན་གྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་རྟགས་དངོས་ཀྱི་མིང་གིས་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་བཤད་དེ། ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལ་བཏགས་ཏེ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་གསེར་དུ། ཉེ་བར་བཏགས་ནས་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་ཅེས་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་མིང་བཏགས་པར་བཤད་པ་2-255དང་འགལ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཅེས་པ་རྟགས་ལ་ཟེར་བས་མཉམ་བཞག་གི་རྟགས་ཀྱིས་རྟགས་ཞེས་པ་མཉམ་བཞག་ལ་རྟགས་སུ་བཏགས་ཞེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་མིན་ན་གཞན་གྱིས་གཞན་ལ་དཔོག་པའི་མཉམ་བཞག་གི་རྟགས་ཁྱེད་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་འཐད། 當他人衡量他人時，對於具有相同因果的智慧，爲了利他，以不退轉的真實標誌之名來近似地描述。如法友所說：『將果安立於因上來說。』那麼，《金經》中說：『以近似的方式，通過了知剎那的體性來解釋』，這與將果安立於因上的說法相矛盾嗎？不矛盾。因為『體性』指的是標誌，所以用等持的標誌來標誌，意思是將等持安立為標誌。如果不是這樣，那麼按照你的說法，他人衡量他人的等持標誌如何成立？ ཁས་བླངས་(མཉམ་བཞག་རྟགས་སུ་མི་འགྱུར་རྗེས་ཐོབ་ཐ་སྙད་ཁོ་ན་རྟགས་ཡིན་ཅེས། )མ་འགལ་བར་མཛོད་ཅིག བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། མཉམ་བཞག་བཅུ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཐོབ་པ་ན་མཉམ་བཞག་རང་དང་གཟུང་འཛིན་(ཆོས་བཤེས་)གཉིས་ཞེན་མེད་པར་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་ཞེན་པའི་འདུ་ཤེས་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྟོགས་པ་བཅུ་དྲུག་འབྱུང་ཞིང་དེ་འདྲའི་མཉམ་རྗེས་ཀྱིས་དེ་གཉིས་ཡོད་པར་མཚོན་ནུས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་ཆོས་སྒོ་བརྒྱ་འབྱེད་ཅིང་ཞིང་བརྒྱར་འགྲོར། ལུས་བརྒྱ་སྟོན། སེམས་ཅན་བརྒྱ་སྨིན་པར་བྱེད་སོགས་ལུས་ངག་གི་ཐ་སྙད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་བསྐྱེད་ཅིང་དེ་རྟགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་(ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་)ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་སོ། །རང་དང་མཐུན་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་སྟེ། བརྡ་ལ་བྱང་བས་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བ་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྣང་ཡང་དེར་བདེན་པར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས། དག་པ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སྣང་ཅན་གྱིས་བསྡུས་པ་སྟེ་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་ 請承認（不要認為等持不是標誌，只有后得名言才是標誌）。安立的原因是：獲得這十六種等持時，等持本身和能取所取(法友)二者，在沒有執著的情況下，一致的果是，對色等執著的概念的止息等等，產生十六種后得的證悟，通過這樣的等持和后得，能夠表示這二者存在，在後得中，每一個剎那都能開啟百法之門，遊歷百個剎土，示現百身，成熟百個有情等等，產生不顛倒的身語名言，並且因為這是標誌（因為是名言的因），所以以因果關係作為理由。那麼，與自己相應的后得證悟是怎樣的呢？是清凈的世間人，因為精通符號，就像看到鏡子中的影像一樣，雖然顯現能取和所取，但並不真實執著於此，具有這樣的行相。因此，清凈的后得心是包含二取顯現的，所以是世間。

【English Translation】 ba la sogs pa'o. srog gtong ba ni 'chi ba'o. zhes zla snying gser ro. )la srog kyang yongs su chad par 'gyur(ba ni bdag nyid ma lus par stong pa'i zhes Aarya. )yang srid cing chos de yongs su mi gtong ngo. zhes sogs so. zhes bya ba bzhi ni lam bden gyi yul can gyi rnam pa bzhi yin no. Etc. Giving up life is death. As the 'Moon Essence Gold' says, 'Life will also be completely cut off' (which refers to the completely empty self-nature, as the Noble One said). It will also exist, and will not completely abandon this Dharma. Etc. These four are the four aspects of the object of the Truth of the Path. te ni lhag ma can no. rgyas par bshad pa de ltar na bzod pa dang shes pa'i skad cig ma bcu drug gis bsdus pa 'di rnams ni. byang pa mthong lam la gnas pa'i phyir mi ldog pa'i mtshan nyid dag tu brjod pa yin no. de yang rang gis rang la dpog pa na de nyid rtags su 'gyur ro. de rnams so so rang gis rig pa'i ye shes yin pas gzhan gyis mi rtogs pas. ji ltar gzhan gyis phyir mi ldog tu rtogs pa'i rtags su 'gyur zhe na. zhes gser ro. This is the remainder. If explained in detail like that, then these, which are encompassed by the sixteen moments of forbearance and knowledge, are said to be the characteristics of non-retrogression because the noble ones abide in the path of seeing. Moreover, when one measures oneself, that itself becomes a sign. Because these are the wisdoms that are individually self-aware, others cannot understand them. So, how can it become a sign for others to understand non-retrogression? As the 'Gold' says. gzhan gyis gzhan la dpog pa'i tshe rgyu mnyam rjes kyi ye shes la 'bras bu gzhan don gyi phyir mi ldog gi rtags dngos kyi ming gis nye bar btags nas bshad de. chos bshes kyis. 'bras bu rgyu la btags te brjod do. zhes so. 'o na gser du. nye bar btags nas shes pa'i skad cig ma'i mtshan nyid kyis bshad ces 'bras bu la rgyu ming btags par bshad pa 2-255 dang 'gal zhe na. mi 'gal te. mtshan nyid ces pa rtags la zer bas mnyam bzhag gi rtags kyis rtags zhes pa mnyam bzhag la rtags su btags zhes pa yin la. de lta min na gzhan gyis gzhan la dpog pa'i mnyam bzhag gi rtags khyed ltar na ji ltar 'thad. When others measure others, for the wisdom of simultaneous cause and effect, for the sake of others, it is described by closely applying the name of the actual sign of non-retrogression. As the Dharma Friend says: 'The result is attributed to the cause and spoken of.' So, does it contradict the statement in the 'Gold' that 'it is explained by closely applying the characteristic of the moment of knowledge,' which states that the name of the cause is attributed to the result? It does not contradict, because 'characteristic' refers to a sign, so 'a sign by the sign of equipoise' means that equipoise is attributed as a sign. If it is not like that, then how, according to you, is the sign of equipoise by which others measure others established? khas blangs(mnyam bzhag rtags su mi 'gyur rjes thob tha snyad kho na rtags yin ces.)ma 'gal bar mdzod cig btags pa'i rgyu mtshan ni. mnyam bzhag bcu drug po rnams thob pa na mnyam bzhag rang dang gzung 'dzin(chos bshes)gnyis zhen med par mthun pa'i 'bras bu gzugs la sogs par zhen pa'i 'du shes ldog pa la sogs pa'i rjes thob kyi rtogs pa bcu drug 'byung zhing de 'dra'i mnyam rjes kyis de gnyis yod par mtshon nus pa'i rjes thob tu skad cig re re la chos sgo brgya 'byed cing zhing brgyar 'gror. lus brgya ston. sems can brgya smin par byed sogs lus ngag gi tha snyad phyin ci ma log pa bskyed cing de rtags yin pa'i phyir(tha snyad kyi rgyu yin pa'i phyir)na rgyu 'bras kyi 'brel ba rgyu mtshan du byas nas so. rang dang mthun pa'i rjes thob kyi rtogs pa ci 'dra zhe na. dag pa 'jig rten pa ste. brda la byang bas me long gi gzugs brnyan mthong ba ltar gzung ba dang 'dzin par snang yang der bden par mngon par ma zhen pa'i rnam pa can yin pas. dag pa rjes thob kyi sems gnyis snang can gyis bsdus pa ste yin pas 'jig rten Please acknowledge (do not think that equipoise is not a sign, only subsequent conceptualization is a sign). The reason for attributing is: when these sixteen equipoises are obtained, the result is that the equipoise itself and the apprehended and the apprehender (Dharma Friend) are in harmony without attachment, and the cessation of the concept of attachment to form, etc., occurs. Sixteen subsequent attainments of realization arise, and through such equipoise and subsequent attainment, it is possible to indicate that these two exist. In the subsequent attainment, at each moment, a hundred doors of Dharma are opened, one travels to a hundred fields, shows a hundred bodies, matures a hundred sentient beings, etc., and generates non-inverted expressions of body and speech, and because that is a sign (because it is the cause of expression), therefore, the relationship of cause and effect is made the reason. What is the nature of the subsequent attainment of realization that is in accordance with oneself? It is the pure worldling, because one is skilled in symbols, just as seeing a reflection in a mirror, although the apprehended and the apprehender appear, one does not truly cling to them, and one has such an aspect. Therefore, the pure subsequent mind is encompassed by the appearance of duality, and therefore it is worldly.

ྟེན་པ་སྟེ་དེ་འདྲའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཞིག་གོ །བྱང་ སེའི་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་ ཞིང་དེར་མ་ཞེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའོ། །བཏགས་པའི་དགོས་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པ་ འཕགས་ཆེན་རྣམས་(ནི་བདེན་པ་མཐོང་བའོ། །ཆོས་བཤེས། )ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ལུས་ ངག་གི་ཐ་སྙད་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཤིན་ཏུ་ཞི་བའི་མཉམ་བཞག་གི་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པ་ ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །ཡེ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་ཞི་བ་ཅན་རྣམས་ཁྲོ་བོ་ལ་ 2-256 སོགས་པ་དྲག་པོ་ཞེ་སྡང་ཅན་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྟོན་པ་མིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་རུངས་པ་དང་ ཆགས་པ་ཅན་སོགས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་དགོས་པའི་དབང་ཡིན་པས་དེ་འདྲ་མ་ གཏོགས་པར་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། (དཔུང་བཟང་གི་རྒྱུད་ལས། གང་གི་རང་བཞིན་ཆགས་སྡང་རྣམ་བྲལ་ ཡང་། །ཆགས་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པ་ལྟར་སྟོན་དང་། །གདུལ་བྱའི་དོན་ཕྱིར་ཁྲོ་ལ་ཁྲོར་སྟོན་པའི། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་གནས་དེ་ ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །ཕྱག་རྡོར་གྱི་སྲས་འཕགས་པ་གནོད་སྦྱིན་དཔུང་བཟང་གི་རྒྱུད་གསུང་བ་པོ་ཡབ་ཕྱག་རྡོར་ལ་ བསྟོད་ཕྱག་མཛད་དོ། །) སྤྱིར་བཏང་བ་ལ་དམིགས་བསལ་བ། །བསྟན་བཅོས་ཀུན་ལ་རབ་ཏུ་ བསྔགས། །ཞེས་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར་རོ། །དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ནི། དེ་འདྲའི་མཉམ་བཞག་ གཞན་དོན་གྱི་རྟགས་དངོས་མིན་པ་དེ་ལྟ་མིན་པར་ཡིན་ན། མཐོང་ལམ་པ་དབང་འབྲིང་ལྷ་ སྦྱིན་གྱི་མཉམ་བཞག་གི་ཤེས་བཟོད་བཅུ་དྲུག་ཆོས་ཅན། སོ་སྐྱེ་མཆོད་སྦྱིན་སོགས་གཞན་ འགའི་ངོར་དེ་འདྲའི་ལྷ་སྦྱིན་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་ རྟགས་ཡང་དག་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། དེ་འདྲའི་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་མཉམ་བཞག་གི་ཡེ་ཤེས་ ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་བ་འཕགས་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་སོ་སོ་རང་གིས་ རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་རང་གིས་རིག་གི་སོ་སྐྱེ་སོགས་ཀྱིས་མི་རིག་པས་སོ། ། གསེར་ཆོས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལྟར་རོ། ། ༈ སྒོམ་ལམ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་སྒྲུབ་པ། གསུམ་པ་ལ། དྲུག་སྟེ། སྒོམ་ལམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་(དེ་སློབ་དཔོན་ལྟར་)སྒོམ་ལམ་རང་གི་ངོ་བོ། (འདི་ཡན་ཤེར་འབྱུང་། ) རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། བསྡུ་བ། བྱེད་པ། ཡུལ་རྣམས་སོ། །(ཀུན་ཤེས། ) ལྔས་བསྟན་ ཅེས་ཤེར་འབྱུང་ངོ་། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། སྐྱེ་རིམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་མཐོང་ལམ་པ་ ཕྱིར་མི་ལྡོག་དེའི་འོག་ཏུ། སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་ བྱ་ཡིན་པ་ལས། མཁས་པ་སྤྱིའི་ལུགས་ལས། ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་ཆོས་དང་པོར་མ་བཟུང་བར་ ཁྱད་པར་ཅན་ནམ་བྱས་ཆོས་འཛིན་པའི་བློ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྱུང་བའི

【現代漢語翻譯】 是依賴於后得位的證悟。菩薩的后得位清凈，是世間智的特徵，顯現為能取和所取二者，但不執著於此的智慧。設立名稱的必要是：爲了讓瑜伽行者大德們（即見到真諦者）知道，進入后得位所作的身語表達，在任何時候都與寂靜的等持證悟相符。如果有人問：『極其寂靜的智慧是否會示現為忿怒尊等猛烈嗔怒的形象？』答：這是爲了調伏難調伏者和貪著者等眾生的需要，除此之外，應加上『在任何時候』。正如《勇猛授經》中所說：『其自性遠離貪嗔，然于貪心者示現如貪，為調伏之故於嗔者示現如嗔，于勝菩提處頂禮彼。』（頂禮金剛手之子聖者勇猛授經的講述者金剛手。）一般情況下的特殊情況。一切經論中都極力讚歎。正如《寶鬘論》中所說。對實際情況的妨害是：如果那樣的等持不是利他的真實標誌，那麼見道者中等根器的提婆達多，其十六剎那的等持，在其他凡夫供養者看來，會相信提婆達多不會從圓滿菩提中退轉，這怎麼會是正確的標誌呢？因為那是提婆達多的等持智慧。這是周遍的，因為瑜伽行者大德相續中的各自自證智慧剎那，是自己證悟的，凡夫等無法證悟。這是按照金法的觀點。 修道位不退轉之建立： 分為六個方面：修道位的特點（如老師），修道位自身的體性（以上出自《般若生》），分類，總結，作用，以及所緣境。（一切知）《般若生》中說以五者來闡述。首先是連線：如果按照生起次第，在見道位不退轉之後，就是安住于修道位的不退轉之相。按照智者們的普遍觀點，如果不首先確定特點，就不會產生認識具有特點者或已確定者的心。

【English Translation】 It relies on the subsequent attainment of realization. The subsequent attainment of a Bodhisattva is pure, characterized by the wisdom of the mundane, appearing as both the grasper and the grasped, but it is the wisdom that does not cling to them. The necessity of establishing the name is: to let the great yogis (i.e., those who see the truth) know that the bodily and verbal expressions involved in entering the subsequent attainment are at all times in accordance with the realization of peaceful Samadhi. If someone asks, 'Does the extremely peaceful wisdom manifest as fierce and wrathful forms such as wrathful deities?' The answer is: This is due to the need to tame the untamable and those with attachment, etc. Apart from that, it should be added 'at all times.' As stated in the Vajrapāṇi's Son Puṇyabalādhāna Sūtra: 'Whose nature is free from attachment and aversion, yet shows as attachment to those with attachment, and shows as wrath to the wrathful for the sake of taming. I prostrate to that supreme enlightenment.' (Homage to Vajrapāṇi's son, the speaker of the Puṇyabalādhāna Sūtra, Vajrapāṇi.) A special case in general circumstances. It is highly praised in all scriptures. As stated in the Ratnāvalī. The harm to reality is: If such Samadhi is not a real sign of altruism, then for Devadatta, a middling individual on the path of seeing, his sixteen moments of Samadhi, in the eyes of other ordinary donors, how can it be a correct sign that they believe Devadatta will not regress from perfect enlightenment? Because that is Devadatta's wisdom of Samadhi. This is pervasive, because the moments of self-aware wisdom in the continuum of great yogis are self-realized, and ordinary beings cannot realize them. This is according to the view of the Golden Teachings. Establishing Non-Regression on the Path of Meditation: It is divided into six aspects: the characteristics of the path of meditation (like a teacher), the nature of the path of meditation itself (up to here from Prajñā Origin), classification, summary, function, and objects. (All-Knowing) Prajñā Origin says it is explained by five. First is the connection: If following the order of generation, after the non-regression of the path of seeing, it is the characteristic of non-regression residing on the path of meditation. According to the general view of scholars, unless the characteristics are first determined, the mind that recognizes the characteristic or the determined will not arise.

་ཕྱིར། རེ་ 2-257 ཤིག་དང་པོར་སྒོམ་ལམ་དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སྟོན་ནོ། །རྩ་འགྲེལ་ལྷན་ཅིག་སྟེ། ཐེག་ཆེན་ གྱི་སྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་མེད་ཆོས་ཅན། ཉན་རང་སྒོམ་ལམ་པས་ཆོས་ཟབ་པ་ཡིན་ནོ། །(ཆོས་ བཤེས་ཀྱིས། མཐོང་བའི་ལམ་ནི་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཡིན་ལ། སྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཕལ་ཆེར་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་སྟོང་ པ་ཉིད་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པས་ན་ཟབ་པ་སྟེ་ཞེས་སོ། ། ) ཟབ་མོ་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ ནས་བསྒོམ་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །གནས་ཟབ་མོ་ཟབ་མོ་རྣམས་ ལེགས་པར་བསྟན་ཏུ་གསོལ། ཞེས་སོ། །གནས་སྨོས་པས་རྒྱུན་དང་ལྡན་པར་སྟོན། བཟླས་ ཏེ་བརྗོད་པས་ཡང་ཡང་གོམས་པར་ཤེས་པར་བྱེད་ཅེས་ཨཱརྱའོ། །རྟོགས་བྱའི་ཟབ་མོ་གང་ན། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སོགས་པ་མཚན་མེད་སྨོན་མེད་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་སྐྱེ་མེད་དེ་བཞིན་ ཉིད་ཡང་དག་མཐའ་སོགས་(འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་འགོག་པ་ཞི་བ་རྣམས་ཏེ་གཟུགས་ཟབ་པོ་ཞེས་སོགས་ཏེ་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀུན་མདོར་བསྟན་ནོ། ། )ཆོས་ཅན། ཟབ་མོ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ཅི་ན། ཟབ་པ་ དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་བའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བའི་དོན་དམ་ཡིན་པས་སོ། ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་དེ་ཡིན་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་ ཡང་རྫས་གཅིག་ཏུ་གཟུགས་སོགས་ཀུན་རྫོབ་པ་མེད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ སོགས་ལས་རྫས་གཞན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པས་སོ། །ཟབ་མོ་ལ་དུ་ཡོད་ན། དབྱེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མེད་སྨོན་མེད་སོགས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ལ་ཞེས་སྤྱར་ རོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་བསྟན་ནས་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་ སྒོམ་ལམ་ངོ་བོ་སྟོན་ནོ། །རྩ་འགྲེལ་ལ། ས་བརྒྱད་པའི་རྟོགས་པ་ཆོས་ཅན། སྒོམ་པའི་ལམ་ ཡིན་ཏེ། (ཡུལ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་ཨཱརྱ། ) ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་དང་སོགས་པ་མཐོང་བའི་ལམ་དང་སྒོམ་ པའི་ལམ་(ལ་གནས་ནས་དེའི་གནས་སྐབས་སུ་མཐོང་བའི་དོན་ཞེས་རད་ཀིར་)གསུམ་པོ་ཉིད་དང་། (ཨཱརྱ། ) དེ་ 2-258 གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་(སློབ་དཔོན་)མཐོང་བའི་དོན་(ཨཱརྱ་མདོ་)དམིགས་རྣམས་(གསེར་)ཀྱི་རབ་ཏུ་ དབྱེ་བ་རྣམས་(གསེར་)ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་དག་གམ་(ཨཱརྱ་རད་ཀིར། དག་ ལྡན་སོགས་)ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་འདི་རྐྱང་། )གོ་ རིམ་བཞིན་དུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང་། ཡང་ཡང་འཇལ་བ་དང་ཡང་ཡང་ངེས་པར་ རྟོག་པའི་(ཡང་ཡང་སེམས་དང་འཇལ་དང་ངེས་རྟོག་སྒོམ་པའི་ལམ། ཞེས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྒོམ་ལམ་འཁོར་ བཅས་སོགས་སོ། ། )ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །(འདིས་ས་དང་པོ་ཡན་གྱ

【現代漢語翻譯】 因此，首先要講的是禪修道的特殊之處。根本頌和註釋一起：大乘的禪修道是無漏的，因為聲聞緣覺的禪修道更為深刻。（法友說：『見道是深刻而廣大的，而禪修道主要是通過習慣於空性來對治所知障，因此是深刻的。』）深刻的如實等顯現地證悟后，與禪修相結合，即是具有智慧。請善巧地開示這些深刻之處。』提到『處』，表明具有連續性。重複地說，是爲了讓人明白要反覆地練習，如阿阇梨所說。什麼是所證悟的深刻之處呢？空性等無相、無愿、無所作為、無生如實、真如等（離欲、滅、寂靜等，即是說色深刻等，總而言之，就是開示了一切法的法性。）是深刻的，原因是什麼呢？深刻的原因是從增益和損減的邊見中解脫出來的勝義諦。空性等就是如此，因為空性等之中，沒有像色等世俗諦一樣的單一實體，而且空性等也不是與色等不同的實體，是遠離戲論的。有多少種深刻呢？如果加以區分，就像之前所說的空性、無相、無愿等一樣。 第二，連線：這樣開示了特殊之處后，現在要開示特殊的基礎，即禪修道的體性。根本頌和註釋：八地菩薩的證悟是禪修道，（阿阇梨說：『什麼是所緣境呢？』）是抉擇分和見道、修道（安住於此，在此狀態下見到，如Ra Dak所說）三者，（阿阇梨說）這三者必定（導師）見到（阿阇梨經）所緣境（金）的種種差別（金），是從聞思修中產生的智慧，（阿阇梨Ra Dak說，具有清凈等）是從三摩地的加行、正行、後行中產生的智慧，（佛吉祥獨自）依次地反覆思維，反覆衡量，反覆確定地證悟（反覆思維、衡量和確定地證悟是出世間的禪修道，包括輪迴等），是無漏的智慧。（這表明初地以上。）

【English Translation】 Therefore, the first thing to be taught is the distinctive characteristic of the path of meditation. Together with the root text and commentary: The Mahayana path of meditation is uncontaminated, because the path of meditation of Hearers and Solitary Realizers is more profound. (The Dharma friend says: 'The path of seeing is profound and vast, while the path of meditation mainly habituates emptiness as an antidote to the obscuration of knowledge, therefore it is profound.') Profound suchness, etc., is manifestly realized, and combined with meditation, it is wisdom. Please skillfully reveal these profound points.' Mentioning 'place' indicates continuity. Repeating it is to make people understand that they should practice repeatedly, as the Acharya said. What is the profoundness to be realized? Emptiness, etc., without characteristics, without wishes, without actions, without birth, suchness, ultimate reality, etc. (free from desire, cessation, peace, etc., that is, the profoundness of form, etc., in short, it reveals the nature of all dharmas.) It is profound, what is the reason? The reason for the profoundness is the ultimate truth that is liberated from the extremes of addition and subtraction. Emptiness, etc., is like this, because in emptiness, etc., there is no single entity like form, etc., which is conventional truth, and emptiness, etc., is not a different entity from form, etc., it is free from elaboration. How many kinds of profoundness are there? If we distinguish them, it is like the emptiness, without characteristics, without wishes, etc., mentioned before. Second, connection: Having taught the distinctive characteristics in this way, now we will teach the basis of the distinctive characteristics, that is, the nature of the path of meditation. Root text and commentary: The realization of the eighth Bhumi is the path of meditation, (Acharya said: 'What is the object of focus?') It is the decisive part and the path of seeing and the path of cultivation (abiding in this, seeing in this state, as Ra Dak said) three, (Acharya said) these three must (teacher) see (Acharya Sutra) the objects of focus (gold) the various distinctions (gold), is the wisdom arising from hearing, thinking, and meditating, (Acharya Ra Dak said, with purity, etc.) is the wisdom arising from the preliminary practice, the actual practice, and the subsequent practice of Samadhi, (Buddha Shri alone) successively repeatedly thinking, repeatedly measuring, repeatedly certainly realizing (repeatedly thinking, measuring, and certainly realizing is the transcendental path of meditation, including samsara, etc.), is uncontaminated wisdom. (This indicates the first Bhumi and above.)

ི་ཐོས་བསམ་ཡང་སྒོམ་ལམ་དུ་བསྟན་ པས་སྒོམ་ལམ་བསྒོམས་པས་མ་ཁྱབ་པས་སོ། །ཞེས་དང་། སྒོམ་ལམ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཡང་གཞན་གྱི་སྒོམ་ལམ་རྟོག་པའམ་རང་ ལ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཚུལ་གྱི་རྟོག་གོ་ཞེས་བུ་སྟོན་གསུངས་སོ། ། ) སྒོམ་ལམ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡུལ་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱུན་ ཆགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཡུལ་སྔ་མ་སྔ་མ་ཡིན་ཞེས་ཨཱརྱའོ། །གནས་ཟབ་མོ་འདི་ དག་ལ་སེམས་ཞིང་འཇལ་བ་དང་རྟོག་པར་བྱེད་ན། ཞེས་སོགས་སོ། །(དག་ལྡན་དུ། གཅིག་ཏུ་དབེན་ པར་སོང་ནས་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ངེས་པའི་དོན་ལ་རིགས་པ་བཞིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ནི་སེམས་པའོ་ཞེས་ དང་། སྙིང་མཆོག་ཏུ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱིས་དམིགས་པ་ལ་དཀྱིལ་མོ་དཀྲུངས་བཅས་སྟེ་མི་གཡེང་བར་གུས་པར་བྱེད་པ་དང་རྟག་ ཏུ་དཔྱོད་པ་ནི་སེམས་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཞི་གནས་རྣམ་པ་དགུས་སེམས་མཉམ་པར་བྱེད་པ་ནི་འཇལ་བའོ། །ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད། རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད། ཡོངས་སུ་རྟོག ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ལྷག་མཐོང་རྣམ་པ་བཞི་ནི་ངེས་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ ལ་ཕུང་ལྔ་སོགས་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་འབྱེད། འདི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སོགས་ཇི་ལྟ་བ་ཤེས་པ་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད། ཤེས་ རབ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡིད་ཀྱིས་མཚན་མར་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ། འདི་འདི་ལྟར་རོ། །ཞེས་ངེས་པར་ ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ནི་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པའོ་ཞེས་ཏེ། ཟླ་ཟེར་ཡང་དོན་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀ་བསྲེས་སོ། ། ) གསུམ་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། སྒོམ་ལམ་དེ་གྲངས་རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ཞེ་ན། རྩ་བ་ནི། ཐེག་ ཆེན་ཟག་མེད་སྒོམ་ལམ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་དབྱེར་ཡོད་ དེ། བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་གཉིས་སུ་རྒྱུན་ཆགས་འཇུག་པའི་སློབ་ལམ་ཡིན་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ 2-259 ཅན། ཁྱོད་ལ་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་དོ། །ཁྱོད་ལ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་དང་དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་སོགས་པ་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་གསུམ་འབྲིང་ལ་གསུམ་ཆེན་པོ་ལ་ གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་ཡིས་སོ། །ཆུང་ངུའི་ཆུང་སོགས་ཡང་དབྱེ་བས། ཞེས་ཏེ། ཡང་གི་སྒྲས་སྤང་ བྱ་ཆེ་འབྲིང་དགུ་ཡོད་པ་སྡུད་ཅེས་དག་ལྡན་སོགས་སོ། །(སྙིང་ཟླ། ) འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པའི་ སྐྱེས་བུའི་དཔེས་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་འབྱུང་བར་བསྟན་ནས་སྤང་གཉེན་དགུ་ རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ནོ། །འགྲེལ་པ་ལ། འབྱུང་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན་སྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པ་དགུའོ། ། གང་དུ་ན། ཐབས་མཁས་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདོད་ཁམས་དང་སོགས་པ་བསམ་གཏན་བཞི་ གཟུགས་མེད་བཞི་སྟེ་རྟེན་ས་ཁམས་གསུམ་ས་དགུ་དག་ཏུའོ། །འདི་ཨཱརྱའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ ན་འཐད་ཀྱི། འདིར་བཤད་སྒོམ་ལམ་ཁྱད་པར་ལམ་དུ་འདོད་ན་མི་འཐད་པར་

【現代漢語翻譯】 『通過聞思，也將禪修道展示為禪修之道，因此禪修道沒有被禪修所涵蓋。』正如布頓所說：『禪修道的第一剎那，也是對他人禪修道的思考，或者對自己個體的自證式的思考。』）禪修道本身如何成為對境呢？因為它是持續不斷的，所以後者是前者的對境。』正如阿雅所說：『如果對這些深奧之處進行思考和衡量……』等等。（在《清凈具》中：『獨自一人前往僻靜之處，以從聽聞中產生的智慧，用四種理智來辨別確定的意義，這就是思考。』在《心髓》中：『以三摩地專注對境，以跏趺坐姿勢，不散亂地恭敬行持，並經常思考，這就是思考。』在同一本書中，以九種止觀的方式使心平靜，這就是衡量。』《法界差別論》中：『進入完全辨別、徹底辨別、完全理解、完全決斷的四種勝觀，這就是確定地思考。』其中，知道有多少蘊等等，這就是辨別。知道所有這些都是空性等等，這就是徹底辨別。以具有智慧的不分別唸的意識來標記，這就是完全理解。』這就是這樣』，確定地完全理解，這就是完全辨別。』月稱的《明燈論》也是同樣的意義，只是將後兩者混合在一起。） 第三，連線：禪修道有多少種呢？根本是：『大乘無漏禪修道，就其本質而言，可以分為小、中、大三種，因為它是在兩個無數劫中持續進入的學習之道。』就其本質而言，你們被認為是九種。你們可以分為小、中、大三種，每一種又可以分為小之小等等，小之中的、小之大的三種，中之三種，大之三種。』小之小等等也可以再分。』正如《清凈具》等所說，『又』字包含了需要斷除的九種大、中煩惱。（《心髓》和《明燈論》）以貪慾的行為者的例子，展示了果實——無數的功德產生，從而廣泛地展示了九種斷除和對治。在註釋中，『產生』是直接的。在哪裡有九種禪修道呢？在哪裡呢？通過善巧方便的力量，在欲界以及四禪定和四無色定中，即在三界九地中。如果遵循阿雅的觀點是合理的。如果在這裡將所說的禪修道視為特殊的道，那是不合理的。

【English Translation】 'Through listening and thinking, the path of meditation is also shown as the path of meditation, therefore the path of meditation is not covered by meditation.' As Buton said, 'The first moment of the path of meditation is also the contemplation of the meditation path of others, or the contemplation of one's own individual self-awareness.' How does the path of meditation itself become an object? Because it is continuous, the latter is the object of the former.' As Arya said, 'If one contemplates and measures these profound places...' etc. (In 'The Pure One': 'Going alone to a secluded place, using the wisdom arising from listening to discern the definite meaning with four kinds of reasoning, this is thinking.' In 'Heart Essence': 'Focusing on the object with samadhi, sitting in the lotus position, respectfully practicing without distraction, and constantly contemplating, this is thinking.' In the same book, calming the mind with nine aspects of shamatha and vipassana, this is measuring.' In 'Differentiation of Dharmas': 'Entering the four aspects of vipassana that completely discriminate, thoroughly discriminate, completely understand, and completely decide, this is definitely thinking.' Among them, knowing how many skandhas etc. there are, this is discrimination. Knowing that all these are emptiness etc., this is thorough discrimination. Marking with the non-conceptual mind that possesses wisdom, this is complete understanding. 'This is how it is,' definitely and completely understanding, this is complete discrimination.' Chandrakirti's 'Clear Lamp' also has the same meaning, but mixes the latter two together.) Third, connection: How many kinds of meditation paths are there? The root is: 'The Mahayana undefiled path of meditation, by its nature, can be divided into small, medium, and large, because it is the path of learning that continuously enters in two countless eons.' By its nature, you are considered to be nine kinds. You can be divided into small, medium, and large, and each of these can be divided into small of small etc., small of medium, small of large, three of medium, three of large.' Small of small etc. can also be further divided.' As 'The Pure One' etc. said, the word 'again' includes the nine kinds of large and medium afflictions that need to be abandoned. (Heart Essence and Clear Lamp) Using the example of a person who engages in desire, it shows that the fruit—countless merits—arise, thereby extensively showing the nine kinds of abandonment and antidotes. In the commentary, 'arise' is direct. Where are the nine kinds of meditation paths? Where are they? Through the power of skillful means, in the desire realm and the four dhyanas and four formless dhyanas, that is, in the nine grounds of the three realms. It is reasonable to follow Arya's view. If the meditation path spoken of here is regarded as a special path, it is unreasonable.

ཐུབ་དགོངས་ སོ། །ཇི་ལྟར་ན། ས་དགུའི་སྤང་བྱ་དགུའི་དབྱེ་བ་ལས་གཉེན་པོ་དགུ་གྲངས་བཞིན་དུ་བར་ ཆད་མེད་ལམ་གྱི་བར་དུ་རྒྱུན་ཆགས་སུའོ། །གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞེ་ན། བྱང་ སེའི་སྒོམ་ལམ་ཟག་མེད་ཆོས་ཅན། སྒོམ་སྤང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་ཏེ། དོན་ དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟེ་སྟོང་པར་མངོན་སུམ་དུ་ རྟོགས་ཟིན་བསྒོམ་པའི་ཟག་མེད་སྒོམ་ལམ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །སྤང་གཉེན་དགུ་གང་ན། སྒོམ་ལམ་གྱི་དབྱེ་བ་སྟོན་པ་ན་ཆོས་ཅན། ཟག་མེད་སྒོམ་ལམ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ རྣམས་ཀྱང་རེ་རེ་ཞིང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་དགུར་འཇུག་ སྟེ། སྒོམ་སྤང་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་ངུ་རྣམས་རེ་རེ་ཞིང་ཆེ་འབྲིང་ ཆུང་ངུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་དགུར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་དགུའོ། །ཁྱབ་སྟེ། སྒོམ་ལམ་ དེ་(རྣམ་རྟོག་)དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་འཇུག་པས་སོ། །དེ་ཡང་སྤང་བྱ་ཆེ་རིམ་ནས་དང་གཉེན་པོ་ ཆུང་རིམ་ནས་དང་པོར་འཇུག་པ་འཐད་དེ། ཐོག་(ཨཱརྱ་)མ་ཁོ་ནར་ལམ་ཆེན་པོ་མི་སྲིད་པའམ། 2-260 (ཨཱརྱ། ལམ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པ་ན་(ཀུན་བཏུས་)ཉོན་མོངས་ཆེན་པོ་ཡོད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱོར་རོ། །གོས་ ཀྱི་དྲི་མ་ཆེན་པོ་དང་པོར་བསལ་ནས་ཕྱིས་ཕྲ་མོ་དག་པར་བྱེད་པ་དང་། (མཛོད་འགྲེལ། ) ཁང་ནང་ ལྟ་བུའི་མུན་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོ་ནི་སྣང་བ་ཆུང་ངུས་སེལ་ལ་རྩིག་ཕུག་ལྟ་བུའི་མུན་པ་ཆུང་ངུ་ ནི་སྣང་བ་ཆེན་པོས་སེལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དཔེས་འགྲུབ་པོ། །སྤྱིར་ཡང་ཆོས་དཀར་པོ་སྟོབས་ ཆེ་ནག་པོ་སྟོབས་ཆུང་བས་འཕགས་ལམ་སྐད་ཅིག་ཆུང་ངུས་ཀྱང་ཐོག་མེད་ནས་བརྒྱུད་ཅིང་ བརྟས་པའི་ཉོན་མོངས་ཆེན་པོའང་རྩད་ནས་འབྱིན་ཏེ། དུར་བྱིད་ཞོ་གཅིག་གིས་ཡུན་རིང་ པོར་བསགས་པའི་ནད་སེལ་བ་སོགས་(སྒྲོན་མེ་)བཞིན། ཞེས་མཛོད་འགྲེལ་ལས་སོ། །(ཨཱརྱས་ གསུངས་ཏེ་དགུར་མཛོད་ལྟར་བྲིས། ) འོ་ན་སྒོམ་ལམ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་ཏེ་སྒོམ་སྤང་ཉོན་སྒྲིབ་དགུ་ ཡང་ཡོད་པས་སོ་ཞེ་ན། སྐབས་འདི་སྒོམ་སྤང་རྣམ་རྟོག་དགུ་སྤོང་གཉེན་ལས་མ་གཏོགས་ པའི་སྒོམ་སྤང་ཉོན་སྒྲིབ་དགུའི་དངོས་གཉེན་སྒོམ་ལམ་ཟག་མེད་དགུ་དངོས་སུ་བསྟན་མི་ དགོས་ཏེ། བྱང་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་དགོས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་མིང་ཅན་གྱི་ སྤང་བྱའི་གཙོ་བོ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་པས་འདིར་ཡང་བྱང་འཕགས་ སྒོམ་ལམ་པས་ཞེས་སོགས་སྒོམ་སྤང་རྣམ་རྟོག་ཅེས་འདོན་པ་བསྒྱུར་རོ། །དེས་ན་དེ་སྤངས་ བས་དེ་ཡང་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱན་འགྲེལ་ལས་དེ་སྐད་ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། བཞི་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། སྒོམ་ལམ་ལ་བྱེ་བྲག

【現代漢語翻譯】 勝解（thub dgongs） 如是（so）！如何呢？如九地所斷除的九種所斷之差別，以對治九種煩惱的方式，在無間道（bar chad med lam）中持續不斷地進行。 成為對治的原因是什麼呢？菩薩（byang seis）的修道（sgom lam）是無漏的法（zag med chos can），它能成為修所斷的分別念（sgom spang rnam par rtog pa）的對治。因為在勝義諦（don dam par）中，一切法（chos thams cad）皆為空性（stong pa nyid）之自性（mtshan nyid），以現證空性后修習的無漏修道之方式。 九種所斷與對治是什麼呢？在顯示修道之差別時，無漏修道的小、中、大，也各自以小、中、大的差別而分為九種。因為修所斷的能取所取（gzung 'dzin）之分別念，大、中、小各自以大、中、小的差別而有九種。因此，共有九種。 普遍存在，因為修道是對治這些（分別念）的。 而且，從所斷大的開始，對治小的開始，首先應用是合理的。因為最初（thog）（梵文：Ārya）不可能有大的道（lam chen po），或者說，當大的道產生時，不可能有大的煩惱（nyon mongs chen po）。如同先去除衣服上大的污垢，之後再去除細小的污垢一樣。（俱舍論釋（mdzod 'grel））如同房間里極大的黑暗會被微小的光明驅散，而墻縫裡微小的黑暗會被大的光明驅散一樣。 總的來說，因為白法（chos dkar po）力量大，黑法（nag po）力量小，所以即使是聖道（'phags lam）的微小一剎那，也能從根本上斷除從無始以來積累增長的大的煩惱。如同用一勺石灰（dur byid zho gcig）就能治癒長期積累的疾病一樣。（燈論（sgron me）） 如俱舍論釋所說。（聖者（Ārya）所說，如俱舍論所寫分為九種。）那麼，修道會變成十八種，因為也有九種修所斷的煩惱障（nyon sgrib）。 現在，這裡只需要對治修所斷的九種分別念，而不需要直接顯示對治修所斷的九種煩惱障的九種無漏修道。因為對於菩薩（byang pa）們來說，需要努力斷除的煩惱之主要名稱是能取所取的分別念，所以這裡也翻譯為『菩薩聖者修道者』等修所斷的分別念。因此，斷除它也就斷除了它。因為莊嚴經論釋（ryan 'grel）中是這麼說的。 第四，總結：修道有差別。

【English Translation】 Thub dgongs (Intention of the Capable One) So! How is it? Like the nine divisions of what is to be abandoned on the nine grounds, in the manner of counteracting the nine afflictions, continuously in the uninterrupted path (bar chad med lam). What is the reason for being a counteractive force? The meditation path (sgom lam) of a Bodhisattva (byang seis) is an uncontaminated dharma (zag med chos can), it becomes the counteractive force to the conceptual thoughts (sgom spang rnam par rtog pa) to be abandoned by meditation. Because in the ultimate sense (don dam par), all dharmas (chos thams cad) are of the nature of emptiness (stong pa nyid), by way of the uncontaminated meditation path of meditating after directly realizing emptiness. What are the nine to be abandoned and the counteractive forces? When showing the divisions of the meditation path, the small, medium, and large uncontaminated meditation paths are also each divided into nine by the distinctions of small, medium, and large. Because the conceptual thoughts of grasping and being grasped (gzung 'dzin) to be abandoned by meditation, the large, medium, and small each exist in nine distinctions of large, medium, and small. Thus, there are nine. It pervades, because the meditation path acts as a counteractive force to those (conceptual thoughts). Moreover, it is reasonable to apply the large to be abandoned first, and the small counteractive force first. Because it is impossible to have a great path (lam chen po) at the beginning (thog) (Sanskrit: Ārya), or when a great path arises, it is impossible to have great afflictions (nyon mongs chen po). Just as one first removes large stains from clothes and then cleans the fine ones. (Commentary on the Treasury (mdzod 'grel)) Just as the very great darkness in a room is dispelled by a small light, and the small darkness in a wall crack is dispelled by a great light. In general, because white dharma (chos dkar po) is strong and black dharma (nag po) is weak, even a small moment of the noble path (』phags lam) can eradicate the great afflictions that have been accumulated and grown from beginningless time. Like curing a long-accumulated disease with a spoonful of lime (dur byid zho gcig). (Lamp (sgron me)) As said in the Commentary on the Treasury. (Said by the Noble One (Ārya), written as nine in the Treasury.) Then, the meditation path would become eighteen, because there are also nine afflictive obscurations (nyon sgrib) to be abandoned by meditation. In this case, it is only necessary to counteract the nine conceptual thoughts to be abandoned by meditation, and it is not necessary to directly show the nine uncontaminated meditation paths that directly counteract the nine afflictive obscurations to be abandoned by meditation. Because for the Bodhisattvas (byang pa), the main name of the afflictions that need to be diligently abandoned is the conceptual thought of grasping and being grasped, so here it is also translated as 'Bodhisattva Noble One Meditator' etc., the conceptual thoughts to be abandoned by meditation. Therefore, abandoning it also abandons that. Because it says so in the Ornament of Realization Commentary (ryan 'grel). Fourth, Conclusion: There are differences in the meditation path.

་རྣམ་པ་དགུ་པས་མང་བ་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ནམ་སྟེ་ཡོད་པར་འགྱུར། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པ་དེ་དང་དེ་ལས་སྒོམ་ལམ་ ཆུང་ངུ་སོགས་རྣམ་པ་རེ་རེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་(མདོ་)གྲངས་མེད་ གཞལ་མེད་ཚད་མེད་སྐྱེ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། འབྲས་བུའི་འཕེལ་འགྲིབ་ རྒྱུའི་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་སོ། །འདོད་ན། ཇི་ལྟར་ན་སྒོམ་ལམ་རྣམ་པ་དགུ་ཞེས་ བྱ་བར་གྲངས་ངེས་ཏེ་མ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྩ་བ་ལ། དོན་དམ་པའི་(ཤེར་)དབང་དུ་བྱེད་ 2-261 དམ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན། སྒོམ་ལམ་ཟག་མེད་རང་མཚན་གཅིག་ཆོས་ ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་གྲངས་(རད་)མེད་ཚད་མེད་ལ་སོགས་ཚིག་ཏུ་བསྟན་པ་ རྣམས་དམ་པའི་དོན་དུ་གྲུབ་པར་བཟོད་པ་མ་ཡིན་(ཞིང་སྒོམ་ལམ་ཡང་གྲངས་མེད་སོགས་སུ་དབྱེ་བར་མི་ ནུས་པའོ་ཞེས་རད་ཀིར། )ཏེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་པས་སོ། །གཟུགས་ཀྱང་ སྟོང་པ་སྟེ། ནས། རྣམ་ཤེས་བར་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྟོང་ པ་ཉིད་ལ་ནི་གྲངས་ཀྱང་མི་དམིགས། ནས། དེ་བས་ན་ཆོས་དེ་དག་ལ་དོན་དམ་ཡི་གེས་ཐ་ དད་དུ་བགྱི་བ་མི་དམིགས་སོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། ཆོས་ཅན་འདྲ། སྒོམ་ ལམ་གྱི་རིགས་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་དགུ་ལས་གྲངས་མང་བ་མེད་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་བསོད་ ནམས་གྲངས་མེད་སོགས་བསྟན་པ་འཐད་དེ། དེ་མེད་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ དེའི་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་སོགས་ཡོད་ཅིང་(འདི་མན་གནོད་འཇོམས་དངོས་)ཀུན་རྫོབ་ ཏུ་ཡོད་པར་བཤད་པ་ནི་དེ་པའི་ཐུགས་བརྩེ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཡིན་པས་སོ། །(གནོད་ འཇོམས། ) དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་ལྟར་ཐུབ་པ་བཞེད་དོ། །དེ་པའི་བསྟན་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་ པ་བཤད་པའོ། །ཞེས་ཏེ། བསྟན་པ་ནི་འདིས་བསྟན་པས་ནས་ཏེ་སྙིང་རྗེའོ། །ཞེས་སྙིང་ མཆོག་གོ །ཐུགས་རྗེའི་རྒྱུ་མཐུན་ནི། མོས་(ཞི་འབྱུང་)པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་(ཊཱིཀ་ ཞི་)བཀྲི་བའི་(འབུམ་ཊཱིཀ་)ཐུགས་རྗེས་སེམས་ཅན་གཞུག་པ་དང་(རད་ཀིར་)མཐུན་པར་བཤད་ པའོ། །ཞེས་གནོད་འཇོམས་གཉིས་དང་རད་ཀིར་ཞི་འབྱུང་དགོངས་པའོ། །རྐང་བ་དང་པོ་ གཉིས་གྲོལ་སྡེ་གཉིས་སོགས་ཕྱོགས་སྔར་མཛད་པས། (དམ་པའི་དོན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གྲངས་མེད་སོགས་ བརྗོད་པ་འཇུག་པ་མིན་པས་སྟོང་ཉིད་ལ་གྲངས་མེད་ཅེས་སོགས་མི་རུང་ཞེས་ཀྱང་ཨཱརྱའི་དོན་དུ་རུང་ངོ་། ། ) ཆོས་ཐམས་ ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་ན་སྒོམ་ལམ་རེ་རེའི་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)གྲངས་མེད་ལ་སོགས་ བསྟན་པ་རྣམས་དམ་པའི་དོན་དུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། 2-262 (བུདྡྷ་ཤྲཱི། ) དོན་དམ་དུ་མེད་ཀ

【現代漢語翻譯】 難道不是第九種更多嗎？當然是有的。因為《佛母經》（རྒྱལ་བའི་ཡུམ་）中廣、中、略三種，以及比這些更小的修道次第等，每一種都各自具有其功德，因此佛陀宣說了會產生無數、無量、不可計量的福德（བསོད་ནམས།，梵文：पुण्य，羅馬轉寫：puṇya，漢語字面意思：功德）。這是普遍適用的，因為果的增長或減少取決於因的增長或減少。 如果承認這一點，那麼，為什麼說修道次第只有九種呢？難道不是不確定的嗎？根本頌中說：『以勝義諦（དོན་དམ་པའི་，梵文：परमार्थ，羅馬轉寫：paramārtha，漢語字面意思：勝義）為主，或者以世俗諦（ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་，梵文：समवृति，羅馬轉寫：saṃvṛti，漢語字面意思：世俗）為主。』 如果以前者為主，那麼，無漏的修道次第自性唯一，就法性而言，你所說的『果報福德無數、無量』等等，在勝義諦中是無法成立的（而且修道次第也無法分為無數等等——རད་ཀིར།），因為在勝義諦中，一切法皆是空性。色亦是空，乃至識亦是空，一切法皆是空。如是說，在空性中，數量也不可得。因此，在勝義諦中，對這些法進行區分是不可得的。 如果以後者為主，那麼，就法性而言，修道次第的種類，小、中、大九種，雖然沒有比這更多的，但你所說的『果報福德無數』等等是合理的，因為即使沒有這些，在真實的正世俗諦中，其果報福德也是無數的（以下是破除妨害的真實內容），在世俗諦中宣說存在，是與諸佛的大悲心相一致的。（破除妨害）因此，諸佛在世俗諦中是這樣認為的。這是對諸佛教法的明顯闡述。教法是由此而顯現的，即慈悲。與慈悲心相一致，是與各種意樂的眾生（ཊཱིཀ་ཞི་）相一致的（འབུམ་ཊཱིཀ་），以慈悲心引導眾生（རད་ཀིར།），並與之相一致。這是破除妨害二者和རད་ཀིར།ཞི་འབྱུང་的觀點。 前兩句偈頌是由གྲོལ་སྡེ་二者等在辯論時提出的。（勝義諦空性中，說無數等等是不成立的，因此空性中說無數等等是不允許的，但對於聖者來說是可以的。）如果一切法皆是空性，那麼，每一種修道次第的果報福德（བུདྡྷ་ཤྲཱི་）無數等等，在勝義諦中是無法成立的，因此這樣宣說是不合理的。 （བུདྡྷ་ཤྲཱི།）在勝義諦中是不存在的。

【English Translation】 Isn't the ninth aspect more numerous? Of course, it is. Because in the 'Mother of the Buddhas' (རྒྱལ་བའི་ཡུམ་), the extensive, intermediate, and concise versions, as well as smaller stages of the path, each has its own merit, therefore the Buddha proclaimed that countless, immeasurable, and limitless merits (བསོད་ནམས།, Sanskrit: पुण्य, Roman transliteration: puṇya, literal meaning: merit) would arise. This is universally applicable because the increase or decrease of the result follows the increase or decrease of the cause. If this is admitted, then why is it said that there are only nine stages of the path? Isn't it uncertain? The root text says: 'Primarily based on the ultimate truth (དོན་དམ་པའི་, Sanskrit: परमार्थ, Roman transliteration: paramārtha, literal meaning: ultimate truth), or primarily based on the conventional truth (ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་, Sanskrit: समवृति, Roman transliteration: saṃvṛti, literal meaning: conventional truth).' If based on the former, then the uncontaminated path of cultivation, with its unique self-nature, as a dharma, your statement that 'the fruit of merit is countless, immeasurable,' etc., cannot be established in the ultimate truth (and the path of cultivation cannot be divided into countless, etc. - རད་ཀིར།), because in the ultimate truth, all dharmas are emptiness. Form is also emptiness, and so on, until consciousness is also emptiness, and all dharmas are emptiness. As it is said, in emptiness, numbers are also not discernible. Therefore, in the ultimate truth, it is not possible to distinguish these dharmas with letters. If based on the latter, then, as a dharma, the types of the path of cultivation, small, medium, and large, nine in number, although there are no more than these, your statement that 'the fruit of merit is countless,' etc., is reasonable, because even without these, in the true and correct conventional truth, its fruit of merit is countless (what follows is the actual content of refuting obstacles), and the statement that it exists in the conventional truth is consistent with the great compassion of the Buddhas. (Refuting obstacles) Therefore, the Buddhas think in this way in the conventional truth. This is a clear explanation of the Buddhas' teachings. The teachings are manifested by this, namely compassion. Being consistent with compassion is consistent with the various inclinations of sentient beings (ཊཱིཀ་ཞི་) (འབུམ་ཊཱིཀ་), guiding sentient beings with compassion (རད་ཀིར།), and being consistent with it. This is the view of both refuting obstacles and རད་ཀིར།ཞི་འབྱུང་. The first two lines of the verse were proposed by གྲོལ་སྡེ་ and others during the debate. (In the ultimate truth of emptiness, saying countless, etc., is not established, therefore saying countless, etc., in emptiness is not permissible, but it is permissible for the noble ones.) If all dharmas are emptiness, then the fruit of merit (བུདྡྷ་ཤྲཱི་) of each path of cultivation, countless, etc., cannot be established in the ultimate truth, therefore it is unreasonable to proclaim it in this way. (བུདྡྷ་ཤྲཱི།) It does not exist in the ultimate truth.

ྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཞེད་པས་སྐྱོན་མེད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །འགྲེལ་པ་ལ། དོན་དམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྒོལ་ན། (བུདྡྷ་ཤྲཱི། ) སྔར་ཟབ་མོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་ཇི་སྐད་ བཤད་པའམ་ཆུང་དང་ཞེས་སོགས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་མེད་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ ངུ་རྫས་ཡོད་གཅིག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་གཞལ་མེད་ཚད་ མེད་འབྱུང་བར་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པས་བསྟན་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྟེ་དེ་འབྱུང་བར་ཚིག་ཏུ་ བརྗོད་པས་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་སྒོམ་ལམ་གྱི་རིགས་ལ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་དགུ་པས་མང་བ་(གསེར་) ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་ཏེ་མང་བའི་རང་མཚན་གྲངས་མེད་པར་དོན་དམ་པར་ན་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ལ་སོགས་པའི་དོན་གཅིག་ཏུ་སྟེ་ཡུལ་གཅིག་ལ་ཡུལ་ཅན་དུ་རབ་ཏུ་ སྦྱར་བའི་ངོ་བོ་གཅིག་ཉིད་ལ་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་སོགས་གསུམ་མི་བསྐྱེད་པ་ ལས་ལྡོག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཉེ་བར་བསྐྱེད་པའི་ཐ་དད་པ་སྟེ་དེ་ལས་ལོག་པའི་སྒོ་ནས་ལྡོག་པ་ དུ་མར་བཞག་པ་ཙམ་ཡིན་པས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྒོལ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ ནི་གཉིས་མེད་(གསེར་)ཡེ་ཤེས་བཤད་པའམ་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དེ་སྟོན་པའི་མདོ་ ལས་སྒོམ་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་ལ་སོགས་ཇི་སྐད་བཤད་ཅིང་བསྟན་ པ་དེ་དག་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱུ་ མཐུན་པ་སྟེ་ཆོས་ཉིད་གྲངས་མེད་སོགས་ཡིན་པ་དང་ཆ་འདྲ་བར་(གསེར་)བསྟན་པ་ཡིན་པར་ དེ་པ་བཞེད་དོ། །ཅིའི་དོན་དུ་བསྟན་ན། བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་སྒོམ་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཆེན་ པོ་སྐྱེ་བའམ་འབྱུང་བར་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུ་ལ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་དུའོ། །(གསེར། ) དེས་ ན་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་མང་བོ་བསྐྱེད་པས་སྒོམ་ལམ་ལ་རིགས་དགུ་པས་མང་བོ་ཉིད་དུ་ ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བསྐྱེད་ཀྱང་དགུར་གྲངས་ངེས་པས་སོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། ། ལྔ་པ་ལ། རྩོད་པ། ལན། ལན་ལ་རྩོད་སྤོང་ངོ་། །དང་པོ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། སྒོམ་ལམ་ 2-263 ཆོས་ཅན། བསྒོམས་ཀྱང་སྤང་གཉེན་ཉམས་བསྐྱེད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་ཁོ་ནར་ཐལ། གོམས་པ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྟེ་གུས་པ་དང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་དུས་རིང་བར་བསླབས་སུ་ཟིན་ ཀྱང་བསྒོམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བྱར་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྟེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། རང་བཞིན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སྙམ་པའི་སྐྱེ་བོ་ བློ་དམན་པའི་ངོར་དོགས་པ་བསུ་བར་བྱེད་དོ། །རྩ་བ་ལ། དངོས་པོ་སྟེ་འཇལ་དང་ངེས་ རྟོག་གི་(རད་ཀིར་)སྒོམ་ལམ་ཆོས་ཅན། སྤང་བྱ་ཉམས་པ་དང་ནི་གཉེན་པོ་འཕེལ་བར་མི་རུང་ བར་ཐལ། བརྗོད་དུ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྒོམ་ཞེས་བྱ་བའ

【現代漢語翻譯】 因此，認為在世俗層面是成立的，這樣就沒有過失了。註釋中說： 如果從勝義諦的角度進行反駁，(佛吉祥智)如前所說，具有甚深之相，或者如所說『小』等等，即指禪修道，無漏小之又小，實有之法，具有一種法性。你的果報是無量無邊不可計數的功德，用言語表達所顯示的體性，僅僅通過用言語表達來顯示，在禪修道的種類上，小、中、大九品，以多（金）的體性，即多的自相，在勝義諦中是無法忍受的。 在抉擇分等意義相同，即在一個境上，將境與有境相結合，唯一的體性，不產生無量功德等三種果報，而是依賴於與此相反的事物，產生差別，即通過與此相反的方式，安立多種差別。如果從世俗諦的角度進行反駁，在世俗層面，宣說或開示無二（金）智慧的法性，即在開示此的經中，禪修道的果報是無量功德等，如所說和開示的那樣，這些都是以無緣大悲的自性，與法界的因相同，即與無量法性等相同（金），這樣開示的。 爲了什麼目的而開示呢？爲了讓孩童們能夠生起或產生禪修道的巨大果報，從而引導他們進入因地。（金）因此，由於產生眾多功德果報，禪修道不會過於成為九品中的多者。即使產生，也因為確定為九個數量。 第五，辯論，回答，回答包括辯論和駁斥。第一，以前的註釋是：禪修道，即使修習，也不會減少所斷之敵對，也不會增長對治，僅僅如此，因為已經完全習慣，即恭敬且不間斷地長期修習，即使已經完成修習，也不會使禪修變得特別殊勝，難道不是這樣嗎？因為一切法都是空性的體性，因為是自性，所以在愚笨的人面前會產生疑問。根本頌說：事物，即衡量和確定認知的（拉德基爾）禪修道，不應該減少所斷之過失，也不應該增長對治，因為不可言說。如果承認，那麼稱為禪修

【English Translation】 Therefore, it is asserted that there is no fault in considering it valid on the conventional level. The commentary states: If one refutes from the perspective of ultimate truth, (Buddha Shri) as previously stated, possessing the characteristic of profundity, or as stated 'small' etc., refers to the path of meditation, the smallest of the immaculate small, a truly existent entity, possessing one dharma. Your result is immeasurable, boundless, and countless merits, the nature of which is shown by expressing it in words, merely by showing it through expression in words, in the category of the path of meditation, the small, medium, and large nine qualities, with the nature of much (gold), that is, the self-nature of much, is unbearable in ultimate truth. In the concordant part of ascertainment, etc., the meaning is the same, that is, on one object, combining the object and the subject, the sole nature, does not produce the three results of immeasurable merit, etc., but relies on the opposite of this, producing differences, that is, through the opposite of this, establishing multiple differences. If one refutes from the perspective of conventional truth, on the conventional level, the nature of the Dharma of non-dual (gold) wisdom is taught or shown, that is, in the sutra that shows this, the result of the path of meditation is immeasurable merit, etc., as it is said and shown, these are all of the nature of impartial great compassion, the cause of the Dharmadhatu is the same, that is, it is shown to be similar to the countless nature of Dharma, etc. (gold). For what purpose is it shown? In order to greatly show the birth or arising of the great result of the path of meditation to childish beings, thereby leading them into the causal ground. (Gold) Therefore, since it produces many meritorious results, the path of meditation will not become too much of the nine qualities. Even if it arises, it is because the number is fixed at nine. Fifth, debate, answer, the answer includes debate and refutation. First, the previous commentary is: The path of meditation, even if practiced, will not diminish what is to be abandoned, nor will it increase the antidote, only in this way, because it is completely accustomed, that is, practicing respectfully and continuously for a long time, even if the practice has been completed, it will not make the meditation particularly superior, is it not so? Because all dharmas are of the nature of emptiness, because it is self-nature, doubts will arise in the minds of foolish people. The root text says: Things, that is, the (Radkir) path of meditation that measures and ascertains cognition, should not diminish the faults to be abandoned, nor should it increase the antidote, because it is unspeakable. If admitted, then called meditation

ི་ལམ་གྱིས་ནི་ཆོས་ཅན། རྟོག་པ་(ཨཱརྱ་)དགུ་བོ་ཅི་ཞིག་ཉམས་ཤིང་གཉེན་པོ་དགུ་པོ་ཅི་ཞིག་འཐོབ་སྟེ་མེད་པར་ཐལ་ ལོ། །རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ་ཞེས་པས་རྟགས་དང་། བརྗོད་དུ་ མེད་པའི་དོན་ལ་ནི་འཕེལ་བའམ་འགྲིབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཁྱབ་པ་ཞལ་གྱིས་བཞེས། བཅོམ་ ལྡན་འདས་དེས་ནི་སྤྱིན་ཕར་ཡང་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ནས། བཅོ་བརྒྱད་བར་ རོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཕྱིན་དྲུག་ནས། རྣམ་མཁྱེན་བར་མ་མཆིས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། ། འགྲེལ་པ་ནི། སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དངོས་པོ་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་པར་ན་སྒོམ་ལམ་དེ་ཉིད་དང་ གཞན་དང་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་ཐལ། བདེན་པའི་ངོ་ བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འབྲལ་བ་དང་གཉེན་པོ་སྐྱེ་ བར་མི་རུང་བར་ཐལ། བསྒོམ་པ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་ཁས་སོ། ། འདོད་ན། སྒོམ་ལམ་གྱིས་ཆོས་ཅན། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་དགུ་བོ་ཅི་ཞིག་བོར་གཉེན་པོ་ རྣམ་བྱང་དགུ་ནི་ཅི་ཞིག་ཐོབ་སྟེ་བོར་ཐོབ་མེད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེ་བས་ནའོ། །འདོད་ན། དགུའི་གཉེན་པོར་ཉེ་བར་དགོད་ཅིང་བསྒོམ་པར་མི་བྱ་བ་ཁོ་ནར་ཐལ། བོར་ཐོབ་ཅུང་ཟད་ 2-264 ཀྱང་མི་བྱེད་པ་ཉིད་པས་སོ། །ཞེ་ན། ལན་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དབུ་མ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ ལ་དེ་ལྟའི་སྐྱོན་དེས་གནོད་པ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་འདི་ལྟར་དོན་དམ་དུ་འདོད་ཅིང་ ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁྱབ་པ་མེད་པའི་ལན་ཐེབས་པས་སོ། །རྩ་བ་ནི། སྒོམ་ལམ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་བརྗོད་མེད་ཡིན་ཡང་སྤང་བྱ་ཉམས་ཤིང་གཉེན་པོ་ཐོབ་པའི་བྱ་བ་གཏན་མེད་ དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡིན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདོད་པའི་དོན་ཉམས་(རད་ཀིར་)ཐོབ་སོགས་བསྒྲུབ་ པར་བྱེད་པས་སོ། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་དོན་དམ་པར་བརྗོད་མེད་ཡིན་ཡང་གདུལ་བྱའི་དོན་ (སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མཐའ་དག་འཛིན་པ་དང་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ་ཞེས་རད་ཀིར། )སྒྲུབ་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུའོ། ། བྱང་ཆེན་པོ་ཤེར་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་བརྩོན་པའི་ཚེ་སྦྱིན་ཕར་ནི་མིང་ཙམ་མོ་ཞེས་སོགས་སྙམ་ ཞིང་། ནས། དགེ་རྩ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ། ཞེས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། (ཨཱརྱ། ) གཟུགས་ནས་མྱང་འདས་བར་(ཨཱརྱ་)གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་(ཨཱརྱ་)དེ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་ཡིན་ལ་སྒོམ་ལམ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་བྲལ་དེ་བཞིན་ ཉིད་དེའི་མཚན་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་དོན་དམ་པར་བོར་ཐོབ་མེད་པར་བཞེད་ དེ། གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་པོ། །ན

【現代漢語翻譯】 如果修道，那麼有法，九種分別念（藏文：རྟོག་པ་，梵文：ཨཱརྱ་）會失去什麼，又會獲得什麼九種對治法呢？不會失去也不會獲得，這是不合理的。 如果用『一切法皆不可言說』作為理由，並且承認『不可言說的意義上，沒有增減』這一週遍關係，那麼世尊您也會使佈施波羅蜜（藏文：སྤྱིན་ཕར་）沒有增減，乃至十八界（藏文：བཅོ་བརྒྱད་བར་）。 如果這樣，那麼從六度（藏文：ཕྱིན་དྲུག་）到一切種智（藏文：རྣམ་མཁྱེན་）之間都會不存在。 解釋：修道之事物，有法，真實而言，修道本身與非修道、既是修道又不是非修道，都不可言說，因為其本性是無自性的。 如果是這樣，那麼有法，依次來說，不容許與相違品分離，也不容許生起對治品，因為無法圓滿修習。 如果承認，那麼修道，有法，會失去九種相違品的本性，又會獲得什麼九種清凈之品呢？既不會失去也不會獲得，因為你這樣認為。 如果承認，那麼只會接近和修習九種對治品，而不會失去或獲得任何東西，因為根本不會有任何失去或獲得。 如果這樣問，回答是：中觀派（藏文：དབུ་མ་པ་），有法，你不會受到這種過失的影響，因為在勝義諦（藏文：དོན་དམ་དུ་）上承認，而在世俗諦（藏文：ཀུན་རྫོབ་ཏུ་）上不周遍，所以可以回答。 根本是：此修道，有法，雖然在勝義諦上不可言說，但不會完全沒有捨棄應捨棄之物和獲得對治品的行為，因為即使如此，在世俗諦上，也能實現捨棄（藏文：ཉམས་，梵文：རད་ཀིར་，梵文羅馬擬音：rad kir，漢語字面意思：衰減）和獲得等。 無上菩提（藏文：བྱང་ཆུབ་）雖然在勝義諦上不可言說，但爲了調伏眾生（藏文：གདུལ་བྱའི་དོན་），也能實現（持有所有佛法和利益眾生，藏文：སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མཐའ་དག་འཛིན་པ་དང་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ་ཞེས་རད་ཀིར།）。 當大菩薩（藏文：བྱང་ཆེན་པོ་）行持和精進般若（藏文：ཤེར་པ་）時，會想『佈施波羅蜜只是一個名稱』等等，然後將善根迴向圓滿菩提（藏文：དགེ་རྩ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ）。 什麼是菩提呢？（藏文：ཨཱརྱ།）從色蘊（藏文：གཟུགས་）到涅槃（藏文：མྱང་འདས་）之間的如是性（藏文：དེ་བཞིན་ཉིད་）是什麼，（藏文：ཨཱརྱ་）那就是無上菩提的特徵或自性，修道在勝義諦上也是遠離戲論的如是性，具有該特徵或自性，所以在勝義諦上沒有失去或獲得。 色蘊的如是性是什麼，那就是無上菩提。

【English Translation】 If one practices the path, then, as a phenomenon, what nine kinds of conceptual thoughts (Tibetan: རྟོག་པ་, Sanskrit: Ārya) will be lost, and what nine kinds of antidotes will be gained? It is unreasonable that they will neither be lost nor gained. If one uses 'all phenomena are inexpressible' as a reason, and acknowledges the pervasion that 'in the sense of inexpressibility, there is no increase or decrease,' then, O Bhagavan, you would also make the Perfection of Generosity (Tibetan: སྤྱིན་ཕར་) without increase or decrease, up to the eighteen elements (Tibetan: བཅོ་བརྒྱད་བར་). If so, then from the six perfections (Tibetan: ཕྱིན་དྲུག་) to omniscience (Tibetan: རྣམ་མཁྱེན་), there would be nothing in between. Explanation: The object of the path of meditation, as a phenomenon, truly speaking, the path of meditation itself, and non-path, both path and non-path, are all inexpressible, because its nature is without inherent existence. If so, then, as a phenomenon, it is not permissible to separate from the opposite side in sequence, nor is it permissible to generate the antidote, because it is impossible to perfect the practice. If acknowledged, then the path of meditation, as a phenomenon, will lose the nature of the nine aspects of the opposite side, and what nine kinds of pure qualities will be gained? Neither lost nor gained, because you think so. If acknowledged, then one will only approach and practice the nine antidotes, and will not lose or gain anything, because there will be no loss or gain at all. If asked like that, the answer is: Madhyamaka (Tibetan: དབུ་མ་པ་), as a phenomenon, you are not harmed by such a fault, because you acknowledge it in the ultimate truth (Tibetan: དོན་དམ་དུ་), but not pervasive in the conventional truth (Tibetan: ཀུན་རྫོབ་ཏུ་), so you can answer. The root is: This path of meditation, as a phenomenon, although inexpressible in the ultimate truth, will not completely lack the activity of abandoning what should be abandoned and gaining the antidote, because even so, in the conventional truth, it can accomplish abandonment (Tibetan: ཉམས་, Sanskrit: rad kir, Romanized Sanskrit: rad kir, literal meaning: decay) and gain, etc. Although unsurpassed Bodhi (Tibetan: བྱང་ཆུབ་) is inexpressible in the ultimate truth, it can also accomplish (holding all the Buddha's teachings and benefiting sentient beings, Tibetan: སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མཐའ་དག་འཛིན་པ་དང་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ་ཞེས་རད་ཀིར།) for the sake of taming sentient beings (Tibetan: གདུལ་བྱའི་དོན་). When the great Bodhisattva (Tibetan: བྱང་ཆེན་པོ་) practices and strives in Prajna (Tibetan: ཤེར་པ་), he will think 'the Perfection of Generosity is just a name,' etc., and then dedicate the roots of virtue to perfect Bodhi (Tibetan: དགེ་རྩ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ). What is Bodhi? (Tibetan: Ārya) What is the suchness (Tibetan: དེ་བཞིན་ཉིད་) from form (Tibetan: གཟུགས་) to Nirvana (Tibetan: མྱང་འདས་) (Tibetan: Ārya), (Tibetan: Ārya) that is the characteristic or nature of unsurpassed Bodhi, and the path of meditation is also the suchness that is free from elaboration in the ultimate truth, possessing that characteristic or nature, so there is no loss or gain in the ultimate truth. What is the suchness of form, that is unsurpassed Bodhi.

ས། མྱང་འདས་བར་ རོ། །དེ་ལྟར་ན་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད། སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ནི། ཇི་ལྟར་(དེ་བཞིན་ཉིད་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་ཆོས་བཤེས་སུ་བསྒྱུར་རོ། ། )ཏེ་དཔེར་ན། རང་གི་ངོ་ བོ་དག་པའི་མཐར་ཐུག་པས་དག་པ་ཁྱད་པར་དུ་བྱར་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ དམ་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་གཟུང་འཛིན་དང་མཚན་མའི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ བདག་ཉིད་རྟོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། སོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་བདག་པོའི་རྐྱེན་(སྨོས་པས་དབང་ཕྱུག་སོགས་ཀྱིས་མཐོ་རིས་ཐར་བ་སྟེར་བ་བཀག)ཙམ་གྱིས་གདུལ་བྱའི་ སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་རང་རང་གི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཆེ་ཆུང་གི་རྗེས་སུ་མཐུན་ 2-265 པར་ཆེ་བ་ལ་ལོངས་སྐུ་ཆུང་བ་ལ་སྤྲུལ་སྐུ་སོགས་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་མངོན་ པར་འདོད་པའི་དོན་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པའམ་ཆོས་སྐུ་སོགས་སྐུ་བཞིའི་བདག་པོ་ཙམ་གྱིས་ མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་མངོན་འདོད་ཀྱི་ དོན་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་སྒྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཉིད་མཐོང་ཟིན་བསྒོམས་པས་གློ་ བུར་གྱི་དྲི་མ་ཅི་རིགས་དང་བྲལ་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་སྒོམ་ལམ་ འདི་ཡང་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་བྲལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་བདེན་མེད་ ཡིན་པས་དོན་དམ་དུ་བོར་ཐོབ་མེད་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་སྤང་བྱ་ ཉམས་པ་དང་(རད་ཀིར་)གཉེན་པོའམ་བྱང་ཆུབ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མ་ཁྱབ་པར་ བསྟན་ནས་དོན་དམ་དུ་འདོད་པར་སྟོན་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ནི་སྤང་བྱ་ཉམས་པ་དང་གཉེན་ པོ་འཕེལ་བ་དགག་པའི་ཚུལ་དུ་བཞེད་པས་ན། དོན་དམ་པར་བོར་ཐོབ་མེད་པར་ཐལ་བ་ འདོད་དོ། །འོ་ན་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་ཉམས་འཕེལ་ མེད་པ་དེའི་ཚེ་ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་དེ་མེད་པས་བསྒོམ་བྱ་མིན་པའི་ ཉེས་པ་མེད་དོ། །དོན་དམ་པར་དང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཞེན་ནས་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ དེ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་སྦྱོར་བ་སྟེ་བསྒོམ་པ་ཡིན་པས་སོ། ། གསུམ་པ་ལ། རྩོད། ལན་ནོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཁྱོད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ ཀྱིས་འདོད་དོན་སྒྲུབ་པ་དེ་ལྟར་འདོད་པ་ཡིན་ན་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཡོད་ན་སེམས་ བསྐྱེད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ལ། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་། བྱང་ཆུབ་བསྐྱེད་ པའི་དོན་བྱེད་པར་མི་རུང་ངོ་། །གྲུབ་ཟིན་(གསེར་རད་ཀིར་)དཔེར་བྱ་ཡི་བྱང་ཆུབ་མ་གྲུབ་པས་ དཔེར་མི་རུང་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསུ་བར་བྱེད་དོ། །རྩ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་ བསྐྱེད་ནི

【現代漢語翻譯】 ས། མྱང་འདས་བར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད། སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ནི། 薩，直至涅槃。如此，不可言說之義無有增減。等等。解釋如下： ཇི་ལྟར་(དེ་བཞིན་ཉིད་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་ཆོས་བཤེས་སུ་བསྒྱུར་རོ། ། )ཏེ་དཔེར་ན། རང་གི་ངོ་བོ་དག་པའི་མཐར་ཐུག་པས་དག་པ་ཁྱད་པར་དུ་བྱར་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་གཟུང་འཛིན་དང་མཚན་མའི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྟོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། སོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་པོའི་རྐྱེན་(སྨོས་པས་དབང་ཕྱུག་སོགས་ཀྱིས་མཐོ་རིས་ཐར་བ་སྟེར་བ་བཀག)ཙམ་གྱིས་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་རང་རང་གི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཆེ་ཆུང་གི་རྗེས་སུ་མཐུན་ 如何（如實性究竟之相，譯為法友），譬如，自性清凈至極，無有更超勝之清凈的如實性之相或自性之菩提，證悟無有能取所取及名相戲論之智慧自性之法身，以及本體性之法身自性之佛陀之主，僅僅是因緣（言說即遮止自在等給予天界解脫），隨所化眾生各自福德與智慧聚之大小， པར་ཆེ་བ་ལ་ལོངས་སྐུ་ཆུང་བ་ལ་སྤྲུལ་སྐུ་སོགས་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པའམ་ཆོས་སྐུ་སོགས་སྐུ་བཞིའི་བདག་པོ་ཙམ་གྱིས་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་མངོན་འདོད་ཀྱི་དོན་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་སྒྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཉིད་མཐོང་ཟིན་བསྒོམས་པས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཅི་རིགས་དང་བྲལ་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་སྒོམ་ལམ་ 相應于大者為報身，小者為化身等，以顯現特殊意義之方式，成辦所欲之義，或僅僅是法身等四身之主，以顯現增上決定勝等特殊意義之方式，成辦顯現欲求之義，即增上決定勝。如是，已見法性，通過修習，以遠離各種各樣之客塵垢染之方式，現證法性之修道， འདི་ཡང་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་བྲལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་བདེན་མེད་ཡིན་པས་དོན་དམ་དུ་བོར་ཐོབ་མེད་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་སྤང་བྱ་ཉམས་པ་དང་(རད་ཀིར་)གཉེན་པོའམ་བྱང་ཆུབ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མ་ཁྱབ་པར་བསྟན་ནས་དོན་དམ་དུ་འདོད་པར་སྟོན་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ནི་སྤང་བྱ་ཉམས་པ་དང་གཉེན་པོ་འཕེལ་བ་དགག་པའི་ཚུལ་དུ་བཞེད་པས་ན། དོན་དམ་པར་བོར་ཐོབ་མེད་པར་ཐལ་བ་ 此亦于勝義中，乃是無戲論之如實性之相或自性，無有真實，故於勝義中無有捨得，然於世俗中，顯現所欲之義，能使所斷減少，並生起對治或菩提。（金）顯示於世俗中不遍，而於勝義中顯示為所欲，于勝義中，則以遮止所斷減少與對治增長之方式而安立，故於勝義中，許諾無有捨得之過失。 འདོད་དོ། །འོ་ན་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་ཉམས་འཕེལ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་དེ་མེད་པས་བསྒོམ་བྱ་མིན་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དོན་དམ་པར་དང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཞེན་ནས་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་དེ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་སྦྱོར་བ་སྟེ་བསྒོམ་པ་ཡིན་པས་སོ། ། 若爾，修習將變得無意義。若問，于勝義中無有減增之時，大乘修道，于勝義中無有彼，故無有非所修之過失。于勝義與世俗中，亦不執著，無有合一之瑜伽，彼即是合一，即是修習之故。 གསུམ་པ་ལ། རྩོད། ལན་ནོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཁྱོད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་འདོད་དོན་སྒྲུབ་པ་དེ་ལྟར་འདོད་པ་ཡིན་ན་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཡོད་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ལ། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་། བྱང་ཆུབ་བསྐྱེད་པའི་དོན་བྱེད་པར་མི་རུང་ངོ་། །གྲུབ་ཟིན་(གསེར་རད་ཀིར་)དཔེར་བྱ་ཡི་བྱང་ཆུབ་མ་གྲུབ་པས་ 第三，辯論，回答。第一，連線：汝於世俗中，以菩提成辦所欲之義，若如是承許，亦不應理，若有菩提，則須以發心成辦，然發心於世俗中，亦不能成辦生起菩提之義。已成辦（金）可作為比喻，然因菩提未成辦， དཔེར་མི་རུང་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསུ་བར་བྱེད་དོ། །རྩ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནི 故為遣除不可作為比喻之懷疑。根本為：菩提勝妙菩提心，

【English Translation】 Sa, up to Nirvana. Thus, there is no increase or decrease in the unspeakable meaning. Etc. The explanation is as follows: How (the characteristic of perfect Suchness, translated as Dharma Friend), for example, the ultimate purity of one's own nature, the characteristic or nature of Suchness that cannot be made particularly pure, the Bodhi of the nature of wisdom without grasping and appearances, realizing the Dharmakaya, and the cause of the Buddha's master of the nature of the essence of the Dharmakaya (speaking is to prevent the powerful from giving heaven liberation), according to the size of the accumulation of merit and wisdom of the beings to be tamed, Corresponding to the large is the Sambhogakaya, and the small is the Nirmanakaya, etc., in a way that shows special meanings, accomplishing the desired meaning, or just the master of the four bodies such as the Dharmakaya, in a way that shows special meanings such as higher certainty, accomplishing the meaning of manifesting desires, that is, higher certainty. Thus, having seen the Dharma nature, through practice, by separating from all kinds of adventitious defilements, the path of practice that directly realizes the Dharma nature, This is also in the ultimate sense, the characteristic or nature of non-proliferation Suchness, without reality, so there is no giving or taking in the ultimate sense, but in the conventional sense, it manifests the desired meaning, which can reduce what should be abandoned and generate the antidote or Bodhi. (Gold) It is shown that it is not universal in the conventional sense, but it is shown as desired in the ultimate sense. In the ultimate sense, it is established in a way that prevents the reduction of what should be abandoned and the increase of the antidote. Therefore, in the ultimate sense, it promises the fault of no giving or taking. If so, practice will become meaningless. If asked, when there is no increase or decrease in the ultimate sense, the Mahayana practice path, there is no it in the ultimate sense, so there is no fault of not being practiced. In the ultimate and conventional senses, there is no attachment, and there is no yoga of oneness, which is oneness, which is the reason for practice. Third, debate, answer. First, connection: You, in the conventional sense, accomplish the desired meaning with Bodhi. If you admit this, it is also unreasonable. If there is Bodhi, then you must accomplish it with the mind of enlightenment, but the mind of enlightenment in the conventional sense also cannot accomplish the meaning of generating Bodhi. It has been accomplished (gold) can be used as a metaphor, but because Bodhi has not been accomplished, Therefore, it is to dispel the suspicion that it cannot be used as a metaphor. The root is: Bodhi is the supreme mind of enlightenment,

་ཆོས་ཅན། བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྔ་མས་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་ 2-266 པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། ཕྱི་མས་ཀྱང་དེ་སྒྲུབ་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །རྟགས་ གྲུབ་སྟེ། སྔ་མ་རྐྱང་བས་སྒྲུབ་ན་ཕྱི་མ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་། ཕྱི་མ་རྐྱང་བས་སྒྲུབ་ནའང་ སྔ་མ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ལ། ཚོགས་པས་མིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཕྲད་པ་མེད་པས་སོ། །ཞེས་དག་ ལྡན་སོགས་སོ། །རད་ཀིར་ནི། སྒོམ་ལམ་གྱི་སེམས་ཞེས་ཏེ་གཞན་སྔར་ལྟར་རོ། །སེམས་དང་ པོ་བསྐྱེད་(པ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་སོ། ། )པས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱའམ། འོན་ཏེ་སླད་མ་བསྐྱེད་ པས་(ནི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་ནས་འཚང་རྒྱ་བྱེད་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། ། )རྒྱ། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའང་ སླད་མ་བསྐྱེད་པ་དང་མི་འགྲོགས། སླད་མ་བསྐྱེད་པའང་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་དང་མི་འགྲོགས་ ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་འགྲོགས་ན་ ཇི་ལྟར་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསགས་པར་འགྱུར། དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་བསགས་པར་ནི་བླ་ མེད་རྫོགས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་རྫོགས་འཚང་རྒྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་(གསེར་)བསྐྱེད་ན་སྔ་ཕྱི་རེ་རེས་སམ། མང་བོ་གཅིག་ཅར་འདུས་ པས་སམ། (གསེར། )མང་བོ་རིམ་གྱིས་བྱུང་བ་རྒྱུ་ཡིན། (བརྟག་པ་གསུམ་མོ་ཞེས་གསེར། ) དང་པོ་ལྟར་ ན། (གསེར། ) སེམས་བསྐྱེད་སྔ་ཕྱི་རེ་རེ་ཁོ་ནས་བྱང་ཆུབ་བསྐྱེད་པར་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྔ་ མ་སོ་སྐྱེའི་(འབུམ་ཊཱིཀ་)སེམས་བསྐྱེད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་མི་རྟོག་(གསེར་)ཡེ་ཤེས་སྒྲུབ་ པར་བྱེད་པའི་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཉེར་གཉིས་ཀྱི་ཕྱི་མ་(མདོ་དོན་དུ་བུད་) གཉིས་ལ་སྣང་བའི་དོན་མཐའ་དག་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱི་མར་གྱུར་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ ལ་སོགས་པས་བསྡུས་པ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་སོགས་སྔ་མ་ལ་སྣང་བའི་དོན་ཀུན་མི་སྣང་བས་ སོ། །སྔ་མ་སོ་སྐྱེའི་དང་ཕྱི་མ་རྡོར་ཏིང་ལ་འབུམ་ཊཱིཀ་བཤད་དོ། །(ས་བཅུ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ རྫོགས་པར་བྱས་ནས་འཚང་རྒྱ་ཞེས་མདོར་ཡོད་པས་མ་མཐའ་སེང་བཟང་ལྟར་ལེགས་སོ། ། ) བརྟག་པ་གཉིས་པ་ལྟར་ ན། འདོད་པའི་དོན་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་སྣང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ 2-267 གཅིག་ཅར་བྱུང་བའི་སྐད་ཅིག་མང་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱོད་སྐད་ ཅིག་མང་བོ་གཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུད་རེ་རེ་བའོ་ཞེས་རྒྱན་འགྲེལ་སོགས་ལས་འབྱུང་བས་སོ། །རྟོག་པ་ དུ་མ་གཅིག་ཅར་མི་སྲིད་ཅེས་(རྣམ་འགྲེལ་ལས་འབྱུང་ཞེས་ཀྱང་ངོ་། ། )པའི་

【現代漢語翻譯】 論式：有法，不應成為證得菩提之因，因為你（前念菩提心）不是證得菩提之理，后念亦不是證得菩提之理。立宗成立，若僅以前念證得，則后念成為無意義；若僅以後念證得，則前念亦成為無意義。若以集合證得，則不應理，因為它們不相遇。如《具足經》等所說。 惹欽（Radrir）說：『修道之心的意思』，其他如前所述。最初生起菩提心（是凡夫之法）能證得無上菩提嗎？或者後來生起的（是斷除障礙后證得菩提，如金剛般的等持）能證得菩提嗎？最初生起的菩提心與後來生起的菩提心不相伴隨，後來生起的菩提心也與最初生起的菩提心不相伴隨。世尊啊，如果心和心所法不相伴隨，如何能積累善根？不積累善根就不能現證圓滿菩提。 《釋論》中說：『以菩提心生起菩提（金），是以前後各自生起，還是眾多一時聚集生起？（金）眾多次第生起是因。（三種觀察方式，金）如第一種情況，（金）僅以前後各自的菩提心生起菩提是不合理的。前念凡夫（十萬註疏）的菩提心，對於佛陀的菩提，不能證得無分別（金）智慧，因為二十二種菩提心之後的兩種菩提心所顯現的一切義都不顯現。后念菩提心等所攝的四念住等，前念所顯現的一切義都不顯現。前念是凡夫的，后念是金剛等持，十萬註疏中這樣解釋。（十地和佛地圓滿后證得菩提，經中有此簡略說法，所以至少要像獅子賢那樣才好。）』 如第二種觀察方式，所欲之義，顯現為能證得菩提的菩提心，有法，你不應以眾多剎那一時生起而證得菩提，因為你眾多剎那一時生起是不可能的。立宗成立，因為《寶鬘論釋》等中說：『眾生各自是識的相續。』 多種分別念不可能一時存在（《釋量論》中也有此說）。

【English Translation】 Thesis: The subject, it should not be the cause of attaining enlightenment, because you (the previous thought of Bodhicitta) are not the reason for attaining enlightenment, and the subsequent thought is also not the reason for attaining it. The sign is established: if only the former attains it, the latter becomes meaningless; if only the latter attains it, the former becomes meaningless. If it is attained by a collection, it is not reasonable, because they do not meet. As said in the Sutra of Complete Perfection, etc. Radrir said: 'The meaning of the mind of the path of meditation', the rest is as before. Does the first arising of Bodhicitta (which is the Dharma of ordinary beings) attain unsurpassed enlightenment? Or does the later arising (which is the samadhi like a vajra that attains enlightenment after eliminating obscurations) attain it? The first arising of Bodhicitta does not accompany the later arising, and the later arising of Bodhicitta does not accompany the first arising. O Bhagavan, if the mind and mental factors do not accompany each other, how can one accumulate roots of virtue? Without accumulating roots of virtue, one cannot manifest perfect enlightenment. In the commentary, it says: 'If Bodhicitta generates enlightenment (gold), is it generated by each of the former and latter, or by many gathering at once? (Gold) Many arising in sequence is the cause. (Three types of examination, gold) As in the first case, (gold) it is not reasonable for only each of the former and latter Bodhicitta to generate enlightenment. The former ordinary (hundred thousand commentaries) Bodhicitta, for the Buddha's enlightenment, cannot attain non-conceptual (gold) wisdom, because all the meanings that appear in the latter two of the twenty-two Bodhicittas do not appear. The four mindfulnesses, etc., which are included in the latter Bodhicitta, do not appear in all the meanings that appear in the former. The former is ordinary, and the latter is Vajra Samadhi, which is explained in the hundred thousand commentaries. (Enlightenment is attained after completing the ten bhumis and the Buddha bhumi, which is briefly stated in the sutra, so it is best to be at least like Senge Sang.)' As in the second type of examination, the desired meaning, the Bodhicitta that appears to be able to attain enlightenment, the subject, you should not attain enlightenment with many moments arising at once, because it is impossible for you to arise at once in many moments. The sign is established, because it is said in the Ornament of Sutras, etc.: 'Each sentient being is a stream of consciousness.' Many thoughts cannot exist at once (as also stated in the Commentary on Valid Cognition).

དོན་དུ་གསེར་རོ། །སེམས་ རིགས་མཐུན་དུ་མ་གཅིག་ཅར་མེད་པ་ལ་དགོངས་ཞེས་(བུ་སྟོན་)གསུང་ངོ་། །ཤཱཀྱ་བློ་ནི། ལེན་ པའི་རྣམ་ཤེས་ལ་དགོངས་ཟེར་རོ། །གསུམ་པ་ལྟར་ན། བླ་མེད་ཅེས་ནས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་ རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་སེམས་བྱུང་བ་སྟེ་བསྐྱེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་རིམ་གྱི་འབྱུང་བའི་སྔ་ཕྱིར་ གྱུར་པ་མང་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་ བ་སྟེ་ཕྲད་ཅིང་ཚོགས་(བསགས་སུ་མི་རུང་བས་སོ་ཞེས་གནོད་འཇོམས་)པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡིན་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་སྐད་ཅིག་དེ་རྣམས་བྱུང་མ་ཐག་ཉིད་དུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྟེ་སྡོད་ པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རང་གི་ངང་གིས་(གནོད་འཇོམས་)འཇིག་པས་ནའོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་བས་ན་དོན་ ཁྱད་པར་ཅན་སྣང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པའི་དོན་བྱེད་དེ་ མི་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། རྩོད་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པས་དཔེའི་སྒོ་ནས་ ལན་སྟོན་ནོ། །རྩ་བ་ནི། སྐྱེས་བུ་མཁས་པ་རྣམས་དཔེས་དོན་དེ་ཤེས་པས་འདི་སྐད་འདྲི་སྟེ། མེ་ལྕེ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཁོ་ནས་(མདོ་བཞིན་)སྙིང་པོ་ཚིག་གམ། དེ་མིན་ནོ། །དེ་གཉིས་ལ་མ་བརྟེན་ པར་ཚིག་གམ། དེ་ཡང་མིན་ནོ། འོ་ན་དེ་ཚིག་གམ་ཚིག་གོ །(མདོ། ) དེ་ལྟར་ན་མར་མེའི་སྐད་ ཅིག་སྔ་ཕྱི་ལྟོས་མེད་དུ་སྙིང་པོ་རྫོགས་པར་མ་ཚིག་ཀྱང་ལྟོས་ནས། རྒྱུན་(རད་ཀིར་)གྱིས་ཚིག་ པ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་བསྐྱེད་རེ་རེ་ཁོ་ནས་མ་བསྐྱེད་ཡང་ལྟོས་ནས་རྒྱུན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །(ཆུ་ཡི་ཐུག་པས་བུམ་པ་དང་པོ་ཐ་མའི་བར། །རིམ་གྱིས་ཉུང་ངུ་ཉུང་ངུས་དེ་ཡོངས་འགེངས་བ་ལྟར། 2-268 ། ཞེས་དང་། ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་སོགས་ཀྱིས་དཔེས་ཀྱང་སྡུད་པར་བསྟན་ནོ། ། ) དེ་མི་འཐད་པ་མིན་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་ ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །(རད་ཀིར་ནི་སྒོམ་ལམ་སོགས་སྦྱར་རོ། ། ) དེས་ན་ས་བརྒྱད་པའི་ བྱང་པ་ཆོས་ཅན། རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་སྟེ། ཟབ་མོ་བརྒྱད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ པའི་དགོས་པ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་སྦྱར་ཏེ་རད་ཀིར་གྱིའོ། །སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པས་ཀྱང་ དེ་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཡང་། སེམས་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པས་ཀྱང་། དེ་ལ་མ་བརྟེན་(ཁ་ཐོན་)པར་ཡང་ བླ་མེད་རྫོགས་ཆུབ་ཏུ་མངོན་འཚང་རྒྱ་བ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་འཚང་མི་རྒྱ་བ་ཡང་མིན་ ནོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། དཔེ། དོན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། སྔ་ཕྱི་རེ་རེ་ཁོ་ ནས་(གསེར་)མི་བསྲེག ལྟོས་ནས་སྲེག་དེ་ཉིད་དཔེར་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་ རེ་རེ་ཁོ་ནས་མ་བསྐྱེད་པ་ཇི་ལྟར་ཏེ། དཔེར་ན། སྙིང་པོ་སྟེ་སྡོང་བུ་སྣུམ་ལྡན་དང་ཕྲད་པའི་ མར་མེའི་མེ་ལྕེ་ས

【現代漢語翻譯】 實際上，就像黃金一樣。（布敦）說，『不要認為所有相似的心識都是同時存在的。』釋迦友（Śākyabhadra）說，『這是指領受的識。』按照第三種觀點，從『無上』到『十八』之間，生起能夠證悟的心所，即生起之自性次第出現的前後，即使有許多這樣的心所，也不可能證得菩提，因為它們之間沒有關聯，即沒有相遇和聚集（不能積累，所以能摧毀）。這是因為，生起菩提心的一剎那，它們剛一出現就立即自行（能摧毀）消逝，沒有絲毫的停留。因此，如果通過顯現特殊意義的菩提心來成就菩提，那又如何能做到呢？ 關於第二點，連線：這個爭論是不正確的，所以通過比喻來給出答案。根本是：智者通過比喻來理解這個道理，所以這樣提問：火焰的每一剎那（如經中所說）都能燒燬本質嗎？不能。不依賴於這兩者能燒燬嗎？也不能。那麼，它是燒燬還是不燒燬呢？（經）這樣，即使燈火的前後剎那沒有依賴而不能完全燒燬本質，但依賴於它，持續地（rad-kir）燒燬。同樣，即使每一個菩提心不能生起，但依賴於它，持續地獲得菩提。（就像水滴最初和最後滴入瓶中，逐漸地一點一點地將它充滿一樣。）並且，也用種子和幼苗等比喻來總結說明。這並非不合理，因為這是甚深緣起的法性。（rad-kir是指禪定道等。）因此，八地菩薩，就法性而言，不會從圓滿菩提中退轉，因為這是現證甚深八地的必要條件。這樣連線，就是rad-kir。即使不依賴於最初生起的菩提心，也不依賴於之後生起的菩提心（口頭表達），也不能現證無上圓滿菩提，但也不是不能證得。等等。在註釋中，比喻：在兩種意義中，第一種：前後每一剎那都不能（燒燬黃金），依賴於它才能燒燬，這就是比喻的連線。第一種是：每一個菩提心都不能生起，這是為什麼呢？例如，本質，即與油性樹幹相接觸的燈火的火焰...

【English Translation】 In reality, it's like gold. (Buton) said, 'Do not think that all similar minds exist simultaneously.' Śākyabhadra said, 'It refers to the consciousness of receiving.' According to the third view, from 'unsurpassed' to 'eighteen,' the mental factors that arise and can realize enlightenment, that is, the nature of arising sequentially appearing before and after, even if there are many such mental factors, it is not possible to attain Bodhi, because there is no connection between them, that is, there is no meeting and gathering (cannot be accumulated, so it can be destroyed). This is because, the moment the Bodhicitta arises, as soon as they appear, they immediately self-destruct (can destroy), without the slightest stay. Therefore, if Bodhi is achieved through the Bodhicitta that manifests special meanings, how can it be done? Regarding the second point, connection: This argument is incorrect, so an answer is given through a metaphor. The root is: The wise understand this principle through metaphors, so they ask this question: Can each moment of the flame (as stated in the sutra) burn the essence? No. Can it burn without relying on these two? No. Then, does it burn or not burn? (Sutra) Thus, even if the previous and subsequent moments of the lamp fire cannot completely burn the essence without relying on it, it relies on it and burns continuously (rad-kir). Similarly, even if each Bodhicitta cannot arise, it relies on it and continuously attains Bodhi. (Just like the first and last drops of water dripping into the bottle, gradually filling it little by little.) And, it is also summarized and explained with metaphors such as seeds and seedlings. This is not unreasonable, because this is the Dharma nature of profound dependent origination. (rad-kir refers to meditation path, etc.) Therefore, the Bodhisattva of the eighth ground, in terms of Dharma nature, will not regress from perfect Bodhi, because this is a necessary condition for directly realizing the profound eight grounds. Connecting in this way is rad-kir. Even if it does not rely on the initially arising Bodhicitta, nor does it rely on the subsequently arising Bodhicitta (verbal expression), it cannot directly realize unsurpassed perfect Bodhi, but it is not that it cannot be attained. And so on. In the commentary, metaphor: In two meanings, the first: each moment before and after cannot (burn gold), relying on it can burn, this is the connection of the metaphor. The first is: each Bodhicitta cannot arise, why is this? For example, the essence, that is, the flame of the lamp fire that comes into contact with the oily trunk...

ྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཆོས་ཅན། མར་མེའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་སོགས་བྱུང་ བ་མེད་པར་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་སྡོང་བུ་རྫོགས་པར་སྲེག་པར་བྱེད་པ་དང་། འབྲས་བུའི་མཚན་ ཉིད་དེ་རྫོགས་པར་བསྲེག་པར་བྱ་བ་མེད་དེ། ཁྱོད་དང་སྡོང་བུ་སྣུམ་ལྡན་རང་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ གྱིས་ཁྱེད་གཉིས་ཕན་ཚུན་གྱི་སྒོ་ནས་ཏེ་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པའི་དབང་གིས་དུས་མཉམ་ཞིང་ མཚུངས་པའི་ཕྲད་པ་ཙམ་དུ། བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱོད་དེ་རྫོགས་པར་ཚིག་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ ཅན་དུ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་སྙིང་པོ་དང་ཕྲད་པའི་ནུས་པ་སྔར་བས་ཁྱད་ པར་ཅན་དུ་སྐྱེ་བའི་མར་མེའི་མེ་ལྕེ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ཆོས་ཅན། དེ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྲེག་བྱེད་བསྲེག་བྱ་མེད་དོ། །དེ་ལ་མ་ལྟོས་པར་ དོན་དམ་དུ་མ་ཟད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཁྱོད་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་མ་གྲུབ་ན། ཆོས་ ཅན། རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ། མར་མེའི་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་ལ་མ་ལྟོས་པའི་མར་མེའི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་ ཡིན་པས་སོ། །འདོད་ན། རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་སྟེ་སྐྱེ་བར་ཐལ། རྒྱུ་མེད་ཅིང་བྱུང་བས་སོ། །སོགས་ 2-269 པས་ལན་གཅིག་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བར་ཐལ། རྒྱུ་མེད་པས་སོ། །བསྡུ་ན་རེས་འགའ་བ་མིན་པར་ ཐལ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །(རྣམ་འགྲེལ་ངེས་སུ། རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་ འགྱུར། །ཞེས་སོགས་རྐང་བ་བཞི་གསེར་དུ་དྲངས་སོ། ། ) གཉིས་པ་ནི། རྒྱུན་ལ་ལྟོས་ནས་མར་མེ་དང་སྙིང་ པོ་རྫོགས་པར་སྲེག་བྱེད་དང་། བསྲེག་པར་བྱ་བའི་རྒྱུ་འབྲས་ཡོད་དོ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །དུས་གང་ གི་ཚེ་ཞེ་ན། དེ་གཉིས་ཕྲད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མར་མེའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་རྒྱུར་ཡོད་པ་ ལ་ལྟོས་ནས་དང་པོ་དེས་བྱས་པའི་སྙིང་པོ་ཚིག་པ་ལ་ནུས་མཐུ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མར་མེའི་མེ་ལྕེ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་གྱུར་པ་ ན་དེའི་ཚེའོ། །འོ་ན་མེ་ལྕེའི་སྐད་ཅིག་རྣམས་ཕྱིས་འབྱུང་གི་འཇིག་རྒྱུ་མེད་པར་འཇིག་པས་ དེ་འདྲའི་རྒྱུ་འབྲས་རིགས་པས་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེ་ན། དེ་རྣམས་རང་ལས་ཕྱིས་འབྱུང་གི་འཇིག་ རྒྱུ་མེད་པར་ཕྱི་མ་བྱུང་དུས་སྔ་མ་ཞིག་ཀྱང་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་མར་མེའི་མེ་ལྕེའི་རྒྱུན་འཇིག་ པ་སྟེ་འགག་པ་དང་འབྲས་བུ་སྙིང་པོ་རྫོགས་པར་ཚིག་པ་སྐྱེ་བ་དུས་མཉམ་དུ་མངོན་སུམ་ གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དམིགས་པས་སོ། །ཞེས་པ་མངོན་སུམ་གྱི་རིགས་པ་སྟེ་དེ་རྟགས་སུ་བཀོད་ པས་འཐད་པ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་འདྲའི་རྒྱུ་འབྲས་འདི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཉིད་ སྣང་ཚོད་པོ་འདི་བ་ཙམ་(ཞེས་པས་དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་སོགས་རྒྱུར་ཡོད་པ་འགོག་)གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ ཅིང་འབྲེལ་

【現代漢語翻譯】 第一個剎那具有法的性質，就像燈焰的第二個剎那，在沒有產生的情況下，它會完全燒燬作為原因的樹幹，但不會完全燒燬作為結果的性質。你和充滿油脂的樹幹，各自通過自己的因緣，通過你們彼此之間的關係，由於持續的進入，僅僅在同時且相似的相遇中，通過產生，你不會成為完全燃燒的特殊事物。同樣地，與精華相遇，產生比以前更特殊的能力的燈焰的第二個剎那，它不依賴於第一個剎那，沒有因果的燒燬者和被燒燬者。因為不依賴於它，不僅在勝義諦中，即使在世俗諦中你也不會產生。如果宗因不成立，那麼，具有法的性質，你將成為無因。因為是不依賴於前一個燈焰的后一個燈焰。如果承認，那麼將成為常有，即產生。因為是無因且產生的。等等 因此，一次也不會產生。因為是無因的。如果總結，那麼將變成不是偶爾的。因為會變成不是偶爾的。（在《釋量論》中：『無因不依賴他，故常有或無有。』等等四句被引用為黃金。）第二，依賴於連續，燈和精華完全是燒燬者和將被燒燬者的因果關係。當什麼時候呢？當這兩個相遇的特殊的燈焰的第一個剎那作為原因存在時，依賴於第一個剎那所做的精華燃燒，具有完全超越的能力的特殊的燈焰的第二個、第三個剎那等等產生時。那麼，燈焰的剎那們由於沒有後來的毀滅因素而毀滅，這樣的因果關係在理智上不成立嗎？它們沒有來自自身的後來的毀滅因素，當後來的產生時，先前的也按照順序毀滅，原因燈焰的連續毀滅，結果精華完全燃燒產生，同時通過現量的力量被觀察到。因此，現量的理智作為理由，成為成立所要證明的理智。這樣的因果關係僅僅是原因和條件，僅僅是顯現（通過這個來遮止自在常有等作為原因存在），是自性的緣起。

【English Translation】 The first moment has the nature of dharma, just like the second moment of a flame. Without arising, it completely burns the trunk as the cause, but it does not completely burn the nature as the result. You and the oily trunk, each through your own causes and conditions, through your relationship with each other, due to continuous entry, merely in simultaneous and similar encounters, through production, you do not become a special thing that is completely burned. Similarly, encountering the essence, the second moment of the flame that produces a more special ability than before, it does not depend on the first moment, there is no cause and effect of the burner and the burned. Because it does not depend on it, not only in the ultimate truth, but even in the conventional truth you will not arise. If the sign is not established, then, having the nature of dharma, you will become without a cause. Because it is the later flame that does not depend on the previous flame. If you admit it, then it will become permanent, that is, produced. Because it is without cause and produced. Etc. Therefore, it will not be produced even once. Because it is without cause. If summarized, then it will become not occasional. Because it will become not occasional. (In the Pramanavarttika: 'Without cause, it does not depend on others, therefore it is either permanent or non-existent.' etc. four lines are quoted as gold.) Second, depending on the continuity, the lamp and the essence are completely the cause and effect of the burner and the burned. When? When the special first moment of the flame that encounters these two exists as the cause, depending on the burning of the essence done by the first moment, the special second, third moment, etc. of the flame that has the ability to completely surpass arises. Then, since the moments of the flame are destroyed without later destructive factors, is such a cause and effect not established in reason? They do not have later destructive factors from themselves, when the later arises, the former also destroys in order, the continuous destruction of the cause flame, the result essence completely burns and arises, and is observed simultaneously through the power of direct perception. Therefore, the reason of direct perception, as a reason, becomes the reason for establishing what is to be proven. Such a cause and effect is merely the cause and condition, merely the appearance (through this to prevent the existence of independent permanent etc. as the cause), is the dependent origination of self-nature.

བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པོ། ཞེས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་(ཞང་ཡེར་བ་ དང་ཆུ་མིག་)པའོ། །ཡང་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་མ་བརྟགས་གཅིག་བུ་ཉམས་དགའ་བ་ཀུན་ རྫོབ་(གསེར་)ཉིད་དུ་མེ་ལྕེའི་རྒྱུར་དང་སྙིང་པོ་ཚིག་པ་འབྲས་བུར་འབྲེལ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱ་ བ་བྱེད་པའི་དང་། ལྟོས་(ཕྲད་ཅེས་གསེར་)པའི་རིགས་པས་ཀྱང་འགྲུབ་པོ། །མདོར་ན་མར་མེ་ ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ལྟོས་ནས། (འཕྲད་ཅེས་གསེར། ) སྙིང་པོ་རྫོགས་པར་བསྲེགས་ ཏེ། སྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན། དེ་རྫོགས་པར་ཚིག་ཅིང་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རེ་རེ་ཁོ་ནས་དེ་རྫོགས་ 2-270 པར་ཚིག་པ་མི་རུང་བ་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་(གསེར་དངོས་འདི་འཐད་པ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཆུ་མིག་པ། )དེའི་ཕྱིར་རོ་ ཞེས་སྦྱར་རོ། །(མེ་དྲོ་བ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་ལྟ་བུ་ལྟོས་པའི་རིགས་པ་རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ པ་ལྟ་བུ་བྱ་བ་བྱེད་པའི་རིགས་པ་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་ལ་སོགས་པ་འཐད་པ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་སྟེ་དགོངས་འགྲེལ་སོགས་སུ་ རྒྱས་པར་བཤད་དོ། ། ) གསུམ་པ་ནི་ལྟོས་མེད་དུ་མི་བསྲེག་ལྟོས་ནས་བསྲེག་པ་དེ་བས་ན་མེ་ལྕེའི་ སྐད་ཅིག་མ་དང་པོས་ཀྱང་མེ་ལྕེའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྙིང་པོ་མ་བསྲེགས་ ལ་མེ་ལྕེའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པས་ཀྱང་མེ་ལྕེའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྙིང་པོ་ རྫོགས་པར་མ་བསྲེགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མར་མེའི་དཔེའི་ཚུལ་མེ་ལྕེའི་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་ཕྱིར་ གྱུར་པ་གཉིས་ཡུལ་སྡོང་བུ་སྣུམ་ལྡན་གཅིག་རྫོགས་པར་ཚིག་པ་ལ་ནུས་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་སྟེ་ དེའི་རྒྱུར་ཤེས་(གསེར་)པར་བྱེད་པ་དེ་དཔེར་ལྷུར་ལེན་པ་སྟེ་དཔེ་གཙོ་བོར་(གསེར་)བྱས་པས་ སོ། །གཉིས་པ་ནི། མེ་ལྕེའི་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་རྐྱང་བ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ དངོས་པོ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་སོགས་ཚད་ཡོད་པ་ཉུང་ཟད་པ་ཞིག་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ སྟེ་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས། མེ་ལྕེའི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་ནུས་ལྡན་བཞིན་དུ་སེམས་ བསྐྱེད་སྔ་མ་དེ་ལ་སྣང་བའི་དོན་དམ་པས་དབེན་པའི་དེ་ལས་ལྷག་པར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ པའི་དོན་ཁམས་གསུམ་གྱི་དྲི་མ་ཀུན་གྱི་གཉེན་(གསེར་)པོའམ་རྣམ་མཁྱེན་(སློབ་དཔོན་)སོགས་ སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་སེམས་བསྐྱེད་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བས། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ ཆུབ་ཐོབ་པར་རིགས་སོ། ། དྲུག་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཆོས་ཅན། མར་མེའི་དཔེ་ བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་མར་མེའི་དཔེ་དོན་ དམ་པར་སྡོང་བུ་མ་བསྲེགས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྲེགས་པའི་དཔེས་ཁྱོད་ཀྱང་ཁོང་དུ་ཆུད་ པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ཁོ་ན

【現代漢語翻譯】 由自然規律成就。這指的是自然規律的範疇（如泉水）。此外，未經勝義諦（ultimate truth）的辨析，僅憑感官愉悅的世俗（如黃金），憑藉火舌作為燃料、精華燃燒為果的力量而起作用。並且，也由依賴（如黃金）的理證而成就。簡而言之，油燈，就其自性而言，依賴於前後的瞬間（如黃金），精華被完全燃燒。因為什麼樣的原因呢？因為它被完全燃燒，並且僅僅是前後的每一個瞬間才被完全燃燒是不允許的（證明黃金真實性的泉水理證）。因此，要這樣結合。（例如，火的熱量是自然規律的範疇，果依賴於因是依賴的範疇，因產生果是作用的範疇，論證和例子等是證明真實性的理證，這些在註釋等中有詳細說明。）第三，不依賴則不燃燒，依賴才燃燒，因此，即使是火舌的第一個瞬間，如果不依賴於火舌的第二個瞬間，精華也不會被燃燒；即使是火舌的第二個瞬間，如果不依賴於火舌的第一個瞬間，精華也不會被完全燃燒。這就是油燈的比喻，火舌的前後兩個瞬間，共同作用於完全燃燒油燈的燃料，要知道這是燃料（黃金）。這就是採用比喻的方式，即以比喻為主（黃金）。第二，就像單純的第一個火舌的瞬間一樣，爲了成就菩提，對境是憶念等有限的事物，顯現為少許的覺知，即前一個發心。依賴於前一個發心，就像有能力的后一個火舌的瞬間一樣，對於前一個發心，顯現為缺乏勝義諦的，比它更加殊勝的，能對治三界一切垢染的對治品（黃金）或遍智（導師）等，顯現為覺知，即后一個發心的生起。依賴於這兩者，才能證得菩提。 第六，總結：將甚深之自然規律的八個方面，就其自性而言，在展示油燈的比喻時進行展示是有原因的。正如前面所說的，油燈的比喻，即使在勝義諦上沒有燃燒燃料，但在世俗諦上燃燒的比喻，你也應該理解。

【English Translation】 It is accomplished by the nature of phenomena. This refers to the category of the nature of phenomena (such as springs). Furthermore, without being examined by the discriminating of ultimate truth, the single enjoyment of sensory pleasure, the conventional (like gold), acts by the power of the flame as fuel, and the essence burning as fruit. And, it is also accomplished by the reasoning of dependence (like gold). In short, the butter lamp, by its nature, depends on the previous and subsequent moments (like gold), the essence is completely burned. For what reason? Because it is completely burned, and it is not permissible for it to be completely burned only by each previous and subsequent moment (the spring reasoning that proves the reality of gold). Therefore, it should be combined in this way. (For example, the warmth of fire is the category of the nature of phenomena, the fruit depending on the cause is the category of dependence, the cause producing the fruit is the category of action, and reasoning such as arguments and examples is the reasoning that proves validity, which are explained in detail in commentaries, etc.) Third, it does not burn without dependence, it burns with dependence, therefore, even the first moment of the flame, if it does not depend on the second moment of the flame, the essence will not be burned; even the second moment of the flame, if it does not depend on the first moment of the flame, the essence will not be completely burned. This is the metaphor of the butter lamp, the two moments of the flame, which are previous and subsequent, closely apply the ability to completely burn the fuel of the lamp, and know that this is the fuel (gold). This is the way of taking the metaphor, that is, making the metaphor the main thing (gold). Second, just like the single previous moment of the flame, in order to accomplish enlightenment, the object is the mindfulness and so on, which are limited things, appearing as a small amount of awareness, that is, the previous generation of Bodhicitta. Relying on the previous generation of Bodhicitta, just like the capable subsequent moment of the flame, for the previous generation of Bodhicitta, appearing as lacking ultimate truth, more excellent than it, the antidote to all the defilements of the three realms (gold) or omniscient (teacher) and so on, appearing as awareness, that is, the arising of the subsequent generation of Bodhicitta. Relying on both of these, it is reasonable to attain enlightenment. Sixth, in conclusion: There is a reason to show the eight aspects of the profound nature of phenomena, by their nature, when showing the metaphor of the butter lamp. As mentioned earlier, the metaphor of the butter lamp, even though it does not burn the fuel in the ultimate truth, but the metaphor of burning in the conventional truth, you should understand.

འི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེའི་སྐབས་སུ་བསྟན་པས་སོ། །ཀྱང་ནི་དོན་སྔ་མར་ 2-271 མ་ཟད་དོ། །ཆོས་ཅན། སྒོམ་ལམ་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། སྒོམ་ པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་བྱང་འཕགས་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་དམ་ རྟགས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དུ་དེར་བསྟན་པས་སོ། །དེའི་སྦྱོར་བ་སྔར་སོང་ངོ་། །འོ་ན་ཟབ་མོ་རྣམ་ པ་བརྒྱད་ཡུལ་གང་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། །རྩ་འགྲེལ་ནི། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་སྔ་ཕྱི་སོ་ སོ་ཁོ་ན་དག་གིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ་རྒྱུ་མེད་དུ་རྫོགས་ བྱང་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ལ་འོན་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་གྱི་དོན་བསྒོམ་པས་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་ པར་བྱ་བའི་དོན་ཉན་རང་བྱང་ཆུབ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་རྫོགས་བྱང་བསྐྱེད་དོའམ་ སྐྱེའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་ཅན། (གཉིས་སུ་མེད་ཀྱང་འཁོར་བའི་ཐོག་མ་ནས་རྟེན་འབྲེལ་ཡོད་པས་) སྐྱེ་བ་(ཟབ་པོ་ རད་ཀིར། )ལ་ཡོད་པའི་ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ། མཐར་འཛིན་ཅན་གྱི་ངོར་སྐྱེ་བར་འགལ་བ་འདྲ་ལ་མི་ འགལ་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཡིན་པས་སོ། །དང་ཐམས་ཅད་ཟླས་དབྱེའོ། །(སེམས་བསྐྱེད་ སྔ་ཕྱི་རེ་རེ་ཁོ་ནས་མིན་ཀྱང་མ་བརྟེན་པར་ཡང་མིན་ཀྱང་འཚང་རྒྱ་བ་དེ་ནི། )རྟེན་འབྲེལ་ཟབ་པོ། །ཞེས་སོགས་སོ། ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ནས་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་ མེད་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་འགག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་ཅན། (མ་སྐྱེས་ཀྱང་འགོག་པ་ཡོད་པས་)འགག་པ་ (ཟབ་པོ་རད་ཀིར་རོ། ། )ལ་ཡོད་པའི་ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་འདོན་པ་བསྒྱུར་རོ། །འགག་པའི་ཆོས་ ཅན་ལགས་སོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་བཞིན་ ཉིད་གོམས་པར་བྱེད་ཀྱང་ཐབས་མཁས་ཀྱིས་གཞན་དོན་དོར་བའི་ཡང་དག་མཐའ་འམ། ཡོངས་གཅོད་དུ་རྫས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཅིར་ཡང་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའམ་བྱར་མེད་པའི་ཡང་དག་ མཐའ་ཆོས་ཅན། (ཨཱརྱ། ) དེ་བཞིན་ཉིད་(ཟབ་སྟེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཡང་དེ་བསྒོམས་པས་སོ་ཞེས་རད་ཀིར་རོ། ། ) ལ་ཡོད་པའི་ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་སོགས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་བམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཟབ་པོ། །(དྲི་བཅས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་གཟུགས་སོགས་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པས་ཟབ་ཅེས་ཞི་འབྱུང་ངོ་། ། )ཞེས་སོགས་སོ། 2-272 ། ཡང་ཉན་རང་གིས་དངོས་པོའི་དོན་(འགྲེལ་ཆེན་)རྟོགས་ཀྱང་དོན་དམ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཟུགས་ སོགས་མཐོང་ཡང་དེ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱ་མི་ནུས་པས་(འགྲེལ་ཆེན་) དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་པོ་ཞེས་སོ། །(བུ་སྟོན། ) ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་བྲལ་དེ་བཞིན་ གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་དོན་དམ་པར་ཤེས་བྱ་མིན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ པ་རྣམ་པ་དུ

【現代漢語翻譯】 因為這個原因，所以在那個時候宣說了。『也』字不是隻用在前面的意義上。有法，在宣說修道的時候宣說是有必要的，因為在那裡宣說了安住于修道之道的菩薩聖者們不從圓滿菩提退轉的特徵或標誌。它的結合方式如前所述。那麼，甚深八法存在於什麼地方呢？根本釋中說：『僅僅依靠大乘發心前後各自，也不能生起菩提心，也不是無自性，即無因而生起圓滿菩提，然而通過修習大乘發心的意義，能夠證悟和獲得勝過聲聞緣覺菩提的圓滿菩提。』這個有法，（雖然二元對立不存在，但從輪迴的最初就有緣起關係，所以）存在於生（甚深，梵文：gambhirah，羅馬擬音：gambhirah，漢語字面意思：甚深）中的甚深，因為對於執著常有的人來說，生似乎是矛盾的，但實際上是不矛盾的緣起。『和』字將所有內容區分開來。（僅僅依靠前後各自的發心是不夠的，但也不是不依賴，而是證得菩提，那就是）緣起甚深。等等。一切事物從其自因產生，就勝義諦而言，自性是無自性的，但在世俗諦中也會滅盡，這個有法，（雖然沒有生起，但有滅盡，所以）存在於滅（甚深，梵文：gambhirah，羅馬擬音：gambhirah，漢語字面意思：甚深）中的甚深，因為要轉變論證方式。滅盡之法是這樣的。等等。智慧在所有情況下都習慣於如是性，但以方便善巧放棄利他，或者完全斷除，不顯現任何實有之物，或者無法作為的如是性有法，（聖者）如是性（甚深，因為是它的自性，但通過修習它而獲得，所以甚深）。等等，如是性甚深嗎？世尊甚深。（在有垢染的情況下，從色等來說，無法說成是它本身或與它不同，所以甚深）。等等。 此外，聲聞緣覺雖然證悟了事物的意義（大疏），但勝義智慧雖然見到了色等，卻無法顯現與它無別的如是性（大疏），所以如是性是甚深的。（布頓）一切法在勝義諦中是離戲論的，具有如是的自性，所以在勝義諦中不是所知，但在世俗諦中，佈施等是多種多樣的。

【English Translation】 For this reason, it was taught at that time. The word 'also' is not only used in the previous meaning. Dharma, it is necessary to teach when explaining the path of meditation, because it is taught there for the purpose of expressing the characteristics or signs of Bodhisattva Aryas who dwell on the path of meditation and do not regress from complete enlightenment. Its combination is as previously stated. So, where do the eight profound aspects exist? The root commentary says: 'Merely relying on the generation of Bodhicitta in the Great Vehicle, neither before nor after, one cannot generate Bodhicitta, nor does complete enlightenment arise without inherent existence, that is, without cause. However, by meditating on the meaning of generating Bodhicitta in the Great Vehicle, one can realize and attain complete enlightenment that surpasses the enlightenment of Hearers and Solitary Realizers.' This Dharma, (although duality does not exist, there has been interdependent origination from the beginning of samsara) is the profundity that exists in birth (profound, Sanskrit: gambhirah, Roman transliteration: gambhirah, literal Chinese meaning: profound), because for those who cling to permanence, birth seems contradictory, but in reality, it is non-contradictory interdependent origination. The word 'and' distinguishes all contents. (Merely relying on the generation of Bodhicitta before and after is not enough, but it is not without reliance either, but rather attains enlightenment, that is) profound interdependent origination. Etc. All things arise from their own causes, and in terms of ultimate truth, their nature is without inherent existence, but in terms of conventional truth, they also cease. This Dharma, (although there is no arising, there is cessation) is the profundity that exists in cessation (profound, Sanskrit: gambhirah, Roman transliteration: gambhirah, literal Chinese meaning: profound), because the argument needs to be transformed. The Dharma of cessation is like this. Etc. Wisdom is accustomed to Suchness in all circumstances, but with skillful means, abandoning the benefit of others, or completely cutting off, not manifesting any real object, or the Suchness that cannot be acted upon, (Arya) Suchness (profound, because it is its nature, but it is attained through meditating on it, so profound). Etc., is Suchness profound? The Bhagavan is profound. (In the state of defilement, from form etc., it cannot be said to be itself or different from it, so it is profound). Etc. Furthermore, although Hearers and Solitary Realizers realize the meaning of things (Great Commentary), and although ultimate wisdom sees forms etc., it cannot manifest Suchness that is inseparable from it (Great Commentary), so Suchness is profound. (Buton) All Dharmas are free from elaboration in ultimate truth, and have the nature of Suchness, so they are not knowable in ultimate truth, but in conventional truth, generosity etc. are diverse.

་མ་ཤེས་ནས་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་ཅན། ཤེས་བྱ་ལ་ཡོད་པའི་ཟབ་ པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སོགས་སོ། །ཡང་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡང་མིན་པའི་ སེམས་ཙམ་པོ་འདི་ཤེས་བྱས་ཟབ་པོ། །ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་ནོ། །(ཡང་ཟབ་སྟེ་ཤེས་པ་མེད་ཀྱང་དེ་རྣམ་ པར་གནས་པས་སོ། །རད་ཀིར། དེ་བཞིན་ཉིད་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པས་ཤེས་བྱ་ཡིན་པ་དང་ཡེ་ཤེས་དེ་ལས་གཅིག་ དང་ཐ་དད་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ཤེས་བྱ་མིན་པ་འགལ་བ་ལྟར་སྣང་། ཞེས་གཉལ་བའོ། ། ) སེམས་དེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ ཡིན་ནམ། མ་ལགས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་སེམས་དེ་གུད་ན་ཡོད་དམ། མ་ལགས། ཞེས་ སོགས་སོ། །གཟུགས་སོགས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་བྲལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའམ་ རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་དོན་དམ་པར་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་(གསེར་)མཐོང་བ་ མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བའམ་དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་(འགྲེལ་ཆེན་)མ་མཐོང་ཡང་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་མཐོང་མེད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས། (འགྲེལ་ཆེན། ) མཐོང་བ་ཆོས་ཅན། ཤེས་པ་(ཡང་ཟབ་སྟེ་ཤེས་བྱ་ མེད་ཀྱང་ཤེས་པ་ཡོད་པས་སོ། །རད་ཀིར། )ལ་ཡོད་པའི་ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་ངམ། མ་ལགས་སོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ པ་(གསེར་)ཉིད་ཀྱིས་སྤྱད་བྱ་མེད་པས་དོན་དམ་པར་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྱོད་པ་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་སྤྱད་པ་(ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་མདོར། )སྤྱོད་པ་ཆོས་ཅན། སྤྱོད་པ་ལ་ཡོད་པའི་(ཡང་ཟབ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ ཅད་ལ་བྱ་བ་མེད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱད་པ་སྦྱོད་པས་སོ། །རད་ཀིར། ) ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སོགས་རད་ཀིར་ཏེ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ནི་ཅི་ལ་ཡང་མི་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །མཚན་མ་ཡོད་མེད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ 2-273 (ཨཱརྱ་)གཉིས་སུ་མེད་པའམ་(གསེར་)གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བྱས་ནས་ བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུཔ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། (ཡང་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་པར་བྱས་ ནས་ལམ་སྒྲུབ་པ་ཞེས་སྦྱར་རོ། ། ) གཉིས་མེད་ལ་ཡོད་པའི་ཟབ་པ་སྟེ། (ཡང་ཟབ་སྟེ་གཉིས་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་ཀྱང་ གཉིས་སུ་མེད་པའི་སེམས་སུ་གསལ་བར་ངེས་པས་སོ་རད་ཀིར། ) གང་ལ་གཉིས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་རྒྱུ་བ་མ་མཆིས་ པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །སྟོབས་བཅུ་སོགས་(མི་འཇིགས་བཞི། སོ་སོ་ རིགས་བཞི། བྱམས་ཆེན། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད། )མ་རྫོགས་པར་(གནོད་སོགས་ཀུན་)བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་མི་ རྒྱ་བར་ཆོས་ཐམས་ཅད་(དག་ལྡན་)སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ལ་གནས་ནས་(མདོ་)སྒོ་གསུམ་གྱི་ཏིང་ ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་ཏེ་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་(མདོ་)མཛད་པ་ཆོས་ཅན། (ཀུན་དག་ལྡན་ཏེ་ཨཱརྱ་སོགས་ ཡང་ངོ་། ། ) ཐབས་མཁས་པ་(

【現代漢語翻譯】 『不知而修持』之法，是于所知中存在的深奧之處等等。或者，此非一非異的唯心者，是所知中的深奧之處。《釋論》中說。（甚深，即使沒有知識，它也存在。拉德吉爾。如實是不可思議智慧的境地，因此是所知，而智慧與它既非一亦非異，看似矛盾。嘉瓦。）心是如實嗎？不是。心與如實是分離的嗎？不是。等等。 一切色等，在勝義諦中是離戲的，具有如實之體性或自性，因此在勝義諦中，眼等識（黃金）無法見到，見到的是法性，或者在勝義諦中，即使沒有見到如實（《釋論》），但在世俗諦中，以未見之方式（《釋論》）見到之法，是于知識（甚深，即使沒有所知，也有知識。拉德吉爾。）中存在的深奧之處等等。如實能見到如實嗎？不能。等等。 具有法性之自性（黃金），因其本身無可修持，故在勝義諦中，對一切皆無修持，而菩提之修持（于《般若經》中修持。），修持之法，是于修持中存在的（甚深，即使對一切法皆無作為，卻修持菩提之修持。拉德吉爾。）深奧之處，如拉德吉爾所說。如是修持，即是對任何事物皆不修持。等等。 將有相無相之概念（聖者），二取不執（黃金），轉為無二取，即成一切事業之成就者。（或者，將一切法在勝義諦中證悟為無二，然後修持道。），無二取中存在的深奧之處在於：（甚深，雖是二取之增益，卻清晰地顯現在無二取之心識中。拉德吉爾。）於何處無二取之周遍遊行，即是對勝義諦之修持。等等。 十力等（四無畏，四無礙解，大慈，大悲十八不共法），未圓滿前（一切損害），不住于證悟菩提，而於證悟一切法（清凈具足）之空性中安住，入于（經）三門之等持，成熟有情（經）之事業，是（一切清凈具足，聖者等亦然。）善巧方便。

【English Translation】 'The practice of pursuing without knowing' is the profoundness that exists in what is knowable, and so on. Or, this Mind-Only, which is neither one nor different from Suchness, is profound in what is knowable. As stated in the Great Commentary. (Very profound, because even without knowledge, it exists. Radkir. Suchness is the realm of non-conceptual wisdom, therefore it is knowable, and the wisdom is neither one nor different from it, which seems contradictory. Gnyalwa.) Is the mind Suchness? No. Is the mind separate from Suchness? No. And so on. All forms, etc., are free from elaboration in the ultimate sense, having the nature or essence of Suchness. Therefore, in the ultimate sense, the consciousness of the eye, etc. (gold) does not see, but sees the Dharma-nature, or in the ultimate sense, even if Suchness (Great Commentary) is not seen, in the conventional sense, it is seen in a way that it is not seen (Great Commentary). The act of seeing is the profoundness that exists in knowledge (very profound, because even without what is knowable, there is knowledge. Radkir.). Does Suchness see Suchness? No. And so on. Having the nature of Dharma-nature (gold) itself, because there is nothing to be practiced, in the ultimate sense, there is no practice for everything, but the practice of enlightenment (practice in the Perfection of Wisdom Sutra), the act of practicing is the (very profound, because even though there is no action for all Dharmas, the practice of enlightenment is practiced. Radkir.) profoundness that exists in practice, as Radkir said. Thus, practice is not practicing anything at all. And so on. The concept of existence and non-existence (Arya), without duality (gold), transforming the grasping of subject and object into non-duality, is called the accomplisher of all actions. (Or, having realized all Dharmas as non-dual in the ultimate sense, then practice the path.) The profoundness that exists in non-duality is: (very profound, because although it is an imputation of duality, it is clearly ascertained in the mind of non-duality. Radkir.) Where there is no pervasive wandering of duality, that is the practice of the ultimate truth. And so on. Before the ten powers, etc. (four fearlessnesses, four analytical knowledges, great love, great compassion, eighteen unshared qualities) are perfected (all harms), without dwelling in the realization of emptiness of all Dharmas (pure and complete) to attain enlightenment, entering into the samadhi of the three doors (Sutra), the act of maturing sentient beings (Sutra) is skillful means (all pure and complete, also Arya, etc.).

ཡང་ཟབ་སྟེ། འགྲོ་བ་རྣམས་མ་གྲུབ་ཀྱང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་དོན་ བྱེད་པས་ཏེ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་འགལ་ཏེ། དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་བདེན་པ་ལ་མཉམ་པར་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ ན་ཞེས་བརྗོད་དེ་རད་ཀིར། )ལ་ཡོད་པའི་ཟབ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སོགས་སམ། སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་ པའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་ལ་དེའི་འབྲས་བུ། རང་ཉིད་ཞི་བདེའི་དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ ཉིད་མི་ཐོབ་པས་མི་འཇིགས་ཤིང་སེམས་མ་ཞུམ་པ་ཆོས་ཅན་ཏེ་གསེར་རོ། །སྟོབས་བཅུ་ ནས་བཅོ་བརྒྱད་བར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མ་བགྱིས་པར་བླ་མེད་ཡང་དག་རྫོགས་ཆུབ་ཏུ་ མངོན་འཚང་མི་རྒྱ་སྟེ། ཞེས་སོགས་ནས། ཐབས་མཁས་པ་དེས་ཆོས་གང་ཡང་དངོས་པོ་ཡང་ མི་བགྱིད་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་ཡང་མི་བགྱིད་དེ། ཞེས་སོགས་སོ། །འདི་དག་ནི་ཟབ་པ་ཉིད་ བརྒྱད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དག་སའི་བྱང་པ་ཆོས་ཅན། (གསེར། ) ཟབ་མོ་བརྒྱད་རྟོགས་པ་འཐད་ པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མཐར་འཛིན་ཅན་གྱིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བདེན་གཉིས་རྣམ་འབྱེད་ ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་བ་ཟབ་མོ་ཐོབ་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱེ་བ་སོགས་ཕན་ཚུན་འགལ་བར་སྣང་བའི་ དོན་བདེན་གཉིས་ལ་ལྟོས་ནས་མི་འགལ་བར་སྒྲུབ་པ་མ་རྟོགས་པའི་དག་ས་པ་ཡིན་པས་སོ། 2-274 ། རྟོགས་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ལུས་ངག་གི་ཐ་སྙད་ཅི་རིགས་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞན་དོན་གྱི་རྟགས་ སུ་འགྱུར་རོ། །ས་ཐོབ་ནས་དབང་བོ་རྣོ་རྟུལ་མེད་ཅིང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་ཀ་ཤིས་བཤད་ཅིང་དོན་ ལ་གནས་ཞེས། བཅོམ་རལ་ལོ། ། གསུམ་པ་ནི། སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཞར་བྱུང་དང་ བཅས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ༈ ཆོས་སྐུའི་རྒྱུ་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད། དགུ་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། སློབ་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ཆོས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་རྟགས་ཐོབ་པའི་ སྒོམ་ལམ་པ་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་འབད་པ་བྱེད་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེ་སངས་རྒྱས་ ཉིད་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་དེ་སྟོན་ནོ། །རྩ་བ་ལ། དོན་དངོས། ཀླན་ཀ་ སྤང་ངོ་། །དང་བོ་ནི། རྒྱུན་མཐའི་སྦྱོར་བ་ཆོས་ཅན། སྲིད་(པ་ནི་ཉོན་མོངས་དང་བཅས་པའི་ཁམས་གསུམ་ པའི་སེམས་སུ་སྣང་བའོ། །ཞི་བ་ནི་ཆོས་ལོངས་སྤྲུལ་བའི་སྐུ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་སེམས་སུ་སྣང་བའོ། །ཞེས་ རད་ཀིར་རོ། །དཔུང་བཟང་གི་རྒྱུད་ལས། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་ཉོན་མོངས་ཚོགས་ལྡན་པའི། །སེམས་ནི་འཁོར་བ་ཡིན་ པ་ཀུན་ཏུ་བརྗོད། །དག་པའི་སེམས་ནི་ཤེལ་དང་ཟླ་འདྲ་བ། །སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོའི་མཐར་ནི་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས། །ཞེས་སོ། །མུ་ སྟེགས་སོགས་འདོད་ལུགས་མང་ངོ་། ། )ཞི་ལ་བླང་དོར་ཐ་དད་པར་མི་རྟོག་སྟེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆ

【現代漢語翻譯】 甚深之處在於，即使眾生尚未成就，利益一切眾生的事業亦不間斷。這一切並不矛盾，因為它們平等地依賴於勝義諦和世俗諦。正如（在梵文 Rad-kir 中）所說，這是甚深之處。圓滿慈悲等一切功德之聚是其果。因為自己沒有獲得寂靜之義的佛陀之果位，所以無所畏懼，內心不退縮，此為具有法相者，如黃金一般。若未圓滿十力乃至十八不共佛法，則無法現證無上正等覺。如是等等。善巧方便者，對於任何事物，既不執著為實有，也不執著為非實有。如是等等。這些是八種甚深之處。因此，清凈地的瑜伽士，如黃金一般，通達八種甚深之處是合理的。因為執持邊見者，無法理解不可思議的二諦差別，通過獲得甚深解脫，對於生死等看似矛盾的事物，依賴於二諦而證明其不矛盾，此為未能證悟的清凈地者。 對於證悟不迷惑的身語表達，無論何種方式，都將成為利益他人的標誌。證悟之後，根器不再有銳利或遲鈍之分，並且不會退轉，正如 Kashyapa 所說，並且安住于實義。頂禮 Bhagavan Ratna。 第三部分：關於不退轉的學道者之集合，連同各自的特徵和伴隨現象，已經闡述完畢。 第九品： 連線語：作為學道者之集合，獲得不退轉之標誌的修行道者，必須修習輪迴與涅槃平等性的結合，因為他們努力獲得佛陀之果位。這是普遍適用的，因為這是獲得佛陀之果位的原因。因此，它闡述了這一點。根本頌：真實意義，駁斥爭論。 第一點：相續邊際的結合，不分別輪迴（指與煩惱相關的三界之心識顯現）與寂滅（指法身、報身、化身三身之相，與無煩惱的心識顯現）。正如（在梵文 Rad-kir 中）所說：『煩惱等眾多的心識被稱為輪迴。清凈的心識如水晶和月亮，被宣揚為輪迴大海的盡頭。』外道等有許多不同的觀點。

【English Translation】 The profound aspect is that even though beings have not yet been accomplished, the work of benefiting all beings continues uninterrupted. All of these are not contradictory, because they equally rely on the ultimate truth and the conventional truth. As it is said (in Sanskrit Rad-kir), this is the profound aspect. The perfection of all collections of compassion and so forth is its result. Because one has not attained the Buddhahood of peaceful meaning, one is fearless and the mind does not shrink, this is the nature of the Dharma, like gold. If one has not fully accomplished the ten powers up to the eighteen unshared qualities of a Buddha, one cannot manifest perfect enlightenment. And so on. The skillful means do not regard anything as truly existent, nor do they regard anything as non-existent. And so on. These are the eight profound aspects. Therefore, it is reasonable for the yogi of the pure land, like gold, to realize the eight profound aspects. Because those who hold to extreme views cannot comprehend the inconceivable difference between the two truths, and through obtaining profound liberation, they do not understand how to prove that things that appear contradictory, such as birth and death, are not contradictory by relying on the two truths, this is the one of the pure land who has not realized it. Whatever expressions of body and speech that are not mistaken about realization will become signs of benefiting others. After realization, there is no difference between sharp and dull faculties, and there is no turning back, as Kashyapa said, and one abides in the true meaning. Homage to Bhagavan Ratna. The third part: The collection of learners who do not turn back, along with their respective characteristics and accompanying phenomena, has been explained. Ninth Chapter: Connecting statement: As a collection of learners, the practitioner on the path of cultivation who has obtained the sign of non-retrogression must meditate on the union of samsara and nirvana as equality, because they strive to attain Buddhahood. This is universally applicable, because it is the reason for attaining Buddhahood. Therefore, it explains this. Root text: Actual meaning, refuting arguments. The first point: The union of the continuous edge does not distinguish between samsara (which refers to the mind's appearance in the three realms with afflictions) and nirvana (which refers to the appearance of the three kayas—Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya—in the mind without afflictions). As it is said (in Sanskrit Rad-kir): 'The mind with a collection of afflictions such as desire is said to be samsara. The pure mind is like crystal and the moon, and is proclaimed to be the end of the ocean of samsara.' There are many different views of non-Buddhists and others.

ོས་ རྣམས་སྣང་ཡང་བདེན་མེད་རྨི་ལམ་འདྲ་བར་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པའི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ། ། དེས་ན། སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། དེར་མི་རྟོག་པའི་དག་སའམ་བཅུ་པའི་ཡུམ་ སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་སྐུའི་རྒྱུར་ཡང་སྒྲུབ་སྟེ་ཤེར་འབྱུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་ཉིན་པར་བསྒོམས་ པས་རྣམ་པར་འཕེལ་ན་རྨི་ལམ་ན་བསྒོམས་པས་ཀྱང་རྣམ་པར་འཕེལ་ལོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ ན། རྨི་ལམ་དང་ཉིན་པར་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ དང་འགྲེལ་ཆེན་དུ། མི་སློབ་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ 2-275 དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྗོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། འདིར་ཡང་། སློབ་ པའི་ཚོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐོབ་པ། ཞེས་འབྱུང་བས། (འཕགས་སེང་གི་འདི་རིགས་པ་མིན་ཏེ། དེ་ན་དགེ་འདུན་མེད་ པའི་ཕྱིར་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་རྟགས་སུ་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དེས་ན་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གཉལ་བའོ། ། ) དང་། ཐུབ་དགོངས་སུ་ཡང་། རྒྱུན་མཐའ་བ་མི་སློབ་པར་ལ་ལར་བཤད། ཅེས་པས་འདི་རྒྱུན་ མཐར་ཡོད་པའམ་དག་སར་ཡོད་དོ། །སློབ་ལམ་ཀུན་ན་ཡོད་(གཉལ་བ་སོགས་)ཟེར་བ་ནི་ལུང་དེ་ དག་དང་འགལ་ལོ། །(འདི་སྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ཞེས་སྙིང་དག་ལྡན་ནོ། ། ) དེ་ཡང་བསླབ་བྱ་ནི་སྤང་གཉེན་ དུ་རྟོག་པ་སྤོང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། དེ་སྤངས་པས་མི་སློབ་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ཕན་ཆད་བསླབ་བྱ་ མེད་པས་སོ། །ཞེས་འཕགས་སེང་ངོ་། །(ཐུབ་དགོངས་སུ་སངས་རྒྱས་སའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ ཐ་མ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་ཞེས་དང་། སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཞེས་སོ། ། ) གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ལས་མེད་པའི། སངས་རྒྱས་ཀྱང་(བརྒྱད་སྟོང་པར་ཡོད་མདོ་རྒྱས་འབྲིང་གཉིས་ ན་མེད། )ལས་སོག་པའི། ལུང་དང་འགལ་བའི། རྨི་ལམ་གྱིས་ནང་གི་(ཨཱརྱ་)དགེ་རྩ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ བསྔོས་པ་བསྔོ་བ་ཡང་དག་ཡིན་མིན་གྱི་ཀླན་ཀ་སྤང་བའོ། །དང་བོ་ནི། སད་པའི་སྐབས་ན་ སྦྱོར་(ཨཱརྱ་)དངོས་མཇུག་གིས་བསྡུས་པའི་ལས་ཉམས་འཕེལ་མེད་པར་ཐལ། ཆོས་ཐམས་ ཅད་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བའི་ཆོས་ཅན་(ཨཱརྱ་)ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་ན་ལས་ མེད་པ་བཞིན་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་འདོད་ཅིང་། དོན་དམ་པར་བདེན་མེད་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་ བས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་ལྟར་ཐལ་བ་ལ་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་ལས་དགེ་སྡིག་མེད་ཀྱང་ ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསད་བྱ་གསོད་བྱེད་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་དགེ་སྡིག་གི་ལས་གྲུབ་ པས་སོ། །དཔེ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། །རྨི་ལམ་དུ་དགེ་སྡིག་སྤྱད་པར་རྨིས་ནས་སད་པའི་སྐབས་ སུ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་གིས་གསོས་བཏབ་ན་དགེ་བའམ་སྡིག་པར་འགྱུར་བས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་ འ

【現代漢語翻譯】 因此，所有顯現的事物都被理解為如夢一般虛幻不實，這是修持母續瑜伽的原因。 因此，這是輪迴與涅槃平等性的瑜伽，因為這是無分別的清凈地或十地菩薩的母續瑜伽。 它也被認為是法身的因，即般若的生起。 如果白天修持能增長功德，那麼在夢中修持也能增長功德。 為什麼呢？因為夢境和白天沒有分別的妄念。 等等。 在《解脫部》和《大疏》中，爲了闡述無學僧伽的特徵，應將輪迴與涅槃視為平等性。 這裡也提到：'獲得學道者之法'。 （聖獅的觀點並非如此，因為那裡沒有僧伽，也沒有被解釋為不退轉的標誌，因此它是圓滿次第的特殊之處。這是娘拉巴的觀點。） 在《度脫深意》中也說：'有者說，隨信行者是無學。'因此，這存在於隨信行者或清凈地中。 （娘拉巴等）所說的'存在於所有學道中'與那些經文相矛盾。 （這被稱為修持之道，因此具有清凈的意義。） 所謂的應捨棄之物僅僅是捨棄對敵對面的執著，捨棄了它就成為無學，因為從那以後就沒有什麼需要學習的了。 這是聖獅的觀點。 （在《度脫深意》中，據說菩提心是成佛之心的最後兩種發心中的第一種，即輪迴與涅槃的平等性，輪迴與涅槃即是佛。） 第二部分有四個方面：無業的佛陀（八千頌中有，廣中二品中沒有），有業的佛陀，與經文相矛盾的佛陀，以及通過夢境將內在（聖）善根迴向菩提，從而消除對迴向是否正確的爭論。 第一點是：醒來時，由（聖）真實和結尾所包含的瑜伽，其業力不會減少或增加，因為一切法都是如夢一般的法性（聖）。 這是普遍的，例如夢中沒有業力一樣。如果有人認為這是究竟的，並且究竟的真理與虛幻的夢境相似，那麼在世俗層面，這種說法並不普遍，因為即使在究竟層面沒有善惡業，但在世俗層面，通過對殺戮對像和殺戮者的執著，仍然會產生善惡業。 這個例子也不成立。如果在夢中做了善事或惡事，醒來后通過隨喜來滋養它，它就會變成善或惡。 世尊...

【English Translation】 Therefore, all appearing phenomena are understood to be like a dream, unreal and untrue, and this is the reason for practicing the Mother Tantra yoga. Therefore, this is the yoga of the equality of samsara and nirvana, because it is the Mother Tantra yoga of the non-conceptual pure land or the tenth bhumi bodhisattva. It is also considered the cause of the Dharmakaya, that is, the arising of prajna. If practicing during the day increases merit, then practicing in a dream also increases merit. Why? Because there is no differentiating thought in dreams and during the day. And so on. In the 'Liberation Section' and the 'Great Commentary', in order to explain the characteristics of the non-learning Sangha, samsara and nirvana should be stated as equality. And here it also says, 'Obtaining the Dharma of the assembly of learners'. (Aryasimha's view is not like this, because there is no Sangha there, and it is not explained as a sign of non-retrogression, so it is a special feature of the complete perfection stage. This is the view of Nyalpa.) And in 'Thub Gongs' it is also said, 'Some say that the Stream-enterer is a non-learner.' Therefore, this exists in the Stream-enterer or the pure land. The statement that 'it exists in all paths of learning' (by Nyalpa, etc.) contradicts those scriptures. (This is called the path of practice, so it has a pure meaning.) What needs to be abandoned is only abandoning attachment to the opposite side, and abandoning it becomes non-learning, because from then on there is nothing to learn. This is the view of Aryasimha. (In 'Thub Gongs', it is said that Bodhicitta is the first of the last two aspirations of the mind to become a Buddha, which is the equality of samsara and nirvana, and samsara and nirvana are Buddha.) The second part has four aspects: the Buddha without karma (present in the Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, but not in the Extensive and Medium Sutras), the Buddha with karma, the Buddha contradicting the scriptures, and eliminating the dispute over whether the dedication of inner (Arya) roots of virtue to Bodhi through dreams is a correct dedication. The first point is: when awake, the yoga contained by (Arya) reality and conclusion, its karmic force does not decrease or increase, because all dharmas are of the nature of being like a dream (Arya). This is universal, just as there is no karma in a dream. If one thinks that this is ultimate, and ultimate truth is similar to an illusory dream, then in the conventional realm, this statement is not universal, because even though there is no good or bad karma in the ultimate realm, in the conventional realm, good and bad karma still arise through attachment to the object of killing and the killer. The example is also not established. If one dreams of doing good or bad deeds in a dream, and then nourishes it with rejoicing upon waking up, it will become good or bad. The Bhagavan...

དས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་གསུངས་པ་དེ་ལྟར་ན་དེ་ལས་སོག་པའམ་འབྲི་ 2-276 བར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྨི་ལམ་གྱི་ཆོས་གང་ཡང་སོག་པའམ་འབྲི་བར་ མི་དམིགས་སོ། །འོན་ཏེ། སད་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་ན་ནི་དེ་ལས་སོག་པའམ་འབྲི་བར་ཡང་ འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །(དེ་ཤཱ་རིའི་བུའི་འོ། །ལན་རབ་འབྱོར་གྱིས་སོ། ། ) གཉིས་པ་ནི། འོ་ན། དེ་པ་ ལ་ཡང་མངོན་ཞེན་དང་བཅས་པའི་ལས་སོགས་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་གི་སྐྱེ་བ་ཟད་ དོ་(འགྲེལ་ཆེན་)ཞེས་སོགས་རྗེས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་གིས་གསོས་འདེབས་ཡོད་པས་སོ་ཞེ་ན། རྟགས་ མ་གྲུབ་སྟེ། གདུལ་བྱའི་ངོར་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་རྟོག་ཡོད་པར་ཐ་སྙད་བྱས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་ ལ་མིན་ཏེ། དེ་པ་(ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་)ནི་རྟོག་པ་(ནི་རྟོག་པའི་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ཏེ་དེ་ལ་དམིགས་པས་)དང་ (ལོག་པའི་དོན་)རྣམ་རྟོག་(ཅེས་སྙིང་མཆོག་)ཀུན་དང་བྲལ་བས་སོ། །ཞེས་བརྒྱད་སྟོང་པ་དང་འགྲེལ་ ཆེན་དུའོ། །རྒྱས་འབྲིང་དུ་དམིགས་པ་མེད་པར་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། ལས་ནི་དམིགས་པ་དང་ བཅས་པ་ཁོ་ནར་སྐྱེས་སོ། །སེམས་པ་ལ་ཡང་ངོ་། །དེས་དོན་གྱིས་འཕངས་སོ། །རྒྱས་འབྲིང་ ན་དངོས་སུ་མེད་དོ། །(འབུམ་ཊཱིཀ་དག་ལྡན་སོགས་ནའང་མེད། ) གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་ལས་དང་སེམས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་(ཤཱ་རིའི་བུས་རྩད་ པ། )ཞེ་ན། དེ་དོན་དམ་ལ་དགོངས་ལ་(འགྲེལ་ཆེན་)འདིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལས་དང་(འགྲེལ་ཆེན། ཨཱརྱའི་ དོན་)སེམས་པ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ལས་སྐྱེ་བར་བཤད་པས་མི་འགལ་ལོ། །བཞི་པ་ནི། རྨི་ལམ་དུ་སྦྱིན་སོགས་(མདོ་ཨཱརྱ་)དགེ་རྩ་སྤྱད་རྨི་ལམ་གྱི་ནང་ཉིད་དུ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོས་ན་ བསྔོ་བ་(ཨཱརྱ་)ཡང་དག་ཡིན་མིན་ཅིར་འགྱུར་(ཤཱ་བུས་རྩད་)ཞེས་ཤཱ་བུས་རབ་འབྱོར་ལ་དྲིས་པས། བྱམས་པ་ལ་དྲིས་ཤིག དེས་ལན་ལྡོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་། ཤཱ་བུས་བྱམས་པ་ ལ་རབ་འབྱོར་དེ་སྐད་ཟེར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། བྱམས་པས། བྱམས་པའི་མིང་ལན་ལྡོན་ ནམ། ཞེས་སོགས་ནས། བདག་གིས་ནི་གང་ལན་ལྡོན་པ་དང་གང་གིས་ལན་ཀླན་པ་དང་ གང་ལ་ལན་ཀླན་པའི་ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་སོགས་གསུང་ 2-277 ངོ་། །དེ་ལ་རབ་འབྱོར་རང་ཉིད་ཀྱིས་སྔར་ཉིན་པར་དང་(མདོ་)རྨི་ལམ་དུ་ལས་བྱས་ནས་སད་ རྗེས་སུ་(མདོ་)གསོས་བཏབ་ན་ལས་སོག་ཅེས་བསྟན་པས། འདིར་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ ཚུལ་གྱིས་བསགས་ཤིང་བསྔོས་ན་བསྔོ་བ་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་ལན་བཏབ་ཟིན་ཅིང་། མ་ འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བས། དྲིས་ལན་མ་རྫོགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ། བྱམས་པ་མི་དམིགས་པ་བརྙེས་པའི་(དག་ལྡན་)མཐར་བྱོན་པས་དེ་ལ་དྲིར་བཅུག་ཅིང་

【現代漢語翻譯】 如果說，如經中所說，一切法如夢，那麼其中不會有增加或減少。為什麼呢？因為夢中的任何法都不可見其增加或減少。然而，醒來後進行分別，則可能會有增加或減少。等等。（這是舍利子的提問，答者是善現。） 第二，如果這樣，那麼對於證悟者來說，也會有伴隨執著的業等存在，因為有『我的生已盡』（《大疏》）等等後續分別的滋養。如果這樣說，那麼這個理由不成立，因為只是爲了調伏眾生，才假立有這樣的分別，實際上並非如此。因為證悟者（在真實的意義上）已經遠離了一切分別（即分別的對象，如色等，因為執著于這些）和（錯誤的意義上的）分別（即最勝心）。這是《八千頌》和《大疏》中所說的。在《廣釋》和《中釋》中，沒有不緣取對境而產生業的說法，因為業只能在緣取對境的情況下產生。對於心也是如此。這是通過意義來暗示的。《廣釋》和《中釋》中沒有直接提到。（《十萬頌釋》等中也沒有。） 第三，如果這樣，那麼這與世尊所說的一切業和心都空性相違背（舍利子的提問）。答：這是就勝義諦而言的（《大疏》），而這裡說的是在世俗諦中，業和（《大疏》，聖者的意義）心是從緣取對境中產生的，因此不相違背。 第四，如果在夢中行佈施等（《聖經》）善根，並在夢中迴向圓滿菩提，那麼這個迴向（聖者）是正確還是不正確呢（舍利子提問）？』舍利子這樣問善現。善現說：『去問慈氏吧，他會回答的。』舍利子說：『善現說要問慈氏。』慈氏說：『慈氏的名字會回答嗎？』等等。『我沒有真正見到任何能回答、任何用以回答以及任何被回答的法。』等等。 對此，善現自己先前已經表明，如果在白天和（經中）夢中造業，然後在醒來后（經中）進行滋養，那麼業就會增長。因此，這裡也以不執著的方式積累和迴向，那麼迴向就是正確的。由於未來的佛陀會相繼出現，爲了表明問題沒有完全解答，因此讓慈氏——已經達到不執著（《具足釋》）的頂峰者——來回答。

【English Translation】 If, as stated in the scriptures, all phenomena are like dreams, then there is no increase or decrease in them. Why? Because no phenomenon in a dream is perceived to increase or decrease. However, upon waking up and engaging in conceptualization, there may be increase or decrease. And so on. (This is a question from Śāriputra, answered by Subhūti.) Secondly, if this is the case, then for the enlightened ones, there would also be actions accompanied by attachment, because there is the nourishment of subsequent conceptualizations such as 'My birth is exhausted' (from the Great Commentary). If this is said, then this reason is not established, because it is only nominally stated that there are such conceptualizations for the sake of taming sentient beings, but in reality, it is not so. Because the enlightened ones (in the true sense) are free from all conceptualizations (i.e., the objects of conceptualization, such as form, etc., because of attachment to these) and (in the wrong sense) conceptualizations (i.e., the supreme heart). This is what is said in the Eight Thousand Verse Prajñāpāramitā Sūtra and the Great Commentary. In the Extensive Commentary and the Medium Commentary, there is no statement that actions arise without taking an object, because actions only arise when taking an object. The same is true for the mind. This is implied by the meaning. It is not explicitly stated in the Extensive Commentary and the Medium Commentary. (It is also not in the Hundred Thousand Verse Commentary, etc.) Thirdly, if this is the case, then it contradicts the Blessed One's statement that all actions and mind are devoid of inherent existence (Śāriputra's question). Answer: This refers to the ultimate truth (Great Commentary), while here it is said that in the conventional truth, actions and (Great Commentary, the meaning of the noble ones) mind arise from taking an object, therefore there is no contradiction. Fourthly, if one performs generosity, etc. (Holy Sutra) virtuous roots in a dream, and dedicates them to perfect enlightenment within the dream itself, then is this dedication (Holy One) correct or incorrect (Śāriputra's question)?' Śāriputra asked Subhūti this. Subhūti said: 'Ask Maitreya, he will answer.' Śāriputra said: 'Subhūti said to ask Maitreya.' Maitreya said: 'Will the name of Maitreya answer?' and so on. 'I have not truly seen any dharma that answers, any that is used to answer, or any that is answered.' and so on. To this, Subhūti himself had previously shown that if one performs actions during the day and (in the Sutra) in a dream, and then nourishes them after waking up (in the Sutra), then the actions will increase. Therefore, here also, if one accumulates and dedicates in a non-attached manner, then the dedication will be correct. Because future Buddhas will appear in succession, in order to show that the question has not been completely answered, therefore, he had Maitreya—who had reached the peak of non-attachment (Complete Commentary)—answer it.

། བྱམས་ པས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་བསྟན་པས། བསྔོ་བ་ཡང་དག་ཡིན་ཞེས་ཟུར་གྱིས་ལན་ བཏབ་པོ། །རྒྱས་པར་སྦྱོར་ཕྲེང་ངེས་པར་ལྟོས་ཤིགས། ཞེས་བྱ་བའི་ཀླན་ཀ་དང་ལན་རྣམས་ ནི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པར་ཟད་དོ། ། འགྲེལ་པ་ལ་གཉིས་ལས། དོན་དངོས་ནི། རྒྱུན་མཐའི་ཡུམ་སྦྱོར་ཆོས་ཅན། འཁོར་ འདས་དག་ལ་བླང་དོར་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། མི་མཐུན་པ་འཁོར་བ་ དང་གཉེན་པོ་རྣམ་བྱང་(མྱང་འདས་ཞེས་གསེར། )རྣམས་བདེན་མེད་སྣང་བརྙན་ནམ་(གསེར་སེམས་ཙམ་ པས་ཞེས་སོ། ། )སེམས་ལ་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོར་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་འཁོར་ འདས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། དེར་མི་རྟོག་པའི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ། ། གཉིས་པ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ། རྩོད། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་རྨི་ ལམ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ན། གཉིད་མ་ལོག་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་ཆོས་ཅན། ལས་སོག་པ་ མེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་སྟེ་ཡིན་པར་ཐལ། མི་དགེ་བ་བཅུ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ ལས་མེད་པས་སོ། །རྟགས་ཁས་སྙམ་མོ། །གཉིད་ལོག་པའི་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་བཞིན་ དུའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཀླན་ཀ་བྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ལ། དོན་མི་འཐད་པ་དང་། དཔེ་མ་གྲུབ་པའོ། ། དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་གནོད་བྱེད་དགོད། དེ་ཡིས་སླར་ཡང་འདོད་ ཚུལ་སྨོས། དབུ་མ་པ་ལའང་དཔེར་འཇོག དེ་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་ལས་ཡོད་སྒྲུབ་པའོ། །དང་ 2-278 པོ་ལ། དོན་དམ་པར་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་དོན་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་(གསེར་)ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་ ལ་ཆོས་ཅན། སྲོག་གཅོད་སོགས་མི་དགེ་བ་དང་སྦྱིན་སོགས་དགེ་བའི་ལས་མེད་པར་ཐལ། རགས་པ་དང་རྒྱུན་ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་དང་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་ཁོ་ན་དོན་ དམ་པར་ཡོད་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། ཆ་མེད་ན་མཚོན་བསྣུན་པ་ལ་སོགས་པར་འགལ་ཞིང་སྐད་ ཅིག་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་ལས་ཕྱིས་འབྱུང་གི་འཇིག་རྒྱུ་གཞན་མེད་པར་རང་གི་ངང་གིས་ འཇིག་པ་ཡིན་པས་གསད་བྱ་(ཆོས་བཤེས་དོན་)རང་གི་ངང་གིས་ཤི་བར་སོང་བས་གསོད་པོ་ལ་ སྡིག་པ་འབྱུང་བར་འགལ་ཞིང་སྦྱིན་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་མྱུར་ཡང་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་རྫས་མཐོང་། གཉིས་པར་བཟོ། གསུམ་པར་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པར་མ་ཟད་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་ ཀྱང་གནོད་པ་ཡོད་དེ། ལུང་རིགས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)རང་གི་འདོད་པ་ གྲུབ་པ་ནི་དེ་ལས་ཕར་ཡང་འགྲོར་མེད་པས་མཐའ་སྟེ། མཛོད་ལས། སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་ རྟེན་སྣ་ཚོགས་ལས་ལས་སྐྱེས། ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གསད་བྱ་རང་གི་ལས་ཀྱིས་ཤི་བར་(ཆོས་ བཤེས་དངོས་)སོང་བས་གསོད་པོ་ལ་སྡིག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། རང་གི་ལས་ཀྱི་རྫས་ཐོབ་པར་ སོང་བས་སྟེར་བྱེད་ལ་བསོད་ནམས་འགལ

【現代漢語翻譯】 通過慈愛之心不執著的方式廣泛地展示，間接地回答說迴向是正確的。詳細內容務必參考《廣大施品》。以上這些辯論和回答都只是按照經文所說而已。 在註釋中有兩點，實際內容是：常邊的瑜伽母（Yum）法，對於輪迴和涅槃不作取捨的區分，因為不相容的輪迴和對治的解脫（涅槃），都認知為無實有的顯現或（金：唯識宗認為）僅僅是心識上的顯現，並在此基礎上進行禪修。因此，這是輪迴和涅槃平等性的瑜伽，因為這是不作分別的瑜伽母。 第二部分是駁斥辯論。辯：答。第一點：如果一切法都是無實如夢幻，那麼在未入睡的狀態下，一切法也應該沒有業力，不是嗎？因為沒有十不善業和佈施等善業。這是承認宗的觀點。就像入睡時的夢境一樣。這就是所提出的辯論。 第二點，分為不合道理和比喻不成立。第一點分為四部分：引用理由相同的妨害論證，再次陳述自己的觀點，也用作中觀宗的比喻，同樣也成立世俗諦的存在。第一點：主張勝義中外境存在的（金：聲聞部兩派的觀點），殺生等不善業和佈施等善業應該不存在，因為粗大的和常有的都是世俗諦，只有剎那無分和極微無分才是勝義諦。這是周遍性的，因為無分則與刺戳等相違，而且不是剎那性本身，因為沒有從自身之後產生的毀滅因素，而是自身自然毀滅，所以被殺者（法友：意義）是自己死亡，因此殺者產生罪過是相違的，而且佈施無論多快，第一剎那看到事物，第二剎那製造，第三剎那佈施。不僅從理證上，而且從聖教量上也有妨害，因為通過聖教量充分顯示（法友：真實），自己的觀點成立，沒有比這更進一步的，所以是終點。如《俱舍論》中說：『器情世間從種種業生。』因此，被殺者（法友：真實）是因自己的業而死，那麼殺者怎麼會有罪過呢？因為自己的業獲得果報，所以施者獲得福德是相違的。

【English Translation】 By extensively demonstrating the way of non-attachment with loving-kindness, it indirectly answers that the dedication is correct. Be sure to refer to the 'Extensive Offering Chapter' for details. These debates and answers are merely as stated in the sutras. In the commentary, there are two points. The actual content is: The Dharma of the constant-edge Yum (Mother), does not discriminate between acceptance and rejection for Samsara and Nirvana, because the incompatible Samsara and the antidote Liberation (Nirvana) are both recognized as unreal appearances or (Gold: the Mind-Only school believes) merely appearances on the mind, and based on this, meditation is practiced. Therefore, this is the yoga of the equality of Samsara and Nirvana, because it is the Yum of non-discrimination. The second part is refuting the debate. Debate: Answer. The first point: If all dharmas are unreal like dreams, then in the state of not being asleep, all dharmas should also have no karma, shouldn't they? Because there are no ten non-virtuous actions and no virtuous actions such as giving. This is the view of the affirming school. Just like the state of dreaming when asleep. This is the debate that is raised. The second point is divided into unreasonableness and the example not being established. The first point is divided into four parts: citing the hindering argument with the same reason, stating one's own view again, also using it as a metaphor for the Madhyamaka school, and similarly establishing the existence of conventional truth. The first point: Those who assert that external objects exist in the ultimate sense (Gold: the views of the two Hinayana schools), killing and other non-virtuous actions and giving and other virtuous actions should not exist, because the coarse and constant are only conventional truth, and only momentary indivisible and atomic indivisible are ultimate truth. This is pervasiveness, because indivisibility contradicts stabbing, etc., and it is not momentary itself, because there is no cause of destruction arising later from itself, but it is destroyed by itself, so the one being killed (Dharma Friend: meaning) dies by himself, therefore it is contradictory for the killer to generate sin, and giving, no matter how fast, sees the object in the first moment, makes it in the second moment, and gives it in the third moment. Not only from reasoning, but also from scriptural authority, there is hindrance, because by fully showing through scriptural authority (Dharma Friend: reality), one's own view is established, and there is no going further than this, so it is the end point. As it is said in the Abhidharmakosha: 'The world of containers and beings arises from various karmas.' Therefore, the one being killed (Dharma Friend: reality) dies because of his own karma, so how can the killer have sin? Because one's own karma obtains the result, so it is contradictory for the giver to obtain merit.

་བས་སོ་ཞེས་བརྗོད་ན། ཁྱེད་ལ་ཡང་ངེད་དང་ འདྲ་བར་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དུལ་ལྷས། ཉེས་པ་མཚུངས་པ་ཁོ་ནས་ཕ་རོལ་བོ་ཆོམས་པར་ འགྱུར་བས་དེ་ལ་ཉེས་པ་གཞན་ནི་མི་བརྗོད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ་གསེར་ ཡང་དེ་ལས་མ་འདས་སྣང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལ་ཁྱེད་ལ་ལན་འདི་བས་མེད་དེ། སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་དང་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ མེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་དོན་དམ་པར་སུས་ཀྱང་སུ་ཡང་བསད་པ་ཡང་མེད། རགས་པ་ དང་རྒྱུན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་མ་བསད་པ་ཡང་མེད་དམ་མིན། སུས་ཀྱང་སུའི་ནོར་མ་བྱིན་ པར་བླངས་པ་ཡང་མེད། མ་བླངས་པ་ཡང་མ་ཡིན། སོགས་པས་འདོད་ལོག་དང་དེ་མ་སྤྱད་ 2-279 པ་ཡང་མིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་ཁས་ལེན་མོད་དེ་ལྟར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། (གསེར་ལྟར་ན་ བསད་པ་མེད། དེ་མེད་པས་མ་བསད་པའི་དགེ་བའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སོགས་སྦྱར་རོ། ། ) གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ལ་སྲོག་གི་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ལུས་དེ་ལ་འཇུག་ པ་དང་འགལ་བ་སྲོག་ཆད་པའི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་པ་ལ་(གསེར་དུ་བསྒྱུར། )འདི་བསད་དོ། །བདག་ ནི་གསོད་པ་པོའོ། ། ཚུལ་འདི་ལྟར་བསད་དོ། །ཞེས་རྟོག་ཅིང་ཞེན་པའི་སྒོ་ནས་སྲོག་གཅོད་ པར་འཇོག སོགས་པས། གཞན་དབང་བའི་ནོར་ཁོ་རང་དབང་བའི་རྒྱུན་འཇུག་པ་དང་ འགལ་བ་བསྐྱེད་པ་མཐུའམ་འཇབ་བུས་བདག་གིར་བྱེད་པ་ལ་མ་བྱིན་ལེན་དུ་འཇོག་པ་ སོགས་དང་། སེར་སྣའི་རྒྱུན་འཇུག་པ་དང་འགལ་བའི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་པ་ལ་སྦྱིན་པར་ འཇོག་སོགས་ཏེ། དཔེར་ན་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་བྱེད་དགེ་སློང་གིས་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་ གསུམ་ཚང་བས་མི་ཚངས་པར་སྤྱད་པས་མི་དགེ་བ་དང་། སོགས་པས་དེ་ཉིད་འཆབ་སེམས་ མེད་པར་དགེ་འདུན་ལ་འཐོལ་བ་ལས་དགེ་སློང་དུ་འགྱུར་བས་དགེ་བ་དང་། དེ་ཉིད་རྨི་ལམ་ གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་བཞག་པ་དང་འདྲ་བར་རོ། །ཞེས་གསེར་རོ། །ཡང་ན་ ཚུལ་མིན་ནི་ཆགས་སེམས་གནོད་སེམས་སོགས་དང་། སོགས་པས་ཚུལ་བཞིན་ཕན་སེམས་ སོགས་ཀྱིས་དངོས་སུ་ཕན་གནོད་མེད་ཀྱང་། ཞེས་(བུ་)གསུང་ངོ་། ། བཞི་པ་ནི། ཞེས་ཟེར་བ་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་དབུ་མ་པ་ལ་ཡང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བདེན་ མེད་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བ་ལ་ཡང་དེ་དང་མཐུན་པའི་སྟེ་(གསེར་དངོས་)རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ དོན་གྱི་སྲོག་ཆགས་སོགས་ལ་(གསེར་)དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པ་དང་། སོགས་ པས་བདག་གིས་རལ་གྲི་ལ་སོགས་པས་བསད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་མངོན་(གསེར་) པར་(དངོས་)ཞེན་པའི་དབང་གིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་འཆིང་བ་མཐའ་དག་མ་ཉམས་པ་སྟེ་འཆིང་ བ་ཀུན་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་སྲོག་གཅོད་ལ་(གསེར་)སོགས་པའི་མི་དགེ་བར་འཇོག་(བས་ 2-280 དེ་སྤངས་ནས་ངེས་པར་དགེ་བར་བྱའོ། །ཞེས་དགོངས་ཞེས་གསེར། )གོ །ཞེས་བྱ་བ

【現代漢語翻譯】 如果說：『你也會像我們一樣受到傷害。』Dullha（調伏天）曾教導說：『僅僅因為罪行相同，就會摧毀對方，所以不要說對方有其他罪行。』Chöshé（法友）即 Geshe（格西）Ser Yang（色揚）似乎也沒有超出這個範圍。 第二，你沒有比這更好的回答了：如果從不可分割的剎那和不可分割的微塵的角度來看，實際上沒有人殺死任何人。那麼，從粗大和連續的角度來看，難道不是既有殺死，也有沒殺死嗎？沒有人不予取用別人的財物，也沒有不不予取用。等等，雖然承認有邪淫和沒有邪淫等等，但如果這樣認為呢？（如Ser（色）所說，沒有殺死，因為沒有殺死，所以也沒有沒殺死的功德等等，可以類推。） 第三，對於這樣認為的一方，如果生命的延續沒有中斷，身體仍然存在，那麼創造了斷命之物（Ser（色）譯）就是『我殺了他』，『我是殺人者』，『我這樣殺了他』，通過執著和迷戀的方式來確定殺生。等等，如果與屬於他人的財物自行支配的延續相違背，創造了用棍棒或偷偷地佔為己有的行為，就確定為不予取用等等；如果創造了與吝嗇的延續相違背的事物，就確定為佈施等等。例如，不如理作意的比丘，通過圓滿的加行、正行、後行，行不凈行是不善，等等，同樣，如果毫無隱瞞地向僧團坦白，就會成為比丘，這是善，這就像在夢境中被置於無記的狀態一樣。Ser（色）如是說。或者，不如理就是貪心、嗔恨心等等，等等，如理就是利他心等等，即使實際上沒有利益或損害，（Bu（子））如是說。 第四，正如這個例子一樣，對於中觀派來說，即使一切事物都是無自性的，如同夢境一般，但對於與此相應的（Ser（色）事物）自性空性的眾生等等，（Ser（色））如果執著于顯現的事物，並且貪戀，等等，如果我用刀劍等殺了他等等，由於執著于顯現（Ser（色））的事物，所有的顛倒束縛都沒有消失，也就是說，對於具有所有束縛的補特伽羅來說，殺生（Ser（色））等等被確定為不善（因此必須斷除，並確定為善。Ser（色）如是說。）

【English Translation】 If you say, 'You will also be harmed like us,' Dullha (The Subduer God) taught, 'Merely by the similarity of offenses, one destroys the other, so do not say that the other has other offenses.' Chöshé (Dharma Friend), namely Geshe (Spiritual Friend) Ser Yang (Golden Yang), seems not to have gone beyond this. Second, you have no better answer than this: If from the perspective of indivisible moments and indivisible particles, in reality, no one kills anyone. Then, from the perspective of grossness and continuity, isn't it the case that there is both killing and not killing? No one takes what is not given of another's property, and there is also not not taking. Etc., although one admits to sexual misconduct and not engaging in it, etc., what if one thinks like that? (As Ser (Gold) said, there is no killing, and because there is no killing, there is also no merit of not killing, etc., can be inferred.) Third, for the side that thinks like this, if the continuity of life is not interrupted and the body remains, then creating the object of cutting off life (translated as Ser (Gold)) is 'I killed him,' 'I am the killer,' 'I killed him in this way,' and determining killing through attachment and clinging. Etc., if it contradicts the continuity of self-control over the property of others, creating the act of taking possession with a stick or secretly, it is determined as not giving, etc.; if creating something that contradicts the continuity of miserliness, it is determined as giving, etc. For example, a monk who does not apply proper attention, through the complete preliminary, main, and subsequent actions, engaging in impure conduct is unwholesome, etc., similarly, if one confesses to the Sangha without concealment, one becomes a monk, which is wholesome, this is like being placed in an indeterminate state in a dream. Ser (Gold) said so. Or, improper is greed, hatred, etc., etc., proper is altruism, etc., even if there is actually no benefit or harm, (Bu (Son)) said so. Fourth, just as in this example, for the Madhyamikas, even if all things are without inherent existence, like a dream, but for beings, etc., that correspond to this (Ser (Gold) thing) emptiness of inherent nature, (Ser (Gold)) if one clings to and is attached to manifested things, etc., if I killed him with a sword, etc., because of clinging to manifested (Ser (Gold)) things, all the inverted bonds have not disappeared, that is, for individuals who possess all the bonds, killing (Ser (Gold)), etc., is determined as unwholesome (therefore it must be abandoned and determined as wholesome. Ser (Gold) said so.)

་ལ་སོགས་པའི་ལན་དེ་དང་ དེ་དངོས་སྨྲ་ལས་ཕྱོགས་དབུ་མའི་མདོ་བསྟན་བཅོས་ལས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁོང་དུ་ ཆུད་པར་བྱས་ནས་དེར་ཞིབ་ཏུ་ལྟོས་ཤིགས་ཞེས་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ལ། དོན་མི་འཐད་པའི་ལན་ལས་ལན་གཞན་ཡང་ཡོད་ཅེས་བསྡུ་བའི་དོན་ (གསེར་)ནོ། །འདི་ལ་གཉིས་ཏེ། ལུང་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་དཔེ་མ་གྲུབ། འདིར་བཤད་ལ་ བརྟེན་ནས་དཔེ་མ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། རྨི་ལམ་ན་ལས་མེད་པའི་དཔེ་ མ་གྲུབ་པར་ཐལ། ཐ་མལ་བའི་རྨི་ལམ་སེམས་ནི་གཉིད་ཀྱིས་ཉམས་ཤིང་མི་གསལ་བས་ དེར་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དམན་ཞིང་ཆུང་ལ་གཉིད་སད་ཚེ་སེམས་གསལ་ཞིང་མ་ འཆོལ་བས་དེའི་ལས་རྣམས་དེ་བས་འབྲས་བུ་ལྷག་པ་དེས་ན་དེ་གཉིས་འབྲས་བུ་འདྲ་བ་སྟེ་ མཉམ་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ། ཉི་ཤུ་བ་ལས་འབྱུང་བས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་དཔེ་ མ་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་སྟོན་ཏེ་རྨི་ལམ་དུ་དགེ་མི་དགེ་སྤྱད་པར་རྨིས་པ་ནི་གཉིད་སད་ པའི་གནས་སྐབས་ན་ངོ་མཚར་(དོན་མང་བོ་ལ་འཇུག་ཀྱང་འདིར་)བས་(ཨ་ལ་ལ་ནི་ངོ་མཚར་བའོ་ཞེས་ཞི་འབྱུང་ ངོ་། ། )ཀྱེ་མ་དགེ་མི་དགེ་བྱས་སོ་ལེགས་པར་བྱས་སོ་ཞེས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ན་རྗེས་ཀྱི་གནས་ སྐབས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་དགེ་མི་དགེར་མངོན་པར་ཞེན་པས་གསོས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གསོས་ཏེ་ དགེ་མི་དགེར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་ཡང་ལས་མེད་དེ་རྨི་ལམ་བཞིན་གྱི་དཔེ་མ་གྲུབ་པོ། །དེས་ ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། འཁོར་འདས་དོན་དམ་པར་བདེན་མེད་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྨི་ ལམ་དང་གཉིད་སད་དུས་དོན་དམ་པར་བདེན་མེད་དུ་མཚུངས་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། རྨི་ལམ་ དང་འཁོར་བ་སད་པ་དང་མྱང་འདས་མཚུངས་པས་སོ། ། ༈ གཟུགས་སྐུའི་རྒྱུ་ཞིང་དག་པ། བཅུ་པ་ལ་མཚམས་སྦྱར་ནི། འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བསྒོམས་ པ་ནི་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་མ་འོངས་པ་ན། སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བས་མཉམ་ 2-281 སྦྱོར། དེའི་འོག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དག་སྦྱོར་སྟོན་ནོ། །རྩ་འགྲེལ་ནི། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་བཀྲེས་སྐོམ་དང་ངན་སོང་དང་མདོག་ངན་ཚེ་ ཐུང་མི་དགེ་བཅུ་སྤྱོད་པ་(ལོངས་སྤྱོད་ཆུང་རིགས་དམན་ཡན་ལག་ཉིང་ལག་མ་ཚང་བ་སེར་སྣ་སོགས་སྐྱེ་གནས་བཞི་ རིགས་བཞི། )སོགས་ཀྱིས་མ་དག་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་གཉེན་པོར་ལྷའི་ཉེ་བར་སྤྱད་པ་བདུད་ རྩི་སོགས་དང་། ངན་སོང་གི་སྒྲ་མི་གྲག་པ་ལ་སོགས་པའི་དག་པ་བསྐྱེད་ཅིང་བསྒྲུབ་པ་ཡི་ སྒོ་ནས་བཅུད་དག་པ་དང་། ཞིང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་རྡོ་བ་དང་ཚེར་མ་དང་ངམ་གྲོག་གཡང་ ས་(ལྗན་ལྗིན་ལུད་ཁུ་སྡོང་དུམ་)ལ་སོགས་པས་མ་དག་པ་དེའི་གཉེན་པོར་གསེར་གྱི་ས་ཕྱོགས་དང་ སོགས་པ་ལག་(ཨཱརྱ་དག་)མཐིལ་ལྟར་མཉམ་པ་དང་བཻཌཱུར

【現代漢語翻譯】 要理解這些回答，並理解它們出自《中觀根本慧論》等論著，然後仔細研究它們。 第二，關於不合邏輯的回答，還有其他回答可以總結。（黃金）不！這裡有兩種情況：一種是依賴其他論證而未能成立的例子，另一種是依賴此處的解釋而未能成立的例子。第一種情況是：所知法，因為在夢中沒有業的例子不成立。因為普通人的夢境意識因睡眠而減弱且不清晰，所以在夢中積累的業的果報較小；而醒來時意識清晰且不混亂，所以醒來時的業的果報更大。因此，夢境和醒來時的果報並不相同，即不相等。這出自第二十品。 第二種情況是：同樣，爲了證明例子不成立，可以展示其他的論證。如果在夢中夢到行善或作惡，醒來時會感到驚訝（雖然『驚訝』有很多含義，但在這裡是這個意思）。（阿啦啦是驚訝的意思，出自《寂靜論》。）哎呀，我做了善事或惡事，做得真好！然後隨喜，因為醒來時的意識對善惡顯現執著，所以通過滋養而完全滋養，從而轉變為善或惡。因此，也沒有業，所以夢境的例子不成立。因此，所知法，輪迴和涅槃在勝義諦中是無自性平等的。因為夢境和醒來時在勝義諦中是相同的。這是周遍的，因為夢境和輪迴，醒來和涅槃是相同的。 清凈色身的因地。 第十品的總結是：將輪迴和涅槃都觀修成平等性，這將在未來成為自己成佛的凈土，因此是結合。之後，展示佛的凈土的清凈結合。根本頌和註釋是：按照順序，佛的凈土，眾生的世界，飢渴和惡趣，以及醜陋、短命、行十不善業（受用小、種姓低劣、肢體不全、吝嗇等，四種生處，四種種姓）等不凈之處，爲了對治這些不凈，通過創造和實現天人的享用、甘露等，以及沒有惡趣的聲音等清凈，來清凈精華；以及作為容器的世界，石頭、荊棘、懸崖、深淵（腐爛的液體、樹樁）等不凈之處，爲了對治這些不凈，黃金的地面等，以及像手掌一樣平坦的青金石等。

【English Translation】 To understand these answers, and to understand that they are spoken from treatises such as the Mūlamadhyamakakārikā (Fundamental Verses on the Middle Way), then look at them carefully. Secondly, regarding the answer of illogicality, there are other answers that can also be summarized. (Gold) No! There are two cases here: one is the example that fails to be established by relying on other arguments, and the other is the example that fails to be established by relying on the explanation here. The first case is: knowable phenomena, because the example of no karma in a dream is not established. Because the consciousness of an ordinary person's dream is weakened and unclear due to sleep, the result of the karma accumulated there is small; and when awake, the consciousness is clear and unconfused, so the result of the karma when awake is greater. Therefore, the results of dreams and waking are not the same, i.e., not equal. This comes from the twentieth chapter. The second case is: Similarly, to prove that the example is not established, other arguments can be shown. If one dreams of doing good or evil in a dream, one will be surprised when waking up (although 'surprise' has many meanings, it means this here). (Alala means surprise, from the Śāntideva.) Alas, I did good or evil, I did well! Then rejoice, because the consciousness at the time of waking is attached to the appearance of good and evil, so it is completely nourished by nourishment, thereby transforming into good or evil. Therefore, there is also no karma, so the example of a dream is not established. Therefore, knowable phenomena, saṃsāra and nirvāṇa are equally without inherent existence in ultimate truth. Because dreams and waking are the same in ultimate truth. This is pervasive, because dreams and saṃsāra, waking and nirvāṇa are the same. The causal ground for purifying the Form Body. The summary of the tenth chapter is: Meditating on both saṃsāra and nirvāṇa as equality will become one's own Buddha-field in the future, so it is a combination. After that, show the pure combination of the Buddha-field. The root text and commentary are: In order, the Buddha-field, the world of sentient beings, hunger and thirst and the lower realms, and ugliness, short life, the practice of the ten non-virtues (small enjoyment, inferior caste, incomplete limbs, stinginess, etc., four places of birth, four castes) and other impure places, in order to counteract these impurities, by creating and accomplishing the enjoyment of gods, nectar, etc., and the purity of no sound of the lower realms, etc., to purify the essence; and as a container, the world of stones, thorns, cliffs, abysses (rotten liquid, tree stumps) and other impure places, in order to counteract these impurities, the golden ground, etc., and lapis lazuli as flat as the palm of the hand, etc.

ྱས་(སྔོན་པོའི་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་པ་གསེར་གྱི་ཕྱེ་མ་ བརྡལ་བ་ཞེས་མདོ། )མིག་མངས་རིས་སུ་བྲིས་པ་སོགས་དག་པ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སྣོད་རྣམ་པར་ དག་པ་དང་གཉིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པའི་སྦྱོར་བའོ། །(སེམས་བསྐྱེད་ཉེར་གཉིས་ ཀྱི་ཐ་མ་ཞིང་དག་པ་ཡིན་ཞེས་དང་སྤྲུལ་སྐུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལྡན་དང་ཞིང་དག་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་ཞེས་སོ། ། )འཇིག་རྟེན་གཉིས་ ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞིང་། རྣམ་པ་གཉིས་སྤྱོད་པ་ནི། རང་གི་སེམས་སྤྱོད་པ་ལ་འདུས་སོ། །(གང་ གའི་ལྷ་མོས་ཞིང་དག་པ་གཟུང་བས་སངས་རྒྱས་གསེར་གྱི་མེ་ཏོག་ཏུ་བསྐལ་བ་སྐར་མ་ལྟ་བུ་ལ། ) ༈ འཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ཐབས་མཁས་སྦྱོར། བཅུ་གཅིག་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་ བསྒྲུབས་པའི་ས་བཅུ་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་ས་དང་སྐྱེ་བ་གཅིག་ཐོགས་ལ་གནས་པ་ནི་ སེམས་ཅན་འདུལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་གདུལ་བྱའི་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྔར་ བཤད་ལྟར་སངས་རྒྱས་སུ་བརྗོད་པའི་ས་བཅུ་པའི་མཛད་པ་བྱ་དགོས་པས་ཐབས་ལ་མཁས་ པའི་སྦྱོར་བ་སྟོན་ནོ། །ཆོས་བཤེས་སོ། །སངས་རྒྱས་མཚན་ཉིད་པའི་མཛད་པ་བྱ་དགོས་ པས་དེའི་རྒྱུ་ཐབས་མཁས་སྦྱོར་སྟོན། ཞེས་ཤེར་འབྱུང་ངོ་། །རྩ་བ་ལ་གསུམ་(པོ་དག་ལྡན་འཆད། ) སྟེ། སྦྱོར་བའི་ཡུལ། ཡུལ་ཅན་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ། ཁྱད་པར་གྱི་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྟོང་ཉིད་ 2-282 མཚན་མེད་སྨོན་མེད་གསུམ་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་པོ་ཚན་པ་བདུན་དུ་བགྲང་པས་བཅུ་བོ་དེ་ འདིའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །(ཨཱརྱ་དག་ལྡན་རད་ཀིར་ཏེ། གནོད་འཇོམས་ཡང་སྟེ་རྒྱས་འབྲིང་གི་མདོ་དངོས་སོ། ། ) རབ་ འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ། (གནོད་འཇོམས་སུ། གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་གསུམ་བསྒོམ་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ དང་མཐུན་པའི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བསྒོམ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྤངས་ཏེ་བསྒོམ་ཞུས་པའོ། །ཞེས་སོ། ། ) ཇི་ལྟར་སྟོང་ཉིད་ལ་འདྲིས་པར་བགྱི། ཞེས་སོགས་སོ། །(འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ། སྟོང་ཉིད་སྨོས་ཤིང་བཤད་ནས་ མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་སྦྱོར་རོ། །ཞེས་སོ། ། ) ཆོས་བཤེས་ནི་ཐབས་མཁས་བཅུ་པོ་བྱང་སེམས་ མཆོག་(དབང་བསྐུར་བ་པ་དང་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ། )དེ་དག་གི་དམིགས་བྱ་ཡིན་པས་ཡུལ་ཡིན་ གསུང་སྟེ་མདོ་དང་མི་འབྱོར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་བཅུ་བསྒོམས་པས་འདྲིས་པར་བྱེད་ཅིང་ མངོན་དུ་(མི་བྱེད་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཞེས་དག་ལྡན་)བྱ་བའི་དུས་དང་དུས་མིན་ཤེས་པའི་ཡུམ་སྦྱོར་ནི་ཡུལ་ ཅན་ཐབས་མཁས་པའི་སྦྱོར་བའོ། ། གསུམ་པ་ནི། སྦྱོར་བ་འདི་ནི་དགྲ་འདས་སོགས་རྣམ་པ་བཅུར་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ སྦྱོར་བ་དང་འབྲེལ་བས་སོ། །ཞ

【現代漢語翻譯】 以青色物質製成，撒上金粉（如經文所說），繪製多眼圖案等，通過生起清凈之心，使器皿清凈，這是佛陀凈土的結合。（二十二種發心中，最後一種是凈土，化身既具法身又具凈土。）以兩個世界的差別來區分凈土。兩種行為方式都包含在自身的行為中。（恒河女神以凈土為目標，佛陀在如星星般多的劫中化為金蓮。） 事業之因是善巧方便的結合。 第十一，連線：爲了成就自己的佛土清凈，獲得十地菩薩的灌頂之地，以及一生補處菩薩的果位，需要精通調伏眾生的方便法門，根據所化眾生的根器，如前所述，行持十地菩薩的利生事業，因此要展示善巧方便的結合。法友啊！因為需要行持佛陀的功德事業，所以要展示其因——善巧方便的結合。如《般若經》所說。根本分為三點：（具備清凈的）所緣境，能緣境的體性，以及差別的分類。第一點是：空性、無相、無愿三者，以及三十七道品分為七個部分，這十者都是此處的所緣境。（阿雅·達格丹·拉德基爾泰，能摧毀損害，也是廣、中等的經文。） 善現請問：（在《能摧毀損害經》中，長老善現請問如何修持空性之門，以及如何修持與菩提分法相應的三十七道品，從而捨棄聲聞和緣覺的解脫。）如何與空性相應？等等。（在《十萬頌般若釋》中說，從宣說空性到十八種不相應之間進行結合。）法友是善巧方便的十地菩薩，是殊勝的（灌頂者和一生補處者），他們是這些的所緣境，因此是所緣境。第二點是：通過修習十種所緣境，使其相應，並且證悟（不證悟是達格丹）應修與不應修之時，般若波羅蜜多是能緣境，是善巧方便的結合。 第三點是：這種結合可以分為十種，如降伏怨敵等，因為這些都與結合相關。

【English Translation】 Made of blue material, sprinkled with gold powder (as the sutra says), drawing multi-eyed patterns, etc., through generating pure mind, making the vessel pure, this is the union of the Buddha's pure land. (Among the twenty-two types of aspiration, the last one is pure land, and the Nirmanakaya possesses both Dharmakaya and pure land.) The difference between the two worlds distinguishes the pure land. The two ways of conduct are included in one's own conduct. (Ganga Devi aims at the pure land, and the Buddha transforms into golden lotuses like stars in kalpas.) The cause of activity is the union of skillful means. Eleventh, connection: In order to accomplish one's own Buddha-land purity, to obtain the ground of empowerment of the ten Bhumi Bodhisattvas, and the position of Ekajati-pratibaddha, one needs to be proficient in the skillful means of taming sentient beings, and according to the capacity of the beings to be tamed, as mentioned before, one needs to carry out the activities of the ten Bhumi Bodhisattvas for the benefit of beings, therefore, one needs to demonstrate the union of skillful means. Dharma friend! Because it is necessary to carry out the activities of the Buddha's qualities, one needs to demonstrate its cause—the union of skillful means. As stated in the Prajnaparamita Sutra. The root is divided into three points: (possessing purity) the object of focus, the nature of the subject of focus, and the classification of differences. The first point is: emptiness, signlessness, wishlessness, and the thirty-seven factors of enlightenment divided into seven parts, these ten are all the objects of focus here. (Arya Dagdan Radkirte, which can destroy harm, is also the extensive, medium, and short sutras.) Subhuti asked: (In the Sutra of Destroying Harm, Elder Subhuti asked how to practice the door of emptiness, and how to practice the thirty-seven factors of enlightenment corresponding to Bodhipaksa-dharma, thereby abandoning the liberation of Sravakas and Pratyekabuddhas.) How to be in accordance with emptiness? And so on. (In the Commentary on the Hundred Thousand Verses of Prajnaparamita, it is said that the union is carried out from the declaration of emptiness to the eighteen non-correspondences.) Dharma friends are the skillful means of the ten Bhumi Bodhisattvas, who are supreme (the empowerer and the Ekajati-pratibaddha), they are the objects of focus of these, therefore they are the objects of focus. The second point is: by practicing the ten objects of focus, making them correspond, and realizing (not realizing is Dagdan) when to practice and when not to practice, Prajnaparamita is the subject of focus, which is the union of skillful means. The third point is: this union can be divided into ten types, such as subduing enemies, etc., because these are all related to the union.

ེས་དག་ལྡན་ནོ། །གཞན་རྩ་འགྲེལ་ནི། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ ཐོགས་པའི་བྱང་པའི་སྦྱོར་བ་ཆོས་ཅན། བར་དུ་གཅོད་པའི་དགྲ་རྣམས་ལས་འདས་པའི་ སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། ལྷ་ལ་སོགས་པའི་(བདུད་གཞན་གསུམ་ལས་འདའ་བྱེད་ཀྱི་དགེ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་ལྷའི་བུའི་ བདུད། སྲོག་འགགས་པ་འཆི་བདག་གི་བདུད་དེ་ཚེ་ལ་བར་གཅོད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་བོ་འདི་ཕུང་བོའི་བདུད་དེ་ལྷག་མེད་ ཀྱི་བར་གཅོད་དོ། །ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་དེ། ལྷག་བཅས་ཀྱི་མྱང་འདས་ལ་བར་གཅོད་དོ། ། ) བདུད་བཞི་དང་ས་གཉིས་ལས་འདས་པས་སོ། །དེ་ཡིན་ཏེ། བདུད་ལ་སོགས་པའི་བར་ཆད་ ཀྱི་རྒྱུ། གཟུགས་སོགས་དངོས་པོ་བདེན་འཛིན་ལས་ཡང་དག་པར་བརྒལ་བའི་(མདོ་དང་མཐུན། ) སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་གསེར་རོ། །སྐྱེས་བུ་དཔའ་ཞིང་རྩལ་ཆེ་ལ་རབ་ཏུ་བརྟན་ཞིང་། ནས། སྒྱུ་རྩལ་དྲུག་ཅུ་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་འབྲོག་དགོན་པར་སོང་བའི་དཔེས། མཐར་ 2-283 མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ་རང་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་ས་མངོན་དུ་མི་བྱེད། ཅེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། འཁོར་འདས་ལ་མི་གནས་པར་རྣལ་ འབྱོར་ལ་གནས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་ (གསེར་)མེད་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་གོམས་པས་གང་ལ་ཡང་མངོན་ཞེན་མེད་ པའི་འཕགས་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བས་སོ། །དཔེར་ན། (གཤོག་པ་ཡོད་པས་)འདབ་ཆགས་(ཞེས་བཙུན་གྲོལ། ) བྱ་བར་སྣང་ལ་རྒྱུ་ཞིང་ས་ལ་མི་ལྟུང་བའི་དཔེས། སྟོང་ཉིད་སོགས་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཉན་རང་དུ་ མི་ལྟུང་། ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་དུས་ ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པར་བྱེད་ཅིང་གཞན་དོན་བྱེད་དེ། སེམས་ཅན་མཐའ་ ཡས་པའི་དོན་སྒྲུབ་པའི་སྨོན་ལམ་ལེགས་པར་གྲུབ་པས་སོ། །དཔེར་ན། འཕོང་བསླབས་སྐྱེ་ བུས་གནམ་དུ་མདའ་བརྒྱུད་མར་འཕངས་བའི་དཔེས། དགེ་རྩ་དེ་དག་བླ་མེད་རྫོགས་ཆུབ་ ཏུ་སྨིན་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། ། ཆོས་ཅན། ཉན་རང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། ཉན་རང་སོགས་ཀྱིས་བྱ་ དཀའ་བར་སྤྱོད་པ་གཏོང་བ་དང་(གསེར་)གཏོང་ཆེན་དང་། ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་ཐམས་ཅད་ཤིན་ ཏུ་གོམས་པའི་ཡུམ་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་བཏང་བའི་ཕྱིར། ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། སྟོང་ཉིད་སོ་བདུན་སྒོ་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་ལམ། རྒྱུན་ཞུགས་ སོགས་བཞི་རང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་ཤིང་འཛིན་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ ཏེ། ཆོས་དཀར་བོ་དགེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེན་པ་དང་རོ་མྱང་བས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྦྱོར་ བ་ཡིན་པས་སོ། །སྒོ་གསུམ་ལ་

【現代漢語翻譯】 具備這些條件。此外，根本釋中說：『一生補處菩薩的瑜伽，是超越了所有障礙的瑜伽，因為超越了天等（能斷除三種魔障的善行，即斷除天子魔的是天魔，斷除壽命的是死魔，即能斷除壽命；斷除痛苦蘊聚的是蘊魔，即能斷除無餘；斷除三界煩惱的是煩惱魔，即能斷除有餘涅槃。）四魔和二地的緣故。』這是因為，是完全超越了魔等障礙之因，以及對色等事物執著為真實的瑜伽（與經文相符）。就像黃金一樣。勇猛、精進、堅定的士夫，乃至圓滿了六十四種技藝，前往寂靜處，最終現證了無相三摩地，而不現證聲聞地或獨覺地。等等。這是因為，是不住于輪迴和涅槃，安住于瑜伽的瑜伽，因為串習了觀修緣起等一切法無我的平等性，對於任何事物都沒有執著的聖者的瑜伽。例如，（因為有翅膀）看起來像鳥，卻不依賴於地面。就像在空性等中行持，卻不墮入聲聞和獨覺地一樣。等等。這是因為，以宿願力的推動，如其時機成熟般地獲得一切智智，並且利益他人，因為圓滿了成辦無量眾生利益的願望。例如，就像一個學會射箭的人，將箭連續射向天空一樣，在那些善根成熟為無上菩提之前，不會現證真實的邊際。等等。這是因為，是與聲聞和獨覺不共的瑜伽，因為是完全串習了聲聞和獨覺等難以行持的佈施、大布施和極度佈施的般若波羅蜜多瑜伽。因為沒有完全捨棄一切眾生。等等。這是因為，是對於三十七道品、三門之果、預流果等四果以及自生菩提的一切法都沒有執著的瑜伽，因為是清凈了對一切白法善法的執著和品嚐的瑜伽。三門上…… （種子字：ᱚ，梵文天城體：om，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：唵） （種子字：ཨཱཿ，梵文天城體：āḥ，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：啊） （種子字：ཧཱུྃ，梵文天城體：hūṃ，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）

【English Translation】 Possessing these qualities. Furthermore, the root commentary states: 'The yoga of a Bodhisattva in their last life is a yoga that transcends all obstacles, because it transcends the gods, etc. (The virtue that overcomes the three other māras: the māra of the gods is the māra of the sons of gods, which obstructs virtue; the cessation of life is the māra of death, which obstructs life; the accumulation of suffering is the māra of the aggregates, which obstructs the absence of remainder; the afflictions of the three realms are the māra of afflictions, which obstructs the nirvana with remainder.) It transcends the four māras and the two grounds.' This is because it is a yoga that has completely overcome the causes of obstacles such as māras, and the clinging to phenomena such as form as being true (in accordance with the sutras). Like gold. A brave, diligent, and steadfast person, even having perfected the sixty-four arts, goes to a solitary place, and ultimately manifests the samadhi without characteristics, without manifesting the ground of a Shravaka or Pratyekabuddha. And so on. This is because it is a yoga that does not abide in samsara or nirvana, but abides in yoga, because it is the yoga of a great noble one who has no attachment to anything, having become accustomed to meditating on the equality of all dharmas, such as dependent origination, as being without self. For example, (because it has wings) it appears to be a bird, but does not rely on the ground. Like engaging in emptiness, etc., but not falling into the ground of Shravakas and Pratyekabuddhas. And so on. This is because, propelled by the force of past aspirations, it obtains omniscience as the time ripens, and benefits others, because it has perfectly accomplished the aspiration to accomplish the benefit of limitless sentient beings. For example, like a person trained in archery shooting arrows continuously into the sky, it does not manifest the true limit until those roots of virtue have matured into unsurpassed complete enlightenment. And so on. This is because it is a yoga that is uncommon to Shravakas and Pratyekabuddhas, because it is the Prajnaparamita yoga that has completely accustomed itself to giving, great giving, and extreme giving, which are difficult for Shravakas and Pratyekabuddhas, etc., to practice. Because it has not completely abandoned all sentient beings. And so on. This is because it is a yoga that has no attachment or clinging to all the dharmas of the thirty-seven factors of enlightenment, the fruits of the three doors, the four fruits such as stream-enterer, and self-arisen enlightenment, because it is a yoga that is purified by attachment to and savoring of all white dharmas and virtuous dharmas. On the three doors... (Seed Syllable: ᱚ, Sanskrit Devanagari: om, IAST: oṃ, Literal Meaning: Om) (Seed Syllable: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: āḥ, IAST: āḥ, Literal Meaning: Ah) (Seed Syllable: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: hūṃ, IAST: hūṃ, Literal Meaning: Hum)

སྙོམས་པར་འཇུག་ཀྱང་། ནས། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་སོགས་རང་ བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་དོ། །སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། ང་དང་ང་ཡིར་མི་ དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། བསམ་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པར་ལྟ་བ་སྤང་བའི་ 2-284 ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་ཏོ་སྙམ་ནས་སྦྱོར་བས་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ་རྫོགས་པ་ (ཨཱརྱ་)ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ཡུན་རིང་བོ་ནས་དམིགས་པ་ལ་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་སྟེ། བདག་ཅེས་བྱ་བའམ་ནས་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་དམིགས་པའི་ཉེས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བྱའོ་ སྙམ། ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། མཚན་མ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། བསམ་པས་སེམས་ཅན་ རྣམས་ཀྱི་མཚན་མར་ལྟ་བ་(རད་ཀིར་)ཡང་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུ་སྦྱོར་བས་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་ མཚན་མ་མེད་པ་བསྒོམ་པ་རྫོགས་པ་(ཨཱརྱ་)ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ཡུན་རིང་ བོ་ནས་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་སྟེ་བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་མའམ། ཞེས་སོགས་ནས། སེམས་ ཅན་གྱི་ཉེས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། སྨོན་པ་མེད་ པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། བསམ་པས་བརྒྱ་བྱིན་(མདོ་)སོགས་དང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་(མདོ་)རང་ གཅིག་པུའི་དོན་དུ་སྨོན་པ་(ཁམས་གསུམ་ལ་སྨོན་པ་ཞེས་རད་ཨཱརྱ། )སྤང་བའི་ཕྱིར་དུ་སྦྱོར་བས་རྣམ་ པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྨོན་མེད་བསྒོམ་པ་རྫོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ཡུན་ རིང་བོ་ནས་སྨོན་ལམ་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་བརྒྱ་བྱིན་དང་། ནས། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ སྨོན་ལམ་གྱི་ཉེས་པ་དེ་དག་མེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཆོས་བསྟན་པར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། ཞེས་ སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་སྦྱོར་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་རྒྱུད་ ལ་ལྡན་སྟོབས་ཀྱིས་རང་རྒྱུད་ལྡན་དེས་ཁོང་རང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཡིན་མིན་སད་པའི་ཆེད་དུ་དེའི་ ཆོས་གཞན་གྱིས་དྲི་བ་མངོན་དུ་བཏང་བ་ཅན་གྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་ཆོས་བརྗོད་པར་བྱེད་པས་ སོ། །རང་རྒྱུད་ལྡན་དེར་མཚོན་པ་དང་ཤེས་པར་བྱེད་པས་དེའི་རྟགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་པོ། དག་ ལྡན་རད་ཀིར་རོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆེན་པོའི་ཡོངས་སུ་དྲིས་པར་བྱ་བ་དེ་བརྗོད་དོ། ། ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཡུལ་ཚད་མེད་པའི་ཐབས་མཁས་སྦྱོར་ཏེ། རིག་པའི་ཡུལ་ཏེ་ གནས་ལྔ་(སྒྲ། གཏན་ཚིགས། བཟོ། གསོ་བ། ནང་རིག་སྟེ་རིག་གནས་ཆེ་བ་ལྔ། སྙན་ངག ཟློས་གར། ཚིག་རྒྱན། མངོན་ 2-285 བརྗོད། སྒྲ་རིག་སྟེ་རིག་གནས་ཆུང་བ་ལྔའོ། །)ཐམས་ཅད་ཤེས་(མདོ་རྒྱན་ལུང་དང་སྦྱར་ལ་བཤད་དོ། ། )པའི་ས་བཅུ་ པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མི་ འཕྲོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །(ཨཱརྱས་སྦྱར། )རྣམ

【現代漢語翻譯】 即使處於禪定狀態，也不會公開展示證得常住等果位，直至獲得正等覺。等等。法性是：不執著于『我』和『我的』的修行，因為考慮到通過思維來消除眾生所執著的目標，所以宣說了法，並通過修行來圓滿修習空性解脫之門。（聖者）正是如此。這些眾生長期以來一直執著于目標，爲了消除這些眾生對『我』等的執著之過患，我應當這樣做。等等。法性是：無相的修行，因為考慮到通過思維來消除眾生所執著的相（拉德基爾），所以通過修行來圓滿修習無相解脫之門。（聖者）正是如此。這些眾生長期以來一直執著于相，例如女性的相等等，爲了消除眾生的這些過患，我應當這樣做。等等。法性是：無愿的修行，因為考慮到通過思維來消除對帝釋天（མདོ་，因陀羅，梵文：indra，羅馬：Indra，字面意思：因陀羅）等乃至一切智智（མདོ་）的愿求（對三界的愿求，如拉德阿雅所說），所以通過修行來圓滿修習無愿解脫之門。（聖者）正是如此。這些眾生長期以來一直執著于願望，例如像帝釋天一樣，爲了消除眾生願望的過患，我應當如此宣說佛法。等等。法性是：不退轉之相的善巧方便修行，因為你具備力量，通過自身的力量來喚醒他們是否不退轉，爲了通過其他方式提問來揭示不退轉之法。通過展示和認知自身的力量，成為其不退轉之相的修行者。（具足拉德基爾）。宣說不退轉的大菩薩所應詢問的內容。等等。法性是：無量境界的善巧方便修行，因為智慧的境界，即精通所有五明（聲明，因明，工巧明，醫方明，內明，即五大學科；詩學，戲劇，修辭，詞藻，音韻學，即五小學科）（結合《經莊嚴論》的教證來解釋）。正是十地菩薩的修行。這是天、人、阿修羅等世間眾生無法奪取的。等等。（阿雅所作）完

【English Translation】 Even when in meditative absorption, one does not openly display the attainment of states such as stream-enterer, up to the attainment of complete enlightenment. And so on. The Dharma nature is: the practice of non-attachment to 'I' and 'mine,' because considering the elimination of the objects of attachment of sentient beings through thought, the Dharma is proclaimed, and through practice, the door of liberation of emptiness is perfected. (Arya) is precisely so. These sentient beings have long been attached to objects, and in order to eliminate the faults of attachment to 'I' and so on, I should do this. And so on. The Dharma nature is: the practice of no-sign, because considering the elimination of the signs (Radkir) to which sentient beings are attached through thought, the door of liberation of no-sign is perfected through practice. (Arya) is precisely so. These sentient beings have long been attached to signs, such as the signs of women, etc., and in order to eliminate these faults of sentient beings, I should do this. And so on. The Dharma nature is: the practice of no-aspiration, because considering the elimination of aspirations for Indra (མདོ་, indra, 梵文：indra，羅馬：Indra，字面意思：因陀羅) and so on, up to omniscience (མདོ་) (aspiration for the three realms, as Rad Arya said), the door of liberation of no-aspiration is perfected through practice. (Arya) is precisely so. These sentient beings have long been attached to aspirations, such as being like Indra, and in order to eliminate the faults of the aspirations of sentient beings, I should proclaim the Dharma in this way. And so on. The Dharma nature is: the skillful means practice of the sign of non-retrogression, because you possess the power, and through your own power, awaken them as to whether they are non-retrogressing, in order to reveal the Dharma of non-retrogression by asking questions in other ways. By demonstrating and recognizing one's own power, one becomes a practitioner of the sign of non-retrogression. (Complete with Radkir). Proclaiming what should be asked of the great Bodhisattva of non-retrogression. And so on. The Dharma nature is: the skillful means practice of limitless realms, because the realm of wisdom, that is, mastering all five sciences (grammar, logic, crafts, medicine, inner science, i.e., the five major sciences; poetics, drama, rhetoric, lexicography, phonetics, i.e., the five minor sciences) (explained in conjunction with the scriptural authority of the Ornament of the Sutras). It is precisely the practice of the tenth-ground Bodhisattva. This cannot be taken away by the world with gods, humans, and asuras. And so on. (Composed by Arya) Complete.

་པར་མི་རྟོག་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་(གསེར་) ཤེར་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ་དེའི་ཡུལ་ནི་(གསེར་)སྟོང་ཉིད་སོགས་བཅུའོ། །དེ་ མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་དུས་སངས་རྒྱས་པ་ན་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་སློབ་པའི་སྐབས་ཏེ་དེ་ལྟར་ ཤེས་པའི་ས་བཅུ་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དུས་དུས་མིན་ནི་དེ་ ལྟར་མདོ་དོན་ནོ། །ཆོས་བཤེས་ནི་སེམས་ཅན་འདུལ་བར་འགྱུར་བ་དང་མི་འགྱུར་བ་ལ་དུས་ དུས་མིན་དུ་བཤད་དོ། །མངས་པས་འཇིགས་ནས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ནོ། ། ༈ སྐབས་བསྡུ་བ། གསུམ་པ་ནི། བཞི་ པ་ནི་གོང་དུ་གསུམ་པ་གྲངས་པ་ལ་ལྟོས་པའིའོ།། ༈ །། ༈ དབང་ཐོབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པ་རྩེ་སྦྱོར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐབས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། (ཆོས་བཤེས། ) རྩེ་སྦྱོར་གྱི་དངོས་པོ་རྒྱས་ པར་བཤད། སྐབས་བསྡུ་བའོ། ། ༈ སྐབས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། དང་པོ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་རྫོགས་རྟོགས་པ་ཐོབ་པའི་བྱང་སེ་ལ་བསྡུས་ བསྒོམ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་རྟོགས་པ་འབྱུང་བས་རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས་འཆད་ དོ། །ཚུལ་གང་གིས་ན། རྟགས་དང་ལོག་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པ་བསྙད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ ནས་སོ། །དེའི་དགོས་པ་ཅི་ན། རྩེ་སྦྱོར་གོ་སླ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུའོ། ། ༈ རྩེ་སྦྱོར་གྱི་དངོས་པོ་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། (ཤེར་འབྱུང་དོན་དངོས། )སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་ལམ། བར་ཆད་མེད་རྩེའོ། ། ༈ སྦྱོར་ལམ། དང་པོ་ལ། རྟགས་སོགས་བཞི་བཤད། དེ་བཞི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་དུ་བསྟན་པའོ། ། དང་པོ་ལ། བཞི་ལས། དང་པོ་རྟགས་ཀྱི་རྩེ་མོའམ་རྩེ་མོའི་རྟགས་ལ་(ཟླ་ཟེར་དུ་ས་བཅུ་པའི་ ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས་ཞེས་སོ། །འདི་དག་དག་སར་སྦྱོར་བ་བཞག་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ) རྩ་བ་ནི། དྲོད་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེ་དབང་རྣོན་འགའ་ཆོས་ཅན། རྩེ་མོར་ཕྱིན་པའི་སྦྱོར་ 2-286 བའི་རྟགས་སམ་རྟགས་ཀྱི་རྩེ་སྦྱོར་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། སད་དུས་སུ་མ་ཟད་རྨི་ལམ་ན་ཡང་ཆོས་ རྣམས་ཀུན་བདེན་མེད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་གསར་དུ་ཐོབ་ པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། བཅུ་གཉིས་པོ་དེ་དག་དེའི་རྟགས་སུ་སངས་རྒྱས་བཞེད་པས་སོ། །གློ་ བུར་བ་དང་གཞན་དོན་གྱི་རྟགས་གཉིས་སུ་ཤེས་དགོས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། ཆོས་ཅན་ཆོས་ འདྲ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་གུས་སྦྱོར་(གསེར་)སོགས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་གོམས་པའི་ ཕྱིར། སད་དུས་སུ་(གསེར་)མ་ཟད་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་(མདོ་)ཡང་ཆོས་ཀུན་བདེན་མེད་ རྨི་ལམ་སོགས་དང་འདྲ་བར་ལྟ་བ་དང་། བྱང་ཆེན་པོ་རྨི་ལམ་ན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་ལྟ་སྒྲ་བརྙན་སོགས་(གཟུགས་བརྙན་སྨིག་རྒྱུ་སྤྲུལ་བའོ། ། )སོ། །རྨི་ལམ་

【現代漢語翻譯】 不分別之自性之（金）般若，是善巧方便之十種，其境乃是（金）空性等十種。何時能現證彼？成佛之時，以及非時，即學習之時。如是，知曉十地之加行，即是善巧方便之加行。時與非時，如是乃經之要義。法友，對於能調伏眾生與不能調伏眾生，說為時與非時。因畏懼眾多而略攝示之。 總攝章節。 第三，第四，乃是觀待於前述第三之計數。 以獲得自在之方式修習之頂加行。 二者有三：章節之連線。（法友）廣說頂加行之本體。總攝章節。 章節之連線。 第一，乃是圓滿現證一切相之菩薩，于總攝修習之究竟，生起頂加行之證悟，故說頂之現證。以何種方式？以標相與遮返等作為先導之方式。其必要為何？為易於理解頂加行之故。 廣說頂加行之本體。 二者有四：（般若生起之實義）加行見道修道。無間頂。 加行道。 第一，宣說標相等四者。彼四者顯示為決定解脫分之順品。 第一，四者中，第一，標相之頂或頂之標相（如月光，於十地之差別道，稱為頂之現證。此等安置於清凈處，應如實宣說。） 根本：安住于暖位之具利根菩薩，法性，是已獲得達于頂端之加行之標相，或標相之頂加行。不僅于醒時，即使于夢中，亦能視一切法皆無實，如夢幻般，等等，新獲得十二種功德之故。周遍，彼十二者，佛陀認為彼是其標相之故。需知有突發性與利他性二種標相。釋文中，法性法同。一切法皆無自性，因以恭敬加行（藏文：གསེར་，梵文天城體：काञ्चन，梵文羅馬擬音：Kañcana，漢語字面意思：金）等極度串習之故。醒時（藏文：གསེར་，梵文天城體：काञ्चन，梵文羅馬擬音：Kañcana，漢語字面意思：金）不僅于醒時，即使于夢境中（藏文：མདོ་，梵文天城體：सूत्र，梵文羅馬擬音：sūtra，漢語字面意思：經），亦能視一切法皆無實，如夢幻等。大菩薩即使于夢中，亦視一切法皆如夢幻，如影像等（影像、陽焰、幻化）。夢中

【English Translation】 The Prajna (wisdom) of non-conceptual nature is the ten skillful means, and its objects are the ten emptinesses, etc. When is it directly realized? At the time of becoming a Buddha, and at non-times, which is the time of learning. Thus, knowing the application of the ten grounds is the application of skillful means. Time and non-time, thus is the essence of the sutra. A Dharma friend, for those who can tame sentient beings and those who cannot, it is said to be time and non-time. Fearing the multitude, it is briefly summarized and shown. Summarizing the chapters. The third, the fourth, is in relation to the counting of the aforementioned third. Meditating in the manner of obtaining empowerment, the peak application. The two have three: connecting the chapters. (Dharma friend) Explaining the essence of the peak application in detail. Summarizing the chapters. Connecting the chapters. First, it is that a Bodhisattva who has fully realized all aspects, at the culmination of summarizing meditation, arises the realization of the peak application, therefore, the peak realization is explained. In what way? In the way of taking signs and refutations as the preliminary. What is its necessity? For the sake of easily understanding the peak application. Explaining the essence of the peak application in detail. The two have four: (The actual meaning of Prajna arising) Application, seeing the path, meditation path. Uninterrupted peak. Application path. First, explaining the four signs, etc. Showing those four as being in accordance with the components of decisive liberation. First, among the four, the first, the peak of the sign or the sign of the peak (like moonlight, in the differentiated path of the ten grounds, it is called the peak realization. These are placed in a clean place and should be explained as they are.) Root: A Bodhisattva with sharp faculties abiding in the heat position, the Dharma nature, is one who has obtained the sign of the application that has reached the peak, or the peak application of the sign. Not only when awake, but even in dreams, one sees all phenomena as unreal, like a dream, etc., because one newly obtains twelve qualities. It is pervasive, because the Buddha considers those twelve to be its signs. It is necessary to know that there are two types of signs: sudden and altruistic. In the commentary, Dharma nature and Dharma are the same. All phenomena are without self-nature, because of extreme familiarity with respectful application (Tibetan: གསེར་，Sanskrit Devanagari: काञ्चन，Sanskrit Romanization: Kañcana，Literal meaning: Gold), etc. Not only when awake (Tibetan: གསེར་，Sanskrit Devanagari: काञ्चन，Sanskrit Romanization: Kañcana，Literal meaning: Gold), but even in the state of dreaming (Tibetan: མདོ་，Sanskrit Devanagari: सूत्र，Sanskrit Romanization: sūtra，Literal meaning: Sutra), one sees all phenomena as unreal, like dreams, etc. Even in dreams, a great Bodhisattva sees all phenomena as like dreams, like images, etc. (images, mirages, transformations). In dreams

དུ་ཡང་ཉན་ ཐོས་དང་སོགས་པ་རང་རྒྱལ་དང་ཁམས་གསུམ་ལ་དགའ་ཞིང་འདོད་པའི་སེམས་མི་བསྐྱེད་ པ་དང་། རྨི་ལམ་ན་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའམ་ཁམས་གསུམ་ལ་འདོད་ པའི་སེམས་མི་བསྐྱེད་(དེ་བས་མེད་)དོ། །ཞེས་སོ། །རྨི་ལམ་ན་ཡང་དེ་པ་འཁོར་(བྱང་སེ་ཉན་ཐོས་ལྷ་ སོགས་)མང་པོས་བསྐོར་ནས་ཆོས་སྟོན་པ་མཐོང་སྟེ་ཆོས་དེའི་(མདོ་)དོན་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་དོན་ དུ་གཉེར་བ་དང་། རྨི་ལམ་ན་ཡང་དེ་པ་ཞམ་འབྲིང་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་དང་། སོགས་ནས། མདུན་ དུ་བྱས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་པ་མཐོང་སོགས་སོ། །རྨི་ལམ་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་ནམ་མཁར་འཕགས་ཏེ་ (མདོ་)ཆོས་སྟོན་ཞིང་རྫུ་འཕྲུལ་མང་བོ་སྟོན་པ་སོགས་དང་། རྨི་ལམ་ན་ཡང་དེ་པ་ནམ་མཁའ་ ལ་འཕགས་ཤིང་ཆོས་སྟོན་སོགས་སོ། །(བརྒྱད་སྟོང་པར་བདག་ཉིད་ནམ་མཁར་འཕགས་ཏེ་ཅེས་རང་ཉིད་ ལ་བཤད་དེ། འདི་རྨི་དཀའ། བར་མར་བཤད། )རྨི་ལམ་ན་ཡང་མེའམ་གཅན་ཟན་ཁྲོ་བོ་སོགས་ཀྱིས་ འཇིགས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་བར་མཐོང་ཞིང་(འདི་རྨི་ལམ་དུ་རྨིས་བར་མ་བཤད་)ཕྱིས་སད་ནས་ཁམས་ གསུམ་ཀུན་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བར་ཆོས་སྟོན་པའི་སེམས་སྐྱེ་བ་དང་། རྨི་ལམ་དེ་རྨིས་པའི་འོག་ ཏུ་སད་ནས་ཀྱང་ཀྱེ་མ་ཁམས་གསུམ་པ་འདི་དག་ཀུན་ཀྱང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ། (དེ་ལྟར་བསྟན་པར་ 2-287 བྱའོ། ། ) ཞེས་སོགས། རྨི་ལམ་དུ་དམྱལ་བ་དང་སོགས་པ་ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོའི་སེམས་ཅན་ མཐོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་ངན་སོང་གི་མིང་ཡང་མེད་པར་(མདོ་ ཡིན་)གྱུར་ཅིག་ཅེས་དེ་སྤོང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། རྨི་ལམ་དུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་མཐོང་ ངམ་ནས་ངན་སོང་གསུམ་པོ་(བསྡུས་)མེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་སོ། །རྨི་ལམ་ (མདོ་)མམ་སད་པའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་དང་གྲོང་ལ་སོགས་པ་མེས་ཚིག་པར་གྱུར་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ གི་ཆོས་བདག་ལ་ཡོད་ན་(ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་རྣམ་རྟགས་མཚན་མ་བདག་ལ་ཡོད་ན། )མེ་འདི་ཞི་བར་གྱུར་ཅིག་ ཅེས་བརྗོད་པས་བདེན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་བདེན་པའི་བྱིན་རླབས་ གྲུབ་པ་དང་། རྨི་ལམ་མམ་སད་པའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་ཚིག་པར་གྱུར་ན། ནས། ཕྱིར་མི་ལྡོག་ པར་རིག་པར་བྱ་བའི་རྣམ་རྟགས་མཚན་མ་བདག་ལ་ཡོད་ན་བདེན་པ་དང་བདེན་པའི་ཚིག་ འདིས་དེ་ཞི་བར་གྱུར་ཅིག སོགས་སོ། །ཁོང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཡིན་ནས་ཁྱིམ་ལ་ལ་ཚིག་ལ་ལ་མ་ ཚིག་ན་སེམས་ཅན་འདི་དག་གིས་ཆོས་སྤོང་གི་ལས་བྱས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་མདོར་ རོ། །བདག་རྫོགས་བྱང་དུ་ལུང་བསྟན་ཏེ་བསམ་པ་དག་ཅིང་འཚང་རྒྱ་ལ་དེར་དེ་པ་རྣམས་ ཀྱིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་ན་བདེན་པ་དང་བདེན་པའི་ཚིག་འདིས་སྐྱེས་པའམ་བུད་མེད་མི་མ་ཡིན་ གང་གིས་གཟུང་བའི་མི་མ་ཡིན་ཏེ་གུད་དུ་འགྲོ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པས་ག

【現代漢語翻譯】 此外，（菩薩）不應生起喜愛聲聞、緣覺和三界的心。即使在夢中，也不應生起對聲聞、緣覺的果位或三界的貪戀之心。（這是絕對不可能的）。如果在夢中見到許多天人（菩薩、聲聞、天等）圍繞著自己說法，就應該努力理解那部經（的意義）。即使在夢中，也應見到成百上千的天人侍從在自己面前說法等等。即使在夢中，也應見到佛陀升到空中說法，並示現許多神變等等。即使在夢中，也應見到天人升到空中說法等等。（在《八千頌般若經》中，說的是自己升到空中，這是對自己說的。這很難夢到，是中等的說法。）即使在夢中，也應見到被火或食肉動物、忿怒尊等恐嚇而痛苦（這是在夢中見到的，是中等的說法），醒來後生起三界皆如夢幻的想法，並說法。夢到這樣的夢之後醒來，也要想：『唉！這三界的一切都像夢一樣。（應該這樣教導。）』等等。如果在夢中見到地獄等惡趣眾生，就應憶念並斷除：『愿我的佛土連惡趣之名也沒有（這是經文）。』如果在夢中見到地獄眾生，乃至三惡道（總稱）都不存在，就應如此行持。如果在夢中或醒來時，城市或鄉村等被火燒燬，如果自己具有不退轉的法（如果自己具有不退轉的相和標誌），就說：『愿這火熄滅！』以真諦的力量，火就會熄滅，從而成就真諦的加持。如果在夢中或醒來時，城市被燒燬，乃至如果自己具有被認知為不退轉的相和標誌，就以真諦和真諦之語，愿火熄滅！等等。如果他是（不退轉菩薩），而有些房屋被燒燬，有些沒有被燒燬，就應知道這些眾生造了捨棄佛法的業。總之，如果自己被授記為圓滿菩提，心懷純凈的意念並證得菩提，如果天人們理解了這一點，就以真諦和真諦之語說：『無論是什麼奪走了這個男人或女人，愿非人離開！』這樣說，非人就會離開。 此外，（菩薩）不應生起喜愛聲聞、緣覺和三界的心。即使在夢中，也不應生起對聲聞、緣覺的果位或三界的貪戀之心。（這是絕對不可能的）。如果在夢中見到許多天人（菩薩、聲聞、天等）圍繞著自己說法，就應該努力理解那部經（的意義）。即使在夢中，也應見到成百上千的天人侍從在自己面前說法等等。即使在夢中，也應見到佛陀升到空中說法，並示現許多神變等等。即使在夢中，也應見到天人升到空中說法等等。（在《八千頌般若經》中，說的是自己升到空中，這是對自己說的。這很難夢到，是中等的說法。）即使在夢中，也應見到被火或食肉動物、忿怒尊等恐嚇而痛苦（這是在夢中見到的，是中等的說法），醒來後生起三界皆如夢幻的想法，並說法。夢到這樣的夢之後醒來，也要想：『唉！這三界的一切都像夢一樣。（應該這樣教導。）』等等。如果在夢中見到地獄等惡趣眾生，就應憶念並斷除：『愿我的佛土連惡趣之名也沒有（這是經文）。』如果在夢中見到地獄眾生，乃至三惡道（總稱）都不存在，就應如此行持。如果在夢中或醒來時，城市或鄉村等被火燒燬，如果自己具有不退轉的法（如果自己具有不退轉的相和標誌），就說：『愿這火熄滅！』以真諦的力量，火就會熄滅，從而成就真諦的加持。如果在夢中或醒來時，城市被燒燬，乃至如果自己具有被認知為不退轉的相和標誌，就以真諦和真諦之語，愿火熄滅！等等。如果他是（不退轉菩薩），而有些房屋被燒燬，有些沒有被燒燬，就應知道這些眾生造了捨棄佛法的業。總之，如果自己被授記為圓滿菩提，心懷純凈的意念並證得菩提，如果天人們理解了這一點，就以真諦和真諦之語說：『無論是什麼奪走了這個男人或女人，愿非人離開！』這樣說，非人就會離開。

【English Translation】 Furthermore, (a Bodhisattva) should not generate a mind that delights in the Shravakas, Pratyekabuddhas, and the three realms. Even in dreams, one should not generate a mind that desires the state of a Shravaka, a Pratyekabuddha, or the three realms. (This is impossible.) If in a dream one sees many devas (Bodhisattvas, Shravakas, gods, etc.) surrounding oneself and teaching the Dharma, one should strive to understand the meaning of that Sutra. Even in dreams, one should see hundreds and thousands of deva attendants teaching the Dharma in front of oneself, and so on. Even in dreams, one should see the Buddha rising into the sky and teaching the Dharma, and displaying many miracles, and so on. Even in dreams, one should see devas rising into the sky and teaching the Dharma, and so on. (In the Ashtasahasrika Prajnaparamita Sutra, it is said that one rises into the sky oneself, which is said to oneself. This is difficult to dream, it is a middling explanation.) Even in dreams, one should see being frightened and suffering by fire or carnivorous animals, wrathful deities, etc. (This is seen in dreams, it is a middling explanation.) After waking up, one should generate the thought that all three realms are like dreams, and teach the Dharma. After dreaming such a dream and waking up, one should also think: 'Alas! All these three realms are like dreams. (One should teach in this way.)' etc. If in a dream one sees hells and other beings in the lower realms, one should remember and abandon the thought: 'May my Buddha-field not even have the name of the lower realms (this is the Sutra).' If in a dream one sees beings in hell, and even the three lower realms (collectively) do not exist, one should act in this way. If in a dream or while awake, a city or village, etc., is burned by fire, if one possesses the Dharma of non-retrogression (if one possesses the signs and marks of non-retrogression), one should say: 'May this fire be extinguished!' By the power of truth, the fire will be extinguished, thereby accomplishing the blessing of truth. If in a dream or while awake, a city is burned, and so on, if one possesses the signs and marks of being recognized as non-retrogressing, then by truth and the words of truth, may it be extinguished! etc. If he is (a non-retrogressing Bodhisattva), and some houses are burned while others are not, one should know that these beings have committed the karma of abandoning the Dharma. In short, if one is prophesied to attain perfect enlightenment, cherishes pure thoughts, and attains enlightenment, if the devas understand this, then by truth and the words of truth, one should say: 'Whatever has seized this man or woman, may the non-human depart!' By saying this, the non-human will depart. Furthermore, (a Bodhisattva) should not generate a mind that delights in the Shravakas, Pratyekabuddhas, and the three realms. Even in dreams, one should not generate a mind that desires the state of a Shravaka, a Pratyekabuddha, or the three realms. (This is impossible.) If in a dream one sees many devas (Bodhisattvas, Shravakas, gods, etc.) surrounding oneself and teaching the Dharma, one should strive to understand the meaning of that Sutra. Even in dreams, one should see hundreds and thousands of deva attendants teaching the Dharma in front of oneself, and so on. Even in dreams, one should see the Buddha rising into the sky and teaching the Dharma, and displaying many miracles, and so on. Even in dreams, one should see devas rising into the sky and teaching the Dharma, and so on. (In the Ashtasahasrika Prajnaparamita Sutra, it is said that one rises into the sky oneself, which is said to oneself. This is difficult to dream, it is a middling explanation.) Even in dreams, one should see being frightened and suffering by fire or carnivorous animals, wrathful deities, etc. (This is seen in dreams, it is a middling explanation.) After waking up, one should generate the thought that all three realms are like dreams, and teach the Dharma. After dreaming such a dream and waking up, one should also think: 'Alas! All these three realms are like dreams. (One should teach in this way.)' etc. If in a dream one sees hells and other beings in the lower realms, one should remember and abandon the thought: 'May my Buddha-field not even have the name of the lower realms (this is the Sutra).' If in a dream one sees beings in hell, and even the three lower realms (collectively) do not exist, one should act in this way. If in a dream or while awake, a city or village, etc., is burned by fire, if one possesses the Dharma of non-retrogression (if one possesses the signs and marks of non-retrogression), one should say: 'May this fire be extinguished!' By the power of truth, the fire will be extinguished, thereby accomplishing the blessing of truth. If in a dream or while awake, a city is burned, and so on, if one possesses the signs and marks of being recognized as non-retrogressing, then by truth and the words of truth, may it be extinguished! etc. If he is (a non-retrogressing Bodhisattva), and some houses are burned while others are not, one should know that these beings have committed the karma of abandoning the Dharma. In short, if one is prophesied to attain perfect enlightenment, cherishes pure thoughts, and attains enlightenment, if the devas understand this, then by truth and the words of truth, one should say: 'Whatever has seized this man or woman, may the non-human depart!' By saying this, the non-human will depart.

ནོད་སྦྱིན་ དང་ཤ་ཟའི་གདོན་ལ་སོགས་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་གྲུབ་པ་དང་། དེ་སྐད་བརྗོད་པས་མི་མ་ ཡིན་པ་དེ་གུད་དུ་སོང་ན། ཞེས་སོགས། (འཕྲོས་མདོ་ལྟོས། ) རང་གིས་སྡིག་གྲོགས་(མདོ་དོན་)དང་ (མིང་དང་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་དབེན་པའི་གཞི་གསུམ་གྱིས་)བདུད་ལས་ཀུན་མངོན་པར་ཤེས་པས་ཕ་ རོལ་བདུད་དང་སྡིག་གྲོགས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སངས་རྒྱས་བྱང་ སེ་(སྡུད་པ་)ཕར་ཕྱིན་བྱང་ཕྱོགས་སོགས་(སྡུད་པ་)བསྟེན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ རྣམས་ནི་བྱང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །བྱང་པ་རྣམས་ 2-288 ནི། ཕྱིན་དྲུག་ནི། ནས། བཅོ་བརྒྱད་བར་རོ། །ཞིང་དག་(མདོ་)སེམས་ཅན་སྨིན་གཞན་དྲིང་མི་ འཇོག་པ་(མདོ་)སོགས། བསམ་པ་ཐམས་ཅད་(ཨཱརྱ་)རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ པར་འདོད་པས་ཤེར་པ་ལ་སློབ་པ་དང་། གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་པར་བྱ་བར་འདོད་པ་དང་། ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དག་སེམས་ཅན་སྨིན་སོགས་འདོད་པས་ཡུམ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། ། སོགས་སོ། །ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མེད་པར་རྟོགས་པས་དེ་ཐམས་ཅད་ ལ་ཆགས་ཤིང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་དང་། ནམ་མཁའ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ ཉིད་ནི་ཡུམ་མོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གང་སྤྱོད། གང་གིས་སྤྱད། གང་ལ་སྤྱད་པར་འགྱུར་ བའི་ཆོས་གསུམ་དུ་མི་རྟོག་པས་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་བར་ གྱུར་པ་སྟེ། གང་སྤྱོད་པ་དང་གང་གིས་སྤྱད་པ་དང་གང་ལ་སྤྱད་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་དེ་དག་ ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆེན་པོ་ལྷ་མི་ལྷ་མིན་ གྱིས་མི་ཐུབ་ནས། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ལགས་སོ། །ཞེས་སོགས། ཞེས་བྱ་བ་ རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་(སྦྱོར་བ་ལས་དོན་གཞན་བརྒྱད་ངོ་བོ་བཞི་ཞེས་གསུང་སྟེ་དཔྱད། )ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས་ ཐོབ་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་རྟགས་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་རྟགས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་བསོད་ནམས་རྣམ་ པར་འཕེལ་བ་རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། བསོད་ནམས་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་བཅུ་དྲུག་སྟོན་ ནོ། །རྩ་བ་ནི། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སྐྱེ་བོ་ཇི་སྙེད་དང་། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྐྱེ་བོ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་སངས་ རྒྱས་མཆོད་པའི་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་པའི་དགེ་བ་རྣམ་པ་མང་དུ་དཔེར་མཛད་ནས། དེ་བས་རང་སྦྱོར་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་ལ་གནས་ནས་གཞན་ལ་ཡུམ་སྟོན་པ་ཆེས་བསོད་ནམས་རྣམ་ པར་འཕེལ་བ་དང་། སོགས་པ(འི་སྒྲས་ནི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་རྙེད་ཅིང་སྟོར་བ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ་ཞེས་སྙིང་མཆོག) ལྷག་མ་བཅོ་ལྔ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོ་ཐོབ་པའི་བྱང་སེ་དབང་རྣོན་ 2-289 ཆོས་ཅན། རྣ

【現代漢語翻譯】 諾津（Nod-sbyin，施捨者） 以及消除羅剎等障礙的語句，如此唸誦，能使非人遠離。（參見《攝頌》）。自己通過惡友（經文要義）和（名、所學功德、寂靜處這三者）完全了知魔業，從而以善知識（佛菩薩，包括《攝頌》、般若波羅蜜多、菩提道次第等）壓制外魔和惡友。應當視諸佛世尊為大菩薩的善知識。菩薩們 是，從六度到十八界。清凈佛土（經），成熟眾生，不依賴他者（經）等。所有意念（聖），以各種方式完全圓滿，因此學習般若。想要不依賴他者，以及想要清凈佛土，成熟眾生等，因此應當學習般若波羅蜜多。 等等。通達一切菩提之法在勝義中皆無自性，因此對一切法不執著、不貪戀，如同虛空般無執著之相，即是般若波羅蜜多。等等。所行、能行、所行處這三種不作分別，通過般若波羅蜜多的修行，接近諸佛菩提。即所行、能行、所行處的一切法皆不可得。世尊，如此修行的菩薩，天、人、非天皆不能勝過，從而接近一切智智。 等等。所謂的十二種（結合其他八種意義和四種本質，需要考察）是獲得頂位現觀的階段性特徵。 第二部分，連線文：如是，以特徵所象徵的福德增長有多少種呢？宣說十六種福德增長。 根本文：以瞻部洲和三千大千世界所有眾生供養諸佛的功德為例，說明功德之多。相比之下，安住于加行道頂位，為他人宣講般若波羅蜜多，是福德最為增長的。以及（通過'等'字，可以理解為獲得和失去珍寶等，這是心要）。 其餘十五種，總共十六種。獲得加行道頂位的利根菩薩

【English Translation】 Nod-sbyin (The Giver) And the words that eliminate the harm of Rakshasas and flesh-eaters, etc. When these words are spoken, the non-human beings will be separated. (See Aphros Mdo). One's own sinful friends (the meaning of the Sutra) and (name, qualities of learning, and the three bases of solitude) fully know the deeds of the devil, so the virtuous friend Buddha, Bodhisattva (collection), Paramita, Bodhipaksa, etc. (collection) are relied upon. The Buddhas, the Bhagavan, should be regarded as the virtuous friends of the great Bodhisattvas. The Bodhisattvas are from the six perfections to the eighteen realms. Pure lands (Sutra), sentient beings mature, not dependent on others (Sutra), etc. All thoughts (Arya) are desired to be completely perfected in all ways, so learn from Sherpa. Wanting to be independent of others, and wanting pure Buddha lands, sentient beings mature, etc., so one should learn from Yum. Etc. Realizing that all the dharmas of complete enlightenment are truly non-existent, therefore, there is no attachment or clinging to all of them, and the characteristic of being unattached like the sky is Yum. Etc. What is practiced, what is practiced by, and what will be practiced are not conceived as three dharmas, so by practicing Yum, one becomes close to the enlightenment of the Buddha. That is, all the dharmas that are practiced, practiced by, and will be practiced are invisible. Bhagavan, the great Bodhisattva who practices in this way cannot be overcome by gods, humans, or asuras, and is close to omniscience. Etc. The twelve aspects (it is said that there are eight other meanings and four essences from the combination, so examine them) are the signs of the distinction in the state of attaining the peak realization. The second part, the connection: How many kinds of merit increase are there, symbolized by such signs? Sixteen kinds of merit increase are taught. Root text: As an example of the merit of offering to the Buddhas by as many beings as there are in Jambudvipa and the three thousand worlds, it is explained that the merit is great. In comparison, residing in the peak of the path of union and teaching Yum to others is the most increasing of merit. And (the word 'etc.' includes obtaining and losing precious jewels, etc., which is the essence). The remaining fifteen, a total of sixteen. The sharp-witted Bodhisattva who has attained the peak of the path of union

མ་འཕེལ་གྱི་རྩེ་སྦྱོར་ཐོབ་སྟེ། འདིར་བཤད་བསོད་ནམས་རྣམ་འཕེལ་བཅུ་དྲུག་ གསར་དུ་ཐོབ་པས་སོ། །ཞེས་རྩ་འགྲེལ་ལ་དགོད་དོ། །འགྲེལ་པ་ལ། བསོད་ནམས་ཆེས་ རྣམ་པར་འཕེལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན། ཕྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་བརྒྱད། ནང་གཙོ་ བོར་གྱུར་པ་བརྒྱད་དེ་གནས་སྐབས་བཅུ་དྲུག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནིའོ། །གང་ལས་ན། མེ་ཏོག་ དང་སོགས་པ་བདུག་པ་ལ་སོགས་པས་སངས་རྒྱས་ནམ་འཚོའི་བར་མཆོད་པ་དང་། དགེ་བ་ བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་པས་དགེ་བ་མང་དུ་འཕེལ་བ་དང་པོར་དཔེར་མཛད་ནས་དེ་བས་ཀྱང་ངོ་། ། ཇི་ལྟར་ན། བཅུ་དྲུག་པོ་སྔ་མ་སྔ་མ་བས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །བཅུ་དྲུག་གང་ན། སྦྱོར་བ་ལས་གཞན་བརྒྱད། སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ བརྒྱད་དོ། །དེ་གཉིས་འདྲེས་པར་སྟོན་ཏེ། འཛམ་བུའི་གླིང་དང་། སོགས་པ་གླིང་(འབུམ་ཊཱིཀ་) བཞི་ནས། སྟོང་གཅིག་སྟོང་གཉིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་(འབུམ་ཊཱིཀ་)སེམས་ཅན་ཇི་ སྙེད་ཀྱིས་དེ་པ་ལ་མཆོད་པ་བས་རང་ཉི་མ་གཅིག་ཙམ་(སྡུད་པ་)དུ་སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོའི་ཤེར་ཕྱིན་ བསྒོམ་ཞིང་ཉིན་ཅིག་ཙམ་(སྡུད་པ། )གཞན་ལ་ཡུམ་སྟོན་པ་ཆེས་ལྷག་པའི་བསོད་ནམས་རྣམ་ འཕེལ་དང་པོ་དང་། (ཐ་ན་ཉི་མ་གཅིག་གཅིག་རྗེས་སུ་མཐུན་བྱེད་ན། །དེ་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕུང་བོས་བསོད་ནམས་ཆར་ མི་ཕོད། །ཅེས་སོགས་སྡུད་པ་ལས་སོ། ། ) དེ་བས་ཡུམ་གཞན་ལ་སྟོན་པ། ནས། ཡུམ་དང་། ལྡན་པའི་ ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རྣམ་པར་སྤྱོད་ན་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་འཕེལ་ལོ། །སོགས་སོ། །(བོ་དོང་ བ་ནི་གང་ཟག་ཚོགས་སྦྱོར། སྦྱིན་པ་ཟང་ཟིང་དང་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་དོ་ཟེར་རོ། །དེ་བས་ཀྱང་ཞེས་བུད་དྷ་ཤྲཱི། ) ནོར་བུ་རྙེད་ཅིང་ སྟོར་བའི་དཔེས། སྔ་མ་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ཉིན་མཚན་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེར་པ་རྩེ་ གཅིག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་འཕེལ་གཉིས་པ་དང་། དཔེར་ན། སྔོན་ཆད་ནོར་བུ་རིན་པོ་ ཆེ་རྙེད་མ་མྱོང་བའི་སྐྱེས་བུ་ཞིག་གིས་དུས་གཞན་ཞིག་དེ་རྙེད་པར་འགྱུར། ཅེས་སོགས་(ཏེ་ དགའ་བ་ལས་དུས་གཞན་ཞིག་ཏུ་དེ་སྟོར་ན་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་དེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་)ནས། རིན་པོ་ཆེའོ་ 2-290 སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དང་མ་བྲལ་བར་བྱའོ། །ཞེས་ སོ། །དོན་དམ་པར་ཡུམ་དང་(མདོ་)དེ་ལས་གཞན་གང་ལ་སྤྱོད་པ་མེད་པས་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་ དང་ཡུམ་གཉིས་ཀ་ཡང་མི་དམིགས་(དེ་ཡན་དག་ལྡན་མདོ་དངོས། )དེ་དག་དོན་དམ་པར་མི་སྐྱེ་བ་སྟེ་ འཕེལ་(ཨཱརྱ་)འགྲིབ་བམ་སྐྱེ་འགག་(དག་)མེད་པའི་ཆོས་ལ་ངེས་རྟོག་གི་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་ སྔ་མ་བས་རྣམ་འཕེལ་གསུམ་པ་དང་། བྱང་ཆེན་པོ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་སྟེ། ཞེས་ སོགས་སོ། །སྐྱེ་མི་སྐྱེ་གཉི

【現代漢語翻譯】 獲得未生之頂峰結合，此處所說的功德增長十六種，是由於新獲得的緣故。《根本釋》中記載道。註釋中說：『功德最為增長。』這是如實宣說的。在何處增長呢？外在為主的八種，內在為主的八種，即十六種狀態的自性。從何處增長呢？以花朵等香供養佛陀直至涅槃，並將善根迴向菩提，以善根增長作為第一個例子，甚至超過這個。如何增長呢？十六種功德，後者比前者更加殊勝。十六種功德在哪裡呢？結合之外的八種，結合的狀態八種。這兩者混合顯示：從贍部洲等四大洲，到千二千三千世界，如是眾生以供養彼者，不如自己一日之間修持結合道的頂峰般若波羅蜜多，以及一日之間為他人宣講《般若經》，這是最為殊勝的功德增長第一種。（即使一日之間隨順，那麼佈施的功德也無法比擬。《攝頌》等）。超過這個，為他人宣講《般若經》，乃至以與《般若經》相應的作意而行持，功德會更加增長。等等。（博多瓦說，『集合是人與集合的結合，佈施是財物和佛法的區別。』布達室利說，『超過這個。』）以得到和失去珍寶為例，比前者更加殊勝的是，日夜一心專注于般若的增長，這是第二種。例如，以前從未得到珍寶的人，在某個時候得到了它。等等（因為喜悅，在某個時候失去了它，會一直痛苦並作意），想到這是珍寶，不離與一切智智相應的作意。等等。從勝義諦的角度來說，除了《般若經》和《般若經》之外，沒有其他可以行持的，行持《般若經》和《般若經》兩者都不可得（這些都是與《般若經》直接相關的經文）。這些在勝義諦中是不生的，即沒有增長（聖），減少或生滅（這些）的法，獲得決定性的忍，這是比前者更加增長的第三種。大菩提是不生之法的忍。等等。生與不生兩者... Gaining the union of the peak of non-arising, the sixteen kinds of merit increase mentioned here are due to newly obtaining them. It is recorded in the 'Root Commentary'. The commentary says: 'Merit increases the most.' This is truthfully declared. Where does it increase? The eight that are primarily external, the eight that are primarily internal, which are the nature of the sixteen states. From where does it increase? By offering flowers and incense etc. to the Buddha until Nirvana, and dedicating the merit to Bodhi, taking the increase of merit as the first example, even exceeding this. How does it increase? The sixteen merits, the latter being more excellent than the former. Where are the sixteen merits? The eight apart from union, the eight states of union. These two are shown mixed: from Jambudvipa and the four continents, to the thousand, two thousand, three thousand worlds, as many beings as there are offering to them, it is not as good as practicing the Prajnaparamita of the peak of the union path for one day, and teaching the 'Prajnaparamita Sutra' to others for one day, this is the most excellent first increase of merit. (Even if one follows for one day, then the accumulation of giving cannot compare. 'Compendium' etc.). More than this, teaching the 'Prajnaparamita Sutra' to others, and practicing with the mind that is in accordance with the 'Prajnaparamita Sutra', the merit will increase even more. Etc. (Bodongba said, 'The collection is the union of people and collections, giving is the difference between wealth and Dharma.' Buddhashri said, 'More than this.') Taking the example of finding and losing a jewel, more excellent than the former is focusing on Prajna day and night, this is the second increase. For example, a person who has never found a precious jewel before, will find it at some time. Etc. (Because of joy, losing it at some time, will always be painful and mindful), thinking that it is a jewel, one should not be separated from the mind that is in accordance with all-knowing wisdom. Etc. From the perspective of ultimate truth, there is nothing else to practice other than the 'Prajnaparamita Sutra' and the 'Prajnaparamita Sutra', practicing the 'Prajnaparamita Sutra' and both the 'Prajnaparamita Sutra' are unattainable (these are all texts directly related to the 'Prajnaparamita Sutra'). These are unborn in the ultimate truth, that is, there is no increase (Arya), decrease, or arising and ceasing (these) dharmas, obtaining decisive forbearance, this is the third increase that is more than the former. Great Bodhi is the forbearance of the unborn dharma. Etc. Both arising and non-arising...

【English Translation】 Having obtained the union of the peak of non-arising, the sixteen kinds of merit increase mentioned here are due to newly obtaining them. It is recorded in the 'Root Commentary'. The commentary says: 'Merit increases the most.' This is truthfully declared. Where does it increase? The eight that are primarily external, the eight that are primarily internal, which are the nature of the sixteen states. From where does it increase? By offering flowers and incense etc. to the Buddha until Nirvana, and dedicating the merit to Bodhi, taking the increase of merit as the first example, even exceeding this. How does it increase? The sixteen merits, the latter being more excellent than the former. Where are the sixteen merits? The eight apart from union, the eight states of union. These two are shown mixed: from Jambudvipa and the four continents, to the thousand, two thousand, three thousand worlds, as many beings as there are offering to them, it is not as good as practicing the Prajnaparamita of the peak of the union path for one day, and teaching the 'Prajnaparamita Sutra' to others for one day, this is the most excellent first increase of merit. (Even if one follows for one day, then the accumulation of giving cannot compare. 'Compendium' etc.). More than this, teaching the 'Prajnaparamita Sutra' to others, and practicing with the mind that is in accordance with the 'Prajnaparamita Sutra', the merit will increase even more. Etc. (Bodongba said, 'The collection is the union of people and collections, giving is the difference between wealth and Dharma.' Buddhashri said, 'More than this.') Taking the example of finding and losing a jewel, more excellent than the former is focusing on Prajna day and night, this is the second increase. For example, a person who has never found a precious jewel before, will find it at some time. Etc. (Because of joy, losing it at some time, will always be painful and mindful), thinking that it is a jewel, one should not be separated from the mind that is in accordance with all-knowing wisdom. Etc. From the perspective of ultimate truth, there is nothing else to practice other than the 'Prajnaparamita Sutra' and the 'Prajnaparamita Sutra', practicing the 'Prajnaparamita Sutra' and both the 'Prajnaparamita Sutra' are unattainable (these are all texts directly related to the 'Prajnaparamita Sutra'). These are unborn in the ultimate truth, that is, there is no increase (Arya), decrease, or arising and ceasing (these) dharmas, obtaining decisive forbearance, this is the third increase that is more than the former. Great Bodhi is the forbearance of the unborn dharma. Etc. Both arising and non-arising... Having obtained the union of the peak of non-arising, the sixteen kinds of merit increase mentioned here are due to newly obtaining them. It is recorded in the 'Root Commentary'. The commentary says: 'Merit increases the most.' This is truthfully declared. Where does it increase? The eight that are primarily external, the eight that are primarily internal, which are the nature of the sixteen states. From where does it increase? By offering flowers and incense etc. to the Buddha until Nirvana, and dedicating the merit to Bodhi, taking the increase of merit as the first example, even exceeding this. How does it increase? The sixteen merits, the latter being more excellent than the former. Where are the sixteen merits? The eight apart from union, the eight states of union. These two are shown mixed: from Jambudvipa and the four continents, to the thousand, two thousand, three thousand worlds, as many beings as there are offering to them, it is not as good as practicing the Prajnaparamita of the peak of the union path for one day, and teaching the 'Prajnaparamita Sutra' to others for one day, this is the most excellent first increase of merit. (Even if one follows for one day, then the accumulation of giving cannot compare. 'Compendium' etc.). More than this, teaching the 'Prajnaparamita Sutra' to others, and practicing with the mind that is in accordance with the 'Prajnaparamita Sutra', the merit will increase even more. Etc. (Bodongba said, 'The collection is the union of people and collections, giving is the difference between wealth and Dharma.' Buddhashri said, 'More than this.') Taking the example of finding and losing a jewel, more excellent than the former is focusing on Prajna day and night, this is the second increase. For example, a person who has never found a precious jewel before, will find it at some time. Etc. (Because of joy, losing it at some time, will always be painful and mindful), thinking that it is a jewel, one should not be separated from the mind that is in accordance with all-knowing wisdom. Etc. From the perspective of ultimate truth, there is nothing else to practice other than the 'Prajnaparamita Sutra' and the 'Prajnaparamita Sutra', practicing the 'Prajnaparamita Sutra' and both the 'Prajnaparamita Sutra' are unattainable (these are all texts directly related to the 'Prajnaparamita Sutra'). These are unborn in the ultimate truth, that is, there is no increase (Arya), decrease, or arising and ceasing (these) dharmas, obtaining decisive forbearance, this is the third increase that is more than the former. Great Bodhi is the forbearance of the unborn dharma. Etc. Both arising and non-arising...

ས་ཡིན་གཉིས་མིན་གང་གིས་ཀྱང་(མདོ་)དོན་དམ་པར་འཚང་མི་རྒྱ་ བས་དོན་དམ་པར་གང་(མདོ་)བྱང་ཆུབ་པར་བྱ་བ་འབྲས་བུ་དང་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་པར་བྱེད་ པའི་རྒྱུའི་ཆོས་དང་བྱང་ཆུབ་པ་པོའི་སྐྱེས་བུ་(མདོ་དོན་)མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་ མི་རྟོག་པའི་(མདོ་)སྔ་མ་བས་རྣམ་འཕེལ་བཞི་པ་དང་། སྐྱེ་བས་བྱང་ཆེན་རྫོགས་བྱང་དུ་ལུང་ བསྟན་པར་འགྱུར་རམ། ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་བྱང་ཆེན་པོ་འདི་སྙམ་དུ་ བདག་གིས་ནི་འཚང་རྒྱ། འདིས་རྒྱ། འདི་ནི་རྒྱ་ཞེས་མི་སེམས་སོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །འཛམ་ བུའི་གླིང་(མདོ་)ནས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་སྙེད་དགེ་བ་བཅུ་དང་སོགས་པ་བསམ་གཏན་ བཞི། ཚད་མེད་བཞི། མངོན་ཤེས་ལྔ། རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམ་འཇུག་ ལ་(ཀུན་མདོ་)བཀོད་ནས་ཐོབ་པ་ལས། རང་རྩེ་སྦྱོར་ལ་གནས་ནས་གཞན་ལ་ཡུམ་སྟོན་པ་སྔ་ མ་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་རྣམ་འཕེལ་ལྔ་པ་དང་། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད་པ་དང་། ཞེས་སོགས་སོ། །(རད་ཀིར་ སྔ་མ་མི་བགྲང་འདི་གཉིས་སོ་སོར་བྱེད་དོ། ། ) དཀར་ཕྱོགས་ཀྱི་ལྷའི་རིས་ཐམས་ཅད་བསྐུལ་བ་དང་(མདོ་) མཆོད་པ་དང་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)བསྲུང་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་འོང་ཞིང་དེ་བས་དགོངས་ཤིང་ནད་དང་གནོད་ པ་མེད་པའི་སྔ་མ་བས་རྣམ་འཕེལ་དྲུག་པ་དང་། རྒྱལ་བོ་ཆེན་པོ་བཞི་དག་ཀྱང་ཉེ་བར་འོང་། ནས། འོག་མིན་བར། སོགས་སོ། །ཡུམ་(མདོ་)ལ་སྤྱོད་པའི་མཐུས་བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་ཐམས་ 2-291 ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཅིང་ཚུར་གཙེ་མི་ནུས་པར་མྱ་ངན་གྱིས་ནོན་པར་བྱེད་པའི་སྔ་མ་བས་ རྣམ་འཕེལ་བདུན་པ་དང་། བདུད་སྡིག་ཅན་མྱ་ངན་གྱི་ཟུག་རྔུས་ཟུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ སོགས་སོ། །སྟོན་པ་དང་འདྲ་བའི་སྐྱེ་བོ་ནི་བྱང་པ་རྣམས་ཏེ་དེ་དང་མཚུངས་པར་གནས་པ་ ནི་དེ་དག་གི་བྱ་བ་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །ཞེས་སྟེ་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་སོགས་བསླབ་པ་མཉམ་པ་ལ་ མདོར་བཤད་དོ། །དེ་འདྲའི་སྔ་མ་བས་རྣམ་འཕེལ་བརྒྱད་པ་སྟེ། སྟོན་པ་དང་ཇི་ལྟར་གནས་ པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་པའི་ཐེག་པ་བ་དང་གནས་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་སོགས་གསེར་ལྟར་ཡོད་དོ། ། ཡང་ན་སྟོན་པ་དང་འདྲ་བར་ཐེག་པ་གཅིག་གྲུ་གཅིག་ཅེས་མདོ། ལ་ཞུགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་མཚུངས་ པ་སྟེ་མཐུན་ཅིང་གུས་པར་གནས་ཞེས་(རད་ཀིར་དུ་བྱང་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ་སངས་ རྒྱས་དང་འདྲ་བ་ནི་བརྒྱད་པའོ། །ཞེས་པས་སོ། ། )སྦྱར་རུང་སྙམ་མོ། །ཞེས་བྱ་བ་བསོད་ནམས་རྣམ་འཕེལ་ རྣམ་པ་བརྒྱད་དང་། ཡང་(གསེར་)བརྒྱད་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཟག་བཅས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ གཟུགས་མེད་ཀྱི་(མདོ་ཨཱརྱ་)དབང་གིས་མི་སྐྱེ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཉན་རང་གི་ཡིད་ བྱེད་ཀྱི་(མདོ་)དྲི་མས་ཡོངས་

【現代漢語翻譯】 由於任何事物（經）都不能真正地證悟，因此真正地證悟什麼（經）？證悟的果實，以及通過什麼證悟的因之法，以及證悟者的補特伽羅（經義），對於不執著于無所緣的覺悟，勝過之前的（經）第四種殊勝。通過出生，將被授記為圓滿正等覺嗎？乃至：『一切法無所緣的大菩提，我將證悟。以此證悟。此乃證悟。』不作如是想。等等。從贍部洲（經）到三千世界的有情，修持十善等，四禪定，四無量，五神通，預流果等，將無色界的等至安置並獲得，不如安住于自性光明瑜伽，為他人宣說般若波羅蜜多，勝過之前的第五種殊勝。將贍部洲的一切有情安置於十善業道等等。（拉達克譯師不將之前的算入，這二者各自獨立。） 爲了勸請一切白凈方的天神（經），供養（佛吉祥賢），以及爲了守護而前來，因此歡喜，無有疾病和損害，勝過之前的第六種殊勝。四大天王也前來。乃至：直到色究竟天。等等。憑藉般若波羅蜜多（經）的力量，一切惡魔都將被壓制，無法加害，而被憂傷所壓倒，勝過之前的第七種殊勝。惡魔將被憂傷的箭所刺痛。等等。如同導師一般的補特伽羅是菩薩們，與他們相似地安住，就是實踐他們的事業。如是說，事業簡而言之就是佈施等共同的學處。勝過之前的那樣的第八種殊勝。如同導師如何安住，菩薩的乘者也應如是安住。等等，如同黃金一般。或者，如同導師一般，進入同一乘、同一舟（經）的補特伽羅是相似的，和合且恭敬地安住。（拉達克譯師說，在菩薩的階段，說法等同於佛陀是第八種殊勝。）可以這樣理解。如是，就是福德殊勝的八種。又是（黃金）八種，即在一切情況下，精通於不生之方便，憑藉有漏的禪定和無色界的（經，聖）自在，被聲聞和獨覺的作意（經）的垢染所染污。

【English Translation】 Since nothing (Sutra) can truly awaken, what is truly awakened (Sutra)? The fruit of awakening, and the Dharma of the cause by which one awakens, and the individual (meaning of Sutra) of the one who awakens, for the non-attachment to the non-objective awareness, surpasses the previous (Sutra) fourth kind of excellence. Will one be prophesied to be fully and perfectly awakened through birth? And so on: 'All dharmas are non-objective great Bodhi, I will awaken. By this I will awaken. This is awakening.' One does not think like this. And so on. From Jambudvipa (Sutra) to the sentient beings of the three thousand worlds, practicing the ten virtues and so on, the four dhyanas, the four immeasurables, the five superknowledges, the stream-enterer fruit and so on, placing and obtaining the formless attainments of the formless realm, is not as good as abiding in the yoga of self-luminous mind and teaching Prajnaparamita to others, surpassing the previous fifth kind of excellence. Placing all sentient beings of Jambudvipa on the path of the ten virtuous actions and so on. (The Ladakh translator does not count the previous one, these two are independent.) In order to urge all the deities of the white side (Sutra), offering (Buddha Shri), and coming for protection, therefore rejoicing, without disease and harm, surpassing the previous sixth kind of excellence. The four great kings also come. And so on: until Akanistha. And so on. By the power of Prajnaparamita (Sutra), all evil demons will be suppressed, unable to harm, and overwhelmed by sorrow, surpassing the previous seventh kind of excellence. Evil demons will be pierced by the arrow of sorrow. And so on. The individuals who are like the teacher are the Bodhisattvas, abiding similarly to them is practicing their activities. As it is said, the activities are briefly the common trainings such as generosity. Surpassing the previous such eighth kind of excellence. Just as the teacher abides, so should the vehicle of the Bodhisattva abide. And so on, like gold. Or, like the teacher, entering the same vehicle, the same boat (Sutra), the individuals are similar, harmoniously and respectfully abiding. (The Ladakh translator says that in the stage of the Bodhisattva, teaching the Dharma is the same as the Buddha, which is the eighth kind of excellence.) It can be understood in this way. Thus, these are the eight kinds of merit excellence. Again, (gold) eight kinds, that is, in all circumstances, being skilled in the means of non-birth, by the power of the defiled samadhi and the formless realm (Sutra, Arya), being defiled by the defilements of the attention (Sutra) of the Shravakas and Pratyekabuddhas.

སུ་དག་ཅིང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སློབ་པའི་བསླབ་པ་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོབས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་སྔ་མ་བས་རྣམ་འཕེལ་དགུ་པ་ དང་། བསམ་གཏན་སོགས་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཀྱང་(སྡུད་བཏུས་)དེའི་དབང་གིས་མི་སྐྱེའོ། ། དེ་ལྟར་སློབ་པའི་བྱང་ཆེན་པོ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱ་བའི་དྲི་མས་ དག་ཅེས་སོགས་(དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སློབ་སྟེ་ཞེས་སོགས་སོ། ། )སོ། །ངེས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་རྩེ་སྦྱོར་འཕེལ་བའི་རྣམ་འཕེལ་སྔར་གྱི་དེ་བས་ཆེས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ བཅུ་པ་དང་། ས་(བརྒྱད་སྟོང་པར་)ཕྱོགས་བ་ཚྭ་ཅན་མང་ཡང་འཛམ་བུ་ཆུ་བོའི་(བར་མར་)གསེར་ འབྱུང་བ་དཀོན་པའི་དཔེས། ཡུམ་ལ་སློབ་པའི་སེམས་ཅན་ཉུང་ཞེས་སོགས་ངེས་པར་འབྲས་ བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་འགྱུར་བའི་སྔ་མ་བས་རྣམ་འཕེལ་བཅུ་གཅིག་པ་ 2-292 དང་། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་ལས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་དཀོན་པའི་དཔེས། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ ལམ་འདིར་འཇུག་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་ཉུང་། ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མ་ (མདོ་)དམིགས་པར་རྟོགས་པས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེར་སྣ་སོགས་ཀྱི་སེམས་ མི་སྐྱེ་བའི་སྔ་མ་བས་རྣམ་འཕེལ་བཅུ་གཉིས་པ་དང་། སེར་སྣ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་མི་སྐྱེའོ། ། སོགས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་(མདོ་)མ་དམིགས་པར་རྟོགས་པས་གཟུགས་ ལ་སོགས་པ། བདེན་པ་དང་ལྡན་པར་རྟོགས་པའི་སེམས་རབ་ཏུ་མི་སྐྱེ་བའི་སྔ་མ་བས་རྣམ་ འཕེལ་བཅུ་གསུམ་པ་དང་། གཟུགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་མི་སྐྱེའོ། །སོགས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ཀུན་བསྡུས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ཤེས་ནས་བསྒོམ་པའི་སྔ་མ་བས་རྣམ་འཕེལ་བཅུ་ བཞི་པ་དང་། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བར་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་གཉིས་འདུས་པའི་དཔེས། ཡུམ་ཟབ་ མོ་འདིར་ཕར་ཕྱིན་ཐམས་ཅད་འདུས་སོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་(རང་གཞན་གྱི་ )ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་(ནི་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་དག་གོ་ཞེས་གསེར། )(མཛད་པའི་ས་བརྙེས་ཤིང་ ཐེག་དམན་གྱི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་མི་མཛད་པ་བཅོ་ལྔ་པ་ཞེས་དག་ལྡན། )འཐོབ་པའི་སྔ་མ་བས་རྣམ་འཕེལ་བཅོ་ ལྔ་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཕུན་ཚོགས་ཡང་ཐོབ། ཅེས་སོགས་སོ། །ཤེར་ཕྱིན་སོགས་ངེས་པར་ འབྱུང་བྱ་འབྱུང་བྱེད་སོགས་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་པར་ཆོས་དབྱིངས་ཙམ་དུ་མཐོང་བས་ (མདོ་དང་དག་སྙིང་སོགས་)ཡང་དག་རྫོགས་ཆུབ་ལ་ཉེ་བར་(མདོར་མི་སྣང་)གྱུར་པའི་སྔ་མ་བས་རྣམ་ འཕེལ་བཅུ་དྲུག་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཤེར་ཕྱིན་ནོ། །ཤེར་པ་ནི་འདི་ན་ཡོད་དོ། །ཞེས་ཤེས་པ་མེད། སོགས་ནས། བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་བར་རོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བསོད་ནམས་རྣམ་འཕེལ་ སྔ་མ་བརྒྱད་ལས་གཞན་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ་བཅ

【現代漢語翻譯】 那些學習如實性（tathātā）的學法，比之前獲得佛陀一切功德之力的學法，在殊勝增上方面是第九種殊勝增上。即使進入禪定等，也不會因此而生起（煩惱）。 如此學習的大菩薩，從聲聞和獨覺的作意垢染中清凈等等（以及學習如實性等等）。必定成為佛陀種姓的頂加行，增長的殊勝增上，比之前的更加超勝，是第十種殊勝增上。如同（在《八千頌》中說）大地（八千頌中）多有鹽堿地，但閻浮提河（中間）出產黃金稀少一樣，學習般若波羅蜜多的眾生稀少等等，必定成為獲得佛陀果位的因，比之前的殊勝增上，是第十一種殊勝增上。 如同轉輪王的眾生稀少一樣，進入這種遍知道的人也稀少。等等。通達一切法在勝義中無所緣，因此對佈施等六度相違的慳吝等心不生起，比之前的殊勝增上，是第十二種殊勝增上。不生起慳吝之心。等等。通達一切法在勝義中（經）無所緣，因此對色等，生起認為具有實義的心不生起，比之前的殊勝增上，是第十三種殊勝增上。不生起具有色的心。等等。通曉並修習包含所有六度的般若波羅蜜多，比之前的殊勝增上，是第十四種殊勝增上。如同包含六十二見的有身見一樣，這部甚深般若波羅蜜多包含了所有波羅蜜多。等等。獲得三乘（自他）的一切圓滿（即增上生和決定勝），（造就地的基礎，不顯現小乘的果位，是第十五種殊勝增上，這是清凈的）。比之前的殊勝增上，是第十五種殊勝增上。也獲得聲聞的圓滿。等等。般若波羅蜜多等必定是生起和生起之因等，在勝義中不緣，僅僅在法界中見到（經和凈心等），因此接近圓滿正等覺，（經中不明顯）比之前的殊勝增上，是第十六種殊勝增上。這就是般若波羅蜜多。般若波羅蜜多就在這裡。沒有知道。從等等到大菩薩行於般若波羅蜜多之間。如此所說的福德殊勝增上，除了之前的八種之外，還有八種，共十六種。

【English Translation】 Those who study the practice of suchness (tathātā), compared to the previous practice of attaining the power of all the Buddha's qualities, in terms of excellent increase, it is the ninth kind of excellent increase. Even if one enters into meditative absorption, etc., (afflictions) will not arise because of it. Such a great Bodhisattva who studies, is purified from the defilements of the mind of the Hearers and Solitary Buddhas, etc. (and studying suchness, etc.). Definitely becoming the peak application of the Buddha's lineage, the increasing excellent increase, is even more surpassing than the previous one, it is the tenth kind of excellent increase. Just as (it is said in the 'Eight Thousand Verses') the earth (in the 'Eight Thousand Verses') has many saline lands, but the Jambu River (in the middle) produces gold rarely, so the sentient beings who study the Prajñāpāramitā are few, etc., definitely becoming the cause of attaining the fruit of Buddhahood, the excellent increase compared to the previous one, is the eleventh kind of excellent increase. Just as sentient beings with the function of a Universal Monarch are rare, so too are those who enter this path of omniscience rare. Etc. Understanding that all dharmas are unapprehendable in ultimate reality, therefore, the mind of stinginess, etc., which is contrary to the six perfections such as generosity, does not arise, the excellent increase compared to the previous one, is the twelfth kind of excellent increase. The mind of stinginess does not arise. Etc. Understanding that all dharmas are unapprehendable in ultimate reality (sutra), therefore, the mind that arises thinking that forms, etc., have true meaning does not arise, the excellent increase compared to the previous one, is the thirteenth kind of excellent increase. The mind that has form does not arise. Etc. Knowing and meditating on the Prajñāpāramitā that includes all six perfections, the excellent increase compared to the previous one, is the fourteenth kind of excellent increase. Just as the view of the aggregates includes sixty-two views, this profound Prajñāpāramitā includes all perfections. Etc. Obtaining all the perfections of the three vehicles (self and others) (i.e., higher realms and definite goodness), (creating the foundation of the ground, not manifesting the fruit of the Lesser Vehicle, is the fifteenth excellent increase, this is pure). The excellent increase compared to the previous one, is the fifteenth kind of excellent increase. Also obtaining the perfections of the Hearers. Etc. The Prajñāpāramitā, etc., are definitely the cause of arising and the cause of arising, etc., not apprehending in ultimate reality, seeing only in the Dharmadhātu (sutras and pure heart, etc.), therefore, approaching perfect and complete enlightenment, (not obvious in the sutra) the excellent increase compared to the previous one, is the sixteenth kind of excellent increase. This is the Prajñāpāramitā. The Prajñāpāramitā is here. There is no knowing. From etc. to the Great Bodhisattva practicing the Prajñāpāramitā. The merit of excellent increase spoken of in this way, in addition to the previous eight, there are eight more, a total of sixteen.

ུ་དྲུག་གོ །ཕྱི་ནང་གང་གང་ངག་ལས་ཤེས་སོ། ། འབུམ་ཊཱིཀ་ཏུ། དང་པོ་བས་གཉིས་(ཁྱད་པར་དུ་ཞེས་སོགས་)པ་དམན་པར་འཆད་ཅིང་། སྤྱིར་བཅུ་ དྲུག་པོ་སྔ་མ་བས་ཕྱི་མ་འཕགས་པར་མི་གསལ་ལོ། ། 2-293 གསུམ་པ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། དེ་ལྟར་བསོད་ནམས་རྣམ་པར་འཕེལ་བས་རྣམ་པར་སྤེལ་ བའི་རྩེ་སྦྱོར་རང་དབང་དུ་གྱུར་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ནི་ ངེས་པར་བརྟན་པ་ཡིན་པས་ངེས་པར་བརྟན་པ་སྟོན་ཏོ། །རྩ་བ་ནི། ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་ གྱི་ཆོས་བླ་ན་མེད་པ་རྣམས་བྱང་པའི་ཐེག་པའི་གང་ཟག་གིས་(མདོ་ཨཱརྱ་)ཡོངས་སུ་རྫོགས་ པར་བསྔོས་ཤིང་(ཨཱརྱ་)སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་བསམ་པ་བརྟན་པོ་ཅན་ གྱི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་ནི། བརྟན་པའི་རྩེ་མོ་ཞེས་ནི་མངོན་པར་བརྗོད་དོ། །(བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་) དགེ་རྩ་འདིས་གང་ཟག་བྱང་པའི་ཐེག་པ་པ་གང་གིས་རྫོགས་བྱང་དུ་དམིགས་པ་དེ་དག་ གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་(མདོར་བསྟན། )རྣམས། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད། རང་བྱུང་གི་(ལམ་ཤེས་)ཟག་ མེད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་(གཞི་ཤེས་སུ་འགྲེལ་ཆེན། )ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་(དང་པོའི་མདོ། )ཅིག ཅེས་ དང་། སེམས་ཅན་མ་བསྒྲལ་བ་རྣམས་སྒྲོལ་བར་འགྱུར་རམ། ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ ནི། དེ་ལྟར་ཏེ་སྔར་བཤད་པའི་བསོད་ནམས་སྤེལ་བའི་(གསེར་)རིམ་པས་འཚང་རྒྱ་བའི་ཡང་ དག་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་རྟོགས་ པའི་གནས་སྐབས་ན་སྟེ་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དུས་ན་དམིགས་མེད་ཀྱི་བྱམས་པ་དང་སྙིང་ རྗེ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་དེའི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གཞན་དོན་ བྱེད་པའི་རྒྱུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་མཚན་ཉིད་དང་། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཆོས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་གོང་དུ་ སྨོས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུགས་པར་བྱེད་པ་ལ་རང་ དབང་དུ་གྱུར་པའི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་རྩེ་ནི་ངེས་པར་བརྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལ་ཕལ་ཆེར་ (སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་ཞེས་མ་གཏོགས་ཐམས་ཅད་)གསེར་རོ། ། བཞི་པ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། དེ་ལྟར་ངེས་པར་བརྟན་པར་བྱེད་པ་བཟོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ 2-294 སྤངས་རྟོགས་ངེས་པར་བརྟན་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ པས་ཆོས་མཆོག་གི་རྩེ་སྦྱོར་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་འཆད་དོ། །རྩ་བ་ནི། གླིང་བཞི་པ་ནས་ ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་བར་སྟོང་ལ་སྟོང་སྤྱི་ཕུད། དེ་སྟོང་སྟོང་གཉིས་བར་མ། དེ་སྟོང་སྟོང་ གསུམ་སྟོང་ཆེན་ཏེ་དེའི་སའི་སྲང་གྲངས་དང་(སྙིང་མཆོག་)དེའི་ཆུ་སྐྲ་རྩེ་གཅིག་བརྒྱར་བྱས་པའི་ ཆ་གཅིག་གིས་བླངས་པའི་ཆུ་ཐ

【現代漢語翻譯】 十六。內外各從何處知曉？《十萬頌釋》中說：『最初的兩種（特別是等等）被解釋為較差的，一般來說，這十六種，後面的比前面的殊勝並不明顯。』 第三，關於前者之解釋：如此福德增長，以至於完全獲得增長之頂峰結合的自在，達到圓滿，即自生之特徵，是必定穩固的，因此顯示必定穩固。根本是：一切智者三法至高無上，菩薩乘之補特伽羅（梵 Aryā）完全迴向，（梵 Aryā）不捨棄有情之利益，具有堅定之心的加行道之忍位，被稱為穩固之頂峰。（帝釋天）以此善根，任何菩薩乘之補特伽羅以圓滿菩提為目標，那些人所具有的佛法（簡要顯示），一切智性，自生之（道智）無漏之法（在《大疏》中解釋為基智）愿能完全圓滿（最初之經）。』以及『未度之有情將得度嗎？』等等。解釋是：如此，通過先前所說的增長福德之（黃金）次第，精通成佛之正確方法，以信心等力量，在不分別之覺悟狀態中，即在成佛之時，顯現無緣之慈悲和大悲，即通過成為其主宰，不斷地利益他人，具有不捨棄有情利益之特徵。以及，如前所述之一切智性等三智之法，發菩提心等上述諸法，完全圓滿至高無上，達到極致，獲得自在的加行道之忍位是必定穩固的。』其中大部分（除了加行道之忍位之外）都是黃金（般珍貴）。 第四，關於前者之解釋：如此，通過必定穩固之忍位力量，斷證必定穩固之特徵是心安住，因此宣說最勝法之頂峰結合之心安住。根本是：從第四洲到色界，空上加空，此為空空，二空之間，此為空空三空大空，其地的重量和（心髓）其水毛髮尖端分成一百份取一份水滴

【English Translation】 Sixteen. From where are the inner and outer known? In the 'Hundred Thousand Verses Commentary,' it is said: 'The first two (especially, etc.) are explained as inferior, and in general, it is not clear that the latter of the sixteen is superior to the former.' Third, regarding the former explanation: Thus, as merit increases, one becomes completely free in the union of the peak of increase, reaching perfection, which is the characteristic of self-arising, and is certainly stable, thus showing certainty. The root is: The three supreme dharmas of the all-knowing, completely dedicated by the Bodhisattva vehicle's individual (Aryā,梵文天城體，Arya,聖者) (Sūtra Ārya,梵文天城體，Arya,聖者), with a firm mind that does not abandon the benefit of sentient beings, the forbearance of the path of application is manifestly called the peak of stability. (Indra) With this root of virtue, may the Buddhadharmas (briefly shown) of those individuals of the Bodhisattva vehicle who aim for complete enlightenment, the omniscient nature, the undefiled dharmas of self-arising (path wisdom) (explained as the base wisdom in the Great Commentary) be completely fulfilled (the first Sūtra). And, 'Will those sentient beings who have not been liberated be liberated?' etc. The explanation is: Thus, through the (golden) sequence of increasing merit mentioned earlier, being skilled in the correct method of attaining Buddhahood, with the power of faith, etc., in the state of non-discrimination, that is, at the time of attaining Buddhahood, manifesting impartial love and great compassion, that is, by becoming its master, constantly benefiting others, having the characteristic of not abandoning the benefit of sentient beings. And, the dharmas of the three wisdoms, such as the omniscient nature, etc., mentioned above, the generation of Bodhicitta, etc., the aforementioned dharmas, are completely perfected, supreme, and brought to the ultimate limit, and the forbearance peak of the path of application that has become free is certainly stable.' Most of which (except for the forbearance of the path of application) is gold (precious). Fourth, regarding the former explanation: Thus, through the power of the certainly stable forbearance, the characteristic of the abandonment and realization becoming certainly stable is the abiding of the mind, therefore, the abiding of the mind in the union of the peak of the supreme dharma is proclaimed. The root is: From the fourth continent to the world of Brahma, emptiness upon emptiness, this is emptiness of emptiness, between two emptinesses, this is emptiness of emptiness three emptinesses great emptiness, the weight of its earth and (heart essence) its water hair tip divided into one hundred parts taking one drop of water

ིགས་ཀྱི་གྲངས་དཔེར་མཛད་ནས། དེ་བས་སེམས་ཀུན་ཏུ་ གནས་པའི་བསོད་ནམས་ཆེས་ཆེར་མང་བོར་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པ་ཡིན་ ནོ། །གང་ན། ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ དང་། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་བྱང་སེའི་དགེ་རྩ་ལ་(དག་ལྡན་)རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་བསོད་ ནམས་ཀྱི་ཕུང་བོ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ནུབ་ པས་སེམས་དང་དེ་ལས་དོན་གཞན་ལ་མི་འཇུག་པར་(དོན་རང་བཞིན་པར་ཅེས་སོ། ། )སེམས་མཉམ་ པར་གནས་པ་དེའོ། །(སྡུད་པར། མི་ལྡོག་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་ཡི། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་བསམ་པ་ ཐག་པས་ཡི་རང་ན། །སྟོང་གསུམ་རི་རབ་སྲང་ལ་གཞལ་བས་ཚད་བཟུང་རུང་། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་དགེ་བ་དེ་ནི་དེ་ལྟ་མིན། །ཞེས་ སོ། ། ) དེ་(དཔེ་དོན་)ཐམས་ཅད་མདོར་ཡོད་དོ། །འགྲེལ་པ་ལ། འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་མང་བོ་ བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་དོ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་གི་མང་ན། སྦྱིན་ སོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་སོགས་པ་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་(གསེར་རད་ཀིར་)ཚོགས་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྔར་བཤད་ལྟར་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་སོ། །གང་ལས་མང་ན། གླིང་བཞི་པ་དང་སོགས་པ་སྟོང་གཅིག་གཉིས་ སྟོང་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སའི་སྲང་གྲངས་དང་ཆུའི་ཐིགས་གྲངས་སོ་སོར་ དཔེར་མཛད་ནས་དེ་ལས་ཀྱང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་མང་ན། དེ་དག་ལས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ པར་རོ། །དེ་བས་མང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ན། ལུགས་ལས་(སློབ་དཔོན་གྱི་འགྲེལ་ཆེན་ཏེ་གསེར་དུ་བྱུང་ 2-295 འདིར་ཆད། )དཔག་ཚད་སོགས་ཀྱིས་ཚད་སྲིད་པའི་དངོས་པོ་ནི་འདོམ་གང་ལྟ་བུའི་ས་རྡོ་སྲང་ ལ་གཅལ་བའི་ཚད་ཀྱིས་བསྒྲེས་པས་སྲང་(མདོ་)གིས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞལ་བར་ ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་གསུམ་(འགྲེལ་ཆེན། )གྱི་ཚད་གཟུང་དུ་རུང་གི་དེའི་ཚོགས་ གཉིས་ཚད་ལས་འདས་པས་(འགྲེལ་ཆེན་དོན་དངོས་)སོ། །དེ་འདྲའི་བསོད་ནམས་མང་བོ་ཅན་གྱི་ རྩེ་གཅིག་པའི་ཆོས་མཆོག་ནི། སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། (འགྲེལ་ཆེན་ཨཱརྱ། ) རྟགས་ལ་སོགས་པ་བཞི་བོ་དེ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞིའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །འདིས་ འགྲེལ་ཆེན་འགྲེལ་ཆུང་གི་རང་ལུགས་འདིར་མངོན་ཞིང་སྔར་བཤད་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་ སུ་གསལ་ལོ། ། ༈ མཐོང་ལམ། གཉིས་པ་ལ་དྲུག་སྟེ། སྤངས་(ཤེར་འབྱུང་)བྱ་གཉེན་པོ་དང་བཅས་པ། མཐོང་ལམ་གྱི་བྱང་ ཆེན་སྐྱེད་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྒྱུ། འབྲས་བུ། བྱེད་པ། རང་གི་ངོ་བོ། བསྒོམ་པ་རྣམས་སོ། ། (ཤེ

【現代漢語翻譯】 以譬喻的方式說明，因此，（佛陀）通過展示始終存在於心中的巨大福德，來充分宣告這一點。何處？對於新進入大乘者、進入修行者、不退轉者以及一生補處菩薩的善根，隨喜（具足）功德之聚，以專注於此的二禪定和無二元的觀念來消除，使心不涉入其他事物（意為事物本性如此）。心安住于平等之中。（攝頌：『不退轉入勝菩提，于發心生堅定想而隨喜，三千世界須彌山，可衡量其量，隨喜之善非如此。』）所有這些（例子和意義）都包含在經文中。註釋中說：『通過展示眾多果報功德，來闡述禪定的特徵。』何者的眾多？佈施等波羅蜜多以及慈悲等（金線）一切集合的自性，如前所述的禪定的果報，即功德和智慧之集合。多於何者？以四大部洲以及一千、二千、三千世界之地的微塵數和水的滴數作為譬喻，也多於此。如何眾多？比那些更加殊勝。為何比那些更多？根據傳統（阿阇黎的註釋，即金線，此處缺失），可以衡量的事物，如一拃長的土地和石頭，通過與衡量之物（經）相比，瑜伽士們可以用秤來衡量三千世界（註釋）。但那二資糧是無法衡量的（註釋的真實意義）。如此眾多功德的唯一殊勝之法，即是始終存在於心中的。 第二，（註釋，聖者）這四個標誌等，應理解為依次是與決定的四個部分相符的自性。這在大小注釋的自宗中顯現，並且在先前所說的分類中清晰可見。 通達道 第二部分有六個方面：包括所斷之法和對治之法，生起通達道大菩提的俱生助緣，果，作用，自性，修習。

【English Translation】 Using examples, it is thus fully proclaimed by showing the great merit that always resides in the mind. Where? For the roots of virtue of those newly entering the Mahayana, those entering practice, the non-returning, and the bodhisattvas bound by one lifetime, rejoicing in the accumulation of merit (endowed with qualities), eliminating the dualistic notion with two samadhis focused on this, so that the mind does not engage in other things (meaning the nature of things is such). The mind abides in equanimity. (Compendium: 'Having irreversibly entered the supreme Bodhi, rejoicing with a firm thought in generating the mind, the Mount Meru of three thousand worlds, can be measured, but the merit of rejoicing is not so.') All these (examples and meanings) are contained in the sutra. The commentary says: 'By showing many fruits of merit, the characteristics of samadhi are stated.' What is numerous? The nature of all collections of generosity and other perfections, and compassion and so on (golden thread), the fruit of samadhi as previously stated, namely the collections of merit and wisdom. More than what? Taking the dust particles of the four continents and one thousand, two thousand, three thousand world realms, and the number of water droplets as examples, it is also more than that. How numerous? It is far more excellent than those. What is the reason for being more than those? According to tradition (the commentary of the Acharya, i.e., the golden thread, missing here), things that can be measured, such as a span of land and stone, by comparing with the measuring object (sutra), yogis can measure the three thousand worlds with a scale (commentary). But those two accumulations are immeasurable (the true meaning of the commentary). Such a single, excellent Dharma with abundant merit is that which always resides in the mind. Secondly, (commentary, Arya) these four signs, etc., should be understood as being in order the nature of conforming to the four parts of ascertainment. This is manifested in the self-system of the great and small commentaries, and is clear in the previously stated classifications. Path of Seeing The second part has six aspects: including what is to be abandoned and the antidote, the co-emergent auxiliary cause for generating the great Bodhi of the Path of Seeing, the result, the function, the nature, and the cultivation.

ར། ) ༈ སྤངས་བྱ་གཉེན་པོ་དང་བཅས་པ། དང་པོ་ལ། སྤྱིར་མཚམས་སྦྱར། སྤངས་གཉེན་སོ་སོར་བཤད་པའོ། ། ༈ སྤྱིར་མཚམས་སྦྱར། དང་པོ་ནི། སྐྱེ་ རིམ་དང་བསྟུན་ན་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱི་འོག་ཏུ་མཐོང་ལམ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་མི་མཐུན་ ཕྱོགས་གཉེན་པོ་དང་བཅས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་པས་དེ་དག་སྟོན་ནོ། ། ༈ སྤངས་གཉེན་སོ་སོར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ། བསྟན། བཤད། བསྡུ་གསུམ་མོ། ། ༈ དོར་བསྟན། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཟུང་རྟོག་ མདོར་བསྟན། འཛིན་རྟོག་མདོར་བསྟན་ནོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལས་རེ་ཤིག་ དང་པོར་སྤང་བྱ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཟུང་རྟོག་གཉིས་པོ་མདོར་བསྟན་སྟོན་ནོ། །རྩ་བ་ལ། འདིར་བཤད་རྟོག་པ་བརྒྱད་དང་། སྐབས་དང་གི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་རྟོག་པ་བཞི། གཉེན་ ཚོགས་ཀྱི་བརྒྱད་རྣམས་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ན། (བཙུན་གྲོལ་ཨ་བྷ་ཡ། )ཨཱརྱ་ལྟར་ན་སྔར་གྱི་སྦྱོར་ 2-296 ལམ་གྱི་བཞི་བོ་མཐོང་སྤང་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། གཞན་ལ་མཐོང་སྒོམ་གཉིས་ཀའི་སྤང་བྱ་ཡོད་ དོ། །གཉེན་ཚོགས་ཀྱི་དང་འདི་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། དེའི་གཟུང་རྟོག་དང་པོ་གཉིས་དངོས་ པོ་ཙམ་དང་གཉེན་པོ་ཁོ་ནའི་ཡུལ་ཅན་[མིན་[ཡིན་]ལ། འདིའི་གཟུང་རྟོག་དང་པོ་གཉིས་རྣམ་ བྱང་ཕྱོགས་འབའ་ཞིག་གི་ཡུལ་ཅན་[མིན་[ཡིན་]ཞིང་ཡུལ་ཡང་སྔར་གྱི་གཉིས་པའི་ཡུལ་རྣམ་ བྱང་ཕྱོགས་དེ་འབའ་ཞིག་ལ་ཕྱེ་བས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ལྟར་ནའང་ཁྱད་ཆེའོ། ། ངོ་བོ་ལ་ཡང་ཁྱད་ཡོད་དེ་སྔར་གྱི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་དགག་རྟོག་ཏུ་ཕལ་ཆེར་འདོད་ཅིང་ འདི་སྒྲུབ་རྟོག་ཡིན་པས་སོ། །འདིར་ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་རེ་རེ་ཡང་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་བཞི་བཞི་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པ་དང་། ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་ན། འདི་བཞིའི་ རགས་པ་དྲོད་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ། དེ་བས་ཅུང་ཕྲ་བ་བཞི་རྩེ་མོའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ། དེ་བས་ཀྱང་ཅུང་ ཕྲ་བ་བཞི་བཟོད་པའི། དེ་བས་ཀྱང་ཕྲ་བ་བཞི་ཆོས་མཆོག་གི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ལྡན་པར་འདོད་ དགོས་སོ། །ཡང་ན་འདི་བཞི་རིམ་བཞིན་དྲོད་སོགས་བཞིའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ལྡན་ནོ་ཞེས་ཁས་ བླང་དགོས་པར་མངོན་ནོ། །ཡང་(ཀུན་ཆོས་བཤེས་)རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འཇུག་པའི་གཟུངས་ ལས། རྟོག་པ་བཞི་(ཕུང་བོ་སོགས་ལ་ཞེན་པ་)བཤད་དེ། རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་འདོད་ཆགས་ སོགས་དང་། གཉེན་པོའི་རྣམ་རྟོག་ཕར་ཕྱིན་སོགས་ངན་འགྲོའི་གཉེན་པོ་ལ་རྟོག་པ་དང་། དེ་ཁོ་ནའི་རྣམ་རྟོག་རྣམ་ཐར་སྒོ་སྟོང་ཉིད་སོགས་(བདག་མེད་གཉིས་)ལ་རྟོག་པ། འཐོབ་པའི་རྣམ་ རྟོག་སྐུ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ལ་རྟོག་པ་བཞི་ལས། མཐོང་སྤང་གཟུང་རྟོག་འདི་གཉིས་རང་ བཞིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་མིན་པ་གཞན་གསུམ་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །འཛིན་རྟོག་གཉིས་ཀྱང་དེ་ དང་འདྲ་བ་ལས་འཛིན་རྟོག་ཐ་མ་

【現代漢語翻譯】 ར།) 具有所斷和對治。 首先， общей связи. 分別講述所斷和對治。 общей связи。 首先，如果按照次第，那麼在抉擇分之後是見道。其中也有四種具有相異對治的，因此要展示這些。 分別講述所斷和對治。 第二，分為：標示、解釋、總結三部分。 標示所斷。 首先分為兩種：所取分別簡要標示，能取分別簡要標示。首先： общей связи，從那之後，首先簡要標示所斷的相異方所取分別兩種。根本頌： 這裡所說的八種分別，以及場合和加行道的特點四種分別，和對治品的八種有什麼區別呢？（比丘尼解脫阿巴亞）按照阿雅的觀點，之前的加行道的四種只是見道所斷，其他的有見道和修道兩種所斷。對治品的和這個有區別，它的所取分別前兩種只是事物本身和對治的對境，而這個的所取分別前兩種只是清凈方面的對境，並且對境也是之前第二種的對境只是清凈方面。因此按照教師的觀點也有很大區別。本體上也有區別，之前的加行道的特點大多認為是遮破分別，而這個是成立分別。這裡法友說：『每個抉擇分都顯示具有四種分別』，按照這樣所說，這四種粗大的在暖位的后得位，比那稍微細微的四種在頂位的后得位，比那更稍微細微的四種在忍位的，比那更細微的四種在世第一位的后得位具有。或者說這四種依次在暖位等四位的后得位具有。又（一切法友）在不分別入定經中，說了四種分別（執著蘊等）：自性的分別，貪慾等；對治的分別，波羅蜜多等，對惡趣對治的分別；僅僅是那樣的分別，解脫門空性等（二無我）的分別；獲得的分別，由三身所攝的四種分別。見道所斷的這兩種所取分別不是自性的分別，其他的三種隨便對應。兩種能取分別也和那個一樣，只是最後的能取分別。

【English Translation】 ར། ) With what is to be abandoned and the antidote. First, general connection. Explaining the abandoned and the antidote separately. General connection. First, if following the order of stages, it is the path of seeing (mthong lam) after the preparatory stage (nges 'byed cha mthun). It has four aspects with opposing antidotes, so these will be shown. Explaining the abandoned and the antidote separately. Second, there are three parts: indication, explanation, and summary. Indication of what is to be abandoned. First, there are two: brief indication of the apprehended concept (gzung rtog), and brief indication of the apprehending concept ('dzin rtog). First: general connection, from that, first briefly indicate the two apprehended concepts that are the opposing side of what is to be abandoned. Root text: What is the difference between the eight concepts explained here, the four concepts that are the characteristics of the occasion and the path of joining, and the eight of the antidote group? (Bhikkhuni Vimukta Abhaya) According to Arya, the previous four of the path of joining are only to be abandoned on the path of seeing, while others have what is to be abandoned on both the paths of seeing and meditation. There is a difference between the antidote group and this one: the first two apprehended concepts of that are only objects of the mere entity and the antidote, while the first two apprehended concepts of this are only objects of the aspect of purification, and the object is also only the aspect of purification of the previous second object. Therefore, according to the teacher, there is a great difference. There is also a difference in essence: the previous characteristics of the path of joining are mostly considered to be negation concepts, while this is an affirmation concept. Here, Dharma Friend says: 'Each of the preparatory stages is shown to have four concepts,' according to what is said, the grosser four of these are in the subsequent attainment of heat, the slightly finer four are in the subsequent attainment of peak, the even slightly finer four are in the subsequent attainment of patience, and the finest four are in the subsequent attainment of supreme dharma. Or it must be asserted that these four are respectively in the subsequent attainment of heat and so on. Also, (All Dharma Friend) in the Samadhi Entering Non-Conceptuality Sutra, explains four concepts (attachment to aggregates, etc.): the concept of nature, desire, etc.; the concept of antidote, perfections, etc., the concept of antidote to bad destinies; the concept of only that, the doors of liberation, emptiness, etc. (two selflessness); the concept of attainment, the concept of the four encompassed by the three bodies. These two apprehended concepts to be abandoned on the path of seeing are not the concept of nature, but are appropriately combined with the other three. The two apprehending concepts are the same as that, except for the last apprehending concept.

རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་གཉེན་པོའི་ རྣམ་རྟོག་གོ །ཡང་འདིར་བཤད་སྒོམ་སྤང་རྟོག་པ་བཞི་ཡང་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་མིན་པ་ གཞན་གསུམ་ཅི་རིགས་སོ། །རྟོག་པ་དེ་དག་སྤོང་ཚུལ་ནི། སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་གཅིག་ 2-297 ནས་ཕྱེ་སྟེ་སྤོང་། འཇུག་པའི་དུས་སུ་བསྡོམས་ཏེ་སྤོང་། (ལྕིག་མ་བཀྲམ་པ་གཅོད་པའི་དཔེས་དུས་གཅིག་ དུ། ) དཔེས་མཚོན་ན། (མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་དུས་སུ། ) མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་(སོ་སོར་འདི་དང་ འདིའོ་ཞེས་བསམས་པས། )ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དུས་སུ་ཉེས་བྱེད་གྱི་མི་རྒྱལ་བོའི་ལྟ་བ་པོས་གཟུང་ བ་ལྟ་བུའོ། །སྙིང་(དེའི་རྗེས་སུ་)བོའི་དོན་བསྒོམ་པའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་དུས་སུ་དེ་དག་གཤེད་ མའི་ལག་ཏུ་གཏད་པ་ལྟ་བུ། དེའི་འཇུག་པ་དངོས་གཞི་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་དེ་དག་གི་ ཡན་ལག་གཅད་པ་སོགས་ལྟ་བུ། སྙིང་དོན་བསྒོམས་པ་རབ་ཀྱི་མཐའ་བར་ཆད་མེད་ལམ་ གྱི་དུས་སུ་དེ་དག་གི་མགོ་བཅད་པ་ལྟ་བུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་(ཀུན་ཏུ་བཟང་བོ་)ལ་ནི་སླར་མི་སྐྱེ་ བའི་ཆོས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ལྟ་བུའོ། །དྲོད་སོགས་བཞིར་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་ཆོས་ མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་བདེན་མེད་གོམས་པས་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཉམས་སྨད་པས་སྐྱེས་བུ་ ལུས་བཀྲུ་སྨན་གྱིས་སྦྱངས་པ་ལྟར་བྱས་ནས་མཐོང་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྨན་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་ ལྟ་བུ་སྐྱེའོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་(རྒྱས་པར་ལྟོས། )སོ། །དཀྱུས་མ་སྦྲེལ་ཏེ། འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། རྟོག་ པའི་ཡུལ་(ཤེར་)དང་(བོད་)ངོ་བོ་བཤད། རྟོག་པ་དེའི་དབྱེ་བ་བཤད། (ཤེར་སོགས། ) རྟོག་(ཤན་) པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་གང་ཡང་བདེན་པར་མི་དམིགས་ པའི་བྱང་སེའི། ལམ་འབྲས་བཅས་བདག་གི་འཇུག་བྱར་འཁྲུལ་བའི་དྲོད་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ རྟོག་པ་མཚན་གཞི། མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་སྤང་བྱ་(དང་པོ་)འཇུག་པ་(འི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་མཐའ་དག་ལ་ རྟེན་པ་ནི་ཞེས་ཨཱརྱ། )གཟུང་རྟོག་ཏུ་མཚོན། མཐོང་ལམ་རྩེ་མོའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ ཞིག སྤྱིར་དེ་ལྟར་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་མཚན་ཉིད་དེ། ཇི་ལྟར་གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པའི་ འདུ་ཤེས་སུ་མི་འགྱུར་བར་བསྔོ། ཞེས་སོ། །(ཨཱརྱས་དྲངས། ) ཐེག་དམན་གྱི་ལས་འབྲས་བཅས་ རང་གི་ལྡོག་ཡུལ་ལོ་ཞེས་འཛིན་པའི་རྩེ་མོའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྟོག་པ་མཚན་གཞི། མཐོང་རྩེའི་ སྤང་བྱ་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་མཚོན། མཐོང་རྩེའི་འཇུག་པ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་གཞོམ་བྱ་ 2-298 གང་ཞིག སྤྱིར་དེ་ལྟར་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་མཚན་ཉིད་དེ། ཤཱ་བུ་ཡུམ་ནི་མི་རྟོག་པའོ། །ཞེས་ སོགས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། གཟུང་རྟོག་གཉིས་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་སྤོང་སྟེ་རགས་པས་ཤེས་ སླ་བས་སོ། །འཛིན་རྟོག་གཉིས་འཇུག་པའི་སྐབས་

【現代漢語翻譯】 是從自性的分別念之因所生的對治的分別念。此外，此處所說的說、修、斷、分別四者，並非自性的分別念，其他三者各不相同。斷除這些分別唸的方法是：在加行位時，一一分開斷除；在入定位時，總合起來斷除。（譬如砍斷叢生的灌木，一次性地）。例如：（在未入定的時候，）對於現觀的意義（個別地想著這個和那個），在作意的時候，就像罪惡的國王被獄卒抓住一樣。在修習心（在那之後）要義的近取位時，就像把他們交給劊子手一樣。在它的入定正行等時候，就像砍斷他們的肢體等一樣。在修習心要義達到極致，無間道的階段，就像砍斷他們的頭一樣。在佛地（普賢）時，就像變成不再生的法性一樣。將暖等四者執著為無自性，將勝法執著為真實，透過串習無我，使能取所取的念頭衰損，就像士夫用沐浴藥物淨化身體一樣，然後生起見道的智慧，就像攝取藥物的精華一樣，這是法友（詳細見後）所說。總而言之，這有三點：說分別唸的所緣（境）和（體性）本質，說該分別唸的分類（種類），說安立分別（判斷）的理由。第一點是：對於任何法都不執著為真實的菩薩，將道和果都錯認為自我的行境，這是暖位後得的分別唸的例子。見道頂位加行的斷除對象（第一）入定（的各個面向所依賴的，如阿雅所說）被比喻為能取分別。見道頂位的近取位所要摧毀的是什麼呢？一般來說，像這樣錯亂的分別唸的定義是：如何才能不轉變為二和無二的觀念呢？如是說。（阿雅所說）將聲聞緣覺的業和果都執著為自己的所緣，這是頂位後得的分別唸的例子。見道頂位的斷除對象的顛倒被比喻為能取分別。見道頂位的入定位，無間道所要摧毀的是什麼呢？一般來說，像這樣錯亂的分別唸的定義是：舍布玉母是不分別的。如是等等。法友說：能取分別二者在近取位時斷除，因為粗顯而容易理解。所取分別二者在入定位時斷除。 Is the discriminating mind of antidote arising from the cause of the discriminating mind of self-nature. Furthermore, the four aspects of explanation, meditation, abandonment, and discrimination mentioned here are not discriminating minds of self-nature; the other three vary accordingly. The method of abandoning these discriminating minds is as follows: during the stage of application, they are abandoned separately; during the stage of entry, they are abandoned collectively (like cutting down a thicket of shrubs all at once). For example, (when not in meditative equipoise,) the meaning of realization (thinking of this and that separately), during the time of mental engagement, is like a criminal king being seized by guards. During the preparatory stage of meditating on the heart (after that) essence, it is like handing them over to the executioner. During the actual entry and so forth, it is like cutting off their limbs and so on. During the stage of the uninterrupted path, when the meditation on the heart essence has reached its peak, it is like cutting off their heads. In the Buddha-field (Samantabhadra), it is like becoming of the nature of non-arising. Holding the four, such as warmth, as without self-nature, holding the supreme Dharma as true, through familiarizing oneself with non-self, the discriminating mind of grasping and being grasped diminishes, like a person purifying the body with bathing medicine, and then the wisdom of the path of seeing arises, like taking the essence of medicine, so said the Dharma friend (see details later). Connecting the ordinary text, there are three aspects to this: the object of the discriminating mind (Sher) and (Tibetan) explaining the essence, explaining the divisions of that discriminating mind (Sher, etc.), and explaining the reasons for establishing (judging) the discriminating mind (Shan). The first is: for a Bodhisattva who does not perceive any Dharma as truly existent, the example of the subsequent discriminating mind of warmth, which mistakes the path and its result as the object of self, is the basis. The object to be abandoned in the application of the peak of the path of seeing (the first) entry (relying on all aspects, as Arya said) is exemplified as the grasping discriminating mind. What is to be destroyed in the preparatory stage of the peak of the path of seeing? In general, the definition of a discriminating mind that is mistaken in this way is: how can it not transform into the notion of two and non-two? Thus it is said. (Quoted by Arya) The example of the subsequent discriminating mind of the peak, which holds the deeds and results of the Lesser Vehicle as its own object, is the basis. The reversal of the object to be abandoned at the peak of the path of seeing is exemplified as the grasping discriminating mind. What is to be destroyed in the entry of the peak of the path of seeing, the uninterrupted path? In general, the definition of a discriminating mind that is mistaken in this way is: Shabuyu Yum is non-discriminating. And so on. The Dharma friend said: the two grasping discriminating minds are abandoned during the preparatory stage because they are coarse and easy to understand. The two apprehended discriminating minds are abandoned during the stage of entry.

【English Translation】 Is the discriminating mind of antidote arising from the cause of the discriminating mind of self-nature. Furthermore, the four aspects of explanation, meditation, abandonment, and discrimination mentioned here are not discriminating minds of self-nature; the other three vary accordingly. The method of abandoning these discriminating minds is as follows: during the stage of application, they are abandoned separately; during the stage of entry, they are abandoned collectively (like cutting down a thicket of shrubs all at once). For example, (when not in meditative equipoise,) the meaning of realization (thinking of this and that separately), during the time of mental engagement, is like a criminal king being seized by guards. During the preparatory stage of meditating on the heart (after that) essence, it is like handing them over to the executioner. During the actual entry and so forth, it is like cutting off their limbs and so on. During the stage of the uninterrupted path, when the meditation on the heart essence has reached its peak, it is like cutting off their heads. In the Buddha-field (Samantabhadra), it is like becoming of the nature of non-arising. Holding the four, such as warmth, as without self-nature, holding the supreme Dharma as true, through familiarizing oneself with non-self, the discriminating mind of grasping and being grasped diminishes, like a person purifying the body with bathing medicine, and then the wisdom of the path of seeing arises, like taking the essence of medicine, so said the Dharma friend (see details later). Connecting the ordinary text, there are three aspects to this: the object of the discriminating mind (Sher) and (Tibetan) explaining the essence, explaining the divisions of that discriminating mind (Sher, etc.), and explaining the reasons for establishing (judging) the discriminating mind (Shan). The first is: for a Bodhisattva who does not perceive any Dharma as truly existent, the example of the subsequent discriminating mind of warmth, which mistakes the path and its result as the object of self, is the basis. The object to be abandoned in the application of the peak of the path of seeing (the first) entry (relying on all aspects, as Arya said) is exemplified as the grasping discriminating mind. What is to be destroyed in the preparatory stage of the peak of the path of seeing? In general, the definition of a discriminating mind that is mistaken in this way is: how can it not transform into the notion of two and non-two? Thus it is said. (Quoted by Arya) The example of the subsequent discriminating mind of the peak, which holds the deeds and results of the Lesser Vehicle as its own object, is the basis. The reversal of the object to be abandoned at the peak of the path of seeing is exemplified as the grasping discriminating mind. What is to be destroyed in the entry of the peak of the path of seeing, the uninterrupted path? In general, the definition of a discriminating mind that is mistaken in this way is: Shabuyu Yum is non-discriminating. And so on. The Dharma friend said: the two grasping discriminating minds are abandoned during the preparatory stage because they are coarse and easy to understand. The two apprehended discriminating minds are abandoned during the stage of entry.

ཀྱིས་སྤོང་སྟེ་ཕྲ་བས་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་ སྤོང་མི་ནུས་ཏེ། ཞེས་སོ། །(ཉེར་བསྡོགས་ནི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། འཇུག་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ ལྟ་བུའི་ཕྱིར་རོ། ། ) གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་དགུ་རེ་ཡོད་པས་སོ་སོར་ཏེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་དགུ་དགུའི་བདག་ ཉིད་(རེ་རེ་ཆོས་ཅན་དུ་བྱའོ། ། )དོ། །གསུམ་པ་ནི། རྟོག་པ་དེ་དག་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འཛིན་པ་མིན་ པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་(རད་ཀིར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་དོ་ཞེས་སོ། ། ) དག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །(ཡུལ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ལ་རྟོག་པའི་ཞེས་སྙིང་མཆོག) དག་ལྡན་ ནོ། །འགྲེལ་པ་ལ་སྔར་བཞིན་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཀུན་ཅིར་ཡང་ མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཐབས་མཁས་དང་བཅས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དངོས་པོ་ ཆོས་ཅན། བྱང་སེའི་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། བྱང་པའི་བླང་བྱའམ་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ གྱི་ཆོས་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་དེ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ལེན་པར་འདོད་པའི་སྒོ་ནས་དོན་ལ་རང་ གི་འཇུག་བྱའི་གཟུང་བའོ་སྟེ་ཡུལ་དུ་འཁྲུལ་རྟོག་ནི། འདིར་བཤད་འཇུག་རྟོག་གོ །དངོས་ པོ་མཚན་མར་དང་རང་གཅིག་པུའི་དོན་དུ་དམིགས་ཤིང་འཛིན་པའི་སངས་རྒྱས་པའི་ལམ་ འབྲས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དངོས་པོ་ཆོས་ཅན། བྱང་སེའི་ལྡོག་པའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་ སོགས་པ་རང་རྒྱལ་གྱི་བླང་བྱའི་ཆོས་མཚན་འཛིན་ཅན་དེ་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་དེ་འདོར་ བར་འདོད་པའི་སྒོ་ནས་དོན་ལ་ལྡོག་བྱའི་ཡུལ་དུ་འཁྲུལ་རྟོག་ནི་འདིར་བཤད་ལྡོག་རྟོག་གོ ། ཞེས་དེ་ལྟར་གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་སམ་བཅོ་བརྒྱད་ཆོས་ཅན། མཐོང་རྩེའི་མི་ མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། དེ་འཐོབ་པའི་གེགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར། མཐོང་སྤང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ འདྲ་བར། (ཆོས་བཤེས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ནོ་ཞེས་འདོན་ཞིང་འཆད་ 2-299 དོ། ། ) གཉིས་པ་ནི། སོ་སོར་ཏེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་དགུ་རེ་ཡོད་དེ། ཡུལ་དགུ་དགུ་ཡོད་པའི་ དབྱེ་བས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། འདིར་བཤད་གཟུང་རྟོག་བཅོ་བརྒྱད་པོ་ནི་ཆོས་ཅན་དོན་དམ་ པའི་གནས་ཚུལ་ལྟར་གྱི་ཡུལ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པར་འཛིན་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དག་ཏུ་ཤེས་ པར་བྱའོ། །དོན་དམ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རང་གིས་བརྟགས་ པ་ལྟར་གྱི་དངོས་པོ་སྟེ་ཡུལ་དོན་དམ་པར་གནས་པ་དང་མ་འབྲེལ་བར་ཏེ་མེད་བཞིན་དུ་དེ་ འཛིན་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་སོགས་མདོར་བསྟན་འཆད་དོ། །རྩ་བ་ལ་སྔར་ བཞིན་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། འདིར་འཕགས་པའི་དགོངས་པ་འདི་ལྟར་བཤད་(བོད་རྣམས་ )དེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས

【現代漢語翻譯】 通過捨棄粗大的煩惱，以微細的煩惱來接近，卻無法捨棄。 （接近是指像喜愛、作意等，進入是指唯一作意。） 第二，因為有九種對境，所以各自，也就是每一個都具有九種自性。（每一個都要作為法。） 第三，要知道這些分別念並非如實地執持對境，而是顛倒地執持，因此是分別唸的自性。（如同分別唸的自性。） （對於不如實對境的分別唸的自性，稱為分別念。） 對於解釋，如前一樣有三種。第一，在勝義諦中，通達諸法皆不可得的智慧，是具有方便的自性，這個事物（法），是菩薩進入的對境，因為是菩薩應取或功德殊勝的法。 因此，想要按次第取捨，從對境上來說，是自己所取的執著，也就是對境的錯覺，這裡說的是進入的執著。事物（法），以相和自一的意義來緣取和執持，是佛教的道果的自性，這個事物（法），是菩薩捨棄的對境，因為是聲聞等小乘應取的具有相執的法。 因此，想要捨棄，從對境上來說，是對境的錯覺，這裡說的是捨棄的執著。像這樣，所取的兩種分別念或十八種（法），是不順品，因為是獲得它的障礙，類似於見道所斷的煩惱。 （法友說，因為是煩惱，意思是說因為是分別念。） 第二，各自，也就是每一個都有九種相，因為有九種對境的差別。 第三，這裡所說的十八種所取執著，要知道這些法並非如實地執持勝義諦的實相，而是執持自己的體性。 因為相對於勝義諦來說是顛倒顯現的。原因在於，自己所分別的事物，也就是對境，與勝義諦的安住無關，也就是在沒有的情況下，也作為執持者而存在。 第二部分，連線文：如是等等，是簡略的說明。根本頌如前一樣有三種。第一，這裡解釋聖者的密意是這樣的（藏人），也就是各別的凡夫。

【English Translation】 By abandoning the gross afflictions, one approaches with subtle afflictions, yet cannot abandon them. (Approaching is like fondness, attention, etc.; entering is like solely attending.) Second, because there are nine objects, each individually possesses nine natures. (Each should be considered a dharma.) Third, know that these conceptualizations do not grasp objects as they are, but grasp them perversely, therefore they are the nature of conceptualization. (Like the nature of conceptualization.) (The nature of conceptualization that is not in accordance with objects is called conceptualization.) Regarding the explanation, as before, there are three. First, in the ultimate truth, the wisdom that realizes that all dharmas are unobtainable is the nature of skillful means. This thing (dharma) is the object of a Bodhisattva's entry, because it is a dharma that a Bodhisattva should take or a particularly virtuous quality. Therefore, wanting to take or abandon in order, from the perspective of the object, it is the grasping of what one takes, that is, the illusion of the object. Here, it refers to the grasping of entry. The thing (dharma), focusing and grasping on the meaning of characteristic and self-one, is the nature of the Buddhist path's result. This thing (dharma) is the object of a Bodhisattva's turning away, because it is a dharma with characteristic grasping that should be taken by Hearers and so on, the Solitary Realizers. Therefore, wanting to abandon, from the perspective of the object, it is the illusion of the object, here referring to the grasping of turning away. Thus, the two conceptualizations of what is grasped, or the eighteen dharmas, are opposing factors, because they hinder the attainment of it, similar to the afflictions to be abandoned on the path of seeing. (Dharma friend says, 'Because it is an affliction,' meaning because it is a conceptualization.) Second, each individually has nine aspects, because of the distinctions of having nine objects. Third, know that the eighteen graspings of what is grasped spoken of here are of the nature of grasping things not as they are, not as the ultimate truth is, but grasping their own nature. Because they appear perversely in relation to the ultimate truth. The reason is that the things that are conceptualized by oneself, that is, the object, are unrelated to the abiding of the ultimate truth, that is, even in the absence of it, they exist as the grasper. In the second part, the connecting text: 'Thus, etc.' is a brief explanation. The root verses, as before, have three. First, here the intention of the Noble One is explained thus (Tibetans), that is, individual ordinary beings.

་བདག་རྫས་སུ་ཡོད་པར་འཛིན་པས། སོ་སྐྱེའི་བདག་འཛིན་དེ་རྫས་ འཛིན་ཡིན་ལ། དེས་ན་སོ་སྐྱེའི་འཛིན་པའི་ནང་ཚན་ལ་དམིགས་པའི་རྟོག་པ་རྫས་རྟོག ཉན་ རང་སོགས་འཕགས་པས་བདག་བཏགས་པར་ཡོད་པར་འཛིན་པས། འཕགས་པའི་བདག་ འཛིན་ནི་བཏགས་འཛིན་ཡིན་ལ། དེས་ན་འཕགས་པའི་འཛིན་པ་ཅི་རིགས་ལ་དམིགས་པས་ བཏགས་འཛིན་རྟོག་པར་འདོད་དོ། །ཁ་ཆེ་གཞོན་ནུ་དཔལ་ནི། འཛིན་པའི་རྟོག་པ་གང་ཟག་ རྫས་སུ་ཡོད་པ་ནི། གང་ཟག་གི་རྫས་ཀྱི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་ པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཤེར་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི། སྙིང་པོ་མེད་པ་ལ་ སྤྱོད་པའོ། །གཟུགས་སོགས་དབེན་པའི་ཕྱིར། ནས། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་དབེན་པའི་ཕྱིར་ དེ་མི་ཞུམ་པ། ཞེས་སོགས་གཉེན་པོའི་(ཨཱརྱ་སོགས་)སྒོ་ནས་སོ། །གཉིས་པའི་མདོ་ནི། བཅོམ་ ལྡན་(མི་ཞུམ་པའི་རྒྱུ་རབ་འབྱོར་ལ་དེ་པས་དྲིས་པས། )འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་བྱང་ ཆེན་པོ་ཡུམ་ལ་མི་ཞུམ། ནས་རྒྱས་པར་རོ། །དག་སྙིང་རད་ཀིར་དུ། གོ་རིམ་བཞིན་ཏུ་རྫས་སུ་ ཡོད་པ་དང་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་སེམས་ཅན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ 2-300 ནི། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་གིའོ། །གཉིས་པ་ནི་འཕགས་པ་དག་གིའོ། །ཞེས་དང་། དག་ལྡན་དུ། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་སེམས་ཅན་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ དག་གི་སྟེ་དེ་དག་གིས་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང་། འཕགས་པ་དག་གི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ གིས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང་། མཐོང་བས་སྤངས་པར་བྱ་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་ པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་སེམས་ཅན་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི། འཕགས་ པ་དག་གི་སྟེ། དེ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དག་གིས་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང་། སོ་སོ་ སྐྱེ་བོ་དག་ལ་དང་པོ་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པས། འདིར་བཤད་རྫས་རྟོག་སོ་སྐྱེའི་ དང་། བཏགས་རྟོག་ཉན་རང་འཕགས་པའི་རྟོག་པར་གསལ་ལ། དེ་དག་ཀྱང་སྤྱིར་མཐོང་ རྩེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ཞིང་སྤོང་དགོས་པས་མཐོང་སྤང་དུ་བཞག་གོ་ཞེས་སམ། ཡང་ན་ རྟོག་པ་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་རྫས་འཛིན་བཏགས་འཛིན་ལ་དགོངས་སོ་ཟེར་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་ སོ་སྐྱེས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་དུ་ཤེས་པས། འཛིན་རྟོག་དང་པོའི་རྣམ་བཞག་མ་ ཁྱབ་པོ་ཞེ་ན། དེ་དག་གི་དེ་མོས་པ་ཡིད་བྱེད་ཡིན་ལ་འདིར་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་བྱེད་བརྗོད་ པར་འདོད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །འཕགས་པ་ལ་ཡང་(དངོས་)རྫས་འཛིན་ཡོད་(དོན་)དེ། དགེ་སློང་ དག་མཚན་མོ་འདས་ནས་ནང་བར་གྱི་དུས་སུ་ངས་སྲོག་ཆགས་ལྕེ་སྤྱང་སྐད་འབྱིན་པའི་སྒྲ་ ཐོས་སོ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པས་སོ་(འཛིན་རྟོག་གཉིས་པའི་རྣམ་བཞག་མ་ཁྱབ་པོ། ། )ཞེ་ན། ཚིག

【現代漢語翻譯】 由於凡夫執著于實有，因此凡夫的執著是實執。因此，凡夫的執著所緣是實執分別。聲聞、緣覺等聖者執著于假立的我，因此聖者的執著是假執。因此，聖者的各種執著所緣被認為是假執分別。喀什米爾的年輕學者格瓦·內鄔巴說：『執著分別認為補特伽羅實有，即是執著補特伽羅的實我。認為士夫是假立的，即是執著法的我。』修行般若波羅蜜多，即是修行于無實義。因為色等空性，乃至一切種智空性，所以不怯懦。』等等，是通過對治（聖者等）的方式來說明的。第二部經是，世尊（因為不怯懦的因由，善現請問），爲了使一切已逝之法不復存在，大乘行者對般若波羅蜜多不怯懦，乃至廣說。在《俱舍論釋·入根本論》中，依次對實有和假有的有情進行分別。其中，第一種是凡夫的，第二種是聖者的。在《俱舍論釋·具義論》中，第一種執著分別是基於有情實有的，這是凡夫的，因為他們沒有斷除；不是聖者的，因為他們已經斷除了，並且這是見道所斷的範疇。第二種執著分別是基於有情假有的，這是聖者的，因為聲聞和緣覺沒有斷除，並且凡夫一開始就具有。』因此，這裡所說的實執分別，是凡夫的分別；假執分別，是聲聞、緣覺等聖者的分別。這些總體上是見道違品，必須斷除，因此被歸為見道所斷。或者說，應該理解為是指兩種分別的對境，即實執和假執。如果說，凡夫也知道一切法無我，那麼第一種執著分別的定義就不周遍了。因為他們的那種認識是信解隨行，而這裡所說的是如實作意，所以沒有過失。如果聖者也有（真實的）實執（的意義），因為世尊說：『諸比丘，夜晚過去後，在早晨的時候，我聽到了狐貍發出叫聲。』等等（第二種執著分別的定義就不周遍了）。 由於凡夫執著于實有，因此凡夫的執著是實執。因此，凡夫的執著所緣是實執分別。聲聞、緣覺等聖者執著于假立的我，因此聖者的執著是假執。因此，聖者的各種執著所緣被認為是假執分別。喀什米爾的年輕學者格瓦·內鄔巴說：『執著分別認為補特伽羅實有，即是執著補特伽羅的實我。認為士夫是假立的，即是執著法的我。』修行般若波羅蜜多，即是修行于無實義。因為色等空性，乃至一切種智空性，所以不怯懦。』等等，是通過對治（聖者等）的方式來說明的。第二部經是，世尊（因為不怯懦的因由，善現請問），爲了使一切已逝之法不復存在，大乘行者對般若波羅蜜多不怯懦，乃至廣說。在《俱舍論釋·入根本論》中，依次對實有和假有的有情進行分別。其中，第一種是凡夫的，第二種是聖者的。在《俱舍論釋·具義論》中，第一種執著分別是基於有情實有的，這是凡夫的，因為他們沒有斷除；不是聖者的，因為他們已經斷除了，並且這是見道所斷的範疇。第二種執著分別是基於有情假有的，這是聖者的，因為聲聞和緣覺沒有斷除，並且凡夫一開始就具有。』因此，這裡所說的實執分別，是凡夫的分別；假執分別，是聲聞、緣覺等聖者的分別。這些總體上是見道違品，必須斷除，因此被歸為見道所斷。或者說，應該理解為是指兩種分別的對境，即實執和假執。如果說，凡夫也知道一切法無我，那麼第一種執著分別的定義就不周遍了。因為他們的那種認識是信解隨行，而這裡所說的是如實作意，所以沒有過失。如果聖者也有（真實）實執（的意義），因為世尊說：『諸比丘，夜晚過去後，在早晨的時候，我聽到了狐貍發出叫聲。』等等（第二種執著分別的定義就不周遍了）。詞。

【English Translation】 Because ordinary beings cling to things as truly existent, the clinging of ordinary beings is a clinging to true existence. Therefore, the object of clinging of ordinary beings is the conceptualization of true existence. Noble beings such as Śrāvakas and Pratyekabuddhas cling to the imputed self, so the clinging of noble beings is a clinging to imputation. Therefore, the various objects of clinging of noble beings are considered to be conceptualizations of imputation. The Kashmiri scholar Gzhon nu dpal said: 'The conceptualization of clinging to a person as truly existent is clinging to the true self of the person. Considering a person as imputed is clinging to the self of phenomena.' Practicing Prajñāpāramitā is practicing what is without essence. Because of the emptiness of form, etc., up to the emptiness of omniscience, one is not discouraged.' etc., are explained through the means of antidotes (Ārya, etc.). The second sutra is, the Blessed One (because of the reason for not being discouraged, Subhuti asked), in order to prevent all past dharmas from ceasing, the Mahayana practitioner is not discouraged by Prajñāpāramitā, and so on, extensively. In the commentary on the Abhidharmakośa, 'Entering the Root Text', sentient beings who are truly existent and imputed are distinguished in order. Among them, the first is that of ordinary beings, and the second is that of noble beings. In the commentary on the Abhidharmakośa, 'Meaningful', the first conceptualization of clinging is based on the true existence of sentient beings, which is that of ordinary beings, because they have not abandoned it; it is not that of noble beings, because they have abandoned it, and this is the category to be abandoned by the path of seeing. The second conceptualization of clinging is based on the imputed existence of sentient beings, which is that of noble beings, because Śrāvakas and Pratyekabuddhas have not abandoned it, and ordinary beings have it from the beginning.' Therefore, the conceptualization of true existence mentioned here is the conceptualization of ordinary beings; the conceptualization of imputation is the conceptualization of noble beings such as Śrāvakas and Pratyekabuddhas. These are generally opponents of the path of seeing and must be abandoned, so they are classified as what is to be abandoned by the path of seeing. Or, it should be understood as referring to the objects of the two conceptualizations, namely clinging to true existence and clinging to imputation. If ordinary beings also know that all phenomena are without self, then the definition of the first conceptualization of clinging is not all-pervasive. Because their knowledge is based on faith and adherence, while what is said here is true mindfulness, there is no fault. If noble beings also have (true) clinging to true existence (meaning), because the Blessed One said: 'Monks, after the night had passed, in the morning, I heard the sound of a jackal howling.' etc. (the definition of the second conceptualization of clinging is not all-pervasive). Word. Because ordinary beings cling to things as truly existent, the clinging of ordinary beings is a clinging to true existence. Therefore, the object of clinging of ordinary beings is the conceptualization of true existence. Noble beings such as Śrāvakas and Pratyekabuddhas cling to the imputed self, so the clinging of noble beings is a clinging to imputation. Therefore, the various objects of clinging of noble beings are considered to be conceptualizations of imputation. The Kashmiri scholar Gzhon nu dpal said: 'The conceptualization of clinging to a person as truly existent is clinging to the true self of the person. Considering a person as imputed is clinging to the self of phenomena.' Practicing Prajñāpāramitā is practicing what is without essence. Because of the emptiness of form, etc., up to the emptiness of omniscience, one is not discouraged.' etc., are explained through the means of antidotes (Ārya, etc.). The second sutra is, the Blessed One (because of the reason for not being discouraged, Subhuti asked), in order to prevent all past dharmas from ceasing, the Mahayana practitioner is not discouraged by Prajñāpāramitā, and so on, extensively. In the commentary on the Abhidharmakośa, 'Entering the Root Text', sentient beings who are truly existent and imputed are distinguished in order. Among them, the first is that of ordinary beings, and the second is that of noble beings. In the commentary on the Abhidharmakośa, 'Meaningful', the first conceptualization of clinging is based on the true existence of sentient beings, which is that of ordinary beings, because they have not abandoned it; it is not that of noble beings, because they have abandoned it, and this is the category to be abandoned by the path of seeing. The second conceptualization of clinging is based on the imputed existence of sentient beings, which is that of noble beings, because Śrāvakas and Pratyekabuddhas have not abandoned it, and ordinary beings have it from the beginning.' Therefore, the conceptualization of true existence mentioned here is the conceptualization of ordinary beings; the conceptualization of imputation is the conceptualization of noble beings such as Śrāvakas and Pratyekabuddhas. These are generally opponents of the path of seeing and must be abandoned, so they are classified as what is to be abandoned by the path of seeing. Or, it should be understood as referring to the objects of the two conceptualizations, namely clinging to true existence and clinging to imputation. If ordinary beings also know that all phenomena are without self, then the definition of the first conceptualization of clinging is not all-pervasive. Because their knowledge is based on faith and adherence, while what is said here is true mindfulness, there is no fault. If noble beings also have (true) clinging to true existence (meaning), because the Blessed One said: 'Monks, after the night had passed, in the morning, I heard the sound of a jackal howling.' etc. (the definition of the second conceptualization of clinging is not all-pervasive). Word.

་དེ་ནི་ ཐ་སྙད་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་མིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཞེས་ཨཱརྱ་གསུངས་པས། རྫས་འཛིན་དང་ དེ་ལ་དམིགས་པ་གཉིས་སུ་འབྱེད་དམ་དཔྱད་དོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། སོ་སྐྱེ་དོན་ནུས་པའི་རྫས་ སུ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་རྫས་རྟོག་དང་། འཕགས་སྐྱེ་བཏགས་ཡོད་ཙམ་དུ་བདེན་ པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་བཏགས་རྟོག་ཏུ་བཞེད་དེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡུལ་དུ་བྱས་ཏེ་སྐྱེས་བུ་རྫས་ སུ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་དང་། འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཡུལ་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ལ་བཏགས་པར་ཡོད་ 2-301 པར་འཛིན་པ་ཞེས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དེ་དག་ནི་སྐྱེས་བུ་ ཞེས་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་སོ། །དེ་དག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ནི་ ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དོན་བྱ་བ་ལ་མཐུ་དང་ལྡན་པ་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་མིན་ པའོ། །འཛིན་པ་ནི་འདི་ནི་བདེན་ཏེ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང་། ལུང་ལས་ཀྱང་། འགྲོ་བའི་ ལས་དང་རང་བཞིན་དང་དབྱེ་བ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་མོ། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་ དག་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་བཏགས་པ་ ཙམ་སྟེ། འདི་སྐད་དུ། དགེ་སློང་དག་ཆོས་ལྔ་བོ་འདི་དག་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ་འདས། (པ་ དང་། ) མ་འོངས་(པ་)དང་། མྱང་འདས་དང་། སོ་སོར་མ་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་དང་། གང་ ཟག་རྣམས་ཏེ་འདི་དག་ནི་མིང་ཙམ་མོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ནི་འདི་ནི་བདེན་ཏེ་འདི་ ནི་མིང་ཙམ་དུ་ཡོད་པར་གྲགས་པས་གྲུབ་ཅིང་མིང་ཙམ་པོ་དེ་མེད་ན་སུ་ཞིག་ལམ་ལ་ནན་ ཏན་བྱེད་ཅེས་མིང་ཙམ་གྱི་ཞེན་པས་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཡོད་པར་དཔོག་པར་བྱེད་ པའོ། །ཞེས་དང་། གལ་ཏེ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་བཏགས་ཡོད་ཙམ་དུ་རྟོག་པའང་སྐྱོན་ཡིན་ ན་མྱང་འདས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་སོགས་དང་འགལ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ ཤེས་པ་མངོན་ཞེན་བསྲབ་མོའི་དབང་དུ་བྱས་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ་ནི་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ རྟོག་པའང་དགག་དགོས། ཞེས་སོ། །(བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། གང་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་ ན་ཡི་གེ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་སོ། ། ) ཕུགས་དཀའ་བར་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། རྟོག་པ་དེ་དག་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་ བས་སོ་སོར་དགུ་བདག་ཉིད་དོ། ། གསུམ་པ་ནི། འགྲེལ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཤད་དོ། །འགྲེལ་པ་ལ་སྔར་བཞིན་གསུམ་ ལས། དང་པོ་ནི། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་དམིགས་ཏེ་སྐྱེས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ དང་། ཉན་ཐོས་སོགས་(གསེར་)འཕགས་པའི་གང་ཟག་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱེས་བུ་བཏགས་ 2-302 པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་ཏེ་ཡུལ་ཅན་གྱི་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་གཉིས་དག་ཡོད་པས་འཛིན་པར་ རྟོག་པ་གཉིས་སོ། །(ཆོས་བཤེས་ཏེ་གསེར་རོ་ཡང་། ) ཡང་ན་རྩ་བ་བཞིན་ནོ། །འཛིན་པ

【現代漢語翻譯】 阿雅（Arya）說：『這只是一個名稱，並非實義，所以沒有過失。』那麼，對於實物執著和對它的專注，是區分還是考察呢？佛法之友認為：凡夫以事物具有實際效能而執著為真實的分別念是實物分別念；聖者以僅是假立而執著為真實的分別念是假立分別念。也就是說，以凡夫為對象，執著於人作為實物存在；以聖人為對象，執著于對他的假立存在，這是將所執和執著結合起來。對於那些凡夫來說，被稱為『人』，這是因為他們追隨世間的名聲。他們作為實物存在，並非如海市蜃樓等，在真實的世俗諦中具有作用的能力。而執著則認為：『這是真實的，因為它是顯現的。』經典中也說：『因為宣說了眾生的行為、自性和差別。』聖人則因從痛苦中解脫而被區分開來，而從痛苦中解脫僅僅是假立。例如，經中說：『比丘們，這五種事物僅僅是假立，即過去、未來、涅槃、無為滅和人，這些都只是名稱。』因此，執著認為：『這是真實的，因為這被認為是僅僅以名稱存在而成立的。如果僅僅是名稱不存在，誰會努力修行呢？』正是因為對名稱的執著，才能推斷出聖人的存在。』如果認為對聖人僅僅以假立存在的分別念也是過失，那麼涅槃也如同幻覺等說法就存在矛盾。對此，解釋是：這是在未入定時，粗重的顯現執著的支配下所產生的想法。入定時，甚至應該否定認為涅槃僅僅是幻覺的想法。（《無盡慧經》中說：『如果連心的活動都沒有，又何必談論文字呢？』）這似乎是一個難題。第二點是：這些分別念通過對象的區分而各自成為九種自性。第三點是：結合註釋進行解釋。註釋如前所述分為三點。第一點是：按照順序，以凡夫為對象，執著於人作為實物存在；以聲聞等聖人為對象，執著於人作為假立存在的有境，因此存在兩種執著的分別念。（佛法之友，即金子。）或者如根本頌所說。執著 That is just a term, not a real thing, so there is no fault.' Thus spoke Arya. Then, is the grasping of substance and the focusing on it divided or examined? Dharma Friend believes that the conceptualization of ordinary beings as truly grasping the substance of effective things is substance conceptualization, and the conceptualization of noble beings as truly grasping only what is imputed is imputed conceptualization. That is, taking ordinary beings as objects, grasping that a person exists as a substance, and taking noble beings as objects, grasping that they exist as imputed. This is combining the grasped and the grasper. For those ordinary beings, they are called 'persons' because they follow the fame of the world. Their existence as substances is not like illusions, etc., but has the power to act in the true conventional truth. The grasping is: 'This is true because it is manifest.' Also, from the scriptures: 'Because the actions, nature, and distinctions of beings are taught.' Noble beings are distinguished by having passed beyond suffering, and passing beyond suffering is merely imputed. For example, it is said: 'Monks, these five things are merely imputed: the past, the future, nirvana, unconditioned cessation, and persons. These are merely names.' Thus, the grasping is: 'This is true because it is established as existing merely in name. If there were no mere name, who would diligently practice the path?' It is through attachment to mere names that the existence of noble beings is inferred. If the conceptualization of noble beings as merely imputed is also a fault, then it contradicts statements such as nirvana being like an illusion. The explanation is that this is under the influence of coarse manifest attachment of consciousness when not in meditative equipoise. When in meditative equipoise, even the conceptualization of it as merely an illusion must be negated. (From the Sutra Requested by Inexhaustible Intelligence: 'If there is no movement of mind, what need is there to speak of letters?') This seems to be a difficult point. The second point is that these conceptualizations each become ninefold in nature through the distinction of objects. The third point is to explain it together with the commentary. The commentary, as before, has three points. The first point is: in order, focusing on ordinary beings, grasping that a person exists as a substance; focusing on noble beings such as Shravakas (listeners), grasping that a person exists as imputed, thus there are two conceptualizations of grasping. (Dharma Friend, that is, gold.) Or as in the root text. Grasping

【English Translation】 Arya said, 'That is just a term, not a real thing, so there is no fault.' Then, is the grasping of substance and the focusing on it divided or examined? Dharma Friend believes that the conceptualization of ordinary beings as truly grasping the substance of effective things is substance conceptualization, and the conceptualization of noble beings as truly grasping only what is imputed is imputed conceptualization. That is, taking ordinary beings as objects, grasping that a person exists as a substance, and taking noble beings as objects, grasping that they exist as imputed. This is combining the grasped and the grasper. For those ordinary beings, they are called 'persons' because they follow the fame of the world. Their existence as substances is not like illusions, etc., but has the power to act in the true conventional truth. The grasping is: 'This is true because it is manifest.' Also, from the scriptures: 'Because the actions, nature, and distinctions of beings are taught.' Noble beings are distinguished by having passed beyond suffering, and passing beyond suffering is merely imputed. For example, it is said: 'Monks, these five things are merely imputed: the past, the future, nirvana, unconditioned cessation, and persons. These are merely names.' Thus, the grasping is: 'This is true because it is established as existing merely in name. If there were no mere name, who would diligently practice the path?' It is through attachment to mere names that the existence of noble beings is inferred. If the conceptualization of noble beings as merely imputed is also a fault, then it contradicts statements such as nirvana being like an illusion. The explanation is that this is under the influence of coarse manifest attachment of consciousness when not in meditative equipoise. When in meditative equipoise, even the conceptualization of it as merely an illusion must be negated. (From the Sutra Requested by Inexhaustible Intelligence: 'If there is no movement of mind, what need is there to speak of letters?') This seems to be a difficult point. The second point is that these conceptualizations each become ninefold in nature through the distinction of objects. The third point is to explain it together with the commentary. The commentary, as before, has three points. The first point is: in order, focusing on ordinary beings, grasping that a person exists as a substance; focusing on noble beings such as Shravakas (listeners), grasping that a person exists as imputed, thus there are two conceptualizations of grasping. (Dharma Friend, that is, gold.) Or as in the root text. Grasping

་ལ་རྟོག་པས་ འཛིན་རྟོག་གམ། (འདི་དག་དགོས་སམ་དཔྱད། ) ཆོས་བཤེས་ནི། འཛིན་པ་པོ་ལ་རྟོག་པར་འཆད་དོ། ། འདིར་བཤད་འཛིན་རྟོག་གཉིས་སམ་བཅོ་བརྒྱད་ཆོས་ཅན། མཐོང་རྩེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ ཡིན་ཏེ། དེའི་གེགས་བྱེད་པའམ་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །(གསེར། ) གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་གྱི་ སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། བཅོ་བརྒྱད་པོ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་དེ་དོན་དམ་ བདེན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དག་སྟེ་དེར་ཤེས་བྱའོ། །དོན་དམ་ལ་ལྟོས་ ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན། དེ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་ ཡུལ་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་རྫས་འཛིན་བཏགས་འཛིན་ནམ་སྐྱེ་འཕགས་གཉིས་དོན་དམ་པར་ བདེན་པས་དབེན་པའི་ངོ་བོ་སྟེ་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་རྟོག་པ་དེ་ དག་གི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་གཟུང་བའི་དོན་འཛིན་པ་གཉིས་སམ་(ཆོས་བཤེས་དངོས། ) སྐྱེ་འཕགས་གཉིས་ཁྱོད་ཀྱིས་(ཆོས་བཤེས་)བརྟགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་གཟུང་བའི་ ངོ་བོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དག་ཡུལ་བདེན་པ་གང་གི་ཡང་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པས་ ཁྱབ་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ རྒྱས་བཤད་ལ། གཟུང་རྟོག་རྒྱས་བཤད། གཉིས་པ་ལ། གཟུང་རྟོག་དང་། འཛིན་རྟོག་རྒྱས་བཤད་དོ། །དང་ པོ་ལ། འཇུག་ལྡོག་གཉིས་ལས། ༈ འཇུག་བྱ། དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། གཟུང་བའི་ཞེས་སོགས་སོ། ། རྩ་བ་ལ། ཡུལ་དགུ་དང་། དེ་ལ་འཇུག་བྱར་འཁྲུལ་བ་དགུ་སྟེ། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ བྱང་སེའམ་(དག་)བྱང་ཆུབ་ཀྱི་(སྙིང་མཆོག་)ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་བྱང་ཆེན་པོས་དེ་བསྐྱེད་པས། ཉན་རང་གི་ས་ཐག་སྲིང་ཞིང་རྣམ་མཁྱེན་དང་ཉེའོ་སྙམ་པ་(མདོ་དག་ལྡན་)ནི། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྟོག་ པའོ། །བདག་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་ཡང་མི་བགྱིད་དོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ ཤུགས་ལ་བཤད་དོ། །ཡང་ན་འགྲེལ་པ་ལྟར་རོ། །བསྒྲུབ་པའི་རྟེན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ལ་ 2-303 འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དང་ལྡན་པས་ཉན་རང་ལས་རིང་ཞིང་རྫོགས་བྱང་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པས་ སོ་སྙམ་པ་ནི། རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ནམ་མཁའ་ནི་བདག་ནི་ལ་ལ་དང་ཉེ་ལ་ལ་ དང་རིང་ངོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས། ནས། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡང་ཉན་རང་ལས་ རིང་རྫོགས་བྱང་ནི་ཉེའོ་ཞེས་མི་སེམས་སོ། །ཞེས་སོ། །ཐེག་ཆེན་མཐོང་སྒོམ་གྱི་ལམ་བསྒྲུབ་ པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་(སྙིང་)སྔར་བཤད་ལྟར་ཉེ་རིང་དུ་གྱུར་རོ་སྙམ་པ་(ཨཱརྱ་ཡང་)ནི། ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ནི་འདི་སྙམ་དུ་སྒྱུ་མ་མཁན་ དང་ཉེ། སྐྱེ་ཚོགས་དང་རིང་ཞེས་མི་སེམས་སོ། །ཞེས་སོགས་དོན་སྔར་ལྟར་རོ། །གཟུགས་ བརྙན་བ

【現代漢語翻譯】 以對境的分別念而產生執取分別念嗎？（這些需要嗎？請審查。）持法者說：是對執取者進行分別唸的闡述。 這裡所說的執取分別念二者或十八界，都是見道的違品，因為它們是見道的障礙或遮蔽。（金）第二種是：對境等等。第三種是：十八界，作為所緣境，你的所取之境並非如實存在的勝義諦，而是其自身的體性，對此應當瞭解。因為相對於勝義諦而言，它們顯現為顛倒的。理由成立，因為這些作為所緣境，它們是你的境的執取之體性，無論是實執還是假立執，無論是凡夫還是聖者，其體性都遠離勝義諦的真實性，即是自性。周遍成立，當這些分別唸的對境成為所取之境時，無論是二取（持法者之真實），還是凡夫聖者二者，你（持法者）所分別的，並非如實存在於勝義諦中所取之體性，因此，它們並非執取任何真實的對境。 總說：廣說所取分別念。 分為兩部分：廣說所取分別念和廣說能取分別念。第一部分又分為：進入和返回兩種。 進入： 第一部分：首先是連線詞：『所取』等等。 根本頌：有九種對境，以及九種誤認為進入的情況，即大乘發心，因為它是菩薩或（清凈）菩提（心髓）道之體性，所以由大菩提心生起，認為這樣會延長聲聞緣覺的道，並接近遍智（經部具足），這是體性的分別念。『我不應認為自己接近遍智。』等等經文暗示了這一點。或者按照解釋，應當進入證悟的所依——佛性，因為具備佛性，所以認為這樣會遠離聲聞緣覺，並接近圓滿菩提，這是種性的分別念。『虛空不會想：我離某些近，離某些遠。』乃至『同樣，行持大乘般若波羅蜜多，也不會認為自己遠離聲聞緣覺，而接近圓滿菩提。』等等。應當進入大乘見道修道的道，因為這樣（心髓）會如前所說那樣產生遠近之想（聖者亦），這是如實成就的分別念。『幻化之人不會想：我離魔術師近，離大眾遠。』等等，意義如前。影像……

【English Translation】 Does conceptualization of an object give rise to grasping conceptualization? (Are these necessary? Please review.) The Dharma friend says: It is an explanation of conceptualization for the one who grasps. Here, the two grasping conceptualizations or the eighteen elements are the opposite of the path of seeing, because they are obstacles or obscurations to it. (Gold) The second is: objects, etc. The third is: the eighteen elements, as objects of cognition, those objects of grasping of yours are not truly existent ultimate truth, but their own nature, which should be understood. Because in relation to ultimate truth, they appear as inverted. The reason is established, because those as objects of cognition, they are the nature of your grasping of objects, whether it is substantial grasping or imputed grasping, whether it is ordinary beings or noble ones, their nature is devoid of ultimate truth, that is, their own nature. The pervasion is established, when those objects of conceptualization become objects of grasping, whether it is the two grasps (the reality of the Dharma friend), or the two, ordinary beings and noble ones, what you (the Dharma friend) conceptualize is not truly existent in the nature of what is grasped in ultimate truth, therefore, they are not grasping any true object. General explanation: Extensive explanation of grasping conceptualization. Divided into two parts: extensive explanation of grasping conceptualization and extensive explanation of apprehending conceptualization. The first part is further divided into: entering and returning. Entering: The first part: First is the connecting word: 'grasping' etc. Root text: There are nine objects, and nine confusions about entering into them, that is, generating the mind of Great Vehicle, because it is the nature of Bodhisattva or (pure) Bodhi (essence), so by generating the great Bodhicitta, thinking that it will prolong the path of Hearers and Solitary Realizers, and approach omniscience (Sutra-endowed), this is the conceptualization of nature. 'I should not think that I am close to omniscience.' etc. The scriptures imply this. Or according to the explanation, one should enter into the basis of accomplishment - the Buddha-nature, because possessing it, one thinks that one is far from Hearers and Solitary Realizers and close to perfect enlightenment, this is the conceptualization of lineage. 'The sky does not think: I am close to some and far from others.' etc. 'Similarly, practicing the Great Mother Prajnaparamita, one does not think that one is far from Hearers and Solitary Realizers and close to perfect enlightenment.' etc. One should enter into the path of seeing and meditation of the Great Vehicle, because from this (essence) one thinks that one has become near and far as mentioned before (Arya also), this is the conceptualization of truly accomplishing. 'The illusory person does not think: I am close to the magician and far from the crowd.' etc., the meaning is as before. Image...

ཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་ཉན་རང་རིང་ ཞིང་རྫོགས་བྱང་ཉེ་བས་སོ་སྙམ་པ་ནི། ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་བ་སྟེ་(དག་)དམིགས་ པ་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །ཨཱརྱ་(གནད་གཅིག)ནི། དམིགས་པའི་རྣམ་རྟོག ཅེས་སོ། །གཟུགས་ བརྙན་ནི། འདི་ལྟར་བདག་ལས་དམིགས་པ་གང་གིས་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བ་དང་ཉེ་མེ་ ལོང་ངམ་སྣོད་ཆུས་གང་བ་དང་རིང་ངོ་ཞེས་མི་སེམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔར་ལྟར་རོ། །རྣམ་ པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་དང་། རྣམ་རྟོག་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པས། བླང་ དོར་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་(མདོ་དོན་དངོས་ཟླ་ཟེར་ཨཱརྱ། )ནི། མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་ རྟོག་པའོ། །དེ་པ་ལ་སྡུག་པའམ་མི་སྡུག་པ་མ་མཆིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེར་པ་ལ་ཡང་སྡུག་ པའམ་མི་སྡུག་པར་གྱུར་པ་གང་ཡང་མ་མཆིས་སོ། །སོགས་དེ་ལྟར་བླང་དོར་བྱས་པས། མི་ མཐུན་ཕྱོགས་དེ་ཟད་པ་ལས་ (དག་ལྡན་དངོས་)གཉེན་པོ་བདག་གིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་ནི། རང་གིས་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་པ་སངས་རྒྱས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ སྤངས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡང་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་སྟེ། ཞེས་སོགས་བྱང་སེ་ནི་རྫོགས་བྱང་ལ་ཉེ་ཞིང་ཐེག་དམན་ཐག་བསྲིང་བར་བྱེད་པ་པོའོ་སྙམ་ 2-304 པ་(ཨཱརྱ་རད་ཀིར། )ནི། བྱེད་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །དེ་པས་སྤྲུལ་བ་ནི་བདག་ལས་ཉན་རང་གིས་རིང་ བླ་མེད་རྫོགས་ཆུབ་ཉེའོ་མི་སེམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་(ཉན་རང་རིང་རྫོགས་ བྱང་ཉེ་བར་མི་སེམས། )ཡང་ངོ་། །བྱེད་པ་དེའི་ལས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་གོ་སྙམ་ པ་ནི། ལས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་(རད་ཀིར་ཡང་། )གོ །དེ་པས་སྤྲུལ་བ་ཞིག་སྤྲུལ་སྟེ་(སྤྲུལ་བ་)དེ་ནི་དོན་གང་ གི་སླད་དུ་སྤྲུལ་བའི་དོན་སྦྱོར་(བ་སྟེ་བྱེད་ཅིང་བྱས་སོ་ཞེས་)ཏེ་སྤྲུལ་བ་ནི་མི་རྟོག་(སྙིང་)ཅེས་སོགས་ཏེ། སྤྲུལ་བའི་བྱ་བའི་དཔེས་ཞེས་ཨཱརྱའོ། །འབྲས་བུ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་(ཀུན་རད་)ཟད་པ་ཐོབ་པར་ བྱའོ་(དོན་ཨཱརྱ། )སྙམ་པ་ནི། འབྲས་(བྱ་བ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་ཞེས་ཨཱརྱ། )བུའི་རྣམ་རྟོག་གོ །ཤིང་ མཁན་ནམ་སོགས། ནས། འཁྲུལ་འཁོར་ནི་མི་རྟོག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ཡུམ་ ཡང་དོན་གང་གི་སླད་དུ་བརྗོད་པའི་དོན་དེ་བགྱིད་ཀྱང་མི་རྟོག ཅེས་སོ། །དག་སྙིང་གཙོར་ བྱས་ཤིང་མདོ་མཚམས་ཨཱརྱ་སོགས་དང་རད་ཀིར་ཡང་ལ་ལ་སྟེ་ལེགས་པར་བཀོད་དོ། ། བསྡུ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་སོགས་འདིར་བཤད་རྣམ་པ་དགུ་བོ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། མཐོང་ རྩེའི་སྤང་བྱ་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྟོག་པར་འདོད་དོ། །མཐོང་རྩེ་ཉེར་བསྡོགས་ ཀྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ཞིག བྱང་སེ

【現代漢語翻譯】 應當進入到不真正執著于實有的狀態中。認為這樣做能遠離聲聞緣覺，靠近圓滿菩提，這是因為認識的對境沒有錯亂，是無執著的分別念。（要點一）是：對境的分別念。譬如，對於自身，會想什麼對境能產生影像，是靠近鏡子還是裝滿水的容器，或者遠離。同樣，如前所述。不分別的智慧是敵對的，分別念是不順的方面。認為應當進入取捨，這是不順的方面和敵對方面的分別念。在那裡，對於「它」，沒有可愛或不可愛。同樣，對於智慧，也沒有任何可愛或不可愛。等等，像這樣通過取捨，認為通過消滅不順的方面，自己能夠獲得敵對方面，這是自己證悟的分別念。在那裡，佛陀是捨棄一切分別唸的。同樣，行於大乘之母也是捨棄一切分別念。等等，認為菩薩靠近圓滿菩提，遠離小乘，這是能動的分別念。因此，化身不會認為自己比聲聞緣覺遠，比無上圓滿正等覺近。同樣，行於大乘之母也是如此。認為能動者的事業是進入修持敵對方面，這是事業的分別念。因此，化身化現，化現是爲了什麼目的，將目的結合起來，化現是不分別的。等等，化現的事業的比喻。認為應當獲得消滅不順的方面的果實，這是果實的分別念。木匠等等，直到，輪轉是不分別的，完全不分別。同樣，對於母親，爲了什麼目的而說，做那件事也是不分別的。要點主要在於經文的連線，以及要點等等，都很好地安排了。 總而言之，自性分別念等等，這裡所說的九種，都是有法，被認為是見道所斷，是進入方面的所依之分別念。見道加行所破除的是菩薩。

【English Translation】 One should enter into a state of not truly clinging to the real. Thinking that doing so can distance oneself from Shravakas and Pratyekabuddhas, and bring one closer to perfect Bodhi, is because the object of cognition is not confused, it is a non-clinging conceptualization. (Key point 1) is: the conceptualization of the object. For example, regarding oneself, one might think about what object can produce an image, whether it is close to a mirror or a container filled with water, or far away. Similarly, as mentioned before. Non-discriminating wisdom is the opponent, and conceptualization is the unfavorable aspect. Thinking that one should engage in acceptance and rejection, this is the conceptualization of the unfavorable aspect and the opponent aspect. There, for 'it,' there is no loveliness or unloveliness. Similarly, for wisdom, there is also no loveliness or unloveliness. And so on, like this, through acceptance and rejection, thinking that by eliminating the unfavorable aspect, one can obtain the opponent aspect, this is the conceptualization of one's own realization. There, the Buddha is the one who has abandoned all conceptualizations. Similarly, acting in the Great Vehicle Mother is also abandoning all conceptualizations. And so on, thinking that Bodhisattvas are close to perfect Bodhi and far from the Lesser Vehicle, this is the active conceptualization. Therefore, the emanation will not think that it is farther from Shravakas and Pratyekabuddhas, and closer to the Unsurpassed Perfect Complete Enlightenment. Similarly, acting in the Great Vehicle Mother is also like this. Thinking that the action of the active one is to engage in the practice of the opponent aspect, this is the conceptualization of action. Therefore, an emanation emanates, the emanation is for what purpose, combining the purpose, the emanation is non-discriminating. And so on, the analogy of the action of emanation. Thinking that one should obtain the fruit of eliminating the unfavorable aspect, this is the conceptualization of the fruit. Carpenter, etc., until, the wheel is non-discriminating, completely non-discriminating. Similarly, for the Mother, for what purpose is it said, doing that thing is also non-discriminating. The main point is the connection of the sutra, and the key points, etc., are well arranged. In summary, the conceptualization of self-nature, etc., the nine types mentioned here, are all dharmas, considered to be abandoned by the path of seeing, and are the conceptualizations that rely on the aspect of entering. What is destroyed by the application of the path of seeing is the Bodhisattva.

ས་བླང་བྱའི་ཆོས་ལ་དམིགས་ནས་དོན་ལ་འཇུག་བྱར་འཁྲུལ་ རྟོག་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན་རེ་རེར་ཡང་ངོ་། །མདོ་ནས་གཉེན་པོ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་ ཤུགས་ལ་བཤད་དོ། །ཞེས་དག་ལྡན་ཏེ་དེ་ཁོ་ནའོ། །འགྲེལ་པ་ལ། དང་པོ་ཡུལ་དགུ་ལ་སྦྱར་ ན། དོན་དམ་པར་ཡུམ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབེན་པས་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་དབེན་པའི་ ཕྱིར། དོན་དམ་པར་བྱང་ཆུབ་མ་རྟོགས་པ་སྟེ་འཚང་མི་རྒྱ་བ་དེ་གནས་(མདོ་)ལུགས་ཀྱི་ངོ་ བོའམ་རང་བཞིན་ཡིན་པ་སྟེ་མདོ་དང་ཨཱརྱ་དང་མཐུན་ནོ། །ཡང་ན་སྔར་ལྟར་མི་རྒྱ་ཡང་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དང་ཡུམ་ཆོས་ཅན། (སྙིང་)རྫོགས་བྱང་གི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་དུ་བྱང་ཆེན་དུ། འཚང་རྒྱ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་བྱང་སེའི་འཇུག་ 2-305 བྱ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་དང་། དེ་ལ་འཇུག་བྱར་རྟོག་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཞེས་སོགས་གཞན་ལ་ ཡང་སྦྱར་རོ། །དག་སའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཅན། (དག་ལྡན་དོན། ) སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ སུ་ངེས་ཏེ། ས་བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བ་སོགས་དག་སར་འཇུག་ངེས་ཀྱི་རིགས་ཡིན་པས་སོ། །(ས་ བདུན་པའི་བར་དུ་རིགས་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསེར་རོ། ། ) ཐེག་ཆེན་ཚོགས་སྦྱོར་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་ མཐོང་བ་དང་སོགས་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་བྱེད་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་མེད་(གསེར་)སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པའི་སོ་སྐྱེའི་ཐར་ལམ་ ཡིན་པས་སོ། །(ཁྱབ་སྟེ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་མཐོང་ལམ་སོགས་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསེར། ) ཤེས་ བྱ་ཆོས་ཅན། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་ སྣང་བརྙན་(ནི་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་ཟླ་ཟེར་ཐུབ་དགོངས་སུ་བཤད། )ཙམ་དུ་ཟད་པས་སོ། །བྱང་སེ་མཐོང་ ལམ་པ་ཆོས་ཅན། མི་མཐུན་ཕྱོགས་འདོར་ཞིང་གཉེན་པོ་ལེན་ཏེ། བདེན་འཛིན་རྟོག་པའི་ སྐྱོན་མཐོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་དོར་བར་བྱ་སྟེ་བྱེད་དེ། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ མཐོང་ནས་བླང་བར་བྱ་བ་སྟེ་ལེན་པས་སོ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཅན། རང་གིས་ རྫོགས་བྱང་རྟོགས་པ་སྟེ་ཐོབ་སྟེ། མཁྱེན་གསུམ་ལམ་གྱི་སྤང་བྱ་དྲི་མ་(གཟུང་རྟོག་སོགས་ཅེས་གསེར་ )ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སྐྱེས་བུ་ཉིད་ཀྱིས་(གསེར་)སོ། །ཉན་ཐོས་དང་སོགས་པ་རང་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ས་ཆོས་ཅན། བྱང་སེས་ཐག་བསྲིང་བར་བྱེད་དེ། རྟོགས་(གསེར་)པ་དམན་ཞིང་སྤངས་ པ་གྱ་ནོམ་(དོན་དགོས་ཏེ་ཀྱ་ནོམ་འགོག་བདེན་ལ་བཤད་པས་སོ། ། )པ་མ་ཡིན་པའི་ས་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་འཕྲིན་ལས་ཅན་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ གྱི་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་དང་མཐུན་པར་ཉན་ཐོས་སོགས་(གསེར་)སུ་སྤྲུལ་ནས་མངོ

【現代漢語翻譯】 因為將應捨棄之法執著為可取之義。 對每個法也是如此。經中直接顯示對治，然後暗示說明。如是清凈，唯此而已。釋論中，首先就九種境而言，就勝義諦而言，由於遠離母等一切，果位菩提也因遠離之故。就勝義諦而言，未證悟菩提，即不證悟，是安住（經）之理的體性或自性，即與經和聖者相符。或者如前，雖不證悟，但在世俗諦中，發心和母法是圓滿菩提道的體性。因為在世俗諦中，是大菩提的證悟之事物。因此，是菩薩的行境。執著於此行境，即是自性之執著等等，也可應用於其他。清凈地的心的法性，是佛的種性，因為八地不動地等是確定進入清凈地的種性。（七地之前，種性不確定，故如是說。）大乘資糧道之法，是圓滿成就大乘見道等修道之法，因為就勝義諦而言，是證悟一切法無所緣，如幻如化的凡夫解脫道。（周遍，因為不獲得具有所緣的見道等。）所知之法，是二取不成立之智慧的無謬對境，因為一切法皆是無實顯現的影像而已。（影像是影像，如月光童子所說。）菩薩見道者，捨棄不順品，取順品，因為以見真實執著之過患為先導而應捨棄，即捨棄，見不分別智之功德后應取，即取。圓滿佛陀，自己證悟圓滿菩提，即獲得，因為是遠離三智道之所斷垢染（能取執著等）之士夫。聲聞和獨覺之地，被菩薩縮短，因為是證悟低下且斷證不圓滿之地。佛陀，是作利益有情之事業者，因為隨順有情之意樂，化現為聲聞等而示現。

【English Translation】 Because of mistaking the objects to be abandoned as something to be engaged with. It is the same for each phenomenon. The antidote is directly shown in the Sutra, and then explained implicitly. It is pure, and that is it. In the commentary, firstly, applying it to the nine objects, in terms of ultimate truth, because of the emptiness of all things like the 'Mother', even the resultant Bodhi is empty. In terms of ultimate truth, not realizing Bodhi, that is, not becoming enlightened, is the nature or essence of abiding (in the Sutra), which is in accordance with the Sutra and the Aryas. Or, as before, even if one does not become enlightened, in conventional truth, generating Bodhicitta and the 'Mother Dharma' are the essence of the path to perfect enlightenment. Because in conventional truth, it is the object of becoming a great Bodhi. Therefore, it is the object of engagement for Bodhisattvas. To conceive of engaging with it is to conceive of its essence, and so on, which can also be applied to others. The nature of the mind of the pure realm is certainly the lineage of the Buddha, because the eighth Bhumi, the Immovable, and so on, are certainly the lineage of entering the pure realm. (Because the lineage is uncertain until the seventh Bhumi, it is said.) The Mahayana accumulation and preparation Dharma is what truly accomplishes the Mahayana seeing and subsequent paths of meditation, because in ultimate truth, it is the path of liberation for ordinary beings who meditate after realizing that all Dharmas are without object and like illusions. (Pervasive, because one does not obtain the seeing path, etc., which has an object.) The object of knowledge is the unerring object of non-dual wisdom, because all Dharmas are merely unreal appearances (images, as explained in the Moonlight Sutra). A Bodhisattva on the path of seeing abandons what is unfavorable and adopts what is favorable, because one should abandon by first seeing the faults of clinging to reality, and one should adopt by seeing the qualities of non-conceptual wisdom. The fully enlightened Buddha has realized perfect enlightenment, that is, attained it, because he is the person who is free from all the defilements (grasping at concepts, etc.) to be abandoned on the path of the three wisdoms. The Hearers and Solitary Buddhas' grounds are shortened by Bodhisattvas, because they are grounds where realization is inferior and abandonment is not abundant. The Buddha is the one who performs the activity of benefiting sentient beings, because he emanates as Hearers, etc., in accordance with the thoughts of sentient beings and shows them the way.

ན་མཐོ་ངེས་ ལེགས་སོགས་འགྲོ་དོན་བསྒྲུབས་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། སྐལ་ལྡན་གྱི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་འབྲས་ བུ་མྱང་འདས་ཆེན་པོ་ལ་དགོད་པར་བྱ་བ་སྟེ་བྱེད་དེ། གཞན་དད་པར་བྱེད་སོགས་(གསེར་དོན་ 2-306 )ཡང་དག་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མཐར་ཐུག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །ཡུལ་དེ་རྣམས་ལ་ཅི་ རིགས་པར་དམིགས་ནས་གཟུང་བར་བྱ་བ་སྟེ་བླང་བྱ་ཉིད་དུ་བྱས་ནས་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་ བྱ་བར་འཁྲུལ་རྟོག་ནི། གཟུང་རྟོག་དང་པོ་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། ། དེར་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱོན་མེད་ཅིང་བྱང་སེའི་བླང་བྱར་ གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དབྱེ་ན། རྣམ་པ་དགུའོ། །དེས་ན། དགུ་བོ་དེ་ཆོས་ཅན། མཐོང་ ལམ་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྤང་བྱར་བྱམས་པ་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཉེར་ བསྡོགས་(ཆོས་བཤེས་)ཀྱི་གཞོམ་བྱ་ཡིན་པས་སོ། །སྦྱོར་བ་(བོད་རྣམས་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཟེར་ཏེ་ནོར་རོ། ། ) ནི། མཐོང་ལམ་གྱི་བསམ་གཏན་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །ཞེས་གསེར་རོ། ། ༈ ལྡོག་བྱ། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། གཟུང་བའི་ཞེས་སོགས་སོ། །རྩ་འགྲེལ་ནི། གནས་ སྐབས་ཉན་ཐོས་སུ་རིགས་ངེས་པའི་སྦྱོར་ལམ་པ་ཆོས་ཅན། རྟོགས་པ་དམན་པ་ཅན་ཉིད་ ཡིན་ཏེ། (ཤེར་ཕྱིན་དང་བྲལ་བས་སོ་ཞེས་དག་ལྡན། ) སྲིད་པ་འཁོར་བ་དང་ཞི་བ་མྱང་འདས་གང་རུང་ ཞིག་ཏུ་ལྟུང་བའི་རྟོགས་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་དང་བྲལ་བས་སོ་ཞེས་ དག་ལྡན་ནོ། །དེ་ལ་ལྡོག་བྱར་རྟོག་པ་རྟོགས་པ་དམན་པའི་རྟོག་པའོ། །འོག་རྒྱང་རིང་བོར་ ལེའུ་ང་གསུམ་པར། རབ་འབྱོར། འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན། ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ ནི་གླིང་བཞིར་ལས་བྱེད་ཅིང་གླིང་བཞིའི་རྗེས་སུ་འགྲོའོ། ། ཡུམ་ཡང་ཕྱིན་ལྔར་ལས་བྱེད་ཅིང་ ཕྱིན་ལྔའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ཡུམ་དང་བྲལ་ན་ལྔའི་མིང་མི་ཐོབ། ཅེས་སོགས་སོ། །(འདིས་ཡུམ་དང་སྙིང་ རྗེས་ཕྱིན་ལྔ་འཁོར་འདས་སུ་མི་ལྟུང་བར་བསྟན་པས་རྟོག་པ་འཕངས་སོ་ཞེས་ཨཱརྱ། ) ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་བདེན་ མེད་དངོས་སུ་ད་ལྟ་ནས་རྟོགས་པར་འཛིན་པའི་ཡོངས་འཛིན་མེད་དེ། (ཡུམ་མེད་པས་སོ་ཞེས་དག་ ལྡན། ) དེ་ལྟར་འཛིན་པའི་ཐེག་ཆེན་དགེ་བཤེས་ཐབས་མཁས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ ལ་ལྡོག་བྱར་རྟོག་པ་ཡོངས་འཛིན་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་(ཨཱརྱ་)གོ །ཁྱིམ་ཐབ་མེད་པའི་བུད་མེད་ 2-307 དེ་འཕྱོན་མ་བས་ཚུགས་སླ། ཁྱིམ་ཐབ་དཔའ་བོས་བསྲུངས་བ་ལ་མི་ཚུགས་པ་བཞིན་ལྔ་ཡང་ ཡུམ་དང་བྲལ་ན་བདུད་སོགས་ཀྱིས་ཚིགས་སླ། མ་བྲལ་ན་མི་ཚུགས་པར་རོ། །ཆོས་ཅན། རྫོགས་བྱང་སྒྲུབ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཚང་(ཡུམ་དང་བྲལ་བས་སོ་དག་ལྡན་)སྟེ། འཛིན་རྟོག་སོགས་ ཤེས་སྒྲིབ་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཚང་བ་མ

【現代漢語翻譯】 那摩特涅（nam thos nges） 因為完成了諸如善行等利益眾生的事業。法，所有有緣眾生都應趨向于涅槃大果，這是因為他們精通正確的方便法門，並具有究竟的力量。對於這些境，應根據各自的情況進行觀察，並將其視為應取之物而行持，這種錯誤的分別念，即是取相分別念，其特徵是具有最初進入方向的所依。 在此產生錯覺的原因是，在正確的世俗諦中，它是無過失的，並且安住于菩薩的應取之處。分類有九種。因此，這九種法，是見道頂加行位的對治品，這是慈氏菩薩的觀點。因為它是近取（法友）所要摧毀的對象。加行（藏人稱之為無間道，是錯誤的）是見道禪定的殊勝之處。如金論所說。 第二部分，遮遣：連線詞是『所取』等。根本釋是：安住于聲聞種姓決定的加行道者，法，是具有較低證悟者，因為他們與般若波羅蜜多分離。他們是會墮入輪迴或寂滅涅槃的證悟者。這是因為他們與般若波羅蜜多分離。因此，對治品是證悟，是較低證悟的分別念。在《遠行品》第五十三品中，『善現，例如，太陽和月亮的輪圓在四大部洲中起作用，並跟隨四大部洲。般若波羅蜜多也在五度中起作用，並跟隨五度，如果與般若分離，則不會獲得五度的名稱。』等等。（阿雅認為，這表明了般若和慈悲使五度不會墮入輪迴和涅槃，因此分別念被拋棄了。）法，你沒有能讓你從現在開始真實地執著于無實有之事的善知識（因為沒有般若）。因為如此執著的，是缺乏方便的，大乘善知識。因此，對治品是沒有善知識的分別念（阿雅）。沒有丈夫的女人容易被蕩婦引誘，就像沒有英雄守護的家庭容易被侵犯一樣，如果五度與般若分離，也容易被魔等侵擾，如果不分離，則不會被侵擾。法，成就圓滿菩提道的相不完整（因為與般若分離，這是正確的），因為執著分別念等一切煩惱障和所知障的對治不完整。

【English Translation】 Namo Thong Nges Because he accomplished the benefit of beings such as good deeds. Dharma, all fortunate beings should be directed towards the great fruit of Nirvana, because they are skilled in the correct means and have ultimate power. For these objects, one should observe them according to their respective situations and engage in them as things to be taken, this erroneous conceptualization is the conceptualization of grasping, whose characteristic is having the support of the initial direction of entry. The reason for being mistaken here is that in the correct conventional truth, it is faultless and abides in the place to be taken by the Bodhisattva. There are nine types of classification. Therefore, these nine dharmas are the opponents of the peak application of the seeing path, which is the view of Maitreya Bodhisattva. Because it is the object to be destroyed by the near attainment (Dharma friend). Application (Tibetans call it the immediate path, which is wrong) is the distinction of the meditation of the seeing path. As said in the Golden Treatise. The second part, negation: The connecting word is 'what is grasped' etc. The root explanation is: Abiding in the path of application of those who are determined to be of the Hearer lineage, Dharma, is one who has a lower realization, because they are separated from Prajnaparamita. They are realizers who will fall into either Samsara or peaceful Nirvana. This is because they are separated from Prajnaparamita. Therefore, the opponent is realization, the conceptualization of lower realization. In the chapter 'Going Afar' in the fifty-third chapter, 'Subhuti, for example, the circles of the sun and moon function in the four continents and follow the four continents. Prajnaparamita also functions in the five perfections and follows the five perfections, if separated from Prajna, one will not obtain the name of the five perfections.' etc. (Arya believes that this shows that Prajna and compassion prevent the five perfections from falling into Samsara and Nirvana, therefore the conceptualization is abandoned.) Dharma, you do not have a virtuous friend who can truly grasp the non-existent things from now on (because there is no Prajna). Because those who grasp in this way are lacking in skillful means, the Mahayana virtuous friend. Therefore, the opponent is the conceptualization without a virtuous friend (Arya). A woman without a husband is easily seduced by a prostitute, just as a family without a hero to protect is easily violated, if the five perfections are separated from Prajna, they are also easily invaded by demons etc., if they are not separated, they will not be invaded. Dharma, the aspect of accomplishing the complete Bodhi path is incomplete (because it is separated from Prajna, this is correct), because the opponents of all afflictive obscurations and cognitive obscurations such as grasping conceptualization are not complete.

་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་ལྡོག་བྱར་རྟོགས་ པ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཚང་རྟོག་(སྙིང་མཆོག་)གོ །དཔེར་ན། གཡུལ་དུ་འགྲོ་བའི་སྐྱེས་བུ་གོ་ཆ་ ཚང་ཞིང་མཚོན་ཆ་ཐོགས་པ་དགྲས་མི་ཚུགས་(བཏུས་)སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྔ་ཡང་ཡུམ་དང་མ་ བྲལ་ན་བདུད་དམ་བདུད་རིས་ཀྱི་ལྷའམ། ལྷག་(གང་ཟག་)པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ནམ་བྱང་པ་གདོལ་ བས་མི་ཚུགས་སོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཅན། སློབ་དཔོན་གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ ཏུ་འགྲོ་དགོས་ཏེ། (ཡུམ་མེད་པས་སོ་དག་ལྡན། ) སྲིད་པ་ཐ་མའི་ཚེ་དེ་པ་དང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ གདམས་ངག་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པས་འདོད་ཁམས་སུ་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་བྱེད་ཉིད་ ཀྱིས་སོ། །བྱེ་བྲག་(ཆོས་ཅན་)གཅིག་གཟུང་ངོ་། །དེ་ལ་ལྡོག་རྟོག་ནི་གཞན་རྐྱེན་གྱིས་(བཏུས་) འགྲོ་རྟོག་གོ །འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་རྒྱལ་ལ་མཁར་ཀྱི་རྒྱལ་བོ་རྣམས་ནང་ནུབ་རིམ་འགྲོར་བྱ་ བའི་བར་དུ་འོང་ངོ་། །ལྔ་ཡང་ཡུམ་གྱིས་ཟིན་ན་རྣམ་མཁྱེན་གང་ན་བ་དེར་འགྲོའོ། ། ཞེས་སོ། ། (ཀུན་གཉེན་པོས་བསྟན། ) ཆོས་ཅན། མཐར་ཐུག་གི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་(ཡུམ་མེད་ པས་སོ་དག་ལྡན། )ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཆེན་པོ་ཉིད་སོགས་ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་མི་འཇུག་པར་ དམན་པའི་མྱང་འདས་སུ་འཇུག་པས་སོ། །དེ་ལ་ལྡོག་རྟོག་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པའི་རྟོག་པའོ། ། ཆུ་ཀླུང་ཕྲ་མོ་(བསྡུས་)གཾ་ག་དང་འགྲོགས་ཤིང་རྒྱ་མཚོར་འདོང་ངོ་། །ལྔ་ཡང་ཡུམ་གྱིས་ཟིན་ ན་རྣམ་མཁྱེན་འགྲོའོ། ། ཆོས་ཅན། སྤང་བྱ་ཉི་ཚེ་བ་སྤོང་བའི་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་ཅན་ཡིན་(ཡུམ་ མེད་པས་སོ་དག་ལྡན་)ཏེ། གཟུང་(གསེར་)རྟོག་སོགས་མི་སྤོང་བར་ཉོན་སྒྲིབ་ཙམ་སྤོང་བའི་གཉེན་ པོ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །(ཡང་ན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་གྲོལ་ལ་སྦྱར་རོ། ། ) དེ་ལ་ལྡོག་རྟོག་ཉི་ཚེ་བའི་བྱེད་ 2-308 པའི་རྣམ་རྟོག་(ཨཱརྱ་)གོ །ལག་པ་གཡས་པས་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་བྱེད་དོ། །ལྔ་ཡང་ལག་པ་ གཡོན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བལྟའོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཅན། ལམ་དམན་པའི་འབྲས་བུ་དང་པོ་ རྒྱུན་ཞུགས་དང་སོགས་པ། ཕྱིར་འོང་སོགས་ཞུགས་འབྲས་ཀྱི་རྟོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ལམ་ གྱི་རིགས་ཅན་ཡིན་ཏེ། (ཡུམ་མེད་པས་སོ་དག་ལྡན། ) བདེན་བཞི་ལ་མི་རྟོག་སོགས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ མར་དམིགས་པ་དང་བཅས་ནས་ལམ་བསྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། དེ་ལ་ལྡོག་རྟོག་ནི་རྟོགས་པ་ (ཨཱརྱ་)ཐ་དད་པའི་(སྣ་ཚོགས་པའི་ཞེས་དག་སྙིང་སོགས། )རྣམ་རྟོག་གོ །དཔེར་ན། ཆུ་ཀླུང་ཕྲ་མོ་ཆེན་པོའི་ ཆུ་ཇི་སྙེད་པ་རྒྱ་མཚོར་ཕྱིན་ན་ལན་ཚྭའི་རོར་རོ་གཅིག་པ་བཞིན་དུ་ལྔ་ཡང་ཡུམ་གྱིས་ཟིན་ ན་རྣམ་མཁྱེན་དུ་ཕྱིན་པའི་ཚེ་རྣམ་མཁྱེན་དུ་རོ་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཅན། རྣམ་མཁྱེན་དུ་གནས་པ་དང་དེར་འཇུག་པའམ་འགྲོ་བ་ལ་རྨོང

【現代漢語翻譯】 正是因為如此。（如果）對所要斷除之物有所認識，但道的相狀不完整，這便是錯誤的認識（核心）。例如，如同要去戰鬥的人，穿戴完整的盔甲，手持武器，敵人便無法擊敗他（總結）。同樣，如果五者不離般若波羅蜜多，那麼魔或魔眾之神，或傲慢的凡夫，或低賤的種姓之人，都無法擊敗他。如是說。法，需要依靠其他上師的因緣才能證得菩提，（因為沒有般若波羅蜜多）。在最後一生中，需要依賴天人和聲聞等人的教導，才能在欲界中獲得自己的菩提。這是個別的（法）。所謂的斷除之認識，是指依靠其他因緣而產生的（總結）認識。轉輪王會逐漸地讓城堡的國王們前來朝拜。如果五者被般若波羅蜜多所攝持，那麼就會到達一切智所在之處。如是說。（由一切友所宣說）。法，爲了最終目的而做的事情是錯誤的，（因為沒有般若波羅蜜多），因為一切有情無法進入偉大的殊勝等三大境界，而是進入低劣的涅槃。所謂的斷除之認識，是指爲了目的而做的事情是錯誤的認識。小河流（總結）與恒河匯合，最終流入大海。如果五者被般若波羅蜜多所攝持，那麼就會證得一切智。法，是具有斷除微細所斷之道的功用，（因為沒有般若波羅蜜多），因為不捨棄所取之境等，只是斷除煩惱障的對治法。（或者可以與智慧的解脫相結合。）所謂的斷除之認識，是指微細作用的認識（聖）。右手可以完成所有需要做的事情。同樣，五者也像看待左手一樣看待。如是說。法，是具有低劣道之果，如預流果等，以及一來果等各種證果之道的種類，（因為沒有般若波羅蜜多），因為執著於四諦等法的相狀，並以此修道。所謂的斷除之認識，是指不同的（各種各樣的，如核心等）認識（聖）。例如，如同小河的水無論有多少，一旦流入大海，就會變成單一的鹹味一樣，如果五者被般若波羅蜜多所攝持，那麼在證得一切智時，也會變成一切智的單一味道。如是說。法，對於安住於一切智以及進入或趨向於一切智感到愚昧。

【English Translation】 It is precisely because of this. (If) one recognizes what is to be abandoned, but the aspects of the path are incomplete, this is a mistaken understanding (essence). For example, like a person going to battle, wearing complete armor and holding weapons, the enemy cannot defeat him (summary). Similarly, if the five are inseparable from Prajnaparamita, then a demon or a demon's god, or an arrogant ordinary person, or a lowly person, cannot defeat him. Thus it is said. Dharma, one needs to rely on the causes and conditions of other teachers to attain Bodhi, (because there is no Prajnaparamita). In the last life, one needs to rely on the teachings of gods and Shravakas, etc., to attain one's own Bodhi in the desire realm. This is a specific (Dharma). The so-called understanding of abandonment refers to the (summary) understanding that arises from relying on other causes and conditions. A Chakravartin king will gradually have the kings of the castles come to pay homage. If the five are held by Prajnaparamita, then they will go to where all-knowing wisdom is. Thus it is said. (Explained by Sarvamitra). Dharma, doing things for the ultimate purpose is wrong, (because there is no Prajnaparamita), because all sentient beings cannot enter the great supreme three realms, but enter inferior Nirvana. The so-called understanding of abandonment refers to the understanding that doing things for the purpose is wrong. Small rivers (summary) join the Ganges and eventually flow into the sea. If the five are held by Prajnaparamita, then they will attain all-knowing wisdom. Dharma, it has the function of the path of abandoning subtle things to be abandoned, (because there is no Prajnaparamita), because it does not abandon what is to be grasped, etc., but only abandons the antidote to the afflictive obscurations. (Or it can be combined with the liberation of wisdom.) The so-called understanding of abandonment refers to the understanding of subtle actions (Arya). The right hand can do everything that needs to be done. Similarly, the five also look at the left hand in the same way. Thus it is said. Dharma, it has the kind of inferior path results, such as the Stream-enterer fruit, etc., and the Once-returner fruit, etc., various understandings of the fruit of the path, (because there is no Prajnaparamita), because it clings to the characteristics of the four truths, etc., and cultivates the path with this. The so-called understanding of abandonment refers to the different (various, such as essence, etc.) understandings (Arya). For example, just as no matter how much water there is in a small river, once it flows into the sea, it will become a single salty taste, if the five are held by Prajnaparamita, then when attaining all-knowing wisdom, it will also become a single taste of all-knowing wisdom. Thus it is said. Dharma, one is ignorant of dwelling in all-knowing wisdom and entering or going to it.

ས་པའམ་མི་ཤེས་(ཡུམ་མེད་པས་ སོ་དག། )ཏེ། (གསེར་ནི་གདུལ་བྱའི་ཡུལ་དུ་འགྲོ་བ་མི་ཤེས་ཞེས་སོ། ། ) རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ན་མ་རིག་པའི་ བག་ལ་ཉལ་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་ལྡོག་རྟོག་ནི་གནས་འཇུག་(ཨཱརྱ་)མི་ ཤེས་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །(རྨོངས་དག་ལྡན། ) འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བ་དཔུང་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞིའི་ མདུན་དུ་འཁོར་ལོ་རིན་ཆེན་འགྲོ་ཞིང་འདུག་སོགས་བཞིན་དུ་ལྔ་བོ་འདི་དག་ཀྱང་ཡུམ་གྱིས་ འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དེར་དོང་ཞིང་དེར་གནས་སོ། །སོགས་སོ། །ཆོས་ཅན། རང་ གི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་རྗེས་ལ་འཚང་རྒྱ་ན་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ལམ་ནས་འགྲོ་དགོས་ཏེ། (ཡུམ་མེད་ པས་རང་གིས་དེར་འགྲོ་བར་མི་ནུས་ཞེས་དག་ལྡན། ) སློབ་ལམ་པ་གང་ཞིག རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་རྒྱུ་འབྲས་ ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་ཐམས་ཅད་སྡུད་པར་བྱེད་པས་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཡང་ན་ཐེག་ ཆེན་རྣམ་མཁྱེན་གྱིས་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྡུད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །དམན་པའི་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་འཚང་རྒྱ་ན་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ལམ་ཤེར་ཕྱིན་ནས་(མདོ་ དོན། )འགྲོ་དགོས་པས་དམན་ལམ་ཡོན་པོའི་ལམ་གྱིས་(གསེར་)འགྲོ་བ་ལ་ལྡོག་བྱར་རྟོག་པ་ནི་ 2-309 རྗེས་ལ་འགྲོ་བའི་རྟོག་པའོ། །(སྟེ་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ) འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་ རྒྱལ་བོ་དཔུང་ཚོགས་བཞིའི་མདུན་དུ་རིན་ཆེན་བདུན་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ་ཡུམ་ཡང་ལྔའི་མདུན་ དུ་འགྲོ་སྟེ། ཞེས་སོགས་སོ། །(མདོ་དང་སྦྱོར་ཚུལ་དེ་ལྟར་གྲོལ་སྡེ་གཉིས་དང་དག་ལྡན་ནོ། །སྙིང་མཆོག་སོགས་དང་ འགྲེལ་ཆེན་ནི་ཚུལ་གཞན་དུ་སྦྱར་རོ། ། ) དེས་ན་དེ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་གཟུང་བ་སྟེ་བླང་བར་བྱ་བ་ མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བྱས་ནས་ལྡོག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་རྟོག་དགུའི་བདག་ཉིད་འདི་ཆོས་ ཅན། གཟུང་རྟོག་གཉིས་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་སོགས་པས་ རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིད་དམ་རྒྱུད་ལ་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བའི་དམན་པའི་ཆོས་ལ་ དམིགས་ནས་ལྡོག་བྱར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྡོག་བྱར་འཛིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ ནི། རྟོགས་པ་དམན་པ་ལ་སོགས་པ་དགུ་ནི་ཉེས་པའམ་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། དེ་རྣམ་པ་དགུ་བོ་ཆོས་ཅན། བྱང་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོའི་མཐོང་ལམ་གྱི་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་ ཡིད་ཤེས་དང་སེམས་བྱུང་ཤེས་རབ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྤང་བྱར་བཞེད་དོ། །དེའི་ དངོས་གཞི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་གཞོམ་བྱ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། ཚན་པ་དེ་ གཉིས་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་འཇོམས་ཟེར་རོ། ། ༈ འཛིན་རྟོག་རྒྱས་བཤད། གཉིས་པ་ལ། རྫས་རྟོག་དང་། བཏགས་རྟོག་རྒྱས་བཤད་དོ། ། ༈ རྫས་རྟོག་རྒྱས་བཤད། དང་པོ་ལ།

【現代漢語翻譯】 或者不瞭解（因為沒有母親）。（黃金不瞭解前往可調伏者的處境。）當獲得自己的菩提時，因為沒有捨棄所有的無明習氣。對此，遮止分別念是不瞭解安住（聖者）的分別念。（具有愚癡。）如同轉輪王軍隊四支隊伍前行時，輪寶在前引導一樣，這五者也由母親引導，即一切種智在那裡進入並在那裡安住。等等。法，在獲得自己的菩提之後成佛，必須從一切種智的道路上前進。（因為沒有母親，自己不能前往那裡。）任何一位學道者，因為一切種智以因果的方式攝集一切大乘，所以是一切大乘之主。或者，大乘一切種智攝集一切乘的功德。在所有下劣的涅槃之後成佛，必須從一切種智的道路，即般若波羅蜜多（經義）前進，因此對於以方便道（黃金）前進產生遮止的分別念是2-309 之後前進的分別念。（即因為將近因歸於果。）如同轉輪王的軍隊四支隊伍前七寶在前引導一樣，般若波羅蜜多也在這五者之前引導。等等。（經文和結合的方式，解脫部和具足部都是這樣，心要等和大疏則以其他方式結合。）因此，對於那些對境，通過不執取的方式進行遮止，具有九種分別唸的自性，法，第二種所取分別念是遮止一方的所依，因為聲聞等在自生佛的心意或相續中，對於作為應被執取的下劣法產生執取遮止的分別念。之所以遮止，是因為證悟下劣等九者具有過失或缺點。這九種相，是菩薩們頂峰見道的無漏心意和心所智慧進入的階段所要斷除的。因為它的本體會被無間道摧毀。法友說：這兩個部分會被近取摧毀。 第二部分是詳細解釋執取分別念，分為解釋實事分別念和假名分別念。 首先是詳細解釋實事分別念。

【English Translation】 Or not knowing (because there is no mother). (Gold does not know how to go to the realm of those to be tamed.) When one attains one's own Bodhi, it is because one has not abandoned all the latent tendencies of ignorance. To this, the reversing concept is the concept of not knowing the abiding (Arya). (Possessing ignorance.) Just as when the wheel-turning king's four divisions of the army advance, the precious wheel goes ahead, so too, these five are led by the mother, that is, the Omniscient One enters there and abides there. And so on. Dharma, after attaining one's own Bodhi, one must advance on the path of omniscience to attain Buddhahood. (Because without a mother, one cannot go there oneself.) Any student on the path, because omniscience gathers all the Great Vehicles by way of cause and effect, it is the chief of all the Great Vehicles. Or, the Great Vehicle of omniscience gathers the qualities of all vehicles. After all inferior Nirvanas, one must advance from the path of omniscience, that is, Prajnaparamita (the meaning of the sutra), to attain Buddhahood, therefore, the concept of reversing the advancement on the path of expediency (gold) is 2-309 the concept of advancing afterward. (That is, because the near cause is attributed to the effect.) Just as the seven precious things lead the four divisions of the wheel-turning king's army, so too, Prajnaparamita leads these five. And so on. (The way of combining the sutra, the Liberation Section and the Complete Section are like this, while the Heart Essence and the Great Commentary combine in other ways.) Therefore, with respect to those objects, by making them not to be grasped, one should reverse them, that is, the nature of the nine concepts, Dharma, the second grasping concept is the support of the reversing side, because the Shravakas and others, in the mind or continuum of the Self-Buddha, generate the concept of grasping the inferior Dharma as something to be grasped. The reason for reversing is that the nine, such as inferior realization, have faults or defects. These nine aspects are considered by the Bodhisattvas to be abandoned at the stage of entering the stainless mind and mental wisdom of the peak of the Path of Seeing. Because its essence is to be destroyed by the Uninterrupted Path. Dharma friends say: These two parts will be destroyed by the Near Acquisition. The second part is a detailed explanation of grasping concepts, divided into explanations of substantial concepts and imputed concepts. First is a detailed explanation of substantial concepts.

མཚམས་སྦྱར་ ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། འཆད་ཚུལ་མང་ཡང་གཅིག་བརྗོད་ན། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ དགུ་སྟེ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་བདག་(ཨཱརྱ་རད་ཀིར། )སྡུག་པ་(རད་ཀིར་)འཛིན་ཅིང་མི་སྡུག་པ་འདོར་ བར་འཛིན་པ་ཡུལ་དང་། དེ་ལྟར་འཛིན་པར་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་ནི་འཛིན་འདོར་གྱི་རྟོག་ པའོ། །ཡུམ་ནི་ཆོས་གང་ཡང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའམ་གཏོང་བ་མེད་དོ། །སོགས་སོ། །ཆོས་ དེ་རྣམས་བདག་གིས་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྫས་(འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ དུ་ཆོས་དེ་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་ཞེས་ཟླ་ཟེར། )འཛིན་ཡུལ་དང་(རད་ཀིར་)དེར་འཁྲུལ་ 2-310 རྟོག་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྟོག་པའོ། །གཟུགས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །བདག་ ཤི་ནས་(རད་ཀིར་)ཁམས་གསུམ་པོ་རྣམས་གང་རུང་དུ་འཇུག་པར་འཛིན་པ་ཡུལ་དང་། དེར་ འཁྲུལ་རྟོག་ནི་ཁམས་གསུམ་ཅར་དང་ཉེ་བར་འབྲེལ་བའི་རྟོག་(ཨཱརྱ་རད་ཀིར། )པའོ། །ཅིའི་སླད་ དུ་གཟུགས་ཡིད་ལ་མ་བྱས། ཞེས་སོགས་ནས། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་གང་དུ་ཡང་འདྲེ་བར་མི་ འགྱུར་རོ། །སོགས་སོ། །བདག་(སྙིང་ཟླ་)ཁམས་གསུམ་ལ་གནས་པ་ཇི་ལྟར་ཁམས་གསུམ་དང་ འབྲེལ་བ་མེད་(སྙིང་ཟླ་)ཅེས་འཛིན་པ་ནི་ཡུལ་དང་། དེར་འཁྲུལ་རྟོག་ནི་གནས་པའི་རྣམ་རྟོག་ གོ །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་མི་གནས་སོ། །ཞེས་སོ། །བདག་ཁམས་གསུམ་ལ་(སྙིང་ཟླ་)མངོན་ ཞེན་ཡོད་པས་ཇི་ལྟར་མི་གནས་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་ནི་ཡུལ་དང་། དེར་འཁྲུལ་རྟོག་མངོན་པར་ ཞེན་པའི་རྟོག་པའོ། །མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་པ་དང་གནས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡུམ་ ལ་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ཡན་འཁོར་བའི་བདག་གི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །ད་ལམ་དང་ འབྲས་བུའི་བདག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བདག་སྦྱིན་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་ ཀྱི་དངོས་པོར་བཏགས་པའི་རྫས་སུ་འཛིན་པ་ཡུལ་དང་། དེར་འཁྲུལ་རྟོག་ནི་དངོས་པོར་(ཨཱརྱ་ )བཏགས་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །དེ་པ་ནི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་འདོགས་པ་མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་ སོ། །བདག་ལ་ཆགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཚང་རྒྱ་སྟེ་གཞན་དུ་ན་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པས་སོ་སྙམ་པ་ ཡུལ་དང་། (སྙིང་ཟླ། ) དེར་འཛིན་རྟོག་པའམ་ཡང་ན་བདག་དེ་ཁོ་(རད་ཀིར། )ནའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་ པ་ལ་ཆགས་པའི་རྫས་སུ་འཛིན་པ་ཡུལ་དང་། དེར་འཁྲུལ་རྟོག་ནི་ཆགས་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ ། མངོན་པར་ཆགས་པས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །བདག་ཉོན་མོངས་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པ་ཡུལ་དང་། དེར་འཁྲུལ་རྟོག་ནི་གཉེན་པོའི་རྣམ་རྟོག་ གོ །ཡུམ་ཡང་ཡུམ་དང་མ་བྲལ། ཞེས་སོགས་སོ། །བདག་མངོན་ཤེས་སོགས་(རད་ཀིར་)མེད་ པར་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ཉམས་སུ་འཛིན་པ་ཡུལ་དང་། དེར་འཁྲུལ་རྟོག་ཇི་ 2-31

【現代漢語翻譯】 解釋： 是凡夫俗子等等。根本上，講解方式有很多，但如果只說一種，那就是：境和有境有九種，即執著于實有的我（梵文：Ārya Radkira），執著于可喜的（Radkira）並捨棄不可喜的，這是境。像這樣執著的錯亂分別念，就是執取和捨棄的分別念。般若母不執取或捨棄任何法。等等。那些法由我來執取，心中這樣想，實有（執取那些法，心中想，這是作意的分別念，如月光疏中說），這是執取境（Radkira），並且錯亂地分別念，這是作意的分別念。不作意於色等等。等等。我死後（Radkira）進入三界中的任何一界，執著於此是境。錯亂的分別念是與三界都有緊密聯繫的分別念（梵文：Ārya Radkira）。為什麼不對色作意呢？等等。不作意就不會與任何事物混雜。等等。我（心月）如何安住於三界，又如何與三界沒有關聯（心月）呢？執著於此是境。錯亂的分別念是安住的分別念。不住于遍知之間。等等。我（心月）對三界有強烈的執著，怎麼能說不住呢？執著於此是境。錯亂的分別念是強烈執著的分別念。以不執著和不住的方式行於般若母。等等。以上是關於輪迴中的我的論述。現在是關於道和果的我的論述。執著於我，將佈施等直至佛陀的法，視為實有的事物，這是境。錯亂的分別念是執著於事物（梵文：Ārya）的分別念。般若母對任何法都沒有執著。等等。因為貪執於我才能成佛，否則就會背道而馳，這樣想是境（心月）。或者執著於我，將生起本初（Radkira）智慧視為實有，這是境。錯亂的分別念是貪執的分別念。不是以強烈執著來表達的。等等。執著於我，認為我是所有煩惱的對治品，這是境。錯亂的分別念是對治品的分別念。般若母也與般若母不分離。等等。執著於我，認為沒有神通等（Radkira），如何能隨心所欲地行事，這是境。錯亂的分別念是如何…… 種子字：མཚམས་སྦྱར། (無，無，無，無) 梵文：ཨཱརྱ་རད་ཀིར། (ārya radkira，ārya radkira，聖潔的radkira) 梵文：རད་ཀིར། (radkira，radkira，radkira) 梵文：ཨཱརྱ། (ārya，ārya，聖潔的)

【English Translation】 Explanation: It is about ordinary beings and so on. Fundamentally, there are many ways to explain it, but if only one is mentioned, it is: there are nine types of object and subject, namely, clinging to the self as truly existent (Sanskrit: Ārya Radkira), clinging to the desirable (Radkira) and abandoning the undesirable, this is the object. The mistaken conceptualization of clinging in this way is the conceptualization of clinging and abandoning. Prajñāmatā does not cling to or abandon any dharma. And so on. Those dharmas are clung to by me, thinking this in the mind, truly existent (clinging to those dharmas, thinking this in the mind, is the conceptualization of attention, as stated in the Moonlight Commentary), this is the object of clinging (Radkira), and the mistaken conceptualization is the conceptualization of attention. Not attending to form and so on. And so on. After I die (Radkira), entering any of the three realms, clinging to this is the object. The mistaken conceptualization is the conceptualization closely related to all three realms (Sanskrit: Ārya Radkira). Why not attend to form? And so on. Not attending will not mix with anything. And so on. How can I (Heart Moon) abide in the three realms, and how can I be unrelated to the three realms (Heart Moon)? Clinging to this is the object. The mistaken conceptualization is the conceptualization of abiding. Not abiding between omniscience. And so on. I (Heart Moon) have strong attachment to the three realms, how can it be said that I do not abide? Clinging to this is the object. The mistaken conceptualization is the conceptualization of strong attachment. Acting in Prajñāmatā in a way that is without attachment and without abiding. And so on. The above is about the self in samsara. Now it is about the self of the path and the fruit. Clinging to the self, considering generosity and so on up to the dharma of the Buddha as truly existent things, this is the object. The mistaken conceptualization is the conceptualization of clinging to things (Sanskrit: Ārya). Prajñāmatā has no attachment to any dharma. And so on. Because one becomes a Buddha by clinging to the self, otherwise one would turn away, thinking this is the object (Heart Moon). Or clinging to the self, considering the arising of primordial (Radkira) wisdom as truly existent, this is the object. The mistaken conceptualization is the conceptualization of clinging. It is not expressed with strong attachment. And so on. Clinging to the self, considering myself as the antidote to all afflictions, this is the object. The mistaken conceptualization is the conceptualization of the antidote. Prajñāmatā is also inseparable from Prajñāmatā. And so on. Clinging to the self, thinking that without clairvoyance and so on (Radkira), how can one act as one wishes, this is the object. The mistaken conceptualization is how...

1 ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་གོ །རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་གང་ན་བ་དེར་གནས་པར་ འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །རད་ཀིར་གྱིས་བདག་གིས་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཐམས་ཅད་ལ་ བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ལ་ལ་བདག་ལ་དངོས་ སུ་སྦྱར་ཞིང་། སྙིང་མཆོག་ཟླ་ཟེར་དུ་ཡང་། དང་པོ་བདག་ལ་སྦྱར་ཏེ། བདག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ ནི་འཛིན་པ་དང་པོ་སྟེ་འཛིན་འདོར། ཞེས་སོགས་སོ། །རྫས་འཛིན་ཡུལ་ཡིན་པར། རད་ཀིར་ གྱིས་རྫས་སུ་ཡོད་པར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་བཏགས་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རྣམ་ པ་དགུར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་ཞུས་པ་ལ་གསུངས་པ། ཞེས་མཚམས་སྦྱར་བས་ཤེས་སོ། །ཆོས་ བཤེས་ལྟར་ཡང་དཔྱད་ཅིང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་དགུ་མཚན་གཞི། མཐོང་རྩེའི་སྤང་བྱ་འཛིན་ རྟོག་དང་བོ་རྫས་རྟོག་ཏུ་མཚོན། མཐོང་རྩེའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ཞིག སོ་སྐྱེའི་ རྫས་འཛིན་ལ་དམིགས་ནས་དེར་འཁྲུལ་རྟོག་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འགྲེལ་པ་ལ། བྱང་ སེའི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་འཛིན་འདོར་མེད་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ ཡོན་ཏན་འཛིན་པ་དང་སྐྱོན་འདོར་ཏེ། (གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་དང་འདོར་བས་ཞེས་གསེར་རོ། །བླང་དོར་ ལ་འཛིན་འདོར་བྱེད་ཅེས་ཀྱང་བྱའོ། ། ) ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱོན་སེལ་ཅིང་ཡོན་ཏན་ལེན་པས་སོ། །སྐྱོན་ཡོན་ ལ་འཛིན་འདོར་བྱེད་པའི་སོ་སྐྱེའི་འཛིན་པ་ལ་རྫས་འཛིན་དུ་འཁྲུལ་རྟོག་གམ་སོ་སྐྱེ་ལ་དོན་ དམ་པའི་དངོས་པོ་སྟེ་རྫས་སུ་འཁྲུལ་རྟོག་ཅེས་སྦྱར་རོ། །འོག་མ་རྣམས་ལའང་བསྒྲེའོ། །སོ་ སྐྱེ་ཐ་མལ་པ་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་པ་མཚན་མེད་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་མཚན་མར་ཡིད་ ལ་བྱེད་དེ། དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཁམས་གསུམ་ཅར་ཏེ་གང་རུང་ དུ་སྐྱེ་བ་ཉེ་བར་འབྲེལ་ཏེ། དངོས་པོ་བདེན་པར་ཞེན་པའི་སོ་སྐྱེ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། ཆོས་ཅན། མཚན་འཛིན་གྱིས་གནས་ཏེ། དོན་དམ་པར་གཟུགས་སོགས་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་ ནས་མི་གནས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ 2-312 ལ་སྒྱུ་མ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟེ་འཛིན་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་བདེན་པར་མངོན་པར་མ་ཞེན་ པའི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཆོས་ཐམས་ཅད་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་རྟོགས་ཏེ། དོན་ དམ་པར་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། མངོན་པར་ མ་ཞེན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་ཆགས་པ་སྟེ་སྤྱོད་དེ། ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ བློས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་འཁོར་གསུམ་དུ་མ་ཆགས་པའི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ ཅན། འཁོར་འདས་ལ་བླང་དོར་དུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་འདས་དོན་དམ་པར་ བདེན་མེད་དུ་མཉམ་པ་ཉིད

【現代漢語翻譯】 如同隨心所欲的行者般的分別念。證悟一切智者住在何處，也將住在那裡。等等。通過『རད་ཀིར』(Rad-kir)我控制了一切，將成辦一切，如何合理就如何成辦。等等。有些人將我直接聯繫起來。在《心髓精華·月光》中也說：首先與我聯繫，我作為實體存在，這是最初的執著，即執取和捨棄。等等。實體是執著的對境。通過『རད་ཀིར』(Rad-kir)詢問：凡夫俗子執著于被認為是實體的法，這種分別念最初如何轉變為九種？對此作了回答。通過這樣的聯繫就明白了。也應像法友一樣進行分析和聯繫。因此，九種相的基：見道所斷的最初執著分別是實體執著。見道加行道所要摧毀的是什麼？應知凡夫俗子對實體的執著是錯覺。 註釋中說：菩薩的加行道，從勝義諦上講，沒有執取和捨棄，但在世俗諦上，像幻覺一樣，執取功德，捨棄過失。（執取和捨棄色等。也說對取捨進行執取和捨棄。）在世俗諦上，消除過失，獲取功德。對過失和功德進行執取和捨棄的凡夫俗子的執著，是實體執著的錯覺，或者說，凡夫俗子對勝義諦的實物，即實體產生錯覺。其餘的也應類推。凡夫俗子，不以真正的無相為意，而以有相為意，因此對事物產生執著。凡夫俗子，與三界中的任何一界相連，因為執著於事物的真實性。凡夫俗子，安住于相的執著，因為證悟了勝義諦中色等是空性，所以不是安住的士夫。菩薩的加行道，對一切法都像幻覺一樣執著，因為這是不執著於事物真實的道。菩薩的加行道，證悟一切法都只是假立，因為這是證悟勝義諦中沒有實體的道。菩薩的加行道，以不執著為先導，行持六度，通過聞思修的智慧，瞭解真如，從而在三輪體空中不執著。菩薩的加行道，是對輪迴和涅槃進行取捨的對治，因為輪迴和涅槃在勝義諦中是無自性的平等性。

【English Translation】 Like the conceptualization of a freely wandering ascetic. Wherever the all-knowing one abides, one will also abide there. And so on. Through 'Rad-kir', I have taken control and will accomplish everything, accomplishing it as is appropriate. And so on. Some directly connect to me. In the 'Essence of the Heart Sutra: Moonlight', it also says: First connect to me, and my existence as a substance is the first grasping, that is, grasping and abandoning. And so on. Substance is the object of grasping. Through 'Rad-kir', when asked how the first conceptualization, by which ordinary beings grasp what exists as a substance, transforms into nine aspects, it was answered. This is understood through this connection. One should also analyze and connect like a Dharma friend. Thus, the basis of the nine characteristics: the first grasping conceptualization to be abandoned on the path of seeing is identified as substance conceptualization. What is to be destroyed by the approximation of the path of seeing? It should be understood that the grasping of substance by ordinary beings is a delusion. The commentary states: The path of joining of a Bodhisattva, from the ultimate point of view, has no grasping or abandoning, but in the relative truth, like an illusion, one grasps virtues and abandons faults. (Grasping and abandoning forms, etc. It is also said that grasping and abandoning is done to what is to be taken and abandoned.) In the relative truth, one eliminates faults and takes virtues. The grasping of ordinary beings who grasp and abandon faults and virtues is the delusion of substance grasping, or it can be said that ordinary beings are deluded about the reality of the ultimate truth, that is, substance. The same should be inferred for the following. Ordinary, common people do not focus on the true signless nature, but focus on the signed nature, and therefore become attached to things. Ordinary beings are closely connected to any of the three realms, because of their attachment to the truth of things. Ordinary beings abide in the grasping of signs, because they are not individuals who abide, having realized that forms, etc., are emptiness in the ultimate truth. The path of joining of a Bodhisattva is attached to all phenomena as if they were illusions, because it is the path that does not cling to the truth of things. The path of joining of a Bodhisattva realizes that all phenomena are merely imputed, because it is the path that realizes that there is no substance in the ultimate truth. The path of joining of a Bodhisattva practices the six perfections with non-attachment as a precursor, and through the wisdom of hearing, thinking, and meditating, one knows the suchness, and thus is not attached to the three spheres. The path of joining of a Bodhisattva is the antidote to grasping and abandoning samsara and nirvana, because samsara and nirvana are equal in the ultimate truth of no inherent existence.

་དུ་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །འཁོར་གསུམ་མི་ རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་སོ་སྐྱེའི་སྦྱིན་སོགས་རྐྱང་བ་ཆོས་ཅན། རང་ཇི་ལྟར་འདོད་ པ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲོ་བ་ཐོགས་ཏེ་འགྲོ་མི་ནུས་ཏེ། འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པའི་ཤེར་ ཕྱིན་ཡང་དག་པར་མ་ཤེས་པ་སྟེ་དེས་མ་ཟིན་པའི་ཐབས་རྐྱང་བ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ འདྲའི་སོ་སྐྱེའི་འཛིན་པའམ་སོ་སྐྱེ་ལ་དོན་དམ་པ(འི་དངོས་པོ་ནི་སྐྱེས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་སྟེ་དེ་ལ་ཞེན། ཞེས་ གསེར་)སྟེ་རྫས་འཛིན་དུའམ་རྫས་སུ་བདེན་པའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟེ་འཁྲུལ་རྟོག་ ཡིན་པས། འཛིན་རྟོག་དང་པོ་རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཡུལ་དགུ་ཡོད་པས་རྣམ་ པ་དགུའོ། །དགུ་ཆོས་ཅན། མཐོང་ལམ་རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྤང་བྱར་བཞེད་ དོ། །དེའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་གཞོམ་བྱ་ཡིན་པས་སོ། ། ༈ བཏགས་རྟོག་རྒྱས་བཤད། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། འཛིན་པར་ཞེས་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། འདི་སོ་སྐྱེའི་ མིན་གྱི་འཕགས་པ་ཉན་རང་གི་ཆོས་ཡིན། ཞེས་(སྙིང་མཆོག་)དག་ལྡན་ནོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཆེན་ པོ་གསུམ་དུ་ཇི་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའི་ཐེག་དམན་(དག་ལྡན་)འཕགས་པའི་ལམ་ལའམ་ འཕགས་པ་ལ་བཏགས་པར་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གམ་འཕགས་པའི་འཛིན་པ་ལ་ བཏགས་འཛིན་དུ་འཁྲུལ་རྟོག་ནི་ཆེད་བཞིན་མི་འབྱུང་བའི་རྟོག་པའོ་ཞེས་རེ་རེར་སྦྱར་རོ། ། 2-313 ཕར་ཕྱིན་ལྔ་ཡང་ཡུམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་གང་ན་བ་དེར་གནས་པར་ འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས། ལམ་དང་ལམ་མིན། ཞེས་(དག་སྙིང་དངོས་དོན་ཟླ་ཟེར་)ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་ གྱིས་(མདོ་)ཟིན་པའི་ཕྱིན་དྲུག་ནི་བྱང་སེའི་རྣམ་མཁྱེན་འཐོབ་པའི་ལམ་དང་(མདོ་ཨཱརྱ་)ཉན་རང་ གི་ལམ་ནི་(མདོ་ཨཱརྱ་ཡང་)དེའི་ལམ་མིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་མི་འཛིན་པའི་ཐེག་དམན་ལ་འཕགས་ པའི་ཞེས་སོགས་ནི་ལམ་དང་ལམ་མིན་ངེས་པར་འཛིན་པ་མེད་(ཚིག་སྔ་མའི་མཇུག་ན་དགག་པའི་ཡི་གེ་ སྦྱར་ཏེ་ཡོད་པས་སོ། །དག་ལྡན། )པའི་རྟོག་པའོ། །(དག་ཟླ་ཟེར། ) ཤེར་(རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཉན་ཐོས་ ཀྱི་ལམ་ནི་ལམ་མིན་ནོ། །རང་སངས་ཀྱི་ལམ་ནི་ལམ་མིན་ནོ་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ། )པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ ཕྱིན་དྲུག་ནི་བྱང་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་མོ། །ཞེས་སོགས། (ཨཱརྱ་ནི་ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པར་འཛིན་ པའི་རྣམ་རྟོག་ཅེས་སོ། ། ) བདེན་དངོས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་འགག་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ་ལྷན་གཅིག་ཏུ་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་(སྙིང་ཟླ་)སྐྱེ་བར་འཛིན་པའི་ཞེས་སོགས་ནི། (དཀར་ནག་གི་ཆོས་སྐྱེ་འགག་ཅེས་གནོད་ འཇོམས། ) སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །ཡུམ་(སྐྱེ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་འགག་པ་ནི་སྒྲིབ་ པ་ར

【現代漢語翻譯】 因此，這是通過認識到這一點而修習的道路。聲聞等凡夫的佈施等善行，若缺乏不執著三輪的智慧，則無法成就佛果，因為他們沒有正確理解不執著三輪的般若波羅蜜多，僅僅是缺乏般若波羅蜜多的方便。像這樣的凡夫的執著，或者說凡夫執著于實有（事物，即認為補特伽羅實有存在，如《金鬘論》所說），即執著于實物，或者顯現為實有的事物，這是一種錯覺。因此，最初的執著是實物執著，它有九種對境，因此有九種相。這九種執著，被認為是見道頂位加行道的所斷，因為它們會被其近取因所摧毀。 第二部分，詳細解釋增益執。首先是連線詞：『執著于』等等。根本頌詞說：『這不是凡夫的，而是聖者聲聞、獨覺的法。』（《心髓》）。對於那些沒有如實證得三大殊勝功德的小乘（《具足》），在聖者道或聖者身上存在增益執，或者說對聖者的執著是一種增益執，即沒有如實證得的執著。一一對應解釋。 般若波羅蜜多五度也跟隨般若波羅蜜多的足跡，在哪裡有現觀，就在哪裡安住。』等等。《道與非道》（《精華、實義、月光》），即被般若波羅蜜多（經）所攝持的六度是菩薩獲得現觀的道路，而（經）聲聞、獨覺的道路不是（經）那樣的道路，對於不如此認為的小乘，『聖者』等等，是沒有確定地執著道與非道的執著。（因為前一句末尾有否定詞。《具足》）（《具足、月光》）般若（爲了獲得現觀，聲聞的道路不是道路，獨覺的道路不是道路，爲了獲得現觀）。先行的是六度，是菩薩們的道路。等等。（聖者是確定地執著道與非道的執著）。執著于真實存在的障礙及其滅盡，即同時生起佛法等等。（《心髓、月光》）（《黑白法的生滅，如《摧魔》所說》）是生起和滅盡的執著。般若波羅蜜多（生起是佛法，滅盡是障礙）。

【English Translation】 Therefore, it is the path of meditation by realizing this. The generosity and other virtues of ordinary beings, such as Shravakas, which lack the wisdom of non-attachment to the three spheres, cannot lead to Buddhahood as they wish, because they have not correctly understood the Prajnaparamita (Perfection of Wisdom) that does not cling to the three spheres; they are merely means that are not grasped by it. Such clinging of ordinary beings, or clinging to the real existence of ordinary beings (i.e., the belief that the Pudgala truly exists, as stated in the 'Golden Garland'), is clinging to substance, or appearing as real substances, which is a delusion. Therefore, the initial clinging is the clinging to substance, which has nine objects and thus nine aspects. These nine clingings are considered to be abandoned at the stage of the peak of the Path of Seeing, because they are destroyed by their proximate cause. Section 2, Detailed Explanation of Superimposition Clinging. First, the connecting word: 'Clinging to,' etc. The root verse states: 'This is not the Dharma of ordinary beings, but of noble Shravakas and Pratyekabuddhas.' (Essence of the Heart). For those of the Hinayana (Lesser Vehicle) who do not truly realize the three great purposes (endowments), there is superimposition clinging on the path of the noble ones or on the noble ones, or the clinging to the noble ones is a superimposition clinging, which is the clinging that does not truly realize the purposes. Apply each one accordingly. The five Paramitas (perfections) also follow in the footsteps of the Prajnaparamita (Mother of Wisdom), and wherever there is realization, there they abide.' etc. 'Path and Non-Path' (Essence, Meaning, Moonlight), that is, the six Paramitas (perfections) grasped by the Prajnaparamita (Sutra) are the path for Bodhisattvas to attain Omniscience, and the path of (Sutra) Shravakas and Pratyekabuddhas is not (Sutra) that path. For those of the Hinayana (Lesser Vehicle) who do not think so, 'Noble Ones' etc., is the clinging without definite clinging to the path and non-path. (Because there is a negative word at the end of the previous sentence. Endowed) (Endowed, Moonlight) Prajna (To attain Omniscience, the path of the Shravakas is not the path, the path of the Pratyekabuddhas is not the path, to attain Omniscience). What precedes is the six Paramitas, which are the path of the Bodhisattvas. etc. (Noble Ones are the clinging that definitely clings to the path and non-path). Clinging to the obscurations of true existence and their cessation, that is, the simultaneous arising of the Buddha's Dharmas etc. (Heart, Moonlight) (The arising and cessation of black and white Dharmas, as stated in 'Subduing Harm') is the clinging to arising and cessation. Prajnaparamita (Arising is the Buddha's Dharmas, cessation is the obscurations).

ྣམས་ཞེས་སྙིང་ཟླ། )ནི་ཆོས་གང་ཡང་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་འགོག་པ་མ་ཡིན། ཞེས་སོགས། འཁོར་ གསུམ་དུ་དང་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོར་དམིགས་ཏེ་ལམ་ལ་ལྡན་པ་སྟེ་སྦྱོར་ཞིང་བརྩོན་ པ་དང་དེར་མི་དམིགས་པས་མི་ལྡན་ཏེ་མི་སྦྱོར་ཞིང་མི་བརྩོན་པའི་(དག་ལྡན་དོན་)འཕགས་པའི་ དམན་ལམ་ཞེས་སོགས་ནི། དངོས་པོ་ལྡན་དང་མི་ལྡན་གྱི་རྟོག་པའོ། །བྱང་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟར་ ཕྱིན་དྲུག་ལ་བརྩོན་པར་བགྱི། གཟུགས་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན། (གཉེན་པོ་ བསྟན་ནོ། ། )ནས། རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །དྲུག་པ་མེད་ན་དེ་མེད་དོ། །ཞེས་པ་ནི། ལྡན་མི་ལྡན་གྱི་ རྣམ་རྟོག ཅེས་དག་ལྡན་ནོ། །གཟུགས་སོགས་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པས་གནས་པའི་ཞེས་ སོགས་ནི། (ཨཱརྱ། ) གཟུགས་སོགས་ལ་གནས་པའི་(དག་)རྣམ་རྟོག་གོ །གཟུགས་ལ་གནས་པར་ བྱའོ་ཞེས་བརྩོན་པར་མི་བྱའོ། །རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །དག་ལྡན། (མི་བྱའོ་ཞེས་པ། ) དེ་བརྩོན་པ་ 2-314 ཡིན་ལ་དྲུག་པ་མེད་ན་དེ་དག་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་རྟོག ཅེས་སོ། །རྣམ་ མཁྱེན་གྱི་(དངོས་)རིགས་ནི་ས་བོན་ཕྱིན་དྲུག་(དངོས་)དྲུག་པ་མེད་ན་དེ་འཇིག་པར་འགྱུར་ཞེས་ པ། རིགས་འཇིག་རྟོག ཅེས་དག་ལྡན། འཇིག་པའམ་མེད་པའི་འཕགས་པ་ཞེས་སོགས་ ནི། རིགས་འཇིག་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། དཔེར་ན། སྐྱེས་བུ་ཞིག་ཤིང་ཏོག་ཨ་མྲའམ་བ་ན་ས་ཟ་ བར་འདོད་ན། སོགས་ནས། བྱང་ཆེན་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་ཀྱང་ཕྱིན་དྲུག་ལ་བསླབ་སྟེ་ སྦྱིན་པས་སེམས་ཅན་གཟུང་། ཞེས་སོགས་སོ། །གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་པ་དང་ཞིང་སྦྱང་བ་(སྙིང་ པོ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འདུག་པ་དང་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་)ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་གཉེར་བྱ་མི་འགྲུབ་པའི་འཕགས་ ཞེས་སོགས་ནི། (དྲུག་པ་ལ་སློབ་པར་མི་བྱའོ་སྙམ་པ་ནི་ཞེས་སྙིང་། དེ་ལ་བསླབས་པས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་ བསྒྱུར་མི་ཐོབ་སྙམ་པ་ཞེས་ཟླ། ) དོན་གཉེར་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པར་ འདོད་པ་དང་། སོགས་ནས། ཕྱིན་དྲུག་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས། དྲུག་པ་མེད་ན་ དོན་གཉེར་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་པ་དོན་གཉེར་མེད་རྟོག་ཅེས་དག་གོ །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུ་ཕྱིན་ དྲུག་མེད་པའི་འཕགས་སོགས་ནི། རྒྱུ་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་(རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱུ་ཞེས་ ཨཱརྱ་སྙིང་ཟླ། )ཆུ་ཀླུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་(རྒྱས་འབྲིང་)སྒོ་འོ། །(ནི་དེར་དེ་རྣམས་འདུ་བ་འབུམ་ཊཱིཀ) ཡུམ་ཡང་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོའོ། ། ཞེས་སོགས་སོ། །ཤེར་པ་ཡོད་ན་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་ཀྱི་དྲུག་པ་མེད་ ན་མིན་ཞེས་པ་རྒྱུ་མེད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཞེས་དག་གོ །(སྙིང་ཟླ་དོན་འདྲ། ) ཕྱིར་རྒོལ་བ་བདུད་དམ་(མདོ་ )བདུད་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་དམིགས་པ་སྟེ་དེས་ཐུབ་ཅིང་ཆོས་ཀུན་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་ པ

【現代漢語翻譯】 『不生亦不滅』等語，以及執著於三輪（施者、受者、所施物）和色等事物，在道上努力，即結合和勤奮，以及不執著於此，即不結合和不勤奮的（清凈結合之義）聖者下劣道等，都是對事物結合與不結合的分別念。大菩薩如何勤奮於六度？既非與色結合，亦非不結合。（對治已顯示。）乃至一切智智之間。若無第六度，則無彼。』這是結合與不結合的分別念，即清凈結合。『執著於色等之相而安住』等語，是（聖者）對色等安住的（清凈）分別念。『應安住於色，不應勤奮。』乃至一切智智之間。清凈結合。（『不應』之語。）彼是勤奮，若無第六度，則將安住于彼等，』這是安住的分別念。一切智智的（事物）種子，即六度（事物），若無第六度，則將毀滅。這是種子毀滅的分別念，即清凈結合。『毀滅或不存在的聖者』等語，是種子毀滅的分別念。例如，某人想吃芒果或菠蘿蜜，等等。大菩薩想成佛，也應修學六度，以佈施攝受眾生。等等。不依賴他者和凈治佛土（安住于菩提心和轉法輪）等目的，所求之事不能成就的聖者等語，是（『若不修學第六度，』心要。『即使修學彼，亦不能獲得對一切法的自在，』月藏。）不求目的的分別念。想要不依賴他者，等等。應修學六度。等等。若無第六度，則目的不能成就，這是不求目的的分別念，即清凈。一切智智之因，即六度不存在的聖者等語，是無因的分別念。大海（珍寶之因，聖者心要月藏。）是所有河流的（廣、中）門戶。（即彼等彙集於此，十萬註疏。）般若波羅蜜多也是一切法的門戶。等等。若有般若波羅蜜多，則能獲得一切智智，若無第六度，則不能，這是無因的分別念，即清凈。（心要月藏，意義相同。）外道或魔（經）魔眾之神執著，即彼能勝，且不執著一切法為勝義諦。 『不生亦不滅』等語，以及執著於三輪（施者、受者、所施物）和色等事物，在道上努力，即結合和勤奮，以及不執著於此，即不結合和不勤奮的（清凈結合之義）聖者下劣道等，都是對事物結合與不結合的分別念。大菩薩如何勤奮於六度？既非與色結合，亦非不結合。（對治已顯示。）乃至一切智智之間。若無第六度，則無彼。』這是結合與不結合的分別念，即清凈結合。『執著於色等之相而安住』等語，是（聖者）對色等安住的（清凈）分別念。『應安住於色，不應勤奮。』乃至一切智智之間。清凈結合。（『不應』之語。）彼是勤奮，若無第六度，則將安住于彼等，』這是安住的分別念。一切智智的（事物）種子，即六度（事物），若無第六度，則將毀滅。這是種子毀滅的分別念，即清凈結合。『毀滅或不存在的聖者』等語，是種子毀滅的分別念。例如，某人想吃芒果或菠蘿蜜，等等。大菩薩想成佛，也應修學六度，以佈施攝受眾生。等等。不依賴他者和凈治佛土（安住于菩提心和轉法輪）等目的，所求之事不能成就的聖者等語，是（『若不修學第六度，』心要。『即使修學彼，亦不能獲得對一切法的自在，』月藏。）不求目的的分別念。想要不依賴他者，等等。應修學六度。等等。若無第六度，則目的不能成就，這是不求目的的分別念，即清凈。一切智智之因，即六度不存在的聖者等語，是無因的分別念。大海（珍寶之因，聖者心要月藏。）是所有河流的（廣、中）門戶。（即彼等彙集於此，十萬註疏。）般若波羅蜜多也是一切法的門戶。等等。若有般若波羅蜜多，則能獲得一切智智，若無第六度，則不能，這是無因的分別念，即清凈。（心要月藏，意義相同。）外道或魔（經）魔眾之神執著，即彼能勝，且不執著一切法為勝義諦。 『不生亦不滅』等語，以及執著於三輪（施者、受者、所施物）和色等事物，在道上努力，即結合和勤奮，以及不執著於此，即不結合和不勤奮的（清凈結合之義）聖者下劣道等，都是對事物結合與不結合的分別念。大菩薩如何勤奮於六度？既非與色結合，亦非不結合。（對治已顯示。）乃至一切智智之間。若無第六度，則無彼。』這是結合與不結合的分別念，即清凈結合。『執著於色等之相而安住』等語，是（聖者）對色等安住的（清凈）分別念。『應安住於色，不應勤奮。』乃至一切智智之間。清凈結合。（『不應』之語。）彼是勤奮，若無第六度，則將安住于彼等，』這是安住的分別念。一切智智的（事物）種子，即六度（事物），若無第六度，則將毀滅。這是種子毀滅的分別念，即清凈結合。『毀滅或不存在的聖者』等語，是種子毀滅的分別念。例如，某人想吃芒果或菠蘿蜜，等等。大菩薩想成佛，也應修學六度，以佈施攝受眾生。等等。不依賴他者和凈治佛土（安住于菩提心和轉法輪）等目的，所求之事不能成就的聖者等語，是（『若不修學第六度，』心要。『即使修學彼，亦不能獲得對一切法的自在，』月藏。）不求目的的分別念。想要不依賴他者，等等。應修學六度。等等。若無第六度，則目的不能成就，這是不求目的的分別念，即清凈。一切智智之因，即六度不存在的聖者等語，是無因的分別念。大海（珍寶之因，聖者心要月藏。）是所有河流的（廣、中）門戶。（即彼等彙集於此，十萬註疏。）般若波羅蜜多也是一切法的門戶。等等。若有般若波羅蜜多，則能獲得一切智智，若無第六度，則不能，這是無因的分別念，即清凈。（心要月藏，意義相同。）外道或魔（經）魔眾之神執著，即彼能勝，且不執著一切法為勝義諦。

【English Translation】 The words 'neither arising nor ceasing,' etc., and clinging to the three circles (giver, receiver, and gift) and objects such as form, striving on the path, i.e., combining and being diligent, and not clinging to them, i.e., not combining and not being diligent (meaning pure combination), the inferior path of the noble ones, etc., are all discriminations of combining and not combining with objects. How does a great Bodhisattva strive in the six perfections? Neither combining with form nor not combining with it. (The antidote has been shown.) Up to all-knowing wisdom. If there is no sixth perfection, there is no that.' This is the discrimination of combining and not combining, i.e., pure combination. 'Dwelling by clinging to the characteristics of form, etc.,' are (noble) pure discriminations of dwelling on form, etc. 'One should dwell on form, one should not strive.' Up to all-knowing wisdom. Pure combination. ('Should not'.) That is striving, if there is no sixth perfection, one will dwell on those,' this is the discrimination of dwelling. The (object) seed of all-knowing wisdom, i.e., the six perfections (object), if there is no sixth perfection, it will be destroyed. This is the discrimination of the destruction of the seed, i.e., pure combination. 'The noble one who is destroyed or non-existent,' etc., is the discrimination of the destruction of the seed. For example, if someone wants to eat a mango or jackfruit, etc. A great Bodhisattva who wants to attain Buddhahood should also study the six perfections, and take hold of sentient beings with generosity. Etc. Not relying on others and purifying the Buddha-field (dwelling in the mind of enlightenment and turning the wheel of Dharma), etc., the words of the noble one whose desired purpose cannot be accomplished, etc., are ('If one does not study the sixth perfection,' Heart Essence. 'Even if one studies it, one will not obtain mastery over all phenomena,' Moon Treasury.) the discrimination of not seeking a purpose. Wanting not to rely on others, etc. One should study the six perfections. Etc. If there is no sixth perfection, the purpose cannot be accomplished, this is the discrimination of not seeking a purpose, i.e., pure. The cause of all-knowing wisdom, i.e., the noble one without the six perfections, etc., is the discrimination of no cause. The great ocean (the cause of jewels, Noble Heart Essence Moon Treasury.) is the gate of all rivers (extensive, medium). (That is, they gather here, ten million commentaries.) Prajnaparamita is also the gate of all phenomena. Etc. If there is Prajnaparamita, one can obtain all-knowing wisdom, if there is no sixth perfection, one cannot, this is the discrimination of no cause, i.e., pure. (Heart Essence Moon Treasury, same meaning.) Outsiders or demons (sutra) the gods of the demonic hosts cling, i.e., they can overcome, and do not cling to all phenomena as ultimate truth. The words 'neither arising nor ceasing,' etc., and clinging to the three circles (giver, receiver, and gift) and objects such as form, striving on the path, i.e., combining and being diligent, and not clinging to them, i.e., not combining and not being diligent (meaning pure combination), the inferior path of the noble ones, etc., are all discriminations of combining and not combining with objects. How does a great Bodhisattva strive in the six perfections? Neither combining with form nor not combining with it. (The antidote has been shown.) Up to all-knowing wisdom. If there is no sixth perfection, there is no that.' This is the discrimination of combining and not combining, i.e., pure combination. 'Dwelling by clinging to the characteristics of form, etc.,' are (noble) pure discriminations of dwelling on form, etc. 'One should dwell on form, one should not strive.' Up to all-knowing wisdom. Pure combination. ('Should not'.) That is striving, if there is no sixth perfection, one will dwell on those,' this is the discrimination of dwelling. The (object) seed of all-knowing wisdom, i.e., the six perfections (object), if there is no sixth perfection, it will be destroyed. This is the discrimination of the destruction of the seed, i.e., pure combination. 'The noble one who is destroyed or non-existent,' etc., is the discrimination of the destruction of the seed. For example, if someone wants to eat a mango or jackfruit, etc. A great Bodhisattva who wants to attain Buddhahood should also study the six perfections, and take hold of sentient beings with generosity. Etc. Not relying on others and purifying the Buddha-field (dwelling in the mind of enlightenment and turning the wheel of Dharma), etc., the words of the noble one whose desired purpose cannot be accomplished, etc., are ('If one does not study the sixth perfection,' Heart Essence. 'Even if one studies it, one will not obtain mastery over all phenomena,' Moon Treasury.) the discrimination of not seeking a purpose. Wanting not to rely on others, etc. One should study the six perfections. Etc. If there is no sixth perfection, the purpose cannot be accomplished, this is the discrimination of not seeking a purpose, i.e., pure. The cause of all-knowing wisdom, i.e., the noble one without the six perfections, etc., is the discrimination of no cause. The great ocean (the cause of jewels, Noble Heart Essence Moon Treasury.) is the gate of all rivers (extensive, medium). (That is, they gather here, ten million commentaries.) Prajnaparamita is also the gate of all phenomena. Etc. If there is Prajnaparamita, one can obtain all-knowing wisdom, if there is no sixth perfection, one cannot, this is the discrimination of no cause, i.e., pure. (Heart Essence Moon Treasury, same meaning.) Outsiders or demons (sutra) the gods of the demonic hosts cling, i.e., they can overcome, and do not cling to all phenomena as ultimate truth. The words 'neither arising nor ceasing,' etc., and clinging to the three circles (giver, receiver, and gift) and objects such as form, striving on the path, i.e., combining and being diligent, and not clinging to them, i.e., not combining and not being diligent (meaning pure combination), the inferior path of the noble ones, etc., are all discriminations of combining and not combining with objects. How does a great Bodhisattva strive in the six perfections? Neither combining with form nor not combining with it. (The antidote has been shown.) Up to all-knowing wisdom. If there is no sixth perfection, there is no that.' This is the discrimination of combining and not combining, i.e., pure combination. 'Dwelling by clinging to the characteristics of form, etc.,' are (noble) pure discriminations of dwelling on form, etc. 'One should dwell on form, one should not strive.' Up to all-knowing wisdom. Pure combination. ('Should not'.) That is striving, if there is no sixth perfection, one will dwell on those,' this is the discrimination of dwelling. The (object) seed of all-knowing wisdom, i.e., the six perfections (object), if there is no sixth perfection, it will be destroyed. This is the discrimination of the destruction of the seed. For example, if someone wants to eat a mango or jackfruit, etc. A great Bodhisattva who wants to attain Buddhahood should also study the six perfections, and take hold of sentient beings with generosity. Etc. Not relying on others and purifying the Buddha-field (dwelling in the mind of enlightenment and turning the wheel of Dharma), etc., the words of the noble one whose desired purpose cannot be accomplished, etc., are ('If one does not study the sixth perfection,' Heart Essence. 'Even if one studies it, one will not obtain mastery over all phenomena,' Moon Treasury.) the discrimination of not seeking a purpose. Wanting not to rely on others, etc. One should study the six perfections. Etc. If there is no sixth perfection, the purpose cannot be accomplished, this is the discrimination of not seeking a purpose, i.e., pure. The cause of all-knowing wisdom, i.e., the noble one without the six perfections, etc., is the discrimination of no cause. The great ocean (the cause of jewels, Noble Heart Essence Moon Treasury.) is the gate of all rivers (extensive, medium). (That is, they gather here, ten million commentaries.) Prajnaparamita is also the gate of all phenomena. Etc. If there is Prajnaparamita, one can obtain all-knowing wisdom, if there is no sixth perfection, one cannot, this is the discrimination of no cause, i.e., pure. (Heart Essence Moon Treasury, same meaning.) Outsiders or demons (sutra) the gods of the demonic hosts cling, i.e., they can overcome, and do not cling to all phenomena as ultimate truth.

ར་རྟོགས་པའི་(མདོ་དོན་)སྲས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མེད་པའི་འཕགས་སོགས་ནི། ཕྱིར་རྒོལ་བ་དམིགས་པ་དག་ལ་(འདིས་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་དུ་བསྟན་ནོ། ། )རྣམ་པར་རྟོག་པའོ་ཞེས་ དག་གོ །འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་གྱི་དཔེས་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡང་བདུད་དམ་བདུད་ཀྱི་རིས་ཀྱི་ལྷ་ རྣམས་ཀྱིས་ཐུབ་པར་དཀའ་འོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །མདོ་དང་ཤནྟིའི་དགོངས་པ་ལྟར་གངས་ 2-315 ཅན་དུ་ཁོ་བོ་གཅིག་པུའོ། །དེ་དགུ་ཆོས་ཅན། འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་ཏེ་མཐོང་རྩེའི་སྤང་ བྱ་བཏགས་རྟོག་ཡིན་ཏེ། དེའི་དངོས་གཞི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ཞིག ཡུལ་ འཕགས་པའི་འཛིན་པ་ལ་བཏགས་འཛིན་དུ་འཁྲུལ་རྟོག་གི་ཕྱིར། འཕགས་ལམ་བཏགས་ པར་བདེན་པར་ཞེས་ཀྱང་ངོ་། །འགྲེལ་པ་ལ། ཉན་རང་གི་སློབ་ལམ་ཆོས་ཅན། ཆེད་དུ་བྱ་ བ་ཆེན་པོ་གསུམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་མི་འབྱུང་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དམན་པའི་ དགྲ་བཅོམ་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཉན་ཐོས་རང་རྒྱུད་པ་འགའ་ཆོས་ཅན། ལམ་ གཞན་ཐེག་ཆེན་ལམ་ལ་མཐར་ཐུག་གི་མྱང་འདས་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་པ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ ཡོད་དེ། དེ་རང་གི་མངོན་པར་འདོད་པའི་མྱང་འདས་ཀྱི་ལམ་དུ་མེད་པས་དེ་དེའི་ལམ་མིན་ པར་མཐོང་ནས་དེར་འཛིན་པས་སོ། །འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་འབྲས་བུ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྐྱེ་བ་ དང་རང་གི་དངོས་རྒྱུ་འགག་པ་ལྷན་གཅིག་སྟེ། དེས་བསྐྱེད་པས་སོ། །དེར་བདེན་འཛིན་ཞེས་ སོགས་དང་། རྩ་བ་ལྟར་ཡང་ངོ་། །དངོས་པོ་མཐའ་དག་སྟེ་དག་སའི་ལམ་ཆོས་ཅན། རྒྱུན་ དང་ལྡན་ཏེ། བདུད་བཞི་དང་ས་གཉིས་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་པས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་བར་མ་ཆད་ དུ་འཇུག་པའི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །ཉན་རང་གི་ལམ་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་སྲིད་དམ་མི་རྟོག་ ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་དང་མི་ལྡན་ཏེ་དེ་འདྲའི་བར་ཆད་ཡོད་པར་སྣང་བ་སྟེ་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་ལམ་ཡིན་ པས་སོ། །ཡང་ན་གཟུགས་སོགས་དངོས་པོ་མཐའ་དག་(ཆགས་སོགས་དྲི་མ་རང་བཞིན་གྱིས། )ལྡན་མི་ (གློ་བུར་)དུ་ལྡན་ཏེ། (ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་གི་དོན་དུ་རུང་ངོ་། ། ) གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་འཛིན་ཞེས་གསེར་དོན་ ནོ། །སངས་རྒྱས་ལ་བར་ཆད་སྒྲིབ་གཉིས་མེད་པས་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ཡུལ་དུ་ལྡན། ཉན་ རང་བྱང་སེ་ལ་དེ་བཟློག་པར་བཅོམ་རལ་ལོ། །བྱང་འཕགས་ཆོས་ཅན། གཟུགས་སོགས་ལ་ དོན་དམ་པར་མི་གནས་པར་(གསེར་དོན་)གནས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་འཕགས་པས་སོ། །གནས་པའི་ དཔེ་ནམ་མཁའི་བྱ་ཅི་ལ་ཡང་མི་རྟེན་པར་ནམ་མཁར་གནས་པ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། 2-316 ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཐེག་དམན་འབའ་ཞིག་པར་གནས་པའི་རིགས་འཇིག་སྟེ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་(ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བཏང་སྙོམ་སུ་མི་བྱ་བས་ཞེས་ཟླ་ཟེར་ སྙིང་། )དང་སོགས་པ་ཐེག་ཆེན་གདམས་ངག་(གསེར་)སོགས་ཀྱིས

【現代漢語翻譯】 對於那些僅僅是『證悟者』（mdo don，經義）之子，而沒有佛陀意圖的『聖者』（'phags），反駁者會針對這些目標（'dis snga ma rnams kyng yul du bstan no，這表明了先前的目標），進行分別念。 阿閦（akṣobhya，不動如來）的老師以母親為例，即使是魔或魔族的諸神也難以勝過。 如經文和寂天（Śānti，印度佛教大師）的意圖，在雪域（西藏）只有我一人。 這九種法，是執著的分別念，即見道所斷的遍計所執（btags rtog），其本體是無間道（bar chad med lam）所破除的。對於聖者的執著，是錯認為遍計所執的分別念。聖道（'phags lam）也被認為是遍計所執的真實。 在註釋中，聲聞（nyan，Śrāvaka，小乘佛教徒）和獨覺（rang，Pratyekabuddha，緣覺）的學道，不會像三大事業那樣必然發生，因為他們必然會成為聲聞等低劣的阿羅漢（dgra bcom，Arhat，斷盡煩惱者）。 某些聲聞自續派（rang rgyud pa，Svatantrika，中觀自續派）認為，其他道，即大乘道（theg chen lam），不是最終涅槃（myang 'das，Nirvāṇa，寂滅）之道，因為他們認為那不是他們自己所期望的涅槃之道，所以他們認為那不是他們的道。 作為有為法（'dus byas，Saṃskṛta，造作的、非永恒的事物）的果，與你的生起和你的直接原因的滅亡同時發生，因為它是由此產生的。在那裡，有『執著于真實』等等，也如根本頌（rtsa ba，Mūla，根本論）所說。 一切事物，即清凈之道，具有連續性，因為沒有四魔（bdud bzhi）和二地的障礙，所以是無分別智（mi rtog ye shes，Nirvikalpa-jñāna，無分別的智慧）不間斷進入的道。 聲聞和獨覺的道，不具有輪迴（'khor ba，Saṃsāra，輪迴）或無分別智的連續性，因為它們似乎有這樣的障礙，所以是具有障礙的道。 或者，一切事物（染污等，自性上）是具有（暫時）的，（'ches 'bum Ṭīka gi don du rung ngo，這符合十萬頌釋論的意義）。執著於一和異，如黃金之義。 佛陀沒有障礙和二障（sgrib gnyis，二障：煩惱障和所知障），所以一切事物都存在於境中。聲聞、獨覺和菩薩則相反。 聖菩薩（byang 'phags）不真實地存在於色等之中，而是真實地存在，因為他們是大乘聖者。存在的例子就像天空中的鳥不依賴任何東西而存在於天空一樣。 這些法，聲聞等僅僅存在於小乘（theg dman）中，摧毀了產生圓滿菩提心（rdzogs pa'i byang chub kyi sems bskyed，Anuttarā-samyak-saṃbodhi-citta，無上正等菩提心）（nas sems can thams cad la btang snyoms su mi bya bas zhes zla zer snying，因為不對一切眾生採取漠不關心的態度——月光心髓）和諸如大乘教誨（theg chen gdams ngag）等。

【English Translation】 For those who are merely 'sons of realization' (mdo don, meaning of the scriptures) without the intention of the Buddha, the opponents direct their discriminating thoughts towards these targets ('dis snga ma rnams kyang yul du bstan no, this indicates the previous targets as well). The teacher of Akshobhya (akṣobhya, the Immovable One) uses the example of a mother, even the gods of Mara or the Mara's retinue find it difficult to overcome. According to the intention of the Sutras and Śānti (Śānti, Indian Buddhist master), in the snowy region (Tibet) there is only me. These nine dharmas are the discriminating thoughts of clinging, which are the imputed objects to be abandoned on the path of seeing (btags rtog), whose essence is what is destroyed by the uninterrupted path (bar chad med lam). Clinging to the noble ones is mistaken for the discriminating thoughts of imputation. The noble path ('phags lam) is also considered to be truly imputed. In the commentary, the path of learning of the Śrāvakas (nyan, Śrāvaka, Hearers) and Pratyekabuddhas (rang, Pratyekabuddha, Solitary Realizers) does not necessarily occur in the same way as the three great activities, because they necessarily become inferior Arhats (dgra bcom, Arhat, Foe Destroyer) such as Śrāvakas. Some Svatantrika (rang rgyud pa, Svatantrika, Autonomist) Śrāvakas hold that other paths, namely the Mahāyāna path (theg chen lam), are not the path to ultimate Nirvāṇa (myang 'das, Nirvāṇa, Cessation), because they see that it is not the path to their own desired Nirvāṇa, and therefore they hold that it is not their path. As a result of being conditioned ( 'dus byas, Saṃskṛta, compounded, impermanent things), your arising and the cessation of your direct cause occur simultaneously, because it is produced by it. There, there is 'clinging to truth' and so on, as in the root text (rtsa ba, Mūla, Root) as well. All things, namely the path of purification, have continuity, because there is no interruption from the four Māras (bdud bzhi) and the two grounds, so it is the path where non-conceptual wisdom (mi rtog ye shes, Nirvikalpa-jñāna, Non-conceptual Wisdom) enters without interruption. The path of the Śrāvakas and Pratyekabuddhas does not have the continuity of Saṃsāra ('khor ba, Saṃsāra, Cyclic Existence) or non-conceptual wisdom, because it appears to have such interruptions, so it is a path with interruptions. Or, all things (defilements, etc., by nature) are possessed (temporarily), ('ches 'bum Ṭīka gi don du rung ngo, this is in accordance with the meaning of the Hundred Thousand Commentary). Clinging to one and different, like the meaning of gold. Buddhas have no obstructions and two obscurations (sgrib gnyis, two obscurations: afflictive obscuration and cognitive obscuration), so all things are present in the object. Śrāvakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas are the opposite. Noble Bodhisattvas (byang 'phags) do not truly abide in form, etc., but truly abide, because they are Mahāyāna noble ones. The example of abiding is like a bird in the sky that does not rely on anything but abides in the sky. These dharmas, Śrāvakas, etc., exist only in the Hīnayāna (theg dman), destroying the generation of perfect Bodhicitta (rdzogs pa'i byang chub kyi sems bskyed, Anuttarā-samyak-saṃbodhi-citta, unsurpassed, perfect and complete enlightenment mind) (nas sems can thams cad la btang snyoms su mi bya bas zhes zla zer snying, because one does not treat all sentient beings with indifference - Essence of Moonlight) and teachings such as the Mahāyāna teachings (theg chen gdams ngag).

་གཟུང་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཆོས་ ཅན། དོན་དམ་པར་གང་ལ་ཡང་འདོད་ཅིང་དོན་གཉེར་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་ ཀྱང་དོན་གཉེར་མེད་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་མེད་པས་སོ། ། རྫོགས་བྱང་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏེ་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྒྱུ་མེད་ དེ། དོན་དམ་པར་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པས་སོ། །ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་ཆོས་ཅན། བདུད་སོགས་ ཕྱིར་རྒོལ་བའི་དངོས་པོ་དམིགས་ཏེ། སེར་སྣ་སྟེ་དངོས་འཛིན་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཡུལ་དེ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་བཏགས་པའི་དངོས་པོར་ (ནི་སྐྱེས་བུ་ཡོད་པར་བཏགས་པའི་ཞེས་གསེར། )མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འཛིན་རྟོག་གཉིས་པ་ བཏགས་འཛིན་རྟོག་པ་སྟེ། རྣམ་པ་དགུ་ཡོད་དོ། །དགུ་ཆོས་ཅན། མཐོང་རྩེའི་སེམས་སེམས་ བྱུང་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྤང་བྱར་བཞེད་དེ། དེའི་དངོས་གཞི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ གྱིས་གཞོམ་བྱས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། འཛིན་རྟོག་གཉིས་ཀ་འཇུག་པས་སྤོང་བར་བཞེད་དོ། ། ༈ དོན་བསྡུ་བ། དོན་བསྡུ་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་ན། བར་ཚིགས་དགུས་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཉིད་ལ་སོ་སོར་ཏེ་རེ་ རེ་ལ་ཡང་དགུ་དགུ་ཡིན་སོགས་དང་གཉེན་པོ་སྦྱོར་འཇུག་བཞི་ལ་ཡང་སྤང་བྱ་དེ་བཞིན་དུ་ དགུ་དགུའི་དབྱེ་སོགས་སོ། །གཉེན་པོ་རྫས་གཉིས་ལ་ལྡོག་པས་ཕྱེ་བའོ། ། ༈ མཐོང་ལམ་གྱི་བྱང་ཆེན་སྐྱེད་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྒྱུ། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་སོགས་ནས་ཉེར་ལེན་མཐོང་བའི་ལམ་ལྷན་ གཅིག་བྱེད་རྒྱུའམ་གྲོགས་གང་དང་བཅས་པས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པར་བཞེད་པའི་ སོགས་སོ། །རྩ་འགྲེལ་ལ། རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་འགོད་པ་དང་། རྒྱུ་ལུང་གི་ཆོས་ལ་འགོད་པ་ དང་། རང་གི་རྒྱུད་སྦྱོང་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པས་གདུལ་བྱ་ 2-317 གཞན་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འཆད་འགྱུར་གྱི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་པའི་རྒྱུ་ཐེག་ ཆེན་མཐོང་བའི་ལམ་དང་སོགས་པ་སྒོམ་ལམ་ལ་(གསེར་)རབ་ཏུ་འགོད་པ་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་ མཐོང་ལམ་གྱིས་བྱང་ཆེན་བསྐྱེད་པའི་རྐྱེན་གཅིག་ཡིན་ནོ། །དེས་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་པའི་ གདུལ་བྱ་བྱང་ཆེན་ལ་འགོད་པའི་གྲོགས་ཡིན་པས་སོ། །ཡུམ་ནི་ཟབ་སྟེ་བྱང་ཆེན་པོ་དེ་དག་ ནི་དཀའ་བ་བགྱིད་པའོ། །ཞེས་ནས། མཐོང་ལམ་ཐོབ་པའི་དགེ་སློང་དྲུག་སྟོང་ལུང་བསྟན་ པས་(ཨཱརྱ་སོགས་)གསུངས་སོ། །(བསྐལ་བ་དཔེ་སྐར་མ་ལྟ་བུ་ལ་སངས་རྒྱས་མེ་ཏོག་སིལ་མ་ཞེས་མཚན་མཐུན་དགེ་ འདུན་མཐུན་ཞིང་ལོ་སྟོང་དུ་མཐུན་པར་ལུང་བསྟན། ) བར་མར་དྲུག་ཅུ་དང་། རྒྱས་པར་(བཙུན་གྲོལ་དག་ལྡན་དུ་ ཡང་)བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ལས་མི་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་ པོའི་རྒྱུ་མཚ

【現代漢語翻譯】 從執著的角度來說。法，在勝義諦中對任何事物都沒有慾望和追求，因為在勝義諦中，真如也沒有追求。普遍成立，因為沒有比它更殊勝的法。圓滿菩提法，依靠勝義諦的真理，即掌握之後，沒有原因，因為在勝義諦中是離戲論的。聲聞聖者法，以魔等外道的對境為目標，貪婪，即對實有的執著非常串習的緣起之法。以這些對境為目標而安立的事物（金：安立有補特伽羅），顯現執著本身即是能取所取二取分別念，即安立執著分別念，有九種相。九種法，見道頂位心和心所進入的狀態的所斷，因為它的本體被無間道摧毀。法友則認為，能取所取二取分別念都存在，所以需要斷除。 總結：如是，九個間斷以四種分別念各自，即每一個都有九九之分等，以及對治四種進入也有同樣九九之分等。對治以二種自性的相違而區分。 生起見道大菩提的俱生助緣：第二，連線：如是等，以近取見道為俱生助緣或助伴，如何生起大菩提等。根本和註釋中說：安立於證悟之法，安立於因之教法，以及調伏自相續三種。第一，菩薩見道者將其他應調伏的眾生，安置於佛所宣說的圓滿菩提之因，即大乘見道等（金：以及修道），法，是大乘見道生起大菩提的唯一因。因此，他是大乘見道者將應調伏的眾生安置於大菩提的助伴。經部說：甚深，即那些大菩提是難以行持的。從獲得見道的六千比丘被授記（聖者等）所說。（劫如星星，佛名鮮花，僧團一致，授記千年一致。）中間有六十，廣說（比丘尼解脫等具足）一百六十，不再贅述。第二，菩薩見道者以大菩提之因的教法。

【English Translation】 From the perspective of grasping. Dharma, in the ultimate truth, has no desire or pursuit for anything, because in the ultimate truth, suchness also has no pursuit. Universally established, because there is no Dharma more supreme than it. Perfect Enlightenment Dharma, relying on the truth of the ultimate truth, that is, after mastering it, there is no reason, because in the ultimate truth it is free from elaboration. Hearer Arhat Dharma, with the objects of demons and other external opponents as the target, greed, that is, the Dharma of dependent origination that is very accustomed to the clinging to reality. The object established by targeting these objects (Gold: establishing that there is a person), the manifestation of clinging itself is the dualistic conceptualization of grasper and grasped, that is, the establishment of clinging conceptualization, which has nine aspects. Nine Dharmas, the object to be abandoned in the state of entering the mind and mental factors of the peak of the path of seeing, because its essence is destroyed by the immediate path. Dharma friends believe that both the grasper and grasped conceptualizations exist, so they need to be abandoned. Summary: Thus, the nine interruptions each have four conceptualizations, that is, each has nine-nine divisions, etc., and the four entries of antidotes also have the same nine-nine divisions, etc. The antidote is distinguished by the contradiction of two natures. The co-emergent auxiliary cause for generating the Great Bodhi of the Path of Seeing: Second, connection: Thus, etc., taking the proximate Path of Seeing as the co-emergent auxiliary cause or companion, how to generate the Great Bodhi, etc. The root and commentary say: Establishing in the Dharma of realization, establishing in the Dharma of cause, and subduing one's own mindstream, three types. First, the Bodhisattva on the Path of Seeing places other beings to be tamed in the cause of perfect enlightenment spoken by the Buddha, that is, the Great Vehicle Path of Seeing, etc. (Gold: and the Path of Cultivation), Dharma, is the only cause for the Great Vehicle Path of Seeing to generate the Great Bodhi. Therefore, he is the companion of the Bodhisattva on the Great Vehicle Path of Seeing who places the beings to be tamed in the Great Bodhi. The Sutra says: Profound, that is, those Great Bodhis are difficult to practice. From the saying that six thousand monks who obtained the Path of Seeing were prophesied (Arya, etc.). (Kalpa is like a star, the Buddha's name is flower, the Sangha is consistent, and the prophecy is consistent for a thousand years.) There are sixty in the middle, and one hundred and sixty in detail (bhikshunis liberation, etc., are complete), no more details. Second, the Bodhisattva on the Path of Seeing uses the Dharma of the cause of the Great Bodhi.

ན་ཁོ་ནར་ཡུམ་ཆུད་མི་(མདོ་དོན་)གསོན་པའི་གདུལ་བྱ་དེ་དག་ལ་ཡང་དག་པ་སྟེ་ མ་ནོར་བའི་ཚིག་དང་དོན་དང་སོགས་པ་ལམ་དང་སྒོ་དང་(གསེར་)མན་ངག་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ ནས་གཞུང་(རད་ཀིར་)ཤེར་པ་ཡང་དག་པར་(གང་ཟག་)སོ་སོར་གཏོད་པ་ནི་ཆོས་ཅན། དེས་དེའི་ རྐྱེན་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་སྔར་གྱི་བསྒྲེའོ། །འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ཡུམ་ མང་དུ་གཏད་པ་(ཨཱརྱ་སོགས་)སྐབས་འདིར་(འོག་ལེའུ་ཐ་མ་)དང་། གཞུང་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ལེའུས་ བསྟན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ་(ནི་ཚོགས་གཉིས་ ཀྱིས་བསྒྲུབས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིའོ་ཞེས་རད་ཀིར། )ཡུམ་མཐོང་ལམ་པ་རང་གིས་སྒོམ་པ་དང་སོགས་པ་ཐོས་ བསམ་གཞན་ལ་རྒྱ་ཆེར་འཆད་སྟོན་སོགས་ཆོས་ཅན། དེའི་རྐྱེན་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ སོགས་བསྒྲེའོ། །དེ་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ ཏེ། སྟོང་གསུམ་སེམས་ཅན་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་པའི་སྦྱིན་ཚུལ་བསྒོམས་པ་སོགས་ཀྱི་དགེ་ བ་བས་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་ཆེས་ལྷག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་གསུམ་སེམས་ཅན་དགྲ་བཅོམ་ 2-318 པར་གྱུར་པའི་དགེ་བ་བས་ཡུམ་སྐད་ཅིག་སྟོན་པ་ལྷག ཅེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །མཐོང་ལམ་ བྱང་ཆེན་གྱི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྒྱུར་མི་རིགས་ཏེ། ས་དགུས་བར་དུ་ཆོད་པས་སོ་སྙམ་ན། དེས་ ཆོད་ཀྱང་རྒྱུ་གསུམ་གྱི་ངེས་པ་ཁོ་ནར་དེ་བསྐྱེད་པས་སམ། མཐོང་སྤང་རྣམ་རྟོག་སྤངས་མ་ ཐག་དེ་ཐོབ་པས་བར་ཆད་མེད་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། ། ༈ འབྲས་བུ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ། དེ་ལྟར་སྣང་ངོ་། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ ནི། ཉེར་ལེན་མཐོང་ལམ་ལྷན་གཅིག་བྱེད་རྒྱུ་གསུམ་པོ་དེ་ལྟ་བུ་དང་བཅས་པས་བསྐྱེད་པར་ བཞེད་པའི་འབྲས་བུ་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་ཆོས་ཅན། (སློབ་དཔོན། ) བྱང་ཆུབ་ ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་གི་དྲི་མ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བར་རྟོགས་ པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སོ། །དེར་ཐལ། དེ་དག་དོན་དམ་པར་བདེན་དངོས་སུ་ ཡོད་པ་ལམ་གྱིས་ཟད་པ་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ཟད་པ་དང་། (ཞེས་སོ། །འདི་གཞན་གྱིས་མ་ཤེས་ ཏེ། གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་བོའི་མདོར། ཟད་པ་གཉེན་པོས་ཟད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གདོད་ནས་ཟད་པས་དེ་ཕྱིར་ཟད་ཅེས་ བསྟན། ། ) དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྐྱེའམ་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་ ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཟད་ཤེས་དང་མི་སྐྱེ་ཤེས་གཉིས་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཟད་མེད་སྐྱེ་མེད་དུ་ ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡུམ་ཟད་པར་འདོད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ཟད་པར་འདོད་དུ་ཟད་དོ། །སོགས་ རྒྱ་ཆེར་དང་། ཆོས་དེ་དག་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་ལ། སོགས་རྒྱས་སོ། །(རད་ཀིར་གྱིས་

【現代漢語翻譯】 對於那些能夠理解甚深般若波羅蜜多（མདོ་དོན་，Modo Dün，經的要義）的有情眾生，以正確無誤的詞句、意義，以及諸如道、門、（黃金般的）口訣等方式，將（如《般若經》般的）經典（རད་ཀིར་，Radkir）準確地（針對個人）傳授，這本身就是一種法。這構成了（獲得般若智慧的）第二個因緣。如前所述。向聖者阿難陀（ཀུན་དགའ་བོ་，Kungawo）大量傳授般若波羅蜜多（ཨཱརྱ་སོགས་，Arya 等），（詳見）此處（最後一章）。在總結經典的章節中也有闡述。 第三個因緣是：爲了獲得偉大的菩提，沒有任何障礙的因（即通過積累二資糧所成就的菩提——རད་ཀིར།，Radkir），親自修持般若波羅蜜多，以及廣泛地為他人講授、開示等等，這本身就是一種法。這構成了（獲得般若智慧的）第三個因緣。如前所述。這種法具有獲得極大福德的特性，因為它比觀修三千大千世界眾產生為阿羅漢的佈施等善行，其果報和福德更為殊勝。僅僅宣講一句般若波羅蜜多，就勝過三千大千世界眾產生為阿羅漢的功德。等等，內容非常廣泛。有人或許會認為，見道不是證得大菩提的直接原因，因為它被九地所間隔。但即使有間隔，由於它必定會產生三種因，或者因為在斷除見道所斷的分別念之后立即獲得菩提，因此它本身就是無間之因。這是確鑿無疑的。 關於果：分為兩部分：菩提的本體和菩提的顯現方式。首先，連線語是：通過具備近取因、見道以及上述三種因等條件所產生的果等等。根本是：證悟法身（ཆོས་སྐུ་，Chöku）本身就被稱為偉大的菩提（བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་，Changchub Chenpo），因為它是一種徹底的智慧，能夠證悟煩惱和分別唸的垢染已經止息且不再生起。理由是：因為這些（煩惱和分別念）在勝義諦中是真實存在的，它們不是通過道力而止息，而是自性止息。（如是說。這不為他人所知。《持世王經》中說：『止息非由對治滅，本初即滅故名滅。』）並且，在勝義諦中，它是一種徹底的智慧，能夠證悟自性不生或無生。止息智和不生智應被理解為依次證悟止息和不生。認為般若波羅蜜多會止息，就如同認為虛空會止息一樣。等等，內容非常廣泛。對於這些法來說，沒有生等等，內容非常詳盡。（རད་ཀིར་གྱིས་，Radkir）

【English Translation】 For those sentient beings who can comprehend the profound Prajñāpāramitā (མདོ་དོན་, Modo Dün, the essence of the sutras), accurately imparting the (such as Prajñāpāramitā) scriptures (རད་ཀིར་, Radkir) with correct and unerring words, meanings, and through methods such as paths, doors, and (golden) oral instructions (to each individual), is itself a Dharma. This constitutes the second cause (for attaining Prajñā wisdom). As mentioned before. The extensive transmission of Prajñāpāramitā to the venerable Ānanda (ཀུན་དགའ་བོ་, Kungawo) (ཨཱརྱ་སོགས་, Arya, etc.) (see here, the last chapter). It is also explained in the chapter summarizing the scriptures. The third cause is: In order to attain great Bodhi, the unobstructed cause (i.e., the Bodhi accomplished through the accumulation of the two accumulations - རད་ཀིར།, Radkir), personally practicing Prajñāpāramitā, and extensively teaching and expounding it to others, etc., is itself a Dharma. This constitutes the third cause (for attaining Prajñā wisdom). As mentioned before. This Dharma has the characteristic of generating immense merit, because its result and merit are far superior to the merit of contemplating the giving of offerings by sentient beings of the three thousand great thousand worlds who have become Arhats. Merely uttering a single phrase of Prajñāpāramitā surpasses the merit of sentient beings of the three thousand great thousand worlds becoming Arhats. And so on, the content is very extensive. Someone might argue that the Path of Seeing is not a direct cause for attaining great Bodhi, because it is separated by the nine bhumis. However, even with the separation, because it necessarily generates the three causes, or because Bodhi is attained immediately after abandoning the conceptual thoughts to be abandoned on the Path of Seeing, it is indeed the immediate cause. This is certain. Regarding the result: It is divided into two parts: the essence of Bodhi and the manner in which Bodhi appears. First, the connecting phrase is: The result produced by conditions such as the immediate cause, the Path of Seeing, and the above-mentioned three causes, etc. The root is: The realization of Dharmakāya (ཆོས་སྐུ་, Chöku) itself is called great Bodhi (བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་, Changchub Chenpo), because it is an ultimate wisdom that realizes that the defilements of afflictions and conceptual thoughts have ceased and no longer arise. The reason is: Because these (afflictions and conceptual thoughts) are truly existent in ultimate truth, they are not ceased by the power of the path, but are ceased by their own nature. (Thus it is said. This is not known by others. The Sutra of the King of Dhāraṇī Powers says: 'Cessation is not cessation by an antidote, it is shown as cessation because it is ceased from the beginning.') And, in ultimate truth, it is an ultimate wisdom that realizes selflessness or non-arising. The wisdom of cessation and the wisdom of non-arising should be understood as realizing cessation and non-arising respectively. To think that Prajñāpāramitā will cease is like thinking that space will cease. And so on, the content is very extensive. For these dharmas, there is no birth, etc., the content is very detailed. (རད་ཀིར་གྱིས་, Radkir)

རྐང་བ་དང་པོ་གཉིས་ ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་བསྟན་ཕྱེད་ཕྱི་མས་ཐེག་ཆེན་གྱི་བྱང་ཆུབ་བསྟན་ཞེས་སོ། ། )འགྲེལ་པ་ལ། རྟགས་དགོད། ཕྱོགས་ཆོས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་སོགས་པ(ས་སྐུ་བཞི་ཆར་གཟུང་ངོ་། ། ཆོས་བཤེས། ) ངོ་བོ་ཉིད་ལོངས་སྤྲུལ་སྐུ་ཆོས་ཅན། བླ་མེད་(ཡེ་ཤེས་ལས་སྐུ་གཞན་ཡིན་པར་མི་འཐད་པའི་ ཕྱིར་རོ། ། )བྱང་ཆེན་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །དྲི་མ་རྣམས་ཟད་པ་དང་། མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པ་ གང་ཞིག ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྟེ་བདེན་པའི་(གསེར་)སྐྱེ་མེད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་ 2-319 རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་འཁྲུལ་བའི་དྲི་མ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བས་(ཆོས་བཤེས། གསེར་ནི་ཚད་མས་ འཐད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། ། )མ་ནོར་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་དེ་དེ་ཡིན་པས་སོ། །ཟུར་དང་པོ་ སྒྲུབ་ན། ཆོས་ཅན། དེ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་དྲི་མ་བདེན་དངོས་ལམ་གྱིས་འགག་ པ་སྟེ་ཟད་པ་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་པའི་ཕྱིར། རྩ་བ་ལྟར་གོ་རིམ་བཞིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་པ་ནི། ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་ དང་རྣམ་རྟོག་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའམ་(ནི་འོག་ཏུ་འཆད་པ་)མ་འོངས་ པ་ཉིད་དུ་བཏགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་འགག་སྐྱེ་མེད་དེ། ཆོས་དབྱིངས་ ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུའོ། །རྟགས་ལུང་གིས་ གྲུབ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་པ་སྟེ་དེ་དང་བྲལ་བའི་འདི་ལྟར་ སྣང་བའི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་དབུས་མཐར་འབྱུང་བས་སོ། །(རྒྱན་ནའང་ ཡོད། )གཉིས་པ་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པ་ནི། རམ་གྱིས་བསྡུས་པ། སྒྲིབ་གཉིས་ཆོས་ཅན། (རྩ་ བའི་)ཆོས་འདྲ། དོན་དམ་པར་འཐད་པའི་དངོས་པོར་མེད་པས་སོ། །ནམ་མཁའི་པད་མ་བཞིན་ དུའོ། །དེ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་བདེན་པའི་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་རྒྱུ་བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་རྒྱུ་མེད་ལས་མི་སྐྱེ་བས་སོ། །(རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མའོ། ། ) དོན་ དམ་པར་འབྲས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་མེད་མི་སྐྱེ་བས་སོ། །(བུདྡྷ་ཤྲཱི་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་གོ །) སོགས་པ་རྟེན་ འབྲེལ་གྱི་རྟགས་དང་མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་གི་རྟགས་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་སམ་འཐད་པས་ སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། སོགས་པས་ལུང་བསྡུ་ཞེས་སོགས་ཅུང་ཟད་གཞན་དུ་འཆད་དོ། །(གསེར་ ཡང་སོགས་པ་གཞན་དུ་འཆད་དོ། ། ) གཉིས་པ་ལ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་པ་(ནང་ 2-320 གི་མུ་སྟེགས་པ་གང་དག་ཅེས་གསེར། ཉན་ཐོས་དང་རྣམ་རིག་པ་གང་དག་ཅེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ་མི་ལེགས་སོ། ། )

【現代漢語翻譯】 前兩句偈頌闡述了聲聞的菩提，後半部分闡述了大乘的菩提。)(註釋：立宗) 確立宗法。 首先：證悟法身等（包含了四身）。（法友：）自性身、報身、化身，有法。被稱為無上（因為不應認為其智慧之外還有其他身）。是大菩提。因為滅盡一切垢染，且是無生智慧。 因為如實（黃金）不顛倒地現量證悟一切法，其體性與所有錯謬垢染分離（法友：黃金以量成立）。是無誤如是的自性。 首先確立宗義：有法。是彼，因為以勝義諦存在之垢染，被真實道所斷絕，即無滅盡，而是自性滅盡，且現量知曉無生。如根本頌次第。 第二部分分為兩點：依靠聖言量成立；依靠理證成立。首先，依靠聖言量成立：貪等煩惱以及分別念所知障的垢染，已生或未生（將在下文闡述），或未來所假立者，有法。在勝義諦中無生滅，因為是法界之自性。如虛空一般。以聖言量成立此理，即法界是真如，除此之外，即與彼分離的顯現之法，絲毫也不存在。如《中邊分別論》所說。（《寶性論》中也有）。 第二，以理證成立：以總義概括。二障，有法。（根本的）法性。在勝義諦中非實有，如虛空中的蓮花。因為在勝義諦中，與真實的一和多的體性相離。在勝義諦中，因、我、他二者皆不從無因而生。（《金剛鬘論》）。在勝義諦中，果不以實有或非實有而生。（佛護：有無生滅）。等等，以緣起的理證和四句生滅的理證等量成立。 法友：等等包含聖言量。等等有其他解釋。（黃金也等等有其他解釋）。 第二部分：陳述觀點；闡述駁斥。首先：聲聞乘（內部的某些外道，如黃金所說。某些聲聞乘和唯識宗，如法友所說，不妥）。

【English Translation】 The first two lines of the verse explain the Bodhi of the Shravakas, and the latter half explains the Bodhi of the Mahayana.) (Commentary: Establishing the thesis) Establishing the proposition. Firstly: Realizing the Dharmakaya (Body of Truth) etc. (encompassing the four bodies). (Dharma Friend:) The Svabhavikakaya (Essence Body), Sambhogakaya (Enjoyment Body), and Nirmanakaya (Emanation Body), have the property of being called unsurpassed (because it should not be considered that there is another body other than its wisdom). It is the Great Bodhi. Because it exhausts all defilements and is unborn wisdom, because it directly realizes all dharmas without inversion (gold), its nature is inseparable from all erroneous defilements (Dharma Friend: Gold is established by valid cognition). It is the nature of being unerringly as it is. Firstly, establish the proposition: It is that, because the defilements that exist in ultimate truth are cut off by the true path, that is, there is no exhaustion, but it is exhausted by nature, and it directly knows the unborn. According to the order of the root text. The second part is divided into two points: establishing based on scripture; establishing based on reasoning. Firstly, establishing based on scripture: The defilements of afflictions such as attachment and the obscurations of conceptual thoughts, whether born or unborn (will be explained below), or those postulated in the future, have the property of not arising or ceasing in ultimate truth, because they are the nature of the Dharmadhatu (sphere of reality). Like space. This reason is established by scripture, that is, the Dharmadhatu is Suchness, and apart from that, there is not even a little bit of phenomena that appears to be separate from it. As stated in the Madhyantavibhaga (Distinguishing the Middle from the Extremes). (Also in the Ratnagotravibhaga). Secondly, establishing by reasoning: Summarized by general meaning. The two obscurations, have the property of (fundamental) Dharma nature. They are not real in ultimate truth, like a lotus in the sky. Because in ultimate truth, they are separate from the nature of true one and many. In ultimate truth, cause, self, and other, both do not arise from no cause. (Vajraśekhara). In ultimate truth, the result does not arise as existent or non-existent. (Buddhaśrī: existence, non-existence, arising, cessation). Etc., established by the valid cognition of dependent origination and the reasoning of the four possibilities of arising and cessation. Dharma Friend: Etc. includes scripture. Etc. has other explanations. (Gold also has other explanations). Second part: Stating the view; explaining the refutation. Firstly: The Shravakas (some heretics within, as Gold said. Some Shravakas and Yogacaras, as Dharma Friend said, is not appropriate).

གང་དག་ སྤང་བྱ་སྒྲིབ་པའི་དངོས་པོ་སྔར་བདེན་པར་ཡོད་པ་ཕྱེས་ལམ་གོམས་པས་འཇིག་པ་སྟེ་ཟད་ པའི་བསམ་པས་ཏེ་དེར་འཛིན་པའི་སྒོ་ནས་སྔར་ཡོད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་བདེན་དངོས་ཟད་པ་ལ་ཟད་ དོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་དང་། སྤྱིར་སྡུག་བསྔལ་ད་མི་སྐྱེ་བ་དང་ཁྱད་པར་དུ་མ་འོངས་པའི་སྡུག་ བསྔལ་སོགས་བདེན་པའི་དངོས་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་ད་ལྟར་དུ་གཏན་མི་སྐྱེ་བར་ལམ་གྱིས་བྱས་ པའི་བསམ་པས་ཏེ་དེར་བསམས་ནས་དེ་འདྲ་དེ་ད་ལྟར་དུ་གཏན་མི་སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྐྱེའོ་སྙམ་ པའི་འཕགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་ཡིན་པར་བརྗོད་ཅིང་། རང་ལུགས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ ཀྱང་དེ་འདྲའི་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །འདི་ཤོད་པ་ཉུང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དོན་ལ་གནས་པའི་རིགས་པས་དགག ཁས་བླངས་སྔ་ཕྱི་ འགལ་བས་དགག་པའོ། ། དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ནང་གི་མུ་སྟེགས་(གསེར་)དེ་དག་གི་ ལུགས་ལ་སྔར་སྐྱེས་ཟིན་གྱི་དྲི་མ་བདེན་དངོས་ལམ་གྱིས་ཟད་པར་དང་། ད་ལྟར་དུ་གཏན་ མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དྲི་མ་བདེན་དངོས་སུ་ཡོད་པ་རྣམས་ད་ལྟ་རྫས་སུ་ཡོད་བཞིན་དུ། ད་ མི་སྐྱེ་བར་ཤེས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དེ་ཡོད་པར་རུང་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་འདྲའི་ཟད་ པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་དག་མེད་པར་ཁོ་ནས་སོ། །དེར་ཐལ། གང་གི་ཕྱིར་ན་དོན་ དམ་པར་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཞེས་རྟགས་ཆོས་བཤེས་སོ། །གང་གི་ ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚུལ་ལ་བྱང་ཆུབ་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཞེས་སོགས་གསེར་རོ། །ཞེས་ པར་ཚིགས་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། རྩེ་མོའི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི་ཆོས་ཅན་སྤང་ བྱ་རྣམ་རྟོག་གི་རིགས་(ནི་བྱེ་བྲག་གོ་ཅེས་ཟླ་ཟེར། )སྔར་བདེན་པར་ཡོད་པ་ཅི་ཞིག་ཟད་ཅིང་བདེན་ དངོས་སླར་སྐྱེ་མེད་རྣམ་པ་སྟེ་དངོས་པོ་ཅི་ཞིག་ཐོབ་སྟེ་དེ་འདྲ་མེད་པར་ཐལ། སྤང་བྱ་དྲི་མ་ 2-321 སྐྱེས་ཟིན་བདེན་དངོས་འགག་པ་མེད། ད་ལྟར་དུ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དྲི་མ་བདེན་དངོས་ དེ་ལྟར་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡིན་ཏེ། དྲི་མ་སོགས་དོན་དམ་པར་བདེན་དངོས་ ཀྱིས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། བསྡུས་ན་དེ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་ལམ་ ཆོས་ཅན། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཐོང་སྤང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་ངོ་ བོ་སྟེ་དངོས་པོ་སྔར་སྐྱེས་པའི་བདེན་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ཟད། ད་ལྟར་དུ་གཏན་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ གྱི་དྲི་མ་ད་ལྟར་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ་མི་སྐྱེ་བའི་བྲལ་ཐོབ་ཅི་ཞིག་སྐྱེས་ཏེ་དེ་འདྲ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཐལ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྔར་སྐྱེ་བའི་དྲི་མ་བདེན་དངོས་ཟད་པར་བྱས་པའི་ སྒོ་ནས་འགོག་པ་དང་བྲལ། མ་སྐྱེས་སམ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དྲི་

【現代漢語翻譯】 對於那些認為應該斷除的障礙，通過修習道，先前真實存在的障礙會逐漸消失，這種認為障礙已經斷盡的智慧，即通過執持這種觀念，認為先前存在的真實障礙已經斷盡的智慧，被稱為『斷盡智』。普遍來說，對於痛苦不再產生，特別是對於未來痛苦等真實存在的事物，通過修道使其永遠不再產生，這種認為它們永遠不再產生的聖者智慧，被稱為『斷盡不生智』。而自宗所說的菩提，也被認為是這樣的斷盡不生智。關於這一點，很少有人提及。 第二部分分為兩點：一、以符合實義的理證進行破斥；二、以先前和後來的自相矛盾進行破斥。 第一部分，首先進行連線：所知法，就內道（指佛教內部）的某些宗派（如分別說部）而言，先前已經產生的染污，通過道使其真實斷盡；而現在永遠不會產生的法，即真實存在的染污，現在仍然存在，卻認為不會產生，這種大菩提是不合理的。因為這種斷盡和不生的法是不存在的。為什麼呢？因為在勝義諦中，沒有生滅。這是對宗和因的解釋。為什麼大乘的菩提是這樣的呢？等等，這是對『金』的解釋。這些都是詞句等等。根本頌是：『以頂峰之見道，何者斷儘先前真實存在的所斷煩惱之種類（月稱論師解釋為『差別』），何者獲得真實不再生起之相，實則無有。』因為所斷的染污，已經產生的真實不會滅盡，現在不會產生的法，即真實存在的染污，也不會阻止其產生。這是因為染污等在勝義諦中是空性的。解釋是：總而言之，就是這樣。見道，就其力量而言，見道所斷的分別念等等煩惱的自性，即先前產生的真實之物，什麼斷盡了呢？現在永遠不會產生的法，即現在沒有產生的，或者說不會產生的離系，什麼產生了呢？實際上什麼都沒有。按照順序，先前產生的染污，通過斷盡的方式來阻止，以及沒有產生或者不會產生的染污。

【English Translation】 Those who think that the obstacles that should be abandoned, through the practice of the path, the previously existing real obstacles will gradually disappear, this wisdom that thinks the obstacles have been exhausted, that is, through holding this concept, the wisdom that thinks the previously existing real obstacles have been exhausted, is called 'Exhaustion of Knowledge'. Generally speaking, for suffering that no longer arises, especially for future suffering and other real things, through cultivation, they will never arise again, this wisdom of the noble ones who think they will never arise again is called 'Exhaustion and Non-arising Knowledge'. And the Bodhi mentioned by our own school is also considered to be such Exhaustion and Non-arising Knowledge. Few people mention this. The second part is divided into two points: 1. Refutation with reasoning that conforms to the real meaning; 2. Refutation with the contradiction between the previous and later statements. In the first part, first connect: Knowable dharmas, as far as some sects of the inner path (referring to sects within Buddhism, such as the Sautrantika) are concerned, the previously produced defilements are truly exhausted by the path; and the dharmas that will never arise now, that is, the real defilements that exist, still exist now, but it is considered that they will not arise, this great Bodhi is unreasonable. Because such dharmas of exhaustion and non-arising do not exist. Why? Because in the ultimate truth, there is no arising or ceasing. This is an explanation of the subject and the reason. Why is the Bodhi of Mahayana like this? etc., this is an explanation of 'gold'. These are all words and sentences, etc. The root verse is: 'With the peak of the path of seeing, what exhausts the types of afflictions to be abandoned that previously existed as real (Chandrakirti explains as 'difference'), what obtains the appearance of truly no longer arising, in fact there is none.' Because the defilements to be abandoned, the reality that has already arisen will not be exhausted, and the dharma that will not arise now, that is, the real defilements that exist, will not prevent their arising. This is because defilements, etc., are empty in the ultimate truth. The explanation is: In short, that's it. The path of seeing, in terms of its power, the nature of the discriminations and other afflictions to be abandoned by the path of seeing, that is, the real things that were previously produced, what has been exhausted? The dharma that will never arise now, that is, the separation from what has not arisen now, or what will not arise, what has arisen? In fact, there is nothing. In order, the defilements that were previously produced are prevented by exhausting them, and the defilements that have not arisen or will not arise.

མ་མ་འོངས་པ་རྫས་ཡོད་ སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་འགོག་པ་དང་བྲལ་བས་སོ། །དེར་ཐལ། དྲི་ མ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ཏེ་བདེན་མེད་ཡིན་པས་ སོ། །སྔ་མ་འདོད་ན། དངོས་པོ་བདེན་མེད་ལ་ལོག་པ་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཁྱེད་ཀྱི་ ལུགས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་འདོད་པ་འགལ་ལོ། །དེས་ན་ཐར་འདོད་ཆོས་ཅན། དབུ་མ་པ་ཁོ་བོ་ཅག་ གི་གཞུང་ལུགས་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གང་ཡང་ཟད་སྐྱེ་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཁས་བླང་ བར་བྱ་དགོས་སོ། །དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ཟད་མི་སྐྱེ་བ་བདེན་དངོས་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། ། (གསེར་ནི་བདག་མེད་ཀུན་འགྲོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པས་བསྟེན་པར་གྱིས་ཞེས་དགོངས་སོ་གསུང་ངོ་། ། ) གཉིས་པ་ལ། འདོད་པ་བརྗོད། དེ་དགག་གོ །དང་པོ་ནི། དོན་དམ་གྱི་དངོས་པོ་མེད་ པ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་རང་རིག་སྐད་ཅིག་མ་དང་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་(ཕུང་བོ་དོན་དམ་ཞེས་ ཟླ་ཟེར། )རྡུལ་ཕྲན་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཡང་དག་པར་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ། སྔ་ འགྲེལ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དངོས་འཛིན་མ་སྤངས་པར་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཞེས་ སོགས་སོ། །(རྩ་བ་དང་འདྲ་སྦྱོར་ཕྲེང་བལྟ། ) རྩ་བ་ནི། དངོས་སྨྲ་བ་གཞན་གྱི་ལུགས་ལྟར་ན། རང་ 2-322 རིག་སྐད་ཅིག་མ་དང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱེད་རྣམས་ལ་དངོས་ འཛིན་སྤང་དུ་མི་རུང་བར་ཐལ། བདེན་དངོས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྟོན་པ་སངས་ རྒྱས་ཆོས་ཅན། ཤེས་སྒྲིབ་ཟད་པ་མིན་པར་ཐལ། དངོས་འཛིན་མ་སྤངས་པས་སོ། །རྟགས་ ཁས་སོ། །མ་ཁྱབ་ན། དེ་མ་སྤངས་ཀྱང་ཤེས་སྒྲིབ་སྤངས་པར་བརྗོད་པ་གང་དེ་ལ་བྱམས་ པ་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་བརྩིས་ཏེ། འདི་ནི་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་འཕགས་པ་བྱམས་པས་དགོངས་སོ། ། གསེར་རོ། །འགྲེལ་པ་ལ། ཞར་བྱུང་རྣལ་འབྱོར་ས་བཞི་བཤད། རྩ་བའི་གཞུང་གི་ཚིག་དོན་ དགྲོལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། དངོས་པོ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ལ་(ལེའུ་མཚམས་སུ་སྣང་། ཇི་ལྟ་བར་གྱུར་ པའི་)སེམས་ཙམ་ལ། (ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱུར་པའི་)དེ་བཞིན་ཉིད་ལ། དམིགས་མེད་ལ་དམིགས་པའོ། ། (དམིགས་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའམ་སྣང་བ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སའོ། ། ) ཞེས་ཤནྟིས་ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ཆེ་ བ་ལས་སོ། །བཞི་བོ་འདི་བྱང་སེའི་བསྒོམ་ཚུལ་ཡིན་ལ་རྣལ་འབྱོར་དང་བསྒོམ་པ་རྣམ་གྲངས་ ཡིན་ཞིང་མདོ་ལང་གཤེགས་དང་སྦྱར་ཏེ་རྒྱས་པར་ཤན་ཏིའི་ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་རྒྱས་བསྡུས་ སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །(ལེགས་པོ་ཡོད། ) འདིར་གཞུང་དོན་ཙམ་བཤད་ན། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་བཞི་ འདིར་མངོན་ཏེ། བདག་མེད་ལ། སེམས་ཙམ་ལ། གཉིས་མེད་ལ། རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་ དམིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སའོ། །འདིར་དམིགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ལ་བྱས་སྣང་བས་འགྱུར་ སྐྱོ

【現代漢語翻譯】 未來不存在實體，因為它是通過阻止產生的特徵來擺脫障礙的。原因在於，一切污垢在究竟意義上都是如是的本質，即無自性。如果你接受前者，那麼堅持認為無自性的事物顯現為真實的錯誤，這與你自己的觀點相矛盾。因此，渴望解脫者，你們這些中觀派，必須承認，按照我們的宗義，在究竟意義上，一切都是無生無滅的。因為在究竟意義上，不存在真實的生滅。 （金子說，因為無我是普遍的，是菩提之路，所以要遵循它。） 第二部分，陳述觀點，然後反駁它。首先，究竟意義上不存在實體並非如此，因為他們承認知識、自識的瞬間和色等蘊的微塵等法是真實存在的。（月稱稱蘊為究竟意義。）其次，先前的解釋是，世尊沒有放棄對實體的執著，以及煩惱等等。（參見根本和類似組合。）根本是，按照其他實體論者的觀點，自識的瞬間和極微塵等法，你們不應該放棄對實體的執著，因為它們是真實存在的。如果你們接受，那麼導師佛陀就沒有消除知識的障礙，因為他沒有放棄對實體的執著。如果這個理由不普遍，那麼慈氏菩薩認為，即使沒有放棄它，也說已經消除了知識的障礙，這是令人驚奇的，因為這是不可能的。金子說。解釋是，順便解釋了瑜伽的四個階段，解釋了根本論典的詞義。第一部分有四個：存在多少事物（似乎是章節的結尾，變成什麼樣），唯識，（變成什麼樣）如是，以及無相之相。（無相之相或無顯現的瑜伽階段。）香提在《大般若波羅蜜多教授》中說。這四個是菩薩的修行方式，瑜伽和修行是同義詞，應該結合《楞伽經》在香提的《般若波羅蜜多教授》的廣略中詳細瞭解。（很好。）這裡只解釋論典的意義，瑜伽的四個階段在這裡顯現：無我，唯識，二無，以及專注于無自性的瑜伽階段。這裡的專注是指顯現的方式，顯現會改變。

【English Translation】 The future does not exist as an entity, because it is free from obstruction by the characteristic of preventing arising. The reason is that all defilements are, in ultimate reality, the nature of suchness, i.e., without inherent existence. If you accept the former, then holding onto the appearance of something without inherent existence as truly existent contradicts your own view. Therefore, those who desire liberation, you Madhyamikas, must acknowledge that, according to our tenets, in ultimate reality, everything is only unborn and unceasing. Because in ultimate reality, there is no truly existent arising or ceasing. (Gold says, because selflessness is universal and is the path to enlightenment, therefore follow it.) Secondly, state the view, then refute it. First, it is not the case that there are no entities in ultimate reality, because they assert that phenomena such as moments of self-awareness and particles of aggregates like form are truly existent. (Candrakirti calls aggregates ultimate reality.) Secondly, the previous explanation is that the Blessed One did not abandon the grasping of entities, and afflictions, etc. (See the root and similar combinations.) The root is, according to the view of other proponents of entities, phenomena such as moments of self-awareness and extremely subtle particles, you should not abandon the grasping of entities, because they are truly existent. If you accept, then the teacher, the Buddha, has not exhausted the obscurations of knowledge, because he has not abandoned the grasping of entities. If this reason is not pervasive, then Maitreya considers it amazing that even without abandoning it, it is said that the obscurations of knowledge have been abandoned, because this is impossible. Gold says. The explanation is that, incidentally, the four stages of yoga are explained, explaining the meaning of the words of the root text. The first part has four: how many things exist (seems to be the end of a chapter, how it became), only mind, (how it became) suchness, and aiming at the aimless. (The stage of yoga of aiming at the aimless or without appearance.) Shanti says in the Great Perfection of Wisdom Instructions. These four are the practice methods of Bodhisattvas, yoga and practice are synonymous, and it should be understood in detail in Shanti's extensive and concise Perfection of Wisdom Instructions in conjunction with the Lankavatara Sutra. (Good.) Here, only the meaning of the text is explained, the four stages of yoga appear here: selflessness, only mind, non-duality, and the stage of yoga of focusing on no self-nature. Here, focusing refers to the way of appearance, and appearance changes.

ན་ཡིན་ནམ་དཔྱད་དོ། །དང་པོ་ལ། དམིགས། རྣམ། འབྲས་བུ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། དེ་ལ་ཞེས་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་ཡོད་ལྟའི་བྱང་ཆུབ་མི་འཐད་པ་དེ་ལྟར་གནས་པ་ན་(དེ་བས་དོན་དེ་ཚད་ མ་ཆོས་མཆོག་ཏུ་ཡང་ཚུལ་དེ་འདྲ་ཡོད་དོ། ། )རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་སྒྲིབ་རྟོག་པ་སླར་མི་ལྡོག་པར་སྤོང་ངོ་ ཞེས་འོག་མ་དང་སྦྱར་རོ། །ཞེས་གསེར་རོ། །གང་ཟག་གི་བདག་དེས་དབེན་པའི་ཕུང་བོ་དང་ སོགས་པ་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྟེན་འབྲེལ་སྐྱེ་འཇིག་གི་ཆོས་ཅན་ལ་དམིགས་ཏེའོ། །གཉིས་པ་ ནི། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་ནས་བདག་མེད་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུའོ། །ཅི་སྟེ་ 2-323 བདག་མེད་ན། ཕུང་སོགས་ཆོས་ཅན། དེ་མེད་དོ། །སྐྱེ་འཇིག་གི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གང་ཟག་གི་ བདག་དེ་སྐྱེ་འཇིག་གིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་མངོན་ཞེན་བོར་ཏེ་དེ་སྤངས་ པ་འཐོབ་བོ། །གཉིས་པ་ལའང་གསུམ་ལས། དམིགས་པ་ནི་དོན་དུ་སྣང་བ་འདི་ནིའོ། ། གཉིས་པ་རྣམ་པ་ནི། སེམས་ཏེ་ནང་གི་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡན་གར་བ་ ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །འདིའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྔོན་པོ་དེའི་བློ་དེ་ འཛིན་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན་རང་ལ་སྔོན་པོར་སྣང་བ་དང་རྫས་ཐ་དད་དུ་མི་བདེན་ཏེ། དེ་དང་ ལྷན་གཅིག་(ནི་དུས་གཅིག་དམིགས་པ་ནི་རྟོགས་པ་ངེས་པ་ནི་ཁྱབ་པ་སྟེ། དུས་གཅིག་རྟོགས་པས་ཁྱབ་ཅེས་པ་སྟེ། གཅིག་ རྟོགས་ན་གཅིག་རྟོགས། གཅིག་མ་རྟོགས་ན་གཅིག་ཤོས་ཡང་མི་རྟོགས་པས་ཁྱབ་པས་སོ། །ཟླ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་དཔེར་ཆོས་ མཆོག་གིས་སོ། ། )དམིགས་ངེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་འདི་རང་སངས་རྒྱས་པ་དང་མདོ་སྡེ་བ། སེམས་ཙམ་སྡེ་གཉིས་ཀུན་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཡོད་དོ། །འདི་དཀའ་ནའང་དིང་སང་རིགས་ཚུལ་ དར་ཞིང་ཁྱད་པར་དུ་ཁོ་བོས་རྒྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣམ་འགྲེལ་རྒྱས་འགྲེལ་གསུམ་དུ་རྒྱས་ པར་བསྟན་ཟིན་པས་དེར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་ཁོ་བོ་ལྟ་བུའི་དཔྱིས་ཕྱིན་པའི་ངག་ལས་ཤེས་པ་ ལ་ལྟོས་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ནི། གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་པ་(ལང་གཤེགས་ལས། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་ནི། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་མི་བརྟག་གོ །ཞེས་སོ། ། )འཐོབ་པོ། །འབྲས་བུའི་དུས་ན་མངོན་ ཞེན་ཀུན་སྤངས་སམ་སྙན་ན། ཤེས་པ་རང་གི་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ནང་སེམས་ལ་ མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་མ་བོར་བས་སོ(གསེར་)། །གསེར་དུ། ས་དང་པོ་སངས་རྒྱས་པའི་ མུ་སྟེགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལས། ཞེས་དང་། ས་གཉིས་པར། ཤེས་བྱ་ནང་གི་ཡིན་པའི་གྲུབ་ མཐའ་ལས། ཞེས་ཏེ། ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་མི་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་དང་པོ་ཉན་ཐོས་པའི། གཉིས་ 2-324 པ་རང་རྒྱལ་བའམ་རྣམ་བདེན་པའི། གསུམ་པ་རྣམ་བདེན་བརྫུན་གཉིས་

【現代漢語翻譯】 那麼，應該如何分析呢？首先，從所緣、行相、果這三方面入手。首先， 關於『彼』（藏文：དེ་ལ་ཞེས་པ་ནི།），意思是：當認為外境實有的執著不合理時，（因此，這個道理在量法殊勝中也是如此存在的。）瑜伽行者不再退轉地斷除煩惱障和所知障。這要與下文聯繫起來理解。』這是格言。對遠離人我的蘊等（蘊、界、處、緣起、生滅之法）進行觀察。 第二，認識到沒有人我，並一心專注于無我。如果無我，那麼蘊等法，就不存在。因為它們是生滅的。這是普遍規律，因為人我是空性，沒有生滅。 第三，像這樣修習，就能捨棄對人我的執著，從而獲得解脫。第二方面也有三個：所緣是顯現為實有的事物。 第二是行相：一心專注于認為心識只是內在的覺知，沒有獨立存在的外境。理由是：對青色的認知，作為能取和所取的法，其顯現的青色與作為實體的青色並非不同，因為它們是同時（即同時認知，同時確定，這是普遍規律。同時認知就普遍存在，如果認知一個，就能認知另一個，如果不能認知一個，就不能認知另一個。例如二月。）被認知和確定的。這個論證在自生佛、經部以及唯識宗的兩個派別中都適用。雖然這很困難，但現在這種理路很盛行，特別是我在《釋量論》、《釋量論大疏》和《釋量論廣疏》三部著作中已經詳細闡述過，應該在那裡學習，並且應該向像我這樣精通的人學習。 第三，捨棄對外境的執著（《楞伽經》中說：『依靠唯識，就不再對外境進行分析。』）。在果位時，是完全捨棄了執著，還是沒有呢？因為沒有完全捨棄對心識自身所具有的能取相的執著（格言）。格言中說：初地菩薩是從外道宗義中解脫，二地菩薩是從認為所知是內在的宗義中解脫。』後兩者沒有顯現。這樣看來，初地是聲聞乘，二地是緣覺乘或隨理唯識，三地是隨理唯識和隨破唯識。

【English Translation】 So, how should it be analyzed? First, start with the three aspects: object, aspect, and result. First, Regarding 'that' (Tibetan: དེ་ལ་ཞེས་པ་ནི།), it means: When the clinging to the belief that external objects are real is unreasonable, (therefore, this principle also exists in Pramanavarttika.) The yogi no longer regresses in abandoning the afflictive obscurations and the cognitive obscurations. This should be understood in connection with the following text.' This is a saying. One observes the aggregates, etc. (aggregates, elements, sources, dependent origination, phenomena of arising and ceasing) that are devoid of the self of a person. Second, recognizing that there is no self of a person, one focuses single-mindedly on no-self. If there is no self, then the aggregates, etc., do not exist. Because they are subject to arising and ceasing. This is a universal rule, because the self of a person is emptiness, without arising and ceasing. Third, by practicing in this way, one can abandon the clinging to the self of a person, thereby attaining liberation. The second aspect also has three: the object is the phenomenon that appears as real. Second is the aspect: focusing single-mindedly on the belief that consciousness is only internal awareness, and there is no independently existing external object. The reason is: the cognition of blue, as the object and subject of cognition, the blue that appears and the blue as a substance are not different, because they are simultaneous (i.e., simultaneous cognition, simultaneous determination, this is a universal rule. Simultaneous cognition is universally present, if one is cognized, the other can be cognized, if one cannot be cognized, the other cannot be cognized either. For example, the appearance of two moons.). This argument applies to the Pratyekabuddhas, the Sutrantikas, and the two schools of the Cittamatrins. Although this is difficult, this line of reasoning is now prevalent, especially since I have elaborated on it in the three treatises of the Commentary on Valid Cognition, the Great Commentary, and the Extensive Commentary, it should be studied there, and one should learn from someone as proficient as me. Third, abandoning the clinging to external objects (The Lankavatara Sutra says: 'Relying on Mind-Only, one no longer analyzes external objects.'). In the stage of fruition, is clinging completely abandoned, or not? Because the clinging to the self-grasping aspect of consciousness itself is not completely abandoned (saying). The saying says: 'The first bhumi bodhisattva is liberated from the doctrines of the non-Buddhists, and the second bhumi bodhisattva is liberated from the doctrine that the knowable is internal.' The latter two do not appear. Thus, the first is the Hearer Vehicle, the second is the Solitary Realizer Vehicle or the true aspectarians, and the third is the true and false aspectarians.

ཀའིའམ་རྣམ་ བརྫུན་པའི་བསྒོམ་ཞེས་བོད་དག་གོ །དེ་རྣམས་དང་ཐད་སོ་ཐད་སོར་རྗེས་སུ་མཐུན་ནོ། །དེ་ ལ་མུ་སྟེགས་ཞེས་པ་གཙང་(ཆུ་མིག་པ་སོགས་ལྟ་སྤྱོད་ངན་པའི་མུ་ལ་སྟེགས་འཆའ་ཞེས་ཟེར་བ་ནོར་བའོ། ། )སྦྲ་དང་ བརྟུལ་ཞུགས་དང་དཀའ་ཐུབ་སོགས་ཀྱིས་ཐར་བར་འཇུག་པའི་འགྲམ་སྟེགས་ཏེ་དེ་གང་ལ་ ཡོད་ཅིང་དེ་འཆའ་བ་དེ་མུ་སྟེགས་པའོ། །མཚོ་འགྲམ་ནས་མཚོར་འཇུག་པའི་སྟེགས་འཆའ་ བ་དང་འདྲའོ་ཞེས་(སྒྲ་སྦྱོར་བམ་གཉིས་)བཤད་པ་ལྟར་རོ། །སྒྲིབ་གཉིས་སངས་ཤིང་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ ལ་མཁྱེན་པ་རྒྱས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེའི་ལུགས་ཚད་མར་བྱེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་པའོ། །དེ་ ལ་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་ལས། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། སངས་རྒྱས་པ་གང་ཞིག བློ་རང་རིག་མེད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམ་མེད་དུ་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་གོ །མདོ་སྡེ་པའི་མཚན་ཉིད་ ནི། ཉན་ཐོས་པ་གང་ཞིག བློ་རང་རིག་ཡོད་པར་འདོད་པའོ། །སེམས་ཙམ་པའི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་པ་གང་ཞིག རང་རིག་པའི་འདུས་བྱས་བདེན་དངོས་འདོད་པའོ། །དབྱེ་ན། སེམས་ ཙམ་རྣམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་སེམས་ཙམ་པ་གང་ཞིག སྒོ་ལྔའི་དོན་སྣང་དོན་ དམ་པར་སེམས་སུ་བདེན་པར་འདོད་པའོ། །སེམས་ཙམ་རྣམ་བརྫུན་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ ཞིག དེ་དོན་དམ་པར་སེམས་སུ་མི་བདེན་པར་འདོད་པའོ། །དབུ་མ་པའི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ ཆེན་པ་གང་ཞིག དོན་དམ་པར་བདེན་དངོས་ཁས་མི་ལེན་པ། དབྱེ་ན། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་ པའི་མཚན་ཉིད། དབུ་མ་པ་གང་ཞིག རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་ངག་རང་ལུགས་ལ་ཁས་བླངས་ནས་ དངོས་སྨྲ་འགོག་པ། ཐལ་འགྱུར་པའི་མཚན་ཉིད། གང་ཞིག རང་ལུགས་ལ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ སྦྱོར་ངག་མི་འགོད་པར་ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་གིས་དངོས་སྨྲ་འགོག་པའོ། །ཆ་ཙམ་(གྲུབ་མཐའ་ རྣམ་འབྱེད་རྒྱས་པ་)ཏེ་ལོགས་སུ་རྩོམ་པར་སྤྲོའོ། ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། དམིགས་པ་དངོས་ ནི། འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རང་རིག་པའི་བློའོ། ། རྣམ་པ་ནི། ཕྱི་དོན་གྱི་གཟུང་རྣམ་དུ་ 2-325 གྱུར་པའི་ནང་གི་འཛིན་པ་བདེན་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་ནས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་སེམས་ ལ་འཇོག་པས་སོ། །མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དོན་སྣང་གི་བློ་ཆོས་ཅན། དེ་མེད་དེ། གཟུང་བ་ བདེན་པ་མེད་པས་ནའོ། །སུམ་ཅུ་པར། གཟུང་བ་མེད་ན་དེར་འཛིན་མེད། །ཅེས་སོ། །གསུམ་ པ་ནི། ཡུལ་ལྔ་འཛིན་པའི་དབང་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་བའི་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་རྣམ་ པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་བདེན་པར་ཞེན་པ་དེ་ཡང་བསལ་ལམ་སྤངས་པ་འཐོབ་པོ་ཞེས་སྦྱར་གྱི་ གཞན་དུ་ནོར་ཏེ་ངག་ལས་ཤེས་སོ། །འདིས་ཅི་ཡང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མི་འདོད་དོ་སྙམ་ན། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་(སྦྱོར་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་གསེར། )ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་འདི་ཡང་ དག་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོའམ་དངོས

【現代漢語翻譯】 或者稱為虛假的禪修，這是藏語的說法。這些都與它們各自完全一致。 關於『外道』（Mūstika），錯誤地認為是指那些在不潔之處（如泉眼）建立惡劣見解和行為的人。實際上，它是指那些通過裸行、苦行等方式，將人引入解脫之岸的階梯。誰擁有這些，誰堅持這些，誰就是外道。正如（梵語語法二卷）所說，『就像在海邊建造進入大海的階梯一樣。』 兩種遮障（煩惱障和所知障）得以清除，對如所有（一切法的真實性質）和盡所有（一切法的各個方面）的智慧得以擴充套件，這就是佛陀。以佛陀的教法為準繩，就是佛教徒。 在四種宗義論者中，分別說者的定義是：凡是聲稱心識沒有自證，並且意識沒有表象的佛教徒。 經量部的定義是：凡是認為心識具有自證的比丘。 唯識宗的定義是：凡是認為自證的有為法是真實存在的佛教徒。 區分：真唯識宗的定義是：凡是認為五根所緣的境像是真實存在於心識中的大乘唯識宗。 假唯識宗的定義是：凡是不認為這些境像是真實存在於心識中的人。 中觀宗的定義是：凡是不承認勝義諦中存在真實存在的大乘行者。區分：自續中觀宗的定義是：凡是承認自續論證，並以此來駁斥實在論者的中觀行者。 應成中觀宗的定義是：凡是不採用自續論證，而是以正確的歸謬論證來駁斥實在論者的人。 關於這些（宗義的詳細區分），可以單獨撰寫。 第三個部分有三個方面。首先，所緣的對境是：具有能取相的自證智。 相狀是：將外境的所取相轉變為內在的能取相，從而認識到能取並不真實存在，並一心專注於此。 不存在的理由是：顯現外境的心識，因為所取並不真實存在。《三十頌》中說：『若無所取，則無能取。』 第三個方面是：去除或捨棄對執取五境的根識所取的相狀，並執著于唯識為真實的觀點。否則就是錯誤的，要從言語中學習。如果有人認為這不承認任何真實存在，那麼， 這種能取和所取二元對立不存在的（在加行道等中）純粹的智慧，才是真實存在的本質或事物。

【English Translation】 Or called 'false meditation,' which is the Tibetan term. These are all in complete accordance with their respective meanings. Regarding 'Mūstika' (Non-Buddhist), it is a mistake to think it refers to those who establish evil views and behaviors in unclean places (such as springs). It actually refers to the ladder by which one enters the shore of liberation through practices such as nudity, asceticism, etc. Whoever possesses these, whoever adheres to these, is a Mūstika. As stated in (Sanskrit Grammar, Volume Two), 'It is like building a staircase from the shore to enter the ocean.' When the two obscurations (afflictive and cognitive) are cleared away, and wisdom expands regarding the suchness (the true nature of all phenomena) and the allness (all aspects of all phenomena), that is a Buddha. To take the Buddha's teachings as the standard is to be a Buddhist. Among the four tenet systems, the definition of a Vaibhāṣika (Particularist) is: a Buddhist who asserts that mind does not have self-awareness and that consciousness does not have aspects. The definition of a Sautrāntika (Sūtra Follower) is: a Bhikṣu who believes that mind has self-awareness. The definition of a Cittamatrin (Mind-Only) is: a Mahāyāna practitioner who believes that self-aware conditioned phenomena are truly existent. Distinguishing: The definition of a True Aspectarian Cittamatrin is: a Mahāyāna Cittamatrin who believes that the appearances of the five sense objects are truly existent as mind. The definition of a False Aspectarian Cittamatrin is: one who does not believe that these appearances are truly existent as mind. The definition of a Madhyamaka (Middle Way) is: a Mahāyāna practitioner who does not accept true existence in ultimate reality. Distinguishing: The definition of a Svātantrika Madhyamaka is: a Madhyamaka practitioner who acknowledges Svātantrika arguments and uses them to refute realists. The definition of a Prāsaṅgika Madhyamaka is: one who does not establish Svātantrika arguments in their own system but refutes realists with correct consequentialist arguments. Regarding these (detailed distinctions of tenets), one could write separately. The third part has three aspects. First, the object of focus is: the self-aware mind that possesses the aspect of grasping. The aspect is: transforming the apprehended aspect of external objects into the internal grasping aspect, thereby realizing that grasping is not truly existent, and focusing single-pointedly on this. The reason for non-existence is: the mind that manifests objects, because the apprehended is not truly existent. The Thirty Verses state: 'If there is no apprehended, there is no apprehending.' The third aspect is: to remove or abandon the aspect of the apprehended by the sense consciousnesses that grasp the five objects, and to eliminate the clinging to the view that only consciousness is truly existent. Otherwise, it is a mistake, learn from the words. If one thinks that this does not acknowledge anything as truly existent, then, This pure wisdom in which the duality of grasper and grasped does not exist (in the path of joining, etc.) is the very essence or thing that truly exists.

་པོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བྱས་ནས་སོ། །ཐོགས་མེད་སྐུ་ མཆེད་སེམས་ཙམ་པར་བསྒྲུབ་འདོད་ནས་འདི་དག་བྱས་པ་སྟེ། བར་བ་གཉིས་གཞུང་སོར་ བཞག་གི་དགོངས་པ་ལྟར་ན་བཟློས་པའམ་མི་ཟློས་པར་བྱེད་ན་གསུམ་པ་ལ་བློ་རྩེ་གཏད་ ས་དཀའའོ། །ངག་ལས་ཤེས་སོ། །བཞི་པ་ལ་གསུམ་ལས། དམིགས་པ་ནི། འདུས་བྱས་ཀྱི་ གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་ངོ་། །གཉིས་པ་རྣམ་པ་ནི། ཡང་དག་པར་ན་དངོས་པོ་དངོས་མེད་ སོགས་པས་གཉིས་ཡིན་གཉིས་མིན་སོགས་སུ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བརྟག་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་ བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་ནས་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་བྲལ་བསྒོམ་མོ། །བྲལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར། སྒྱུ་མ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྤྲོས་བྲལ་ཚོགས་སྦྱོར་དུ་བསྒོམས་པས་སྒོམ་པའི་སྟོབས་གྲུབ་ སྟེ་བསྒོམས་པ་རྫོགས་པ་ན། སྐྱེས་བུ་མིག་དག་པ་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)ཁ་ཅིག་ལ་ནོར་བུ་དང་ དངུལ་དང་ཤེལ་དྭངས་པ་ལ་(མེ་ལོང་ཞེས་གསེར་)སོགས་པ་གཅིག་ཅར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དག་ པ་འབྱུང་ཞིང་དེ་དག་བླངས་པས་ཕན་པ་བསྐྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་པའི་བྱང་ 2-326 པའི་དམིགས་ཡུལ་དུ་ཀུན་རྫོབ་མཐའ་ཡས་པ་ལག་མཐིལ་གྱི་ཤིང་ཐོག་ལྟར་གསལ་ཞིང་དེ་ དག་གིས་མི་གནོད་ལ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟག་ཆད་ཀྱི་འཁྲུལ་བའི་ མཚན་མ་སྟེ་རྒྱུ་དངོས་པོ་བདེན་འཛིན་གྱི་རིགས་རགས་པ་མཐའ་དག་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ ཅན་རྟོགས་པ་དཔེའི་སྒོ་ནས་སྟོན་ཏེ། དོན་དམ་པར་མེད་པའི་སྣ་ཚོགས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གསལ་ བར་མཐོང་ཡང་བདེན་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་བློ་ཡོད་མེད་སོགས་གང་དུ་ཡང་ མི་རྟག་པ་གང་ཟག་སོ་སོ་རང་རང་གི་མྱོང་བས་རིག་(ཆོས་བཤེས་)གི་དངོས་སུ་བརྗོད་མི་ནུས་པ་ ཡོད་ཀྱང་ཐ་སྙད་གདགས་དཀའ་བས་ཅི་ཞིག་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེ་སྐྱེས་ ན་རྣལ་འབྱོར་བ་མཐོང་ལམ་པས་དང་པོར་མཐོང་སྤངས་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་ཞིང་རིམ་གྱིས་ཤེས་ བྱའི་སྒྲིབ་པ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་(གསེར་)མཐའ་དག་ཡང་དག་པར་སྤོང་ངོ་། །དེས་ན་ མིག་བཙུམས་པ་ལྟར་ཅི་ཡང་མི་མཐོང་བ་མཐོང་ལམ་མིན་གྱི་སྣ་ཚོགས་མཐོང་ཡང་སྒྲོ་སྐུར་ མེད་པ་མཐོང་ལམ་སྟེ་ཞེས་སོགས་ཏེ་ཆོས་བཤེས་སོ། །གསེར་ནི། ནོར་བུ་སོགས་ལ་མེད་པ་ གསལ་བར་སྣང་བ་བཞིན། ཞེས་སོ། །འདིར་མ་ཚང་བ་རྣམས་སྦྱོར་ཕྲེང་དུ་ཤེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། དོན་གྱིས་འཕངས་པའི་བརྗོད་བྱ་བསྟན། (གསེར་དངོས། ) ཚིག་གིས་ཟིན་པ་ གསལ་བར་འགྲེལ་པའོ། །(གསེར་དོན། ) དང་པོ་ནི། དོན་དམ་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ ཏེ། སེམས་ཙམ་པ་ལྟར་ན། ཤེས་པ་རང་རིག་ཅིང་གསལ་བ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ་ད

【現代漢語翻譯】 確信『這是如此』。無著（Asanga，一位偉大的佛教哲學家和論師）兄弟想要確立唯識宗的觀點，所以才這樣做的。如果按照中間兩個部分保持原文的意圖，那麼重複或不重複，第三個部分就很難找到重點。這是從口頭傳授中得知的。第四個部分，從第三個部分來說，所緣是：由造作產生的二取不二的智慧也是如此。第二，相狀是：如實地說，它遠離了對事物存在與不存在等二元對立的極端執著，從而證悟到勝義諦的離戲。遠離的原因是：二取不二的智慧，就其法性而言，在勝義諦中是無自性的，因為它是緣起性的，就像幻覺一樣。 第三，像這樣在加行位中修習離戲之後，修習的力量得以成就，當修習圓滿時，對於某些具有清凈眼睛的人（真正的法友），會像同時看到寶珠、白銀和清澈的水晶（鏡子，黃金）一樣，產生清凈的覺知，並且獲得利益。同樣，當見道產生時，菩薩的所緣是：無邊無際的世俗如同手中的水果般清晰，並且它們不會造成傷害，反而有助於成佛。並且，斷除了常斷二邊的錯誤概念，即斷除了對實有和實執的粗大執著。通過比喻來展示證悟：雖然勝義諦中不存在的各種幻象清晰地顯現，但它們顯現為無有真實的自性。無論是有念還是無念，都無法恒常地以各自的體驗來描述（法友）所證悟的內容，即使存在也難以用語言表達，所以說『如實地生起』。當它生起時，見道位的瑜伽士首先斷除見道所斷的煩惱障和所知障，然後逐漸斷除所知障中能取所取的分別念（黃金）。因此，像閉上眼睛一樣什麼也看不到的不是見道，而是雖然看到各種景象卻沒有增益和損減的才是見道。黃金：就像寶珠等沒有顯現的那樣清晰地顯現。這裡不完整的部分可以在《加行次第論》中找到。 第二部分，通過意義所表達的主題（真實的黃金）被闡明，通過語言所把握的內容被清晰地解釋（黃金的意義）。第一，勝義諦中不存在的事物並非如此，按照唯識宗的觀點，僅僅是覺知的自明自顯的體性。

【English Translation】 Having ascertained 'it is so'. Asanga (a great Buddhist philosopher and master) brothers wanted to establish the Mind-Only school, so they did this. If, according to the intention of keeping the original text in the middle two parts, whether to repeat or not to repeat, it is difficult to focus on the third part. This is known from oral transmission. In the fourth part, from the third part, the object of focus is: the non-duality wisdom of conditioned things is also so. Second, the aspect is: truthfully speaking, it is free from the nature of judging to one extreme or another, such as whether things are existent or non-existent, thus realizing the separation from elaboration in the ultimate truth. The reason for separation is: the non-dual wisdom, in terms of its dharma nature, is without inherent existence in the ultimate truth, because it is dependently originated, just like an illusion. Third, by practicing separation from elaboration in the preparatory stage in this way, the power of practice is accomplished, and when the practice is completed, for some people with pure eyes (true Dharma friends), just as seeing pearls, silver, and clear crystal (mirror, gold) all at once, a pure awareness arises, and benefits are generated by taking them. Similarly, when the path of seeing arises, the object of focus for the Bodhisattva is: the boundless conventional truth is as clear as a fruit in the palm of the hand, and they do not cause harm, but are beneficial for attaining Buddhahood. Furthermore, the marks of the delusion of permanence and annihilation, that is, all the gross types of clinging to real entities, are abandoned. The realization of abandonment is shown through examples: although various illusions that do not exist in the ultimate truth appear clearly, they appear as being without truth. Whether there is mind or no mind, it is impossible to constantly describe what is realized by each individual's experience (Dharma friend), and even if it exists, it is difficult to express in words, so it is said 'arises truthfully'. When it arises, the yogi on the path of seeing first abandons the afflictive obscurations and cognitive obscurations to be abandoned on the path of seeing, and then gradually abandons all the conceptual thoughts of grasping and being grasped (gold) in the cognitive obscurations. Therefore, not seeing anything like closing the eyes is not the path of seeing, but seeing various things without addition or subtraction is the path of seeing. Gold: just as pearls and other things appear clearly without being present. The incomplete parts here can be found in the 'Stages of Practice'. In the second part, the subject matter expressed by the meaning (real gold) is elucidated, and the content grasped by the words is clearly explained (the meaning of gold). First, the things that do not exist in the ultimate truth are not so, according to the Mind-Only school, it is merely the nature of self-awareness and clarity of consciousness.

ངོས་པོ་སྐད་ ཅིག་མའི་ཆོས་ཏེ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བ་དང་། ཉན་ཐོས་ལྟར་ན། ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་རྡུལ་ཕྲན་ སོགས་རྣམས་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་ཞེས་འདོད་པ་བརྗོད་ ནས། དེ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་བློ་བསྐྱེད་དུ་མེད་ཁྱོད་བདེན་ འཛིན་གྱི་བློ་སྤང་དུ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་དོན་དམ་པར་བདེན་དངོས་སུ་གྲུབ་པས་སོ། །(རྟགས་ ཁས་སོ། ། ) བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ། (གསེར་དོན། ) འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་སྒྲིབ་ཐོགས་ཀྱི་རྫས་ 2-327 (འདི་དགོས་སོ། །བུ་སོགས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་རྫས་མེད་པར་འདོད་ཅེས་པ་ནོར་ཏེ། ཁོ་རྟག་པའི་རྫས་སུ་འདོད་དོ། ། )མེད་པའི་ ངོ་བོ་འཛིན་པ་སྟེ་དེར་གནས་པས་དེའི་གཉེན་པོ་བསྐྱེད་དུ་མེད་ངོ་བོ་སྤང་དུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། ། མདོ་སེམས་ཀྱི་ལུགས་ལ། རྫས་མེད་པར་གནས་པས་འཕེལ་འགྲིབ་ཅི་ཡང་བྱར་མེད་པ་ བཞིན་ནོ། །འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བདེན་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་ཁྱོད་བདེན་ འཛིན་དེ་དག་ལ་གནོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པར་ཐལ་ལོ། །སྔ་མ་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་ནའོ། ། འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའི་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་གནོད་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ ནི། སྔ་མ་དེ་འདོད་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དངོས་པོར་མངོན་ པར་ཞེན་པ་ཅི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མི་ལྡོག་པར་ཐལ། སྔ་མ་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར་འདོད་(བོད་དག་གིས་མ་ ཤེས་སོ། ། )ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས་སྒྲིབ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟེ་རྩད་ ནས་སྤངས་པ་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །སྔ་མ་འདོད་པས་སོ། །རྟགས་གསལ་ཁས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ དེས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེས་སྒྲིབ་ཀུན་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། རང་རིག་སྐད་ ཅིག་རེ་རེ་བ་དང་རྡུལ་ཕྲན་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པར་གཞན་དག་གིས་ ཁས་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་པའི་དོན་ཁས་ལེན་པས་རྗེ་བཙུན་ཁོ་བོས་ མཚར་དུ་བརྩིས་ཏེ། དངོས་འཛིན་ཡོད་བཞིན་དེ་སྤངས་ན། སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཅིས་མ་ གྱུར་ཅེས་བྱམས་པ་དགོངས་སོ། །གསེར་རོ། ། ༈ བྱེད་པ། བཞི་པ་བྱེད་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་དོན་དམ་གྱི་དངོས་པོ་འདུས་བྱས་ ཡོད་པའི་ཕྱོགས་བསལ་(བ་སྟེ་གཟུང་བ་སོགས་བདེན་འདོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་མི་བདེན་པར་བསྟན་ནས་ཞེས་གསེར། ) ནས། དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱོགས་བརྟན་པོར་མཛད་ཅིང་ངེས་པར་བྱས་ནས། ཐར་སོགས། ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བར་ཚིགས་པས་དོན་ལ་གནས་པའི་ཕྱོགས་འཆད་དོ། ། རྩ་བ་ལ། ལྟ་ཡུལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐའ་བྲལ་དུ་བསྟན། དེ་རྟོགས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ། 2-328 རྟོགས་ནས་གྲོལ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། (ཐོགས་མེད། )རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་དེ་པའི་ ཁམས་འདི་

【現代漢語翻譯】 現量（藏文：ངོས་པོ་སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་ཏེ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བ་དང་།），即剎那之法，每一剎那生滅。如小乘（藏文：ཉན་ཐོས་）所說，若將所知（藏文：ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་）的自性，如微塵（藏文：རྡུལ་ཕྲན་）等，視為實有，則會產生如下辯論：這些法（藏文：ཆོས་རྣམས་）的體性，你無法生起證悟其非真實的智慧，也無法斷除執著真實的念頭，因為你已成立其在勝義諦（藏文：དོན་དམ་པར་）中是真實存在的。（承認宗因）。 有部宗（藏文：བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ།）的觀點認為，無為法（藏文：འདུས་མ་བྱས་）如虛空（藏文：ནམ་མཁའ་）等，是無礙之物（藏文：སྒྲིབ་ཐོགས་ཀྱི་རྫས་），（此處需要更正。某些人認為虛空非實有，這是錯誤的，因為他們認為虛空是常法）。如同執著于無有之自性，安住於此，便無法生起對治，也無法斷除此自性。如經部（藏文：མདོ་སེམས་ཀྱི་ལུགས་ལ།）所說，安住于無實有，便不會有任何增減變化。 若你承認上述觀點，那麼這些法（藏文：དེ་ཆོས་ཅན།），即使你修習對治真實執著的法門，也無法對這些真實執著產生絲毫損害。這是因為你承認了前者（無為法如虛空）。如同修習對治無為法虛空的法門，也無法對其產生損害。 第二種情況是，如果你承認前者（無為法如虛空），那麼所知（藏文：ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན།），在薄伽梵（藏文：བཅོམ་ལྡན་འདས་）的相續中，對實有的執著將會顛倒錯亂，無法逆轉。因為你承認了前者（無為法如虛空）。 如果你承認上述觀點，那麼薄伽梵（藏文：བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན།），你將無法徹底斷除一切所知障（藏文：ཤེས་སྒྲིབ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟེ་རྩད་ནས་སྤངས་པ་མིན་པར་ཐལ།），因為你承認了前者（無為法如虛空）。（承認宗因）。 因此，薄伽梵斷除一切所知障，以及其他人承認自明（藏文：རང་རིག་）剎那生滅和微塵等法在勝義諦中存在，這二者是相互矛盾的。因此，我（藏文：རྗེ་བཙུན་ཁོ་བོས་）對此感到驚訝。如果執著實有存在，卻說已斷除，那麼凡夫（藏文：སོ་སྐྱེ་རྣམས་）為何不能如此呢？這是慈悲的關懷。 第四部分是作用。 首先是連線：像這樣，通過排除認為勝義諦中存在實有之物的觀點（即揭示了執著于能取所取等為真實的宗派是不真實的），並堅定地確立勝義諦中無自性的觀點，爲了闡述解脫等，因此通過中間的語句來闡述安住于實義的方面。 根本頌詞包括：揭示了作為見解之境的一切法皆遠離邊見，以及證悟此見解的正確方式，以及證悟后解脫的方式。首先是：自性清凈的如來藏（藏文：རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་དེ་པའི་ཁམས་འདི་）。

【English Translation】 The present moment (Tibetan: ངོས་པོ་སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་ཏེ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བ་དང་།), which is the Dharma of momentariness, arising and ceasing in each moment. According to the Shravakas (Tibetan: ཉན་ཐོས་), if the nature of knowable objects (Tibetan: ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་), such as atoms (Tibetan: རྡུལ་ཕྲན་), is considered to be truly existent, then the following debate arises: These dharmas (Tibetan: ཆོས་རྣམས་) by their nature, you cannot generate the wisdom that realizes their non-reality, nor can you abandon the thought of clinging to reality, because you have established that they are truly existent in the ultimate truth (Tibetan: དོན་དམ་པར་). (Affirmation of the sign). According to the Vaibhashika school (Tibetan: བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ།), unconditioned phenomena (Tibetan: འདུས་མ་བྱས་) such as space (Tibetan: ནམ་མཁའ་) are unobstructed substances (Tibetan: སྒྲིབ་ཐོགས་ཀྱི་རྫས་). (This needs correction. Some people think that space is not real, which is wrong, because they think that space is a permanent phenomenon). Just like clinging to the nature of non-existence, abiding in it, one cannot generate an antidote, nor can one abandon this nature. As the Sutra school (Tibetan: མདོ་སེམས་ཀྱི་ལུགས་ལ།) says, abiding in non-reality, there will be no increase or decrease. If you admit the above view, then these dharmas (Tibetan: དེ་ཆོས་ཅན།), even if you practice the antidote to clinging to reality, it will not cause any harm to these clinging to reality. This is because you admitted the former (unconditioned phenomena such as space). Just like practicing the antidote to unconditioned phenomena of space, it cannot cause harm to it. The second case is, if you admit the former (unconditioned phenomena such as space), then the knowable objects (Tibetan: ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན།), in the continuum of the Bhagavan (Tibetan: བཅོམ་ལྡན་འདས་), the clinging to reality will be reversed and cannot be reversed. Because you admitted the former (unconditioned phenomena such as space). If you admit the above view, then the Bhagavan (Tibetan: བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན།), you will not be able to completely abandon all the obscurations of knowledge (Tibetan: ཤེས་སྒྲིབ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟེ་རྩད་ནས་སྤངས་པ་མིན་པར་ཐལ།), because you admitted the former (unconditioned phenomena such as space). (Affirmation of the sign). Therefore, the Bhagavan abandoning all the obscurations of knowledge, and others admitting that self-awareness (Tibetan: རང་རིག་) is momentary and that phenomena such as atoms exist in the ultimate truth, these two are contradictory. Therefore, I (Tibetan: རྗེ་བཙུན་ཁོ་བོས་) am surprised by this. If clinging to reality exists, but it is said to have been abandoned, then why can't ordinary people (Tibetan: སོ་སྐྱེ་རྣམས་) do the same? This is compassionate concern. The fourth part is the function. First is the connection: In this way, by excluding the view that there are real things in the ultimate truth (that is, revealing that the tenets of clinging to the grasper and the grasped as real are not real), and firmly establishing the view of no self-nature in the ultimate truth, in order to explain liberation and so on, therefore, through the intermediate sentences, the aspect of abiding in the real meaning is explained. The root verses include: Revealing that all dharmas as the object of view are free from extremes, and the correct way to realize this view, and the way to liberate after realizing it. First is: This element of the Tathagatagarbha that is naturally pure (Tibetan: རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་དེ་པའི་ཁམས་འདི་).

ལ་(རད་ཀིར་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ལ་ཞེས་)རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གོས་པའི་དྲི་མ་བསལ་བར་བྱ་ བ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །འདུས་མ་བྱས་ པའི་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་གང་གའི་བྱེ་སྙེད་ལས་འདས་པ་གསར་དུ་བསྣན་ནས་བཞག་པར་ བྱ་དགོས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ལྡན་པའི་ཕྱིར་(ཐོགས་མེད། )རོ། །རྣམ་ དབྱེར་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གློ་བུར་དག་གིས་ཁམས་སྟོང་གི ། རྣམ་དབྱེར་མེད་པའི་ མཚན་ཉིད་ཅན། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེས་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐའ་བྲལ་གྱི་ ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྟོང་(ཕྱི་འགྲེལ་)ཉིད་དེ་པའི་སྙིང་པོ་(སྔ་འགྲེལ་)བསྟན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་ པ་ནི། དེ་ལྟར་ན་གློ་བུར་ཉོན་མོངས་གང་ཞིག་དེ་པའི་ཁམས་གང་ན་མེད་པས་དེས་སྟོང་ལ་ ལྷག་མ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པས་མི་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ དག་པའི་ཁམས་ཡང་དག་པ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ས་བཅུ་ལ་གནས་པས་ ཅུང་ཟད་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྫོགས་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། །(དེ་སྐད་དུ་སྤྲིན་ མཐོངས་མཁའ་ལ་ཉི་བཞིན་ཞེས་སོགས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་རོ། ། ) གསུམ་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་དོན་དེ་མངོན་ སུམ་དུ་མཐོང་ན་སྐྱེས་བུ་དེ་གློ་བུར་དྲི་མ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྒྱུད་བླ་རྩ་ འགྲེལ་ལྟར་ཏེ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་སྟེ་བཞག་གོ །ཤན་ཏི་སོགས་ལྟར་ན། ཀུན་རྫོབ་རྟེན་ འབྲེལ་འདི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དོན་དམ་པར་སྐྱོན་བསལ་བར་བྱ་དགོས་ཅི་ཡང་མེད། གཉེན་ པོ་བསྣན་ནས་བཞག་བྱ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པས་སོ། །བྱང་ སེའི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐའ་བྲལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ ཡང་དག་པ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་སོ། །(རད་ཀིར། ) བྱང་ སེའི་མཐོང་ལམ་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲིབ་གཉིས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་(ཤེས་སྒྲིབ་ལས་གྲོལ་དག་ལྡན། ) 2-329 བར་འགྱུར་ཏེ། ཡང་དག་པ་ཆོས་ཉིད་མཐའ་བྲལ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ནའོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། ། འགྲེལ་པ་ལ། བརྟག་པའི་ཡུལ། དེའི་ཚུལ། དེའི་འབྲས་བུ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ལས་ རྒྱུ་འབྲས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་རྒྱང་འཕེན་གྱིས་སྐུར་བ་ འདེབས་པ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་བསལ་ཏེ་འདིར་དེ་ཡང་མ་བྱས་ཤིང་། བྱེ་བྲག་པ་སོགས་ ཀྱིས་རྟག་བདག་སོགས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྒྲོ་འདོག་པའི་ངོ་བོས་མེད་པ་བསྒྲུབས་ཏེ། (བུ་སྟོན་པས་ མ་ཤོད་དོ། ། ) འདིར་དེ་ཡང་མ་བྱས་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྣང་ཚོད་པོ་འདི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ བར་འབྱུང་བར་(རྟག་མཐའ་བསལ་)གྱུར་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་(ཆད་མཐའ་བསལ།

【現代漢語翻譯】 此外，對於空性（藏文：རད་ཀིར་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：），沒有什麼需要去除的，因為它的自性是清凈的，就像虛空一樣。對於超越恒河沙數的無為法身功德，也沒有什麼需要新新增的，因為它本自具足（無著）。具有分別的特徵，空性被突如其來的染污所空；不具有分別的特徵，它不被無上之法所空。』這表明了遠離增損之邊的、顛倒的空性（外釋）的精髓（內釋）。 第二，既然突如其來的煩惱在自性中不存在，那麼它所空的，就是沒有剩餘的無為法身功德，因此，自性清凈的法界並不空。如實地安住於十地，並被佛陀圓滿證悟，這就是正確的見地。（如前所引，『如雲開晴空，日光顯現』等）。 第三，如實地見到真實的意義，這個人就會從突如其來的染污中解脫，正如《寶性論》及其註釋所說。有很多要說的，但在此省略。按照寂天等人的觀點，世俗的緣起法，在勝義諦中沒有什麼需要去除的過失，也沒有什麼需要新增的對治，因為在勝義諦中它是無自性的。菩薩的見道，是正確的見地，因為它是以如實的方式，現證了遠離增損之邊的法性（藏文：རད་ཀིར། ）。菩薩的見道者，將從二障中解脫（從煩惱障和所知障中解脫），因為他們如實地見到了遠離邊見的法性。 註釋中，有觀察的對境、觀察的方式和觀察的結果這三者。首先，對於業果等任何法，即使在世俗諦中也不存在，這就像順世外道否定因果一樣。在這裡，我們不這樣做。勝論師等人認為常我等是存在的，並以增益的方式來斷定不存在。（布頓沒有這樣說。）在這裡，我們也不這樣做。而是說，顯現的色等是依緣而生的（斷常邊），在世俗諦中是真實存在的（斷斷邊）。

【English Translation】 Furthermore, regarding emptiness (Tibetan: རད་ཀིར་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning:), there is nothing to be removed, as its intrinsic nature is pure, like the sky. Regarding the qualities of the unconditioned Dharmakaya, which surpass the sands of the Ganges, there is nothing to be newly added, as it is naturally endowed (Asanga). 'Having the characteristic of distinctions, emptiness is emptied by adventitious defilements; not having the characteristic of distinctions, it is not emptied by the supreme Dharma.' This shows the essence of emptiness (outer explanation) that is free from extremes of exaggeration and denigration (inner explanation). Secondly, since adventitious afflictions do not exist in the essence, what it empties is the endless qualities of the unconditioned Dharmakaya that are not empty. Therefore, the essence of the self-nature of purity is not empty. Abiding in the ten bhumis as it is, and being fully realized by the Buddha, is the correct view. (As previously quoted, 'Like the sun in the sky when the clouds have cleared,' etc.). Thirdly, if one directly sees the true meaning, that person will be liberated from adventitious defilements, as stated in the Uttaratantra and its commentary. There is much to be said, but it is omitted here. According to Shantideva and others, for conventional dependent arising, there is nothing to be removed or added in ultimate truth, because it is without inherent existence in ultimate truth. The path of seeing of a Bodhisattva is the correct view, because it directly realizes the nature of reality, which is free from extremes of exaggeration and denigration (Tibetan: རད་ཀིར།). A Bodhisattva on the path of seeing will be liberated from the two obscurations (liberated from the obscurations of affliction and knowledge), because they directly see the nature of reality, which is free from extremes. In the commentary, there are three aspects: the object of examination, the manner of examination, and the result of examination. Firstly, for any phenomena such as cause and effect, they do not exist even conventionally, which is like the Charvakas denying cause and effect. Here, we do not do that. The Vaisheshikas and others believe that the permanent self exists and assert non-existence by way of addition. (Buton did not say that.) Here, we do not do that either. Rather, we say that the appearing forms, etc., arise dependently (cutting off the extreme of permanence), and are truly existent in conventional truth (cutting off the extreme of annihilation).

)ངོ་ བོར་ཁས་བླངས་ནས་འདི་ཉིད་ལའོ། །(འདི་ལ་ཞེས་པས་སྣང་བ་མི་གསལ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་ སྨྲ་ཡིས། །སྣང་བ་བསལ་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ། ལུང་དེ་སློབ་དཔོན་དཔལ་སྦས་གྱིས་དབུ་ མ་དེ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པར་བཤད་དོ། ། ) བོད་དག་(གསེར་ནི་བདག་མེད་ལ་བསྐུར་བ་འདེབས་ཏེ་གནོད་བྱེད་དོན་དམ་པར་ ཡོད་པ་སོགས་དང་། སྒྲོ་འདོགས་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་འདོགས་ཞེས་ཏེ་འབྲིང་ཙམ་མོ། ། )སྣང་ཚོད་དུ་མེད་ཅེས་སྐུར་ འདེབས་དང་། དོན་དམ་དུ་ཡོད་ཅེས་སྒྲོ་འདོགས། ཞེས་སོ། །(ལེགས། ) གཉིས་པ་ནི། དཔྱད་ ན་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་(གསེར་)ལྟ་བུ་སོགས་པ་གདོད་ནས་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལ་སོགས་ པར་བརྟག་པར་བྱ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །(གསེར། ) སྟེ་ལྷག་མ་ཅན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱང་ འཕགས་ཆོས་ཅན། ཤེས་སྒྲིབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དངོས་འཛིན་ ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དེ་ལྡོག་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ན། དངོས་པོར་མངོན་པར་ ཞེན་པ་ལས་ཤེས་སྒྲིབ་ལས་གྲོལ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་ དེར་ཐལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་སྤྲོས་བྲལ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་ནའོ། །བདེན་པ་མེད་ན་ སྒྲིབ་པ་སྤོང་བ་མི་འཐད་དོ་སྙམ་ན། མི་འགལ་ཏེ། དཔེར་ན་མི་བདེན་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མའི་གླང་ བོས་སྒྱུ་མའི་གླང་བོ་གཞན་ཞིག་ཕམ་པར་བྱས་པ་བཞིན་དུའོ། །སྒྱུ་མའི་རྒྱལ་བོ་སྒྱུ་མ་ཡི། ། 2-330 རྒྱལ་བོ་གཞན་གྱིས་ཕམ་བྱས་ལྟར(རྟོགས་འགྱུར)། །གང་དག་གིས་ནི་ཆོས་མཐོང་པའི། །རྒྱལ་ སྲས་དེ་དག་ང་རྒྱལ་མེད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། ། ༈ རང་གི་ངོ་བོ། ལྔ་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་སྐབས་འདིའི་མདོས་དངོས་སུ་མ་ཟིན་པར་ ཞར་ལ་འོངས་པའི་དོན་རྗེ་བཙུན་གྱིས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་བརྗོད་ནས་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ རྣལ་མའམ་དཀྱུས་མ་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོ་དངོས་ཉིད་སྟོན་ནོ། །རྩ་བ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ པ་དྲུག་པོ་རེ་རེར་ནི་དྲུག་པོ་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་གཅིག་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་སྟེ་རེ་རེ་ལ་གཞན་ ལྔ་(དག་ཟླ་)བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པའི་དྲུག་པ་(ཐུབ་)དྲུག་རྣམས་ཁོ་ན་(ཐུབ་དགོངས་)རྩེ་མོའི་མངོན་ རྟོགས་(དག་ཟླ་)འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་དྲུག་མང་བས་ན་ཁྱད་པར་སྟོན་པ་ནི་ས་ དང་པོའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞིག་གིས་བསྡུས་པའོ། །དེ་ཡང་མང་བས་དམིགས་ ཀྱིས་བཀར་བ་ནི། ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིས་བསྡུས་པ་སྟེ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ རྣམས་མིན་ནོ། །ཞེས་ཟླ་ཟེར་རོ། །བཟོད་པ་ལ་གསལ་ཁ་མེད་ཅིང་གཞན་དོན་དེ་ལྟར་སྙིང་ མཆོག་ཡང་ངོ་། །དག་ལྡན་དུ། སྐད་ཅིག་གཅིག་མཐོང་ལམ་སྟེ་དེ་ཡང་བཟོད་པས་བསྡུས་ ཀྱིས་ཤེས་པས་མིན་ནོ། །ཞེས་སོ

【現代漢語翻譯】 承認其自性，就在於此。（『在此』意味著顯現不清晰，因此自性空論者說：『爲了消除顯現，並非如此。』正如導師所說，導師巴瓦帕拉將其解釋為僅適用於中觀。）藏人詆譭說，在名言中不存在，並斷言在勝義中存在。（很好！） 第二，應考察和禪修無自性的事物，如幻象（黃金）等，它們原本沒有生滅等。（黃金）即有餘。 第三，聖菩薩，就法而言，將從知識的障礙中解脫，如幻象一般。因為顛倒的實執被逆轉，如幻象一般。這是普遍的，因為從對實有的執著中，不可能獲得從知識障礙中解脫的菩提。這是理由，因為它通過現量證悟了真如和離戲論。如果不存在真諦，那麼消除障礙是不可能的，但這是不矛盾的。例如，就像虛幻的牛擊敗了另一頭虛幻的牛一樣。 如幻之王，被另一幻王擊敗（證悟轉變）。那些證悟佛法的王子們，沒有傲慢。正如所說。 自己的本性。 第五，連線：正如這種情況，由於沒有直接掌握此時的朵瑪，尊者說了三句偈頌，以展示此時出現的真實或普通見道頂峰的真實狀態。根本是：佈施等六度，每一個都包含了其他六度，即每一個都包含了其他五個（清凈月），這六度（能仁）僅僅是頂峰的證悟（清凈月），這是見道。由於六度眾多，所以區分的特點是，初地一剎那的智慧所包含的。由於它也是眾多，所以特別指出的是，它被道中法智忍所包含，而不是十六剎那。清凈月如此說。忍位沒有清晰的解釋，但利他之心是至高無上的。在清凈者中，一剎那見道，它被忍位所包含，而不是智位。如是說。

【English Translation】 Acknowledging its own nature, it lies in this. ('In this' means that the appearance is not clear, therefore the Svabhavasunyata proponents say, 'It is not to eliminate the appearance.' As the teacher said, the teacher Bhavapala explained it as only applying to Madhyamaka.) Tibetans slander by saying that it does not exist in conventional truth and assert that it exists in ultimate truth. (Excellent!) Second, one should examine and meditate on things without inherent existence, such as illusions (gold), which originally have no arising or ceasing, etc. (Gold) is the remainder. Third, noble Bodhisattvas, as for the Dharma, will be liberated from the obscurations of knowledge, like an illusion. Because the inverted clinging to reality is reversed, like an illusion. This is pervasive, because from clinging to real entities, it is not possible to attain enlightenment that is liberated from the obscurations of knowledge. This is the reason, because it directly sees Suchness and freedom from elaboration. If there is no truth, then it is not possible to abandon the obscurations, but this is not contradictory. For example, just as an illusory bull defeats another illusory bull. Like the illusory king, defeated by another illusory king (realization changes). Those princes who see the Dharma have no pride. As it is said. One's own nature. Fifth, connection: Just as in this situation, since the torma of this occasion was not directly grasped, the venerable one spoke three verses to show the actual state of the real or ordinary seeing path peak that appears at this time. The root is: The six perfections, such as generosity, each of which contains the other six, that is, each contains the other five (Dag Zla), these six (Thub) are only the realization of the peak (Dag Zla), this is the path of seeing. Since the six perfections are many, the distinguishing feature is that it is contained by one moment of wisdom of the first ground. Since it is also many, it is specifically pointed out that it is contained by the forbearance of Dharma knowledge on the path, not the sixteen moments. Zla Zer said so. There is no clear explanation of forbearance, but altruism is supreme. Among the pure, one moment of seeing the path, it is contained by forbearance, not by knowledge. So it is said.

། །ཐུབ་དགོངས་སུ་སེང་བཟང་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ བཟོད་དུ་བཤད་པ་ནོར་བ་ཆེ་སྟེ། སྐབས་ཡང་མིན་ཅིང་། ཡུམ་བར་མ་དང་བསྟན་བཅོས་ སུ་ཡང་དྲུག་དྲུག་ཁོ་ན་དེར་བསྟན་ཅིང་དྲུག་ནི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མིན་ ནོ། །བསྡུས་པར། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ནི་ལམ་མོ་ཞེས་པས་སོ། །ཞེས་སོ། །འོན་ཀྱང་མཐོང་ལམ་ རྩེ་མོ་ནི་མཐོང་སྤང་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཞིང་། ལམ་ལ་ཆོས་བཟོད་ཁོ་ན་དེར་མི་ འཐད་དོ། །དེས་ན་ཆོས་བཟོད་བཞི་ག་དེར་འགྱུར་དགོས་པ་ལ་སྐྱོན་མཚུངས་ཤིང་། སློབ་ དཔོན་དང་རད་ཀིར་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཁོ་ནར་(རད་ཀིར་དངོས་)བཞེད་པ་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ མཐོང་སྤང་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ལ། ཨ་བྷ་ཡའི་སྐྱོན་དེ་མི་འོང་ 2-331 སྟེ། འདིར་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཉིད་དྲུག་གི་ངོ་བོར་སྟོན་པས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་བཤེས་ ཀྱིས། སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཅེས་པ་ནི་མཐོང་ལམ་ངེས་པར་གཟུངས་པ་སྟེ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ ཤས་ཆེར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་པས་དེ་སྨོས་པ་མཐོང་ལམ་མཚོན་པ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་རིལ་བོ་ འདོད་དགོས་པར་མངོན་ནོ། །བྱང་ཆེན་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་ཚེ་རྣམ་མཁྱེན་དུ་བསྔོ་ཞིང་སྦྱིན་པ་ གཏོང་། ཞེས་ནས། སྦྱིན་ཕར་ལ་གནས་ནས་ཚུལ་ཕར་འཛིན། སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །འགྲེལ་ པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་། དེ་སྐྱེས་པའི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྦྱིན་སོགས་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དག་སོ་སོར་སྔ་མ་གོ་སྒྲུབ་ཏུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ ངོ་བོ་རེ་རེ་ཡང་ཕན་ཚུན་བསྡུས་ནས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་(ཡེ་ཤེས་ཞབས་)གང་ཡིན་པའི་མཐོང་ལམ་ བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་ བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས་འདིར་བསྟན་པའི་མཐོང་ ལམ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ཅན་ཞེ་ན། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ བ་ཕར་ཕྱིན་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ཅན་ཞིག་གོ །དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ བཟོད་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མིན་པར་ངེས་སོ། །ཞེས་རད་ཀིར་རོ། །འདིར་ཞེས་པས་སྐབས་ དང་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་གྱིས་རྟོག་པ་དེ་སྙེད་སྤོང་མི་ནུས་ལ་འོག་མ་རྣམས་ཀྱིས་འབད་ མི་དགོས་པས་འདིར་དེ་དག་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ་བརྟག་གོ །གཉིས་པ་ནི། མཐོང་རྩེའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་པའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་གཟུང་ འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་བག་ཆགས་འཇོག་ནུས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པ་འཐོབ་སྟེ། མཐོང་སྤང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་

【現代漢語翻譯】 森格桑（Sengsang）認為，在證悟的觀點中，將苦法忍（suffering dharma-kshanti）解釋為錯誤是很大的偏差，因為這既不合時宜，在《中品般若經》（Yum Barma）和論著中也只提到了六六（三十六種），而六種是由道所涵蓋，而不是由苦所涵蓋。《攝類學》（Bsdus pa）中說：『六度是道』。然而，見道頂峰是斷除見道所斷的百種分別唸的對治法，因此僅有法忍是不合理的。因此，所有四種法忍都必須在那裡出現，這有同樣的過失。阿阇梨（Acharya）和拉吉爾（Radkir）認為只有苦法忍（實際上是拉吉爾的觀點），這也有同樣的過失，即它變成了斷除見道所斷的百種分別唸的對治法。阿巴亞（Abhaya）的過失不會發生，因為這裡苦法忍本身被認為是六種的本質。因此，法友（Chos bshes）說：『所謂苦法忍，是指見道必定攝持，即那一剎那變得更加重要。』因此，提到它意味著代表見道，即必須接受完整的十六種行相。菩薩在佈施時，將功德迴向給一切智智（rnam mkhyen），並進行佈施。從『安住于佈施度，執持戒度』等等，內容非常廣泛。解釋分為兩種：認識其本質和產生它的必要性。第一種是：就像先前所說的那樣，佈施等六度各自被證明是前者的成就者一樣，佈施等各自的本質也相互包含並顯現（耶謝夏布，Ye shes zhabs）——即見道圓滿的唯一剎那。也就是說，被苦法智忍（藏文：སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་，梵文天城體：duḥkhadharmajñānakṣānti，梵文羅馬擬音：duhkha dharma jnana ksanti，漢語字面意思：對苦的法智忍）所包含的智慧（佛陀室利，Buddhashri），就是這裡所說的頂峰現觀的見道。那麼，它以什麼為本質而產生呢？它以三輪清凈所區分的三十六種波羅蜜多的本質而產生。拉吉爾認為，可以肯定的是，只有苦法忍，而不是其他的。這裡所說的『這裡』，是指最初的見道無法斷除那麼多的分別念，而後面的見道則不需要努力，因此在這裡斷除它們。這是法友的觀點，需要仔細考察。第二種是：見道頂峰的解脫道之人，具有這樣的法性：他能夠留下產生由遍計所攝的能取和所取之分別唸的習氣，從而獲得斷除一百零八種現行的煩惱，即斷除見道所斷的能取和所取之分別唸的一百種。 Sengsang's view that suffering dharma-kshanti is explained as an error in the view of enlightenment is a major deviation, as it is neither timely, nor is it mentioned only six times six (thirty-six) in the 'Intermediate Mother Sutra' (Yum Barma) and treatises, and the six are encompassed by the path, not by suffering. In the 'Compendium' (Bsdus pa), it says: 'The six perfections are the path.' However, the peak of the seeing path is the antidote to the hundred conceptualizations to be abandoned by the seeing path, so it is unreasonable to have only dharma-kshanti there. Therefore, all four dharma-kshantis must be there, which has the same fault. Acharya and Radkir believe that only suffering dharma-kshanti (actually Radkir's view), which also has the same fault of becoming the antidote to the hundred conceptualizations to be abandoned by the seeing path. Abhaya's fault will not occur because here suffering dharma-kshanti itself is shown as the essence of the six. Therefore, Dharma Friend (Chos bshes) says: 'The so-called suffering dharma-kshanti is the seeing path that must be grasped, that is, that moment becomes more important.' Therefore, mentioning it means representing the seeing path, that is, it is obvious that the complete sixteen aspects must be accepted. When a Bodhisattva gives charity, he dedicates the merit to omniscient wisdom (rnam mkhyen) and gives charity. From 'Abiding in the perfection of giving, holding the perfection of ethics,' etc., the content is very extensive. The explanation is divided into two parts: recognizing its essence and the necessity of its arising. The first is: Just as the six perfections of giving, etc., have been shown to be the achievers of the former, the essence of each of giving, etc., also mutually encompasses and manifests (Yeshe Zhabs) - that is, the single moment of the completion of the seeing path. That is, the wisdom (Buddhashri) encompassed by the suffering dharma-jnana-kshanti (藏文：སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་，梵文天城體：duḥkhadharmajñānakṣānti，梵文羅馬擬音：duhkha dharma jnana ksanti，漢語字面意思：對苦的法智忍) is the seeing path of the peak realization mentioned here. Then, with what as its essence does it arise? It arises with the essence of the thirty-six paramitas distinguished by the purity of the three spheres. Radkir believes that it is certain that it is only suffering dharma-kshanti, not others. The 'here' mentioned here refers to the fact that the initial seeing path cannot eliminate so many conceptualizations, while the later seeing path does not need to make efforts, so it eliminates them here. This is the view of Dharma Friend, which needs to be carefully examined. The second is: The person on the liberation path of the peak of the seeing path has such a dharma nature: he is able to leave the habit of generating conceptualizations of the apprehended and the apprehender, which are encompassed by imputation, thereby obtaining the abandonment of one hundred and eight manifest afflictions, that is, the hundred conceptualizations of the apprehended and the apprehender to be abandoned by the seeing path.

【English Translation】 Sengsang's view that suffering dharma-kshanti is explained as an error in the view of enlightenment is a major deviation, as it is neither timely, nor is it mentioned only six times six (thirty-six) in the 'Intermediate Mother Sutra' (Yum Barma) and treatises, and the six are encompassed by the path, not by suffering. In the 'Compendium' (Bsdus pa), it says: 'The six perfections are the path.' However, the peak of the seeing path is the antidote to the hundred conceptualizations to be abandoned by the seeing path, so it is unreasonable to have only dharma-kshanti there. Therefore, all four dharma-kshantis must be there, which has the same fault. Acharya and Radkir believe that only suffering dharma-kshanti (actually Radkir's view), which also has the same fault of becoming the antidote to the hundred conceptualizations to be abandoned by the seeing path. Abhaya's fault will not occur because here suffering dharma-kshanti itself is shown as the essence of the six. Therefore, Dharma Friend (Chos bshes) says: 'The so-called suffering dharma-kshanti is the seeing path that must be grasped, that is, that moment becomes more important.' Therefore, mentioning it means representing the seeing path, that is, it is obvious that the complete sixteen aspects must be accepted. When a Bodhisattva gives charity, he dedicates the merit to omniscient wisdom (rnam mkhyen) and gives charity. From 'Abiding in the perfection of giving, holding the perfection of ethics,' etc., the content is very extensive. The explanation is divided into two parts: recognizing its essence and the necessity of its arising. The first is: Just as the six perfections of giving, etc., have been shown to be the achievers of the former, the essence of each of giving, etc., also mutually encompasses and manifests (Yeshe Zhabs) - that is, the single moment of the completion of the seeing path. That is, the wisdom (Buddhashri) encompassed by the suffering dharma-jnana-kshanti (藏文：སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་，梵文天城體：duḥkhadharmajñānakṣānti，梵文羅馬擬音：duhkha dharma jnana ksanti，漢語字面意思：對苦的法智忍) is the seeing path of the peak realization mentioned here. Then, with what as its essence does it arise? It arises with the essence of the thirty-six paramitas distinguished by the purity of the three spheres. Radkir believes that it is certain that it is only suffering dharma-kshanti, not others. The 'here' mentioned here refers to the fact that the initial seeing path cannot eliminate so many conceptualizations, while the later seeing path does not need to make efforts, so it eliminates them here. This is the view of Dharma Friend, which needs to be carefully examined. The second is: The person on the liberation path of the peak of the seeing path has such a dharma nature: he is able to leave the habit of generating conceptualizations of the apprehended and the apprehender, which are encompassed by imputation, thereby obtaining the abandonment of one hundred and eight manifest afflictions, that is, the hundred conceptualizations of the apprehended and the apprehender to be abandoned by the seeing path.

བརྒྱད་སྤངས་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེ་འདྲའི་ཉོན་མོངས་དེ་རྟོག་པ་དེ་དག་ གིས་ཁྱབ་བྱར་བསྡུས་པས་སོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། མཐོང་ལམ་རྩེ་མོའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དེ་རང་ 2-332 རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པས་ནའོ། །དེ་ལ་ཁྱབ་སྟེ། སྐྱེས་ན་དེ་འགག་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ འབྱུང་ངོ་། །རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩར་ཇི་ལྟར་བྱས་པས་འགྱུར་ཞེ་ན། རྣམ་རྟོག་བཞི་བོ་སོ་སོར་ཏེ་རེ་ རེ་ལ་ཡང་དགུ་དགུར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན། དེ་ཁམས་ཀྱིས་ཕྱེ་ན་འདོད་པར་སོ་དྲུག་དང་ གཟུགས་སུ་སོ་དྲུག་གཟུགས་མེད་དུ་ཡང་སོ་དྲུག་གི་དབྱེ་བས་སོ། །ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་ མོངས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་འོང་མོད་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཇི་ལྟར་འོང་སྙམ་ན། ཁམས་དེ་དག་ཏུ་ སྐྱེས་པའི་བྱང་སེ་སོ་སྐྱེ་ལ་ཡོད་ཅིང་འཕགས་པ་ལ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་ ལྡན། ཞེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ། གཟུགས་མེད་ན་རྟོག་པ་དེ་དག་གི་བག་ཆགས་ཙམ་ཡོད་ཀྱི་ མངོན་གྱུར་དཀའའོ། །སྤྱིར་ཚངས་བར་བགྲང་པས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཅེས་པ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་ ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། ། ༈ བསྒོམ་པ། དྲུག་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། མཐོང་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་དེ་ལའམ་མཐོང་སྤང་སྤོང་(གསེར་) བ་དེ་ལ་དབང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཐོང་ལམ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རིགས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྒོམ་ པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ་གཉིས་ལས། མཉམ་བཞག་ནི། ཕྱིན་དྲུག་གི་མཐོང་ ལམ་རྩེ་མོ་ཐོབ་པ་དེ་ནས་སེངྒེ་རྣམ་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། རྣམ་ཐར་བརྒྱད་དང་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུ་བོ་དེ་དག་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཞིང་ སེངྒེ་རྣམ་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ རྗེས་ཐོབ་ནི། དེར་ཞུགས་པའི་རྗེས་ནས་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་མཐུན་དང་ལུགས་མི་མཐུན་ལ་ རྟོག་པར་བྱེད་དེ། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས། ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ་ གཉིས་ལས། མཉམ་བཞག་ནི། མཐོང་ལམ་རྩེ་མོ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་བ་དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་ འཛིན་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །དེ་གང་ཞེ་ན། རྣམ་ཐར་བརྒྱད་དང་ སྙོམས་འཇུག་དགུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བྱང་སེའི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། སེང་གེ་རྣམ་ 2-333 བསྒྱིངས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་སྤང་ཉོན་མོངས་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ འཇིགས་པ་མེད་པའི་རྣམ་ཐར་བརྒྱད་སོགས་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ ལམ་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་དག་པར་རྟོགས་ཅེས་དྲང་ངོ་། །གང་གི་ཚེ་ན། དེ་ལ་ ཞུགས་ནས་དུས་ཕྱིས་རྗེས་ཐོབ་ཏུའོ། །གང་ལ་རྟེན་འབྲེལ་ལའོ། །འདིའི་མཐའ་ཅུང་ཟད་ དཔྱད་ན། འདི་ཅི་ནས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ས་ལུ་ལྗང་བ་ལ་ གཟིགས་ནས། དགེ་སློང་དག

【現代漢語翻譯】 通過斷除一百零八種煩惱來實現。（問：如何斷除？）答：因為這些煩惱被概念所涵蓋。（問：如何證明？）答：因為在相續中生起了見道頂峰的解脫道。這是能遍。（問：如何能遍？）答：如果生起，那麼它就會因為緣起的法性而止息。（問：一百零八種概念是如何產生的？）答：因為四種分別念各自又分為九種，所以是九九八十一種。如果按界來分，欲界有三十六種，色界有三十六種，無色界也有三十六種的區分。（問：雖然三界的煩惱有一百零八種，但一百零八種概念是如何產生的呢？）答：因為在這些界中生起的，凡夫有，聖者也有，通過入定的因的門徑而具備。正如經文所說，無色界只有這些概念的習氣，很難顯現。一般來說，總的計算為一百零八種，煩惱也是如此。 第六，修習： 連線語：爲了獲得對見道的證悟，或者說斷除見道所斷之法的自在，所以要反覆修習見道本身。等等。根本分為二： 一、入定：從獲得六度波羅蜜多的見道頂峰開始，就進入獅子奮迅三摩地，將八解脫和九次第住的等至一一分開，並進入獅子奮迅三摩地。等等。 二、后得：進入之後，要思維順應和不順應緣起之理。如：『無明緣行』等等。解釋分為二： 一、入定：獲得見道頂峰的瑜伽士也要進入獅子奮迅三摩地。這是什麼呢？就是進入八解脫和九次第住的菩薩的見道。法相是：是獅子奮迅的見道頂峰，因為是無有見道所斷煩惱和所知障怖畏的八解脫等的等至，所以是大乘見道。 二、后得：要如實地了知。什麼時候了知呢？進入之後，在後得位。了知什麼呢？了知緣起。稍微觀察一下這個結尾，這個是一定要了解的。世尊看著沙羅樹的嫩芽，對眾比丘說：

【English Translation】 It is achieved by abandoning the one hundred and eight afflictions. (Q: How to abandon?) A: Because these afflictions are encompassed by concepts. (Q: How to prove?) A: Because the liberation path of the peak of the seeing path arises in the continuum. This is pervasive. (Q: How is it pervasive?) A: If it arises, then it will cease due to the law of dependent origination. (Q: How are the one hundred and eight concepts produced?) A: Because each of the four discriminations is further divided into nine, so it is nine nines eighty-one. If divided by realms, there are thirty-six in the desire realm, thirty-six in the form realm, and thirty-six in the formless realm. (Q: Although there are one hundred and eight afflictions in the three realms, how are the one hundred and eight concepts produced?) A: Because those that arise in these realms are possessed by ordinary beings and also by noble ones, and are endowed through the gateway of the cause of meditative absorption. As the Dharma friend said, in the formless realm, there are only the imprints of these concepts, and it is difficult for them to manifest. Generally, the total count is one hundred and eight, and afflictions are similar to this. Sixth, Meditation: Connecting statement: In order to gain mastery over the realization of the seeing path, or to abandon what is to be abandoned by the seeing path, one should repeatedly meditate on the seeing path itself. And so on. The root has two parts: 1. Absorption: From obtaining the peak of the seeing path of the six perfections, one enters the Lion's Arising Samadhi, distinguishing each of the eight liberations and the nine successive abidings, and enters the Lion's Arising Samadhi. And so on. 2. Subsequent Attainment: After entering, one should contemplate in accordance with and not in accordance with the principles of dependent origination. Such as: 'Conditioned by ignorance are the formations,' and so on. The commentary has two parts: 1. Absorption: The yogi who has attained the peak of the seeing path also enters the Lion's Arising Samadhi. What is that? It is the Bodhisattva's seeing path of entering the eight liberations and the nine successive abidings. The characteristic is: it is the peak of the Lion's Arising seeing path, because it is the Mahayana seeing path of entering the eight liberations, etc., which are free from the fear of afflictions to be abandoned by the seeing path and the obscurations of knowledge. 2. Subsequent Attainment: One should realize correctly. When? After entering, in the subsequent attainment. What to realize? To realize dependent origination. Examining this ending slightly, this must be understood. The Blessed One, looking at the fresh sprouts of the Sala tree, said to the monks:

་སུས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་དེས་ཆོས་མཐོང་ ངོ་། །སུས་ཆོས་མཐོང་བ་དེས་སངས་རྒྱས་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་དང་། དོན་དེ་ཉིད་བཤེས་སྤྲིང་དུ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་འདི་རྒྱལ་བ་ཡི། །གསུང་གི་མཛོད་ཀྱི་གཅེས་པ་ཟབ་མོ་སྟེ། །གང་ གིས་འདི་ནི་ཡང་དག་མཐོང་བ་དེས། །སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་རིག་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག །ཅེས་སོ། ། འདི་ལ་སྤྱིར་དབུ་མ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་འབྲེལ་དུ་བཤད་པ་ཡོད་ཀྱང་། འདིར་དངོས་ པོའི་རྟེན་འབྲེལ་སྟོན་ལ། དེའི་མཚན་གཞི་ནི། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་དོ། །མཚན་ཉིད་ནི། གང་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའམ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེར་རུང་བའོ། །དེ་ལ་བཞི་སྟེ། སྐད་ཅིག་མའི། འབྲེལ་བ་ཅན་གྱི། གནས་སྐབས་པའི། རྒྱུན་ཆགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཤན་པ་ སྲོག་གཅོད་པའི་བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཚང་བ་ལྟ་བུ་ལ་ བཤད་དོ། །(དེའི་ཚེ། ཀུན་ནས་སློང་བའི་རྨོངས་པ་ནི་མ་རིག་པ། དེ་ལྟར་སེམས་པའི་ལས་ནི་འདུ་བྱེད། ཡུལ་སོ་སོར་རིག་པ་ རྣམ་ཤེས། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱུང་བའི་ཕུང་བོ་གསུམ་མིང་། གཟུགས་ནི་གཟུགས་སོ། །མིག་སོགས་དྲུག་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག གསུམ་ འདུས་པ་རེག་པ། རེག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཚོར་བ། ཤ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་སྲེད་པ། དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ངོ་ཚ་མེད་པ་སོགས་ ཀུན་ནས་དཀྲིས་རྣམས་ལེན་པ། དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལུས་ངག་གི་ལས་ནི་སྲིད་པ། སྔར་མེད་པའི་རྫས་བྱུང་བ་སྐྱེ་བ། བརྩམས་པའི་ལས་སྨིན་པ་སོགས་རྒ་བ། དེ་ཞིག་པ་ལྟ་བུ་ཤི་བའོ་ཞེས་སོ། ། ) གཉིས་པ་ནི། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ དེ། མདོ་ལས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་ཞེ་ན། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དོ། །ཞེས་སོ། ། 2-334 ཀུན་བཏུས་སུ། བརྒྱད་བཤད་པ་ནི་འདིའི་དབྱེ་བར་རུང་སྟེ། བརྒྱད་གང་ན། མིག་གཟུགས་ ལ་བརྟེན་ནས་མིག་ཤེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་(རྒྱལ་སྲས་)རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་སོགས་སེམས་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ། འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་ བའི། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་དེ་ལས་སྡོང་བུ་ལྟ་བུ། ཕྱི་ལོ་ཐོག་འབྱུང་བའི། སེམས་ཅན་གྱི་ཐུན་ མོང་གི་ལས་ཀྱིས་ས་ཆུ་འབྱུང་བ་སོགས། འཇིག་(རྒྱལ་སྲས་)པ་དང་འཆགས་པའི། ཁམས་ གསུམ་པ་རྣམས་ཟས་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་(རྒྱལ་སྲས་)པ་ལྟ་བུ། ཟས་ཀྱིས་བརྟན་པའི། ལས་དགེ་མི་དགེ་ལས་བདེ་འགྲོ་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་འགྲོ་བ་རྣམ་ པར་འབྱེད་པའི་ཚོགས་ལམ་ལས། སྦྱོར་(མཐོང་སྒོམ་ནས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པའི་བར་)ལམ་སོགས། རྣམ་ པར་དག་པའི། བསམ་གཏན་ཐོབ་པ་ལས་མངོན་ཤེས་སོགས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་འབྱུང་ བ་སོགས་མཐུ་སྟོབས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །ཁ་ཅིག་(མཛོད་ལ་བརྟེན་ནས་འཆིམས་བླ

【現代漢語翻譯】 『誰見緣起，誰見法；誰見法，誰見佛。』又如《親友書》中所說： 『緣起是勝者，語藏之珍寶，甚深且稀有，誰能如實見，彼為諸智者，導師即佛陀。』 總的來說，中觀派將一切法都解釋為緣起。但這裡主要闡述事物之間的緣起關係，其範例是所有有為法。其定義是：依賴於某種條件而產生，或者能夠從因緣中產生。這有四種：剎那緣起、相聯緣起、暫時緣起和連續緣起。 第一種，例如屠夫宰殺牲畜，在一個剎那間具備十二緣起支。 （此時，引發一切的無明是無知。如此思慮的行為是行。對境的認知是識。與識同時產生的三個蘊是名。色是色。眼等六根是六入。三者聚合是觸。感受觸是受。貪戀血肉等是愛。與愛相應的無慚等煩惱是取。由此引發的身語之業是有。先前沒有的事物產生是生。所作之業成熟等是老。老壞等是死。） 第二種，是一切有為法。《經》中說：『什麼是緣起？』『一切有為法是。』 《集論》中說，可以分為八種，即此之差別。哪八種呢？如眼根依賴於色境而產生眼識（如童子）——這是識產生的差別。無明緣行等，是就眾生的角度而言。死歿和出生的。從種子生出芽，從芽生出樹幹等。外在的季節變化。眾生的共同業力產生地水等。壞滅和形成的。三界眾生依賴四食而存在（如童子）。依靠食物而存活的。從善業和惡業導致投生善趣和惡趣，這是區分可愛和不可愛之趣的資糧道。加行道（從見道、修道到獲得阿羅漢果）。清凈的。從獲得禪定而產生神通等殊勝功德，這是神力的差別。有些人（根據《俱舍論》的觀點）認為這是漸進的。

【English Translation】 'Who sees dependent origination sees the Dharma; who sees the Dharma sees the Buddha.' Furthermore, as stated in the 'Letter to a Friend': 'Dependent origination is the Victorious One's, A precious treasure from the treasury of speech, Profound and rare. Whoever truly sees this, Is the best of all wise beings, The guide, the Buddha himself.' In general, the Madhyamikas explain all phenomena as dependent origination. However, here it mainly elucidates the dependent origination of objects, the example of which is all conditioned phenomena. Its definition is: that which arises dependent on some condition, or that which can arise from causes and conditions. There are four types: momentary dependent origination, relational dependent origination, temporary dependent origination, and continuous dependent origination. The first is, for example, when a butcher slaughters an animal, all twelve links of dependent origination are complete in a single instant. (At that time, the ignorance that instigates everything is ignorance. The action of thinking in this way is action. The cognition of objects is consciousness. The three aggregates that arise simultaneously with consciousness are name. Form is form. The six sense bases, such as the eye, are the six entrances. The aggregation of the three is contact. Experiencing contact is feeling. Attachment to flesh, etc., is craving. The lack of shame, etc., that corresponds to craving is grasping. The actions of body and speech instigated by this are existence. The arising of something that did not exist before is birth. The maturation of actions performed, etc., is aging. The decay of that, etc., is death.) The second is all conditioned phenomena. The Sutra states: 'What is dependent origination?' 'All conditioned phenomena are.' The 'Compendium of Topics' states that it can be divided into eight types, which are the distinctions of this. What are the eight? For example, the eye consciousness arises dependent on the eye sense base and the object (like a child) – this is the differentiation of the arising of consciousness. Ignorance conditioning action, etc., is from the perspective of sentient beings. Death and birth. From a seed sprouts a shoot, from a shoot grows a trunk, etc. External seasonal changes. The common karma of sentient beings produces earth and water, etc. Decay and formation. The beings of the three realms exist dependent on the four nutriments (like a child). Sustained by food. From virtuous and non-virtuous actions, one goes to happy and unhappy realms, this is the accumulation path that distinguishes desirable and undesirable realms. The path of application (from the path of seeing, the path of meditation, to the attainment of Arhatship). The pure. From attaining meditative concentration arise special qualities such as supernormal powers, this is the differentiation of power. Some (relying on the Abhidharmakosha) consider this to be gradual.

ོ་བཟང་། )རྟེན་ འབྲེལ་སྔ་མ་གཉིས་དོན་གཅིག ཕྱི་མ་གཉིས་དོན་གཅིག་པར་འདོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། མཛོད་དུ། མ་རིག་ཉོན་མོངས་སྔོན་གནས་སྐབས། །འདུ་བྱེད་དག་ནི་སྔོན་ལས་ཀྱི། །རྣམ་ ཤེས་མཚམས་སྦྱོར་ཕུང་བོ་ཡིན། །མིང་དང་གཟུགས་ནི་དེ་ཕན་ཆད། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དོད་ ཚུན་ཆད་དོ། །དེ་ནི་གསུམ་འདུས་ཚུན་ཆད་དོ། །རེག་པ་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་ཀྱི། །རྒྱུ་ཤེས་ ནུས་པ་ཚུན་ཆད་དོ། །ཚོར་འཁྲིག་ཚུན་ཆད་སྲེད་པ་ནི། །ལོངས་སྤྱོད་འཁྲིག་པའི་ཆགས་ཅན་ གྱི། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས། །ཐོབ་པར་བྱ་ཕྱིར་ཡོངས་རྒྱུག་པ། །དེ་སྲིད་འབྲས་ བུ་འབྱུང་འགྱུར་བའི། །ལས་དེ་ཉིད་ནི་སྲིད་པ་ཡིན། །ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཚོར་ བའི་བར་ནི་རྒ་ཤི་ཡིན། །འདི་ནི་གནས་སྐབས་བར་འདོད་ལོ། །གཙོ་བོའི་ཕྱིར་ན་ཡན་ལག་ བསྒྲགས། །སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་བར་དག་ལ། །རྨོངས་པ་རྣམ་པར་བཟློག་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཆ་གསུམ་མོ། །སྔོན་དང་ཕྱི་མཐར་གཉིས་གཉིས་དང་། །བར་དུ་བརྒྱད་ 2-335 ཡོངས་རྫོགས་ལྡན་ལོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་དོན་ནི། ཚེ་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་དང་། མངལ་ སྐྱེས་ཚེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྡད་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཆ་གསུམ་པ་ ཞེས་བཤད་དེ། ཚེ་འདིའི་ཕུང་བོ་འཕེན་བྱེད་ཚེ་སྔ་མའི་ལས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཚེ་ འདི་ལ་ལྟོས་པའི་མ་རིག་པ། དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཚེ་འདིའི་ཕུང་བོ་འཕེན་བྱེད་བསོད་ ནམས་དང་བསོད་ནམས་མིན་པ་མི་གཡོ་བའི་ལས་གང་རུང་གི་གནས་སྐབས་འདུ་བྱེད་དེ་ཚེ་ སྔ་མའི་སྐབས་སོ། །དེ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་ཚེ་འདིར་མངལ་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྐད་ ཅིག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡིད་ཤེས་དེ་རྣམ་ཤེས། མཚམས་སྦྱར་བའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ནས་ གཟུང་སྟེ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་མ་དོད་ཙམ་གྱི་བར་གྱི་མིང་བཞི་དང་མེར་མེར་བོ་སོགས་རིམ་བཞིན་ མིང་དང་གཟུགས། དྲུག་དོད་ནས་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་འདུས་ནས་ཡུལ་ལ་ལོངས་ སྤྱོད་མི་ནུས་ཀྱི་བར་གྱི་མིག་སོགས་དོད་པའི་སྐབས་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག གསུམ་འདུས་ནས་ ཡུལ་སྤྱོད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཚོར་བ་གསུམ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིད་འོང་མི་འོང་བར་མ་ལ་བླང་དོར་མི་ནུས་ ཀྱི་བར་ནི་རེག་པ། དེ་ཤེས་ནས་འཁྲིག་པ་སྤྱོད་མི་ནུས་ཀྱི་བར་གྱི་ཚོར་བ་གསུམ་ནི་ཚོར་བ། སྤྱོད་ནུས་ནས་གཟུགས་སོགས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་འཁྲིག་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སྲེད་ ཅིང་ཡུལ་ཚོལ་བ་ལ་དངོས་སུ་མ་ཞུགས་པ་ནི་སྲེད་པ། སྲེད་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ལོངས་ སྤྱོད་རྣམས་ཐོབ་ཕྱིར་རྒྱུག་པའི་བསམ་པ་ནི་ལེན་པ། དེར་རྒྱུག་པའི་དུས་ན་ཡང་སྲིད་འབྱུང་ བའི་རྒྱུར་བསགས་པའི་ལས་ནི་སྲིད་པ། སྲེད་ལེན་སྲིད་པ་གསུམ་ལས་སྐྱེས་པ་ཕྱི་མར་ཉིང་ མཚམས

【現代漢語翻譯】 哦，善良！（藏文：ོ་བཟང་།） 緣起的前兩個（支分）意義相同，后兩個（支分）意義相同，人們是這樣認為的。 第三個是： 在《俱舍論》中說：『無明煩惱先存在，行即先前業所為，識是結生之蘊體，名色此後六處前，此乃三合乃至觸，受乃苦樂等之因，知之能力乃至觸，受至貪慾乃至受，受用貪慾之貪者，取乃受用諸獲得，為得而四處奔走，彼有果報將生者，彼業即是有，結生即是生，受之期間即老死，此乃階段之意樂，為主之故說支分，為遣除前後中之，愚昧顛倒之故也。』 並且說：『十二支分分三份，前後兩端各兩個，中間八支皆圓滿。』 其意義是：相對於三世的階段和完全安住于胎生的一生，而說緣起分為三個部分。即，此生的蘊的拋射者，前世的業的意圖，煩惱，相對於此生來說是無明。由它完全激發的，此生的蘊的拋射者，福德和非福德，不動搖的業的任何階段，行，那是前世的階段。 依靠那兩者，此生在母胎中結生的剎那的階段的意識，那是識。從結生的第二個剎那開始，直到六處尚未生起之間的四種名，以及逐漸的mer mer bo等，那是名和色。六處生起后，從根、境、識三者聚合，到尚未能享受對境之間的眼等生起的階段，那是六處。從三者聚合享受對境開始，到尚未能對可意和不可意的對境進行取捨之間的觸，那是觸。知道那個之後，到尚未能行淫之間的三種感受，那是受。能夠行淫之後，對色等欲妙和淫慾貪戀，並且尚未實際投入于尋求對境，那是愛。爲了獲得成為愛之對境的受用，而奔走的想法，那是取。在那奔走的時候，也是產生有的原因所積累的業，那是有。從愛、取、有三者所生的，來世的結生……

【English Translation】 Oh, virtuous one! (Tibetan: ོ་བཟང་།) The first two (links) of dependent origination are considered to have the same meaning, and the latter two (links) have the same meaning. The third is: In the Treasury (Abhidharmakośa) it says: 'Ignorance and afflictions exist first, Actions are done by previous karma, Consciousness is the aggregate of rebirth, Name and form are after that, The six sense spheres are up to their emergence, That is up to the union of three, Contact is the cause of pleasure and pain, Up to the ability to know, Feeling is up to intercourse, Craving is attachment to enjoyment and intercourse, Grasping is the enjoyment of what is obtained, Running around to obtain them, That existence is the karma that will produce fruit, Rebirth is birth, Old age and death are in between feeling, This is the intention of the stages, Because of the main, the limbs are proclaimed, To reverse the delusion in the beginning, end, and middle.' And it says: 'The twelve links are divided into three parts, Two each at the beginning and end, Eight in the middle are fully complete.' Its meaning is: Relative to the stages of the three lives and the complete abiding in a womb-born life, dependent origination is said to be in three parts. That is, the thrower of the aggregates of this life, the intention of the karma of the previous life, the afflictions, relative to this life, is ignorance. What is completely aroused by it, the thrower of the aggregates of this life, merit and non-merit, any stage of unwavering karma, action, that is the stage of the previous life. Relying on those two, in this life, the consciousness of the moment of rebirth in the womb, that is consciousness. From the second moment of rebirth onwards, until the six sense spheres have not yet arisen, the four names, and gradually mer mer bo etc., that is name and form. After the six sense spheres have arisen, from the aggregation of root, object, and consciousness, to the stage of the emergence of the eye etc. before being able to enjoy the object, that is the six sense spheres. From the aggregation of the three to the enjoyment of the object, to the touch before being able to accept or reject the agreeable and disagreeable objects, that is touch. After knowing that, to the three feelings before being able to engage in intercourse, that is feeling. After being able to engage in intercourse, craving for the qualities of form etc. and sexual desire, and not yet actually engaging in seeking objects, that is craving. The thought of running to obtain the enjoyments that have become the object of craving, that is grasping. At the time of that running, the karma accumulated as the cause of the arising of existence, that is existence. Born from the three, craving, grasping, and existence, the rebirth in the next life...

་སྦྱོར་བའི་ཕུང་བོ་དེ་འདི་ལ་ལྟོས་པའི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ་རང་སའི་རྣམ་ཤེས་སོ། །ཚེ་ཕྱི་ མའི་མིང་གཟུགས་ནས་ཚོར་བའི་བར་བཞི་ནི་ཚེ་འདི་ལ་ལྟོས་ཏེ་རྒ་ཤིའོ། །རེ་རེ་ཡང་ཕུང་བོ་ ལྔ་པ་ཡིན་ཡང་མ་རིག་པ་སོགས་གཙོ་ཆེ་བས་མ་རིག་པ། ཞེས་སོགས་བརྗོད་དེ། ཡན་ལག་ བཞི་འོང་བ་ཡིན་ཡང་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་རྒྱལ་བོ་འོང་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ་ལོ། །རེ་རེ་ཡང་ཕུང་བོ་ 2-336 ལྔ་པ་མི་རིགས་ཞེས་མཛོད་འགྲེལ་དུ། མདོ་སྡེ་པས་བཀག་ཅིང་། སྔར་ཁོ་བོས་བྲིས་པ་ལྟར་ ལ་རུང་ངོ་། །བཞི་པ་ལ། མཚན་ཉིད། (ཀུན་བཏུས། ) ཡན་ལག་རྣམ་པར་དབྱེ་བ། (ཀུན། ) ཡན་ ལག་མདོར་བསྡུ་བ། (ཀུན། ) ཡན་ལག་ལས་རྣམ་བཞག (ཀུན་)སྒྲ་དོན། ལུགས་མཐུན་ལུགས་ མི་མཐུན་ནོ། །དང་པོ་ནི། རིགས་མི་མཐུན་ལས་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་སྔར་ལྟར་ཏེ། འདིར་ ནི་རང་བཞིན་ལ་མཚན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའོ། །དེ་ཡང་རྐྱེན་གསུམ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། མཚན་ཉིད་ ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གཡོ་བ་མེད་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་དང་། མི་རྟག་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ དང་། ནུས་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དང་པོ་ནི། འབྲས་བུ་(རྒྱལ་སྲས་)འབྱུང་ བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་རྐྱེན་མེད་ཀྱང་། རྐྱེན་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་སྟེ། དེས་དབང་ཕྱུག་སོགས་ཀྱིས་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱས་པ་སེལ། གཉིས་པ་ནི། རྐྱེན་རྟག་པ་ ལས་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་གི སྔར་མེད་དུ་བྱུང་བའི་མི་རྟག་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། (རྒྱལ་སྲས། ) དེས་གཙོ་བོ་རྟག་པ་སོགས་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་བསལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། གཡོ་(རྒྱལ་སྲས། )བ་ མེད་ཅིང་མི་རྟག་ཀྱང་རྐྱེན་གང་རུང་རུང་ལས་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མི་འབྱུང་གི འབྲས་བུ་དེ་ བསྐྱེད་ནུས་པའི་རྐྱེན་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེས་ཐམས་ཅད་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུར་རྟོག་པ་སེལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། བཅུ་གཉིས་ཏེ། བདེན་(ས་བཅུ་པའི་མདོ། ) པའི་གནས་ལུགས་མི་ཤེས་པའི་རྨོངས་པ་སྟེ། (དོན་དམ་པ་མི་ཤེས་ཞེས་མདོ། ) དབྱེ་ན། ལས་རྒྱུ་ འབྲས་དང་། དེ་(ཀ་ཤི་དངོས་)ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་(ས་བཅུ་པའི་དོན་དུ་འགྲོ། )པའོ། །ཁམས་གསུམ་པའི་ མི་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་(བདག་འཛིན་སོགས་ལས་ས་ལུ་ལྗང་བར་བཤད་)ཐམས་ཅད་མ་རིག་པར་(ས་ལུ་ལྗང་ འགྲེལ་དུ་རྒྱས་པར་)ཀླུས་བཤད། བདག་མེད་གཉིས་ལ་རྨོངས་ཤིང་ལོག་(ཀ་ཤི་)པའི་(ས་ལུ་ལྗང་མདོ་ དངོས། )ཤེས་པ་ལ་ཀ་ཤིས་སོ། །ཕུང་བོ་གཅིག་བུ་རྟག་བརྟན་བདེ་བར་འདུ་ཤེས་པ་མ་རིག་པ་ སྟེ། དེའི་རྒྱུ་ནི་རྟག་བདེ་གཙང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་དུ། བློ་གྲོས་མི་ཟད་ 2-337 པའི་མདོ་དང་དེ་འགྲེལ་ལས་སོ། །ཟག་བཅས་(བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་འགྲེལ་ལས། )ཀྱི་

【現代漢語翻譯】 業的集合依賴於此生的產生，是自性的識。後世的名色到受之間的四者依賴於此生而衰老死亡。每一個也是五蘊，但由於無明等是主要的，所以說『無明』等等。雖然有四個支分到來，但因為是主要的，所以就像說『國王到來』一樣。每一個也是五蘊，種姓不同。《俱舍論》的註釋中，經部師對此進行了駁斥，按照我之前寫的來做是可以的。 第四個是：體性（《攝集論》），支分的分類（《攝集論》），支分的簡略（《攝集論》），支分的作用差別（《攝集論》），詞義，順應和不順應。第一個是：區分不同種姓的體性如前所述，這裡是指自性作為體性。它也由三個因緣產生，如果問體性是什麼樣的？答：由不動的因緣產生，由無常的因緣產生，由能力的因緣產生。就像這樣。第一個是：爲了產生果（王子），即使沒有預先引導智慧的因緣，如果存在因緣，果就會產生。由此否定了自在天等預先引導智慧而造作。第二個是：果不會從常有的因緣中產生，而是從先前沒有產生過的無常的因緣中產生。（王子）由此否定了常有的自性等是萬物的因。第三個是：即使不動且無常，果也不會從任何因緣中產生，而是從能夠產生該果的因緣中產生，比如從無明的因緣中產生行。由此否定了認為一切是一切的因的想法。 第二個是：十二個，即不瞭解真實的實相的愚昧（十地經）。（經中說不了解勝義諦）區分：對業的因果和僅僅是它（事物本身）感到愚昧（十地經的意義）。龍樹菩薩說，三界中的各種不瞭解（從我執等來說，在嘉色綠中有所解釋）都是無明（在嘉色綠的註釋中有詳細解釋）。嘉色說，對二無我感到愚昧和顛倒的（嘉色，薩綠經原文）意識是嘉色。認為單獨的蘊是常、恒、樂的認知是無明。其原因是執著常、樂、凈、我的不如理作意。《無盡慧經》及其註釋中有所說明。有漏（《無盡慧經》的註釋中）的

【English Translation】 The aggregate of actions depends on the arising of this life and is the consciousness of self-nature. The four from name and form to feeling in the next life depend on this life for aging and death. Each one is also the five aggregates, but since ignorance and so on are the main ones, it is said 'ignorance' and so on. Although four limbs come, because it is the main one, it is like saying 'the king comes'. Each one is also the five aggregates, and the species are different. In the commentary on the Abhidharmakośa, the Sautrāntikas refuted this, and it is acceptable to do as I wrote before. The fourth is: nature (Samgraha), classification of limbs (Samgraha), abbreviation of limbs (Samgraha), difference in the function of limbs (Samgraha), meaning of words, conformity and non-conformity. The first is: the nature of distinguishing different species is as before, here it refers to self-nature as nature. It also arises from three causes, if asked what is the nature like? Answer: it arises from the cause of immovability, it arises from the cause of impermanence, and it arises from the cause of ability. Like this. The first is: in order to produce the fruit (prince), even if there is no cause of wisdom that guides in advance, if there is a cause, the fruit will arise. This negates the creation by Īśvara and others who guide wisdom in advance. The second is: the fruit will not arise from a permanent cause, but from an impermanent cause that has not arisen before. (Prince) This negates that permanent self-nature and so on are the cause of all things. The third is: even if it is immovable and impermanent, the fruit will not arise from any cause, but from the cause that can produce that fruit, such as actions arising from the cause of ignorance. This negates the idea that everything is the cause of everything. The second is: twelve, which is the ignorance of not understanding the true reality (Daśabhūmika Sūtra). (The sutra says not understanding the ultimate truth) Distinction: being ignorant of the cause and effect of actions and only it (the thing itself) (meaning of Daśabhūmika Sūtra). Nāgārjuna said that all kinds of not understanding in the three realms (from self-grasping etc., explained in the Kāśyapa chapter) are ignorance (explained in detail in the commentary on the Kāśyapa chapter). Kāśyapa said that the consciousness that is ignorant and inverted about the two selflessnesses (Kāśyapa, original text of the Śālistamba Sūtra) is Kāśyapa. The cognition that considers a single aggregate to be permanent, constant, and happy is ignorance. The reason is the irrational attention that clings to permanence, happiness, purity, and self. It is explained in the Akṣayamati Sūtra and its commentary. Defiled (in the commentary on the Akṣayamati Sūtra)

ཕུང་བོ་ འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་གཏི་མུག་གིས་བསླང་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་(མདོ་འགྲེལ་)ལས་བྱས་ཤིང་ བསགས་པ་རྣམས་ནི་འདུ་བྱེད། དབྱེ་ན། ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་བསོད་ནམས་སོགས་གསུམ་ལ་ ཀླུས་སོ། །(མདོ་འགྲེལ་ཀ་ཤིས། ) ས་བཅུ་པར། མ་རིག་པས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་ འདུ་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །ལས་དེའི་ས་བོན་དེས་བསྒོས་པའི་སེམས་སམ་མདོར། (བློ་གྲོས་ཆེན་ པོས། ) ཚོགས་དྲུག་པོ་རྣམ་ཤེས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་རམ། ལས་དེའི་བག་ཆགས་བཞག་པའི་ཀུན་ གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ། བློ་བརྟན་(དབུས་བཤད་)དང་། དང་པོ་མའི་མངལ་དུ་ཞུགས་པའི་ལས་ ཀྱིས་འཕངས་པའི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལ། དབྱིག་གཉེན་ནོ། །(བློ་གྲོས་ མི་ཟད་མདོ་འགྲེལ། ) འོན་ཀྱང་བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་(ས་བཅུའི་ འགྲེལ་པར་དབྱིག་)བཤད་པས་ཀུན་གཞི་ས་བོན་གྱི་ཆ་དང་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་ལ་རུང་ངོ་། །མདོར་ན་ འདུ་བྱེད་གསུམ་གྱིས་བསྒོས་པའི་ཤེས་(ཡིད་ཤེས་སམ་ཀུན་གཞི་)པ་འདུ་བྱེད་གསུམ་དང་མཐུན་ པར་ཁམས་གསུམ་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུའི་དངོས་པོའམ་རྣམ་སྨིན་གྱི་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་རྣམ་ ཤེས་ནི་རྣམ་ཤེས་སོ་ཞེས་(ས་ལུ་ལྗང་བའི་མདོ་)ཀ་ཤིས་སོ། །སྐྱེ་(མདོ་འགྲེལ་)གནས་སུ་མཚམས་སྦྱར་ བའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ཕན་ཆད་(བློ་གྲོས་མི་ཟད་འགྲེལ་)མེར་མེར་བོ་སོགས་དང་། (རྣམ་ཤེས་དེ་དང་ ལྷན་གཅིག་འབྱུང་བ་ཞེས་ས་ལུ་ལྗང་བར་ཡོད་པ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་ཀླུ་སྒྲུབ་པོ། ས་བཅུ་པར་ཡང་། རྣམ་ ཤེས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ལེན་པའི་ཕུང་བོ་བཞི་ནི་མིང་དང་གཟུགས་ཞེས་སོ། ། ) དེ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་རྣམ་ ཤེས་ནི་མིང་གཟུགས་ཏེ་མིང་ནི་ཚོར་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་སོ། །ཞེས་དབྱིག་གོ །(བློ་ གྲོས་མི་ཟད་མདོ་འགྲེལ། ) ཟག་བཅས་ཀྱི་མིང་གཟུགས་འཕེལ་བ་(ས་བཅུ་མདོ་)རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་སྒོར་གྱུར་ པ་ནི་(ས་ལུ་མདོ་དངོས་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་ཀྱང་ངོ་། ། )སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་སྟེ་མིག་ནས་ཡིད་ཀྱི་བར་རོ། །དེ་ རྣམས་(སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ། )སྨིན་པ་ལས་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་རྣམ་གསུམ་ཕྲད་པའི་(ས་སྡུག་པ་ 2-338 སོགས་འཛིན་པ་ནི་རེག་པའོ། །དབྱེ་ན་ཚོར་བ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་གསུམ་མོ། ། )ཟག་བཅས་ནི་རེག་པའོ། །ས་བཅུ་པར་ རོ། །ཡང་ན་མཛོད་ལྟར་རོ། །དབྱེ་ན། རེག་པའི་ཚོགས་དྲུག་གོ་(མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ནས། ཡིད་ཀྱི་ འདུས་ཏེ་རེག་པའི་བར་ཀ་ཤིས་སོ། ། )ཞེས་ས་ལུ་ལྗང་བར་རོ། །ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་སོགས་མྱོང་འགྱུར་ གྱི་(མདོ་)རྒྱུ་རེག་པ་ཡོད་པ་ཅི་འདྲ་བ་(བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་)དེ་འདྲ་བར་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་སོགས་ མྱོང་བ་ནི་ཚོར་བ། (ས་ལུ་ལྗང་། ) དབྱེ་ན། བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས

【現代漢語翻譯】 ཕུང་བོ་（蘊） འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་གཏི་མུག་གིས་བསླང་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་(མདོ་འགྲེལ་)ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་འདུ་བྱེད། ——由無明生起的，通過身語意（經疏）所作和積累的業，即是行。 དབྱེ་ན། ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་བསོད་ནམས་སོགས་གསུམ་ལ་ཀླུས་སོ། །(མདོ་འགྲེལ་ཀ་ཤིས། )——分類來說，龍樹菩薩認為是煩惱性的福德等三種。 ས་བཅུ་པར། མ་རིག་པས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་འདུ་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །——《十地經》中說：『由無明所造之業的異熟果，即是行。』 ལས་དེའི་ས་བོན་དེས་བསྒོས་པའི་སེམས་སམ་མདོར། (བློ་གྲོས་ཆེན་པོས། ) ཚོགས་དྲུག་པོ་རྣམ་ཤེས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་རམ། ——被該業的種子所薰染的心，或者如（大慧）經中所說，六識聚即是識。 ལས་དེའི་བག་ཆགས་བཞག་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ། བློ་བརྟན་(དབུས་བཤད་)དང་། དང་པོ་མའི་མངལ་དུ་ཞུགས་པའི་ལས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལ། དབྱིག་གཉེན་ནོ། །(བློ་གྲོས་མི་ཟད་མདོ་འགྲེལ། )——將該業習氣安立於阿賴耶識，智穩（中觀釋）認為是最初入胎時，由業所牽引的一切種子的阿賴耶識，世親（無盡慧經疏）也如是認為。 འོན་ཀྱང་བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་(ས་བཅུའི་འགྲེལ་པར་དབྱིག་)བཤད་པས་ཀུན་གཞི་ས་བོན་གྱི་ཆ་དང་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་ལ་རུང་ངོ་། །——然而，（世親）在《十地經釋》中將十二緣起全部解釋為因和果，因此阿賴耶識既可以作為種子的部分，也可以作為異熟果的部分。 མདོར་ན་འདུ་བྱེད་གསུམ་གྱིས་བསྒོས་པའི་ཤེས་(ཡིད་ཤེས་སམ་ཀུན་གཞི་)པ་འདུ་བྱེད་གསུམ་དང་མཐུན་པར་ཁམས་གསུམ་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུའི་དངོས་པོའམ་རྣམ་སྨིན་གྱི་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་རྣམ་ཤེས་ནི་རྣམ་ཤེས་སོ་ཞེས་(ས་ལུ་ལྗང་བའི་མདོ་)ཀ་ཤིས་སོ། །——總而言之，被三種行所薰染的識（意識或阿賴耶識），與三種行相應，成為在三界中流轉的因或異熟果的識，即是識，吉祥稱如是說（《稻稈經》）。 སྐྱེ་(མདོ་འགྲེལ་)གནས་སུ་མཚམས་སྦྱར་བའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ཕན་ཆད་(བློ་གྲོས་མི་ཟད་འགྲེལ་)མེར་མེར་བོ་སོགས་དང་། ——從生（經疏）的階段開始連線，從第二剎那開始（無盡慧經疏），指萌芽等。 (རྣམ་ཤེས་དེ་དང་ལྷན་གཅིག་འབྱུང་བ་ཞེས་ས་ལུ་ལྗང་བར་ཡོད་པ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་ཀླུ་སྒྲུབ་པོ། ས་བཅུ་པར་ཡང་། རྣམ་ཤེས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ལེན་པའི་ཕུང་བོ་བཞི་ནི་མིང་དང་གཟུགས་ཞེས་སོ། ། )——《稻稈經》中說『與識同時生起』，龍樹菩薩認為是『由識之因而生』。《十地經》中也說：『與識同時生起的四取蘊即是名色。』 དེ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་རྣམ་ཤེས་ནི་མིང་གཟུགས་ཏེ་མིང་ནི་ཚོར་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་སོ། །ཞེས་དབྱིག་གོ །(བློ་གྲོས་མི་ཟད་མདོ་འགྲེལ། )——與識同時存在的即是名色，名是指受、想、識、行、識，世親如是說（《無盡慧經疏》）。 ཟག་བཅས་ཀྱི་མིང་གཟུགས་འཕེལ་བ་(ས་བཅུ་མདོ་)རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་སྒོར་གྱུར་པ་ནི་(ས་ལུ་མདོ་དངོས་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་ཀྱང་ངོ་། ། )སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་སྟེ་མིག་ནས་ཡིད་ཀྱི་བར་རོ། །——有漏的名色增長（《十地經》），成為識的生門，即是六處，從眼處到意處（《稻稈經》和大慧經也如是說）。 དེ་རྣམས་(སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ། )སྨིན་པ་ལས་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་རྣམ་གསུམ་ཕྲད་པའི་(ས་སྡུག་པ་སོགས་འཛིན་པ་ནི་རེག་པའོ། །དབྱེ་ན་ཚོར་བ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་གསུམ་མོ། ། )ཟག་བཅས་ནི་རེག་པའོ། །——這些（大慧阿阇黎）成熟后，根、境、識三者和合（感受苦等，即是觸。分類來說，是三種感受的三種因），有漏的即是觸。 ས་བཅུ་པར་རོ། །ཡང་ན་མཛོད་ལྟར་རོ། །དབྱེ་ན། རེག་པའི་ཚོགས་དྲུག་གོ་(མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ནས། ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་བར་ཀ་ཤིས་སོ། ། )ཞེས་ས་ལུ་ལྗང་བར་རོ། །——《十地經》中也如是說，或者如《俱舍論》中所說。分類來說，是六觸聚（從眼觸到意觸，吉祥稱如是說），《稻稈經》中也如是說。 ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་སོགས་མྱོང་འགྱུར་གྱི་(མདོ་)རྒྱུ་རེག་པ་ཡོད་པ་ཅི་འདྲ་བ་(བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་)དེ་འདྲ་བར་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་སོགས་མྱོང་བ་ནི་ཚོར་བ། (ས་ལུ་ལྗང་། )——有漏的樂等感受的（經）因，如觸是如何，（大慧）感受有漏的樂等即是受（《稻稈經》）。 དབྱེ་ན། བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས——分類來說，是樂受、苦受、舍受。

【English Translation】 Phungpo (Skandha) 』Drub pa』i rgyu gti mug gis bslang ba』i lus ngag yid kyi (mdo 『grel) las byas shing bsags pa rnams ni 『du byed. - Actions are those done and accumulated through body, speech, and mind (Sutra Commentary) arising from the cause of ignorance. Dbye na, nyon mongs can gyi bsod nams sogs gsum la klus so. (Mdo 『grel ka shis.) - Classified, Nagarjuna considers them as the three: meritorious, etc., which are afflicted. Sa bcu par, ma rig pas byas pa』i las kyi rnam par smin pa ni 『du byed do. - The Ten Bhumi Sutra states: 『The fully ripened result of actions done by ignorance is action.』 Las de』i sa bon des bsgos pa』i sems sam mdor. (Blo gros chen pos.) Tshogs drug po rnam shes su bshad pa ltar ram. - The mind stained by the seed of that action, or as stated in the Sutra (by Mahamati), the six aggregates are explained as consciousness. Las de』i bag chags bzhag pa』i kun gzhi』i rnam shes la. Blo brtan (dbus bshad) dang, dang po ma』i mngal du zhugs pa』i las kyis 『phangs pa』i sa bon thams cad pa』i kun gzhi rnam shes la. Dbyig gnyen no. (Blo gros mi zad mdo 『grel.) - The alaya-vijnana where the imprints of that action are placed. Lodro Tenpa (Madhyamaka commentary) and Vasubandhu (Inexhaustible Wisdom Sutra Commentary) consider it as the alaya-vijnana of all the seeds propelled by the action of first entering the mother』s womb. 』On kyang bcu gnyis po thams cad la rgyu dang 『bras bu gnyis su (sa bcu』i 『grel par dbyig) bshad pas kun gzhi sa bon gyi cha dang rnam smin gyi cha la rung ngo. - However, (Vasubandhu) explains all twelve as both cause and effect in the Ten Bhumi Sutra Commentary, thus the alaya is suitable as both the seed aspect and the fully ripened aspect. Mdor na 『du byed gsum gyis bsgos pa』i shes (yid shes sam kun gzhi) pa 『du byed gsum dang mthun par khams gsum du 『gro ba』i rgyu』i dngos po』am rnam smin gyi dngos por gyur pa』i rnam shes ni rnam shes so zhes (sa lu ljang ba』i mdo) ka shis so. - In short, the consciousness (mind consciousness or alaya) stained by the three actions, in accordance with the three actions, becomes the consciousness that is the cause or the fully ripened result of going to the three realms, so says Kashipa (Rice Seedling Sutra). Skye (『grel) gnas su mtshams sbyar ba』i skad cig gnyis pa phan chad (blo gros mi zad 『grel) mer mer bo sogs dang. - From the second moment onwards (Inexhaustible Wisdom Commentary), connecting to the stage of birth (commentary), such as sprouts, etc. (Rnam shes de dang lhan gcig 『byung ba zhes sa lu ljang bar yod pa la rnam par shes pa』i rgyu las byung ba zhes klu sgrub po. Sa bcu par yang, rnam shes dang lhan cig 『byung ba』i len pa』i phung bo bzhi ni ming dang gzugs zhes so.) - Nagarjuna considers 『arising simultaneously with consciousness』 as 『arising from the cause of consciousness』 as stated in the Rice Seedling Sutra. The Ten Bhumi Sutra also states: 『The four aggregates of grasping that arise simultaneously with consciousness are name and form.』 De dang lhan cig pa』i rnam shes ni ming gzugs te ming ni tshor 『du shes 『du byed rnam shes so zhes dbyig go. (Blo gros mi zad mdo 『grel.) - The consciousness that exists simultaneously with that is name and form, name is feeling, perception, consciousness, action, and consciousness, so says Vasubandhu (Inexhaustible Wisdom Sutra Commentary). Zag bcas kyi ming gzugs 『phel ba (sa bcu mdo) rnam shes skye sgor gyur pa ni (sa lu mdo dngos blo gros chen pos kyang ngo.) skye mched drug ste mig nas yid kyi bar ro. - The increase of contaminated name and form (Ten Bhumi Sutra), which becomes the door of birth for consciousness, is the six sense sources, from the eye to the mind (Rice Seedling Sutra and Mahamati also say so). De rnams (slob dpon blo gros chen po.) smin pa las yul dbang rnam shes rnam gsum phrad pa』i (sa sdug pa sogs 『dzin pa ni reg pa』o. Dbye na tshor ba gsum gyi rgyu gsum mo.) zag bcas ni reg pa』o. - The combination of the three, object, faculty, and consciousness, from the ripening of these (Acharya Mahamati) (grasping suffering, etc., is contact. Classified, they are the three causes of the three feelings), the contaminated is contact. Sa bcu par ro. Yang na mdzod ltar ro. Dbye na, reg pa』i tshogs drug go (mig gi 『dus te reg pa nas. Yid kyi 『dus te reg pa』i bar ka shis so.) zhes sa lu ljang bar ro. - It is also in the Ten Bhumi Sutra, or as in the Treasury of Knowledge. Classified, they are the six aggregates of contact (from eye contact to mind contact, so says Kashipa), it is also in the Rice Seedling Sutra. Zag bcas kyi bde sogs myong 『gyur gyi (mdo) rgyu reg pa yod pa ci 『dra ba (blo gros chen pos) de 『dra bar zag bcas kyi bde sogs myong ba ni tshor ba. (Sa lu ljang.) - The cause of experiencing contaminated happiness, etc. (Sutra), just as there is contact (Mahamati), experiencing contaminated happiness, etc., is feeling (Rice Seedling Sutra). Dbye na, bde sdug btang snyoms - Classified, they are happiness, suffering, and equanimity.

་གསུམ་མོ། །ཡང་ན་རེག་པའི་ ཚོགས་དྲུག་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཚོར་བའི་ཚོགས་དྲུག་གོ །(ཀླུས་ས་ལུ་ལྗང་འགྲེལ། ) ཁམས་གསུམ་གྱི་འདོད་ ཆགས་ནི་སྲེད་པ་(ཚོར་བ་ལ་ཆགས་པ་ནི་སྲེད་པས་སོ་ས་བཅུ་པར། )སྟེ། དབྱེ་ན། (སྐམ་པའི་ཕྱིར་ཅེས་ས་ལུ་ལྗང་། ) སྲེད་པའི་ཚོགས་དྲུག་ཅེས་ཀླུས་སོ། །དྲུག་ནི་རྣམ་ཤེས་དྲུག་གི་དབང་གིས་སོ། །དེ་ཡང་སྲིད་ པ་དང་སྲིད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་རྒྱུན་དུ་སྤྱོད་ཀྱང་ཚྭ་ཆུ་འཐུངས་པ་བཞིན་ངོམས་ཤིང་ཚིམ་པ་ མེད་པ་ནི་སྲེད་པ་སྟེ། དུས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་གསུམ། ཞེས་སོགས་དང་། ཡང་ན་མཐོང་ སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱ་འདོད་ཁམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ནི་འདོད་སྲེད། དེའི་སྤང་བྱ་ཁམས་གོང་གཉིས་ ཀྱི་འདོད་ཆགས་ནི་སྲིད་སྲེད། ཐར་བ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་ནི་མི་སྲིད་པར་སྲེད་པ། ལྟ་བ་ ལྔ་ནི་ལྟ་བའི་སྲེད་པ་སྟེ་བཞིའོ། །ཞེས་དབྱིག་(བློ་གྲོས་མི་ཟད་འགྲེལ་)གོ །གང་འདོད་པ་ལ་སོགས་ པ་ལ་(བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་)འདུན་ཅིང་ཆགས་པས་སྦྱོར་བ་ནི་(དབུས་མཐར་)ལེན་པ་སྟེ། (སྲེད་པ་མངོན་པར་ འཕེལ་བ་ནི་ལེན་པའོ། ། ) དབྱེ་ན་(དབྱིག་སོགས་བློ་ཆེན་)འདོད་པའི། ལྟ་བའི། ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟུལ་ཞུགས་ ཀྱི། བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཉེར་ལེན་བཞི་སྟེ། འདོད་པའི་འཁྲིག་པ་(ལ་ཆགས་)དང་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཆོས་ དང་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ཆགས་པ་གསུམ་དང་། རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་། ཁྱི་དང་བ་ ལང་སོགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་སོགས་དང་། བདག་ཡོད་པར་ལྟ་ཞིང་ཆགས་པ་བཞི་རིམ་ བཞིན་ནོ། །དབྱིག་གོ །དེ་ལྟར་ལས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ས་བོན་(བློ་ཆེན་)སྲེད་ལེན་གྱིས་མངོན་པར་ རླན་པ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡང་སྲིད་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ལས་(བློ་ཆེན་)ནི་ 2-339 སྲིད་པ་སྟེ། འདིས་བར་མ་ཆོད་པར་ཡང་སྲིད་པར་འབྱུང་བར་བྱེད་པས་སྲིད་(ཀླུ་དོན་དངོས་)པ་ སྟེ་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སྲིད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྤྱིར་སྲིད་པ་ལ་དབྱེ་ན། འཆི། བར། སྐྱེ་སྲིད། སྔོན་དུས་སྲིད་པ་བཞིའོ། །ལེན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་སྲིད་པའོ། ། ཞེས་ས་བཅུ་པར་རོ། །སྲིད་པ(འི་ལས་ཏེ་འདུ་བྱེད་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་དོ། ། )དེའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་རྣམ་ ཤེས་མིང་གཟུགས་ནས་(བློ་ཆེན་)ཚོར་བའི་བར་ནི་ཕུང་བོ་(ཀླུ་)འབྱུང་བས་(བློ་)སྐྱེ་བ་སྟེ། ཞེས་བློ་ གྲོས་ཆེན་པོའོ། ། ལས་ཀྱི་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ལས་ཕུང་བོ་འབྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །ཞེས་ཀླུས་ཏེ། ལས་ ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ནི་སྐྱེ་བ་སྟེ་ཕུང་བོ་འབྱུང་བའོ། །ས་བཅུ་པར་རོ། །དབྱེ་ན། སྒོང་ང་མངལ་དྲོད་ གཤེར། རྫུས་སྐྱེས་བཞིའོ། །དར་ལ་བབ་པའི་བར་གྱི་ཕུང་བོ་རྣམས་རྙིང་ཞིང་། (ཀླུ། ) སྟོབས། (དབྱིག) མཐུ། གཟི་བརྗིད། མདངས་སོགས་ཉམས་པ་ནི་(དབྱིག་)རྒ་བ། ཞེས་(སྤྱི་ཐ

【現代漢語翻譯】 或者，依賴於六種觸覺的集合，產生六種感覺的集合。（龍樹《寶鬘論》）三界的貪慾是渴愛（對感覺的執著就是渴愛，見《十地經》）。分類來說，（因為乾渴，見《寶鬘論》）龍樹說有六種渴愛集合。這六種是由於六種意識的緣故。也就是說，對於存在和存在的享受，即使不斷地享用，也像喝鹽水一樣，永遠無法滿足，這就是渴愛。從三時的角度來分，有三種。或者，見道和修道所要斷除的欲界的貪慾是欲愛。其所要斷除的上二界的貪慾是有愛。對解脫產生執著是不有愛。五種見解是見愛，總共四種。這是《無盡意經》的解釋。對於所希望的事物等，（以大智慧）產生慾望和執著，並與之結合，這就是（《中邊分別論》所說的）取。（渴愛增長就是取。）分類來說（《無盡意經》等），有欲取、見取、戒禁取、我語取四種。欲取包括（對性愛的執著）、對邪教的執著以及對五種妙欲的執著。見取包括常斷見。戒禁取包括狗戒、牛戒等。我語取是指認為有我的存在並對此產生執著。以上四種依次解釋。這是《無盡意經》的解釋。像這樣，業的行種子（以大智慧）被渴愛和取所潤濕，這本身就產生了作為果報的實際存在，這就是趨向于顯現的業（大智慧），即有。因為這使得在沒有間隔的情況下再次產生存在，所以稱為有（龍樹的真實意義），即存在的因，因此稱為有。一般來說，如果對有進行分類，有死有、中有、生有、前有四種。從取產生的具有煩惱的業就是有。這是《十地經》所說。有（的業，即行，具有無礙的能力）之後，從名色到（大智慧）感覺之間的五蘊（龍樹）產生，這就是（大智慧）生。這是《無盡意經》所說。從業的有因產生五蘊就是生。這是龍樹所說。業的同類因就是生，即五蘊的產生。這是《十地經》所說。分類來說，有卵生、胎生、濕生、化生四種。在達到成熟之間的五蘊逐漸衰老，（龍樹）力量、（《無盡意經》）能力、威嚴、光彩等衰退，這就是（《無盡意經》）老。這是（總的解釋）。 種子字和咒語： སྲེད་པ་(藏文)， तृष्णा (梵文天城體)， tṛṣṇā (梵文羅馬擬音)， 渴愛(漢語字面意思) ལེན་པ་(藏文)， उपादान (梵文天城體)， upādāna (梵文羅馬擬音)， 取(漢語字面意思)

【English Translation】 Alternatively, depending on the six aggregates of contact, the six aggregates of feeling arise. (Nāgārjuna's Garland of Jewels) The desire for the three realms is craving (attachment to feeling is craving, see the Daśabhūmika Sūtra). Classified, (because of thirst, see the Garland of Jewels) Nāgārjuna says there are six aggregates of craving. These six are due to the six consciousnesses. That is, even if one constantly enjoys existence and the enjoyment of existence, one is never satisfied, just like drinking salt water, and this is craving. From the perspective of the three times, there are three types. Alternatively, the desire realm's desire that is to be abandoned by the path of seeing and the path of cultivation is desire-craving. The desire of the upper two realms that is to be abandoned is existence-craving. Attachment to liberation is non-existence-craving. The five views are view-craving, making a total of four. This is the explanation of the Akṣayamati Sūtra. For the things that are desired, etc., (with great wisdom) desire and attachment arise, and combining with them is (what the Madhyāntavibhāga calls) grasping. (The increase of craving is grasping.) Classified (Akṣayamati Sūtra, etc.), there are four types of grasping: desire-grasping, view-grasping, ethical discipline-grasping, and self-assertion-grasping. Desire-grasping includes (attachment to sexual intercourse), attachment to heretical teachings, and attachment to the five desirable qualities. View-grasping includes the views of permanence and annihilation. Ethical discipline-grasping includes dog-like vows, cow-like vows, etc. Self-assertion-grasping refers to believing in the existence of a self and being attached to it. The above four are explained in order. This is the explanation of the Akṣayamati Sūtra. In this way, the seed of the action of karma (with great wisdom) is moistened by craving and grasping, and this itself produces the actual existence as a result, which is the karma that tends to manifest (great wisdom), that is, becoming. Because this causes existence to arise again without interruption, it is called becoming (Nāgārjuna's true meaning), that is, the cause of existence, therefore it is called becoming. Generally, if becoming is classified, there are four types: death-becoming, intermediate-becoming, birth-becoming, and previous-becoming. Karma with defilements arising from grasping is becoming. This is what the Daśabhūmika Sūtra says. After becoming (the karma of, i.e., action, has unimpeded power), the five aggregates (Nāgārjuna) from name and form to (great wisdom) feeling arise, and this is (great wisdom) birth. This is what the Akṣayamati Sūtra says. The arising of the five aggregates from the cause of the karma of becoming is birth. This is what Nāgārjuna says. The homogeneous cause of karma is birth, that is, the arising of the five aggregates. This is what the Daśabhūmika Sūtra says. Classified, there are four types: egg-born, womb-born, moisture-born, and spontaneously born. The five aggregates gradually age between reaching maturity, (Nāgārjuna) strength, (Akṣayamati Sūtra) ability, majesty, radiance, etc., decline, and this is (Akṣayamati Sūtra) aging. This is (the general explanation).

ེར་མགོ་སྐྱེ་སོགས་ )ཀླུ་དབྱིག་སྟེ། དབྱེ་ན། ཚེ། དབང་པོ། སྟོབས། གཟུགས། དྲན་པ། ཤེས་རབ། བདེ་བ་འགྱུར་ བ་སྟེ་བདུན་ནོ། །(ཕུང་བོའི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ནི་རྒ་བའོ། །རྒས་ནས་ཕུང་བོ་འཇིག་པ་ནི་འཆི་བའོ། །ས་བཅུ་པར། ) ཚེ་ ཟད་ནས་སྲོག་འགགས་པ་ནི་ཤི་བ། འགག་པ་ནི་འཆི་བ་སྟེ། (གསུམ་ཡང་དབྱིག་གིས་བཤད། ) དབྱེ་ ན། (གཉིས་ཏེ་ཚེ་དང་བསོད་ནམས་ཟད་ནས་འཆི་བ་རྣམས་རང་གིས་ངང་གིས་འཆི་བ། མཚོན་དང་དབྱིག་པ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ གྱིས་ཤི་བ་ནི་ཉེ་བར་བཅོམ་པས་འཆི་བས་སོ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་འགྲེལ་པར་དབྱིག) དུས། དུས་མིན་འཆི་གཉིས་ སོ། །རྒ་ཤི་གཉིས་ཡན་ལག་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ནི་རྒ་བ་མེད་པར་འཆི་བ་སྲིད་པས་སོ། །ཞེས་ རྒྱལ་སྲས་སོ། །(ཀུན་བཏུས་འགྲེལ། ) མྱ་ངན་སོགས་ཡན་ལག་ཏུ་མ་བཞག་པ་ནི། ངེས་པར་འབྱུང་ བར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཡིད་བདེ་བཞིན་དུ་འཆི་བ་ཡོད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྒྱུ་ བདུན། ཡན་ལག་བཞི། ཉོན་མོངས་དང་ལམ་གསུམ། ཉོན་མོངས་གཉིས་སུ་ཡང་བསྡུ་བའོ། ། དང་པོ་ནི། དབུས་མཐར། རྣམ་བདུན་ཡང་དག་མིན་རྟོག་ལས། །ཞེས་ཏེ། དང་པོ་ཕྱིན་ཅི་ ལོག་གི་རྒྱུ། གཉིས་པ་འདེབས་པའི། གསུམ་པ་ཁྲིད་པ། བཞི་ལྔ་གཉིས་ཀུན་འཛིན་པ། དྲུག་ 2-340 བདུན་གཉིས་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ། དེ་ནས་གསུམ་སྡུད་པའི། ཐ་མ་གཉིས་སྐྱོ་བའི་རྒྱུ་ཞེས་དབྱིག་ སྟེ་འགྲེལ་བཤད་བལྟའོ། །གཉིས་པ་ནི། (ཀུན་བཏུས་)དང་པོ་གསུམ་འཕེན་པའི་ཡན་ལག དེ་ འོག་བཞི་འཕངས་པའི་ཡན་ལག(ཀུན་བཏུས་) སྲེད་ལེན་སྲིད་གསུམ་མངོན་པར་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ ཡན་ལག སྐྱེ་རྒ་གཉིས་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་ཡན་ལག་གོ །(རྒྱུ་མཚན་རྒྱལ་སྲས་བལྟ། ) གསུམ་པ་ ནི་མ་རིག་སྲེད་ལེན་གསུམ་ཉོན་མོངས་པའི་(ས་བཅུ་པ་)ལམ་གྱི་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་(ས་བཅུ་པ་)འདུ་ བྱེད་སྲིད་པ་ལས་(དངོས་)ཀྱི་ལམ། ལྷག་མ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལམ། (ས་བཅུ་པར་རོ། །དབུས་མཐའི་ འགྲེལ་པ་དང་ཀླུའི་དབུ་མ་རྟེན་འབྱུང་ལས་སོ། ། ) ཡང་དེ་ཉིད་རིམ་བཞིན་ཉོན་མོངས་པའི་ལས་ཀྱི་ཚེའི་ ཉོན་མོངས་སོ། །(ཀླུས་དང་པོ་བརྒྱད་པ་དགུ་ཉོན་མོངས། །གཉིས་པ་བཅུ་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། །ལྷག་མ་བདུན་ནི་སྡུག་བསྔལ་ ཡིན། །ཞེས་སོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། ལམ་གསུམ་ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་པ། །ཞེས་སོ། ། ) ཀུན་བཏུས་སུ། རྣམ་ཤེས་ ཀྱང་ལས་ཉོན་དུའོ། །བཞི་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་(དབྱིག་)ལས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་གཉིས་རྒྱུའི་ ཉོན་(དབྱིག་)མོངས། ཚེའི་ཉོན་མོངས་འབྲས་བུའི་ཉོན་མོངས་སོ། །(རིམ་བཞིན་ཀུན་འབྱུང་དང་སྡུག་ བདེན་ནོ། ། ) དབུས་མཐར། རྣམ་གསུམ་རྣམ་གཉིས་ཀྱང་ཉོན་མོངས། །ཞེས་སོ། །མ་རིག་པ་ ནས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་བར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ། རེག་ཚོར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུ

【現代漢語翻譯】 ེར་མགོ་སྐྱེ་སོགས་ (kler mgo skye sogs)（龍自在等）：分類有：壽命、權勢、力量、容貌、記憶、智慧、安樂的轉變，共七種。(ཕུང་བོའི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ནི་རྒ་བའོ། །རྒས་ནས་ཕུང་བོ་འཇིག་པ་ནི་འཆི་བའོ། །ས་བཅུ་པར། )（蘊的完全成熟是衰老。衰老后蘊壞滅是死亡。《十地經》中說。）壽命耗盡而斷絕是死亡，斷絕是死亡。（三者也用自在解釋。）分類有：（兩種，壽命和福德耗盡而死是自然死亡。因刀劍和自在等原因而死是橫死，出自《無盡慧經》的解釋。）時死和非時死兩種。將老死二者合為一支是因為沒有衰老就死亡是可能的。這是勝子說的。(ཀུན་བཏུས་འགྲེལ། )（《攝類學釋》）沒有將憂愁等列為一支是因為不一定是必然發生的，因為有心情愉悅地死去的情況。第三個支分有四點：七個原因，四個支分，煩惱和道三種，以及煩惱歸納為兩種。 第一點是：(དབུས་མཐར། )（《中邊分別論》）『七種非理作意。』也就是說，第一個是顛倒的因，第二個是造作的因，第三個是引導的因，第四第五個是執取的因，第六第七個是親近的因，然後三個是聚集的因，最後兩個是厭惡的因，這是自在的解釋，請參考註釋。第二點是：(ཀུན་བཏུས་)（《攝類學》）前三個是投生的支分，之後四個是已投生的支分。(ཀུན་བཏུས་)（《攝類學》）愛、取、有三者是顯現成就的支分，生、老二者是顯現成就的支分。（原因請參考勝子。）第三點是：無明、愛、取三者是煩惱的(ས་བཅུ་པ་)（《十地經》）道的相續不斷(ས་བཅུ་པ་)（《十地經》），行、有是從(དངོས་)（真實）而來的道，其餘是苦的道。(ས་བཅུ་པར་རོ། །དབུས་མཐའི་འགྲེལ་པ་དང་ཀླུའི་དབུ་མ་རྟེན་འབྱུང་ལས་སོ། ། )（《十地經》中說。《中邊分別論釋》和龍樹的《中論·緣起品》中說。）同樣，它們依次是煩惱的、業的、生的煩惱。(ཀླུས་དང་པོ་བརྒྱད་པ་དགུ་ཉོན་མོངས། །གཉིས་པ་བཅུ་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། །ལྷག་མ་བདུན་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། ལམ་གསུམ་ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་པ། །ཞེས་སོ། ། )（龍樹說，第一、第八、第九是煩惱，第二、第十是業，其餘七個是痛苦。《寶鬘論》中說，三種道無始無終。）(ཀུན་བཏུས་སུ། )（《攝類學》中說。）識也是業和煩惱。第四點是：煩惱的(དབྱིག་)（自在）業的煩惱兩種，因的煩(དབྱིག་)（自在）惱，生的煩惱是果的煩惱。（依次是集諦和苦諦。）(དབུས་མཐར། )（《中邊分別論》）『三種和兩種也是煩惱。』也就是說，從無明到六處是行的苦，觸受是苦的苦。

【English Translation】 ེར་མགོ་སྐྱེ་སོགས་ (kler mgo skye sogs) (Nāga-svabhāva etc.): The divisions are: life, power, strength, form, memory, wisdom, and the transformation of happiness, these are seven. (ཕུང་བོའི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ནི་རྒ་བའོ། །རྒས་ནས་ཕུང་བོ་འཇིག་པ་ནི་འཆི་བའོ། །ས་བཅུ་པར། ) (The complete ripening of the aggregates is aging. The destruction of the aggregates after aging is death. In the Daśabhūmika Sūtra.) The exhaustion of life and the cessation of breath is death, cessation is death. (The three are also explained by svabhāva.) The divisions are: (two types, dying from the exhaustion of life and merit is natural death. Dying from causes such as weapons and svabhāva is violent death, according to the explanation in the Inexhaustible Intelligence Sūtra.) Death at the right time and death at the wrong time are the two types. The reason for combining aging and death into one branch is that it is possible to die without aging. This is what the Prince said. (ཀུན་བཏུས་འགྲེལ། ) (Explanation of the Abhidharmasamuccaya.) The reason for not including sorrow etc. as a branch is that it is not necessarily certain to occur, because there are cases of dying happily. The third branch has four points: seven causes, four branches, three afflictions and paths, and the afflictions are also condensed into two. The first point is: (དབུས་མཐར། ) (Madhyāntavibhāga) 'Seven kinds of incorrect thoughts.' That is to say, the first is the cause of perversion, the second is the cause of planting, the third is the cause of leading, the fourth and fifth are the causes of grasping, the sixth and seventh are the causes of approaching, then three are the causes of gathering, and the last two are the causes of aversion, this is the explanation of svabhāva, please refer to the commentary. The second point is: (ཀུན་བཏུས་) (Abhidharmasamuccaya) the first three are the branches of throwing, and the next four are the branches of having been thrown. (ཀུན་བཏུས་) (Abhidharmasamuccaya) Craving, grasping, and existence are the branches of manifest accomplishment, birth and aging are the branches of manifest accomplishment. (Please refer to the Prince for the reasons.) The third point is: ignorance, craving, and grasping are the afflictions of the (ས་བཅུ་པ་) (Daśabhūmika Sūtra) the uninterrupted continuation of the path (ས་བཅུ་པ་) (Daśabhūmika Sūtra), action and existence are the path from (དངོས་) (reality), the rest are the path of suffering. (In the Daśabhūmika Sūtra. In the commentary on the Madhyāntavibhāga and Nāgārjuna's Mūlamadhyamakakārikā, Nidānaparikṣā.) Again, they are sequentially the afflictions of affliction, the afflictions of karma, and the afflictions of birth. (Nāgārjuna said that the first, eighth, and ninth are afflictions, the second and tenth are karma, and the remaining seven are suffering. In the Ratnāvalī, the three paths have no beginning, middle, or end.) (ཀུན་བཏུས་སུ། ) (In the Abhidharmasamuccaya.) Consciousness is also karma and affliction. The fourth point is: the two afflictions of affliction (དབྱིག་) (svabhāva) and karma, the affliction of cause (དབྱིག་) (svabhāva), the affliction of birth is the affliction of result. (Sequentially, the origin and the truth of suffering.) (དབུས་མཐར། ) (Madhyāntavibhāga) 'Three and two are also afflictions.' That is to say, from ignorance to the six sense bases is the suffering of action, contact and feeling are the suffering of suffering.

ག་བསྔལ། ལྷག་མ་རྣམས་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཞེས་ས་བཅུ་པར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ རྐྱེན་བྱེད་པའི་ལས་རེ་རེ་(ས་བཅུ་པར་ཡང་ལས་གཉིས་གཉིས་བཤད་དོ། ། )དང་། རིམ་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་ལ་ སེམས་ཅན་རྣམས་རྨོངས་པར་བྱེད། འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་འབྱེད་ པར་བྱེད། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་འཆིང་བ་འཛིན་པར་བྱེད། སེམས་ཅན་རྣམས་ལུས་ ལེན་དུ་འཇུག སེམས་ཅན་ལུས་རྫོགས་པར་ལེན་དུ་འཇུག ཡུལ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སེམས་ ཅན་རྣམས་འཛུད། (ནི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་འདོད་མི་འདོད་སོགས་ལ་རྒྱལ་སྲས། ) སྐྱེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་(རྒྱལ་སྲས་ལ་ ལར་སྐྱེ་བ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཅེས་འབྱུང་བ་ནི་དཔྱད་དོ། ། )ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་འཛུད། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ 2-341 སྐྱེ་བ་འདྲེན་པར་བྱེད། ཡང་སྲིད་ལེན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཉེར་ལེན་(ནི་ ཉོན་མོངས་)དང་བཅས་པར་བྱེད། (ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་འབྲེལ་བར་ཡང་བྱེད་ས་བཅུ་པར་རོ། ། ) ཡང་སྲིད་ པར་སེམས་ཅན་རྣམས་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད། མིང་གཟུགས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག རེག་ཚོར་ གྱི་རིམ་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་འགྲུབ་པར་བྱེད། རྒ་ཤི་ནི་ཡང་ཡང་ན་ཚོད་འགྱུར་བ་དང་ སྲོག་འགྱུར་བ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་ཀུན་བཏུས་ཏེ་འགྲེལ་པ་བལྟའོ། ། ས་བཅུ་པར་ཅུང་མི་འདྲ་བར་སྣང་ངོ་། །ལྔ་པ་ལ། སྤྱིའི། བྱེ་བྲག་གིའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུ་(དབྱིག་ དངོས་)དང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཏེ། ཞེས་དང་། རྟེན་དང་འབྲེལ་ དང་འབྱུང་ཞེས་པའི་ཚིག་གསུམ་གྱིས་གསུམ་འགོག་སྟེ། རྟེན་ཞེས་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ཏེ་ འབྱུང་བ་ཡིན་པས་རྒྱུ་མེད་དུ་སྨྲ་བ་བསལ་ལོ། །འབྲེལ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་མཐུན་པ་ལ་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་ དང་འབྲས་བུ་མཐུན་པ་ལས་སྐྱེ་ཡི་མི་མཐུན་པ་ལས་མིན་པ་སྟེ། དཔེར་ན། མ་རིག་པ་ལས་ འདུ་བྱེད་འབྱུང་གི་དབང་ཕྱུག་སོགས་ལས་མིན་པ་བཞིན་ཏེ་དེས་རྒྱུ་མི་འདྲ་བའམ་མི་མཐུན་ པའི་རྒྱུ་སྨྲ་བ་འགོག་གོ །འབྱུང་བའི་སྒྲ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་བར་ཆད་མེད་པར་འབྱུང་བ་ལ་བྱ་སྟེ་ འདིས་མེད་པར་(འབྲས་བུ་ལ་ཟེར་རམ་སྙམ་མོ། ། )སྨྲ་བ་འགོག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་རྟེན་འབྲེལ་བཤད་ཅེ་ན། འགྲོ་བ་འདི་དག་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་ཡི་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མེད་ལས་མི་སྐྱེ་བར་ རམ། འཁོར་བར་འཇུག་ལྡོག་ལ་རྨོངས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ལུགས་འབྱུང་བཟློག་བཤད་དོ། ། ཞེས་བློ་གྲོས་མི་ཟད་འགྲེལ་པར་དབྱིག་གོ །གཉིས་པ་ནི། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པས་སམ་(དབུས་)མུན་པ་ཆེན་པོའི་ཕྱིར་(སུ་ལུ་ལྗང་མདོ་)མ་རིག་པ། རྣམ་ཤེས་ ལ་ལས་ཀྱི་(དབྱིག་)ས་བོན་འདེབས་པའི་(དབུས་)ཕྱིར་རམ་མངོན

【現代漢語翻譯】 苦。 其餘是變異之苦。如《十地經》所說。 第四種是：每一個作為后一個之因的業（《十地經》中也說了兩個業）。依次使眾生對存在感到迷惑。使眾生在輪迴中分別。執持眾生的業之束縛。使眾生取身。使眾生圓滿取身。使眾生沉溺於對境的享受（對於業的異熟，如欲與不欲等，是對王子說的）。使眾生沉溺於出生的享受（有些經文中對王子說出生和享受，這是需要考察的）。引導眾生的出生。爲了取後有，使眾生的識與近取（即煩惱）相連。（《十地經》中也說與一切煩惱相連。）使眾生顯現趨向於後有。通過名色、六處、觸受的次第，使眾生得以成就。衰老和死亡，是使眾生反覆經歷年歲的變化和壽命的變化。如是總結，可參考解釋。 《十地經》中似乎略有不同。 第五種是：共同的，和個別的。 第一種是：依賴於因（事物）和緣而產生果，這就是緣起。緣起，即依賴和關聯而生起，這三個詞否定了三種觀點：依賴，是指依賴於因緣而生起，因此破除了無因論。關聯，是指相似，因和果是相似而生的，不是不相似而生的。例如，從無明產生行，而不是從自在天等產生，因此破除了因不相同或不相似的觀點。生起，是指因果之間沒有間隔地生起，這破除了無有（指果）的觀點。為什麼宣說緣起呢？因為這些眾生是從無明的因緣而生，不是從不相似的因和無因中產生，爲了消除對輪迴的進入和退出的迷惑，所以宣說了順生和逆轉的次第。如《無盡慧經》的解釋所說。 第二種是：由於遮蔽瞭如實見，或者由於（中觀）巨大的黑暗，即無明。爲了在識田中播下業的（事物）種子，或者顯現（中觀）

【English Translation】 Suffering. The rest are the suffering of change. As stated in the 'Dashabhumika Sutra'. The fourth is: Each karma that causes the next (the 'Dashabhumika Sutra' also speaks of two karmas). Gradually, it makes sentient beings confused about existence. It makes sentient beings differentiate in samsara. It holds the bonds of sentient beings' karma. It causes sentient beings to take a body. It causes sentient beings to fully take a body. It immerses sentient beings in the enjoyment of objects (regarding the ripening of karma, such as desire and non-desire, etc., this is said to the prince). It immerses sentient beings in the enjoyment of birth (in some sutras, birth and enjoyment are mentioned to the prince, which needs to be examined). It guides the birth of sentient beings. In order to take rebirth, it causes the consciousness of sentient beings to be associated with clinging (i.e., afflictions). (The 'Dashabhumika Sutra' also says it is associated with all afflictions.) It causes sentient beings to manifestly tend towards rebirth. Through the sequence of name and form, six sense bases, and contact, it enables sentient beings to be accomplished. Aging and death are what cause sentient beings to repeatedly experience changes in age and changes in lifespan. Thus summarized, refer to the commentary. It seems slightly different in the 'Dashabhumika Sutra'. The fifth is: Common and individual. The first is: The arising of a result dependent on cause (thing) and condition is dependent origination. Dependent origination, that is, arising dependent on and related to, these three words negate three views: 'Dependent' means arising dependent on cause and condition, therefore it refutes the theory of no cause. 'Related' refers to similarity, cause and effect are born from similarity, not from dissimilarity. For example, action arises from ignorance, not from Ishvara, etc., therefore it refutes the view of dissimilar or non-similar causes. 'Arising' refers to the arising of cause and effect without interruption, which refutes the view of non-existence (referring to the result). Why is dependent origination taught? Because these beings are born from the cause and condition of ignorance, not from dissimilar causes and no cause, in order to eliminate confusion about entering and exiting samsara, therefore the order of arising and reversing is taught. As stated in the commentary of the 'Inexhaustible Intelligence Sutra'. The second is: Due to obscurations of seeing things as they truly are, or due to (Madhyamaka) great darkness, i.e., ignorance. In order to sow the seeds of karma (thing) in the field of consciousness, or manifest (Madhyamaka)

་(ཡང་སྲིད་)པར་འདུ་བྱེད་པས་ (ས་ལུ་)འདུ་བྱེད་(བློ་བརྟན་)སྐྱེ་གནས་སུ་(དབྱིག་)ཁྲིད་པར་བྱེད་པས་སམ་རྣམ་པར་རིག་པས་(ས་ལུ་) རྣམ་ཤེས། ལུས་ཀུན་འཛིན་པས་སམ་(དབྱིག་)བརྟེན་(ས་ལུ་)པའི་ཕྱིར་(གཞོལ་བའི་ཕྱིར་)མིང་ 2-342 གཟུགས་(གཟུགས་ཀྱི་ཕྱིར་)དབང་བོ་(ཀླུ་)དང་ཡན་ལག་ཉིང་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་ སམ། སྐྱེ་(རྣམ་ཤེས་ཞེས་ཀ་ཤི་)སྒོའི་ཕྱིར་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གསུམ་འདུས་ནས་ཡུལ་གཅོད་པས་སམ། རེག་པའི་ཕྱིར་(ས་ལུ་)རེག་པ། སྲེད་པས་ཉེ་བར་སྤྱོད་ཅིང་རོ་མྱང་བར་བྱེད་པས་སམ་(བློ་བརྟན་) བསོད་ནམས་སོགས་ལས་ལ་ཉེ་བར་(བློ་)སྤྱོད་པས་སམ། ཚོར་བ་ཉེ་བར་སྤྱོད་ཅིང་མྱོང་བས་ (བློ་བརྟན་ས་ལུ་)ཚོར་བ། (དབྱིག་)ལས་ཀྱིས་བཏབ་པའི་ཡང་སྲིད་སྡུད་པས་སམ་(དབྱིག་)སྐོམ་པའི་ ཕྱིར་(ས་ལུ་)རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བ་དང་(དབྱིག་)མཐུན་པར་འདོད་ཁམས་སོགས་སུ་སྦྱོར་བས་སམ་(ཡང་ སྲིད་ཀ་ཤིས་སོ། ། )ཉེ་བར་ལེན་པས་(ས་ལུ་)ལེན་པ་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ཡང་སྲིད་པར་འབྱིན་པར་(ཀུན་ དབྱིག་)མངོན་དུ་གྱུར་པས་སམ་ཡང་སྲིད་དུ་སྐྱེ་བས་(ས་ལུ་)སྲིད་པ། མངལ་སོགས་སྐྱེ་རྒ་(བློ་)ན་ འཆིས་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་པས་སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་ཤིས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཉོན་མོངས་(པ་ནི་ཉམས་ ཐག་པའོ། ། )པར་བྱེད་དོ་ཞེས་རེ་རེར་སྦྱར་རོ། །འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བའོ། །སྨིན་པའི་ཕྱིར་རྒ་བའོ། ། འཇིག་པའི་ཕྱིར་འཆི་བའོ། །ཞེས་ས་ལུ་ལྗང་བར་རོ། །དྲུག་པ་ནི། དཀྱུས་མ་སྦྲེལ་ཏེ། ཇི་ ལྟར་རྟོག་ན། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ གྱིས་རྒ་ཤི་འབྱུང་བའི་བར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་། (ཀུན་བཏུས་རྒྱལ་ སྲས། ) རྒ་ཤི་གང་ལས་བྱུང་ན་སྐྱེ་བ་ལས་སོ། །ནས། འདུ་བྱེད་གང་ལས་མ་རིག་པ་ལས་སོའི་ བར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ལུགས་མི་མཐུན་ནོ། །(ཀུན་བཏུས། ) བདེན་པ་རྣམ་པར་བཞག་ པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། (རྒྱལ་སྲས་དངོས། ) རྒ་ཤི་རྒ་ཤི་ཀུན་འབྱུང་། རྒ་ཤི་འགོག་པ། རྒ་ཤི་འགོག་ པར་འགྲོ་བའི་ལམ་ཞེས་སོགས་ཉོན་མོངས་ལུགས་བཟློག་གོ །(རྒྱལ་སྲས་དངོས། ) མ་རིག་པ་ འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་སོགས་(རྒྱལ་སྲས་)རྣམ་བྱང་ལུགས་མཐུན་ནོ། །(མིང་ཀུན་བཏུས་) གང་འགག་ན་རྒ་ཤི་འགག་སྐྱེ་བ་འགག་པས་རྒ་ཤི་འགག་གོ་ཞེས་སོགས་རྣམ་བྱང་ལུགས་མི་ མཐུན་ཏེ། མིང་བཞི་བོ་རྩ་བར་དང་བཤད་པ་རྣམས་རྒྱལ་སྲས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ 2-343 རྟོག་གོ །མདོར། འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་། འདི་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མ་རིག་ པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད། ཅེས་སོགས། རིམ་པ་གསུམ་གྱི་དོན་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ རྐྱེན་གསུམ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་གསུམ

【現代漢語翻譯】 是否因為『行』（sa lu，梵文：saṃskāra，梵文羅馬擬音：saṃskāra，漢語字面意思：行）積聚而導致（下一世）的產生？ 是否因為『行』（sa lu，梵文：saṃskāra，梵文羅馬擬音：saṃskāra，漢語字面意思：行）積聚，將意識（blo brtan）引導至出生之處（dbyig）？或者，是否因為『識』（sa lu，梵文：vijñāna，梵文羅馬擬音：vijñāna，漢語字面意思：識）？ 是否因為『識』（rnam shes）持有全部身體？或者，是否因為依賴（dbyig）于『行』（bsten sa lu）？（爲了依附）名稱 2-342 和形式（爲了形式），是否因為感官（klu）和肢體完全圓滿？ 或者，是否因為出生的（意識，rnam shes zhes ka shi）門戶，六處聚集並切斷對境？ 是否因為『觸』（sa lu，梵文：sparśa，梵文羅馬擬音：sparśa，漢語字面意思：觸）？是否因為『愛』親近並品嚐？或者，是否因為（blo brtan）福德等業而親近（blo）？是否因為『受』親近並體驗？ （blo brtan sa lu，梵文：vedanā，梵文羅馬擬音：vedanā，漢語字面意思：受）是否因為（dbyig）業所播下的種子而收集下一世？或者，是否因為（dbyig）渴望，將『識』（sa lu）的產生與（dbyig）欲界等結合？或者，（下一世，yang srid ka shis so）是否因為『取』（sa lu，梵文：upādāna，梵文羅馬擬音：upādāna，漢語字面意思：取）而將業的異熟果報顯現為下一世？（kun dbyig）或者，是否因為在下一世出生（sa lu，梵文：bhava，梵文羅馬擬音：bhava，漢語字面意思：有）？是否因為胎等帶來生老（blo）病死苦？生，以及老死使眾生煩惱（衰弱）？逐一對應。 出生的原因是產生。 成熟的原因是衰老。 毀滅的原因是死亡。 如嫩芽般（sa lu）。第六個問題是：將上下文連線起來。如何理解呢？無明的緣故產生諸行，等等，直到生為緣故產生老死，這與煩惱的規律相符。（《攝類學·菩薩品》）老死從何而來？從生而來。直到行從何而來？從無明而來，這與煩惱的規律不符。（《攝類學》） 就諦實安立而言，（《菩薩品》）老死是老死的集起，老死是老死的滅，老死是通往老死滅的道路，等等，這是煩惱的逆向規律。（《菩薩品》）無明滅則行滅，等等，（《菩薩品》）這與清凈的規律相符。（《名義集》） 什麼滅則老死滅？生滅則老死滅，等等，這與清凈的規律不符。這四個名稱是根本，解釋是《菩薩品》的內容。如此正確地理解。 簡而言之，此有故彼有，此生故彼生，例如，無明的緣故產生諸行，等等。這三個次第的含義是：如前所述，從三種緣產生的三種方式。 2-343

【English Translation】 Is it because of the accumulation of 'actions' (sa lu, Sanskrit: saṃskāra, Romanized Sanskrit: saṃskāra, literal meaning: actions) that the (next life) is produced? Is it because 'actions' (sa lu, Sanskrit: saṃskāra, Romanized Sanskrit: saṃskāra, literal meaning: actions) accumulate, leading consciousness (blo brtan) to the place of birth (dbyig)? Or, is it because of 'consciousness' (sa lu, Sanskrit: vijñāna, Romanized Sanskrit: vijñāna, literal meaning: consciousness)? Is it because 'consciousness' (rnam shes) holds the entire body? Or, is it because of relying (dbyig) on 'actions' (bsten sa lu)? (For the sake of attachment) name 2-342 and form (for the sake of form), is it because the senses (klu) and limbs are completely perfect? Or, is it because of the gate of birth (consciousness, rnam shes zhes ka shi), the six sense bases gather and cut off the object? Is it because of 'contact' (sa lu, Sanskrit: sparśa, Romanized Sanskrit: sparśa, literal meaning: contact)? Is it because 'craving' approaches and tastes? Or, is it because (blo brtan) merit and other actions approach (blo)? Is it because 'feeling' approaches and experiences? (blo brtan sa lu, Sanskrit: vedanā, Romanized Sanskrit: vedanā, literal meaning: feeling) Is it because the seeds sown by (dbyig) karma collect the next life? Or, is it because (dbyig) thirst combines the production of 'consciousness' (sa lu) with (dbyig) the desire realm, etc.? Or, (next life, yang srid ka shis so) is it because 'grasping' (sa lu, Sanskrit: upādāna, Romanized Sanskrit: upādāna, literal meaning: grasping) manifests the karmic result as the next life? (kun dbyig) Or, is it because of being born in the next life (sa lu, Sanskrit: bhava, Romanized Sanskrit: bhava, literal meaning: existence)? Is it because the womb, etc., bring birth, old age (blo), sickness, and death suffering? Birth, and old age and death cause sentient beings to be afflicted (weakened)? Correspond one by one. The reason for birth is production. The reason for maturation is aging. The reason for destruction is death. Like a sprout (sa lu). The sixth question is: Connect the context. How to understand it? Because of ignorance, actions arise, etc., until birth is the cause of old age and death, which is in accordance with the law of affliction. (Collected Topics, Bodhisattva Chapter) From where does old age and death come? From birth. Until where does action come from? From ignorance, which is not in accordance with the law of affliction. (Collected Topics) In terms of the establishment of truth, (Bodhisattva Chapter) old age and death are the arising of old age and death, old age and death are the cessation of old age and death, old age and death are the path to the cessation of old age and death, etc., this is the reverse law of affliction. (Bodhisattva Chapter) Ignorance ceases, then action ceases, etc., (Bodhisattva Chapter) this is in accordance with the law of purification. (Collected Names) What ceases then old age and death cease? Birth ceases then old age and death cease, etc., this is not in accordance with the law of purification. These four names are the root, and the explanations are the content of the Bodhisattva Chapter. Understand correctly in this way. In short, this exists, therefore that exists, this arises, therefore that arises, for example, because of ignorance, actions arise, etc. The meaning of these three sequences is: as previously stated, the three ways of arising from the three causes. 2-343

་དང་རིམ་བཞིན། རྒྱལ་སྲས་སོ། །(ཀུན་བཏུས། ) ཡང་དང་ པོས་རྒྱུ་མེད་དང་། གཉིས་པས་རྟག་པ་རྒྱུ་ཡིན་པ་བཀག ཅེས་གནས་བརྟན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིག་ ཟེར་བ་ལ་དེ་མི་རིགས་ཞེས་དང་། འདི་ཡོད་ན་འབྱུང་། ཞེས་པས། འདི་ཁོ་ན་ལས་འབྱུང་ བར་མ་བསྟན་པས། འདི་སྐྱེས་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེའི་གཞན་ལས་མིན་ནོ། །ཞེས་སྔ་མ་ངེས་ པར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ན་ངེས་བཟུང་གི་དོན་ནམ། མ་རིག་པ་ཡོད་ན་འདུ་བྱེད་འབྱུང་། འདུ་ བྱེད་འདི་སྐྱེས་པས་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་ཞེས་སོགས་ཡན་ལག་བརྒྱུད་པར་བསྟན་པའམ། སྔོན་ མཐའ་ཡོད་ན་ད་ལྟར་གྱི་མཐའ་འབྱུང་། ད་ལྟར་གྱི་མཐའ་འདི་སྐྱེས་པས་ཕྱི་མཐའ་འདི་སྐྱེའོ་ ཞེས་ཚེ་བརྒྱུད་པར་བསྟན་པའམ། ཡང་ན་མ་རིག་པ་འདི་ཡོད་ན་འདུ་བྱེད་འདི་དངོས་སུ་ འབྱུང་། དེ་ལས་འདུ་བྱེད་འདི་སྐྱེས་པས་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་ཅན་རྣམ་ཤེས་འདི་སྐྱེ་ཞེས་སོགས་ དངོས་དང་བརྒྱུད་པའི་རྐྱེན་བསྟན་ནོ། །ཞེས་མཛོད་འགྲེལ་ལོ། །སྤྲོས་པ་ལྷག་མ་རྒྱས་པར་ གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །(དེ་ལྟར་ན་མཐོང་ལམ་ལ་གསུམ་སྟེ་ཕྱིན་དྲུག་གི སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ཀྱི། རྟེན་འབྲེལ་ལ་ རྟོག་པའིའོ། །ཞེས་བོད་དག་འཆད་དེ་ལེགས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་སྣང་བཅས་སྣང་མེད་རྟོག་བཅས་གསུམ་བཤད་དེ་ལེགས་ ཤིང་དེར་བལྟའོ། ། ) ༈ སྒོམ་ལམ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ། སྤང་བྱ། འབྲས་བུའོ། །ཞེས་ཤེར་འབྱུང་ངོ་། ། ༈ རང་གི་ངོ་བོ། དང་ པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། སྔར་བཤད་དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་རྣམས་བརྗོད་ནས། སྒོམ་སྤང་ སྤོང་བ་དང་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་རྟེན་དངོས་སྔར་བཤད་སྒྲུབ་པ་(ཆོས་བཤེས་)སྒོམ་ལམ་སྣང་ མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་དེའི་ཡང་(ཆོས་བཤེས་)རྟེན་རྟོག་བཅས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་ འཇུག་འཆད་(ཆོས་བཤེས་རད་ཀིར། )དོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོར་འཆད་པའི་དགོས་པ་ནི། མི་ 2-344 མཐུན་ཕྱོགས་སྒོམ་སྤང་སྤོང་བ་དང་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་དེའི་རྟེན་སྒོམ་ ལམ་གྲུབ་པ་སྟེ་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ་སོང་བ་ཡིན་ན་དེ་གཉིས་ཀྱང་གོ་སླ་བས་སོ། །རྩ་ བ་ལ། དངོས་དང་། རྩོད་སྤོང་ངོ་། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྦྱོར་བ་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས། (བུདྡྷ་ཤྲཱི་ )དངོས་གཞི་ཐོད་རྒལ་ལོ། །(སྦྱོར་དངོས་གཉིས་བུདྡྷ་ཤྲཱིའི་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་གང་ནའང་མེད་དོ། ། ) དང་པོ་ ནི། འགོག་དང་བཅས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུ་ལ་ལུགས་མཐུན་མི་མཐུན་དུ་འཇུག་པ་གཉིས་ སོ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་དངོས་དག་སྙིང་ཟླ་དགོངས། )ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱི་རྐྱང་བའོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་གཞི་ཙམ་སོགས་ གསུམ་མམ་བཞིར་བྱེད་པ་ནོར་ཞིང་བསྒོམ་རིམ་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་སྙོམས་འཇུག་ཞིག་སྟེ། སོང་བ་གཉིས་དང་འོངས་པ་གཅིག་གོ །དང་པོ་ནི། བསམ་གཏ

【現代漢語翻譯】 以及次第。 菩薩們！（《集論》）還有，第一是遮止無因，第二是遮止常法為因。如住持法之光所說，說彼不應理，因為『此有則生』，並未顯示唯由此而生，因此，『此生唯為此生，非由他生』。因為先前已確定把握，所以是確定的意思嗎？無明存在則行生，行生則識生等等，是顯示支分相續嗎？先前之邊存在則現在之邊生，現在之邊生則未來之邊生，是顯示生命相續嗎？或者，無明存在則行真實生，由此行生，則以無明為緣的識生等等，是顯示真實和相續之緣。如《俱舍論釋》。其餘廣說之處，當於他處知曉。（如是，見道有三，即六度之獅子奮迅，緣起之思擇。如藏文所釋，甚善！法友說有相、無相、有分別三種，甚善，可參閱！） 禪定道 第三有三：自性、所斷、果。如《般若經》所出。 自性 第一，連線：如前所說，宣說了所見之道后，是斷除修所斷和功德圓滿之所依，真實之前所說之修道（法友），無相之智慧和彼之（法友）所依有分別之禪定道，超越之等持（法友Ra-dki-ra）。彼二之首先宣說之必要是：不順品斷除修所斷和等等功德現前，是彼之所依修道成就，即證悟先於行，即已行，則彼二亦易懂。根本為：真實和諍論之斷除。第一有二：加行獅子奮迅（Buddhaśrī），正行超越。（加行和正行二者是Buddhaśrī之意，其他任何處皆無。）第一是：與滅盡定相合之九次第定，有順應和不順應二者（Buddhaśrī真實乃心月之意）。如是Buddhaśrī單獨。第二：正行唯是等等作三或四是錯誤的，是《修次第》第三品之等持，已逝二者和未來一者。第一是，思...

【English Translation】 and sequentially. Bodhisattvas! (Compendium) Furthermore, the first is to refute the absence of cause, and the second is to refute permanence as the cause. As said by the Venerable Dharma Light, it is said that it is unreasonable because 'this exists, then it arises,' it does not show that it arises only from this, therefore, 'this arises only for this arising, not from another.' Because the previous has been definitely grasped, is it the meaning of certainty? If ignorance exists, then actions arise, if actions arise, then consciousness arises, etc., is it showing the continuity of the limbs? If the previous end exists, then the present end arises, if the present end arises, then the future end arises, is it showing the continuity of life? Or, if this ignorance exists, then this action truly arises, and from that action arises, then this consciousness, conditioned by ignorance, arises, etc., is it showing the real and continuous causes? As in the Commentary on the Abhidharmakośa. The remaining elaborations should be known elsewhere. (Thus, the path of seeing has three, namely the lion's leap of the six perfections, the contemplation of dependent origination. As explained in Tibetan, it is very good! Dharma Friend explains three kinds: with appearance, without appearance, and with conceptualization, which is very good and should be consulted!) The Path of Meditation The third has three: its own nature, what is to be abandoned, and the fruit. As it appears in the Perfection of Wisdom. Its Own Nature First, the connection: As previously explained, after stating the paths of seeing, it is the basis for abandoning what is to be abandoned through meditation and for the perfection of qualities, the actual previously explained path of meditation (Dharma Friend), the wisdom without appearance and its (Dharma Friend) basis, the path of meditation with conceptualization, the breakthrough of absorption (Dharma Friend Ra-dki-ra). The necessity of explaining the first of the two is: the unfavorable aspects of abandoning what is to be abandoned through meditation and so forth, the manifestation of qualities, is the accomplishment of the path of meditation, which is the basis for it, that is, realization precedes action, that is, it has gone, then the two are also easy to understand. The root is: reality and the abandonment of disputes. The first has two: the preliminary lion's leap (Buddhaśrī), the main practice of breakthrough. (The preliminary and main practices are the intention of Buddhaśrī, and are not found anywhere else.) The first is: the nine successive absorptions combined with cessation, there are two kinds: conforming and non-conforming (Buddhaśrī's reality is the intention of the heart moon). Thus, Buddhaśrī alone. Second: making the main practice only etc. into three or four is wrong, it is the absorption of the third chapter of the Stages of Meditation, two have passed and one is to come. The first is, thinking...

ན་དང་པོ་ནས་འགོག་པའི་ བར་དུ་མཐར་ཆགས་སུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སོང་བའི་ཡ་གྱལ་སོང་བ་ དང་པོའོ། ། (དག་སོགས་)སོང་བ་གཉིས་པ་ནི། འདིར་བཤད་རྒལ་བ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱིས་བོར་ བའི་དོན་དུ་མཛད་ནས་རིམ་པ་གསུམ་པ་ཁོ་ན་ལ་སྦྱར་ཞིང་། དག་ལྡན་(སྙིང་ཟླར་མེད་)དུ་གཉིས་ པ་འདིར་རྒལ་བ་སྦྱར་ལ། བོད་རྣམས་ལྟར་ན། འདིར་གཅིག་ཅེས་པ། དང་པོ་དང་དེ་ནས་ འགོག་པ་བསྡོམས་པ་རྒལ་བ་དེ་གཅིག་རྒལ་སོགས་ཡིན་ཏེ། ཤཱནྟིས། བརྒྱད་ཀའི་རྗེས་ལ་ འགོག་པ་ལ་འཇུག་མི་ནུས་པར་བཤད་པས་ཟེར་(ནི་སྙིང་རྗེའི་གནས་སོ། ། )བ་གྲག་སྟེ་མི་མཁས་ ཡང་མཁས་པ་ལྟར་འཆོས་པ་དག་གི་མུན་སྤྲུལ་ཏེ། དེ་འདྲ་བཤད་པ་མེད་ཅིང་འདིར་གཅིག་ གཉིས་སོགས་མཐར་གནས་དགུའི་གྲངས་ཚིག་ཡིན་པས་དང་པོ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་ཉིད་ལ་ ཟེར་ཞིང་བརྒྱད་པོར་རེ་རེ་ཞིང་(སོང་བ་དང་པོའི་མཚམས་ནས་)འགོག་པའི་རྗེས་ལ་སྙོམས་པར་ འཇུག་ལ་དགུ་པ་ལ་ནི་མི་ནུས་ཏེ། ཞེས་(དག་ལྡན་)བཤད་པ་ནི། དང་པོ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ནམ་ བརྒྱད་པོ་རེ་རེ་ཞིང་གི་རྗེས་ལ་འགོག་པ་ལ་འཇུག་ལ་དགུ་པའི་རྗེས་ལ་འགོག་པ་ལ་འཇུག་ མི་ནུས་ཞེས་སྟོན་པ་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་གི་ལྟར་ན། བརྒྱད་པོའི་རྗེས་ལ་འགོག་པ་ལ་འཇུག་མི་ 2-345 ནུས་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཐོག་འདྲ་བ་འོང་ངོ་། །དེས་ན་དེ་ནས་འགོག་པ་ལས་ལངས་ནས་ བསམ་གཏན་དང་པོ་ལའོ། །དེ་ནས་གཅིག་བསམ་གཏན་དང་པོ་རྒལ་ནས་འགོག་པ་ལའོ། ། དེ་ནས་གཉིས་པ་ལའོ། །གཉིས་པ་རྒལ་ནས་འགོག་པ་ལའོ། །དེ་ནས་གསུམ་པ་ལའོ། །དེ་ རྒལ་ནས་འགོག་པ་ལའོ། །དེ་ལྟར་བཞི་པ་ལྔ་པ་དྲུག་པ་བདུན་པའི་བར་དུ་འགོག་པ་སྤེལ་ ནས་བརྒྱད་པ་སྲིད་རྩེ་ལའོ། །དེ་ནས་བརྒྱད་རྒལ་ནས་འགོག་པ་ལའོ། །བརྒྱད་ཀའི་རྗེས་ལ་ རེ་རེ་ཞིང་འགོག་པ་ལ་འཇུག་ལ་དགུ་རྒལ་ནས་འགོག་པ་ལ་འཇུག་པ་མེད་དེ་འགོག་པ་ལས་ འགོག་པར་ལྡང་བ་མི་རིགས་པས་སོ། །དེ་བས་ན་ཉེ་བ་དང་(དག་དངོས་)ཤུགས་ཀྱིས་མཐའི་ འགོག་པ་དེ་ལས་ལངས་ནས་སྲིད་རྩེ་ལ་དེ་ལས་ལངས་ཏེ་འགོག་པ་ལ། (དག་ལྡན་དངོས་མདོ་མང་ན་ ཡོད། ) དེ་ནས་འདོད་པར་གཏོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་(ལེའུ་མང་ན་ཡོད་)མཉམ་བཞག་མིན་ པའི་མཚམས་བཟུང་བ་སྟེ། དེའི་མཐར་འགྲོ་བར་བྱེད་པས་(དོན་དངོས་)ཏེ་འདོད་སེམས་ལ་ གནས་པའི་བར་རོ། །ཞེས་དག་ལྡན་ཏེ། དེའི་ལྟར་ན་བར་བ་འདི་ལ་གནས་བཅུ་དགུ་འོང་ངོ་། ། སྙིང་ཟླ་ཐུབ་ལྟར་ན་སྤེལ་མའི་མཐའི་འགོག་པ་ནས་འདོད་སེམས་སུ་བྱེད་པ་སྟེ་བར་བ་ལ་ གནས་བཅུ་བདུན་ནོ། །དང་པོ་ལ་དགུའོ། །ཞེས་སོ། །གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ལྟར་ན། མཐའི་འགོག་ པ་ནས་སྲིད་རྩེ་དེ་ནས་འདོད་སེམས་ལ་གནས་སོ། །ཞེས་པས་བར་བ་ལ་བཅོ་བརྒྱད་འོང་ངོ་། ། འདིར་རྣམ་པ་གཉིས། ཞེས་པ། གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀྱིས་ལུགས་དང་མཐ

【現代漢語翻譯】 從最初到止滅之間的次第等入，屬於兩種情況中的第一種。 第二種情況是：這裡所說的『超越』，上師解釋為『放棄』之義，僅適用於第三個次第。而在『具足』（無與倫比的心髓）中，將『超越』應用於第二個次第。如果按照藏人的觀點，這裡所說的『一個』，是指將最初和隨後的止滅加在一起的『超越』，即一個超越等等。寂天（Śānti）說：『八者之後不能入于止滅』，這就像是（是慈悲的處所）那些自詡為智者，實則愚昧之人的無知表現。因為沒有這樣說的，這裡的一個、二個等，是最終九個住處的數字，指的是從最初到有頂，對於八者，是各自（從第一種情況的界限）入于止滅之後，第九個則不能。正如（具足）所說：『最初如字面意義，或八者各自之後入于止滅，第九者之後不能入于止滅』，這表明了在八者之後可以入于止滅，第九者之後不能入于止滅。按照某些人的觀點，在八者之後不能入于止滅，這會產生類似的過失。因此，從那裡從止滅中起身，進入初禪。然後，一個，超越初禪進入止滅。然後，進入二禪。超越二禪進入止滅。然後，進入三禪。超越三禪進入止滅。像這樣，在四禪、五禪、六禪、七禪之間交替止滅，直到第八個有頂。然後，超越第八個進入止滅。八者之後，各自入于止滅，第九個超越后不能入于止滅，因為從止滅中起身進入止滅是不合理的。因此，通過鄰近和（真實）間接的方式，從最後的止滅中起身，進入有頂，從那裡起身進入止滅。（具足真實，在許多經文中都有）然後，屬於欲界的識（許多章節中都有），這是非等持的界限，因為到達那裡（真實），即安住于欲心之間。正如具足所說，按照這種說法，中間狀態有十九個住處。按照心髓能仁的說法，從交替的最後的止滅到欲心，中間狀態有十七個住處。最初有九個。正如所說。按照解脫部的兩種說法，從最後的止滅到有頂，然後安住于欲心。因此，中間狀態有十八個住處。這裡有兩種情況，即解脫部的兩種觀點和…… 種子字：無 咒語：無

【English Translation】 The sequential attainment from the beginning to cessation is one of two types. The second type is: Here, the term 'transcendence' is interpreted by the teacher as 'abandonment,' and it applies only to the third stage. In 'Dakden' (Incomparable Essence), 'transcendence' is applied to the second stage. According to the Tibetans, the term 'one' here refers to the 'transcendence' that combines the beginning and the subsequent cessation, i.e., one transcendence, etc. Śānti says, 'After the eighth, one cannot enter cessation,' which is like the ignorance of those who pretend to be wise but are actually foolish (the place of compassion). Because there is no such statement, the terms 'one,' 'two,' etc., here are numerical terms for the final nine abodes, referring to the range from the beginning to the peak of existence. For the eight, it is after entering cessation individually (from the boundary of the first type), but the ninth cannot. As 'Dakden' states, 'The beginning is as it is, or after each of the eight, one enters cessation, but after the ninth, one cannot enter cessation,' which indicates that after the eight, one can enter cessation, but after the ninth, one cannot. According to some, the inability to enter cessation after the eight would lead to similar faults. Therefore, from there, one rises from cessation and enters the first dhyāna. Then, one, transcending the first dhyāna, enters cessation. Then, one enters the second dhyāna. Transcending the second dhyāna, one enters cessation. Then, one enters the third dhyāna. Transcending that, one enters cessation. In this way, cessation alternates between the fourth, fifth, sixth, and seventh dhyānas, up to the eighth, the peak of existence. Then, transcending the eighth, one enters cessation. After the eight, one enters cessation individually, but after transcending the ninth, one cannot enter cessation, because it is unreasonable to rise from cessation into cessation. Therefore, through proximity and (actual) indirect means, one rises from the final cessation and enters the peak of existence, and from there, one rises into cessation. (Actually present in many sutras) Then, the consciousness belonging to the desire realm (present in many chapters), which is the boundary of non-samādhi, because it reaches there (actually), i.e., between dwelling in the mind of desire. As Dakden states, according to this, there are nineteen abodes in the intermediate state. According to the Heart Essence Thub, from the alternating final cessation to the mind of desire, there are seventeen abodes in the intermediate state. There are nine in the beginning. As stated. According to the two schools of liberation, from the final cessation to the peak of existence, and then one abides in the mind of desire. Therefore, there are eighteen abodes in the intermediate state. Here, there are two types, namely, the two views of the schools of liberation and...

ུན་མི་མཐུན་གཉིས་ལ་ བཤད་དོ། །(བུ་རིན་ནོར། ) གསུམ་པ་འོངས་པ་གཅིག་སྟེ། བར་བའི་མཐའི་འདོད་སེམས་ནས་ འོངས་ནས་འགོག་པ་ལ་(དག་ལྡན་)དེ་ལས་ལངས་ནས་འདོད་སེམས་ལ། དེ་ནས་འགོག་པ་ བོར་ནས་སྲིད་རྩེ་ལ། དེ་ནས་འདོད་སེམས་ལ། མཐར་འགོག་པ་ནས་བགྲང་པའི་བརྒྱད་པ་ གཉིས་པ་རྒལ་ནས་དང་པོ་ལ། དེ་ནས་འདོད་སེམས་སུ་བྱེད་པ་སྟེ་(དག་ལྡན་དངོས་)ཐབས་ལ་ མཁས་པས་(ཐུབ་)མཉམ་པར་བཞག་པ་ལས་མ་བཞག་པ་མ་བཞག་པ་ལས་བཞག་པར་མི་ 2-346 འདྲ་བར་འགྲོ་བའི་འོང་བ་སྟེ་འདི་ལ་གནས་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །ཞེས་སྙིང་ཟླ་ཐུབ་གསུམ་མོ། ། དེ་འདྲའི་རིམ་པ་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་སྙོམས་འཇུག་ནི་འདིར་ཐོད་རྒལ་དུ་ནི་སྙོམས་པར་ འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་རྣམ་པར་སྨིན་པར་བྱས་(བར་ མར་ཡོད་དོ། །ཨརྱར་བཏང་ནས་ཞེས་སོ། ། )ནས་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །དེ་ གང་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་འཇུག་གོ །ཞེས་སོགས་སོ། །འོ་ན་འདོད་སེམས་དེ་ཇི་ལྟ་ བུ་ཞིག་ལ་ཟེར་ན། གསེར་གྱིས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་ པའི་ཤེས་པའོ། །ཞེས་དང་། འདོད་པ་ནི་མི་དགེ་བའོ་ཞེས་སྨོས་པས་འདོད་ཁམས་པའི་རྣམ་ པར་རྟོག་པས་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་སེམས། ཞེས་སོ། །དེས་མཚམས་བཟུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ ནི། གསེར་གྱིས། མཚམས་བཟུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ཁམས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལས་ འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གཟུང་ཞིང་རྣམ་པར་བཞག ཅེས་སོ། །མངོན་དུ་བྱེད་ ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་ཤེས་ནི་རགས་པ་ དང་ཐ་བ་དང་ངན་པ་དང་རྩིག་པ་སྟུག་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ལྟ་བའམ་ སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་དྲན་པའོ། །ཞེས་ཏེ། ལེགས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་མི་འཐད་པར་མངོན་ཏེ། དེ་འདོད་པར་གཏོགས་པའི་སེམས་སུ་མི་ སྣང་ཞིང་དེ་འདྲ་དང་བརྒྱད་སྤེལ་སྦྱོར་ལམ་དུ་ཡང་ནུས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐོད་རྒལ་སྙོམས་ འཇུག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་མོད་མཉམ་བཞག་མིན་པའི་སེམས་(ལ་)དང་(ཞེས་ཐུབ་དགོངས་)ཇི་ ལྟར་མི་འགལ་ཞེ་(དག་ལྡན་དངོས་)ན། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་པོ་འཕོ་བ་ལ་སྙོམས་འཇུག་ཏུ་ བཏགས་པས་འགལ་བ་མེད་དོ། །ཞེས་དག་ལྡན་ཏེ། ཐུབ་དགོངས་སུ། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ ལས་འཕོ་(ཟླ་ཟེར་)བ་ལ་དེར་བཏགས། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མཛོད་ལས། ས་བརྒྱད་རྣམ་ གཉིས་འབྲེལ་བ་དང་། །གཅིག་རྒལ་སོང་ཞིང་འོངས་ནས་ནི། །རིགས་མི་མཐུན་པ་གསུམ་ 2-347 པར་འགྲོ། །ཐོད་རྒལ་གྱི་ནི་སྙོམས་འཇུག་ཡིན། །(བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱིས་དངོས་གཞི་བརྒྱད་ལ་ ཟག་བཅས་ཟག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་འབྲེལ་བ་སྟེ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བརྒྱད་ཟག

【現代漢語翻譯】 對於兩種不一致的情況進行了解釋。(Bu Rinnor) 第三種情況是，從中間狀態的最後意念而來，爲了阻止(Dakden)，從那裡站起來，產生意念。然後放棄阻止，進入有頂天。之後又產生意念。最後從阻止狀態開始，跨越第八個狀態的第二個，進入第一個狀態。然後產生意念，這就是(Dakden Ngö)，通過善巧方便(Thub)，從不平等的狀態進入平等的狀態，從不平等的狀態進入平等的狀態。 2-346 以不同的方式進入，這就是十八種狀態。如《心月·能仁》三部所述。這種具有三種次第的等持，在這裡是超越的等持。獅子奮迅三摩地被完全成熟后(處於中間狀態。發送到Arya)，進入超越的三摩地。那是什麼呢？就是進入初禪等等。那麼，意念指的是什麼呢？ 格西說：『不平等地保持的識，就是分別識。』還說：『意欲是不善的。』因此，意欲界的分別識就是散亂的心。 之所以要加以限制，格西說：『加以限制，』是因為『從意欲界眾生中獲得成就，所以要接近並加以區分。』顯現的方式是不可思議的。法友說：『在意欲中行事的識是粗大的、低劣的、惡劣的，以及像厚墻一樣的顯現，或者像地獄眾生一樣存在的事物，都只是如幻如化的憶念。』 因此，雖然看起來很好，但實際上並不合理。因為它不像屬於意欲的心，而且像這樣與八種狀態結合，也能在道上發揮作用。第二種情況是，超越的等持雖然是三摩地，但不是平等住的心，如何不矛盾呢(Dakden Ngö)？因為進入者轉變為等持，所以稱為等持，因此沒有矛盾。Dakden說：在《能仁意趣》中，從等持轉變為等持。 第二種情況是，《俱舍論》中說：『八地兩種相關聯，一個超越已逝又來臨，進入三種不同類，超越的即是等持。』(通過無色界的禪定，將八個根本分為有漏和無漏兩種相關聯，即按照順序八個有漏。) 2-347

【English Translation】 It explains the two kinds of disagreements. (Bu Rinnor) The third is that one comes from the last thought of the intermediate state, and in order to stop (Dakden), stands up from there and generates intention. Then give up stopping and enter the peak of existence. Then generate intention again. Finally, starting from the state of stopping, crossing the second of the eighth state, entering the first state. Then generate intention, which is (Dakden Ngö), through skillful means (Thub), from the unequal state to the equal state, from the unequal state to the equal state. 2-346 Entering in different ways, these are the eighteen states. As described in the three parts of 'Heart Moon·Capable One'. This samadhi with three stages is the transcendent samadhi here. The Lion's Vigorous Samadhi is fully matured (in the middle state. Sent to Arya), and then enters the Transcendent Samadhi. What is that? It is entering the first dhyana and so on. So, what does intention refer to? Geshe said: 'The consciousness that is not equally maintained is the discriminating consciousness.' It also says: 'Intention is unwholesome.' Therefore, the discriminating consciousness of the desire realm is the distracted mind. The reason for limiting it is that Geshe said: 'Limiting it' is because 'achieving enlightenment from the beings of the desire realm, so it should be approached and distinguished.' The way it manifests is inconceivable. Dharma friend said: 'The consciousness that acts in desire is the gross, inferior, evil, and like a thick wall, or the things that exist like hell beings, are just like illusions.' Therefore, although it looks good, it is actually unreasonable. Because it does not seem like a mind belonging to desire, and like this combined with the eight states, it can also function on the path. The second case is that although the transcendent samadhi is samadhi, how is it not contradictory to the mind that is not equally dwelling (Dakden Ngö)? Because the entrant transforms into samadhi, it is called samadhi, so there is no contradiction. Dakden said: In 'Capable One's Intention', it transforms from samadhi to samadhi. The second case is that the Abhidharmakośa says: 'The eight grounds are related in two ways, one transcends, passes away and comes, enters three different kinds, the transcendent is the samadhi.' (Through the dhyana of the formless realm, the eight fundamentals are divided into two kinds, with outflows and without outflows, which are related, that is, eight with outflows in order.) 2-347

་བཅས་ལ་ཡར་སོང་མར་འོང་གཉིས་སྲིད་རྩེ་ལ་ ཟག་མེད་མི་སྲིད་པས་དེ་དོར་ཏེ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཟག་མེད་ནས་ཅི་ཡང་མེད་ཟག་མེད་ལ་ཡར་སོང་(འདི་བུས་ཆད)་མར་འོང་ གཉིས་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱང་བར་བྱས་པ་ནི་རིང་སྦྱོར་ཡིན་ལ། དེ་ནས་ཟག་བཅས་དང་པོ་ནས་གསུམ་པ་བཞི་པ་དོར་ནས་ནམ་མཁའ། རྣམ་ཤེས་དོར་ནས་ཅི་ཡང་ལ་སྟེ་རེ་རེ་རྒལ་བའི་ཡར་སོང་ཡང་མར་ལའང་འོང་བ་གཉིས། དེ་བཞིན་དུ་ཟག་མེད་བདུན་ལའང་རེ་ རེ་བོར་བའི་ཡར་སོང་མར་འོང་གཉིས་པོ་དེ་ཉེ་སྦྱོར་རོ། །དེ་ནས་དང་པོ་ཟག་བཅས་ནས་གསུམ་པ་ཟག་མེད་ལྟ་བུ་ལུགས་མཐུན་ མི་མཐུན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ནུས་པ་ནི་རིས་མི་མཐུན་པ་གསུམ་པར་འགྲོ་བ་ནི་ཐོད་རྒལ་དངོས་གཞི་ཡིན་ཞེས་པའོ། ། ) ཞེས་ ས་བརྒྱད་ལས་མ་བཤད་ཅིང་། གཅིག་རྒལ་ལས་མ་བཤད་པ་དང་རྒལ་ལུགས་ཡང་འདི་དང་ མི་འདྲ་བར་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། མིང་མཚུངས་ཀྱང་དོན་མི་འདྲ་སྟེ་བྱ་(ཝ་ཡ་སྱ་)རོག་ དང་འོ་ཐུག་(པཱ་ཡ་སྱ། ཞེས་མིང་འདྲ། )མཚན་ཉིད་འདྲའམ་ཞེས་གྲོལ་སྡེ་གཉིས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། སྙོམས་པར་འཇུག་ཅེས་དྲང་ངོ་། །གང་ལ་ན། བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞི་དང་ འགོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་དགུ་ལའོ། །གང་གིས་ན་བྱང་པ་སྒོམ་ལམ་པ་རྣམས་ ནིའོ། །ས་མཚམས་ནི། ཆུ་མིག་པ་ན་རེ། འགྲེས་དང་པོ་གཉིས་ས་གཉིས་པ་ནས་བཅུ་པའི་ བར་དང་། གསུམ་པ་གཉིས་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་ན་ཡོད་ཀྱི་བརྒྱད་པ་ཡན་རྟག་ཏུ་མཉམ་ པར་བཞག་པས་དེ་མེད་གསུང་ངོ་། །ཆོས་རྗེ་འཇམ་གསར་ནི། ས་བརྒྱད་པ་ནས། ཞེས་དང་། ཁ་རག་པ། དབང་བོ་རྟུལ་ན་དྲུག་པ་ནས་རྣོ་ན་གཉིས་པ་ནས། ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་ དག་མེད་པར་མངོན་ནོ། །རྗེ་བུ་རིན་ནི། རྩལ་སྦྱོང་བ་ཡིན་པས་ས་བདུན་མན་ན་སྟེ། བརྒྱད་ པ་ཡན་ན་མེད། ཅེས་གསུང་སྟེ། ངེས་པ་མེད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐུགས་ བསྐྱེད་པ་ན་གྲོག་སྦུར་གྱིས་ཀྱང་དེའི་ཐུགས་དགོངས་ཤེས་པར་བཤད་པ་དང་། བསམ་ གཏན་གསུམ་པ་སོགས་ཀྱིས་དང་པོའི་མིག་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་པར་བཤད་པ་སོགས་བསམ་ 2-348 གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་སོ། །དེས་ན་སྒོམ་ལམ་དགུ་ཅར་དུ་བསྒོམ་མམ་སྙམ་སྟེ་དཔྱད་དོ། །དེ་གང་ གི་སྙོམས་འཇུག་ཡིན་ན། ཐོད་རྒལ་གྱིའོ། །ཐོད་རྒལ་དེ་གང་ན། བོད་དག སྦྱོར་བ་སེངྒེ་རྣམ་ བསྒྱིངས། ཞེས་པ་ནི། བུདྡྷ་ཤྲཱིའི་སྟེ། གཞན་གང་དུ་ཡང་བཤད་པ་མེད་ཅིང་འདིར་མ་བཤད་ པས་འདོར་རོ། །དེ་ཡང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཞེས་ནས། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ ཡར་སོང་ཞིང་མར་འོངས་པའི་སྙོམས་འཇུག་ནི་རིམ་པ་དང་པོའོ། ། (འདིའི་མར་འོངས་ཀྱི་མདོ་མི་སྣང་ ཡང་ཨཱརྱས། རྣམ་པ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པའོ་ཞེས་བཤད་པས་གྲུབ་ལ་སྦྱོར་བ་ལ་ བཤད་དོ། ། ) འདི་

【現代漢語翻譯】 對於有漏和無漏，上升和下降兩種情況，在頂峰上不可能有無漏，所以放棄它。從初禪無漏到無所有無漏，上升（此處中斷）和下降兩種情況。這樣練習被稱為'長合'。然後，從有漏初禪到第三禪，放棄第四禪，從空無邊處、識無邊處到無所有處，逐一超越的上升和下降都有兩種情況。同樣，對於七種無漏，逐一放棄的上升和下降兩種情況，這被稱為'近合'。然後，從有漏初禪到第三禪，如無漏禪，能夠平等進入順應和不順應的狀態，進入三種不同的類別，這是真正的'頓超'。) 以上內容在八地中沒有提到，也沒有提到超越一個，並且超越的方式也與此不同，如果存在矛盾，那是因為名稱相同但含義不同，就像'瓦亞夏'（梵文，Vayasya）和'哦圖'（梵文，Payasya，名稱相似）一樣，它們的性質相同嗎？這是兩個解脫派別的觀點。註釋中說，'平等進入'是正確的。進入什麼？進入四禪、四無色定和滅盡定這九種狀態。通過什麼進入？通過修行道的人們。地界的界限是：曲米巴說，前兩種在二地到十地之間，第三種在二地到七地之間，因為八地以上總是保持平等，所以沒有這種情況。喬杰·蔣薩爾說，從八地開始。卡拉巴說，如果根器遲鈍，從六地開始；如果根器敏銳，從二地開始。這些說法顯然沒有確鑿的證據。杰布仁說，這是練習技巧，所以在七地以下有，八地以上沒有。他說，這並不確定，因為佛陀發起世俗菩提心時，螞蟻也能理解他的意圖，並且三禪等可以顯現初禪的眼識等等，這些都是不可思議的。因此，是否要在九個修行道中全部修行，需要仔細研究。這是哪種平等進入？是頓超的。頓超是什麼？是藏傳佛教的。'結合，獅子奮迅'，這是佛陀室利的說法。其他地方沒有提到，這裡也沒有提到，所以放棄。這也是從初禪開始，以上升和下降兩種方式平等進入，這是第一個階段。（這裡的下降經文沒有出現，但是阿雅說，'兩種方式'是指順應和不順應，這在結合中已經說明。）

【English Translation】 For contaminated and uncontaminated states, the two possibilities of ascending and descending, it is impossible to have uncontaminated at the peak, so abandon it. From the first Dhyana (meditative absorption) uncontaminated to the nothingness uncontaminated, ascending (interrupted here) and descending are the two possibilities. Practicing in this way is called 'long union'. Then, from the first contaminated Dhyana to the third, abandoning the fourth, from the infinity of space, the infinity of consciousness to the nothingness, the ascending and descending of surpassing one by one both have two possibilities. Similarly, for the seven uncontaminated states, the two possibilities of ascending and descending by abandoning one by one, this is called 'near union'. Then, from the first contaminated Dhyana to the third, like the uncontaminated Dhyana, being able to equally enter into accordance and non-accordance, entering into three different categories, this is the real 'sudden transcendence'. The above content is not mentioned in the eight stages (Bhumis), nor does it mention surpassing one, and the way of surpassing is also different from this. If there is a contradiction, it is because the names are the same but the meanings are different, just like 'Vayasya' (Sanskrit) and 'Otu' (Sanskrit, Payasya, similar names), are their natures the same? This is the view of two liberation sects. The commentary says that 'entering equally' is correct. Entering what? Entering the nine states of the four Dhyanas, the four formless absorptions, and the cessation of feeling and perception. Through what to enter? Through the practitioners of the path of cultivation. The boundaries of the stages are: Chumigpa says that the first two are between the second and tenth stages, and the third is between the second and seventh stages, because the eighth stage and above always maintain equality, so there is no such situation. Choje Jamsar says, starting from the eighth stage. Kharagpa says that if the faculties are dull, it starts from the sixth stage; if the faculties are sharp, it starts from the second stage. These statements are obviously without solid evidence. Jebu Rin says that this is practicing skills, so it exists below the seventh stage, and does not exist above the eighth stage. He says that this is not certain, because when the Buddha generates the worldly Bodhicitta, even ants can understand his intention, and the third Dhyana etc. can manifest the eye consciousness of the first Dhyana, etc., these are all inconceivable. Therefore, whether to practice all nine paths of cultivation needs to be carefully studied. What kind of equal entry is this? It is of sudden transcendence. What is sudden transcendence? It is Tibetan Buddhism. 'Union, Lion's Vigour', this is the saying of Buddha Shri. It is not mentioned anywhere else, and it is not mentioned here, so abandon it. This is also starting from the first Dhyana, entering equally in two ways of ascending and descending, this is the first stage. (The descending scripture here does not appear, but Arya says that 'two ways' refers to accordance and non-accordance, which has been explained in the union.)

ལྟར་བྱས་ན། ཐོད་རྒལ་གྱི་དོན་ཚང་རུང་ལ། རྩ་བ་ལྟར་གྱི་འགྲེས་དང་པོ་ལ་ དེའི་དོན་མ་ཚང་སྟེ། ཅི་ཡང་རྒལ་བ་མེད་ཀྱི་བསམ་གཏན་པ་སྤྱིའི་ལུགས་འབའ་ཞིག་གོ ། ཐོད་རྒལ་ནི། སྤྱིའི་འཇུག་ལུགས་དང་བསྟུན་ན་བློ་ངོར་མི་འཚམ་ཞིང་འཇུག་དཀའ་བ་ཞིག་ སྟེ་མི་ཐོད་རྒལ་བ་གཅིག་འདུག་ཟེར་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དངོས་(རྩ་བར་)གཞི་ཙམ་པོ་ཞེས་ སོགས་ནོར་རོ། །དེ་ནས་རྩ་བ་ལྟར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་དེ་ལས་ ལངས་ནས་འགོག་པ་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རེ་རེ་དང་འགོག་པ་སྤེལ་ཏེ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་ལས་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། དེ་ལས་ལངས་ ནས་དེ་མ་ཐག་པའི་སྙོམས་འཇུག་སྲིད་རྩེ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་(བར་མར་དངོས་སུ་ཡོད་)འཇུག (བོད་ དག་དེ་ནུད་ཆུང་སྟེ་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པར་བཤད་ཟེར་ཏེ་བར་མ་མཐོང་བ་མེད་དོ། །ཞེས་གསལ་བར་བྱས་སོ། ། ) དེ་ནས་འདོད་ པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་ངོ་བོར་བཞག་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཉམ་ པར་མ་བཞག་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་མངོན་དུ་བྱས་སོ་ཞེས་བར་མར་རོ། །དེ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་པའོ། ། རྩ་འགྲེལ་གཉིས་ཀར་དུ་རྗེ་བུ་རིན་གྱིས་འགྲེས་ཐ་མ་ལ་འགོག་པ་མེད་པར་མཛད་པ་ནི་ ནོར་ཆེས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ལས་ལངས་ཏེ་དེ་བཏང་ནས་ཐབས་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེའི་ འོག་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འགོག་པ་ལའོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ 2-349 འགོག་པ་གཅིག་པུར་བོར་(འཇམ་གསར་སོགས་རྒལ་བོར་ལ་ཁྱད་བྱེད་པ་ནི་བྱམས་སེང་ལ་ཅོ་འདྲི་བའོ། ། )ལ་འདུ་ ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ལའོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་ ནས་གཉིས་བོར་ལ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལའོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་བརྒྱད་པ་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་བར་དུ་བོར་ནས། བསམ་གཏན་དང་པོ་ ལའོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་བས་མདོ་བསྟན་བཅོས་སུ་མ་བཤད་ ནའང་། རྗེ་བུ་རིན་ནི། ཡང་སྔར་གྱི་དེ་ལྟར་གཅིག་བོར་གཉིས་པ་ལ་འདོད་སེམས་སྤེལ། སོགས་པ་གཉིས་བོར་གསུམ་བོར་སོགས་ནས་འགོག་སྙོམས་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་མཉམ་ རྗེས་མི་འདྲ་བ་སྤེལ་བའི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བས་ན་མི་འདྲ་བར་འགྲོ་བའོ་ཞེས་ཏེ་དཔྱད་དོ། །ཡང་ ན་རིམ་པ་གསུམ་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་ན་གཅིག་བོར་འགོག་པ་ལ་གཉིས་བོར་འགོག་པ་ལ་ཞེས་ སོགས་ནས་བརྒྱད་བོར་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་འགྲོ་བ་དང་། མཉམ་ རྗེས་མི་འདྲ་བ་སྤེལ་ནས་འགྲོ་བས་མི་འདྲ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་སྦྱར་(དོན་བསྡུར་)རོ། །དགོས་པ་ ཅིའི་དོན་དུ་ན། སྙོམས་འཇུག་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པས་སེམས་ལ་དབང་བ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ ཉིད་དེ། (གསེར། ) སེམས་དབང་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་འདྲའི་སྙོམས་འཇུག་ནི་རྩེ་མོའི་

【現代漢語翻譯】 按照這種方式，'超越'的意義是完整的，但如果按照根本論的第一個解釋，其意義是不完整的。因為這僅僅是一種普遍的禪修方式，沒有任何超越。'超越'這個詞，如果按照普遍的理解方式，在心智上是不協調且難以理解的，就像說'有一個人是不可超越的'一樣。因此，說'僅僅是事物的基礎'等等是錯誤的。然後，按照根本論，首先進入禪定，然後從中出定，進入止滅定。同樣，一個接一個地交替進行，從無所有處一直到無想非非想處，進入止滅定。然後，從中出定，立即專注于有頂定（實際上存在於中間）。（藏文註釋說這很小，據說只有八千，因為沒有看到中間狀態。這已經很清楚了。）然後，將欲界中的識蘊置於間斷的狀態，而不是將識蘊置於平等的狀態，這就是所謂的顯現中間狀態。這是第二個次第。在根本論和註釋中，杰布仁認為最後的解釋中沒有止滅定，這是一個很大的錯誤。然後，從止滅定中出定，放棄它，通過巧妙的方法，立即進入止滅定。然後，進入非平等狀態。之後，只放棄止滅定（將雅姆薩爾等同於超越者，就像責備慈氏菩薩一樣），進入無想非非想處。然後，進入非平等狀態。然後，放棄兩者，進入無所有處。然後，進入非平等狀態。同樣，在第八個禪定和第二個禪定之間放棄，進入第一個禪定。然後，進入非平等狀態。因此，即使經論中沒有這樣說，杰布仁仍然像以前一樣，放棄一個，在第二個中產生慾望。等等，放棄兩個，放棄三個，直到達到止滅定，通過交替使用不同的平等狀態，以不同的方式進行分析。或者，如果存在三個次第，那麼就像放棄一個進入止滅定，放棄兩個進入止滅定等等，直到達到放棄八個進入止滅定的狀態，通過交替使用不同的平等狀態，以不同的方式進行組合（比較意義）。為什麼需要這樣做呢？因為通過顯現這些禪定，可以獲得對心智的控制，這是它的特徵。（黃金）控制心智。這樣的禪定是頂峰的。 按照這種方式，'超越'的意義是完整的，但如果按照根本論的第一個解釋，其意義是不完整的。因為這僅僅是一種普遍的禪修方式，沒有任何超越。'超越'這個詞，如果按照普遍的理解方式，在心智上是不協調且難以理解的，就像說'有一個人是不可超越的'一樣。因此，說'僅僅是事物的基礎'等等是錯誤的。然後，按照根本論，首先進入禪定，然後從中出定，進入止滅定。同樣，一個接一個地交替進行，從無所有處一直到無想非非想處，進入止滅定。然後，從中出定，立即專注于有頂定（實際上存在於中間）。（藏文註釋說這很小，據說只有八千，因為沒有看到中間狀態。這已經很清楚了。）然後，將欲界中的識蘊置於間斷的狀態，而不是將識蘊置於平等的狀態，這就是所謂的顯現中間狀態。這是第二個次第。在根本論和註釋中，杰布仁認為最後的解釋中沒有止滅定，這是一個很大的錯誤。然後，從止滅定中出定，放棄它，通過巧妙的方法，立即進入止滅定。然後，進入非平等狀態。之後，只放棄止滅定（將雅姆薩爾等同於超越者，就像責備慈氏菩薩一樣），進入無想非非想處。然後，進入非平等狀態。然後，放棄兩者，進入無所有處。然後，進入非平等狀態。同樣，在第八個禪定和第二個禪定之間放棄，進入第一個禪定。然後，進入非平等狀態。因此，即使經論中沒有這樣說，杰布仁仍然像以前一樣，放棄一個，在第二個中產生慾望。等等，放棄兩個，放棄三個，直到達到止滅定，通過交替使用不同的平等狀態，以不同的方式進行分析。或者，如果存在三個次第，那麼就像放棄一個進入止滅定，放棄兩個進入止滅定等等，直到達到放棄八個進入止滅定的狀態，通過交替使用不同的平等狀態，以不同的方式進行組合（比較意義）。為什麼需要這樣做呢？因為通過顯現這些禪定，可以獲得對心智的控制，這是它的特徵。（黃金）控制心智。這樣的禪定是頂峰的。

【English Translation】 In this way, the meaning of 'transcendence' is complete, but if according to the first explanation of the root text, its meaning is incomplete. Because this is merely a general way of meditation without any transcendence. The word 'transcendence,' if understood in a general way, is mentally inconsistent and difficult to understand, like saying 'there is one who is untranscendable.' Therefore, saying 'merely the basis of things' and so on is wrong. Then, according to the root text, first enter into meditation, then arise from it, and enter into the cessation. Similarly, alternating one by one, from the realm of nothingness up to the realm of neither perception nor non-perception, enter into the cessation. Then, arise from it, and immediately focus on the peak of existence (actually existing in between). (The Tibetan commentary says this is small, said to be only eight thousand, because the intermediate state is not seen. This has been made clear.) Then, placing the consciousness aggregate in the desire realm in a state of interruption, rather than placing the consciousness aggregate in a state of equality, this is what is called manifesting the intermediate state. This is the second order. In both the root text and the commentary, Je Bu Rin considered that there was no cessation in the final explanation, which is a great mistake. Then, arising from that cessation, abandoning it, through skillful means, immediately enter into the cessation. Then, enter into a state of non-equality. After that, abandoning only the cessation (equating Jamsar with the transcendent, like blaming Maitreya), enter into the realm of neither perception nor non-perception. Then, enter into a state of non-equality. Then, abandoning both, enter into the realm of nothingness. Then, enter into a state of non-equality. Similarly, abandoning between the eighth meditation and the second meditation, enter into the first meditation. Then, enter into a state of non-equality. Therefore, even if it is not explained in the sutras and treatises, Je Bu Rin still, like before, abandons one, generates desire in the second. And so on, abandoning two, abandoning three, until reaching the cessation, analyzing in different ways by alternating different states of equality. Or, if there are three orders, then it is like abandoning one to enter the cessation, abandoning two to enter the cessation, and so on, until reaching the state of abandoning eight to enter the cessation, combining in different ways by alternating different states of equality (comparing meanings). Why is it necessary to do this? Because by manifesting these samadhis, one can gain control over the mind, which is its characteristic. (Gold) Controlling the mind. Such samadhi is the peak. In this way, the meaning of 'transcendence' is complete, but if according to the first explanation of the root text, its meaning is incomplete. Because this is merely a general way of meditation without any transcendence. The word 'transcendence,' if understood in a general way, is mentally inconsistent and difficult to understand, like saying 'there is one who is untranscendable.' Therefore, saying 'merely the basis of things' and so on is wrong. Then, according to the root text, first enter into meditation, then arise from it, and enter into the cessation. Similarly, alternating one by one, from the realm of nothingness up to the realm of neither perception nor non-perception, enter into the cessation. Then, arise from it, and immediately focus on the peak of existence (actually existing in between). (The Tibetan commentary says this is small, said to be only eight thousand, because the intermediate state is not seen. This has been made clear.) Then, placing the consciousness aggregate in the desire realm in a state of interruption, rather than placing the consciousness aggregate in a state of equality, this is what is called manifesting the intermediate state. This is the second order. In both the root text and the commentary, Je Bu Rin considered that there was no cessation in the final explanation, which is a great mistake. Then, arising from that cessation, abandoning it, through skillful means, immediately enter into the cessation. Then, enter into a state of non-equality. After that, abandoning only the cessation (equating Jamsar with the transcendent, like blaming Maitreya), enter into the realm of neither perception nor non-perception. Then, enter into a state of non-equality. Then, abandoning both, enter into the realm of nothingness. Then, enter into a state of non-equality. Similarly, abandoning between the eighth meditation and the second meditation, enter into the first meditation. Then, enter into a state of non-equality. Therefore, even if it is not explained in the sutras and treatises, Je Bu Rin still, like before, abandons one, generates desire in the second. And so on, abandoning two, abandoning three, until reaching the cessation, analyzing in different ways by alternating different states of equality. Or, if there are three orders, then it is like abandoning one to enter the cessation, abandoning two to enter the cessation, and so on, until reaching the state of abandoning eight to enter the cessation, combining in different ways by alternating different states of equality (comparing meanings). Why is it necessary to do this? Because by manifesting these samadhis, one can gain control over the mind, which is its characteristic. (Gold) Controlling the mind. Such samadhi is the peak.

སྐབས་འདིར་ སྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། ། ༈ སྤང་བྱ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་ན་རྩེ་མོའི་སྒོམ་ལམ་བརྗོད་ནས་ དེའི་དུས་སུ་སྤང་དགོས་ཤིང་དེ་ལ་ཤེས་དགོས་པའི་ཕྱིར་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམ་པ་བཞི་ བརྗོད་དགོས་པས་དེ་སྟོན་ནོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ། གཟུང་རྟོག་དང་། འཛིན་རྟོག་རྒྱས་ བཤད་དོ། །དང་པོ་ལ། མིང་འདོགས་མི་འདྲ་བ་མང་དུ་བཤད་པ་རྣམས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ཨཱརྱ་ལྟར་ན། སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་ཡུལ་ཅན་དང་། འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པའོ། །དང་ པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། རེ་ཤིག་དང་པོར་གཟུང་རྟོག་དང་པོ་སྟོན་ནོ། །རྩ་བ་ལ། ཟླ་ཟེར་དུ། 2-350 འདི་ནས་ཁོ་བོའི་བླ་མས་སྦྱང་དཀའ་བ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མདོའི་གནས་ཤེས་ཀྱི་གཞན་ གྱིས་མ་ཡིན། ཞེས་ཏེ། བླ་མ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པའི་ཤཱནྟི་བའོ། །དེ་ཡང་ གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་ཀྱི་བར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་སྦྱིན་སོགས་དང་སྟོབས་ བཅུ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རྒྱས་པ་ལ་(མདོ་སྙིང་ཟླ་)རྨོངས་པའི་རྟོག་པ་དེ་ནི་(འདི་ཨཱརྱ་)ཆོས་རྒྱས་པ་མི་ ཤེས་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །(མིང་འདི་ཨཱརྱ། ) གཉེན་པོ་ནི། ཆོས་དེ་རྣམས་ལ་བསླབ་པར་གསུངས་ པས་དེ་བསྟན་ནོ། །ཞེས་སྙིང་ཟླའོ། །མདོར་བསྡུས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་སྤྱིའི་མཚན་ ཉིད། རྒྱས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་དེ་མི་ཤེས་པའི་རྟོག་པ་གཉིས་ནི་བསྡུས་དང་རྒྱས་པའི་ རྣམ་རྟོག་གོ །ཞེས་དག་ལྡན་བུདྡྷ་ཤྲཱིའོ། །བསྡུས་པའི་རྟོག་གཉེན་ནི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་བསླབ་ པར་མི་བྱའོ་ཞེས་སོགས་ཡིན། ཞེས་སྙིང་ཟླའོ། །ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་འདི་དག་མདོ་དང་རྒྱས་ པས་ཀུན་ཆུབ་པར་བགྱིའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །མདོར་བསྡུས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་ བོ་དང་། རྒྱས་པ་ནི་ཆོས་ཅན་སོ་སོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཆོས་རྒྱས་བསྡུས་ལ་བཤད་པ་ ནོར། ཞེས་རྗེ་དོལ་གསུང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཤད་བཞིན་ཡུམ་ལ་མི་སློབ་པ་སངས་ རྒྱས་ཀྱིས་བསྟང་བས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ཡང་དེ་ལྟར་སློབ་པ་བསྟང་བ་མེད་ཅིང་བཟུང་བར་ འཛིན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟང་བ་(མིང་ཨཱརྱ་སོགས་)མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །བྱང་ཆེན་ཡུམ་ ལ་སྤྱོད་པ་བསྒོམ་པ། བརྩོན་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གྲངས་མེད་པའི་སངས་ རྒྱས་རྣམས་དགོངས་པར་མཛོད། སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །དུས་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ ཡོན་(དུས་ཀྱིས་ཞེས་བདག་སྙིང་ཟླ་)ཏན་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་། ཤེར་ཕྱིན་ལ་གནས་པ་དེ་ནི་ཕྱིར་ མི་ལྡོག་པ། དེ་བས་དགོངས་པ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱད་བ། སོགས་ནས། ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་ཕན་ ཡོན་འདི་དག་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་(མདོར་བསྡུས་ཨཱརྱ་)སོ། །དུས་གཉིས་པ་མཐོང་ ལམ་གྱི་དུས་ཀྱི་ཡོན

【現代漢語翻譯】 在此處，這被稱為禪修之道。 需斷除之法： 第二部分分為三點，首先是連線：如上所述，在闡述了頂峰的禪修之道后，爲了在那個時候斷除並瞭解它，需要闡述它的四個不相容方面，因此要展示這些方面。第二部分是詳細解釋，包括所取之分別和能取之分別的詳細解釋。第一部分：已經闡述了許多不同的命名。如聖者所說：『具有連線形式的對境和進入的對境之分別。』第一部分：連線：首先展示所取之分別。根本頌中，《月光經》云： 『從這裡，我的上師通過安住于難以調伏之處而瞭解經部的要點，其他人則不然。』上師是佛陀授記的寂天。也就是說，對於從色蘊到一切種智之間的所有真如，以及佈施等和十力等功德的增長，（《心月經》）是對此感到困惑的分別念，這（這是聖者的觀點）是不瞭解功德增長的分別念。（這個名稱是聖者的觀點）對治法是：因為據說要學習這些功德，所以要展示這些功德。這是《心月經》的觀點。簡而言之，是真如等一般特徵；詳細來說，是不瞭解各自特徵的兩種分別念，這是簡略和詳細的分別念。這是具足功德的佛吉祥智的觀點。簡略分別唸的對治法是：不要學習任何功德等等。這是《心月經》的觀點。這六度，通過經部和詳細解釋，都要完全理解。等等，這是廣大的解釋。簡而言之，是真如的自性；詳細來說，是各個法各自的真如，將功德的簡略和詳細解釋為錯誤。這是宗喀巴大師的觀點。如佛陀所說，不向般若母學習，即使沒有完全接受佛陀的教導，也像那樣學習，認為沒有教導也沒有接受，這是沒有佛陀教導（名稱是聖者等）的分別念。菩薩行於般若母，禪修時，努力時，請憶念無數世界的諸佛。等等，這是廣大的解釋。三時：首先是沒有連線道功德（時間，這是《自心月經》的觀點）的分別念，安住于般若波羅蜜多，那是不會退轉的。因此，思維六度，等等，從『行於般若母有這些利益，應該知道』，這是（簡略的聖者）等等。第二時是見道時的功德。

【English Translation】 Here, this is said to be the path of meditation. To be abandoned: The second part is divided into three points, first is the connection: As mentioned above, after explaining the peak path of meditation, in order to abandon and understand it at that time, it is necessary to explain its four incompatible aspects, so these aspects are to be shown. The second part is a detailed explanation, including detailed explanations of what is taken and what can be taken. First part: Many different namings have been explained before. As the Arya says: 'The conceptualizations of objects with the aspect of connection and objects of entry.' First part: Connection: First, show the first of what is taken. In the root text, the Moonlight Sutra says: 'From here, my guru knows the points of the sutras by abiding in the difficult to tame place, but others do not.' The guru is Shantideva, prophesied by the Buddha. That is, for all the suchness from form to omniscience, and the increase of merits such as giving and the ten powers, etc., (Heart Moon Sutra) is the conceptualization that is confused about this, which (this is the Arya's view) is the conceptualization that does not understand the increase of merits. (This name is the Arya's view) The antidote is: because it is said to learn these merits, these merits are to be shown. This is the view of the Heart Moon Sutra. In short, it is the general characteristics of suchness, etc.; in detail, it is the two conceptualizations that do not understand the respective characteristics, which are the brief and detailed conceptualizations. This is the view of Buddha Shri with complete merits. The antidote to the brief conceptualization is: do not learn any merits, etc. This is the view of the Heart Moon Sutra. These six perfections, through the sutras and detailed explanations, must be fully understood. Etc., this is the vast explanation. In short, it is the nature of suchness; in detail, it is the suchness of each dharma, explaining the brief and detailed merits as wrong. This is the view of Je Dol. As the Buddha said, not learning from the Prajnaparamita Mother, even if not fully accepting the Buddha's teachings, learning like that, thinking that there is no teaching and no acceptance, this is the conceptualization without the Buddha's teachings (the name is Arya, etc.). Bodhisattvas practice the Prajnaparamita Mother, when meditating, when striving, please remember the Buddhas of countless worlds. Etc., this is the vast explanation. Three times: First, there is no conceptualization of the merits of the path of connection (time, this is the view of the Self Heart Moon Sutra), abiding in the Prajnaparamita, that is irreversible. Therefore, contemplate the six perfections, etc., from 'Practicing the Prajnaparamita Mother has these benefits, it should be known,' this is (the brief Arya), etc. The second time is the merit of the time of the path of seeing.

་ཏན་མེད་རྟོག་སྟེ། ཡུམ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཕན་ཡོན་འདི་དག་ཡོད་ 2-351 པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །(སྔར་བཤད་སྦྱོར་ལམ་དུས་སུ་སྨོས་པ་དང་གཅིག) གསུམ་པ་སྒོམ་ལམ་ གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་རྟོག་པ་སྟེ། ཡུམ་བསྒོམ་པ་ལ་ཕན་ཡོན་(སྔར་བཤད་དེ་ཉིད་)དེ་དག་ཡོད་པར་ རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །རྣམ་དག་ལེགས་པའི་ལམ་རྣམ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་སྦྱོར་ལམ་མི་ཤེས་ པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། གཟུགས་ཞི་བ། སོགས་ནས། སྙིང་པོ་མེད་པས་ཡུམ་ལ་(རྩོལ་བ་དང་མཚན་མ་ དང་བཅས་པའི་སྐབས་ཞེས་གནོད་འཇོམས་ཏེ་ཚོགས་སྦྱོར་རོ། ། )སྤྱད་པར་བྱའོ། །སོགས་སོ། ། གཉིས་པ་མཐོང་ ལམ་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་སྒྲུབ་པས་ཡུམ་མངོན་ པར་སྒྲུབ་པར་བྱའོ། །(ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་ལ་གནོད་འཇོམས་སོ། ། ) ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་སྒོམ་ ལམ་མི་ཤེས་པའི་རྟོག་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་(ཨཱརྱ་སྙིང་ཟླ་)སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པས་ཡུམ་བསྒོམ་ པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །(ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ལ་གནོད་འཇོམས་སོ། ། ) རྟོག་པ་དགུ་བོ་དེ་སྒོམ་རྩེའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས། སྤོང་བས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཞེས་གཉེན་པོའི་མིང་གིས་ བཏགས་སོ། །འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་བྱེད་ན་འགྲེལ་པ་ལྟར་བྱའོ། །འགྲེལ་པ་ལ། འཇུག་ རྟོག་ཏུ་སྦྱར་ན་སླ་བས་ཡུལ་དགུ་ལ་དམིགས་པ་དགུ་སྟེ། མདོ་སྡུད་པ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན། ཆོས་ མདོར་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཚིག་མདོར་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་ དབང་རྣོན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པའི་ཡུམ་གྱི་མདོ་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་ཡུམ་ ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མདོར་བསྡུས་པ་ཆོས་ཅན། བྱང་པའི་འཇུག་བྱ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེའི་ བླང་བྱར་གནས་པས་སོ། །དེ་ལ་འཇུག་བྱར་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་ནི། མདོར་བསྡུས་པ་ལ་ འཇུག་ཡུལ་དུ་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ། ཞེས་རེ་རེ་ཞིང་བསྒྲེའོ། །ཚིག་རྒྱས་པ་ལ་དགའ་བའི་ སེམས་ཅན་དབང་རྟུལ། རྗེས་སུ་འཛིན་པས། སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་བ་ལྟ་བུ་ཆོས་རྒྱས་པ་དང་། སྟོན་ པས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་ཕྱིན་དྲུག་གི་དོན་ལ་ནན་ཏན་མི་བྱེད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ བསྟན་ཏེ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ཡང་བཟློག་པ་བཟུང་བ་དང་། ཉོན་མོངས་སོགས་རང་མཚན་པ་ 2-352 རྣམས་བྱུང་མ་ཐག་ཉིད་ནས་མི་སྡོད་པར་འགགས་ནས་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་ ཡོན་ཏན་ཉོན་མོངས་དང་བྲལ་སོགས་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང་། ཉོན་ མོངས་རྣམས་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པས་མཐོང་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཉོན་མོངས་ དང་བྲལ་སོགས་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་ཉོན་མོངས་ (གསེར་དོན་)རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒོམ་ལམ་ག

【現代漢語翻譯】 無有之分別念，應知修持般若波羅蜜多（藏文：ཡུམ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་，漢語字面意思：佛母現證）具有這些利益。 （先前在加行道時所說相同）第三，關於修道之功德無有之分別念，應知修持般若波羅蜜多具有（先前所說）這些利益。 三種清凈善道之第一，關於加行道不了解之分別念，從『色寂靜』等開始，因無有實義故，應以般若波羅蜜多（努力與有相之階段，能摧毀障礙，即是資糧道與加行道）來行持等。 第二，關於見道不了解之分別念，以現證虛空（藏文：ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཉིད་，漢語字面意思：虛空空性）之空性，應現證般若波羅蜜多。（能摧毀第一地至第七地之障礙） 第三，關於修道不瞭解之分別念，以修持虛空（藏文：ནམ་མཁའ་，梵文天城體：आकाश，梵文羅馬擬音：ākāśa，漢語字面意思：虛空）之空性，應修持般若波羅蜜多。（能摧毀第八地以上之障礙） 這九種分別念是頂加行，以近取（藏文：ཉེར་བསྡོགས་）之斷除，稱為具有加行之行境之對治品之名。 若將『入』作所取分別念，則應如釋論所說。釋論中，若將『入』配合為入分別念則較容易，即以九境為對境之九種作意。如《攝頌》（藏文：མདོ་སྡུད་པ་）等法，是為調伏喜好簡略說法之根器利智有情而宣說之般若波羅蜜多經。 因此，簡略之般若波羅蜜多等法，是菩薩之所入，因其於世俗中安住為彼等之應取故。對於彼等誤以為是所入之分別念，即對於簡略之法，誤以為是所入之分別念，應一一對應。 對於喜好廣說之根器鈍智有情，如《十萬頌》（藏文：སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་བ་）等法，如佛所說，不精勤於六度之義，雖未為佛所攝受，然以相反之方式攝受，且煩惱等自相（藏文：རང་མཚན་པ་）一生起即不停止而斷滅，以彼等之方式，加行道之功德，遠離煩惱等，雖于勝義中無有，然於世俗中存在，且煩惱等不具足真實生起之因，故見道之功德，遠離煩惱等，雖于勝義中無有，然於世俗中存在，且未來之煩惱（藏文：གསེར་དོན་）等，以無有自性成立之方式，修道之功德亦如是。

【English Translation】 The thought of non-existence: one should understand that practicing the Perfection of Wisdom (Yum Ngönpar Drubpa) has these benefits. (Same as previously mentioned during the stage of the path of joining) Third, regarding the thought of non-existence of the merits of the path of meditation, one should understand that practicing the Perfection of Wisdom has these benefits (as previously mentioned). The first of the three pure and excellent paths, the thought of not knowing the path of joining: starting from 'form is pacified,' etc., because there is no essence, one should practice with the Perfection of Wisdom (the stage of effort and signs, which destroys obstacles, is the path of accumulation and joining). Second, the thought of not knowing the path of seeing: by realizing the emptiness of space (Namkha Tongpa Nyid), one should realize the Perfection of Wisdom (destroys obstacles from the first to the seventh bhumis). Third, the thought of not knowing the path of meditation: by meditating on the emptiness of space (藏文：ནམ་མཁའ་，梵文天城體：आकाश，梵文羅馬擬音：ākāśa，漢語字面意思：space), one should meditate on the Perfection of Wisdom (destroys obstacles from the eighth bhumi onwards). These nine thoughts are the application of the peak of meditation, and by abandonment through nearness, it is named as the antidote with the mode of application. If 'entering' is taken as the object of apprehension, then it should be done according to the commentary. In the commentary, if 'entering' is combined as the thought of entering, it is easier, that is, nine objects are the nine objects of focus. Like the Condensed Sutra (Do Düpa), it is a Perfection of Wisdom sutra spoken to tame sentient beings with sharp faculties who like condensed teachings, because it is a sutra of the Perfection of Wisdom spoken for the purpose of taming sentient beings who like condensed teachings. Therefore, the condensed Dharma such as the Perfection of Wisdom is the object of entry for Bodhisattvas, because it abides as their object of acceptance in conventional truth. The thought that mistakes it as the object of entry is the thought that mistakes the condensed as the object of entry, and each should be matched accordingly. For sentient beings with dull faculties who like extensive teachings, such as the Hundred Thousand Verses (Tong Trag Gyawa), as the Buddha said, they do not diligently practice the meaning of the six perfections, and although they are not fully embraced by the Buddha, they are embraced in the opposite way, and as soon as afflictions and other characteristics (rang tsenpa) arise, they do not stay but cease and go away. In this way, the merits of the path of joining, such as being free from afflictions, although they do not exist in ultimate truth, they exist in conventional truth, and because afflictions do not have the cause to arise truly, the merits of the path of seeing, such as being free from afflictions, although they do not exist in ultimate truth, they exist in conventional truth, and future afflictions (ser dön) and others, in the way that they are not established by nature, so are the merits of the path of meditation.

ྱི་ཡོན་ཏན་ཉོན་ མོངས་(གསེར་)དང་བྲལ་སོགས་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང་ངོ་། །འོན་ ཀྱང་དུས་བར་བ་མཐོང་ལམ་སྟེ་དེའི་དུས་སུ་སྦྱོར་ལམ་བྱུང་བ་འགགས་པས། དེའི་ཡོན་ཏན་ དོན་དམ་པར་མེད། ཅེས་སོགས་སྦྱར་རོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། བྱུང་བ་ནི་སྐབས་དང་པོའི་སྦྱོར་ ལམ། ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ལ་གཞན་སྟོན་པ་སོགས། མ་ འོངས་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་རྩེ། ཞེས་སོ། །ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཆོས་ཅན། རྣམ་དག་ ལེགས་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། བདག་(གསེར་)ལྟ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཞི་བའམ། དོན་དམ་པར་དངོས་ པོ་འགོག་པས་(ཨཱརྱ་)ཞི་(མདོ་)སོགས་པ་རྐྱེན་དབང་ཡིན་པས་ཡ་མ་བརླ། (མདོ། ) རང་བཞིན་ སྟོང་ཉིད་(ཨཱརྱ་)ཡིན་པས་གསོག་(མདོ་)དཔྱད་མི་བཟོད་པས་(ཨཱརྱ་)སྙིང་པོ་མེད་(མདོ་)པར་ རྟོགས་པས་མྱང་འདས་པར་སྦྱོར་བས་སོ། །ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། ཆོས་འདྲ། སྟོང་ ཉིད་གསར་དུ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་སྟེ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ པའི་ལམ་ཆོས་ཅན། ཆོས་འདྲ། བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཟིན་ བསྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་འདྲའི་ཡུལ་དགུ་ལ་འཇུག་བྱར་འཁྲུལ་བའི་རྣམ་རྟོག་ནི་ མཚན་གཞི། སྒོམ་རྩེའི་སྤང་བྱ་གཟུང་རྟོག་དང་པོ་འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་མཚོན། རྩེ་མོའི་ སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་འདིར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་གང་ཞིག དམིགས་ཡུལ་བྱང་པའི་འཇུག་བྱ་ལ་དམིགས་ནས་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་འཁྲུལ་བའི་བློ་དེ་ 2-353 ཡང་སྒོམ་རྩེའི་ཉེར་བསྡོགས་ཉིད་ཀྱིས་གཞོམ་བྱ་ཡིན་པས་མིང་གཞན་སྦྱོར་བའི་གནས་ སྐབས་སམ་རྣམ་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡུལ་དགུ་ཡོད་པས་རྟོག་ པའང་རྣམ་པ་དགུའོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་སྤང་བྱ་གཟུང་རྟོག་དང་པོ་ བསྟན་ནས་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། འདི་དགུ་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་སྦྱར་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་མི་སྐྱེ་བ་ལ་ལྡོག་བྱར་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་ཞེས་སོགས་རེ་རེར་སྦྱར་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཇི་ བཞིན་དོན་མིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ལྡོག་བྱར་འཁྲུལ་རྟོག་པར་དགུ་བོ་མཚན་གཞི། སྒོམ་ རྩེའི་སྤང་བྱ་གཟུང་རྟོག་གཉིས་པ་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་མཚོན། སྒོམ་པའི་ལམ་རྩེ་མོའི་ འཇུག་པ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ཞིག བྱང་ སེའི་ལྡོག་ཡུལ་ལ་དམིགས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྡོག་བྱར་འཁྲུལ་རྟོག་ཅེས་སྐབས་འདི་ལ་སྟེ་ འདི་རུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མིང་གཞན་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ཞེས་པར་ཡང་ སངས་རྒྱས་བཞེད་དོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཨཱརྱ་སོགས། ཀུན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེ་བའི་རྣམ་ རྟོག་ཅེས་ནས་བསྒོམ་པ

【現代漢語翻譯】 功德聽聞： 煩惱（金）等在勝義諦中不存在，但在世俗諦中存在。然而，在中間時期，即見道時，因為加行道已經停止，所以它的功德在勝義諦中不存在。等等，以此類推。法友：生起的是第一階段的加行道。不具備正確生起的因是向菩提展示其他等等。未來是無間道。等等。大乘加行道，具有法的性質，是清凈良好的道路，因為我（金）見等顛倒止息，或者在勝義諦中事物止息（聖），寂（經）等等是因緣所致，所以不會徒勞。（經）自性空性（聖），所以積（經）考察難以忍受（聖），認識到無有心要（經），所以與涅槃結合。大乘見道，具有法的性質，是相似的法，是新顯現空性的證悟，即通過現量證悟。 大乘修道，具有法的性質，是相似的法，已經現量見到無有真性，並進行修習。像這樣的九種境，誤認為能趣入的分別念是所取相。修道頂的所斷，最初的能取分別念被認為是能取。頂端修道之加行，在近取位時，所應斷除的，即緣于所緣境菩提之能趣入而誤認為能趣入之心，也是修道頂之近取位所應摧毀的，因此也稱為加行位或有境分別念。因為它有九種境，所以分別念也有九種相。 第二，連線：如是顯示所斷之最初能取分別念之后等等。根本：如果將這九種反過來與所取相聯繫，則誤認為不生起菩提心是應遣除的分別念等等，一一對應。將如實了知法性視為非實義的分別念，這九種是誤認為應遣除的分別念之相。修道頂的所斷，第二個能取分別念被認為是能取。修道頂之趣入，無間道之心和心所的所斷，即緣于菩薩的應遣除之境，而誤認為世俗諦中應遣除的分別念，在此處應知。因此，也稱為有境分別念，佛陀如是認為。聖等等，從不生起菩提心的分別念開始，直到修習。

【English Translation】 Listen to the qualities: Defilements (gold), etc., do not exist in the ultimate sense, but they do exist in the conventional sense. However, in the intermediate time, i.e., at the time of the path of seeing, because the path of joining has ceased, its qualities do not exist in the ultimate sense. And so on. Dharma friend: What arises is the first stage of the path of joining. Not possessing the cause of correct arising is showing others to enlightenment, etc. The future is the uninterrupted path. And so on. The Mahayana path of joining, having the nature of dharma, is a pure and good path because the inverted views of self (gold), etc., are pacified, or in the ultimate sense, things cease (Arya), peace (Sutra), etc., are due to conditions, so it will not be in vain. (Sutra) Self-nature emptiness (Arya), so accumulate (Sutra) examination is unbearable (Arya), realizing that there is no essence (Sutra), so it is combined with Nirvana. The Mahayana path of seeing, having the nature of dharma, is a similar dharma, is the newly manifested realization of emptiness, that is, through direct perception. The Mahayana path of meditation, having the nature of dharma, is a similar dharma, having already directly seen that there is no true nature, and practicing it. The conceptualizations that mistake such nine objects as accessible are the characteristics. The abandonment of the peak of meditation, the first grasping conceptualization is considered grasping. The application of the peak of the path of meditation, in the stage of approximation, whatever should be abandoned, that is, the mind that mistakes the accessible object of enlightenment as accessible, is also what should be destroyed by the approximation of the peak of meditation, so it is also called the stage of application or the conceptualization with an object. Because it has nine objects, the conceptualizations also have nine aspects. Second, connection: After showing the first grasping conceptualization to be abandoned, and so on. Root: If these nine are reversed and connected with the grasped aspect, then the conceptualization that mistakes not generating the mind of enlightenment as something to be eliminated, and so on, correspond one by one. Regarding the conceptualization that regards the true nature of reality as non-meaningful, these nine are the characteristics of the conceptualization that mistakes it as something to be eliminated. The abandonment of the peak of meditation, the second grasping conceptualization is considered grasping. The access of the peak of the path of meditation, the abandonment of the mind and mental factors of the uninterrupted path, that is, the conceptualization that mistakes the object to be eliminated by the Bodhisattva as something to be eliminated in the conventional truth, should be known here. Therefore, it is also called the conceptualization with an object, so the Buddha thinks. Arya, etc., starting from the conceptualization of not generating the mind of enlightenment, until practice.

འི་རྣམ་རྟོག་སོགས་དང་བསྒོམ་མི་བསྒོམ་དེ་དག་ལས་ནི་བཟློག་པ་ བསྒོམ་པ་མིན་བསྒོམ་མིན་ཡང་མིན་པའི་རྣམ་རྟོག ཅེས་སོགས་གཞུང་བཞིན་ཏེ་སློབ་དཔོན་ ཡང་དེར་གསལ་ལོ། །(མཐའི་རྣམ་རྟོག་པ་ཞེས་པ་མཐའི་གསལ་བྱེད་ཡིན་པས་གོང་མ་ཀུན་ལ་སྦྱར་རྒྱུ་ཡིན་པར་ངེས་སོ། ། དེས་ན་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་མི་གསལ་ལོ། ། ) འགྲེལ་པ་ལ། ཡུལ་ལ་སྦྱར་ན། ཉན་ཐོས་ཚོགས་ལམ་པ་ ཆོས་ཅན། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་མི་སྐྱེ་བ་སྟེ་ད་ལྟ་རང་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པ་ ཡིན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཐབས་མཁས་སོགས་དང་བྲལ་བས་སོ། ། (གསེར་ནི་བྲལ་བས་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་བརྟེན་པ་དང་དད་པ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སོ། ། ) སེམས་དང་པོ་ བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། ཞེས་སོ། །ཆོས་ཅན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་(ཉིད་རབ་ ཏུ་གཅེས་པས་སྟེ་གསེར་)མངོན་སུམ་དུ་བྱའོ་ཞེས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དེ། གཞན་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་ 2-354 དམིགས་པའི་འཁོར་(གསེར་)གསུམ་རྣམ་དག་གི་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་རང་ རྒྱུད་ལ་མེད་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་གི་བར་(དག་ལྡན་དུ་སྦྱར་)དུ་ཡུམ་ལ་སྤྱད་ པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཉན་ཐོས་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་རྣོན་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་དེའི་ ཐེག་པའི་འབྲས་བུ་ལ་རེ་ཞིང་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། གནས་སྐབས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དུ་ངེས་ པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཞན་གྱི་(རད་ཀིར་ཡང་འདི་གཅིག་ཏུ་བགྲང་)གོ་ སྐབས་མི་འབྱེད་པས་(ཨཱརྱ་)ཡུམ་ལ་སྤྱད། ཅེས་སོ། །རང་རྒྱལ་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་རྣོན་ཆོས་ ཅན། རང་རྒྱལ་དེའི་ཐེག་འབྲས་མངོན་དུ་བྱེད་དེ། གནས་སྐབས་(རད་ཀིར་འདི་གཅིག་ཏུ་བགྲང་) རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དུ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །(འདི་ཆོས་བཤེས་སུ་འཕྲོས་ཅུང་ཟད་ལྟོས། ) མདོ་སྔ་མ་དེ་ཉིད་དོ། །ཉན་ཐོས་མཐོང་ལམ་པ་དབང་རྟུལ་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་རྫོགས་ཆུབ་ ཁོ་ན་ཐོབ་བྱར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དེ། གཞན་དོན་དུ་ཡུམ་སྒྲུབ་ཀྱང་སློབ་པ་མེད་པས་སོ། །རྣམ་ མཁྱེན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མི་འདོར་བས་ཡུམ་ལ་སྤྱད། ཅེས་སོགས་སོ། །ཉན་ཐོས་སྒོམ་ལམ་ པ་དབང་རྟུལ་ཆོས་ཅན། ཐེག་དམན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཆེད་དུ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བ་ སོགས་སུ་(གསེར་)དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་དམན་པའི་སློབ་ལམ་ཡིན་ པས་སོ། །ཡུམ་བསྒོམས་པས་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་བམ། ཞེས་སོ། །ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་ཆོས་ ཅན། ད་དུང་ཐེག་དམན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཆེད་དུ་བསྒོམ་པ་མེད་དེ། ད་ཕྱིས་དེ་ཐོབ་བྱར་ དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཡང་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་ བྲལ་བསྒོམ་པ་མེད་དེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་ཀུན་མེད་པར་དམིགས་པ་མ

【現代漢語翻譯】 與分別念等以及修不修習那些相對立的是，非修習非不修習的分別念。等等，如經文所說，論師也在那裡闡明。（'盡頭的分別念'是指盡頭的顯現，因此必須與所有上文結合。因此，對立面在能取分別念中並不明顯。） 在解釋中，如果與所緣境結合，聲聞乘資糧道者，就法而言，不會生起圓滿菩提心，即現在自相續中沒有生起，因為他們遠離了大乘善知識和方便等。（因為遠離了黃金，所以沒有依賴正確的教言和信心等。）從最初發心開始，就接近執取。等等。就法而言，不會顯現圓滿菩提的精華（因為非常珍愛，即黃金），因為他們不會想到爲了利益他人而以佛為對境的三輪清凈的殊勝福德在自相續中不存在。在菩提精華中，直到安住之間（與清凈結合），都要修持般若波羅蜜多。等等。聲聞乘加行道者，利根者，就法而言，希求並憶念聲聞乘的果位，因為他們暫時必定是聲聞種姓的加行道者。不開啟憶念其他（在拉吉爾中也算作一個）的機會，所以修持（阿雅）般若波羅蜜多。等等。獨覺乘加行道者，利根者，就法而言，顯現獨覺乘的果位，因為他們暫時（在拉吉爾中算作一個）必定是獨覺佛的種姓。（關於這一點，請稍微參考法友。）就是之前的經文。聲聞乘見道者，鈍根者，就法而言，不會僅僅憶念獲得圓滿正覺，因為爲了利益他人而修持般若波羅蜜多也沒有學道。因為不捨棄憶念一切智智，所以修持般若波羅蜜多。等等。聲聞乘修道者，鈍根者，就法而言，爲了獲得小乘菩提而修習，因為是與能取等（黃金）對境相結合的修習的下劣學道。修習般若波羅蜜多能獲得一切智智嗎？等等。聲聞乘阿羅漢，就法而言，不再爲了獲得小乘菩提而修習，因為現在不再以獲得它為目標。或者，爲了所有眾生的利益，不再修習法性離戲，因為不以法的自性為空性為目標。

【English Translation】 Opposed to thoughts and whether or not to meditate, etc., is the thought of neither meditating nor not meditating. And so on, as the scriptures say, and the teacher also clarifies it there. ('The thought of the end' means the manifestation of the end, so it must be combined with all the above. Therefore, the opposite is not clear in the grasping thought.) In the explanation, if applied to the object, the Shravaka (Hearer) on the Path of Accumulation, in terms of Dharma, does not generate the mind of perfect enlightenment, that is, it has not arisen in their own mind-stream, because they are separated from the Mahayana (Great Vehicle) spiritual friends and skillful means, etc. (Because they are separated from gold, they do not rely on the correct instructions and faith, etc.) From the initial generation of the mind, they closely grasp. And so on. In terms of Dharma, they do not manifest the essence of perfect enlightenment (because they cherish it very much, i.e., gold), because they do not think of the particularly excellent merit of the three pure wheels aimed at the Buddha for the benefit of others, which does not exist in their own mind-stream. In the essence of enlightenment, until dwelling in between (combine with purity), one should practice the Prajnaparamita (Perfection of Wisdom). And so on. The Shravaka on the Path of Preparation, sharp faculties, in terms of Dharma, hopes for and remembers the fruit of the Shravaka Vehicle, because they are temporarily certain to be on the Path of Preparation of the Shravaka lineage. Not opening the opportunity for remembering others (also counted as one in Ragir), so practice (Arya) Prajnaparamita. And so on. The Pratyekabuddha (Solitary Buddha) on the Path of Preparation, sharp faculties, in terms of Dharma, manifests the fruit of the Pratyekabuddha Vehicle, because they are temporarily (counted as one in Ragir) certain to be of the Pratyekabuddha lineage. (For this, please refer to the Dharma friend a little.) It is the same as the previous scripture. The Shravaka on the Path of Seeing, dull faculties, in terms of Dharma, does not only remember attaining perfect enlightenment, because even practicing Prajnaparamita for the benefit of others does not have the path of learning. Because they do not abandon remembering omniscience, they practice Prajnaparamita. And so on. The Shravaka on the Path of Meditation, dull faculties, in terms of Dharma, meditates to attain the Hinayana (Lesser Vehicle) enlightenment, because it is the inferior path of learning that meditates in conjunction with grasping, etc. (gold). Does practicing Prajnaparamita attain omniscience? And so on. The Shravaka Arhat, in terms of Dharma, no longer meditates to attain the Hinayana enlightenment, because they no longer aim to attain it. Or, for the benefit of all sentient beings, they no longer meditate on the non-dual nature of reality, because they do not aim at the emptiness of the self of phenomena.

ེད་པས་སོ། །མ་བསྒོམས་ པས་སམ། ཞེས་(མདོ་དངོས་)སོ། །དམན་ལམ་ཆོས་ཅན། གཞན་དོན་དུ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ལམ་ བསྒོམ་པར་ཡང་མེད། རང་དོན་དུ་མཚན་མར་གཟུང་སྟེ་བསྒོམ་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཀུན་ལ་དམིགས་པར་ཡང་མེད་མི་རྟག་སོགས་སུ་མི་དམིགས་པར་ཡང་ 2-355 མེད་པའི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །སྔ་མ་གཉིས་སོ་སོ་ལ་རྟོག་པ། འདི་བསྡོམས་པ་ལ་རྟོག་པའོ། ། ཞེས་བཅོམ་རལ་ལོ། །བསྒོམས་ཀྱང་བསྒོམས་ལ་མ་བསྒོམས་ཀྱང་མ་བསྒོམས་སམ། ཞེས་ དང་། བསྒོམས་པ་ཡང་མ་ལགས་མ་བསྒོམས་པ་ཡང་མ་ལགས་པས་སམ། ཞེས་སོ། །འོན་ ཀྱང་འདི་དག་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་མི་སྣང་སྟེ། ཨཱརྱ་ལྟར་དེ་དང་དེར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ དུ་སྦྱར་ན་ལེགས་ལ་བསྒོམ་མི་བསྒོམ་སོགས་ནི། དམིགས་བཅས་སུ་བསྒོམས་པས་འཚང་ རྒྱའམ་སྙམ་པ་དང་དེ་དམིགས་མེད་དུ་བསྒོམས་པས་འཚང་རྒྱའམ་སྙམ་པ་དང་དེ་གཉིས་ གང་ཡང་མིན་པར་བསྒོམས་པས་འཚང་རྒྱའམ་སྙམ་པའི་རྟོག་པར་སློབ་དཔོན་དགོངས་ལ་ གྲངས་ཡང་དེ་དག་ལས་བཟློག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྒོམས་མ་བསྒོམས་དེ་དག་ལས་བཟློག་ པ་དེ་གཉིས་ཀས་འཚང་རྒྱའམ་གཉིས་མིན་གྱི་འཚང་རྒྱའམ་སྙམ་པའི་རྟོག་པར་མདོར་ བཤད་པ་ཁོ་ན་ལྟར་ལེགས་ཤིང་བུདྡྷ་ཤྲཱིས་ཀྱང་ངོ་། །(ཨཱརྱའི་སློབ་དཔོན་ལྟར་གསལ་ལོ། ། ) ཉན་ཐོས་ པ་འགའ་ཆོས་ཅན། (མདོ། )དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དོན་མ་ཡིན་པར་འཛིན་ཏེ། གཟུང་ བ་ལ་སོགས་བདེན་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པས་སོ། །དེ་རྣམས་བྱང་སའི་ལྡོག་ ཡུལ་ཡིན་ཏེ། བྱང་སའི་དོར་བྱ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་ཀྱང་ངོ་། །དེ་འདྲའི་ཡུལ་དགུ་ཉིད་ལ་ ལྡོག་བྱར་གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་ནི། གཟུང་རྟོག་གཉིས་པ་ལྡོག་(གསེར་)པ་གཟུང་རྟོག་སྟེ། སྒོམ་ པའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་འཇུག་པ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་དེ་ན་སྤང་ བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ཞེས་གཉེན་ པོའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུའོ། ། གཉིས་པ་ལ། བོད་རྣམས་ནི། རྫས་འཛིན་བཏགས་འཛིན། ཞེས་ཏེ། ལུས་རྣམ་བཞག་ཏུ་ གསེར་གྱིས་བཤད་སྣང་ཞིང་གཉེན་ཚོགས་སུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་ངོ་། །ཨཱརྱས། འཕགས་ པའི་གང་ཟག་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོག་པ། བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པའི་ 2-356 རྟོག་པ། ཞེས་གཉེན་ཚོགས་སུ་བཤད་དོ། །རྫས་འཛིན་ནི། གཞུང་དང་མ་འགྲིག་སྟེ་སེམས་ ཅན་བཏགས་པའི་རྟོག་པ་ཞེས་སོགས་སོ། །འདི་སྐྱེ་འཕགས་གཉིས་ཀ་ལ་རྟོག་པ། འོག་ མ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོག་པར། བུདྡྷ་ཤྲཱིས་དོན་བཤད་པ་ལྟར་མདོའི་དོན་དུ་རུང་ བས། གང་ཟག་བཏགས་པའི་རྟོག་པ། བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྟོག་པ་གཉིས་ལས། དང་ པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར

【現代漢語翻譯】 難道沒有修習嗎？（經文原文）小乘道，從法性上說，既沒有爲了利益他人而修習一切智智之道，也沒有爲了自身而執著于相狀進行修習。因為它既不緣於一切法的無我，也不緣于無常等法。前者是分別對二者進行思考，後者是對二者進行綜合思考。正如覺賢所說：『修習了也像沒修習，沒修習也像修習。』或者說：『既不是修習了，也不是沒修習。』然而，這些似乎並不屬於能取所取之分別念。如果像聖者那樣，將分別念與此相聯繫，則更好。至於修習與不修習等，是認為通過有相的修習能夠成佛嗎？或者認為通過無相的修習能夠成佛嗎？或者認為通過既非有相也非無相的修習能夠成佛嗎？導師認為這些都是分別念。數量上，與這些相反的有兩種：修習與不修習，通過與這些相反的兩種方式能夠成佛嗎？或者通過非二元的方式能夠成佛嗎？導師簡要地這樣解釋，佛吉祥也是這樣認為。（像聖者導師一樣清楚明白。） 一些聲聞乘行者，（經文原文）執著于不如實的事物，因為他們顛倒地執著于所取等為真實。這些是菩薩地的所捨棄之境，因為它們是菩薩地應該捨棄的。這也是佛吉祥的觀點。像這樣的九種境，作為所捨棄之境的能取分別念，是第二種能取分別念，即所捨棄的能取分別念。在修道之路上，心和心所進入無間道的狀態時，這些分別念是應該被捨棄的。因此，以進入這種狀態的境為對象的分別念，被稱為對治，根據境的不同，有九種。 第二種是，藏族人說是『實執』和『假立執』。在《身差別論》中，世親似乎是這樣說的，在《親友書》中，導師也是這樣說的。聖天說：『緣于假立的補特伽羅的分別念，緣于假立的理由的分別念。』《親友書》中是這樣說的。實執與經文不符，例如『執著于假立的眾生的分別念』等等。這兩種分別念既存在於凡夫中，也存在於聖者中。後者是緣于理由的分別念，正如佛吉祥所解釋的那樣，符合經文的意義。在執著于補特伽羅的分別念和執著于假立的理由的分別念中，第一種是：如果這樣……

【English Translation】 Didn't they meditate? (Directly from the Sutra) Lower Path, in terms of Dharma nature, it neither meditates on the path of omniscience for the benefit of others, nor does it meditate by grasping at characteristics for its own benefit. It is because it neither focuses on the selflessness of all dharmas, nor does it not focus on impermanence, etc. The former two separately contemplate, while this one contemplates on combining them. As Je Tsönrel said: 'Meditated as if not meditated, not meditated as if meditated.' Or: 'It is neither meditated nor not meditated.' However, these do not seem to be grasping-at-objects thoughts. If, like Ārya, one were to connect the thoughts to that and that, it would be better. As for meditating or not meditating, etc., is it thinking that one can attain Buddhahood by meditating with focus, or is it thinking that one can attain Buddhahood by meditating without focus, or is it thinking that one can attain Buddhahood by meditating in a way that is neither of the two? The teacher thinks that these are thoughts, and the numbers are two in opposition to those: meditating and not meditating, can one attain Buddhahood by the two opposites of those, or can one attain Buddhahood by non-duality? The teacher briefly explains it this way, and Buddhaśrī also thinks so. (It is as clear as the teacher Ārya.) Some Śrāvakayāna practitioners, (Sutra) grasp at things that are not as they are, because they mistakenly cling to what is grasped as true. These are the objects to be abandoned on the Bodhisattva grounds, because they are what should be abandoned on the Bodhisattva grounds. This is also Buddhaśrī's view. Such nine objects, the grasping-at-objects thoughts that are taken as objects to be abandoned, are the second grasping-at-objects thoughts, that is, the grasping-at-objects thoughts to be abandoned. On the path of meditation, when the mind and mental factors enter the state of the uninterrupted path, these thoughts are to be abandoned. Therefore, the thoughts that take the objects of entering this state are called antidotes, and according to the division of objects, there are nine types. The second is that Tibetans say 'substance-grasping' and 'imputation-grasping'. In the Body Differentiation Treatise, Vasubandhu seems to have said this, and in the Friendly Letter, the teacher also said so. Āryadeva said: 'Thoughts based on the imputed person, thoughts based on the reasons for imputation.' This is what is said in the Friendly Letter. Substance-grasping does not agree with the scriptures, such as 'thoughts of grasping at imputed sentient beings', etc. These two types of thoughts exist in both ordinary beings and noble beings. The latter is the thought based on reasons, and as Buddhaśrī explained, it is in accordance with the meaning of the scriptures. Among the thoughts of grasping at the imputed person and the thoughts of grasping at the reasons for imputation, the first is: If so...

་གཟུང་རྟོག་གཉིས་པ་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། སྐྱེ་འཕགས་ སམ་དེའི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་དགུ་ མཚན་གཞི། སྒོམ་རྩེའི་སྤང་བྱ་སེམས་ཅན་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོག་པར་མཚོན། སྒོམ་རྩེའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ཞིག སེམས་ཅན་རྣམས་གང་ཟག་ལ་དམིགས་ ནས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པའོ། །ཨཱརྱས། གཉེན་ཚོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་མིང་ འདོགས་ལྟར་ན། འཕགས་པའི་གང་ཟག་བཏགས་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་འཁྲུལ་རྟོག་དགུ་མཚན་ གཞི། དེའི་སྤང་བྱ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོག་པར་མཚོན་ཞེས་ སོགས་སོ། །དེ་ལ་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་དགུ་སྟེ། དེ་ལ་རྟོག་པའང་དགུའོ། །དེས་ན་སེམས་ ཅན་རྣམས་བདག་སོགས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་པའམ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་བཏགས་ པ་ཙམ་མོ་ཞེས་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དང་། སེམས་ཅན་དུ་གདགས་པ་དམིགས་སུ་ཡོད་དམ་མ་ ལགས་སོ། །རབ་འབྱོར། སེམས་ཅན་དམིགས་སུ་མེད་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ཇི་ལྟར་ གདགས་པར་བྱ། བྱོལ་སོང་ཡི་དྭགས་ལྷ་མི་རྒྱུན་ཞུགས། ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུའོ། ། གཟུགས་སོགས་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་པའི་བྱང་སེ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་ རྟོག་དང་། བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པས་གདགས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བསླབ་པར་ བྱའོ། །གསོལ་བ། འོ་ན་དེས་གཟུགས་ལ་བསླབ་པ་དང་། ཞེས་ནས། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་ བསླབ་པར་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ། གཟུགས་ལ་འབྲི་བ་དང་བསྣན་པ་མེད་པར་བསླབ་པར་ 2-357 བྱའོ། །ནས། རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །གཏན་མེད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་མིན་པའི་མཁྱེན་གསུམ་བཏགས་ པ་ཙམ་རྟོག་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ལ་བསླབ་པར་ བྱའོ། །སོགས་ནས། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཀྱི་(མདོ་)བར་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་ བྱའོ། །ཞེས་སོ། །མི་རྟག་སོགས་ཆོས་ལ་ཆགས་པའི་ཐེག་དམན་འཕགས་པ་བཏགས་པ་ ཙམ་རྟོག་དང་། དམིགས་པ་ཡང་མི་ཆགས་མི་དམིགས་པ་ཡང་མི་ཆགས། སོགས་སོ། །ཇི་ ལྟའམ་(སློབ་དཔོན་)ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཆོས་(རད་ཀིར་)རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་འཕགས་པ་བཏགས་པ་ཙམ་ རྟོག་དང་། ཇི་ལྟར་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམ་པར་མི་འབྱེད་དོ། །ཞེས་སོགས་ སོ། །བྱང་ཆུབ་བདེན་པའི་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་ཆེད་དུ་ལམ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་འཕགས་པ་ བཏགས་པ་ཙམ་རྟོག་དང་། བྱང་ཆེན་གཟུགས་ཀྱི་དོན་དུ་ཡུམ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་སོགས་ སོ། །གཞན་དོན་དུ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་འཕགས་པ་བཏགས་རྟོག་དང་། འོ་ན་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་རྣམ་པར་དགོད་པར་འགྱུར། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་པ་(མདོ་ དོན་རད་ཀིར་དངོས་དག་ལྡན་སོགས་དངོས། )སྤྲུལ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་འཚལ་བ་ དང་མྱང་འདས་དོན་གཉེར་གྱིས་ཕུལ་

【現代漢語翻譯】 執著于所取和能取二者等等。根本頌中說：『對於凡夫或聖者，或者對於他們的證悟之法，執著于僅僅是假立的九種分別念。』 例：以觀修頂上的所斷，譬如執著于眾生是假立的分別念為例。 觀修頂上的加行道所斷是什麼？即是眾生執著于僅僅是假立的補特伽羅的分別念。 阿雅（梵文：ārya，聖者）：如同親友聚會時取名字一樣，執著于聖者補特伽羅僅僅是假立的九種分別唸的例子。 例：以觀修頂上的所斷，譬如執著于聖者補特伽羅是假立的分別念為例等等。 因此，分別唸的行境有九種，因此，分別念也有九種。因此，眾生執著於我等僅僅是假立的，或者執著于聖者補特伽羅僅僅是假立的分別念，以及，安立眾生為所緣境是有還是沒有呢？ 善現（梵文：Subhūti）：如果眾生沒有所緣境，那麼眾生如何安立在地獄中？以及旁生、餓鬼、天人、常住等等，乃至佛陀之間呢？ 執著於色等法僅僅是假立的菩薩，以及執著于僅僅是假立的菩薩的分別念，以及，大菩薩以般若波羅蜜多行持，對於不可安立的一切法都應當修學。 請問：那麼，他對於色法修學，乃至對於一切相智修學嗎？ 佛告：對於色法不增不減地修學，乃至對於一切相智也是如此。 對於並非斷滅空性的三智，執著于僅僅是假立的分別念，以及，對於諸行不是顯現地積聚而修習。 等等，乃至對於一切相智本身（經部），以不緣取的方式修習。 如是等等。對於無常等法產生貪著的小乘聖者，執著于僅僅是假立的分別念，以及，所緣境也不貪著，不緣取也不貪著等等。 對於如所有性（梵文：yathābhūta）或盡所有性（梵文：yāvataka）之法（樂基），完全辨別的聖者，執著于僅僅是假立的分別念，以及，如何緣取，也就不分別諸法等等。 如是等等。爲了菩提真諦的實有而修道的聖者，執著于僅僅是假立的分別念，以及，大菩薩爲了色法的緣故，不以般若波羅蜜多行持等等。 如是等等。爲了利他而對三乘生起決定的聖者，執著于假立的分別念，以及，那麼這三乘將如何分別呢等等。 如果他是化身（經義樂基，具有真實等等的實有），那麼眾生積累福德和尋求涅槃的意義而供養。

【English Translation】 Grasping at the apprehended and the apprehender, and so on. The root verse says: 'For ordinary beings or noble ones, or for their realized dharmas, the nine conceptualizations that are mistaken as merely imputed.' Example: Taking the abandonment of the peak of meditation, such as grasping at sentient beings as imputed, as an example. What is abandoned by the approximation of the peak of meditation? It is the conceptualization of sentient beings grasping at persons as merely imputed. Ārya (Sanskrit: ārya, noble one): Like giving names during gatherings of relatives, an example of the nine conceptualizations mistaken as noble persons being merely imputed. Example: Taking the abandonment of the peak of meditation, such as grasping at noble persons as imputed, as an example, and so on. Therefore, there are nine objects of conceptualization, and therefore, there are also nine conceptualizations. Therefore, the conceptualization of sentient beings grasping at self, etc., as merely imputed, or grasping at noble persons as merely imputed, and whether or not there is an object of focus for establishing sentient beings? Subhūti (Sanskrit: Subhūti): If sentient beings have no object of focus, then how are sentient beings established in hell? And among animals, hungry ghosts, gods, humans, stream-enterers, and so on, up to the Buddhas? Grasping at form, etc., as dharmas that are merely imputed Bodhisattvas, and the conceptualization of grasping at Bodhisattvas as merely imputed, and great Bodhisattvas should study all dharmas that cannot be established by practicing Prajñāpāramitā. Question: Then, does he study form, and so on, up to all-knowing? The Buddha said: One should study form without adding or subtracting, and so on, up to all-knowing. Grasping at the three wisdoms that are not nihilistic emptiness as merely imputed, and one should meditate on the aggregates not being manifestly accumulated. And so on, up to the all-knowing itself (Sūtra), one should meditate in a way that does not focus on anything. And so on. Grasping at the noble ones of the lesser vehicle who are attached to impermanence, etc., as dharmas, as merely imputed, and one does not cling to the object of focus, and one does not cling to not focusing, and so on. Grasping at the noble ones who fully distinguish the dharmas of suchness (Sanskrit: yathābhūta) or all-as-it-is (Sanskrit: yāvataka) (Rakira), as merely imputed, and however one focuses, one does not distinguish the dharmas, and so on. And so on. Grasping at the noble ones who practice the path for the sake of the reality of enlightenment, as merely imputed, and great Bodhisattvas do not practice Prajñāpāramitā for the sake of form, and so on. And so on. Grasping at the noble ones who have a definite emergence from the three vehicles for the sake of others, as imputed, and then how will these three vehicles be distinguished, and so on. If he is an emanation (the meaning of the Sūtra, Rakira, possessing reality, etc., reality), then sentient beings accumulate merit and offer it with the intention of seeking nirvāṇa.

བའི་ཡོན་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ བར་དུ་མི་ཟད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་པའི་འཕགས་པ་བཏགས་རྟོག་དང་། སྤྲུལ་བ་དང་དེ་ པ་ལ་ཁྱད་མ་མཆིས་ན་སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་འཚལ་བ་དང་མྱང་འདས་དོན་གཉེར་གྱིས་ དེ་པ་ལ་ཡོན་ཕུལ་ན་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལྷག་མེད་དུ་མ་འདས་བར་དུ་བས་པར་མི་འགྱུར། ཞེས་སོགས་སོ། །སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་འཁོར་གསུམ་དུ་རྟོག་པས་འཁྲུགས་པའི་འཕགས་ པ་བཏགས་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་འཛིན་རྟོག་ཏེ། འདི་ནི་སྦྱིན་ཕར་རོ། །འདི་ནི་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་ རྣམ་པར་དཀྲུགས་པར་མི་བྱའོ། །སོགས། རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །དེ་ལྟར་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ རྟོག་པ་དེ་རྣམས་འཛིན་རྟོག་དང་པོ་གང་ཟག་བཏགས་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པར་ཤེས་པར་ 2-358 བྱའོ། །ཞེས་བསྒྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གཉེན་ཚོགས་ཀྱི་མིང་འདོགས་འདིར་འཆད་པ་ ཡིན་ན་དེ་ལྟར་ཤེས་དགོས་མོད། འདིའི་ཐད་ཀྱི་ཨཱརྱ་སོགས་ལྟར་ན། གཞུང་ཇི་བཞིན་པར་ བྱས་ནས་སེམས་ཅན་བཏགས་པར་འཛིན་རྟོག་ཅེས་སོགས་སྦྱོར་ཕྲེང་ན་གསལ་ལོ། །འགྲེལ་ པ་ལ། སོ་སྐྱེ་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། བདག་གི་རྫས་སུ་ཡོད་པར་ མི་སྐྱེ་བའི་གང་ཟག་ཡིན་པས་སོ། །གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་ ཏེ། སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་(གསེར་)ཙམ་གྱི་ཕྱིའི་དོན་མེད་པས་སོ། །རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་སོགས་གསུམ་ གྱི་ཆོས་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་(གསེར་)ཆོས་ཅན། གཏན་མེད་ཀྱི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞི་ལམ་ རྣམ་གསུམ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། རད་ཀིར་ནི། འཁོར་བ་སོགས་སྟོང་ མིན། ཞེས་སོ། །ཉན་ཐོས་ཆོས་ཅན། བདེན་བཞིའི་ཆོས་མི་རྟག་སོགས་ལ་ཆགས་ཏེ། རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཟུང་འཛིན་(གསེར་)སོགས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་སྤངས་པས་སོ། །བྱང་ འཕགས་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཀུན་གྱི་གནས་ལུགས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་སོ། །ཉན་རང་སློབ་པ་ཆོས་ཅན། བྱང་ཆུབ་བདེན་པའི་དངོས་པོའི་(དམན་པའི་ཆེད་དུ་ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱི་)ཆེད་དུ་བྱ་བ་བྱེད་དེ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་ཆེད་དུ་མི་བསྒོམ་པར་ཐར་ལམ་བསྒོམ་པས་སོ། །བྱང་འཕགས་ཆོས་ཅན། གཞན་དོན་དུ་ཐེག་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་ངམ། ཐེག་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་(གསེར། )རྣམ་ མཁྱེན་དུ་འབྱུང་སྟེ། (གསེར། ) གཟུགས་སོགས་ལ་བདེན་པར་མི་དམིགས་པར་མངོན་སུམ་དུ་ རྟོགས་པས་སོ། །སོ་སྐྱེ་ཆོས་ཅན། གཞན་གྱི་ཡོན་མ་དག་པ་སྟེ་མཐར་ཕྱིན་པར་སྤྱོད་མི་ནུས་ ཏེ། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་དག་པར་མ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཉན་རང་ ཆོས་ཅན། སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པར་འཁོར་ གསུམ་དུ་དམིགས་ཏེ་སྒྲུབ

【現代漢語翻譯】 『供養不是清凈的，在未獲得佛果之前如何能不窮盡？』這是凡夫的分別念。如果化身和本尊沒有差別，那麼眾生積累福德，尋求涅槃，以供養本尊的方式，在這些眾生未完全滅度之前，功德不會窮盡。等等。由於凡夫將佈施等行為執著於三輪，所以是虛假的分別念。這是佈施波羅蜜多。不應混淆『這是它的法性』等等。直至遍智。因此，執著于這些分別念，要知道最初的執著分別是執著于補特伽羅的假立。這是所宣說的內容。然而，如果在這裡解釋親友團體的名稱，就必須這樣理解。根據此處的聖者等，按照經文的字面意思，『執著于眾生的假立』等等，在《合集論》中很清楚。在註釋中：凡夫，有法，僅僅是眾生的假立，因為是不生為我的實體的補特伽羅。色等，有法，僅僅是法的假立，因為只是心的顯現（黃金），沒有外在的意義。遍智本身等三者的法，發心等（黃金），有法，不是斷滅的空性，因為在基礎、道、果三者中都是有境的。Ra dkir說：輪迴等不是空性。聲聞，有法，執著於四諦之法，如無常等，因為沒有斷除對一切顯現為能取所取（黃金）等的執著。菩薩聖者，有法，徹底區分一切法的實相，因為現量證悟一切法無自性。聲聞獨覺的學道者，有法，爲了菩提的真實事物（爲了低劣，布達室利），行持所作，因為不修持三種偉大的所作，而修持解脫道。菩薩聖者，有法，爲了他利，以三乘而決定出離，或者三乘的果（黃金）是遍智，因為（黃金）不執著於色等為真實，而是現量證悟。凡夫，有法，不是清凈的供養，因為不能究竟行持，因為沒有真實進入現量證悟法性。聲聞獨覺，有法，佈施等的行為是混亂的，因為執著于佈施等的三輪而修持。 『Offering is not pure; how can it not be exhausted before attaining Buddhahood?』 This is the conceptualization of ordinary beings. If there is no difference between the emanation body and the deity, then sentient beings accumulate merit, seek nirvana, and by offering to the deity, the merit will not be exhausted until these sentient beings are completely extinguished. And so on. Because ordinary beings cling to the three wheels in actions such as giving, it is a false conceptualization. This is the Perfection of Giving. One should not confuse 『This is its nature,』 and so on. Up to omniscience. Therefore, clinging to these conceptualizations, know that the initial clinging is the clinging to the imputation of a person. This is what is proclaimed. However, if the name of the group of relatives is explained here, it must be understood in this way. According to the Ārya, etc., here, according to the literal meaning of the text, 『clinging to the imputation of sentient beings,』 etc., is clear in the Compendium. In the commentary: Ordinary beings, possessing qualities, are merely imputations of sentient beings, because they are persons who do not arise as the substance of self. Forms, etc., possessing qualities, are merely imputations of phenomena, because they are merely appearances of the mind (gold), without external meaning. The qualities of the three, such as omniscience itself, generating bodhicitta, etc. (gold), possessing qualities, are not nihilistic emptiness, because they are objects in all three: the basis, the path, and the result. Ra dkir said: Samsara, etc., are not empty. Hearers, possessing qualities, cling to the four truths, such as impermanence, etc., because they have not abandoned the clinging to all appearances as the apprehended and the apprehender (gold), etc. Bodhisattva Āryas, possessing qualities, thoroughly distinguish the reality of all phenomena, because they directly realize that all phenomena are without inherent existence. Hearers and solitary realizers who are trainees, possessing qualities, perform actions for the sake of the true object of enlightenment (for the sake of inferiority, according to Buddhaśrī), because they do not cultivate the three great purposes, but cultivate the path of liberation. Bodhisattva Āryas, possessing qualities, definitely emerge with the three vehicles for the benefit of others, or the result of the three vehicles (gold) is omniscience, because (gold) they do not fixate on forms, etc., as real, but directly realize them. Ordinary beings, possessing qualities, are not pure offerings of others, because they cannot ultimately practice, because they have not truly entered into the direct realization of the nature of phenomena. Hearers and solitary realizers, possessing qualities, the actions of giving, etc., are confused, because they practice by fixating on the three wheels in giving, etc.

【English Translation】 『The offering is not pure; how can it not be exhausted before attaining Buddhahood?』 This is the conceptualization of ordinary beings. If there is no difference between the emanation body and the deity, then sentient beings accumulate merit, seek nirvana, and by offering to the deity, the merit will not be exhausted until these sentient beings are completely extinguished. And so on. Because ordinary beings cling to the three wheels in actions such as giving, it is a false conceptualization. This is the Perfection of Giving. One should not confuse 『This is its nature,』 and so on. Up to omniscience. Therefore, clinging to these conceptualizations, know that the initial clinging is the clinging to the imputation of a person. This is what is proclaimed. However, if the name of the group of relatives is explained here, it must be understood in this way. According to the Ārya, etc., here, according to the literal meaning of the text, 『clinging to the imputation of sentient beings,』 etc., is clear in the Compendium. In the commentary: Ordinary beings, possessing qualities, are merely imputations of sentient beings, because they are persons who do not arise as the substance of self. Forms, etc., possessing qualities, are merely imputations of phenomena, because they are merely appearances of the mind (gold), without external meaning. The qualities of the three, such as omniscience itself, generating bodhicitta, etc. (gold), possessing qualities, are not nihilistic emptiness, because they are objects in all three: the basis, the path, and the result. Ra dkir said: Samsara, etc., are not empty. Hearers, possessing qualities, cling to the four truths, such as impermanence, etc., because they have not abandoned the clinging to all appearances as the apprehended and the apprehender (gold), etc. Bodhisattva Āryas, possessing qualities, thoroughly distinguish the reality of all phenomena, because they directly realize that all phenomena are without inherent existence. Hearers and solitary realizers who are trainees, possessing qualities, perform actions for the sake of the true object of enlightenment (for the sake of inferiority, according to Buddhaśrī), because they do not cultivate the three great purposes, but cultivate the path of liberation. Bodhisattva Āryas, possessing qualities, definitely emerge with the three vehicles for the benefit of others, or the result of the three vehicles (gold) is omniscience, because (gold) they do not fixate on forms, etc., as real, but directly realize them. Ordinary beings, possessing qualities, are not pure offerings of others, because they cannot ultimately practice, because they have not truly entered into the direct realization of the nature of phenomena. Hearers and solitary realizers, possessing qualities, the actions of giving, etc., are confused, because they practice by fixating on the three wheels in giving, etc.

་པས་སོ། །ཡུལ་དགུ་བོ་དེ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་འཇུག་པའི་ 2-359 འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའང་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ་སྔ་མ་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོའི་སྤང་བྱ་འཛིན་རྟོག་ དང་པོ་ལ་ཡུལ་གྱི་ཕྱེ་བས་དགུ་ཡོད་པ་བཞིན་དུའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་(སྤྱོད་པ་རྣམ་ པར་འཁྲུགས་པའི་གང་ཟག་ཡོད་པར་འཛིན་པར་སྟེ། ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱི་སོགས་)བཤད་པར་དཔྱད་དོ། །དེ་རྣམས་སྒོམ་ ལམ་རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཏེ་སྤང་བྱའོ། །བམ་པོ་ལྔ་པ་སྟེ་ཐ་མ་འཆད་ དོ། ། གཉིས་པ་ལ། བསྟན། བཤད་དོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་འཛིན་རྟོག་ དང་པོ་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི་སེམས་ཅན་སོ་སྐྱེ་དང་འཕགས་པའི་གང་ཟག་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་དངོས། )ཏུ་ བཏགས་པ་དང་དེར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་རིམ་བཞིན་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་ དངོས་)པ་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་(དངོས་)གྱིས་འཇུག་(དོན་)པའི་སྐྱེས་བུ་དང་། རྣམ་བྱང་གི་ཡེ་ཤེས་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་དངོས། )ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པའོ། །ཡུལ་ཅན་ཏེ་འཇུག་ པའོ་ཞེས་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དགུ་མཚན་གཞི། སྒོམ་རྩེའི་སྤང་བྱ་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ བརྟེན་པའི་རྟོག་པར་མཚོན། སྒོམ་རྩེའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ཞིག སོ་སྐྱེ་དང་ འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཏུ་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་དམིགས་ནས་དེ་དག་བཏགས་པ་ཙམ་ མོ་ཞེས་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པའོ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ་འབྲུ་ནོན་བུདྡྷ་ཤྲཱིའོ། །སེམས་ཅན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ དང་བྱང་(དག་ལྡན་ཟླ། )པ་ལ་སོགས་པར་(ཟླ་ཟེར་རད་ཀིར་དངོས། )བཏགས་པ་དང་དེའི་རྒྱུ་ཡང་རྣམ་ མཁྱེན་ཉིད་སོགས་གསུམ་སྟེ་དེ་ཡི་ཡུལ་ཅན་ནི་ཐེག་དམན་འཕགས་པར་བཏགས་པའི་རྒྱུ་ མཚན་ནི་གཞི་ཤེས། བྱང་འཕགས་སུ་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ལམ་ཤེས། སངས་རྒྱས་སུ་ བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ནོ་ཞེས་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་དགུ་མཚན་གཞི། འཕགས་ པའི་གང་ཟག་ཏུ་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོག་པར་མཚོན། སྒོམ་རྩེའི་བར་ཆད་ མེད་ལམ་གྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ཞིག ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་འཕགས་པར་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ 2-360 རིགས་ལ་དམིགས་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཁྲུལ་བུའི་རྟོག་པའོ། །འཛིན་རྟོག་དང་པོ་ལས་ གཞན་དེ་འདྲའི་འཛིན་རྟོག་གཉིས་པ་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་དགུར་ཡོད་དེ། ཉོན་མོངས་ཀྱི་རང་ བཞིན་ལ་རྨོངས་པའི་རྟོག་པ་སོགས་འཆད་འགྱུར་རྣམས་སུ་ཡོད་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། སྒོམ་ ལམ་རྩེ་མོའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྤང་བྱར་འབྲེལ་བས་སོ། །འདིར་སྒོམ་ལམ་སྤྱི་ དང་འབྲེལ་བའི་ཁྱད་པར་སྒོམ་རྩེ་ཞེས་ཀྱང་(བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་)གསུང་ངོ་། །འགྲེལ་པ་ལ། སྒོམ་ རྩེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཛིན་རྟོག་གཉིས་པ་སྔར་ལྟར་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་དང་དེར་ རྣམ་པར་བཞག་

【現代漢語翻譯】 因此，專注于這九個領域而產生的執著分別念也是九種，就像之前見道頂峰要斷除的執著分別唸的第一種，因所緣境的差別而有九種一樣。這是這個意思，否則（認為存在行為混亂的人，如佛護等）的說法需要考察。這些是修道頂峰的加行階段的所緣境，是要斷除的。 第五卷結束，接下來講解最後一部分。 第二部分，分為教和釋。首先是教，包括連線詞：如是，執著分別唸的第一種等。根本是：將眾生分為凡夫和聖者（佛護親述），以及將他們安立於此的原因，分別是煩惱的無明（佛護親述）和貪慾等相續（親述）所生的士夫，以及清凈的智慧（佛護親述）等相續所生的士夫。所緣境，即是執著。這九種執著分別念是修道頂峰要斷除的，是依賴於假立原因的分別唸的例子。修道頂峰的無間道要摧毀的是什麼？即是專注于將眾生假立為凡夫和聖者的原因，並誤認為他們僅僅是假立的分別念。這是結合了『種子』（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）的佛護的說法。 將眾生假立為佛和菩薩等（具足清凈的），以及其原因也是三種，即一切智智等。其所緣境是將小乘聖者假立的原因是基智，將菩薩聖者假立的原因是道智，將佛假立的原因是一切智智。這九種分別念是錯誤的分別唸的例子。專注于將聖者假立的原因的分別唸的例子。修道頂峰的無間道要摧毀的是什麼？即是專注于大小乘聖者的安立原因，並誤認為僅僅是假立的分別念。從第一種執著分別念之外，其他的第二種執著分別念等，有九種，因為存在於對煩惱自性愚昧的分別念等將要講解的內容中。這些是修道頂峰的違品，因為與要斷除它們有關。這裡，與修道總體相關的特殊之處也被稱為修道頂峰（布頓仁波切）。 在解釋中，修道頂峰的違品，第二種執著分別念，如前所述，將眾生假立於此，並安立於此。

【English Translation】 Therefore, the clinging conceptualizations that arise from focusing on these nine objects are also nine types, just like the first of the clinging conceptualizations to be abandoned on the peak of the path of seeing, which has nine types due to the difference in objects. This is the meaning, otherwise the statement (that there are individuals with confused behavior, such as Buddhashri, etc.) needs to be examined. These are the objects of the practice stage of the peak of the path of meditation, and are to be abandoned. End of Volume Five, next explaining the last part. The second part is divided into teaching and explanation. First is the teaching, including the connecting words: Thus, the first of the clinging conceptualizations, etc. The root is: the imputation of sentient beings as ordinary beings and noble beings (Buddhashri himself), and the causes for establishing them as such are, respectively, the afflicted ignorance (Buddhashri himself) and the continuum of attachment, etc. (himself) that give rise to individuals, and the continuum of pure wisdom (Buddhashri himself), etc. that give rise to individuals. The object is the clinging. These nine types of clinging conceptualizations are to be abandoned on the peak of the path of meditation, and are examples of conceptualizations that rely on imputed causes. What is to be destroyed by the uninterrupted path of the peak of the path of meditation? It is the conceptualization that focuses on the causes for imputing sentient beings as ordinary beings and noble beings, and mistakenly believes that they are merely imputed. This is the statement of Buddhashri combined with 'seed' (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning). The imputation of sentient beings as Buddhas and Bodhisattvas, etc. (possessing purity), and the causes for this are also three, namely, omniscient wisdom, etc. The object is that the cause for imputing Hinayana noble beings is the base wisdom, the cause for imputing Bodhisattva noble beings is the path wisdom, and the cause for imputing Buddhas is omniscient wisdom. These nine types of conceptualizations are examples of mistaken conceptualizations. Examples of conceptualizations that focus on the causes for imputing noble beings. What is to be destroyed by the uninterrupted path of the peak of the path of meditation? It is the conceptualization that focuses on the reasons for establishing noble beings of the Great and Small Vehicles, and mistakenly believes that they are merely imputed. Apart from the first type of clinging conceptualization, the other second type of clinging conceptualizations, etc., have nine types, because they exist in the content to be explained, such as the conceptualizations that are ignorant of the nature of afflictions. These are the opponents of the peak of the path of meditation, because they are related to abandoning them. Here, the special feature related to the overall path of meditation is also called the peak of the path of meditation (Buton Rinpoche). In the explanation, the opponent of the peak of the path of meditation, the second type of clinging conceptualization, as mentioned before, imputes sentient beings as such, and establishes them as such.

པའི་རྒྱུ་ཕྱི་དོན་བདེན་པ་མེད་པས་སེམས་ཀྱི་(གསེར་དོན་)སྣང་བ་ཙམ་སྟེ་དེས་ དེ་འདྲའི་(གསེར། )ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་(གསེར་)པས་སོ། །དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་འཛིན་རྟོག་ཆོས་ཅན། སྒོམ་རྩེ་དེ་དང་སྤང་གཉེན་དུ་འབྲེལ་ཏེ། རྩེ་མོའི་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཡང་དག་པར་སྤང་བྱ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུའོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཇི་ལྟར་ སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། ཨཱརྱ་ཤཱན་ཏི་ཨ་བྷ་རྣམས་ནི། ཀུན་རྨོངས་པ་རྣམ་རྟོག་ཐ་མ་ཞེས་འདོན་ ཅིང་ཀུན་རྨོངས་ཞེས་པ་རྣམ་རྟོག་ཉིད་ལ་སྦྱོར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལྟར་སྦྱར་ཏེ། ཀུན་མཁྱེན་ གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་རང་དང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་འབྲེལ་བའི་སྒྲིབ་པ་ སྟེ་ཀུན་རྨོངས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་རྟགས་མཚན་མ་ཐམས་ ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་སངས་རྒྱས་སུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་རྣམ་མཁྱེན་ནོ་ཞེས་མཚན་མར་ འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ་རྣམ་མཁྱེན་ལ་རྨོངས་པའི་རྟོག་པ་སྟེ། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ནི་དེ་པ་རྣམས་ ཀྱིའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་སོ། །ལམ་གསུམ་རྫོགས་པར་བྱ་ཞིང་བྱ་བ་བྱེད་ཀྱང་རྫོགས་སྨིན་ མ་སྦྱངས་པར་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པས་བྱང་འཕགས་སུ་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ ནི་ལམ་ཤེས་སོ་ཞེས་མཚན་མར་འཛིན་རྟོག་ལམ་ཤེས་ལ་རྨོངས་རྟོག་སྟེ། ལམ་ཤེས་ཉིད་ ནི་བྱང་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གཞི་ཕྱི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཤེས་ཀྱང་ལམ་དང་ 2-361 རྣམ་པ་ཀུན་ཇི་བཞིན་མི་ཤེས་པས་ཐེག་དམན་འཕགས་པར་བཞགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་གཞི་ ཤེས་སོ་ཞེས་མཚན་མར་འཛིན་རྟོག་ནི་(དེ་གསུམ་སྙིང་ཟླ་དངོས། )གཞི་ཤེས་ལ་ཀུན་རྨོངས་ཀྱི་རྟོག་ པ། (མིང་གསུམ་ཨཱརྱ་དངོས་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས། ) རབ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་ འདི་ཡིན། ཞེས་སོགས། གང་ལ་གནས་ནས་(དག་སོགས་དངོས་)ཞི་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ ཞི་བའི་ལམ་མོ་ཞེས་མཚན་མར་འཛིན་རྟོག་(འདིའི་མདོ་མ་རྫོགས་ཙམ་ཡན་གྱི་འབུམ་ཊཱིཀ་སྣང་ཞིང་མན་མི་ སྣང་ངོ་། ། )ནི་(དག་སོགས་གསུམ་མིང་ཀུན་)ཞི་བའི་ལམ་ལ་རྨོངས་རྟོག ཞི་བའི་རྣམ་པས་རྣམ་མཁྱེན་ ཉིད་ཅེས་བྱས་སོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཞི་བ་ཡང་དག་མཐའ་དང་ལམ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་དུ་མདོ་ དག་ལྡན་སོགས་སོ། །ཤེར་ཕྱིན་འདི་(སྙིང་ཟླ་)ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡང་དག་མཐའ་སོགས་དང་ མཚུངས་པར་ལྡན་ནམ་མི་ལྡན་དུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང་ལྡན་མི་ ལྡན་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྟོག་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་ཡུམ་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ དང་ཆོས་གང་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན། སོགས་སོ། །བདུད་(མདོ་)མུ་སྟེགས། དམན་ ལམ་སོགས་དང་(ལམ་གཞན་དང་ཞེས་དག་ཟླ་སོགས་)ཤེར་ཕྱིན་མཉམ་པར་འཛིན་པ་ནི་(ར

【現代漢語翻譯】 因為外在事物的真實性不存在，所以只是心的顯現（黃金之義），因此才會有這樣的（金子）稱謂。以它為對象的執著分別念，與禪定的頂點和斷證相關聯，因為它是頂點禪定之路的真正斷除對象。它有九種對像分類。 第二部分，連線詞是：『如何』等等。根本是：阿雅香提（聖寂天）等人說：『所有迷惑都是最後的分別念』，並將『所有迷惑』與分別念本身聯繫起來。因此，這樣連線：如同遍知三身（一切智智、道智、基智）的自性一樣，與各自和對像、有境相關聯的障礙，即三種所有迷惑。如何呢？通達一切法的相狀，以一切相狀都融入於心，因此安立為佛陀的理由，即執著于相狀的分別念，也就是對遍知的迷惑。遍知本身是那些人的。等等，廣說。 要圓滿三種道，即使行持，如果未圓滿、成熟和調伏，也不會現證真實邊際，因此安立為聖者的理由，即執著于道智的分別念，也就是對道智的迷惑。道智本身是聖者們的。等等。即使了知內外處，但因為不了知道和一切相，因此安立為小乘聖者的理由，即執著于基智的分別念（這三者是心月真實）。對基智的所有迷惑的分別念（三名是聖者真實，更何況其他）。所有一切都是內外諸法。等等。安住於何處而現證寂靜，那就是寂靜之道，即執著于相狀的分別念（此經僅有到未圓滿部分的十萬頌釋，之後則沒有）。是對寂靜之道迷惑的分別念。以寂靜之相即是遍知。等等。寂靜真實邊際和道在般若經中，與經文相符等等。此般若（心月）與如來藏真實邊際等相同或不同，執著于相同或不同的分別念，即是對如來藏等相同或不同迷惑的分別念。如來藏等屬於母續，與任何法相同或不同。等等。魔（經）、外道、下劣道等，與（其他道，即月亮等）般若相同，執著于（如來藏）

【English Translation】 Because the truth of external things does not exist, it is only the appearance of the mind (meaning of gold), hence there is such a term (gold). The conceptual thought that has it as an object is related to the peak of meditation and what is to be abandoned and cultivated, because it is the true object to be abandoned on the path of the peak meditation. It has nine types of object classifications. The second part, the connecting word is: 'How' etc. The root is: Ārya Śānti (Holy Shantideva) and others say: 'All delusions are the last conceptual thoughts', and connect 'all delusions' with the conceptual thought itself. Therefore, connect it like this: Just like the nature of the three bodies of omniscience (Sarvākāra-jñāna, Mārga-jñāna, Vastu-jñāna), the obscurations that are related to each and their objects, namely the three types of all delusions. How? By understanding all the characteristics of all dharmas, because all characteristics are integrated into the mind, therefore the reason for establishing it as a Buddha, namely the conceptual thought that clings to characteristics, that is, the delusion of omniscience. Omniscience itself belongs to those people. Etc., explained extensively. To perfect the three paths, even if practicing, if not perfected, matured, and tamed, one will not realize the true limit, therefore the reason for being established as a noble one, namely the conceptual thought that clings to the knowledge of the path, that is, the delusion of the knowledge of the path. The knowledge of the path itself belongs to the noble ones. Etc. Even if one knows the internal and external sources, but because one does not know the path and all aspects, therefore the reason for being established as a Hīnayāna noble one, namely the conceptual thought that clings to the knowledge of the base (these three are the true heart-moon). The conceptual thought of all delusions about the knowledge of the base (the three names are the true noble ones, let alone others). All are as many external and internal dharmas as there are. Etc. Abiding in what and directly realizing peace, that is the path of peace, namely the conceptual thought that clings to characteristics (this sutra only has the commentary of one hundred thousand verses up to the incomplete part, and then there is none). It is the conceptual thought that is deluded about the path of peace. The aspect of peace is called omniscience. Etc. The peaceful true limit and the path are in the Prajñāpāramitā Sutra, in accordance with the sutra etc. This Prajñāpāramitā (heart-moon) is the same as or different from the Tathāgatagarbha true limit etc., the conceptual thought that clings to the same or different, that is the conceptual thought that is deluded about the same or different Tathāgatagarbha etc. The Tathāgatagarbha etc. belongs to the mother tantra, the same or different from any dharma. Etc. Māra (Sutra), heretics, inferior paths etc., the same as (other paths, namely moon etc.) Prajñāpāramitā, clinging to (Tathāgatagarbha)

ད་ཀིར་ཡང་ དོན་འདྲ་)མི་མཉམ་པ་ཉིད་དམ་ཐུན་མོང་(ཨཱརྱ་)མིན་པ་ཉིད་ལ་རྨོངས་རྟོག་གོ །བདུད་དམ། ཞེས་སོགས་ནས། སྡིག་གྲོགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཆོད་མི་འཕྲོག ཞེས་སོགས་སོ། །ཡུམ་ལ་(དག་ ལྡན་)སྤྱོད་པས་(དག་)སྡུག་ཀུན་འགོག་ལམ་སོགས་ཤེས་པའི་དོན་ལ་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །(དག་ ཟླ་དངོས། )ཞེས་འཛིན་རྟོག་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྟོག་པའོ། །ཡུམ་ ལ་སྤྱོད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པའི་དོན་ལ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །(གཉེན་པོ་ཡིན་ ཞེས་དག་ཟླ། ) ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱིས་ཕན་གནོད་(སྙིང་ཟླ་དོན་)མི་བྱེད་དེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་(ཟླ་ )ཉིད་ཀྱིས་གང་དུ་ཡང་ཕན་གནོད་མི་བྱེད་(ཟླ་དངོས། )པས་སོ་སྙམ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་ རང་བཞིན་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྟོག་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་བདག་གི་དོན་ཞེའམ་(ཕན་པ་)དོན་ 2-362 མ་ཡིན་(གནོད་པ། ཞེས་ཟླ་ཟེར་རོ། །མདོ་ཡང་ངོ་། ། )ཞེས་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་ མེད་དང་གཉིས་མེད་མིན་པའི་ཆོས་གཉིས་ཀ་མི་(དག་ཟླ་)དམིགས་ན་གང་(ཟླ་)གིས་གཉིས་མེད་ ཐོབ་པར་འགྱུར་སྙམ་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཅེས་དག་སྙིང་ ཟླ་སྟེ། འོན་ཀྱང་གཉིས་སམ་གཉིས་མེད་ཀྱིས་གཉིས་མེད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རམ་སྙམ་པ་ནི་ གཉིས་མེད་ལ་ཀུན་རྨོངས་སུ་སྦྱར་ན་ལེགས་ཏེ། མདོར་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཐོབ་པར་བགྱིད་དམ། མིན་ནོ། །འོ་ན་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཤིག་ གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཐོབ་པར་བགྱིད་དམ་ནས་ནམ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་སམ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ ཀྱང་མི་དམིགས་ན་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་འདྲའི་རྣམ་རྟོག་དགུ་མཚན་བཞི། སྒོམ་རྩེའི་སྤང་བྱ་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ཐ་མ་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོག་པར་ མཚོན། ཞེས་སོགས་སྔར་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཞེད་དོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེས་ན་ མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པ་དེས་ན་རབ་འབྱོར་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །(དཔྱིས་ཕྱིན་ནོ། ། ) ཞེས་ཨཱརྱའོ། ། འགྲེལ་པ་ལ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྒྲིབ་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་རྟགས་སོགས་དང་དེ་བདེན་མེད་ དུ་མ་ཤེས་པར་བདེན་པར་འཛིན་པ་ཞིག་སྟེ་དེ་ལ་རྨོངས་པ་ནི་དེ་སྐྱོན་ཅན་དུ་མ་ཤེས་པར་བློ་ དོན་མཐུན་ནོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་སྟེ་ལམ་ལ་ཡང་འདོན་པ་བསྒྱུར་རོ། །བོད་དག་སྒྲིབ་པ་སྤང་བ་ ལ་རྨོངས་ཞེས་སོ། །ཉན་ཐོས་འགའ་ཆོས་ཅན། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ ཏེ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་རྟགས་མཚན་མ་དང་དེ་བདེན་མེད་དུ་ཇི་བཞིན་མ་ཤེས་པར་ཆོས་ཀུན་ བདེན་པར་འཛིན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན་ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལ་

【現代漢語翻譯】 此外，對於『不同等性』或『非共同性』(ཨཱརྱ་，ārya，noble)感到困惑，是為愚癡之想。例如，『惡友們不會斷絕或搶奪』等等。不應將與『明妃』(དག་ལྡན་)交合理解為『通過交合了知斷絕一切痛苦之道』。(དག་ཟླ་དངོས། )執著於此種想法，是對痛苦等事物普遍愚昧的體現。應將與『明妃』交合理解為『通過交合了知痛苦』。等等。(གཉེན་པོ་ཡིན་ཞེས་དག་ཟླ། ) 煩惱不會帶來利益或損害(སྙིང་ཟླ་དོན་)，因為它們的本性(ཟླ་)不會在任何地方帶來利益或損害(ཟླ་དངོས། )。認為如此，就是對煩惱的自性普遍愚昧。不應將貪慾理解為『爲了我自己的利益』(ཕན་པ་)，或『不是爲了利益』(གནོད་པ། ཞེས་ཟླ་ཟེར་རོ། །མདོ་ཡང་ངོ་། ། )等等。 如果不執著於二元或非二元的法，那麼憑藉什麼(ཟླ་)才能獲得無二元呢？這種想法是對無二元的普遍愚昧。(དག་སྙིང་ཟླ། )然而，認為通過二元或非二元可以獲得無二元，最好將其理解為對無二元的普遍愚昧。簡而言之，無二元的法能夠獲得無二元的法嗎？不能。那麼，二元的法能夠獲得二元的法嗎？或者，如果既不執著於二元的法，也不執著于無二元的法，就能獲得無二元嗎？等等。這樣的九種想法和四種特徵，代表了修行者需要斷除的執著之想，是基於名言概念的分別念。等等，如前所述。應補充說，諸佛就是這樣認為的。因此，一切執著都是不相順的因素。因此，善現，對一切相智(sarvākārajñatā)不應有任何執著。(དཔྱིས་ཕྱིན་ནོ། ། ) (ཨཱརྱའོ། ārya，noble) 註釋中說：『一切相智的障礙是對諸法之相等的執著，以及未能認識到它們的空性而執著於它們的真實性。對它的愚昧在於未能認識到它的過患，而認為它與智慧相符。』因此，也應將『道』理解為一種轉化。藏文說，對斷除障礙感到愚昧。一些聲聞緣覺(śrāvaka)認為，他們普遍愚昧於一切相智的障礙，因為他們執著于諸法之相的特徵，未能如實認識到它們的空性，而執著於一切法的真實性。他們也普遍愚昧於道智的障礙。

【English Translation】 Furthermore, being confused about 'non-equality' or 'non-commonality' (ཨཱརྱ་, ārya, noble) is a deluded thought. For example, 'evil friends will not cut off or steal,' etc. One should not interpret union with a 'consort' (དག་ལྡན་) as 'knowing the path to cut off all suffering through union.' (དག་ཟླ་དངོས། ) Holding onto such thoughts is a manifestation of universal ignorance towards suffering and other things. One should interpret union with a 'consort' as 'knowing suffering through union.' etc. (གཉེན་པོ་ཡིན་ཞེས་དག་ཟླ། ) Afflictions do not bring benefit or harm (སྙིང་ཟླ་དོན་), because their nature (ཟླ་) does not bring benefit or harm anywhere (ཟླ་དངོས། ). Thinking so is a deluded thought of universal ignorance towards the nature of afflictions. One should not interpret attachment as 'for my own benefit' (ཕན་པ་), or 'not for benefit' (གནོད་པ། ཞེས་ཟླ་ཟེར་རོ། །མདོ་ཡང་ངོ་། ། ) etc. If one does not cling to dual or non-dual dharmas, then by what (ཟླ་) will one attain non-duality? This thought is a universal ignorance of non-duality. (དག་སྙིང་ཟླ། ) However, thinking that non-duality can be attained through duality or non-duality is best understood as a universal ignorance of non-duality. In short, can a non-dual dharma attain a non-dual dharma? No. Then, can a dual dharma attain a dual dharma? Or, if one does not cling to either dual or non-dual dharmas, will one attain non-duality? etc. Such nine thoughts and four characteristics represent the clinging thoughts that practitioners need to abandon, which are based on conceptual elaborations. etc., as before. It should be added that this is what the Buddhas think. Therefore, all clinging is an unfavorable factor. Therefore, Subhuti, there should be no clinging to all-knowingness (sarvākārajñatā). (དཔྱིས་ཕྱིན་ནོ། ། ) (ཨཱརྱའོ། ārya, noble) The commentary says: 'The obscuration of all-knowingness is the clinging to the characteristics of dharmas, and clinging to their reality without realizing their emptiness. Ignorance of it is failing to recognize its faults, and thinking that it is in accordance with wisdom.' Therefore, 'the path' should also be understood as a transformation. The Tibetan text says that one is ignorant of abandoning obscurations. Some Śrāvakas think that they are universally ignorant of the obscuration of all-knowingness because they cling to the characteristics of the aspects of dharmas, and cling to the reality of all dharmas without truly realizing their emptiness. They are also universally ignorant of the obscuration of path-knowledge.

ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ཏེ། ལམ་ གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཇི་བཞིན་མ་ཤེས་པས་སོགས་སོ། །མུ་སྟེགས་འགའ་ཆོས་ཅན། གཞི་ ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་སྟེ་གཞི་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ 2-363 ཅད་ཀྱི་ཡིན་ལུགས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པར་རྟག་བདག་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པས་སོ། །གཞི་ ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ནི་གཞི་བདག་སོགས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ་རྨོངས་པ་སྔར་ལྟར་རོ། །ཡང་ན་ གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ལ་སྦྱར་རུང་སྟེ་མདོ་དང་ནི་མི་འགྲིག་གོ །(སྔ་རབས་རྣམས་ཀློག་འདོན་པར་སྣང་ ངོ་། ། ) ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་ལམ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ཏེ། ཡུམ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། གཟུགས་སོགས་དང་(གསེར་)དེ་བཞིན་ ཉིད་སོགས་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ཏེ། གཟུགས་སོགས་ཤེས་ བྱ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དག་(མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསེར། )དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་ མེད་པར་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་སོ། །གསེར་ནི་ལྡན་མི་ལྡན་ནི་ཕྲད་པ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་སོ། ། (ཆུ་མིག་པ་གཅིག་དང་ཐ་དད་ཅེས་པས་སོ། ། ) ཆོས་ཅན། བདུད་མུ་སྟེགས་དམན་ལམ་དང་མི་ཉམས་ པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ཏེ། བདུད་སོགས་དེ་རྣམས་སྡིག་གྲོགས་དང་ལམ་གོལ་བར་ཡོངས་སུ་ མ་ཤེས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པའི་རང་ བཞིན་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ཏེ་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སོགས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་དོན་དམ་ལ་བདེན་པར་ འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་ཡིན་ ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ལུགས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱེས་བུས་སོ། ། ཆོས་ཅན། གཉིས་མེད་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་ པར་གཉིས་མེད་དུ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །ཡུལ་རྨོངས་པ་དགུ་བོ་དེ་ ལ་དམིགས་པའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མའང་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་དེ། སྔ་མ་མཐོང་ སྤང་གི་འཛིན་རྟོག་ཐ་མ་ལ་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་དགུ་ཡོད་པ་བཞིན་དུའོ། །དེ་དགུ་ཆོས་ཅན། རྩེ་ མོའི་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཏེ་སྤང་བྱ་ཡིན་ཏེ་དེའི་དངོས་ གཞི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་གཞོམ་བྱ་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གསུམ་པ་དོན་བསྡུ་ནི་སྒོམ་ 2-364 པའི་སོགས་སྟེ་སྤང་བྱ་དེའི་དབྱེ་བས་གཉེན་པོ་ཐ་དད་པར་ཕྱེའོ་ཞེས་སོགས་སོ། ། ༈ འབྲས་བུ། གསུམ་པ་ལ་མཚམས་སྦྱར་ནི་བྱང་སེམས་སྒོམ་པའི་ལམ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་ཆོས་ཅན། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བརྟེན་ཏོ་སྟེ་འབྱུང་སྟེ་སྔ་མ་མཐོང་རྩེར་བསྟན་ པ་བཞིན་དུ་སྒོམ་སྤང་རྣམ་རྟོག་སོགས་སྟེ་བསྡུས་པ་ནི་ཁྱབ་བྱར་དང་ཉོན་མོངས་ནི་སྒོམ་སྤ

【現代漢語翻譯】 由於完全的愚昧，對於三種道（藏文：ལམ་གསུམ་པོ་，指聲聞道、緣覺道、菩薩道）都不能如實地瞭解等等。一些外道（藏文：མུ་སྟེགས་འགའ་）的法，具有這樣的性質：對於瞭解一切的基礎（藏文：གཞི་ཐམས་ཅད་）的障礙，是完全的愚昧，也就是說，對於內外一切事物的實相（藏文：ཡིན་ལུགས་）完全不瞭解，而執著于常我（藏文：རྟག་བདག་）等等。瞭解基礎的障礙，就是執著于基礎的自我等等，而愚昧和之前一樣。或者，對治可以加在瞭解基礎上，但是和經文不符。（早期的人們似乎是這樣誦讀的。）聲聞乘的聖者（藏文：ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་）的法，具有這樣的性質：對於寂滅一切障礙的道（藏文：སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་ལམ་）完全愚昧，因為是不瞭解般若波羅蜜多（藏文：ཡུམ་）的人。具有這樣的性質：對於色（藏文：གཟུགས་）等等和真如（藏文：དེ་བཞིན་ཉིད་）等等，是否具有相同之處完全愚昧，因為對於色等等所知（藏文：ཤེས་བྱ་）和真如等等的清凈（藏文：དག་），不能說它們是相同或相異。（「金」字在這裡。）金指的是具有或不具有，指的是相遇或分離。（「一眼井水是一還是異」等等。）具有這樣的性質：對於惡魔（藏文：བདུད་）、外道（藏文：མུ་སྟེགས་）的低劣道（藏文：དམན་ལམ་）和不退轉（藏文：མི་ཉམས་པ་）完全愚昧，因為對於惡魔等等，不瞭解他們是罪惡的朋友和歧途。具有這樣的性質：對於痛苦（藏文：སྡུག་བསྔལ་）等等的諦（藏文：བདེན་པ་）的自性（藏文：རང་བཞིན་）完全愚昧，因為對於無常（藏文：མི་རྟག་）、痛苦（藏文：སྡུག་བསྔལ་）等等，按照字面意思，執著于勝義諦（藏文：དོན་དམ་）的真實。具有這樣的性質：對於煩惱（藏文：ཉོན་མོངས་པ་）的自性完全愚昧，因為是不瞭解貪慾（藏文：འདོད་ཆགས་）等等的體性的實相的人。具有這樣的性質：對於二無（藏文：གཉིས་མེད་）完全愚昧，因為是不瞭解能取所取（藏文：གཟུང་འཛིན་）的相在勝義諦上是二無的人。對於這九種所緣境（藏文：ཡུལ་）的愚昧，以其為對境的執著的分別念（藏文：རྣམ་པར་རྟོག་པ་）也分為九種。如同之前的見道所斷的執著分別念，因為所緣境的差別而有九種一樣。這九種法，具有這樣的性質：是至頂的修道（藏文：རྩེ་མོའི་སྒོམ་པའི་ལམ་）的心和心所（藏文：སེམས་སེམས་བྱུང་）所進入的對境，是所斷之法，因為它們的本體是無間道（藏文：བར་ཆད་མེད་ལམ་）所要摧毀的，這樣連線起來。第三，總結意義是修道等等，也就是說，通過所斷之法的差別，來區分不同的對治等等。 第三個是結果。連線上下文是，安住于菩薩（藏文：བྱང་སེམས་）的偉大修道（藏文：སྒོམ་པའི་ལམ་ཆེན་པོ་）的法，具有這樣的性質：依靠三種乘（藏文：ཐེག་པ་གསུམ་）的圓滿功德，也就是說，產生，如同之前在見道至頂所顯示的那樣，修道所斷的分別念等等，總而言之是能遍，而煩惱是修道所斷。

【English Translation】 Due to complete ignorance, one does not truly understand all three paths (Tibetan: ལམ་གསུམ་པོ་, referring to the paths of Sravaka, Pratyekabuddha, and Bodhisattva), and so on. Some non-Buddhist (Tibetan: མུ་སྟེགས་འགའ་) doctrines have the characteristic that ignorance is a complete obscuration to understanding the basis of everything (Tibetan: གཞི་ཐམས་ཅད་), meaning they do not fully understand the reality (Tibetan: ཡིན་ལུགས་) of all internal and external phenomena, and cling to a permanent self (Tibetan: རྟག་བདག་), and so on. The obscuration to understanding the basis is clinging to the self of the basis, and ignorance is the same as before. Alternatively, the antidote can be applied to understanding the basis, but it does not agree with the sutras. (It seems that the early people recited it this way.) The Dharma of the noble Sravakas (Tibetan: ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་) has the characteristic that they are completely ignorant of the path to pacifying all obscurations (Tibetan: སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་ལམ་), because they are beings who do not understand Prajnaparamita (Tibetan: ཡུམ་). It has the characteristic that they are completely ignorant of whether form (Tibetan: གཟུགས་) and such are the same as Suchness (Tibetan: དེ་བཞིན་ཉིད་) and such, because they cannot say that form and such knowables (Tibetan: ཤེས་བྱ་) and the purity of Suchness and such are the same or different. ('Gold' is here.) Gold refers to having or not having, referring to meeting or separating. ('Is the water of a one-eyed well one or different,' etc.) It has the characteristic that they are completely ignorant of the inferior path (Tibetan: དམན་ལམ་) and non-regression (Tibetan: མི་ཉམས་པ་) of demons (Tibetan: བདུད་) and non-Buddhists (Tibetan: མུ་སྟེགས་), because they do not understand that demons and such are evil friends and wrong paths. It has the characteristic that they are completely ignorant of the nature (Tibetan: རང་བཞིན་) of the truths (Tibetan: བདེན་པ་) such as suffering (Tibetan: སྡུག་བསྔལ་), because they cling to the literal meaning of impermanence (Tibetan: མི་རྟག་), suffering (Tibetan: སྡུག་བསྔལ་), and such as being true in the ultimate truth (Tibetan: དོན་དམ་). It has the characteristic that they are completely ignorant of the nature of afflictions (Tibetan: ཉོན་མོངས་པ་), because they are beings who do not understand the reality of the nature of desire (Tibetan: འདོད་ཆགས་) and such. It has the characteristic that they are completely ignorant of non-duality (Tibetan: གཉིས་མེད་), because they are beings who do not understand that the characteristics of the apprehended and the apprehender (Tibetan: གཟུང་འཛིན་) are non-dual in the ultimate truth. For the ignorance of these nine objects (Tibetan: ཡུལ་), the conceptual thoughts (Tibetan: རྣམ་པར་རྟོག་པ་) of clinging to them as objects are also divided into nine types. Just as the clinging conceptual thoughts to be abandoned on the path of seeing are nine because of the difference in objects. These nine dharmas have the characteristic that they are the objects entered by the mind and mental factors (Tibetan: སེམས་སེམས་བྱུང་) of the meditation path of the peak, and are to be abandoned, because their essence is to be destroyed by the uninterrupted path (Tibetan: བར་ཆད་མེད་ལམ་), connect it in this way. Third, summarizing the meaning is the meditation path, etc., that is, distinguishing different antidotes by the difference of what is to be abandoned, and so on. The third is the result. Connecting the context is that the Dharma abiding in the great meditation path (Tibetan: སྒོམ་པའི་ལམ་ཆེན་པོ་) of the Bodhisattva (Tibetan: བྱང་སེམས་) has the characteristic that it relies on the perfect qualities of the three vehicles (Tibetan: ཐེག་པ་གསུམ་), that is, it arises, just as it was shown at the peak of the path of seeing before, the conceptual thoughts to be abandoned on the path of meditation, etc., in short, it is the pervader, and afflictions are to be abandoned on the path of meditation.

ང་ གིའོ། །སྤངས་བས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། མཐོང་(དག་ལྡན་དངོས་)སྒོམ་གྱི་སྤང་ བྱ་རྣམ་རྟོག་འདི་རྣམས་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་གེགས་བྱེད་པས་ཡམས་(ཀུན་དག་ལྡན། )ནད་དེ་ དེ་རྣམས་སའི་དབྱེ་བས་རིམ་གྱིས་ཡུན་རིང་བོ་ལོན་པས་དེ་ཟད་(དག་དངོས་)ནས་སྔར་དེ་དག་ གིས་བརྒྱལ་བ་བཞིན་དུ་གྱུར་བ་ཕྱིས་ཟད་པ་(དག་དངོས་)ནི་དཔེར་ན་དབུགས་ཕྱིན་པའམ་(ནི་ སླར་འོངས་བའི་སྲོག་ལྟ་བུའོ་རད་ཀིར། )འཚོ་བ་རྙེད་པ་ལྟར་གྱུར་པ་ན་སོགས་(དག་ལྡན་ནོ། ། )ཏེ་ཡོན་ཏན་ནི་ དབང་བོ་རྫོགས་པ་ལས་(ཀུན་མདོ་ཨཱརྱ། )བདག་གིར་བྱེད་པ་ཤེས་པ་སྨོན་ནས་ཤེས་(ཨཱརྱ། མེད་ཡེ་ ཤེས་ཞེས་མདོ། )པ་དུས་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་དག་སེམས་ཅན་དོན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་ དག་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པ་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བ་སེམས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་ཟློ་བའོ། །(ཀུན་ཨརྱ་ སྟེ་མདོ་དོན། ) ཆུ་བོ་བཞི་ནི། གདགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས། གང་ག་ཤར་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོར་ འགྲོ་བ་སྟེ། །སིནྡྷུ་ལྷོ་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོར་འགྲོ་བ་ཡིན། བཀྵུ་ཡང་ནི་ནུབ་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོར་འགྲོ། ། དེ་ཡི་བྱང་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོར་སཱི་ཏ་(ཤཱི་ཏ་སྟེ་བསིལ་བ་)འགྲོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །སེམས་ཅན་ངན་སོང་ ལས་འདོན་པའི་ལོ་མ་(མདོ་དོན་)བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བར་བྱེད་(མདོ་)པའི་(མདོ་)མེ་ཏོག རྒྱུན་ཞུགས་ (མདོ་)སོགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་དང་ཡོན་ཕུལ་(མདོ་)བ་རྣམས་ཀྱང་མྱང་འདས་ལ་(མདོ་) འགོད་པའི་འབྲས་བུ་(མདོ་)མཆོག་གིས་སྦ་བ་སྟེ་མཛེས་པ་ཞེས་སོགས་སོ། །ལོ་མ་དང་མེ་ཏོག་ དང་འབྲས་བུ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་ རོ། །འགྲེལ་པ་ལ་བསྟེན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན་སྙིང་རྗེའི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་ 2-365 པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ནས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །གང་ལ་ན་བྱང་པ་སྒོམ་ལམ་ཆེན་ པོའི་ཆེན་པོ་ལ་གནས་སོགས་མཛེས་པར་གྱུར་པ་ལའོ། །ཇི་ལྟར་ན་རྒྱ་མཚོ་ནས་བཞིན་དུ་ མངོན་དུ་འོང་བའམ་བོས་པ་བཞིན་དུ་འོང་བའི་རྣམ་པས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྔར་བཤད་ སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གོམས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་བཞི་བོ་འཚེ་སོགས་ནས་ཟད་པས་ ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ་དེ་ནས་ཡོན་ཏན་འོང་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་མེད་པས་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བས་ སོ། །(གསེར་དོན། ) དཔེར་ན་ཡམས་ནད་ཟད་ནས་ནད་པ་དགའ་བས་དབུགས་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་ བཞིན་དུའོ། །(འགྲེལ་པའི་དོན་ཡིན་བོད་འཆད། ) སྤྱིར་ཡམས་ནད་མང་སྟེ་ལུང་ལས་(འདུལ་བ་)བྱི་བ་ནེ་ ཚོ་ཆ་ག་བ། །ཧ་ཅང་ཆར་ཆེས་ཆར་ཆུང་དང་། །རྒྱལ་བོ་ངན་པར་གྱུར་པ་སྟེ། །འདི་དག་འཇིག་ རྟེན་ཡམས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། ། ༈ བར་ཆད་མེད་རྩེ་སྦྱོར། བཞི་པ་ལ། མཚན་ཉིད་(ཤེར་)དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་(ཤེར་འབྱུང་)སྤང་བ

【現代漢語翻譯】 གིའོ། །སྤངས་བས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་སོགས་སོ། །(這是)放棄等行為的開端。 རྩ་བ་ནི། མཐོང་(དག་ལྡན་དངོས་)སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱ་རྣམ་རྟོག་འདི་རྣམས་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་གེགས་བྱེད་པས་ཡམས་(ཀུན་དག་ལྡན། )ནད་དེ་(根本是：)這些見修行中應斷除的分別念，會障礙圓滿功德，就像瘟疫一樣。 དེ་རྣམས་སའི་དབྱེ་བས་རིམ་གྱིས་ཡུན་རིང་བོ་ལོན་པས་དེ་ཟད་(དག་དངོས་)ནས་སྔར་དེ་དག་གིས་བརྒྱལ་བ་བཞིན་དུ་གྱུར་བ་ཕྱིས་ཟད་པ་(དག་དངོས་)ནི་དཔེར་ན་དབུགས་ཕྱིན་པའམ་(ནི་སླར་འོངས་བའི་སྲོག་ལྟ་བུའོ་རད་ཀིར། )འཚོ་བ་རྙེད་པ་ལྟར་གྱུར་པ་ན་སོགས་(དག་ལྡན་ནོ། ། )ཏེ་ཡོན་ཏན་ནི་(它們)因地的不同，逐漸經歷漫長的時間，當這些（分別念）滅盡時，就像之前被它們所困擾一樣，後來滅盡（分別念）就像呼吸恢復或獲得生命一樣，等等，功德是 དབང་བོ་རྫོགས་པ་ལས་(ཀུན་མདོ་ཨཱརྱ། )བདག་གིར་བྱེད་པ་ཤེས་པ་སྨོན་ནས་ཤེས་(ཨཱརྱ། མེད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་མདོ། )པ་དུས་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་དག་སེམས་ཅན་དོན།(從)圓滿諸根開始，擁有、瞭解，祈願瞭解過去、現在、未來三時清凈的智慧，利益眾生。 སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་དག་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པ་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བ་སེམས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་ཟློ་བའོ། །(ཀུན་ཨརྱ་སྟེ་མདོ་དོན། )獲得佛陀的清凈剎土和一切智智，轉法輪，救度眾生脫離苦難。 ཆུ་བོ་བཞི་ནི། གདགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས། གང་ག་ཤར་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོར་འགྲོ་བ་སྟེ། །སིནྡྷུ་ལྷོ་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོར་འགྲོ་བ་ཡིན། བཀྵུ་ཡང་ནི་ནུབ་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོར་འགྲོ། ། དེ་ཡི་བྱང་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོར་སཱི་ཏ་(ཤཱི་ཏ་སྟེ་བསིལ་བ་)འགྲོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །四條河流是：如《施設論》所說：恒河向東流入大海，辛度河向南流入大海，博叉河向西流入大海，希達河向北流入大海。 སེམས་ཅན་ངན་སོང་ལས་འདོན་པའི་ལོ་མ་(མདོ་དོན་)བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བར་བྱེད་(མདོ་)པའི་(མདོ་)མེ་ཏོག 惡趣眾生得以解脫的葉子，引導眾生投生善趣的花朵。 རྒྱུན་ཞུགས་(མདོ་)སོགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་དང་ཡོན་ཕུལ་(མདོ་)བ་རྣམས་ཀྱང་མྱང་འདས་ལ་(མདོ་)འགོད་པའི་འབྲས་བུ་(མདོ་)མཆོག་གིས་སྦ་བ་སྟེ་མཛེས་པ་ཞེས་སོགས་སོ། །從入流果到一切智智，以及供養者們，也以引導至涅槃的殊勝果實來莊嚴。 ལོ་མ་དང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །像葉子、花朵和果實一樣，一切眾生都將得以親近和生存。等等，內容非常廣泛。 འགྲེལ་པ་ལ་བསྟེན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །應當依賴註釋進行解釋。 གང་ན་སྙིང་རྗེའི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ནས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །凡是因慈悲而受他人支配，以各種方式行事，都包含在內。 གང་ལ་ན་བྱང་པ་སྒོམ་ལམ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་གནས་སོགས་མཛེས་པར་གྱུར་པ་ལའོ། །凡是安住于菩提道次第的偉大道路上，都變得莊嚴。 ཇི་ལྟར་ན་རྒྱ་མཚོ་ནས་བཞིན་དུ་མངོན་དུ་འོང་བའམ་བོས་པ་བཞིན་དུ་འོང་བའི་རྣམ་པས་སོ། །如何像從大海中顯現出來，或者像被召喚一樣出現呢？ དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྔར་བཤད་སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གོམས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་བཞི་བོ་འཚེ་སོགས་ནས་ཟད་པས་ནའོ། །其原因是：由於習慣了之前所說的修行道路，四種分別念，即損害等都已滅盡。 ཁྱབ་སྟེ་དེ་ནས་ཡོན་ཏན་འོང་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་མེད་པས་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །普遍來說，因為從那以後，功德的到來沒有障礙，所以會證得菩提。 དཔེར་ན་ཡམས་ནད་ཟད་ནས་ནད་པ་དགའ་བས་དབུགས་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་བཞིན་དུའོ། །(གསེར་དོན། )例如，就像瘟疫結束后，病人高興地恢復呼吸一樣。 སྤྱིར་ཡམས་ནད་མང་སྟེ་ལུང་ལས་(འདུལ་བ་)བྱི་བ་ནེ་ཚོ་ཆ་ག་བ། །ཧ་ཅང་ཆར་ཆེས་ཆར་ཆུང་དང་། །རྒྱལ་བོ་ངན་པར་གྱུར་པ་སྟེ། །འདི་དག་འཇིག་རྟེན་ཡམས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །一般來說，瘟疫有很多種，如經中所說：鼠疫、鸚鵡熱、霍亂、過度降雨、降雨不足和惡王當政，這些都被稱為世間瘟疫。 ༈ བར་ཆད་མེད་རྩེ་སྦྱོར། ༈ 無間瑜伽。 བཞི་པ་ལ། མཚན་ཉིད་(ཤེར་)དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་(ཤེར་འབྱུང་)སྤང་བ 第四，特徵（智慧）、所緣、三種行相（智慧生起）、斷除。

【English Translation】 གིའོ། །སྤངས་བས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་སོགས་སོ། །This is the beginning of actions such as abandonment. རྩ་བ་ནི། མཐོང་(དག་ལྡན་དངོས་)སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱ་རྣམ་རྟོག་འདི་རྣམས་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་གེགས་བྱེད་པས་ཡམས་(ཀུན་དག་ལྡན། )ནད་དེ་The root is: These conceptual thoughts to be abandoned in seeing and meditation obstruct perfect qualities, like a plague. དེ་རྣམས་སའི་དབྱེ་བས་རིམ་གྱིས་ཡུན་རིང་བོ་ལོན་པས་དེ་ཟད་(དག་དངོས་)ནས་སྔར་དེ་དག་གིས་བརྒྱལ་བ་བཞིན་དུ་གྱུར་བ་ཕྱིས་ཟད་པ་(དག་དངོས་)ནི་དཔེར་ན་དབུགས་ཕྱིན་པའམ་(ནི་སླར་འོངས་བའི་སྲོག་ལྟ་བུའོ་རད་ཀིར། )འཚོ་བ་རྙེད་པ་ལྟར་གྱུར་པ་ན་སོགས་(དག་ལྡན་ནོ། ། )ཏེ་ཡོན་ཏན་ནི་Because of the differences in their grounds, they gradually take a long time, and when they are exhausted, it is like being overwhelmed by them before. Later, the exhaustion (of conceptual thoughts) is like regaining breath or finding life, etc. The qualities are: དབང་བོ་རྫོགས་པ་ལས་(ཀུན་མདོ་ཨཱརྱ། )བདག་གིར་བྱེད་པ་ཤེས་པ་སྨོན་ནས་ཤེས་(ཨཱརྱ། མེད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་མདོ། )པ་དུས་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་དག་སེམས་ཅན་དོན།Starting from the perfection of the senses, possessing, understanding, wishing to understand the pure wisdom of the three times, for the benefit of sentient beings. སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་དག་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པ་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བ་སེམས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་ཟློ་བའོ། །(ཀུན་ཨརྱ་སྟེ་མདོ་དོན། )Obtaining the Buddha's pure land and omniscience, turning the wheel of Dharma, saving sentient beings from suffering. ཆུ་བོ་བཞི་ནི། གདགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས། གང་ག་ཤར་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོར་འགྲོ་བ་སྟེ། །སིནྡྷུ་ལྷོ་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོར་འགྲོ་བ་ཡིན། བཀྵུ་ཡང་ནི་ནུབ་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོར་འགྲོ། ། དེ་ཡི་བྱང་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོར་སཱི་ཏ་(ཤཱི་ཏ་སྟེ་བསིལ་བ་)འགྲོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །The four rivers are: As stated in the 'Treatise on Establishments': The Ganges flows eastward into the ocean, the Indus flows southward into the ocean, the Vaksu flows westward into the ocean, and the Sita (Shita, meaning cool) flows northward into the ocean. སེམས་ཅན་ངན་སོང་ལས་འདོན་པའི་ལོ་མ་(མདོ་དོན་)བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བར་བྱེད་(མདོ་)པའི་(མདོ་)མེ་ཏོག The leaves that liberate sentient beings from the lower realms, the flowers that cause them to be born in the happy realms. རྒྱུན་ཞུགས་(མདོ་)སོགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་དང་ཡོན་ཕུལ་(མདོ་)བ་རྣམས་ཀྱང་མྱང་འདས་ལ་(མདོ་)འགོད་པའི་འབྲས་བུ་(མདོ་)མཆོག་གིས་སྦ་བ་སྟེ་མཛེས་པ་ཞེས་སོགས་སོ། །From the stream-enterer to omniscience, and also those who make offerings, are adorned with the supreme fruit of establishing them in Nirvana. ལོ་མ་དང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །Like leaves, flowers, and fruits, all sentient beings will be closely nourished. And so on, extensively. འགྲེལ་པ་ལ་བསྟེན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །It should be explained by relying on the commentary. གང་ན་སྙིང་རྗེའི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ནས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །Whatever is under the control of others due to compassion, in all ways, is included. གང་ལ་ན་བྱང་པ་སྒོམ་ལམ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་གནས་སོགས་མཛེས་པར་གྱུར་པ་ལའོ། །Whatever abides in the great path of the great Bodhi path, etc., becomes beautiful. ཇི་ལྟར་ན་རྒྱ་མཚོ་ནས་བཞིན་དུ་མངོན་དུ་འོང་བའམ་བོས་པ་བཞིན་དུ་འོང་བའི་རྣམ་པས་སོ། །How does it appear like emerging from the ocean or coming as if summoned? དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྔར་བཤད་སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གོམས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་བཞི་བོ་འཚེ་སོགས་ནས་ཟད་པས་ནའོ། །The reason for this is that by being accustomed to the path of meditation described earlier, the four types of conceptual thoughts, such as harm, are exhausted. ཁྱབ་སྟེ་དེ་ནས་ཡོན་ཏན་འོང་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་མེད་པས་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །Generally, because there is no obstacle to the coming of qualities from then on, one will attain enlightenment. དཔེར་ན་ཡམས་ནད་ཟད་ནས་ནད་པ་དགའ་བས་དབུགས་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་བཞིན་དུའོ། །(གསེར་དོན། )For example, it is like a patient regaining breath with joy after the plague has ended. སྤྱིར་ཡམས་ནད་མང་སྟེ་ལུང་ལས་(འདུལ་བ་)བྱི་བ་ནེ་ཚོ་ཆ་ག་བ། །ཧ་ཅང་ཆར་ཆེས་ཆར་ཆུང་དང་། །རྒྱལ་བོ་ངན་པར་གྱུར་པ་སྟེ། །འདི་དག་འཇིག་རྟེན་ཡམས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །Generally, there are many kinds of plagues, as stated in the scriptures: rat fever, parrot fever, cholera, excessive rain, insufficient rain, and a bad king; these are called worldly plagues. ༈ བར་ཆད་མེད་རྩེ་སྦྱོར། ༈ Uninterrupted Yoga. བཞི་པ་ལ། མཚན་ཉིད་(ཤེར་)དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་(ཤེར་འབྱུང་)སྤང་བ Fourthly, characteristics (wisdom), object, three aspects (arising of wisdom), abandonment.

ྱའོ། །དང་པོ་ལ་ མཚམས་སྦྱར་ནི་སྐྱེ་རིམ་བཞིན་བྱས་ན་རྩེ་མོ་བཞིར་ཕྱེ་བའི་སྒོམ་ལམ་རྩེ་མོའི་རྗེས་སོགས་ སོ། །རྩ་བ་ལ། བྱང་སེའི་རྡོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐ་མ་ཆོས་ཅན། བར་ཆད་མེད་པའི་རྩེ་སྦྱོར་ཡིན་ ཏེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་སྐད་ཅིག་གཞན་གྱིས་བར་ཆད་མེད་པར་དངོས་སུ་ཐོབ་བྱེད་ ཡིན་པས་སོ། །དེ་མདོ་ལས་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་མང་བོ་ཉིད་ཀྱིས་(ཟླ་ཟེར་དུ་བསོད་ནམས་མང་བོ་ ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་བཏོན་ནས་ཀྱང་སྒྲས་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་བྱང་པའི་སྦྱིན་པ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་བསོད་ནམས་མང་བར་མདོ་ ལས་བསྟན་པ་བསྡུས་ཟེར་རོ། ། )བསྟན་པས་མང་ཞེས་སོ། །གང་ན། འདིའི་རྒྱུ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ དང་བར་ཆད་མེད་རྩེ་རང་གི་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་སོ། །གང་ལས་མང་ན་རིམ་བཞིན་སྟོང་ གསུམ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཉན་ཐོས་དང་བསེ་རུ་རང་རྒྱལ་གྱི་རྟོགས་པ་ཕུན་ཚོགས་ལ་བཀོད་ པའི་དགེ་བ་དང་བྱང་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་དང་པོ་ཡན་ལ་བཀོད་པའི་དགེ་བ་དཔེར་མཛད་ནས་ སོ། །ཇི་ལྟར་ན་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་མི་འགྲོ་སོགས་ཏེ། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་ 2-366 ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཀྱང་དེ་དག་གི་བསོད་ ནམས་དེས་བྱང་པ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་མི་འགྲོ་ཞེས་ སོགས་དང་། བྱང་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཀྱང་དེ་དག་གི་བསོད་ནམས་དེས་ བྱང་པ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་སོགས་སོ། །འོ་ན་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ གང་ཞེ་ན་དེའི་(ཨཱརྱ་)འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱའོ་ཞེས་(ཨཱརྱས་སྦྱར་མདོར་སྣང་། )སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། རྒྱུན་མཐའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་པ་ནི་ཆོས་ཅན། རྩེ་མོ་འདིར་ནས་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་འཐོབ་ པའི་བར་ཆད་མེད་ཅེས་སོགས་སྔར་ལྟར་རོ། །དེའི་འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དེ་སངས་རྒྱས་ ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་གིས་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ལ་བཀོད་པ་བས་འདིའི་ རྒྱུ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་བསོད་ནམས་མང་། དེ་དག་བྱང་པའི་སྐྱོན་མེད་ལ་བཀོད་ནས་ བསོད་ནམས་སོགས་ནས་འཕགས་པར་བར་ཆད་མེད་རྩེ་བསོད་ནམས་མང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ བསྟན་ཏོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། བར་ཆད་མེད་རྩེ་དེའི་ཞེས་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། ཆོས་ ཀུན་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཅན། བསྐྱེད་འབྲས་རྣམ་མཁྱེན་འདིའི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་རང་གི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་བྱ་ ཡིན་པས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལ་དམིགས་པས་རྣམ་པར་མི་ རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་སྐྱེ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །གཟུང་འཛིན

【現代漢語翻譯】 首先，關於連線，應按照次第進行，如四頂瑜伽道的頂道等。 根本是：菩薩的金剛定，是最後的等持，法性，是無間頂瑜伽，因為能無間斷地、直接地獲得圓滿的佛陀果位。 經中說，果報是無量的福德（月稱論師的註釋中，刪去了'也'字，認為'也'字表示與有相的佈施相比，此等持的福德更大）。 何處多呢？此等持的因是最初的發心，無間頂瑜伽的果報是福德。 比什麼多呢？依次是，將三千大千世界的一切眾生安置於聲聞和辟支佛的圓滿證悟之善根，以及將菩薩安置於無過失的最初發心之善根作為例子。 如何多呢？連百分之一都比不上等等。即使三千大千世界的眾生都具備聲聞的功德，他們的福德也比不上菩薩最初發心的福德的百分之一等等。即使進入無過失的菩薩道，他們的福德也比不上菩薩進入菩提道的福德等等。 那麼，什麼是佛陀的果位呢？那（聖者）的果位是佛陀，即一切種智，應如是作意（似乎在聖者所著的經中有記載）。 註釋中說：什麼是常有的等持呢？法性，應稱之為頂道。獲得佛陀果位的無間道等等，如前所述。 其果報是一切種智，即佛陀果位。有些人將眾生安置於辟支佛的果位，比這最初發心的福德更多。將他們安置於無過失的菩薩道，其福德等等，聖者說，無間頂瑜伽的福德更多。 其次，關於連線：無間頂瑜伽的等等。 根本是：一切法皆無自性，以光明為法性，法性，是生起果位一切種智的所緣，因為能如實證悟自性。法友說：緣于自性光明的體性，就能生起無分別的智慧。 所取和能取

【English Translation】 First, regarding the connection, it should be done sequentially, such as the peak of the four-peak yoga path, etc. The root is: Bodhisattva's Vajra Samadhi, the last Samadhi, Dharma nature, is the uninterrupted peak yoga, because it can uninterruptedly and directly obtain the complete Buddha fruit. The sutra says that the result is immeasurable merit (in the commentary of Zla-zer, the word 'also' is deleted, and it is considered that the word 'also' indicates that compared with the meritorious deeds of the appearance, this Samadhi has more merit). Where is it more? The cause of this Samadhi is the initial Bodhicitta, and the result of the uninterrupted peak yoga is merit. What is more than that? In order, it is to place all the beings of the three thousand great thousand worlds in the perfect realization of the Shravakas and Pratyekabuddhas, and to take the good roots of placing the Bodhisattvas in the faultless initial Bodhicitta as an example. How much more? Even one percent is not comparable, etc. Even if the beings of the three thousand great thousand worlds have the merits of the Shravakas, their merits are not comparable to one percent of the merits of the Bodhisattva's initial Bodhicitta, etc. Even if they enter the faultless Bodhisattva path, their merits are not comparable to the merits of the Bodhisattva entering the Bodhi path, etc. So, what is the fruit of the Buddha? That (Arya) fruit is the Buddha, that is, the omniscient, and should be thought of in this way (it seems to be recorded in the sutra written by Arya). The commentary says: What is the constant Samadhi? Dharma nature, should be called the peak path. The uninterrupted path to obtain the fruit of the Buddha, etc., as before. Its result is the omniscient, that is, the fruit of the Buddha. Some people place beings in the fruit of Pratyekabuddha, which is more meritorious than the initial Bodhicitta. Placing them on the faultless Bodhisattva path, their merits, etc., Arya said that the uninterrupted peak yoga has more merit. Secondly, regarding the connection: the uninterrupted peak yoga, etc. The root is: all dharmas are without self-nature, with luminosity as the Dharma nature, Dharma nature, is the object of the omniscient of the arising fruit, because it can truly realize self-nature. Dharma friend said: Relying on the nature of self-luminous, one can generate non-discriminating wisdom. Grasping and Grasper

་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ ཆོས་ཅན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན་དུ་བཞག་སྟེ། ཨཱརྱའི་དགོངས་པའོ། །ས་དང་པོ་ནས་སྐྱེས་པའི་ བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཡང་ཡང་འདྲིས་པར་བྱས་པ་མ་བརྗེད་པའི་ དྲན་པ་ཆོས་ཅན། (ཆོས་བཤེས་དངོས། ) དེའི་བདག་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། དེའི་བྱེད་རྒྱུ་གང་ཞིག དེ་ལ་ 2-367 ལྷག་པར་དབང་བསྒྱུར་བས་སོ། །(བར་མར་འདི་ནི་དབང་བསྒྱུར་བའོ་ཞེས་སོ། ། ) གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ རྣམ་མཁྱེན་ཡིད་ལ་(ཨཱརྱ་)བྱེད་པ་མ་བརྗེད་པའི་རྒྱུན་མཐའི་དྲན་པ་ལའང་རུང་ངོ་། །དོན་དམ་ པར་སྤྲོས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཅན། དེའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་རྟོགས་པའི་དམིགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །རང་བཞིན་གྱི་ རྟོག་པ་དང་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྣམ་རྟོག་སོགས་ཞི་བའི་ཤེས་རྣམ་མཐར་ཐུག་ཆོས་ཅན། དེའི་ རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་པ་ཆོས་བཤེས་སོ། ། རྣམ་མཁྱེན་(སྙིང་ཟླར་ཡང་རྣམ་མཁྱེན་ཏེ་བར་ཆད་མེད་རྩེ་ཞེས་འཆད། )འདིའི་དམིགས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་ པའོ། །དབང་ནི་དྲན་པ། རྣམ་པ་ནི་ཞི་བ་ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། བར་ཆད་མེད་པའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་སྦྱར་ཏེ་གཞན་རྩ་བ་ལྟར་རོ། ། གསུམ་པ་ལ། བསྟན་བཤད་དོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས་རྩ་བ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་འདིའི་ དམིགས་རྣམ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ཟབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྒྲོ་སྐུར་དུའམ་བདེན་གཉིས་ འགལ་བར་རབ་ཏུ་སྨྲ་རྣམས་ཀྱིས་(སྙིང་མཆོག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་སྨྲ་བ་མཚོན་ཆས་འདེབས་པའི་ཚུལ་ཡོད་པས་ན་) བརྒྱུད་མར་རྒོལ་བ་སྟེ། (དབྱིག་པ་དང་དབྱིག་པས་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སོ། །རྒོལ་བ་དང་རྒོལ་བ་དག་གིས་བསྣུན་པས་ འཇུག་པ་སྟེ། བི་ར་གའི་རྒྱུད་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། ། ) རྒོལ་བ་མང་བར་སྟོན་པའི་ཚིག་གོ །གསེར་རོ། ། འགྲེལ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ་བསལ་བྱ། སེལ་བྱེད། དེས་བསྟན་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། བར་ཆད་ མེད་(གསེར་)རྩེའི་དམིགས་(གསེར་)པ་སོགས་སྟོན་པའི་གནས་འདི་ལ་ནི་བདེན་གཉིས་(གསེར་) རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མ་རྟོགས་(གསེར་གྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མངོན་པར་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ཞེས་ སོ། །དེས་ན་བྱང་སེམས་མ་གཏོགས་ཞེས་འཆད་པ་ནི་གཞུང་མ་དག་པའོ། ། )པའི་སྒྲོ་སྐུར་དུ་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ ཀྱིས་རྩོད་པ་སྣ་ཚོགས་(ཨཱརྱ་)ཀྱི་ཀླན་ཀའི་རྒོལ་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་ངོ་། ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། རྟོག་གེའི་ཡུལ་མིན་པས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། 2-368 གཉིས་པ་ནི། བདེན་གཉིས་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་དེ་དག་བསལ་བར་བྱ་ སྟེ། དེ་གཉིས་འགལ་བར་བསམས་ནས་རྩོད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་རབ་ འབྱོར་ཆོས་ཅན། དེའི་དམིག

【現代漢語翻譯】 將無實體的法，安立為如幻之法性，是聖者的意趣。從初地起，將生起的無別二諦之證悟智慧，再三串習，不忘失的憶念，作為法性。（真正的法友）是它的助緣，它的作用是什麼？因為它特別地加以控制。（中間這段話是『這是加以控制』的意思。）在無數三大阿僧祇劫中，將遍智放在心中（聖者），對於不忘失的恒常憶念也可以。就勝義諦而言，一切戲論和分別，自性寂滅的法性，作為法性，是它的行相，因為它所證悟的對境是法性。自性的分別和隨唸的分別等寂滅的智慧行相究竟，作為法性，是它的行相，因為它是成為它的自性的智慧。這是法友所說。 遍智（也有解釋為『心髓』，即無間頂）的對境是無實體的。能力是憶念。行相是寂滅等等。在註釋中，加上『無間三摩地』，其他如根本論。第三部分，是教說。第一部分分為兩部分，根本論是：對於遍智的對境行相等，以甚深的原因，對於妄加誹謗或二諦相違，極力宣說的人們（心髓中，有宣說和用武器攻擊的方式），連續不斷地進行反駁。（像是用棍子和用棍子一樣。反駁和反駁的人們互相攻擊而進入，像是毗盧遮那的血統一樣，是正確的。）是顯示反駁者眾多的詞語。黃金。 註釋分為三部分：所破、能破、以及它所顯示的道理。第一部分是：對於顯示無間（黃金）頂的對境（黃金）等的這個處所，對於善於二諦（黃金）分別之方便，不瞭解（不瞭解黃金之方便的人們。因此，解釋為除了菩薩之外，是不正確的。）的妄加誹謗的人們，各種爭論（聖者）的責難的反駁，一個接著一個地連續不斷地產生。原因是：因為不是思辨的對境，所以難以測度。 第二部分是：以善於二諦分別之方便，應當破除那些人，因為他們認為二者相違而爭論。第三部分是佛和善現，作為法性，它的對境。

【English Translation】 Establishing phenomena that lack true existence as illusion-like dharmata (nature of reality), is the intention of the Aryas (noble ones). From the first bhumi (level of realization), repeatedly familiarizing oneself with the realization of the inseparability of the two truths, the mindfulness that does not forget, as dharmata. (The true Dharma friend) is its condition, what is its function? Because it particularly controls it. (In between, this means 'this is controlling.') In three countless great kalpas, keeping the omniscient mind (Arya), even the constant mindfulness that does not forget is acceptable. In terms of ultimate truth, all elaboration and conceptualization, the nature of reality that is naturally pacified, as dharmata, is its aspect, because the object it realizes is the nature of reality. The ultimate aspect of the pacified wisdom, such as self-nature conceptualization and subsequent recollection conceptualization, as dharmata, is its aspect, because it is the wisdom that has become its self-nature. This is what the Dharma friend said. The object of omniscience (also explained as 'heart essence,' i.e., uninterrupted peak) is non-existent. The power is mindfulness. The aspect is pacification, etc. In the commentary, add 'uninterrupted samadhi,' the rest is like the root text. The third part is the teaching. The first part is divided into two parts, the root text is: Regarding the object, aspect, etc., of omniscience, with profound reasons, those who vehemently speak of falsely accusing or contradicting the two truths (in the heart essence, there is a way of speaking and attacking with weapons), continuously refute. (Like using a stick and using a stick. Refutation and the refuters attack each other and enter, like the lineage of Virochana, it is correct.) It is a word that shows many refuters. Gold. The commentary is divided into three parts: what is to be refuted, what refutes, and the way it shows. The first part is: Regarding this place that shows the object (gold) etc., of the uninterrupted (gold) peak, those who do not understand (those who do not know the means of gold. Therefore, the explanation that it is only bodhisattvas is incorrect.) the means of distinguishing the two truths (gold), the refutation of various disputes (Arya) of accusations arises continuously one after another. The reason is: because it is not the object of speculation, it is difficult to fathom. The second part is: Those who are skilled in the means of distinguishing the two truths should refute those, because they argue thinking that the two are contradictory. The third part is Buddha and Subhuti, as dharmata, its object.

ས་པ་སོགས་ལ་རྒལ་ལན་དུ་མ་མཛད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དེ་ལྟར་མཛད་པ་འདིས་ནི་འདིའི་དམིགས་རྣམ་ལ་སོགས་པ་ཟབ་པ་ཉིད་དུ་བསྙད་དོའམ་ བསྟན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་པས་སོ། ། གཉིས་པ་བཤད་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། བདེན་གཉིས་ལ་མཁས་པའི་(བདེན་གཉིས་དབྱེར་ མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་རྣམས་ཞེས་ཆོས་བཤེས། )བློའི་ནོར་གྱིས་འབྱོར་བ་ཅན་བྱང་པ་རྣམས་ཀྱིས་འགལ་ རྐྱེན་ལོག་རྟོག་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བསལ་བས་སོགས་ནས་ལོག་རྟོག་(ནི་དོན་དམ་འབའ་ཞིག་འདོད་པས་ཀུན་ རྫོབ་པའི་རང་བཞིན་སྤོང་བ་དང་གང་དག་ཀུན་རྫོབ་འདོད་པས་རང་བཞིན་མེད་པ་སུན་འབྱིན་ཅིང་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ པའི་དོན་མི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལོག་རྟོག་སྟེ་ཆོས་བཤེས་སོ། ། )འཆད་དོ། །རྩ་བ་ལ། ལོག་པར་རྟོག་ཅེས་དྲང་ ངོ་། །ཡུལ་གང་ལ་ན། ལ་འཇུག་ཏུ་སྦྱར་བ་བཅུ་དྲུག་གོ །གང་ཟག་གང་ན། བདེན་གཉིས་ འགལ་བར་སྨྲ་བ་ཐབས་མི་མཁས་པ་རྣམས་སོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན་རྒྱུའམ་འབྲས་བུའི་རྣམ་པ་ ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་དམིགས་པ་སོགས་བཅུ་དྲུག་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཞེས་རྩོད་ པའོ། །བཞི་པ་གྲངས་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་དག་ཏུ་བཞེད་དོ། །ཡུལ་བཅུ་དྲུག་གང་ལ་རྩོད་པ་ བཅུ་དྲུག་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྩ་འགྲེལ་ལྷན་ཅིག་བཤད་དེ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དམིགས་པ་འཐད་པ་ ལ་ལོག་རྟོག་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ནམ་བར་ཆད་མེད་རྩེའི་དམིགས་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། འདུས་ བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་དག་དངོས་པོ་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་དུ་འདོད། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཅང་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་རྟགས་མ་གྲུབ། དོན་ དམ་དུ་རང་བཞིན་མེད་པས་དམིགས་པ་མི་འཐད་པའི་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། བར་ཆད་མེད་རྩེའམ་ རྣམ་མཁྱེན་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པས་ཁྱོད་ཀྱི་དམིགས་ 2-369 པ་གཏན་མེད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་ མ་ལྟ་བུ་དང་བདེན་སྟོང་གི་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱི་དམིགས་པར་འཐད་པས་(ཟླ་ ཟེར་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་ཞེས་པ་དམིགས་པ་འཐད་པའོ་ཞེས་པས་རྟགས་ཟུར་དང་པོ་བསྟན་ནོ། ། ) སོ། །རྣམ་མཁྱེན་འབའ་ཞིག་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་ལགས་སམ། མ་ལགས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱང་ དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་ལགས་ནས་འདུས་བྱས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱང་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་ ལགས། རབ་འབྱོར་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ནས་འདུས་བྱས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ ཀྱང་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་སོགས་སོ། །དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ལོག་རྟོག་ནི་དམིགས་ པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་མེད་པར་ཐལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དམིགས་པ་རང་ བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལན་གསུམ་སྔར་ལྟར་བྱས་ནས། ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ དམ

【現代漢語翻譯】 之所以不對薩帕（ས་པ་）等人進行多次反駁，是有原因的： 這樣做是爲了說明或表明此處的觀察對像等是深刻的。 第二，解釋。連線：精通二諦（通達二諦無別者，如法友所說）的具足智慧財富的嘉瓦（བྱང་པ།）等人，通過消除怎樣的違緣邪見等來闡述邪見（即執著于唯有勝義諦，從而否定世俗諦的自性；以及執著於世俗諦，從而駁斥無自性，不瞭解二諦無別的意義，這些都是邪見，如法友所說）。根本：直接指出錯誤理解。在哪個對像上？用『ལ་』連線的十六個對象。在哪個人身上？那些認為二諦相違、不善巧方便的人。以何種方式？爭辯說，依賴於因或果的形態，全知性如何導致十六種觀察對像等不合理。第四，數量是指十六種形態。在十六個對像上，如何進行十六種辯論？將根本和註釋一起解釋：對於全知的觀察對象是否合理存在邪見，即全知或無間頂的觀察對像不合理，因為有為法和無為法的界限是事物，即自性空。如果這樣認為，那麼在勝義諦中是這樣認為的。在世俗諦中，也是一無所有的自性，這個論證不成立。在勝義諦中無自性，並不意味著觀察對像不合理，因為無間頂或全知，就其法性而言，在勝義諦中一切法皆無事物，因此你的觀察對像不會完全消失，因為在勝義諦中，真實的無事物是如幻的緣起，而真空的法界在世俗諦中是你的觀察對象是合理的（《月光》中說，在世俗諦中，一切法都是觀察對象，這意味著觀察對象是合理的，這表明了第一個論證的錯誤）。全知本身不是事物嗎？不是的，色也不是事物，有為法和無為法的界限也不是事物。拉覺（རབ་འབྱོར།）說，全知本身不是事物，有為法和無為法的界限也不是事物等等。對於觀察對象的自性存在邪見，即觀察對象的自性，也就是沒有對象的形態，因為在一切形態中，觀察對象都是無自性的。如果這樣認為，那麼重複之前的三個回答。就其法性而言，在勝義諦中觀察對象是……

【English Translation】 There is a reason why there were not many refutations against Sapa (ས་པ་) and others: Doing so is to explain or indicate that the object of observation, etc., here is profound. Second, explanation. Connection: Those Gyangwa (བྱང་པ།) who are rich in the wealth of wisdom and proficient in the two truths (those who understand the two truths as inseparable, as Dharma Friend said) eliminate what kind of adverse wrong views, etc., to explain wrong views (i.e., clinging to the ultimate truth alone, thereby denying the nature of the conventional truth; and clinging to the conventional truth, thereby refuting selflessness, and not understanding the meaning of the inseparability of the two truths, all of these are wrong views, as Dharma Friend said). Root: Directly point out the misunderstanding. On what object? The sixteen objects connected with 'ལ་'. On what person? Those who say that the two truths are contradictory and are not skilled in means. In what way? Arguing that, depending on the form of cause or effect, how does omniscience lead to the sixteen objects of observation, etc., being unreasonable. Fourth, the number refers to the sixteen forms. On the sixteen objects, how are the sixteen debates conducted? Explaining the root and commentary together: Regarding whether the object of observation of omniscience is reasonable, there is a wrong view, i.e., the object of observation of omniscience or the uninterrupted peak is unreasonable, because the realms of conditioned and unconditioned dharmas are things, i.e., emptiness of self-nature. If you think so, then it is thought so in the ultimate truth. In the conventional truth, it is also the nature of nothingness, this argument is not established. In the ultimate truth, there is no self-nature, which does not mean that the object of observation is unreasonable, because the uninterrupted peak or omniscience, in terms of its dharma nature, in the ultimate truth, all dharmas are without things, therefore your object of observation will not completely disappear, because in the ultimate truth, the true non-thing is like an illusory dependent origination, and the dharmadhatu of emptiness is reasonable as your object of observation in the conventional truth (the Moonlight says that in the conventional truth, all dharmas are objects of observation, which means that the object of observation is reasonable, which shows the error of the first argument). Is omniscience itself not a thing? No, form is also not a thing, and the realms of conditioned and unconditioned dharmas are also not things. Rabjor (རབ་འབྱོར།) said that omniscience itself is not a thing, and the realms of conditioned and unconditioned dharmas are also not things, etc. Regarding the nature of the object of observation, there is a wrong view, i.e., the nature of the object of observation, that is, there is no form of the object, because in all forms, the object of observation is without self-nature. If you think so, then repeat the previous three answers. In terms of its dharma nature, in the ultimate truth, the object of observation is...

ིགས་པ་རང་བཞིན་མེད་པས་ཁྱོད་ཀྱི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་ དམ་པར་དམིགས་བྱ་སོགས་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་དོན་རྣམ་ དུ་འཐད་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དེ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ ཞེས་སོགས་སོ། །ཡང་ན་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ངེས་པར་གཟུང་བ་སྟེ་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཐལ། ཞེས་ཏེ་གཟུགས་སོགས་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོར་འཛིན་ཞེས་རད་ཀིར་ རོ། །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ ཤེས་མེད་པར་ཐལ། ཤེས་བྱ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མི་དམིགས་པས་སོ་ཞེ་ན། ལན་ གསུམ་སྦྱར་ནས། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་གང་ཡང་དམིགས་ བྱར་མེད་པས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་(མདོ་དངོས་)འགའ་ ཡང་མ་གཟིགས་ཤིང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དངོས་པོར་(མདོ་དངོས་)ཡོད་མེད་སོགས་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ ཤེས་འཐད་པས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་རྣམས་ཆོས་རྣམས་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ལེགས་ན་ 2-370 ཞེས་ནས་དངོས་པོ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་དངོས་པོ་མཆིས་པའི་ཆོས་འཚལ་བར་(ཤེས་པའོ། ། )མི་ རུང་ངོ་། །དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས། དངོས་པོ་མཆིས་ པས་མ་མཆིས་པ། མ་མཆིས་པས་མཆིས་པ་འཚལ་བར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་སོགས་དང་། བཀའ་ སྩལ་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཉེ་བར་གཟུང་བས་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱའམ་དངོས་པོ་ མེད་ཅེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏེ་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་སོ། །(གཞན་གྱིས་མདོ་སྦྱོར་མ་ ཤེས། ) བདེན་གཉིས་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་(མིང་ཀུན་ཨཱརྱ་དངོས་)པ་ནི། དམ་པའི་དོན་དང་ཀུན་རྫོབ་ ཏེ་བདེན་པ་གཉིས་མེད་པར་ཐལ། (གསེར། ) ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་བྲལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ སྟེ་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེ་ན། ལན་གསུམ་སྦྱར་ནས། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་བྲལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་ མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡིན་ཡང་དེ་ལྟར་ཇི་བཞིན་དུ་མ་རྟོགས་པའི་བྱིས་པའི་སྣང་བ་ཀུན་ རྫོབ། (ཨཱརྱ་དོན། ) དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ དོན་དམ་དུ་འཐད་པས་(ཨཱརྱ་དོན་)སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོན་ དམ་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ཡང་དེ་ལ་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པས་དེ་བཞིན་ ཉིད་དེ་མི་ཤེས་མི་མཐོང་སྟེ་དེ་དག་གི་དོན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་(བསྡུས་)ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་དངོས་པོ་ ཡོད་ཅེས་བྱ་བའམ་དངོས་པོ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ་ཞེས་སོགས་སོ། ། འདིར་མཐའ་ཅུང་ཟད་དཔྱད་ན། ག

【現代漢語翻譯】 由於現象的空性，你的目標不會失去其顯現。因為在勝義諦中，寂靜的法性，即無所緣等，與你的意義相符。證悟菩提之道也完全理解為無實體的自性等等。或者說，執著于目標的本質，即沒有證悟，這是不合理的。因為在沒有色等的情況下，如何執著於色等的本質呢？對於一切智智的智慧產生邪見，即一切相智的智慧是不存在的，因為所知的事物和非事物都不可得。如果這樣說，那麼結合三個答案：所知的事物，在勝義諦中，無論事物還是非事物，都沒有作為目標，因此一切智智的智慧不會不存在。因為在勝義諦中，什麼也沒有看到（真實的經文），而在世俗諦中，一切事物（真實的經文）的存在與不存在等，都是一切智智所知的。世尊說：『如果諸法遠離諸法本身是好的，』從『有事物的法不能尋求有事物的法（知識）。』『無事物的法不能尋求無事物的法，有事物的法不能尋求無事物的法，無事物的法不能尋求有事物的法』等等。佛陀還說：『通過接受世間的世俗，可以顯示事物是存在的或者事物是不存在的，但在勝義諦中則不然。』等等。（其他人不理解經文的結合。）對二諦產生邪見（名字昆·阿雅真實），即勝義諦和世俗諦，二者是不存在的，因為一切法都是離戲的，是如是的自性，即自性本身。如果這樣說，那麼結合三個答案：所知的事物，在勝義諦中，一切法都是離戲的如是自性，因此二諦的差別不會不存在。即使如此，對於沒有如實證悟的凡夫來說，顯現是世俗的（阿雅義），對於如實證悟的聖者的智慧來說，境是世俗的如是性，在勝義諦中是合理的（阿雅義）。雖然世俗的如是性就是勝義諦的如是性，但由於眾生顛倒，因此不瞭解、看不到如是性，爲了他們的利益，世間的（總結）世俗說事物是存在的或者事物是不存在的等等。 在這裡稍微探討一下結論。

【English Translation】 Because of the emptiness of phenomena, your object will not lose its appearance. Because in the ultimate truth, the peaceful dharma nature, which is without object etc., is consistent with your meaning. The path to enlightenment is also fully understood as the nature of non-entity, etc. Or, clinging to the essence of the object, that is, without realization, is unreasonable. Because in the absence of form etc., how to cling to the essence of form etc.? Having wrong views about the wisdom of Sarvajnana, that is, the wisdom of knowing all aspects does not exist, because knowable things and non-things are not available. If you say so, then combine the three answers: Knowable things, in the ultimate truth, neither things nor non-things are available as objects, so the wisdom of Sarvajnana will not not exist. Because in the ultimate truth, nothing is seen (real sutra), but in the conventional truth, the existence and non-existence of all things (real sutra) etc. are known by Sarvajnana. The Blessed One said: 'If it is good that dharmas are separated from dharmas themselves,' from 'The dharma of things cannot seek the dharma of things (knowledge).' 'The dharma of non-things cannot seek the dharma of non-things, the dharma of things cannot seek the dharma of non-things, the dharma of non-things cannot seek the dharma of things,' etc. The Buddha also said: 'By accepting the worldly convention, it can be shown that things exist or things do not exist, but not in the ultimate truth.' etc. (Others do not understand the combination of sutras.) Having wrong views about the two truths (name Kun Arya reality), that is, the ultimate truth and the conventional truth, the two do not exist, because all dharmas are free from elaboration, and are the nature of suchness, that is, nature itself. If you say so, then combine the three answers: Knowable things, in the ultimate truth, all dharmas are the nature of suchness free from elaboration, so the difference between the two truths will not not exist. Even so, for ordinary people who have not realized it as it is, the appearance is conventional (Arya meaning), for the wisdom of the noble ones who have realized it as it is, the object of the conventional truth is reasonable in the ultimate truth (Arya meaning). Although the suchness of the conventional truth is the suchness of the ultimate truth, because sentient beings are reversed, they do not understand or see the suchness, for their benefit, the worldly (summary) convention says that things exist or things do not exist, etc. Here, let's explore the conclusion a little.

སུམ་སྟེ་བདེན་གཉིས་ཤེས་པའི་ཕན་ཡོན། མ་ཤེས་ པའི་ཉེས་དམིགས། བདེན་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ངེས་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དབུ་མ་ བདེན་གཉིས་ལས། བདེན་གཉིས་རྣམ་དབྱེ་ཤེས་པ་དག །ཐུབ་པའི་བཀའ་ལ་མི་རྨོངས་ཏེ། ། དེ་དག་མ་ལུས་ཚོགས་བསགས་ནས། །ཕུན་ཚོགས་ཕ་རོལ་འགྲོ་བ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་ པ་ནི། དབུ་མ་རྩ་བར། གང་དག་བདེན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི། །རྣམ་དབྱེ་རྣམ་པར་མི་ཤེས་པ། 2-371 ། དེ་དག་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ནི། །ཟབ་མོའི་དེ་ཉིད་རྣམ་མི་ཤེས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་ མཚན་ཉིད། མཚོན་བྱ། མཚན་གཞིའོ། །དང་པོ་ནི། དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད། ཆོས་ རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་གང་ཞིག་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་རིག་པས་ཤེས་ ཀྱི་སྒྲ་རྟོག་སོགས་ཀྱི་དངོས་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སྟེ་ཀླུས། གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང་། ། སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །རྣམ་རྟོག་མེད་དོན་ཐ་དད་མིན། །དེ་དེ་ཁོ་ནའི་མཚན་ཉིད་ དོ། །ཞེས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད། དོན་དམ་པར་མེད་ཅིང་མ་དཔྱད་པའི་བློ་ངོ་ན་སྣང་ བའོ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད། ཀུན་རྫོབ་གང་ཞིག བག་ཆགས་བརྟན་པའི་བློ་ ངོར་གྲུབ་པ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཁོ་ན། །ཀུན་རྫོབ་གཞན་ནི་གཅིག་ ཤོས་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་སྒྲིབ་ཅིང་འགེབས་པས་ཡང་དག་ སྒྲིབ་པའམ་ཀུན་ནས་འགེབས་པ་སྟེ་བདེན་གཉིས་ལས། གང་ཞིག་གིས་སམ་གང་ཞིག་ལ། ། ཡང་དག་སྒྲིབ་བྱེད་ཀུན་རྫོབ་འདོད། །ཅེས་སོ། །བདེན་པ་ནི་མི་བསླུ་བར་སྣང་བའོ། །དོན་ ཡང་ཡིན་ལ་མཆོག་གམ་དམ་པ་ཡང་ཡིན་པས་དོན་དམ་མཉམ་བཞག་གི་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་ ཡུལ་ཡིན་པས་དམ་པའི་དོན། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དམ་བའི་ཡུལ་དུ་བསླུ་བ་མེད་པས་དམ་ པའི་དོན་གྱི་བདེན་པ་སྟེ། ལང་གཤེགས་ལས། ཡེ་ཤེས་དམ་པ་བདག་མེད་པ། །སྣང་བ་མེད་ ལ་མི་གཟིགས་སོ། །ཞེས་དང་། བདེན་གཉིས་ལས། བསླུ་བ་མེད་པའི་རིག་པ་དེ། །དོན་དམ་ ཡིན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་མིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། དོན་དམ་ལ་དབྱེ་ན། རྣམ་གྲངས་པའི། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་རང་ བཞིན་མེད་པ་ཙམ་སོགས་ཏེ། བདེན་གཉིས་ལས། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡང་། །དོན་ དམ་པ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར། །དོན་དམ་ཡིན་པར་ཁོ་བོ་འདོད། །ཅེས་སོ། །དེས་ན་དེ་དག་ དོན་དམ་བདེན་པ་དངོས་མིན་ཏེ་མེད་དགག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཀུན་རྫོབ་དང་རི་བོང་རྭ་ལ་ 2-372 སོགས་པ་ཀུན་ཁོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་དོན་དམ་དངོས་ ཏེ། ཆོས་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ་སོགས་ཏེ་འདིའི་རྣམ་གྲངས་ནི་དབུས་མཐར། སྟོང་པ་ཉིད་ དེ་མདོར་བསྡུ་ན། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ། །མཚན་མ་མ

【現代漢語翻譯】 通達俗諦與真諦之利益，不通達之過患，以及必須確立二諦之自性。首先：如《中觀二諦論》所說：『通達二諦之差別，則不迷於佛陀之教言，彼等悉皆積聚資糧，趨向圓滿之彼岸。』其次：如《中觀根本慧論》所說：『若人不了知，此二種真諦，彼人于佛陀，甚深之教法，亦不能了知。』第三，分為體相、所詮、實例。首先，勝義諦之體相：諸法之自性，離戲論之境界，由二無別之智慧，以各自內證自明而證知，超越言語概念等之對境。如龍樹菩薩所說：『非從他處得，寂靜離戲論，無分別異義，是彼真實相。』世俗諦之體相：于勝義中無有，然于未經觀察之意識前顯現者。世俗諦之體相：任何世俗，于串習堅固之意識前成立者。如《二諦論》所說：『此等顯現之法，即是世俗，另一即是勝義。』其次，遮蔽真實義，故為真實之覆障，或普皆覆障，即如《二諦論》所說：『由何者或於何者，能作真實之覆障，即是世俗諦。』真諦即是顯現不欺惑者。既是真實義，又是至上或殊勝者，故為勝義。等持之智慧是殊勝之對境，故為殊勝之義。聖者之智慧于殊勝之對境中不欺惑，故為殊勝義之真諦。如《楞伽經》所說：『智慧殊勝無我性，無有顯現亦不見。』又如《二諦論》所說：『不欺惑之覺性，是勝義諦，非世俗諦。』第三，勝義諦之分類：有名相之勝義諦，無名相之勝義諦兩種。首先，有名相之勝義諦：勝義中無生，無自性等等。如《二諦論》所說：『遮止生等法，亦與勝義合，故我許為勝義。』因此，彼等並非勝義諦之本體，因其為無遮之故，且與世俗及兔角等相同之故，應如是了知。其次，無名相之勝義諦：即勝義諦之本體，如法性與真實之邊際等。此之名相於《中邊分別論》中，『空性總攝為，真如與實相，及無相性。』 The benefits of understanding the two truths (conventional truth and ultimate truth), the disadvantages of not understanding them, and the necessity of ascertaining the nature of the two truths. Firstly: From 'Madhyamaka Two Truths': 'Those who know the distinction between the two truths will not be confused about the Buddha's teachings; all of them will accumulate merits and go to the other shore of perfection.' Secondly: From 'Mūlamadhyamakakārikā': 'Those who do not understand the distinction between these two truths do not understand the profound reality of the Buddha's teachings.' Thirdly: divided into characteristics, symbols, and examples. Firstly: The characteristic of ultimate truth: The nature of phenomena, the freedom from elaboration, which is known by the self-awareness of non-dual wisdom, transcending the objects of sound, concept, etc. As Nāgārjuna said: 'Not known from others, peaceful and free from elaboration, without conceptualization and different meanings, that is its true characteristic.' The characteristic of conventional truth: Non-existent in ultimate truth, but appearing in the mind before being analyzed. The characteristic of conventional truth: Any convention that is established in the mind with stable imprints. As in 'Two Truths': 'Whatever appears is only conventional, the other is ultimate.' Secondly: Obscuring and concealing the true meaning, it is the obscuration of truth or complete obscuration, as in 'Two Truths': 'That which obscures or for which it obscures the truth is considered conventional.' Truth is what appears without deception. It is both meaningful and supreme or sacred, hence it is ultimate. The wisdom of meditative equipoise is the object of the sacred, hence it is the meaning of the sacred. The wisdom of the noble ones is not deceived in the object of the sacred, hence it is the truth of the sacred meaning. As in 'Laṅkāvatāra Sūtra': 'Sacred wisdom is without self, without appearance and unseen.' And as in 'Two Truths': 'The awareness that does not deceive is ultimate, not conventional.' Thirdly: Dividing the ultimate truth: Two types of ultimate truth: nominal and non-nominal. Firstly: Nominal ultimate truth: The absence of birth in ultimate truth, the mere absence of self-nature, etc. As in 'Two Truths': 'The negation of birth, etc., is also in accordance with the ultimate, therefore I consider it ultimate.' Therefore, these are not the actual ultimate truth, because they are negations, and because they are the same as conventions and rabbit horns, etc., it should be understood. Secondly: Non-nominal ultimate truth: The actual ultimate truth, such as the nature of phenomena and the true limit, etc. The categories of this are in 'Madhyāntavibhāga': 'Emptiness is summarized as suchness, true reality, and signlessness.'

【English Translation】 The benefits of understanding the two truths (conventional truth and ultimate truth), the disadvantages of not understanding them, and the necessity of ascertaining the nature of the two truths. Firstly: From 'Madhyamaka Two Truths': 'Those who know the distinction between the two truths will not be confused about the Buddha's teachings; all of them will accumulate merits and go to the other shore of perfection.' Secondly: From 'Mūlamadhyamakakārikā': 'Those who do not understand the distinction between these two truths do not understand the profound reality of the Buddha's teachings.' Thirdly: divided into characteristics, symbols, and examples. Firstly: The characteristic of ultimate truth: The nature of phenomena, the freedom from elaboration, which is known by the self-awareness of non-dual wisdom, transcending the objects of sound, concept, etc. As Nāgārjuna said: 'Not known from others, peaceful and free from elaboration, without conceptualization and different meanings, that is its true characteristic.' The characteristic of conventional truth: Non-existent in ultimate truth, but appearing in the mind before being analyzed. The characteristic of conventional truth: Any convention that is established in the mind with stable imprints. As in 'Two Truths': 'Whatever appears is only conventional, the other is ultimate.' Secondly: Obscuring and concealing the true meaning, it is the obscuration of truth or complete obscuration, as in 'Two Truths': 'That which obscures or for which it obscures the truth is considered conventional.' Truth is what appears without deception. It is both meaningful and supreme or sacred, hence it is ultimate. The wisdom of meditative equipoise is the object of the sacred, hence it is the meaning of the sacred. The wisdom of the noble ones is not deceived in the object of the sacred, hence it is the truth of the sacred meaning. As in 'Laṅkāvatāra Sūtra': 'Sacred wisdom is without self, without appearance and unseen.' And as in 'Two Truths': 'The awareness that does not deceive is ultimate, not conventional.' Thirdly: Dividing the ultimate truth: Two types of ultimate truth: nominal and non-nominal. Firstly: Nominal ultimate truth: The absence of birth in ultimate truth, the mere absence of self-nature, etc. As in 'Two Truths': 'The negation of birth, etc., is also in accordance with the ultimate, therefore I consider it ultimate.' Therefore, these are not the actual ultimate truth, because they are negations, and because they are the same as conventions and rabbit horns, etc., it should be understood. Secondly: Non-nominal ultimate truth: The actual ultimate truth, such as the nature of phenomena and the true limit, etc. The categories of this are in 'Madhyāntavibhāga': 'Emptiness is summarized as suchness, true reality, and signlessness.'

ེད་དང་དོན་དམ་དང་། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་རྣམས་གྲངས་སོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་པ་ཡོད་པས་ཤེས་ དགོས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ལ་དབྱེ་ན་ཡང་དག་ལོག་པ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི་བག་ཆགས་བརྟན་ པའི་ངོར་གྲུབ་པ་བཙོ་བསྲེག་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནུས་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་སྣང་ ཡང་དོན་མི་ནུས་པ་ཆུ་ཟླ་སོགས་ཏེ། བདེན་གཉིས་ལས། སྣང་དུ་འདྲ་ཡང་དོན་བྱེད་དག ། ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་མི་ནུས་ཕྱིར། །ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ནི་དབྱེ་བ་ བྱས། །ཞེས་སོ། །དེ་འདྲའི་བདེན་གཉིས་དེ་ཡང་ཁ་(ཆ་བ་སོགས་)ཅིག ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་ནི་ངོ་བོའི་དོན། རྫས་གཅིག་པའམ། དོན་གཅིག་པ་ལ་འདོད་ན་ནི་ཆེས་མི་ རིགས་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་གནས་ལུགས་གཅིག་པ་ལ་འདོད་ན་རུང་ངོ་། །བཀའ་ བསྟན་བཅོས་སུ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་གསུངས་པའི་དེ་ན་ཁ་(བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་ སོགས། )ཅིག་ཚིག་སོར་བཞག་ཁོ་ནར་བཞེད་པ་ནི་དཔྱད་དགོས་པ་ཞིག་སྟེ། བདེན་གཉིས་གཞི་ གྲུབ་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡང་མིན་པས་སོ་རྟགས་ཁས་སོ། །མ་ཁྱབ་ ན། དབུ་མ་པའི་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་རྟགས་ལ་སྤྱི་ཁྱབ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ བདེན་པ་ནི་དོན་དམ་ལས་གཞན་ཡིན་པར་ཐལ། ཕན་ཚུན་གཅིག་གཅིག་ཡིན་མི་སྲིད་ཅིང་ བག་ཆགས་བརྟན་པའི་སོ་སྐྱེའི་བློས་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན་དོན་དམ་ ཡོངས་གཅོད་དུ་བློ་གང་གིས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་འགལ། ཡང་དོན་དམ་ཡོངས་གཅོད་དུ་ཤེས་བྱ་ མིན་(རང་སྟོང་པ་ཀུན་འདོད་)གྱི་རྣམ་བཅད་ཙམ་དུ་ཤེས་བྱ་ཡིན་ན། དོན་དམ་བདེན་པ་ཆོས་ཅན། མེད་དགག་ཡིན་པར་ཐལ། རྣམ་གཅོད་ཙམ་དུ་རྟོགས་བྱ་ཡིན་པས་སོ། །དབུ་ཚད་ཀུན་ལས་ 2-373 ཁྱབ་པ་ཡོད་པར་བཤད་དོ། །འཕགས་ཆེན་གྱི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། དངོས་ཡུལ་དུ་གྱུར་ པའི་དོན་དམ་པ་གཅིག་མེད་པར་འགྱུར་ཆོས་ཉིད་ནི་དངོས་ཡུལ་མིན། དེ་དེ་མིན་ན་དེ་ལས་ གཞན་དེ་འདྲ་མེད་པས་སོ། །རྟགས་དང་པོ་མ་གྲུབ་ན་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གཅོད་དུ་ཤེས་བྱ་མིན་ པ་འགལ། ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་བརྟགས་ན་མ་རྙེད་པ་ཙམ་དོན་ དམ་བདེན་པ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་སྔར་གྱི་ལུང་རིགས་ཀྱིས་ཁེགས་ལ། སྔར་དྲངས་པའི་ བདེན་གཉིས་ཀྱི་ལུང་བཞིན་(བུ་སོགས་)ཁས་ལེན་པ་དང་ནི་ཁས་བླངས་དངོས་སུ་འགལ་ལོ། ། དེ་དག་ལ་འགལ་བ་དུ་མ་ཡོད་མོད་ཀྱི་མངས་པས་མ་སྤྲོས་སོ། །དེས་ན་ལུང་དོན་ནི་བདེན་ གཉིས་དེ་ཉིད་ཅེས་པ་ཐ་མི་དད་ཀྱི་གཅིག་ཀྱང་མིན། གཞན་ཞེས་པ་རྫས་ལོགས་ལོགས་སུ་ ཡོད་པའི་དོན་གཞན་ཡང་མིན། འོ་ན་གང་ན་ཀུན་རྫོབ་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་དང་དོན་དམ་ བདེན་པ་གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ་གཅིག་དངོས་པོ་གཅིག་འཇིག

【現代漢語翻譯】 並且是勝義諦，法界是名言諦。』等等，因為有種種理由，所以必須瞭解。如果對世俗諦進行區分，則有真實和虛妄兩種。第一種是習氣穩固所顯現的，如冶煉等具有作用的事物；第二種是顯現卻無作用的，如水月等。如二諦中說：『顯現雖相似，然有作用故，無作用之故，分為真實與，非真實的世俗諦。』像這樣的二諦，如果認為是一個（部分等），本體相同而反體不同，這是本體的意義。如果認為是實體相同或意義相同，則非常不合理。如果認為這兩者的自性、存在方式相同，則可以。在佛經和論典中，對於所說的『不可說是彼或非彼』，有些人（如布頓仁波切等）僅僅按字面意思理解，這是需要研究的。因為這樣會導致二諦的基礎無法成立，既非一亦非異。如果不是普遍情況，那麼中觀宗的離一異之理證將不具普遍性。世俗諦有別於勝義諦，因為它們不可能相互成為一體，並且被習氣穩固的凡夫之心所完全區分。如果不是普遍情況，那麼勝義諦不被任何心所區分就相矛盾了。此外，如果勝義諦僅僅是被認為是不可知（一切皆空）的區分，那麼勝義諦，作為所立宗，應是無遮止。因為僅僅是被理解為區分。一切中觀論典都說有周遍。聖者之無分別智慧，如果成為實有之境的勝義諦不存在，那麼法性就不是實有之境。如果不是那樣，就沒有其他像那樣的了。如果第一個理由不成立，那麼法性不被認為是完全區分就相矛盾了。如果認為通過辨別世俗諦和勝義諦的理智進行觀察，僅僅是沒有找到就是勝義諦，這已經被之前的教理所駁斥。並且，像之前引用的二諦之教證一樣（如子等），與所承諾的直接矛盾。雖然這些有很多矛盾，但因為太多就不詳細展開了。因此，經文的意義是，所謂的二諦『是彼』，並非毫無差別的『一』；所謂的『異』，也並非是實體各自獨立的『異』。那麼，是什麼呢？是遮止了這些世俗事物與勝義諦為一體的差別，即一個事物毀滅。

【English Translation】 And is the ultimate truth, the realm of phenomena is the conventional truth.' etc., because there are various reasons, so it is necessary to understand. If the conventional truth is distinguished, there are two types: the real and the false. The first is what appears due to the stability of habits, such as smelting and other things that have function; the second is what appears but has no function, such as the moon in water. As it says in the Two Truths: 'Although appearances are similar, they are distinguished as real and unreal conventional truths because of their ability or inability to function.' Such two truths, if considered as one (part, etc.), with the same essence but different aspects, this is the meaning of essence. If considered as the same entity or the same meaning, it is very unreasonable. If it is considered that the nature and mode of existence of these two are the same, then it is acceptable. In the Buddhist scriptures and treatises, regarding the statement 'it cannot be said to be that or not that,' some people (such as Buton Rinpoche, etc.) understand it only according to the literal meaning, which needs to be examined. Because this would lead to the foundation of the two truths being unable to be established, neither one nor different. If it is not a universal case, then the Middle Way's reasoning of being free from one and different will not have universality. The conventional truth is different from the ultimate truth, because they cannot possibly become one with each other, and are completely distinguished by the minds of ordinary beings with stable habits. If it is not a universal case, then it contradicts the ultimate truth not being distinguished by any mind. Furthermore, if the ultimate truth is only considered to be a distinction of the unknowable (everything is empty), then the ultimate truth, as the subject to be proven, should be a non-affirming negation. Because it is only understood as a distinction. All Middle Way treatises say that there is pervasion. The non-conceptual wisdom of the noble ones, if the ultimate truth that has become an object of reality does not exist, then the nature of reality is not an object of reality. If it is not like that, then there is no other like that. If the first reason is not established, then it contradicts the nature of reality not being considered as completely distinct. If it is considered that observing through the intellect that distinguishes conventional truth and ultimate truth, merely not finding it is the ultimate truth, this has been refuted by the previous teachings and reasoning. And, like the previously quoted teaching of the two truths (such as a son, etc.), it directly contradicts what was promised. Although there are many contradictions in these, I will not elaborate in detail because there are too many. Therefore, the meaning of the scripture is that the so-called two truths 'are that,' not the undifferentiated 'one'; the so-called 'different' is also not the 'different' of entities existing independently. So, what is it? It is the difference that prevents these conventional things from being one with the ultimate truth, that is, one thing is destroyed.

་མེད་ཡིན་པས་ སོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱ་ཆེར་རྒྱ་བོད་མཁས་པས་སྔར་གཏན་ལ་ཕབ་ ཟིན་པས་བལྟས་ནས་བླང་དོར་བྱ་ཡི། རང་གིས་གླེགས་བམ་གཅིག་ལའང་བློ་རྩེ་གཏད་ས་ ལེགས་པོ་མེད་བཞིན་དུ་འདོད་མི་མང་བ་དང་གྲགས་ཆེ་བ་དང་གྲྭ་ས་སོར་སོར་སོང་བ་ལ་ སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཁྱི་སྐད་ལ་རྒྱུག་དང་རི་བོང་ཅལ་གྱི་རྣམ་ཐར་མི་བྱའོ། །དུས་དེང་ སང་ནི་ཚད་རྐྱང་རེའི་སྦྱོར་བ་ཆ་ཙམ་མམ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་བསྒྲོས་རུལ་རེ་རེ་ཙམ་ལ་བྱང་ཞིང་ འདོན་པ་གོམས་པ་སྦྱོར་སྨྱོན་གྱི་བརྡ་ཆད་བྱང་རབ་ཙམ་ཡོད་པས་རང་ཡང་མཁས་པར་རློམ་ ལ་གཞན་རྨོངས་པ་དག་གིས་ཀྱང་འདི་མཁས་པའོ་སྙམ་པ་དག་ཚོགས་ནས་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ དང་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་ཚུལ་ཡང་མི་ཤེས་ཕ་རོལ་གྱི་ཕྱོགས་སྔ་ཤེས་པའི་ནམ་ ཡང་མ་ལངས་བཞིན་དུ་དགག་པ་ལྟར་སྣང་གི་ཉི་མ་ཤར་ནས་གསལ་བྱེད་པའི་བཞད་གད་ བྱེད་པ་མང་བར་གྲགས་སྟེ་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པའི་དོན་མ་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ 2-374 དངོས་སམ་བརྒྱུད་པས་ཁོ་བོས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ལ་འགོད་པར་གྱུར་ཅིག སྦྱོར་བ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་སྦྱིན་(ཨཱརྱ་)སོགས་ལ་སྦྱོར་བ་སྟེ་སྤྱོད་ཅིང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ མེད་པར་ཐལ། (གསེར། ) སྦྱིན་པར་བྱ་བ་སྦྱིན་པོ་ལེན་(གསེར་དངོས་)པོ་སོགས་མ་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཤེས་པ་མེད་པས་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་མེད་པས་སོ་ཞེ་ན། ལན་གསུམ་སྔར་ལྟར་སྦྱར་ནས་ བྱང་སེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་(གསེར་དོན་དངོས་བུ་སྟོན། )བ་མ་ དམིགས་པས་སྦྱིན་སོགས་ལ་སྦྱོར་བ་ཉམས་ལེན་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་དེ་ འདྲ་མ་དམིགས་ཡང་མ་དམིགས་པར་རྟོགས་ནས་ཕྱིན་དྲུག་སྟོང་ཉིད་སོ་བདུན་སོགས་ལ་ སྤྱོད་ཅིང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་འཐད་པས་སོ། །(མདོ། ) བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་དུ་སྤྱོད་པས་ན་བྱང་པའི་ སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ནས། གཟུགས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད། སོགས་རྒྱ་ཆེར་ཏེ། ཅི་ནས་ཀྱང་བློ་ རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་ པར་རྟོག་པ་ནི། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་ཐལ། རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་པས་ སོ། །ཞེ་ན། ལན་གསུམ་དང་། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་རྟོགས་བྱའི་དངོས་པོ་མེད་ པས་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཀུན་བདེན་སྟོང་གི་ཡང་དག་པའི་ དོན་(མདོ་སོགས་)རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུགས་ཡོད་པས་སོ། །(མདོ་སོགས། ) ཡང་དག་པའི་ དོན་རབ་(མངོན་སུམ་དུ་)ཏུ་རྟོགས་པས་དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ (ལུང་རྟོགས་ཀྱི་)དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་རྟོག་ནི། ལུང་རྟོགས་ཀྱི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་ཐལ། དོན་ལ་མེད་པར

【現代漢語翻譯】 因此，要詳細瞭解這些內容。由於過去藏漢學者已經廣泛確定，因此要檢視並採取取捨。即使自己沒有很好地專注于任何一本經書，也不要因為喜歡人多、名氣大、去過各個寺院等原因，而像狗一樣亂叫，像兔子一樣胡說八道。現在，對於僅僅掌握一點點量論的知識，或者僅僅熟悉一點點《現觀莊嚴論》的陳詞濫調，就自以為是專家，甚至有了『結合瘋狂』這樣的術語，那些無知的人也認為這個人是專家，他們聚在一起，既不瞭解佛陀的教誨，也不瞭解偉大論師們的觀點，甚至在還沒有了解對方的觀點之前，就好像升起了駁斥的太陽，發出嘲笑的光芒。據說，很多人都這樣做，所有這些沒有正確理解真實意義的人，都應該通過直接或間接的方式，讓我將他們引導到正確的見地、禪修、行為和結果上。 對結合的錯誤理解是指，對於佈施（梵文：Ārya，聖者）等行為，沒有實踐和體驗。因為沒有觀察到應該佈施的對象（黃金）和接受佈施的人（黃金本身）等。如果有人說，因為不瞭解這些，所以沒有佈施的行為，那麼可以像之前一樣回答三次。菩提薩埵（藏文：བྱང་སེམས་，byang sems，菩提心）的法，從究竟意義上來說，佈施的行為和守護戒律（藏文：ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་，tshul khrims bsrung，戒律守護；黃金的真實意義布頓）沒有被觀察到，因此不會導致對佈施等行為缺乏實踐。因為即使在究竟意義上沒有觀察到這些，但在沒有觀察到的情況下，仍然可以實踐六度、三十七道品等。因此，爲了菩提而實踐，被稱為菩薩的行為。從『形式是空性』的實踐等廣泛的內容來看，無論如何，心都不會變成兩種狀態，這就是實踐的方式。等等。 對佛寶的錯誤理解是：佛寶不存在，因為沒有什麼需要證悟的。如果有人這樣說，那麼可以像之前一樣回答三次。所知法，從究竟意義上來說，因為沒有需要證悟的事物，所以不會導致佛寶不存在。因為有證悟一切法皆是空性的智慧。因此，（經部等）因為正確地證悟了真實的意義，所以被稱為佛陀。等等。對法寶（經論的）的錯誤理解是：經論的法寶不存在，因為在意義上不存在。

【English Translation】 Therefore, one should understand these matters in detail. Since Tibetan and Chinese scholars have extensively determined them in the past, one should examine and adopt what is appropriate. Even if one has not focused well on any single scripture, one should not, due to reasons such as liking large crowds, being famous, or having visited various monasteries, bark like a dog or talk nonsense like a rabbit. Nowadays, those who have only mastered a little bit of logic, or are only familiar with some stale clichés of the Ornament for Clear Realization, consider themselves experts, even coining terms like 'combining madness.' Ignorant people also think that this person is an expert. They gather together, neither understanding the Buddha's teachings nor the views of the great masters. Even before understanding the other party's viewpoint, it is as if the sun of refutation has risen, emitting the light of ridicule. It is said that many people do this. All those who have not correctly understood the true meaning should, directly or indirectly, allow me to guide them to the correct view, meditation, conduct, and result. The wrong understanding of combination refers to the fact that for actions such as giving (Sanskrit: Ārya, noble), there is no practice and experience. Because there is no observation of the object to be given (gold) and the person receiving the giving (gold itself), etc. If someone says that because they do not understand these, there is no act of giving, then one can answer three times as before. The Dharma of Bodhisattva (Tibetan: བྱང་སེམས་, byang sems, Bodhicitta), from the ultimate meaning, the act of giving and guarding the precepts (Tibetan: ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་, tshul khrims bsrung, precept guarding; the true meaning of gold Buton) are not observed, therefore it will not lead to a lack of practice in giving and other actions. Because even if these are not observed in the ultimate sense, one can still practice the six perfections, the thirty-seven factors of enlightenment, etc. Therefore, practicing for the sake of Bodhi is called the conduct of a Bodhisattva. From the extensive content such as the practice of 'form is emptiness,' in any case, the mind will not become two states, and that is how one practices. And so on. The wrong understanding of the Buddha Jewel is: the Buddha Jewel does not exist because there is nothing to be realized. If someone says this, then one can answer three times as before. Knowable objects, from the ultimate meaning, because there is no object to be realized, it will not lead to the non-existence of the Buddha Jewel. Because there is the wisdom of realizing that all phenomena are emptiness. Therefore, (according to the Sutra School, etc.) because one correctly realizes the true meaning, one is called a Buddha. And so on. The wrong understanding of the Dharma Jewel (scriptures and treatises) is: the Dharma Jewel of scriptures and treatises does not exist because it does not exist in meaning.

་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་སོ། །ཞེ་ན། སྔར་ལྟར་དང་། ཤེས་བྱ་ ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ཆོས་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་ མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་(མ་ནོར་བ་)དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ དང་དོན་(མདོ་ཨཱརྱ་སོགས་ཤན་ཏི་སོགས། )དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་དང་མཚན་མ་ཙམ་མངོན་ 2-375 སུམ་དུ་རྟོགས་ཤིང་སྟོན་པའི་ཆོས་ཡོད་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་གང་གི་ཚིག་བླ་དགས་ལགས། དེ་ནི་མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་དང་མཚན་མ་ཙམ་དུ་ རྟོགས་པར་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་ ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ནི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་གོ །ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། །དགེ་ འདུན་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་རྟོག་ནི། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་ཐལ། ཕྱིའི་(གསེར་) དོན་ཡོད་པར་མི་འཐད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པ་སྟེ་ཡུལ་བཀག་པས་སོ་ཞེ་ ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ཕྱིའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་དམིགས་བྱ་སོགས་དོན་དམ་པར་ བཀག་པས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་འདྲ་དོན་དམ་པར་མ་ དམིགས་པར་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པའི་ཐེག་ཆེན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཡོད་པས་སོ། །ཆོས་གང་ཡང་ ཚོགས་སུ་འགྱུར་བའམ་འགྲིབ་པ། ནས། ཀུན་ཉོན་རྣམ་བྱང་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་དམིགས་པའི་ ཚུལ་གྱིས་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་དགོངས་པའོ། །ཡང་ན་དགེ་དཀོན་མེད་ པར་ཐལ། ཕྱིན་དྲུག་སོགས་ལ་མི་སྤྱོད་ན་རྒྱུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་མི་ཐོབ། སྤྱོད་ན་དམིགས་ བཅས་ཀྱིས་སྤྱོད་ན་བྱང་ཆུབ་མི་ཐོབ། གཉིས་མེད་ཀྱིས་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་ན་དེའི་རྒྱུའི་དགེ་རྩ་ (བྱང་ཆུབ་)མི་འཕེལ་ལོ་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་དྲུག་ལ་སྤྱད་པས་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་མི་འཕེལ་བས་དགེ་དཀོན་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་ པས་བྱང་ཆེན་གྱི་རྒྱུ་ཚོགས་མི་འཕེལ་ཡང་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་དྲུག་ལ་སྤྱད་པས་དེ་ འཕེལ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །འདིར་སྦྱོར་ལམ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཡན་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་གྲངས་ སུ་འགྲོ་ཞེས་པ་རྣམས་དག་ལྡན་ནོ། །བྱང་ཆེན་ལ་གཉིས་སུ་སྤྱོད་པའི་བློ་མེད་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ སྤྱིན་ཕར་ལ་མི་སྤྱོད་སོགས་(ཕྱོགས་སྔ་ལན་བཅས་)ཇི་བཞིན་ཡོད་དོ། །ཐབས་མཁས་ལ་ལོག་རྟོག་ ནི། ཐབས་མཁས་མེད་པར་ཐལ། སྦྱིན་བྱ་སྦྱིན་བྱེད་སྦྱིན་པ་སོགས་(མདོ་དོན་)གསུམ་དུ་མི་ 2-376 དམིགས་པས་སོ་ཞེ་ན། བྱང་སེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་སྦྱིན་བྱ་སྦྱིན་བྱེད་སོགས་གསུམ་དུ་ མི་དམིགས་པས་བྱང་སེའི་ཐབས་མཁས་མེད་པ་མིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་འཁོར་གསུམ་མ་ དམིགས་པས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པ་སོགས་ཡོད་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེ་དེར་འཐད

【現代漢語翻譯】 只是名言而已。如果有人問：『是這樣嗎？』 答：『是的，』 法，有法性。從勝義諦上來說，一切法都只是名言，因此不會沒有僧寶。即使是這樣（沒有錯謬），如實和真實之際等法和意義（經部，聖者等，寂天等），殊勝的是，一切法都只是名和相，顯現證悟和宣說的法是存在的。菩提是哪個詞的別名呢？ 它是沒有錯謬的如實等等，並且使一切法都只是名和相的證悟，因此稱為菩提。等等。一切法中最殊勝的無上菩提是法寶。這是正確的。對於僧寶的邪見是：不應有僧寶，因為外在的（黃金）不應存在，因為執著於色等，也就是遮止了對境。答：有法性的事物。因為勝義諦上遮止了對外在的色等的執著，所以不會沒有僧寶。因為像這樣證悟了不執著勝義諦之後，修習的大乘不退轉者是存在的。任何法都會聚集或減少。爲了清凈一切煩惱，不是以執著的方式安住。這是密意。或者不應有僧寶，如果不修持六度等，因為沒有因就不會獲得菩提。如果修持，以有執著的方式修持就不會獲得菩提。如果以無二的方式修持，那麼那個因的善根（菩提）就不會增長。答：有法性的事物。以無二的方式修持六度，菩提的因不會增長，因此不會沒有僧寶。即使以二的方式修持，大菩提的因不會增長，但是以無二的方式修持六度，它會增長。這裡說的是資糧道的不退轉者也算在僧眾的數量中，這些都是正確的。大菩提沒有以二的方式修持的智慧，因為不會以二的方式修持佈施等（包括先前的回答），就像那樣存在。對於方便的邪見是：不應有方便，因為不執著佈施者、受施者和佈施等（經義）三者。答：菩薩有法性。勝義諦上不執著佈施者、受施者等三者，因此不是沒有菩薩的方便。即使是這樣，因為不執著三輪而修持六度等是存在的。普遍存在，因為在那裡是合理的。

【English Translation】 It is merely a designation. If someone asks, 'Is it so?' Answer: 'Yes,' Dharma, has dharmata. From the ultimate truth, all dharmas are merely names, therefore there will be no absence of Sangha Jewel. Even so (without error), suchness and the ultimate reality, etc., and the meaning of the Dharma (Sutra, Arya, etc., Shantideva, etc.), the supreme is that all dharmas are merely name and appearance, the Dharma that manifests, realizes, and proclaims exists. What word is another name for Bodhi? It is the unerring suchness, etc., and causes the realization that all dharmas are merely name and appearance, therefore it is called Bodhi. And so on. The unsurpassed Bodhi, which is the most excellent of all dharmas, is the Dharma Jewel. This is correct. The wrong view regarding the Sangha Jewel is: there should be no Sangha Jewel, because external (gold) should not exist, because of attachment to form, etc., that is, blocking the object. Answer: Things that have dharmata. Because in the ultimate truth, attachment to external form, etc., is blocked, therefore there will be no absence of Sangha Jewel. Because after realizing not clinging to the ultimate truth in this way, there are Great Vehicle practitioners who cultivate and do not regress. Any dharma will gather or diminish. In order to purify all afflictions, it is not abiding in the manner of clinging. This is the intention. Or there should be no Sangha Jewel, if one does not practice the six perfections, etc., because without a cause, one will not attain Bodhi. If one practices, practicing with attachment will not attain Bodhi. If one practices in a non-dual way, then the root of virtue (Bodhi) of that cause will not increase. Answer: Things that have dharmata. Practicing the six perfections in a non-dual way, the cause of Bodhi will not increase, therefore there will be no absence of Sangha Jewel. Even if one practices in a dual way, the cause of great Bodhi will not increase, but practicing the six perfections in a non-dual way, it will increase. Here it is said that those who are on the path of accumulation and do not regress are also counted in the number of the Sangha, all of these are correct. Great Bodhi does not have the wisdom to practice in a dual way, because one does not practice generosity, etc., in a dual way (including previous answers), it exists just like that. The wrong view regarding skillful means is: there should be no skillful means, because one does not cling to the giver, the receiver, and the giving, etc. (meaning of the sutra). Answer: Bodhisattvas have dharmata. In the ultimate truth, not clinging to the giver, the receiver, etc., therefore it is not that there is no skillful means of Bodhisattvas. Even so, because practicing the six perfections, etc., without clinging to the three spheres is present. It is pervasive, because it is reasonable there.

་དོ། །རྣམ་ མཁྱེན་ཐོབ་པའི་ཐབས་མཁས་དེ་གང་ལགས། དེ་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་ པ་དང་ལྡན་པས་སྦྱིན་པ་ལའང་སྦྱིན་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་མི་འགྱུར། ལེན་པ་ལའང་གཏོང་བ་ལ་ ཡང་། སོགས་སོ། །མངོན་(ཨཱརྱ་དག་སོགས་)པར་རྟོགས་པ་ལ་ལོག་རྟོག་(ཨཱརྱ་དག་)ནི། ཐུབ་པ་དེ་ པའི་རྟོག་(རབ་འབྱོར་)པ་མེད་པར་ཐལ། དངོས་པོ་དངོས་མེད་དང་གཉིས་ཡིན་དང་གཉིས་མིན་ གྱི་ངོ་བོ་རྟོགས་ཤིང་ཤེས་པ་བཀག་པས་སོ། །ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་དངོས་ པོར་ཡོད་མེད་གཉིས་ཡིན་གཉིས་མིན་སོགས་རྟོགས་པའི་ཐུབ་པའི་མངོན་རྟོགས་བཀག་ པས་དེའི་རྟོགས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་དོན་དམ་པར་མུ་བཞི་དང་བྲལ་ བའི་དངོས་པོར་ཡོད་མེད་མཉམ་ཉིད་རྟོགས་(ཨཱརྱ་)པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་ཡོད་པས་སོ། ། (ཨཱརྱ། ) ཁྱབ་སྟེ། དེ་དེའི་རྟོགས་པས་སོ། །(ཨཱརྱ། ) ཡང་ན་(སྔར་ལྟར་ལན་འདི་དང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྔ་བླང་ ངོ་། །དེ་ནས། )ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་དངོས་མེད་ཀྱིས་ཁོ་རང་མི་རྟོགས་དངོས་པོས་ཁོ་མི་ རྟོགས། དོན་དམ་པར་དངོས་པོས་ཁོ་རང་མི་རྟོགས་དངོས་མེད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁོ་མི་རྟོགས་པས་ ཐུབ་པའི་རྟོགས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྟགས་འདྲ་སྟེ། མདོ་ཨཱརྱ་དག་སོགས་སོ། །དངོས་ པོ་མཆིས་པའི་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་མངོན་རྫོགས་རྒྱ་བར་ནུས་སམ། (རབ་འབྱོར། ) དེ་ནི་མ་ (བཅོམ་ལྡན་འདས་)ཡིན་ནོ། །མ་མཆིས་པས་མཆིས་པ། མཆིས་པས་མཆིས་པ། མ་མཆིས་པས་མ་ མཆིས་པ་རྒྱ་བར་ནུས་སམ་མིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ནས། མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཡོང་ཡེ་མེད་ པ་མ་ཡིན་ཏེ་བཞི་བོས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པ་དེ་ལྟ་བུས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །(འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཡོད་དངོས་པོ་ ཡང་མེད་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མངོན་རྟོགས་ཏེ་དེ་ལ་སྤྲོས་པ་དེ་དག་མེད་པས། སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་སྤྲོས་པ་དང་ 2-377 བྲལ་བ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །ཞེས་སོ། ། ) ཞེས་སོགས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ལོག་རྟོག་ནི། རྟག་བདེ་ བདག་སོགས་སུ་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མིན་པར་ཐལ། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའང་སྤྲོས་པ་ རྣམ་པར་བཞག་པའམ་སྤྲོས་པའི་རྣམ་བཞག་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ སོ་ཞེ་ན། ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་རྟག་མི་རྟག་སོགས་མ་གྲུབ་པས་ཉེར་ལེན་ཕུང་བོ་སོགས་ རྟག་སོགས་སུ་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་ཡང་དག་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་ཉེར་ལེན་ཕུང་སོགས་མི་རྟག་སོགས་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་དེ་ལོག་ པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་གསེར་དོན་ནོ། །སྤྲོས་པ་གང་ལགས། གཟུགས་རྟག་ཅེས་ བྱ་བའམ་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །ལམ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་ པ་ནི། བྱང་སེ་ཆོས་ཅན།

【現代漢語翻譯】 那麼，獲得遍智（Sarvajnana，一切智）的方便是什麼呢？因為具有與遍智本身相應的作意，所以在佈施時也不會產生布施的念頭，接受時也不會有接受的念頭，給予時也不會有給予的念頭，等等。 對於現觀（Abhisamaya，證悟）的顛倒認知（Viparyasa，顛倒）是：認為能仁（釋迦牟尼佛）沒有證悟，因為遮止了對事物實有和非實有、二者皆是和二者皆非的體性的認知和了解。如果這樣說，那麼，對於所知法（Jnana，知識）來說，遮止了能仁對事物在勝義諦（Paramartha，究竟真理）上是實有、非實有、二者皆是、二者皆非等的證悟，並不會導致他沒有證悟，因為即使如此，仍然存在著在勝義諦上遠離四句（Catuskoti，四種可能性：存在、不存在、既存在又不存在、既非存在也非不存在）的，對事物實有、非實有平等性的證悟的究竟智慧。 這是周遍的，因為那是他的證悟。或者（如前所述，採取與此答案一致的立場。然後說：）對於法來說，在勝義諦上，非實有不能證悟它自己，實有也不能證悟它；在勝義諦上，實有不能證悟它自己，非實有也不能證悟它，因此，這並不會導致能仁沒有證悟，因為理由相似，如經部《聖XXX》等。 『實有的事物能夠圓滿廣大地顯現非實有的事物嗎？』（善現（Subhuti，須菩提））『不能。』（薄伽梵（Bhagavan，世尊））『非實有的事物能夠顯現實有的事物嗎？實有的事物能夠顯現實有的事物嗎？非實有的事物能夠顯現非實有的事物嗎？』『不能。』等等。因此，現觀並非完全不存在，但並非通過四種方式來顯現。（那麼，如何存在呢？事物既非實有，也非非實有，這樣的現觀是存在的，因為它沒有戲論（Prapanca，虛妄分別）。沒有戲論且遠離戲論就是現觀。』等等。） 對於顛倒（Viparyasa，顛倒）的顛倒認知是：執著于常、樂、我等，這並非顛倒，因為無常等也只是戲論的分別安立或戲論的安立，在勝義諦上並不成立。如果這樣說，那麼，對於法來說，在勝義諦上，由於常、無常等不成立，因此執著于取蘊（Skandha，五蘊）等為常等，這並不會導致顛倒，因為即使如此，在真實名言（Samvrti，世俗諦）中，取蘊等確實是無常等。這是周遍的，因為如果是這樣，那就是顛倒的世俗諦。 如《金義論》所說。什麼是戲論？『色是常』或者『色是無常』，這些就是戲論。等等，內容非常廣泛。對於道的顛倒認知是：菩薩（Bodhisattva，菩薩）的法，等等。

【English Translation】 So, what is the skillful means for attaining Sarvajnana (omniscience)? Because of having the mental activity that is endowed with Sarvajnana itself, even in giving, there will be no notion of giving; even in receiving, there will be no notion of receiving; even in bestowing, and so on. Regarding the Viparyasa (inversion) of Abhisamaya (realization): The Thubpa (Sage, Buddha) does not have realization because of blocking the understanding and knowing of the nature of things as real and unreal, both, and neither. If so, then, concerning knowable things, blocking the Thubpa's realization of things as real, unreal, both, neither, etc., in Paramartha (ultimate truth), it does not become that he does not have realization, because even so, there is ultimate wisdom that realizes the equality of real and unreal, separated from the four extremes (Catuskoti), in Paramartha. It is pervasive, because that is his realization. Or (as before, take a position consistent with this answer. Then:) Concerning things, in Paramartha, the unreal does not realize itself, and the real does not realize it; in Paramartha, the real does not realize itself, and the unreal does not realize it either, so it does not become that the Thubpa does not have realization, because the reason is similar, such as the sutra Arya-dag, etc. 'Can an existing thing fully and greatly manifest a non-existing thing?' (Subhuti) 'It cannot.' (Bhagavan) 'Can a non-existing thing manifest an existing thing? Can an existing thing manifest an existing thing? Can a non-existing thing manifest a non-existing thing?' 'It cannot.' etc. Therefore, Abhisamaya is not entirely non-existent, but it is not manifested by the four ways. (Then, how does it exist? A thing is neither real nor unreal; such Abhisamaya exists because it has no Prapanca (proliferation). Without proliferation and separated from proliferation is Abhisamaya.' etc.) Regarding the Viparyasa (inversion) of Viparyasa: Holding onto permanence, happiness, self, etc., is not Viparyasa, because impermanence, etc., are also merely the establishment of Prapanca or the establishment of Prapanca, and they are not established in Paramartha. If so, then, concerning things, in Paramartha, since permanence, impermanence, etc., are not established, therefore holding onto the aggregates of appropriation (Skandha) as permanent, etc., does not become Viparyasa, because even so, in Samvrti (conventional truth), the aggregates of appropriation are indeed impermanent, etc. It is pervasive, because if it is so, then that is the conventional truth of Viparyasa. As said in the Golden Meaning. What is Prapanca? 'Form is permanent' or 'Form is impermanent,' these are Prapanca. etc., extensively. Regarding the Viparyasa of the path: Bodhisattva's dharma, etc.

ཉན་རང་གི་ལམ་བསྒོམ་པ་མེད་པར་ཐལ། དེའི་ལམ་རྣམ་པར་ བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པས་སོ། །ཞེ་ན། མདོར། འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་ པར་འགྱུར། ཞེས་རྟགས་གསལ་གོ་བཟློག་གོ །ཆོས་ཅན། དེ་ལྟར་མི་བྱེད་པས་དེར་མི་འགྱུར་ ཏེ། ཁྱོད་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྐལ་བ་བཞིན་དུ་ཐེག་གསུམ་གྱི་ འབྲས་བུ་ལ་འགོད་ཀྱང་ཐབས་མཁས་ཀྱི་དེ་འདྲ་དེ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པས་སོ། །ཞེས་ཟླ་ཟེར་ ཏེ། འདིར་ཡང་དོན་དེར་རུང་ངོ་། །བྱང་པས་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབས་ཤིང་བྱང་པའི་སྐྱོན་ མེད་པར་འཇུག སོགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་ན་བརྒྱད་པའི་ཤུལ་(ལམ་)བསྒྲུབས་ ཤིང་བརྒྱད་པར་མི་འགྱུར་རམ། སོགས་དང་། (རྩོད་པ། ལན་) སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཤེས་ པ་དང་མཐོང་བས་ས་བརྒྱད་ལས་འདས་ཏེ་བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། དཀར་ས། ནས། རང་སངས་ རྒྱས་པར། སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་ལ་ལོག་རྟོག་ནི། མི་མཐུན་ ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག་མེད་པར་ཐལ། དོར་བྱ་བླང་བྱ་མེད་པས་སོ་ཞེ་ན། སྔར་ལྟར་ལན་ གསུམ་དང་། ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་བླང་དོར་མེད་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་ 2-378 མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་སྤང་གཉེན་མེད་ཀྱང་འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་(མདོ་) ཤེར་ཕྱིན་(གནོད་འཇོམས་)སོགས་ཐེག་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་སོགས་སྤོང་བར་བྱེད་ པས་སོ། །འཕགས་པའི་ཆོས་དང་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པོ། །དེ་གང་། ཉན་རང་བྱང་པ། དེ་པ་ རྣམས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན། བྲལ་བ་མ་ཡིན། ནས། སྟོབས་སོགས་འདུས་ བྱས་མ་བྱས་ཀྱི་བར་ཏེ། ལྡན་མི་ལྡན་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར། དེ་དག་ནི་འཕགས་པ་སྟེ། ཞེས་ སོགས་སོ། །མཚན་ཉིད་ལ་ལོག་རྟོག་ནི། ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཐལ། གཞི་ཆོས་ཅན་ མེད་པས་སོ། །ཡང་ན། མཚན་གཞི་མེད་པས་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་ཞེ་ན། སྔར་ལྟར་ ལན་གསུམ་དང་། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཅན་ནམ་མཚན་གཞི་མེད་པས་ཆོས་ ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དབྱིངས་ཉིད་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འཐད་པས་སོ། །དང་སྒྲ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་བའོ། །གསེར་རོ། ། མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ། ནས། དེ་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་ རུང་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དབྱིངས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་གནས་སོ། །ཞེས་སོགས། བསྒོམ་པ་ལ་ ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི། ལམ་བསྒོམ་པ་མེད་པར་ཐལ། བསྒོམ་བྱ་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མི་འཐད་ པས་སོ་ཞེ་ན། སྔར་ལྟར་ལན་གསུམ་དང་། བྱང་པ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་བསྒོམ་བྱ་རང་ སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་ལམ་བསྒོམ་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་བསྒོམ་བྱ་ རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་

【現代漢語翻譯】 聲聞乘（Nyan Rang）的道沒有修習，因為沒有顯現修習此道的果。如果這樣說，總的來說，會顯現果，這是反駁明確的標誌。法，不這樣做就不會變成那樣，即使你以智慧這樣做，並根據眾生的根器將他們安置於三乘的果位，也不會顯現這種方便。正如月稱菩薩所說，這裡也適用於這個道理。菩薩修習一切道，並且毫無過失地進入等等。世尊，如果是這樣，那麼是否修習了第八地（道）就不會變成第八地呢？等等。（辯論，回答）從初發心到以智慧和見地超越第八地，那麼第八地是什麼呢？從極喜地到聲聞乘等等，內容非常廣泛。對於不相順品和對治品的邪分別：不相順品和對治品不存在，因為沒有應捨棄和應取。如果這樣說，如同之前一樣回答三次。法，因為勝義中沒有應取應舍，所以不會沒有不相順品和對治品，即使勝義中沒有捨棄和對治，但通過聖者的律藏（經），般若波羅蜜多（摧魔）等等三乘之法，可以捨棄貪慾等等。學習聖者的法和律藏。那是什麼？聲聞乘，緣覺乘，菩薩乘。這些人不是具有貪慾，也不是沒有貪慾。從力量等等到有為法和無為法之間，因為不是具有或不具有，所以，這些人是聖者等等。對於體性的邪分別：法的體性不存在，因為沒有所依的法。或者，因為沒有體性的基礎，所以沒有體性。如果這樣說，如同之前一樣回答三次。所知法，因為勝義中沒有法或體性的基礎，所以不會沒有法的體性，因為勝義中沒有體性的自性，但在世俗中可以作為法的體性。總而言之，一切都包括在內。黃金。沒有體性即是一種體性。即使這些人出現或不出現，沒有體性的自性仍然如是存在。對於修習的邪分別：沒有修習道，因為修習的自相和共相不成立。如果這樣說，如同之前一樣回答三次。菩薩，因為勝義中沒有修習的自相和共相，所以不會沒有修習道，因為勝義中沒有修習的自相和共相，所以不會有任何執著。 There is no meditation on the path of the Hearer (Nyan Rang), because the fruit of cultivating that path is not manifested. If so, in short, the fruit will be manifested, which is a clear reversal of the sign. Dharma, not doing so will not become so, even if you do so with wisdom and place sentient beings in the fruits of the Three Vehicles according to their capacities, such skillful means will not be manifested. As Chandrakirti said, this also applies to this principle. Bodhisattvas cultivate all paths and enter without fault, etc. World Honored One, if so, does cultivating the eighth ground (path) not become the eighth ground? etc. (Debate, answer) From the first generation of mind to surpassing the eighth ground with wisdom and vision, then what is the eighth ground? From Joyful Ground to the Hearer Vehicle, etc., the content is very extensive. For wrong thoughts about dissimilar and antidote: Dissimilar and antidote do not exist, because there is nothing to be abandoned or adopted. If so, answer three times as before. Dharma, because there is nothing to be abandoned or adopted in ultimate truth, it will not be without dissimilar and antidote, even if there is no abandonment or antidote in ultimate truth, the Three Vehicles of Dharma such as the Vinaya (Sutra) of the Noble Ones, Prajnaparamita (Destroying Demons), etc., can abandon greed, etc. Learn the Dharma and Vinaya of the Noble Ones. What is that? Hearer Vehicle, Solitary Realizer Vehicle, Bodhisattva Vehicle. These people are not with greed, nor without greed. From strength, etc., to conditioned and unconditioned, because it is neither with nor without, therefore, these people are noble ones, etc. For wrong thoughts about characteristics: The characteristics of Dharma do not exist, because there is no basis for Dharma. Or, because there is no basis for characteristics, there are no characteristics. If so, answer three times as before. Knowable Dharma, because there is no Dharma or basis for characteristics in ultimate truth, it will not be without the characteristics of Dharma, because the nature of no characteristics in ultimate truth can be established as the characteristics of Dharma in conventional truth. In short, everything is included. Gold. No characteristics is one characteristic. Even if these people appear or do not appear, the nature of no characteristics remains as it is. For wrong thoughts about meditation: There is no meditation on the path, because the self-characteristics and general characteristics of what is to be meditated on are not established. If so, answer three times as before. Bodhisattva, because there are no self-characteristics and general characteristics of what is to be meditated on in ultimate truth, it will not be without meditation on the path, because there are no self-characteristics and general characteristics of what is to be meditated on in ultimate truth, there will be no attachment to anything.

【English Translation】 There is no meditation on the path of the Hearer (Nyan Rang), because the fruit of cultivating that path is not manifested. If so, in short, the fruit will be manifested, which is a clear reversal of the sign. Dharma, not doing so will not become so, even if you do so with wisdom and place sentient beings in the fruits of the Three Vehicles according to their capacities, such skillful means will not be manifested. As Chandrakirti said, this also applies to this principle. Bodhisattvas cultivate all paths and enter without fault, etc. World Honored One, if so, does cultivating the eighth ground (path) not become the eighth ground? etc. (Debate, answer) From the first generation of mind to surpassing the eighth ground with wisdom and vision, then what is the eighth ground? From Joyful Ground to the Hearer Vehicle, etc., the content is very extensive. For wrong thoughts about dissimilar and antidote: Dissimilar and antidote do not exist, because there is nothing to be abandoned or adopted. If so, answer three times as before. Dharma, because there is nothing to be abandoned or adopted in ultimate truth, it will not be without dissimilar and antidote, even if there is no abandonment or antidote in ultimate truth, the Three Vehicles of Dharma such as the Vinaya (Sutra) of the Noble Ones, Prajnaparamita (Destroying Demons), etc., can abandon greed, etc. Learn the Dharma and Vinaya of the Noble Ones. What is that? Hearer Vehicle, Solitary Realizer Vehicle, Bodhisattva Vehicle. These people are not with greed, nor without greed. From strength, etc., to conditioned and unconditioned, because it is neither with nor without, therefore, these people are noble ones, etc. For wrong thoughts about characteristics: The characteristics of Dharma do not exist, because there is no basis for Dharma. Or, because there is no basis for characteristics, there are no characteristics. If so, answer three times as before. Knowable Dharma, because there is no Dharma or basis for characteristics in ultimate truth, it will not be without the characteristics of Dharma, because the nature of no characteristics in ultimate truth can be established as the characteristics of Dharma in conventional truth. In short, everything is included. Gold. No characteristics is one characteristic. Even if these people appear or do not appear, the nature of no characteristics remains as it is. For wrong thoughts about meditation: There is no meditation on the path, because the self-characteristics and general characteristics of what is to be meditated on are not established. If so, answer three times as before. Bodhisattva, because there are no self-characteristics and general characteristics of what is to be meditated on in ultimate truth, it will not be without meditation on the path, because there are no self-characteristics and general characteristics of what is to be meditated on in ultimate truth, there will be no attachment to anything.

པར་འཇོག་པའི་བསྒོམ་པ་ འཐད་པས་སོ། །(མཚན་ཉིད་མེད་པའི་བསྒོམ་པ་གནང་བ་དང་ཨཱརྱའོ། ། ) མཚན་ཉིད་མེད་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ བྱང་ཆེན་པོའི་ཡུམ་བསྒོམ་པའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །(བཅུ་དྲུག་རད་ཀིར་གྱི་ཚུལ་གཞན་དུ་ཕལ་ཆེར་བཤད་ དོ། ། )དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་རྩོད་ལན་གྱི་ཚུལ་དེ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ན། ལོག་རྟོག་དེ་(གསེར་) དག་གང་གི་ཡིན་ཞེ་(གསེར་)ན། ལོག་པར་རྟོག་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་སྐྱེ་བོ་བྱང་པ་བདེན་གཉིས་ 2-379 རྣམ་འབྱེད་དམ། མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་(གསེར་)དང་སེམས་མི་འགོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ ལ་མཁས་པ་མི་ཤེས་པའི་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་སྟེ། སྒྲ་སོགས་བསྟན་བཅོས་ཤེས་པ་དང་རྩོད་པ་བྱེད་ འདོད་པའི་མཁས་པ་དང་ཐམས་ཅད་ཅེས་སྨོས་པས། དེ་རྣམས་དང་ལྷ་ཆེན་དང་ཁྱབ་འཇུག་ སོགས་དང་དེ་ལས་གཞན་གྱིའོ། །ལོག་རྟོག་དེ་བློའི་ངོ་བོ་ཇི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དབུ་མ་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་དམིགས་རྣམ་སོགས་ཁས་ལེན་པ་འདི་ཕན་ཚུན་ འགལ་བའི་དོན་བསྒྲུབ་པས་ན་དོན་ལ་མི་འཐད་པར་སེམས་ཤིང་། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལོག་པ་ ཉིད་ཡིན་པར་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ་ཡིད་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་ཞིག་(གསེར་)གོ །ཡུལ་གང་ལ་ དམིགས་ནས་ཞེ་ན། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བཅུ་དྲུག་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུའི་རྣམ་མཁྱེན་ ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཏེ་ཕུགས་དེའི་དམིགས་རྣམ་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །དེས་ན་ལོག་པར་རྟོག་པ་ བཅུ་དྲུག་གོ །གསེར་གཞན་དུ་འཆད་དོ། །(མི་ལེགས། ) རྩོད་པའི་སྐོར་སོང་ནས་ལན་གྱི་སྐོར་ནི། དེ་འདྲའི་ལོག་རྟོག་བཅུ་དྲུག་ཡོད་པ་དེ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་སྒོ་ཅན་གྱི་ཀླན་ཀ་ ནི་བདེན་གཉིས་རེ་རེ་(ཆོས་བཤེས་)ཁོ་ན་ཚད་མར་གཟུང་སྟེ། གཅིག་(ཀུན་དངོས་)ཤོས་སུན་བྱུང་ ནས་རྣམ་མཁྱེན་(ཆོས་བཤེས་)མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་རྒོལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གོ་(ཆོས་བཤེས་)རིམ་བཞིན་ དུ་དོན་དམ་པའི་སྒོ་ཅན་གྱི་ཀླན་ཀ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒོ་ནས། ཀུན་རྫོབ་སྒོ་ཅན་ལ་དོན་དམ་སྒོ་ ནས་ལན་གདབ་དགོས་ལ། སྤྱིར་འདིར་ཡང་ཀུན་རྫོབ་སྒོ་ཅན་ལ་ཀུན་(དོན་ལ་གནས་)རྫོབ། དོན་དམ་ལ་དོན་དམ། གཅིག་ལ་གཉིས་ཀ་(གསེར་)ལ་ལར་ཡང་དག་(གསེར་)དང་ལོག་པའི་ ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ལན་སོགས་ཅི་རིགས་པ་ཡོད་དོ། །(བོད་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཤེས། ) བོད་དག་གི་ནོར་བ་ སྦྱོར་ཕྲེང་དུ་རྒྱས་པར་བཀག་ཟིན་ཏོ། །(དེར་ངེས་པར་ལྟ་དགོས་སོ། ། ) རང་ལུགས་ནི། སྤང་གཉེན་ མེད་པར་ཐལ། བླང་དོར་མེད་པའི་ཕྱིར། ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། དབུ་མ་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ རང་བཞིན་མེད་བྱས་པ་ལ། འོ་ན། རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་གཏན་མེད་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ 2-380 སྙམ་ནས། བླང་དོར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་བ་དེ། ཀུན་རྫོབ་སྒོ་ཅན་གྱི་ཀླན་ཀ་སྟེ། ཀུན་ རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའམ་ཀུན

【現代漢語翻譯】 關於安住的禪修 這樣可以嗎？（進行無相禪修，是聖者。）禪修無相， 即是禪修大智慧之母。等等。（十六明點的次第，在其他地方大多有闡述。）如此詳細闡述后，如果將辯論的模式簡略地展示出來，那麼，這種邪分別（金）， 究竟是誰的呢（金）？這十六種邪分別，是那些能夠辨別真俗二諦的具慧之人，還是精通八現觀（金）和不退轉心等方便，卻不瞭解的善辯者？或者，是那些通曉聲明等論典，想要進行辯論的智者，以及所有這些人？或者，是與大自在天和遍入天等，以及其他的人有關？這種邪分別，其心的本質是什麼呢？中觀派會認為， 聲稱一切法無自性，並且承認所緣行相等，這互相之間是在論證相違的意義，因此在意義上是不合理的。正是因為如此，才會懷疑其本身就是錯誤的，因此其本質是猶豫不決，是處於二者之間的狀態（金）。以什麼作為所緣境呢？以如前所說的十六種所緣境為對境，以此作為生起一切種智的所依，也就是以其作為所緣行相等之所緣境。因此，這就是十六種邪分別。（金，在其他地方有解釋。）（不好。）辯論的部分已經結束，現在是回答的部分： 正因為存在這樣的十六種邪分別，因此，以世俗和勝義為門戶的諍論，只能以真俗二諦各自（法友）作為衡量標準。如果其中一個（世俗）被駁倒，就會導致（法友）無法證得一切種智。對於那些提出這種詰難的人，應該按照次第，對於以勝義為門戶的諍論，以世俗的方式回答；對於以世俗為門戶的諍論，以勝義的方式回答。總的來說，在這裡，對於以世俗為門戶的諍論，以世俗（安住于意義）的方式回答；對於勝義，以勝義的方式回答；對於一個問題，可以用兩種方式（金）回答；或者，可以用正確（金）和錯誤的世俗方式來回答，等等，視情況而定。（藏族人不明白。）藏族人在結合次第上的錯誤，已經在《合論》中詳細駁斥過了。（一定要看那裡。）自宗的觀點是：不應存在需要斷除和需要修習的法，因為沒有需要取捨的。例如，對於這種觀點，中觀派會說：如果一切法都沒有自性， 那麼，是否意味著像兔角一樣，是完全不存在的呢？因為沒有需要取捨的。這樣說，就是以世俗為門戶的諍論，也就是從世俗的角度出發，或者說，從世俗的角度來看。

【English Translation】 The Meditation of Abiding Is it appropriate? (Practicing meditation without characteristics, is Arya.) Meditating without characteristics, Is meditating on the Great Mother of Wisdom. And so on. (The order of the sixteen points is mostly explained elsewhere.) Having elaborated in this way, if the mode of debate is shown in brief, then, whose is this wrong conception (gold)? Are these sixteen wrong conceptions those of a wise person who distinguishes between the two truths, or an eloquent speaker who is skilled in means such as the eight realizations (gold) and the unwavering mind, but does not know? Or, are they those of a scholar who knows the scriptures such as sounds and wants to debate, and all those mentioned? Or, are they related to the great gods and pervaders, etc., and others besides? What is the nature of this wrong conception's mind? The Madhyamika would think that, Claiming that all phenomena are without inherent existence and acknowledging objects, aspects, etc., this mutually proves contradictory meanings, so it is considered unreasonable in meaning. Because of this, one doubts that it is wrong in itself, so its nature is hesitation, a state of being in two minds (gold). What is the object focused on? With the sixteen objects mentioned as the object, it is the basis for the arising of omniscience, that is, it is the object of objects, aspects, etc. Therefore, these are the sixteen wrong conceptions. (Gold, explained elsewhere.) (Not good.) The section on debate is over, now is the section on answers: Because there are such sixteen wrong conceptions, therefore, the arguments with the gates of conventional and ultimate truth can only take each of the two truths (Dharma friend) as the standard. If one (conventional) is refuted, it will become impossible (Dharma friend) to attain omniscience. For those who raise such objections, one must answer in order, for arguments with the gate of ultimate truth, with the gate of conventional truth; for arguments with the gate of conventional truth, with the gate of ultimate truth. In general, here too, for arguments with the gate of conventional truth, with conventional (abiding in meaning); for ultimate truth, with ultimate truth; for one question, with both (gold); or, with correct (gold) and wrong conventional answers, etc., as appropriate. (Tibetans do not understand.) The mistakes of Tibetans in the order of combination have already been extensively refuted in the 'Joint Treatise'. (It is necessary to look there.) The self-view is: there should be no abandonment or cultivation, because there is no acceptance or rejection. For example, regarding this view, the Madhyamika would say: If all phenomena are without inherent existence, Then, does it mean that they are completely non-existent like a rabbit's horn? Because there is no acceptance or rejection. Saying this is an argument with the gate of conventional truth, that is, from the perspective of conventional truth, or rather, from the perspective of conventional truth.

་རྫོབ་ལ་བསམས་ནས་རྩོད་པ་ལ་ཟེར་ལ། དོན་དམ་གྱི་ ལན་ནི། ཁོ་བོ་ཅག བླང་དོར་མེད་ཟེར་བ། དོན་དམ་དུ་ཡིན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མིན་པས། རྟགས་མ་གྲུབ་ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་རྩོད་པ་དེ་ལ། དོན་དམ་པར་བླང་དོར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་ན། དོན་དམ་སྒོ་ཅན་ཏེ། དོན་དམ་ལ་བསམས་ནས་རྩོད་པས་སོ། །ལན་ཀུན་རྫོབ་ སྒོ་ཅན་ནི་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་བླང་དོར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྤང་གཉེན་འཐད་ ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །(འདི་ཡང་བོད་དག་གིས་མ་ཤེས། ) ཅི་རིགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱང་ པ་དགེ་བ་ནི་གཞན་དོན་བྱེད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཏེ་དེ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བར་ཆད་མེད་པའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། ཡུལ་(གསེར་འགྲེལ་ཆེན། )གྱི་དབྱེ་བས་ ལོག་རྟོག་མཐའ་ཡས་པས་(གསེར་ཆོས་སུ་མེད་འགྲེལ་ཆེན། )ལན་ཡང་རྣམ་པ་སྟོང་དུ་བཏབ་པས་ བསལ་བ་ཞེས་པ་ལན་མི་(ཆོས་བཤེས་)ཟད་པའི་དོན་ནམ། བཅུ་དྲུག་པོར་མ་ཟད་ལྷ་ཆེན་དང་ ཁྱབ་འཇུག་(གསེར་)ལ་སོགས་རྒོལ་བ་སྟོང་སྟེ་མཐའ་ཡས་པ་བསལ་བ་སྟེ། གང་གིས་བསལ་ ན་བདེན་པ་གཉིས་ལ་རྟེན་པ་སྟེ་གཉིས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་ པས་སོ། །དེ་འདྲ་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་དང་བར་ཆད་མེད་རྩེ་དང་དེའི་ དམིགས་རྣམ་སོགས་ལ་འདི་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་མིན་ནོ། །ཞེས་པའི་ངེས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ དུ་ཡང་དག་པར་ཏེ་བརྟན་པོ་བསྐྱེད་ནས་སོ། །བཅུ་དྲུག་ནི་གདུལ་བྱ་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ བཤད་ཀྱི། (འགྲེལ་ཆེན། ) ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་མཐའ་ཡས་པས་སྟོང་(འདི་ཡན་གསེར་)ཞེས་དང་མི་ འགལ་ལོ་ཞེས་གསེར་རོ།། ༈ །། ༈ སྐབས་བསྡུ་བ། གསུམ་པ་ནི། ལྔ་པ་ཞེས་པ་དང་པོ་བཞི་དང་དྲུག་པའི་བར་གྱི་གྲངས་ཡིན་པས་སོ།། ༈ །། 2-381 ༈ བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་བསྒོམ་པ་མཐར་གྱིས་པ། གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྐབས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། རྩ་བ། འགྲེལ་པ། སྐབས་བསྡུ་བའོ། ། དང་པོ་ནི། བསྒོམ་པར་བྱེད་ཅེས་དྲང་ངོ་། །གང་གིས་ན། རྩེ་རྟོགས་ཐོབ་པས་སོ། །གང་ ན། སོ་སོ་བ་མཁྱེན་གསུམ་དང་བསྡུས་པ། (ཁ་ཅིག་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་རྩེ་སོ་སོ་བ་བར་ཆད་མེད་རྩེ་བསྡུས་པ་ཟེར་ རོ། ། ) རྣམ་ཀུན་ཉིད་དུ་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པས་རྟོགས་པའི་དོན་རྣམས་སོ། །གོང་དུ་མདོར་ བསྡུས་རྒྱས་དང་གི་ཐད་ཀ་དང་ལོག་རྟོག་བཅུ་དྲུག་པའི་འགྲེལ་པར། ཨཱརྱས། སོ་སོ་བ་དང་ བསྡུ་བའི་དོན་དེ་ལྟར་བཤད་པས་དེ་ནོར་ཞེས་བཅོམ་རལ་གསུང་བ་ནི། ཨཱརྱའི་འགྲེལ་པ་ མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསལ་བར་བྱས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། སོ་སོའི་དོན་ནི། སྐབས་སོ་སོས་ ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་དང་ཚོགས་ལམ་སོགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་རེ་རེ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་ཇི་སྙེད་ ཅིག་ཡོད་ཅེས་རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་དོན་དང་། བསྡུས་

【現代漢語翻譯】 如果考慮到世俗諦而進行辯論，那麼答案是：『我們沒有取捨』，這是就勝義諦而言的，而不是就世俗諦而言的。這就像『宗法不成』一樣。如果辯論者說：『因為在勝義諦中沒有取捨』，那麼這就是勝義諦之門，因為這是考慮到勝義諦而進行的辯論。答案是世俗諦之門，因為這並不普遍適用，即使在勝義諦中沒有取捨，但在世俗諦中接受和拒絕也是合理的。 (這一點許多藏族人並不理解。) 應該儘可能地理解這一點。這樣，北方人（Byang pa）的善行就是爲了利益他人併成佛，那些希望如此的人應該生起無間三摩地。 應該怎麼做呢？ 因為對境（《金鬘論》）的區分導致了無盡的邪見（《金法論》中沒有《金鬘論》的解釋），所以通過建立一千種方式來消除這些邪見，這意味著答案（法友）是無窮無盡的。不僅是十六種邪見，而且還消除了包括大天和遍入天（《金鬘論》）在內的成千上萬的論敵，即無盡的論敵。通過什麼來消除呢？通過依賴二諦，即精通於如實理解二諦之狀態的方法。通過以這種方式作為先導，對於一切種智、無間頂和它們的目標等，確信『這是這樣，而不是其他』，並且在一切方面都堅定地生起這種確信。 說十六種邪見是相對於那些容易教化的人而言的（《金鬘論》），這與『因為對境的區分是無限的，所以有一千種邪見』並不矛盾。《金鬘論》如是說。 第四品 結束 第三品是第五品，因為它是前四品和第六品之間的數字。 爲了獲得穩固的證悟而逐漸修習 第三部分有四個部分：章節的連線、根本頌、解釋和章節的總結。第一部分是：『修習』，這是直接的。通過什麼來修習呢？通過獲得頂峰的證悟。在哪裡修習呢？在三個各別的智慧和總集中。（有些人說：『加行道、見道、修道、頂峰、各別、無間頂、總集』。）通過聽聞、思維和修習所有這些方面來證悟意義。在前面簡略、廣繁和直接的以及十六種邪見的解釋中，阿阇梨（Arya）已經解釋了各別和總集的意義，所以比丘Chomral說這是錯誤的，這表明他沒有見過阿阇梨的解釋。法友說：各別的意義是：在每個章節中，如其所示，以及在資糧道等每個階段中，有多少自性，這是通過後得智來證悟的意義；總集是

【English Translation】 If one argues considering the conventional truth, then the answer is: 'We have no acceptance or rejection,' which is in terms of the ultimate truth, not in terms of the conventional truth. This is like 'the sign is not established.' If the debater says: 'Because there is no acceptance or rejection in the ultimate truth,' then this is the door of the ultimate truth, because the argument is made considering the ultimate truth. The answer is the door of the conventional truth, because it is not universally applicable, even though there is no acceptance or rejection in the ultimate truth, it is reasonable to accept and reject in the conventional truth. (Many Tibetans do not understand this.) One should understand this as much as possible. Thus, the virtue of the Northerners (Byang pa) is to benefit others and attain Buddhahood, and those who wish to do so should generate the uninterrupted samadhi. How should one do it? Because the distinctions of the object (Great Golden Commentary) lead to endless wrong views (there is no explanation of the Great Golden Commentary in the Golden Dharma), so by establishing a thousand ways to eliminate these wrong views, it means that the answer (Dharma friend) is inexhaustible. Not only the sixteen wrong views, but also eliminate thousands of opponents including the Great God and the All-pervading Lord (Golden Commentary), that is, endless opponents. By what to eliminate? By relying on the two truths, that is, being skilled in the method of realizing the state of the two as it is. By going through such a path as a preliminary, for omniscience, the uninterrupted peak, and their objects, etc., establish the certainty that 'this is so, and not otherwise,' and firmly generate this certainty in all aspects. Saying that the sixteen are in relation to those who are easy to tame (Commentary), it does not contradict 'because the distinctions of the object are endless, so there are thousands' as the Golden Commentary says. End of the Fourth Section The third is the fifth, because it is the number between the first four and the sixth. Gradual Meditation for the Purpose of Gaining Steadfastness The third part has four parts: the connection of the sections, the root text, the commentary, and the summary of the sections. The first part is: 'Meditating,' which is direct. By what? By obtaining the peak realization. Where? In the three separate wisdoms and the collection. (Some say: 'Application path, seeing path, meditation path, peak, separate, uninterrupted peak, collection.') By hearing, thinking, and meditating on all aspects, one realizes the meanings. In the previous brief, extensive, and direct explanations, and the explanation of the sixteen wrong views, Acharya (Arya) has explained the meaning of separate and collection, so Bhikshu Chomral said it was wrong, which shows that he has not seen Acharya's explanation. The Dharma friend said: The meaning of separate is: in each section, as it is shown, and in each stage of the accumulation path, etc., how many natures there are, this is the meaning of realizing through subsequent wisdom; the collection is

པའི་དོན་ནི། སྙིང་པོའི་དོན་ཆོས་ དབྱིངས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་མཉམ་(དངོས་དང་། ) བཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ རྣམས་སོ་ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། ཆོས་མཆོག་གི་བར་དུ་གྲངས་མེད་གཅིག་དེ་ནས་བརྒྱད་པའི་ བར་དུ་(ཆོས་བཤེས་)གཅིག དེ་ནས་བཅུ་པའི་བར་གཅིག་སྟེ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཡིད་(ཆོས་ བཤེས་)ཀྱིས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བླགས་པ་སྟེ་བཀོད་(ཆོས་བཤེས་)དམ་དྲན་པ་ལ་བཞག་ནས་(གསེར་) སོ། །ཅིའི་དོན་དུ་ན། རྟོགས་པ་བརྟན་པོར་སྟེ་འབད་མེད་(གསེར་ཆོས་)ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འཇུག་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཏེ་སྔར་བས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་(གསེར་)འོ། །བསྒོམ་པ་ནི་ཡིད་དེའི་སྐལ་བ་ ཅན་ནམ་དེའི་དངོས་པོར་བྱེད་པའོ། །དེས་ན་དེ་འདྲའི་བསྒོམ་པ་དེ་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་ རྟོགས་ཏེ་དེ་སྟོན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། དཀར་ཆོས་བཅུ་གསུམ་གོ་རིམ་བཞིན་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་ཅན། མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བ་སྟེ་སྦྱོར་བར་བཞེད་དེ། སྦྱིན་པ་ནས་དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བར་གོ་ རིམ་བཞིན་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་སོ། །བར་ཞེས་པས་དྲན་ཉེར་ནས་ཡན་ལག་བརྒྱད་ 2-382 སྡུད་པར་གསེར་ཏེ་ནོར་བའོ། །མཐར་གྱིས་བྱ་བ་དང་། མཐར་གྱིས་བསླབ་པ་དང་། མཐར་ གྱིས་བསྒྲུབ་པ་རྩོམ། ཞེས་སོགས་སོ། ། གསུམ་པ་ལ། བཞེད་དོ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །དེ་ལ་གསུམ་སྟེ། གང་། གང་དུ། ཇི་ལྟར་རོ། ། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕྱིན་དྲུག དྲན་དྲུག དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དང་པོ་ནི། གསུམ་ དུ་རྟོག་ན་ཕར་ཕྱིན་མིན་པས་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས། ཕར་ཕྱིན་(གསེར་)ཏུ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ བའི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་རིམ་བཞིན་དུ་ས་བཅུ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྦྱིན་ པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་དྲུག་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་པ་དྲུག་ནི་ཕྱིན་དྲུག་ གི་མཐར་སྦྱོར་རོ། །གལ་ཏེ་ས་བཅུ་རྫོགས་པ་ལ་ཕྱིན་བཅུ་དགོས་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ཐབས་སྟོབས་སྨོན་ལམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་བཞི་ནི་ཤེར་པའི་ནང་དུ་ འདུས་ཏེ། ཤེར་པའི་ཁྱད་པར་ནང་ཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔར་སྐབས་དང་དུ་བཤད་ པ་ལྟར་འདི་བཞིའི་ངོས་འཛིན་དེ་དག་ཤེར་པ་མིན་པ་ལ་མ་ཚང་ངོ་། །ཆོས་བཤེས་ཡང་ བལྟའོ། །བདག་ཀྱང་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད། སོགས་ནས་ཤེས་རབ་བསྒོམ། སོགས་རྒྱ་ཆེར་ རོ། །གཉིས་པ་ནི། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་དང་སོགས་པ་སྟོབས་ལྔའི་བར་དོན་དམ་པར་དྲན་པ་ མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཚུལ་གྱིས་མ་ནོར་བར་རིམ་བཞིན་དྲན་ནས་ བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ཆོས་ཅན། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ མཐར་སྦྱོར་ཏེ། སྤྱིར་དེ་འདྲའི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་མཐར་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་གི་ རྣམ་པ་

【現代漢語翻譯】 其意義是：精華的意義是法界無分別智慧的自性，即等持（真實）智慧所證悟的一切。如何理解呢？在殊勝法（chos mchog）之間，從無數個一到第八個之間（法友），從第十個之間有一個，即以無數個三，以意（法友）按順序衡量，即安排（法友）牢記在心（黃金）。爲了什麼目的呢？爲了使證悟穩固，即毫不費力（黃金法）自然成就，比以前更殊勝（黃金）。禪修是意之所繫，或者作為意的本體。因此，這樣的禪修是漸進的現觀，即它顯示了這一點。 第二，觀修十三種白法（dkar chos）的次第瑜伽道，具有漸進的功用，即被認為是瑜伽。從佈施到無實性，按順序觀修的瑜伽。'之間'一詞表示從正念到八支道，積累黃金，即財富。'漸進的功用'、'漸進的修學'和'漸進的成就'等。 第三，'認為'一詞是正直的。其中有三：何者？何處？如何？第一，有三：六度、六念、無實性。第一，如果執著於三，就不是波羅蜜多，因此三輪清凈。由於波羅蜜多（黃金）的體性完全圓滿，因此依次真實地成就十地，佈施波羅蜜多等六度依次觀修的六種瑜伽是六度的究竟瑜伽。如果有人說成就十地需要十度，這有矛盾，那麼沒有過失。因為方便、力、愿、智慧四種波羅蜜多都包含在智慧中，因為它們是智慧的內在差別。如前所述，這四者的認識在非智慧中是不完整的。法友也應該觀察。'我也佈施'，從'等'到'觀修智慧'，等等，非常廣泛。第二，正念和等，直到五力，在勝義中沒有正念，也沒有用心之處的特徵，即以不錯誤的方式依次憶念和觀修的瑜伽道是暖位的法。與抉擇分相應的追隨憶念佛陀的究竟瑜伽，一般來說，是這種瑜伽道的究竟瑜伽。菩提支分之相。

【English Translation】 Its meaning is: the essence means the self-nature of the Dharmadhatu non-conceptual wisdom, that is, all that is realized by Samadhi (actual) wisdom. How so? Between the supreme Dharma (chos mchog), from one of the countless to the eighth (Dharma friend), from the tenth there is one, that is, with countless three, with mind (Dharma friend) measure in order, that is, arrange (Dharma friend) keep in mind (gold). For what purpose? In order to make the realization firm, that is, effortlessly (golden Dharma) spontaneously accomplished, more special than before (gold). Meditation is what the mind is entitled to, or as the object of the mind. Therefore, such meditation is a gradual Abhisamaya, that is, it shows that. Secondly, the practice path of meditating on the thirteen white Dharmas (dkar chos) in order, has a gradual function, that is, it is considered as a practice. From giving to non-substantiality, the practice of meditating in order. The word 'between' means from mindfulness to the eightfold path, accumulating gold, that is, wealth. 'Gradual function', 'gradual learning' and 'gradual accomplishment', etc. Third, the word 'think' is upright. There are three: what? where? how? First, there are three: six perfections, six mindfulnesses, non-substantiality. First, if attached to the three, it is not Paramita, so the three wheels are pure. Because the nature of Paramita (gold) is completely complete, therefore, in order, the ten bhumis are truly accomplished, the six yogas of meditating in order on the six perfections such as generosity Paramita are the ultimate yoga of the six perfections. If someone says that ten perfections are needed to accomplish the ten bhumis, which is contradictory, then there is no fault. Because the four Paramitas of means, power, aspiration, and wisdom are all included in wisdom, because they are the inner differences of wisdom. As mentioned earlier, the recognition of these four is incomplete in non-wisdom. Dharma friends should also observe. 'I also give', from 'etc.' to 'meditate on wisdom', etc., very broad. Second, mindfulness and etc., until the five powers, in the ultimate sense there is no mindfulness, and there is no characteristic of using the mind, that is, the yoga path of remembering and meditating in order in a way that is not wrong is the Dharma of the heat position. The ultimate yoga of following the Buddha in accordance with the decisive part, in general, is the ultimate yoga of this kind of yoga path. The appearance of the limbs of enlightenment.

ལ་ཚུལ་དེ་ལྟར་སྦྱར་བའི་མཐོང་ལམ་ནི་མཐོང་ལམ་གྱི་དང་། འཕགས་ལམ་བརྒྱད་ལ་ དེ་ལྟར་སྦྱར་བའི་སྒོམ་ལམ་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སངས་རྒྱས་རྗེས་དྲན་གྱི་མཐར་སྦྱོར་ཏེ། དྲན་ པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་དང་། ནས། འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་རྫོགས་པར་བྱེད། (མཐར་ ཡོད། ) ཅེས་སོགས་སོ། །དེ་འདྲའི་དྲན་ཉེར་བཞག་སོགས་གསུམ་པོ་དེ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དྲན་ 2-383 ནས་བསྒོམ་པའི་མཐར་སྦྱོར་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མཐར་སྦྱོར་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། ། ཨཱརྱས། ཚོགས་ལམ་གྱི་བཞི་ཡང་བཤད་(མདོ་དང་སྦྱར་ནས་)དོ། །ལམ་དྲན་པས་སངས་རྒྱས་ དྲན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ལམ་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའི་འཕྲིན་ལས་སུ་འཆད་པས་ལས་ ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་དྲན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། (ཆོས་བཤེས། ) སངས་(ཆོས་བཤེས། )རྒྱས་དེ་དང་པོ་ལམ་ ཇི་(དངོས་)ལྟ་བུ་བརྙེས་པས་བྱང་ཆུབ་པར་གྱུར་པའི་ལམ་དང་(ཀུན་དངོས་)བཅས་པར་དྲན་པ་ནི་ མཐའ་གཅིག་ཏུ་རབ་ཏུ་དང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་(ཡུམ་གྱི་མདོར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དཔེ་སོགས་ ཅན་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་འདིར་བཤད་དོ། །སྤྱིར་ཏིང་རྒྱལ་སོགས་སུ་གསུངས་པ་ལྟར་ཡང་དྲན་པར་བྱེད་དེ། གསེར་གྱི་ཁ་ དོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལུས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་མཛེས་པ་སྟེ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་གང་གི་སེམས་འཇོག་པ། །བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་དེ་མཉམ་བཞག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་སོགས་སོ། ། )ཆོས་བཤེས་ སོ། །དགེ་བ་ནི་ངན་སོང་(ཆོས་བཤེས་)ལ་སོགས་པར་ལྟུང་བ་ལས་འཛིན་པས་ཆོས་མི་དགེ་བ་ དང་ལུང་མ་བསྟན་ནི། རང་གི་(ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་གསུམ་ག་ལ་སྦྱར་)མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་ཆོས་སོ། ། དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཐོག་མར་དགེ་བ་སོགས་དང་། མི་དགེ་བ་ནི་སྤང་(ཆོས་ བཤེས་)བྱར་དང་། ལུང་མ་བསྟན་ནི་དེ་ལ་མི་འཇུག་ཅིང་། (ཆོས་བཤེས། ) དགེ་བ་ལ་འཇུག་པར་ རམ་དེ་གསུམ་(ཀུན་བཏུས་)བློ་ལ་རག་ལས་ཀྱི་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་དྲན་ལ་དེ་ཡང་ དོན་དམ་པར་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱར་(ཆོས་བཤེས་)མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དྲན་པ་སྔར་གྱི་དེ་ བཞིན་དུའོ། །(ཆོས་བཤེས། ) ཡང་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་ནི་ཐུན་ མོང་གི་ཡོན་ཏན་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་དྲང་བོར་ཞུགས་པ་ཞེས་སོགས་དང་། ཐུན་མོང་མིན་ པའི་(ཆོས་བཤེས་)ཡོན་ཏན་ནི་ཕྱིར་(ཆོས་བཤེས་སུ་དྲངས། )མི་ལྡོག་པའི་ས་རབ་ཏུ་བརྙེས་པ་ཆོས་ཀྱི་ རྒྱལ་བོའི་སྲས་(བཞིན་འཛུམ་ཞིང་གསོང་བོར་སྨྲ་བ་སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་ཅེས་སེམས་པ་སོགས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་ སྡེར་གཏོགས་པའི་མདོར་བཤད་པ་ལྟར་བསྟན་པར་བྱའོ། ། )ཞེས་སོགས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་(ཆོས་བཤེས་ལུགས་གཅིག) 2-384 དོན་དམ་པར་དྲན་པ་མེད་པའི་

【現代漢語翻譯】 將如上所述的見道與見道相結合，並將八正道與如上所述的修道相結合，即修道與憶念佛陀相結合，從正念開始，直到圓滿八正道。（結尾有）。等等。像這樣，將正念等三者按順序從憶念到修習相結合，就是憶念佛陀的三種方式。 阿阇梨，也解釋了資糧道的四種（與經部相結合）。如果通過道來憶念，如何能憶念佛陀呢？因為一切道都闡釋為法身的利他事業，爲了憶念事業的作者。（法友）。佛陀最初證悟了像道一樣的境界，憶念與道（真實）相關的成佛，是完全信服的原因。（在《般若經》中，不應將佛陀的相好等放在心中，而應在此處闡述。一般來說，如《定王經》等所說，也應憶念：如黃金般的身色，世間怙主處處莊嚴，將心安住於此目標，此菩薩即稱為等持。等等。像這樣，憶念佛陀薄伽梵等等。）法友。 善法是從墮入惡趣（法友）等中解脫，因此是法；不善法和無記法，因為執著于自己的（法友，將三者結合），所以是法。憶念它們，即憶念聖法最初是善等，不善法是應斷除的（法友），無記法不屬於此，（法友）屬於善法，或者這三者（總集）取決於心，沒有勝義諦，憶念時也沒有勝義諦的憶念，以不作意的方式憶念，如前所述。（法友）。 此外，菩薩聖者不退轉的僧伽，是共同功德的善入、正直入等。非共同的（法友）功德是證得不退轉地，是法王的兒子（如微笑、坦誠說話、思考眾生有何事業等，應如廣品經中所述般展示。）如前所述（法友，一種說法），沒有勝義諦的憶念。

【English Translation】 Combining the Path of Seeing as described above with the Path of Seeing, and combining the Eightfold Noble Path with the Path of Meditation as described above, that is, combining the Path of Meditation with the recollection of the Buddha, starting with mindfulness, until the completion of the Eightfold Noble Path. (There is an end). And so on. Like this, combining the three, mindfulness and so on, in order from recollection to practice, is the three ways of recollecting the Buddha. Ārya, also explained the four of the Path of Accumulation (combined with the Sutra). If one recollects through the path, how does one recollect the Buddha? Because all paths are explained as the altruistic activities of the Dharmakāya, in order to recollect the author of the activities. (Dharma friend). The Buddha initially attained enlightenment like the path, recollecting the enlightenment associated with the path (reality), is the cause of complete faith. (In the Prajñāpāramitā Sutra, one should not keep the marks and signs of the Buddha in mind, but should explain it here. Generally, as stated in the Samadhiraja Sutra and others, one should also recollect: The body color like gold, the protector of the world is beautiful everywhere, whoever places their mind on that object, that Bodhisattva is called Samadhi. And so on. Like this, recollect the Buddha Bhagavan and so on.) Dharma friend. Virtue is holding back from falling into the evil realms (Dharma friend) and so on, therefore it is Dharma; non-virtue and indeterminate are Dharma because they cling to their own (Dharma friend, combining all three). Recollecting them, that is, recollecting that the Holy Dharma is initially virtuous and so on, non-virtue is to be abandoned (Dharma friend), indeterminate does not belong to this, (Dharma friend) belongs to virtue, or these three (collection) depend on the mind, there is no ultimate truth, and there is no recollection of ultimate truth in recollection, recollecting in a non-attentive manner, as before. (Dharma friend). Furthermore, the Sangha of noble Bodhisattvas who do not regress, is the well-entered, uprightly entered, etc. of common qualities. The uncommon (Dharma friend) qualities are the attainment of the irreversible stage, is the son of the Dharma King (such as smiling, speaking frankly, thinking about what activities sentient beings have, etc., should be shown as described in the Sutra belonging to the extensive category.) As before (Dharma friend, one view), there is no recollection of ultimate truth.

མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དྲན་པ་དང་། ངེས་འབྱུང་གིའམ་ཚུལ་ཁྲིམས་ གསུམ་ནི་འགྱོད་པ་མེད་པས་(ཆོས་བཤེས་སུ་དྲངས་)རྒྱུད་བསིལ་བར་བྱེད་པ། མཐོ་རིས་ཀྱི་ལམ་ཇི་ ལྟར་སྨོན་པའི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པ་ཞེས་(འགྱོད་པ་མེད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྐྱེད་པའོ་ལྷ་དང་མིའི་སྦྱིན་པ་ཡོངས་ སུ་སྦྱོང་བའོ། ། )སོགས་དང་། གཏོང་བ་ནི་སེར་སྣ་སྤངས་པས་སེམས་ལ་ཀུན་ཏུ་འཛིན་(དངོས་)པ་ མེད་ཅིང་ལུས་སྲོག་སོགས་འགོད་(ཆོས་བཤེས་)པ་སྟེ། ཡོན་ཏན་ནི་སྦྱིན་པ་ནི་མཛའ་བཤེས་ འཕེལ་པར་བྱེད། སོགས་དང་(ཚེ་རབས་ཚེ་རབས་སུ་བདེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཕ་མ་བླ་མ་ལ་མཆོད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ གྱུར་པ་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པའི་གཙོ་བོ་ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་སྦྱིན་པའི་མདོར་ཤེས་ཞེས་ཆོས་བཤེས། )ལྷ་ནི་འདོད་པའི་ ལྷ་རིས་དྲུག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་དང་། གཟུགས་གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་ རྣམས་སོ། །ཞེས་ཨཱརྱ་ཐུབ་དགོངས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། རྒྱལ་ཆེན་རིས་བཞི་སོགས་ཏེ་ དེ་དག་དྲན་པ་ནི་དེ་དག་ནི་དགེ་བའི་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་གྲུབ་པ་སྟེ་བདག་གིས་ཀྱང་ སེམས་ཅན་རྣམས་ཡིད་རབ་ཏུ་དང་བར་བྱས་ཏེ་ལྷར་སྐྱེ་བ་ལ་འགོད་ཅིང་རིམ་གྱིས་ཐེག་ གསུམ་གྱི་མྱང་འདས་ལ་འགོད་པར་བྱའོ་ཞེས་དྲན་པ་དང་། འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་དབང་ ཕྱུག་དང་རྗེ་བཙུན་བསྐུལ་བྱེད་མ་དང་འཕགས་(ཆོས་བཤེས་)མ་སྒྲོལ་མ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དོན་ དམ་པར་དྲན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དྲན་པ་སྔར་གྱི་དེ་བཞིན་དུའོ། །བོད་རྣམས་ལྷན་ སྐྱེས་པར་སྣང་རྣམ་དག་དོན་དམ་གྱི་ལྷ་བཞི་(ལང་གཤེགས་འགྲེལ་པ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རྒྱན་དུ་འདི་འདྲ་ ལ་ཁ་ཅིག་བཤད་དོ། ། )ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྟེན། ཚུལ་ཁྲིམས་གཏོང་བ་གཞི། ལྷ་ དཔང་པོ། ཞེས་(སྐབས་དང་པོར་)ཨཱརྱ་ཐུབ་དགོངས་སོ། །ཕྱིན་དྲུག་དང་དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ རྟོགས་པ་ལམ་གྱི་ངོ་བོའོ་ཞེས་ཐོབ་པོ། །གསུམ་པ་ནི། ཀུན་ལ་གྲགས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་ པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་མོས་པ་ཡིད་ བྱེད་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་དེ་ཁོ་ན་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པའི་བཅུ་གསུམ་པོ་དེ་ 2-385 ནིའོ། །(མདོ་ནི་སླ་བས་མ་བྲིས་སོ། ། ) གཉིས་པ་ནི། སྐབས་དྲུག་པ་འདིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། མཐར་ གྱིས་པའི་བྱ་བ་སྟེ་སྦྱོར་བའམ་བསྒོམ་པར་རོ། །བཞི་པ་ནི། དྲུག་པ་ནི་དང་པོ་ལྔ་ལ་ལྟོས་ནས་ སོ།། ༈ །། ༈ བརྟན་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་སྐད་ཅིག་མ། བཞི་པ་ལ། གསུམ་སྟེ། སྐབས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། སྐད་ཅིག་མ་རྒྱས་བཤད། སྐབས་བསྡུ་ བའོ། །དང་པོ་ནི། མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་རྟོགས་རྣམ་པར་བསྒོམས་(གསེར་)ཤིང་བསླབས་ པའི་རྒྱུན་མཐའ་པས་ནི་(ཆོས་བཤེས་དོན་དངོས་)ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ལ

【現代漢語翻譯】 以特徵憶念，以及出離心或戒律三者，因無悔而使（法友）內心清涼。如何成就希求上界之果？（因無悔而生三摩地，完全凈化天人佈施。）等等。佈施是捨棄慳吝，心中無有執著（事物），並獻出身體性命等（法友）。功德是佈施能增進友誼。等等。（生生世世成為安樂之因，成為供養父母上師之支分，成為不依賴他人的主宰等等，在廣大的佈施經中可知，法友。）天是指生於欲界六天的常行者，以及生於色界和無色界的不再來者。這是阿雅圖布的觀點。法友是四大天王等，憶念他們是因為他們是由特殊的善業所成就，我也要使眾生心生歡喜，引導他們生於天界，並逐漸引導他們進入三乘的涅槃。這是憶念。憶念聖觀自在、至尊催請母和聖（法友）度母等的功德，以無有實義的特徵來憶念，如前所述。藏人認為的俱生神是純粹實義的四位神。（《入楞伽經》的註釋《善逝藏》中有人如此說。）也就是三寶是所依，戒律和佈施是基礎，神是見證。（在第一品中）這是阿雅圖布的觀點。通達六度及無實義的自性，是道的自性。這是獲得的。第三是，衆所周知，一切色等法皆是無實義的自性，信解為法界之自性，以作意領會，並以作意證悟，這十三者是。 （經文簡單，故未書寫。）第二是，在第六品中。第三是，逐漸進行的事業，即修行或禪修。第四是，第六品是相對於前五品而言的。 穩固究竟的剎那。 第四部分有三點：章節的銜接、剎那的廣釋、章節的總結。第一點是：通過逐漸的現觀，修習（黃金）並學習的延續，最終（法友，實義）非常熟練。

【English Translation】 Recollection by characteristics, and renunciation or discipline, the three make the mind cool because of no regret (taken as a Dharma friend). How to accomplish the fruit of aspiring to higher realms? (Because of no regret, generate samadhi, completely purify the giving of gods and humans.) etc. Giving is abandoning stinginess, without clinging (to things) in the mind, and offering body and life etc. (Dharma friend). Merit is that giving increases friendship. etc. (Becoming the cause of happiness life after life, becoming a branch of offering to parents and lamas, becoming the master who does not depend on others, etc., it is known in the extensive giving sutra, Dharma friend.) Gods refer to the constant goers who are born in the six desire realms, and the non-returners who are born in the form and formless realms. This is Arya Thub's view. Dharma friends are the Four Great Kings etc., remembering them because they are accomplished by special virtuous deeds, I will also make sentient beings rejoice, guide them to be born in the heavens, and gradually guide them into the nirvana of the three vehicles. This is recollection. Recollecting the qualities of Holy Avalokiteshvara, the Supreme Encouraging Mother, and Holy (Dharma friend) Tara etc., recollecting with the characteristic of no ultimate meaning, as before. Tibetans consider the co-emergent gods to be the four pure ultimate meaning gods. (Some say this in the commentary on the Lankavatara Sutra, The Ornament of the Tathagatagarbha.) That is, the Three Jewels are the support, discipline and giving are the foundation, and the gods are the witnesses. (In the first chapter) This is Arya Thub's view. Understanding the six perfections and the nature of non-substantiality is the nature of the path. This is what is obtained. The third is, as is well known to all, all phenomena such as form are the nature of non-substantiality, believing that it is the nature of the Dharmadhatu, comprehending with attention, and realizing only that with attention, these thirteen are. (The sutra is simple, so it is not written.) The second is, in the sixth chapter. The third is, the gradual activity, that is, practice or meditation. The fourth is, the sixth is in relation to the first five. The stable and ultimate moment. The fourth part has three points: the connection of the chapters, the extensive explanation of the moment, and the summary of the chapters. The first point is: through the gradual direct perception, practicing (gold) and the continuation of learning, finally (Dharma friend, real meaning) is very skilled.

ྷུན་གྱིས་(གསེར་)གྲུབ་པ་མཐར་ ཐུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྔར་བཤད་སྦྱིན་སོགས་བཅུ་གསུམ་དེ་དག་ཉིད་བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ ཅིག་མ་གཅིག་གིས་སྒོམ་པའི་སློབ་ལམ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སྐད་ཅིག་གཅིག་མངོན་རྫོགས་ བྱང་ཆུབ་ཡིན་ནོ། །ཏེ་ལྷག་མ་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་ལྡོག་ (ཤེར་འབྱུང་)པས་ཕྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་པས་དེ་སྟོན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལ་བཞི་ལས། དང་(ཤཱནྟི་རད་ཀིར་གཉིས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་མིང་འདོགས་སོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་འདྲའོ། ། )པོ་རྣམ་སྨིན་མིན་པ་ལ། དོན་དགོད། དེ་ དཔེས་གསལ་བར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། བཞིའི་དང་པོ་ཕྱི་རོལ་རྒྱུ་རྐྱེན་ གྱིས་འདུས་མ་བྱས་པས་(གསེར་དངོས་)རྣམ་སྨིན་མ་ཡིན་པ་ཟག་པ་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ནི་ལམ་བདེན་ཏེ། [མངོན་པར། ཟག་མེད་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དང་། །ཞེས་པས། ] འདིར་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་སོགས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་རྟོགས་པའི་མཚན་ ཉིད་ནི་སྐད་ཅིག་སོགས་སོ། །གསེར་རོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། རྣམ་སྨིན་གསུམ་སྟེ། ས་དང་པོ་ལ་ འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་རྣམ་པར་སྨིན་པ། ས་བརྒྱད་པ་ལ་མཚན་མ་མེད་པར་རྣམ་པར་ སྨིན་པ། སངས་རྒྱས་ས་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྟེ། དེ་དག་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྔ་མ་ལས་མི་འདྲ་བར་སྨིན་པས་རྣམ་སྨིན་ནོ། །འདིར་རྣམ་སྨིན་མ་ 2-386 ཡིན་པ་ནི་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་(གཉིས་སུ་འདི་བྱུང་ལ་ལར་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་སོ། ། )པའི་སྐྱེས་བུའི་གཟུང་འཛིན་ གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་སྣང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཟག་མེད་མིན་ཀྱང་ (དོན་)དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཟག་མེད་ཡིན་ལ་འདིར་ཟག་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་ཉོན་མོངས་གཉིས་ ཀའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་དགོངས་པར་མི་སྣང་སྟེ་འགྲེལ་པ་འདི་དང་འགལ་ཞིང་། རད་ཀིར་ གྱིས། ཟག་མེད་ཆོས་ཀུན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་སྦྱིན་སོགས་དང་མཚན་དཔེ་ དང་མཛད་པའི་བར་རོ། །ཞེས་པས། ལས་ཉོན་གྱི་རྣམ་སྨིན་མིན་པའི་སངས་རྒྱས་སའི་ཟག་ མེད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །རྩ་བ་ནི། ཐུབ་པ་རྒྱུན་མཐའི་རྟོགས་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། རྣམ་སྨིན་མིན་ པའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། རྣམ་སྨིན་མིན་པའི་སངས་རྒྱས་སའི་སྦྱིན་སོགས་ཟག་ མེད་ཡེ་ཤེས་གཅིག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་(ནི་ཐོབ་པ་ལ་ཟེར་རོ། ། )ན་དེ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་མངོན་དུ་ བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་སའི་རྣམ་སྨིན་མིན་ པའི་སྦྱིན་སོགས་ཟག་མེད་རེ་རེས་ཀྱང་དེ་འདྲའི་ཟག་མེད་ཀུན་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཤེས་ པར་བྱའོ། །ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་ཟིན་པའི་སྦྱིན་པ་ནས་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུའི

【現代漢語翻譯】 爲了最終成就自然形成的（黃金），先前所說的佈施等十三法，以一剎那圓滿成就的修學道是究竟的，因此一剎那現證圓滿菩提。是為有餘依。對此，本體雖一，但以體性（勝生）區分，有四種相，故宣說之。 分為四種，于第二種中。第一種為非異熟。意義：闡述其意義，並以譬喻加以說明。于第一種中，連線：四者中的第一種，由於外在因緣未曾聚合，因此（黃金實物）並非異熟，一切無漏之法即是道諦。[如雲：現證，無漏道之諦。]此處，道的自性之佈施等一切，於一剎那證悟之體性，即是剎那等。黃金。法友：異熟有三種：初地證得超世間異熟，八地證得無相異熟，佛地證得不可思議且自然成就之異熟。于彼等之中，一切法以前者不同之方式成熟，故為異熟。此處，非異熟者，乃見道生起（有人說此處生起，有人說未生起）之補特伽羅，以能取所取所攝之所有顯現之法。彼等之本體雖非無漏，（然）彼等之自性為無漏，此處之無漏即是分別念與煩惱二者。如是說。然彼等之意趣並不明顯，因與此論相違。Ra-dki-ra（寂護）云：一切無漏法即是佛之無漏法，佈施等與相好及事業之間。如是，將非業煩惱異熟之佛地無漏連線起來。根本頌：能仁恒常之證悟，此法，是為非異熟之一剎那之瑜伽，即非異熟之佛地佈施等無漏智慧一現前者（指獲得），則彼一切一時現前之究竟瑜伽。理由：佛地之非異熟佈施等無漏，每一者皆包含彼等所有無漏之故。應如是知曉。以般若波羅蜜多所攝之佈施乃至八十隨形好。

【English Translation】 In order to ultimately accomplish spontaneously (gold), the previously mentioned thirteen practices such as generosity, the path of learning that culminates in a single moment of perfect accomplishment is ultimate, therefore, one moment manifests complete enlightenment. This is with remainder. Furthermore, although the essence is one, it is divided by characteristics, i.e., by distinction (Sher 'byung), so there are four aspects, therefore it demonstrates them. Among the four, the first is non-Vipāka. Meaning: To explain the meaning and illustrate it with examples. In the first, the connection is: the first of the four, because it is not assembled by external causes and conditions, therefore (actual gold) is not Vipāka, all uncontaminated dharmas are the Truth of the Path. [As it says: Manifest, the Truth of the Uncontaminated Path.] Here, the nature of the path, all generosity etc., the characteristic of realizing in a single moment, is the moment etc. Gold. Dharma friend: There are three Vipākas: in the first bhumi, Vipāka transcends the world; in the eighth bhumi, Vipāka is without characteristics; in the Buddha bhumi, Vipāka is inconceivable and spontaneously accomplished. In those, all dharmas mature differently from the previous ones, therefore it is Vipāka. Here, non-Vipāka is all the phenomena included by the apprehended and apprehender of the person who has generated the Path of Seeing (some say it has arisen here, some say it has not arisen). Although the essence of these is not uncontaminated, (but) the nature of these is uncontaminated, and here uncontaminated is both conceptualization and affliction. Thus it is said. However, their intention is not apparent, because it contradicts this commentary. Ra-dki-ra (Śāntarakṣita) said: All uncontaminated dharmas are the uncontaminated dharmas of the Buddha, between generosity etc. and the marks and deeds. Thus, connect the uncontaminated of the Buddha bhumi that is not the Vipāka of karma and affliction. Root text: This realization of the constant end of the Thubpa (Buddha), this dharma, is the yoga of one moment of non-Vipāka, that is, the non-Vipāka generosity etc. of the Buddha bhumi, when one uncontaminated wisdom manifests (refers to attainment), then all of them are the ultimate yoga that manifests simultaneously. Reason: Because each uncontaminated non-Vipāka generosity etc. of the Buddha bhumi includes all such uncontaminated ones. It should be known thus. Generosity covered by Prajñāpāramitā up to the eighty minor marks.

་བར་ཡོངས་སུ་འཛིན། ཅེས་སོགས་དང་། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དེར་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་འདུས་པར་བྱས་ཤིང་། སོགས་སོ། ། (གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་བསམས་པ་ཙམ་གྱིས་འབྱུང་བཞིན་དུ་བསམས་པ་ཙམ་གྱི་རྫོགས་ཞེས་སོ། ། ) འགྲེལ་པ་ལ། རྩ་བར་ཐུབ་པ་ཞེས་པ་རྒྱུན་མཐའི་བྱང་པའི་རྟོགས་པ་ནི་མཚན་གཞི། རྣམ་ སྨིན་མིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སོགས། བྱའོའི་བར་རོ། །མཚན་ཉིད་རྩ་བའི་རྟགས་དེའོ། །དེའི་ (རྟགས་སམ་མཚན་ཉིད། )རྒྱུ་མཚན་ཅི་ན། རྒྱུན་མཐའ་པས་དམིགས་པར་བྱ་བ་སྟེ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ (རད་ཀིར་ལེགས་)སངས་རྒྱས་སའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པོ་དེས་ སངས་རྒྱས་སའི་སྦྱིན་སོགས་ནས་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུའི་བར་གྱི། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ བསྡུས་པའི་ཕྱིར། སྡུད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྦྱིན་བྱ་ལ་སོགས་(གསེར་)པའི་དངོས་པོ་སོ་སོར་ 2-387 ངེས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྟེ་འཁོར་གསུམ་དུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ ཐུག་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་ན་དྲི་མ་ཀུན་(ཆུ་མིག་)བྲལ་ལམ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་སོ་སོར་ངེས་པ་བདེན་ པ་དང་བྲལ་བར་གཅིག་པར་རྟོགས་པ་ལ་འཆད་དོ། །གཅིག་གིས་མང་བོ་སྡུད་པ་མི་འཐད་ དེ། མང་བོས་གཅིག་སྡུད་པས་སོ་ཞེ་ན། (བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་གསུང་། ) མང་བོས་གཅིག་བསྡུས་པ་ འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་གཅིག་གིས་མང་བོ་བསྡུས་པའང་ཡོད་དེ། འཕགས་པ་ ལྷའི་ལུགས་ལས། ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཏེ་དེར་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་བཤད་པས་སོ། ། ཇི་སྐད་དུ་དངོས་པོ་གཅིག་ཀྱང་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ་ཆོས་ཉིད་དུ་འདུ་ལ། དངོས་པོ་ ཀུན་ཡང་དངོས་པོ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཆོས་ཉིད་དུ་འདུ་བའི་ཕྱིར་བློ་གང་གིས་དངོས་པོ་ གཅིག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་བ་དེ་ཡིས་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་ངོ་ ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འདིར་སྐབས་དང་སྒྲིག་པས་དེ་སྐད་བཤད་པར་ཟད་ཀྱི་དོན་ཅུང་མིན་ ནོ། །(ཀུན་ལ་གྲགས་པས་སླའོ། ། ) གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཡང་ཞེས་སོགས་སོ། །བསྡུས་པ་ཞེས་པ་མངོན་དུ་བྱས་ པའོ། །རྩ་བ་ནི། ཇི་ལྟར། ནས། འགུལ་བ་ལྟར་རྒྱུན་མཐར་སངས་རྒྱས་སའི་སྦྱིན་སོགས་ གཅིག་མངོན་དུ་བྱས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་དེ་ཀུན་ཤེས་པ་སྟེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའང་ དེ་བཞིན་ནོ། །འགྲེལ་པ་ནི། དཔེར་ན། ནས། དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་སའི་ཟག་མེད་ཡེ་ ཤེས་གཅིག་དམིགས་སམ་མངོན་དུ་བྱས་ན་དེའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་དེ་དང་རིགས་ མཐུན་སོགས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཀུན་མངོན་ དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་པའི་སྔོན་(སློབ་དཔོན་ན་རེ་)གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་འཕེན་པ་(ཨཱརྱ་)རྫོགས་པ་དང་ ཆོས་ཀུན་གྱི་

【現代漢語翻譯】 完全地掌握。 等等。佈施波羅蜜多包含了六度波羅蜜多，等等。 （他化自在天的諸神僅憑意念就能創造出所需的物品，僅憑意念就能圓滿。） 在註釋中，'根中的'能仁'（Thubpa）'指的是常邊的菩提心的證悟，這是基礎。非異熟果的剎那等等，直到'應做'。自性的根本標誌就是那個。那個（標誌或自性）的原因是什麼呢？常邊者所要觀照，也就是要顯現的（梵文：Radkirleks）成佛之佈施等的智慧，僅僅一個剎那，就包含了成佛之佈施等，直到八十隨形好。包含的原因是，對於佈施之物等（黃金）的各個事物，執著于顛倒的認知，也就是遠離三輪執著的究竟智慧。或者說，遠離一切垢染（水眼）或珍寶的各個確定性的真實，而證悟其為一體。如果說，一個包含多個是不合理的，應該是多個包含一個。那麼，（布頓仁波切說）不僅僅是多個包含一個，而且一個也包含多個。正如聖天（Aryadeva）的觀點所說，在法界的自性中，一切都包含在其中。正如所說，一個事物也是所有事物的自性，即法性；所有事物也是一個事物的自性，即法性。因此，無論哪個智慧看到一個事物的如是性，他也就看到了所有事物的法性，即如是性。這裡只是根據場合和安排這樣說的，並沒有其他意義。（衆所周知，所以容易理解。） 第二，連線是：'又'等等。'包含'指的是顯現。根本是：'如'到'動搖'，就像在常邊，如果顯現成佛之佈施等中的一個，那麼在那一剎那，就能知曉一切，也就是顯現一切也是一樣的。註釋是：'例如'到'同樣，如果觀照或顯現成佛之無漏智慧中的一個，那麼在那一剎那，就與此同類等等。'原因在於，憑藉一剎那的智慧，就能顯現一切法，這是因為先前的（教師那熱）的願力（梵文：Arya）已經圓滿，並且一切法的...

【English Translation】 Completely hold. Etc. The perfection of giving includes the six perfections, etc. (The gods of Paranirmita-vasavartin can create the necessary items with just a thought, and they are perfected with just a thought.) In the commentary, 'Thubpa' in the root refers to the realization of the Bodhicitta of the Constant Side, which is the basis. Non-Vipaka moments, etc., up to 'should be done.' The characteristic root sign is that. What is the reason for that (sign or characteristic)? The object to be observed by the Constant Side, that is, the wisdom of giving, etc., for enlightenment (Sanskrit: Radkirleks) to be manifested, with just one moment, includes the characteristics of the Dharma from the giving for enlightenment, etc., up to the eighty minor marks. The reason for including is that for each of the objects of giving, etc. (gold), the ultimate wisdom that is free from the perverted cognition of holding onto the three wheels is the ultimate wisdom. Or, it is explained that the individual certainty of being free from all defilements (spring) or jewels is realized as one, free from truth. If it is said that it is unreasonable for one to include many, it should be many including one. Then, (Buton Rinpoche said) not only do many include one, but one also includes many. As Aryadeva's view says, in the nature of Dharmadhatu, all are included there. As it is said, one thing is also the nature of all things, that is, the Dharma nature; all things are also the nature of one thing, that is, the Dharma nature. Therefore, whatever intelligence sees the suchness of one thing, it also sees the Dharma nature of all things, that is, the suchness. Here, it is only said that way according to the occasion and arrangement, and there is no other meaning. (It is easy to understand because it is well known to everyone.) Secondly, the connection is: 'Also' etc. 'Included' means manifested. The root is: 'As' to 'shake', just as in the Constant Side, if one of the giving etc. for enlightenment is manifested, then in that very moment, one knows all of them, that is, manifesting all is the same. The commentary is: 'For example' to 'Similarly, if one observes or manifests one of the stainless wisdoms for enlightenment, then in that one moment, it is of the same kind, etc.' The reason for this is that with the wisdom of one moment, all Dharmas can be manifested, because the previous (teacher Nara) aspiration (Sanskrit: Arya) has been fulfilled, and all Dharmas...

ཆོས་དབྱིངས་གཅིག་ཡིན་པས་མཐུས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ ལྟར་སྐད་ཅིག་དང་པོ་བསྟན་ནས་གཉིས་པ་(ཤནྟིས་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་རད་ཀིར། དཀར་པོས་ཆོས་ 2-388 ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་གཅིག་རྟོགས་ཞེས་དག་ལྡན་མིང་དུ་འདོགས་སོ། ། )རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ སྐབས་ནི། ས་བརྒྱད་(དག་ལྡན་)པ་ཡན་ནམ་སྔར་བཤད་འཕགས་པའི་རྣམ་སྨིན་གསུམ་ཞེས་ ཆོས་བཤེས་ཏེ་དེ་འདྲའི་ཟག་པ་མེད་པར་སོགས་སོ། །འདིར་གནས་གྱུར་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ དྲི་བྲལ་དུ་གྱུར་གྱི་གནས་ཀུན་གཞི་གྱུར་མ་གྱུར་ལས་འདོད་པ་མི་རིགས་ཏེ། ཀུན་གཞིའི་ རྣམ་ཤེས་མེད་ཅིང་ཆོས་དབྱིངས་ལ་དགོངས་ནས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་བསྟན། ཅེས་ཆོས་ བཤེས་ཏེ་དགག་ཡུལ་བཟང་ངོ་། །རྩ་བ་ལ། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། རྣམ་པར་སྨིན་ པའི་སྐད་ཅིག་མའི་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་ཏེ། གང་ཚེ་རྣམ་སྨིན་ཡིན་པའི་ཆོས་དཀར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ རང་བཞིན་གཅིག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་སྐྱེས་ པའི་ཟག་མེད་ཀུན་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །(སྔར་རྩ་འགྲེལ་ གསུམ་ལ་དགོད་དོ། ། ) རྣམ་སྨིན་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དེས་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཐོབ། ནས། རྣམ་མཁྱེན་འཐོབ། ཅེས་ སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཅན། ཤེར་པ་རྣམ་སྨིན་ཡིན་པའི་ སྐད་ཅིག་སོགས་སོ། །རྟགས་ནི། གང་གི་ཚེ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ཟག་མེད་རྣམ་སྨིན་གྱི་ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་དཀར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པ་གཅིག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེའི་ སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ། ནས། རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དཀར་བའི་རྒྱུ་ མཚན་ཅི་ཞེ་ན། ཆོས་ཅན། རྣམ་པར་དཀར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བྱང་པས་གཟུང་འཛིན་ དུ་ཞེན་པ་སོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་བསྒོམས་པས། སྤང་བྱ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ ཀྱི་དྲི་མ་དེ་འདྲ་དེ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སོ། །དཔེར་ན། ནམ་མཁར་ས་རྡུལ་སོགས་ཀྱི་ དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སྟོན་མཁའི་ཟླ་བའི་འོད་ཆེས་དཀར་བ་བཞིན་དུའོ། །ཡང་ ན་རྟོགས་བྱའི་ཡུལ་ལ་སྦྱར་རོ། །གསེར་ནི། གཟུང་འཛིན་དུ་ལྟ་བ་སོགས་དྲི་མ་དང་བྲལ་ 2-389 ཞེས་ཏེ་གོང་མ་དང་ཟློས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ ལ། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་གཅིག་ བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ན་དེའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་ཆོས་ རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་རང་གིས་རྟོགས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཅི་ན། ཆོས་ཅན། དེ་ལ

【現代漢語翻譯】 因為法界是唯一的。 第二，連線：如是，在顯示第一個剎那之後，第二個（寂天菩薩說：『一切善法』，Rādakira；『白色的一切法在一個剎那證悟』，被稱為Dagdän）。 完全成熟之法的狀態是：八地（Dagdän）或如前所述的聖者三圓滿。法友說：『如是無漏』等等。 此處的轉變是指法界轉變為無垢，不應認為是從阿賴耶識轉變而來，因為沒有阿賴耶識，而是考慮到法界而顯示了阿賴耶識。法友說：『所破是好的』。 根本頌：常邊的智慧，是完全成熟的剎那般若波羅蜜多，因為當一切完全成熟的白法自性顯現時，彼時生於完全成熟之法狀態的無漏，是在一個剎那顯現一切的智慧。 （以前在根本頌、註釋和釋文中引用）。由完全成熟產生的菩提道，以知曉道之相而行，獲得一切法的圓滿。乃至獲得一切智智等等。 註釋：常邊的智慧，是般若波羅蜜多完全成熟的剎那等等。 理由是：當完全清凈的一面，無漏完全成熟之法的狀態，以白色的自性顯現時，在那一剎那，乃至顯現證悟一切。 白色的理由是什麼呢？法，是完全清凈的自性，因為通過修習無數對治能取所取執著的對治，遠離了一切應斷的不順品之垢染。例如，如同虛空中遠離了塵土等一切垢染，秋季天空的月亮光芒最為潔白一樣。 或者，應用於所證悟的對境。黃金，遠離了能取所取等垢染，與前面重複。 第三，連線：如是等等。 根本頌：常邊的智慧，是無相的剎那，因為當證悟到一法無有真實的相時，在那一剎那，自己證悟到一切法都無有真實的相。如是證悟的因是什麼呢？法，是那。

【English Translation】 Because the Dharmadhatu is one. Second, connection: Thus, after showing the first moment, the second (Śāntideva said: 'All good dharmas', Rādakira; 'White all dharmas realize in one moment', called Dagdän). The state of fully matured dharma is: the eighth bhumi (Dagdän) or the three perfections of the noble ones as mentioned before. Dharma friend said: 'Thus without outflows' etc. The transformation here refers to the Dharmadhatu transforming into stainlessness, and it should not be considered as transforming from the Alaya consciousness, because there is no Alaya consciousness, but the Alaya consciousness is shown in consideration of the Dharmadhatu. Dharma friend said: 'What is to be refuted is good'. Root verse: The wisdom of the constant edge, is the momentary Prajñāpāramitā of complete maturation, because when the self-nature of all completely matured white dharmas manifests, at that time the outflowless born in the state of completely matured dharma, is the wisdom that manifests everything in one moment. (Previously quoted in the root verse, commentary, and explanation). The path of enlightenment arising from complete maturation, acts by knowing the aspect of the path, and obtains the perfection of all dharmas. Up to obtaining omniscience etc. Commentary: The wisdom of the constant edge, is the moment of Prajñāpāramitā being completely matured etc. The reason is: When the completely purified side, the state of outflowless completely matured dharma, manifests with the self-nature of white, in that one moment, up to manifestly realizing everything. What is the reason for being white? Dharma, is the self-nature of being completely purified, because by practicing countless antidotes to the clinging of grasper and grasped, it is separated from all the impurities of the unfavorable side that should be abandoned. For example, just as the moon in the autumn sky is most white because it is separated from all impurities such as dust in the sky. Or, apply it to the object to be realized. Gold, is free from impurities such as the view of grasper and grasped, repeating the previous one. Third, connection: Thus etc. Root verse: The wisdom of the constant edge, is the moment of no characteristic, because when one realizes that one dharma has no true characteristic, in that one moment, one realizes by oneself that all dharmas have no true characteristic. What is the cause of such realization? Dharma, is that.

ྟར་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ ལོག་པའི་རྒྱུ་ཆོས་ཀུན་རྨི་ལམ་དང་(དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་སོགས་མདོར་ཡོད། )འདྲ་བར་གནས་པ་སྟེ་རྟོགས་ ནས་ངོ་བོའི་རྒྱུ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ལ་གྲངས་མེད་གསུམ་སོགས་སུ་སྤྱོད་པ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་ གྱིས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཤེས་པས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་མཚན་ཉིད་མེད་ པར་ཤེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། རྡོར་ཏིང་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཆོས་ ཅན། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་ རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ མེད་པའོ་ཞེས་ཀུན་ཉོན་རྣམ་བྱང་ངོ་བོའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ དུ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། སྔོན་གྲངས་མེད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་རྨི་ལམ་ལྟ་ བུར་གོམས་པས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་འདོད་འདུན་(ཀུན་བཏུས་མཛོད་)ནམ་ཉོན་མོངས་དང་བཅས་ པའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་རྨི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ རྣམས་ལ་དམིགས་ཏེ་སྦྱིན་སོགས་ཕྱིན་དྲུག་སྒྲུབ་པས་གནས་ཏེ་ཚོགས་གཉིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ བར་བྱས་ནས་ཏེ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སོ། །(ཅུང་སྦྱོར་ཚུལ་ལེགས་སོ། ། ) དེས་ན་དེ་ལྟར་ཤེས་པས་ན་ དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་སོགས་སོ། །བཞི་པ་ ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་སོགས་ཏེ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་གྱི་རྟ་གླང་ 2-390 སོགས་དང་ནི་དེ་མཐོང་བ་སྟེ་རྨིས་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་དེ་གཉིས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་མི་མཐོང་བ་ལྟར་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པར་ སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མཐོང་བས་སོ། །རྨི་ལམ་མི་མཐོང་རྨི་ལམ་རྨི་བ་མི་མཐོང་ངོ་། །སོགས་ སོ་ནས། ཡུམ་དེ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཟླ་ཟེར་དུ། སད་པ་ལ་ཐ་དད་དུ་མི་མཐོང་། ཞེས་ཏེ་དགོངས་པ་མིན་ནོ། །འགྲེལ་པ་ལ། རྒྱུན་མཐའི་བྱང་ པ་ཆོས་ཅན། གང་གི་ཚེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཚུལ། ནས། དེའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་གཉིས་མེད་ཡིན་ནོཞེས་རྟོག་སྟེ་ཡུན་རིང་མོ་གྲངས་མེད་ཞིག་ནས་བསྒོམ་ པའི་དུས་བར་ཆད་མེད་པར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་བ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ལ་གོམས་པ་ ངང་དུ་གྱུར་པས་གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་ཕལ་ཆེར་དྲུངས་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུན་ མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སོགས་སོ། །ཆོས་གཅིག་གཉིས་ མེད་དུ་རྟོགས་པ་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནས། རྟ

【現代漢語翻譯】 有理由能夠顯現，因為所有不顛倒的法，都如夢境和（乾闥婆城等，總而言之）一樣存在，即在證悟之後，以佈施等六度作為本體的因，用於無數三等，因此，所有法都應知無自性，因此六度也應知無自性等等。《釋論》中說：在證悟並獲得金剛喻定的狀態時，有法，佈施等的本體，唯一以無自性而確定的證悟，以一剎那的智慧，所有法都沒有真實的自性，因此，所有俱生煩惱和清凈的法，都應知沒有真實的自性，這是有理由的，因為之前無數次習慣於所有法無實如夢，所以親近取是貪慾（《俱舍論》），或者以煩惱和合的蘊、界、處等，觀想其真實義為夢的本體的法，並以佈施等六度來安住，修持二資糧，因此，這是有理由的。（連線方式很好。）因此，這樣瞭解之後，這樣的智慧，是無自性的一剎那等等。第四，連線是：如是等等，即無二取等等。根本頌中說：后得智，有法，是無二的剎那，如夢中的馬牛等，以及見到它們的夢中之識，如你所見，二者並非以能取所取的形態存在，同樣，以一剎那見到諸法的真如是無二取的。不見夢，不見做夢。等等，因此，對於彼母（般若波羅蜜多），是無二的，是不可分割的。等等。《月光疏》中說：醒來時不會看到差別。這並非密意。《釋論》中說：后得的瑜伽士，有法，當能取和所取的形態……，因此，那時所有法也是如此的法性，是無二的，這樣思惟，從無數劫以來，在修習的過程中，無間斷地串習對治能取所取二現，幾乎根除了二取的習氣。因此，后得智，有法，是無二的剎那等等。當一個法被證悟為無二時，從諸法……，證悟。

【English Translation】 There is a reason to be able to manifest, because all non-inverted dharmas exist like dreams and (Gandharva cities, etc., in short), that is, after enlightenment, using the six perfections such as generosity as the cause of the entity, used in countless three, therefore, all dharmas should be known to be without characteristics, so the six perfections should also be known to be without characteristics, etc. In the commentary, it is said: When realizing and obtaining the Vajra Samadhi, the dharma, the entity of generosity, etc., is determined to be without characteristics, with a moment of wisdom, all dharmas do not have true characteristics, therefore, all co-emergent afflictions and pure dharmas should be known to be without true characteristics, this is reasonable, because countless times before, they were accustomed to all dharmas being unreal like dreams, so close taking is greed (Abhidharmakosha), or aggregates, realms, and places combined with afflictions, etc., contemplate the dharmas whose true meaning has become the entity of dreams, and abide by practicing the six perfections such as generosity, cultivate the two accumulations, therefore, this is reasonable. (The connection method is very good.) Therefore, after understanding this way, such wisdom is a moment without characteristics, etc. Fourth, the connection is: thus, etc., that is, non-dual taking, etc. In the root verse, it is said: Subsequent wisdom, the dharma, is a non-dual moment, such as horses and cattle in dreams, etc., and the dream consciousness that sees them, as you see, the two do not exist in the form of taker and taken, similarly, in one moment, seeing the suchness of all dharmas is non-dual taking. Not seeing dreams, not seeing dreaming. etc., therefore, for that mother (Prajnaparamita), it is non-dual, it is indivisible. etc. The Moonlight Commentary says: When awake, one will not see differences. This is not the secret meaning. The commentary says: The subsequent yogi, the dharma, when the form of taker and taken... Therefore, at that time, all dharmas are also such a dharma nature, which is non-dual, thinking like this, from countless kalpas, in the process of cultivation, uninterruptedly practicing the antidote to the appearance of dual taking and taken, almost eradicating the habits of dual taking. Therefore, subsequent wisdom, the dharma, is a non-dual moment, etc. When a dharma is realized as non-dual, from the dharmas... realization.

ོགས་པ་ནའོ། །གསུམ་པ་ནི། དང་པོ་དྲུག་ལ་ལྟོས་ ནས་བདུན་པའོ།། ༈ །། ༈ བླངས་འབྲས་ཆོས་སྐུའི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་པ། དེ་ལྟར་མཁྱེན་གསུམ་སྦྱོར་བཞིས་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐབས་ (ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་སྐབས་དང་དུ་བཤད། )ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། ཆོས་སྐུའི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་དངོས། སྐབས་ བསྡུ་བའོ། ། ༈ སྐབས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། དང་པོ་ནི། སྐད་ཅིག་མ། སོགས་ནས། བཞི་ཡོད་པ་ཡིན་པས་རིམ་བཞིན་སྟོན་ ནོ། ། 2-309 རྗེས་ལ་འགྲོ་བའི་རྟོག་པའོ། །(སྟེ་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ) འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་ རྒྱལ་བོ་དཔུང་ཚོགས་བཞིའི་མདུན་དུ་རིན་ཆེན་བདུན་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ་ཡུམ་ཡང་ལྔའི་མདུན་ དུ་འགྲོ་སྟེ། ཞེས་སོགས་སོ། །(མདོ་དང་སྦྱོར་ཚུལ་དེ་ལྟར་གྲོལ་སྡེ་གཉིས་དང་དག་ལྡན་ནོ། །སྙིང་མཆོག་སོགས་དང་ འགྲེལ་ཆེན་ནི་ཚུལ་གཞན་དུ་སྦྱར་རོ། ། ) དེས་ན་དེ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་གཟུང་བ་སྟེ་བླང་བར་བྱ་བ་ མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བྱས་ནས་ལྡོག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་རྟོག་དགུའི་བདག་ཉིད་འདི་ཆོས་ ཅན། གཟུང་རྟོག་གཉིས་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་སོགས་པས་ རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིད་དམ་རྒྱུད་ལ་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བའི་དམན་པའི་ཆོས་ལ་ དམིགས་ནས་ལྡོག་བྱར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྡོག་བྱར་འཛིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ ནི། རྟོགས་པ་དམན་པ་ལ་སོགས་པ་དགུ་ནི་ཉེས་པའམ་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། དེ་རྣམ་པ་དགུ་བོ་ཆོས་ཅན། བྱང་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོའི་མཐོང་ལམ་གྱི་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་ ཡིད་ཤེས་དང་སེམས་བྱུང་ཤེས་རབ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྤང་བྱར་བཞེད་དོ། །དེའི་ དངོས་གཞི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་གཞོམ་བྱ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། ཚན་པ་དེ་ གཉིས་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་འཇོམས་ཟེར་རོ། ། ༈ འཛིན་རྟོག་རྒྱས་བཤད། གཉིས་པ་ལ། རྫས་རྟོག་དང་། བཏགས་རྟོག་རྒྱས་བཤད་དོ། ། ༈ རྫས་རྟོག་རྒྱས་བཤད། དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། འཆད་ཚུལ་མང་ཡང་གཅིག་བརྗོད་ན། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ དགུ་སྟེ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་བདག་(ཨཱརྱ་རད་ཀིར། )སྡུག་པ་(རད་ཀིར་)འཛིན་ཅིང་མི་སྡུག་པ་འདོར་ བར་འཛིན་པ་ཡུལ་དང་། དེ་ལྟར་འཛིན་པར་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་ནི་འཛིན་འདོར་གྱི་རྟོག་ པའོ། །ཡུམ་ནི་ཆོས་གང་ཡང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའམ་གཏོང་བ་མེད་དོ། །སོགས་སོ། །ཆོས་ དེ་རྣམས་བདག་གིས་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྫས་(འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ དུ་ཆོས་དེ་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་ཞེས་ཟླ་ཟེར། )འཛིན་ཡུལ་དང་(རད་ཀིར་)དེར་འཁྲུལ་ 2-310 རྟོག་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྟོག་པའོ། །གཟུགས་

【現代漢語翻譯】 第三部分：相對於前六者而言的第七者。 第四部分：詳細闡述證悟果位法身的支分。 如是，通過三種智慧和四種結合修習所獲得的果位是法身，有三種：過渡（佛學導師解釋過渡），法身支分的詳細闡述，以及總結。 過渡： 首先，從『剎那』等開始，因為有四種，所以依次展示。 跟隨其後的分別是執著的念頭（因為果位與因相關聯）。如同轉輪王的軍隊前有七寶一樣，般若波羅蜜多也在五者之前。等等（經文和結合的方式與解脫部和清凈部相同，心髓等和大疏則以其他方式結合）。因此，專注于這些，將它們視為不應執著之物，並加以捨棄，這就是九種分別唸的自性。這種分別念，是執著念頭的第二種，是捨棄一方的所依，因為聲聞和緣覺的心或相續中，會執著于低劣的法，認為應該捨棄。捨棄的原因是，對低劣的證悟等九種是過失或缺陷。這九種，是菩薩們在頂峰見道時，無漏的心、意識和心所智慧所進入的狀態下應該斷除的。因為它的本體會被無間道所摧毀。佛學導師說：這兩個部分會被近取道摧毀。 詳細闡述執著念頭： 第二部分包括對實物念頭和名言念頭的詳細闡述。 詳細闡述實物念頭： 首先是過渡：從凡夫開始。根本是：雖然有很多解釋方法，但如果只說一種，那就是九種境和有境，即執著于實有的我（梵文：Ārya Radkira），執著于可愛（Radkira）並捨棄不可愛，這是境。如此執著的錯覺念頭就是執取和捨棄的念頭。般若波羅蜜多不會完全執取或捨棄任何法。等等。將這些法視為會被我執著，這就是實物（會被執著的法被認為是作意，這是月稱的說法）執著的境（Radkira）和錯覺的作意念頭。色...

【English Translation】 Third: The seventh in relation to the first six. Fourth: Detailed explanation of the limbs of the Dharmakāya (Body of Truth) as the result. Thus, the result of meditating with the three wisdoms and four unions is the Dharmakāya, which has three aspects: transition (explained by the Dharma teacher), detailed explanation of the limbs of the Dharmakāya, and summary. Transition: First, from 'moment' etc., because there are four, they are shown sequentially. The subsequent ones are thoughts of attachment (because the result is closely related to the cause). Just as a Chakravartin (Wheel-turning King) has seven precious things going before his fourfold army, so too does the Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom) go before the five. And so on (the way of combining the sutra is the same as the two liberation sections and the pure section; the Heart Essence etc. and the Great Commentary combine in a different way). Therefore, focusing on these, making them non-graspable, and turning away from them, this is the nature of the nine conceptualizations. This conceptualization, the second of the grasping conceptualizations, is the support of the turning away side, because the Śrāvakas (Hearers) and Pratyekabuddhas (Solitary Buddhas) in their minds or streams of consciousness, grasp at inferior dharmas that are to be grasped, thinking they should be abandoned. The reason for abandoning them is that the nine, such as inferior realizations, are faults or defects. These nine, are considered by the Bodhisattvas to be abandoned at the stage of the stainless mind, consciousness, and mental wisdom entering the path of seeing at the summit. Because its substance is destroyed by the uninterrupted path. The Dharma teacher says: These two sections are destroyed by the approaching path. Detailed explanation of grasping conceptualizations: The second part includes a detailed explanation of substance conceptualizations and imputed conceptualizations. Detailed explanation of substance conceptualizations: First is the transition: starting from ordinary beings. The root is: Although there are many ways to explain it, if only one is mentioned, it is the nine objects and subjects, that is, grasping at the self (Ārya Radkira in Sanskrit) that exists as a substance, grasping at what is lovable (Radkira) and abandoning what is unlovable, this is the object. The deluded thought of grasping in this way is the thought of grasping and abandoning. Prajñāpāramitā does not completely grasp or abandon any dharma. And so on. Considering these dharmas as being grasped by the self, this is the object of substance (the dharmas that are to be grasped are considered to be attention, according to Chandrakirti) grasping (Radkira) and the deluded thought of attention. Form...

ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །བདག་ ཤི་ནས་(རད་ཀིར་)ཁམས་གསུམ་པོ་རྣམས་གང་རུང་དུ་འཇུག་པར་འཛིན་པ་ཡུལ་དང་། དེར་ འཁྲུལ་རྟོག་ནི་ཁམས་གསུམ་ཅར་དང་ཉེ་བར་འབྲེལ་བའི་རྟོག་(ཨཱརྱ་རད་ཀིར། )པའོ། །ཅིའི་སླད་ དུ་གཟུགས་ཡིད་ལ་མ་བྱས། ཞེས་སོགས་ནས། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་གང་དུ་ཡང་འདྲེ་བར་མི་ འགྱུར་རོ། །སོགས་སོ། །བདག་(སྙིང་ཟླ་)ཁམས་གསུམ་ལ་གནས་པ་ཇི་ལྟར་ཁམས་གསུམ་དང་ འབྲེལ་བ་མེད་(སྙིང་ཟླ་)ཅེས་འཛིན་པ་ནི་ཡུལ་དང་། དེར་འཁྲུལ་རྟོག་ནི་གནས་པའི་རྣམ་རྟོག་ གོ །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་མི་གནས་སོ། །ཞེས་སོ། །བདག་ཁམས་གསུམ་ལ་(སྙིང་ཟླ་)མངོན་ ཞེན་ཡོད་པས་ཇི་ལྟར་མི་གནས་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་ནི་ཡུལ་དང་། དེར་འཁྲུལ་རྟོག་མངོན་པར་ ཞེན་པའི་རྟོག་པའོ། །མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་པ་དང་གནས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡུམ་ ལ་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ཡན་འཁོར་བའི་བདག་གི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །ད་ལམ་དང་ འབྲས་བུའི་བདག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བདག་སྦྱིན་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་ ཀྱི་དངོས་པོར་བཏགས་པའི་རྫས་སུ་འཛིན་པ་ཡུལ་དང་། དེར་འཁྲུལ་རྟོག་ནི་དངོས་པོར་(ཨཱརྱ་ )བཏགས་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །དེ་པ་ནི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་འདོགས་པ་མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་ སོ། །བདག་ལ་ཆགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཚང་རྒྱ་སྟེ་གཞན་དུ་ན་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པས་སོ་སྙམ་པ་ ཡུལ་དང་། (སྙིང་ཟླ། ) དེར་འཛིན་རྟོག་པའམ་ཡང་ན་བདག་དེ་ཁོ་(རད་ཀིར། )ནའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་ པ་ལ་ཆགས་པའི་རྫས་སུ་འཛིན་པ་ཡུལ་དང་། དེར་འཁྲུལ་རྟོག་ནི་ཆགས་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ ། མངོན་པར་ཆགས་པས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །བདག་ཉོན་མོངས་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པ་ཡུལ་དང་། དེར་འཁྲུལ་རྟོག་ནི་གཉེན་པོའི་རྣམ་རྟོག་ གོ །ཡུམ་ཡང་ཡུམ་དང་མ་བྲལ། ཞེས་སོགས་སོ། །བདག་མངོན་ཤེས་སོགས་(རད་ཀིར་)མེད་ པར་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ཉམས་སུ་འཛིན་པ་ཡུལ་དང་། དེར་འཁྲུལ་རྟོག་ཇི་ 2-311 ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་གོ །རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་གང་ན་བ་དེར་གནས་པར་ འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །རད་ཀིར་གྱིས་བདག་གིས་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཐམས་ཅད་ལ་ བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ལ་ལ་བདག་ལ་དངོས་ སུ་སྦྱར་ཞིང་། སྙིང་མཆོག་ཟླ་ཟེར་དུ་ཡང་། དང་པོ་བདག་ལ་སྦྱར་ཏེ། བདག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ ནི་འཛིན་པ་དང་པོ་སྟེ་འཛིན་འདོར། ཞེས་སོགས་སོ། །རྫས་འཛིན་ཡུལ་ཡིན་པར། རད་ཀིར་ གྱིས་རྫས་སུ་ཡོད་པར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་བཏགས་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རྣམ་ པ་དགུར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་ཞུས་པ་ལ་གསུངས་པ། ཞེས་མཚམས་སྦྱར་བས་ཤེས་སོ། །ཆོས་ བཤེས་ལྟར་ཡང་དཔྱད་ཅིང

【現代漢語翻譯】 『不作意』等等。我（梵文：Rad-kir，字面意思：紅色的光芒）死後，執著于進入三界中的任何一界，這是所緣境。對此的錯亂分別念是與三界緊密相關的分別念（梵文：Arya Rad-kir）。為什麼不對色作意？等等。不作意就不會與任何事物混雜。等等。我（梵文：Nying-dla，字面意思：心月）安住於三界，怎麼會與三界無關（梵文：Nying-dla）呢？執著於此是所緣境。對此的錯亂分別念是安住的分別念。不住於一切智智之間。等等。我（梵文：Nying-dla）對三界有顯現的執著，怎麼會不住呢？執著於此是所緣境。對此的錯亂分別念是顯現執著的分別念。以不顯現執著和不住的方式享用佛母。等等。以上是輪迴的我的主導。現在以道和果的我的主導，我執著于佈施等直至佛陀的法之事物為實有，這是所緣境。對此的錯亂分別念是執著于實有（梵文：Arya）的分別念。那是不執著于任何法的。等等。我執著于貪慾本身而證得菩提，否則就是背道而馳，執著於此是所緣境。（梵文：Nying-dla）或者執著於我（梵文：Rad-kir）本身是產生智慧的實有，這是所緣境。對此的錯亂分別念是貪慾的分別念。不是以顯現執著來表達的。等等。我執著于所有煩惱的對治品，這是所緣境。對此的錯亂分別念是對治品的分別念。佛母也與佛母不分離。等等。我（梵文：Rad-kir）沒有神通等，怎麼能隨心所欲地修行呢？執著於此是所緣境。對此的錯亂分別念是隨心所欲修行的分別念。一切智智在哪裡，就在哪裡安住。等等。Rad-kir以我為主導，要對一切進行論證，要如何合理地進行論證。等等。有些人直接將我與事物聯繫起來，在殊勝心月光中也是如此。首先與我聯繫起來，我作為實有存在是最初的執著，即執著和捨棄。等等。實有執著是所緣境。Rad-kir說：『凡夫執著于實有，最初的分別念如何變成九種？』對此的回答，通過連線可以瞭解。也要像法友一樣進行研究。

【English Translation】 'Not giving attention' etc. Holding that after I (Rad-kir, lit. 'red light') die, I will enter any of the three realms is the object. The mistaken thought about this is the thought closely related to all three realms (Arya Rad-kir). Why not give attention to form? etc. Not giving attention will not become mixed with anything. etc. How can I (Nying-dla, lit. 'heart moon') abide in the three realms and yet be unrelated to the three realms (Nying-dla)? Holding this is the object. The mistaken thought about this is the thought of abiding. It does not abide between all-knowing wisdom. etc. How can I (Nying-dla) not abide, since I have manifest attachment to the three realms? Holding this is the object. The mistaken thought about this is the thought of manifest attachment. One enjoys the Mother without manifest attachment and without abiding. etc. The above is dominated by the self of samsara. Now, dominated by the self of the path and the fruit, holding that I regard things like generosity etc. up to the Buddha as substances imputed to dharma is the object. The mistaken thought about this is the thought of imputing to substance (Arya). That is not imputing to any dharma. etc. I attain enlightenment through attachment itself, otherwise it is turning one's back, holding this is the object. (Nying-dla) Or holding that I (Rad-kir) myself am the substance of attachment for generating wisdom is the object. The mistaken thought about this is the thought of attachment. It is not expressed through manifest attachment. etc. I hold myself to be on the side of the antidote to all afflictions, this is the object. The mistaken thought about this is the thought of the antidote. The Mother also is not separate from the Mother. etc. How can I (Rad-kir) practice as I wish without clairvoyance etc.? Holding this is the object. The mistaken thought about this is the thought of practicing as one wishes. Wherever all-knowing wisdom is, one will abide there. etc. Rad-kir, dominated by the self, should accomplish everything, and should accomplish it as is reasonable. etc. Some directly connect the self with things, and it is also so in the excellent heart moon ray. First connect it with the self, and the existence of the self as a substance is the first holding, i.e., holding and abandoning. etc. Holding substance is the object. Rad-kir said, 'How can the first thought, by which ordinary beings impute existence as a substance, become nine kinds?' The answer to this, can be understood through the connection. One should also investigate like a dharma friend.

་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་དགུ་མཚན་གཞི། མཐོང་རྩེའི་སྤང་བྱ་འཛིན་ རྟོག་དང་བོ་རྫས་རྟོག་ཏུ་མཚོན། མཐོང་རྩེའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ཞིག སོ་སྐྱེའི་ རྫས་འཛིན་ལ་དམིགས་ནས་དེར་འཁྲུལ་རྟོག་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འགྲེལ་པ་ལ། བྱང་ སེའི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་འཛིན་འདོར་མེད་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ ཡོན་ཏན་འཛིན་པ་དང་སྐྱོན་འདོར་ཏེ། (གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་དང་འདོར་བས་ཞེས་གསེར་རོ། །བླང་དོར་ ལ་འཛིན་འདོར་བྱེད་ཅེས་ཀྱང་བྱའོ། ། ) ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱོན་སེལ་ཅིང་ཡོན་ཏན་ལེན་པས་སོ། །སྐྱོན་ཡོན་ ལ་འཛིན་འདོར་བྱེད་པའི་སོ་སྐྱེའི་འཛིན་པ་ལ་རྫས་འཛིན་དུ་འཁྲུལ་རྟོག་གམ་སོ་སྐྱེ་ལ་དོན་ དམ་པའི་དངོས་པོ་སྟེ་རྫས་སུ་འཁྲུལ་རྟོག་ཅེས་སྦྱར་རོ། །འོག་མ་རྣམས་ལའང་བསྒྲེའོ། །སོ་ སྐྱེ་ཐ་མལ་པ་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་པ་མཚན་མེད་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་མཚན་མར་ཡིད་ ལ་བྱེད་དེ། དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཁམས་གསུམ་ཅར་ཏེ་གང་རུང་ དུ་སྐྱེ་བ་ཉེ་བར་འབྲེལ་ཏེ། དངོས་པོ་བདེན་པར་ཞེན་པའི་སོ་སྐྱེ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། ཆོས་ཅན། མཚན་འཛིན་གྱིས་གནས་ཏེ། དོན་དམ་པར་གཟུགས་སོགས་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་ ནས་མི་གནས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ 2-312 ལ་སྒྱུ་མ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟེ་འཛིན་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་བདེན་པར་མངོན་པར་མ་ཞེན་ པའི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཆོས་ཐམས་ཅད་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་རྟོགས་ཏེ། དོན་ དམ་པར་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། མངོན་པར་ མ་ཞེན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་ཆགས་པ་སྟེ་སྤྱོད་དེ། ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ བློས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་འཁོར་གསུམ་དུ་མ་ཆགས་པའི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ ཅན། འཁོར་འདས་ལ་བླང་དོར་དུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་འདས་དོན་དམ་པར་ བདེན་མེད་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །འཁོར་གསུམ་མི་ རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་སོ་སྐྱེའི་སྦྱིན་སོགས་རྐྱང་བ་ཆོས་ཅན། རང་ཇི་ལྟར་འདོད་ པ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲོ་བ་ཐོགས་ཏེ་འགྲོ་མི་ནུས་ཏེ། འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པའི་ཤེར་ ཕྱིན་ཡང་དག་པར་མ་ཤེས་པ་སྟེ་དེས་མ་ཟིན་པའི་ཐབས་རྐྱང་བ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ འདྲའི་སོ་སྐྱེའི་འཛིན་པའམ་སོ་སྐྱེ་ལ་དོན་དམ་པ(འི་དངོས་པོ་ནི་སྐྱེས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་སྟེ་དེ་ལ་ཞེན། ཞེས་ གསེར་)སྟེ་རྫས་འཛིན་དུའམ་རྫས་སུ་བདེན་པའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟེ་འཁྲུལ་རྟོག་ ཡིན་པས། འཛིན་རྟོག་དང་པོ་རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཡུལ་དགུ་ཡོད་པས་རྣམ་ པ

【現代漢語翻譯】 連線起來。這樣是九種特徵的基礎。如同麻雀抓取樹梢的草葉一般，將最初的執著顯現為實物執著。對於樹梢附近的所破之物是什麼呢？應當知曉，這是凡夫俗子執著實物，並對此產生錯覺的執著。註釋中說：菩薩的加行道，就勝義諦而言，沒有執取和捨棄，但在世俗諦中，如同幻術一般，有執取功德和捨棄過失。（執取和捨棄色等，這是金子的本性。也可以說，在取捨上進行執取和捨棄。）因為在世俗諦中消除過失並獲取功德。對於凡夫俗子在過失和功德上進行執取和捨棄的執著，可以連線為錯覺的實物執著，或者說凡夫俗子對勝義諦的實物，即實有產生錯覺的執著。下面的情況也依此類推。凡夫俗子，就其本性而言，不將真實無相之法放在心中，而是將有相之法放在心中。因為他們執著于顯現的事物。就其本性而言，與三界中的任何一界相連，因為這是凡夫俗子執著事物為真實的本性。就其本性而言，安住于相的執著中。因為他們是證悟勝義諦中色等為空性，並不安住其中的修行者。菩薩的加行道，就其本性而言，對一切法如幻如化般地執著，因為這是不執著事物為真實的道路。就其本性而言，證悟一切法僅是假名安立，因為這是證悟勝義諦中沒有實有的道路。就其本性而言，以不執著為先導，行持六度，因為這是通過聞思修的智慧，了知實相，從而不執著三輪的道路。就其本性而言，是對輪迴和涅槃進行取捨的對治，因為這是證悟輪迴和涅槃在勝義諦中無有自性，平等一味的道路。不思三輪的智慧，以及與之分離的凡夫俗子的佈施等善行，就其本性而言，會阻礙他們如自己所愿般成佛，因為這是不正確瞭解不思三輪的般若波羅蜜多，即沒有被它所攝持的單純方便法。像這樣的凡夫俗子的執著，或者說凡夫俗子對勝義諦（的事物，即人作為實有存在，並對此執著。這是金子的本性）的執著，即對實物的執著，或者說對實有事物的顯現執著，是一種錯覺的執著。因此，最初的執著是實物執著，並且由於有九種所緣境，所以是多種多樣的。

【English Translation】 Connect them. Thus, it is the basis of nine characteristics. Like a sparrow grabbing a blade of grass on a treetop, the initial clinging manifests as clinging to substance. What is the object to be refuted near the treetop? It should be known that it is the clinging of ordinary beings to substance, and the deluded clinging that arises from it. In the commentary, it says: The path of joining of a Bodhisattva, in terms of ultimate truth, has no grasping or rejection, but in terms of conventional truth, like an illusion, there is grasping of virtues and rejection of faults. (Grasping and rejecting forms, etc., is the nature of gold. It can also be said that grasping and rejection are done on what is to be taken and rejected.) Because in conventional truth, faults are eliminated and virtues are taken. The clinging of ordinary beings to faults and virtues is connected to the deluded clinging to substance, or the deluded clinging of ordinary beings to substance, i.e., reality, in ultimate truth. The same applies to the following. Ordinary beings, by their nature, do not keep the true signless nature in mind, but keep the signed nature in mind. Because they cling to what appears as real. By its nature, it is closely related to being born in any of the three realms, because it is the nature of ordinary beings who cling to things as true. By its nature, it abides in the clinging to signs. Because they are practitioners who realize that forms, etc., are empty in ultimate truth and do not abide in them. The path of joining of a Bodhisattva, by its nature, clings to all phenomena as illusory, because it is the path that does not cling to things as real. By its nature, it realizes that all phenomena are merely imputed, because it is the path that realizes that there is no substance in ultimate truth. By its nature, it practices the six perfections with non-clinging as the precursor, because it is the path that does not cling to the three spheres through the wisdom of hearing, thinking, and meditating, knowing the suchness. By its nature, it is the antidote to grasping and rejecting samsara and nirvana, because it is the path of realizing and meditating on the equality of samsara and nirvana as devoid of truth in ultimate truth. The mere generosity, etc., of ordinary beings who are separated from the wisdom of not thinking about the three spheres, by its nature, will hinder them from going to Buddhahood as they wish, because it is the mere method that does not correctly understand the Prajnaparamita of not thinking about the three spheres, i.e., it is not grasped by it. Such clinging of ordinary beings, or the clinging of ordinary beings to ultimate truth (things, i.e., a person exists as a substance, and clings to it. This is the nature of gold), i.e., clinging to substance, or clinging to the appearance of real things, is a deluded clinging. Therefore, the initial clinging is the clinging to substance, and because there are nine objects, it is diverse.

་དགུའོ། །དགུ་ཆོས་ཅན། མཐོང་ལམ་རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྤང་བྱར་བཞེད་ དོ། །དེའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་གཞོམ་བྱ་ཡིན་པས་སོ། ། ༈ བཏགས་རྟོག་རྒྱས་བཤད། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། འཛིན་པར་ཞེས་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། འདི་སོ་སྐྱེའི་ མིན་གྱི་འཕགས་པ་ཉན་རང་གི་ཆོས་ཡིན། ཞེས་(སྙིང་མཆོག་)དག་ལྡན་ནོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཆེན་ པོ་གསུམ་དུ་ཇི་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའི་ཐེག་དམན་(དག་ལྡན་)འཕགས་པའི་ལམ་ལའམ་ འཕགས་པ་ལ་བཏགས་པར་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གམ་འཕགས་པའི་འཛིན་པ་ལ་ བཏགས་འཛིན་དུ་འཁྲུལ་རྟོག་ནི་ཆེད་བཞིན་མི་འབྱུང་བའི་རྟོག་པའོ་ཞེས་རེ་རེར་སྦྱར་རོ། ། 2-313 ཕར་ཕྱིན་ལྔ་ཡང་ཡུམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་གང་ན་བ་དེར་གནས་པར་ འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས། ལམ་དང་ལམ་མིན། ཞེས་(དག་སྙིང་དངོས་དོན་ཟླ་ཟེར་)ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་ གྱིས་(མདོ་)ཟིན་པའི་ཕྱིན་དྲུག་ནི་བྱང་སེའི་རྣམ་མཁྱེན་འཐོབ་པའི་ལམ་དང་(མདོ་ཨཱརྱ་)ཉན་རང་ གི་ལམ་ནི་(མདོ་ཨཱརྱ་ཡང་)དེའི་ལམ་མིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་མི་འཛིན་པའི་ཐེག་དམན་ལ་འཕགས་ པའི་ཞེས་སོགས་ནི་ལམ་དང་ལམ་མིན་ངེས་པར་འཛིན་པ་མེད་(ཚིག་སྔ་མའི་མཇུག་ན་དགག་པའི་ཡི་གེ་ སྦྱར་ཏེ་ཡོད་པས་སོ། །དག་ལྡན། )པའི་རྟོག་པའོ། །(དག་ཟླ་ཟེར། ) ཤེར་(རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཉན་ཐོས་ ཀྱི་ལམ་ནི་ལམ་མིན་ནོ། །རང་སངས་ཀྱི་ལམ་ནི་ལམ་མིན་ནོ་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ། )པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ ཕྱིན་དྲུག་ནི་བྱང་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་མོ། །ཞེས་སོགས། (ཨཱརྱ་ནི་ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པར་འཛིན་ པའི་རྣམ་རྟོག་ཅེས་སོ། ། ) བདེན་དངོས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་འགག་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ་ལྷན་གཅིག་ཏུ་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་(སྙིང་ཟླ་)སྐྱེ་བར་འཛིན་པའི་ཞེས་སོགས་ནི། (དཀར་ནག་གི་ཆོས་སྐྱེ་འགག་ཅེས་གནོད་ འཇོམས། ) སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །ཡུམ་(སྐྱེ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་འགག་པ་ནི་སྒྲིབ་ པ་རྣམས་ཞེས་སྙིང་ཟླ། )ནི་ཆོས་གང་ཡང་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་འགོག་པ་མ་ཡིན། ཞེས་སོགས། འཁོར་ གསུམ་དུ་དང་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོར་དམིགས་ཏེ་ལམ་ལ་ལྡན་པ་སྟེ་སྦྱོར་ཞིང་བརྩོན་ པ་དང་དེར་མི་དམིགས་པས་མི་ལྡན་ཏེ་མི་སྦྱོར་ཞིང་མི་བརྩོན་པའི་(དག་ལྡན་དོན་)འཕགས་པའི་ དམན་ལམ་ཞེས་སོགས་ནི། དངོས་པོ་ལྡན་དང་མི་ལྡན་གྱི་རྟོག་པའོ། །བྱང་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟར་ ཕྱིན་དྲུག་ལ་བརྩོན་པར་བགྱི། གཟུགས་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན། (གཉེན་པོ་ བསྟན་ནོ། ། )ནས། རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །དྲུག་པ་མེད་ན་དེ་མེད་དོ། །ཞེས་པ་ནི། ལྡན་མི་ལྡན་གྱི་ རྣམ་རྟོག ཅེས་དག་ལྡན་ནོ། །གཟུགས་སོགས་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པས་གནས་པའི་ཞེས་ སོ

【現代漢語翻譯】 第九種。具有九種法相。被認為是見道頂峰結合狀態下的斷除對象。因為它是通過臨近的對治法來摧毀的。 詳細解釋假想分別： 第二部分，連線詞是：『執著于』等等。根本是：『這不是凡夫的，而是聖者聲聞緣覺的法』，如（心要）所說。對於重大事務，如實地確定不會出現的三種小乘（具足）聖者之道，或者對於聖者，執著于假立存在的分別念，或者將聖者的執著錯誤地認為是不會特意出現的分別念，這樣一一對應。 般若波羅蜜多五度也跟隨般若波羅蜜多的足跡，無論圓滿智慧在哪裡，它們也會在那裡。等等。道與非道，如（具足心要實義月光）所說，般若波羅蜜多（經）所包含的六度是菩薩獲得圓滿智慧的道，而（經，聖者）聲聞緣覺的道（經，也是聖者）不是那樣的道，對於不如此認為的小乘，聖者的等等，是沒有確定執著道與非道的分別念（因為前一句的結尾有否定詞。具足）。（具足月光）般若（爲了獲得圓滿智慧，聲聞的道不是道，緣覺的道不是道，爲了獲得圓滿智慧。）先行的六度是菩薩們的道。等等。（聖者是確定執著道與非道的分別念等等。）連同真實存在的障礙一起滅盡，執著于同時產生佛法等等，是產生和滅盡的分別念。（產生是對於佛法，滅盡是對於障礙，如心要月光。）般若（經）沒有產生任何法，也沒有滅盡任何法。等等。在三輪中，以及在色等事物上，專注于與道相應，即結合和努力，以及不專注於此，即不結合和不努力的（具足，意義）聖者小乘道等等，是與事物相應和不相應的分別念。偉大的菩薩如何努力於六度？色既不是相應的，也不是不相應的。（顯示了對治法。）直到圓滿智慧。如果沒有第六度，就沒有圓滿智慧。這是相應和不相應的分別念，如具足所說。因為執著於色等事物的相狀而存在等等。

【English Translation】 The ninth. Possessing nine characteristics. It is considered to be abandoned in the state of union at the peak of the path of seeing. Because it is to be destroyed by the proximate antidote. Detailed explanation of imputed conceptualization: The second part, the connecting word is: 'Attachment to' and so on. The root is: 'This is not the Dharma of ordinary beings, but of noble Hearers and Solitary Realizers,' as (Heart Essence) says. For important matters, the three Lesser Vehicles (endowed) noble paths that are determined not to arise as they are, or for the noble ones, the conceptualization of clinging to the imputed existence, or the mistaken conceptualization of the noble one's clinging as a conceptualization that does not arise intentionally, are matched one by one. The five perfections of Prajnaparamita also follow in the footsteps of Prajnaparamita, and wherever perfect wisdom is, they will also be there. And so on. The path and the non-path, as (endowed Heart Essence Actual Meaning Moonlight) says, the six perfections contained in the Prajnaparamita (Sutra) are the path for Bodhisattvas to attain perfect wisdom, while the path of (Sutra, Arya) Hearers and Solitary Realizers (Sutra, also Arya) is not such a path, and for the Lesser Vehicle that does not think so, the noble ones, etc., are the conceptualizations without definite clinging to the path and the non-path (because there is a negative word at the end of the previous sentence. Endowed). (Endowed Moonlight) Prajna (In order to attain perfect wisdom, the path of Hearers is not the path, the path of Solitary Realizers is not the path, in order to attain perfect wisdom.) The six perfections that precede are the path of the Bodhisattvas. And so on. (Arya is the conceptualization of definitely clinging to the path and the non-path, etc.) Together with the cessation of the obscurations of true existence, clinging to the simultaneous arising of the Buddha's Dharmas, etc., is the conceptualization of arising and ceasing. (Arising is for the Buddha's Dharmas, and ceasing is for the obscurations, as Heart Essence Moonlight says.) Prajnaparamita (Sutra) has not produced any Dharma, nor has it ceased any Dharma. And so on. In the three circles, and on objects such as form, focusing on being in accordance with the path, that is, combining and striving, and not focusing on it, that is, not combining and not striving (endowed, meaning) the noble Lesser Vehicle path, etc., is the conceptualization of being in accordance with and not in accordance with things. How does the great Bodhisattva strive for the six perfections? Form is neither in accordance nor not in accordance. (The antidote is shown.) Until perfect wisdom. If there is no sixth perfection, there is no perfect wisdom. This is the conceptualization of being in accordance and not in accordance, as endowed says. Because of clinging to the characteristics of things such as form, it exists, etc.

གས་ནི། (ཨཱརྱ། ) གཟུགས་སོགས་ལ་གནས་པའི་(དག་)རྣམ་རྟོག་གོ །གཟུགས་ལ་གནས་པར་ བྱའོ་ཞེས་བརྩོན་པར་མི་བྱའོ། །རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །དག་ལྡན། (མི་བྱའོ་ཞེས་པ། ) དེ་བརྩོན་པ་ 2-314 ཡིན་ལ་དྲུག་པ་མེད་ན་དེ་དག་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་རྟོག ཅེས་སོ། །རྣམ་ མཁྱེན་གྱི་(དངོས་)རིགས་ནི་ས་བོན་ཕྱིན་དྲུག་(དངོས་)དྲུག་པ་མེད་ན་དེ་འཇིག་པར་འགྱུར་ཞེས་ པ། རིགས་འཇིག་རྟོག ཅེས་དག་ལྡན། འཇིག་པའམ་མེད་པའི་འཕགས་པ་ཞེས་སོགས་ ནི། རིགས་འཇིག་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། དཔེར་ན། སྐྱེས་བུ་ཞིག་ཤིང་ཏོག་ཨ་མྲའམ་བ་ན་ས་ཟ་ བར་འདོད་ན། སོགས་ནས། བྱང་ཆེན་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་ཀྱང་ཕྱིན་དྲུག་ལ་བསླབ་སྟེ་ སྦྱིན་པས་སེམས་ཅན་གཟུང་། ཞེས་སོགས་སོ། །གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་པ་དང་ཞིང་སྦྱང་བ་(སྙིང་ པོ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འདུག་པ་དང་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་)ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་གཉེར་བྱ་མི་འགྲུབ་པའི་འཕགས་ ཞེས་སོགས་ནི། (དྲུག་པ་ལ་སློབ་པར་མི་བྱའོ་སྙམ་པ་ནི་ཞེས་སྙིང་། དེ་ལ་བསླབས་པས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་ བསྒྱུར་མི་ཐོབ་སྙམ་པ་ཞེས་ཟླ། ) དོན་གཉེར་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པར་ འདོད་པ་དང་། སོགས་ནས། ཕྱིན་དྲུག་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས། དྲུག་པ་མེད་ན་ དོན་གཉེར་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་པ་དོན་གཉེར་མེད་རྟོག་ཅེས་དག་གོ །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུ་ཕྱིན་ དྲུག་མེད་པའི་འཕགས་སོགས་ནི། རྒྱུ་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་(རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱུ་ཞེས་ ཨཱརྱ་སྙིང་ཟླ། )ཆུ་ཀླུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་(རྒྱས་འབྲིང་)སྒོ་འོ། །(ནི་དེར་དེ་རྣམས་འདུ་བ་འབུམ་ཊཱིཀ) ཡུམ་ཡང་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོའོ། ། ཞེས་སོགས་སོ། །ཤེར་པ་ཡོད་ན་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་ཀྱི་དྲུག་པ་མེད་ ན་མིན་ཞེས་པ་རྒྱུ་མེད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཞེས་དག་གོ །(སྙིང་ཟླ་དོན་འདྲ། ) ཕྱིར་རྒོལ་བ་བདུད་དམ་(མདོ་ )བདུད་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་དམིགས་པ་སྟེ་དེས་ཐུབ་ཅིང་ཆོས་ཀུན་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་ པར་རྟོགས་པའི་(མདོ་དོན་)སྲས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མེད་པའི་འཕགས་སོགས་ནི། ཕྱིར་རྒོལ་བ་དམིགས་པ་དག་ལ་(འདིས་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་དུ་བསྟན་ནོ། ། )རྣམ་པར་རྟོག་པའོ་ཞེས་ དག་གོ །འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་གྱི་དཔེས་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡང་བདུད་དམ་བདུད་ཀྱི་རིས་ཀྱི་ལྷ་ རྣམས་ཀྱིས་ཐུབ་པར་དཀའ་འོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །མདོ་དང་ཤནྟིའི་དགོངས་པ་ལྟར་གངས་ 2-315 ཅན་དུ་ཁོ་བོ་གཅིག་པུའོ། །དེ་དགུ་ཆོས་ཅན། འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་ཏེ་མཐོང་རྩེའི་སྤང་ བྱ་བཏགས་རྟོག་ཡིན་ཏེ། དེའི་དངོས་གཞི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ཞིག ཡུལ་ འཕགས་པའི་འཛིན་པ་ལ་བཏགས་འཛིན་དུ་འཁྲུལ་རྟོག་གི་ཕྱིར། འཕགས་ལམ་བཏགས་ པར་བདེན

【現代漢語翻譯】 གནས་ནི། (ཨཱརྱ། ) གཟུགས་སོགས་ལ་གནས་པའི་(དག་)རྣམ་རྟོག་གོ །——安住於色等之上的分別念。(藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思)阿(A，種子字，無生)。 གཟུགས་ལ་གནས་པར་ བྱའོ་ཞེས་བརྩོན་པར་མི་བྱའོ། །——不應努力去安住於色等之上。 རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །——直至獲得一切智。 དག་ལྡན། (མི་བྱའོ་ཞེས་པ། ) དེ་བརྩོན་པ་ ཡིན་ལ་དྲུག་པ་མེད་ན་དེ་དག་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་རྟོག ཅེས་སོ། །——如果缺少第六度（般若），就會安住於色等之上，這被稱為『安住分別』。 རྣམ་ མཁྱེན་གྱི་(དངོས་)རིགས་ནི་ས་བོན་ཕྱིན་དྲུག་(དངོས་)དྲུག་པ་མེད་ན་དེ་འཇིག་པར་འགྱུར་ཞེས་ པ།——一切智的種子，如果缺少第六度（般若），它就會毀滅。 རིགས་འཇིག་རྟོག ཅེས་དག་ལྡན།——這被稱為『種姓毀滅分別』。 འཇིག་པའམ་མེད་པའི་འཕགས་པ་ཞེས་སོགས་ ནི། རིགས་འཇིག་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ།——關於毀滅或不存在的聖者等，是種姓毀滅的分別念。 དཔེར་ན། སྐྱེས་བུ་ཞིག་ཤིང་ཏོག་ཨ་མྲའམ་བ་ན་ས་ཟ་ བར་འདོད་ན། སོགས་ནས། བྱང་ཆེན་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་ཀྱང་ཕྱིན་དྲུག་ལ་བསླབ་སྟེ་ སྦྱིན་པས་སེམས་ཅན་གཟུང་། ཞེས་སོགས་སོ། །——例如，如果有人想吃芒果或菠蘿蜜等水果，同樣，想要獲得大菩提的人也應修學六度，以佈施來攝受眾生。 གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་པ་དང་ཞིང་སྦྱང་བ་(སྙིང་ པོ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འདུག་པ་དང་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་)ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་གཉེར་བྱ་མི་འགྲུབ་པའི་འཕགས་ ཞེས་སོགས་ནི། (དྲུག་པ་ལ་སློབ་པར་མི་བྱའོ་སྙམ་པ་ནི་ཞེས་སྙིང་། དེ་ལ་བསླབས་པས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་ བསྒྱུར་མི་ཐོབ་སྙམ་པ་ཞེས་ཟླ། )——關於不依賴他人和凈治佛土（安住于菩提心和轉法輪）等目的，以及所求之事無法成就的聖者等。 དོན་གཉེར་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པར་ འདོད་པ་དང་། སོགས་ནས། ཕྱིན་དྲུག་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས།——這是無所求的分別念，想要不依賴他人等，就應修學六度。 དྲུག་པ་མེད་ན་ དོན་གཉེར་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་པ་དོན་གཉེར་མེད་རྟོག་ཅེས་དག་གོ །——如果缺少第六度（般若），所求之事就無法成就，這被稱為『無所求分別』。 རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུ་ཕྱིན་ དྲུག་མེད་པའི་འཕགས་སོགས་ནི། རྒྱུ་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །——關於缺少一切智之因——六度的聖者等，是無因的分別念。 རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་(རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱུ་ཞེས་ ཨཱརྱ་སྙིང་ཟླ། )ཆུ་ཀླུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་(རྒྱས་འབྲིང་)སྒོ་འོ། །(ནི་དེར་དེ་རྣམས་འདུ་བ་འབུམ་ཊཱིཀ) ཡུམ་ཡང་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོའོ། ། ཞེས་སོགས་སོ། །——大海是所有河流的入口，般若波羅蜜多也是所有佛法的入口。 ཤེར་པ་ཡོད་ན་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་ཀྱི་དྲུག་པ་མེད་ ན་མིན་ཞེས་པ་རྒྱུ་མེད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཞེས་དག་གོ །——如果有了般若，就能獲得一切智，如果缺少第六度（般若）則不能，這被稱為『無因分別』。 ཕྱིར་རྒོལ་བ་བདུད་དམ་(མདོ་ )བདུད་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་དམིགས་པ་སྟེ་དེས་ཐུབ་ཅིང་ཆོས་ཀུན་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་ པར་རྟོགས་པའི་(མདོ་དོན་)སྲས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མེད་པའི་འཕགས་སོགས་ནི། ཕྱིར་རྒོལ་བ་དམིགས་པ་དག་ལ་(འདིས་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་དུ་བསྟན་ནོ། ། )རྣམ་པར་རྟོག་པའོ་ཞེས་ དག་གོ །——關於以外道、魔或魔眾之神為目標，並被其戰勝，且不以勝義諦為目標，以及作為沒有佛陀密意的兒子等的聖者等，是對外道的分別念。 འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་གྱི་དཔེས་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡང་བདུད་དམ་བདུད་ཀྱི་རིས་ཀྱི་ལྷ་ རྣམས་ཀྱིས་ཐུབ་པར་དཀའ་འོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །——以阿閦比丘的例子來說，即使是修行般若波羅蜜多，也難以被魔或魔眾之神所戰勝。 མདོ་དང་ཤནྟིའི་དགོངས་པ་ལྟར་གངས་ 2-315 ཅན་དུ་ཁོ་བོ་གཅིག་པུའོ། །——根據經部和寂天菩薩的觀點，在雪域我（宗喀巴）是唯一的。 དེ་དགུ་ཆོས་ཅན། འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་ཏེ་མཐོང་རྩེའི་སྤང་ བྱ་བཏགས་རྟོག་ཡིན་ཏེ། དེའི་དངོས་གཞི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ཞིག——這九法是執著的分別念，是見道所斷的假立分別，它的本體是無間道所斷的。 ཡུལ་ འཕགས་པའི་འཛིན་པ་ལ་བཏགས་འཛིན་དུ་འཁྲུལ་རྟོག་གི་ཕྱིར། འཕགས་ལམ་བཏགས་ པར་བདེན——因為在境——聖者的執著上，誤認為假立的執著，所以聖道是假立的。

【English Translation】 That which abides: (Arya) The conceptual thought (dag) that abides in forms, etc. (A, seed syllable, unborn). One should not strive to abide in forms. Until the attainment of omniscience. Dagden: (The statement 'one should not strive') If one strives for that, and if the sixth (Perfection of Wisdom) is lacking, one will abide in those things; this is called 'abiding conceptualization'. The seed of omniscience: If the sixth of the six perfections (dngos) is lacking, it will be destroyed. Dagden: This is called 'lineage destruction conceptualization'. The noble ones who are destroyed or non-existent, etc., are conceptualizations of lineage destruction. For example, if a person wants to eat mangoes or jackfruit, etc., similarly, one who wants to attain great enlightenment should also train in the six perfections, taking hold of sentient beings through generosity. The noble ones who do not rely on others and purify the fields (abiding in the essence of enlightenment and turning the wheel of Dharma), etc., and whose endeavors are not accomplished. This is the conceptual thought of not seeking an object; wanting not to rely on others, etc., one should train in the six perfections. If the sixth is lacking, the object of endeavor will not be accomplished; this is called 'conceptualization of not seeking an object'. The noble ones who lack the six perfections, the cause of omniscience, etc., are conceptualizations of no cause. The great ocean is the gateway to all rivers; the Mother (Yum, Prajnaparamita) is also the gateway to all Dharmas. If there is wisdom, omniscience will be attained; if the sixth is lacking, it will not be; this is called 'conceptualization of no cause'. The noble ones who aim at opponents, demons, or gods of the demonic class, and are overcome by them, and who do not aim at the ultimate truth, and who are sons without the intention of the Buddhas, etc., are conceptualizations of opponents. Even practicing the Mother (Prajnaparamita) with the example of the monk Apong is difficult to be overcome by demons or gods of the demonic class. According to the views of the Sutras and Shantideva, I (Tsongkhapa) am the only one in the snowy land. These nine dharmas are other conceptualizations of grasping, which are imputational conceptualizations to be abandoned on the path of seeing; their actual basis is what is to be destroyed on the uninterrupted path. Because on the object—the grasping of the noble ones—it is mistaken for an imputational grasping, therefore the noble path is imputational.

་པར་ཞེས་ཀྱང་ངོ་། །འགྲེལ་པ་ལ། ཉན་རང་གི་སློབ་ལམ་ཆོས་ཅན། ཆེད་དུ་བྱ་ བ་ཆེན་པོ་གསུམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་མི་འབྱུང་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དམན་པའི་ དགྲ་བཅོམ་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཉན་ཐོས་རང་རྒྱུད་པ་འགའ་ཆོས་ཅན། ལམ་ གཞན་ཐེག་ཆེན་ལམ་ལ་མཐར་ཐུག་གི་མྱང་འདས་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་པ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ ཡོད་དེ། དེ་རང་གི་མངོན་པར་འདོད་པའི་མྱང་འདས་ཀྱི་ལམ་དུ་མེད་པས་དེ་དེའི་ལམ་མིན་ པར་མཐོང་ནས་དེར་འཛིན་པས་སོ། །འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་འབྲས་བུ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྐྱེ་བ་ དང་རང་གི་དངོས་རྒྱུ་འགག་པ་ལྷན་གཅིག་སྟེ། དེས་བསྐྱེད་པས་སོ། །དེར་བདེན་འཛིན་ཞེས་ སོགས་དང་། རྩ་བ་ལྟར་ཡང་ངོ་། །དངོས་པོ་མཐའ་དག་སྟེ་དག་སའི་ལམ་ཆོས་ཅན། རྒྱུན་ དང་ལྡན་ཏེ། བདུད་བཞི་དང་ས་གཉིས་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་པས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་བར་མ་ཆད་ དུ་འཇུག་པའི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །ཉན་རང་གི་ལམ་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་སྲིད་དམ་མི་རྟོག་ ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་དང་མི་ལྡན་ཏེ་དེ་འདྲའི་བར་ཆད་ཡོད་པར་སྣང་བ་སྟེ་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་ལམ་ཡིན་ པས་སོ། །ཡང་ན་གཟུགས་སོགས་དངོས་པོ་མཐའ་དག་(ཆགས་སོགས་དྲི་མ་རང་བཞིན་གྱིས། )ལྡན་མི་ (གློ་བུར་)དུ་ལྡན་ཏེ། (ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་གི་དོན་དུ་རུང་ངོ་། ། ) གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་འཛིན་ཞེས་གསེར་དོན་ ནོ། །སངས་རྒྱས་ལ་བར་ཆད་སྒྲིབ་གཉིས་མེད་པས་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ཡུལ་དུ་ལྡན། ཉན་ རང་བྱང་སེ་ལ་དེ་བཟློག་པར་བཅོམ་རལ་ལོ། །བྱང་འཕགས་ཆོས་ཅན། གཟུགས་སོགས་ལ་ དོན་དམ་པར་མི་གནས་པར་(གསེར་དོན་)གནས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་འཕགས་པས་སོ། །གནས་པའི་ དཔེ་ནམ་མཁའི་བྱ་ཅི་ལ་ཡང་མི་རྟེན་པར་ནམ་མཁར་གནས་པ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། 2-316 ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཐེག་དམན་འབའ་ཞིག་པར་གནས་པའི་རིགས་འཇིག་སྟེ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་(ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བཏང་སྙོམ་སུ་མི་བྱ་བས་ཞེས་ཟླ་ཟེར་ སྙིང་། )དང་སོགས་པ་ཐེག་ཆེན་གདམས་ངག་(གསེར་)སོགས་ཀྱིས་གཟུང་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཆོས་ ཅན། དོན་དམ་པར་གང་ལ་ཡང་འདོད་ཅིང་དོན་གཉེར་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་ ཀྱང་དོན་གཉེར་མེད་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་མེད་པས་སོ། ། རྫོགས་བྱང་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏེ་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྒྱུ་མེད་ དེ། དོན་དམ་པར་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པས་སོ། །ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་ཆོས་ཅན། བདུད་སོགས་ ཕྱིར་རྒོལ་བའི་དངོས་པོ་དམིགས་ཏེ། སེར་སྣ་སྟེ་དངོས་འཛིན་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཡུལ་དེ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་བཏགས་པའི་དངོས་པོར་ (ནི་སྐྱེས་བུ་ཡོད་པར་བཏགས་པའི་ཞེས་གསེར། )མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འཛིན

【現代漢語翻譯】 也被稱為『遍行』（Par）。解釋中說，聲聞（Nyan）和獨覺（Rang）的道，不一定像三大殊勝那樣發生，因為聲聞等一定會成為低劣的阿羅漢。有些聲聞自續部（Rang-gyu-pa）的法，一定會執持其他道，即大乘道不是究竟涅槃之道，因為他們認為那不是自己所希求的涅槃之道，所以認為那不是他們的道，因此如此執持。作為有為法的果，你（法）與生起和自己的直接因的滅同時，因為是由它所產生的。那裡有『真實執著』等等，也如根本論述所說。一切事物，即清凈之道，具有連續性，因為沒有四魔和二地的障礙，所以是不間斷地進入無分別智慧的道。聲聞和獨覺的道，不具有輪迴或無分別智慧的連續性，因為似乎有那樣的障礙，即是有障礙的道。或者，一切事物，即色等（煩惱等垢染是自性具有的），是具有（突發性的）的，（這符合《十萬頌般若經》註釋的意義。）執持為一和異，如《黃金論》所說。佛沒有障礙和二障，所以一切事物都具有作為對境。聲聞、獨覺和菩薩則相反，如寶性論所說。聖菩薩的法，不真實地安住於色等，（如《黃金論》所說）而安住，因為是大乘聖者。安住的例子就像空中的鳥不依賴任何東西而安住在空中一樣。法，聲聞等安住于僅僅是小乘的種姓會毀滅，因為生起了圓滿菩提心（並且不會對一切眾生漠不關心，如《月光心要》所說）等等，通過接受大乘教誨（《黃金論》）等的方式。法，不真實地希求任何東西，也沒有追求，因為不真實地，真如（tathatā）也沒有追求。普遍存在，因為沒有比它更殊勝的法。圓滿菩提，依靠勝義諦，即通過控制，沒有原因，因為勝義諦在勝義中是離戲論的。聲聞聖者，緣取魔等外道的對境，因為串習吝嗇，即強烈地執著於事物，這是緣起之法。對於那些對境，執著于假立的事物（即假立有補特伽羅）本身就是我執。

【English Translation】 It is also called 'Par'. The commentary says that the path of Shravakas (Nyan) and Pratyekabuddhas (Rang) does not necessarily occur like the three great special things, because Shravakas etc. will definitely become inferior Arhats. Some Svatantrika-Shravakas (Rang-gyu-pa) dharmas, will definitely hold that other paths, that is, the Mahayana path is not the ultimate path of Nirvana, because they think that it is not the path of Nirvana that they desire, so they think that it is not their path, so they hold it like this. As a conditioned fruit, you (dharma) are simultaneous with the arising and the cessation of your direct cause, because it is produced by it. There are 'true attachments' etc., as the root treatise says. All things, that is, the path of purification, have continuity, because there is no obstacle of the four maras and the two grounds, so it is the path of uninterrupted entry into non-conceptual wisdom. The path of Shravakas and Pratyekabuddhas does not have the continuity of samsara or non-conceptual wisdom, because there seems to be such an obstacle, that is, it is a path with obstacles. Or, all things, that is, form etc. (defilements such as attachment are inherent), are (suddenly) possessed, (this is in accordance with the meaning of the commentary on the Hundred Thousand Prajnaparamita Sutra.) Holding as one and different, as the Golden Sutra says. Buddhas have no obstacles and two obscurations, so all things have as objects. Shravakas, Pratyekabuddhas and Bodhisattvas are the opposite, as the Ratnagotravibhāga says. The dharma of the Noble Bodhisattva does not truly abide in form etc., (as the Golden Sutra says) but abides, because it is a Mahayana Noble One. The example of abiding is like a bird in the sky abiding in the sky without relying on anything. Dharma, the lineage of Shravakas etc. abiding only in the Hinayana will be destroyed, because the perfect Bodhicitta is generated (and will not be indifferent to all sentient beings, as the Essence of Moonlight says) etc., through accepting the Mahayana teachings (Golden Sutra) etc. Dharma, does not truly desire anything, nor does it pursue, because truly, Suchness (tathatā) also does not pursue. Universally present, because there is no dharma more special than it. Perfect Bodhi, relying on the ultimate truth, that is, through control, has no cause, because the ultimate truth is free from elaboration in the ultimate. Shravaka Noble Ones, take the objects of external opponents such as Maras, because of the habit of stinginess, that is, strongly clinging to things, this is the law of dependent origination. For those objects, clinging to the imputed things (that is, imputing that there is a person) itself is self-grasping.

་རྟོག་གཉིས་པ་ བཏགས་འཛིན་རྟོག་པ་སྟེ། རྣམ་པ་དགུ་ཡོད་དོ། །དགུ་ཆོས་ཅན། མཐོང་རྩེའི་སེམས་སེམས་ བྱུང་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྤང་བྱར་བཞེད་དེ། དེའི་དངོས་གཞི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ གྱིས་གཞོམ་བྱས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། འཛིན་རྟོག་གཉིས་ཀ་འཇུག་པས་སྤོང་བར་བཞེད་དོ། ། ༈ དོན་བསྡུ་བ། དོན་བསྡུ་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་ན། བར་ཚིགས་དགུས་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཉིད་ལ་སོ་སོར་ཏེ་རེ་ རེ་ལ་ཡང་དགུ་དགུ་ཡིན་སོགས་དང་གཉེན་པོ་སྦྱོར་འཇུག་བཞི་ལ་ཡང་སྤང་བྱ་དེ་བཞིན་དུ་ དགུ་དགུའི་དབྱེ་སོགས་སོ། །གཉེན་པོ་རྫས་གཉིས་ལ་ལྡོག་པས་ཕྱེ་བའོ། ། ༈ མཐོང་ལམ་གྱི་བྱང་ཆེན་སྐྱེད་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྒྱུ། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་སོགས་ནས་ཉེར་ལེན་མཐོང་བའི་ལམ་ལྷན་ གཅིག་བྱེད་རྒྱུའམ་གྲོགས་གང་དང་བཅས་པས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པར་བཞེད་པའི་ སོགས་སོ། །རྩ་འགྲེལ་ལ། རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་འགོད་པ་དང་། རྒྱུ་ལུང་གི་ཆོས་ལ་འགོད་པ་ དང་། རང་གི་རྒྱུད་སྦྱོང་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པས་གདུལ་བྱ་ 2-317 གཞན་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འཆད་འགྱུར་གྱི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་པའི་རྒྱུ་ཐེག་ ཆེན་མཐོང་བའི་ལམ་དང་སོགས་པ་སྒོམ་ལམ་ལ་(གསེར་)རབ་ཏུ་འགོད་པ་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་ མཐོང་ལམ་གྱིས་བྱང་ཆེན་བསྐྱེད་པའི་རྐྱེན་གཅིག་ཡིན་ནོ། །དེས་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་པའི་ གདུལ་བྱ་བྱང་ཆེན་ལ་འགོད་པའི་གྲོགས་ཡིན་པས་སོ། །ཡུམ་ནི་ཟབ་སྟེ་བྱང་ཆེན་པོ་དེ་དག་ ནི་དཀའ་བ་བགྱིད་པའོ། །ཞེས་ནས། མཐོང་ལམ་ཐོབ་པའི་དགེ་སློང་དྲུག་སྟོང་ལུང་བསྟན་ པས་(ཨཱརྱ་སོགས་)གསུངས་སོ། །(བསྐལ་བ་དཔེ་སྐར་མ་ལྟ་བུ་ལ་སངས་རྒྱས་མེ་ཏོག་སིལ་མ་ཞེས་མཚན་མཐུན་དགེ་ འདུན་མཐུན་ཞིང་ལོ་སྟོང་དུ་མཐུན་པར་ལུང་བསྟན། ) བར་མར་དྲུག་ཅུ་དང་། རྒྱས་པར་(བཙུན་གྲོལ་དག་ལྡན་དུ་ ཡང་)བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ལས་མི་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་ པོའི་རྒྱུ་མཚན་ཁོ་ནར་ཡུམ་ཆུད་མི་(མདོ་དོན་)གསོན་པའི་གདུལ་བྱ་དེ་དག་ལ་ཡང་དག་པ་སྟེ་ མ་ནོར་བའི་ཚིག་དང་དོན་དང་སོགས་པ་ལམ་དང་སྒོ་དང་(གསེར་)མན་ངག་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ ནས་གཞུང་(རད་ཀིར་)ཤེར་པ་ཡང་དག་པར་(གང་ཟག་)སོ་སོར་གཏོད་པ་ནི་ཆོས་ཅན། དེས་དེའི་ རྐྱེན་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་སྔར་གྱི་བསྒྲེའོ། །འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ཡུམ་ མང་དུ་གཏད་པ་(ཨཱརྱ་སོགས་)སྐབས་འདིར་(འོག་ལེའུ་ཐ་མ་)དང་། གཞུང་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ལེའུས་ བསྟན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ་(ནི་ཚོགས་གཉིས་ ཀྱིས་བསྒྲུབས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིའོ་ཞེས་རད་ཀིར། )ཡུམ་མཐོང་ལམ་པ་རང་གིས་སྒོམ་པ་དང་སོག

【現代漢語翻譯】 第二種分別念 名為執著分別念，共有九種形態。這九種法，于見道之心的心和心所生起之際被認為是所斷之法，因為其本體會被無間道所摧毀。但法友（chos bshes）則認為，由於執著和分別念同時生起，所以需要一同斷除。 要義歸納： 要義歸納：如是，以九種間斷來區分四種分別念，每一種又各有九種等等，並且在四種對治的運用中，也有同樣九種的區分等等。對治以兩種自性來區分。 生起見道大菩提的助伴： 第二部分是關於生起見道大菩提的助伴。連線語是：如是等等，從『資糧道』到『見道』，以何種助伴或友伴來生起大菩提？在根本論和註釋中，有安立於證悟之法、安立於因之教法和調伏自相續三種。第一種是：菩薩見道者將其他應調伏的眾生，安置於佛陀所宣說的圓滿菩提之因，即大乘見道等等的道上，這是一種法，因為大乘見道是生起大菩提的助緣之一。因此，它能幫助大乘見道者將應調伏的眾生安置於大菩提。如《般若經》所說：『甚深般若，那些大菩提是難以行持的。』從『獲得見道的六千比丘被授記』（arya 等）可以看出這一點。（如星辰般的劫數中，有與佛陀名號相同的花散比丘，僧團和諧，並被授記在千年內和諧。）中間有六十位，廣說則有一百六十位。 第二種是：菩薩見道者對於那些只能理解大菩提之因的《般若經》（mdo don）的應調伏者，以正確無誤的詞句和意義，以及道、門徑和口訣等方式，正確地引導他們學習經論（rad kir），這是一種法。因為這是第二個助緣。如前所述。聖者根敦嘉措（kun dga' bo）向許多人傳授《般若經》（arya 等），這在本文（最後一章）和經論的歸納章節中有所闡述。 第三種是：爲了獲得大菩提，修持無間之因（即通過二資糧所成就的菩提，rad kir），見道者自己修持《般若經》等等。

【English Translation】 The Second Kind of Conceptualization It is called the conceptualization of clinging, and it has nine aspects. These nine dharmas are considered to be abandoned during the stage when the mind and mental factors of the Path of Seeing arise, because their essence is destroyed by the Uninterrupted Path. However, Choshes believes that both clinging and conceptualization arise together, so they must be abandoned together. Summary of the Meaning: Summary: In this way, the four types of conceptualization are distinguished by nine interruptions, and each of them has nine aspects, and so on. Similarly, in the application of the four antidotes, there are also distinctions of nine aspects, and so on. The antidotes are distinguished by two natures. The Concomitant Cause for Generating the Great Bodhi of the Path of Seeing: The second part concerns the concomitant cause for generating the Great Bodhi of the Path of Seeing. The connecting phrase is: 'In this way,' and so on, from the Path of Accumulation to the Path of Seeing, with what kind of concomitant cause or companion is the Great Bodhi generated? In the root text and commentary, there are three: establishing in the Dharma of realization, establishing in the Dharma of cause, and taming one's own mind-stream. The first is: the Bodhisattva on the Path of Seeing places other beings to be tamed on the cause of perfect Bodhi that the Buddha will teach, which is the Great Vehicle Path of Seeing, and so on. This is a Dharma, because the Great Vehicle Path of Seeing is one of the conditions for generating the Great Bodhi. Therefore, it helps the Great Vehicle Path of Seeing to place beings to be tamed on the Great Bodhi. As the Prajnaparamita Sutra says: 'Profound Prajna, those Great Bodhis are difficult to practice.' This can be seen from 'Six thousand monks who attained the Path of Seeing were prophesied' (Arya, etc.). (In kalpas like stars, there were flower-scattering monks with the same name as the Buddha, the Sangha was harmonious, and it was prophesied to be harmonious for a thousand years.) There are sixty in the middle, and one hundred and sixty in detail. The second is: the Bodhisattva on the Path of Seeing correctly guides those to be tamed who can only understand the cause of the Great Bodhi, the Prajnaparamita Sutra (mdo don), with correct and unerring words and meanings, and through paths, gateways, and instructions, etc., to correctly study the scriptures (rad kir). This is a Dharma, because it is the second condition. As mentioned before. Arya Kundgawo transmitted the Prajnaparamita Sutra to many people (Arya, etc.), which is explained in this text (the last chapter) and in the chapter on summarizing the scriptures. The third is: in order to attain the Great Bodhi, the Path of Seeing practitioner himself practices the Prajnaparamita Sutra, etc., which is the uninterrupted cause (i.e., the Bodhi accomplished through the two accumulations, rad kir).

ས་པ་ཐོས་ བསམ་གཞན་ལ་རྒྱ་ཆེར་འཆད་སྟོན་སོགས་ཆོས་ཅན། དེའི་རྐྱེན་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ སོགས་བསྒྲེའོ། །དེ་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ ཏེ། སྟོང་གསུམ་སེམས་ཅན་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་པའི་སྦྱིན་ཚུལ་བསྒོམས་པ་སོགས་ཀྱི་དགེ་ བ་བས་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་ཆེས་ལྷག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་གསུམ་སེམས་ཅན་དགྲ་བཅོམ་ 2-318 པར་གྱུར་པའི་དགེ་བ་བས་ཡུམ་སྐད་ཅིག་སྟོན་པ་ལྷག ཅེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །མཐོང་ལམ་ བྱང་ཆེན་གྱི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྒྱུར་མི་རིགས་ཏེ། ས་དགུས་བར་དུ་ཆོད་པས་སོ་སྙམ་ན། དེས་ ཆོད་ཀྱང་རྒྱུ་གསུམ་གྱི་ངེས་པ་ཁོ་ནར་དེ་བསྐྱེད་པས་སམ། མཐོང་སྤང་རྣམ་རྟོག་སྤངས་མ་ ཐག་དེ་ཐོབ་པས་བར་ཆད་མེད་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། ། ༈ འབྲས་བུ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ། དེ་ལྟར་སྣང་ངོ་། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ ནི། ཉེར་ལེན་མཐོང་ལམ་ལྷན་གཅིག་བྱེད་རྒྱུ་གསུམ་པོ་དེ་ལྟ་བུ་དང་བཅས་པས་བསྐྱེད་པར་ བཞེད་པའི་འབྲས་བུ་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་ཆོས་ཅན། (སློབ་དཔོན། ) བྱང་ཆུབ་ ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་གི་དྲི་མ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བར་རྟོགས་ པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སོ། །དེར་ཐལ། དེ་དག་དོན་དམ་པར་བདེན་དངོས་སུ་ ཡོད་པ་ལམ་གྱིས་ཟད་པ་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ཟད་པ་དང་། (ཞེས་སོ། །འདི་གཞན་གྱིས་མ་ཤེས་ ཏེ། གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་བོའི་མདོར། ཟད་པ་གཉེན་པོས་ཟད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གདོད་ནས་ཟད་པས་དེ་ཕྱིར་ཟད་ཅེས་ བསྟན། ། ) དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྐྱེའམ་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་ ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཟད་ཤེས་དང་མི་སྐྱེ་ཤེས་གཉིས་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཟད་མེད་སྐྱེ་མེད་དུ་ ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡུམ་ཟད་པར་འདོད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ཟད་པར་འདོད་དུ་ཟད་དོ། །སོགས་ རྒྱ་ཆེར་དང་། ཆོས་དེ་དག་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་ལ། སོགས་རྒྱས་སོ། །(རད་ཀིར་གྱིས་རྐང་བ་དང་པོ་གཉིས་ ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་བསྟན་ཕྱེད་ཕྱི་མས་ཐེག་ཆེན་གྱི་བྱང་ཆུབ་བསྟན་ཞེས་སོ། ། )འགྲེལ་པ་ལ། རྟགས་དགོད། ཕྱོགས་ཆོས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་སོགས་པ(ས་སྐུ་བཞི་ཆར་གཟུང་ངོ་། ། ཆོས་བཤེས། ) ངོ་བོ་ཉིད་ལོངས་སྤྲུལ་སྐུ་ཆོས་ཅན། བླ་མེད་(ཡེ་ཤེས་ལས་སྐུ་གཞན་ཡིན་པར་མི་འཐད་པའི་ ཕྱིར་རོ། ། )བྱང་ཆེན་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །དྲི་མ་རྣམས་ཟད་པ་དང་། མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པ་ གང་ཞིག ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྟེ་བདེན་པའི་(གསེར་)སྐྱེ་མེད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་ 2-319 རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་འཁྲུལ་བའི་དྲི་མ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བས་(ཆོས་བཤེས། གསེར་ནི་ཚད

【現代漢語翻譯】 教授、思考和廣泛地向他人展示佛法等事物，是（證悟）的第三個原因。等等，這些都應該理解。因此，它具有產生巨大功德的特徵，因為它比觀想三千世界眾產生為阿羅漢的佈施等善行，其功德更為殊勝。經文中說，『三千世界眾產生為阿羅漢的功德，不如一瞬間宣講《般若經》的功德』，等等，內容非常廣泛。有人認為，見道不是大菩提的直接原因，因為它被九地所隔斷。但即使被隔斷，它仍然是產生（菩提）的三種原因之一，或者因為在斷除見道所斷的分別念之后立即獲得（菩提），所以它是無間緣。這些都是正確的觀點。 第三個結果分為兩部分：菩提的本質和它的顯現方式。首先，連線語是：『以具有近取因、見道和共同作用的三種原因，所產生的果等等。』根本是：證悟法身，被稱為大菩提，因為它是一種徹底的智慧，能夠斷除和不再產生煩惱和分別唸的垢染。為什麼這樣說呢？因為這些（法身）在勝義諦中是真實存在的，不是通過道路來斷除，而是通過自性來斷除，並且在勝義諦中證悟到自性不生或無生是一種徹底的智慧。因此，斷滅智和不生智應該被理解為分別證悟到不滅和不生。認為《般若經》會斷滅，就如同認為虛空會斷滅一樣。』等等，內容非常廣泛。經文中說：『對於這些法來說，沒有生』，等等，內容非常詳盡。（Ra-kir認為，前兩句偈頌表達了聲聞的菩提，後半句表達了大乘的菩提。）在解釋中，需要給出理由，即確立同品周遍。首先，證悟法身等等（包括四身），自性身、報身和化身，被稱為無上大菩提，因為斷除了所有的垢染，並且是證悟到一切法如實不顛倒，即真實（黃金般的）無生之體性，遠離了所有錯誤的垢染（佛法導師認為，黃金是衡量標準）。

【English Translation】 Teaching, contemplating, and extensively demonstrating the Dharma to others, etc., are the third cause (of enlightenment). These should be understood accordingly. Therefore, it has the characteristic of producing great merit, because its merit is far superior to the merit of contemplating the giving of offerings to sentient beings in the three thousand worlds who have become Arhats. It is said in the scriptures, 'The merit of sentient beings in the three thousand worlds becoming Arhats is not as great as the merit of explaining the Prajna-paramita in an instant,' etc., the content is very extensive. Some argue that the Path of Seeing is not the immediate cause of Great Bodhi, because it is separated by the nine grounds. But even if it is separated, it is still one of the three causes that produce (Bodhi), or because (Bodhi) is attained immediately after abandoning the conceptual thoughts to be abandoned by the Path of Seeing, it is the immediate cause. These are all correct views. The third result is divided into two parts: the nature of Bodhi and the way it appears. First, the connecting phrase is: 'The result produced by the three causes that have the co-operative cause, the Path of Seeing, etc.' The root is: the realization of Dharmakaya, which is called Great Bodhi, because it is a thorough wisdom that can eliminate and no longer produce the defilements of afflictions and conceptual thoughts. Why is it said so? Because these (Dharmakaya) are truly existent in the ultimate truth, not eliminated by the path, but eliminated by their own nature, and the thorough wisdom of realizing that self-nature is unborn or non-arising in the ultimate truth. Therefore, the knowledge of cessation and the knowledge of non-arising should be understood as respectively realizing non-cessation and non-arising. To think that the Prajna-paramita will cease is like thinking that space will cease. ' etc., the content is very extensive. It is said in the scriptures: 'For these dharmas, there is no birth,' etc., the content is very detailed. (Ra-kir believes that the first two lines of the verse express the Bodhi of the Shravakas, and the latter half expresses the Bodhi of the Mahayana.) In the explanation, it is necessary to give reasons, that is, to establish the pervasion of homogeneity. First, the realization of Dharmakaya, etc. (including the four bodies), the Svabhavikakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya, are called the Supreme Great Bodhi, because all defilements are eliminated, and it is the realization that all dharmas are truly non-inverted, that is, the true (golden) nature of non-arising, free from all erroneous defilements (the Dharma teacher believes that gold is the standard).

་མས་ འཐད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། ། )མ་ནོར་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་དེ་དེ་ཡིན་པས་སོ། །ཟུར་དང་པོ་ སྒྲུབ་ན། ཆོས་ཅན། དེ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་དྲི་མ་བདེན་དངོས་ལམ་གྱིས་འགག་ པ་སྟེ་ཟད་པ་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་པའི་ཕྱིར། རྩ་བ་ལྟར་གོ་རིམ་བཞིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་པ་ནི། ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་ དང་རྣམ་རྟོག་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའམ་(ནི་འོག་ཏུ་འཆད་པ་)མ་འོངས་ པ་ཉིད་དུ་བཏགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་འགག་སྐྱེ་མེད་དེ། ཆོས་དབྱིངས་ ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུའོ། །རྟགས་ལུང་གིས་ གྲུབ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་པ་སྟེ་དེ་དང་བྲལ་བའི་འདི་ལྟར་ སྣང་བའི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་དབུས་མཐར་འབྱུང་བས་སོ། །(རྒྱན་ནའང་ ཡོད། )གཉིས་པ་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པ་ནི། རམ་གྱིས་བསྡུས་པ། སྒྲིབ་གཉིས་ཆོས་ཅན། (རྩ་ བའི་)ཆོས་འདྲ། དོན་དམ་པར་འཐད་པའི་དངོས་པོར་མེད་པས་སོ། །ནམ་མཁའི་པད་མ་བཞིན་ དུའོ། །དེ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་བདེན་པའི་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་རྒྱུ་བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་རྒྱུ་མེད་ལས་མི་སྐྱེ་བས་སོ། །(རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མའོ། ། ) དོན་ དམ་པར་འབྲས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་མེད་མི་སྐྱེ་བས་སོ། །(བུདྡྷ་ཤྲཱི་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་གོ །) སོགས་པ་རྟེན་ འབྲེལ་གྱི་རྟགས་དང་མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་གི་རྟགས་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་སམ་འཐད་པས་ སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། སོགས་པས་ལུང་བསྡུ་ཞེས་སོགས་ཅུང་ཟད་གཞན་དུ་འཆད་དོ། །(གསེར་ ཡང་སོགས་པ་གཞན་དུ་འཆད་དོ། ། ) གཉིས་པ་ལ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་པ་(ནང་ 2-320 གི་མུ་སྟེགས་པ་གང་དག་ཅེས་གསེར། ཉན་ཐོས་དང་རྣམ་རིག་པ་གང་དག་ཅེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ་མི་ལེགས་སོ། ། )གང་དག་ སྤང་བྱ་སྒྲིབ་པའི་དངོས་པོ་སྔར་བདེན་པར་ཡོད་པ་ཕྱེས་ལམ་གོམས་པས་འཇིག་པ་སྟེ་ཟད་ པའི་བསམ་པས་ཏེ་དེར་འཛིན་པའི་སྒོ་ནས་སྔར་ཡོད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་བདེན་དངོས་ཟད་པ་ལ་ཟད་ དོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་དང་། སྤྱིར་སྡུག་བསྔལ་ད་མི་སྐྱེ་བ་དང་ཁྱད་པར་དུ་མ་འོངས་པའི་སྡུག་ བསྔལ་སོགས་བདེན་པའི་དངོས་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་ད་ལྟར་དུ་གཏན་མི་སྐྱེ་བར་ལམ་གྱིས་བྱས་ པའི་བསམ་པས་ཏེ་དེར་བསམས་ནས་དེ་འདྲ་དེ་ད་ལྟར་དུ་གཏན་མི་སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྐྱེའོ་སྙམ་ པའི་འཕགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་ཡིན་པར་བརྗོད་ཅིང་། རང་ལུགས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ ཀྱང་དེ་འདྲའི་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །འདི་ཤོད་པ་ཉུང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ལ

【現代漢語翻譯】 因為是合理的緣故。不錯誤的如實之自性，即是那個的緣故。第一部分成立。 有法，它是，因為以勝義諦存在之垢染，以真實的道而止息，即無有窮盡，以自性而窮盡且不生，以現量而知曉的緣故。如根本頌次第。 第二部分分為二：從依仗聖言量而成立：煩惱等染污和分別所知障之垢染，已生和未生或者（于下文宣說）未來安立之法，有法，勝義諦中無有生滅，因為是法界之自性之故。如同虛空一般。以理證成立，法界即是真如，除了真如之外，沒有絲毫顯現之法，如《中邊分別論》所說。（《寶性論》中也有）。 第二，以理證成立：以『然』字概括。二障，有法，（根本頌的）法性相同，因為在勝義諦中無有合理的實物之故。如同虛空中的蓮花一般。因為在勝義諦中，遠離真實的一和多的自性之故。勝義諦中，因、主、他二者皆不從無因而生之故。（《金剛擇》）。勝義諦中，果，作為實物存在與否皆不生之故。（佛護的《有無生滅》）。等等，以緣起的理證和四句生滅的理證等等的量，或者合理性之故。法友說：『等等包括聖言量』等等，稍微不同地解釋。（金剛藏等等不同地解釋）。 第二部分分為：陳述所欲，宣說駁斥。第一部分：聲聞乘（內部的某些外道，金剛藏；某些聲聞乘和唯識宗，法友，不妥）。某些已捨棄的所應斷除的垢染之實物，之前真實存在，通過修道而毀滅，即窮盡的想法，即執著於此，之前存在的垢染，真實窮盡，對於窮盡的想法，以及普遍的痛苦不再生起，特別是對於未來痛苦等等真實之實物，現在完全不生起，通過道而產生的想法，即如此思量，如此這般現在完全不生起，對於不生起的想法，是聖者的智慧，即是滅盡不生智。並且自宗的菩提也是如此的滅盡不生智。如此宣說甚少。

【English Translation】 Because it is reasonable. The nature of being unerringly as it is, is because of that. The first part is established. The subject, it is, because the defilements that exist in the ultimate truth, cease with the true path, that is, without exhaustion, ceasing by nature and not arising, knowing manifestly. According to the order of the root verses. The second part is divided into two: Establishing from relying on the Agamas: Afflictions such as attachment and the defilements of the conceptual obscuration of knowledge, those that have arisen and have not arisen, or (as explained below) those that are established in the future, the subject, there is no arising or ceasing in the ultimate truth, because it is the nature of the Dharmadhatu. Like the sky. It is established by reasoning, the Dharmadhatu is suchness, except for suchness, there is not even a little bit of phenomena that appears like this apart from it, as stated in the Madhyantavibhaga. (It is also in the Ratnagotravibhāga). Second, establishing by reasoning: Summarized by 'ram'. The two obscurations, the subject, (of the root verses) the same Dharma, because there is no reasonable entity in the ultimate truth. Like a lotus in the sky. Because in the ultimate truth, it is separate from the nature of the real one and many. In the ultimate truth, the cause, the self, and the other, both do not arise from no cause. (Vajraśekhara). In the ultimate truth, the result, whether existing as a substance or not, does not arise. (Buddhaśrī's Existence and Non-existence of Arising and Ceasing). And so on, by the measure of the reasoning of dependent origination and the reasoning of the fourfold arising and ceasing, or because of reasonableness. Dharma Friend says: 'And so on includes the Agamas' and so on, explaining it slightly differently. (Vajragarbha and others explain it differently). The second part is divided into: Stating the desire, explaining the refutation. The first part: The Śrāvakayāna (some heretics within, Vajragarbha; some Śrāvakas and Yogācāras, Dharma Friend, which is not good). Some of the objects of obscuration to be abandoned that existed as real before, are destroyed by practicing the path, that is, the thought of exhaustion, that is, clinging to it, the obscurations that existed before are truly exhausted, the thought of exhaustion, and the universal suffering no longer arises, especially the future suffering and so on, a real entity that exists, now does not arise at all, the thought produced by the path, that is, thinking like this, such a thing now does not arise at all, the noble wisdom that does not arise, is said to be the wisdom of exhaustion and non-arising. And the Bodhi of our own system is also said to be such a wisdom of exhaustion and non-arising. There is little talk of this.

་གཉིས་ཏེ། དོན་ལ་གནས་པའི་རིགས་པས་དགག ཁས་བླངས་སྔ་ཕྱི་ འགལ་བས་དགག་པའོ། ། དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ནང་གི་མུ་སྟེགས་(གསེར་)དེ་དག་གི་ ལུགས་ལ་སྔར་སྐྱེས་ཟིན་གྱི་དྲི་མ་བདེན་དངོས་ལམ་གྱིས་ཟད་པར་དང་། ད་ལྟར་དུ་གཏན་ མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དྲི་མ་བདེན་དངོས་སུ་ཡོད་པ་རྣམས་ད་ལྟ་རྫས་སུ་ཡོད་བཞིན་དུ། ད་ མི་སྐྱེ་བར་ཤེས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དེ་ཡོད་པར་རུང་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་འདྲའི་ཟད་ པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་དག་མེད་པར་ཁོ་ནས་སོ། །དེར་ཐལ། གང་གི་ཕྱིར་ན་དོན་ དམ་པར་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཞེས་རྟགས་ཆོས་བཤེས་སོ། །གང་གི་ ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚུལ་ལ་བྱང་ཆུབ་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཞེས་སོགས་གསེར་རོ། །ཞེས་ པར་ཚིགས་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། རྩེ་མོའི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི་ཆོས་ཅན་སྤང་ བྱ་རྣམ་རྟོག་གི་རིགས་(ནི་བྱེ་བྲག་གོ་ཅེས་ཟླ་ཟེར། )སྔར་བདེན་པར་ཡོད་པ་ཅི་ཞིག་ཟད་ཅིང་བདེན་ དངོས་སླར་སྐྱེ་མེད་རྣམ་པ་སྟེ་དངོས་པོ་ཅི་ཞིག་ཐོབ་སྟེ་དེ་འདྲ་མེད་པར་ཐལ། སྤང་བྱ་དྲི་མ་ 2-321 སྐྱེས་ཟིན་བདེན་དངོས་འགག་པ་མེད། ད་ལྟར་དུ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དྲི་མ་བདེན་དངོས་ དེ་ལྟར་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡིན་ཏེ། དྲི་མ་སོགས་དོན་དམ་པར་བདེན་དངོས་ ཀྱིས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། བསྡུས་ན་དེ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་ལམ་ ཆོས་ཅན། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཐོང་སྤང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་ངོ་ བོ་སྟེ་དངོས་པོ་སྔར་སྐྱེས་པའི་བདེན་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ཟད། ད་ལྟར་དུ་གཏན་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ གྱི་དྲི་མ་ད་ལྟར་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ་མི་སྐྱེ་བའི་བྲལ་ཐོབ་ཅི་ཞིག་སྐྱེས་ཏེ་དེ་འདྲ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཐལ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྔར་སྐྱེ་བའི་དྲི་མ་བདེན་དངོས་ཟད་པར་བྱས་པའི་ སྒོ་ནས་འགོག་པ་དང་བྲལ། མ་སྐྱེས་སམ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དྲི་མ་མ་འོངས་པ་རྫས་ཡོད་ སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་འགོག་པ་དང་བྲལ་བས་སོ། །དེར་ཐལ། དྲི་ མ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ཏེ་བདེན་མེད་ཡིན་པས་ སོ། །སྔ་མ་འདོད་ན། དངོས་པོ་བདེན་མེད་ལ་ལོག་པ་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཁྱེད་ཀྱི་ ལུགས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་འདོད་པ་འགལ་ལོ། །དེས་ན་ཐར་འདོད་ཆོས་ཅན། དབུ་མ་པ་ཁོ་བོ་ཅག་ གི་གཞུང་ལུགས་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གང་ཡང་ཟད་སྐྱེ་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཁས་བླང་ བར་བྱ་དགོས་སོ། །དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ཟད་མི་སྐྱེ་བ་བདེན་དངོས་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། ། (གསེར་ནི་བདག་མེད་ཀུན་འགྲོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པས་བསྟེན་པར་གྱིས་ཞེས་དགོངས་ས

【現代漢語翻譯】 有兩種反駁：以符合實際的理智進行反駁，以及因前後矛盾的承諾進行反駁。 首先，連線上下文：所知之法，具有自性。按照內部外道（金）的觀點，先前已產生的垢染，通過真實的道而滅盡；現在不會產生的具有自性的垢染，真實存在的事物，在現在作為實有存在的同時，不可能存在知道不會產生的偉大菩提，因為只有那些滅盡和不會產生的具有自性的事物不存在。之所以如此，是因為在勝義諦中沒有生滅。這是理證。之所以如此，是因為大乘的菩提就是如此。等等，金。這些是段落等。根本是：以名為『頂峰之見』的道，所應斷除的分別念之類（月稱說：『是差別』），先前真實存在的事物有什麼滅盡，真實的事物又有什麼不再產生，從而獲得什麼，不可能有這樣的事。因為所應斷除的垢染， 已產生的真實事物不會滅盡，現在不會產生的具有自性的垢染，不會阻止真實事物的產生。這是因為垢染等在勝義諦中是空性的。註釋中，總而言之就是這樣。見道，具有自性。以它的力量，見道所斷除的分別念等煩惱的自性，先前產生的真實事物有什麼滅盡？現在不會產生的具有自性的垢染，現在沒有產生，不會產生的解脫又有什麼產生？不可能有任何這樣的事。按照順序，通過滅盡先前產生的垢染來斷除，並且解脫。沒有產生或不會產生的具有自性的垢染，在未來作為實有產生，以阻礙產生的特徵來斷除，並且解脫。之所以如此，是因為所有的垢染在勝義諦中都是如是的自性，是無自性的。如果承認前者，那麼將無自性的事物錯誤地執著為真實，按照你們的觀點，這樣承認是矛盾的。因此，想要解脫者，具有自性。我們中觀派的宗義，必須承諾在勝義諦中沒有任何生滅。因為在勝義諦中沒有真實存在的滅和不生。（金是指無我的普遍菩提之道，所以要依止，這是密意。）

【English Translation】 There are two types of refutation: refutation based on reason that accords with reality, and refutation based on contradictory prior commitments. Firstly, connecting the context: Knowable phenomena, possessing self-nature. According to the views of the inner heretics (gold), the defilements that have already arisen are exhausted by the true path; and the defilements possessing self-nature that will not arise in the present, the things that truly exist, while existing as real entities in the present, it is impossible for the great Bodhi that knows they will not arise to exist, because only those things that are exhausted and will not arise do not exist. The reason for this is that there is no arising or ceasing in ultimate truth. This is the reasoning. The reason for this is that the Bodhi of the Great Vehicle is like that. Etc., gold. These are paragraphs, etc. The root is: By the path called 'Peak Vision,' what is exhausted of the types of conceptual thought to be abandoned (Chandrakirti says, 'It is a distinction'), what truly existed before, and what kind of thing is obtained that does not arise again as a true entity, it is impossible for such a thing to exist. Because the defilements to be abandoned, The real things that have arisen do not cease, and the defilements possessing self-nature that will not arise in the present do not prevent the arising of real things. This is because defilements, etc., are empty of true reality in ultimate truth. In the commentary, in short, that is it. The path of seeing, possessing self-nature. By its power, what is exhausted of the nature of the conceptual thoughts and other afflictions to be abandoned on the path of seeing, the real things that arose before? What kind of liberation that has not arisen or will not arise in the present, what kind of liberation arises? It is impossible for any such thing to exist. In order, by exhausting the defilements that arose before, one abandons and is liberated. The defilements possessing self-nature that have not arisen or will not arise, in the future, as real entities, one abandons with the characteristic of obstructing arising, and is liberated. The reason for this is that all defilements are of the nature of suchness in ultimate truth, they are without self-nature. If you accept the former, then it is contradictory to hold that you mistakenly cling to something without self-nature as real, according to your view. Therefore, those who desire liberation, possessing self-nature. We Madhyamikas must commit to the doctrine that there is no arising or ceasing in ultimate truth. Because there is no true cessation or non-arising that exists in ultimate truth. (Gold refers to the path of universal Bodhi without self, so rely on it, this is the secret meaning.)

ོ་གསུང་ངོ་། ། ) གཉིས་པ་ལ། འདོད་པ་བརྗོད། དེ་དགག་གོ །དང་པོ་ནི། དོན་དམ་གྱི་དངོས་པོ་མེད་ པ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་རང་རིག་སྐད་ཅིག་མ་དང་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་(ཕུང་བོ་དོན་དམ་ཞེས་ ཟླ་ཟེར། )རྡུལ་ཕྲན་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཡང་དག་པར་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ། སྔ་ འགྲེལ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དངོས་འཛིན་མ་སྤངས་པར་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཞེས་ སོགས་སོ། །(རྩ་བ་དང་འདྲ་སྦྱོར་ཕྲེང་བལྟ། ) རྩ་བ་ནི། དངོས་སྨྲ་བ་གཞན་གྱི་ལུགས་ལྟར་ན། རང་ 2-322 རིག་སྐད་ཅིག་མ་དང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱེད་རྣམས་ལ་དངོས་ འཛིན་སྤང་དུ་མི་རུང་བར་ཐལ། བདེན་དངོས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྟོན་པ་སངས་ རྒྱས་ཆོས་ཅན། ཤེས་སྒྲིབ་ཟད་པ་མིན་པར་ཐལ། དངོས་འཛིན་མ་སྤངས་པས་སོ། །རྟགས་ ཁས་སོ། །མ་ཁྱབ་ན། དེ་མ་སྤངས་ཀྱང་ཤེས་སྒྲིབ་སྤངས་པར་བརྗོད་པ་གང་དེ་ལ་བྱམས་ པ་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་བརྩིས་ཏེ། འདི་ནི་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་འཕགས་པ་བྱམས་པས་དགོངས་སོ། ། གསེར་རོ། །འགྲེལ་པ་ལ། ཞར་བྱུང་རྣལ་འབྱོར་ས་བཞི་བཤད། རྩ་བའི་གཞུང་གི་ཚིག་དོན་ དགྲོལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། དངོས་པོ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ལ་(ལེའུ་མཚམས་སུ་སྣང་། ཇི་ལྟ་བར་གྱུར་ པའི་)སེམས་ཙམ་ལ། (ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱུར་པའི་)དེ་བཞིན་ཉིད་ལ། དམིགས་མེད་ལ་དམིགས་པའོ། ། (དམིགས་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའམ་སྣང་བ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སའོ། ། ) ཞེས་ཤནྟིས་ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ཆེ་ བ་ལས་སོ། །བཞི་བོ་འདི་བྱང་སེའི་བསྒོམ་ཚུལ་ཡིན་ལ་རྣལ་འབྱོར་དང་བསྒོམ་པ་རྣམ་གྲངས་ ཡིན་ཞིང་མདོ་ལང་གཤེགས་དང་སྦྱར་ཏེ་རྒྱས་པར་ཤན་ཏིའི་ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་རྒྱས་བསྡུས་ སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །(ལེགས་པོ་ཡོད། ) འདིར་གཞུང་དོན་ཙམ་བཤད་ན། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་བཞི་ འདིར་མངོན་ཏེ། བདག་མེད་ལ། སེམས་ཙམ་ལ། གཉིས་མེད་ལ། རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་ དམིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སའོ། །འདིར་དམིགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ལ་བྱས་སྣང་བས་འགྱུར་ སྐྱོན་ཡིན་ནམ་དཔྱད་དོ། །དང་པོ་ལ། དམིགས། རྣམ། འབྲས་བུ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། དེ་ལ་ཞེས་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་ཡོད་ལྟའི་བྱང་ཆུབ་མི་འཐད་པ་དེ་ལྟར་གནས་པ་ན་(དེ་བས་དོན་དེ་ཚད་ མ་ཆོས་མཆོག་ཏུ་ཡང་ཚུལ་དེ་འདྲ་ཡོད་དོ། ། )རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་སྒྲིབ་རྟོག་པ་སླར་མི་ལྡོག་པར་སྤོང་ངོ་ ཞེས་འོག་མ་དང་སྦྱར་རོ། །ཞེས་གསེར་རོ། །གང་ཟག་གི་བདག་དེས་དབེན་པའི་ཕུང་བོ་དང་ སོགས་པ་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྟེན་འབྲེལ་སྐྱེ་འཇིག་གི་ཆོས་ཅན་ལ་དམིགས་ཏེའོ། །གཉིས་པ་ ནི། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་ནས་བདག་མེད་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུའོ། །ཅི་སྟེ་ 2-323 བདག་མེད་ན། ཕུང་སོགས་ཆོས་ཅན། དེ་མེད་དོ། །སྐྱེ་འཇིག་གི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ།

【現代漢語翻譯】 哦，這樣說啊。 第二，陳述觀點，然後反駁它。第一點是：並非沒有勝義諦的實物，因為你們承認有自證的剎那意識，以及色蘊等（月稱論師稱之為勝義諦），極微等法的真實存在。第二點，之前的解釋是：世尊沒有捨棄實物執著，以及煩惱等等。（參考根本頌和類比串聯）。根本頌是：按照其他實物論者的觀點，自證的剎那意識和極微等法，作為法，你們不能捨棄實物執著，因為它們是真實存在的。如果承認，那麼導師佛陀，就不可能斷盡所知障，因為沒有捨棄實物執著。這是承認宗。如果不遍，即使不捨棄實物執著也能斷除所知障，慈氏菩薩對此感到驚奇，認為這是不可能的。這是金子般的教言。解釋中，順便解釋了瑜伽四地，這是對根本頌詞句含義的闡釋。第一點分為四部分：有多少實物存在（似乎是章節的標題，即存在多少），唯識（如其所是），真如（如其所是），以及無相之相。（無相之相，或無顯現的瑜伽地）。香提在《大般若波羅蜜多教授》中這樣說。這四者是菩薩的修習方式，瑜伽和修習是同義詞，應結合《楞伽經》在香提的《般若波羅蜜多教授》廣略本中詳細瞭解。（很好）。這裡只解釋了經文的含義，瑜伽四地在此顯現：無我，唯識，二無，以及對自性空性的瑜伽地。這裡的『相』指的是顯現，這是否是轉變的過失，需要考察。第一點，分為：所緣，行相，果，三者。第一點，『因此』指的是：認為外境存在的菩提心是不合理的，因此安住於此（因此，這個道理在量法論中也是如此）。瑜伽行者不會再次生起所知障的分別念，並捨棄它，這與下文相連。這是金子般的教言。專注于遠離人我的蘊等，以及界、處、緣起、生滅等法。第二點是：認識到沒有人我，並一心專注于無我。如果無我，那麼蘊等法，就不存在嗎？因為它們是生滅的。這是周遍，

【English Translation】 Oh, that's what is said. Secondly, state the view and then refute it. The first point is: it is not that there are no real entities in ultimate truth, because you admit the existence of self-aware momentary consciousness, and aggregates such as form (which Zla-zer calls ultimate truth), and the true existence of particles and other phenomena. The second point, the previous explanation is: the Bhagavan did not abandon the clinging to real entities, and afflictions, etc. (Refer to the root text and analogy series). The root text is: According to the view of other proponents of real entities, self-aware momentary consciousness and particles, etc., as phenomena, you cannot abandon the clinging to real entities, because they are truly existent. If you admit this, then the teacher, the Buddha, will not have exhausted the cognitive obscurations, because he has not abandoned the clinging to real entities. This is admitting the sign. If it is not pervasive, even if one does not abandon the clinging to real entities, one can abandon the cognitive obscurations, Maitreya considers this amazing, thinking it is impossible. This is golden advice. In the explanation, the four yogic grounds are explained incidentally, which is an elucidation of the meaning of the words of the root text. The first point is divided into four parts: how many real entities exist (seems to be the title of the chapter, i.e., how many exist), Mind-Only (as it is), Suchness (as it is), and aiming at the aimless. (The ground of aimless aiming, or yoga without appearance). Shanti says this in the Great Perfection of Wisdom Instructions. These four are the bodhisattva's practice, yoga and practice are synonymous, and should be understood in detail in Shanti's extensive and concise Prajnaparamita instructions in conjunction with the Lankavatara Sutra. (Very good). Here, only the meaning of the text is explained, the four yogic grounds are manifested here: the yogic ground of aiming at selflessness, Mind-Only, non-duality, and emptiness of inherent existence. Here, 'aiming' refers to appearance, whether this is a fault of transformation needs to be examined. The first point is divided into: object, aspect, and result. The first point, 'therefore' refers to: the Bodhicitta that considers external objects to exist is unreasonable, therefore abiding in this (therefore, this reason is also present in the valid Dharma-supreme). The yogi will not generate conceptual thoughts of cognitive obscurations again and abandon them, which is connected to the following. This is golden advice. Focus on the aggregates, etc., that are devoid of the self of a person, as well as the elements, sources, dependent origination, arising and ceasing phenomena. The second point is: realizing that there is no self of a person, and focusing single-mindedly on selflessness. If there is no self, then the aggregates, etc., do not exist? Because they are arising and ceasing. This is pervasive,

གང་ཟག་གི་ བདག་དེ་སྐྱེ་འཇིག་གིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་མངོན་ཞེན་བོར་ཏེ་དེ་སྤངས་ པ་འཐོབ་བོ། །གཉིས་པ་ལའང་གསུམ་ལས། དམིགས་པ་ནི་དོན་དུ་སྣང་བ་འདི་ནིའོ། ། གཉིས་པ་རྣམ་པ་ནི། སེམས་ཏེ་ནང་གི་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡན་གར་བ་ ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །འདིའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྔོན་པོ་དེའི་བློ་དེ་ འཛིན་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན་རང་ལ་སྔོན་པོར་སྣང་བ་དང་རྫས་ཐ་དད་དུ་མི་བདེན་ཏེ། དེ་དང་ ལྷན་གཅིག་(ནི་དུས་གཅིག་དམིགས་པ་ནི་རྟོགས་པ་ངེས་པ་ནི་ཁྱབ་པ་སྟེ། དུས་གཅིག་རྟོགས་པས་ཁྱབ་ཅེས་པ་སྟེ། གཅིག་ རྟོགས་ན་གཅིག་རྟོགས། གཅིག་མ་རྟོགས་ན་གཅིག་ཤོས་ཡང་མི་རྟོགས་པས་ཁྱབ་པས་སོ། །ཟླ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་དཔེར་ཆོས་ མཆོག་གིས་སོ། ། )དམིགས་ངེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་འདི་རང་སངས་རྒྱས་པ་དང་མདོ་སྡེ་བ། སེམས་ཙམ་སྡེ་གཉིས་ཀུན་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཡོད་དོ། །འདི་དཀའ་ནའང་དིང་སང་རིགས་ཚུལ་ དར་ཞིང་ཁྱད་པར་དུ་ཁོ་བོས་རྒྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣམ་འགྲེལ་རྒྱས་འགྲེལ་གསུམ་དུ་རྒྱས་ པར་བསྟན་ཟིན་པས་དེར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་ཁོ་བོ་ལྟ་བུའི་དཔྱིས་ཕྱིན་པའི་ངག་ལས་ཤེས་པ་ ལ་ལྟོས་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ནི། གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་པ་(ལང་གཤེགས་ལས། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་ནི། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་མི་བརྟག་གོ །ཞེས་སོ། ། )འཐོབ་པོ། །འབྲས་བུའི་དུས་ན་མངོན་ ཞེན་ཀུན་སྤངས་སམ་སྙན་ན། ཤེས་པ་རང་གི་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ནང་སེམས་ལ་ མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་མ་བོར་བས་སོ(གསེར་)། །གསེར་དུ། ས་དང་པོ་སངས་རྒྱས་པའི་ མུ་སྟེགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལས། ཞེས་དང་། ས་གཉིས་པར། ཤེས་བྱ་ནང་གི་ཡིན་པའི་གྲུབ་ མཐའ་ལས། ཞེས་ཏེ། ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་མི་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་དང་པོ་ཉན་ཐོས་པའི། གཉིས་ 2-324 པ་རང་རྒྱལ་བའམ་རྣམ་བདེན་པའི། གསུམ་པ་རྣམ་བདེན་བརྫུན་གཉིས་ཀའིའམ་རྣམ་ བརྫུན་པའི་བསྒོམ་ཞེས་བོད་དག་གོ །དེ་རྣམས་དང་ཐད་སོ་ཐད་སོར་རྗེས་སུ་མཐུན་ནོ། །དེ་ ལ་མུ་སྟེགས་ཞེས་པ་གཙང་(ཆུ་མིག་པ་སོགས་ལྟ་སྤྱོད་ངན་པའི་མུ་ལ་སྟེགས་འཆའ་ཞེས་ཟེར་བ་ནོར་བའོ། ། )སྦྲ་དང་ བརྟུལ་ཞུགས་དང་དཀའ་ཐུབ་སོགས་ཀྱིས་ཐར་བར་འཇུག་པའི་འགྲམ་སྟེགས་ཏེ་དེ་གང་ལ་ ཡོད་ཅིང་དེ་འཆའ་བ་དེ་མུ་སྟེགས་པའོ། །མཚོ་འགྲམ་ནས་མཚོར་འཇུག་པའི་སྟེགས་འཆའ་ བ་དང་འདྲའོ་ཞེས་(སྒྲ་སྦྱོར་བམ་གཉིས་)བཤད་པ་ལྟར་རོ། །སྒྲིབ་གཉིས་སངས་ཤིང་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ ལ་མཁྱེན་པ་རྒྱས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེའི་ལུགས་ཚད་མར་བྱེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་པའོ། །དེ་ ལ་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་ལས། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་མཚན་ཉ

【現代漢語翻譯】 因為人我（藏文：གང་ཟག་གི་བདག་，漢語字面意思：補特伽羅之我）的自性是空性，遠離生滅。 第三，像這樣禪修，就能去除對人我的執著，從而獲得解脫。 第二部分也有三個方面：所緣是顯現為實有的事物。 第二，行相是：一心專注於心，即內在的覺知，而沒有外在獨立存在的對象。 其理由是：對藍色（藏文：སྔོན་པོ་，漢語字面意思：藍色）的認知，作為能取（藏文：འཛིན་，漢語字面意思：執取）的主體，顯現為藍色，但它與藍色並非實體異體，因為它們同時（藏文：ལྷན་གཅིག་，漢語字面意思：一起）被認知和確定（同時（藏文：དུས་གཅིག་，漢語字面意思：同時），認知（藏文：རྟོགས་པ་，漢語字面意思：認知）是普遍的（藏文：ཁྱབ་པ་，漢語字面意思：周遍），即同時認知是普遍的。如果認知一個，就認知另一個；如果不認知一個，另一個也不被認知）。如二月（藏文：ཟླ་གཉིས་，漢語字面意思：二月）的顯現，如法勝（Dharmakīrti）所說。 這個論證在自證佛教徒（Prāsaṅgika），經部宗（Sautrāntika），以及唯識宗（Cittamātra）的兩個派別中都適用。雖然這很困難，但現在邏輯推理盛行，特別是我在《釋量論》（Pramāṇavārttika）的三部註釋中已經詳細闡述，所以應該在那裡學習，並且需要從像我這樣精通的人那裡學習。 第三，去除對外境的執著（《楞伽經》中說：『依靠唯心，不分別外境。』）。 在果位時，是否完全去除執著？並非如此，因為沒有完全去除對具有自顯現的心識的執著（金）。 在《金光明經》中，初地菩薩（Bhūmi）的境界超越了外道（Tīrthika）的宗見，二地菩薩的境界超越了認為所知是內在的宗見。後兩者並不明顯。因此，第一是聲聞乘（Śrāvakayāna）的禪修，第二是緣覺乘（Pratyekabuddhayāna）或真實唯識（Satyākāra-vijñānavāda）的禪修，第三是真實和虛假唯識（Satyāsatyākāra-vijñānavāda）或虛假唯識（Asatyākāra-vijñānavāda）的禪修。這些都與它們各自的觀點相符。 外道（Tīrthika）是指那些通過沐浴（藏文：གཙང་སྦྲ་，漢語字面意思：清潔），苦行（藏文：བརྟུལ་ཞུགས་，漢語字面意思：苦行）和禁慾（藏文：དཀའ་ཐུབ་，漢語字面意思：苦行）等方式尋求解脫的人。他們所持的觀點和行為是錯誤的。外道是指那些在錯誤的道路上尋求支援的人。就像從湖邊走向湖中的階梯（藏文：སྟེགས་，漢語字面意思：臺階）一樣（如《聲明二品》中所說）。 去除二障（藏文：སྒྲིབ་གཉིས་，漢語字面意思：二障），增長對如所有（藏文：ཇི་ལྟ་，漢語字面意思：如是）和盡所有（藏文：ཇི་སྙེད་，漢語字面意思：所有）的智慧就是佛陀（Buddha），以佛陀的教義為準則的就是佛教徒（Bauddha）。 在四種宗義中，毗婆沙宗（Vaibhāṣika）的特徵是：

【English Translation】 Because the self of a person (Tibetan: གང་ཟག་གི་བདག་, Wylie: gang zag gi bdag, meaning: the self of an individual) is empty of inherent existence and devoid of arising and ceasing. Third, by meditating in this way, one abandons the attachment to the self of a person and thereby attains liberation. The second part also has three aspects: the object of focus is what appears to be real. Second, the aspect is: to focus single-mindedly on the mind, which is only inner awareness, and that there is no external, independently existing object. The reason for this is: the cognition of blue (Tibetan: སྔོན་པོ་, Wylie: sngon po, meaning: blue), as the subject that apprehends (Tibetan: འཛིན་, Wylie: 'dzin, meaning: grasping), appears as blue, but it is not truly a different entity from blue, because they are simultaneously (Tibetan: ལྷན་གཅིག་, Wylie: lhan gcig, meaning: together) cognized and determined (simultaneously (Tibetan: དུས་གཅིག་, Wylie: dus gcig, meaning: simultaneously), cognition (Tibetan: རྟོགས་པ་, Wylie: rtogs pa, meaning: cognition) is pervasive (Tibetan: ཁྱབ་པ་, Wylie: khyab pa, meaning: pervasive), meaning that simultaneous cognition is pervasive. If one is cognized, the other is cognized; if one is not cognized, the other is also not cognized). Like the appearance of two moons (Tibetan: ཟླ་གཉིས་, Wylie: zla gnyis, meaning: two moons), as Dharmakīrti said. This reasoning is present in the systems of all: the Prāsaṅgika, the Sautrāntika, and the two schools of Cittamātra. Although this is difficult, nowadays logical reasoning is prevalent, and especially since I have already extensively explained it in the three commentaries on the Pramāṇavārttika, it should be learned there, and it is necessary to learn from the speech of someone like me who is thorough. Third, abandoning the attachment to what appears as an external object (as it says in the Laṅkāvatāra Sūtra: 'Relying on mind-only, one does not investigate external objects'). At the time of the result, is all attachment abandoned? Not so, because the attachment to the inner mind, which has the aspect of its own apprehension, is not completely abandoned (Gold). In the Golden Light Sutra, at the first Bhūmi, one transcends the tenets of the Tīrthikas, and at the second Bhūmi, one transcends the tenets that the knowable is internal. The latter two are not obvious. Thus, the first is the meditation of the Śrāvakayāna, the second is the meditation of the Pratyekabuddhayāna or the Satyākāra-vijñānavāda, and the third is the meditation of the Satyāsatyākāra-vijñānavāda or the Asatyākāra-vijñānavāda. These are in accordance with their respective views. Tīrthika refers to those who seek liberation through bathing (Tibetan: གཙང་སྦྲ་, Wylie: gtsang sbra, meaning: cleanliness), asceticism (Tibetan: བརྟུལ་ཞུགས་, Wylie: brtul zhugs, meaning: asceticism), and austerities (Tibetan: དཀའ་ཐུབ་, Wylie: dka' thub, meaning: austerity). Their views and behaviors are wrong. Tīrthika refers to those who seek support on the wrong path. It is like a staircase (Tibetan: སྟེགས་, Wylie: stegs, meaning: platform) from the shore to enter the lake (as explained in the Second Chapter of the Compendium of Valid Cognition). The Buddha is the one who has cleared away the two obscurations (Tibetan: སྒྲིབ་གཉིས་, Wylie: sgrib gnyis, meaning: two obscurations) and increased the knowledge of what is as it is (Tibetan: ཇི་ལྟ་, Wylie: ji lta, meaning: as it is) and what is all there is (Tibetan: ཇི་སྙེད་, Wylie: ji snyed, meaning: as many as there are), and the Bauddha is the one who takes the Buddha's teachings as a standard. Among the four philosophical schools, the characteristic of the Vaibhāṣika is:

ིད་ནི། སངས་རྒྱས་པ་གང་ཞིག བློ་རང་རིག་མེད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམ་མེད་དུ་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་གོ །མདོ་སྡེ་པའི་མཚན་ཉིད་ ནི། ཉན་ཐོས་པ་གང་ཞིག བློ་རང་རིག་ཡོད་པར་འདོད་པའོ། །སེམས་ཙམ་པའི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་པ་གང་ཞིག རང་རིག་པའི་འདུས་བྱས་བདེན་དངོས་འདོད་པའོ། །དབྱེ་ན། སེམས་ ཙམ་རྣམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་སེམས་ཙམ་པ་གང་ཞིག སྒོ་ལྔའི་དོན་སྣང་དོན་ དམ་པར་སེམས་སུ་བདེན་པར་འདོད་པའོ། །སེམས་ཙམ་རྣམ་བརྫུན་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ ཞིག དེ་དོན་དམ་པར་སེམས་སུ་མི་བདེན་པར་འདོད་པའོ། །དབུ་མ་པའི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ ཆེན་པ་གང་ཞིག དོན་དམ་པར་བདེན་དངོས་ཁས་མི་ལེན་པ། དབྱེ་ན། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་ པའི་མཚན་ཉིད། དབུ་མ་པ་གང་ཞིག རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་ངག་རང་ལུགས་ལ་ཁས་བླངས་ནས་ དངོས་སྨྲ་འགོག་པ། ཐལ་འགྱུར་པའི་མཚན་ཉིད། གང་ཞིག རང་ལུགས་ལ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ སྦྱོར་ངག་མི་འགོད་པར་ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་གིས་དངོས་སྨྲ་འགོག་པའོ། །ཆ་ཙམ་(གྲུབ་མཐའ་ རྣམ་འབྱེད་རྒྱས་པ་)ཏེ་ལོགས་སུ་རྩོམ་པར་སྤྲོའོ། ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། དམིགས་པ་དངོས་ ནི། འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རང་རིག་པའི་བློའོ། ། རྣམ་པ་ནི། ཕྱི་དོན་གྱི་གཟུང་རྣམ་དུ་ 2-325 གྱུར་པའི་ནང་གི་འཛིན་པ་བདེན་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་ནས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་སེམས་ ལ་འཇོག་པས་སོ། །མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དོན་སྣང་གི་བློ་ཆོས་ཅན། དེ་མེད་དེ། གཟུང་བ་ བདེན་པ་མེད་པས་ནའོ། །སུམ་ཅུ་པར། གཟུང་བ་མེད་ན་དེར་འཛིན་མེད། །ཅེས་སོ། །གསུམ་ པ་ནི། ཡུལ་ལྔ་འཛིན་པའི་དབང་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་བའི་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་རྣམ་ པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་བདེན་པར་ཞེན་པ་དེ་ཡང་བསལ་ལམ་སྤངས་པ་འཐོབ་པོ་ཞེས་སྦྱར་གྱི་ གཞན་དུ་ནོར་ཏེ་ངག་ལས་ཤེས་སོ། །འདིས་ཅི་ཡང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མི་འདོད་དོ་སྙམ་ན། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་(སྦྱོར་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་གསེར། )ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་འདི་ཡང་ དག་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོའམ་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བྱས་ནས་སོ། །ཐོགས་མེད་སྐུ་ མཆེད་སེམས་ཙམ་པར་བསྒྲུབ་འདོད་ནས་འདི་དག་བྱས་པ་སྟེ། བར་བ་གཉིས་གཞུང་སོར་ བཞག་གི་དགོངས་པ་ལྟར་ན་བཟློས་པའམ་མི་ཟློས་པར་བྱེད་ན་གསུམ་པ་ལ་བློ་རྩེ་གཏད་ ས་དཀའའོ། །ངག་ལས་ཤེས་སོ། །བཞི་པ་ལ་གསུམ་ལས། དམིགས་པ་ནི། འདུས་བྱས་ཀྱི་ གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་ངོ་། །གཉིས་པ་རྣམ་པ་ནི། ཡང་དག་པར་ན་དངོས་པོ་དངོས་མེད་ སོགས་པས་གཉིས་ཡིན་གཉིས་མིན་སོགས་སུ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བརྟག་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་ བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་ནས་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་བྲལ་བསྒོམ་མོ། །བྲལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ།

【現代漢語翻譯】 問：何為佛教徒？ 答：是指那些聲稱沒有自明智（blo rang rig，自證智）和無分別智（shes pa rnam med）的人。 問：什麼是經部宗（mdo sde pa）的特徵？ 答：是指那些認為有自明智的小乘聲聞乘修行者。 問：什麼是唯識宗（sems tsam pa）的特徵？ 答：是指那些認為自明智的有為法是真實存在的大乘修行者。 分類： 問：什麼是真實唯識宗（sems tsam rnam bden pa）的特徵？ 答：是指那些認為五根門（sgo lnga）所顯現的對境在勝義諦（don dam pa）中是真實存在於心識中的大乘唯識宗修行者。 問：什麼是虛假唯識宗（sems tsam rnam brdzun pa）的特徵？ 答：是指那些認為五根門所顯現的對境在勝義諦中不是真實存在於心識中的修行者。 問：什麼是中觀宗（dbu ma pa）的特徵？ 答：是指那些不承認在勝義諦中存在真實存在的大乘修行者。 分類： 問：什麼是自續中觀宗（dbu ma rang rgyud pa）的特徵？ 答：是指那些通過承認自續因明（rang rgyud kyi sbyor ngag）的論證方式來破斥實有論者（dngos smra）的中觀宗修行者。 問：什麼是應成中觀宗（thal 'gyur pa）的特徵？ 答：是指那些不採用自續因明的論證方式，而是通過正確的應成論證（thal 'gyur yang dag）來破斥實有論者的修行者。 （關於宗義辨析的詳細內容，可以單獨撰寫。） 第三個問題有三個方面。首先，所緣（dmigs pa）的對境是具有能執（'dzin pa）之相的自明智。 其次，行相（rnam pa）是：認識到外境的所取相（gzung rnam）實際上是內在的能執，並非真實存在，從而一心專注於此。 不存在的原因是：對境顯現的心識，就其本身而言，是不存在的，因為所取並非真實存在。《三十頌》中說：『若無所取，則無能取。』 第三，對於將執取五境的根識（dbang shes）的所取相，執著為僅僅是顯現的識（rnam par rig pa tsam du）並且是真實存在的這種觀點，也應當消除或捨棄。否則就是錯誤的理解。這一點需要通過口頭傳授來理解。 如果有人認為這樣一來，就沒有任何事物是真實存在的了，那麼，就應當確信：存在著能所二取不二的（例如，加行道等）智慧（ye shes），這才是真實存在的本體或事物。 無著（Thogs med）昆仲爲了確立唯識宗的觀點而闡述了這些內容。如果按照前後兩個論典保持一致的觀點，那麼重複或不重複這些內容，對於第三個問題來說，都很難確定專注的焦點。這一點需要通過口頭傳授來理解。 第四個問題有三個方面。首先，所緣的對境是無為的二取不二的智慧。 其次，行相是：認識到真實的智慧遠離了對事物是實有或非實有等二元對立的執著，從而在勝義諦中修習離戲（spros bral）。 遠離的原因是：二取不二的智慧，就其本身而言，在勝義諦中是無自性的。

【English Translation】 Q: What is a Buddhist? A: It refers to someone who claims there is no self-cognizance (blo rang rig, self-aware intelligence) and no non-conceptual wisdom (shes pa rnam med). Q: What is the characteristic of a Sautrāntika (mdo sde pa)? A: It refers to a Śrāvakayāna practitioner who believes in the existence of self-cognizance. Q: What is the characteristic of a Cittamatrin (sems tsam pa)? A: It refers to a Mahāyāna practitioner who believes that self-cognizance, as a conditioned phenomenon, is truly existent. Classification: Q: What is the characteristic of a True Aspectarian Cittamatrin (sems tsam rnam bden pa)? A: It refers to a Mahāyāna Cittamatrin practitioner who believes that the appearances of the five sense doors (sgo lnga) are truly existent as mind in the ultimate truth (don dam pa). Q: What is the characteristic of a False Aspectarian Cittamatrin (sems tsam rnam brdzun pa)? A: It refers to someone who believes that the appearances of the five sense doors are not truly existent as mind in the ultimate truth. Q: What is the characteristic of a Madhyamaka (dbu ma pa)? A: It refers to a Mahāyāna practitioner who does not accept the existence of true existence in the ultimate truth. Classification: Q: What is the characteristic of a Svātantrika Madhyamaka (dbu ma rang rgyud pa)? A: It refers to a Madhyamaka practitioner who refutes the proponents of inherent existence (dngos smra) by accepting the expression of Svātantrika reasoning (rang rgyud kyi sbyor ngag) in their own system. Q: What is the characteristic of a Prāsaṅgika Madhyamaka (thal 'gyur pa)? A: It refers to someone who refutes the proponents of inherent existence by means of valid consequentialist arguments (thal 'gyur yang dag) without establishing Svātantrika reasoning in their own system. (A detailed explanation of the distinctions between philosophical schools can be written separately.) The third question has three aspects. First, the object of focus (dmigs pa) is the self-cognizance that possesses the aspect of grasping ( 'dzin pa). Second, the aspect (rnam pa) is: realizing that the apprehended aspect (gzung rnam) of external objects is actually the internal grasper and is not truly existent, thereby focusing single-pointedly on this. The reason for its non-existence is: the mind that appears as an object, in itself, does not exist because the apprehended is not truly existent. As stated in the Thirty Verses: 'If there is no apprehended, there is no apprehender.' Third, the view that clings to the apprehended aspect of the sense consciousness (dbang shes) that grasps the five objects as merely the appearance of consciousness (rnam par rig pa tsam du) and as truly existent should also be eliminated or abandoned. Otherwise, it is a misunderstanding. This needs to be understood through oral transmission. If someone thinks that in this way, nothing is established as truly existent, then one should be certain that there exists the wisdom (ye shes) that is non-dual in terms of grasper and grasped (e.g., the path of preparation), which is the true nature or entity. The brothers Asaṅga (Thogs med) explained these contents in order to establish the view of Cittamatra. If the view is consistent with the previous two texts, then whether these contents are repeated or not, it is difficult to determine the focus of concentration for the third question. This needs to be understood through oral transmission. The fourth question has three aspects. First, the object of focus is the unconditioned non-dual wisdom. Second, the aspect is: realizing that true wisdom is free from the nature of clinging to extremes such as whether things are real or unreal, thereby meditating on freedom from elaboration (spros bral) in the ultimate truth. The reason for its freedom is: the non-dual wisdom, in itself, is without inherent existence in the ultimate truth.

རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར། སྒྱུ་མ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྤྲོས་བྲལ་ཚོགས་སྦྱོར་དུ་བསྒོམས་པས་སྒོམ་པའི་སྟོབས་གྲུབ་ སྟེ་བསྒོམས་པ་རྫོགས་པ་ན། སྐྱེས་བུ་མིག་དག་པ་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)ཁ་ཅིག་ལ་ནོར་བུ་དང་ དངུལ་དང་ཤེལ་དྭངས་པ་ལ་(མེ་ལོང་ཞེས་གསེར་)སོགས་པ་གཅིག་ཅར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དག་ པ་འབྱུང་ཞིང་དེ་དག་བླངས་པས་ཕན་པ་བསྐྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་པའི་བྱང་ 2-326 པའི་དམིགས་ཡུལ་དུ་ཀུན་རྫོབ་མཐའ་ཡས་པ་ལག་མཐིལ་གྱི་ཤིང་ཐོག་ལྟར་གསལ་ཞིང་དེ་ དག་གིས་མི་གནོད་ལ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟག་ཆད་ཀྱི་འཁྲུལ་བའི་ མཚན་མ་སྟེ་རྒྱུ་དངོས་པོ་བདེན་འཛིན་གྱི་རིགས་རགས་པ་མཐའ་དག་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ ཅན་རྟོགས་པ་དཔེའི་སྒོ་ནས་སྟོན་ཏེ། དོན་དམ་པར་མེད་པའི་སྣ་ཚོགས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གསལ་ བར་མཐོང་ཡང་བདེན་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་བློ་ཡོད་མེད་སོགས་གང་དུ་ཡང་ མི་རྟག་པ་གང་ཟག་སོ་སོ་རང་རང་གི་མྱོང་བས་རིག་(ཆོས་བཤེས་)གི་དངོས་སུ་བརྗོད་མི་ནུས་པ་ ཡོད་ཀྱང་ཐ་སྙད་གདགས་དཀའ་བས་ཅི་ཞིག་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེ་སྐྱེས་ ན་རྣལ་འབྱོར་བ་མཐོང་ལམ་པས་དང་པོར་མཐོང་སྤངས་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་ཞིང་རིམ་གྱིས་ཤེས་ བྱའི་སྒྲིབ་པ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་(གསེར་)མཐའ་དག་ཡང་དག་པར་སྤོང་ངོ་། །དེས་ན་ མིག་བཙུམས་པ་ལྟར་ཅི་ཡང་མི་མཐོང་བ་མཐོང་ལམ་མིན་གྱི་སྣ་ཚོགས་མཐོང་ཡང་སྒྲོ་སྐུར་ མེད་པ་མཐོང་ལམ་སྟེ་ཞེས་སོགས་ཏེ་ཆོས་བཤེས་སོ། །གསེར་ནི། ནོར་བུ་སོགས་ལ་མེད་པ་ གསལ་བར་སྣང་བ་བཞིན། ཞེས་སོ། །འདིར་མ་ཚང་བ་རྣམས་སྦྱོར་ཕྲེང་དུ་ཤེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། དོན་གྱིས་འཕངས་པའི་བརྗོད་བྱ་བསྟན། (གསེར་དངོས། ) ཚིག་གིས་ཟིན་པ་ གསལ་བར་འགྲེལ་པའོ། །(གསེར་དོན། ) དང་པོ་ནི། དོན་དམ་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ ཏེ། སེམས་ཙམ་པ་ལྟར་ན། ཤེས་པ་རང་རིག་ཅིང་གསལ་བ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ་དངོས་པོ་སྐད་ ཅིག་མའི་ཆོས་ཏེ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བ་དང་། ཉན་ཐོས་ལྟར་ན། ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་རྡུལ་ཕྲན་ སོགས་རྣམས་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་ཞེས་འདོད་པ་བརྗོད་ ནས། དེ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་བློ་བསྐྱེད་དུ་མེད་ཁྱོད་བདེན་ འཛིན་གྱི་བློ་སྤང་དུ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་དོན་དམ་པར་བདེན་དངོས་སུ་གྲུབ་པས་སོ། །(རྟགས་ ཁས་སོ། ། ) བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ། (གསེར་དོན། ) འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་སྒྲིབ་ཐོགས་ཀྱི་རྫས་ 2-327 (འདི་དགོས་སོ། །བུ་སོགས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་རྫས་མེད་པར་འདོད་ཅེས་པ་ནོར་ཏེ། ཁོ་རྟག་པའི་རྫས་སུ་འདོད་དོ། ། )མེད་པའི་ ངོ་བོ་འཛིན་པ་སྟེ་དེར་གནས

【現代漢語翻譯】 因為是緣起，所以如幻術一般。 第三，像這樣在無戲論的會合修習中修習，修習的力量成就，修習圓滿時，有些具有清凈眼根的人（如法友）能同時見到寶珠、白銀和清澈的水晶（如鏡子般的光芒），並且獲得清凈的智慧，取用它們能帶來利益。同樣，生起見道的瑜伽士，對於所見的無邊世俗，如同掌中之果般清晰，並且它們不會造成損害，反而有助於成佛。 並且，爲了斷除常斷二邊的錯覺，即斷除執著實有之物的粗大執著，具有斷除這些執著的證悟，通過比喻來顯示：雖然能清晰地見到在勝義中不存在的各種如幻之物，但它們顯現為無自性的狀態，無論是有念或無念等，都是無常的，各自的體驗無法用語言直接表達（如法友），雖然難以用言語來形容，但可以說它已經如實地生起了。如果生起了這種見道，瑜伽士首先斷除見道所斷的煩惱障和所知障，然後逐漸斷除所知障，即斷除能取所取的分別念（如黃金般珍貴）。 因此，像閉上眼睛一樣什麼也看不到的不是見道，能看到各種事物但沒有增損的才是見道，等等，這是法友所說。黃金：就像寶珠等沒有的光芒顯現一樣。這裡不完整的部分可以在《結合鬘》中找到。 第二部分，以意義所表達的主題（如黃金般真實），用文字清晰地解釋（如黃金般珍貴）。第一，勝義中不存在的事物並非如此，如唯識宗所認為的，僅僅是自明自顯的覺知，是剎那生滅的法，即每個剎那都在變化。如聲聞乘所認為的，如果所知的自性，如微塵等，確實在勝義中存在，那麼，這些事物，作為所立宗，你們不可能生起證悟無自性的智慧，你們不可能斷除執著實有的心，因為你們在勝義中被認為是真實存在的。（承認宗法）。 在分別說者的觀點中（如黃金般珍貴），無為法，虛空，是無礙的物質（這裡需要更正，索南等認為虛空不是物質是錯誤的，他們認為虛空是常住的物質）。持有無礙的自性，即存在於那裡。

【English Translation】 Because it is interdependent origination, it is like an illusion. Third, by meditating in such a way on the union of non-elaboration, the power of meditation is accomplished, and when the meditation is complete, some pure-eyed individuals (Dharma friends) will simultaneously see jewels, silver, and clear crystal (like the brilliance of a mirror), and pure knowledge will arise. Taking these will bring benefit. Similarly, for a yogi who has generated the path of seeing, the limitless conventional truths are as clear as fruit in the palm of one's hand, and they do not cause harm but rather benefit the attainment of Buddhahood. Furthermore, in order to abandon the delusions of permanence and annihilation, that is, to abandon the gross clinging to things as real, having the realization of abandoning these clingings, it is shown through examples: Although various illusory things that do not exist in ultimate reality are clearly seen, they appear as being without inherent existence. Whether there is mind or no mind, etc., all are impermanent. The individual experiences cannot be directly expressed in words (Dharma friends), and although it is difficult to describe, it can be said that it has arisen as it is. If this path of seeing arises, the yogi first abandons the afflictive obscurations and the cognitive obscurations that are abandoned by the path of seeing, and then gradually abandons the cognitive obscurations, that is, abandons all the conceptual thoughts of grasping and being grasped (like gold). Therefore, that which is like closing the eyes and seeing nothing is not the path of seeing; that which sees various things but without exaggeration or denigration is the path of seeing, etc., as said by the Dharma friend. Gold: Just as the brilliance that is not present in jewels, etc., appears. The incomplete parts here can be found in the Garland of Union. The second part, the subject matter expressed by meaning (as real as gold), is clearly explained in words (as precious as gold). First, that which does not exist in ultimate reality is not so, as the Mind-Only school believes, it is merely the nature of self-illuminating awareness, a momentary phenomenon, that is, changing every moment. As the Hearers believe, if the characteristics of knowable objects, such as atoms, etc., truly exist in ultimate reality, then, these things, as the subject of debate, you cannot generate the wisdom that realizes non-self-existence, you cannot abandon the mind that clings to reality, because you are considered to be truly existent in ultimate reality. (Acceptance of the sign). In the view of the Vaibhashikas (as precious as gold), unconditioned phenomena, space, is a substance that is unobstructed (this needs correction; Sonam and others mistakenly believe that space is not a substance; they believe that space is a permanent substance). Holding the nature of being unobstructed, that is, existing there.

་པས་དེའི་གཉེན་པོ་བསྐྱེད་དུ་མེད་ངོ་བོ་སྤང་དུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། ། མདོ་སེམས་ཀྱི་ལུགས་ལ། རྫས་མེད་པར་གནས་པས་འཕེལ་འགྲིབ་ཅི་ཡང་བྱར་མེད་པ་ བཞིན་ནོ། །འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བདེན་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་ཁྱོད་བདེན་ འཛིན་དེ་དག་ལ་གནོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པར་ཐལ་ལོ། །སྔ་མ་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་ནའོ། ། འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའི་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་གནོད་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ ནི། སྔ་མ་དེ་འདོད་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དངོས་པོར་མངོན་ པར་ཞེན་པ་ཅི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མི་ལྡོག་པར་ཐལ། སྔ་མ་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར་འདོད་(བོད་དག་གིས་མ་ ཤེས་སོ། ། )ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས་སྒྲིབ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟེ་རྩད་ ནས་སྤངས་པ་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །སྔ་མ་འདོད་པས་སོ། །རྟགས་གསལ་ཁས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ དེས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེས་སྒྲིབ་ཀུན་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། རང་རིག་སྐད་ ཅིག་རེ་རེ་བ་དང་རྡུལ་ཕྲན་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པར་གཞན་དག་གིས་ ཁས་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་པའི་དོན་ཁས་ལེན་པས་རྗེ་བཙུན་ཁོ་བོས་ མཚར་དུ་བརྩིས་ཏེ། དངོས་འཛིན་ཡོད་བཞིན་དེ་སྤངས་ན། སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཅིས་མ་ གྱུར་ཅེས་བྱམས་པ་དགོངས་སོ། །གསེར་རོ། ། ༈ བྱེད་པ། བཞི་པ་བྱེད་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་དོན་དམ་གྱི་དངོས་པོ་འདུས་བྱས་ ཡོད་པའི་ཕྱོགས་བསལ་(བ་སྟེ་གཟུང་བ་སོགས་བདེན་འདོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་མི་བདེན་པར་བསྟན་ནས་ཞེས་གསེར། ) ནས། དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱོགས་བརྟན་པོར་མཛད་ཅིང་ངེས་པར་བྱས་ནས། ཐར་སོགས། ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བར་ཚིགས་པས་དོན་ལ་གནས་པའི་ཕྱོགས་འཆད་དོ། ། རྩ་བ་ལ། ལྟ་ཡུལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐའ་བྲལ་དུ་བསྟན། དེ་རྟོགས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ། 2-328 རྟོགས་ནས་གྲོལ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། (ཐོགས་མེད། )རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་དེ་པའི་ ཁམས་འདི་ལ་(རད་ཀིར་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ལ་ཞེས་)རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གོས་པའི་དྲི་མ་བསལ་བར་བྱ་ བ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །འདུས་མ་བྱས་ པའི་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་གང་གའི་བྱེ་སྙེད་ལས་འདས་པ་གསར་དུ་བསྣན་ནས་བཞག་པར་ བྱ་དགོས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ལྡན་པའི་ཕྱིར་(ཐོགས་མེད། )རོ། །རྣམ་ དབྱེར་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གློ་བུར་དག་གིས་ཁམས་སྟོང་གི ། རྣམ་དབྱེར་མེད་པའི་ མཚན་ཉིད་ཅན། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེས་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐའ་བྲལ་གྱི་ ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྟོང་(ཕྱི་འགྲེལ་)ཉིད་དེ་པའི་སྙིང་པོ་(སྔ་འགྲེལ་)བསྟན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གཉི

【現代漢語翻譯】 就像通過修習對治法無法生起，也無法捨棄其自性一樣。 按照經部和唯識宗的觀點，由於它存在於無實體中，所以沒有任何增減。 如果你們這樣認為，那麼，這個事物（指你所執著的真實），由於你修習了對治實執的法門，所以對你的實執不會產生絲毫損害，因為你一開始就是這樣認為的。 就像修習對治非造作的虛空一樣，無法對其造成損害。 第二種情況是，如果你一開始就那樣認為，那麼，所知（指一切事物），在薄伽梵（Bhagavan，世尊）的相續中，對實體的顛倒執著就不會有絲毫改變，因為你一開始就是這樣認為的（藏族人並不理解這一點）。 如果你們這樣認為，那麼，薄伽梵（Bhagavan，世尊），你並沒有完全斷除一切所知障，因為你一開始就是這樣認為的。 這個論證是成立的，我同意這個理由。 因此，薄伽梵斷除了一切所知障，並且其他人也承認自明覺的每一個剎那和微塵等法在勝義諦中存在，這兩種說法是相互矛盾的，因此我杰尊（Jetsun，至尊）對此感到驚奇。 如果實執存在卻能被斷除，那麼凡夫俗子為什麼不能做到呢？慈悲之心啊！黃金啊！ 第四部分：作用 連線語：像這樣，從勝義諦的角度否定了實有自性的事物（即否定了執著能取和所取等為真實的宗派），從而堅定了勝義諦中無自性的觀點，並對此深信不疑。 爲了闡述解脫等，因此中間的偈頌闡述了安住于實相的觀點。 根本頌：闡述了作為見解對象的諸法遠離一切邊。 證悟此理即為正確的見解，證悟后獲得解脫的方式。 第一點：（無著）在這個自性清凈的法界（Dharmadhatu，一切法的本性）中（即在這個空性中），沒有任何需要去除的染污，因為它是自性清凈的，就像虛空一樣。 對於非造作的法身（Dharmakaya，佛的法性身）的功德，多於恒河沙數，也沒有任何需要新新增的東西，因為它本來就具備（無著）。 具有分別的特徵，突如其來的染污使空性界變得空虛。具有無分別的特徵，無上的法性並非空無一物。 因此，它闡述了遠離增益和損減二邊的非顛倒的空性，即法界的精髓。 如是說。第二點是：

【English Translation】 Just as it is impossible to generate an antidote or abandon its own nature through practicing the opponent. According to the Sutra and Mind-Only schools, since it exists without substance, there is no increase or decrease whatsoever. If you assert that, then, that phenomenon (referring to the reality you cling to), because you have meditated on the antidote to the clinging to truth, it follows that it does not harm those clinging to truth at all, because you initially asserted that. Just as meditating on the antidote to unconditioned space cannot harm it. The second case is, if you assert the former, then, knowable objects (referring to all phenomena), in the continuum of the Bhagavan (Bhagavan, the Blessed One), it follows that the inverted clinging to reality will not be reversed at all, because you initially asserted that (the Tibetans do not understand this). If you assert that, then, Bhagavan (Bhagavan, the Blessed One), it follows that you have not completely abandoned all cognitive obscurations, because you initially asserted that. The sign is clear, I agree with the reason. Therefore, the fact that the Bhagavan has abandoned all cognitive obscurations, and the fact that others also acknowledge that each moment of self-awareness and the qualities of atoms, etc., exist in ultimate truth, these two assertions are contradictory, so Jetsun (Jetsun, the Venerable One) considers it amazing. If clinging to reality exists and can be abandoned, then why can't ordinary beings do the same? Compassion! Gold! Section 4: Action Connecting statement: In this way, from the perspective of ultimate truth, negating the existence of inherently existent phenomena (i.e., negating the tenets of those who cling to the reality of the grasper and the grasped), thereby firmly establishing the view of selflessness in ultimate truth, and having unwavering conviction in it. In order to explain liberation, etc., therefore, the intermediate verses explain the perspective of abiding in reality. Root text: It shows that all objects of view are free from extremes. Realizing this is the correct view, and the way to be liberated after realization. First point: (Asanga) In this naturally pure Dharmadhatu (Dharmadhatu, the nature of all phenomena) (i.e., in this emptiness), there is nothing to be removed, because it is naturally pure, like space. Regarding the qualities of the unconditioned Dharmakaya (Dharmakaya, the Dharma body of the Buddha), which are more numerous than the sands of the Ganges, there is nothing that needs to be newly added, because it is naturally endowed with them (Asanga). Having characteristics of distinction, sudden defilements empty the realm of emptiness. Having characteristics of non-distinction, the supreme Dharma is not empty. Therefore, it elucidates the non-inverted emptiness, free from the extremes of addition and subtraction, which is the essence of the Dharmadhatu. Thus it is said. The second point is:

ས་ པ་ནི། དེ་ལྟར་ན་གློ་བུར་ཉོན་མོངས་གང་ཞིག་དེ་པའི་ཁམས་གང་ན་མེད་པས་དེས་སྟོང་ལ་ ལྷག་མ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པས་མི་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ དག་པའི་ཁམས་ཡང་དག་པ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ས་བཅུ་ལ་གནས་པས་ ཅུང་ཟད་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྫོགས་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། །(དེ་སྐད་དུ་སྤྲིན་ མཐོངས་མཁའ་ལ་ཉི་བཞིན་ཞེས་སོགས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་རོ། ། ) གསུམ་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་དོན་དེ་མངོན་ སུམ་དུ་མཐོང་ན་སྐྱེས་བུ་དེ་གློ་བུར་དྲི་མ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྒྱུད་བླ་རྩ་ འགྲེལ་ལྟར་ཏེ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་སྟེ་བཞག་གོ །ཤན་ཏི་སོགས་ལྟར་ན། ཀུན་རྫོབ་རྟེན་ འབྲེལ་འདི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དོན་དམ་པར་སྐྱོན་བསལ་བར་བྱ་དགོས་ཅི་ཡང་མེད། གཉེན་ པོ་བསྣན་ནས་བཞག་བྱ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པས་སོ། །བྱང་ སེའི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐའ་བྲལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ ཡང་དག་པ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་སོ། །(རད་ཀིར། ) བྱང་ སེའི་མཐོང་ལམ་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲིབ་གཉིས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་(ཤེས་སྒྲིབ་ལས་གྲོལ་དག་ལྡན། ) 2-329 བར་འགྱུར་ཏེ། ཡང་དག་པ་ཆོས་ཉིད་མཐའ་བྲལ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ནའོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། ། འགྲེལ་པ་ལ། བརྟག་པའི་ཡུལ། དེའི་ཚུལ། དེའི་འབྲས་བུ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ལས་ རྒྱུ་འབྲས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་རྒྱང་འཕེན་གྱིས་སྐུར་བ་ འདེབས་པ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་བསལ་ཏེ་འདིར་དེ་ཡང་མ་བྱས་ཤིང་། བྱེ་བྲག་པ་སོགས་ ཀྱིས་རྟག་བདག་སོགས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྒྲོ་འདོག་པའི་ངོ་བོས་མེད་པ་བསྒྲུབས་ཏེ། (བུ་སྟོན་པས་ མ་ཤོད་དོ། ། ) འདིར་དེ་ཡང་མ་བྱས་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྣང་ཚོད་པོ་འདི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ བར་འབྱུང་བར་(རྟག་མཐའ་བསལ་)གྱུར་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་(ཆད་མཐའ་བསལ། )ངོ་ བོར་ཁས་བླངས་ནས་འདི་ཉིད་ལའོ། །(འདི་ལ་ཞེས་པས་སྣང་བ་མི་གསལ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་ སྨྲ་ཡིས། །སྣང་བ་བསལ་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ། ལུང་དེ་སློབ་དཔོན་དཔལ་སྦས་གྱིས་དབུ་ མ་དེ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པར་བཤད་དོ། ། ) བོད་དག་(གསེར་ནི་བདག་མེད་ལ་བསྐུར་བ་འདེབས་ཏེ་གནོད་བྱེད་དོན་དམ་པར་ ཡོད་པ་སོགས་དང་། སྒྲོ་འདོགས་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་འདོགས་ཞེས་ཏེ་འབྲིང་ཙམ་མོ། ། )སྣང་ཚོད་དུ་མེད་ཅེས་སྐུར་ འདེབས་དང་། དོན་དམ་དུ་ཡོད་ཅེས་སྒྲོ་འདོགས། ཞེས་སོ། །(ལེགས། ) གཉིས་པ་ནི། དཔྱད་ ན་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་(གསེར་)ལྟ་བུ་སོགས་པ་གདོད་ནས་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་

【現代漢語翻譯】 因此，任何突發性的煩惱都不會存在於那個清凈的界域中，因此它是空性的，而未被包含的無量無邊的法身功德不會使它成為非空性，以自性清凈的界域，如實地安住在十地，略微地，佛陀完全了知，這是正確的見解。（如前所引用的『如雲離晴空之日』等。） 第三，如果直接證悟了正確的意義，那麼這個人就會從突發的污垢中解脫出來，如《寶性論根本集釋》所說，要說的話很多，就此擱筆。按照寂天等人的觀點，這個世俗的緣起，你不需要在勝義諦上消除任何過失，也不需要增加任何對治法，因為在勝義諦上沒有自性。菩薩的見道，是正確的見解，因為以遠離增益和損減之邊的法性，以正確的如實性，直接證悟了。（Ra Dak）菩薩的見道者，會從二障中解脫（從煩惱障和所知障中解脫並具足），因為直接證悟了正確的無邊法性，這樣結合起來。 在註釋中，有觀察的對境、它的方式、它的結果這三者。第一，對於業果等任何法，即使在世俗中也不存在，像斷見者一樣誹謗說沒有，這裡沒有這樣做。勝論師等人說常我等存在，像常見者一樣增益說有，（布頓沒有說。）這裡也沒有這樣做，而是承認顯現的色等是依緣而生的（斷邊被遮除），在世俗中是真實存在的（常邊被遮除），就在這上面。（『於此』是指顯現不明顯，因此說自性空論者，不是爲了消除顯現，如教友所說，這個教證是說導師吉祥藏引導進入中觀。）藏人說（黃金是指誹謗無我，即損害勝義諦存在等，增益是指執著自性存在等，是中等程度。）顯現上說沒有，是誹謗，勝義上說有，是增益。 （好！） 第二，如果分析，自性空就像幻化（黃金）一樣，本來就沒有生滅。

【English Translation】 Therefore, whatever adventitious defilements do not exist in that realm, it is empty of that, and the infinite qualities of the uncompounded Dharmakāya do not make it non-empty. With the nature of purity, the realm of suchness abides in the ten bhūmis as it is, and the complete knowledge of the Buddhas is the correct view. (As previously quoted, 'Like the sun in the sky free from clouds,' etc.) Third, if one directly sees the meaning of suchness, then that person will be liberated from adventitious stains, as stated in the Root Text and Commentary on the Ratnagotravibhāga. There is much to say, so I will stop here. According to Śāntideva and others, this conventional dependent arising, you do not need to eliminate any faults in the ultimate truth, nor do you need to add any antidotes, because there is no inherent existence in the ultimate truth. The path of seeing of a Bodhisattva is the correct view, because it directly realizes the suchness of the Dharma nature, which is free from the extremes of exaggeration and denigration. (Ra Dak) The Bodhisattva who has attained the path of seeing will be liberated from the two obscurations (liberated from the obscuration of afflictions and the obscuration of knowledge), because they directly see the correct, boundless Dharma nature. Combine it like that. In the commentary, there are three aspects: the object of investigation, its manner, and its result. First, regarding any phenomena such as cause and effect, it does not exist even conventionally, like the nihilists who assert that it does not exist. Here, that is not done. The Vaiśeṣikas and others assert that a permanent self exists, like the eternalists who exaggerate that it exists. (Butön did not say that.) Here, that is not done either. Instead, it is acknowledged that the appearances such as form arise dependently (the extreme of permanence is eliminated), and that they exist correctly in the conventional sense (the extreme of annihilation is eliminated). It is precisely on this that ( 'On this' means that the appearance is not clear, therefore, the proponents of emptiness of inherent existence do not eliminate the appearance, as the spiritual friend said. That quote is said to lead into the Madhyamaka by the teacher Śrīgupta.) Tibetans say (Gold refers to the imputation of non-self, which harms the existence of ultimate truth, etc., and exaggeration refers to the imputation of inherent existence, etc., which is moderate.) To say that it does not exist in appearance is denigration, and to say that it exists ultimately is exaggeration. (Excellent!) Second, if analyzed, emptiness of inherent existence is like an illusion (gold), which from the beginning has no arising or ceasing.

ལ་སོགས་ པར་བརྟག་པར་བྱ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །(གསེར། ) སྟེ་ལྷག་མ་ཅན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱང་ འཕགས་ཆོས་ཅན། ཤེས་སྒྲིབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དངོས་འཛིན་ ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དེ་ལྡོག་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ན། དངོས་པོར་མངོན་པར་ ཞེན་པ་ལས་ཤེས་སྒྲིབ་ལས་གྲོལ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་ དེར་ཐལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་སྤྲོས་བྲལ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་ནའོ། །བདེན་པ་མེད་ན་ སྒྲིབ་པ་སྤོང་བ་མི་འཐད་དོ་སྙམ་ན། མི་འགལ་ཏེ། དཔེར་ན་མི་བདེན་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མའི་གླང་ བོས་སྒྱུ་མའི་གླང་བོ་གཞན་ཞིག་ཕམ་པར་བྱས་པ་བཞིན་དུའོ། །སྒྱུ་མའི་རྒྱལ་བོ་སྒྱུ་མ་ཡི། ། 2-330 རྒྱལ་བོ་གཞན་གྱིས་ཕམ་བྱས་ལྟར(རྟོགས་འགྱུར)། །གང་དག་གིས་ནི་ཆོས་མཐོང་པའི། །རྒྱལ་ སྲས་དེ་དག་ང་རྒྱལ་མེད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། ། ༈ རང་གི་ངོ་བོ། ལྔ་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་སྐབས་འདིའི་མདོས་དངོས་སུ་མ་ཟིན་པར་ ཞར་ལ་འོངས་པའི་དོན་རྗེ་བཙུན་གྱིས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་བརྗོད་ནས་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ རྣལ་མའམ་དཀྱུས་མ་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོ་དངོས་ཉིད་སྟོན་ནོ། །རྩ་བ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ པ་དྲུག་པོ་རེ་རེར་ནི་དྲུག་པོ་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་གཅིག་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་སྟེ་རེ་རེ་ལ་གཞན་ ལྔ་(དག་ཟླ་)བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པའི་དྲུག་པ་(ཐུབ་)དྲུག་རྣམས་ཁོ་ན་(ཐུབ་དགོངས་)རྩེ་མོའི་མངོན་ རྟོགས་(དག་ཟླ་)འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་དྲུག་མང་བས་ན་ཁྱད་པར་སྟོན་པ་ནི་ས་ དང་པོའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞིག་གིས་བསྡུས་པའོ། །དེ་ཡང་མང་བས་དམིགས་ ཀྱིས་བཀར་བ་ནི། ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིས་བསྡུས་པ་སྟེ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ རྣམས་མིན་ནོ། །ཞེས་ཟླ་ཟེར་རོ། །བཟོད་པ་ལ་གསལ་ཁ་མེད་ཅིང་གཞན་དོན་དེ་ལྟར་སྙིང་ མཆོག་ཡང་ངོ་། །དག་ལྡན་དུ། སྐད་ཅིག་གཅིག་མཐོང་ལམ་སྟེ་དེ་ཡང་བཟོད་པས་བསྡུས་ ཀྱིས་ཤེས་པས་མིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཐུབ་དགོངས་སུ་སེང་བཟང་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ བཟོད་དུ་བཤད་པ་ནོར་བ་ཆེ་སྟེ། སྐབས་ཡང་མིན་ཅིང་། ཡུམ་བར་མ་དང་བསྟན་བཅོས་ སུ་ཡང་དྲུག་དྲུག་ཁོ་ན་དེར་བསྟན་ཅིང་དྲུག་ནི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མིན་ ནོ། །བསྡུས་པར། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ནི་ལམ་མོ་ཞེས་པས་སོ། །ཞེས་སོ། །འོན་ཀྱང་མཐོང་ལམ་ རྩེ་མོ་ནི་མཐོང་སྤང་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཞིང་། ལམ་ལ་ཆོས་བཟོད་ཁོ་ན་དེར་མི་ འཐད་དོ། །དེས་ན་ཆོས་བཟོད་བཞི་ག་དེར་འགྱུར་དགོས་པ་ལ་སྐྱོན་མཚུངས་ཤིང་། སློབ་ དཔོན་དང་རད་ཀིར་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཁོ་ནར་(རད་ཀིར་དངོས་)བཞེད་པ་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ མཐོང་སྤང་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ

【現代漢語翻譯】 等等，應當進行觀察和禪修。（金）即有餘者。第三個是：菩薩（byang），是殊勝的法。從知識障（shes sgrib）如幻（sgyu ma）中獲得解脫。對實有的執著（dngos 'dzin）是顛倒（phyin ci log）如幻，因為那被顛倒了。這是普遍的，因為，對於顯現為實有的執著，不可能從中獲得解脫知識障的菩提。那個標誌在那裡，因為通過現量見到真如（de kho na nyid）和離戲（spros bral）。如果認為沒有真諦（bden pa），就不可能斷除障礙，這並不矛盾。例如，就像不真實的幻象牛（sgyu ma'i glang bo）擊敗了另一個幻象牛一樣。幻象的國王（sgyu ma'i rgyal bo）啊，如幻的， 國王被另一個擊敗，如是轉變。那些見到法的人，那些王子（rgyal sras）沒有傲慢。就像這樣。 自己的體性。 第五個，連線是：像那樣，在這個場合中，沒有直接抓住主題，而是順便提到的意義，至尊者（rje btsun）說了三句偈頌，從而展示了當下真實的或普通的見道（mthong lam）頂峰（rtse mo）本身。根本是：佈施（sbyin pa）等等六度（drug po），每一個都包含了其他的六度，即每一個都包含了其他五個（dag zla），這六個（thub）都是頂峰的證悟（dngos）（dag zla）在此見道中。因為六度很多，所以顯示了差別，即由初地（sa dang po'i）一剎那的智慧（ye shes）所包含。那也是很多，所以特別指定的是：由道（lam）上的法忍（chos shes pa'i bzod pa）所包含，即不是十六剎那（skad cig bcu drug）。如是月光（zla zer）說。忍（bzod pa）沒有明確，而利他（gzhan don）也是最殊勝的。具足清凈者說：一剎那見道，那也是由忍所包含，而不是由智所包含。如是說。在能仁意趣（thub dgongs）中，僧賢（seng bzang）將苦法忍（sdug bsngal chos bzod）解釋為錯誤很大，因為場合也不對，而且在中間的母經（yum bar ma）和論典中也只是在那裡顯示了六六，六是由道所包含，而不是由苦所包含。在包含中：六度是道，如是說。如是說。然而，見道頂峰是見斷（mthong spang）百種分別念（rtog pa）的對治，僅僅是道上的法忍在那裡是不合理的。因此，四種法忍都必須在那裡，這有同樣的過失，而且導師（slob dpon）和拉德吉（rad kir）認為僅僅是苦法忍（rad kir dngos），那也只是成為見斷百種分別唸的對治。

【English Translation】 Etc., should be examined and meditated upon. (Gold) That is, with remainder. The third is: Bodhisattva (byang), the noble Dharma. Will become completely liberated from the obscurations of knowledge (shes sgrib) like an illusion (sgyu ma). Grasping at reality (dngos 'dzin) is inverted (phyin ci log) like an illusion, because that is inverted. It is pervasive, because, it is not proper to attain enlightenment (byang chub) that is liberated from the obscurations of knowledge from attachment to what appears as real. The sign is there, because of directly seeing Suchness (de kho na nyid) and freedom from elaboration (spros bral). If you think that if there is no truth (bden pa), it is not proper to abandon obscurations, it is not contradictory. For example, just as an unreal illusory bull (sgyu ma'i glang bo) defeats another illusory bull. O illusory king (sgyu ma'i rgyal bo), of illusion, The king is defeated by another, like a transformation. Those who see the Dharma, those princes (rgyal sras) have no pride. Like that. One's own nature. Fifth, the connection is: In that way, in this context, without directly grasping the subject matter, but incidentally, the venerable one (rje btsun) spoke three verses, thereby showing the actual or ordinary seeing path (mthong lam) peak (rtse mo) itself that is relevant to the occasion. The root is: Generosity (sbyin pa) and so on, each of the six perfections (drug po) includes the other six, that is, each includes the other five (dag zla), these six (thub) alone are the realization (dngos) of the peak (dag zla) in this seeing path. Because the six perfections are many, the distinction is shown, that is, it is included by one moment of wisdom (ye shes) of the first ground (sa dang po'i). That is also many, so what is specifically designated is: included by the forbearance of knowing the Dharma (chos shes pa'i bzod pa) on the path (lam), that is, not the sixteen moments (skad cig bcu drug). Thus said Moonlight (zla zer). Forbearance (bzod pa) is not clear, and benefiting others (gzhan don) is also the most excellent. The one with purity said: One moment of the seeing path, that is also included by forbearance, not by knowledge. Thus it is said. In the Intent of the Able One (thub dgongs), Sengzang's explanation of suffering Dharma forbearance (sdug bsngal chos bzod) is a great mistake, because the occasion is also not right, and in the middle mother (yum bar ma) and the treatises, only the six sixes are shown there, and the six are included by the path, not by suffering. In the inclusion: the six perfections are the path, thus it is said. Thus it is said. However, the peak of the seeing path is the antidote to the hundred conceptual thoughts (rtog pa) to be abandoned by seeing (mthong spang), and it is unreasonable for only the Dharma forbearance on the path to be there. Therefore, all four Dharma forbearances must be there, which has the same fault, and the teacher (slob dpon) and Radkir think that it is only suffering Dharma forbearance (rad kir dngos), that alone becomes the antidote to the hundred conceptual thoughts to be abandoned by seeing.

འི་སྐྱོན་ཡོད་ལ། ཨ་བྷ་ཡའི་སྐྱོན་དེ་མི་འོང་ 2-331 སྟེ། འདིར་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཉིད་དྲུག་གི་ངོ་བོར་སྟོན་པས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་བཤེས་ ཀྱིས། སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཅེས་པ་ནི་མཐོང་ལམ་ངེས་པར་གཟུངས་པ་སྟེ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ ཤས་ཆེར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་པས་དེ་སྨོས་པ་མཐོང་ལམ་མཚོན་པ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་རིལ་བོ་ འདོད་དགོས་པར་མངོན་ནོ། །བྱང་ཆེན་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་ཚེ་རྣམ་མཁྱེན་དུ་བསྔོ་ཞིང་སྦྱིན་པ་ གཏོང་། ཞེས་ནས། སྦྱིན་ཕར་ལ་གནས་ནས་ཚུལ་ཕར་འཛིན། སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །འགྲེལ་ པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་། དེ་སྐྱེས་པའི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྦྱིན་སོགས་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དག་སོ་སོར་སྔ་མ་གོ་སྒྲུབ་ཏུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ ངོ་བོ་རེ་རེ་ཡང་ཕན་ཚུན་བསྡུས་ནས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་(ཡེ་ཤེས་ཞབས་)གང་ཡིན་པའི་མཐོང་ལམ་ བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་ བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས་འདིར་བསྟན་པའི་མཐོང་ ལམ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ཅན་ཞེ་ན། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ བ་ཕར་ཕྱིན་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ཅན་ཞིག་གོ །དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ བཟོད་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མིན་པར་ངེས་སོ། །ཞེས་རད་ཀིར་རོ། །འདིར་ཞེས་པས་སྐབས་ དང་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་གྱིས་རྟོག་པ་དེ་སྙེད་སྤོང་མི་ནུས་ལ་འོག་མ་རྣམས་ཀྱིས་འབད་ མི་དགོས་པས་འདིར་དེ་དག་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ་བརྟག་གོ །གཉིས་པ་ནི། མཐོང་རྩེའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་པའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་གཟུང་ འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་བག་ཆགས་འཇོག་ནུས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པ་འཐོབ་སྟེ། མཐོང་སྤང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེ་འདྲའི་ཉོན་མོངས་དེ་རྟོག་པ་དེ་དག་ གིས་ཁྱབ་བྱར་བསྡུས་པས་སོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། མཐོང་ལམ་རྩེ་མོའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དེ་རང་ 2-332 རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པས་ནའོ། །དེ་ལ་ཁྱབ་སྟེ། སྐྱེས་ན་དེ་འགག་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ འབྱུང་ངོ་། །རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩར་ཇི་ལྟར་བྱས་པས་འགྱུར་ཞེ་ན། རྣམ་རྟོག་བཞི་བོ་སོ་སོར་ཏེ་རེ་ རེ་ལ་ཡང་དགུ་དགུར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན། དེ་ཁམས་ཀྱིས་ཕྱེ་ན་འདོད་པར་སོ་དྲུག་དང་ གཟུགས་སུ་སོ་དྲུག་གཟུགས་མེད་དུ་ཡང་སོ་དྲུག་གི་དབྱེ་བས་སོ། །ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་ མོངས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་འོང་མོད་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཇི་ལྟར་འོང་སྙམ་ན། ཁམས་དེ་དག

【現代漢語翻譯】 འི་སྐྱོན་ཡོད་ལ། ཨ་བྷ་ཡའི་སྐྱོན་དེ་མི་འོང་ 2-331 སྟེ། འདིར་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཉིད་དྲུག་གི་ངོ་བོར་སྟོན་པས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཅེས་པ་ནི་མཐོང་ལམ་ངེས་པར་གཟུངས་པ་སྟེ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཤས་ཆེར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་པས་དེ་སྨོས་པ་མཐོང་ལམ་མཚོན་པ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་རིལ་བོ་འདོད་དགོས་པར་མངོན་ནོ། །བྱང་ཆེན་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་ཚེ་རྣམ་མཁྱེན་དུ་བསྔོ་ཞིང་སྦྱིན་པ་གཏོང་། ཞེས་ནས། སྦྱིན་ཕར་ལ་གནས་ནས་ཚུལ་ཕར་འཛིན། སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །འགྲེལ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་། དེ་སྐྱེས་པའི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྦྱིན་སོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དག་སོ་སོར་སྔ་མ་གོ་སྒྲུབ་ཏུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་རེ་རེ་ཡང་ཕན་ཚུན་བསྡུས་ནས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་(ཡེ་ཤེས་ཞབས་)གང་ཡིན་པའི་མཐོང་ལམ་བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས་འདིར་བསྟན་པའི་མཐོང་ལམ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ཅན་ཞེ་ན། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཕར་ཕྱིན་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ཅན་ཞིག་གོ །དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མིན་པར་ངེས་སོ། །ཞེས་རད་ཀིར་རོ། །འདིར་ཞེས་པས་སྐབས་དང་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་གྱིས་རྟོག་པ་དེ་སྙེད་སྤོང་མི་ནུས་ལ་འོག་མ་རྣམས་ཀྱིས་འབད་མི་དགོས་པས་འདིར་དེ་དག་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ་བརྟག་གོ །གཉིས་པ་ནི། མཐོང་རྩེའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་པའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་བག་ཆགས་འཇོག་ནུས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པ་འཐོབ་སྟེ། མཐོང་སྤང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེ་འདྲའི་ཉོན་མོངས་དེ་རྟོག་པ་དེ་དག་གིས་ཁྱབ་བྱར་བསྡུས་པས་སོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། མཐོང་ལམ་རྩེ་མོའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དེ་རང་ 2-332 རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པས་ནའོ། །དེ་ལ་ཁྱབ་སྟེ། སྐྱེས་ན་དེ་འགག་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་ངོ་། །རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩར་ཇི་ལྟར་བྱས་པས་འགྱུར་ཞེ་ན། རྣམ་རྟོག་བཞི་བོ་སོ་སོར་ཏེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་དགུ་དགུར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན། དེ་ཁམས་ཀྱིས་ཕྱེ་ན་འདོད་པར་སོ་དྲུག་དང་གཟུགས་སུ་སོ་དྲུག་གཟུགས་མེད་དུ་ཡང་སོ་དྲུག་གི་དབྱེ་བས་སོ། །ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་འོང་མོད་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཇི་ལྟར་འོང་སྙམ་ན། ཁམས་དེ་དག

【English Translation】 འི་སྐྱོན་ཡོད་ལ། ཨ་བྷ་ཡའི་སྐྱོན་དེ་མི་འོང་ 2-331 Here, suffering is shown as the essence of the six forbearance-dharmas. Therefore, the Dharma teacher says, 'Suffering forbearance-dharma means definitely grasping the path of seeing, that is, that moment becomes predominant.' Thus, mentioning it represents the path of seeing, and it is evident that the sixteen aspects are intended. When a great Bodhisattva gives alms, he dedicates it to omniscience and gives alms. From 'Residing in giving, holding to morality,' etc., extensively. There are two explanations: identifying the essence and the necessity of its arising. The first is: just as the six perfections, giving, etc., are shown to establish the previous one, each essence of giving, etc., also manifests by combining with each other (Yeshe Zhabs), which is the single moment of the complete path of seeing. That is, the wisdom (Buddhashri) that is included by the forbearance of knowing the Dharma in suffering is the path of seeing shown here as the peak realization. What is it born as the essence of? It is born as the essence of the thirty-six aspects of the perfections, which are distinguished by the complete purification of the three spheres. It is certain that only suffering forbearance-dharma is the case, and not others, says Radkir. Here, it is said that the path of seeing in the first instances cannot abandon so many conceptualizations, and the subsequent ones do not need to strive, so here they are abandoned, says the Dharma teacher. The second is: a person on the path of liberation at the peak of seeing, possessing Dharma, obtains the abandonment of one hundred and eight manifest afflictions that can leave imprints that cause conceptualizations in the form of apprehended and apprehender, which are included by conceptual constructs, because they have abandoned one hundred and eight conceptualizations in the form of apprehended and apprehender that are to be abandoned by the path of seeing. It is pervasive because such afflictions are included as the pervaded by those conceptualizations. The sign is established because that path of liberation at the peak of the path of seeing arises in one's own continuum. It is pervasive because if it arises, it ceases due to the nature of dependent origination. 2-332 How does it change by becoming one hundred conceptualizations? Because the four conceptualizations individually become nine each. If it is divided by realms, there are thirty-six in the desire realm, thirty-six in the form realm, and thirty-six in the formless realm. Although there are one hundred and eight afflictions in the three realms, how do one hundred and eight conceptualizations arise? Those realms...

་ཏུ་ སྐྱེས་པའི་བྱང་སེ་སོ་སྐྱེ་ལ་ཡོད་ཅིང་འཕགས་པ་ལ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་ ལྡན། ཞེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ། གཟུགས་མེད་ན་རྟོག་པ་དེ་དག་གི་བག་ཆགས་ཙམ་ཡོད་ཀྱི་ མངོན་གྱུར་དཀའའོ། །སྤྱིར་ཚངས་བར་བགྲང་པས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཅེས་པ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་ ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། ། ༈ བསྒོམ་པ། དྲུག་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། མཐོང་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་དེ་ལའམ་མཐོང་སྤང་སྤོང་(གསེར་) བ་དེ་ལ་དབང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཐོང་ལམ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རིགས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྒོམ་ པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ་གཉིས་ལས། མཉམ་བཞག་ནི། ཕྱིན་དྲུག་གི་མཐོང་ ལམ་རྩེ་མོ་ཐོབ་པ་དེ་ནས་སེངྒེ་རྣམ་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། རྣམ་ཐར་བརྒྱད་དང་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུ་བོ་དེ་དག་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཞིང་ སེངྒེ་རྣམ་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ རྗེས་ཐོབ་ནི། དེར་ཞུགས་པའི་རྗེས་ནས་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་མཐུན་དང་ལུགས་མི་མཐུན་ལ་ རྟོག་པར་བྱེད་དེ། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས། ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ་ གཉིས་ལས། མཉམ་བཞག་ནི། མཐོང་ལམ་རྩེ་མོ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་བ་དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་ འཛིན་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །དེ་གང་ཞེ་ན། རྣམ་ཐར་བརྒྱད་དང་ སྙོམས་འཇུག་དགུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བྱང་སེའི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། སེང་གེ་རྣམ་ 2-333 བསྒྱིངས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་སྤང་ཉོན་མོངས་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ འཇིགས་པ་མེད་པའི་རྣམ་ཐར་བརྒྱད་སོགས་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ ལམ་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་དག་པར་རྟོགས་ཅེས་དྲང་ངོ་། །གང་གི་ཚེ་ན། དེ་ལ་ ཞུགས་ནས་དུས་ཕྱིས་རྗེས་ཐོབ་ཏུའོ། །གང་ལ་རྟེན་འབྲེལ་ལའོ། །འདིའི་མཐའ་ཅུང་ཟད་ དཔྱད་ན། འདི་ཅི་ནས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ས་ལུ་ལྗང་བ་ལ་ གཟིགས་ནས། དགེ་སློང་དག་སུས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་དེས་ཆོས་མཐོང་ ངོ་། །སུས་ཆོས་མཐོང་བ་དེས་སངས་རྒྱས་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་དང་། དོན་དེ་ཉིད་བཤེས་སྤྲིང་དུ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་འདི་རྒྱལ་བ་ཡི། །གསུང་གི་མཛོད་ཀྱི་གཅེས་པ་ཟབ་མོ་སྟེ། །གང་ གིས་འདི་ནི་ཡང་དག་མཐོང་བ་དེས། །སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་རིག་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག །ཅེས་སོ། ། འདི་ལ་སྤྱིར་དབུ་མ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་འབྲེལ་དུ་བཤད་པ་ཡོད་ཀྱང་། འདིར་དངོས་ པོའི་རྟེན་འབྲེལ་སྟོན་ལ། དེའི་མཚན་གཞི་ནི། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་དོ། །མཚན་ཉིད་ནི། གང་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའམ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེར་རུང་བའོ། །དེ་ལ་བཞི་སྟེ། སྐད་ཅིག་མའི། འབྲེལ་བ་ཅན་གྱི། གནས་སྐ

【現代漢語翻譯】 生為菩薩者，于聲聞亦有，于聖者亦有，以入定之因故而具足。此乃法友之言。若無色蘊，則彼等分別之習氣僅存，而顯現則難矣。總而言之，梵天所數之百零八，煩惱亦如是。 修習： 第六，連線：為使現觀道之證悟，或斷除見道所斷（之煩惱），獲得自在，故應反覆修習彼現觀道之同類法。如是等等。根本分二：入定：從獲得六度之現觀道頂峰起，入于獅子奮迅三摩地，分別八解脫與九次第住之等至，而入于獅子奮迅三摩地。如是等等。第二，后得：入定之後，應觀察順逆緣起。如：『無明緣行』等等。釋論分二：入定：獲得現觀道頂峰之瑜伽士，亦入于獅子奮迅三摩地。何謂彼耶？即入於八解脫與九等至之菩薩之現觀道，其法性乃獅子奮迅之現觀道頂峰。乃無有見道所斷煩惱與所知障怖畏之八解脫等之等至，故為大乘現觀道。第二：如實了知，是為正直之語。於何時耶？即入定之後，於後得時也。於何處耶？即于緣起處也。略作觀察：此乃務必了知者。世尊曾觀薩羅樹之嫩芽而云：『諸比丘，誰見緣起，彼即見法。誰見法，彼即見佛。』又于《親友書》中雲：『此緣起乃勝者之語藏中最珍貴且深奧者。誰能如實見此，彼即為諸智者之最勝。』如是。 於此，雖通常中觀派將一切法皆說為緣起，然此處乃指事物之緣起。其名稱之依據乃一切有為法。其定義乃：依賴於某事物而生，或能從因緣而生者。彼有四：剎那之、關聯之、住處之。

【English Translation】 A Bodhisattva can be born as a Shravaka and also as an Arya, possessing the cause of entering into Samadhi. This is the teaching of a Dharma friend. If there is no form aggregate, then only the imprints of those thoughts remain, and manifestation is difficult. In general, the one hundred and eight counted by Brahma are similar to the afflictions. Meditation: Sixth, Connection: In order to gain mastery over the realization of the Path of Seeing, or the abandonment of what is to be abandoned on the Path of Seeing, one should repeatedly meditate on the same type of Path of Seeing. And so on. The root has two parts: Absorption: From the attainment of the peak of the Path of Seeing of the Six Perfections, one enters into the Samadhi of the Lion's Vigorous Arising, distinguishing the eight liberations and the nine successive abidings of Samadhi, and enters into the Samadhi of the Lion's Vigorous Arising. And so on. Second, Subsequent Attainment: After entering into that, one should contemplate dependent origination in accordance with and not in accordance with the system. For example, 'Conditioned by ignorance are the formations,' and so on. The commentary has two parts: Absorption: The yogi who has attained the peak of the Path of Seeing also enters into the Samadhi of the Lion's Vigorous Arising. What is that? It is the Path of Seeing of a Bodhisattva who enters into the eight liberations and the nine Samadhis, whose Dharma nature is the peak of the Path of Seeing of the Lion's Vigorous Arising. It is the Mahayana Path of Seeing that enters into the eight liberations, etc., which are free from the fear of afflictions to be abandoned on the Path of Seeing and the obscurations of knowledge. Second: To realize correctly is to speak truthfully. When? After entering into that, in the subsequent attainment. Where? In dependent origination. A little examination of this: This must be known. The Bhagavan, looking at the young shoots of the Sala tree, said: 'Monks, whoever sees dependent origination sees the Dharma. Whoever sees the Dharma sees the Buddha.' And in the 'Friendly Epistle' it says: 'This dependent origination is the most precious and profound treasure of the Victorious One's speech. Whoever truly sees this is the best of the wise.' So it is. Here, although the Madhyamikas generally explain all phenomena as dependent origination, here it refers to the dependent origination of objects. Its basis of designation is all conditioned phenomena. Its definition is: that which arises in dependence on something, or that which can arise from causes and conditions. There are four types: momentary, relational, abiding.

བས་པའི། རྒྱུན་ཆགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཤན་པ་ སྲོག་གཅོད་པའི་བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཚང་བ་ལྟ་བུ་ལ་ བཤད་དོ། །(དེའི་ཚེ། ཀུན་ནས་སློང་བའི་རྨོངས་པ་ནི་མ་རིག་པ། དེ་ལྟར་སེམས་པའི་ལས་ནི་འདུ་བྱེད། ཡུལ་སོ་སོར་རིག་པ་ རྣམ་ཤེས། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱུང་བའི་ཕུང་བོ་གསུམ་མིང་། གཟུགས་ནི་གཟུགས་སོ། །མིག་སོགས་དྲུག་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག གསུམ་ འདུས་པ་རེག་པ། རེག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཚོར་བ། ཤ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་སྲེད་པ། དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ངོ་ཚ་མེད་པ་སོགས་ ཀུན་ནས་དཀྲིས་རྣམས་ལེན་པ། དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལུས་ངག་གི་ལས་ནི་སྲིད་པ། སྔར་མེད་པའི་རྫས་བྱུང་བ་སྐྱེ་བ། བརྩམས་པའི་ལས་སྨིན་པ་སོགས་རྒ་བ། དེ་ཞིག་པ་ལྟ་བུ་ཤི་བའོ་ཞེས་སོ། ། ) གཉིས་པ་ནི། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ དེ། མདོ་ལས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་ཞེ་ན། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དོ། །ཞེས་སོ། ། 2-334 ཀུན་བཏུས་སུ། བརྒྱད་བཤད་པ་ནི་འདིའི་དབྱེ་བར་རུང་སྟེ། བརྒྱད་གང་ན། མིག་གཟུགས་ ལ་བརྟེན་ནས་མིག་ཤེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་(རྒྱལ་སྲས་)རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་སོགས་སེམས་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ། འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་ བའི། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་དེ་ལས་སྡོང་བུ་ལྟ་བུ། ཕྱི་ལོ་ཐོག་འབྱུང་བའི། སེམས་ཅན་གྱི་ཐུན་ མོང་གི་ལས་ཀྱིས་ས་ཆུ་འབྱུང་བ་སོགས། འཇིག་(རྒྱལ་སྲས་)པ་དང་འཆགས་པའི། ཁམས་ གསུམ་པ་རྣམས་ཟས་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་(རྒྱལ་སྲས་)པ་ལྟ་བུ། ཟས་ཀྱིས་བརྟན་པའི། ལས་དགེ་མི་དགེ་ལས་བདེ་འགྲོ་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་འགྲོ་བ་རྣམ་ པར་འབྱེད་པའི་ཚོགས་ལམ་ལས། སྦྱོར་(མཐོང་སྒོམ་ནས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པའི་བར་)ལམ་སོགས། རྣམ་ པར་དག་པའི། བསམ་གཏན་ཐོབ་པ་ལས་མངོན་ཤེས་སོགས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་འབྱུང་ བ་སོགས་མཐུ་སྟོབས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །ཁ་ཅིག་(མཛོད་ལ་བརྟེན་ནས་འཆིམས་བློ་བཟང་། )རྟེན་ འབྲེལ་སྔ་མ་གཉིས་དོན་གཅིག ཕྱི་མ་གཉིས་དོན་གཅིག་པར་འདོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། མཛོད་དུ། མ་རིག་ཉོན་མོངས་སྔོན་གནས་སྐབས། །འདུ་བྱེད་དག་ནི་སྔོན་ལས་ཀྱི། །རྣམ་ ཤེས་མཚམས་སྦྱོར་ཕུང་བོ་ཡིན། །མིང་དང་གཟུགས་ནི་དེ་ཕན་ཆད། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དོད་ ཚུན་ཆད་དོ། །དེ་ནི་གསུམ་འདུས་ཚུན་ཆད་དོ། །རེག་པ་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་ཀྱི། །རྒྱུ་ཤེས་ ནུས་པ་ཚུན་ཆད་དོ། །ཚོར་འཁྲིག་ཚུན་ཆད་སྲེད་པ་ནི། །ལོངས་སྤྱོད་འཁྲིག་པའི་ཆགས་ཅན་ གྱི། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས། །ཐོབ་པར་བྱ་ཕྱིར་ཡོངས་རྒྱུག་པ། །དེ་སྲིད་འབྲས་ བུ་འབྱུང་འགྱུར་བའི། །ལས་དེ་ཉིད་ནི་སྲིད་པ་ཡིན། །ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྐྱེ་བ་

【現代漢語翻譯】 是這樣的，這是連續不斷的緣起。第一種情況，比如屠夫宰殺牲畜，在一個行為結束的瞬間就包含了十二個緣起支。 （那時，產生一切的無知是無明，如此思考的行為是行，對境的認知是識，與識同時產生的三個蘊是名，色是色，眼等六根是六入，三者聚合是觸，感受觸是受，對肉等產生貪戀是愛，與愛相應的無慚等煩惱是取，由取產生的一切身語行為是有，先前沒有的事物產生是生，開始的行為成熟等是老，像老壞等是死。）第二種情況，一切有為法都是緣起。如經中所說：『什麼是緣起？』回答是：『一切有為法。』 《俱舍論》中說，八種解釋可以作為緣起的分類：哪八種呢？比如眼根依賴於色塵而產生眼識（如王子），這是識產生的不同方式。以無明為緣產生行等，這是以有情為主的情況。死亡和轉生，如種子生出幼苗，幼苗長成樹木。外在的季節變化，如眾生的共同業力導致地水等產生。毀滅和形成，如三界眾生依賴四食而存在。以食物為支撐，如善惡業導致眾生投生善趣或惡趣，這是區分可愛與不可愛之處的資糧道。如加行道（從見道、修道到獲得阿羅漢果），這是清凈的方式。從禪定中獲得神通等殊勝功德，這是力量的不同方式。有些人（根據《俱舍論》的解釋，如阿阇黎羅桑）認為前兩種緣起意義相同，后兩種緣起意義相同。第三種情況， 在《俱舍論》中說：『無明是煩惱的先前狀態，行是先前的業，識是連線的蘊，名和色是識之後的狀態，六入是直到六根成熟的狀態，觸是三者聚合的狀態，受是感受苦樂等的狀態，愛是直到貪慾的狀態，取是具有享受慾望的人爲了獲得享受而四處奔波的狀態，有是產生未來果報的業，生是連線的狀態。』

【English Translation】 Thus, this is the continuous dependent origination. The first case is like a butcher slaughtering livestock, where in a single moment of completing the action, all twelve links of dependent origination are present. (At that time, ignorance that generates everything is ignorance; the action of thinking in this way is action; the cognition of objects is consciousness; the three aggregates that arise simultaneously with consciousness are name; form is form; the six sense bases, such as the eye, are the six entrances; the aggregation of the three is contact; experiencing contact is feeling; craving for flesh and so on is desire; afflictions such as shamelessness that correspond to desire are grasping; all actions of body and speech generated by grasping are existence; the arising of something that did not exist before is birth; the maturation of initiated actions and so on is aging; like decay and so on is death.) The second case is that all conditioned phenomena are dependent origination. As it is said in the sutra: 'What is dependent origination?' The answer is: 'All conditioned phenomena.' In the Abhidharmakośa, it is said that eight explanations can be used as classifications of dependent origination: What are the eight? For example, the eye consciousness arises in dependence on the eye sense and form (like a prince), this is a differentiation of the arising of consciousness. Actions and so on arise due to ignorance, which is mainly about sentient beings. Death and rebirth, like a seed sprouting into a seedling, and the seedling growing into a tree. External seasonal changes, such as the common karma of beings causing the arising of earth and water. Destruction and formation, such as beings in the three realms existing in dependence on the four foods. Sustained by food, such as virtuous and non-virtuous karma causing beings to be born in good or bad realms, this is the accumulation path that distinguishes between the desirable and undesirable. Like the path of application (from the path of seeing, the path of meditation to attaining Arhatship), this is the way of purification. Obtaining special qualities such as clairvoyance from meditative concentration, this is a differentiation of power. Some (according to the explanation of the Abhidharmakośa, such as Acharya Lobsang) believe that the first two dependent originations have the same meaning, and the last two dependent originations have the same meaning. The third case, In the Abhidharmakośa, it says: 'Ignorance is the prior state of affliction, action is prior karma, consciousness is the connecting aggregate, name and form are the states after consciousness, the six entrances are the state until the six senses mature, contact is the state of the aggregation of the three, feeling is the state of experiencing pleasure and pain, desire is the state until craving, grasping is the state of those with the desire to enjoy running around to obtain enjoyment, existence is the karma that produces future results, birth is the state of connection.'

ཡིན། །ཚོར་ བའི་བར་ནི་རྒ་ཤི་ཡིན། །འདི་ནི་གནས་སྐབས་བར་འདོད་ལོ། །གཙོ་བོའི་ཕྱིར་ན་ཡན་ལག་ བསྒྲགས། །སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་བར་དག་ལ། །རྨོངས་པ་རྣམ་པར་བཟློག་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཆ་གསུམ་མོ། །སྔོན་དང་ཕྱི་མཐར་གཉིས་གཉིས་དང་། །བར་དུ་བརྒྱད་ 2-335 ཡོངས་རྫོགས་ལྡན་ལོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་དོན་ནི། ཚེ་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་དང་། མངལ་ སྐྱེས་ཚེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྡད་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཆ་གསུམ་པ་ ཞེས་བཤད་དེ། ཚེ་འདིའི་ཕུང་བོ་འཕེན་བྱེད་ཚེ་སྔ་མའི་ལས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཚེ་ འདི་ལ་ལྟོས་པའི་མ་རིག་པ། དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཚེ་འདིའི་ཕུང་བོ་འཕེན་བྱེད་བསོད་ ནམས་དང་བསོད་ནམས་མིན་པ་མི་གཡོ་བའི་ལས་གང་རུང་གི་གནས་སྐབས་འདུ་བྱེད་དེ་ཚེ་ སྔ་མའི་སྐབས་སོ། །དེ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་ཚེ་འདིར་མངལ་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྐད་ ཅིག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡིད་ཤེས་དེ་རྣམ་ཤེས། མཚམས་སྦྱར་བའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ནས་ གཟུང་སྟེ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་མ་དོད་ཙམ་གྱི་བར་གྱི་མིང་བཞི་དང་མེར་མེར་བོ་སོགས་རིམ་བཞིན་ མིང་དང་གཟུགས། དྲུག་དོད་ནས་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་འདུས་ནས་ཡུལ་ལ་ལོངས་ སྤྱོད་མི་ནུས་ཀྱི་བར་གྱི་མིག་སོགས་དོད་པའི་སྐབས་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག གསུམ་འདུས་ནས་ ཡུལ་སྤྱོད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཚོར་བ་གསུམ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིད་འོང་མི་འོང་བར་མ་ལ་བླང་དོར་མི་ནུས་ ཀྱི་བར་ནི་རེག་པ། དེ་ཤེས་ནས་འཁྲིག་པ་སྤྱོད་མི་ནུས་ཀྱི་བར་གྱི་ཚོར་བ་གསུམ་ནི་ཚོར་བ། སྤྱོད་ནུས་ནས་གཟུགས་སོགས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་འཁྲིག་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སྲེད་ ཅིང་ཡུལ་ཚོལ་བ་ལ་དངོས་སུ་མ་ཞུགས་པ་ནི་སྲེད་པ། སྲེད་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ལོངས་ སྤྱོད་རྣམས་ཐོབ་ཕྱིར་རྒྱུག་པའི་བསམ་པ་ནི་ལེན་པ། དེར་རྒྱུག་པའི་དུས་ན་ཡང་སྲིད་འབྱུང་ བའི་རྒྱུར་བསགས་པའི་ལས་ནི་སྲིད་པ། སྲེད་ལེན་སྲིད་པ་གསུམ་ལས་སྐྱེས་པ་ཕྱི་མར་ཉིང་ མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཕུང་བོ་དེ་འདི་ལ་ལྟོས་པའི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ་རང་སའི་རྣམ་ཤེས་སོ། །ཚེ་ཕྱི་ མའི་མིང་གཟུགས་ནས་ཚོར་བའི་བར་བཞི་ནི་ཚེ་འདི་ལ་ལྟོས་ཏེ་རྒ་ཤིའོ། །རེ་རེ་ཡང་ཕུང་བོ་ ལྔ་པ་ཡིན་ཡང་མ་རིག་པ་སོགས་གཙོ་ཆེ་བས་མ་རིག་པ། ཞེས་སོགས་བརྗོད་དེ། ཡན་ལག་ བཞི་འོང་བ་ཡིན་ཡང་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་རྒྱལ་བོ་འོང་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ་ལོ། །རེ་རེ་ཡང་ཕུང་བོ་ 2-336 ལྔ་པ་མི་རིགས་ཞེས་མཛོད་འགྲེལ་དུ། མདོ་སྡེ་པས་བཀག་ཅིང་། སྔར་ཁོ་བོས་བྲིས་པ་ལྟར་ ལ་རུང་ངོ་། །བཞི་པ་ལ། མཚན་ཉིད། (ཀུན་བཏུས། ) ཡན་ལག་རྣམ་པར་དབྱེ་བ། (ཀུན། ) ཡན་ ལག་མདོར་བསྡུ་བ། (ཀུན། ) ཡན་ལག་ལས་རྣམ་བཞག (ཀུན་)སྒྲ་དོན། ལུགས་མཐུན་ལུགས་ མི་

【現代漢語翻譯】 是。感受的終結是衰老和死亡。這被認為是暫時的間隔。因為主要的原因，所以宣揚分支。爲了消除對過去、未來和現在的無知。』 十二個分支分為三部分。過去和未來各有兩部分，中間有八個完全具備。』 其含義是：相對於三個時期的狀態和完全具備的胎生生命，宣說了十二緣起分為三部分。即，推動此生蘊的先前生命的業的動機和煩惱，相對於此生來說是無明。由其推動的，推動此生蘊的福德、非福德和不動業的任何狀態，即行，是先前生命的狀態。 依賴於這兩者，此生在母胎中連線的剎那意識，即識。從連線的第二個剎那開始，直到六處尚未生起之間的名四和模糊等逐漸顯現，即名色。六處生起后，根、境、識三者聚合，直到不能享受對境為止，眼睛等生起的狀態是六處。三者聚合后，從享受對境開始，直到不能對可意和不可意的事物進行取捨之間的三種感受是觸。知道這些后，直到不能行淫之間的三種感受是受。能夠行淫后，貪戀色等功德和淫慾，追求對境但尚未實際參與，是愛。爲了獲得成為愛之境的享受而奔波的意念是取。在奔波的時候，也積累了產生有之果的業，即有。從愛、取、有三者產生，在未來連線的蘊，相對於此生來說是生，也是自處的識。 未來生命的名色到感受之間的四者，相對於此生來說是老死。雖然每一個都是五蘊，但因為無明等是主要的，所以說無明等。雖然有四個分支到來，但因為是主要的，所以就像說國王到來一樣。雖然每一個都是五蘊，但不能說是人種。』《俱舍論》的註釋中，經部宗對此進行了駁斥。按照我之前寫的來做是可以的。 第四個方面：體性（《攝類學》），分支的分類（《攝類學》），分支的簡述（《攝類學》），分支的業的分類（《攝類學》），詞義，符合邏輯和不符合邏輯。

【English Translation】 'Yes. The cessation of feeling is aging and death. This is considered a temporary interval. Because of the main cause, the branches are proclaimed. To eliminate ignorance of the past, future, and present.' 'The twelve branches are divided into three parts. The past and future each have two parts, and the middle has eight that are fully possessed.' Its meaning is: Relative to the state of the three times and the fully possessed womb-born life, it is said that dependent origination is divided into three parts. That is, the motivation and afflictions of the karma of the previous life that propel the aggregates of this life, which relative to this life is ignorance. Propelled by that, any state of meritorious, non-meritorious, and unwavering karma that propels the aggregates of this life, which is action, is the state of the previous life. Dependent on these two, the momentary consciousness that connects in the womb in this life, which is consciousness. From the second moment of connection, the four names and the vague, etc., gradually appear until the six sense bases have not yet arisen, which is name and form. After the six sense bases have arisen, the three of root, object, and consciousness gather, until one cannot enjoy the object, the state of the arising of the eyes, etc., is the six sense bases. After the three gather, from the beginning of enjoying the object until one cannot accept or reject agreeable and disagreeable things, the three feelings are contact. After knowing these, the three feelings until one cannot engage in sexual activity are feeling. After being able to engage in sexual activity, craving for the qualities of form, etc., and sexual desire, seeking objects but not yet actually participating, is craving. The thought of running to obtain the enjoyments that have become the object of craving is grasping. At the time of running, one also accumulates the karma that produces the cause of existence, which is existence. Arising from the three of craving, grasping, and existence, the aggregates that connect in the future life, relative to this life, is birth, and is also the consciousness of one's own place. The four from name and form to feeling in the future life, relative to this life, are aging and death. Although each one is the five aggregates, because ignorance, etc., are the main ones, it is said that ignorance, etc. Although four branches come, because it is the main one, it is like saying that the king comes. Although each one is the five aggregates, it cannot be said to be a race.' In the commentary on the Abhidharmakosha, the Sautrantika school refuted this. It is acceptable to do as I wrote before. The fourth aspect: nature (Compendium), classification of branches (Compendium), summary of branches (Compendium), classification of the karma of branches (Compendium), meaning of words, logical and illogical.

མཐུན་ནོ། །དང་པོ་ནི། རིགས་མི་མཐུན་ལས་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་སྔར་ལྟར་ཏེ། འདིར་ ནི་རང་བཞིན་ལ་མཚན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའོ། །དེ་ཡང་རྐྱེན་གསུམ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། མཚན་ཉིད་ ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གཡོ་བ་མེད་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་དང་། མི་རྟག་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ དང་། ནུས་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དང་པོ་ནི། འབྲས་བུ་(རྒྱལ་སྲས་)འབྱུང་ བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་རྐྱེན་མེད་ཀྱང་། རྐྱེན་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་སྟེ། དེས་དབང་ཕྱུག་སོགས་ཀྱིས་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱས་པ་སེལ། གཉིས་པ་ནི། རྐྱེན་རྟག་པ་ ལས་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་གི སྔར་མེད་དུ་བྱུང་བའི་མི་རྟག་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། (རྒྱལ་སྲས། ) དེས་གཙོ་བོ་རྟག་པ་སོགས་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་བསལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། གཡོ་(རྒྱལ་སྲས། )བ་ མེད་ཅིང་མི་རྟག་ཀྱང་རྐྱེན་གང་རུང་རུང་ལས་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མི་འབྱུང་གི འབྲས་བུ་དེ་ བསྐྱེད་ནུས་པའི་རྐྱེན་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེས་ཐམས་ཅད་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུར་རྟོག་པ་སེལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། བཅུ་གཉིས་ཏེ། བདེན་(ས་བཅུ་པའི་མདོ། ) པའི་གནས་ལུགས་མི་ཤེས་པའི་རྨོངས་པ་སྟེ། (དོན་དམ་པ་མི་ཤེས་ཞེས་མདོ། ) དབྱེ་ན། ལས་རྒྱུ་ འབྲས་དང་། དེ་(ཀ་ཤི་དངོས་)ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་(ས་བཅུ་པའི་དོན་དུ་འགྲོ། )པའོ། །ཁམས་གསུམ་པའི་ མི་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་(བདག་འཛིན་སོགས་ལས་ས་ལུ་ལྗང་བར་བཤད་)ཐམས་ཅད་མ་རིག་པར་(ས་ལུ་ལྗང་ འགྲེལ་དུ་རྒྱས་པར་)ཀླུས་བཤད། བདག་མེད་གཉིས་ལ་རྨོངས་ཤིང་ལོག་(ཀ་ཤི་)པའི་(ས་ལུ་ལྗང་མདོ་ དངོས། )ཤེས་པ་ལ་ཀ་ཤིས་སོ། །ཕུང་བོ་གཅིག་བུ་རྟག་བརྟན་བདེ་བར་འདུ་ཤེས་པ་མ་རིག་པ་ སྟེ། དེའི་རྒྱུ་ནི་རྟག་བདེ་གཙང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་དུ། བློ་གྲོས་མི་ཟད་ 2-337 པའི་མདོ་དང་དེ་འགྲེལ་ལས་སོ། །ཟག་བཅས་(བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་འགྲེལ་ལས། )ཀྱི་ཕུང་བོ་ འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་གཏི་མུག་གིས་བསླང་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་(མདོ་འགྲེལ་)ལས་བྱས་ཤིང་ བསགས་པ་རྣམས་ནི་འདུ་བྱེད། དབྱེ་ན། ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་བསོད་ནམས་སོགས་གསུམ་ལ་ ཀླུས་སོ། །(མདོ་འགྲེལ་ཀ་ཤིས། ) ས་བཅུ་པར། མ་རིག་པས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་ འདུ་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །ལས་དེའི་ས་བོན་དེས་བསྒོས་པའི་སེམས་སམ་མདོར། (བློ་གྲོས་ཆེན་ པོས། ) ཚོགས་དྲུག་པོ་རྣམ་ཤེས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་རམ། ལས་དེའི་བག་ཆགས་བཞག་པའི་ཀུན་ གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ། བློ་བརྟན་(དབུས་བཤད་)དང་། དང་པོ་མའི་མངལ་དུ་ཞུགས་པའི་ལས་ ཀྱིས་འཕངས་པའི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལ། དབྱིག་གཉེན་ནོ། །(བློ་གྲོས་

【現代漢語翻譯】 一致。首先，區分不同種類的特徵與之前相同，這裡是將自性稱為特徵。這又是由三種緣所生：如果以特徵來說是怎樣的呢？由不動的緣所生，由無常的緣所生，由能力的緣所生。如是說。首先，爲了產生果（王子），即使沒有預先動念的緣，如果存在緣，果就會產生。由此，駁斥了自在天等預先動念而造作的觀點。其次，果不是從常有的緣產生的，而是從先前沒有而產生的無常的緣產生的。（王子）由此，駁斥了自性常有等是萬物之因的觀點。第三，即使不動且無常，也不是從任何一種緣都能產生一切果，而是從能夠產生該果的緣，如從無明的緣產生行。由此，駁斥了認為一切是一切之因的觀點。 其次，有十二支。即不瞭解真實（十地經）實相的愚昧。（經中說不了解勝義諦）區分而言，是對業果的愚昧，以及對僅僅是那（事物本身）的愚昧（指十地）。無始以來三界中的各種無知（從我執等開始，在《稻稈經》中廣說）都被龍樹稱為無明（在《稻稈經釋》中廣說）。迦濕彌羅聲明對兩種無我的愚昧和顛倒（迦濕彌羅）的認知（《稻稈經》原文）。認為唯一的蘊是常、恒、樂的認知是無明，其原因是執常、樂、凈、我的不如理作意，出自《無盡慧經》及其註釋。 由無明所激發的貪慾等煩惱所造作的身語意之業，是行。區分而言，龍樹將其分為有漏的福德等三種。（經釋迦葉品）《十地經》中說：『由無明所造作之業的異熟果是行。』如是說。或者說，業的種子所薰染的心，或者如（大慧經）所說，六識被解釋為識，或者說，業的習氣所留下的阿賴耶識。世親認為是這樣，而無著認為是最初入胎時由業所牽引的一切種子的阿賴耶識。（《無盡慧經》）

【English Translation】 It is consistent. Firstly, the characteristic of distinguishing different kinds is the same as before, here the nature is referred to as the characteristic. This arises from three conditions: If we ask what it is like in terms of characteristics? It arises from the condition of immovability, from the condition of impermanence, and from the condition of capacity. Thus it is said. Firstly, for the sake of the fruit (prince) to arise, even if there is no condition of prior intention, if there is a condition, the fruit will arise. By this, it refutes the view that Ishvara (自在天) and others act after prior intention. Secondly, the fruit does not arise from a permanent condition, but from an impermanent condition that did not exist before. (Prince) By this, it refutes the view that the primary substance is the cause of all things. Thirdly, even if it is immovable and impermanent, not all fruits arise from any condition, but from the condition that can produce that fruit, such as actions arising from the condition of ignorance. By this, it refutes the idea that everything is the cause of everything. Secondly, there are twelve links. That is, the ignorance of not knowing the true (Dashabhumika Sutra 十地經) reality. (The Sutra says not knowing the ultimate truth) Differentiated, it is ignorance of the law of cause and effect, and ignorance of that (thing itself) alone (referring to the ten grounds). All kinds of ignorance in the three realms since beginningless time (explained extensively in the Rice Seedling Sutra 稻稈經, starting from self-grasping, etc.) are called ignorance by Nagarjuna (龍樹) (explained extensively in the Rice Seedling Sutra Commentary). Kashyapa (迦濕彌羅) states that the knowledge of ignorance and inversion (Kashyapa) of the two selflessnesses (original text of the Rice Seedling Sutra). The cognition that the single skandha is permanent, constant, and happy is ignorance, the reason for which is the non-rational attention to grasping permanence, happiness, purity, and self, from the Inexhaustible Intelligence Sutra (無盡慧經) and its commentary. The actions of body, speech, and mind, motivated by afflictions such as desire aroused by ignorance, are formations. Differentiated, Nagarjuna divides them into three types: meritorious deeds with outflows, etc. (釋迦葉品) In the Dashabhumika Sutra (十地經) it says: 'The Vipaka (異熟果) of actions done by ignorance is formation.' Thus it is said. Or, the mind stained by the seed of that action, or as (Mahamati Sutra 大慧經) says, the six consciousnesses are explained as consciousness, or the Alaya consciousness (阿賴耶識) in which the habitual tendencies of that action are deposited. Vasubandhu (世親) thinks so, while Asanga (無著) thinks it is the Alaya consciousness of all the seeds drawn by karma when first entering the womb. (無盡慧經)

མི་ཟད་མདོ་འགྲེལ། ) འོན་ཀྱང་བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་(ས་བཅུའི་ འགྲེལ་པར་དབྱིག་)བཤད་པས་ཀུན་གཞི་ས་བོན་གྱི་ཆ་དང་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་ལ་རུང་ངོ་། །མདོར་ན་ འདུ་བྱེད་གསུམ་གྱིས་བསྒོས་པའི་ཤེས་(ཡིད་ཤེས་སམ་ཀུན་གཞི་)པ་འདུ་བྱེད་གསུམ་དང་མཐུན་ པར་ཁམས་གསུམ་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུའི་དངོས་པོའམ་རྣམ་སྨིན་གྱི་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་རྣམ་ ཤེས་ནི་རྣམ་ཤེས་སོ་ཞེས་(ས་ལུ་ལྗང་བའི་མདོ་)ཀ་ཤིས་སོ། །སྐྱེ་(མདོ་འགྲེལ་)གནས་སུ་མཚམས་སྦྱར་ བའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ཕན་ཆད་(བློ་གྲོས་མི་ཟད་འགྲེལ་)མེར་མེར་བོ་སོགས་དང་། (རྣམ་ཤེས་དེ་དང་ ལྷན་གཅིག་འབྱུང་བ་ཞེས་ས་ལུ་ལྗང་བར་ཡོད་པ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་ཀླུ་སྒྲུབ་པོ། ས་བཅུ་པར་ཡང་། རྣམ་ ཤེས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ལེན་པའི་ཕུང་བོ་བཞི་ནི་མིང་དང་གཟུགས་ཞེས་སོ། ། ) དེ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་རྣམ་ ཤེས་ནི་མིང་གཟུགས་ཏེ་མིང་ནི་ཚོར་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་སོ། །ཞེས་དབྱིག་གོ །(བློ་ གྲོས་མི་ཟད་མདོ་འགྲེལ། ) ཟག་བཅས་ཀྱི་མིང་གཟུགས་འཕེལ་བ་(ས་བཅུ་མདོ་)རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་སྒོར་གྱུར་ པ་ནི་(ས་ལུ་མདོ་དངོས་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་ཀྱང་ངོ་། ། )སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་སྟེ་མིག་ནས་ཡིད་ཀྱི་བར་རོ། །དེ་ རྣམས་(སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ། )སྨིན་པ་ལས་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་རྣམ་གསུམ་ཕྲད་པའི་(ས་སྡུག་པ་ 2-338 སོགས་འཛིན་པ་ནི་རེག་པའོ། །དབྱེ་ན་ཚོར་བ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་གསུམ་མོ། ། )ཟག་བཅས་ནི་རེག་པའོ། །ས་བཅུ་པར་ རོ། །ཡང་ན་མཛོད་ལྟར་རོ། །དབྱེ་ན། རེག་པའི་ཚོགས་དྲུག་གོ་(མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ནས། ཡིད་ཀྱི་ འདུས་ཏེ་རེག་པའི་བར་ཀ་ཤིས་སོ། ། )ཞེས་ས་ལུ་ལྗང་བར་རོ། །ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་སོགས་མྱོང་འགྱུར་ གྱི་(མདོ་)རྒྱུ་རེག་པ་ཡོད་པ་ཅི་འདྲ་བ་(བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་)དེ་འདྲ་བར་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་སོགས་ མྱོང་བ་ནི་ཚོར་བ། (ས་ལུ་ལྗང་། ) དབྱེ་ན། བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་མོ། །ཡང་ན་རེག་པའི་ ཚོགས་དྲུག་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཚོར་བའི་ཚོགས་དྲུག་གོ །(ཀླུས་ས་ལུ་ལྗང་འགྲེལ། ) ཁམས་གསུམ་གྱི་འདོད་ ཆགས་ནི་སྲེད་པ་(ཚོར་བ་ལ་ཆགས་པ་ནི་སྲེད་པས་སོ་ས་བཅུ་པར། )སྟེ། དབྱེ་ན། (སྐམ་པའི་ཕྱིར་ཅེས་ས་ལུ་ལྗང་། ) སྲེད་པའི་ཚོགས་དྲུག་ཅེས་ཀླུས་སོ། །དྲུག་ནི་རྣམ་ཤེས་དྲུག་གི་དབང་གིས་སོ། །དེ་ཡང་སྲིད་ པ་དང་སྲིད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་རྒྱུན་དུ་སྤྱོད་ཀྱང་ཚྭ་ཆུ་འཐུངས་པ་བཞིན་ངོམས་ཤིང་ཚིམ་པ་ མེད་པ་ནི་སྲེད་པ་སྟེ། དུས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་གསུམ། ཞེས་སོགས་དང་། ཡང་ན་མཐོང་ སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱ་འདོད་ཁམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ནི་འདོད་སྲེད། དེའི་སྤང་བྱ་ཁམས་གོང་གཉིས་ ཀྱི་འདོད་ཆགས་ནི

【現代漢語翻譯】 《無盡藏經釋》：然而，對於所有十二緣起，（《十地經釋》中）解釋為因和果兩種，因此適合於阿賴耶識的種子部分和異熟部分。總之，由三種行（業）所熏習的識（意 識或阿賴耶識），與三種行（業）相應，成為在三界中流轉的因的實體或異熟的實體，這樣的識被稱為識。（《稻稈經》中）Kashi 說道。從（經釋）連線到生住的第二個剎那開始，如 Meru Meru Bo 等。（《識與俱生》在《稻稈經》中說，從識的因產生的稱為名色，龍樹菩薩說。在《十地經》中也說：與識俱生的四取蘊是名和色。）與識俱生的就是名色，名是受、想、行、識。這樣解釋道。（《無盡藏經釋》）有漏的名色增長（《十地經》），成為識的生門，就是（《稻稈經》和《大慧經》中）六入，即從眼到意。這些（大慧菩薩）成熟后，根、境、識三者聚合（執取苦等是觸。如果區分，則是三種受的三種因。）有漏的就是觸。《十地經》中說。或者如《俱舍論》中所說。如果區分，則是六觸聚（從眼觸聚到意觸聚，Kashi 說道。）如《稻稈經》中所說。體驗有漏的樂等感受的（經）因，是怎樣的觸（大慧菩薩）？就像那樣，體驗有漏的樂等感受就是受。（《稻稈經》）如果區分，則是樂受、苦受、舍受三種。或者，依賴於六觸聚，而有六受聚。（龍樹菩薩《稻稈經釋》）三界的貪慾是愛（對受的貪著就是愛，在《十地經》中說。），如果區分，（因為乾渴，《稻稈經》中說。）有六愛聚，龍樹菩薩說。六愛聚是由於六識的緣故。也就是說，對於存在和存在的享受，雖然經常享用，也像喝鹽水一樣，沒有滿足和飽足，這就是愛。以三時來區分，則有三種。等等。或者，見道和修道所斷的欲界的貪慾是欲愛，其所斷的上二界的貪慾是...

【English Translation】 《Inexhaustible Treasury Sutra Commentary》: However, for all twelve links, (explained in the 'Commentary on the Ten Bhumis Sutra') they are explained as both cause and effect, thus being suitable for both the seed aspect and the maturation aspect of the Alaya consciousness. In short, the consciousness (mind consciousness or Alaya consciousness) conditioned by the three actions (karma), in accordance with the three actions (karma), becomes the entity of the cause or the entity of the maturation that transmigrates in the three realms, such consciousness is called consciousness. (In the 'Rice Seedling Sutra') Kashi said. From the second moment connected to arising and abiding (Sutra Commentary), such as Meru Meru Bo and so on. (The 'Consciousness and Co-arising' in the 'Rice Seedling Sutra' says that what arises from the cause of consciousness is called name and form, as said by Nagarjuna. In the 'Ten Bhumis Sutra' it also says: The four aggregates of grasping that arise together with consciousness are name and form.) What arises together with consciousness is name and form, name being feeling, perception, volition, and consciousness. Thus it is explained. (《Inexhaustible Treasury Sutra Commentary》) The increase of defiled name and form (《Ten Bhumis Sutra》), which becomes the gateway of consciousness, is (in the 《Rice Seedling Sutra》 and 《Mahamati Sutra》) the six entrances, namely from eye to mind. When these (Bodhisattva Mahamati) mature, the three, object, faculty, and consciousness, gather together (grasping suffering etc. is contact. If distinguished, they are the three causes of the three feelings.) Defiled is contact. As said in the 《Ten Bhumis Sutra》. Or as said in the 《Abhidharma-kosa》. If distinguished, they are the six aggregates of contact (from the aggregate of eye contact to the aggregate of mind contact, Kashi said.) As said in the 《Rice Seedling Sutra》. Experiencing the cause of defiled pleasure etc. (Sutra), what kind of contact is it (Mahamati)? Just like that, experiencing defiled pleasure etc. is feeling. (《Rice Seedling Sutra》) If distinguished, they are the three: pleasure, pain, and equanimity. Or, relying on the six aggregates of contact, there are the six aggregates of feeling. (Nagarjuna's 《Rice Seedling Sutra Commentary》) The desire for the three realms is craving (attachment to feeling is craving, as said in the 《Ten Bhumis Sutra》.), if distinguished, (because of thirst, as said in the 《Rice Seedling Sutra》.) there are six aggregates of craving, Nagarjuna said. The six aggregates of craving are due to the six consciousnesses. That is to say, although one constantly enjoys existence and the enjoyment of existence, just like drinking salt water, there is no satisfaction or fulfillment, this is craving. Distinguishing by the three times, there are three. And so on. Or, the desire realm's desire that is to be abandoned by the path of seeing and the path of meditation is desire craving, and the desire of the two upper realms that is to be abandoned is...

་སྲིད་སྲེད། ཐར་བ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་ནི་མི་སྲིད་པར་སྲེད་པ། ལྟ་བ་ ལྔ་ནི་ལྟ་བའི་སྲེད་པ་སྟེ་བཞིའོ། །ཞེས་དབྱིག་(བློ་གྲོས་མི་ཟད་འགྲེལ་)གོ །གང་འདོད་པ་ལ་སོགས་ པ་ལ་(བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་)འདུན་ཅིང་ཆགས་པས་སྦྱོར་བ་ནི་(དབུས་མཐར་)ལེན་པ་སྟེ། (སྲེད་པ་མངོན་པར་ འཕེལ་བ་ནི་ལེན་པའོ། ། ) དབྱེ་ན་(དབྱིག་སོགས་བློ་ཆེན་)འདོད་པའི། ལྟ་བའི། ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟུལ་ཞུགས་ ཀྱི། བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཉེར་ལེན་བཞི་སྟེ། འདོད་པའི་འཁྲིག་པ་(ལ་ཆགས་)དང་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཆོས་ དང་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ཆགས་པ་གསུམ་དང་། རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་། ཁྱི་དང་བ་ ལང་སོགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་སོགས་དང་། བདག་ཡོད་པར་ལྟ་ཞིང་ཆགས་པ་བཞི་རིམ་ བཞིན་ནོ། །དབྱིག་གོ །དེ་ལྟར་ལས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ས་བོན་(བློ་ཆེན་)སྲེད་ལེན་གྱིས་མངོན་པར་ རླན་པ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡང་སྲིད་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ལས་(བློ་ཆེན་)ནི་ 2-339 སྲིད་པ་སྟེ། འདིས་བར་མ་ཆོད་པར་ཡང་སྲིད་པར་འབྱུང་བར་བྱེད་པས་སྲིད་(ཀླུ་དོན་དངོས་)པ་ སྟེ་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སྲིད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྤྱིར་སྲིད་པ་ལ་དབྱེ་ན། འཆི། བར། སྐྱེ་སྲིད། སྔོན་དུས་སྲིད་པ་བཞིའོ། །ལེན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་སྲིད་པའོ། ། ཞེས་ས་བཅུ་པར་རོ། །སྲིད་པ(འི་ལས་ཏེ་འདུ་བྱེད་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་དོ། ། )དེའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་རྣམ་ ཤེས་མིང་གཟུགས་ནས་(བློ་ཆེན་)ཚོར་བའི་བར་ནི་ཕུང་བོ་(ཀླུ་)འབྱུང་བས་(བློ་)སྐྱེ་བ་སྟེ། ཞེས་བློ་ གྲོས་ཆེན་པོའོ། ། ལས་ཀྱི་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ལས་ཕུང་བོ་འབྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །ཞེས་ཀླུས་ཏེ། ལས་ ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ནི་སྐྱེ་བ་སྟེ་ཕུང་བོ་འབྱུང་བའོ། །ས་བཅུ་པར་རོ། །དབྱེ་ན། སྒོང་ང་མངལ་དྲོད་ གཤེར། རྫུས་སྐྱེས་བཞིའོ། །དར་ལ་བབ་པའི་བར་གྱི་ཕུང་བོ་རྣམས་རྙིང་ཞིང་། (ཀླུ། ) སྟོབས། (དབྱིག) མཐུ། གཟི་བརྗིད། མདངས་སོགས་ཉམས་པ་ནི་(དབྱིག་)རྒ་བ། ཞེས་(སྤྱི་ཐེར་མགོ་སྐྱེ་སོགས་ )ཀླུ་དབྱིག་སྟེ། དབྱེ་ན། ཚེ། དབང་པོ། སྟོབས། གཟུགས། དྲན་པ། ཤེས་རབ། བདེ་བ་འགྱུར་ བ་སྟེ་བདུན་ནོ། །(ཕུང་བོའི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ནི་རྒ་བའོ། །རྒས་ནས་ཕུང་བོ་འཇིག་པ་ནི་འཆི་བའོ། །ས་བཅུ་པར། ) ཚེ་ ཟད་ནས་སྲོག་འགགས་པ་ནི་ཤི་བ། འགག་པ་ནི་འཆི་བ་སྟེ། (གསུམ་ཡང་དབྱིག་གིས་བཤད། ) དབྱེ་ ན། (གཉིས་ཏེ་ཚེ་དང་བསོད་ནམས་ཟད་ནས་འཆི་བ་རྣམས་རང་གིས་ངང་གིས་འཆི་བ། མཚོན་དང་དབྱིག་པ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ གྱིས་ཤི་བ་ནི་ཉེ་བར་བཅོམ་པས་འཆི་བས་སོ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་འགྲེལ་པར་དབྱིག) དུས། དུས་མིན་འཆི་གཉིས་ སོ། །རྒ་ཤི་གཉིས་ཡན་ལག་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ནི་རྒ་བ་མེད་པར་འཆི་བ་སྲིད་པས་སོ།

【現代漢語翻譯】 『存在之愛』（Srisred）：對解脫的渴望是不可能存在的愛。五種見解是四種見解之愛。（《無盡慧論》）。 對於任何想要的事物，（以大智慧）渴望和執著地結合是（中觀）『取』，（愛增長就是取）。分類上，（《勝論》等大慧論師）有四種取：欲取、見取、戒禁取、我語取。欲取是指對性愛（的執著）、對順世外道的教義以及對五種感官快樂的執著。見取是指對常斷二見的執著。戒禁取是指對狗戒、牛戒等行為的執著。我語取是指認為有『我』並對此執著。這些依次是四種取。《勝論》如是說。 因此，業的種子（大慧）被愛和取所潤濕，這本身就會產生果，即實際的存在。趨向于產生果的業（大慧）是『有』，這使得不間斷地再次存在，因此稱為『有』（龍樹的真實意義），因為它是存在的因，所以稱為『有』。一般來說，如果將存在分類，則有死有、中有、生有、前有四種。從取產生的、具有煩惱的業就是『有』。《十地經》如是說。 『有』（業，即不間斷的造作能力）之後，從名色到受之間的五蘊（龍樹）出現，這就是（大慧）『生』。《大慧經》如是說。從業的有因產生五蘊就是生。《龍樹經》如是說。業的同類因是生，即五蘊的產生。《十地經》如是說。分類上，有卵生、胎生、濕生、化生四種。 在達到成熟之間的五蘊衰老，（龍樹）力量、（《勝論》）能力、威嚴、光彩等衰退就是（《勝論》）『老』。（如頭髮變白等）龍樹和《勝論》如是說。分類上，有壽命、感官、力量、形色、記憶、智慧、安樂的衰退等七種。（五蘊的完全成熟是老，老之後五蘊的壞滅是死。《十地經》）。壽命耗盡，生命停止就是『死』。停止就是死。（三者都是《勝論》所說）。分類上，（有兩種，即壽命和福德耗盡而死是自然死亡，被武器和疾病等因素殺死是橫死。《無盡慧論》中《勝論》如是說）有應時而死和非時而死兩種。將老和死合為一個支分的原因是，沒有老就可能死。

【English Translation】 'Craving for existence' (Srisred): The desire for liberation is the craving for non-existence. The five views are the craving for views, which are four. (Dhyig, Commentary on the Inexhaustible Intellect). Clinging to and desiring whatever is desired (with great intellect) is (in Madhyamaka) 'grasping' (Len). (The increase of craving is grasping.) Classified (by Dhyig etc., great intellects), there are four grasps: desire-grasping, view-grasping, ethical discipline-grasping, and self-speaking-grasping. Desire-grasping refers to attachment to sexual intercourse (clinging), to the doctrines of the Materialists, and to the five desirable qualities. View-grasping refers to attachment to the views of permanence and annihilation. Ethical discipline-grasping refers to attachment to the vows of dogs and cows, etc. Self-speaking-grasping refers to viewing and clinging to the existence of a self. These are the four in order. Dhyig says. Thus, the seed of karma (great intellect) is moistened by craving and grasping, and that itself produces the fruit, which is actual existence. The karma that tends to produce the fruit (great intellect) is 'becoming' (Sridpa), which causes rebirth without interruption, hence it is called 'becoming' (Klu's actual meaning), because it is the cause of existence, it is called existence. Generally, if existence is classified, there are four: dying existence, intermediate existence, birth existence, and previous existence. Karma with outflows arising from grasping is becoming. The Ten Bhumi Sutra says. Following that 'becoming' (karma, i.e., the unobstructed ability to act), from consciousness and name-form to (great intellect) feeling, the aggregates (Klu) arise, which is (intellect) 'birth'. So says the Great Intellect. The arising of the aggregates from the cause of karma is birth. So says Klu. The homogeneous cause of karma is birth, i.e., the arising of the aggregates. The Ten Bhumi Sutra says. Classified, there are four: egg-born, womb-born, moisture-born, and spontaneously born. The aggregates that age between birth and maturity (Klu), strength (Dhyig), power, majesty, radiance, etc., diminish, which is (Dhyig) 'aging'. (Such as graying hair, etc.) Klu and Dhyig say. Classified, there are seven: the decline of life, faculties, strength, form, memory, intelligence, and happiness. (The complete ripening of the aggregates is aging. The destruction of the aggregates after aging is death. The Ten Bhumi Sutra.) The exhaustion of life and the cessation of breath is 'death'. Cessation is death. (All three are explained by Dhyig.) Classified, (there are two, i.e., dying from the exhaustion of life and merit is natural death, being killed by weapons and diseases, etc., is dying by being closely destroyed. Dhyig in the commentary on the Inexhaustible Intellect) there are two: dying at the proper time and dying at an improper time. The reason for making aging and death one limb is that it is possible to die without aging.

།ཞེས་ རྒྱལ་སྲས་སོ། །(ཀུན་བཏུས་འགྲེལ། ) མྱ་ངན་སོགས་ཡན་ལག་ཏུ་མ་བཞག་པ་ནི། ངེས་པར་འབྱུང་ བར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཡིད་བདེ་བཞིན་དུ་འཆི་བ་ཡོད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྒྱུ་ བདུན། ཡན་ལག་བཞི། ཉོན་མོངས་དང་ལམ་གསུམ། ཉོན་མོངས་གཉིས་སུ་ཡང་བསྡུ་བའོ། ། དང་པོ་ནི། དབུས་མཐར། རྣམ་བདུན་ཡང་དག་མིན་རྟོག་ལས། །ཞེས་ཏེ། དང་པོ་ཕྱིན་ཅི་ ལོག་གི་རྒྱུ། གཉིས་པ་འདེབས་པའི། གསུམ་པ་ཁྲིད་པ། བཞི་ལྔ་གཉིས་ཀུན་འཛིན་པ། དྲུག་ 2-340 བདུན་གཉིས་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ། དེ་ནས་གསུམ་སྡུད་པའི། ཐ་མ་གཉིས་སྐྱོ་བའི་རྒྱུ་ཞེས་དབྱིག་ སྟེ་འགྲེལ་བཤད་བལྟའོ། །གཉིས་པ་ནི། (ཀུན་བཏུས་)དང་པོ་གསུམ་འཕེན་པའི་ཡན་ལག དེ་ འོག་བཞི་འཕངས་པའི་ཡན་ལག(ཀུན་བཏུས་) སྲེད་ལེན་སྲིད་གསུམ་མངོན་པར་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ ཡན་ལག སྐྱེ་རྒ་གཉིས་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་ཡན་ལག་གོ །(རྒྱུ་མཚན་རྒྱལ་སྲས་བལྟ། ) གསུམ་པ་ ནི་མ་རིག་སྲེད་ལེན་གསུམ་ཉོན་མོངས་པའི་(ས་བཅུ་པ་)ལམ་གྱི་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་(ས་བཅུ་པ་)འདུ་ བྱེད་སྲིད་པ་ལས་(དངོས་)ཀྱི་ལམ། ལྷག་མ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལམ། (ས་བཅུ་པར་རོ། །དབུས་མཐའི་ འགྲེལ་པ་དང་ཀླུའི་དབུ་མ་རྟེན་འབྱུང་ལས་སོ། ། ) ཡང་དེ་ཉིད་རིམ་བཞིན་ཉོན་མོངས་པའི་ལས་ཀྱི་ཚེའི་ ཉོན་མོངས་སོ། །(ཀླུས་དང་པོ་བརྒྱད་པ་དགུ་ཉོན་མོངས། །གཉིས་པ་བཅུ་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། །ལྷག་མ་བདུན་ནི་སྡུག་བསྔལ་ ཡིན། །ཞེས་སོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། ལམ་གསུམ་ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་པ། །ཞེས་སོ། ། ) ཀུན་བཏུས་སུ། རྣམ་ཤེས་ ཀྱང་ལས་ཉོན་དུའོ། །བཞི་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་(དབྱིག་)ལས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་གཉིས་རྒྱུའི་ ཉོན་(དབྱིག་)མོངས། ཚེའི་ཉོན་མོངས་འབྲས་བུའི་ཉོན་མོངས་སོ། །(རིམ་བཞིན་ཀུན་འབྱུང་དང་སྡུག་ བདེན་ནོ། ། ) དབུས་མཐར། རྣམ་གསུམ་རྣམ་གཉིས་ཀྱང་ཉོན་མོངས། །ཞེས་སོ། །མ་རིག་པ་ ནས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་བར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ། རེག་ཚོར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ། ལྷག་མ་རྣམས་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཞེས་ས་བཅུ་པར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ རྐྱེན་བྱེད་པའི་ལས་རེ་རེ་(ས་བཅུ་པར་ཡང་ལས་གཉིས་གཉིས་བཤད་དོ། ། )དང་། རིམ་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་ལ་ སེམས་ཅན་རྣམས་རྨོངས་པར་བྱེད། འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་འབྱེད་ པར་བྱེད། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་འཆིང་བ་འཛིན་པར་བྱེད། སེམས་ཅན་རྣམས་ལུས་ ལེན་དུ་འཇུག སེམས་ཅན་ལུས་རྫོགས་པར་ལེན་དུ་འཇུག ཡུལ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སེམས་ ཅན་རྣམས་འཛུད། (ནི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་འདོད་མི་འདོད་སོགས་ལ་རྒྱལ་སྲས། ) སྐྱེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་(རྒྱལ་སྲས་ལ་ ལར་སྐྱེ་བ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཅེས་འབྱུང་བ་ནི་དཔྱད་དོ། །

【現代漢語翻譯】 རྒྱལ་སྲས་སོ། །(ཀུན་བཏུས་འགྲེལ། ) '王子啊！'（《攝類學》註釋） མྱ་ངན་སོགས་ཡན་ལག་ཏུ་མ་བཞག་པ་ནི། ངེས་པར་འབྱུང་ བར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཡིད་བདེ་བཞིན་དུ་འཆི་བ་ཡོད་པས་སོ། ། '沒有將悲傷等列為支分的原因是，它們不一定是必然發生的，因為存在心情愉悅地死亡的情況。' གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྒྱུ་ བདུན། ཡན་ལག་བཞི། ཉོན་མོངས་དང་ལམ་གསུམ། ཉོན་མོངས་གཉིས་སུ་ཡང་བསྡུ་བའོ། ། '第三部分有四點：七個因，四個支分，三種煩惱和道，以及煩惱可以歸納為兩種。' དང་པོ་ནི། དབུས་མཐར། རྣམ་བདུན་ཡང་དག་མིན་རྟོག་ལས། །ཞེས་ཏེ། དང་པོ་ཕྱིན་ཅི་ ལོག་གི་རྒྱུ། གཉིས་པ་འདེབས་པའི། གསུམ་པ་ཁྲིད་པ། བཞི་ལྔ་གཉིས་ཀུན་འཛིན་པ། དྲུག་ 2-340 བདུན་གཉིས་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ། དེ་ནས་གསུམ་སྡུད་པའི། ཐ་མ་གཉིས་སྐྱོ་བའི་རྒྱུ་ཞེས་དབྱིག་ སྟེ་འགྲེལ་བཤད་བལྟའོ། ། '第一點，《中邊分別論》中說：『七種非如實分別。』第一個是顛倒的因，第二個是播種，第三個是引導，第四和第五是執持，第六和第七是親近，然後是三個聚集，最後兩個是厭惡的因。具體解釋請參考相關論著。' གཉིས་པ་ནི། (ཀུན་བཏུས་)དང་པོ་གསུམ་འཕེན་པའི་ཡན་ལག དེ་ འོག་བཞི་འཕངས་པའི་ཡན་ལག(ཀུན་བཏུས་) སྲེད་ལེན་སྲིད་གསུམ་མངོན་པར་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ ཡན་ལག སྐྱེ་རྒ་གཉིས་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་ཡན་ལག་གོ །(རྒྱུ་མཚན་རྒྱལ་སྲས་བལྟ། ) '第二點，《攝類學》中說：前三個是投生的支分，接下來的四個是已投生的支分。《攝類學》中說：愛、取、有三個是實現顯現的支分，生、老兩個是顯現成就的支分。（具體原因請參考《佛子行》）' གསུམ་པ་ ནི་མ་རིག་སྲེད་ལེན་གསུམ་ཉོན་མོངས་པའི་(ས་བཅུ་པ་)ལམ་གྱི་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་(ས་བཅུ་པ་)འདུ་ བྱེད་སྲིད་པ་ལས་(དངོས་)ཀྱི་ལམ། ལྷག་མ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལམ། (ས་བཅུ་པར་རོ། །དབུས་མཐའི་ འགྲེལ་པ་དང་ཀླུའི་དབུ་མ་རྟེན་འབྱུང་ལས་སོ། ། ) ཡང་དེ་ཉིད་རིམ་བཞིན་ཉོན་མོངས་པའི་ལས་ཀྱི་ཚེའི་ ཉོན་མོངས་སོ། །(ཀླུས་དང་པོ་བརྒྱད་པ་དགུ་ཉོན་མོངས། །གཉིས་པ་བཅུ་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། །ལྷག་མ་བདུན་ནི་སྡུག་བསྔལ་ ཡིན། །ཞེས་སོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། ལམ་གསུམ་ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་པ། །ཞེས་སོ། ། ) '第三點，無明、愛、取三個是煩惱的（《十地經》），道之流不斷絕（《十地經》），行、有是業（實際）之道，其餘是痛苦之道。（見《十地經》、《中邊分別論》的解釋和龍樹菩薩的《中論·緣起品》）。同樣，它們依次是煩惱、業、生的煩惱。（龍樹菩薩說：最初的八個、第九個是煩惱，第二個、第十個是業，其餘七個是痛苦。正如《寶鬘論》中所說：三種道無始無終。）' ཀུན་བཏུས་སུ། རྣམ་ཤེས་ ཀྱང་ལས་ཉོན་དུའོ། ། '《攝類學》中說：識也是業和煩惱。' བཞི་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་(དབྱིག་)ལས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་གཉིས་རྒྱུའི་ ཉོན་(དབྱིག་)མོངས། ཚེའི་ཉོན་མོངས་འབྲས་བུའི་ཉོན་མོངས་སོ། །(རིམ་བཞིན་ཀུན་འབྱུང་དང་སྡུག་ བདེན་ནོ། ། ) དབུས་མཐར། རྣམ་གསུམ་རྣམ་གཉིས་ཀྱང་ཉོན་མོངས། །ཞེས་སོ། །མ་རིག་པ་ ནས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་བར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ། རེག་ཚོར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ། ལྷག་མ་རྣམས་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཞེས་ས་བཅུ་པར་རོ། ། '第四點，煩惱的（事物）業的煩惱兩種是因的煩惱（事物），生的煩惱是果的煩惱。（依次對應集諦和苦諦）。《中邊分別論》中說：三種和兩種也是煩惱。從無明到六處是行苦，觸受是苦苦，其餘是壞苦。（見《十地經》）。' བཞི་པ་ནི། ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ རྐྱེན་བྱེད་པའི་ལས་རེ་རེ་(ས་བཅུ་པར་ཡང་ལས་གཉིས་གཉིས་བཤད་དོ། ། )དང་། རིམ་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་ལ་ སེམས་ཅན་རྣམས་རྨོངས་པར་བྱེད། འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་འབྱེད་ པར་བྱེད། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་འཆིང་བ་འཛིན་པར་བྱེད། སེམས་ཅན་རྣམས་ལུས་ ལེན་དུ་འཇུག སེམས་ཅན་ལུས་རྫོགས་པར་ལེན་དུ་འཇུག ཡུལ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སེམས་ ཅན་རྣམས་འཛུད། (ནི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་འདོད་མི་འདོད་སོགས་ལ་རྒྱལ་སྲས། ) སྐྱེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་(རྒྱལ་སྲས་ལ་ ལར་སྐྱེ་བ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཅེས་འབྱུང་བ་ནི་དཔྱད་དོ། ། '第四點，每一個業都是后一個的因（《十地經》中也講了兩個業），並且依次使眾生在有中迷惑，使眾生在流轉中分別，執持眾生的業之束縛，使眾生取身，使眾生圓滿取身，使眾生沉溺於對境的享受。（《佛子行》中說，這是業的異熟，如意與不如意等。）出生的享受（《佛子行》中一般說出生和享受，這需要考察）。'

【English Translation】 རྒྱལ་སྲས་སོ། །(ཀུན་བཏུས་འགྲེལ། ) 'O son of noble family!' (Commentary on Compendium) མྱ་ངན་སོགས་ཡན་ལག་ཏུ་མ་བཞག་པ་ནི། ངེས་པར་འབྱུང་ བར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཡིད་བདེ་བཞིན་དུ་འཆི་བ་ཡོད་པས་སོ། ། 'The reason why sorrow and so on are not included as limbs is that they are not necessarily certain to occur, because there are cases of dying with a happy mind.' གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྒྱུ་ བདུན། ཡན་ལག་བཞི། ཉོན་མོངས་དང་ལམ་གསུམ། ཉོན་མོངས་གཉིས་སུ་ཡང་བསྡུ་བའོ། ། 'The third has four aspects: seven causes, four limbs, three afflictions and paths, and afflictions can also be condensed into two.' དང་པོ་ནི། དབུས་མཐར། རྣམ་བདུན་ཡང་དག་མིན་རྟོག་ལས། །ཞེས་ཏེ། དང་པོ་ཕྱིན་ཅི་ ལོག་གི་རྒྱུ། གཉིས་པ་འདེབས་པའི། གསུམ་པ་ཁྲིད་པ། བཞི་ལྔ་གཉིས་ཀུན་འཛིན་པ། དྲུག་ 2-340 བདུན་གཉིས་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ། དེ་ནས་གསུམ་སྡུད་པའི། ཐ་མ་གཉིས་སྐྱོ་བའི་རྒྱུ་ཞེས་དབྱིག་ སྟེ་འགྲེལ་བཤད་བལྟའོ། ། 'The first, in the Madhyāntavibhāga (中邊分別論) it says: 'From seven non-veridical discriminations.' The first is the cause of perversion, the second is sowing, the third is leading, the fourth and fifth are holding, the sixth and seventh are closely engaging, then the three are gathering, and the last two are the cause of weariness, as explained in the commentary.' གཉིས་པ་ནི། (ཀུན་བཏུས་)དང་པོ་གསུམ་འཕེན་པའི་ཡན་ལག དེ་ འོག་བཞི་འཕངས་པའི་ཡན་ལག(ཀུན་བཏུས་) སྲེད་ལེན་སྲིད་གསུམ་མངོན་པར་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ ཡན་ལག སྐྱེ་རྒ་གཉིས་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་ཡན་ལག་གོ །(རྒྱུ་མཚན་རྒྱལ་སྲས་བལྟ། ) 'The second, in the Abhidharmasamuccaya (攝類學): the first three are the limbs of projecting; the next four are the limbs of having been projected. In the Abhidharmasamuccaya (攝類學): craving, grasping, and existence are the limbs of accomplishing manifestation; birth and aging are the limbs of having accomplished manifestation. (See the Bodhisattvacaryāvatāra (佛子行) for the reasons.)' གསུམ་པ་ ནི་མ་རིག་སྲེད་ལེན་གསུམ་ཉོན་མོངས་པའི་(ས་བཅུ་པ་)ལམ་གྱི་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་(ས་བཅུ་པ་)འདུ་ བྱེད་སྲིད་པ་ལས་(དངོས་)ཀྱི་ལམ། ལྷག་མ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལམ། (ས་བཅུ་པར་རོ། །དབུས་མཐའི་ འགྲེལ་པ་དང་ཀླུའི་དབུ་མ་རྟེན་འབྱུང་ལས་སོ། ། ) ཡང་དེ་ཉིད་རིམ་བཞིན་ཉོན་མོངས་པའི་ལས་ཀྱི་ཚེའི་ ཉོན་མོངས་སོ། །(ཀླུས་དང་པོ་བརྒྱད་པ་དགུ་ཉོན་མོངས། །གཉིས་པ་བཅུ་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། །ལྷག་མ་བདུན་ནི་སྡུག་བསྔལ་ ཡིན། །ཞེས་སོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། ལམ་གསུམ་ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་པ། །ཞེས་སོ། ། ) 'The third, ignorance, craving, and grasping are the afflictions (Daśabhūmika Sūtra (十地經)), the uninterrupted stream of the path (Daśabhūmika Sūtra (十地經)), formation and existence are the path of karma (actual), the rest are the path of suffering. (See the Daśabhūmika Sūtra (十地經), the commentary on the Madhyāntavibhāga (中邊分別論), and Nāgārjuna's Mūlamadhyamakakārikā (中論) on dependent origination.) Again, these are sequentially the afflictions of affliction, karma, and life. (Nāgārjuna says: the first, eighth, and ninth are afflictions; the second and tenth are karma; the remaining seven are suffering. As it says in the Ratnāvalī (寶鬘論): the three paths have no beginning, end, or middle.)' ཀུན་བཏུས་སུ། རྣམ་ཤེས་ ཀྱང་ལས་ཉོན་དུའོ། ། 'In the Abhidharmasamuccaya (攝類學): consciousness is also karma and affliction.' བཞི་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་(དབྱིག་)ལས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་གཉིས་རྒྱུའི་ ཉོན་(དབྱིག་)མོངས། ཚེའི་ཉོན་མོངས་འབྲས་བུའི་ཉོན་མོངས་སོ། །(རིམ་བཞིན་ཀུན་འབྱུང་དང་སྡུག་ བདེན་ནོ། ། ) དབུས་མཐར། རྣམ་གསུམ་རྣམ་གཉིས་ཀྱང་ཉོན་མོངས། །ཞེས་སོ། །མ་རིག་པ་ ནས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་བར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ། རེག་ཚོར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ། ལྷག་མ་རྣམས་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཞེས་ས་བཅུ་པར་རོ། ། 'The fourth, the two afflictions of affliction (thing) and karma are the afflictions of cause (thing), and the afflictions of life are the afflictions of result. (Corresponding to the origin and the truth of suffering, respectively.) In the Madhyāntavibhāga (中邊分別論): the three and the two are also afflictions. From ignorance to the six sense bases is the suffering of formation, contact and feeling are the suffering of suffering, and the rest are the suffering of change. (See the Daśabhūmika Sūtra (十地經)).' བཞི་པ་ནི། ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ རྐྱེན་བྱེད་པའི་ལས་རེ་རེ་(ས་བཅུ་པར་ཡང་ལས་གཉིས་གཉིས་བཤད་དོ། ། )དང་། རིམ་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་ལ་ སེམས་ཅན་རྣམས་རྨོངས་པར་བྱེད། འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་འབྱེད་ པར་བྱེད། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་འཆིང་བ་འཛིན་པར་བྱེད། སེམས་ཅན་རྣམས་ལུས་ ལེན་དུ་འཇུག སེམས་ཅན་ལུས་རྫོགས་པར་ལེན་དུ་འཇུག ཡུལ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སེམས་ ཅན་རྣམས་འཛུད། (ནི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་འདོད་མི་འདོད་སོགས་ལ་རྒྱལ་སྲས། ) སྐྱེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་(རྒྱལ་སྲས་ལ་ ལར་སྐྱེ་བ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཅེས་འབྱུང་བ་ནི་དཔྱད་དོ། ། 'The fourth, each karma is the cause of the subsequent one (the Daśabhūmika Sūtra (十地經) also speaks of two karmas), and sequentially they cause beings to be deluded in existence, cause beings to be differentiated in migrations, hold the karmic bonds of beings, cause beings to take bodies, cause beings to fully take bodies, and immerse beings in the enjoyment of objects. (According to the Bodhisattvacaryāvatāra (佛子行), this is the ripening of karma, desirable and undesirable, etc.) The enjoyment of birth (in the Bodhisattvacaryāvatāra (佛子行), it generally speaks of birth and enjoyment, which needs to be examined).'

)ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་འཛུད། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ 2-341 སྐྱེ་བ་འདྲེན་པར་བྱེད། ཡང་སྲིད་ལེན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཉེར་ལེན་(ནི་ ཉོན་མོངས་)དང་བཅས་པར་བྱེད། (ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་འབྲེལ་བར་ཡང་བྱེད་ས་བཅུ་པར་རོ། ། ) ཡང་སྲིད་ པར་སེམས་ཅན་རྣམས་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད། མིང་གཟུགས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག རེག་ཚོར་ གྱི་རིམ་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་འགྲུབ་པར་བྱེད། རྒ་ཤི་ནི་ཡང་ཡང་ན་ཚོད་འགྱུར་བ་དང་ སྲོག་འགྱུར་བ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་ཀུན་བཏུས་ཏེ་འགྲེལ་པ་བལྟའོ། ། ས་བཅུ་པར་ཅུང་མི་འདྲ་བར་སྣང་ངོ་། །ལྔ་པ་ལ། སྤྱིའི། བྱེ་བྲག་གིའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུ་(དབྱིག་ དངོས་)དང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཏེ། ཞེས་དང་། རྟེན་དང་འབྲེལ་ དང་འབྱུང་ཞེས་པའི་ཚིག་གསུམ་གྱིས་གསུམ་འགོག་སྟེ། རྟེན་ཞེས་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ཏེ་ འབྱུང་བ་ཡིན་པས་རྒྱུ་མེད་དུ་སྨྲ་བ་བསལ་ལོ། །འབྲེལ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་མཐུན་པ་ལ་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་ དང་འབྲས་བུ་མཐུན་པ་ལས་སྐྱེ་ཡི་མི་མཐུན་པ་ལས་མིན་པ་སྟེ། དཔེར་ན། མ་རིག་པ་ལས་ འདུ་བྱེད་འབྱུང་གི་དབང་ཕྱུག་སོགས་ལས་མིན་པ་བཞིན་ཏེ་དེས་རྒྱུ་མི་འདྲ་བའམ་མི་མཐུན་ པའི་རྒྱུ་སྨྲ་བ་འགོག་གོ །འབྱུང་བའི་སྒྲ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་བར་ཆད་མེད་པར་འབྱུང་བ་ལ་བྱ་སྟེ་ འདིས་མེད་པར་(འབྲས་བུ་ལ་ཟེར་རམ་སྙམ་མོ། ། )སྨྲ་བ་འགོག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་རྟེན་འབྲེལ་བཤད་ཅེ་ན། འགྲོ་བ་འདི་དག་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་ཡི་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མེད་ལས་མི་སྐྱེ་བར་ རམ། འཁོར་བར་འཇུག་ལྡོག་ལ་རྨོངས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ལུགས་འབྱུང་བཟློག་བཤད་དོ། ། ཞེས་བློ་གྲོས་མི་ཟད་འགྲེལ་པར་དབྱིག་གོ །གཉིས་པ་ནི། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པས་སམ་(དབུས་)མུན་པ་ཆེན་པོའི་ཕྱིར་(སུ་ལུ་ལྗང་མདོ་)མ་རིག་པ། རྣམ་ཤེས་ ལ་ལས་ཀྱི་(དབྱིག་)ས་བོན་འདེབས་པའི་(དབུས་)ཕྱིར་རམ་མངོན་(ཡང་སྲིད་)པར་འདུ་བྱེད་པས་ (ས་ལུ་)འདུ་བྱེད་(བློ་བརྟན་)སྐྱེ་གནས་སུ་(དབྱིག་)ཁྲིད་པར་བྱེད་པས་སམ་རྣམ་པར་རིག་པས་(ས་ལུ་) རྣམ་ཤེས། ལུས་ཀུན་འཛིན་པས་སམ་(དབྱིག་)བརྟེན་(ས་ལུ་)པའི་ཕྱིར་(གཞོལ་བའི་ཕྱིར་)མིང་ 2-342 གཟུགས་(གཟུགས་ཀྱི་ཕྱིར་)དབང་བོ་(ཀླུ་)དང་ཡན་ལག་ཉིང་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་ སམ། སྐྱེ་(རྣམ་ཤེས་ཞེས་ཀ་ཤི་)སྒོའི་ཕྱིར་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གསུམ་འདུས་ནས་ཡུལ་གཅོད་པས་སམ། རེག་པའི་ཕྱིར་(ས་ལུ་)རེག་པ། སྲེད་པས་ཉེ་བར་སྤྱོད་ཅིང་རོ་མྱང་བར་བྱེད་པས་སམ་(བློ་བརྟན་) བསོད་ནམས་སོགས་ལས་ལ་ཉེ་བར་(བློ་)སྤྱོད་པས་སམ། ཚོར་བ་ཉེ་བར་སྤྱོད་ཅིང་མྱོང་བས་ (བློ་བརྟན་ས་ལུ་)ཚོ

【現代漢語翻譯】 將眾生置於其中（輪迴）。引導眾生的 生命。爲了再次受生，使眾生的意識與煩惱相伴。（在十地中也與完全的煩惱相關。）使眾生顯現於 再次受生。通過名色、六處、觸受的次第，使眾生得以成就。衰老和死亡是反覆地將眾生與年齡變化和 生命變化聯繫起來。如是總結，可參考解釋。十地中略有不同。第五個是：共同的， 個別的。第一個是：依賴於因（事物）和緣而產生果，這就是緣起。並且，'依賴'、'關聯'和'產生'這三個詞否定了三種觀點：'依賴'意味著依賴於因和緣而 產生，因此排除了無因論。'關聯'這個詞指的是一致性，即因和果是從一致的事物中產生的，而不是從不一致的事物中產生的。例如，從無明中 產生行，而不是從自在天等中產生，因此否定了主張不同或不一致之因的觀點。'產生'這個詞指的是因果之間無間斷地產生， 因此否定了主張無有（果）的觀點。（似乎指的是果。）為什麼宣說緣起呢？ 因為這些眾生是從無明的緣中產生的，而不是從不一致的因和無因中產生的，或者爲了消除對輪迴的進入和退出的迷惑，所以宣說了順生和逆生。 如是，在《不退轉智經》的解釋中闡述了。第二個是：由於如實見（實相）的障礙，或者（中觀）由於巨大的黑暗，所以是無明。在意識 中播下業的（事物）種子，或者（中觀）顯現（再次受生）行，所以是行。（《薩盧》）行引導至出生地，或者（《薩盧》）是識。身體完全執持，或者（事物） 依賴（《薩盧》）的緣故（依附的緣故），是名色（爲了色），使根（龍）和肢體完全圓滿，或者 爲了出生之門，是六處，三者聚集而斷絕所緣，或者爲了觸，是觸。貪愛親近並品嚐，或者（《不退轉》） 親近（《不退》）福德等業，或者感受親近並體驗（《不退轉》《薩盧》）是受。

【English Translation】 Places sentient beings within it (saṃsāra). Guides the birth of sentient beings. In order to take rebirth, makes the consciousness of sentient beings accompanied by afflictions. (Also related to complete afflictions in the tenth bhūmi.) Makes sentient beings manifestly inclined towards rebirth. Through the sequence of name and form, six sense sources, and contact, sentient beings are accomplished. Aging and death repeatedly connect sentient beings with changes in age and changes in life. Thus summarized, refer to the commentary. It appears slightly different in the tenth bhūmi. The fifth is: general, specific. The first is: the arising of a result dependent on cause (matter) and condition is dependent origination. And the three words 'dependent,' 'related,' and 'arising' negate three views: 'dependent' means arising dependent on cause and condition, therefore refuting the assertion of no cause. The word 'related' refers to consistency, that is, cause and effect arise from consistent things, not from inconsistent things. For example, from ignorance arises action, not from Īśvara etc., therefore negating the assertion of different or inconsistent causes. The word 'arising' refers to the uninterrupted arising between cause and effect, therefore negating the assertion of non-existence (seemingly referring to the effect). Why is dependent origination taught? Because these beings arise from the condition of ignorance, not from inconsistent causes and no cause, or to eliminate confusion about entering and exiting saṃsāra, therefore the forward and reverse order are taught. Thus, it is explained in the commentary of Inexhaustible Intelligence. The second is: due to the obscuration of seeing things as they truly are, or (Madhyamaka) due to great darkness, it is ignorance. In consciousness, planting the seeds of karma (matter), or (Madhyamaka) manifesting (rebirth) action, therefore it is action. (Sālu) Action leads to the place of birth, or (Sālu) it is consciousness. The body completely holds, or (matter) due to reliance (Sālu) (due to attachment), it is name and form (for the sake of form), making the senses (Nāga) and limbs completely perfect, or for the sake of the door of birth, it is the six sense sources, the three gathering and severing the object, or for the sake of contact, it is contact. Craving closely engages and tastes, or (Bṛhatmati) closely engages (Bṛhat) with meritorious deeds etc., or feeling closely engages and experiences (Bṛhatmati Sālu) is feeling.

ར་བ། (དབྱིག་)ལས་ཀྱིས་བཏབ་པའི་ཡང་སྲིད་སྡུད་པས་སམ་(དབྱིག་)སྐོམ་པའི་ ཕྱིར་(ས་ལུ་)རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བ་དང་(དབྱིག་)མཐུན་པར་འདོད་ཁམས་སོགས་སུ་སྦྱོར་བས་སམ་(ཡང་ སྲིད་ཀ་ཤིས་སོ། ། )ཉེ་བར་ལེན་པས་(ས་ལུ་)ལེན་པ་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ཡང་སྲིད་པར་འབྱིན་པར་(ཀུན་ དབྱིག་)མངོན་དུ་གྱུར་པས་སམ་ཡང་སྲིད་དུ་སྐྱེ་བས་(ས་ལུ་)སྲིད་པ། མངལ་སོགས་སྐྱེ་རྒ་(བློ་)ན་ འཆིས་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་པས་སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་ཤིས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཉོན་མོངས་(པ་ནི་ཉམས་ ཐག་པའོ། ། )པར་བྱེད་དོ་ཞེས་རེ་རེར་སྦྱར་རོ། །འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བའོ། །སྨིན་པའི་ཕྱིར་རྒ་བའོ། ། འཇིག་པའི་ཕྱིར་འཆི་བའོ། །ཞེས་ས་ལུ་ལྗང་བར་རོ། །དྲུག་པ་ནི། དཀྱུས་མ་སྦྲེལ་ཏེ། ཇི་ ལྟར་རྟོག་ན། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ གྱིས་རྒ་ཤི་འབྱུང་བའི་བར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་། (ཀུན་བཏུས་རྒྱལ་ སྲས། ) རྒ་ཤི་གང་ལས་བྱུང་ན་སྐྱེ་བ་ལས་སོ། །ནས། འདུ་བྱེད་གང་ལས་མ་རིག་པ་ལས་སོའི་ བར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ལུགས་མི་མཐུན་ནོ། །(ཀུན་བཏུས། ) བདེན་པ་རྣམ་པར་བཞག་ པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། (རྒྱལ་སྲས་དངོས། ) རྒ་ཤི་རྒ་ཤི་ཀུན་འབྱུང་། རྒ་ཤི་འགོག་པ། རྒ་ཤི་འགོག་ པར་འགྲོ་བའི་ལམ་ཞེས་སོགས་ཉོན་མོངས་ལུགས་བཟློག་གོ །(རྒྱལ་སྲས་དངོས། ) མ་རིག་པ་ འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་སོགས་(རྒྱལ་སྲས་)རྣམ་བྱང་ལུགས་མཐུན་ནོ། །(མིང་ཀུན་བཏུས་) གང་འགག་ན་རྒ་ཤི་འགག་སྐྱེ་བ་འགག་པས་རྒ་ཤི་འགག་གོ་ཞེས་སོགས་རྣམ་བྱང་ལུགས་མི་ མཐུན་ཏེ། མིང་བཞི་བོ་རྩ་བར་དང་བཤད་པ་རྣམས་རྒྱལ་སྲས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ 2-343 རྟོག་གོ །མདོར། འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་། འདི་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མ་རིག་ པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད། ཅེས་སོགས། རིམ་པ་གསུམ་གྱི་དོན་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ རྐྱེན་གསུམ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་གསུམ་དང་རིམ་བཞིན། རྒྱལ་སྲས་སོ། །(ཀུན་བཏུས། ) ཡང་དང་ པོས་རྒྱུ་མེད་དང་། གཉིས་པས་རྟག་པ་རྒྱུ་ཡིན་པ་བཀག ཅེས་གནས་བརྟན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིག་ ཟེར་བ་ལ་དེ་མི་རིགས་ཞེས་དང་། འདི་ཡོད་ན་འབྱུང་། ཞེས་པས། འདི་ཁོ་ན་ལས་འབྱུང་ བར་མ་བསྟན་པས། འདི་སྐྱེས་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེའི་གཞན་ལས་མིན་ནོ། །ཞེས་སྔ་མ་ངེས་ པར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ན་ངེས་བཟུང་གི་དོན་ནམ། མ་རིག་པ་ཡོད་ན་འདུ་བྱེད་འབྱུང་། འདུ་ བྱེད་འདི་སྐྱེས་པས་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་ཞེས་སོགས་ཡན་ལག་བརྒྱུད་པར་བསྟན་པའམ། སྔོན་ མཐའ་ཡོད་ན་ད་ལྟར་གྱི་མཐའ་འབྱུང་། ད་ལྟར་གྱི་མཐའ་འདི་སྐྱེས་པས་ཕྱི་མཐའ་འདི་སྐྱེའོ་ ཞེས་ཚེ་བརྒྱུད་པར་བསྟན་པའམ། ཡང་ན་མ་རིག

【現代漢語翻譯】 問：(無明)由業力所造的來世，是通過收集(無明)還是爲了(無明)而渴求？ 答：(薩盧)意識的產生，或者通過將(無明)與欲界等結合？或者通過(來世的因)接近而接受(薩盧)，從接受中產生業的成熟，從而產生來世(一切無明)顯現？或者通過來世的出生(薩盧)而存在？ 問：(無明)胎等生老(智慧)病死帶來痛苦，所以是出生嗎？ 答：(薩盧)衰老使眾生煩惱(即痛苦)，所以逐一對應。因為產生所以是出生。因為成熟所以是衰老。因為毀滅所以是死亡。薩盧是綠色的。 第六個問題是：如何理解將普通內容連線起來？ 答：如果無明是因，則產生諸行等，直到因為出生而有老死，這與煩惱的規律相符。(《攝類學·菩提道次第論》) 問：老死從何而來？ 答：從出生而來。直到諸行從何而來？從無明而來，這與煩惱的規律不符。(《攝類學》) 就真諦的分類而言：(真正的菩薩) 老死是老死的集諦，老死是老死的滅諦，老死是通往老死滅諦的道路等，這是煩惱規律的逆轉。(真正的菩薩) 無明滅則諸行滅等(菩薩)是清凈規律的順應。(《名義集》) 問：什麼滅則老死滅？ 答：出生滅則老死滅等，這與清凈規律不符。這四個名稱是根本，解釋是菩薩。(《名義集》) 因此要正確理解。 總而言之：此有故彼有，此生故彼生。例如，無明是諸行的因等。 三種次第的含義是：如前所述，從三種因產生的三種方式依次是菩薩。(《攝類學》) 第一種是否定無因，第二種是否定常因。正如寂天所說，這是不合理的。此有故彼有，並非表明只從此產生，因此，此生故彼生，並非從其他產生。因為先前是確定的，所以是確定的含義嗎？無明有則諸行生，諸行生則識生等，這表明了支分相續。或者，如果前際存在，則產生現在的際，現在際產生則產生后際，這表明了生命的相續。或者，無明……

【English Translation】 Q: (Ignorance) Is the next life created by karma collected by (ignorance) or craving for (ignorance)? A: (Sālu) The arising of consciousness, or by combining (ignorance) with the desire realm, etc.? Or by approaching and accepting (Sālu) (the cause of the next life), from acceptance arises the maturation of karma, thereby manifesting the next life (all ignorance)? Or by being born into the next life (Sālu)? Q: (Ignorance) Birth, old age (wisdom), sickness, and death in the womb, etc., bring suffering, so is it birth? A: (Sālu) Old age makes beings afflicted (i.e., suffering), so correspond one by one. Because of arising, it is birth. Because of maturation, it is old age. Because of destruction, it is death. Sālu is green. The sixth question is: How to understand connecting ordinary content? A: If ignorance is the cause, then actions arise, etc., until old age and death occur because of birth, which is in accordance with the law of affliction. (Compendium of Categories, Bodhisattva Path) Q: From where does old age and death come? A: From birth. Until, from where do actions come? From ignorance, which is not in accordance with the law of affliction. (Compendium of Categories) In terms of the classification of truth: (True Bodhisattva) Old age and death are the origin of old age and death, old age and death are the cessation of old age and death, the path to the cessation of old age and death, etc., this is the reversal of the law of affliction. (True Bodhisattva) When ignorance ceases, actions cease, etc. (Bodhisattva) is in accordance with the law of purification. (Collection of Names) Q: What ceases so that old age and death cease? A: When birth ceases, old age and death cease, etc., which is not in accordance with the law of purification. These four names are fundamental, and the explanations are Bodhisattva. (Collection of Names) Therefore, it must be understood correctly. In short: This exists, therefore that exists; this arises, therefore that arises. For example, ignorance is the cause of actions, etc. The meaning of the three sequences is: As mentioned earlier, the three ways of arising from the three causes are successively Bodhisattva. (Compendium of Categories) The first is to negate no cause, and the second is to negate the constant cause. As Shantideva said, this is unreasonable. This exists, therefore that exists, does not indicate that it only arises from this, therefore, this arises, therefore that arises, does not arise from others. Because the previous is certain, is it the meaning of certainty? If ignorance exists, then actions arise; if actions arise, then consciousness arises, etc., which indicates the continuous succession of branches. Or, if the previous limit exists, then the present limit arises; if the present limit arises, then the future limit arises, which indicates the continuity of life. Or, ignorance...

་པ་འདི་ཡོད་ན་འདུ་བྱེད་འདི་དངོས་སུ་ འབྱུང་། དེ་ལས་འདུ་བྱེད་འདི་སྐྱེས་པས་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་ཅན་རྣམ་ཤེས་འདི་སྐྱེ་ཞེས་སོགས་ དངོས་དང་བརྒྱུད་པའི་རྐྱེན་བསྟན་ནོ། །ཞེས་མཛོད་འགྲེལ་ལོ། །སྤྲོས་པ་ལྷག་མ་རྒྱས་པར་ གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །(དེ་ལྟར་ན་མཐོང་ལམ་ལ་གསུམ་སྟེ་ཕྱིན་དྲུག་གི སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ཀྱི། རྟེན་འབྲེལ་ལ་ རྟོག་པའིའོ། །ཞེས་བོད་དག་འཆད་དེ་ལེགས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་སྣང་བཅས་སྣང་མེད་རྟོག་བཅས་གསུམ་བཤད་དེ་ལེགས་ ཤིང་དེར་བལྟའོ། ། ) ༈ སྒོམ་ལམ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ། སྤང་བྱ། འབྲས་བུའོ། །ཞེས་ཤེར་འབྱུང་ངོ་། ། ༈ རང་གི་ངོ་བོ། དང་ པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། སྔར་བཤད་དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་རྣམས་བརྗོད་ནས། སྒོམ་སྤང་ སྤོང་བ་དང་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་རྟེན་དངོས་སྔར་བཤད་སྒྲུབ་པ་(ཆོས་བཤེས་)སྒོམ་ལམ་སྣང་ མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་དེའི་ཡང་(ཆོས་བཤེས་)རྟེན་རྟོག་བཅས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་ འཇུག་འཆད་(ཆོས་བཤེས་རད་ཀིར། )དོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོར་འཆད་པའི་དགོས་པ་ནི། མི་ 2-344 མཐུན་ཕྱོགས་སྒོམ་སྤང་སྤོང་བ་དང་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་དེའི་རྟེན་སྒོམ་ ལམ་གྲུབ་པ་སྟེ་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ་སོང་བ་ཡིན་ན་དེ་གཉིས་ཀྱང་གོ་སླ་བས་སོ། །རྩ་ བ་ལ། དངོས་དང་། རྩོད་སྤོང་ངོ་། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྦྱོར་བ་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས། (བུདྡྷ་ཤྲཱི་ )དངོས་གཞི་ཐོད་རྒལ་ལོ། །(སྦྱོར་དངོས་གཉིས་བུདྡྷ་ཤྲཱིའི་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་གང་ནའང་མེད་དོ། ། ) དང་པོ་ ནི། འགོག་དང་བཅས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུ་ལ་ལུགས་མཐུན་མི་མཐུན་དུ་འཇུག་པ་གཉིས་ སོ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་དངོས་དག་སྙིང་ཟླ་དགོངས། )ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱི་རྐྱང་བའོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་གཞི་ཙམ་སོགས་ གསུམ་མམ་བཞིར་བྱེད་པ་ནོར་ཞིང་བསྒོམ་རིམ་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་སྙོམས་འཇུག་ཞིག་སྟེ། སོང་བ་གཉིས་དང་འོངས་པ་གཅིག་གོ །དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་འགོག་པའི་ བར་དུ་མཐར་ཆགས་སུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སོང་བའི་ཡ་གྱལ་སོང་བ་ དང་པོའོ། ། (དག་སོགས་)སོང་བ་གཉིས་པ་ནི། འདིར་བཤད་རྒལ་བ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱིས་བོར་ བའི་དོན་དུ་མཛད་ནས་རིམ་པ་གསུམ་པ་ཁོ་ན་ལ་སྦྱར་ཞིང་། དག་ལྡན་(སྙིང་ཟླར་མེད་)དུ་གཉིས་ པ་འདིར་རྒལ་བ་སྦྱར་ལ། བོད་རྣམས་ལྟར་ན། འདིར་གཅིག་ཅེས་པ། དང་པོ་དང་དེ་ནས་ འགོག་པ་བསྡོམས་པ་རྒལ་བ་དེ་གཅིག་རྒལ་སོགས་ཡིན་ཏེ། ཤཱནྟིས། བརྒྱད་ཀའི་རྗེས་ལ་ འགོག་པ་ལ་འཇུག་མི་ནུས་པར་བཤད་པས་ཟེར་(ནི་སྙིང་རྗེའི་གནས་སོ། ། )བ་གྲག་སྟེ་མི་མཁས་ ཡང་མཁས་པ་ལྟར་འཆོས་པ་དག་གི་མུན་སྤྲུལ་ཏེ། དེ་འདྲ་བཤད་པ་མེད་ཅིང་འདིར་ག

【現代漢語翻譯】 如果存在這種東西，那麼這種造作就會真實地產生。由此，這種造作的產生是由於無明的緣故，這種意識才會產生等等，這表明了直接和間接的因緣。《俱舍論》的註釋中這樣說道。其餘的細節應該在其他地方詳細瞭解。（這樣看來，見道有三種：六度的獅子奮迅；緣起的證悟。藏文的解釋很好。法友解釋為有相、無相、有分別三種，也很好，可以參考。） 禪修道。 第三個方面有三個：自性、所斷、果。如《現觀莊嚴論》所說。 自性。 首先，連線上下文：在講述瞭如前所述的見道之後，爲了斷除修道所斷和圓滿功德的真實基礎，之前所說的修道（法友）是無相的智慧，以及它的（法友）基礎，即有分別的修道，是超越的等持（法友，Ra-dki-ra）。這兩者中，首先講述的必要性是：爲了斷除不順品的修道所斷，以及顯現功德，其基礎是修道成就，即證悟先於行動，如果已經證悟，那麼這兩者也容易理解。根本頌中分為：正文和辯論的消除。正文分為兩種：加行獅子奮迅（Buddhaśrī）和正行超越。（加行和正行是Buddhaśrī的觀點，其他地方沒有。）首先是：進入具有止息的九次第定，分為順應和不順應兩種（Buddhaśrī的真實觀點與心月相同）。這是Buddhaśrī的觀點。第二種，將正行等分為三或四種是錯誤的，是《修道次第》第三品中的一種等持，已經過去的有兩種，未來有一種。首先是：從初禪到滅盡定次第進入等持，是兩種過去中的第一種。（清凈等）。第二種過去是：這裡所說的超越，上師將其解釋為拋棄的意義，只應用於第三個次第。清凈具足（心月中沒有）將超越應用於第二種。按照藏文的說法，這裡說的一個，是將初禪和滅盡定加在一起的超越，即一個超越等等。寂天說：在八定之後不能進入滅盡定（是慈悲的處所）。這表明了那些不聰明卻裝作聰明的人的愚昧，沒有這樣說的，這裡沒有。

【English Translation】 If this exists, then this formation actually arises. From this, the arising of this formation is due to ignorance, this consciousness arises, etc., which shows the direct and indirect causes. The commentary on the Abhidharmakośa states this. The remaining details should be understood in detail elsewhere. (Thus, there are three aspects to the path of seeing: the lion's leap of the six perfections; the realization of dependent origination. The Tibetan explanation is good. Dharma Friend explains it as three: with appearance, without appearance, and with conceptualization, which is also good and should be consulted.) The path of meditation. The third has three aspects: its own nature, what is to be abandoned, and the result. As stated in the Ornament for Clear Realization. Its own nature. First, connecting the context: After explaining the paths of seeing as mentioned before, in order to abandon what is to be abandoned on the path of meditation and the real basis for the perfection of qualities, the previously mentioned meditation path (Dharma Friend) is the wisdom without appearance, and its (Dharma Friend) basis, which is the meditation path with conceptualization, is the transcendent absorption (Dharma Friend, Ra-dki-ra). The necessity of explaining the first of these two is: in order to abandon the meditation path that is contrary to the qualities to be abandoned, and to manifest qualities, its basis is the accomplishment of the meditation path, that is, realization precedes action, and if it has been realized, then these two are also easy to understand. In the root text, it is divided into: the main text and the elimination of debate. The main text is divided into two: the preparatory lion's leap (Buddhaśrī) and the main practice of transcendence. (The preparatory and main practices are the view of Buddhaśrī, and are not found anywhere else.) First is: entering the nine successive absorptions with cessation, divided into two: conforming and non-conforming (Buddhaśrī's true view is the same as the Mind Moon). This is the view of Buddhaśrī alone. The second, dividing the main practice, etc., into three or four is wrong, it is a kind of absorption in the third chapter of the Stages of Meditation, there are two that have passed and one that is to come. First is: entering absorption successively from the first dhyana to cessation, is one of the two that have passed, the first that has passed. (Pure, etc.). The second that has passed is: the transcendence mentioned here, the teacher explains it as the meaning of abandonment, and only applies it to the third stage. Purely possessing (not in Mind Moon) applies transcendence to the second. According to the Tibetans, saying 'one' here, is the transcendence that combines the first and then cessation, that is, one transcendence, etc. Śāntideva said: After all eight, one cannot enter cessation (is the place of compassion). This shows the ignorance of those who are not clever but pretend to be clever, there is no such saying, and there is no here.

ཅིག་ གཉིས་སོགས་མཐར་གནས་དགུའི་གྲངས་ཚིག་ཡིན་པས་དང་པོ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་ཉིད་ལ་ ཟེར་ཞིང་བརྒྱད་པོར་རེ་རེ་ཞིང་(སོང་བ་དང་པོའི་མཚམས་ནས་)འགོག་པའི་རྗེས་ལ་སྙོམས་པར་ འཇུག་ལ་དགུ་པ་ལ་ནི་མི་ནུས་ཏེ། ཞེས་(དག་ལྡན་)བཤད་པ་ནི། དང་པོ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ནམ་ བརྒྱད་པོ་རེ་རེ་ཞིང་གི་རྗེས་ལ་འགོག་པ་ལ་འཇུག་ལ་དགུ་པའི་རྗེས་ལ་འགོག་པ་ལ་འཇུག་ མི་ནུས་ཞེས་སྟོན་པ་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་གི་ལྟར་ན། བརྒྱད་པོའི་རྗེས་ལ་འགོག་པ་ལ་འཇུག་མི་ 2-345 ནུས་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཐོག་འདྲ་བ་འོང་ངོ་། །དེས་ན་དེ་ནས་འགོག་པ་ལས་ལངས་ནས་ བསམ་གཏན་དང་པོ་ལའོ། །དེ་ནས་གཅིག་བསམ་གཏན་དང་པོ་རྒལ་ནས་འགོག་པ་ལའོ། ། དེ་ནས་གཉིས་པ་ལའོ། །གཉིས་པ་རྒལ་ནས་འགོག་པ་ལའོ། །དེ་ནས་གསུམ་པ་ལའོ། །དེ་ རྒལ་ནས་འགོག་པ་ལའོ། །དེ་ལྟར་བཞི་པ་ལྔ་པ་དྲུག་པ་བདུན་པའི་བར་དུ་འགོག་པ་སྤེལ་ ནས་བརྒྱད་པ་སྲིད་རྩེ་ལའོ། །དེ་ནས་བརྒྱད་རྒལ་ནས་འགོག་པ་ལའོ། །བརྒྱད་ཀའི་རྗེས་ལ་ རེ་རེ་ཞིང་འགོག་པ་ལ་འཇུག་ལ་དགུ་རྒལ་ནས་འགོག་པ་ལ་འཇུག་པ་མེད་དེ་འགོག་པ་ལས་ འགོག་པར་ལྡང་བ་མི་རིགས་པས་སོ། །དེ་བས་ན་ཉེ་བ་དང་(དག་དངོས་)ཤུགས་ཀྱིས་མཐའི་ འགོག་པ་དེ་ལས་ལངས་ནས་སྲིད་རྩེ་ལ་དེ་ལས་ལངས་ཏེ་འགོག་པ་ལ། (དག་ལྡན་དངོས་མདོ་མང་ན་ ཡོད། ) དེ་ནས་འདོད་པར་གཏོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་(ལེའུ་མང་ན་ཡོད་)མཉམ་བཞག་མིན་ པའི་མཚམས་བཟུང་བ་སྟེ། དེའི་མཐར་འགྲོ་བར་བྱེད་པས་(དོན་དངོས་)ཏེ་འདོད་སེམས་ལ་ གནས་པའི་བར་རོ། །ཞེས་དག་ལྡན་ཏེ། དེའི་ལྟར་ན་བར་བ་འདི་ལ་གནས་བཅུ་དགུ་འོང་ངོ་། ། སྙིང་ཟླ་ཐུབ་ལྟར་ན་སྤེལ་མའི་མཐའི་འགོག་པ་ནས་འདོད་སེམས་སུ་བྱེད་པ་སྟེ་བར་བ་ལ་ གནས་བཅུ་བདུན་ནོ། །དང་པོ་ལ་དགུའོ། །ཞེས་སོ། །གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ལྟར་ན། མཐའི་འགོག་ པ་ནས་སྲིད་རྩེ་དེ་ནས་འདོད་སེམས་ལ་གནས་སོ། །ཞེས་པས་བར་བ་ལ་བཅོ་བརྒྱད་འོང་ངོ་། ། འདིར་རྣམ་པ་གཉིས། ཞེས་པ། གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀྱིས་ལུགས་དང་མཐུན་མི་མཐུན་གཉིས་ལ་ བཤད་དོ། །(བུ་རིན་ནོར། ) གསུམ་པ་འོངས་པ་གཅིག་སྟེ། བར་བའི་མཐའི་འདོད་སེམས་ནས་ འོངས་ནས་འགོག་པ་ལ་(དག་ལྡན་)དེ་ལས་ལངས་ནས་འདོད་སེམས་ལ། དེ་ནས་འགོག་པ་ བོར་ནས་སྲིད་རྩེ་ལ། དེ་ནས་འདོད་སེམས་ལ། མཐར་འགོག་པ་ནས་བགྲང་པའི་བརྒྱད་པ་ གཉིས་པ་རྒལ་ནས་དང་པོ་ལ། དེ་ནས་འདོད་སེམས་སུ་བྱེད་པ་སྟེ་(དག་ལྡན་དངོས་)ཐབས་ལ་ མཁས་པས་(ཐུབ་)མཉམ་པར་བཞག་པ་ལས་མ་བཞག་པ་མ་བཞག་པ་ལས་བཞག་པར་མི་ 2-346 འདྲ་བར་འགྲོ་བའི་འོང་བ་སྟེ་འདི་ལ་གནས་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །ཞེས་སྙིང་ཟླ་ཐུབ་གསུམ་མོ། ། དེ་འདྲའི་རིམ་པ་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་སྙོམས་འཇུག་ནི་འདིར་ཐོད་རྒལ་དུ་ནི་སྙོམས་པར་ འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །སེང་

【現代漢語翻譯】 由於一、二等直至第九位的數字是存在的，所以從最初到有頂（Srid rtse，最高處）都與你有關，並且在第八位之後（從第一次進入的間隙開始）進行阻斷，之後進入等持，而第九位則不能。正如（Dag ldan）所說：『最初如其聲，或在第八位之後進行阻斷，而第九位之後則不能進行阻斷。』這表明了這一點。按照某些人的觀點，在第八位之後不能進行阻斷，這將會導致類似的錯誤。因此，從那裡從阻斷中起身，進入初禪（bsam gtan dang po）。然後，一次超越初禪，進入阻斷。然後，進入第二禪（gnyis pa）。超越第二禪，進入阻斷。然後，進入第三禪（gsum pa）。超越它，進入阻斷。像這樣，在第四禪、第五禪、第六禪、第七禪之間交替進行阻斷，直到第八位有頂。然後，超越第八位，進入阻斷。在第八位之後，每一次都進入阻斷，而超越第九位則不能進入阻斷，因為從阻斷中起身進入阻斷是不合理的。因此，通過接近和（Dag dngos）暗示，從最後的阻斷中起身，進入有頂，從那裡起身進入阻斷。（Dag ldan dngos mdo mang na yod。）然後，屬於欲界的識（rnam par shes pa）（在許多章節中都有）被視為非等持的界限，因為它的終點是（Don dngos）停留在欲界心（'dod sems）中。正如Dag ldan所說，按照這種說法，中間狀態有十九個位置。按照Snying zla thub的說法，從交替的最後阻斷到欲界心，中間狀態有十七個位置。最初有九個位置。按照Grol sde gnyis的說法，從最後的阻斷到有頂，然後停留在欲界心中。因此，中間狀態有十八個位置。這裡有兩種觀點。Grol sde gnyis解釋了兩種符合和不符合傳統的方式。（Bu rin nor。）第三種是到來，即從中間狀態的最後欲界心到來，進入阻斷（Dag ldan），從那裡起身進入欲界心。然後，放棄阻斷，進入有頂。然後，進入欲界心。最後，從阻斷開始計數，第八位超越第二位，進入第一位。然後，進入欲界心，即（Dag ldan dngos）善巧方便（Thub），從等持到非等持，從非等持到等持，以不同的方式進行，這種到來有十八個位置。正如Snying zla thub三人所說。像這樣的第三種次第的等持，在這裡是頓超的等持。Seng 由於一、二等直至第九位的數字是存在的，所以從最初到有頂（最高處）都與你有關，並且在第八位之後（從第一次進入的間隙開始）進行阻斷，之後進入等持，而第九位則不能。正如所說：『最初如其聲，或在第八位之後進行阻斷，而第九位之後則不能進行阻斷。』這表明了這一點。按照某些人的觀點，在第八位之後不能進行阻斷，這將會導致類似的錯誤。因此，從那裡從阻斷中起身，進入初禪。然後，一次超越初禪，進入阻斷。然後，進入第二禪。超越第二禪，進入阻斷。然後，進入第三禪。超越它，進入阻斷。像這樣，在第四禪、第五禪、第六禪、第七禪之間交替進行阻斷，直到第八位有頂。然後，超越第八位，進入阻斷。在第八位之後，每一次都進入阻斷，而超越第九位則不能進入阻斷，因為從阻斷中起身進入阻斷是不合理的。因此，通過接近和暗示，從最後的阻斷中起身，進入有頂，從那裡起身進入阻斷。然後，屬於欲界的識（在許多章節中都有）被視為非等持的界限，因為它的終點是停留在欲界心中。正如所說，按照這種說法，中間狀態有十九個位置。按照Snying zla thub的說法，從交替的最後阻斷到欲界心，中間狀態有十七個位置。最初有九個位置。按照Grol sde gnyis的說法，從最後的阻斷到有頂，然後停留在欲界心中。因此，中間狀態有十八個位置。這裡有兩種觀點。Grol sde gnyis解釋了兩種符合和不符合傳統的方式。第三種是到來，即從中間狀態的最後欲界心到來，進入阻斷，從那裡起身進入欲界心。然後，放棄阻斷，進入有頂。然後，進入欲界心。最後，從阻斷開始計數，第八位超越第二位，進入第一位。然後，進入欲界心，即善巧方便，從等持到非等持，從非等持到等持，以不同的方式進行，這種到來有十八個位置。正如Snying zla thub三人所說。像這樣的第三種次第的等持，在這裡是頓超的等持。

【English Translation】 Since the numbers one, two, etc., up to the ninth position exist, from the very beginning to the peak of existence (Srid rtse, the highest point) it is related to you, and after the eighth position (from the gap of the first entry) there is obstruction, and then entry into Samadhi, but the ninth position cannot. As (Dag ldan) said: 'The first is as its sound, or after the eighth position there is obstruction, but after the ninth position there cannot be obstruction.' This shows this point. According to some people's views, after the eighth position there cannot be obstruction, which would lead to similar errors. Therefore, from there, rising from obstruction, enter the first Dhyana (bsam gtan dang po). Then, once surpassing the first Dhyana, enter obstruction. Then, enter the second Dhyana (gnyis pa). Surpassing the second Dhyana, enter obstruction. Then, enter the third Dhyana (gsum pa). Surpassing it, enter obstruction. Like this, alternately perform obstruction between the fourth, fifth, sixth, and seventh Dhyanas, until the eighth position, the peak of existence. Then, surpassing the eighth position, enter obstruction. After the eighth position, each time enter obstruction, but surpassing the ninth position, one cannot enter obstruction, because it is unreasonable to rise from obstruction and enter obstruction. Therefore, through proximity and (Dag dngos) implication, rise from the final obstruction, enter the peak of existence, and from there rise and enter obstruction. (Dag ldan dngos mdo mang na yod.) Then, the consciousness (rnam par shes pa) belonging to the desire realm (which is in many chapters) is regarded as the boundary of non-Samadhi, because its end point is (Don dngos) staying in the mind of the desire realm ('dod sems). As Dag ldan said, according to this statement, there are nineteen positions in the intermediate state. According to Snying zla thub, from the alternating final obstruction to the mind of the desire realm, there are seventeen positions in the intermediate state. Initially, there are nine positions. According to Grol sde gnyis, from the final obstruction to the peak of existence, and then staying in the mind of the desire realm. Therefore, there are eighteen positions in the intermediate state. Here, there are two views. Grol sde gnyis explained the two ways that conform and do not conform to tradition. (Bu rin nor.) The third is the arrival, that is, from the final mind of the desire realm of the intermediate state, arriving and entering obstruction (Dag ldan), rising from there and entering the mind of the desire realm. Then, abandoning obstruction, enter the peak of existence. Then, enter the mind of the desire realm. Finally, counting from obstruction, the eighth position surpasses the second position and enters the first position. Then, entering the mind of the desire realm, that is (Dag ldan dngos) skillful means (Thub), from Samadhi to non-Samadhi, from non-Samadhi to Samadhi, proceeding in different ways, this arrival has eighteen positions. As the three, Snying zla thub, said. Such a Samadhi of the third order is the sudden transcendence Samadhi here. Since the numbers one, two, etc., up to the ninth position exist, from the very beginning to the peak of existence (the highest point) it is related to you, and after the eighth position (from the gap of the first entry) there is obstruction, and then entry into Samadhi, but the ninth position cannot. As said: 'The first is as its sound, or after the eighth position there is obstruction, but after the ninth position there cannot be obstruction.' This shows this point. According to some people's views, after the eighth position there cannot be obstruction, which would lead to similar errors. Therefore, from there, rising from obstruction, enter the first Dhyana. Then, once surpassing the first Dhyana, enter obstruction. Then, enter the second Dhyana. Surpassing the second Dhyana, enter obstruction. Then, enter the third Dhyana. Surpassing it, enter obstruction. Like this, alternately perform obstruction between the fourth, fifth, sixth, and seventh Dhyanas, until the eighth position, the peak of existence. Then, surpassing the eighth position, enter obstruction. After the eighth position, each time enter obstruction, but surpassing the ninth position, one cannot enter obstruction, because it is unreasonable to rise from obstruction and enter obstruction. Therefore, through proximity and implication, rise from the final obstruction, enter the peak of existence, and from there rise and enter obstruction. Then, the consciousness (which is in many chapters) belonging to the desire realm is regarded as the boundary of non-Samadhi, because its end point is staying in the mind of the desire realm. As said, according to this statement, there are nineteen positions in the intermediate state. According to Snying zla thub, from the alternating final obstruction to the mind of the desire realm, there are seventeen positions in the intermediate state. Initially, there are nine positions. According to Grol sde gnyis, from the final obstruction to the peak of existence, and then staying in the mind of the desire realm. Therefore, there are eighteen positions in the intermediate state. Here, there are two views. Grol sde gnyis explained the two ways that conform and do not conform to tradition. The third is the arrival, that is, from the final mind of the desire realm of the intermediate state, arriving and entering obstruction, rising from there and entering the mind of the desire realm. Then, abandoning obstruction, enter the peak of existence. Then, enter the mind of the desire realm. Finally, counting from obstruction, the eighth position surpasses the second position and enters the first position. Then, entering the mind of the desire realm, that is skillful means, from Samadhi to non-Samadhi, from non-Samadhi to Samadhi, proceeding in different ways, this arrival has eighteen positions. As the three, Snying zla thub, said. Such a Samadhi of the third order is the sudden transcendence Samadhi here.

གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་རྣམ་པར་སྨིན་པར་བྱས་(བར་ མར་ཡོད་དོ། །ཨརྱར་བཏང་ནས་ཞེས་སོ། ། )ནས་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །དེ་ གང་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་འཇུག་གོ །ཞེས་སོགས་སོ། །འོ་ན་འདོད་སེམས་དེ་ཇི་ལྟ་ བུ་ཞིག་ལ་ཟེར་ན། གསེར་གྱིས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་ པའི་ཤེས་པའོ། །ཞེས་དང་། འདོད་པ་ནི་མི་དགེ་བའོ་ཞེས་སྨོས་པས་འདོད་ཁམས་པའི་རྣམ་ པར་རྟོག་པས་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་སེམས། ཞེས་སོ། །དེས་མཚམས་བཟུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ ནི། གསེར་གྱིས། མཚམས་བཟུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ཁམས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལས་ འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གཟུང་ཞིང་རྣམ་པར་བཞག ཅེས་སོ། །མངོན་དུ་བྱེད་ ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་ཤེས་ནི་རགས་པ་ དང་ཐ་བ་དང་ངན་པ་དང་རྩིག་པ་སྟུག་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ལྟ་བའམ་ སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་དྲན་པའོ། །ཞེས་ཏེ། ལེགས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་མི་འཐད་པར་མངོན་ཏེ། དེ་འདོད་པར་གཏོགས་པའི་སེམས་སུ་མི་ སྣང་ཞིང་དེ་འདྲ་དང་བརྒྱད་སྤེལ་སྦྱོར་ལམ་དུ་ཡང་ནུས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐོད་རྒལ་སྙོམས་ འཇུག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་མོད་མཉམ་བཞག་མིན་པའི་སེམས་(ལ་)དང་(ཞེས་ཐུབ་དགོངས་)ཇི་ ལྟར་མི་འགལ་ཞེ་(དག་ལྡན་དངོས་)ན། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་པོ་འཕོ་བ་ལ་སྙོམས་འཇུག་ཏུ་ བཏགས་པས་འགལ་བ་མེད་དོ། །ཞེས་དག་ལྡན་ཏེ། ཐུབ་དགོངས་སུ། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ ལས་འཕོ་(ཟླ་ཟེར་)བ་ལ་དེར་བཏགས། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མཛོད་ལས། ས་བརྒྱད་རྣམ་ གཉིས་འབྲེལ་བ་དང་། །གཅིག་རྒལ་སོང་ཞིང་འོངས་ནས་ནི། །རིགས་མི་མཐུན་པ་གསུམ་ 2-347 པར་འགྲོ། །ཐོད་རྒལ་གྱི་ནི་སྙོམས་འཇུག་ཡིན། །(བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱིས་དངོས་གཞི་བརྒྱད་ལ་ ཟག་བཅས་ཟག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་འབྲེལ་བ་སྟེ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བརྒྱད་ཟག་བཅས་ལ་ཡར་སོང་མར་འོང་གཉིས་སྲིད་རྩེ་ལ་ ཟག་མེད་མི་སྲིད་པས་དེ་དོར་ཏེ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཟག་མེད་ནས་ཅི་ཡང་མེད་ཟག་མེད་ལ་ཡར་སོང་(འདི་བུས་ཆད)་མར་འོང་ གཉིས་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱང་བར་བྱས་པ་ནི་རིང་སྦྱོར་ཡིན་ལ། དེ་ནས་ཟག་བཅས་དང་པོ་ནས་གསུམ་པ་བཞི་པ་དོར་ནས་ནམ་མཁའ། རྣམ་ཤེས་དོར་ནས་ཅི་ཡང་ལ་སྟེ་རེ་རེ་རྒལ་བའི་ཡར་སོང་ཡང་མར་ལའང་འོང་བ་གཉིས། དེ་བཞིན་དུ་ཟག་མེད་བདུན་ལའང་རེ་ རེ་བོར་བའི་ཡར་སོང་མར་འོང་གཉིས་པོ་དེ་ཉེ་སྦྱོར་རོ། །དེ་ནས་དང་པོ་ཟག་བཅས་ནས་གསུམ་པ་ཟག་མེད་ལྟ་བུ་ལུགས་མཐུན་ མི་མཐུན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ནུས་པ་ནི་རིས་མི་མཐུན་པ་གསུམ་པར་འགྲོ་བ་ནི་ཐོད་རྒལ་དངོས་གཞི་ཡིན་ཞེས་པའོ། ། )

【現代漢語翻譯】 將格南遍行（梵文：Vikrāntagāmin，含義：超出行者）的等持修習成熟后，便進入超越的等持。那是什麼呢？就是進入初禪等等。那麼，貪慾之心是怎樣的呢？如《金光明經》所說：『不能平等安住的識，就是分別識。』又說：『貪慾是不善的。』因此，欲界眾生的分別識，就是心散亂的狀態。以此來設限的原因是，如《金光明經》所說：『設限，是因為欲界眾生能夠從中證悟，所以要親近並安住。』顯現的方式不可思議。法友說：『在欲界中行事的識是粗糙、低劣、惡劣和厚重的，等等，以幻化的方式看待，或者憶念地獄等眾生如何安住，也如同幻化一般。』這似乎很好，但實際上並不合理，因為這不像屬於貪慾的心，而且這樣的狀態也能在八種次第的瑜伽道中起作用。第二，超越的入定是等持，但如果心不是平等安住的（如土觀格西所說），這怎麼不矛盾呢？答：因為將入定者轉變為入定，所以沒有矛盾。如土觀格西所說：『從入定中轉變，就稱之為入定。』第二，《俱舍論》中說：『八地兩種相關聯，一次超越來回后，進入三種不同類。超越即是入定。』（意思是說，四禪和四無色定的八地，有有漏和無漏兩種相關聯，即按照次第，有漏的八地可以向上和向下，但有頂天沒有無漏，所以捨棄。從無漏的初禪到無所有處，可以向上和向下。這樣修習就是遠合。然後從有漏的初禪開始，捨棄第三禪和第四禪，到空無邊處和識無邊處，這樣一次超越的向上和向下。同樣，無漏的七地也是如此，一次捨棄的向上和向下，就是近合。然後從有漏的初禪到無漏的第三禪，這樣順應和不順應的入定，就是進入三種不同類，這是超越的真實含義。） 種子字：啊（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無），讓（藏文：རཾ，梵文天城體：रं，梵文羅馬擬音：raṃ，漢語字面意思：火），揚（藏文：ཡཾ，梵文天城體：यं，梵文羅馬擬音：yaṃ，漢語字面意思：風）。

【English Translation】 After maturing the Samadhi of Vikrāntagāmin (meaning: the one who goes beyond), one enters the Samadhi of transcendence. What is that? It is entering the first Dhyana, etc. Then, what is the nature of desire? As the Golden Light Sutra says: 'The consciousness that cannot be equally established is the discriminating consciousness.' It also says: 'Desire is unwholesome.' Therefore, the discriminating consciousness of beings in the desire realm is a state of mental distraction. The reason for setting boundaries with this is, as the Golden Light Sutra says: 'Setting boundaries is because beings in the desire realm can attain enlightenment from it, so they should be close and abide.' The way it manifests is inconceivable. A Dharma friend says: 'The consciousness that acts in the desire realm is coarse, inferior, evil, and heavy, etc., viewing it as a mere illusion, or remembering how beings in hell, etc., abide, also as an illusion.' This seems good, but it is actually unreasonable, because it does not seem like a mind belonging to desire, and such a state can also function in the eight-fold stages of the yoga path. Second, the transcendence of entering into Samadhi is Samadhi, but if the mind is not equally abiding (as Thuken Geshe said), how is this not contradictory? Answer: Because transforming the one who enters into Samadhi into Samadhi, there is no contradiction. As Thuken Geshe said: 'Transforming from entering into Samadhi is called entering into Samadhi.' Second, the Abhidharmakośa says: 'The eight grounds are related in two ways, after one transcendence back and forth, one goes to three different kinds. Transcendence is entering into Samadhi.' (Meaning that the eight grounds of the four Dhyanas and the four formless absorptions are related in two ways, with defilements and without defilements, that is, in order, the eight grounds with defilements can go up and down, but the peak of existence does not have without defilements, so it is discarded. From the first Dhyana without defilements to neither perception nor non-perception, one can go up and down. Practicing in this way is the distant union. Then, starting from the first Dhyana with defilements, discarding the third and fourth Dhyanas, to the space of infinity and the consciousness of infinity, thus one transcendence up and down. Similarly, the seven grounds without defilements are also like this, one discarding up and down is the near union. Then from the first Dhyana with defilements to the third Dhyana without defilements, such conforming and non-conforming entering into Samadhi is entering into three different kinds, which is the true meaning of transcendence.) Seed Syllables: Ah (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Literal Meaning: None), Ram (Tibetan: རཾ, Sanskrit Devanagari: रं, Sanskrit Romanization: raṃ, Literal Meaning: Fire), Yam (Tibetan: ཡཾ, Sanskrit Devanagari: यं, Sanskrit Romanization: yaṃ, Literal Meaning: Wind).

ཞེས་ ས་བརྒྱད་ལས་མ་བཤད་ཅིང་། གཅིག་རྒལ་ལས་མ་བཤད་པ་དང་རྒལ་ལུགས་ཡང་འདི་དང་ མི་འདྲ་བར་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། མིང་མཚུངས་ཀྱང་དོན་མི་འདྲ་སྟེ་བྱ་(ཝ་ཡ་སྱ་)རོག་ དང་འོ་ཐུག་(པཱ་ཡ་སྱ། ཞེས་མིང་འདྲ། )མཚན་ཉིད་འདྲའམ་ཞེས་གྲོལ་སྡེ་གཉིས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། སྙོམས་པར་འཇུག་ཅེས་དྲང་ངོ་། །གང་ལ་ན། བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞི་དང་ འགོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་དགུ་ལའོ། །གང་གིས་ན་བྱང་པ་སྒོམ་ལམ་པ་རྣམས་ ནིའོ། །ས་མཚམས་ནི། ཆུ་མིག་པ་ན་རེ། འགྲེས་དང་པོ་གཉིས་ས་གཉིས་པ་ནས་བཅུ་པའི་ བར་དང་། གསུམ་པ་གཉིས་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་ན་ཡོད་ཀྱི་བརྒྱད་པ་ཡན་རྟག་ཏུ་མཉམ་ པར་བཞག་པས་དེ་མེད་གསུང་ངོ་། །ཆོས་རྗེ་འཇམ་གསར་ནི། ས་བརྒྱད་པ་ནས། ཞེས་དང་། ཁ་རག་པ། དབང་བོ་རྟུལ་ན་དྲུག་པ་ནས་རྣོ་ན་གཉིས་པ་ནས། ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་ དག་མེད་པར་མངོན་ནོ། །རྗེ་བུ་རིན་ནི། རྩལ་སྦྱོང་བ་ཡིན་པས་ས་བདུན་མན་ན་སྟེ། བརྒྱད་ པ་ཡན་ན་མེད། ཅེས་གསུང་སྟེ། ངེས་པ་མེད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐུགས་ བསྐྱེད་པ་ན་གྲོག་སྦུར་གྱིས་ཀྱང་དེའི་ཐུགས་དགོངས་ཤེས་པར་བཤད་པ་དང་། བསམ་ གཏན་གསུམ་པ་སོགས་ཀྱིས་དང་པོའི་མིག་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་པར་བཤད་པ་སོགས་བསམ་ 2-348 གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་སོ། །དེས་ན་སྒོམ་ལམ་དགུ་ཅར་དུ་བསྒོམ་མམ་སྙམ་སྟེ་དཔྱད་དོ། །དེ་གང་ གི་སྙོམས་འཇུག་ཡིན་ན། ཐོད་རྒལ་གྱིའོ། །ཐོད་རྒལ་དེ་གང་ན། བོད་དག སྦྱོར་བ་སེངྒེ་རྣམ་ བསྒྱིངས། ཞེས་པ་ནི། བུདྡྷ་ཤྲཱིའི་སྟེ། གཞན་གང་དུ་ཡང་བཤད་པ་མེད་ཅིང་འདིར་མ་བཤད་ པས་འདོར་རོ། །དེ་ཡང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཞེས་ནས། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ ཡར་སོང་ཞིང་མར་འོངས་པའི་སྙོམས་འཇུག་ནི་རིམ་པ་དང་པོའོ། ། (འདིའི་མར་འོངས་ཀྱི་མདོ་མི་སྣང་ ཡང་ཨཱརྱས། རྣམ་པ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པའོ་ཞེས་བཤད་པས་གྲུབ་ལ་སྦྱོར་བ་ལ་ བཤད་དོ། ། ) འདི་ལྟར་བྱས་ན། ཐོད་རྒལ་གྱི་དོན་ཚང་རུང་ལ། རྩ་བ་ལྟར་གྱི་འགྲེས་དང་པོ་ལ་ དེའི་དོན་མ་ཚང་སྟེ། ཅི་ཡང་རྒལ་བ་མེད་ཀྱི་བསམ་གཏན་པ་སྤྱིའི་ལུགས་འབའ་ཞིག་གོ ། ཐོད་རྒལ་ནི། སྤྱིའི་འཇུག་ལུགས་དང་བསྟུན་ན་བློ་ངོར་མི་འཚམ་ཞིང་འཇུག་དཀའ་བ་ཞིག་ སྟེ་མི་ཐོད་རྒལ་བ་གཅིག་འདུག་ཟེར་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དངོས་(རྩ་བར་)གཞི་ཙམ་པོ་ཞེས་ སོགས་ནོར་རོ། །དེ་ནས་རྩ་བ་ལྟར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་དེ་ལས་ ལངས་ནས་འགོག་པ་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རེ་རེ་དང་འགོག་པ་སྤེལ་ཏེ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་ལས་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། དེ་ལས་ལངས་ ནས་དེ་མ་ཐག་པའི་སྙོམས་འཇུག་སྲིད་རྩེ་ལ

【現代漢語翻譯】 據說，這沒有在第八地（Bhumi，菩薩十地中的第八地，不動地）以上宣說，也沒有超越一個階段來宣說，並且超越的方式也與此不同，如果說這與（其他說法）相矛盾，那麼，雖然名稱相同，但意義不同，比如鳥(梵文：वायास्य，羅馬轉寫：vāyāsya，字面意思：鳥)和牛奶粥(梵文：पायस्य，羅馬轉寫：pāyasya，字面意思：牛奶粥)，名稱相似，但性質相同嗎？這是關於解脫的兩種觀點。 註釋中說，『等持』是直接的說法。在什麼之中呢？在四禪定、四無色定和滅盡定的九種等持之中。由誰來修持呢？由北方修行者（指藏傳佛教的修行者）來修持。地界的界限是：曲彌巴（Chumigpa，人名）說，前兩種等持存在於第二地到第十地之間，第三種等持存在於第二地到第七地之間，因為第八地以上總是處於平等狀態，所以沒有這種等持。法王蔣薩（Chöje Jamsar，人名）說，從第八地開始。卡拉巴（Kharakpa，人名）說，如果根器遲鈍，從第六地開始；如果根器敏銳，從第二地開始。這些說法顯然沒有確鑿的證據。杰布仁（Je Burin，人名）說，這是練習技巧，所以在第七地以下有，第八地以上沒有。這種說法並不確定，因為佛陀發起世俗菩提心時，連螞蟻也能知道他的意圖。而且，第三禪定等可以顯現第一意識等等，這些都是不可思議的。因此，是否要在九種道次第中全部修持等持呢？需要考察。這是哪一種等持呢？是妥噶（Tögal，頓超）的等持。妥噶是什麼呢？是藏傳佛教的。『結合獅子奮迅』，這是佛陀室利（Buddhaśrī，人名）的說法。其他地方沒有宣說，這裡也沒有宣說，所以捨棄。 從第一禪定開始，以兩種方式向上和向下進行的等持是第一階段。（雖然這裡沒有提到向下的經文，但阿雅（Ārya，聖者）說，『兩種方式』是指符合傳統和不符合傳統，這在結合中有所解釋。）如果這樣做，妥噶的意義就完整了。但是，按照根本經文，第一種等持的意義並不完整，因為沒有任何超越，只是普遍的禪定修行方式。妥噶是，如果按照普遍的進入方式，與心意不符，難以進入，就像說有一個人不超越一樣。因此，『只是基礎』等等是錯誤的。然後，按照根本經文，進入第一禪定，從那裡出來，進入滅盡定。同樣，依次將每一種禪定和滅盡定交替進行，從無所有處到非想非非想處，進入滅盡定，從那裡出來，立即進入有頂。

【English Translation】 It is said that this is not taught above the eighth Bhumi (immovable ground), nor is it taught by transcending one stage, and the way of transcending is also different from this. If it is said that this contradicts (other statements), then although the names are the same, the meanings are different, such as the bird (Sanskrit: वायास्य, Roman transliteration: vāyāsya, literal meaning: bird) and milk porridge (Sanskrit: पायस्य, Roman transliteration: pāyasya, literal meaning: milk porridge), are the names similar, but are the natures the same? These are two views on liberation. In the commentary, 'Samapatti' (attainment; meditative absorption) is said to be a direct statement. In what? In the nine Samapattis of the four Dhyanas (meditative absorptions), the four Arūpya-samāpattis (formless attainments), and the Nirodha-samāpatti (cessation attainment). By whom is it practiced? By the northern practitioners (referring to practitioners of Tibetan Buddhism). The boundaries of the grounds are: Chumigpa says that the first two Samapattis exist between the second and tenth Bhumis, and the third Samapatti exists between the second and seventh Bhumis, because the eighth Bhumi and above are always in a state of equality, so there is no such Samapatti. Dharma Lord Jamsar says, starting from the eighth Bhumi. Kharakpa says, if the faculties are dull, starting from the sixth Bhumi; if the faculties are sharp, starting from the second Bhumi. These statements are obviously without solid evidence. Je Burin says that this is practicing skills, so it exists below the seventh Bhumi, and does not exist above the eighth Bhumi. This statement is not certain, because when the Buddha generated the mundane Bodhicitta (mind of enlightenment), even ants could know his intention. Moreover, the third Dhyana, etc., can manifest the first consciousness, etc., which are inconceivable. Therefore, is it necessary to practice all the Samapattis in the nine stages of the path? It needs to be examined. What kind of Samapatti is this? It is the Samapatti of Tögal (Sudden Leap). What is Tögal? It is Tibetan Buddhism. 'Combining Lion's Swiftness,' this is the statement of Buddhaśrī. It is not taught anywhere else, nor is it taught here, so it is discarded. Starting from the first Dhyana, the Samapatti that goes up and down in two ways is the first stage. (Although the downward sutra is not mentioned here, Arya says that 'two ways' means conforming to tradition and not conforming to tradition, which is explained in combination.) If this is done, the meaning of Tögal is complete. However, according to the root text, the meaning of the first Samapatti is not complete, because there is no transcendence, only the general practice of Dhyana. Tögal is, if following the general way of entering, it does not conform to the mind and is difficult to enter, just like saying there is someone who does not transcend. Therefore, 'just the foundation' etc. are wrong. Then, according to the root text, enter the first Dhyana, come out from there, and enter Nirodha-samāpatti. Similarly, alternately perform each Dhyana and Nirodha-samāpatti, from Nothingness to Neither Perception nor Non-Perception, enter Nirodha-samāpatti, come out from there, and immediately enter the Peak of Existence.

་དམིགས་པ་སྟེ་(བར་མར་དངོས་སུ་ཡོད་)འཇུག (བོད་ དག་དེ་ནུད་ཆུང་སྟེ་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པར་བཤད་ཟེར་ཏེ་བར་མ་མཐོང་བ་མེད་དོ། །ཞེས་གསལ་བར་བྱས་སོ། ། ) དེ་ནས་འདོད་ པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་ངོ་བོར་བཞག་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཉམ་ པར་མ་བཞག་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་མངོན་དུ་བྱས་སོ་ཞེས་བར་མར་རོ། །དེ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་པའོ། ། རྩ་འགྲེལ་གཉིས་ཀར་དུ་རྗེ་བུ་རིན་གྱིས་འགྲེས་ཐ་མ་ལ་འགོག་པ་མེད་པར་མཛད་པ་ནི་ ནོར་ཆེས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ལས་ལངས་ཏེ་དེ་བཏང་ནས་ཐབས་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེའི་ འོག་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འགོག་པ་ལའོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ 2-349 འགོག་པ་གཅིག་པུར་བོར་(འཇམ་གསར་སོགས་རྒལ་བོར་ལ་ཁྱད་བྱེད་པ་ནི་བྱམས་སེང་ལ་ཅོ་འདྲི་བའོ། ། )ལ་འདུ་ ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ལའོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་ ནས་གཉིས་བོར་ལ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལའོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་བརྒྱད་པ་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་བར་དུ་བོར་ནས། བསམ་གཏན་དང་པོ་ ལའོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་བས་མདོ་བསྟན་བཅོས་སུ་མ་བཤད་ ནའང་། རྗེ་བུ་རིན་ནི། ཡང་སྔར་གྱི་དེ་ལྟར་གཅིག་བོར་གཉིས་པ་ལ་འདོད་སེམས་སྤེལ། སོགས་པ་གཉིས་བོར་གསུམ་བོར་སོགས་ནས་འགོག་སྙོམས་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་མཉམ་ རྗེས་མི་འདྲ་བ་སྤེལ་བའི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བས་ན་མི་འདྲ་བར་འགྲོ་བའོ་ཞེས་ཏེ་དཔྱད་དོ། །ཡང་ ན་རིམ་པ་གསུམ་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་ན་གཅིག་བོར་འགོག་པ་ལ་གཉིས་བོར་འགོག་པ་ལ་ཞེས་ སོགས་ནས་བརྒྱད་བོར་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་འགྲོ་བ་དང་། མཉམ་ རྗེས་མི་འདྲ་བ་སྤེལ་ནས་འགྲོ་བས་མི་འདྲ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་སྦྱར་(དོན་བསྡུར་)རོ། །དགོས་པ་ ཅིའི་དོན་དུ་ན། སྙོམས་འཇུག་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པས་སེམས་ལ་དབང་བ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ ཉིད་དེ། (གསེར། ) སེམས་དབང་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་འདྲའི་སྙོམས་འཇུག་ནི་རྩེ་མོའི་སྐབས་འདིར་ སྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། ། ༈ སྤང་བྱ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་ན་རྩེ་མོའི་སྒོམ་ལམ་བརྗོད་ནས་ དེའི་དུས་སུ་སྤང་དགོས་ཤིང་དེ་ལ་ཤེས་དགོས་པའི་ཕྱིར་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམ་པ་བཞི་ བརྗོད་དགོས་པས་དེ་སྟོན་ནོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ། གཟུང་རྟོག་དང་། འཛིན་རྟོག་རྒྱས་ བཤད་དོ། །དང་པོ་ལ། མིང་འདོགས་མི་འདྲ་བ་མང་དུ་བཤད་པ་རྣམས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ཨཱརྱ་ལྟར་ན། སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་ཡུལ་ཅན་དང་། འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པའོ། །དང་ པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། རེ་ཤིག་དང་པོར་གཟུང་རྟོག་དང་པོ་སྟོན་ནོ། །རྩ་བ་ལ། ཟླ་ཟེར་དུ། 2-350 འདི་ནས་ཁོ་བོའི་བླ་མས་སྦྱང་དཀའ་

【現代漢語翻譯】 目標（實際上存在於中間狀態）。（藏文註釋：西藏文獻說中間狀態的力量很小，只有八萬，所以看不到中間狀態。這一點已經明確。）然後，在慾望領域中，將行為的意識置於間斷的本質中，並顯現出未被置於平等狀態的意識，這就是中間狀態。這是第二個階段。 在根本論和註釋中，杰布仁（Jebu Rin，人名）在最後的註釋中沒有設定止息，這是一個很大的錯誤。然後，從那裡面站起來，放棄它，通過巧妙的方法，緊接著那個之後就是止息。然後，就是未被置於平等狀態。在那之後，僅僅放棄一個（將江薩爾等同於粗魯，就像向慈氏菩薩提出挑戰一樣），就是無想無非想處。然後，就是未被置於平等狀態。然後，放棄兩個，就是無所有處。然後，就是未被置於平等狀態。 同樣地，在第八個禪定和第二個禪定之間放棄。在第一個禪定中。然後，就是未被置於平等狀態。因此，即使在經文和論著中沒有解釋，杰布仁也說：『再次像以前一樣，放棄一個，對第二個產生慾望。』等等，放棄兩個，放棄三個等等，直到達到止息的平等狀態，通過發展不同的平等狀態來前進，所以是不同地前進。或者，如果存在三個階段，那麼放棄一個進入止息，放棄兩個進入止息等等，直到達到放棄八個進入止息的等持，並且通過發展不同的平等狀態來前進，所以是不同地前進。（意義比較） 爲了什麼目的呢？因為通過顯現那個等持，就是控制心的特徵。（黃金）就是控制心。像這樣的等持是這個頂峰階段的修行之道。 需要斷除的。 在第二個主題中有三個方面，首先是連線：這樣，在講述了頂峰的修行之道后，爲了在那個時候需要斷除並且需要了解它，所以需要講述它的四個不相容的方面，所以要展示它。在第二個詳細解釋中，有能取分別和所取分別的詳細解釋。在第一個中，已經講述了許多不同的命名。按照阿雅的觀點，是具有連線狀態的對象和進入狀態的對象的分別。在第一個中，首先是連線：首先展示能取分別。在根本論中，如月光中所說： 從這裡開始，我的上師說難以凈化。

【English Translation】 The object (actually existing in the intermediate state). (Tibetan note: Tibetan texts say that the power of the intermediate state is small, only eighty thousand, so the intermediate state cannot be seen. This has been clarified.) Then, in the realm of desire, placing the consciousness of behavior in the essence of interruption, and manifesting the consciousness that has not been placed in an equal state, that is the intermediate state. This is the second stage. In both the root text and the commentary, Jebu Rin (person's name) making no cessation in the final commentary is a great mistake. Then, standing up from that, abandoning it, through skillful means, immediately after that is cessation. Then, it is the state of not being placed in equality. After that, abandoning only one (equating Jamsar to rudeness is like challenging Maitreya), is the realm of neither perception nor non-perception. Then, it is the state of not being placed in equality. Then, abandoning two, is the realm of nothingness. Then, it is the state of not being placed in equality. Similarly, abandoning between the eighth dhyana and the second dhyana. In the first dhyana. Then, it is the state of not being placed in equality. Therefore, even if it is not explained in the sutras and treatises, Jebu Rin says: 'Again, like before, abandoning one, developing desire for the second.' And so on, abandoning two, abandoning three, and so on, until reaching the equal state of cessation, progressing by developing different equal states, so it is progressing differently. Or, if there are three stages, then abandoning one to enter cessation, abandoning two to enter cessation, and so on, until reaching the absorption of abandoning eight to enter cessation, and progressing by developing different equal states, so it is progressing differently. (Meaning comparison) For what purpose? Because by manifesting that absorption, it is the characteristic of controlling the mind. (Gold) is controlling the mind. Such absorption is the path of meditation in this peak stage. To be abandoned. In the second topic, there are three aspects, first is the connection: Thus, after discussing the path of meditation at the peak, in order to need to abandon and need to know it at that time, it is necessary to discuss its four incompatible aspects, so it is showing it. In the second detailed explanation, there are detailed explanations of the grasping thought and the apprehended thought. In the first, many different namings have already been discussed. According to Arya's view, it is the thought that has the object of the state of connection and the object of the state of entering. In the first, first is the connection: First, show the grasping thought. In the root text, as said in Moonlight: From here, my guru said it is difficult to purify.

བ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མདོའི་གནས་ཤེས་ཀྱི་གཞན་ གྱིས་མ་ཡིན། ཞེས་ཏེ། བླ་མ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པའི་ཤཱནྟི་བའོ། །དེ་ཡང་ གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་ཀྱི་བར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་སྦྱིན་སོགས་དང་སྟོབས་ བཅུ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རྒྱས་པ་ལ་(མདོ་སྙིང་ཟླ་)རྨོངས་པའི་རྟོག་པ་དེ་ནི་(འདི་ཨཱརྱ་)ཆོས་རྒྱས་པ་མི་ ཤེས་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །(མིང་འདི་ཨཱརྱ། ) གཉེན་པོ་ནི། ཆོས་དེ་རྣམས་ལ་བསླབ་པར་གསུངས་ པས་དེ་བསྟན་ནོ། །ཞེས་སྙིང་ཟླའོ། །མདོར་བསྡུས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་སྤྱིའི་མཚན་ ཉིད། རྒྱས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་དེ་མི་ཤེས་པའི་རྟོག་པ་གཉིས་ནི་བསྡུས་དང་རྒྱས་པའི་ རྣམ་རྟོག་གོ །ཞེས་དག་ལྡན་བུདྡྷ་ཤྲཱིའོ། །བསྡུས་པའི་རྟོག་གཉེན་ནི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་བསླབ་ པར་མི་བྱའོ་ཞེས་སོགས་ཡིན། ཞེས་སྙིང་ཟླའོ། །ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་འདི་དག་མདོ་དང་རྒྱས་ པས་ཀུན་ཆུབ་པར་བགྱིའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །མདོར་བསྡུས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་ བོ་དང་། རྒྱས་པ་ནི་ཆོས་ཅན་སོ་སོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཆོས་རྒྱས་བསྡུས་ལ་བཤད་པ་ ནོར། ཞེས་རྗེ་དོལ་གསུང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཤད་བཞིན་ཡུམ་ལ་མི་སློབ་པ་སངས་ རྒྱས་ཀྱིས་བསྟང་བས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ཡང་དེ་ལྟར་སློབ་པ་བསྟང་བ་མེད་ཅིང་བཟུང་བར་ འཛིན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟང་བ་(མིང་ཨཱརྱ་སོགས་)མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །བྱང་ཆེན་ཡུམ་ ལ་སྤྱོད་པ་བསྒོམ་པ། བརྩོན་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གྲངས་མེད་པའི་སངས་ རྒྱས་རྣམས་དགོངས་པར་མཛོད། སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །དུས་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ ཡོན་(དུས་ཀྱིས་ཞེས་བདག་སྙིང་ཟླ་)ཏན་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་། ཤེར་ཕྱིན་ལ་གནས་པ་དེ་ནི་ཕྱིར་ མི་ལྡོག་པ། དེ་བས་དགོངས་པ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱད་བ། སོགས་ནས། ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་ཕན་ ཡོན་འདི་དག་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་(མདོར་བསྡུས་ཨཱརྱ་)སོ། །དུས་གཉིས་པ་མཐོང་ ལམ་གྱི་དུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མེད་རྟོག་སྟེ། ཡུམ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཕན་ཡོན་འདི་དག་ཡོད་ 2-351 པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །(སྔར་བཤད་སྦྱོར་ལམ་དུས་སུ་སྨོས་པ་དང་གཅིག) གསུམ་པ་སྒོམ་ལམ་ གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་རྟོག་པ་སྟེ། ཡུམ་བསྒོམ་པ་ལ་ཕན་ཡོན་(སྔར་བཤད་དེ་ཉིད་)དེ་དག་ཡོད་པར་ རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །རྣམ་དག་ལེགས་པའི་ལམ་རྣམ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་སྦྱོར་ལམ་མི་ཤེས་ པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། གཟུགས་ཞི་བ། སོགས་ནས། སྙིང་པོ་མེད་པས་ཡུམ་ལ་(རྩོལ་བ་དང་མཚན་མ་ དང་བཅས་པའི་སྐབས་ཞེས་གནོད་འཇོམས་ཏེ་ཚོགས་སྦྱོར་རོ། ། )སྤྱད་པར་བྱའོ། །སོགས་སོ། ། གཉིས་པ་མཐོང་ ལམ་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ

【現代漢語翻譯】 僅憑安住于（般若波羅蜜多）的境界才能瞭解經的要義，其他方法不行。這裡的『上師』是指佛陀授記的寂天菩薩。也就是說，從色蘊到一切種智之間的所有真如，以及佈施等和十力等功德圓滿。（《經心月》認為）愚昧的分別念是指不瞭解功德圓滿的分別念。（《名阿雅》）對治法是：因為經典中說要學習這些法，所以這是在指示這些法。《經心月》如是說。簡而言之，就是真如等共同的體性；廣而言之，就是各自的體性。不瞭解這些的兩種分別念，就是對簡略和廣大的分別念。《具足德 बुद्ध ཤྲཱི》如是說。對簡略的分別唸的對治法是：不要學習任何法等等。《經心月》如是說。這六度，要通過簡略和廣大的方式完全通達。《廣論》等如是說。簡略是指真如的自性；廣大是指各個法的事實真如。如果解釋成對法門的簡略和廣大的解釋就錯了。這是宗喀巴大師說的。如佛所說，不向般若波羅蜜多學習，即使沒有被佛陀教導攝受，卻仍然如此學習，認為沒有教導卻被攝受，這就是沒有佛陀教導（《名阿雅》等）的分別念。大菩薩修習般若波羅蜜多，精進時，請憶念無數世界的諸佛。等等，廣說如是。有三種時間：第一，對於資糧道的功德沒有分別念，安住于般若波羅蜜多就不會退轉。因此，思維六度，等等，從般若波羅蜜多的修習中，要知道有這些利益。（《簡略阿雅》）等等。第二，見道時，沒有對功德的分別念，要知道證得般若波羅蜜多有這些利益。等等。（之前所說的與資糧道時所說相同。）第三，修道時，沒有對功德的分別念，要知道修習般若波羅蜜多有（之前所說的）這些利益。清凈善妙的三種道，第一種是不瞭解資糧道的分別念，從色蘊寂滅等等，因為沒有實義，所以要修習般若波羅蜜多。（在有勤作和有相的階段，能摧毀障礙，即是資糧道和加行道。）等等。第二種是不瞭解見道的分別念，證悟空性

【English Translation】 Only by abiding in the state of (Prajnaparamita) can one understand the essence of the sutras; other methods are not possible. Here, 'Guru' refers to Shantideva, who was prophesied by the Buddha. That is to say, all the suchness from the form to the omniscience, as well as the perfections of generosity, etc., and the ten powers, etc., are complete. (《Sutra Heart Moon》believes that) ignorant discrimination refers to the discrimination of not understanding the complete merits. (《Name Arya》) The antidote is: because the scriptures say to learn these dharmas, so this is to indicate these dharmas. 《Sutra Heart Moon》says so. In short, it is the common nature of suchness, etc.; broadly speaking, it is the respective nature. The two discriminations that do not understand these are the discriminations of brevity and greatness. 《Endowed with Virtue Buddha Shri》says so. The antidote to the discrimination of brevity is: do not learn any dharma, etc. 《Sutra Heart Moon》says so. These six perfections should be fully understood through brief and extensive methods. 《Extensive Treatise》etc. say so. Brevity refers to the self-nature of suchness; greatness refers to the factual suchness of each dharma. It would be wrong to explain it as an explanation of the brevity and greatness of the Dharma. This is what Je Tsongkhapa said. As the Buddha said, not learning from Prajnaparamita, even if not taken by the Buddha's teachings, still learns in this way, thinking that there is no teaching but is taken, this is the discrimination without the Buddha's teachings (《Name Arya》etc.). When the great Bodhisattva practices Prajnaparamita and strives diligently, please remember the Buddhas of countless worlds. And so on, extensively speaking. There are three times: first, there is no discrimination against the merits of the path of accumulation, and abiding in Prajnaparamita will not regress. Therefore, thinking about the six perfections, etc., from the practice of Prajnaparamita, one should know that there are these benefits. (《Brief Arya》) and so on. Second, at the time of the path of seeing, there is no discrimination against merits, and one should know that there are these benefits in attaining Prajnaparamita. And so on. (What was said before is the same as what was said at the time of the path of accumulation.) Third, at the time of the path of cultivation, there is no discrimination against merits, and one should know that there are (what was said before) these benefits in practicing Prajnaparamita. The three pure and good paths, the first is the discrimination of not understanding the path of accumulation, from the cessation of form, etc., because there is no real meaning, so one should practice Prajnaparamita. (In the stage of diligence and appearance, it can destroy obstacles, which is the path of accumulation and the path of preparation.) And so on. The second is the discrimination of not understanding the path of seeing, realizing emptiness

ས་ཡུམ་མངོན་ པར་སྒྲུབ་པར་བྱའོ། །(ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་ལ་གནོད་འཇོམས་སོ། ། ) ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་སྒོམ་ ལམ་མི་ཤེས་པའི་རྟོག་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་(ཨཱརྱ་སྙིང་ཟླ་)སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པས་ཡུམ་བསྒོམ་ པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །(ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ལ་གནོད་འཇོམས་སོ། ། ) རྟོག་པ་དགུ་བོ་དེ་སྒོམ་རྩེའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས། སྤོང་བས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཞེས་གཉེན་པོའི་མིང་གིས་ བཏགས་སོ། །འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་བྱེད་ན་འགྲེལ་པ་ལྟར་བྱའོ། །འགྲེལ་པ་ལ། འཇུག་ རྟོག་ཏུ་སྦྱར་ན་སླ་བས་ཡུལ་དགུ་ལ་དམིགས་པ་དགུ་སྟེ། མདོ་སྡུད་པ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན། ཆོས་ མདོར་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཚིག་མདོར་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་ དབང་རྣོན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པའི་ཡུམ་གྱི་མདོ་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་ཡུམ་ ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མདོར་བསྡུས་པ་ཆོས་ཅན། བྱང་པའི་འཇུག་བྱ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེའི་ བླང་བྱར་གནས་པས་སོ། །དེ་ལ་འཇུག་བྱར་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་ནི། མདོར་བསྡུས་པ་ལ་ འཇུག་ཡུལ་དུ་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ། ཞེས་རེ་རེ་ཞིང་བསྒྲེའོ། །ཚིག་རྒྱས་པ་ལ་དགའ་བའི་ སེམས་ཅན་དབང་རྟུལ། རྗེས་སུ་འཛིན་པས། སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་བ་ལྟ་བུ་ཆོས་རྒྱས་པ་དང་། སྟོན་ པས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་ཕྱིན་དྲུག་གི་དོན་ལ་ནན་ཏན་མི་བྱེད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ བསྟན་ཏེ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ཡང་བཟློག་པ་བཟུང་བ་དང་། ཉོན་མོངས་སོགས་རང་མཚན་པ་ 2-352 རྣམས་བྱུང་མ་ཐག་ཉིད་ནས་མི་སྡོད་པར་འགགས་ནས་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་ ཡོན་ཏན་ཉོན་མོངས་དང་བྲལ་སོགས་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང་། ཉོན་ མོངས་རྣམས་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པས་མཐོང་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཉོན་མོངས་ དང་བྲལ་སོགས་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་ཉོན་མོངས་ (གསེར་དོན་)རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཉོན་ མོངས་(གསེར་)དང་བྲལ་སོགས་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང་ངོ་། །འོན་ ཀྱང་དུས་བར་བ་མཐོང་ལམ་སྟེ་དེའི་དུས་སུ་སྦྱོར་ལམ་བྱུང་བ་འགགས་པས། དེའི་ཡོན་ཏན་ དོན་དམ་པར་མེད། ཅེས་སོགས་སྦྱར་རོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། བྱུང་བ་ནི་སྐབས་དང་པོའི་སྦྱོར་ ལམ། ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ལ་གཞན་སྟོན་པ་སོགས། མ་ འོངས་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་རྩེ། ཞེས་སོ། །ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཆོས་ཅན། རྣམ་དག་ ལེགས་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། བདག་(གསེར་)ལྟ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཞི་བའམ། དོན་དམ་པར་དངོས་ པོ་འགོག་པས་(ཨཱརྱ་)ཞི་(མདོ་)སོགས་པ་རྐྱེན་དབང་ཡིན་པས་ཡ་མ་བརླ། (མདོ། ) རང་བཞིན་ སྟ

【現代漢語翻譯】 應如實修持。（能摧毀初地至七地的障礙。）這是第一種。 第三種是對於修道不瞭解的分別念：應將虛空（梵：Ārya-snying-zla）觀為空性，從而修持般若波羅蜜多。（能摧毀八地及以上的障礙。）這是第三種。 這九種分別念是修道頂的加行，通過近取，以斷除作為加行的行相之所行境，因此以對治之名而稱之。若將入定作為所取分別，則應如釋論所說。釋論中，若將入定作為加行，則較為容易，因為有九種所緣境和九種所緣。如《攝頌》（藏文：མདོ་སྡུད་པ་）等法，法性是，因為佛法被簡略地宣說，是為那些喜歡簡略佛法詞句、根器敏銳的眾生而宣說的般若波羅蜜多經。 因此，般若波羅蜜多等簡略的佛法，法性是，是菩薩的所入之境，因為在世俗諦中，它是菩薩應取的對象。對於將此誤認為所入之境的分別念是，將簡略之法誤認為所入之境的分別念，應一一對應說明。對於喜歡廣繁詞句、根器遲鈍的眾生，如《十萬頌般若經》等廣繁之法，以及如佛所說，不精進於六度之義，即使佛陀已經教導，但仍然沒有完全領受，反而執取了相反的，以及煩惱等自相 2-352 剛一生起就立即止息，從而通過修道之功德，煩惱等在勝義諦中不存在，但在世俗諦中存在，並且煩惱等不具備真實生起的因，因此見道的功德，煩惱等在勝義諦中不存在，但在世俗諦中存在，並且未來的煩惱（藏文：གསེར་དོན་，梵文：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：金義）等自性不存在，因此修道的功德，煩惱（藏文：གསེར་，梵文：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：金）等在勝義諦中不存在，但在世俗諦中存在。 然而，在中間的見道時，加行道已經止息，因此它的功德在勝義諦中不存在。應如此類推。法友說：生起是第一階段的加行道，不具備真實生起的因是向菩提展示其他等，未來是無間道頂。這是法友的觀點。 大乘加行道，法性是，是清凈殊勝之道，因為我（藏文：གསེར་，梵文：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：金）見等顛倒止息，或者在勝義諦中事物止息（梵：Ārya）等是因緣所致，因此不可靠。（藏文：མདོ།）自性空。

【English Translation】 One should practice accordingly. (It destroys the obstacles from the first to the seventh Bhumi.) This is the first. The third is the conceptualization of not understanding the path of meditation: One should meditate on emptiness (Sanskrit: Ārya-snying-zla) as emptiness, thereby practicing the Mother. (It destroys the obstacles from the eighth Bhumi onwards.) This is the third. These nine conceptualizations are the application at the peak of meditation, through approximation, it is named as an antidote because of the object of experience of the aspect of application by abandonment. If taking entry as grasping conceptualization, then it should be done according to the commentary. In the commentary, if applying entry as application, it is easier because there are nine objects and nine focuses. Like the Sutra Collection (Tibetan: མདོ་སྡུད་པ་), the Dharma is, because the Dharma is taught in a condensed manner, it is the Mother Sutra spoken for the purpose of following beings who like condensed Dharma words and have sharp faculties. Therefore, the condensed Dharma such as the Mother, the Dharma is, is the object of entry for Bodhisattvas, because in conventional truth, it abides as their object to be taken. The conceptualization that mistakes this as the object of entry is, the conceptualization that mistakes the condensed as the object of entry, should be explained one by one. For beings who like extensive words and have dull faculties, such as the Hundred Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, the extensive Dharma, and as the Buddha said, not diligently practicing the meaning of the six perfections, even though the Buddha has taught, they have not fully grasped it, but instead grasped the opposite, and afflictions and other self-characteristics 2-352 As soon as they arise, they immediately cease, thereby through the merit of the path of application, afflictions and others do not exist in ultimate truth, but exist in conventional truth, and afflictions and others do not possess the cause of truly arising, therefore the merit of the path of seeing, afflictions and others do not exist in ultimate truth, but exist in conventional truth, and future afflictions (Tibetan: གསེར་དོན་, Sanskrit: , Romanized Sanskrit: , Literal meaning: Golden Meaning) and others do not exist in their own nature, therefore the merit of the path of meditation, afflictions (Tibetan: གསེར་, Sanskrit: , Romanized Sanskrit: , Literal meaning: Gold) and others do not exist in ultimate truth, but exist in conventional truth. However, in the intermediate path of seeing, the path of application has ceased, therefore its merit does not exist in ultimate truth. It should be applied in this way. The Dharma friend said: arising is the path of application in the first stage, not possessing the cause of truly arising is showing others to Bodhi, etc., the future is the peak of the uninterrupted path. This is the view of the Dharma friend. The Mahayana path of application, the Dharma is, is a pure and excellent path, because the perverted views such as self (Tibetan: གསེར་, Sanskrit: , Romanized Sanskrit: , Literal meaning: Gold) are pacified, or the cessation of things in ultimate truth (Sanskrit: Ārya) etc. are due to conditions, therefore unreliable. (Tibetan: མདོ།) Empty of self-nature.

ོང་ཉིད་(ཨཱརྱ་)ཡིན་པས་གསོག་(མདོ་)དཔྱད་མི་བཟོད་པས་(ཨཱརྱ་)སྙིང་པོ་མེད་(མདོ་)པར་ རྟོགས་པས་མྱང་འདས་པར་སྦྱོར་བས་སོ། །ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། ཆོས་འདྲ། སྟོང་ ཉིད་གསར་དུ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་སྟེ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ པའི་ལམ་ཆོས་ཅན། ཆོས་འདྲ། བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཟིན་ བསྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་འདྲའི་ཡུལ་དགུ་ལ་འཇུག་བྱར་འཁྲུལ་བའི་རྣམ་རྟོག་ནི་ མཚན་གཞི། སྒོམ་རྩེའི་སྤང་བྱ་གཟུང་རྟོག་དང་པོ་འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་མཚོན། རྩེ་མོའི་ སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་འདིར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་གང་ཞིག དམིགས་ཡུལ་བྱང་པའི་འཇུག་བྱ་ལ་དམིགས་ནས་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་འཁྲུལ་བའི་བློ་དེ་ 2-353 ཡང་སྒོམ་རྩེའི་ཉེར་བསྡོགས་ཉིད་ཀྱིས་གཞོམ་བྱ་ཡིན་པས་མིང་གཞན་སྦྱོར་བའི་གནས་ སྐབས་སམ་རྣམ་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡུལ་དགུ་ཡོད་པས་རྟོག་ པའང་རྣམ་པ་དགུའོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་སྤང་བྱ་གཟུང་རྟོག་དང་པོ་ བསྟན་ནས་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། འདི་དགུ་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་སྦྱར་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་མི་སྐྱེ་བ་ལ་ལྡོག་བྱར་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་ཞེས་སོགས་རེ་རེར་སྦྱར་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཇི་ བཞིན་དོན་མིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ལྡོག་བྱར་འཁྲུལ་རྟོག་པར་དགུ་བོ་མཚན་གཞི། སྒོམ་ རྩེའི་སྤང་བྱ་གཟུང་རྟོག་གཉིས་པ་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་མཚོན། སྒོམ་པའི་ལམ་རྩེ་མོའི་ འཇུག་པ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ཞིག བྱང་ སེའི་ལྡོག་ཡུལ་ལ་དམིགས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྡོག་བྱར་འཁྲུལ་རྟོག་ཅེས་སྐབས་འདི་ལ་སྟེ་ འདི་རུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མིང་གཞན་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ཞེས་པར་ཡང་ སངས་རྒྱས་བཞེད་དོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཨཱརྱ་སོགས། ཀུན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེ་བའི་རྣམ་ རྟོག་ཅེས་ནས་བསྒོམ་པའི་རྣམ་རྟོག་སོགས་དང་བསྒོམ་མི་བསྒོམ་དེ་དག་ལས་ནི་བཟློག་པ་ བསྒོམ་པ་མིན་བསྒོམ་མིན་ཡང་མིན་པའི་རྣམ་རྟོག ཅེས་སོགས་གཞུང་བཞིན་ཏེ་སློབ་དཔོན་ ཡང་དེར་གསལ་ལོ། །(མཐའི་རྣམ་རྟོག་པ་ཞེས་པ་མཐའི་གསལ་བྱེད་ཡིན་པས་གོང་མ་ཀུན་ལ་སྦྱར་རྒྱུ་ཡིན་པར་ངེས་སོ། ། དེས་ན་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་མི་གསལ་ལོ། ། ) འགྲེལ་པ་ལ། ཡུལ་ལ་སྦྱར་ན། ཉན་ཐོས་ཚོགས་ལམ་པ་ ཆོས་ཅན། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་མི་སྐྱེ་བ་སྟེ་ད་ལྟ་རང་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པ་ ཡིན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཐབས་མཁས་སོགས་དང་བྲལ་བས་སོ། ། (གསེར་ནི་བྲལ་བས་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་བརྟེན་པ་དང་དད་པ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས

【現代漢語翻譯】 由於您是(ཨཱརྱ་，ārya，聖者)，無法忍受積累(མདོ་，sūtra，經)的考察，因為您領悟到(ཨཱརྱ་，ārya，聖者)無有自性(མདོ་，sūtra，經)，所以您致力於涅槃。 大乘見道，其法性在於，如同新穎地顯現空性，即通過直接證悟空性本身。 大乘修道，其法性在於，如同直接見到無有真實自性后，進行修習。 對於這九種境，誤認為可以趣入的分別念，是其相。修道頂點的所斷，即最初的執取分別念，表現爲趣入執取分別念。頂端修道的加行道階段，所應斷除的是，緣于所緣境，誤認為可以趣入的分別念，這種心識也應由修道頂點的加行道本身來摧毀，因此也稱為緣於行相之境的分別念。因為有九種境，所以分別念也有九種。 第二，連線文：如是，在開示了所斷的最初執取分別念之后等等。 根本文：如果將這九種與違逆執取分別念相聯繫，則將不生起菩提心誤認為可以違逆的分別念等等，一一對應。對於如實了知法性而非實義的分別念，誤認為可以違逆的分別念，這九種是其相。修道頂點的所斷，即第二種違逆執取分別念，表現爲違逆執取分別念。修道頂點的趣入無間道之心與心所的所斷，即緣于菩薩的違逆境，於世俗中誤認為可以違逆的分別念，應在此處了知。因此，也稱為緣于趣入之境的分別念，諸佛如是認為。 ཨཱརྱ་（ārya，聖者）等，從不生起一切菩提心的分別念，到修習的分別念等，以及修與不修，從這些之中，與修相反，既非修也非不修的分別念等等，如經文所說，論師也對此有闡述。（所謂的「邊的分別念」，是「邊」的修飾語，因此確定是與前面所有內容相聯繫的。因此，違逆執取分別念並不明顯。） 釋文中，如果與境相聯繫，聲聞乘資糧道者，不生起圓滿菩提心，即現在自相續中沒有生起，因為遠離了大乘善知識和方便等。（如同黃金遠離了真實的教誨、依靠和信心等。）

【English Translation】 Because you are (ཨཱརྱ་, ārya, Noble One), you cannot bear the examination of accumulation (མདོ་, sūtra, Sutra), because you realize that (ཨཱརྱ་, ārya, Noble One) there is no essence (མདོ་, sūtra, Sutra), so you are devoted to Nirvana. The Mahayana Path of Seeing, its Dharma nature lies in, like newly manifesting emptiness, that is, through direct realization of emptiness itself. The Mahayana Path of Meditation, its Dharma nature lies in, like directly seeing the absence of true nature, and then practicing. For these nine objects, the conceptual thought that mistakenly believes one can enter, is its characteristic. The object to be abandoned at the peak of meditation, that is, the initial grasping conceptual thought, is manifested as the entering grasping conceptual thought. The stage of approximation of the peak meditation path, what should be abandoned is, the mind that mistakenly believes one can enter by focusing on the object to be entered, this mind should also be destroyed by the approximation of the peak meditation path itself, therefore it is also called the conceptual thought that arises from the aspect of the object. Because there are nine objects, there are also nine kinds of conceptual thoughts. Second, the connecting text: Thus, after explaining the initial grasping conceptual thought to be abandoned, and so on. Root text: If these nine are related to the reversing grasping conceptual thought, then the conceptual thought that mistakenly believes that the non-arising of Bodhicitta can be reversed, and so on, corresponding one by one. For the conceptual thought that truly knows the Dharma nature but not the real meaning, the conceptual thought that mistakenly believes it can be reversed, these nine are its characteristics. The object to be abandoned at the peak of meditation, that is, the second reversing grasping conceptual thought, is manifested as the reversing grasping conceptual thought. The object to be destroyed by the mind and mental factors of the uninterrupted path of entering the peak of meditation, that is, the conceptual thought that mistakenly believes it can be reversed in the conventional sense by focusing on the reversing object of the Bodhisattva, should be understood here. Therefore, it is also called the conceptual thought that arises from the object of entering, the Buddhas think so. ཨཱརྱ་ (ārya, Noble One) etc., from the conceptual thought of not generating all Bodhicitta, to the conceptual thought of practice etc., and from these, the opposite of practice, neither practice nor non-practice conceptual thought etc., as the Sutra says, the Acharya also elaborates on this. (The so-called 'conceptual thought of the edge', is the modifier of 'edge', so it is determined to be related to all the previous content. Therefore, the reversing grasping conceptual thought is not obvious.) In the commentary, if related to the object, the Shravaka of the Path of Accumulation, does not generate perfect Bodhicitta, that is, it has not arisen in his own mindstream now, because he is separated from the Mahayana spiritual friend and skillful means etc. (Like gold is separated from true teachings, reliance, and faith etc.)

་སོ། ། ) སེམས་དང་པོ་ བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། ཞེས་སོ། །ཆོས་ཅན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་(ཉིད་རབ་ ཏུ་གཅེས་པས་སྟེ་གསེར་)མངོན་སུམ་དུ་བྱའོ་ཞེས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དེ། གཞན་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་ 2-354 དམིགས་པའི་འཁོར་(གསེར་)གསུམ་རྣམ་དག་གི་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་རང་ རྒྱུད་ལ་མེད་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་གི་བར་(དག་ལྡན་དུ་སྦྱར་)དུ་ཡུམ་ལ་སྤྱད་ པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཉན་ཐོས་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་རྣོན་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་དེའི་ ཐེག་པའི་འབྲས་བུ་ལ་རེ་ཞིང་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། གནས་སྐབས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དུ་ངེས་ པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཞན་གྱི་(རད་ཀིར་ཡང་འདི་གཅིག་ཏུ་བགྲང་)གོ་ སྐབས་མི་འབྱེད་པས་(ཨཱརྱ་)ཡུམ་ལ་སྤྱད། ཅེས་སོ། །རང་རྒྱལ་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་རྣོན་ཆོས་ ཅན། རང་རྒྱལ་དེའི་ཐེག་འབྲས་མངོན་དུ་བྱེད་དེ། གནས་སྐབས་(རད་ཀིར་འདི་གཅིག་ཏུ་བགྲང་) རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དུ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །(འདི་ཆོས་བཤེས་སུ་འཕྲོས་ཅུང་ཟད་ལྟོས། ) མདོ་སྔ་མ་དེ་ཉིད་དོ། །ཉན་ཐོས་མཐོང་ལམ་པ་དབང་རྟུལ་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་རྫོགས་ཆུབ་ ཁོ་ན་ཐོབ་བྱར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དེ། གཞན་དོན་དུ་ཡུམ་སྒྲུབ་ཀྱང་སློབ་པ་མེད་པས་སོ། །རྣམ་ མཁྱེན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མི་འདོར་བས་ཡུམ་ལ་སྤྱད། ཅེས་སོགས་སོ། །ཉན་ཐོས་སྒོམ་ལམ་ པ་དབང་རྟུལ་ཆོས་ཅན། ཐེག་དམན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཆེད་དུ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བ་ སོགས་སུ་(གསེར་)དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་དམན་པའི་སློབ་ལམ་ཡིན་ པས་སོ། །ཡུམ་བསྒོམས་པས་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་བམ། ཞེས་སོ། །ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་ཆོས་ ཅན། ད་དུང་ཐེག་དམན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཆེད་དུ་བསྒོམ་པ་མེད་དེ། ད་ཕྱིས་དེ་ཐོབ་བྱར་ དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཡང་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་ བྲལ་བསྒོམ་པ་མེད་དེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་ཀུན་མེད་པར་དམིགས་པ་མེད་པས་སོ། །མ་བསྒོམས་ པས་སམ། ཞེས་(མདོ་དངོས་)སོ། །དམན་ལམ་ཆོས་ཅན། གཞན་དོན་དུ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ལམ་ བསྒོམ་པར་ཡང་མེད། རང་དོན་དུ་མཚན་མར་གཟུང་སྟེ་བསྒོམ་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཀུན་ལ་དམིགས་པར་ཡང་མེད་མི་རྟག་སོགས་སུ་མི་དམིགས་པར་ཡང་ 2-355 མེད་པའི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །སྔ་མ་གཉིས་སོ་སོ་ལ་རྟོག་པ། འདི་བསྡོམས་པ་ལ་རྟོག་པའོ། ། ཞེས་བཅོམ་རལ་ལོ། །བསྒོམས་ཀྱང་བསྒོམས་ལ་མ་བསྒོམས་ཀྱང་མ་བསྒོམས་སམ། ཞེས་ དང་། བསྒོམས་པ་ཡང་མ་ལགས་མ་བསྒོམས་པ་ཡང་མ་ལགས་པས་སམ། ཞེས་སོ། །འོན་ ཀྱང་འདི་དག་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་མི་སྣང་སྟེ། ཨཱརྱ་ལྟར་དེ་དང་དེར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ དུ་སྦྱར་ན་ལེ

【現代漢語翻譯】 從最初生起菩提心開始，就近取（菩提心）。因為有法——圓滿菩提之精華（因極度珍愛，如黃金），不會顯現，因為不會想到爲了他人的利益而證得佛果，並且自身不具備以佛為對境的三輪清凈的殊勝福德。應在安住于菩提心之精華（之間）時修持般若波羅蜜多。等等。聲聞乘資糧道鈍根者，希求並憶念聲聞乘的果位，因為暫時必定是聲聞種姓的資糧道行者。因為不開啟憶念其他（事物）的機會，所以修持般若波羅蜜多。等等。緣覺乘資糧道鈍根者，顯現緣覺乘的果位，因為暫時必定是緣覺種姓。（關於此點，請稍微參考法友的觀點。）就是之前的經文。聲聞乘見道鈍根者，不會僅僅爲了獲得圓滿正等覺而憶念，因為爲了他人的利益而修持般若波羅蜜多，但沒有學道。因為不捨棄憶念一切智，所以修持般若波羅蜜多。等等。聲聞乘修道鈍根者，爲了獲得小乘菩提而修習，因為是執著于所取等（如黃金）對境的低劣學道。修持般若波羅蜜多能獲得一切智嗎？等等。聲聞乘阿羅漢，不再爲了獲得小乘菩提而修習，因為現在不再以獲得小乘菩提為目標。或者，不再爲了所有眾生的利益而修習法性離戲，因為不以諸法無自性為對境。沒有修習嗎？（經文原文如此。）小乘道，既不爲了他人的利益而修習一切智之道，也不爲了自己的利益而執著于相狀進行修習，因為是不以諸法無自性為對境，也不以無常等為對境的道。前兩者分別進行觀察，而此者則合併進行觀察。如博朵仁波切所說。修習了也修習了，沒有修習也沒有修習嗎？或者，既不是修習了也不是沒有修習嗎？然而，這些似乎不是遣除執著的觀察，如果像阿底峽尊者那樣，將它們與各自的觀察結合起來，那就好了。 從最初發起菩提心開始，就近取（菩提心）。因為有法——圓滿菩提之精華（因極度珍愛，如黃金），不會顯現，因為不會想到為了他人的利益而證得佛果，並且自身不具備以佛為對境的三輪清淨的殊勝福德。應在安住於菩提心之精華（之間）時修持般若波羅蜜多。等等。聲聞乘資糧道鈍根者，希求並憶念聲聞乘的果位，因為暫時必定是聲聞種姓的資糧道行者。因為不開啟憶念其他（事物）的機會，所以修持般若波羅蜜多。等等。緣覺乘資糧道鈍根者，顯現緣覺乘的果位，因為暫時必定是緣覺種姓。（關於此點，請稍微參考法友的觀點。）就是之前的經文。聲聞乘見道鈍根者，不會僅僅為了獲得圓滿正等覺而憶念，因為為了他人的利益而修持般若波羅蜜多，但沒有學道。因為不捨棄憶念一切智，所以修持般若波羅蜜多。等等。聲聞乘修道鈍根者，為了獲得小乘菩提而修習，因為是執著於所取等（如黃金）對境的低劣學道。修持般若波羅蜜多能獲得一切智嗎？等等。聲聞乘阿羅漢，不再為了獲得小乘菩提而修習，因為現在不再以獲得小乘菩提為目標。或者，不再為了所有眾生的利益而修習法性離戲，因為不以諸法無自性為對境。沒有修習嗎？（經文原文如此。）小乘道，既不為了他人的利益而修習一切智之道，也不為了自己的利益而執著於相狀進行修習，因為是不以諸法無自性為對境，也不以無常等為對境的道。前兩者分別進行觀察，而此者則合併進行觀察。如博朵仁波切所說。修習了也修習了，沒有修習也沒有修習嗎？或者，既不是修習了也不是沒有修習嗎？然而，這些似乎不是遣除執著的觀察，如果像阿底峽尊者那樣，將它們與各自的觀察結合起來，那就好了。

【English Translation】 From the moment of generating Bodhicitta (the mind of enlightenment) onwards, one should closely cultivate it. Because the essence of perfect enlightenment (cherished like gold) will not be directly realized, as one does not contemplate attaining Buddhahood for the benefit of others, and one lacks the extraordinary merit of the three pure spheres (of giver, giving, and recipient) focused on the Buddha. One should practice the Prajnaparamita (Perfection of Wisdom) while dwelling in the essence of Bodhicitta. Etc. A Hearer (Shravaka) on the Path of Accumulation with dull faculties aspires to and contemplates the fruit of the Hearer's Vehicle, because they are temporarily certain to be a Hearer by lineage on the Path of Accumulation. Because it does not allow the opportunity to contemplate other things, one practices the Prajnaparamita. Etc. A Pratyekabuddha (Solitary Realizer) on the Path of Accumulation with dull faculties manifests the fruit of the Pratyekabuddha Vehicle, because they are temporarily certain to be a Pratyekabuddha by lineage. (For a slight reference on this, see the views of a Dharma friend.) It is the same as the previous sutra. A Hearer on the Path of Seeing with dull faculties does not contemplate attaining only perfect and complete enlightenment, because they practice the Prajnaparamita for the benefit of others, but without the Path of Learning. Because they do not abandon contemplating omniscience, they practice the Prajnaparamita. Etc. A Hearer on the Path of Meditation with dull faculties meditates to attain the Bodhi of the Lesser Vehicle, because it is an inferior Path of Learning that meditates with grasping at objects (like gold). Does meditating on the Prajnaparamita lead to omniscience? Etc. A Hearer Arhat no longer meditates to attain the Bodhi of the Lesser Vehicle, because they no longer aim to attain it. Or, they no longer meditate on the non-elaborate nature of reality for the benefit of all sentient beings, because they do not focus on the absence of inherent existence in phenomena. Did they not meditate? (As the sutra actually says.) The Lesser Vehicle Path does not meditate on the path of omniscience for the benefit of others, nor does it meditate by grasping at characteristics for one's own benefit, because it is a path that does not focus on the absence of inherent existence in phenomena, nor does it focus on impermanence, etc. The first two are analyzed separately, while this one is analyzed collectively. As said by Bochung Ral. 'Did they meditate and not meditate, or did they not meditate and not meditate?' Or, 'Is it that they neither meditated nor did not meditate?' However, these do not seem to be analyses that eliminate grasping; if, like Atisha, they were combined with their respective analyses, that would be good.

གས་ལ་བསྒོམ་མི་བསྒོམ་སོགས་ནི། དམིགས་བཅས་སུ་བསྒོམས་པས་འཚང་ རྒྱའམ་སྙམ་པ་དང་དེ་དམིགས་མེད་དུ་བསྒོམས་པས་འཚང་རྒྱའམ་སྙམ་པ་དང་དེ་གཉིས་ གང་ཡང་མིན་པར་བསྒོམས་པས་འཚང་རྒྱའམ་སྙམ་པའི་རྟོག་པར་སློབ་དཔོན་དགོངས་ལ་ གྲངས་ཡང་དེ་དག་ལས་བཟློག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྒོམས་མ་བསྒོམས་དེ་དག་ལས་བཟློག་ པ་དེ་གཉིས་ཀས་འཚང་རྒྱའམ་གཉིས་མིན་གྱི་འཚང་རྒྱའམ་སྙམ་པའི་རྟོག་པར་མདོར་ བཤད་པ་ཁོ་ན་ལྟར་ལེགས་ཤིང་བུདྡྷ་ཤྲཱིས་ཀྱང་ངོ་། །(ཨཱརྱའི་སློབ་དཔོན་ལྟར་གསལ་ལོ། ། ) ཉན་ཐོས་ པ་འགའ་ཆོས་ཅན། (མདོ། )དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དོན་མ་ཡིན་པར་འཛིན་ཏེ། གཟུང་ བ་ལ་སོགས་བདེན་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པས་སོ། །དེ་རྣམས་བྱང་སའི་ལྡོག་ ཡུལ་ཡིན་ཏེ། བྱང་སའི་དོར་བྱ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་ཀྱང་ངོ་། །དེ་འདྲའི་ཡུལ་དགུ་ཉིད་ལ་ ལྡོག་བྱར་གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་ནི། གཟུང་རྟོག་གཉིས་པ་ལྡོག་(གསེར་)པ་གཟུང་རྟོག་སྟེ། སྒོམ་ པའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་འཇུག་པ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་དེ་ན་སྤང་ བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ཞེས་གཉེན་ པོའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུའོ། ། གཉིས་པ་ལ། བོད་རྣམས་ནི། རྫས་འཛིན་བཏགས་འཛིན། ཞེས་ཏེ། ལུས་རྣམ་བཞག་ཏུ་ གསེར་གྱིས་བཤད་སྣང་ཞིང་གཉེན་ཚོགས་སུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་ངོ་། །ཨཱརྱས། འཕགས་ པའི་གང་ཟག་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོག་པ། བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པའི་ 2-356 རྟོག་པ། ཞེས་གཉེན་ཚོགས་སུ་བཤད་དོ། །རྫས་འཛིན་ནི། གཞུང་དང་མ་འགྲིག་སྟེ་སེམས་ ཅན་བཏགས་པའི་རྟོག་པ་ཞེས་སོགས་སོ། །འདི་སྐྱེ་འཕགས་གཉིས་ཀ་ལ་རྟོག་པ། འོག་ མ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོག་པར། བུདྡྷ་ཤྲཱིས་དོན་བཤད་པ་ལྟར་མདོའི་དོན་དུ་རུང་ བས། གང་ཟག་བཏགས་པའི་རྟོག་པ། བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྟོག་པ་གཉིས་ལས། དང་ པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་གཟུང་རྟོག་གཉིས་པ་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། སྐྱེ་འཕགས་ སམ་དེའི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་དགུ་ མཚན་གཞི། སྒོམ་རྩེའི་སྤང་བྱ་སེམས་ཅན་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོག་པར་མཚོན། སྒོམ་རྩེའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ཞིག སེམས་ཅན་རྣམས་གང་ཟག་ལ་དམིགས་ ནས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པའོ། །ཨཱརྱས། གཉེན་ཚོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་མིང་ འདོགས་ལྟར་ན། འཕགས་པའི་གང་ཟག་བཏགས་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་འཁྲུལ་རྟོག་དགུ་མཚན་ གཞི། དེའི་སྤང་བྱ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོག་པར་མཚོན་ཞེས་ སོགས་སོ། །དེ་ལ་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་དགུ་སྟེ། དེ་ལ་རྟོག་པའང་དགུའོ། །དེས་ན་སེམས་ ཅ

【現代漢語翻譯】 關於修與不修等問題：是否通過有相的修習就能成佛？是否通過無相的修習就能成佛？或者通過既非有相也非無相的修習就能成佛？對於這些想法，阿阇梨（梵文：Ācārya，教師）心中自有定數。而與此相反的，有兩種情況：修與不修，以及既非修也非不修，是否通過這兩種方式就能成佛？或者通過非二元的修習就能成佛？簡而言之，就像所說的那樣，布達釋利（Buddhaśrī）也是這樣認為的。（如同聖者阿阇梨所闡述的那樣清晰明瞭。） 一些聲聞乘（Śrāvakayāna，小乘）的修行者，執著於事物，認為它們並非如實，因為他們顛倒地執著于所取等事物為真實。這些是《菩薩地論》（Bodhisattvabhūmi-śāstra）所要破斥的對象，因為它們是《菩薩地論》中需要捨棄的。這也是布達釋利（Buddhaśrī）的觀點。對於這九種對象，以能取的方式執著的分別念，即第二種所取分別念，是需要破斥的所取分別念，因為它是在修道之路上，心和心所進入無間道（無間道）時需要斷除的。因此，以進入這種狀態的對象的分別念，被稱為對治法，根據對象的不同，有九種。 第二種是：藏族人所說的『實執』和『名言執』。在《身差別論》（Kāya-vyavasthāna）中，宗喀巴大師用黃金來比喻，而且在《親友書》（Suhrllekha）中，阿阇梨（梵文：Ācārya，教師）也是這樣說的。聖天（Āryadeva）在《親友書》中說：『依賴於假名的分別念，依賴於假名原因的分別念。』實執與經論不符，例如，執著于有情假名的分別念等等。這種分別唸對于凡夫和聖者都存在。而對於後者，依賴於其原因的分別念，正如布達釋利（Buddhaśrī）所解釋的那樣，符合經部的意義。因此，有情假名的分別念和假名原因的分別念這兩種。對於第一種，連線方式是：因此，第二種所取分別念等等。在根本頌中：對於凡夫或聖者，或者對於他們的證悟之法，執著于僅僅是假名的九種分別念是例證。禪定頂峰需要斷除的是依賴於有情假名的分別念。禪定頂峰的加行道需要摧毀的是，有情眾生執著于僅僅是人假名的分別念。聖天（Āryadeva）在《親友書》中，按照命名的順序，將執著于僅僅是聖者人假名的九種顛倒分別唸作為例證。需要斷除的是依賴於聖者人假名的分別念等等。因此，分別唸的行境有九種，因此，分別念也有九種。因此，有情眾生……

【English Translation】 Regarding whether to meditate or not, and so on: Does one attain Buddhahood by meditating with signs? Does one attain Buddhahood by meditating without signs? Or does one attain Buddhahood by meditating neither with nor without signs? The teacher has a definite answer in mind regarding these thoughts. Conversely, there are two situations: meditating and not meditating, and neither meditating nor not meditating. Does one attain Buddhahood through these two methods? Or does one attain Buddhahood through non-dual meditation? In short, just as it is said, Buddhaśrī also thinks so. (As clear as explained by the noble Ācārya.) Some practitioners of the Śrāvakayāna (Hearer Vehicle) cling to things, thinking they are not as they are, because they mistakenly cling to the apprehended and other things as real. These are the objects to be refuted by the Bodhisattvabhūmi-śāstra (Stages of a Bodhisattva), because they are to be abandoned in the Bodhisattvabhūmi. This is also the view of Buddhaśrī. For these nine objects, the conceptual thought that clings in the manner of the apprehender, which is the second apprehended conceptual thought, is the apprehended conceptual thought to be refuted, because it is to be eliminated on the path of meditation, when the mind and mental factors enter the uninterrupted path (無間道). Therefore, the conceptual thought of the object of entering this state is called the antidote, and according to the difference of the object, there are nine types. The second is: what Tibetans call 'substantial clinging' and 'nominal clinging'. In the Kāya-vyavasthāna (Body Arrangement), Tsongkhapa uses gold as a metaphor, and in the Suhrllekha (Friendly Epistle), the Ācārya (Teacher) also says so. Āryadeva says in the Suhrllekha: 'Conceptual thought that relies on imputation, conceptual thought that relies on the reason for imputation.' Substantial clinging does not accord with the scriptures, for example, conceptual thought that clings to the imputation of sentient beings, and so on. This conceptual thought exists for both ordinary beings and noble beings. As for the latter, conceptual thought that relies on its reason, as explained by Buddhaśrī, accords with the meaning of the sutras. Therefore, there are two types: conceptual thought of the imputation of sentient beings and conceptual thought of the reason for imputation. For the first, the connection is: therefore, the second apprehended conceptual thought, and so on. In the root verse: For ordinary beings or noble beings, or for their Dharma of realization, the nine conceptual thoughts that cling to merely imputation are examples. What needs to be abandoned at the peak of meditation is the conceptual thought that relies on the imputation of sentient beings. What needs to be destroyed in the preparatory path of the peak of meditation is the conceptual thought that sentient beings cling to merely the imputation of person. Āryadeva, in the Suhrllekha, according to the order of naming, takes the nine inverted conceptual thoughts that cling to merely the imputation of the person of noble beings as examples. What needs to be abandoned is the conceptual thought that relies on the imputation of the person of noble beings, and so on. Therefore, there are nine objects of conceptual thought, and therefore, there are also nine conceptual thoughts. Therefore, sentient beings...

ན་རྣམས་བདག་སོགས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་པའམ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་བཏགས་ པ་ཙམ་མོ་ཞེས་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དང་། སེམས་ཅན་དུ་གདགས་པ་དམིགས་སུ་ཡོད་དམ་མ་ ལགས་སོ། །རབ་འབྱོར། སེམས་ཅན་དམིགས་སུ་མེད་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ཇི་ལྟར་ གདགས་པར་བྱ། བྱོལ་སོང་ཡི་དྭགས་ལྷ་མི་རྒྱུན་ཞུགས། ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུའོ། ། གཟུགས་སོགས་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་པའི་བྱང་སེ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་ རྟོག་དང་། བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པས་གདགས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བསླབ་པར་ བྱའོ། །གསོལ་བ། འོ་ན་དེས་གཟུགས་ལ་བསླབ་པ་དང་། ཞེས་ནས། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་ བསླབ་པར་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ། གཟུགས་ལ་འབྲི་བ་དང་བསྣན་པ་མེད་པར་བསླབ་པར་ 2-357 བྱའོ། །ནས། རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །གཏན་མེད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་མིན་པའི་མཁྱེན་གསུམ་བཏགས་ པ་ཙམ་རྟོག་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ལ་བསླབ་པར་ བྱའོ། །སོགས་ནས། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཀྱི་(མདོ་)བར་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་ བྱའོ། །ཞེས་སོ། །མི་རྟག་སོགས་ཆོས་ལ་ཆགས་པའི་ཐེག་དམན་འཕགས་པ་བཏགས་པ་ ཙམ་རྟོག་དང་། དམིགས་པ་ཡང་མི་ཆགས་མི་དམིགས་པ་ཡང་མི་ཆགས། སོགས་སོ། །ཇི་ ལྟའམ་(སློབ་དཔོན་)ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཆོས་(རད་ཀིར་)རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་འཕགས་པ་བཏགས་པ་ཙམ་ རྟོག་དང་། ཇི་ལྟར་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམ་པར་མི་འབྱེད་དོ། །ཞེས་སོགས་ སོ། །བྱང་ཆུབ་བདེན་པའི་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་ཆེད་དུ་ལམ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་འཕགས་པ་ བཏགས་པ་ཙམ་རྟོག་དང་། བྱང་ཆེན་གཟུགས་ཀྱི་དོན་དུ་ཡུམ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་སོགས་ སོ། །གཞན་དོན་དུ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་འཕགས་པ་བཏགས་རྟོག་དང་། འོ་ན་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་རྣམ་པར་དགོད་པར་འགྱུར། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་པ་(མདོ་ དོན་རད་ཀིར་དངོས་དག་ལྡན་སོགས་དངོས། )སྤྲུལ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་འཚལ་བ་ དང་མྱང་འདས་དོན་གཉེར་གྱིས་ཕུལ་བའི་ཡོན་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ བར་དུ་མི་ཟད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་པའི་འཕགས་པ་བཏགས་རྟོག་དང་། སྤྲུལ་བ་དང་དེ་ པ་ལ་ཁྱད་མ་མཆིས་ན་སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་འཚལ་བ་དང་མྱང་འདས་དོན་གཉེར་གྱིས་ དེ་པ་ལ་ཡོན་ཕུལ་ན་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལྷག་མེད་དུ་མ་འདས་བར་དུ་བས་པར་མི་འགྱུར། ཞེས་སོགས་སོ། །སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་འཁོར་གསུམ་དུ་རྟོག་པས་འཁྲུགས་པའི་འཕགས་ པ་བཏགས་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་འཛིན་རྟོག་ཏེ། འདི་ནི་སྦྱིན་ཕར་རོ། །འདི་ནི་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་ རྣམ་པར་དཀྲུགས་པར་མི་བྱའོ། །སོགས། རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །དེ་ལྟར་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ རྟོག་པ་དེ་རྣམས་འཛིན་རྟོག་དང་པོ་གང་ཟག་བཏགས་པར་འཛིན་པའི་ར

【現代漢語翻譯】 認為眾生等只是假立的，或者認為聖者只是假立的分別念。還有，被安立為有情是可觀察的嗎？並非如此。 善現，如果眾生不可觀察，那麼眾生如何被安立在地獄中？乃至畜生、餓鬼、天人、聲聞、緣覺，直到佛？ 認為色等法只是假立的菩薩，認為只是假立的分別念。大菩薩通過般若波羅蜜多行持，應當修學一切不可安立的法。 提問：那麼，他是否修學色，乃至修學一切相智？ 世尊回答：應當修學對色不增不減。乃至修學一切相智。 認為無有自性的空性不是斷滅空，而是假立的分別念。應當修學對諸行無所作為的修習。 等等，乃至對於一切相智本身，以不緣取的方式進行修習。 如此等等。 對於無常等法執著的聲聞小乘聖者，認為只是假立的分別念。並且，不執著于所緣，也不執著于無所緣。等等。 如何或者有多少種法（勝義諦）？認為善於分別的聖者只是假立的分別念。 無論如何緣取，都不會分別諸法。如此等等。 爲了菩提真諦的實有而修道的聖者，認為只是假立的分別念。 大菩薩不會爲了色的緣故而行持般若波羅蜜多。如此等等。 爲了利益他人而從三乘中出離的聖者，認為只是假立的分別念。 那麼，這三乘將如何安置呢？如此等等。 如果是化身（如幻），那麼有情爲了積累福德和尋求涅槃而供養的供品，如果不是清凈的，在未成佛之前如何不會耗盡呢？認為這是假立的分別念。 如果化身和（如幻）沒有差別，那麼有情爲了積累福德和尋求涅槃而向（如幻）供養供品，那麼在這些有情未完全度脫之前，功德不會耗盡。如此等等。 以三輪執著于佈施等的行為，認為這是被迷惑的聖者，只是假立的分別念。 這就是佈施波羅蜜多。不要擾亂這就是它的法性。等等，直到一切相智。 如此執著的分別念，就是最初的執著分別念，即執著于補特伽羅假立的分別念。

【English Translation】 The conceptualization that sentient beings, etc., are merely imputed, or the conceptualization that noble ones are merely imputed. Furthermore, is the imputation of sentient beings observable? It is not. Subhuti, if sentient beings are unobservable, how are sentient beings imputed in hell? And so on, to animals, hungry ghosts, gods, humans, Sravakas, Pratyekabuddhas, and Buddhas. The conceptualization that Bodhisattvas consider form, etc., as merely imputed dharmas, is a conceptualization of mere imputation. Great Bodhisattvas, by engaging in Prajnaparamita, should train in all dharmas that cannot be imputed. Question: Then, does he train in form, and so on, up to training in omniscience? The Blessed One replied: One should train without adding to or subtracting from form. And so on, up to omniscience. The conceptualization that emptiness without inherent existence is not nihilistic emptiness, but is merely imputed. One should train in meditating on the absence of intentional activity in compounded phenomena. And so on, up to meditating on the very nature of omniscience in a way that does not fixate on anything. And so on. The Sravaka Hinayana noble ones who are attached to impermanence and other dharmas, the conceptualization that they are merely imputed. Furthermore, one is not attached to the object of focus, nor is one attached to the absence of focus. And so on. How or how many kinds of dharmas (ultimate truth)? The conceptualization that noble ones who are skilled in distinguishing are merely imputed. However one focuses, one does not discriminate dharmas. And so on. The conceptualization that noble ones who meditate on the path for the sake of the true reality of enlightenment are merely imputed. Great Bodhisattvas do not engage in Prajnaparamita for the sake of form. And so on. The conceptualization that noble ones who emerge from the three vehicles for the benefit of others are merely imputed. Then, how will these three vehicles be arranged? And so on. If it is like an illusion, then the offerings made by sentient beings who seek merit and desire nirvana, if they are not pure, how will they not be exhausted before Buddhahood is attained? The conceptualization that this is merely imputed. If there is no difference between an illusion and (suchness), then if sentient beings offer offerings to (suchness) for the sake of accumulating merit and seeking nirvana, then the merit will not be exhausted until those sentient beings have completely passed beyond suffering. And so on. The conceptualization that noble ones are confused by thinking of giving and other practices in terms of the three circles, is a conceptualization of mere imputation. This is the perfection of giving. Do not disturb that this is its nature. And so on, up to omniscience. The conceptualizations that hold in this way are the initial conceptualizations of holding, that is, the conceptualizations of holding onto the imputation of a person.

ྟོག་པར་ཤེས་པར་ 2-358 བྱའོ། །ཞེས་བསྒྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གཉེན་ཚོགས་ཀྱི་མིང་འདོགས་འདིར་འཆད་པ་ ཡིན་ན་དེ་ལྟར་ཤེས་དགོས་མོད། འདིའི་ཐད་ཀྱི་ཨཱརྱ་སོགས་ལྟར་ན། གཞུང་ཇི་བཞིན་པར་ བྱས་ནས་སེམས་ཅན་བཏགས་པར་འཛིན་རྟོག་ཅེས་སོགས་སྦྱོར་ཕྲེང་ན་གསལ་ལོ། །འགྲེལ་ པ་ལ། སོ་སྐྱེ་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། བདག་གི་རྫས་སུ་ཡོད་པར་ མི་སྐྱེ་བའི་གང་ཟག་ཡིན་པས་སོ། །གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་ ཏེ། སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་(གསེར་)ཙམ་གྱི་ཕྱིའི་དོན་མེད་པས་སོ། །རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་སོགས་གསུམ་ གྱི་ཆོས་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་(གསེར་)ཆོས་ཅན། གཏན་མེད་ཀྱི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞི་ལམ་ རྣམ་གསུམ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། རད་ཀིར་ནི། འཁོར་བ་སོགས་སྟོང་ མིན། ཞེས་སོ། །ཉན་ཐོས་ཆོས་ཅན། བདེན་བཞིའི་ཆོས་མི་རྟག་སོགས་ལ་ཆགས་ཏེ། རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཟུང་འཛིན་(གསེར་)སོགས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་སྤངས་པས་སོ། །བྱང་ འཕགས་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཀུན་གྱི་གནས་ལུགས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་སོ། །ཉན་རང་སློབ་པ་ཆོས་ཅན། བྱང་ཆུབ་བདེན་པའི་དངོས་པོའི་(དམན་པའི་ཆེད་དུ་ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱི་)ཆེད་དུ་བྱ་བ་བྱེད་དེ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་ཆེད་དུ་མི་བསྒོམ་པར་ཐར་ལམ་བསྒོམ་པས་སོ། །བྱང་འཕགས་ཆོས་ཅན། གཞན་དོན་དུ་ཐེག་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་ངམ། ཐེག་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་(གསེར། )རྣམ་ མཁྱེན་དུ་འབྱུང་སྟེ། (གསེར། ) གཟུགས་སོགས་ལ་བདེན་པར་མི་དམིགས་པར་མངོན་སུམ་དུ་ རྟོགས་པས་སོ། །སོ་སྐྱེ་ཆོས་ཅན། གཞན་གྱི་ཡོན་མ་དག་པ་སྟེ་མཐར་ཕྱིན་པར་སྤྱོད་མི་ནུས་ ཏེ། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་དག་པར་མ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཉན་རང་ ཆོས་ཅན། སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པར་འཁོར་ གསུམ་དུ་དམིགས་ཏེ་སྒྲུབ་པས་སོ། །ཡུལ་དགུ་བོ་དེ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་འཇུག་པའི་ 2-359 འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའང་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ་སྔ་མ་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོའི་སྤང་བྱ་འཛིན་རྟོག་ དང་པོ་ལ་ཡུལ་གྱི་ཕྱེ་བས་དགུ་ཡོད་པ་བཞིན་དུའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་(སྤྱོད་པ་རྣམ་ པར་འཁྲུགས་པའི་གང་ཟག་ཡོད་པར་འཛིན་པར་སྟེ། ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱི་སོགས་)བཤད་པར་དཔྱད་དོ། །དེ་རྣམས་སྒོམ་ ལམ་རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཏེ་སྤང་བྱའོ། །བམ་པོ་ལྔ་པ་སྟེ་ཐ་མ་འཆད་ དོ། ། གཉིས་པ་ལ། བསྟན། བཤད་དོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་འཛིན་རྟོག་ དང་པོ་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི་སེམས་ཅན་སོ་སྐྱེ་དང་འཕགས་པའི་གང་ཟག་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་དངོས།

【現代漢語翻譯】 應如是認知。如是宣說。然于親眷之名相之安立，若於此處宣說，則應如是了知。然依此之聖者等，如實依循論典，則于所繫屬之有情而執持之分別念等，于連綴句中已明示。于釋文中，凡夫有法，唯是于有情之假立，以其非於我之實有物而生之補特伽羅故。色等有法，唯是於法之假立，以其唯是心之顯現（如黃金）而無外境之義故。一切智等三者之法，生起心等（如黃金）有法，非是斷滅之空性，以其于基、道、果三者一切皆為有境之行故。拉德基云：輪迴等非空。聲聞有法，貪著于苦等四諦之法，以其於一切顯現為能取所取（如黃金）等之執著未斷故。聖菩薩有法，善能辨別諸法之實相，以其現證諸法皆無自性故。聲聞、獨覺之有學者有法，為菩提真實之事物（為劣者之故，佛吉祥）而行事，以其不修習三大事業而修習解脫道故。聖菩薩有法，為利他而必以三乘出離耶？三乘之果（如黃金）生為一切智智，以其不執著色等為真實而現證故。凡夫有法，不能清凈他之功德，即不能究竟行持，以其未真實現證法性故。聲聞、獨覺有法，佈施等之行持錯亂，以其于佈施等執著三輪而修故。緣于彼等九境而生起之 執持之分別念亦有九種，謂如前者見道頂位之所斷執持分別念之初者，以所緣之差別而有九種之義，非如他處（謂於行持錯亂之補特伽羅而執持等，佛吉祥等）所說，應詳察之。彼等乃修道頂位之加行之位之有境，是所斷。第五品即最後宣說。 第二者，開示。宣說。初者，連線文句者，如是執持分別念之初者等。根本者，有情、凡夫與聖者之補特伽羅（佛吉祥真實）。

【English Translation】 It should be known as such. It is proclaimed as such. However, if the naming of relatives is explained here, then it should be understood as such. But according to the Āryas (noble ones) etc. regarding this, by following the scriptures as they are, the clinging and conceptualization of beings who are attached to things are clear in the string of connections. In the commentary: An ordinary being, by nature, is merely labeled as a sentient being, because they are individuals who do not arise as substances of the self. Forms and so on, by nature, are merely labeled as phenomena, because they are merely appearances of the mind (like gold) without any external meaning. The qualities of the three, such as perfect knowledge, the arising of mind, etc. (like gold), by nature, are not emptiness of utter non-existence, because they go as objects in all three: the basis, the path, and the result. Radkir says: Samsara (cyclic existence) etc. are not empty. A Hearer (Śrāvaka), by nature, clings to the truths of the four noble truths, such as impermanence, because they have not abandoned the clinging to appearances as the apprehended and the apprehender (like gold) in all aspects. A noble Bodhisattva, by nature, thoroughly distinguishes the nature of all phenomena, because they directly realize that all phenomena are without inherent existence. A Hearer and a Solitary Realizer who are trainees, by nature, act for the sake of the true entity of enlightenment (for the sake of the inferior, Buddhāśrī), because they cultivate the path of liberation without cultivating the three great purposes. A noble Bodhisattva, by nature, necessarily emerges through the three vehicles for the sake of others, or the result of the three vehicles (like gold) arises as omniscience, because they directly realize without fixating on forms etc. as true. An ordinary being, by nature, cannot purify the virtues of others, that is, they cannot practice to the end, because they have not truly entered into the direct realization of the nature of phenomena. A Hearer and a Solitary Realizer, by nature, have confused conduct of generosity etc., because they practice generosity etc. by fixating on the three spheres. The conceptualizations of clinging that arise by focusing on those nine objects are also ninefold, meaning that just as the first of the clinging conceptualizations to be abandoned on the peak of the path of seeing has nine divisions due to the division of the object, so it is. It should be examined differently from what is explained elsewhere (such as clinging to the person whose conduct is confused, Buddhāśrī etc.). Those are the objects of the stage of application of the peak of the path of meditation, and are to be abandoned. The fifth chapter, the last, is explained. Secondly, it is taught, it is explained. Firstly, the connecting sentences are like the first of the clinging conceptualizations and so on. The root is the sentient being, the ordinary person, and the noble person (Buddhāśrī reality).

)ཏུ་ བཏགས་པ་དང་དེར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་རིམ་བཞིན་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་ དངོས་)པ་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་(དངོས་)གྱིས་འཇུག་(དོན་)པའི་སྐྱེས་བུ་དང་། རྣམ་བྱང་གི་ཡེ་ཤེས་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་དངོས། )ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པའོ། །ཡུལ་ཅན་ཏེ་འཇུག་ པའོ་ཞེས་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དགུ་མཚན་གཞི། སྒོམ་རྩེའི་སྤང་བྱ་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ བརྟེན་པའི་རྟོག་པར་མཚོན། སྒོམ་རྩེའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ཞིག སོ་སྐྱེ་དང་ འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཏུ་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་དམིགས་ནས་དེ་དག་བཏགས་པ་ཙམ་ མོ་ཞེས་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པའོ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ་འབྲུ་ནོན་བུདྡྷ་ཤྲཱིའོ། །སེམས་ཅན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ དང་བྱང་(དག་ལྡན་ཟླ། )པ་ལ་སོགས་པར་(ཟླ་ཟེར་རད་ཀིར་དངོས། )བཏགས་པ་དང་དེའི་རྒྱུ་ཡང་རྣམ་ མཁྱེན་ཉིད་སོགས་གསུམ་སྟེ་དེ་ཡི་ཡུལ་ཅན་ནི་ཐེག་དམན་འཕགས་པར་བཏགས་པའི་རྒྱུ་ མཚན་ནི་གཞི་ཤེས། བྱང་འཕགས་སུ་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ལམ་ཤེས། སངས་རྒྱས་སུ་ བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ནོ་ཞེས་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་དགུ་མཚན་གཞི། འཕགས་ པའི་གང་ཟག་ཏུ་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོག་པར་མཚོན། སྒོམ་རྩེའི་བར་ཆད་ མེད་ལམ་གྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ཞིག ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་འཕགས་པར་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ 2-360 རིགས་ལ་དམིགས་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཁྲུལ་བུའི་རྟོག་པའོ། །འཛིན་རྟོག་དང་པོ་ལས་ གཞན་དེ་འདྲའི་འཛིན་རྟོག་གཉིས་པ་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་དགུར་ཡོད་དེ། ཉོན་མོངས་ཀྱི་རང་ བཞིན་ལ་རྨོངས་པའི་རྟོག་པ་སོགས་འཆད་འགྱུར་རྣམས་སུ་ཡོད་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། སྒོམ་ ལམ་རྩེ་མོའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྤང་བྱར་འབྲེལ་བས་སོ། །འདིར་སྒོམ་ལམ་སྤྱི་ དང་འབྲེལ་བའི་ཁྱད་པར་སྒོམ་རྩེ་ཞེས་ཀྱང་(བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་)གསུང་ངོ་། །འགྲེལ་པ་ལ། སྒོམ་ རྩེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཛིན་རྟོག་གཉིས་པ་སྔར་ལྟར་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་དང་དེར་ རྣམ་པར་བཞག་པའི་རྒྱུ་ཕྱི་དོན་བདེན་པ་མེད་པས་སེམས་ཀྱི་(གསེར་དོན་)སྣང་བ་ཙམ་སྟེ་དེས་ དེ་འདྲའི་(གསེར། )ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་(གསེར་)པས་སོ། །དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་འཛིན་རྟོག་ཆོས་ཅན། སྒོམ་རྩེ་དེ་དང་སྤང་གཉེན་དུ་འབྲེལ་ཏེ། རྩེ་མོའི་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཡང་དག་པར་སྤང་བྱ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུའོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཇི་ལྟར་ སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། ཨཱརྱ་ཤཱན་ཏི་ཨ་བྷ་རྣམས་ནི། ཀུན་རྨོངས་པ་རྣམ་རྟོག་ཐ་མ་ཞེས་འདོན་ ཅིང་ཀུན་རྨོངས་ཞེས་པ་རྣམ་རྟོག་ཉིད་ལ་སྦྱོར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལྟར་སྦྱར་ཏེ། ཀུན་མཁྱེན་ གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་རང་དང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་འབྲེལ་བའི་སྒྲིབ་པ་

【現代漢語翻譯】 被安立和施設於彼之因，次第為煩惱性的無明（佛吉祥賢真實）和貪慾等之相續（真實）所入（義）之士夫，以及清凈解脫之智慧（佛吉祥賢真實）等之相續所入者。執持『有境，即是入』之分別念，乃九種相之基礎。觀修頂的所斷，以依賴之分別念為代表。觀修頂的無間道所斷為何？緣于將凡夫和聖者安立之因，而誤認為彼等僅僅是安立之分別念，應如是連線，此乃珠囊佛吉祥賢。有情，即安立於佛和菩薩等（具足清凈者），而彼之因亦為三種，即一切種智等，而彼之有境，即是安立於小乘聖者之因，乃是基智。安立於菩薩聖者之因，乃是道智。安立於佛之因，乃是一切種智，如是誤認之分別念，乃九種相之基礎。以安立於聖者之因為所依之分別念為代表。觀修頂的無間道所斷為何？緣于大小乘之聖者安立之各種原因，而誤認為僅僅是安立之分別念。 與第一種執持分別念不同，如是之第二種執持分別念，法相，有九種，因為存在於對煩惱自性愚昧之分別念等將要闡述之法中。法相，是觀修道頂峰之相違品，因為與彼之所斷相關聯。此處與觀修道總體相關聯之差別，也被稱為觀修頂（布頓仁波切）如是說。釋文中，觀修頂之相違品，第二種執持分別念，如前所述，安立於有情，以及於彼施設之因，因為外境無有真實，僅僅是心之顯現（金義），因此彼等進入如是之名言（金）。彼之有境之執持分別念，法相，與觀修頂為所斷能斷相關聯，因為是頂峰觀修道之真實所斷。于彼，以境之差別而有九種相。于第二種，連線詞為：如何等。根本頌中，阿雅香提阿跋等，唸誦為『一切愚昧之分別念之最後』，而『一切愚昧』則與分別念自身相連。因此應如是連線：如實地，三一切智之自性，與其各自以及境與有境相關聯之障礙

【English Translation】 The causes for being designated and established there are, in sequence, the afflicted ignorance (Buddhashri himself) and the continuum of desire and so on (actual) that enter (meaning) the individual, and the continuum of pure liberation wisdom (Buddhashri himself) and so on that enter. The conceptualization that holds 'the object-possessor, that is, entering' is the basis of nine aspects. The object to be abandoned of the peak of meditation is represented by the conceptualization that relies on reasons. What is to be destroyed by the uninterrupted path of the peak of meditation? Focusing on the reasons for designating ordinary beings and noble beings, the conceptualization that mistakenly believes that they are merely designated, should be connected in this way, this is the essence of Buddhashri. Sentient beings, that is, designated as Buddhas and Bodhisattvas, etc. (those with purity), and the cause of that is also the three kinds of omniscience, etc., and the object-possessor of that is the reason for designating Hinayana noble ones, which is the base wisdom. The reason for designating Bodhisattva noble ones is the path wisdom. The reason for designating Buddhas is omniscience, such a conceptualization of mistaken belief is the basis of nine aspects. The conceptualization that relies on the reason for designating noble beings is represented. What is to be destroyed by the uninterrupted path of the peak of meditation? Focusing on the various reasons for establishing noble ones of the Great and Small Vehicles, the conceptualization that mistakenly believes that they are merely designated. Different from the first holding conceptualization, such a second holding conceptualization, the dharma characteristic, has nine aspects, because it exists in the conceptualizations of ignorance of the nature of afflictions, etc., which will be explained. The dharma characteristic is the opposite of the peak of the meditation path, because it is related to what is to be abandoned of it. Here, the difference related to the general meditation path is also called the peak of meditation (Buton Rinpoche) says. In the commentary, the opposite of the peak of meditation, the second holding conceptualization, as mentioned before, is designated as sentient beings, and the cause of establishing it there is that external objects have no truth, only the appearance of the mind (golden meaning), therefore they enter such expressions (gold). The holding conceptualization of its object-possessor, the dharma characteristic, is related to the peak of meditation as what is to be abandoned and what abandons, because it is the true object to be abandoned of the peak meditation path. In that, there are nine aspects due to the difference of objects. In the second, the connecting word is: how, etc. In the root text, Arya Shanti Abha, etc., are recited as 'the last of all ignorant conceptualizations', and 'all ignorant' is connected to the conceptualization itself. Therefore, it should be connected in this way: in reality, the nature of the three omniscient ones, the obscurations related to their respective objects and object-possessors

སྟེ་ཀུན་རྨོངས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་རྟགས་མཚན་མ་ཐམས་ ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་སངས་རྒྱས་སུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་རྣམ་མཁྱེན་ནོ་ཞེས་མཚན་མར་ འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ་རྣམ་མཁྱེན་ལ་རྨོངས་པའི་རྟོག་པ་སྟེ། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ནི་དེ་པ་རྣམས་ ཀྱིའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་སོ། །ལམ་གསུམ་རྫོགས་པར་བྱ་ཞིང་བྱ་བ་བྱེད་ཀྱང་རྫོགས་སྨིན་ མ་སྦྱངས་པར་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པས་བྱང་འཕགས་སུ་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ ནི་ལམ་ཤེས་སོ་ཞེས་མཚན་མར་འཛིན་རྟོག་ལམ་ཤེས་ལ་རྨོངས་རྟོག་སྟེ། ལམ་ཤེས་ཉིད་ ནི་བྱང་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གཞི་ཕྱི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཤེས་ཀྱང་ལམ་དང་ 2-361 རྣམ་པ་ཀུན་ཇི་བཞིན་མི་ཤེས་པས་ཐེག་དམན་འཕགས་པར་བཞགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་གཞི་ ཤེས་སོ་ཞེས་མཚན་མར་འཛིན་རྟོག་ནི་(དེ་གསུམ་སྙིང་ཟླ་དངོས། )གཞི་ཤེས་ལ་ཀུན་རྨོངས་ཀྱི་རྟོག་ པ། (མིང་གསུམ་ཨཱརྱ་དངོས་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས། ) རབ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་ འདི་ཡིན། ཞེས་སོགས། གང་ལ་གནས་ནས་(དག་སོགས་དངོས་)ཞི་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ ཞི་བའི་ལམ་མོ་ཞེས་མཚན་མར་འཛིན་རྟོག་(འདིའི་མདོ་མ་རྫོགས་ཙམ་ཡན་གྱི་འབུམ་ཊཱིཀ་སྣང་ཞིང་མན་མི་ སྣང་ངོ་། ། )ནི་(དག་སོགས་གསུམ་མིང་ཀུན་)ཞི་བའི་ལམ་ལ་རྨོངས་རྟོག ཞི་བའི་རྣམ་པས་རྣམ་མཁྱེན་ ཉིད་ཅེས་བྱས་སོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཞི་བ་ཡང་དག་མཐའ་དང་ལམ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་དུ་མདོ་ དག་ལྡན་སོགས་སོ། །ཤེར་ཕྱིན་འདི་(སྙིང་ཟླ་)ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡང་དག་མཐའ་སོགས་དང་ མཚུངས་པར་ལྡན་ནམ་མི་ལྡན་དུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང་ལྡན་མི་ ལྡན་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྟོག་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་ཡུམ་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ དང་ཆོས་གང་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན། སོགས་སོ། །བདུད་(མདོ་)མུ་སྟེགས། དམན་ ལམ་སོགས་དང་(ལམ་གཞན་དང་ཞེས་དག་ཟླ་སོགས་)ཤེར་ཕྱིན་མཉམ་པར་འཛིན་པ་ནི་(རད་ཀིར་ཡང་ དོན་འདྲ་)མི་མཉམ་པ་ཉིད་དམ་ཐུན་མོང་(ཨཱརྱ་)མིན་པ་ཉིད་ལ་རྨོངས་རྟོག་གོ །བདུད་དམ། ཞེས་སོགས་ནས། སྡིག་གྲོགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཆོད་མི་འཕྲོག ཞེས་སོགས་སོ། །ཡུམ་ལ་(དག་ ལྡན་)སྤྱོད་པས་(དག་)སྡུག་ཀུན་འགོག་ལམ་སོགས་ཤེས་པའི་དོན་ལ་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །(དག་ ཟླ་དངོས། )ཞེས་འཛིན་རྟོག་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྟོག་པའོ། །ཡུམ་ ལ་སྤྱོད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པའི་དོན་ལ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །(གཉེན་པོ་ཡིན་ ཞེས་དག་ཟླ། ) ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱིས་ཕན་གནོད་(སྙིང་ཟླ་དོན་)མི་བྱེད་དེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་(ཟླ་ )ཉིད་ཀྱིས་གང་དུ་ཡང་ཕན་གནོད་མི་བྱེད་(ཟླ་དངོས། )པས་སོ་

【現代漢語翻譯】 因此，一切都有三種無明。 怎麼樣呢？ 由於通達一切法的相狀特徵，因此以成佛為理由，認為這是遍知的相狀，即執著于遍知的分別念，也就是對遍知無明的分別念。 遍知本身就是他們的。 等等，內容很廣。 即使圓滿了三道，也在行持，但如果沒有圓滿成熟和串習，就無法現證真實的邊際，因此以聖者菩薩為理由，認為這是道智的相狀，即執著于道智的分別念，也就是對道智無明的分別念。 道智本身就是菩薩們的。 等等。 即使瞭解了內外基礎的生處，但由於不能如實瞭解道和一切相，因此以小乘聖者為理由，認為這是基智的相狀，即執著于基智的分別念（這三者是心月的真實）。 對基智的一切無明分別念。（這三個名稱是聖者，更何況其他的。） 妙吉祥，一切內外之法就是這些。 等等。 安住於何處（清凈等真實），現證寂滅，那就是寂滅道，即執著于相狀的分別念（這隻有到不圓滿的經部，有釋論，後面沒有。）。 是（清凈等三名一切）對寂滅道無明的分別念。 以寂滅的相狀稱為遍知。 等等。 寂滅真實邊際和道就是般若波羅蜜多，經部等。 這個般若波羅蜜多（心月）與如是性真實邊際等相應或不相應，執著於此的分別念就是對如是性等相應或不相應的一切無明分別念。 如是性等屬於佛母的範疇，與任何法相應或不相應都不是。 等等。 魔（經部），外道。 下劣道等與（其他道，清凈月等）般若波羅蜜多相等，執著於此就是對不相等或不共（聖者）的無明分別念。 魔等。 從不被惡友所斷絕，不被奪走等等。 以佛母（清凈具足）行持，（清凈）不應以痛苦一切止息道等了解之義來行持。（清凈月真實。）執著於此的分別念就是對痛苦等的無明分別念。 應以佛母行持，以瞭解痛苦之義來觀察。 等等。（是仇敵，清凈月。） 煩惱不能帶來利益或損害（心月義），因為它們的如是（月）性在任何地方都不能帶來利益或損害（月真實）。 種子字： དེ་（藏文）， त（梵文天城體），ta（梵文羅馬擬音），彼（漢語字面意思） ཨཱརྱ་（藏文），आर्य（梵文天城體），ārya（梵文羅馬擬音），聖者（漢語字面意思）

【English Translation】 Therefore, all have three kinds of ignorance. How is it? Because of understanding all the characteristics of all dharmas, therefore, taking the reason for becoming a Buddha, thinking this is the characteristic of omniscience, that is, the conceptualization of clinging to omniscience, which is the conceptualization of ignorance towards omniscience. Omniscience itself is theirs. Etc., the content is very broad. Even if the three paths are completed, and one is practicing, but if one has not completed the maturation and habituation, one cannot directly realize the true limit, therefore, taking the reason for being a Bodhisattva, thinking this is the characteristic of the path wisdom, that is, the conceptualization of clinging to the path wisdom, which is the conceptualization of ignorance towards the path wisdom. Path wisdom itself is the Bodhisattvas'. Etc. Even if one understands the birthplaces of the inner and outer bases, but because one cannot truly understand the path and all aspects, therefore, taking the reason for being a Hinayana arya, thinking this is the characteristic of the base wisdom, that is, the conceptualization of clinging to the base wisdom (these three are the reality of the heart moon). All the ignorance conceptualizations of the base wisdom. (These three names are arya, let alone others.) Manjushri, all inner and outer dharmas are these. Etc. Abiding in where (pure etc. reality), directly realizing peace, that is the path of peace, that is, the conceptualization of clinging to the characteristics (this only has the commentary of the sutra section that is not complete, the back is not). Is (pure etc. three names all) the ignorance conceptualization of the path of peace. The aspect of peace is called omniscience. Etc. The true limit of peace and the path are Prajnaparamita, sutra section etc. This Prajnaparamita (heart moon) is corresponding or not corresponding to Suchness true limit etc., the conceptualization of clinging to this is all the ignorance conceptualizations of corresponding or not corresponding to Suchness etc. Suchness etc. belong to the category of the Mother Buddha, and it is not corresponding or not corresponding to any dharma. Etc. Mara (sutra section), heretics. Inferior path etc. are equal to (other paths, pure moon etc.) Prajnaparamita, clinging to this is the ignorance conceptualization of not equal or not common (arya). Mara etc. From not being cut off by bad friends, not being taken away etc. By practicing the Mother (pure complete), (pure) one should not practice with the meaning of understanding the path of all suffering cessation etc. (Pure moon reality.) The conceptualization of clinging to this is the ignorance conceptualization of suffering etc. One should practice the Mother, and observe with the meaning of understanding suffering. Etc. (Is the enemy, pure moon.) Afflictions cannot bring benefit or harm (heart moon meaning), because their Suchness (moon) nature cannot bring benefit or harm (moon reality) anywhere. Seed Syllables: དེ་ (Tibetan), त (Sanskrit Devanagari), ta (Sanskrit Romanization), That (Literal Meaning in Chinese) ཨཱརྱ་ (Tibetan), आर्य (Sanskrit Devanagari), ārya (Sanskrit Romanization), Arya (Literal Meaning in Chinese)

སྙམ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་ རང་བཞིན་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྟོག་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་བདག་གི་དོན་ཞེའམ་(ཕན་པ་)དོན་ 2-362 མ་ཡིན་(གནོད་པ། ཞེས་ཟླ་ཟེར་རོ། །མདོ་ཡང་ངོ་། ། )ཞེས་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་ མེད་དང་གཉིས་མེད་མིན་པའི་ཆོས་གཉིས་ཀ་མི་(དག་ཟླ་)དམིགས་ན་གང་(ཟླ་)གིས་གཉིས་མེད་ ཐོབ་པར་འགྱུར་སྙམ་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཅེས་དག་སྙིང་ ཟླ་སྟེ། འོན་ཀྱང་གཉིས་སམ་གཉིས་མེད་ཀྱིས་གཉིས་མེད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རམ་སྙམ་པ་ནི་ གཉིས་མེད་ལ་ཀུན་རྨོངས་སུ་སྦྱར་ན་ལེགས་ཏེ། མདོར་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཐོབ་པར་བགྱིད་དམ། མིན་ནོ། །འོ་ན་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཤིག་ གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཐོབ་པར་བགྱིད་དམ་ནས་ནམ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་སམ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ ཀྱང་མི་དམིགས་ན་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་འདྲའི་རྣམ་རྟོག་དགུ་མཚན་བཞི། སྒོམ་རྩེའི་སྤང་བྱ་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ཐ་མ་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོག་པར་ མཚོན། ཞེས་སོགས་སྔར་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཞེད་དོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེས་ན་ མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པ་དེས་ན་རབ་འབྱོར་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །(དཔྱིས་ཕྱིན་ནོ། ། ) ཞེས་ཨཱརྱའོ། ། འགྲེལ་པ་ལ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྒྲིབ་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་རྟགས་སོགས་དང་དེ་བདེན་མེད་ དུ་མ་ཤེས་པར་བདེན་པར་འཛིན་པ་ཞིག་སྟེ་དེ་ལ་རྨོངས་པ་ནི་དེ་སྐྱོན་ཅན་དུ་མ་ཤེས་པར་བློ་ དོན་མཐུན་ནོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་སྟེ་ལམ་ལ་ཡང་འདོན་པ་བསྒྱུར་རོ། །བོད་དག་སྒྲིབ་པ་སྤང་བ་ ལ་རྨོངས་ཞེས་སོ། །ཉན་ཐོས་འགའ་ཆོས་ཅན། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ ཏེ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་རྟགས་མཚན་མ་དང་དེ་བདེན་མེད་དུ་ཇི་བཞིན་མ་ཤེས་པར་ཆོས་ཀུན་ བདེན་པར་འཛིན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན་ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ཏེ། ལམ་ གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཇི་བཞིན་མ་ཤེས་པས་སོགས་སོ། །མུ་སྟེགས་འགའ་ཆོས་ཅན། གཞི་ ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་སྟེ་གཞི་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ 2-363 ཅད་ཀྱི་ཡིན་ལུགས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པར་རྟག་བདག་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པས་སོ། །གཞི་ ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ནི་གཞི་བདག་སོགས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ་རྨོངས་པ་སྔར་ལྟར་རོ། །ཡང་ན་ གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ལ་སྦྱར་རུང་སྟེ་མདོ་དང་ནི་མི་འགྲིག་གོ །(སྔ་རབས་རྣམས་ཀློག་འདོན་པར་སྣང་ ངོ་། ། ) ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་ལམ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ཏེ། ཡུམ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། གཟུགས་སོགས་དང་(གསེར

【現代漢語翻譯】 『念』是指對煩惱的自性完全無知的分別念。不要執著于『貪慾是為我好』（利益）或『不好』（損害）。如果不能確定有二元或非二元的法，那麼如何能獲得非二元呢？認為這樣是對於非二元的完全無知的分別念。然而，認為通過二元或非二元可以獲得非二元，如果將『完全無知』與非二元聯繫起來，那就更好了。簡而言之，非二元的法能獲得非二元的法嗎？不能。那麼，二元的法能獲得二元的法嗎？或者，如果二元的法或非二元的法都不能確定，那麼就能獲得嗎？像這樣的分別念有九種特徵和四種原因。禪修者應當斷除的執著分別念，是基於假立原因的分別念。像之前說的那樣。因此，應當加上『如是佛所許』。因此，一切執著都是不相容的，所以，『善現，不住於一切相智』。 阿雅說：『一切相智的障礙是對諸法的相狀等的執著，並且在不瞭解其無實性的情況下執著為實有。對其無知是指不認為其有過患，而認為其與心意相符。』在道上也要進行背誦。藏文說，斷除障礙是無知。聲聞緣覺，是諸法，對一切相智本身的障礙完全無知，因為他們執著諸法的相狀和特徵為實有，而沒有如實瞭解其無實性。有法者，對道智本身的障礙完全無知，因為他們沒有如實瞭解所有三種道。一些外道，是諸法，對一切種智本身的障礙完全無知，因為他們執著常我等，而沒有完全瞭解內外一切事物的實相。基智的障礙是執著于地主等，而無知如前所述。或者，可以將對治應用於基智，但這與經文不符。（古代人似乎在誦讀。）聲聞聖者，是諸法，對寂滅一切障礙之道完全無知，因為他們是不瞭解般若的眾生。有法者，對色等和（黃金）等完全無知。

【English Translation】 『Thought』 refers to the discriminating mind that is completely ignorant of the nature of afflictions. Do not engage in 『desire is for my benefit』 (benefit) or 『not good』 (harm). If one cannot ascertain whether there are dual or non-dual dharmas, then how can one attain non-duality? Thinking this way is a discriminating mind that is completely ignorant of non-duality. However, thinking that non-duality can be attained through duality or non-duality, it would be better to associate 『complete ignorance』 with non-duality. In short, does a non-dual dharma attain a non-dual dharma? No. Then, does a dual dharma attain a dual dharma? Or, if neither a dual dharma nor a non-dual dharma can be ascertained, then can it be attained? Such discriminating thoughts have nine characteristics and four causes. The clinging discriminating thoughts that meditators should abandon are discriminating thoughts based on fabricated causes. As said before. Therefore, it should be added 『Thus, the Buddha approves』. Therefore, all clinging is incompatible, so 『Subhuti, does not abide in all-knowingness』. Arya said: 『The obscuration of all-knowingness is the clinging to the characteristics of dharmas, etc., and clinging to them as real without understanding their unreal nature.』 One should also recite on the path. Tibetan says that abandoning obscurations is ignorance. Hearers and Pratyekabuddhas, are dharmas, are completely ignorant of the obscuration of all-knowingness itself, because they cling to the characteristics and signs of dharmas as real without truly understanding their unreal nature. Those with dharma, are completely ignorant of the obscuration of the path-knowing itself, because they do not truly understand all three paths. Some heretics, are dharmas, are completely ignorant of the obscuration of all-ground-knowing itself, because they cling to permanence, self, etc., without fully understanding the reality of all internal and external things. The obscuration of ground-knowing is clinging to the earth lords, etc., and ignorance is as before. Or, the antidote can be applied to ground-knowing, but this does not agree with the sutra. (Ancient people seem to be reciting.) Hearer saints, are dharmas, are completely ignorant of the path of pacifying all obscurations, because they are beings who do not understand Prajna. Those with dharma, are completely ignorant of form, etc., and (gold), etc.

་)དེ་བཞིན་ ཉིད་སོགས་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ཏེ། གཟུགས་སོགས་ཤེས་ བྱ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དག་(མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསེར། )དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་ མེད་པར་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་སོ། །གསེར་ནི་ལྡན་མི་ལྡན་ནི་ཕྲད་པ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་སོ། ། (ཆུ་མིག་པ་གཅིག་དང་ཐ་དད་ཅེས་པས་སོ། ། ) ཆོས་ཅན། བདུད་མུ་སྟེགས་དམན་ལམ་དང་མི་ཉམས་ པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ཏེ། བདུད་སོགས་དེ་རྣམས་སྡིག་གྲོགས་དང་ལམ་གོལ་བར་ཡོངས་སུ་ མ་ཤེས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པའི་རང་ བཞིན་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ཏེ་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སོགས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་དོན་དམ་ལ་བདེན་པར་ འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་ཡིན་ ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ལུགས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱེས་བུས་སོ། ། ཆོས་ཅན། གཉིས་མེད་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་ པར་གཉིས་མེད་དུ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །ཡུལ་རྨོངས་པ་དགུ་བོ་དེ་ ལ་དམིགས་པའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མའང་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་དེ། སྔ་མ་མཐོང་ སྤང་གི་འཛིན་རྟོག་ཐ་མ་ལ་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་དགུ་ཡོད་པ་བཞིན་དུའོ། །དེ་དགུ་ཆོས་ཅན། རྩེ་ མོའི་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཏེ་སྤང་བྱ་ཡིན་ཏེ་དེའི་དངོས་ གཞི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་གཞོམ་བྱ་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གསུམ་པ་དོན་བསྡུ་ནི་སྒོམ་ 2-364 པའི་སོགས་སྟེ་སྤང་བྱ་དེའི་དབྱེ་བས་གཉེན་པོ་ཐ་དད་པར་ཕྱེའོ་ཞེས་སོགས་སོ། ། ༈ འབྲས་བུ། གསུམ་པ་ལ་མཚམས་སྦྱར་ནི་བྱང་སེམས་སྒོམ་པའི་ལམ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་ཆོས་ཅན། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བརྟེན་ཏོ་སྟེ་འབྱུང་སྟེ་སྔ་མ་མཐོང་རྩེར་བསྟན་ པ་བཞིན་དུ་སྒོམ་སྤང་རྣམ་རྟོག་སོགས་སྟེ་བསྡུས་པ་ནི་ཁྱབ་བྱར་དང་ཉོན་མོངས་ནི་སྒོམ་སྤང་ གིའོ། །སྤངས་བས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། མཐོང་(དག་ལྡན་དངོས་)སྒོམ་གྱི་སྤང་ བྱ་རྣམ་རྟོག་འདི་རྣམས་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་གེགས་བྱེད་པས་ཡམས་(ཀུན་དག་ལྡན། )ནད་དེ་ དེ་རྣམས་སའི་དབྱེ་བས་རིམ་གྱིས་ཡུན་རིང་བོ་ལོན་པས་དེ་ཟད་(དག་དངོས་)ནས་སྔར་དེ་དག་ གིས་བརྒྱལ་བ་བཞིན་དུ་གྱུར་བ་ཕྱིས་ཟད་པ་(དག་དངོས་)ནི་དཔེར་ན་དབུགས་ཕྱིན་པའམ་(ནི་ སླར་འོངས་བའི་སྲོག་ལྟ་བུའོ་རད་ཀིར། )འཚོ་བ་རྙེད་པ་ལྟར་གྱུར་པ་ན་སོགས་(དག་ལྡན་ནོ། ། )ཏེ་ཡོན་ཏན་ནི་ དབང་བོ་རྫོགས་པ་ལས་(ཀུན་མདོ་ཨཱརྱ། )བདག་གིར་བྱེད་པ་ཤེས་པ་སྨོན་ནས་ཤེས་(ཨཱརྱ། མེད་ཡེ་ ཤེས་ཞེས་མདོ། )པ་དུས་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་དག་སེ

【現代漢語翻譯】 同樣地，對於是否具備如實性等，眾生完全迷惑，因為對於色等所知以及如實性等，未能如實照見（金氏說：『因為沒有見到』）。因此，對於其為『即此』或『異於此』，也未能完全了知。金氏說：『具備與不具備，即為相合與分離』。（如同『一眼井』，既同一又相異。） 有法者，對於惡魔、外道、下劣道等，眾生完全迷惑，因為未能完全了知惡魔等是罪惡之友和歧途之人。 有法者，對於痛苦等諦的自性，眾生完全迷惑，因為將無常、痛苦等如字面意義般執著為勝義諦。 有法者，對於煩惱的自性，眾生完全迷惑，因為未能完全了知貪慾等的本體。 有法者，對於二無，眾生完全迷惑，因為未能完全了知能取所取的體性在勝義諦中是二無的。 對於這九種迷惑的境，相應的執著分別念也分為九種。如同先前見道所斷的執著分別念，因為境的差別而有九種一樣。 這九種有法者，是處於頂位修道之道的心的心所所進入的境，是所斷之法，因為它們的本體是無間道所要摧毀的。 第三，總結意義，即『修道』等，通過所斷之法的差別，對治法也各不相同。 第三，連線到結果，即安住于大乘修道之道的菩薩，有法者，依止圓滿的三乘功德，即生起。如同先前見道頂位所顯示的那樣，修道所斷的分別念等，總而言之，是遍計所執，而煩惱是修道所斷。 『通過斷除』等。 根本是：這些見道（具足清凈）和修道所斷的分別念，因為障礙圓滿的功德，如同瘟疫（完全具足清凈）疾病一般，這些分別念因為地的差別而逐漸經歷漫長的時間，因此當它們耗盡（清凈真實）之後，如同先前被它們所困擾一樣，後來耗盡（清凈真實），例如氣息耗盡（如同再次到來的生命一般），或者如同獲得食物一般，具足功德，即根 पूर्ण (藏文：དབང་བོ་རྫོགས་པ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：pūrṇa，漢語字面意思：圓滿）具足，從而擁有，知曉，希求知曉（阿雅，無有智慧之意），通達三世的清凈智慧。

【English Translation】 Similarly, beings are completely deluded about whether or not they possess qualities such as Suchness (Tathata), because they do not truly perceive phenomena such as form and qualities such as Suchness. Therefore, they do not fully understand whether it can be expressed as 'this itself' or 'other than this.' (As the Gold scripture says, 'Because they do not see.') Gold scripture says, 'Possessing and not possessing means being together and being apart.' (Like a 'one-eyed well,' which is both the same and different.) Qualifiers: Beings are completely deluded about demons, heretics, and inferior paths, because they do not fully understand that demons and the like are evil friends and those who lead astray. Qualifiers: Beings are completely deluded about the nature of the truths such as suffering, because they grasp impermanence, suffering, etc., as truly existing in the ultimate sense, just as the words describe. Qualifiers: Beings are completely deluded about the nature of afflictions, because they are the kind of beings who do not fully understand the essence of desire and the like. Qualifiers: Beings are completely deluded about non-duality, because they are the kind of beings who do not fully understand that the characteristics of grasping and being grasped are non-dual in the ultimate sense. The final conceptual thoughts that focus on these nine objects of delusion are also considered to be ninefold. Just as the grasping conceptual thoughts to be abandoned on the path of seeing are ninefold due to the difference in objects. These nine qualifiers are objects entered into by the mind and mental factors of the path of meditation at the peak, and are to be abandoned, because their actual basis is what is to be destroyed by the uninterrupted path. Third, the meaning is summarized as 'meditation,' etc., and the antidotes are differentiated according to the distinctions of what is to be abandoned. Third, connecting to the result, the Bodhisattva who abides on the great path of meditation, qualifiers, relies on the complete qualities of the three vehicles, i.e., arises. Just as it was shown at the peak of the path of seeing earlier, the conceptual thoughts to be abandoned in meditation, etc., are summarized as the imputed, and the afflictions are to be abandoned in meditation. 'Through abandonment,' etc. The root is: These conceptual thoughts to be abandoned on the paths of seeing (purely possessed) and meditation, because they obstruct the complete qualities, are like a plague (completely possessed of purity), a disease. These gradually endure for a long time due to the distinctions of the grounds. Therefore, when they are exhausted (purely real), just as one was previously overwhelmed by them, later exhaustion (purely real) is like the breath going out (like a life that returns again), or like finding sustenance, possessing qualities, i.e., the senses are पूर्ण (Tibetan: དབང་བོ་རྫོགས་པ་，Sanskrit Devanagari: ，IAST: pūrṇa, literally: complete), thereby possessing, knowing, desiring to know (Arya, meaning without wisdom), understanding the pure wisdom of the three times.

མས་ཅན་དོན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་ དག་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པ་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བ་སེམས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་ཟློ་བའོ། །(ཀུན་ཨརྱ་ སྟེ་མདོ་དོན། ) ཆུ་བོ་བཞི་ནི། གདགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས། གང་ག་ཤར་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོར་ འགྲོ་བ་སྟེ། །སིནྡྷུ་ལྷོ་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོར་འགྲོ་བ་ཡིན། བཀྵུ་ཡང་ནི་ནུབ་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོར་འགྲོ། ། དེ་ཡི་བྱང་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོར་སཱི་ཏ་(ཤཱི་ཏ་སྟེ་བསིལ་བ་)འགྲོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །སེམས་ཅན་ངན་སོང་ ལས་འདོན་པའི་ལོ་མ་(མདོ་དོན་)བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བར་བྱེད་(མདོ་)པའི་(མདོ་)མེ་ཏོག རྒྱུན་ཞུགས་ (མདོ་)སོགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་དང་ཡོན་ཕུལ་(མདོ་)བ་རྣམས་ཀྱང་མྱང་འདས་ལ་(མདོ་) འགོད་པའི་འབྲས་བུ་(མདོ་)མཆོག་གིས་སྦ་བ་སྟེ་མཛེས་པ་ཞེས་སོགས་སོ། །ལོ་མ་དང་མེ་ཏོག་ དང་འབྲས་བུ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་ རོ། །འགྲེལ་པ་ལ་བསྟེན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན་སྙིང་རྗེའི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་ 2-365 པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ནས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །གང་ལ་ན་བྱང་པ་སྒོམ་ལམ་ཆེན་ པོའི་ཆེན་པོ་ལ་གནས་སོགས་མཛེས་པར་གྱུར་པ་ལའོ། །ཇི་ལྟར་ན་རྒྱ་མཚོ་ནས་བཞིན་དུ་ མངོན་དུ་འོང་བའམ་བོས་པ་བཞིན་དུ་འོང་བའི་རྣམ་པས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྔར་བཤད་ སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གོམས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་བཞི་བོ་འཚེ་སོགས་ནས་ཟད་པས་ ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ་དེ་ནས་ཡོན་ཏན་འོང་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་མེད་པས་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བས་ སོ། །(གསེར་དོན། ) དཔེར་ན་ཡམས་ནད་ཟད་ནས་ནད་པ་དགའ་བས་དབུགས་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་ བཞིན་དུའོ། །(འགྲེལ་པའི་དོན་ཡིན་བོད་འཆད། ) སྤྱིར་ཡམས་ནད་མང་སྟེ་ལུང་ལས་(འདུལ་བ་)བྱི་བ་ནེ་ ཚོ་ཆ་ག་བ། །ཧ་ཅང་ཆར་ཆེས་ཆར་ཆུང་དང་། །རྒྱལ་བོ་ངན་པར་གྱུར་པ་སྟེ། །འདི་དག་འཇིག་ རྟེན་ཡམས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། ། ༈ བར་ཆད་མེད་རྩེ་སྦྱོར། བཞི་པ་ལ། མཚན་ཉིད་(ཤེར་)དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་(ཤེར་འབྱུང་)སྤང་བྱའོ། །དང་པོ་ལ་ མཚམས་སྦྱར་ནི་སྐྱེ་རིམ་བཞིན་བྱས་ན་རྩེ་མོ་བཞིར་ཕྱེ་བའི་སྒོམ་ལམ་རྩེ་མོའི་རྗེས་སོགས་ སོ། །རྩ་བ་ལ། བྱང་སེའི་རྡོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐ་མ་ཆོས་ཅན། བར་ཆད་མེད་པའི་རྩེ་སྦྱོར་ཡིན་ ཏེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་སྐད་ཅིག་གཞན་གྱིས་བར་ཆད་མེད་པར་དངོས་སུ་ཐོབ་བྱེད་ ཡིན་པས་སོ། །དེ་མདོ་ལས་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་མང་བོ་ཉིད་ཀྱིས་(ཟླ་ཟེར་དུ་བསོད་ནམས་མང་བོ་ ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་བཏོན་ནས་ཀྱང་སྒྲས་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་བྱང་པའི་སྦྱིན་པ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་བསོད་ནམས་མང་བར་མདོ་ ལས་བསྟན་པ་བསྡུས་ཟེར་རོ། ། )བསྟན་པས་མང་ཞེས་སོ། །གང་ན། འདིའི་རྒྱུ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ དང་བར་ཆད་མེད་རྩེ་

【現代漢語翻譯】 具有意義的事物：佛陀的凈土完全清凈，獲得一切智，轉法輪，救度眾生脫離苦難。(總括了《聖者》的經文要義。) 四條河流是：根據《建立論》所說，恒河向東流入大海；印度河向南流入大海；博克蘇河向西流入大海；錫塔河（意為寒冷）向北流入大海。等等。 將眾生從惡道中解脫出來的葉子（經文要義），使之轉生到善道（經文）的花朵（經文），從入流（經文）等直到一切智，以及供養（經文）的人們，也安置於涅槃（經文）之中的殊勝果實（經文）所覆蓋，即是美麗。等等。 如同葉子、花朵和果實一樣，一切眾生都將得到近距離的滋養。等等，內容非常廣泛。 應當依賴註釋進行理解，這是明確的說法。無論何時，由於慈悲心而受他人支配，所有的一切都被包含在內。 無論在哪裡，菩薩都安住于偉大的禪定道之上，變得莊嚴。等等。 如何顯現呢？就像從大海中顯現，或者像被召喚一樣出現。 其原因是：由於先前所說的對禪定道的熟練，四種分別念，即傷害等，都已止息。 普遍存在，因此從那裡獲得功德沒有障礙，所以能夠成佛。 （黃金的意義）例如，就像瘟疫結束后，病人因喜悅而恢復呼吸一樣。 （這是註釋的意義，用藏語解釋）一般來說，瘟疫有很多種，經文中（律藏）說：老鼠、尼沙、恰嘎瓦，非常大的雨、非常小的雨，以及惡劣的國王，這些都被稱為世間的瘟疫。 第四個是無間瑜伽。 第四個部分包括：特徵（智慧）、所緣、體相三種（智慧生起）需要斷除。 第一部分，連線是指按照生起次第，完成了分為四個頂點的禪定道頂點的後續步驟等等。 根本是：菩薩的金剛三摩地是最後的，法性。是無間瑜伽，因為圓滿的佛陀能夠立即、無間斷地直接獲得，因此。 經文中說，通過果實獲得巨大的功德（《月光經》中刪除了『通過功德』，並補充說『也』字，意味著即使是具有目標的菩薩的佈施，也比這個三摩地獲得的功德更多。) 在哪裡呢？這個三摩地的原因是最初的發心和無間瑜伽。

【English Translation】 Things that have meaning: The pure lands of the Buddhas are completely pure, attaining omniscience, turning the wheel of Dharma, and delivering sentient beings from suffering. (Summarizes the essence of the sutra 'Arya'). The four rivers are: According to the 'Establishment Treatise', the Ganges flows eastward into the ocean; the Indus flows southward into the ocean; the Vaksu flows westward into the ocean; the Sita (meaning cold) flows northward into the ocean. And so on. The leaves (essence of the sutra) that liberate sentient beings from the lower realms, the flowers (sutra) that cause them to be reborn in the higher realms (sutra), from stream-enterers (sutra) up to omniscience, and those who make offerings (sutra), are also covered by the supreme fruit (sutra) that places them in Nirvana, which is beautiful. And so on. Like leaves, flowers, and fruits, all sentient beings will be closely nourished. And so on, it is very extensive. One should rely on commentaries for understanding, this is a clear statement. Whenever, due to compassion, one is under the control of others, everything is included. Wherever, the Bodhisattva abides in the great path of meditation, becoming magnificent. And so on. How does it manifest? Just as it manifests from the ocean, or appears as if summoned. The reason for this is: due to familiarity with the previously mentioned path of meditation, the four types of conceptualizations, namely harm, etc., have ceased. It is pervasive, therefore there is no obstacle to the arising of qualities from there, so one can attain Buddhahood. (Meaning of gold) For example, just as after the plague ends, the patient regains breath with joy. (This is the meaning of the commentary, explained in Tibetan) Generally, there are many kinds of plagues, the sutra (Vinaya) says: rats, nisha, chagava, very heavy rain, very little rain, and a bad king, these are called worldly plagues. The fourth is the Uninterrupted Yoga. The fourth part includes: characteristics (wisdom), object of focus, and the three aspects (arising of wisdom) that need to be abandoned. The first part, the connection, refers to following the sequence of generation, completing the subsequent steps of the pinnacle of the meditation path divided into four pinnacles, and so on. The root is: The Vajra Samadhi of the Bodhisattva is the last, Dharmata. It is the Uninterrupted Yoga, because the perfect Buddha can be directly attained immediately and without interruption, therefore. The sutra says that great merit is obtained through the fruit (the 'also' is deleted in the 'Moonlight Sutra', and it is added that even the giving of a Bodhisattva with a goal has more merit than this Samadhi.) Where is it? The reason for this Samadhi is the initial generation of the mind and the Uninterrupted Yoga.

རང་གི་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་སོ། །གང་ལས་མང་ན་རིམ་བཞིན་སྟོང་ གསུམ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཉན་ཐོས་དང་བསེ་རུ་རང་རྒྱལ་གྱི་རྟོགས་པ་ཕུན་ཚོགས་ལ་བཀོད་ པའི་དགེ་བ་དང་བྱང་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་དང་པོ་ཡན་ལ་བཀོད་པའི་དགེ་བ་དཔེར་མཛད་ནས་ སོ། །ཇི་ལྟར་ན་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་མི་འགྲོ་སོགས་ཏེ། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་ 2-366 ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཀྱང་དེ་དག་གི་བསོད་ ནམས་དེས་བྱང་པ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་མི་འགྲོ་ཞེས་ སོགས་དང་། བྱང་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཀྱང་དེ་དག་གི་བསོད་ནམས་དེས་ བྱང་པ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་སོགས་སོ། །འོ་ན་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ གང་ཞེ་ན་དེའི་(ཨཱརྱ་)འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱའོ་ཞེས་(ཨཱརྱས་སྦྱར་མདོར་སྣང་། )སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། རྒྱུན་མཐའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་པ་ནི་ཆོས་ཅན། རྩེ་མོ་འདིར་ནས་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་འཐོབ་ པའི་བར་ཆད་མེད་ཅེས་སོགས་སྔར་ལྟར་རོ། །དེའི་འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དེ་སངས་རྒྱས་ ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་གིས་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ལ་བཀོད་པ་བས་འདིའི་ རྒྱུ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་བསོད་ནམས་མང་། དེ་དག་བྱང་པའི་སྐྱོན་མེད་ལ་བཀོད་ནས་ བསོད་ནམས་སོགས་ནས་འཕགས་པར་བར་ཆད་མེད་རྩེ་བསོད་ནམས་མང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ བསྟན་ཏོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། བར་ཆད་མེད་རྩེ་དེའི་ཞེས་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། ཆོས་ ཀུན་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཅན། བསྐྱེད་འབྲས་རྣམ་མཁྱེན་འདིའི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་རང་གི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་བྱ་ ཡིན་པས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལ་དམིགས་པས་རྣམ་པར་མི་ རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་སྐྱེ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །གཟུང་འཛིན་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ ཆོས་ཅན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན་དུ་བཞག་སྟེ། ཨཱརྱའི་དགོངས་པའོ། །ས་དང་པོ་ནས་སྐྱེས་པའི་ བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཡང་ཡང་འདྲིས་པར་བྱས་པ་མ་བརྗེད་པའི་ དྲན་པ་ཆོས་ཅན། (ཆོས་བཤེས་དངོས། ) དེའི་བདག་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། དེའི་བྱེད་རྒྱུ་གང་ཞིག དེ་ལ་ 2-367 ལྷག་པར་དབང་བསྒྱུར་བས་སོ། །(བར་མར་འདི་ནི་དབང་བསྒྱུར་བའོ་ཞེས་སོ། ། ) གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ རྣམ་མཁྱེན་ཡིད་ལ་(ཨཱརྱ་)བྱེད་པ་མ་བརྗེད་པའི་རྒྱུན་མཐའི་དྲན་པ་ལའང་རུང་ངོ་། །དོན་དམ་ པར་སྤྲོས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཅན། དེའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་རྟོགས་པའི

【現代漢語翻譯】 其果報即是福德。若論何者更為殊勝，則依次是：將三千大千世界所有眾生安置於聲聞和獨覺的圓滿證悟之善根，以及將菩薩安置於無過失之初地以上的善根，作為譬喻。 例如，『百分之一也不及』等等。即使三千大千世界中的所有眾生都具備聲聞的功德，他們的福德也不及菩薩初發心之福德的百分之一等等。即使進入菩薩的無過失之境，他們的福德也不及菩薩趨入菩提之福德等等。 那麼，何為最終之果——佛陀呢？那（聖者，梵文：ārya）之果即是佛陀，也就是一切種智，應當如是作意。（見於聖者所著之經中。）註釋中說：『何為恒常之三摩地？』答：『即是此處之頂』。獲得佛陀之境，毫無障礙等等，如前所述。其果即是一切種智，也就是佛陀之境。有些人將（眾生）安置於獨覺之境，但與此（初發心）之因相比，初發心之福德更為殊勝。將他們安置於菩薩的無過失之境，其福德等等，直至無間頂，都顯示了福德更為殊勝。 第二，連線文：『無間頂，其』等等。根本頌：一切法皆為空性，以自性光明之法性而言，生起之果即是一切種智之對境。因此，應如何證悟其自相呢？法友說：『緣于自性光明之體性，則能生起無分別之智慧。』 將無有能取所取之實性的法，安立為如幻之法，此乃聖者之意。從初地生起的無二真諦之證悟智慧，若能反覆串習，則能生起不忘失之正念。（法友親口所說。）這是它的增上緣，因為能特別地加以控制。（中間部分說：『這是加以控制。』）於三大阿僧祇劫中，對一切種智作意，亦可用於不忘失的恒常正念。就勝義諦而言，一切戲論和分別念，皆是自性寂滅之法性，這是它的體性，因此能證悟。

【English Translation】 Its result is merit. If one asks what is more superior, then successively: taking the merit of placing all beings in the three thousand great thousand worlds in the perfect realization of Śrāvakas and Pratyekabuddhas, and the merit of placing Bodhisattvas in the faultless first bhūmi and above, as an example. For example, 'not even one in a hundred' etc. Even if all beings in the three thousand great thousand worlds possess the qualities of Śrāvakas, their merit is not even one in a hundred of the merit of a Bodhisattva's first generation of mind, etc. Even if one enters the faultless state of a Bodhisattva, their merit is not even the merit of a Bodhisattva entering Bodhi, etc. Then, what is the ultimate result—Buddhahood? That (Ārya) result is Buddhahood, which is omniscience itself, and one should contemplate it in that way. (Appears in the sūtra composed by Ārya.) In the commentary, it says: 'What is the continuous samādhi?' Answer: 'It is called the peak here.' There is no obstacle to attaining Buddhahood, etc., as before. Its result is omniscience itself, which is Buddhahood. Some people place (beings) in the state of Pratyekabuddhas, but compared to this (first generation of mind) cause, the merit of the first generation of mind is more superior. Placing them in the faultless state of a Bodhisattva, its merit, etc., up to the uninterrupted peak, shows that the merit is more superior. Secondly, the connecting sentence: 'The uninterrupted peak, its' etc. Root verse: All dharmas are empty, in terms of the nature of self-luminous dharmatā, the arising result is the object of omniscience. Therefore, how should one realize its own form? Dharma friend said: 'By focusing on the essence of self-luminous nature, non-conceptual wisdom arises.' Establishing dharmas without the reality of grasper and grasped as illusory dharmas, this is the intention of Ārya. The realization wisdom of the non-dual two truths arising from the first bhūmi, if repeatedly practiced, can generate unforgetting mindfulness. (Said by Dharma friend himself.) This is its adhipati condition, because it can be specially controlled. (The middle part says: 'This is to control.') Contemplating omniscience for three great asaṃkhyeya kalpas can also be used for unforgetting continuous mindfulness. In terms of ultimate truth, all elaboration and conceptualization are the nature of self-pacified dharmatā, this is its essence, therefore it can be realized.

་དམིགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །རང་བཞིན་གྱི་ རྟོག་པ་དང་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྣམ་རྟོག་སོགས་ཞི་བའི་ཤེས་རྣམ་མཐར་ཐུག་ཆོས་ཅན། དེའི་ རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་པ་ཆོས་བཤེས་སོ། ། རྣམ་མཁྱེན་(སྙིང་ཟླར་ཡང་རྣམ་མཁྱེན་ཏེ་བར་ཆད་མེད་རྩེ་ཞེས་འཆད། )འདིའི་དམིགས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་ པའོ། །དབང་ནི་དྲན་པ། རྣམ་པ་ནི་ཞི་བ་ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། བར་ཆད་མེད་པའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་སྦྱར་ཏེ་གཞན་རྩ་བ་ལྟར་རོ། ། གསུམ་པ་ལ། བསྟན་བཤད་དོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས་རྩ་བ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་འདིའི་ དམིགས་རྣམ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ཟབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྒྲོ་སྐུར་དུའམ་བདེན་གཉིས་ འགལ་བར་རབ་ཏུ་སྨྲ་རྣམས་ཀྱིས་(སྙིང་མཆོག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་སྨྲ་བ་མཚོན་ཆས་འདེབས་པའི་ཚུལ་ཡོད་པས་ན་) བརྒྱུད་མར་རྒོལ་བ་སྟེ། (དབྱིག་པ་དང་དབྱིག་པས་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སོ། །རྒོལ་བ་དང་རྒོལ་བ་དག་གིས་བསྣུན་པས་ འཇུག་པ་སྟེ། བི་ར་གའི་རྒྱུད་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། ། ) རྒོལ་བ་མང་བར་སྟོན་པའི་ཚིག་གོ །གསེར་རོ། ། འགྲེལ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ་བསལ་བྱ། སེལ་བྱེད། དེས་བསྟན་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། བར་ཆད་ མེད་(གསེར་)རྩེའི་དམིགས་(གསེར་)པ་སོགས་སྟོན་པའི་གནས་འདི་ལ་ནི་བདེན་གཉིས་(གསེར་) རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མ་རྟོགས་(གསེར་གྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མངོན་པར་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ཞེས་ སོ། །དེས་ན་བྱང་སེམས་མ་གཏོགས་ཞེས་འཆད་པ་ནི་གཞུང་མ་དག་པའོ། ། )པའི་སྒྲོ་སྐུར་དུ་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ ཀྱིས་རྩོད་པ་སྣ་ཚོགས་(ཨཱརྱ་)ཀྱི་ཀླན་ཀའི་རྒོལ་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་ངོ་། ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། རྟོག་གེའི་ཡུལ་མིན་པས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། 2-368 གཉིས་པ་ནི། བདེན་གཉིས་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་དེ་དག་བསལ་བར་བྱ་ སྟེ། དེ་གཉིས་འགལ་བར་བསམས་ནས་རྩོད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་རབ་ འབྱོར་ཆོས་ཅན། དེའི་དམིགས་པ་སོགས་ལ་རྒལ་ལན་དུ་མ་མཛད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དེ་ལྟར་མཛད་པ་འདིས་ནི་འདིའི་དམིགས་རྣམ་ལ་སོགས་པ་ཟབ་པ་ཉིད་དུ་བསྙད་དོའམ་ བསྟན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་པས་སོ། ། གཉིས་པ་བཤད་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། བདེན་གཉིས་ལ་མཁས་པའི་(བདེན་གཉིས་དབྱེར་ མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་རྣམས་ཞེས་ཆོས་བཤེས། )བློའི་ནོར་གྱིས་འབྱོར་བ་ཅན་བྱང་པ་རྣམས་ཀྱིས་འགལ་ རྐྱེན་ལོག་རྟོག་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བསལ་བས་སོགས་ནས་ལོག་རྟོག་(ནི་དོན་དམ་འབའ་ཞིག་འདོད་པས་ཀུན་ རྫོབ་པའི་རང་བཞིན་སྤོང་བ་དང་གང་དག་ཀུན་རྫོབ་འདོད་པས་རང་བཞིན་མེད་པ་སུན་འབྱིན་ཅིང་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ པའི་དོན་མི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལོག་རྟོག་སྟེ་ཆོས་བཤེས་ས

【現代漢語翻譯】 因為這是所緣的法性。 寂止的識相究竟法，具有自性的分別念和隨唸的分別念等，是它的行相，因為是成為其自性的智慧。這是法友的說法。 此一切相智（心髓中也說一切相智是無間頂）。其所緣是無實有，能力是憶念，行相是寂止等等。註釋中，加上『無間的三摩地』，其他與根本相同。 第三部分是教和釋。第一部分分為兩部分，根本是：對此一切相智的所緣和行相等，以甚深的原因，那些擅長以虛妄或二諦相違而妄說的人（心髓中說，有擅長妄說和用言語作為武器攻擊的方式），會接連不斷地反駁。（就像用泥土和泥土一樣。就像反駁者和反駁者互相攻擊一樣，就像毗拉伽的傳承一樣，這是有依據的。）這是顯示反駁者眾多的詞語。黃金。 註釋分為三部分：所破、能破和由此顯示的道理。第一部分是：對於顯示無間（黃金）頂的所緣（黃金）等之處，那些不精通二諦（黃金）分別之方便的人（那些不明顯瞭解黃金之方便的人。因此，說除了菩薩之外，是不正確的文字。），會以各種爭論（阿阇梨）的責難，一個接一個地接連不斷地出現反駁。其原因是：因為不是思辨的境地，所以難以測度。 第二部分是：應該由精通二諦分別之方便的人來破除這些，因為他們認為二者相違而爭論。第三部分是：佛陀和善現，具有不曾對它的所緣等進行反駁的理由，因為這樣做的想法是，這樣做是爲了宣揚或顯示此所緣等是甚深的。 第二部分是解釋。連線是：那些精通二諦（通達二諦無別的人，這是法友的說法。）的智慧財富具足的智者們，如何破除相違的邪分別等等，直到邪分別（是指那些只想要勝義諦，而捨棄世俗諦的自性，以及那些只想要世俗諦，而駁斥無自性，並且不瞭解二諦無別之義的一切邪分別，這是法友的說法。）

【English Translation】 Because it is the Dharmata of the object of focus. The ultimate Dharma characterized by the knowledge aspect of pacification, such as conceptualizations of inherent nature and subsequent recollections, is its aspect because it is the wisdom that has become its inherent nature. This is what Dharma Friend said. The object of focus of this Sarvākārajñāna (in the heart essence, Sarvākārajñāna is also explained as uninterrupted apex) is non-existent. The power is mindfulness, and the aspect is pacification, and so on. In the commentary, 'uninterrupted Samādhi' is added, and the rest is the same as the root text. The third part is the teaching and explanation. The first part has two sections, the root text being: Regarding the object of focus, aspects, etc., of this Sarvākārajñāna, due to profound reasons, those who are skilled at fabricating or vehemently speaking of the contradiction between the two truths (in the heart essence, it is said that there is a way of being skilled at fabricating and using words as weapons to attack), will continuously refute in succession. (Like with dirt and dirt. Like the attackers and attackers striking each other, like the lineage of Viraga, this is based on evidence.) This is a word that shows that there are many refuters. Gold. The commentary has three parts: what is to be refuted, what refutes, and how it is shown by that. The first part is: Regarding this place that shows the object of focus (gold) etc. of the uninterrupted (gold) apex, those who are not skilled in the means of distinguishing the two truths (gold) (those who do not manifestly understand the means of gold. Therefore, saying that it excludes Bodhisattvas is an incorrect text.), will vehemently speak of fabrications, and various disputes (Ārya) of accusations will arise one after another in succession. The reason for this is: because it is not an object of speculation, it is difficult to fathom. The second part is: those should be refuted by those who are skilled in the means of distinguishing the two truths, because they argue thinking that the two are contradictory. The third part is: the reason why the Buddha and Subhūti did not make many refutations to its object of focus etc. is that the thought was that doing so would proclaim or show that this object of focus etc. is profound. The second part is the explanation. The connection is: how do the wise ones who are rich in the wealth of wisdom and skilled in the two truths (those who have understood the inseparability of the two truths, this is what Dharma Friend said.) refute the contradictory wrong conceptions etc., until the wrong conceptions (refer to all the wrong conceptions that only desire the ultimate truth and abandon the nature of the conventional truth, and those who only desire the conventional truth and refute selflessness, and do not understand the meaning of the inseparability of the two truths, this is what Dharma Friend said.)

ོ། ། )འཆད་དོ། །རྩ་བ་ལ། ལོག་པར་རྟོག་ཅེས་དྲང་ ངོ་། །ཡུལ་གང་ལ་ན། ལ་འཇུག་ཏུ་སྦྱར་བ་བཅུ་དྲུག་གོ །གང་ཟག་གང་ན། བདེན་གཉིས་ འགལ་བར་སྨྲ་བ་ཐབས་མི་མཁས་པ་རྣམས་སོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན་རྒྱུའམ་འབྲས་བུའི་རྣམ་པ་ ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་དམིགས་པ་སོགས་བཅུ་དྲུག་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཞེས་རྩོད་ པའོ། །བཞི་པ་གྲངས་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་དག་ཏུ་བཞེད་དོ། །ཡུལ་བཅུ་དྲུག་གང་ལ་རྩོད་པ་ བཅུ་དྲུག་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྩ་འགྲེལ་ལྷན་ཅིག་བཤད་དེ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དམིགས་པ་འཐད་པ་ ལ་ལོག་རྟོག་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ནམ་བར་ཆད་མེད་རྩེའི་དམིགས་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། འདུས་ བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་དག་དངོས་པོ་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་དུ་འདོད། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཅང་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་རྟགས་མ་གྲུབ། དོན་ དམ་དུ་རང་བཞིན་མེད་པས་དམིགས་པ་མི་འཐད་པའི་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། བར་ཆད་མེད་རྩེའམ་ རྣམ་མཁྱེན་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པས་ཁྱོད་ཀྱི་དམིགས་ 2-369 པ་གཏན་མེད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་ མ་ལྟ་བུ་དང་བདེན་སྟོང་གི་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱི་དམིགས་པར་འཐད་པས་(ཟླ་ ཟེར་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་ཞེས་པ་དམིགས་པ་འཐད་པའོ་ཞེས་པས་རྟགས་ཟུར་དང་པོ་བསྟན་ནོ། ། ) སོ། །རྣམ་མཁྱེན་འབའ་ཞིག་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་ལགས་སམ། མ་ལགས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱང་ དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་ལགས་ནས་འདུས་བྱས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱང་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་ ལགས། རབ་འབྱོར་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ནས་འདུས་བྱས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ ཀྱང་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་སོགས་སོ། །དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ལོག་རྟོག་ནི་དམིགས་ པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་མེད་པར་ཐལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དམིགས་པ་རང་ བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལན་གསུམ་སྔར་ལྟར་བྱས་ནས། ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ དམིགས་པ་རང་བཞིན་མེད་པས་ཁྱོད་ཀྱི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་ དམ་པར་དམིགས་བྱ་སོགས་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་དོན་རྣམ་ དུ་འཐད་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དེ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ ཞེས་སོགས་སོ། །ཡང་ན་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ངེས་པར་གཟུང་བ་སྟེ་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཐལ། ཞེས་ཏེ་གཟུགས་སོགས་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོར་འཛིན་ཞེས་རད་ཀིར་ རོ། །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ ཤེས་མེད་པར་ཐལ། ཤེས་བྱ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མི་དམིགས་པས་སོ་ཞེ་ན། ལན་ གསུམ་སྦྱར་ནས། ཤེས

【現代漢語翻譯】 現在開始講解。根本頌中說：'邪分別'這樣提問。在哪個所緣境上呢？在加上處所詞'ལ་'的十六個境上。在哪個補特伽羅上呢？在那些說二諦相違、不善巧方便的人們身上。以什麼方式爭論呢？爭論說，以因或果的方式，依憑一切智性，緣取等十六種是不合理的。第四個數字是，認為有十六種相。在十六個所緣境上，如何進行十六種爭論呢？結合根本頌和註釋進行講解：對於全知之境的合理性進行邪分別，即全知或無間頂的所緣境是不合理的，因為有為法和無為法的界，其自性是無實有的。如果這樣認為，那麼在勝義諦中是這樣認為的。但在世俗諦中，認為什麼都沒有的自性，這個理由是不成立的。因為在勝義諦中無自性，所以緣取是不合理的，這種說法是不周遍的。因為無間頂或全知，就其法性而言，一切法在勝義諦中是無實有的，所以你的緣取不會完全消失。因為在勝義諦中，沒有真實的實有，如幻化的緣起和真空的法界，在世俗諦中，你的緣取是合理的。（在《月光疏》中，'在世俗諦中，一切法都是所緣境'，這意味著緣取是合理的，這表明了第一個理由的錯誤。） 全知僅僅是沒有實有的嗎？不是的，色等也沒有實有，所以有為法和無為法的界也沒有實有。如《般若經》所說：'善現，全知沒有實有，所以有為法和無為法的界也沒有實有'等等。對於所緣境的自性進行邪分別，即所緣境的自性，沒有境的相狀。因為在一切相中，所緣境都是無自性的。如果這樣認為，那麼重複之前的三個回答。就其法性而言，在勝義諦中，所緣境是無自性的，所以你的所緣境的相狀不會消失。因為在勝義諦中，沒有所緣等，以自性寂滅的法性，你的意義是合理的。如經中所說：'菩提道也是無實有的自性，要這樣理解'等等。或者，對於所緣境的自性進行確定，即沒有證悟。因為沒有色等，如何執著色等的自性呢？這樣進行辯論。對於全知的智慧進行邪分別，即全知之智是不存在的，因為能知的事物和非事物都不可得。如果這樣認為，那麼重複之前的三個回答。能知

【English Translation】 Now I will explain. In the root text, it says: 'Wrong conception' is asked. On which object? On the sixteen objects with the locative particle 'ལ་'. On which person? On those who say the two truths contradict each other and are unskilled in means. In what way do they argue? They argue that, in the manner of cause or effect, relying on omniscience, the sixteen objects of focus, etc., are unreasonable. The fourth number is that they consider there to be sixteen aspects. On which sixteen objects are there sixteen arguments? Explaining the root text and commentary together: Regarding the validity of the object of omniscience, the wrong conception is that the object of omniscience or the peak of uninterruptedness is unreasonable because the realms of conditioned and unconditioned phenomena are devoid of inherent existence. If one thinks so, then that is the view in ultimate truth. But in conventional truth, the reason that it is the nature of nothingness is not established. Since there is no inherent existence in ultimate truth, the pervasion that the object is unreasonable is not valid. Because the peak of uninterruptedness or omniscience, in terms of its dharma nature, all dharmas are without substance in ultimate truth, so your object will not completely disappear. Because in ultimate truth, there is no true substance, like the interdependent illusion and the empty dharma realm, in conventional truth, your object is reasonable. (In the 'Moonbeam Commentary', 'In conventional truth, all dharmas are objects,' which means the object is reasonable, indicating the error of the first reason.) Is omniscience merely without substance? No, form, etc., are also without substance, so the realms of conditioned and unconditioned phenomena are also without substance. As the Prajna Sutra says: 'Subhuti, omniscience is without substance, so the realms of conditioned and unconditioned phenomena are also without substance,' etc. Regarding the wrong conception of the nature of the object, that is, the nature of the object, there is no aspect of the object. Because in all aspects, the object is without inherent existence. If one thinks so, then repeat the previous three answers. In terms of its dharma nature, in ultimate truth, the object is without inherent existence, so the aspect of your object will not disappear. Because in ultimate truth, there is no object, etc., with the dharma nature of peace through self-nature, your meaning is reasonable. As the sutra says: 'The path of enlightenment is also the nature of non-substantiality, understand it in this way,' etc. Or, to determine the nature of the object, that is, without realization. Because there is no form, etc., how can one grasp the nature of form, etc.? This is how they argue. Regarding the wrong conception of the wisdom of omniscience, that is, the wisdom of omniscience does not exist because knowable things and non-things are not perceived. If one thinks so, then repeat the previous three answers. The knowable

་བྱ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་གང་ཡང་དམིགས་ བྱར་མེད་པས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་(མདོ་དངོས་)འགའ་ ཡང་མ་གཟིགས་ཤིང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དངོས་པོར་(མདོ་དངོས་)ཡོད་མེད་སོགས་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ ཤེས་འཐད་པས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་རྣམས་ཆོས་རྣམས་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ལེགས་ན་ 2-370 ཞེས་ནས་དངོས་པོ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་དངོས་པོ་མཆིས་པའི་ཆོས་འཚལ་བར་(ཤེས་པའོ། ། )མི་ རུང་ངོ་། །དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས། དངོས་པོ་མཆིས་ པས་མ་མཆིས་པ། མ་མཆིས་པས་མཆིས་པ་འཚལ་བར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་སོགས་དང་། བཀའ་ སྩལ་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཉེ་བར་གཟུང་བས་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱའམ་དངོས་པོ་ མེད་ཅེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏེ་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་སོ། །(གཞན་གྱིས་མདོ་སྦྱོར་མ་ ཤེས། ) བདེན་གཉིས་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་(མིང་ཀུན་ཨཱརྱ་དངོས་)པ་ནི། དམ་པའི་དོན་དང་ཀུན་རྫོབ་ ཏེ་བདེན་པ་གཉིས་མེད་པར་ཐལ། (གསེར། ) ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་བྲལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ སྟེ་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེ་ན། ལན་གསུམ་སྦྱར་ནས། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་བྲལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་ མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡིན་ཡང་དེ་ལྟར་ཇི་བཞིན་དུ་མ་རྟོགས་པའི་བྱིས་པའི་སྣང་བ་ཀུན་ རྫོབ། (ཨཱརྱ་དོན། ) དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ དོན་དམ་དུ་འཐད་པས་(ཨཱརྱ་དོན་)སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོན་ དམ་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ཡང་དེ་ལ་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པས་དེ་བཞིན་ ཉིད་དེ་མི་ཤེས་མི་མཐོང་སྟེ་དེ་དག་གི་དོན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་(བསྡུས་)ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་དངོས་པོ་ ཡོད་ཅེས་བྱ་བའམ་དངོས་པོ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ་ཞེས་སོགས་སོ། ། འདིར་མཐའ་ཅུང་ཟད་དཔྱད་ན། གསུམ་སྟེ་བདེན་གཉིས་ཤེས་པའི་ཕན་ཡོན། མ་ཤེས་ པའི་ཉེས་དམིགས། བདེན་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ངེས་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དབུ་མ་ བདེན་གཉིས་ལས། བདེན་གཉིས་རྣམ་དབྱེ་ཤེས་པ་དག །ཐུབ་པའི་བཀའ་ལ་མི་རྨོངས་ཏེ། ། དེ་དག་མ་ལུས་ཚོགས་བསགས་ནས། །ཕུན་ཚོགས་ཕ་རོལ་འགྲོ་བ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་ པ་ནི། དབུ་མ་རྩ་བར། གང་དག་བདེན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི། །རྣམ་དབྱེ་རྣམ་པར་མི་ཤེས་པ། 2-371 ། དེ་དག་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ནི། །ཟབ་མོའི་དེ་ཉིད་རྣམ་མི་ཤེས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་ མཚན་ཉིད། མཚོན་བྱ། མཚན་གཞིའོ། །དང་པོ་ནི། དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད། ཆོས་ རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་གང་ཞིག་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སོ་ས

【現代漢語翻譯】 對於有法者（指一切事物），從勝義諦的角度來看，沒有任何事物可以作為目標，因此不會沒有遍知的智慧。因為從勝義諦的角度來看，沒有看到任何事物（實有），而在世俗諦中，遍知智慧能夠了解事物（實有）的有無等一切現象是合理的。如《寶積經》所說：『世尊，諸法遠離諸法本身是最好的。』因此，不能用實有的法去尋求實有的法（去了解）。不能用非實有的法去尋求非實有的法，不能用實有的法去尋求非實有的法，也不能用非實有的法去尋求實有的法。』等等。佛陀還說：『通過接受世間的世俗諦，可以說明事物是『有』或『無』，但在勝義諦中則不然。』等等。（有些人不理解經文的結合）。 對二諦的錯誤理解（名字是昆·阿雅·當沃）是：如果認為勝義諦和世俗諦這二諦是不存在的，因為一切法都是遠離戲論的，是如是的自性。回答：不能這樣推理。對於有法者（指一切事物），從勝義諦的角度來看，一切法都是遠離戲論的，是如是的自性，因此二諦的差別不會消失。即使是這樣，對於沒有如實證悟的凡夫來說，顯現的是世俗諦（阿雅義），而對於如實證悟的聖者來說，是智慧的對境，世俗諦的如是性是勝義諦（阿雅義）。雖然世俗諦的如是性就是勝義諦的如是性，但由於眾生顛倒錯亂，所以不瞭解、看不到如是性。因此，爲了他們的利益，通過世間的世俗諦來說事物是『有』或『無』等等。 這裡稍微探討一下二諦，分為三點：瞭解二諦的利益，不瞭解二諦的過患，以及確定二諦的自性。 第一點是：如《中觀二諦論》所說：『瞭解二諦的差別，就不會對佛陀的教言感到困惑。這些人積累所有資糧后，將到達圓滿的彼岸。』 第二點是：如《中觀根本慧論》所說：『那些不瞭解這二諦差別的人，就不能瞭解佛陀教法的甚深之處。』 第三點分為：定義、所詮釋和例子。第一點是：勝義諦的定義是：諸法的自性，遠離戲論，是二無分別智各自體驗的境界。

【English Translation】 For entities, from the ultimate perspective, there is nothing to be taken as an object, so it will not be without the wisdom of omniscience. Because from the ultimate perspective, nothing (real) is seen, and in the conventional truth, the wisdom of omniscience is reasonable to know all phenomena such as the existence or non-existence of things (real). As the Sutra says: 'Bhagavan, it is best that dharmas are separated from dharmas themselves.' Therefore, one cannot use an existing dharma to seek an existing dharma (to understand). One cannot use a non-existing dharma to seek a non-existing dharma, one cannot use an existing dharma to seek a non-existing dharma, nor can one use a non-existing dharma to seek an existing dharma.' etc. The Buddha also said: 'By accepting the worldly conventional truth, it can be explained that things are 'existent' or 'non-existent', but not in the ultimate truth.' etc. (Some people do not understand the combination of scriptures). The wrong understanding of the two truths (name is Kun Arya Dangwo) is: if it is thought that the two truths, ultimate truth and conventional truth, do not exist, because all dharmas are free from elaboration and are the nature of Suchness. Answer: This cannot be inferred. For entities, from the ultimate perspective, all dharmas are free from elaboration and are the nature of Suchness, so the difference between the two truths will not disappear. Even so, for ordinary people who have not truly realized it, what appears is the conventional truth (Arya meaning), and for the sages who have truly realized it, it is the object of wisdom, and the Suchness of the conventional truth is the ultimate truth (Arya meaning). Although the Suchness of the conventional truth is the Suchness of the ultimate truth, because sentient beings are confused and inverted, they do not understand or see the Suchness. Therefore, for their benefit, it is said through the worldly conventional truth that things are 'existent' or 'non-existent' etc. Here, let's explore the two truths a little, divided into three points: the benefits of understanding the two truths, the faults of not understanding the two truths, and determining the nature of the two truths. The first point is: as the Madhyamaka Two Truths says: 'Understanding the difference between the two truths will not be confused about the Buddha's teachings. These people, after accumulating all the resources, will reach the perfect shore.' The second point is: as the Root Wisdom of the Middle Way says: 'Those who do not understand the difference between these two truths cannot understand the profoundness of the Buddha's teachings.' The third point is divided into: definition, what is explained, and examples. The first point is: the definition of the ultimate truth is: the nature of all dharmas, free from elaboration, is the realm experienced by the two non-dual wisdoms respectively.

ོ་རང་རིག་པས་ཤེས་ ཀྱི་སྒྲ་རྟོག་སོགས་ཀྱི་དངོས་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སྟེ་ཀླུས། གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང་། ། སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །རྣམ་རྟོག་མེད་དོན་ཐ་དད་མིན། །དེ་དེ་ཁོ་ནའི་མཚན་ཉིད་ དོ། །ཞེས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད། དོན་དམ་པར་མེད་ཅིང་མ་དཔྱད་པའི་བློ་ངོ་ན་སྣང་ བའོ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད། ཀུན་རྫོབ་གང་ཞིག བག་ཆགས་བརྟན་པའི་བློ་ ངོར་གྲུབ་པ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཁོ་ན། །ཀུན་རྫོབ་གཞན་ནི་གཅིག་ ཤོས་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་སྒྲིབ་ཅིང་འགེབས་པས་ཡང་དག་ སྒྲིབ་པའམ་ཀུན་ནས་འགེབས་པ་སྟེ་བདེན་གཉིས་ལས། གང་ཞིག་གིས་སམ་གང་ཞིག་ལ། ། ཡང་དག་སྒྲིབ་བྱེད་ཀུན་རྫོབ་འདོད། །ཅེས་སོ། །བདེན་པ་ནི་མི་བསླུ་བར་སྣང་བའོ། །དོན་ ཡང་ཡིན་ལ་མཆོག་གམ་དམ་པ་ཡང་ཡིན་པས་དོན་དམ་མཉམ་བཞག་གི་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་ ཡུལ་ཡིན་པས་དམ་པའི་དོན། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དམ་བའི་ཡུལ་དུ་བསླུ་བ་མེད་པས་དམ་ པའི་དོན་གྱི་བདེན་པ་སྟེ། ལང་གཤེགས་ལས། ཡེ་ཤེས་དམ་པ་བདག་མེད་པ། །སྣང་བ་མེད་ ལ་མི་གཟིགས་སོ། །ཞེས་དང་། བདེན་གཉིས་ལས། བསླུ་བ་མེད་པའི་རིག་པ་དེ། །དོན་དམ་ ཡིན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་མིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། དོན་དམ་ལ་དབྱེ་ན། རྣམ་གྲངས་པའི། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་རང་ བཞིན་མེད་པ་ཙམ་སོགས་ཏེ། བདེན་གཉིས་ལས། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡང་། །དོན་ དམ་པ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར། །དོན་དམ་ཡིན་པར་ཁོ་བོ་འདོད། །ཅེས་སོ། །དེས་ན་དེ་དག་ དོན་དམ་བདེན་པ་དངོས་མིན་ཏེ་མེད་དགག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཀུན་རྫོབ་དང་རི་བོང་རྭ་ལ་ 2-372 སོགས་པ་ཀུན་ཁོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་དོན་དམ་དངོས་ ཏེ། ཆོས་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ་སོགས་ཏེ་འདིའི་རྣམ་གྲངས་ནི་དབུས་མཐར། སྟོང་པ་ཉིད་ དེ་མདོར་བསྡུ་ན། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ། །མཚན་མ་མེད་དང་དོན་དམ་དང་། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་རྣམས་གྲངས་སོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་པ་ཡོད་པས་ཤེས་ དགོས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ལ་དབྱེ་ན་ཡང་དག་ལོག་པ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི་བག་ཆགས་བརྟན་ པའི་ངོར་གྲུབ་པ་བཙོ་བསྲེག་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནུས་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་སྣང་ ཡང་དོན་མི་ནུས་པ་ཆུ་ཟླ་སོགས་ཏེ། བདེན་གཉིས་ལས། སྣང་དུ་འདྲ་ཡང་དོན་བྱེད་དག ། ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་མི་ནུས་ཕྱིར། །ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ནི་དབྱེ་བ་ བྱས། །ཞེས་སོ། །དེ་འདྲའི་བདེན་གཉིས་དེ་ཡང་ཁ་(ཆ་བ་སོགས་)ཅིག ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་ནི་ངོ་བོའི་དོན། རྫས་གཅིག་པའམ། དོན་གཅིག་པ་ལ་འདོད་ན་ནི་ཆེས་མ

【現代漢語翻譯】 哦，通過自性智慧來了解。 超越了聲音、概念等對象，即空性（梵文：śūnyatā，英語：emptiness）。從他者處瞭解與否是寂靜的。 不以戲論所戲論，沒有分別念，意義不相異。這就是它的特徵。 以上所述。世俗的特徵是：在勝義中不存在，但在未經分析的意識面前顯現。 世俗諦的特徵是：任何世俗，在習氣穩固的意識面前成立。如《二諦論》所說：『如何顯現，僅此而已，是世俗，另一個是勝義。』 第二，以遮蔽和覆蓋真實意義，是真實遮蔽或完全覆蓋。如《二諦論》所說：『以何者或對於何者，是真實遮蔽，即是世俗。』 真諦是指不虛妄的顯現。既是意義，又是至高或神聖的，因此是勝義。等持的智慧是神聖的境界，因此是神聖的意義。聖者的智慧在神聖的境界中不虛妄，因此是神聖意義的真諦。如《楞伽經》所說：『神聖智慧無我性，無顯現亦無所見。』 又如《二諦論》所說：『不虛妄的覺知，是勝義而非世俗。』 第三，關於勝義的分類：勝義可分為名相勝義和非名相勝義兩種。第一種是指勝義中無生、無自性等等。如《二諦論》所說：『遮止生等，也因與勝義相符，我視其為勝義。』 因此，這些並非真正的勝義諦，因為它們是否定性的，並且與世俗和兔角等同。這些都應瞭解。 第二種是真實的勝義，如法性（梵文：dharmatā，英語：the nature of reality）和真實邊際（梵文：bhūta-koṭi，英語：the limit of reality）等。關於此的分類，在《中邊分別論》中說：『空性簡而言之，即是真如（梵文：tathatā，英語：suchness）和真實邊際，無相（梵文：animitta，英語：signless），勝義和法界（梵文：dharmadhātu，英語：the realm of dharma）是其名相。』 等等，因為有理由，所以需要了解。世俗可分為正確和錯誤兩種。第一種是在習氣穩固的意識面前成立的，如煮煉等的作用能力。第二種是顯現但不起作用的，如水月等。如《二諦論》所說：『顯現相似但作用，因有作用與無作用，而分正確與不正確的世俗。』 像這樣的二諦，有的人認為是一個事物（的不同方面），本質相同但反體不同，這是本質的意義。如果認為是同一事物或同一意義，那就太過分了。

【English Translation】 Oh, to know through self-awareness. Transcending the objects of sound, concepts, etc., which is emptiness (śūnyatā). Whether or not it is known from others is peaceful. Not elaborated by elaborations, without conceptualization, the meaning is not different. That is its characteristic. As stated above. The characteristic of the conventional is: not existing in the ultimate, but appearing before the mind that has not been analyzed. The characteristic of conventional truth is: any conventional that is established in the mind with stable imprints. As stated in the Two Truths: 'How it appears, that alone, is conventional, the other is ultimate.' Second, by obscuring and covering the true meaning, it is true obscuration or complete covering. As stated in the Two Truths: 'By what or for what, is the true obscuration, that is considered conventional.' Truth is the appearance of being non-deceptive. It is both meaning and supreme or sacred, therefore it is ultimate. The wisdom of equanimity is a sacred realm, therefore it is the meaning of the sacred. The wisdom of the noble ones is not deceptive in the sacred realm, therefore it is the truth of the sacred meaning. As stated in the Laṅkāvatāra Sūtra: 'Sacred wisdom is without self, without appearance and without seeing.' And as stated in the Two Truths: 'The non-deceptive awareness, is ultimate and not conventional.' Third, regarding the classification of the ultimate: the ultimate can be divided into nominal ultimate and non-nominal ultimate. The first refers to the absence of birth, absence of self-nature, etc., in the ultimate. As stated in the Two Truths: 'The negation of birth, etc., also because it is in accordance with the ultimate, I consider it to be ultimate.' Therefore, these are not the actual ultimate truth, because they are negative and are the same as conventional and rabbit horns. These should be understood. The second is the real ultimate, such as the nature of phenomena (dharmatā) and the limit of reality (bhūta-koṭi). Regarding the classification of this, it is said in the Madhyāntavibhāga: 'Emptiness, in short, is suchness (tathatā) and the limit of reality, signless (animitta), ultimate and the realm of dharma (dharmadhātu) are its names.' Etc., because there are reasons, it needs to be understood. The conventional can be divided into correct and incorrect. The first is established in the mind with stable imprints, such as the ability to function of cooking, etc. The second is appearing but not functioning, such as the moon in water, etc. As stated in the Two Truths: 'Appearing similar but functioning, because of the ability to function and the inability to function, the division of correct and incorrect conventional is made.' Such two truths, some consider it to be one thing (different aspects), the essence is the same but the opposite is different, this is the meaning of essence. If it is considered to be the same thing or the same meaning, then it is too much.

ི་ རིགས་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་གནས་ལུགས་གཅིག་པ་ལ་འདོད་ན་རུང་ངོ་། །བཀའ་ བསྟན་བཅོས་སུ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་གསུངས་པའི་དེ་ན་ཁ་(བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་ སོགས། )ཅིག་ཚིག་སོར་བཞག་ཁོ་ནར་བཞེད་པ་ནི་དཔྱད་དགོས་པ་ཞིག་སྟེ། བདེན་གཉིས་གཞི་ གྲུབ་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡང་མིན་པས་སོ་རྟགས་ཁས་སོ། །མ་ཁྱབ་ ན། དབུ་མ་པའི་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་རྟགས་ལ་སྤྱི་ཁྱབ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ བདེན་པ་ནི་དོན་དམ་ལས་གཞན་ཡིན་པར་ཐལ། ཕན་ཚུན་གཅིག་གཅིག་ཡིན་མི་སྲིད་ཅིང་ བག་ཆགས་བརྟན་པའི་སོ་སྐྱེའི་བློས་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན་དོན་དམ་ ཡོངས་གཅོད་དུ་བློ་གང་གིས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་འགལ། ཡང་དོན་དམ་ཡོངས་གཅོད་དུ་ཤེས་བྱ་ མིན་(རང་སྟོང་པ་ཀུན་འདོད་)གྱི་རྣམ་བཅད་ཙམ་དུ་ཤེས་བྱ་ཡིན་ན། དོན་དམ་བདེན་པ་ཆོས་ཅན། མེད་དགག་ཡིན་པར་ཐལ། རྣམ་གཅོད་ཙམ་དུ་རྟོགས་བྱ་ཡིན་པས་སོ། །དབུ་ཚད་ཀུན་ལས་ 2-373 ཁྱབ་པ་ཡོད་པར་བཤད་དོ། །འཕགས་ཆེན་གྱི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། དངོས་ཡུལ་དུ་གྱུར་ པའི་དོན་དམ་པ་གཅིག་མེད་པར་འགྱུར་ཆོས་ཉིད་ནི་དངོས་ཡུལ་མིན། དེ་དེ་མིན་ན་དེ་ལས་ གཞན་དེ་འདྲ་མེད་པས་སོ། །རྟགས་དང་པོ་མ་གྲུབ་ན་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གཅོད་དུ་ཤེས་བྱ་མིན་ པ་འགལ། ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་བརྟགས་ན་མ་རྙེད་པ་ཙམ་དོན་ དམ་བདེན་པ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་སྔར་གྱི་ལུང་རིགས་ཀྱིས་ཁེགས་ལ། སྔར་དྲངས་པའི་ བདེན་གཉིས་ཀྱི་ལུང་བཞིན་(བུ་སོགས་)ཁས་ལེན་པ་དང་ནི་ཁས་བླངས་དངོས་སུ་འགལ་ལོ། ། དེ་དག་ལ་འགལ་བ་དུ་མ་ཡོད་མོད་ཀྱི་མངས་པས་མ་སྤྲོས་སོ། །དེས་ན་ལུང་དོན་ནི་བདེན་ གཉིས་དེ་ཉིད་ཅེས་པ་ཐ་མི་དད་ཀྱི་གཅིག་ཀྱང་མིན། གཞན་ཞེས་པ་རྫས་ལོགས་ལོགས་སུ་ ཡོད་པའི་དོན་གཞན་ཡང་མིན། འོ་ན་གང་ན་ཀུན་རྫོབ་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་དང་དོན་དམ་ བདེན་པ་གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ་གཅིག་དངོས་པོ་གཅིག་འཇིག་མེད་ཡིན་པས་ སོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱ་ཆེར་རྒྱ་བོད་མཁས་པས་སྔར་གཏན་ལ་ཕབ་ ཟིན་པས་བལྟས་ནས་བླང་དོར་བྱ་ཡི། རང་གིས་གླེགས་བམ་གཅིག་ལའང་བློ་རྩེ་གཏད་ས་ ལེགས་པོ་མེད་བཞིན་དུ་འདོད་མི་མང་བ་དང་གྲགས་ཆེ་བ་དང་གྲྭ་ས་སོར་སོར་སོང་བ་ལ་ སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཁྱི་སྐད་ལ་རྒྱུག་དང་རི་བོང་ཅལ་གྱི་རྣམ་ཐར་མི་བྱའོ། །དུས་དེང་ སང་ནི་ཚད་རྐྱང་རེའི་སྦྱོར་བ་ཆ་ཙམ་མམ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་བསྒྲོས་རུལ་རེ་རེ་ཙམ་ལ་བྱང་ཞིང་ འདོན་པ་གོམས་པ་སྦྱོར་སྨྱོན་གྱི་བརྡ་ཆད་བྱང་རབ་ཙམ་ཡོད་པས་རང་ཡང་མཁས་པར་རློམ་ ལ་གཞན་རྨོངས་པ་དག་གིས་ཀྱང་འདི་མཁས་པའོ་སྙམ་པ་དག་ཚོགས་ནས་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ དང་ཤིང་རྟ

【現代漢語翻譯】 如果認為二者的自性安住方式相同，那也可以。但在佛經和論著中，（布頓仁波切等）有人認為，將經文中說的『不可說是彼或異』，就按字面意思理解，這是需要考察的。因為這樣一來，真假二諦就成了非基，既非一亦非異，所以要立宗。如果不周遍，那麼中觀宗的離一異之宗就成了不普遍。世俗諦應是與勝義諦相異的，因為二者不可能互為一體，並且凡夫以串習堅固之心識可以完全斷定。如果不周遍，那麼勝義諦就成了任何心識都無法斷定的，這就有矛盾。此外，如果勝義諦只是作為『非是所知』（自性空是普遍接受的觀點）的簡別，那麼勝義諦，作為法，應是無遮，因為只是作為簡別而被認知。中觀應是普遍存在於一切量之中。聖者無分別智，作為法，應是不存在作為實有境的勝義諦，因為法性不是實有境。如果不是那樣，那麼就沒有與它不同的東西了。如果第一個宗不成，那麼法性就成了不可斷定的，這就有矛盾。如果認為，用辨別世俗諦和勝義諦的理智去觀察，僅僅是找不到就是勝義諦，那麼這已經被之前的經文和理證所駁斥。如果像之前引用的二諦經文（如子等）那樣承認，那麼就與所承認的直接矛盾。這些有很多矛盾，但因為太多就不詳細說了。因此，經文的意思是，二諦『是彼』，並非指無差別的『一』；『異』，也並非指物質上分離的『異』。那麼，什麼是遮止了世俗諸法與勝義諦相同，而說是相異的呢？因為一個是事物，一個是不可毀滅的。等等，要詳細瞭解。因為過去印藏的智者們已經確定了，所以要看清楚后再取捨。自己對一本經書都沒有好好用心，卻因為喜歡的人多、名氣大、寺廟都這樣等等原因，而像狗一樣亂叫，像兔子一樣亂跑，這是不行的。現在，稍微懂一點點量學的用法，或者背誦一點點陳腐的般若經文，就自以為是，還自以為精通術語『瑜伽狂』，愚昧的人也認為這個人是智者，這些人聚在一起，違背佛陀的教言和龍樹菩薩等的論著，這真是可悲啊！ If one considers the nature and abiding state of these two to be the same, that is acceptable. However, regarding the statement in the scriptures and treatises that 'it cannot be said to be the same or different' (referring to Buton Rinchen Drub and others), merely taking the words at face value requires examination. If the two truths are not established as a basis, then it becomes neither one nor different, hence the need for a thesis. If it is not pervasive, then the Middle Way's thesis of being free from one and many will become non-universal. The conventional truth should be different from the ultimate truth, because they cannot possibly be identical, and ordinary beings with minds strengthened by habituation can definitively ascertain this. If it is not pervasive, then it contradicts the fact that no mind can ascertain the ultimate truth definitively. Furthermore, if the ultimate truth is merely known as a distinction of 'not being an object of knowledge' (as emptiness is universally accepted), then the ultimate truth, as a phenomenon, should be a negation, because it is only understood as a distinction. The Middle Way is said to be pervasive in all valid cognitions. The non-conceptual wisdom of the noble ones, as a phenomenon, should lack a single ultimate truth that is an actual object, because suchness is not an actual object. If it is not that, then there is nothing else like it. If the first reason is not established, then it contradicts the fact that suchness is not an object of knowledge. The mere fact that the ultimate truth is not found when examined by reasoning that analyzes conventional and ultimate truths has already been refuted by previous scriptures and reasoning. To accept it as in the previously cited scriptures on the two truths (such as the example of a son) directly contradicts what has been accepted. There are many contradictions in these points, but I will not elaborate due to their abundance. Therefore, the meaning of the scriptures is that the two truths being 'the same' does not mean they are undifferentiatedly one, and 'different' does not mean they are separate substances. So, what is it that prevents conventional phenomena from being the same as the ultimate truth, and thus are said to be different? It is because one is a thing, and the other is indestructible. Etc., should be understood in detail. Since the great Indian and Tibetan scholars have already established this in the past, one should examine it and then adopt or reject accordingly. Without properly focusing on even a single volume, it is not appropriate to run after the barking of dogs or the antics of rabbits simply because many people like it, it is famous, or monasteries follow it. Nowadays, people who are only familiar with a small portion of the application of a single valid cognition, or who merely recite some stale Prajnaparamita passages, boast of being experts and even claim to have mastered the terminology of 'yoga madness.' They consider themselves wise, and ignorant people also think they are wise. These people gather together and contradict the words of the Buddha and the treatises of Nagarjuna and others, which is truly lamentable.

【English Translation】 If one considers the nature and abiding state of these two to be the same, that is acceptable. However, regarding the statement in the scriptures and treatises that 'it cannot be said to be the same or different' (referring to Buton Rinchen Drub and others), merely taking the words at face value requires examination. If the two truths are not established as a basis, then it becomes neither one nor different, hence the need for a thesis. If it is not pervasive, then the Middle Way's thesis of being free from one and many will become non-universal. The conventional truth should be different from the ultimate truth, because they cannot possibly be identical, and ordinary beings with minds strengthened by habituation can definitively ascertain this. If it is not pervasive, then it contradicts the fact that no mind can ascertain the ultimate truth definitively. Furthermore, if the ultimate truth is merely known as a distinction of 'not being an object of knowledge' (as emptiness is universally accepted), then the ultimate truth, as a phenomenon, should be a negation, because it is only understood as a distinction. The Middle Way is said to be pervasive in all valid cognitions. The non-conceptual wisdom of the noble ones, as a phenomenon, should lack a single ultimate truth that is an actual object, because suchness is not an actual object. If it is not that, then there is nothing else like it. If the first reason is not established, then it contradicts the fact that suchness is not an object of knowledge. The mere fact that the ultimate truth is not found when examined by reasoning that analyzes conventional and ultimate truths has already been refuted by previous scriptures and reasoning. To accept it as in the previously cited scriptures on the two truths (such as the example of a son) directly contradicts what has been accepted. There are many contradictions in these points, but I will not elaborate due to their abundance. Therefore, the meaning of the scriptures is that the two truths being 'the same' does not mean they are undifferentiatedly one, and 'different' does not mean they are separate substances. So, what is it that prevents conventional phenomena from being the same as the ultimate truth, and thus are said to be different? It is because one is a thing, and the other is indestructible. Etc., should be understood in detail. Since the great Indian and Tibetan scholars have already established this in the past, one should examine it and then adopt or reject accordingly. Without properly focusing on even a single volume, it is not appropriate to run after the barking of dogs or the antics of rabbits simply because many people like it, it is famous, or monasteries follow it. Nowadays, people who are only familiar with a small portion of the application of a single valid cognition, or who merely recite some stale Prajnaparamita passages, boast of being experts and even claim to have mastered the terminology of 'yoga madness.' They consider themselves wise, and ignorant people also think they are wise. These people gather together and contradict the words of the Buddha and the treatises of Nagarjuna and others, which is truly lamentable.

་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་ཚུལ་ཡང་མི་ཤེས་ཕ་རོལ་གྱི་ཕྱོགས་སྔ་ཤེས་པའི་ནམ་ ཡང་མ་ལངས་བཞིན་དུ་དགག་པ་ལྟར་སྣང་གི་ཉི་མ་ཤར་ནས་གསལ་བྱེད་པའི་བཞད་གད་ བྱེད་པ་མང་བར་གྲགས་སྟེ་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པའི་དོན་མ་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ 2-374 དངོས་སམ་བརྒྱུད་པས་ཁོ་བོས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ལ་འགོད་པར་གྱུར་ཅིག སྦྱོར་བ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་སྦྱིན་(ཨཱརྱ་)སོགས་ལ་སྦྱོར་བ་སྟེ་སྤྱོད་ཅིང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ མེད་པར་ཐལ། (གསེར། ) སྦྱིན་པར་བྱ་བ་སྦྱིན་པོ་ལེན་(གསེར་དངོས་)པོ་སོགས་མ་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཤེས་པ་མེད་པས་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་མེད་པས་སོ་ཞེ་ན། ལན་གསུམ་སྔར་ལྟར་སྦྱར་ནས་ བྱང་སེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་(གསེར་དོན་དངོས་བུ་སྟོན། )བ་མ་ དམིགས་པས་སྦྱིན་སོགས་ལ་སྦྱོར་བ་ཉམས་ལེན་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་དེ་ འདྲ་མ་དམིགས་ཡང་མ་དམིགས་པར་རྟོགས་ནས་ཕྱིན་དྲུག་སྟོང་ཉིད་སོ་བདུན་སོགས་ལ་ སྤྱོད་ཅིང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་འཐད་པས་སོ། །(མདོ། ) བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་དུ་སྤྱོད་པས་ན་བྱང་པའི་ སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ནས། གཟུགས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད། སོགས་རྒྱ་ཆེར་ཏེ། ཅི་ནས་ཀྱང་བློ་ རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་ པར་རྟོག་པ་ནི། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་ཐལ། རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་པས་ སོ། །ཞེ་ན། ལན་གསུམ་དང་། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་རྟོགས་བྱའི་དངོས་པོ་མེད་ པས་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཀུན་བདེན་སྟོང་གི་ཡང་དག་པའི་ དོན་(མདོ་སོགས་)རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུགས་ཡོད་པས་སོ། །(མདོ་སོགས། ) ཡང་དག་པའི་ དོན་རབ་(མངོན་སུམ་དུ་)ཏུ་རྟོགས་པས་དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ (ལུང་རྟོགས་ཀྱི་)དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་རྟོག་ནི། ལུང་རྟོགས་ཀྱི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་ཐལ། དོན་ལ་མེད་པར་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་སོ། །ཞེ་ན། སྔར་ལྟར་དང་། ཤེས་བྱ་ ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ཆོས་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་ མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་(མ་ནོར་བ་)དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ དང་དོན་(མདོ་ཨཱརྱ་སོགས་ཤན་ཏི་སོགས། )དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་དང་མཚན་མ་ཙམ་མངོན་ 2-375 སུམ་དུ་རྟོགས་ཤིང་སྟོན་པའི་ཆོས་ཡོད་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་གང་གི་ཚིག་བླ་དགས་ལགས། དེ་ནི་མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་དང་མཚན་མ་ཙམ་དུ་ རྟོགས་པར་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་ ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ན

【現代漢語翻譯】 那些大人物的觀點也不瞭解，在尚未了解對方觀點之前，就妄加駁斥，如同太陽升起后嘲笑黑暗一樣，這種情況非常普遍。所有這些沒有正確理解真實意義的人，無論直接或間接，都希望我能引導他們走向正確的見解、禪修、行為和結果。 對於行為的錯誤理解是指對於佈施（Arya）等的行為，即沒有實踐和體驗。因為沒有佈施，所以沒有佈施的對象（黃金等）。如果說因為不瞭解這些，所以沒有佈施的行為，那麼可以像之前一樣回答三次。菩提薩埵（Byang Se）的法，在勝義諦上，佈施的行為與守護戒律（黃金的真實意義是Bu Ston）並不衝突，因為即使在勝義諦上沒有觀察到這些，但在沒有觀察到的情況下，通過了解，實踐和體驗六度、三十七道品等是合理的。（經部）爲了菩提而行，所以稱為菩薩的行為。從『色即是空』開始，內容非常廣泛。無論如何，不要讓心識分裂成兩種，就這樣去實踐。（經部） 對於佛寶的錯誤理解是：沒有佛寶，因為沒有什麼需要證悟的。如果這樣說，可以像之前一樣回答三次。所知法（She Ja）的法，在勝義諦上，因為沒有需要證悟的事物，所以不會沒有佛寶，因為有證悟一切法皆空的真實意義（經部等）的究竟智慧。（經部等）因為完全證悟了真實意義，所以稱為佛。等等。 對於法寶（教法和證法）的錯誤理解是：沒有教法和證法的法寶，因為只是在名言上安立，實際上並不存在。如果這樣說，可以像之前一樣回答。所知法（She Ja）的法，在勝義諦上，因為一切法都只是名言，所以不會沒有法寶，因為即使如此（沒有錯誤），也有如實和究竟的法，以及證悟和開示一切法都只是名言和表象的法（經部、Arya等、寂天等）。什麼是菩提的殊勝之處？那就是如實等等，以及證悟一切法都只是名言和表象，因此稱為菩提。等等。因為一切法中最殊勝，所以是無上菩提。

【English Translation】 Those great ones also do not understand the views of others, and before understanding the other side's position, they seem to refute it, like the sun rising and laughing at the darkness. It is said that many do this. May I, through direct or indirect means, lead all those who do not understand the true meaning to the correct view, meditation, conduct, and results. Misunderstanding of action refers to actions such as giving (Arya), that is, without practice and experience. Because there is no giving, there is no object of giving (gold, etc.). If it is said that because these are not understood, there is no act of giving, then the answer can be applied three times as before. The Dharma of Bodhisattva (Byang Se), in the ultimate sense, the act of giving does not conflict with keeping the precepts (the true meaning of gold is Bu Ston), because even if these are not observed in the ultimate sense, it is reasonable to practice and experience the Six Perfections, the Thirty-seven Limbs of Enlightenment, etc., after realizing that they are not observed. (Sutra) Because it is practiced for the sake of enlightenment, it is called the conduct of a Bodhisattva. Starting from 'Form is emptiness,' the content is very extensive. In any case, do not let the mind split into two, practice in this way. (Sutra) The wrong understanding of the Buddha Jewel is: there is no Buddha Jewel, because there is nothing to be realized. If you say so, you can answer three times as before. The Dharma of Knowable Objects (She Ja), in the ultimate sense, because there is no object to be realized, it will not be without the Buddha Jewel, because there is the ultimate wisdom of realizing the true meaning that all dharmas are empty of inherent existence (Sutra, etc.). (Sutra, etc.) Because the true meaning is fully realized, it is called Buddha. And so on. The wrong understanding of the Dharma Jewel (teachings and realizations) is: there is no Dharma Jewel of teachings and realizations, because it is only established in name, and does not actually exist. If you say so, you can answer as before. The Dharma of Knowable Objects (She Ja), in the ultimate sense, because all dharmas are only names, it will not be without the Dharma Jewel, because even so (without error), there are suchness and the ultimate truth, and the Dharma of realizing and showing that all dharmas are only names and appearances (Sutra, Arya, etc., Shantideva, etc.). What is the excellence of enlightenment? That is suchness, etc., and the realization that all dharmas are only names and appearances, therefore it is called enlightenment. And so on. Because it is the most excellent of all dharmas, it is the unsurpassed enlightenment.

ི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་གོ །ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། །དགེ་ འདུན་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་རྟོག་ནི། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་ཐལ། ཕྱིའི་(གསེར་) དོན་ཡོད་པར་མི་འཐད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པ་སྟེ་ཡུལ་བཀག་པས་སོ་ཞེ་ ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ཕྱིའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་དམིགས་བྱ་སོགས་དོན་དམ་པར་ བཀག་པས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་འདྲ་དོན་དམ་པར་མ་ དམིགས་པར་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པའི་ཐེག་ཆེན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཡོད་པས་སོ། །ཆོས་གང་ཡང་ ཚོགས་སུ་འགྱུར་བའམ་འགྲིབ་པ། ནས། ཀུན་ཉོན་རྣམ་བྱང་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་དམིགས་པའི་ ཚུལ་གྱིས་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་དགོངས་པའོ། །ཡང་ན་དགེ་དཀོན་མེད་ པར་ཐལ། ཕྱིན་དྲུག་སོགས་ལ་མི་སྤྱོད་ན་རྒྱུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་མི་ཐོབ། སྤྱོད་ན་དམིགས་ བཅས་ཀྱིས་སྤྱོད་ན་བྱང་ཆུབ་མི་ཐོབ། གཉིས་མེད་ཀྱིས་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་ན་དེའི་རྒྱུའི་དགེ་རྩ་ (བྱང་ཆུབ་)མི་འཕེལ་ལོ་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་དྲུག་ལ་སྤྱད་པས་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་མི་འཕེལ་བས་དགེ་དཀོན་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་ པས་བྱང་ཆེན་གྱི་རྒྱུ་ཚོགས་མི་འཕེལ་ཡང་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་དྲུག་ལ་སྤྱད་པས་དེ་ འཕེལ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །འདིར་སྦྱོར་ལམ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཡན་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་གྲངས་ སུ་འགྲོ་ཞེས་པ་རྣམས་དག་ལྡན་ནོ། །བྱང་ཆེན་ལ་གཉིས་སུ་སྤྱོད་པའི་བློ་མེད་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ སྤྱིན་ཕར་ལ་མི་སྤྱོད་སོགས་(ཕྱོགས་སྔ་ལན་བཅས་)ཇི་བཞིན་ཡོད་དོ། །ཐབས་མཁས་ལ་ལོག་རྟོག་ ནི། ཐབས་མཁས་མེད་པར་ཐལ། སྦྱིན་བྱ་སྦྱིན་བྱེད་སྦྱིན་པ་སོགས་(མདོ་དོན་)གསུམ་དུ་མི་ 2-376 དམིགས་པས་སོ་ཞེ་ན། བྱང་སེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་སྦྱིན་བྱ་སྦྱིན་བྱེད་སོགས་གསུམ་དུ་ མི་དམིགས་པས་བྱང་སེའི་ཐབས་མཁས་མེད་པ་མིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་འཁོར་གསུམ་མ་ དམིགས་པས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པ་སོགས་ཡོད་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེ་དེར་འཐད་དོ། །རྣམ་ མཁྱེན་ཐོབ་པའི་ཐབས་མཁས་དེ་གང་ལགས། དེ་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་ པ་དང་ལྡན་པས་སྦྱིན་པ་ལའང་སྦྱིན་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་མི་འགྱུར། ལེན་པ་ལའང་གཏོང་བ་ལ་ ཡང་། སོགས་སོ། །མངོན་(ཨཱརྱ་དག་སོགས་)པར་རྟོགས་པ་ལ་ལོག་རྟོག་(ཨཱརྱ་དག་)ནི། ཐུབ་པ་དེ་ པའི་རྟོག་(རབ་འབྱོར་)པ་མེད་པར་ཐལ། དངོས་པོ་དངོས་མེད་དང་གཉིས་ཡིན་དང་གཉིས་མིན་ གྱི་ངོ་བོ་རྟོགས་ཤིང་ཤེས་པ་བཀག་པས་སོ། །ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་དངོས་ པོར་ཡོད་མེད་གཉིས་ཡིན་གཉིས་མིན་སོགས་རྟོགས་པའི་ཐུབ་པའི་མངོན་རྟོགས་བཀག་ པས་དེའི་རྟོགས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་དོན་དམ་པར་མུ་བཞི་དང་བྲལ་ བའི་

【現代漢語翻譯】 『佛法僧三寶』（藏文：ཆོས་དཀོན་མཆོག་གོ །，字面意思：殊勝之法）是正確的。對於僧寶的邪見是：僧寶不存在，因為外在的（黃金）是有意義的，所以不應該執著於色等，即阻斷了對境。對此回答：所知法，對外在的色等對境的執著，在勝義諦上是被遮止的，因此不會導致僧寶不存在。因為證悟到不以這種勝義諦的方式執著，並修習的大乘不退轉者是存在的。任何法要麼聚集，要麼減少，乃至爲了清凈一切煩惱而以這種方式安住並非其本意。或者說，僧寶不存在，因為如果不修持六度等，就不會獲得菩提；如果修持，以有執著的方式修持，也不會獲得菩提；如果以無二的方式修持，那麼其菩提的因——善根（菩提）就不會增長。對此回答：所知法，以無二的方式修持六度，菩提的因不會增長，因此不會導致僧寶不存在。雖然以二的方式修持不會增長大菩提的資糧，但以無二的方式修持六度會增長它。這裡說的是，資糧道上的修行者直到不退轉者都屬於僧眾，這是正確的。對於大菩提，沒有以二的方式修持的智慧，因為不會以二的方式修持佈施等（包括先前的回答），這些都是如實存在的。對於方便的邪見是：方便不存在，因為佈施者、受施者、佈施等（經文的意義）不執著於三者。對此回答：菩薩，在勝義諦上不執著于佈施者、受施者等三者，因此菩薩的方便不存在是不成立的，即使如此，因為不執著於三輪而修持六度等是存在的。這是普遍適用的，因為這在那裡是合理的。獲得一切智智的方便是什麼？那是與一切智智本身相應的作意，因此對於佈施也不會有佈施的念頭，對於接受也不會有給予的念頭等等。對於現觀（藏文：མངོན་པར་རྟོགས་པ་，梵文天城體：अभि समय，梵文羅馬擬音：Abhisamaya，漢語字面意思：現證）的邪見（藏文：ཨཱརྱ་དག་，梵文天城體：आर्य，梵文羅馬擬音：ārya，漢語字面意思：聖者）是：佛陀的證悟（藏文：རབ་འབྱོར་，梵文天城體：सुभूति，梵文羅馬擬音：Subhuti，漢語字面意思：善現）不存在，因為遮止了對事物存在與不存在、二者皆是與二者皆非的體性的證悟和了解。對此回答：所知法，在勝義諦上遮止了對事物存在與不存在、二者皆是與二者皆非等的證悟，因此不會導致佛陀的證悟不存在。即使如此，在勝義諦上遠離四句的

【English Translation】 'The Three Jewels of Buddha, Dharma, and Sangha' (Tibetan: ཆོས་དཀོན་མཆོག་གོ །, literally: excellent Dharma) is correct. The wrong view regarding the Sangha Jewel is: the Sangha Jewel does not exist because external (gold) is meaningful, so one should not cling to form, etc., which means blocking the object. In response: Knowable phenomena, clinging to external form, etc., as objects is prohibited in ultimate truth, therefore it does not lead to the non-existence of the Sangha Jewel. Because there are non-returning Mahayana practitioners who realize that they do not cling in this ultimate way and cultivate. Any Dharma either gathers or diminishes, and so on, it is not the intention to abide in this way for the sake of purifying all defilements. Or, the Sangha Jewel does not exist because if one does not practice the six perfections, etc., one will not attain Bodhi; if one practices, practicing with attachment will not attain Bodhi; if one practices in a non-dual way, then the root of virtue (Bodhi), the cause of that, will not increase. In response: Knowable phenomena, practicing the six perfections in a non-dual way does not increase the cause of Bodhi, therefore it does not lead to the non-existence of the Sangha Jewel. Although practicing in a dual way does not increase the accumulation of the great Bodhi, practicing the six perfections in a non-dual way will increase it. Here it is said that practitioners on the path of accumulation up to the non-returner are counted among the Sangha, which is correct. For great Bodhi, there is no wisdom to practice in a dual way, because one does not practice generosity, etc., in a dual way (including previous answers), these are all as they are. The wrong view regarding skillful means is: skillful means do not exist because the giver, the receiver, the giving, etc. (the meaning of the sutra) do not cling to the three. In response: Bodhisattva, not clinging to the giver, receiver, etc., in ultimate truth, therefore it is not established that the Bodhisattva's skillful means do not exist, even so, because not clinging to the three wheels and practicing the six perfections, etc., exists. This is universally applicable because it is reasonable there. What is the skillful means for attaining omniscience? That is the attention corresponding to omniscience itself, therefore even for giving, there will be no thought of giving, and for receiving, there will be no thought of giving, and so on. The wrong view regarding direct realization (Tibetan: མངོན་པར་རྟོགས་པ་, Sanskrit Devanagari: अभिसमय, Sanskrit Romanization: Abhisamaya, literal meaning: direct realization) (Tibetan: ཨཱརྱ་དག་, Sanskrit Devanagari: आर्य, Sanskrit Romanization: ārya, literal meaning: noble): the Buddha's realization (Tibetan: རབ་འབྱོར་, Sanskrit Devanagari: सुभूति, Sanskrit Romanization: Subhuti, literal meaning: well-being) does not exist because it prevents the realization and understanding of the nature of things existing and not existing, both, and neither. In response: Knowable phenomena, in ultimate truth, preventing the Buddha's direct realization of realizing things existing and not existing, both, and neither, etc., therefore it does not lead to the non-existence of that realization. Even so, in ultimate truth, being free from the four extremes

དངོས་པོར་ཡོད་མེད་མཉམ་ཉིད་རྟོགས་(ཨཱརྱ་)པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་ཡོད་པས་སོ། ། (ཨཱརྱ། ) ཁྱབ་སྟེ། དེ་དེའི་རྟོགས་པས་སོ། །(ཨཱརྱ། ) ཡང་ན་(སྔར་ལྟར་ལན་འདི་དང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྔ་བླང་ ངོ་། །དེ་ནས། )ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་དངོས་མེད་ཀྱིས་ཁོ་རང་མི་རྟོགས་དངོས་པོས་ཁོ་མི་ རྟོགས། དོན་དམ་པར་དངོས་པོས་ཁོ་རང་མི་རྟོགས་དངོས་མེད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁོ་མི་རྟོགས་པས་ ཐུབ་པའི་རྟོགས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྟགས་འདྲ་སྟེ། མདོ་ཨཱརྱ་དག་སོགས་སོ། །དངོས་ པོ་མཆིས་པའི་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་མངོན་རྫོགས་རྒྱ་བར་ནུས་སམ། (རབ་འབྱོར། ) དེ་ནི་མ་ (བཅོམ་ལྡན་འདས་)ཡིན་ནོ། །མ་མཆིས་པས་མཆིས་པ། མཆིས་པས་མཆིས་པ། མ་མཆིས་པས་མ་ མཆིས་པ་རྒྱ་བར་ནུས་སམ་མིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ནས། མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཡོང་ཡེ་མེད་ པ་མ་ཡིན་ཏེ་བཞི་བོས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པ་དེ་ལྟ་བུས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །(འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཡོད་དངོས་པོ་ ཡང་མེད་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མངོན་རྟོགས་ཏེ་དེ་ལ་སྤྲོས་པ་དེ་དག་མེད་པས། སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་སྤྲོས་པ་དང་ 2-377 བྲལ་བ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །ཞེས་སོ། ། ) ཞེས་སོགས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ལོག་རྟོག་ནི། རྟག་བདེ་ བདག་སོགས་སུ་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མིན་པར་ཐལ། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའང་སྤྲོས་པ་ རྣམ་པར་བཞག་པའམ་སྤྲོས་པའི་རྣམ་བཞག་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ སོ་ཞེ་ན། ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་རྟག་མི་རྟག་སོགས་མ་གྲུབ་པས་ཉེར་ལེན་ཕུང་བོ་སོགས་ རྟག་སོགས་སུ་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་ཡང་དག་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་ཉེར་ལེན་ཕུང་སོགས་མི་རྟག་སོགས་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་དེ་ལོག་ པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་གསེར་དོན་ནོ། །སྤྲོས་པ་གང་ལགས། གཟུགས་རྟག་ཅེས་ བྱ་བའམ་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །ལམ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་ པ་ནི། བྱང་སེ་ཆོས་ཅན། ཉན་རང་གི་ལམ་བསྒོམ་པ་མེད་པར་ཐལ། དེའི་ལམ་རྣམ་པར་ བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པས་སོ། །ཞེ་ན། མདོར། འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་ པར་འགྱུར། ཞེས་རྟགས་གསལ་གོ་བཟློག་གོ །ཆོས་ཅན། དེ་ལྟར་མི་བྱེད་པས་དེར་མི་འགྱུར་ ཏེ། ཁྱོད་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྐལ་བ་བཞིན་དུ་ཐེག་གསུམ་གྱི་ འབྲས་བུ་ལ་འགོད་ཀྱང་ཐབས་མཁས་ཀྱི་དེ་འདྲ་དེ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པས་སོ། །ཞེས་ཟླ་ཟེར་ ཏེ། འདིར་ཡང་དོན་དེར་རུང་ངོ་། །བྱང་པས་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབས་ཤིང་བྱང་པའི་སྐྱོན་ མེད་པར་འཇུག སོགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་ན་བརྒྱད་པའི་ཤུལ་(ལམ་)བསྒྲུབས་ ཤིང་བརྒྱད་པར་མི་འགྱུར་རམ། སོགས་དང་། (རྩོད་

【現代漢語翻譯】 因為具有證悟事物存在與不存在平等性的究竟智慧。（聖者）。普遍存在，因為那是對它的證悟。（聖者）。或者（如前所述，接受與此答案一致的先前立場。然後，）有法，在勝義諦中，非存在不能證悟它自身，存在不能證悟它；在勝義諦中，存在不能證悟它自身，非存在也不能證悟它，因此不可能沒有能者的證悟，因為這是相似的理由，如《聖者經》等。存在的事物能夠圓滿廣大地證悟不存在的事物嗎？（善現）。不是的（薄伽梵）。不存在的事物能夠證悟存在的事物嗎？存在的事物能夠證悟存在的事物嗎？不存在的事物能夠證悟不存在的事物嗎？不能。等等。證悟並非完全不存在，不是通過四種方式來證實的。（那麼如何存在呢？事物存在也不存在，事物不存在也不存在，這樣的證悟，因為其中沒有戲論。沒有戲論且遠離戲論就是證悟。）等等。顛倒的顛倒認知是：執著于常、樂、我等為顛倒，不應成為非顛倒。不常等也是戲論的安立或僅僅是戲論的安立，因為在勝義諦中它們並未成立。有法，在勝義諦中，常與不常等未成立，因此執著于取蘊等為常等不應成為非顛倒，即使如此，在正確的世俗諦中，取蘊等也是不常等。普遍存在，因為那樣的話，那是顛倒的世俗諦。如《金義》所說。什麼是戲論？說色是常或說色是不常就是戲論。等等，廣說。對道的顛倒認知是：菩薩有法，不應沒有聲聞、獨覺的道修習，因為不顯現修習此道的結果。如果這樣說，經中說：『結果將會顯現。』這是理由的明確反駁。有法，不那樣做就不會那樣，即使你以智慧那樣做了，並根據眾生的根器將他們安置於三乘的果位，但因為不顯現那樣的方便，所以也是如此。如月稱所說，這裡也適用於那個意義。菩薩修習一切道，進入菩薩的無過失狀態。等等。薄伽梵，如果那樣，是否修習了第八支（道）就不會成為第八支呢？等等，以及（辯論）

【English Translation】 Because it possesses the ultimate wisdom that realizes the equality of existence and non-existence of phenomena. (Arya). It pervades, because that is the realization of it. (Arya). Or (as before, accepting the previous position consistent with this answer. Then,) subject, in ultimate truth, non-existence does not realize itself, existence does not realize it; in ultimate truth, existence does not realize itself, nor does non-existence realize it, therefore it is impossible not to have the realization of the capable one, because this is a similar reason, such as the 'Arya Sutra' etc. Can an existing thing fully and broadly realize a non-existing thing? (Subhuti). No (Bhagavan). Can a non-existing thing realize an existing thing? Can an existing thing realize an existing thing? Can a non-existing thing realize a non-existing thing? No. etc. Realization is not completely non-existent, it is not established through four ways. (Then how does it exist? A thing exists and does not exist, a thing does not exist and does not exist, such is realization, because there is no elaboration in it. That which is without elaboration and separated from elaboration is realization.) etc. The inverted inverted cognition is: clinging to permanence, happiness, self, etc. as inverted, should not become non-inverted. Impermanence etc. are also the establishment of elaboration or merely the establishment of elaboration, because they are not established in ultimate truth. Subject, in ultimate truth, permanence and impermanence etc. are not established, therefore clinging to the aggregates of appropriation etc. as permanence etc. should not become non-inverted, even so, in correct conventional truth, the aggregates of appropriation etc. are impermanence etc. It pervades, because if that is the case, that is an inverted conventional truth. As said in 'Golden Meaning'. What is elaboration? Saying that form is permanent or saying that form is impermanent is elaboration. etc., extensively explained. The inverted cognition of the path is: Bodhisattva subject, should not be without the practice of the path of Hearers and Solitary Realizers, because the result of practicing this path is not manifested. If it is said like that, the sutra says: 'The result will be manifested.' This is a clear refutation of the reason. Subject, not doing it like that will not be like that, even if you do it like that with wisdom and place sentient beings in the fruit of the three vehicles according to their capacity, but because you do not manifest such skillful means, it is also like that. As Chandrakirti said, this also applies to that meaning here. Bodhisattva practices all paths, enters the faultless state of Bodhisattva. etc. Bhagavan, if that is the case, will practicing the eighth limb (path) not become the eighth limb? etc., and (debate)

པ། ལན་) སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཤེས་ པ་དང་མཐོང་བས་ས་བརྒྱད་ལས་འདས་ཏེ་བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། དཀར་ས། ནས། རང་སངས་ རྒྱས་པར། སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་ལ་ལོག་རྟོག་ནི། མི་མཐུན་ ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག་མེད་པར་ཐལ། དོར་བྱ་བླང་བྱ་མེད་པས་སོ་ཞེ་ན། སྔར་ལྟར་ལན་ གསུམ་དང་། ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་བླང་དོར་མེད་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་ 2-378 མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་སྤང་གཉེན་མེད་ཀྱང་འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་(མདོ་) ཤེར་ཕྱིན་(གནོད་འཇོམས་)སོགས་ཐེག་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་སོགས་སྤོང་བར་བྱེད་ པས་སོ། །འཕགས་པའི་ཆོས་དང་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པོ། །དེ་གང་། ཉན་རང་བྱང་པ། དེ་པ་ རྣམས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན། བྲལ་བ་མ་ཡིན། ནས། སྟོབས་སོགས་འདུས་ བྱས་མ་བྱས་ཀྱི་བར་ཏེ། ལྡན་མི་ལྡན་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར། དེ་དག་ནི་འཕགས་པ་སྟེ། ཞེས་ སོགས་སོ། །མཚན་ཉིད་ལ་ལོག་རྟོག་ནི། ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཐལ། གཞི་ཆོས་ཅན་ མེད་པས་སོ། །ཡང་ན། མཚན་གཞི་མེད་པས་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་ཞེ་ན། སྔར་ལྟར་ ལན་གསུམ་དང་། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཅན་ནམ་མཚན་གཞི་མེད་པས་ཆོས་ ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དབྱིངས་ཉིད་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འཐད་པས་སོ། །དང་སྒྲ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་བའོ། །གསེར་རོ། ། མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ། ནས། དེ་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་ རུང་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དབྱིངས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་གནས་སོ། །ཞེས་སོགས། བསྒོམ་པ་ལ་ ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི། ལམ་བསྒོམ་པ་མེད་པར་ཐལ། བསྒོམ་བྱ་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མི་འཐད་ པས་སོ་ཞེ་ན། སྔར་ལྟར་ལན་གསུམ་དང་། བྱང་པ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་བསྒོམ་བྱ་རང་ སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་ལམ་བསྒོམ་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་བསྒོམ་བྱ་ རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པར་འཇོག་པའི་བསྒོམ་པ་ འཐད་པས་སོ། །(མཚན་ཉིད་མེད་པའི་བསྒོམ་པ་གནང་བ་དང་ཨཱརྱའོ། ། ) མཚན་ཉིད་མེད་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ བྱང་ཆེན་པོའི་ཡུམ་བསྒོམ་པའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །(བཅུ་དྲུག་རད་ཀིར་གྱི་ཚུལ་གཞན་དུ་ཕལ་ཆེར་བཤད་ དོ། ། )དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་རྩོད་ལན་གྱི་ཚུལ་དེ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ན། ལོག་རྟོག་དེ་(གསེར་) དག་གང་གི་ཡིན་ཞེ་(གསེར་)ན། ལོག་པར་རྟོག་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་སྐྱེ་བོ་བྱང་པ་བདེན་གཉིས་ 2-379 རྣམ་འབྱེད་དམ། མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་(གསེར་)དང་སེམས་མི་འགོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ ལ་མཁས་པ་མི་ཤེས་པའི་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་སྟེ། སྒྲ་སོགས་བསྟན་བཅོས་ཤེས་པ་དང་རྩོད་པ་བྱེད་ འདོད་པའི་མཁས་པ་དང་ཐམས་ཅད་ཅ

【現代漢語翻譯】 問：如何從初發心到證悟，通過智慧和見地超越八地？這八地是什麼？例如，聲聞、緣覺等，範圍很廣。 問：對於不相順之法和相順之法產生邪見，認為不相順之法和相順之法都不存在，因為沒有應捨棄的和應接受的，這該如何理解？ 答：如前所述回答三次。有法（藏文：ཆོས་ཅན།）：就勝義諦而言，因為沒有應捨棄的和應接受的，所以不能說沒有不相順之法和相順之法。雖然在勝義諦中沒有應捨棄的和應接受的，但通過聖者的律藏（藏文：འདུལ་བ་，梵文天城體：vinaya，梵文羅馬擬音：vinaya，漢語字面意思：調伏）、般若波羅蜜多（藏文：ཤེར་ཕྱིན་，梵文天城體：prajñāpāramitā，梵文羅馬擬音：prajñāpāramitā，漢語字面意思：智慧到彼岸）等三乘之法，可以捨棄貪慾等煩惱。因此，應當學習聖者的律藏。 那麼，什麼是聖者的律藏呢？聲聞、緣覺、菩薩，這些人不是具有貪慾，也不是沒有貪慾。乃至力量等有為法和無為法之間，既非具有也非不具有。因此，他們是聖者。等等。 問：對於自相產生邪見，認為法沒有自相，因為沒有基法（藏文：གཞི་ཆོས་ཅན།）。或者，因為沒有相基，所以沒有自相，這該如何理解？ 答：如前所述回答三次。所知（藏文：ཤེས་བྱ་，梵文天城體：jñeya，梵文羅馬擬音：jñeya，漢語字面意思：所應知）有法：就勝義諦而言，因為沒有法或相基，所以不能說法沒有自相。雖然在勝義諦中沒有自相，但在世俗諦中，無自性的法性本身可以作為法的自相。'和'字是總攝一切。 例如，黃金。沒有自性即是一種自性。即使諸佛出世或不出世，無自性的法性依然如是存在。等等。 問：對於禪修產生邪見，認為沒有道可修，因為所修的自相和共相不成立，這該如何理解？ 答：如前所述回答三次。菩薩有法：就勝義諦而言，因為所修的自相和共相不存在，所以不能說沒有道可修。雖然在勝義諦中沒有所修的自相和共相，但在無所修的自相和共相的境界中，安住于不作任何分別的禪修是合理的。（給予無自性禪修和聖者）。修習無自性是修習大菩薩之母。等等。 （十六種顛倒之理在其他地方大多已闡述）。 如是廣說之後，如果將辯論之理簡略地展示出來，那麼這些顛倒（黃金）是誰的呢（黃金）？這十六種顛倒，是那些能夠辨別真俗二諦的菩薩，還是不善於運用八種現觀（黃金）和不退轉心等方便的善辯者，即那些精通聲明等論典，想要辯論的智者，以及一切……

【English Translation】 Q: How does one, from the initial generation of bodhicitta (mind of enlightenment), surpass the eight bhumis (grounds) through wisdom and vision? What are these eight bhumis? For example, Shravakas (Hearers), Pratyekabuddhas (Solitary Realizers), etc., the scope is vast. Q: How should one understand the arising of wrong views regarding unfavorable and favorable aspects, thinking that neither unfavorable nor favorable aspects exist, because there is nothing to be abandoned or accepted? A: Answer three times as before. Subject (Tibetan: ཆོས་ཅན།): In terms of ultimate truth, it cannot be said that there are no unfavorable or favorable aspects because there is nothing to be abandoned or accepted. Although in ultimate truth there is nothing to be abandoned or accepted, through the Vinaya (Tibetan: འདུལ་བ་，Sanskrit Devanagari: vinaya，Sanskrit Romanization: vinaya，Literal meaning: discipline) of the Noble Ones, the Prajñāpāramitā (Tibetan: ཤེར་ཕྱིན་，Sanskrit Devanagari: prajñāpāramitā，Sanskrit Romanization: prajñāpāramitā，Literal meaning: Perfection of Wisdom), etc., of the three vehicles, one abandons afflictions such as attachment. Therefore, one should study the Vinaya of the Noble Ones. What is the Vinaya of the Noble Ones? Shravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, these beings are neither with attachment nor without attachment. Up to the interval between conditioned and unconditioned phenomena such as powers, they are neither with nor without. Therefore, they are Noble Ones. And so on. Q: How should one understand the arising of wrong views regarding characteristics, thinking that phenomena have no characteristics because there is no basis-phenomenon (Tibetan: གཞི་ཆོས་ཅན།)? Or, because there is no basis for characteristics, there are no characteristics? A: Answer three times as before. Knowable (Tibetan: ཤེས་བྱ་，Sanskrit Devanagari: jñeya，Sanskrit Romanization: jñeya，Literal meaning: what should be known) subject: In terms of ultimate truth, it cannot be said that phenomena have no characteristics because there is no phenomenon or basis for characteristics. Although there are no characteristics in ultimate truth, in conventional truth, the very nature of no-characteristics can be valid as the characteristic of phenomena. The word 'and' is all-inclusive. For example, gold. No-characteristic is a single characteristic. Even if the Buddhas appear or do not appear, the nature of no-characteristic remains as it is. And so on. Q: How should one understand the arising of wrong views regarding meditation, thinking that there is no path to meditate upon because the self-characteristic and general-characteristic of what is to be meditated upon are not established? A: Answer three times as before. Bodhisattva subject: In terms of ultimate truth, it cannot be said that there is no path to meditate upon because the self-characteristic and general-characteristic of what is to be meditated upon do not exist. Although in ultimate truth there are no self-characteristic and general-characteristic of what is to be meditated upon, it is reasonable to meditate by abiding in the state of not conceptualizing anything in the very nature of no self-characteristic and general-characteristic of what is to be meditated upon. (Giving the meditation of no-characteristic and Arya). Meditating on no-characteristic is meditating on the Mother of Great Enlightenment. And so on. (The reasoning of the sixteen inversions has mostly been explained elsewhere). Having explained extensively in this way, if the reasoning of debate is shown in brief, then whose are these inversions (gold)? These sixteen inversions, are they of those Bodhisattvas who can distinguish between the two truths, or of those eloquent speakers who are not skilled in the means of the eight Abhisamayas (gold) and non-regression of mind, i.e., those scholars who are proficient in treatises such as grammar and desire to debate, and all...

ེས་སྨོས་པས། དེ་རྣམས་དང་ལྷ་ཆེན་དང་ཁྱབ་འཇུག་ སོགས་དང་དེ་ལས་གཞན་གྱིའོ། །ལོག་རྟོག་དེ་བློའི་ངོ་བོ་ཇི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དབུ་མ་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་དམིགས་རྣམ་སོགས་ཁས་ལེན་པ་འདི་ཕན་ཚུན་ འགལ་བའི་དོན་བསྒྲུབ་པས་ན་དོན་ལ་མི་འཐད་པར་སེམས་ཤིང་། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལོག་པ་ ཉིད་ཡིན་པར་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ་ཡིད་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་ཞིག་(གསེར་)གོ །ཡུལ་གང་ལ་ དམིགས་ནས་ཞེ་ན། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བཅུ་དྲུག་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུའི་རྣམ་མཁྱེན་ ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཏེ་ཕུགས་དེའི་དམིགས་རྣམ་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །དེས་ན་ལོག་པར་རྟོག་པ་ བཅུ་དྲུག་གོ །གསེར་གཞན་དུ་འཆད་དོ། །(མི་ལེགས། ) རྩོད་པའི་སྐོར་སོང་ནས་ལན་གྱི་སྐོར་ནི། དེ་འདྲའི་ལོག་རྟོག་བཅུ་དྲུག་ཡོད་པ་དེ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་སྒོ་ཅན་གྱི་ཀླན་ཀ་ ནི་བདེན་གཉིས་རེ་རེ་(ཆོས་བཤེས་)ཁོ་ན་ཚད་མར་གཟུང་སྟེ། གཅིག་(ཀུན་དངོས་)ཤོས་སུན་བྱུང་ ནས་རྣམ་མཁྱེན་(ཆོས་བཤེས་)མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་རྒོལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གོ་(ཆོས་བཤེས་)རིམ་བཞིན་ དུ་དོན་དམ་པའི་སྒོ་ཅན་གྱི་ཀླན་ཀ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒོ་ནས། ཀུན་རྫོབ་སྒོ་ཅན་ལ་དོན་དམ་སྒོ་ ནས་ལན་གདབ་དགོས་ལ། སྤྱིར་འདིར་ཡང་ཀུན་རྫོབ་སྒོ་ཅན་ལ་ཀུན་(དོན་ལ་གནས་)རྫོབ། དོན་དམ་ལ་དོན་དམ། གཅིག་ལ་གཉིས་ཀ་(གསེར་)ལ་ལར་ཡང་དག་(གསེར་)དང་ལོག་པའི་ ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ལན་སོགས་ཅི་རིགས་པ་ཡོད་དོ། །(བོད་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཤེས། ) བོད་དག་གི་ནོར་བ་ སྦྱོར་ཕྲེང་དུ་རྒྱས་པར་བཀག་ཟིན་ཏོ། །(དེར་ངེས་པར་ལྟ་དགོས་སོ། ། ) རང་ལུགས་ནི། སྤང་གཉེན་ མེད་པར་ཐལ། བླང་དོར་མེད་པའི་ཕྱིར། ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། དབུ་མ་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ རང་བཞིན་མེད་བྱས་པ་ལ། འོ་ན། རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་གཏན་མེད་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ 2-380 སྙམ་ནས། བླང་དོར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་བ་དེ། ཀུན་རྫོབ་སྒོ་ཅན་གྱི་ཀླན་ཀ་སྟེ། ཀུན་ རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའམ་ཀུན་རྫོབ་ལ་བསམས་ནས་རྩོད་པ་ལ་ཟེར་ལ། དོན་དམ་གྱི་ ལན་ནི། ཁོ་བོ་ཅག བླང་དོར་མེད་ཟེར་བ། དོན་དམ་དུ་ཡིན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མིན་པས། རྟགས་མ་གྲུབ་ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་རྩོད་པ་དེ་ལ། དོན་དམ་པར་བླང་དོར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་ན། དོན་དམ་སྒོ་ཅན་ཏེ། དོན་དམ་ལ་བསམས་ནས་རྩོད་པས་སོ། །ལན་ཀུན་རྫོབ་ སྒོ་ཅན་ནི་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་བླང་དོར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྤང་གཉེན་འཐད་ ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །(འདི་ཡང་བོད་དག་གིས་མ་ཤེས། ) ཅི་རིགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱང་ པ་དགེ་བ་ནི་གཞན་དོན་བྱེད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཏེ་དེ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བར་ཆད་མེད་པའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཅི་ཞིག་བྱས

【現代漢語翻譯】 再說，那些和偉大的神（Lha chen，印度教三大主神之一的濕婆）、遍入者（Khyab jug，印度教三大主神之一的毗濕奴）等，以及其他。如果問：『這種邪見（Log rtag）的本質是什麼？』中觀派（Dbu ma pa）會說：『聲稱一切法（Chos thams cad）無自性（Rang bzhin med pa）和執取相（Dmigs rnam）等，這互相之間成立相違的意義，因此在意義上是不合理的。』因為這樣，其本質就是懷疑，即變成二意（Yid gnyis su gyur pa）(金)。如果問：『以什麼為對境而執取？』答：以如前所說的十六種對境為對境，作為因的相智（Rnam mkhyen）的所依，即以彼之執取相等的對境為對境。因此，有十六種邪分別。』(金，另一種解釋)。辯論的部分已經說完，現在是回答的部分： 因為有這樣的十六種邪分別，所以對於具有世俗（Kun rdzob）和勝義（Don dam pa）之門的責難，僅僅執取真諦二者各自（Chos bshes）為量。如果一個（Kun dngos）被駁倒，就會變成沒有相智（Rnam mkhyen）（Chos bshes），對於這樣反駁者的提問（Chos bshes），應該依次從世俗之門對勝義之門進行回答，從勝義之門對世俗之門進行回答。總的來說，這裡也一樣，對於具有世俗之門的責難，用世俗（Kun（Don la gnas）rdzob）回答；對於勝義，用勝義回答；對於一個，用兩個（金）回答；對於某些，用正確（金）和錯誤的世俗回答等，應根據情況而定。（西藏人不懂。）藏人的錯誤已經在《合修百法》（Sbyor phreng）中詳細禁止了。（一定要看那裡。） 自宗（Rang lugs）是：不應有舍取（Spang gnyen med pa），因為沒有應取應舍（Blang dor med pa）的緣故。例如，對於這種情況，中觀派會說：『既然一切法都已成為無自性，那麼，是否認為就像兔角一樣是完全不存在的呢？』因此，說『因為沒有應取應舍的緣故』，這是具有世俗之門的責難，即以世俗的立場或以世俗的觀點進行辯論。勝義的回答是：『我們說沒有應取應舍，是在勝義諦中說的，不是在世俗諦中說的，所以因不成。』等等。如果又這樣辯論：『因為在勝義諦中沒有應取應舍的緣故。』這是具有勝義之門，即以勝義的觀點進行辯論。回答是具有世俗之門，即周遍不成立，因為即使在勝義諦中沒有應取應舍，但在世俗諦中，舍取也是合理的。』（這也是西藏人不懂。）應該根據情況來理解。這樣，發菩提心（Byang pa）行善，是爲了利益他人而成佛，希望如此的人們應該修持無間三摩地（Bar chad med pa'i ting nge 'dzin）。做了什麼？

【English Translation】 Furthermore, those and the Great God (Lha chen, Shiva, one of the three main deities of Hinduism), the All-Pervading One (Khyab jug, Vishnu, one of the three main deities of Hinduism), etc., and others besides. If asked, 'What is the nature of this wrong view (Log rtag)?' The Madhyamika (Dbu ma pa) would say, 'Claiming that all phenomena (Chos thams cad) are without inherent existence (Rang bzhin med pa) and adhering to appearances (Dmigs rnam), etc., this mutually establishes contradictory meanings, and therefore it is unreasonable in meaning.' Because of this, its nature is doubt, that is, becoming of two minds (Yid gnyis su gyur pa) (gold). If asked, 'What is the object that is apprehended?' The answer is: 'The object is the sixteen objects as previously stated, as the basis of the omniscient mind (Rnam mkhyen) that is the cause, that is, the object of its apprehended appearances, etc. Therefore, there are sixteen wrong discriminations.' (Gold, another explanation). The part about debate is finished, now is the part about answering: Because there are such sixteen wrong discriminations, therefore, for the accusations with the doors of conventional (Kun rdzob) and ultimate (Don dam pa), only holding each of the two truths (Chos bshes) as valid. If one (Kun dngos) is refuted, it will become without omniscience (Rnam mkhyen) (Chos bshes). For the questions (Chos bshes) of such objectors, one should answer in sequence from the door of the conventional to the door of the ultimate, and from the door of the ultimate to the door of the conventional. In general, here too, for accusations with the door of the conventional, answer with the conventional (Kun (Don la gnas) rdzob); for the ultimate, answer with the ultimate; for one, answer with two (gold); for some, answer with correct (gold) and wrong conventional answers, etc., as appropriate. (The Tibetans do not understand.) The mistakes of the Tibetans have already been extensively prohibited in the Garland of Practices (Sbyor phreng). (It is necessary to look there.) The self-view (Rang lugs) is: there should be no abandoning and adopting (Spang gnyen med pa), because there is no taking and rejecting (Blang dor med pa). For example, for this situation, the Madhyamika would say: 'Since all phenomena have become without inherent existence, then, is it thought that it is completely non-existent like a rabbit's horn?' Therefore, saying 'because there is no taking and rejecting,' this is an accusation with the door of the conventional, that is, debating from the standpoint of the conventional or with the view of the conventional. The ultimate answer is: 'We say there is no taking and rejecting, it is said in the ultimate truth, not in the conventional truth, so the reason is not established.' etc. If one debates again like this: 'Because there is no taking and rejecting in the ultimate truth.' This has the door of the ultimate, that is, debating with the view of the ultimate. The answer is with the door of the conventional, that is, the pervasion is not established, because even if there is no taking and rejecting in the ultimate truth, in the conventional truth, abandoning and adopting are reasonable.' (This also the Tibetans do not understand.) One should understand as appropriate. Thus, generating Bodhicitta (Byang pa) and doing good is to benefit others and become a Buddha, those who wish for this should cultivate uninterrupted Samadhi (Bar chad med pa'i ting nge 'dzin). What was done?

་ནས་ཤེ་ན། ཡུལ་(གསེར་འགྲེལ་ཆེན། )གྱི་དབྱེ་བས་ ལོག་རྟོག་མཐའ་ཡས་པས་(གསེར་ཆོས་སུ་མེད་འགྲེལ་ཆེན། )ལན་ཡང་རྣམ་པ་སྟོང་དུ་བཏབ་པས་ བསལ་བ་ཞེས་པ་ལན་མི་(ཆོས་བཤེས་)ཟད་པའི་དོན་ནམ། བཅུ་དྲུག་པོར་མ་ཟད་ལྷ་ཆེན་དང་ ཁྱབ་འཇུག་(གསེར་)ལ་སོགས་རྒོལ་བ་སྟོང་སྟེ་མཐའ་ཡས་པ་བསལ་བ་སྟེ། གང་གིས་བསལ་ ན་བདེན་པ་གཉིས་ལ་རྟེན་པ་སྟེ་གཉིས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་ པས་སོ། །དེ་འདྲ་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་དང་བར་ཆད་མེད་རྩེ་དང་དེའི་ དམིགས་རྣམ་སོགས་ལ་འདི་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་མིན་ནོ། །ཞེས་པའི་ངེས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ དུ་ཡང་དག་པར་ཏེ་བརྟན་པོ་བསྐྱེད་ནས་སོ། །བཅུ་དྲུག་ནི་གདུལ་བྱ་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ བཤད་ཀྱི། (འགྲེལ་ཆེན། ) ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་མཐའ་ཡས་པས་སྟོང་(འདི་ཡན་གསེར་)ཞེས་དང་མི་ འགལ་ལོ་ཞེས་གསེར་རོ།། ༈ །། ༈ སྐབས་བསྡུ་བ། གསུམ་པ་ནི། ལྔ་པ་ཞེས་པ་དང་པོ་བཞི་དང་དྲུག་པའི་བར་གྱི་གྲངས་ཡིན་པས་སོ།། ༈ །། 2-381 ༈ བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་བསྒོམ་པ་མཐར་གྱིས་པ། གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྐབས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། རྩ་བ། འགྲེལ་པ། སྐབས་བསྡུ་བའོ། ། དང་པོ་ནི། བསྒོམ་པར་བྱེད་ཅེས་དྲང་ངོ་། །གང་གིས་ན། རྩེ་རྟོགས་ཐོབ་པས་སོ། །གང་ ན། སོ་སོ་བ་མཁྱེན་གསུམ་དང་བསྡུས་པ། (ཁ་ཅིག་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་རྩེ་སོ་སོ་བ་བར་ཆད་མེད་རྩེ་བསྡུས་པ་ཟེར་ རོ། ། ) རྣམ་ཀུན་ཉིད་དུ་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པས་རྟོགས་པའི་དོན་རྣམས་སོ། །གོང་དུ་མདོར་ བསྡུས་རྒྱས་དང་གི་ཐད་ཀ་དང་ལོག་རྟོག་བཅུ་དྲུག་པའི་འགྲེལ་པར། ཨཱརྱས། སོ་སོ་བ་དང་ བསྡུ་བའི་དོན་དེ་ལྟར་བཤད་པས་དེ་ནོར་ཞེས་བཅོམ་རལ་གསུང་བ་ནི། ཨཱརྱའི་འགྲེལ་པ་ མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསལ་བར་བྱས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། སོ་སོའི་དོན་ནི། སྐབས་སོ་སོས་ ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་དང་ཚོགས་ལམ་སོགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་རེ་རེ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་ཇི་སྙེད་ ཅིག་ཡོད་ཅེས་རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་དོན་དང་། བསྡུས་པའི་དོན་ནི། སྙིང་པོའི་དོན་ཆོས་ དབྱིངས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་མཉམ་(དངོས་དང་། ) བཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ རྣམས་སོ་ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། ཆོས་མཆོག་གི་བར་དུ་གྲངས་མེད་གཅིག་དེ་ནས་བརྒྱད་པའི་ བར་དུ་(ཆོས་བཤེས་)གཅིག དེ་ནས་བཅུ་པའི་བར་གཅིག་སྟེ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཡིད་(ཆོས་ བཤེས་)ཀྱིས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བླགས་པ་སྟེ་བཀོད་(ཆོས་བཤེས་)དམ་དྲན་པ་ལ་བཞག་ནས་(གསེར་) སོ། །ཅིའི་དོན་དུ་ན། རྟོགས་པ་བརྟན་པོར་སྟེ་འབད་མེད་(གསེར་ཆོས་)ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འཇུག་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཏེ་སྔར་བས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་(གསེར་)འོ། །བསྒོམ་པ་ནི་ཡིད་དེའི་སྐལ་བ་ ཅན་ནམ་དེའི་དངོས་པོར་བྱེད་པའོ། །དེས་

【現代漢語翻譯】 至於『從……』，由於地域（廣釋）的區分，產生無盡的邪見，（在《金法》中沒有廣釋），因此用成千上萬種方式來回答，所謂『消除』，難道是指（法友）永不停止的意義嗎？不僅僅是十六種邪見，還包括大自在天和遍入天（金）等無數的論敵都被消除。通過什麼來消除呢？依靠二諦，即精通如實了知二諦之理的方法。像這樣，通過先前的途徑，對於現觀、無間三摩地及其所緣等，確信『一定是這樣，而不是其他』，從而在一切方面都如實地、堅定地生起這種確信。說十六種邪見是針對容易調伏的眾生而說的，（廣釋）由於地域的區分而有無盡的邪見，因此與『空』（以上為《金法》的內容）並不矛盾，這是《金法》的觀點。 第四節 總結 第三個問題是：『第五個』是指第一個到第四個以及第六個之間的數字。 2-381 爲了獲得穩固的證悟而逐漸修習 第三部分分為四個方面：章節的連線、根本頌、解釋、章節總結。 第一，『修習』是正確的說法。通過什麼來修習呢？通過獲得頂位證悟。在什麼方面修習呢？在各個別智、三智合一（有些人說：『加行道、見道、修道頂位、各個別智、無間三摩地頂位、合一』）以及一切方面通過聞思修所證悟的意義上修習。在前面簡略、廣繁的解釋以及十六種邪見的解釋中，阿阇黎說各個別智和合一的意義是錯誤的，這是降白多吉說的，他說這是因為沒有見到阿阇黎的解釋而妄說的。法友說：各個別智的意義是，在各個章節中如何闡述，以及在資糧道等各個階段有多少自性，這是通過後得智所證悟的意義；合一的意義是，心性的意義，即法界無分別智慧的自性，這是通過入定智慧所證悟的意義。如何修習呢？在正行道之間有一個無數大劫，從第八地到第十地之間各有一個無數大劫，總共有三個無數大劫，用心按照順序安排，即安立在憶念中（金）。爲了什麼目的修習呢？爲了使證悟穩固，即毫不費力地任運成就，從而變得比以前更殊勝（金）。修習就是用心去成為它的有緣分者或它的本體。因此

【English Translation】 As for 'from...', due to the distinctions of regions (Extensive Commentary), countless wrong views arise (not in the Golden Dharma Extensive Commentary), therefore, answering in thousands of ways, is 'elimination' the meaning of (Dharma Friend) never ceasing? Not only the sixteen, but also great gods and Vishnu (Gold), etc., countless opponents are eliminated. By what are they eliminated? By relying on the two truths, being skilled in the means of understanding the state of the two as they are. Like that, through the path that precedes, regarding omniscience, uninterrupted peak, and their objects, etc., the certainty that 'it is this and not other' is generated correctly and firmly in all aspects. Saying that the sixteen are spoken in relation to those who are easy to tame, (Extensive Commentary) due to the distinctions of regions, there are countless, so it does not contradict 'emptiness' (up to here is Gold), says the Gold. Section Summary The third is: 'The fifth' is the number between the first four and the sixth. 2-381 Gradual Meditation for Gaining Stability The third has four parts: connecting the sections, the root text, the commentary, and summarizing the sections. First, 'meditating' is the correct statement. By what? By gaining the peak realization. On what? On the three separate knowledges and the combined one (some say the joining, seeing, meditating, peak, separate, uninterrupted peak, combined). In all ways, the meanings realized through hearing, thinking, and meditating. In the previous brief, extensive, and direct explanations, and in the commentary on the sixteen wrong views, Āryas said that the meanings of separate and combined are wrong, which Jampel Dorje said is because he had not seen Ārya's commentary. Dharma Friend said: The meaning of separate is how it is shown in each section, and how many natures there are in each stage of the accumulation path, etc., which is the meaning realized by subsequent cognition; the meaning of combined is the meaning of essence, the nature of Dharmadhatu non-conceptual wisdom, which is realized by meditative wisdom. How? Between the supreme Dharma, there is one countless aeon, and from the eighth to the tenth, there is one each, so there are three countless aeons, arranged in order by mind, that is, placed in remembrance (Gold). For what purpose? To make the realization stable, that is, to enter effortlessly and spontaneously, so as to be more special than before (Gold). Meditation is to make the mind the one with that fortune or its substance. Therefore

ན་དེ་འདྲའི་བསྒོམ་པ་དེ་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་ རྟོགས་ཏེ་དེ་སྟོན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། དཀར་ཆོས་བཅུ་གསུམ་གོ་རིམ་བཞིན་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་ཅན། མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བ་སྟེ་སྦྱོར་བར་བཞེད་དེ། སྦྱིན་པ་ནས་དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བར་གོ་ རིམ་བཞིན་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་སོ། །བར་ཞེས་པས་དྲན་ཉེར་ནས་ཡན་ལག་བརྒྱད་ 2-382 སྡུད་པར་གསེར་ཏེ་ནོར་བའོ། །མཐར་གྱིས་བྱ་བ་དང་། མཐར་གྱིས་བསླབ་པ་དང་། མཐར་ གྱིས་བསྒྲུབ་པ་རྩོམ། ཞེས་སོགས་སོ། ། གསུམ་པ་ལ། བཞེད་དོ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །དེ་ལ་གསུམ་སྟེ། གང་། གང་དུ། ཇི་ལྟར་རོ། ། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕྱིན་དྲུག དྲན་དྲུག དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དང་པོ་ནི། གསུམ་ དུ་རྟོག་ན་ཕར་ཕྱིན་མིན་པས་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས། ཕར་ཕྱིན་(གསེར་)ཏུ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ བའི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་རིམ་བཞིན་དུ་ས་བཅུ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྦྱིན་ པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་དྲུག་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་པ་དྲུག་ནི་ཕྱིན་དྲུག་ གི་མཐར་སྦྱོར་རོ། །གལ་ཏེ་ས་བཅུ་རྫོགས་པ་ལ་ཕྱིན་བཅུ་དགོས་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ཐབས་སྟོབས་སྨོན་ལམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་བཞི་ནི་ཤེར་པའི་ནང་དུ་ འདུས་ཏེ། ཤེར་པའི་ཁྱད་པར་ནང་ཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔར་སྐབས་དང་དུ་བཤད་ པ་ལྟར་འདི་བཞིའི་ངོས་འཛིན་དེ་དག་ཤེར་པ་མིན་པ་ལ་མ་ཚང་ངོ་། །ཆོས་བཤེས་ཡང་ བལྟའོ། །བདག་ཀྱང་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད། སོགས་ནས་ཤེས་རབ་བསྒོམ། སོགས་རྒྱ་ཆེར་ རོ། །གཉིས་པ་ནི། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་དང་སོགས་པ་སྟོབས་ལྔའི་བར་དོན་དམ་པར་དྲན་པ་ མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཚུལ་གྱིས་མ་ནོར་བར་རིམ་བཞིན་དྲན་ནས་ བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ཆོས་ཅན། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ མཐར་སྦྱོར་ཏེ། སྤྱིར་དེ་འདྲའི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་མཐར་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་གི་ རྣམ་པ་ལ་ཚུལ་དེ་ལྟར་སྦྱར་བའི་མཐོང་ལམ་ནི་མཐོང་ལམ་གྱི་དང་། འཕགས་ལམ་བརྒྱད་ལ་ དེ་ལྟར་སྦྱར་བའི་སྒོམ་ལམ་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སངས་རྒྱས་རྗེས་དྲན་གྱི་མཐར་སྦྱོར་ཏེ། དྲན་ པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་དང་། ནས། འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་རྫོགས་པར་བྱེད། (མཐར་ ཡོད། ) ཅེས་སོགས་སོ། །དེ་འདྲའི་དྲན་ཉེར་བཞག་སོགས་གསུམ་པོ་དེ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དྲན་ 2-383 ནས་བསྒོམ་པའི་མཐར་སྦྱོར་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མཐར་སྦྱོར་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། ། ཨཱརྱས། ཚོགས་ལམ་གྱི་བཞི་ཡང་བཤད་(མདོ་དང་སྦྱར་ནས་)དོ། །ལམ་དྲན་པས་སངས་རྒྱས་ དྲན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ལམ་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའི་འཕྲིན་ལས་སུ་འཆད་པས་ལས་ ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་དྲན་པར

【現代漢語翻譯】 那麼，這樣的禪修最終會實現證悟，並展示它。 第二，關於按照十三種白法（dkar chos bcu gsum）的順序進行禪修的加行道， 這被認為是最終的行為，即加行，因為它是按照佈施到無實有自性的順序進行禪修的加行。'之間'一詞表示從正念到八支道（yan lag brgyad）的集合，黃金即是財富。最終的行為，最終的訓練，最終的成就等。 第三，'認為'一詞是正確的。這裡有三個方面：什麼？在哪裡？如何？ 首先，有三個方面：六度（phyin drug），六念（dran drug），無實有自性。 第一，如果認為有三輪（'khor gsum），那就不是波羅蜜多（phar phyin），因為三輪清凈。由於波羅蜜多（藏文：ཕར་ཕྱིན་，梵文天城體：पारमिता，梵文羅馬擬音：pāramitā，漢語字面意思：到達彼岸）的本質完全圓滿，因此依次正確地成就十地（sa bcu），佈施波羅蜜多等六度依次禪修的六種加行是六度的最終加行。如果有人說，成就十地需要十度，這與之前的說法相矛盾，那沒有問題。因為方便（thabs），力量（stobs），愿（smon lam），智慧（ye shes）四種波羅蜜多包含在智慧波羅蜜多中，因為這四者是智慧波羅蜜多的內在差別。正如之前所說，這四者的認識在非智慧波羅蜜多中是不完整的。也應該參考《法友經》。'我也佈施'，等等，以及'禪修智慧'，等等，內容廣泛。 第二，正念（dran pa nyer bzhag）等，直到五力（stobs lnga），在勝義諦中，沒有正念，也沒有不作意（yid la byar med）的特徵，以正確的方式依次憶念和禪修的加行道是暖位（drod chos can）。與抉擇分相應的隨唸佛陀（sangs rgyas rjes su dran pa）是最終的加行，因為一般來說，它是這種加行道的最終加行。以這種方式應用於菩提分的見道是見道的開始。以這種方式應用於八聖道分的修道是修道的隨唸佛陀的最終加行。正念，直到圓滿八聖道分。（最終存在。）等等。像這樣的三種正念等，依次憶念和禪修的最終加行是三種隨唸佛陀的最終加行。 阿阇黎（Arya），也解釋了資糧道的四種（結合經部）。如果通過道的憶念如何轉變為憶念佛陀？因為所有的道都解釋為法身的利他事業，所以憶念作者

【English Translation】 So, such meditation ultimately realizes enlightenment and demonstrates it. Second, regarding the path of joining (sbyor lam) of meditating on the thirteen white dharmas (dkar chos bcu gsum) in order, This is considered the final action, i.e., joining, because it is the joining of meditating in order from generosity to the nature of non-substantiality. The word 'between' indicates the collection from mindfulness to the eightfold path (yan lag brgyad), gold is wealth. Final action, final training, initiating final accomplishment, etc. Third, the word 'thinks' is correct. There are three aspects to this: what? where? how? First, there are three aspects: the six perfections (phyin drug), the six mindfulnesses (dran drug), the nature of non-substantiality. First, if one thinks of the three wheels ('khor gsum), it is not pāramitā (phar phyin) because the three wheels are pure. Because the essence of pāramitā (藏文：ཕར་ཕྱིན་，梵文天城體：पारमिता，梵文羅馬擬音：pāramitā，漢語字面意思：到達彼岸) is completely perfect, therefore, the six joinings of meditating in order on the six perfections, such as generosity pāramitā, which correctly accomplish the ten bhūmis (sa bcu) in order, are the final joinings of the six perfections. If someone says that achieving the ten bhūmis requires ten perfections, which contradicts the previous statement, there is no problem. Because the four perfections of skillful means (thabs), power (stobs), aspiration (smon lam), and wisdom (ye shes) are included within the perfection of wisdom, because these four are intrinsic differences of the perfection of wisdom. As previously stated, the recognition of these four is incomplete in non-wisdom perfections. The Dharma Friend Sutra should also be consulted. 'I also give generosity,' etc., and 'meditate on wisdom,' etc., are extensive. Second, mindfulness (dran pa nyer bzhag), etc., up to the five powers (stobs lnga), in ultimate truth, the path of joining of meditating in order in the manner of the characteristic of not having mindfulness and not having non-attention (yid la byar med) is the heat stage (drod chos can). The mindfulness of the Buddha (sangs rgyas rjes su dran pa) corresponding to the decisive factor is the final joining, because generally, it is the final joining of such a path of joining. Applying in that way to the aspect of the limbs of enlightenment is the beginning of the path of seeing. Applying in that way to the eightfold noble path is the final joining of the mindfulness of the Buddha of the path of meditation. Mindfulness, until the eightfold noble path is perfected. (There is an end.) etc. Such three mindfulnesses, etc., the final joining of meditating in order is the three aspects of the final joining of mindfulness of the Buddha. Acharya (Arya), also explains the four of the path of accumulation (combining with the sutras). If the mindfulness of the path, how does it become mindfulness of the Buddha? Because all paths are explained as the altruistic activity of the dharmakāya, therefore, mindfulness of the agent

་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། (ཆོས་བཤེས། ) སངས་(ཆོས་བཤེས། )རྒྱས་དེ་དང་པོ་ལམ་ ཇི་(དངོས་)ལྟ་བུ་བརྙེས་པས་བྱང་ཆུབ་པར་གྱུར་པའི་ལམ་དང་(ཀུན་དངོས་)བཅས་པར་དྲན་པ་ནི་ མཐའ་གཅིག་ཏུ་རབ་ཏུ་དང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་(ཡུམ་གྱི་མདོར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དཔེ་སོགས་ ཅན་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་འདིར་བཤད་དོ། །སྤྱིར་ཏིང་རྒྱལ་སོགས་སུ་གསུངས་པ་ལྟར་ཡང་དྲན་པར་བྱེད་དེ། གསེར་གྱི་ཁ་ དོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལུས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་མཛེས་པ་སྟེ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་གང་གི་སེམས་འཇོག་པ། །བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་དེ་མཉམ་བཞག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་སོགས་སོ། ། )ཆོས་བཤེས་ སོ། །དགེ་བ་ནི་ངན་སོང་(ཆོས་བཤེས་)ལ་སོགས་པར་ལྟུང་བ་ལས་འཛིན་པས་ཆོས་མི་དགེ་བ་ དང་ལུང་མ་བསྟན་ནི། རང་གི་(ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་གསུམ་ག་ལ་སྦྱར་)མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་ཆོས་སོ། ། དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཐོག་མར་དགེ་བ་སོགས་དང་། མི་དགེ་བ་ནི་སྤང་(ཆོས་ བཤེས་)བྱར་དང་། ལུང་མ་བསྟན་ནི་དེ་ལ་མི་འཇུག་ཅིང་། (ཆོས་བཤེས། ) དགེ་བ་ལ་འཇུག་པར་ རམ་དེ་གསུམ་(ཀུན་བཏུས་)བློ་ལ་རག་ལས་ཀྱི་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་དྲན་ལ་དེ་ཡང་ དོན་དམ་པར་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱར་(ཆོས་བཤེས་)མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དྲན་པ་སྔར་གྱི་དེ་ བཞིན་དུའོ། །(ཆོས་བཤེས། ) ཡང་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་ནི་ཐུན་ མོང་གི་ཡོན་ཏན་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་དྲང་བོར་ཞུགས་པ་ཞེས་སོགས་དང་། ཐུན་མོང་མིན་ པའི་(ཆོས་བཤེས་)ཡོན་ཏན་ནི་ཕྱིར་(ཆོས་བཤེས་སུ་དྲངས། )མི་ལྡོག་པའི་ས་རབ་ཏུ་བརྙེས་པ་ཆོས་ཀྱི་ རྒྱལ་བོའི་སྲས་(བཞིན་འཛུམ་ཞིང་གསོང་བོར་སྨྲ་བ་སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་ཅེས་སེམས་པ་སོགས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་ སྡེར་གཏོགས་པའི་མདོར་བཤད་པ་ལྟར་བསྟན་པར་བྱའོ། ། )ཞེས་སོགས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་(ཆོས་བཤེས་ལུགས་གཅིག) 2-384 དོན་དམ་པར་དྲན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དྲན་པ་དང་། ངེས་འབྱུང་གིའམ་ཚུལ་ཁྲིམས་ གསུམ་ནི་འགྱོད་པ་མེད་པས་(ཆོས་བཤེས་སུ་དྲངས་)རྒྱུད་བསིལ་བར་བྱེད་པ། མཐོ་རིས་ཀྱི་ལམ་ཇི་ ལྟར་སྨོན་པའི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པ་ཞེས་(འགྱོད་པ་མེད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྐྱེད་པའོ་ལྷ་དང་མིའི་སྦྱིན་པ་ཡོངས་ སུ་སྦྱོང་བའོ། ། )སོགས་དང་། གཏོང་བ་ནི་སེར་སྣ་སྤངས་པས་སེམས་ལ་ཀུན་ཏུ་འཛིན་(དངོས་)པ་ མེད་ཅིང་ལུས་སྲོག་སོགས་འགོད་(ཆོས་བཤེས་)པ་སྟེ། ཡོན་ཏན་ནི་སྦྱིན་པ་ནི་མཛའ་བཤེས་ འཕེལ་པར་བྱེད། སོགས་དང་(ཚེ་རབས་ཚེ་རབས་སུ་བདེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཕ་མ་བླ་མ་ལ་མཆོད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ གྱུར་པ་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པའི་གཙོ་བོ་ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་སྦྱིན་པའི་

【現代漢語翻譯】 爲了行為的緣故。（法友）佛陀最初證得如（實）之道的，憶念包含證悟之道（一切事物），是完全歡喜的原因。 如《般若經》中所說，不要將佛陀的相好等放在心中，而是在這裡講述。一般來說，也應如《定王經》等中所說的那樣憶念： 『如黃金般顏色的身軀，世間怙主處處莊嚴，將心安住於此對境，此菩薩即名為等持。』 如是憶念『佛陀、薄伽梵』等等。（法友）善業是從墮入惡趣（法友）等中守護，因此是法。不善業和無記業，是執著于自己的（法友將三者結合）體性，因此是法。 之後憶念，聖法最初是善等，不善是應斷除的（法友），無記是不屬於此，（法友）屬於善，或者這三者（總集）取決於心，沒有勝義諦的意義，憶念時也以沒有勝義諦的憶念，以及心中沒有（法友）的方式憶念，如之前的狀態。（法友） 此外，菩薩聖者不退轉的僧伽，是共同的功德，如善入、正直入等等。不共的（法友）功德是不（法友中引用）退轉地，徹底證得法王的兒子（如微笑、坦誠說話、思考眾生之事等，在屬於非常廣大的部的經中講述的那樣展示）。 如前一樣（法友，一種說法），以沒有勝義諦憶念的體性來憶念。出離心或三種戒律，因沒有後悔（法友中引用）而使相續清涼，如何成就希求的增上生果（因沒有後悔而生起等持，完全清凈天人和人的佈施）。 以及佈施是由於捨棄慳吝，心中沒有執著（事物），奉獻身體、生命等（法友），功德是佈施使友誼增長等等（生生世世成為安樂之因，成為供養父母、上師的支分，成為不依賴他人的主要部分等等，廣泛地佈施）。

【English Translation】 For the sake of action. (Dharma friend) The Buddha, who first attained the path of suchness, remembering the path that includes enlightenment (all things), is the cause of complete joy. As stated in the 《Perfection of Wisdom Sutra》, do not keep the Buddha's marks and qualities in mind, but rather discuss them here. In general, one should also remember as stated in the 《Samadhiraja Sutra》 and others: 'A body with a color like gold, the protector of the world is beautiful everywhere, placing the mind on this object, this Bodhisattva is called equanimity.' Thus, remember 'Buddha, Bhagavan' and so on. (Dharma friend) Virtue is guarding against falling into the lower realms (Dharma friend) and so on, therefore it is Dharma. Non-virtue and neutral actions are clinging to one's own (Dharma friend combines the three) nature, therefore it is Dharma. Afterwards, remember that the holy Dharma is initially virtue and so on, non-virtue is to be abandoned (Dharma friend), neutral is not belonging to this, (Dharma friend) belonging to virtue, or these three (collection) depend on the mind, there is no ultimate meaning, remembering also with no ultimate meaning of remembrance, and in a way that there is no (Dharma friend) in the mind, as before. (Dharma friend) Furthermore, the Bodhisattva Arya, the irreversible Sangha, is a common quality, such as well-entered, honestly entered, and so on. The uncommon (Dharma friend) quality is the non- (quoted in Dharma friend) irreversible ground, completely attaining the son of the Dharma King (such as smiling, speaking frankly, thinking about the affairs of sentient beings, etc., showing as described in the sutra belonging to the very vast section). As before (Dharma friend, one saying), remember with the nature of no ultimate remembrance. Renunciation or the three vows, because of no regret (quoted in Dharma friend) make the continuum cool, how to accomplish the desired higher rebirth result (because of no regret, generating samadhi, completely purifying the giving of gods and humans). And giving is because of abandoning stinginess, there is no clinging (things) in the mind, offering body, life, etc. (Dharma friend), the merit is that giving increases friendship, etc. (becoming the cause of happiness life after life, becoming a branch of offering to parents and gurus, becoming the main part that does not depend on others, etc., giving widely).

མདོར་ཤེས་ཞེས་ཆོས་བཤེས། )ལྷ་ནི་འདོད་པའི་ ལྷ་རིས་དྲུག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་དང་། གཟུགས་གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་ རྣམས་སོ། །ཞེས་ཨཱརྱ་ཐུབ་དགོངས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། རྒྱལ་ཆེན་རིས་བཞི་སོགས་ཏེ་ དེ་དག་དྲན་པ་ནི་དེ་དག་ནི་དགེ་བའི་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་གྲུབ་པ་སྟེ་བདག་གིས་ཀྱང་ སེམས་ཅན་རྣམས་ཡིད་རབ་ཏུ་དང་བར་བྱས་ཏེ་ལྷར་སྐྱེ་བ་ལ་འགོད་ཅིང་རིམ་གྱིས་ཐེག་ གསུམ་གྱི་མྱང་འདས་ལ་འགོད་པར་བྱའོ་ཞེས་དྲན་པ་དང་། འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་དབང་ ཕྱུག་དང་རྗེ་བཙུན་བསྐུལ་བྱེད་མ་དང་འཕགས་(ཆོས་བཤེས་)མ་སྒྲོལ་མ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དོན་ དམ་པར་དྲན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དྲན་པ་སྔར་གྱི་དེ་བཞིན་དུའོ། །བོད་རྣམས་ལྷན་ སྐྱེས་པར་སྣང་རྣམ་དག་དོན་དམ་གྱི་ལྷ་བཞི་(ལང་གཤེགས་འགྲེལ་པ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རྒྱན་དུ་འདི་འདྲ་ ལ་ཁ་ཅིག་བཤད་དོ། ། )ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྟེན། ཚུལ་ཁྲིམས་གཏོང་བ་གཞི། ལྷ་ དཔང་པོ། ཞེས་(སྐབས་དང་པོར་)ཨཱརྱ་ཐུབ་དགོངས་སོ། །ཕྱིན་དྲུག་དང་དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ རྟོགས་པ་ལམ་གྱི་ངོ་བོའོ་ཞེས་ཐོབ་པོ། །གསུམ་པ་ནི། ཀུན་ལ་གྲགས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་ པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་མོས་པ་ཡིད་ བྱེད་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་དེ་ཁོ་ན་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པའི་བཅུ་གསུམ་པོ་དེ་ 2-385 ནིའོ། །(མདོ་ནི་སླ་བས་མ་བྲིས་སོ། ། ) གཉིས་པ་ནི། སྐབས་དྲུག་པ་འདིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། མཐར་ གྱིས་པའི་བྱ་བ་སྟེ་སྦྱོར་བའམ་བསྒོམ་པར་རོ། །བཞི་པ་ནི། དྲུག་པ་ནི་དང་པོ་ལྔ་ལ་ལྟོས་ནས་ སོ།། ༈ །། ༈ བརྟན་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་སྐད་ཅིག་མ། བཞི་པ་ལ། གསུམ་སྟེ། སྐབས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། སྐད་ཅིག་མ་རྒྱས་བཤད། སྐབས་བསྡུ་ བའོ། །དང་པོ་ནི། མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་རྟོགས་རྣམ་པར་བསྒོམས་(གསེར་)ཤིང་བསླབས་ པའི་རྒྱུན་མཐའ་པས་ནི་(ཆོས་བཤེས་དོན་དངོས་)ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ལྷུན་གྱིས་(གསེར་)གྲུབ་པ་མཐར་ ཐུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྔར་བཤད་སྦྱིན་སོགས་བཅུ་གསུམ་དེ་དག་ཉིད་བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ ཅིག་མ་གཅིག་གིས་སྒོམ་པའི་སློབ་ལམ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སྐད་ཅིག་གཅིག་མངོན་རྫོགས་ བྱང་ཆུབ་ཡིན་ནོ། །ཏེ་ལྷག་མ་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་ལྡོག་ (ཤེར་འབྱུང་)པས་ཕྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་པས་དེ་སྟོན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལ་བཞི་ལས། དང་(ཤཱནྟི་རད་ཀིར་གཉིས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་མིང་འདོགས་སོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་འདྲའོ། ། )པོ་རྣམ་སྨིན་མིན་པ་ལ། དོན་དགོད། དེ་ དཔེས་གསལ་བར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། བཞིའི་དང་པོ་ཕྱི་

【現代漢語翻譯】 簡而言之，法友（chos bshes，spiritual friend）是指：證得預流果，能于欲界六天中受生的聖者；以及證得不還果，能於色界和無色界中受生的聖者。這是阿雅圖（ārya thub，尊勝者）的觀點。法友還包括四大天王等，憶念他們是因為他們是由特殊的善業所成就。我也要使眾生心生歡喜，引導他們生於天界，並逐漸引導他們證得三乘的涅槃。憶念聖觀世音菩薩（』phags pa 』jig rten dbang phyug，Noble Avalokiteśvara）、聖救度母（』phags ma sgrol ma，Noble Tārā）等本尊的功德，以無有戲論的勝義諦來憶念，與之前所說相同。藏族人認為俱生本尊是清凈的勝義諦之四身（某些《楞伽經》的註釋者和《如來藏莊嚴經》中如此解釋）。 其中，三寶是所依，戒律和佈施是基礎，本尊是見證。這是阿雅圖（ārya thub，尊勝者）在第一品中的觀點。通達六度和無實性的自性是道的本質，這是已經獲得的成就。第三點是：普遍知曉的色等一切法，都應信解為無實性的自性，是法界的自性。以作意來領會，並以作意來證悟，這就是第十三種作意。 （因為經文比較簡單，所以沒有詳細寫。）第二點在第六品中。第三點是：逐漸進行的行為，即修習或禪修。第四點是：第六點是相對於前五點而言。 穩固的圓滿在一剎那間。 第四部分有三個方面：章節的連線、對剎那的詳細解釋、以及章節的總結。第一點是：通過對逐漸顯現的證悟進行禪修，並長期修習（黃金般的）教誨，最終會因為非常熟悉而自然成就（黃金般的）目標。爲了達到最終的目標，之前所說的佈施等十三種行持，都以一個圓滿的剎那來修習，這就是最終的學道之路，因此一剎那即是圓滿菩提，即具有剩餘。 其中，本體相同，但以體相（舍爾炯）來區分，有四種相，現在就來闡述。 第二部分有四個方面：第一，不是異熟果。包括意義的陳述和用例子來闡明意義。第一點是：連線：四種相中的第一種是外在的。

【English Translation】 In short, a spiritual friend (chos bshes) is: a stream-enterer who is born in the six desire realms; and a non-returner who is born in the form and formless realms. This is the view of Ārya Thub (Venerable One). Spiritual friends also include the Four Great Kings, etc. Remembering them is because they are accomplished by special virtuous deeds. I will also make sentient beings rejoice, guide them to be born in the heavens, and gradually guide them to attain the nirvāṇa of the three vehicles. Remembering the qualities of Noble Avalokiteśvara (』phags pa 』jig rten dbang phyug), Noble Tārā (』phags ma sgrol ma), etc., with the ultimate truth of non-duality, is the same as before. Tibetans consider the co-emergent deity to be the pure ultimate truth of the four bodies (some commentators on the Laṅkāvatāra Sūtra and the Ornament of the Tathāgatagarbha Sūtra explain it this way). Among them, the Three Jewels are the refuge, discipline and generosity are the foundation, and the deity is the witness. This is the view of Ārya Thub (Venerable One) in the first chapter. Understanding the six perfections and the self-nature of non-substantiality is the essence of the path, which is an achievement already attained. The third point is: all phenomena, such as form, which are universally known, should be understood as the self-nature of non-substantiality, which is the nature of the dharmadhātu. Comprehending with attention and realizing with attention is the thirteenth attention. (Because the sutra is simple, it is not written in detail.) The second point is in the sixth chapter. The third point is: the gradual action, which is practice or meditation. The fourth point is: the sixth point is in relation to the first five points. Stable perfection in an instant. The fourth part has three aspects: the connection of the chapters, the detailed explanation of the instant, and the summary of the chapters. The first point is: by meditating on the gradually manifested realization, and practicing the (golden) teachings for a long time, the (golden) goal will eventually be naturally achieved due to great familiarity. In order to achieve the ultimate goal, the thirteen practices such as generosity mentioned earlier are all practiced with one perfect instant, which is the ultimate path of learning, therefore one instant is perfect enlightenment, which is with remainder. Among them, the essence is the same, but distinguished by characteristics (sher 』byung), there are four aspects, which will now be explained. The second part has four aspects: first, not a Vipāka. Includes the statement of meaning and the illustration of meaning with examples. The first point is: Connection: the first of the four aspects is external.

རོལ་རྒྱུ་རྐྱེན་ གྱིས་འདུས་མ་བྱས་པས་(གསེར་དངོས་)རྣམ་སྨིན་མ་ཡིན་པ་ཟག་པ་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ནི་ལམ་བདེན་ཏེ། [མངོན་པར། ཟག་མེད་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དང་། །ཞེས་པས། ] འདིར་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་སོགས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་རྟོགས་པའི་མཚན་ ཉིད་ནི་སྐད་ཅིག་སོགས་སོ། །གསེར་རོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། རྣམ་སྨིན་གསུམ་སྟེ། ས་དང་པོ་ལ་ འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་རྣམ་པར་སྨིན་པ། ས་བརྒྱད་པ་ལ་མཚན་མ་མེད་པར་རྣམ་པར་ སྨིན་པ། སངས་རྒྱས་ས་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྟེ། དེ་དག་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྔ་མ་ལས་མི་འདྲ་བར་སྨིན་པས་རྣམ་སྨིན་ནོ། །འདིར་རྣམ་སྨིན་མ་ 2-386 ཡིན་པ་ནི་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་(གཉིས་སུ་འདི་བྱུང་ལ་ལར་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་སོ། ། )པའི་སྐྱེས་བུའི་གཟུང་འཛིན་ གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་སྣང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཟག་མེད་མིན་ཀྱང་ (དོན་)དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཟག་མེད་ཡིན་ལ་འདིར་ཟག་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་ཉོན་མོངས་གཉིས་ ཀའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་དགོངས་པར་མི་སྣང་སྟེ་འགྲེལ་པ་འདི་དང་འགལ་ཞིང་། རད་ཀིར་ གྱིས། ཟག་མེད་ཆོས་ཀུན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་སྦྱིན་སོགས་དང་མཚན་དཔེ་ དང་མཛད་པའི་བར་རོ། །ཞེས་པས། ལས་ཉོན་གྱི་རྣམ་སྨིན་མིན་པའི་སངས་རྒྱས་སའི་ཟག་ མེད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །རྩ་བ་ནི། ཐུབ་པ་རྒྱུན་མཐའི་རྟོགས་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། རྣམ་སྨིན་མིན་ པའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། རྣམ་སྨིན་མིན་པའི་སངས་རྒྱས་སའི་སྦྱིན་སོགས་ཟག་ མེད་ཡེ་ཤེས་གཅིག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་(ནི་ཐོབ་པ་ལ་ཟེར་རོ། ། )ན་དེ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་མངོན་དུ་ བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་སའི་རྣམ་སྨིན་མིན་ པའི་སྦྱིན་སོགས་ཟག་མེད་རེ་རེས་ཀྱང་དེ་འདྲའི་ཟག་མེད་ཀུན་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཤེས་ པར་བྱའོ། །ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་ཟིན་པའི་སྦྱིན་པ་ནས་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུའི་བར་ཡོངས་སུ་འཛིན། ཅེས་སོགས་དང་། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དེར་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་འདུས་པར་བྱས་ཤིང་། སོགས་སོ། ། (གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་བསམས་པ་ཙམ་གྱིས་འབྱུང་བཞིན་དུ་བསམས་པ་ཙམ་གྱི་རྫོགས་ཞེས་སོ། ། ) འགྲེལ་པ་ལ། རྩ་བར་ཐུབ་པ་ཞེས་པ་རྒྱུན་མཐའི་བྱང་པའི་རྟོགས་པ་ནི་མཚན་གཞི། རྣམ་ སྨིན་མིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སོགས། བྱའོའི་བར་རོ། །མཚན་ཉིད་རྩ་བའི་རྟགས་དེའོ། །དེའི་ (རྟགས་སམ་མཚན་ཉིད། )རྒྱུ་མཚན་ཅི་ན། རྒྱུན་མཐའ་པས་དམིགས་པར་བྱ་བ་སྟེ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ (རད་ཀིར་ལེགས་)སངས་རྒྱས་སའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པོ་དེས་ སངས་རྒྱས་སའི་སྦྱིན་སོགས་ནས་དཔེ་

【現代漢語翻譯】 由於不是由玩樂的因緣聚合而成，因此（黃金實物）非異熟，所有無漏無煩惱的法都是道諦。[如《現觀莊嚴論》所說：『無漏道之諦。』] 此處，作為道的自性的佈施等一切，在一剎那間證悟的相是剎那等。黃金實物！法友說：異熟有三種：初地證得超世間的異熟，八地證得無相的異熟，佛地證得不可思議且任運成就的異熟。在這些境界中，一切法都以前者不同的方式成熟，因此稱為異熟。此處，非異熟是指見道時所生（有些人認為這裡產生了，有些人認為沒有產生）的補特伽羅的能取所取所包含的一切顯現的法。雖然它們的本體不是無漏（意義），但它們的自性是無漏的，此處『漏』指的是分別念和煩惱兩者。』如此說。但那樣的觀點似乎不正確，因為與此處的解釋相矛盾。Ra Dak認為：『所有無漏法都是佛陀的無漏法，如佈施等，以及妙相和事業等。』因此，應將『非業煩惱的異熟』解釋為『佛地的無漏』。根本頌說：能仁的常邊際的證悟，是法，是非異熟的一剎那的瑜伽，因為當非異熟的佛地的佈施等無漏智慧顯現時（指的是獲得），它是一切同時顯現的究竟瑜伽。理由成立，因為佛地的非異熟的佈施等無漏，每一個都包含所有這樣的無漏，應該這樣理解。從以般若波羅蜜多所攝持的佈施到八十隨形好都完全包含。等等。並且，佈施波羅蜜多包含了六度波羅蜜多。等等。（如他化自在天的天人們，僅憑意念就能生起受用，同樣，僅憑意念就能圓滿。），解釋說：根本頌中，『能仁』指的是常邊際的菩薩的證悟，是所立，『非異熟的一剎那』等等，直到『應做』。相是根本頌的理由。那（理由或相）的原因是什麼呢？因為常邊際者所要緣，也就是要顯現的（Ra Dak善）佛地的佈施等智慧，僅僅那一剎那，就能從佛地的佈施等直到妙相 Since it is not assembled by the cause of enjoyment, (the actual gold) is not Vipaka (fruition). All the Dharmas without outflows and afflictions are the Truth of the Path. [As it says in Abhisamayalankara: 'The Truth of the Path without outflows.' ] Here, all the giving, etc., which are the nature of the Path, the characteristic of realizing in one instant is instant, etc. Actual gold! Dharma friend said: There are three kinds of Vipaka: the first ground realizes the Vipaka beyond the world, the eighth ground realizes the Vipaka without characteristics, and the Buddha ground realizes the Vipaka that is inconceivable and spontaneously accomplished. In these realms, all Dharmas mature in a different way from the previous one, so it is called Vipaka. Here, non-Vipaka refers to all the phenomena included in the perceived and perceiver of the person who was born on the Path of Seeing (some say it happened here, some say it did not happen). Although their essence is not without outflows (meaning), their nature is without outflows, and here 'outflows' refers to both conceptualization and afflictions. ' So it is said. But that view does not seem correct, because it contradicts this explanation. Ra Dak believes: 'All the Dharmas without outflows are the Buddha's Dharmas without outflows, such as giving, etc., as well as the excellent signs and deeds, etc.' Therefore, 'non-Vipaka of karma and afflictions' should be interpreted as 'without outflows of the Buddha ground'. The root verse says: The realization of the constant edge of the Sage is Dharma, which is the Yoga of one instant of non-Vipaka, because when the non-Vipaka giving, etc., of the Buddha ground, the wisdom without outflows, manifests (refers to attainment), it is the ultimate Yoga that manifests all at once. The reason is established, because each of the non-Vipaka giving, etc., without outflows of the Buddha ground includes all such without outflows, it should be understood. From giving held by Prajnaparamita to the eighty minor marks are completely included. And so on. Moreover, the giving Paramita includes the six Paramitas. And so on. (Just as the gods of Paranirmitavasavartin can generate enjoyment with just a thought, similarly, it can be completed with just a thought.), the explanation says: In the root verse, 'Sage' refers to the realization of the Bodhisattva of the constant edge, is the subject, 'non-Vipaka one instant', etc., until 'should do'. The characteristic is the reason of the root verse. What is the reason (reason or characteristic)? Because what the constant edge wants to focus on, that is, what wants to manifest (Ra Dak good) the wisdom of giving, etc., of the Buddha ground, just that one instant, can from the giving, etc., of the Buddha ground to the minor marks

【English Translation】 Due to not being assembled by the cause of enjoyment, (the actual gold) is not Vipaka (fruition). All the Dharmas without outflows and afflictions are the Truth of the Path. [As it says in Abhisamayalankara: 'The Truth of the Path without outflows.' ] Here, all the giving, etc., which are the nature of the Path, the characteristic of realizing in one instant is instant, etc. Actual gold! Dharma friend said: There are three kinds of Vipaka: the first ground realizes the Vipaka beyond the world, the eighth ground realizes the Vipaka without characteristics, and the Buddha ground realizes the Vipaka that is inconceivable and spontaneously accomplished. In these realms, all Dharmas mature in a different way from the previous one, so it is called Vipaka. Here, non-Vipaka refers to all the phenomena included in the perceived and perceiver of the person who was born on the Path of Seeing (some say it happened here, some say it did not happen). Although their essence is not without outflows (meaning), their nature is without outflows, and here 'outflows' refers to both conceptualization and afflictions. ' So it is said. But that view does not seem correct, because it contradicts this explanation. Ra Dak believes: 'All the Dharmas without outflows are the Buddha's Dharmas without outflows, such as giving, etc., as well as the excellent signs and deeds, etc.' Therefore, 'non-Vipaka of karma and afflictions' should be interpreted as 'without outflows of the Buddha ground'. The root verse says: The realization of the constant edge of the Sage is Dharma, which is the Yoga of one instant of non-Vipaka, because when the non-Vipaka giving, etc., of the Buddha ground, the wisdom without outflows, manifests (refers to attainment), it is the ultimate Yoga that manifests all at once. The reason is established, because each of the non-Vipaka giving, etc., without outflows of the Buddha ground includes all such without outflows, it should be understood. From giving held by Prajnaparamita to the eighty minor marks are completely included. And so on. Moreover, the giving Paramita includes the six Paramitas. And so on. (Just as the gods of Paranirmitavasavartin can generate enjoyment with just a thought, similarly, it can be completed with just a thought.), the explanation says: In the root verse, 'Sage' refers to the realization of the Bodhisattva of the constant edge, is the subject, 'non-Vipaka one instant', etc., until 'should do'. The characteristic is the reason of the root verse. What is the reason (reason or characteristic)? Because what the constant edge wants to focus on, that is, what wants to manifest (Ra Dak good) the wisdom of giving, etc., of the Buddha ground, just that one instant, can from the giving, etc., of the Buddha ground to the minor marks

བྱད་བརྒྱད་ཅུའི་བར་གྱི། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ བསྡུས་པའི་ཕྱིར། སྡུད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྦྱིན་བྱ་ལ་སོགས་(གསེར་)པའི་དངོས་པོ་སོ་སོར་ 2-387 ངེས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྟེ་འཁོར་གསུམ་དུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ ཐུག་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་ན་དྲི་མ་ཀུན་(ཆུ་མིག་)བྲལ་ལམ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་སོ་སོར་ངེས་པ་བདེན་ པ་དང་བྲལ་བར་གཅིག་པར་རྟོགས་པ་ལ་འཆད་དོ། །གཅིག་གིས་མང་བོ་སྡུད་པ་མི་འཐད་ དེ། མང་བོས་གཅིག་སྡུད་པས་སོ་ཞེ་ན། (བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་གསུང་། ) མང་བོས་གཅིག་བསྡུས་པ་ འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་གཅིག་གིས་མང་བོ་བསྡུས་པའང་ཡོད་དེ། འཕགས་པ་ ལྷའི་ལུགས་ལས། ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཏེ་དེར་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་བཤད་པས་སོ། ། ཇི་སྐད་དུ་དངོས་པོ་གཅིག་ཀྱང་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ་ཆོས་ཉིད་དུ་འདུ་ལ། དངོས་པོ་ ཀུན་ཡང་དངོས་པོ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཆོས་ཉིད་དུ་འདུ་བའི་ཕྱིར་བློ་གང་གིས་དངོས་པོ་ གཅིག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་བ་དེ་ཡིས་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་ངོ་ ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འདིར་སྐབས་དང་སྒྲིག་པས་དེ་སྐད་བཤད་པར་ཟད་ཀྱི་དོན་ཅུང་མིན་ ནོ། །(ཀུན་ལ་གྲགས་པས་སླའོ། ། ) གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཡང་ཞེས་སོགས་སོ། །བསྡུས་པ་ཞེས་པ་མངོན་དུ་བྱས་ པའོ། །རྩ་བ་ནི། ཇི་ལྟར། ནས། འགུལ་བ་ལྟར་རྒྱུན་མཐར་སངས་རྒྱས་སའི་སྦྱིན་སོགས་ གཅིག་མངོན་དུ་བྱས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་དེ་ཀུན་ཤེས་པ་སྟེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའང་ དེ་བཞིན་ནོ། །འགྲེལ་པ་ནི། དཔེར་ན། ནས། དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་སའི་ཟག་མེད་ཡེ་ ཤེས་གཅིག་དམིགས་སམ་མངོན་དུ་བྱས་ན་དེའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་དེ་དང་རིགས་ མཐུན་སོགས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཀུན་མངོན་ དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་པའི་སྔོན་(སློབ་དཔོན་ན་རེ་)གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་འཕེན་པ་(ཨཱརྱ་)རྫོགས་པ་དང་ ཆོས་ཀུན་གྱི་ཆོས་དབྱིངས་གཅིག་ཡིན་པས་མཐུས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ ལྟར་སྐད་ཅིག་དང་པོ་བསྟན་ནས་གཉིས་པ་(ཤནྟིས་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་རད་ཀིར། དཀར་པོས་ཆོས་ 2-388 ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་གཅིག་རྟོགས་ཞེས་དག་ལྡན་མིང་དུ་འདོགས་སོ། ། )རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ སྐབས་ནི། ས་བརྒྱད་(དག་ལྡན་)པ་ཡན་ནམ་སྔར་བཤད་འཕགས་པའི་རྣམ་སྨིན་གསུམ་ཞེས་ ཆོས་བཤེས་ཏེ་དེ་འདྲའི་ཟག་པ་མེད་པར་སོགས་སོ། །འདིར་གནས་གྱུར་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ དྲི་བྲལ་དུ་གྱུར་གྱི་གནས་ཀུན་གཞི་གྱུར་མ་གྱུར་ལས་འདོད་པ་མི་རིགས་ཏེ། ཀུན་གཞིའི་ རྣམ་ཤེས་མེད་ཅིང་ཆོས་དབྱིངས་ལ་དགོངས་ནས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་བསྟན། ཅེས་ཆོས་ བཤེས་ཏེ

【現代漢語翻譯】 爲了總結八十種特徵之法，總結的原因是：佈施等事物各自明確執著的顛倒，即與執著三輪空性相離的究竟智慧。或者說，遠離一切垢染，或者珍寶各自明確的真實與空性，理解為一體來解釋。如果說，一個總結多個不合理，應該是多個總結一個。（布頓仁波切說：）不僅僅是多個總結一個，而且一個也能總結多個。如聖天論師的觀點，在法界自性中，一切都彙集於此。正如所說：『一個事物也是一切事物的自性，即彙集於法性；一切事物也是一個事物的自性，即彙集於法性。因此，任何以智慧見到一個事物的如實性，他就見到了所有事物的法性如實性。』因為如此，這裡根據場合和安排才這樣說，並非沒有意義。（衆所周知，所以容易理解。） 第二部分，連線文是：『又』等等。『總結』是指顯現。根本是：『如』到『動』，如常恒直至成佛的佈施等，如果顯現一個，那麼在那一剎那就能知曉一切，顯現也是如此。解釋是：『例如』到『如是成佛』，如果緣于或顯現一個無漏智慧，那麼在那一剎那，就能知曉與其同類等等。其原因是：以一剎那的智慧，愿能顯現一切法，這是先前的願力（阿雅）圓滿，以及一切法的法界是一，憑藉這種力量。第二部分，連線文是：如是宣說了第一剎那，第二剎那（寂天說一切善法，名為白法剎那間證悟一切法）。成熟的法性狀態是：八地（具足）以上，或者如前所說的聖者三果，即法友，如是無漏等等。此處的轉依是指法界轉為離垢，不應認為是從阿賴耶識轉與不轉來理解，因為沒有阿賴耶識，而是考慮到法界而宣說了阿賴耶識，這是法友所說。

【English Translation】 To summarize the eighty characteristics of phenomena, the reason for summarizing is: the inversion of clearly grasping each of the objects such as generosity, that is, the ultimate wisdom that is separated from grasping the three wheels of emptiness. Or, it is explained as understanding the truth and emptiness of each precious jewel as one, separated from all defilements. If it is said that it is unreasonable for one to summarize many, it should be that many summarize one. (Buton Rinpoche said:) Not only do many summarize one, but one can also summarize many. According to the view of Arya Deva, in the nature of Dharmadhatu, everything is gathered here. As it is said: 'One thing is also the nature of all things, that is, gathered in Dharmata; all things are also the nature of one thing, that is, gathered in Dharmata. Therefore, whoever sees the suchness of one thing with wisdom, he sees the Dharmata suchness of all things.' Because of this, it is said here according to the occasion and arrangement, not that it is meaningless. (It is well known, so it is easy to understand.) The second part, the connecting text is: 'Also' and so on. 'Summarized' means manifested. The root is: 'As' to 'move', such as the constant until enlightenment of generosity, etc., if one manifests one, then in that moment one can know everything, and the manifestation is also the same. The explanation is: 'For example' to 'Thus become enlightened', if one focuses on or manifests one stainless wisdom, then in that moment, one can know its similar kinds, etc. The reason is: with the wisdom of one moment, may one manifest all dharmas, this is the fulfillment of the previous aspiration (Arya), and the Dharmadhatu of all dharmas is one, relying on this power. The second part, the connecting text is: Thus, after explaining the first moment, the second moment (Shantideva said that all virtuous dharmas, called white dharmas, realize all dharmas in an instant). The state of the ripened Dharmata is: the eighth bhumi (complete) and above, or the three fruits of the noble ones mentioned earlier, that is, Dharma friends, such as stainless and so on. The transformation here refers to the Dharmadhatu transforming into stainlessness, and it should not be understood from whether the Alaya consciousness transforms or not, because there is no Alaya consciousness, but the Alaya consciousness is explained in consideration of the Dharmadhatu, as said by the Dharma friend.

་དགག་ཡུལ་བཟང་ངོ་། །རྩ་བ་ལ། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། རྣམ་པར་སྨིན་ པའི་སྐད་ཅིག་མའི་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་ཏེ། གང་ཚེ་རྣམ་སྨིན་ཡིན་པའི་ཆོས་དཀར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ རང་བཞིན་གཅིག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་སྐྱེས་ པའི་ཟག་མེད་ཀུན་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །(སྔར་རྩ་འགྲེལ་ གསུམ་ལ་དགོད་དོ། ། ) རྣམ་སྨིན་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དེས་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཐོབ། ནས། རྣམ་མཁྱེན་འཐོབ། ཅེས་ སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཅན། ཤེར་པ་རྣམ་སྨིན་ཡིན་པའི་ སྐད་ཅིག་སོགས་སོ། །རྟགས་ནི། གང་གི་ཚེ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ཟག་མེད་རྣམ་སྨིན་གྱི་ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་དཀར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པ་གཅིག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེའི་ སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ། ནས། རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དཀར་བའི་རྒྱུ་ མཚན་ཅི་ཞེ་ན། ཆོས་ཅན། རྣམ་པར་དཀར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བྱང་པས་གཟུང་འཛིན་ དུ་ཞེན་པ་སོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་བསྒོམས་པས། སྤང་བྱ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ ཀྱི་དྲི་མ་དེ་འདྲ་དེ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སོ། །དཔེར་ན། ནམ་མཁར་ས་རྡུལ་སོགས་ཀྱི་ དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སྟོན་མཁའི་ཟླ་བའི་འོད་ཆེས་དཀར་བ་བཞིན་དུའོ། །ཡང་ ན་རྟོགས་བྱའི་ཡུལ་ལ་སྦྱར་རོ། །གསེར་ནི། གཟུང་འཛིན་དུ་ལྟ་བ་སོགས་དྲི་མ་དང་བྲལ་ 2-389 ཞེས་ཏེ་གོང་མ་དང་ཟློས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ ལ། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་གཅིག་ བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ན་དེའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་ཆོས་ རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་རང་གིས་རྟོགས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཅི་ན། ཆོས་ཅན། དེ་ལྟར་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ ལོག་པའི་རྒྱུ་ཆོས་ཀུན་རྨི་ལམ་དང་(དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་སོགས་མདོར་ཡོད། )འདྲ་བར་གནས་པ་སྟེ་རྟོགས་ ནས་ངོ་བོའི་རྒྱུ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ལ་གྲངས་མེད་གསུམ་སོགས་སུ་སྤྱོད་པ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་ གྱིས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཤེས་པས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་མཚན་ཉིད་མེད་ པར་ཤེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། རྡོར་ཏིང་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཆོས་ ཅན། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་ རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ མེད་པའོ་ཞེས་ཀུན་ཉོན་རྣམ་བྱང་ངོ་

【現代漢語翻譯】 駁斥的對象是好的。根本頌中說：『常邊的智慧，具有法性，是異熟果的剎那般若波羅蜜多，當所有作為異熟果的白法，其自性顯現為一時，彼時，于異熟果的法性狀態中，生起無漏，於一剎那間顯現一切的智慧。』（以前在根本頌、釋論、註釋中都有。）由異熟果所生的菩提道，以了知道的體性而行持，獲得一切法的圓滿。乃至，獲得一切智智等等。釋論中說：『常邊的智慧，具有法性，是般若波羅蜜多異熟果的剎那等等。』理由是：當清凈的方面，無漏異熟果的法性狀態，生起為白色的體性時，于唯一剎那間，乃至，現量證悟。為何是白色的原因呢？具有法性，是清凈的體性，因為通過清凈，修習了無數對治能取所執等等的對治品，遠離了一切所斷不相順品的垢染。例如，如同虛空中遠離了沙塵等等的一切垢染，秋季天空的月亮的光芒非常潔白一樣。或者，也可以應用於所證悟的對境。黃金，遠離了能取所執等等的垢染，與上面所說相同。第三，連線詞是：『如是』等等。根本頌中說：『常邊的智慧，具有法性，是無相的剎那，當證悟一法無有真實的相時，彼剎那唯一，自己證悟一切法皆無有真實的相。』證悟的原因是什麼呢？具有法性，具有能夠如是顯現的原因，因為以不顛倒的因，一切法如夢幻（《幻喻經》中有如乾闥婆城等），安住于證悟之後，以佈施等六度的體性，行持無數三等的因。』因爲了知一切法無相，所以了知六度波羅蜜多無相等等。釋論中說：『在證悟和獲得金剛喻定的狀態中，具有法性，佈施等的體性，唯一確定證悟無相的體性，以一剎那的智慧，一切法皆無有真實的相，』如是清凈一切煩惱。

【English Translation】 The object of refutation is good. In the root text, it says: 'The wisdom of the constant edge, possessing the nature of Dharma, is the moment of fruition Prajñāpāramitā, when all white Dharmas that are the result of fruition, their nature manifests as one, at that time, in the state of the nature of fruition, arises the uncontaminated, manifesting everything in one moment of wisdom.' (Previously, it was in the root text, commentary, and notes.) The Bodhi path born from fruition, practices by knowing the nature of the path, and attains the perfection of all Dharmas. And so on, attains omniscience, etc. The commentary says: 'The wisdom of the constant edge, possessing the nature of Dharma, is the moment of Prajñāpāramitā fruition, etc.' The reason is: when the pure aspect, the uncontaminated state of the nature of fruition, arises as the essence of white, in that single moment, until, directly realizing. What is the reason for being white? Possessing the nature of Dharma, it is the essence of purity, because through purity, one has cultivated countless antidotes to counter the clinging to the apprehended and the apprehender, etc., and is free from all the defilements of the opposing side to be abandoned. For example, just as the moon's light in the autumn sky is very white because it is free from all the defilements of dust, etc., in the sky. Or, it can also be applied to the object to be realized. Gold is free from the defilements of clinging to the apprehended and the apprehender, etc., which is the same as what was said above. Third, the connecting word is: 'Thus,' etc. In the root text, it says: 'The wisdom of the constant edge, possessing the nature of Dharma, is the moment of no characteristic, when one realizes that one Dharma has no true characteristic, in that single moment, one realizes oneself that all Dharmas have no true characteristic.' What is the reason for realizing in this way? Possessing the nature of Dharma, it has the reason to be able to manifest in this way, because with the non-inverted cause, all Dharmas are like dreams (the Sūtra of Illusions has examples such as Gandharva cities), abiding after realization, with the nature of generosity, etc., the six perfections, practicing the cause of countless three, etc. Because one knows that all Dharmas are without characteristics, one knows that the six Pāramitās are without characteristics, etc. The commentary says: 'In the state of realizing and attaining the Vajra Samādhi, possessing the nature of Dharma, the nature of generosity, etc., uniquely ascertains the nature of no characteristic, with one moment of wisdom, all Dharmas have no true characteristic,' thus purifying all afflictions.

བོའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ དུ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། སྔོན་གྲངས་མེད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་རྨི་ལམ་ལྟ་ བུར་གོམས་པས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་འདོད་འདུན་(ཀུན་བཏུས་མཛོད་)ནམ་ཉོན་མོངས་དང་བཅས་ པའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་རྨི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ རྣམས་ལ་དམིགས་ཏེ་སྦྱིན་སོགས་ཕྱིན་དྲུག་སྒྲུབ་པས་གནས་ཏེ་ཚོགས་གཉིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ བར་བྱས་ནས་ཏེ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སོ། །(ཅུང་སྦྱོར་ཚུལ་ལེགས་སོ། ། ) དེས་ན་དེ་ལྟར་ཤེས་པས་ན་ དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་སོགས་སོ། །བཞི་པ་ ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་སོགས་ཏེ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་གྱི་རྟ་གླང་ 2-390 སོགས་དང་ནི་དེ་མཐོང་བ་སྟེ་རྨིས་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་དེ་གཉིས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་མི་མཐོང་བ་ལྟར་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པར་ སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མཐོང་བས་སོ། །རྨི་ལམ་མི་མཐོང་རྨི་ལམ་རྨི་བ་མི་མཐོང་ངོ་། །སོགས་ སོ་ནས། ཡུམ་དེ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཟླ་ཟེར་དུ། སད་པ་ལ་ཐ་དད་དུ་མི་མཐོང་། ཞེས་ཏེ་དགོངས་པ་མིན་ནོ། །འགྲེལ་པ་ལ། རྒྱུན་མཐའི་བྱང་ པ་ཆོས་ཅན། གང་གི་ཚེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཚུལ། ནས། དེའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་གཉིས་མེད་ཡིན་ནོཞེས་རྟོག་སྟེ་ཡུན་རིང་མོ་གྲངས་མེད་ཞིག་ནས་བསྒོམ་ པའི་དུས་བར་ཆད་མེད་པར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་བ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ལ་གོམས་པ་ ངང་དུ་གྱུར་པས་གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་ཕལ་ཆེར་དྲུངས་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུན་ མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སོགས་སོ། །ཆོས་གཅིག་གཉིས་ མེད་དུ་རྟོགས་པ་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནས། རྟོགས་པ་ནའོ། །གསུམ་པ་ནི། དང་པོ་དྲུག་ལ་ལྟོས་ ནས་བདུན་པའོ།། ༈ །། ༈ བླངས་འབྲས་ཆོས་སྐུའི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་པ། དེ་ལྟར་མཁྱེན་གསུམ་སྦྱོར་བཞིས་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐབས་ (ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་སྐབས་དང་དུ་བཤད། )ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། ཆོས་སྐུའི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་དངོས། སྐབས་ བསྡུ་བའོ། ། ༈ སྐབས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། དང་པོ་ནི། སྐད་ཅིག་མ། སོགས་ནས། བཞི་ཡོད་པ་ཡིན་པས་རིམ་བཞིན་སྟོན་ ནོ། ། 2-309 རྗེས་ལ་འགྲོ་བའི་རྟོག་པའོ། །(སྟེ་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ) འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་ རྒྱལ་བོ་དཔུང་ཚོགས་བཞིའི་མདུན་དུ་རིན་ཆེན་བདུན་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ་ཡུམ་ཡང་ལྔའི་མདུ

【現代漢語翻譯】 所有現象皆無真實自性的原因是：過去無數劫以來，我們已經習慣於將一切現象視為無實如夢。因此，通過專注于如夢的蘊、界、處等，並修持佈施等六度，積累二資糧，我們便能逐漸領悟到現象的無自性。（這種結合方式很好。）因此，通過如此理解，我們便能獲得對無自性的頓悟。這種對無自性的頓悟，可能只是一剎那，也可能持續更久。第四點是：將上述內容與下文聯繫起來，即從『如此』開始，到『無二取捨』等等。根本頌中說：后得的智慧是無二的剎那，就像夢中的馬、牛等，以及看到它們的夢中意識，你不會將它們視為能取和所取二者。同樣，以一剎那了知諸法實相為無二取捨。夢中不會看到夢，也不會看到做夢者。等等。如《般若經》所說：『于彼（般若）無二，不可分割。』等等。《月燈經》中說：『醒來時不會看到差別。』這並非其真實意圖。註釋中說：后得的智者，當能取和所取顯現時，所有現象也都是如此的無二自性。經過漫長的時間，無數劫的修習，逐漸習慣於對治二取，最終幾乎完全根除了二取的習氣。因此，后得的智慧是無二的剎那。當了悟一法為無二時，便能了悟一切法。第三點是：相對於前六點，這是第七點。 如此通過三智和合四瑜伽修習的結果是法身，法身有三個方面：過渡（法友說是過渡），法身支分廣說，以及總結。 過渡：首先，從『一剎那』開始，因為有四種，所以依次宣說。 隨順的分別念（因為結果與原因密切相關）。就像轉輪王率領四軍，七寶在前引導一樣，般若波羅蜜多也引導著五種智慧。

【English Translation】 The reason why all phenomena are without true self-nature is that in the past, for countless eons, we have become accustomed to regarding all phenomena as unreal like dreams. Therefore, by focusing on the dream-like aggregates, realms, and sources, and practicing the six perfections such as generosity, accumulating the two accumulations, we can gradually realize the selflessness of phenomena. (This combination method is very good.) Therefore, through such understanding, we can obtain a sudden realization of selflessness. This sudden realization of selflessness may be just a moment, or it may last longer. The fourth point is: to connect the above with the following, that is, starting from 'so', to 'non-dual taking and abandoning' and so on. The root verse says: The wisdom of the aftermath is a non-dual moment, like horses, cows, etc. in a dream, and the dream consciousness that sees them, you will not regard them as the taker and the taken. Similarly, in an instant, knowing the true nature of all dharmas is non-dual taking and abandoning. In a dream, you will not see the dream, nor will you see the dreamer. and so on. As the Prajna Sutra says: 'In that (Prajna) there is no duality, it cannot be divided.' and so on. The Moon Lamp Sutra says: 'You will not see differences when you wake up.' This is not its true intention. The commentary says: The wise man of the aftermath, when the taker and the taken appear, all phenomena are also of such a non-dual nature. After a long time, countless eons of practice, gradually accustomed to treating the two grasps, and finally almost completely eradicated the habits of the two grasps. Therefore, the wisdom of the aftermath is a non-dual moment. When one dharma is realized as non-dual, all dharmas can be realized. The third point is: relative to the first six points, this is the seventh point. The result of practicing the three wisdoms combined with the four yogas in this way is the Dharmakaya, which has three aspects: transition (a Dharma friend said it was a transition), a detailed explanation of the Dharmakaya branches, and a summary. Transition: First, starting from 'one moment', because there are four types, they are explained in order. Compliant discrimination (because the result is closely related to the cause). Just as the Chakravartin leads the four armies and the seven treasures lead the way, so does Prajnaparamita lead the five wisdoms.

ན་ དུ་འགྲོ་སྟེ། ཞེས་སོགས་སོ། །(མདོ་དང་སྦྱོར་ཚུལ་དེ་ལྟར་གྲོལ་སྡེ་གཉིས་དང་དག་ལྡན་ནོ། །སྙིང་མཆོག་སོགས་དང་ འགྲེལ་ཆེན་ནི་ཚུལ་གཞན་དུ་སྦྱར་རོ། ། ) དེས་ན་དེ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་གཟུང་བ་སྟེ་བླང་བར་བྱ་བ་ མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བྱས་ནས་ལྡོག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་རྟོག་དགུའི་བདག་ཉིད་འདི་ཆོས་ ཅན། གཟུང་རྟོག་གཉིས་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་སོགས་པས་ རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིད་དམ་རྒྱུད་ལ་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བའི་དམན་པའི་ཆོས་ལ་ དམིགས་ནས་ལྡོག་བྱར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྡོག་བྱར་འཛིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ ནི། རྟོགས་པ་དམན་པ་ལ་སོགས་པ་དགུ་ནི་ཉེས་པའམ་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། དེ་རྣམ་པ་དགུ་བོ་ཆོས་ཅན། བྱང་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོའི་མཐོང་ལམ་གྱི་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་ ཡིད་ཤེས་དང་སེམས་བྱུང་ཤེས་རབ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྤང་བྱར་བཞེད་དོ། །དེའི་ དངོས་གཞི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་གཞོམ་བྱ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། ཚན་པ་དེ་ གཉིས་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་འཇོམས་ཟེར་རོ། ། ༈ འཛིན་རྟོག་རྒྱས་བཤད། གཉིས་པ་ལ། རྫས་རྟོག་དང་། བཏགས་རྟོག་རྒྱས་བཤད་དོ། ། ༈ རྫས་རྟོག་རྒྱས་བཤད། དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། འཆད་ཚུལ་མང་ཡང་གཅིག་བརྗོད་ན། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ དགུ་སྟེ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་བདག་(ཨཱརྱ་རད་ཀིར། )སྡུག་པ་(རད་ཀིར་)འཛིན་ཅིང་མི་སྡུག་པ་འདོར་ བར་འཛིན་པ་ཡུལ་དང་། དེ་ལྟར་འཛིན་པར་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་ནི་འཛིན་འདོར་གྱི་རྟོག་ པའོ། །ཡུམ་ནི་ཆོས་གང་ཡང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའམ་གཏོང་བ་མེད་དོ། །སོགས་སོ། །ཆོས་ དེ་རྣམས་བདག་གིས་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྫས་(འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ དུ་ཆོས་དེ་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་ཞེས་ཟླ་ཟེར། )འཛིན་ཡུལ་དང་(རད་ཀིར་)དེར་འཁྲུལ་ 2-310 རྟོག་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྟོག་པའོ། །གཟུགས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །བདག་ ཤི་ནས་(རད་ཀིར་)ཁམས་གསུམ་པོ་རྣམས་གང་རུང་དུ་འཇུག་པར་འཛིན་པ་ཡུལ་དང་། དེར་ འཁྲུལ་རྟོག་ནི་ཁམས་གསུམ་ཅར་དང་ཉེ་བར་འབྲེལ་བའི་རྟོག་(ཨཱརྱ་རད་ཀིར། )པའོ། །ཅིའི་སླད་ དུ་གཟུགས་ཡིད་ལ་མ་བྱས། ཞེས་སོགས་ནས། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་གང་དུ་ཡང་འདྲེ་བར་མི་ འགྱུར་རོ། །སོགས་སོ། །བདག་(སྙིང་ཟླ་)ཁམས་གསུམ་ལ་གནས་པ་ཇི་ལྟར་ཁམས་གསུམ་དང་ འབྲེལ་བ་མེད་(སྙིང་ཟླ་)ཅེས་འཛིན་པ་ནི་ཡུལ་དང་། དེར་འཁྲུལ་རྟོག་ནི་གནས་པའི་རྣམ་རྟོག་ གོ །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་མི་གནས་སོ། །ཞེས་སོ། །བདག་ཁམས་གསུམ་ལ་(སྙིང་ཟླ་)མངོན་ ཞེན་ཡོད་པས་ཇི་ལྟར་མི་གནས་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་ནི་ཡུལ

【現代漢語翻譯】 那麼，如何才能遠離這些呢？等等。（經部和結合的方式是與解脫部二者相符的，並與清凈相應。而《心要》等和《大疏》則以其他方式結合。）因此，要針對這些，將所執持的視為不應執持的，從而使之止息。這具有九種分別唸的自性，即法。第二種執取分別念是止息一方的所依，因為聲聞和緣覺等，對於在他們的意或相續中作為應執持而生起的下劣之法，以止息為目標而執持的分別念。之所以執持它為應止息，是因為對下劣的證悟等九種是具有過患或缺陷的。這九種法，對於菩薩們來說，是頂峰之道（指見道）的無漏心、意識和心所智慧所進入的階段的應斷之法。因為它的本體會被無間道所摧毀。法友則說：這兩類（指執取和止息）是通過近取來摧毀的。 第二部分是關於執取分別唸的廣說，分為實事分別念和假名分別唸的廣說。 第一部分是關於實事分別唸的廣說，首先是連線詞：凡夫等等。根本頌中說：雖然有多種解釋方式，但如果只說一種，那就是：境和有境有九種，即執持實有的我（Āryaratnakīrti），執持悅意（ratnakīrti）並捨棄不悅意是境，而錯誤地執持這些的分別念就是執持和捨棄的分別念。般若波羅蜜多是沒有任何法可以完全執持或捨棄的。等等。將這些法視為我所執持的，這就是實事（視為應執持的法）的執持境（ratnakīrti），以及對此產生錯覺的分別念，即作意分別念。不對色法作意。等等。執持我死後（ratnakīrti）會進入三界中的任何一界是境，而對此產生錯覺的分別念是與三界緊密相關的分別念（Āryaratnakīrti）。為什麼不對色法作意呢？等等，不對其作意就不會與任何事物混雜。等等。如何執持我（《心月》）安住於三界，卻與三界無關（《心月》）呢？對此產生錯覺的分別念就是安住的分別念。不住於一切智智之間。等等。如何執持我（《心月》）對三界有強烈的執著，卻不住于其中呢？這就是境。

【English Translation】 Then, how does one turn away from these? Etc. (The way of Sutra and combination is in accordance with both the Liberation Section and is in accordance with purity. The 'Heart Essence' etc. and the 'Great Commentary' combine in other ways.) Therefore, focusing on these, making what is grasped as not to be grasped, thereby causing it to cease. This, possessing the nature of nine kinds of conceptualizations, is the Dharma. The second grasping conceptualization is the support of the side of cessation, because the Śrāvakas and Pratyekabuddhas etc., regarding the inferior Dharma that arises in their minds or continuums as something to be grasped, the conceptualization that grasps cessation as its object. The reason for grasping it as something to be ceased is that the inferior realization etc., the nine, are inherently faulty or defective. These nine aspects, for the Bodhisattvas, are considered to be abandoned during the stage when the uncontaminated mind, consciousness, and mental wisdom of the peak path (referring to the path of seeing) enter. Because its essence is to be destroyed by the immediate path. The Dharma friend says: These two categories (referring to grasping and ceasing) are destroyed by proximity. The second part is the extensive explanation of grasping conceptualizations, divided into the extensive explanation of substance conceptualizations and imputed conceptualizations. The first part is the extensive explanation of substance conceptualizations, starting with the connecting word: ordinary beings etc. In the root verse, it says: Although there are many ways to explain, if only one is mentioned, it is: there are nine objects and object-possessors, namely, grasping the truly existent self (Āryaratnakīrti), grasping the pleasant (ratnakīrti) and abandoning the unpleasant is the object, and the conceptualization that mistakenly grasps these is the conceptualization of grasping and abandoning. Prajñāpāramitā is that there is no Dharma that can be completely grasped or abandoned. Etc. Considering these Dharmas as being grasped by the self, this is the grasping object (ratnakīrti) of the truly existent (Dharma considered to be grasped), and the conceptualization that is mistaken about this is the conceptualization of attention. One does not pay attention to form. Etc. Grasping that after the self dies (ratnakīrti) it will enter any of the three realms is the object, and the conceptualization that is mistaken about this is the conceptualization closely related to all three realms (Āryaratnakīrti). Why not pay attention to form? Etc., not paying attention to it will not mix with anything. Etc. How can one grasp that the self ('Heart Moon') abides in the three realms, yet is unrelated to the three realms ('Heart Moon')? The conceptualization that is mistaken about this is the conceptualization of abiding. It does not abide between all-knowing wisdom. Etc. How can one grasp that the self ('Heart Moon') has a strong attachment to the three realms, yet does not abide in them? This is the object.

་དང་། དེར་འཁྲུལ་རྟོག་མངོན་པར་ ཞེན་པའི་རྟོག་པའོ། །མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་པ་དང་གནས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡུམ་ ལ་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ཡན་འཁོར་བའི་བདག་གི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །ད་ལམ་དང་ འབྲས་བུའི་བདག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བདག་སྦྱིན་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་ ཀྱི་དངོས་པོར་བཏགས་པའི་རྫས་སུ་འཛིན་པ་ཡུལ་དང་། དེར་འཁྲུལ་རྟོག་ནི་དངོས་པོར་(ཨཱརྱ་ )བཏགས་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །དེ་པ་ནི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་འདོགས་པ་མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་ སོ། །བདག་ལ་ཆགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཚང་རྒྱ་སྟེ་གཞན་དུ་ན་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པས་སོ་སྙམ་པ་ ཡུལ་དང་། (སྙིང་ཟླ། ) དེར་འཛིན་རྟོག་པའམ་ཡང་ན་བདག་དེ་ཁོ་(རད་ཀིར། )ནའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་ པ་ལ་ཆགས་པའི་རྫས་སུ་འཛིན་པ་ཡུལ་དང་། དེར་འཁྲུལ་རྟོག་ནི་ཆགས་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ ། མངོན་པར་ཆགས་པས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །བདག་ཉོན་མོངས་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པ་ཡུལ་དང་། དེར་འཁྲུལ་རྟོག་ནི་གཉེན་པོའི་རྣམ་རྟོག་ གོ །ཡུམ་ཡང་ཡུམ་དང་མ་བྲལ། ཞེས་སོགས་སོ། །བདག་མངོན་ཤེས་སོགས་(རད་ཀིར་)མེད་ པར་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ཉམས་སུ་འཛིན་པ་ཡུལ་དང་། དེར་འཁྲུལ་རྟོག་ཇི་ 2-311 ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་གོ །རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་གང་ན་བ་དེར་གནས་པར་ འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །རད་ཀིར་གྱིས་བདག་གིས་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཐམས་ཅད་ལ་ བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ལ་ལ་བདག་ལ་དངོས་ སུ་སྦྱར་ཞིང་། སྙིང་མཆོག་ཟླ་ཟེར་དུ་ཡང་། དང་པོ་བདག་ལ་སྦྱར་ཏེ། བདག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ ནི་འཛིན་པ་དང་པོ་སྟེ་འཛིན་འདོར། ཞེས་སོགས་སོ། །རྫས་འཛིན་ཡུལ་ཡིན་པར། རད་ཀིར་ གྱིས་རྫས་སུ་ཡོད་པར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་བཏགས་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རྣམ་ པ་དགུར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་ཞུས་པ་ལ་གསུངས་པ། ཞེས་མཚམས་སྦྱར་བས་ཤེས་སོ། །ཆོས་ བཤེས་ལྟར་ཡང་དཔྱད་ཅིང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་དགུ་མཚན་གཞི། མཐོང་རྩེའི་སྤང་བྱ་འཛིན་ རྟོག་དང་བོ་རྫས་རྟོག་ཏུ་མཚོན། མཐོང་རྩེའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ཞིག སོ་སྐྱེའི་ རྫས་འཛིན་ལ་དམིགས་ནས་དེར་འཁྲུལ་རྟོག་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འགྲེལ་པ་ལ། བྱང་ སེའི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་འཛིན་འདོར་མེད་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ ཡོན་ཏན་འཛིན་པ་དང་སྐྱོན་འདོར་ཏེ། (གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་དང་འདོར་བས་ཞེས་གསེར་རོ། །བླང་དོར་ ལ་འཛིན་འདོར་བྱེད་ཅེས་ཀྱང་བྱའོ། ། ) ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱོན་སེལ་ཅིང་ཡོན་ཏན་ལེན་པས་སོ། །སྐྱོན་ཡོན་ ལ་འཛིན་འདོར་བྱེད་པའི་སོ་སྐྱེའི་འཛིན་པ་ལ་རྫས་འཛིན་དུ་འཁྲུལ་རྟོག་གམ་སོ་ས

【現代漢語翻譯】 並且，在那裡，對錯覺顯現執著的分別念。以不執著和不住留的方式行於佛母。（等等）以上是輪迴自我的控制。現在，通過道路和果的自我控制，將自我佈施等一直到成佛的法的事物，執著為被命名的物質，這是所緣境。在那裡，錯覺的分別念是對（梵文：Ārya）命名的事物的分別念。因此，不對任何法進行命名。（等等）僅僅通過對自我的執著而成佛，否則就是背離，這是所緣境。（心髓）在那裡，執著的分別念，或者將自我視為產生智慧的物質，這是所緣境。在那裡，錯覺的分別念是執著的分別念。不是通過顯現執著來表達。（等等）將自我視為所有煩惱的對治，這是所緣境。在那裡，錯覺的分別念是對治的分別念。佛母也不與佛母分離。（等等）將自我視為沒有神通等（梵文：Rad-kir），按照自己想要的方式去實踐，這是所緣境。在那裡，錯覺的分別念是按照自己想要的方式去實踐的分別念。完全的智慧無論在哪裡，都會在那裡安住。（等等）通過（梵文：Rad-kir）自我控制，對一切都要進行成就，要按照合理的方式去成就。（等等）有些人直接將自我結合起來。在《心髓月光》中也說：首先與自我結合，自我作為物質存在，這是最初的執著，即執取和捨棄。（等等）物質執著是所緣境。通過（梵文：Rad-kir），將物質存在視為凡夫俗子所命名的，當被問及最初的分別念如何變成九種時，所說的。（等等）通過連線來理解。也要像法友一樣進行研究和結合。像這樣，九種特徵的基礎，見道所斷的最初執著分別念被認為是物質分別念。見道加行道所要摧毀的是什麼？要以凡夫俗子的物質執著為目標，要知道在那裡存在錯覺的分別念。在註釋中，菩薩的加行道，在勝義諦中沒有執取和捨棄，但在世俗諦中，像幻覺一樣，執取功德和捨棄過失。（執取色等和捨棄，這是黃金。取捨被稱為執取和捨棄。）在世俗諦中，消除過失並獲取功德。對過失和功德進行執取和捨棄的凡夫俗子的執著，是錯覺的物質執著，或者凡夫俗子。 And there, the conceptual thought of being attached to the manifestation of illusion. One practices the Mother without attachment or abiding. (Etc.) The above is the control of the self of samsara. Now, through the control of the self of the path and the fruit, the self-giving, etc., up to the Dharma objects of Buddhahood, are clung to as named substances, which is the object. There, the illusory conceptual thought is the conceptual thought of named (Sanskrit: Ārya) things. Therefore, there is no naming of any Dharma. (Etc.) One attains enlightenment through attachment to the self; otherwise, it is turning away. This is the object. (Heart Essence) There, the conceptual thought of clinging, or clinging to the self as the substance for generating wisdom, is the object. There, the illusory conceptual thought is the conceptual thought of clinging. It is not expressed through manifest clinging. (Etc.) Clinging to the self as the antidote to all afflictions is the object. There, the illusory conceptual thought is the conceptual thought of the antidote. The Mother is also not separate from the Mother. (Etc.) Clinging to the practice of going as one wishes without supernormal knowledge, etc. (Sanskrit: Rad-kir), is the object. There, the illusory conceptual thought is the conceptual thought of practicing going as one wishes. Perfect wisdom, wherever it is, will abide there. (Etc.) Through (Sanskrit: Rad-kir) self-control, everything is to be accomplished, and it is to be accomplished in a reasonable way. (Etc.) Some directly combine with the self. In the 'Heart Essence Moonlight' it also says: First combine with the self, the self exists as a substance, this is the initial clinging, i.e., grasping and abandoning. (Etc.) Substance clinging is the object. Through (Sanskrit: Rad-kir), considering substance existence as named by ordinary beings, when asked how the initial conceptual thought becomes nine types, what was said. (Etc.) Understand through connection. Also, study and combine like a Dharma friend. Like this, the basis of the nine characteristics, the initial clinging conceptual thought to be abandoned on the path of seeing, is considered substance conceptual thought. What is to be destroyed by the preparatory path of the path of seeing? One should aim at the substance clinging of ordinary beings and know that there is an illusory conceptual thought there. In the commentary, the bodhisattva's path of joining, in ultimate truth there is no grasping and abandoning, but in conventional truth, like an illusion, one grasps virtues and abandons faults. (Grasping and abandoning forms, etc., this is gold. Taking and abandoning are also called grasping and abandoning.) In conventional truth, one eliminates faults and takes virtues. The clinging of ordinary beings who grasp and abandon faults and virtues is the illusory substance clinging, or ordinary beings.

【English Translation】 And there, the conceptual thought of being attached to the manifestation of illusion. One practices the Mother without attachment or abiding. (Etc.) The above is the control of the self of samsara. Now, through the control of the self of the path and the fruit, the self-giving, etc., up to the Dharma objects of Buddhahood, are clung to as named substances, which is the object. There, the illusory conceptual thought is the conceptual thought of named (Sanskrit: Ārya) things. Therefore, there is no naming of any Dharma. (Etc.) One attains enlightenment through attachment to the self; otherwise, it is turning away. This is the object. (Heart Essence) There, the conceptual thought of clinging, or clinging to the self as the substance for generating wisdom, is the object. There, the illusory conceptual thought is the conceptual thought of clinging. It is not expressed through manifest clinging. (Etc.) Clinging to the self as the antidote to all afflictions is the object. There, the illusory conceptual thought is the conceptual thought of the antidote. The Mother is also not separate from the Mother. (Etc.) Clinging to the practice of going as one wishes without supernormal knowledge, etc. (Sanskrit: Rad-kir), is the object. There, the illusory conceptual thought is the conceptual thought of practicing going as one wishes. Perfect wisdom, wherever it is, will abide there. (Etc.) Through (Sanskrit: Rad-kir) self-control, everything is to be accomplished, and it is to be accomplished in a reasonable way. (Etc.) Some directly combine with the self. In the 'Heart Essence Moonlight' it also says: First combine with the self, the self exists as a substance, this is the initial clinging, i.e., grasping and abandoning. (Etc.) Substance clinging is the object. Through (Sanskrit: Rad-kir), considering substance existence as named by ordinary beings, when asked how the initial conceptual thought becomes nine types, what was said. (Etc.) Understand through connection. Also, study and combine like a Dharma friend. Like this, the basis of the nine characteristics, the initial clinging conceptual thought to be abandoned on the path of seeing, is considered substance conceptual thought. What is to be destroyed by the preparatory path of the path of seeing? One should aim at the substance clinging of ordinary beings and know that there is an illusory conceptual thought there. In the commentary, the bodhisattva's path of joining, in ultimate truth there is no grasping and abandoning, but in conventional truth, like an illusion, one grasps virtues and abandons faults. (Grasping and abandoning forms, etc., this is gold. Taking and abandoning are also called grasping and abandoning.) In conventional truth, one eliminates faults and takes virtues. The clinging of ordinary beings who grasp and abandon faults and virtues is the illusory substance clinging, or ordinary beings.

ྐྱེ་ལ་དོན་ དམ་པའི་དངོས་པོ་སྟེ་རྫས་སུ་འཁྲུལ་རྟོག་ཅེས་སྦྱར་རོ། །འོག་མ་རྣམས་ལའང་བསྒྲེའོ། །སོ་ སྐྱེ་ཐ་མལ་པ་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་པ་མཚན་མེད་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་མཚན་མར་ཡིད་ ལ་བྱེད་དེ། དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཁམས་གསུམ་ཅར་ཏེ་གང་རུང་ དུ་སྐྱེ་བ་ཉེ་བར་འབྲེལ་ཏེ། དངོས་པོ་བདེན་པར་ཞེན་པའི་སོ་སྐྱེ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། ཆོས་ཅན། མཚན་འཛིན་གྱིས་གནས་ཏེ། དོན་དམ་པར་གཟུགས་སོགས་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་ ནས་མི་གནས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །བྱང་སེའི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ 2-312 ལ་སྒྱུ་མ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟེ་འཛིན་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་བདེན་པར་མངོན་པར་མ་ཞེན་ པའི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཆོས་ཐམས་ཅད་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་རྟོགས་ཏེ། དོན་ དམ་པར་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། མངོན་པར་ མ་ཞེན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་ཆགས་པ་སྟེ་སྤྱོད་དེ། ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ བློས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་འཁོར་གསུམ་དུ་མ་ཆགས་པའི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ ཅན། འཁོར་འདས་ལ་བླང་དོར་དུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་འདས་དོན་དམ་པར་ བདེན་མེད་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །འཁོར་གསུམ་མི་ རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་སོ་སྐྱེའི་སྦྱིན་སོགས་རྐྱང་བ་ཆོས་ཅན། རང་ཇི་ལྟར་འདོད་ པ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲོ་བ་ཐོགས་ཏེ་འགྲོ་མི་ནུས་ཏེ། འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པའི་ཤེར་ ཕྱིན་ཡང་དག་པར་མ་ཤེས་པ་སྟེ་དེས་མ་ཟིན་པའི་ཐབས་རྐྱང་བ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ འདྲའི་སོ་སྐྱེའི་འཛིན་པའམ་སོ་སྐྱེ་ལ་དོན་དམ་པ(འི་དངོས་པོ་ནི་སྐྱེས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་སྟེ་དེ་ལ་ཞེན། ཞེས་ གསེར་)སྟེ་རྫས་འཛིན་དུའམ་རྫས་སུ་བདེན་པའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟེ་འཁྲུལ་རྟོག་ ཡིན་པས། འཛིན་རྟོག་དང་པོ་རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཡུལ་དགུ་ཡོད་པས་རྣམ་ པ་དགུའོ། །དགུ་ཆོས་ཅན། མཐོང་ལམ་རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྤང་བྱར་བཞེད་ དོ། །དེའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་གཞོམ་བྱ་ཡིན་པས་སོ། ། ༈ བཏགས་རྟོག་རྒྱས་བཤད། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། འཛིན་པར་ཞེས་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། འདི་སོ་སྐྱེའི་ མིན་གྱི་འཕགས་པ་ཉན་རང་གི་ཆོས་ཡིན། ཞེས་(སྙིང་མཆོག་)དག་ལྡན་ནོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཆེན་ པོ་གསུམ་དུ་ཇི་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའི་ཐེག་དམན་(དག་ལྡན་)འཕགས་པའི་ལམ་ལའམ་ འཕགས་པ་ལ་བཏགས་པར་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གམ་འཕགས་པའི་འཛིན་པ་ལ་ བཏགས་འཛིན་དུ་འཁྲུལ་རྟོག་ནི་ཆེད་བཞིན་མི་འབྱུང་བའི་རྟོག་པའོ་ཞེས་རེ་རེར་སྦྱར་རོ། ། 2-313 ཕར་ཕྱིན་ལྔ་ཡང་ཡུམ་གྱི་རྗ

【現代漢語翻譯】 凡夫執著于實有，將勝義諦誤認為實物。 以下亦可類推。 凡夫俗子，不以無相的真如爲念，卻執著于有相，因為他們執著于實物。 凡夫，與三界輪迴息息相關，因為他們執著于實物為真。 凡夫，安住于名相執著，因為他們不是證悟勝義諦中色等諸法皆空的聖者。 菩薩的加行道，執著諸法如幻，因為這不是執著實物為真的道。 菩薩的加行道，了知諸法唯是假名安立，因為這是證悟勝義諦中無實有的道。 菩薩的加行道，以不執著為先導，行持六度萬行，因為這是以聞思修之慧，了知真如實相，不著三輪的道。 菩薩的加行道，是對治執著輪迴與涅槃為應取應舍的對治法，因為這是證悟輪迴與涅槃在勝義諦中無有自性，平等一如，並安住於此的道。 不具足不著三輪之智慧的凡夫，其佈施等善行，無法順利成就佛果，因為他們不通達不著三輪的般若波羅蜜多，他們的方便道是不圓滿的。 因此，凡夫的執著，或凡夫所執著的勝義諦（的實物，即補特伽羅實有，並執著於此），即實物執著，或執著實有之物，是為錯覺妄想。 因此，最初的執著妄想是實物執著，它有九種行相，這九種行相，被認為是見道頂位加行道的所斷之法，因為它們會被其近取因所摧伏。 以下廣釋假立。 第二部分，以『執著』等詞語作為連線。 根本頌詞：『這不是凡夫的法，而是聖者聲聞緣覺的法。』 （《心髓》）等經論中如是說。對於未能如實證悟三大要事的下乘（《心髓》）聖道，或聖者，執著于假立之法，或對聖者的執著，即是假立執著，是未能如實證悟的妄想。 五度波羅蜜多也依于般若波羅蜜多。

【English Translation】 Ordinary beings mistakenly perceive ultimate reality as concrete entities. The following can be inferred similarly. Ordinary beings do not contemplate the formless suchness, but cling to forms, because they are attached to real things. Ordinary beings are closely related to the cycle of existence in the three realms, because they cling to the truth of real things. Ordinary beings abide in the clinging to characteristics, because they are not noble ones who realize that forms and so on are empty in ultimate reality. The joining path of Bodhisattvas clings to all phenomena as illusion, because it is not the path of clinging to the truth of real things. The joining path of Bodhisattvas realizes that all phenomena are merely imputed, because it is the path of realizing that there is no substance in ultimate reality. The joining path of Bodhisattvas practices the six perfections with non-attachment as the forerunner, because it is the path of not clinging to the three spheres through knowing the thusness through hearing, thinking, and meditating. The joining path of Bodhisattvas is the antidote to clinging to samsara and nirvana as things to be accepted or rejected, because it is the path of realizing that samsara and nirvana are equal in being without truth in ultimate reality and meditating on it. Ordinary beings who lack the wisdom of not contemplating the three spheres, their mere generosity and so on are hindered from going to Buddhahood as they wish, because they do not know the Prajnaparamita of not contemplating the three spheres well, and it is precisely because it is a mere method that is not grasped by it. Therefore, the clinging of ordinary beings, or the ultimate reality (the entity of which is the person existing as a substance, and clinging to it) to ordinary beings, that is, clinging to substance, or clinging to the truth of substance, is a delusion. Therefore, the first clinging thought is the clinging thought to substance, and it has nine aspects because there are nine objects. These nine aspects are considered to be abandoned in the state of joining the peak of the seeing path, because they can be subdued by its approximation. Detailed explanation of imputation. In the second part, words such as 'clinging' are used as connections. Root verse: 'This is not the Dharma of ordinary beings, but the Dharma of noble Hearers and Solitary Realizers.' It is said in (Heart Essence) and other scriptures. For the Lesser Vehicle (Heart Essence) noble path, or noble ones, who have not truly realized the three great essentials, clinging to imputed phenomena, or the clinging to noble ones, is imputed clinging, a delusion that has not truly realized. The five perfections also rely on the Prajnaparamita.

ེས་སུ་འབྲངས་ཏེ། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་གང་ན་བ་དེར་གནས་པར་ འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས། ལམ་དང་ལམ་མིན། ཞེས་(དག་སྙིང་དངོས་དོན་ཟླ་ཟེར་)ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་ གྱིས་(མདོ་)ཟིན་པའི་ཕྱིན་དྲུག་ནི་བྱང་སེའི་རྣམ་མཁྱེན་འཐོབ་པའི་ལམ་དང་(མདོ་ཨཱརྱ་)ཉན་རང་ གི་ལམ་ནི་(མདོ་ཨཱརྱ་ཡང་)དེའི་ལམ་མིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་མི་འཛིན་པའི་ཐེག་དམན་ལ་འཕགས་ པའི་ཞེས་སོགས་ནི་ལམ་དང་ལམ་མིན་ངེས་པར་འཛིན་པ་མེད་(ཚིག་སྔ་མའི་མཇུག་ན་དགག་པའི་ཡི་གེ་ སྦྱར་ཏེ་ཡོད་པས་སོ། །དག་ལྡན། )པའི་རྟོག་པའོ། །(དག་ཟླ་ཟེར། ) ཤེར་(རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཉན་ཐོས་ ཀྱི་ལམ་ནི་ལམ་མིན་ནོ། །རང་སངས་ཀྱི་ལམ་ནི་ལམ་མིན་ནོ་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ། )པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ ཕྱིན་དྲུག་ནི་བྱང་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་མོ། །ཞེས་སོགས། (ཨཱརྱ་ནི་ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པར་འཛིན་ པའི་རྣམ་རྟོག་ཅེས་སོ། ། ) བདེན་དངོས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་འགག་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ་ལྷན་གཅིག་ཏུ་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་(སྙིང་ཟླ་)སྐྱེ་བར་འཛིན་པའི་ཞེས་སོགས་ནི། (དཀར་ནག་གི་ཆོས་སྐྱེ་འགག་ཅེས་གནོད་ འཇོམས། ) སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །ཡུམ་(སྐྱེ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་འགག་པ་ནི་སྒྲིབ་ པ་རྣམས་ཞེས་སྙིང་ཟླ། )ནི་ཆོས་གང་ཡང་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་འགོག་པ་མ་ཡིན། ཞེས་སོགས། འཁོར་ གསུམ་དུ་དང་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོར་དམིགས་ཏེ་ལམ་ལ་ལྡན་པ་སྟེ་སྦྱོར་ཞིང་བརྩོན་ པ་དང་དེར་མི་དམིགས་པས་མི་ལྡན་ཏེ་མི་སྦྱོར་ཞིང་མི་བརྩོན་པའི་(དག་ལྡན་དོན་)འཕགས་པའི་ དམན་ལམ་ཞེས་སོགས་ནི། དངོས་པོ་ལྡན་དང་མི་ལྡན་གྱི་རྟོག་པའོ། །བྱང་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟར་ ཕྱིན་དྲུག་ལ་བརྩོན་པར་བགྱི། གཟུགས་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན། (གཉེན་པོ་ བསྟན་ནོ། ། )ནས། རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །དྲུག་པ་མེད་ན་དེ་མེད་དོ། །ཞེས་པ་ནི། ལྡན་མི་ལྡན་གྱི་ རྣམ་རྟོག ཅེས་དག་ལྡན་ནོ། །གཟུགས་སོགས་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པས་གནས་པའི་ཞེས་ སོགས་ནི། (ཨཱརྱ། ) གཟུགས་སོགས་ལ་གནས་པའི་(དག་)རྣམ་རྟོག་གོ །གཟུགས་ལ་གནས་པར་ བྱའོ་ཞེས་བརྩོན་པར་མི་བྱའོ། །རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །དག་ལྡན། (མི་བྱའོ་ཞེས་པ། ) དེ་བརྩོན་པ་ 2-314 ཡིན་ལ་དྲུག་པ་མེད་ན་དེ་དག་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་རྟོག ཅེས་སོ། །རྣམ་ མཁྱེན་གྱི་(དངོས་)རིགས་ནི་ས་བོན་ཕྱིན་དྲུག་(དངོས་)དྲུག་པ་མེད་ན་དེ་འཇིག་པར་འགྱུར་ཞེས་ པ། རིགས་འཇིག་རྟོག ཅེས་དག་ལྡན། འཇིག་པའམ་མེད་པའི་འཕགས་པ་ཞེས་སོགས་ ནི། རིགས་འཇིག་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། དཔེར་ན། སྐྱེས་བུ་ཞིག་ཤིང་ཏོག་ཨ་མྲའམ་བ་ན་ས་ཟ་ བར་འདོད་ན། སོགས་ནས། བྱང་ཆེན་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་ཀྱང་ཕྱིན་དྲུག་ལ་བསླབ་སྟེ་ སྦྱིན

【現代漢語翻譯】 應如是行，證得一切智智，安住于彼。（等等）道與非道，如《真實義月光》所說：般若波羅蜜多所攝之六度是菩薩獲得一切智智之道，而聲聞、獨覺之道非其道。對於不如此認為的小乘行者，稱之為『聖』等等，是指不執著于道與非道的分別之念。（前句末尾有否定詞，故為『不執著』。具足。）般若（爲了證得一切智智，聲聞之道不是道，獨覺之道不是道。爲了證得一切智智）先行之六度是菩薩之道。（等等）(『聖』是指執著于道與非道的分別之念。) 執著于真實之障及其滅盡，以及同時生起諸佛之法（《心月》），等等，是指生起與滅盡之念。（生起與滅盡之法，如《損減》所說。）《母經》云：『無有生起，無有滅盡。』等等。執著於三輪及色等事物，即為與道相應，即為修習與精進；不執著于彼，即為不相應，即為不修習與不精進（具足義），所謂『下劣道』等等，是指執著於事物之相應與不相應之念。大菩薩應如何修習六度？非執著於色之相應，亦非不相應。（示現對治。）乃至一切智智。若無第六度，則無彼。』是指執著于相應與不相應之念，如《具足》所說。執著於色等之相而安住，等等，是指（『聖』）執著於色等之念。（具足）不應執著於色而修習，乃至一切智智。（具足）（『不應』）即是修習，若無第六度，則將安住于彼，此為安住之念。一切智智之（真實）種子，即是六度（真實），若無第六度，則將壞滅，此為壞滅之念，如《具足》所說。所謂『壞滅』或『無有』之『聖』等等，是指壞滅之念。譬如，某人慾食芒果或香蕉，等等，乃至大菩薩欲證菩提，亦應修習六度，即佈施。

【English Translation】 Thus following, one will abide where the All-Knowing Wisdom is. (Etc.) Path and non-path, as stated in 'Moonbeams of True Meaning': The six perfections encompassed by the Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom Sutra) are the path for Bodhisattvas to attain All-Knowing Wisdom, while the paths of Śrāvakas (Hearers) and Pratyekabuddhas (Solitary Realizers) are not that path. To those of the Lesser Vehicle who do not perceive it thus, calling them 'Arya' (Noble Ones) etc., refers to the thought of not clinging to the distinction between path and non-path. (Because there is a negative particle at the end of the previous sentence, it means 'not clinging'. Complete.) Prajñā (For the sake of attaining All-Knowing Wisdom, the path of Hearers is not the path, the path of Solitary Realizers is not the path. For the sake of attaining All-Knowing Wisdom) preceding the six perfections is the path of Bodhisattvas. (Etc.) ('Arya' refers to the thought of clinging to the distinction between path and non-path.) Clinging to the obscurations of truth and their cessation, and simultaneously holding that the qualities of the Buddhas arise (Heart Moon), etc., refers to the thought of arising and ceasing. (The qualities of arising and ceasing, as stated in 'Subduing Harm'.) The 'Mother Sutra' says: 'There is no arising, there is no ceasing.' etc. Clinging to the three circles and objects such as form, is being in accordance with the path, which is practice and diligence; not clinging to them is not being in accordance, which is not practicing and not being diligent (Complete Meaning), so-called 'inferior path' etc., refers to the thought of clinging to the accordance and non-accordance of objects. How should a great Bodhisattva practice the six perfections? Not clinging to the accordance of form, nor to the non-accordance. (Showing the antidote.) Up to All-Knowing Wisdom. If there is no sixth perfection, then there is none of that.' This refers to the thought of clinging to accordance and non-accordance, as stated in 'Complete'. Clinging to the characteristics of form etc. and abiding, etc., refers to (the 'Arya') the thought of clinging to form etc. (Complete) One should not cling to form and practice, up to All-Knowing Wisdom. (Complete) ('Should not') is practice, if there is no sixth perfection, then one will abide in that, this is the thought of abiding. The (true) seed of All-Knowing Wisdom is the six perfections (true), if there is no sixth perfection, then it will be destroyed, this is the thought of destruction, as stated in 'Complete'. So-called 'destruction' or 'non-existence' of the 'Arya' etc., refers to the thought of destruction. For example, if someone wants to eat a mango or a banana, etc., up to a great Bodhisattva who wants to attain enlightenment should also practice the six perfections, which is giving.

་པས་སེམས་ཅན་གཟུང་། ཞེས་སོགས་སོ། །གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་པ་དང་ཞིང་སྦྱང་བ་(སྙིང་ པོ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འདུག་པ་དང་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་)ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་གཉེར་བྱ་མི་འགྲུབ་པའི་འཕགས་ ཞེས་སོགས་ནི། (དྲུག་པ་ལ་སློབ་པར་མི་བྱའོ་སྙམ་པ་ནི་ཞེས་སྙིང་། དེ་ལ་བསླབས་པས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་ བསྒྱུར་མི་ཐོབ་སྙམ་པ་ཞེས་ཟླ། ) དོན་གཉེར་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པར་ འདོད་པ་དང་། སོགས་ནས། ཕྱིན་དྲུག་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས། དྲུག་པ་མེད་ན་ དོན་གཉེར་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་པ་དོན་གཉེར་མེད་རྟོག་ཅེས་དག་གོ །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུ་ཕྱིན་ དྲུག་མེད་པའི་འཕགས་སོགས་ནི། རྒྱུ་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་(རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱུ་ཞེས་ ཨཱརྱ་སྙིང་ཟླ། )ཆུ་ཀླུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་(རྒྱས་འབྲིང་)སྒོ་འོ། །(ནི་དེར་དེ་རྣམས་འདུ་བ་འབུམ་ཊཱིཀ) ཡུམ་ཡང་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོའོ། ། ཞེས་སོགས་སོ། །ཤེར་པ་ཡོད་ན་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་ཀྱི་དྲུག་པ་མེད་ ན་མིན་ཞེས་པ་རྒྱུ་མེད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཞེས་དག་གོ །(སྙིང་ཟླ་དོན་འདྲ། ) ཕྱིར་རྒོལ་བ་བདུད་དམ་(མདོ་ )བདུད་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་དམིགས་པ་སྟེ་དེས་ཐུབ་ཅིང་ཆོས་ཀུན་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་ པར་རྟོགས་པའི་(མདོ་དོན་)སྲས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མེད་པའི་འཕགས་སོགས་ནི། ཕྱིར་རྒོལ་བ་དམིགས་པ་དག་ལ་(འདིས་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་དུ་བསྟན་ནོ། ། )རྣམ་པར་རྟོག་པའོ་ཞེས་ དག་གོ །འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་གྱི་དཔེས་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡང་བདུད་དམ་བདུད་ཀྱི་རིས་ཀྱི་ལྷ་ རྣམས་ཀྱིས་ཐུབ་པར་དཀའ་འོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །མདོ་དང་ཤནྟིའི་དགོངས་པ་ལྟར་གངས་ 2-315 ཅན་དུ་ཁོ་བོ་གཅིག་པུའོ། །དེ་དགུ་ཆོས་ཅན། འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་ཏེ་མཐོང་རྩེའི་སྤང་ བྱ་བཏགས་རྟོག་ཡིན་ཏེ། དེའི་དངོས་གཞི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ཞིག ཡུལ་ འཕགས་པའི་འཛིན་པ་ལ་བཏགས་འཛིན་དུ་འཁྲུལ་རྟོག་གི་ཕྱིར། འཕགས་ལམ་བཏགས་ པར་བདེན་པར་ཞེས་ཀྱང་ངོ་། །འགྲེལ་པ་ལ། ཉན་རང་གི་སློབ་ལམ་ཆོས་ཅན། ཆེད་དུ་བྱ་ བ་ཆེན་པོ་གསུམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་མི་འབྱུང་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དམན་པའི་ དགྲ་བཅོམ་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཉན་ཐོས་རང་རྒྱུད་པ་འགའ་ཆོས་ཅན། ལམ་ གཞན་ཐེག་ཆེན་ལམ་ལ་མཐར་ཐུག་གི་མྱང་འདས་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་པ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ ཡོད་དེ། དེ་རང་གི་མངོན་པར་འདོད་པའི་མྱང་འདས་ཀྱི་ལམ་དུ་མེད་པས་དེ་དེའི་ལམ་མིན་ པར་མཐོང་ནས་དེར་འཛིན་པས་སོ། །འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་འབྲས་བུ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྐྱེ་བ་ དང་རང་གི་དངོས་རྒྱུ་འགག་པ་ལྷན་གཅིག་སྟེ། དེས་བསྐྱེད་པས་སོ། །དེར་བདེན་འཛིན་ཞེས་ སོགས་དང་། རྩ་བ་ལྟར་ཡང་ངོ་། །དང

【現代漢語翻譯】 『以慈心攝受眾生』等等。不依賴他者和凈治佛土（心要在於菩提，轉法輪）等目的，不能成就的勝者等等，（『不要學習第六度，』心要如是說，『即使學習了它，也不能獲得對一切法的自在』，月稱如是說。）是沒有意義的分別念。想要不依賴他人等等，從『應當學習六度』等等。如果缺少第六度，就不能成就目標，這被稱為無意義的分別念。缺少通達一切智之因——六度的勝者等等，是沒有原因的分別念。大海（『珍寶之因』，聖心要月稱如是說）是所有河流（廣、中）的入口。（『因為它們都彙集在那裡』，十萬註疏如是說。）般若波羅蜜多也是一切法的入口。等等。如果有了般若波羅蜜多，就能獲得一切智，如果缺少第六度就不能，這被稱為無因的分別念。（心要月稱意思相同。） 外道或魔（經部），魔眾之神所緣境，即能勝過他們，並且通達一切法不執著于實有的（經部義），沒有佛陀意旨的佛子等等，是對外道所緣境的分別念。（這表明了之前的那些也是對境。）阿阇黎阿吒波伽的例子表明，行持般若波羅蜜多也難以被魔或魔眾之神所勝過。等等。如同經部和寂天的意旨，在雪域我獨自一人。那九法，是執著的分別念，是見道所斷的假立分別念，因為它的本體是無間道所破除的。境，勝者的執著是假立的執著，因為是錯認的分別念。勝道是假立的，真實的。註釋中說，聲聞緣覺的學道，正如三大事業一樣，必然不會發生，因為聲聞等必然會成為低劣的阿羅漢。有些聲聞自續部，必然會執著于其他道，大乘道不是究竟涅槃之道，因為他們認為那不是他們自己所希望的涅槃之道，所以看到那不是他們的道，因此執著於此。作為有為法的果，你和你的直接因滅亡是同時的，因為它產生了你。在那裡有真執等等，也如同根本頌一樣。

【English Translation】 『To subdue sentient beings with loving-kindness』 etc. The Āryas who cannot accomplish the purpose of not relying on others and purifying the Buddha-field (the essence lies in bodhi, turning the wheel of dharma) etc. ('Do not learn the sixth pāramitā,' the Heart Sutra says, 'Even if you learn it, you will not gain mastery over all dharmas,' Candrakīrti says.) are meaningless conceptualizations. Wanting not to rely on others etc., from 'One should learn the six pāramitās' etc. If the sixth pāramitā is missing, the goal cannot be accomplished, which is called a meaningless conceptualization. The Āryas who lack the cause of omniscience—the six pāramitās—etc. are conceptualizations without a cause. The great ocean ('the cause of jewels,' the Noble Heart Sutra and Candrakīrti say) is the entrance to all rivers (extensive, intermediate). ('Because they all gather there,' the Hundred Thousand Commentaries say.) The Yum (Perfection of Wisdom) is also the entrance to all dharmas. etc. If one has śerpa (wisdom), one will attain omniscience; if one lacks the sixth pāramitā, one will not, which is called a causeless conceptualization. (The Heart Sutra and Candrakīrti have the same meaning.) Outsiders or māras (Sūtra), the gods of the māra hosts, the object of focus, that which overcomes them, and understanding that all dharmas are not fixated on the ultimate truth (meaning of the Sūtra), the sons of the Buddhas who lack the intention of the Buddhas etc., are conceptualizations focused on the objects of outsiders. (This shows that the previous ones were also objects.) The example of Ācārya Aṭavaka shows that practicing the Yum is also difficult to be overcome by māras or the gods of the māra hosts. etc. According to the intention of the Sūtra and Śāntideva, I am alone in the snowy mountains. Those nine dharmas are conceptualizations of clinging, imputed conceptualizations to be abandoned on the path of seeing, because their essence is what is destroyed by the uninterrupted path. The object, the clinging of the Āryas, is imputed clinging because it is a mistaken conceptualization. The Ārya path is imputed as true. In the commentary, the path of learning of the Śrāvakas and Pratyekabuddhas, like the three great tasks, will certainly not occur, because the Śrāvakas etc. will certainly become inferior Arhats. Some Svātantrika Śrāvakas, certainly hold that other paths, the Mahāyāna path, are not the ultimate path to nirvāṇa, because they see that it is not their own desired path to nirvāṇa, so they hold onto that. As a result of being conditioned, you and the cessation of your direct cause are simultaneous, because it produced you. There is true clinging there etc., and also like the root text.

ོས་པོ་མཐའ་དག་སྟེ་དག་སའི་ལམ་ཆོས་ཅན། རྒྱུན་ དང་ལྡན་ཏེ། བདུད་བཞི་དང་ས་གཉིས་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་པས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་བར་མ་ཆད་ དུ་འཇུག་པའི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །ཉན་རང་གི་ལམ་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་སྲིད་དམ་མི་རྟོག་ ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་དང་མི་ལྡན་ཏེ་དེ་འདྲའི་བར་ཆད་ཡོད་པར་སྣང་བ་སྟེ་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་ལམ་ཡིན་ པས་སོ། །ཡང་ན་གཟུགས་སོགས་དངོས་པོ་མཐའ་དག་(ཆགས་སོགས་དྲི་མ་རང་བཞིན་གྱིས། )ལྡན་མི་ (གློ་བུར་)དུ་ལྡན་ཏེ། (ཞེས་འབུམ་ཊཱིཀ་གི་དོན་དུ་རུང་ངོ་། ། ) གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་འཛིན་ཞེས་གསེར་དོན་ ནོ། །སངས་རྒྱས་ལ་བར་ཆད་སྒྲིབ་གཉིས་མེད་པས་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ཡུལ་དུ་ལྡན། ཉན་ རང་བྱང་སེ་ལ་དེ་བཟློག་པར་བཅོམ་རལ་ལོ། །བྱང་འཕགས་ཆོས་ཅན། གཟུགས་སོགས་ལ་ དོན་དམ་པར་མི་གནས་པར་(གསེར་དོན་)གནས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་འཕགས་པས་སོ། །གནས་པའི་ དཔེ་ནམ་མཁའི་བྱ་ཅི་ལ་ཡང་མི་རྟེན་པར་ནམ་མཁར་གནས་པ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། 2-316 ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཐེག་དམན་འབའ་ཞིག་པར་གནས་པའི་རིགས་འཇིག་སྟེ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་(ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བཏང་སྙོམ་སུ་མི་བྱ་བས་ཞེས་ཟླ་ཟེར་ སྙིང་། )དང་སོགས་པ་ཐེག་ཆེན་གདམས་ངག་(གསེར་)སོགས་ཀྱིས་གཟུང་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཆོས་ ཅན། དོན་དམ་པར་གང་ལ་ཡང་འདོད་ཅིང་དོན་གཉེར་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་ ཀྱང་དོན་གཉེར་མེད་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་མེད་པས་སོ། ། རྫོགས་བྱང་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏེ་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྒྱུ་མེད་ དེ། དོན་དམ་པར་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པས་སོ། །ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་ཆོས་ཅན། བདུད་སོགས་ ཕྱིར་རྒོལ་བའི་དངོས་པོ་དམིགས་ཏེ། སེར་སྣ་སྟེ་དངོས་འཛིན་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཡུལ་དེ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་བཏགས་པའི་དངོས་པོར་ (ནི་སྐྱེས་བུ་ཡོད་པར་བཏགས་པའི་ཞེས་གསེར། )མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འཛིན་རྟོག་གཉིས་པ་ བཏགས་འཛིན་རྟོག་པ་སྟེ། རྣམ་པ་དགུ་ཡོད་དོ། །དགུ་ཆོས་ཅན། མཐོང་རྩེའི་སེམས་སེམས་ བྱུང་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྤང་བྱར་བཞེད་དེ། དེའི་དངོས་གཞི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ གྱིས་གཞོམ་བྱས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། འཛིན་རྟོག་གཉིས་ཀ་འཇུག་པས་སྤོང་བར་བཞེད་དོ། ། ༈ དོན་བསྡུ་བ། དོན་བསྡུ་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་ན། བར་ཚིགས་དགུས་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཉིད་ལ་སོ་སོར་ཏེ་རེ་ རེ་ལ་ཡང་དགུ་དགུ་ཡིན་སོགས་དང་གཉེན་པོ་སྦྱོར་འཇུག་བཞི་ལ་ཡང་སྤང་བྱ་དེ་བཞིན་དུ་ དགུ་དགུའི་དབྱེ་སོགས་སོ། །གཉེན་པོ་རྫས་གཉིས་ལ་ལྡོག་པས་ཕྱེ་བའོ། ། ༈ མཐོང་ལམ་གྱི་བྱང་ཆེན་སྐྱེད་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྒྱུ། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ན

【現代漢語翻譯】 所有事物都是清凈的，這是清凈之道的法性。它具有連續性，因為沒有四魔和二地的障礙，所以不分別智（梵文： निर्विकल्पज्ञान，羅馬轉寫：nirvikalpajñāna，漢語字面意思：無分別的智慧）能夠不間斷地進入此道。聲聞和緣覺之道則不具備連續性，因為存在這樣的障礙。或者說，所有事物（如色等）都具有（染污等）自性，是暫時具有的。（這符合《十萬頌般若經》註釋的意義。）執著於一和異，這是金義的觀點。佛陀沒有障礙和二障，因此所有事物都具備作為對境的條件。聲聞、緣覺和菩薩則相反。聖菩薩的法性在於，他們不執著於色等事物，而是安住于勝義諦（金義）。安住的例子就像空中的鳥不依賴任何事物而安住于空中一樣。法性在於，聲聞等小乘行者會摧毀安住于圓滿菩提心的種子（因為他們不會對所有眾生保持平等心），以及其他大乘教誨（金義）等。法性在於，他們不希求任何勝義諦，因為勝義諦本身也沒有希求。這是普遍的，因為沒有超越它的法。圓滿菩提的法性在於，它依賴於勝義諦，但沒有原因，因為勝義諦是離戲論的。聲聞聖者的法性在於，他們專注于魔等外在的對境，貪婪，即對實有的執著非常熟悉，這是緣起的法性。專注于這些對境，並對所安立的事物（如對補特伽羅的存在）產生執著，這就是二取分別念，即安立執著的分別念，共有九種。 這九種分別念被認為是見道時心和心所的所斷，因為它們的本體被無間道摧毀。法友則認為，由於二取分別念都會產生作用，所以都需要斷除。 總結：按照這種方式，九個階段的分別念各有四種，即九九八十一種，以及四種對治法也各有九九八十一種。對治法的兩種自性是相反的，因此可以區分。 生起見道大菩提的俱生助緣。第二部分，連線詞。

【English Translation】 All things are pure, this is the Dharma nature of the path of purification. It has continuity, because there is no obstruction of the four maras and the two grounds, so non-conceptual wisdom (Skt: Nirvikalpajñana) can enter this path without interruption. The path of Sravakas and Pratyekabuddhas does not have continuity, because there seems to be such obstacles. Or, all things (such as form, etc.) have (defilements, etc.) by nature, and are temporarily possessed. (This is in accordance with the meaning of the commentary on the Hundred Thousand Prajnaparamita Sutra.) Holding on to one and different, this is the view of the Golden Meaning. Buddhas have no obstacles and two obscurations, so all things have the conditions to be objects. Sravakas, Pratyekabuddhas and Bodhisattvas are the opposite. The Dharma nature of the Noble Bodhisattvas is that they do not cling to things such as form, but abide in the ultimate truth (Golden Meaning). The example of abiding is like a bird in the sky that does not rely on anything but abides in the sky. The Dharma nature is that Sravakas and other Hinayana practitioners will destroy the seeds of abiding in perfect Bodhicitta (because they will not maintain equanimity towards all beings), and other Mahayana teachings (Golden Meaning), etc. The Dharma nature is that they do not seek any ultimate truth, because the ultimate truth itself has no seeking. This is universal, because there is no Dharma that surpasses it. The Dharma nature of perfect Bodhi is that it relies on the ultimate truth, but has no cause, because the ultimate truth is free from elaboration. The Dharma nature of Sravaka Aryas is that they focus on external objects such as maras, greed, that is, the attachment to reality is very familiar, this is the Dharma nature of dependent origination. Focusing on these objects and clinging to the things that are established (such as the existence of the person), this is the dualistic conceptual thought of clinging, that is, the conceptual thought of establishing clinging, there are nine kinds. These nine conceptual thoughts are considered to be abandoned by the mind and mental factors in the stage of the path of seeing, because their essence is destroyed by the immediate path. Dharma friends believe that since both dualistic conceptual thoughts will function, they both need to be abandoned. Summary: In this way, the conceptual thoughts of the nine stages each have four kinds, that is, ninety-nine eighty-one kinds, and the four antidotes also have ninety-nine eighty-one kinds each. The two natures of the antidotes are opposite, so they can be distinguished. The co-occurring auxiliary cause for generating the great Bodhi of the path of seeing. Part two, conjunction.

ི། དེ་ལྟར་སོགས་ནས་ཉེར་ལེན་མཐོང་བའི་ལམ་ལྷན་ གཅིག་བྱེད་རྒྱུའམ་གྲོགས་གང་དང་བཅས་པས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པར་བཞེད་པའི་ སོགས་སོ། །རྩ་འགྲེལ་ལ། རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་འགོད་པ་དང་། རྒྱུ་ལུང་གི་ཆོས་ལ་འགོད་པ་ དང་། རང་གི་རྒྱུད་སྦྱོང་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པས་གདུལ་བྱ་ 2-317 གཞན་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འཆད་འགྱུར་གྱི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་པའི་རྒྱུ་ཐེག་ ཆེན་མཐོང་བའི་ལམ་དང་སོགས་པ་སྒོམ་ལམ་ལ་(གསེར་)རབ་ཏུ་འགོད་པ་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་ མཐོང་ལམ་གྱིས་བྱང་ཆེན་བསྐྱེད་པའི་རྐྱེན་གཅིག་ཡིན་ནོ། །དེས་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་པའི་ གདུལ་བྱ་བྱང་ཆེན་ལ་འགོད་པའི་གྲོགས་ཡིན་པས་སོ། །ཡུམ་ནི་ཟབ་སྟེ་བྱང་ཆེན་པོ་དེ་དག་ ནི་དཀའ་བ་བགྱིད་པའོ། །ཞེས་ནས། མཐོང་ལམ་ཐོབ་པའི་དགེ་སློང་དྲུག་སྟོང་ལུང་བསྟན་ པས་(ཨཱརྱ་སོགས་)གསུངས་སོ། །(བསྐལ་བ་དཔེ་སྐར་མ་ལྟ་བུ་ལ་སངས་རྒྱས་མེ་ཏོག་སིལ་མ་ཞེས་མཚན་མཐུན་དགེ་ འདུན་མཐུན་ཞིང་ལོ་སྟོང་དུ་མཐུན་པར་ལུང་བསྟན། ) བར་མར་དྲུག་ཅུ་དང་། རྒྱས་པར་(བཙུན་གྲོལ་དག་ལྡན་དུ་ ཡང་)བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ལས་མི་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་ པོའི་རྒྱུ་མཚན་ཁོ་ནར་ཡུམ་ཆུད་མི་(མདོ་དོན་)གསོན་པའི་གདུལ་བྱ་དེ་དག་ལ་ཡང་དག་པ་སྟེ་ མ་ནོར་བའི་ཚིག་དང་དོན་དང་སོགས་པ་ལམ་དང་སྒོ་དང་(གསེར་)མན་ངག་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ ནས་གཞུང་(རད་ཀིར་)ཤེར་པ་ཡང་དག་པར་(གང་ཟག་)སོ་སོར་གཏོད་པ་ནི་ཆོས་ཅན། དེས་དེའི་ རྐྱེན་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་སྔར་གྱི་བསྒྲེའོ། །འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ཡུམ་ མང་དུ་གཏད་པ་(ཨཱརྱ་སོགས་)སྐབས་འདིར་(འོག་ལེའུ་ཐ་མ་)དང་། གཞུང་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ལེའུས་ བསྟན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ་(ནི་ཚོགས་གཉིས་ ཀྱིས་བསྒྲུབས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིའོ་ཞེས་རད་ཀིར། )ཡུམ་མཐོང་ལམ་པ་རང་གིས་སྒོམ་པ་དང་སོགས་པ་ཐོས་ བསམ་གཞན་ལ་རྒྱ་ཆེར་འཆད་སྟོན་སོགས་ཆོས་ཅན། དེའི་རྐྱེན་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ སོགས་བསྒྲེའོ། །དེ་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ ཏེ། སྟོང་གསུམ་སེམས་ཅན་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་པའི་སྦྱིན་ཚུལ་བསྒོམས་པ་སོགས་ཀྱི་དགེ་ བ་བས་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་ཆེས་ལྷག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་གསུམ་སེམས་ཅན་དགྲ་བཅོམ་ 2-318 པར་གྱུར་པའི་དགེ་བ་བས་ཡུམ་སྐད་ཅིག་སྟོན་པ་ལྷག ཅེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །མཐོང་ལམ་ བྱང་ཆེན་གྱི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྒྱུར་མི་རིགས་ཏེ། ས་དགུས་བར་དུ་ཆོད་པས་སོ་སྙམ་ན། དེས་ ཆོད་ཀྱང་རྒྱུ་གསུམ་གྱི་ངེས་པ་ཁོ་ནར་དེ་བསྐྱེད་པས་སམ། མཐོང་སྤང་རྣམ་རྟོག་སྤངས་མ་ ཐག་ད

【現代漢語翻譯】 如是等等，以見道（mthong lam）作為獲得菩提的助伴或朋友，以何種方式發起大菩提心？等等。在根本釋中提到，安置於證悟之法、安置於因之教法、以及調伏自心相續這三者。首先，菩薩見道者將其他應調伏的眾生安置於佛陀將要宣說的圓滿菩提之因，即大乘見道等等的禪修之上，這是有法（chos can）。大乘見道是發起大菩提心的唯一因緣。因此，它是大乘見道者將應調伏的眾生安置於大菩提心的助伴。如《般若經》所說，甚深的大菩提心是難以修持的。從『獲得見道的六千比丘被授記』（arya 等）可以看出這一點。（如劫如星辰，如來名號為花散，僧團和合，千年和合授記）。中間有六十位，廣說有一百六十位（比丘尼解脫者也包含在內），不會超過這個數目。 第二，菩薩見道者對於那些僅僅將《般若經》作為大菩提心的原因，而沒有（經文要義，mdo don）鮮活的應調伏的眾生，以正確無誤的詞句和意義，以及道路、門徑、（黃金，gser）訣竅等等的方式，將經文（拉德基爾，rad kir）的智慧正確地（個人，gang zag）傳授給每個人，這是有法。這是第二個因緣。等等，與之前相同。如對聖者阿難陀廣泛傳授《般若經》（arya 等），在本處（下文最後一品）和經文的總結品中都有說明。 第三，爲了獲得大菩提心，沒有障礙的因（是二資糧所成就的菩提，拉德基爾，rad kir），即見道者自己修持《般若經》，以及廣泛地為他人講授聽聞、思考等等，這是有法。這是第三個因緣。等等，與之前相同。這是有法，是具有極大福德的特徵，因為與三千世界眾產生為阿羅漢的佈施等等的功德相比，其果報和福德更為殊勝。三千世界眾產生為阿羅漢的功德，不如一瞬間宣講《般若經》。等等，廣說如是。如果認為見道不是大菩提心的直接原因，因為中間隔著九地，那麼，即使有間隔，它也是產生三種必然原因的唯一原因嗎？剛剛斷除見道所斷的分別念

【English Translation】 Thus, etc., with the Path of Seeing (mthong lam) as the companion or friend for generating Great Bodhicitta, in what way do you intend to generate Great Bodhicitta? Etc. In the root commentary, it is mentioned that there are three things: establishing in the Dharma of Realization, establishing in the Dharma of Cause, and taming one's own mindstream. First, the Bodhisattva on the Path of Seeing establishes other beings to be tamed in the cause of perfect Bodhi that the Buddha will teach, i.e., the Mahayana Path of Seeing, etc., which is meditation. This is a 'chos can' (property). The Mahayana Path of Seeing is the sole condition for generating Great Bodhicitta. Therefore, it is the companion for the Mahayana Path of Seeing to establish beings to be tamed in Great Bodhicitta. As the 'Yum' (Perfection of Wisdom Sutra) says, the profound Great Bodhicitta is difficult to practice. This can be seen from 'Six thousand bhikshus who attained the Path of Seeing were prophesied' (arya, etc.). (Like a kalpa, like stars, the Tathagata's name is Flower Scatter, the Sangha is harmonious, and a thousand years of harmonious prophecy). In the middle, there are sixty, and extensively, there are one hundred and sixty (including nuns who are liberated), and it will not exceed this number. Second, the Bodhisattva on the Path of Seeing, for those beings to be tamed who only regard the 'Yum' as the cause of Great Bodhicitta and do not have a vivid (meaning of the sutra, mdo don), accurately and without error, through words and meanings, and through paths, gateways, (gold, gser) key instructions, etc., correctly imparts the wisdom of the scripture (Rad Kir, rad kir) to each (person, gang zag). This is a 'chos can'. This is the second condition. Etc., the same as before. As the extensive transmission of the 'Yum' to the noble Ananda (arya, etc.) is mentioned in this context (last chapter below) and in the chapter summarizing the scriptures. Third, in order to attain Great Bodhicitta, the unobstructed cause (is the Bodhi accomplished by the two accumulations, Rad Kir, rad kir), i.e., the Path of Seeing practitioner himself practices the 'Yum', and extensively teaches and explains hearing, thinking, etc. to others, this is a 'chos can'. This is the third condition. Etc., the same as before. This is a 'chos can', it is characterized by great merit, because compared to the merit of giving alms, etc., to three thousand worlds of sentient beings who have become Arhats, its result and merit are even more excellent. The merit of three thousand worlds of sentient beings becoming Arhats is less than a moment of teaching the 'Yum'. Etc., extensively as such. If it is thought that the Path of Seeing is not the immediate cause of Great Bodhicitta because it is separated by nine bhumis, then, even if there is a separation, is it the only cause that generates the three necessary causes? Immediately after abandoning the conceptual thoughts to be abandoned on the Path of Seeing

ེ་ཐོབ་པས་བར་ཆད་མེད་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། ། ༈ འབྲས་བུ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ། དེ་ལྟར་སྣང་ངོ་། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ ནི། ཉེར་ལེན་མཐོང་ལམ་ལྷན་གཅིག་བྱེད་རྒྱུ་གསུམ་པོ་དེ་ལྟ་བུ་དང་བཅས་པས་བསྐྱེད་པར་ བཞེད་པའི་འབྲས་བུ་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་ཆོས་ཅན། (སློབ་དཔོན། ) བྱང་ཆུབ་ ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་གི་དྲི་མ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བར་རྟོགས་ པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སོ། །དེར་ཐལ། དེ་དག་དོན་དམ་པར་བདེན་དངོས་སུ་ ཡོད་པ་ལམ་གྱིས་ཟད་པ་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ཟད་པ་དང་། (ཞེས་སོ། །འདི་གཞན་གྱིས་མ་ཤེས་ ཏེ། གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་བོའི་མདོར། ཟད་པ་གཉེན་པོས་ཟད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གདོད་ནས་ཟད་པས་དེ་ཕྱིར་ཟད་ཅེས་ བསྟན། ། ) དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྐྱེའམ་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་ ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཟད་ཤེས་དང་མི་སྐྱེ་ཤེས་གཉིས་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཟད་མེད་སྐྱེ་མེད་དུ་ ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡུམ་ཟད་པར་འདོད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ཟད་པར་འདོད་དུ་ཟད་དོ། །སོགས་ རྒྱ་ཆེར་དང་། ཆོས་དེ་དག་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་ལ། སོགས་རྒྱས་སོ། །(རད་ཀིར་གྱིས་རྐང་བ་དང་པོ་གཉིས་ ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་བསྟན་ཕྱེད་ཕྱི་མས་ཐེག་ཆེན་གྱི་བྱང་ཆུབ་བསྟན་ཞེས་སོ། ། )འགྲེལ་པ་ལ། རྟགས་དགོད། ཕྱོགས་ཆོས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་སོགས་པ(ས་སྐུ་བཞི་ཆར་གཟུང་ངོ་། ། ཆོས་བཤེས། ) ངོ་བོ་ཉིད་ལོངས་སྤྲུལ་སྐུ་ཆོས་ཅན། བླ་མེད་(ཡེ་ཤེས་ལས་སྐུ་གཞན་ཡིན་པར་མི་འཐད་པའི་ ཕྱིར་རོ། ། )བྱང་ཆེན་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །དྲི་མ་རྣམས་ཟད་པ་དང་། མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པ་ གང་ཞིག ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྟེ་བདེན་པའི་(གསེར་)སྐྱེ་མེད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་ 2-319 རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་འཁྲུལ་བའི་དྲི་མ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བས་(ཆོས་བཤེས། གསེར་ནི་ཚད་མས་ འཐད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། ། )མ་ནོར་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་དེ་དེ་ཡིན་པས་སོ། །ཟུར་དང་པོ་ སྒྲུབ་ན། ཆོས་ཅན། དེ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་དྲི་མ་བདེན་དངོས་ལམ་གྱིས་འགག་ པ་སྟེ་ཟད་པ་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་པའི་ཕྱིར། རྩ་བ་ལྟར་གོ་རིམ་བཞིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་པ་ནི། ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་ དང་རྣམ་རྟོག་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའམ་(ནི་འོག་ཏུ་འཆད་པ་)མ་འོངས་ པ་ཉིད་དུ་བཏགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་འགག་སྐྱེ་མེད་དེ། ཆོས་དབྱིངས་ ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །ནམ་མཁ

【現代漢語翻譯】 因此，獲得（佛果）是沒有任何障礙的，這是完全正確的。 第三部分，關於（佛）果，分為兩點：覺悟的本質和覺悟的顯現。 第一點，關於覺悟的本質，首先是連線語：『通過近取因、見道和俱生等三者共同產生的結果』等等。 根本頌：證悟法身（chos sku）（Dharmakāya，法身）被稱為大菩提（byang chub chen po）（Mahābodhi，大菩提），因為它徹底滅盡了煩惱和分別唸的垢染，並且是證悟不生不滅的究竟智慧。 理由是：因為這些（煩惱和分別唸的垢染）在勝義諦（don dam pa）中並非真實存在，不是通過道（lam）來滅盡，而是自性本空，並且是證悟勝義諦中自性不生或無生的究竟智慧。因此，知滅（zad shes）和知不生（mi skye shes）應被理解為依次對應于無滅（zad med）和無生（skye med）。 認為『有』（Yum，般若波羅蜜多）會滅盡，就如同認為虛空會滅盡一樣。』等等，內容非常廣泛。 『對於這些法來說，沒有生』等等，內容非常詳盡。（Radkir認為前兩句偈頌描述了聲聞乘的菩提，后兩句描述了大乘的菩提。） 在註釋中，需要確立論證的依據，即確立周遍和法相。 首先，證悟法身等等（包括四身）。法性身、報身、化身，這些被稱為無上大菩提，因為滅盡了所有垢染，並且是證悟不生的智慧。 因為所有法都是如實（phyin ci ma log pa）的，即真實（gsers）的，直接證悟無生之自性，遠離了所有錯謬的垢染，所以是無誤的、如其本來的自性。 如果想要確立第一個部分，那麼（法性身等）就是（大菩提），因為在勝義諦中，存在的垢染不是通過道來斷滅，而是自性本空，並且是直接了知不生不滅的。如根本頌的順序一樣。 第二點分為兩部分，首先是通過聖言量來確立：貪執等煩惱和分別念所知障的垢染，無論是已生、未生（將在下文闡述）還是未來才產生的，在勝義諦中都是無生滅的，因為它們是法界（chos dbyings）的自性。

【English Translation】 Therefore, obtaining (Buddhahood) is without any obstacles, which is perfectly correct. The third part, regarding the (Buddha) fruit, is divided into two points: the essence of enlightenment and the manifestation of enlightenment. The first point, regarding the essence of enlightenment, begins with a connecting phrase: 'The result produced by the co-occurrence of the immediate cause, the path of seeing, and the innate, etc.' Root verse: The realization of Dharmakāya (chos sku) (Dharmakāya, Body of Truth) is called Mahābodhi (byang chub chen po) (Mahābodhi, Great Enlightenment), because it completely eradicates the defilements of afflictions and conceptual thoughts, and is the ultimate wisdom that realizes non-arising and non-ceasing. The reason is: Because these (defilements of afflictions and conceptual thoughts) do not truly exist in the ultimate truth (don dam pa), they are not exhausted by the path (lam), but are empty in their own nature, and are the ultimate wisdom that realizes non-arising or un-originated nature in the ultimate truth. Therefore, the knowledge of cessation (zad shes) and the knowledge of non-arising (mi skye shes) should be understood as corresponding to non-cessation (zad med) and non-arising (skye med) respectively. To think that 'Yum' (Prajnaparamita, Mother of Wisdom) will be exhausted is like thinking that space will be exhausted.' and so on, the content is very extensive. 'For these dharmas, there is no birth,' etc., the content is very detailed. (Radkir believes that the first two verses describe the Bodhi of the Shravaka vehicle, and the latter two describe the Bodhi of the Mahayana.) In the commentary, it is necessary to establish the basis of the argument, that is, to establish pervasion and the characteristic. First, the realization of Dharmakāya, etc. (including the four bodies). The Dharmakāya, Sambhogakāya, and Nirmāṇakāya are called the unsurpassed Mahābodhi, because they exhaust all defilements and are the wisdom that realizes non-arising. Because all dharmas are as they are (phyin ci ma log pa), that is, truly (gsers), directly realizing the nature of non-arising, free from all erroneous defilements, so it is the unerring, as-it-is nature. If you want to establish the first part, then (Dharmakāya, etc.) is (Mahābodhi), because in the ultimate truth, the existing defilements are not cut off by the path, but are empty in their own nature, and directly know non-arising and non-ceasing. As in the order of the root verse. The second point is divided into two parts, first established through scriptural authority: The defilements of attachment and other afflictions and the obscurations of conceptual thoughts, whether they have arisen, have not arisen (will be explained below), or will arise in the future, are without arising or ceasing in the ultimate truth, because they are the nature of Dharmadhatu (chos dbyings).

འ་བཞིན་དུའོ། །རྟགས་ལུང་གིས་ གྲུབ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་པ་སྟེ་དེ་དང་བྲལ་བའི་འདི་ལྟར་ སྣང་བའི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་དབུས་མཐར་འབྱུང་བས་སོ། །(རྒྱན་ནའང་ ཡོད། )གཉིས་པ་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པ་ནི། རམ་གྱིས་བསྡུས་པ། སྒྲིབ་གཉིས་ཆོས་ཅན། (རྩ་ བའི་)ཆོས་འདྲ། དོན་དམ་པར་འཐད་པའི་དངོས་པོར་མེད་པས་སོ། །ནམ་མཁའི་པད་མ་བཞིན་ དུའོ། །དེ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་བདེན་པའི་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་རྒྱུ་བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་རྒྱུ་མེད་ལས་མི་སྐྱེ་བས་སོ། །(རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མའོ། ། ) དོན་ དམ་པར་འབྲས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་མེད་མི་སྐྱེ་བས་སོ། །(བུདྡྷ་ཤྲཱི་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་གོ །) སོགས་པ་རྟེན་ འབྲེལ་གྱི་རྟགས་དང་མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་གི་རྟགས་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་སམ་འཐད་པས་ སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། སོགས་པས་ལུང་བསྡུ་ཞེས་སོགས་ཅུང་ཟད་གཞན་དུ་འཆད་དོ། །(གསེར་ ཡང་སོགས་པ་གཞན་དུ་འཆད་དོ། ། ) གཉིས་པ་ལ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་པ་(ནང་ 2-320 གི་མུ་སྟེགས་པ་གང་དག་ཅེས་གསེར། ཉན་ཐོས་དང་རྣམ་རིག་པ་གང་དག་ཅེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ་མི་ལེགས་སོ། ། )གང་དག་ སྤང་བྱ་སྒྲིབ་པའི་དངོས་པོ་སྔར་བདེན་པར་ཡོད་པ་ཕྱེས་ལམ་གོམས་པས་འཇིག་པ་སྟེ་ཟད་ པའི་བསམ་པས་ཏེ་དེར་འཛིན་པའི་སྒོ་ནས་སྔར་ཡོད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་བདེན་དངོས་ཟད་པ་ལ་ཟད་ དོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་དང་། སྤྱིར་སྡུག་བསྔལ་ད་མི་སྐྱེ་བ་དང་ཁྱད་པར་དུ་མ་འོངས་པའི་སྡུག་ བསྔལ་སོགས་བདེན་པའི་དངོས་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་ད་ལྟར་དུ་གཏན་མི་སྐྱེ་བར་ལམ་གྱིས་བྱས་ པའི་བསམ་པས་ཏེ་དེར་བསམས་ནས་དེ་འདྲ་དེ་ད་ལྟར་དུ་གཏན་མི་སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྐྱེའོ་སྙམ་ པའི་འཕགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་ཡིན་པར་བརྗོད་ཅིང་། རང་ལུགས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ ཀྱང་དེ་འདྲའི་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །འདི་ཤོད་པ་ཉུང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དོན་ལ་གནས་པའི་རིགས་པས་དགག ཁས་བླངས་སྔ་ཕྱི་ འགལ་བས་དགག་པའོ། ། དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ནང་གི་མུ་སྟེགས་(གསེར་)དེ་དག་གི་ ལུགས་ལ་སྔར་སྐྱེས་ཟིན་གྱི་དྲི་མ་བདེན་དངོས་ལམ་གྱིས་ཟད་པར་དང་། ད་ལྟར་དུ་གཏན་ མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དྲི་མ་བདེན་དངོས་སུ་ཡོད་པ་རྣམས་ད་ལྟ་རྫས་སུ་ཡོད་བཞིན་དུ། ད་ མི་སྐྱེ་བར་ཤེས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དེ་ཡོད་པར་རུང་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་འདྲའི་ཟད་ པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་དག་མེད་པར་ཁོ་ནས་སོ། །དེར་ཐལ། གང་གི་ཕྱིར་ན་དོན་ དམ་པར་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཞེས་རྟགས་ཆོས་བཤེས་སོ། །གང་གི་ ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚུ

【現代漢語翻譯】 如是。以理證成立。法界（Chos kyi dbyings）的真如（de bzhin nyid），除此之外，即與它分離的，如此顯現的法，絲毫也不存在。正如《中邊分別論》所說。（《莊嚴經論》中也有）。 第二，以理證成立。以Ram所著的論著歸納：二障（sgrib gnyis）作為所立，具有共同的性質，即在勝義諦中不存在。如同虛空中的蓮花。這是因為，在勝義諦中，它遠離了真實的一和多的自性。在勝義諦中，因既非自生、亦非他生、亦非二者皆生、亦非無因生。（《金剛鬘論》）。在勝義諦中，果既非實有、亦非非有、亦非不生。（《佛陀世尊論》）。等等，以緣起的理證和四句生滅的理證等量或理成立。法友（Chos bshes）說：『等等，以聖教量歸納』等等，略有不同解釋。（金也等等，另有解釋）。 第二部分包括：陳述觀點和駁斥觀點。首先，小乘論者（內道外道中的哪些？——金；聲聞和唯識中的哪些？——法友，不妥）。哪些應斷除的障礙之實法，先前真實存在，通過修道而毀滅，即以滅盡之想，即以執著於此的方式，先前存在的障礙之實法滅盡，生起『滅盡』之想的智慧；以及普遍的痛苦不再產生，特別是未來的痛苦等真實存在的法，現在完全不再產生，通過道的作用，即以此方式思考，如此這般現在完全不再產生，生起『不生』之想的聖者智慧，被稱為滅盡不生智。自宗的菩提也同樣被稱為滅盡不生智。這種說法很少。 第二部分分為兩點：以符合實義的理證進行反駁；以前後矛盾的承諾進行反駁。 第一點，連線語：所知（Shes bya）作為所立，內道外道（金）的宗義認為，先前已產生的垢染之實法通過道而滅盡，以及現在完全不再產生的法之垢染真實存在，現在作為實體存在，卻知道它不會產生，認為存在如此偉大的菩提，這是不合理的。因為，如此滅盡和不生的法不存在。原因在於，勝義諦中沒有生滅，所以如此。這是法友的理證。因為大乘的觀點...

【English Translation】 Thus it is. Established by reasoning. The Dharmadhatu (Chos kyi dbyings) is suchness (de bzhin nyid), apart from which, that is, separate from it, there is not even the slightest phenomenon that appears in this way. As it appears in the Madhyantavibhāga. (It is also in the Ornament). Secondly, established by reasoning. Summarized by Ram: The two obscurations (sgrib gnyis) as the subject, having a common property, namely, not existing in ultimate truth. Like a lotus in the sky. This is because, in ultimate truth, it is devoid of the nature of true one and many. In ultimate truth, the cause is neither self-produced, nor other-produced, nor both, nor without cause. (Vajraśekhara). In ultimate truth, the result is neither existent, nor non-existent, nor unborn. (Buddhaśrī, existence, non-existence, birth, cessation). And so on, by the valid means or reasoning of dependent origination and the reasoning of the fourfold birth and cessation. Dharma Friend (Chos bshes) says: 'And so on, summarized by scripture' and so on, explaining it slightly differently. (Gold also explains it differently). The second part includes: stating the view and refuting the view. First, the Śrāvakās (which of the inner heretics? - Gold; which of the Śrāvakās and Vijñānavādins? - Dharma Friend, not appropriate). Those objects of obscuration that should be abandoned, which were previously truly existent, are destroyed by practicing the path, that is, with the thought of annihilation, that is, by clinging to this way, the previously existing obscuration's true entity is annihilated, and the wisdom that arises with the thought of 'annihilation'; and the general suffering no longer arises, especially the future suffering and other truly existent phenomena, now completely no longer arise, through the action of the path, that is, thinking in this way, such a thing now completely no longer arises, the wisdom of the noble one that arises with the thought of 'non-arising' is called the wisdom of annihilation and non-arising. The Bodhi of our own system is also called such wisdom of annihilation and non-arising. This is rarely said. The second part is divided into two points: refuting with reasoning that accords with the actual meaning; refuting with contradictory promises before and after. The first point, connecting words: The knowable (Shes bya) as the subject, the tenets of the inner heretics (Gold) hold that the previously produced defilements' true entity is annihilated by the path, and the defilements of the phenomena that now completely no longer arise truly exist, now existing as entities, but knowing that they will not arise, thinking that such great Bodhi exists, this is unreasonable. Because, such phenomena of annihilation and non-arising do not exist. The reason is that there is no arising or ceasing in ultimate truth, so it is so. This is Dharma Friend's reasoning. Because the view of the Mahayana...

ལ་ལ་བྱང་ཆུབ་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཞེས་སོགས་གསེར་རོ། །ཞེས་ པར་ཚིགས་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། རྩེ་མོའི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི་ཆོས་ཅན་སྤང་ བྱ་རྣམ་རྟོག་གི་རིགས་(ནི་བྱེ་བྲག་གོ་ཅེས་ཟླ་ཟེར། )སྔར་བདེན་པར་ཡོད་པ་ཅི་ཞིག་ཟད་ཅིང་བདེན་ དངོས་སླར་སྐྱེ་མེད་རྣམ་པ་སྟེ་དངོས་པོ་ཅི་ཞིག་ཐོབ་སྟེ་དེ་འདྲ་མེད་པར་ཐལ། སྤང་བྱ་དྲི་མ་ 2-321 སྐྱེས་ཟིན་བདེན་དངོས་འགག་པ་མེད། ད་ལྟར་དུ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དྲི་མ་བདེན་དངོས་ དེ་ལྟར་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡིན་ཏེ། དྲི་མ་སོགས་དོན་དམ་པར་བདེན་དངོས་ ཀྱིས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། བསྡུས་ན་དེ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་ལམ་ ཆོས་ཅན། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཐོང་སྤང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་ངོ་ བོ་སྟེ་དངོས་པོ་སྔར་སྐྱེས་པའི་བདེན་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ཟད། ད་ལྟར་དུ་གཏན་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ གྱི་དྲི་མ་ད་ལྟར་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ་མི་སྐྱེ་བའི་བྲལ་ཐོབ་ཅི་ཞིག་སྐྱེས་ཏེ་དེ་འདྲ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཐལ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྔར་སྐྱེ་བའི་དྲི་མ་བདེན་དངོས་ཟད་པར་བྱས་པའི་ སྒོ་ནས་འགོག་པ་དང་བྲལ། མ་སྐྱེས་སམ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དྲི་མ་མ་འོངས་པ་རྫས་ཡོད་ སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་འགོག་པ་དང་བྲལ་བས་སོ། །དེར་ཐལ། དྲི་ མ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ཏེ་བདེན་མེད་ཡིན་པས་ སོ། །སྔ་མ་འདོད་ན། དངོས་པོ་བདེན་མེད་ལ་ལོག་པ་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཁྱེད་ཀྱི་ ལུགས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་འདོད་པ་འགལ་ལོ། །དེས་ན་ཐར་འདོད་ཆོས་ཅན། དབུ་མ་པ་ཁོ་བོ་ཅག་ གི་གཞུང་ལུགས་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གང་ཡང་ཟད་སྐྱེ་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཁས་བླང་ བར་བྱ་དགོས་སོ། །དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ཟད་མི་སྐྱེ་བ་བདེན་དངོས་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། ། (གསེར་ནི་བདག་མེད་ཀུན་འགྲོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པས་བསྟེན་པར་གྱིས་ཞེས་དགོངས་སོ་གསུང་ངོ་། ། ) གཉིས་པ་ལ། འདོད་པ་བརྗོད། དེ་དགག་གོ །དང་པོ་ནི། དོན་དམ་གྱི་དངོས་པོ་མེད་ པ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་རང་རིག་སྐད་ཅིག་མ་དང་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་(ཕུང་བོ་དོན་དམ་ཞེས་ ཟླ་ཟེར། )རྡུལ་ཕྲན་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཡང་དག་པར་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ། སྔ་ འགྲེལ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དངོས་འཛིན་མ་སྤངས་པར་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཞེས་ སོགས་སོ། །(རྩ་བ་དང་འདྲ་སྦྱོར་ཕྲེང་བལྟ། ) རྩ་བ་ནི། དངོས་སྨྲ་བ་གཞན་གྱི་ལུགས་ལྟར་ན། རང་ 2-322 རིག་སྐད་ཅིག་མ་དང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱེད་རྣམས་ལ་དངོས་ འཛིན་སྤང་དུ་མི་རུང་བར་ཐལ། བདེན་དངོས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྟོན་པ་སང

【現代漢語翻譯】 因此，拉拉認為菩提心就是這樣，等等，這是金子般的教言！這些都是詩句等等。根本是：通過名為『頂峰之見』的道，作為有法的事物，所有應斷除的分別念（月稱論師說：『這是個別情況』），先前真實存在的什麼會耗盡，以及真實的實有不再生起的狀態，即獲得了什麼事物，以至於不會有這種情況呢？應斷除的染污，已經產生的真實實有不會止息。因為現在不生起的有法事物的染污，不會阻止真實的實有那樣生起。這是因為，染污等在勝義中是空性的自性。註釋中說：簡而言之，就是這樣。見道，作為有法的事物，憑藉它的力量，見道所斷除的分別念等等，即煩惱的自性，先前產生的實有是什麼耗盡了？現在永遠不會生起的有法事物的染污，現在沒有生起，即不會生起的解脫，又生起了什麼，以至於根本沒有這種情況呢？按照順序，通過先前產生的染污的真實實有耗盡的方式來止息和解脫。沒有生起或不會生起的有法事物的染污，從未來實有的生起障礙的特徵方面來止息和解脫。因為，所有的染污在勝義中都是如是的自性，即無自性。如果承認前者，那麼對於無實有的事物，錯誤地執著為真實，按照你們的觀點，這樣承認是矛盾的。因此，希求解脫者，必須承認我們中觀派的宗義，在勝義中沒有任何耗盡和生起。因為在勝義中，沒有真實存在的耗盡和不生起。（金子是指無我的普遍菩提道，所以要依止，這是他的意思。） 第二部分，陳述觀點，然後駁斥。第一部分是：勝義的實有不是那樣，因為承認有真實的意識自證的剎那和色等（蘊是勝義，月稱論師說），以及極微等的法。第二部分，先前的註釋是：世尊沒有捨棄實有執著而證得煩惱，等等。（參考根本和相似的段落。）根本是：按照實有論者的觀點，意識自證的剎那和極微等的法，作為有法的事物，你們不能捨棄實有執著。因為它們是真實存在的。如果承認，那麼導師釋迦牟尼佛

【English Translation】 Therefore, Lala thinks that Bodhicitta is like that, etc., this is golden advice! These are all verses, etc. The root is: Through the path called 'Peak View,' as a phenomenon, all the discriminating thoughts to be abandoned (Chandrakirti says: 'This is a special case'), what of the previously existing truth will be exhausted, and the state where the real entity no longer arises, that is, what thing is obtained, so that there will be no such situation? The defilement to be abandoned, the real entity that has already arisen will not cease. Because the defilement of the phenomenon that does not arise now will not prevent the real entity from arising in that way. This is because defilements, etc., are empty of self-nature in the ultimate sense. The commentary says: In short, that's it. The path of seeing, as a phenomenon, by its power, the discriminating thoughts to be abandoned by the path of seeing, etc., that is, the nature of afflictions, what of the previously produced real entity is exhausted? The defilement of the phenomenon that will never arise now, which has not arisen now, that is, the liberation that will not arise, what has arisen again, so that there is no such situation at all? In order, through the way that the real entity of the previously produced defilement is exhausted, to cease and be liberated. The defilement of the phenomenon that has not arisen or will not arise, from the characteristic of obstructing the arising of the future real entity, to cease and be liberated. Because all defilements are the nature of suchness in the ultimate sense, that is, without self-nature. If the former is admitted, then for things without real existence, falsely clinging to them as real, according to your view, it is contradictory to admit this. Therefore, those who seek liberation must admit that our Madhyamaka school has no exhaustion and arising in the ultimate sense. Because in the ultimate sense, there is no real exhaustion and non-arising. (Gold refers to the universal path of Bodhi without self, so rely on it, this is what he means.) The second part, stating the view, and then refuting it. The first part is: The real entity of the ultimate is not like that, because it is admitted that there are real moments of self-awareness of consciousness and form, etc. (aggregates are ultimate, Chandrakirti says), and the laws of atoms, etc. The second part, the previous commentary is: The Blessed One did not abandon the clinging to reality and attain afflictions, etc. (Refer to the root and similar paragraphs.) The root is: According to the view of the realists, the moments of self-awareness of consciousness and the laws of atoms, etc., as phenomena, you cannot abandon the clinging to reality. Because they are real. If you admit it, then the teacher Shakyamuni Buddha

ས་ རྒྱས་ཆོས་ཅན། ཤེས་སྒྲིབ་ཟད་པ་མིན་པར་ཐལ། དངོས་འཛིན་མ་སྤངས་པས་སོ། །རྟགས་ ཁས་སོ། །མ་ཁྱབ་ན། དེ་མ་སྤངས་ཀྱང་ཤེས་སྒྲིབ་སྤངས་པར་བརྗོད་པ་གང་དེ་ལ་བྱམས་ པ་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་བརྩིས་ཏེ། འདི་ནི་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་འཕགས་པ་བྱམས་པས་དགོངས་སོ། ། གསེར་རོ། །འགྲེལ་པ་ལ། ཞར་བྱུང་རྣལ་འབྱོར་ས་བཞི་བཤད། རྩ་བའི་གཞུང་གི་ཚིག་དོན་ དགྲོལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། དངོས་པོ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ལ་(ལེའུ་མཚམས་སུ་སྣང་། ཇི་ལྟ་བར་གྱུར་ པའི་)སེམས་ཙམ་ལ། (ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱུར་པའི་)དེ་བཞིན་ཉིད་ལ། དམིགས་མེད་ལ་དམིགས་པའོ། ། (དམིགས་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའམ་སྣང་བ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སའོ། ། ) ཞེས་ཤནྟིས་ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ཆེ་ བ་ལས་སོ། །བཞི་བོ་འདི་བྱང་སེའི་བསྒོམ་ཚུལ་ཡིན་ལ་རྣལ་འབྱོར་དང་བསྒོམ་པ་རྣམ་གྲངས་ ཡིན་ཞིང་མདོ་ལང་གཤེགས་དང་སྦྱར་ཏེ་རྒྱས་པར་ཤན་ཏིའི་ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་རྒྱས་བསྡུས་ སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །(ལེགས་པོ་ཡོད། ) འདིར་གཞུང་དོན་ཙམ་བཤད་ན། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་བཞི་ འདིར་མངོན་ཏེ། བདག་མེད་ལ། སེམས་ཙམ་ལ། གཉིས་མེད་ལ། རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་ དམིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སའོ། །འདིར་དམིགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ལ་བྱས་སྣང་བས་འགྱུར་ སྐྱོན་ཡིན་ནམ་དཔྱད་དོ། །དང་པོ་ལ། དམིགས། རྣམ། འབྲས་བུ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། དེ་ལ་ཞེས་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་ཡོད་ལྟའི་བྱང་ཆུབ་མི་འཐད་པ་དེ་ལྟར་གནས་པ་ན་(དེ་བས་དོན་དེ་ཚད་ མ་ཆོས་མཆོག་ཏུ་ཡང་ཚུལ་དེ་འདྲ་ཡོད་དོ། ། )རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་སྒྲིབ་རྟོག་པ་སླར་མི་ལྡོག་པར་སྤོང་ངོ་ ཞེས་འོག་མ་དང་སྦྱར་རོ། །ཞེས་གསེར་རོ། །གང་ཟག་གི་བདག་དེས་དབེན་པའི་ཕུང་བོ་དང་ སོགས་པ་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྟེན་འབྲེལ་སྐྱེ་འཇིག་གི་ཆོས་ཅན་ལ་དམིགས་ཏེའོ། །གཉིས་པ་ ནི། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་ནས་བདག་མེད་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུའོ། །ཅི་སྟེ་ 2-323 བདག་མེད་ན། ཕུང་སོགས་ཆོས་ཅན། དེ་མེད་དོ། །སྐྱེ་འཇིག་གི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གང་ཟག་གི་ བདག་དེ་སྐྱེ་འཇིག་གིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་མངོན་ཞེན་བོར་ཏེ་དེ་སྤངས་ པ་འཐོབ་བོ། །གཉིས་པ་ལའང་གསུམ་ལས། དམིགས་པ་ནི་དོན་དུ་སྣང་བ་འདི་ནིའོ། ། གཉིས་པ་རྣམ་པ་ནི། སེམས་ཏེ་ནང་གི་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡན་གར་བ་ ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །འདིའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྔོན་པོ་དེའི་བློ་དེ་ འཛིན་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན་རང་ལ་སྔོན་པོར་སྣང་བ་དང་རྫས་ཐ་དད་དུ་མི་བདེན་ཏེ། དེ་དང་ ལྷན་གཅིག་(ནི་དུས་གཅིག་དམིགས་པ་ནི་རྟོགས་པ་ངེས་པ་ནི་ཁྱབ་པ་སྟེ། དུས་གཅིག་རྟོགས་པས་ཁྱབ་ཅེས་པ་སྟེ། གཅིག་ རྟོགས་ན་གཅིག

【現代漢語翻譯】 問：地（ས་，梵文：bhūmi，梵文羅馬擬音：bhūmi，漢語字面意思：地）是法嗎？ 答：因為沒有斷盡所知障，因為沒有捨棄實執。 問：承許嗎？ 答：是的，我承許。 問：如果不周遍呢？ 答：即使沒有捨棄實執，也說已經捨棄了所知障，對此，慈氏（བྱམས་པ་，梵文：Maitreya，梵文羅馬擬音：Maitreya，漢語字面意思：慈愛者）我感到驚奇，聖者慈氏認為這是不可能的！ 金論（གསེར་རོ།）中說：『順便解釋了瑜伽士地的第四地，這是爲了闡釋根本論典的詞義。』 第一地有四種：對於有多少事物（在章節中出現，有多少種），唯識（སེམས་ཙམ་，梵文：cittamātra，梵文羅馬擬音：cittamātra，漢語字面意思：唯有心）上，（有多少種），真如（དེ་བཞིན་ཉིད་，梵文：tathatā，梵文羅馬擬音：tathatā，漢語字面意思：如是）上，無相而緣上（無相或無顯現的瑜伽士地）。 寂天（ཤནྟིས་，梵文：Śānti，梵文羅馬擬音：Śānti，漢語字面意思：寂靜者）在《大般若波羅蜜多教授》（ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ཆེ་བ་）中這樣說。這四者是菩薩的修習方式，瑜伽和修習是同義詞，應結合《楞伽經》（མདོ་ལང་གཤེགས་）來詳細瞭解寂天的《般若波羅蜜多教授》的廣略本。（很好！） 這裡只解釋論典的要義：瑜伽士地的四種顯現為：無我上，唯識上，二取不二上，緣于自性本空（རང་བཞིན་མེད་པ་，梵文：niḥsvabhāva，梵文羅馬擬音：niḥsvabhāva，漢語字面意思：無自性）的瑜伽士地。 這裡，緣是指顯現，因為顯現而產生過失嗎？需要考察。第一地有三種：所緣、行相、果。第一種，『于彼』是指：認為外境實有的菩提心是不合理的，當安住於此（因此，這個道理在量法正理中也是如此）。瑜伽士不會再退轉地斷除所知障和分別念，這要與下文結合起來理解。 金論中說：『緣于遠離人我的蘊等，即緣于界、處、緣起生滅之法。』 第二種是：認識到沒有人我，一心專注于無我。 如果無我，那麼蘊等法，就是沒有我的，因為生滅的緣故。這是周遍的，因為人我是空性，沒有生滅的緣故。 第三種是：這樣修習，就會捨棄對人我的執著，從而獲得斷除。 第二地也有三種：所緣是顯現為實有的事物。第二種行相是：一心專注於心，即內在的覺知，沒有外在的獨立存在的事物。理由是：藍色之識，具有執取能力，顯現為藍色，與實物並非異體，不是真實的，因為與它同時（同時即同一時間，緣是認識，確定是周遍，同時認識是周遍的，即認識一個，就認識全部）。 問：地（ས་，梵文：bhūmi，梵文羅馬擬音：bhūmi，漢語字面意思：地）是法嗎？ 答：因為沒有斷盡所知障，因為沒有捨棄實執。 問：承許嗎？ 答：是的，我承許。 問：如果不周遍呢？ 答：即使沒有捨棄實執，也說已經捨棄了所知障，對此，慈氏（བྱམས་པ་，梵文：Maitreya，梵文羅馬擬音：Maitreya，漢語字面意思：慈愛者）我感到驚奇，聖者慈氏認為這是不可能的！ 金論（གསེར་རོ།）中說：『順便解釋了瑜伽士地的第四地，這是爲了闡釋根本論典的詞義。』 第一地有四種：對於有多少事物（在章節中出現，有多少種），唯識（སེམས་ཙམ་，梵文：cittamātra，梵文羅馬擬音：cittamātra，漢語字面意思：唯有心）上，（有多少種），真如（དེ་བཞིན་ཉིད་，梵文：tathatā，梵文羅馬擬音：tathatā，漢語字面意思：如是）上，無相而緣上（無相或無顯現的瑜伽士地）。 寂天（ཤནྟིས་，梵文：Śānti，梵文羅馬擬音：Śānti，漢語字面意思：寂靜者）在《大般若波羅蜜多教授》（ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ཆེ་བ་）中這樣說。這四者是菩薩的修習方式，瑜伽和修習是同義詞，應結合《楞伽經》（མདོ་ལང་གཤེགས་）來詳細瞭解寂天的《般若波羅蜜多教授》的廣略本。（很好！） 這裡只解釋論典的要義：瑜伽士地的四種顯現為：無我上，唯識上，二取不二上，緣于自性本空（རང་བཞིན་མེད་པ་，梵文：niḥsvabhāva，梵文羅馬擬音：niḥsvabhāva，漢語字面意思：無自性）的瑜伽士地。 這裡，緣是指顯現，因為顯現而產生過失嗎？需要考察。第一地有三種：所緣、行相、果。第一種，『于彼』是指：認為外境實有的菩提心是不合理的，當安住於此（因此，這個道理在量法正理中也是如此）。瑜伽士不會再退轉地斷除所知障和分別念，這要與下文結合起來理解。 金論中說：『緣于遠離人我的蘊等，即緣于界、處、緣起生滅之法。』 第二種是：認識到沒有人我，一心專注于無我。 如果無我，那麼蘊等法，就是沒有我的，因為生滅的緣故。這是周遍的，因為人我是空性，沒有生滅的緣故。 第三種是：這樣修習，就會捨棄對人我的執著，從而獲得斷除。 第二地也有三種：所緣是顯現為實有的事物。第二種行相是：一心專注於心，即內在的覺知，沒有外在的獨立存在的事物。理由是：藍色之識，具有執取能力，顯現為藍色，與實物並非異體，不是真實的，因為與它同時（同時即同一時間，緣是認識，確定是周遍，同時認識是周遍的，即認識一個，就認識全部）。

【English Translation】 Q: Is the ground (ས་, Sanskrit: bhūmi, Romanized Sanskrit: bhūmi, literal meaning: earth) a dharma? A: Because the obscuration of knowledge has not been exhausted, because the grasping of reality has not been abandoned. Q: Do you accept the sign? A: Yes, I accept it. Q: If it is not pervasive? A: Even if the grasping of reality has not been abandoned, it is said that the obscuration of knowledge has been abandoned. To this, I, Maitreya (བྱམས་པ་, Sanskrit: Maitreya, Romanized Sanskrit: Maitreya, literal meaning: loving-kindness), am amazed. The noble Maitreya thinks this is impossible! In the Golden Treatise (གསེར་རོ།), it says: 'Incidentally, the fourth stage of the yogi's ground is explained, which is to elucidate the meaning of the words of the root text.' The first ground has four aspects: Regarding how many things there are (appearing in the chapter, how many kinds), on mind-only (སེམས་ཙམ་, Sanskrit: cittamātra, Romanized Sanskrit: cittamātra, literal meaning: mind-only), (how many kinds), on suchness (དེ་བཞིན་ཉིད་, Sanskrit: tathatā, Romanized Sanskrit: tathatā, literal meaning: thusness), and on aiming at the aimless (the ground of the yogi without characteristics or without appearance). Śānti (ཤནྟིས་, Sanskrit: Śānti, Romanized Sanskrit: Śānti, literal meaning: peaceful one) says this in the Great Instructions on the Perfection of Wisdom (ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ཆེ་བ་). These four are the bodhisattva's way of practice, and yoga and practice are synonymous. One should combine this with the Laṅkāvatāra Sūtra (མདོ་ལང་གཤེགས་) to understand the extensive and concise versions of Śānti's Instructions on the Perfection of Wisdom in detail. (Very good!) Here, only the essence of the treatise is explained: the four aspects of the yogi's ground manifest as: on selflessness, on mind-only, on non-duality of the two graspers, and the yogi's ground that focuses on the absence of inherent existence (རང་བཞིན་མེད་པ་, Sanskrit: niḥsvabhāva, Romanized Sanskrit: niḥsvabhāva, literal meaning: absence of inherent existence). Here, 'aiming' refers to appearance. Is there a fault due to appearance? It needs to be examined. The first ground has three aspects: the object of focus, the aspect, and the result. The first, 'on that' refers to: the bodhicitta that considers external objects to be real is unreasonable. When abiding in this (therefore, this reasoning is also the same in valid cognition and logic). The yogi will irreversibly abandon the obscuration of knowledge and conceptual thoughts, which should be understood in conjunction with the following. The Golden Treatise says: 'Focusing on the aggregates, etc., that are devoid of a person, i.e., focusing on the elements, sense bases, dependent origination, and the phenomena of arising and ceasing.' The second is: realizing that there is no person, focusing single-mindedly on selflessness. If there is no self, then the aggregates, etc., are without a self, because of arising and ceasing. This is pervasive, because the person is emptiness, without arising and ceasing. The third is: by practicing in this way, one will abandon the attachment to a person, thereby attaining abandonment. The second ground also has three aspects: the object of focus is the phenomenon that appears as real. The second aspect is: focusing single-mindedly on the mind, i.e., the inner awareness, that there are no external, independent phenomena. The reason is: the consciousness of blue, which has the ability to grasp, appears as blue, and is not different in substance from the object, it is not real, because it is simultaneous with it (simultaneous means at the same time, focusing is knowing, certainty is pervasive, knowing simultaneously is pervasive, i.e., knowing one, one knows all).

་རྟོགས། གཅིག་མ་རྟོགས་ན་གཅིག་ཤོས་ཡང་མི་རྟོགས་པས་ཁྱབ་པས་སོ། །ཟླ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་དཔེར་ཆོས་ མཆོག་གིས་སོ། ། )དམིགས་ངེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་འདི་རང་སངས་རྒྱས་པ་དང་མདོ་སྡེ་བ། སེམས་ཙམ་སྡེ་གཉིས་ཀུན་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཡོད་དོ། །འདི་དཀའ་ནའང་དིང་སང་རིགས་ཚུལ་ དར་ཞིང་ཁྱད་པར་དུ་ཁོ་བོས་རྒྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣམ་འགྲེལ་རྒྱས་འགྲེལ་གསུམ་དུ་རྒྱས་ པར་བསྟན་ཟིན་པས་དེར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་ཁོ་བོ་ལྟ་བུའི་དཔྱིས་ཕྱིན་པའི་ངག་ལས་ཤེས་པ་ ལ་ལྟོས་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ནི། གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་པ་(ལང་གཤེགས་ལས། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་ནི། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་མི་བརྟག་གོ །ཞེས་སོ། ། )འཐོབ་པོ། །འབྲས་བུའི་དུས་ན་མངོན་ ཞེན་ཀུན་སྤངས་སམ་སྙན་ན། ཤེས་པ་རང་གི་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ནང་སེམས་ལ་ མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་མ་བོར་བས་སོ(གསེར་)། །གསེར་དུ། ས་དང་པོ་སངས་རྒྱས་པའི་ མུ་སྟེགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལས། ཞེས་དང་། ས་གཉིས་པར། ཤེས་བྱ་ནང་གི་ཡིན་པའི་གྲུབ་ མཐའ་ལས། ཞེས་ཏེ། ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་མི་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་དང་པོ་ཉན་ཐོས་པའི། གཉིས་ 2-324 པ་རང་རྒྱལ་བའམ་རྣམ་བདེན་པའི། གསུམ་པ་རྣམ་བདེན་བརྫུན་གཉིས་ཀའིའམ་རྣམ་ བརྫུན་པའི་བསྒོམ་ཞེས་བོད་དག་གོ །དེ་རྣམས་དང་ཐད་སོ་ཐད་སོར་རྗེས་སུ་མཐུན་ནོ། །དེ་ ལ་མུ་སྟེགས་ཞེས་པ་གཙང་(ཆུ་མིག་པ་སོགས་ལྟ་སྤྱོད་ངན་པའི་མུ་ལ་སྟེགས་འཆའ་ཞེས་ཟེར་བ་ནོར་བའོ། ། )སྦྲ་དང་ བརྟུལ་ཞུགས་དང་དཀའ་ཐུབ་སོགས་ཀྱིས་ཐར་བར་འཇུག་པའི་འགྲམ་སྟེགས་ཏེ་དེ་གང་ལ་ ཡོད་ཅིང་དེ་འཆའ་བ་དེ་མུ་སྟེགས་པའོ། །མཚོ་འགྲམ་ནས་མཚོར་འཇུག་པའི་སྟེགས་འཆའ་ བ་དང་འདྲའོ་ཞེས་(སྒྲ་སྦྱོར་བམ་གཉིས་)བཤད་པ་ལྟར་རོ། །སྒྲིབ་གཉིས་སངས་ཤིང་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ ལ་མཁྱེན་པ་རྒྱས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེའི་ལུགས་ཚད་མར་བྱེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་པའོ། །དེ་ ལ་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་ལས། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། སངས་རྒྱས་པ་གང་ཞིག བློ་རང་རིག་མེད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམ་མེད་དུ་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་གོ །མདོ་སྡེ་པའི་མཚན་ཉིད་ ནི། ཉན་ཐོས་པ་གང་ཞིག བློ་རང་རིག་ཡོད་པར་འདོད་པའོ། །སེམས་ཙམ་པའི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་པ་གང་ཞིག རང་རིག་པའི་འདུས་བྱས་བདེན་དངོས་འདོད་པའོ། །དབྱེ་ན། སེམས་ ཙམ་རྣམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་སེམས་ཙམ་པ་གང་ཞིག སྒོ་ལྔའི་དོན་སྣང་དོན་ དམ་པར་སེམས་སུ་བདེན་པར་འདོད་པའོ། །སེམས་ཙམ་རྣམ་བརྫུན་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ ཞིག དེ་དོན་དམ་པར་སེམས་སུ་མི་བདེན་པར་འདོད་པའོ། །དབུ་མ་པའི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ ཆེན་པ་གང་ཞིག དོན་དམ་པར་བདེན་དངོས་ཁས་མི་ལེན་པ། དབྱེ་ན། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་ པའི་མཚན་ཉིད། དབ

【現代漢語翻譯】 理解。如果一個不理解，那麼另一個也不理解，這是必然的。例如，雙月的現象是最高法（chos mchog）的例子，因為它是明確的目標。這個論證在自證佛、經部以及唯識的兩派中都存在。雖然這很困難，但現在這種推理方式很流行，特別是我在《釋量論》、《釋量論大疏》和《釋量論廣疏》三部著作中已經詳細闡述過，應該在那裡學習。並且應該依靠像我這樣精通的人的言語來學習。 第三個是：捨棄對外境的執著（《楞伽經》中說：『依靠唯識，不觀察外境。』）。在果位時，是否完全捨棄了顯現的執著？並非如此。因為沒有完全捨棄對具有自識的顯現的內心（識）的執著（金）。在《金》中，初地時說：『從外道（mu stegs）的宗派中解脫。』二地時說：『從認為所知是內在的宗派中解脫。』後面的兩個階段沒有提到。這樣，第一個是聲聞乘的，第二個是自證佛或真實現象派的，第三個是真實現象和虛假現象兩者都有或虛假現象派的禪修，西藏人這樣稱呼。這些都與它們各自的觀點相符。這裡，外道（mu stegs）指的是通過潔凈（水眼者等，認為持有不良見解和行為的邊見）、苦行和禁慾等方式進入解脫的岸邊，誰擁有這些並執持這些，就是外道（mu stegs pa）。正如（《聲明二品》）所說：『就像從湖邊進入湖泊一樣。』兩種障礙被清除，並且對如所有和盡所有（ji lta ji snyed）的智慧增長，這就是佛。以其宗義為衡量標準的就是佛教徒。在四種宗義論者中，毗婆沙宗的定義是：凡是佛教徒，認為心識沒有自證並且知識沒有現象的人。經部的定義是：凡是聲聞乘，認為心識有自證的人。唯識宗的定義是：凡是大乘，認為自證的組合是真實存在的人。分類：真實現象唯識宗的定義是：凡是認為五根的顯現是勝義諦中真實存在的唯識宗大乘行者。虛假現象唯識宗的定義是：凡是不認為它是勝義諦中真實存在的唯識宗行者。中觀宗的定義是：凡是不承認勝義諦中真實存在的大乘行者。分類：自續中觀宗的定義是：凡是

【English Translation】 Understanding. If one is not understood, then the other is also not understood, which is inevitable. For example, the appearance of two moons is an example by Chos Chog (highest dharma), because it is a definite object. This reasoning exists in the systems of the Pratyekabuddhas, the Sutrantikas, and both schools of the Cittamatrins. Although this is difficult, this kind of reasoning is now popular, and especially since I have already extensively explained it in the three treatises of the Commentary on Valid Cognition, the Great Commentary, and the Extensive Commentary, it should be learned there. And one should rely on the words of someone as thorough as me to learn it. Thirdly: Abandoning the attachment to external objects (as it says in the Lankavatara Sutra: 'Relying on mind-only, one does not investigate external objects.'). In the stage of fruition, is all attachment to appearances abandoned? Not so. Because the attachment to the inner mind (consciousness) that has the aspect of its own apprehension is not completely abandoned (Gold). In 'Gold', it says at the first bhumi: 'Liberation from the tenets of the Tirthikas (mu stegs).' And at the second bhumi: 'Liberation from the tenets that knowledge is internal.' The latter two are not mentioned. Thus, the first is of the Sravakas, the second is of the Pratyekabuddhas or the truly existent, and the third is the meditation of both the truly existent and the falsely existent, or the falsely existent, as Tibetans call it. These are in accordance with them respectively. Here, 'mu stegs' (Tirthika) refers to the bank (those who hold to bad views and practices, such as water-gazers), and the austerity and asceticism are the bank for entering liberation, and whoever has that and holds to that is a Tirthika (mu stegs pa). It is like holding a bank to enter the lake from the shore, as explained in (Grammar, Volume Two). Clearing away the two obscurations and expanding knowledge of suchness and as-it-isness is Buddhahood, and making its system the standard is Buddhist. Among the four tenet systems, the characteristic of the Vaibhashikas is: Any Buddhist who asserts that the mind does not have self-awareness and that knowledge does not have aspects. The characteristic of the Sautrantikas is: Any Sravaka who believes that the mind has self-awareness. The characteristic of the Cittamatrins is: Any Mahayanist who believes that the compounded self-awareness is truly existent. Differentiation: The characteristic of the truly existent Cittamatrins is: Any Mahayana Cittamatrin who believes that the appearance of the five senses is truly existent in the ultimate truth. The characteristic of the falsely existent Cittamatrins is: Anyone who does not believe that it is truly existent in the ultimate truth. The characteristic of the Madhyamikas is: Any Mahayanist who does not accept true existence in the ultimate truth. Differentiation: The characteristic of the Svatantrika Madhyamikas is: Any

ུ་མ་པ་གང་ཞིག རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་ངག་རང་ལུགས་ལ་ཁས་བླངས་ནས་ དངོས་སྨྲ་འགོག་པ། ཐལ་འགྱུར་པའི་མཚན་ཉིད། གང་ཞིག རང་ལུགས་ལ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ སྦྱོར་ངག་མི་འགོད་པར་ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་གིས་དངོས་སྨྲ་འགོག་པའོ། །ཆ་ཙམ་(གྲུབ་མཐའ་ རྣམ་འབྱེད་རྒྱས་པ་)ཏེ་ལོགས་སུ་རྩོམ་པར་སྤྲོའོ། ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། དམིགས་པ་དངོས་ ནི། འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རང་རིག་པའི་བློའོ། ། རྣམ་པ་ནི། ཕྱི་དོན་གྱི་གཟུང་རྣམ་དུ་ 2-325 གྱུར་པའི་ནང་གི་འཛིན་པ་བདེན་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་ནས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་སེམས་ ལ་འཇོག་པས་སོ། །མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དོན་སྣང་གི་བློ་ཆོས་ཅན། དེ་མེད་དེ། གཟུང་བ་ བདེན་པ་མེད་པས་ནའོ། །སུམ་ཅུ་པར། གཟུང་བ་མེད་ན་དེར་འཛིན་མེད། །ཅེས་སོ། །གསུམ་ པ་ནི། ཡུལ་ལྔ་འཛིན་པའི་དབང་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་བའི་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་རྣམ་ པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་བདེན་པར་ཞེན་པ་དེ་ཡང་བསལ་ལམ་སྤངས་པ་འཐོབ་པོ་ཞེས་སྦྱར་གྱི་ གཞན་དུ་ནོར་ཏེ་ངག་ལས་ཤེས་སོ། །འདིས་ཅི་ཡང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མི་འདོད་དོ་སྙམ་ན། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་(སྦྱོར་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་གསེར། )ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་འདི་ཡང་ དག་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོའམ་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བྱས་ནས་སོ། །ཐོགས་མེད་སྐུ་ མཆེད་སེམས་ཙམ་པར་བསྒྲུབ་འདོད་ནས་འདི་དག་བྱས་པ་སྟེ། བར་བ་གཉིས་གཞུང་སོར་ བཞག་གི་དགོངས་པ་ལྟར་ན་བཟློས་པའམ་མི་ཟློས་པར་བྱེད་ན་གསུམ་པ་ལ་བློ་རྩེ་གཏད་ ས་དཀའའོ། །ངག་ལས་ཤེས་སོ། །བཞི་པ་ལ་གསུམ་ལས། དམིགས་པ་ནི། འདུས་བྱས་ཀྱི་ གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་ངོ་། །གཉིས་པ་རྣམ་པ་ནི། ཡང་དག་པར་ན་དངོས་པོ་དངོས་མེད་ སོགས་པས་གཉིས་ཡིན་གཉིས་མིན་སོགས་སུ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བརྟག་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་ བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་ནས་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་བྲལ་བསྒོམ་མོ། །བྲལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར། སྒྱུ་མ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྤྲོས་བྲལ་ཚོགས་སྦྱོར་དུ་བསྒོམས་པས་སྒོམ་པའི་སྟོབས་གྲུབ་ སྟེ་བསྒོམས་པ་རྫོགས་པ་ན། སྐྱེས་བུ་མིག་དག་པ་(ཆོས་བཤེས་དངོས་)ཁ་ཅིག་ལ་ནོར་བུ་དང་ དངུལ་དང་ཤེལ་དྭངས་པ་ལ་(མེ་ལོང་ཞེས་གསེར་)སོགས་པ་གཅིག་ཅར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དག་ པ་འབྱུང་ཞིང་དེ་དག་བླངས་པས་ཕན་པ་བསྐྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་པའི་བྱང་ 2-326 པའི་དམིགས་ཡུལ་དུ་ཀུན་རྫོབ་མཐའ་ཡས་པ་ལག་མཐིལ་གྱི་ཤིང་ཐོག་ལྟར་གསལ་ཞིང་དེ་ དག་གིས་མི་གནོད་ལ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟག་ཆད་ཀྱི་འཁྲུལ་བའི་ མཚན་མ་སྟེ་རྒྱུ་དངོས་པོ་བདེན་འཛིན་གྱི་

【現代漢語翻譯】 哪一種人，承諾自續比量自宗，並且遮破實事師？是應成派的特徵。哪一種人，不立自宗的自續比量，而是以正確的應成式遮破實事師？ 恰匝（《宗義分別廣論》），想要單獨寫作。 第三，分為三：所緣的真實是，具有能取相的自證智。 相是：將外境的所取相，轉變為內在的能取，認識到沒有諦實，然後一心專注地安住於心。 沒有的理由是：顯現境的識，具有法性。它不存在，因為所取沒有諦實。如《三十頌》所說：『若無所取，則無能取。』 第三是：執著於五境的根識的所取相的特徵，即是唯識，也要消除或斷除對諦實的執著，否則就錯了，這是從口訣中得知的。 如果認為這樣什麼都不承認是真實的，那麼，要確信能取所取二取的（道位等）唯一智慧是真實存在的本體或事物。 無著兄弟想要成立唯識宗，所以才這樣做的。如果按照中間二者的論典原文的觀點，無論重複與否，第三個都難以專注。這是從口訣中得知的。 第四，分為三：所緣是，有為的二取無別智慧。 第二，相是：真正地認識到遠離了以實物和非實物等方式，對是二還是非二等進行片面考察的自性，從而在勝義諦中修習離戲。 遠離的理由是：二取無別智慧，具有法性。在勝義諦中是無自性的，因為是緣起。如幻術一般。 第三是：像這樣在資糧道和加行道中修習離戲，修習的力量成就，修習圓滿時，對於某些具有清凈眼根的人（真正的法友），會像同時看到寶珠、白銀和清澈的水晶（鏡子）等一樣，產生清凈的覺知，並且獲得利益。同樣，生起見道的聖者，其目標是，無邊無際的世俗如掌中之果般清晰，並且不會受到它們的損害，反而對獲得佛果有益。並且，斷除了常斷的錯覺之相，也就是對實有事物的實執。

【English Translation】 Which one, who commits to the self-sufficient reasoning of their own system, and refutes the proponents of reality? It is the characteristic of the Prasangikas. Which one, who does not establish the self-sufficient reasoning of their own system, but refutes the proponents of reality with correct Prasangika arguments? Chapa (Detailed Explanation of Tenets), wants to write separately. Third, divided into three: The actual object is, the mind of self-awareness with the aspect of grasping. The aspect is: Transforming the apprehended aspect of external objects into the internal grasping, realizing that there is no truth, and then focusing single-mindedly on settling in the mind. The reason for non-existence is: The mind that appears as objects, has the nature of phenomena. It does not exist, because the apprehended is not true. As the Thirty Verses say: 'If there is no apprehended, then there is no grasping.' The third is: The characteristic of the apprehended aspect of the sense consciousness grasping the five objects, which is the mere consciousness, also eliminate or abandon the attachment to truth, otherwise it is wrong, which is known from oral instruction. If you think that this does not want to establish anything as true, then, be certain that the non-duality of the grasped and the grasper (such as the path of union) is the essence or entity that truly exists. The brothers Asanga wanted to establish the Mind-Only school, so they did this. If according to the intention of the two middle texts, whether repeating or not repeating, it is difficult to focus on the third. This is known from oral instruction. Fourth, divided into three: The object is, the non-dual wisdom of conditioned phenomena. Second, the aspect is: Truly realizing that it is free from the nature of examining one-sidedly whether it is two or non-two, etc., with things and non-things, etc., and thus meditating on freedom from elaboration in the ultimate truth. The reason for separation is: The non-dual wisdom, has the nature of phenomena. In the ultimate truth, it is without inherent existence, because it is dependent arising. Like an illusion. Third is: Thus, by meditating on freedom from elaboration in the accumulation and preparation stages, the power of meditation is accomplished, and when the meditation is completed, for some pure-eyed individuals (actual Dharma friends), pure awareness arises like seeing jewels, silver, and clear crystal (mirror) all at once, and obtaining them brings benefit. Similarly, for the Bodhisattva who has generated the path of seeing, the limitless conventional truths are clear like fruit in the palm of the hand, and they do not harm but benefit the attainment of Buddhahood. And, the signs of the delusion of permanence and annihilation, that is, the substantial cause, the clinging to true existence, are eliminated.

རིགས་རགས་པ་མཐའ་དག་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ ཅན་རྟོགས་པ་དཔེའི་སྒོ་ནས་སྟོན་ཏེ། དོན་དམ་པར་མེད་པའི་སྣ་ཚོགས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གསལ་ བར་མཐོང་ཡང་བདེན་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་བློ་ཡོད་མེད་སོགས་གང་དུ་ཡང་ མི་རྟག་པ་གང་ཟག་སོ་སོ་རང་རང་གི་མྱོང་བས་རིག་(ཆོས་བཤེས་)གི་དངོས་སུ་བརྗོད་མི་ནུས་པ་ ཡོད་ཀྱང་ཐ་སྙད་གདགས་དཀའ་བས་ཅི་ཞིག་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེ་སྐྱེས་ ན་རྣལ་འབྱོར་བ་མཐོང་ལམ་པས་དང་པོར་མཐོང་སྤངས་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་ཞིང་རིམ་གྱིས་ཤེས་ བྱའི་སྒྲིབ་པ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་(གསེར་)མཐའ་དག་ཡང་དག་པར་སྤོང་ངོ་། །དེས་ན་ མིག་བཙུམས་པ་ལྟར་ཅི་ཡང་མི་མཐོང་བ་མཐོང་ལམ་མིན་གྱི་སྣ་ཚོགས་མཐོང་ཡང་སྒྲོ་སྐུར་ མེད་པ་མཐོང་ལམ་སྟེ་ཞེས་སོགས་ཏེ་ཆོས་བཤེས་སོ། །གསེར་ནི། ནོར་བུ་སོགས་ལ་མེད་པ་ གསལ་བར་སྣང་བ་བཞིན། ཞེས་སོ། །འདིར་མ་ཚང་བ་རྣམས་སྦྱོར་ཕྲེང་དུ་ཤེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། དོན་གྱིས་འཕངས་པའི་བརྗོད་བྱ་བསྟན། (གསེར་དངོས། ) ཚིག་གིས་ཟིན་པ་ གསལ་བར་འགྲེལ་པའོ། །(གསེར་དོན། ) དང་པོ་ནི། དོན་དམ་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ ཏེ། སེམས་ཙམ་པ་ལྟར་ན། ཤེས་པ་རང་རིག་ཅིང་གསལ་བ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ་དངོས་པོ་སྐད་ ཅིག་མའི་ཆོས་ཏེ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བ་དང་། ཉན་ཐོས་ལྟར་ན། ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་རྡུལ་ཕྲན་ སོགས་རྣམས་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་ཞེས་འདོད་པ་བརྗོད་ ནས། དེ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་བློ་བསྐྱེད་དུ་མེད་ཁྱོད་བདེན་ འཛིན་གྱི་བློ་སྤང་དུ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་དོན་དམ་པར་བདེན་དངོས་སུ་གྲུབ་པས་སོ། །(རྟགས་ ཁས་སོ། ། ) བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ། (གསེར་དོན། ) འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་སྒྲིབ་ཐོགས་ཀྱི་རྫས་ 2-327 (འདི་དགོས་སོ། །བུ་སོགས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་རྫས་མེད་པར་འདོད་ཅེས་པ་ནོར་ཏེ། ཁོ་རྟག་པའི་རྫས་སུ་འདོད་དོ། ། )མེད་པའི་ ངོ་བོ་འཛིན་པ་སྟེ་དེར་གནས་པས་དེའི་གཉེན་པོ་བསྐྱེད་དུ་མེད་ངོ་བོ་སྤང་དུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། ། མདོ་སེམས་ཀྱི་ལུགས་ལ། རྫས་མེད་པར་གནས་པས་འཕེལ་འགྲིབ་ཅི་ཡང་བྱར་མེད་པ་ བཞིན་ནོ། །འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བདེན་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་ཁྱོད་བདེན་ འཛིན་དེ་དག་ལ་གནོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པར་ཐལ་ལོ། །སྔ་མ་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་ནའོ། ། འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའི་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་གནོད་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ ནི། སྔ་མ་དེ་འདོད་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དངོས་པོར་མངོན་ པར་ཞེན་པ་ཅི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མི་ལྡོག་པར་ཐལ། སྔ་མ་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར་འདོད་(བོད་དག་གིས་མ་ ཤེས་སོ། ། )ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་

【現代漢語翻譯】 捨棄一切粗重之相的捨棄者，通過譬喻來展示證悟：雖然如幻般清晰地顯現著，但在勝義中並不存在的各種事物，實際上卻顯現為無自性的狀態，對於有無此種認知等任何情況，都無法以各自的體驗來描述這種無常，即使存在著無法用語言表達的事物（法友），也只能說它是如何正確地產生的。如果這種認知產生，瑜伽士在見道時，首先會斷除見道所斷之煩惱和所知障，然後逐漸斷除所知障中能取所取的分別念（金）。因此，如同閉上眼睛什麼也看不到一樣，那不是見道；雖然看到各種事物，卻沒有增益和損減，那才是見道等等，這就是法友所說的。金：就像珍寶等沒有的那樣，清晰地顯現出來。這裡未完成的部分，應在修法次第中瞭解。 第二部分，展示了由意義所引導的表達對像（真實金），清晰地解釋了由詞語所把握的內容（金義）。第一部分：勝義中不存在的事物並非如此，如唯識宗所說，僅僅是自明自顯的覺知，是剎那生滅的法，是每個剎那的生滅；如聲聞乘所說，如果所知的自性，如微塵等，確實存在於勝義中，那麼這些事物，作為有法，你不可能生起證悟無自性的智慧，你不可能斷除執著真實的念頭，因為你在勝義中被認為是真實存在的。（承認宗）。隨理經部宗的觀點（金義）：非為造作的虛空，是無有阻礙之物（這需要，兒子等認為虛空不存在是錯誤的，他們認為是常有的事物）。沒有實體的存在，因此無法產生對治，無法斷除其本體。如經部宗和唯識宗的觀點：因為沒有實體存在，所以沒有任何增減變化。如果承認這種觀點，那麼這些事物，作為有法，你通過修習對治真實執著的法門，也無法對這些真實執著產生絲毫損害。如果承認前一種觀點，就像修習非為造作的虛空，也無法對其產生損害一樣。第二部分：如果承認前一種觀點，那麼所知，作為有法，對於薄伽梵（世尊）的相續來說，執著實有的顛倒妄念不可能被扭轉，因為承認前一種觀點（西藏人不懂）。薄伽梵（世尊）的法

【English Translation】 The abandoner who has abandoned all coarse aspects, demonstrates realization through analogy: Although various things that do not exist in ultimate reality appear clearly like illusions, they actually appear as being without self-nature. Regarding whether there is such awareness or not, one cannot truly express it through individual experiences (Dharma friend). Even though there are things that are difficult to put into words, it is said that it arises correctly in some way. When this arises, the yogi on the path of seeing first abandons the afflictions to be abandoned on the path of seeing and the obscurations of knowledge, and then gradually abandons all the conceptual thoughts of grasping and clinging (gold) within the obscurations of knowledge. Therefore, just as closing one's eyes and seeing nothing is not the path of seeing, seeing various things without exaggeration or diminution is the path of seeing, and so on, as said by the Dharma friend. Gold: Just as jewels and other things do not have it, it appears clearly. The incomplete parts here should be understood in the context of the stages of practice. The second part shows the object of expression guided by meaning (real gold), and clearly explains the content grasped by words (the meaning of gold). The first part: Things that do not exist in ultimate reality are not like that. According to the Mind-Only school, it is merely the nature of self-aware and clear consciousness, which is a momentary phenomenon, a moment-by-moment occurrence. According to the Hearers, if the characteristics of knowable things, such as atoms, truly exist in ultimate reality, then these things, as subjects, you cannot generate the wisdom that realizes the absence of inherent existence, and you cannot abandon the thought of clinging to reality, because you are considered to be truly existent in ultimate reality. (Acknowledgement of the sign). According to the Vaibhashika school (the meaning of gold): Unconditioned space is a substance without obstruction (this is necessary; it is wrong to say that sons and others believe that space does not exist; they believe it is a permanent substance). There is no entity, so there is no way to generate an antidote, and no way to abandon its essence. According to the Sutra and Mind-Only schools: Because there is no entity, there is no increase or decrease. If you accept this, then these things, as subjects, even if you meditate on the antidote to clinging to reality, you will not cause the slightest harm to those clinging to reality. If you accept the former view, it is like meditating on unconditioned space, which cannot cause harm. The second part: If you accept the former view, then knowable things, as subjects, for the continuum of the Blessed One (Buddha), the inverted and unchanging clinging to things as real will not be reversed, because you accept the former view (Tibetans do not understand). The Dharma of the Blessed One (Buddha)

ཅན། ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས་སྒྲིབ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟེ་རྩད་ ནས་སྤངས་པ་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །སྔ་མ་འདོད་པས་སོ། །རྟགས་གསལ་ཁས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ དེས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེས་སྒྲིབ་ཀུན་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། རང་རིག་སྐད་ ཅིག་རེ་རེ་བ་དང་རྡུལ་ཕྲན་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པར་གཞན་དག་གིས་ ཁས་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་པའི་དོན་ཁས་ལེན་པས་རྗེ་བཙུན་ཁོ་བོས་ མཚར་དུ་བརྩིས་ཏེ། དངོས་འཛིན་ཡོད་བཞིན་དེ་སྤངས་ན། སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཅིས་མ་ གྱུར་ཅེས་བྱམས་པ་དགོངས་སོ། །གསེར་རོ། ། ༈ བྱེད་པ། བཞི་པ་བྱེད་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་དོན་དམ་གྱི་དངོས་པོ་འདུས་བྱས་ ཡོད་པའི་ཕྱོགས་བསལ་(བ་སྟེ་གཟུང་བ་སོགས་བདེན་འདོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་མི་བདེན་པར་བསྟན་ནས་ཞེས་གསེར། ) ནས། དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱོགས་བརྟན་པོར་མཛད་ཅིང་ངེས་པར་བྱས་ནས། ཐར་སོགས། ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བར་ཚིགས་པས་དོན་ལ་གནས་པའི་ཕྱོགས་འཆད་དོ། ། རྩ་བ་ལ། ལྟ་ཡུལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐའ་བྲལ་དུ་བསྟན། དེ་རྟོགས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ། 2-328 རྟོགས་ནས་གྲོལ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། (ཐོགས་མེད། )རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་དེ་པའི་ ཁམས་འདི་ལ་(རད་ཀིར་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ལ་ཞེས་)རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གོས་པའི་དྲི་མ་བསལ་བར་བྱ་ བ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །འདུས་མ་བྱས་ པའི་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་གང་གའི་བྱེ་སྙེད་ལས་འདས་པ་གསར་དུ་བསྣན་ནས་བཞག་པར་ བྱ་དགོས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ལྡན་པའི་ཕྱིར་(ཐོགས་མེད། )རོ། །རྣམ་ དབྱེར་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གློ་བུར་དག་གིས་ཁམས་སྟོང་གི ། རྣམ་དབྱེར་མེད་པའི་ མཚན་ཉིད་ཅན། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེས་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐའ་བྲལ་གྱི་ ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྟོང་(ཕྱི་འགྲེལ་)ཉིད་དེ་པའི་སྙིང་པོ་(སྔ་འགྲེལ་)བསྟན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་ པ་ནི། དེ་ལྟར་ན་གློ་བུར་ཉོན་མོངས་གང་ཞིག་དེ་པའི་ཁམས་གང་ན་མེད་པས་དེས་སྟོང་ལ་ ལྷག་མ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པས་མི་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ དག་པའི་ཁམས་ཡང་དག་པ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ས་བཅུ་ལ་གནས་པས་ ཅུང་ཟད་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྫོགས་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། །(དེ་སྐད་དུ་སྤྲིན་ མཐོངས་མཁའ་ལ་ཉི་བཞིན་ཞེས་སོགས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་རོ། ། ) གསུམ་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་དོན་དེ་མངོན་ སུམ་དུ་མཐོང་ན་སྐྱེས་བུ་དེ་གློ་བུར་དྲི་མ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྒྱུད་བླ་རྩ་ འགྲེལ་ལྟར་ཏེ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་སྟེ་བཞག་གོ །ཤན་ཏི་སོགས་ལྟར་ན། ཀུན་རྫོབ་ར

【現代漢語翻譯】 那麼，你是否認為，因為你沒有完全斷除所有的知障？因為你接受了前者（沒有完全斷除知障）？你承認這個論點。因此，世尊斷除了所有的知障，並且其他人也承認自識的每一剎那和微塵等法在勝義中存在，這兩種相互矛盾的觀點，尊者您卻都接受了，我對此感到驚訝。如果執著于實有存在，卻說已經斷除了它，那麼凡夫俗子為什麼不能也這樣做呢？慈氏菩薩這樣思考著。金！ 第四，作用。連線詞：像這樣，從勝義諦的角度否定了有為法（即否定了執著于所取等，顯示了認為實有的宗派是不真實的——金注），從而堅定了勝義中無自性的觀點，並且確定無疑。爲了顯示解脫等等，因此用過渡語來闡述安住于實義的方面。根本頌：顯示了作為見境的一切法遠離邊見，以及證悟它的正確見解，還有證悟后解脫的方式。第一點：（無著）對於自性清凈的法界（rad kir，即對於空性），沒有什麼需要去除的，因為它是自性清凈的，就像虛空一樣。對於無為法身，無需新新增恒河沙數般的功德，因為它本自具足。（無著）具有分別的體性，剎那的空性，具有無分別的體性，不空于無上法。這樣就顯示了遠離增益和損減的、顛倒的空性，即法界的精華（前釋）。第二點：像這樣，由於剎那的煩惱在法界中不存在，因此它空性，而無餘的無為法身功德無量無邊，因此它不空。安住于自性清凈的法界，如實了知，十地菩薩略有所知，而佛陀則圓滿了知，這就是正確的見解。（如之前所引用的，如雲離晴空之日等）。第三點：如果現量見到正確的意義，那麼這個人將從剎那的垢染中解脫，如《寶性論》及其註釋所說。要說的話很多，就此打住。如寂天等所說，世俗是……

【English Translation】 Then, are you implying that you haven't completely abandoned all cognitive obscurations? Because you accept the former (not completely abandoning cognitive obscurations)? You acknowledge this argument. Therefore, the Blessed One has abandoned all cognitive obscurations, and others also acknowledge that each moment of self-awareness and the nature of particles, etc., exist in ultimate truth. These two contradictory views are both accepted by you, venerable one, which I find surprising. If clinging to real existence is said to be abandoned, then why couldn't ordinary beings do the same? Maitreya was thinking this way. Gold! Fourth, the function. Connecting words: In this way, from the perspective of ultimate truth, negating conditioned phenomena (i.e., negating attachment to what is taken, showing that the tenets that consider things to be real are not true—Gold's note), thereby firmly establishing the view of no self-nature in ultimate truth, and making it certain. In order to show liberation, etc., therefore, using transitional words to explain the aspect of abiding in the real meaning. Root verses: Showing that all phenomena as objects of view are free from extremes, and the correct view of realizing it, and the way of liberation after realization. First point: (Asanga) For the element of self-nature purity (rad kir, i.e., for emptiness), there is nothing to be removed, because it is self-nature purity, like space. For the unconditioned Dharmakaya, there is no need to newly add qualities exceeding the sands of the Ganges, because it is naturally endowed. (Asanga) Having the characteristic of distinction, the momentary emptiness, having the characteristic of non-distinction, not empty of the supreme Dharma. Thus, it shows the non-inverted emptiness, free from addition and subtraction, which is the essence of the Dharmadhatu (previous explanation). Second point: In this way, since momentary afflictions do not exist in the Dharmadhatu, therefore it is empty, while the qualities of the remaining unconditioned Dharmakaya are limitless, therefore it is not empty. Abiding in the self-nature purity of the Dharmadhatu, knowing it as it is, the ten-bhumi Bodhisattvas know it slightly, while the Buddha knows it completely, this is the correct view. (As previously quoted, like the sun in the clear sky, etc.). Third point: If the correct meaning is directly seen, then that person will be liberated from momentary defilements, as stated in the Ratnagotravibhāga and its commentary. There is much to say, so let's stop here. As Shantideva and others said, conventional truth is...

ྟེན་ འབྲེལ་འདི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དོན་དམ་པར་སྐྱོན་བསལ་བར་བྱ་དགོས་ཅི་ཡང་མེད། གཉེན་ པོ་བསྣན་ནས་བཞག་བྱ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པས་སོ། །བྱང་ སེའི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐའ་བྲལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ ཡང་དག་པ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་སོ། །(རད་ཀིར། ) བྱང་ སེའི་མཐོང་ལམ་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲིབ་གཉིས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་(ཤེས་སྒྲིབ་ལས་གྲོལ་དག་ལྡན། ) 2-329 བར་འགྱུར་ཏེ། ཡང་དག་པ་ཆོས་ཉིད་མཐའ་བྲལ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ནའོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། ། འགྲེལ་པ་ལ། བརྟག་པའི་ཡུལ། དེའི་ཚུལ། དེའི་འབྲས་བུ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ལས་ རྒྱུ་འབྲས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་རྒྱང་འཕེན་གྱིས་སྐུར་བ་ འདེབས་པ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་བསལ་ཏེ་འདིར་དེ་ཡང་མ་བྱས་ཤིང་། བྱེ་བྲག་པ་སོགས་ ཀྱིས་རྟག་བདག་སོགས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྒྲོ་འདོག་པའི་ངོ་བོས་མེད་པ་བསྒྲུབས་ཏེ། (བུ་སྟོན་པས་ མ་ཤོད་དོ། ། ) འདིར་དེ་ཡང་མ་བྱས་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྣང་ཚོད་པོ་འདི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ བར་འབྱུང་བར་(རྟག་མཐའ་བསལ་)གྱུར་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་(ཆད་མཐའ་བསལ། )ངོ་ བོར་ཁས་བླངས་ནས་འདི་ཉིད་ལའོ། །(འདི་ལ་ཞེས་པས་སྣང་བ་མི་གསལ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་ སྨྲ་ཡིས། །སྣང་བ་བསལ་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ། ལུང་དེ་སློབ་དཔོན་དཔལ་སྦས་གྱིས་དབུ་ མ་དེ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པར་བཤད་དོ། ། ) བོད་དག་(གསེར་ནི་བདག་མེད་ལ་བསྐུར་བ་འདེབས་ཏེ་གནོད་བྱེད་དོན་དམ་པར་ ཡོད་པ་སོགས་དང་། སྒྲོ་འདོགས་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་འདོགས་ཞེས་ཏེ་འབྲིང་ཙམ་མོ། ། )སྣང་ཚོད་དུ་མེད་ཅེས་སྐུར་ འདེབས་དང་། དོན་དམ་དུ་ཡོད་ཅེས་སྒྲོ་འདོགས། ཞེས་སོ། །(ལེགས། ) གཉིས་པ་ནི། དཔྱད་ ན་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་(གསེར་)ལྟ་བུ་སོགས་པ་གདོད་ནས་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལ་སོགས་ པར་བརྟག་པར་བྱ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །(གསེར། ) སྟེ་ལྷག་མ་ཅན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱང་ འཕགས་ཆོས་ཅན། ཤེས་སྒྲིབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དངོས་འཛིན་ ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དེ་ལྡོག་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ན། དངོས་པོར་མངོན་པར་ ཞེན་པ་ལས་ཤེས་སྒྲིབ་ལས་གྲོལ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་ དེར་ཐལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་སྤྲོས་བྲལ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་ནའོ། །བདེན་པ་མེད་ན་ སྒྲིབ་པ་སྤོང་བ་མི་འཐད་དོ་སྙམ་ན། མི་འགལ་ཏེ། དཔེར་ན་མི་བདེན་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མའི་གླང་ བོས་སྒྱུ་མའི་གླང་བོ་གཞན་ཞིག་ཕམ་པར་བྱས་པ་བཞིན་དུའོ། །སྒྱུ་མའི་རྒྱལ་

【現代漢語翻譯】 '緣起'（Tendrel，dependent arising）這個法，實際上你不需要消除任何過失，也不需要通過增加對治來去除任何東西，因為它在勝義諦中是無自性的。 '菩薩的見道'（Byangse'i thonglam）這個法，是正確的見解，因為遠離了增益和損減的邊見，以真如本身如實地現證了真如本身。 （Radkir）'菩薩的見道者'（Byangse'i thonglam pa）這個法，將從二障中解脫（從所知障中解脫並具足清凈），因為如實地現見了遠離邊見的真如法性。 註釋中說，觀察的對境、對境的方式、對境的果，這三者中，首先，對於業果等任何法，即使在世俗諦中也不存在，像斷見派那樣進行誹謗，以否認其存在的方式，這裡沒有這樣做。勝論派等認為常我等存在，以增益的方式來確立不存在，（布頓巴沒有說。）這裡也沒有這樣做，而是承認顯現的色等現象是緣起（斷除常邊），在世俗諦中真實存在（斷除斷邊）的方式，就在這上面。（'就在這上面'意味著顯現不清晰，因此無自性論者說，不是爲了消除顯現，就像教友說的那樣，這個論典是阿底峽尊者進入中觀的論典。） 藏文（黃金）說，顯現上不存在是誹謗，勝義中存在是增益。（好。） 第二，如果進行觀察，無自性的如幻（黃金）等，應該觀察和修習其本初不生不滅等。 （黃金）即具有剩餘。 第三，'聖菩薩'（Byangphag）這個法，將從如幻的所知障中解脫，因為顛倒的實執如幻般地消失了。普遍成立，因為如果對實有顯現執著，就不可能獲得從所知障中解脫的菩提。理由成立，因為如實地現見了真如和離戲。 如果認為沒有真理，消除障礙是不合理的，這並不矛盾，例如，就像虛幻的牛以非真實的方式擊敗了另一個虛幻的牛一樣。 虛幻的國王

【English Translation】 This 'dependent arising' (Tendrel) phenomenon, in reality, you don't need to eliminate any faults, nor do you need to remove anything by adding antidotes, because it is without inherent existence in the ultimate truth. This 'Bodhisattva's Path of Seeing' (Byangse'i thonglam) phenomenon is the correct view, because it is free from the extremes of addition and subtraction, and directly realizes the very nature of reality as it is. (Radkir) This 'Bodhisattva who has attained the Path of Seeing' (Byangse'i thonglam pa) phenomenon will be liberated from the two obscurations (liberated from the obscuration of knowledge and possessing purity), because he directly sees the nature of reality, which is free from extremes. The commentary says that among the object of examination, the manner of the object, and the result of the object, first, for any phenomena such as cause and effect, even in conventional truth, it does not exist, like the nihilists who slander by denying its existence, this is not done here. The Vaisheshikas, etc., believe that the permanent self, etc., exists, establishing non-existence by way of addition, (Butonpa did not say.) This is not done here either, but it is acknowledged that the appearing phenomena such as form are dependently arising (eliminating the extreme of permanence), existing truly in conventional truth (eliminating the extreme of annihilation), and it is on this very thing. ('On this very thing' means that the appearance is not clear, therefore the proponents of no self-nature say that it is not for eliminating appearance, just as the Dharma friend said, this treatise is the treatise by which Atisha enters the Madhyamaka.) The Tibetan (gold) says that non-existence in appearance is slander, and existence in ultimate truth is addition. (Good.) Second, if one examines, the illusory (gold) that is without inherent existence, etc., should be examined and meditated upon as being primordially unborn and unceasing, etc. (Gold) That is, having remainder. Third, this 'Noble Bodhisattva' (Byangphag) phenomenon will be liberated from the illusory obscuration of knowledge, because the inverted clinging to reality vanishes like an illusion. It is universally established, because if one clings to real appearance, it is impossible to attain the Bodhi that is liberated from the obscuration of knowledge. The reason is established there, because one directly sees the very nature of reality and freedom from elaboration. If one thinks that if there is no truth, it is unreasonable to eliminate obscurations, it is not contradictory, for example, just as an illusory bull defeats another illusory bull in a non-real way. The illusory king

བོ་སྒྱུ་མ་ཡི། ། 2-330 རྒྱལ་བོ་གཞན་གྱིས་ཕམ་བྱས་ལྟར(རྟོགས་འགྱུར)། །གང་དག་གིས་ནི་ཆོས་མཐོང་པའི། །རྒྱལ་ སྲས་དེ་དག་ང་རྒྱལ་མེད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། ། ༈ རང་གི་ངོ་བོ། ལྔ་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་སྐབས་འདིའི་མདོས་དངོས་སུ་མ་ཟིན་པར་ ཞར་ལ་འོངས་པའི་དོན་རྗེ་བཙུན་གྱིས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་བརྗོད་ནས་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ རྣལ་མའམ་དཀྱུས་མ་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོ་དངོས་ཉིད་སྟོན་ནོ། །རྩ་བ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ པ་དྲུག་པོ་རེ་རེར་ནི་དྲུག་པོ་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་གཅིག་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་སྟེ་རེ་རེ་ལ་གཞན་ ལྔ་(དག་ཟླ་)བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པའི་དྲུག་པ་(ཐུབ་)དྲུག་རྣམས་ཁོ་ན་(ཐུབ་དགོངས་)རྩེ་མོའི་མངོན་ རྟོགས་(དག་ཟླ་)འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་དྲུག་མང་བས་ན་ཁྱད་པར་སྟོན་པ་ནི་ས་ དང་པོའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞིག་གིས་བསྡུས་པའོ། །དེ་ཡང་མང་བས་དམིགས་ ཀྱིས་བཀར་བ་ནི། ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིས་བསྡུས་པ་སྟེ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ རྣམས་མིན་ནོ། །ཞེས་ཟླ་ཟེར་རོ། །བཟོད་པ་ལ་གསལ་ཁ་མེད་ཅིང་གཞན་དོན་དེ་ལྟར་སྙིང་ མཆོག་ཡང་ངོ་། །དག་ལྡན་དུ། སྐད་ཅིག་གཅིག་མཐོང་ལམ་སྟེ་དེ་ཡང་བཟོད་པས་བསྡུས་ ཀྱིས་ཤེས་པས་མིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཐུབ་དགོངས་སུ་སེང་བཟང་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ བཟོད་དུ་བཤད་པ་ནོར་བ་ཆེ་སྟེ། སྐབས་ཡང་མིན་ཅིང་། ཡུམ་བར་མ་དང་བསྟན་བཅོས་ སུ་ཡང་དྲུག་དྲུག་ཁོ་ན་དེར་བསྟན་ཅིང་དྲུག་ནི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མིན་ ནོ། །བསྡུས་པར། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ནི་ལམ་མོ་ཞེས་པས་སོ། །ཞེས་སོ། །འོན་ཀྱང་མཐོང་ལམ་ རྩེ་མོ་ནི་མཐོང་སྤང་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཞིང་། ལམ་ལ་ཆོས་བཟོད་ཁོ་ན་དེར་མི་ འཐད་དོ། །དེས་ན་ཆོས་བཟོད་བཞི་ག་དེར་འགྱུར་དགོས་པ་ལ་སྐྱོན་མཚུངས་ཤིང་། སློབ་ དཔོན་དང་རད་ཀིར་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཁོ་ནར་(རད་ཀིར་དངོས་)བཞེད་པ་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ མཐོང་སྤང་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ལ། ཨ་བྷ་ཡའི་སྐྱོན་དེ་མི་འོང་ 2-331 སྟེ། འདིར་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཉིད་དྲུག་གི་ངོ་བོར་སྟོན་པས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་བཤེས་ ཀྱིས། སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཅེས་པ་ནི་མཐོང་ལམ་ངེས་པར་གཟུངས་པ་སྟེ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ ཤས་ཆེར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་པས་དེ་སྨོས་པ་མཐོང་ལམ་མཚོན་པ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་རིལ་བོ་ འདོད་དགོས་པར་མངོན་ནོ། །བྱང་ཆེན་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་ཚེ་རྣམ་མཁྱེན་དུ་བསྔོ་ཞིང་སྦྱིན་པ་ གཏོང་། ཞེས་ནས། སྦྱིན་ཕར་ལ་གནས་ནས་ཚུལ་ཕར་འཛིན། སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །འགྲེལ་ པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་། དེ་སྐྱེས་པའི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྦྱིན་སོགས་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དག་སོ་ས

【現代漢語翻譯】 如幻術般。 2-330 如國王被他人擊敗（即覺悟轉變）。 那些證悟佛法的 王子們沒有傲慢。 如是說。 第五，關於自性： 連線語：如是，此時的儀軌並未實際完成，而是順帶提及了尊者以三頌詩句闡述的內容，從而直接揭示了當下所應證悟的真實或根本的頂峰之道。 根本是：佈施等六度，每一度都包含了其他五度，即每一度都與其他五度相互包含，這六度（勝）本身（勝意）就是在此頂峰的證悟中見到的道路。 由於六度眾多，所以要顯示其殊勝之處，即由初地一剎那的智慧所包含。 由於眾多，所以要特別標明，即由於道中對法的忍所包含，而不是十六剎那。 月稱如是說。忍沒有明確說明，而利他之心卻是至高無上。 具足者說：一剎那即見道，也是由忍所包含，而不是由智所包含。 如是說。勝意中獅子賢將苦法忍解釋為錯誤，因為場合不對，而且在《中品般若經》和論著中也只說了六六之數，六度是由道所包含，而不是由苦所包含。 包含者說：六度是道，如是說。 然而，見道頂峰是見道所斷除的百種分別唸的對治，僅僅是道法忍是不合理的。 因此，四種法忍都必須在那裡，否則會有同樣的過失。導師和拉德吉爾認為只有苦法忍（拉德吉爾本人），也有同樣的過失，即只有它才能成為見道所斷除的百種分別唸的對治。阿巴亞的過失不會出現，因為這裡苦法忍本身就顯示為六度的自性。 因此，法友說：所謂的苦法忍，是見道必定攝持的，即那一剎那變得更加重要。 因此，提及它就象徵著見道，即必須理解為完整的十六剎那。 大菩薩在行佈施時，迴向於一切智智並進行佈施。 從『安住于佈施度，執持戒度』等廣說。 解釋分為兩種：確定自性，以及生起它的必要性。第一種是：佈施等六度各自

【English Translation】 Like an illusion. 2-330 Like a king defeated by another (i.e., realization transforms). Those who have seen the Dharma, Those princes have no pride. Thus it is said. Fifth, concerning one's own nature: Connecting words: Thus, the ritual in this case is not actually completed, but incidentally, the venerable one states three verses, thereby directly revealing the actual or fundamental peak path that is to be realized. The root is: Giving and the six perfections, each of which includes the other five, that is, each includes the other five, these six (victorious) themselves (victorious intention) are the path seen in this peak realization. Because the six perfections are numerous, their distinction is shown, that is, included by a single moment of wisdom of the first ground. Because of the many, it is specifically marked, that is, included by the forbearance of knowing the Dharma on the path, not the sixteen moments. Thus says Chandrakirti. Forbearance is not clearly stated, but altruism is supreme. The possessor of purity says: A single moment is the path of seeing, and it is also included by forbearance, not by knowledge. Thus it is said. In Victorious Intention, Sengsang's explanation of suffering Dharma forbearance is a great mistake, because the occasion is not right, and in the Middle Mother Sutra and treatises, only the six sixes are mentioned there, and the six are included by the path, not by suffering. The included one says: The six perfections are the path, thus it is said. However, the peak of the path of seeing is the antidote to the hundred conceptualizations to be abandoned on the path of seeing, and it is unreasonable for only the Dharma forbearance on the path to be there. Therefore, all four Dharma forbearances must be there, otherwise there will be the same fault. The teacher and Radkir believe that only suffering Dharma forbearance (Radkir himself) has the same fault, that is, only it can become the antidote to the hundred conceptualizations to be abandoned on the path of seeing. Abhaya's fault will not occur, because here suffering Dharma forbearance itself is shown as the nature of the six. Therefore, the Dharma friend says: The so-called suffering Dharma forbearance is the path of seeing that is necessarily grasped, that is, that moment becomes more important. Therefore, mentioning it symbolizes the path of seeing, that is, it must be understood as the complete sixteen moments. When the Great Bodhisattva gives alms, he dedicates it to omniscience and gives alms. From 'Abiding in the perfection of giving, holding the perfection of discipline,' etc., extensively. The explanation is divided into two: determining the nature, and the necessity of its arising. The first is: Giving and the six perfections each

ོར་སྔ་མ་གོ་སྒྲུབ་ཏུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ ངོ་བོ་རེ་རེ་ཡང་ཕན་ཚུན་བསྡུས་ནས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་(ཡེ་ཤེས་ཞབས་)གང་ཡིན་པའི་མཐོང་ལམ་ བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་ བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས་འདིར་བསྟན་པའི་མཐོང་ ལམ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ཅན་ཞེ་ན། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ བ་ཕར་ཕྱིན་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ཅན་ཞིག་གོ །དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ བཟོད་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མིན་པར་ངེས་སོ། །ཞེས་རད་ཀིར་རོ། །འདིར་ཞེས་པས་སྐབས་ དང་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་གྱིས་རྟོག་པ་དེ་སྙེད་སྤོང་མི་ནུས་ལ་འོག་མ་རྣམས་ཀྱིས་འབད་ མི་དགོས་པས་འདིར་དེ་དག་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ་བརྟག་གོ །གཉིས་པ་ནི། མཐོང་རྩེའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་པའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་གཟུང་ འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་བག་ཆགས་འཇོག་ནུས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པ་འཐོབ་སྟེ། མཐོང་སྤང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེ་འདྲའི་ཉོན་མོངས་དེ་རྟོག་པ་དེ་དག་ གིས་ཁྱབ་བྱར་བསྡུས་པས་སོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། མཐོང་ལམ་རྩེ་མོའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དེ་རང་ 2-332 རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པས་ནའོ། །དེ་ལ་ཁྱབ་སྟེ། སྐྱེས་ན་དེ་འགག་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ འབྱུང་ངོ་། །རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩར་ཇི་ལྟར་བྱས་པས་འགྱུར་ཞེ་ན། རྣམ་རྟོག་བཞི་བོ་སོ་སོར་ཏེ་རེ་ རེ་ལ་ཡང་དགུ་དགུར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན། དེ་ཁམས་ཀྱིས་ཕྱེ་ན་འདོད་པར་སོ་དྲུག་དང་ གཟུགས་སུ་སོ་དྲུག་གཟུགས་མེད་དུ་ཡང་སོ་དྲུག་གི་དབྱེ་བས་སོ། །ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་ མོངས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་འོང་མོད་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཇི་ལྟར་འོང་སྙམ་ན། ཁམས་དེ་དག་ཏུ་ སྐྱེས་པའི་བྱང་སེ་སོ་སྐྱེ་ལ་ཡོད་ཅིང་འཕགས་པ་ལ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་ ལྡན། ཞེས་ཆོས་བཤེས་ཏེ། གཟུགས་མེད་ན་རྟོག་པ་དེ་དག་གི་བག་ཆགས་ཙམ་ཡོད་ཀྱི་ མངོན་གྱུར་དཀའའོ། །སྤྱིར་ཚངས་བར་བགྲང་པས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཅེས་པ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་ ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། ། ༈ བསྒོམ་པ། དྲུག་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། མཐོང་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་དེ་ལའམ་མཐོང་སྤང་སྤོང་(གསེར་) བ་དེ་ལ་དབང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཐོང་ལམ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རིགས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྒོམ་ པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ་གཉིས་ལས། མཉམ་བཞག་ནི། ཕྱིན་དྲུག་གི་མཐོང་ ལམ་རྩེ་མོ་ཐོབ་པ་དེ་ནས་སེངྒེ་རྣམ་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙ

【現代漢語翻譯】 正如之前所展示的，爲了實現圓滿，佈施等的每一個要素都互相融合而顯現（耶謝夏巴），這便是見道的圓滿剎那。也就是說，痛苦之法智忍所包含的智慧（布達室利），就是此處所說的見道之頂峰現觀。那麼，它以什麼為本質而生起呢？它以三輪清凈所區分的三十六種波羅蜜多為本質而生起。而且，可以確定，這僅僅是痛苦之法忍，而不是其他。如是瑞吉繞言。此處所說的『此處』，是因為最初的見道無法斷除那麼多的分別念，而之後的見道則不需要努力，因此『此處』是爲了斷除這些分別念。如是法友說，需要考察。第二點是，見道頂峰解脫道的補特伽羅（有法），能夠留下生起由遍計所攝的能取所取之分別唸的習氣，並且能夠獲得斷除一百零八種現行的煩惱，這是因為斷除了見道所斷的一百零八種能取所取之分別念。這是周遍的，因為這樣的煩惱被那些分別念所周遍。理由成立，因為見道頂峰解脫道本身生於相續中。對此是周遍的，如果生起，那麼它就會因為緣起的法性而止滅。如果問及如何產生一百零八種分別念，那麼四種分別念各自變為九種，因此每一個都變為九種。如果從界來區分，那麼欲界有三十六種，色界有三十六種，無色界也有三十六種的區分。雖然會有三界的百八煩惱，但如果問及如何產生百八分別念，那麼生於這些界的凡夫有，而聖者也具有通過等持之因的方式。如是法友說，在無色界，只有這些分別唸的習氣，而很難顯現。一般來說，按照常數來計算，就是一百零八，煩惱也是如此。 第六，連線：爲了獲得對見道之證悟或斷除見道所斷（金）的自在，需要反覆修習見道本身。等等。在根本頌中有兩種，首先是等持：從獲得六度之見道頂峰開始，進入獅子奮迅三摩地。

【English Translation】 As previously shown to achieve consummation, each element of generosity etc. mutually integrates and manifests (Yeshe Zhap), which is the single moment of the path of seeing's consummation. That is, the wisdom (Buddhashri) contained in the forbearance of the knowledge of Dharma regarding suffering is the peak direct realization of the path of seeing described here. Then, with what as its essence does it arise? It arises with the thirty-six Paramitas distinguished by the purity of the three wheels as its essence. Moreover, it can be determined that this is only the forbearance of the knowledge of Dharma regarding suffering, and not others. Thus spoke Radkir. The 'here' mentioned here is because the initial path of seeing cannot eliminate so many conceptualizations, while the subsequent paths of seeing do not require effort, so 'here' is to eliminate these conceptualizations. Thus says Dharma Friend, it needs to be examined. The second point is that the person (possessing Dharma) on the path of liberation at the peak of the path of seeing is able to leave behind the habit of generating conceptualizations of grasping and being grasped, which are encompassed by imputation, and is able to obtain the abandonment of one hundred and eight manifest afflictions, because one hundred and eight conceptualizations of grasping and being grasped, which are to be abandoned by the path of seeing, have been abandoned. This is pervasive, because such afflictions are pervaded by those conceptualizations. The reason is established because the path of liberation at the peak of the path of seeing itself arises in the continuum. This is pervasive, if it arises, then it will cease due to the Dharma nature of dependent origination. If asked how one hundred and eight conceptualizations arise, then the four conceptualizations each become nine, so each one becomes nine. If distinguished by realms, then there are thirty-six in the desire realm, thirty-six in the form realm, and thirty-six in the formless realm. Although there will be one hundred and eight afflictions of the three realms, if asked how one hundred and eight conceptualizations arise, then ordinary beings who are born in these realms have them, and noble ones also possess them through the cause of meditative absorption. Thus says Dharma Friend, in the formless realm, there are only the habits of these conceptualizations, and it is difficult to manifest them. Generally speaking, calculated by constants, it is one hundred and eight, and afflictions are similar to this. Sixth, the connection: In order to gain mastery over the realization of the path of seeing or the abandonment of what is to be abandoned by the path of seeing (gold), it is necessary to repeatedly cultivate the path of seeing itself. And so on. In the root text there are two, first is meditative equipoise: From obtaining the peak of the path of seeing of the six perfections, one enters the Samadhi of the Lion's Playful Display.

ོམས་པར་འཇུག་སྟེ། རྣམ་ཐར་བརྒྱད་དང་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུ་བོ་དེ་དག་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཞིང་ སེངྒེ་རྣམ་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ རྗེས་ཐོབ་ནི། དེར་ཞུགས་པའི་རྗེས་ནས་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་མཐུན་དང་ལུགས་མི་མཐུན་ལ་ རྟོག་པར་བྱེད་དེ། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས། ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ་ གཉིས་ལས། མཉམ་བཞག་ནི། མཐོང་ལམ་རྩེ་མོ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་བ་དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་ འཛིན་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །དེ་གང་ཞེ་ན། རྣམ་ཐར་བརྒྱད་དང་ སྙོམས་འཇུག་དགུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བྱང་སེའི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། སེང་གེ་རྣམ་ 2-333 བསྒྱིངས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་སྤང་ཉོན་མོངས་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ འཇིགས་པ་མེད་པའི་རྣམ་ཐར་བརྒྱད་སོགས་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ ལམ་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་དག་པར་རྟོགས་ཅེས་དྲང་ངོ་། །གང་གི་ཚེ་ན། དེ་ལ་ ཞུགས་ནས་དུས་ཕྱིས་རྗེས་ཐོབ་ཏུའོ། །གང་ལ་རྟེན་འབྲེལ་ལའོ། །འདིའི་མཐའ་ཅུང་ཟད་ དཔྱད་ན། འདི་ཅི་ནས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ས་ལུ་ལྗང་བ་ལ་ གཟིགས་ནས། དགེ་སློང་དག་སུས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་དེས་ཆོས་མཐོང་ ངོ་། །སུས་ཆོས་མཐོང་བ་དེས་སངས་རྒྱས་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་དང་། དོན་དེ་ཉིད་བཤེས་སྤྲིང་དུ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་འདི་རྒྱལ་བ་ཡི། །གསུང་གི་མཛོད་ཀྱི་གཅེས་པ་ཟབ་མོ་སྟེ། །གང་ གིས་འདི་ནི་ཡང་དག་མཐོང་བ་དེས། །སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་རིག་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག །ཅེས་སོ། ། འདི་ལ་སྤྱིར་དབུ་མ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་འབྲེལ་དུ་བཤད་པ་ཡོད་ཀྱང་། འདིར་དངོས་ པོའི་རྟེན་འབྲེལ་སྟོན་ལ། དེའི་མཚན་གཞི་ནི། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་དོ། །མཚན་ཉིད་ནི། གང་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའམ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེར་རུང་བའོ། །དེ་ལ་བཞི་སྟེ། སྐད་ཅིག་མའི། འབྲེལ་བ་ཅན་གྱི། གནས་སྐབས་པའི། རྒྱུན་ཆགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཤན་པ་ སྲོག་གཅོད་པའི་བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཚང་བ་ལྟ་བུ་ལ་ བཤད་དོ། །(དེའི་ཚེ། ཀུན་ནས་སློང་བའི་རྨོངས་པ་ནི་མ་རིག་པ། དེ་ལྟར་སེམས་པའི་ལས་ནི་འདུ་བྱེད། ཡུལ་སོ་སོར་རིག་པ་ རྣམ་ཤེས། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱུང་བའི་ཕུང་བོ་གསུམ་མིང་། གཟུགས་ནི་གཟུགས་སོ། །མིག་སོགས་དྲུག་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག གསུམ་ འདུས་པ་རེག་པ། རེག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཚོར་བ། ཤ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་སྲེད་པ། དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ངོ་ཚ་མེད་པ་སོགས་ ཀུན་ནས་དཀྲིས་རྣམས་ལེན་པ། དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལུས་ངག་གི་ལས་ནི་སྲིད་པ། སྔར་མེད་པའི་རྫས་བྱུང་བ་སྐྱེ་བ།

【現代漢語翻譯】 進入禪定， 能夠區分八解脫和九次第住的等至， 並能進入獅子奮迅三摩地等等。第二， 后得位：入定之後，能夠分別順應和不順應緣起的法， 如『無明緣行』等等。關於註釋， 分為兩部分。首先是入定：獲得見道頂位的瑜伽士也能進入獅子奮迅三摩地。 這是什麼呢？能夠進入八解脫和九次第定的菩薩的見道，其法相是：獅子奮迅的見道頂位， 因為這是進入無有見道所斷煩惱和所知障怖畏的八解脫等的，大乘見道。 第二是：正確地了悟，如實宣說。何時了悟呢？入定之後，在後得位了悟。 了悟什麼呢？了悟緣起。稍微考察一下這個道理， 這一點無論如何都要了解，因為世尊曾經看著沙羅樹說道：『諸比丘，誰見緣起，誰就見法； 誰見法，誰就見佛。』 同樣的道理在《親友書》中也說： 『緣起是勝者， 佛語寶藏中最甚深者， 誰能如實見此緣起， 彼即是諸智者之頂。』 總的來說，中觀宗將一切法都解釋為緣起，但這裡主要闡述事物之間的緣起關係， 其例子是：一切有為法。其定義是：依賴於某種條件而產生，或者能夠從因緣中產生。 這有四種：剎那緣起、 相續緣起、階段緣起、恒常緣起。第一種是：屠夫宰殺牲畜的瞬間，一個剎那具備十二緣起支， 就像這種情況。（此時，發起行為的愚昧是無明，如此思慮的行為是行，對境的認知是識，與識同時產生的三個蘊是名，粗色是色，眼等六根是六入，根境識三者聚合是觸，感受觸是受，對肉等產生貪執是愛，與愛相應的無慚等煩惱是取，由此發起的身體和語言行為是有，先前沒有的物質產生是生，

【English Translation】 Entering into samadhi, Being able to distinguish the eight liberations and the nine successive abidings of equanimity, And being able to enter into the Lion's Leaping Samadhi and so on. Second, Post-meditation: After entering into meditation, being able to distinguish between phenomena that accord with and do not accord with dependent origination, Such as 'Ignorance conditions volitional formations' and so on. Regarding the commentary, It is divided into two parts. First, entering into meditation: The yogi who has attained the peak of the path of seeing can also enter into the Lion's Leaping Samadhi. What is this? The path of seeing of a Bodhisattva who is able to enter into the eight liberations and the nine successive samadhis, its characteristic is: the peak of the path of seeing of the Lion's Leaping, Because this is the Mahayana path of seeing that enters into the eight liberations and so on, free from the fear of afflictions to be abandoned by seeing and the obscurations of knowledge. Second is: To correctly realize, to truly explain. When to realize? After entering into meditation, in the post-meditation state. What to realize? To realize dependent origination. Examining this principle slightly, This point must be understood in any case, because the Blessed One once looked at a Sal tree and said: 'Monks, whoever sees dependent origination, sees the Dharma; Whoever sees the Dharma, sees the Buddha.' The same principle is also stated in the 'Letter to a Friend': 'Dependent origination is the Victorious One's, The most profound treasure of the treasury of speech, Whoever truly sees this dependent origination, He is the best of all the wise ones.' In general, the Madhyamaka school explains all phenomena as dependent origination, but here it mainly elucidates the dependent origination between things, Its example is: all conditioned phenomena. Its definition is: arising in dependence on some condition, or being able to arise from causes and conditions. There are four types of this: momentary dependent origination, Sequential dependent origination, stage-by-stage dependent origination, and continuous dependent origination. The first is: In the moment when a butcher slaughters livestock, one instant possesses the twelve links of dependent origination, Like this situation. (At this time, the ignorance that initiates action is ignorance, the action of thinking in this way is volitional formation, the cognition of objects is consciousness, the three aggregates that arise simultaneously with consciousness are name, coarse form is form, the six sense bases such as the eye are the six entrances, the aggregation of the three, root, object, and consciousness, is contact, experiencing contact is feeling, attachment to flesh and so on is craving, the afflictions such as shamelessness that correspond to craving are grasping, the actions of body and speech initiated by this are existence, the arising of a substance that did not exist before is birth,

བརྩམས་པའི་ལས་སྨིན་པ་སོགས་རྒ་བ། དེ་ཞིག་པ་ལྟ་བུ་ཤི་བའོ་ཞེས་སོ། ། ) གཉིས་པ་ནི། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ དེ། མདོ་ལས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་ཞེ་ན། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དོ། །ཞེས་སོ། ། 2-334 ཀུན་བཏུས་སུ། བརྒྱད་བཤད་པ་ནི་འདིའི་དབྱེ་བར་རུང་སྟེ། བརྒྱད་གང་ན། མིག་གཟུགས་ ལ་བརྟེན་ནས་མིག་ཤེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་(རྒྱལ་སྲས་)རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་སོགས་སེམས་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ། འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་ བའི། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་དེ་ལས་སྡོང་བུ་ལྟ་བུ། ཕྱི་ལོ་ཐོག་འབྱུང་བའི། སེམས་ཅན་གྱི་ཐུན་ མོང་གི་ལས་ཀྱིས་ས་ཆུ་འབྱུང་བ་སོགས། འཇིག་(རྒྱལ་སྲས་)པ་དང་འཆགས་པའི། ཁམས་ གསུམ་པ་རྣམས་ཟས་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་(རྒྱལ་སྲས་)པ་ལྟ་བུ། ཟས་ཀྱིས་བརྟན་པའི། ལས་དགེ་མི་དགེ་ལས་བདེ་འགྲོ་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་འགྲོ་བ་རྣམ་ པར་འབྱེད་པའི་ཚོགས་ལམ་ལས། སྦྱོར་(མཐོང་སྒོམ་ནས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པའི་བར་)ལམ་སོགས། རྣམ་ པར་དག་པའི། བསམ་གཏན་ཐོབ་པ་ལས་མངོན་ཤེས་སོགས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་འབྱུང་ བ་སོགས་མཐུ་སྟོབས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །ཁ་ཅིག་(མཛོད་ལ་བརྟེན་ནས་འཆིམས་བློ་བཟང་། )རྟེན་ འབྲེལ་སྔ་མ་གཉིས་དོན་གཅིག ཕྱི་མ་གཉིས་དོན་གཅིག་པར་འདོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། མཛོད་དུ། མ་རིག་ཉོན་མོངས་སྔོན་གནས་སྐབས། །འདུ་བྱེད་དག་ནི་སྔོན་ལས་ཀྱི། །རྣམ་ ཤེས་མཚམས་སྦྱོར་ཕུང་བོ་ཡིན། །མིང་དང་གཟུགས་ནི་དེ་ཕན་ཆད། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དོད་ ཚུན་ཆད་དོ། །དེ་ནི་གསུམ་འདུས་ཚུན་ཆད་དོ། །རེག་པ་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་ཀྱི། །རྒྱུ་ཤེས་ ནུས་པ་ཚུན་ཆད་དོ། །ཚོར་འཁྲིག་ཚུན་ཆད་སྲེད་པ་ནི། །ལོངས་སྤྱོད་འཁྲིག་པའི་ཆགས་ཅན་ གྱི། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས། །ཐོབ་པར་བྱ་ཕྱིར་ཡོངས་རྒྱུག་པ། །དེ་སྲིད་འབྲས་ བུ་འབྱུང་འགྱུར་བའི། །ལས་དེ་ཉིད་ནི་སྲིད་པ་ཡིན། །ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཚོར་ བའི་བར་ནི་རྒ་ཤི་ཡིན། །འདི་ནི་གནས་སྐབས་བར་འདོད་ལོ། །གཙོ་བོའི་ཕྱིར་ན་ཡན་ལག་ བསྒྲགས། །སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་བར་དག་ལ། །རྨོངས་པ་རྣམ་པར་བཟློག་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཆ་གསུམ་མོ། །སྔོན་དང་ཕྱི་མཐར་གཉིས་གཉིས་དང་། །བར་དུ་བརྒྱད་ 2-335 ཡོངས་རྫོགས་ལྡན་ལོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་དོན་ནི། ཚེ་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་དང་། མངལ་ སྐྱེས་ཚེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྡད་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཆ་གསུམ་པ་ ཞེས་བཤད་དེ། ཚེ་འདིའི་ཕུང་བོ་འཕེན་བྱེད་ཚེ་སྔ་མའི་ལས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཚེ་ འདི་ལ་ལྟོས་པའི་མ་རིག་པ། དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཚེ་འདིའི་ཕུང་བོ་འཕེན་བ

【現代漢語翻譯】 『成熟的行為導致衰老，衰老壞滅即是死亡。』 第二，關於『一切有為法』，經中說：『何為緣起？即一切有為法。』 《俱舍論》中說，八種解釋可以作為此處的分類：哪八種呢？例如，眼根依賴於色塵而產生眼識（རྒྱལ་སྲས，王子），這是對識產生的詳細分類。無明緣行等，是就眾生的角度而言。關於死歿和出生的，如種子生苗，苗生樹幹。關於外在現象產生的，如眾生共同的業力導致地水等產生。關於壞滅和形成的，如三界眾生依賴四食而住（རྒྱལ་སྲས，王子）。關於食物維繫的，如善業和不善業導致眾生投生善趣和惡趣，這是對欲求和不欲求的果報的詳細區分，從資糧道到加行道（見道、修道直至獲得阿羅漢果）。關於清凈的，如從禪定中產生神通等殊勝功德，這是對力量和能力的詳細分類。有些人（依據《俱舍論》的赤欽·洛桑）認為前兩種緣起意義相同，后兩種緣起意義相同。 第三，在《俱舍論》中說：『無明是煩惱的先前狀態，行是先前的業，識是連線（中陰）和蘊，名色是識之後的狀態，六處是直到根成熟，觸是直到三和合，受是直到苦樂等感受的生起能力，愛是直到貪著，取是貪求享樂，有是產生未來果報的業，生是再次投生，老死是受之後的狀態，這是對各個階段的劃分，因為主要所以宣說支分，爲了遣除對前際、后際和中間的愚昧。』 『十二緣起分為三部分，前後各有兩支，中間有八支圓滿具足。』 其含義是：相對於三世的狀態和胎生眾生完全住胎的情況而言，宣說了緣起分為三個部分。即，能引發此世蘊體的，是前世的業的意樂和煩惱，相對於此世而言是無明。由無明所引發的，是能引發此世蘊體的

【English Translation】 'Aging is the ripening of actions, and death is like the destruction of aging.' Second, regarding 'all conditioned phenomena,' the sutra says: 'What is dependent origination? It is all conditioned phenomena.' The Abhidharmakosha says that eight explanations can serve as classifications here: Which eight? For example, eye consciousness arises in dependence on the eye faculty and forms (རྒྱལ་སྲས, Prince), this is a detailed classification of the arising of consciousness. Ignorance conditioning actions, etc., is from the perspective of sentient beings. Regarding death and rebirth, like a seed producing a sprout, and a sprout producing a tree trunk. Regarding the arising of external phenomena, such as the common karma of sentient beings causing earth and water to arise. Regarding destruction and formation, such as the beings of the three realms abiding in dependence on the four foods (རྒྱལ་སྲས, Prince). Regarding sustenance by food, such as virtuous and non-virtuous actions causing beings to be born in good and bad destinies, this is a detailed distinction of desirable and undesirable results, from the path of accumulation to the path of application (the paths of seeing, meditation, up to the attainment of Arhatship). Regarding purity, such as the arising of special qualities like clairvoyance from meditative absorption, this is a detailed classification of power and ability. Some (according to Chime Lozang based on the Abhidharmakosha) consider the first two types of dependent origination to have the same meaning, and the last two to have the same meaning. Third, in the Abhidharmakosha it says: 'Ignorance is the prior state of affliction, actions are prior karma, consciousness is the connection (intermediate state) and aggregates, name and form are the state after consciousness, the six sense sources are up to the maturation of the senses, contact is up to the union of the three, feeling is up to the capacity to experience pleasure and pain, craving is up to attachment, grasping is the desire for enjoyment, existence is the karma that produces future results, birth is rebirth, and old age and death are the state after feeling. This is the division of the stages, and the limbs are proclaimed because they are primary, in order to dispel ignorance about the past, future, and present.' 'The twelve links of dependent origination are divided into three parts, with two links at the beginning and end, and eight links in the middle, fully complete.' Its meaning is: Relative to the states of the three times and the complete dwelling of a womb-born being in the womb, it is said that dependent origination is divided into three parts. That is, what propels the aggregates of this life is the intention and afflictions of the karma of the previous life, which relative to this life is ignorance. What is conditioned by ignorance is what propels the aggregates of this life.

ྱེད་བསོད་ ནམས་དང་བསོད་ནམས་མིན་པ་མི་གཡོ་བའི་ལས་གང་རུང་གི་གནས་སྐབས་འདུ་བྱེད་དེ་ཚེ་ སྔ་མའི་སྐབས་སོ། །དེ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་ཚེ་འདིར་མངལ་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྐད་ ཅིག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡིད་ཤེས་དེ་རྣམ་ཤེས། མཚམས་སྦྱར་བའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ནས་ གཟུང་སྟེ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་མ་དོད་ཙམ་གྱི་བར་གྱི་མིང་བཞི་དང་མེར་མེར་བོ་སོགས་རིམ་བཞིན་ མིང་དང་གཟུགས། དྲུག་དོད་ནས་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་འདུས་ནས་ཡུལ་ལ་ལོངས་ སྤྱོད་མི་ནུས་ཀྱི་བར་གྱི་མིག་སོགས་དོད་པའི་སྐབས་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག གསུམ་འདུས་ནས་ ཡུལ་སྤྱོད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཚོར་བ་གསུམ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིད་འོང་མི་འོང་བར་མ་ལ་བླང་དོར་མི་ནུས་ ཀྱི་བར་ནི་རེག་པ། དེ་ཤེས་ནས་འཁྲིག་པ་སྤྱོད་མི་ནུས་ཀྱི་བར་གྱི་ཚོར་བ་གསུམ་ནི་ཚོར་བ། སྤྱོད་ནུས་ནས་གཟུགས་སོགས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་འཁྲིག་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སྲེད་ ཅིང་ཡུལ་ཚོལ་བ་ལ་དངོས་སུ་མ་ཞུགས་པ་ནི་སྲེད་པ། སྲེད་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ལོངས་ སྤྱོད་རྣམས་ཐོབ་ཕྱིར་རྒྱུག་པའི་བསམ་པ་ནི་ལེན་པ། དེར་རྒྱུག་པའི་དུས་ན་ཡང་སྲིད་འབྱུང་ བའི་རྒྱུར་བསགས་པའི་ལས་ནི་སྲིད་པ། སྲེད་ལེན་སྲིད་པ་གསུམ་ལས་སྐྱེས་པ་ཕྱི་མར་ཉིང་ མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཕུང་བོ་དེ་འདི་ལ་ལྟོས་པའི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ་རང་སའི་རྣམ་ཤེས་སོ། །ཚེ་ཕྱི་ མའི་མིང་གཟུགས་ནས་ཚོར་བའི་བར་བཞི་ནི་ཚེ་འདི་ལ་ལྟོས་ཏེ་རྒ་ཤིའོ། །རེ་རེ་ཡང་ཕུང་བོ་ ལྔ་པ་ཡིན་ཡང་མ་རིག་པ་སོགས་གཙོ་ཆེ་བས་མ་རིག་པ། ཞེས་སོགས་བརྗོད་དེ། ཡན་ལག་ བཞི་འོང་བ་ཡིན་ཡང་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་རྒྱལ་བོ་འོང་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ་ལོ། །རེ་རེ་ཡང་ཕུང་བོ་ 2-336 ལྔ་པ་མི་རིགས་ཞེས་མཛོད་འགྲེལ་དུ། མདོ་སྡེ་པས་བཀག་ཅིང་། སྔར་ཁོ་བོས་བྲིས་པ་ལྟར་ ལ་རུང་ངོ་། །བཞི་པ་ལ། མཚན་ཉིད། (ཀུན་བཏུས། ) ཡན་ལག་རྣམ་པར་དབྱེ་བ། (ཀུན། ) ཡན་ ལག་མདོར་བསྡུ་བ། (ཀུན། ) ཡན་ལག་ལས་རྣམ་བཞག (ཀུན་)སྒྲ་དོན། ལུགས་མཐུན་ལུགས་ མི་མཐུན་ནོ། །དང་པོ་ནི། རིགས་མི་མཐུན་ལས་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་སྔར་ལྟར་ཏེ། འདིར་ ནི་རང་བཞིན་ལ་མཚན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའོ། །དེ་ཡང་རྐྱེན་གསུམ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། མཚན་ཉིད་ ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གཡོ་བ་མེད་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་དང་། མི་རྟག་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ དང་། ནུས་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དང་པོ་ནི། འབྲས་བུ་(རྒྱལ་སྲས་)འབྱུང་ བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་རྐྱེན་མེད་ཀྱང་། རྐྱེན་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་སྟེ། དེས་དབང་ཕྱུག་སོགས་ཀྱིས་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱས་པ་སེལ། གཉིས་པ་ནི། རྐྱེན་རྟག་པ་ ལས་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་གི སྔར་མེད་དུ་བྱུང་བའི་མི་རྟག་པའི་རྐ

【現代漢語翻譯】 業（karma）和非業（non-karma）兩種不動搖之業的暫時狀態，是前世的情況。 依靠這二者，今生在母胎中結生的剎那意識是識（vijñāna）。從結生后的第二個剎那開始，到六處尚未生起之間的名（nāma）和色（rūpa），逐漸發展爲名色（nāmarūpa）。六處生起后，根、境、識三者聚合，但還不能享受外境，這是六處（ṣaḍāyatana）。三者聚合后，從能享受外境開始，到不能辨別可愛與不可愛，無法取捨之間的三種感受是觸（sparśa）。 從能辨別開始，到不能行男女之事之間的三種感受是受（vedanā）。能行男女之事後，對於色等欲妙和性愛產生貪戀，追求外境但尚未實際行動是愛（tṛṣṇā）。爲了獲得貪愛的對境而奔波的意念是取（upādāna）。在奔波的過程中，也積聚了未來產生存在的業，這是有（bhava）。 愛、取、有三者所生的，來世結生的蘊（skandha），是依賴於此生的生（jāti），也是自處的識。來世的名色到受四者，相對於此生來說是老死（jarā-maraṇa）。 即使每一項都是五蘊（pañcaskandha），但由於無明（avidyā）等更為重要，所以稱為無明等等。雖然有四個支分，但因為主要，所以說國王來了。每一項也都是五蘊。《俱舍論》的註釋中說，經部師（Sautrāntika）對此進行了駁斥，按照我之前所寫的那樣是可以的。 第四個方面包括：體性（lakṣaṇa）（《攝集論》），支分的分類（《攝集論》），支分的簡略（《攝集論》），支分的作用（《攝集論》），詞義，順應和不順應。 第一點是：區分不同種類的體性如前所述，這裡是指自性作為體性。這也是由三種因緣產生的：從體性上來說是怎樣的呢？從不動搖的因緣產生，從無常的因緣產生，從能力的因緣產生。第一個是：爲了產生果（王子），即使沒有預先安排的智慧，但如果有因緣，果就會產生。這排除了自在天（Īśvara）等預先安排智慧的行為。第二點是：從常的因緣不會產生果，而是從先前沒有的無常的因緣產生。

【English Translation】 The temporary state of karma and non-karma, any unwavering action, is the circumstance of the previous life. Relying on these two, the moment of consciousness joining the womb in this life is consciousness (vijñāna). From the second moment after joining, until the six sense bases have not yet arisen, name (nāma) and form (rūpa) gradually become name and form (nāmarūpa). After the six sense bases arise, the aggregation of object, faculty, and consciousness, but without the ability to enjoy the external world, is the six sense bases (ṣaḍāyatana). After the three have aggregated, from the ability to enjoy the external world until the inability to distinguish between the desirable and undesirable, and the inability to accept or reject, the three feelings are contact (sparśa). From the ability to distinguish, until the inability to engage in sexual activity, the three feelings are feeling (vedanā). After the ability to engage in sexual activity, craving arises for desirable qualities such as forms and sexual desire, seeking external objects but not yet engaging in actual action is craving (tṛṣṇā). The thought of running to obtain the objects of craving is grasping (upādāna). In the process of running, karma is also accumulated that will cause future existence, this is becoming (bhava). That which is born from craving, grasping, and becoming, the aggregates (skandha) that join in the next life, is birth (jāti) dependent on this life, and is also the consciousness of one's own place. The four from name and form to feeling in the next life, in relation to this life, are aging and death (jarā-maraṇa). Even though each item is the five aggregates (pañcaskandha), because ignorance (avidyā) and others are more important, they are called ignorance, etc. Although there are four limbs, because it is the main one, it is said that the king has arrived. Each one is also the five aggregates. In the commentary on the Abhidharmakośa, the Sautrāntikas refuted this, and it is acceptable as I wrote before. The fourth aspect includes: characteristics (lakṣaṇa) (Compendium of Topics), division of limbs (Compendium), abbreviation of limbs (Compendium), function of limbs (Compendium), meaning of words, conformity and non-conformity. The first point is: distinguishing the characteristics of different kinds as before, here it refers to self-nature as the characteristic. This is also produced by three conditions: How is it in terms of characteristics? It arises from unwavering conditions, arises from impermanent conditions, and arises from conditions of ability. The first is: in order to produce the fruit (prince), even if there is no prior arrangement of wisdom, if there are conditions, the fruit will arise. This eliminates the actions of Īśvara and others who have made prior arrangements of wisdom. The second point is: the fruit does not arise from permanent conditions, but from impermanent conditions that did not exist before.

ྱེན་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། (རྒྱལ་སྲས། ) དེས་གཙོ་བོ་རྟག་པ་སོགས་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་བསལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། གཡོ་(རྒྱལ་སྲས། )བ་ མེད་ཅིང་མི་རྟག་ཀྱང་རྐྱེན་གང་རུང་རུང་ལས་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མི་འབྱུང་གི འབྲས་བུ་དེ་ བསྐྱེད་ནུས་པའི་རྐྱེན་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེས་ཐམས་ཅད་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུར་རྟོག་པ་སེལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། བཅུ་གཉིས་ཏེ། བདེན་(ས་བཅུ་པའི་མདོ། ) པའི་གནས་ལུགས་མི་ཤེས་པའི་རྨོངས་པ་སྟེ། (དོན་དམ་པ་མི་ཤེས་ཞེས་མདོ། ) དབྱེ་ན། ལས་རྒྱུ་ འབྲས་དང་། དེ་(ཀ་ཤི་དངོས་)ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་(ས་བཅུ་པའི་དོན་དུ་འགྲོ། )པའོ། །ཁམས་གསུམ་པའི་ མི་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་(བདག་འཛིན་སོགས་ལས་ས་ལུ་ལྗང་བར་བཤད་)ཐམས་ཅད་མ་རིག་པར་(ས་ལུ་ལྗང་ འགྲེལ་དུ་རྒྱས་པར་)ཀླུས་བཤད། བདག་མེད་གཉིས་ལ་རྨོངས་ཤིང་ལོག་(ཀ་ཤི་)པའི་(ས་ལུ་ལྗང་མདོ་ དངོས། )ཤེས་པ་ལ་ཀ་ཤིས་སོ། །ཕུང་བོ་གཅིག་བུ་རྟག་བརྟན་བདེ་བར་འདུ་ཤེས་པ་མ་རིག་པ་ སྟེ། དེའི་རྒྱུ་ནི་རྟག་བདེ་གཙང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་དུ། བློ་གྲོས་མི་ཟད་ 2-337 པའི་མདོ་དང་དེ་འགྲེལ་ལས་སོ། །ཟག་བཅས་(བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་འགྲེལ་ལས། )ཀྱི་ཕུང་བོ་ འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་གཏི་མུག་གིས་བསླང་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་(མདོ་འགྲེལ་)ལས་བྱས་ཤིང་ བསགས་པ་རྣམས་ནི་འདུ་བྱེད། དབྱེ་ན། ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་བསོད་ནམས་སོགས་གསུམ་ལ་ ཀླུས་སོ། །(མདོ་འགྲེལ་ཀ་ཤིས། ) ས་བཅུ་པར། མ་རིག་པས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་ འདུ་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །ལས་དེའི་ས་བོན་དེས་བསྒོས་པའི་སེམས་སམ་མདོར། (བློ་གྲོས་ཆེན་ པོས། ) ཚོགས་དྲུག་པོ་རྣམ་ཤེས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་རམ། ལས་དེའི་བག་ཆགས་བཞག་པའི་ཀུན་ གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ། བློ་བརྟན་(དབུས་བཤད་)དང་། དང་པོ་མའི་མངལ་དུ་ཞུགས་པའི་ལས་ ཀྱིས་འཕངས་པའི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལ། དབྱིག་གཉེན་ནོ། །(བློ་གྲོས་ མི་ཟད་མདོ་འགྲེལ། ) འོན་ཀྱང་བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་(ས་བཅུའི་ འགྲེལ་པར་དབྱིག་)བཤད་པས་ཀུན་གཞི་ས་བོན་གྱི་ཆ་དང་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་ལ་རུང་ངོ་། །མདོར་ན་ འདུ་བྱེད་གསུམ་གྱིས་བསྒོས་པའི་ཤེས་(ཡིད་ཤེས་སམ་ཀུན་གཞི་)པ་འདུ་བྱེད་གསུམ་དང་མཐུན་ པར་ཁམས་གསུམ་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུའི་དངོས་པོའམ་རྣམ་སྨིན་གྱི་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་རྣམ་ ཤེས་ནི་རྣམ་ཤེས་སོ་ཞེས་(ས་ལུ་ལྗང་བའི་མདོ་)ཀ་ཤིས་སོ། །སྐྱེ་(མདོ་འགྲེལ་)གནས་སུ་མཚམས་སྦྱར་ བའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ཕན་ཆད་(བློ་གྲོས་མི་ཟད་འགྲེལ་)མེར་མེར་བོ་སོགས་དང་། (རྣམ་ཤེས་དེ་དང་ ལྷན་གཅིག་འབྱུང་བ་ཞེས་ས་ལུ་ལྗང་བར་ཡོད་པ་ལ་རྣམ་པར

【現代漢語翻譯】 緣起。(王子) 由此破除了主宰恒常等是萬物之因的觀點。第三點是：不動搖(王子)， 雖然不是恒常，但並非任何因緣都能產生一切果，而是能產生該 果的因緣，如無明的因緣產生行。由此破除了認為一切 是一切之因的觀點。第二是十二緣起。即對真實的 實相一無所知的愚昧。(經中說不了解勝義諦。) 分為業因 果，以及對僅僅是它(事物本身)感到迷惑。(與十地經的意義相符。) 三界 的各種無知(從我執等，在稻稈經中有詳細解釋)都被龍樹稱為無明。(稻稈 經的解釋中有詳細說明) 對二種無我感到迷惑和顛倒(事物本身)的(稻稈經 原文) 知識，被稱為事物本身。將單獨的蘊執著為常、樂、我的想法是無明， 其原因是執著常、樂、凈、我的非理作意。出自《無盡意經》 及其註釋。有漏(出自《無盡意經》的註釋)蘊 產生的因是由於愚癡所引發的身語意(經文註釋)之業， 這些業的造作和積累就是行。分為有漏的福德等三種， 龍樹如是說。(經文註釋，事物本身) 《十地經》中說：由無明所造作之業的異熟果就是 行。如此說。或者說，該業的種子所薰染的心，或者如經中所說(大慧經)， 六識被說為識，或者說，在該業的習氣所安立的阿賴耶識上。智軍(中觀論釋)和 世親認為，最初入胎時，由業所牽引的一切種子都在阿賴耶識上。(《無盡意經》註釋) 然而，由於十二緣起都被分為因和果兩種(《十地經》的註釋中，世親 如此說)，因此阿賴耶識可以被認為是種子的部分和異熟的部分。總之， 被三種行所薰染的識(意識或阿賴耶識)與三種行相應， 成為在三界中流轉的因的本體或異熟的本體的識，就是識，(稻稈經) 事物本身如是說。從結生(經文註釋)相續的第二剎那開始(《無盡意經》註釋)，如閃閃發光等。(識與 它同時生起，在稻稈經中有提到，但被詳細解釋)

【English Translation】 Origination from conditions. (Prince) This refutes the view that a permanent principal, etc., is the cause of all things. The third point is: unwavering (Prince), Although not permanent, not every condition can produce all results, but rather the condition that can produce that result, such as ignorance causing actions. This refutes the notion that everything is the cause of everything. The second is the twelve links of dependent origination. That is, the ignorance of not knowing the true nature of reality. (The sutra says not understanding the ultimate truth.) Divided into karmic cause and effect, and being deluded by only it (the thing itself). (Consistent with the meaning of the Ten Bhumi Sutra.) The various kinds of ignorance of the three realms (From self-grasping, etc., explained in detail in the Rice Seedling Sutra) are all called ignorance by Nagarjuna. (Explained in detail in the commentary on the Rice Seedling Sutra) Being deluded and inverted (the thing itself) about the two kinds of selflessness (original Rice Seedling Sutra) knowledge, is called the thing itself. The idea of clinging to a single skandha as permanent, happy, and self is ignorance, the reason for which is the non-rational attention that clings to permanence, happiness, purity, and self. From the Inexhaustible Intellect Sutra and its commentary. The cause of the contaminated (from the commentary on the Inexhaustible Intellect Sutra) skandhas arising is the actions of body, speech, and mind (sutra commentary) motivated by delusion, the creation and accumulation of these actions is action. Divided into three types: contaminated merit, etc., Nagarjuna said so. (Sutra commentary, the thing itself) In the Ten Bhumi Sutra, it says: 'The fully ripened result of actions done by ignorance is action.' So it says. Or, the mind imbued with the seed of that action, or as said in the sutra (Great Wisdom Sutra), the six consciousnesses are said to be consciousness, or on the alaya consciousness where the habits of that action are established. Jñānagarbha (Madhyamaka commentary) and Vasubandhu believe that all the seeds propelled by karma at the first moment of entering the womb are on the alaya consciousness. (Commentary on the Inexhaustible Intellect Sutra) However, since the twelve links are all divided into two types, cause and effect (in the commentary on the Ten Bhumi Sutra, Vasubandhu said so), the alaya consciousness can be considered as the part of the seed and the part of the fully ripened result. In short, the consciousness (mind consciousness or alaya consciousness) imbued with the three actions is in accordance with the three actions, becoming the entity of the cause or the entity of the fully ripened result that transmigrates in the three realms, that consciousness is consciousness, (Rice Seedling Sutra) the thing itself said so. From the second moment onwards (commentary on the Inexhaustible Intellect Sutra) of the connection of rebirth (sutra commentary), such as flickering, etc. (Consciousness and it arise simultaneously, mentioned in the Rice Seedling Sutra, but explained in detail)

་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་ཀླུ་སྒྲུབ་པོ། ས་བཅུ་པར་ཡང་། རྣམ་ ཤེས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ལེན་པའི་ཕུང་བོ་བཞི་ནི་མིང་དང་གཟུགས་ཞེས་སོ། ། ) དེ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་རྣམ་ ཤེས་ནི་མིང་གཟུགས་ཏེ་མིང་ནི་ཚོར་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་སོ། །ཞེས་དབྱིག་གོ །(བློ་ གྲོས་མི་ཟད་མདོ་འགྲེལ། ) ཟག་བཅས་ཀྱི་མིང་གཟུགས་འཕེལ་བ་(ས་བཅུ་མདོ་)རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་སྒོར་གྱུར་ པ་ནི་(ས་ལུ་མདོ་དངོས་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་ཀྱང་ངོ་། ། )སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་སྟེ་མིག་ནས་ཡིད་ཀྱི་བར་རོ། །དེ་ རྣམས་(སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ། )སྨིན་པ་ལས་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་རྣམ་གསུམ་ཕྲད་པའི་(ས་སྡུག་པ་ 2-338 སོགས་འཛིན་པ་ནི་རེག་པའོ། །དབྱེ་ན་ཚོར་བ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་གསུམ་མོ། ། )ཟག་བཅས་ནི་རེག་པའོ། །ས་བཅུ་པར་ རོ། །ཡང་ན་མཛོད་ལྟར་རོ། །དབྱེ་ན། རེག་པའི་ཚོགས་དྲུག་གོ་(མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ནས། ཡིད་ཀྱི་ འདུས་ཏེ་རེག་པའི་བར་ཀ་ཤིས་སོ། ། )ཞེས་ས་ལུ་ལྗང་བར་རོ། །ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་སོགས་མྱོང་འགྱུར་ གྱི་(མདོ་)རྒྱུ་རེག་པ་ཡོད་པ་ཅི་འདྲ་བ་(བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་)དེ་འདྲ་བར་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་སོགས་ མྱོང་བ་ནི་ཚོར་བ། (ས་ལུ་ལྗང་། ) དབྱེ་ན། བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་མོ། །ཡང་ན་རེག་པའི་ ཚོགས་དྲུག་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཚོར་བའི་ཚོགས་དྲུག་གོ །(ཀླུས་ས་ལུ་ལྗང་འགྲེལ། ) ཁམས་གསུམ་གྱི་འདོད་ ཆགས་ནི་སྲེད་པ་(ཚོར་བ་ལ་ཆགས་པ་ནི་སྲེད་པས་སོ་ས་བཅུ་པར། )སྟེ། དབྱེ་ན། (སྐམ་པའི་ཕྱིར་ཅེས་ས་ལུ་ལྗང་། ) སྲེད་པའི་ཚོགས་དྲུག་ཅེས་ཀླུས་སོ། །དྲུག་ནི་རྣམ་ཤེས་དྲུག་གི་དབང་གིས་སོ། །དེ་ཡང་སྲིད་ པ་དང་སྲིད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་རྒྱུན་དུ་སྤྱོད་ཀྱང་ཚྭ་ཆུ་འཐུངས་པ་བཞིན་ངོམས་ཤིང་ཚིམ་པ་ མེད་པ་ནི་སྲེད་པ་སྟེ། དུས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་གསུམ། ཞེས་སོགས་དང་། ཡང་ན་མཐོང་ སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱ་འདོད་ཁམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ནི་འདོད་སྲེད། དེའི་སྤང་བྱ་ཁམས་གོང་གཉིས་ ཀྱི་འདོད་ཆགས་ནི་སྲིད་སྲེད། ཐར་བ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་ནི་མི་སྲིད་པར་སྲེད་པ། ལྟ་བ་ ལྔ་ནི་ལྟ་བའི་སྲེད་པ་སྟེ་བཞིའོ། །ཞེས་དབྱིག་(བློ་གྲོས་མི་ཟད་འགྲེལ་)གོ །གང་འདོད་པ་ལ་སོགས་ པ་ལ་(བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་)འདུན་ཅིང་ཆགས་པས་སྦྱོར་བ་ནི་(དབུས་མཐར་)ལེན་པ་སྟེ། (སྲེད་པ་མངོན་པར་ འཕེལ་བ་ནི་ལེན་པའོ། ། ) དབྱེ་ན་(དབྱིག་སོགས་བློ་ཆེན་)འདོད་པའི། ལྟ་བའི། ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟུལ་ཞུགས་ ཀྱི། བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཉེར་ལེན་བཞི་སྟེ། འདོད་པའི་འཁྲིག་པ་(ལ་ཆགས་)དང་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཆོས་ དང་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ཆགས་པ་གསུམ་དང་། རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་། ཁྱི་དང་བ་ ལང་སོགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་སོགས་དང་། བདག་ཡོད་པར་ལྟ་ཞིང་ཆགས་པ

【現代漢語翻譯】 འདི་ནི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་ཀླུ་སྒྲུབ་པོ། (這是由知識之因產生的，如龍樹菩薩所說。) ས་བཅུ་པར་ཡང་། རྣམ་ཤེས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ལེན་པའི་ཕུང་བོ་བཞི་ནི་མིང་དང་གཟུགས་ཞེས་སོ། ། (在《十地經》中也說：與識一同產生的取蘊四者是名和色。) དེ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་རྣམ་ཤེས་ནི་མིང་གཟུགས་ཏེ་མིང་ནི་ཚོར་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་སོ། །ཞེས་དབྱིག་གོ །(與此相應的識是名色，名是受、想、識、行、識。) (བློ་གྲོས་མི་ཟད་མདོ་འགྲེལ། ) (《無盡慧經釋》) ཟག་བཅས་ཀྱི་མིང་གཟུགས་འཕེལ་བ་(ས་བཅུ་མདོ་)རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་སྒོར་གྱུར་པ་ནི་(ས་ལུ་མདོ་དངོས་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་ཀྱང་ངོ་། ། )སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་སྟེ་མིག་ནས་ཡིད་ཀྱི་བར་རོ། ། (有漏的名色增長（《十地經》），成為識的生門的是（《稻稈經》和大慧經也如是說）六處，即從眼到意。) དེ་རྣམས་(སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ། )སྨིན་པ་ལས་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་རྣམ་གསུམ་ཕྲད་པའི་(ས་སྡུག་པ་སོགས་འཛིན་པ་ནི་རེག་པའོ། །དབྱེ་ན་ཚོར་བ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་གསུམ་མོ། ། )ཟག་བཅས་ནི་རེག་པའོ། ། (這些（大學者慧）成熟后，境、根、識三者相遇（執取地獄等是觸，分類是三種感受的三種因）的有漏是觸。) ས་བཅུ་པར་རོ། །ཡང་ན་མཛོད་ལྟར་རོ། །དབྱེ་ན། རེག་པའི་ཚོགས་དྲུག་གོ་(མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ནས། ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་བར་ཀ་ཤིས་སོ། ། )ཞེས་ས་ལུ་ལྗང་བར་རོ། ། (《十地經》中也這樣說。或者如《俱舍論》中所說。分類是：觸的六種集合（從眼觸到意觸）。) ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་སོགས་མྱོང་འགྱུར་གྱི་(མདོ་)རྒྱུ་རེག་པ་ཡོད་པ་ཅི་འདྲ་བ་(བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་)དེ་འདྲ་བར་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་སོགས་མྱོང་བ་ནི་ཚོར་བ། (有漏的樂等感受的（經）因是觸，（大學者慧）如此感受有漏的樂等是受。) (ས་ལུ་ལྗང་། ) དབྱེ་ན། བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་མོ། །ཡང་ན་རེག་པའི་ཚོགས་དྲུག་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཚོར་བའི་ཚོགས་དྲུག་གོ ། (《稻稈經》。分類是：樂、苦、舍三種。或者依賴於觸的六種集合而有受的六種集合。) (ཀླུས་ས་ལུ་ལྗང་འགྲེལ། ) ཁམས་གསུམ་གྱི་འདོད་ཆགས་ནི་སྲེད་པ་(ཚོར་བ་ལ་ཆགས་པ་ནི་སྲེད་པས་སོ་ས་བཅུ་པར། )སྟེ། དབྱེ་ན། (龍樹菩薩在《稻稈經釋》中說：三界的貪慾是渴愛（對感受的執著是渴愛，如《十地經》中所說）。分類是：) (སྐམ་པའི་ཕྱིར་ཅེས་ས་ལུ་ལྗང་། ) སྲེད་པའི་ཚོགས་དྲུག་ཅེས་ཀླུས་སོ། །དྲུག་ནི་རྣམ་ཤེས་དྲུག་གི་དབང་གིས་སོ། ། (《稻稈經》中說：渴愛的六種集合。六種集合是由於六種識的緣故。) དེ་ཡང་སྲིད་པ་དང་སྲིད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་རྒྱུན་དུ་སྤྱོད་ཀྱང་ཚྭ་ཆུ་འཐུངས་པ་བཞིན་ངོམས་ཤིང་ཚིམ་པ་མེད་པ་ནི་སྲེད་པ་སྟེ། དུས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་གསུམ། ཞེས་སོགས་དང་། (也就是說，即使經常享用有和有的受用，也像喝鹽水一樣，沒有滿足和飽足的時候，這就是渴愛。按三時分類有三種。) ཡང་ན་མཐོང་སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱ་འདོད་ཁམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ནི་འདོད་སྲེད། དེའི་སྤང་བྱ་ཁམས་གོང་གཉིས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ནི་སྲིད་སྲེད། ཐར་བ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་ནི་མི་སྲིད་པར་སྲེད་པ། ལྟ་བ་ལྔ་ནི་ལྟ་བའི་སྲེད་པ་སྟེ་བཞིའོ། ། (或者說，見修所斷的欲界貪慾是欲愛，其所斷的上二界貪慾是有愛，對解脫的執著是無有愛，五見是見愛，共有四種。) ཞེས་དབྱིག་(བློ་གྲོས་མི་ཟད་འགྲེལ་)གོ །གང་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་(བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་)འདུན་ཅིང་ཆགས་པས་སྦྱོར་བ་ནི་(དབུས་མཐར་)ལེན་པ་སྟེ། (如是說。) (སྲེད་པ་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ནི་ལེན་པའོ། ། ) དབྱེ་ན་(དབྱིག་སོགས་བློ་ཆེན་)འདོད་པའི། ལྟ་བའི། ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི། བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཉེར་ལེན་བཞི་སྟེ། (渴愛增長就是取。分類是：欲取、見取、戒禁取、我語取四種。) འདོད་པའི་འཁྲིག་པ་(ལ་ཆགས་)དང་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཆོས་དང་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ཆགས་པ་གསུམ་དང་། རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་། ཁྱི་དང་བ་ལང་སོགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་སོགས་དང་། བདག་ཡོད་པར་ལྟ་ཞིང་ཆགས་པ (對欲的淫慾（的執著）和外道的法以及對欲的五種功德的執著三種，以及常斷的見，以及狗和牛等的行為，以及認為有我的執著。)

【English Translation】 This arises from the cause of knowledge, as Nāgārjuna said. Also in the Daśabhūmika Sūtra: 'The four aggregates of grasping that arise together with consciousness are name and form.' 'The consciousness that is together with this is name and form; name is feeling, perception, volition, and consciousness,' thus said Dhyig. (Commentary on the Akṣayamati Sūtra) 'The increase of contaminated name and form (Daśabhūmika Sūtra), which becomes the gateway to consciousness, is (as stated in the Śālistamba Sūtra and by Mahāmati) the six sense bases, from the eye to the mind.' 'When these (Mahāmati) mature, the contact of the three—object, faculty, and consciousness—(grasping suffering, etc., is contact; the divisions are the three causes of the three feelings) is contaminated contact.' Also in the Daśabhūmika Sūtra. Or like the Abhidharmakośa. The divisions are the six aggregates of contact (from eye-contact to mind-contact). 'The cause of experiencing contaminated pleasure, etc., (Sūtra) is contact; in the same way (Mahāmati), experiencing contaminated pleasure, etc., is feeling.' (Śālistamba Sūtra). The divisions are the three: pleasure, pain, and equanimity. Or, dependent on the six aggregates of contact, there are the six aggregates of feeling. (Nāgārjuna's commentary on the Śālistamba Sūtra). 'The desire for the three realms is craving (attachment to feeling is craving, as stated in the Daśabhūmika Sūtra).' The divisions are: (Because of dryness, Śālistamba Sūtra). 'The six aggregates of craving,' said Nāgārjuna. The six are due to the six consciousnesses. That is, even though one constantly enjoys existence and the enjoyment of existence, like drinking salt water, there is no satisfaction or fulfillment; this is craving. There are three divisions according to the three times, etc. Or, the desire for the desire realm, which is abandoned by seeing and meditation, is desire-craving; the desire for the two higher realms, which is abandoned by seeing and meditation, is existence-craving; attachment to liberation is non-existence-craving; the five views are view-craving; these are four. Thus said Dhyig (Commentary on the Akṣayamati Sūtra). Whatever is desired, etc., (Mahāmati), the application with longing and attachment is (in the Madhyāntavibhāga) grasping. (The increase of craving is grasping.) The divisions are (Dhyig, etc., Mahāmati): desire-grasping, view-grasping, ethical conduct and vows-grasping, and self-assertion-grasping; these are four. Attachment to sexual intercourse (to desire), attachment to the doctrines of non-Buddhists, and attachment to the five qualities of desire, the view of permanence and annihilation, the conduct of dogs and cows, etc., and the view and attachment to the existence of a self.

་བཞི་རིམ་ བཞིན་ནོ། །དབྱིག་གོ །དེ་ལྟར་ལས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ས་བོན་(བློ་ཆེན་)སྲེད་ལེན་གྱིས་མངོན་པར་ རླན་པ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡང་སྲིད་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ལས་(བློ་ཆེན་)ནི་ 2-339 སྲིད་པ་སྟེ། འདིས་བར་མ་ཆོད་པར་ཡང་སྲིད་པར་འབྱུང་བར་བྱེད་པས་སྲིད་(ཀླུ་དོན་དངོས་)པ་ སྟེ་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སྲིད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྤྱིར་སྲིད་པ་ལ་དབྱེ་ན། འཆི། བར། སྐྱེ་སྲིད། སྔོན་དུས་སྲིད་པ་བཞིའོ། །ལེན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་སྲིད་པའོ། ། ཞེས་ས་བཅུ་པར་རོ། །སྲིད་པ(འི་ལས་ཏེ་འདུ་བྱེད་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་དོ། ། )དེའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་རྣམ་ ཤེས་མིང་གཟུགས་ནས་(བློ་ཆེན་)ཚོར་བའི་བར་ནི་ཕུང་བོ་(ཀླུ་)འབྱུང་བས་(བློ་)སྐྱེ་བ་སྟེ། ཞེས་བློ་ གྲོས་ཆེན་པོའོ། ། ལས་ཀྱི་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ལས་ཕུང་བོ་འབྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །ཞེས་ཀླུས་ཏེ། ལས་ ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ནི་སྐྱེ་བ་སྟེ་ཕུང་བོ་འབྱུང་བའོ། །ས་བཅུ་པར་རོ། །དབྱེ་ན། སྒོང་ང་མངལ་དྲོད་ གཤེར། རྫུས་སྐྱེས་བཞིའོ། །དར་ལ་བབ་པའི་བར་གྱི་ཕུང་བོ་རྣམས་རྙིང་ཞིང་། (ཀླུ། ) སྟོབས། (དབྱིག) མཐུ། གཟི་བརྗིད། མདངས་སོགས་ཉམས་པ་ནི་(དབྱིག་)རྒ་བ། ཞེས་(སྤྱི་ཐེར་མགོ་སྐྱེ་སོགས་ )ཀླུ་དབྱིག་སྟེ། དབྱེ་ན། ཚེ། དབང་པོ། སྟོབས། གཟུགས། དྲན་པ། ཤེས་རབ། བདེ་བ་འགྱུར་ བ་སྟེ་བདུན་ནོ། །(ཕུང་བོའི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ནི་རྒ་བའོ། །རྒས་ནས་ཕུང་བོ་འཇིག་པ་ནི་འཆི་བའོ། །ས་བཅུ་པར། ) ཚེ་ ཟད་ནས་སྲོག་འགགས་པ་ནི་ཤི་བ། འགག་པ་ནི་འཆི་བ་སྟེ། (གསུམ་ཡང་དབྱིག་གིས་བཤད། ) དབྱེ་ ན། (གཉིས་ཏེ་ཚེ་དང་བསོད་ནམས་ཟད་ནས་འཆི་བ་རྣམས་རང་གིས་ངང་གིས་འཆི་བ། མཚོན་དང་དབྱིག་པ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ གྱིས་ཤི་བ་ནི་ཉེ་བར་བཅོམ་པས་འཆི་བས་སོ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་འགྲེལ་པར་དབྱིག) དུས། དུས་མིན་འཆི་གཉིས་ སོ། །རྒ་ཤི་གཉིས་ཡན་ལག་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ནི་རྒ་བ་མེད་པར་འཆི་བ་སྲིད་པས་སོ། །ཞེས་ རྒྱལ་སྲས་སོ། །(ཀུན་བཏུས་འགྲེལ། ) མྱ་ངན་སོགས་ཡན་ལག་ཏུ་མ་བཞག་པ་ནི། ངེས་པར་འབྱུང་ བར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཡིད་བདེ་བཞིན་དུ་འཆི་བ་ཡོད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྒྱུ་ བདུན། ཡན་ལག་བཞི། ཉོན་མོངས་དང་ལམ་གསུམ། ཉོན་མོངས་གཉིས་སུ་ཡང་བསྡུ་བའོ། ། དང་པོ་ནི། དབུས་མཐར། རྣམ་བདུན་ཡང་དག་མིན་རྟོག་ལས། །ཞེས་ཏེ། དང་པོ་ཕྱིན་ཅི་ ལོག་གི་རྒྱུ། གཉིས་པ་འདེབས་པའི། གསུམ་པ་ཁྲིད་པ། བཞི་ལྔ་གཉིས་ཀུན་འཛིན་པ། དྲུག་ 2-340 བདུན་གཉིས་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ། དེ་ནས་གསུམ་སྡུད་པའི། ཐ་མ་གཉིས་སྐྱོ་བའི་རྒྱུ་ཞེས་དབྱིག་ སྟེ་འགྲེལ་བཤད་བལྟའོ། །གཉིས་པ་ནི། (ཀུན་བཏུས་)དང་པོ་གསུམ་འཕེན་པའི་ཡན་ལག

{ "translations": [ "次第是這樣。`དབྱིག`（地）說：『像這樣，業的行（བློ་ཆེན，大慧）的種子被愛和取所潤濕，那本身就是果，也是趨向于實際產生存在的業（བློ་ཆེན，大慧）』，就是有（ཀླུ་དོན་དངོས་，龍樹真實義），因為這能無間斷地產生有，所以稱為有（ཀླུ་དོན་དངོས་，龍樹真實義），也就是有的原因，所以稱為有。一般來說，有可以分為：死有、中有、生有、前有四種。從取產生的業，連同煩惱，就是有。』這是《十地經》里說的。有的結果是，從識、名色到（བློ་ཆེན，大慧）受之間，是蘊（ཀླུ་，龍樹）產生，（བློ་，大慧）就是生。這是《大慧經》里說的。從業的有因產生蘊，就是生。這是龍樹說的。業的同類因就是生，也就是蘊的產生。這是《十地經》里說的。分為：卵生、胎生、濕生、化生四種。到成熟之間的蘊衰老，（ཀླུ་，龍樹）力量，（དབྱིག，地）能力，光彩，光芒等衰退，就是（དབྱིག，地）老。（一般指頭髮變白等）龍樹和地說是：分為：壽命、感官、力量、形體、記憶、智慧、快樂的變化，共有七種。（蘊的完全成熟就是老。老了之後蘊壞滅就是死。《十地經》里說。）壽命耗盡，生命停止就是死，停止就是死。（三者都是地說的。）分為：（兩種，壽命和福報耗盡而死是自然死亡，被武器和棍棒等原因殺死是意外死亡，地在《無盡慧經》的解釋里這樣說。）時死和非時死兩種。老和死合為一個支分，是因為沒有老就可能死。這是勝子說的。（《攝類學釋》）沒有把憂傷等作為支分，是因為不一定是必然發生的，因為有心情愉快地死去的情況。第三個有四種：七個原因，四個支分，煩惱和道三種，煩惱也可以歸納為兩種。", "第一種是：中觀里說：『七種非如理作意。』第一是顛倒的因，第二是播種，第三是引導，第四第五兩種是執持，第六第七兩種是親近，然後三種是收集，最後兩種是悲傷的原因，這是地說的，詳細解釋見解釋。第二種是：（《攝類學》）前三種是投生的支分。" ], "english_translations": [ "The order is like this. `དབྱིག` (Earth) said: 'Like this, the seed of karma (བློ་ཆེན, Great Wisdom) is moistened by craving and grasping, and that itself is the fruit, and it is also the karma (བློ་ཆེན, Great Wisdom) that tends to actually produce existence,' which is existence (ཀླུ་དོན་དངོས་, Nagarjuna's Actual Meaning), because it can produce existence without interruption, so it is called existence (ཀླུ་དོན་དངོས་, Nagarjuna's Actual Meaning), which is the cause of existence, so it is called existence. Generally speaking, existence can be divided into: death existence, intermediate existence, birth existence, and previous existence. The karma arising from grasping, together with defilements, is existence.' This is what is said in the Ten Bhumi Sutra. The result of existence is that from consciousness, name and form to (བློ་ཆེན, Great Wisdom) feeling, it is the arising of aggregates (ཀླུ་, Nagarjuna), (བློ་, Great Wisdom) which is birth. This is what is said in the Great Wisdom Sutra. From the cause of karma's existence arises the aggregates, which is birth. This is what Nagarjuna said. The homogeneous cause of karma is birth, which is the arising of aggregates. This is what is said in the Ten Bhumi Sutra. Divided into: oviparous, viviparous, moisture-born, and spontaneously born. The aggregates between birth and maturity are aging, (ཀླུ་, Nagarjuna) strength, (དབྱིག, Earth) ability, splendor, radiance, etc. decline, which is (དབྱིག, Earth) aging. (Generally refers to hair turning white, etc.) Nagarjuna and Earth said: Divided into: lifespan, senses, strength, form, memory, wisdom, and changes in happiness, there are seven in total. (The complete maturation of the aggregates is aging. The destruction of the aggregates after aging is death. It is said in the Ten Bhumi Sutra.) When lifespan is exhausted and life stops, it is death, stopping is death. (All three are said by Earth.) Divided into: (two types, dying from exhaustion of lifespan and merit is natural death, being killed by weapons and sticks, etc. is accidental death, Earth said this in the explanation of the Inexhaustible Wisdom Sutra.) death at the right time and death at the wrong time. Aging and death are combined into one limb, because death is possible without aging. This is what the Victorious Son said. (The Compendium of Abhidharma commentary) Not including sorrow, etc. as limbs, is because it is not necessarily certain to occur, because there are cases of dying happily. The third has four: seven causes, four limbs, three defilements and paths, and defilements can also be summarized into two.", "The first is: In the Middle Way it says: 'Seven non-reasoning thoughts.' The first is the cause of inversion, the second is sowing, the third is guiding, the fourth and fifth are holding, the sixth and seventh are approaching, then the three are collecting, and the last two are the cause of sadness, this is what Earth said, see the explanation for details. The second is: (the Compendium of Abhidharma) the first three are the limbs of throwing." ] }

དེ་ འོག་བཞི་འཕངས་པའི་ཡན་ལག(ཀུན་བཏུས་) སྲེད་ལེན་སྲིད་གསུམ་མངོན་པར་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ ཡན་ལག སྐྱེ་རྒ་གཉིས་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་ཡན་ལག་གོ །(རྒྱུ་མཚན་རྒྱལ་སྲས་བལྟ། ) གསུམ་པ་ ནི་མ་རིག་སྲེད་ལེན་གསུམ་ཉོན་མོངས་པའི་(ས་བཅུ་པ་)ལམ་གྱི་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་(ས་བཅུ་པ་)འདུ་ བྱེད་སྲིད་པ་ལས་(དངོས་)ཀྱི་ལམ། ལྷག་མ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལམ། (ས་བཅུ་པར་རོ། །དབུས་མཐའི་ འགྲེལ་པ་དང་ཀླུའི་དབུ་མ་རྟེན་འབྱུང་ལས་སོ། ། ) ཡང་དེ་ཉིད་རིམ་བཞིན་ཉོན་མོངས་པའི་ལས་ཀྱི་ཚེའི་ ཉོན་མོངས་སོ། །(ཀླུས་དང་པོ་བརྒྱད་པ་དགུ་ཉོན་མོངས། །གཉིས་པ་བཅུ་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། །ལྷག་མ་བདུན་ནི་སྡུག་བསྔལ་ ཡིན། །ཞེས་སོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། ལམ་གསུམ་ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་པ། །ཞེས་སོ། ། ) ཀུན་བཏུས་སུ། རྣམ་ཤེས་ ཀྱང་ལས་ཉོན་དུའོ། །བཞི་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་(དབྱིག་)ལས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་གཉིས་རྒྱུའི་ ཉོན་(དབྱིག་)མོངས། ཚེའི་ཉོན་མོངས་འབྲས་བུའི་ཉོན་མོངས་སོ། །(རིམ་བཞིན་ཀུན་འབྱུང་དང་སྡུག་ བདེན་ནོ། ། ) དབུས་མཐར། རྣམ་གསུམ་རྣམ་གཉིས་ཀྱང་ཉོན་མོངས། །ཞེས་སོ། །མ་རིག་པ་ ནས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་བར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ། རེག་ཚོར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ། ལྷག་མ་རྣམས་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཞེས་ས་བཅུ་པར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ རྐྱེན་བྱེད་པའི་ལས་རེ་རེ་(ས་བཅུ་པར་ཡང་ལས་གཉིས་གཉིས་བཤད་དོ། ། )དང་། རིམ་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་ལ་ སེམས་ཅན་རྣམས་རྨོངས་པར་བྱེད། འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་འབྱེད་ པར་བྱེད། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་འཆིང་བ་འཛིན་པར་བྱེད། སེམས་ཅན་རྣམས་ལུས་ ལེན་དུ་འཇུག སེམས་ཅན་ལུས་རྫོགས་པར་ལེན་དུ་འཇུག ཡུལ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སེམས་ ཅན་རྣམས་འཛུད། (ནི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་འདོད་མི་འདོད་སོགས་ལ་རྒྱལ་སྲས། ) སྐྱེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་(རྒྱལ་སྲས་ལ་ ལར་སྐྱེ་བ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཅེས་འབྱུང་བ་ནི་དཔྱད་དོ། ། )ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་འཛུད། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ 2-341 སྐྱེ་བ་འདྲེན་པར་བྱེད། ཡང་སྲིད་ལེན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཉེར་ལེན་(ནི་ ཉོན་མོངས་)དང་བཅས་པར་བྱེད། (ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་འབྲེལ་བར་ཡང་བྱེད་ས་བཅུ་པར་རོ། ། ) ཡང་སྲིད་ པར་སེམས་ཅན་རྣམས་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད། མིང་གཟུགས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག རེག་ཚོར་ གྱི་རིམ་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་འགྲུབ་པར་བྱེད། རྒ་ཤི་ནི་ཡང་ཡང་ན་ཚོད་འགྱུར་བ་དང་ སྲོག་འགྱུར་བ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་ཀུན་བཏུས་ཏེ་འགྲེལ་པ་བལྟའོ། ། ས་བཅུ་པར་ཅུང་མི་འདྲ་བར་སྣང་ངོ་། །ལྔ་པ་ལ། སྤྱིའི། བྱེ་བྲག་གིའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུ་(དབྱིག་ དངོས་)ད

【現代漢語翻譯】 接下來是四種分支（總集）：渴愛、執取、有三者是顯現成就之分支；生、老二者是顯現成就之分支。（理由見《王子的進階》） 第三種是無明、渴愛、執取三者，是煩惱（十地經）之道的延續不斷（十地經）；行是有（事物）之道；其餘是痛苦之道。（見十地經，《中觀邊際論》的註釋和龍樹的《中觀根本慧論》的緣起品。） 同樣，這些依次是煩惱的業、生的煩惱、煩惱。（龍樹說：初八九是煩惱，第二和第十是業，其餘七是痛苦。正如《寶鬘論》所說：三道無始無終。）總集中說：識也是業和煩惱。 第四種是：煩惱（事物）業的煩惱二者是因的煩惱（事物）；生的煩惱是果的煩惱。（依次是集諦和苦諦。）《中觀邊際論》中說：三種和兩種也是煩惱。從無明到六處是行的痛苦；觸受是痛苦的痛苦；其餘是變異的痛苦。正如十地經所說。 第四種是：每一個作為後者的原因的業（十地經中也說了兩個業），依次使眾生在有中迷惑，使眾生在輪迴中分別，執持眾生的業的束縛，使眾生接受身體，使眾生圓滿地接受身體，使眾生沉溺於對境的享受（即業的異熟果，如意與不如意等，見《王子的進階》），使眾生沉溺於生的享受（《王子的進階》中有的說是生和享受，需要考證），引導眾生的生，爲了再次執取有，使眾生的識與執取（即煩惱）相連（也與煩惱緊密相連，見十地經），使眾生顯現趨向于有，通過名色、六處、觸受的次第使眾生得以成就，使老死與反覆的衰老和壽命的變遷相連。（見總集及其註釋。十地經中略有不同。），第五種分為總的和個別的。第一種是因（事物）。

【English Translation】 Next are the four branches (Samgraha): craving, grasping, and existence are the branches of manifest accomplishment; birth and old age are the branches of manifest accomplishment. (See 'The Garland of the Prince' for the reason) The third is ignorance, craving, and grasping, which are the continuous (Dashabhumika Sutra) path of affliction (Dashabhumika Sutra); action is the path of existence (thing); the rest are the path of suffering. (See Dashabhumika Sutra, the commentary on 'Madhyantavibhaga', and Nagarjuna's 'Mulamadhyamakakarika' on dependent origination.) Similarly, these are successively the karma of affliction, the affliction of life, and affliction. (Nagarjuna said: The first eight and nine are afflictions, the second and tenth are karma, and the remaining seven are suffering. As the 'Ratnavali' says: The three paths have no beginning or end.) In the Samgraha, it says: Consciousness is also karma and affliction. The fourth is: the affliction of karma (thing) and the two afflictions are the affliction of the cause (thing); the affliction of life is the affliction of the result. (Successively the origin and the truth of suffering.) In 'Madhyantavibhaga', it says: Three kinds and two kinds are also afflictions. From ignorance to the six sense bases is the suffering of action; contact and feeling are the suffering of suffering; the rest are the suffering of change. As the Dashabhumika Sutra says. The fourth is: each karma that causes the latter (the Dashabhumika Sutra also speaks of two karmas) successively makes sentient beings confused in existence, makes sentient beings distinguish in samsara, holds the bonds of sentient beings' karma, makes sentient beings accept bodies, makes sentient beings fully accept bodies, makes sentient beings indulge in the enjoyment of objects (i.e., the ripening of karma, such as desirable and undesirable, etc., see 'The Garland of the Prince'), makes sentient beings indulge in the enjoyment of birth (some in 'The Garland of the Prince' say birth and enjoyment, which needs to be verified), guides the birth of sentient beings, and in order to grasp existence again, makes the consciousness of sentient beings connected with grasping (i.e., affliction) (also closely connected with affliction, see Dashabhumika Sutra), makes sentient beings manifestly inclined to existence, and through the order of name and form, the six sense bases, and contact and feeling, sentient beings are accomplished, and makes old age and death connected with the repeated aging and the change of lifespan. (See the Samgraha and its commentary. The Dashabhumika Sutra is slightly different.) The fifth is divided into general and specific. The first is the cause (thing).

ང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཏེ། ཞེས་དང་། རྟེན་དང་འབྲེལ་ དང་འབྱུང་ཞེས་པའི་ཚིག་གསུམ་གྱིས་གསུམ་འགོག་སྟེ། རྟེན་ཞེས་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ཏེ་ འབྱུང་བ་ཡིན་པས་རྒྱུ་མེད་དུ་སྨྲ་བ་བསལ་ལོ། །འབྲེལ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་མཐུན་པ་ལ་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་ དང་འབྲས་བུ་མཐུན་པ་ལས་སྐྱེ་ཡི་མི་མཐུན་པ་ལས་མིན་པ་སྟེ། དཔེར་ན། མ་རིག་པ་ལས་ འདུ་བྱེད་འབྱུང་གི་དབང་ཕྱུག་སོགས་ལས་མིན་པ་བཞིན་ཏེ་དེས་རྒྱུ་མི་འདྲ་བའམ་མི་མཐུན་ པའི་རྒྱུ་སྨྲ་བ་འགོག་གོ །འབྱུང་བའི་སྒྲ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་བར་ཆད་མེད་པར་འབྱུང་བ་ལ་བྱ་སྟེ་ འདིས་མེད་པར་(འབྲས་བུ་ལ་ཟེར་རམ་སྙམ་མོ། ། )སྨྲ་བ་འགོག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་རྟེན་འབྲེལ་བཤད་ཅེ་ན། འགྲོ་བ་འདི་དག་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་ཡི་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མེད་ལས་མི་སྐྱེ་བར་ རམ། འཁོར་བར་འཇུག་ལྡོག་ལ་རྨོངས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ལུགས་འབྱུང་བཟློག་བཤད་དོ། ། ཞེས་བློ་གྲོས་མི་ཟད་འགྲེལ་པར་དབྱིག་གོ །གཉིས་པ་ནི། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པས་སམ་(དབུས་)མུན་པ་ཆེན་པོའི་ཕྱིར་(སུ་ལུ་ལྗང་མདོ་)མ་རིག་པ། རྣམ་ཤེས་ ལ་ལས་ཀྱི་(དབྱིག་)ས་བོན་འདེབས་པའི་(དབུས་)ཕྱིར་རམ་མངོན་(ཡང་སྲིད་)པར་འདུ་བྱེད་པས་ (ས་ལུ་)འདུ་བྱེད་(བློ་བརྟན་)སྐྱེ་གནས་སུ་(དབྱིག་)ཁྲིད་པར་བྱེད་པས་སམ་རྣམ་པར་རིག་པས་(ས་ལུ་) རྣམ་ཤེས། ལུས་ཀུན་འཛིན་པས་སམ་(དབྱིག་)བརྟེན་(ས་ལུ་)པའི་ཕྱིར་(གཞོལ་བའི་ཕྱིར་)མིང་ 2-342 གཟུགས་(གཟུགས་ཀྱི་ཕྱིར་)དབང་བོ་(ཀླུ་)དང་ཡན་ལག་ཉིང་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་ སམ། སྐྱེ་(རྣམ་ཤེས་ཞེས་ཀ་ཤི་)སྒོའི་ཕྱིར་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གསུམ་འདུས་ནས་ཡུལ་གཅོད་པས་སམ། རེག་པའི་ཕྱིར་(ས་ལུ་)རེག་པ། སྲེད་པས་ཉེ་བར་སྤྱོད་ཅིང་རོ་མྱང་བར་བྱེད་པས་སམ་(བློ་བརྟན་) བསོད་ནམས་སོགས་ལས་ལ་ཉེ་བར་(བློ་)སྤྱོད་པས་སམ། ཚོར་བ་ཉེ་བར་སྤྱོད་ཅིང་མྱོང་བས་ (བློ་བརྟན་ས་ལུ་)ཚོར་བ། (དབྱིག་)ལས་ཀྱིས་བཏབ་པའི་ཡང་སྲིད་སྡུད་པས་སམ་(དབྱིག་)སྐོམ་པའི་ ཕྱིར་(ས་ལུ་)རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བ་དང་(དབྱིག་)མཐུན་པར་འདོད་ཁམས་སོགས་སུ་སྦྱོར་བས་སམ་(ཡང་ སྲིད་ཀ་ཤིས་སོ། ། )ཉེ་བར་ལེན་པས་(ས་ལུ་)ལེན་པ་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ཡང་སྲིད་པར་འབྱིན་པར་(ཀུན་ དབྱིག་)མངོན་དུ་གྱུར་པས་སམ་ཡང་སྲིད་དུ་སྐྱེ་བས་(ས་ལུ་)སྲིད་པ། མངལ་སོགས་སྐྱེ་རྒ་(བློ་)ན་ འཆིས་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་པས་སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་ཤིས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཉོན་མོངས་(པ་ནི་ཉམས་ ཐག་པའོ། ། )པར་བྱེད་དོ་ཞེས་རེ་རེར་སྦྱར་རོ། །འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བའོ། །སྨིན་པའི་ཕྱིར་རྒ་བའོ། ། འཇིག་པའི་ཕྱིར་འཆི་བའོ། །ཞེས་ས་ལུ་ལྗང་བར་རོ། །དྲུག་

【現代漢語翻譯】 『因緣生果即是緣起』，以『緣』、『相關』和『生』三個詞來遮止三種觀點：『緣』是指依賴因緣而生，因此破除了無因論。『相關』一詞指的是和諧一致，即因和果是從和諧一致中產生的，而不是從不一致中產生的。例如，無明產生行，而不是自在天等產生行。因此，它破除了因不相同或不和諧的觀點。『生』一詞指的是因果之間無間斷地產生，因此破除了（我認為是指果）虛無論。為什麼宣說緣起呢？因為這些眾生是從無明的因緣中產生的，而不是從不和諧的因或無因中產生的。或者說，爲了消除對輪迴的進入和退出的迷惑，所以宣說了順生和逆生的道理。這是《無盡慧經》中的解釋。 第二，如實見真如被遮蔽，或者因為大黑暗（《薩律迦延經》）而產生無明。在識田中播下業的種子（《寶積經》），或者顯現（再生）而產生行（《薩律迦延經》），行（《善思經》）引導至生處（《寶積經》），或者識（《薩律迦延經》）產生識。執持身體的一切，或者（《寶積經》）作為所依（《薩律迦延經》）（趨入之處），名色（色的緣故）使根（龍樹）和支分完全圓滿，或者爲了生門，六處三者聚集而斷絕所緣，或者因為觸而產生觸（《薩律迦延經》）。貪愛享用並品嚐，或者（《善思經》）善業等趨近於業（《善思經》），或者感受享用和體驗（《善思經》《薩律迦延經》）感受。（《寶積經》）收集由業所種下的再生，或者（《寶積經》）因為渴愛（《薩律迦延經》）而將識與生連線，或者（再生《迦葉經》）與欲界等結合，或者（《薩律迦延經》）因為取而產生取，業的異熟顯現為再生（一切《寶積經》），或者因為再生而產生有（《薩律迦延經》）。胎等產生生老（《善思經》）病死等痛苦，所以分別對應著生、老、死。因為產生而有生，因為成熟而有老，因為壞滅而有死。《薩律迦延經》中如是說。六

【English Translation】 『Dependent arising of the fruit from conditions is dependent origination.』 The three words 『dependent,』 『related,』 and 『arising』 negate three views: 『Dependent』 means arising in dependence on causes and conditions, thus refuting the view of causelessness. The word 『related』 refers to harmony, meaning that cause and effect arise from harmony, not from disharmony. For example, ignorance arises from action, not from Ishvara (自在天) and others. Thus, it refutes the view of dissimilar or disharmonious causes. The word 『arising』 refers to the uninterrupted arising between cause and effect, thus refuting the view of nihilism (referring to the fruit, I think). Why is dependent origination taught? Because these beings arise from the conditions of ignorance, not from disharmonious causes or causelessness. Or, to eliminate confusion about entering and exiting samsara, the principles of origination and cessation are taught. This is the explanation in the Inexhaustible Intellect Sutra. Secondly, ignorance arises because the correct view of reality is obscured, or because of great darkness (Sāluvṛkṣa Sūtra). Actions arise because karmic seeds are planted in the field of consciousness (Ratnakūṭa Sūtra), or because of manifestation (rebirth) (Sāluvṛkṣa Sūtra). Action (Sumati Sūtra) leads to the place of birth (Ratnakūṭa Sūtra), or consciousness (Sāluvṛkṣa Sūtra) arises. Name and form arise because they hold the entire body, or (Ratnakūṭa Sūtra) because they are the basis (Sāluvṛkṣa Sūtra) (the place of inclination), (because of form) they fully complete the senses (Nāga) and limbs. Or, for the sake of the gate of birth, the six sense bases gather and sever the object, or touch (Sāluvṛkṣa Sūtra) arises because of contact. Craving enjoys and tastes, or (Sumati Sūtra) virtuous deeds, etc., approach action (Sumati Sūtra), or feeling enjoys and experiences (Sumati Sūtra, Sāluvṛkṣa Sūtra) feeling. (Ratnakūṭa Sūtra) Grasping gathers the rebirth planted by karma, or (Ratnakūṭa Sūtra) because of thirst (Sāluvṛkṣa Sūtra), consciousness connects with birth, or (rebirth Kāśyapa Sūtra) combines with the desire realm, etc., or (Sāluvṛkṣa Sūtra) grasping arises because of clinging, the karmic maturation manifests as rebirth (all Ratnakūṭa Sūtra), or existence (Sāluvṛkṣa Sūtra) arises because of rebirth. Birth, old age (Sumati Sūtra), sickness, death, etc., cause suffering in the womb, etc., so they are applied individually to birth, old age, and death. Birth exists because of arising, old age exists because of maturation, and death exists because of destruction. So it is said in the Sāluvṛkṣa Sūtra. Six

པ་ནི། དཀྱུས་མ་སྦྲེལ་ཏེ། ཇི་ ལྟར་རྟོག་ན། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ གྱིས་རྒ་ཤི་འབྱུང་བའི་བར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་། (ཀུན་བཏུས་རྒྱལ་ སྲས། ) རྒ་ཤི་གང་ལས་བྱུང་ན་སྐྱེ་བ་ལས་སོ། །ནས། འདུ་བྱེད་གང་ལས་མ་རིག་པ་ལས་སོའི་ བར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ལུགས་མི་མཐུན་ནོ། །(ཀུན་བཏུས། ) བདེན་པ་རྣམ་པར་བཞག་ པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། (རྒྱལ་སྲས་དངོས། ) རྒ་ཤི་རྒ་ཤི་ཀུན་འབྱུང་། རྒ་ཤི་འགོག་པ། རྒ་ཤི་འགོག་ པར་འགྲོ་བའི་ལམ་ཞེས་སོགས་ཉོན་མོངས་ལུགས་བཟློག་གོ །(རྒྱལ་སྲས་དངོས། ) མ་རིག་པ་ འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་སོགས་(རྒྱལ་སྲས་)རྣམ་བྱང་ལུགས་མཐུན་ནོ། །(མིང་ཀུན་བཏུས་) གང་འགག་ན་རྒ་ཤི་འགག་སྐྱེ་བ་འགག་པས་རྒ་ཤི་འགག་གོ་ཞེས་སོགས་རྣམ་བྱང་ལུགས་མི་ མཐུན་ཏེ། མིང་བཞི་བོ་རྩ་བར་དང་བཤད་པ་རྣམས་རྒྱལ་སྲས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ 2-343 རྟོག་གོ །མདོར། འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་། འདི་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མ་རིག་ པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད། ཅེས་སོགས། རིམ་པ་གསུམ་གྱི་དོན་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ རྐྱེན་གསུམ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་གསུམ་དང་རིམ་བཞིན། རྒྱལ་སྲས་སོ། །(ཀུན་བཏུས། ) ཡང་དང་ པོས་རྒྱུ་མེད་དང་། གཉིས་པས་རྟག་པ་རྒྱུ་ཡིན་པ་བཀག ཅེས་གནས་བརྟན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིག་ ཟེར་བ་ལ་དེ་མི་རིགས་ཞེས་དང་། འདི་ཡོད་ན་འབྱུང་། ཞེས་པས། འདི་ཁོ་ན་ལས་འབྱུང་ བར་མ་བསྟན་པས། འདི་སྐྱེས་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེའི་གཞན་ལས་མིན་ནོ། །ཞེས་སྔ་མ་ངེས་ པར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ན་ངེས་བཟུང་གི་དོན་ནམ། མ་རིག་པ་ཡོད་ན་འདུ་བྱེད་འབྱུང་། འདུ་ བྱེད་འདི་སྐྱེས་པས་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་ཞེས་སོགས་ཡན་ལག་བརྒྱུད་པར་བསྟན་པའམ། སྔོན་ མཐའ་ཡོད་ན་ད་ལྟར་གྱི་མཐའ་འབྱུང་། ད་ལྟར་གྱི་མཐའ་འདི་སྐྱེས་པས་ཕྱི་མཐའ་འདི་སྐྱེའོ་ ཞེས་ཚེ་བརྒྱུད་པར་བསྟན་པའམ། ཡང་ན་མ་རིག་པ་འདི་ཡོད་ན་འདུ་བྱེད་འདི་དངོས་སུ་ འབྱུང་། དེ་ལས་འདུ་བྱེད་འདི་སྐྱེས་པས་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་ཅན་རྣམ་ཤེས་འདི་སྐྱེ་ཞེས་སོགས་ དངོས་དང་བརྒྱུད་པའི་རྐྱེན་བསྟན་ནོ། །ཞེས་མཛོད་འགྲེལ་ལོ། །སྤྲོས་པ་ལྷག་མ་རྒྱས་པར་ གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །(དེ་ལྟར་ན་མཐོང་ལམ་ལ་གསུམ་སྟེ་ཕྱིན་དྲུག་གི སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ཀྱི། རྟེན་འབྲེལ་ལ་ རྟོག་པའིའོ། །ཞེས་བོད་དག་འཆད་དེ་ལེགས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་སྣང་བཅས་སྣང་མེད་རྟོག་བཅས་གསུམ་བཤད་དེ་ལེགས་ ཤིང་དེར་བལྟའོ། ། ) ༈ སྒོམ་ལམ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ། སྤང་བྱ། འབྲས་བུའོ། །ཞེས་ཤེར་འབྱུང་ངོ་། ། ༈ རང་གི་ངོ་བོ། དང་ པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། སྔ

{ "translations": [ "那麼，如果將它們連線起來，如何理解呢？『由於無明(ignorance)的緣故，諸行(actions)產生』等等，直到『由於生的緣故，老死(old age and death)產生』，這與煩惱(afflictions)的流轉相一致。(《集論·勝子》)", "『老死從何而來？』『從生而來。』直到『諸行從何而來？』『從無明而來。』這與煩惱的流轉不一致。(《集論》)", "從安立諦(establishing truth)的角度來說，(勝子真實)", "『老死是老死的集起(arising)，老死是老死的止息(cessation)，老死是通往老死止息的道路』等等，這是煩惱流轉的逆轉。(勝子真實)", "『無明滅，則諸行滅』等等(勝子)，這與清凈(purification)的流轉相一致。(《名集論》)", "『什麼滅，則老死滅？』『生滅，則老死滅』等等，這與清凈的流轉不一致。這四個名稱是根本，解釋是勝子。", "因此，要正確地理解。", "簡而言之，『此有故彼有，此生故彼生』，例如『由於無明的緣故，諸行產生』等等。這三個次第的意義是，如前所述的三種緣起(dependent origination)產生的三種方式，依次是勝子。(《集論》)", "此外，第一句否定了無因(without cause)，第二句否定了常因(permanent cause)。持律者法增(Vinaya master Dharma Increase)說這是不合理的。『此有故彼有』，並沒有表明僅僅由此產生，因此『此生故彼生，非從他生』，爲了確定前者，這是確定的意義嗎？或者，『無明有故諸行生，諸行生故識(consciousness)生』等等，這表明了十二緣起支(twelve links of dependent origination)的傳遞嗎？或者，『前際(previous extreme)有故現在際(present extreme)生，現在際生故后際(future extreme)生』，這表明了生命(life)的傳遞嗎？或者，『無明有故諸行直接產生，從諸行生故，以無明為緣的識生』等等，這表明了直接和傳遞的因緣(causes and conditions)嗎？這是《俱舍論釋》(Abhidharmakosha commentary)的觀點。其餘的詳細解釋應該從其他地方瞭解。", "（因此，見道(path of seeing)有三種：六度(six perfections)的獅子奮迅(lion's leap)，緣起的理解。藏文的解釋很好。法友(Dharma friend)解釋為有相(with appearance)、無相(without appearance)、有分別(with conceptualization)三種，很好，可以參考。）", "禪修道(path of meditation)", "第三部分有三個方面：自性(own nature)，所斷(to be abandoned)，果(result)。這是從《現觀莊嚴論》(Abhisamayalankara)中出現的。", "自性", "第一部分，連線是：之前" ], "english_translations": [ "So, how to understand if they are connected? 'Due to ignorance, actions arise,' and so on, until 'due to birth, old age and death arise,' which is consistent with the flow of afflictions. (Compendium of Determinations by the Son of the King)", \"'From what does old age and death arise?' 'From birth.' Until 'From what do actions arise?' 'From ignorance.' This is inconsistent with the flow of afflictions. (Compendium of Determinations)", "From the perspective of establishing truth, (the real Son of the King)", \"'Old age and death are the arising of old age and death, old age and death are the cessation of old age and death, old age and death are the path leading to the cessation of old age and death,' and so on, this is the reversal of the flow of afflictions. (Real Son of the King)", "\"'When ignorance ceases, actions cease,' and so on (Son of the King), this is consistent with the flow of purification. (Name Compendium)", "\"'What ceases, then old age and death cease?' 'When birth ceases, then old age and death cease,' and so on, this is inconsistent with the flow of purification. These four names are the root, and the explanations are from the Son of the King.", "Therefore, one must understand correctly.", "In short, 'This being, that arises; this arising, that arises,' such as 'Due to ignorance, actions arise,' and so on. The meaning of these three sequences is that the three ways of arising from the three causes mentioned earlier are sequentially the Son of the King. (Compendium of Determinations)", "Furthermore, the first sentence negates causelessness, and the second negates permanence as a cause. The Vinaya master Dharma Increase said that this is unreasonable. 'This being, that arises,' does not indicate that it arises only from this, therefore 'This arising, that arises, not from another,' to confirm the former, is this the meaning of certainty? Or, 'With ignorance, actions arise; with actions arising, consciousness arises,' and so on, does this indicate the transmission of the twelve links of dependent origination? Or, 'With the previous extreme, the present extreme arises; with the present extreme arising, the future extreme arises,' does this indicate the transmission of life? Or, 'With ignorance, actions directly arise; from the arising of actions, consciousness conditioned by ignorance arises,' and so on, does this indicate the direct and transmitted causes and conditions? This is the view of the Abhidharmakosha commentary. The remaining detailed explanations should be understood from elsewhere.", "(Therefore, there are three types of the path of seeing: the lion's leap of the six perfections, the understanding of dependent origination. The Tibetan explanation is very good. Dharma friend explained it as three types: with appearance, without appearance, and with conceptualization, which is good and should be consulted.)", "The Path of Meditation", "The third part has three aspects: own nature, what is to be abandoned, and result. This appears from the Abhisamayalankara.", "Own Nature", "In the first part, the connection is: before" ] }

ར་བཤད་དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་རྣམས་བརྗོད་ནས། སྒོམ་སྤང་ སྤོང་བ་དང་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་རྟེན་དངོས་སྔར་བཤད་སྒྲུབ་པ་(ཆོས་བཤེས་)སྒོམ་ལམ་སྣང་ མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་དེའི་ཡང་(ཆོས་བཤེས་)རྟེན་རྟོག་བཅས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་ འཇུག་འཆད་(ཆོས་བཤེས་རད་ཀིར། )དོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོར་འཆད་པའི་དགོས་པ་ནི། མི་ 2-344 མཐུན་ཕྱོགས་སྒོམ་སྤང་སྤོང་བ་དང་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་དེའི་རྟེན་སྒོམ་ ལམ་གྲུབ་པ་སྟེ་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ་སོང་བ་ཡིན་ན་དེ་གཉིས་ཀྱང་གོ་སླ་བས་སོ། །རྩ་ བ་ལ། དངོས་དང་། རྩོད་སྤོང་ངོ་། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྦྱོར་བ་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས། (བུདྡྷ་ཤྲཱི་ )དངོས་གཞི་ཐོད་རྒལ་ལོ། །(སྦྱོར་དངོས་གཉིས་བུདྡྷ་ཤྲཱིའི་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་གང་ནའང་མེད་དོ། ། ) དང་པོ་ ནི། འགོག་དང་བཅས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུ་ལ་ལུགས་མཐུན་མི་མཐུན་དུ་འཇུག་པ་གཉིས་ སོ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་དངོས་དག་སྙིང་ཟླ་དགོངས། )ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱི་རྐྱང་བའོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་གཞི་ཙམ་སོགས་ གསུམ་མམ་བཞིར་བྱེད་པ་ནོར་ཞིང་བསྒོམ་རིམ་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་སྙོམས་འཇུག་ཞིག་སྟེ། སོང་བ་གཉིས་དང་འོངས་པ་གཅིག་གོ །དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་འགོག་པའི་ བར་དུ་མཐར་ཆགས་སུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སོང་བའི་ཡ་གྱལ་སོང་བ་ དང་པོའོ། ། (དག་སོགས་)སོང་བ་གཉིས་པ་ནི། འདིར་བཤད་རྒལ་བ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱིས་བོར་ བའི་དོན་དུ་མཛད་ནས་རིམ་པ་གསུམ་པ་ཁོ་ན་ལ་སྦྱར་ཞིང་། དག་ལྡན་(སྙིང་ཟླར་མེད་)དུ་གཉིས་ པ་འདིར་རྒལ་བ་སྦྱར་ལ། བོད་རྣམས་ལྟར་ན། འདིར་གཅིག་ཅེས་པ། དང་པོ་དང་དེ་ནས་ འགོག་པ་བསྡོམས་པ་རྒལ་བ་དེ་གཅིག་རྒལ་སོགས་ཡིན་ཏེ། ཤཱནྟིས། བརྒྱད་ཀའི་རྗེས་ལ་ འགོག་པ་ལ་འཇུག་མི་ནུས་པར་བཤད་པས་ཟེར་(ནི་སྙིང་རྗེའི་གནས་སོ། ། )བ་གྲག་སྟེ་མི་མཁས་ ཡང་མཁས་པ་ལྟར་འཆོས་པ་དག་གི་མུན་སྤྲུལ་ཏེ། དེ་འདྲ་བཤད་པ་མེད་ཅིང་འདིར་གཅིག་ གཉིས་སོགས་མཐར་གནས་དགུའི་གྲངས་ཚིག་ཡིན་པས་དང་པོ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་ཉིད་ལ་ ཟེར་ཞིང་བརྒྱད་པོར་རེ་རེ་ཞིང་(སོང་བ་དང་པོའི་མཚམས་ནས་)འགོག་པའི་རྗེས་ལ་སྙོམས་པར་ འཇུག་ལ་དགུ་པ་ལ་ནི་མི་ནུས་ཏེ། ཞེས་(དག་ལྡན་)བཤད་པ་ནི། དང་པོ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ནམ་ བརྒྱད་པོ་རེ་རེ་ཞིང་གི་རྗེས་ལ་འགོག་པ་ལ་འཇུག་ལ་དགུ་པའི་རྗེས་ལ་འགོག་པ་ལ་འཇུག་ མི་ནུས་ཞེས་སྟོན་པ་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་གི་ལྟར་ན། བརྒྱད་པོའི་རྗེས་ལ་འགོག་པ་ལ་འཇུག་མི་ 2-345 ནུས་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཐོག་འདྲ་བ་འོང་ངོ་། །དེས་ན་དེ་ནས་འགོག་པ་ལས་ལངས་ནས་ བསམ་གཏན་དང་པོ་ལའོ། །དེ་ནས་གཅིག་བསམ་གཏན་དང་པོ་རྒལ་ནས་འགོག་པ་ལའོ། ། དེ་ནས་གཉིས་པ་ལ

【現代漢語翻譯】 在講述瞭如是觀見的道之後，現在講解斷除修所斷（sgom spang）和圓滿功德的所依，即之前所說的實修（法友）。（法友）觀道是無念的智慧，以及它的（法友）所依，包括概念的觀道，即頓超的等持（法友Ra Ki Ra）。 講解這兩者的必要性是：爲了斷除不順品，修所斷等，以及爲了現證功德，必須先成就它的所依——觀道，也就是證悟在前。如果證悟在前，那麼這兩者也就容易理解了。根本頌中說：『正行，及辯答。』首先分為兩部分：加行是獅子奮迅（Buddha Shri），正行是頓超。（加行和正行二者是Buddha Shri的觀點，其他任何地方都沒有。） 第一部分是：進入具有止滅的九次第等持，分為順行和逆行兩種（Buddha Shri真實地如此認為）。這是純粹的Buddha Shri的觀點。第二部分是：將正行等分為三或四種是錯誤的，而應是《菩提道次第論》中的三種等持，即已逝二者和未來一者。 第一種是：從初禪到滅盡定次第進入等持，這是兩種已逝中的第一種。（清凈等）第二種已逝是：這裡所說的超越，上師將其解釋為拋棄，只應用於第三種次第。清凈具足（在心髓中沒有）的第二種超越應用於此。按照藏人的說法，這裡所說的『一』，是指初禪和滅盡定的總和，即超越。寂天（Shantideva）說：『在八者之後無法進入滅盡定。』這只是無知者裝作智者的愚蠢行為。沒有這樣的說法，這裡的一、二等是九次第定的數量詞，指的是從初禪到有頂天。對於八者中的每一個（從第一種已逝的界限開始），都可以進入滅盡定，但對於第九者則不能。』（清凈具足）這樣說是爲了表明：在初禪之後，或者在八者中的每一個之後，都可以進入滅盡定，但在第九者之後則不能進入滅盡定。按照一些人的觀點，在八者之後無法進入滅盡定，這會導致同樣的過失。因此，從滅盡定中出定后，進入初禪。然後，從初禪超越進入滅盡定。之後，進入二禪。

【English Translation】 Having explained the paths of seeing in this way, now explain the supports for abandoning what is to be abandoned by meditation (sgom spang) and perfecting qualities, namely the actual practice (Dharma Friend) mentioned earlier. (Dharma Friend) The path of meditation is the wisdom of non-mentation, and its (Dharma Friend) support, including the conceptual path of meditation, namely the equipoise of direct transcendence (Dharma Friend Ra Ki Ra). The necessity of explaining these two is: in order to abandon the unfavorable factors, what is to be abandoned by meditation, etc., and in order to manifest qualities, it is necessary to first accomplish its support—the path of meditation, that is, realization precedes. If realization precedes, then these two will also be easy to understand. In the root verse it says: 'The actual, and the refutation.' First, it is divided into two parts: the preliminary is the lion's leap (Buddha Shri), and the actual is direct transcendence. (The preliminary and the actual are the views of Buddha Shri, and are not found anywhere else.) The first part is: entering the nine successive equipoises with cessation, divided into two types: progressive and regressive (Buddha Shri truly thinks so). This is purely the view of Buddha Shri. The second part is: dividing the actual, etc., into three or four is incorrect, and it should be the three equipoises in the 'Stages of the Path to Enlightenment', namely the two that have passed and the one to come. The first is: successively entering equipoise from the first dhyana to cessation, this is one of the two that have passed, the first that has passed. (Pure, etc.) The second that has passed is: the transcendence spoken of here, the master explains it as abandonment, and only applies it to the third stage. The second transcendence with purity (not in the heart essence) is applied here. According to the Tibetans, the 'one' mentioned here refers to the sum of the first dhyana and cessation, that is, transcendence. Shantideva says: 'After the eight, one cannot enter cessation.' This is just the foolish behavior of the ignorant pretending to be wise. There is no such statement, and the one, two, etc., here are numerical terms for the nine successive states, referring to from the first dhyana to the peak of existence. For each of the eight (from the boundary of the first that has passed), one can enter cessation, but for the ninth one cannot.' (Pure, complete) Saying this is to show that: after the first dhyana, or after each of the eight, one can enter cessation, but after the ninth one cannot enter cessation. According to some people, one cannot enter cessation after the eight, which would lead to the same fault. Therefore, after arising from cessation, one enters the first dhyana. Then, transcending the first dhyana, one enters cessation. After that, one enters the second dhyana.

འོ། །གཉིས་པ་རྒལ་ནས་འགོག་པ་ལའོ། །དེ་ནས་གསུམ་པ་ལའོ། །དེ་ རྒལ་ནས་འགོག་པ་ལའོ། །དེ་ལྟར་བཞི་པ་ལྔ་པ་དྲུག་པ་བདུན་པའི་བར་དུ་འགོག་པ་སྤེལ་ ནས་བརྒྱད་པ་སྲིད་རྩེ་ལའོ། །དེ་ནས་བརྒྱད་རྒལ་ནས་འགོག་པ་ལའོ། །བརྒྱད་ཀའི་རྗེས་ལ་ རེ་རེ་ཞིང་འགོག་པ་ལ་འཇུག་ལ་དགུ་རྒལ་ནས་འགོག་པ་ལ་འཇུག་པ་མེད་དེ་འགོག་པ་ལས་ འགོག་པར་ལྡང་བ་མི་རིགས་པས་སོ། །དེ་བས་ན་ཉེ་བ་དང་(དག་དངོས་)ཤུགས་ཀྱིས་མཐའི་ འགོག་པ་དེ་ལས་ལངས་ནས་སྲིད་རྩེ་ལ་དེ་ལས་ལངས་ཏེ་འགོག་པ་ལ། (དག་ལྡན་དངོས་མདོ་མང་ན་ ཡོད། ) དེ་ནས་འདོད་པར་གཏོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་(ལེའུ་མང་ན་ཡོད་)མཉམ་བཞག་མིན་ པའི་མཚམས་བཟུང་བ་སྟེ། དེའི་མཐར་འགྲོ་བར་བྱེད་པས་(དོན་དངོས་)ཏེ་འདོད་སེམས་ལ་ གནས་པའི་བར་རོ། །ཞེས་དག་ལྡན་ཏེ། དེའི་ལྟར་ན་བར་བ་འདི་ལ་གནས་བཅུ་དགུ་འོང་ངོ་། ། སྙིང་ཟླ་ཐུབ་ལྟར་ན་སྤེལ་མའི་མཐའི་འགོག་པ་ནས་འདོད་སེམས་སུ་བྱེད་པ་སྟེ་བར་བ་ལ་ གནས་བཅུ་བདུན་ནོ། །དང་པོ་ལ་དགུའོ། །ཞེས་སོ། །གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ལྟར་ན། མཐའི་འགོག་ པ་ནས་སྲིད་རྩེ་དེ་ནས་འདོད་སེམས་ལ་གནས་སོ། །ཞེས་པས་བར་བ་ལ་བཅོ་བརྒྱད་འོང་ངོ་། ། འདིར་རྣམ་པ་གཉིས། ཞེས་པ། གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀྱིས་ལུགས་དང་མཐུན་མི་མཐུན་གཉིས་ལ་ བཤད་དོ། །(བུ་རིན་ནོར། ) གསུམ་པ་འོངས་པ་གཅིག་སྟེ། བར་བའི་མཐའི་འདོད་སེམས་ནས་ འོངས་ནས་འགོག་པ་ལ་(དག་ལྡན་)དེ་ལས་ལངས་ནས་འདོད་སེམས་ལ། དེ་ནས་འགོག་པ་ བོར་ནས་སྲིད་རྩེ་ལ། དེ་ནས་འདོད་སེམས་ལ། མཐར་འགོག་པ་ནས་བགྲང་པའི་བརྒྱད་པ་ གཉིས་པ་རྒལ་ནས་དང་པོ་ལ། དེ་ནས་འདོད་སེམས་སུ་བྱེད་པ་སྟེ་(དག་ལྡན་དངོས་)ཐབས་ལ་ མཁས་པས་(ཐུབ་)མཉམ་པར་བཞག་པ་ལས་མ་བཞག་པ་མ་བཞག་པ་ལས་བཞག་པར་མི་ 2-346 འདྲ་བར་འགྲོ་བའི་འོང་བ་སྟེ་འདི་ལ་གནས་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །ཞེས་སྙིང་ཟླ་ཐུབ་གསུམ་མོ། ། དེ་འདྲའི་རིམ་པ་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་སྙོམས་འཇུག་ནི་འདིར་ཐོད་རྒལ་དུ་ནི་སྙོམས་པར་ འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་རྣམ་པར་སྨིན་པར་བྱས་(བར་ མར་ཡོད་དོ། །ཨརྱར་བཏང་ནས་ཞེས་སོ། ། )ནས་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །དེ་ གང་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་འཇུག་གོ །ཞེས་སོགས་སོ། །འོ་ན་འདོད་སེམས་དེ་ཇི་ལྟ་ བུ་ཞིག་ལ་ཟེར་ན། གསེར་གྱིས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་ པའི་ཤེས་པའོ། །ཞེས་དང་། འདོད་པ་ནི་མི་དགེ་བའོ་ཞེས་སྨོས་པས་འདོད་ཁམས་པའི་རྣམ་ པར་རྟོག་པས་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་སེམས། ཞེས་སོ། །དེས་མཚམས་བཟུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ ནི། གསེར་གྱིས། མཚམས་བཟུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ཁམས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལས་ འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བ

【現代漢語翻譯】 然後，第二個是超越並阻止它。然後是第三個。超越並阻止它。同樣，第四個、第五個、第六個直到第七個之間交替阻止，然後是第八個，有頂天。然後，超越第八個並阻止它。在第八個之後，每一個都進入阻止狀態，但超越第九個之後不再進入阻止狀態，因為從阻止狀態中再次進入阻止狀態是不合理的。因此，通過接近和（直接）暗示，從最後的阻止狀態中升起，然後從有頂天升起，進入阻止狀態。（在許多經文中都有）然後，屬於欲界的識（在許多章節中都有）是非等持的界限，因為它最終會到達（實際上）欲界的心。這是完整的。按照這種方式，中間狀態有十九個住處。按照『心月能』的說法，從交替的最後阻止狀態到欲界的心，中間狀態有十七個住處。第一個有九個。按照兩個解脫部的說法，從最後的阻止狀態到有頂天，然後住在欲界的心。因此，中間狀態有十八個住處。這裡有兩種方式。這兩個解脫部解釋了與傳統一致和不一致的兩種方式。（布仁諾爾）第三個是來回一次，從中間狀態的最後欲界心來回，進入阻止狀態（完整），然後從那裡升起，進入欲界心。然後放棄阻止狀態，進入有頂天。然後進入欲界心。最後，從阻止狀態開始計數，第八個超越第二個，進入第一個。然後進入欲界心，（完整）因為善於方便（能），從等持到非等持，從非等持到等持，以不同的方式來回，這個狀態有十八個住處。這是『心月能』的三種說法。像這樣的具有三種順序的入定，在這裡是超越的入定。獅子奮迅三摩地被完全成熟（在中間狀態存在。發送到阿雅。）然後進入超越的三摩地。那是什麼呢？進入初禪。等等。那麼，所謂的欲界心是什麼樣的呢？金子說：非等持的識是分別識。並且，因為說『慾望是不善的』，所以是欲界的分辨識，是散亂的心。設定界限的原因是：金子說：設定界限，是因為從欲界眾生中獲得解脫是接近的。 Then, the second is to transcend and stop it. Then the third. Transcending and stopping it. Likewise, alternating the stopping from the fourth, fifth, sixth up to the seventh, then the eighth, the peak of existence. Then, transcending the eighth and stopping it. After the eighth, each one enters into stopping, but after transcending the ninth, there is no entering into stopping, because it is unreasonable to rise from stopping to stopping. Therefore, through proximity and (directly) implication, rising from the final stopping, and then rising from the peak of existence, entering into stopping. (Present in many sutras) Then, the consciousness belonging to the desire realm (present in many chapters) is the boundary of non-absorption, because it ultimately goes to (in reality) the mind of the desire realm. This is complete. According to this, there are nineteen abodes in the intermediate state. According to 'Heart Moon Able', from the final stopping of alternation to the mind of the desire realm, there are seventeen abodes in the intermediate state. The first has nine. According to the two Liberation Sections, from the final stopping to the peak of existence, then abiding in the mind of the desire realm. Therefore, there are eighteen abodes in the intermediate state. Here are two ways. These two Liberation Sections explain the two ways of being consistent and inconsistent with tradition. (Burinnor) The third is one coming and going, from the final desire mind of the intermediate state, coming and going to the stopping (complete), then rising from there, to the desire mind. Then abandoning the stopping, to the peak of existence. Then to the desire mind. Finally, counting from the stopping, the eighth transcends the second, to the first. Then to the desire mind, (complete) because skilled in means (Able), from absorption to non-absorption, from non-absorption to absorption, coming and going differently, this state has eighteen abodes. These are the three statements of 'Heart Moon Able'. Such a samadhi with three sequences is here a transcendent samadhi. The Lion's Arising Samadhi is fully matured (present in the intermediate state. Sent to Arya.) Then entering into the transcendent samadhi. What is that? Entering into the first dhyana. And so on. So, what is the so-called desire mind like? Gold says: Non-absorbed consciousness is the consciousness of discrimination. And, because it is said 'desire is unwholesome', it is the discriminating consciousness of the desire realm, the distracted mind. The reason for setting the boundary is: Gold says: Setting the boundary is because liberation from beings of the desire realm is near.

【English Translation】 Then, the second is to transcend and stop it. Then the third. Transcending and stopping it. Likewise, alternating the stopping from the fourth, fifth, sixth up to the seventh, then the eighth, the peak of existence. Then, transcending the eighth and stopping it. After the eighth, each one enters into stopping, but after transcending the ninth, there is no entering into stopping, because it is unreasonable to rise from stopping to stopping. Therefore, through proximity and (directly) implication, rising from the final stopping, and then rising from the peak of existence, entering into stopping. (Present in many sutras) Then, the consciousness belonging to the desire realm (present in many chapters) is the boundary of non-absorption, because it ultimately goes to (in reality) the mind of the desire realm. This is complete. According to this, there are nineteen abodes in the intermediate state. According to 'Heart Moon Able', from the final stopping of alternation to the mind of the desire realm, there are seventeen abodes in the intermediate state. The first has nine. According to the two Liberation Sections, from the final stopping to the peak of existence, then abiding in the mind of the desire realm. Therefore, there are eighteen abodes in the intermediate state. Here are two ways. These two Liberation Sections explain the two ways of being consistent and inconsistent with tradition. (Burinnor) The third is one coming and going, from the final desire mind of the intermediate state, coming and going to the stopping (complete), then rising from there, to the desire mind. Then abandoning the stopping, to the peak of existence. Then to the desire mind. Finally, counting from the stopping, the eighth transcends the second, to the first. Then to the desire mind, (complete) because skilled in means (Able), from absorption to non-absorption, from non-absorption to absorption, coming and going differently, this state has eighteen abodes. These are the three statements of 'Heart Moon Able'. Such a samadhi with three sequences is here a transcendent samadhi. The Lion's Arising Samadhi is fully matured (present in the intermediate state. Sent to Arya.) Then entering into the transcendent samadhi. What is that? Entering into the first dhyana. And so on. So, what is the so-called desire mind like? Gold says: Non-absorbed consciousness is the consciousness of discrimination. And, because it is said 'desire is unwholesome', it is the discriminating consciousness of the desire realm, the distracted mind. The reason for setting the boundary is: Gold says: Setting the boundary is because liberation from beings of the desire realm is near.

ར་གཟུང་ཞིང་རྣམ་པར་བཞག ཅེས་སོ། །མངོན་དུ་བྱེད་ ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་ཤེས་ནི་རགས་པ་ དང་ཐ་བ་དང་ངན་པ་དང་རྩིག་པ་སྟུག་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ལྟ་བའམ་ སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་དྲན་པའོ། །ཞེས་ཏེ། ལེགས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་མི་འཐད་པར་མངོན་ཏེ། དེ་འདོད་པར་གཏོགས་པའི་སེམས་སུ་མི་ སྣང་ཞིང་དེ་འདྲ་དང་བརྒྱད་སྤེལ་སྦྱོར་ལམ་དུ་ཡང་ནུས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐོད་རྒལ་སྙོམས་ འཇུག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་མོད་མཉམ་བཞག་མིན་པའི་སེམས་(ལ་)དང་(ཞེས་ཐུབ་དགོངས་)ཇི་ ལྟར་མི་འགལ་ཞེ་(དག་ལྡན་དངོས་)ན། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་པོ་འཕོ་བ་ལ་སྙོམས་འཇུག་ཏུ་ བཏགས་པས་འགལ་བ་མེད་དོ། །ཞེས་དག་ལྡན་ཏེ། ཐུབ་དགོངས་སུ། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ ལས་འཕོ་(ཟླ་ཟེར་)བ་ལ་དེར་བཏགས། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མཛོད་ལས། ས་བརྒྱད་རྣམ་ གཉིས་འབྲེལ་བ་དང་། །གཅིག་རྒལ་སོང་ཞིང་འོངས་ནས་ནི། །རིགས་མི་མཐུན་པ་གསུམ་ 2-347 པར་འགྲོ། །ཐོད་རྒལ་གྱི་ནི་སྙོམས་འཇུག་ཡིན། །(བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱིས་དངོས་གཞི་བརྒྱད་ལ་ ཟག་བཅས་ཟག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་འབྲེལ་བ་སྟེ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བརྒྱད་ཟག་བཅས་ལ་ཡར་སོང་མར་འོང་གཉིས་སྲིད་རྩེ་ལ་ ཟག་མེད་མི་སྲིད་པས་དེ་དོར་ཏེ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཟག་མེད་ནས་ཅི་ཡང་མེད་ཟག་མེད་ལ་ཡར་སོང་(འདི་བུས་ཆད)་མར་འོང་ གཉིས་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱང་བར་བྱས་པ་ནི་རིང་སྦྱོར་ཡིན་ལ། དེ་ནས་ཟག་བཅས་དང་པོ་ནས་གསུམ་པ་བཞི་པ་དོར་ནས་ནམ་མཁའ། རྣམ་ཤེས་དོར་ནས་ཅི་ཡང་ལ་སྟེ་རེ་རེ་རྒལ་བའི་ཡར་སོང་ཡང་མར་ལའང་འོང་བ་གཉིས། དེ་བཞིན་དུ་ཟག་མེད་བདུན་ལའང་རེ་ རེ་བོར་བའི་ཡར་སོང་མར་འོང་གཉིས་པོ་དེ་ཉེ་སྦྱོར་རོ། །དེ་ནས་དང་པོ་ཟག་བཅས་ནས་གསུམ་པ་ཟག་མེད་ལྟ་བུ་ལུགས་མཐུན་ མི་མཐུན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ནུས་པ་ནི་རིས་མི་མཐུན་པ་གསུམ་པར་འགྲོ་བ་ནི་ཐོད་རྒལ་དངོས་གཞི་ཡིན་ཞེས་པའོ། ། ) ཞེས་ ས་བརྒྱད་ལས་མ་བཤད་ཅིང་། གཅིག་རྒལ་ལས་མ་བཤད་པ་དང་རྒལ་ལུགས་ཡང་འདི་དང་ མི་འདྲ་བར་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། མིང་མཚུངས་ཀྱང་དོན་མི་འདྲ་སྟེ་བྱ་(ཝ་ཡ་སྱ་)རོག་ དང་འོ་ཐུག་(པཱ་ཡ་སྱ། ཞེས་མིང་འདྲ། )མཚན་ཉིད་འདྲའམ་ཞེས་གྲོལ་སྡེ་གཉིས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། སྙོམས་པར་འཇུག་ཅེས་དྲང་ངོ་། །གང་ལ་ན། བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞི་དང་ འགོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་དགུ་ལའོ། །གང་གིས་ན་བྱང་པ་སྒོམ་ལམ་པ་རྣམས་ ནིའོ། །ས་མཚམས་ནི། ཆུ་མིག་པ་ན་རེ། འགྲེས་དང་པོ་གཉིས་ས་གཉིས་པ་ནས་བཅུ་པའི་ བར་དང་། གསུམ་པ་གཉིས་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་ན་ཡོད་ཀྱི་བརྒྱད་པ་ཡན་རྟག་ཏུ་མཉམ་ པར་བཞག་པས་དེ་མེད་གསུང་ངོ་།

【現代漢語翻譯】 『持有並分別安立』。如此等等。顯現的方式不可思議。法友（chos bshes）說：『欲界中行事的識是粗大的、低劣的、惡劣的、墻壁厚實的等等顯現，僅僅視為幻象，或者眾生地獄等等如何存在，都僅僅憶念為幻象。』如此說來，雖然看似良好，但顯然不合理，因為這在屬於欲界的意識中並不顯現，並且像這樣與八種相混合的結合道中也能做到。第二種是，超越次第入定雖然是三摩地，但與非等持的心（如何）不相違背呢？（因為）入定者轉生被假立為入定，所以沒有相違背。』如此是具足的。在《現觀莊嚴論》（mngon rtogs rgyan）中說：『從入定中轉生，在那裡假立。』如此等等。第二種是，《俱舍論》（mdzod）中說：『八地兩種相關聯，一超越已逝又來臨，趨入三種不同類，超越之定即是。』（四禪定和四無色定以有漏無漏兩種方式相關聯，即按照次第，八個有漏定可以向上和向下，有頂天沒有無漏，所以捨棄它，從初禪無漏到無所有處無漏可以向上（此處有脫落），向下兩種。這樣凈治是遠合。然後從初禪有漏到第三禪，捨棄第四禪，從空無邊處、識無邊處捨棄到無所有處，每一個超越都有向上和向下兩種。同樣，七個無漏定也是每一個捨棄都有向上和向下兩種，這就是近合。然後從初禪有漏到第三禪無漏等，能夠安住于順應和不順應，趨入三種不同類，這是超越的真實基礎。）如此沒有宣說八地，也沒有宣說一個超越，並且超越的方式也與此不同，如果相違背呢？名稱相同但意義不同，像烏鴉（藏文：བྱ་，梵文天城體：वायास्य，梵文羅馬擬音：vāyāsya，漢語字面意思：烏鴉）和牛奶粥（藏文：འོ་ཐུག་，梵文天城體：पायास्य，梵文羅馬擬音：pāyāsya，漢語字面意思：牛奶粥），名稱相同，體性相同嗎？』這是兩個解脫部。論釋中說：『入定是正直的。』對於什麼？對於四禪定和四無色定以及滅盡定這九種入定。通過什麼？通過菩薩道修行者們。地的界限是：水眼派（chu mig pa）說：『前兩種從二地到十地之間，后兩種在二地到七地之間，因為八地以上總是處於等持狀態，所以沒有。』如此說。

【English Translation】 'Holding and separately establishing.' So on and so forth. The way of manifestation is inconceivable. The Dharma friend (chos bshes) said: 'The consciousness that acts in the desire realm is coarse, inferior, evil, thick-walled, etc., appearing merely as illusions, or how sentient beings in hell, etc., exist, are merely remembered as illusions.' Thus, although it seems good, it is obviously unreasonable, because it does not appear in the consciousness belonging to the desire realm, and it can also be done in the union path mixed with eight such things. The second is, how is the transcendence of sequential absorption, although it is samadhi, not contradictory to the non-equipoised mind? (Because) the one who enters absorption is reborn and is nominally established as absorption, so there is no contradiction.' Thus it is complete. In the Ornament for Clear Realization (mngon rtogs rgyan) it says: 'Rebirth from absorption is nominally established there.' So on and so forth. The second is, in the Abhidharmakosha (mdzod) it says: 'The eight grounds are related in two ways, one transcends, passes away, and then comes, entering into three different kinds, the absorption of transcendence is it.' (The four dhyanas and the four formless absorptions are related in two ways, with outflows and without outflows, that is, according to the order, the eight absorptions with outflows can go up and down, there is no without outflows in the peak of existence, so discard it, from the first dhyana without outflows to the nothingness without outflows can go up (there is a missing part here), down two kinds. This purification is the distant union. Then from the first dhyana with outflows to the third dhyana, discarding the fourth dhyana, from the space without boundary, the consciousness without boundary discarding to the nothingness, each transcendence has two kinds of going up and down. Similarly, the seven absorptions without outflows are also each discarding has two kinds of going up and down, this is the near union. Then from the first dhyana with outflows to the third dhyana without outflows, etc., being able to abide in accordance and non-accordance, entering into three different kinds, this is the real basis of transcendence.) Thus, the eight grounds are not explained, nor is one transcendence explained, and the way of transcendence is also different from this, if it contradicts? The names are the same but the meanings are different, like a crow (Tibetan: བྱ་, Sanskrit Devanagari: वायास्य, Sanskrit Romanization: vāyāsya, Chinese literal meaning: crow) and milk porridge (Tibetan: འོ་ཐུག་, Sanskrit Devanagari: पायास्य, Sanskrit Romanization: pāyāsya, Chinese literal meaning: milk porridge), are the names the same, the nature the same?' These are two liberation sections. In the commentary it says: 'Absorption is straightforward.' For what? For the four dhyanas and the four formless absorptions and the cessation, these nine absorptions. Through what? Through the Bodhisattva path practitioners. The boundary of the grounds is: The Water Eye School (chu mig pa) says: 'The first two are between the second ground and the tenth ground, the latter two are between the second ground and the seventh ground, because the eighth ground and above are always in equipoise, so there is none.' Thus it says.

།ཆོས་རྗེ་འཇམ་གསར་ནི། ས་བརྒྱད་པ་ནས། ཞེས་དང་། ཁ་རག་པ། དབང་བོ་རྟུལ་ན་དྲུག་པ་ནས་རྣོ་ན་གཉིས་པ་ནས། ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་ དག་མེད་པར་མངོན་ནོ། །རྗེ་བུ་རིན་ནི། རྩལ་སྦྱོང་བ་ཡིན་པས་ས་བདུན་མན་ན་སྟེ། བརྒྱད་ པ་ཡན་ན་མེད། ཅེས་གསུང་སྟེ། ངེས་པ་མེད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐུགས་ བསྐྱེད་པ་ན་གྲོག་སྦུར་གྱིས་ཀྱང་དེའི་ཐུགས་དགོངས་ཤེས་པར་བཤད་པ་དང་། བསམ་ གཏན་གསུམ་པ་སོགས་ཀྱིས་དང་པོའི་མིག་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་པར་བཤད་པ་སོགས་བསམ་ 2-348 གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་སོ། །དེས་ན་སྒོམ་ལམ་དགུ་ཅར་དུ་བསྒོམ་མམ་སྙམ་སྟེ་དཔྱད་དོ། །དེ་གང་ གི་སྙོམས་འཇུག་ཡིན་ན། ཐོད་རྒལ་གྱིའོ། །ཐོད་རྒལ་དེ་གང་ན། བོད་དག སྦྱོར་བ་སེངྒེ་རྣམ་ བསྒྱིངས། ཞེས་པ་ནི། བུདྡྷ་ཤྲཱིའི་སྟེ། གཞན་གང་དུ་ཡང་བཤད་པ་མེད་ཅིང་འདིར་མ་བཤད་ པས་འདོར་རོ། །དེ་ཡང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཞེས་ནས། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ ཡར་སོང་ཞིང་མར་འོངས་པའི་སྙོམས་འཇུག་ནི་རིམ་པ་དང་པོའོ། ། (འདིའི་མར་འོངས་ཀྱི་མདོ་མི་སྣང་ ཡང་ཨཱརྱས། རྣམ་པ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པའོ་ཞེས་བཤད་པས་གྲུབ་ལ་སྦྱོར་བ་ལ་ བཤད་དོ། ། ) འདི་ལྟར་བྱས་ན། ཐོད་རྒལ་གྱི་དོན་ཚང་རུང་ལ། རྩ་བ་ལྟར་གྱི་འགྲེས་དང་པོ་ལ་ དེའི་དོན་མ་ཚང་སྟེ། ཅི་ཡང་རྒལ་བ་མེད་ཀྱི་བསམ་གཏན་པ་སྤྱིའི་ལུགས་འབའ་ཞིག་གོ ། ཐོད་རྒལ་ནི། སྤྱིའི་འཇུག་ལུགས་དང་བསྟུན་ན་བློ་ངོར་མི་འཚམ་ཞིང་འཇུག་དཀའ་བ་ཞིག་ སྟེ་མི་ཐོད་རྒལ་བ་གཅིག་འདུག་ཟེར་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དངོས་(རྩ་བར་)གཞི་ཙམ་པོ་ཞེས་ སོགས་ནོར་རོ། །དེ་ནས་རྩ་བ་ལྟར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་དེ་ལས་ ལངས་ནས་འགོག་པ་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རེ་རེ་དང་འགོག་པ་སྤེལ་ཏེ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་ལས་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། དེ་ལས་ལངས་ ནས་དེ་མ་ཐག་པའི་སྙོམས་འཇུག་སྲིད་རྩེ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་(བར་མར་དངོས་སུ་ཡོད་)འཇུག (བོད་ དག་དེ་ནུད་ཆུང་སྟེ་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པར་བཤད་ཟེར་ཏེ་བར་མ་མཐོང་བ་མེད་དོ། །ཞེས་གསལ་བར་བྱས་སོ། ། ) དེ་ནས་འདོད་ པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་ངོ་བོར་བཞག་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཉམ་ པར་མ་བཞག་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་མངོན་དུ་བྱས་སོ་ཞེས་བར་མར་རོ། །དེ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་པའོ། ། རྩ་འགྲེལ་གཉིས་ཀར་དུ་རྗེ་བུ་རིན་གྱིས་འགྲེས་ཐ་མ་ལ་འགོག་པ་མེད་པར་མཛད་པ་ནི་ ནོར་ཆེས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ལས་ལངས་ཏེ་དེ་བཏང་ནས་ཐབས་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེའི་ འོག་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འགོག་པ་ལའོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ 2-349 འགོག་པ་གཅིག་པུར་བོར་(འཇམ་

【現代漢語翻譯】 ཆོས་རྗེ་འཇམ་གསར་ནི། ས་བརྒྱད་པ་ནས། (Chos rje 'jam gsar ni, sa brgyad pa nas)——關於Chos rje 'jam gsar，從第八地開始。 ཁ་རག་པ། དབང་བོ་རྟུལ་ན་དྲུག་པ་ནས་རྣོ་ན་གཉིས་པ་ནས། (Kha rag pa, dbang bo rtul na drug pa nas rno na gnyis pa nas)——Kha rag pa說，如果根器遲鈍，從第六地開始；如果根器敏銳，從第二地開始。 ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་མེད་པར་མངོན་ནོ། (Zhes smra ba ni sgrub byed yang dag med par mngon no)——這樣說顯然是沒有確鑿證據的。 རྗེ་བུ་རིན་ནི། རྩལ་སྦྱོང་བ་ཡིན་པས་ས་བདུན་མན་ན་སྟེ། བརྒྱད་པ་ཡན་ན་མེད། (Rje bu rin ni, rtsal sbyong ba yin pas sa bdun man na ste, brgyad pa yan na med)——Rje bu rin說，因為是練習技巧，所以在第七地以下有，第八地以上就沒有了。 ཅེས་གསུང་སྟེ། ངེས་པ་མེད་དེ། (Ces gsung ste, nges pa med de)——這樣說是不確定的。 སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་ན་གྲོག་སྦུར་གྱིས་ཀྱང་དེའི་ཐུགས་དགོངས་ཤེས་པར་བཤད་པ་དང་། (Sangs rgyas kyis 'jig rten pa'i thugs bskyed pa na grog sbur gyis kyang de'i thugs dgongs shes par bshad pa dang)——因為佛陀發起世俗菩提心時，螞蟻也能理解他的意圖。 བསམ་གཏན་གསུམ་པ་སོགས་ཀྱིས་དང་པོའི་མིག་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་པར་བཤད་པ་སོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་སོ། (Bsam gtan gsum pa sogs kyis dang po'i mig shes mngon du byed par bshad pa sogs bsam gyis mi khyab pas so)——據說第三禪等可以顯現最初的眼識，諸如此類，不可思議。 དེས་ན་སྒོམ་ལམ་དགུ་ཅར་དུ་བསྒོམ་མམ་སྙམ་སྟེ་དཔྱད་དོ། (Des na sgom lam dgu car du bsgom mam snyam ste dpyad do)——因此，是否要在九個修道上都進行禪修呢？需要考察。 དེ་གང་གི་སྙོམས་འཇུག་ཡིན་ན། ཐོད་རྒལ་གྱིའོ། (De gang gi snyoms 'jug yin na, thod rgal gyi'o)——這是哪一種等持呢？是頓超的等持。 ཐོད་རྒལ་དེ་གང་ན། བོད་དག སྦྱོར་བ་སེངྒེ་རྣམ་བསྒྱིངས། (Thod rgal de gang na, bod dag, sbyor ba sengge rnam bsgyings)——頓超是什麼呢？是Bod dag的「結合獅子奮迅」。 ཞེས་པ་ནི། བུདྡྷ་ཤྲཱིའི་སྟེ། གཞན་གང་དུ་ཡང་བཤད་པ་མེད་ཅིང་འདིར་མ་བཤད་པས་འདོར་རོ། (Zhes pa ni, buddha shrI'i ste, gzhan gang du yang bshad pa med cing 'dir ma bshad pas 'dor ro)——這是Buddha shrI的說法，其他地方沒有提到，這裡也沒有提到，所以捨棄。 དེ་ཡང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཞེས་ནས། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཡར་སོང་ཞིང་མར་འོངས་པའི་སྙོམས་འཇུག་ནི་རིམ་པ་དང་པོའོ། (De yang bsam gtan dang po nas bzung ste, zhes nas, rnam pa gnyis kyis yar song zhing mar 'ongs pa'i snyoms 'jug ni rim pa dang po'o)——從初禪開始，以兩種方式上升和下降的等持是第一步。 (འདིའི་མར་འོངས་ཀྱི་མདོ་མི་སྣང་ཡང་ཨཱརྱས། རྣམ་པ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པའོ་ཞེས་བཤད་པས་གྲུབ་ལ་སྦྱོར་བ་ལ་བཤད་དོ། ) (('Dir mar 'ongs kyi mdo mi snang yang Aryas, rnam pa gnyis zhes bya ba ni lugs dang mthun pa dang lugs dang mi mthun pa'o zhes bshad pas grub la sbyor ba la bshad do))——（雖然這裡沒有提到下降的經文，但是Aryas說，『兩種方式』是指符合規律和不符合規律，這在結合中有所解釋。） འདི་ལྟར་བྱས་ན། ཐོད་རྒལ་གྱི་དོན་ཚང་རུང་ལ། རྩ་བ་ལྟར་གྱི་འགྲེས་དང་པོ་ལ་དེའི་དོན་མ་ཚང་སྟེ། ཅི་ཡང་རྒལ་བ་མེད་ཀྱི་བསམ་གཏན་པ་སྤྱིའི་ལུགས་འབའ་ཞིག་གོ ( 'Di ltar byas na, thod rgal gyi don tshang rung la, rtsa ba ltar gyi 'gres dang po la de'i don ma tshang ste, ci yang rgal ba med kyi bsam gtan pa spyi'i lugs 'ba' zhig go)——如果這樣做，頓超的意義可以完整，但是按照根本的第一個解釋，其意義不完整，只是普通的禪定者的方式，沒有什麼超越。 ཐོད་རྒལ་ནི། སྤྱིའི་འཇུག་ལུགས་དང་བསྟུན་ན་བློ་ངོར་མི་འཚམ་ཞིང་འཇུག་དཀའ་བ་ཞིག་སྟེ་མི་ཐོད་རྒལ་བ་གཅིག་འདུག་ཟེར་བ་བཞིན་ནོ། (Thod rgal ni, spyi'i 'jug lugs dang bstun na blo ngor mi 'tsham zhing 'jug dka' ba zhig ste mi thod rgal ba gcig 'dug zer ba bzhin no)——頓超，如果按照普通的方式進入，則不符合心意，難以進入，就像說『有一個不頓超的人』一樣。 དེས་ན་དངོས་(རྩ་བར་)གཞི་ཙམ་པོ་ཞེས་སོགས་ནོར་རོ། (Des na dngos (rtsa bar) gzhi tsam po zhes sogs nor ro)——因此，『僅僅是基礎』等等是錯誤的。 དེ་ནས་རྩ་བ་ལྟར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་དེ་ལས་ལངས་ནས་འགོག་པ་ལའོ། (De nas rtsa ba ltar bsam gtan dang po la snyoms par zhugs te de las langs nas 'gog pa la'o)——然後，按照根本，進入初禪，從初禪中出來，進入滅盡定。 དེ་བཞིན་དུ་རེ་རེ་དང་འགོག་པ་སྤེལ་ཏེ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་ལས་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། (De bzhin du re re dang 'gog pa spel te 'du shes med 'du shes med min skye mched kyi bar las 'gog pa la snyoms par zhugs te)——同樣，每一個都與滅盡定交替，從無想處到非想非非想處之間，進入滅盡定。 དེ་ལས་ལངས་ནས་དེ་མ་ཐག་པའི་སྙོམས་འཇུག་སྲིད་རྩེ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་(བར་མར་དངོས་སུ་ཡོད་)འཇུག (De las langs nas de ma thag pa'i snyoms 'jug srid rtse la dmigs pa ste (bar mar dngos su yod) 'jug)——從滅盡定中出來，立即進入以有頂為目標的等持（中間實際存在）。 (བོད་དག་དེ་ནུད་ཆུང་སྟེ་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པར་བཤད་ཟེར་ཏེ་བར་མ་མཐོང་བ་མེད་དོ། །ཞེས་གསལ་བར་བྱས་སོ། ) ((Bod dag de nud chung ste khri brgyad stong par bshad zer te bar ma mthong ba med do) zhes gsal bar byas so)——（據說Bod dag的力量很小，只有八千，所以沒有看到中間。這樣解釋得很清楚。） དེ་ནས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་ངོ་བོར་བཞག་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་མངོན་དུ་བྱས་སོ་ཞེས་བར་མར་རོ། (De nas 'dod pa na spyod pa'i rnam par shes pa thun mtshams kyi ngo bor bzhag nas rnam par shes pa mnyam par ma bzhag pa de lta bu de mngon du byas so zhes bar mar ro)——然後，將欲界行相的識放在座間休息的性質中，顯現出沒有平等安住的識，這就是中間。 དེ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་པའོ། (De ni rim pa gnyis pa'o)——這是第二步。 རྩ་འགྲེལ་གཉིས་ཀར་དུ་རྗེ་བུ་རིན་གྱིས་འགྲེས་ཐ་མ་ལ་འགོག་པ་མེད་པར་མཛད་པ་ནི་ནོར་ཆེས་སོ། (Rtsa 'grel gnyis kar du rje bu rin gyis 'gres tha ma la 'gog pa med par mdzad pa ni nor ches so)——在根本和註釋中，Rje bu rin在最後的解釋中沒有提到滅盡定，這是非常錯誤的。 དེ་ནས་དེ་ལས་ལངས་ཏེ་དེ་བཏང་ནས་ཐབས་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེའི་འོག་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འགོག་པ་ལའོ། (De nas de las langs te de btang nas thabs mkhas pa'i stobs kyis de'i 'og de ma thag tu 'gog pa la'o)——然後，從那裡出來，放下它，以方便的威力，立即進入滅盡定。 དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། (De nas mnyam par ma bzhag pa la'o)——然後進入非平等安住。 དེའི་འོག་ཏུ་འགོག་པ་གཅིག་པུར་བོར་(འཇམ་ (De'i 'og tu 'gog pa gcig pur bor ('jam)——之後，只剩下滅盡定（Jam

【English Translation】 Chos rje 'jam gsar ni, sa brgyad pa nas (Regarding Chos rje 'jam gsar, it starts from the eighth bhumi). Kha rag pa, dbang bo rtul na drug pa nas rno na gnyis pa nas (Kha rag pa said, 'If the faculties are dull, it starts from the sixth bhumi; if the faculties are sharp, it starts from the second bhumi.') Zhes smra ba ni sgrub byed yang dag med par mngon no (Saying this is clearly without proper evidence). Rje bu rin ni, rtsal sbyong ba yin pas sa bdun man na ste, brgyad pa yan na med (Rje bu rin said, 'Because it is practicing skills, it exists below the seventh bhumi, but not above the eighth bhumi.') Ces gsung ste, nges pa med de (Saying this is uncertain). Sangs rgyas kyis 'jig rten pa'i thugs bskyed pa na grog sbur gyis kyang de'i thugs dgongs shes par bshad pa dang (Because when the Buddha generated the worldly bodhicitta, even ants were said to understand his intention). Bsam gtan gsum pa sogs kyis dang po'i mig shes mngon du byed par bshad pa sogs bsam gyis mi khyab pas so (It is said that the third dhyana, etc., can manifest the initial eye consciousness, and so on, which are inconceivable). Des na sgom lam dgu car du bsgom mam snyam ste dpyad do (Therefore, should one meditate on all nine paths of meditation? It needs to be examined). De gang gi snyoms 'jug yin na, thod rgal gyi'o (Which samadhi is this? It is the samadhi of direct transcendence). Thod rgal de gang na, bod dag, sbyor ba sengge rnam bsgyings (What is direct transcendence? It is Bod dag's 'Union Lion's Leap'). Zhes pa ni, buddha shrI'i ste, gzhan gang du yang bshad pa med cing 'dir ma bshad pas 'dor ro (This is Buddha shrI's statement; it is not mentioned anywhere else, and it is not mentioned here, so it is discarded). De yang bsam gtan dang po nas bzung ste, zhes nas, rnam pa gnyis kyis yar song zhing mar 'ongs pa'i snyoms 'jug ni rim pa dang po'o (Starting from the first dhyana, the samadhi of ascending and descending in two ways is the first step). ('Dir mar 'ongs kyi mdo mi snang yang Aryas, rnam pa gnyis zhes bya ba ni lugs dang mthun pa dang lugs dang mi mthun pa'o zhes bshad pas grub la sbyor ba la bshad do) (Although the sutra of descending is not mentioned here, Aryas said, 'The two ways' means conforming to the rules and not conforming to the rules, which is explained in the union). 'Di ltar byas na, thod rgal gyi don tshang rung la, rtsa ba ltar gyi 'gres dang po la de'i don ma tshang ste, ci yang rgal ba med kyi bsam gtan pa spyi'i lugs 'ba' zhig go (If done this way, the meaning of direct transcendence can be complete, but according to the first explanation of the root text, its meaning is not complete; it is just the way of ordinary meditators without any transcendence). Thod rgal ni, spyi'i 'jug lugs dang bstun na blo ngor mi 'tsham zhing 'jug dka' ba zhig ste mi thod rgal ba gcig 'dug zer ba bzhin no (Direct transcendence, if it follows the ordinary way of entering, does not suit the mind and is difficult to enter, like saying 'There is someone who does not directly transcend'). Des na dngos (rtsa bar) gzhi tsam po zhes sogs nor ro (Therefore, 'just the basis' etc. are wrong). De nas rtsa ba ltar bsam gtan dang po la snyoms par zhugs te de las langs nas 'gog pa la'o (Then, according to the root text, enter the first dhyana, come out of it, and enter cessation). De bzhin du re re dang 'gog pa spel te 'du shes med 'du shes med min skye mched kyi bar las 'gog pa la snyoms par zhugs te (Similarly, alternate each one with cessation, from the sphere of no-perception to the sphere of neither-perception-nor-non-perception, enter cessation). De las langs nas de ma thag pa'i snyoms 'jug srid rtse la dmigs pa ste (bar mar dngos su yod) 'jug (Come out of cessation and immediately enter the samadhi that aims at the peak of existence (actually existing in between)). (Bod dag de nud chung ste khri brgyad stong par bshad zer te bar ma mthong ba med do) zhes gsal bar byas so (It is explained clearly that Bod dag's power is small, only eight thousand, so it does not see the intermediate). De nas 'dod pa na spyod pa'i rnam par shes pa thun mtshams kyi ngo bor bzhag nas rnam par shes pa mnyam par ma bzhag pa de lta bu de mngon du byas so zhes bar mar ro (Then, placing the consciousness that operates in desire in the nature of a session break, manifest such a consciousness that is not equally placed, this is the intermediate). De ni rim pa gnyis pa'o (This is the second step). Rtsa 'grel gnyis kar du rje bu rin gyis 'gres tha ma la 'gog pa med par mdzad pa ni nor ches so (In both the root text and the commentary, it is a great mistake that Rje bu rin did not mention cessation in the last explanation). De nas de las langs te de btang nas thabs mkhas pa'i stobs kyis de'i 'og de ma thag tu 'gog pa la'o (Then, come out of it, let it go, and with the power of skillful means, immediately enter cessation). De nas mnyam par ma bzhag pa la'o (Then enter non-equal placement). De'i 'og tu 'gog pa gcig pur bor ('jam (After that, only cessation remains (Jam

གསར་སོགས་རྒལ་བོར་ལ་ཁྱད་བྱེད་པ་ནི་བྱམས་སེང་ལ་ཅོ་འདྲི་བའོ། ། )ལ་འདུ་ ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ལའོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་ ནས་གཉིས་བོར་ལ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལའོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་བརྒྱད་པ་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་བར་དུ་བོར་ནས། བསམ་གཏན་དང་པོ་ ལའོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་བས་མདོ་བསྟན་བཅོས་སུ་མ་བཤད་ ནའང་། རྗེ་བུ་རིན་ནི། ཡང་སྔར་གྱི་དེ་ལྟར་གཅིག་བོར་གཉིས་པ་ལ་འདོད་སེམས་སྤེལ། སོགས་པ་གཉིས་བོར་གསུམ་བོར་སོགས་ནས་འགོག་སྙོམས་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་མཉམ་ རྗེས་མི་འདྲ་བ་སྤེལ་བའི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བས་ན་མི་འདྲ་བར་འགྲོ་བའོ་ཞེས་ཏེ་དཔྱད་དོ། །ཡང་ ན་རིམ་པ་གསུམ་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་ན་གཅིག་བོར་འགོག་པ་ལ་གཉིས་བོར་འགོག་པ་ལ་ཞེས་ སོགས་ནས་བརྒྱད་བོར་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་འགྲོ་བ་དང་། མཉམ་ རྗེས་མི་འདྲ་བ་སྤེལ་ནས་འགྲོ་བས་མི་འདྲ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་སྦྱར་(དོན་བསྡུར་)རོ། །དགོས་པ་ ཅིའི་དོན་དུ་ན། སྙོམས་འཇུག་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པས་སེམས་ལ་དབང་བ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ ཉིད་དེ། (གསེར། ) སེམས་དབང་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་འདྲའི་སྙོམས་འཇུག་ནི་རྩེ་མོའི་སྐབས་འདིར་ སྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། ། ༈ སྤང་བྱ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་ན་རྩེ་མོའི་སྒོམ་ལམ་བརྗོད་ནས་ དེའི་དུས་སུ་སྤང་དགོས་ཤིང་དེ་ལ་ཤེས་དགོས་པའི་ཕྱིར་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམ་པ་བཞི་ བརྗོད་དགོས་པས་དེ་སྟོན་ནོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ། གཟུང་རྟོག་དང་། འཛིན་རྟོག་རྒྱས་ བཤད་དོ། །དང་པོ་ལ། མིང་འདོགས་མི་འདྲ་བ་མང་དུ་བཤད་པ་རྣམས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ཨཱརྱ་ལྟར་ན། སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་ཡུལ་ཅན་དང་། འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པའོ། །དང་ པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། རེ་ཤིག་དང་པོར་གཟུང་རྟོག་དང་པོ་སྟོན་ནོ། །རྩ་བ་ལ། ཟླ་ཟེར་དུ། 2-350 འདི་ནས་ཁོ་བོའི་བླ་མས་སྦྱང་དཀའ་བ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མདོའི་གནས་ཤེས་ཀྱི་གཞན་ གྱིས་མ་ཡིན། ཞེས་ཏེ། བླ་མ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པའི་ཤཱནྟི་བའོ། །དེ་ཡང་ གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་ཀྱི་བར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་སྦྱིན་སོགས་དང་སྟོབས་ བཅུ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རྒྱས་པ་ལ་(མདོ་སྙིང་ཟླ་)རྨོངས་པའི་རྟོག་པ་དེ་ནི་(འདི་ཨཱརྱ་)ཆོས་རྒྱས་པ་མི་ ཤེས་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །(མིང་འདི་ཨཱརྱ། ) གཉེན་པོ་ནི། ཆོས་དེ་རྣམས་ལ་བསླབ་པར་གསུངས་ པས་དེ་བསྟན་ནོ། །ཞེས་སྙིང་ཟླའོ། །མདོར་བསྡུས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་སྤྱིའི་མཚན་ ཉིད། རྒྱས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་དེ་མི་ཤེས་པའི་རྟོག་པ་གཉིས་ནི་བསྡུས་དང་རྒྱས་པའི་ རྣམ་རྟོག་གོ །ཞེས་དག་ལྡན་

【現代漢語翻譯】 捨棄新等，對老者加以區分，如同向慈氏（Maitreya）提出質疑。進入無想無非想處。然後是不平等住。然後是捨棄二者，進入無所有處。然後是不平等住。同樣，捨棄第八禪定直到第二禪定之間，進入第一禪定。然後是不平等住。因此，即使經論中未曾宣說，但杰布仁（Je Bu Rin）說：『再次像以前那樣，捨棄一個，對第二個生起貪慾。』等等，捨棄二個、捨棄三個等，直到滅盡定為止，通過生起不同的等持後行的方式而行進，因此是不同地行進。或者，如果存在三種次第，那麼捨棄一個，對治滅盡定，捨棄兩個，對治滅盡定等等，直到捨棄八個，到達滅盡定的等持為止，通過生起不同的等持後行而行進，因此是不同地行進（意義對比）。 為何需要這樣做呢？因為通過現證該等持，而具有自在心的特徵。（黃金）是心的自在。這樣的等持是頂峰階段修習的道。應捨棄之物。第二部分有三個方面，即連線語：如此宣說了頂峰的修道之後，爲了在那個時候需要捨棄，並且需要了解它，因此需要宣說它的四個相違品，因此宣說了它。第二部分是廣說，即所取分別和能取分別的廣說。第一部分中，已經宣說了許多不同的命名。按照阿雅（Arya）的說法，是具有結合之相的對境和進入之相的對境的分別。第一部分中，連線語：首先宣說第一個所取分別。根本頌中，《月光經》（Chandra Kiran Sutra）中說：『從這裡，我的上師因為安住于難以調伏之處，所以瞭解了經的意義，其他人則不然。』上師是佛陀授記的寂天（Shantideva）。 也就是說，對於從色蘊到一切種智之間的所有真如，以及佈施等和十力等功德的增長，（經心月）是愚昧的分別，即（此阿雅）是不瞭解功德增長的分別。（此名阿雅）對治是：因為宣說了要修習這些功德，所以宣說了它。經心月。簡而言之，是真如等共同的特徵。廣而言之，是不瞭解各自特徵的兩種分別，即簡略和廣大的分別。達丹（Dagdan）。

【English Translation】 Abandoning the new and differentiating against the old is like questioning Maitreya. Entering the realm of neither perception nor non-perception. Then, non-equalized abiding. Then, abandoning both, entering the realm of nothingness. Then, non-equalized abiding. Similarly, abandoning the eighth meditation until the second meditation, entering the first meditation. Then, non-equalized abiding. Therefore, even if not explained in the sutras and treatises, Je Bu Rin said: 'Again, like before, abandoning one, developing desire for the second.' And so on, abandoning two, abandoning three, etc., until reaching the cessation samadhi, progressing through the generation of different subsequent samadhis, thus progressing differently. Or, if there are three stages, then abandoning one, counteracting cessation, abandoning two, counteracting cessation, etc., until abandoning eight, reaching the samadhi of cessation, progressing through the generation of different subsequent samadhis, thus progressing differently (meaning comparison). What is the purpose of doing this? Because by directly realizing that samadhi, one possesses the characteristic of having power over the mind. (Gold) is the freedom of the mind. Such samadhi is the path of meditation at this peak stage. Things to be abandoned. The second part has three aspects, namely, the connecting words: Having thus explained the peak path of meditation, it is necessary to abandon at that time, and it is necessary to understand it, therefore it is necessary to explain its four opposing aspects, therefore it explains it. The second part is the extensive explanation, namely, the extensive explanation of the apprehended conceptualization and the apprehending conceptualization. In the first part, many different namings that have been explained have already been explained. According to Arya, it is the conceptualization with the object of the aspect of combination and the object of the aspect of entering. In the first part, the connecting words: First, explain the first apprehended conceptualization. In the root text, in the 'Moonbeam Sutra' (Chandra Kiran Sutra): 'From here, my guru, because he abides in a difficult place to tame, understands the meaning of the sutra, but others do not.' The guru is Shantideva, who was prophesied by the Buddha. That is to say, regarding all the suchness from the form aggregate to omniscience, and the increase of qualities such as generosity and the ten powers, (Sutra Heart Moon) is the conceptualization of ignorance, that is, (this Arya) is the conceptualization of not understanding the increase of qualities. (This name Arya) The antidote is: Because it is said to practice these qualities, therefore it explains it. Sutra Heart Moon. In short, it is the general characteristic of suchness, etc. In detail, the two conceptualizations of not understanding their own characteristics are the conceptualizations of brief and extensive. Dagdan.

བུདྡྷ་ཤྲཱིའོ། །བསྡུས་པའི་རྟོག་གཉེན་ནི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་བསླབ་ པར་མི་བྱའོ་ཞེས་སོགས་ཡིན། ཞེས་སྙིང་ཟླའོ། །ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་འདི་དག་མདོ་དང་རྒྱས་ པས་ཀུན་ཆུབ་པར་བགྱིའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །མདོར་བསྡུས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་ བོ་དང་། རྒྱས་པ་ནི་ཆོས་ཅན་སོ་སོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཆོས་རྒྱས་བསྡུས་ལ་བཤད་པ་ ནོར། ཞེས་རྗེ་དོལ་གསུང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཤད་བཞིན་ཡུམ་ལ་མི་སློབ་པ་སངས་ རྒྱས་ཀྱིས་བསྟང་བས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ཡང་དེ་ལྟར་སློབ་པ་བསྟང་བ་མེད་ཅིང་བཟུང་བར་ འཛིན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟང་བ་(མིང་ཨཱརྱ་སོགས་)མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །བྱང་ཆེན་ཡུམ་ ལ་སྤྱོད་པ་བསྒོམ་པ། བརྩོན་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གྲངས་མེད་པའི་སངས་ རྒྱས་རྣམས་དགོངས་པར་མཛོད། སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །དུས་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ ཡོན་(དུས་ཀྱིས་ཞེས་བདག་སྙིང་ཟླ་)ཏན་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་། ཤེར་ཕྱིན་ལ་གནས་པ་དེ་ནི་ཕྱིར་ མི་ལྡོག་པ། དེ་བས་དགོངས་པ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱད་བ། སོགས་ནས། ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་ཕན་ ཡོན་འདི་དག་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་(མདོར་བསྡུས་ཨཱརྱ་)སོ། །དུས་གཉིས་པ་མཐོང་ ལམ་གྱི་དུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མེད་རྟོག་སྟེ། ཡུམ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཕན་ཡོན་འདི་དག་ཡོད་ 2-351 པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །(སྔར་བཤད་སྦྱོར་ལམ་དུས་སུ་སྨོས་པ་དང་གཅིག) གསུམ་པ་སྒོམ་ལམ་ གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་རྟོག་པ་སྟེ། ཡུམ་བསྒོམ་པ་ལ་ཕན་ཡོན་(སྔར་བཤད་དེ་ཉིད་)དེ་དག་ཡོད་པར་ རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །རྣམ་དག་ལེགས་པའི་ལམ་རྣམ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་སྦྱོར་ལམ་མི་ཤེས་ པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། གཟུགས་ཞི་བ། སོགས་ནས། སྙིང་པོ་མེད་པས་ཡུམ་ལ་(རྩོལ་བ་དང་མཚན་མ་ དང་བཅས་པའི་སྐབས་ཞེས་གནོད་འཇོམས་ཏེ་ཚོགས་སྦྱོར་རོ། ། )སྤྱད་པར་བྱའོ། །སོགས་སོ། ། གཉིས་པ་མཐོང་ ལམ་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་སྒྲུབ་པས་ཡུམ་མངོན་ པར་སྒྲུབ་པར་བྱའོ། །(ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་ལ་གནོད་འཇོམས་སོ། ། ) ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་སྒོམ་ ལམ་མི་ཤེས་པའི་རྟོག་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་(ཨཱརྱ་སྙིང་ཟླ་)སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པས་ཡུམ་བསྒོམ་ པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །(ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ལ་གནོད་འཇོམས་སོ། ། ) རྟོག་པ་དགུ་བོ་དེ་སྒོམ་རྩེའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས། སྤོང་བས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཞེས་གཉེན་པོའི་མིང་གིས་ བཏགས་སོ། །འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་བྱེད་ན་འགྲེལ་པ་ལྟར་བྱའོ། །འགྲེལ་པ་ལ། འཇུག་ རྟོག་ཏུ་སྦྱར་ན་སླ་བས་ཡུལ་དགུ་ལ་དམིགས་པ་དགུ་སྟེ། མདོ་སྡུད་པ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན། ཆོས་ མདོར་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་

【現代漢語翻譯】 བུདྡྷ་ཤྲཱིའོ། །(Buddha Shri) བསྡུས་པའི་རྟོག་གཉེན་ནི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་བསླབ་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་སོགས་ཡིན། ཞེས་སྙིང་ཟླའོ། །簡而言之，對治品是指『不應學習任何法』等等。這是Snying-zla說的。 ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་འདི་དག་མདོ་དང་རྒྱས་པས་ཀུན་ཆུབ་པར་བགྱིའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །通過經文和廣說，我將完全理解這六度。等等，內容非常廣泛。 མདོར་བསྡུས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་། རྒྱས་པ་ནི་ཆོས་ཅན་སོ་སོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཆོས་རྒྱས་བསྡུས་ལ་བཤད་པ་ནོར། ཞེས་རྗེ་དོལ་གསུང་ངོ་། །簡而言之，是真如的自性；廣而言之，是各個法的事物的真如。將法解釋為廣和略是錯誤的。這是杰多（Je Dol）說的。 སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཤད་བཞིན་ཡུམ་ལ་མི་སློབ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟང་བས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ཡང་དེ་ལྟར་སློབ་པ་བསྟང་བ་མེད་ཅིང་བཟུང་བར་འཛིན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟང་བ་(མིང་ཨཱརྱ་སོགས་)མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །即使佛陀沒有完全接受，但仍然像佛陀所說的那樣不學習般若波羅蜜多，或者沒有佛陀的教導卻認為自己接受了，這是一種沒有佛陀教導（例如，名稱「聖」等）的概念。 བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་བསྒོམ་པ། བརྩོན་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གྲངས་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དགོངས་པར་མཛོད། སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །當菩薩修習和努力修習般若波羅蜜多時，請憶念無數世界的諸佛。等等，內容非常廣泛。 དུས་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཡོན་(དུས་ཀྱིས་ཞེས་བདག་སྙིང་ཟླ་)ཏན་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་། ཤེར་ཕྱིན་ལ་གནས་པ་དེ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ། དེ་བས་དགོངས་པ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱད་བ། སོགས་ནས། ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་ཕན་ཡོན་འདི་དག་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་(མདོར་བསྡུས་ཨཱརྱ་)སོ། །有三個時期：第一，資糧道的無功德概念（Snying-zla說：『通過時間』）；安住于般若波羅蜜多者不會退轉。因此，應修習六度。等等，應知修習般若波羅蜜多有這些利益。等等（簡略的聖）。 དུས་གཉིས་པ་མཐོང་ལམ་གྱི་དུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མེད་རྟོག་སྟེ། ཡུམ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཕན་ཡོན་འདི་དག་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །(སྔར་བཤད་སྦྱོར་ལམ་དུས་སུ་སྨོས་པ་དང་གཅིག) 第二，見道時期的無功德概念。應知證悟般若波羅蜜多有這些利益。等等。（與之前所說的資糧道時期相同）。 གསུམ་པ་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་རྟོག་པ་སྟེ། ཡུམ་བསྒོམ་པ་ལ་ཕན་ཡོན་(སྔར་བཤད་དེ་ཉིད་)དེ་དག་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །第三，修道時期的無功德概念。應知修習般若波羅蜜多有（與之前所說的）那些利益。等等。 རྣམ་དག་ལེགས་པའི་ལམ་རྣམ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་སྦྱོར་ལམ་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། གཟུགས་ཞི་བ། སོགས་ནས། སྙིང་པོ་མེད་པས་ཡུམ་ལ་(རྩོལ་བ་དང་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་སྐབས་ཞེས་གནོད་འཇོམས་ཏེ་ཚོགས་སྦྱོར་རོ། ། )སྤྱད་པར་བྱའོ། །སོགས་སོ། །在三種清凈善道中，第一種是不知道資糧道的概念。色寂靜。等等，因為沒有精華，所以應該修習般若波羅蜜多（在努力和有相的階段，這是對損害的克服，即資糧道）。等等。 གཉིས་པ་མཐོང་ལམ་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་སྒྲུབ་པས་ཡུམ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱའོ། །(ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་ལ་གནོད་འཇོམས་སོ། ། ) ཞེས་སོ། །第二種是不知道見道的概念。通過證悟空性，應該證悟般若波羅蜜多。（這是對第一地到第七地的損害的克服）。等等。 གསུམ་པ་སྒོམ་ལམ་མི་ཤེས་པའི་རྟོག་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་(ཨཱརྱ་སྙིང་ཟླ་)སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པས་ཡུམ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །(ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ལ་གནོད་འཇོམས་སོ། ། )第三種是不知道修道的概念。通過修習虛空（聖，Snying-zla）的空性，應該修習般若波羅蜜多。等等。（這是對第八地及以上地的損害的克服）。 རྟོག་པ་དགུ་བོ་དེ་སྒོམ་རྩེའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས། སྤོང་བས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཞེས་གཉེན་པོའི་མིང་གིས་བཏགས་སོ། །這九種概念是修習頂的結合。通過近取，它被稱為對治品，因為它是以捨棄為特徵的結合的對境。 འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་བྱེད་ན་འགྲེལ་པ་ལྟར་བྱའོ། །འགྲེལ་པ་ལ། འཇུག་རྟོག་ཏུ་སྦྱར་ན་སླ་བས་ཡུལ་དགུ་ལ་དམིགས་པ་དགུ་སྟེ། མདོ་སྡུད་པ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན། ཆོས་如果將「進入」理解為所取概念，則應按照註釋進行。在註釋中，如果將「進入」理解為概念，則更容易，因為有九個對境對應於九個對象，例如《攝頌》等法，法。 མདོར་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་簡而言之，它被展示出來，法。

【English Translation】 བུདྡྷ་ཤྲཱིའོ། །(Buddha Shri) Briefly, the antidote to conceptualization is 'One should not study any dharma,' etc. This is according to Snying-zla. ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་འདི་དག་མདོ་དང་རྒྱས་པས་ཀུན་ཆུབ་པར་བགྱིའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །Through the sutras and extensive explanations, I will fully understand these six perfections. And so on, extensively. མདོར་བསྡུས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་། རྒྱས་པ་ནི་ཆོས་ཅན་སོ་སོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཆོས་རྒྱས་བསྡུས་ལ་བཤད་པ་ནོར། ཞེས་རྗེ་དོལ་གསུང་ངོ་། །Briefly, it is the essence of Suchness; extensively, it is the Suchness of each phenomenon. It is wrong to explain dharma in terms of extensive and brief. This is according to Je Dol. སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཤད་བཞིན་ཡུམ་ལ་མི་སློབ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟང་བས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ཡང་དེ་ལྟར་སློབ་པ་བསྟང་བ་མེད་ཅིང་བཟུང་བར་འཛིན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟང་བ་(མིང་ཨཱརྱ་སོགས་)མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །Even if the Buddha has not fully accepted, but still does not study the Prajnaparamita as the Buddha said, or without the Buddha's teaching, one thinks that he has accepted, this is a concept without the Buddha's teaching (e.g., the name 'Arya,' etc.). བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་བསྒོམ་པ། བརྩོན་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གྲངས་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དགོངས་པར་མཛོད། སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །When a Bodhisattva practices and strives to meditate on the Prajnaparamita, please remember the Buddhas of countless realms. And so on, extensively. དུས་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཡོན་(དུས་ཀྱིས་ཞེས་བདག་སྙིང་ཟླ་)ཏན་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་། ཤེར་ཕྱིན་ལ་གནས་པ་དེ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ། དེ་བས་དགོངས་པ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱད་བ། སོགས་ནས། ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་ཕན་ཡོན་འདི་དག་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་(མདོར་བསྡུས་ཨཱརྱ་)སོ། །There are three times: First, the concept of no merit in the path of accumulation (Snying-zla says: 'Through time'); one who abides in the Prajnaparamita will not regress. Therefore, one should practice the six perfections. And so on, one should know that there are these benefits in practicing the Prajnaparamita. And so on (brief Arya). དུས་གཉིས་པ་མཐོང་ལམ་གྱི་དུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མེད་རྟོག་སྟེ། ཡུམ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཕན་ཡོན་འདི་དག་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །(སྔར་བཤད་སྦྱོར་ལམ་དུས་སུ་སྨོས་པ་དང་གཅིག) Second, the concept of no merit in the time of the path of seeing. One should know that there are these benefits in realizing the Prajnaparamita. And so on. (Same as what was said before in the time of the path of accumulation). གསུམ་པ་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་རྟོག་པ་སྟེ། ཡུམ་བསྒོམ་པ་ལ་ཕན་ཡོན་(སྔར་བཤད་དེ་ཉིད་)དེ་དག་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །Third, the concept of no merit in the path of meditation. One should know that there are (the same as what was said before) those benefits in meditating on the Prajnaparamita. And so on. རྣམ་དག་ལེགས་པའི་ལམ་རྣམ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་སྦྱོར་ལམ་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། གཟུགས་ཞི་བ། སོགས་ནས། སྙིང་པོ་མེད་པས་ཡུམ་ལ་(རྩོལ་བ་དང་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་སྐབས་ཞེས་གནོད་འཇོམས་ཏེ་ཚོགས་སྦྱོར་རོ། ། )སྤྱད་པར་བྱའོ། །སོགས་སོ། །Among the three pure and excellent paths, the first is the concept of not knowing the path of accumulation. Form is peaceful. And so on, because there is no essence, one should practice the Prajnaparamita (in the stage of effort and signs, this is the overcoming of harm, i.e., the path of accumulation). And so on. གཉིས་པ་མཐོང་ལམ་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་སྒྲུབ་པས་ཡུམ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱའོ། །(ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་ལ་གནོད་འཇོམས་སོ། ། ) ཞེས་སོ། །The second is the concept of not knowing the path of seeing. By realizing emptiness, one should realize the Prajnaparamita. (This is the overcoming of harm from the first to the seventh bhumis). And so on. གསུམ་པ་སྒོམ་ལམ་མི་ཤེས་པའི་རྟོག་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་(ཨཱརྱ་སྙིང་ཟླ་)སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པས་ཡུམ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །(ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ལ་གནོད་འཇོམས་སོ། ། )The third is the concept of not knowing the path of meditation. By meditating on the emptiness of space (Arya, Snying-zla), one should meditate on the Prajnaparamita. And so on. (This is the overcoming of harm from the eighth bhumi and above). རྟོག་པ་དགུ་བོ་དེ་སྒོམ་རྩེའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས། སྤོང་བས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཞེས་གཉེན་པོའི་མིང་གིས་བཏགས་སོ། །These nine concepts are the union of the peak of meditation. By approximation, it is called the antidote because it is the object of a union characterized by abandonment. འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་བྱེད་ན་འགྲེལ་པ་ལྟར་བྱའོ། །འགྲེལ་པ་ལ། འཇུག་རྟོག་ཏུ་སྦྱར་ན་སླ་བས་ཡུལ་དགུ་ལ་དམིགས་པ་དགུ་སྟེ། མདོ་སྡུད་པ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན། ཆོས་If 'entering' is understood as the apprehended concept, then it should be done according to the commentary. In the commentary, if 'entering' is applied to the concept, it is easier because there are nine objects corresponding to the nine objects, such as the Dharma of the Compendium of Sutras, Dharma. མདོར་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་Briefly, it is shown, Dharma.

ཚིག་མདོར་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་ དབང་རྣོན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པའི་ཡུམ་གྱི་མདོ་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་ཡུམ་ ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མདོར་བསྡུས་པ་ཆོས་ཅན། བྱང་པའི་འཇུག་བྱ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེའི་ བླང་བྱར་གནས་པས་སོ། །དེ་ལ་འཇུག་བྱར་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་ནི། མདོར་བསྡུས་པ་ལ་ འཇུག་ཡུལ་དུ་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ། ཞེས་རེ་རེ་ཞིང་བསྒྲེའོ། །ཚིག་རྒྱས་པ་ལ་དགའ་བའི་ སེམས་ཅན་དབང་རྟུལ། རྗེས་སུ་འཛིན་པས། སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་བ་ལྟ་བུ་ཆོས་རྒྱས་པ་དང་། སྟོན་ པས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་ཕྱིན་དྲུག་གི་དོན་ལ་ནན་ཏན་མི་བྱེད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ བསྟན་ཏེ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ཡང་བཟློག་པ་བཟུང་བ་དང་། ཉོན་མོངས་སོགས་རང་མཚན་པ་ 2-352 རྣམས་བྱུང་མ་ཐག་ཉིད་ནས་མི་སྡོད་པར་འགགས་ནས་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་ ཡོན་ཏན་ཉོན་མོངས་དང་བྲལ་སོགས་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང་། ཉོན་ མོངས་རྣམས་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པས་མཐོང་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཉོན་མོངས་ དང་བྲལ་སོགས་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་ཉོན་མོངས་ (གསེར་དོན་)རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཉོན་ མོངས་(གསེར་)དང་བྲལ་སོགས་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང་ངོ་། །འོན་ ཀྱང་དུས་བར་བ་མཐོང་ལམ་སྟེ་དེའི་དུས་སུ་སྦྱོར་ལམ་བྱུང་བ་འགགས་པས། དེའི་ཡོན་ཏན་ དོན་དམ་པར་མེད། ཅེས་སོགས་སྦྱར་རོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། བྱུང་བ་ནི་སྐབས་དང་པོའི་སྦྱོར་ ལམ། ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ལ་གཞན་སྟོན་པ་སོགས། མ་ འོངས་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་རྩེ། ཞེས་སོ། །ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཆོས་ཅན། རྣམ་དག་ ལེགས་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། བདག་(གསེར་)ལྟ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཞི་བའམ། དོན་དམ་པར་དངོས་ པོ་འགོག་པས་(ཨཱརྱ་)ཞི་(མདོ་)སོགས་པ་རྐྱེན་དབང་ཡིན་པས་ཡ་མ་བརླ། (མདོ། ) རང་བཞིན་ སྟོང་ཉིད་(ཨཱརྱ་)ཡིན་པས་གསོག་(མདོ་)དཔྱད་མི་བཟོད་པས་(ཨཱརྱ་)སྙིང་པོ་མེད་(མདོ་)པར་ རྟོགས་པས་མྱང་འདས་པར་སྦྱོར་བས་སོ། །ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། ཆོས་འདྲ། སྟོང་ ཉིད་གསར་དུ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་སྟེ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ པའི་ལམ་ཆོས་ཅན། ཆོས་འདྲ། བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཟིན་ བསྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་འདྲའི་ཡུལ་དགུ་ལ་འཇུག་བྱར་འཁྲུལ་བའི་རྣམ་རྟོག་ནི་ མཚན་གཞི། སྒོམ་རྩེའི་སྤང་བྱ་གཟུང་རྟོག་དང་པོ་འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་མཚོན། རྩེ་མོའི་ སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་འདིར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་གང་ཞིག དམི

【現代漢語翻譯】 《母經》是爲了那些喜歡簡略教義、根器敏銳的眾生而宣說的。因此，簡略的《母經》等法，是菩薩行者的所入之境，因為在世俗層面，它們是菩薩行者需要接受的內容。對於將這些法誤認為可入之境的分別念，可以這樣理解：將簡略教義誤認為可入之境的分別念，等等，一一對應即可。對於那些喜歡廣繁教義、根器遲鈍的眾生，佛陀宣說了如《十萬頌》等廣繁的經典。雖然佛陀如是宣說，但他們並不努力修持六度，即使佛陀已經教導，也沒有完全領受，反而執著于相反的方面。煩惱等自相法一生起就立即止息，不會停留，這就是結合道的功德，雖然在勝義諦中，離煩惱等功德並不存在，但在世俗諦中是存在的。由於煩惱沒有真正產生的因，所以見道的功德，如離煩惱等，在勝義諦中不存在，但在世俗諦中是存在的。未來的煩惱（如黃金）在自性上是空性的，因此修道的功德，如離煩惱（如黃金）等，在勝義諦中不存在，但在世俗諦中是存在的。然而，在中間的見道時期，由於加行道已經止息，所以它的功德在勝義諦中是不存在的。等等，可以類比理解。 關於法友：生起指的是第一階段的加行道；沒有真正產生的因指的是指向菩提的其他事物等；未來指的是無間道和頂道。 大乘加行道，是清凈、優良的道路，因為它平息了我見（如黃金）等顛倒之見，或者說，在勝義諦中，它能止息事物（阿雅），寂滅（經）等是因緣，所以不會徒勞。（經）自性是空性（阿雅），所以積聚（經）無法忍受考察（阿雅），認識到沒有實義（經），因此與涅槃相連。大乘見道，類似於法，是新顯現空性，即親證空性。大乘修道，類似於法，是已經親眼見到真如自性，並對此進行修習。對於這九種境，將它們誤認為可入之境的分別念，例如，頂道所斷的執著相，最初的入是執著相。頂道的修道之加行，是近取位的階段，在此階段需要斷除的，是所緣境。

【English Translation】 The 'Mother Sutra' is taught for the sake of sentient beings who prefer concise teachings and have sharp faculties. Therefore, the concise 'Mother Sutra' and other teachings are objects of entry for Bodhisattvas, because in the conventional sense, they are what Bodhisattvas need to accept. Regarding the conceptualizations that mistake these teachings as objects of entry, it can be understood as: the conceptualization that mistakes concise teachings as objects of entry, and so on, corresponding one by one. For sentient beings who prefer extensive teachings and have dull faculties, the Buddha taught extensive scriptures such as the 'Hundred Thousand Verses'. Although the Buddha taught in this way, they do not diligently practice the six perfections, and even though the Buddha has taught, they do not fully receive it, but instead cling to the opposite. Afflictions and other self-characterized phenomena cease immediately upon arising, without lingering, which is the merit of the path of union. Although in the ultimate sense, merits such as being free from afflictions do not exist, they do exist in the conventional sense. Because afflictions do not have the cause for truly arising, the merits of the path of seeing, such as being free from afflictions, do not exist in the ultimate sense, but they do exist in the conventional sense. Future afflictions (like gold) are empty in nature, therefore the merits of the path of meditation, such as being free from afflictions (like gold), do not exist in the ultimate sense, but they do exist in the conventional sense. However, in the intermediate period of the path of seeing, because the path of joining has ceased, its merits do not exist in the ultimate sense. And so on, can be understood analogously. Regarding the Dharma friend: arising refers to the first stage of the path of joining; not having the cause for truly arising refers to other things that point to Bodhi, etc.; the future refers to the path of no interruption and the peak path. The Mahayana path of joining is a pure and excellent path, because it pacifies the inverted views such as the view of self (like gold), or in the ultimate sense, it can stop things (Arya), extinction (Sutra) etc. are conditions, so it will not be in vain. (Sutra) The nature is emptiness (Arya), so accumulating (Sutra) cannot withstand examination (Arya), realizing that there is no essence (Sutra), therefore it is connected to Nirvana. The Mahayana path of seeing, is similar to Dharma, is the new manifestation of emptiness, that is, the direct realization of emptiness. The Mahayana path of meditation, is similar to Dharma, is having already directly seen the nature of suchness, and cultivating it. For these nine objects, the conceptualizations that mistake them as objects of entry, for example, the clinging to signs that is abandoned by the peak path, the initial entry is the clinging to signs. The practice of the path of meditation of the peak path, is the stage of the near attainment, what needs to be abandoned at this stage is the object of focus.

གས་ཡུལ་བྱང་པའི་འཇུག་བྱ་ལ་དམིགས་ནས་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་འཁྲུལ་བའི་བློ་དེ་ 2-353 ཡང་སྒོམ་རྩེའི་ཉེར་བསྡོགས་ཉིད་ཀྱིས་གཞོམ་བྱ་ཡིན་པས་མིང་གཞན་སྦྱོར་བའི་གནས་ སྐབས་སམ་རྣམ་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡུལ་དགུ་ཡོད་པས་རྟོག་ པའང་རྣམ་པ་དགུའོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་སྤང་བྱ་གཟུང་རྟོག་དང་པོ་ བསྟན་ནས་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། འདི་དགུ་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་སྦྱར་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་མི་སྐྱེ་བ་ལ་ལྡོག་བྱར་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་ཞེས་སོགས་རེ་རེར་སྦྱར་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཇི་ བཞིན་དོན་མིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ལྡོག་བྱར་འཁྲུལ་རྟོག་པར་དགུ་བོ་མཚན་གཞི། སྒོམ་ རྩེའི་སྤང་བྱ་གཟུང་རྟོག་གཉིས་པ་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་མཚོན། སྒོམ་པའི་ལམ་རྩེ་མོའི་ འཇུག་པ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ཞིག བྱང་ སེའི་ལྡོག་ཡུལ་ལ་དམིགས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྡོག་བྱར་འཁྲུལ་རྟོག་ཅེས་སྐབས་འདི་ལ་སྟེ་ འདི་རུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མིང་གཞན་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ཞེས་པར་ཡང་ སངས་རྒྱས་བཞེད་དོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཨཱརྱ་སོགས། ཀུན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེ་བའི་རྣམ་ རྟོག་ཅེས་ནས་བསྒོམ་པའི་རྣམ་རྟོག་སོགས་དང་བསྒོམ་མི་བསྒོམ་དེ་དག་ལས་ནི་བཟློག་པ་ བསྒོམ་པ་མིན་བསྒོམ་མིན་ཡང་མིན་པའི་རྣམ་རྟོག ཅེས་སོགས་གཞུང་བཞིན་ཏེ་སློབ་དཔོན་ ཡང་དེར་གསལ་ལོ། །(མཐའི་རྣམ་རྟོག་པ་ཞེས་པ་མཐའི་གསལ་བྱེད་ཡིན་པས་གོང་མ་ཀུན་ལ་སྦྱར་རྒྱུ་ཡིན་པར་ངེས་སོ། ། དེས་ན་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་མི་གསལ་ལོ། ། ) འགྲེལ་པ་ལ། ཡུལ་ལ་སྦྱར་ན། ཉན་ཐོས་ཚོགས་ལམ་པ་ ཆོས་ཅན། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་མི་སྐྱེ་བ་སྟེ་ད་ལྟ་རང་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པ་ ཡིན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཐབས་མཁས་སོགས་དང་བྲལ་བས་སོ། ། (གསེར་ནི་བྲལ་བས་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་བརྟེན་པ་དང་དད་པ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སོ། ། ) སེམས་དང་པོ་ བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། ཞེས་སོ། །ཆོས་ཅན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་(ཉིད་རབ་ ཏུ་གཅེས་པས་སྟེ་གསེར་)མངོན་སུམ་དུ་བྱའོ་ཞེས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དེ། གཞན་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་ 2-354 དམིགས་པའི་འཁོར་(གསེར་)གསུམ་རྣམ་དག་གི་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་རང་ རྒྱུད་ལ་མེད་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་གི་བར་(དག་ལྡན་དུ་སྦྱར་)དུ་ཡུམ་ལ་སྤྱད་ པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཉན་ཐོས་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་རྣོན་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་དེའི་ ཐེག་པའི་འབྲས་བུ་ལ་རེ་ཞིང་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། གནས་སྐབས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དུ་ངེས་ པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ

【現代漢語翻譯】 對於應針對下部地區的進入方式進行干預的錯誤觀念， 2-353 也應通過禪定頂峰的就近修習來摧毀，因此也可稱為具有其他名稱適用場合或形式之對象的分別念。它有九個對象，因此分別念也有九種形式。第二，連線詞：如是，在展示了第一個應斷除的執取分別念之后等等。根本頌：將這九個與顛倒的執取分別念相結合，例如，將不生起菩提心的顛倒執取分別念等等，逐一結合。對於如實地將法性分別念為非實義，將九者都作為顛倒執取分別唸的例子。禪定頂峰的應斷除的執取分別念，象徵著第二個顛倒執取分別念。禪修道頂峰的進入，即無間道之心和心所的摧毀對象，針對菩薩的顛倒對象，在世俗層面將顛倒執取分別念稱為此時此地的認知。對於具有其他名稱適用對象的分別念，佛陀也如是認為。阿雅等等。從不生起一切菩提心的分別念，到禪修的分別念等等，以及禪修與非禪修的對立面，即非禪修和非非禪修的分別念等等，都如經文所說，導師也對此有明確闡述。（最後的分別念是最後的澄清，因此必須與所有先前的結合。因此，顛倒執取分別念並不明確。）註釋：在對像上結合，聲聞乘資糧道者，具有圓滿菩提心的生起，即不生起，因為現在自己的相續中沒有生起，因為缺乏大乘善知識和方便等等。（黃金因缺乏而依賴於正確的教誨，並且缺乏信心等等。）從最初生起心開始，就接近執取。經文說：具有圓滿菩提心之精華（非常珍貴，即黃金）者，不會想到要顯現，因為爲了他人的利益，針對佛陀的三輪清凈的殊勝福德在自己的相續中沒有。應在菩提心之精華中安住，直到（與清凈結合）與佛母交合。等等。聲聞乘加行道者，根器敏銳，具有對聲聞乘果位的期望和憶念，因為暫時確定為聲聞乘種姓的加行道者。憶念 2-354 。

【English Translation】 The mistaken notion that one should intervene with the entry into the lower regions, 2-353 should also be destroyed by the proximate practice of the peak of meditation, and thus can also be called a conceptualization with an object of another name's applicable occasion or form. It has nine objects, so the conceptualization also has nine forms. Second, the connecting word: Thus, after showing the first grasping conceptualization to be abandoned, etc. Root verse: Combine these nine with the inverted grasping conceptualization, for example, the conceptualization that mistakes not generating bodhicitta as something to be inverted, etc., combine them one by one. For the conceptualization that distinguishes the nature of reality as non-meaning, take the nine as examples of inverted grasping conceptualization. The grasping conceptualization to be abandoned at the peak of meditation symbolizes the second inverted grasping conceptualization. The entry into the peak of the path of meditation, i.e., whatever is to be destroyed by the minds and mental factors of the path of no interruption, targeting the inverted object of the Bodhisattva, conventionally call the inverted grasping conceptualization the cognition of this occasion here. For the conceptualization with an object of applying another name, the Buddha also thinks so. Arya, etc. From the conceptualization of not generating all bodhicitta, to the conceptualization of meditation, etc., and the opposite of meditating and not meditating, i.e., the conceptualization of not meditating and not not meditating, etc., are as the scriptures say, and the teacher also clearly explains this. (The last conceptualization is the clarification of the last, so it must be combined with all the previous ones. Therefore, the inverted grasping conceptualization is not clear.) Commentary: Combining on the object, the Shravaka of the accumulation path, has the arising of complete bodhicitta, i.e., not arising, because it has not arisen in his own continuum now, because he lacks the Mahayana virtuous friend and means, etc. (Gold is lacking and relies on the correct teachings, and lacks faith, etc.) From the first arising of the mind, he closely grasps. The scripture says: One who has the essence of complete bodhicitta (very precious, i.e., gold) does not think of manifesting, because for the benefit of others, the excellent merit of the three pure wheels aimed at the Buddha is not in his own continuum. One should abide in the essence of bodhicitta until (combined with purity) one engages with the Mother. Etc. The Shravaka of the path of joining, with sharp faculties, has hope and mindfulness for the fruit of that vehicle of the Shravaka, because he is temporarily determined to be of the Shravaka lineage on the path of joining. Mindfulness 2-354 .

་གཞན་གྱི་(རད་ཀིར་ཡང་འདི་གཅིག་ཏུ་བགྲང་)གོ་ སྐབས་མི་འབྱེད་པས་(ཨཱརྱ་)ཡུམ་ལ་སྤྱད། ཅེས་སོ། །རང་རྒྱལ་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་རྣོན་ཆོས་ ཅན། རང་རྒྱལ་དེའི་ཐེག་འབྲས་མངོན་དུ་བྱེད་དེ། གནས་སྐབས་(རད་ཀིར་འདི་གཅིག་ཏུ་བགྲང་) རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དུ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །(འདི་ཆོས་བཤེས་སུ་འཕྲོས་ཅུང་ཟད་ལྟོས། ) མདོ་སྔ་མ་དེ་ཉིད་དོ། །ཉན་ཐོས་མཐོང་ལམ་པ་དབང་རྟུལ་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་རྫོགས་ཆུབ་ ཁོ་ན་ཐོབ་བྱར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དེ། གཞན་དོན་དུ་ཡུམ་སྒྲུབ་ཀྱང་སློབ་པ་མེད་པས་སོ། །རྣམ་ མཁྱེན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མི་འདོར་བས་ཡུམ་ལ་སྤྱད། ཅེས་སོགས་སོ། །ཉན་ཐོས་སྒོམ་ལམ་ པ་དབང་རྟུལ་ཆོས་ཅན། ཐེག་དམན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཆེད་དུ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བ་ སོགས་སུ་(གསེར་)དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་དམན་པའི་སློབ་ལམ་ཡིན་ པས་སོ། །ཡུམ་བསྒོམས་པས་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་བམ། ཞེས་སོ། །ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་ཆོས་ ཅན། ད་དུང་ཐེག་དམན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཆེད་དུ་བསྒོམ་པ་མེད་དེ། ད་ཕྱིས་དེ་ཐོབ་བྱར་ དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཡང་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་ བྲལ་བསྒོམ་པ་མེད་དེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་ཀུན་མེད་པར་དམིགས་པ་མེད་པས་སོ། །མ་བསྒོམས་ པས་སམ། ཞེས་(མདོ་དངོས་)སོ། །དམན་ལམ་ཆོས་ཅན། གཞན་དོན་དུ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ལམ་ བསྒོམ་པར་ཡང་མེད། རང་དོན་དུ་མཚན་མར་གཟུང་སྟེ་བསྒོམ་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཀུན་ལ་དམིགས་པར་ཡང་མེད་མི་རྟག་སོགས་སུ་མི་དམིགས་པར་ཡང་ 2-355 མེད་པའི་ལམ་ཡིན་པས་སོ། །སྔ་མ་གཉིས་སོ་སོ་ལ་རྟོག་པ། འདི་བསྡོམས་པ་ལ་རྟོག་པའོ། ། ཞེས་བཅོམ་རལ་ལོ། །བསྒོམས་ཀྱང་བསྒོམས་ལ་མ་བསྒོམས་ཀྱང་མ་བསྒོམས་སམ། ཞེས་ དང་། བསྒོམས་པ་ཡང་མ་ལགས་མ་བསྒོམས་པ་ཡང་མ་ལགས་པས་སམ། ཞེས་སོ། །འོན་ ཀྱང་འདི་དག་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་མི་སྣང་སྟེ། ཨཱརྱ་ལྟར་དེ་དང་དེར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ དུ་སྦྱར་ན་ལེགས་ལ་བསྒོམ་མི་བསྒོམ་སོགས་ནི། དམིགས་བཅས་སུ་བསྒོམས་པས་འཚང་ རྒྱའམ་སྙམ་པ་དང་དེ་དམིགས་མེད་དུ་བསྒོམས་པས་འཚང་རྒྱའམ་སྙམ་པ་དང་དེ་གཉིས་ གང་ཡང་མིན་པར་བསྒོམས་པས་འཚང་རྒྱའམ་སྙམ་པའི་རྟོག་པར་སློབ་དཔོན་དགོངས་ལ་ གྲངས་ཡང་དེ་དག་ལས་བཟློག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྒོམས་མ་བསྒོམས་དེ་དག་ལས་བཟློག་ པ་དེ་གཉིས་ཀས་འཚང་རྒྱའམ་གཉིས་མིན་གྱི་འཚང་རྒྱའམ་སྙམ་པའི་རྟོག་པར་མདོར་ བཤད་པ་ཁོ་ན་ལྟར་ལེགས་ཤིང་བུདྡྷ་ཤྲཱིས་ཀྱང་ངོ་། །(ཨཱརྱའི་སློབ་དཔོན་ལྟར་གསལ་ལོ། ། ) ཉན་ཐོས་ པ་འགའ་ཆོས་ཅན། (མདོ། )དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དོན་མ་ཡིན་པར་འཛིན་ཏེ། གཟུང་ བ་ལ་སོགས་བདེན་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེ

【現代漢語翻譯】 其他（也算作一個）不區分時機，適用於（梵文：Ārya，聖者）母親。這是因為自生圓滿道者具有敏銳的根器和佛性。自生圓滿道者能夠顯現其道的果實，因為他們暫時必定屬於（也算作一個）自生佛的種姓。（關於此，請參閱一些關於佛法導師的討論。） 上述經文就是那個意思。聲聞乘見道者具有遲鈍的根器，他們不認為唯有圓滿正等覺是應該獲得的，即使爲了利益他人而修持母親法門，也是因為他們沒有學道。因為他們不放棄將遍知作為目標，所以適用於母親法門。等等。聲聞乘修道者具有遲鈍的根器，他們爲了獲得小乘菩提而禪修，因為他們以執著于所取等（黃金）為目標進行禪修，所以是低劣的學道之路。修持母親法門能獲得遍知嗎？等等。 聲聞乘阿羅漢不爲了獲得小乘菩提而禪修，因為他們不再以獲得小乘菩提為目標。或者，他們不爲了所有眾生的利益而修持無戲論的法性，因為他們不以一切法的自性空性為目標。沒有禪修嗎？（經文原文如此。）小乘道不爲了他人的利益而修持遍知之道，也不爲了自己的利益而執著于相狀進行禪修，因為他們不以一切法的自性空性為目標，也不以無常等為目標。這是因為它是這樣的道路。 前兩者分別進行思考，而這是對它們的綜合思考。正如至尊者所說。禪修了也像沒禪修，沒禪修也像禪修了嗎？或者，既不是禪修也不是沒禪修嗎？然而，這些似乎並不屬於顛倒的執著，如果像聖者那樣將它們與各自的方面聯繫起來會更好，而關於禪修與不禪修等問題，導師認為，如果以有相的方式禪修，是否能成佛？如果以無相的方式禪修，是否能成佛？如果以既非有相也非無相的方式禪修，是否能成佛？這些都是思考。並且，數量也與那些相反，即禪修與不禪修的對立面，那兩者都能成佛嗎？或者非二元的成佛嗎？簡而言之，像這樣說是最好的，佛吉祥智也是這樣認為的。（像聖者的導師一樣清晰。） 一些聲聞乘者（經文）執著于不如實知，不如實見，顛倒地顯現為真實存在的所取等。

【English Translation】 Others (also counted as one) do not distinguish the occasion and apply to (Sanskrit: Ārya, noble) mother. This is because self-sufficient practitioners have sharp faculties and Buddha-nature. Self-sufficient practitioners can manifest the fruit of their path because they are temporarily certain to belong to the lineage of (also counted as one) self-enlightened Buddhas. (For more on this, see some discussions about Dharma teachers.) The aforementioned scripture is the same. Śrāvaka path of seeing practitioners have dull faculties, and they do not think that only perfect complete enlightenment is to be obtained. Even if they practice the mother for the benefit of others, it is because they have no learning. Because they do not abandon the idea of ​​omniscience, they apply to the mother. And so on. Śrāvaka path of meditation practitioners have dull faculties, they meditate in order to obtain the lesser vehicle enlightenment, because they meditate with the object of grasping, etc. (gold), it is a inferior path of learning. Does meditating on the mother attain omniscience? And so on. Śrāvaka Arhats do not meditate in order to attain the lesser vehicle enlightenment, because they no longer aim to attain it. Or, they do not meditate on the non-conceptual nature of reality for the benefit of all sentient beings, because they do not aim at the emptiness of all dharmas. Did not meditate? (The original scripture says so.) The lesser path does not meditate on the path of omniscience for the benefit of others, nor does it meditate on the characteristics for one's own benefit, because they do not aim at the selflessness of all dharmas, nor do they aim at impermanence, etc. This is because it is such a path. The first two are contemplated separately, and this is a synthesis of them. As the Blessed One said. Meditated as if not meditated, not meditated as if meditated? Or, is it neither meditated nor not meditated? However, these do not seem to belong to inverted clinging. It would be better to connect them with their respective aspects like the noble ones. Regarding meditation and non-meditation, etc., the teacher thinks, if you meditate with characteristics, can you attain Buddhahood? If you meditate without characteristics, can you attain Buddhahood? If you meditate in a way that is neither with nor without characteristics, can you attain Buddhahood? These are all thoughts. And, the number is also the opposite of those, that is, the opposite of meditation and non-meditation, can both of those attain Buddhahood? Or non-dual Buddhahood? In short, it is best to say it like this, and Buddhajñāna also thinks so. (As clear as the noble teacher.) Some Śrāvakas (scripture) cling to not knowing as it is, not seeing as it is, and appear inverted as truly existing graspings, etc.

ན་པས་སོ། །དེ་རྣམས་བྱང་སའི་ལྡོག་ ཡུལ་ཡིན་ཏེ། བྱང་སའི་དོར་བྱ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་ཀྱང་ངོ་། །དེ་འདྲའི་ཡུལ་དགུ་ཉིད་ལ་ ལྡོག་བྱར་གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་ནི། གཟུང་རྟོག་གཉིས་པ་ལྡོག་(གསེར་)པ་གཟུང་རྟོག་སྟེ། སྒོམ་ པའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་འཇུག་པ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་དེ་ན་སྤང་ བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ཞེས་གཉེན་ པོའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུའོ། ། གཉིས་པ་ལ། བོད་རྣམས་ནི། རྫས་འཛིན་བཏགས་འཛིན། ཞེས་ཏེ། ལུས་རྣམ་བཞག་ཏུ་ གསེར་གྱིས་བཤད་སྣང་ཞིང་གཉེན་ཚོགས་སུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་ངོ་། །ཨཱརྱས། འཕགས་ པའི་གང་ཟག་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོག་པ། བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པའི་ 2-356 རྟོག་པ། ཞེས་གཉེན་ཚོགས་སུ་བཤད་དོ། །རྫས་འཛིན་ནི། གཞུང་དང་མ་འགྲིག་སྟེ་སེམས་ ཅན་བཏགས་པའི་རྟོག་པ་ཞེས་སོགས་སོ། །འདི་སྐྱེ་འཕགས་གཉིས་ཀ་ལ་རྟོག་པ། འོག་ མ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོག་པར། བུདྡྷ་ཤྲཱིས་དོན་བཤད་པ་ལྟར་མདོའི་དོན་དུ་རུང་ བས། གང་ཟག་བཏགས་པའི་རྟོག་པ། བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྟོག་པ་གཉིས་ལས། དང་ པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་གཟུང་རྟོག་གཉིས་པ་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། སྐྱེ་འཕགས་ སམ་དེའི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་དགུ་ མཚན་གཞི། སྒོམ་རྩེའི་སྤང་བྱ་སེམས་ཅན་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོག་པར་མཚོན། སྒོམ་རྩེའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ཞིག སེམས་ཅན་རྣམས་གང་ཟག་ལ་དམིགས་ ནས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པའོ། །ཨཱརྱས། གཉེན་ཚོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་མིང་ འདོགས་ལྟར་ན། འཕགས་པའི་གང་ཟག་བཏགས་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་འཁྲུལ་རྟོག་དགུ་མཚན་ གཞི། དེའི་སྤང་བྱ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོག་པར་མཚོན་ཞེས་ སོགས་སོ། །དེ་ལ་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་དགུ་སྟེ། དེ་ལ་རྟོག་པའང་དགུའོ། །དེས་ན་སེམས་ ཅན་རྣམས་བདག་སོགས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་པའམ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་བཏགས་ པ་ཙམ་མོ་ཞེས་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དང་། སེམས་ཅན་དུ་གདགས་པ་དམིགས་སུ་ཡོད་དམ་མ་ ལགས་སོ། །རབ་འབྱོར། སེམས་ཅན་དམིགས་སུ་མེད་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ཇི་ལྟར་ གདགས་པར་བྱ། བྱོལ་སོང་ཡི་དྭགས་ལྷ་མི་རྒྱུན་ཞུགས། ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུའོ། ། གཟུགས་སོགས་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་པའི་བྱང་སེ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་ རྟོག་དང་། བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པས་གདགས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བསླབ་པར་ བྱའོ། །གསོལ་བ། འོ་ན་དེས་གཟུགས་ལ་བསླབ་པ་དང་། ཞེས་ནས། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་ བསླབ་པར་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ། གཟུགས་ལ་འབྲི་བ་དང་བསྣན་པ་མེད་པར་བས

【現代漢語翻譯】 因此，這些是菩薩的對治品，因為它們是菩薩應該捨棄的。如是說。對於這九種對境，作為對治品而執取的分別念是：所取分別念，即第二種對治品所取分別念。在修道的心的生起和心所的無間道位，因為它們是應該斷除的。因此，以進入該位的對境為境的分別念，以對治品的名稱來命名，以對境的差別而有九種。 第二種，藏人說：『實物執和假名執』。如《身差別論》中以金為例所說，以及《親友集》中阿阇梨（Acharya，老師）所說。阿雅（Arya，聖者）：『依靠假名的補特伽羅（Pudgala，人）的分別念，依靠假名的理由的分別念。』如《親友集》中所說。實物執：與經論不符，如執著于有情假名的分別念等。這種分別念在凡夫和聖者中都有。后一種是依靠理由的分別念。如佛陀室利（Buddhashri）所解釋的那樣，符合經部的意義，即執著于補特伽羅假名的分別念，以及執著于假名理由的分別念。第一種，連線是：如是所取分別念等。根本是：以凡夫或聖者或其證悟的法為對境，錯認為只是假名的九種分別念。例子：觀修頂點的捨棄物，執著于有情假名的分別念。觀修頂點的近取，所破是什麼？即有情以補特伽羅為對境，錯認為只是假名的分別念。阿雅（Arya，聖者）：如《親友集》中所說的命名，聖者的補特伽羅只是假名，錯覺的九種分別念。例子：其捨棄物，執著于聖者補特伽羅假名的分別念等。因此，分別唸的行境有九種，因此分別念也有九種。因此，有情執著於我等只是假名，或者執著于聖者的補特伽羅只是假名。有情是假立的，有對境還是沒有對境？ 善現（Subhuti，須菩提）：如果沒有有情對境，如何假立有情在地獄中？以及旁生、餓鬼、天人、人、預流果（Srotapanna，須陀洹），乃至佛。色等法只是假立的，菩薩執著于只是假名的分別念，以及大菩薩以般若波羅蜜多（Prajnaparamita，般若波羅蜜）為行境，應該學習所有不可假立的法。請問：那麼他學習色等，乃至學習一切種智（Sarvakarajnata，一切相智）。佛告：對於色，沒有減少和增加。

【English Translation】 Therefore, these are the antidotes to Bodhisattvas, because they are what Bodhisattvas should abandon. Thus it is said. For these nine objects, the conceptualizations that apprehend them as antidotes are: apprehended conceptualizations, namely, the second type of antidote apprehended conceptualizations. In the arising of the mind and mental factors on the path of meditation, in the state of the uninterrupted path, because they are what should be abandoned. Therefore, the conceptualizations that take as their object the state of entering that state are named with the name of antidotes, and there are nine types according to the difference of objects. Secondly, Tibetans say: 'Substance-grasping and imputation-grasping.' As explained in the 'Body Differentiation Treatise' with gold as an example, and also by the Acharya (teacher) in the 'Compendium of Friends.' Arya (Noble One): 'Conceptualizations that rely on the imputed Pudgala (person), conceptualizations that rely on the reason for imputation.' As explained in the 'Compendium of Friends.' Substance-grasping: does not accord with the scriptures, such as conceptualizations that grasp at the imputation of sentient beings, etc. This type of conceptualization is present in both ordinary beings and noble ones. The latter is conceptualization that relies on reason. As explained by Buddhashri, it accords with the meaning of the Sutra Pitaka, namely, conceptualizations that grasp at the imputation of Pudgala, and conceptualizations that grasp at the reason for imputation. The first, the connection is: thus, apprehended conceptualizations, etc. The root is: taking ordinary beings or noble ones or their realized dharmas as objects, the nine types of conceptualizations that mistakenly believe them to be merely imputations. Example: the object to be abandoned at the peak of meditation, conceptualizations that rely on the imputation of sentient beings. What is the near-attainment to be destroyed at the peak of meditation? Namely, sentient beings taking Pudgala as their object, conceptualizations that mistakenly believe them to be merely imputations. Arya (Noble One): As the naming in the 'Compendium of Friends' says, the Pudgala of the noble ones is merely an imputation, the nine types of mistaken conceptualizations. Example: its object to be abandoned, conceptualizations that rely on the imputation of the Pudgala of the noble ones, etc. Therefore, there are nine objects of conceptualization, and therefore there are also nine conceptualizations. Therefore, sentient beings grasp at self, etc., as merely imputations, or grasp at the Pudgala of the noble ones as merely imputations. Sentient beings are imputed, do they have an object or not? Subhuti: If there is no object of sentient beings, how can sentient beings be imputed in hell? As well as animals, hungry ghosts, gods, humans, Stream-enterers (Srotapanna), up to Buddhas. Form, etc., are merely imputed, Bodhisattvas grasp at conceptualizations that are merely imputations, and great Bodhisattvas taking Prajnaparamita (Perfection of Wisdom) as their object, should learn all the dharmas that cannot be imputed. Question: Then he learns form, etc., up to learning Sarvakarajnata (Omniscience). The Buddha said: For form, there is no decrease or increase.

ླབ་པར་ 2-357 བྱའོ། །ནས། རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །གཏན་མེད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་མིན་པའི་མཁྱེན་གསུམ་བཏགས་ པ་ཙམ་རྟོག་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ལ་བསླབ་པར་ བྱའོ། །སོགས་ནས། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཀྱི་(མདོ་)བར་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་ བྱའོ། །ཞེས་སོ། །མི་རྟག་སོགས་ཆོས་ལ་ཆགས་པའི་ཐེག་དམན་འཕགས་པ་བཏགས་པ་ ཙམ་རྟོག་དང་། དམིགས་པ་ཡང་མི་ཆགས་མི་དམིགས་པ་ཡང་མི་ཆགས། སོགས་སོ། །ཇི་ ལྟའམ་(སློབ་དཔོན་)ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཆོས་(རད་ཀིར་)རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་འཕགས་པ་བཏགས་པ་ཙམ་ རྟོག་དང་། ཇི་ལྟར་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམ་པར་མི་འབྱེད་དོ། །ཞེས་སོགས་ སོ། །བྱང་ཆུབ་བདེན་པའི་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་ཆེད་དུ་ལམ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་འཕགས་པ་ བཏགས་པ་ཙམ་རྟོག་དང་། བྱང་ཆེན་གཟུགས་ཀྱི་དོན་དུ་ཡུམ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་སོགས་ སོ། །གཞན་དོན་དུ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་འཕགས་པ་བཏགས་རྟོག་དང་། འོ་ན་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་རྣམ་པར་དགོད་པར་འགྱུར། ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་པ་(མདོ་ དོན་རད་ཀིར་དངོས་དག་ལྡན་སོགས་དངོས། )སྤྲུལ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་འཚལ་བ་ དང་མྱང་འདས་དོན་གཉེར་གྱིས་ཕུལ་བའི་ཡོན་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ བར་དུ་མི་ཟད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་པའི་འཕགས་པ་བཏགས་རྟོག་དང་། སྤྲུལ་བ་དང་དེ་ པ་ལ་ཁྱད་མ་མཆིས་ན་སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་འཚལ་བ་དང་མྱང་འདས་དོན་གཉེར་གྱིས་ དེ་པ་ལ་ཡོན་ཕུལ་ན་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལྷག་མེད་དུ་མ་འདས་བར་དུ་བས་པར་མི་འགྱུར། ཞེས་སོགས་སོ། །སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་འཁོར་གསུམ་དུ་རྟོག་པས་འཁྲུགས་པའི་འཕགས་ པ་བཏགས་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་འཛིན་རྟོག་ཏེ། འདི་ནི་སྦྱིན་ཕར་རོ། །འདི་ནི་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་ རྣམ་པར་དཀྲུགས་པར་མི་བྱའོ། །སོགས། རྣམ་མཁྱེན་བར་རོ། །དེ་ལྟར་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ རྟོག་པ་དེ་རྣམས་འཛིན་རྟོག་དང་པོ་གང་ཟག་བཏགས་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པར་ཤེས་པར་ 2-358 བྱའོ། །ཞེས་བསྒྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གཉེན་ཚོགས་ཀྱི་མིང་འདོགས་འདིར་འཆད་པ་ ཡིན་ན་དེ་ལྟར་ཤེས་དགོས་མོད། འདིའི་ཐད་ཀྱི་ཨཱརྱ་སོགས་ལྟར་ན། གཞུང་ཇི་བཞིན་པར་ བྱས་ནས་སེམས་ཅན་བཏགས་པར་འཛིན་རྟོག་ཅེས་སོགས་སྦྱོར་ཕྲེང་ན་གསལ་ལོ། །འགྲེལ་ པ་ལ། སོ་སྐྱེ་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། བདག་གི་རྫས་སུ་ཡོད་པར་ མི་སྐྱེ་བའི་གང་ཟག་ཡིན་པས་སོ། །གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་ ཏེ། སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་(གསེར་)ཙམ་གྱི་ཕྱིའི་དོན་མེད་པས་སོ། །རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་སོགས་གསུམ་ གྱི་ཆོས་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་(གསེར་)ཆོས་ཅན། གཏན་མེད་ཀྱི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞི་ལམ་

【現代漢語翻譯】 應如是修學，直至證得一切智智（Sarvākārajñatā）。對於並非斷滅空性的三智，僅是假立的分別念，以及對於諸行的顯現而無所作為的狀態，應修學禪定。 如是等等，直至證得一切智智（Sarvākārajñatā），應以不取相的方式修習禪定。如是說。 對於執著于無常等法的小乘聖者，僅是假立的分別念，對於所緣境既不執著也不非執著等等。 對於如何或多少地辨別諸法的聖者（Rad-kir），僅是假立的分別念，無論如何觀想，都不會對法進行分別。如是等等。 對於爲了菩提（Bodhi）的真實體性而修習道之聖者，僅是假立的分別念，偉大的菩提（Bodhi）不會爲了色蘊（Rūpa）的緣故而不行於般若波羅蜜多（Prajñāpāramitā）。如是等等。 對於爲了他利而從三乘中決定的聖者，僅是假立的分別念，那麼這三乘將如何安立？如是等等。 如果說諦者（Satya）（Mdo don rad kir dngos dag ldan sogs dngos）如同化身，那麼眾生爲了積累福德和尋求涅槃（Nirvāṇa）而供養的供品，如果不是清凈的，在未證得佛果之前如何能不窮盡呢？對於這樣的聖者，僅是假立的分別念，如果化身和諦者（Satya）沒有區別，那麼眾生爲了積累福德和尋求涅槃（Nirvāṇa）而向諦者（Satya）供養供品，那麼這些眾生在未完全滅度之前，功德將不會耗盡。如是等等。 對於因執著于佈施等的行為是三輪體空（Tri-maṇḍala）而感到困惑的聖者，僅僅是假立的分別念，這是一種執取分別念。不應分別說：『這是佈施波羅蜜多（Dānapāramitā），這是它的法性』。如是等等，直至證得一切智智（Sarvākārajñatā）。 如是執著的分別念，應知是最初的執取分別念，即執著于假立的補特伽羅（Pudgala）的分別念。如是宣說。 然而，如果在此處闡述親友團體的命名，則應如是理解。根據此處的聖者（Ārya）等，如實地按照經文，將眾生執著為假立的分別念等等，在《結合次第》（Sbyor phreng）中已闡明。 在註釋中說：凡夫（Pṛthagjana）的法，僅僅是假立為有情，因為是不生為我之實體的補特伽羅（Pudgala）。色蘊（Rūpa）等的法，僅僅是假立為法，因為只是心的顯現（黃金），沒有外在的意義。一切智智（Sarvākārajñatā）等三者的法，生起菩提心（Bodhi-citta）等（黃金）的法，並非斷滅空性，因為是基礎道。

【English Translation】 One should train in this way, up to the attainment of Sarvākārajñatā (all-knowingness). Regarding the three wisdoms that are not nihilistic emptiness, merely imputed conceptualizations, and contemplating the absence of active engagement with phenomena, one should train in meditation. Thus, up to the attainment of Sarvākārajñatā (all-knowingness), one should meditate in a manner that does not fixate on signs. Thus it is said. For the Śrāvakas (hearers) who are attached to impermanence and other dharmas, merely imputed conceptualizations, one neither clings to the object of focus nor does one not cling to it, and so on. For the Ārya (noble ones) who thoroughly discriminate the dharmas of 'how' or 'how many' (Rad-kir), merely imputed conceptualizations, however one focuses, one does not discriminate the dharmas. Thus, and so on. For the Ārya (noble ones) who meditate on the path for the sake of the true nature of Bodhi (enlightenment), merely imputed conceptualizations, the great Bodhi (enlightenment) does not engage with the Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom) for the sake of Rūpa (form). Thus, and so on. For the Ārya (noble ones) who are determined in the three vehicles for the sake of others, merely imputed conceptualizations, how then will these three vehicles be established? Thus, and so on. If the Satya (truthful one) (Mdo don rad kir dngos dag ldan sogs dngos) is like an emanation, then how can the offerings made by sentient beings seeking merit and desiring Nirvāṇa (liberation), if they are not pure, not be exhausted until Buddhahood is attained? For such Ārya (noble ones), merely imputed conceptualizations, if there is no difference between an emanation and the Satya (truthful one), then if sentient beings seeking merit and desiring Nirvāṇa (liberation) make offerings to the Satya (truthful one), then the merit of those sentient beings will not be exhausted until they have completely passed beyond suffering. Thus, and so on. For the Ārya (noble ones) who are confused by the thought that the practice of giving and so on is contaminated by the three spheres (Tri-maṇḍala), it is merely an imputed conceptualization, a grasping thought. One should not discriminate, 'This is Dānapāramitā (perfection of giving), this is its nature.' Thus, up to Sarvākārajñatā (all-knowingness). Such grasping conceptualizations should be known as the first grasping conceptualization, the conceptualization that grasps at the imputed Pudgala (person). Thus it is proclaimed. However, if the naming of the group of relatives is explained here, then it should be understood in that way. According to the Ārya (noble ones) here, following the text as it is, sentient beings are grasped as imputed conceptualizations, and so on, as explained in the Sbyor phreng (Garland of Combinations). In the commentary, it says: The dharma of a Pṛthagjana (ordinary being), is merely imputed as a sentient being, because it is a Pudgala (person) that does not arise as a substance of self. The dharma of Rūpa (form) and so on, is merely imputed as a dharma, because it is merely a mental appearance (gold), without external meaning. The dharma of the three, such as Sarvākārajñatā (all-knowingness), the dharma of generating Bodhi-citta (mind of enlightenment) and so on (gold), is not nihilistic emptiness, because it is the basis path.

རྣམ་གསུམ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། རད་ཀིར་ནི། འཁོར་བ་སོགས་སྟོང་ མིན། ཞེས་སོ། །ཉན་ཐོས་ཆོས་ཅན། བདེན་བཞིའི་ཆོས་མི་རྟག་སོགས་ལ་ཆགས་ཏེ། རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཟུང་འཛིན་(གསེར་)སོགས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་སྤངས་པས་སོ། །བྱང་ འཕགས་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཀུན་གྱི་གནས་ལུགས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་སོ། །ཉན་རང་སློབ་པ་ཆོས་ཅན། བྱང་ཆུབ་བདེན་པའི་དངོས་པོའི་(དམན་པའི་ཆེད་དུ་ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱི་)ཆེད་དུ་བྱ་བ་བྱེད་དེ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་ཆེད་དུ་མི་བསྒོམ་པར་ཐར་ལམ་བསྒོམ་པས་སོ། །བྱང་འཕགས་ཆོས་ཅན། གཞན་དོན་དུ་ཐེག་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་ངམ། ཐེག་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་(གསེར། )རྣམ་ མཁྱེན་དུ་འབྱུང་སྟེ། (གསེར། ) གཟུགས་སོགས་ལ་བདེན་པར་མི་དམིགས་པར་མངོན་སུམ་དུ་ རྟོགས་པས་སོ། །སོ་སྐྱེ་ཆོས་ཅན། གཞན་གྱི་ཡོན་མ་དག་པ་སྟེ་མཐར་ཕྱིན་པར་སྤྱོད་མི་ནུས་ ཏེ། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་དག་པར་མ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཉན་རང་ ཆོས་ཅན། སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པར་འཁོར་ གསུམ་དུ་དམིགས་ཏེ་སྒྲུབ་པས་སོ། །ཡུལ་དགུ་བོ་དེ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་འཇུག་པའི་ 2-359 འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའང་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ་སྔ་མ་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོའི་སྤང་བྱ་འཛིན་རྟོག་ དང་པོ་ལ་ཡུལ་གྱི་ཕྱེ་བས་དགུ་ཡོད་པ་བཞིན་དུའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་(སྤྱོད་པ་རྣམ་ པར་འཁྲུགས་པའི་གང་ཟག་ཡོད་པར་འཛིན་པར་སྟེ། ཞེས་བུདྡྷ་ཤྲཱི་སོགས་)བཤད་པར་དཔྱད་དོ། །དེ་རྣམས་སྒོམ་ ལམ་རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཏེ་སྤང་བྱའོ། །བམ་པོ་ལྔ་པ་སྟེ་ཐ་མ་འཆད་ དོ། ། གཉིས་པ་ལ། བསྟན། བཤད་དོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་འཛིན་རྟོག་ དང་པོ་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི་སེམས་ཅན་སོ་སྐྱེ་དང་འཕགས་པའི་གང་ཟག་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་དངོས། )ཏུ་ བཏགས་པ་དང་དེར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་རིམ་བཞིན་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་ དངོས་)པ་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་(དངོས་)གྱིས་འཇུག་(དོན་)པའི་སྐྱེས་བུ་དང་། རྣམ་བྱང་གི་ཡེ་ཤེས་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་དངོས། )ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པའོ། །ཡུལ་ཅན་ཏེ་འཇུག་ པའོ་ཞེས་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དགུ་མཚན་གཞི། སྒོམ་རྩེའི་སྤང་བྱ་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ བརྟེན་པའི་རྟོག་པར་མཚོན། སྒོམ་རྩེའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ཞིག སོ་སྐྱེ་དང་ འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཏུ་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་དམིགས་ནས་དེ་དག་བཏགས་པ་ཙམ་ མོ་ཞེས་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པའོ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ་འབྲུ་ནོན་བུདྡྷ་ཤྲཱིའོ། །སེམས་ཅན་ཏེ་

【現代漢語翻譯】 因為一切三種都成為有境，所以，喇吉認為：『輪迴等並非空性。』聲聞，就其法而言，執著于苦等四諦之法，在一切方面都未捨棄對所取能取（黃金）等的顯現執著。聖菩薩，就其法而言，徹底區分一切法的實相，因為現量證悟一切法無有真如自性。聲聞緣覺的學道者，就其法而言，爲了菩提真如之事物（爲了低劣之物，布達室利），而行事，因為不修習三種大義之行，而修習解脫道。聖菩薩，就其法而言，爲了利益他人，必定以三乘出離嗎？三乘之果（黃金）會成為一切智智，因為現量證悟不執著於色等為真實。凡夫，就其法而言，不能究竟行持他人不凈之行，因為沒有真正進入現量證悟法性。聲聞緣覺，就其法而言，佈施等的行為是混亂的，因為執著于佈施等的三輪而修持。緣于這九種境而生起的執著分別念也有九種，意思是說，就像之前見道頂位的所斷執著分別唸的第一個，因為所緣境的差別而有九種一樣，其他（認為存在行為混亂的補特伽羅，布達室利等）的說法需要考察。這些是修道頂位加行位的有境，是所斷。第五品，即最後一品，將要講解。 第二部分，講說。第一部分，連線文句：如是執著分別唸的第一個等。根本是，眾生被假立為凡夫和聖者的補特伽羅（布達室利真實），以及在那裡進行安立的原因，分別是煩惱的無明（布達室利真實）和貪慾等的相續（真實）所引發的士夫，以及清凈的智慧（布達室利真實）等的相續所引發的。有境，即引發，這九種執著分別念是例證。觀修頂位的所斷，象徵著依賴假立之因的分別念。觀修頂位的無間道所要摧毀的是什麼？是緣于假立凡夫和聖者的補特伽羅之因，而誤認為他們僅僅是被假立的分別念，這是布達室利的密意。眾生，即

【English Translation】 Because all three become objects of cognition, Radkir says: 'Cyclic existence and so on are not empty.' Shravakas, regarding their dharma, are attached to the Four Noble Truths such as suffering, and in all aspects have not abandoned their manifest attachment to the apprehended and the apprehender (gold), etc. Bodhisattvas, regarding their dharma, thoroughly distinguish the reality of all dharmas, because they directly realize that all dharmas lack true self-nature. The learners of Shravakas and Pratyekabuddhas, regarding their dharma, act for the sake of the true nature of enlightenment (for the sake of the inferior, Buddhahri), because they cultivate the path of liberation without cultivating the three great purposes. Bodhisattvas, regarding their dharma, do they necessarily emerge through the three vehicles for the benefit of others? The fruit of the three vehicles (gold) will become omniscient wisdom, because they directly realize without fixating on forms, etc., as being true. Ordinary beings, regarding their dharma, cannot ultimately practice the impure conduct of others, because they have not truly entered into the direct realization of the nature of reality. Shravakas and Pratyekabuddhas, regarding their dharma, the practice of generosity, etc., is confused, because they cultivate while fixating on the three circles in generosity, etc. The conceptual thoughts of grasping that arise in dependence on these nine objects are also ninefold, meaning that just as the first of the grasping conceptual thoughts to be abandoned on the peak of the path of seeing has nine aspects due to the division of the object, other explanations (such as 'holding onto the person whose conduct is confused,' Buddhahri, etc.) should be examined. These are the objects of cognition in the state of application on the peak of the path of meditation, and are to be abandoned. The fifth fascicle, the last, will be explained. In the second part, the teaching is explained. In the first part, the connection is made: Thus, the first of the grasping conceptual thoughts, etc. The root is that sentient beings are labeled as ordinary beings and noble individuals (Buddhahri reality), and the causes for establishing them there are, respectively, the afflicted ignorance (Buddhahri reality) and the continuum of desire, etc. (reality) that give rise to the individual, and the continuum of pure wisdom (Buddhahri reality), etc., that give rise to it. The object of cognition, i.e., giving rise, these nine grasping conceptual thoughts are examples. The object to be abandoned on the peak of meditation symbolizes the conceptual thought that relies on the cause of labeling. What is to be destroyed by the uninterrupted path on the peak of meditation? It is the conceptual thought that, based on the cause of labeling ordinary beings and noble individuals, mistakenly believes that they are merely labeled, which is the intention of Buddhahri. Sentient beings, i.e.,

སངས་རྒྱས་ དང་བྱང་(དག་ལྡན་ཟླ། )པ་ལ་སོགས་པར་(ཟླ་ཟེར་རད་ཀིར་དངོས། )བཏགས་པ་དང་དེའི་རྒྱུ་ཡང་རྣམ་ མཁྱེན་ཉིད་སོགས་གསུམ་སྟེ་དེ་ཡི་ཡུལ་ཅན་ནི་ཐེག་དམན་འཕགས་པར་བཏགས་པའི་རྒྱུ་ མཚན་ནི་གཞི་ཤེས། བྱང་འཕགས་སུ་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ལམ་ཤེས། སངས་རྒྱས་སུ་ བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ནོ་ཞེས་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་དགུ་མཚན་གཞི། འཕགས་ པའི་གང་ཟག་ཏུ་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོག་པར་མཚོན། སྒོམ་རྩེའི་བར་ཆད་ མེད་ལམ་གྱི་གཞོམ་བྱ་གང་ཞིག ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་འཕགས་པར་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ 2-360 རིགས་ལ་དམིགས་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཁྲུལ་བུའི་རྟོག་པའོ། །འཛིན་རྟོག་དང་པོ་ལས་ གཞན་དེ་འདྲའི་འཛིན་རྟོག་གཉིས་པ་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་དགུར་ཡོད་དེ། ཉོན་མོངས་ཀྱི་རང་ བཞིན་ལ་རྨོངས་པའི་རྟོག་པ་སོགས་འཆད་འགྱུར་རྣམས་སུ་ཡོད་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། སྒོམ་ ལམ་རྩེ་མོའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྤང་བྱར་འབྲེལ་བས་སོ། །འདིར་སྒོམ་ལམ་སྤྱི་ དང་འབྲེལ་བའི་ཁྱད་པར་སྒོམ་རྩེ་ཞེས་ཀྱང་(བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་)གསུང་ངོ་། །འགྲེལ་པ་ལ། སྒོམ་ རྩེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཛིན་རྟོག་གཉིས་པ་སྔར་ལྟར་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་དང་དེར་ རྣམ་པར་བཞག་པའི་རྒྱུ་ཕྱི་དོན་བདེན་པ་མེད་པས་སེམས་ཀྱི་(གསེར་དོན་)སྣང་བ་ཙམ་སྟེ་དེས་ དེ་འདྲའི་(གསེར། )ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་(གསེར་)པས་སོ། །དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་འཛིན་རྟོག་ཆོས་ཅན། སྒོམ་རྩེ་དེ་དང་སྤང་གཉེན་དུ་འབྲེལ་ཏེ། རྩེ་མོའི་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཡང་དག་པར་སྤང་བྱ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུའོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཇི་ལྟར་ སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། ཨཱརྱ་ཤཱན་ཏི་ཨ་བྷ་རྣམས་ནི། ཀུན་རྨོངས་པ་རྣམ་རྟོག་ཐ་མ་ཞེས་འདོན་ ཅིང་ཀུན་རྨོངས་ཞེས་པ་རྣམ་རྟོག་ཉིད་ལ་སྦྱོར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལྟར་སྦྱར་ཏེ། ཀུན་མཁྱེན་ གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་རང་དང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་འབྲེལ་བའི་སྒྲིབ་པ་ སྟེ་ཀུན་རྨོངས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་རྟགས་མཚན་མ་ཐམས་ ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་སངས་རྒྱས་སུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་རྣམ་མཁྱེན་ནོ་ཞེས་མཚན་མར་ འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ་རྣམ་མཁྱེན་ལ་རྨོངས་པའི་རྟོག་པ་སྟེ། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ནི་དེ་པ་རྣམས་ ཀྱིའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་སོ། །ལམ་གསུམ་རྫོགས་པར་བྱ་ཞིང་བྱ་བ་བྱེད་ཀྱང་རྫོགས་སྨིན་ མ་སྦྱངས་པར་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པས་བྱང་འཕགས་སུ་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ ནི་ལམ་ཤེས་སོ་ཞེས་མཚན་མར་འཛིན་རྟོག་ལམ་ཤེས་ལ་རྨོངས་རྟོག་སྟེ། ལམ་ཤེས་ཉིད་ ནི་བྱང་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གཞི་ཕྱི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཤེས་ཀྱང་ལམ་དང་ 2-361 རྣམ་པ

【現代漢語翻譯】 對於佛（Buddha）和菩薩（Bodhisattva）等名稱的施設，以及其原因，是遍知（Sarvajnana）、道智（Margajnana）、基智（Vastu-jnana）這三者。以小乘聖者施設的原因是基智，以菩薩施設的原因是道智，以佛陀施設的原因是遍知。這九種錯謬的分別念是相執的根本。執著于聖者補特伽羅的分別念是譬喻。什麼是修習頂峰的無間道所要摧毀的？對於大小乘聖者安立的原因，是執著于各種所緣而產生的錯謬分別念。從第一個能取分別念之外，第二個類似的能取分別念，有九種，因為存在於對煩惱自性愚昧的分別念等將要闡述的內容中。法性，是修道頂峰的違品，因為它與要斷除的對象相關。這裡，與修道總體相關的特殊是修習頂峰（布頓仁波切所說）。解釋中說，修習頂峰的違品，第二個能取分別念，如前所述，是對有情施設，以及在那裡進行分別的原因，是因為外境的真實不存在，只是心的顯現，因此才會有這樣的名稱。能取分別唸的對境，與修習頂峰是所斷和能治的關係，因為它是頂峰修道的真正斷除對象。因此，從對境的差別上，有九種。第二，連線詞是『如何』等。根本頌中，阿雅香提（Arya Shanti）等人說：『完全愚昧的最後分別念』，將『完全愚昧』與分別念本身相連。因此，這樣連線：如實了知三智自性的遮障，即完全愚昧的三種，如何呢？因為通達一切法的相，所以安立為佛陀的原因是遍知，這是執著于相的分別念，是對遍知的愚昧。遍知本身是彼等之智。等等，廣說。要圓滿三種道，即使行持，如果未圓滿、未成熟、未調伏，也不會現證真實的邊際，因此安立為菩薩的原因是道智，這是執著于相的分別念，是對道智的愚昧。道智本身是菩薩之智。等等。即使了知內外處，但道和相 Regarding the imputation of names such as Buddha and Bodhisattva, and the reasons for them, are the three: Sarvajnana (all-knowing), Margajnana (path-knowing), and Vastu-jnana (basis-knowing). The reason for imputing to Hinayana (lesser vehicle) Aryas (noble ones) is Vastu-jnana, the reason for imputing to Bodhisattvas is Margajnana, and the reason for imputing to Buddhas is Sarvajnana. These nine kinds of mistaken conceptualizations are the basis of sign-grasping. The conceptualization that clings to the imputation of a noble person is a metaphor. What is to be destroyed by the uninterrupted path of the peak of meditation? The reason for establishing the noble ones of the Great and Small Vehicles is the mistaken conceptualization that clings to various objects of focus. Apart from the first grasping conceptualization, the second similar grasping conceptualization has nine aspects, because it exists in the conceptualizations of ignorance of the nature of afflictions, etc., which will be explained later. The nature of Dharma is the opposite of the peak of the path of meditation, because it is related to the object to be abandoned. Here, the specialty related to the general path of meditation is also called the peak of meditation (as said by Buton Rinpoche). In the commentary, it says that the opposite of the peak of meditation, the second grasping conceptualization, as before, is the imputation to sentient beings, and the reason for distinguishing it there is that the reality of external objects does not exist, it is only the appearance of the mind, and therefore such a name is applied. The object of the grasping conceptualization is related to the peak of meditation as what is to be abandoned and what is to be treated, because it is the true object to be abandoned of the peak of the path of meditation. Therefore, from the difference of objects, there are nine aspects. Second, the connecting word is 'how' etc. In the root text, Arya Shanti and others say: 'The last conceptualization of complete ignorance', connecting 'complete ignorance' to the conceptualization itself. Therefore, connect it like this: The obscurations that truly know the nature of the three omniscient ones, that is, the three kinds of complete ignorance, how are they? Because all the characteristics of all dharmas are understood, the reason for establishing it as Buddha is omniscient, this is the conceptualization that clings to the characteristics, it is the ignorance of omniscience. Omniscience itself is the wisdom of those. And so on, explained in detail. To complete the three paths, even if one practices, if it is not completed, matured, or tamed, one will not manifest the true limit, therefore the reason for establishing it as Bodhisattva is the knowledge of the path, this is the conceptualization that clings to the characteristics, it is the ignorance of the knowledge of the path. The knowledge of the path itself is the wisdom of the Bodhisattvas. And so on. Even if one knows the internal and external sources, but the path and the aspects

【English Translation】 For the imputation of names such as Buddha (dag ldan zla) and Bodhisattva (byang pa) etc. (zla zer rad kir dngos), and the reason for it, are the three: omniscient (rnam mkhyen nyid), path (lam shes), and basis (gzhi shes). The reason for imputing to Hinayana (lesser vehicle) Aryas (noble ones) is the basis, the reason for imputing to Bodhisattvas is the path, and the reason for imputing to Buddhas is omniscient. These nine kinds of mistaken conceptualizations are the basis of sign-grasping. The conceptualization that clings to the imputation of a noble person is a metaphor. What is to be destroyed by the uninterrupted path of the peak of meditation? The reason for establishing the noble ones of the Great and Small Vehicles is the mistaken conceptualization that clings to various objects of focus. Apart from the first grasping conceptualization, the second similar grasping conceptualization has nine aspects, because it exists in the conceptualizations of ignorance of the nature of afflictions, etc., which will be explained later. The nature of Dharma is the opposite of the peak of the path of meditation, because it is related to the object to be abandoned. Here, the specialty related to the general path of meditation is also called the peak of meditation (as said by Buton Rinpoche). In the commentary, it says that the opposite of the peak of meditation, the second grasping conceptualization, as before, is the imputation to sentient beings, and the reason for distinguishing it there is that the reality of external objects does not exist, it is only the appearance of the mind (gser don), and therefore such a name (gser) is applied (gser). The object of the grasping conceptualization is related to the peak of meditation as what is to be abandoned and what is to be treated, because it is the true object to be abandoned of the peak of the path of meditation. Therefore, from the difference of objects, there are nine aspects. Second, the connecting word is 'how' etc. In the root text, Arya Shanti and others say: 'The last conceptualization of complete ignorance', connecting 'complete ignorance' to the conceptualization itself. Therefore, connect it like this: The obscurations that truly know the nature of the three omniscient ones, that is, the three kinds of complete ignorance, how are they? Because all the characteristics of all dharmas are understood, the reason for establishing it as Buddha is omniscient, this is the conceptualization that clings to the characteristics, it is the ignorance of omniscience. Omniscience itself is the wisdom of those. And so on, explained in detail. To complete the three paths, even if one practices, if it is not completed, matured, or tamed, one will not manifest the true limit, therefore the reason for establishing it as Bodhisattva is the knowledge of the path, this is the conceptualization that clings to the characteristics, it is the ignorance of the knowledge of the path. The knowledge of the path itself is the wisdom of the Bodhisattvas. And so on. Even if one knows the internal and external sources, but the path and the aspects

་ཀུན་ཇི་བཞིན་མི་ཤེས་པས་ཐེག་དམན་འཕགས་པར་བཞགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་གཞི་ ཤེས་སོ་ཞེས་མཚན་མར་འཛིན་རྟོག་ནི་(དེ་གསུམ་སྙིང་ཟླ་དངོས། )གཞི་ཤེས་ལ་ཀུན་རྨོངས་ཀྱི་རྟོག་ པ། (མིང་གསུམ་ཨཱརྱ་དངོས་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས། ) རབ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་ འདི་ཡིན། ཞེས་སོགས། གང་ལ་གནས་ནས་(དག་སོགས་དངོས་)ཞི་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ ཞི་བའི་ལམ་མོ་ཞེས་མཚན་མར་འཛིན་རྟོག་(འདིའི་མདོ་མ་རྫོགས་ཙམ་ཡན་གྱི་འབུམ་ཊཱིཀ་སྣང་ཞིང་མན་མི་ སྣང་ངོ་། ། )ནི་(དག་སོགས་གསུམ་མིང་ཀུན་)ཞི་བའི་ལམ་ལ་རྨོངས་རྟོག ཞི་བའི་རྣམ་པས་རྣམ་མཁྱེན་ ཉིད་ཅེས་བྱས་སོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཞི་བ་ཡང་དག་མཐའ་དང་ལམ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་དུ་མདོ་ དག་ལྡན་སོགས་སོ། །ཤེར་ཕྱིན་འདི་(སྙིང་ཟླ་)ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡང་དག་མཐའ་སོགས་དང་ མཚུངས་པར་ལྡན་ནམ་མི་ལྡན་དུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང་ལྡན་མི་ ལྡན་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྟོག་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་ཡུམ་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ དང་ཆོས་གང་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན། སོགས་སོ། །བདུད་(མདོ་)མུ་སྟེགས། དམན་ ལམ་སོགས་དང་(ལམ་གཞན་དང་ཞེས་དག་ཟླ་སོགས་)ཤེར་ཕྱིན་མཉམ་པར་འཛིན་པ་ནི་(རད་ཀིར་ཡང་ དོན་འདྲ་)མི་མཉམ་པ་ཉིད་དམ་ཐུན་མོང་(ཨཱརྱ་)མིན་པ་ཉིད་ལ་རྨོངས་རྟོག་གོ །བདུད་དམ། ཞེས་སོགས་ནས། སྡིག་གྲོགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཆོད་མི་འཕྲོག ཞེས་སོགས་སོ། །ཡུམ་ལ་(དག་ ལྡན་)སྤྱོད་པས་(དག་)སྡུག་ཀུན་འགོག་ལམ་སོགས་ཤེས་པའི་དོན་ལ་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །(དག་ ཟླ་དངོས། )ཞེས་འཛིན་རྟོག་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྟོག་པའོ། །ཡུམ་ ལ་སྤྱོད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པའི་དོན་ལ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །(གཉེན་པོ་ཡིན་ ཞེས་དག་ཟླ། ) ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱིས་ཕན་གནོད་(སྙིང་ཟླ་དོན་)མི་བྱེད་དེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་(ཟླ་ )ཉིད་ཀྱིས་གང་དུ་ཡང་ཕན་གནོད་མི་བྱེད་(ཟླ་དངོས། )པས་སོ་སྙམ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་ རང་བཞིན་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྟོག་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་བདག་གི་དོན་ཞེའམ་(ཕན་པ་)དོན་ 2-362 མ་ཡིན་(གནོད་པ། ཞེས་ཟླ་ཟེར་རོ། །མདོ་ཡང་ངོ་། ། )ཞེས་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་ མེད་དང་གཉིས་མེད་མིན་པའི་ཆོས་གཉིས་ཀ་མི་(དག་ཟླ་)དམིགས་ན་གང་(ཟླ་)གིས་གཉིས་མེད་ ཐོབ་པར་འགྱུར་སྙམ་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཅེས་དག་སྙིང་ ཟླ་སྟེ། འོན་ཀྱང་གཉིས་སམ་གཉིས་མེད་ཀྱིས་གཉིས་མེད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རམ་སྙམ་པ་ནི་ གཉིས་མེད་ལ་ཀུན་རྨོངས་སུ་སྦྱར་ན་ལེགས་ཏེ། མདོར་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཐོབ་པར་བགྱིད་དམ།

【現代漢語翻譯】 由於不能如實知曉一切，所以將小乘安立為殊勝的原因，是因為執著于『基智』之名相的分別念是（彼三心月實），對基智產生普遍愚昧的分別念。（三名阿雅實，何況其他）。 饒益一切內外諸法，如是等等。安住於何處（清凈等實），現證寂靜，即是寂靜之道，執著於此名相的分別念（此經僅至未圓滿處有十萬頌釋，其後則無），是（清凈等三名皆）對寂靜之道產生愚昧的分別念。以寂靜之相即是遍智。等等。寂靜、真如及道即是般若波羅蜜多經中的清凈具足等。此般若波羅蜜多（心月）與真如、真如邊際等相應或不相應之執著分別念，即是對真如等相應不相應普遍愚昧之分別念。真如等屬於佛母之範疇，與何法相應與不相應皆非是。等等。魔（經）、外道、小乘道等（與他道，清凈月等）與般若波羅蜜多相等之執著（拉德克爾亦同此義），即是對不平等或不共（阿雅）之愚昧分別念。魔等。從惡友們不能斷絕、不能奪取等等。對於佛母（清凈具足）的行持（清凈），不應以知曉諸苦息滅之道等義而行持。（清凈月實），執著分別念即是對痛苦等普遍愚昧之分別念。應以行持佛母而思擇知曉痛苦之義。等等。（是仇敵，清凈月），煩惱不能帶來利益或損害（心月義），因為它們的真如（月）在任何地方都不能帶來利益或損害（月實），如此認為是對煩惱的自性普遍愚昧的分別念。貪慾是為我之利益嗎（利益），不是利益（損害。月說。經亦如是）。不應如此行持。等等。如果不對二元和非二元的法進行觀察（清凈月），那麼憑藉什麼（月）才能獲得二元不成立呢？如此認為是對二元不成立普遍愚昧的分別念，清凈心月，然而憑藉二元或非二元才能獲得二元不成立嗎？如果將普遍愚昧加於二元不成立則更好。總之，憑藉非二元的法能夠獲得非二元的法嗎？ 由於不能如實知曉一切，所以將小乘安立為殊勝的原因，是因為執著于『基智』之名相的分別念是（藏文：དེ་གསུམ་སྙིང་ཟླ་དངོས། ），對基智產生普遍愚昧的分別念。（藏文：མིང་གསུམ་ཨཱརྱ་དངོས་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས། ）。 饒益一切內外諸法，如是等等。安住於何處（藏文：དག་སོགས་དངོས་），現證寂靜，即是寂靜之道，執著於此名相的分別念（此經僅至未圓滿處有十萬頌釋，其後則無），是（藏文：དག་སོགས་གསུམ་མིང་ཀུན་）對寂靜之道產生愚昧的分別念。以寂靜之相即是遍智。等等。寂靜、真如及道即是般若波羅蜜多經中的清凈具足等。此般若波羅蜜多（藏文：སྙིང་ཟླ་）與真如、真如邊際等相應或不相應之執著分別念，即是對真如等相應不相應普遍愚昧之分別念。真如等屬於佛母之範疇，與何法相應與不相應皆非是。等等。魔（經）、外道、小乘道等（藏文：ལམ་གཞན་དང་ཞེས་དག་ཟླ་སོགས། ）與般若波羅蜜多相等之執著（藏文：རད་ཀིར་ཡང་དོན་འདྲ་），即是對不平等或不共（藏文：ཨཱརྱ་）之愚昧分別念。魔等。從惡友們不能斷絕、不能奪取等等。對於佛母（藏文：དག་ལྡན་）的行持（藏文：དག་），不應以知曉諸苦息滅之道等義而行持。（藏文：དག་ཟླ་དངོས། ），執著分別念即是對痛苦等普遍愚昧之分別念。應以行持佛母而思擇知曉痛苦之義。等等。（藏文：གཉེན་པོ་ཡིན་ཞེས་དག་ཟླ། ），煩惱不能帶來利益或損害（藏文：སྙིང་ཟླ་དོན་），因為它們的真如（藏文：ཟླ་）在任何地方都不能帶來利益或損害（藏文：ཟླ་དངོས། ），如此認為是對煩惱的自性普遍愚昧的分別念。貪慾是為我之利益嗎（藏文：ཕན་པ་），不是利益（藏文：གནོད་པ། ཞེས་ཟླ་ཟེར་རོ། །མདོ་ཡང་ངོ་། ། ）。不應如此行持。等等。如果不對二元和非二元的法進行觀察（藏文：དག་ཟླ་），那麼憑藉什麼（藏文：ཟླ་）才能獲得二元不成立呢？如此認為是對二元不成立普遍愚昧的分別念，清凈心月，然而憑藉二元或非二元才能獲得二元不成立嗎？如果將普遍愚昧加於二元不成立則更好。總之，憑藉非二元的法能夠獲得非二元的法嗎？

【English Translation】 Because of not knowing everything as it is, the reason for establishing the Lesser Vehicle as superior is that the conceptualization of clinging to the name of 'Base Knowledge' is (De gsum nying zla dngos), the conceptualization of universal ignorance towards Base Knowledge. (Ming gsum Arya dngos gzhan lta ci smos). Benefiting all external and internal dharmas, and so on. Abiding in what (Dag sogs dngos), directly realizing peace, is the path of peace, the conceptualization of clinging to this name (This sutra only has a hundred thousand commentaries up to the unfulfilled part, and then there are none), is (Dag sogs gsum ming kun) the conceptualization of ignorance towards the path of peace. The aspect of peace is omniscience. And so on. Peace, Suchness, and the Path are the pure perfections in the Prajnaparamita Sutra, etc. This Prajnaparamita (Nying zla) is the conceptualization of clinging to whether it corresponds or does not correspond to Suchness, the limit of Suchness, etc., which is the conceptualization of universal ignorance towards whether it corresponds or does not correspond to Suchness, etc. Suchness, etc., belongs to the category of the Mother, and it is not whether it corresponds or does not correspond to any dharma. And so on. Mara (Sutra), heretics, Lesser Vehicle path, etc. (Lam gzhan dang zhes dag zla sogs) The clinging to equality with Prajnaparamita (Rad kir yang don 'dra) is the conceptualization of ignorance towards inequality or non-commonality (Arya). Mara, etc. From evil friends who cannot be cut off, cannot be taken away, etc. For the practice of the Mother (Dag ldan) (Dag), one should not practice with the meaning of knowing the path of cessation of all sufferings, etc. (Dag zla dngos), the conceptualization of clinging is the conceptualization of universal ignorance towards suffering, etc. One should contemplate the meaning of knowing suffering by practicing the Mother. And so on. (Gnyen po yin zhes dag zla), afflictions do not bring benefit or harm (Nying zla don), because their Suchness (Zla) does not bring benefit or harm anywhere (Zla dngos), so thinking is the conceptualization of universal ignorance towards the nature of afflictions. Is desire for my benefit (Phan pa), or is it not benefit (Gnod pa. Zhes zla zer ro. Mdo yang ngo.). One should not practice like this. And so on. If one does not observe the two dharmas of duality and non-duality (Dag zla), then by what (Zla) will one attain non-duality? Thinking like this is the conceptualization of universal ignorance towards non-duality, Dag nying zla, however, will one attain non-duality by duality or non-duality? It would be better to add universal ignorance to non-duality. In short, can one attain non-dual dharma by non-dual dharma? Because of not knowing everything as it is, the reason for establishing the Lesser Vehicle as superior is that the conceptualization of clinging to the name of 'Base Knowledge' is (藏文：དེ་གསུམ་སྙིང་ཟླ་དངོས། ), the conceptualization of universal ignorance towards Base Knowledge. (藏文：མིང་གསུམ་ཨཱརྱ་དངོས་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས། ). Benefiting all external and internal dharmas, and so on. Abiding in what (藏文：དག་སོགས་དངོས། ), directly realizing peace, is the path of peace, the conceptualization of clinging to this name (This sutra only has a hundred thousand commentaries up to the unfulfilled part, and then there are none), is (藏文：དག་སོགས་གསུམ་མིང་ཀུན། ) the conceptualization of ignorance towards the path of peace. The aspect of peace is omniscience. And so on. Peace, Suchness, and the Path are the pure perfections in the Prajnaparamita Sutra, etc. This Prajnaparamita (藏文：སྙིང་ཟླ་) is the conceptualization of clinging to whether it corresponds or does not correspond to Suchness, the limit of Suchness, etc., which is the conceptualization of universal ignorance towards whether it corresponds or does not correspond to Suchness, etc. Suchness, etc., belongs to the category of the Mother, and it is not whether it corresponds or does not correspond to any dharma. And so on. Mara (Sutra), heretics, Lesser Vehicle path, etc. (藏文：ལམ་གཞན་དང་ཞེས་དག་ཟླ་སོགས། ) The clinging to equality with Prajnaparamita (藏文：རད་ཀིར་ཡང་དོན་འདྲ་) is the conceptualization of ignorance towards inequality or non-commonality (藏文：ཨཱརྱ་). Mara, etc. From evil friends who cannot be cut off, cannot be taken away, etc. For the practice of the Mother (藏文：དག་ལྡན་) (藏文：དག་), one should not practice with the meaning of knowing the path of cessation of all sufferings, etc. (藏文：དག་ཟླ་དངོས། ), the conceptualization of clinging is the conceptualization of universal ignorance towards suffering, etc. One should contemplate the meaning of knowing suffering by practicing the Mother. And so on. (藏文：གཉེན་པོ་ཡིན་ཞེས་དག་ཟླ། ), afflictions do not bring benefit or harm (藏文：སྙིང་ཟླ་དོན་), because their Suchness (藏文：ཟླ་) does not bring benefit or harm anywhere (藏文：ཟླ་དངོས། ), so thinking is the conceptualization of universal ignorance towards the nature of afflictions. Is desire for my benefit (藏文：ཕན་པ་), or is it not benefit (藏文：གནོད་པ། ཞེས་ཟླ་ཟེར་རོ། །མདོ་ཡང་ངོ་། ། )? One should not practice like this. And so on. If one does not observe the two dharmas of duality and non-duality (藏文：དག་ཟླ་), then by what (藏文：ཟླ་) will one attain non-duality? Thinking like this is the conceptualization of universal ignorance towards non-duality, Dag nying zla, however, will one attain non-duality by duality or non-duality? It would be better to add universal ignorance to non-duality. In short, can one attain non-dual dharma by non-dual dharma?

མིན་ནོ། །འོ་ན་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཤིག་ གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཐོབ་པར་བགྱིད་དམ་ནས་ནམ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་སམ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ ཀྱང་མི་དམིགས་ན་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་འདྲའི་རྣམ་རྟོག་དགུ་མཚན་བཞི། སྒོམ་རྩེའི་སྤང་བྱ་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ཐ་མ་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོག་པར་ མཚོན། ཞེས་སོགས་སྔར་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཞེད་དོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེས་ན་ མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པ་དེས་ན་རབ་འབྱོར་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །(དཔྱིས་ཕྱིན་ནོ། ། ) ཞེས་ཨཱརྱའོ། ། འགྲེལ་པ་ལ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྒྲིབ་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་རྟགས་སོགས་དང་དེ་བདེན་མེད་ དུ་མ་ཤེས་པར་བདེན་པར་འཛིན་པ་ཞིག་སྟེ་དེ་ལ་རྨོངས་པ་ནི་དེ་སྐྱོན་ཅན་དུ་མ་ཤེས་པར་བློ་ དོན་མཐུན་ནོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་སྟེ་ལམ་ལ་ཡང་འདོན་པ་བསྒྱུར་རོ། །བོད་དག་སྒྲིབ་པ་སྤང་བ་ ལ་རྨོངས་ཞེས་སོ། །ཉན་ཐོས་འགའ་ཆོས་ཅན། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ ཏེ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་རྟགས་མཚན་མ་དང་དེ་བདེན་མེད་དུ་ཇི་བཞིན་མ་ཤེས་པར་ཆོས་ཀུན་ བདེན་པར་འཛིན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན་ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ཏེ། ལམ་ གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཇི་བཞིན་མ་ཤེས་པས་སོགས་སོ། །མུ་སྟེགས་འགའ་ཆོས་ཅན། གཞི་ ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་སྟེ་གཞི་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ 2-363 ཅད་ཀྱི་ཡིན་ལུགས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པར་རྟག་བདག་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པས་སོ། །གཞི་ ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ནི་གཞི་བདག་སོགས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ་རྨོངས་པ་སྔར་ལྟར་རོ། །ཡང་ན་ གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ལ་སྦྱར་རུང་སྟེ་མདོ་དང་ནི་མི་འགྲིག་གོ །(སྔ་རབས་རྣམས་ཀློག་འདོན་པར་སྣང་ ངོ་། ། ) ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་ལམ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ཏེ། ཡུམ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། གཟུགས་སོགས་དང་(གསེར་)དེ་བཞིན་ ཉིད་སོགས་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ཏེ། གཟུགས་སོགས་ཤེས་ བྱ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དག་(མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསེར། )དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་ མེད་པར་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་སོ། །གསེར་ནི་ལྡན་མི་ལྡན་ནི་ཕྲད་པ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་སོ། ། (ཆུ་མིག་པ་གཅིག་དང་ཐ་དད་ཅེས་པས་སོ། ། ) ཆོས་ཅན། བདུད་མུ་སྟེགས་དམན་ལམ་དང་མི་ཉམས་ པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ཏེ། བདུད་སོགས་དེ་རྣམས་སྡིག་གྲོགས་དང་ལམ་གོལ་བར་ཡོངས་སུ་ མ་ཤེས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པའི་རང་ བཞིན་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་ཏེ་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སོགས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་དོན་དམ་ལ་བདེན་པ

【現代漢語翻譯】 並非如此。那麼，如果對二法（二元對立的法）一無所得，無論是二法，還是非二法，又如何能獲得呢？等等。像這樣的九種分別念，四種特徵，是禪修時需要斷除的執著分別念，是基於假立之理由而產生的分別唸的例子。等等，如前所述。因此，應當加上『如佛所愿』。因此，一切執著都是相違的，所以，善現（Subhuti），世尊說，對一切相智（Sarvākārajñatā）本身也沒有執著。（完畢。）這是阿雅（Ārya）的觀點。 在註釋中，一切相智的障礙是對諸法之相等等，以及對它們不真實卻執著為真實的無明，即不認為它們是過患，而認為它們與自己的想法一致。因此，也改變了道路上的引導。西藏人說，斷除障礙就是無明。一些聲聞（Śrāvaka）是這樣的：他們完全迷惑於一切相智本身的障礙，因為他們對諸法之相、特徵以及它們的不真實性一無所知，而執著於一切法為真實。他們完全迷惑于道智本身的障礙，因為他們對所有三種道一無所知，等等。一些外道（Tīrthika）是這樣的：他們完全迷惑于基智（基智，指對事物本性的認識）本身的障礙，因為他們對內外一切事物的實相一無所知，而執著于常我等等。基智的障礙是執著于地主神等等，而無明如前所述。或者，可以將對治應用於基智，但這與經文不符。（古代人似乎是這樣讀誦的。） 聲聞聖者（Ārya-Śrāvaka）是這樣的：他們完全迷惑于寂滅一切障礙之道，因為他們是不瞭解般若（Prajna）之人。他們完全迷惑於色等等與（黃金）真如等等的相同或不同，因為他們不瞭解色等等所知（jñeya）與真如等等是不可言說的，既非相同也非不同。（因為沒有目標。）黃金指的是相同或不同指的是相遇或分離。（就像一個泉眼既相同又不同。）他們完全迷惑于惡魔、外道、低劣道和不退轉，因為他們是不瞭解惡魔等等是罪惡之友和歧途之人。他們完全迷惑于苦等等諦的自性，因為他們執著于無常、苦等等的字面意思，認為它們在勝義諦（paramārtha-satya）中是真實的。

【English Translation】 It is not so. Then, if there is no attainment of the two dharmas (dualistic dharmas), how can one attain either the two dharmas or the non-dual dharma? etc. Such nine kinds of conceptualizations, four characteristics, are the clinging conceptualizations to be abandoned in meditation, which are examples of conceptualizations based on the reason of imputation. Etc., as before. Therefore, it should be added 'as the Buddha wishes'. Therefore, all clinging is contradictory, so, Subhuti, the Blessed One said, there is no clinging to the Omniscient One (Sarvākārajñatā) itself. (Finished.) This is the view of Arya. In the commentary, the obscuration of the Omniscient One is ignorance of the characteristics of dharmas, etc., and clinging to them as true without knowing that they are not true, that is, not thinking that they are faults, but thinking that they are in accordance with one's own thoughts. Therefore, it also changes the guidance on the path. Tibetans say that ignorance is the abandonment of obscurations. Some Śrāvakas are like this: they are completely deluded by the obscuration of the Omniscient One itself, because they do not know the characteristics, signs of dharmas, and their untruthfulness, and cling to all dharmas as true. They are completely deluded by the obscuration of the Path Itself, because they do not know all three paths, etc. Some Tīrthikas are like this: they are completely deluded by the obscuration of the Basis Itself (the knowledge of the nature of things), because they do not know the reality of all internal and external things, and cling to the eternal self, etc. The obscuration of the Basis Knowledge is clinging to the lord of the ground, etc., and ignorance is as before. Or, the antidote can be applied to the Basis Knowledge, but this does not agree with the sutra. (The ancients seem to have recited it like this.) Ārya-Śrāvakas are like this: they are completely deluded by the path of pacifying all obscurations, because they are people who do not understand Prajna. They are completely deluded by whether form, etc., are the same as (gold) Suchness, etc., because they do not understand that knowable objects such as form, etc., and Suchness, etc., are inexpressible, neither the same nor different. (Because there is no object.) Gold refers to the same, and different refers to meeting or separation. (Just like a spring is both the same and different.) They are completely deluded by demons, heretics, inferior paths, and non-retrogression, because they are people who do not understand that demons, etc., are sinful friends and wrong paths. They are completely deluded by the nature of the truths of suffering, etc., because they cling to the literal meaning of impermanence, suffering, etc., and think that they are true in the ultimate truth (paramārtha-satya).

ར་ འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཆོས་ཅན། ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་ཡིན་ ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ལུགས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱེས་བུས་སོ། ། ཆོས་ཅན། གཉིས་མེད་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་ པར་གཉིས་མེད་དུ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །ཡུལ་རྨོངས་པ་དགུ་བོ་དེ་ ལ་དམིགས་པའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མའང་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་དེ། སྔ་མ་མཐོང་ སྤང་གི་འཛིན་རྟོག་ཐ་མ་ལ་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་དགུ་ཡོད་པ་བཞིན་དུའོ། །དེ་དགུ་ཆོས་ཅན། རྩེ་ མོའི་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཏེ་སྤང་བྱ་ཡིན་ཏེ་དེའི་དངོས་ གཞི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་གཞོམ་བྱ་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གསུམ་པ་དོན་བསྡུ་ནི་སྒོམ་ 2-364 པའི་སོགས་སྟེ་སྤང་བྱ་དེའི་དབྱེ་བས་གཉེན་པོ་ཐ་དད་པར་ཕྱེའོ་ཞེས་སོགས་སོ། ། ༈ འབྲས་བུ། གསུམ་པ་ལ་མཚམས་སྦྱར་ནི་བྱང་སེམས་སྒོམ་པའི་ལམ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་ཆོས་ཅན། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བརྟེན་ཏོ་སྟེ་འབྱུང་སྟེ་སྔ་མ་མཐོང་རྩེར་བསྟན་ པ་བཞིན་དུ་སྒོམ་སྤང་རྣམ་རྟོག་སོགས་སྟེ་བསྡུས་པ་ནི་ཁྱབ་བྱར་དང་ཉོན་མོངས་ནི་སྒོམ་སྤང་ གིའོ། །སྤངས་བས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། མཐོང་(དག་ལྡན་དངོས་)སྒོམ་གྱི་སྤང་ བྱ་རྣམ་རྟོག་འདི་རྣམས་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་གེགས་བྱེད་པས་ཡམས་(ཀུན་དག་ལྡན། )ནད་དེ་ དེ་རྣམས་སའི་དབྱེ་བས་རིམ་གྱིས་ཡུན་རིང་བོ་ལོན་པས་དེ་ཟད་(དག་དངོས་)ནས་སྔར་དེ་དག་ གིས་བརྒྱལ་བ་བཞིན་དུ་གྱུར་བ་ཕྱིས་ཟད་པ་(དག་དངོས་)ནི་དཔེར་ན་དབུགས་ཕྱིན་པའམ་(ནི་ སླར་འོངས་བའི་སྲོག་ལྟ་བུའོ་རད་ཀིར། )འཚོ་བ་རྙེད་པ་ལྟར་གྱུར་པ་ན་སོགས་(དག་ལྡན་ནོ། ། )ཏེ་ཡོན་ཏན་ནི་ དབང་བོ་རྫོགས་པ་ལས་(ཀུན་མདོ་ཨཱརྱ། )བདག་གིར་བྱེད་པ་ཤེས་པ་སྨོན་ནས་ཤེས་(ཨཱརྱ། མེད་ཡེ་ ཤེས་ཞེས་མདོ། )པ་དུས་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་དག་སེམས་ཅན་དོན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་ དག་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པ་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བ་སེམས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་ཟློ་བའོ། །(ཀུན་ཨརྱ་ སྟེ་མདོ་དོན། ) ཆུ་བོ་བཞི་ནི། གདགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས། གང་ག་ཤར་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོར་ འགྲོ་བ་སྟེ། །སིནྡྷུ་ལྷོ་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོར་འགྲོ་བ་ཡིན། བཀྵུ་ཡང་ནི་ནུབ་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོར་འགྲོ། ། དེ་ཡི་བྱང་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོར་སཱི་ཏ་(ཤཱི་ཏ་སྟེ་བསིལ་བ་)འགྲོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །སེམས་ཅན་ངན་སོང་ ལས་འདོན་པའི་ལོ་མ་(མདོ་དོན་)བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བར་བྱེད་(མདོ་)པའི་(མདོ་)མེ་ཏོག རྒྱུན་ཞུགས་ (མདོ་)སོགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་དང་ཡོན་ཕུལ་(མདོ་)བ་རྣམས་ཀྱང་མྱང་འདས་ལ་(མདོ་) འགོད་པའི་འབྲས་བུ་(མདོ་

【現代漢語翻譯】 因為執著本身。 法，其自性為煩惱，乃是對一切都愚昧，因為是不完全瞭解貪慾等本質的有情。 法，其對二無所有都愚昧，因為是不完全瞭解能取所取之相在勝義中二無所有的有情。 對於以九種所緣境愚昧為對境的執著分別念，也認為有九種相，如同先前見道所斷的執著分別念，因為所緣境的差別而有九種一樣。 這九種法，是至頂瑜伽道的心的心所進入的所緣境，是所斷之法，因為它們的本體是無間道所要摧毀的。 第三，總結意義是，通過修道等，所斷之法的差別，其對治也各不相同。 果： 第三，連線上下文是，安住于菩薩修道大道的有情，依止三乘的圓滿功德，如同先前在見道至頂所說的那樣，修道所斷的分別念等，總而言之，是遍計所執，而煩惱是修道所斷。 因為斷除了，等等。 根本是：見道（具足清凈）和修道所斷的這些分別念，因為是圓滿功德的障礙，所以是瘟疫（完全具足清凈）。這些分別念因為地的差別而逐漸經歷漫長的時間，當它們耗盡（清凈真實）后，就像先前被它們擊昏一樣，後來耗盡（清凈真實）就像氣息呼出（像是再次到來的生命）或獲得生存一樣，等等（具足清凈）。功德是圓滿諸根（一切經部阿阇梨），擁有者知道后發願知道（阿阇梨，經中說沒有智慧），三時清凈的智慧，利益有情。佛土完全清凈，獲得一切智智，轉法輪，從有情的痛苦中解脫。（一切阿阇梨，經部意義）。 四條河流是：在《施設論》中說：恒河向東流入大海，辛度向南流入大海，博叉向西流入大海，錫塔（尸陀，意為清涼）向北流入大海。 等等。將有情從惡趣中解脫的樹葉（經部意義），使之生於善趣（經部）的花朵（經部），從預流（經部）等直到一切智智，以及圓滿供養（經部）者，也安置於涅槃（經部）的果實（經部）。

【English Translation】 Because of clinging itself. The dharma, whose nature is affliction, is ignorance of everything, because it is a sentient being who does not fully understand the nature of desire and so on. The dharma, who is ignorant of non-duality, because it is a sentient being who does not fully understand that the characteristics of the apprehended and the apprehender are non-dual in the ultimate sense. For the conceptual thoughts of clinging that are aimed at the nine objects of ignorance, it is also considered that there are nine aspects, just like the clinging conceptual thoughts that are abandoned on the path of seeing, because there are nine kinds due to the difference of the object. These nine dharmas are the objects of the mind and mental factors of the path of the peak of meditation, and are to be abandoned, because their substance is to be destroyed by the uninterrupted path. Third, the summary meaning is that through the differences of the objects to be abandoned through the path of meditation, etc., their antidotes are also different. Fruit: Third, connecting the context is that the sentient being who abides on the great path of the Bodhisattva's meditation relies on the perfect qualities of the three vehicles, just as it was said earlier at the peak of the path of seeing, the conceptual thoughts to be abandoned on the path of meditation, etc., in short, are the imputed, and the afflictions are to be abandoned on the path of meditation. Because it is abandoned, etc. The root is: the conceptual thoughts to be abandoned on the path of seeing (complete with purity) and the path of meditation, because they are obstacles to perfect qualities, they are plagues (completely complete with purity). These conceptual thoughts gradually experience a long time due to the difference of the grounds, and when they are exhausted (pure reality), just like being stunned by them before, later exhaustion (pure reality) is like the breath going out (like the life that comes again) or obtaining survival, etc. (complete with purity). The qualities are the perfection of the senses (all Sutra masters), the owner knows and then wishes to know (Acharya, the Sutra says there is no wisdom), the pure wisdom of the three times, benefiting sentient beings. The Buddha land is completely pure, obtaining omniscience, turning the wheel of Dharma, liberating sentient beings from suffering. (All Acharyas, the meaning of the Sutra). The four rivers are: In the 'Treatise on Establishment' it is said: The Ganges flows east into the sea, the Sindhu flows south into the sea, the Bokshu also flows west into the sea, and the Sita (Shita, meaning cool) flows north into the sea. Etc. The leaves (meaning of the Sutra) that liberate sentient beings from the evil realms, the flowers (meaning of the Sutra) that cause them to be born in the good realms (meaning of the Sutra), from the stream-enterer (meaning of the Sutra) etc. up to omniscience, and those who offer perfect offerings (meaning of the Sutra), also place the fruit (meaning of the Sutra) in Nirvana (meaning of the Sutra).

)མཆོག་གིས་སྦ་བ་སྟེ་མཛེས་པ་ཞེས་སོགས་སོ། །ལོ་མ་དང་མེ་ཏོག་ དང་འབྲས་བུ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་ རོ། །འགྲེལ་པ་ལ་བསྟེན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན་སྙིང་རྗེའི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་ 2-365 པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ནས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །གང་ལ་ན་བྱང་པ་སྒོམ་ལམ་ཆེན་ པོའི་ཆེན་པོ་ལ་གནས་སོགས་མཛེས་པར་གྱུར་པ་ལའོ། །ཇི་ལྟར་ན་རྒྱ་མཚོ་ནས་བཞིན་དུ་ མངོན་དུ་འོང་བའམ་བོས་པ་བཞིན་དུ་འོང་བའི་རྣམ་པས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྔར་བཤད་ སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གོམས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་བཞི་བོ་འཚེ་སོགས་ནས་ཟད་པས་ ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ་དེ་ནས་ཡོན་ཏན་འོང་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་མེད་པས་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བས་ སོ། །(གསེར་དོན། ) དཔེར་ན་ཡམས་ནད་ཟད་ནས་ནད་པ་དགའ་བས་དབུགས་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་ བཞིན་དུའོ། །(འགྲེལ་པའི་དོན་ཡིན་བོད་འཆད། ) སྤྱིར་ཡམས་ནད་མང་སྟེ་ལུང་ལས་(འདུལ་བ་)བྱི་བ་ནེ་ ཚོ་ཆ་ག་བ། །ཧ་ཅང་ཆར་ཆེས་ཆར་ཆུང་དང་། །རྒྱལ་བོ་ངན་པར་གྱུར་པ་སྟེ། །འདི་དག་འཇིག་ རྟེན་ཡམས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། ། ༈ བར་ཆད་མེད་རྩེ་སྦྱོར། བཞི་པ་ལ། མཚན་ཉིད་(ཤེར་)དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་(ཤེར་འབྱུང་)སྤང་བྱའོ། །དང་པོ་ལ་ མཚམས་སྦྱར་ནི་སྐྱེ་རིམ་བཞིན་བྱས་ན་རྩེ་མོ་བཞིར་ཕྱེ་བའི་སྒོམ་ལམ་རྩེ་མོའི་རྗེས་སོགས་ སོ། །རྩ་བ་ལ། བྱང་སེའི་རྡོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐ་མ་ཆོས་ཅན། བར་ཆད་མེད་པའི་རྩེ་སྦྱོར་ཡིན་ ཏེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་སྐད་ཅིག་གཞན་གྱིས་བར་ཆད་མེད་པར་དངོས་སུ་ཐོབ་བྱེད་ ཡིན་པས་སོ། །དེ་མདོ་ལས་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་མང་བོ་ཉིད་ཀྱིས་(ཟླ་ཟེར་དུ་བསོད་ནམས་མང་བོ་ ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་བཏོན་ནས་ཀྱང་སྒྲས་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་བྱང་པའི་སྦྱིན་པ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་བསོད་ནམས་མང་བར་མདོ་ ལས་བསྟན་པ་བསྡུས་ཟེར་རོ། ། )བསྟན་པས་མང་ཞེས་སོ། །གང་ན། འདིའི་རྒྱུ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ དང་བར་ཆད་མེད་རྩེ་རང་གི་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་སོ། །གང་ལས་མང་ན་རིམ་བཞིན་སྟོང་ གསུམ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཉན་ཐོས་དང་བསེ་རུ་རང་རྒྱལ་གྱི་རྟོགས་པ་ཕུན་ཚོགས་ལ་བཀོད་ པའི་དགེ་བ་དང་བྱང་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་དང་པོ་ཡན་ལ་བཀོད་པའི་དགེ་བ་དཔེར་མཛད་ནས་ སོ། །ཇི་ལྟར་ན་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་མི་འགྲོ་སོགས་ཏེ། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་ 2-366 ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཀྱང་དེ་དག་གི་བསོད་ ནམས་དེས་བྱང་པ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་མི་འགྲོ་ཞེས་ སོགས་དང་། བྱང་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཀྱང་དེ་དག་གི་བསོད་ནམས་དེས་ བྱང་པ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་བས

【現代漢語翻譯】 至尊以『sba ba ste mdzes pa』（藏文，意為：美麗）等為例。猶如樹葉、花朵和果實般，利益一切眾生。』等等，內容非常廣泛。應依賴註釋進行理解。』這是如實宣說的。何為『因慈悲而受他人支配』？意指所有的一切。何為『處於菩薩大乘道之巔峰』？意指處於極其美妙的境界。如何顯現？猶如從大海中涌現，或者如被召喚般顯現。其原因在於，通過先前所說的修道，四種分別念，即嗔恨等已經止息。普遍存在，因此不會有任何障礙阻礙功德的生起，從而能夠成佛。（《金義》）例如，就像瘟疫結束后，病人因康復而感到快樂一樣。（這是註釋的意義，用藏語解釋。）一般來說，瘟疫有很多種，如經律中說：『老鼠、鸚鵡、雀、麻雀，過度降雨、降小雨，以及惡王當政，這些都被稱為世間瘟疫。』 第四個是：體性（智慧）、所緣行相、因三者需要斷除。首先，連線是指按照生起次第，將分為四個頂點的道之頂點等連線起來。根本是：菩薩金剛持的最後三摩地，其法相是無間瑜伽，因為圓滿正等覺能于剎那間無間斷地直接獲得。（《月光經》中說：『通過無量福德』，其中『也』字強調了此三摩地比具有所緣的菩薩佈施更為殊勝，經中總結說此三摩地具有無量福德。）何為『多』？指此瑜伽的因，即最初的發心，以及無間瑜伽自身的果報，即福德。比什麼多？依次比將三千大千世界的一切眾生安置於聲聞和辟支佛的圓滿證悟之善根，以及將菩薩安置於無過失的最初發心以上之善根更多。如何比喻？即使是百分之一也不及等等。即使三千大千世界的眾生都具備聲聞的功德，他們的福德也不及菩薩最初發心的福德的百分之一等等。即使進入無過失的菩薩道，他們的福德也不及菩薩進入菩提道的福德。

【English Translation】 The supreme one cites 'sba ba ste mdzes pa' (Tibetan, meaning: beautiful) as an example. Like leaves, flowers, and fruits, it benefits all sentient beings.' and so on, the content is very extensive. One should rely on commentaries for understanding.' This is truthfully stated. What is 'being dominated by others due to compassion'? It refers to all things. What is 'being at the peak of the Bodhisattva's great path'? It refers to being in an extremely wonderful state. How does it manifest? Like emerging from the ocean, or appearing as if summoned. The reason is that through the previously mentioned practice of the path, the four types of conceptual thoughts, namely hatred, etc., have ceased. It is pervasive, therefore there will be no obstacles hindering the arising of merit, thus enabling one to attain Buddhahood. (The Golden Meaning) For example, just as a patient feels happy after recovering from a plague. (This is the meaning of the commentary, explained in Tibetan.) Generally speaking, there are many kinds of plagues, as stated in the Vinaya: 'Mice, parrots, sparrows, and finches, excessive rainfall, light rain, and a wicked king in power, these are all called worldly plagues.' The fourth is: the characteristics (wisdom), the object of focus, and the three causes need to be abandoned. First, the connection refers to connecting the peak of the path, which is divided into four peaks, according to the order of arising. The root is: the last Samadhi of the Bodhisattva Vajradhara, its characteristic is the Yoga of Non-Interruption, because the perfect complete enlightenment can be directly obtained in an instant without interruption. (The Moonlight Sutra says: 'Through immeasurable merit,' where the word 'also' emphasizes that this Samadhi is more excellent than the Bodhisattva's giving with an object of focus, and the Sutra concludes that this Samadhi has immeasurable merit.) What is 'much'? It refers to the cause of this Yoga, which is the initial generation of the mind, and the result of the Yoga of Non-Interruption itself, which is merit. More than what? It is more than the merit of placing all beings in the three thousand great thousand worlds in the complete realization of the Shravakas and Pratyekabuddhas, and the merit of placing Bodhisattvas above the faultless initial generation of the mind. How to compare? Even one percent is not enough, etc. Even if the beings in the three thousand great thousand worlds possess the merits of the Shravakas, their merit is not even one percent of the merit of the Bodhisattva's initial generation of the mind, etc. Even if they enter the faultless Bodhisattva path, their merit is not as much as the merit of the Bodhisattva entering the path to Bodhi.

ོད་ནམས་ཀྱི་སོགས་སོ། །འོ་ན་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ གང་ཞེ་ན་དེའི་(ཨཱརྱ་)འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱའོ་ཞེས་(ཨཱརྱས་སྦྱར་མདོར་སྣང་། )སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། རྒྱུན་མཐའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་པ་ནི་ཆོས་ཅན། རྩེ་མོ་འདིར་ནས་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་འཐོབ་ པའི་བར་ཆད་མེད་ཅེས་སོགས་སྔར་ལྟར་རོ། །དེའི་འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དེ་སངས་རྒྱས་ ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་གིས་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ལ་བཀོད་པ་བས་འདིའི་ རྒྱུ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་བསོད་ནམས་མང་། དེ་དག་བྱང་པའི་སྐྱོན་མེད་ལ་བཀོད་ནས་ བསོད་ནམས་སོགས་ནས་འཕགས་པར་བར་ཆད་མེད་རྩེ་བསོད་ནམས་མང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ བསྟན་ཏོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། བར་ཆད་མེད་རྩེ་དེའི་ཞེས་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། ཆོས་ ཀུན་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཅན། བསྐྱེད་འབྲས་རྣམ་མཁྱེན་འདིའི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་རང་གི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་བྱ་ ཡིན་པས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལ་དམིགས་པས་རྣམ་པར་མི་ རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་སྐྱེ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། །གཟུང་འཛིན་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ ཆོས་ཅན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན་དུ་བཞག་སྟེ། ཨཱརྱའི་དགོངས་པའོ། །ས་དང་པོ་ནས་སྐྱེས་པའི་ བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཡང་ཡང་འདྲིས་པར་བྱས་པ་མ་བརྗེད་པའི་ དྲན་པ་ཆོས་ཅན། (ཆོས་བཤེས་དངོས། ) དེའི་བདག་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། དེའི་བྱེད་རྒྱུ་གང་ཞིག དེ་ལ་ 2-367 ལྷག་པར་དབང་བསྒྱུར་བས་སོ། །(བར་མར་འདི་ནི་དབང་བསྒྱུར་བའོ་ཞེས་སོ། ། ) གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ རྣམ་མཁྱེན་ཡིད་ལ་(ཨཱརྱ་)བྱེད་པ་མ་བརྗེད་པའི་རྒྱུན་མཐའི་དྲན་པ་ལའང་རུང་ངོ་། །དོན་དམ་ པར་སྤྲོས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཅན། དེའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་རྟོགས་པའི་དམིགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །རང་བཞིན་གྱི་ རྟོག་པ་དང་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྣམ་རྟོག་སོགས་ཞི་བའི་ཤེས་རྣམ་མཐར་ཐུག་ཆོས་ཅན། དེའི་ རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་པ་ཆོས་བཤེས་སོ། ། རྣམ་མཁྱེན་(སྙིང་ཟླར་ཡང་རྣམ་མཁྱེན་ཏེ་བར་ཆད་མེད་རྩེ་ཞེས་འཆད། )འདིའི་དམིགས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་ པའོ། །དབང་ནི་དྲན་པ། རྣམ་པ་ནི་ཞི་བ་ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། བར་ཆད་མེད་པའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་སྦྱར་ཏེ་གཞན་རྩ་བ་ལྟར་རོ། ། གསུམ་པ་ལ། བསྟན་བཤད་དོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས་རྩ་བ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་འདིའི་ དམིགས་རྣམ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ཟབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྒྲོ་སྐུར་དུའམ་བདེན་ག

【現代漢語翻譯】 那麼，什麼是佛陀的果實呢？ 那（聖者，梵文：ārya）佛陀的果實就是一切智，要將一切種智銘記於心。（聖者所造的經文中顯現）。註釋中說：『什麼是常時的等持呢？』答：『就是從這個頂端開始。』 獲得佛陀之位沒有障礙等等，如前所述。它的果實就是一切智，也就是佛陀之位。有些人認為，與將（功德）用於自生佛相比，最初生起菩提心的功德更大。將這些（功德）用於沒有過失的菩薩，功德等等，直到（獲得）聖位沒有障礙，頂端（菩提心）的功德更大，這已經表明了。 第二，連線詞是：『無間頂端』等等。 根本是：一切法以無實性的自性而光明，這種法性，是生起果實一切智的所緣，因為它如何證悟自己的相狀呢？ 法友說：『緣于自性光明的體性，就會生起無分別的智慧。』 將能取所取無實性的法，安立為如幻之法，這是聖者的意趣。 從初地開始，將生起的二諦無別的證悟智慧，反覆串習，對於不忘失的憶念，是它的增上緣，因為特別地控制它。（中間說這是控制）。在三大阿僧祇劫中，對於一切智的作意，也可以是對於不忘失的常時憶念。 從勝義諦上來說，一切戲論和分別，都是自性寂滅的法性，這是它的相狀，因為它所證悟的所緣的法性。 法友說：『自性的分別和隨唸的分別等等，寂滅的智慧相的究竟，是它的相狀，因為是成為它的自性的智慧。』 一切智（心髓中也說一切智，即無間頂端）的所緣是無實性，能力是憶念，相狀是寂滅等等。 註釋中說：『連線無間等持』，其他如根本（所說）。 第三，是教說。首先是二者中的根本：對於一切智的所緣和相狀等等，以甚深的理由，是增益或真實的。

【English Translation】 Then, what is the fruit of Buddhahood? That (Noble, Sanskrit: ārya) fruit of Buddhahood is omniscience itself; one should keep in mind the all-knowingness. (Appears in the sutras composed by noble ones). In the commentary, it says: 'What is the continuous samadhi?' Answer: 'It is from this peak.' There is no obstacle to attaining Buddhahood, etc., as before. Its fruit is omniscience itself, which is Buddhahood. Some people think that compared to applying (merit) to a Pratyekabuddha, generating the first Bodhicitta has more merit. Applying these (merits) to a Bodhisattva without faults, merit, etc., until (achieving) the noble state without obstacles, the merit of the peak (Bodhicitta) is greater, which has been shown. Secondly, the connecting word is: 'Uninterrupted peak,' etc. The root is: all dharmas are luminous with the nature of emptiness, this dharmata is the object of the arising fruit of omniscience, because how does it realize its own form? A Dharma friend said: 'By focusing on the essence of self-luminous nature, non-conceptual wisdom arises.' Establishing grasping and the grasped as unreal dharmas, like illusions, is the intention of the Noble Ones. From the first bhumi onwards, repeatedly familiarizing oneself with the realization of the inseparability of the two truths that arises, the non-forgetting mindfulness is its dominant condition, because it particularly controls it. (In between it says this is control). In three countless kalpas, contemplating omniscience can also be for the continuous mindfulness of non-forgetting. From the ultimate point of view, all elaborations and discriminations are the nature of self-pacified dharmata, this is its aspect, because it is the dharmata of the object it realizes. A Dharma friend said: 'The ultimate of the wisdom aspect of self-nature's discrimination and subsequent recollection, etc., is its aspect, because it is the wisdom that has become its nature.' The object of this omniscience (in the heart essence it is also said to be omniscience, i.e., the uninterrupted peak) is emptiness, the power is mindfulness, and the aspect is pacification, etc. The commentary says: 'Connect the uninterrupted samadhi,' and the rest is like the root (text). Third, is the teaching. First is the root of the two: for the object and aspect of omniscience, etc., with profound reasons, it is either exaggeration or truth.

ཉིས་ འགལ་བར་རབ་ཏུ་སྨྲ་རྣམས་ཀྱིས་(སྙིང་མཆོག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་སྨྲ་བ་མཚོན་ཆས་འདེབས་པའི་ཚུལ་ཡོད་པས་ན་) བརྒྱུད་མར་རྒོལ་བ་སྟེ། (དབྱིག་པ་དང་དབྱིག་པས་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སོ། །རྒོལ་བ་དང་རྒོལ་བ་དག་གིས་བསྣུན་པས་ འཇུག་པ་སྟེ། བི་ར་གའི་རྒྱུད་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། ། ) རྒོལ་བ་མང་བར་སྟོན་པའི་ཚིག་གོ །གསེར་རོ། ། འགྲེལ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ་བསལ་བྱ། སེལ་བྱེད། དེས་བསྟན་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། བར་ཆད་ མེད་(གསེར་)རྩེའི་དམིགས་(གསེར་)པ་སོགས་སྟོན་པའི་གནས་འདི་ལ་ནི་བདེན་གཉིས་(གསེར་) རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མ་རྟོགས་(གསེར་གྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མངོན་པར་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ཞེས་ སོ། །དེས་ན་བྱང་སེམས་མ་གཏོགས་ཞེས་འཆད་པ་ནི་གཞུང་མ་དག་པའོ། ། )པའི་སྒྲོ་སྐུར་དུ་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ ཀྱིས་རྩོད་པ་སྣ་ཚོགས་(ཨཱརྱ་)ཀྱི་ཀླན་ཀའི་རྒོལ་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་ངོ་། ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། རྟོག་གེའི་ཡུལ་མིན་པས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། 2-368 གཉིས་པ་ནི། བདེན་གཉིས་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་དེ་དག་བསལ་བར་བྱ་ སྟེ། དེ་གཉིས་འགལ་བར་བསམས་ནས་རྩོད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་རབ་ འབྱོར་ཆོས་ཅན། དེའི་དམིགས་པ་སོགས་ལ་རྒལ་ལན་དུ་མ་མཛད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དེ་ལྟར་མཛད་པ་འདིས་ནི་འདིའི་དམིགས་རྣམ་ལ་སོགས་པ་ཟབ་པ་ཉིད་དུ་བསྙད་དོའམ་ བསྟན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་པས་སོ། ། གཉིས་པ་བཤད་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། བདེན་གཉིས་ལ་མཁས་པའི་(བདེན་གཉིས་དབྱེར་ མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་རྣམས་ཞེས་ཆོས་བཤེས། )བློའི་ནོར་གྱིས་འབྱོར་བ་ཅན་བྱང་པ་རྣམས་ཀྱིས་འགལ་ རྐྱེན་ལོག་རྟོག་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བསལ་བས་སོགས་ནས་ལོག་རྟོག་(ནི་དོན་དམ་འབའ་ཞིག་འདོད་པས་ཀུན་ རྫོབ་པའི་རང་བཞིན་སྤོང་བ་དང་གང་དག་ཀུན་རྫོབ་འདོད་པས་རང་བཞིན་མེད་པ་སུན་འབྱིན་ཅིང་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ པའི་དོན་མི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལོག་རྟོག་སྟེ་ཆོས་བཤེས་སོ། ། )འཆད་དོ། །རྩ་བ་ལ། ལོག་པར་རྟོག་ཅེས་དྲང་ ངོ་། །ཡུལ་གང་ལ་ན། ལ་འཇུག་ཏུ་སྦྱར་བ་བཅུ་དྲུག་གོ །གང་ཟག་གང་ན། བདེན་གཉིས་ འགལ་བར་སྨྲ་བ་ཐབས་མི་མཁས་པ་རྣམས་སོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན་རྒྱུའམ་འབྲས་བུའི་རྣམ་པ་ ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་དམིགས་པ་སོགས་བཅུ་དྲུག་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཞེས་རྩོད་ པའོ། །བཞི་པ་གྲངས་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་དག་ཏུ་བཞེད་དོ། །ཡུལ་བཅུ་དྲུག་གང་ལ་རྩོད་པ་ བཅུ་དྲུག་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྩ་འགྲེལ་ལྷན་ཅིག་བཤད་དེ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དམིགས་པ་འཐད་པ་ ལ་ལོག་རྟོག་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ནམ་བར་ཆད་མེད་རྩེའི་དམིགས་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། འདུས་ བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་དག་དངོས་པོ་སྟེ་རང་བཞིན་མེ

【現代漢語翻譯】 二： 那些精於辯論的人（因為他們以珍視之心辯論，並以言語之劍攻擊）， 會連續不斷地反駁。（例如，用矛和矛來比喻。反駁者和反駁者互相攻擊， 從而進入。就像毗羅伽的血統一樣，這是正確的。）這表明有很多反駁。 黃金！ 對於註釋有三個方面：要消除的，消除者，以及它所展示的方式。首先， 對於無間（黃金）頂峰的目標（黃金）等所展示的這個地方，那些不精通真假二諦（黃金） 區分方法的人（那些不清楚黃金方法的人）會極力誹謗， 各種爭論（阿雅）的誹謗會一個接一個地連續發生。 其原因是，因為它不是推理的領域，所以很難衡量其深度。 2-368 第二，精通真假二諦區分方法的人應該消除這些爭論， 因為他們認為兩者是矛盾的而爭論。第三，佛陀和善現 並沒有對目標等進行多次反駁，原因是， 這樣做是爲了表明或展示這個目標的各個方面是深刻的。 第二，解釋。連線：精通真假二諦的人（那些理解真假二諦不可分割的人，如法友） 以智慧的財富，消除了什麼樣的矛盾和錯誤的觀念，等等，從而解釋了錯誤的觀念（錯誤的觀念是指那些只想要勝義諦，從而拋棄世俗諦的自性，以及那些想要世俗諦，從而駁斥無自性，並且不理解真假二諦不可分割的意義的所有人，如法友）。在根本頌中，直接說「錯誤地思考」。 在哪個對像上？在十六個附加的處所上。在哪個人身上？那些認為真假二諦是矛盾的，並且不精通方法的人。以什麼方式？爭論說，依賴於因或果的各個方面，一切智智所依賴的十六個目標等將變得不合理。 第四，數字被認為是十六種。 在哪個十六個對像上，十六種爭論是什麼樣的？根本頌和註釋一起解釋：對於一切智智的目標是合理的，錯誤的觀念是，一切智智或無間頂峰的目標是不合理的，因為有為法和無為法的界限是事物，即無自性。 第二： Those who are skilled in debate (because they debate with a precious heart and attack with words as weapons), will continuously refute. (For example, using spears and spears as metaphors. Refuters and refuters attack each other, thereby entering. Like the lineage of Viraga, this is correct.) This shows that there are many refutations. Gold! For the commentary, there are three aspects: what is to be eliminated, the eliminator, and the way it is shown. First, for this place where the target of the uninterrupted (golden) peak (golden) etc. is shown, those who are not skilled in the methods of distinguishing between the two truths (golden) (those who do not clearly know the golden method) will vehemently slander, the slanders of various arguments (Arya) will occur one after another continuously. The reason is that because it is not the realm of reasoning, it is difficult to measure its depth. 2-368 Second, those who are skilled in the methods of distinguishing between the two truths should eliminate these arguments, because they argue thinking that the two are contradictory. Third, the Buddha and Subhuti did not make many refutations to the target etc., the reason is that, doing so is to indicate or show that the various aspects of this target are profound. Second, explanation. Connection: Those who are skilled in the two truths (those who understand the indivisibility of the two truths, such as Dharma friends) with the wealth of wisdom, eliminate what kind of contradictions and wrong ideas, etc., thereby explaining wrong ideas (wrong ideas refer to all those who only want the ultimate truth, thereby abandoning the nature of the conventional truth, and those who want the conventional truth, thereby refuting no-self-nature, and do not understand the meaning of the indivisibility of the two truths, such as Dharma friends). In the root verse, it directly says 'think wrongly'. On which object? On the sixteen additional places. On which person? Those who think that the two truths are contradictory and are not skilled in methods. In what way? The argument says that relying on the various aspects of cause or effect, the sixteen targets etc. that depend on omniscience will become unreasonable. Fourth, the number is considered to be sixteen kinds. On which sixteen objects, what are the sixteen arguments like? The root verse and commentary are explained together: For the target of omniscience is reasonable, the wrong idea is that the target of omniscience or the uninterrupted peak is unreasonable, because the realms of conditioned and unconditioned phenomena are things, that is, without self-nature.

【English Translation】 Two: Those who are skilled in debate (because they debate with a precious heart and attack with words as weapons), will continuously refute. (For example, using spears and spears as metaphors. Refuters and refuters attack each other, thereby entering. Like the lineage of Viraga, this is correct.) This shows that there are many refutations. Gold! For the commentary, there are three aspects: what is to be eliminated, the eliminator, and the way it is shown. First, for this place where the target of the uninterrupted (golden) peak (golden) etc. is shown, those who are not skilled in the methods of distinguishing between the two truths (golden) (those who do not clearly know the golden method) will vehemently slander, the slanders of various arguments (Arya) will occur one after another continuously. The reason is that because it is not the realm of reasoning, it is difficult to measure its depth. 2-368 Second, those who are skilled in the methods of distinguishing between the two truths should eliminate these arguments, because they argue thinking that the two are contradictory. Third, the Buddha and Subhuti did not make many refutations to the target etc., the reason is that, doing so is to indicate or show that the various aspects of this target are profound. Second, explanation. Connection: Those who are skilled in the two truths (those who understand the indivisibility of the two truths, such as Dharma friends) with the wealth of wisdom, eliminate what kind of contradictions and wrong ideas, etc., thereby explaining wrong ideas (wrong ideas refer to all those who only want the ultimate truth, thereby abandoning the nature of the conventional truth, and those who want the conventional truth, thereby refuting no-self-nature, and do not understand the meaning of the indivisibility of the two truths, such as Dharma friends). In the root verse, it directly says 'think wrongly'. On which object? On the sixteen additional places. On which person? Those who think that the two truths are contradictory and are not skilled in methods. In what way? The argument says that relying on the various aspects of cause or effect, the sixteen targets etc. that depend on omniscience will become unreasonable. Fourth, the number is considered to be sixteen kinds. On which sixteen objects, what are the sixteen arguments like? The root verse and commentary are explained together: For the target of omniscience is reasonable, the wrong idea is that the target of omniscience or the uninterrupted peak is unreasonable, because the realms of conditioned and unconditioned phenomena are things, that is, without self-nature.

ད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་དུ་འདོད། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཅང་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་རྟགས་མ་གྲུབ། དོན་ དམ་དུ་རང་བཞིན་མེད་པས་དམིགས་པ་མི་འཐད་པའི་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། བར་ཆད་མེད་རྩེའམ་ རྣམ་མཁྱེན་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པས་ཁྱོད་ཀྱི་དམིགས་ 2-369 པ་གཏན་མེད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་ མ་ལྟ་བུ་དང་བདེན་སྟོང་གི་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱི་དམིགས་པར་འཐད་པས་(ཟླ་ ཟེར་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་ཞེས་པ་དམིགས་པ་འཐད་པའོ་ཞེས་པས་རྟགས་ཟུར་དང་པོ་བསྟན་ནོ། ། ) སོ། །རྣམ་མཁྱེན་འབའ་ཞིག་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་ལགས་སམ། མ་ལགས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱང་ དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་ལགས་ནས་འདུས་བྱས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱང་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་ ལགས། རབ་འབྱོར་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ནས་འདུས་བྱས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ ཀྱང་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་སོགས་སོ། །དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ལོག་རྟོག་ནི་དམིགས་ པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་མེད་པར་ཐལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དམིགས་པ་རང་ བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལན་གསུམ་སྔར་ལྟར་བྱས་ནས། ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ དམིགས་པ་རང་བཞིན་མེད་པས་ཁྱོད་ཀྱི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་ དམ་པར་དམིགས་བྱ་སོགས་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་དོན་རྣམ་ དུ་འཐད་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དེ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ ཞེས་སོགས་སོ། །ཡང་ན་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ངེས་པར་གཟུང་བ་སྟེ་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཐལ། ཞེས་ཏེ་གཟུགས་སོགས་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོར་འཛིན་ཞེས་རད་ཀིར་ རོ། །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ ཤེས་མེད་པར་ཐལ། ཤེས་བྱ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མི་དམིགས་པས་སོ་ཞེ་ན། ལན་ གསུམ་སྦྱར་ནས། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་གང་ཡང་དམིགས་ བྱར་མེད་པས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་(མདོ་དངོས་)འགའ་ ཡང་མ་གཟིགས་ཤིང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དངོས་པོར་(མདོ་དངོས་)ཡོད་མེད་སོགས་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ ཤེས་འཐད་པས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་རྣམས་ཆོས་རྣམས་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ལེགས་ན་ 2-370 ཞེས་ནས་དངོས་པོ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་དངོས་པོ་མཆིས་པའི་ཆོས་འཚལ་བར་(ཤེས་པའོ། ། )མི་ རུང་ངོ་། །དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས། དངོས་པོ་མཆིས་ པས་མ་མཆིས་པ། མ་མཆིས་པས་མཆིས་པ་འཚལ་བར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་སོགས་དང་། བཀའ་ སྩལ་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཉེ་བར་

【現代漢語翻譯】 問：那麼，您是這樣認為的嗎？ 答：就勝義諦而言，我是這樣認為的。但在世俗諦中，萬法皆無自性，這是無法成立的。因為勝義諦中無自性，所以認為目標不合理是沒有遍及性的。以無間道或一切智為例，就勝義諦而言，一切法皆無實有，因此您的目標不會完全消失，因為在勝義諦中，沒有真實的實有，如緣起如幻，以及在世俗諦中，空性的法界是您的合理目標。（《月稱》中說，在世俗諦中，一切法都是目標，這意味著目標是合理的，這表明了第一個宗依。） 問：難道只有一切智不是實有嗎？ 答：不是的，色也不是實有，乃至有為無為的界也不是實有。 如《般若經》所說：『善現，一切智本身不是實有，乃至有為無為的界也不是實有。』等等。 問：如果目標的自性是錯誤的，那麼目標本身的自性，即境的相狀，就會消失。因為在一切情況下，目標都是無自性的。 答：像之前一樣回答三次。以法為例，就勝義諦而言，目標是無自性的，因此您的目標的相狀不會消失，因為在勝義諦中，沒有目標等，以自性寂滅的法性作為您的義相是合理的。如經中所說：『菩提道也是完全了知無實有的自性。』等等。 問：或者，目標的自性必然會被執取，也就是說，沒有證悟就會被執取。因為沒有色等，如何執取色等的自性呢？ 答：這是遮破對方的觀點。對一切智的智慧產生邪見，即一切智的智慧會消失。因為所知的事物，無論是有實有還是無實有，都無法作為目標。 答：像之前一樣回答三次。以所知的事物為例，就勝義諦而言，無論是有實有還是無實有，都沒有可以作為目標的事物，因此一切智的智慧不會消失，因為在勝義諦中，（經文原文）什麼也看不到，但在世俗諦中，有實有無實有等一切都是智慧所知的。 如經中所說：『世尊，如果諸法遠離諸法本身，那麼』乃至『不能以有實有的法來尋求（了知）有實有的法（即知識）。不能以無實有的法來尋求無實有的法，不能以有實有的法來尋求無實有的法，也不能以無實有的法來尋求有實有的法。』等等。 佛陀開示說：『世間的世俗是接近……』

【English Translation】 Q: So, is that what you think? A: As for the ultimate truth, that's what I think. But in the conventional truth, it is not established that all phenomena are without inherent existence. Because there is no inherent existence in the ultimate truth, it is not pervasive that the object is not reasonable. Taking the uninterrupted path or omniscience as an example, as far as the ultimate truth is concerned, all dharmas are without substance, so your object will not completely disappear, because in the ultimate truth, there is no real substance, such as dependent origination like illusion, and in the conventional truth, the dharmadhatu of emptiness is your reasonable object. (In 'Moon Beam', it says that in the conventional truth, all dharmas are objects, which means that the object is reasonable, which shows the first aspect of the sign.) Q: Is it only omniscience that is not substantial? A: No, form is also not substantial, and even the realms of conditioned and unconditioned are not substantial. As the Prajna Sutra says: 'Subhuti, omniscience itself is not substantial, and even the realms of conditioned and unconditioned are not substantial.' etc. Q: If the nature of the object is wrong, then the nature of the object itself, that is, the appearance of the object, will disappear. Because in all cases, the object is without inherent existence. A: Answer three times as before. Taking the dharma as an example, as far as the ultimate truth is concerned, the object is without inherent existence, so the appearance of your object will not disappear, because in the ultimate truth, there is no object, etc., and it is reasonable to take the dharmata of peace with its own nature as your meaning. As the sutra says: 'The path of Bodhi is also completely knowing the nature of non-substantiality.' etc. Q: Or, the nature of the object must be grasped, that is, it will be grasped without realization. Because there is no form, etc., how can the nature of form, etc., be grasped? A: This is refuting the other party's point of view. Having a wrong view of the wisdom of omniscience, that is, the wisdom of omniscience will disappear. Because the knowable things, whether substantial or non-substantial, cannot be taken as objects. A: Answer three times as before. Taking the knowable things as an example, as far as the ultimate truth is concerned, whether substantial or non-substantial, there is nothing that can be taken as an object, so the wisdom of omniscience will not disappear, because in the ultimate truth, (original text) nothing is seen, but in the conventional truth, everything, such as substantial and non-substantial, is known by wisdom. As the sutra says: 'World Honored One, if all dharmas are separated from the dharmas themselves, then' even 'it is not possible to seek (know) substantial dharmas with substantial dharmas (that is, knowledge). It is not possible to seek non-substantial dharmas with non-substantial dharmas, it is not possible to seek non-substantial dharmas with substantial dharmas, and it is not possible to seek substantial dharmas with non-substantial dharmas.' etc. The Buddha taught: 'The conventional truth of the world is close to...'

གཟུང་བས་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱའམ་དངོས་པོ་ མེད་ཅེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏེ་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་སོ། །(གཞན་གྱིས་མདོ་སྦྱོར་མ་ ཤེས། ) བདེན་གཉིས་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་(མིང་ཀུན་ཨཱརྱ་དངོས་)པ་ནི། དམ་པའི་དོན་དང་ཀུན་རྫོབ་ ཏེ་བདེན་པ་གཉིས་མེད་པར་ཐལ། (གསེར། ) ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་བྲལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ སྟེ་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེ་ན། ལན་གསུམ་སྦྱར་ནས། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་བྲལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་ མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡིན་ཡང་དེ་ལྟར་ཇི་བཞིན་དུ་མ་རྟོགས་པའི་བྱིས་པའི་སྣང་བ་ཀུན་ རྫོབ། (ཨཱརྱ་དོན། ) དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ དོན་དམ་དུ་འཐད་པས་(ཨཱརྱ་དོན་)སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོན་ དམ་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ཡང་དེ་ལ་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པས་དེ་བཞིན་ ཉིད་དེ་མི་ཤེས་མི་མཐོང་སྟེ་དེ་དག་གི་དོན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་(བསྡུས་)ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་དངོས་པོ་ ཡོད་ཅེས་བྱ་བའམ་དངོས་པོ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ་ཞེས་སོགས་སོ། ། འདིར་མཐའ་ཅུང་ཟད་དཔྱད་ན། གསུམ་སྟེ་བདེན་གཉིས་ཤེས་པའི་ཕན་ཡོན། མ་ཤེས་ པའི་ཉེས་དམིགས། བདེན་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ངེས་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དབུ་མ་ བདེན་གཉིས་ལས། བདེན་གཉིས་རྣམ་དབྱེ་ཤེས་པ་དག །ཐུབ་པའི་བཀའ་ལ་མི་རྨོངས་ཏེ། ། དེ་དག་མ་ལུས་ཚོགས་བསགས་ནས། །ཕུན་ཚོགས་ཕ་རོལ་འགྲོ་བ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་ པ་ནི། དབུ་མ་རྩ་བར། གང་དག་བདེན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི། །རྣམ་དབྱེ་རྣམ་པར་མི་ཤེས་པ། 2-371 ། དེ་དག་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ནི། །ཟབ་མོའི་དེ་ཉིད་རྣམ་མི་ཤེས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་ མཚན་ཉིད། མཚོན་བྱ། མཚན་གཞིའོ། །དང་པོ་ནི། དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད། ཆོས་ རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་གང་ཞིག་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་རིག་པས་ཤེས་ ཀྱི་སྒྲ་རྟོག་སོགས་ཀྱི་དངོས་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སྟེ་ཀླུས། གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང་། ། སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །རྣམ་རྟོག་མེད་དོན་ཐ་དད་མིན། །དེ་དེ་ཁོ་ནའི་མཚན་ཉིད་ དོ། །ཞེས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད། དོན་དམ་པར་མེད་ཅིང་མ་དཔྱད་པའི་བློ་ངོ་ན་སྣང་ བའོ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད། ཀུན་རྫོབ་གང་ཞིག བག་ཆགས་བརྟན་པའི་བློ་ ངོར་གྲུབ་པ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཁོ་ན། །ཀུན་རྫོབ་གཞན་ནི་གཅིག་ ཤོས་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་སྒྲིབ་ཅིང་འགེབས་པས་ཡང་དག་ སྒྲིབ་པའམ་ཀུན་ནས་འགེབས་པ་སྟེ་བདེན་གཉིས་ལས། གང་ཞིག་གིས་སམ་གང་ཞིག་ལ།

【現代漢語翻譯】 是否應說，由於執著，事物存在或事物不存在？這並非究竟意義上的。』（他人不理解經文的結合。）對二諦的錯誤理解（名字是真實的聖者）是：勝義諦和世俗諦，二諦不存在。』（黃金。）如果說一切法是離戲論的，是如是的自性，是自性本身呢？通過結合三個答案來回答：所知法，在究竟意義上，一切法是離戲論的如是自性，因此二諦的區分不會消失。即使如此，由於未能如實理解，凡夫的顯現是世俗諦。（聖者的意義。）如此理解的聖者的智慧之境，世俗諦的如是性，在究竟意義上是合理的。（聖者的意義。）世俗諦的如是性即是究竟諦的如是性，但由於眾生顛倒，他們不瞭解、看不到如是性，因此爲了他們的利益，世間（概括地）通過世俗諦說事物存在或事物不存在。』 在這裡稍微探討一下，有三點：瞭解二諦的利益，不瞭解二諦的過患，以及確定二諦的自性。 第一點：在《中觀二諦論》中說：『瞭解二諦的區分，就不會對佛陀的教言感到困惑。他們全部積累資糧，到達圓滿的彼岸。』 第二點：在《中觀根本慧論》中說：『那些不瞭解這二諦的區分的人，他們不瞭解佛陀教法的深奧真諦。』 第三點，分為定義、所定義和例子。第一點：究竟諦的定義是：諸法的自性，離戲論，由二無分別智各自證知，超越聲音、概念等對象。如龍樹菩薩所說：『非從他知，寂靜，不為戲論所戲論，無分別，無異義，彼即是彼之自性。』 世俗諦的定義是：在究竟意義上不存在，未經分析的意識中所顯現的。世俗諦的定義是：某種世俗諦，在習氣穩固的意識中成立。如《二諦論》所說：『僅僅是顯現的這樣，是世俗諦，另一個是勝義諦。』 第二點：由於遮蔽和覆蓋真實的意義，所以是真實的遮蔽或完全的覆蓋。如《二諦論》所說：『通過什麼或對於什麼，'

【English Translation】 Should it be said that due to clinging, things exist or things do not exist? This is not in the ultimate sense.』 (Others do not understand the combination of scriptures.) The wrong understanding of the two truths (the name is the real Arya) is: the ultimate truth and the conventional truth, the two truths do not exist.』 (Gold.) If it is said that all dharmas are free from elaboration, are the nature of suchness, are the nature itself? Answer by combining three answers: knowable dharma, in the ultimate sense, all dharmas are the nature of suchness free from elaboration, therefore the distinction between the two truths will not disappear. Even so, because of the failure to understand as it is, the appearance of ordinary people is the conventional truth. (The meaning of Arya.) The realm of the wisdom of the noble ones who understand in this way, the suchness of the conventional truth, is reasonable in the ultimate sense. (The meaning of Arya.) The suchness of the conventional truth is the suchness of the ultimate truth, but because sentient beings are reversed, they do not understand or see the suchness, so for their benefit, the world (in general) speaks of things existing or things not existing through the conventional truth.』 Here, let's explore a little, there are three points: the benefits of understanding the two truths, the disadvantages of not understanding the two truths, and determining the nature of the two truths. The first point: In the Madhyamaka Two Truths, it says: 'Understanding the distinction between the two truths, one will not be confused about the Buddha's teachings. They all accumulate merit and reach the perfect shore.' The second point: In the Root Verses on the Middle Way, it says: 'Those who do not understand the distinction between these two truths do not understand the profound truth of the Buddha's teachings.' The third point is divided into definition, defined, and example. The first point: The definition of the ultimate truth is: the nature of all dharmas, free from elaboration, known by the wisdom of non-duality individually, surpassing the objects of sound, concept, etc. As Nagarjuna said: 'Not known from others, peaceful, not elaborated by elaborations, without discrimination, without different meanings, that is the nature of that.' The definition of the conventional truth is: does not exist in the ultimate sense, appears in the mind that has not been analyzed. The definition of the conventional truth is: a certain conventional truth, established in the mind with stable habits. As the Two Truths say: 'Just as it appears, this is the conventional truth, the other is the ultimate truth.' The second point: Because it obscures and covers the true meaning, it is the true obscuration or complete covering. As the Two Truths say: 'Through what or for what,'

། ཡང་དག་སྒྲིབ་བྱེད་ཀུན་རྫོབ་འདོད། །ཅེས་སོ། །བདེན་པ་ནི་མི་བསླུ་བར་སྣང་བའོ། །དོན་ ཡང་ཡིན་ལ་མཆོག་གམ་དམ་པ་ཡང་ཡིན་པས་དོན་དམ་མཉམ་བཞག་གི་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་ ཡུལ་ཡིན་པས་དམ་པའི་དོན། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དམ་བའི་ཡུལ་དུ་བསླུ་བ་མེད་པས་དམ་ པའི་དོན་གྱི་བདེན་པ་སྟེ། ལང་གཤེགས་ལས། ཡེ་ཤེས་དམ་པ་བདག་མེད་པ། །སྣང་བ་མེད་ ལ་མི་གཟིགས་སོ། །ཞེས་དང་། བདེན་གཉིས་ལས། བསླུ་བ་མེད་པའི་རིག་པ་དེ། །དོན་དམ་ ཡིན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་མིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། དོན་དམ་ལ་དབྱེ་ན། རྣམ་གྲངས་པའི། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་རང་ བཞིན་མེད་པ་ཙམ་སོགས་ཏེ། བདེན་གཉིས་ལས། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡང་། །དོན་ དམ་པ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར། །དོན་དམ་ཡིན་པར་ཁོ་བོ་འདོད། །ཅེས་སོ། །དེས་ན་དེ་དག་ དོན་དམ་བདེན་པ་དངོས་མིན་ཏེ་མེད་དགག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཀུན་རྫོབ་དང་རི་བོང་རྭ་ལ་ 2-372 སོགས་པ་ཀུན་ཁོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་དོན་དམ་དངོས་ ཏེ། ཆོས་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ་སོགས་ཏེ་འདིའི་རྣམ་གྲངས་ནི་དབུས་མཐར། སྟོང་པ་ཉིད་ དེ་མདོར་བསྡུ་ན། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ། །མཚན་མ་མེད་དང་དོན་དམ་དང་། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་རྣམས་གྲངས་སོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་པ་ཡོད་པས་ཤེས་ དགོས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ལ་དབྱེ་ན་ཡང་དག་ལོག་པ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི་བག་ཆགས་བརྟན་ པའི་ངོར་གྲུབ་པ་བཙོ་བསྲེག་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནུས་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་སྣང་ ཡང་དོན་མི་ནུས་པ་ཆུ་ཟླ་སོགས་ཏེ། བདེན་གཉིས་ལས། སྣང་དུ་འདྲ་ཡང་དོན་བྱེད་དག ། ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་མི་ནུས་ཕྱིར། །ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ནི་དབྱེ་བ་ བྱས། །ཞེས་སོ། །དེ་འདྲའི་བདེན་གཉིས་དེ་ཡང་ཁ་(ཆ་བ་སོགས་)ཅིག ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་ནི་ངོ་བོའི་དོན། རྫས་གཅིག་པའམ། དོན་གཅིག་པ་ལ་འདོད་ན་ནི་ཆེས་མི་ རིགས་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་གནས་ལུགས་གཅིག་པ་ལ་འདོད་ན་རུང་ངོ་། །བཀའ་ བསྟན་བཅོས་སུ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་གསུངས་པའི་དེ་ན་ཁ་(བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་ སོགས། )ཅིག་ཚིག་སོར་བཞག་ཁོ་ནར་བཞེད་པ་ནི་དཔྱད་དགོས་པ་ཞིག་སྟེ། བདེན་གཉིས་གཞི་ གྲུབ་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡང་མིན་པས་སོ་རྟགས་ཁས་སོ། །མ་ཁྱབ་ ན། དབུ་མ་པའི་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་རྟགས་ལ་སྤྱི་ཁྱབ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ བདེན་པ་ནི་དོན་དམ་ལས་གཞན་ཡིན་པར་ཐལ། ཕན་ཚུན་གཅིག་གཅིག་ཡིན་མི་སྲིད་ཅིང་ བག་ཆགས་བརྟན་པའི་སོ་སྐྱེའི་བློས་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན་དོན་དམ་ ཡོངས་གཅོད་དུ་བློ་གང་

【現代漢語翻譯】 此外，他們認為虛假的遮蔽是世俗諦（kun rdzob bden pa）。正如所說的那樣。真諦（bden pa）是指顯現為不欺騙的事物。意義（don）既是真實，又是至高或神聖的，因此，勝義（don dam）是等持（mnyam bzhag）智慧的神聖境界，因此是神聖的意義。聖者的智慧在其神聖境界中不會被欺騙，因此是神聖意義的真諦。如《楞伽經》所說：『神聖的智慧是無我的，沒有顯現，也無法看見。』《二諦論》中說：『不欺騙的覺知，是勝義諦，而非世俗諦。』 第三，關於勝義諦的分類，有兩種勝義諦：名相上的勝義諦和非名相上的勝義諦。第一種是指勝義諦中無生、無自性等等。正如《二諦論》所說：『對生等的遮止，也與勝義諦相符，我因此認為它是勝義諦。』因此，這些不是勝義諦的真實本質，因為它們是否定性的，並且與世俗諦和兔角等相同。這些都應該瞭解。 第二種是真實的勝義諦，如法性（chos nyid）和真實之邊（yang dag mtha'）等。這些的名稱在《中邊分別論》中提到：『空性（stong pa nyid）簡而言之，即是真如（de bzhin nyid）、真實之邊、無相（mtshan ma med）、勝義（don dam）和法界（chos kyi dbyings），這些都是名稱。』因此，由於存在理由和解釋，所以需要了解。 如果對世俗諦進行分類，則分為正確和錯誤兩種。第一種是指在習氣穩固的基礎上成立的事物，如烹煮和燃燒等的作用。第二種是指顯現但不起作用的事物，如水中的月亮等。《二諦論》中說：『雖然顯現相似，但由於能起作用和不能起作用，因此對正確和不正確的世俗諦進行了區分。』 這種二諦，有些人認為它們是部分（kha）不同而本體（ngo bo）相同，這是指本體的意義，如果認為它們是同一實體或同一意義，則非常不合理，如果認為它們的自性和存在方式相同，那還可以。在佛經和論典中，有些地方說它們既非同一也非不同，對於那些堅持只保留字面意思的人（kha，指布頓仁波切等），需要進行考察，因為這樣二諦就無法成立，因為它們既非同一也非不同。如果不是這樣，中觀派的離一異性的標誌將不具有普遍性。世俗諦與勝義諦不同，因為它們不可能相互是同一個，並且它們被習氣穩固的凡夫之心完全區分開來。如果不是這樣，那麼勝義諦也會被任何心識完全區分開。

【English Translation】 Furthermore, they consider the deceptive obscuration to be the conventional truth (kun rdzob bden pa). As it is said. The ultimate truth (bden pa) is that which appears to be non-deceptive. Meaning (don) is both true and supreme or sacred, therefore, the ultimate (don dam) is the sacred realm of meditative equipoise (mnyam bzhag) wisdom, hence the sacred meaning. The wisdom of the noble ones is not deceived in its sacred realm, hence the truth of the sacred meaning. As the Lankavatara Sutra says: 'Sacred wisdom is selfless, without appearance, and cannot be seen.' The Two Truths states: 'The non-deceptive awareness is the ultimate truth, not the conventional truth.' Thirdly, regarding the classification of the ultimate truth, there are two types of ultimate truth: the nominal ultimate truth and the non-nominal ultimate truth. The first refers to the absence of birth, absence of inherent existence, etc., in the ultimate truth. As the Two Truths states: 'The negation of birth, etc., is also in accordance with the ultimate truth, therefore, I consider it to be the ultimate truth.' Therefore, these are not the true essence of the ultimate truth because they are negative and are the same as the conventional truth and rabbit horns, etc. These should all be understood. The second is the true ultimate truth, such as the nature of reality (chos nyid) and the ultimate limit (yang dag mtha'), etc. The names of these are mentioned in the Madhyantavibhaga: 'Emptiness (stong pa nyid), in brief, is Suchness (de bzhin nyid), the ultimate limit, signlessness (mtshan ma med), the ultimate meaning (don dam), and the realm of phenomena (chos kyi dbyings), these are all names.' Therefore, it is necessary to understand because there are reasons and explanations. If the conventional truth is classified, it is divided into two types: correct and incorrect. The first refers to things that are established on the basis of stable habitual tendencies, such as the effects of cooking and burning, etc. The second refers to things that appear but do not function, such as the moon in water, etc. The Two Truths states: 'Although the appearances are similar, due to the ability to function and the inability to function, the conventional truths are distinguished as correct and incorrect.' Such two truths, some consider them to be different in part (kha) but the same in essence (ngo bo), this refers to the meaning of the essence, if they are considered to be the same entity or the same meaning, then it is very unreasonable, if they are considered to have the same nature and mode of existence, then it is acceptable. In the scriptures and treatises, there are places where it is said that they are neither the same nor different, for those who insist on keeping only the literal meaning (kha, referring to Buton Rinpoche, etc.), it needs to be examined, because in this way the two truths cannot be established, because they are neither the same nor different. If this is not the case, the sign of the Middle Way's freedom from one and many will not be universal. The conventional truth is different from the ultimate truth, because they cannot possibly be the same as each other, and they are completely distinguished by the minds of ordinary beings with stable habitual tendencies. If this is not the case, then the ultimate truth will also be completely distinguished by any mind.

གིས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་འགལ། ཡང་དོན་དམ་ཡོངས་གཅོད་དུ་ཤེས་བྱ་ མིན་(རང་སྟོང་པ་ཀུན་འདོད་)གྱི་རྣམ་བཅད་ཙམ་དུ་ཤེས་བྱ་ཡིན་ན། དོན་དམ་བདེན་པ་ཆོས་ཅན། མེད་དགག་ཡིན་པར་ཐལ། རྣམ་གཅོད་ཙམ་དུ་རྟོགས་བྱ་ཡིན་པས་སོ། །དབུ་ཚད་ཀུན་ལས་ 2-373 ཁྱབ་པ་ཡོད་པར་བཤད་དོ། །འཕགས་ཆེན་གྱི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། དངོས་ཡུལ་དུ་གྱུར་ པའི་དོན་དམ་པ་གཅིག་མེད་པར་འགྱུར་ཆོས་ཉིད་ནི་དངོས་ཡུལ་མིན། དེ་དེ་མིན་ན་དེ་ལས་ གཞན་དེ་འདྲ་མེད་པས་སོ། །རྟགས་དང་པོ་མ་གྲུབ་ན་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གཅོད་དུ་ཤེས་བྱ་མིན་ པ་འགལ། ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་བརྟགས་ན་མ་རྙེད་པ་ཙམ་དོན་ དམ་བདེན་པ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་སྔར་གྱི་ལུང་རིགས་ཀྱིས་ཁེགས་ལ། སྔར་དྲངས་པའི་ བདེན་གཉིས་ཀྱི་ལུང་བཞིན་(བུ་སོགས་)ཁས་ལེན་པ་དང་ནི་ཁས་བླངས་དངོས་སུ་འགལ་ལོ། ། དེ་དག་ལ་འགལ་བ་དུ་མ་ཡོད་མོད་ཀྱི་མངས་པས་མ་སྤྲོས་སོ། །དེས་ན་ལུང་དོན་ནི་བདེན་ གཉིས་དེ་ཉིད་ཅེས་པ་ཐ་མི་དད་ཀྱི་གཅིག་ཀྱང་མིན། གཞན་ཞེས་པ་རྫས་ལོགས་ལོགས་སུ་ ཡོད་པའི་དོན་གཞན་ཡང་མིན། འོ་ན་གང་ན་ཀུན་རྫོབ་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་དང་དོན་དམ་ བདེན་པ་གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ་གཅིག་དངོས་པོ་གཅིག་འཇིག་མེད་ཡིན་པས་ སོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱ་ཆེར་རྒྱ་བོད་མཁས་པས་སྔར་གཏན་ལ་ཕབ་ ཟིན་པས་བལྟས་ནས་བླང་དོར་བྱ་ཡི། རང་གིས་གླེགས་བམ་གཅིག་ལའང་བློ་རྩེ་གཏད་ས་ ལེགས་པོ་མེད་བཞིན་དུ་འདོད་མི་མང་བ་དང་གྲགས་ཆེ་བ་དང་གྲྭ་ས་སོར་སོར་སོང་བ་ལ་ སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཁྱི་སྐད་ལ་རྒྱུག་དང་རི་བོང་ཅལ་གྱི་རྣམ་ཐར་མི་བྱའོ། །དུས་དེང་ སང་ནི་ཚད་རྐྱང་རེའི་སྦྱོར་བ་ཆ་ཙམ་མམ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་བསྒྲོས་རུལ་རེ་རེ་ཙམ་ལ་བྱང་ཞིང་ འདོན་པ་གོམས་པ་སྦྱོར་སྨྱོན་གྱི་བརྡ་ཆད་བྱང་རབ་ཙམ་ཡོད་པས་རང་ཡང་མཁས་པར་རློམ་ ལ་གཞན་རྨོངས་པ་དག་གིས་ཀྱང་འདི་མཁས་པའོ་སྙམ་པ་དག་ཚོགས་ནས་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ དང་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་ཚུལ་ཡང་མི་ཤེས་ཕ་རོལ་གྱི་ཕྱོགས་སྔ་ཤེས་པའི་ནམ་ ཡང་མ་ལངས་བཞིན་དུ་དགག་པ་ལྟར་སྣང་གི་ཉི་མ་ཤར་ནས་གསལ་བྱེད་པའི་བཞད་གད་ བྱེད་པ་མང་བར་གྲགས་སྟེ་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པའི་དོན་མ་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ 2-374 དངོས་སམ་བརྒྱུད་པས་ཁོ་བོས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ལ་འགོད་པར་གྱུར་ཅིག སྦྱོར་བ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་སྦྱིན་(ཨཱརྱ་)སོགས་ལ་སྦྱོར་བ་སྟེ་སྤྱོད་ཅིང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ མེད་པར་ཐལ། (གསེར། ) སྦྱིན་པར་བྱ་བ་སྦྱིན་པོ་ལེན་(གསེར་དངོས་)པོ་སོགས་མ་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཤེས་པ་མེད་པས་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་མེད་པས་སོ་ཞེ་ན། ལན་གསུམ་སྔར་ལྟར་སྦྱར་ནས་ བྱང་སེ་ཆོས་ཅན། དོ

【現代漢語翻譯】 如果認為勝義諦是完全斷除所知（自空宗所許），僅僅是遮詮，那麼勝義諦就應成為非肯定遮蓋。因為僅僅是遮詮所能理解的。一切中觀和量論都說周遍存在。聖者的無分別智慧，如果成為實有對境的勝義諦，那麼法性就不是實有對境。如果不是這樣，就沒有其他像它一樣的了。如果第一個因不成，那麼法性就應成為不可理解的完全斷除，這是不合理的。如果認為用觀察世俗和勝義的理效能找到的僅僅是沒有找到，這就是勝義諦，那麼這已經被之前的教理所駁斥了。如果像之前引用的二諦教證一樣（兒子等）承認，那麼就和所承認的直接矛盾。這些有很多矛盾，但因為太多就不展開說了。因此，經文的含義是，所謂的二諦，不是無差別的『一』，也不是指事物各自獨立的『異』。那麼，什麼是世俗事物和勝義諦之間的差別呢？是遮止了『一』，因為一個是事物，一個是不可毀滅的。等等，要詳細瞭解。因為廣大學者們已經確定了，所以要看清楚，然後取捨。自己連一本經書都不能好好研究，卻因為喜歡的人多、名聲大、去過的寺廟多等原因，像狗一樣亂叫，像兔子一樣亂跑，這是不應該的。現在很多人只是稍微熟悉一點因明的推理，或者只是背誦一些陳腐的般若經文，就自以為是專家，還用一些莫名其妙的術語。自己也覺得自己很懂，其他無知的人也覺得這個人很厲害。這些人聚在一起，既不瞭解佛陀的教誨，也不瞭解大論師們的觀點，甚至連對方的觀點都不瞭解，就妄圖進行駁斥，就像太陽升起后還要用螢火蟲來照明一樣，真是可笑。據說，很多人都是這樣，因為沒有真正理解正確的含義。所有這些直接或間接地沒有理解正確見修行果的人，希望我能把他們引導到正確的見修行果上。 對行為的錯誤理解是指對佈施（聖者）等的行為，即沒有實踐和修持。因為沒有看到應該佈施的東西（黃金），沒有看到接受佈施的人（黃金本身）等等。如果說因為不瞭解這些，所以沒有佈施的行為，那麼像之前一樣回答三次。菩提心，是...

【English Translation】 If one considers ultimate truth to be the complete severance of knowables (as asserted by the self-emptiness school), merely an exclusion, then ultimate truth should become a non-affirming negation. Because it is only understood as an exclusion. All Madhyamaka and Pramana texts state that pervasion exists. The non-conceptual wisdom of the noble ones, if it becomes the ultimate truth that is an object of reality, then the nature of reality is not an object of reality. If it is not so, there is nothing else like it. If the first reason is not established, then it is contradictory for the nature of reality to be understood as a complete severance. If one thinks that merely not finding something when examining conventional and ultimate truths with reasoning is the ultimate truth, then this has already been refuted by previous scriptures and reasoning. If one accepts it like the previously cited two truths scripture (son, etc.), then it directly contradicts what is accepted. There are many contradictions in these, but I will not elaborate because there are too many. Therefore, the meaning of the scripture is that the so-called two truths are not the same as 'one' without difference, nor are they 'other' in the sense of separate substances. So, what is the difference between these conventional phenomena and ultimate truth? It is the negation of 'one', because one is a phenomenon and the other is indestructible. And so on, one should understand in detail. Because it has already been determined by great scholars of India and Tibet, one should look carefully and then adopt or reject. Even though one cannot properly study even one scripture, one should not bark like a dog or run like a rabbit because of reasons such as many people liking it, it being famous, or having gone to many monasteries. Nowadays, many people are only slightly familiar with the application of a single valid cognition, or only recite some stale Prajnaparamita verses, and they consider themselves experts, using strange terms. They think they are very knowledgeable, and other ignorant people also think they are experts. These people gather together, not understanding the Buddha's teachings or the views of the great commentators, and without even understanding the opponent's position, they try to refute it, like using a firefly to illuminate after the sun has risen, which is ridiculous. It is said that many people are like this, because they have not truly understood the correct meaning. May I guide all those who have not understood the correct view, meditation, conduct, and result, directly or indirectly, to the correct view, meditation, conduct, and result. The wrong understanding of action refers to the action of giving (Arya) etc., that is, without practice and cultivation. Because one does not see what should be given (gold), one does not see the receiver of the giving (gold itself), etc. If one says that because one does not understand these, there is no act of giving, then answer three times as before. Bodhicitta, is...

ན་དམ་པར་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་(གསེར་དོན་དངོས་བུ་སྟོན། )བ་མ་ དམིགས་པས་སྦྱིན་སོགས་ལ་སྦྱོར་བ་ཉམས་ལེན་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་དེ་ འདྲ་མ་དམིགས་ཡང་མ་དམིགས་པར་རྟོགས་ནས་ཕྱིན་དྲུག་སྟོང་ཉིད་སོ་བདུན་སོགས་ལ་ སྤྱོད་ཅིང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་འཐད་པས་སོ། །(མདོ། ) བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་དུ་སྤྱོད་པས་ན་བྱང་པའི་ སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ནས། གཟུགས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད། སོགས་རྒྱ་ཆེར་ཏེ། ཅི་ནས་ཀྱང་བློ་ རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་ པར་རྟོག་པ་ནི། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་ཐལ། རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་པས་ སོ། །ཞེ་ན། ལན་གསུམ་དང་། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་རྟོགས་བྱའི་དངོས་པོ་མེད་ པས་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཀུན་བདེན་སྟོང་གི་ཡང་དག་པའི་ དོན་(མདོ་སོགས་)རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུགས་ཡོད་པས་སོ། །(མདོ་སོགས། ) ཡང་དག་པའི་ དོན་རབ་(མངོན་སུམ་དུ་)ཏུ་རྟོགས་པས་དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ (ལུང་རྟོགས་ཀྱི་)དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་རྟོག་ནི། ལུང་རྟོགས་ཀྱི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་ཐལ། དོན་ལ་མེད་པར་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་སོ། །ཞེ་ན། སྔར་ལྟར་དང་། ཤེས་བྱ་ ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ཆོས་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་ མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་(མ་ནོར་བ་)དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ དང་དོན་(མདོ་ཨཱརྱ་སོགས་ཤན་ཏི་སོགས། )དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་དང་མཚན་མ་ཙམ་མངོན་ 2-375 སུམ་དུ་རྟོགས་ཤིང་སྟོན་པའི་ཆོས་ཡོད་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་གང་གི་ཚིག་བླ་དགས་ལགས། དེ་ནི་མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་དང་མཚན་མ་ཙམ་དུ་ རྟོགས་པར་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་ ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ནི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་གོ །ཞེས་དག་ལྡན་ནོ། །དགེ་ འདུན་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་རྟོག་ནི། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་ཐལ། ཕྱིའི་(གསེར་) དོན་ཡོད་པར་མི་འཐད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པ་སྟེ་ཡུལ་བཀག་པས་སོ་ཞེ་ ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ཕྱིའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་དམིགས་བྱ་སོགས་དོན་དམ་པར་ བཀག་པས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་འདྲ་དོན་དམ་པར་མ་ དམིགས་པར་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པའི་ཐེག་ཆེན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཡོད་པས་སོ། །ཆོས་གང་ཡང་ ཚོགས་སུ་འགྱུར་བའམ་འགྲིབ་པ། ནས། ཀུན་ཉོན་རྣམ་བྱང་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་དམིགས་པའི་ ཚུལ་གྱིས་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་དགོངས་པའོ། །ཡང་ན་དགེ་དཀོན་མེད་ པར་ཐལ། ཕྱ

【現代漢語翻譯】 若於勝義諦中，不執著佈施、持戒（如金實子敦所言），則不能將佈施等付諸實踐，因為沒有修持。然而，若於勝義諦中不作此執著，亦能了悟此不執著，進而行持六度、三十七道品等，並付諸實踐，此乃合理。（經部）以菩提為目的之行持，故名菩薩行。乃至，行持于『色即是空』等廣大之法。無論如何，心意不轉為二元對立，如是行持。如是說。 于佛寶生起邪見，則可推論為：佛寶不存在，因為沒有什麼需要去證悟的。若有人如是說，則應作三次答辯：所知法，就其自性而言，于勝義諦中沒有需要證悟的實物，因此佛寶並非不存在，因為有證悟諸法皆為真諦空性的究竟智慧（經部等）。 由於能如實證悟真諦，故名為佛。如是說。於法寶（經教與證悟）生起邪見，則可推論為：經教與證悟之法寶不存在，因為在勝義諦中，它們僅僅是名言安立而已。若有人如是說，則應如前答辯：所知法，就其自性而言，于勝義諦中一切法皆是名言安立，因此法寶並非不存在，即便如此（無謬誤地），亦有如實和勝義諦等之法與義（經部《聖》等寂天等），于勝義諦中，一切法皆是名言和假名，能如實證悟並開示之法存在。 菩提是何種詞語的別稱？菩提即是無謬誤之如實等，以及證悟一切法皆是名言和假名。因此，稱為菩提。如是說。一切法中最殊勝者，無上菩提即是法寶。如是具足。 于僧寶生起邪見，則可推論為：僧寶不存在，因為外在（黃金）之實有並不合理，執著於色等，即是遮止了對境。若有人如是說，則應答辯：所知法，就其自性而言，對外在之色等所執著之境，于勝義諦中已遮止，因此僧寶並非不存在，因為能了悟此等勝義諦中之不執著，並修持不退轉之大乘行者存在。無論何種法，會集或消減。乃至，爲了清凈一切煩惱，並非以執著的方式安住。此乃其密意。或者，可推論為：僧寶不存在，因為外在...

【English Translation】 If, in the ultimate sense, one does not cling to generosity and discipline (as said by Serdong Ngönpa), then one cannot put generosity and so on into practice, because there is no cultivation. However, if one does not cling to such things in the ultimate sense, and also realizes this non-clinging, then it is appropriate to practice the six perfections, the thirty-seven factors of enlightenment, and so on, and to put them into practice. (Sutra) Acting for the sake of enlightenment is called the conduct of a Bodhisattva. Up to, acting in 'form is emptiness' and so on extensively. In any case, the mind does not turn into duality, and one acts in this way. So it is said. To have a wrong view of the Buddha Jewel is to conclude that the Buddha Jewel does not exist because there is nothing to be realized. If so, answer three times: The object of knowledge, by its nature, does not have anything to be realized in the ultimate sense, so the Buddha Jewel does not cease to exist, because there is the ultimate wisdom of realizing that all phenomena are the true emptiness (Sutra, etc.). Because one truly realizes the true meaning, therefore one is called Buddha. So it is said. To have a wrong view of the Dharma Jewel (scripture and realization) is to conclude that the Dharma Jewel of scripture and realization does not exist because, in the ultimate sense, they are merely nominal designations. If so, answer as before: The object of knowledge, by its nature, all phenomena are merely nominal designations in the ultimate sense, so the Dharma Jewel does not cease to exist, even so (without error), there are suchness and the ultimate truth, etc., of Dharma and meaning (Sutra Arya, etc., Shantideva, etc.), in the ultimate sense, all phenomena are merely names and labels, and there is the Dharma that truly realizes and shows them. What kind of word is 'enlightenment' a synonym for? Enlightenment is the non-erroneous suchness, etc., and realizing that all phenomena are merely names and labels. Therefore, it is called enlightenment. So it is said. The most excellent of all phenomena, the unsurpassed enlightenment, is the Dharma Jewel. Thus it is complete. To have a wrong view of the Sangha Jewel is to conclude that the Sangha Jewel does not exist because external (gold) reality is not reasonable, clinging to form, etc., is blocking the object. If so, answer: The object of knowledge, by its nature, the object of clinging to external form, etc., is blocked in the ultimate sense, so the Sangha Jewel does not cease to exist, because there are great vehicle practitioners who realize such non-clinging in the ultimate sense and cultivate without regression. Whatever Dharma, gathers or diminishes. Up to, in order to purify all afflictions, it does not abide in the manner of clinging. This is its intention. Or, it can be concluded that the Sangha Jewel does not exist because external...

ིན་དྲུག་སོགས་ལ་མི་སྤྱོད་ན་རྒྱུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་མི་ཐོབ། སྤྱོད་ན་དམིགས་ བཅས་ཀྱིས་སྤྱོད་ན་བྱང་ཆུབ་མི་ཐོབ། གཉིས་མེད་ཀྱིས་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་ན་དེའི་རྒྱུའི་དགེ་རྩ་ (བྱང་ཆུབ་)མི་འཕེལ་ལོ་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་དྲུག་ལ་སྤྱད་པས་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་མི་འཕེལ་བས་དགེ་དཀོན་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་ པས་བྱང་ཆེན་གྱི་རྒྱུ་ཚོགས་མི་འཕེལ་ཡང་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་དྲུག་ལ་སྤྱད་པས་དེ་ འཕེལ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །འདིར་སྦྱོར་ལམ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཡན་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་གྲངས་ སུ་འགྲོ་ཞེས་པ་རྣམས་དག་ལྡན་ནོ། །བྱང་ཆེན་ལ་གཉིས་སུ་སྤྱོད་པའི་བློ་མེད་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ སྤྱིན་ཕར་ལ་མི་སྤྱོད་སོགས་(ཕྱོགས་སྔ་ལན་བཅས་)ཇི་བཞིན་ཡོད་དོ། །ཐབས་མཁས་ལ་ལོག་རྟོག་ ནི། ཐབས་མཁས་མེད་པར་ཐལ། སྦྱིན་བྱ་སྦྱིན་བྱེད་སྦྱིན་པ་སོགས་(མདོ་དོན་)གསུམ་དུ་མི་ 2-376 དམིགས་པས་སོ་ཞེ་ན། བྱང་སེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་སྦྱིན་བྱ་སྦྱིན་བྱེད་སོགས་གསུམ་དུ་ མི་དམིགས་པས་བྱང་སེའི་ཐབས་མཁས་མེད་པ་མིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་འཁོར་གསུམ་མ་ དམིགས་པས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པ་སོགས་ཡོད་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེ་དེར་འཐད་དོ། །རྣམ་ མཁྱེན་ཐོབ་པའི་ཐབས་མཁས་དེ་གང་ལགས། དེ་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་ པ་དང་ལྡན་པས་སྦྱིན་པ་ལའང་སྦྱིན་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་མི་འགྱུར། ལེན་པ་ལའང་གཏོང་བ་ལ་ ཡང་། སོགས་སོ། །མངོན་(ཨཱརྱ་དག་སོགས་)པར་རྟོགས་པ་ལ་ལོག་རྟོག་(ཨཱརྱ་དག་)ནི། ཐུབ་པ་དེ་ པའི་རྟོག་(རབ་འབྱོར་)པ་མེད་པར་ཐལ། དངོས་པོ་དངོས་མེད་དང་གཉིས་ཡིན་དང་གཉིས་མིན་ གྱི་ངོ་བོ་རྟོགས་ཤིང་ཤེས་པ་བཀག་པས་སོ། །ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་དངོས་ པོར་ཡོད་མེད་གཉིས་ཡིན་གཉིས་མིན་སོགས་རྟོགས་པའི་ཐུབ་པའི་མངོན་རྟོགས་བཀག་ པས་དེའི་རྟོགས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་དོན་དམ་པར་མུ་བཞི་དང་བྲལ་ བའི་དངོས་པོར་ཡོད་མེད་མཉམ་ཉིད་རྟོགས་(ཨཱརྱ་)པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་ཡོད་པས་སོ། ། (ཨཱརྱ། ) ཁྱབ་སྟེ། དེ་དེའི་རྟོགས་པས་སོ། །(ཨཱརྱ། ) ཡང་ན་(སྔར་ལྟར་ལན་འདི་དང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྔ་བླང་ ངོ་། །དེ་ནས། )ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་དངོས་མེད་ཀྱིས་ཁོ་རང་མི་རྟོགས་དངོས་པོས་ཁོ་མི་ རྟོགས། དོན་དམ་པར་དངོས་པོས་ཁོ་རང་མི་རྟོགས་དངོས་མེད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁོ་མི་རྟོགས་པས་ ཐུབ་པའི་རྟོགས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྟགས་འདྲ་སྟེ། མདོ་ཨཱརྱ་དག་སོགས་སོ། །དངོས་ པོ་མཆིས་པའི་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་མངོན་རྫོགས་རྒྱ་བར་ནུས་སམ། (རབ་འབྱོར། ) དེ་ནི་མ་ (བཅོམ་ལྡན་འདས་)ཡིན་ནོ། །མ་མཆིས་པས་མཆིས་པ། མཆིས་པས་མཆིས་པ། མ་མཆིས་

【現代漢語翻譯】 如果不對六種感官對像等加以利用，就沒有成佛的因，因此無法獲得菩提。如果帶著執著去利用，也無法獲得菩提。如果以無二的方式去利用，那麼這種行為的功德（菩提之因）不會增長嗎？答：所知法，以無二的方式利用六根，菩提之因不會增長，但也不會因此而毫無功德。雖然以二元對立的方式利用，不會增長成佛的資糧，但以無二的方式利用六根，卻會增長。在此，指回曏者直到不退轉地都屬於僧眾之列，這些都是正確的。對於成佛，沒有以二元對立方式利用的心，因為不會以二元對立的方式去佈施等（包括先前的回答），一切如是存在。對於善巧方便的錯誤理解是：沒有善巧方便。因為不執著于佈施者、受施者和佈施物等（經文要點）三者。答：菩薩，實際上不執著于佈施者、受施者等三者，並非菩薩沒有善巧方便，即使如此，因為不執著三輪而行六度等。普遍來說，這是合理的。獲得一切智智的善巧方便是什麼？那是因為具有與一切智智相應的作意，所以佈施也不會變成佈施的觀念，接受也不會變成給予，等等。對於現觀（聖者等）的錯誤理解是：佛陀沒有證悟（勝解）。因為遮止了對事物有無、二元與非二元等本質的證悟和了解。答：所知法，實際上，佛陀證悟了對事物有無、二元非二元等的證悟，因此並非沒有證悟，即使如此，因為實際上具有遠離四句、對事物有無等同性的證悟（聖者）的究竟智慧。普遍來說，這是通過證悟而實現的。（聖者）或者（如前所述，採納與此答案一致的先前觀點。然後：）法，實際上，無實物不能證悟它自己，實物不能證悟它；實際上，實物不能證悟它自己，無實物也不能證悟它，因此佛陀並非沒有證悟。理由相同，如經文《聖者》等。有實物存在時，無實物能圓滿廣大嗎？（勝解）那不是（世尊）。無實物存在時，有實物；有實物存在時，有實物；無實物存在時，無實物。

【English Translation】 If one does not utilize the six sense objects, etc., there is no cause, so one cannot attain Bodhi. If one utilizes them with attachment, one cannot attain Bodhi. If one utilizes them in a non-dual manner, does the merit (cause of Bodhi) of that action not increase? Answer: Knowable phenomena, by utilizing the six senses in a non-dual manner, the cause of Bodhi does not increase, but it does not become without merit. Although utilizing in a dualistic manner does not increase the accumulation of the cause of great Bodhi, utilizing the six senses in a non-dual manner will increase it. Here, those who are on the path of application up to the point of non-returning are counted among the Sangha, all of these are correct. For great Bodhi, there is no mind that utilizes in a dualistic manner, because one does not utilize giving, etc., in a dualistic manner (including previous answers), everything exists as it is. The wrong understanding of skillful means is: there are no skillful means. Because one does not fixate on the giver, the receiver, and the gift, etc. (main points of the sutra) as three separate entities. Answer: Bodhisattva, in reality, not fixating on the giver, receiver, etc., as three separate entities does not mean that the Bodhisattva has no skillful means, even so, because one practices the six perfections without fixating on the three spheres. Generally speaking, this is reasonable. What is the skillful means for attaining omniscience? That is because one possesses a mind that is endowed with omniscience, so even giving does not become the concept of giving, receiving does not become giving, and so on. The wrong understanding of direct realization (Aryas, etc.) is: the Buddha has no realization (Rabjor). Because it prevents the realization and understanding of the nature of things as existent or non-existent, dual or non-dual. Answer: Knowable phenomena, in reality, the Buddha's direct realization of realizing the existence or non-existence, duality or non-duality, etc., of things is not prevented, so it does not become without realization, even so, because in reality there is ultimate wisdom that realizes the equality of existence and non-existence, free from the four extremes (Arya). Generally speaking, this is achieved through realization. (Arya) Or (as before, adopt the previous view that is consistent with this answer. Then:) Phenomena, in reality, the non-existent does not realize itself, the existent does not realize it; in reality, the existent does not realize itself, nor does the non-existent realize it, therefore the Buddha is not without realization. The reason is the same, such as the sutra 'Arya', etc. When an existent thing exists, can a non-existent thing perfect the vastness? (Rabjor) That is not (Bhagavan). When the non-existent exists, the existent; when the existent exists, the existent; when the non-existent exists, the non-existent.

པས་མ་ མཆིས་པ་རྒྱ་བར་ནུས་སམ་མིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ནས། མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཡོང་ཡེ་མེད་ པ་མ་ཡིན་ཏེ་བཞི་བོས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པ་དེ་ལྟ་བུས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །(འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཡོད་དངོས་པོ་ ཡང་མེད་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མངོན་རྟོགས་ཏེ་དེ་ལ་སྤྲོས་པ་དེ་དག་མེད་པས། སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་སྤྲོས་པ་དང་ 2-377 བྲལ་བ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །ཞེས་སོ། ། ) ཞེས་སོགས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ལོག་རྟོག་ནི། རྟག་བདེ་ བདག་སོགས་སུ་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མིན་པར་ཐལ། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའང་སྤྲོས་པ་ རྣམ་པར་བཞག་པའམ་སྤྲོས་པའི་རྣམ་བཞག་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ སོ་ཞེ་ན། ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་རྟག་མི་རྟག་སོགས་མ་གྲུབ་པས་ཉེར་ལེན་ཕུང་བོ་སོགས་ རྟག་སོགས་སུ་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་ཡང་དག་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་ཉེར་ལེན་ཕུང་སོགས་མི་རྟག་སོགས་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་དེ་ལོག་ པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་གསེར་དོན་ནོ། །སྤྲོས་པ་གང་ལགས། གཟུགས་རྟག་ཅེས་ བྱ་བའམ་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །ལམ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་ པ་ནི། བྱང་སེ་ཆོས་ཅན། ཉན་རང་གི་ལམ་བསྒོམ་པ་མེད་པར་ཐལ། དེའི་ལམ་རྣམ་པར་ བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པས་སོ། །ཞེ་ན། མདོར། འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་ པར་འགྱུར། ཞེས་རྟགས་གསལ་གོ་བཟློག་གོ །ཆོས་ཅན། དེ་ལྟར་མི་བྱེད་པས་དེར་མི་འགྱུར་ ཏེ། ཁྱོད་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྐལ་བ་བཞིན་དུ་ཐེག་གསུམ་གྱི་ འབྲས་བུ་ལ་འགོད་ཀྱང་ཐབས་མཁས་ཀྱི་དེ་འདྲ་དེ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པས་སོ། །ཞེས་ཟླ་ཟེར་ ཏེ། འདིར་ཡང་དོན་དེར་རུང་ངོ་། །བྱང་པས་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབས་ཤིང་བྱང་པའི་སྐྱོན་ མེད་པར་འཇུག སོགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་ན་བརྒྱད་པའི་ཤུལ་(ལམ་)བསྒྲུབས་ ཤིང་བརྒྱད་པར་མི་འགྱུར་རམ། སོགས་དང་། (རྩོད་པ། ལན་) སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཤེས་ པ་དང་མཐོང་བས་ས་བརྒྱད་ལས་འདས་ཏེ་བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། དཀར་ས། ནས། རང་སངས་ རྒྱས་པར། སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་ལ་ལོག་རྟོག་ནི། མི་མཐུན་ ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག་མེད་པར་ཐལ། དོར་བྱ་བླང་བྱ་མེད་པས་སོ་ཞེ་ན། སྔར་ལྟར་ལན་ གསུམ་དང་། ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་བླང་དོར་མེད་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་ 2-378 མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་སྤང་གཉེན་མེད་ཀྱང་འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་(མདོ་) ཤེར་ཕྱིན་(གནོད་འཇོམས་)སོགས་ཐེག་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་སོགས་སྤོང་བར་བྱེད་ པས་སོ། །འཕགས་པའི་ཆོས་དང་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པོ། །དེ་གང་། ཉན་རང་བྱང་པ

【現代漢語翻譯】 難道沒有嗎？不能擴大嗎？等等。證悟並非完全沒有，但不是通過四種方式來證悟的。（那麼，如何存在呢？既非事物存在，也非事物不存在，這樣的證悟，因為沒有那些戲論。沒有戲論，遠離戲論，就是證悟。等等。）等等。顛倒的邪見是：執著于常、樂、我等為顛倒，因為無常等也是戲論的安立，或者僅僅是戲論的安立，在勝義諦中並不成立。如果這樣認為：法，在勝義諦中，常與無常等不成立，因此執著于取蘊等為常等，不會成為顛倒。答：並非如此，即使那樣，在名言諦中，取蘊等也是無常等。遍，如果那樣，那就是顛倒的名言。這是《黃金義》。什麼是戲論？說色是常，或者說色是無常，這就是戲論。等等，內容廣泛。對於道的邪見是：菩薩，法，不應修習聲聞緣覺之道。因為不現證修習此道的果。如果這樣認為：經中說，將現證果。這是反駁。法，不應如此，因為不這樣做就不會變成那樣。你以智慧這樣做，根據眾生的根器，將他們安置於三乘的果位，但方便善巧不現證那樣的果。這是《月光疏》，這裡也適用於那個意義。菩薩修習一切道，進入菩薩的無過失之道。等等。世尊，如果那樣，是否修習了第八地（道）就不會變成第八地？等等。（辯論，回答）從最初發心到智慧和見，超越了第八地，什麼是第八地？《白蓮經》中說：到獨覺地。等等，內容廣泛。對於不共品和對治品的邪見是：不共品和對治品不存在。因為沒有應捨棄和應獲取的。如果這樣認為：如前三次回答。法，在勝義諦中，沒有應獲取和應捨棄的，因此不共品和對治品不會不存在。在勝義諦中，雖然沒有應捨棄和對治的，但聖者的律藏（經），般若（摧魔）等三乘的法，能捨棄貪慾等。應學習聖者的法和律。那是什麼？聲聞緣覺菩薩 Is there not? Can't it be expanded? Etc. Realization is not completely non-existent, but it is not through the four ways to realize it. (Then, how does it exist? Neither is the existence of things, nor is the non-existence of things, such a realization, because there are no such elaborations. Without elaborations, and away from elaborations, is realization. Etc.) Etc. The inverted wrong view is: clinging to permanence, happiness, self, etc. as inverted, because impermanence, etc. are also the establishment of elaboration, or merely the establishment of elaboration, and are not established in the ultimate truth. If you think like this: Dharma, in the ultimate truth, permanence and impermanence, etc. are not established, so clinging to the aggregates of grasping, etc. as permanence, etc. will not become inverted. Answer: Not so, even so, in the conventional truth, the aggregates of grasping, etc. are also impermanent, etc. Pervasive, if so, that is the conventional of inversion. This is the 'Golden Meaning'. What is elaboration? To say that form is permanent, or to say that form is impermanent, that is elaboration. Etc., the content is extensive. The wrong view of the path is: Bodhisattvas, Dharma, should not practice the path of Shravakas and Pratyekabuddhas. Because the fruit of practicing this path is not manifested. If you think like this: The sutra says that the fruit will be manifested. This is a rebuttal. Dharma, it should not be so, because if you don't do this, it won't become like that. You do this with wisdom, and according to the capacity of sentient beings, you place them in the fruits of the three vehicles, but skillful means do not manifest such fruits. This is the 'Moonlight Commentary', which also applies to that meaning here. Bodhisattvas practice all paths and enter the faultless path of Bodhisattvas. Etc. World Honored One, if so, will practicing the eighth bhumi (path) not become the eighth bhumi? Etc. (Debate, answer) From the initial generation of bodhicitta to wisdom and vision, it transcends the eighth bhumi, what is the eighth bhumi? The 'White Lotus Sutra' says: To the Pratyekabuddha bhumi. Etc., the content is extensive. The wrong view of the non-concordant and the antidote is: the non-concordant and the antidote do not exist. Because there is nothing to be abandoned and nothing to be obtained. If you think like this: Answer three times as before. Dharma, in the ultimate truth, there is nothing to be obtained and nothing to be abandoned, so the non-concordant and the antidote will not be non-existent. In the ultimate truth, although there is nothing to be abandoned and nothing to be counteracted, the Vinaya (Sutra) of the Saints, Prajna (Destroyer of Demons), etc., the Dharma of the three vehicles, can abandon greed, etc. One should study the Dharma and Vinaya of the Saints. What is that? Shravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas

【English Translation】 Could it be that it doesn't exist? Can't it be expanded? Etc. Realization is not completely non-existent, but it is not through the four ways to realize it. (Then, how does it exist? Neither is the existence of things, nor is the non-existence of things, such a realization, because there are no such elaborations. Without elaborations, and away from elaborations, is realization. Etc.) Etc. The inverted wrong view is: clinging to permanence, happiness, self, etc. as inverted, because impermanence, etc. are also the establishment of elaboration, or merely the establishment of elaboration, and are not established in the ultimate truth. If you think like this: Dharma, in the ultimate truth, permanence and impermanence, etc. are not established, so clinging to the aggregates of grasping, etc. as permanence, etc. will not become inverted. Answer: Not so, even so, in the conventional truth, the aggregates of grasping, etc. are also impermanent, etc. Pervasive, if so, that is the conventional of inversion. This is the 'Golden Meaning'. What is elaboration? To say that form is permanent, or to say that form is impermanent, that is elaboration. Etc., the content is extensive. The wrong view of the path is: Bodhisattvas, Dharma, should not practice the path of Shravakas and Pratyekabuddhas. Because the fruit of practicing this path is not manifested. If you think like this: The sutra says that the fruit will be manifested. This is a rebuttal. Dharma, it should not be so, because if you don't do this, it won't become like that. You do this with wisdom, and according to the capacity of sentient beings, you place them in the fruits of the three vehicles, but skillful means do not manifest such fruits. This is the 'Moonlight Commentary', which also applies to that meaning here. Bodhisattvas practice all paths and enter the faultless path of Bodhisattvas. Etc. World Honored One, if so, will practicing the eighth bhumi (path) not become the eighth bhumi? Etc. (Debate, answer) From the initial generation of bodhicitta to wisdom and vision, it transcends the eighth bhumi, what is the eighth bhumi? The 'White Lotus Sutra' says: To the Pratyekabuddha bhumi. Etc., the content is extensive. The wrong view of the non-concordant and the antidote is: the non-concordant and the antidote do not exist. Because there is nothing to be abandoned and nothing to be obtained. If you think like this: Answer three times as before. Dharma, in the ultimate truth, there is nothing to be obtained and nothing to be abandoned, so the non-concordant and the antidote will not be non-existent. In the ultimate truth, although there is nothing to be abandoned and nothing to be counteracted, the Vinaya (Sutra) of the Saints, Prajna (Destroyer of Demons), etc., the Dharma of the three vehicles, can abandon greed, etc. One should study the Dharma and Vinaya of the Saints. What is that? Shravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas

། དེ་པ་ རྣམས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན། བྲལ་བ་མ་ཡིན། ནས། སྟོབས་སོགས་འདུས་ བྱས་མ་བྱས་ཀྱི་བར་ཏེ། ལྡན་མི་ལྡན་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར། དེ་དག་ནི་འཕགས་པ་སྟེ། ཞེས་ སོགས་སོ། །མཚན་ཉིད་ལ་ལོག་རྟོག་ནི། ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཐལ། གཞི་ཆོས་ཅན་ མེད་པས་སོ། །ཡང་ན། མཚན་གཞི་མེད་པས་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་ཞེ་ན། སྔར་ལྟར་ ལན་གསུམ་དང་། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཅན་ནམ་མཚན་གཞི་མེད་པས་ཆོས་ ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དབྱིངས་ཉིད་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འཐད་པས་སོ། །དང་སྒྲ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་བའོ། །གསེར་རོ། ། མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ། ནས། དེ་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་ རུང་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དབྱིངས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་གནས་སོ། །ཞེས་སོགས། བསྒོམ་པ་ལ་ ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི། ལམ་བསྒོམ་པ་མེད་པར་ཐལ། བསྒོམ་བྱ་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མི་འཐད་ པས་སོ་ཞེ་ན། སྔར་ལྟར་ལན་གསུམ་དང་། བྱང་པ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་བསྒོམ་བྱ་རང་ སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་ལམ་བསྒོམ་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་བསྒོམ་བྱ་ རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པར་འཇོག་པའི་བསྒོམ་པ་ འཐད་པས་སོ། །(མཚན་ཉིད་མེད་པའི་བསྒོམ་པ་གནང་བ་དང་ཨཱརྱའོ། ། ) མཚན་ཉིད་མེད་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ བྱང་ཆེན་པོའི་ཡུམ་བསྒོམ་པའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །(བཅུ་དྲུག་རད་ཀིར་གྱི་ཚུལ་གཞན་དུ་ཕལ་ཆེར་བཤད་ དོ། ། )དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་རྩོད་ལན་གྱི་ཚུལ་དེ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ན། ལོག་རྟོག་དེ་(གསེར་) དག་གང་གི་ཡིན་ཞེ་(གསེར་)ན། ལོག་པར་རྟོག་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་སྐྱེ་བོ་བྱང་པ་བདེན་གཉིས་ 2-379 རྣམ་འབྱེད་དམ། མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་(གསེར་)དང་སེམས་མི་འགོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ ལ་མཁས་པ་མི་ཤེས་པའི་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་སྟེ། སྒྲ་སོགས་བསྟན་བཅོས་ཤེས་པ་དང་རྩོད་པ་བྱེད་ འདོད་པའི་མཁས་པ་དང་ཐམས་ཅད་ཅེས་སྨོས་པས། དེ་རྣམས་དང་ལྷ་ཆེན་དང་ཁྱབ་འཇུག་ སོགས་དང་དེ་ལས་གཞན་གྱིའོ། །ལོག་རྟོག་དེ་བློའི་ངོ་བོ་ཇི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དབུ་མ་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་དམིགས་རྣམ་སོགས་ཁས་ལེན་པ་འདི་ཕན་ཚུན་ འགལ་བའི་དོན་བསྒྲུབ་པས་ན་དོན་ལ་མི་འཐད་པར་སེམས་ཤིང་། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལོག་པ་ ཉིད་ཡིན་པར་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ་ཡིད་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་ཞིག་(གསེར་)གོ །ཡུལ་གང་ལ་ དམིགས་ནས་ཞེ་ན། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བཅུ་དྲུག་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུའི་རྣམ་མཁྱེན་ ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཏེ་ཕུགས་དེའི་དམིགས་རྣམ་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །དེས་ན་ལོག་པར་རྟོག་པ་ བཅུ་དྲུག་གོ །གསེར་གཞན་དུ་འཆད་དོ། །(མི་ལེགས། ) རྩོད

【現代漢語翻譯】 那些天人（Deva）並非完全具有或不具有貪慾，乃至力量等有為法和無為法之間，既非具有也非不具有，因此，他們是聖者等等。對於體性的錯誤理解是：正法（Dharma）沒有體性，因為作為基礎的事物沒有正法。或者說，因為沒有所詮釋的對象，所以沒有體性。如果這樣說，那麼就像之前一樣回答三次。要知道，在勝義諦中，作為所知的事物或作為基礎的事物沒有體性，因此不會導致正法沒有體性，因為在勝義諦中沒有體性的自性，在世俗諦中可以作為正法的體性。『和』字是包括所有的意思。 沒有體性即是一種體性，即使天人出現或不出現，沒有體性的自性仍然如是存在。等等。對於修行的錯誤理解是：沒有修行的道，因為所修的自相和共相不合理。如果這樣說，那麼就像之前一樣回答三次。要知道，在勝義諦中，所修的自相和共相沒有體性，因此不會導致沒有修行的道，因為在勝義諦中，所修的自相和共相沒有體性，安住于這種狀態而不作任何分別的修行是合理的。（給予無體性的修行和聖者）。修行無體性就是修行大智慧之母。等等。（十六明點的道理在其他地方大多已經闡述）。 像這樣詳細闡述之後，如果將辯論的方式進行總結，那麼這些錯誤的理解（黃金）是誰的呢？這十六種錯誤的理解是那些能夠區分真俗二諦的修行者，還是不善於運用八種現觀（Abhisamaya）（黃金）和不退轉心等方便的善辯者，即那些瞭解聲明等論典並想要辯論的學者，以及所有其他人。這裡所說的『所有』包括了那些人和大自在天（Maheśvara）、遍入天（Viṣṇu）等，以及其他的人。這些錯誤的理解本質是什麼呢？中觀派（Madhyamaka）認為，承認一切法無自性和目標等，這證明了彼此矛盾的觀點，因此在意義上是不合理的。正是因為這樣，他們認為這是錯誤的，本質上是一種懷疑，即一種猶豫不決的狀態（黃金）。 以什麼為目標呢？正如前面所說的，以這十六種事物為目標，作為具有因的遍智的所依，即以其目標等為目標。因此，有十六種錯誤的理解。黃金在其他地方也有闡述。（不好。）辯論

【English Translation】 Those Devas are not completely with or without attachment, and so on, between conditioned and unconditioned things such as strength, neither with nor without. Therefore, they are noble ones, and so on. A wrong understanding of characteristics is: Dharma has no characteristics, because the basis does not have Dharma. Or, because there is no object to be defined, there is no characteristic. If you say so, then answer three times as before. Know that in the ultimate truth, the object of knowledge or the basis does not have characteristics, so it will not lead to the Dharma having no characteristics, because the nature of having no characteristics in the ultimate truth can be the characteristic of Dharma in the conventional truth. The word 'and' includes all meanings. Having no characteristic is the same as having one characteristic, even if the Devas appear or do not appear, the nature of having no characteristic remains as it is. And so on. A wrong understanding of meditation is: there is no path of meditation, because the self-characteristic and general characteristic of what is to be meditated on are not reasonable. If you say so, then answer three times as before. Know that in the ultimate truth, the self-characteristic and general characteristic of what is to be meditated on have no characteristics, so it will not lead to there being no path of meditation, because in the ultimate truth, the self-characteristic and general characteristic of what is to be meditated on have no characteristics, and it is reasonable to meditate by resting in this state without any conceptualization. (Giving meditation on no characteristics and Arya.) Meditating on no characteristics is meditating on the Great Mother of Wisdom. And so on. (The principle of the sixteen bindus is mostly explained elsewhere.) After explaining it in detail like this, if we summarize the method of debate, then whose are these wrong understandings (gold)? These sixteen wrong understandings are those practitioners who can distinguish between the two truths, or those who are not skilled in the methods of the eight Abhisamayas (gold) and non-regression of mind, etc., who are eloquent speakers who do not know, that is, scholars who know the scriptures and want to debate, and all others. The word 'all' here includes those people and Maheśvara, Viṣṇu, etc., and others. What is the nature of these wrong understandings? The Madhyamaka school thinks that acknowledging that all dharmas are without self-nature and objects, etc., proves mutually contradictory views, so it is unreasonable in meaning. Precisely because of this, they think it is wrong, and its essence is a doubt, that is, a state of hesitation (gold). What is the object? As mentioned earlier, taking these sixteen things as the object, as the basis of the omniscient knowledge that has causes, that is, taking its object, etc., as the object. Therefore, there are sixteen wrong understandings. Gold is also explained elsewhere. (Not good.) Debate

་པའི་སྐོར་སོང་ནས་ལན་གྱི་སྐོར་ནི། དེ་འདྲའི་ལོག་རྟོག་བཅུ་དྲུག་ཡོད་པ་དེ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་སྒོ་ཅན་གྱི་ཀླན་ཀ་ ནི་བདེན་གཉིས་རེ་རེ་(ཆོས་བཤེས་)ཁོ་ན་ཚད་མར་གཟུང་སྟེ། གཅིག་(ཀུན་དངོས་)ཤོས་སུན་བྱུང་ ནས་རྣམ་མཁྱེན་(ཆོས་བཤེས་)མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་རྒོལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གོ་(ཆོས་བཤེས་)རིམ་བཞིན་ དུ་དོན་དམ་པའི་སྒོ་ཅན་གྱི་ཀླན་ཀ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒོ་ནས། ཀུན་རྫོབ་སྒོ་ཅན་ལ་དོན་དམ་སྒོ་ ནས་ལན་གདབ་དགོས་ལ། སྤྱིར་འདིར་ཡང་ཀུན་རྫོབ་སྒོ་ཅན་ལ་ཀུན་(དོན་ལ་གནས་)རྫོབ། དོན་དམ་ལ་དོན་དམ། གཅིག་ལ་གཉིས་ཀ་(གསེར་)ལ་ལར་ཡང་དག་(གསེར་)དང་ལོག་པའི་ ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ལན་སོགས་ཅི་རིགས་པ་ཡོད་དོ། །(བོད་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཤེས། ) བོད་དག་གི་ནོར་བ་ སྦྱོར་ཕྲེང་དུ་རྒྱས་པར་བཀག་ཟིན་ཏོ། །(དེར་ངེས་པར་ལྟ་དགོས་སོ། ། ) རང་ལུགས་ནི། སྤང་གཉེན་ མེད་པར་ཐལ། བླང་དོར་མེད་པའི་ཕྱིར། ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། དབུ་མ་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ རང་བཞིན་མེད་བྱས་པ་ལ། འོ་ན། རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་གཏན་མེད་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ 2-380 སྙམ་ནས། བླང་དོར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་བ་དེ། ཀུན་རྫོབ་སྒོ་ཅན་གྱི་ཀླན་ཀ་སྟེ། ཀུན་ རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའམ་ཀུན་རྫོབ་ལ་བསམས་ནས་རྩོད་པ་ལ་ཟེར་ལ། དོན་དམ་གྱི་ ལན་ནི། ཁོ་བོ་ཅག བླང་དོར་མེད་ཟེར་བ། དོན་དམ་དུ་ཡིན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མིན་པས། རྟགས་མ་གྲུབ་ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་རྩོད་པ་དེ་ལ། དོན་དམ་པར་བླང་དོར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་ན། དོན་དམ་སྒོ་ཅན་ཏེ། དོན་དམ་ལ་བསམས་ནས་རྩོད་པས་སོ། །ལན་ཀུན་རྫོབ་ སྒོ་ཅན་ནི་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་བླང་དོར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྤང་གཉེན་འཐད་ ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །(འདི་ཡང་བོད་དག་གིས་མ་ཤེས། ) ཅི་རིགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱང་ པ་དགེ་བ་ནི་གཞན་དོན་བྱེད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཏེ་དེ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བར་ཆད་མེད་པའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། ཡུལ་(གསེར་འགྲེལ་ཆེན། )གྱི་དབྱེ་བས་ ལོག་རྟོག་མཐའ་ཡས་པས་(གསེར་ཆོས་སུ་མེད་འགྲེལ་ཆེན། )ལན་ཡང་རྣམ་པ་སྟོང་དུ་བཏབ་པས་ བསལ་བ་ཞེས་པ་ལན་མི་(ཆོས་བཤེས་)ཟད་པའི་དོན་ནམ། བཅུ་དྲུག་པོར་མ་ཟད་ལྷ་ཆེན་དང་ ཁྱབ་འཇུག་(གསེར་)ལ་སོགས་རྒོལ་བ་སྟོང་སྟེ་མཐའ་ཡས་པ་བསལ་བ་སྟེ། གང་གིས་བསལ་ ན་བདེན་པ་གཉིས་ལ་རྟེན་པ་སྟེ་གཉིས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་ པས་སོ། །དེ་འདྲ་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་དང་བར་ཆད་མེད་རྩེ་དང་དེའི་ དམིགས་རྣམ་སོགས་ལ་འདི་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་མིན་ནོ། །ཞེས་པའི་ངེས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ དུ་ཡང་དག་པར་ཏེ་བརྟན་པོ་བསྐྱེད་ནས་སོ། །བཅུ་དྲུག་ནི་གདུ

【現代漢語翻譯】 關於回答的部分： 既然有十六種這樣的邪見，那麼關於世俗和勝義的諍論，就是各自只以二諦（法友）為準繩，認為一旦其中之一（世俗）被駁倒，就會導致無所不知（法友）的觀點無法成立。對於這些反駁，應該按照次第，對於勝義方面的諍論，從世俗的角度回答；對於世俗方面的諍論，從勝義的角度回答。總的來說，這裡也是對於世俗方面的諍論，以世俗（安住于意義）回答，對於勝義，以勝義回答，對於一個問題，可以用兩種方式（黃金）來回答，有時也可以用正確（黃金）和錯誤的世俗來回答等等，根據具體情況而定。（藏族人不懂。）藏族人的錯誤已經在《合論》中詳細禁止了。（一定要看那裡。） 我方的觀點是：不應理，因為沒有取捨。例如，對於這種觀點，中觀派認為一切法都沒有自性，那麼，是否承認像兔角一樣完全不存在呢？因此，說『因為沒有取捨』。這是一種世俗方面的諍論，即從世俗的角度出發，或者考慮到世俗而進行的辯論。勝義方面的回答是：我們說沒有取捨，是指在勝義諦中沒有，而不是在世俗諦中沒有，所以宗法不成 立。又，對於同樣的諍論，如果說『因為在勝義諦中沒有取捨』，這就是勝義方面的諍論，即考慮到勝義諦而進行的辯論。世俗方面的回答是：不遍，即雖然在勝義諦中沒有取捨，但在世俗諦中取捨是合理的。（這一點藏族人也不懂。）應該根據具體情況來理解。 這樣，向北的人行善是爲了利益他人併成佛，希望如此的人應該生起無間三摩地。怎麼做呢？通過對境（金釋大疏）的區分，邪見是無邊的（金法中無疏），回答也是以千百種方式來消除，這就是回答不會窮盡的意思嗎？不僅僅是十六種邪見，還有大自在天和遍入天（金）等無數的反駁，都是通過依靠二諦，即精通按照二諦的實情來理解的方法來消除的。像這樣，通過先前引導的方式，對於無所不知和無間頂以及其所緣等，要生起『一定是這樣，而不是其他』的堅定信念。十六種邪見是煩惱。

【English Translation】 Regarding the section on answers: Since there are sixteen such wrong views, the arguments concerning conventional and ultimate truths are based on taking each of the two truths (Dharmamitra) as the sole standard, arguing that once one of them (conventional) is refuted, the view of omniscience (Dharmamitra) cannot be established. For these refutations, one should answer the arguments concerning the ultimate truth from the perspective of the conventional truth, and answer the arguments concerning the conventional truth from the perspective of the ultimate truth. In general, here too, for arguments concerning the conventional truth, answer with the conventional (abiding in meaning), for the ultimate truth, answer with the ultimate truth, and for one question, one can answer in two ways (gold), and sometimes one can answer with correct (gold) and incorrect conventional truths, etc., depending on the specific situation. (Tibetans do not understand.) The errors of the Tibetans have already been extensively prohibited in the 'Compendium of Combinations.' (It is necessary to look there.) Our view is: it is unreasonable, because there is no acceptance or rejection. For example, regarding this view, the Madhyamikas argue that all phenomena are without inherent existence, so do you admit that they are completely non-existent like a rabbit's horn? Therefore, saying 'because there is no acceptance or rejection.' This is an argument concerning the conventional truth, that is, an argument made from the perspective of the conventional truth or considering the conventional truth. The answer from the perspective of the ultimate truth is: when we say there is no acceptance or rejection, we mean that there is none in the ultimate truth, not in the conventional truth, so the sign is not established. Also, for the same argument, if one says 'because there is no acceptance or rejection in the ultimate truth,' this is an argument concerning the ultimate truth, that is, an argument made considering the ultimate truth. The answer from the perspective of the conventional truth is: it is not pervasive, that is, although there is no acceptance or rejection in the ultimate truth, it is reasonable to have acceptance and rejection in the conventional truth. (Tibetans do not understand this either.) One should understand according to the specific situation. Thus, those who go north practice virtue to benefit others and attain Buddhahood, and those who wish to do so should generate uninterrupted samadhi. How to do it? Through the distinction of objects (Great Commentary on the Gold Commentary), wrong views are infinite (no commentary on the Gold Dharma), and answers are also eliminated by establishing them in thousands of ways. Does this mean that the answers will not be exhausted? Not only the sixteen wrong views, but also countless refutations from great gods and pervasive beings (gold) are eliminated by relying on the two truths, that is, by being skilled in the method of understanding according to the reality of the two truths. Like this, through the method of prior guidance, one should generate a firm conviction that 'it must be like this, and not otherwise' regarding omniscience and the uninterrupted peak and its objects, etc. The sixteen wrong views are afflictions.

ལ་བྱ་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ བཤད་ཀྱི། (འགྲེལ་ཆེན། ) ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་མཐའ་ཡས་པས་སྟོང་(འདི་ཡན་གསེར་)ཞེས་དང་མི་ འགལ་ལོ་ཞེས་གསེར་རོ།། ༈ །། ༈ སྐབས་བསྡུ་བ། གསུམ་པ་ནི། ལྔ་པ་ཞེས་པ་དང་པོ་བཞི་དང་དྲུག་པའི་བར་གྱི་གྲངས་ཡིན་པས་སོ།། ༈ །། 2-381 ༈ བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་བསྒོམ་པ་མཐར་གྱིས་པ། གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྐབས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། རྩ་བ། འགྲེལ་པ། སྐབས་བསྡུ་བའོ། ། དང་པོ་ནི། བསྒོམ་པར་བྱེད་ཅེས་དྲང་ངོ་། །གང་གིས་ན། རྩེ་རྟོགས་ཐོབ་པས་སོ། །གང་ ན། སོ་སོ་བ་མཁྱེན་གསུམ་དང་བསྡུས་པ། (ཁ་ཅིག་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་རྩེ་སོ་སོ་བ་བར་ཆད་མེད་རྩེ་བསྡུས་པ་ཟེར་ རོ། ། ) རྣམ་ཀུན་ཉིད་དུ་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པས་རྟོགས་པའི་དོན་རྣམས་སོ། །གོང་དུ་མདོར་ བསྡུས་རྒྱས་དང་གི་ཐད་ཀ་དང་ལོག་རྟོག་བཅུ་དྲུག་པའི་འགྲེལ་པར། ཨཱརྱས། སོ་སོ་བ་དང་ བསྡུ་བའི་དོན་དེ་ལྟར་བཤད་པས་དེ་ནོར་ཞེས་བཅོམ་རལ་གསུང་བ་ནི། ཨཱརྱའི་འགྲེལ་པ་ མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསལ་བར་བྱས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། སོ་སོའི་དོན་ནི། སྐབས་སོ་སོས་ ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་དང་ཚོགས་ལམ་སོགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་རེ་རེ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་ཇི་སྙེད་ ཅིག་ཡོད་ཅེས་རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་དོན་དང་། བསྡུས་པའི་དོན་ནི། སྙིང་པོའི་དོན་ཆོས་ དབྱིངས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་མཉམ་(དངོས་དང་། ) བཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ རྣམས་སོ་ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། ཆོས་མཆོག་གི་བར་དུ་གྲངས་མེད་གཅིག་དེ་ནས་བརྒྱད་པའི་ བར་དུ་(ཆོས་བཤེས་)གཅིག དེ་ནས་བཅུ་པའི་བར་གཅིག་སྟེ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཡིད་(ཆོས་ བཤེས་)ཀྱིས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བླགས་པ་སྟེ་བཀོད་(ཆོས་བཤེས་)དམ་དྲན་པ་ལ་བཞག་ནས་(གསེར་) སོ། །ཅིའི་དོན་དུ་ན། རྟོགས་པ་བརྟན་པོར་སྟེ་འབད་མེད་(གསེར་ཆོས་)ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འཇུག་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཏེ་སྔར་བས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་(གསེར་)འོ། །བསྒོམ་པ་ནི་ཡིད་དེའི་སྐལ་བ་ ཅན་ནམ་དེའི་དངོས་པོར་བྱེད་པའོ། །དེས་ན་དེ་འདྲའི་བསྒོམ་པ་དེ་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་ རྟོགས་ཏེ་དེ་སྟོན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། དཀར་ཆོས་བཅུ་གསུམ་གོ་རིམ་བཞིན་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་ཅན། མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བ་སྟེ་སྦྱོར་བར་བཞེད་དེ། སྦྱིན་པ་ནས་དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བར་གོ་ རིམ་བཞིན་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་སོ། །བར་ཞེས་པས་དྲན་ཉེར་ནས་ཡན་ལག་བརྒྱད་ 2-382 སྡུད་པར་གསེར་ཏེ་ནོར་བའོ། །མཐར་གྱིས་བྱ་བ་དང་། མཐར་གྱིས་བསླབ་པ་དང་། མཐར་ གྱིས་བསྒྲུབ་པ་རྩོམ། ཞེས་སོགས་སོ། ། གསུམ་པ་ལ། བཞེད་དོ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །དེ་ལ་གསུམ་སྟེ། གང་། གང་དུ། ཇི་ལྟར་རོ། ། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕྱིན་དྲུག དྲན་དྲུག དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དང་པོ་ནི

【現代漢語翻譯】 根據接近性來解釋。（《釋論》）由於地域的區分是無限的，因此與『空』（此句出自《金鬘論》）並不矛盾。《金鬘論》如是說。 第三部分是總結章節。 第五個是指位於前四個和第六個之間的數字。 2-381 爲了獲得穩固，逐漸修習禪定。 第三部分分為四個部分：章節的連線、根本頌、解釋和章節的總結。 首先是連線章節。『修習』一詞是直接說明的。通過什麼來修習呢？通過獲得頂峰的證悟。在什麼之中修習呢？在三種個別智和合一智之中。（有些人說：『加行道、見道、修道、頂峰智、個別智、無間道、頂峰合一智。』）在所有方面，通過聞、思、修來證悟的意義。在前面簡略、廣說以及直接和顛倒的十六種認知的解釋中，阿阇梨說個別智和合一智的意義是錯誤的，宗喀巴大師澄清說，這是因為阿阇梨沒有見到《釋論》。法友說：『個別智的意義是，在每個章節中，如其所示，以及在資糧道等每個階段有多少自性，這是后得智所證悟的意義。合一智的意義是，心髓的意義，法界無分別智慧的自性，即等持（真實和）智慧所證悟的意義。』如何修習呢？從勝法位到之間有一個無數大劫，然後到第八個之間（法友）有一個大劫，然後到第十個之間有一個，即三個無數大劫，用心（法友）按照順序來衡量，即安排（法友）並放在記憶中（《金鬘論》）。爲了什麼目的呢？爲了使證悟穩固，即毫不費力地（《金鬘論》）任運成就，比以前更殊勝（《金鬘論》）。修習是使心成為其一部分或其事物。因此，這樣的修習是逐漸的現觀，即它顯示了這一點。 第二部分是宣講次第修習十三種白法的加行道法，是逐漸的行為，即被認為是加行道，因為它是按照次第修習佈施到無實性本質的加行。『之間』一詞表示從正念到八支道，這是《金鬘論》所說的錯誤。逐漸的行為，逐漸的學處，逐漸的成就等。 2-382 第三部分，『認為』一詞是直接說明的。分為三個方面：什麼、在哪裡、如何。第一個方面分為三個：六度、六念、無實性本質。首先是六度。

【English Translation】 It is explained in relation to proximity. (Commentary) Since the distinction of places is infinite, it does not contradict 'emptiness' (this is from the Golden Garland). The Golden Garland says so. The third part is the concluding section. The fifth refers to the number between the first four and the sixth. 2-381 To gain stability, gradually meditate. The third part is divided into four parts: connecting the sections, the root verse, the explanation, and the conclusion of the sections. First is connecting the sections. 'Meditation' is directly stated. Through what does one meditate? Through attaining the peak of realization. In what does one meditate? In the three individual wisdoms and the combined wisdom. (Some say: 'Application path, seeing path, meditation path, peak wisdom, individual wisdom, non-interrupted path, combined peak.') In all aspects, the meanings realized through hearing, thinking, and meditating. In the explanation of the sixteen cognitions, both brief and extensive, direct and inverted, Acharya said that the meaning of individual wisdom and combined wisdom is wrong, and Master Tsongkhapa clarified that this is because Acharya had not seen the Commentary. Dharma Friend said: 'The meaning of individual wisdom is how many natures there are in each section, as shown, and in each stage such as the accumulation path, which is the meaning realized by subsequent wisdom. The meaning of combined wisdom is the essence of the heart, the nature of the wisdom of the Dharmadhatu without discrimination, that is, the wisdom realized by Samadhi (reality and).』 How to practice? From the Supreme Dharma to between there is one countless kalpa, then to the eighth (Dharma Friend) there is one kalpa, then to the tenth there is one, that is, three countless kalpas, using the mind (Dharma Friend) to measure in order, that is, arrange (Dharma Friend) and put it in memory (Golden Garland). For what purpose? In order to stabilize the realization, that is, effortlessly (Golden Garland) spontaneously accomplish, more special than before (Golden Garland). Meditation is to make the mind a part of it or its thing. Therefore, such meditation is a gradual Abhisamaya, that is, it shows this. The second part is to explain the application path Dharma of gradually meditating on the thirteen white Dharmas in order, which is a gradual action, that is, it is considered the application path because it is the application of gradually meditating from generosity to the essence of insubstantiality in order. The word 'between' indicates from mindfulness to the eightfold path, which is the mistake said in the Golden Garland. Gradual action, gradual learning, gradual accomplishment, etc. 2-382 In the third part, the word 'think' is directly stated. It is divided into three aspects: what, where, how. The first aspect is divided into three: six perfections, six mindfulnesses, the essence of insubstantiality. First are the six perfections.

། གསུམ་ དུ་རྟོག་ན་ཕར་ཕྱིན་མིན་པས་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས། ཕར་ཕྱིན་(གསེར་)ཏུ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ བའི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་རིམ་བཞིན་དུ་ས་བཅུ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྦྱིན་ པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་དྲུག་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་པ་དྲུག་ནི་ཕྱིན་དྲུག་ གི་མཐར་སྦྱོར་རོ། །གལ་ཏེ་ས་བཅུ་རྫོགས་པ་ལ་ཕྱིན་བཅུ་དགོས་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ཐབས་སྟོབས་སྨོན་ལམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་བཞི་ནི་ཤེར་པའི་ནང་དུ་ འདུས་ཏེ། ཤེར་པའི་ཁྱད་པར་ནང་ཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔར་སྐབས་དང་དུ་བཤད་ པ་ལྟར་འདི་བཞིའི་ངོས་འཛིན་དེ་དག་ཤེར་པ་མིན་པ་ལ་མ་ཚང་ངོ་། །ཆོས་བཤེས་ཡང་ བལྟའོ། །བདག་ཀྱང་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད། སོགས་ནས་ཤེས་རབ་བསྒོམ། སོགས་རྒྱ་ཆེར་ རོ། །གཉིས་པ་ནི། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་དང་སོགས་པ་སྟོབས་ལྔའི་བར་དོན་དམ་པར་དྲན་པ་ མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཚུལ་གྱིས་མ་ནོར་བར་རིམ་བཞིན་དྲན་ནས་ བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ཆོས་ཅན། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ མཐར་སྦྱོར་ཏེ། སྤྱིར་དེ་འདྲའི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་མཐར་སྦྱོར་ཡིན་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་གི་ རྣམ་པ་ལ་ཚུལ་དེ་ལྟར་སྦྱར་བའི་མཐོང་ལམ་ནི་མཐོང་ལམ་གྱི་དང་། འཕགས་ལམ་བརྒྱད་ལ་ དེ་ལྟར་སྦྱར་བའི་སྒོམ་ལམ་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སངས་རྒྱས་རྗེས་དྲན་གྱི་མཐར་སྦྱོར་ཏེ། དྲན་ པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་དང་། ནས། འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་རྫོགས་པར་བྱེད། (མཐར་ ཡོད། ) ཅེས་སོགས་སོ། །དེ་འདྲའི་དྲན་ཉེར་བཞག་སོགས་གསུམ་པོ་དེ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དྲན་ 2-383 ནས་བསྒོམ་པའི་མཐར་སྦྱོར་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མཐར་སྦྱོར་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། ། ཨཱརྱས། ཚོགས་ལམ་གྱི་བཞི་ཡང་བཤད་(མདོ་དང་སྦྱར་ནས་)དོ། །ལམ་དྲན་པས་སངས་རྒྱས་ དྲན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ལམ་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའི་འཕྲིན་ལས་སུ་འཆད་པས་ལས་ ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་དྲན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། (ཆོས་བཤེས། ) སངས་(ཆོས་བཤེས། )རྒྱས་དེ་དང་པོ་ལམ་ ཇི་(དངོས་)ལྟ་བུ་བརྙེས་པས་བྱང་ཆུབ་པར་གྱུར་པའི་ལམ་དང་(ཀུན་དངོས་)བཅས་པར་དྲན་པ་ནི་ མཐའ་གཅིག་ཏུ་རབ་ཏུ་དང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་(ཡུམ་གྱི་མདོར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དཔེ་སོགས་ ཅན་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་འདིར་བཤད་དོ། །སྤྱིར་ཏིང་རྒྱལ་སོགས་སུ་གསུངས་པ་ལྟར་ཡང་དྲན་པར་བྱེད་དེ། གསེར་གྱི་ཁ་ དོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལུས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་མཛེས་པ་སྟེ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་གང་གི་སེམས་འཇོག་པ། །བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་དེ་མཉམ་བཞག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་སོགས་སོ། ། )ཆོས་བཤེས་ སོ།

【現代漢語翻譯】 第三，如果以三輪執著來理解，那就不是波羅蜜多，因為三輪清凈才是波羅蜜多。由於圓滿了完全區分的（黃金）般波羅蜜多的體性，因此依次修持能正確證得十地的佈施波羅蜜多等六度，這六種次第修持的結合就是六度之究竟。如果有人說，證得十地需要十度，這與之前的說法相矛盾，那沒有過失。因為方便、愿、力和智慧四種波羅蜜多都包含在智慧波羅蜜多之中，是智慧波羅蜜多的內在差別。正如之前所說，這四者的認識都離不開智慧波羅蜜多。可以參考《法友經》。我亦行佈施等，乃至修習智慧等，內容非常廣泛。 第二，四念住等乃至五力之間，實際上是無憶念和無作意的自性，以如理如實的方式次第憶念和修習，這是屬於加行道的暖位法。與抉擇分相應的隨唸佛，是加行道的究竟。一般來說，是加行道的究竟。將菩提分法以這種方式結合，見道是見道的究竟。將八正道以這種方式結合，修道是修道的究竟，即隨唸佛的究竟。如《經》中所說：『憶念住等，乃至圓滿八聖道。』等等。像這樣，將四念住等三者次第憶念和修習的究竟，就是隨唸佛的三種究竟。 阿阇梨雲：資糧道的四者也應結合（經文來）解釋。如果有人問：以道如何能憶念佛？因為一切道都闡釋為法身的利他事業，所以爲了憶念事業的作者，以及（《法友經》）佛最初如何證得道而成就菩提，憶念與道（真實）相關的一切，這完全是歡喜之因。如（《般若經》中，不應作意佛的相好等，而此處卻說要憶念。一般來說，如《定解寶燈》等中所說，也應憶念：如黃金顏色般的身體，世間怙主遍滿莊嚴，將心安住在那個所緣上，那個菩薩就被稱為等持。』等等。如是憶念如來薄伽梵等等。（《法友經》）

【English Translation】 Third, if one understands it with the three wheels of attachment, then it is not Pāramitā, because the purity of the three wheels is Pāramitā. Because it perfects the nature of the fully distinguished (gold) Pāramitā, therefore, practicing in sequence, it correctly accomplishes the ten Bhūmis, the six Pāramitās such as Dāna Pāramitā, and the combination of these six sequential practices is the ultimate of the six Pāramitās. If someone says that accomplishing the ten Bhūmis requires ten Pāramitās, which contradicts the previous statement, then there is no fault. Because the four Pāramitās of Upāya (means), Bala (power), Praṇidhāna (aspiration), and Jñāna (wisdom) are all included within Prajñā (wisdom), they are intrinsic distinctions of Prajñā. As previously stated, the recognition of these four is incomplete without Prajñā. Refer to the Dharma Friend Sutra. I also practice giving, etc., and cultivate wisdom, etc., the content is very extensive. Second, between the four Smṛtyupasthānas (foundations of mindfulness) and the five Balas (powers), in reality, it is the nature of non-recollection and non-conceptualization. Recalling and cultivating in sequence in a truthful and non-erroneous manner, this belongs to the heat stage of the path of application. Corresponding to the factors of ascertainment, the subsequent recollection of the Buddha is the ultimate of the path of application. Generally speaking, it is the ultimate of such a path of application. Combining the aspects of the Bodhipakṣa dharmas (wings to enlightenment) in this way, the path of seeing is the ultimate of the path of seeing. Combining the Aṣṭāṅga-mārga (eightfold noble path) in this way, the path of cultivation is the ultimate of the path of cultivation, which is the ultimate of the subsequent recollection of the Buddha. As stated in the Sutra: 'Accomplishing the mindfulness, etc., up to the complete eightfold noble path.' etc. Like this, the ultimate of sequentially recalling and cultivating the three, such as the four Smṛtyupasthānas, is the three ultimates of the subsequent recollection of the Buddha. Ācārya says: The four of the path of accumulation should also be explained (in conjunction with the Sutra). If someone asks: How can one recollect the Buddha through the path? Because all paths are explained as the altruistic activities of the Dharmakāya, therefore, in order to recollect the agent of the activities, and (Dharma Friend Sutra) how the Buddha initially attained the path and achieved Bodhi, recollecting everything related to the path (reality), this is entirely the cause of joy. As (in the Prajñāpāramitā Sutra, one should not conceptualize the marks and signs of the Buddha, etc., but here it says to recollect. Generally speaking, as stated in Ting Gyal, etc., one should also recollect: 'With a body like the color of gold, the protector of the world is completely adorned. Whoever places their mind on that object, that Bodhisattva is called Samāhita (equanimity).' etc. Thus, recollect the Tathāgata Bhagavan, etc. (Dharma Friend Sutra)

།དགེ་བ་ནི་ངན་སོང་(ཆོས་བཤེས་)ལ་སོགས་པར་ལྟུང་བ་ལས་འཛིན་པས་ཆོས་མི་དགེ་བ་ དང་ལུང་མ་བསྟན་ནི། རང་གི་(ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་གསུམ་ག་ལ་སྦྱར་)མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་ཆོས་སོ། ། དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཐོག་མར་དགེ་བ་སོགས་དང་། མི་དགེ་བ་ནི་སྤང་(ཆོས་ བཤེས་)བྱར་དང་། ལུང་མ་བསྟན་ནི་དེ་ལ་མི་འཇུག་ཅིང་། (ཆོས་བཤེས། ) དགེ་བ་ལ་འཇུག་པར་ རམ་དེ་གསུམ་(ཀུན་བཏུས་)བློ་ལ་རག་ལས་ཀྱི་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་དྲན་ལ་དེ་ཡང་ དོན་དམ་པར་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱར་(ཆོས་བཤེས་)མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དྲན་པ་སྔར་གྱི་དེ་ བཞིན་དུའོ། །(ཆོས་བཤེས། ) ཡང་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་ནི་ཐུན་ མོང་གི་ཡོན་ཏན་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་དྲང་བོར་ཞུགས་པ་ཞེས་སོགས་དང་། ཐུན་མོང་མིན་ པའི་(ཆོས་བཤེས་)ཡོན་ཏན་ནི་ཕྱིར་(ཆོས་བཤེས་སུ་དྲངས། )མི་ལྡོག་པའི་ས་རབ་ཏུ་བརྙེས་པ་ཆོས་ཀྱི་ རྒྱལ་བོའི་སྲས་(བཞིན་འཛུམ་ཞིང་གསོང་བོར་སྨྲ་བ་སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་ཅེས་སེམས་པ་སོགས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་ སྡེར་གཏོགས་པའི་མདོར་བཤད་པ་ལྟར་བསྟན་པར་བྱའོ། ། )ཞེས་སོགས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་(ཆོས་བཤེས་ལུགས་གཅིག) 2-384 དོན་དམ་པར་དྲན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དྲན་པ་དང་། ངེས་འབྱུང་གིའམ་ཚུལ་ཁྲིམས་ གསུམ་ནི་འགྱོད་པ་མེད་པས་(ཆོས་བཤེས་སུ་དྲངས་)རྒྱུད་བསིལ་བར་བྱེད་པ། མཐོ་རིས་ཀྱི་ལམ་ཇི་ ལྟར་སྨོན་པའི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པ་ཞེས་(འགྱོད་པ་མེད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྐྱེད་པའོ་ལྷ་དང་མིའི་སྦྱིན་པ་ཡོངས་ སུ་སྦྱོང་བའོ། ། )སོགས་དང་། གཏོང་བ་ནི་སེར་སྣ་སྤངས་པས་སེམས་ལ་ཀུན་ཏུ་འཛིན་(དངོས་)པ་ མེད་ཅིང་ལུས་སྲོག་སོགས་འགོད་(ཆོས་བཤེས་)པ་སྟེ། ཡོན་ཏན་ནི་སྦྱིན་པ་ནི་མཛའ་བཤེས་ འཕེལ་པར་བྱེད། སོགས་དང་(ཚེ་རབས་ཚེ་རབས་སུ་བདེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཕ་མ་བླ་མ་ལ་མཆོད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ གྱུར་པ་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པའི་གཙོ་བོ་ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་སྦྱིན་པའི་མདོར་ཤེས་ཞེས་ཆོས་བཤེས། )ལྷ་ནི་འདོད་པའི་ ལྷ་རིས་དྲུག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་དང་། གཟུགས་གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་ རྣམས་སོ། །ཞེས་ཨཱརྱ་ཐུབ་དགོངས་སོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། རྒྱལ་ཆེན་རིས་བཞི་སོགས་ཏེ་ དེ་དག་དྲན་པ་ནི་དེ་དག་ནི་དགེ་བའི་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་གྲུབ་པ་སྟེ་བདག་གིས་ཀྱང་ སེམས་ཅན་རྣམས་ཡིད་རབ་ཏུ་དང་བར་བྱས་ཏེ་ལྷར་སྐྱེ་བ་ལ་འགོད་ཅིང་རིམ་གྱིས་ཐེག་ གསུམ་གྱི་མྱང་འདས་ལ་འགོད་པར་བྱའོ་ཞེས་དྲན་པ་དང་། འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་དབང་ ཕྱུག་དང་རྗེ་བཙུན་བསྐུལ་བྱེད་མ་དང་འཕགས་(ཆོས་བཤེས་)མ་སྒྲོལ་མ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དོན་ དམ་པར་དྲན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དྲན་པ་སྔར་གྱི་དེ

{ "translations": [ "善行是指從墮入惡道（法友）等處持守，因此是不善和無記之法，以自己的（法友將三者結合）體性而持守，即是法。", "憶念此事，即是憶念殊勝之法，殊勝之法最初是善等，不善是應斷除的（法友），無記則不屬於此，（法友）屬於善，或者這三者（總集）取決於心，沒有真實成立的意義，如此憶念，但也沒有真實憶念，以心中沒有（法友）的方式憶念，如前所述。（法友）", "此外，菩薩聖者不退轉的僧眾，共同的功德是善入、正直入等，不共同的（法友）功德是不（法友引導）退轉地獲得，如法王的兒子（面帶微笑，坦誠說話，思考眾生之事等，如極廣大的經典中所述），如前所述（法友，一種說法）。", "以沒有真實憶念的體性來憶念，出離心或三種戒律，因沒有後悔（法友引導）而使相續清涼，如何祈願上界之果（因沒有後悔而生起禪定，凈化天人佈施）。", "佈施是指斷除慳吝，心中沒有執著（事物），奉獻身體生命等（法友），功德是佈施能增進友誼等（生生世世成為安樂之因，成為供養父母上師之支分，成為不依賴他人的主要因素等，如廣大的佈施經典中所述，法友），天是指生於欲界六天的常隨者，以及生於色界和無色界的不還者。這是阿雅圖登的觀點。法友是四大天王等，憶念他們，是因為他們是由特殊的善業所成就，我也要使眾生心生歡喜，引導他們生於天界，並逐漸引導他們進入三乘的涅槃，如此憶念。", "憶念聖觀世音、至尊催請母和聖（法友）度母等的功德，以沒有真實憶念的體性來憶念，如前所述。" ], "english_translations": [ "Virtue is holding back from falling into evil destinies (Dharma friend), etc., therefore it is non-virtuous and neutral Dharma, holding onto its own (Dharma friend combines all three) nature, that is Dharma.", 'Remembering this is remembering the excellent Dharma, the excellent Dharma is initially virtue, etc., non-virtue is to be abandoned (Dharma friend), neutral does not belong to this, (Dharma friend) belongs to virtue, or these three (collection) depend on the mind, there is no truly established meaning, thus remembering, but there is also no true remembering, remembering in a way that there is nothing in the mind (Dharma friend), as before. (Dharma friend)', 'Furthermore, the Bodhisattva noble non-returning Sangha, the common qualities are well-entered, honestly entered, etc., the uncommon (Dharma friend) qualities are not (Dharma friend guides) returning to the ground obtained, like the son of the Dharma king (smiling, speaking frankly, thinking about the affairs of sentient beings, etc., as described in the extremely vast scriptures), as before (Dharma friend, one saying).', 'Remembering with the nature of not truly remembering, renunciation or the three vows, because there is no regret (Dharma friend guides) making the continuum cool, how to pray for the fruit of the higher realms (because there is no regret, generating samadhi, purifying the giving of gods and humans).', 'Giving is abandoning stinginess, there is no clinging (things) in the mind, offering body and life, etc. (Dharma friend), the merit is that giving increases friendship, etc. (becoming the cause of happiness life after life, becoming a branch of offering to parents and teachers, becoming the main factor that does not depend on others, etc., as described in the vast giving scriptures, Dharma friend), gods refer to the constant followers born in the six desire realms, and the non-returners born in the form and formless realms. This is Arya Thubten\'s view. Dharma friends are the Four Great Kings, etc., remembering them, because they are accomplished by special virtuous deeds, I will also make sentient beings rejoice, guide them to be born in the heavens, and gradually guide them into the Nirvana of the three vehicles, thus remembering.', "Remembering the qualities of Holy Avalokiteshvara, the Venerable Cundavajra, and Holy (Dharma friend) Tara, etc., remembering with the nature of not truly remembering, as before." ] }

་བཞིན་དུའོ། །བོད་རྣམས་ལྷན་ སྐྱེས་པར་སྣང་རྣམ་དག་དོན་དམ་གྱི་ལྷ་བཞི་(ལང་གཤེགས་འགྲེལ་པ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རྒྱན་དུ་འདི་འདྲ་ ལ་ཁ་ཅིག་བཤད་དོ། ། )ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྟེན། ཚུལ་ཁྲིམས་གཏོང་བ་གཞི། ལྷ་ དཔང་པོ། ཞེས་(སྐབས་དང་པོར་)ཨཱརྱ་ཐུབ་དགོངས་སོ། །ཕྱིན་དྲུག་དང་དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ རྟོགས་པ་ལམ་གྱི་ངོ་བོའོ་ཞེས་ཐོབ་པོ། །གསུམ་པ་ནི། ཀུན་ལ་གྲགས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་ པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་མོས་པ་ཡིད་ བྱེད་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་དེ་ཁོ་ན་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པའི་བཅུ་གསུམ་པོ་དེ་ 2-385 ནིའོ། །(མདོ་ནི་སླ་བས་མ་བྲིས་སོ། ། ) གཉིས་པ་ནི། སྐབས་དྲུག་པ་འདིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། མཐར་ གྱིས་པའི་བྱ་བ་སྟེ་སྦྱོར་བའམ་བསྒོམ་པར་རོ། །བཞི་པ་ནི། དྲུག་པ་ནི་དང་པོ་ལྔ་ལ་ལྟོས་ནས་ སོ།། ༈ །། ༈ བརྟན་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་སྐད་ཅིག་མ། བཞི་པ་ལ། གསུམ་སྟེ། སྐབས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། སྐད་ཅིག་མ་རྒྱས་བཤད། སྐབས་བསྡུ་ བའོ། །དང་པོ་ནི། མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་རྟོགས་རྣམ་པར་བསྒོམས་(གསེར་)ཤིང་བསླབས་ པའི་རྒྱུན་མཐའ་པས་ནི་(ཆོས་བཤེས་དོན་དངོས་)ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ལྷུན་གྱིས་(གསེར་)གྲུབ་པ་མཐར་ ཐུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྔར་བཤད་སྦྱིན་སོགས་བཅུ་གསུམ་དེ་དག་ཉིད་བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ ཅིག་མ་གཅིག་གིས་སྒོམ་པའི་སློབ་ལམ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སྐད་ཅིག་གཅིག་མངོན་རྫོགས་ བྱང་ཆུབ་ཡིན་ནོ། །ཏེ་ལྷག་མ་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་ལྡོག་ (ཤེར་འབྱུང་)པས་ཕྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་པས་དེ་སྟོན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལ་བཞི་ལས། དང་(ཤཱནྟི་རད་ཀིར་གཉིས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་མིང་འདོགས་སོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་འདྲའོ། ། )པོ་རྣམ་སྨིན་མིན་པ་ལ། དོན་དགོད། དེ་ དཔེས་གསལ་བར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། བཞིའི་དང་པོ་ཕྱི་རོལ་རྒྱུ་རྐྱེན་ གྱིས་འདུས་མ་བྱས་པས་(གསེར་དངོས་)རྣམ་སྨིན་མ་ཡིན་པ་ཟག་པ་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ནི་ལམ་བདེན་ཏེ། [མངོན་པར། ཟག་མེད་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དང་། །ཞེས་པས། ] འདིར་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་སོགས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་རྟོགས་པའི་མཚན་ ཉིད་ནི་སྐད་ཅིག་སོགས་སོ། །གསེར་རོ། །ཆོས་བཤེས་ནི། རྣམ་སྨིན་གསུམ་སྟེ། ས་དང་པོ་ལ་ འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་རྣམ་པར་སྨིན་པ། ས་བརྒྱད་པ་ལ་མཚན་མ་མེད་པར་རྣམ་པར་ སྨིན་པ། སངས་རྒྱས་ས་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྟེ། དེ་དག་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྔ་མ་ལས་མི་འདྲ་བར་སྨིན་པས་རྣམ་སྨིན་ནོ། །འདིར་རྣམ་སྨིན་མ་ 2-386

【現代漢語翻譯】 如是也。藏人認為俱生，顯現清凈，是勝義諦的四位天神（《楞伽經》的註釋《善逝心藏莊嚴論》中有些人是這麼說的）。也就是三寶是所依，持戒佈施是基礎，天神是見證。（第一品中）阿雅·圖布貢如是認為。通達六度以及無實性是道的體性，如是獲得。 第三，衆所周知，觀想一切色等諸法皆是無實性，是法界自性，以作意領會，並以作意如實證悟，這便是第十三種。（經文簡單，故未書寫。） 第二，是第六品此處。 第三，是漸次之行，即修習或禪修。 第四，第六品是相對於前五品而言。 穩固究竟剎那。 第四部分有三：品之間的連線，剎那的廣釋，以及品的總結。 第一，漸次現觀修習（黃金），以及所學之道的究竟，因此（法友真義）非常熟練，自然（黃金）成就，爲了究竟之故。之前所說的佈施等十三種，以一個行圓滿的剎那來修習，便是修道之究竟，因此一剎那現證圓滿菩提。即具有餘者。對此，體性雖一，但以相狀區分，即相異（謝爾炯），因此有四種相，故而宣說。 第二部分有四，第一（寂天和燃燈二者稱一切無漏法於一剎那現證。后二者相同。），非異熟果，其中有義理，以及以譬喻闡明。第一，連線：四者之首，非由外在因緣聚合（黃金實物），故非異熟果，一切無漏法即是道諦。[《現觀莊嚴論》：無漏道諦。]此處，道的自性，即佈施等一切於一剎那證悟的相狀，即是剎那等。（黃金）。法友：異熟有三種：初地證得超世間異熟，八地證得無相異熟，佛地證得不可思議且自然成就的異熟。在這些階段，一切法都與之前不同地成熟，故稱異熟。此處，非異熟

【English Translation】 Thus it is. Tibetans consider it innate, appearing pure, as the four deities of ultimate truth (some say this in the commentary on the Lankavatara Sutra, 'The Ornament of the Sugata-garbha'). That is, the Three Jewels are the support, moral conduct and giving are the foundation, and the deities are the witnesses. (In the first chapter) Arya Thubgong considers it thus. Understanding the six perfections and the non-substantiality is the nature of the path, thus it is obtained. Third, it is well known to all that contemplating all phenomena such as form are non-substantial, are the nature of the Dharmadhatu, comprehending with attention, and truly realizing with attention, this is the thirteenth. Second, it is here in the sixth chapter. Third, it is gradual action, that is, practice or meditation. Fourth, the sixth chapter is in relation to the first five chapters. Stable and ultimate moment. The fourth part has three: the connection between the chapters, the extensive explanation of the moment, and the summary of the chapters. First, the gradual realization of meditative practice (gold), and the ultimate of the learned path, therefore (Dharma friend true meaning) is very skilled, naturally (gold) accomplished, for the sake of ultimate. The thirteen mentioned earlier, practicing with one moment of complete action, is the ultimate of the learning path, therefore one moment realizes complete enlightenment. That is, having remainder. To this, although the essence is one, it is distinguished by characteristics, that is, different (Sherjung), therefore there are four aspects, therefore it is declared. The second part has four, the first (Shantideva and Dipankara call all uncontaminated dharmas realized in one moment. The latter two are the same.), non-Vipaka, which has meaning, and explained with metaphors. First, the connection: the first of the four, not assembled by external causes and conditions (gold real object), so not Vipaka, all uncontaminated dharmas are the truth of the path. [Abhisamayalankara: Uncontaminated truth of the path.] Here, the nature of the path, that is, the appearance of giving etc. all realized in one moment, is the moment etc. (Gold). Dharma friend: There are three Vipakas: the first bhumi attains the supramundane Vipaka, the eighth bhumi attains the signless Vipaka, the Buddha bhumi attains the inconceivable and naturally accomplished Vipaka. In these stages, all dharmas mature differently from before, hence called Vipaka. Here, non-Vipaka

ཡིན་པ་ནི་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་(གཉིས་སུ་འདི་བྱུང་ལ་ལར་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་སོ། ། )པའི་སྐྱེས་བུའི་གཟུང་འཛིན་ གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་སྣང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཟག་མེད་མིན་ཀྱང་ (དོན་)དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཟག་མེད་ཡིན་ལ་འདིར་ཟག་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་ཉོན་མོངས་གཉིས་ ཀའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་དགོངས་པར་མི་སྣང་སྟེ་འགྲེལ་པ་འདི་དང་འགལ་ཞིང་། རད་ཀིར་ གྱིས། ཟག་མེད་ཆོས་ཀུན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་སྦྱིན་སོགས་དང་མཚན་དཔེ་ དང་མཛད་པའི་བར་རོ། །ཞེས་པས། ལས་ཉོན་གྱི་རྣམ་སྨིན་མིན་པའི་སངས་རྒྱས་སའི་ཟག་ མེད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །རྩ་བ་ནི། ཐུབ་པ་རྒྱུན་མཐའི་རྟོགས་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། རྣམ་སྨིན་མིན་ པའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། རྣམ་སྨིན་མིན་པའི་སངས་རྒྱས་སའི་སྦྱིན་སོགས་ཟག་ མེད་ཡེ་ཤེས་གཅིག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་(ནི་ཐོབ་པ་ལ་ཟེར་རོ། ། )ན་དེ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་མངོན་དུ་ བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་སའི་རྣམ་སྨིན་མིན་ པའི་སྦྱིན་སོགས་ཟག་མེད་རེ་རེས་ཀྱང་དེ་འདྲའི་ཟག་མེད་ཀུན་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཤེས་ པར་བྱའོ། །ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་ཟིན་པའི་སྦྱིན་པ་ནས་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུའི་བར་ཡོངས་སུ་འཛིན། ཅེས་སོགས་དང་། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དེར་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་འདུས་པར་བྱས་ཤིང་། སོགས་སོ། ། (གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་བསམས་པ་ཙམ་གྱིས་འབྱུང་བཞིན་དུ་བསམས་པ་ཙམ་གྱི་རྫོགས་ཞེས་སོ། ། ) འགྲེལ་པ་ལ། རྩ་བར་ཐུབ་པ་ཞེས་པ་རྒྱུན་མཐའི་བྱང་པའི་རྟོགས་པ་ནི་མཚན་གཞི། རྣམ་ སྨིན་མིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སོགས། བྱའོའི་བར་རོ། །མཚན་ཉིད་རྩ་བའི་རྟགས་དེའོ། །དེའི་ (རྟགས་སམ་མཚན་ཉིད། )རྒྱུ་མཚན་ཅི་ན། རྒྱུན་མཐའ་པས་དམིགས་པར་བྱ་བ་སྟེ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ (རད་ཀིར་ལེགས་)སངས་རྒྱས་སའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པོ་དེས་ སངས་རྒྱས་སའི་སྦྱིན་སོགས་ནས་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུའི་བར་གྱི། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ བསྡུས་པའི་ཕྱིར། སྡུད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྦྱིན་བྱ་ལ་སོགས་(གསེར་)པའི་དངོས་པོ་སོ་སོར་ 2-387 ངེས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྟེ་འཁོར་གསུམ་དུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ ཐུག་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་ན་དྲི་མ་ཀུན་(ཆུ་མིག་)བྲལ་ལམ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་སོ་སོར་ངེས་པ་བདེན་ པ་དང་བྲལ་བར་གཅིག་པར་རྟོགས་པ་ལ་འཆད་དོ། །གཅིག་གིས་མང་བོ་སྡུད་པ་མི་འཐད་ དེ། མང་བོས་གཅིག་སྡུད་པས་སོ་ཞེ་ན། (བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་གསུང་། ) མང་བོས་གཅིག་བསྡུས་པ་ འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་གཅིག་གིས་མང་བོ་བསྡུས་པའང་ཡོད་དེ། འཕགས་པ་ ལྷའི་ལུགས་ལས། ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་

【現代漢語翻譯】 也就是說，見道位（有些人認為沒有生起）的聖者所見的由能取和所取所攝的一切法。雖然這些法的體性不是無漏的，但它們的自性是無漏的。這裡的『漏』指的是分別念和煩惱。這種觀點似乎不符合註釋，與註釋相矛盾。Ra Dakrin 說：『一切無漏法都是佛陀的無漏法，如佈施等，以及相好和事業。』因此，應將『無漏』理解為非業和煩惱之異熟果的佛地的無漏。根本頌說：『能仁的常邊際之證悟，就其法而言，是唯一的非異熟果的剎那之加行，因為當非異熟果的佛地的佈施等無漏智慧之一顯現時（即獲得時），它是同時顯現一切的究竟加行。』理由成立，因為佛地的非異熟果的佈施等無漏法中的每一個都包含著所有這樣的無漏法。應知，般若波羅蜜多所攝的佈施乃至八十隨好都完全包含在內。』等等。佈施波羅蜜多包含了六度波羅蜜多。等等。（如他化自在天的天人，僅憑意念就能獲得所需之物，因此被稱為僅憑意念就能圓滿。） 註釋中說：根本頌中的『能仁』指的是常邊際的菩薩之證悟，是所立宗，『非異熟果的剎那』等等直到『應作』是其定義。根本頌的理由是其特徵。為什麼（理由或特徵）是這樣呢？因為常邊際者所緣，也就是所要顯現的（Ra Dakrin 認為）佛地的佈施等智慧的唯一剎那，包含了從佛地的佈施等直到八十隨好的所有特徵之法。包含的原因是：因為佈施等（黃金）事物各自執著的顛倒，也就是遠離三輪執著的究竟智慧。或者說，遠離一切垢染（水眼）或珍寶的各自執著的真實，而證悟為一體。如果說，一個不能包含多個，只能多個包含一個，那麼（布敦仁波切說）不僅多個包含一個，而且一個也能包含多個。如聖天之論典所說：法界的體性……

【English Translation】 That is to say, all the phenomena perceived by the noble being who has attained the Path of Seeing (some say it has not arisen), which are encompassed by the apprehended and the apprehender. Although the essence of these phenomena is not uncontaminated, their nature is uncontaminated. Here, 'contamination' refers to both conceptual thought and afflictions. This view does not seem to accord with the commentary and contradicts it. Ra Dakrin said: 'All uncontaminated dharmas are the uncontaminated dharmas of the Buddha, such as generosity, etc., as well as the major and minor marks and deeds.' Therefore, 'uncontaminated' should be understood as the uncontaminated of the Buddha-ground that is not the result of karma and afflictions. The root verse says: 'The constant ultimate realization of the Sage, as a phenomenon, is the unique non-karmic momentary application, because when one of the non-karmic Buddha-ground's generosity, etc., uncontaminated wisdom manifests (i.e., is attained), it is the ultimate application that simultaneously manifests everything.' The reason is established, because each of the non-karmic Buddha-ground's generosity, etc., uncontaminated dharmas encompasses all such uncontaminated dharmas. It should be known that generosity, etc., up to the eighty minor marks, which are encompassed by the Prajñāpāramitā, are completely included.' etc. The generosity pāramitā includes the six pāramitās. etc. (Like the gods of the Paranirmita-vasavartin heaven, who can obtain what they need merely by thinking of it, hence they are called complete merely by thinking of it.) In the commentary, it says: 'The 'Sage' in the root verse refers to the constant ultimate Bodhisattva's realization, which is the subject to be established, and 'non-karmic momentary' etc. up to 'should be done' is its definition. The reason in the root verse is its characteristic. Why is (the reason or characteristic) so? Because the object of focus of the constant ultimate one, that is, the unique moment of wisdom of the Buddha-ground's generosity etc. (according to Ra Dakrin) that is to be manifested, encompasses all the characteristic dharmas from the Buddha-ground's generosity etc. up to the eighty minor marks. The reason for the inclusion is: because the perversion of clinging to each of the objects of generosity etc. (gold), that is, the ultimate wisdom that is free from the clinging to the three spheres. Or, it is explained as realizing as one the truth that is free from all defilements (water eye) or the individual clinging to jewels. If it is said that one cannot include many, but only many can include one, then (Buton Rinpoche said) not only do many include one, but one can also include many. As the treatise of Aryadeva says: The nature of the Dharmadhatu...

བོར་ཏེ་དེར་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་བཤད་པས་སོ། ། ཇི་སྐད་དུ་དངོས་པོ་གཅིག་ཀྱང་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ་ཆོས་ཉིད་དུ་འདུ་ལ། དངོས་པོ་ ཀུན་ཡང་དངོས་པོ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཆོས་ཉིད་དུ་འདུ་བའི་ཕྱིར་བློ་གང་གིས་དངོས་པོ་ གཅིག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་བ་དེ་ཡིས་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་ངོ་ ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འདིར་སྐབས་དང་སྒྲིག་པས་དེ་སྐད་བཤད་པར་ཟད་ཀྱི་དོན་ཅུང་མིན་ ནོ། །(ཀུན་ལ་གྲགས་པས་སླའོ། ། ) གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཡང་ཞེས་སོགས་སོ། །བསྡུས་པ་ཞེས་པ་མངོན་དུ་བྱས་ པའོ། །རྩ་བ་ནི། ཇི་ལྟར། ནས། འགུལ་བ་ལྟར་རྒྱུན་མཐར་སངས་རྒྱས་སའི་སྦྱིན་སོགས་ གཅིག་མངོན་དུ་བྱས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་དེ་ཀུན་ཤེས་པ་སྟེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའང་ དེ་བཞིན་ནོ། །འགྲེལ་པ་ནི། དཔེར་ན། ནས། དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་སའི་ཟག་མེད་ཡེ་ ཤེས་གཅིག་དམིགས་སམ་མངོན་དུ་བྱས་ན་དེའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་དེ་དང་རིགས་ མཐུན་སོགས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཀུན་མངོན་ དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་པའི་སྔོན་(སློབ་དཔོན་ན་རེ་)གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་འཕེན་པ་(ཨཱརྱ་)རྫོགས་པ་དང་ ཆོས་ཀུན་གྱི་ཆོས་དབྱིངས་གཅིག་ཡིན་པས་མཐུས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ ལྟར་སྐད་ཅིག་དང་པོ་བསྟན་ནས་གཉིས་པ་(ཤནྟིས་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་རད་ཀིར། དཀར་པོས་ཆོས་ 2-388 ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་གཅིག་རྟོགས་ཞེས་དག་ལྡན་མིང་དུ་འདོགས་སོ། ། )རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ སྐབས་ནི། ས་བརྒྱད་(དག་ལྡན་)པ་ཡན་ནམ་སྔར་བཤད་འཕགས་པའི་རྣམ་སྨིན་གསུམ་ཞེས་ ཆོས་བཤེས་ཏེ་དེ་འདྲའི་ཟག་པ་མེད་པར་སོགས་སོ། །འདིར་གནས་གྱུར་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ དྲི་བྲལ་དུ་གྱུར་གྱི་གནས་ཀུན་གཞི་གྱུར་མ་གྱུར་ལས་འདོད་པ་མི་རིགས་ཏེ། ཀུན་གཞིའི་ རྣམ་ཤེས་མེད་ཅིང་ཆོས་དབྱིངས་ལ་དགོངས་ནས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་བསྟན། ཅེས་ཆོས་ བཤེས་ཏེ་དགག་ཡུལ་བཟང་ངོ་། །རྩ་བ་ལ། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། རྣམ་པར་སྨིན་ པའི་སྐད་ཅིག་མའི་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་ཏེ། གང་ཚེ་རྣམ་སྨིན་ཡིན་པའི་ཆོས་དཀར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ རང་བཞིན་གཅིག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་སྐྱེས་ པའི་ཟག་མེད་ཀུན་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །(སྔར་རྩ་འགྲེལ་ གསུམ་ལ་དགོད་དོ། ། ) རྣམ་སྨིན་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དེས་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཐོབ། ནས། རྣམ་མཁྱེན་འཐོབ། ཅེས་ སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཅན། ཤེར་པ་རྣམ་སྨིན་ཡིན་པའི་ སྐད་

【現代漢語翻譯】 因為據說一切都消失在那裡。（正如所說，『一個事物也包含所有事物的本質，即法性；所有事物也包含一個事物的本質，即法性。因此，任何以智慧見到一個事物的真如者，他也就見到了所有事物的法性真如。』）因為有這樣的說法，所以這裡只是根據場合和安排這樣說，並沒有什麼特別的意義。（因為衆所周知，所以很容易理解。） 第二部分，連線詞是『又』等等。『概括』是指顯現。根本是：『如何』到『如動』，最後到成佛之地，佈施等一個顯現，那麼在那一剎那，就知道所有這些，顯現也是如此。註釋是：『例如』到『如是成佛之地』，一個無漏智慧被專注或顯現，那麼在那一剎那，就與此同類等等。其原因是：以一剎那的智慧，愿所有法都能顯現的先前（阿阇黎說）的祈願的力量（阿雅）圓滿，並且所有法的法界是一，所以有力量。第二部分，連線詞是：如是顯示第一剎那后，第二剎那（寂天說一切善法，拉德基爾；白法一切剎那證悟，名為達丹）。成熟的法性狀態是：八地（達丹）以上，或如前所說的三種聖者成熟，如法友所說，如是無漏等等。這裡，狀態轉變是指法界變為無垢的狀態，而不是指阿賴耶識轉變與否。因為阿賴耶識沒有，並且考慮到法界，所以顯示了阿賴耶識。如法友所說，駁斥的對象是好的。根本是：常恒智慧，法性，是成熟的剎那般若波羅蜜多，因為何時成熟的所有白法的自性顯現，那時，在成熟的法性狀態中產生的無漏，都在一剎那顯現的智慧。 （以前在根本、註釋、釋文中引用。）從成熟產生的菩提道，以道的形態行事，獲得所有法的圓滿。到獲得一切智等等。註釋是：常恒智慧，法性，是般若成熟的剎那

【English Translation】 Because it is said that everything disappears there. (As it is said, 'One thing also contains the essence of all things, that is, the Dharma nature; all things also contain the essence of one thing, that is, the Dharma nature. Therefore, whoever sees the Suchness of one thing with wisdom, he also sees the Dharma nature Suchness of all things.') Because there is such a statement, here it is only said according to the occasion and arrangement, and there is no special meaning. (Because it is well known, it is easy to understand.) The second part, the conjunction is 'also' and so on. 'Summarizing' means manifestation. The root is: 'How' to 'like moving', and finally to the place of becoming a Buddha, giving, etc. If one manifests, then in that moment, one knows all these, and the manifestation is also the same. The commentary is: 'For example' to 'Thus the place of becoming a Buddha', if one undefiled wisdom is focused or manifested, then in that moment, it is of the same kind as this, and so on. The reason is: with the wisdom of one moment, the power of the previous (Acharya said) prayer that all dharmas can be manifested is fulfilled (Arya), and the Dharmadhatu of all dharmas is one, so there is power. The second part, the conjunction is: after showing the first moment like this, the second moment (Shantideva said all good dharmas, Radkir; white dharma all moments of enlightenment, named Dadan). The state of mature Dharma nature is: above the eighth ground (Dadan), or the three mature saints as mentioned before, as the Dharma friend said, such undefiled, etc. Here, the state transformation refers to the state where the Dharmadhatu becomes immaculate, not whether the Alaya consciousness is transformed or not. Because there is no Alaya consciousness, and considering the Dharmadhatu, the Alaya consciousness is shown. As the Dharma friend said, the object of refutation is good. The root is: constant wisdom, Dharma nature, is the moment of mature Prajna Paramita, because when the nature of all white dharmas that are mature manifests, then, the undefiled that arises in the state of mature Dharma nature, is the wisdom that manifests in one moment. (Previously quoted in the root, commentary, and interpretation.) The path of Bodhi arising from maturity acts in the form of the path, and obtains the perfection of all dharmas. To obtaining omniscience, etc. The commentary is: constant wisdom, Dharma nature, is the moment of mature Prajna

ཅིག་སོགས་སོ། །རྟགས་ནི། གང་གི་ཚེ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ཟག་མེད་རྣམ་སྨིན་གྱི་ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་དཀར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པ་གཅིག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེའི་ སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ། ནས། རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དཀར་བའི་རྒྱུ་ མཚན་ཅི་ཞེ་ན། ཆོས་ཅན། རྣམ་པར་དཀར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བྱང་པས་གཟུང་འཛིན་ དུ་ཞེན་པ་སོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་བསྒོམས་པས། སྤང་བྱ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ ཀྱི་དྲི་མ་དེ་འདྲ་དེ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སོ། །དཔེར་ན། ནམ་མཁར་ས་རྡུལ་སོགས་ཀྱི་ དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སྟོན་མཁའི་ཟླ་བའི་འོད་ཆེས་དཀར་བ་བཞིན་དུའོ། །ཡང་ ན་རྟོགས་བྱའི་ཡུལ་ལ་སྦྱར་རོ། །གསེར་ནི། གཟུང་འཛིན་དུ་ལྟ་བ་སོགས་དྲི་མ་དང་བྲལ་ 2-389 ཞེས་ཏེ་གོང་མ་དང་ཟློས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ ལ། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་གཅིག་ བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ན་དེའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་ཆོས་ རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་རང་གིས་རྟོགས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཅི་ན། ཆོས་ཅན། དེ་ལྟར་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ ལོག་པའི་རྒྱུ་ཆོས་ཀུན་རྨི་ལམ་དང་(དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་སོགས་མདོར་ཡོད། )འདྲ་བར་གནས་པ་སྟེ་རྟོགས་ ནས་ངོ་བོའི་རྒྱུ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ལ་གྲངས་མེད་གསུམ་སོགས་སུ་སྤྱོད་པ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་ གྱིས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཤེས་པས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་མཚན་ཉིད་མེད་ པར་ཤེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། རྡོར་ཏིང་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཆོས་ ཅན། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་ རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ མེད་པའོ་ཞེས་ཀུན་ཉོན་རྣམ་བྱང་ངོ་བོའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ དུ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། སྔོན་གྲངས་མེད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་རྨི་ལམ་ལྟ་ བུར་གོམས་པས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་འདོད་འདུན་(ཀུན་བཏུས་མཛོད་)ནམ་ཉོན་མོངས་དང་བཅས་ པའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་རྨི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ རྣམས་ལ་དམིགས་ཏེ་སྦྱིན་སོགས་ཕྱིན་དྲུག་སྒྲུབ་པས་གནས་ཏེ་ཚོགས་གཉིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ བར་བྱས་ནས་ཏེ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སོ། །(ཅུང་སྦྱོར་ཚུལ་ལེགས་སོ། ། ) དེས་ན་དེ་ལྟར་ཤེས་པས་ན་ དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་སོགས་སོ། །བཞི་པ་ ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་སོག

【現代漢語翻譯】 等等。標誌是：當完全清凈的一方，無漏異熟的法性狀態，生起一個白色的自性時，在那一剎那，唯一的一剎那。爲了現量證悟。白色的理由是什麼呢？法，是完全清凈的自性，因為通過修習無數的三種對治，如執著能取所取等，已經遠離了一切應斷的不順品垢染。例如，就像虛空遠離了塵土等一切垢染，秋天的月光才顯得格外潔白一樣。或者，可以應用於所證悟的對境。黃金是遠離了執著能取等垢染。與前面所說相同。第三，連線詞是：如是等等。根本是：常邊的智慧，法，是無相的剎那，因為當證悟到一個法沒有真實的自性時，在那唯一的一剎那，自己就能證悟到一切法都沒有真實的自性。證悟到這樣的原因是什麼呢？法，有能夠如是現前的理由，因為以不顛倒的因，一切法都如夢幻（《集論》、《寶積經》等中有如尋香城等）。從證悟到體性的因，佈施等六度以無數三等行持的理由。因為知曉一切法無自性，所以知曉六度無自性等等。解釋是：在證悟和獲得金剛喻定的狀態時，法，佈施等的自性，唯一確定證悟到無相的智慧剎那，一切法都沒有真實的自性，因此，具有能知曉一切雜染清凈體性的法都沒有真實自性的理由，因為先前無數次串習一切法無實如夢，所以近取是欲求（《俱舍論》），或者以煩惱為首的蘊、界、處等，觀想勝義中如夢的法，行持佈施等六度，積累二資糧的緣故。（連線方式很好。）因此，因為如是知曉，所以如是知曉的智慧是無相的一剎那等等。第四，連線詞是：如是等等。

【English Translation】 Etc. The sign is: When a completely purified side, the state of the nature of uncontaminated Vipāka, gives rise to a single white essence, at that moment, only one instant. In order to directly realize. What is the reason for the whiteness? The Dharma is the nature of complete purity, because by practicing countless three antidotes, such as attachment to the grasper and the grasped, it has been separated from all the impurities of the opposing side that should be abandoned. For example, just as the autumn moonlight appears particularly white because the sky is free from all impurities such as dust. Or, it can be applied to the object to be realized. Gold is free from impurities such as attachment to the grasper. The same as what was said before. Third, the connecting word is: Thus, etc. The root is: The wisdom of the constant edge, Dharma, is a moment without characteristics, because when one realizes that a single Dharma has no true characteristics, at that single moment, one can realize for oneself that all Dharmas have no true characteristics. What is the reason for realizing this? Dharma, there is a reason to be able to manifest in this way, because with the non-inverted cause, all Dharmas are like dreams (the Abhidharmasamuccaya, Ratnakuta Sutra, etc. contain things like cities of gandharvas). From the cause of realization to the essence, the reason for practicing generosity and the other perfections in countless ways. Because knowing that all Dharmas are without characteristics, one knows that the six perfections are without characteristics, etc. The explanation is: In the state of realizing and attaining the Vajra-like Samadhi, Dharma, the nature of generosity, etc., the single moment of wisdom that definitely realizes the absence of characteristics, all Dharmas have no true characteristics, therefore, there is a reason to know that all the Dharmas of the defiled and purified essence have no true characteristics, because one has previously become accustomed to the fact that all Dharmas are unreal like dreams, so the near-taking is desire (Abhidharmasamuccaya), or the aggregates, realms, and sources, etc., headed by afflictions, contemplate the Dharmas that have become the nature of dreams in the ultimate sense, practice generosity and the other six perfections, and accumulate the two accumulations. (The way of connecting is very good.) Therefore, because of knowing in this way, the wisdom of knowing in this way is a moment without characteristics, etc. Fourth, the connecting word is: Thus, etc.

ས་ཏེ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་གྱི་རྟ་གླང་ 2-390 སོགས་དང་ནི་དེ་མཐོང་བ་སྟེ་རྨིས་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་དེ་གཉིས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་མི་མཐོང་བ་ལྟར་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པར་ སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མཐོང་བས་སོ། །རྨི་ལམ་མི་མཐོང་རྨི་ལམ་རྨི་བ་མི་མཐོང་ངོ་། །སོགས་ སོ་ནས། ཡུམ་དེ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཟླ་ཟེར་དུ། སད་པ་ལ་ཐ་དད་དུ་མི་མཐོང་། ཞེས་ཏེ་དགོངས་པ་མིན་ནོ། །འགྲེལ་པ་ལ། རྒྱུན་མཐའི་བྱང་ པ་ཆོས་ཅན། གང་གི་ཚེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཚུལ། ནས། དེའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་གཉིས་མེད་ཡིན་ནོཞེས་རྟོག་སྟེ་ཡུན་རིང་མོ་གྲངས་མེད་ཞིག་ནས་བསྒོམ་ པའི་དུས་བར་ཆད་མེད་པར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་བ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ལ་གོམས་པ་ ངང་དུ་གྱུར་པས་གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་ཕལ་ཆེར་དྲུངས་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུན་ མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སོགས་སོ། །ཆོས་གཅིག་གཉིས་ མེད་དུ་རྟོགས་པ་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནས། རྟོགས་པ་ནའོ། །གསུམ་པ་ནི། དང་པོ་དྲུག་ལ་ལྟོས་ ནས་བདུན་པའོ།། ༈ །། ༈ བླངས་འབྲས་ཆོས་སྐུའི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་པ། དེ་ལྟར་མཁྱེན་གསུམ་སྦྱོར་བཞིས་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐབས་ (ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་སྐབས་དང་དུ་བཤད། )ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། ཆོས་སྐུའི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་དངོས། སྐབས་ བསྡུ་བའོ། ། ༈ སྐབས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། དང་པོ་ནི། སྐད་ཅིག་མ། སོགས་ནས། བཞི་ཡོད་པ་ཡིན་པས་རིམ་བཞིན་སྟོན་ ནོ། ། 2-391 སྟོན་ཏོ། །རྩ་བ་ལ། སངས་རྒྱས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་མཚན་ཉིད་ཅན་ ཏེ་མཚོན་བྱའོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་བརྒྱ་ཞེ་བཞི་བོ་གང་དག་ཐོབ་པར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་ བུའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ལ་གློ་བུར་དྲི་མའི་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་རྣམ་པར་ དག་པ་གང་ཞིག བརྒྱ་ཞེ་བཞི་སོགས་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དུ་གདོད་ནས་གནས་པ་ནི་དེའི་ མཚན་ཉིད་དེ། བུདྡྷ་ཤྲཱིའི་དོན་དངོས། ཡང་ན་སྦྱོར་ཕྲེང་ལྟར་རོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྨི་ ལམ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་དང་མི་ལྡན་པ་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ ཀྱིས་སྟོང་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་དག་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་ བཞིན་གང་ཡིན་པ་མཚན་ཉིད་གཅིག་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། མཚན་ཉིད་མེད་པ་ན་དེ་པའོ། །ཞེས་སོ། ། འགྲེལ་པ་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དངོས་བསྟན། སྐུ་བཞིའི་གཅིག་དང་ཐ་དད་བསྟན་པའོ། ། དང་པོ་ནི། ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་

【現代漢語翻譯】 如是，無二取捨等。根本頌中： 常邊之智慧，體性為無二剎那，如夢中之馬牛等，以及見彼者，即夢中之識，汝不見彼二取捨之相，如是諸法之真如，以一剎那見無二取捨。 不見夢，不見夢者。如是等。于彼母（般若波羅蜜多）為無二，不可作二。如是等。《月稱》中： 醒時不見差別。此非密意。釋文中：常邊之菩薩，體性為，何時取與舍之相。乃至，彼時一切法亦如是之法性無二，如是思惟，經長久無數劫修習，于無間斷生起取捨二相之對治生起串習，故二相之習氣多已斷除。是故，常邊之智慧，體性為無二剎那等。於一法悟入無二時，于諸法乃至，悟入時。第三者，相對於前六者為第七。 詳釋證得之果位法身之支分： 如是，以三智四合修習之果法身有三：段落（經師講解段落）之連線，法身支分之詳釋正文，段落之總結。 段落之連線： 初者，剎那等乃至，以有四者故，次第宣說。 宣說。根本頌中：成佛時之能仁自性身，為有相，乃所詮。證得無漏法一百四十四者，彼補特伽羅之心性，自性清凈，于彼忽然之垢染一切相之極清凈者，一百四十四等，彼等之自性，本初即安住者，乃彼之體性。Buddha Shri（佛吉祥）之真實義。或者如念珠串。無漏法如夢，與事物不具，為無事物之自性，以自性空，於一切相極清凈者，彼等一切之自性為何，此一體性如是，無體性時即彼。如是等。釋文中： 顯示自性身真實，顯示四身之一與差別。初者，能仁佛陀薄伽梵

【English Translation】 Thus, non-duality of grasping and holding, etc. In the root text: The wisdom of the constant extreme, its nature is a non-dual moment, like horses and cows in a dream, and seeing them, that is, the knowledge of dreaming, you do not see those two as grasping and holding, just as the suchness of all phenomena is seen in one moment as non-dual grasping and holding. Not seeing the dream, not seeing the dreamer. So on. In that Mother (Prajnaparamita) there is no duality, it cannot be made into two. So on. In 'Moon Rays': 'In wakefulness, one does not see differences.' This is not the intention. In the commentary: The Bodhisattva of the constant extreme, its nature is, when the aspect of grasping and holding. Until, at that time, all phenomena are also such a Dharma nature of non-duality, thus contemplating, after a long, countless eons of practice, the antidote to the uninterrupted arising of grasping and holding arises as habituation, therefore, most of the imprints of duality have been uprooted. Therefore, the wisdom of the constant extreme, its nature is a non-dual moment, etc. When one Dharma is realized as non-dual, in all Dharmas until, at the time of realization. The third is the seventh in relation to the first six. Detailed explanation of the branches of the Dharmakaya, the result of attainment: Thus, the result of meditating with the three wisdoms and four unions, the Dharmakaya, has three aspects: the connection of the sections (explained by the Dharma teacher), the actual detailed explanation of the branches of the Dharmakaya, and the summary of the sections. The connection of the sections: The first, moment, etc., until, because there are four, they are explained in order. Explaining. In the root text: The Svabhavikakaya (essence body) of the Thubpa (sage) at the time of Buddhahood is characterized by signs, it is the signified. Those who have attained the one hundred and forty-four faultless Dharmas, the mind-nature of that person, naturally pure, in which all aspects of sudden defilements are completely purified, the one hundred and forty-four, etc., their nature, which has been abiding from the beginning, is its characteristic. The true meaning of Buddha Shri (Glorious Buddha). Or like a string of beads. The faultless Dharmas are like a dream, not possessing things, of the nature of non-things, empty by their own nature, completely purified in all aspects, what is the nature of all of them, this one characteristic is like this, when there is no characteristic, then it is that. So on. In the commentary: Showing the true Svabhavikakaya (essence body), showing the one and the differences of the four bodies. The first, Thubpa (sage), Buddha, Bhagavan

ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཤེས་སྤངས་ གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཏེ། དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ནི། སངས་རྒྱས་སའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ བདག་ཉིད་དྲན་ཉེར་བཞག་སོགས་ཆོས་ཅན། ཟག་མེད་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ ཤིང་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། སྤངས་པ་ནི། སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་དྲི་མ་རྣམས་བློ་བུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་ནང་གི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ དུ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་གདོད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ་དེ་ལྟ་ བུའི་ཤེས་སྤངས་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་གང་ན་(གསེར་ )སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་སྟེ་གཉིས་(གསེར་)མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་(གསེར་)བདག་ཉིད་འདི་ནི་(གསེར་)ཐུབ་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གོང་མ་དང་སྦྱར་རོ། །ཞེས་གསེར་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཟག་མེད་དང་ གློ་བུར་དྲི་བྲལ་སོགས་ཀུན་དྲན་ཉེར་སོགས་ལ་སྦྱར་ནས་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཞེས་གསེར་ 2-392 འཆད་དོ། །མདོར་ན་རྣམ་པར་དག་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ལ་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའོ། །ཞེས་བུདྡྷ་ ཤྲཱིའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་(གསེར་)རྒྱུ་མཚན་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཆོས་ཅན། ཕྱི་ནང་གི་མུ་སྟེགས་ འདོད་པ་ལྟར་ལམ་གྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱས་(སུས་ཀྱང་ཞེས་ཆོས་བཤེས། )ནས་ཐོབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ རྐྱེན་གྱིས་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་(ངོ་བོ་ཉིད་དང་ལྷན་གཅིག་སྐྱེས་པ་དང་མ་བཅོས་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། )དོན་ གྱིས་སོ། །(གསུམ་པ་འདི་ནི་བཏགས་སོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། ) སྐུ་དེ་ཡང་རབ་དགའ་སོགས་འཇིག་རྟེན་ ལས་འདས་པའི་(གསེར་ནི་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཅེས་)ལམ་གྱིས་(ཆོས་བཤེས་ཀྱི་ལུགས་གཅིག)དྲི་མ་ཐམས་ ཅད་མེད་པར་བྱས་པས་ཐོབ་པའི་བྲལ་འབྲས་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་མིན་ནོ། །དེ་ལམ་གྱི་(གསེར་) འབྲས་བུ་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེ་ན། (གསེར། ) དམིགས་བྱ་སོགས་ཆོས་ཀུན་རང་ བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ཤེས་པའི་རྣམ་ཤེས་ཏེ་(ནི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་དང་)བློ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་ དྲན་(ནི་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དོན་བྱེད་པ་མི་འདོད་པས་སོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས། )བཞག་(གསེར་)སོགས་ ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་ཤིང་མཐོང་བ་མཐར་ཕྱིན་པས་དེ་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་ལམ་གྱི་འབྲས་ བུར་བཞག་གི་ངོ་བོ་མ་བཅོས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་སྟེ་བཞག་གོ །གཉིས་པ་ནི། སྐུ་(ཅི་སྐུ་གསུམ་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལས་གཞན་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་ཞེ་ན་ཅེས་གསེར། )ལྷག་མ་གསུམ་པོ་ཆོས་ཅན། ངོ་ བོ་ཉིད་སྐུ་དེ་དང་རྫས་ཐ་མི་དད་དེ། དེ་ཁྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ་མཁས་པའི་ ལུགས་བརྒྱད་(གསེར་ནི་རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་ཞེས་པའང་ན

【現代漢語翻譯】 諸佛的法身是智斷二法的自性，具足二清凈。其中，智慧是指佛地的智慧自性，如正念等法。它是無漏的，超越世間，是超越之法的法界自性，是無二智慧的自性。斷是指二障的垢染，由於是暫時的，內外一切形相都完全清凈，並且本來就具有自性空性的特徵。凡是這樣的智斷，都是它的自性或本體。這在哪裡呢？（如金子般）無生之體，即無二智慧的（如金子般）自性，這就是（如金子般）佛陀的法身，與前文相連。（如金子般）雖然如此，但無漏和暫時的離垢等都與正念等相連，並解釋說那是它的自性。總之，是完全清凈、自然成就且功德圓滿的。這是佛吉祥。成為法身的（如金子般）理由是：法身，不是像內外道徒所認為的那樣，通過道而產生（任何人），而是通過因緣而非人為的（法身與俱生和無為是同義詞）。（第三個是假立的。）那個身也是通過極喜等超越世間的（如金子般，即八現觀）道，去除一切垢染而獲得的解脫果，而不是實物。如果說它是道的（如金子般）果，就不能成立是法身，那麼（如金子般）：了知一切所緣等法自性空性的識，即（聞思修的智慧），以及如幻的智慧，以正念（在勝義中不存在，但在世俗中起作用，所以）等一切法究竟證悟和見，因此獲得它，所以它是道的果，但其自性是無為的。要說的話很多，就此打住。第二，身（如果說三身與法身不同，那麼是否不同呢？），其餘三身，與法身在體性上無差別，因為那是您的法性。普遍來說，八種智者的觀點（如金子般，即理學論著中） The Dharmakaya (essence body) of the Buddhas is the nature of wisdom and cessation, possessing two purities. Among them, wisdom refers to the nature of wisdom in the Buddha-ground, such as mindfulness, etc. It is uncontaminated, transcends the world, and is the essence of the Dharmadhatu (realm of phenomena) of transcendent Dharma, being the very nature of non-dual wisdom. Cessation refers to the stains of the two obscurations, which, being adventitious, are completely purified in all aspects, both internal and external, and are characterized by primordial emptiness. Whatever such wisdom and cessation are, that is their nature or essence. Where is that? The nature of unborn (like gold), which is the nature of non-dual wisdom (like gold), this is the Dharmakaya of the Buddha (like gold), connected to the previous statement. Although it is like gold, uncontaminated and temporarily free from stains are connected to mindfulness, etc., and it is explained that it is their nature. In short, it is completely pure, spontaneously accomplished, and perfect in qualities. This is Buddhashri. The reason for being the Dharmakaya (like gold) is: the Dharmakaya is not something produced by the path (by anyone), as the proponents of internal and external (schools) believe, but is obtained through causes and conditions, not artificial (Dharmakaya, co-emergent, and unconditioned are synonymous). That body is also the result of liberation obtained by removing all stains through the path of transcendence (like gold, the eight realizations), such as extreme joy, and is not a substance. If it is said that it is the fruit of the path (like gold), then it cannot be established as the Dharmakaya, then (like gold): the consciousness that knows all objects of focus, etc., to be empty of inherent existence, that is, the wisdom of hearing, thinking, and meditating, and the illusory wisdom, with mindfulness (it does not function in the ultimate sense, but it functions in the conventional sense), all phenomena are completely realized and seen, therefore it is obtained, so it is established as the fruit of the path, but its nature is unconditioned. There is much to say, so let's stop here. Secondly, the body (if the three bodies are different from the Dharmakaya, are they different?), the remaining three bodies are not different in substance from the Dharmakaya, because that is your Dharma nature. Generally speaking, the views of the eight wise men (like gold, in treatises on logic)

【English Translation】 The Dharmakaya (essence body) of the Buddhas is the nature of wisdom and cessation, possessing two purities. Among them, wisdom refers to the nature of wisdom in the Buddha-ground, such as mindfulness, etc. It is uncontaminated, transcends the world, and is the essence of the Dharmadhatu (realm of phenomena) of transcendent Dharma, being the very nature of non-dual wisdom. Cessation refers to the stains of the two obscurations, which, being adventitious, are completely purified in all aspects, both internal and external, and are characterized by primordial emptiness. Whatever such wisdom and cessation are, that is their nature or essence. Where is that? The nature of unborn (like gold), which is the nature of non-dual wisdom (like gold), this is the Dharmakaya of the Buddha (like gold), connected to the previous statement. Although it is like gold, uncontaminated and temporarily free from stains are connected to mindfulness, etc., and it is explained that it is their nature. In short, it is completely pure, spontaneously accomplished, and perfect in qualities. This is Buddhashri. The reason for being the Dharmakaya (like gold) is: the Dharmakaya is not something produced by the path (by anyone), as the proponents of internal and external (schools) believe, but is obtained through causes and conditions, not artificial (Dharmakaya, co-emergent, and unconditioned are synonymous). That body is also the result of liberation obtained by removing all stains through the path of transcendence (like gold, the eight realizations), such as extreme joy, and is not a substance. If it is said that it is the fruit of the path (like gold), then it cannot be established as the Dharmakaya, then (like gold): the consciousness that knows all objects of focus, etc., to be empty of inherent existence, that is, the wisdom of hearing, thinking, and meditating, and the illusory wisdom, with mindfulness (it does not function in the ultimate sense, but it functions in the conventional sense), all phenomena are completely realized and seen, therefore it is obtained, so it is established as the fruit of the path, but its nature is unconditioned. There is much to say, so let's stop here. Secondly, the body (if the three bodies are different from the Dharmakaya, are they different?), the remaining three bodies are not different in substance from the Dharmakaya, because that is your Dharma nature. Generally speaking, the views of the eight wise men (like gold, in treatises on logic)

ོར་ལ་བུ་རིན་མདོ་རྒྱན་ཞེས་པའང་ནོར་རོ། ། ) སྟོང་ དོན་བསྡུའི་འགྲེལ་པར་དྲངས་པ་ལས། སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་ཤེས་པ་ལས། །གཞན་ནི་འགའ་ ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །གང་ཕྱིར། སོགས་སོ། །སྟོང་ཉིད་རྣམ་ཤེས་ལས་རྫས་གཞན་མེད་པ་གང་ གིས་ཕྱིར་ན་གཉིས་ཀྱིས་དབེན་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་དེས་དབེན་གྱུར་རྣམ་ཤེས་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ སྟེ་ལོགས་པའི་རྫས་མིན་གྱི་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་འདོད་པར་རིགས་(དེ་ལྟ་མིན་ན་གཉིས་སྟོང་ པ། །རྣམ་ཤེས་མིན་པ་ཐལ་འགྱུར་ཞིང་། །གཉིས་མེད་པ་ལས་ལྡོག་པ་ནི། །གཉིས་ཀྱི་བདག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེར་འགྱུར་ 2-393 དེ་བཞིན་ཉིད་རང་བཞིན། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད། །རིག་བྱ་རིགས་བྱེད་དངོས་པོ་ནི། །རྣམ་ཤེས་ཉིད་ལ་ཡང་ དག་རྟེན། །ཞེས་སོ། ། )ཞེས་སོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། བྱིས་པ་སོ་སྐྱེས་བསྡུས་ པའི་སྣང་བ་ཁོ་ན་མིན་(ཆོས་བཤེས་དོན་དངོས་)ཏེ། ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་(ཏུ་སྣང་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ ཤེས་པའི་ཡུལ་ལོ། །ཞེས་གསེར། )འཇིག་རྟེན་ལས་(ཆོས་བཤེས་)འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་དག་ པའི་སྣང་བ་(སྣང་བ་ཞེས་པ་སྣང་བ་ཙམ་མིན་གྱི་བདེན་དངོས་མིན་པར་བསྟན་པ་ཆོས་བཤེས་སོ། ། )ཉིད་ཡིན་པས་སོ། ། (ཆོས་བཤེས། ) དེ་(རྟགས་)ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་(ཆོས་བཤེས་)ན། དེ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་ བོ་དེ་(ནི་ཡང་དག་པར་ན་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་མེད་པས་གཟུང་བ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་མེད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅེས་གསེར། ) ཉིད་གདུལ་(ཀུན་དངོས་)བྱ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་མོས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་(འོ་འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་གསལ་བར་བྱ་ བ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་ཞེས་སོགས་ཏེ་ཞེས་གསེར་རོ། ། )ཉིད་དུ་སྣང་བས་སོ་གདུལ་བྱ་གང་ཞེ་(ཆོས་བཤེས། )ན། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་དུ། ལོངས་སྐུ་བྱང་པའི་ཡུལ། སྤྲུལ་སྐུ་ཉན་ཐོས་དང་ སོགས་པ་སོ་སྐྱེ་ལས་དག་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །དེས་ན་དེ་གསུམ་ཆོས་ཅན། ངོ་བོ་ ཉིད་སྐུ་དང་རྫས་ཐ་མི་དད་དམ་འབྲལ་མི་རུང་ཀྱང་ཁྱེད་གསུམ་རྫས་ཐ་དད་པར་བཞག་(པ་ནི་ དེའི་མཐུའི་བྱེ་བྲག་གི་ཐ་དད་པ་ལྟར་སྣང་བའི་དབང་གིས་སོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། )གོ །ཀྱང་རིམ་བཞིན་གདུལ་བྱ་ དེ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་སོ་སོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པོ་ ཐ་དད་པའི་དཔེར་བུམ་སྣམ་བཞིན་ཞེས་གསེར་རོ། །(དཔྱད་པར་བྱ་བ་མང་ངོ་། ། ) གཉིས་པ་ལ། ངོ་བོ་སྤྱིར་བསྟན། (རལ་གྲི་བུ་སྟོན་)དེའི་ཁྱད་པར་བཤད། གནས་སྐབས་ཆ་ ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྐུ་བཞི་པར་བསྟན། སྐུ་གསུམ་དང་བཞིའི་རྣམ་ བཞག་དགོད་པའོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་(ཟག་པ་ནི་ཁ་ཅིག་ཏུ་ཉོན་མོངས་ལ་བྱ་སྟེ་ཟག་ པ་ཟད་

【現代漢語翻譯】 'Norlha Burin Dogyen' (Ornament of the Doctrine of the Precious Child) is also incorrect. As quoted in the commentary on 'Compendium of Meanings': 'Other than knowing what emptiness is, there is nothing else. Why?' etc. Since there is no substance other than emptiness and consciousness, why is it reasonable to consider that emptiness, devoid of duality, is inseparable from consciousness devoid of it, i.e., not a separate substance, but its very nature? (If not, it would follow that it is empty of duality, not consciousness, and that what is separate from non-duality would be the possessor of duality. Therefore, suchness is its nature. It is said to be the Blessed One himself. Objects of knowledge and knowers truly rely on consciousness.) Therefore, it is not merely the appearance gathered by ordinary childish beings (Dharma Friend, the actual meaning), but the pure appearance of the subsequent attainment of transcendent wisdom from the authentic conventional (appearing as the object of meditative consciousness, according to 'Gold'). (Appearance does not merely mean appearance, but shows that it is not truly real, according to Dharma Friend.) Why is that (the sign)? (Dharma Friend) Because it is the very nature of reality in the ultimate sense (since there is truly no subject or object, and therefore no grasping, etc., it is the nature of non-duality, according to 'Gold'), appearing as differentiated according to the inclinations of those to be tamed (Oh, to clarify the meaning of this, it is the Buddha, etc., according to 'Gold'). Who are those to be tamed? (Dharma Friend) For those who realize, the Dharmakaya (chos sku, 法身) is the realm of the Buddhas, the Sambhogakaya (longs sku, 報身) is the realm of the Bodhisattvas, and the Nirmanakaya (sprul sku, 化身) is the realm of the Shravakas and others, the pure ones beyond ordinary beings. Therefore, these three, though the essence of the Svabhavikakaya (ngo bo nyid sku, 自性身) and substance are inseparable or indistinguishable, you three are posited as different substances (due to the difference in the power of their distinctiveness, according to Dharma Friend). However, it is to show that each of the three is a separate object that becomes the realm of experience for those to be tamed, respectively. The example of the three being different is like a vase and a woolen cloth, according to 'Gold'. (Much to be examined.) Secondly, the general nature is shown (Ralgrig Buton), its distinctions are explained, and disputes regarding the temporary aspects are refuted. Firstly, there are two parts: showing the four Kayas (sku, 身), and establishing the distinctions between the three and four Kayas. Firstly, the connection: Thus (leakage refers to afflictions in some cases; leakage is exhausted)

【English Translation】 'Norlha Burin Dogyen' (Ornament of the Doctrine of the Precious Child) is also incorrect. As quoted in the commentary on 'Compendium of Meanings': 'Other than knowing what emptiness is, there is nothing else. Why?' etc. Since there is no substance other than emptiness and consciousness, why is it reasonable to consider that emptiness, devoid of duality, is inseparable from consciousness devoid of it, i.e., not a separate substance, but its very nature? (If not, it would follow that it is empty of duality, not consciousness, and that what is separate from non-duality would be the possessor of duality. Therefore, suchness is its nature. It is said to be the Blessed One himself. Objects of knowledge and knowers truly rely on consciousness.) Therefore, it is not merely the appearance gathered by ordinary childish beings (Dharma Friend, the actual meaning), but the pure appearance of the subsequent attainment of transcendent wisdom from the authentic conventional (appearing as the object of meditative consciousness, according to 'Gold'). (Appearance does not merely mean appearance, but shows that it is not truly real, according to Dharma Friend.) Why is that (the sign)? (Dharma Friend) Because it is the very nature of reality in the ultimate sense (since there is truly no subject or object, and therefore no grasping, etc., it is the nature of non-duality, according to 'Gold'), appearing as differentiated according to the inclinations of those to be tamed (Oh, to clarify the meaning of this, it is the Buddha, etc., according to 'Gold'). Who are those to be tamed? (Dharma Friend) For those who realize, the Dharmakaya (chos sku, 法身) is the realm of the Buddhas, the Sambhogakaya (longs sku, 報身) is the realm of the Bodhisattvas, and the Nirmanakaya (sprul sku, 化身) is the realm of the Shravakas and others, the pure ones beyond ordinary beings. Therefore, these three, though the essence of the Svabhavikakaya (ngo bo nyid sku, 自性身) and substance are inseparable or indistinguishable, you three are posited as different substances (due to the difference in the power of their distinctiveness, according to Dharma Friend). However, it is to show that each of the three is a separate object that becomes the realm of experience for those to be tamed, respectively. The example of the three being different is like a vase and a woolen cloth, according to 'Gold'. (Much to be examined.) Secondly, the general nature is shown (Ralgrig Buton), its distinctions are explained, and disputes regarding the temporary aspects are refuted. Firstly, there are two parts: showing the four Kayas (sku, 身), and establishing the distinctions between the three and four Kayas. Firstly, the connection: Thus (leakage refers to afflictions in some cases; leakage is exhausted)

པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁ་ཅིག་རྣམ་རྟོག་ལ་བྱས་ཏེ་ཟག་པའི་དབང་གིས་དེའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་སྐྱེ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་ བཤེས་སོ། ། )སོགས་ཏེ་མཚན་ཉིད་སྔར་བཤད་དོ། །རྩ་བ་ནི། མཐར་ཕྱིན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ 2-394 མཐུན་སོ་བདུན་ལ་ཆོས་སྐུར་བརྗོད་ཅེས་སོགས་རེ་རེ་ཡང་སྦྱར་ཞིང་བསྡོམས་ན་དང་སྒྲས་ བསྡུས་པའི་ལམ་ཤེས་སོགས་མཐར་ཐུག་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་སྐུ་བཞི་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་ བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། སྐུ་བཞིར་བཞག་ཚེ་ཆོས་ཅན་གྱི་སྐུ་ལ་ ཆོས་སྐུ། གསུམ་དུ་བཞག་ཚེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཆོས་སྐུར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཟླ་ཟེར་དུ། ཆོས་ ཀྱི་སྐུ་སྟེ་ཚོགས། ཞེས་དང་། དག་ལྡན་དུ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་བརྗོད། ཅེས་དང་། རད་ཀིར། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་བོར་བརྗོད་ཅེས་འཆད་དོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་དེ་དག་གང་ལགས། བཀའ་ སྩལ་པ། བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་དང་། ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། སྔར་བཤད་པའི་དྲན་ པ་སོགས་དང་། སྔ་མ་འཇུག་སྒྲུབ་ཏུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བྱམས་སོགས་དང་། ལམ་ཤེས་ཀྱི་ རྣམ་པར་བཤད་པའི་ནང་གཟུགས་ཅན་སོགས་དང་། ཟད་པར་ལ་བདུན་ཏེ། དབྱེ་བ། རྟེན། སྦྱོང་ཚུལ། གྲུབ་པའི་ཚད། མཚན་མ། བྱེད་པ། སྐྱེ་མཆེད་གཞན་ལ་ཟད་པར་མི་འཇོག་པའི་ རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ས་དང་། སོགས་ནས། བཅུ་དང་ངོ་། །ངོ་བོ་ཞི་ལྷག་ཏུ་ཐོགས་མེད་ (ཀུན་བཏུས་)དང་། མཛོད་དུ། (བརྒྱད་མ་ཆགས་ཞེས་)བརྒྱད་མ་ཆགས་པའི་དགེ་བ། ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་ གཟུགས་མེད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་རྣམ་ཤེས་དག་པ་བར་བཤད་(གཉིས་ནི་གཟུགས་མེད་དག་ཅེས་སོ། ། )དོ། ། གཉིས་པ་ནི། མཛོད་སོགས་སུ་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དངོས་གཞི་དག་པ་བ་ལ་བརྟེན་པར་ བཤད་དེ། བསམ་གཏན་མཐའ་ན། ཞེས་སོ། །ཨཱརྱས། རྟོག་དཔྱོད་ཞི་བས་བསམ་གཏན་ གཉིས་པ་ལ་བརྟེན་པར་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། དང་པོ་ནི་སྦྱོང་ཚུལ་ཏེ་(ཨཱརྱ་དོན། )སའི་སྦྱོང་ ཚུལ་ནི་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་དམིགས་རྟེན་(མ་བཤད་པས་འདི་རུང་ངམ་དཔྱད། )མེད་པར་སྦྱོར་ བའི་དུས་སུ་སས་ཁྱབ་པར་(ཨཱརྱའི་དོན་)མོས་པའི་ཡིད་བྱེད་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་དངོས་གཞིའི་ དུས་སུ་ས་ཞེས་པའི་མིང་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །(སྔར་མ་གོམས་པའི་ལས་ དང་པོ་བ་ལ། ཨཱརྱ། ) གཞན་དགུའི་རིམ་བཞིན་(ལྷུང་བཟེད་མཁར་གཞོང་སོགས་)སྣོད་ཆུ་གཙང་མོས་ 2-395 བཀང་(ནམ་མཁའ་ནས་བབས་པའམ་རས་སོགས་ཆུ་ཚགས་ལས་གཙགས་པ་ཨཱརྱ། )བ་དང་། མེ་འབར་བ་འཐུག་ པོ་དང་བུ་ག་(ཨཱརྱ་རྒྱས་པར་དྲངས་)སོགས་ནས། རླུང་ལུས་ལ་རེག་པ་(ཨཱརྱ་)དང་། ཚོན་སྔོན་པོ་སེར་ དམར་དཀར་བོས་དཀྱིལ་འཁོར་བྱས་པ་དང་(ཨཱརྱ་)མཐོ་(ཨཱརྱ་)གང་སོར་བཞི་པའི་བུ་ག་ནམ་ མཁའ། བུམ་(ཨཱརྱ་)ནང་དུ་མར་མེ་བཞག་པའི་འོད་རྩིག་(ཨཱརྱ་)

【現代漢語翻譯】 'pa' 之類的。有些人認為這是由於概念上的錯誤，以及有漏洞的影響，導致了煩惱的產生。法友啊！) 等等，這些特性的定義如前所述。根本是：將最終的菩提的三十七道品視為法身等等，一一對應，總合起來，用 '和' 字連線的道智等最終的集合，被稱為第四身，即法身。法友說：如果安立為四身，則將有法之身視為法身；如果安立為三身，則將法性之身視為法身。月稱論中說：法身，即集合。清凈論中說：稱為法性之身。Ra Kir 中解釋說：稱為法的蘊聚。那麼，什麼是無漏的法呢？佛陀開示說：三十七道品等等。解釋中說：如前所述的念住等等，以及如前所說的慈愛等等，以及道智的解釋中的有色等等，以及滅盡有七種：分類、所依、修習方式、成就的程度、相、作用、以及不將滅盡安立於其他生處的原因。第一種是：地，以及從...到十。本體是止觀無礙（《俱舍論》），以及《俱舍論》中說：（八不染著）八種不染著的善。后兩種是指無色界的虛空、識清凈等（二者是無色清凈）。第二種是：在《俱舍論》等中，說依賴於第四禪的真實本體。在禪定邊際中說。聖天說：通過止息尋伺，依賴於第二禪。第三種是：第一種是修習方式，即（聖天義）地的修習方式是依賴於禪定，在沒有所緣的情況下（因為沒有說明，所以這樣可以嗎？需要考察），在修習的時候，以地遍（聖天的意思）的意念作為先導，然後在真實修習的時候，僅僅緣于 '地' 這個名稱，並使其習慣。（對於以前沒有習慣的初學者，聖天說）其他九種依次是（缽、石槽等）：用乾淨的水裝滿容器（從天空降下或者用布等過濾的水，聖天），以及燃燒的濃煙和孔洞（聖天詳細引用）等等，直到風接觸到身體（聖天），以及用藍色、黃色、紅色、白色顏料製作壇城（聖天），以及高度（聖天）一拃四指的孔洞是天空，以及瓶子（聖天）里放置酥油燈的光墻（聖天）。 like 'pa'. Some consider it to be due to conceptual errors, and the afflictions arise due to the influence of leaks. Dharma friend! ) etc., the definitions of these characteristics are as previously stated. The root is: considering the thirty-seven factors of enlightenment of the ultimate Bodhi as Dharmakaya, etc., corresponding one by one, and summing them up, the collection of the ultimate wisdom of the path, etc., connected by the word 'and', is called the fourth body, namely Dharmakaya. Dharma friend says: If established as four bodies, then the body with Dharma is regarded as Dharmakaya; if established as three bodies, then the body of Dharmata is regarded as Dharmakaya. In the Moonbeam Treatise, it says: Dharmakaya, namely the collection. In the Pure Treatise, it says: called the body of Dharmata. Ra Kir explains: called the aggregate of Dharma. So, what are the uncontaminated Dharmas? The Buddha taught: the thirty-seven factors of enlightenment, etc. The explanation says: the mindfulness, etc., mentioned earlier, as well as the loving-kindness, etc., mentioned earlier, as well as the form, etc., in the explanation of the wisdom of the path, and there are seven kinds of cessation: classification, basis, method of practice, degree of achievement, sign, function, and the reason for not establishing cessation in other places of birth. The first is: earth, and from... to ten. The essence is the unobstructed Shamatha-Vipassana (Abhidharmasamuccaya), and in the Abhidharmakosa it says: (eight non-attachments) the eight kinds of good that are not attached. The latter two refer to the formless realm of space, consciousness purity, etc. (the two are formless purity). The second is: in the Abhidharmakosa, etc., it is said to rely on the real body of the fourth Dhyana. It is said at the edge of Dhyana. Aryadeva says: By stopping the search, rely on the second Dhyana. The third is: the first is the method of practice, that is, (Aryadeva's meaning) the method of practicing earth is to rely on Dhyana, without an object (because it is not explained, so is this okay? Need to examine), at the time of practice, use the mind of earth-pervading (Aryadeva's meaning) as a guide, and then in the real practice, only focus on the name 'earth' and make it a habit. (For beginners who have not been accustomed to it before, Aryadeva says) The other nine in order are (bowl, stone trough, etc.): fill the container with clean water (water that falls from the sky or is filtered with cloth, etc., Aryadeva), and thick burning smoke and holes (Aryadeva quoted in detail), etc., until the wind touches the body (Aryadeva), and make a mandala with blue, yellow, red, and white colors (Aryadeva), and the height (Aryadeva) a span of four fingers is the sky, and the light wall (Aryadeva) of the butter lamp placed in the bottle (Aryadeva).

【English Translation】 like 'pa'. Some consider it to be due to conceptual errors, and the afflictions arise due to the influence of leaks. Dharma friend! ) etc., the definitions of these characteristics are as previously stated. The root is: considering the thirty-seven factors of enlightenment of the ultimate Bodhi as Dharmakaya, etc., corresponding one by one, and summing them up, the collection of the ultimate wisdom of the path, etc., connected by the word 'and', is called the fourth body, namely Dharmakaya. Dharma friend says: If established as four bodies, then the body with Dharma is regarded as Dharmakaya; if established as three bodies, then the body of Dharmata is regarded as Dharmakaya. In the Moonbeam Treatise, it says: Dharmakaya, namely the collection. In the Pure Treatise, it says: called the body of Dharmata. Ra Kir explains: called the aggregate of Dharma. So, what are the uncontaminated Dharmas? The Buddha taught: the thirty-seven factors of enlightenment, etc. The explanation says: the mindfulness, etc., mentioned earlier, as well as the loving-kindness, etc., mentioned earlier, as well as the form, etc., in the explanation of the wisdom of the path, and there are seven kinds of cessation: classification, basis, method of practice, degree of achievement, sign, function, and the reason for not establishing cessation in other places of birth. The first is: earth, and from... to ten. The essence is the unobstructed Shamatha-Vipassana (Abhidharmasamuccaya), and in the Abhidharmakosa it says: (eight non-attachments) the eight kinds of good that are not attached. The latter two refer to the formless realm of space, consciousness purity, etc. (the two are formless purity). The second is: in the Abhidharmakosa, etc., it is said to rely on the real body of the fourth Dhyana. It is said at the edge of Dhyana. Aryadeva says: By stopping the search, rely on the second Dhyana. The third is: the first is the method of practice, that is, (Aryadeva's meaning) the method of practicing earth is to rely on Dhyana, without an object (because it is not explained, so is this okay? Need to examine), at the time of practice, use the mind of earth-pervading (Aryadeva's meaning) as a guide, and then in the real practice, only focus on the name 'earth' and make it a habit. (For beginners who have not been accustomed to it before, Aryadeva says) The other nine in order are (bowl, stone trough, etc.): fill the container with clean water (water that falls from the sky or is filtered with cloth, etc., Aryadeva), and thick burning smoke and holes (Aryadeva quoted in detail), etc., until the wind touches the body (Aryadeva), and make a mandala with blue, yellow, red, and white colors (Aryadeva), and the height (Aryadeva) a span of four fingers is the sky, and the light wall (Aryadeva) of the butter lamp placed in the bottle (Aryadeva).

ངོས་ལ་ཕོག་པའི་སྣང་བ་(ཨཱརྱ་) རྣམས་དམིགས་རྟེན་དུ་བྱས་ཏེ། (སྔར་བསྒོམས་པ་གོམས་པ་ལ་གཞན་དུ་ཨཱརྱས་བཤད་དོ། ། ) བསམ་གཏན་ ལ་བརྟེན་ནས་ཆུ་ལ་སོགས་པས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་(ཐམས་ཅད་སའོ་ཆུའོ། །ཞེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ ཟེར་རོ། ། )མོས་པ་ཡིད་བྱེད་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་(ཨཱརྱ་) མིང་ཙམ་ལ། (བརྒྱད་པ་ཙམ་ལ་སེམས་བཞག་ནས་ཞེས་ཨཱརྱ། ) དམིགས་ནས་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། ། བཞི་པ་ནི། དེ་ལྟར་གོམས་པས་སྔར་དམིགས་རྟེན་དུ་བྱས་པའི་རིགས་མཐོང་བ་ན་ཇི་ལྟར་ མོས་པ་བྱས་པ་བཞིན་དུ་ས་ལ་སོགས་པས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་སྣང་བའོ། །(ཨཱརྱ་དོན། )ལྔ་པ་ལ། ཆུའི་(ཨཱརྱ་)འཛིན་པའི་མཚན་མ་ནི་ཆུ་ལྦུ་བ་དང་ཆུ་བུར་དང་འདྲེས་པའི་(ཨཱརྱ་)གཡོ་ བའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། སྣང་བའི་མཚན་མ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པའི་ནོར་བུའི་རླུང་ཡབ་ ལྟ་བུ་མི་གཡོ་བའི་(ལྟ་བུ་དང་ནོར་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར། )རྣམ་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ནས་ གནས་པ་དང་། མེ་སོགས་ཀྱི་(ཨཱརྱས་དོན་)མཚན་མ་གཉིས་རིམ་བཞིན། མེ་ཆད་ཅིང་ཆད་ཅིང་ ལྟུང་བ་ལྟ་བུར་གཡོ་བར་གནས་པ་དང་དུ་བ་འཐུལ་བར་སྣང་བ་སོགས་སོ། །(ཨཱརྱ། ) ནམ་ མཁའ་ལ་གནས་བའི་ལྭ་བ་དམར་བོ་ཟླུམ་པོ་(གསེར་གྱི་རླུང་ཡབ་ཀ་བ་ལྟ་བུར་སོགས་ལྟ་བུར་)མི་གཡོ་ བར་གནས་པའོ། །ཡང་འོ་མ་བསྐོལ་བ་ཕོག་པའི་རླངས་པ་འཐུལ་བ་ལྟ་བུ་དང་འདུག་པ་ བཞིན་མི་གཡོ་བའོ། །ཡང་སྔོན་པོ་སོགས་བཞི་ལ་མེ་ཏོག་གེ་སར་དང་སྡོང་བུ་མེད་པ་སྔོན་པོ་ སོགས་ལྟ་བུ་(ས་ལས་འབྱར་བ་ལྟ་བུར་སྣང་)དང་། ཟད་པར་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་འཕགས་ནས་ ནོར་བུའི་རླུང་ཡབ་ལྟ་བུར་ནམ་མཁའ་ལ་སྣང་བའོ། །རྩིག་པའི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་དང་ 2-396 བཅས་པར་བུ་ག་དང་འདྲ་བར་(ནམ་མཁའ་ཅུང་ཟད་ཙམ་དུ་སྣང་བར་)གྱུར་ལ་བསྐྱེད་ཀྱང་མི་འཕེལ་པ་ དང་། (དམིགས་པས་ཁྱབ་པར་མོས་ཀྱང་ཁྱབ་པར་མི་སྣང་བའོ། ། ) ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟར་གྱུར་ནས་ ཉེ་བར་གནས་ཤིང་བསྐྱེད་ན་འཕེལ་བ་དང་སའམ་རྩིག་(ཨཱརྱ་)པར་སྐྱེས་པའམ་འབྱར་བའི་ དཀྱིལ་འཁོར་དང་འདྲ་བར་གྱུར་པ་དང་སྣང་བའི་ཚོགས་སྟུག་པོ་རབ་ཏུ་དྭངས་པ་དང་འདྲ་ བའོ། །(ཀུན་ཨཱརྱ། ) སའི་མཚན་མ་མ་བཤད་དོ། །དྲུག་པ་ནི། (དེ་དག་གྲུབ་པ་ན། ) རིམ་པ་ལྟར་ཆུ་དང་ ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པར་སྤྲུལ་ནས་རྐང་བའི་འགྲོ་(གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཅིང་མང་བོར་འགྱུར་)སོགས་དང་། ས་ལ་བྱི་འཛུལ་བྱེད་(སྟེང་དུ་འབྱུང་ཆུའི་ཆར་འབེབས་པ་དང་རི་བོ་སོགས་ཆུ་བོ་དང་རྒྱ་མཚོར་སྤྲུལ་ཀུན་ཨཱརྱ། )སོགས་ དང་། ཤི་དུས་ལུས་སྲེག་སོགས་དང་། རླུང་ལྟར་མགྱོགས་པར་འགྲོ་(རླུང་གི་ཆར་འབེབས་)སོགས་ དང་། གཟུགས་སྔོན་པོར་སྤྲུལ་བ་དང་མུན་པར་བྱེད་སོགས་དང་། གཟུགས་སེར་བོར་སྤྲུལ

【現代漢語翻譯】 以我所感受到的顯現（聖者）作為目標和基礎。（過去修習的習慣，聖者另有解說。）依靠禪定，通過觀想水等遍佈一切（即心中想著『一切皆是水，一切皆是土』），預先進行意念，在實際修習時，僅僅專注於水等（聖者）的名稱。（將心專注于第八識，聖者如是說。）通過專注于目標來培養習慣。 第四，通過這樣的習慣，當看到過去作為目標基礎的事物時，就像過去所觀想的那樣，會顯現出土等遍佈一切境域。（聖者的意義。） 第五，水的（聖者）執持相是水泡、水皰和混合的（聖者）流動狀態；顯現相是如同安住在虛空中的寶珠風幡一般，不動的（如同寶珠自性的鏡子壇城。）狀態。火等的（聖者意義）兩種相，依次是：火時斷時續，如同墜落般地流動，以及顯現出濃煙滾滾等。（聖者。）如同安住在虛空中的紅色圓形衣物（如同金色的風幡柱子等），不動地存在。 又如煮沸牛奶時升騰的蒸汽，靜止不動。又如藍色等四種顏色，如同沒有花蕊和樹幹的藍色等（如同從地上分離般顯現），從圓滿的壇城中升起，如同寶珠風幡般顯現在虛空中。如同墻壁邊緣等，帶有孔洞（如同顯現出少許虛空），即使增長也不會增加。（即使通過專注觀想遍佈，也不會顯現出遍佈。）如同虛空的壇城般存在，靠近並增長時會增加，如同在土地或墻壁（聖者）上生長或附著的壇城，如同顯現的集合，濃密而極其清澈。（一切皆是聖者。）沒有講述土的相。 第六，（在這些成就之後，）依次化現為水和虛空等，行走于足下（合一併化為眾多），以及在土地上鉆洞（在上方降下水之雨，將山等化為河流和海洋，一切皆是聖者。），以及死亡時焚燒屍體等，以及像風一樣快速行走（降下風之雨）等，以及化現為藍色，製造黑暗等，以及化現為黃色。

【English Translation】 Taking the appearances that I experience (Arya) as the object and basis. (The habit of past meditation, Arya explains it differently.) Relying on meditation, through contemplating water etc. to pervade everything (i.e., thinking in the mind 'everything is water, everything is earth'), first directing the mind, and during the actual practice, focusing only on the name of water etc. (Arya). (Keeping the mind on the eighth consciousness, Arya says.) By focusing on the object, one cultivates the habit. Fourth, through such habituation, when seeing the kinds of things that were previously taken as the basis of the object, just as one had contemplated in the past, it will appear that earth etc. pervade all realms. (Arya's meaning.) Fifth, the grasping sign of water (Arya) is the flowing aspect of water bubbles, blisters, and mixtures (Arya); the appearing sign is like a jewel wind banner abiding in the sky, an unmoving (like the mandala of a mirror of the nature of a jewel.) state. The two signs of fire etc. (Arya's meaning) are, in order: fire flickering and flickering, flowing like falling, and appearing as billowing smoke etc. (Arya.) Like a red round cloth abiding in the sky (like a golden wind banner pillar etc.), abiding without moving. Also, like the steam rising from boiling milk, staying still and unmoving. Also, like the four colors blue etc., like blue etc. without pistils and trunks (appearing as if separated from the earth), rising from the mandala of exhaustion, appearing in the sky like a jewel wind banner. Like the edge of a wall etc., with holes (appearing as a little bit of sky), even if increased, it does not increase. (Even if contemplating pervasiveness through focus, it does not appear pervasive.) Existing like a mandala of the sky, increasing when near and increasing, like a mandala grown or attached to the earth or wall (Arya), like a collection of appearances, dense and extremely clear. (All Arya.) The sign of earth has not been explained. Sixth, (after these are accomplished,) transforming in order into water and sky etc., walking on the feet (becoming one and transforming into many), and burrowing into the earth (raining water from above, transforming mountains etc. into rivers and oceans, all Arya.), and burning the body at the time of death etc., and walking quickly like the wind (raining wind) etc., and transforming into the color blue, creating darkness etc., and transforming into the color yellow.

་ བ་དང་གསེར་སོགས་སུ་བྱེད་པ་དང་། དམར་པོར་སྤྲུལ་སོགས་དང་། དཀར་པོར་སྤྲུལ་བ་ དང་གཉིད་རྨུགས་རིང་དུ་བྱེད་སོགས་དང་། (སྒྲིབ་པ་རྣམ་འབྱེད། )ས་དང་རི་སོགས་ཀྱི་ནང་ནམ་ མཁར་སྤྲུལ་ནས་སྤྱོད་ལམ་བྱེད། རྩིག་སོགས་ལ་ཐོགས་(ཨཱརྱ་)མེད་དུ་འགྲོ་སོགས་དང་། གཟུགས་གསལ་བ་དང་གཉིད་རྨུགས་རྒྱང་རིང་དུ་བྱེད་སོགས་སོ། །(མུན་པ་འཇིག ལྷའི་མིག་གིས་ ཡུལ་སྣང་བར་བྱེད། ) བདུན་པ་ནི། གཟུགས་མེད་ཅི་ཡང་སྲིད་རྩེ་ལ་མི་བཞག་སྟེ་འདི་གྲུབ་པ་ན་ སྣང་བའི་མཚན་མ་གསལ་བོ་སོགས་གསལ་བ་དགོས་པ་ལ་དེ་གཉིས་ཧ་ཅང་སེམས་ནང་དུ་ བསྡུས་ཤིང་མི་གསལ་བས་སོ། །དབང་བོ་ལྔ་ལ་མི་བཞག་སྟེ་ཕྱི་རོལ་དུ་སྤྲོ་མི་ནུས་པས་སོ། ། དྲི་རོ་ལ་མི་བཞག་སྟེ་གཟུགས་སུ་སྤྲོ་མི་ནུས་པས་སོ། །སྒྲ་ལ་མིན་ཏེ་རྒྱུན་མེད་པས་སོ། ། ཨཱརྱས། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཁྱབ་པར་སྤྲོ་བས་ན་ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །ཞེས་པས་སོ། ། འདི་སྒྲ་བཤད་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་ས་ལ་སོགས་པར་མོས་པའི་རྣམ་པ་བར་མེད་ཅིང་ མཚམས་མེད་པར་རྒྱས་པར་བྱེད་པས་ན་ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །ཟད་པར་ནི་མཐའ་དག་ 2-397 གོ །ཉན་རང་རང་དོན་དུ་བསྒོམ་ཞིང་རང་ལ་གྲུབ་པོ། །(གསུངས་ཡང་ཕལ་ཆེ་བ་སྟེ་གཞན་ལ་ཡང་སྟོན་པར་ གསུངས་སོ་ཞེས་རལ་གྲིའོ། ། ) བྱང་པ་གཞན་དོན་དུ་བསྒོམས་ཞིང་གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པོ། །འདིར་ནི་དེ་ མཐར་ཕྱིན་པའི་དབང་གིས་མཐའ་དག་པར་སྤྲུལ་ནུས་ཤིང་གཞན་ལ་སྣང་བར་བྱེད་པའི་ཡེ་ ཤེས་མཐར་ཐུག་སོགས་སོ། །ཟིལ་གནོན་བརྒྱད་ནི། བདག་རྐྱེན་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་ནང་རང་ལ་གཟུགས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་གཟུགས་ ཆུང་ངུ་ཁ་དོག་བཟང་ངན་རྣམས་ལ་བལྟ་ཞིང་གཟུགས་དེ་དག་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཤེས་ ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་མཐོང་བའི་ཟིལ་གནོན་ནི་ཟིལ་གནོན་དང་པོའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིའི་ གཟུགས་ཆེན་པོ་ལ་སྦྱར་བ་གཉིས་པ། (དེ་གཉིས་གཟུགས་ཅན་གཟུགས་ལ་ལྟ་བའི་རྣམ་ཐར་ལས་བརྒྱུད་པའི་ཟིལ་ མནོན་ནོ། ། ) ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་སོ་སོར་ཆུང་ངུ་ལ་སྦྱར་བ་གསུམ་པ། ཆེན་པོ་ ལ་སྦྱར་བ་བཞི་པ་སྟེ་བཞི་དང་། ཆུང་ངུ་བཅུད་ཀྱི། (ཀུན་བཏུས། ) བཟང་ངན་ལྷ་མིའི། (ཀུན་བཏུས། ) ཆེན་པོ་སྣོད། (ཁྱིམ་དང་རི་གཞལ་ཡས་ཁང་སོགས་ཞེས་སྙིང་། ) བཟང་ངན་ནི་(སྡུག་མི་སྡུག་ཅེས་སྙིང་མཆོག་) མཛེས་མི་མཛེས་ཤེས་པ་ཞི་གནས་ཀྱིས། (ཀུན་བཏུས་དོན་ཨཱརྱ་དངོས། ) མཐོང་བ་ལྷག་མཐོང་གིས་ སོ། །(ཀུན་བཏུས་ཨཱརྱ་དངོས། ) དང་པོ་གཉིས་(ཀུན་བཏུས་དོན་རྒྱལ་སྲས། )གཟུགས་ཅན་གཟུགས་ལ་ལྟ་ བའི་རྣམ་ཐར་(གྱིས་སྒྲུབ་ཅེས་སྙིང་མཆོག་གོ །)ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་རྒྱུན་ཕྱི་མའོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ གཟུགས་མེད་(ཀུན་བཏུས་དོན་རྒྱལ་སྲས།

【現代漢語翻譯】 變成石頭和黃金等，化現為紅色等，化現為白色，以及長時間的昏睡等。（《辨別遮障》）將土地和山脈等內部轉化為虛空，並在其中行動。在墻壁等處通行無礙（阿arya）。使形體清晰，使昏睡遠離等。（摧破黑暗，以天眼觀見境。） 第七種是：不執著于無色界的任何事物，當此成就時，需要清晰地顯現景象的征相。然而，這兩者都過於收攝於內心，不夠清晰。不執著於五根，因此無法向外擴充套件。不執著于氣味，因此無法化現為形體。不是聲音，因為聲音是無常的。（阿arya）因為持續不斷地擴充套件，所以是遍一切處的生處。這是對聲音的解釋。簡而言之，對於土地等，以無間斷、無間隔的方式擴充套件，所以是遍一切處的生處。遍一切處即是全部。 聲聞和緣覺爲了自己的利益而修習，並在自己身上成就。（雖然這樣說，但主要是爲了自己，也爲了向他人展示，如寶劍。）菩薩爲了他人的利益而修習，並在兩者身上都成就。這裡，憑藉其圓滿的力量，能夠化現一切，並使他人見到，這是究竟的智慧等。八勝處是：依靠四禪的本體，在內心將有色之物視為有色之物，觀察外面的微小之物，顏色有好有壞，並以勝解力壓制這些形色，從而見到，這就是第一勝處。同樣，將外面的巨大形色與之結合，這是第二勝處。（這兩種勝處是通過有色之物觀色解脫而獲得的勝處。） 在內心將有色之物視為無色之物，分別與微小之物結合，這是第三勝處。與巨大之物結合，這是第四勝處，共有四種。微小之物是精華。（《攝類學》）好壞是天人。（《攝類學》）巨大之物是容器。（房屋、山脈、宮殿等，如《心要》）好壞是（可愛與不可愛，如《心要精要》）美麗與不美麗，通過止觀來知曉。（《攝類學》的真實含義，阿arya）首先通過奢摩他見到，然後通過毗缽舍那見到。（《攝類學》的真實含義，阿arya）前兩種（《攝類學》的含義，王子）是有色之物觀色解脫（通過修習，如《心要精要》）轉變為特殊狀態的後續。

【English Translation】 Transforming into stones and gold, etc., manifesting as red, etc., manifesting as white, and prolonged drowsiness, etc. (Discriminating the Obscurations) Transforming the interior of land and mountains, etc., into space, and acting within it. Passing through walls, etc., without obstruction (Arya). Making the form clear, keeping drowsiness far away, etc. (Destroying darkness, seeing the realm with the divine eye.) The seventh is: not clinging to anything in the formless realm. When this is accomplished, it is necessary to clearly manifest the signs of the appearance. However, both of these are too internalized and not clear enough. Not clinging to the five senses, therefore unable to expand outward. Not clinging to smells, therefore unable to manifest as form. Not sound, because sound is impermanent. (Arya) Because of continuous expansion, it is the all-pervading source. This is an explanation of sound. In short, for land, etc., expanding without interruption or interval, therefore it is the all-pervading source. All-pervading is all. The Shravakas and Pratyekabuddhas practice for their own benefit and achieve it in themselves. (Although it is said, it is mainly for oneself, but also to show others, like a sword.) Bodhisattvas practice for the benefit of others and achieve it in both. Here, by the power of its perfection, one can manifest everything and make others see it, which is the ultimate wisdom, etc. The eight victories are: relying on the essence of the fourth dhyana, perceiving form as form within oneself, observing the small objects outside, with good and bad colors, and suppressing these forms with the power of understanding, thereby seeing, this is the first victory. Similarly, combining it with the large external forms is the second victory. (These two victories are the victories obtained through the liberation of seeing form in form.) Perceiving form as formless within oneself, separately combining it with small objects is the third victory. Combining it with large objects is the fourth victory, there are four in total. Small objects are the essence. (Compendium) Good and bad are gods and humans. (Compendium) Large objects are containers. (Houses, mountains, palaces, etc., as in Heart Essence) Good and bad are (lovable and unlovable, as in Heart Essence Essence) beautiful and not beautiful, knowing through Shamatha. (The true meaning of Compendium, Arya) First seeing through Shamatha, then seeing through Vipassana. (The true meaning of Compendium, Arya) The first two (the meaning of Compendium, Prince) are the subsequent continuation of the liberation of seeing form in form (through practice, as in Heart Essence Essence) transformed into a special state.

)གཟུགས་ལྟ་བའིའོ། །(སྔར་ལྟར་སྦྱར་རོ། ། ) ནང་གཟུགས་མེད་ པར་འདུ་ཤེས་པ་དག་ཁོ་ནས་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་གཟུགས་སྔོན་པོ་ཁ་དོག་སྔོན་པོ་སྔོན་པོར་ལྟ་བུར་ སྟོན་པ་འོད་སྔོན་པོ་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན། ཟར་མའི་མེ་ཏོག་གམ་ཡུལ་ཝ་ར་ན་ སིའི་རས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྔོན་པོ། ཁ་དོག་སྔོན་པོ་སྔོན་པོ་ལྟ་བུར་སྟོན་པ། འོད་སྔོན་པོ་ འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱིའི་སྔོན་པོ་སོགས་ལ་ལྟ་ཞིང་ (བཞི་ཁར་ཐོན། )དེ་དག་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཤེས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་མཐོང་སྟེ་དེ་ལྟར་འདུ་ 2-398 ཤེས་པ་འདི་ནི་ལྔ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེར་བོ་དོང་ཁའི་མེ་(ཀར་ནི་ཀ་བཙུན་གྲོལ་)ཏོག་དང་རས་ དང་སྦྱར་བ་དྲུག་པ། དམར་བོ་བན་ངྷུ་ཛི་བ་ཀའི་མེ་ཏོག་དང་རས་དང་སྦྱར་བ་བདུན་པ། དཀར་བོ་སྐར་མ་བ་ཝ་སངས་དང་རས་དང་སྦྱར་བ་བརྒྱད་པའོ། །དེ་ལ་སྔོན་པོ་ནི་བསྟན་ པའོ། ། (ཨཱརྱ་བཙུན། ) ཁ་དོག་སྔོན་པོ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་སོ། །(ཨཱརྱ་བཙུན། ) སྔོན་པོ་ལྟར་སྟོན་ནི་སྦྱོར་བྱུང་ (གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀ་)འོད་སྔོན་འབྱུང་བ་ནི། དེ་གཉིས་ཀ་འོད་འཕྲོ་ཞིང་(གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀ་)མདངས་ གསལ་བའོ། །མེ་ཏོག་ལྷན་སྐྱེས། རས་(གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀ་)སྦྱར་བའི་དཔེ། ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ ནི་དབང་བསྒྱུར་(གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀ་)ནས་སོ། །དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་པ་ནི། ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནམ་མ་ནོན་ ཡང་རུང་སྟེ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པའོ། །(གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀ) དེ་བཞི་ནི། (གཅིག་གིས་ རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་ཀུན་བཏུས། ) ཁྱད་པར་(རྒྱལ་སྲས་)སྡུག་པའི་རྣམ་ཐར་ལས་བརྒྱུད་པའི་རྒྱུན་ཕྱི་མ་ ཁྱད་པར་བའོ། །དེ་ལ་རྣམ་ཐར་གྱིས་དམིགས་པ་ལ་མོས་པར་བྱེད། (ཀུན་བཏུས། ) ཟིལ་གནོན་ གྱིས་དམིགས་པ་ལ་དབང་བསྒྱུར། (རམ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཞེས་ཀྱང་ཀུན་བཏུས། ) ཟད་པར་གྱིས་ དམིགས་པས་ཁྱབ་པར་བྱེད་ཅིང་རྣམ་ཐར་རྣམས་རྫོགས་པར་གྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་ཀུན་ བཏུས་སོ། །དེ་དག་ངོ་བོ་ཞི་ལྷག་ཏུ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དོ། །ཐུབ་པ་སྒྲིབ་ཀུན་ངེས་པར་ གྲོལ། །ཞེས་སོགས་དྲངས་ལ་བཤད་དོ། །བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་(མདོར་བསམ་གཏན་ལ་གནས་སོ་ ཞེས་)ཕ་རོལ་ཀྱི། ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཞེས་སོགས་དང་། མཚན་མ་ནི་འབད་ རྩོལ་ལོ་ཞེས་སྨོན་མཁྱེན་དང་། སྔར་བཤད་སོགས་དང་། བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་(ཀུན་ བཏུས་)ཇི་ལྟར་(ཀུན་བཏུས་)བཞེད་བཞིན་ལུས་འདོར་ལེན་གནས་པ་(ཀུན་བཏུས་)ལ་དབང་འབྱོར་ བའི་ཞི་ལྷག་མཐར་ཐུག་ནི་རྟེན་ནམ་གནས་ཡོངས་སུ་དག་པ། ཇི་ལྟར་བཞེད་བཞིན་དམིགས་ པ་སྤྲུལ་བསྒྱུར་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་དམིགས་དག བཞེད་བཞིན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མངའ་ བསྒྱུར་བ་ཐུགས་དག བཞེད་བཞིན་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་དམ་གཟུངས་(ཤེས་བྱ་དང་ཤ

【現代漢語翻譯】 觀色想。(如前連線。 )內無色想者，唯觀外之青色，顯現青色、青色之相，生起青光。譬如，薩瑪花或瓦拉納西產的優質青色布匹，顯現青色、青色之相，生起青光。如是，內無色想者，觀外之青色等（四處顯現），彼等被制伏，以識制伏，以見制伏，如是之想乃第五。如是，黃色與冬卡花（卡尼卡比丘尼）之花及布匹相合為第六。紅色與班度吉瓦卡之花及布匹相合為第七。白色與星光瓦瓦桑花及布匹相合為第八。其中，青色是教法。(阿雅比丘尼。)青色之相是俱生。(阿雅比丘尼。)顯現青色之相是修所成(解脫部二者)。生起青光是，彼二者皆放光(解脫部二者)，光彩明亮。花是俱生。布匹(解脫部二者)是修所成的例子。制伏是支配(解脫部二者)。如是之想是，無論制伏與否，皆無顯現的慢心之想。(解脫部二者)此四者是，(以一者應知，如是總集。)殊勝(菩薩)從不凈觀所傳遞的后一傳承是殊勝的。其中，以不凈觀專注于所緣。(總集。)以制伏支配所緣。(或以制伏而制伏，如是總集。)以滅盡遍及所緣，且使不凈觀皆圓滿成就。如是總集。彼等自性寂止增上，無有障礙。能仁必定解脫一切障礙。如是等引述而說。依靠第四者(簡言之，安住于禪定)，從他方。乃至。三摩地與智慧等。相是精勤，如是祈願知，及先前所說等。依靠禪定(總集)，如何(總集)如所愿般捨身、取身、安住(總集)而獲得自在的寂止增上究竟是所依或處所完全清凈。如所愿般于所緣變化上獲得自在是所緣清凈。如所愿般於三摩地上獲得自在是心清凈。如所愿般如是、如是或陀羅尼（所知與所見） 觀色想。(如前連線。 )內無色想者，唯觀外之青色，顯現青色、青色之相，生起青光。譬如，薩瑪花或瓦拉納西產的優質青色布匹，顯現青色、青色之相，生起青光。如是，內無色想者，觀外之青色等（四處顯現），彼等被制伏，以識制伏，以見制伏，如是之想乃第五。如是，黃色與冬卡花（梵文：karṇikā，梵文羅馬音：karnika，漢語字面意思：卡尼卡）之花及布匹相合為第六。紅色與班度吉瓦卡之花及布匹相合為第七。白色與星光瓦瓦桑花及布匹相合為第八。其中，青色是教法。(阿雅比丘尼。)青色之相是俱生。(阿雅比丘尼。)顯現青色之相是修所成(解脫部二者)。生起青光是，彼二者皆放光(解脫部二者)，光彩明亮。花是俱生。布匹(解脫部二者)是修所成的例子。制伏是支配(解脫部二者)。如是之想是，無論制伏與否，皆無顯現的慢心之想。(解脫部二者)此四者是，(以一者應知，如是總集。)殊勝(菩薩)從不凈觀所傳遞的后一傳承是殊勝的。其中，以不凈觀專注于所緣。(總集。)以制伏支配所緣。(或以制伏而制伏，如是總集。)以滅盡遍及所緣，且使不凈觀皆圓滿成就。如是總集。彼等自性寂止增上，無有障礙。能仁必定解脫一切障礙。如是等引述而說。依靠第四者(簡言之，安住于禪定)，從他方。乃至。三摩地與智慧等。相是精勤，如是祈願知，及先前所說等。依靠禪定(總集)，如何(總集)如所愿般捨身、取身、安住(總集)而獲得自在的寂止增上究竟是所依或處所完全清凈。如所愿般于所緣變化上獲得自在是所緣清凈。如所愿般於三摩地上獲得自在是心清凈。如所愿般如是、如是或陀羅尼（所知與所見）

【English Translation】 The contemplation of form. (Connect as before.) Those who perceive the absence of internal form contemplate external blue forms, manifesting as blue, the appearance of blue, and the arising of blue light. For example, like the zarma flower or the excellent blue cloth from Varanasi, manifesting as blue, the appearance of blue, and the arising of blue light. Thus, those who perceive the absence of internal form contemplate external blue forms, etc. (appearing in four places), subduing them, subduing them with knowledge, subduing them with sight. Such perception is the fifth. Similarly, yellow combined with the dongkha flower (Karṇikā nun) and cloth is the sixth. Red combined with the bandhujīvaka flower and cloth is the seventh. White combined with the star-like vāva sang flower and cloth is the eighth. Among these, blue is the teaching. (Ārya nun.) The appearance of blue is innate. (Ārya nun.) The manifestation of the appearance of blue is cultivated (both liberation groups). The arising of blue light is that both of them radiate light (both liberation groups), bright and clear. The flower is innate. The cloth (both liberation groups) is an example of cultivation. Subduing is dominating (both liberation groups). Such perception is, whether subdued or not, the absence of the perception of manifest pride (both liberation groups). These four are (one should know by one, thus compiled). The superior (Bodhisattva) subsequent lineage transmitted from the impure contemplation is superior. Among these, with impure contemplation, one focuses on the object. (Compilation.) With subduing, one dominates the object. (Or with subduing, one subdues, thus compiled.) With exhaustion, one pervades the object, and makes all impure contemplations completely accomplished. Thus compiled. Their nature is peaceful abiding, surpassing, without obstruction. The capable one will surely liberate all obstructions. Thus, etc., quoted and explained. Relying on the fourth (in short, abiding in meditation), from the other side. And so on. Samādhi and wisdom, etc. The sign is diligence, thus wishing to know, and what was said before, etc. Relying on meditation (compilation), how (compilation) as desired, abandoning the body, taking the body, abiding (compilation), the ultimate peaceful abiding that attains freedom is the support or the place completely purified. As desired, obtaining freedom over the transformation of the object is the object purified. As desired, obtaining freedom over samādhi is the mind purified. As desired, such and such, or dhāraṇī (what is known and what is seen) The contemplation of form. (Connect as before.) Those who perceive the absence of internal form contemplate external blue forms, manifesting as blue, the appearance of blue, and the arising of blue light. For example, like the zarma flower or the excellent blue cloth from Varanasi, manifesting as blue, the appearance of blue, and the arising of blue light. Thus, those who perceive the absence of internal form contemplate external blue forms, etc. (appearing in four places), subduing them, subduing them with knowledge, subduing them with sight. Such perception is the fifth. Similarly, yellow combined with the dongkha flower (karṇikā, karṇikā, karnika, meaning: Karṇikā) and cloth is the sixth. Red combined with the bandhujīvaka flower and cloth is the seventh. White combined with the star-like vāva sang flower and cloth is the eighth. Among these, blue is the teaching. (Ārya nun.) The appearance of blue is innate. (Ārya nun.) The manifestation of the appearance of blue is cultivated (both liberation groups). The arising of blue light is that both of them radiate light (both liberation groups), bright and clear. The flower is innate. The cloth (both liberation groups) is an example of cultivation. Subduing is dominating (both liberation groups). Such perception is, whether subdued or not, the absence of the perception of manifest pride (both liberation groups). These four are (one should know by one, thus compiled). The superior (Bodhisattva) subsequent lineage transmitted from the impure contemplation is superior. Among these, with impure contemplation, one focuses on the object. (Compilation.) With subduing, one dominates the object. (Or with subduing, one subdues, thus compiled.) With exhaustion, one pervades the object, and makes all impure contemplations completely accomplished. Thus compiled. Their nature is peaceful abiding, surpassing, without obstruction. The capable one will surely liberate all obstructions. Thus, etc., quoted and explained. Relying on the fourth (in short, abiding in meditation), from the other side. And so on. Samādhi and wisdom, etc. The sign is diligence, thus wishing to know, and what was said before, etc. Relying on meditation (compilation), how (compilation) as desired, abandoning the body, taking the body, abiding (compilation), the ultimate peaceful abiding that attains freedom is the support or the place completely purified. As desired, obtaining freedom over the transformation of the object is the object purified. As desired, obtaining freedom over samādhi is the mind purified. As desired, such and such, or dhāraṇī (what is known and what is seen)

ེས་པ་ཞེས་ཟླ་ཀུན་ 2-399 བཏུས་མདོར་བསྟན་ལ་གནས་ཞེས། )ཀྱི་སྒོ་ལ་(ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཞེས་ཟེར་ཀུན་བཏུས་མདོར་བསྟན་ལ་གནས་ཞེས་) དབང་བསྒྱུར་བ་ཡེ་ཤེས་སམ་མཁྱེན་པ་(ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཅེས་ཟེར་ཀུན་བཏུས་མདོར་བསྟན་ལ་གནས་ཞེས་) ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ་(སྙིང་ཟླར་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སེམས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དགེ་བའི་ རྩ་བ་ནི་ཐུགས་ཡོངས་དག་མ་རིག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཤེས་པ་དང་། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ་ཞེས་སོ། །དང་པོ་གཉིས་སྔར་དང་དོན་འདྲའོ། ། )བཞི་དང་། སྔོན་ཁ་ ཟས་དང་སྨན་སོགས་མེད་པས་འཆི་བར་འགྱུར་བའི་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པ་ལ་དེ་དག་ ཕྱིན་པའི་སྦྱིན་པའི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག་བཞེད་བཞིན་ཚེ་གནས་གཏོང་ལ་དབང་འབྱོར་ (སྙིང་ཟླར་)བ་ཚེ། སྔོན་སེམས་ཅན་ལ་གང་མཁོ་བྱིན་པའི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག བཞེད་ བཞིན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་པ་སེམས། ཡོད་བྱད་སྣ་ཚོགས་མཐའ་ཡས་བྱིན་པའི་བདག་ འབྲས་གང་ཞིག (ཨཱརྱས་དགོངས། )ནམ་མཁའ་མཛོད་ལ་མངའ་བརྙེས་པས་ནོར་གྱི་ཆར་འབེབས་ ནུས་པ་ཡོ་བྱད། འོན་ཀྱང་འགའ་ལ་མི་སྦྱིན་པ་ནི་བྱིན་ན་སྡིག་པ་འཕེལ་བ་སོགས་མཐོང་བས་ ཏེ། (མདོར། བློ་གྲོས་ཡངས་བ་རྣམས་ལ་ནོར་མེད་དགེ་འགྱུར་ཏེ། །དབུལ་གྱུར་ཉིད་ནི་བླ་ཡི་སྡིག་སྤྱོད་དེ་ལྟ་མིན། །ཞེས་པ་ལྟར་ རོ། ། ) ཐེག་བསྡུས་སུ། ལས་དང་སྒྲིབ་དང་མངོན་གྱུར་དང་། །སོག་དང་གནོད་བྱེད་མཐོང་བའི་ ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །སེམས་ཅན་ལོངས་སྤྱོད་མི་ཐོབ་བརྗོད། ། ཅེས་སོ། །སྔོན་སེམས་ཅན་ཉེས་སྤྱོད་སྤོང་བར་བསྐུལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བདག་འབྲས་ གང་ཞིག ཁམས། ས། སྐྱེ་གནས། འགྲོ་བ། གནས་སྐབས་གཞན་དུ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་ གཞན་དུ་བསྒྱུར་བ་ལས། (ཇི་ལྟར་འདོད་པར་ལུས་ངག་གི་ལས་འགྲུབ་པ་ཞེས་ཨཱརྱ་སྙིང་ཟླ། ) གང་ཞིག བཞེད་ བཞིན་དུ་སའམ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ་(འགྲོ་བ་)སྐྱེ་བ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་(ཨཱརྱ་)པ་སྐྱེ་བ་སྟེ། ཚུལ་ ཁྲིམས་ལྡན་པའི་སྨོན་པ་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། །གནོད་ལན་དུ་གནོད་པ་མ་བྱས་ན་ཅི་མ་རུང་ སྙམ་པའི་གཞན་གྱི་མོས་ཡུལ་(ཨཱརྱ་དགོངས་)བསྲུངས་བའི་བཟོད་པའི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག 2-400 ཇི་ལྟར་མོས་བཞིན་ས་སོགས་གསེར་སོགས་སམ་སངས་རྒྱས་མང་བོ་སྟོན་ནུས་པ་མོས་པ། སྔོན་གྱི་བརྩོན་ཕར་གྱི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག ཇི་ལྟར་(ཨཱརྱ་)སྨོན་པ་བཞིན་འགྲུབ་པ་(ཨཱརྱ་) སྨོན་ལམ། བསམ་གཏན་གྱི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག མངོན་ཤེས་ལྔས་བསྡུས་པའི་(ཨཱརྱ་དངོས་ སྙིང་)རྫུ་འཕྲུལ་ཀུན་སྟོན་ནུས་པ་རྫུ་འཕྲུལ། ཤེར་ཕྱིན་རྫོགས་(གོང་མ་ཀུན་ལའང་བསྒྲེས་)པའི་ བདག་འབྲས་གང་ཞིག སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པ་བཞི་སོགས་མ

【現代漢語翻譯】 『知識』被稱為總集要義之門(ཤེས་པ་ཞེས་ཟླ་ཀུན་བཏུས་མདོར་བསྟན་ལ་གནས་ཞེས། )，知識與覺知(ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཞེས་ཟེར་ཀུན་བཏུས་མདོར་བསྟན་ལ་གནས་ཞེས་)； 完全掌控的智慧或覺知(ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཅེས་ཟེར་ཀུན་བཏུས་མདོར་བསྟན་ལ་གནས་ཞེས་)； 完全清凈(སྙིང་ཟླར་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སེམས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི་ཐུགས་ཡོངས་དག་མ་རིག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཤེས་པ་དང་། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ་ཞེས་སོ། །དང་པོ་གཉིས་སྔར་དང་དོན་འདྲའོ། ། )，這四者，前兩者與之前的意思相同。 過去，對於因缺乏食物和藥物等而瀕臨死亡的無量眾生，隨其所需施予，所獲得的果報是壽命自在(སྙིང་ཟླར་)； 過去，隨眾生所需而施予，所獲得的果報是禪定自在； 過去，施予無量無盡的各種資具，所獲得的果報是(ཨཱརྱས་དགོངས། )如虛空藏般擁有財富，能夠降下財寶之雨的資具自在。 然而，對於某些眾生不施予，是因為見到施予會增長罪惡等原因(མདོར། བློ་གྲོས་ཡངས་བ་རྣམས་ལ་ནོར་མེད་དགེ་འགྱུར་ཏེ། །དབུལ་གྱུར་ཉིད་ནི་བླ་ཡི་སྡིག་སྤྱོད་དེ་ལྟ་མིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། ། )。 《攝大乘論》中說：『爲了避免業、障、現行、損害和危害，菩薩不給予眾生享受。』 過去，勸導眾生斷除惡行，以持戒所獲得的果報是界、地、生處、去處、以及將其他狀態的異熟業(ཇི་ལྟར་འདོད་པར་ལུས་ངག་གི་ལས་འགྲུབ་པ་ཞེས་ཨཱརྱ་སྙིང་ཟླ། )轉變為隨其所愿的身語之業。 隨其所愿(ཨཱརྱ་)在所有的大地或世間(འགྲོ་བ་)示現(ཨཱརྱ་)各種化身，持戒之愿得以實現。 對於以怨報怨是否不妥的他人想法(ཨཱརྱ་དགོངས། )，守護忍辱所獲得的果報是隨其所愿示現土地、黃金或眾多佛陀。 過去，精進所獲得的果報是如(ཨཱརྱ་)所愿成就(ཨཱརྱ་)一切願望。 禪定所獲得的果報是能夠示現包含五種神通(ཨཱརྱ་དངོས་སྙིང་)的一切神變。 圓滿般若(以上皆可類推)所獲得的果報是四種無礙解等。 2-400 2-399

【English Translation】 'Knowledge' is called the door of the Compendium of Meanings (ཤེས་པ་ཞེས་ཟླ་ཀུན་བཏུས་མདོར་བསྟན་ལ་གནས་ཞེས། ), knowledge and awareness (ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཞེས་ཟེར་ཀུན་བཏུས་མདོར་བསྟན་ལ་གནས་ཞེས་); The wisdom or awareness that has complete control (ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཅེས་ཟེར་ཀུན་བཏུས་མདོར་བསྟན་ལ་གནས་ཞེས་); Completely pure (སྙིང་ཟླར་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སེམས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི་ཐུགས་ཡོངས་དག་མ་རིག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཤེས་པ་དང་། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ་ཞེས་སོ། །དང་པོ་གཉིས་སྔར་དང་དོན་འདྲའོ། ། ), these four, the first two have the same meaning as before. In the past, for the immeasurable sentient beings who were on the verge of death due to lack of food and medicine, giving according to their needs, the resulting fruit is the freedom of life (སྙིང་ཟླར་); In the past, giving according to the needs of sentient beings, the resulting fruit is the freedom of samadhi; In the past, giving immeasurable and endless kinds of resources, the resulting fruit is (ཨཱརྱས་དགོངས། ) having wealth like the treasury of space, the freedom of resources that can rain down treasures. However, not giving to some sentient beings is because seeing that giving will increase sins, etc. (མདོར། བློ་གྲོས་ཡངས་བ་རྣམས་ལ་ནོར་མེད་དགེ་འགྱུར་ཏེ། །དབུལ་གྱུར་ཉིད་ནི་བླ་ཡི་སྡིག་སྤྱོད་དེ་ལྟ་མིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། ། ). The Compendium of the Great Vehicle says: 'In order to avoid karma, obscurations, manifestations, harm, and dangers, Bodhisattvas do not give sentient beings enjoyment.' In the past, encouraging sentient beings to abandon evil deeds, the resulting fruit of upholding morality is the realm, the earth, the place of birth, the destination, and transforming the karma of different states of maturation (ཇི་ལྟར་འདོད་པར་ལུས་ངག་གི་ལས་འགྲུབ་པ་ཞེས་ཨཱརྱ་སྙིང་ཟླ། ) into the karma of body and speech according to one's wishes. According to one's wishes (ཨཱརྱ་), manifesting (ཨཱརྱ་) various incarnations in all the lands or worlds (འགྲོ་བ་), the wish of upholding morality is fulfilled. For others' thoughts (ཨཱརྱ་དགོངས། ) about whether it is inappropriate to repay evil with evil, the resulting fruit of guarding patience is manifesting land, gold, or many Buddhas according to one's wishes. In the past, the resulting fruit of diligence is achieving (ཨཱརྱ་) all wishes as (ཨཱརྱ་) desired. The resulting fruit of meditation is being able to manifest all the miraculous powers that include the five supernormal knowledges (ཨཱརྱ་དངོས་སྙིང་). The resulting fruit of perfecting prajna (all of the above can be inferred) is the four analytical knowledges, etc. 2-400 2-399

ངོན་དུ་བྱེད་ནུས་ཇི་ལྟར་ འདོད་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པ་ཡེ་ཤེས། (གང་ཤེས་པར་འདོད་པ་དེ་ཤེས་པ་ཞེས་སྙིང་ཟླ། ) གང་ཞིག གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་ཚོགས་ གཞན་དང་གཞན་གྱིས་སྟོན་ནུས་པ་ཆོས་ལ་དབང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དབང་བཅུ་དང་། སྔར་ བཤད་སོགས། དེ་པའི། ནས། དག་པས་དེ་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་འདི་ལ་དང་། བསྙེངས་པ་ ནི་འཇིགས་པས་བཅབ་པ་སྟེ་གསང་བར་སོགས་སོ། །གུས་པས་ཉན། མ་གུས་ནས་མི་ཉན། གཉིས་ཀ་ནི་ཕྱེད་གུས་ཕྱེད་མ་གུས་སོགས་དང་ཤེས་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་སོགས་སོ། ། རྒྱ་ མཚོའི་རླབས་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སོགས་སོ། །བག་ལ་ཉལ་ནི་ཉོན་མོངས་སྤང་ཀྱང་མ་ སྤངས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་སྟོན་པའི་རྒྱུ་སྣོད་ལ་ཆགས་པའི་གླ་རྩིའི་དྲི་ལྟ་བུའོ། །(དེ་ཡན་ཨཱརྱ་ དངོས། ) ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སུ་སྨིན་སོགས་གཟིགས་པས་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བོ་སོགས་དང་། སོགས་ཕྱི་མ་སངས་རྒྱས་སའི་གཞི་ཤེས་དང་གནས་ཀུན་(སྒྱུར་ལ་མང་ཡང་འདིར་)གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ གྱུར་པ་སྟེ་སྤངས་པས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ཏུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐུ་བཞི་པ་ཆོས་སྐུར་བརྗོད་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐུ་བཞིར་བཞེད་པའི་མཁན་པོ་རྣམ་སྣང་སོགས་ཁ་ཅིག་གིའོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐུ་གསུམ་དུ་འདོད་པའི་འཆད་ལུགས་དགོད། བཞིར་འདོད་ པས་དེ་ལ་གནོད་བྱེད་བརྗོད་པའི་ཚུལ། དེའི་སྐྱོན་སྤོང་ལན་དང་བཅས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཨཱརྱ་སོགས་གསུམ་དུ་བཞེད་པ་(འདིར་ཆོས་བཤེས་འགྱུར་ཉེས་)གཞན་དག་སོགས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱང་ 2-401 ངྷཱརྨྨ་ཏཱ་ཀཱ་ཡ་ཞེས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པར་བརྗོད་རྒྱུ་ལ་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་དབང་གིས་ངོ་བོའི་རྐྱེན་ ཏཱ་ཕྱིས་ཏེ་མི་མངོན་པར་བྱས་ནས་ངྷཱརྨྨ་ཀཱ་ཡ་ཞེས་བྱས་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ ཞེས་(ཏེ་གཞན་དུ་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་སྐུའོ། །ཞེས་པར་སོང་བས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ སྐྱེ་མེད་ཡིན་པ་བཀག་པ་དང་འདུས་བྱས་སུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ཅེས་ཨཱརྱའི་དགོངས་པའོ། ། ) བསྟན་ནོ་སོགས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། གཞན་སྐུ་བཞིར་འདོད་པ་དག་ན་རེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལོངས་སྤྲུལ་སོགས་དོན་ ཁྱད་པར་ཅན་སྣང་བ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་སྟོན་སོགས་མཛད་པ་གནས་མ་ལུས་པར་གྱུར་ པས་གྱུར་པ་གཉིས་མེད་ཀྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་ཚོགས་རྣམས་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ རྫས་ཡོད་མིན་པར་ཐལ། གསུམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་བསྡུ་སྟེ། གསུམ་གང་ཡང་མིན་པས་སོ། །ཁྱབ་ ཁས་ཏེ། དེ་དག་གི་ལྟར་ན་སྐུ་གསུམ་དུ་གྲངས་ངེས་པས་སོ། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ། གདོན་མི་ཟ་ བར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་ཚོག

【現代漢語翻譯】 如何顯現？ 如何隨心所欲地顯現智慧？（智慧，即瞭解你想了解的事物。） 如何以名、詞、字母的集合來理解十二部經？ 能夠向他人展示，被稱為掌握佛法，即十力等。之前已經說過。因此，通過清凈，身、語、意與此相應。羞怯，即因恐懼而隱藏，即保密等。恭敬地聽聞，不恭敬則不聽聞。兩者兼有，即一半恭敬一半不恭敬等，以及明知故犯的漠視等。如海浪般利益眾生等。習氣，即煩惱雖已斷除，但行為卻如同未斷除一般，如同附著在容器上的麝香氣味。（以上是真正的聖者之語。）日夜六時觀察誰成熟等，因此恒常利益眾生等。等等，未來成佛的基礎是智慧和一切處所（翻譯很多，但此處）是基礎的轉變識，即通過斷除而變得非常清凈的一切，也被稱為第四身，即法身，這是某些認為有四身的堪布（如遍照）的觀點。 第二部分分為三點：闡述認為有三身的觀點；闡述認為有四身並對此進行反駁的方式；以及對此錯誤的辯護和迴應。第一點是： 聖者等認為有三身（此處翻譯佛經有誤），即其他等等。也就是說，爲了表達『法性身』，由於組合的原因，本質的因素被省略，變成了『法身』，即表達為法身（也就是說，如果不是這樣，就會變成由造作的智慧之法所組成的身體是法身。這樣就否定了成為本質的無生，並且存在變成造作的過失，這是聖者的觀點。）等等。 第二點是：其他人認為有四身，他們說，以世俗的方式，化身等通過產生特殊的意義顯現來教導佛法等，所有存在之處都已遍及，因此，二元對立的心和心所的集合，就其法性而言，不應存在佛的身，因為如何用三身來概括？因為不是三身中的任何一個。這是普遍的承認。不能接受，因為必須承認佛的身，因為它是佛的事業的因，是智慧的集合。

【English Translation】 How to manifest? How to manifest wisdom as you wish? (Wisdom, that is, knowing what you want to know.) How to understand the twelve scriptures with the collection of names, words, and letters? Being able to show others is called mastering the Dharma, that is, the ten powers, etc. It has been said before. Therefore, through purification, body, speech, and mind correspond to this. Bashfulness, that is, hiding because of fear, that is, keeping secret, etc. Listen respectfully, and do not listen if not respectful. Both, that is, half respectful and half not respectful, etc., and knowingly indifferent, etc. Like ocean waves, benefiting sentient beings, etc. Latency, that is, although afflictions have been eliminated, behavior is as if they have not been eliminated, like the scent of musk attached to a container. (The above is the true words of the saints.) Observing who matures at six times of day and night, etc., therefore constantly benefiting sentient beings, etc. And so on, the foundation for future Buddhahood is wisdom and all places (there are many translations, but here) is the transformation of the basic consciousness, that is, everything that has become very pure through elimination is also called the fourth body, that is, the Dharmakaya, which is the view of some Khenpos (such as Vairochana) who believe in the four bodies. The second part is divided into three points: elaborating the view that there are three bodies; elaborating the way of refuting those who think there are four bodies; and defending and responding to this error. The first point is: Saints, etc. believe that there are three bodies (there is an error in translating the scriptures here), that is, others, etc. That is to say, in order to express 'Dharmata Kaya', due to the combination, the essential element is omitted, and it becomes 'Dharmakaya', that is, expressed as Dharmakaya (that is, if it is not like this, it will become the body composed of fabricated wisdom-dharma is the Dharmakaya. This negates the unborn that becomes the essence, and there is the fault of becoming fabricated, which is the view of the saints.) etc. The second point is: others think that there are four bodies, they say that in a conventional way, the incarnation, etc. teach the Dharma, etc. by generating special meaning appearances, all existing places have been pervaded, therefore, the collection of dualistic mind and mental factors, in terms of its Dharma nature, there should be no Buddha's body, because how to summarize with the three bodies? Because it is not any of the three bodies. This is a universal admission. It cannot be accepted, because the Buddha's body must be admitted, because it is the cause of the Buddha's activities, it is the collection of wisdom.

ས་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སོ། །རྩ་རྟགས་གྲུབ་སྟེ། རིམ་བཞིན་འདུས་བྱས་ཡིན་ (རིམ་པ་)པའི་ཕྱིར། སློབ་པའི་ནང་ནས་བྱང་འཕགས་ཁོ་ནའི་དངོས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་པའི་ ཕྱིར། སོ་སྐྱེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དངོས་ཡུལ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་(ལན་མི་ཐེབས་པས་བཞིར་དབྱེ་བ་མི་འཐད་ རྒྱུ་མེད་ཅིང་གཞུང་འདིའི་དགོངས་པར་མི་སྣང་ངོ་། ། )ཟེར་རོ། །གསེར་ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་གཞན་དུ་བཤད་དེ། དགོངས་པ་མིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དང་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་སྤོང་། དེའི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གསུམ་དུ་འདོད་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། འདིར་ཆོས་སྐུར་བརྗོད་ཅེས་པས་ཆོས་སྐུ་བཞི་པར་བསྟན་ ན་གོང་གི་ལུས་སུ་ངོ་བོ་ཉིད་སོགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་འབྱུང་བར་རིགས་ཏེ། ལུས་དང་ཡན་ ལག་རིམ་པ་མཐུན་པར་རིགས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་མི་འབྱུང་བ་ས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་བཞིར་འདོད་པ་དག་ན་རེ། དོན་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་དགོས་པ། སོགས་ནས་ངོར་ 2-402 ཆོས་སྐུ་མཛད་བཅས་ཞེས་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དགོས་པ་གང་ཞེ་ན། རྟོགས་པ་ཡེ་ ཤེས་ཁོ་ན་མཛད་པ་དང་སྦྱར་ནས་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའི་མཛད་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ དུའོ། །ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་འདིར་ལོངས་སྤྲུལ་གྱི་གོང་དུ་བསྟན་པ་ནི། སྐུ་མཆོག་གི་རིམ་ པ་བཞིན་བསྟན་པས་ལུས་དང་རིམ་པ་མ་མཐུན་ཡང་སྐྱོན་མེད་དོ། །བཞི་ཡིན་པ་ལ་སྐྱོན་ མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་གཞན་སྔགས་ལས། སྐུ་བཞིར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་མི་འགལ་ སོགས་སོ། །(ངེས་པར་སྦྱོར་ཕྲེང་ལྟོས་དེར་མཐའ་དག་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་བཀོད་ཡོད་དོ། ། ) ཆོས་བཤེས་ནི། སློབ་ དཔོན་རང་ལུགས་ལ་སྐུ་དུར་བཞག་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་པར་བཞེད་དེ། འདིར་ཡང་གཞན་ དག་ཁ་ཅིག་ཅེས་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་སུ་མཛད་པས་སོ། །བཞིར་བཞེད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ རྣམ་སྣང་གི་ལུགས་ཏེ་དེའི་ལུགས་བཀོད་པ་ཡིན་གསུང་སྟེ་དགོངས་པ་མིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ ཐེག་པར་སྐུ་བཞིར་གསུངས་པ་མེད་ཅེས་སོགས་ཟླ་ཟེར་རད་ཀིར་ཏེ། ཤན་ཏི་སོགས་བཞིར་ འཆད་པ་འགོག་སྟེ་ངག་ལས་ཤེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉོན་མོངས་མེད་དང་། སྨོན་མཁྱེན་ནོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་ སྦྱར་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་གྱི་ཉོན་ མོངས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་བལྟས་ཏེ། བདག་ལྟ་བའམ་མཐོང་བའི་མིའི་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་སྤོང་ཞིང་དམིགས་རྐྱེན་མི་བྱེད་ པ་ཙམ་མོ། །རྒྱལ་བའི་ཉོན་མོངས་མེད་པ་ནི་གྲོང་དང་ལྗོངས་ལ་སོགས་པ་གང་ན་དེ་པ་ལ་ དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བར་གཟིགས་པ་དེར་བྱོན་ནས་དེ་དང་དེའི་ཉོན་མོངས་རྒྱུན་ གཅོད་པར་མཛད་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །སོར་ཕྲེང་སོགས་དཔེར་བྱའོ། །འགྲེལ་པ་ སླའོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚམ

【現代漢語翻譯】 因為是到達邊際的緣故。根本的特徵是成就，因為是逐漸積聚的緣故。（次第）的緣故。因為不是從學道中僅有聖者的實際行境的緣故。因為不是異生聲聞的實際對境的緣故。（因為無法回答，所以分為四種是不合理的，沒有理由，而且不符合本論的觀點。）這樣說。金法上師另有解釋，但不是本論的觀點。 第三部分分為兩點：第一，駁斥對方的過失；第二，對此進行回答。第一點是： 一些主張分為三種的人說：這裡說『報身』，如果顯示為第四身，那麼就應該出現像前面『體性身』等字樣，因為身體和肢體應該按照次第一致。如果不這樣出現，那就是地等。第二點是： 另一些主張分為四種的人說：實際上是這樣的，但從必要等角度出發，才說了『爲了使報身』等話。必要是什麼呢？爲了將證悟智慧與事業結合起來，從而瞭解一切事業都是法身的事業。在這裡，在報身和化身之前展示了受用身，這是按照殊勝身的次第來展示的，即使身體和次第不一致，也沒有過失。因為四身沒有過失。另一方面，密續中說：所有關於四身的說法都不矛盾等等。（一定要參考《串珠》，其中詳細地闡述了一切。）法上師認為：即使按照導師自己的觀點安立了三身，也沒有矛盾，因為這裡也將其作為其他人的一種說法。主張四身是導師無著的觀點，這是在闡述他的觀點。有人說：在特徵乘中沒有關於四身的說法等等，月稱論師駁斥了寂天等關於四身的解釋，這是從口頭上得知的。 第二部分分為兩點：無煩惱和知愿。第一點是：連線詞是：聲聞等等的『等』字。根本是：聲聞和緣覺通過無煩惱的等持禪定，以神通觀察，完全斷除對自我的執著或見解所產生的煩惱，並且不以目標為條件。佛陀的無煩惱是：無論在城鎮還是鄉村等任何地方，看到對該處產生執著的煩惱，就前往該處，斷除該處和該煩惱的相續，因此非常殊勝。可以參考《串珠》等例子。解釋很容易。 第二點是：連線詞是：

【English Translation】 Because it reaches the limit. The fundamental characteristic is accomplishment, because it is gradually accumulated. Because it is not the actual realm of practice of only the noble ones among the learners. Because it is not the actual object of the ordinary Shravakas. (Because it cannot be answered, it is unreasonable to divide it into four, there is no reason, and it does not seem to be the intention of this treatise.) So it is said. The Golden Dharma Master explains it differently, but it is not the intention of this treatise. The third part is divided into two points: first, refuting the opponent's fault; second, answering it. The first point is: Some people who advocate dividing into three say: Here it says 'Nirmanakaya', if it is shown as the fourth Kaya, then words like 'Svabhavikakaya' etc. should appear as before, because the body and limbs should be consistent in order. If it does not appear like this, then it is like earth etc. The second point is: Others who advocate dividing into four say: In fact, it is like this, but from the perspective of necessity etc., it is said 'in order to make Nirmanakaya' etc. What is the necessity? In order to combine the realization of wisdom with activities, so as to understand that all activities are the activities of Dharmakaya. Here, the Sambhogakaya is shown before the Nirmanakaya, which is to show according to the order of the supreme Kaya, even if the body and order are inconsistent, there is no fault. Because there is no fault in the four Kayas. On the other hand, in the Tantras it is said: All statements about the four Kayas are not contradictory etc. (Be sure to refer to the Garland of Connections, where everything is explained in detail.) The Dharma Master believes that even if the three Kayas are established according to the teacher's own view, there is no contradiction, because it is also regarded as one of the other people's statements here. Advocating the four Kayas is the view of the teacher Asanga, which is to explain his view. Someone said: There is no statement about the four Kayas in the Characteristic Vehicle etc., the Moon Master refutes the explanations of Shantideva etc. about the four Kayas, which is known from the mouth. The second part is divided into two points: no affliction and knowing wishes. The first point is: The connecting word is: 'etc.' of Shravakas etc. The root is: Shravakas and Pratyekabuddhas, through the Samadhi meditation without affliction, observe with supernatural powers, completely abandon the afflictions arising from attachment to self or views, and do not take the object as a condition. The Buddha's non-affliction is: wherever there is a town or village etc., seeing the affliction arising from attachment to that place, he goes there and cuts off the continuity of that place and that affliction, so it is very special. Examples can be found in the Garland of Connections etc. The explanation is easy. The second point is: The connecting word is:

ས་སྦྱར་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། སངས་ 2-403 རྒྱས་ནས་ནི་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དེ་བས་འཕགས་ཏེ། ཐུགས་རྟག་ཏུ་མཉམ་བཞག་ལ་ གནས་པ་སོགས་ལྔ་ལྡན་ཡིན་པས་སོ། །(རྒྱན་དངོས་ཨཱརྱས། ) གཞན་འགྲེལ་པར་རོ། །འགྲེལ་པ་ ནི། འབད་རྩོལ་གྱི་མཚན་མ་སོགས་དང་། མཁའ་མཉམ་སེམས་ཅན་གྱིས་གཅིག་ཅར་འདྲི་ བའི་ལན་སོགས་སོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ཤེས་ནི་(མཉམ་པར་མ་བཞག་དུས་མ་ཤེས་པའི་ དོན་ཤེས་པར་སྨོན་ནས་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་འཇིག་རྟེན་དུ་སྔོན་བྱུང་བ་འགའ་ཤེས་པ་ཙམ་མོ། ། )ལྔ་བོ་དེ་ལས་བཟློག་ སོགས་དང་ལྔ་ལྡན་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ཆོས་སྐུ་རྟག་པ་ལ། ཁྱབ་རྟག་གཉིས་ཀ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་ པོ་ལ་གཉིས་ལས། རྩོད་པ་ནི། ཐུབ་ཆེན་སོགས་རྟག་ཏུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ ཀྱི་སྐུ་ལ་བཞུགས་པ་ཡིན་ན་ཡང་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཇི་ལྟར་མི་མཛད་དེ། སྐུ་སྣང་ ནས་དོན་མཛད་པར་རིགས་ཞེ་ན། ལན་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་ཚང་ན་དོན་མཛད། མ་ཚང་ན་མི་ མཛད་པའི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ལ། ཞེས་བྱ་བའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་གྱུར་ནས་དེ་འདྲའི་གདུལ་བྱ་ གང་དང་གང་ལ་གང་གི་ཚེ་ཕན་པའི་བྱ་བ་གང་དང་གང་མཛད་པས་གཏན་དུ་ཕན་པར་གྱུར་ པ་དེའི་ཚེ་གདུལ་བྱ་དེ་དང་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྤྲུལ་བ་དེ་(ཨཱརྱ་སྔ་འགྲེལ་ཕྱི་འགྲེལ། )སྣང་ནས་དོན་ མཛད་དོ། །(རད་ཀིར་ནི། ཕྱོགས་སྔར་ལོངས་སྐུ་ལ་སྦྱར་ནས་འཆད་དོ། །ཤཱནྟིས་དག་ལྡན་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ སངས་རྒྱས་སོ། ། ) ཞེས་ཏེ་ཟླ་ཟེར་རོ། །འགྲེལ་པ་ལ། སེམས་ཅན་སྐལ་ལྡན་གང་ལ་ནས་དེའི་ཚེ་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ནས། བྱ་བ་མཛད་དོ། །དེའི་རྒྱུ་གང་ན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སོགས་ བརྟས་པ་ནི་བརྙེས་སམ་རྒྱས་པར་གྱུར་ནས་ཞེས་གདུལ་བྱ་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་དང་། དེའི་དོན་ མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བཏབ་པའི་དེ་པའི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྲུབ་པས་ཏེ་ འདུལ་བྱེད་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུའོ། །སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པ་དེས་ན། 2-404 དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟར་དགོས་འདོད་རྩོལ་ནུས་སུ་ཉེ་བར་གནས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་ལ་ལར་མི་མཛད་པར་མཐོང་བ་དང་འགལ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་རང་ གི་ལས་ཀྱི་ཉེས་པས་སྐལ་བ་དམན་པར་བསྐྱེད་པ་ལ་མངོན་མཐོ་སོགས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་ བས། གང་ཟག་ལ་ལ་ལ་དེ་འདྲའི་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་མཛད་པར་མི་སྣང་ངོ་སྙམ་དུ་བྱམས་ པས་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སོགས་རྩ་འགྲེལ་སླའོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། རྩོད་པ་ནི། ཡེ་ཤེས། ནས། སྐུ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར། ནས། བརྗོད

【現代漢語翻譯】 ས་སྦྱར་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སོགས་སོ། །(解釋：這是關於聲聞等的內容。) རྩ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ནས་ནི་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དེ་བས་འཕགས་ཏེ། ཐུགས་རྟག་ཏུ་མཉམ་བཞག་ལ་གནས་པ་སོགས་ལྔ་ལྡན་ཡིན་པས་སོ། །(根本是：佛陀具有超越聲聞的五種功德，例如他的心始終安住于禪定中。) (རྒྱན་དངོས་ཨཱརྱས། ) གཞན་འགྲེལ་པར་རོ། །(《現觀莊嚴論》的真實裝飾。其他在註釋中。) འགྲེལ་པ་ནི། འབད་རྩོལ་གྱི་མཚན་མ་སོགས་དང་། མཁའ་མཉམ་སེམས་ཅན་གྱིས་གཅིག་ཅར་འདྲི་བའི་ལན་སོགས་སོ། །(註釋是：關於努力的特徵，以及無量眾生同時提問的回答等。) ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ཤེས་ནི་(མཉམ་པར་མ་བཞག་དུས་མ་ཤེས་པའི་དོན་ཤེས་པར་སྨོན་ནས་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་འཇིག་རྟེན་དུ་སྔོན་བྱུང་བ་འགའ་ཤེས་པ་ཙམ་མོ། ། )ལྔ་བོ་དེ་ལས་བཟློག་སོགས་དང་ལྔ་ལྡན་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །(聲聞等的愿智只是在未入定時不知曉，發願知曉后入定，僅能知曉世間過去發生的一些事情。這與上述五種功德相反，不具備五種功德。) གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ཆོས་སྐུ་རྟག་པ་ལ། ཁྱབ་རྟག་གཉིས་ཀ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །(第三部分分為兩點：關於法身常恒，以及對周遍常恒的辯論的駁斥。) དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། རྩོད་པ་ནི། ཐུབ་ཆེན་སོགས་རྟག་ཏུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བཞུགས་པ་ཡིན་ན་ཡང་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཇི་ལྟར་མི་མཛད་དེ། སྐུ་སྣང་ནས་དོན་མཛད་པར་རིགས་ཞེ་ན། (第一部分分為兩點：辯論是：如果大能者等始終安住于大悲自性的法身中，為什麼不恒常利益眾生呢？既然顯現身相就能利益眾生。) ལན་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་ཚང་ན་དོན་མཛད། མ་ཚང་ན་མི་མཛད་པའི་ལན་ནོ། །(回答分為兩點：如果因緣具足，則利益眾生；如果因緣不具足，則不利益眾生。) དང་པོ་ལ། ཞེས་བྱ་བའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་སོགས་སོ། །(第一點，爲了給出這樣的回答。) རྩ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་གྱུར་ནས་དེ་འདྲའི་གདུལ་བྱ་གང་དང་གང་ལ་གང་གི་ཚེ་ཕན་པའི་བྱ་བ་གང་དང་གང་མཛད་པས་གཏན་དུ་ཕན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་གདུལ་བྱ་དེ་དང་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྤྲུལ་བ་དེ་(ཨཱརྱ་སྔ་འགྲེལ་ཕྱི་འགྲེལ། )སྣང་ནས་དོན་མཛད་དོ། །(根本是：佛陀事業的因緣成熟后，對於什麼樣的應化眾生，在什麼時候做什麼樣的利益之事才能恒常利益他們，那時，佛陀的自性化身就會顯現並利益他們。) (རད་ཀིར་ནི། ཕྱོགས་སྔར་ལོངས་སྐུ་ལ་སྦྱར་ནས་འཆད་དོ། །ཤཱནྟིས་དག་ལྡན་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་སོ། ། ) ཞེས་ཏེ་ཟླ་ཟེར་རོ། །(Raakir：先前將此與報身聯繫起來解釋。Shanti說，'具有清凈者'是指自性佛。這是月光釋。) འགྲེལ་པ་ལ། སེམས་ཅན་སྐལ་ལྡན་གང་ལ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནས། བྱ་བ་མཛད་དོ། །(註釋中：對於有緣的眾生，那時薄伽梵會做利益之事。) དེའི་རྒྱུ་གང་ན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སོགས་བརྟས་པ་ནི་བརྙེས་སམ་རྒྱས་པར་གྱུར་ནས་ཞེས་གདུལ་བྱ་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་དང་། དེའི་དོན་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བཏབ་པའི་དེ་པའི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྲུབ་པས་ཏེ་འདུལ་བྱེད་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུའོ། །(那是什麼因緣呢？善知識等增長，即獲得或廣大，這是應化眾生所具有的因緣；爲了實現增上生和決定勝，所立下的往昔願力成就，這是調伏者所具有的因緣。) སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པ་དེས་ན། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟར་དགོས་འདོད་རྩོལ་ནུས་སུ་ཉེ་བར་གནས་སོ། །(由於願力等二資糧圓滿，如同如意寶般，在任何時候都能輕易實現所需所愿。) གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་ལ་ལར་མི་མཛད་པར་མཐོང་བ་དང་འགལ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་རང་གི་ལས་ཀྱི་ཉེས་པས་སྐལ་བ་དམན་པར་བསྐྱེད་པ་ལ་མངོན་མཐོ་སོགས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བས། གང་ཟག་ལ་ལ་ལ་དེ་འདྲའི་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་མཛད་པར་མི་སྣང་ངོ་སྙམ་དུ་བྱམས་པས་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །(第二點：如果這樣，那麼與在某些情況下不利益眾生的現象相矛盾，該如何解釋？即使如此，由於自身的業力導致福報淺薄，不具備獲得增上生等的因緣，因此在某些人身上，不會顯現出成熟的果報，這是慈悲的考量。) དེ་དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སོགས་རྩ་འགྲེལ་སླའོ། །(那是什麼樣的例子呢？根本和註釋都很容易理解。) གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། རྩོད་པ་ནི། ཡེ་ཤེས། ནས། སྐུ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར། ནས། བརྗོད།(第二部分分為兩點：辯論是：智慧……身，如何……說。)

【English Translation】 ས་སྦྱར་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སོགས་སོ། །(Explanation: This is about the Shravakas, etc.) རྩ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ནས་ནི་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དེ་བས་འཕགས་ཏེ། ཐུགས་རྟག་ཏུ་མཉམ་བཞག་ལ་གནས་པ་སོགས་ལྔ་ལྡན་ཡིན་པས་སོ། །(The root is: The Buddhas are superior to the Shravakas because they possess five qualities, such as their minds always abiding in Samadhi.) (རྒྱན་དངོས་ཨཱརྱས། ) གཞན་འགྲེལ་པར་རོ། །(The actual ornament of the 'Abhisamayalankara'. Others are in the commentary.) འགྲེལ་པ་ནི། འབད་རྩོལ་གྱི་མཚན་མ་སོགས་དང་། མཁའ་མཉམ་སེམས་ཅན་གྱིས་གཅིག་ཅར་འདྲི་བའི་ལན་སོགས་སོ། །(The commentary is: About the characteristics of effort, and the answers to the questions asked simultaneously by beings equal to the sky, etc.) ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ཤེས་ནི་(མཉམ་པར་མ་བཞག་དུས་མ་ཤེས་པའི་དོན་ཤེས་པར་སྨོན་ནས་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་འཇིག་རྟེན་དུ་སྔོན་བྱུང་བ་འགའ་ཤེས་པ་ཙམ་མོ། ། )ལྔ་བོ་དེ་ལས་བཟློག་སོགས་དང་ལྔ་ལྡན་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །(The aspiration-wisdom of the Shravakas, etc., is only knowing some past events in the world after wishing to know what is not known when not in Samadhi, and then entering Samadhi. This is the opposite of the above five qualities and does not possess the five qualities.) གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ཆོས་སྐུ་རྟག་པ་ལ། ཁྱབ་རྟག་གཉིས་ཀ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །(The third part is divided into two points: about the Dharmakaya being eternal, and refuting the debate about pervasive eternity.) དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། རྩོད་པ་ནི། ཐུབ་ཆེན་སོགས་རྟག་ཏུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བཞུགས་པ་ཡིན་ན་ཡང་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཇི་ལྟར་མི་མཛད་དེ། སྐུ་སྣང་ནས་དོན་མཛད་པར་རིགས་ཞེ་ན། (The first part is divided into two points: The debate is: If the Great Able One, etc., always abides in the Dharmakaya of the nature of great compassion, why does he not constantly benefit sentient beings? Since appearing in form can benefit sentient beings.) ལན་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་ཚང་ན་དོན་མཛད། མ་ཚང་ན་མི་མཛད་པའི་ལན་ནོ། །(The answer is divided into two points: If the causes are complete, then benefit sentient beings; if the causes are not complete, then do not benefit sentient beings.) དང་པོ་ལ། ཞེས་བྱ་བའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་སོགས་སོ། །(The first point, in order to give such an answer.) རྩ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་གྱུར་ནས་དེ་འདྲའི་གདུལ་བྱ་གང་དང་གང་ལ་གང་གི་ཚེ་ཕན་པའི་བྱ་བ་གང་དང་གང་མཛད་པས་གཏན་དུ་ཕན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་གདུལ་བྱ་དེ་དང་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྤྲུལ་བ་དེ་(ཨཱརྱ་སྔ་འགྲེལ་ཕྱི་འགྲེལ། )སྣང་ནས་དོན་མཛད་དོ། །(The root is: When the causes for the activity of the Buddhas are fully ripened, and at what time what kind of beneficial actions are performed for which kind of beings to benefit them permanently, at that time, the Svabhavikakaya (essence body) will appear and benefit those beings.) (རད་ཀིར་ནི། ཕྱོགས་སྔར་ལོངས་སྐུ་ལ་སྦྱར་ནས་འཆད་དོ། །ཤཱནྟིས་དག་ལྡན་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་སོ། ། ) ཞེས་ཏེ་ཟླ་ཟེར་རོ། །(Raakir: Previously explained this in connection with the Sambhogakaya. Shanti says, 'The one with purity' means the Buddha by nature. This is the Moonlight.) འགྲེལ་པ་ལ། སེམས་ཅན་སྐལ་ལྡན་གང་ལ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནས། བྱ་བ་མཛད་དོ། །(In the commentary: For whatever fortunate sentient beings, at that time the Bhagavan will perform actions.) དེའི་རྒྱུ་གང་ན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སོགས་བརྟས་པ་ནི་བརྙེས་སམ་རྒྱས་པར་གྱུར་ནས་ཞེས་གདུལ་བྱ་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་དང་། དེའི་དོན་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བཏབ་པའི་དེ་པའི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྲུབ་པས་ཏེ་འདུལ་བྱེད་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུའོ། །(What are the causes for that? The increase of virtuous friends, etc., means having attained or expanded, which is the cause present in the beings to be tamed; the accomplishment of the previous aspirations of those who have established it for the sake of achieving higher realms and definite goodness, which is the cause present in the tamer.) སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པ་དེས་ན། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟར་དགོས་འདོད་རྩོལ་ནུས་སུ་ཉེ་བར་གནས་སོ། །(Because of the completion of the two accumulations of aspirations, etc., like a wish-fulfilling jewel, it is easily accessible to effort in all times.) གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་ལ་ལར་མི་མཛད་པར་མཐོང་བ་དང་འགལ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་རང་གི་ལས་ཀྱི་ཉེས་པས་སྐལ་བ་དམན་པར་བསྐྱེད་པ་ལ་མངོན་མཐོ་སོགས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བས། གང་ཟག་ལ་ལ་ལ་དེ་འདྲའི་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་མཛད་པར་མི་སྣང་ངོ་སྙམ་དུ་བྱམས་པས་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །(The second point: If so, how does it contradict the fact that it is seen that he does not benefit some? Even so, because the causes for obtaining higher realms, etc., are not complete for those who have generated inferior fortune due to the faults of their own karma, it does not appear that such fruits ripen in some individuals, which is thought of with compassion.) དེ་དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སོགས་རྩ་འགྲེལ་སླའོ། །(What kind of example is that? The root and commentary are easy to understand.) གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། རྩོད་པ་ནི། ཡེ་ཤེས། ནས། སྐུ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར། ནས། བརྗོད།(The second part is divided into two points: The debate is: Wisdom... Body, how... say.)

་དེ་མིན་པར་ཐལ། རྣལ་འབྱོར། ནས། རྟེན་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ནས། འབྱུང་བའི་ ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ལན་ལ། བར་སྐབས་སོགས། རྩ་བ་ནི། ཆོས་སྐུའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཅན། ཁྱབ་ བརྗོད་དུ་རུང་། ཁྱེད་ཀྱི་མཛད་པ་སོགས་དང་། ཡང་མཛད་པ་དེ་ཉིད་ཟད་མེད་ཅེས་ཤཱནྟིས་དེ་ ལེགས་སོ། །(བསྟན་བཅོས་གསུམ་དུ་བཤད། ) འགྲེལ་པ་ལ། རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་གྱུར་སོགས་དེ་ལྟར་ ཇི་སྐད་སོགས་ཏེ་སླའོ། ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལོངས་སྐུའི་ངོ་བོ་བཤད། མཚོན་བྱེད་མཚན་དཔེ་བཤད་ པའོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་སོགས་ཏེ། རྩ་བར། བརྒྱན་པའི་བདག་ཉིད་ ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་གནས་འོག་མིན་ཁོ་ནར་བཞུགས་པ་འདི་ཆོས་ཅན། ཐུབ་པའི་སོགས་སོ། ། འཁོར་ས་བཅུའི་བྱང་སེམས་ཁོ་ན་དང་ལྷན་གཅིག་ཏུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་རྫོགས་པར་ཉེ་ བར་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་ སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དཔེ་བྱད་བཟང་བོ་བརྒྱད་(བྱེད་ལས་)ཅུས་བརྒྱན་པ་བྱང་ཆེན་ པོ་རྣམས་ལ་ཐེག་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་བླ་ན་མེད་པའི་དགའ་(བ་དང་)བདེ་(བ་དང་། )ཚིམ་ (པ་དང་། )རབ་ཏུ་དགའ་བ་མཛད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོར་ མཚོན་པར་བྱེད་པས་མཚན་ཏེ། ཐུབ་མཚན་ཡུལ་ན་གནས་པ་དང་། །གསལ་ལ་རྫོགས་པས་ 2-405 འཕགས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་དང་། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་སོགས་ཀྱི་དེ་བཟློག་པའོ། །གཞན་ རྒྱུད་ལ་བསྒོ་ཞིང་(ཆོས་བཤེས་)ཞེན་པར་བྱེད་པས་སམ་ནང་གི་ཡོན་ཏན་གསལ་བར་བྱེད་པས་ སམ་མཛེས་(གནོད་)པར་བྱེད་པས་དཔེ་བྱད་དེ། ལུས་ཅན་ཀུན་གྱིས་ཁྱོད་མཐོང་ན། །སྐྱེས་བུ་ དམ་པ་ལེགས་པར་འཚལ། །(མཚན་གྱི་ལས། )མཐོང་བ་ཙམ་ཀྱིས་རབ་དང་བར། །(དཔེ་བྱད་ཀྱི་བྱེད་ ལས། ) མཛད་པ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚན་དང་། དཔེ་བྱད་དོ། །དང་པོ་ལ། དབྱེ་བ་དང་། དེའི་རྒྱུའོ། །དང་པོ་ ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། མཚན་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། ཕྱག་གི་(གནོད་འཇོམས་)མཐིལ་ལ་མཚོན་ ཆའི་འཁོར་ལོ། (གནོད་འཇོམས། ) ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་ན། (འཇོམས། ) འགྲོ་བར་འཇུག་པའི་འཁོར་ ལོ། (ཤིང་རྟའི་འཕངས་ལོ་ལྟ་བུ་ཞེས་འཇོམས། ) རྩིབས་སྟོང་ལྟེ་བ་མུ་ཁྱུད་དང་བཅས་(མདོ་)པ། (རུས་པའམ་ བ་སོ་ལ་རྐོས་པ་འདྲ། ) ཡོངས་སུ་རྫོགས་(མདོ་)པས་མཚན་པ་དང་། རུས་སྦལ་གྱི་ལྟོ་བ་ལྟར་ཞབས་ མཐིལ་(མདོ་)ས་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང་ཞབས་མ་ཞུམ་པ་(མདོ་)དང་། ཕྱག་དང་ཞབས་ཀྱི་ སོར་མོ་རིན་པོ་ཆེའི་དྲ་བས་འབྲེལ་བ་སྟེ། ཕྱག་གི་(མཐེ་བོང་མ་གཏོགས་)སོར་ཚིགས་དང་པོ་ནས་ ཕྱག་སོར་གྱི་ཕྲག་སེང་སང་བོ་མེད་ལ་སོར་གདུབ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱན་ཀྱང་གཞུག་ཏུ་རུང་བ་ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཛེས་པའི་དྲ་

【現代漢語翻譯】 如果不是這樣，那是因為瑜伽士存在於所依賴的事物上，並且從中產生。答案是：中間等等。根本是：法身佛，可以被普遍表達，例如您的行為等等。此外，香提說，那個行為本身是永不耗盡的，這很好。（在三部論典中解釋。）註釋：原因是完全成熟等等，就像所說的那樣，很容易理解。 第三部分分為兩部分：解釋報身的本質，解釋象徵性的標誌和例子。第一部分：連線是：像那樣等等。根本是：裝飾的本質的色身，只存在於色究竟天，這具有佛陀的等等。爲了與十地菩薩一起圓滿享用大乘佛法，諸佛世尊的身體裝飾著三十二大丈夫相，並以八十隨形好（作用）裝飾，將為偉大的菩薩們帶來無上的喜悅（和）快樂（和）滿足（和）極大的喜悅。就像這樣。註釋：以大丈夫相來象徵，所以是相。如經中所說：『佛相安住於國土，光明圓滿是聖者。』就像這樣。與轉輪王等等相反。或者，因為他教導其他相續（佛法導師）並執著，或者因為他闡明內在的品質，或者因為他使之美麗（有害），所以是隨形好。如經中所說：『所有眾生見到您，都認為您是偉大的聖人。』（相的作用）僅僅見到就歡喜。（隨形好的作用）向您的行為致敬。就像這樣。 第二部分：相和隨形好。第一部分：相。分為：分類和原因。第一部分：連線是：相等等。根本是：手（摧毀）掌心的輪寶，（摧毀）腳掌心的，（摧毀）進入的輪寶，（像車輪的輻條一樣摧毀），有千輻、輪轂和輪輞（經部），（類似於雕刻在骨頭或牙齒上），完全圓滿（經部）地裝飾著。腳底像烏龜的腹部一樣（經部）平放在地上，腳不塌陷（經部）。手和腳的手指之間有珍寶網相連。手（除了拇指）的第一指節沒有空隙，即使戴著指環等裝飾品也很合適，各種方式都很美的網。

【English Translation】 If it is not so, it is because the yogi exists on what is relied upon, and arises from it. The answer is: intermediate etc. The root is: Dharmakaya Buddha, which can be universally expressed, such as your actions etc. Furthermore, Shantideva said that that action itself is inexhaustible, which is good. (Explained in the three treatises.) Commentary: The cause is fully matured etc., just as it is said, it is easy to understand. The third part is divided into two parts: explaining the essence of the Sambhogakaya, explaining the symbolic signs and examples. The first part: The connection is: like that etc. The root is: The Rupakaya of the essence of adornment, which only exists in Akanistha, this has the Buddha's etc. In order to fully enjoy the Mahayana Dharma together with the Bodhisattvas of the ten bhumis, the bodies of the Buddhas, the Blessed Ones, are adorned with the thirty-two major marks of a great man, and adorned with the eighty minor marks (actions), will bring unsurpassed joy (and) happiness (and) satisfaction (and) great joy to the great Bodhisattvas. Just like that. Commentary: It is symbolized by the major marks of a great man, so it is a mark. As it is said in the sutra: 'The Buddha's marks abide in the land, and the light is complete is a saint.' Just like that. It is the opposite of the Chakravartin etc. Or, because he teaches other continuums (Dharma teacher) and is attached, or because he elucidates the inner qualities, or because he makes it beautiful (harmful), so it is a minor mark. As it is said in the sutra: 'All beings see you and think that you are a great saint.' (The action of the mark) Just seeing is joyful. (The action of the minor mark) I pay homage to your actions. Just like that. The second part: marks and minor marks. The first part: marks. Divided into: classification and cause. The first part: The connection is: marks etc. The root is: The wheel jewel in the palm of the hand (destroying), the wheel in the sole of the foot (destroying), the wheel that enters (destroying), (destroying like the spokes of a wheel), with a thousand spokes, a hub and a rim (Sutra), (similar to carving on bone or teeth), completely perfect (Sutra) is decorated. The soles of the feet are like the belly of a turtle (Sutra) flat on the ground, and the feet do not collapse (Sutra). The fingers of the hands and feet are connected by a net of jewels. The first phalanx of the hand (except for the thumb) has no gaps, and it is suitable for wearing rings and other decorations, and the net is beautiful in every way.

བས་འབྲེལ་བའོ། །གནོད་འཇོམས་སོ། །ཕྱག་ཞབས་ ཀྱི་མཐིལ་ཤིང་བལ་ལྟར་འཇམ་(པ་ནི་མཉེན་པའོ། ། )ཞིང་གཞོན་ཤ་ཆགས་(པ་ནི་མདོག་ཕུན་ཚོགས་སོ་ ཞེས་འཇོམས་)པ་དང་། ལོངས་སྐུའམ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་བ་འདིའི་སྐུ་ནི་ཕྱག་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་བཞི་ ཕྲག་པ་གཉིས་ལྟག་པའི་ཕྱོགས་ཏེ་བདུན་(མདོ་ལས་མཐོ་བ་གཉིས་ནི་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་ནས་སྐྱེས། །ཕྱག་ལས་ གཉིས་སྐྱེས་ཐལ་གོང་གཉིས་སྐྱེས་ཏེ། །མཐོ་བ་གཅིག་ནི་ལྟག་པའི་ཕྱོགས་ནས་ཏེ། །དགེ་ཞིང་དག་སྟེ་འོད་གསལ་རབ་ཏུ་རྒྱས། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། )མཐོ་བ་དང་(ཕྱག་ཞབས་ཀྱི་རྒྱབ་ཕྲག་པ་དང་མགྲིན་པ་ཞེས་ཟེར། བོལ་གཉིས་དང་དཔུང་མགོ་གཉིས་ དང་ལྟག་པ་སྟེ་དེ་དག་ཤ་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གནོད་འཇོམས། མདོར། ཕྱག་ཞབས་དང་མགུལ་གྱི་ལྷུན་མཐོ་བས་བདུན་ 2-406 མཐོ་ཞེས་བྱའོ། ། )ཞབས་མཐིལ་ཀྱི་དཀྱུས་དང་མཐོ་མཉམ་པས་སོར་རིང་དང་། ཞབས་བཞི་ཆ་ (གནོད་འཇོམས་)ཕྱིར་འཕགས་པས་རྟིང་བ་ཡངས། ཁྲུ་བདུན་གྱིས་ཆེ་བའི་(མི་ཕལ་བ་བས་ཞེས་གནོད་ འཇོམས། )ཕྱིར་སྐུ་ཆེ། མདུན་རྒྱབ་གློ་(གསེར་)ཡ་ཡོ་མེད་པས་དྲང་། ཞབས་པུས་མོའི་ལྷ་ང་དང་ ལོང་(མདོ་དངོས་)མོའི་ཚིགས་(གནོད་)ཀྱི་རུས་པ་ཕྱིར་འབུར་མི་མངོན་པ་དང་། འདི་ལོང་བུ་ཆེ་ བ་དང་དཔེ་བྱད་གྱི་ཆུང་བ་ཡིན་ཞེས། ཆོས་བཤེས་སོ། །(ཁ་ཅིག་འདི་ཕྱིའི་ལོང་བུ་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱི་ནང་ གི་ལོང་བུའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས། ) བ་སྤུ་ནི་གཡས་ཕྱོགས་སུ་གྱེན་དུ་འཁྱིལ་ཞིང་ཞལ་བཟང་ བོ་ལ་གྱེན་དུ་ལྟ་བ་འདྲ་བར་རྩེ་མོ་གྱེན་དུ་ཕྱོགས་པ་སྟེ་བཅུ་ཚན་དང་པོའོ། ། བྱིན་པ་(བྱིན་གྱིས་ ཕྲ་ཞིང་དབྱིབས་མཉམ་ཞེས་སོགས་གནོད་འཇོམས། )མཉམ་ཞིང་རིམ་པར་འཚམ་ལ་རྒྱས་ཤིང་ཟླུམ་པས་རི་ དྭགས་ཨེ་ཡའི་འདྲ་བ་སྟེ། (ཚད་སོར་བཅོ་བརྒྱད་གནོད་འཇོམས། ) བསེ་ཁ་སྒོའོ་ཞེས་དཔལ་(བྲམ་ཟེ་དཔལ་ འཛིན་གྱིས་དགྲ་ནག་གི་འགྲེལ་པར་)འཛིན་དང་ཆོས་བཤེས་སོ། །མ་བཏུད་པར་(མདོ་)ཕྱག་མཐིལ་གྱིས་ པུས་མོའི་ལྷ་(མདོ་)ངར་སླེབ་པས་ཕྱག་རིང་ཞིང་མཛེས། པད་མའི་སྦུབས་སུ་སྙིང་པོ་ནུབ་(གནོད་ )པ་ལྟར་འདོམས་(རྟ་དང་གླང་བོ་ཅང་ཤེས་ལྟར་ཞེས་མདོར། )ཀྱི་སྦ་བ་སྟེ་གསང་བའི་མཚན་མ་སྦུབས་སུ་ ནུབ་པའི་མཆོག ལྤགས་(ཁ་དོག་གསལ་བར་བསྟན་ཅེས་གནོད་འཇོམས་)པ་གསེར་སྦྱངས་པའི་མདོག་ ལྟ་བུ་ཤིན་ཏུ་དྭངས་པ་ཡིན་གྱི་གསེར་མདོག་གིས་མ་ཁྱབ་པོ། །ལྤགས་པའི་སྐྱི་སྲབ་ཅིང་རྡུལ་ གྱིས་མི་གོས་པ་དང་། བ་སྤུ་ནི་བུ་ག་གཅིག་ནས་གཉིས་མེད་པར་རེ་རེ་ནས་གཡས་ཕྱོགས་ སུ་ལེགས་འཁྲུངས་དང་། ཞལ་གྱི་སྨིན་མཚམས་(ཐིག་ལེའི་གནས་)ན་སྤུ་དཀར་འཇམ་གཡས་ སུ་རིམ་པ་སོ་གཉིས་སུ་འཁྱིལ་ཞིང་ཉི་ཟླ་བརྒྱ་ལས་ལྷག་པའི་འོད་གསལ་བའི་མཛོད་སྤུས་ བརྒྱན་པ། (དཀར་འཇམ་

【現代漢語翻譯】 與…相關聯。 摧毀損害。 手掌和腳底像木棉一樣柔軟（即柔軟）。 年輕的肌膚形成（即顏色豐富）。 化身或至高化身的身體，手掌和腳底，四個肩膀，兩個後背，共七處（經文中說，兩處高起之處從腳底生出，兩處從手掌生出，兩處從腳踝生出，一處從後背生出，善良而純潔，光明遍佈）。 高起之處（手掌和腳背、肩膀和喉嚨被稱為高起之處。兩個膝蓋和兩個肩頭以及後背，因為這些地方肉多。簡而言之，手掌、腳和頸部的高聳被稱為七處高起）。 腳底的長度和高度相等，所以手指修長。 腳的四分之一（損害），因此聖者的腳後跟寬大。 因為比普通人大七肘（損害），所以身體高大。 前後胸部沒有凹凸不平（金色），所以身體正直。 腳踝膝蓋的骨頭和踝關節（經文）的關節（損害）不向外突出。 這是大的踝關節和小的例子。 法友說。（有些人說這是外面的踝關節和例子裡面的踝關節。法友說。） 體毛向右向上捲曲，像仰望美好的臉龐一樣，尖端朝上，這是第一個十。 臀部（臀部纖細且形狀均勻等，損害）。 均勻且逐漸豐滿圓潤，像鹿的腿一樣（尺寸十八指，損害）。 貝卡索，吉祥（婆羅門吉祥持有者在摧毀黑敵的註釋中）持有者和法友。 不彎腰（經文），手掌到達膝蓋（經文）的骨頭，所以手長而美麗。 像蓮花的花蕊一樣，陰莖（損害）隱藏在裡面（像馬和像一樣，經文）。 即秘密的標誌隱藏在花蕊中。 面板（表明顏色清晰，損害）像精煉的黃金一樣非常清澈，但不是遍佈金色的。 面板薄而不會被灰塵沾染。 體毛從一個毛孔中長出一根，而不是兩根，每根都很好地向右生長。 臉上的眉間（滴水的地方）有柔軟的白色毛髮，向右捲曲成三十二層，裝飾著比日月更明亮的發旋。 （白色柔軟）

【English Translation】 Associated with... Destroying harm. The palms of the hands and soles of the feet are as soft as cotton (i.e., soft). Young skin forms (i.e., the color is rich). The body of the Sambhogakaya or Supreme Nirmanakaya, the palms of the hands and soles of the feet, four shoulders, two backs, a total of seven places (the scriptures say that two high places arise from the soles of the feet, two arise from the palms of the hands, two arise from the ankles, and one arises from the back, which is good and pure, and the light pervades). High places (the backs of the hands and feet, shoulders, and throat are called high places. Two knees and two shoulders and the back, because these places have a lot of flesh. In short, the towering of the hands, feet, and neck is called the seven high places). The length and height of the soles of the feet are equal, so the fingers are slender. One-fourth of the foot (harm), so the heels of the holy ones are wide. Because it is seven cubits larger than ordinary people (harm), the body is tall. The front and back chest have no unevenness (golden), so the body is upright. The bones of the ankles and knees and the joints (scriptures) of the ankle joints (harm) do not protrude outward. This is a large ankle joint and a small example. Dharma friend said. (Some say that this is the outer ankle joint and the inner ankle joint of the example. Dharma friend said.) The body hair curls upwards to the right, like looking up at a beautiful face, with the tips facing upwards, which is the first ten. Buttocks (the buttocks are slender and the shape is even, etc., harm). Even and gradually full and round, like the legs of a deer (size eighteen fingers, harm). Bekaso, auspicious (Brahmin auspicious holder in the commentary on destroying the black enemy) holder and Dharma friend. Without bending over (scripture), the palms of the hands reach the bones of the knees (scripture), so the hands are long and beautiful. Like the stamen of a lotus, the penis (harm) is hidden inside (like a horse and an elephant, scripture). That is, the secret mark is hidden in the stamen. The skin (indicating clear color, harm) is very clear like refined gold, but it is not covered with gold. The skin is thin and will not be stained by dust. One hair grows from one pore, not two, and each grows well to the right. On the face, between the eyebrows (the place of the drop) there is soft white hair, curling to the right in thirty-two layers, decorated with a swirl of hair that is brighter than the sun and moon. (White and soft)

གཉེན་པ་དྲངས་ན་ཁྲུ་གང་དོ་གསུམ་བཞིའི་བར་དུ་འབྱུང་ལ་བཏང་ན་སྐྱུ་རུ་རའི་འབྲས་བུ་བཞིན་དུ་ གཡས་སུ་འཁྱིལ་ནས་འདུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། ། ) རོ་སྟོད་འཕེལ་ཁ་ཆེ་བས་སེང་གེའི་རོ་སྟོད་འདྲ་བ། ལོངས་སྐུ་འདིའི་དཔུང་བའི་མགོ་མགྲིན་པ་དང་(མདོ་)རྒྱུད་ལེགས་པར་འབྲེལ་ཞིང་(མདོ་)ལྷུན་ 2-407 ཟླུམ་པར་གནས་པ། ཐལ་གོང་(གསེར་གྱི་གཏན་པ་ཕྱིས་པ་ལྟར་ཞེས་མདོ། )ནི་བྲང་ངོ་། །བཅུ་ཚན་གཉིས་ པའོ། །འདིའི་(ཡོ་གའི་འགྲེལ་ཆེན་ཀུན་སྙིང་མར་རོ་དྲོ་བའི་རྩ་བདུན་སྟོང་མགྲིན་པའམ། ལྕེ་མགུལ་གཉིས་ན་ཡོད་པས་ སོ། །ཞེས་སོ། ། )ལྗགས་ལ་ནད་ཀྱིས་མ་ཉམས་ཤིང་རོ་མི་ཞིམ་པ་རྟ་ཆག་ལྟ་བུ་ཡང་རོ་མཆོག་ཏུ་ སྣང་བ་སྟེ། སྐུ་ནི་ཁྲུན་དང་འདོམས་གྱི་ཚད་དུ་མཉམ་པས་ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷ་(ན་ནྱ་ནི་ངན་པ་སྟེ་རོ་སྨད་གྲོ་ དྷ་ནི་བཟང་བོ་སྟེ་རོ་སྟོད་དོ། །དེ་ལྟེ་བ་ནས་གཅལ་བས་མཉམ་ཞེས་ཡོ་གའི་འགྲེལ་ཆེན་ཏེ་ཟླ་ཟེར་ཡང་ངོ་། ། )ལྟར་ཆུ་ཞིང་ གབ། གཙུག་ཏོར་(ནི་དབུ་ལ་དཀྲིས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །ཟླ་ཟེར་རོ། ། )ཟླུམ་ཞིང་གཡས་སུ་འཁྱིལ་བ་ཕལ་ བའི་ངོར་སོར་བཞི་ཙམ་འཕགས་པ། སྤྱིར་ལྟར་མི་མངོན། དབུར་ལྡན། ཨུཏྤལ་དམར་བོ་ལྟ་ བུའི་མདོག་ཅན་གྱི་ལྗག་རིང་བ་ནི་ཞལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཁེབས་ཤིང་མཛེས་(མདོ་)པ་ནི་སྲབ་ ལ་ཡངས་པའོ། །ཀུན་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ། མཉན་པར་འོས་ཤིང་མི་ མཐུན་པ་མེད་པ། ཟབ་ཅིང་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ། མི་མཚུངས་ཤིང་རྣར་སྙན་པ། རིག་ ཅིང་(ནི་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་)ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་(ཞེས་ཨཱརྱ་)ངག་གི་ལམ་ཡན་ལག་ལྔ་ ལྡན་(ཀུན་ཨཱརྱ་)གྱི་གསུང་ཚངས་དབྱངས་དང་། མེ་ལོང་(མདོ་)ལྟར་ཟླུམ་ལ་རྒྱས་པས་འགྲམ་པ་ (མཛེས་ཞེས་མདོ། )སོགས་དང་། ཀུན་ད་སོགས་ལྟར་(དུང་གི་བཅག་འཕྲོ་ཞེས་མདོ་)ཤིན་ཏུ་དཀར་དང་། མཐོ་དམའ་(མདོ་)མེད་པས་ཚད་མཉམ། མཚམས་མ་དོད་(མདོ་)པས་ཐགས་བཟང་། བླ་འོག་ ཏུ་(ལྷག་ཆད་མེད་པར་)ཉི་ཤུ་ཉི་ཤུ་ཡོད་པས་གྲངས་སོགས་ཏེ་བཅུ་ཚན་གསུམ་པའོ། །དཀར་ནག་ (མདོ་)གི་ཆ་མ་འདྲེས་ལ་དམར་(མདོ་)བོས་མ་གཡོག་པས་སྤྱན་ནི་མཐོན་མཐིང་། (ནི་ཤིན་ཏུ་སྔོ་བའོ། ། རད་ཀིར། ) སྤྱན་གྱི་སྟེང་འོག་གི་རྫི་མ་གཞོལ་ཞིང་(མདོ་དོན་)མ་འཛིངས་པས་བ་མཆོག་གི་(ནི་བེའུ་ གཞོན་ནུའོ། །ཡང་ན་བ་མཆོག་ནི་ཁྱུ་མཆོག་གོ་ཞེས་སྙིང་། བ་ལང་གི་མཆོག་གོ་ཞེས་ཟླ་ཟེར། )རྫི་མ་འདྲ་བའོ། །འདི་ དག་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། ཕྱེད་སྔ་མ་རྒྱུ། ཕྱི་མ་འབྲས་བུའོ། །བསུ་བ་སོགས་པ་ཆོས་ ཉན་པ་(མདོ་)གཙུག་ལག་ཁང་དང་(མདོ་)མཆོད་རྟེན་ལ་སྟི་སྟང་བྱེད་སོགས། འཁོར་མང་བའི་ 2-408 སྔ་ལྟས་སོ། །(མདོ་)སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་བརྟན་པ་སོགས་དང་། སྦྱིན་པ་སོ

【現代漢語翻譯】 如果將臍帶拉直，其長度在三肘到四肘之間，放開後會像余甘子的果實一樣向右盤旋。據說，上半身的生長旺盛，如同獅子的上半身。此報身佛的雙臂，其根部與頸部和（經）脈完美相連，（經）圓潤飽滿。鎖骨（如擦拭過的金剛杵一般，經中如是說）即是胸膛。這是第二組特徵。此（瑜伽釋論《一切心要》中說，有七千條溫暖的脈絡位於喉嚨或舌根處）舌頭沒有因疾病而受損，即使是不美味的東西，如劣馬的飼料，也覺得非常美味。身體的長度與身高和臂展相等，如同榕樹（那，意為不好，指下半身；榕樹，意為好，指上半身。因此，從肚臍到全身是相等的，瑜伽釋論《月光》中如是說）。頭頂（是纏繞在頭上的形狀，月光中如是說）圓潤並向右盤旋，在普通人看來，高出約四指。通常不顯露，但卻具備。具有像紅色蓮花般顏色的長舌，覆蓋面容，非常美麗（經中如是說），薄而寬廣。一切都應知曉，並加以辨別。應傾聽，且無有矛盾。深奧且隨順音韻，無與倫比且悅耳動聽。明智（即理解，因此）且具遍及性（阿雅如是說），具備五種特性的語言，如梵天之音。臉頰（美麗，經中如是說）等如鏡子般圓潤飽滿，如昆達花等（如海螺的碎片，經中如是說）般潔白，沒有高低（經中如是說），因此大小相等。沒有皺紋（經中如是說），因此紋理優美。上下（沒有多餘或不足）各有二十顆牙齒，這是第三組特徵。眼睛的顏色純凈，沒有混雜黑色（經中如是說），也沒有被紅色（經中如是說）掩蓋，因此是深藍色（非常藍，拉德基爾）。上下眼瞼舒展（經中如是說），沒有混雜，如同小牛（即小牛犢。或者說，小牛是牛群中的佼佼者，心要中如是說。或者說是牛中的佼佼者，月光中如是說）的睫毛。這些等等。釋論中說，前半部分是因，後半部分是果。迎接等是聽聞佛法（經中如是說），尊重寺廟（經中如是說）和佛塔等。這是擁有眾多眷屬的先兆（經中如是說）。即使面臨死亡也堅定不移等等，以及佈施等等。 2-407 2-408

【English Translation】 If the umbilical cord is straightened, its length will be between three and four cubits, and when released, it will coil to the right like the fruit of the Amla tree. It is said that the upper body grows vigorously, like the upper body of a lion. The arms of this Sambhogakaya Buddha, with their roots perfectly connected to the neck and (sutra) channels, are (sutra) round and full. The collarbone (like a wiped vajra, as mentioned in the sutra) is the chest. This is the second set of characteristics. This (Yoga commentary 'Essence of All Hearts' says that seven thousand warm channels are located in the throat or at the root of the tongue) tongue is not damaged by disease, and even things that are not delicious, such as the feed of an inferior horse, are considered very delicious. The length of the body is equal to the height and arm span, like a banyan tree (na, meaning bad, refers to the lower body; banyan, meaning good, refers to the upper body. Therefore, from the navel to the whole body is equal, as mentioned in the Yoga commentary 'Moonlight'). The crown of the head (is the shape of being wrapped around the head, as mentioned in Moonlight) is round and coils to the right, appearing about four fingers high to ordinary people. Usually not visible, but it is present. Having a long tongue with the color of a red lotus, covering the face, is very beautiful (as mentioned in the sutra), thin and wide. Everything should be known and discerned. One should listen, and there should be no contradictions. Profound and following the rhythm, unparalleled and pleasing to the ear. Wise (meaning understanding, therefore) and pervasive (as Arya said), language with five characteristics, like the voice of Brahma. Cheeks (beautiful, as mentioned in the sutra) etc. are round and full like a mirror, white like Kunda flowers etc. (like fragments of a conch shell, as mentioned in the sutra), without high or low (as mentioned in the sutra), therefore equal in size. Without wrinkles (as mentioned in the sutra), therefore with beautiful texture. There are twenty teeth each above and below (without excess or deficiency), this is the third set of characteristics. The color of the eyes is pure, without mixing black (as mentioned in the sutra), nor being covered by red (as mentioned in the sutra), therefore they are deep blue (very blue, Radkir). The upper and lower eyelashes are stretched (as mentioned in the sutra), without mixing, like the eyelashes of a calf (meaning a young calf. Or, a calf is the best of the herd, as mentioned in the Heart Essence. Or, it is the best of the cows, as mentioned in Moonlight). These and so on. The commentary says that the first half is the cause, and the second half is the result. Welcoming etc. is listening to the Dharma (as mentioned in the sutra), respecting temples (as mentioned in the sutra) and stupas etc. This is a sign of having many attendants (as mentioned in the sutra). Even when facing death, being steadfast etc., and giving alms etc. 2-407 2-408

གས་བསྡུ་བའི་སོགས། མྱང་བ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པ་གྱ་ནོམ་སོགས་དང་། བལྡག་པ་དང་བཏུང་བ་སོགས་དང་། བསད་བྱ་བཅིངས་(མདོ་)པ་ལ་སོགས། སྲོག་བསྲུངས་(མདོ་)ཏེ་འཚོ་སོགས་དང་། དགེ་བ་ གསར་དུ་སོགས། ཕྱིར་ཞིང་སྤེལ་བས་སོགས་དང་། སྒྲ་གཏན་ཚིགས་གསོ་བ་རིག་པ་སོགས་ པ་ལྷམ་སོགས། རང་ལ་ནོར་སོགས་མེད་ཅེས་ཕྱིར་མ་སྤངས་སོགས། འཁྲིག་པ་ལས་ཚངས་ སྤྱོད་སོགས། གདིང་བ་དང་དགབ་པ་སོགས། གཞལ་ཡས་ཁང་དང་གནས་ཁང་སོགས་དམ་ པ་སོགས། རྣམ་གཡེང་སོགས་ཡོངས་སུ་སྤངས་སོགས། མཁན་སློབ་ཕ་མ་སོགས་བླ་མ་ སོགས་ཞིང་མུ་ཅོར་མི་སྨྲ་བས་རོ་སྟོད་སོགས། ཚེ་འདིར་ཕན་སྨྲ་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ཕྱི་མར་ཕན་སྨྲ་ ལེགས་སྨྲའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསླབ་པར་བྱས་སོགས། སྨན་དང་སོགས་པ་ཕན་པའི་ཟས་ (མདོ་)རིམ་གྲོ་སོགས། གཡོག་དང་རིམ་གྲོ་བྱས་སོགས། བསིལ་ཁང་དང་ཁྲོན་པ་དང་རྒལ་ དཀའ་བར་ཟམ་པ་སོགས་བྱེད་པ་ཡང་དག་སོགས་དང་། འདུག་གནས་སོགས་ལྷག་པར་ སོགས། འཇམ་པོ་དང་སོགས་པ་སྙན་ཞིང་མཉེན་པའི་གསུང་མངའ་བས་སོགས། ཁམས་ཉེ་ རིང་ཐམས་ཅད་སོགས་ནས་གཅིག་ཅར་དུ་མཚུངས་པར་དམ་པའི་ཆོས་སོགས། བཀུར་བ་ དང་མི་བརྙས་པ་སོགས། ཡུན་རིང་བོ་ནས་བདེན་པའི་ཚིག་སོགས། ཕན་ཚུན་འབྱེད་པའི་ཕྲ་ མ་སོགས། འདྲ་བར་བྱམས་པས་བལྟས་ཞེས་སོགས། མི་སྡུག་པ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་སོགས་པ་སྡུག་ པ་ལ་ཆགས་(ཨཱརྱ་)པ་མེད་པར་རྨོངས་(ཨཱརྱ་)པ་མེད་པའི་སྤྱན་གྱིས་བལྟས་སོགས་སོ། །གཉིས་ པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་གྲུབ་པས་མཚན་གྲུབ་པར་བསྟན། འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ ལ་གསུམ་སྟེ་སླའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ་སླའོ། ། གཉིས་པ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། དེ་ལྟར་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། ཐུབ་པའི་ཞེས་རེ་རེ་སྦྱར་ཏེ། མདོག་ལྟར་དམར་བ་དང་། མདངས་དང་ལྡན་ཞིང་སྣུམ་པ་དང་། གཤོང་བུ་མེད་པའི་མཐོ། 2-409 རྩེ་མོ་ཟླུམ། ཤས་ཁེངས་པས་རྒྱས། རྩ་བ་ནས་བྱིན་གྱིས་ཕྲ། རྩ་ཕྱིར་མི་མངོན། རྩ་ལ་མདུད་ པ་མེད། ལོང་བུ་ཆུང་ཤོས་(ཆོས་བཤེས་)ནང་མ་འབུར་བ་མི་མངོན། ཞབས་ཆེ་ཆུང་རིང་ཐུང་མེད་ པས་མཉམ་དང་། བཅུ་ཚན་དང་པོའོ། ། མིའི་སེངྒེ་(མདོ་)ཡིན་པས་སེངྒེའི་སྟབས་ཀྱིས་བརྗིད་ པར་དང་། མིའི་གླང་བོ་(མདོ་)ཡིན་པས་གླང་ཆེན་སྟབས་ཀྱིས་ཐད་ཀར། བྱའི་སྟབས་ཀྱིས་ངང་ བའི་རྒྱལ་(མདོ་)བོ་ལྟར་ནམ་མཁར་བཞུད། (མདོ། ) མིའི་ཁྱུ་མཆོག་ཡིན་པས་ཁྱུ་མཆོག་གི་ སྟབས་ཀྱིས་འཁོར་གྱི་སྣ་འདྲེན་ཅིང་གཤེགས། མཐུན་(མྱང་འདས་)པའི་(མདོ་)ལམ་མངའ་བས་ གཡས་ཕྱོགས་ལྟ་ན་མཛེས་པར་རོ། །(མདོར་ཨཱརྱ། ) མི་གཡོ་བར་དྲང་བོར་རོ། །འགྱེང་ལེགས་ པས་(འདུལ་དཀར་གསུངས་)འཁྲིལ་བག་ཆགས། གློ་བུར་གྱི་ནག་ནོག་མེད་པས་བྱི་དོར་བྱས་འདྲ། རིང་ཐུང་སྦོམ་ཕྲའི་ཆ་ཕྱེད་པས་རིམ་པར་

【現代漢語翻譯】 收集等等。 品嚐味道、氣味、觸感等等，以及豐盛的食物等等；咀嚼和飲用等等； 將被殺害和捆綁（經）的人等等；保護生命（經）以維持生存等等；新的 善行等等；通過擴大田地等等；聲音、邏輯、醫學等等，以及鞋子等等； 聲稱自己沒有財產等等，而不是放棄等等；從性行為到梵行等等； 墊子和覆蓋物等等；宮殿和住所等等，神聖的物品等等；完全放棄 分心等等；堪布（Khenpo，住持）、老師、父母等等，上師等等；不談論無意義的閑話，而是談論有意義的事情等等； 今生有益的話語，悅耳的話語，來世有益的話語，以及學習追隨善言等等；藥物和 有益的食物（經）等等，以及供養等等；提供服務和供養等等； 建造涼亭、水井和難以逾越的橋樑等等，以及做正確的事情等等；住所等等，尤其是 等等；溫柔和等等，擁有甜美而柔和的言語等等；所有親近和遙遠的地方等等，直到 同時平等地對待神聖的佛法等等；尊敬和不輕視等等； 從很久以前就說真實的話等等；挑撥離間的誹謗等等； 像慈愛地看著一樣等等；對不愉快的事情感到憤怒等等，對愉快的事情沒有 執著（梵文：Arya，聖者），用沒有無明（梵文：Arya，聖者）的眼睛看著等等。第二部分分為兩部分： 通過原因的成立來證明特徵的成立。成立的原因是實際的。 第一部分分為三部分，很容易理解。第二部分分為三部分，很容易理解。 第二部分：之前的解釋是，像那樣等等。根本是：通過將『能者』（Thubpa，釋迦牟尼佛的尊稱）與每一個詞語結合起來， 像顏色一樣是紅色的；具有光澤和油性；沒有凹陷的高度； 頂端是圓的；因充滿而豐滿；從根部逐漸變細；根部不明顯；根部沒有結； 最小的空心（法友）內部不突出，不明顯；腳的大小、長短沒有差異，所以是相等的；這是第一個十個特徵。 因為是人獅（經），所以像獅子的姿態一樣威嚴；因為是人牛（經），所以像大象的姿態一樣筆直；像鳥的姿態一樣，像天鵝之王（經）一樣在天空中行走；（經）因為是人群中的佼佼者，所以像佼佼者的姿態一樣引導著眷屬行走；因為擁有和諧（涅槃）的道路（經），所以向右看時顯得美麗；（經，梵文：Arya，聖者）毫不動搖地筆直行走；因為姿勢優美（戒律白書所說），所以顯得優雅；因為沒有突然的污垢，所以像打掃過一樣；因為長短粗細的部分都恰到好處，所以有秩序。

【English Translation】 Collecting etc. Tasting flavors, smells, tactile sensations, etc., and abundant foods, etc.; chewing and drinking, etc.; Those to be killed and bound (Sutra) etc.; protecting life (Sutra) to sustain life etc.; new virtuous deeds etc.; by expanding fields etc.; sound, logic, medicine etc., and shoes etc.; claiming to have no possessions etc., rather than abandoning etc.; from sexual conduct to celibacy etc.; mats and coverings etc.; palaces and dwellings etc., sacred objects etc.; completely abandoning distractions etc.; Khenpo (abbot), teachers, parents etc., lamas etc.; not speaking meaningless chatter, but speaking meaningfully etc.; words beneficial in this life, pleasant words, words beneficial in the next life, and learning to follow good words etc.; medicine and beneficial foods (Sutra) etc., and offerings etc.; providing service and offerings etc.; building cool rooms, wells, and bridges difficult to cross etc., and doing what is right etc.; dwelling places etc., especially etc.; gentleness and etc., possessing sweet and gentle speech etc.; all near and far places etc., until simultaneously and equally treating the sacred Dharma etc.; honoring and not despising etc.; speaking truthful words from a long time ago etc.; slander that causes discord etc.; looking with loving-kindness as if etc.; being angry at unpleasant things etc., without attachment (Sanskrit: Arya, noble) to pleasant things, looking with eyes free from ignorance (Sanskrit: Arya, noble) etc. The second part has two parts: Demonstrating the establishment of characteristics through the establishment of causes. The cause of establishment is actual. The first part has three parts, which are easy to understand. The second part has three parts, which are easy to understand. Second part: The previous explanation is, like that etc. The root is: by combining 'Thubpa' (an honorific for Shakyamuni Buddha) with each word, being red like a color; having luster and oiliness; a height without depressions; the tip being round; being full because of being filled; tapering from the root; the root not being obvious; the root having no knots; the smallest hollow (Dharma friend) inside not protruding, not obvious; the size, length, and shortness of the feet having no difference, so being equal; these are the first ten characteristics. Because he is a human lion (Sutra), being majestic like the posture of a lion; because he is a human bull (Sutra), being upright like the posture of an elephant; like the posture of a bird, walking in the sky like the king of swans (Sutra); (Sutra) because he is the best among people, leading the retinue and walking like the posture of the best; because he possesses the harmonious (Nirvana) path (Sutra), appearing beautiful when looking to the right; (Sutra, Sanskrit: Arya, noble) walking straight without wavering; because of the excellent posture (as stated in the Vinaya White Book), appearing elegant; because there is no sudden dirt, appearing as if cleaned; because the parts of length, shortness, thickness, and thinness are just right, being orderly.

འཚམས་པ་ནི་བཅུ་ཚན་གཉིས་པའོ། །རང་བཞིན་ གྱིས་ནག་ནོག་སོགས་མེད་པས་གཙང་། རེག་ན་བདེ་བ་བསྐྱེད་པས་འཇམ། ལུས་ཀྱི་སྐྱོན་ ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་དག མཚན་གྱི་ཆ་ཤས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཆ་ནས་དཔེ་བྱད་དོ། ། སྐུ་ཁྱོན་ཆེ་བས་སྐུའི་ནས་བཟང་བ་སྟེ་མཛེས། གོམ་པ་ཆེ་ཆུང་སྙོམས། སྤྱན་གཉིས་ནི་རང་ བཞིན་གྱིས་ཤ་འཛེར་སོགས་མེད་པས་དག འཇམ་ཞིང་མཉེན་པས་གཞོན་(ཤ་མདོག་མ་ཉམས་ ཤིང་གཉེར་མ་མེད་པས། )ཤ་ཅན། སྐུའི་ཤ་ཞུམ་པ་མེད། སྐུ་ཤ་རྒྱས་ཤིང་དར་ལ་བབ་པ་ནི་བཅུ་ཚན་ གསུམ་པའོ། །ཤ་ལྷོད་ལྷོད་པོར་མ་སོང་བས་ཤིན་ཏུ་གྲིམས་སོགས། སྐུའི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ ལག་རང་གི་གནས་ལས་གནས་གཞན་དུ་མ་འཆོལ་བར་འདོག་མཚམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ འབྱེས་པ་སྟེ་ཕྱེད་པ་ཉིད། གཟིགས་པ་སྤྱན་ལ་ལིང་ཏོག་དང་རབ་རིབ་སོགས་ཀྱི་སྒྲིབ་མེད་ མིག་རྣག་སོགས་དག དཀུ་ནི་ཕྱལ་ཏེ་(གསུས་པ་ལ་ཟེར་)དེ་ཕན་ཚུན་ཟླུམ། རྐེད་པ་སྐབས་ཕྱིན། རྐེད་པ་མ་རྙོངས་པ་སྟེ་ཤ་བ་འདེད་པའི་ཁྱི་བཞིན་དུ་རྐྱང་རྐྱང་བོ་མིན་པའོ། །ཕྱལ་མཐོ་ཕྱིང་ (ལྟེ་བ་དང་ལྷེན་སྣའི་བར་ཡངས་པ་ཞེས་ཆུ་མིག་)དེའམ་ཕྱམ་(རྒྱས་འབྲིང་)མེར་(འཛམ་པ་ལྷའི་གསུས་པ་ལ་ཟེར་རམ་ 2-410 དཔྱད་)འདུག་(བྲང་གི་བར་རྒྱས་པ་ལ་ཟེར་ཞེས་འཇམ་གསར་དང་འོད་ཟེར་མགོན་པོ་ཟེར་བ་ནོར་ཏེ་བྲང་དང་གསུས་པ་ འདྲའམ་)པ་དང་། ལྟེ་བའི་གཏིང་རིང་ཞིང་ཟབ། ལྟེ་བའི་རི་མོ་གཡས་ཕྱོགས་སུ་འཁྱིལ་བ་དང་། སྤྱོད་ལམ་མམ་སྐུའི་དབྱིབས་ཀུན་ནས་སོགས་སོ། །བཅུ་ཚན་བཞི་པའོ། །སྒོ་གསུམ་གྱི་ཀུན་ སྤྱོད་གཙང་དང་། སྨེ་བ་དང་ཤ་(ཨཱརྱ་)མཚན་གནག་བག་མེད། མདོར། སྨེ་བ་མེད་པ་ཡིན། ཞེས་སོ། །ཤིང་བལ་གྱི་འདབ་མ་ལྟར་འཇམ། ཕྱག་རིས་ལ་འོད་ཀྱི་མདངས་ཡོད་པ་དང་། ཕྱག་གི་རི་མོ་གཏིང་ཟབ། འཇམ་གསར་ནི། རྒྱང་རིང་བོ་ནས་མཐོང་བ་ཡིན་གྱི་གཏིང་ཟབ་པ་ མིན་གསུང་ངོ་། །ཕྱག་གི་རི་མོ་དཀྱུས་རིང་། ཞལ་གྱི་ཚིགས་ཧ་ཅང་སོགས། མཆུ་མེ་ཏོག་བིམ་ པ་(ནི་སྐྱུང་ཀའི་མཆུའོ་ཞེས་ཆུ་མིག་བ་ཟེར་ཏེ་ཧེ་ཧེ་)ལྟར་དམར་བའམ། དག་སྙིང་དུ། ཞལ་གཟུགས་ གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བ་དང་། ཞེས། ཞལ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བའོ། ། ཞེས་སོ། །མདོར། ཞལ་གཟུགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ཡིན། ཞེས་དངོས་སུ་ཡོད་དོ། ། ལྗགས་བདེ་ཞིང་མཉེན་པ་དང་། ལྗགས་པད་འདབ་ལྟར་སྲབ་པ་བཅུ་ཚན་ལྔ་པའོ། །ལྗགས་ དམར་བ་དང་། གླང་བོ་ཆེ་དང་(མདོ་)འབྲུག་གི་སྒྲ་(མདོ་)ལྟར་བརྗིད་ཆེ་བ་ཉིད་དང་། གསུང་ སྙན་(མདོ་)ཞིང་མཉེན་ལ་(འདིའི་ཚབ་ཏུ་ཉམས་སུ་བདེ་བ་ཞེས་མདོར། )འཇམ་པ་(རྣ་ལ་མི་གཟན་པ་ཞེས་འོད་ཟེར་) དང་། མཆེ་བ་རྣམས་ལྔ་ལ་སྦྱར་ཏེ། མཐའ་བསྐོར་ཕན་ཚུན་ཟླུམ། རྩེ་མོ་རྣོ། ཁ་དོག་དཀར། རིང་ཐུང་སྦོམ་ཕྲའི་ཚད་མཉམ་དང་། ར

【現代漢語翻譯】 第二組是'合適'。因為本質上沒有污垢等，所以是乾淨的。觸控時產生快樂，所以是柔軟的。遠離身體的所有缺陷，所以是好的。從完全具備特徵的部分來說，是'好相'。 身體大，所以身體的膚色好，也就是美麗。步伐大小均勻。雙眼本質上沒有贅肉等，所以是好的。柔軟且有彈性，所以是年輕的（膚色沒有衰退且沒有皺紋）。身體的肉沒有萎縮。身體的肉豐滿且處於鼎盛時期，這是第三組。肉沒有鬆弛，所以非常緊緻等。身體的肢體和細微部分沒有從自身的位置移動到其他位置，連線處非常清晰，也就是分離。看東西時，眼睛沒有白內障和模糊等障礙，沒有眼屎等。腰部是圓的（指腹部），彼此圓潤。腰部挺直。腰部不彎曲，不像追逐獵物的狗一樣僵硬。腹部高（肚臍和陰部之間寬闊，稱為水眼），或者腹部（中等大小）。（有人說這是指自在天神的腹部，或者是指胸部之間寬闊，如蔣揚和沃色貢布所說，這是錯誤的，胸部和腹部相似）。肚臍深且長。肚臍的紋路向右旋轉，行為或身體的形狀等。這是第四組。三門的言行舉止是乾淨的，沒有痣和肉（高貴的）標記。簡而言之，沒有痣。像棉花一樣柔軟。手掌的紋路有光澤，手掌的紋路深。蔣揚說：'從遠處可以看到，但不是深'。手掌的紋路長。嘴唇的褶皺等。嘴唇像紅色的bimba果（有人說是鸚鵡的喙）。或者，在《精華》中說：'臉上有影像'。也就是說，臉上能映出影像。簡而言之，臉上有影像。這是真實存在的。舌頭靈活柔軟，舌頭像蓮花瓣一樣薄，這是第五組。舌頭是紅色的，聲音像大象（經）和龍的聲音（經）一樣威嚴。聲音悅耳（經），柔軟（經中用'舒適'代替），柔和（不刺耳），牙齒排列整齊，邊緣圓潤，尖端鋒利，顏色潔白，長短粗細均勻。 種子字和咒語：無

【English Translation】 The second group is 'Appropriate'. Because there is no dirt etc. in nature, it is clean. Touching it creates happiness, so it is soft. It is free from all the defects of the body, so it is good. From the part that fully possesses the characteristics, it is 'Excellent Marks'. The body is large, so the skin color of the body is good, that is, beautiful. The pace is even. The eyes are good in nature because there is no fleshy protuberance etc. It is soft and elastic, so it is young (the skin color has not deteriorated and there are no wrinkles). The flesh of the body has not shrunk. The flesh of the body is plump and in its prime, this is the third group. The flesh is not loose, so it is very firm etc. The limbs and subtle parts of the body do not move from their own position to other positions, and the joints are very clear, that is, separated. When looking at things, the eyes have no obstacles such as cataracts and blurring, and there is no eye mucus etc. The waist is round (referring to the abdomen), and they are round to each other. The waist is straight. The waist is not bent, not as stiff as a dog chasing prey. The abdomen is high (the area between the navel and the genitals is wide, called the water eye), or the abdomen (medium size). (Some say this refers to the abdomen of Ishvara, or that it refers to the width between the chest, as Jamyang and Woser Gonpo said, which is wrong, the chest and abdomen are similar). The navel is deep and long. The lines of the navel rotate to the right, behavior or body shape, etc. This is the fourth group. The behavior of the three doors is clean, and there are no moles and flesh (noble) marks. In short, there are no moles. It is as soft as cotton. The lines of the palm have luster, and the lines of the palm are deep. Jamyang said: 'It can be seen from a distance, but it is not deep'. The lines of the palm are long. The wrinkles of the lips etc. The lips are like red bimba fruit (some say it is the beak of a parrot). Or, in 'Essence' it says: 'There is an image on the face'. That is to say, an image can be reflected on the face. In short, there is an image on the face. This is real. The tongue is flexible and soft, and the tongue is as thin as a lotus petal, this is the fifth group. The tongue is red, and the sound is as majestic as the sound of an elephant (sutra) and a dragon (sutra). The sound is pleasant (sutra), soft (the sutra uses 'comfortable' instead), and gentle (not harsh), the teeth are neatly arranged, the edges are round, the tips are sharp, the color is white, and the length, thickness, and size are uniform. Seed syllables and mantras: None

ྩ་བ་ནས་རྩེ་མོར་བྱིན་གྱིས་ཕྲ། ཤངས་བརྒྱུད་བཟང་ ཞིང་དོད་པས་མཐོ། ཤངས་མ་ཉམས་ཤིང་བསྣབས་སོགས་ཀྱིས་དག་པ་བཅུ་ཚན་དྲུག་པའོ། ། སྤྱན་དཀྱུས་རིང་ཞིང་ཡངས། ཡན་མན་གྱི་རྫི་མའི་མཚམས་སྟུག སྤྱན་དཀར་ནག་འབྱེས་ ཤིང་པད་འདབ་རངས་པ་འདྲ། སྨིན་མ་ཞེས་བཞི་ལ་སྦྱར་ཏེ། གཡས་གཡོན་འབྲེལ་བའི་ ཚིགས་རིང་བ་སྟེ། མཛོད་སྤུའི་འོག་ཕྱོགས་ནས་སྣའི་ཐད་ཁའི་ཕྱོགས་སུ་ཐུར་ལ་ཅུང་ཟད་ གཞོལ་ནས་འབྲེལ་གྱི་ཐད་ཀར་མིན་ནོ། །ཕྲ་ཞིང་མཉེན་པས་འཇམ། (རེག་བྱ། ) མདོག་སྣུམ། 2-411 སྤུ་རིང་ཐུང་སྦོམ་ཕྲ་མཉམ། ཞབས་དང་མཉམ་པའི་ཕྱག་མངའ་བས་ཕྱག་རིང་ཞིང་ཤ་འཚམ་ པར་རྒྱས། སྙན་གཉིས་མཐོ་དམན་ཆེ་ཆུང་མཉམ། སྙན་མ་འོན་པའམ་གནས་གྱུར་པས་(སྙན་ གྱི་དབང་བོ་)ཉམས་པ་སྤངས་སོ། །བཅུ་ཚན་བདུན་པའོ། །སྐྲ་(ཡོད་མེད་ཀྱི་)མཚམས་ཕྱེད་པས་ དཔྲལ་བ་འབྱེས། ཟླ་བ་ཚེས་པ་ལྟར་དཔྲལ་བའི་དབྱེས་ཆེ་བ་སྟེ་(དཔྲལ་བ་ཡངས་པ་ཡིན་ཞེས་མདོར་ཏེ་ འཇམ་གསར་ནི་དཔྲལ་བ་རྒྱ་ཆེ་ཞེས་ཏེ་ཁོའི་རྒྱུ་མཚན་ཕས་རྒོལ་འཇོམས་པར་བཤད་པ་དང་བསྟུན་ན་འདིར་འང་། )གཡས་ གཡོན་ན་སྐྲའི་མཚམས་ནས་ཡར་ལ་སྐྲ་མེད་པའི་ས་ཟླ་བ་ཚེས་པ་ཟུར་ལ་ལངས་པ་ལྟ་བུའོ། ། དབུ་གདུགས་ལྟར་རྒྱས། དབུ་སྐྲ་ཞེས་དྲུག་ལ་སྦྱར་ཏེ། སྐྲ་དཀར་མེད་པས་ཁ་དོག་བུང་བ་ སོགས། སྤྱི་ཐེར་སོགས་མིན་པས་མཚམས་སྟུག རེག་ན་བདེ་བས་འཇམ། ཕན་ཚུན་མ་ མཛངས་ཁྲོ་བོའི་ལྟར་གྱེན་དུ་མ་ལངས་པས་མི་བཤོར། དྲི་ཞིམ་པོས་སྐྱེས་བུའི་ཡིད་འཕྲོག་ ཅིང་དད་པར་བྱེད། ཕྱག་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་ལ་(དག་སྙིང་ཟླ་རད་ཀིར་མདོ། )དཔལ་བེའུ་དང་། བཀྲ་ ཤིས་དང་(ནི་བྱང་སེའི་ཐུགས་ཁར་ཡོད་དོ་ཞེས་ས་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པར་དབྱིག་གོ །)གཡུང་དྲུང་(མདོ་)ངམ་དགའ་ བ་འཁྱིལ་བས་བརྒྱན་པ་སྟེ། (ཟླ་ཟེར་རད་ཀིར་དུ་བཀྲ་ཤིས་ནི་གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་བས་བརྒྱན་པ་སྟེ་ཞེས་འདོན་ཞིང་། འགྲེལ་པར་རད་ཀིར་དུ་དངོས་སུ་མ་བྱུང་། ཟླ་ཟེར་དུ། གཡུང་དྲུང་དང་འཁྱིལ་བ། ཞེས་སོ། །དག་སྙིང་དང་རྩ་བ་འདི་དང་འདྲ་ འགྲེལ་པར། །གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་བས། ཞེས་སོ། ། ) སངས་རྒྱས་སོགས་སོ། །བཀྲ་ཤིས་(དཔལ་བེའུ་ནི་རྡོ་རྗེ་ར་ཆག་ པ་མ་འབྱར་བ་ལྟ་བུ་མཐེ་བོའི་ངོས་ན་ཡོད་ཅེས་འབུམ་པ་གསུང་ལོ། ། )ནི་རི་མོ་གྲུ་བཞི་པ་ཞིག་ཡོད་ལོ། །ཁ་ཅིག བཀྲ་ཤིས་ནི་གདུགས་སམ་རྫས་བརྒྱད་གསུང་སྟེ། གནོད་འཇོམས་སུ་མཚན་དང་པོའི་ཐད་དུ་ སོ་སོར་འགྲངས་པས་སོ་སོར་འཐད་དོ། །རྫས་བརྒྱད་ཀྱང་བཤད་དོ། །སོར་མོ་བཅུ་ལ་སྦྲུལ་ འཁྱིལ་བ་ལྟ་བུ་རི་མོ་ཟླུམ་པོ་གཡས་འཁྱིལ་དུ་ཡོད་པའོ། །(ཞེས་ངོས་ལ་ཡོད་པར་ཆུ་མིག་གོ །) གཡུང་ དྲུང་ནི་(ཞགས་པ་བདུན་རྩེག་ཏུ་བྱས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་སོར་མོའི་རྩ་བ་རྣམས་ན་ཡོད་ཅེས་ཆོས་རྗེ་འཇམ་གསར་རོ

【現代漢語翻譯】 從根部到頂端都受到加持，傳承清凈，地基穩固而高聳。沒有瑕疵，並且通過塗抹等方式保持清潔，這是第六個十項功德。 眼睛細長而開闊，上下眼瞼的邊緣緊密。眼白和眼黑分明，像蓮花花瓣一樣美麗。眉毛與『四』相關聯，左右相連，眉間距較長。從眉間痣的下方到鼻子的方向略微向下傾斜，並非完全水平相連。纖細而柔軟，觸感柔和。顏色鮮亮。 毛髮長短粗細均勻。擁有與肩部齊平的手臂，因此手臂修長且肌肉豐滿。雙耳高低大小一致。耳朵沒有失聰或位置異常（聽覺器官）的缺陷。這是第七個十項功德。 頭髮（有無）的分界線明顯，額頭開闊。像新月一樣，額頭寬廣（額頭寬廣，這是因為他能摧毀對手的論點）。左右兩側，從頭髮的分界線向上，沒有頭髮的區域像新月一樣。 頭部像傘一樣寬大。頭髮與『六』相關聯。沒有白髮，顏色像蜜蜂等。不是禿頂等情況，所以髮際線緊密。觸感舒適，所以柔軟。不會像憤怒的尊神一樣向上豎立，所以不會蓬亂。氣味芬芳，吸引人們的心，使人產生信仰。 手掌和腳底有（吉祥喜旋，梵文：śrīvatsa，śrīvatsa，漢語字面意思：吉祥結），吉祥圖案和（卍，梵文：yungdrung，svastika，漢語字面意思：吉祥海螺）等吉祥標誌。（在《十地經》的註釋中說，這些在菩薩的心間）。 吉祥圖案（吉祥喜旋就像沒有斷裂的金剛杵一樣，位於拇指上。），是一種正方形的圖案。有些人說，吉祥圖案是傘或八吉祥物，因為它們各自在第一個名稱中被提及，所以各自合理。也有人說是八吉祥物。十個手指上有像蛇盤繞一樣的圓形圖案，向右旋轉。（據說這些圖案位於指尖上）。（卍）就像用七根繩子做成的繩套一樣，位於手指的根部。

【English Translation】 Blessed from root to tip, with a pure lineage, and a solid, towering foundation. Without flaws and kept clean through application, etc., this is the sixth set of ten merits. Eyes are long and wide, with close edges of the upper and lower eyelids. The white and black of the eyes are distinct, resembling lotus petals. Eyebrows are associated with 'four,' connected on the left and right, with a long inter-brow distance. From below the urna hair towards the nose, slightly inclined downwards, not perfectly horizontally connected. Delicate and soft, with a smooth touch. The color is bright. Hair length, thickness, and fineness are uniform. Possessing arms that reach the shoulders, thus the arms are long and the muscles are full. The two ears are equal in height and size. The ears are free from deafness or displacement (the sense of hearing) defects. This is the seventh set of ten merits. The forehead is divided by a clear hairline, and the forehead is broad. Like a crescent moon, the forehead is wide (the forehead is wide because it can destroy opponents' arguments). On the left and right sides, from the hairline upwards, the hairless area is like a crescent moon standing on its side. The head is broad like an umbrella. Hair is associated with 'six.' Without white hair, the color is like bees, etc. Not bald, etc., so the hairline is dense. Comfortable to the touch, so it is soft. It does not stand upwards like an angry deity, so it is not disheveled. The fragrance attracts people's hearts and inspires faith. The palms of the hands and soles of the feet have (śrīvatsa, śrīvatsa, auspicious knot), auspicious signs, and (svastika, svastika, auspicious conch) etc. (In the commentary on the Ten Bhumi Sutra, it is said that these are on the hearts of Bodhisattvas). The auspicious sign (śrīvatsa is like an unbroken vajra, located on the thumb.), is a square pattern. Some say that the auspicious sign is an umbrella or the eight auspicious symbols, because they are each mentioned in the first name, so each is reasonable. It is also said to be the eight auspicious symbols. The ten fingers have circular patterns like snakes coiling, rotating to the right. (It is said that these patterns are located on the fingertips). (svastika) is like a lasso made of seven ropes, located at the roots of the fingers.

། ། )སོར་མོའི་ རྩ་བར་སྦྲུལ་ལམ་ཞགས་པ་འཁྱིལ་བ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་ལ་(གསེར་)ཟེར་གསུང་ངོ་། །དེ་དག་གི་རྒྱུ་ 2-412 ནི། གཙོ་ཆེ་བར་བཟོད་ཕར་ཏེ། སྡུད་པར། བཟོད་ལ་གནས་པའི་ལུས་ནི་ཡོངས་སུ་དག་ འགྱུར་ཏེ། །སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་དང་མཐུ་སྟོབས་ཕ་མཐའ་ཡས། །ཞེས་སོ། །ཆར་ཕྱེ་ན་ དྲུག་ཀའི་འབྲས་བུ་སྟེ། དཔེར་ན། མཛོད་སྤུ་ལ་དཀར་བ་དང་། གཡས་འཁྱིལ་དང་། མཛེས་ པ་དང་། རིང་བ་དང་། འཁྱིལ་ལེགས་པ་དང་། འོད་དང་ལྡན་པ་རྣམས་རིམ་བཞིན་ཕྱིན་དྲུག་ གི་འབྲས་བུར། མདོ་སྐལ་བཟང་ལས་སོ། །(ཞེས་ཆོས་བཤེས། ) གཙོ་བོ་མཚན་གྱི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་ དེའི་འཁོར་དཔེ་བྱད་ཀྱི་ཡང་སྟེ་གང་གང་གི་འཁོར་ཡིན་པ་ནི། ཆོས་བཤེས་ལས་ཤེས་སོ། ། ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་ནི། མདོར། (དཀོན་མཆོག་བརྩེགས། ) སྟན་རྒྱུ་སྣ་ཚོགས་ཆོས་ཀྱི་སྟན་དུ་འབུལ། ། གཞན་ལ་སྟི་སྟང་བྱེད་ལ་སྐྱོ་ངལ་མེད། །ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་འཐབ་མོ་ངོར་མི་རྒོལ། །སེམས་ཅན་ རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་འཛིན་ཏུ་འཇུག །འདི་བཞིས་ལུས་ལ་དཔེ་བྱད་བཟང་བོ་རྣམས། །འདི་ནི་ དེ་ཡིས་རྙེད་པར་དཀའ་བ་མེད། །ཅེས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། སྔ་མ་རྣམས་ཕལ་ཆེར་ནང་གི་ ཡོན་ཏན། ཕྱི་མ་རྣམས་དེ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་ཏེ། རྟའི་བཟང་རྟགས་ཕྱིར་ཤར་བ་ལྟ་བུའོ། ། ལ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་གསུང་ངོ་། །དེ་པ་རྣམས་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་བྲལ་གྱིས་ཡོན་ཏན་ ནང་ན་མངའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་སོགས་སྦྱར་རོ། །གཉེན་བཤེས་བྱམས་པ་དང་འདྲ་བར་ཕན་པ་ དང་བདེ་བར་དགོངས་སོགས། རིགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་མཆོག་གམ་མཐོན་(མདོ་)པོ་སོགས། ཁ་ ཅིག་རྒྱལ་རིགས་སོགས་ཞེས་ཏེ་ལོངས་སྐུ་ལ་མ་ཚང་། ཁ་ཅིག་མཆོག་ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་ ཞེས་སོ། །(འོད་ཟེར་མགོན་པོ། ) སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ཚུལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཁ་ན་སོགས། དགེ་རྩ་རྒྱ་ ཆེན་པོ་བསགས་སོགས། བསླབ་པ་གསུམ་ལ་ཡང་དག་པར་སོགས། ལུས་དང་སོགས་པ་ ངག་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ངན་པ་དང་། ལོག་པས་འཚོ་སོགས། མདུད་པ་སྟེ་ཀུན་ནས་ དཀྲིས་པ་འགྲོལ་སོགས། དགོངས་ལྡེམ་དགོངས་སོགས་ཤིན་ཏུ་སྦས་པའི་ཆོས་རྟོགས་པའི་ བློ་གྲོས་སོགས། བགྲོད་དཀའ་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་གི་གནས་སོགས། ཟིལ་གྱིས་གནོན་ 2-413 ཅིང་འདུལ་བ་སོགས། སངས་རྒྱས་པའི་བསྐོར་ཕྱོགས་ཏེ་རྟེན་ལ་གློ་གཡས་པ་བསྟན་པ་སྟེ་དེ་ དང་མཐུན་སོགས། ལྟ་ན་མཛེས་སོགས། རྟག་ཏུ་སེམས་རང་(ཡོན་པོ་ཞེས་མདོ་)དོན་འབའ་ཞིག་ གམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གྱ་གྱུ་སོགས། གཞན་གྱིས་བསླབ་བྱའི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་བ་སོགས། སྡིག་པ་མི་དགེའི་སོགས། གདུལ་བྱའི་བློ་སོགས། སྐུ་དང་སོགས་པ་(མདོ་)གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ ཀུན་སྤྱོད་སྐྱོན་མེད་པས་གཙང་(མདོ་)སོགས། ཐུགས་རང་བཞིན་གྱིས་ཐུགས་རྗེ་སོགས། ཐུགས་(མདོ་)རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་(མདོ་)དག་

【現代漢語翻譯】 據說，在手指的根部，有像蛇或繩索纏繞的紋路，這被稱為（金）。這些紋路產生的原因主要是忍辱波羅蜜多。如《攝頌》所說：『安住于忍辱之身，將完全清凈，具足三十二相，力量無邊。』如果細分，這六種紋路是六度的果報。例如，白色的毫毛、右旋、美麗、長、纏繞良好、有光澤，依次是六度的果報，出自《賢劫經》。 （如法友所說）主要而言，什麼是相好的原因？以及什麼是隨形好的原因？這些都可以在法友的著作中找到。 特殊的原因在於，《寶積經》中說：『以各種坐墊供養法座，以恭敬的態度對待他人而不感到疲倦，不與說法者爭辯，引導眾生趣向菩提。』這四種行為能使身體獲得美好的隨形好，並且不難獲得。 註釋中說：『之前的那些大多是內在的功德，之後的那些是象徵這些功德的標誌，就像駿馬的優良標誌顯現在外一樣。』有些人說這是因果關係。將這些與『對一切有為法不執著，內心具有功德』等結合起來。 像對待親友一樣，想著利益和安樂等等。種姓和血統的 श्रेष्ठ 或 उच्च（經）等等。有些人說是王族等等，但這在報身上並不圓滿。有些人說是 श्रेष्ठ 大乘種姓等等。（光明怙主）三門的行為方式與世俗之人不同等等。積累廣大的善根等等。正確地修持三學等等。身和語意的行為遠離惡業，以邪命維生等等。解開纏繞的結等等。領悟深奧的、 अत्यंत 隱藏的法義的智慧等等。難以到達的輪迴和惡趣之處等等。壓服和調伏等等。佛陀的繞行方式，即右肩朝向所依之物，與之相應等等。看起來美麗等等。總是專注于自心（經中說是 योनपो），即唯一的意義，或者顛倒的虛妄等等。他人所應學習的特殊功德等等。罪惡和不善等等。所化眾生的心智等等。身語意（經）的行為沒有過失，因此清凈（經）等等。自性的慈悲心等等。自性的清凈（經）。

【English Translation】 It is said that at the base of the fingers, there are lines like a snake or a rope coiled, which are called (gold). The cause of these lines is mainly patience pāramitā. As stated in the 'Compendium': 'A body abiding in patience will be completely pure, possessing the thirty-two marks and boundless power.' If divided, these six lines are the fruits of the six perfections. For example, the white hair between the eyebrows (ūrṇākośa), right-coiling, beautiful, long, well-coiled, and radiant, are respectively the fruits of the six perfections, as mentioned in the 'Bhadrakalpika Sutra'. (As said by Dharma Friend) Mainly, what is the cause of the major marks and minor signs? And what are the causes of the secondary marks? These can be found in the writings of Dharma Friend. A special cause is mentioned in the 'Ratnakuta Sutra': 'Offer various cushions to the Dharma seat, treat others with respect without feeling tired, do not argue with those who speak the Dharma, and lead beings towards Bodhi.' These four actions enable the body to obtain excellent minor signs, and it is not difficult to obtain them. The commentary says: 'The former ones are mostly inner qualities, and the latter ones are signs symbolizing these qualities, just as the good signs of a horse appear externally.' Some say this is a cause-and-effect relationship. Combine these with 'not being attached to all conditioned phenomena, having qualities within the heart,' and so on. Like treating relatives and friends, thinking of benefit and happiness, and so on. The श्रेष्ठ or उच्च of lineage and descent (Sutra), and so on. Some say it is royalty, etc., but this is not complete in the Sambhogakaya. Some say it is श्रेष्ठ Mahayana lineage, and so on. (Light Protector) The way of acting with the three doors is different from that of worldly people, and so on. Accumulating vast roots of virtue, and so on. Correctly practicing the three trainings, and so on. The actions of body, speech, and mind are far from evil deeds, living by wrong livelihood, and so on. Untying the entangled knots, and so on. The wisdom to realize the profound, अत्यंत hidden Dharma teachings, and so on. Difficult to reach places of samsara and the lower realms, and so on. Overpowering and subduing, and so on. The way of circumambulating the Buddha, that is, showing the right shoulder towards the object of veneration, being in accordance with it, and so on. Looking beautiful, and so on. Always focusing on one's own mind (said to be योनपो in the Sutra), that is, the only meaning, or inverted delusion, and so on. Special qualities that others should learn, and so on. Sins and non-virtue, and so on. The minds of those to be tamed, and so on. The actions of body, speech, and mind (Sutra) are without fault, therefore pure (Sutra), and so on. The compassionate nature of the mind, and so on. The pure nature of the mind (Sutra).

སོགས། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཉོན་མོངས་དང་ ཉེས་སྤྱོད་ཀུན་འདུལ་བའི་ཐབས་ཀུན་རྫོགས་སོགས། རྒྱ་ཆེ་བས་ཡངས་ཤིང་ཟབ་ཅིང་ཡིད་ དུ་འོང་བས་མཛེས་སོགས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སོགས། ཚད་མ་གསུམ་གྱིས་གནོད་པ་ རྣམ་པར་དག་པའམ་དེས་མི་གནོད་པས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་སྐྱོན་མེད་པའི་ཆོས་སོགས། ཆོས་དཔེས་བསྙད་དེ་གོ་སོགས། ཐུགས་གཞན་དོན་ལ་སོགས། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལས་ ཡང་དག་པར་འཕགས་སོགས། ཡང་སྲིད་པར་(མདོ་)སྐྱེ་བ་ཟད་སོགས། རྟེན་འབྲེལ་(མདོ་) ལུགས་འབྱུང་ལུགས་བཟློག་ཤིན་ཏུ་སོགས། ཚིག་གི་དོན་སྒྲོ་སྐུར་གྱིས་རྣམ་དག་སོགས། འཁོར་གྱི་སློབ་མ་སོགས། སྐྱོན་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིས་མ་སྦགས་སོགས། དྲེགས་པའམ་འགྱིང་བག སྤོབས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པས་བཤད་བྱའི་ཆོས་ཟད་པ་བཟློག་སོགས། སྟོང་ཉིད་སོགས་ཆོས་ ཟབ་སོགས། སློབ་མ་ལྟ་སྤྱོད་སོགས་མཐུན་པར་སོགས། (མདོ་གྲོལ་སྡེ་གཉིས། ) སློབ་མའི་འཁོར་ ཡོན་ཏན་གྱིས་ཀུན་ནས་སོགས། ཐུགས་ཆོས་བརྒྱད་སོགས་ཀྱིས་མ་གོས་པས་གཙང་སོགས། འདུལ་བའི་དུས་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པའི་ཆོས་སོགས། མདོར་ནི། ཆོས་ནག་པོ་བསྟན་པ་དང་ བྲལ་བའི་ཆོས་དང་འདུལ་བ་མངའ་བས། ཞེས་དང་། ཨཱརྱ། ཆོས་འདུལ་བ་ནག་པོ་སྟོན་པ་ དང་བྲལ་བས། ཞེས་སོ། །ཉམས་སུ་བླངས་ན་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ཟོ་ མདོག་བདེ་བ་སྟེ་ཡང་ཞིང་བཀོལ་དུ་རུང་བ་འཐོབ་སོགས། རང་(མདོ་)གི་འཁོར་དང་སྐྱེ་བོ་(མདོ་ 2-414 )ཕལ་ལ་སྙོམས་པར་བྱམས་པའི་མདངས་སོགས། ཆོས་ཟབ་ཡང་དག་མཐའ་ལ་བསྟན་པར་ (གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་མདོར་རྒྱས་པར། )གནས་སོགས། ཕུགས་སུ་ཕན་པས་ཕྱི་རྗེས་སུ་སོགས་ཏེ། བཙུན་གྲོལ་ཡང་ངོ་། །མདོ་ཨཱརྱ། རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་(ཨཱརྱ་)བཟོད་པའི་(མདོ་)ཆོས་ཡང་དག་པར་ སྟོན་པས་རི་མོ་རིང་བ་ཅེས་སོ། །སོ་ཐར་བྱང་སྡོམ་སོགས་བསླབ་པར་རབ་ཏུ་མང་སོགས། སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་(སྐུའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་བསྟོད་པར། ཟངས་ཞུན་འོད་འདྲ་འདི་དག་གི། །དཔལ་འབར་འདི་ ཡི་ཐད་ན་ནི། །བིམ་པའི་འབྲས་བུ་མཚམས་སྤྲིན་དང་། །ཨུད་པལ་དམར་རྗེས་རོ་དང་འདྲ། །ཞེས་སོ། ། )སོགས། ཚིག་ འཇམ་པོ་སྔོན་དུ་བཏང་(མདོ་)ནས་འདུལ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཕྲ་མོའི་ཚོགས་ཡིད་ལ་འཐད་ སོགས། བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ། ནས། དཀའ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ལྗགས་དམར་ཞེས་ ཨཱརྱ། བསྙེངས་པའམ་འཇིགས་(གཞུང་འདིའི་ལྟར་མདོ་ཚིག་ཏུ་སྣང་)པ་ཐམས་ཅད་སོགས། རྣ་བར་ སྙན། སོགས་པ་མཉེན་ཞིང་ཡིད་ལ་འབབ་པར་གསུང་སོགས་ཡང་སྲིད་པར་སྦྱོར་བ་མ་རིག་ པ་སོགས་བསྡོམ་སོགས། མཛེས་དགའ་སོར་ཕྲེང་སྟེང་རྒྱས་འོད་བསྲུང་སོགས་དུག་གསུམ་ ཤེས་ཆེས་པ་དང་ཀ་བི་ན་སོགས་ང་རྒྱལ་ཆེ་བ་སོགས་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་འདུལ་དཀའ་སོགས། འགོག་ ལམ་གྱི་ཆོས་འདུལ་བ་སྒྲིབ་པའི

【現代漢語翻譯】 等等。三乘之法，能調伏一切煩惱和惡行，具足一切善巧方便等等。因為它廣大而深邃，又因其悅意而莊嚴等等。利益一切眾生等等。遠離或不為三種量（量： प्रमाण pramana，認知工具）所損害，因此是清凈的，即無過失的法等等。 以譬喻來闡釋佛法，使人容易理解等等。心中想著利益他人等等。遠遠超越世間一切等等。不再有輪迴（མདོ་，經）的轉生等等。緣起（མདོ་，經）的順生和逆生等等。詞句的意義清凈無染等等。眷屬的弟子等等。遠離生老病死的染污等等。驕慢或傲慢，無所畏懼地宣說，使所應宣說的法永不窮盡等等。空性等甚深之法等等。弟子在見解和修行等方面與上師相應等等。（經、律二部）弟子眷屬以功德圓滿等等。心不為八法等所染污，因此是清凈的等等。 在不應調伏之時宣說調伏之法等等。總而言之，具有遠離黑法之教法和律藏。如經中所說：『阿雅（梵文：आर्य，ārya，聖者），教法和律藏遠離黑法。』等等。如果修習，身體等會變得非常調柔，從而獲得輕安，即變得輕盈且堪能等等。以平等慈愛之心對待自己的眷屬和普通民眾（མདོ་，經）。甚深之法在究竟處得到闡釋（在《持明藏經》中有詳細記載）等等。最終利益他人，即幫助他人出家等等。這也是出家的意義所在。經中說：『阿雅（梵文：आर्य，ārya，聖者），偉大的忍辱（མདོ་，經）之法被正確地闡釋，因此被稱為長線。』等等。別解脫戒、菩薩戒等需要學習的戒律非常多等等。 有情和器世間（在讚頌佛身的一個方面時說：『這些如熔金般的光芒，與燃燒的光輝相比，就像頻婆果、晚霞和紅色蓮花的餘輝。』）等等。先說柔和的語言（མདོ་，經）然後進行調伏等等。微細功德的集合令人滿意等等。愚昧之人，乃至以艱難之法調伏，被稱為紅舌，如經中所說：『阿雅（梵文：आर्य，ārya，聖者），一切恐懼（根據此論，似乎是經文中的詞語）等等。』悅耳動聽。等等，所說之語柔和悅耳等等。輪迴的因是無明等等的總和等等。對於美麗、快樂、索林、增廣、光明守護等，以及三毒熾盛、卡比那等傲慢之人，難以調伏等等。遮蔽滅道之法。

【English Translation】 Etc. The teachings of the three vehicles, which completely subdue all afflictions and misdeeds, possessing all skillful means, etc. Because it is vast, it is expansive; because it is profound, it is deep; and because it is pleasing, it is beautiful, etc. For the benefit of all sentient beings, etc. Free from or not harmed by the three valid cognitions (pramana), therefore it is pure, i.e., a faultless Dharma, etc. Explaining the Dharma with similes, making it easy to understand, etc. Thinking of benefiting others in one's heart, etc. Truly surpassing all in the world, etc. No more rebirth in samsara (Sutra), etc. Dependent origination (Sutra), the arising and ceasing of phenomena, etc. The meaning of the words is pure and unadulterated, etc. Disciples of the retinue, etc. Free from the defilements of birth, old age, sickness, and death, etc. Pride or arrogance, speaking without hesitation, so that the Dharma to be spoken never runs out, etc. Emptiness and other profound teachings, etc. Disciples whose views and practices are in accordance with the teacher, etc. (Sutra and Vinaya, the two divisions) The retinue of disciples is complete with virtues, etc. The mind is not stained by the eight worldly concerns, etc., therefore it is pure, etc. Teaching the Dharma of discipline at an inappropriate time, etc. In short, possessing the teachings and discipline that are free from the black Dharma. As it says in the Sutra: 'Arya (Sanskrit: आर्य, ārya, noble one), the teachings and discipline are free from the black Dharma.' etc. If practiced, the body, etc., becomes very pliable, thereby attaining ease, i.e., becoming light and serviceable, etc. With equal love and compassion towards one's retinue and the general public (Sutra). The profound Dharma is fully explained at the ultimate point (detailed in the 'Possession of Dharani' Sutra), etc. Ultimately benefiting others, i.e., helping others to ordain, etc. This is also the meaning of ordination. The Sutra says: 'Arya (Sanskrit: आर्य, ārya, noble one), the great Dharma of patience (Sutra) is correctly explained, therefore it is called the long line.' etc. There are many precepts to be learned, such as the Pratimoksha vows and the Bodhisattva vows, etc. The world of beings and the environment (in praising one aspect of the Buddha's body, it says: 'These lights like molten gold, compared to the burning radiance, are like the afterglow of the bimba fruit, the evening clouds, and the red lotus.') etc. Speaking gentle words first (Sutra) and then disciplining, etc. The collection of subtle qualities is pleasing to the mind, etc. Foolish people, even those who are disciplined with difficult methods, are called red-tongued, as it says in the Sutra: 'Arya (Sanskrit: आर्य, ārya, noble one), all fears (according to this treatise, it seems to be a word in the Sutra), etc.' Pleasant to the ear. Etc., the words spoken are gentle and pleasing to the mind, etc. The cause of samsara is ignorance, etc., in summary, etc. For beauty, joy, Solin, expansion, light protection, etc., and those with strong three poisons, Kabina, etc., arrogant people, etc., are difficult to discipline, etc. Obscuring the Dharma of cessation and the path.

་ནག་ནོག་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་སོགས། འཁོར་འདས་(སངས་རྒྱས་ ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་ཞེས་ཀྱང་ངོ་། ། )མཉམ་པར་རྟོགས་པའི་ས་སོགས། ལམ་ལྔ་མཐར་གྱིས་སོགས། ཤེས་རབ་མཆོག་རྣམ་མཁྱེན་སོགས། གདུལ་བྱའི་(མདོ་)སྐྱེ་བོ། ནས། མངའ་བ་(མདོ་)ཉིད་ཀྱི་ སོགས། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སམ་སྟོབས་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཤིན་ཏུ་(མདོ་)ཡངས་ ཤིང་སོགས། ཚོགས་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་ནས་དྲངས་སོགས། ལྷ་ལྷ་མིན་(ཨཱརྱ་)མིའི་འགྲོ་ བ་ན་ཆུང་(མདོ་)གཞོན་ནུ་མ་ཐམས་ཅད་སོགས། ཕྱི་རྗེས་མྱང་འདས་སོགས། ཡང་ན་གོང་དང་ འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་གོང་མ་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་མར་འཁོར་ཚེ་ཕན་པ་འདི་མྱང་འདས་སམ་ཡང་ན་ བཟློག་གོ །འདོད་པ་བསོད་ཉོམས་ཀྱི་དང་ངལ་ཞིང་དུབ་པའི་མཐའ་སྤངས་པས་ཐབས་ 2-415 གནོད་འཛུག་མེད་པའི་ཆོས་འདུལ་སོགས། དགེ་བའི་སྣུམ་(མདོ་)གྱིས་བརླན་སོགས། འཁོར་ བ་དང་རང་དོན་ཀྱི་སྐྱོན་གཟིགས་སོགས། དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་མཆོག་ཏུ་གནོད་པ་ མྱོངས་པའི་རྒྱུ་འཚམས་མེད་སོགས་བཟློག་སོགས་ཆགས་སྡང་སོགས། རྒྱུད་ཉོན་མོངས་དང་ སྡིག་པས་མ་ཉམས་སོགས། བདག་གཉིས་སུ་ལྟ་བས་བྱས་པ་ལྟ་ངན་དྲུག་ཅུ་གཉིས་སོགས་ ཀྱིས་སོགས། རྟག་ཆད་དུ་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་སོགས། མཆོག་སེམས་བསྐྱེད་རྫོགས་སོགས། ཡུལ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་དགའ་བ་སོགས། བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་སྒྲོ་སྐུར་ཀྱི་རྩུབ་པ་དང་ བྲལ་བའི་བློ་འཇམ་སོགས། མི་(མདོ་)རྩུབ་བམ་མི་བརླང་ཞེས་སོགས། དྲི་ཞིམ་པོ་བཀྲམ་པས་ སྐྱེ་བོ་རྣམས་རང་དང་མཐུན་པར་(འདུ་བར་)བསྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོགས། (མདོ་ཚིགས་གོ །) ལྟ་ན་ མཛེས་སོགས་སོ། །དེ་ལྟའི་ལོངས་སྐུ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཞིང་སངས་རྒྱས་མིན་པས་དེར་ མི་ཤེས་ཏེ་བརྒྱ་བྱིན་འཕོ་བ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་དང་། མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་ཞེས་སོགས་ ཏེ། ཞིབ་ཏུ་ཆོས་བཤེས་ལྟའོ། ། བཞི་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། མཉམ་དུ་མཛད་པའི་ གཟུགས་སྐུ་དེ་ཞེས་སོགས་ཏེ་འགྲེལ་པ་ལྟར་རོ། །དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་པ་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་མཛད་ དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། ཤཱཀྱ། ནས། གཟུགས་སྐུ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས། ནས། སྐུ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བ་ནས། ཉིད་དུ་དངོས་སུ་མཛད་པའི་གཟུགས་སྐུ་ཡིན་པས་སོ། ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་སྲིད་དུ་རྒྱུན་སོགས་སོ། །ནམ་མཁའ་གནས་ཀྱི་ བར་ཏུ་རྒྱུན་ཆགས་པས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། མཚམས་སྦྱར་ལ་གཉིས་ཏེ། བཤད་ཟིན་གྱི། འཆད་འགྱུར་ གྱིའོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་སྐུ་གསུམ་བསྟན་ནོ། །གསུམ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ 2-416 རང་བཞིན། རྒྱུ། ཡུལ། ངོ་བོ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། གསུམ་ཆོས་ཅན། ངོ

【現代漢語翻譯】 極其純凈，等等。輪迴涅槃（也即諸佛）平等證悟之地，等等。五道次第，等等。 殊勝智慧，現一切智，等等。所化（眾生），乃至。具有（經），等等。 十二支或力量等，佛法極其（經）廣大，等等。從輪迴和惡趣中救拔，等等。天、非天（阿修羅）、人類，年幼（經）童男童女，等等。之後示現涅槃，等等。或者，前述和此二者的區別在於，前者利益於生生世世的輪迴，後者利益於涅槃，或者相反。斷除了貪慾和苦行的極端，因此具有方便。 沒有損害的律藏，等等。以善的油（經）滋潤，等等。看到輪迴和自利的過患，等等。在地獄等處遭受極大痛苦的無間業，等等，或者相反，貪嗔等等。相續沒有被煩惱和罪惡玷污，等等。由二取所產生的六十二種邪見，等等。所有主張常斷見者，等等。殊勝發心和圓滿次第，等等。 對欲妙的喜悅，等等。教法的精髓是遠離誹謗的粗暴和柔和的智慧，等等。不粗暴或不粗魯，等等。散佈香氣，使人們聚集並與自己和諧一致，等等。（經文結束）。看起來很美，等等。即使是那樣的報身也會示現涅槃，因為不是佛，所以無法在那裡認識到，就像帝釋天的轉世一樣。等等。以及，不示現涅槃，等等。詳情請諮詢法友。 第四部分，連線：如是等等。根本：共同示現的色身，等等，如釋論所說。在一切時，以圓滿佛陀的各種化身的事業利益一切眾生。等等。釋論：釋迦。乃至。色身是法，佛。乃至。是身，因為從輪迴。親自示現的色身。佛陀的化身是法，在輪迴中持續不斷，等等。直至虛空存在，持續不斷。 第二部分分為三：連線分為兩種：已說和將說。第一種：如前所述，已經闡述了三身。三身是怎樣的呢？對此有自性、因、境、體性四種。第一種：三身是法，體性。

【English Translation】 Extremely pure, etc. The realm of equality realized in samsara and nirvana (also known as all Buddhas), etc. The stages of the five paths, etc. Supreme wisdom, omniscience, etc. Beings to be tamed (Sutra), etc. Possessing (Sutra), etc. The twelve limbs or powers, etc. The Dharma of the Buddha is extremely (Sutra) vast, etc. Rescuing from samsara and the lower realms, etc. Gods, Asuras (non-gods), humans, young (Sutra) boys and girls, etc. Afterwards, demonstrating nirvana, etc. Or, the difference between the former and the latter is that the former benefits continuous rebirths, while the latter benefits nirvana, or vice versa. Abandoning the extremes of desire and asceticism, therefore possessing skillful means. A Vinaya without harmful intrusions, etc. Moistened with the oil of virtue (Sutra), etc. Seeing the faults of samsara and self-interest, etc. The uninterrupted karma of experiencing extreme suffering in hell, etc., or vice versa, attachment and aversion, etc. The continuum is not defiled by afflictions and sins, etc. The sixty-two wrong views produced by dualistic clinging, etc. All those who assert permanence or annihilation, etc. Supreme generation of Bodhicitta and completion stage, etc. The joy of desirable qualities, etc. The essence of the teachings is a gentle mind free from the harshness of slander, etc. Not harsh or rude, etc. Spreading fragrant scents, gathering people and harmonizing them with oneself, etc. (End of Sutra passage). Beautiful to behold, etc. Even such a Sambhogakaya demonstrates nirvana, and because it is not a Buddha, it cannot be recognized there, just like the transformation of Indra. Etc. And, not demonstrating nirvana, etc. For details, consult a Dharma friend. Fourth part, connection: Thus, etc. Root: The form body manifested together, etc., as explained in the commentary. At all times, the activities of various emanations of the fully enlightened Buddha benefit all sentient beings. Etc. Commentary: Shakya. Until. The form body is the Dharma, Buddha. Until. It is the body, because from samsara. The form body that is personally manifested. The emanation body of the Buddha is the Dharma, continuously in samsara, etc. Continuously until the sky remains. The second part has three sections: The connection has two aspects: what has been explained and what will be explained. The first: As previously explained, the three bodies have been shown. What are the three bodies like? There are four aspects to this: nature, cause, object, and essence. The first: The three bodies are the Dharma, essence.

་བོ་ཉིད་སྐུའི་བདག་ ཉིད་དེ་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ། དེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཅན། རྒྱུ་ མེད་དམ་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་མིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཐབས་སྙིང་རྗེ་སོགས་བསྒོམས་ སྟོབས་ལས་བྱུང་བས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ཅན། སུའི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མི་རུང་བའི་ཐར་ བ་གཅིག་མིན་ཏེ། རིམ་བཞིན་སངས་རྒྱས་དང་། སོགས་པ་བྱང་འཕགས། ཉན་ཐོས་སོ་སྐྱེའི་ ཡུལ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་སོ། །(རྒྱུ་མཚན་ཞིབ་ཏུ་སྦྱོར་ཕྲེང་དུ་ལྟོས། ) བཞི་པ་ནི། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་ཆོས་ ཅན། དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་ཁོ་ན་མིན་ཏེ། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པས་སོ། །ལོངས་ སྐུ་ཆོས་ཅན། དེ་གཉིས་ཙམ་ཁོ་ན་མིན་ཏེ། སོགས་པ་མཉམ་ཉིད་སོར་རྟོག་ཡིན་པས་སོ། ། སྤྲུལ་སྐུ་ཆོས་ཅན། དེ་བཞི་ཁོ་ན་མིན་ཏེ། བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཡང་དེ་གསུམ་ ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མིན་ཏེ། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་རབ་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡིན་པས་སོ་ ཞེས་སྦྱར་རོ། །(ངོ་བོ་བུ་གསུང་། ) ཡེ་ཤེས་སོགས་ཀྱིས་ཡུལ་ཅན་སྟོན་པར་བཅོམ་རལ་སོགས་སོ། ། ༈ གཞན་དོན་གྱི་དབྱེ་བ། གཉིས་པ་ནི། བྱེད་པ་པོ་བསྟན་ནས་དབྱེ་བ་སྟོན་པ་ལ། རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ཆོས་ཅན། སྐལ་ལྡན་འགྲོ་བའི་དོན་བྱ་བ་འཕྲིན་ལས་མཛད་དེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐལ་བ་བཞིན་ལོངས་སྐུ་ དང་སོགས་པ་སྤྲུལ་སྐུ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ སྒྲུབ་པས་སོ། །དེས་ན་འཕྲིན་ལས་ཉེར་བདུན་ཆོས་ཅན། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུའི་ལས་ཡིན་ནོ། ། དེའི་བདག་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་གདུལ་བྱའི། ནས། འཕྲིན་ལས་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་ སྟོན་ནོ། ། རྩ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མདོར་བསྟན། དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་བཤད། གྲངས་ ཀྱི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྲུལ་སྐུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ནས། ཆོས་ (ཨཱརྱ་)སྐུ་འདིའི་སོགས་སོ། །གསེར་ནི། སྐུ་བཞིའི་ཐུན་མོང་གི་མཛད་པ་སྟོན་ཞེས་སོ། །རད་ 2-417 ཀིར། ལོངས་སྐུ་འདིའི་ཞེས་སོ། །(དོན་དངོས། ) མདོ་ལས་འདོད་པའམ་བཤད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལམ་གྱི་རྟེན། ལམ། ལམ་འབྲས་ལ་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ངན་སོང་གི་འགྲོ་བ་རྣམས་དེའི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་བྱས་ཏེ་བདེ་འགྲོ་དང་མཐར་མྱང་འདས་ ལ་དང་། ལྷ་འདོད་ཡོན་ལ་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱི་གཞལ་(མདོ་)ཡས་ཁང་འབར་བར་སྣང་བར་བྱས་ ནས་སྐྱོ་བར་བྱས་ཏེ་ཀྱེ་གྲོགས་པོ་དག་འདུ་བྱེད་མི་བརྟན་ཞེས་སོགས་བསྟན་ནས་དེ་དག་དང་ བྲལ་བ་ལ་དང་། ཚངས་པ་རྣམས་ལྟ་བ་དང་འབྲལ་བར་བྱེད་སོགས་ཀྱི་རྟེན་ལ་འགོད་པའི་ ལས་དང་། བསམས་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སོང་སྟེ། ཞེས་སོགས་རྨད་དུ་ བྱུང་བ་རྒྱ་ཆེར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། །ཚོག

【現代漢語翻譯】 是自性身，因為那是你的法性。第二，法性不是無因產生的，也不是由不相容的因產生的，而是由修習方便、慈悲等的力量產生的。第三，法性不是任何人都無法企及的解脫，而是逐漸成為佛、菩薩聖者、聲聞異生的境界。（詳細理由見串聯）。第四，證悟法身，法性，不僅僅是如是性，而是明鏡智慧的本體。報身，法性，不僅僅是那兩者，而是平等性智和妙觀察智等。化身，法性，不僅僅是那四者，而是成所作智。而且，那三者，法性，不是勝義諦，而是相對於它而假立的。 （本體是佛語。）智慧等是境，如薄伽梵等。 二、利他的差別 第二，從作者的角度來展示差別。證悟智慧法身，法性，爲了有緣眾生的利益而行事業，在世俗層面，根據根器顯現報身和化身等，通過生起這些化身來成辦增上生和決定勝。因此，二十七種事業，法性，是證悟法身的事業。依靠其主而產生的所化眾生的……是事業。 根本有三：從時間角度作簡要說明，從差別角度作詳細解釋，從數量角度作總結。第一，化身持續不斷，乃至法身等。黃金是指四身的共同事業。拉德基爾，指報身。（真實意義。）經部所意或所說。 第二有三：道的所依，道，安置於道果。第一，使惡趣眾生的痛苦平息，引導他們走向善趣，最終涅槃；對於貪戀天欲者，使其看到宮殿燃燒的景象，從而感到厭離，並告訴他們『諸行無常』等，使他們遠離貪慾；使梵天等遠離邪見等，這是安置於所依之業；以及隨心所愿前往地獄等，這些都是廣大的奇蹟。

【English Translation】 It is the nature body, because that is your Dharma nature. Secondly, Dharma nature is not produced without a cause, nor is it produced from incompatible causes, but from the power of cultivating skillful means, compassion, etc. Thirdly, Dharma nature is not a liberation that no one can attain, but gradually becomes the realm of Buddhas, Bodhisattva Aryas, and Shravaka ordinary beings. (See the concatenation for detailed reasons). Fourthly, realization Dharmakaya, Dharma nature, is not merely Suchness, but the substance of the Mirror Wisdom. Sambhogakaya, Dharma nature, is not merely those two, but Equality Wisdom and Discriminating Wisdom, etc. Nirmanakaya, Dharma nature, is not merely those four, but Accomplishing Wisdom. Moreover, those three, Dharma nature, are not the ultimate truth, but are imputed relative to it. (The essence is the Buddha's speech.) Wisdom etc. are objects, such as Bhagavan etc. Two, the difference of benefiting others Secondly, showing the difference from the perspective of the agent. Realization wisdom Dharmakaya, Dharma nature, performs activities for the benefit of fortunate beings, and on the conventional level, according to the capacity, manifests Sambhogakaya and Nirmanakaya etc., accomplishing higher realms and definite goodness through generating these manifestations. Therefore, the twenty-seven activities, Dharma nature, are the activities of realizing Dharmakaya. The disciples arising from relying on its master... are the activities. There are three roots: a brief explanation from the perspective of time, a detailed explanation from the perspective of difference, and a conclusion from the perspective of number. First, the continuous Nirmanakaya, up to the Dharmakaya etc. Gold refers to the common activities of the four bodies. Radkir, refers to the Sambhogakaya. (Real meaning.) Intended or spoken by the Sutra. The second has three: the basis of the path, the path, and placing on the path result. First, pacifying the suffering of beings in the lower realms, leading them to good realms, and ultimately Nirvana; for those who are attached to heavenly desires, making them see the palace burning, thereby causing them to feel aversion, and telling them 'all conditioned things are impermanent' etc., causing them to be separated from desire; causing Brahma etc. to be separated from wrong views etc., this is the activity of placing on the basis; and going to hells etc. as desired, these are vast miracles.

ས། སྦྱོར། མཐོང་། སྒོམ་ལམ་ལ་འགོད་པའོ། །དང་བོ་ལ་ ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་བསྡུ་རྣམ་བཞི་ལ་འགོད་པའོ། །དཔའ་བོས། སྦྱིན་ པའི་གཡབ་མོས་ལེགས་བོས་ཏེ། །སྙན་པར་སྨྲ་བའི་གཏམ་བྱས་ནས། །དོན་སྤྱོད་པ་ཡིས་ བག་ཕབ་སྟེ། །དོན་མཐུན་གྲོས་ཆེན་ངེས་པར་གདབ། །ཅེས་པ་ལྟར། གཙོ་བོར་ཟང་ཟིང་གི་ སྦྱིན་པས་བསྡུས་ཏེ་ཕྱིན་དྲུག་སོགས་ཀྱི་སྙན་པར་སྨྲ་བའི་གཏམ་བྱས་ནས་བསྟན་པ་ལྟར་དེ་ ལ་སྤྱོད་དུ་བཅུག་ཅིང་དེ་བརྟན་ཅིང་འཕེལ་བྱའི་ཕྱིར་རང་ཡང་དེ་དང་མཐུན་པར་ཉམས་སུ་ ལེན་པ་བཞིའོ། །(འདིར་ཟང་ཟིང་ཆོས་སྦྱིན་གཉིས་ཀ་མདོར་དངོས་སུ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། ། ) བཞིའི་བྱེད་ལས་ནི། དང་པོས་སྣོད་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ། །གཉིས་པ་ཡིས་ནི་མོས་པར་བྱེད། །གསུམ་པ་ཡིས་ནི་སྒྲུབ་པ་ སྟེ། །བཞི་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའོ། །ཞེས་སོ། །རྒྱས་པར་གཞན་ལས་ཤེས་དགོས་སོ། །ཕྱོགས་ བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱིན་པ་དང་། སོགས་སོ། ། གཉིས་པ་ཐོས་བསམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་བཅས་པའི་རྣམ་བྱང་རིམ་བཞིན་དོར་བླང་དུ་ རྟོགས་པ་ལའོ། །སྤྲུལ་བ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་ཡང་མི་འགྱུར། རྣམ་པར་བྱང་བར་ཡང་ 2-418 མི་འགྱུར། ཞེས་རྒལ་ལན་རྒྱ་ཆེར་རོ། ། གསུམ་པ། བདག་ཉིད་(ཨཱརྱ་)ཇི་ལྟ་བ་(དངོས་)བཞིན་དུ་(དངོས་)སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ དོན་ཐབས་མཁས་དང་ཚད་མེད་བཞི་སོགས་ལ་སྟེ། ཐབས་མཁས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ཀྱང་སེམས་ཅན་མི་དམིགས། སོགས་དང་། བདག་ཀྱང་བྱམས་སྙིང་ རྗེ་དགའ་བ་བཏང་སྙོམས་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡིན། སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། ། བཞི་པ་ནི། རང་གཞན་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་ཅིང་འཇོག་པ་སྟེ། བདག་ཀྱང་སྦྱིན་པ་གཏོང་། སོགས་དང་། ཞེས་སོགས་སྟེ། མདོ་སྔ་ཕྱི་འདི་གསུམ་འདྲེས་ཡོད་དོ། །ལྔ་པ་རང་གཞན་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དགེ་བཅུ་ནས་སངས་རྒྱས་བར་ལ་སྤྱོད་ཅིང་འཇོག་པ་སྟེ། བདག་ཀྱང་དགེ་བ་ བཅུའི་ལམ་ཡང་དག་པར་འཛིན་སོགས། གཉིས་པ་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ ལ་སྟེ། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱོར། ཞེས་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ ནི། གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཟད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གསར་མཐོང་ལ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ནི་གཉིས་སུ་དབྱེར་ མེད། སོགས་སོ། ། བཞི་པ་ལ་དྲུག་སྟེ། གཉིས་ནས་ལྔ་པའི་བར་དང་། དྲུག བདུན། བརྒྱད། དགུ ། བཅུ་ པ་ལ་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིམ་བཞིན་ཚུལ་ཕར་ནས་བསམ་ཕར་བར་བརྡར་བརྟགས་ པ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པ་ལ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པས་ཐ་སྙད་དུ་བརྟགས་པའོ། །ཞེས་ སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་པོ་བསྒོམ་པ་སོགས་འཁོར་གསུམ་དམིགས་སུ་ མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྟེ། སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་པའི་བདག་པོ་དང་། ལེན་པ་ཡང་མི་ ད

【現代漢語翻譯】 將[道]應用於見道和修道。第一[應用於見道]，分為五[部分]。第一是引導眾生進入四種攝受。如勇士[所說]：'以佈施的招手來善加引導，以悅耳的言語來交談，以利益的行為來調伏，務必建立一致的重大決策。'正如[偈頌所說]，主要以財物佈施來攝受，以宣說六度等悅耳的言語，如教導的那樣讓他們去行持，爲了使之穩固和增長，自己也與之相應地修持，這就是四攝。 （此處廣泛地講述了財物佈施和法佈施。）四攝的作用是：'第一[攝]是容器的實物，第二[攝]是使之信服，第三[攝]是使之修行，第四[攝]是使之完全調伏。'詳細內容需要從其他地方瞭解。對十方世界的眾生進行佈施等等。 第二，通過聽聞和思考，逐漸認識到放棄和接受，從而捨棄煩惱。化身既不會完全被煩惱所染污，也不會完全清凈。這是廣泛的辯論。 第三，如實地爲了眾生的利益，運用善巧方便和四無量心等。雖然以善巧方便使眾生完全成熟，但並不執著于眾生。並且，自己也安住于慈、悲、喜、舍。等等，內容廣泛。 第四，自己和他人都在六度上行持和安住。自己也行佈施等等。等等。這三個[方面]混合了前後的經典。 第五，自己和他人都在從十善到成佛的道路上行持和安住。自己也正確地奉行十善道等等。第二是證悟自性空性。與自性空性以及因和果相結合。等等。 第三是全新地見到能取和所取二者止息的法性。菩提是無二的。等等。 第四[應用於修道]分為六[部分]：從第二到第五，以及第六、第七、第八、第九、第十[應用於修道]。第一是逐漸地從[聞]思到[修]思，僅僅是辨別和考察。色法也是世俗諦所假立的。等等。 第二是證悟沒有能觀、所觀和觀修等三輪執著的般若波羅蜜多。佈施者、佈施的對境和接受者，都不存在。

【English Translation】 Applying [the path] to the paths of seeing and cultivation. The first [application is] to the path of seeing, which has five [aspects]. The first is guiding sentient beings into the four ways of gathering disciples. As the hero [said]: 'By the beckoning of generosity, skillfully invite them; by speaking pleasant words, engage in conversation; by actions that benefit, subdue them; and firmly establish a great consensus of agreement.' As [the verse] states, mainly gathering disciples through material generosity, speaking pleasant words such as the six perfections, teaching them to practice accordingly, and for the sake of stabilizing and increasing it, also practicing in accordance with it oneself, these are the four ways of gathering disciples. (Here, both material generosity and Dharma generosity are extensively discussed.) The functions of the four ways are: 'The first [gathering] is the material object of the vessel; the second [gathering] is to make them believe; the third [gathering] is to make them practice; the fourth [gathering] is to completely subdue them.' Detailed information needs to be learned from elsewhere. Giving to sentient beings in the ten directions, and so on. Second, through hearing and thinking, gradually realizing what to abandon and what to accept, thereby abandoning afflictions. Emanations neither become completely afflicted nor completely purified. This is an extensive debate. Third, truly for the benefit of sentient beings, employing skillful means and the four immeasurables, etc. Although one brings sentient beings to complete maturity through skillful means, one does not cling to sentient beings. And also, one abides in loving-kindness, compassion, joy, and equanimity. And so on, extensively. Fourth, oneself and others both practice and abide in the six perfections. Oneself also gives generosity, etc. And so on. These three [aspects] mix the earlier and later sutras. Fifth, oneself and others both practice and abide on the path from the ten virtues to Buddhahood. Oneself also correctly upholds the path of the ten virtues, etc. The second is realizing the emptiness of inherent existence. Combining with the emptiness of inherent existence and cause and effect. And so on. The third is newly seeing the Dharma nature where the two, grasper and grasped, are ceased. Bodhi is non-dual. And so on. The fourth [application is] divided into six [parts]: from the second to the fifth, and the sixth, seventh, eighth, ninth, and tenth [applied to the path of cultivation]. The first is gradually from [hearing] thought to [meditative] thought, merely discerning and examining. Form is also nominally designated by worldly people. And so on. The second is the Prajnaparamita that realizes that there is no object of meditation, meditator, or meditation, etc., the three spheres are without specific characteristics. The giver, the object of giving, and the receiver do not exist.

མིགས། སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྱིན་དྲུག་གིས་ལུས་ཅན་རྣམས་ནི་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་ པར་བྱེད་པ་ལ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཞེས་སོགས་སོ། །བཞི་པ་ལ་ གཉིས་ལས། ཉན་རང་དང་ཐུན་མོང་མིན་པ་བྱང་པ་གཞོན་ནུའི་ས་བའི་ལམ་དུ་ངེས་པ་སྟེ། 2-419 ཕྱིན་དྲུག་ནི་བྱང་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་མོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མངོན་པར་ཞེན་ པ་མངོན་གྱུར་ཐམས་ཅད་བཟློག་ནས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འཇུག་པ་ལ་སྟེ། གང་ལ་ ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་དོ། །སོགས་སོ། ། ལྔ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པས་མྱུར་དུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ བའི་རྒྱལ་(སེང་བཟང་)ཚབ་ལ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཉིད་ལམ་མོ། །ལམ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་པོ། །ཞེས་ སོ། །དྲུག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ས་བཅུ་ཐོབ་མ་ཐག་ལ། སྐྱེ་བ་གཅིག་ཐོགས་ལ། སྲིད་པ་ཐ་མ་ བ་ལ་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་ཅན་ དབང་བསྐུར་བའི་ས་ལ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་ བསྔོའོ། ། ཞེས་སོགས་སོ། །འདིར་དབང་བསྐུར་བའི་ཚུལ་ས་བཅུ་པར་གསུངས་པ་བཤད་ ན། ས་བཅུ་པ་ཐོབ་མ་ཐག་གི་ཚེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་(དབྱིག་གཉེན་གྱིས་དྲངས་པ་ལྟར་གྱི་མདོ། )གྲངས་མེད་པ་ འབུམ་ཕྲག་བཅུ་ཇི་སྙེད་པའི་ཐ་མ་ལ་བྱང་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་(ནི་མཉམ་པར་ཞེས་དབྱིག)དབང་བསྐུར་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་དུ་ འགྱུར་ཏེ་(ཀུན་མདོ་)དེ་ཐོབ་མ་ཐག་ནས་(མདོ་དབྱིག་)དབང་བསྐུར་འཐོབ་པོ། །འདི་ལ་ལྔ་སྟེ། (ཀུན་ དབྱིག་གཉེན་དངོས། ) སྟན་གང་། ལུས་ཀྱི་ཚད་ཇི་ཙམ་པ། འཁོར་གང་། མཚན་མ་(དབྱིག་)གང་ བྱུང་བ། གང་གིས་ཇི་ལྟར་དབང་བསྐུར་བའོ། །(ཀུན་དབྱིག) དང་པོ་ནི། (ཚད་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་ནི་ཞེས་ དབྱིག) སྟོང་གསུམ་འབུམ་ཕྲག་བཅུའི་(དབྱིག་མདོ་)གཏོས་དང་མཉམ་པའི་(མཆོག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ བདག་པོ་དང་འབྲེལ་བའི་མཚན་ཉིད། )རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱལ་བོའི་པད་མ་རིན་(མཆོག་གི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད། )པོ་ ཆེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྤྲས་པ་དང་། (མཚན་ཉིད་བཅུ་བཤད་པའི་གསུམ་དེའོ། ། ) དེའི་འཁོར་དུ་སྟོང་གསུམ་ དང་(མདོ་ལ་གཏུག་དགོས་)མཉམ་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་པད་(མདོ་)མ་སྟོང་གསུམ་འབུམ་ཕྲག་བཅུའི་ རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་ཀྱིས་གང་བར་སྣང་བའོ། །དེ་དག་སྐབས་འདི་དང་བསྟུན་ན་སྣོད་ 2-420 དག་པའི་སྣང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ན་དེ་ལ་རང་གི་ལུས་ཀྱང་དེ་དང་འཚམ་ཞིང་རྐྱེན་ དུ་བབ་པར་གནས་སོ། །(ཀུན་བཏུས་མདོ། ) གསུམ་པ་ནི། འཁོར་གྱི་པད་མ་ལ་ས་དགུ་པ་(མདོར་ མེད་དཔྱད། )མན་གྱི་བྱང་པས་བསྐོར་ཏེ་འཁོད་པར་སྣང་སྟེ་བྱང་ཆེན་དེ་བལྟ་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛི

【現代漢語翻譯】 等。第三，通過六度使眾生的相續完全成熟，使有情完全成熟，等等。第四，分為兩部分：不與聲聞、緣覺共同的菩薩，確定為青年之地的道，六度是菩薩菩提之道，等等。第二，遣除所有顯現的執著，進入不分別智慧任運成就，對任何事物都沒有執著，等等。 第五，獲得殊勝的菩提道，迅速獲得菩提的國王（獅子賢）的替身，菩提即是道，道即是菩提，如是說。第六，分為三部分：剛剛獲得十地時，一生補處，安置於最後有者。第一，清凈器情世界的佛剎，灌頂之地，爲了清凈佛剎而回向，等等。此處講述十地灌頂之理，當獲得十地時，在無量無數的最後一剎那，菩薩的所有三摩地與一切智智無有差別地（即平等地）具足灌頂，顯現出來（《集經》），剛獲得此地（《經集》）就獲得灌頂。此處有五點：（《集經》和世親的觀點）座墊是什麼，身體的量是多少，眷屬是什麼，出現什麼征相（世親），誰以何種方式灌頂。（《集經》和世親的觀點）第一，（以量為特徵）與十萬三千大千世界（世親和經）的廣度相等的（與殊勝自性之主相關的特徵）珍寶王蓮花，以一切珍寶（殊勝特徵的特徵）莊嚴，（宣說十種特徵中的三種）。其周圍有與三千世界（需要參考經文）相等的珍寶蓮花（經），似乎充滿了十萬三千大千世界的微塵數。如果將這些與此時聯繫起來，則是清凈器的顯現。第二，在那裡，自己的身體也與之相稱，並作為因緣而安住。（《攝集經》）第三，眷屬的蓮花上，似乎有從九地（經中沒有，需要考察）以下的菩薩圍繞著，大菩薩觀看並進入三摩地。

【English Translation】 Etc. Third, it is to fully mature the beings' continuum through the six perfections, to fully mature sentient beings, etc. Fourth, it is divided into two parts: the Bodhisattva who is not in common with the Shravakas and Pratyekabuddhas, is determined to be on the path of the youth stage, the six perfections are the path to Bodhi of the Bodhisattva, etc. Second, it is to reverse all manifest attachments and enter into the spontaneously accomplished non-conceptual wisdom, without attachment to anything, etc. Fifth, by obtaining the special path to Bodhi, one will quickly obtain the substitute of the king (Simhabhadra) of Bodhi, Bodhi itself is the path, the path itself is Bodhi, as it is said. Sixth, it is divided into three parts: immediately after obtaining the ten Bhumis, in one lifetime, and being placed as the last existence. First, the pure Buddha-field of the vessel and essence, the place of empowerment, dedicating for the sake of purifying the Buddha-field, etc. Here, explaining the manner of empowerment of the ten Bhumis, when the tenth Bhumi is obtained, at the last moment of countless numbers, all the Samadhis of the Bodhisattva are inseparably (i.e., equally) endowed with the empowerment of the omniscient wisdom (the Kun-mdo), immediately after obtaining it (Mdo-dbyig), one obtains the empowerment. There are five points here: (the views of Kun-dbyig-nyen) what is the seat, what is the measure of the body, what is the retinue, what signs (Dbyig) appear, who empowers in what way. (the views of Kun-dbyig) First, (characterized by measure) the precious king lotus equal to the extent of ten hundred thousand three thousand great thousand worlds (Dbyig-mdo) (the characteristic related to the lord of the supreme nature), adorned with all precious jewels (the characteristic of supreme distinction) (three of the ten characteristics explained). Around it are precious lotuses (Mdo) equal to three thousand worlds (need to refer to the Sutra), which seem to be filled with the number of dust particles of ten hundred thousand three thousand great thousand worlds. If these are related to this occasion, it is the appearance of a pure vessel. Second, wherever it is, one's own body is also suitable for it and abides as a condition. (Samgraha Sutra) Third, on the lotus of the retinue, it seems that Bodhisattvas from the ninth Bhumi (not in the Sutra, need to investigate) below surround it, the great Bodhisattva watches and enters Samadhi.

ན་ (ཀུན་མདོར་)འབུམ་ཕྲག་བཅུ་བཅུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །སྐབས་འདི་དང་བསྟུན་ན་བཅུད་ དག་པའི་སྣང་བའོ། །བཞི་པ་ནི། འོད་ཟེར་བྱུང་བ་སྟེ་འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕན་འདོགས་པའི་ ལས་ཅན། སྤྲོན་པའི། འགུགས་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་ཆེན་དེའི་ཞབས་མཐིལ་ གཉིས། པུས་མོ་གཉིས། (ལྷ་ང་ཞེས་བུ། ) ལྟེ་བ་ཁུང་། (མདོ། ) རྩིབ་ལོགས་གཉིས། (གཡས་གཡོན་ མདོ། ) ཕྱག་མཐིལ་གཉིས་ཏེ་ལྔ་ལས་འོད་ཟེར་གྲངས་མེད་པ་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་བྱུང་ནས་(དབྱིག་ མདོ་)རིམ་བཞིན་དུ་དམྱལ་བ། དུད་འགྲོ། ཡི་དྭགས། མི་བཞི་དང་། ལྷ་ལྷ་མིན་གྱི་(མདོ་)གནས་ རྣམས་སྣང་བར་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །ཡང་ཕྲག་པ་གཉིས། རྒྱབ་ མགུལ་གཉིས། ཞལ་ནས་འོད་ཟེར་སྔར་བཞིན་དུ་བྱུང་བས། རིམ་བཞིན་ཕྱོགས་བཅུའི་ཉན་ ཐོས་དང་། རང་རྒྱལ་དང་། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ཡན་ནས་ས་དགུ་པའི་བར་གྱི་གནས་ རྣམས་སྣང་བར་བྱས་ནས། ཆོས་སྣང་བའི་སྒོ། ཞི་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ། ཐབས་ཤེས་རབ་ ལ་(དབྱིག་མདོ་)མཁས་པའི་ཚུལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པོ། །དེ་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་བསལ་ཏེ་ཡོན་ ཏན་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཕན་བཏགས་སོ། །(ཀུན་ཕན་འདོགས་པར་དབྱིག་འཆད་པས་ཚུལ་འདི་བས་མ་འདས་ སོ། ། ) དེ་ནི་མཆོད་པས་ཕན་འདོགས་པ་སྟོན་ཏེ། དེའི་མཛོད་སྤུ་ནས་འོད་ཟེར་གྲངས་མེད་པ་ (དབྱིག་མདོ་)འབུམ་ཕྲག་བཅུ་བྱུང་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུའི་བདུད་ཀྱི་གནས་ཐམས་ཅད་མོག་མོག་པོར་ བྱས་ནས་དབང་བསྐུར་ཐོབ་པའི་བྱང་པ་རྣམས་སྣང་བར་བྱས་ཏེ་དེ་དག་གི་ལུས་སུ་ནུབ་པར་ བྱེད་དོ། །སྤྱི་བོ་ནས་སྟོང་གསུམ་གྲངས་མེད་པ་འབུམ་ཕྲག་བཅུའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སྙེད་ཀྱི་འོད་ ཟེར་ཕྱུང་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུའི་དེ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་འཇིག་རྟེན་ལན་ 2-421 བཅུ་བསྐོར་ནས་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལ་འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་པ་མཆོད་ པ་དང་རིམ་གྲོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་དགུ་པ་མན་གྱི་མཆོད་པས་ཆ་ཙམ་དུ་ཡང་མི་འགྲོ་ བ་བྱེད་(ཅིང་མཆོད་པ་དེ་དག་སེམས་ཅན་གང་དག་གིས་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པས་ སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡང་བྱེད་དོ། ། )དོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་བྱས་ནས་དེ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་མཐིལ་ དུ་ནུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་(སྔར་བཤད་དབང་བསྐུར་ཐོབ་པའི་ལུས་སུ་འོད་ཟེར་ནུབ་པ་དེ་ཡང་འདིར་དྲངས་ན་ ལེགས་བར་མངོན་ནོ། ། )རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་དེ་དག་གིས་བྱང་ཆེན་དེ་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་ལ་ བབ་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་གྱུར་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ནས་བྱང་པ་(ས་དང་པོ་བ་ཡན་)ས་དགུ་པ་ (མན་)ལ་གནས་པའི་བར་གྱི་བྱང་(མདོ་དངོས་)པ་མཐའ་ཡས་པ་ཕྱོགས་བཅུའི་ནས་(མདོ་ཚིག་བཞིན་ )ལྷགས་ནས་བྱང་པ་དེ་བསྐོར་ཞི

【現代漢語翻譯】 （在《總集經》中說）進入十個十萬（俱胝）。如果與此時相符，則是精華的顯現。第四是：光芒的出現，這有三種：利益的行者、勸請者、勾招的行者。第一是：那位大菩薩的雙足底、雙膝、（稱為『拉昂』）、肚臍孔、（『多』）、雙肋、（左右『多』）、雙手掌，這五個地方發出無數的光芒，十萬俱胝（根據《益多經》），依次照亮地獄、畜生、餓鬼、人和天、非天（『多』）的處所，使痛苦完全平息。又從雙肩、雙背頸、面部發出如前所述的光芒，依次照亮十方的聲聞、緣覺，以及從初發心到九地之間的處所，開啟法顯現之門、寂止三摩地之門，善巧方便智慧之門（根據《益多經》），使之得以親近。他們通過消除痛苦、增長功德的方式來利益眾生。（《益多經》解釋說，普遍利益眾生不會超過這種方式。）這是通過供養來利益眾生，從他的眉間毫毛中發出無數的光芒（根據《益多經》），十萬俱胝，將十方所有魔眾的處所都變成黑暗，照亮獲得灌頂的菩薩們，融入他們的身體。從頭頂發出無數三千大千世界微塵數的光芒，照亮十方所有天眾的壇城，環繞世界十圈，在上方的虛空中形成光芒之網的壇城，以不可思議的供養和侍奉，使得九地以下的供養連其一部分都無法相比（並且這些供養使所有眾生所知的一切都必定轉化為無上菩提，因此也利益眾生）。 第二是：這樣做之後，融入天眾的足底。然後（如果將之前所說的光芒融入獲得灌頂者的身體也引用到這裡，似乎更好。）諸佛菩薩們意識到大菩薩接受灌頂的時機已經到來。第三是：然後，無量無邊的菩薩（從初地到九地之間）從十方聚集而來（按照經文），圍繞著那位菩薩。

【English Translation】 (In the Kun-do it says) entering into ten hundred thousands (kotis). If it aligns with this moment, it is the appearance of essence. Fourth is: the arising of light, which has three aspects: the one who benefits, the prompter, and the one who attracts. The first is: from the two soles of the feet of that great Bodhisattva, the two knees, (called 'Lha-ang'), the navel pit, ('Do'), the two ribs, (left and right 'Do'), the two palms of the hands, from these five places countless rays of light, ten hundred thousand kotis (according to the Yig-do), sequentially illuminate the abodes of hell beings, animals, hungry ghosts, humans, and gods and demigods ('Do'), completely pacifying suffering. Again, from the two shoulders, the two back necks, and the face, rays of light arise as before, sequentially illuminating the abodes of the Shravakas and Pratyekabuddhas of the ten directions, and from the first generation of Bodhicitta up to the ninth Bhumi, opening the door of Dharma appearance, the door of peaceful Samadhi, and the skillful means of wisdom (according to the Yig-do), bringing them closer. They benefit beings by eliminating suffering and increasing qualities. (The Yig-do explains that universally benefiting beings does not exceed this method.) This demonstrates benefiting through offerings, from the hair pore between his eyebrows countless rays of light (according to the Yig-do), ten hundred thousand kotis, turning all the abodes of the demons of the ten directions into darkness, illuminating the Bodhisattvas who have received empowerment, and dissolving into their bodies. From the crown of the head, countless rays of light equal to the dust particles of a billion worlds are emitted, illuminating all the mandalas of the Devas of the ten directions, circling the world ten times, forming a mandala of a network of light in the upper space, with inconceivable offerings and services, making the offerings below the ninth Bhumi incomparable even to a fraction of it (and these offerings ensure that all beings' knowledge will definitely transform into unsurpassed Bodhi, thus also benefiting beings). Second is: After doing so, they dissolve into the soles of the feet of the Devas. Then (it seems better to also include here the previously mentioned dissolving of light into the bodies of those who have received empowerment.) The Buddhas and Bodhisattvas realize that the time has come for the great Bodhisattva to receive empowerment. Third is: Then, immeasurable Bodhisattvas (from the first Bhumi to the ninth Bhumi) gather from the ten directions (according to the text), surrounding that Bodhisattva.

ང་མཆོད་ནས་དེ་ལ་ལྟ་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་བཅུ་ ལ་(མདོ་དངོས་སྙོམས་པར་)འཇུག་གོ །བྱང་པ་དབང་ཐོབ་རྣམས་ཀྱི་དཔལ་བེའུ་དང་རྡོ་རྗེ་དང་བཀྲ་ ཤིས་ལས་བདུད་ཀྱི་དགྲ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་འོད་ཟེར་ཆེན་པོ་གཅིག་འཁོར་ འོད་ཟེར་གྲངས་མེད་པར་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་བཅས་(དབྱིག་མདོ་)བྱུང་སྟེ་ཕྱོགས་བཅུ་སྣང་བར་ བྱས། ཆོ་འཕྲུལ་མུ་མེད་པ་(མདོ་)བསྟན་ཏེ་བྱང་པ་དེའི་དཔལ་བེའུ་དང་རྡོ་རྗེ་དང་བཀྲ་ཤིས་ སུ་ནུབ་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱང་པ་དེའི་མཐུ་སྟོབས་ཡང་སྔར་བས་འབུམ་འགྱུར་བས་ (དབྱིག་མདོ་)ལྷག་པར་འཕེལ་ལོ། །རྡོ་རྗེ་སོགས་དེ་རྣམས་བྱང་པའི་སྙིང་ཁ་ན་ཡོད་ཅེས་དབྱིག་ གོ །(དེ་ལྟ་བུ་ནི་མཚན་མ་གང་བྱུང་ན་དབང་བསྐུར་བའོ་ཞེས་དབྱིག)ལྔ་པ་ནི། དེ་ནས་དེ་པ་རྣམས་ཀྱི་མཛོད་སྤུ་ ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་འོད་ཟེར་འཁོར་འོད་ ཟེར་གྲངས་མེད་པ་འབུམ་(མདོ་)ཕྲག་བཅུ་ཡང་བྱུང་སྟེ་ཕྱོགས་བཅུ་མ་ལུས་པར་སྣང་བར་བྱས་ འཇིག་རྟེན་ལན་བཅུ་བསྐོར། དེ་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བསྟན་བྱང་པ་(ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་)མང་ བོ་བསྐུལ། ཞིང་རབ་འབྱམས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བསྐྱོད། ངན་(བསྡུས་)སོང་ཞི། བདུད་གནས་མོག་ 2-422 མོག་པོར་བྱས། སོགས་ནས། བྱང་པའི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་ནས་བསྐོར་ཏེ་བཀོད་ པ་ཆེན་པོ་བསྟན་ནས་བྱང་པ་དེའི་སྤྱི་བོར་(མགོ་ནས་)ནུབ་པར་གྱུར་ཏོ། །འཁོར་གྱི་འོད་ཟེར་ རྣམས་དེར་འདུས་པའི་འཁོར་གྱི་བྱང་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱི་བོར་ནུབ་པོ། །དེ་མ་ཐག་བྱང་པ་དེ་དག་ གིས་སྔོན་མ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་བཅུ་འཐོབ་པོ། །ཞེས་སོགས་(ས་བཅུ་པའི་ མདོར་)གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དང་པོ། སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལ་ཞིང་འདིར་དུས་འདིའི་ ཚེ་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་ངེས་པ་སྟེ། བྱང་ཆེན་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕུང་བོར་ངེས་པའོ། ། སོགས་སོ། །གཉིས་པ། ལྷུན་གྲུབ་རྒྱུན་མི་འཆད་གཉིས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཚད་མེད་ བྱེད་པ་ལ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་དོ། །སོགས་སོ། །(དག་ལྡན་ལྟར། ) གསུམ་པ་ནི། མངོན་ཤེས་ཆེན་པོའི་ལས་ལ་དབང་བས་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་དང་སོགས་པ་ བསྙེན་བཀུར་སོགས་ཡོན་ཏན་དང་ཡེ་ཤེས་ཚད་མེད་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་ ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འགྲོ་བ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད། སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་བརྒྱད་དེ། ནུས་པ་གཉིས། རྟོགས་པ་གཉིས། སྤངས་པ་གཉིས། དག་པའི་རྒྱུ་ཚོགས་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ གཉིས་ནི། ཚེ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཡན་ལག་སྦྱིན་སོགས་དགེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ ཏེ། གཞན་ཡང་འཁོར་བ་ལས་སྒྲོལ་བ་འདི་ནི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དགེ་བའི་ཆོས་སོ།

【現代漢語翻譯】 我頂禮並觀察，進入成千上萬的禪定（真實平等經）。具有菩薩地位者，從權杖、金剛杵和吉祥物中，出現一道名為『完全戰勝魔軍』的巨大光芒，伴隨著無數的光芒，達到數十萬（勝樂根本續），照亮十方。顯現無盡的神變（經），融入該菩薩的權杖、金剛杵和吉祥物中。隨即，該菩薩的力量比以前增強了數百萬倍（勝樂根本續）。金剛杵等物在該菩薩的心間，這是勝樂根本續所說。（無論出現何種徵兆，都可進行灌頂，這是勝樂根本續所說。）第五，從諸天人的眉間，出現一道名為『具有一切智智的現觀』的光芒，伴隨著無數的光芒，也達到數十萬（經），照亮所有十方，環繞世界十次。諸天人顯現巨大的神變，激勵許多菩薩（數百萬）。震動無量佛土六次。消滅惡趣，將魔境變成空無一物。等等。在菩薩眷屬的壇城上方盤旋，顯現巨大的莊嚴，融入該菩薩的頭頂（從頭頂）。眷屬的光芒聚集在那裡，融入眷屬菩薩的頭頂。隨即，這些菩薩獲得之前未曾獲得的成千上萬的禪定。等等（十地經）中如是說。第二部分有三點：第一，來世必定在此剎土，於此時成佛。大菩薩必定是佛陀之身。等等。第二，以任運成就、相續不斷的二者，無量利益眾生。成佛后利益眾生。等等。（如清凈經所說。）第三，以大現觀的力量，供養佛陀的教法等等，具有無量的功德和智慧。前往各種世界的佛陀處，進行供養。等等。第三部分有八點：兩種能力，兩種證悟，兩種斷除，兩種清凈的資糧。前兩種是：今生獲得大菩提的支分，佈施等殊勝的善行。此外，從輪迴中解脫，這是道的支分，是善法。 我頂禮並觀察，進入成千上萬的禪定（真實平等經）。具有菩薩地位者，從權杖、金剛杵和吉祥物中，出現一道名為『完全戰勝魔軍』的巨大光芒，伴隨著無數的光芒，達到數十萬（勝樂根本續），照亮十方。顯現無盡的神變（經），融入該菩薩的權杖、金剛杵和吉祥物中。隨即，該菩薩的力量比以前增強了數百萬倍（勝樂根本續）。金剛杵等物在該菩薩的心間，這是勝樂根本續所說。（無論出現何種徵兆，都可進行灌頂，這是勝樂根本續所說。）第五，從諸天人的眉間，出現一道名為『具有一切智智的現觀』的光芒，伴隨著無數的光芒，也達到數十萬（經），照亮所有十方，環繞世界十次。諸天人顯現巨大的神變，激勵許多菩薩（數百萬）。震動無量佛土六次。消滅惡趣，將魔境變成空無一物。等等。在菩薩眷屬的壇城上方盤旋，顯現巨大的莊嚴，融入該菩薩的頭頂（從頭頂）。眷屬的光芒聚集在那裡，融入眷屬菩薩的頭頂。隨即，這些菩薩獲得之前未曾獲得的成千上萬的禪定。等等（十地經）中如是說。第二部分有三點：第一，來世必定在此剎土，於此時成佛。大菩薩必定是佛陀之身。等等。第二，以任運成就、相續不斷的二者，無量利益眾生。成佛後利益眾生。等等。（如清淨經所說。）第三，以大現觀的力量，供養佛陀的教法等等，具有無量的功德和智慧。前往各種世界的佛陀處，進行供養。等等。第三部分有八點：兩種能力，兩種證悟，兩種斷除，兩種清淨的資糧。前兩種是：今生獲得大菩提的支分，佈施等殊勝的善行。此外，從輪迴中解脫，這是道的支分，是善法。

【English Translation】 I prostrate and observe, entering into tens of thousands of samadhis (The Sutra of Actual Equality). From the lords of bodhisattvas, from their staffs, vajras, and auspicious signs, a great light named 'Complete Victory over the Maras' arises, accompanied by countless rays of light, reaching hundreds of thousands (The Root Tantra of Chakrasamvara), illuminating the ten directions. Manifesting endless miracles (Sutra), it merges into the staff, vajra, and auspicious signs of that bodhisattva. Immediately, the power of that bodhisattva increases by hundreds of millions of times compared to before (The Root Tantra of Chakrasamvara). The vajra and other objects are at the heart of that bodhisattva, as stated in The Root Tantra. (Whatever signs appear, empowerment can be given, as stated in The Root Tantra.) Fifth, from the brow of the devas, a light named 'Possessing the Manifest Knowledge of Omniscience' arises, accompanied by countless rays of light, also reaching hundreds of thousands (Sutra), illuminating all ten directions, circling the world ten times. The devas manifest great miracles, inspiring many bodhisattvas (hundreds of thousands). Shaking countless buddha-fields six times. Eliminating the evil destinies, turning the abodes of the Maras into nothingness. And so on. Circling above the mandala of the bodhisattva's retinue, manifesting great splendor, it merges into the crown of that bodhisattva's head (from the head). The rays of light from the retinue gather there, merging into the crowns of the heads of the bodhisattvas in the retinue. Immediately, those bodhisattvas obtain tens of thousands of samadhis that they had not obtained before. And so on, as stated in (The Sutra of the Ten Bhumis). The second part has three points: First, in the future, one will definitely attain buddhahood in this realm at this time. A great bodhisattva is definitely the body of a buddha. And so on. Second, with spontaneous accomplishment and continuous action, one benefits sentient beings immeasurably. Having become a buddha, one benefits sentient beings. And so on. (As stated in the Pure Sutra.) Third, with the power of great manifest knowledge, one makes offerings to the teachings of the Buddha and so on, possessing immeasurable merits and wisdom. One goes to the presence of buddhas in various realms, making offerings. And so on. The third part has eight points: two abilities, two realizations, two abandonments, and two accumulations of pure resources. The first two are: the limbs for attaining great enlightenment in this life, especially generous acts and other virtuous deeds. Furthermore, liberation from samsara, this is a limb of the path, a virtuous dharma.

།ཞེས་ སོགས་སོ། །གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཆུད་ མི་ཟ་བར་ཚེ་འདིར་འཚང་རྒྱ་བ་སྟེ། ཆུད་ཟོས་ཤིང་རྒྱུད་ལྔའི་འཁོར་བར་མི་ལྟུང་བ་དེ་ལྟར་ སྤྱོད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །(ཨཱརྱ་ལྟར། ) རྟོགས་པ་གཉིས་ནི། ཇི་སྙེད་པ་རྟོགས་པ་བདེན་བཞི་ མཐོང་བ་སྟེ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་ པ་འོག་ཏུ་འདུས་བྱས་འཁོར་བ་དང་འདུས་མ་བྱས་མྱང་འདས་ལ་ཐ་དད་དུ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་ པར་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་སྟེ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་(འདི་རྣམས་མདོ་དང་། ) དབྱིངས་སུ་འགོད་ 2-423 པ་དེ་ཡང་དེ་པའི་ཁྱུ་མཆོག་གི་མཐུར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །སྤངས་པ་གཉིས་ནི། ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་སོགས་སྤངས་པ་ལ་སྟེ། བྱམས་ཞུས་ལེའུས་བསྟན་པར་(དག་)སྙིང་ཟླ་དང་ འདིར་བྱམས་པ་གཞན་གྱིས་དོན་ལས་བརྩམས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བས་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས། (དཔྱད་དགོས། ) ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེའི་གཞི་དངོས་ པོ་བདེན་འཛིན་གྱི་ཡུལ་དངོས་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཚུལ་ལ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་དོན་ མཐོང་བས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའམ་རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །སོགས། རྒྱུ་ ཚོགས་གཉིས་ནི། ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཁྱད་ པར་ཅན་བྱང་ཆེན་གྱི་དངོས་རྒྱུ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཉམ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ངས་ རྣམ་པར་བྱང་བར་གསུངས་སོ། །ཞེས་སོགས། རྣམ་བྱང་གི་དངོས་ཀྱི་རྒྱུ་ཚོགས་སྦྱིན་སོགས་ ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས། (ཡང་སྔ་མ་རང་ བཞིན་རྣམ་བྱང་རྟོགས་དང་ཕྱི་མ་གློ་བུར་རྣམ་བྱང་གི་ཚོགས་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་རུང་ངོ་། ། ) གསུམ་པ་ནི། མྱང་འདས་མཐར་ཐུག་ལ་འགོད་པ་སྟེ། རྨོངས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། ཆོས་དེ་ནི་མ་སྤྲུལ་བའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཆོས་སྐུའི་འཕྲིན་ལས་ནི་འགོད་ཚུལ་གྱི་དབྱེ་བས་ཉི་ཤུ་བདུན་དུ་འདོད་དོ། ། འགྲེལ་པ་ལ་གསུམ། འཕྲིན་ལས་ས་མཚམས་ཀྱི་རིམ་པས་ཕྱེ་བ། དེའི་དུས། རིམ་པ་དེས་ གཞན་ཡང་མཚོན་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་རྩ་བ་བཞིན་གསུམ་ལས། རྟེན་ལ་འགོད་པ་ ནི། (གསེར་ནི་བཟང་བཟང་མིན་གྱི་རྒྱལ་བྲམ་རྗེ་རིགས་སོགས་ཏེ་མངོན་ཞེན་མེད་པ་ནི་བཟང་ངན་དུ་ཆགས་པ་མེད་པ། ཞེས་ཏེ་ དོན་མིན་ནོ། ། ) མཛད་ཅེས་དྲང་ངོ་། །གང་གི་ཚེ་ན། འཕྲིན་ལས་དང་པོར་རོ། །གང་ལ་ན། འགྲོ་ བ་(ནི་མི་ལ་སོགས་པ་སྟེ་འདོད་ཆགས་འབར་བ་མཛེས་དགའ་ཞེ་སྡང་འབར་བ་སོར་ཕྲེང་། གཏི་མུག་འབར་བ་སྟེང་རྒྱས་འོད་ བསྲུང་སོགས་ཀྱི་དེ་དག་ཀྱང་ཞི་བར་བྱས་པས། ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། )བཟང་བོ

【現代漢語翻譯】 如是等等。于無數三大阿僧祇劫積聚二資糧之業，其果不虛耗，於此生證得菩提。不虛耗且不墮入五濁輪迴，如是行持。如是等等。(如經中所說。)二種證悟是：如所有性證悟，即見四諦，須通達聖者之四諦。如是說。盡所有性證悟，即于下者，有為輪迴與無為涅槃，不作差別，證悟其平等性。安置於無為之(這些是經部觀點)法界中，亦不轉為彼等外道之殊勝處。如是等等。二種斷除是：斷除四顛倒等。如慈氏請問經所說，(清凈)心月與此處慈氏，由他義而起，不捨棄眾生，故非寂滅。如是等等。(需考察。)彼顛倒之根本，即實執之境，了知實有為非實有之理。以見真實義，則無有煩惱或清凈。等等。二種資糧是：法性平等性之清凈境，殊勝智慧，乃大菩提之真實因。何為一切法之平等性？即我所說之清凈。如是等等。清凈之真實因，即佈施等殊勝方便。應圓滿佈施波羅蜜多。如是等等。(又，前者為自性清凈之證悟，後者為客塵清凈之資糧證悟，亦可。) 第三，安置於究竟涅槃，即無有愚癡之法性涅槃，此法非造作。如是等等。 第三，法身之事業，以安置方式之差別，分為二十七種。釋論中有三：以事業之地界次第分；彼時；以次第亦表示其他。初者如根本文，分三，安置於所依是：（黃金非善非惡，國王、婆羅門、種姓等，無有偏執，即不執著于善惡。如是說，非其義。）作如是正直之語。何時？最初之事業。於何處？于有情（即人等，貪慾熾盛者，如喜好美色；嗔恨熾盛者，如指鬘；愚癡熾盛者，如增盛光護等，彼等亦皆寂靜。如法友所說。）善良者。

【English Translation】 Thus and so on. The deeds of accumulating the two accumulations in countless three great asamkhyeya kalpas, the fruit of which is not wasted, but enlightenment is attained in this life. Not wasted and not falling into the cycle of the five defilements, thus one should practice. Thus and so on. (As it is in the sutras.) The two realizations are: the realization of 'as it is,' which is seeing the Four Noble Truths, one must comprehend the Four Noble Truths of the noble ones. Thus it is said. The realization of 'as it is,' which is below, does not differentiate between conditioned samsara and unconditioned nirvana, but realizes their equality. Placing it in the unconditioned (these are the views of the Sutra school) realm, it also does not turn into the superior place of those heretics. Thus and so on. The two abandonments are: abandoning the four perversions, etc. As it is taught in the chapter of Maitreya's Questions, (pure) the heart-moon and Maitreya here, arise from other meanings, do not abandon sentient beings, therefore it is not nirvana. Thus and so on. (Needs to be examined.) The root of that perversion, which is the object of the belief in true existence, realizing the truth that true existence is non-existent. By seeing the true meaning, there is no defilement or purification. And so on. The two accumulations are: the pure realm of the equality of dharmata, the special wisdom, is the real cause of great enlightenment. What is the equality of all dharmas? It is the purity that I have spoken of. Thus and so on. The real cause of purity is the special means such as generosity. One should perfect the perfection of generosity. Thus and so on. (Also, the former is the realization of self-nature purity, and the latter is the accumulation of the realization of adventitious purity, which is also possible.) Third, placing it in ultimate nirvana, which is the nirvana of dharmata without ignorance, this dharma is not fabricated. Thus and so on. Third, the activity of the Dharmakaya is divided into twenty-seven kinds according to the difference in the way of placement. There are three in the commentary: dividing by the order of the boundaries of the activity; at that time; the order also indicates others. The first, as in the root text, is divided into three, placing it on the basis is: (Gold is neither good nor bad, king, Brahmin, caste, etc., without prejudice, that is, without attachment to good or bad. As it is said, it is not its meaning.) Speak truthfully. When? The first activity. Where? In sentient beings (that is, people, etc., those with burning desire, such as those who like beautiful colors; those with burning hatred, such as Angulimala; those with burning ignorance, such as Increasing Light Protection, etc., all of whom have been pacified. As the Dharma friend said.) The good.

་ལྷ་མི་དང་བཟང་བོ་མིན་པ་ངན་ 2-424 སོང་རྣམས་ལའོ། །གང་ན། ངན་སོང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་སོགས་དང་བདེ་འགྲོ་ལ་མངོན་ ཞེན་མེད་པར་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། མདོར་ན་འགྲོ་བའི་ཉེས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་ ཞི་བའི་འཕྲིན་ལས་སོ། །ནས་ཞེས་པ། དེ་བྱས་ནས་ཡང་འདི་བྱ་ཞེས་རིམ་པའི་ཚིག་གོ །ལམ་ ལ་འགོད་པ་ལ་སྔར་བཞིན་བཞི་ལས། ཚོགས་ལམ་ལ་འགོད་པ་ལ། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་ཆོས་ ཅན། གདུལ་བྱ་སྐལ་ལྡན་ཚོགས་ལམ་ལ་འགོད་དེ། དེ་བསྡུ་བ་བཞི་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ གྱི་བར་ལ་འགོད་པས་སོ། །རྟགས་རེ་རེ་ནས་གྲུབ་སྟེ། སྦྱོར་བ། (བུདྡྷ་ཤྲཱི། ) ལྟ་བ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)སྤྱོད་ པ་རྣམ་དག་ལ་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཆོས་ཅན་དེ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ལ་འགོད་དེ། དེ་ སྦྱིན་པས་སྣོད་དུ་རུང་བ། སྙན་སྨྲས་མོས་པར། དོན་སྤྱོད་ཀྱིས་ཆོས་བསྒྲུབ་པར། དོན་མཐུན་ གྱིས་བསྒྲུབ་པ་མཐར་ཐུག་པར་སྦྱོར་བར་མཛད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཅན། དེ་ཐོས་ བསམ་གྱི་བླང་དོར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ལ་སྟེ། ཐོས་བྱུང་དང་སོགས་པས་བསམ་ པའི་ཤེས་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉོན་མོངས་ཕྱོགས་དོར་གཉེན་པོ་རྣམ་བྱང་ཕྱོགས་བླང་བར་ བྱ་བའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་མཛད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། གཞན་དོན། (བུདྡྷ་ཤྲཱི་)རང་དོན། (བུདྡྷ་ཤྲཱི་)གཉིས་དོན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལའོ། །(སློབ་དཔོན། ) དང་པོ་ནི། ཆོས་ཅན། དེ་སེམས་ཅན་གྱི་ དོན་ཏེ་གཞན་དོན་གྱི་བསམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་འགོད་དེ། སྒྱུ་མ་མཁན་སྒྱུ་མ་ལ་ཆགས་སྡང་ མེད་པ་བཞིན་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྗེས་ཆགས་དང་། སོགས་པ་ཁོང་ཁྲོ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ དབེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱམས། སོགས་ནས། བཀོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཅན། དེ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་དད་པས་གོམས་པར་བྱེད་པ་ལ་འགོད་དེ། དེ་སྦྱོར་བས་གཙོ་བོ་རང་གི་ དོན་སྒྲུབ་པའི་འཁོར་གསུམ་དག་པས་ཕྱེ་བའི་སྦྱིན་སོགས་སྒྲུབ་པ་ལ་འགོད་པས་སོ། །དེའི་ རྗེས་ལ་ཞེས་པ་ནི། འཕྲིན་ལས་ཀྱི་རིམ་པ་སྟེ། དེའི་འོག་ཅེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ཅན། དེ་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལམ་ 2-425 ལ་འགོད་དེ། དེ་དགེ་བཅུའི་ལས་ལམ་ལ་འགོད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་སྦྱོར་ལམ་ལ་ སྟེ། དེ་ཚོགས་ལམ་ལ་བཀོད་པ་དེའི་རྗེས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར། ནས། གོམས་ པའི་སོ་སྐྱེའི་ལམ་ལ་འགོད་པས་སོ། །འདིར་ཆོས་བཤེས་ནི། དང་པོ་བཞི་ཚོགས་ལམ་ཕལ་ བ། དེ་ནས་ལྔ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐར་(ལོཙྪ་བསང་)ཆ། གཉིས་སྦྱོར་ལམ། གཞན་གསལ་ལོ། །ཞེས་ སོ། །ཁ་ཅིག དང་པོ་ཚོགས་ལམ། དེ་ནས་ལྔ་སྦྱོར་ལམ། དེ་ནས་བཞི་པར་ཆད་མེད་པའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེར་འཛིན་པ་སྤོང་བས་ཟེར་རོ། །ཞེས་ཀྱང་ཆོས་བཤེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ས་དང

【現代漢語翻譯】 對於天人以及善良和非善良的眾生。 何處？指惡趣的痛苦平息等，以及對善趣沒有執著而安住的特徵。簡而言之，就是事業能極度平息眾生的過患和痛苦。『然後』的意思是，做了那個之後又要做這個，是次第的詞語。將置於道上，如前一樣有四種。將置於資糧道上，證悟法身（Dharmakāya）的法，所化有緣者被置於資糧道上，因為從那四種集合直到成佛之道都要安置。從每一個征相都能成立，加行（Prayoga）。（Buddhaśrī）見解（Buddhaśrī），行為清凈地安置。第一，將法安置於四種集合的事物上，以佈施使其成為法器，以悅耳的言語使其信樂，以利益行為使其修持佛法，以意義一致使其修持達到究竟。第二，法，對於如實了知聽聞和思考的取捨，通過聽聞所生的智慧以及思考的智慧，捨棄不順品的煩惱，取證順品的清凈，通過這樣的方式使其證悟。第三，爲了他人的利益（Buddhaśrī），爲了自己的利益（Buddhaśrī），以及爲了二者利益的行為。（導師）第一，法，爲了眾生的利益，即安置於殊勝的利他思想上，就像魔術師對魔術沒有貪嗔一樣，對於眾生沒有追隨的貪戀，以及遠離憤怒等相，以慈愛等來安排。第二，法，安置於以信心習慣六度上，通過加行，主要以清凈三輪來修持佈施等，從而成就自己的利益。其後是指事業的次第，其後的一切也都是如此。第三，法，將自他利益的特徵，即佛陀本身安置於道上。 第二，將其置於加行道上，在資糧道上安置之後，對於一切法在勝義諦上，直到習慣的異生道上安置。此處法友是，最初的四種是粗略的資糧道，然後五種是殊勝的解脫（譯師桑）道，兩種是加行道，其他是清楚的。有些人說，最初是資糧道，然後五種是加行道，然後四種是無間三摩地，在那裡捨棄執著。這也是法友的說法。第三，是地等。

【English Translation】 To gods, humans, and beings who are both good and not good. Where? It refers to the characteristic of dwelling without attachment to the happiness of good rebirths, such as the pacification of suffering in evil rebirths. In short, it is the activity of thoroughly pacifying the faults and sufferings of beings. 'Then' means that after doing that, one will do this, it is a word of sequence. Placing on the path, as before, there are four. Placing on the path of accumulation, the Dharma (Dharmakāya) of realization, the fortunate disciples are placed on the path of accumulation, because from those four collections up to the path of Buddhahood, they are placed. Each sign is established, application (Prayoga). (Buddhaśrī) View (Buddhaśrī), conduct is placed purely. First, the Dharma is placed on the four objects of collection, making it a vessel through generosity, making it believe through pleasant speech, making it practice the Dharma through beneficial actions, and making its practice reach the ultimate through meaningful agreement. Second, the Dharma, for truly understanding the acceptance and rejection of hearing and thinking, through the wisdom born of hearing and the wisdom of thinking, abandoning the afflictions of the unfavorable side, taking the purification of the favorable side, it is made to realize through this way. Third, for the benefit of others (Buddhaśrī), for one's own benefit (Buddhaśrī), and for the actions of both benefits. (Teacher) First, the Dharma, for the benefit of sentient beings, that is, placed on the special thought of benefiting others, just as a magician has no attachment or aversion to magic, there is no following attachment to sentient beings, and being separated from aspects such as anger, arranging with love and so on. Second, the Dharma, placed on habituating the six perfections with faith, through application, mainly practicing generosity and so on, separated by the purity of the three wheels, thereby accomplishing one's own benefit. After that refers to the order of activities, everything after that is the same. Third, the Dharma, placing the characteristics of self and other benefits, that is, the Buddha himself, on the path. Second, placing it on the path of application, after placing it on the path of accumulation, for all Dharmas in ultimate truth, until placing it on the path of the ordinary being of habit. Here, the Dharma friend is, the first four are the general path of accumulation, then the five are the special liberation (translator Sang) path, the two are the path of application, the others are clear. Some say, the first is the path of accumulation, then the five are the path of application, then the four are the uninterrupted samadhi, where attachment is abandoned. This is also the saying of the Dharma friend. Third, is the ground and so on.

་པོ་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་འགྲོ་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་འགོད་དེ། དེ་སྦྱིན་ཕར་གྱི་ངོ་ བོ་རྫོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཆོས་མངོན་སུམ་གྱིས་གསར་རྟོགས་ལ་ འགོད་པས་སོ། །བཞི་པ་ལ། ལྔ་པའི་བར། དྲུག བདུན། བརྒྱད། དགུ ས་བཅུ་ཐོབ་མ་ཐག སྐྱེ་བ་གཅིག་ཐོགས། སྲིད་ཐ་ལའོ། །དང་པོ་ནི། དེས་གཉིས་པ་སོགས་ལ་རིམ་བཞིན་འགོད་ དེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སོགས་པ་བསམ་གཏན་བར་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ བརྡར་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་དུ་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པའི་སྒོམ་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ ངུ་སོགས་ལ་འགོད་པས་སོ། །སོ་སོར་སྦྱར་རོ། །ས་དེ་རྣམས་ཅིར་དགོས་ཞེ་ན། ས་དང་པོར་ ཡང་ཚོགས་ཁྱད་པར་ཅན་རྫོགས་ཀྱང་མཐའ་དག་མིན་པས་ཚོགས་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་ རྫོགས་(ཆོས་བཤེས་)པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་སོ། །(འདི་ཉེར་བདུན་གྱི་གཅིག་གོ །) གཉིས་པ་ནི། རིམ་གྱིས་ ས་དྲུག་པ་ལ་འགོད་དེ། དང་པོ་ལྔ་ཕྱིན་ལྔ་ལ་བརྟེན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ངོ་བོ་རྫོགས་ པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་ཡང་ཡིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པར་མངོན་ སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ལ་འགོད་པས་སོ། །དེས་དེ་དམིགས་མེད་དུ་རྟོགས་པ་ཅི་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་སྟེ་ གཟུང་འཛིན་གྱི་དངོས་པོར་མ་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །གསུམ་ པ་ནི། དེས་བདུན་པ་ལ་འགོད་དེ། ཐབས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ངོ་བོ་རྫོགས་པའི་སྟོབས་གཙོ་ཆེ་ 2-426 བ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པས་ནི་སློབ་ལམ་ལ་འགོད་པས་སོ། །བཞི་པ་ནི། དེ་ ས་བརྒྱད་པ་ལ་འགོད་དེ། སྟོབས་ཕར་གྱི་ངོ་བོ་རྫོགས་པའི་སྟོབས་གཙོ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་ རང་སོགས་དང་ཐུན་མོང་མིན་པ་བྱང་པའི་ལམ་མི་(མཚན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས་ཀྱང་ཡང་དག་མཐའ་ མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས། )རྟོག་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་མི་འཆད་ཐབས་བཅས་ལ་འགོད་པའི་ཕྱིར་ དང་། དེ་ནས་ནི་བཤད་རིམ་མོ། །ས་བརྒྱད་པ་དེ་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ལ་སྐྱབས་སོགས་སུ་(ཆོས་བཤེས་དོན་རུང་)མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ཕལ་ཆེར་སྤངས་ པ་ལ་འགོད་པས་སོ། །(སྔ་མ་རྟོགས་པ་འདི་སྤངས་པའོ། ། ) ལྔ་པ་ནི། ས་དགུ་པ་ལ་འགོད་དེ། སྨོན་ཕར་ གྱི་ངོ་བོ་རྫོགས་པའི་མཐུས་དེ་པའི་གཟུགས་སྐུར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་སྤྲུལ་ནུས་ཀྱི་རྒྱལ་ཚབ་ ལ་འགོད་པས་སོ། །དྲུག་པ་ནི། དེ་ས་བཅུ་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་ས་ལ་འགོད་དེ། ཡེ་ཕར་གྱི་ ངོ་བོ་རྫོགས་པས་བསྐྱེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ཁྱད་པར་མེད་ པར་དབང་བསྐུར་བ་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་ དག་ཅན་ལ་འགོད་པས་སོ། །བདུན་པ་ནི། དེ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་ལ་འགོད་དེ། སྐྱེས་ བུ་དེ

【現代漢語翻譯】 將彼安置於通達法界周遍之體性的特徵中，這是因為憑藉佈施波羅蜜多的本體圓滿而生的無二之法，以現量新證悟安置之故。第四，至第五，第六，第七，第八，第九，一旦獲得第十地，即一生補處，處於有邊際之位。第一，彼依次安置於第二等，即安忍等直至禪定之間的所有波羅蜜多之法，僅僅是假立，而於勝義中不成實，知曉此理，安置於小資糧道等中。各自配對。那麼，這些地有什麼用呢？因為即使在第一地，殊勝的資糧已經圓滿，但並非全部，因此成為圓滿一切資糧之因。 （這是二十七分之一。）第二，逐漸安置於第六地，如前五度般，憑藉般若波羅蜜多的本體圓滿而生，也是因為現量證悟一切法于勝義中無所緣。彼以無所緣證悟彼為何？因為是所知，即不執著于能取所取的自性之智慧。第三，彼安置於第七地，以方便波羅蜜多的本體圓滿之力為主，成熟有情，因此安置於有學道。第四，彼安置於第八地，以愿波羅蜜多的本體圓滿之力為主，與聲聞緣覺等不共，菩薩之道（安住于無相之界，然不現證真實邊際。——法友釋）無分別智恒常不斷，以方便安置之故。此後是宣說次第。于第八地，對佛等一切法，以皈依等（法友釋：義利）顯現執著之微細貪著，大多捨棄而安置之故。（先前之證悟已捨棄。）第五，安置於第九地，以愿波羅蜜多的威力，能化現彼之色身，于獲得菩提之補處安置之故。第六，彼安置於第十地的灌頂地，以智慧波羅蜜多的本體圓滿所生之力量，與一切智智無別，具有灌頂之三摩地，于清凈器情之佛剎安置之故。第七，彼安置於一生補處，彼士夫。

【English Translation】 It places him in the characteristic of realizing the all-pervading nature of Dharmadhatu, because it is based on the perfection of the essence of generosity paramita, and it is placed in the direct and new realization of the non-dual Dharma. Fourth, to the fifth, sixth, seventh, eighth, ninth, as soon as the tenth is obtained, there is one birth left, and the state of existence is at the edge. First, it is gradually placed in the second, etc., that is, all the paramita dharmas between morality and so on up to samadhi are merely nominal, and in the ultimate sense, they are not established, knowing this, they are placed in the small of the small path of accumulation, etc. Combine them separately. What are these grounds for? Because even on the first ground, the special accumulation is complete, but not all, so it becomes the cause of completely perfecting all accumulations. (This is one of twenty-seven.) Second, gradually place it on the sixth ground, like the first five perfections, based on the perfection of the essence of prajna paramita, it is also because all dharmas are directly realized to be without object in the ultimate sense. What is it that he realizes that it is without object? Because it is knowledge, that is, the wisdom of the characteristic of not being attached to the object of grasping and grasping. Third, it is placed on the seventh ground, mainly by the power of the perfection of the essence of the method paramita, which matures sentient beings, so it is placed on the path of learning. Fourth, it is placed on the eighth ground, mainly by the power of the perfection of the essence of strength paramita, which is not common to sravakas and pratyekabuddhas, the path of the bodhisattva (dwelling in the realm of no characteristics, but not directly realizing the true edge. - Dharma friend's explanation) The wisdom of non-discrimination is constant and uninterrupted, so it is placed with skillful means. After that is the order of explanation. On the eighth ground, for all dharmas such as Buddhas, the subtle attachment of manifesting attachment to refuge, etc. (Dharma friend's explanation: benefit) is mostly abandoned and placed. (The previous realization has been abandoned.) Fifth, it is placed on the ninth ground, by the power of the perfection of the aspiration paramita, it can transform the body of that being and place it in the substitute for obtaining enlightenment. Sixth, it is placed on the ground of empowerment of the tenth ground, with the power generated by the perfection of the essence of wisdom paramita, which is no different from all-knowing wisdom, with the samadhi of empowerment, it is placed in the pure Buddha land of the vessel and essence. Seventh, it is placed in the one birth left, that person.

འི་རང་གི་ངོ་བོ་ཚེ་ཕྱི་མ་བར་མ་ཆད་དུ་ཡང་དག་རྫོགས་ཆུབ་ཏུ་རྒྱ་བར་སོ་སོར་ངེས་པ་ལ་ འགོད་པས་སོ། །ཡང་དེ་གཅིག་ཐོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་དོན་གཉིས་ལ་འགོད་དེ། དེ་དེའི་སྐབས་ སུ་ཕྱོགས་བཅུ། ནས། ཡོན་ཏན་ལ་བཀོད་པས་སོ། །བརྒྱད་པ་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་རིམ་པས་འཕྲིན་ ལས་གཞན་ཡང་སྒྲུབ་པོ། །ཇི་ལྟར་ན། ས་བཅུ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་སྲིད་ པ་ཐ་མ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་བརྒྱད་ལ་འགོད་དེ། ཆོས་ཅན། དེ་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་ལ་འགོད་དེ། དེ་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་སྐུ་གསུམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་མཐའ་དག་རྫོགས་པར་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་དེ་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་ལ་འགོད་པས་སོ། །ཆོས་བཤེས། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་མཐའ་དག ཞེས་སོ། །ལས་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཚེ་དེ་ 2-427 ཉིད་ལ་བྱང་ཆེན་ཐོབ་པར་འབྲེལ་བས་ལས་བྱས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ལ་འགོད་པས་དང་། བདེན་ བཞིའི་དངོས་པོ་སྟེ་ངོ་བོ་དང་ཆོས་སོགས་ཐམས་ཅད། ནས། རྟོགས་པའི་སློབ་ལམ་མཐར་ ཐུག་ལ་འགོད་པས་དང་། རྟག་བདག་སོགས་ཕྱིན་ལོག་སྤངས་པའི་སློབ་ལམ་སོགས་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེའི་གཞིའམ་རྒྱུ་དངོས་པོ་བདེན་འཛིན་མེད་པར་སྤངས་པའི་སློབ་ལམ་གྱི་(ཆོས་ བཤེས་དོན་)ཡེ་ཤེས་སོགས་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ བྱང་པའི་རྣམ་བྱང་མཐར་ཐུག་ལ་དང་། གློ་བུར་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་རྣམ་བྱང་གི་དངོས་རྒྱུའི་ཚོགས་པའི་སློབ་ལམ་ལ་དང་། འདུས་བྱས་སམ་འཁོར་བ་འདུས་ མ་བྱས་སམ་མྱང་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་བདེན་པའི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ ཀྱི་ཆ་ནས་ཐ་མི་དད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་སློབ་ལམ་མཐར་ཐུག་ལ་བཀོད་པས་སོ། །དེ་ བརྒྱད་སྐད་ཅིག་མའི་སྐབས་ན་ཡོད། ཅེས། ཆོས་བཤེས་སོ། །ནས་ནི་རིམ་པའི་ཚིག་གོ ། གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ལ་འགོད་པ་ནི། དེ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ལ་འགོད་པར་མཛད་དེ། དེ་དེ་པའི་ས་ཀུན་ཏུ་འོད་ལ་འགོད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྟག་པ་ (བུ་)བཞིན་དུ་ཆོས་སྐུ་འདིའི་འཕྲིན་ལས། སོགས་ནས། བཞེད་པ་སྟེ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ། མཛད་པ་ (ཆོས་བཤེས་ཏེ་ལུང་སྦྱོར་)ཡིན་པས་འཕྲིན་ལས་མཚན་ཉིད་གཉིས་ལྡན་ནོ། །ཁྱོད་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ ཇི་སྙེད་པ། །བཞེད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་ཏེ། །སྦྱོར་བྱུང་ཡོན་ཏན་གཅིག་མ་མཆིས། །ཞེས་ པ་ལྟར་རོ། ། (ཆོས་བཤེས་ཏེ་ཅུང་ཟད་མ་དག་གམ་དཔྱད། ) གསུམ་པ་ནི། ཨཱརྱ་ལྟར་ན། བདུན་ཅུའི་དང་ པོ་དང་། སློབ་དཔོན་ལྟར་ན། དེར་མི་རུང་སྟེ་འཕྲིན་ལས་བདུན་བཅུའི་གཅིག་མིན་པས་ སོ། །དེས་ན་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་གྱི་དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་དང་ཐ་མའི་འཕྲིན་ལས་བསྟན་ པའི་རབ་དབྱེ་རྣམས་ཀྱི་ས་མཚམས་འདིར་ཡང་བསྟན་པའི་རིམ་པས་རྒྱས་བ

【現代漢語翻譯】 將自己的自性安置於永不間斷地直至圓滿菩提的道路上，這是各自確定的安置。 又，在唯一止觀的場合，安置於二利之上。那時，在彼時，安置於十方，乃至功德之上。 第八，以如是次第，亦能成辦其他事業。如何成辦呢？ 如第十地本身，在特殊的道路上，安置於最後有者的道路的八種自性之上。法性，安置於最後有者之上，因為那時，在那時，將三身的一切菩提引導至圓滿，成為法的體性，安置於七菩提分之上。法友，一切三乘菩提。 將二資糧的果報與在那一生獲得大菩提聯繫起來，安置於所作不空耗之上。以及四諦的實物，即自性和法等一切，乃至安置於證悟的究竟道之上。以及遠離常我等顛倒的道等。以及遠離顛倒之基或因，即實物有自性的執著的道（法友之義）智慧等。以及安置於自性清凈光明的體性的究竟清凈之上。以及安置於遠離一切客塵的佛陀清凈的實物因的集合的道之上。以及安置於通達有為或輪迴，無為或涅槃的一切法，在勝義中，從空性的角度無有差別的究竟道之上。這八者存在於一剎那間。如是，法友。乃至是次第之詞。 第三，安置於果位，即安置於不住涅槃之上。彼，安置於彼地的普光之上。第二，如是，法身如常（子），此法身的事業。乃至，意欲，即任運成就。作為（法友，即引證），具有事業和體性二者。您的事業有多少？完全取決於意欲，沒有造作的功德。如是說。（法友，略有不凈或需考察。） 第三，如阿雅所說，七十之第一。如論師所說，在那裡是不允許的，因為不是七十事業之一。因此，在支分廣釋之初的發心和最後的顯示事業的差別等處的界限，也以顯示的次第廣說。

【English Translation】 To place one's own nature on the path of perfect enlightenment, without interruption until the next life, is a distinct placement. Moreover, in the case of a single contemplation, it is placed on the two benefits. At that time, at that moment, it is placed on the ten directions, and on virtues. Eighth, in such a sequence, other activities can also be accomplished. How so? As for the tenth bhumi itself, on the special path, it is placed on the eight natures of the path of the last existence. Dharmata, it is placed on the last existence, because at that time, at that moment, it leads all the enlightenment of the three bodies to completion, becoming the nature of dharma, it is placed on the seven limbs of enlightenment. Dharma friend, all three vehicle enlightenments. Connecting the fruits of the two accumulations with the attainment of great enlightenment in that very life, it is placed on the fact that actions are not wasted. And all the realities of the four truths, namely nature and dharma, etc., are placed on the ultimate path of realization. And the path of learning that abandons permanence and self, etc., and the basis or cause of that reversal, the wisdom, etc. (meaning of Dharma friend) of the path of learning that abandons the belief in true existence of things. And on the ultimate purification of the nature of naturally pure and luminous nature. And on the path of learning of the collection of material causes of the Buddha's purification, which is free from all adventitious stains. And on the ultimate path of learning that completely knows that all phenomena of conditioned or samsara, unconditioned or nirvana, are not different in the ultimate sense from the aspect of emptiness. These eight exist in an instant. Thus, Dharma friend. Even is a word of sequence. Third, placing on the result, that is, placing on non-abiding nirvana. That, it is placed on the universal light of that bhumi. Second, in this way, the dharmakaya is constant (son), the activity of this dharmakaya. Even, intention, that is, spontaneous accomplishment. As (Dharma friend, that is, quotation), it has both activity and nature. How much is your activity? It depends entirely on intention, there is no contrived merit. As it is said. (Dharma friend, slightly impure or needs to be examined.) Third, according to Arya, the first of seventy. According to the teacher, it is not allowed there, because it is not one of the seventy activities. Therefore, at the boundary between the initial generation of mind and the final distinction of showing activities in the detailed explanation of the limbs, it is also explained in detail in the order of the teachings.

ཤད་ལྷག་མ་ གདམས་ངག་སོགས་རེ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་གྱི་ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ཀྱི་སའི་གོ་རིམ་ཡང་ལས་དང་ 2-428 པོ་པའི་ས་ནས་སངས་རྒྱས་བར་ཅི་རིགས་པར་དཔྱད་ནས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་ ཚིག་མངས་སུ་དོགས་ནས་བདག་གིས་ནི་མ་བྲིས་ཀྱི་ཚིག་ལ་ལྟ་བའམ་འགོད་མི་མཁྱེན་པ་ནི་ མིན་ནོ་ཞེས་སོ། ། ༈ སྐབས་བསྡུ་བ། གསུམ་པ་ནི། དང་པོར་བདུན་སོང་བ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྒྱད་པའོ།། ༈ །། ༈ བར་མ་ལ་དད་པ་ལ་དྲུག གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། རྒྱས་པ་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། མཁྱེན་གསུམ་ཆོས་ཅན། འཕགས་བཞིའི་མངོན་རྟོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་བཞི་ ཆོས་སྐུ་ཁྱོད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་བཞག་པས་སོ། །ཨཱརྱའི་དགོངས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཞབས་ནི། བླང་དོར་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ་མཚོན་པར་བྱེད་པས་མཚན་ ཉིད་ཅེས་གསེར་དོན་ཏེ་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་མཚོན་པས། ཞེས་སོ། །རད་ཀིར་ནི། སྦྱོར་ བ་བཞིར་མཚོན་པས་མཚན་ཉིད། ཅེས་སོ། །གསུམ་པོ་དེའི་སྦྱོར་བ་རྣམ་ཀུན། སྦྱོར་བ་དེའི་ རབ་རྩེ་མོ། སྦྱོར་བ་དེའི་གོ་རིམ་མཐར་སྦྱོར་དང་། སྦྱོར་བ་དེའི་མཐའ་སྐད་ཅིག་མ། སྦྱོར་ པ་དེའི་རྣམ་སྨིན་ནི་ཆོས་སྐུ་སྟེ་ཡུམ་གྱི་དོན་བསྡུས་པ་བརྒྱད་ལས་གཞན་ཏེ་རྣམ་པ་དྲུག་གོ ། ཞེས་དག་སྙིང་ངོ་། །འགྲེལ་པ་ནི། རྣམ་པ། ཞེས་ནས། གསུམ་པོ་ནི། དང་པོར་ཐོས་བསམ་ གྱིས་མངོན་པར་མཚོན་ཞིང་དོན་དུ་གཉེར་བྱ་རྟོགས་པའི་གནས་སོགས་སམ་རྩ་བ་ལྟར་རོ། ། གསུམ་པོ་དེ་ཐོས་བསམ་གྱིས་ཤེས་པ་དེ་ནས་དེ་གསུམ་ལ་དབང་གྱུར་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ དུ་འདིས་གསུམ་བསྡུས་ཏེ་སྒོམ་པ་ལ་སྦྱོར་བས་ཞེས་པ་རྟགས་སོ། །རྣམ། ནས། རྟོགས་པ་ནི་ ཆོས་ཅན་ནོ། །ཐམས་ཅད་སོགས་ཆོས་སོ། །ཕྱི་མ་ལ་ཡང་ཚུལ་དེའོ། །དེ་ནས་བསྡུས་བསྒོམ་ ཤིན་ཏུ་སོགས་སོ། །དེ་ནས་རྩེ་སྦྱོར་ཕལ་བས་རྟོགས་པའི་དངོས་པོ་སྟེ་དོན་ངེས་པ་སྟེ་བརྟན་ པར་བྱས་ནས། སོ་སོ་བ་གསུམ་རྣམ། མཐའ་དག་རྣམ་རྩེའི་རྣམ་པ་དག་བསྡུས་ཏེ་རྣམ་པར་ སོགས་གཞུང་སྲོང་བ་སྟེ་མ་ཉམས་པར་རྒྱུན་སྐྱོང་བར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་སོགས་སོ། ། དེ་ནས་སློབ་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་དེ་བས་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོར་སོགས་སོ། །དེ་ནས་སྦྱོར་བ་དེའི་ 2-429 འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སོགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན། སོགས། དྲུག་སྟེའོ་ཡན་ལག་རྒྱས་ བཤད་སྔ་མ་བརྒྱད་དུ་བསྟན་པ་ཁོ་ན་སོགས་སོ། ། ༈ བསྡུས་པ་ལ་དད་པ་ལ་གསུམ་དུ་བསྟན་པ། གསུམ་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དབང་འབྲིང་བར་མ་ལ་ནས། དབང་རྣོན་མདོར་བསྡུ་ སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། མཁྱེན་པ་གསུམ་ནི་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་ཡུལ་ཡིན་ ནོ། །(སྐབས་དང་བོར་རྒྱས་འགྲེལ་ལས་འབྱུང་། )སྦྱོར་བཞིའི་བདག་ཉིད་ནི་ཆོས་སྐུའི་རྒྱུ་ཡིན་ན

【現代漢語翻譯】 餘論 從訣竅等八十八個詞語的含義的排列順序，從事業和補特伽羅（藏語：個人）的地位到成佛，都要根據情況進行研究，徹底理解。因為這裡擔心文字繁多，所以我沒有寫，並不是不看文字或不知道如何記錄。 章節總結 第三部分：相對於第一部分已經過去的七個方面，這是第八個方面。 中間階段的信心有六個方面 第二部分：連線詞是『廣』等。根本是：具有三種智慧的事物，是所有聖者四種證悟的特徵，即自性。因為四種結合被置於法身您的狀態。這是聖者的意圖。智慧足跡是取捨的特徵。』等等。因為象徵著基礎、道路和結果這三種，所以說是特徵，即黃金的意義，象徵著境、色等。』等等。拉德基爾是：因為象徵著四種結合，所以說是特徵。』等等。這三者的所有結合方式，結合的最頂端，結合的次第直到最後，結合的最終剎那，結合的異熟果是法身，即總結了佛母的意義，不同於其他八個，即六種形態。』這是純凈心髓。解釋是：形態，從『三者』開始，首先通過聽聞和思考來明顯像征，並且是應該努力實現的意義，如證悟的處所等，或者像根本一樣。這三者是通過聽聞和思考來了解的，然後爲了獲得對這三者的控制，通過修行來結合，這是標誌。從『形態』開始，證悟是事物。所有等等都是法。後面的情況也是如此。然後是總結、修行、非常等等。然後通過粗略的頂端結合來確定證悟的事物，即意義，並使其穩定。三種不同的形態，所有頂端形態的形態被總結，形態等等是正直的文字，即維持不退化的傳承的結合等等。然後是學習道上的證悟，因此與衆不同等等。然後是結合的最終結果等等。像這樣，等等。六個，即詳細解釋的前面八個方面等等。 對總結的信心有三個方面 第三部分：連線詞是：從能力中等者到能力敏銳者，簡要總結等等。根本是：三種智慧是通過聽聞和思考來確定的對象。（在第一部分廣釋中出現。）四種結合的自性是法身的因。

【English Translation】 Additional Remarks Regarding the order of the meanings of the words from the instructions, etc., up to eighty-eight, one should examine and thoroughly understand them as appropriate, from the position of the agent and the individual up to Buddhahood. Because I fear too many words here, I have not written them, but it is not that I do not look at the words or do not know how to record them. Chapter Summary The third is the eighth, in relation to the seven that have passed in the first. Six Aspects of Faith in the Intermediate Stage Second part: The connecting words are 'extensive' etc. The root is: The three knowledges are the characteristics of all the realizations of the four noble ones, that is, the nature, because the four unions are placed in the state of Dharmakaya. It is the intention of the Aryas. The wisdom foot is the characteristic of acceptance and rejection.' etc. Because it symbolizes the three of base, path and result, it is called characteristic, that is, the meaning of gold, symbolizing object, form, etc.' etc. Radkir is: Because it symbolizes the four unions, it is called characteristic.' etc. All the combinations of these three, the very peak of the combination, the order of the combination to the end, the final moment of the combination, the complete maturation of the combination is the Dharmakaya, that is, the meaning of the condensed mother, other than the eight, that is, the six forms.' This is the pure heart essence. The explanation is: form, from 'the three' onwards, first clearly symbolized by hearing and thinking, and is the meaning to be strived for, such as the place of realization, etc., or like the root. These three are known through hearing and thinking, and then in order to gain control over these three, combining through meditation, this is the sign. From 'form' onwards, realization is the thing. All etc. are dharma. The same is true for the latter. Then there is summary, meditation, very etc. Then, through rough peak combination, the thing of realization, that is, the meaning, is determined and made stable. Three different forms, all the forms of the peak forms are summarized, forms etc. are upright texts, that is, the combination that maintains the unbroken lineage etc. Then the realization of the learning path is therefore different etc. Then the final result of the combination etc. Like this, etc. Six, that is, only the previous eight aspects of detailed explanation etc. Three Aspects of Faith in the Summary Third part: The connecting words are: from the middle of the ability to the sharp ability, brief summary etc. The root is: The three knowledges are the objects to be determined by hearing and thinking. (Appears in the extensive explanation in the first part.) The nature of the four unions is the cause of the Dharmakaya.

ོ། །ཆོས་ སྐུ་འཕྲིན་ལས་བཅས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་དེའི་འབྲས་བུ་སྟེ་ཡུམ་གྱི་དོན་བརྒྱད་དྲུག་ལས་གཞན་ སོགས་སོ། །ཨཱརྱ་འོ། །འགྲེལ་པ་ལ། དང་པོར། ནས། ངོ་བོ་ཉིད་ནི། བྱང་སེའི་འཇུག་པའི་ ཡུལ་ནི་ཆོས་སྐུ་སྟེ་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ཏེ་གཞན་སླའོ། །ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་ནི་ སྔར་བཤད་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཞེས་སོགས་སོ།། ༈ །། ༈ མཛད་ནས་ཆོས་གསུང་བའི་དུས་གཟིགས་པ། གསུམ་པ་ལ། ཤེར་འབྱུང་ལྟར་ན་བཞི་སྟེ། སྔར་ཀྱི་མཆོད་བརྗོད་དང་རྩོམ་པར་དམ་ བཅའི་ཁྱད་ཆོས་གཞུང་གཟུགས་པ། བརྩམས་པའི་བསོད་ནམས་བསྔོ་བ། ཁེངས་བསྐྱུང་ བ། རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པའོ། ། ༈ སྔར་ཀྱི་མཆོད་བརྗོད་དང་རྩོམ་པར་དམ་བཅའི་ཁྱད་ཆོས་གཞུང་གཟུགས་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་འགྱུར་བའི་ གཞུང་འཛུགས། དགོས་པའི་བཞུང་འཛུགས། ཚིག་ལེར་བྱས་པ་དབྱེ་བའི་གཞུང་འཛུགས་ པའོ། །དང་པོ་ནི། ལ་ལ་སྟེ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཀྱི་དོན་ཙམ་ཞིག་བསྟན་ གྱི་ཚིག་གིས་དངོས་སུ་རྫོགས་པར་མ་བསྟན་ནོ། །གཞན་བར་མ་ལས་བརྒྱད་ཚིག་གིས་ རྫོགས་པར་བསྟན་ཅིང་དོན་རེ་རེའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་མིན་ནོ། །གཞན་ཡུམ་རྒྱས་པ་ ལས་བརྒྱད་རྫོགས་པར་བསྟན་པར་མ་ཟད་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་འགྲེས་ཀྱི་ཚིག་ གི་རྣམ་གྲངས་ཡང་ཡང་དང་དོན་རེ་རེའི་ཡང་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་མིང་ཆོས་ཉིད་ལྟ་བུ་ལ། ཆོས་ ཉིད། ཡང་དག་མཐའ། དོན་དམ། དེ་བཞིན་ཉིད། ཆོས་དབྱིངས་ཞེས་སོགས་དུ་མ་དག་གིས་ བསྟན་ཏེ། དེས་ན་གསུང་རབ་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས། ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པ་ཀུན་ 2-430 ལའང་བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་བསྡུས་པ་རྒྱན་འདིས་བཀྲོལ་བའི་བརྒྱད་པོ་དེ་ཙམ་དུ་ཤེས་ པར་བྱ་ཞིང་ཆད་ལྷག་མེད་པས་རྒྱན་འདི་གསུམ་པོ་ཀུན་ཀྱི་རྒྱན་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ དགོངས་སོ། །(གཞན་གྱིས་མ་ཤེས་སྣང་ངོ་། ། ) དོན་གྱི་གཙོ་བོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྡུས་པར་ཤེས་པ་དེ་ལྟ་ མིན་ན། གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོའི་རིམ་པ་ལེགས་པར་བསྡུས་པའི་ཚུལ་ མ་ནོར་བར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་འགལ་ཟླར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཨཱརྱས། འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐབས་འབྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ བར་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ན་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཆོས་སྐུ་མཛད་པ་ དང་བཅས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་དངོས་པོ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་གསུམ་གྱི་དོན་ གྱི་གཙོ་བོ་བརྒྱད་དུ་འདུས་པ་དེ་ལྟ་མིན་ན། རྒྱན་འདིས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་རིམ་པ་ ལེགས་པར་ཏེ་ཚང་བར་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་པར་ཡང་ཐལ་ལོ། །འོ་ན་ཡུམ་གསུམ་ཟློས་སོ་ཞེ་ ན། གསུམ་པོ་དེ་ལ་ཡང་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་འདྲ་ཡང་དེ་སྟོན་པའི་ཚི

【現代漢語翻譯】 法身（chos sku），事業（'phrin las）等都是結合的成果，不同於《母經》的八事六事等。阿雅（ārya）！註釋中，首先，本質是：菩薩進入的境地是法身，是法身的因。等等，其他也類似。支分廣說如前所述。༈ ༈ 造論后，觀察說法時機： 第三，按照《現觀莊嚴論》（Śer 'byung）的觀點，有四種情況：之前的供養讚頌和立誓造論的特點，正文的結構，造論的福德迴向，謙遜，以及陳述證悟的殊勝。 ༈ 之前的供養讚頌和立誓造論的特點，正文的結構： 第一種情況有三種：成為一切莊嚴的論著，建立必要的論著，以及建立區分詞句的論著。第一種是：在《八千頌般若經》（brgyad stong pa）中，只顯示了八現觀（mngon rtogs）的意義，並沒有用詞句直接完整地顯示。在其他的中間的經典中，用詞句完整地顯示了八事，但沒有用每個意義的名詞術語。在其他的《母經》廣本中，不僅完整地顯示了八事，而且從色（gzugs）到一切相智（rnam mkhyen）的詞句術語也反覆出現，並且每個意義的術語也很多，比如法性（chos nyid），有：法性（chos nyid，梵文：dharmatā，梵文羅馬擬音：dharmata，漢語字面意思：法性），真如（yang dag mtha'，梵文：bhūtatathatā，梵文羅馬擬音：bhūtatathatā，漢語字面意思：真實如是），實義（don dam，梵文：paramārtha，梵文羅馬擬音：paramartha，漢語字面意思：勝義），如是（de bzhin nyid，梵文：tathatā，梵文羅馬擬音：tathata，漢語字面意思：如是），法界（chos dbyings，梵文：dharmadhātu，梵文羅馬擬音：dharmadhatu，漢語字面意思：法界）等等。因此，精通經論的人們認為，對於《母經》的廣、中、略三本，都應該知道，所要表達的意義的重點，是用這個莊嚴來闡釋的這八事，不多不少，因此這個莊嚴成爲了三本經典的莊嚴。這樣認為。（其他人可能不知道。）如果不這樣認為，即不知道用八事概括意義的重點，那麼就不是真正瞭解三本經典所要表達的重點的次第，因為這樣理解是錯誤的。阿雅（ārya）說：『從「如是」等開始，到圓滿為止的事物，如果歸納為一個，那麼最終會變成一切相智（rnam mkhyen）等，以及法身（chos sku）和事業（mdzad pa）等八件事。』因此，如果不認為三本經典的意義的重點歸納為八事，那麼也可能會認為這個莊嚴沒有完整地概括三本經典的意義次第。如果這樣，那麼三本《母經》豈不是重複了嗎？雖然三本經典的意義重點相同，但表達這些意義的詞

【English Translation】 The Dharmakaya (chos sku), activities ('phrin las), etc., are the result of the union, different from the eight matters and six matters of the 'Mother Sutra'. Arya! In the commentary, first, the essence is: the object of the Bodhisattva's entry is the Dharmakaya, which is the cause of it. And so on, others are similar. The detailed explanation of the limbs is as previously stated. ༈ ༈ After composing the treatise, observing the time to teach the Dharma: Third, according to the view of the 'Manifest Realization Ornament' (Śer 'byung), there are four situations: the characteristics of the previous offering and praise and the vow to compose the treatise, the structure of the main text, the dedication of merit for composing the treatise, humility, and stating the excellence of realization. ༈ The characteristics of the previous offering and praise and the vow to compose the treatise, the structure of the main text: The first situation has three aspects: the treatise that becomes the ornament of all, establishing the necessary treatise, and establishing the treatise that distinguishes the words and sentences. The first is: in the 'Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra' (brgyad stong pa), only the meaning of the eight manifest realizations (mngon rtogs) is shown, and it is not directly and completely shown with words and sentences. In other intermediate scriptures, the eight matters are completely shown with words and sentences, but not with the nomenclature of each meaning. In other extensive versions of the 'Mother Sutra', not only are the eight matters completely shown, but also the terms and phrases from form (gzugs) to omniscience (rnam mkhyen) are repeatedly used, and there are also many terms for each meaning, such as Dharmata (chos nyid), which has: Dharmata (chos nyid, Sanskrit: dharmatā, Romanized Sanskrit: dharmata, literal Chinese meaning: Dharma-nature), Suchness (yang dag mtha', Sanskrit: bhūtatathatā, Romanized Sanskrit: bhūtatathatā, literal Chinese meaning: True Thusness), Ultimate Meaning (don dam, Sanskrit: paramārtha, Romanized Sanskrit: paramartha, literal Chinese meaning: Supreme Meaning), Thusness (de bzhin nyid, Sanskrit: tathatā, Romanized Sanskrit: tathata, literal Chinese meaning: Thusness), Dharmadhatu (chos dbyings, Sanskrit: dharmadhātu, Romanized Sanskrit: dharmadhatu, literal Chinese meaning: Dharma-realm), and so on. Therefore, those who are proficient in the scriptures believe that for the extensive, intermediate, and concise versions of the 'Mother Sutra', one should know that the main point of the meaning to be expressed is these eight matters explained by this ornament, no more and no less, so this ornament becomes the ornament of all three scriptures. This is the understanding. (Others may not know.) If one does not think so, that is, if one does not know that the main point of the meaning is summarized by the eight matters, then one does not truly understand the order of the main points to be expressed in the three scriptures, because such an understanding is wrong. Arya says: 'Starting from "Thus," etc., up to the complete objects, if summarized into one, then it will ultimately become the eight matters such as omniscience (rnam mkhyen), the Dharmakaya (chos sku), and activities (mdzad pa).' Therefore, if one does not think that the main point of the meaning of the three scriptures is summarized into eight matters, then it may also be thought that this ornament does not completely summarize the order of the meaning of the three scriptures. If so, then aren't the three 'Mother Sutras' repetitive? Although the main points of the meaning of the three scriptures are the same, the words expressing these meanings

ག་བསྡུས་པ་དང་། སོགས་པ་ འབྲིང་རྒྱས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས། ཟློས་སྐྱོན་མེད་ཅིང་ཚིག་གི་ཁྱད་པར་དེ་ ཁོ་ནར་ཟད་པས་དོན་ཁྱད་མེད་དོ། །གཉིས་པ་གསུམ་པ་ལྷན་ཅིག་བཤད་ན་བདེ་བས། ཆོས་ བཤེས་ལྟར་བཤད་ན། བྱས་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན། རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེར་བྱས་པའི་འགྲེལ་པ་ དོན་གསལ་བ་འདི་ནིའོ། །གང་གིས་ན། རྒྱལ་རིགས་ལས་བསྟན་པའི་སྒོར་ཞུགས་ཏེ་ལོ་བཅུ་ བདུན་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཉེས་པར་བྱས་པ་(ཆོས་བཤེས་)མཐར་རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས་ རྒྱན་དང་བཅས་པའི་ཡུམ་དངོས་སུ་བསྟན་པར་གྲགས་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སེང་གེ་བཟང་ བོ་ཆེ་བས་སོ། །(ཆེ་ཆུང་འབྲིང་གསུམ་དུ་རྒྱ་གར་དུ་གྲགས་ཏེ་ངག་ལས་ཤེས། ) གང་གི་སྒོ་ནས་ན། སློབ་དཔོན་ འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་པའི་སྡེས་རྒྱལ་ལ་(ལོཙྪ་བའི་འགྱུར་བྱང་ན་བཤད། )མངོན་སུམ་དུ་ཞུས་ ནས་མིས་སྔོན་ཆད་(ཁོང་རང་གསུང་)མ་མྱོང་བའི་མདོ་བསྟན་བཅོས་སྦྱར་བའི་འགྲེལ་པ་མཛད་ 2-431 པ་ལ་ཆེར་འབད་པ་བྱས་པའི་(འགྲེལ་ཆེན་དུ་ཡོད། )མཐུ་ཡིས་མདོ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ ལོག་པར་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་ཞེ་ན། (ཆོས་བཤེས་དངོས། ) ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་(ཆོས་ བཤེས་)སྟོན་པའི་ཚིག་དང་ནི་ཚིག་ཇི་སྙེད་པས་(མང་བོ་)བརྗོད་བྱ་གཅིག་སྟོན་པའི་(ཆོས་བཤེས་ཀུན་) ངག་སྟེ། ཀ་བ་བྱས་པའི་ཕྱིར། མི་རྟག་ལ། དེས་ན་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །(ཀུན་ཆོས་ བཤེས། ) སོགས་པས་དོན་འདྲ་ཡང་སྡེབ་སྦྱོར་གཙོ་བོར་བྱས་ཏེ་ཚིག་ཡིད་དུ་འོང་བའི་སྙན་ངག་ ཀྱང་སྦྱར་བ་མ་བྱས་པར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་མ་སྦྱར་ཞེ་ན། (ཆོས་བཤེས། )དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཐད་ གཟུགས་སུ་(ཆོས་བཤེས་)གསལ་བོར་བསྟན་པས་སློབ་མ་སོགས་ཀྱིས་(ཆོས་བཤེས་)གོ་བར་སླ་ བའི་ཕྱིར་དུའོ། །བོད་རྣམས་ནི། འཐེམ་སྦྱོར་གྱི་ཚིག་དང་ངག་དོན་རྒོལ་ལན་དང་། སོགས་ པ་སྙན་ངགས་དང་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་(འོད་ཟེར་)བཤད་པ་སོགས་མ་བྱས་ཟེར་རོ། །མདོ་ཚིག་དང་ བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ངག་དང་། སོགས་པ་དོན་དང་ནི་འགྲེལ་ཚིག་གིས་དངོས་སུ་འདི་འདི་ཞེས་ སོགས་མ་སྦྱར་ཞེས་ཡང་རུང་ངོ་། །ཅི་འདི་གཞན་གྱིས་མ་གནང་བར་(ཆོས་བཤེས་)བྱས་སམ་ཞེ་ ན། (ཆོས་ཀྱི་བཤེས་གཉེན། )མིན་ཏེ་(ཆོས་བཤེས་)ཉེ་བར་འཛིན་པའམ་ལུང་འབོགས་པས་མཁན་པོ་ ཡང་དག་པའི་བཤེས་གཉེན། མཚན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་བཟང་པོ་ཞེས་པ་རྒྱུད་ཡོན་ཏན་ གྱིས་ལྕི་ཞིང་(དེ་ལྟ་བུའི་)བཀའ་དྲིན་ཡང་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བའི་བླ་མ་བཟང་པོ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ གནང་བ་མནོས་ཤིང་གདམས་ངག་གི་ཆ་གནང་ནས་སོ། །(ཆོས་བཤེས། ) ཁ་ཅིག སངས་རྒྱས་ རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པས་དེ་སྐད་ཟེར་ཏེ། མཁན་པོ་དང་། བླ་མ་བཟང་ པོ་འཕགས་སྡེའོ་ཟེར་རོ། །ཞེས་ཀྱང་ཆ

【現代漢語翻譯】 略述和詳述是通過分類的方式來展示，沒有重複的錯誤，只是詞語上的差異，沒有意義上的差別。如果將第二點和第三點一起闡述會更方便。如果像chos bshes（法友）那樣闡述，就可以直接說『做了』。在哪裡做呢？就在這個用華麗的詞藻寫成的、意義明確的註釋中。由誰來做呢？由進入了源自王族的教法之門，十七年來一直令善知識歡喜的（法友），最終被尊者慈氏（Byams pa，彌勒）認為是直接展示了具有莊嚴的《母經》的偉大化身seng ge bzang po che ba（獅子賢大）。（大、中、小在印度廣為人知，這是口頭相傳的。）通過什麼方式呢？通過阿阇黎phags pa rnam par grol pa'i sde（聖解脫軍），向國王（在譯師的譯文中提到）親自請教，並憑藉著努力創作了前人（他自己說）從未聽過的經論合著的註釋（在註釋中有），從而以不顛倒的方式見到了經論的意義。如何做的呢？（真正的法友）用多少詞語（很多）來表達（法友們）一個所要表達的內容，即展示教法特點（法友）的詞語，例如：『因為做了柱子，所以無常，因此無自性』。（所有的法友）等等，雖然意義相同，但主要注重組合，沒有加入悅耳動聽的詩歌。為什麼不加入這些呢？（法友）因為直接（法友）清晰地展示了意義的本質，所以學生等（法友）容易理解。藏族人說：沒有使用華麗的詞藻和言辭進行辯論，也沒有使用詩歌和名稱等（光芒）的解釋。也可以說：沒有直接使用經文和論典的言辭，以及意義和註釋等，說這個那個等等。難道這件事是別人沒有允許（法友）就做的嗎？（教法之友）不是的，（法友）因為親近或接受了傳承，所以向堪布（mkhan po，親教師）、真正的善知識，名為rnam par snang mdzad bzang po（遍照賢），他以傳承和功德為重，（像那樣）恩德也極其深厚的上師祈禱，接受了他的允許和竅訣。（法友）有些人說，是sangs rgyas rnam par snang mdzad（佛遍照）親自顯現，所以那樣說，堪布和上師phags sde'o（聖軍）等等。 略述和詳述是通過分類的方式來展示，沒有重複的錯誤，只是詞語上的差異，沒有意義上的差別。如果將第二點和第三點一起闡述會更方便。如果像法友那樣闡述，就可以直接說『做了』。在哪裡做呢？就在這個用華麗的詞藻寫成的、意義明確的註釋中。由誰來做呢？由進入了源自王族的教法之門，十七年來一直令善知識歡喜的（法友），最終被尊者慈氏認為是直接展示了具有莊嚴的《母經》的偉大化身獅子賢大。（大、中、小在印度廣為人知，這是口頭相傳的。）通過什麼方式呢？通過阿阇黎聖解脫軍，向國王親自請教，並憑藉著努力創作了前人從未聽過的經論合著的註釋，從而以不顛倒的方式見到了經論的意義。如何做的呢？（真正的法友）用多少詞語來表達（法友們）一個所要表達的內容，即展示教法特點（法友）的詞語，例如：『因為做了柱子，所以無常，因此無自性』。（所有的法友）等等，雖然意義相同，但主要注重組合，沒有加入悅耳動聽的詩歌。為什麼不加入這些呢？（法友）因為直接清晰地展示了意義的本質，所以學生等容易理解。藏族人說：沒有使用華麗的詞藻和言辭進行辯論，也沒有使用詩歌和名稱等的解釋。也可以說：沒有直接使用經文和論典的言辭，以及意義和註釋等，說這個那個等等。難道這件事是別人沒有允許就做的嗎？不是的，因為親近或接受了傳承，所以向堪布、真正的善知識，名為遍照賢，他以傳承和功德為重，恩德也極其深厚的上師祈禱，接受了他的允許和竅訣。有些人說，是佛遍照親自顯現，所以那樣說，堪布和上師聖軍等等。

【English Translation】 The brief and the detailed are shown through the method of classification, without the fault of repetition, only with differences in words, and no difference in meaning. It would be easier to explain the second and third points together. If explained like chos bshes (Dharma friend), one can directly say 'done'. Where is it done? It is in this commentary written with ornate language and clear meaning. By whom is it done? By seng ge bzang po che ba (Lion Good Great), who entered the door of the Dharma originating from the royal family, pleased the virtuous friend for seventeen years (Dharma friend), and was eventually regarded by the venerable Byams pa (Maitreya) as directly showing the great embodiment of the adorned 'Mother Sutra'. (The great, medium, and small are widely known in India, it is oral tradition.) Through what means? Through Acharya phags pa rnam par grol pa'i sde (Noble Liberation Army), personally asking the king (mentioned in the translator's translation), and by diligently creating a commentary combining sutras and treatises that predecessors (he himself said) had never heard, thereby seeing the meaning of the sutras and treatises in a non-inverted way. How is it done? (The real Dharma friend) with how many words (many) to express (Dharma friends) one thing to be expressed, that is, the words showing the characteristics of the Dharma (Dharma friend), such as: 'Because the pillar is made, it is impermanent, therefore it is without self-nature'. (All Dharma friends) etc., although the meanings are the same, they mainly focus on combination, without adding pleasant poetry. Why not add these? (Dharma friend) Because the essence of the meaning is directly (Dharma friend) clearly shown, so students etc. (Dharma friend) can easily understand. Tibetans say: They did not use ornate words and speeches for debate, nor did they use explanations of poetry and names etc. (rays of light). It can also be said: They did not directly use the words of sutras and treatises, as well as meanings and commentaries, saying this and that etc. Was this matter done without the permission of others (Dharma friend)? (Friend of Dharma) No, (Dharma friend) because of closeness or receiving the lineage, so to the Khenpo (preceptor), the true virtuous friend, named rnam par snang mdzad bzang po (Vairochana Good), who values lineage and merit, (like that) whose kindness is also extremely deep, praying to that good lama, receiving his permission and pith instructions. (Dharma friend) Some say that sangs rgyas rnam par snang mdzad (Buddha Vairochana) personally appeared, so they say that, Khenpo and Lama phags sde'o (Noble Army) etc. The brief and the detailed are shown through the method of classification, without the fault of repetition, only with differences in words, and no difference in meaning. It would be easier to explain the second and third points together. If explained like Dharma friend, one can directly say 'done'. Where is it done? It is in this commentary written with ornate language and clear meaning. By whom is it done? By Lion Good Great, who entered the door of the Dharma originating from the royal family, pleased the virtuous friend for seventeen years (Dharma friend), and was eventually regarded by the venerable Maitreya as directly showing the great embodiment of the adorned 'Mother Sutra'. (The great, medium, and small are widely known in India, it is oral tradition.) Through what means? Through Acharya Noble Liberation Army, personally asking the king, and by diligently creating a commentary combining sutras and treatises that predecessors had never heard, thereby seeing the meaning of the sutras and treatises in a non-inverted way. How is it done? (The real Dharma friend) with how many words to express (Dharma friends) one thing to be expressed, that is, the words showing the characteristics of the Dharma (Dharma friend), such as: 'Because the pillar is made, it is impermanent, therefore it is without self-nature'. (All Dharma friends) etc., although the meanings are the same, they mainly focus on combination, without adding pleasant poetry. Why not add these? (Dharma friend) Because the essence of the meaning is directly clearly shown, so students etc. can easily understand. Tibetans say: They did not use ornate words and speeches for debate, nor did they use explanations of poetry and names etc. It can also be said: They did not directly use the words of sutras and treatises, as well as meanings and commentaries, saying this and that etc. Was this matter done without the permission of others? No, because of closeness or receiving the lineage, so to the Khenpo, the true virtuous friend, named Vairochana Good, who values lineage and merit, whose kindness is also extremely deep, praying to that good lama, receiving his permission and pith instructions. Some say that Buddha Vairochana personally appeared, so they say that, Khenpo and Lama Noble Army etc.

ོས་བཤེས་སོ། །གོ་བར་སླ་བ་སོགས་ཀྱིས་དགོས་པའི་ གཞུང་འཛུགས་རྐང་བ་(ཡུམ་འདི་ཆོས་བཤེས་)ཐ་མ་བཞིས་རྣམ་པར་དབྱེ་བའིའོ། ། ༈ བརྩམས་པའི་བསོད་ནམས་བསྔོ་བ། གཉིས་པ་ནི། བསྔོ་རྒྱུ་འགྲེལ་པ་དེ་སྡེབས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡི་དགེ་བ་སེང་བཟང་བདག་གིས་གང་ཐོབ་པ་ དེ་ཡིས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་བསྔོ་ས་བདེ་གཤེགས་ཤེས་རབ་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་ 2-432 (ཆོས་བཤེས་)པར་ཤོག་ཅིག་གོ །དེས་མཚོན་ནས་དེ་བཤད་པ་དང་དེ་མཉན་པ་དང་དེ་བྲིས་པ་ སོགས་ལའང་སྦྱར་ཞིང་ལག་ལེན་བྱའོ། ། ༈ ཁེངས་བསྐྱུང་བ། གསུམ་པ་ལ། དོན་ལ་(ཡུམ་འདིའི་)བདག་ནི་ལུང་ལ་ བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་གིས་འཇུག་གི་འདི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་མི་གསལ་ ལོ། །ཞེས་ཏེ། རྟོགས་པའི་ཆོས་(ཆོས་བཤེས་)ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར་བསྟན་ནས། ལུང་(ཀུན་ཆོས་བཤེས་) གི་ཆོས་ཀྱང་མ་རྟོགས་པར་(ཆོས་བཤེས་)སྟོན་ཏེ་ཡུམ་སོགས་བསྟན་བཅོས་ཀུན་ཀྱང་བདག་ལ་ ཕྱི་རོལ་ཏེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པས་བདག་གིས་གང་ན་ཞིག་ཤེས་ཏེ་མི་ཤེས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་དེས་པ་དང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་སློབ་མ་ཅན་གཉིས་འདས་ནུབ་བསྟན་པ་ནུབ་ པས་ཕྱིན་ཆད་ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ལ་སྤྱོད་པའོ། །ཞེས་(ཆོས་བཤེས་)གསུང་སྟེ་རྒྱུ་མཚན་དེ་ ནོར་རོ། །འོ་ན་སུའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྙམ་པ་ལ། (ཆོས་བཤེས། )ཡུམ་སོགས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟ་ བུ་ཞིག་ཡིན་པ་ནི་(ཀུན་ཆོས་བཤེས་)བསྐལ་མང་དུ་ཚོགས་བསགས་པས་བདག་ཉིད་ཆེ་བའི་བློ་ ཅན་རྣམས་དང་། ཡུན་རིང་བོར་བཤེས་གཉེན་སངས་རྒྱས་བྱང་པའི་མན་ངག་བཟུང་བ་(ཆོས་ བཤེས་)དང་། འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམ་གྲོལ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་(ཀུན་ཆོས་བཤེས་) ཡིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་དོན་ནི་ཅི་གང་ཡིན་ཞེས་འཆད་པས་བོད་རྣམས་འདིར་ཆེས་ནོར་ རོ། །འོན་ཀྱང་སྟེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ནའང་སེང་བཟང་བདག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་མདོ་བསྟན་ བཅོས་ཀྱི་དོན་འབྱེད་པ་ལ་ང་རྒྱལ་སོགས་ཀྱིས་མིན་པར། རང་གི་རྟོགས་པ་མི་བརྗེད་པར་ དང་། གཞན་གྱིས་ཀྱང་རྟོགས་པའི་དོན་གྱི་ངོར་ཏེ་ཆེད་དུ་སེང་བཟང་བདག་གིས་འབད་པ་ བགྱིས་པ་འདི་ལ་ནོངས་པའི་ཚོགས་ཡོད་ན་སྐྱེ་བོ་མཁས་པ་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་བཟོད་པར་ མཛོད་ཅིག་ཅེས་པ་ནི། བདག་ལ་སྨད་པས་ཁྱེད་རྣམས་ཉམས་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སམ་ གཞན་ལ་འཇིགས་པས་ང་རྒྱལ་མེད་པར་སྟོན་པ་སྟེ། འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བྲན་གྱུར་བཞིན་དུ་ གནས་པར་བྱ། །ཅེས་(ཀུན་ཆོས་བཤེས་)པ་ལྟར་རོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། ༈ རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ། བཞི་པ་ནི། དངོས་ 2-433 པོར་སྨྲ་བའི་གཞུང་ལུགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཡིད་སུན་ཞིང་དུབ་པ་བདག་གི་ངལ་བསོ་ཞིང་ དབུགས་ཕྱིན་པའི་གནས་རང་བཞིན་མེད་སྟོན་གྱི་ཤེར་པའི་དོན་གྱི

【現代漢語翻譯】 哦，導師！爲了易於理解等目的，通過建立論著的四個支柱（此《母經》是導師），來進行區分。 第二部分： 迴向的緣起是，我僧賢所獲得的，來自解釋和編纂的善業，愿以此功德，爲了所有眾生的利益，迴向于證得善逝的智慧法身（導師）。以此類推，也應將其應用於講解、聽聞、書寫等方面，並付諸實踐。 第三部分： 關於謙遜：就意義而言（此《母經》的），我依賴於經文的推斷而行事，而不是對意義有直接體驗的清晰智慧。也就是說，在沒有理解證悟之法（導師）的情況下，就宣講沒有理解的經文（導師），所有的《母經》等論著對我來說都是外在的、隱秘的，我怎麼會知道呢？我不知道。原因是，阿羅漢提婆和三藏法師的兩位弟子去世后，教法衰落，此後只能使用教法的影像。這樣（導師）說，但這個理由是錯誤的。那麼，是誰的行境呢？（導師）《母經》等論著的意義是什麼呢？是那些在漫長的劫中積累了資糧，具有偉大智慧的人，以及那些長期持有善知識佛菩薩的口訣（導師），還有聖者解脫眾等人的行境（導師）。解釋論著的意義是什麼，藏族人在這裡犯了很大的錯誤。然而，即使如此，即使僧賢不是《母經》等論著的行境，但在解釋經論的意義時，不是出於傲慢等，而是爲了不忘記自己的證悟，也爲了讓他人理解意義，僧賢我努力了，如果有什麼錯誤，請有智慧的賢者們寬恕，也就是說，不要因為批評我而使你們自己受到損害，或者因為害怕他人而表現得沒有傲慢，而是要像（導師）所說的那樣，像奴隸一樣對待一切眾生。像這樣，導師！ 第四部分： 直接宣說各種論理，使人厭煩疲憊，我的休息和呼吸之處，就是宣說自性空的般若之義。

【English Translation】 O teacher! For the purpose of easy understanding, etc., it is distinguished by the four pillars of establishing the treatise (this 'Mother Sutra' is the teacher). The Second: The merit of dedicating arises from the explanation and compilation. Whatever merit I, Seng Xian, have obtained, may it be dedicated to all beings to attain the wisdom Dharmakaya of the Sugata (teacher). By analogy, it should also be applied to explaining, listening, writing, etc., and put into practice. The Third: Regarding humility: In terms of meaning (of this 'Mother Sutra'), I rely on the inference of the scriptures, not the clear wisdom that directly experiences the meaning. That is to say, without understanding the Dharma of realization (teacher), he preaches the scriptures without understanding (teacher). All the treatises such as the 'Mother Sutra' are external and secret to me. How would I know? I do not know. The reason is that after the two disciples of Arhat Deva and the Tripitaka master passed away, the teachings declined, and from then on, only the image of the Dharma can be used. Like this (teacher) said, but this reason is wrong. So, whose realm is it? (Teacher) What is the meaning of treatises such as the 'Mother Sutra'? It is the realm of those who have accumulated merits for many kalpas and have great wisdom, and those who have long held the oral instructions of the virtuous friend Buddha Bodhisattva (teacher), and the noble liberated beings, etc. (teacher). Explaining what the meaning of the treatise is, Tibetans make a big mistake here. However, even so, even if Seng Xian is not the realm of the 'Mother Sutra' and other treatises, when explaining the meaning of the scriptures, it is not out of arrogance, etc., but in order not to forget his own realization, and also to let others understand the meaning, Seng Xian I have worked hard. If there are any mistakes, please wise and knowledgeable people forgive me, that is to say, do not let yourselves be harmed by criticizing me, or show that you are not arrogant because you are afraid of others, but treat all beings like slaves, as (teacher) said. Like this, teacher! The Fourth: Directly speaking of various theories, making people bored and tired, my place of rest and breathing is the meaning of Prajna, which shows the emptiness of self-nature.

་ཡིན་ལུགས་རྣམས་ཐོས་ བསམ་ལ་ཞུགས་ནས་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ནས་གདོད་མཐོང་བས་ངལ་སོས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ པས་ཀྱེ་མ་ངོ་མཚར་རོ་(ཚིགས་བཅད་འདི་ཨཱརྱའིའོ། ། )ཞེས་པའོ། །འདི་དོན་དུ་མ་ལ་འཇུག་སྟེ་སྨད་པ་ སྨོན་པ་ཞུམ་པའམ་མྱ་ངན་ངོ་མཚར་བ་སོགས་ལས་འདིར་དགའ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པའི་ ཚིག་གོ །རྫོགས་སོ་ནི་འགྲེལ་པ་ཚར་ཕྱིན་པའོ། ། ༈ བརྩམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་མཇུག་གི་དོན། གསུམ་པ་ནི། མཁན་པོ་མཚན་ཉིད་པའམ་བརྡ་སྤྲོད་པའི་མཁན་པོ་བིརྱ་ཀ་ར་པྲ་བྷ་ནི་ རིག་པའི་འབྱུང་གནས་འོད་ཟེར་རམ་རིག་བྱེད་འོད་ཟེར་རོ། །བནྡེ་ནི་བཙུན་པའམ་ཕྱག་ འོས། མཚན་ཀ་བ་དཔལ་བརྩེགས་ཀྱིས་སམ་སྐྲི་ཏིའི་སྐད་ལས་བོད་སྐད་དུ་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ དག་མཛད་དེ་གཏན་ལ་ཕབ་པོ། །སླད་ཀྱིས་ནི་དུས་ཕྱིས་སོ། །གོ་མི་ནི་བཙུན་པའམ་དགེ་ བསྙེན་ནོ། །(དཔྱད། ) འཆི་མེད་ཟླ་བ་དང་། འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས། ཤར་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོ་ བརྟེན་ནས་ནི། །དེ་འདིར་འབྲོག་གི་མཐར་ཐུག་པར། །བློ་ལྡན་ལོ་ཧི་ཏ་ལས་གཞན། །བྱང་དུ་ དེ་བཞིན་ཁ་བ་ཅན། །ཞེས་ལུང་བསྟན་པའི་(ཡར་འབྲོག་ཏུ་འཁྲུངས་པས་)ལོ་ཙྪ་བ་སོགས་སོ།། ༈ །། ༄། །བོད་ཡུལ་དུ་གང་གིས་བཀོད་པའི་འགྱུར་བྱང་རྣམས་བཤད་པ། སྐབས་བརྒྱད་སྡོམ་ཚིག་ཉི་ཟླའི་སྐ་རགས་ཀྱིས། །རྒྱལ་ཡུམ་ལྷུན་པོ་མཆོག་གི་ལུས་ བཅིངས་ཤིང་། །དངོས་བཟང་བདུན་ཅུའི་གཟའ་སྐར་ཕྲེང་བ་ཡིས། །རྒྱལ་ཡུམ་སྔོ་བསངས་ མ་ནི་རྣམ་པར་བཀྲ ། གང་གིས་སྟོང་ཉིད་འོད་གསལ་ཟབ་སྟོན་དེ་ཡིས་དངོས་འཛིན་གཅོང་ ནད་སེལ། །གང་གིས་ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་བཞི་རབ་གསལ་དེ་ཡིས་བདག་སྨྲའི་མུན་པ་སེལ། །གང་ གིས་བདེན་གཉིས་ཟབ་མོ་ལེགས་འབྱེད་དེ་ཡིས་སྒྲོ་འདོགས་སྐུར་འདེབས་སེལ། །གང་གིས་ རྣམ་མཁྱེན་ནོར་བུའི་མཆོག་བསྒྲུབ་དེ་ཡིས་འགྲོ་བློའི་དབུལ་བ་སེལ། །དེ་ལྟའི་རྒྱལ་ཡུམ་ 2-434 བསྟན་བཅོས་བཅས་འདི་རྒྱ་གར་མཁས་མང་དུ་མ་ཡིས། །རྣམ་པར་བཤད་ཅིང་བོད་ཀྱི་ཡུལ་ དུའང་མཁས་མང་དུ་མས་རྣམ་པར་འབད། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་གང་དོན་ཟབ་ཅིང་གཏིང་དཔག་ དཀའ་བས་ཇི་བཞིན་དོན། །རྫོགས་པར་སྟོན་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཨུ་དུམ་ཝཱ་རའི་མེ་ཏོག་ བཞིན། །དེ་ཕྱིར་ཁོ་བོས་རྣམ་དཔྱོད་བཟང་བོས་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་དོན་བཟང་བོ། །རྣམ་ པར་དཔྱད་ནས་ཚིག་དོན་གསལ་ལ་རྣམ་པར་རྫོགས་པས་ཆེས་གསལ་བར། །རྣམ་པར་ བཀོད་མོད་གང་གི་བློ་གྲོས་རྣམ་པར་གསལ་པའི་ཟླ་བ་ཡང་། །རྨོངས་པའི་ནག་པོར་ར་རིས་ སྒྲིབས་ཕྱིར་ནོངས་པ་ཡོད་ན་མཁས་ལ་བཤགས། ། འདི་ན་ད་ལྟ་རང་གིས་ཤེས་པ་བས། །གཞན་ལ་སྨྲ་བ་རིངས་བའི་སྐྱེ་བོ་འགའ། །མགུ་ བ་ཙམ་གྱི་ཆེད་དུ་མ་བྱས་ཏེ། །དེ་དག་རྣམ་ཀྱང་བཟོད་པ་བཞེས་སུ་གསོལ། །སྟོང་ཉིད་ཟབ་ མོའི་མིང་ཙམ་རབ་ཐོས་ནས། །རང་སྟོང་ཙམ་ལ་མཆོག

【現代漢語翻譯】 聽聞這些道理，通過長久的聞思，才得以初見，從而感到輕鬆，真是太奇妙了！（這句偈頌是阿雅的。）』 這句話包含多種含義，如貶低、祈願、沮喪或悲傷、驚奇等，這裡是指產生了一種特殊的喜悅之語。 『圓滿』是指註釋已經完成。 著述圓滿，是結尾的意思。 第三部分是：堪布（Khenpo，住持）是具格的，或者說是聲明語法的堪布 Viryakaraprabha（精進光），意為智慧之源的光芒，或者說是知識之光。 班智達（Bande）是指僧人或值得尊敬的人。名稱是 Kabadpal Tsek（柱吉祥積），由梵文翻譯成藏文並校對確定。 後來是指之後的時間。Gomi（郭米）是指僧人或居士。（考證。） 《不死月》和《文殊根本續》中說：『東方依賴於大海，最終到達這裡的邊遠地區。除了智慧者羅睺羅（Lohita）之外，北方也是如此，雪域之地。』 這是對（出生于雅礱地方的）譯師等的授記。 下面講述在藏地由誰所作的翻譯題記。 第八品總結偈：如日月之腰帶，繫縛著勝母須彌山之身。 如七十種珍寶星辰之花環，莊嚴著勝母蔚藍之身。 誰以空性光明之甚深教義，消除對實有的執著之頑疾？ 誰以四法印之清晰闡釋，驅散我執之黑暗？ 誰以二諦之甚深辨析，破除增益和誹謗？ 誰以證悟一切種智之寶，消除眾生之貧乏？ 如此殊勝之母經論，曾被眾多印度智者廣為闡釋，在藏地亦有眾多智者努力鉆研。 儘管如此，由於其意義深奧難測，如實圓滿闡釋其意義的釋論，猶如優曇婆羅花般稀有。 因此，我以良好的智慧，對經和論的良好意義進行分析研究，使詞句清晰、意義圓滿，從而非常明瞭。 雖然如此，無論誰的智慧如明月般皎潔，也會被愚癡的烏雲所遮蔽，所以如有錯謬，向智者懺悔。 在此，有些人比起自己所知，更急於向他人炫耀。 我並非僅僅爲了滿足自己而這樣做，也請那些人多多包涵。 僅僅聽到空性甚深之名，就自以為是空性之最。

【English Translation】 Having heard these principles and engaged in extensive study and contemplation, I finally had an initial glimpse, which brought relief. How wonderful! (This verse is Arya's.)' This phrase has multiple meanings, such as belittling, wishing, being dejected or sad, being surprised, etc. Here, it refers to a word expressing a special kind of joy. 'Complete' means that the commentary has been finished. The completion of the composition is the meaning of the ending. The third part is: The Khenpo (abbot) is qualified, or the Khenpo of grammar, Viryakaraprabha (Effort Light), meaning the light of the source of wisdom, or the light of knowledge. Bande means monk or someone worthy of respect. The name is Kabadpal Tsek (Pillar Glorious Accumulation), translated from Sanskrit into Tibetan and proofread and finalized. Later refers to a later time. Gomi refers to a monk or a lay devotee. (Research.) The 'Immortal Moon' and the 'Root Tantra of Manjushri' say: 'The East relies on the ocean, and eventually reaches the remote areas here. Apart from the wise Lohita, the North is also like this, the land of snows.' This is a prophecy for translators and others (born in the Yar-brog area). The following describes the colophons of translations made in Tibet by whom. Summary verse of the eighth chapter: Like a belt of sun and moon, binding the body of the victorious mother, Mount Sumeru. Like a garland of seventy kinds of precious stars, adorning the victorious mother's azure body. Who, with the profound teachings of emptiness and luminosity, eliminates the disease of clinging to reality? Who, with the clear explanation of the four seals of Dharma, dispels the darkness of self-grasping? Who, with the profound analysis of the two truths, refutes exaggeration and slander? Who, with the attainment of the supreme jewel of omniscience, eliminates the poverty of beings' minds? Thus, these excellent mother scriptures and treatises have been widely explained by many Indian scholars, and many scholars in Tibet have also diligently studied them. Nevertheless, because its meaning is profound and difficult to fathom, a commentary that fully and completely explains its meaning is as rare as the Udumbara flower. Therefore, with good intelligence, I have analyzed and researched the good meaning of the sutras and treatises, making the words clear and the meaning complete, thus making it very clear. Even so, no matter whose wisdom is as bright as the moon, it will be obscured by the dark clouds of ignorance, so if there are any mistakes, I confess to the wise. Here, some people are more eager to show off to others than to know themselves. I did not do this merely to satisfy myself, and I ask those people to be tolerant. Just hearing the name of profound emptiness, they think they are the best in emptiness.

་ཏུ་རློམ་པ་ཡི། །སྐྱེ་བོ་སྒྲིན་པོའང་མགུ་ བའི་ཆེད་ཙམ་མིན། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་བཟོད་པ་མཛད་དུ་གསོལ། །གང་ཞིག་སྙིང་ནས་གཞུང་ འདི་ཤེས་འདོད་གཟུ་བོར་གནས་པའི་དུས་སྐབས་ཅན། །གྲགས་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་ དོན་ལ་རྟོན་པར་གྱུར་པ་ཡི། །སྐྱེ་བོ་དག་ནི་བློ་གྲོས་ཡངས་སམ་གལ་ཏེ་རྣམ་དཔྱོད་ཆུང་ཡང་ རུང་། །འགྲེལ་འདིར་ཞུགས་ན་གཞུང་འདིའི་དོན་རྟོགས་བསྟན་ལའང་བྱ་བ་བྱེད་པར་འགྱུར། ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདི་ན། །སློབ་དཔོན་སྔ་མས་བྱས་པའི་རྣམ་བཤད་ནི། །ཉེས་ བཤད་ཡིན་པར་མཐོང་ཡང་དེ་ཉིད་ལ། །ནན་གྱིས་འཇུག་པའང་བདུད་ཀྱིས་བསླུས་མིན་ ནམ། །ལེགས་ན་དགྲ་བོའི་ངག་ལའང་འཇུག་དགོས་ལ། །སྐྱོན་དང་བཅས་ན་བཤེས་ཀྱི་ངག་ ལའང་མིན། །དུག་ཆུའི་རྒྱུན་འབབ་གསེར་རིའང་འདོར་དགོས་ལ། །སྦྲང་རྩི་འབྱུང་ན་ཚེར་ མའི་ཤིང་ཡང་བསྟེན། །ལ་ལ་རང་ལ་ཡིད་ཆེས་གདེང་མེད་པར། །མཁས་པར་གྲགས་པའི་ ཚིག་ཕྱིར་རབ་ཞུགས་ཏེ། །དམ་པའི་ལུང་རིགས་དག་དང་འགལ་ན་ཡང་། །འདི་ཉིད་བདེན་ 2-435 ཞེས་འཇུག་པའང་བླུན་མིན་ནམ། །འགའ་ཞིག་ཕྲག་དོག་མུན་པས་མིག་བཀབ་པས། །གཞན་ ལ་ཡོད་པའི་ལེགས་བཤད་མི་མཐོང་ཞིང་། །མེད་པའི་སྐྱོན་མཐོང་རབ་རིབ་མིག་ཅན་བཞིན། ། དེ་འདྲའི་སྒྲིན་རློམ་སྐྱེ་བོའི་སྙིང་རྗེའི་གནས། །ཁོ་བོའི་བློ་གྲོས་མཁས་པའི་དེད་དཔོན་གྱིས། ། གཞན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་གཙོར་བྱས་ཏེ། །མན་ངག་བསྟན་བཅོས་རིན་ཆེན་ཆེན་པོའི་ དོན། །མདོ་དང་འགྲེལ་བཤད་ཆུ་གཏེར་ཆེ་ནས་བླངས། །གྲོགས་ངན་བོར་ལ་ལམ་ངན་ རྣམས་ལ་རྒྱལ་བོའི་ལམ་དུ་རྣམ་པར་འཁྲུལ་བ་མ་བྱེད་པར། །བདག་གི་གོམ་བཞག་རྗེས་ སུ་གོམ་པ་རྣམ་པར་བཀོད་ནས་ལམ་བཟང་དག་ལ་བུ་ཁྱེད་ཤོག །རྣམ་པར་དཀར་བའི་བློ་ གྲོས་མིག་གིས་ལེགས་པར་བརྟགས་ནས་ཆེས་ཆེར་བརྩོན་པ་ཆེན་པོ་ཡིས། །ཚད་མར་གྱུར་ པའི་འཕགས་དང་མཁས་མང་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་ལམ་འདི་ཕྱེའོ་ཁྱེད་ཞུགས་ཤིག། ཁོ་ བོའི་ལེགས་བཤད་གསེར་འགྱུར་རྩི་འདི་ཡིས། །གང་ལ་རེག་པའི་བློ་གྲོས་ནག་པོའི་ལྕགས། ། མཁས་པ་རིན་ཆེན་ཆེན་པོར་བསྒྱུར་བྱེད་ཅིང་། །མཁས་པའི་རིན་ཆེན་ནམ་ཡང་ཉམས་མི་ འགྱུར། །ཉེས་བཤད་འཆིང་བུའི་ཕུང་བོར་ཞེན་པའི་མིས། །ལེགས་བཤད་རིན་ཆེན་བཻཌུརྱ་ རྙེད་ཡང་། །ལེགས་བཤད་རིན་ཆེན་དོར་ནས་ཉེས་བཤད་ཀྱི། །བཅོས་མའི་ནོར་བུ་ལེན་པ་ བླུན་པོའི་རྟགས། །འདི་ན་ལ་ལ་བསྟན་བཅོས་མངོན་རྟོགས་རྒྱན། །རྩ་བའི་གཞུང་ཚིག་དོར་ ནས་འགྲེལ་པ་ཙམ། །རང་བཟོ་བཤད་པས་རྣམ་པར་བརྒྱན་བྱས་ནས། །རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ བྱས་པ་ཟློས་ཞེས་ཟེར། །འདི་ཉིད་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས་ལུང་བསྟན་ཏེ། །མེ་ཏོག་འབྲས་བུའི་ ཁྱད་པར་འདོད་པའི་མི། །རྨོངས་པ་ལ་ལ་རྩ་བ་རབ་བོར་ནས། །ཡལ་ག་དག་དང་འདབ

【現代漢語翻譯】 自詡聰明之人，並非僅為悅人耳目。 因此，懇請諸位寬容諒解。 若有人真心想了解此論，秉持公正之心，不盲從名聲，而注重實義，無論其智慧廣博或略顯不足，若能研讀此釋，必能領悟此論之義，並對佛法有所貢獻。 然而，在這雪域之中，前代論師所作的釋論，即使被認為是謬誤之說，仍然固執地堅持，這難道不是被魔所迷惑嗎？ 若為善說，即使是敵人的言論也應採納；若有過失，即使是良師的教誨也不應盲從。 即使是流淌毒水的金山也應捨棄；即使是生長蜂蜜的荊棘之樹也應親近。 有些人對自己缺乏信心，僅僅因為是智者所說，便盲目地投入，即使與聖者的教證和理證相違背，也堅稱『這是真理』，這難道不是愚蠢嗎？ 有些人因嫉妒的黑暗遮蔽了雙眼，看不到他人所擁有的優點，卻像視力模糊的人一樣，看到不存在的缺點，這種自詡聰明的人，實在令人憐憫。 我的智慧以智者為導師，以利益他人為主要目的，從經和釋等浩瀚的法海中，擷取了珍貴的口訣和論典之精華。 拋棄惡友，不要將邪路誤認為王道，跟隨我的腳步，踏上正途吧，孩子們！ 以清凈的智慧之眼仔細觀察，以極大的精進力，開闢這條由聖者和眾多智者所開創的通往正道的道路，你們也來加入吧！ 我的善說如點石成金之術，能將接觸到的黑色愚鈍之心，轉化為珍貴的智慧，而這智慧之寶永不退轉。 執著于謬論堆砌之人，即使獲得了善說之寶，也視而不見，捨棄善說之寶，而選擇虛假的謬論，這是愚人的標誌。 如今，有些人捨棄了《現觀莊嚴論》（Abhisamayalankara）的根本頌詞，僅憑自己的臆想來裝飾解釋，然後宣稱這是對根本的解釋，真是可笑！ 此論在《勝母經》（རྒྱལ་བའི་ཡུམ།）中已有授記，有些人想要區分花和果的差別，有些愚者完全拋棄根本，只關注枝葉。

【English Translation】 Those who boast of being clever are not merely for pleasing the eye. Therefore, I beseech you all to be tolerant and understanding. If someone sincerely wishes to understand this treatise, maintaining an unbiased mind, not blindly following fame, but focusing on the true meaning, whether their wisdom is vast or slightly lacking, if they engage with this commentary, they will surely comprehend the meaning of this treatise and contribute to the Dharma. However, in this land of snow, even if the commentaries made by previous teachers are seen as erroneous, to stubbornly adhere to them, is this not being deceived by demons? If it is a good saying, even the words of an enemy should be adopted; if it has faults, even the words of a good teacher should not be blindly followed. Even a golden mountain flowing with poisonous water should be abandoned; even a thorny tree that produces honey should be approached. Some people lack confidence in themselves, and merely because it is said by a scholar, they blindly engage, even if it contradicts the holy scriptures and reasoning, they insist 'this is the truth,' is this not foolish? Some people, with their eyes covered by the darkness of jealousy, cannot see the merits that others possess, but like those with blurred vision, see non-existent faults, such self-proclaimed clever people are truly objects of pity. My wisdom, with wise ones as guides, with the primary purpose of benefiting others, has extracted the essence of precious instructions and treatises from the vast ocean of sutras and commentaries. Abandon bad friends, do not mistake the evil path for the royal road, follow in my footsteps, step onto the right path, children! Carefully observe with the pure eye of wisdom, and with great diligence, open this path to enlightenment pioneered by the noble ones and many wise beings, you too, join in! My good words are like the philosopher's stone, transforming the black iron of ignorance that it touches into precious wisdom, and this treasure of wisdom will never diminish. Those who are attached to the heap of erroneous explanations, even if they find the jewel of good explanation, they ignore it, abandoning the jewel of good explanation and choosing the artificial gem of erroneous explanation, this is the mark of a fool. Now, some people abandon the root verses of the Abhisamayalankara (རྒྱལ་བའི་ཡུམ།), and merely decorate their explanations with their own fabrications, then claim that this is an explanation of the root, it is truly laughable! This treatise has already been prophesied in the Mother Sutra (རྒྱལ་བའི་ཡུམ།), some people want to distinguish the difference between flowers and fruits, some fools completely abandon the root and only focus on the branches and leaves.

་མ་ ཚོལ་ཞེས་གསུངས། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱས་པའི་རྣམ་བཤད་ཀྱང་། །ཟློས་པའི་སྐྱོན་ཅན་ ཁོ་ནར་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །ཆོས་བཤེས་གསེར་གླིང་པ་སོགས་མཁས་མང་གིས། །འགྲེལ་པ་འདི་ ནི་རྣམ་པར་བཤད་ཕྱིར་རོ། །ཀྱེ་མ་འདི་ལྟའི་ཚིག་ལའང་ཡིད་ཆེས་ནས། །རང་ཉིད་ཞུགས་ 2-436 ནས་གཞན་ཡང་དེ་ལ་སྦྱོར། །གོས་པར་སླ་ལ་འབྲལ་བར་དཀའ་བ་ཡིས། །མི་བཟད་གདོན་ འདི་ཁྱོད་ལ་སུ་ཡིས་བསྒོས། །དེས་ན་མཐོ་རིས་ཐར་བ་དོན་གཉེར་བས། །མི་མཁས་མཁས་ པར་གྲགས་པའི་ཚིག་དོར་ཏེ། །ལུང་རིགས་མན་ངག་མཆོག་དང་རབ་ལྡན་པའི། །མཁས་ པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ན་མི་འཐད་དམ། །ཚེ་འདི་མི་རྟག་ཆུ་ཡི་རི་མོ་འདྲ། །འཁོར་བའི་སྡུག་ བསྔལ་བརྣག་པར་དཀའ་བས་ན། །དེ་ལས་ཐར་བའི་ཐབས་ལ་འབད་འཚལ་ཏེ། །གཏན་གྱི་ དོན་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་དུས་འདི་ཡིན། །ཐུབ་པས་རྒྱལ་ཡུམ་དར་བར་ལུང་བསྟན་པའི། །གངས་ རིའི་ཁྲོད་འདི་ཕལ་ཆེར་སྡིག་ཅན་གྱི། །སྐྱེ་བོ་དུ་མས་གཙེས་ཤིང་རྣམ་པར་དཀྲུགས། །དེ་སླད་ ཡུལ་འདིར་ཆོས་སྒྲུབ་ཤིན་ཏུ་དཀའ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གངས་ཅན་སྐྱེ་བོ་དག །ཐོས་བསམ་ སྒོམ་ལ་ལྷག་པར་བརྩོན་དགོས་ཏེ། །དུས་ངན་ཚེ་ན་དམ་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ། །འབྲས་བུ་ཆེ་ ཕྱིར་རྒྱལ་བས་ལྷག་པར་བསྔགས། །ཞིང་འདིར་སྙིགས་དུས་དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་པའང་། ། དག་པའི་ཞིང་དུ་བསྐལ་བརྒྱར་འབད་ལས་ལྷག །ཅེས་གསུངས་ཕན་ཡོན་ཡིད་ལ་རབ་བྱས་ ནས། །བཤད་སྦྱར་ཡིད་ཀྱི་མུན་སེལ་འདིར་འབད་དོ། །སྔ་མས་མ་བཤད་ལོག་པར་བཤད་ པ་རྣམས། །རྒྱ་ཆེན་ལེགས་པར་བཤད་པས་རྣམ་པར་བཀྲོལ། །དེ་སྐད་སྨྲས་པའང་བདེན་ ནམ་བརྫུན་པ་ནི། །འདི་དང་བསྒྲིགས་ལ་གཟུ་བློས་ཞིབ་ཏུ་དཔྱོད། །མི་མཁས་མཁས་པར་ རློམ་པའི་དྲེགས་པས་ནོན། །ལོག་པའི་སྤོབས་པ་ཧ་ཅང་མྱུར་བ་ཅན། །བླུན་པོས་མཁས་ པར་བཀུར་བའི་ང་རྒྱལ་བའི། །བཤེས་གཉེན་དེ་དག་ཆུ་ནང་ཟླ་བ་བཞིན། །བཤེས་གཉེན་ ངན་པའི་ཝ་ཚོགས་འཁོར་བཅས་ཀྱིས། །མཁས་པ་རི་དྭགས་རྒྱལ་བོའི་ལུགས་བཟང་འདི། ། འདོར་ཞིང་ཁྲོ་ལ་རྣམ་པ་བརྒྱར་སྨོད་མོད། །གཟུར་གནས་མཁས་མང་ཆེས་ཆེར་ངེས་པར་ དགེས། ། བླུན་པོས་མཁས་ཞེས་བཀུར་བས་མཁས་པ་མིན། །མཁས་པས་མཁས་ཞེས་བསྟོད་ ན་མཁས་པ་ཡིན། །མཁས་སམ་མི་མཁས་རྩོམ་འཆད་རྩོད་ན་མངོན། །བདག་ནི་འཆད་རྩོད་ 2-437 རྩོམ་ལ་སྤོབས་པ་དགེ ། དེ་སྦྱར་དགེ་ཚོགས་གང་གའི་ཆུ་རྒྱུན་གྱིས། །གཞུང་དོན་མ་རྟོགས་ ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི། །ཐེ་ཚོམ་དང་བཅས་དྲི་མ་ཀུན་བཀྲུས་ཏེ། །དོན་གཉེར་སྐྱེ་བོའི་བློ་གྲོས་ དག་བྱེད་ཤོག །རྣམ་བཤད་འདི་ཡང་ཉི་ཟླ་གནས་ཀྱི་བར། །དོན་གཉེར་སྐྱེ་བོ་དུ་མས་ཉེར་ བསྟེན་ཏེ། །ཐོས་དང་བསམ་པས་རྣམ་པར་རྒྱས་བྱས་ནས། །ཐུབ་བསྟན་ཕྱོགས་བཅུར་ཤིན་ ཏུ་རྒྱས་གྱུར་ཅིག །འདིར་འབད་དགེ་ཚོགས་རྣ

【現代漢語翻譯】 說『尋找』。此外，你所作的解釋，也完全陷入了重複的過失。因為法友金洲等眾多智者，是爲了解釋這部論典。唉，竟然相信這樣的話語，自己陷入其中，又讓別人也陷入其中。如同容易沾染污垢，卻難以去除一樣，是誰讓你染上這可怕的邪魔？因此，追求高處和解脫的人，應當捨棄那些不精通卻自詡為智者的話語，追隨那些具備經論、理證和竅訣的智者，難道不應該嗎？ 此生如水中之紋般無常，輪迴的痛苦難以忍受，因此應當努力尋求從中解脫的方法，現在正是成就究竟大利益的時候。佛陀曾預言將在雪域弘揚母續，但如今這片雪域卻大多被罪惡之人所擾亂。因此，在這片土地上修法非常困難。正因如此，雪域之人更應精進于聞思修。因為在惡劣的時代修持正法，果報巨大，所以佛陀特別讚歎。於此濁世，執持正法，勝過在凈土中精進百千劫。心中牢記這些利益，努力撰寫這部消除心中黑暗的論著。 先前未曾解釋或錯誤解釋的內容，通過廣大的善說而得以解脫。如此說來，是真是假呢？將此與彼對照，以公正之心仔細辨別。被不精通卻自詡為智者的傲慢所控制，懷有極其迅速的邪見，被愚人尊為智者而心生驕傲的善知識，如同水中的月亮一般。惡友及其眷屬，捨棄智者如獸王般的優良傳統，以各種方式憤怒地謾罵，但公正的智者們必定會非常高興。不是被愚人尊為智者就是智者，而是被智者讚歎為智者才是智者。是否精通，在寫作、講說和辯論中顯而易見。我對講說、辯論和寫作充滿信心。 愿以此善行，如恒河之水般，洗凈那些不理解經義而錯誤理解的疑惑和污垢，凈化追求真理之人的智慧。愿這部論著，在日月存續期間，被眾多追求真理之人所依止，通過聽聞和思考而不斷弘揚，使佛法在十方得以廣弘。愿在此努力的善行...

【English Translation】 Saying 'seek'. Furthermore, your explanations are entirely flawed by repetition. Because Dharma friend Serlingpa (法友金洲，Dharma Friend Golden Island) and many other wise individuals, explain this treatise. Alas, believing in such words, you involve yourself and lead others into it. Like dirt that is easily soiled but difficult to remove, who has instilled this terrible demon in you? Therefore, those who seek higher realms and liberation should abandon the words of those who are unskilled but claim to be wise, and follow the wise who possess scripture, reason, and excellent instructions. Shouldn't they? This life is impermanent like a ripple in water, and the suffering of samsara is unbearable. Therefore, one should strive to find a way to escape from it, for now is the time to accomplish the ultimate great benefit. The Buddha prophesied that the Mother Tantra would flourish in the land of snow, but now this land is mostly disturbed by many sinful beings. Therefore, it is very difficult to practice Dharma in this land. Precisely because of this, the people of the snowy land should be even more diligent in listening, contemplating, and meditating. Because practicing the sacred Dharma in a degenerate age yields great fruit, the Buddha especially praised it. In this degenerate age, upholding the sacred Dharma is superior to striving for hundreds of thousands of eons in a pure land. Keeping these benefits in mind, I strive to write this treatise that dispels the darkness of the mind. What was not previously explained or was wrongly explained is liberated through vast and excellent explanations. Having said that, is it true or false? Compare this with that, and examine it carefully with an impartial mind. Controlled by the arrogance of those who are unskilled but claim to be wise, possessing extremely swift wrong views, and being proud of being honored as wise by fools, those spiritual friends are like the moon in the water. The evil friends and their retinues abandon the good traditions of wise individuals like the king of beasts, and angrily curse in various ways, but impartial wise individuals will surely rejoice greatly. One is not wise because one is honored as wise by fools, but one is wise if one is praised as wise by the wise. Whether one is skilled or unskilled is evident in writing, speaking, and debating. I am confident in speaking, debating, and writing. May this virtuous deed, like the flow of the Ganges River, wash away all doubts and defilements of those who misunderstand the meaning of the scriptures, and purify the wisdom of those who seek the truth. May this treatise, for as long as the sun and moon exist, be relied upon by many who seek the truth, and may it be expanded through listening and contemplation, so that the Buddha's teachings may greatly flourish in all directions. May the virtuous deeds of this effort...

མ་པར་དཀར་བ་དང་། །དུས་གསུམ་བསགས་ པའི་དགེ་བ་ཅི་མཆིས་རྣམས། །མར་གྱུར་མཁའ་མཉམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །ཀུན་ མཁྱེན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ཕྱིར་བསྔོ། །བདག་ཀྱང་ཚེ་འདིའི་སྣང་བ་ནུབ་པའི་ཚེ། ། སྔོན་བསགས་དགེ་ཚོགས་རྣམ་པར་དཀར་བའི་མཐུས། །བྱམས་མགོན་བླ་མའི་ཞབས་དྲུང་ དེར་སྐྱེས་ཏེ། །ཐེག་ཆེན་ཆོས་ལ་རྫོགས་པར་སྤྱོད་པར་ཤོག ། ཅེས་པ་རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པ་མགོན་པོའི་གསུང་རབ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་འགྲེལ་ པ་དང་བཅས་པའི་རྒྱས་འགྲེལ་བཤད་སྦྱར་ཡིད་ཀྱི་མུན་སེལ་མཆན་བུ་དང་བཅས་པ་འདི་ ནི། དཔལ་ལྡན་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེ་མོ་ལྟར་མཐོ་བར་གྱུར་པའི་ ཆོས་ཀྱི་རྗེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བུ་དོལ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་མཁས་པ་དུ་མའི་ཞབས་རྡུལ་ ལ་སྤྱི་བོས་གཏུགས་པའི་བློ་གསལ་ཀུན་དགའ་དཔལ་ཞེས་བྱ་བས། གསུང་རབ་མཐའ་དག་ ལ་བློའི་སྣང་བ་ཐོབ་པར་བྱས་ཤིང་། རྒྱ་བོད་མཁས་པའི་འགྲེལ་པ་དང་། འགྲེལ་བཤད་ ཕལ་ཆེར་ལ་ལེགས་པར་སྦྱངས་ནས་འདྲིས་པར་བྱས་ཏེ་མཁས་གྲུབ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་བྱོན་ པའི་ཆོས་གྲྭ་ཆེན་པོ་དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱར་ལྕགས་མོ་ཕག་གི་ལོའི་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་སུ་ཟླ་བ་གཉིས་ ལྷག་ཙམ་ལ་རྫོགས་པར་བྲིས་པའོ། །འདིས་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་མང་བོ་ལ་ཕན་པར་ གྱུར་ཅིག། །། ༀ་སྭ་སྟི། ཆོས་སྐུ་ཀུན་ཁྱབ་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་དབྱིངས། །བརྟན་གཡོ་ཀུན་གྱི་སྲོག་ཏུ་ 2-438 རྟག་བཞུགས་ཀྱང་། །མ་རྟོགས་འགྲོ་ཀུན་སྒྲིབ་གཉིས་ལེགས་བསལ་ཕྱིར། །མདོ་དོན་མཐར་ ཐུག་ཟབ་ཆོས་ཐང་མར་བརྡལ། །རྒྱུད་རྒྱལ་ཆུ་གཏེར་དངོས་གྲུབ་རླབས་ཕྲེང་འཁྲིགས། ། ཟབ་དོན་ནོར་བུའི་ཕུང་པོ་འབུམ་བརྡལ་ལས། །རྨད་བྱུང་ལེགས་བཤད་སྦྱོར་བ་འདིར་ འོངས་པ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་སྲས་བཅས་བསྐྱེད་པའི་ཡུམ། །སྒྲུབ་པའི་ཐབས་མཆོག་ རྣམ་པར་དག་པ་འདི། །སྐལ་ལྡན་འགྲོ་ལ་དར་ཞིང་རྒྱས་པའི་ཕྱིར། །གྲངས་མེད་གླེགས་བམ་ སྣང་བརྙན་འབད་མེད་དུ། །སྤེལ་ཕྱིར་སྤར་འཕྲུལ་གསར་བསྐྲུན་མཛད་པ་འདི། །དངོས་དང་ བརྒྱུད་ནས་གང་འབྲེལ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །མཐུན་རྐྱེན་ཡོན་སྦྱར་ལྷག་བསམ་རྣམ་པར་དག ། བསྟན་དང་འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་འབད་པས་བསྒྲུབས། །ཕྱི་ནང་གསང་བའི་བར་ཆད་དབྱིངས་ སུ་ཞི། །འདི་ལས་རྒྱ་ཆེར་བསོད་ནམས་གང་འགྲུབ་པ། །སྲིད་ཞིའི་ལེགས་བྱས་ཀུན་དང་ལྷན་ ཅིག་ཏུ། །ཡོངས་སུ་ཞུགས་པས་མཐའ་ཡས་འགྲོ་བ་ཀུན། །བླ་མེད་རྒྱལ་བའི་ས་ལ་འཁོད་ པར་ཤོག །ལས་འདིར་འབད་རྩོལ་འབྲེལ་བ་གང་ཡོད་དང་། །ཕ་མའི་གཙོར་གྱུར་འབྲེལ་ ཐོག་འདས་ལྡན་དང་། །སྐྱེ་བོ་སྲིད་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་ཀུན། །སྐུ་བཞི་མཆོག་གི་རྒྱལ་ སར་བགྲོད་པར་ཤོག །ཇི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་བར་དུ་ཡང་། །ཚེ་རིང་ནད་མེད་ལོངས་ སྤྱོད་རྒྱས་པ་ད

【現代漢語翻譯】 愿我潔白的善行，以及三世所積累的一切功德，爲了所有如母般無邊無際的眾生能夠獲得圓滿正等覺的佛果而回向。 愿我此生的景象消失之際，憑藉先前積累的清凈善業之力，能夠轉生於慈氏怙主（བྱམས་མགོན，Maitreya，彌勒）上師的座前，圓滿修習大乘佛法。 這部由嘉察·絳巴·貢布（རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པ་མགོན་པོ， rGyal tshab byams pa mgon po，Gyaltsab Je）所著的《現觀莊嚴論》（མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན，Abhisamayalankara）及其註釋的廣釋，名為《遣除心之迷暗》（yid kyi mun sel），附有註釋。是由吉祥智者中的頂峰，如法王一切智布頓師徒（བུ་དོལ་གཉིས，Bu dol gnyis）等眾多智者的足塵所觸的具慧者根嘎華（ཀུན་དགའ་དཔལ，Kun dga' dpal）所著。他已通達一切經論，精研並熟悉了藏印智者的釋論，于吉祥薩迦（ས་སྐྱ，Sa skya）大寺，在鐵豬年（ལྕགས་མོ་ཕག，lcags mo phag）的春季，歷時兩個多月完成。愿此舉利益佛法和無量眾生！ 嗡 索斯帝！法身（ཆོས་སྐུ，chos sku，Dharmakaya）周遍一切，樂空雙運的法界（དབྱིངས，dbyings，Dhatu），雖然恒常作為輪涅萬有的命脈而存在，但爲了使未能證悟的眾生徹底消除二障（སྒྲིབ་གཉིས，sgrib gnyis），而直接開顯了究竟的甚深佛法。 密續之王如海，成就的波濤洶涌澎湃，從無量甚深義珍寶之聚中，涌現出這奇妙的善說結合。爲了使三世諸佛菩薩之母，這最殊勝的清凈修持方法，能夠弘揚光大於具緣眾生，不費吹灰之力地將無數典籍化為影像。 爲了傳播，而新創造了印刷技術，凡是直接或間接參與者，都以純凈的意樂，提供順緣和資助，爲了利益佛法和眾生而努力。 愿內外密的一切障礙皆消於法界。愿由此所成就的廣大福德，與輪涅一切善行彙集，使無邊眾生皆能證得無上佛果。愿所有為此事業付出努力和相關的人，以及以父母為首的已故親友，和所有在輪迴中漂泊的眾生，都能證得四身（སྐུ་བཞི，sku bzhi，Four Kayas）的至高果位。乃至菩提（བྱང་ཆུབ，byang chub）勝幢（སྙིང་པོ，snying po）之間，愿長壽無病，受用廣大。

【English Translation】 May all the white virtues and whatever merits I have accumulated in the three times be dedicated so that all sentient beings, as vast as the sky, who have been my mothers, may attain the state of perfect and complete enlightenment. When the appearances of this life fade away, may I, through the power of the pure accumulations of merit gathered in the past, be born at the feet of the loving protector, the lama Maitreya, and fully engage in the great vehicle of Dharma. This commentary on the Abhisamayalankara (ornament of clear realization) by Gyaltsab Jampa Gonpo, along with its explanations, is called 'Dispelling the Darkness of the Mind,' with annotations. It was written by Kunga Pal, a clear-minded individual who has touched the dust of the feet of many scholars, including the omniscient Buton and his disciples, who are like the pinnacle of the victory banner among the glorious scholars. He has gained insight into all the scriptures, studied and become familiar with the commentaries of Indian and Tibetan scholars, and completed it at the glorious Sakya Monastery in the spring of the Iron Female Pig year, taking more than two months. May this benefit the teachings and many sentient beings! Om Swasti! The Dharmakaya (chos sku, Dharmakaya, Body of Truth) is all-pervasive, the sphere of bliss and emptiness united, though it always dwells as the life force of all that is stable and moving. In order to perfectly dispel the two obscurations (sgrib gnyis, Two Obscurations) of all beings who have not realized it, the ultimate profound Dharma is directly revealed. The king of tantras is like an ocean, with waves of accomplishments surging. From the heaps of countless profound jewels of meaning, this marvelous combination of excellent explanations has emerged. For the sake of spreading and expanding this supreme and pure method of practice, the mother of all Buddhas and Bodhisattvas of the three times, to fortunate beings, countless volumes are effortlessly transformed into images. This new creation of printing technology for propagation, may all who are directly or indirectly involved, with pure intention, provide favorable conditions and support, striving to benefit the teachings and beings. May all outer, inner, and secret obstacles be pacified into the expanse of reality. May whatever vast merit is accomplished from this, together with all the virtuous deeds of samsara and nirvana, be fully dedicated so that all limitless beings may attain the state of unsurpassable Buddhahood. May all who have put effort into this work, and all those connected, with parents as the foremost, and all beings abiding on the path of existence, proceed to the supreme state of the Four Kayas (sku bzhi, Four Kayas). Until the very heart of enlightenment (byang chub, Bodhi), may there be longevity, freedom from illness, and vast prosperity.

ང་། །བདུད་ཀྱི་ལས་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀུན་ཞི། །བསམ་པའི་དོན་ཀུན་ཡིད་ བཞིན་འགྲུབ་པར་ཤོག །སྤར་འདི་བཞུགས་པའི་ཡུལ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ། །དུས་བཞི་ སྙོམས་ཤིང་ལོ་ཕྱུག་རྟག་ཏུ་ལེགས། །འཐབ་རྩོད་འཁྲུག་པའི་མིང་ཙམ་མེད་པ་དང་། །བཀྲ་ ཤིས་དཔལ་འབར་འཛམ་གླིང་རྒྱན་དུ་ཤོག །ཅེས་པ་འདི་ཡང་གང་ལའང་སྦྱར་ཆོག་པའི་སྤར་བྱང་སྨོན་ཚིག་ཏུ་ངག་ དབང་ཡོན་ཏན་བཟང་པོས་སྨོན་པའོ། ། 2-390 སོགས་དང་ནི་དེ་མཐོང་བ་སྟེ་རྨིས་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་དེ་གཉིས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་མི་མཐོང་བ་ལྟར་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པར་ སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མཐོང་བས་སོ། །རྨི་ལམ་མི་མཐོང་རྨི་ལམ་རྨི་བ་མི་མཐོང་ངོ་། །སོགས་ སོ་ནས། ཡུམ་དེ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཟླ་ཟེར་དུ། སད་པ་ལ་ཐ་དད་དུ་མི་མཐོང་། ཞེས་ཏེ་དགོངས་པ་མིན་ནོ། །འགྲེལ་པ་ལ། རྒྱུན་མཐའི་བྱང་ པ་ཆོས་ཅན། གང་གི་ཚེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཚུལ། ནས། དེའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་གཉིས་མེད་ཡིན་ནོཞེས་རྟོག་སྟེ་ཡུན་རིང་མོ་གྲངས་མེད་ཞིག་ནས་བསྒོམ་ པའི་དུས་བར་ཆད་མེད་པར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་བ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ལ་གོམས་པ་ ངང་དུ་གྱུར་པས་གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་ཕལ་ཆེར་དྲུངས་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུན་ མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སོགས་སོ། །ཆོས་གཅིག་གཉིས་ མེད་དུ་རྟོགས་པ་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནས། རྟོགས་པ་ནའོ། །གསུམ་པ་ནི། དང་པོ་དྲུག་ལ་ལྟོས་ ནས་བདུན་པའོ།། ༈ །། ༈ བླངས་འབྲས་ཆོས་སྐུའི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་པ། དེ་ལྟར་མཁྱེན་གསུམ་སྦྱོར་བཞིས་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐབས་ (ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་སྐབས་དང་དུ་བཤད། )ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། ཆོས་སྐུའི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་དངོས། སྐབས་ བསྡུ་བའོ། ། ༈ སྐབས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། དང་པོ་ནི། སྐད་ཅིག་མ། སོགས་ནས། བཞི་ཡོད་པ་ཡིན་པས་རིམ་བཞིན་སྟོན་ ནོ། ། ༈ ཆོས་སྐུའི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་དངོས། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རང་དོན་གྱི་དབྱེ་བ། གཞན་དོན་གྱི་དབྱེ་བའོ། །ཞེས་ཤེར་འབྱུང་ ངོ་། ། ༈ རང་དོན་གྱི་དབྱེ་བ། དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། ངོ་། ཆོས། རྫོགས། སྤྲུལ་ལོ། ། དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དང་པོ་ནི་གྲངས་ཀྱིའམ་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་མཆོག་གི་དོན་ གྱིས་སོ། །ཆོས་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་ཆོས་ཉིད་ཡང་ཡིན་སྐུ་ཡང་ཡིན་པ་དེ་ 2-391 སྟོན་ཏོ། །རྩ་བ་ལ། སངས་རྒྱས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་མཚན་ཉིད་ཅན་ ཏེ་མཚོན་བྱའོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་བརྒྱ་ཞེ་བཞི་བོ་གང་དག་ཐོབ་པར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་ བུའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས

【現代漢語翻譯】 愿我消除一切與魔業相悖之事，所有願望皆如意實現。愿此書所在之處，四季調和，年年豐收。愿無爭鬥戰亂之名，吉祥光芒照耀，成為世界的莊嚴。此乃可用於任何場合的印版題詞祈願文，由阿旺云丹桑波祈願。 以及見到它們的知識，即以能取所取二者的方式，你無法見到，如同諸法之真如，無能取所取，於一剎那間見到。不做夢，不見夢，不做夢。等等。于彼《般若經》，無二，不可作二。等等。《月燈經》中說：『醒時不見差別。』並非此意。釋論中說：『常邊之有法，當其能取與所取之時。』乃至『彼時一切法亦是如此之法性無二。』思及於此，長久無數劫以來，于禪修之時，無間斷地串習對治能取所取二現，逐漸習慣，故二現之習氣大多連根拔除。因此，常邊之智慧有法，無二之剎那等等。』於一法中證悟無二，乃至證悟之時。第三，相對於前六者而言，是第七。 如此以三智四合修習之果，法身有三：分段（經師解釋為分段）之界限連線，法身支分之廣說，分段之總結。 第一，剎那等等，乃至有四，故依次宣說。 第二有二：自利之差別，他利之差別。如是《般若經》所出。 第一有四：體性，法，圓滿，化身。 第一，連線：第一是數量或主要，故以殊勝之義。有法，即具有特殊性質者之體性，亦是法性，亦是身，即宣說彼。根本中說：『成佛時之能仁之體性身，是具有相，即所詮釋。』獲得無漏之百四十四法之補特伽羅之心法。

【English Translation】 May I eliminate all that is contrary to demonic deeds, and may all aspirations be fulfilled as desired. May the place where this book resides have harmonious seasons and perpetual good harvests. May there be no mention of strife or conflict, and may auspicious splendor illuminate and adorn the world. This is a prayer inscription that can be applied to any occasion, prayed for by Ngawang Yonten Zangpo. And the knowledge of seeing them, that is, in the manner of the two, grasper and grasped, you cannot see, just as the suchness of all dharmas, without grasper and grasped, is seen in a single instant. Not dreaming, not seeing dreams, not dreaming. And so on. In that Prajna, there is no duality, it cannot be made into two. And so on. In the 'Moon Lamp Sutra' it says: 'In wakefulness, no differences are seen.' This is not the meaning. In the commentary it says: 'The constant edge of the dharma, when there is grasping and being grasped.' And even 'At that time, all dharmas are also such a nature of non-duality.' Thinking of this, for a long time, countless eons, during the time of meditation, without interruption, practicing the antidote to the appearance of grasping and being grasped, gradually becoming accustomed, therefore the habits of dualistic appearance are mostly uprooted. Therefore, the wisdom of the constant edge is a dharma, a moment of non-duality, and so on.' When one realizes non-duality in one dharma, and even at the time of realization. Third, relative to the first six, it is the seventh. Thus, the result of practicing with the three wisdoms and four unions, the Dharmakaya has three: the connection of the divisions (explained by the Dharma teacher as divisions), the extensive explanation of the limbs of the Dharmakaya, and the summary of the divisions. First, moments and so on, and even there are four, so they are explained in order. Second, there are two: the difference of self-benefit, the difference of other-benefit. As it appears in the Prajna Sutra. First, there are four: essence, dharma, perfection, and emanation. First, the connection: the first is quantity or main, so with the meaning of excellence. A dharma, that is, the essence of those with special qualities, is also the nature of dharma, also the body, that is, it is explained. In the root it says: 'The essence body of the Thubpa at the time of becoming a Buddha is characterized, that is, what is to be explained.' The mind of the individual who has attained the one hundred and forty-four uncontaminated dharmas.

་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ལ་གློ་བུར་དྲི་མའི་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་རྣམ་པར་ དག་པ་གང་ཞིག བརྒྱ་ཞེ་བཞི་སོགས་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དུ་གདོད་ནས་གནས་པ་ནི་དེའི་ མཚན་ཉིད་དེ། བུདྡྷ་ཤྲཱིའི་དོན་དངོས། ཡང་ན་སྦྱོར་ཕྲེང་ལྟར་རོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྨི་ ལམ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་དང་མི་ལྡན་པ་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ ཀྱིས་སྟོང་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་དག་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་ བཞིན་གང་ཡིན་པ་མཚན་ཉིད་གཅིག་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། མཚན་ཉིད་མེད་པ་ན་དེ་པའོ། །ཞེས་སོ། ། འགྲེལ་པ་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དངོས་བསྟན། སྐུ་བཞིའི་གཅིག་དང་ཐ་དད་བསྟན་པའོ། ། དང་པོ་ནི། ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཤེས་སྤངས་ གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཏེ། དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ནི། སངས་རྒྱས་སའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ བདག་ཉིད་དྲན་ཉེར་བཞག་སོགས་ཆོས་ཅན། ཟག་མེད་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ ཤིང་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། སྤངས་པ་ནི། སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་དྲི་མ་རྣམས་བློ་བུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་ནང་གི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ དུ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་གདོད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ་དེ་ལྟ་ བུའི་ཤེས་སྤངས་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་གང་ན་(གསེར་ )སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་སྟེ་གཉིས་(གསེར་)མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་(གསེར་)བདག་ཉིད་འདི་ནི་(གསེར་)ཐུབ་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གོང་མ་དང་སྦྱར་རོ། །ཞེས་གསེར་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཟག་མེད་དང་ གློ་བུར་དྲི་བྲལ་སོགས་ཀུན་དྲན་ཉེར་སོགས་ལ་སྦྱར་ནས་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཞེས་གསེར་ 2-392 འཆད་དོ། །མདོར་ན་རྣམ་པར་དག་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ལ་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའོ། །ཞེས་བུདྡྷ་ ཤྲཱིའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་(གསེར་)རྒྱུ་མཚན་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཆོས་ཅན། ཕྱི་ནང་གི་མུ་སྟེགས་ འདོད་པ་ལྟར་ལམ་གྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱས་(སུས་ཀྱང་ཞེས་ཆོས་བཤེས། )ནས་ཐོབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ རྐྱེན་གྱིས་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་(ངོ་བོ་ཉིད་དང་ལྷན་གཅིག་སྐྱེས་པ་དང་མ་བཅོས་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། )དོན་ གྱིས་སོ། །(གསུམ་པ་འདི་ནི་བཏགས་སོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། ) སྐུ་དེ་ཡང་རབ་དགའ་སོགས་འཇིག་རྟེན་ ལས་འདས་པའི་(གསེར་ནི་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཅེས་)ལམ་གྱིས་(ཆོས་བཤེས་ཀྱི་ལུགས་གཅིག)དྲི་མ་ཐམས་ ཅད་མེད་པར་བྱས་པས་ཐོབ་པའི་བྲལ་འབྲས་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་མིན་ནོ། །དེ་ལམ་གྱི་(གསེར་) འབྲས་བུ་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེ་ན། (གསེར། ) དམིགས་བྱ་སོགས་ཆོས་ཀུན་རང་ བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ཤེས་པའི

【現代漢語翻譯】 什麼是自性清凈，以及從所有客塵垢染中完全清凈的相？一百四十四等法，其自性本初即存在，這就是它的體性，即佛陀吉祥（Buddha Śrī）的真實意義，或者如念珠一般。無漏之法如夢一般，不具實體，是無實體的自性，以其自性為空性，在一切方面都是完全清凈的，所有這些的自性是什麼？這唯一的體性如下：無體性即是彼岸（Par）。 註釋中說：『真實指出了自性身（Svabhāvikakāya），也指出了四身的統一與差別。』 首先，諸佛世尊的自性身是智慧與斷證二者的法性清凈，具備二者。其中，智慧是佛地的智慧自性，如四念住等法，是無漏的，超越世間，是超越之法的法界自性，是無二智慧的自性。 斷證是指，兩種遮障的垢染是客塵，內外一切方面都完全清凈，並且本初即是自性空性的體性。這樣的智慧與斷證的自性或本體是什麼呢？那就是無生之體性，是無二智慧的自性，這就是諸佛的自性身，與上述內容相聯繫。 雖然無漏和遠離客塵等都與四念住等相關聯，並解釋說那是它們的自性。簡而言之，完全清凈、自然成就且功德圓滿，這就是佛陀吉祥（Buddha Śrī）。 自性身的原因是：自性身不是像內外道徒所認為的那樣，通過道而產生的，不是通過因緣造作的，而是自性本具的。（自性本具和非造作是同義詞。） 這個身也不是通過極喜地（Rabdga）等超越世間的道，去除一切垢染而獲得的解脫果，不是實有之物。如果它是道的果，那怎麼能成立是自性呢？ （答：）因爲了知所緣等一切法自性為空性。

【English Translation】 What is naturally pure, and what is the aspect of complete purity from all adventitious stains? The nature of one hundred and forty-four, etc., which has existed from the beginning, is its characteristic, the true meaning of Buddha Śrī, or like a rosary. The uncontaminated dharma is like a dream, without substance, of the nature of non-substance, empty of its own characteristics, and completely pure in every way. What is the nature of all these? This single characteristic is as follows: no characteristic is the other shore (Par). The commentary says: 'The essence shows the Svabhāvikakāya (自性身，自性身，svabhāvikakāya，self-existent body), and shows the unity and difference of the four bodies.' First, the Svabhāvikakāya (自性身，自性身，svabhāvikakāya，self-existent body) of the Buddhas, the Bhagavat (薄伽梵，薄伽梵，bhagavat，blessed one), is the purity of the dharma nature of both knowledge and abandonment, possessing both. Among them, knowledge is the nature of the wisdom of the Buddha-bhūmi (佛地，佛地，buddha-bhūmi，buddha-ground), such as the four mindfulnesses, etc., which are uncontaminated, transcending the world, and are the nature of the dharmadhātu (法界，法界，dharmadhātu，dharma-realm) of transcendent dharma, the nature of non-dual wisdom. Abandonment is that the stains of the two obscurations are adventitious, completely pure in all aspects, both internal and external, and from the beginning are the nature of emptiness. What is the nature or essence of such knowledge and abandonment? That is the nature of no-birth, the nature of non-dual wisdom, which is the Svabhāvikakāya (自性身，自性身，svabhāvikakāya，self-existent body) of the Buddhas, in connection with the above. Although uncontaminated and free from adventitious stains, etc., are all related to the four mindfulnesses, etc., and it is explained that that is their nature. In short, completely pure, spontaneously accomplished, and perfect in qualities, this is Buddha Śrī. The reason for the Svabhāvikakāya (自性身，自性身，svabhāvikakāya，self-existent body) is: the Svabhāvikakāya (自性身，自性身，svabhāvikakāya，self-existent body) is not produced by the path, as the internal and external heretics believe, not created by causes and conditions, but is naturally inherent. (Naturally inherent and uncreated are synonymous.) This body is also not the fruit of liberation obtained by removing all stains through the transcendent path of Rabdga (極喜地，極喜地，rabdga，joyful ground), etc., it is not a real thing. If it is the fruit of the path, how can it be established as self-existent? (Answer:) Because all dharmas, such as objects of focus, are known to be empty of nature.

་རྣམ་ཤེས་ཏེ་(ནི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་དང་)བློ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་ དྲན་(ནི་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དོན་བྱེད་པ་མི་འདོད་པས་སོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས། )བཞག་(གསེར་)སོགས་ ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་ཤིང་མཐོང་བ་མཐར་ཕྱིན་པས་དེ་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་ལམ་གྱི་འབྲས་ བུར་བཞག་གི་ངོ་བོ་མ་བཅོས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་སྟེ་བཞག་གོ །གཉིས་པ་ནི། སྐུ་(ཅི་སྐུ་གསུམ་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལས་གཞན་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་ཞེ་ན་ཅེས་གསེར། )ལྷག་མ་གསུམ་པོ་ཆོས་ཅན། ངོ་ བོ་ཉིད་སྐུ་དེ་དང་རྫས་ཐ་མི་དད་དེ། དེ་ཁྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ་མཁས་པའི་ ལུགས་བརྒྱད་(གསེར་ནི་རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་ཞེས་པའང་ནོར་ལ་བུ་རིན་མདོ་རྒྱན་ཞེས་པའང་ནོར་རོ། ། ) སྟོང་ དོན་བསྡུའི་འགྲེལ་པར་དྲངས་པ་ལས། སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་ཤེས་པ་ལས། །གཞན་ནི་འགའ་ ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །གང་ཕྱིར། སོགས་སོ། །སྟོང་ཉིད་རྣམ་ཤེས་ལས་རྫས་གཞན་མེད་པ་གང་ གིས་ཕྱིར་ན་གཉིས་ཀྱིས་དབེན་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་དེས་དབེན་གྱུར་རྣམ་ཤེས་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ སྟེ་ལོགས་པའི་རྫས་མིན་གྱི་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་འདོད་པར་རིགས་(དེ་ལྟ་མིན་ན་གཉིས་སྟོང་ པ། །རྣམ་ཤེས་མིན་པ་ཐལ་འགྱུར་ཞིང་། །གཉིས་མེད་པ་ལས་ལྡོག་པ་ནི། །གཉིས་ཀྱི་བདག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེར་འགྱུར་ 2-393 དེ་བཞིན་ཉིད་རང་བཞིན། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད། །རིག་བྱ་རིགས་བྱེད་དངོས་པོ་ནི། །རྣམ་ཤེས་ཉིད་ལ་ཡང་ དག་རྟེན། །ཞེས་སོ། ། )ཞེས་སོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། བྱིས་པ་སོ་སྐྱེས་བསྡུས་ པའི་སྣང་བ་ཁོ་ན་མིན་(ཆོས་བཤེས་དོན་དངོས་)ཏེ། ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་(ཏུ་སྣང་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ ཤེས་པའི་ཡུལ་ལོ། །ཞེས་གསེར། )འཇིག་རྟེན་ལས་(ཆོས་བཤེས་)འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་དག་ པའི་སྣང་བ་(སྣང་བ་ཞེས་པ་སྣང་བ་ཙམ་མིན་གྱི་བདེན་དངོས་མིན་པར་བསྟན་པ་ཆོས་བཤེས་སོ། ། )ཉིད་ཡིན་པས་སོ། ། (ཆོས་བཤེས། ) དེ་(རྟགས་)ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་(ཆོས་བཤེས་)ན། དེ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་ བོ་དེ་(ནི་ཡང་དག་པར་ན་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་མེད་པས་གཟུང་བ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་མེད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅེས་གསེར། ) ཉིད་གདུལ་(ཀུན་དངོས་)བྱ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་མོས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་(འོ་འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་གསལ་བར་བྱ་ བ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་ཞེས་སོགས་ཏེ་ཞེས་གསེར་རོ། ། )ཉིད་དུ་སྣང་བས་སོ་གདུལ་བྱ་གང་ཞེ་(ཆོས་བཤེས། )ན། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་དུ། ལོངས་སྐུ་བྱང་པའི་ཡུལ། སྤྲུལ་སྐུ་ཉན་ཐོས་དང་ སོགས་པ་སོ་སྐྱེ་ལས་དག་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །དེས་ན་དེ་གསུམ་ཆོས་ཅན། ངོ་བོ་ ཉིད་སྐུ་དང་རྫས་ཐ་མི་དད་དམ་འབ

【現代漢語翻譯】 識，即通過聞、思、修所生的智慧和如幻的智慧，憶念（實際上並不存在，但在世俗中起作用，因此不希望它存在——法友釋），安立（金）等一切法，通達並證悟到究竟，因此獲得它，所以安立為道的果，其自性是未被改造的。要說的事情很多，就安立在這裡。第二點是： 身（如果說三身與法身自性身不同，那又如何呢？——金）。其餘的三身，有法，與法身自性身本體無異，因為那是您的法性。普遍來說，智者的八種觀點（金：『出自理性的論典』是錯誤的，『兒子珍貴如寶』的經文也是錯誤的。）在《集義釋》中引用：『所謂空性，從識中產生。除此之外，沒有任何東西存在。』因為什麼？等等。空性與識在本體上沒有區別，因為遠離二取的空性與遠離二取的識無別，不是分離的本體，而是它的自性，這應被認為是合理的（如果不是這樣，就是二取空。不是識就變成了過失，從無二中分離出來，就變成了具有二取的自性。變成那樣，真如自性，世尊自己說。所知、能知的事物，完全依賴於識。』等等）。 而且，它，有法，不僅僅是凡夫俗子的顯現（法友釋，真實情況），而是清凈的世俗（顯現是禪定的識的對境——金），超越世間的智慧的后得清凈顯現（顯現並非僅僅是顯現，而是爲了表明它不是真實的——法友釋）。（法友釋）為什麼呢？（法友釋）因為它是這樣的：在勝義諦中，法性的自性（實際上沒有能取所取，因為沒有所取等，所以是無二的自性——金）本身，根據所化眾生的意樂而顯現為種種差別（哦，爲了闡明這個意義，就是佛等等——金）。什麼是所化眾生呢？（法友釋） 證悟法身是佛的境界，受用身是菩薩的境界，化身是聲聞等凡夫乃至清凈者的行境。因此，這三身，有法，與法身自性身本體無別嗎？或者……

【English Translation】 Consciousness, namely the wisdom arising from hearing, contemplating, and meditating, and wisdom like illusion, remembrance (it does not actually exist, but it functions in the mundane, so it is not desired - Dharma friend explains), establishing (gold), etc. All phenomena are thoroughly understood and seen to the ultimate, therefore it is attained, so it is established as the result of the path, its nature is unmodified. There are many things to say, so it is established here. The second point is: Body (If the three bodies are different from the Dharmakaya Svabhavikakaya, then how is it? - Gold). The remaining three bodies, having dharma, are not different in substance from the Dharmakaya Svabhavikakaya, because that is your dharma nature. Generally speaking, the eight views of the wise (Gold: 'From the treatises of reason' is wrong, 'Son is as precious as a jewel' scripture is also wrong.) are quoted in the 'Compendium of Meanings': 'So-called emptiness arises from consciousness. Apart from that, nothing exists.' Because of what? etc. Emptiness and consciousness are not different in substance, because emptiness devoid of duality is not different from consciousness devoid of duality, it is not a separate substance, but its own nature, this should be considered reasonable (If it is not like this, then it is emptiness of duality. Not consciousness becomes a fault, separated from non-duality, it becomes the nature of having duality. Becoming like that, Suchness nature, the Blessed One himself said. Objects of knowledge, objects of action, completely rely on consciousness.' etc.). Moreover, it, having dharma, is not merely the appearance of ordinary beings (Dharma friend explains, the reality), but the pure mundane (appearance is the object of the consciousness of samadhi - Gold), the subsequent pure appearance of wisdom transcending the world (appearance is not merely appearance, but to show that it is not real - Dharma friend explains). (Dharma friend) Why is that? (Dharma friend) Because it is like this: In ultimate truth, the nature of Dharmata (actually there is no grasper and grasped, because there is no grasped etc., so it is the nature of non-duality - Gold) itself, according to the inclinations of the beings to be tamed, appears as various distinctions (Oh, in order to clarify this meaning, it is Buddha etc. - Gold). What are the beings to be tamed? (Dharma friend) Realizing the Dharmakaya is the realm of the Buddha, the Sambhogakaya is the realm of the Bodhisattva, the Nirmanakaya is the realm of the Shravakas and other ordinary beings up to the realm of the pure. Therefore, these three bodies, having dharma, are not different in substance from the Dharmakaya Svabhavikakaya? Or...

ྲལ་མི་རུང་ཀྱང་ཁྱེད་གསུམ་རྫས་ཐ་དད་པར་བཞག་(པ་ནི་ དེའི་མཐུའི་བྱེ་བྲག་གི་ཐ་དད་པ་ལྟར་སྣང་བའི་དབང་གིས་སོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། )གོ །ཀྱང་རིམ་བཞིན་གདུལ་བྱ་ དེ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་སོ་སོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པོ་ ཐ་དད་པའི་དཔེར་བུམ་སྣམ་བཞིན་ཞེས་གསེར་རོ། །(དཔྱད་པར་བྱ་བ་མང་ངོ་། ། ) གཉིས་པ་ལ། ངོ་བོ་སྤྱིར་བསྟན། (རལ་གྲི་བུ་སྟོན་)དེའི་ཁྱད་པར་བཤད། གནས་སྐབས་ཆ་ ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྐུ་བཞི་པར་བསྟན། སྐུ་གསུམ་དང་བཞིའི་རྣམ་ བཞག་དགོད་པའོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་(ཟག་པ་ནི་ཁ་ཅིག་ཏུ་ཉོན་མོངས་ལ་བྱ་སྟེ་ཟག་ པ་ཟད་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁ་ཅིག་རྣམ་རྟོག་ལ་བྱས་ཏེ་ཟག་པའི་དབང་གིས་དེའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་སྐྱེ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་ བཤེས་སོ། ། )སོགས་ཏེ་མཚན་ཉིད་སྔར་བཤད་དོ། །རྩ་བ་ནི། མཐར་ཕྱིན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ 2-394 མཐུན་སོ་བདུན་ལ་ཆོས་སྐུར་བརྗོད་ཅེས་སོགས་རེ་རེ་ཡང་སྦྱར་ཞིང་བསྡོམས་ན་དང་སྒྲས་ བསྡུས་པའི་ལམ་ཤེས་སོགས་མཐར་ཐུག་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་སྐུ་བཞི་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་ བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། སྐུ་བཞིར་བཞག་ཚེ་ཆོས་ཅན་གྱི་སྐུ་ལ་ ཆོས་སྐུ། གསུམ་དུ་བཞག་ཚེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཆོས་སྐུར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཟླ་ཟེར་དུ། ཆོས་ ཀྱི་སྐུ་སྟེ་ཚོགས། ཞེས་དང་། དག་ལྡན་དུ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་བརྗོད། ཅེས་དང་། རད་ཀིར། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་བོར་བརྗོད་ཅེས་འཆད་དོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་དེ་དག་གང་ལགས། བཀའ་ སྩལ་པ། བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་དང་། ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། སྔར་བཤད་པའི་དྲན་ པ་སོགས་དང་། སྔ་མ་འཇུག་སྒྲུབ་ཏུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བྱམས་སོགས་དང་། ལམ་ཤེས་ཀྱི་ རྣམ་པར་བཤད་པའི་ནང་གཟུགས་ཅན་སོགས་དང་། ཟད་པར་ལ་བདུན་ཏེ། དབྱེ་བ། རྟེན། སྦྱོང་ཚུལ། གྲུབ་པའི་ཚད། མཚན་མ། བྱེད་པ། སྐྱེ་མཆེད་གཞན་ལ་ཟད་པར་མི་འཇོག་པའི་ རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ས་དང་། སོགས་ནས། བཅུ་དང་ངོ་། །ངོ་བོ་ཞི་ལྷག་ཏུ་ཐོགས་མེད་ (ཀུན་བཏུས་)དང་། མཛོད་དུ། (བརྒྱད་མ་ཆགས་ཞེས་)བརྒྱད་མ་ཆགས་པའི་དགེ་བ། ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་ གཟུགས་མེད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་རྣམ་ཤེས་དག་པ་བར་བཤད་(གཉིས་ནི་གཟུགས་མེད་དག་ཅེས་སོ། ། )དོ། ། གཉིས་པ་ནི། མཛོད་སོགས་སུ་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དངོས་གཞི་དག་པ་བ་ལ་བརྟེན་པར་ བཤད་དེ། བསམ་གཏན་མཐའ་ན། ཞེས་སོ། །ཨཱརྱས། རྟོག་དཔྱོད་ཞི་བས་བསམ་གཏན་ གཉིས་པ་ལ་བརྟེན་པར་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། དང་པོ་ནི་སྦྱོང་ཚུལ་ཏེ་(ཨཱརྱ་དོན། )སའི་སྦྱོང་ ཚུལ་ནི་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་དམིགས་རྟེན་(མ་བཤད་པས་འདི་རུང་ངམ་དཔྱད། )མེད་པར་

【現代漢語翻譯】 即使不能這樣說，你們三個被認為是不同的實體（這是由於它們各自力量的差異所顯現的緣故——這是Choshes的觀點）。然而，爲了表明它們各自是那三種所化之眾生各自體驗的對象，所以說這三者是不同的，例如瓶子和氈子一樣（有很多需要研究的地方）。 第二部分包括：總體上展示本體（Ralmig Buton），解釋其特點，以及消除對暫時狀態的爭議。第一部分又分為兩點：展示四身，以及列出三身和四身的分類。第一點包括：連線詞，如「因此」（Zagma在某些情況下指煩惱，如「Zagma Zepa」；在某些情況下指分別念，如「由於Zagma的力量，產生那些煩惱」——這是Choshes的觀點）等等，之前已經解釋過定義。根本是：將最終的菩提三十七道品稱為法身等等，一一對應，總的來說，以「和」字連線的道、智等最終的集合被稱為四身中的法身。Choshes說：如果分為四身，則將有法性的身稱為法身；如果分為三身，則將有法性的身稱為法身。Zlazer說：法身，即集合。Dagden說：被稱為法性的身。Radkir解釋說：被稱為法的集合。什麼是沒有Zagma的那些法？佛陀說：三十七道品等等。解釋中：如之前所說的正念等等，以及如之前所說的慈愛等等，以及在解釋道智時所說的有色等等，以及七種Zepar：分類、所依、修習方式、成就的程度、特徵、作用、以及不在其他生處設立Zepar的原因。第一種是：地，以及從「等等」到「十」和「本體是寂止和勝觀，沒有阻礙」（Kun Tus），以及在《俱舍論》中（「八不染著」），八種不染著的善，后兩種是無色界的空無邊處和識無邊處（兩種是無色界等等）。第二種是：在《俱舍論》等中，解釋說依賴於第四禪的真實本體，如「禪定之邊」等等。Aryas說：通過止息尋伺，依賴於第二禪。第三種是：第一種是修習方式，即（Aryadon）：地的修習方式是依賴於禪定，沒有所緣（因為沒有解釋，所以這樣可以嗎？需要研究）。

【English Translation】 Even though it cannot be said that way, you three are considered different entities (this is due to the apparent differences in their respective powers—this is the view of Choshes). However, in order to show that they are each the respective objects of experience for those three types of beings to be tamed, it is said that these three are different, like a vase and a felt rug (there are many things to be studied). The second part includes: generally showing the essence (Ralmig Buton), explaining its characteristics, and eliminating disputes about temporary states. The first part is further divided into two points: showing the four Kayas, and listing the classifications of the three and four Kayas. The first point includes: conjunctions, such as 'therefore' (Zagma sometimes refers to afflictions, such as 'Zagma Zepa'; sometimes it refers to conceptual thoughts, such as 'due to the power of Zagma, those afflictions arise'—this is the view of Choshes) etc., the definitions have been explained before. The root is: referring to the final Bodhi thirty-seven factors of enlightenment as Dharmakaya etc., corresponding one by one, and in general, the collection of paths, wisdoms, etc. connected by 'and' is referred to as the Dharmakaya among the four Kayas. Choshes said: If divided into four Kayas, then the body with Dharma nature is called Dharmakaya; if divided into three Kayas, then the body with Dharma nature is called Dharmakaya. Zlazer said: Dharmakaya, that is, the collection. Dagden said: Referred to as the body of Dharma nature. Radkir explains: Referred to as the collection of Dharma. What are those Dharmas without Zagma? The Buddha said: The thirty-seven factors of enlightenment etc. In the explanation: such as the mindfulness mentioned before etc., and such as the loving-kindness mentioned before etc., and the form etc. mentioned in the explanation of the path of wisdom, and the seven Zepar: classification, basis, method of practice, degree of achievement, characteristics, function, and the reason for not establishing Zepar in other rebirths. The first is: earth, and from 'etc.' to 'ten' and 'the essence is tranquility and insight, without obstruction' (Kun Tus), and in the Abhidharmakosha ('eight non-attachments'), the eight non-attached virtues, the latter two are the formless realms of infinite space and infinite consciousness (the two are the formless realms etc.). The second is: in the Abhidharmakosha etc., it is explained that it relies on the real essence of the fourth Dhyana, such as 'the edge of Dhyana' etc. Aryas said: By ceasing investigation, it relies on the second Dhyana. The third is: the first is the method of practice, that is (Aryadon): the method of practicing earth is to rely on Dhyana, without an object (because it is not explained, is this okay? It needs to be studied).

སྦྱོར་ བའི་དུས་སུ་སས་ཁྱབ་པར་(ཨཱརྱའི་དོན་)མོས་པའི་ཡིད་བྱེད་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་དངོས་གཞིའི་ དུས་སུ་ས་ཞེས་པའི་མིང་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །(སྔར་མ་གོམས་པའི་ལས་ དང་པོ་བ་ལ། ཨཱརྱ། ) གཞན་དགུའི་རིམ་བཞིན་(ལྷུང་བཟེད་མཁར་གཞོང་སོགས་)སྣོད་ཆུ་གཙང་མོས་ 2-395 བཀང་(ནམ་མཁའ་ནས་བབས་པའམ་རས་སོགས་ཆུ་ཚགས་ལས་གཙགས་པ་ཨཱརྱ། )བ་དང་། མེ་འབར་བ་འཐུག་ པོ་དང་བུ་ག་(ཨཱརྱ་རྒྱས་པར་དྲངས་)སོགས་ནས། རླུང་ལུས་ལ་རེག་པ་(ཨཱརྱ་)དང་། ཚོན་སྔོན་པོ་སེར་ དམར་དཀར་བོས་དཀྱིལ་འཁོར་བྱས་པ་དང་(ཨཱརྱ་)མཐོ་(ཨཱརྱ་)གང་སོར་བཞི་པའི་བུ་ག་ནམ་ མཁའ། བུམ་(ཨཱརྱ་)ནང་དུ་མར་མེ་བཞག་པའི་འོད་རྩིག་(ཨཱརྱ་)ངོས་ལ་ཕོག་པའི་སྣང་བ་(ཨཱརྱ་) རྣམས་དམིགས་རྟེན་དུ་བྱས་ཏེ། (སྔར་བསྒོམས་པ་གོམས་པ་ལ་གཞན་དུ་ཨཱརྱས་བཤད་དོ། ། ) བསམ་གཏན་ ལ་བརྟེན་ནས་ཆུ་ལ་སོགས་པས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་(ཐམས་ཅད་སའོ་ཆུའོ། །ཞེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ ཟེར་རོ། ། )མོས་པ་ཡིད་བྱེད་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་(ཨཱརྱ་) མིང་ཙམ་ལ། (བརྒྱད་པ་ཙམ་ལ་སེམས་བཞག་ནས་ཞེས་ཨཱརྱ། ) དམིགས་ནས་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། ། བཞི་པ་ནི། དེ་ལྟར་གོམས་པས་སྔར་དམིགས་རྟེན་དུ་བྱས་པའི་རིགས་མཐོང་བ་ན་ཇི་ལྟར་ མོས་པ་བྱས་པ་བཞིན་དུ་ས་ལ་སོགས་པས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་སྣང་བའོ། །(ཨཱརྱ་དོན། )ལྔ་པ་ལ། ཆུའི་(ཨཱརྱ་)འཛིན་པའི་མཚན་མ་ནི་ཆུ་ལྦུ་བ་དང་ཆུ་བུར་དང་འདྲེས་པའི་(ཨཱརྱ་)གཡོ་ བའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། སྣང་བའི་མཚན་མ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པའི་ནོར་བུའི་རླུང་ཡབ་ ལྟ་བུ་མི་གཡོ་བའི་(ལྟ་བུ་དང་ནོར་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར། )རྣམ་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ནས་ གནས་པ་དང་། མེ་སོགས་ཀྱི་(ཨཱརྱས་དོན་)མཚན་མ་གཉིས་རིམ་བཞིན། མེ་ཆད་ཅིང་ཆད་ཅིང་ ལྟུང་བ་ལྟ་བུར་གཡོ་བར་གནས་པ་དང་དུ་བ་འཐུལ་བར་སྣང་བ་སོགས་སོ། །(ཨཱརྱ། ) ནམ་ མཁའ་ལ་གནས་བའི་ལྭ་བ་དམར་བོ་ཟླུམ་པོ་(གསེར་གྱི་རླུང་ཡབ་ཀ་བ་ལྟ་བུར་སོགས་ལྟ་བུར་)མི་གཡོ་ བར་གནས་པའོ། །ཡང་འོ་མ་བསྐོལ་བ་ཕོག་པའི་རླངས་པ་འཐུལ་བ་ལྟ་བུ་དང་འདུག་པ་ བཞིན་མི་གཡོ་བའོ། །ཡང་སྔོན་པོ་སོགས་བཞི་ལ་མེ་ཏོག་གེ་སར་དང་སྡོང་བུ་མེད་པ་སྔོན་པོ་ སོགས་ལྟ་བུ་(ས་ལས་འབྱར་བ་ལྟ་བུར་སྣང་)དང་། ཟད་པར་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་འཕགས་ནས་ ནོར་བུའི་རླུང་ཡབ་ལྟ་བུར་ནམ་མཁའ་ལ་སྣང་བའོ། །རྩིག་པའི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་དང་ 2-396 བཅས་པར་བུ་ག་དང་འདྲ་བར་(ནམ་མཁའ་ཅུང་ཟད་ཙམ་དུ་སྣང་བར་)གྱུར་ལ་བསྐྱེད་ཀྱང་མི་འཕེལ་པ་ དང་། (དམིགས་པས་ཁྱབ་པར་མོས་ཀྱང་ཁྱབ་པར་མི་སྣང་བའོ། ། ) ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟར་གྱུར་ནས་ ཉེ་བར་གནས་ཤིང་བསྐྱེད་ན་འཕེལ་བ་དང་ས

【現代漢語翻譯】 在修習瑜伽時，首先要以『一切皆為地』（阿梨耶的含義）的信解作為前提，然後在實際修習時，專注于『地』這個名稱本身，並反覆練習。（這是針對初學者，即以前沒有練習過的人。阿梨耶。）接下來，按照順序，用乾淨的水（從天空降下的，或者用布等過濾過的水，阿梨耶）裝滿九種容器（缽、石臼等）。 還有，要觀想濃烈的火焰、孔洞（阿梨耶詳細解釋），以及風接觸身體（阿梨耶）。用藍色、黃色、紅色、白色顏料繪製壇城（阿梨耶），高度為一個手掌或四個手指的孔洞在空中。在瓶子（阿梨耶）里放一盞燈，燈光照在墻壁（阿梨耶）上所產生的景象（阿梨耶）作為觀想的對象。（以前修習過的人，阿梨耶說要習慣。）通過禪定，以水等遍滿一切（心中想著『一切皆為地，一切皆為水』），首先以信解作為前提，然後在實際修習時，專注於水等（阿梨耶）的名稱本身。（阿梨耶說，大約在第八個階段將心安住於此。）並反覆練習。 第四個階段是，通過這樣的練習，當看到以前觀想過的景象時，就像之前所信解的那樣，會顯現出地等遍滿一切地方。（阿梨耶的含義。）第五個階段，水的執持相是水泡和水滴混合在一起（阿梨耶）的搖動狀態。顯現相是像位於空中的寶珠風幡一樣，呈現出不動的（像寶珠自性的鏡子壇城）狀態。火等的（阿梨耶的含義）兩種相，依次是：火焰忽明忽暗，像要墜落一樣搖動，以及顯現出濃煙等。（阿梨耶。） 位於空中的紅色圓形衣服（像金色的風幡柱子等），呈現出不動的狀態。還有，像煮沸的牛奶冒出的蒸汽一樣，呈現出不動的狀態。還有，對於藍色等四種顏色，像沒有花蕊和樹幹的藍色等花朵（像從地上長出來一樣顯現），以及從耗盡的壇城中升起，像寶珠風幡一樣顯現在空中。墻壁邊緣等，像孔洞一樣（空中顯現出一點點），即使擴大也不會增加。（即使通過觀想使其遍滿，也不會顯現出遍滿的狀態。）像虛空的壇城一樣，靠近並擴大時會增加。

【English Translation】 During the practice of yoga, one should first take the belief that 'everything is earth' (meaning of Arya) as a prerequisite, and then in the actual practice, focus on the name 'earth' itself and practice repeatedly. (This is for beginners, i.e., those who have not practiced before. Arya.) Next, in order, fill nine containers (bowls, mortars, etc.) with clean water (water that has fallen from the sky or has been filtered through cloth, etc., Arya). Also, visualize intense flames, holes (Arya explained in detail), and the wind touching the body (Arya). Draw a mandala with blue, yellow, red, and white colors (Arya), with holes the height of one palm or four fingers in the sky. Place a lamp in a vase (Arya), and use the scene of the light shining on the wall (Arya) as the object of visualization. (For those who have practiced before, Arya says to get used to it.) Through meditation, with water, etc., pervading everything (thinking 'everything is earth, everything is water'), first take faith as a prerequisite, and then in the actual practice, focus on the name of water, etc. (Arya says to settle the mind on this around the eighth stage.) And practice repeatedly. The fourth stage is that through such practice, when seeing the scenes that were previously visualized, just as one had believed before, it will appear that earth, etc., pervade all places. (Meaning of Arya.) In the fifth stage, the grasping characteristic of water is the shaking state of water bubbles and water droplets mixed together (Arya). The appearing characteristic is like a jewel wind banner located in the sky, appearing in an unmoving (like a mirror mandala of the nature of a jewel) state. The two characteristics of fire, etc. (meaning of Arya), are in order: flames flickering, shaking as if about to fall, and the appearance of thick smoke, etc. (Arya.) Red circular clothes located in the sky (like golden wind banner pillars, etc.), appearing in an unmoving state. Also, like the steam rising from boiling milk, appearing in an unmoving state. Also, for the four colors of blue, etc., like blue flowers, etc., without stamens and stems (appearing as if growing from the ground), and rising from the exhausted mandala, appearing in the sky like a jewel wind banner. The edges of walls, etc., are like holes (a little bit of sky appears), and even if enlarged, they will not increase. (Even if one believes that it pervades through visualization, the state of pervading will not appear.) Like a mandala of the sky, it increases when approaching and enlarging.

འམ་རྩིག་(ཨཱརྱ་)པར་སྐྱེས་པའམ་འབྱར་བའི་ དཀྱིལ་འཁོར་དང་འདྲ་བར་གྱུར་པ་དང་སྣང་བའི་ཚོགས་སྟུག་པོ་རབ་ཏུ་དྭངས་པ་དང་འདྲ་ བའོ། །(ཀུན་ཨཱརྱ། ) སའི་མཚན་མ་མ་བཤད་དོ། །དྲུག་པ་ནི། (དེ་དག་གྲུབ་པ་ན། ) རིམ་པ་ལྟར་ཆུ་དང་ ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པར་སྤྲུལ་ནས་རྐང་བའི་འགྲོ་(གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཅིང་མང་བོར་འགྱུར་)སོགས་དང་། ས་ལ་བྱི་འཛུལ་བྱེད་(སྟེང་དུ་འབྱུང་ཆུའི་ཆར་འབེབས་པ་དང་རི་བོ་སོགས་ཆུ་བོ་དང་རྒྱ་མཚོར་སྤྲུལ་ཀུན་ཨཱརྱ། )སོགས་ དང་། ཤི་དུས་ལུས་སྲེག་སོགས་དང་། རླུང་ལྟར་མགྱོགས་པར་འགྲོ་(རླུང་གི་ཆར་འབེབས་)སོགས་ དང་། གཟུགས་སྔོན་པོར་སྤྲུལ་བ་དང་མུན་པར་བྱེད་སོགས་དང་། གཟུགས་སེར་བོར་སྤྲུལ་ བ་དང་གསེར་སོགས་སུ་བྱེད་པ་དང་། དམར་པོར་སྤྲུལ་སོགས་དང་། དཀར་པོར་སྤྲུལ་བ་ དང་གཉིད་རྨུགས་རིང་དུ་བྱེད་སོགས་དང་། (སྒྲིབ་པ་རྣམ་འབྱེད། )ས་དང་རི་སོགས་ཀྱི་ནང་ནམ་ མཁར་སྤྲུལ་ནས་སྤྱོད་ལམ་བྱེད། རྩིག་སོགས་ལ་ཐོགས་(ཨཱརྱ་)མེད་དུ་འགྲོ་སོགས་དང་། གཟུགས་གསལ་བ་དང་གཉིད་རྨུགས་རྒྱང་རིང་དུ་བྱེད་སོགས་སོ། །(མུན་པ་འཇིག ལྷའི་མིག་གིས་ ཡུལ་སྣང་བར་བྱེད། ) བདུན་པ་ནི། གཟུགས་མེད་ཅི་ཡང་སྲིད་རྩེ་ལ་མི་བཞག་སྟེ་འདི་གྲུབ་པ་ན་ སྣང་བའི་མཚན་མ་གསལ་བོ་སོགས་གསལ་བ་དགོས་པ་ལ་དེ་གཉིས་ཧ་ཅང་སེམས་ནང་དུ་ བསྡུས་ཤིང་མི་གསལ་བས་སོ། །དབང་བོ་ལྔ་ལ་མི་བཞག་སྟེ་ཕྱི་རོལ་དུ་སྤྲོ་མི་ནུས་པས་སོ། ། དྲི་རོ་ལ་མི་བཞག་སྟེ་གཟུགས་སུ་སྤྲོ་མི་ནུས་པས་སོ། །སྒྲ་ལ་མིན་ཏེ་རྒྱུན་མེད་པས་སོ། ། ཨཱརྱས། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཁྱབ་པར་སྤྲོ་བས་ན་ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །ཞེས་པས་སོ། ། འདི་སྒྲ་བཤད་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་ས་ལ་སོགས་པར་མོས་པའི་རྣམ་པ་བར་མེད་ཅིང་ མཚམས་མེད་པར་རྒྱས་པར་བྱེད་པས་ན་ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །ཟད་པར་ནི་མཐའ་དག་ 2-397 གོ །ཉན་རང་རང་དོན་དུ་བསྒོམ་ཞིང་རང་ལ་གྲུབ་པོ། །(གསུངས་ཡང་ཕལ་ཆེ་བ་སྟེ་གཞན་ལ་ཡང་སྟོན་པར་ གསུངས་སོ་ཞེས་རལ་གྲིའོ། ། ) བྱང་པ་གཞན་དོན་དུ་བསྒོམས་ཞིང་གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པོ། །འདིར་ནི་དེ་ མཐར་ཕྱིན་པའི་དབང་གིས་མཐའ་དག་པར་སྤྲུལ་ནུས་ཤིང་གཞན་ལ་སྣང་བར་བྱེད་པའི་ཡེ་ ཤེས་མཐར་ཐུག་སོགས་སོ། །ཟིལ་གནོན་བརྒྱད་ནི། བདག་རྐྱེན་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་ནང་རང་ལ་གཟུགས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་གཟུགས་ ཆུང་ངུ་ཁ་དོག་བཟང་ངན་རྣམས་ལ་བལྟ་ཞིང་གཟུགས་དེ་དག་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཤེས་ ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་མཐོང་བའི་ཟིལ་གནོན་ནི་ཟིལ་གནོན་དང་པོའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིའི་ གཟུགས་ཆེན་པོ་ལ་སྦྱར་བ་གཉིས་པ། (དེ་གཉིས་གཟུགས་ཅན་གཟུགས་ལ་ལྟ་བའི་རྣམ་ཐར་ལས་བརྒྱུད་པའི་ཟིལ་ མནོན་ནོ། ། ) ནང

【現代漢語翻譯】 或者像墻壁(聖)上生出或粘附的壇城一樣，或者像顯現的稠密景象完全澄澈一樣。(一切聖者)沒有講述地的相狀。第六是：(當這些成就時)按照次第，幻化成水和天空等，以及行走于足(成為一體且變化為眾多)等；在地上能像老鼠一樣鉆洞(在上方降下雨水，以及將山等幻化成河流和海洋，一切聖者)等；死亡時焚燒屍體等；像風一樣快速行走(降下風雨)等；幻化成藍色，製造黑暗等；幻化成黃色，變成黃金等；幻化成紅色等；幻化成白色，長時間昏睡等；(破除障礙)在土地和山等之中，幻化成天空並進行活動；在墻壁等上無阻礙地行走(聖)等；顯現清晰的形象，使昏睡遠離等。(摧毀黑暗，用天眼觀察景象)第七是：不將無色置於任何有頂，當這個成就時，需要清晰地顯現景象的相狀等，但這兩者在心中過於收斂而不清晰。不將五根置於外境，因此無法向外擴充套件。不將氣味置於外境，因此無法幻化成形象。不是聲音，因為它是無常的。聖者說：因為持續不斷地擴充套件，所以是遍一切處的生處。這是聲音的解釋。簡而言之，因為對地等產生不間斷且無間隙的喜愛，所以是遍一切處的生處。遍一切處就是一切。聲聞和獨覺為自己的利益而修行，並且為自己而成就。(雖然這樣說，但大多數也教導他人，如劍一般)菩薩為他人的利益而修行，並且為兩者而成就。在這裡，憑藉其圓滿的力量，能夠幻化一切，並且使他人顯現的究竟智慧等。八勝處是：依靠自因第四禪的本體，在內在將有色認知為有色，觀察外在微小的、顏色好壞的形象，並以勝過它們的方式來了解，以勝過它們的方式來觀看的勝處是第一勝處。同樣，應用於外在巨大的形象是第二勝處。(這兩者是通過有色觀有色的解脫之門傳遞的勝處) Or like a mandala born or attached to a wall (Arya), or like a dense collection of appearances that is completely clear. (All Aryas) The characteristics of the earth are not described. The sixth is: (When these are accomplished) in order, transforming into water and sky, etc., and walking on feet (becoming one and transforming into many), etc.; being able to burrow into the ground like a mouse (raining water above, and transforming mountains, etc., into rivers and oceans, all Aryas), etc.; burning the body at death, etc.; walking as fast as the wind (raining wind), etc.; transforming into blue and creating darkness, etc.; transforming into yellow and turning into gold, etc.; transforming into red, etc.; transforming into white and causing long sleepiness, etc.; (Removing obscurations) transforming into the sky within the earth and mountains, etc., and engaging in activities; walking unhindered on walls, etc. (Arya); manifesting clear forms and dispelling sleepiness from afar, etc. (Destroying darkness, perceiving objects with the divine eye) The seventh is: not placing the formless on any peak, and when this is accomplished, it is necessary to clearly manifest the characteristics of appearances, etc., but these two are too condensed in the mind and not clear. Not placing the five senses on the outside, so it is not possible to expand outward. Not placing smell on the outside, so it is not possible to transform into form. Not sound, because it is impermanent. Aryas: Because it expands continuously, it is the source of exhaustion. This is the explanation of sound. In short, because of the uninterrupted and seamless increase of devotion to earth, etc., it is the source of exhaustion. Exhaustion is everything. Hearers and self-realizers meditate for their own benefit and achieve it for themselves. (Although said, mostly also teach others, like a sword) Bodhisattvas meditate for the benefit of others and achieve it for both. Here, by the power of its completion, it is able to transform everything and the ultimate wisdom that makes others appear, etc. The eight victories are: relying on the actual basis of the fourth dhyana of self-cause, perceiving form as form within oneself, looking at the small external forms of good and bad color, and knowing by overcoming those forms, the victory of seeing by overcoming is the first victory. Similarly, applying to the great external form is the second. (These two are the victories passed down from the liberation of seeing form as form.)

【English Translation】 Or like a mandala born or attached to a wall (Arya), or like a dense collection of appearances that is completely clear. (All Aryas) The characteristics of the earth are not described. The sixth is: (When these are accomplished) in order, transforming into water and sky, etc., and walking on feet (becoming one and transforming into many), etc.; being able to burrow into the ground like a mouse (raining water above, and transforming mountains, etc., into rivers and oceans, all Aryas), etc.; burning the body at death, etc.; walking as fast as the wind (raining wind), etc.; transforming into blue and creating darkness, etc.; transforming into yellow and turning into gold, etc.; transforming into red, etc.; transforming into white and causing long sleepiness, etc.; (Removing obscurations) transforming into the sky within the earth and mountains, etc., and engaging in activities; walking unhindered on walls, etc. (Arya); manifesting clear forms and dispelling sleepiness from afar, etc. (Destroying darkness, perceiving objects with the divine eye) The seventh is: not placing the formless on any peak, and when this is accomplished, it is necessary to clearly manifest the characteristics of appearances, etc., but these two are too condensed in the mind and not clear. Not placing the five senses on the outside, so it is not possible to expand outward. Not placing smell on the outside, so it is not possible to transform into form. Not sound, because it is impermanent. Aryas: Because it expands continuously, it is the source of exhaustion. This is the explanation of sound. In short, because of the uninterrupted and seamless increase of devotion to earth, etc., it is the source of exhaustion. Exhaustion is everything. Hearers and self-realizers meditate for their own benefit and achieve it for themselves. (Although said, mostly also teach others, like a sword) Bodhisattvas meditate for the benefit of others and achieve it for both. Here, by the power of its completion, it is able to transform everything and the ultimate wisdom that makes others appear, etc. The eight victories are: relying on the actual basis of the fourth dhyana of self-cause, perceiving form as form within oneself, looking at the small external forms of good and bad color, and knowing by overcoming those forms, the victory of seeing by overcoming is the first victory. Similarly, applying to the great external form is the second. (These two are the victories passed down from the liberation of seeing form as form.)

་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་སོ་སོར་ཆུང་ངུ་ལ་སྦྱར་བ་གསུམ་པ། ཆེན་པོ་ ལ་སྦྱར་བ་བཞི་པ་སྟེ་བཞི་དང་། ཆུང་ངུ་བཅུད་ཀྱི། (ཀུན་བཏུས། ) བཟང་ངན་ལྷ་མིའི། (ཀུན་བཏུས། ) ཆེན་པོ་སྣོད། (ཁྱིམ་དང་རི་གཞལ་ཡས་ཁང་སོགས་ཞེས་སྙིང་། ) བཟང་ངན་ནི་(སྡུག་མི་སྡུག་ཅེས་སྙིང་མཆོག་) མཛེས་མི་མཛེས་ཤེས་པ་ཞི་གནས་ཀྱིས། (ཀུན་བཏུས་དོན་ཨཱརྱ་དངོས། ) མཐོང་བ་ལྷག་མཐོང་གིས་ སོ། །(ཀུན་བཏུས་ཨཱརྱ་དངོས། ) དང་པོ་གཉིས་(ཀུན་བཏུས་དོན་རྒྱལ་སྲས། )གཟུགས་ཅན་གཟུགས་ལ་ལྟ་ བའི་རྣམ་ཐར་(གྱིས་སྒྲུབ་ཅེས་སྙིང་མཆོག་གོ །)ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་རྒྱུན་ཕྱི་མའོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ གཟུགས་མེད་(ཀུན་བཏུས་དོན་རྒྱལ་སྲས། )གཟུགས་ལྟ་བའིའོ། །(སྔར་ལྟར་སྦྱར་རོ། ། ) ནང་གཟུགས་མེད་ པར་འདུ་ཤེས་པ་དག་ཁོ་ནས་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་གཟུགས་སྔོན་པོ་ཁ་དོག་སྔོན་པོ་སྔོན་པོར་ལྟ་བུར་ སྟོན་པ་འོད་སྔོན་པོ་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན། ཟར་མའི་མེ་ཏོག་གམ་ཡུལ་ཝ་ར་ན་ སིའི་རས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྔོན་པོ། ཁ་དོག་སྔོན་པོ་སྔོན་པོ་ལྟ་བུར་སྟོན་པ། འོད་སྔོན་པོ་ འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱིའི་སྔོན་པོ་སོགས་ལ་ལྟ་ཞིང་ (བཞི་ཁར་ཐོན། )དེ་དག་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཤེས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་མཐོང་སྟེ་དེ་ལྟར་འདུ་ 2-398 ཤེས་པ་འདི་ནི་ལྔ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེར་བོ་དོང་ཁའི་མེ་(ཀར་ནི་ཀ་བཙུན་གྲོལ་)ཏོག་དང་རས་ དང་སྦྱར་བ་དྲུག་པ། དམར་བོ་བན་ངྷུ་ཛི་བ་ཀའི་མེ་ཏོག་དང་རས་དང་སྦྱར་བ་བདུན་པ། དཀར་བོ་སྐར་མ་བ་ཝ་སངས་དང་རས་དང་སྦྱར་བ་བརྒྱད་པའོ། །དེ་ལ་སྔོན་པོ་ནི་བསྟན་ པའོ། ། (ཨཱརྱ་བཙུན། ) ཁ་དོག་སྔོན་པོ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་སོ། །(ཨཱརྱ་བཙུན། ) སྔོན་པོ་ལྟར་སྟོན་ནི་སྦྱོར་བྱུང་ (གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀ་)འོད་སྔོན་འབྱུང་བ་ནི། དེ་གཉིས་ཀ་འོད་འཕྲོ་ཞིང་(གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀ་)མདངས་ གསལ་བའོ། །མེ་ཏོག་ལྷན་སྐྱེས། རས་(གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀ་)སྦྱར་བའི་དཔེ། ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ ནི་དབང་བསྒྱུར་(གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀ་)ནས་སོ། །དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་པ་ནི། ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནམ་མ་ནོན་ ཡང་རུང་སྟེ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པའོ། །(གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀ) དེ་བཞི་ནི། (གཅིག་གིས་ རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་ཀུན་བཏུས། ) ཁྱད་པར་(རྒྱལ་སྲས་)སྡུག་པའི་རྣམ་ཐར་ལས་བརྒྱུད་པའི་རྒྱུན་ཕྱི་མ་ ཁྱད་པར་བའོ། །དེ་ལ་རྣམ་ཐར་གྱིས་དམིགས་པ་ལ་མོས་པར་བྱེད། (ཀུན་བཏུས། ) ཟིལ་གནོན་ གྱིས་དམིགས་པ་ལ་དབང་བསྒྱུར། (རམ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཞེས་ཀྱང་ཀུན་བཏུས། ) ཟད་པར་གྱིས་ དམིགས་པས་ཁྱབ་པར་བྱེད་ཅིང་རྣམ་ཐར་རྣམས་རྫོགས་པར་གྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་ཀུན་ བཏུས་སོ། །དེ་དག་ངོ་བོ་ཞི་ལྷག་ཏུ་འཕ

【現代漢語翻譯】 第三，通過對無色之物的感知，專注于小，第四，專注于大，總共四種。小是指有情眾生的集合（一切集合）。好與壞，天神與人類的集合（一切集合）。 大是指外器世界（房屋、山脈、宮殿等）。好與壞是指（可愛與不可愛）知道美與不美是寂止（一切集合的真實意義）。看見是勝觀（一切集合的真實意義）。前兩者（一切集合的王子意義）是有色之物觀看色相的解脫（通過修行）。成為殊勝之事的後續原因。後兩者是無色（一切集合的王子意義）觀看色相（如前一樣結合）。僅僅通過對內在無色之物的感知，觀看外在的藍色，顯現為藍色、顏色是藍色，出現藍色的光芒。例如，像亞麻花或瓦拉納西的完美藍色布料，顯現為藍色、顏色是藍色，出現藍色的光芒。同樣，通過對內在無色之物的感知，觀看外在的藍色等（四種情況出現），並征服它們，通過知曉來征服，通過看見來征服，這樣感知是第五種。同樣，與黃色、棟花的鮮花（卡尼卡花）和布料結合是第六種。與紅色、班度吉瓦卡花和布料結合是第七種。與白色、星辰花和布料結合是第八種。其中，藍色是教法（阿雅比丘尼）。顏色是藍色是與生俱來的（阿雅比丘尼）。顯現為藍色是修所生的（解脫二者）。出現藍色的光芒是，二者都閃耀著光芒（解脫二者），光彩明亮。鮮花是與生俱來的。布料（解脫二者）是結合的例子。征服是指控制（解脫二者）。如此感知是，無論是否征服，都沒有顯現的傲慢的感知（解脫二者）。這四種（通過一種來認知，一切集合）。殊勝（王子）是可愛解脫所傳遞的後續殊勝原因。因此，通過解脫來信奉所緣（一切集合）。通過征服來控制所緣（或者通過征服來，一切集合）。通過耗盡來遍及所緣，並且圓滿成就所有解脫。一切集合。這些本質是寂止和勝觀的增長。

【English Translation】 Third, by perceiving the formless, focusing on the small, and fourth, focusing on the large, making four in total. Small refers to the collection of sentient beings (all collections). Good and bad, the collection of gods and humans (all collections). Large refers to the external world (houses, mountains, palaces, etc.). Good and bad refer to (lovable and unlovable) knowing beauty and ugliness is quiescence (the true meaning of all collections). Seeing is insight (the true meaning of all collections). The former two (the prince meaning of all collections) are the liberation of form-possessing beings viewing forms (through practice). Becoming the subsequent cause of excellent things. The latter two are formless (the prince meaning of all collections) viewing forms (combine as before). Merely by perceiving the inner formless, viewing the outer blue, appearing as blue, the color is blue, and blue light arises. For example, like flax flowers or the perfect blue cloth of Varanasi, appearing as blue, the color is blue, and blue light arises. Similarly, by perceiving the inner formless, viewing the outer blue, etc. (four situations arise), and conquering them, conquering through knowing, conquering through seeing, this perception is the fifth. Similarly, combining with yellow, Dongkha flowers (Karnika flowers) and cloth is the sixth. Combining with red, Bandhujivaka flowers and cloth is the seventh. Combining with white, star flowers and cloth is the eighth. Among them, blue is the Dharma (Arya Bhikshuni). The color blue is innate (Arya Bhikshuni). Appearing as blue is practice-born (liberation of both). The arising of blue light is that both shine with light (liberation of both), and the radiance is bright. Flowers are innate. Cloth (liberation of both) is an example of combination. Conquering means controlling (liberation of both). Such perception is, whether conquering or not, there is no perception of manifest arrogance (liberation of both). These four (to be known by one, all collections). Excellent (prince) is the subsequent excellent cause transmitted from the lovable liberation. Therefore, through liberation, one reveres the object of focus (all collections). Through conquering, one controls the object of focus (or through conquering, all collections). Through exhaustion, one pervades the object of focus, and completely accomplishes all liberations. All collections. These essences are the growth of quiescence and insight.

གས་པ་ཐོགས་མེད་དོ། །ཐུབ་པ་སྒྲིབ་ཀུན་ངེས་པར་ གྲོལ། །ཞེས་སོགས་དྲངས་ལ་བཤད་དོ། །བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་(མདོར་བསམ་གཏན་ལ་གནས་སོ་ ཞེས་)ཕ་རོལ་ཀྱི། ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཞེས་སོགས་དང་། མཚན་མ་ནི་འབད་ རྩོལ་ལོ་ཞེས་སྨོན་མཁྱེན་དང་། སྔར་བཤད་སོགས་དང་། བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་(ཀུན་ བཏུས་)ཇི་ལྟར་(ཀུན་བཏུས་)བཞེད་བཞིན་ལུས་འདོར་ལེན་གནས་པ་(ཀུན་བཏུས་)ལ་དབང་འབྱོར་ བའི་ཞི་ལྷག་མཐར་ཐུག་ནི་རྟེན་ནམ་གནས་ཡོངས་སུ་དག་པ། ཇི་ལྟར་བཞེད་བཞིན་དམིགས་ པ་སྤྲུལ་བསྒྱུར་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་དམིགས་དག བཞེད་བཞིན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མངའ་ བསྒྱུར་བ་ཐུགས་དག བཞེད་བཞིན་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་དམ་གཟུངས་(ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཞེས་ཟླ་ཀུན་ 2-399 བཏུས་མདོར་བསྟན་ལ་གནས་ཞེས། )ཀྱི་སྒོ་ལ་(ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཞེས་ཟེར་ཀུན་བཏུས་མདོར་བསྟན་ལ་གནས་ཞེས་) དབང་བསྒྱུར་བ་ཡེ་ཤེས་སམ་མཁྱེན་པ་(ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཅེས་ཟེར་ཀུན་བཏུས་མདོར་བསྟན་ལ་གནས་ཞེས་) ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ་(སྙིང་ཟླར་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སེམས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དགེ་བའི་ རྩ་བ་ནི་ཐུགས་ཡོངས་དག་མ་རིག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཤེས་པ་དང་། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ་ཞེས་སོ། །དང་པོ་གཉིས་སྔར་དང་དོན་འདྲའོ། ། )བཞི་དང་། སྔོན་ཁ་ ཟས་དང་སྨན་སོགས་མེད་པས་འཆི་བར་འགྱུར་བའི་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པ་ལ་དེ་དག་ ཕྱིན་པའི་སྦྱིན་པའི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག་བཞེད་བཞིན་ཚེ་གནས་གཏོང་ལ་དབང་འབྱོར་ (སྙིང་ཟླར་)བ་ཚེ། སྔོན་སེམས་ཅན་ལ་གང་མཁོ་བྱིན་པའི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག བཞེད་ བཞིན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་པ་སེམས། ཡོད་བྱད་སྣ་ཚོགས་མཐའ་ཡས་བྱིན་པའི་བདག་ འབྲས་གང་ཞིག (ཨཱརྱས་དགོངས། )ནམ་མཁའ་མཛོད་ལ་མངའ་བརྙེས་པས་ནོར་གྱི་ཆར་འབེབས་ ནུས་པ་ཡོ་བྱད། འོན་ཀྱང་འགའ་ལ་མི་སྦྱིན་པ་ནི་བྱིན་ན་སྡིག་པ་འཕེལ་བ་སོགས་མཐོང་བས་ ཏེ། (མདོར། བློ་གྲོས་ཡངས་བ་རྣམས་ལ་ནོར་མེད་དགེ་འགྱུར་ཏེ། །དབུལ་གྱུར་ཉིད་ནི་བླ་ཡི་སྡིག་སྤྱོད་དེ་ལྟ་མིན། །ཞེས་པ་ལྟར་ རོ། ། ) ཐེག་བསྡུས་སུ། ལས་དང་སྒྲིབ་དང་མངོན་གྱུར་དང་། །སོག་དང་གནོད་བྱེད་མཐོང་བའི་ ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །སེམས་ཅན་ལོངས་སྤྱོད་མི་ཐོབ་བརྗོད། ། ཅེས་སོ། །སྔོན་སེམས་ཅན་ཉེས་སྤྱོད་སྤོང་བར་བསྐུལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བདག་འབྲས་ གང་ཞིག ཁམས། ས། སྐྱེ་གནས། འགྲོ་བ། གནས་སྐབས་གཞན་དུ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་ གཞན་དུ་བསྒྱུར་བ་ལས། (ཇི་ལྟར་འདོད་པར་ལུས་ངག་གི་ལས་འགྲུབ་པ་ཞེས་ཨཱརྱ་སྙིང་ཟླ། ) གང་ཞིག བཞེད་ བཞིན་དུ་སའམ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ་(འགྲོ་བ་)སྐྱེ་བ་ཀུན་ཏུ

【現代漢語翻譯】 『障礙皆斷除，能仁定解脫一切障。』等引述並解說。第四，依賴於（簡言之，安住于禪定），從『彼』到『三摩地與智慧』等，以及『相是勤奮』，如斯門欽（人名），以及先前所說等。依賴於禪定（攝類學），如（攝類學）所愿，身體的舍取安住（攝類學）而獲得自在，寂止與勝觀的究竟是所依或處所完全清凈。如所愿，于所緣的幻化轉變獲得自在，是所緣清凈。如所愿，於三摩地獲得自在，是心清凈。如所愿，如所有與盡所有或陀羅尼（所知與知，如月藏2-399攝類學略標所安住），于門（所知與知，如月藏攝類學略標所安住）獲得自在，是智慧或知識（所知與知，如月藏攝類學略標所安住）完全清凈，（如心藏，遠離一切心的惡劣處所，因此心於一切方面都是善的根本，是心完全清凈，遠離無明方面的所有惡劣處所，因此于知與所知一切獲得自在，是智慧完全清凈。前二者與先前意義相同。）四者，以及先前沒有食物和藥物等，導致死亡的無量有情，對他們給予這些的佈施之果，如所愿，于壽命安住施捨獲得自在，是壽命。先前給予有情所需之物的佈施之果，如所愿，進入三摩地，是心。給予無量各種財物的佈施之果，（聖者所想，）于虛空藏獲得自在，因此能降下財寶之雨，是資具。然而，不給予某些人，是因為見到給予會增長罪惡等。（簡言之，對於智慧廣闊者，沒有財富會轉為善，貧窮本身不是上師的罪行，不要那樣看。）在《攝大乘論》中：『業與障與現行，慳與損害見故，菩薩不施與，有情諸受用。』如此說。先前勸導有情斷除惡行的戒律之果，是界、地、生處、去處、處境轉變為其他，從（如所愿成就身語之業，如聖者心藏），什麼？如所愿，于地或一切世間（去處）一切生世中。 『Obstacles are all eliminated, the capable one is sure to be liberated from all obscurations.』 etc. are quoted and explained. Fourth, relying on (in short, abiding in meditative concentration), from 『the other』 to 『samadhi and wisdom』 etc., and 『characteristic is diligence,』 like Smen-khyen (name of a person), and what was said before etc. Relying on meditative concentration (Collected Topics), as (Collected Topics) wished, the abandonment and taking of the body abiding (Collected Topics) and gaining freedom, the ultimate of quiescence and insight is the support or place completely purified. As wished, gaining mastery over the emanation transformation of the object of focus is the object of focus being pure. As wished, gaining mastery over samadhi is the mind being pure. As wished, as all and as many or dharani (what is to be known and knowing, as Zla-kun 2-399 Collected Topics briefly indicates what abides), gaining mastery over the door (what is to be known and knowing, as it is said Collected Topics briefly indicates what abides), is wisdom or knowledge (what is to be known and knowing, as it is said Collected Topics briefly indicates what abides) being completely purified, (as in the Heart Treasury, being separated from all the bad places of the mind, therefore the mind in all aspects is the root of virtue, is the mind being completely pure, being separated from all the bad places of the side of ignorance, therefore gaining mastery over all that is known and knowing, is wisdom being completely pure. The first two are similar in meaning to the previous ones.) The four, and previously there being no food and medicine etc., causing limitless sentient beings to die, the fruit of giving these to them, as wished, gaining mastery over giving and abiding in life, is life. Previously giving sentient beings what they need, the fruit of giving, as wished, entering into samadhi, is the mind. The fruit of giving limitless various possessions, (Arya thought,) gaining mastery over the treasury of space, therefore being able to rain down a rain of wealth, is resources. However, not giving to some is because seeing that giving would increase sin etc. (In short, for those with vast wisdom, not having wealth turns into virtue, poverty itself is not the sin of the lama, do not look at it that way.) In the Compendium of Vehicles: 『Karma and obscuration and manifestation, miserliness and harm seeing, Bodhisattvas do not give, sentient beings enjoyments.』 Thus it is said. Previously encouraging sentient beings to abandon misdeeds, the fruit of ethics, is realm, earth, birthplace, destination, situation transforming into another, from (as wished accomplishing the actions of body and speech, as in Arya Heart Treasury), what? As wished, in the earth or all worlds (destination) in all births.

【English Translation】 'Obstacles are all eliminated, the capable one is sure to be liberated from all obscurations.' etc. are quoted and explained. Fourth, relying on (in short, abiding in meditative concentration), from 'the other' to 'samadhi and wisdom' etc., and 'characteristic is diligence,' like Smen-khyen (name of a person), and what was said before etc. Relying on meditative concentration (Collected Topics), as (Collected Topics) wished, the abandonment and taking of the body abiding (Collected Topics) and gaining freedom, the ultimate of quiescence and insight is the support or place completely purified. As wished, gaining mastery over the emanation transformation of the object of focus is the object of focus being pure. As wished, gaining mastery over samadhi is the mind being pure. As wished, as all and as many or dharani (what is to be known and knowing, as Zla-kun 2-399 Collected Topics briefly indicates what abides), gaining mastery over the door (what is to be known and knowing, as it is said Collected Topics briefly indicates what abides), is wisdom or knowledge (what is to be known and knowing, as it is said Collected Topics briefly indicates what abides) being completely purified, (as in the Heart Treasury, being separated from all the bad places of the mind, therefore the mind in all aspects is the root of virtue, is the mind being completely pure, being separated from all the bad places of the side of ignorance, therefore gaining mastery over all that is known and knowing, is wisdom being completely pure. The first two are similar in meaning to the previous ones.) The four, and previously there being no food and medicine etc., causing limitless sentient beings to die, the fruit of giving these to them, as wished, gaining mastery over giving and abiding in life, is life. Previously giving sentient beings what they need, the fruit of giving, as wished, entering into samadhi, is the mind. The fruit of giving limitless various possessions, (Arya thought,) gaining mastery over the treasury of space, therefore being able to rain down a rain of wealth, is resources. However, not giving to some is because seeing that giving would increase sin etc. (In short, for those with vast wisdom, not having wealth turns into virtue, poverty itself is not the sin of the lama, do not look at it that way.) In the Compendium of Vehicles: 'Karma and obscuration and manifestation, miserliness and harm seeing, Bodhisattvas do not give, sentient beings enjoyments.' Thus it is said. Previously encouraging sentient beings to abandon misdeeds, the fruit of ethics, is realm, earth, birthplace, destination, situation transforming into another, from (as wished accomplishing the actions of body and speech, as in Arya Heart Treasury), what? As wished, in the earth or all worlds (destination) in all births.

་སྟོན་(ཨཱརྱ་)པ་སྐྱེ་བ་སྟེ། ཚུལ་ ཁྲིམས་ལྡན་པའི་སྨོན་པ་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། །གནོད་ལན་དུ་གནོད་པ་མ་བྱས་ན་ཅི་མ་རུང་ སྙམ་པའི་གཞན་གྱི་མོས་ཡུལ་(ཨཱརྱ་དགོངས་)བསྲུངས་བའི་བཟོད་པའི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག 2-400 ཇི་ལྟར་མོས་བཞིན་ས་སོགས་གསེར་སོགས་སམ་སངས་རྒྱས་མང་བོ་སྟོན་ནུས་པ་མོས་པ། སྔོན་གྱི་བརྩོན་ཕར་གྱི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག ཇི་ལྟར་(ཨཱརྱ་)སྨོན་པ་བཞིན་འགྲུབ་པ་(ཨཱརྱ་) སྨོན་ལམ། བསམ་གཏན་གྱི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག མངོན་ཤེས་ལྔས་བསྡུས་པའི་(ཨཱརྱ་དངོས་ སྙིང་)རྫུ་འཕྲུལ་ཀུན་སྟོན་ནུས་པ་རྫུ་འཕྲུལ། ཤེར་ཕྱིན་རྫོགས་(གོང་མ་ཀུན་ལའང་བསྒྲེས་)པའི་ བདག་འབྲས་གང་ཞིག སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པ་བཞི་སོགས་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་ཇི་ལྟར་ འདོད་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པ་ཡེ་ཤེས། (གང་ཤེས་པར་འདོད་པ་དེ་ཤེས་པ་ཞེས་སྙིང་ཟླ། ) གང་ཞིག གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་ཚོགས་ གཞན་དང་གཞན་གྱིས་སྟོན་ནུས་པ་ཆོས་ལ་དབང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དབང་བཅུ་དང་། སྔར་ བཤད་སོགས། དེ་པའི། ནས། དག་པས་དེ་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་འདི་ལ་དང་། བསྙེངས་པ་ ནི་འཇིགས་པས་བཅབ་པ་སྟེ་གསང་བར་སོགས་སོ། །གུས་པས་ཉན། མ་གུས་ནས་མི་ཉན། གཉིས་ཀ་ནི་ཕྱེད་གུས་ཕྱེད་མ་གུས་སོགས་དང་ཤེས་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་སོགས་སོ། ། རྒྱ་ མཚོའི་རླབས་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སོགས་སོ། །བག་ལ་ཉལ་ནི་ཉོན་མོངས་སྤང་ཀྱང་མ་ སྤངས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་སྟོན་པའི་རྒྱུ་སྣོད་ལ་ཆགས་པའི་གླ་རྩིའི་དྲི་ལྟ་བུའོ། །(དེ་ཡན་ཨཱརྱ་ དངོས། ) ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སུ་སྨིན་སོགས་གཟིགས་པས་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བོ་སོགས་དང་། སོགས་ཕྱི་མ་སངས་རྒྱས་སའི་གཞི་ཤེས་དང་གནས་ཀུན་(སྒྱུར་ལ་མང་ཡང་འདིར་)གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ གྱུར་པ་སྟེ་སྤངས་པས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ཏུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐུ་བཞི་པ་ཆོས་སྐུར་བརྗོད་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐུ་བཞིར་བཞེད་པའི་མཁན་པོ་རྣམ་སྣང་སོགས་ཁ་ཅིག་གིའོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐུ་གསུམ་དུ་འདོད་པའི་འཆད་ལུགས་དགོད། བཞིར་འདོད་ པས་དེ་ལ་གནོད་བྱེད་བརྗོད་པའི་ཚུལ། དེའི་སྐྱོན་སྤོང་ལན་དང་བཅས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཨཱརྱ་སོགས་གསུམ་དུ་བཞེད་པ་(འདིར་ཆོས་བཤེས་འགྱུར་ཉེས་)གཞན་དག་སོགས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱང་ 2-401 ངྷཱརྨྨ་ཏཱ་ཀཱ་ཡ་ཞེས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པར་བརྗོད་རྒྱུ་ལ་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་དབང་གིས་ངོ་བོའི་རྐྱེན་ ཏཱ་ཕྱིས་ཏེ་མི་མངོན་པར་བྱས་ནས་ངྷཱརྨྨ་ཀཱ་ཡ་ཞེས་བྱས་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ ཞེས་(ཏེ་གཞན་དུ་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་སྐུའོ། །ཞེས་པར་སོང་བས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ སྐྱེ་མེད་ཡིན་པ་བཀག་པ་དང་འདུས་བྱས་ས

【現代漢語翻譯】 སྟོན་(ཨཱརྱ་)པ་སྐྱེ་བ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པའི་སྨོན་པ་འགྲུབ། །——示現（聖者）的化身，能實現具有戒律者的願望。 གནོད་ལན་དུ་གནོད་པ་མ་བྱས་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པའི་གཞན་གྱི་མོས་ཡུལ་(ཨཱརྱ་དགོངས་)བསྲུངས་བའི་བཟོད་པའི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག——如果不對損害進行報復，而是守護他人所喜好的（聖者意願），這種忍辱的自性果是什麼？ ཇི་ལྟར་མོས་བཞིན་ས་སོགས་གསེར་སོགས་སམ་སངས་རྒྱས་མང་བོ་སྟོན་ནུས་པ་མོས་པ། སྔོན་གྱི་བརྩོན་ཕར་གྱི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག——如何能如所愿地示現土地、黃金等，或者眾多的佛陀？這是先前精進波羅蜜多的自性果是什麼？ ཇི་ལྟར་(ཨཱརྱ་)སྨོན་པ་བཞིན་འགྲུབ་པ་(ཨཱརྱ་)སྨོན་ལམ། བསམ་གཏན་གྱི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག——如何能如（聖者）願望般實現（聖者）願望？這是禪定的自性果是什麼？ མངོན་ཤེས་ལྔས་བསྡུས་པའི་(ཨཱརྱ་དངོས་སྙིང་)རྫུ་འཕྲུལ་ཀུན་སྟོན་ནུས་པ་རྫུ་འཕྲུལ། ཤེར་ཕྱིན་རྫོགས་(གོང་མ་ཀུན་ལའང་བསྒྲེས་)པའི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག——能夠示現由五種神通所包含的一切神通，這是圓滿般若波羅蜜多的自性果是什麼？（也包括以上所有） སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པ་བཞི་སོགས་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པ་ཡེ་ཤེས། (གང་ཤེས་པར་འདོད་པ་དེ་ཤེས་པ་ཞེས་སྙིང་ཟླ། )གང་ཞིག——如何能顯現四種辨析等，如何能如所愿地顯現智慧？（想要知道什麼就能知道什麼，這是核心。）這是什麼？ གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་ཚོགས་གཞན་དང་གཞན་གྱིས་སྟོན་ནུས་པ་ཆོས་ལ་དབང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དབང་བཅུ་དང་། སྔར་བཤད་སོགས།——如何能以名、詞、字母等不同的組合來合理解釋十二部經？這被稱為對法具有自在，即十力，以及之前所說的等等。 དེ་པའི། ནས། དག་པས་དེ་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་འདི་ལ་དང་། བསྙེངས་པ་ནི་འཇིགས་པས་བཅབ་པ་སྟེ་གསང་བར་སོགས་སོ། །——從那之中，通過清凈，對那的身體、語言、意，以及怯懦就是因恐懼而隱藏，即秘密等等。 གུས་པས་ཉན། མ་གུས་ནས་མི་ཉན། གཉིས་ཀ་ནི་ཕྱེད་གུས་ཕྱེད་མ་གུས་སོགས་དང་ཤེས་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་སོགས་སོ། །——恭敬地聽聞，不恭敬就不聽聞。兩者是半恭敬半不恭敬等等，以及明知故犯的捨棄等等。 རྒྱ་མཚོའི་རླབས་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སོགས་སོ། །——如海浪般利益眾生等等。 བག་ལ་ཉལ་ནི་ཉོན་མོངས་སྤང་ཀྱང་མ་སྤངས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་སྟོན་པའི་རྒྱུ་སྣོད་ལ་ཆགས་པའི་གླ་རྩིའི་དྲི་ལྟ་བུའོ། །——隨眠是指，雖然斷除了煩惱，但卻顯現出如同未斷除般的行為，如同附著在容器上的酥油氣味。 ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སུ་སྨིན་སོགས་གཟིགས་པས་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བོ་སོགས་དང་། སོགས་ཕྱི་མ་སངས་རྒྱས་སའི་གཞི་ཤེས་དང་གནས་ཀུན་(སྒྱུར་ལ་མང་ཡང་འདིར་)གཞིའི་རྣམ་ཤེས་གྱུར་པ་སྟེ་སྤངས་པས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ཏུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐུ་བཞི་པ་ཆོས་སྐུར་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐུ་བཞིར་བཞེད་པའི་མཁན་པོ་རྣམ་སྣང་སོགས་ཁ་ཅིག་གིའོ། །——日夜六時觀照誰成熟等等，因此恒常利益眾生等等。等等，後來成佛之地的智慧和一切處所（雖然翻譯很多，但此處）是基礎的阿賴耶識轉變而來，即通過斷除而變得非常清凈的一切，也被稱為第四身法身，這是認為有四身的堪布遍照等一些人的觀點。 གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐུ་གསུམ་དུ་འདོད་པའི་འཆད་ལུགས་དགོད། བཞིར་འདོད་པས་དེ་ལ་གནོད་བྱེད་བརྗོད་པའི་ཚུལ། དེའི་སྐྱོན་སྤོང་ལན་དང་བཅས་པའོ། །——第二部分有三點：記錄認為有三身的解釋方式；以認為有四身的方式，闡述對其的妨害；以及對該過失的駁斥和回答。 དང་པོ་ནི། ཨཱརྱ་སོགས་གསུམ་དུ་བཞེད་པ་(འདིར་ཆོས་བཤེས་འགྱུར་ཉེས་)གཞན་དག་སོགས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱང་——第一點是：聖者等認為有三身（此處法友翻譯有誤）其他等等，即那本身。 ངྷཱརྨྨ་ཏཱ་ཀཱ་ཡ་ཞེས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པར་བརྗོད་རྒྱུ་ལ་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་དབང་གིས་ངོ་བོའི་རྐྱེན་ཏཱ་ཕྱིས་ཏེ་མི་མངོན་པར་བྱས་ནས་ངྷཱརྨྨ་ཀཱ་ཡ་ཞེས་བྱས་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞེས་(ཏེ་གཞན་དུ་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་སྐུའོ། །ཞེས་པར་སོང་བས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྐྱེ་མེད་ཡིན་པ་བཀག་པ་དང་འདུས་བྱས་ས——之所以說「Dharmatā-kāya」是法性身，是因為在組合時，由於組合的原因，隱去了本質的因素「tā」，使其不顯現，而說成「Dharma-kāya」，即法身。（否則，就會變成「由積聚而成的智慧之法，其身即是法身」，這樣就否定了成為自性的無生，以及積聚而成……）

【English Translation】 Showing (Arya) incarnation, fulfilling the wishes of those with discipline. If harm is not retaliated, but the object of others' liking (Arya's intention) is protected, what is the self-nature result of this patience? How can one show land, gold, etc., or many Buddhas as desired? What is the self-nature result of previous diligence? How can (Arya) wishes be fulfilled as desired (Arya) aspiration? What is the self-nature result of meditation? Being able to show all the miracles included in the five clairvoyances, what is the self-nature result of perfecting the Prajñāpāramitā (also including all the above)? How can the four analytical knowledges, etc., be manifested, and how can wisdom be manifested as desired? (Knowing what one wants to know is the essence.) What is it? How can the twelve branches of scripture be reasonably shown by different combinations of names, words, and letters? This is called having power over the Dharma, that is, the ten powers, and what was said before, etc. From that, through purity, to that body, speech, and mind, and timidity is hiding due to fear, that is, secret, etc. Listen with respect, and do not listen without respect. Both are half-respectful and half-disrespectful, etc., and knowingly abandoning, etc. Like ocean waves, benefiting sentient beings, etc. Latent is like the smell of ghee attached to a container, showing the behavior of having abandoned afflictions but as if not abandoned. Looking at who matures, etc., at six times day and night, therefore constantly benefiting beings, etc. Etc., later the wisdom of the ground of becoming a Buddha and all places (although there are many translations, here) is the transformed basic consciousness, that is, all that has become extremely pure by abandoning, is also called the fourth body Dharmakaya, which is the view of some Khenpos such as Vairochana who believe in the four bodies. The second part has three points: recording the explanation of those who believe in the three bodies; expressing the harm to it by those who believe in the four bodies; and refuting and answering that fault. The first is: Arya, etc., believe in three bodies (here Dharma friend's translation is wrong), others, etc., that is, that itself. The reason why 'Dharmatā-kāya' is said to be the body of Dharma-nature is that in combination, due to the combination, the factor of essence 'tā' is hidden, making it not appear, and it is said to be 'Dharma-kāya', that is, the Dharma body. (Otherwise, it would become 'the body of those Dharmas of wisdom that are accumulated is the Dharmakaya', thus denying the unborn that has become self-nature, and accumulated...)

ུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ཅེས་ཨཱརྱའི་དགོངས་པའོ། ། ) བསྟན་ནོ་སོགས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། གཞན་སྐུ་བཞིར་འདོད་པ་དག་ན་རེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལོངས་སྤྲུལ་སོགས་དོན་ ཁྱད་པར་ཅན་སྣང་བ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་སྟོན་སོགས་མཛད་པ་གནས་མ་ལུས་པར་གྱུར་ པས་གྱུར་པ་གཉིས་མེད་ཀྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་ཚོགས་རྣམས་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ རྫས་ཡོད་མིན་པར་ཐལ། གསུམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་བསྡུ་སྟེ། གསུམ་གང་ཡང་མིན་པས་སོ། །ཁྱབ་ ཁས་ཏེ། དེ་དག་གི་ལྟར་ན་སྐུ་གསུམ་དུ་གྲངས་ངེས་པས་སོ། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ། གདོན་མི་ཟ་ བར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སོ། །རྩ་རྟགས་གྲུབ་སྟེ། རིམ་བཞིན་འདུས་བྱས་ཡིན་ (རིམ་པ་)པའི་ཕྱིར། སློབ་པའི་ནང་ནས་བྱང་འཕགས་ཁོ་ནའི་དངོས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་པའི་ ཕྱིར། སོ་སྐྱེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དངོས་ཡུལ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་(ལན་མི་ཐེབས་པས་བཞིར་དབྱེ་བ་མི་འཐད་ རྒྱུ་མེད་ཅིང་གཞུང་འདིའི་དགོངས་པར་མི་སྣང་ངོ་། ། )ཟེར་རོ། །གསེར་ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་གཞན་དུ་བཤད་དེ། དགོངས་པ་མིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དང་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་སྤོང་། དེའི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གསུམ་དུ་འདོད་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། འདིར་ཆོས་སྐུར་བརྗོད་ཅེས་པས་ཆོས་སྐུ་བཞི་པར་བསྟན་ ན་གོང་གི་ལུས་སུ་ངོ་བོ་ཉིད་སོགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་འབྱུང་བར་རིགས་ཏེ། ལུས་དང་ཡན་ ལག་རིམ་པ་མཐུན་པར་རིགས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་མི་འབྱུང་བ་ས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་བཞིར་འདོད་པ་དག་ན་རེ། དོན་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་དགོས་པ། སོགས་ནས་ངོར་ 2-402 ཆོས་སྐུ་མཛད་བཅས་ཞེས་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དགོས་པ་གང་ཞེ་ན། རྟོགས་པ་ཡེ་ ཤེས་ཁོ་ན་མཛད་པ་དང་སྦྱར་ནས་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའི་མཛད་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ དུའོ། །ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་འདིར་ལོངས་སྤྲུལ་གྱི་གོང་དུ་བསྟན་པ་ནི། སྐུ་མཆོག་གི་རིམ་ པ་བཞིན་བསྟན་པས་ལུས་དང་རིམ་པ་མ་མཐུན་ཡང་སྐྱོན་མེད་དོ། །བཞི་ཡིན་པ་ལ་སྐྱོན་ མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་གཞན་སྔགས་ལས། སྐུ་བཞིར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་མི་འགལ་ སོགས་སོ། །(ངེས་པར་སྦྱོར་ཕྲེང་ལྟོས་དེར་མཐའ་དག་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་བཀོད་ཡོད་དོ། ། ) ཆོས་བཤེས་ནི། སློབ་ དཔོན་རང་ལུགས་ལ་སྐུ་དུར་བཞག་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་པར་བཞེད་དེ། འདིར་ཡང་གཞན་ དག་ཁ་ཅིག་ཅེས་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་སུ་མཛད་པས་སོ། །བཞིར་བཞེད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ རྣམ་སྣང་གི་ལུགས་ཏེ་དེའི་ལུགས་བཀོད་པ་ཡིན་གསུང་སྟེ་དགོངས་པ་མིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ ཐེག་པར་སྐུ་བཞིར་གསུངས་པ་མེད་ཅེས་སོགས་ཟླ་ཟེར་རད་ཀིར་ཏེ། ཤན་ཏི་སོགས་བཞིར་ འཆད་པ་འགོག་སྟེ་ངག་ལས

【現代漢語翻譯】 འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ཅེས་ཨཱརྱའི་དགོངས་པའོ། ། ) བསྟན་ནོ་སོགས་སོ། ། (Arya認為存在轉變的過失。) 已經闡述過了，等等。 གཉིས་པ་ནི། གཞན་སྐུ་བཞིར་འདོད་པ་དག་ན་རེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལོངས་སྤྲུལ་སོགས་དོན་ ཁྱད་པར་ཅན་སྣང་བ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་སྟོན་སོགས་མཛད་པ་གནས་མ་ལུས་པར་གྱུར་ པས་གྱུར་པ་གཉིས་མེད་ཀྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་ཚོགས་རྣམས་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ རྫས་ཡོད་མིན་པར་ཐལ། གསུམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་བསྡུ་སྟེ། གསུམ་གང་ཡང་མིན་པས་སོ། །ཁྱབ་ ཁས་ཏེ། དེ་དག་གི་ལྟར་ན་སྐུ་གསུམ་དུ་གྲངས་ངེས་པས་སོ། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ། གདོན་མི་ཟ་ བར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སོ། །རྩ་རྟགས་གྲུབ་སྟེ། རིམ་བཞིན་འདུས་བྱས་ཡིན་ (རིམ་པ་)པའི་ཕྱིར། སློབ་པའི་ནང་ནས་བྱང་འཕགས་ཁོ་ནའི་དངོས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་པའི་ ཕྱིར། སོ་སྐྱེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དངོས་ཡུལ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་(ལན་མི་ཐེབས་པས་བཞིར་དབྱེ་བ་མི་འཐད་ རྒྱུ་མེད་ཅིང་གཞུང་འདིའི་དགོངས་པར་མི་སྣང་ངོ་། ། )ཟེར་རོ། །གསེར་ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་གཞན་དུ་བཤད་དེ། དགོངས་པ་མིན་ནོ། ། 第二種觀點是，那些主張有四身的人說：在世俗諦中，爲了生起化身等具有特殊意義的顯現，通過示現佛法等事業，所有的心和心所之集合，都變成了佛的身。那麼，如何歸納為三身呢？因為它們不屬於任何三身。這是普遍承認的，因為按照他們的觀點，身的數量被確定為三個。不能這樣認為，因為必須毫不含糊地承認它們是佛的身，因為它們是佛的事業之根本的終極智慧集合。根本和理由已經成立，因為它們是依次產生的（有為法），因為它們不是僅僅是聖者菩薩在修學中的直接對境，因為它們不是凡夫聲聞的直接對境。因此，（因為無法反駁，所以分為四身是不合理的，沒有理由，也不符合本論的觀點。）他們這樣說。金法友（Ser chos bshes）有其他的解釋，但那不是（本論的）觀點。 གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དང་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་སྤོང་། དེའི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གསུམ་དུ་འདོད་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། འདིར་ཆོས་སྐུར་བརྗོད་ཅེས་པས་ཆོས་སྐུ་བཞི་པར་བསྟན་ ན་གོང་གི་ལུས་སུ་ངོ་བོ་ཉིད་སོགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་འབྱུང་བར་རིགས་ཏེ། ལུས་དང་ཡན་ ལག་རིམ་པ་མཐུན་པར་རིགས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་མི་འབྱུང་བ་ས་སོགས་སོ། ། 第三部分分為兩點：第一，駁斥第一種觀點的過失；第二，對此進行迴應。第一點是，一些主張三身的人說：如果這裡說的是法身，那麼就意味著指出了第四法身，那麼就應該出現像前面所說的『在身中，自性等』這樣的說法，因為身體和肢體應該在順序上保持一致。但事實並非如此。 གཉིས་པ་ནི། གཞན་བཞིར་འདོད་པ་དག་ན་རེ། དོན་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་དགོས་པ། སོགས་ནས་ངོར་ 2-402 ཆོས་སྐུ་མཛད་བཅས་ཞེས་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དགོས་པ་གང་ཞེ་ན། རྟོགས་པ་ཡེ་ ཤེས་ཁོ་ན་མཛད་པ་དང་སྦྱར་ནས་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའི་མཛད་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ དུའོ། །ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་འདིར་ལོངས་སྤྲུལ་གྱི་གོང་དུ་བསྟན་པ་ནི། སྐུ་མཆོག་གི་རིམ་ པ་བཞིན་བསྟན་པས་ལུས་དང་རིམ་པ་མ་མཐུན་ཡང་སྐྱོན་མེད་དོ། །བཞི་ཡིན་པ་ལ་སྐྱོན་ མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་གཞན་སྔགས་ལས། སྐུ་བཞིར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་མི་འགལ་ སོགས་སོ། །(ངེས་པར་སྦྱོར་ཕྲེང་ལྟོས་དེར་མཐའ་དག་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་བཀོད་ཡོད་དོ། ། ) ཆོས་བཤེས་ནི། སློབ་ དཔོན་རང་ལུགས་ལ་སྐུ་དུར་བཞག་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་པར་བཞེད་དེ། འདིར་ཡང་གཞན་ དག་ཁ་ཅིག་ཅེས་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་སུ་མཛད་པས་སོ། །བཞིར་བཞེད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ རྣམ་སྣང་གི་ལུགས་ཏེ་དེའི་ལུགས་བཀོད་པ་ཡིན་གསུང་སྟེ་དགོངས་པ་མིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ ཐེག་པར་སྐུ་བཞིར་གསུངས་པ་མེད་ཅེས་སོགས་ཟླ་ཟེར་རད་ཀིར་ཏེ། ཤན་ཏི་སོགས་བཞིར་ འཆད་པ་འགོག་སྟེ་ངག་ལས 第二種觀點是，那些主張四身的人說：實際上確實如此，但從『必要』等開始，到『對境法身與事業』，都是這樣說的。必要是什麼呢？是爲了將證悟的智慧與事業結合起來，從而瞭解一切事業都是法身的事業。在這裡，在化身之前闡述報身，是因為按照殊勝身的順序進行闡述，即使身體和順序不一致也沒有過失。因為四身沒有過失。其他密宗方面，所有關於四身的說法都不矛盾，等等。（一定要參考《結合鬘》，其中詳細地闡述了一切。）法友認為，即使按照導師自己的觀點安立四身也沒有矛盾，因為這裡也將其作為『其他一些人』的說法來闡述。主張四身是導師毗盧遮那（Vairochana）的觀點，據說這是在闡述他的觀點，但這不是（本論的）觀點。月稱（Chandrakirti）說，在體性乘中沒有關於四身的說法，等等，從而阻止了寂天（Shantideva）等人對四身的解釋，這是口頭上的（說法）。

【English Translation】 Arya thought that there was a fault of transformation.) It has been taught, etc. The second is that those who hold to four bodies say: In conventional truth, the collections of mind and mental events that have become completely devoid of existence by means of creating appearances with special meanings such as enjoyment and emanation, teaching the Dharma, etc., are objects of the Dharma. It is inferred that they are not the substance of the Buddha's body. How can they be summarized by the three? Because they are none of the three. It is universally accepted that according to them, the number of bodies is fixed at three. It is not possible to think so, because it must be unequivocally admitted that they are the bodies of the Buddha, because they are the ultimate collection of wisdom that has become the cause of the Buddha's activities. The root sign has been established, because they are sequentially produced (conditioned phenomena), because they are not the direct objects of practice only for the noble bodhisattvas among the students, because they are not the direct objects of ordinary beings and hearers. Therefore, (because it cannot be refuted, it is unreasonable to divide into four bodies, there is no reason, and it does not appear to be the view of this treatise.) They say so. Ser chos bshes has explained it differently, but that is not the view. The third has two parts: first, refuting the faults of the first side; second, responding to it. The first is that some who hold to three say: If it is said here that it is called the Dharmakaya, then if the fourth Dharmakaya is shown, then it is reasonable for the sound to appear, such as 'in the body, self-nature, etc.' above, because the body and limbs should be consistent in order. It does not happen that way, such as earth, etc. The second is that those who hold to four say: In fact, it is so, but from 'necessary,' etc., to 'object Dharmakaya and activities,' it is said that way. What is the need? It is to combine the wisdom of realization with activities, so that all activities are known as the activities of the Dharmakaya. Here, the explanation of the limbs is shown before the enjoyment and emanation, because it is shown according to the order of the supreme body, so there is no fault even if the body and order are not consistent. Because there is no fault in being four. In other tantras, all the statements about the four bodies are not contradictory, etc. (Be sure to look at the 'Combination Garland,' where everything is thoroughly arranged.) Chos bshes thinks that even if the teacher's own system puts the four bodies, there is no contradiction, because here it is also made as a category of saying 'some others.' Holding to four is the system of the teacher Vairochana, and it is said that it is a description of his system, but that is not the view. Chandrakirti said that there is no mention of the four bodies in the characteristic vehicle, etc., thus preventing Shantideva and others from explaining the four, which is verbal (statement).

་ཤེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉོན་མོངས་མེད་དང་། སྨོན་མཁྱེན་ནོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་ སྦྱར་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་གྱི་ཉོན་ མོངས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་བལྟས་ཏེ། བདག་ལྟ་བའམ་མཐོང་བའི་མིའི་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་སྤོང་ཞིང་དམིགས་རྐྱེན་མི་བྱེད་ པ་ཙམ་མོ། །རྒྱལ་བའི་ཉོན་མོངས་མེད་པ་ནི་གྲོང་དང་ལྗོངས་ལ་སོགས་པ་གང་ན་དེ་པ་ལ་ དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བར་གཟིགས་པ་དེར་བྱོན་ནས་དེ་དང་དེའི་ཉོན་མོངས་རྒྱུན་ གཅོད་པར་མཛད་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །སོར་ཕྲེང་སོགས་དཔེར་བྱའོ། །འགྲེལ་པ་ སླའོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། སངས་ 2-403 རྒྱས་ནས་ནི་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དེ་བས་འཕགས་ཏེ། ཐུགས་རྟག་ཏུ་མཉམ་བཞག་ལ་ གནས་པ་སོགས་ལྔ་ལྡན་ཡིན་པས་སོ། །(རྒྱན་དངོས་ཨཱརྱས། ) གཞན་འགྲེལ་པར་རོ། །འགྲེལ་པ་ ནི། འབད་རྩོལ་གྱི་མཚན་མ་སོགས་དང་། མཁའ་མཉམ་སེམས་ཅན་གྱིས་གཅིག་ཅར་འདྲི་ བའི་ལན་སོགས་སོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ཤེས་ནི་(མཉམ་པར་མ་བཞག་དུས་མ་ཤེས་པའི་ དོན་ཤེས་པར་སྨོན་ནས་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་འཇིག་རྟེན་དུ་སྔོན་བྱུང་བ་འགའ་ཤེས་པ་ཙམ་མོ། ། )ལྔ་བོ་དེ་ལས་བཟློག་ སོགས་དང་ལྔ་ལྡན་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ཆོས་སྐུ་རྟག་པ་ལ། ཁྱབ་རྟག་གཉིས་ཀ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་ པོ་ལ་གཉིས་ལས། རྩོད་པ་ནི། ཐུབ་ཆེན་སོགས་རྟག་ཏུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ ཀྱི་སྐུ་ལ་བཞུགས་པ་ཡིན་ན་ཡང་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཇི་ལྟར་མི་མཛད་དེ། སྐུ་སྣང་ ནས་དོན་མཛད་པར་རིགས་ཞེ་ན། ལན་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་ཚང་ན་དོན་མཛད། མ་ཚང་ན་མི་ མཛད་པའི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ལ། ཞེས་བྱ་བའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་གྱུར་ནས་དེ་འདྲའི་གདུལ་བྱ་ གང་དང་གང་ལ་གང་གི་ཚེ་ཕན་པའི་བྱ་བ་གང་དང་གང་མཛད་པས་གཏན་དུ་ཕན་པར་གྱུར་ པ་དེའི་ཚེ་གདུལ་བྱ་དེ་དང་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྤྲུལ་བ་དེ་(ཨཱརྱ་སྔ་འགྲེལ་ཕྱི་འགྲེལ། )སྣང་ནས་དོན་ མཛད་དོ། །(རད་ཀིར་ནི། ཕྱོགས་སྔར་ལོངས་སྐུ་ལ་སྦྱར་ནས་འཆད་དོ། །ཤཱནྟིས་དག་ལྡན་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ སངས་རྒྱས་སོ། ། ) ཞེས་ཏེ་ཟླ་ཟེར་རོ། །འགྲེལ་པ་ལ། སེམས་ཅན་སྐལ་ལྡན་གང་ལ་ནས་དེའི་ཚེ་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ནས། བྱ་བ་མཛད་དོ། །དེའི་རྒྱུ་གང་ན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སོགས་ བརྟས་པ་ནི་བརྙེས་སམ་རྒྱས་པར་གྱུར་ནས་ཞེས་གདུལ་བྱ་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་དང་། དེའི་དོན་ མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བཏབ་པའི་དེ་པ

【現代漢語翻譯】 知曉。第二部分分為兩部分：無煩惱和愿智。第一部分，連線語是：聲聞等，等等。根本是：聲聞和獨覺的無煩惱定，依靠禪定，以神通觀察，完全斷除我見或見道的眾生所生的煩惱，並且不作意緣。佛陀的無煩惱則更為殊勝，無論在城鎮還是鄉村等任何地方，當他看到針對該地的煩惱生起時，便前往該地，斷除該煩惱的相續。例如，鴦掘摩羅等可以作為例子。註釋很容易理解。 第二部分，連線語是：聲聞等，等等。根本是：從佛陀開始，法性，就其性質而言，比聲聞更為殊勝，因為他具備五種特質，即心常住于等持等。（《莊嚴經論》原文）。其他內容見註釋。註釋是：努力的相，以及同時回答無量眾生的提問等。聲聞等的愿智（僅僅是未入定時不知曉，希望知曉時才入定，從而知曉世間過去發生的一些事情）。與上述五種特質相反，並且不具備五種特質。 第三部分分為兩部分：法身常恒，對周遍常恒和非周遍常恒的辯論進行駁斥。第一部分分為兩部分：辯論是：如果大雄等常住于大悲自性的法身中，為何不恒常利益眾生呢？既然顯現身才能利益眾生。回答分為兩部分：具足因則利益，不具足因則不利益。第一部分，爲了回答這個問題，等等。根本是：佛陀事業的因是完全成熟，無論何時何地，對何種應調伏的眾生，做什麼樣的利益之事，從而使其獲得究竟利益，此時，便會對該應調伏的眾生顯現自性化身（《莊嚴經論》前後釋），從而利益他們。（拉德卡認為應與報身相聯繫進行解釋。寂天菩薩說，具足清凈者即是自性佛）。如月光。註釋中說：無論哪個有緣眾生，在那個時候，世尊都會行利益之事。其原因是什麼呢？善知識等增長，即獲得或增長，這是指應調伏者所具有的因。爲了實現增上生和決定勝的利益，而種下那個種子。

【English Translation】 Knowing. The second part is divided into two parts: without afflictions and wish-knowing. The first part, the connecting word is: Shravakas, etc., etc. The root is: The Samadhi of Shravakas and Pratyekabuddhas without afflictions, relying on meditation, observing with clairvoyance, completely abandoning the afflictions arising from the view of self or the view of the path of seeing, and not intentionally focusing on conditions. The absence of afflictions of the Buddhas is even more special, wherever in towns or villages, etc., when they see afflictions arising in that place, they go there and cut off the continuity of those afflictions. For example, Angulimala, etc., can be taken as examples. The commentary is easy to understand. The second part, the connecting word is: Shravakas, etc., etc. The root is: Starting from the Buddhas, the Dharmakaya, by its nature, is more excellent than that of the Shravakas, because it possesses five qualities, such as the mind always abiding in Samadhi, etc. (Arya's actual ornament). See the commentary for other details. The commentary is: The signs of effort, and answering the questions of countless sentient beings simultaneously, etc. The wish-knowing of Shravakas, etc. (merely not knowing when not in Samadhi, wishing to know and then entering Samadhi, thereby knowing some past events in the world). It is the opposite of the above five qualities and does not possess the five qualities. The third part is divided into two parts: the Dharmakaya is eternal, refuting the arguments about pervasive eternity and non-pervasive eternity. The first part is divided into two parts: The argument is: If the Great Hero, etc., always abides in the Dharmakaya, which is the nature of great compassion, why does he not constantly benefit sentient beings? Since it is through the manifestation of the body that he benefits sentient beings. The answer is divided into two parts: If the cause is complete, he benefits; if the cause is incomplete, he does not benefit. The first part, in order to give an answer to this question, etc. The root is: The cause of the Buddha's activity is fully matured, and at whatever time and place, for whatever kind of being to be tamed, whatever kind of beneficial action is done, thereby bringing ultimate benefit, at that time, the self-nature emanation appears to that being to be tamed (Arya's early and later commentaries), thereby benefiting them. (Radkir explains that it should be connected to the Sambhogakaya. Shantideva says that the one who possesses purity is the self-nature Buddha). Like moonlight. The commentary says: Whichever fortunate sentient being, at that time, the Bhagavan will perform beneficial actions. What is the cause of this? The virtuous friend, etc., has increased, that is, has been obtained or increased, which refers to the cause possessed by the being to be tamed. In order to achieve the benefits of higher realms and definite goodness, that seed is planted.

འི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྲུབ་པས་ཏེ་ འདུལ་བྱེད་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུའོ། །སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པ་དེས་ན། 2-404 དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟར་དགོས་འདོད་རྩོལ་ནུས་སུ་ཉེ་བར་གནས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་ལ་ལར་མི་མཛད་པར་མཐོང་བ་དང་འགལ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་རང་ གི་ལས་ཀྱི་ཉེས་པས་སྐལ་བ་དམན་པར་བསྐྱེད་པ་ལ་མངོན་མཐོ་སོགས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་ བས། གང་ཟག་ལ་ལ་ལ་དེ་འདྲའི་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་མཛད་པར་མི་སྣང་ངོ་སྙམ་དུ་བྱམས་ པས་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སོགས་རྩ་འགྲེལ་སླའོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། རྩོད་པ་ནི། ཡེ་ཤེས། ནས། སྐུ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར། ནས། བརྗོད་དེ་མིན་པར་ཐལ། རྣལ་འབྱོར། ནས། རྟེན་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ནས། འབྱུང་བའི་ ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ལན་ལ། བར་སྐབས་སོགས། རྩ་བ་ནི། ཆོས་སྐུའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཅན། ཁྱབ་ བརྗོད་དུ་རུང་། ཁྱེད་ཀྱི་མཛད་པ་སོགས་དང་། ཡང་མཛད་པ་དེ་ཉིད་ཟད་མེད་ཅེས་ཤཱནྟིས་དེ་ ལེགས་སོ། །(བསྟན་བཅོས་གསུམ་དུ་བཤད། ) འགྲེལ་པ་ལ། རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་གྱུར་སོགས་དེ་ལྟར་ ཇི་སྐད་སོགས་ཏེ་སླའོ། ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལོངས་སྐུའི་ངོ་བོ་བཤད། མཚོན་བྱེད་མཚན་དཔེ་བཤད་ པའོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་སོགས་ཏེ། རྩ་བར། བརྒྱན་པའི་བདག་ཉིད་ ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་གནས་འོག་མིན་ཁོ་ནར་བཞུགས་པ་འདི་ཆོས་ཅན། ཐུབ་པའི་སོགས་སོ། ། འཁོར་ས་བཅུའི་བྱང་སེམས་ཁོ་ན་དང་ལྷན་གཅིག་ཏུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་རྫོགས་པར་ཉེ་ བར་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་ སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དཔེ་བྱད་བཟང་བོ་བརྒྱད་(བྱེད་ལས་)ཅུས་བརྒྱན་པ་བྱང་ཆེན་ པོ་རྣམས་ལ་ཐེག་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་བླ་ན་མེད་པའི་དགའ་(བ་དང་)བདེ་(བ་དང་། )ཚིམ་ (པ་དང་། )རབ་ཏུ་དགའ་བ་མཛད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོར་ མཚོན་པར་བྱེད་པས་མཚན་ཏེ། ཐུབ་མཚན་ཡུལ་ན་གནས་པ་དང་། །གསལ་ལ་རྫོགས་པས་ 2-405 འཕགས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་དང་། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་སོགས་ཀྱི་དེ་བཟློག་པའོ། །གཞན་ རྒྱུད་ལ་བསྒོ་ཞིང་(ཆོས་བཤེས་)ཞེན་པར་བྱེད་པས་སམ་ནང་གི་ཡོན་ཏན་གསལ་བར་བྱེད་པས་ སམ་མཛེས་(གནོད་)པར་བྱེད་པས་དཔེ་བྱད་དེ། ལུས་ཅན་ཀུན་གྱིས་ཁྱོད་མཐོང་ན། །སྐྱེས་བུ་ དམ་པ་ལེགས་པར་འཚལ། །(མཚན་གྱི་ལས། )མཐོང་བ་ཙམ་ཀྱིས་རབ་དང་བར། །(དཔེ་བྱད་ཀྱི་བྱེད་ ལས། ) མཛད་པ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚན་དང་། དཔེ་བྱད་དོ། །དང་པོ་ལ། དབྱེ་བ་དང་། དེའི་རྒྱུའོ། །དང་པོ་ ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། མཚན་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། ཕྱག་ག

【現代漢語翻譯】 由於往昔的願力已經成就，這是調伏對境所具有的因。通過圓滿願力等二資糧， 如同如意寶般，在任何時候都能輕易地滿足需求和願望。第二點是：如果有人看到（佛）沒有這樣做，這是否與（佛的功德）相違背呢？即使如此，由於自身的業力導致福報淺薄，沒有獲得增上生等果位的圓滿因緣，因此，（諸佛）對於某些眾生沒有示現成熟那樣的果報，慈悲的（諸佛）是這樣考量的。這就像什麼例子等等，原文和註釋都很容易理解。 第二部分分為兩點：辯論。『智慧...』到『...法身有法。』『如何...』到『...不是這樣，有何過失？』『瑜伽...』到『...存在於所依之上之故。』以及『...生起之故。』如果這樣問，回答是：中間等等。根本是：法身的佛陀有法，可以普遍陳述，例如『您的事業...』。而且香提（寂天）說，那個事業是無盡的，非常好！（在三部論典中宣說。）註釋中，『因是完全成熟...』等等，就像剛才所說的那樣，很容易理解。 第三部分分為兩點：宣說報身的體性，以及宣說作為象徵的相好。第一點，連線文是：『像這樣...』等等。根本是：具有莊嚴之自性的色身，僅僅安住在色究竟天，這是法身。能仁（釋迦牟尼佛）等等。爲了與十地菩薩一起圓滿受用大乘佛法，諸佛世尊的身體以三十二大丈夫相莊嚴，八十隨形好（的作用）莊嚴，為大菩薩們帶來無上喜悅、安樂、滿足和極大的歡喜。就像這樣。註釋中，以大丈夫相作為象徵，所以稱為『相』，如經中所說：『能仁之相安住于處，光明而圓滿故為殊勝。』與轉輪王等相反。或者，因為調伏（教誨）其他相續（法友），或者因為顯現內在的功德，或者因為美麗（利益），所以稱為『好』。如經中所說：『一切有情若見汝，善哉大丈夫！』（相的作用。）僅僅見到就能獲得喜悅。（好的作用。）向您頂禮！』就像這樣。 第二部分分為：相和好。第一部分分為：分類和原因。第一點，連線文是：『相...』等等。根本是：手...（此處原文不完整，無法翻譯）

【English Translation】 Because the previous aspiration has been accomplished, this is the cause possessed by those who tame. By perfecting the two accumulations of aspiration and so on, like a wish-fulfilling jewel, it is always readily available to fulfill needs and desires at all times. The second point is: if someone sees that (the Buddha) does not do this for some, does this contradict (the Buddha's merits)? Even so, due to one's own karmic faults leading to shallow blessings, and the lack of complete causes for obtaining higher realms and so on, (the Buddhas) do not appear to manifest such results for certain beings. The compassionate (Buddhas) consider it in this way. What kind of example is this, etc.? The root text and commentary are easy to understand. The second part is divided into two points: debate. 'Wisdom...' to '...Dharmakaya has dharma.' 'How...' to '...it is not so, what fault?' 'Yoga...' to '...because it exists on the basis.' and '...because it arises.' If asked in this way, the answer is: intermediate, etc. The root is: the Dharmakaya Buddha has dharma, which can be universally stated, such as 'Your actions...'. Moreover, Shanti (Shantideva) said that that action is endless, very good! (Explained in three treatises.) In the commentary, 'The cause is completely matured...' etc., just like what was said earlier, it is easy to understand. The third part is divided into two points: explaining the nature of the Sambhogakaya, and explaining the marks and examples that symbolize it. The first point, the connecting text is: 'Like this...' etc. The root is: the form body with the nature of adornment, residing only in Akanishta, this is the Dharmakaya. The Muni (Shakyamuni Buddha) etc. In order to fully enjoy the Mahayana Dharma together with the ten Bhumi Bodhisattvas, the bodies of the Buddhas, the Bhagavat, are adorned with the thirty-two major marks of a great person, and the eighty minor marks (of action) adorn, bringing supreme joy, happiness, satisfaction, and great delight to the great Bodhisattvas. Just like this. In the commentary, the major marks of a great person are used as symbols, so they are called 'marks', as stated in the sutra: 'The marks of the Muni abide in the place, being bright and complete, they are excellent.' The opposite of the Chakravartin, etc. Or, because of taming (teaching) other continuums (Dharma friends), or because of revealing inner qualities, or because of beauty (benefit), they are called 'good'. As stated in the sutra: 'If all sentient beings see you, well done, great person!' (The action of the marks.) Just seeing it brings joy. (The action of the good.) I prostrate to you!' Just like this. The second part is divided into: marks and good. The first part is divided into: classification and reasons. The first point, the connecting text is: 'Marks...' etc. The root is: hand... (Here the original text is incomplete and cannot be translated)

ི་(གནོད་འཇོམས་)མཐིལ་ལ་མཚོན་ ཆའི་འཁོར་ལོ། (གནོད་འཇོམས། ) ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་ན། (འཇོམས། ) འགྲོ་བར་འཇུག་པའི་འཁོར་ ལོ། (ཤིང་རྟའི་འཕངས་ལོ་ལྟ་བུ་ཞེས་འཇོམས། ) རྩིབས་སྟོང་ལྟེ་བ་མུ་ཁྱུད་དང་བཅས་(མདོ་)པ། (རུས་པའམ་ བ་སོ་ལ་རྐོས་པ་འདྲ། ) ཡོངས་སུ་རྫོགས་(མདོ་)པས་མཚན་པ་དང་། རུས་སྦལ་གྱི་ལྟོ་བ་ལྟར་ཞབས་ མཐིལ་(མདོ་)ས་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང་ཞབས་མ་ཞུམ་པ་(མདོ་)དང་། ཕྱག་དང་ཞབས་ཀྱི་ སོར་མོ་རིན་པོ་ཆེའི་དྲ་བས་འབྲེལ་བ་སྟེ། ཕྱག་གི་(མཐེ་བོང་མ་གཏོགས་)སོར་ཚིགས་དང་པོ་ནས་ ཕྱག་སོར་གྱི་ཕྲག་སེང་སང་བོ་མེད་ལ་སོར་གདུབ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱན་ཀྱང་གཞུག་ཏུ་རུང་བ་ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཛེས་པའི་དྲ་བས་འབྲེལ་བའོ། །གནོད་འཇོམས་སོ། །ཕྱག་ཞབས་ ཀྱི་མཐིལ་ཤིང་བལ་ལྟར་འཇམ་(པ་ནི་མཉེན་པའོ། ། )ཞིང་གཞོན་ཤ་ཆགས་(པ་ནི་མདོག་ཕུན་ཚོགས་སོ་ ཞེས་འཇོམས་)པ་དང་། ལོངས་སྐུའམ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་བ་འདིའི་སྐུ་ནི་ཕྱག་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་བཞི་ ཕྲག་པ་གཉིས་ལྟག་པའི་ཕྱོགས་ཏེ་བདུན་(མདོ་ལས་མཐོ་བ་གཉིས་ནི་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་ནས་སྐྱེས། །ཕྱག་ལས་ གཉིས་སྐྱེས་ཐལ་གོང་གཉིས་སྐྱེས་ཏེ། །མཐོ་བ་གཅིག་ནི་ལྟག་པའི་ཕྱོགས་ནས་ཏེ། །དགེ་ཞིང་དག་སྟེ་འོད་གསལ་རབ་ཏུ་རྒྱས། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། )མཐོ་བ་དང་(ཕྱག་ཞབས་ཀྱི་རྒྱབ་ཕྲག་པ་དང་མགྲིན་པ་ཞེས་ཟེར། བོལ་གཉིས་དང་དཔུང་མགོ་གཉིས་ དང་ལྟག་པ་སྟེ་དེ་དག་ཤ་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གནོད་འཇོམས། མདོར། ཕྱག་ཞབས་དང་མགུལ་གྱི་ལྷུན་མཐོ་བས་བདུན་ 2-406 མཐོ་ཞེས་བྱའོ། ། )ཞབས་མཐིལ་ཀྱི་དཀྱུས་དང་མཐོ་མཉམ་པས་སོར་རིང་དང་། ཞབས་བཞི་ཆ་ (གནོད་འཇོམས་)ཕྱིར་འཕགས་པས་རྟིང་བ་ཡངས། ཁྲུ་བདུན་གྱིས་ཆེ་བའི་(མི་ཕལ་བ་བས་ཞེས་གནོད་ འཇོམས། )ཕྱིར་སྐུ་ཆེ། མདུན་རྒྱབ་གློ་(གསེར་)ཡ་ཡོ་མེད་པས་དྲང་། ཞབས་པུས་མོའི་ལྷ་ང་དང་ ལོང་(མདོ་དངོས་)མོའི་ཚིགས་(གནོད་)ཀྱི་རུས་པ་ཕྱིར་འབུར་མི་མངོན་པ་དང་། འདི་ལོང་བུ་ཆེ་ བ་དང་དཔེ་བྱད་གྱི་ཆུང་བ་ཡིན་ཞེས། ཆོས་བཤེས་སོ། །(ཁ་ཅིག་འདི་ཕྱིའི་ལོང་བུ་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱི་ནང་ གི་ལོང་བུའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས། ) བ་སྤུ་ནི་གཡས་ཕྱོགས་སུ་གྱེན་དུ་འཁྱིལ་ཞིང་ཞལ་བཟང་ བོ་ལ་གྱེན་དུ་ལྟ་བ་འདྲ་བར་རྩེ་མོ་གྱེན་དུ་ཕྱོགས་པ་སྟེ་བཅུ་ཚན་དང་པོའོ། ། བྱིན་པ་(བྱིན་གྱིས་ ཕྲ་ཞིང་དབྱིབས་མཉམ་ཞེས་སོགས་གནོད་འཇོམས། )མཉམ་ཞིང་རིམ་པར་འཚམ་ལ་རྒྱས་ཤིང་ཟླུམ་པས་རི་ དྭགས་ཨེ་ཡའི་འདྲ་བ་སྟེ། (ཚད་སོར་བཅོ་བརྒྱད་གནོད་འཇོམས། ) བསེ་ཁ་སྒོའོ་ཞེས་དཔལ་(བྲམ་ཟེ་དཔལ་ འཛིན་གྱིས་དགྲ་ནག་གི་འགྲེལ་པར་)འཛིན་དང་ཆོས་བཤེས་སོ། །མ་བཏུད་པར་(མདོ་)ཕྱག་མཐིལ་གྱིས་ པུས་མོའི་ལྷ་(མདོ་)ངར་སླེབ་པ

【現代漢語翻譯】 于（摧毀者）足底，有 輪寶之相。（摧毀者） 足底有（摧毀者）， 行走之輪。（如車輪之輻條，摧毀者說） 具有千輻、輪轂和輪輞（經部），（如同在骨頭或象牙上雕刻） 完全圓滿（經部）之相。 足底如龜腹般（經部）， 平放于地，足不傾斜（經部）。 手足之指間有珍寶之網相連，手的（除拇指外） 第一指節至手指的連線處無縫隙，甚至可以佩戴指環等裝飾， 以各種方式相連，皆具美觀之網。 摧毀者！手足 掌心如木棉般柔軟（即柔軟之意）， 且膚色鮮嫩（即顏色豐潤之意，摧毀者說）。 此報身或殊勝化身之身，手足四處、雙肩、後頸共七處（經部中，足底生出二處， 雙手生出二處，雙肩生出二處，後頸生出一處，吉祥清凈，光明熾盛。 如是說），高起，（手足之背、雙肩和頸部之意。雙踝、雙肩頭和後頸，因這些部位肌肉豐滿之故，摧毀者說。 簡言之，手足和頸部高聳，故稱七處高起。） 足底的長度和高度相等，故手指修長。 足四分之一（摧毀者）向外，故腳跟寬大。 因身高七肘（比普通人高，摧毀者說），故身形高大。 前後胸（金）無凹凸，故身形正直。 足部膝蓋和踝（經部原文）關節（摧毀者）的骨頭不向外突出。 此為大踝和小相之意，法友如是說。（有人說這是外踝和小相之內的踝，法友如是說。） 毛髮皆向右向上盤旋，如同面容姣好者向上仰望一般，毛尖向上，此為第一組。 脛骨（脛骨纖細且形狀勻稱，摧毀者等如是說）勻稱，次第相合，豐滿圓潤，如 羚羊腿一般。（尺寸為十八指，摧毀者說） 稱為貝喀索，如吉祥（婆羅門吉祥持在《黑敵論》中）持和法友如是說。 不彎腰（經部原文），手掌可觸及膝蓋（經部原文）。

【English Translation】 At the sole of (Destroyer), there is a wheel symbol. (Destroyer) At the sole of the foot, there is (Destroyer), a wheel for walking. (Like the spokes of a wheel, says Destroyer) Having a thousand spokes, a hub, and a rim (Sutra), (like carving on bone or ivory) Perfectly complete (Sutra) with marks. The sole of the foot is like a turtle's belly (Sutra), placed evenly on the ground, the foot not collapsing (Sutra). The fingers and toes are connected by a net of jewels, the (except for the thumb) of the hand From the first joint to the connection of the fingers, there are no gaps, and even rings and other ornaments can be worn, connected in every way with a beautiful net. Destroyer! The soles of the hands and feet are as soft as cotton (meaning soft), and the skin is tender (meaning the color is rich, says Destroyer). This Sambhogakaya or Supreme Nirmanakaya's body has seven (In the Sutra, two arise from the soles of the feet, two arise from the hands, two arise from the shoulders, and one arises from the back of the neck, auspicious and pure, the light blazing forth. It is said) raised places: the four soles of the feet, the two shoulders, and the back of the neck (meaning the backs of the hands and feet, the shoulders, and the neck. The two ankles, the two shoulder heads, and the back of the neck, because these parts are fleshy, says Destroyer. In short, the hands, feet, and neck are high, hence called seven raised places.) The length and height of the sole of the foot are equal, hence the fingers are long. One-fourth of the foot (Destroyer) is outward, hence the heel is wide. Because the height is seven cubits (taller than ordinary people, says Destroyer), the body is tall. The front and back chest (gold) have no unevenness, hence the body is straight. The bones of the knee and ankle (actual Sutra) joints (Destroyer) of the foot do not protrude outward. This means the large ankle and the small mark, so says Dharma Friend. (Some say this is the outer ankle and the inner ankle of the mark, so says Dharma Friend.) The hairs all spiral upwards to the right, as if a beautiful face is looking upwards, the tips pointing upwards, this is the first group. The shanks (the shanks are slender and the shape is even, so say Destroyer, etc.) are even, gradually fitting, full and round, like the legs of an antelope. (The size is eighteen fingers, says Destroyer) Called Bekha So, as auspicious (Brahmin Auspicious Holder in the commentary on Black Enemy) Holder and Dharma Friend say. Without bending over (actual Sutra), the palms can reach the knees (actual Sutra).

ས་ཕྱག་རིང་ཞིང་མཛེས། པད་མའི་སྦུབས་སུ་སྙིང་པོ་ནུབ་(གནོད་ )པ་ལྟར་འདོམས་(རྟ་དང་གླང་བོ་ཅང་ཤེས་ལྟར་ཞེས་མདོར། )ཀྱི་སྦ་བ་སྟེ་གསང་བའི་མཚན་མ་སྦུབས་སུ་ ནུབ་པའི་མཆོག ལྤགས་(ཁ་དོག་གསལ་བར་བསྟན་ཅེས་གནོད་འཇོམས་)པ་གསེར་སྦྱངས་པའི་མདོག་ ལྟ་བུ་ཤིན་ཏུ་དྭངས་པ་ཡིན་གྱི་གསེར་མདོག་གིས་མ་ཁྱབ་པོ། །ལྤགས་པའི་སྐྱི་སྲབ་ཅིང་རྡུལ་ གྱིས་མི་གོས་པ་དང་། བ་སྤུ་ནི་བུ་ག་གཅིག་ནས་གཉིས་མེད་པར་རེ་རེ་ནས་གཡས་ཕྱོགས་ སུ་ལེགས་འཁྲུངས་དང་། ཞལ་གྱི་སྨིན་མཚམས་(ཐིག་ལེའི་གནས་)ན་སྤུ་དཀར་འཇམ་གཡས་ སུ་རིམ་པ་སོ་གཉིས་སུ་འཁྱིལ་ཞིང་ཉི་ཟླ་བརྒྱ་ལས་ལྷག་པའི་འོད་གསལ་བའི་མཛོད་སྤུས་ བརྒྱན་པ། (དཀར་འཇམ་གཉེན་པ་དྲངས་ན་ཁྲུ་གང་དོ་གསུམ་བཞིའི་བར་དུ་འབྱུང་ལ་བཏང་ན་སྐྱུ་རུ་རའི་འབྲས་བུ་བཞིན་དུ་ གཡས་སུ་འཁྱིལ་ནས་འདུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། ། ) རོ་སྟོད་འཕེལ་ཁ་ཆེ་བས་སེང་གེའི་རོ་སྟོད་འདྲ་བ། ལོངས་སྐུ་འདིའི་དཔུང་བའི་མགོ་མགྲིན་པ་དང་(མདོ་)རྒྱུད་ལེགས་པར་འབྲེལ་ཞིང་(མདོ་)ལྷུན་ 2-407 ཟླུམ་པར་གནས་པ། ཐལ་གོང་(གསེར་གྱི་གཏན་པ་ཕྱིས་པ་ལྟར་ཞེས་མདོ། )ནི་བྲང་ངོ་། །བཅུ་ཚན་གཉིས་ པའོ། །འདིའི་(ཡོ་གའི་འགྲེལ་ཆེན་ཀུན་སྙིང་མར་རོ་དྲོ་བའི་རྩ་བདུན་སྟོང་མགྲིན་པའམ། ལྕེ་མགུལ་གཉིས་ན་ཡོད་པས་ སོ། །ཞེས་སོ། ། )ལྗགས་ལ་ནད་ཀྱིས་མ་ཉམས་ཤིང་རོ་མི་ཞིམ་པ་རྟ་ཆག་ལྟ་བུ་ཡང་རོ་མཆོག་ཏུ་ སྣང་བ་སྟེ། སྐུ་ནི་ཁྲུན་དང་འདོམས་གྱི་ཚད་དུ་མཉམ་པས་ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷ་(ན་ནྱ་ནི་ངན་པ་སྟེ་རོ་སྨད་གྲོ་ དྷ་ནི་བཟང་བོ་སྟེ་རོ་སྟོད་དོ། །དེ་ལྟེ་བ་ནས་གཅལ་བས་མཉམ་ཞེས་ཡོ་གའི་འགྲེལ་ཆེན་ཏེ་ཟླ་ཟེར་ཡང་ངོ་། ། )ལྟར་ཆུ་ཞིང་ གབ། གཙུག་ཏོར་(ནི་དབུ་ལ་དཀྲིས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །ཟླ་ཟེར་རོ། ། )ཟླུམ་ཞིང་གཡས་སུ་འཁྱིལ་བ་ཕལ་ བའི་ངོར་སོར་བཞི་ཙམ་འཕགས་པ། སྤྱིར་ལྟར་མི་མངོན། དབུར་ལྡན། ཨུཏྤལ་དམར་བོ་ལྟ་ བུའི་མདོག་ཅན་གྱི་ལྗག་རིང་བ་ནི་ཞལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཁེབས་ཤིང་མཛེས་(མདོ་)པ་ནི་སྲབ་ ལ་ཡངས་པའོ། །ཀུན་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ། མཉན་པར་འོས་ཤིང་མི་ མཐུན་པ་མེད་པ། ཟབ་ཅིང་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ། མི་མཚུངས་ཤིང་རྣར་སྙན་པ། རིག་ ཅིང་(ནི་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་)ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་(ཞེས་ཨཱརྱ་)ངག་གི་ལམ་ཡན་ལག་ལྔ་ ལྡན་(ཀུན་ཨཱརྱ་)གྱི་གསུང་ཚངས་དབྱངས་དང་། མེ་ལོང་(མདོ་)ལྟར་ཟླུམ་ལ་རྒྱས་པས་འགྲམ་པ་ (མཛེས་ཞེས་མདོ། )སོགས་དང་། ཀུན་ད་སོགས་ལྟར་(དུང་གི་བཅག་འཕྲོ་ཞེས་མདོ་)ཤིན་ཏུ་དཀར་དང་། མཐོ་དམའ་(མདོ་)མེད་པས་ཚད་མཉམ། མཚམས་མ་དོད་(མདོ་)པས་ཐགས་བཟང་། བླ་འོག་ ཏུ་(ལྷག་ཆད་མེད་པར་)ཉི་ཤུ་ཉི་ཤུ་ཡ

【現代漢語翻譯】 身相修長而美麗，如同蓮花中花蕊隱藏一般，馬和象等有情眾生的隱處（指生殖器）深藏不露，這是最殊勝的。面板（顏色清澈明亮）如同鍊金后的顏色一般，非常純凈，並非完全是金色。面板薄而不會沾染塵垢，毛髮從一個毛孔中長出一根，絕不會有兩根，並且都向右生長。面部的眉間（眉心處）有柔軟的白色毫毛，向右呈三十二圈盤旋，被稱為『Mdzod spu』(藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：མཛོད་སྤུ།，ūrṇakośa，urna-kosa，寶藏毛)，光芒超過日月。如果拉直這些柔軟的毫毛，可以延伸到一庹（古代長度單位，約合五尺），三肘或四肘長；如果放開，則像毛茛花的果實一樣向右盤旋。上身寬大，如同獅子的上半身。此化身的臂膀與頸部（經脈）連線良好，圓潤飽滿。鎖骨（如同擦拭過的金板一樣）就是胸部。這是三十二相中的第二組。此（瑜伽的偉大註釋，一切精華）舌頭沒有疾病的損害，即使是不美味的東西，如劣馬的飼料，也覺得非常美味。身體的高度和伸開雙臂的長度相等，如同榕樹（梵文：nyagrodha，नान्याग्रोध，na-nyagrodha，惡劣的下半身，美好的上半身）。因此，從肚臍處測量是相等的，正如瑜伽的偉大註釋《月光》所說。頂髻（是頭上盤繞的髮髻）圓潤並向右旋轉，在普通人看來高出約四指。通常情況下並不顯現，頭部豐滿。長長的舌頭顏色像紅色的烏 উৎপল花，覆蓋整個面部，美麗（經文描述）而薄而寬廣。應該完全瞭解和認識，應該聽聞且沒有矛盾，深奧且遵循音韻，無與倫比且悅耳，敏銳（即能夠理解）且普遍存在，即（所謂的）聖語的五支（一切聖者）的聲音，如同梵天之音。臉頰（美麗，經文描述）等如同鏡子般圓潤飽滿，如同昆達花等（如同貝殼的碎片，經文描述）非常潔白，沒有高低（經文描述），所以尺寸相等。沒有皺紋（經文描述），所以紋理良好。上下（沒有缺失）各有二十個 The body is long and beautiful, like the pistil hidden in a lotus flower. The genitals (referring to the reproductive organs) of sentient beings such as horses and elephants are deeply hidden, which is the most supreme. The skin (color is clear and bright) is like the color of refined gold, very pure, not entirely golden. The skin is thin and does not get stained by dust, and each hair grows from a single pore, never two, and they all grow to the right. Between the eyebrows (the center of the forehead) there is soft white hair, spiraling to the right in thirty-two turns, called 'Mdzod spu' (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：མཛོད་སྤུ།，ūrṇakośa，urna-kosa，Treasure Hair), its light surpassing the sun and moon. If these soft hairs are straightened, they can extend to one fathom (an ancient unit of length, about five feet), three or four cubits long; if released, they spiral to the right like the fruit of a buttercup. The upper body is broad, like the upper body of a lion. The arms of this incarnation are well connected to the neck (meridians), round and full. The collarbones (like a wiped gold plate) are the chest. This is the second group of the thirty-two marks. This (the great commentary on yoga, the essence of all) tongue is not damaged by disease, and even things that are not delicious, such as the feed of an inferior horse, taste very delicious. The height of the body and the length of the outstretched arms are equal, like a banyan tree (Sanskrit: nyagrodha, नान्याग्रोध，na-nyagrodha，bad lower body, good upper body). Therefore, measuring from the navel is equal, as the great commentary on yoga, 'Moonlight,' says. The crown of the head (is the hair coiled on the head) is round and rotates to the right, appearing about four fingers high to ordinary people. Usually it is not visible, and the head is full. The long tongue is the color of a red উৎপল utpala flower, covering the entire face, beautiful (as described in the scriptures) and thin and wide. It should be fully understood and known, it should be heard and there is no contradiction, profound and following phonetics, unparalleled and pleasing to the ear, sharp (that is, able to understand) and universal, that is, the voice of the five branches of the holy speech (all saints), like the voice of Brahma. The cheeks (beautiful, as described in the scriptures) are round and full like a mirror, like the kunda flower, etc. (like fragments of a shell, as described in the scriptures) very white, without high or low (as described in the scriptures), so the dimensions are equal. There are no wrinkles (as described in the scriptures), so the texture is good. There are twenty each above and below (without missing).

【English Translation】 The body is long and beautiful, like the pistil hidden in a lotus flower. The genitals (referring to the reproductive organs) of sentient beings such as horses and elephants are deeply hidden, which is the most supreme. The skin (color is clear and bright) is like the color of refined gold, very pure, not entirely golden. The skin is thin and does not get stained by dust, and each hair grows from a single pore, never two, and they all grow to the right. Between the eyebrows (the center of the forehead) there is soft white hair, spiraling to the right in thirty-two turns, called 'Mdzod spu' (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：མཛོད་སྤུ།，ūrṇakośa，urna-kosa，Treasure Hair), its light surpassing the sun and moon. If these soft hairs are straightened, they can extend to one fathom (an ancient unit of length, about five feet), three or four cubits long; if released, they spiral to the right like the fruit of a buttercup. The upper body is broad, like the upper body of a lion. The arms of this incarnation are well connected to the neck (meridians), round and full. The collarbones (like a wiped gold plate) are the chest. This is the second group of the thirty-two marks. This (the great commentary on yoga, the essence of all) tongue is not damaged by disease, and even things that are not delicious, such as the feed of an inferior horse, taste very delicious. The height of the body and the length of the outstretched arms are equal, like a banyan tree (Sanskrit: nyagrodha, नान्याग्रोध，na-nyagrodha，bad lower body, good upper body). Therefore, measuring from the navel is equal, as the great commentary on yoga, 'Moonlight,' says. The crown of the head (is the hair coiled on the head) is round and rotates to the right, appearing about four fingers high to ordinary people. Usually it is not visible, and the head is full. The long tongue is the color of a red উৎপল utpala flower, covering the entire face, beautiful (as described in the scriptures) and thin and wide. It should be fully understood and known, it should be heard and there is no contradiction, profound and following phonetics, unparalleled and pleasing to the ear, sharp (that is, able to understand) and universal, that is, the voice of the five branches of the holy speech (all saints), like the voice of Brahma. The cheeks (beautiful, as described in the scriptures) are round and full like a mirror, like the kunda flower, etc. (like fragments of a shell, as described in the scriptures) very white, without high or low (as described in the scriptures), so the dimensions are equal. There are no wrinkles (as described in the scriptures), so the texture is good. There are twenty each above and below (without missing).

ོད་པས་གྲངས་སོགས་ཏེ་བཅུ་ཚན་གསུམ་པའོ། །དཀར་ནག་ (མདོ་)གི་ཆ་མ་འདྲེས་ལ་དམར་(མདོ་)བོས་མ་གཡོག་པས་སྤྱན་ནི་མཐོན་མཐིང་། (ནི་ཤིན་ཏུ་སྔོ་བའོ། ། རད་ཀིར། ) སྤྱན་གྱི་སྟེང་འོག་གི་རྫི་མ་གཞོལ་ཞིང་(མདོ་དོན་)མ་འཛིངས་པས་བ་མཆོག་གི་(ནི་བེའུ་ གཞོན་ནུའོ། །ཡང་ན་བ་མཆོག་ནི་ཁྱུ་མཆོག་གོ་ཞེས་སྙིང་། བ་ལང་གི་མཆོག་གོ་ཞེས་ཟླ་ཟེར། )རྫི་མ་འདྲ་བའོ། །འདི་ དག་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། ཕྱེད་སྔ་མ་རྒྱུ། ཕྱི་མ་འབྲས་བུའོ། །བསུ་བ་སོགས་པ་ཆོས་ ཉན་པ་(མདོ་)གཙུག་ལག་ཁང་དང་(མདོ་)མཆོད་རྟེན་ལ་སྟི་སྟང་བྱེད་སོགས། འཁོར་མང་བའི་ 2-408 སྔ་ལྟས་སོ། །(མདོ་)སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་བརྟན་པ་སོགས་དང་། སྦྱིན་པ་སོགས་བསྡུ་བའི་སོགས། མྱང་བ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པ་གྱ་ནོམ་སོགས་དང་། བལྡག་པ་དང་བཏུང་བ་སོགས་དང་། བསད་བྱ་བཅིངས་(མདོ་)པ་ལ་སོགས། སྲོག་བསྲུངས་(མདོ་)ཏེ་འཚོ་སོགས་དང་། དགེ་བ་ གསར་དུ་སོགས། ཕྱིར་ཞིང་སྤེལ་བས་སོགས་དང་། སྒྲ་གཏན་ཚིགས་གསོ་བ་རིག་པ་སོགས་ པ་ལྷམ་སོགས། རང་ལ་ནོར་སོགས་མེད་ཅེས་ཕྱིར་མ་སྤངས་སོགས། འཁྲིག་པ་ལས་ཚངས་ སྤྱོད་སོགས། གདིང་བ་དང་དགབ་པ་སོགས། གཞལ་ཡས་ཁང་དང་གནས་ཁང་སོགས་དམ་ པ་སོགས། རྣམ་གཡེང་སོགས་ཡོངས་སུ་སྤངས་སོགས། མཁན་སློབ་ཕ་མ་སོགས་བླ་མ་ སོགས་ཞིང་མུ་ཅོར་མི་སྨྲ་བས་རོ་སྟོད་སོགས། ཚེ་འདིར་ཕན་སྨྲ་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ཕྱི་མར་ཕན་སྨྲ་ ལེགས་སྨྲའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསླབ་པར་བྱས་སོགས། སྨན་དང་སོགས་པ་ཕན་པའི་ཟས་ (མདོ་)རིམ་གྲོ་སོགས། གཡོག་དང་རིམ་གྲོ་བྱས་སོགས། བསིལ་ཁང་དང་ཁྲོན་པ་དང་རྒལ་ དཀའ་བར་ཟམ་པ་སོགས་བྱེད་པ་ཡང་དག་སོགས་དང་། འདུག་གནས་སོགས་ལྷག་པར་ སོགས། འཇམ་པོ་དང་སོགས་པ་སྙན་ཞིང་མཉེན་པའི་གསུང་མངའ་བས་སོགས། ཁམས་ཉེ་ རིང་ཐམས་ཅད་སོགས་ནས་གཅིག་ཅར་དུ་མཚུངས་པར་དམ་པའི་ཆོས་སོགས། བཀུར་བ་ དང་མི་བརྙས་པ་སོགས། ཡུན་རིང་བོ་ནས་བདེན་པའི་ཚིག་སོགས། ཕན་ཚུན་འབྱེད་པའི་ཕྲ་ མ་སོགས། འདྲ་བར་བྱམས་པས་བལྟས་ཞེས་སོགས། མི་སྡུག་པ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་སོགས་པ་སྡུག་ པ་ལ་ཆགས་(ཨཱརྱ་)པ་མེད་པར་རྨོངས་(ཨཱརྱ་)པ་མེད་པའི་སྤྱན་གྱིས་བལྟས་སོགས་སོ། །གཉིས་ པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་གྲུབ་པས་མཚན་གྲུབ་པར་བསྟན། འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ ལ་གསུམ་སྟེ་སླའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ་སླའོ། ། གཉིས་པ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། དེ་ལྟར་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། ཐུབ་པའི་ཞེས་རེ་རེ་སྦྱར་ཏེ། མདོག་ལྟར་དམར་བ་དང་། མདངས་དང་ལྡན་ཞིང་སྣུམ་པ་དང་། གཤོང་བུ་མེད་པའི་མཐོ། 2-409 རྩེ་མོ་ཟླུམ། ཤས་ཁེངས་པས་རྒྱས། རྩ་བ་ནས་བྱིན་གྱིས་ཕྲ། རྩ་ཕྱིར་མི་མངོན། རྩ་ལ་མདུད་ པ་མེད། ལོང་བུ་ཆུང་ཤོས་(ཆོས་བཤེས་)ནང་མ་འབ

【現代漢語翻譯】 藏文的數字等，是第三個十位陣列。（經）中沒有混雜黑色，也沒有被紅色（經）所覆蓋，所以眼睛是深藍色的。（是極其藍色的。Rād kira。）眼睛上下方的睫毛垂順（經義），沒有纏結，所以像牛王（是小牛。或者牛王是牛群之王，這是核心。月光說是牛的精華。）的睫毛一樣。這些等等。《釋論》中，前半部分是因，後半部分是果。迎接等等是聽法（經），對寺廟（經）和佛塔進行尊敬等等。是擁有眾多眷屬的先兆。（經）即使生命受到威脅也堅定等等，以及收集佈施等等。品嚐味道、氣味、觸覺等等豐富等等，以及咀嚼和飲用等等，以及將被殺害的捆綁（經）等等。保護生命（經）以維持生存等等，以及新造善業等等。通過擴充套件田地等等，以及聲音、邏輯學、醫學等等，鞋子等等。自己沒有財富等等，所以沒有放棄等等。從性行為中禁慾等等。墊子和覆蓋物等等。宮殿和住所等等神聖等等。完全放棄散亂等等。堪布、阿阇黎、父母等等上師等等，不說謊，所以不說話等等。今生說有益的話，說悅耳的話，來生說有益的話，學習追隨善言等等。藥物等等有益的食物（經）供養等等。侍奉和供養等等。涼亭、水井和難以逾越的橋樑等等，做正確的事情等等，以及住所等等特別等等。溫柔等等擁有悅耳而柔和的聲音等等。所有親疏遠近等等，從整體上平等地對待神聖的佛法等等。尊敬和不輕蔑等等。長久以來，說真實的話等等。互相挑撥離間的離間語等等。像慈愛地看著一樣等等。對醜陋的事物憤怒等等，對美麗的事物沒有貪戀（Ārya），用沒有愚癡（Ārya）的眼睛看著等等。第二部分分為兩部分：通過原因的成立來證明相的成立。成立的原因是實際的。第一部分分為三部分，很容易理解。第二部分分為三部分，很容易理解。 第二部分：之前的解釋是：像那樣等等。根本是：將『能仁』這個詞逐一連線起來。像顏色一樣是紅色的，有光澤且油潤，沒有凹陷的高，頂端是圓的，因充滿而豐滿，從根部逐漸變細，根部不明顯，根部沒有結，最小的關節（法友）內部不……

【English Translation】 The Tibetan numbers, etc., are the third set of tens. In the (Sūtra), there is no mixing of black, nor is it covered by red (Sūtra), so the eyes are deep blue. (They are extremely blue. Rād kira.) The eyelashes above and below the eyes droop (meaning of the Sūtra), without entanglement, so they are like the eyelashes of a bull king (is a calf. Or the bull king is the king of the herd, which is the core. Moonlight says it is the essence of the bull.). These, etc. In the commentary, the first half is the cause, and the second half is the result. Welcoming, etc., is listening to the Dharma (Sūtra), and showing respect to temples (Sūtra) and stupas, etc. It is a sign of having many attendants. (Sūtra) Even if life is threatened, be steadfast, etc., and collecting donations, etc. Tasting flavors, smells, touch, etc., abundantly, etc., and chewing and drinking, etc., and those who are to be killed and bound (Sūtra), etc. Protecting life (Sūtra) to maintain survival, etc., and newly creating virtuous deeds, etc. By expanding fields, etc., and sound, logic, medicine, etc., shoes, etc. One does not have wealth, etc., so one does not give up, etc. Abstaining from sexual activity, etc. Mats and coverings, etc. Palaces and dwellings, etc., are sacred, etc. Completely abandoning distractions, etc. Khenpos, Acharyas, parents, etc., Lamas, etc., do not lie, so do not speak, etc. In this life, speak beneficial words, speak pleasant words, in the next life, speak beneficial words, learn to follow good words, etc. Medicines, etc., beneficial foods (Sūtra), offerings, etc. Serving and making offerings, etc. Pavilions, wells, and bridges that are difficult to cross, etc., doing the right things, etc., and dwellings, etc., especially, etc. Gentle, etc., possessing pleasant and soft voices, etc. All relatives, near and far, etc., equally treating the sacred Dharma from the whole, etc. Respecting and not despising, etc. For a long time, speaking truthful words, etc. Slanderous words that provoke each other, etc. Looking with loving-kindness, etc. Being angry at ugly things, etc., not being attached (Ārya) to beautiful things, looking with eyes free from ignorance (Ārya), etc. The second part is divided into two parts: proving the characteristic by establishing the cause. The actual cause of establishment. The first part is divided into three parts, which are easy to understand. The second part is divided into three parts, which are easy to understand. Part 2: The previous explanation is: Like that, etc. The root is: Connect the word 'Thub pa' one by one. Like the color, it is red, has luster and is oily, the height without depressions, the top is round, full because it is filled, gradually thins from the root, the root is not obvious, there are no knots in the root, the smallest joint (Dharma friend) inside does not...

ུར་བ་མི་མངོན། ཞབས་ཆེ་ཆུང་རིང་ཐུང་མེད་ པས་མཉམ་དང་། བཅུ་ཚན་དང་པོའོ། ། མིའི་སེངྒེ་(མདོ་)ཡིན་པས་སེངྒེའི་སྟབས་ཀྱིས་བརྗིད་ པར་དང་། མིའི་གླང་བོ་(མདོ་)ཡིན་པས་གླང་ཆེན་སྟབས་ཀྱིས་ཐད་ཀར། བྱའི་སྟབས་ཀྱིས་ངང་ བའི་རྒྱལ་(མདོ་)བོ་ལྟར་ནམ་མཁར་བཞུད། (མདོ། ) མིའི་ཁྱུ་མཆོག་ཡིན་པས་ཁྱུ་མཆོག་གི་ སྟབས་ཀྱིས་འཁོར་གྱི་སྣ་འདྲེན་ཅིང་གཤེགས། མཐུན་(མྱང་འདས་)པའི་(མདོ་)ལམ་མངའ་བས་ གཡས་ཕྱོགས་ལྟ་ན་མཛེས་པར་རོ། །(མདོར་ཨཱརྱ། ) མི་གཡོ་བར་དྲང་བོར་རོ། །འགྱེང་ལེགས་ པས་(འདུལ་དཀར་གསུངས་)འཁྲིལ་བག་ཆགས། གློ་བུར་གྱི་ནག་ནོག་མེད་པས་བྱི་དོར་བྱས་འདྲ། རིང་ཐུང་སྦོམ་ཕྲའི་ཆ་ཕྱེད་པས་རིམ་པར་འཚམས་པ་ནི་བཅུ་ཚན་གཉིས་པའོ། །རང་བཞིན་ གྱིས་ནག་ནོག་སོགས་མེད་པས་གཙང་། རེག་ན་བདེ་བ་བསྐྱེད་པས་འཇམ། ལུས་ཀྱི་སྐྱོན་ ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་དག མཚན་གྱི་ཆ་ཤས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཆ་ནས་དཔེ་བྱད་དོ། ། སྐུ་ཁྱོན་ཆེ་བས་སྐུའི་ནས་བཟང་བ་སྟེ་མཛེས། གོམ་པ་ཆེ་ཆུང་སྙོམས། སྤྱན་གཉིས་ནི་རང་ བཞིན་གྱིས་ཤ་འཛེར་སོགས་མེད་པས་དག འཇམ་ཞིང་མཉེན་པས་གཞོན་(ཤ་མདོག་མ་ཉམས་ ཤིང་གཉེར་མ་མེད་པས། )ཤ་ཅན། སྐུའི་ཤ་ཞུམ་པ་མེད། སྐུ་ཤ་རྒྱས་ཤིང་དར་ལ་བབ་པ་ནི་བཅུ་ཚན་ གསུམ་པའོ། །ཤ་ལྷོད་ལྷོད་པོར་མ་སོང་བས་ཤིན་ཏུ་གྲིམས་སོགས། སྐུའི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ ལག་རང་གི་གནས་ལས་གནས་གཞན་དུ་མ་འཆོལ་བར་འདོག་མཚམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ འབྱེས་པ་སྟེ་ཕྱེད་པ་ཉིད། གཟིགས་པ་སྤྱན་ལ་ལིང་ཏོག་དང་རབ་རིབ་སོགས་ཀྱི་སྒྲིབ་མེད་ མིག་རྣག་སོགས་དག དཀུ་ནི་ཕྱལ་ཏེ་(གསུས་པ་ལ་ཟེར་)དེ་ཕན་ཚུན་ཟླུམ། རྐེད་པ་སྐབས་ཕྱིན། རྐེད་པ་མ་རྙོངས་པ་སྟེ་ཤ་བ་འདེད་པའི་ཁྱི་བཞིན་དུ་རྐྱང་རྐྱང་བོ་མིན་པའོ། །ཕྱལ་མཐོ་ཕྱིང་ (ལྟེ་བ་དང་ལྷེན་སྣའི་བར་ཡངས་པ་ཞེས་ཆུ་མིག་)དེའམ་ཕྱམ་(རྒྱས་འབྲིང་)མེར་(འཛམ་པ་ལྷའི་གསུས་པ་ལ་ཟེར་རམ་ 2-410 དཔྱད་)འདུག་(བྲང་གི་བར་རྒྱས་པ་ལ་ཟེར་ཞེས་འཇམ་གསར་དང་འོད་ཟེར་མགོན་པོ་ཟེར་བ་ནོར་ཏེ་བྲང་དང་གསུས་པ་ འདྲའམ་)པ་དང་། ལྟེ་བའི་གཏིང་རིང་ཞིང་ཟབ། ལྟེ་བའི་རི་མོ་གཡས་ཕྱོགས་སུ་འཁྱིལ་བ་དང་། སྤྱོད་ལམ་མམ་སྐུའི་དབྱིབས་ཀུན་ནས་སོགས་སོ། །བཅུ་ཚན་བཞི་པའོ། །སྒོ་གསུམ་གྱི་ཀུན་ སྤྱོད་གཙང་དང་། སྨེ་བ་དང་ཤ་(ཨཱརྱ་)མཚན་གནག་བག་མེད། མདོར། སྨེ་བ་མེད་པ་ཡིན། ཞེས་སོ། །ཤིང་བལ་གྱི་འདབ་མ་ལྟར་འཇམ། ཕྱག་རིས་ལ་འོད་ཀྱི་མདངས་ཡོད་པ་དང་། ཕྱག་གི་རི་མོ་གཏིང་ཟབ། འཇམ་གསར་ནི། རྒྱང་རིང་བོ་ནས་མཐོང་བ་ཡིན་གྱི་གཏིང་ཟབ་པ་ མིན་གསུང་ངོ་། །ཕྱག་གི་རི་མོ་དཀྱུས་རིང་། ཞལ་གྱི་ཚིགས་ཧ་ཅང་སོགས། མཆུ་མེ་ཏོག་བིམ་ པ་(ནི་སྐྱུང་ཀའི་མཆུའོ་ཞེས་ཆུ་མིག་བ་ཟེ

【現代漢語翻譯】 隱秘難見其身，足部無大小長短之分，故而平整。此為十法之一。 以人中獅子（指佛陀）之姿，如獅子般威嚴。 以人中牛王（指佛陀）之姿，如大象般端直。 如鳥王（指佛陀）般，似天鵝翱翔于天空。 以人中雄牛之姿，引領眷屬前行。 因具足順應（涅槃）之道，故右顧亦顯莊嚴。（簡言之，為聖者。） 正直不移。身姿優美（如《律經》所言），儀態萬方。 毫無突如其來的污垢，如精心擦拭一般。 長短粗細比例勻稱，次第相宜，此為十法之二。 本性清凈無垢，觸感舒適柔滑。遠離一切身之瑕疵，具足一切妙相。 身軀宏偉，肌膚細膩，故而莊嚴。步伐大小均勻。 雙眼天生無贅肉等瑕疵，故而完美。柔和細膩，故而年輕（膚色未衰，無皺紋）。 身軀肌膚緊緻，豐滿圓潤，此為十法之三。 肌膚不鬆弛，極其緊緻。身之肢體各安其位，界限分明。 目光清澈，無翳障，眼垢亦無。腰部渾圓（指腹部），彼此圓潤。腰身挺拔。 腰部不彎曲，不像追逐獵物的狗一樣瘦弱。腹部寬闊（臍部與恥骨之間寬闊，如水潭），或豐滿（中等）。 如閻摩天之腹（指腹部），或豐滿（胸部之間寬闊，如江薩與沃賽袞波所言，實為胸腹相似）。 臍部深長。臍紋右旋。行為舉止，身形姿態等皆是如此。此為十法之四。 身口意三門之行皆清凈。無痣和肉（聖者）記，無黑點。簡言之，無痣。 如木棉花般柔軟。手紋有光澤。手紋深刻。江薩云：『遠觀可見，非指深刻。』 手紋修長。面部關節等。嘴唇如賓巴果（即鸚鵡之喙）。

【English Translation】 Invisible to the ordinary eye. Feet are equal in size, without differences in length, hence they are even. This is the first of the ten qualities. With the gait of a lion, majestic as the Lion among Humans (Buddha). With the gait of an elephant, upright as the Bull among Humans (Buddha). Like the King of Birds (Buddha), ascending into the sky like a swan. With the gait of the Chief of the Herd, leading the retinue as the Chief among Humans. Possessing the path of harmony (Nirvana), beautiful even when looking to the right. (In short, an Arya). Unwavering and upright. With excellent posture (as stated in the Vinaya), graceful and charming. Without sudden blemishes, as if meticulously cleaned. Proportions of length, width, thickness, and thinness are balanced, appropriately ordered, this is the second of the ten qualities. Naturally pure without blemishes, pleasant to the touch and smooth. Free from all bodily defects, possessing all the marks of perfection. With a large body, fine skin, hence beautiful. Steps are even in size. The two eyes are naturally free from fleshy growths, hence perfect. Soft and supple, hence youthful (skin color not faded, without wrinkles). The body's flesh is not shrunken. The body's flesh is full and developed, this is the third of the ten qualities. The flesh is not loose, but very firm. The limbs and parts of the body do not stray from their positions, the boundaries are very distinct. The gaze is clear, without obstructions like cataracts or haziness, and free from eye discharge. The waist is round (referring to the abdomen), mutually rounded. The waist is upright. The waist is not bent, not thin like a dog chasing prey. The abdomen is wide (the space between the navel and pubic bone is wide, like a pool), or full (moderate). Like the abdomen of Yama (referring to the abdomen), or full (the space between the chest is wide, as Jamsar and Oser Gonpo said, but it is a mistake to say that the chest and abdomen are similar). The navel is deep and long. The navel's swirl turns to the right. Conduct or bodily form, etc., in all aspects. This is the fourth of the ten qualities. The conduct of the three doors (body, speech, and mind) is pure, without moles or flesh (Arya) marks, without dark spots. In short, without moles. Soft like a cotton flower petal. The lines on the hands have radiance. The lines on the hands are deep. Jamsar said, 'Visible from afar, not referring to depth.' The lines on the hands are long. The joints of the face, etc. The lips are like the Bimba fruit (i.e., the beak of a parrot).

ར་ཏེ་ཧེ་ཧེ་)ལྟར་དམར་བའམ། དག་སྙིང་དུ། ཞལ་གཟུགས་ གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བ་དང་། ཞེས། ཞལ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བའོ། ། ཞེས་སོ། །མདོར། ཞལ་གཟུགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ཡིན། ཞེས་དངོས་སུ་ཡོད་དོ། ། ལྗགས་བདེ་ཞིང་མཉེན་པ་དང་། ལྗགས་པད་འདབ་ལྟར་སྲབ་པ་བཅུ་ཚན་ལྔ་པའོ། །ལྗགས་ དམར་བ་དང་། གླང་བོ་ཆེ་དང་(མདོ་)འབྲུག་གི་སྒྲ་(མདོ་)ལྟར་བརྗིད་ཆེ་བ་ཉིད་དང་། གསུང་ སྙན་(མདོ་)ཞིང་མཉེན་ལ་(འདིའི་ཚབ་ཏུ་ཉམས་སུ་བདེ་བ་ཞེས་མདོར། )འཇམ་པ་(རྣ་ལ་མི་གཟན་པ་ཞེས་འོད་ཟེར་) དང་། མཆེ་བ་རྣམས་ལྔ་ལ་སྦྱར་ཏེ། མཐའ་བསྐོར་ཕན་ཚུན་ཟླུམ། རྩེ་མོ་རྣོ། ཁ་དོག་དཀར། རིང་ཐུང་སྦོམ་ཕྲའི་ཚད་མཉམ་དང་། རྩ་བ་ནས་རྩེ་མོར་བྱིན་གྱིས་ཕྲ། ཤངས་བརྒྱུད་བཟང་ ཞིང་དོད་པས་མཐོ། ཤངས་མ་ཉམས་ཤིང་བསྣབས་སོགས་ཀྱིས་དག་པ་བཅུ་ཚན་དྲུག་པའོ། ། སྤྱན་དཀྱུས་རིང་ཞིང་ཡངས། ཡན་མན་གྱི་རྫི་མའི་མཚམས་སྟུག སྤྱན་དཀར་ནག་འབྱེས་ ཤིང་པད་འདབ་རངས་པ་འདྲ། སྨིན་མ་ཞེས་བཞི་ལ་སྦྱར་ཏེ། གཡས་གཡོན་འབྲེལ་བའི་ ཚིགས་རིང་བ་སྟེ། མཛོད་སྤུའི་འོག་ཕྱོགས་ནས་སྣའི་ཐད་ཁའི་ཕྱོགས་སུ་ཐུར་ལ་ཅུང་ཟད་ གཞོལ་ནས་འབྲེལ་གྱི་ཐད་ཀར་མིན་ནོ། །ཕྲ་ཞིང་མཉེན་པས་འཇམ། (རེག་བྱ། ) མདོག་སྣུམ། 2-411 སྤུ་རིང་ཐུང་སྦོམ་ཕྲ་མཉམ། ཞབས་དང་མཉམ་པའི་ཕྱག་མངའ་བས་ཕྱག་རིང་ཞིང་ཤ་འཚམ་ པར་རྒྱས། སྙན་གཉིས་མཐོ་དམན་ཆེ་ཆུང་མཉམ། སྙན་མ་འོན་པའམ་གནས་གྱུར་པས་(སྙན་ གྱི་དབང་བོ་)ཉམས་པ་སྤངས་སོ། །བཅུ་ཚན་བདུན་པའོ། །སྐྲ་(ཡོད་མེད་ཀྱི་)མཚམས་ཕྱེད་པས་ དཔྲལ་བ་འབྱེས། ཟླ་བ་ཚེས་པ་ལྟར་དཔྲལ་བའི་དབྱེས་ཆེ་བ་སྟེ་(དཔྲལ་བ་ཡངས་པ་ཡིན་ཞེས་མདོར་ཏེ་ འཇམ་གསར་ནི་དཔྲལ་བ་རྒྱ་ཆེ་ཞེས་ཏེ་ཁོའི་རྒྱུ་མཚན་ཕས་རྒོལ་འཇོམས་པར་བཤད་པ་དང་བསྟུན་ན་འདིར་འང་། )གཡས་ གཡོན་ན་སྐྲའི་མཚམས་ནས་ཡར་ལ་སྐྲ་མེད་པའི་ས་ཟླ་བ་ཚེས་པ་ཟུར་ལ་ལངས་པ་ལྟ་བུའོ། ། དབུ་གདུགས་ལྟར་རྒྱས། དབུ་སྐྲ་ཞེས་དྲུག་ལ་སྦྱར་ཏེ། སྐྲ་དཀར་མེད་པས་ཁ་དོག་བུང་བ་ སོགས། སྤྱི་ཐེར་སོགས་མིན་པས་མཚམས་སྟུག རེག་ན་བདེ་བས་འཇམ། ཕན་ཚུན་མ་ མཛངས་ཁྲོ་བོའི་ལྟར་གྱེན་དུ་མ་ལངས་པས་མི་བཤོར། དྲི་ཞིམ་པོས་སྐྱེས་བུའི་ཡིད་འཕྲོག་ ཅིང་དད་པར་བྱེད། ཕྱག་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་ལ་(དག་སྙིང་ཟླ་རད་ཀིར་མདོ། )དཔལ་བེའུ་དང་། བཀྲ་ ཤིས་དང་(ནི་བྱང་སེའི་ཐུགས་ཁར་ཡོད་དོ་ཞེས་ས་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པར་དབྱིག་གོ །)གཡུང་དྲུང་(མདོ་)ངམ་དགའ་ བ་འཁྱིལ་བས་བརྒྱན་པ་སྟེ། (ཟླ་ཟེར་རད་ཀིར་དུ་བཀྲ་ཤིས་ནི་གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་བས་བརྒྱན་པ་སྟེ་ཞེས་འདོན་ཞིང་། འགྲེལ་པར་རད་ཀིར་དུ་དངོས་སུ་མ་བྱུང་། ཟླ་ཟེར་དུ། གཡུང་དྲུང་དང་འཁྱིལ་བ། ཞེས་སོ། །དག་སྙིང་དང་རྩ་

{ "translations": [ "དམར་བའམ། དག་སྙིང་དུ། ཞལ་གཟུགས་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བ་དང་། ཞེས། ཞལ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བའོ། ། ཞེས་སོ། །མདོར། ཞལ་གཟུགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ཡིན། ཞེས་དངོས་སུ་ཡོད་དོ། །", "像（ར་ཏེ་ཧེ་ཧེ་），rā te hē hē）一樣紅潤，或者如《དག་སྙིང་》中所說：『面容的影像顯現』，意為面容上顯現出形體的影像。總而言之，面容上顯現出形體的影像，這是真實存在的。", "ལྗགས་བདེ་ཞིང་མཉེན་པ་དང་། ལྗགས་པད་འདབ་ལྟར་སྲབ་པ་བཅུ་ཚན་ལྔ་པའོ། །ལྗགས་དམར་བ་དང་། གླང་བོ་ཆེ་དང་(མདོ་)འབྲུག་གི་སྒྲ་(མདོ་)ལྟར་བརྗིད་ཆེ་བ་ཉིད་དང་། གསུང་སྙན་(མདོ་)ཞིང་མཉེན་ལ་(འདིའི་ཚབ་ཏུ་ཉམས་སུ་བདེ་བ་ཞེས་མདོར། )འཇམ་པ་(རྣ་ལ་མི་གཟན་པ་ཞེས་འོད་ཟེར་)དང་། མཆེ་བ་རྣམས་ལྔ་ལ་སྦྱར་ཏེ། མཐའ་བསྐོར་ཕན་ཚུན་ཟླུམ། རྩེ་མོ་རྣོ། ཁ་དོག་དཀར། རིང་ཐུང་སྦོམ་ཕྲའི་ཚད་མཉམ་དང་། རྩ་བ་ནས་རྩེ་མོར་བྱིན་གྱིས་ཕྲ།", "舌頭柔軟靈活，舌頭像蓮花瓣一樣薄，這是第五個十法。舌頭紅潤，聲音如大象和龍（མདོ་）的聲音一樣洪亮，言語悅耳（མདོ་）且柔和（མདོ་中用『ཉམས་སུ་བདེ་བ་』代替），溫和（འོད་ཟེར་中說不刺耳）。牙齒有五個特徵：邊緣圓潤，頂端鋒利，顏色潔白，長短粗細均勻，從根部到頂端逐漸變細。", "ཤངས་བརྒྱུད་བཟང་ཞིང་དོད་པས་མཐོ། ཤངས་མ་ཉམས་ཤིང་བསྣབས་སོགས་ཀྱིས་དག་པ་བཅུ་ཚན་དྲུག་པའོ། །", "鼻樑挺拔高聳，鼻樑沒有缺陷，且沒有鼻涕等污垢，這是第六個十法。", "སྤྱན་དཀྱུས་རིང་ཞིང་ཡངས། ཡན་མན་གྱི་རྫི་མའི་མཚམས་སྟུག སྤྱན་དཀར་ནག་འབྱེས་ཤིང་པད་འདབ་རངས་པ་འདྲ། སྨིན་མ་ཞེས་བཞི་ལ་སྦྱར་ཏེ། གཡས་གཡོན་འབྲེལ་བའི་ཚིགས་རིང་བ་སྟེ། མཛོད་སྤུའི་འོག་ཕྱོགས་ནས་སྣའི་ཐད་ཁའི་ཕྱོགས་སུ་ཐུར་ལ་ཅུང་ཟད་གཞོལ་ནས་འབྲེལ་གྱི་ཐད་ཀར་མིན་ནོ། །ཕྲ་ཞིང་མཉེན་པས་འཇམ། (རེག་བྱ། ) མདོག་སྣུམ།", "眼睛細長而寬闊，上下睫毛濃密，黑白分明，像蓮花瓣一樣鮮艷。眉毛有四個特徵：左右相連，眉間距長，從白毫下方到鼻樑方向略微向下傾斜，但不是直接相連。細而柔軟，觸感柔和（རེག་བྱ།），顏色潤澤。", "སྤུ་རིང་ཐུང་སྦོམ་ཕྲ་མཉམ། ཞབས་དང་མཉམ་པའི་ཕྱག་མངའ་བས་ཕྱག་རིང་ཞིང་ཤ་འཚམ་པར་རྒྱས། སྙན་གཉིས་མཐོ་དམན་ཆེ་ཆུང་མཉམ། སྙན་མ་འོན་པའམ་གནས་གྱུར་པས་(སྙན་གྱི་དབང་བོ་)ཉམས་པ་སྤངས་སོ། །བཅུ་ཚན་བདུན་པའོ། །", "眉毛的毛長短粗細均勻。擁有與腳掌一樣大的手，因此手長且肉感豐滿。雙耳高低大小相同，耳朵沒有失聰或移位，（耳朵的官能）沒有受損，這是第七個十法。", "སྐྲ་(ཡོད་མེད་ཀྱི་)མཚམས་ཕྱེད་པས་དཔྲལ་བ་འབྱེས། ཟླ་བ་ཚེས་པ་ལྟར་དཔྲལ་བའི་དབྱེས་ཆེ་བ་སྟེ་(དཔྲལ་བ་ཡངས་པ་ཡིན་ཞེས་མདོར་ཏེ་འཇམ་གསར་ནི་དཔྲལ་བ་རྒྱ་ཆེ་ཞེས་ཏེ་ཁོའི་རྒྱུ་མཚན་ཕས་རྒོལ་འཇོམས་པར་བཤད་པ་དང་བསྟུན་ན་འདིར་འང་། )གཡས་གཡོན་ན་སྐྲའི་མཚམས་ནས་ཡར་ལ་སྐྲ་མེད་པའི་ས་ཟླ་བ་ཚེས་པ་ཟུར་ལ་ལངས་པ་ལྟ་བུའོ། །", "頭髮（有無）分界明顯，額頭開闊，像新月一樣，額頭寬大（མདོར་中說額頭寬廣，འཇམ་གསར་說額頭寬大，他的理由是能摧毀敵對者，這裡也一樣），左右兩邊從髮際線向上，沒有頭髮的地方像新月升起一樣。", "དབུ་གདུགས་ལྟར་རྒྱས། དབུ་སྐྲ་ཞེས་དྲུག་ལ་སྦྱར་ཏེ། སྐྲ་དཀར་མེད་པས་ཁ་དོག་བུང་བ་སོགས། སྤྱི་ཐེར་སོགས་མིན་པས་མཚམས་སྟུག རེག་ན་བདེ་བས་འཇམ། ཕན་ཚུན་མ་མཛངས་ཁྲོ་བོའི་ལྟར་གྱེན་དུ་མ་ལངས་པས་མི་བཤོར། དྲི་ཞིམ་པོས་སྐྱེས་བུའི་ཡིད་འཕྲོག་ཅིང་དད་པར་བྱེད།", "頭頂像傘一樣豐滿。頭髮有六個特徵：沒有白髮，顏色像蜜蜂一樣黑亮。不是禿頂等，所以髮際線濃密。摸起來舒服，所以柔順。不會像憤怒的明王一樣豎立，所以不蓬亂。氣味芬芳，能吸引男人的心，使人產生信仰。", "ཕྱག་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་ལ་(དག་སྙིང་ཟླ་རད་ཀིར་མདོ། )དཔལ་བེའུ་དང་། བཀྲ་ཤིས་དང་(ནི་བྱང་སེའི་ཐུགས་ཁར་ཡོད་དོ་ཞེས་ས་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པར་དབྱིག་གོ །)གཡུང་དྲུང་(མདོ་)ངམ་དགའ་བ་འཁྱིལ་བས་བརྒྱན་པ་སྟེ། (ཟླ་ཟེར་རད་ཀིར་དུ་བཀྲ་ཤིས་ནི་གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་བས་བརྒྱན་པ་སྟེ་ཞེས་འདོན་ཞིང་། འགྲེལ་པར་རད་ཀིར་དུ་དངོས་སུ་མ་བྱུང་། ཟླ་ཟེར་དུ། གཡུང་དྲུང་དང་འཁྱིལ་བ། ཞེས་སོ། །དག་སྙིང་དང་རྩ་", "手掌和腳底有（དག་སྙིང་ཟླ་རད་ཀིར་མདོ།）吉祥結（དཔལ་བེའུ་，śrīvatsa，室利末蹉，吉祥結）和吉祥（བཀྲ་ཤིས་，bhadrā，巴扎，吉祥）和卍字元（གཡུང་དྲུང་，svastika，斯瓦斯提卡，萬字）或喜旋裝飾。（ཟླ་ཟེར་རད་ཀིར་中說吉祥就是卍字元裝飾，འགྲེལ་པར་中沒有實際出現。ཟླ་ཟེར་中說：卍字元和喜旋。དག་སྙིང་和རྩ་）", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "", "",

བ་འདི་དང་འདྲ་ འགྲེལ་པར། །གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་བས། ཞེས་སོ། ། ) སངས་རྒྱས་སོགས་སོ། །བཀྲ་ཤིས་(དཔལ་བེའུ་ནི་རྡོ་རྗེ་ར་ཆག་ པ་མ་འབྱར་བ་ལྟ་བུ་མཐེ་བོའི་ངོས་ན་ཡོད་ཅེས་འབུམ་པ་གསུང་ལོ། ། )ནི་རི་མོ་གྲུ་བཞི་པ་ཞིག་ཡོད་ལོ། །ཁ་ཅིག བཀྲ་ཤིས་ནི་གདུགས་སམ་རྫས་བརྒྱད་གསུང་སྟེ། གནོད་འཇོམས་སུ་མཚན་དང་པོའི་ཐད་དུ་ སོ་སོར་འགྲངས་པས་སོ་སོར་འཐད་དོ། །རྫས་བརྒྱད་ཀྱང་བཤད་དོ། །སོར་མོ་བཅུ་ལ་སྦྲུལ་ འཁྱིལ་བ་ལྟ་བུ་རི་མོ་ཟླུམ་པོ་གཡས་འཁྱིལ་དུ་ཡོད་པའོ། །(ཞེས་ངོས་ལ་ཡོད་པར་ཆུ་མིག་གོ །) གཡུང་ དྲུང་ནི་(ཞགས་པ་བདུན་རྩེག་ཏུ་བྱས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་སོར་མོའི་རྩ་བ་རྣམས་ན་ཡོད་ཅེས་ཆོས་རྗེ་འཇམ་གསར་རོ། ། )སོར་མོའི་ རྩ་བར་སྦྲུལ་ལམ་ཞགས་པ་འཁྱིལ་བ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་ལ་(གསེར་)ཟེར་གསུང་ངོ་། །དེ་དག་གི་རྒྱུ་ 2-412 ནི། གཙོ་ཆེ་བར་བཟོད་ཕར་ཏེ། སྡུད་པར། བཟོད་ལ་གནས་པའི་ལུས་ནི་ཡོངས་སུ་དག་ འགྱུར་ཏེ། །སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་དང་མཐུ་སྟོབས་ཕ་མཐའ་ཡས། །ཞེས་སོ། །ཆར་ཕྱེ་ན་ དྲུག་ཀའི་འབྲས་བུ་སྟེ། དཔེར་ན། མཛོད་སྤུ་ལ་དཀར་བ་དང་། གཡས་འཁྱིལ་དང་། མཛེས་ པ་དང་། རིང་བ་དང་། འཁྱིལ་ལེགས་པ་དང་། འོད་དང་ལྡན་པ་རྣམས་རིམ་བཞིན་ཕྱིན་དྲུག་ གི་འབྲས་བུར། མདོ་སྐལ་བཟང་ལས་སོ། །(ཞེས་ཆོས་བཤེས། ) གཙོ་བོ་མཚན་གྱི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་ དེའི་འཁོར་དཔེ་བྱད་ཀྱི་ཡང་སྟེ་གང་གང་གི་འཁོར་ཡིན་པ་ནི། ཆོས་བཤེས་ལས་ཤེས་སོ། ། ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་ནི། མདོར། (དཀོན་མཆོག་བརྩེགས། ) སྟན་རྒྱུ་སྣ་ཚོགས་ཆོས་ཀྱི་སྟན་དུ་འབུལ། ། གཞན་ལ་སྟི་སྟང་བྱེད་ལ་སྐྱོ་ངལ་མེད། །ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་འཐབ་མོ་ངོར་མི་རྒོལ། །སེམས་ཅན་ རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་འཛིན་ཏུ་འཇུག །འདི་བཞིས་ལུས་ལ་དཔེ་བྱད་བཟང་བོ་རྣམས། །འདི་ནི་ དེ་ཡིས་རྙེད་པར་དཀའ་བ་མེད། །ཅེས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། སྔ་མ་རྣམས་ཕལ་ཆེར་ནང་གི་ ཡོན་ཏན། ཕྱི་མ་རྣམས་དེ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་ཏེ། རྟའི་བཟང་རྟགས་ཕྱིར་ཤར་བ་ལྟ་བུའོ། ། ལ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་གསུང་ངོ་། །དེ་པ་རྣམས་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་བྲལ་གྱིས་ཡོན་ཏན་ ནང་ན་མངའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་སོགས་སྦྱར་རོ། །གཉེན་བཤེས་བྱམས་པ་དང་འདྲ་བར་ཕན་པ་ དང་བདེ་བར་དགོངས་སོགས། རིགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་མཆོག་གམ་མཐོན་(མདོ་)པོ་སོགས། ཁ་ ཅིག་རྒྱལ་རིགས་སོགས་ཞེས་ཏེ་ལོངས་སྐུ་ལ་མ་ཚང་། ཁ་ཅིག་མཆོག་ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་ ཞེས་སོ། །(འོད་ཟེར་མགོན་པོ། ) སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ཚུལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཁ་ན་སོགས། དགེ་རྩ་རྒྱ་ ཆེན་པོ་བསགས་སོགས། བསླབ་པ་གསུམ་ལ་ཡང་དག་པར་སོགས། ལུས་དང་སོགས་པ་ ངག་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ངན་པ་དང་། ལོག་པས་འཚོ་སོགས། མདུད་པ་སྟེ་ཀུན་ནས་ དཀྲིས་པ་འགྲོལ་སོགས། དགོ

【現代漢語翻譯】 就像這樣。 註釋中說：『卍字元』。 佛等。 吉祥（吉祥物是指像金剛杵斷裂但不粘連的樣子，拇指上有這樣的紋路，這是《十萬頌》中說的。）是指一個正方形的圖案。 有些人說吉祥是指傘或八吉祥物，因為它們分別在第一個名稱中被滿足，所以分別都是合理的。也解釋了八吉祥物。 十個手指上有像蛇盤繞一樣的圓形圖案，向右盤繞。（據說在表面上）。 卍字元（就像用七重繩索做成的套索一樣，在手指的根部，這是法王蔣薩爾說的。）是指在手指根部有像蛇或套索盤繞一樣的圖案，被稱為（金）。 這些的原因主要是忍辱波羅蜜多，總結說：『安住于忍辱之身將完全清凈，三十二相和力量無邊。』 如果分開來說，則是六度的果實，例如：《賢劫經》中說，眉間白毫是白色、右旋、美麗、長、盤繞良好、有光澤，這些分別是六度的果實。（這是法友說的。） 主要是什麼相的原因，那麼它的周圍就是好相的原因，要知道哪個是哪個的原因，可以從法友那裡瞭解。 特殊的原因是：總的來說（《寶積經》）：『將各種坐墊供養為法座，對他人恭敬，不感到疲倦，不與說法者爭辯，引導眾生證悟菩提。』這四者使身體具有美好的好相，這對於他來說並不難獲得。 註釋中說：『前者大多是內在的功德，後者是象徵它們的標誌，就像好馬的標誌出現在外面一樣。』有些人說是因果關係。 那些人對一切有為法都沒有執著，因為他們內在具有功德等等。 像親愛的朋友一樣，想著利益和快樂等等。種姓和血統的優越或高貴（經）等等。有些人說是王族等等，但化身佛沒有這些。有些人說是殊勝的大乘種姓。 （光芒怙主）三門的行為舉止在世俗人的口中等等。積累了廣大的善根等等。正確地受持三學等等。身體等等，語和意的惡業，以及邪命等等。解開纏結，也就是所有的纏繞等等。思考。

【English Translation】 It's like this. In the commentary, it says: 'Swastika'. Buddhas, etc. 'Auspicious' (Auspicious marks are like a vajra that is broken but not attached, with such lines on the thumb, according to the 'Hundred Thousand Songs') refers to a square pattern. Some say that auspiciousness refers to an umbrella or the eight auspicious symbols, because they are individually fulfilled in the first name, so they are individually reasonable. The eight auspicious symbols are also explained. There are circular patterns like snakes coiling on the ten fingers, coiling to the right. (It is said to be on the surface.) Swastika (like a lasso made of seven-layered ropes, at the base of the fingers, according to Dharma Lord Jamsar) refers to patterns like snakes or lassos coiling at the base of the fingers, which are called (gold). The cause of these is mainly patience pāramitā, which summarizes: 'A body abiding in patience will be completely purified, with thirty-two marks and boundless power.' If divided, they are the fruits of the six perfections, for example: from the 'Bhadrakalpa Sutra', the white hair between the eyebrows is white, right-coiling, beautiful, long, well-coiled, and luminous, which are respectively the fruits of the six perfections. (This is according to Dharma Friend.) The main cause of a mark is also the cause of its surrounding good marks, and to know which is the cause of which, one can learn from Dharma Friend. The special cause is: in general (Ratnakuta Sutra): 'Offer various cushions as Dharma seats, be respectful to others, do not feel tired, do not argue with those who speak Dharma, and lead sentient beings to enlightenment.' These four cause the body to have beautiful good marks, which are not difficult for him to obtain. The commentary says: 'The former are mostly inner qualities, and the latter are signs symbolizing them, like the good marks of a horse appearing externally.' Some say it is cause and effect. Those people have no attachment to all conditioned phenomena, because they possess inner qualities, etc. Like dear friends, thinking of benefit and happiness, etc. The superiority or nobility of lineage and ancestry (sutra), etc. Some say it is royalty, etc., but the Sambhogakaya does not have these. Some say it is the supreme Mahayana lineage. (Lord of Rays) The behavior of the three doors in the mouths of worldly people, etc. Accumulating vast roots of virtue, etc. Correctly upholding the three trainings, etc. The body, etc., the evil deeds of speech and mind, and wrong livelihood, etc. Untying knots, that is, all entanglements, etc. Thinking.

ངས་ལྡེམ་དགོངས་སོགས་ཤིན་ཏུ་སྦས་པའི་ཆོས་རྟོགས་པའི་ བློ་གྲོས་སོགས། བགྲོད་དཀའ་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་གི་གནས་སོགས། ཟིལ་གྱིས་གནོན་ 2-413 ཅིང་འདུལ་བ་སོགས། སངས་རྒྱས་པའི་བསྐོར་ཕྱོགས་ཏེ་རྟེན་ལ་གློ་གཡས་པ་བསྟན་པ་སྟེ་དེ་ དང་མཐུན་སོགས། ལྟ་ན་མཛེས་སོགས། རྟག་ཏུ་སེམས་རང་(ཡོན་པོ་ཞེས་མདོ་)དོན་འབའ་ཞིག་ གམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གྱ་གྱུ་སོགས། གཞན་གྱིས་བསླབ་བྱའི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་བ་སོགས། སྡིག་པ་མི་དགེའི་སོགས། གདུལ་བྱའི་བློ་སོགས། སྐུ་དང་སོགས་པ་(མདོ་)གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ ཀུན་སྤྱོད་སྐྱོན་མེད་པས་གཙང་(མདོ་)སོགས། ཐུགས་རང་བཞིན་གྱིས་ཐུགས་རྗེ་སོགས། ཐུགས་(མདོ་)རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་(མདོ་)དག་སོགས། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཉོན་མོངས་དང་ ཉེས་སྤྱོད་ཀུན་འདུལ་བའི་ཐབས་ཀུན་རྫོགས་སོགས། རྒྱ་ཆེ་བས་ཡངས་ཤིང་ཟབ་ཅིང་ཡིད་ དུ་འོང་བས་མཛེས་སོགས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སོགས། ཚད་མ་གསུམ་གྱིས་གནོད་པ་ རྣམ་པར་དག་པའམ་དེས་མི་གནོད་པས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་སྐྱོན་མེད་པའི་ཆོས་སོགས། ཆོས་དཔེས་བསྙད་དེ་གོ་སོགས། ཐུགས་གཞན་དོན་ལ་སོགས། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལས་ ཡང་དག་པར་འཕགས་སོགས། ཡང་སྲིད་པར་(མདོ་)སྐྱེ་བ་ཟད་སོགས། རྟེན་འབྲེལ་(མདོ་) ལུགས་འབྱུང་ལུགས་བཟློག་ཤིན་ཏུ་སོགས། ཚིག་གི་དོན་སྒྲོ་སྐུར་གྱིས་རྣམ་དག་སོགས། འཁོར་གྱི་སློབ་མ་སོགས། སྐྱོན་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིས་མ་སྦགས་སོགས། དྲེགས་པའམ་འགྱིང་བག སྤོབས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པས་བཤད་བྱའི་ཆོས་ཟད་པ་བཟློག་སོགས། སྟོང་ཉིད་སོགས་ཆོས་ ཟབ་སོགས། སློབ་མ་ལྟ་སྤྱོད་སོགས་མཐུན་པར་སོགས། (མདོ་གྲོལ་སྡེ་གཉིས། ) སློབ་མའི་འཁོར་ ཡོན་ཏན་གྱིས་ཀུན་ནས་སོགས། ཐུགས་ཆོས་བརྒྱད་སོགས་ཀྱིས་མ་གོས་པས་གཙང་སོགས། འདུལ་བའི་དུས་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པའི་ཆོས་སོགས། མདོར་ནི། ཆོས་ནག་པོ་བསྟན་པ་དང་ བྲལ་བའི་ཆོས་དང་འདུལ་བ་མངའ་བས། ཞེས་དང་། ཨཱརྱ། ཆོས་འདུལ་བ་ནག་པོ་སྟོན་པ་ དང་བྲལ་བས། ཞེས་སོ། །ཉམས་སུ་བླངས་ན་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ཟོ་ མདོག་བདེ་བ་སྟེ་ཡང་ཞིང་བཀོལ་དུ་རུང་བ་འཐོབ་སོགས། རང་(མདོ་)གི་འཁོར་དང་སྐྱེ་བོ་(མདོ་ 2-414 )ཕལ་ལ་སྙོམས་པར་བྱམས་པའི་མདངས་སོགས། ཆོས་ཟབ་ཡང་དག་མཐའ་ལ་བསྟན་པར་ (གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་མདོར་རྒྱས་པར། )གནས་སོགས། ཕུགས་སུ་ཕན་པས་ཕྱི་རྗེས་སུ་སོགས་ཏེ། བཙུན་གྲོལ་ཡང་ངོ་། །མདོ་ཨཱརྱ། རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་(ཨཱརྱ་)བཟོད་པའི་(མདོ་)ཆོས་ཡང་དག་པར་ སྟོན་པས་རི་མོ་རིང་བ་ཅེས་སོ། །སོ་ཐར་བྱང་སྡོམ་སོགས་བསླབ་པར་རབ་ཏུ་མང་སོགས། སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་(སྐུའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་བསྟོད་པར། ཟངས་ཞུན་འོད་འདྲ་འདི་དག་གི། །དཔལ་འབར་འདི་ ཡི་ཐད་ན་ནི། །བིམ་པའི་འབྲས

【現代漢語翻譯】 甚深隱秘之法，證悟之智等； 難以趨入之輪迴與惡趣等； 以威力壓服、調伏等； 成佛之方便，如以右膝著地等，與之相應等； 觀之悅意等； 恒常心之自性（經中稱『圓滿』），唯一真諦或顛倒之虛妄等； 他人所應學之殊勝功德等； 罪惡不善等； 所化眾生之根器等； 身等（經）語意之行持無過失而清凈（經）等； 自性之慈悲心等； 自性（經）清凈（經）等； 三乘之法，調伏煩惱與惡行之方便圓滿等； 以廣大而寬廣，以甚深而悅意，以可喜而莊嚴等； 一切有情等； 以三量斷除障礙，或不被其所障礙而清凈，即無過失之法等； 以譬喻之法而領悟等； 心繫他人利益等； 遠遠超勝於一切世間等； 不再於輪迴中受生等； 甚深之緣起(經)順逆之理等； 以真實不虛之語而清凈等； 眷屬弟子等； 不為生老病死所染污等； 無有驕慢或傲慢，無畏無礙，能止息所說之法等； 空性等甚深之法等； 弟子之見修行持等相應等； （經，解脫二部）眷屬弟子以功德而圓滿等； 心不為八法等所染污而清凈等； 于非調伏之時所宣說之法等； 總而言之，具有遠離黑法之法與律，如雲： 『阿雅，法與律遠離黑法之宣說。』 若修習之，則身等極度調柔，獲得輕安，即輕盈且堪能等； 以平等慈愛之心對待自己(經)之眷屬與大眾(經)等； 甚深正法于究竟處開示(于《持明藏經》廣說)等； 究竟利益，即後來之出家等； 經，阿雅，于廣闊之處(阿雅)如實宣說忍辱(經)之法，故稱長行等； 別解脫戒、菩薩戒等，極多之學處等； 器情世界（于讚歎身之功德時云：『此如熔金之光輝，於此光芒之前，如頻婆果』）

【English Translation】 Profound and hidden Dharma, wisdom of realization, etc. Difficult to traverse Samsara and states of woe, etc. Subduing and taming with power, etc. The means of attaining Buddhahood, such as showing the right knee to the ground, etc., and being in accordance with it, etc. Pleasing to behold, etc. The inherent nature of the mind (referred to as 'complete' in the Sutra), the sole truth or the delusion of perversion, etc. Exceptional qualities that others should learn from, etc. Sins and non-virtues, etc. The minds of those to be tamed, etc. Body, etc. (Sutra), speech, and mind conduct are flawless and pure (Sutra), etc. Compassion that is the nature of the mind, etc. Purity (Sutra) that is the nature of the mind (Sutra), etc. The Dharma of the three vehicles, the means to subdue all afflictions and misdeeds, complete, etc. Vast and broad, profound and pleasing, beautiful and adorned, etc. All sentient beings, etc. The Dharma that is free from faults, purified by the three valid cognitions or not harmed by them, etc. Understanding through metaphorical Dharma, etc. Mind focused on the benefit of others, etc. Far surpassing all worlds, etc. The end of rebirth in Samsara, etc. The profound principle of dependent origination (Sutra), forward and reverse, etc. Purified by truthful and non-deceptive words, etc. Retinue of disciples, etc. Unstained by birth, old age, sickness, and death, etc. Without pride or arrogance, fearless and unobstructed, able to stop the exhaustion of the Dharma to be spoken, etc. Emptiness and other profound Dharmas, etc. Disciples' views, practices, etc., in harmony, etc. (Sutra, two divisions of liberation) The retinue of disciples is perfected by qualities, etc. The mind is pure, unstained by the eight worldly concerns, etc. The Dharma taught at a time not suitable for taming, etc. In short, possessing the Dharma and discipline that are free from the teachings of black Dharma, as it is said: 'Arya, the Dharma and discipline are free from the teachings of black Dharma.' If practiced, the body, etc., becomes extremely pliable, attaining ease, that is, lightness and usability, etc. Loving-kindness equally directed towards one's own (Sutra) retinue and the general public (Sutra), etc. The profound and correct Dharma is taught in its ultimate state (explained in detail in the 'Possession of Dharani' Sutra), etc. Ultimate benefit, that is, later renunciation, etc. Sutra, Arya, the Dharma of patience (Sutra) is truly taught in a vast place (Arya), hence it is called a long line, etc. Pratimoksha vows, Bodhisattva vows, etc., many precepts to be learned, etc. The world of vessel and essence (when praising the qualities of the body: 'This radiance like molten gold, before this radiance, is like the fruit of the bimba')

་བུ་མཚམས་སྤྲིན་དང་། །ཨུད་པལ་དམར་རྗེས་རོ་དང་འདྲ། །ཞེས་སོ། ། )སོགས། ཚིག་ འཇམ་པོ་སྔོན་དུ་བཏང་(མདོ་)ནས་འདུལ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཕྲ་མོའི་ཚོགས་ཡིད་ལ་འཐད་ སོགས། བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ། ནས། དཀའ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ལྗགས་དམར་ཞེས་ ཨཱརྱ། བསྙེངས་པའམ་འཇིགས་(གཞུང་འདིའི་ལྟར་མདོ་ཚིག་ཏུ་སྣང་)པ་ཐམས་ཅད་སོགས། རྣ་བར་ སྙན། སོགས་པ་མཉེན་ཞིང་ཡིད་ལ་འབབ་པར་གསུང་སོགས་ཡང་སྲིད་པར་སྦྱོར་བ་མ་རིག་ པ་སོགས་བསྡོམ་སོགས། མཛེས་དགའ་སོར་ཕྲེང་སྟེང་རྒྱས་འོད་བསྲུང་སོགས་དུག་གསུམ་ ཤེས་ཆེས་པ་དང་ཀ་བི་ན་སོགས་ང་རྒྱལ་ཆེ་བ་སོགས་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་འདུལ་དཀའ་སོགས། འགོག་ ལམ་གྱི་ཆོས་འདུལ་བ་སྒྲིབ་པའི་ནག་ནོག་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་སོགས། འཁོར་འདས་(སངས་རྒྱས་ ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་ཞེས་ཀྱང་ངོ་། ། )མཉམ་པར་རྟོགས་པའི་ས་སོགས། ལམ་ལྔ་མཐར་གྱིས་སོགས། ཤེས་རབ་མཆོག་རྣམ་མཁྱེན་སོགས། གདུལ་བྱའི་(མདོ་)སྐྱེ་བོ། ནས། མངའ་བ་(མདོ་)ཉིད་ཀྱི་ སོགས། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སམ་སྟོབས་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཤིན་ཏུ་(མདོ་)ཡངས་ ཤིང་སོགས། ཚོགས་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་ནས་དྲངས་སོགས། ལྷ་ལྷ་མིན་(ཨཱརྱ་)མིའི་འགྲོ་ བ་ན་ཆུང་(མདོ་)གཞོན་ནུ་མ་ཐམས་ཅད་སོགས། ཕྱི་རྗེས་མྱང་འདས་སོགས། ཡང་ན་གོང་དང་ འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་གོང་མ་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་མར་འཁོར་ཚེ་ཕན་པ་འདི་མྱང་འདས་སམ་ཡང་ན་ བཟློག་གོ །འདོད་པ་བསོད་ཉོམས་ཀྱི་དང་ངལ་ཞིང་དུབ་པའི་མཐའ་སྤངས་པས་ཐབས་ 2-415 གནོད་འཛུག་མེད་པའི་ཆོས་འདུལ་སོགས། དགེ་བའི་སྣུམ་(མདོ་)གྱིས་བརླན་སོགས། འཁོར་ བ་དང་རང་དོན་ཀྱི་སྐྱོན་གཟིགས་སོགས། དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་མཆོག་ཏུ་གནོད་པ་ མྱོངས་པའི་རྒྱུ་འཚམས་མེད་སོགས་བཟློག་སོགས་ཆགས་སྡང་སོགས། རྒྱུད་ཉོན་མོངས་དང་ སྡིག་པས་མ་ཉམས་སོགས། བདག་གཉིས་སུ་ལྟ་བས་བྱས་པ་ལྟ་ངན་དྲུག་ཅུ་གཉིས་སོགས་ ཀྱིས་སོགས། རྟག་ཆད་དུ་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་སོགས། མཆོག་སེམས་བསྐྱེད་རྫོགས་སོགས། ཡུལ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་དགའ་བ་སོགས། བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་སྒྲོ་སྐུར་ཀྱི་རྩུབ་པ་དང་ བྲལ་བའི་བློ་འཇམ་སོགས། མི་(མདོ་)རྩུབ་བམ་མི་བརླང་ཞེས་སོགས། དྲི་ཞིམ་པོ་བཀྲམ་པས་ སྐྱེ་བོ་རྣམས་རང་དང་མཐུན་པར་(འདུ་བར་)བསྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོགས། (མདོ་ཚིགས་གོ །) ལྟ་ན་ མཛེས་སོགས་སོ། །དེ་ལྟའི་ལོངས་སྐུ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཞིང་སངས་རྒྱས་མིན་པས་དེར་ མི་ཤེས་ཏེ་བརྒྱ་བྱིན་འཕོ་བ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་དང་། མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་ཞེས་སོགས་ ཏེ། ཞིབ་ཏུ་ཆོས་བཤེས་ལྟའོ། ། བཞི་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། མཉམ་དུ་མཛད་པའི་ གཟུགས་སྐུ་དེ་ཞེས་སོགས་ཏེ་འགྲེལ་པ་ལྟར་རོ། །དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་པ་རྫོགས་པའི

【現代漢語翻譯】 『如彩雲，如紅色優曇花凋謝后的殘跡。』等等。用柔和的言辭先行（經），以調伏等微細的功德之集合使人心悅等等。從孩童之輩，以艱難之法調伏，乃是如火的誓言。 阿雅（Ārya，聖者）。一切的畏懼或恐懼（依此論，似為經文之語）。悅耳。等等，說柔軟且入心等等，又與輪迴相合，是無明等等的總和等等。美麗喜悅的指鬘，增長光明，守護等等，三種毒熾盛，以及卡比那（Kābinā）等我慢熾盛等等之輩難以調伏等等。遮止道的法調伏，沒有遮蔽的污垢，所以非常等等。輪涅（與一切佛相同）。 證悟平等性的地等等。五道次第等等。殊勝智慧，一切智等等。所化（經）之輩。具有（經）等等。十二支或力量等佛法非常（經）廣大等等。從輪迴和惡趣中救拔等等。天、非天（阿雅，Ārya，聖者）、人，年幼（經）的青年男女等等。外道追隨涅槃等等。或者，前與此二者的差別是，前者于生生世世輪迴時有益，後者是涅槃，或者相反。慾望是乞食的，遠離疲勞困頓的邊際，所以是無害的法調伏等等。以善妙的油（經）滋潤等等。觀察輪迴和自利之過失等等。在地獄等處感受極大痛苦之因，是無間等等的顛倒等等，貪嗔等等。相續未被煩惱和罪惡染污等等。執著二取所造作的六十二種惡見等等。一切說常斷見者等等。殊勝發心圓滿等等。境是慾望的功德之喜悅等等。教法之精髓，遠離誹謗的粗暴，是柔和的智慧等等。非（經）粗暴或非粗俗等等。散佈芬芳的香氣，使眾生與自己和合（聚集），正是如此等等。（經文）。 容貌美麗等等。如是的受用身也示現涅槃，並非成佛，因此不能在那裡知曉，如帝釋天的遷逝一般。等等，以及不入涅槃等等。詳細情況請諮詢法友。 第四，連線文：如是等等。根本文：『一同示現的色身』等等，如釋論所說。一切時分都圓滿。

【English Translation】 'Like a cloud, like the traces of a red Utpala flower after it has withered.' etc. Using gentle words first (Sutra), to tame, etc., the collection of subtle merits makes the mind happy, etc. From the ranks of children, taming with difficult methods is like a fiery oath. Arya (Ārya, Noble). All fear or dread (according to this treatise, it seems to be the words of the Sutra). Pleasing to the ear. Etc., saying gentle and heart-touching, etc., and combining with Saṃsāra, is the sum of ignorance, etc. The beautiful and joyful garland of fingers, increasing light, protecting, etc., the three poisons are blazing, and Kābinā, etc., the arrogant, etc., are difficult to tame, etc. The Dharma of preventing the path tames, without obscuring defilements, so it is very, etc. Saṃsāra and Nirvāṇa (the same as all Buddhas). The ground of realizing equality, etc. The five paths in order, etc. Supreme wisdom, omniscience, etc. Those to be tamed (Sutra). Having (Sutra), etc. The twelve branches or powers, etc., the Buddha's Dharma is very (Sutra) vast, etc. Saving from Saṃsāra and the lower realms, etc. Gods, Asuras (Ārya, Noble), humans, young (Sutra) young men and women, etc. Outsiders follow Nirvāṇa, etc. Or, the difference between the former and the latter is that the former is beneficial when wandering in Saṃsāra life after life, and the latter is Nirvāṇa, or vice versa. Desire is begging, away from the edge of fatigue and exhaustion, so it is harmless Dharma taming, etc. Moistened with the oil of virtue (Sutra), etc. Observing the faults of Saṃsāra and self-interest, etc. The cause of experiencing great suffering in hell, etc., is the uninterrupted inversion, etc., greed and hatred, etc. The continuum is not defiled by afflictions and sins, etc. The sixty-two evil views, etc., created by clinging to the two selves. All those who speak of permanence and annihilation, etc. Supreme generation of Bodhicitta is complete, etc. The object is the joy of the qualities of desire, etc. The essence of the teachings, away from the roughness of slander, is gentle wisdom, etc. Not (Sutra) rough or not vulgar, etc. Spreading fragrant incense, making beings harmonious (gathering) with oneself, is exactly like this, etc. (Sutra verses). Beautiful in appearance, etc. Such a Sambhogakāya also shows Parinirvāṇa, not becoming a Buddha, so it cannot be known there, like the passing of Indra. Etc., and not entering Nirvāṇa, etc. For details, please consult a Dharma friend. Fourth, connecting text: Thus, etc. Root text: 'The form body manifested together,' etc., as the commentary says. Complete at all times.

་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་མཛད་ དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། ཤཱཀྱ། ནས། གཟུགས་སྐུ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས། ནས། སྐུ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བ་ནས། ཉིད་དུ་དངོས་སུ་མཛད་པའི་གཟུགས་སྐུ་ཡིན་པས་སོ། ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་སྲིད་དུ་རྒྱུན་སོགས་སོ། །ནམ་མཁའ་གནས་ཀྱི་ བར་ཏུ་རྒྱུན་ཆགས་པས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། མཚམས་སྦྱར་ལ་གཉིས་ཏེ། བཤད་ཟིན་གྱི། འཆད་འགྱུར་ གྱིའོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་སྐུ་གསུམ་བསྟན་ནོ། །གསུམ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ 2-416 རང་བཞིན། རྒྱུ། ཡུལ། ངོ་བོ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། གསུམ་ཆོས་ཅན། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་བདག་ ཉིད་དེ་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ། དེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཅན། རྒྱུ་ མེད་དམ་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་མིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཐབས་སྙིང་རྗེ་སོགས་བསྒོམས་ སྟོབས་ལས་བྱུང་བས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ཅན། སུའི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མི་རུང་བའི་ཐར་ བ་གཅིག་མིན་ཏེ། རིམ་བཞིན་སངས་རྒྱས་དང་། སོགས་པ་བྱང་འཕགས། ཉན་ཐོས་སོ་སྐྱེའི་ ཡུལ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་སོ། །(རྒྱུ་མཚན་ཞིབ་ཏུ་སྦྱོར་ཕྲེང་དུ་ལྟོས། ) བཞི་པ་ནི། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་ཆོས་ ཅན། དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་ཁོ་ན་མིན་ཏེ། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པས་སོ། །ལོངས་ སྐུ་ཆོས་ཅན། དེ་གཉིས་ཙམ་ཁོ་ན་མིན་ཏེ། སོགས་པ་མཉམ་ཉིད་སོར་རྟོག་ཡིན་པས་སོ། ། སྤྲུལ་སྐུ་ཆོས་ཅན། དེ་བཞི་ཁོ་ན་མིན་ཏེ། བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཡང་དེ་གསུམ་ ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མིན་ཏེ། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་རབ་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡིན་པས་སོ་ ཞེས་སྦྱར་རོ། །(ངོ་བོ་བུ་གསུང་། ) ཡེ་ཤེས་སོགས་ཀྱིས་ཡུལ་ཅན་སྟོན་པར་བཅོམ་རལ་སོགས་སོ། ། ༈ གཞན་དོན་གྱི་དབྱེ་བ། གཉིས་པ་ནི། བྱེད་པ་པོ་བསྟན་ནས་དབྱེ་བ་སྟོན་པ་ལ། རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ཆོས་ཅན། སྐལ་ལྡན་འགྲོ་བའི་དོན་བྱ་བ་འཕྲིན་ལས་མཛད་དེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐལ་བ་བཞིན་ལོངས་སྐུ་ དང་སོགས་པ་སྤྲུལ་སྐུ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ སྒྲུབ་པས་སོ། །དེས་ན་འཕྲིན་ལས་ཉེར་བདུན་ཆོས་ཅན། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུའི་ལས་ཡིན་ནོ། ། དེའི་བདག་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་གདུལ་བྱའི། ནས། འཕྲིན་ལས་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་ སྟོན་ནོ། ། རྩ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མདོར་བསྟན། དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་བཤད། གྲངས་ ཀྱི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྲུལ་སྐུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ནས། ཆོས་ (ཨཱརྱ་)སྐུ་འདིའི་སོགས་སོ། །གསེར་ནི། སྐུ་བཞིའི་ཐུན་མོང་གི་མཛད་པ་སྟོན་ཞེས་སོ། །རད་ 2-417 ཀིར། ལོང

【現代漢語翻譯】 諸佛的各種化身以事業利益一切眾生。等等。註釋中，夏迦（釋迦），乃至，色身，法性，諸佛，乃至，是身，從輪迴，親自真實地示現的色身。諸佛的化身，法性，輪迴于有，恒常等等。直至虛空存在，持續不斷。 第二部分分為三：連線詞分二，已說和將說。第一，如前所述，已闡述三身。三身是怎樣的呢？對此有自性、因、境、體性四種。第一，三身，法性，是自性身的本體，具有自性，因為那是你的法性。第二，法性，不是無因或由不相符之因所生，而是由法性、方便、慈悲等修習的力量所生。第三，法性，不是任何人的行境，不是唯一的解脫，而是次第成為諸佛，以及菩薩聖者、聲聞凡夫的行境。（詳細原因見於串聯）。第四，證悟法身，法性，不僅僅是如是性，而是如鏡智的實物。報身，法性，不僅僅是那兩者，而是平等性智和妙觀察智等等。化身，法性，不僅僅是那四者，而是成所作智。那三者，法性，不是勝義諦，而是相對於它而假立的。 （體性是語）。以智慧等顯示所緣境，如薄伽梵等。 殊勝利他之差別 第二，從顯示作者到顯示差別。證悟智慧法身，法性，為具緣眾生行利益之事，即事業，於世俗中，如其根器，示現報身及化身等，通過生起顯現，成辦增上生和決定勝。因此，二十七種事業，法性，是證悟法身的事業。依靠其主宰而生起的所化之，乃至，事業。如是宣說。 根本分為三：從時間角度作簡要說明，從差別角度作詳細解釋，從數量角度作總結。第一，化身持續不斷，如是，乃至，法（梵文：ārya，聖）身等等。黃金，表示四身共同的事業。拉德基爾，報身。

【English Translation】 The various manifestations of the Buddhas benefit all sentient beings through their activities. And so on. In the commentary: Shakya (釋迦), up to, the Rupakaya (form body), the Dharmata (suchness), the Buddhas, up to, is the body, from Samsara (cyclic existence), the Rupakaya that is personally and truly manifested. The Nirmanakaya (emanation body) of the Buddhas, Dharmata, cycles in existence, constant, and so on. Continuously until the existence of space. The second part is divided into three: the conjunction is divided into two, what has been said and what will be said. First, as previously stated, the Trikaya (three bodies) have been explained. What are the three bodies like? There are four aspects to this: Svabhava (nature), Hetu (cause), Vishaya (object), and Svabhava (essence). First, the Trikaya, Dharmata, is the essence of the Svabhavakaya (essence body), possessing Svabhava, because that is your Dharmata. Second, Dharmata, is not without cause or born from an incompatible cause, but is born from the power of practicing Dharmata, Upaya (skillful means), Karuna (compassion), and so on. Third, Dharmata, is not the object of anyone's practice, not the sole liberation, but gradually becomes the object of practice for the Buddhas, as well as Bodhisattva Aryas (noble ones), Shravaka (hearers), and ordinary beings. (See the concatenation for detailed reasons). Fourth, the realization of Dharmakaya (dharma body), Dharmata, is not merely Suchness, but is the substance of the Adarsha-jnana (mirror-like wisdom). Sambhogakaya (enjoyment body), Dharmata, is not merely those two, but is Samata-jnana (wisdom of equality) and Pratyavekshanajnana (discriminating wisdom), and so on. Nirmanakaya, Dharmata, is not merely those four, but is Krityanushthana-jnana (wisdom of accomplishing activities). Those three, Dharmata, are not Paramartha-satya (ultimate truth), but are imputed relative to it. (The essence is speech). Showing the object with wisdom, etc., such as Bhagavan (Blessed One), etc. Distinction of Supreme Benefit for Others Second, from showing the agent to showing the distinction. Realization of Jnana (wisdom) Dharmakaya, Dharmata, performs the activity of benefiting beings with fortune, that is, activity, in Samsara, according to their capacity, showing Sambhogakaya and Nirmanakaya, etc., through the arising of appearances, accomplishing higher realms and definite goodness. Therefore, the twenty-seven activities, Dharmata, are the activities of realizing Dharmakaya. Arising from reliance on its master, the trainable beings, up to, activity. Thus it is declared. The root is divided into three: a brief explanation from the perspective of time, a detailed explanation from the perspective of distinction, and a conclusion from the perspective of number. First, the continuous Nirmanakaya, thus, up to, Dharma (梵文：ārya，聖) body, etc. Gold, indicates the common activity of the four bodies. Radkir, Sambhogakaya.

ས་སྐུ་འདིའི་ཞེས་སོ། །(དོན་དངོས། ) མདོ་ལས་འདོད་པའམ་བཤད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལམ་གྱི་རྟེན། ལམ། ལམ་འབྲས་ལ་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ངན་སོང་གི་འགྲོ་བ་རྣམས་དེའི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་བྱས་ཏེ་བདེ་འགྲོ་དང་མཐར་མྱང་འདས་ ལ་དང་། ལྷ་འདོད་ཡོན་ལ་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱི་གཞལ་(མདོ་)ཡས་ཁང་འབར་བར་སྣང་བར་བྱས་ ནས་སྐྱོ་བར་བྱས་ཏེ་ཀྱེ་གྲོགས་པོ་དག་འདུ་བྱེད་མི་བརྟན་ཞེས་སོགས་བསྟན་ནས་དེ་དག་དང་ བྲལ་བ་ལ་དང་། ཚངས་པ་རྣམས་ལྟ་བ་དང་འབྲལ་བར་བྱེད་སོགས་ཀྱི་རྟེན་ལ་འགོད་པའི་ ལས་དང་། བསམས་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སོང་སྟེ། ཞེས་སོགས་རྨད་དུ་ བྱུང་བ་རྒྱ་ཆེར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། །ཚོགས། སྦྱོར། མཐོང་། སྒོམ་ལམ་ལ་འགོད་པའོ། །དང་བོ་ལ་ ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་བསྡུ་རྣམ་བཞི་ལ་འགོད་པའོ། །དཔའ་བོས། སྦྱིན་ པའི་གཡབ་མོས་ལེགས་བོས་ཏེ། །སྙན་པར་སྨྲ་བའི་གཏམ་བྱས་ནས། །དོན་སྤྱོད་པ་ཡིས་ བག་ཕབ་སྟེ། །དོན་མཐུན་གྲོས་ཆེན་ངེས་པར་གདབ། །ཅེས་པ་ལྟར། གཙོ་བོར་ཟང་ཟིང་གི་ སྦྱིན་པས་བསྡུས་ཏེ་ཕྱིན་དྲུག་སོགས་ཀྱི་སྙན་པར་སྨྲ་བའི་གཏམ་བྱས་ནས་བསྟན་པ་ལྟར་དེ་ ལ་སྤྱོད་དུ་བཅུག་ཅིང་དེ་བརྟན་ཅིང་འཕེལ་བྱའི་ཕྱིར་རང་ཡང་དེ་དང་མཐུན་པར་ཉམས་སུ་ ལེན་པ་བཞིའོ། །(འདིར་ཟང་ཟིང་ཆོས་སྦྱིན་གཉིས་ཀ་མདོར་དངོས་སུ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། ། ) བཞིའི་བྱེད་ལས་ནི། དང་པོས་སྣོད་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ། །གཉིས་པ་ཡིས་ནི་མོས་པར་བྱེད། །གསུམ་པ་ཡིས་ནི་སྒྲུབ་པ་ སྟེ། །བཞི་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའོ། །ཞེས་སོ། །རྒྱས་པར་གཞན་ལས་ཤེས་དགོས་སོ། །ཕྱོགས་ བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱིན་པ་དང་། སོགས་སོ། ། གཉིས་པ་ཐོས་བསམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་བཅས་པའི་རྣམ་བྱང་རིམ་བཞིན་དོར་བླང་དུ་ རྟོགས་པ་ལའོ། །སྤྲུལ་བ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་ཡང་མི་འགྱུར། རྣམ་པར་བྱང་བར་ཡང་ 2-418 མི་འགྱུར། ཞེས་རྒལ་ལན་རྒྱ་ཆེར་རོ། ། གསུམ་པ། བདག་ཉིད་(ཨཱརྱ་)ཇི་ལྟ་བ་(དངོས་)བཞིན་དུ་(དངོས་)སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ དོན་ཐབས་མཁས་དང་ཚད་མེད་བཞི་སོགས་ལ་སྟེ། ཐབས་མཁས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ཀྱང་སེམས་ཅན་མི་དམིགས། སོགས་དང་། བདག་ཀྱང་བྱམས་སྙིང་ རྗེ་དགའ་བ་བཏང་སྙོམས་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡིན། སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། ། བཞི་པ་ནི། རང་གཞན་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་ཅིང་འཇོག་པ་སྟེ། བདག་ཀྱང་སྦྱིན་པ་གཏོང་། སོགས་དང་། ཞེས་སོགས་སྟེ། མདོ་སྔ་ཕྱི་འདི་གསུམ་འདྲེས་ཡོད་དོ། །ལྔ་པ་རང་གཞན་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དགེ་བཅུ་ནས་སངས་རྒྱས་བར་ལ་སྤྱོད་ཅིང་འཇོག་པ་སྟེ། བདག་ཀྱང་དགེ་བ་ བཅུའི་ལམ་ཡང་དག་པར་འཛིན་སོགས། གཉིས་པ་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཉིད་ར

【現代漢語翻譯】 此地之名是。（實義）經中所欲或所說。 第二部分有三：置於道之所依、道、道果之上。第一部分是： 使惡趣眾生的痛苦平息，引導他們走向善趣，最終趨向涅槃；對於那些執著于天界欲樂的眾生，使其所居宮殿顯現為燃燒之相，從而令其厭離，並開示『諸行無常』等道理，引導他們脫離執著；使梵天等眾生脫離邪見等，這是置於所依之上的事業；以及『我將有意識地前往地獄眾生之處』等等，這些都是不可思議的廣大事業。 第二部分有四：置於資糧道、加行道、見道、修道之上。第一部分有五，第一是：將眾生置於四攝法之中。如勇士所說：『以佈施之鉤善巧牽引，以悅耳之語安慰，以利行使之馴服，以義合之大事堅定引導。』正如主要以財物佈施來攝受，然後以六度等的悅耳之語來教導，引導他們修行，爲了使之穩固和增長，自己也與之相應地修持，這就是四攝法。（此處財物佈施和佛法佈施都在經中廣為宣說。）四攝法的作用是： 『第一攝成熟為法器之士，第二攝使之生起信心，第三攝使之修行，第四攝使之清凈。』如是說。詳細內容需從其他地方瞭解。將十方世界的眾生置於佈施等之中。 第二，通過聽聞和思維，逐漸認識到捨棄和取捨，從而斷除煩惱。化身既不會被煩惱所染污，也不會變得清凈。』這裡有大量的辯論問答。 第三，如實地爲了眾生的利益，運用善巧方便和四無量心等。通過善巧方便使眾生得以成熟，但不執著于眾生。』等等，並且『我亦安住于慈、悲、喜、舍之中。』等等，內容非常廣泛。 第四，自己和他人都在六度上修行和安住。『我亦行佈施。』等等。這裡混合了前後三部經的內容。第五，自己和他人都在從十善到成佛的道路上修行和安住。『我亦如實奉行十善道。』等等。第二是，自性空性。

【English Translation】 The name of this place is. (Actual meaning) As desired or spoken in the Sutra. The second part has three: placing on the basis of the path, the path, and the result of the path. The first part is: Pacifying the suffering of sentient beings in the lower realms, guiding them to happy realms, and ultimately towards Nirvana; for those beings attached to the pleasures of the gods, making their palaces appear as if burning, thereby causing them to renounce attachment, and teaching the impermanence of conditioned things, guiding them to detach from attachment; causing Brahma and other beings to detach from wrong views, etc., this is the work of placing on the basis; and 'I will consciously go to the places of hell beings,' etc., these are vast and inconceivable activities. The second part has four: placing on the path of accumulation, the path of preparation, the path of seeing, and the path of meditation. The first part has five, the first is: placing sentient beings in the four ways of gathering. As the hero said: 'Skillfully attract with the hook of generosity, comfort with pleasant words, tame with beneficial actions, and firmly guide with important matters that are in accordance with the meaning.' Just as mainly gathering through material generosity, and then teaching with pleasant words of the six perfections, etc., guiding them to practice, and in order to make it stable and grow, oneself also practices in accordance with it, these are the four ways of gathering. (Here, both material generosity and Dharma generosity are widely spoken of in the Sutra.) The function of the four ways of gathering is: 'The first matures the vessel, the second generates faith, the third causes practice, and the fourth purifies.' Thus it is said. Detailed content needs to be understood from elsewhere. Placing the sentient beings of the ten directions in generosity, etc. Second, through hearing and thinking, gradually realizing the abandonment and adoption, thereby cutting off afflictions. 'The emanation will neither be defiled by afflictions nor become purified.' There are extensive debates and answers here. Third, truly for the benefit of sentient beings, using skillful means and the four immeasurables, etc. Through skillful means, sentient beings are matured, but without attachment to sentient beings. 'Etc., and 'I also abide in loving-kindness, compassion, joy, and equanimity.' Etc., the content is very extensive. Fourth, oneself and others are practicing and abiding in the six perfections. 'I also give generosity.' Etc. Here, the contents of the three Sutras, earlier and later, are mixed. Fifth, oneself and others are practicing and abiding on the path from the ten virtues to Buddhahood. 'I also truly uphold the path of the ten virtues.' Etc. The second is, emptiness of inherent existence.

ྟོགས་པ་ ལ་སྟེ། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱོར། ཞེས་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ ནི། གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཟད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གསར་མཐོང་ལ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ནི་གཉིས་སུ་དབྱེར་ མེད། སོགས་སོ། ། བཞི་པ་ལ་དྲུག་སྟེ། གཉིས་ནས་ལྔ་པའི་བར་དང་། དྲུག བདུན། བརྒྱད། དགུ ། བཅུ་ པ་ལ་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིམ་བཞིན་ཚུལ་ཕར་ནས་བསམ་ཕར་བར་བརྡར་བརྟགས་ པ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པ་ལ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པས་ཐ་སྙད་དུ་བརྟགས་པའོ། །ཞེས་ སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་པོ་བསྒོམ་པ་སོགས་འཁོར་གསུམ་དམིགས་སུ་ མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྟེ། སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་པའི་བདག་པོ་དང་། ལེན་པ་ཡང་མི་ དམིགས། སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྱིན་དྲུག་གིས་ལུས་ཅན་རྣམས་ནི་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་ པར་བྱེད་པ་ལ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཞེས་སོགས་སོ། །བཞི་པ་ལ་ གཉིས་ལས། ཉན་རང་དང་ཐུན་མོང་མིན་པ་བྱང་པ་གཞོན་ནུའི་ས་བའི་ལམ་དུ་ངེས་པ་སྟེ། 2-419 ཕྱིན་དྲུག་ནི་བྱང་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་མོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མངོན་པར་ཞེན་ པ་མངོན་གྱུར་ཐམས་ཅད་བཟློག་ནས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འཇུག་པ་ལ་སྟེ། གང་ལ་ ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་དོ། །སོགས་སོ། ། ལྔ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པས་མྱུར་དུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ བའི་རྒྱལ་(སེང་བཟང་)ཚབ་ལ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཉིད་ལམ་མོ། །ལམ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་པོ། །ཞེས་ སོ། །དྲུག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ས་བཅུ་ཐོབ་མ་ཐག་ལ། སྐྱེ་བ་གཅིག་ཐོགས་ལ། སྲིད་པ་ཐ་མ་ བ་ལ་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་ཅན་ དབང་བསྐུར་བའི་ས་ལ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་ བསྔོའོ། ། ཞེས་སོགས་སོ། །འདིར་དབང་བསྐུར་བའི་ཚུལ་ས་བཅུ་པར་གསུངས་པ་བཤད་ ན། ས་བཅུ་པ་ཐོབ་མ་ཐག་གི་ཚེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་(དབྱིག་གཉེན་གྱིས་དྲངས་པ་ལྟར་གྱི་མདོ། )གྲངས་མེད་པ་ འབུམ་ཕྲག་བཅུ་ཇི་སྙེད་པའི་ཐ་མ་ལ་བྱང་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་(ནི་མཉམ་པར་ཞེས་དབྱིག)དབང་བསྐུར་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་དུ་ འགྱུར་ཏེ་(ཀུན་མདོ་)དེ་ཐོབ་མ་ཐག་ནས་(མདོ་དབྱིག་)དབང་བསྐུར་འཐོབ་པོ། །འདི་ལ་ལྔ་སྟེ། (ཀུན་ དབྱིག་གཉེན་དངོས། ) སྟན་གང་། ལུས་ཀྱི་ཚད་ཇི་ཙམ་པ། འཁོར་གང་། མཚན་མ་(དབྱིག་)གང་ བྱུང་བ། གང་གིས་ཇི་ལྟར་དབང་བསྐུར་བའོ། །(ཀུན་དབྱིག) དང་པོ་ནི། (ཚད་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་ནི་ཞེས་ དབྱིག) སྟོང་གསུམ་འབུམ་ཕྲག་བཅུའི་(དབྱིག་མདོ་)གཏོས་དང་མཉམ་པའི་(མཆོག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ བདག་པོ་དང་འབྲེལ་བའི་མཚན་ཉིད། )རིན་པོ་ཆ

【現代漢語翻譯】 理解在於：與自性空性以及因和果相結合。等等。 第三種理解在於：對止息能取所取二相的法性有全新的認識，菩提是無二的。等等。 第四種理解分為六個方面：從第二到第五，以及第六、第七、第八、第九、第十。 第一方面是：依次對從行為到思維的各個方面進行辨析，從而獲得理解。例如，色法也是世間人假立的概念。等等。 第二方面是：對能觀、所觀、觀照等三輪體空之理的般若波羅蜜多有所理解。例如，佈施者、佈施物和受施者都不可得。等等。 第三方面是：通過六度使眾生的相續完全成熟。例如，使一切有情成熟。等等。 第四方面分為兩個方面：一是確定聲聞、緣覺不共的菩薩道是青年菩薩的修行道路。例如，六度是菩薩證得菩提的道路。等等。 第二方面是：遣除一切執著和顯現，進入無分別智任運自成之境。例如，對任何事物都不執著。等等。 第五種理解在於：通過獲得殊勝的菩提道，迅速證得菩提的國王（獅子賢）。例如，菩提即是道路，道路即是菩提。等等。 第六種理解分為三個方面：剛剛獲得十地時，一生補處菩薩，以及最後有者。 第一方面是：在清凈的器情世界中，獲得灌頂的菩薩地。例如，爲了使佛土清凈而回向。等等。這裡講述的是在十地菩薩時獲得灌頂的方式：當獲得十地菩薩果位時，在無數的禪定（如《寶積經》所引）中，最後獲得十萬個禪定，此時菩薩的所有禪定與一切智智無有差別（即平等），顯現出具有灌頂的功德（《集經》），剛一獲得此果位（《經義》）就獲得灌頂。這裡有五個方面：（《集經》和《經義》）座位的狀況，身體的大小，眷屬，出現的征相（《經義》），以及由誰以何種方式進行灌頂。（《集經》和《經義》）第一方面是：（《經義》中說：以量來衡量其特徵）與十萬個三千大千世界（《經義》）的大小相等（與殊勝自性之主相關的特徵），珍寶

【English Translation】 Understanding lies in: being associated with self-nature emptiness and cause and effect. And so on. The third understanding lies in: a fresh perception of the Dharma nature that exhausts the duality of grasping and being grasped, Bodhi is non-dual. And so on. The fourth is divided into six aspects: from the second to the fifth, and the sixth, seventh, eighth, ninth, and tenth. The first aspect is: sequentially analyzing and discerning from conduct to thought, thereby gaining understanding. For example, form is also a concept conventionally established by worldly people. And so on. The second aspect is: understanding the Prajnaparamita where the three circles of meditator, object of meditation, and meditation are without specific focus. For example, the giver, the gift, and the receiver are not specifically focused on. And so on. The third aspect is: the six perfections cause the beings to fully ripen their streams of being. For example, making sentient beings fully ripen. And so on. The fourth is divided into two aspects: one is determining that the path of the Bodhisattva, uncommon to Hearers and Solitary Realizers, is the path of the young Bodhisattva. For example, the six perfections are the path to the Bodhi of the Bodhisattva. And so on. The second aspect is: reversing all attachments and manifestations, and entering the spontaneously accomplished state of non-conceptual wisdom. For example, there is no attachment to anything. And so on. The fifth understanding lies in: quickly attaining Bodhi by obtaining the distinguished path of Bodhi, the royal (Sengsang) substitute. For example, Bodhi itself is the path, the path itself is Bodhi. And so on. The sixth is divided into three aspects: immediately upon obtaining the tenth Bhumi, the one birth away from Buddhahood, and the last existence. The first aspect is: the empowerment ground in the pure Buddha-field of vessel and essence. For example, dedicating to purify the Buddha-field. And so on. Here, explaining the manner of empowerment spoken of in the tenth Bhumi: when one obtains the tenth Bhumi, at the time of countless samadhis (as quoted by Vasubandhu), at the end of as many as ten hundred thousand, all the Bodhisattva's samadhis are inseparable from the wisdom of omniscience (i.e., equal), the quality of having empowerment manifests (the Compendium Sutra), immediately upon obtaining that (Sutra Meaning) empowerment is obtained. Here there are five aspects: (the Compendium Sutra and Vasubandhu's Commentary) the condition of the seat, the size of the body, the retinue, the signs that appear (Vasubandhu's Commentary), and by whom and how the empowerment is given. (the Compendium Sutra and Vasubandhu's Commentary) The first aspect is: (Vasubandhu's Commentary says: the characteristic is measured by quantity) equal in size to ten hundred thousand three-thousandfold worlds (Sutra Meaning) (the characteristic related to the lord of the supreme nature), the precious

ེའི་རྒྱལ་བོའི་པད་མ་རིན་(མཆོག་གི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད། )པོ་ ཆེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྤྲས་པ་དང་། (མཚན་ཉིད་བཅུ་བཤད་པའི་གསུམ་དེའོ། ། ) དེའི་འཁོར་དུ་སྟོང་གསུམ་ དང་(མདོ་ལ་གཏུག་དགོས་)མཉམ་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་པད་(མདོ་)མ་སྟོང་གསུམ་འབུམ་ཕྲག་བཅུའི་ རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་ཀྱིས་གང་བར་སྣང་བའོ། །དེ་དག་སྐབས་འདི་དང་བསྟུན་ན་སྣོད་ 2-420 དག་པའི་སྣང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ན་དེ་ལ་རང་གི་ལུས་ཀྱང་དེ་དང་འཚམ་ཞིང་རྐྱེན་ དུ་བབ་པར་གནས་སོ། །(ཀུན་བཏུས་མདོ། ) གསུམ་པ་ནི། འཁོར་གྱི་པད་མ་ལ་ས་དགུ་པ་(མདོར་ མེད་དཔྱད། )མན་གྱི་བྱང་པས་བསྐོར་ཏེ་འཁོད་པར་སྣང་སྟེ་བྱང་ཆེན་དེ་བལྟ་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ (ཀུན་མདོར་)འབུམ་ཕྲག་བཅུ་བཅུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །སྐབས་འདི་དང་བསྟུན་ན་བཅུད་ དག་པའི་སྣང་བའོ། །བཞི་པ་ནི། འོད་ཟེར་བྱུང་བ་སྟེ་འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕན་འདོགས་པའི་ ལས་ཅན། སྤྲོན་པའི། འགུགས་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་ཆེན་དེའི་ཞབས་མཐིལ་ གཉིས། པུས་མོ་གཉིས། (ལྷ་ང་ཞེས་བུ། ) ལྟེ་བ་ཁུང་། (མདོ། ) རྩིབ་ལོགས་གཉིས། (གཡས་གཡོན་ མདོ། ) ཕྱག་མཐིལ་གཉིས་ཏེ་ལྔ་ལས་འོད་ཟེར་གྲངས་མེད་པ་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་བྱུང་ནས་(དབྱིག་ མདོ་)རིམ་བཞིན་དུ་དམྱལ་བ། དུད་འགྲོ། ཡི་དྭགས། མི་བཞི་དང་། ལྷ་ལྷ་མིན་གྱི་(མདོ་)གནས་ རྣམས་སྣང་བར་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །ཡང་ཕྲག་པ་གཉིས། རྒྱབ་ མགུལ་གཉིས། ཞལ་ནས་འོད་ཟེར་སྔར་བཞིན་དུ་བྱུང་བས། རིམ་བཞིན་ཕྱོགས་བཅུའི་ཉན་ ཐོས་དང་། རང་རྒྱལ་དང་། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ཡན་ནས་ས་དགུ་པའི་བར་གྱི་གནས་ རྣམས་སྣང་བར་བྱས་ནས། ཆོས་སྣང་བའི་སྒོ། ཞི་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ། ཐབས་ཤེས་རབ་ ལ་(དབྱིག་མདོ་)མཁས་པའི་ཚུལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པོ། །དེ་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་བསལ་ཏེ་ཡོན་ ཏན་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཕན་བཏགས་སོ། །(ཀུན་ཕན་འདོགས་པར་དབྱིག་འཆད་པས་ཚུལ་འདི་བས་མ་འདས་ སོ། ། ) དེ་ནི་མཆོད་པས་ཕན་འདོགས་པ་སྟོན་ཏེ། དེའི་མཛོད་སྤུ་ནས་འོད་ཟེར་གྲངས་མེད་པ་ (དབྱིག་མདོ་)འབུམ་ཕྲག་བཅུ་བྱུང་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུའི་བདུད་ཀྱི་གནས་ཐམས་ཅད་མོག་མོག་པོར་ བྱས་ནས་དབང་བསྐུར་ཐོབ་པའི་བྱང་པ་རྣམས་སྣང་བར་བྱས་ཏེ་དེ་དག་གི་ལུས་སུ་ནུབ་པར་ བྱེད་དོ། །སྤྱི་བོ་ནས་སྟོང་གསུམ་གྲངས་མེད་པ་འབུམ་ཕྲག་བཅུའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སྙེད་ཀྱི་འོད་ ཟེར་ཕྱུང་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུའི་དེ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་འཇིག་རྟེན་ལན་ 2-421 བཅུ་བསྐོར་ནས་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལ་འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་པ་མཆོད་ པ་དང་རིམ་གྲོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་དགུ་པ་མན་གྱི་མཆོད་པས་ཆ་ཙམ་དུ་ཡང་མི་འགྲོ་

【現代漢語翻譯】 飾以一切蓮花珍寶之王（殊勝功德之相）。（這是對十種功德中第三種的解釋。）其周圍顯現著充滿三千世界（需要參考經文）般數量的珍寶蓮花（經文），其數量相當於三千百千億微塵之微塵。如果結合此處的情境，這是清凈容器的顯現。 第二，他在那裡，他的身體也與此相符，並安住于成為因緣。（《集經》） 第三，蓮花周圍顯現著由十地（經文中沒有，需要考量）以下的菩薩圍繞而坐，這些大菩薩觀看著，併入于百千億禪定。（《集經》）如果結合此處的情境，這是清凈本質的顯現。 第四，出現光芒，這有三種：利益的業，勸請的業，以及勾召的業。 第一，從大菩薩的雙足底、雙膝（稱為拉昂）、肚臍孔（經文）、雙肋（左右，經文）、雙手掌這五個部位發出無數百千億光芒（《大方廣佛華嚴經》），依次照亮地獄、畜生、餓鬼、人和天人（經文）的處所，從而使痛苦完全平息。又從雙肩、後頸、面部發出如前所述的光芒，依次照亮十方世界的聲聞、緣覺，以及從初發心到九地的處所，從而開啟顯現佛法的門徑、寂靜禪定的門徑，以及善巧方便智慧之道的門徑（《大方廣佛華嚴經》）。這些通過消除痛苦、增長功德的方式來利益眾生。（《大方廣佛華嚴經》解釋說，一切利益都離不開這種方式。）這表明通過供養來利益眾生。從他的眉間白毫髮出無數（《大方廣佛華嚴經》）百千億光芒，將十方世界的一切魔境都變成黑暗，並照亮獲得灌頂的菩薩們，使他們融入其中。從頂輪發出相當於百千億無數三千世界微塵的光芒，照亮十方世界的一切天眾壇城，圍繞世界十次，然後在上方的虛空中形成光網壇城，以不可思議的供養和尊敬來對待天眾，即使是九地以下的供養也無法與之相比。

【English Translation】 Adorned with all the lotus jewels of the king (characteristic of supreme excellence). (This explains the third of the ten characteristics.) Around it appear lotus jewels (sutra) equal to three thousand worlds (must refer to the sutra), filled with dust particles as numerous as the dust particles of ten million trillion three thousand worlds. If combined with the context here, this is the appearance of a pure vessel. Second, where his own body is also in harmony with it and abides as a condition. (Kunbtus Sutra) Third, around the lotus appear bodhisattvas from the ninth bhumi (not in the sutra, needs consideration) downwards, encircling and seated, these great bodhisattvas watching and entering into ten million trillion samadhis. (Kunbtus Sutra) If combined with the context here, this is the appearance of a pure essence. Fourth, the emergence of light, which is of three types: the action of benefiting, the action of inviting, and the action of attracting. First, from the two soles of the feet, the two knees (called Lha-ang), the navel cavity (sutra), the two ribs (left and right, sutra), and the two palms of the great bodhisattva, countless hundreds of millions of rays of light emerge (Dbyig Sutra), gradually illuminating the hells, animals, hungry ghosts, the four humans, and the abodes of gods and demigods (sutra), thus completely pacifying suffering. Again, from the two shoulders, the back of the neck, and the face, rays of light emerge as before, gradually illuminating the abodes of the Shravakas, Pratyekabuddhas, and from the first generation of mind up to the ninth bhumi, thus closely establishing the way to be skilled in the Dharma-appearing gate, the gate of peaceful samadhi, and skillful means and wisdom (Dbyig Sutra). These benefit by eliminating suffering and increasing qualities. (Dbyig Sutra explains that all benefits do not go beyond this method.) This shows benefiting through offerings. From his urna hair, countless (Dbyig Sutra) hundreds of millions of rays of light emerge, turning all the abodes of demons in the ten directions into darkness, and illuminating the bodhisattvas who have received empowerment, causing them to dissolve into their bodies. From the crown of his head, rays of light as numerous as the dust particles of countless hundreds of millions of three thousand worlds emerge, illuminating all the mandalas of the Devas in the ten directions, circling the world ten times, and then forming a mandala of a net of light in the space above, treating the Devas with inconceivable offerings and reverence, which even the offerings below the ninth bhumi cannot match even a fraction.

བ་བྱེད་(ཅིང་མཆོད་པ་དེ་དག་སེམས་ཅན་གང་དག་གིས་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པས་ སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡང་བྱེད་དོ། ། )དོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་བྱས་ནས་དེ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་མཐིལ་ དུ་ནུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་(སྔར་བཤད་དབང་བསྐུར་ཐོབ་པའི་ལུས་སུ་འོད་ཟེར་ནུབ་པ་དེ་ཡང་འདིར་དྲངས་ན་ ལེགས་བར་མངོན་ནོ། ། )རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་དེ་དག་གིས་བྱང་ཆེན་དེ་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་ལ་ བབ་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་གྱུར་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ནས་བྱང་པ་(ས་དང་པོ་བ་ཡན་)ས་དགུ་པ་ (མན་)ལ་གནས་པའི་བར་གྱི་བྱང་(མདོ་དངོས་)པ་མཐའ་ཡས་པ་ཕྱོགས་བཅུའི་ནས་(མདོ་ཚིག་བཞིན་ )ལྷགས་ནས་བྱང་པ་དེ་བསྐོར་ཞིང་མཆོད་ནས་དེ་ལ་ལྟ་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་བཅུ་ ལ་(མདོ་དངོས་སྙོམས་པར་)འཇུག་གོ །བྱང་པ་དབང་ཐོབ་རྣམས་ཀྱི་དཔལ་བེའུ་དང་རྡོ་རྗེ་དང་བཀྲ་ ཤིས་ལས་བདུད་ཀྱི་དགྲ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་འོད་ཟེར་ཆེན་པོ་གཅིག་འཁོར་ འོད་ཟེར་གྲངས་མེད་པར་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་བཅས་(དབྱིག་མདོ་)བྱུང་སྟེ་ཕྱོགས་བཅུ་སྣང་བར་ བྱས། ཆོ་འཕྲུལ་མུ་མེད་པ་(མདོ་)བསྟན་ཏེ་བྱང་པ་དེའི་དཔལ་བེའུ་དང་རྡོ་རྗེ་དང་བཀྲ་ཤིས་ སུ་ནུབ་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱང་པ་དེའི་མཐུ་སྟོབས་ཡང་སྔར་བས་འབུམ་འགྱུར་བས་ (དབྱིག་མདོ་)ལྷག་པར་འཕེལ་ལོ། །རྡོ་རྗེ་སོགས་དེ་རྣམས་བྱང་པའི་སྙིང་ཁ་ན་ཡོད་ཅེས་དབྱིག་ གོ །(དེ་ལྟ་བུ་ནི་མཚན་མ་གང་བྱུང་ན་དབང་བསྐུར་བའོ་ཞེས་དབྱིག)ལྔ་པ་ནི། དེ་ནས་དེ་པ་རྣམས་ཀྱི་མཛོད་སྤུ་ ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་འོད་ཟེར་འཁོར་འོད་ ཟེར་གྲངས་མེད་པ་འབུམ་(མདོ་)ཕྲག་བཅུ་ཡང་བྱུང་སྟེ་ཕྱོགས་བཅུ་མ་ལུས་པར་སྣང་བར་བྱས་ འཇིག་རྟེན་ལན་བཅུ་བསྐོར། དེ་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བསྟན་བྱང་པ་(ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་)མང་ བོ་བསྐུལ། ཞིང་རབ་འབྱམས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བསྐྱོད། ངན་(བསྡུས་)སོང་ཞི། བདུད་གནས་མོག་ 2-422 མོག་པོར་བྱས། སོགས་ནས། བྱང་པའི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་ནས་བསྐོར་ཏེ་བཀོད་ པ་ཆེན་པོ་བསྟན་ནས་བྱང་པ་དེའི་སྤྱི་བོར་(མགོ་ནས་)ནུབ་པར་གྱུར་ཏོ། །འཁོར་གྱི་འོད་ཟེར་ རྣམས་དེར་འདུས་པའི་འཁོར་གྱི་བྱང་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱི་བོར་ནུབ་པོ། །དེ་མ་ཐག་བྱང་པ་དེ་དག་ གིས་སྔོན་མ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་བཅུ་འཐོབ་པོ། །ཞེས་སོགས་(ས་བཅུ་པའི་ མདོར་)གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དང་པོ། སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལ་ཞིང་འདིར་དུས་འདིའི་ ཚེ་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་ངེས་པ་སྟེ། བྱང་ཆེན་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕུང་བོར་ངེས་པའོ། ། སོགས་སོ། །གཉིས་པ། ལྷུན་གྲུབ་རྒྱུན་མི་འཆད་གཉིས་ཀྱིས་སེམས་ཅ

【現代漢語翻譯】 （並且以供養來利益眾生，所有這些眾生都知道一定會證得無上菩提。）第二，這樣做之後，讓他們沉入那些天人的腳底。然後，（如果把之前所說的灌頂之光融入已獲得灌頂的身體也很好。）諸佛菩薩意識到偉大的菩薩灌頂的時機已經到來。第三，從初地（菩薩）到九地（菩薩）之間的無量菩薩從十方（如經文所說）前來，繞著菩薩供養，看著菩薩，進入成千上萬的禪定。（如經文所說，達到平衡）。獲得灌頂的菩薩的法螺、金剛杵和吉祥物中，出現了一個名為『完全戰勝魔軍』的巨大光芒，伴隨著無數的光芒，達到十萬億（《寶積經》），照亮十方。顯示了無盡的神變（經文），然後沉入菩薩的法螺、金剛杵和吉祥物中。緊接著，菩薩的力量比以前增加了十萬倍（《寶積經》）。金剛杵等都在菩薩的心口處，這是《寶積經》所說。（《寶積經》說，無論出現什麼徵兆，都是在進行灌頂。）第五，從那些天人的眉間毫毛中，出現了名為『具有一切智智的現觀』的光芒，伴隨著無數的光芒，達到十萬（經文），照亮了所有十方，環繞世界十次。天人顯示了偉大的神變，激勵了許多（千百萬億）菩薩。使無量佛土六種震動。消滅了惡道，使魔的住所變得空蕩蕩。等等。在菩薩眷屬的壇城上方環繞，顯示了偉大的莊嚴，然後沉入菩薩的頭頂（從頭頂進入）。眷屬的光芒沉入聚集在那裡的眷屬菩薩的頭頂。緊接著，那些菩薩獲得了以前未曾獲得過的成千上萬的禪定。等等（《十地經》）中說到。第二部分有三點：第一，來世一定會在此剎土，於此時成佛。偉大的菩薩一定會成為佛的法身。等等。第二，任運成就，永不間斷，利益眾生。

【English Translation】 (And by making offerings to benefit sentient beings, all these sentient beings know that they will definitely attain unsurpassed Bodhi.) Second, after doing so, let them sink into the soles of those Devas' feet. Then, (it would be good to incorporate the light of empowerment mentioned earlier into the body that has received empowerment.) The Buddhas and Bodhisattvas realize that the time for the great Bodhisattva empowerment has arrived. Third, countless Bodhisattvas from the first Bhumi (Bodhisattva) to the ninth Bhumi (Bodhisattva) come from the ten directions (as the sutra says), circumambulating and making offerings to the Bodhisattva, looking at the Bodhisattva, and entering into tens of thousands of Samadhis. (As the sutra says, reaching equilibrium). From the conch shell, vajra, and auspicious marks of the empowered Bodhisattva, a great light called 'Completely Victorious over the Host of Maras' appears, accompanied by countless rays of light, reaching ten trillion (Ratnakuta Sutra), illuminating the ten directions. Showing endless miracles (sutra), and then sinking into the Bodhisattva's conch shell, vajra, and auspicious marks. Immediately afterwards, the Bodhisattva's power increases by a hundred thousand times compared to before (Ratnakuta Sutra). The vajra and so on are all at the Bodhisattva's heart, as stated in the Ratnakuta Sutra. (The Ratnakuta Sutra says that whatever signs appear, empowerment is being performed.) Fifth, from the urna hair of those Devas, a light called 'Possessing the Manifest Knowledge of Omniscience' appears, accompanied by countless rays of light, reaching ten myriad (sutra), illuminating all ten directions, circling the world ten times. The Devas display great miracles, inspiring many (hundreds of millions of trillions) of Bodhisattvas. Causing immeasurable Buddha-fields to shake in six ways. Eliminating the evil realms, making the abodes of the Maras empty. And so on. Circling above the mandala of the Bodhisattva's retinue, displaying great adornments, and then sinking into the Bodhisattva's crown (entering from the head). The rays of light of the retinue sink into the crowns of the Bodhisattva retinue gathered there. Immediately afterwards, those Bodhisattvas obtain tens of thousands of Samadhis that they had not obtained before. And so on (stated in the Dashabhumika Sutra). The second part has three points: First, in the future life, one will definitely attain Buddhahood in this realm at this time. The great Bodhisattva will definitely become the Dharmakaya of the Buddha. And so on. Second, spontaneously accomplished, continuous, benefiting sentient beings.

ན་གྱི་དོན་ཚད་མེད་ བྱེད་པ་ལ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་དོ། །སོགས་སོ། །(དག་ལྡན་ལྟར། ) གསུམ་པ་ནི། མངོན་ཤེས་ཆེན་པོའི་ལས་ལ་དབང་བས་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་དང་སོགས་པ་ བསྙེན་བཀུར་སོགས་ཡོན་ཏན་དང་ཡེ་ཤེས་ཚད་མེད་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་ ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འགྲོ་བ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད། སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་བརྒྱད་དེ། ནུས་པ་གཉིས། རྟོགས་པ་གཉིས། སྤངས་པ་གཉིས། དག་པའི་རྒྱུ་ཚོགས་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ གཉིས་ནི། ཚེ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཡན་ལག་སྦྱིན་སོགས་དགེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ ཏེ། གཞན་ཡང་འཁོར་བ་ལས་སྒྲོལ་བ་འདི་ནི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དགེ་བའི་ཆོས་སོ། །ཞེས་ སོགས་སོ། །གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཆུད་ མི་ཟ་བར་ཚེ་འདིར་འཚང་རྒྱ་བ་སྟེ། ཆུད་ཟོས་ཤིང་རྒྱུད་ལྔའི་འཁོར་བར་མི་ལྟུང་བ་དེ་ལྟར་ སྤྱོད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །(ཨཱརྱ་ལྟར། ) རྟོགས་པ་གཉིས་ནི། ཇི་སྙེད་པ་རྟོགས་པ་བདེན་བཞི་ མཐོང་བ་སྟེ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་ པ་འོག་ཏུ་འདུས་བྱས་འཁོར་བ་དང་འདུས་མ་བྱས་མྱང་འདས་ལ་ཐ་དད་དུ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་ པར་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་སྟེ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་(འདི་རྣམས་མདོ་དང་། ) དབྱིངས་སུ་འགོད་ 2-423 པ་དེ་ཡང་དེ་པའི་ཁྱུ་མཆོག་གི་མཐུར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །སྤངས་པ་གཉིས་ནི། ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་སོགས་སྤངས་པ་ལ་སྟེ། བྱམས་ཞུས་ལེའུས་བསྟན་པར་(དག་)སྙིང་ཟླ་དང་ འདིར་བྱམས་པ་གཞན་གྱིས་དོན་ལས་བརྩམས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བས་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས། (དཔྱད་དགོས། ) ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེའི་གཞི་དངོས་ པོ་བདེན་འཛིན་གྱི་ཡུལ་དངོས་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཚུལ་ལ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་དོན་ མཐོང་བས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའམ་རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །སོགས། རྒྱུ་ ཚོགས་གཉིས་ནི། ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཁྱད་ པར་ཅན་བྱང་ཆེན་གྱི་དངོས་རྒྱུ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཉམ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ངས་ རྣམ་པར་བྱང་བར་གསུངས་སོ། །ཞེས་སོགས། རྣམ་བྱང་གི་དངོས་ཀྱི་རྒྱུ་ཚོགས་སྦྱིན་སོགས་ ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས། (ཡང་སྔ་མ་རང་ བཞིན་རྣམ་བྱང་རྟོགས་དང་ཕྱི་མ་གློ་བུར་རྣམ་བྱང་གི་ཚོགས་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་རུང་ངོ་། ། ) གསུམ་པ་ནི། མྱང་འདས་མཐར་ཐུག་ལ་འགོད་པ་སྟེ། རྨོངས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། ཆོས་དེ་ནི་མ་སྤྲུལ་བའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཆོས་སྐུའི་འཕྲིན་ལས་ནི

【現代漢語翻譯】 那的意義是無量，行持利益。成佛是爲了利益眾生。等等。（如《具足經》所說。） 第三，以大神通力自在，恭敬供養佛陀教法等等，具有無量功德和智慧。前往各種世界的佛陀處，進行恭敬供養。等等。第三方面有八個內容： 兩種能力，兩種證悟，兩種斷除，兩種清凈的因緣。首先是兩種能力：今生獲得大菩提的殊勝善行，如佈施等。此外，從輪迴中解脫出來，這是道的支分，是善法。等等。 在無數三大阿僧祇劫中積累二資糧的業果不會浪費，今生證得菩提。不會浪費，也不會墮入五濁輪迴，如此行持。等等。（如《聖經》所說。）兩種證悟： 如所有性證悟，即見四諦。必須通達聖諦四諦。等等。盡所有性證悟，即對有為輪迴和無為涅槃不作區分，證悟其平等性。將無為（這些是經部）安立於法界中，也不會改變其殊勝性。等等。 兩種斷除：斷除四顛倒等等。如《慈悲請問品》所說（正確），此處的慈悲是基於他人的利益而發起，因為不捨棄眾生，所以不是涅槃。等等。（需要考察。） 顛倒之根本，即對實有之境執為實有，證悟實有之境為非實有之理。以見真實義，則不會有煩惱或清凈。等等。兩種因緣： 法性平等性的清凈之境的殊勝智慧，是大菩提的真實因緣。一切法的平等性，我已宣說為清凈。等等。清凈的真實因緣，是佈施等殊勝方便。應圓滿佈施波羅蜜。等等。（或者，前者是自性清凈的證悟，後者是暫時清凈的資糧的證悟。） 第三，安立於究竟涅槃。是無迷亂之法性的涅槃。此法是無造作的。等等。 第三，是法身的利生事業。

【English Translation】 The meaning of 'na' is immeasurable, to act for the benefit. Becoming a Buddha is to benefit sentient beings. Et cetera. (As stated in the 'Perfect Sutra.') Third, with great miraculous power, one has power over the teachings of the Buddha, etc., and possesses immeasurable merits and wisdom. One goes to the presence of Buddhas in various realms and makes offerings. Et cetera. This third aspect has eight parts: Two abilities, two realizations, two abandonments, and two causes of purification. First, the two abilities: exceptional virtuous deeds such as generosity, etc., that lead to great enlightenment in this life. Furthermore, liberation from samsara is a branch of the path, a virtuous dharma. Et cetera. The fruits of accumulating the two accumulations over countless three great kalpas are not wasted, and one attains enlightenment in this life. One does not waste them and does not fall into the cycle of the five degenerations; one acts in this way. Et cetera. (As stated in the 'Arya Sutra.') The two realizations: Realization of 'as it is,' seeing the Four Noble Truths. One must comprehend the Four Noble Truths. Et cetera. Realization of 'as many as,' without distinguishing between conditioned samsara and unconditioned nirvana, realizing their equality. Establishing the unconditioned (these are the sutras) in the realm of reality does not change its excellence. Et cetera. The two abandonments: abandoning the four inversions, etc. As taught in the 'Chapter of Loving-kindness Question,' (correct) here, loving-kindness is initiated based on the benefit of others, and because one does not abandon sentient beings, it is not nirvana. Et cetera. (Needs examination.) The root of the inversions, the object of grasping at reality, realizing the object of reality as non-reality. By seeing the true meaning, there will be no affliction or purification. Et cetera. The two causes: Exceptional wisdom with the object of the purity of the equality of dharmata, the actual cause of great enlightenment. Whatever is the equality of all dharmas, I have declared it to be purity. Et cetera. The actual cause of purity is exceptional means such as generosity, etc. One should perfect the perfection of generosity. Et cetera. (Or, the former is the realization of self-nature purity, and the latter is the realization of the accumulation of adventitious purity.) Third, establishing in ultimate nirvana. It is the nirvana of the nature of dharma without delusion. This dharma is uncreated. Et cetera. Third, it is the enlightened activity of the Dharmakaya.

་འགོད་ཚུལ་གྱི་དབྱེ་བས་ཉི་ཤུ་བདུན་དུ་འདོད་དོ། ། འགྲེལ་པ་ལ་གསུམ། འཕྲིན་ལས་ས་མཚམས་ཀྱི་རིམ་པས་ཕྱེ་བ། དེའི་དུས། རིམ་པ་དེས་ གཞན་ཡང་མཚོན་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་རྩ་བ་བཞིན་གསུམ་ལས། རྟེན་ལ་འགོད་པ་ ནི། (གསེར་ནི་བཟང་བཟང་མིན་གྱི་རྒྱལ་བྲམ་རྗེ་རིགས་སོགས་ཏེ་མངོན་ཞེན་མེད་པ་ནི་བཟང་ངན་དུ་ཆགས་པ་མེད་པ། ཞེས་ཏེ་ དོན་མིན་ནོ། ། ) མཛད་ཅེས་དྲང་ངོ་། །གང་གི་ཚེ་ན། འཕྲིན་ལས་དང་པོར་རོ། །གང་ལ་ན། འགྲོ་ བ་(ནི་མི་ལ་སོགས་པ་སྟེ་འདོད་ཆགས་འབར་བ་མཛེས་དགའ་ཞེ་སྡང་འབར་བ་སོར་ཕྲེང་། གཏི་མུག་འབར་བ་སྟེང་རྒྱས་འོད་ བསྲུང་སོགས་ཀྱི་དེ་དག་ཀྱང་ཞི་བར་བྱས་པས། ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། )བཟང་བོ་ལྷ་མི་དང་བཟང་བོ་མིན་པ་ངན་ 2-424 སོང་རྣམས་ལའོ། །གང་ན། ངན་སོང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་སོགས་དང་བདེ་འགྲོ་ལ་མངོན་ ཞེན་མེད་པར་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། མདོར་ན་འགྲོ་བའི་ཉེས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་ ཞི་བའི་འཕྲིན་ལས་སོ། །ནས་ཞེས་པ། དེ་བྱས་ནས་ཡང་འདི་བྱ་ཞེས་རིམ་པའི་ཚིག་གོ །ལམ་ ལ་འགོད་པ་ལ་སྔར་བཞིན་བཞི་ལས། ཚོགས་ལམ་ལ་འགོད་པ་ལ། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་ཆོས་ ཅན། གདུལ་བྱ་སྐལ་ལྡན་ཚོགས་ལམ་ལ་འགོད་དེ། དེ་བསྡུ་བ་བཞི་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ གྱི་བར་ལ་འགོད་པས་སོ། །རྟགས་རེ་རེ་ནས་གྲུབ་སྟེ། སྦྱོར་བ། (བུདྡྷ་ཤྲཱི། ) ལྟ་བ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)སྤྱོད་ པ་རྣམ་དག་ལ་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཆོས་ཅན་དེ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ལ་འགོད་དེ། དེ་ སྦྱིན་པས་སྣོད་དུ་རུང་བ། སྙན་སྨྲས་མོས་པར། དོན་སྤྱོད་ཀྱིས་ཆོས་བསྒྲུབ་པར། དོན་མཐུན་ གྱིས་བསྒྲུབ་པ་མཐར་ཐུག་པར་སྦྱོར་བར་མཛད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཅན། དེ་ཐོས་ བསམ་གྱི་བླང་དོར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ལ་སྟེ། ཐོས་བྱུང་དང་སོགས་པས་བསམ་ པའི་ཤེས་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉོན་མོངས་ཕྱོགས་དོར་གཉེན་པོ་རྣམ་བྱང་ཕྱོགས་བླང་བར་ བྱ་བའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་མཛད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། གཞན་དོན། (བུདྡྷ་ཤྲཱི་)རང་དོན། (བུདྡྷ་ཤྲཱི་)གཉིས་དོན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལའོ། །(སློབ་དཔོན། ) དང་པོ་ནི། ཆོས་ཅན། དེ་སེམས་ཅན་གྱི་ དོན་ཏེ་གཞན་དོན་གྱི་བསམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་འགོད་དེ། སྒྱུ་མ་མཁན་སྒྱུ་མ་ལ་ཆགས་སྡང་ མེད་པ་བཞིན་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྗེས་ཆགས་དང་། སོགས་པ་ཁོང་ཁྲོ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ དབེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱམས། སོགས་ནས། བཀོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཅན། དེ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་དད་པས་གོམས་པར་བྱེད་པ་ལ་འགོད་དེ། དེ་སྦྱོར་བས་གཙོ་བོ་རང་གི་ དོན་སྒྲུབ་པའི་འཁོར་གསུམ་དག་པས་ཕྱེ་བའི་སྦྱིན་སོགས་སྒྲུབ་པ་ལ་འགོད་པས་སོ། །དེའི་ རྗེས་ལ་ཞེས་པ་ནི། འཕྲིན་ལས་ཀྱི་རིམ་པ་སྟེ། དེའི་འོག་ཅེས་པ་ཐམས་

【現代漢語翻譯】 將安置方式分為二十七種。 解釋有三種：通過事業的界限次第來劃分；在那個時候，次第也象徵著其他。 第一種，如根本一樣有三種。安置於所依是：（黃金是好是壞，國王、婆羅門、種姓等等，沒有偏見，不執著於好壞。），被視為『行』。在什麼時候呢？在事業開始的時候。在何處呢？在眾生（即人類等等，貪慾熾盛，喜愛美色；嗔恨熾盛，如指鬘；愚癡熾盛，如增廣光明守護等等，也都被寂滅了。），善良的天人和不善良的惡趣眾生處。在哪裡呢？在寂滅惡趣痛苦等等和安住于對善趣沒有偏見的特徵中。簡而言之，就是極度寂滅眾生的罪過和痛苦的事業。『之後』的意思是，做了那個之後再做這個，是次第的詞語。安置於道有如前一樣四種。安置於資糧道：證悟法身，有情眾生有緣者安置於資糧道，從積累四種資糧到成佛之道。從每一個徵象來成立。加行（菩提室利），見（菩提室利），安置於清凈的行為。第一種，法身安置於積累的四種事物，通過佈施使其成為法器，通過悅耳的語言使其信服，通過利益行為來成辦佛法，通過一致的行為來最終成辦。第二種，法身，對於聽聞和思考的取捨沒有顛倒地證悟，通過聽聞和思考的智慧，捨棄不一致的煩惱，取證對治的清凈方面。第三種，爲了他人的利益（菩提室利），爲了自己的利益（菩提室利），爲了二者的利益的行為。（導師）第一種，法身，爲了眾生的利益，安置於利他的特殊發心，如幻術師對幻術沒有貪嗔一樣，對眾生沒有追隨的貪戀，以及遠離憤怒等等的形態，通過慈愛等等來安置。第二種，法身，安置於通過對六度生起信心來習慣，通過加行，主要安置於成辦自己利益的三輪清凈的佈施等等。『在那之後』是指事業的次第，『在那之下』是指一切。

【English Translation】 The way of placement is considered to be twenty-sevenfold. There are three explanations: dividing by the order of the boundaries of activities; at that time, the order also symbolizes others. The first has three parts as in the root text. Placing on the support: (Gold is good or bad, king, Brahmin, caste, etc., without bias, without attachment to good or bad.), it is said to be 'doing'. When is it? At the beginning of the activity. Where is it? On beings (i.e., humans, etc., with burning desire, delighting in beauty; burning hatred, like Angulimala; burning ignorance, like Increasing Light Protector, etc., those too are pacified.), good gods and humans and non-good evil destinies. Where? In the characteristic of pacifying the suffering of evil destinies, etc., and abiding without bias towards happy migrations. In short, it is the activity of thoroughly pacifying the faults and sufferings of beings. 'Then' means, after doing that, then doing this, it is a word of sequence. Placing on the path has four parts as before. Placing on the accumulation path: realization of the Dharmakaya (chos sku), sentient beings with fortune are placed on the accumulation path, from accumulating the four accumulations to the path of Buddhahood. It is established from each sign. Application (Buddha Shri), view (Buddha Shri), placing on pure conduct. The first, the Dharmakaya, is placed on the four objects of accumulation, making it a vessel through giving, making it believe through sweet speech, accomplishing Dharma through meaningful actions, and ultimately accomplishing it through consistent actions. The second, the Dharmakaya, realizes without reversing the acceptance and rejection of hearing and thinking, through the wisdom of hearing and so on, abandoning the conflicting afflictions and accepting the purifying aspects of the antidote. The third, for the benefit of others (Buddha Shri), for one's own benefit (Buddha Shri), for the conduct of the benefit of both. (Teacher) The first, the Dharmakaya, for the benefit of sentient beings, is placed on the special thought of benefiting others, like a magician without attachment or aversion to magic, without attachment to sentient beings, and separated from the forms of anger, etc., through love, etc., for the sake of arrangement. The second, the Dharmakaya, is placed on becoming accustomed through faith in the six perfections, through application, mainly placed on accomplishing the giving, etc., separated by the purity of the three wheels, which accomplishes one's own benefit. 'After that' refers to the order of activities, 'below that' refers to all.

ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ཅན། དེ་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལམ་ 2-425 ལ་འགོད་དེ། དེ་དགེ་བཅུའི་ལས་ལམ་ལ་འགོད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་སྦྱོར་ལམ་ལ་ སྟེ། དེ་ཚོགས་ལམ་ལ་བཀོད་པ་དེའི་རྗེས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར། ནས། གོམས་ པའི་སོ་སྐྱེའི་ལམ་ལ་འགོད་པས་སོ། །འདིར་ཆོས་བཤེས་ནི། དང་པོ་བཞི་ཚོགས་ལམ་ཕལ་ བ། དེ་ནས་ལྔ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐར་(ལོཙྪ་བསང་)ཆ། གཉིས་སྦྱོར་ལམ། གཞན་གསལ་ལོ། །ཞེས་ སོ། །ཁ་ཅིག དང་པོ་ཚོགས་ལམ། དེ་ནས་ལྔ་སྦྱོར་ལམ། དེ་ནས་བཞི་པར་ཆད་མེད་པའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེར་འཛིན་པ་སྤོང་བས་ཟེར་རོ། །ཞེས་ཀྱང་ཆོས་བཤེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ས་དང་པོ་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་འགྲོ་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་འགོད་དེ། དེ་སྦྱིན་ཕར་གྱི་ངོ་ བོ་རྫོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཆོས་མངོན་སུམ་གྱིས་གསར་རྟོགས་ལ་ འགོད་པས་སོ། །བཞི་པ་ལ། ལྔ་པའི་བར། དྲུག བདུན། བརྒྱད། དགུ ས་བཅུ་ཐོབ་མ་ཐག སྐྱེ་བ་གཅིག་ཐོགས། སྲིད་ཐ་ལའོ། །དང་པོ་ནི། དེས་གཉིས་པ་སོགས་ལ་རིམ་བཞིན་འགོད་ དེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སོགས་པ་བསམ་གཏན་བར་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ བརྡར་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་དུ་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པའི་སྒོམ་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ ངུ་སོགས་ལ་འགོད་པས་སོ། །སོ་སོར་སྦྱར་རོ། །ས་དེ་རྣམས་ཅིར་དགོས་ཞེ་ན། ས་དང་པོར་ ཡང་ཚོགས་ཁྱད་པར་ཅན་རྫོགས་ཀྱང་མཐའ་དག་མིན་པས་ཚོགས་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་ རྫོགས་(ཆོས་བཤེས་)པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་སོ། །(འདི་ཉེར་བདུན་གྱི་གཅིག་གོ །) གཉིས་པ་ནི། རིམ་གྱིས་ ས་དྲུག་པ་ལ་འགོད་དེ། དང་པོ་ལྔ་ཕྱིན་ལྔ་ལ་བརྟེན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ངོ་བོ་རྫོགས་ པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་ཡང་ཡིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པར་མངོན་ སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ལ་འགོད་པས་སོ། །དེས་དེ་དམིགས་མེད་དུ་རྟོགས་པ་ཅི་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་སྟེ་ གཟུང་འཛིན་གྱི་དངོས་པོར་མ་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །གསུམ་ པ་ནི། དེས་བདུན་པ་ལ་འགོད་དེ། ཐབས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ངོ་བོ་རྫོགས་པའི་སྟོབས་གཙོ་ཆེ་ 2-426 བ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པས་ནི་སློབ་ལམ་ལ་འགོད་པས་སོ། །བཞི་པ་ནི། དེ་ ས་བརྒྱད་པ་ལ་འགོད་དེ། སྟོབས་ཕར་གྱི་ངོ་བོ་རྫོགས་པའི་སྟོབས་གཙོ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་ རང་སོགས་དང་ཐུན་མོང་མིན་པ་བྱང་པའི་ལམ་མི་(མཚན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས་ཀྱང་ཡང་དག་མཐའ་ མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས། )རྟོག་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་མི་འཆད་ཐབས་བཅས་ལ་འགོད་པའི་ཕྱིར་ དང་། དེ་ནས་ནི་བཤད་རིམ་མོ། །ས་བརྒྱད་པ་དེ་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ལ་སྐྱབས་སོགས་སུ་(ཆོ

【現代漢語翻譯】 一切皆是如此。 第三，法，將自身和他人的利益的特徵置於成佛之道上，因為這會將它們置於十善業的道路上。第二，它位於加行道上，在將它置於資糧道之後，一切法在究竟意義上……習慣性的凡夫之道。在此，法友是：首先，四者是資糧道中的普通者，然後五者是特殊者（譯師桑），二者是加行道，其他是清楚的。有些人說：首先是資糧道，然後是五者加行道，然後是四者無間三摩地，因為在那裡放棄執著。這也是法友。第三，它位於第一地，即證悟法界普遍存在的特徵上，因為它位於基於佈施波羅蜜多的本質圓滿而產生的無二之法的顯現證悟上。對於第四地到第五地之間，第六、第七、第八、第九地，一旦獲得第十地，就只有一生的障礙，即存在的盡頭。首先，它依次位於第二地等地上，因為它位於知道戒律等直到禪定的波羅蜜多的一切法都只是名言安立，而不是究竟實有的觀修道的小小者等之上。分別應用。如果問這些地有什麼用，那麼即使第一地也圓滿了特殊的資糧，但並非全部，因此它成為圓滿一切資糧的因（法友）。（這是二十七分之一。）第二，它依次位於第六地上，就像前五個依賴於五度一樣，它也位於基於般若波羅蜜多的本質圓滿而產生的顯現證悟一切法在究竟意義上無所緣上。它以無所緣的方式證悟它是什麼呢？它是智慧，其特徵是不執著于所知，即能取和所取的實有。第三，它位於第七地上，因為憑藉方法波羅蜜多的本質圓滿的力量，主要是成熟眾生，所以它位於有學道上。第四，它位於第八地上，因為憑藉力量波羅蜜多的本質圓滿的力量，主要是與聲聞、緣覺等不共的菩提道（安住于無相之界，但不顯現真實之邊。法友說。）不間斷的無分別智慧與方便一起，然後是解釋的順序。第八地本身，對於佛等一切法，作為皈依等（法

【English Translation】 Everything is just like that. Third, the Dharma, places the characteristics of one's own and others' benefit on the path to enlightenment, because it places them on the path of the ten virtuous actions. Second, it is on the path of preparation, after placing it on the path of accumulation, all dharmas in the ultimate sense... the habitual path of ordinary beings. Here, the Dharma friend is: first, the four are the ordinary ones in the path of accumulation, then the five are the special ones (translator Sang), the two are the path of preparation, and the others are clear. Some say: first is the path of accumulation, then the five are the path of preparation, then the four are the uninterrupted samadhi, because there abandoning attachment. This is also the Dharma friend. Third, it is located on the first ground, that is, on the characteristic of realizing the all-pervading nature of reality, because it is located on the manifest realization of the non-dual Dharma that arises based on the perfection of the essence of generosity paramita. For the fourth ground to the fifth ground, the sixth, seventh, eighth, and ninth grounds, as soon as the tenth ground is obtained, there is only one lifetime of obstacles, that is, the end of existence. First, it is located sequentially on the second ground and so on, because it is located on the smallest of the small of the path of meditation that knows that all the dharmas of morality and so on up to the paramita of meditation are merely nominal establishments and not ultimately real. Apply separately. If asked what these grounds are for, then even the first ground has completed the special accumulation, but not all, so it becomes the cause of completely perfecting all accumulations (Dharma friend). (This is one of twenty-seven.) Second, it is located sequentially on the sixth ground, just as the first five depend on the five perfections, it is also located on the manifest realization that all dharmas are without object in the ultimate sense, which arises based on the perfection of the essence of prajna paramita. What is it that it realizes it in a non-objective way? It is wisdom, which is characterized by not being attached to the object of knowledge, that is, the real existence of the grasper and the grasped. Third, it is located on the seventh ground, because by the power of the perfection of the essence of the method paramita, it mainly ripens sentient beings, so it is located on the path of learning. Fourth, it is located on the eighth ground, because by the power of the perfection of the essence of the power paramita, it is mainly the Bodhi path that is not common to the Hearers, Solitary Realizers, etc. (Abiding in the realm of the signless, but not manifesting the ultimate reality. The Dharma friend said.) The uninterrupted non-conceptual wisdom together with the means, and then the order of explanation. The eighth ground itself, for all the dharmas such as the Buddha, as refuge, etc. (Dharma

ས་བཤེས་དོན་རུང་)མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ཕལ་ཆེར་སྤངས་ པ་ལ་འགོད་པས་སོ། །(སྔ་མ་རྟོགས་པ་འདི་སྤངས་པའོ། ། ) ལྔ་པ་ནི། ས་དགུ་པ་ལ་འགོད་དེ། སྨོན་ཕར་ གྱི་ངོ་བོ་རྫོགས་པའི་མཐུས་དེ་པའི་གཟུགས་སྐུར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་སྤྲུལ་ནུས་ཀྱི་རྒྱལ་ཚབ་ ལ་འགོད་པས་སོ། །དྲུག་པ་ནི། དེ་ས་བཅུ་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་ས་ལ་འགོད་དེ། ཡེ་ཕར་གྱི་ ངོ་བོ་རྫོགས་པས་བསྐྱེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ཁྱད་པར་མེད་ པར་དབང་བསྐུར་བ་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་ དག་ཅན་ལ་འགོད་པས་སོ། །བདུན་པ་ནི། དེ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་ལ་འགོད་དེ། སྐྱེས་ བུ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཚེ་ཕྱི་མ་བར་མ་ཆད་དུ་ཡང་དག་རྫོགས་ཆུབ་ཏུ་རྒྱ་བར་སོ་སོར་ངེས་པ་ལ་ འགོད་པས་སོ། །ཡང་དེ་གཅིག་ཐོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་དོན་གཉིས་ལ་འགོད་དེ། དེ་དེའི་སྐབས་ སུ་ཕྱོགས་བཅུ། ནས། ཡོན་ཏན་ལ་བཀོད་པས་སོ། །བརྒྱད་པ་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་རིམ་པས་འཕྲིན་ ལས་གཞན་ཡང་སྒྲུབ་པོ། །ཇི་ལྟར་ན། ས་བཅུ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་སྲིད་ པ་ཐ་མ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་བརྒྱད་ལ་འགོད་དེ། ཆོས་ཅན། དེ་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་ལ་འགོད་དེ། དེ་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་སྐུ་གསུམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་མཐའ་དག་རྫོགས་པར་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་དེ་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་ལ་འགོད་པས་སོ། །ཆོས་བཤེས། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་མཐའ་དག ཞེས་སོ། །ལས་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཚེ་དེ་ 2-427 ཉིད་ལ་བྱང་ཆེན་ཐོབ་པར་འབྲེལ་བས་ལས་བྱས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ལ་འགོད་པས་དང་། བདེན་ བཞིའི་དངོས་པོ་སྟེ་ངོ་བོ་དང་ཆོས་སོགས་ཐམས་ཅད། ནས། རྟོགས་པའི་སློབ་ལམ་མཐར་ ཐུག་ལ་འགོད་པས་དང་། རྟག་བདག་སོགས་ཕྱིན་ལོག་སྤངས་པའི་སློབ་ལམ་སོགས་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེའི་གཞིའམ་རྒྱུ་དངོས་པོ་བདེན་འཛིན་མེད་པར་སྤངས་པའི་སློབ་ལམ་གྱི་(ཆོས་ བཤེས་དོན་)ཡེ་ཤེས་སོགས་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ བྱང་པའི་རྣམ་བྱང་མཐར་ཐུག་ལ་དང་། གློ་བུར་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་རྣམ་བྱང་གི་དངོས་རྒྱུའི་ཚོགས་པའི་སློབ་ལམ་ལ་དང་། འདུས་བྱས་སམ་འཁོར་བ་འདུས་ མ་བྱས་སམ་མྱང་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་བདེན་པའི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ ཀྱི་ཆ་ནས་ཐ་མི་དད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་སློབ་ལམ་མཐར་ཐུག་ལ་བཀོད་པས་སོ། །དེ་ བརྒྱད་སྐད་ཅིག་མའི་སྐབས་ན་ཡོད། ཅེས། ཆོས་བཤེས་སོ། །ནས་ནི་རིམ་པའི་ཚིག་གོ ། གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ལ་འགོད་པ་ནི། དེ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ལ་འགོད་པར་མཛད་དེ། དེ་དེ་པའི་ས་ཀུན་ཏུ་འོད་ལ་འགོད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་ན་ཆོས

【現代漢語翻譯】 第五，安置於第九地（Bhumi，菩薩修行階位），憑藉愿波羅蜜多（Prajna-paramita，般若波羅蜜多）的圓滿力量，能夠化現為彼等之色身而獲得菩提（Bodhi，覺悟），安置於國王的代表之位。 第六，安置於第十地的灌頂地，憑藉智波羅蜜多的圓滿所生的力量，與無所不知的智慧無別，安置於具有灌頂的禪定中，于清凈的器情世間之佛土。 第七，安置於一生補處（Ekajati-pratibaddha，指即將成佛的菩薩），安置於彼等之自性，于來世之間無間斷地增長，各自決定證得圓滿正覺。 又，於一生補處之時，安置於兩種意義：于彼之時，安置於十方，乃至功德。 第八，如是次第，亦成辦其他事業。如何成辦？于第十地之時，于特殊的道路，安置於有邊際之道的八種自性：法性，彼安置於有邊際，彼時，于彼自身，引導三身（Trikaya，法身、報身、應身）之菩提圓滿，安置於成為彼自性之菩提七支。 法友，三乘（Triyana，聲聞乘、緣覺乘、菩薩乘）之菩提圓滿。如是，二資糧（ पुण्य，功德資糧和 ज्ञान，智慧資糧）之果，于彼世獲得大菩提相連，安置於所作不虛耗，以及四諦（catvāri āryasatyāni，苦、集、滅、道）之事物，即自性與法等一切，乃至安置於證悟之究竟道。 以及，安置於斷除常我等顛倒之學道等，以及斷除顛倒之基或因，無有實執之學道之（法友義）智慧等，以及自性清凈光明之體性的菩提之究竟清凈，以及遠離一切客塵之佛之清凈之實有聚之學道，以及有為或輪迴，無為或涅槃（Nirvana，寂滅）之一切法，就勝義諦（paramārtha-satya， परमार्थसत्य， परमार्थसत्य， परमार्थसत्य，勝義諦）而言，安置於無別而完全了知之究竟學道。彼八者于剎那間存在。如是，法友等。乃至是次第之語。 第三，安置於果位，彼安置於不住涅槃，彼安置於彼等之普光地。二是，如是之理，法。

【English Translation】 Fifth, it is placed on the ninth Bhumi (菩薩修行階位), relying on the perfect power of the aspiration Prajna-paramita (般若波羅蜜多), being able to manifest as the Rupakaya (色身) of those and attain Bodhi (覺悟), and is placed in the position of the king's representative. Sixth, it is placed on the initiation ground of the tenth Bhumi, relying on the power generated by the perfection of Jnana-paramita (智波羅蜜多), being non-different from the omniscient wisdom, and is placed in the Samadhi (禪定) with initiation, in the pure Buddha-land of the vessel and sentient beings. Seventh, it is placed on the Ekajati-pratibaddha (一生補處, referring to the Bodhisattva about to become a Buddha), placed on the self-nature of those, continuously increasing in the future life, and each is determined to attain perfect complete enlightenment. Also, at the time of Ekajati-pratibaddha, it is placed in two meanings: at that time, it is placed in the ten directions, and even in merits. Eighth, in such a sequence, other activities are also accomplished. How is it accomplished? At the time of the tenth Bhumi, on the special path, it is placed on the eight self-natures of the path with boundaries: Dharma-nature, it is placed on the one with boundaries, at that time, in that very self, it guides the complete enlightenment of the Trikaya (三身, Dharmakaya, Sambhogakaya, Nirmanakaya), and is placed on the seven branches of enlightenment that become its self-nature. Dharma friend, the complete enlightenment of the Triyana (三乘, Sravakayana, Pratyekabuddhayana, Bodhisattvayana). Thus, the fruit of the two accumulations (पुण्य, merit accumulation and ज्ञान, wisdom accumulation) is connected to obtaining great Bodhi in that life, and it is placed on the fact that what is done is not wasted, and the objects of the Four Noble Truths (catvāri āryasatyāni, suffering, origin, cessation, path), that is, all of self-nature and Dharma, etc., and even placed on the ultimate path of realization. And, it is placed on the path of learning that abandons permanence, self, etc., and the basis or cause of abandoning the reversed, the wisdom of the path of learning without real clinging (Dharma friend meaning), etc., and the ultimate purification of Bodhi of the nature of self-nature purity and luminosity, and the path of learning of the real aggregate of the Buddha's purification that is free from all adventitious stains, and all Dharmas of conditioned or Samsara (輪迴), unconditioned or Nirvana (寂滅), in terms of the ultimate truth (paramārtha-satya, परमार्थसत्य, परमार्थसत्य, परमार्थसत्य, ultimate truth), it is placed on the ultimate path of learning that is completely known without difference. Those eight exist in an instant. Thus, Dharma friends, etc. Even the words of sequence. Third, it is placed on the fruit position, it is placed on the non-abiding Nirvana, it is placed on the all-illuminating ground of those. Second, such a reason, Dharma.

་ཀྱི་སྐུ་རྟག་པ་ (བུ་)བཞིན་དུ་ཆོས་སྐུ་འདིའི་འཕྲིན་ལས། སོགས་ནས། བཞེད་པ་སྟེ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ། མཛད་པ་ (ཆོས་བཤེས་ཏེ་ལུང་སྦྱོར་)ཡིན་པས་འཕྲིན་ལས་མཚན་ཉིད་གཉིས་ལྡན་ནོ། །ཁྱོད་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ ཇི་སྙེད་པ། །བཞེད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་ཏེ། །སྦྱོར་བྱུང་ཡོན་ཏན་གཅིག་མ་མཆིས། །ཞེས་ པ་ལྟར་རོ། ། (ཆོས་བཤེས་ཏེ་ཅུང་ཟད་མ་དག་གམ་དཔྱད། ) གསུམ་པ་ནི། ཨཱརྱ་ལྟར་ན། བདུན་ཅུའི་དང་ པོ་དང་། སློབ་དཔོན་ལྟར་ན། དེར་མི་རུང་སྟེ་འཕྲིན་ལས་བདུན་བཅུའི་གཅིག་མིན་པས་ སོ། །དེས་ན་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་གྱི་དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་དང་ཐ་མའི་འཕྲིན་ལས་བསྟན་ པའི་རབ་དབྱེ་རྣམས་ཀྱི་ས་མཚམས་འདིར་ཡང་བསྟན་པའི་རིམ་པས་རྒྱས་བཤད་ལྷག་མ་ གདམས་ངག་སོགས་རེ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་གྱི་ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ཀྱི་སའི་གོ་རིམ་ཡང་ལས་དང་ 2-428 པོ་པའི་ས་ནས་སངས་རྒྱས་བར་ཅི་རིགས་པར་དཔྱད་ནས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་ ཚིག་མངས་སུ་དོགས་ནས་བདག་གིས་ནི་མ་བྲིས་ཀྱི་ཚིག་ལ་ལྟ་བའམ་འགོད་མི་མཁྱེན་པ་ནི་ མིན་ནོ་ཞེས་སོ། ། ༈ སྐབས་བསྡུ་བ། གསུམ་པ་ནི། དང་པོར་བདུན་སོང་བ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྒྱད་པའོ།། ༈ །། ༈ བར་མ་ལ་དད་པ་ལ་དྲུག གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། རྒྱས་པ་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། མཁྱེན་གསུམ་ཆོས་ཅན། འཕགས་བཞིའི་མངོན་རྟོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་བཞི་ ཆོས་སྐུ་ཁྱོད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་བཞག་པས་སོ། །ཨཱརྱའི་དགོངས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཞབས་ནི། བླང་དོར་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ་མཚོན་པར་བྱེད་པས་མཚན་ ཉིད་ཅེས་གསེར་དོན་ཏེ་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་མཚོན་པས། ཞེས་སོ། །རད་ཀིར་ནི། སྦྱོར་ བ་བཞིར་མཚོན་པས་མཚན་ཉིད། ཅེས་སོ། །གསུམ་པོ་དེའི་སྦྱོར་བ་རྣམ་ཀུན། སྦྱོར་བ་དེའི་ རབ་རྩེ་མོ། སྦྱོར་བ་དེའི་གོ་རིམ་མཐར་སྦྱོར་དང་། སྦྱོར་བ་དེའི་མཐའ་སྐད་ཅིག་མ། སྦྱོར་ པ་དེའི་རྣམ་སྨིན་ནི་ཆོས་སྐུ་སྟེ་ཡུམ་གྱི་དོན་བསྡུས་པ་བརྒྱད་ལས་གཞན་ཏེ་རྣམ་པ་དྲུག་གོ ། ཞེས་དག་སྙིང་ངོ་། །འགྲེལ་པ་ནི། རྣམ་པ། ཞེས་ནས། གསུམ་པོ་ནི། དང་པོར་ཐོས་བསམ་ གྱིས་མངོན་པར་མཚོན་ཞིང་དོན་དུ་གཉེར་བྱ་རྟོགས་པའི་གནས་སོགས་སམ་རྩ་བ་ལྟར་རོ། ། གསུམ་པོ་དེ་ཐོས་བསམ་གྱིས་ཤེས་པ་དེ་ནས་དེ་གསུམ་ལ་དབང་གྱུར་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ དུ་འདིས་གསུམ་བསྡུས་ཏེ་སྒོམ་པ་ལ་སྦྱོར་བས་ཞེས་པ་རྟགས་སོ། །རྣམ། ནས། རྟོགས་པ་ནི་ ཆོས་ཅན་ནོ། །ཐམས་ཅད་སོགས་ཆོས་སོ། །ཕྱི་མ་ལ་ཡང་ཚུལ་དེའོ། །དེ་ནས་བསྡུས་བསྒོམ་ ཤིན་ཏུ་སོགས་སོ། །དེ་ནས་རྩེ་སྦྱོར་ཕལ་བས་རྟོགས་པའི་དངོས་པོ་སྟེ་དོན་ངེས་པ་སྟེ་བརྟན་ པར་བྱས་ནས། སོ་སོ་བ་གསུམ་རྣམ། མཐའ་དག་རྣམ་རྩེའི་རྣམ་པ་དག་བསྡུས་ཏེ་རྣམ་པར

【現代漢語翻譯】 如同(兒子)一樣，此法身的利他事業是永恒的。從『發願』等開始，到『如願成就』，都是(法友，即經文的連線)，因此利他事業具備了兩種特徵。正如『你的利他事業有多少，完全取決於你的意願，沒有通過修持而產生的功德。』所說的那樣。(法友，或許有些不準確，需要考證。) 第三點，按照聖者(阿雅)的觀點，是七十頌的第一個；按照導師(上師)的觀點，那樣是不行的，因為它不是七十頌中的一個。因此，在支分廣釋的第一個發心和最後一個利他事業的分類等界限處，也要按照教法的順序，對廣釋的剩餘部分，即從竅訣等一直到八十八個詞語的含義的次第，從最初的業力到成佛之間，儘可能地進行考察並理解。因為這裡擔心文字過多，所以我沒有寫，但這並不是因為我不懂文字的含義或者不知道如何書寫。 總結章節。 第三點，相對於之前過去的七個，這是第八個。 中間的信解有六個。 第二點，連線是：廣大等等。根本是：具有三種智慧的法，是四種聖者證悟的一切特徵，即自性，因為它被安立在四種修持法身您的境界中。這是聖者(阿雅)的觀點。智慧足是取捨的特徵。』等等。因為象徵著基、道、果三種，所以說是特徵，即黃金的意義，象徵著外境的形象等等。如是說。瑞吉爾說：『因為象徵著四種修持，所以說是特徵。』等等。這三者的所有修持，修持的最頂端，修持的次第直到最後，修持的最終剎那，修持的成熟是法身，即總結了母性的意義，不同於其他的八個，即六種形態。這是清凈心髓。解釋是：形態，從『形態』開始。這三者是：首先通過聞思來明顯地象徵，並且是需要努力證悟的處所等等，或者像根本一樣。通過聞思瞭解這三者之後，爲了能夠掌握這三者，通過這個三者來總結，通過修持來連線，這是標誌。從『形態』開始。證悟是法，一切等等是法。後面的也是同樣的道理。然後是總結修持非常等等。然後通過頂端修持來確定證悟的事物，即確定意義，即變得穩固。各自的三種形態，所有頂端形態的形態都總結起來，完全地。

【English Translation】 Like (a son), the altruistic activities of this Dharmakaya are eternal. Starting from 'aspiration' etc., to 'spontaneous accomplishment', are (Dharma friends, i.e., the connection of the scriptures), therefore altruistic activities possess two characteristics. Just as it is said, 'How much your altruistic activities are, depends entirely on your intention, there is no merit arising from practice.' (Dharma friend, perhaps somewhat inaccurate, needs to be verified.) Thirdly, according to the view of the noble one (Arya), it is the first of the seventy verses; according to the teacher (Guru), that is not possible, because it is not one of the seventy verses. Therefore, at the boundaries of the first generation of mind and the classification of the last altruistic activities in the detailed explanation of the branches, one should also examine and understand the order of the meanings of the remaining parts of the detailed explanation, from the pith instructions etc. up to the eighty-eight words, from the initial karma to enlightenment, as much as possible. Because I am worried that there will be too many words here, I have not written it, but this is not because I do not understand the meaning of the words or do not know how to write. Summary chapter. Thirdly, relative to the previous seven, this is the eighth. The intermediate faith has six. Secondly, the connection is: vastness etc. The root is: the Dharma with three wisdoms, is the characteristic of all the realizations of the four noble ones, that is, the nature, because it is established in the state of your four practices of Dharmakaya. This is the view of the noble one (Arya). Wisdom foot is the characteristic of acceptance and rejection. ' etc. Because it symbolizes the three bases, paths, and fruits, it is said to be a characteristic, that is, the meaning of gold, symbolizing the image of the external environment, etc. Thus it is said. Rigdir says: 'Because it symbolizes the four practices, it is said to be a characteristic.' etc. All the practices of these three, the top of the practice, the order of the practice until the end, the final moment of the practice, the maturation of the practice is the Dharmakaya, that is, the meaning of motherhood is summarized, different from the other eight, that is, six forms. This is pure heart essence. The explanation is: form, starting from 'form'. These three are: first, they are clearly symbolized by hearing and thinking, and they are the places where one needs to strive to realize, etc., or like the root. After understanding these three through hearing and thinking, in order to be able to master these three, summarize through these three, connect through practice, this is the sign. Starting from 'form'. Realization is Dharma, everything etc. is Dharma. The same is true for the latter. Then there is the summary practice very etc. Then, through the top practice, determine the things of realization, that is, determine the meaning, that is, become stable. The respective three forms, all the forms of the top forms are summarized, completely.

་ སོགས་གཞུང་སྲོང་བ་སྟེ་མ་ཉམས་པར་རྒྱུན་སྐྱོང་བར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་སོགས་སོ། ། དེ་ནས་སློབ་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་དེ་བས་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོར་སོགས་སོ། །དེ་ནས་སྦྱོར་བ་དེའི་ 2-429 འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སོགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན། སོགས། དྲུག་སྟེའོ་ཡན་ལག་རྒྱས་ བཤད་སྔ་མ་བརྒྱད་དུ་བསྟན་པ་ཁོ་ན་སོགས་སོ། ། ༈ བསྡུས་པ་ལ་དད་པ་ལ་གསུམ་དུ་བསྟན་པ། གསུམ་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དབང་འབྲིང་བར་མ་ལ་ནས། དབང་རྣོན་མདོར་བསྡུ་ སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། མཁྱེན་པ་གསུམ་ནི་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་ཡུལ་ཡིན་ ནོ། །(སྐབས་དང་བོར་རྒྱས་འགྲེལ་ལས་འབྱུང་། )སྦྱོར་བཞིའི་བདག་ཉིད་ནི་ཆོས་སྐུའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ སྐུ་འཕྲིན་ལས་བཅས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་དེའི་འབྲས་བུ་སྟེ་ཡུམ་གྱི་དོན་བརྒྱད་དྲུག་ལས་གཞན་ སོགས་སོ། །ཨཱརྱ་འོ། །འགྲེལ་པ་ལ། དང་པོར། ནས། ངོ་བོ་ཉིད་ནི། བྱང་སེའི་འཇུག་པའི་ ཡུལ་ནི་ཆོས་སྐུ་སྟེ་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ཏེ་གཞན་སླའོ། །ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་ནི་ སྔར་བཤད་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཞེས་སོགས་སོ།། ༈ །། ༈ མཛད་ནས་ཆོས་གསུང་བའི་དུས་གཟིགས་པ། གསུམ་པ་ལ། ཤེར་འབྱུང་ལྟར་ན་བཞི་སྟེ། སྔར་ཀྱི་མཆོད་བརྗོད་དང་རྩོམ་པར་དམ་ བཅའི་ཁྱད་ཆོས་གཞུང་གཟུགས་པ། བརྩམས་པའི་བསོད་ནམས་བསྔོ་བ། ཁེངས་བསྐྱུང་ བ། རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པའོ། ། ༈ སྔར་ཀྱི་མཆོད་བརྗོད་དང་རྩོམ་པར་དམ་བཅའི་ཁྱད་ཆོས་གཞུང་གཟུགས་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་འགྱུར་བའི་ གཞུང་འཛུགས། དགོས་པའི་བཞུང་འཛུགས། ཚིག་ལེར་བྱས་པ་དབྱེ་བའི་གཞུང་འཛུགས་ པའོ། །དང་པོ་ནི། ལ་ལ་སྟེ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཀྱི་དོན་ཙམ་ཞིག་བསྟན་ གྱི་ཚིག་གིས་དངོས་སུ་རྫོགས་པར་མ་བསྟན་ནོ། །གཞན་བར་མ་ལས་བརྒྱད་ཚིག་གིས་ རྫོགས་པར་བསྟན་ཅིང་དོན་རེ་རེའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་མིན་ནོ། །གཞན་ཡུམ་རྒྱས་པ་ ལས་བརྒྱད་རྫོགས་པར་བསྟན་པར་མ་ཟད་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་འགྲེས་ཀྱི་ཚིག་ གི་རྣམ་གྲངས་ཡང་ཡང་དང་དོན་རེ་རེའི་ཡང་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་མིང་ཆོས་ཉིད་ལྟ་བུ་ལ། ཆོས་ ཉིད། ཡང་དག་མཐའ། དོན་དམ། དེ་བཞིན་ཉིད། ཆོས་དབྱིངས་ཞེས་སོགས་དུ་མ་དག་གིས་ བསྟན་ཏེ། དེས་ན་གསུང་རབ་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས། ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པ་ཀུན་ 2-430 ལའང་བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་བསྡུས་པ་རྒྱན་འདིས་བཀྲོལ་བའི་བརྒྱད་པོ་དེ་ཙམ་དུ་ཤེས་ པར་བྱ་ཞིང་ཆད་ལྷག་མེད་པས་རྒྱན་འདི་གསུམ་པོ་ཀུན་ཀྱི་རྒྱན་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ དགོངས་སོ། །(གཞན་གྱིས་མ་ཤེས་སྣང་ངོ་། ། ) དོན་གྱི་གཙོ་བོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྡུས་པར་ཤེས་པ་དེ་ལྟ་ མིན་ན། གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་ག

【現代漢語翻譯】 因此，'等'字表示持續不斷地進行修行，以保持和延續（佛法），使其不衰退。 然後，'等'字表示在學道上的證悟會變得更加卓越。 然後，'等'字表示該修行的最終結果。 因此，'等'字表示有六個方面，即前面八個分支的詳細解釋。 關於簡略的（教義）以三種方式展示對信仰的（理解）： 第三部分，連線上下文：對於中等根器的人，從……開始；對於上等根器的人，則進行簡略的（解釋）。 根本是：三種智慧是需要通過聽聞和思考來確定的對象。（在第一品廣釋中出現。）四種修行的自性是法身的因。 具有事業的法身是修行的結果，不同於《母經》中的八個和六個意義。 阿雅（Ārya，聖者）！ 在解釋中，首先：自性是：菩薩進入的對象是法身，是其因。等等，其他很容易理解。 分支的詳細解釋與之前所說的完全一樣。等等。 在創作之後，觀察宣講佛法的時機： 第三部分，根據《般若經》的出現，有四種情況：之前的供養讚頌和發誓寫作的特點，正文的形式，將著作的功德迴向，謙虛，以及表達證悟的卓越之處。 之前的供養讚頌和發誓寫作的特點，正文的形式： 第一部分有三個方面：建立成為一切莊嚴的論典，建立必要的論典，以及建立區分詞語的論典。 首先：在《八千頌般若經》中，只展示了八種現觀的意義，並沒有用詞語直接完整地展示。 在其他的中間（經典）中，用詞語完整地展示了八個方面，但沒有用每個意義的名稱來列舉。 在其他的廣大的《母經》中，不僅完整地展示了八個方面，而且從色蘊到一切智，也反覆列舉了詞語的名稱，以及每個意義的名稱，例如法性（藏文：ཆོས་ཉིད།，梵文天城體：धर्मता，梵文羅馬擬音：dharmatā，漢語字面意思：法性），如：法性（藏文：ཆོས་ཉིད།，梵文天城體：धर्मता，梵文羅馬擬音：dharmatā，漢語字面意思：法性），真如（藏文：ཡང་དག་མཐའ།，梵文天城體：तथाता，梵文羅馬擬音：tathātā，漢語字面意思：真如），勝義（藏文：དོན་དམ།，梵文天城體：परमार्थ，梵文羅馬擬音：paramārtha，漢語字面意思：勝義），如是（藏文：དེ་བཞིན་ཉིད།，梵文天城體：तथैव，梵文羅馬擬音：tathaiva，漢語字面意思：如是），法界（藏文：ཆོས་དབྱིངས་，梵文天城體：धर्मधातु，梵文羅馬擬音：dharmadhātu，漢語字面意思：法界）等等。 因此，精通經論的人們認為，對於廣、中、略的《母經》，都應該知道所表達的主要意義是由這個莊嚴所闡明的八個方面，不多不少，因此這個莊嚴成爲了三者的莊嚴。 （其他人似乎不知道。）如果不知道主要意義是由八個方面概括的，那麼所有三者的表達內容……

【English Translation】 Therefore, 'etc.' indicates the continuous practice to maintain and perpetuate (the Dharma) without decline. Then, 'etc.' indicates that the realization on the path of learning will become even more extraordinary. Then, 'etc.' indicates the ultimate result of that practice. Thus, 'etc.' indicates that there are six aspects, namely the detailed explanations of the previous eight branches. Regarding the condensed (teachings) presented in three ways to show faith (understanding): The third part, connecting the context: For people of medium capacity, starting from...; for people of superior capacity, a condensed (explanation) is given. The root is: the three wisdoms are the objects to be determined through hearing and thinking. (Appears in the extensive commentary of the first chapter.) The nature of the four practices is the cause of the Dharmakaya. The Dharmakaya with activities is the result of the practice, different from the eight and six meanings in the 'Mother Sutra'. Arya! In the explanation, first: the nature is: the object of the Bodhisattva's entry is the Dharmakaya, which is its cause. Etc., the others are easy to understand. The detailed explanation of the branches is exactly as previously stated. Etc. After composing, observing the time to preach the Dharma: The third part, according to the appearance of the Prajñā Sutra, there are four situations: the characteristics of the previous offering praise and vowing to write, the form of the text, dedicating the merits of the writing, humility, and expressing the excellence of realization. The characteristics of the previous offering praise and vowing to write, the form of the text: The first part has three aspects: establishing the treatise that becomes the ornament of all, establishing the necessary treatise, and establishing the treatise that distinguishes words. First: In the 'Eight Thousand Verse Prajñā Sutra', only the meaning of the eight Abhisamayas is shown, and it is not directly and completely shown with words. In the other intermediate (classics), the eight aspects are completely shown with words, but not by enumerating the names of each meaning. In the other extensive 'Mother Sutra', not only are the eight aspects completely shown, but from form to omniscience, the names of the words are repeatedly listed, as well as the names of each meaning, such as Dharmata (藏文：ཆོས་ཉིད།，梵文天城體：धर्मता，梵文羅馬擬音：dharmatā，漢語字面意思：法性), such as: Dharmata (藏文：ཆོས་ཉིད།，梵文天城體：धर्मता，梵文羅馬擬音：dharmatā，漢語字面意思：法性), Tathata (藏文：ཡང་དག་མཐའ།，梵文天城體：तथाता，梵文羅馬擬音：tathātā，漢語字面意思：真如), Paramartha (藏文：དོན་དམ།，梵文天城體：परमार्थ，梵文羅馬擬音：paramārtha，漢語字面意思：勝義), Tathaiva (藏文：དེ་བཞིན་ཉིད།，梵文天城體：तथैव，梵文羅馬擬音：tathaiva，漢語字面意思：如是), Dharmadhatu (藏文：ཆོས་དབྱིངས་，梵文天城體：धर्मधातु，梵文羅馬擬音：dharmadhātu，漢語字面意思：法界) etc. Therefore, those who are proficient in the scriptures believe that for the extensive, medium, and concise 'Mother Sutra', one should know that the main meaning expressed is the eight aspects elucidated by this ornament, no more and no less, so this ornament becomes the ornament of all three. (Others do not seem to know.) If one does not know that the main meaning is summarized by the eight aspects, then the expression of all three...

ཙོ་བོའི་རིམ་པ་ལེགས་པར་བསྡུས་པའི་ཚུལ་ མ་ནོར་བར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་འགལ་ཟླར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཨཱརྱས། འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐབས་འབྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ བར་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ན་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཆོས་སྐུ་མཛད་པ་ དང་བཅས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་དངོས་པོ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་གསུམ་གྱི་དོན་ གྱི་གཙོ་བོ་བརྒྱད་དུ་འདུས་པ་དེ་ལྟ་མིན་ན། རྒྱན་འདིས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་རིམ་པ་ ལེགས་པར་ཏེ་ཚང་བར་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་པར་ཡང་ཐལ་ལོ། །འོ་ན་ཡུམ་གསུམ་ཟློས་སོ་ཞེ་ ན། གསུམ་པོ་དེ་ལ་ཡང་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་འདྲ་ཡང་དེ་སྟོན་པའི་ཚིག་བསྡུས་པ་དང་། སོགས་པ་ འབྲིང་རྒྱས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས། ཟློས་སྐྱོན་མེད་ཅིང་ཚིག་གི་ཁྱད་པར་དེ་ ཁོ་ནར་ཟད་པས་དོན་ཁྱད་མེད་དོ། །གཉིས་པ་གསུམ་པ་ལྷན་ཅིག་བཤད་ན་བདེ་བས། ཆོས་ བཤེས་ལྟར་བཤད་ན། བྱས་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན། རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེར་བྱས་པའི་འགྲེལ་པ་ དོན་གསལ་བ་འདི་ནིའོ། །གང་གིས་ན། རྒྱལ་རིགས་ལས་བསྟན་པའི་སྒོར་ཞུགས་ཏེ་ལོ་བཅུ་ བདུན་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཉེས་པར་བྱས་པ་(ཆོས་བཤེས་)མཐར་རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས་ རྒྱན་དང་བཅས་པའི་ཡུམ་དངོས་སུ་བསྟན་པར་གྲགས་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སེང་གེ་བཟང་ བོ་ཆེ་བས་སོ། །(ཆེ་ཆུང་འབྲིང་གསུམ་དུ་རྒྱ་གར་དུ་གྲགས་ཏེ་ངག་ལས་ཤེས། ) གང་གི་སྒོ་ནས་ན། སློབ་དཔོན་ འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་པའི་སྡེས་རྒྱལ་ལ་(ལོཙྪ་བའི་འགྱུར་བྱང་ན་བཤད། )མངོན་སུམ་དུ་ཞུས་ ནས་མིས་སྔོན་ཆད་(ཁོང་རང་གསུང་)མ་མྱོང་བའི་མདོ་བསྟན་བཅོས་སྦྱར་བའི་འགྲེལ་པ་མཛད་ 2-431 པ་ལ་ཆེར་འབད་པ་བྱས་པའི་(འགྲེལ་ཆེན་དུ་ཡོད། )མཐུ་ཡིས་མདོ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ ལོག་པར་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་ཞེ་ན། (ཆོས་བཤེས་དངོས། ) ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་(ཆོས་ བཤེས་)སྟོན་པའི་ཚིག་དང་ནི་ཚིག་ཇི་སྙེད་པས་(མང་བོ་)བརྗོད་བྱ་གཅིག་སྟོན་པའི་(ཆོས་བཤེས་ཀུན་) ངག་སྟེ། ཀ་བ་བྱས་པའི་ཕྱིར། མི་རྟག་ལ། དེས་ན་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །(ཀུན་ཆོས་ བཤེས། ) སོགས་པས་དོན་འདྲ་ཡང་སྡེབ་སྦྱོར་གཙོ་བོར་བྱས་ཏེ་ཚིག་ཡིད་དུ་འོང་བའི་སྙན་ངག་ ཀྱང་སྦྱར་བ་མ་བྱས་པར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་མ་སྦྱར་ཞེ་ན། (ཆོས་བཤེས། )དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཐད་ གཟུགས་སུ་(ཆོས་བཤེས་)གསལ་བོར་བསྟན་པས་སློབ་མ་སོགས་ཀྱིས་(ཆོས་བཤེས་)གོ་བར་སླ་ བའི་ཕྱིར་དུའོ། །བོད་རྣམས་ནི། འཐེམ་སྦྱོར་གྱི་ཚིག་དང་ངག་དོན་རྒོལ་ལན་དང་། སོགས་ པ་སྙན་ངགས་དང་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་(འོད་ཟེར་)བཤད་པ་སོགས་མ་བྱས་ཟེར་རོ། །མདོ་ཚིག་དང་ བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ང

【現代漢語翻譯】 以正確的方式理解《現觀莊嚴論》的次第，並非是不瞭解，而是因為那樣理解會與瞭解的內容相悖。阿雅。 從『如是我聞』等開篇，到圓滿結束之間的所有內容，如果歸納起來，可以概括為八個方面，即遍知（一切智智）等，以及包含法身的事業在內的最終目標。如是說。如果不是這樣，即三個主要意義歸納為八個方面，那麼，這部《現觀莊嚴論》就不能完整地包含所有三個方面的意義。 如果有人問，那麼這三個『母經』（般若經）豈不是重複了嗎？答：雖然這三部經在主要意義上是相同的，但它們在表達方式上有所不同，有的簡略，有的詳細，有的中等。因此，沒有重複的過失，只是詞語上的差異，而意義上沒有差別。如果將第二和第三個問題放在一起解釋會更方便。就像Chos-bshes（法友）所說的那樣，可以如實地講述。 為什麼這樣說呢？因為這部清晰地解釋《現觀莊嚴論》詞句的論著就是如此。由誰來做呢？由進入王族傳承的門戶，十七年來一直令善知識滿意的人（法友），最終被至尊彌勒直接展示了包含《現觀莊嚴論》的『母經』，被稱為偉大的森給桑波切（獅子賢）。（據說他在印度分為大、中、小三種，這是口耳相傳的。）通過什麼方式呢？通過阿阇黎聖解脫軍，向國王（在譯師的譯文中提到）親自請教，並盡力創作了前所未有的結合經和論的註釋（在《大疏》中提到），憑藉這種力量，以不顛倒的方式看到了經和論的意義。 如何做到的呢？（真正的法友）用展示佛法特點的詞語，以及許多（大量的）詞語來表達同一個意思（所有的法友），例如『因為柱子是造作的，所以是無常的，因此是無自性的』。（所有的法友）等等，雖然意義相同，但主要側重於組合，沒有加入悅耳的詩歌。 為什麼不加入這些呢？（法友）因為直接（法友）清晰地展示了意義的本質，所以學生等（法友）容易理解。西藏人說：沒有使用華麗的詞語和言辭，沒有進行辯論和反駁，也沒有進行詩歌和名稱等（光芒）的解釋等等。經文和論著的意義...

【English Translation】 Understanding the order of the Ornament for Clear Realization correctly is not a matter of not understanding, but because understanding in that way would contradict the content being understood. Ārya. If all the contents from the beginning, such as 'Thus have I heard,' to the complete end are summarized, they can be condensed into eight aspects, namely, omniscience (Sarvākārajñatā) and the ultimate goal including the activities of the Dharmakāya. Thus it is said. If it is not the case that the three main meanings are condensed into eight aspects, then this Ornament for Clear Realization would not completely contain the meaning of all three aspects. If someone asks, then aren't these three 'Mother Sutras' (Prajñāpāramitā Sutras) repetitive? Answer: Although these three sutras are the same in their main meaning, they differ in their expression, some are brief, some are detailed, and some are moderate. Therefore, there is no fault of repetition, only differences in words, but no difference in meaning. It would be more convenient to explain the second and third questions together. Just as Chos-bshes (Dharma Friend) said, it can be truthfully narrated. Why is it said so? Because this treatise that clearly explains the words of the Ornament for Clear Realization is just like that. By whom is it done? By the one who entered the gateway of the royal lineage, who has pleased the virtuous friend for seventeen years (Dharma Friend), and who was ultimately directly shown the 'Mother Sutra' containing the Ornament for Clear Realization by the venerable Maitreya, known as the great Sengé Zangpo (Lion Good). (It is said that he is divided into large, medium, and small in India, which is passed down orally.) Through what means? Through Ācārya Ārya Vimuktisena, who personally asked the king (mentioned in the translator's translation) and made great efforts to create an unprecedented commentary combining sutra and treatise (mentioned in the Great Commentary), with this power, he saw the meaning of the sutra and treatise in a non-inverted way. How was it done? (The real Dharma Friend) used words that show the characteristics of the Dharma, and many (numerous) words to express the same meaning (all Dharma Friends), such as 'Because the pillar is fabricated, it is impermanent, therefore it is without self-nature.' (All Dharma Friends) etc., although the meaning is the same, the main focus is on composition, and no pleasing poetry is added. Why not add these? (Dharma Friend) Because the essence of the meaning is directly (Dharma Friend) clearly shown, so students etc. (Dharma Friend) can easily understand. Tibetans say: There is no use of ornate words and speeches, no debate and refutation, and no explanation of poetry and names etc. (rays of light). The meaning of sutras and treatises...

ག་དང་། སོགས་པ་དོན་དང་ནི་འགྲེལ་ཚིག་གིས་དངོས་སུ་འདི་འདི་ཞེས་ སོགས་མ་སྦྱར་ཞེས་ཡང་རུང་ངོ་། །ཅི་འདི་གཞན་གྱིས་མ་གནང་བར་(ཆོས་བཤེས་)བྱས་སམ་ཞེ་ ན། (ཆོས་ཀྱི་བཤེས་གཉེན། )མིན་ཏེ་(ཆོས་བཤེས་)ཉེ་བར་འཛིན་པའམ་ལུང་འབོགས་པས་མཁན་པོ་ ཡང་དག་པའི་བཤེས་གཉེན། མཚན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་བཟང་པོ་ཞེས་པ་རྒྱུད་ཡོན་ཏན་ གྱིས་ལྕི་ཞིང་(དེ་ལྟ་བུའི་)བཀའ་དྲིན་ཡང་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བའི་བླ་མ་བཟང་པོ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ གནང་བ་མནོས་ཤིང་གདམས་ངག་གི་ཆ་གནང་ནས་སོ། །(ཆོས་བཤེས། ) ཁ་ཅིག སངས་རྒྱས་ རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པས་དེ་སྐད་ཟེར་ཏེ། མཁན་པོ་དང་། བླ་མ་བཟང་ པོ་འཕགས་སྡེའོ་ཟེར་རོ། །ཞེས་ཀྱང་ཆོས་བཤེས་སོ། །གོ་བར་སླ་བ་སོགས་ཀྱིས་དགོས་པའི་ གཞུང་འཛུགས་རྐང་བ་(ཡུམ་འདི་ཆོས་བཤེས་)ཐ་མ་བཞིས་རྣམ་པར་དབྱེ་བའིའོ། ། ༈ བརྩམས་པའི་བསོད་ནམས་བསྔོ་བ། གཉིས་པ་ནི། བསྔོ་རྒྱུ་འགྲེལ་པ་དེ་སྡེབས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡི་དགེ་བ་སེང་བཟང་བདག་གིས་གང་ཐོབ་པ་ དེ་ཡིས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་བསྔོ་ས་བདེ་གཤེགས་ཤེས་རབ་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་ 2-432 (ཆོས་བཤེས་)པར་ཤོག་ཅིག་གོ །དེས་མཚོན་ནས་དེ་བཤད་པ་དང་དེ་མཉན་པ་དང་དེ་བྲིས་པ་ སོགས་ལའང་སྦྱར་ཞིང་ལག་ལེན་བྱའོ། ། ༈ ཁེངས་བསྐྱུང་བ། གསུམ་པ་ལ། དོན་ལ་(ཡུམ་འདིའི་)བདག་ནི་ལུང་ལ་ བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་གིས་འཇུག་གི་འདི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་མི་གསལ་ ལོ། །ཞེས་ཏེ། རྟོགས་པའི་ཆོས་(ཆོས་བཤེས་)ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར་བསྟན་ནས། ལུང་(ཀུན་ཆོས་བཤེས་) གི་ཆོས་ཀྱང་མ་རྟོགས་པར་(ཆོས་བཤེས་)སྟོན་ཏེ་ཡུམ་སོགས་བསྟན་བཅོས་ཀུན་ཀྱང་བདག་ལ་ ཕྱི་རོལ་ཏེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པས་བདག་གིས་གང་ན་ཞིག་ཤེས་ཏེ་མི་ཤེས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་དེས་པ་དང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་སློབ་མ་ཅན་གཉིས་འདས་ནུབ་བསྟན་པ་ནུབ་ པས་ཕྱིན་ཆད་ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ལ་སྤྱོད་པའོ། །ཞེས་(ཆོས་བཤེས་)གསུང་སྟེ་རྒྱུ་མཚན་དེ་ ནོར་རོ། །འོ་ན་སུའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྙམ་པ་ལ། (ཆོས་བཤེས། )ཡུམ་སོགས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟ་ བུ་ཞིག་ཡིན་པ་ནི་(ཀུན་ཆོས་བཤེས་)བསྐལ་མང་དུ་ཚོགས་བསགས་པས་བདག་ཉིད་ཆེ་བའི་བློ་ ཅན་རྣམས་དང་། ཡུན་རིང་བོར་བཤེས་གཉེན་སངས་རྒྱས་བྱང་པའི་མན་ངག་བཟུང་བ་(ཆོས་ བཤེས་)དང་། འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམ་གྲོལ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་(ཀུན་ཆོས་བཤེས་) ཡིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་དོན་ནི་ཅི་གང་ཡིན་ཞེས་འཆད་པས་བོད་རྣམས་འདིར་ཆེས་ནོར་ རོ། །འོན་ཀྱང་སྟེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ནའང་སེང་བཟང་བདག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་མདོ་བསྟན་ བཅོས་ཀྱི་དོན་འབྱེད་པ་ལ་ང་རྒྱལ་སོགས་ཀྱིས་མིན་པར། རང་གི་རྟོགས་པ་མི་བ

【現代漢語翻譯】 『ག་』和『等』字，用意義和註釋來明確指示『這個，這個』等，不新增『等』字也是可以的。如果不是其他人給予，而是（法友）所作嗎？如果有人問，（法友，Chos kyi bshes gnyen，善知識）不是的，（法友）是親近或接受傳承的堪布，是真正的善知識。名為『遍照賢』，以傳承和功德而厚重，（像那樣）恩德也極其厚重的上師，向他頂禮后，接受了他的給予，並給予了訣竅的一部分。（法友）有些人說，是佛陀遍照顯現，所以那樣說。堪布和上師是聖者僧團。也說是法友。爲了容易理解等原因，建立必要的論典基礎，（此母經是法友）最後四句是用來區分的。 第二部分： 迴向著作的功德： 我僧賢從解釋論典所產生的善根，愿所有眾生都能因此獲得寂滅智慧法身（法友）。以此為代表，也應將此善根迴向于講說、聽聞、書寫等行為，並付諸實踐。 第三部分： 謙遜： 就意義而言，（此母經的）我依賴於經文的推測而進入，但對於此意義，我並不具備清晰的現量智慧。也就是說，沒有將證悟的法（法友）融入內心，就進行闡述。對於經文（一切法友）的法也沒有證悟就進行闡述，所有的母經等論典對我來說都是外在的、隱蔽的，我怎麼會知道呢？我不知道。原因是，阿羅漢提婆和三藏法師兩位逝世后，教法衰敗，此後只能行持相似的教法。（法友）這樣說，這個理由是錯誤的。那麼，是誰的行境呢？（法友）母經等論典的意義是什麼呢？是那些在漫長的時間裡積累資糧，具有偉大智慧的人，以及長期持有善知識佛菩薩的訣竅（法友）的人，還有聖者解脫眾等人的行境（一切法友）。解釋論典的意義是什麼，藏族人在這裡犯了很大的錯誤。然而，即使是這樣，我僧賢對於不是我行境的經論意義的解釋，也不是出於傲慢等原因，而是因為自己的證悟不足。

【English Translation】 『ག་』 and 『སོགས་པ་』 (etc.) are used with meanings and commentaries to specifically indicate 『this, this,』 etc. It is also acceptable not to add 『སོགས་པ་』 (etc.). If this was not given by others, but done by (Dharma friend)? If someone asks, (Dharma friend, Chos kyi bshes gnyen, Spiritual Friend) no, (Dharma friend) is the Khenpo who is close or receives the lineage, is the true spiritual friend. Named 『Vairochana Zangpo,』 heavy with lineage and merit, (like that) the kindness is also extremely heavy, to that good Lama, after prostrating, I received his giving, and gave a part of the instructions. (Dharma friend) Some say, it is the Buddha Vairochana manifest, so they say that. Khenpo and Lama are the Sangha of noble ones. It is also said to be Dharma friend. In order to be easy to understand, etc., establish the necessary textual basis, (this mother scripture is Dharma friend) the last four lines are used to distinguish. Second part: Dedication of the merit of the work: May all beings, through the virtue that I, Seng Zang, have obtained from arranging the commentary, attain the Dharmakaya of peace and wisdom (Dharma friend). Representing this, it should also be applied to speaking, listening, writing, etc., and put into practice. Third part: Humility: In terms of meaning, I (of this mother scripture) enter through inference based on scripture, but I do not have clear direct perception wisdom for this meaning. That is to say, without incorporating the Dharma of realization (Dharma friend) into my heart, I explain it. Without realizing the Dharma of scripture (all Dharma friends), I explain it, all the mother scriptures and other treatises are external and hidden to me, how would I know? I do not know. The reason is that after the Arhat Deva and the two Tripitaka masters passed away, the teachings declined, and from then on, only similar teachings can be practiced. (Dharma friend) Saying this, that reason is wrong. Then, whose realm is it? (Dharma friend) What is the meaning of the mother scriptures and other treatises? It is the realm of those who have accumulated merit for a long time and have great wisdom, and those who have long held the instructions of the spiritual friend Buddha Bodhisattva (Dharma friend), and the noble liberated beings, etc. (all Dharma friends). Explaining what the meaning of the treatise is, Tibetans make a big mistake here. However, even so, my, Seng Zang's, explanation of the meaning of the sutras and treatises that are not my realm is not out of arrogance, etc., but because my own realization is insufficient.

རྗེད་པར་ དང་། གཞན་གྱིས་ཀྱང་རྟོགས་པའི་དོན་གྱི་ངོར་ཏེ་ཆེད་དུ་སེང་བཟང་བདག་གིས་འབད་པ་ བགྱིས་པ་འདི་ལ་ནོངས་པའི་ཚོགས་ཡོད་ན་སྐྱེ་བོ་མཁས་པ་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་བཟོད་པར་ མཛོད་ཅིག་ཅེས་པ་ནི། བདག་ལ་སྨད་པས་ཁྱེད་རྣམས་ཉམས་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སམ་ གཞན་ལ་འཇིགས་པས་ང་རྒྱལ་མེད་པར་སྟོན་པ་སྟེ། འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བྲན་གྱུར་བཞིན་དུ་ གནས་པར་བྱ། །ཅེས་(ཀུན་ཆོས་བཤེས་)པ་ལྟར་རོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། ༈ རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ། བཞི་པ་ནི། དངོས་ 2-433 པོར་སྨྲ་བའི་གཞུང་ལུགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཡིད་སུན་ཞིང་དུབ་པ་བདག་གི་ངལ་བསོ་ཞིང་ དབུགས་ཕྱིན་པའི་གནས་རང་བཞིན་མེད་སྟོན་གྱི་ཤེར་པའི་དོན་གྱི་ཡིན་ལུགས་རྣམས་ཐོས་ བསམ་ལ་ཞུགས་ནས་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ནས་གདོད་མཐོང་བས་ངལ་སོས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ པས་ཀྱེ་མ་ངོ་མཚར་རོ་(ཚིགས་བཅད་འདི་ཨཱརྱའིའོ། ། )ཞེས་པའོ། །འདི་དོན་དུ་མ་ལ་འཇུག་སྟེ་སྨད་པ་ སྨོན་པ་ཞུམ་པའམ་མྱ་ངན་ངོ་མཚར་བ་སོགས་ལས་འདིར་དགའ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པའི་ ཚིག་གོ །རྫོགས་སོ་ནི་འགྲེལ་པ་ཚར་ཕྱིན་པའོ། ། ༈ བརྩམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་མཇུག་གི་དོན། གསུམ་པ་ནི། མཁན་པོ་མཚན་ཉིད་པའམ་བརྡ་སྤྲོད་པའི་མཁན་པོ་བིརྱ་ཀ་ར་པྲ་བྷ་ནི་ རིག་པའི་འབྱུང་གནས་འོད་ཟེར་རམ་རིག་བྱེད་འོད་ཟེར་རོ། །བནྡེ་ནི་བཙུན་པའམ་ཕྱག་ འོས། མཚན་ཀ་བ་དཔལ་བརྩེགས་ཀྱིས་སམ་སྐྲི་ཏིའི་སྐད་ལས་བོད་སྐད་དུ་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ དག་མཛད་དེ་གཏན་ལ་ཕབ་པོ། །སླད་ཀྱིས་ནི་དུས་ཕྱིས་སོ། །གོ་མི་ནི་བཙུན་པའམ་དགེ་ བསྙེན་ནོ། །(དཔྱད། ) འཆི་མེད་ཟླ་བ་དང་། འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས། ཤར་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོ་ བརྟེན་ནས་ནི། །དེ་འདིར་འབྲོག་གི་མཐར་ཐུག་པར། །བློ་ལྡན་ལོ་ཧི་ཏ་ལས་གཞན། །བྱང་དུ་ དེ་བཞིན་ཁ་བ་ཅན། །ཞེས་ལུང་བསྟན་པའི་(ཡར་འབྲོག་ཏུ་འཁྲུངས་པས་)ལོ་ཙྪ་བ་སོགས་སོ།། ༈ །། ༄། །བོད་ཡུལ་དུ་གང་གིས་བཀོད་པའི་འགྱུར་བྱང་རྣམས་བཤད་པ། སྐབས་བརྒྱད་སྡོམ་ཚིག་ཉི་ཟླའི་སྐ་རགས་ཀྱིས། །རྒྱལ་ཡུམ་ལྷུན་པོ་མཆོག་གི་ལུས་ བཅིངས་ཤིང་། །དངོས་བཟང་བདུན་ཅུའི་གཟའ་སྐར་ཕྲེང་བ་ཡིས། །རྒྱལ་ཡུམ་སྔོ་བསངས་ མ་ནི་རྣམ་པར་བཀྲ ། གང་གིས་སྟོང་ཉིད་འོད་གསལ་ཟབ་སྟོན་དེ་ཡིས་དངོས་འཛིན་གཅོང་ ནད་སེལ། །གང་གིས་ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་བཞི་རབ་གསལ་དེ་ཡིས་བདག་སྨྲའི་མུན་པ་སེལ། །གང་ གིས་བདེན་གཉིས་ཟབ་མོ་ལེགས་འབྱེད་དེ་ཡིས་སྒྲོ་འདོགས་སྐུར་འདེབས་སེལ། །གང་གིས་ རྣམ་མཁྱེན་ནོར་བུའི་མཆོག་བསྒྲུབ་དེ་ཡིས་འགྲོ་བློའི་དབུལ་བ་སེལ། །དེ་ལྟའི་རྒྱལ་ཡུམ་ 2-434 བསྟན་བཅོས་བཅས་འདི་རྒྱ་གར་མཁས་མང་དུ་མ་ཡིས། །རྣམ་པར་བཤད་ཅིང་བོད་ཀྱི་ཡུལ་ དུའང་མཁས་མང་དུ་མས་རྣམ་པར་འབད། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི

【現代漢語翻譯】 如果有什麼遺漏，或者其他人理解上的錯誤，我，僧人賢善，已經盡力了。如果有什麼錯誤，希望有智慧和聰明的人們能夠原諒。也就是說，不要因為批評我而使你們自己受到損害，或者因為害怕他人而表現出沒有傲慢，而是要像(一切法友)所說的那樣，像奴隸一樣對待一切眾生。這是法友的教導。 第四個是描述證悟的特殊之處： 對於那些被各種直接表達的哲學體系弄得心煩意亂和疲憊的人來說，我感到輕鬆和解脫的地方，就是聽聞、思考和實踐自性空的般若波羅蜜多的真實本質。經過漫長的時間，我終於看到了它，並因此感到輕鬆。啊，真是太奇妙了！（這首詩屬於聖者。）』這意味著它涉及許多含義，如批評、讚美、沮喪、悲傷、驚奇等。在這裡，它表達了一種特殊的喜悅。『圓滿』意味著註釋已經完成。 第三個是著作的完成和結尾的意義： 堪布（Khenpo，住持）是精通戒律或語法的堪布Viryakaraprabha，意思是智慧之源光明或知識之光。班智達（Bande）是僧侶或值得尊敬的人。名稱是Kavapalabrtsegs，或者從梵文翻譯成藏文並經過修訂和最終確定。後來是後來的時間。Gomipo是僧侶或居士。（檢查。）無死月和《文殊根本續》中說：『東方依賴於海洋，最終到達這裡的邊遠地區。除了有智慧的洛希塔之外，北方也是如此。』正如預言的那樣（出生在雅礱），譯師等等。 在藏地，誰安排了翻譯的結尾語： 第八章的總結，如日月的光芒，束縛著至尊母后的身體。七十種美好的星辰花環，裝飾著蔚藍的母后。誰用空性光明深刻的教義，消除執著的疾病。誰用清晰的四法綱要，消除自我的黑暗。誰用深刻的二諦，消除誹謗和指責。誰用圓滿智慧的珍寶，消除眾生的貧困。如此這般的母后論著，在印度被眾多學者解釋，在藏地也被眾多學者努力研究。儘管如此

【English Translation】 If there is any omission or error in understanding by others, I, the monk Seng Sang, have made efforts. If there are any mistakes, I hope that wise and intelligent people will forgive me. That is, do not let criticizing me harm you, or show no arrogance out of fear of others, but like (all Dharma friends) said, treat all beings like slaves. This is the teaching of Dharma friends. The fourth is to describe the special features of realization: For those who are annoyed and tired of various directly expressed philosophical systems, the place where I feel relaxed and relieved is to hear, think, and practice the true essence of self-empty Prajnaparamita. After a long time, I finally saw it and felt relieved. Ah, how wonderful! (This verse belongs to the saint.)' This means that it involves many meanings, such as criticism, praise, frustration, sadness, surprise, etc. Here, it expresses a special joy. 'Completion' means that the commentary has been completed. The third is the meaning of the completion and ending of the work: The Khenpo (abbot) is the Khenpo Viryakaraprabha who is proficient in discipline or grammar, meaning the source of wisdom, light, or the light of knowledge. Bande is a monk or a respectable person. The name is Kavapalabrtsegs, or translated from Sanskrit into Tibetan and revised and finalized. Later is the later time. Gomipo is a monk or a layperson. (Check.) The Immortal Moon and the Manjushri Root Tantra say: 'The East relies on the ocean, and eventually reaches the remote areas here. Apart from the wise Lohita, the North is also the same.' As prophesied (born in Yarlung), translators and so on. In Tibet, who arranged the ending words of the translation: The summary of the eighth chapter, like the light of the sun and moon, binds the body of the supreme mother. Seventy kinds of beautiful star garlands adorn the azure mother. Who uses the profound teachings of emptiness and light to eliminate the disease of attachment. Who uses the clear four Dharma outlines to eliminate the darkness of self. Who uses the profound two truths to eliminate slander and accusation. Who uses the treasure of perfect wisdom to eliminate the poverty of sentient beings. Such a mother's treatise has been explained by many scholars in India, and has also been studied hard by many scholars in Tibet. Nevertheless

་གང་དོན་ཟབ་ཅིང་གཏིང་དཔག་ དཀའ་བས་ཇི་བཞིན་དོན། །རྫོགས་པར་སྟོན་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཨུ་དུམ་ཝཱ་རའི་མེ་ཏོག་ བཞིན། །དེ་ཕྱིར་ཁོ་བོས་རྣམ་དཔྱོད་བཟང་བོས་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་དོན་བཟང་བོ། །རྣམ་ པར་དཔྱད་ནས་ཚིག་དོན་གསལ་ལ་རྣམ་པར་རྫོགས་པས་ཆེས་གསལ་བར། །རྣམ་པར་ བཀོད་མོད་གང་གི་བློ་གྲོས་རྣམ་པར་གསལ་པའི་ཟླ་བ་ཡང་། །རྨོངས་པའི་ནག་པོར་ར་རིས་ སྒྲིབས་ཕྱིར་ནོངས་པ་ཡོད་ན་མཁས་ལ་བཤགས། ། འདི་ན་ད་ལྟ་རང་གིས་ཤེས་པ་བས། །གཞན་ལ་སྨྲ་བ་རིངས་བའི་སྐྱེ་བོ་འགའ། །མགུ་ བ་ཙམ་གྱི་ཆེད་དུ་མ་བྱས་ཏེ། །དེ་དག་རྣམ་ཀྱང་བཟོད་པ་བཞེས་སུ་གསོལ། །སྟོང་ཉིད་ཟབ་ མོའི་མིང་ཙམ་རབ་ཐོས་ནས། །རང་སྟོང་ཙམ་ལ་མཆོག་ཏུ་རློམ་པ་ཡི། །སྐྱེ་བོ་སྒྲིན་པོའང་མགུ་ བའི་ཆེད་ཙམ་མིན། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་བཟོད་པ་མཛད་དུ་གསོལ། །གང་ཞིག་སྙིང་ནས་གཞུང་ འདི་ཤེས་འདོད་གཟུ་བོར་གནས་པའི་དུས་སྐབས་ཅན། །གྲགས་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་ དོན་ལ་རྟོན་པར་གྱུར་པ་ཡི། །སྐྱེ་བོ་དག་ནི་བློ་གྲོས་ཡངས་སམ་གལ་ཏེ་རྣམ་དཔྱོད་ཆུང་ཡང་ རུང་། །འགྲེལ་འདིར་ཞུགས་ན་གཞུང་འདིའི་དོན་རྟོགས་བསྟན་ལའང་བྱ་བ་བྱེད་པར་འགྱུར། ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདི་ན། །སློབ་དཔོན་སྔ་མས་བྱས་པའི་རྣམ་བཤད་ནི། །ཉེས་ བཤད་ཡིན་པར་མཐོང་ཡང་དེ་ཉིད་ལ། །ནན་གྱིས་འཇུག་པའང་བདུད་ཀྱིས་བསླུས་མིན་ ནམ། །ལེགས་ན་དགྲ་བོའི་ངག་ལའང་འཇུག་དགོས་ལ། །སྐྱོན་དང་བཅས་ན་བཤེས་ཀྱི་ངག་ ལའང་མིན། །དུག་ཆུའི་རྒྱུན་འབབ་གསེར་རིའང་འདོར་དགོས་ལ། །སྦྲང་རྩི་འབྱུང་ན་ཚེར་ མའི་ཤིང་ཡང་བསྟེན། །ལ་ལ་རང་ལ་ཡིད་ཆེས་གདེང་མེད་པར། །མཁས་པར་གྲགས་པའི་ ཚིག་ཕྱིར་རབ་ཞུགས་ཏེ། །དམ་པའི་ལུང་རིགས་དག་དང་འགལ་ན་ཡང་། །འདི་ཉིད་བདེན་ 2-435 ཞེས་འཇུག་པའང་བླུན་མིན་ནམ། །འགའ་ཞིག་ཕྲག་དོག་མུན་པས་མིག་བཀབ་པས། །གཞན་ ལ་ཡོད་པའི་ལེགས་བཤད་མི་མཐོང་ཞིང་། །མེད་པའི་སྐྱོན་མཐོང་རབ་རིབ་མིག་ཅན་བཞིན། ། དེ་འདྲའི་སྒྲིན་རློམ་སྐྱེ་བོའི་སྙིང་རྗེའི་གནས། །ཁོ་བོའི་བློ་གྲོས་མཁས་པའི་དེད་དཔོན་གྱིས། ། གཞན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་གཙོར་བྱས་ཏེ། །མན་ངག་བསྟན་བཅོས་རིན་ཆེན་ཆེན་པོའི་ དོན། །མདོ་དང་འགྲེལ་བཤད་ཆུ་གཏེར་ཆེ་ནས་བླངས། །གྲོགས་ངན་བོར་ལ་ལམ་ངན་ རྣམས་ལ་རྒྱལ་བོའི་ལམ་དུ་རྣམ་པར་འཁྲུལ་བ་མ་བྱེད་པར། །བདག་གི་གོམ་བཞག་རྗེས་ སུ་གོམ་པ་རྣམ་པར་བཀོད་ནས་ལམ་བཟང་དག་ལ་བུ་ཁྱེད་ཤོག །རྣམ་པར་དཀར་བའི་བློ་ གྲོས་མིག་གིས་ལེགས་པར་བརྟགས་ནས་ཆེས་ཆེར་བརྩོན་པ་ཆེན་པོ་ཡིས། །ཚད་མར་གྱུར་ པའི་འཕགས་དང་མཁས་མང་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་ལམ་འདི་ཕྱེའོ་ཁྱེད་ཞུགས་ཤིག། ཁོ་ བོའི་ལེགས་བཤད་གསེར་འགྱུར་རྩི་འདི་ཡིས། །གང་ལ

【現代漢語翻譯】 其意義深刻且難以衡量，如實地表達了究竟的意義，就像烏曇婆羅花一樣稀有難得。 因此，我憑藉良好的智慧，對經和論的精妙意義進行分析，用清晰且完整的話語來闡述，使其更加明瞭。 雖然我已經盡力闡述，但即使是智慧如明月般皎潔之人，也可能因無明的烏雲遮蔽而犯錯，如有錯漏，我向智者懺悔。 在此，有些人僅僅因為自己略有所知，就急於向他人炫耀。 我並非爲了滿足他們的自滿而寫作，也請他們能夠諒解。 有些人僅僅是聽聞了空性深奧的名詞，就自以為是地認為自己已經證悟空性。 我並非爲了滿足這些自以為是的人而寫作，也請他們能夠諒解。 如果有人真心想要理解這部論典，並且公正不倚，不追逐虛名，而是注重實義。 那麼，無論他們的智慧廣闊還是淺薄，只要研讀此論，就能理解論典的意義，並且對佛法有所貢獻。 然而，在這雪域之中，前代論師所作的註釋，即使被認為是錯誤的，仍然有人固執地堅持，這難道不是受到了魔的迷惑嗎？ 如果說得正確，即使是敵人的話語也應該採納；如果說得錯誤，即使是朋友的話語也不應該聽從。 即使是流淌著毒水的金山也應該捨棄；如果能產生蜂蜜，即使是帶刺的樹木也應該依靠。 有些人對自己缺乏信心，僅僅因為是著名智者所說，就盲目地接受。 即使與聖者的教言和正理相違背，也認為這是真理，這難道不是愚蠢嗎？ 有些人因為嫉妒的黑暗遮蔽了雙眼，看不到別人的優點，卻像眼花繚亂的人一樣，看到不存在的缺點。 對於這些自以為是的人，我深感憐憫。 我的智慧以智者為導師，以利益他人為主要目的。 從經和論的浩瀚海洋中，提取了珍貴的教言和論典的精髓。 拋棄惡友，不要將歧途誤認為是王道。 跟隨我的腳步，走上正道吧，孩子們！ 用純凈的智慧之眼仔細觀察，以極大的精進。 開闢這條由聖者和眾多智者所開創的道路，你們也來加入吧！ 愿我的善說如點金術般，能夠...

【English Translation】 Its meaning is profound and immeasurable, truly expressing the ultimate meaning, as rare and precious as the Udumbara flower. Therefore, with good wisdom, I analyze the subtle meanings of the Sutras and Shastras, using clear and complete words to explain them, making them even clearer. Although I have tried my best to explain, even those whose wisdom is as bright as the moon may make mistakes due to the obscuration of ignorance. If there are any errors, I confess to the wise. Here, some people are eager to show off to others simply because they know a little. I am not writing to satisfy their self-satisfaction, and I ask them to be tolerant. Some people, just by hearing the profound term of emptiness, arrogantly think that they have realized emptiness. I am not writing to satisfy these self-righteous people, and I ask them to be tolerant. If someone sincerely wants to understand this treatise, and is fair and impartial, not chasing after fame but focusing on the true meaning. Then, whether their wisdom is broad or shallow, as long as they study this treatise, they can understand its meaning and contribute to the Dharma. However, in this snowy land, even if the commentaries made by previous teachers are considered wrong, some people still stubbornly insist on them. Isn't this being deceived by Mara? If it is correct, even the words of an enemy should be adopted; if it is wrong, even the words of a friend should not be followed. Even a golden mountain flowing with poisonous water should be abandoned; if honey can be produced, even a thorny tree should be relied upon. Some people lack confidence in themselves and blindly accept it simply because it was said by a famous wise man. Even if it contradicts the teachings of the saints and reason, they think it is the truth. Isn't this foolish? Some people's eyes are covered by the darkness of jealousy, unable to see the advantages of others, but seeing non-existent shortcomings like a dizzy person. I feel pity for these self-righteous people. My wisdom takes the wise as a guide, and takes benefiting others as the main purpose. From the vast ocean of Sutras and Shastras, I have extracted the essence of precious teachings and treatises. Abandon bad friends and do not mistake the wrong path for the royal road. Follow in my footsteps and walk on the right path, children! Observe carefully with the pure eyes of wisdom, with great diligence. Open up this path pioneered by saints and many wise men, and join in! May my good words, like the philosopher's stone, be able to...

་རེག་པའི་བློ་གྲོས་ནག་པོའི་ལྕགས། ། མཁས་པ་རིན་ཆེན་ཆེན་པོར་བསྒྱུར་བྱེད་ཅིང་། །མཁས་པའི་རིན་ཆེན་ནམ་ཡང་ཉམས་མི་ འགྱུར། །ཉེས་བཤད་འཆིང་བུའི་ཕུང་བོར་ཞེན་པའི་མིས། །ལེགས་བཤད་རིན་ཆེན་བཻཌུརྱ་ རྙེད་ཡང་། །ལེགས་བཤད་རིན་ཆེན་དོར་ནས་ཉེས་བཤད་ཀྱི། །བཅོས་མའི་ནོར་བུ་ལེན་པ་ བླུན་པོའི་རྟགས། །འདི་ན་ལ་ལ་བསྟན་བཅོས་མངོན་རྟོགས་རྒྱན། །རྩ་བའི་གཞུང་ཚིག་དོར་ ནས་འགྲེལ་པ་ཙམ། །རང་བཟོ་བཤད་པས་རྣམ་པར་བརྒྱན་བྱས་ནས། །རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ བྱས་པ་ཟློས་ཞེས་ཟེར། །འདི་ཉིད་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས་ལུང་བསྟན་ཏེ། །མེ་ཏོག་འབྲས་བུའི་ ཁྱད་པར་འདོད་པའི་མི། །རྨོངས་པ་ལ་ལ་རྩ་བ་རབ་བོར་ནས། །ཡལ་ག་དག་དང་འདབ་མ་ ཚོལ་ཞེས་གསུངས། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱས་པའི་རྣམ་བཤད་ཀྱང་། །ཟློས་པའི་སྐྱོན་ཅན་ ཁོ་ནར་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །ཆོས་བཤེས་གསེར་གླིང་པ་སོགས་མཁས་མང་གིས། །འགྲེལ་པ་འདི་ ནི་རྣམ་པར་བཤད་ཕྱིར་རོ། །ཀྱེ་མ་འདི་ལྟའི་ཚིག་ལའང་ཡིད་ཆེས་ནས། །རང་ཉིད་ཞུགས་ 2-436 ནས་གཞན་ཡང་དེ་ལ་སྦྱོར། །གོས་པར་སླ་ལ་འབྲལ་བར་དཀའ་བ་ཡིས། །མི་བཟད་གདོན་ འདི་ཁྱོད་ལ་སུ་ཡིས་བསྒོས། །དེས་ན་མཐོ་རིས་ཐར་བ་དོན་གཉེར་བས། །མི་མཁས་མཁས་ པར་གྲགས་པའི་ཚིག་དོར་ཏེ། །ལུང་རིགས་མན་ངག་མཆོག་དང་རབ་ལྡན་པའི། །མཁས་ པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ན་མི་འཐད་དམ། །ཚེ་འདི་མི་རྟག་ཆུ་ཡི་རི་མོ་འདྲ། །འཁོར་བའི་སྡུག་ བསྔལ་བརྣག་པར་དཀའ་བས་ན། །དེ་ལས་ཐར་བའི་ཐབས་ལ་འབད་འཚལ་ཏེ། །གཏན་གྱི་ དོན་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་དུས་འདི་ཡིན། །ཐུབ་པས་རྒྱལ་ཡུམ་དར་བར་ལུང་བསྟན་པའི། །གངས་ རིའི་ཁྲོད་འདི་ཕལ་ཆེར་སྡིག་ཅན་གྱི། །སྐྱེ་བོ་དུ་མས་གཙེས་ཤིང་རྣམ་པར་དཀྲུགས། །དེ་སླད་ ཡུལ་འདིར་ཆོས་སྒྲུབ་ཤིན་ཏུ་དཀའ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གངས་ཅན་སྐྱེ་བོ་དག །ཐོས་བསམ་ སྒོམ་ལ་ལྷག་པར་བརྩོན་དགོས་ཏེ། །དུས་ངན་ཚེ་ན་དམ་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ། །འབྲས་བུ་ཆེ་ ཕྱིར་རྒྱལ་བས་ལྷག་པར་བསྔགས། །ཞིང་འདིར་སྙིགས་དུས་དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་པའང་། ། དག་པའི་ཞིང་དུ་བསྐལ་བརྒྱར་འབད་ལས་ལྷག །ཅེས་གསུངས་ཕན་ཡོན་ཡིད་ལ་རབ་བྱས་ ནས། །བཤད་སྦྱར་ཡིད་ཀྱི་མུན་སེལ་འདིར་འབད་དོ། །སྔ་མས་མ་བཤད་ལོག་པར་བཤད་ པ་རྣམས། །རྒྱ་ཆེན་ལེགས་པར་བཤད་པས་རྣམ་པར་བཀྲོལ། །དེ་སྐད་སྨྲས་པའང་བདེན་ ནམ་བརྫུན་པ་ནི། །འདི་དང་བསྒྲིགས་ལ་གཟུ་བློས་ཞིབ་ཏུ་དཔྱོད། །མི་མཁས་མཁས་པར་ རློམ་པའི་དྲེགས་པས་ནོན། །ལོག་པའི་སྤོབས་པ་ཧ་ཅང་མྱུར་བ་ཅན། །བླུན་པོས་མཁས་ པར་བཀུར་བའི་ང་རྒྱལ་བའི། །བཤེས་གཉེན་དེ་དག་ཆུ་ནང་ཟླ་བ་བཞིན། །བཤེས་གཉེན་ ངན་པའི་ཝ་ཚོགས་འཁོར་བཅས་ཀྱིས། །མཁས་པ་རི་དྭགས་རྒྱལ་བོའི་ལུགས་བཟང་འདི། ། འདོར་ཞིང་ཁྲོ་ལ་རྣམ་པ་བ

【現代漢語翻譯】 愚昧之見如黑鐵， 能將智者化為珍寶。 智者之寶永不衰， 謬論纏身之人執迷不悟， 縱得妙理琉璃寶， 棄之如敝取偽飾。 此乃愚者之行徑。

今有論典《現觀莊嚴》， 捨本逐末唯重釋， 妄加臆說巧裝點， 徒呼釋經為贅言。

此論佛母早授記， 有人慾分花果異， 愚癡之徒舍其本， 尋枝覓葉徒勞矣。

君之論疏亦復然， 難逃疊床架屋愆。 金洲法友諸賢哲， 闡釋此論意宏遠。

嗚呼！竟信如斯語， 自陷泥淖復累人。 惑人易染難擺脫， 惡魔附體誰使然？

是故欲求解脫者， 捨棄庸人自詡語， 依止具足經論訣， 智者足跡當追隨。

此生如水紋般逝， 輪迴苦痛不堪忍， 當勤求解脫之法， 此乃成就大義時。

佛陀授記勝母揚， 雪域多為罪人擾， 紛爭不斷難安寧， 故於此地修法難。

是故雪域諸眾生， 聞思修習當精進， 惡世修法功德大， 佛陀讚歎益增上。

濁世持法勝凈土， 百劫精勤之功德。 銘記此益當精進， 破除心暗勤論釋。

前人未解或謬解， 吾以廣博善解開。 所言真偽當自辨， 秉公詳審細推敲。

庸人自擾妄自大， 邪見狂妄語速發， 愚者尊崇徒自傲， 如水中月虛無涯。

惡友眷屬如群狐， 棄捨智者獅子行， 怒目而視面猙獰。

【English Translation】 The intellect of attachment is like black iron, Transforming the wise into precious jewels. The jewel of the wise never diminishes, But those attached to the heap of faulty explanations, Even if they find the precious beryl of good explanations, Discard the precious good explanations and take the False gem of faulty explanations, a sign of a fool. Here, some abandon the root text of the treatise 'Ornament of Realization', And only embellish the commentary with their own fabrications, Then they say that commenting on the root is redundant. This very text was prophesied by the Victorious Mother, Some, desiring to differentiate between flowers and fruits, Are foolishly said to abandon the root And seek only branches and leaves. Furthermore, your own commentary Is necessarily flawed by redundancy, Because many scholars such as the Dharma friend Serlingpa Wrote this commentary for the sake of explanation. Alas! Believing in such words, You enter into it yourself and apply it to others as well. Who instilled this unbearable demon in you, Which is easy to contract but difficult to separate from? Therefore, those who seek high status and liberation Should abandon the words of the unlearned who are famous as scholars, And is it not proper to follow the scholars Who are supremely endowed with scripture, reason, and excellent instructions? This life is impermanent, like a drawing on water, The suffering of samsara is difficult to endure, Therefore, strive for the means of liberation from it, This is the time to accomplish the great ultimate purpose. In this land prophesied by the Thubpa (Buddha) for the flourishing of the Victorious Mother, Most are afflicted and disturbed By many sinful beings, Therefore, it is very difficult to practice Dharma in this land. Therefore, the people of the snowy land Must strive especially in listening, contemplating, and meditating, Because practicing the holy Dharma in an evil time Is especially praised by the Victorious Ones because of its great fruit. Holding the holy Dharma in this degenerate age Is superior to striving for hundreds of eons in a pure land. Having thoroughly considered these benefits in mind, I strive here to dispel the darkness of the mind with explanation and connection. Those things that were not explained before, or were explained wrongly, Are completely unraveled by explaining them extensively and well. Whether what I have said is true or false, Examine this and judge carefully with an unbiased mind. Oppressed by the arrogance of the unlearned who presume to be scholars, With a very quick and wrong confidence, Those spiritual friends who are honored as scholars by fools are Like the moon in water. The pack of evil spiritual friends and their entourage Abandon this good way of the wise, the king of beasts, And glare with a wrathful appearance.

རྒྱར་སྨོད་མོད། །གཟུར་གནས་མཁས་མང་ཆེས་ཆེར་ངེས་པར་ དགེས། ། བླུན་པོས་མཁས་ཞེས་བཀུར་བས་མཁས་པ་མིན། །མཁས་པས་མཁས་ཞེས་བསྟོད་ ན་མཁས་པ་ཡིན། །མཁས་སམ་མི་མཁས་རྩོམ་འཆད་རྩོད་ན་མངོན། །བདག་ནི་འཆད་རྩོད་ 2-437 རྩོམ་ལ་སྤོབས་པ་དགེ ། དེ་སྦྱར་དགེ་ཚོགས་གང་གའི་ཆུ་རྒྱུན་གྱིས། །གཞུང་དོན་མ་རྟོགས་ ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི། །ཐེ་ཚོམ་དང་བཅས་དྲི་མ་ཀུན་བཀྲུས་ཏེ། །དོན་གཉེར་སྐྱེ་བོའི་བློ་གྲོས་ དག་བྱེད་ཤོག །རྣམ་བཤད་འདི་ཡང་ཉི་ཟླ་གནས་ཀྱི་བར། །དོན་གཉེར་སྐྱེ་བོ་དུ་མས་ཉེར་ བསྟེན་ཏེ། །ཐོས་དང་བསམ་པས་རྣམ་པར་རྒྱས་བྱས་ནས། །ཐུབ་བསྟན་ཕྱོགས་བཅུར་ཤིན་ ཏུ་རྒྱས་གྱུར་ཅིག །འདིར་འབད་དགེ་ཚོགས་རྣམ་པར་དཀར་བ་དང་། །དུས་གསུམ་བསགས་ པའི་དགེ་བ་ཅི་མཆིས་རྣམས། །མར་གྱུར་མཁའ་མཉམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །ཀུན་ མཁྱེན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ཕྱིར་བསྔོ། །བདག་ཀྱང་ཚེ་འདིའི་སྣང་བ་ནུབ་པའི་ཚེ། ། སྔོན་བསགས་དགེ་ཚོགས་རྣམ་པར་དཀར་བའི་མཐུས། །བྱམས་མགོན་བླ་མའི་ཞབས་དྲུང་ དེར་སྐྱེས་ཏེ། །ཐེག་ཆེན་ཆོས་ལ་རྫོགས་པར་སྤྱོད་པར་ཤོག ། ཅེས་པ་རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པ་མགོན་པོའི་གསུང་རབ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་འགྲེལ་ པ་དང་བཅས་པའི་རྒྱས་འགྲེལ་བཤད་སྦྱར་ཡིད་ཀྱི་མུན་སེལ་མཆན་བུ་དང་བཅས་པ་འདི་ ནི། དཔལ་ལྡན་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེ་མོ་ལྟར་མཐོ་བར་གྱུར་པའི་ ཆོས་ཀྱི་རྗེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བུ་དོལ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་མཁས་པ་དུ་མའི་ཞབས་རྡུལ་ ལ་སྤྱི་བོས་གཏུགས་པའི་བློ་གསལ་ཀུན་དགའ་དཔལ་ཞེས་བྱ་བས། གསུང་རབ་མཐའ་དག་ ལ་བློའི་སྣང་བ་ཐོབ་པར་བྱས་ཤིང་། རྒྱ་བོད་མཁས་པའི་འགྲེལ་པ་དང་། འགྲེལ་བཤད་ ཕལ་ཆེར་ལ་ལེགས་པར་སྦྱངས་ནས་འདྲིས་པར་བྱས་ཏེ་མཁས་གྲུབ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་བྱོན་ པའི་ཆོས་གྲྭ་ཆེན་པོ་དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱར་ལྕགས་མོ་ཕག་གི་ལོའི་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་སུ་ཟླ་བ་གཉིས་ ལྷག་ཙམ་ལ་རྫོགས་པར་བྲིས་པའོ། །འདིས་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་མང་བོ་ལ་ཕན་པར་ གྱུར་ཅིག། །། ༀ་སྭ་སྟི། ཆོས་སྐུ་ཀུན་ཁྱབ་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་དབྱིངས། །བརྟན་གཡོ་ཀུན་གྱི་སྲོག་ཏུ་ 2-438 རྟག་བཞུགས་ཀྱང་། །མ་རྟོགས་འགྲོ་ཀུན་སྒྲིབ་གཉིས་ལེགས་བསལ་ཕྱིར། །མདོ་དོན་མཐར་ ཐུག་ཟབ་ཆོས་ཐང་མར་བརྡལ། །རྒྱུད་རྒྱལ་ཆུ་གཏེར་དངོས་གྲུབ་རླབས་ཕྲེང་འཁྲིགས། ། ཟབ་དོན་ནོར་བུའི་ཕུང་པོ་འབུམ་བརྡལ་ལས། །རྨད་བྱུང་ལེགས་བཤད་སྦྱོར་བ་འདིར་ འོངས་པ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་སྲས་བཅས་བསྐྱེད་པའི་ཡུམ། །སྒྲུབ་པའི་ཐབས་མཆོག་ རྣམ་པར་དག་པ་འདི། །སྐལ་ལྡན་འགྲོ་ལ་དར་ཞིང་རྒྱས་པའི་ཕྱིར། །གྲངས་མེད་གླེགས་བམ་ སྣང་བརྙན་འབད་མེད་དུ། །སྤེལ་ཕྱིར་སྤར་འཕྲུལ་གསར་བསྐྲུན་མཛད་པ་འ

【現代漢語翻譯】 詆譭之聲雖有，然公正賢士多已確信為善。愚者尊崇為賢，實非賢者；賢者讚譽爲賢，方是賢者。賢與不賢，于著述、講說、辯論中自見分曉。我于講說、辯論、著述皆具自信，深感欣慰。 愿以此善行，如恒河之水般連綿不絕，滌盪對經論之義理未解而妄加臆測之疑惑與諸垢，令求法者的智慧得以清凈。愿此論釋如日月般長存，為眾多求法者所依止，通過聽聞與思索而得以弘揚，令能仁之教法遍佈十方。 於此所作之努力，以及三時所積之所有善根，皆為利益如母有情眾生，愿彼等皆能證得圓滿正等覺果位。愿我於此生終結之時，憑藉往昔所積之清凈善根之力，得生於慈氏怙主上師座前，圓滿修持大乘佛法。 如上所述，此乃嘉察·絳巴·貢布（rGyal tshab Byams pa mGon po，彌勒菩薩的化身）之論著《現觀莊嚴論》（mNgon par rtogs pa'i rgyan，Abhisamayalankara）及其註釋之廣釋《釋疏合解·遣除心暗》（bShad sbyar yid kyi mun sel），附有註釋。由吉祥賢士中如頂峰般高聳之法王一切智布頓師徒（Bu ston，布頓大師）等眾多賢哲之足塵所觸之具慧者根嘎貝（Kun dga' dpal，慶喜幢）所著。彼已於一切經論中獲得智慧之光，並精研廣弘印度與藏地賢哲之論釋，于賢哲輩出之吉祥薩迦寺（Sa skya），于鐵豬年（公元1371年）之春季，歷時兩月有餘方才完成。愿此舉利益佛法與無量眾生！ 嗡 索斯帝！（ༀ་སྭ་སྟི།，oṃ svasti，吉祥圓滿）法身（chos sku，dharmakāya）周遍一切，樂空雙運（bde stong zung 'jug，sukha-śūnyatā yuganaddha）之法界（dbyings，dhātu），恒常安住於一切有寂之生命中，然未悟之眾生為二障（sgrib gnyis，dvyāvaraṇa）所覆，為凈除此障，故開顯了義究竟之甚深正法。 續部之王（rgyud rgyal，tantrarāja）如水藏般涌出成就之浪濤，甚深義理如堆積如山的珍寶。由此而來之殊勝善說，乃三世諸佛菩薩之生母，此最勝之修行法，為令具緣眾生得以弘揚光大，故不遺餘力地將無數典籍化為影像，以期通過印刷技術得以廣泛傳播。

【English Translation】 Though there may be slander, the impartial and wise have mostly surely determined it to be virtuous. A fool's reverence does not make one wise; a wise person's praise makes one wise. Whether one is wise or not is evident in writing, speaking, and debating. I am confident in speaking, debating, and writing, and I am very pleased. May this virtuous deed, like the continuous stream of the Ganges, wash away all doubts and defilements arising from misunderstanding the meaning of the scriptures, and purify the wisdom of those who seek the Dharma. May this commentary endure as long as the sun and moon, be relied upon by many seekers of the Dharma, and be expanded through hearing and contemplation, so that the Buddha's teachings may flourish in all directions. May all the virtuous deeds I have strived for here, and all the merits accumulated in the three times, be dedicated to all mother-like sentient beings, so that they may attain the perfect enlightenment of omniscience. When the light of this life fades, may I, through the power of the pure virtuous deeds accumulated in the past, be born at the feet of the loving protector Lama, and fully engage in the Mahayana Dharma. Thus, this is the extensive commentary on Maitreya's Abhisamayalankara, along with its commentary, 'Explanation Combining the Commentaries: Dispelling the Darkness of the Mind,' with annotations. It was written by the wise Kunga Pal (Kun dga' dpal), who touched the dust of the feet of many scholars, including the omniscient Buton and his disciples, who were like the peak of a victory banner among the glorious scholars. He gained the light of wisdom in all scriptures, and thoroughly studied and became familiar with most of the commentaries and sub-commentaries of Indian and Tibetan scholars. It was completed in the spring of the Iron Pig year (1371 AD) at the glorious Sakya Monastery, a great Dharma center where wise and accomplished beings have appeared continuously, taking more than two months. May this benefit the Dharma and countless beings! Oṃ Svasti! The Dharmakaya (chos sku), all-pervading, the sphere of the union of bliss and emptiness (bde stong zung 'jug), constantly abides as the life of all that is stable and moving. Yet, for the sake of perfectly removing the two obscurations (sgrib gnyis) of unenlightened beings, the ultimate profound Dharma of definitive meaning is revealed. The King of Tantras (rgyud rgyal) is like an ocean from which waves of accomplishment arise. From the heaps of jewels of profound meaning, this wondrous and well-spoken combination has come forth. This supreme method of practice, the mother of all Buddhas and Bodhisattvas of the three times, is for the sake of flourishing and spreading to fortunate beings. Therefore, countless volumes are effortlessly transformed into images, so that they may be widely disseminated through the creation of new printing technology.

དི། །དངོས་དང་ བརྒྱུད་ནས་གང་འབྲེལ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །མཐུན་རྐྱེན་ཡོན་སྦྱར་ལྷག་བསམ་རྣམ་པར་དག ། བསྟན་དང་འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་འབད་པས་བསྒྲུབས། །ཕྱི་ནང་གསང་བའི་བར་ཆད་དབྱིངས་ སུ་ཞི། །འདི་ལས་རྒྱ་ཆེར་བསོད་ནམས་གང་འགྲུབ་པ། །སྲིད་ཞིའི་ལེགས་བྱས་ཀུན་དང་ལྷན་ ཅིག་ཏུ། །ཡོངས་སུ་ཞུགས་པས་མཐའ་ཡས་འགྲོ་བ་ཀུན། །བླ་མེད་རྒྱལ་བའི་ས་ལ་འཁོད་ པར་ཤོག །ལས་འདིར་འབད་རྩོལ་འབྲེལ་བ་གང་ཡོད་དང་། །ཕ་མའི་གཙོར་གྱུར་འབྲེལ་ ཐོག་འདས་ལྡན་དང་། །སྐྱེ་བོ་སྲིད་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་ཀུན། །སྐུ་བཞི་མཆོག་གི་རྒྱལ་ སར་བགྲོད་པར་ཤོག །ཇི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་བར་དུ་ཡང་། །ཚེ་རིང་ནད་མེད་ལོངས་ སྤྱོད་རྒྱས་པ་དང་། །བདུད་ཀྱི་ལས་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀུན་ཞི། །བསམ་པའི་དོན་ཀུན་ཡིད་ བཞིན་འགྲུབ་པར་ཤོག །སྤར་འདི་བཞུགས་པའི་ཡུལ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ། །དུས་བཞི་ སྙོམས་ཤིང་ལོ་ཕྱུག་རྟག་ཏུ་ལེགས། །འཐབ་རྩོད་འཁྲུག་པའི་མིང་ཙམ་མེད་པ་དང་། །བཀྲ་ ཤིས་དཔལ་འབར་འཛམ་གླིང་རྒྱན་དུ་ཤོག །ཅེས་པ་འདི་ཡང་གང་ལའང་སྦྱར་ཆོག་པའི་སྤར་བྱང་སྨོན་ཚིག་ཏུ་ངག་ དབང་ཡོན་ཏན་བཟང་པོས་སྨོན་པའོ། ། 2-390 སོགས་དང་ནི་དེ་མཐོང་བ་སྟེ་རྨིས་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་དེ་གཉིས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་མི་མཐོང་བ་ལྟར་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པར་ སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མཐོང་བས་སོ། །རྨི་ལམ་མི་མཐོང་རྨི་ལམ་རྨི་བ་མི་མཐོང་ངོ་། །སོགས་ སོ་ནས། ཡུམ་དེ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཟླ་ཟེར་དུ། སད་པ་ལ་ཐ་དད་དུ་མི་མཐོང་། ཞེས་ཏེ་དགོངས་པ་མིན་ནོ། །འགྲེལ་པ་ལ། རྒྱུན་མཐའི་བྱང་ པ་ཆོས་ཅན། གང་གི་ཚེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཚུལ། ནས། དེའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་གཉིས་མེད་ཡིན་ནོཞེས་རྟོག་སྟེ་ཡུན་རིང་མོ་གྲངས་མེད་ཞིག་ནས་བསྒོམ་ པའི་དུས་བར་ཆད་མེད་པར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་བ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ལ་གོམས་པ་ ངང་དུ་གྱུར་པས་གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་ཕལ་ཆེར་དྲུངས་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུན་ མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སོགས་སོ། །ཆོས་གཅིག་གཉིས་ མེད་དུ་རྟོགས་པ་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནས། རྟོགས་པ་ནའོ། །གསུམ་པ་ནི། དང་པོ་དྲུག་ལ་ལྟོས་ ནས་བདུན་པའོ།། ༈ །། ༈ བླངས་འབྲས་ཆོས་སྐུའི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་པ། དེ་ལྟར་མཁྱེན་གསུམ་སྦྱོར་བཞིས་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐབས་ (ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་སྐབས་དང་དུ་བཤད། )ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། ཆོས་སྐུའི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་དངོས། སྐབས་ བསྡུ་བའོ། ། ༈ སྐབས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར། དང་པོ་ནི། སྐད་ཅིག་མ། སོགས་ནས། བཞི་ཡོད་པ་ཡིན

【現代漢語翻譯】 དི། །愿以此等直接與間接相關的一切， 以純凈的意樂，增益順緣與功德。 為利益佛法與眾生而精進修持， 愿內外密的一切障礙皆消於法界。 由此所積廣大之福德， 與有寂一切善行聚合。 愿一切無邊眾生皆能完全進入， 無上正覺之果位。 凡參與此事業之努力與關聯者， 以及以父母為主之關聯已故者， 所有處於輪迴道中的眾生， 愿速證四身之至高佛位。 乃至菩提心之精要之間， 愿壽命綿長，無病，受用廣大， 一切魔業與違緣悉皆寂滅， 一切所愿如意成就。 凡此經書所在之處， 四季調和，年年豐收。 愿永無爭鬥戰亂之名， 吉祥光芒普照，莊嚴此娑婆世界。 此為可用於任何情況之印經祈願詞，由阿旺云丹桑波（Ngagwang Yonten Sangpo）所發願。 等等，以及見到它們的，即是夢中的覺知本身，如你所不見的能取與所取二者之相，諸法之真如亦是無能取與所取，於一剎那間證悟。 不做夢，不見夢，不做夢。 等等。 于彼母（指般若波羅蜜多）是無二的，是不可作二的。 如是等等。 《月光經》中說： 醒時不見差別。 此非其密意。 釋論中說： 常邊之菩薩，於何時有能取與所取之相， 乃至，彼時一切法亦是如是二取不二之法性，如是思擇，于無數劫中修習，于無間斷地串習對治能取所取二相之對治法，二取之習氣大體連根拔起之故。 是故，常邊之智慧，是無二之剎那等等。 於一法悟入無二時，于諸法乃至，于悟入時。 第三，相對於前六者而言是第七。 詳細解釋了獲得果位法身的支分。 如是，以三智四合修習之果，法身有三：分段（chos bshes kyis skabs dang du bshad，法友解釋為分段），連線分界，法身支分之詳細解釋，總結分段。 連線分界。 第一，剎那等等，乃至，有四。

【English Translation】 May all those directly and indirectly connected, With pure intention, increase favorable conditions and merit. Strive to practice for the benefit of the Dharma and sentient beings, May all outer, inner, and secret obstacles be pacified in the Dharmadhatu. Whatever vast merit is accumulated from this, Combined with all the virtues of samsara and nirvana. May all limitless sentient beings completely enter, The supreme state of Buddhahood. Whoever is involved in the effort and connection of this work, And the deceased connected, with parents as the main ones, All beings abiding on the path of existence, May they quickly attain the supreme Buddhahood of the four Kayas. Until the essence of Bodhicitta, May there be long life, freedom from illness, and vast enjoyment, All demonic activities and unfavorable conditions be pacified, May all wishes be fulfilled as desired. Wherever this book resides, May the four seasons be harmonious and the years always prosperous. May there be not even the name of fighting and conflict, May auspicious glory shine and adorn this Jambudvipa. This is a prayer for printing that can be applied to any situation, prayed by Ngagwang Yonten Sangpo. Etc., and seeing them, is the knowledge of dreaming itself, just as you do not see the aspect of the two, grasper and grasped, so the suchness of phenomena is without grasper and grasped, realized in a single instant. Not dreaming, not seeing dreams, not dreaming. Etc. To that Mother (referring to Prajnaparamita) there is no duality, it cannot be made into two. So forth. In the Moonlight Sutra: 'In waking, one does not see differences.' This is not its intention. In the commentary: 'The Bodhisattva of the constant extreme, at what time does he have the aspect of grasper and grasped,' 'Until, at that time, all phenomena are also such a nature of non-duality of the two graspers, thus contemplating, practicing for countless eons, continuously familiarizing oneself with the antidote to the appearance of the two graspers, because the habitual tendencies of the two appearances are mostly uprooted.' Therefore, the wisdom of the constant extreme is a non-dual moment, etc. When one realizes non-duality in one phenomenon, in all phenomena, until, at the time of realization. The third is the seventh in relation to the first six. Detailed explanation of the limbs of the Dharmakaya obtained as a result. Thus, the result of practicing with the three wisdoms and four unions, the Dharmakaya has three: section (chos bshes kyis skabs dang du bshad, explained by the Dharma friend as section), connecting the boundary, detailed explanation of the limbs of the Dharmakaya, summarizing the sections. Connecting the boundary. First, moment, etc., until, there are four.

་པས་རིམ་བཞིན་སྟོན་ ནོ། ། ༈ ཆོས་སྐུའི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་དངོས། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རང་དོན་གྱི་དབྱེ་བ། གཞན་དོན་གྱི་དབྱེ་བའོ། །ཞེས་ཤེར་འབྱུང་ ངོ་། ། ༈ རང་དོན་གྱི་དབྱེ་བ། དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། ངོ་། ཆོས། རྫོགས། སྤྲུལ་ལོ། ། དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དང་པོ་ནི་གྲངས་ཀྱིའམ་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་མཆོག་གི་དོན་ གྱིས་སོ། །ཆོས་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་ཆོས་ཉིད་ཡང་ཡིན་སྐུ་ཡང་ཡིན་པ་དེ་ 2-391 སྟོན་ཏོ། །རྩ་བ་ལ། སངས་རྒྱས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་མཚན་ཉིད་ཅན་ ཏེ་མཚོན་བྱའོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་བརྒྱ་ཞེ་བཞི་བོ་གང་དག་ཐོབ་པར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་ བུའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ལ་གློ་བུར་དྲི་མའི་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་རྣམ་པར་ དག་པ་གང་ཞིག བརྒྱ་ཞེ་བཞི་སོགས་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དུ་གདོད་ནས་གནས་པ་ནི་དེའི་ མཚན་ཉིད་དེ། བུདྡྷ་ཤྲཱིའི་དོན་དངོས། ཡང་ན་སྦྱོར་ཕྲེང་ལྟར་རོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྨི་ ལམ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་དང་མི་ལྡན་པ་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ ཀྱིས་སྟོང་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་དག་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་ བཞིན་གང་ཡིན་པ་མཚན་ཉིད་གཅིག་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། མཚན་ཉིད་མེད་པ་ན་དེ་པའོ། །ཞེས་སོ། ། འགྲེལ་པ་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དངོས་བསྟན། སྐུ་བཞིའི་གཅིག་དང་ཐ་དད་བསྟན་པའོ། ། དང་པོ་ནི། ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཤེས་སྤངས་ གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཏེ། དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ནི། སངས་རྒྱས་སའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ བདག་ཉིད་དྲན་ཉེར་བཞག་སོགས་ཆོས་ཅན། ཟག་མེད་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ ཤིང་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། ། སྤངས་པ་ནི། སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་དྲི་མ་རྣམས་བློ་བུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་ནང་གི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ དུ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་གདོད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ་དེ་ལྟ་ བུའི་ཤེས་སྤངས་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་གང་ན་(གསེར་ )སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་སྟེ་གཉིས་(གསེར་)མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་(གསེར་)བདག་ཉིད་འདི་ནི་(གསེར་)ཐུབ་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གོང་མ་དང་སྦྱར་རོ། །ཞེས་གསེར་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཟག་མེད་དང་ གློ་བུར་དྲི་བྲལ་སོགས་ཀུན་དྲན་ཉེར་སོགས་ལ་སྦྱར་ནས་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཞེས་གསེར་ 2-392 འཆད་དོ། །མདོར་ན་རྣམ་པར་དག་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ལ་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའོ། །ཞེས་བུདྡྷ་ ཤྲཱིའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་(གསེར་)རྒྱུ་མཚན་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཆོས་ཅན། ཕྱི་ནང་གི་མུ་སྟེགས་ འདོད་པ་ལྟར་ལམ་གྱ

【現代漢語翻譯】 因此，（佛陀）會逐步地展示。 甚深法身支分之廣說正文 第二部分分為兩類：自利之分類和他利之分類。如《般若經》所說。 自利之分類 第一部分分為四類：本體、法、圓滿、化身。 第一類，連線語：第一是數字或主要，因此具有殊勝之義。 作為法之自性，即是法性，也是法身，它展示了作為有法和特殊法之本體。 根本頌：成佛之際，能仁之本體法身是具有特徵的，是所詮釋的對象。 對於證得一百四十四種無漏法之補特伽羅，其心性之法性本自清凈，遠離一切客塵垢染，這清凈之自性，以及一百四十四種法等，其本初即存在之自性，即是其特徵。是為Buddha Shri（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：佛吉祥）。或者如念珠一般。 無漏法如夢幻，不具實體，是無實體之自性，以自性空性而於一切方面皆清凈。所有這些法之自性，此一自性即是無自性。 註釋：直接展示本體法身，展示四身之一體與差別。 第一，能仁佛陀薄伽梵之本體法身，是具足二凈之法性，即智慧與斷證。其中，智慧是佛陀之智慧自性，如正念等法。是無漏法，超越世間，是超越之法界本體，是無二智慧之自性。 斷證是二障之垢染，是客塵，內外一切方面皆清凈，本初即是自性空性之特徵。如是之智慧與斷證之自性或本體。 何處有（金），即有不生之本體，此無二智慧之（金）自性，即是（金）能仁之本體法身，如是與上文相連。 然而，無漏與離客塵等皆與正念等相連，並闡釋其自性。 總而言之，是極清凈、任運成就且功德圓滿的。即是Buddha Shri（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：佛吉祥）。 是本體之（金）理由是：本體法身，與內外道之宗義不同，是道路之...

【English Translation】 Therefore, (the Buddha) will gradually show. Detailed Explanation of the Dharmakaya's Limbs - The Actual Text The second part is divided into two categories: the classification of self-benefit and the classification of benefiting others. As stated in the 'Perfection of Wisdom' Sutra. Classification of Self-Benefit The first part is divided into four categories: Essence, Dharma, Perfection, and Emanation. First, the connecting word: 'First' is a number or the main thing, so it has the meaning of supreme. As the essence of Dharma, it is the Dharmata, and also the Dharmakaya, which shows the essence of the Dharmas and the special Dharmas. Root Text: At the time of enlightenment, the Svabhavikakaya (藏文：ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ།，梵文天城體：स्वभाविककाय，梵文羅馬擬音：svābhāvikakāya，漢語字面意思：自性身) of the Thubpa (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：能仁) is characterized, it is the object to be expressed. For the individual who has attained the one hundred and forty-four uncontaminated Dharmas, the Dharmata of his mind is naturally pure, free from all adventitious defilements, and the nature of this purity, as well as the one hundred and forty-four Dharmas, etc., whose original nature is inherent, is its characteristic. It is Buddha Shri (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：佛吉祥). Or like a rosary. The uncontaminated Dharma is like a dream, without substance, it is the nature of non-substance, empty of its own characteristics, and completely pure in all aspects. The nature of all these Dharmas, this one nature, is the absence of nature. Commentary: Directly shows the Svabhavikakaya (藏文：ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ།，梵文天城體：स्वभाविककाय，梵文羅馬擬音：svābhāvikakāya，漢語字面意思：自性身), shows the oneness and difference of the four Kayas. First, the Svabhavikakaya (藏文：ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ།，梵文天城體：स्वभाविककाय，梵文羅馬擬音：svābhāvikakāya，漢語字面意思：自性身) of the Thubpa (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：能仁) Buddha Bhagavan is the Dharmata with two purities, namely wisdom and cessation. Among them, wisdom is the nature of the wisdom of the Buddha, such as mindfulness, etc. It is uncontaminated, transcends the world, is the essence of the Dharmadhatu that transcends, and is the nature of non-dual wisdom. Cessation is the defilement of the two obscurations, it is adventitious, pure in all aspects inside and out, and its original characteristic is emptiness of nature. Such is the nature or essence of wisdom and cessation. Where there is (gold), there is the nature of non-birth, this nature of non-dual wisdom (gold) is the Svabhavikakaya (藏文：ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ།，梵文天城體：स्वभाविककाय，梵文羅馬擬音：svābhāvikakāya，漢語字面意思：自性身) of the (gold) Thubpa (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：能仁), thus connecting with the above. However, uncontaminated and free from adventitious defilements, etc., are all connected to mindfulness, etc., and explain its nature. In short, it is extremely pure, spontaneously accomplished, and complete with qualities. It is Buddha Shri (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：佛吉祥). The (gold) reason for being the Svabhavikakaya (藏文：ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ།，梵文天城體：स्वभाविककाय，梵文羅馬擬音：svābhāvikakāya，漢語字面意思：自性身) is: the Svabhavikakaya (藏文：ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ།，梵文天城體：स्वभाविककाय，梵文羅馬擬音：svābhāvikakāya，漢語字面意思：自性身), unlike the doctrines of internal and external paths, is the path of...

ིས་བསྐྱེད་པར་བྱས་(སུས་ཀྱང་ཞེས་ཆོས་བཤེས། )ནས་ཐོབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ རྐྱེན་གྱིས་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་(ངོ་བོ་ཉིད་དང་ལྷན་གཅིག་སྐྱེས་པ་དང་མ་བཅོས་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། )དོན་ གྱིས་སོ། །(གསུམ་པ་འདི་ནི་བཏགས་སོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། ) སྐུ་དེ་ཡང་རབ་དགའ་སོགས་འཇིག་རྟེན་ ལས་འདས་པའི་(གསེར་ནི་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཅེས་)ལམ་གྱིས་(ཆོས་བཤེས་ཀྱི་ལུགས་གཅིག)དྲི་མ་ཐམས་ ཅད་མེད་པར་བྱས་པས་ཐོབ་པའི་བྲལ་འབྲས་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་མིན་ནོ། །དེ་ལམ་གྱི་(གསེར་) འབྲས་བུ་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེ་ན། (གསེར། ) དམིགས་བྱ་སོགས་ཆོས་ཀུན་རང་ བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ཤེས་པའི་རྣམ་ཤེས་ཏེ་(ནི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་དང་)བློ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་ དྲན་(ནི་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དོན་བྱེད་པ་མི་འདོད་པས་སོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས། )བཞག་(གསེར་)སོགས་ ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་ཤིང་མཐོང་བ་མཐར་ཕྱིན་པས་དེ་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་ལམ་གྱི་འབྲས་ བུར་བཞག་གི་ངོ་བོ་མ་བཅོས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་སྟེ་བཞག་གོ །གཉིས་པ་ནི། སྐུ་(ཅི་སྐུ་གསུམ་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལས་གཞན་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་ཞེ་ན་ཅེས་གསེར། )ལྷག་མ་གསུམ་པོ་ཆོས་ཅན། ངོ་ བོ་ཉིད་སྐུ་དེ་དང་རྫས་ཐ་མི་དད་དེ། དེ་ཁྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ་མཁས་པའི་ ལུགས་བརྒྱད་(གསེར་ནི་རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་ཞེས་པའང་ནོར་ལ་བུ་རིན་མདོ་རྒྱན་ཞེས་པའང་ནོར་རོ། ། ) སྟོང་ དོན་བསྡུའི་འགྲེལ་པར་དྲངས་པ་ལས། སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་ཤེས་པ་ལས། །གཞན་ནི་འགའ་ ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །གང་ཕྱིར། སོགས་སོ། །སྟོང་ཉིད་རྣམ་ཤེས་ལས་རྫས་གཞན་མེད་པ་གང་ གིས་ཕྱིར་ན་གཉིས་ཀྱིས་དབེན་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་དེས་དབེན་གྱུར་རྣམ་ཤེས་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ སྟེ་ལོགས་པའི་རྫས་མིན་གྱི་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་འདོད་པར་རིགས་(དེ་ལྟ་མིན་ན་གཉིས་སྟོང་ པ། །རྣམ་ཤེས་མིན་པ་ཐལ་འགྱུར་ཞིང་། །གཉིས་མེད་པ་ལས་ལྡོག་པ་ནི། །གཉིས་ཀྱི་བདག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེར་འགྱུར་ 2-393 དེ་བཞིན་ཉིད་རང་བཞིན། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད། །རིག་བྱ་རིགས་བྱེད་དངོས་པོ་ནི། །རྣམ་ཤེས་ཉིད་ལ་ཡང་ དག་རྟེན། །ཞེས་སོ། ། )ཞེས་སོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། བྱིས་པ་སོ་སྐྱེས་བསྡུས་ པའི་སྣང་བ་ཁོ་ན་མིན་(ཆོས་བཤེས་དོན་དངོས་)ཏེ། ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་(ཏུ་སྣང་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ ཤེས་པའི་ཡུལ་ལོ། །ཞེས་གསེར། )འཇིག་རྟེན་ལས་(ཆོས་བཤེས་)འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་དག་ པའི་སྣང་བ་(སྣང་བ་ཞེས་པ་སྣང་བ་ཙམ་མིན་གྱི་བདེན་དངོས་མིན་པར་བསྟན་པ་ཆོས་བཤེས་སོ། ། )ཉིད་ཡིན་པས་སོ། ། (ཆོས་བཤེས།

) དེ་(རྟགས་)ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་(ཆོས་བཤེས་)ན། དེ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་ བོ་དེ་(ནི་ཡང་དག་པར་ན་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་མེད་པས་གཟུང་བ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་མེད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅེས་གསེར། ) ཉིད་གདུལ་(ཀུན་དངོས་)བྱ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་མོས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་(འོ་འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་གསལ་བར་བྱ་ བ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་ཞེས་སོགས་ཏེ་ཞེས་གསེར་རོ། ། )ཉིད་དུ་སྣང་བས་སོ་གདུལ་བྱ་གང་ཞེ་(ཆོས་བཤེས། )ན། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་དུ། ལོངས་སྐུ་བྱང་པའི་ཡུལ། སྤྲུལ་སྐུ་ཉན་ཐོས་དང་ སོགས་པ་སོ་སྐྱེ་ལས་དག་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །དེས་ན་དེ་གསུམ་ཆོས་ཅན། ངོ་བོ་ ཉིད་སྐུ་དང་རྫས་ཐ་མི་དད་དམ་འབྲལ་མི་རུང་ཀྱང་ཁྱེད་གསུམ་རྫས་ཐ་དད་པར་བཞག་(པ་ནི་ དེའི་མཐུའི་བྱེ་བྲག་གི་ཐ་དད་པ་ལྟར་སྣང་བའི་དབང་གིས་སོ་ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། )གོ །ཀྱང་རིམ་བཞིན་གདུལ་བྱ་ དེ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་སོ་སོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པོ་ ཐ་དད་པའི་དཔེར་བུམ་སྣམ་བཞིན་ཞེས་གསེར་རོ། །(དཔྱད་པར་བྱ་བ་མང་ངོ་། ། ) གཉིས་པ་ལ། ངོ་བོ་སྤྱིར་བསྟན། (རལ་གྲི་བུ་སྟོན་)དེའི་ཁྱད་པར་བཤད། གནས་སྐབས་ཆ་ ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྐུ་བཞི་པར་བསྟན། སྐུ་གསུམ་དང་བཞིའི་རྣམ་ བཞག་དགོད་པའོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་(ཟག་པ་ནི་ཁ་ཅིག་ཏུ་ཉོན་མོངས་ལ་བྱ་སྟེ་ཟག་ པ་ཟད་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁ་ཅིག་རྣམ་རྟོག་ལ་བྱས་ཏེ་ཟག་པའི་དབང་གིས་དེའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་སྐྱེ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་ བཤེས་སོ། ། )སོགས་ཏེ་མཚན་ཉིད་སྔར་བཤད་དོ། །རྩ་བ་ནི། མཐར་ཕྱིན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ 2-394 མཐུན་སོ་བདུན་ལ་ཆོས་སྐུར་བརྗོད་ཅེས་སོགས་རེ་རེ་ཡང་སྦྱར་ཞིང་བསྡོམས་ན་དང་སྒྲས་ བསྡུས་པའི་ལམ་ཤེས་སོགས་མཐར་ཐུག་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་སྐུ་བཞི་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་ བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱིས། སྐུ་བཞིར་བཞག་ཚེ་ཆོས་ཅན་གྱི་སྐུ་ལ་ ཆོས་སྐུ། གསུམ་དུ་བཞག་ཚེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཆོས་སྐུར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཟླ་ཟེར་དུ། ཆོས་ ཀྱི་སྐུ་སྟེ་ཚོགས། ཞེས་དང་། དག་ལྡན་དུ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་བརྗོད། ཅེས་དང་། རད་ཀིར། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་བོར་བརྗོད་ཅེས་འཆད་དོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་དེ་དག་གང་ལགས། བཀའ་ སྩལ་པ། བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་དང་། ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། སྔར་བཤད་པའི་དྲན་ པ་སོགས་དང་། སྔ་མ་འཇུག་སྒྲུབ་ཏུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བྱམས་སོགས་དང་། ལམ་ཤེས་ཀྱི་ རྣམ་པར་བཤད་པའི་ནང་གཟུགས་ཅན་སོགས་དང་། ཟད་པར་ལ་བདུན་ཏེ། དབྱེ་བ། རྟེན། སྦྱོང་ཚུལ། གྲུབ་པའི་ཚད། མཚན་མ། བྱེད་པ། སྐྱེ་མཆེད་གཞན་ལ་ཟད་པར་མི་འཇོ

【現代漢語翻譯】 那麼，為什麼（有這些表徵）呢？（法友）因為，實際上，法性的本質（是真正沒有能取所取，因此沒有執持等等，所以被稱為二元的自性。）會根據所化（一切事物）的意樂而顯現出不同的差別（啊，爲了闡明這個意義，就是佛等等，如此等等。），那麼所化是什麼呢？（法友） 證悟是法身佛的境界，報身是菩薩的境界，化身是聲聞等等凡夫，以及從凡夫中解脫者的行境。因此，這三者，就其自性而言，自性身和法性身無二無別，不可分割，但你們三者被認為是不同的實體（這是由於其力量的差別而顯現的差別所致。法友）。然而，爲了表明它們分別是這三類所化眾生的行境，所以說這三者是不同的，就像瓶子和氈子一樣。（需要研究的很多。） 第二部分包括：總的來說明本體（Ra Lotsawa），解釋其差別，以及消除對暫時狀態的爭議。第一部分包括兩點：說明四身，以及確立三身和四身的區分。第一點包括：連線詞是：如是（有些地方，『有漏』指的是煩惱，如『有漏盡』；有些地方，指的是分別念，如『由於有漏，產生煩惱』。法友）。等等，特徵如前所述。根本是：究竟的菩提三十七道品被稱為法身，等等，一一對應，總的來說，用『和』字連線的道、智等等究竟的集合，被稱為第四身，即法身。法友說：如果安立四身，那麼作為所依的身體是法身；如果安立三身，那麼法性的身體是法身。月光中說：法身，即集合。清凈者說：被稱為法性的身體。Ra嘎說：被稱為法的蘊。無漏的法是什麼呢？佛說：三十七道品，等等。解釋中說：如前所述的念住等等，以及如先前在入行論中所說的慈愛等等，以及在道智的解釋中所說的有色等等，以及在滅盡中，有七種：分類、所依、修習方式、成就的程度、相、作用、以及在其他生處不成立滅盡。

【English Translation】 Then, why (are there these representations)? (Dharma Friend) Because, in reality, the essence of Dharmata (is truly without grasper and grasped, therefore without holding, etc., so it is called the nature of non-duality) will appear with different distinctions according to the inclinations of those to be tamed (all things). (Ah, in order to clarify this meaning, it is the Buddhas, etc., and so on.) Then, what are those to be tamed? (Dharma Friend) Realization is the realm of the Dharmakaya Buddha, the Sambhogakaya is the realm of the Bodhisattvas, and the Nirmanakaya is the realm of the Shravakas and other ordinary beings, as well as those liberated from ordinary beings. Therefore, these three, in terms of their essence, the Svabhavikakaya and the Dharmakaya are non-dual and inseparable, but you three are considered different entities (this is due to the differences manifested by the distinctions of their power. Dharma Friend). However, in order to show that they are respectively the realms of these three types of beings to be tamed, it is said that these three are different, just like a vase and a felt. (Much to be studied.) The second part includes: generally explaining the essence (Ra Lotsawa), explaining its distinctions, and eliminating disputes about temporary states. The first part includes two points: explaining the four Kayas, and establishing the distinction between the three Kayas and the four Kayas. The first point includes: the connecting word is: Thus (in some places, 'asrava' refers to afflictions, such as 'asrava exhausted'; in some places, it refers to conceptual thought, such as 'due to asrava, afflictions arise'. Dharma Friend). And so on, the characteristics are as previously stated. The root is: the ultimate Bodhi, the thirty-seven factors of enlightenment are called Dharmakaya, etc., corresponding one by one, and in general, the collection of paths, wisdom, etc., connected by the word 'and', is called the fourth Kaya, namely the Dharmakaya. Dharma Friend said: If the four Kayas are established, then the body that is the basis is the Dharmakaya; if the three Kayas are established, then the body of Dharmata is the Dharmakaya. In Moonlight it says: Dharmakaya, namely the collection. The Pure One says: Called the body of Dharmata. Ra ga says: Called the aggregate of Dharma. What are the uncontaminated Dharmas? The Buddha said: The thirty-seven factors of enlightenment, etc. The explanation says: The mindfulnesses, etc., as previously stated, and the loving-kindness, etc., as previously stated in the Engaging in Bodhisattva Activities, and the form, etc., as stated in the explanation of Path Wisdom, and in cessation, there are seven: classification, basis, method of practice, degree of achievement, sign, function, and cessation is not established in other birth places.

ག་པའི་ རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ས་དང་། སོགས་ནས། བཅུ་དང་ངོ་། །ངོ་བོ་ཞི་ལྷག་ཏུ་ཐོགས་མེད་ (ཀུན་བཏུས་)དང་། མཛོད་དུ། (བརྒྱད་མ་ཆགས་ཞེས་)བརྒྱད་མ་ཆགས་པའི་དགེ་བ། ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་ གཟུགས་མེད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་རྣམ་ཤེས་དག་པ་བར་བཤད་(གཉིས་ནི་གཟུགས་མེད་དག་ཅེས་སོ། ། )དོ། ། གཉིས་པ་ནི། མཛོད་སོགས་སུ་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དངོས་གཞི་དག་པ་བ་ལ་བརྟེན་པར་ བཤད་དེ། བསམ་གཏན་མཐའ་ན། ཞེས་སོ། །ཨཱརྱས། རྟོག་དཔྱོད་ཞི་བས་བསམ་གཏན་ གཉིས་པ་ལ་བརྟེན་པར་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། དང་པོ་ནི་སྦྱོང་ཚུལ་ཏེ་(ཨཱརྱ་དོན། )སའི་སྦྱོང་ ཚུལ་ནི་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་དམིགས་རྟེན་(མ་བཤད་པས་འདི་རུང་ངམ་དཔྱད། )མེད་པར་སྦྱོར་ བའི་དུས་སུ་སས་ཁྱབ་པར་(ཨཱརྱའི་དོན་)མོས་པའི་ཡིད་བྱེད་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་དངོས་གཞིའི་ དུས་སུ་ས་ཞེས་པའི་མིང་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །(སྔར་མ་གོམས་པའི་ལས་ དང་པོ་བ་ལ། ཨཱརྱ། ) གཞན་དགུའི་རིམ་བཞིན་(ལྷུང་བཟེད་མཁར་གཞོང་སོགས་)སྣོད་ཆུ་གཙང་མོས་ 2-395 བཀང་(ནམ་མཁའ་ནས་བབས་པའམ་རས་སོགས་ཆུ་ཚགས་ལས་གཙགས་པ་ཨཱརྱ། )བ་དང་། མེ་འབར་བ་འཐུག་ པོ་དང་བུ་ག་(ཨཱརྱ་རྒྱས་པར་དྲངས་)སོགས་ནས། རླུང་ལུས་ལ་རེག་པ་(ཨཱརྱ་)དང་། ཚོན་སྔོན་པོ་སེར་ དམར་དཀར་བོས་དཀྱིལ་འཁོར་བྱས་པ་དང་(ཨཱརྱ་)མཐོ་(ཨཱརྱ་)གང་སོར་བཞི་པའི་བུ་ག་ནམ་ མཁའ། བུམ་(ཨཱརྱ་)ནང་དུ་མར་མེ་བཞག་པའི་འོད་རྩིག་(ཨཱརྱ་)ངོས་ལ་ཕོག་པའི་སྣང་བ་(ཨཱརྱ་) རྣམས་དམིགས་རྟེན་དུ་བྱས་ཏེ། (སྔར་བསྒོམས་པ་གོམས་པ་ལ་གཞན་དུ་ཨཱརྱས་བཤད་དོ། ། ) བསམ་གཏན་ ལ་བརྟེན་ནས་ཆུ་ལ་སོགས་པས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་(ཐམས་ཅད་སའོ་ཆུའོ། །ཞེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ ཟེར་རོ། ། )མོས་པ་ཡིད་བྱེད་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་(ཨཱརྱ་) མིང་ཙམ་ལ། (བརྒྱད་པ་ཙམ་ལ་སེམས་བཞག་ནས་ཞེས་ཨཱརྱ། ) དམིགས་ནས་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། ། བཞི་པ་ནི། དེ་ལྟར་གོམས་པས་སྔར་དམིགས་རྟེན་དུ་བྱས་པའི་རིགས་མཐོང་བ་ན་ཇི་ལྟར་ མོས་པ་བྱས་པ་བཞིན་དུ་ས་ལ་སོགས་པས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་སྣང་བའོ། །(ཨཱརྱ་དོན། )ལྔ་པ་ལ། ཆུའི་(ཨཱརྱ་)འཛིན་པའི་མཚན་མ་ནི་ཆུ་ལྦུ་བ་དང་ཆུ་བུར་དང་འདྲེས་པའི་(ཨཱརྱ་)གཡོ་ བའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། སྣང་བའི་མཚན་མ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པའི་ནོར་བུའི་རླུང་ཡབ་ ལྟ་བུ་མི་གཡོ་བའི་(ལྟ་བུ་དང་ནོར་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར། )རྣམ་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ནས་ གནས་པ་དང་། མེ་སོགས་ཀྱི་(ཨཱརྱས་དོན་)མཚན་མ་གཉིས་རིམ་བཞིན། མེ་ཆད་ཅིང་ཆད་ཅིང་ ལྟུང་བ་ལྟ་བུར་གཡོ་བར་གནས་པ་དང་དུ་བ་འཐུལ་བར་སྣང་བ་སོགས་སོ། །(ཨཱརྱ། ) ནམ་ མཁའ་ལ་གནས་བའི་ལྭ་བ་དམར་བོ་ཟླུམ་པོ་(གསེར་གྱི་

【現代漢語翻譯】 是什麼原因呢？第一，從地等開始，到十和無。本體在止觀中無礙（《攝論》），以及在《俱舍論》中（『八無染』），指八無染的善。後面的兩個是指無色界的虛空、識清凈等（『二者指無色清凈』）。 第二，在《俱舍論》等中說，依靠第四禪的本體清凈。如『禪定邊』中所說。阿阇梨說，通過止息尋伺，依靠第二禪。 第三，第一是修習的方式，（阿阇梨的意義）。地的修習方式是依靠禪定，在無所緣（未說所緣，此是否可行待考）而修習之時，以地遍（阿阇梨的意義）作意于先，在本體之時，只緣于『地』這個名稱而串習。（對於先前未串習的初學者，阿阇梨）。其餘九種依次是（缽、石盆等），用盛滿清凈水的容器（從天空降下或用布等濾水器過濾，阿阇梨），以及燃燒的濃煙和孔洞（阿阇梨廣引）等，到風觸及身體（阿阇梨），以及用藍色、黃色、紅色、白色顏料製作壇城（阿阇梨），以及高（阿阇梨）一拃四指的孔洞虛空，瓶（阿阇梨）中放置酥油燈的光照在墻壁（阿阇梨）上的景象（阿阇梨）等作為所緣。（對於先前修習過的串習者，阿阇梨另有說法）。依靠禪定，以水等遍滿一切（一切是地啊，水啊！指的是心中作意。），作意于先，在本體之時，只緣於水等的（阿阇梨）名稱。（僅將心安住在第八個上，阿阇梨），緣於此而串習。 第四，像這樣串習后，當見到先前作為所緣的事物時，就像先前作意的那樣，地等遍滿一切處顯現。（阿阇梨的意義）。 第五，水的（阿阇梨）執持相是水泡和水滴混合的（阿阇梨）搖動之相，顯現相是如同安住在虛空中的寶珠風幡一般不動的（如同寶珠自性的鏡子壇城。）相而安住。火等的（阿阇梨的意義）兩個相依次是，火焰忽明忽暗搖動不定，如同墜落一般，以及煙霧瀰漫等。（阿阇梨）。安住在虛空中的紅色圓形衣服（金色的

【English Translation】 What are the reasons? First, from earth and so on, to ten and no. The essence is unobstructed in tranquility and insight (《Compendium of Determinations》), and in 《Treasury of Knowledge》 ('eight non-attachments'), referring to the virtue of eight non-attachments. The latter two refer to the formless realm's space, consciousness purity, etc. ('The two refer to formless purity'). Second, in 《Treasury of Knowledge》 and so on, it is said to rely on the purity of the actual body of the fourth dhyana. As stated in 'the edge of dhyana'. Ārya says that by ceasing investigation and analysis, one relies on the second dhyana. Third, the first is the method of practice, (the meaning of Ārya). The method of practicing earth is to rely on dhyana, and when practicing without an object (the object is not mentioned, it remains to be examined whether this is feasible), the intention of earth-pervading (the meaning of Ārya) is given priority, and at the time of the actual body, one only focuses on the name 'earth' and becomes familiar with it. (For beginners who have not practiced before, Ārya). The remaining nine are in order (bowl, stone basin, etc.), containers filled with clean water (descended from the sky or filtered from cloth, etc., Ārya), and thick burning smoke and holes (Ārya extensively quoted), etc., to the wind touching the body (Ārya), and mandalas made of blue, yellow, red, and white colors (Ārya), and holes in the sky that are one span and four fingers high (Ārya), the appearance of the light of a butter lamp placed in a vase (Ārya) hitting the wall (Ārya) as the object. (For those who have practiced before, Ārya has other explanations). Relying on dhyana, the intention of pervading everything with water, etc. (everything is earth, water! This refers to the intention in the mind.), is given priority, and at the time of the actual body, only the name of water, etc. (Ārya) is focused on. (Only placing the mind on the eighth, Ārya), focusing on this and becoming familiar with it. Fourth, after becoming familiar with it in this way, when seeing the things that were previously used as objects, just as one had previously intended, earth, etc., appear to pervade everywhere. (The meaning of Ārya). Fifth, the grasping characteristic of water (Ārya) is the appearance of shaking mixed with water bubbles and water droplets (Ārya), and the appearing characteristic is the appearance of being still like a jewel wind banner residing in the sky (like the mandala of a mirror with the nature of a jewel.) and abiding. The two characteristics of fire, etc. (the meaning of Ārya) are in order, the flame flickering and falling, and the smoke billowing, etc. (Ārya). Red round clothes residing in the sky (golden

རླུང་ཡབ་ཀ་བ་ལྟ་བུར་སོགས་ལྟ་བུར་)མི་གཡོ་ བར་གནས་པའོ། །ཡང་འོ་མ་བསྐོལ་བ་ཕོག་པའི་རླངས་པ་འཐུལ་བ་ལྟ་བུ་དང་འདུག་པ་ བཞིན་མི་གཡོ་བའོ། །ཡང་སྔོན་པོ་སོགས་བཞི་ལ་མེ་ཏོག་གེ་སར་དང་སྡོང་བུ་མེད་པ་སྔོན་པོ་ སོགས་ལྟ་བུ་(ས་ལས་འབྱར་བ་ལྟ་བུར་སྣང་)དང་། ཟད་པར་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་འཕགས་ནས་ ནོར་བུའི་རླུང་ཡབ་ལྟ་བུར་ནམ་མཁའ་ལ་སྣང་བའོ། །རྩིག་པའི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་དང་ 2-396 བཅས་པར་བུ་ག་དང་འདྲ་བར་(ནམ་མཁའ་ཅུང་ཟད་ཙམ་དུ་སྣང་བར་)གྱུར་ལ་བསྐྱེད་ཀྱང་མི་འཕེལ་པ་ དང་། (དམིགས་པས་ཁྱབ་པར་མོས་ཀྱང་ཁྱབ་པར་མི་སྣང་བའོ། ། ) ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟར་གྱུར་ནས་ ཉེ་བར་གནས་ཤིང་བསྐྱེད་ན་འཕེལ་བ་དང་སའམ་རྩིག་(ཨཱརྱ་)པར་སྐྱེས་པའམ་འབྱར་བའི་ དཀྱིལ་འཁོར་དང་འདྲ་བར་གྱུར་པ་དང་སྣང་བའི་ཚོགས་སྟུག་པོ་རབ་ཏུ་དྭངས་པ་དང་འདྲ་ བའོ། །(ཀུན་ཨཱརྱ། ) སའི་མཚན་མ་མ་བཤད་དོ། །དྲུག་པ་ནི། (དེ་དག་གྲུབ་པ་ན། ) རིམ་པ་ལྟར་ཆུ་དང་ ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པར་སྤྲུལ་ནས་རྐང་བའི་འགྲོ་(གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཅིང་མང་བོར་འགྱུར་)སོགས་དང་། ས་ལ་བྱི་འཛུལ་བྱེད་(སྟེང་དུ་འབྱུང་ཆུའི་ཆར་འབེབས་པ་དང་རི་བོ་སོགས་ཆུ་བོ་དང་རྒྱ་མཚོར་སྤྲུལ་ཀུན་ཨཱརྱ། )སོགས་ དང་། ཤི་དུས་ལུས་སྲེག་སོགས་དང་། རླུང་ལྟར་མགྱོགས་པར་འགྲོ་(རླུང་གི་ཆར་འབེབས་)སོགས་ དང་། གཟུགས་སྔོན་པོར་སྤྲུལ་བ་དང་མུན་པར་བྱེད་སོགས་དང་། གཟུགས་སེར་བོར་སྤྲུལ་ བ་དང་གསེར་སོགས་སུ་བྱེད་པ་དང་། དམར་པོར་སྤྲུལ་སོགས་དང་། དཀར་པོར་སྤྲུལ་བ་ དང་གཉིད་རྨུགས་རིང་དུ་བྱེད་སོགས་དང་། (སྒྲིབ་པ་རྣམ་འབྱེད། )ས་དང་རི་སོགས་ཀྱི་ནང་ནམ་ མཁར་སྤྲུལ་ནས་སྤྱོད་ལམ་བྱེད། རྩིག་སོགས་ལ་ཐོགས་(ཨཱརྱ་)མེད་དུ་འགྲོ་སོགས་དང་། གཟུགས་གསལ་བ་དང་གཉིད་རྨུགས་རྒྱང་རིང་དུ་བྱེད་སོགས་སོ། །(མུན་པ་འཇིག ལྷའི་མིག་གིས་ ཡུལ་སྣང་བར་བྱེད། ) བདུན་པ་ནི། གཟུགས་མེད་ཅི་ཡང་སྲིད་རྩེ་ལ་མི་བཞག་སྟེ་འདི་གྲུབ་པ་ན་ སྣང་བའི་མཚན་མ་གསལ་བོ་སོགས་གསལ་བ་དགོས་པ་ལ་དེ་གཉིས་ཧ་ཅང་སེམས་ནང་དུ་ བསྡུས་ཤིང་མི་གསལ་བས་སོ། །དབང་བོ་ལྔ་ལ་མི་བཞག་སྟེ་ཕྱི་རོལ་དུ་སྤྲོ་མི་ནུས་པས་སོ། ། དྲི་རོ་ལ་མི་བཞག་སྟེ་གཟུགས་སུ་སྤྲོ་མི་ནུས་པས་སོ། །སྒྲ་ལ་མིན་ཏེ་རྒྱུན་མེད་པས་སོ། ། ཨཱརྱས། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཁྱབ་པར་སྤྲོ་བས་ན་ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །ཞེས་པས་སོ། ། འདི་སྒྲ་བཤད་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་ས་ལ་སོགས་པར་མོས་པའི་རྣམ་པ་བར་མེད་ཅིང་ མཚམས་མེད་པར་རྒྱས་པར་བྱེད་པས་ན་ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །ཟད་པར་ནི་མཐའ་དག་ 2-397 གོ །ཉན་རང་རང་དོན་དུ་བསྒོམ་ཞིང་རང་ལ་གྲུབ་པོ། །(གསུངས་ཡང་ཕལ་ཆེ་བ་སྟེ་གཞན་ལ་ཡང་སྟོན་པར་ གསུངས་ས

【現代漢語翻譯】 猶如風幡（如同柱子一般）般不動而住。又如煮沸牛奶時升騰的蒸汽般，靜止不動。又如藍色等四色花朵，沒有花蕊和枝幹，如同藍色等（看起來像從地上長出來一樣）。從盡滅定（一種禪定狀態）的壇城中升起，如同珍寶風幡般顯現在空中。如同墻壁的邊緣等，帶有孔洞（看起來像一小塊天空），即使生起也不會增長。（即使想要通過專注使其遍佈，也不會顯現遍佈的狀態。）如同虛空的壇城般，靠近而住，如果生起就會增長，如同在地上或墻壁（聖者）上生長或依附的壇城，如同顯現的景象聚集在一起，極其清澈。（一切聖者。）沒有講述地的特徵。第六，（當這些成就時，）依次化現為水和天空等，如行走（合一且變化為多）等。在地上鉆洞（在上方降下雨水，將山等化為河流和海洋，一切聖者。）等。死亡時焚燒屍體等。像風一樣快速行走（降下風雨）等。化現為藍色，製造黑暗等。化現為黃色，變成黃金等。化現為紅色等。化現為白色，長時間昏睡等。（破除障礙。）在土地和山等之中，化現天空並進行活動。在墻壁等上無礙行走等。顯現清晰的景象，使昏睡遠離等。（摧毀黑暗，用天眼看到景象。）第七，對於無色界，不要停留在任何有邊際之處，當這個成就時，需要清晰的顯現之相，但這兩者過於收攝於內心，不夠清晰。不要停留在五根上，因為無法向外擴充套件。不要停留在氣味上，因為無法化現為形色。不要停留在聲音上，因為聲音不是恒常的。（聖者。）因為不間斷地擴充套件遍佈，所以是盡滅定的生處。這就是解釋。簡而言之，因為對地等專注的形態沒有間隔和界限地擴充套件，所以是盡滅定的生處。盡滅定就是一切的終結。聲聞和緣覺爲了自己的利益而修習，並在自己身上成就。（雖然這樣說，但大多數是爲了他人，也說是爲了向他人展示。） Like a wind banner (like a pillar) remaining unmoving. And like the steam rising from boiling milk, remaining still. And like blue and other four-colored flowers, without pistils and stems, like blue and others (appearing as if growing from the ground). Arising from the mandala of cessation (a state of meditative absorption), appearing in the sky like a jeweled wind banner. Like the edge of a wall, etc., with holes (appearing as a small piece of sky), even if generated, it does not increase. (Even if one wishes to pervade it through focus, it does not appear to pervade.) Like the mandala of space, dwelling nearby, and if generated, it increases, like a mandala grown or attached to the earth or a wall (Arya), like a dense collection of appearances, extremely clear. (All Aryas.) The characteristics of earth have not been explained. Sixth, (when these are accomplished,) transforming in sequence into water and sky, etc., like walking (becoming one and transforming into many), etc. Burrowing into the earth (causing rain to fall above, transforming mountains, etc., into rivers and oceans, all Aryas), etc. Burning the body at death, etc. Moving swiftly like the wind (causing wind and rain to fall), etc. Transforming into a blue form and causing darkness, etc. Transforming into a yellow form and turning into gold, etc. Transforming into a red form, etc. Transforming into a white form and causing prolonged sleepiness, etc. (Separating obscurations.) Transforming the inside of earth and mountains, etc., into sky and acting. Walking unimpeded through walls, etc. (Arya). Manifesting clear forms and making sleepiness distant, etc. (Destroying darkness, making objects visible with the divine eye.) Seventh, for the formless, do not dwell on any extreme point; when this is accomplished, a clear sign of appearance is needed, but these two are too contracted within the mind and not clear enough. Do not dwell on the five senses, because one cannot expand outward. Do not dwell on smell, because one cannot transform into form. Not on sound, because it is not constant. (Arya.) Because it expands pervasively without interruption, it is the birthplace of cessation. This is the explanation. In short, because the form of focusing on earth, etc., expands without interval or boundary, it is the birthplace of cessation. Cessation is the end of everything. Hearers and solitary realizers meditate for their own benefit and accomplish it in themselves. (Although it is said, mostly it is for others, it is also said to show it to others.)

【English Translation】 Like a wind banner (appearing like a pillar) remaining unmoving. And like the steam rising from boiling milk, remaining still. And like blue and other four-colored flowers, without pistils and stems, like blue and others (appearing as if growing from the ground). Arising from the mandala of cessation (a state of meditative absorption), appearing in the sky like a jeweled wind banner. Like the edge of a wall, etc., with holes (appearing as a small piece of sky), even if generated, it does not increase. (Even if one wishes to pervade it through focus, it does not appear to pervade.) Like the mandala of space, dwelling nearby, and if generated, it increases, like a mandala grown or attached to the earth or a wall (Arya), like a dense collection of appearances, extremely clear. (All Aryas.) The characteristics of earth have not been explained. Sixth, (when these are accomplished,) transforming in sequence into water and sky, etc., like walking (becoming one and transforming into many), etc. Burrowing into the earth (causing rain to fall above, transforming mountains, etc., into rivers and oceans, all Aryas), etc. Burning the body at death, etc. Moving swiftly like the wind (causing wind and rain to fall), etc. Transforming into a blue form and causing darkness, etc. Transforming into a yellow form and turning into gold, etc. Transforming into a red form, etc. Transforming into a white form and causing prolonged sleepiness, etc. (Separating obscurations.) Transforming the inside of earth and mountains, etc., into sky and acting. Walking unimpeded through walls, etc. (Arya). Manifesting clear forms and making sleepiness distant, etc. (Destroying darkness, making objects visible with the divine eye.) Seventh, for the formless, do not dwell on any extreme point; when this is accomplished, a clear sign of appearance is needed, but these two are too contracted within the mind and not clear enough. Do not dwell on the five senses, because one cannot expand outward. Do not dwell on smell, because one cannot transform into form. Not on sound, because it is not constant. (Arya.) Because it expands pervasively without interruption, it is the birthplace of cessation. This is the explanation. In short, because the form of focusing on earth, etc., expands without interval or boundary, it is the birthplace of cessation. Cessation is the end of everything. Hearers and solitary realizers meditate for their own benefit and accomplish it in themselves. (Although it is said, mostly it is for others, it is also said to show it to others.)

ོ་ཞེས་རལ་གྲིའོ། ། ) བྱང་པ་གཞན་དོན་དུ་བསྒོམས་ཞིང་གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པོ། །འདིར་ནི་དེ་ མཐར་ཕྱིན་པའི་དབང་གིས་མཐའ་དག་པར་སྤྲུལ་ནུས་ཤིང་གཞན་ལ་སྣང་བར་བྱེད་པའི་ཡེ་ ཤེས་མཐར་ཐུག་སོགས་སོ། །ཟིལ་གནོན་བརྒྱད་ནི། བདག་རྐྱེན་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་ནང་རང་ལ་གཟུགས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་གཟུགས་ ཆུང་ངུ་ཁ་དོག་བཟང་ངན་རྣམས་ལ་བལྟ་ཞིང་གཟུགས་དེ་དག་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཤེས་ ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་མཐོང་བའི་ཟིལ་གནོན་ནི་ཟིལ་གནོན་དང་པོའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིའི་ གཟུགས་ཆེན་པོ་ལ་སྦྱར་བ་གཉིས་པ། (དེ་གཉིས་གཟུགས་ཅན་གཟུགས་ལ་ལྟ་བའི་རྣམ་ཐར་ལས་བརྒྱུད་པའི་ཟིལ་ མནོན་ནོ། ། ) ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་སོ་སོར་ཆུང་ངུ་ལ་སྦྱར་བ་གསུམ་པ། ཆེན་པོ་ ལ་སྦྱར་བ་བཞི་པ་སྟེ་བཞི་དང་། ཆུང་ངུ་བཅུད་ཀྱི། (ཀུན་བཏུས། ) བཟང་ངན་ལྷ་མིའི། (ཀུན་བཏུས། ) ཆེན་པོ་སྣོད། (ཁྱིམ་དང་རི་གཞལ་ཡས་ཁང་སོགས་ཞེས་སྙིང་། ) བཟང་ངན་ནི་(སྡུག་མི་སྡུག་ཅེས་སྙིང་མཆོག་) མཛེས་མི་མཛེས་ཤེས་པ་ཞི་གནས་ཀྱིས། (ཀུན་བཏུས་དོན་ཨཱརྱ་དངོས། ) མཐོང་བ་ལྷག་མཐོང་གིས་ སོ། །(ཀུན་བཏུས་ཨཱརྱ་དངོས། ) དང་པོ་གཉིས་(ཀུན་བཏུས་དོན་རྒྱལ་སྲས། )གཟུགས་ཅན་གཟུགས་ལ་ལྟ་ བའི་རྣམ་ཐར་(གྱིས་སྒྲུབ་ཅེས་སྙིང་མཆོག་གོ །)ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་རྒྱུན་ཕྱི་མའོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ གཟུགས་མེད་(ཀུན་བཏུས་དོན་རྒྱལ་སྲས། )གཟུགས་ལྟ་བའིའོ། །(སྔར་ལྟར་སྦྱར་རོ། ། ) ནང་གཟུགས་མེད་ པར་འདུ་ཤེས་པ་དག་ཁོ་ནས་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་གཟུགས་སྔོན་པོ་ཁ་དོག་སྔོན་པོ་སྔོན་པོར་ལྟ་བུར་ སྟོན་པ་འོད་སྔོན་པོ་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན། ཟར་མའི་མེ་ཏོག་གམ་ཡུལ་ཝ་ར་ན་ སིའི་རས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྔོན་པོ། ཁ་དོག་སྔོན་པོ་སྔོན་པོ་ལྟ་བུར་སྟོན་པ། འོད་སྔོན་པོ་ འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱིའི་སྔོན་པོ་སོགས་ལ་ལྟ་ཞིང་ (བཞི་ཁར་ཐོན། )དེ་དག་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཤེས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་མཐོང་སྟེ་དེ་ལྟར་འདུ་ 2-398 ཤེས་པ་འདི་ནི་ལྔ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེར་བོ་དོང་ཁའི་མེ་(ཀར་ནི་ཀ་བཙུན་གྲོལ་)ཏོག་དང་རས་ དང་སྦྱར་བ་དྲུག་པ། དམར་བོ་བན་ངྷུ་ཛི་བ་ཀའི་མེ་ཏོག་དང་རས་དང་སྦྱར་བ་བདུན་པ། དཀར་བོ་སྐར་མ་བ་ཝ་སངས་དང་རས་དང་སྦྱར་བ་བརྒྱད་པའོ། །དེ་ལ་སྔོན་པོ་ནི་བསྟན་ པའོ། ། (ཨཱརྱ་བཙུན། ) ཁ་དོག་སྔོན་པོ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་སོ། །(ཨཱརྱ་བཙུན། ) སྔོན་པོ་ལྟར་སྟོན་ནི་སྦྱོར་བྱུང་ (གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀ་)འོད་སྔོན་འབྱུང་བ་ནི། དེ་གཉིས་ཀ་འོད་འཕྲོ་ཞིང་(གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀ་)མདངས་ གསལ་བའོ། །མེ་ཏོག་ལྷན་སྐྱེས། རས་(གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀ་)སྦྱར་བའི་དཔེ། ཟིལ་གྱ

【現代漢語翻譯】 『哦』（O）表示劍。（註：此處「哦」字可能為種子字或咒語的一部分，需要進一步考證） 菩薩爲了利益他人而禪修，並在兩者上都獲得了成就。在這裡，憑藉著圓滿的力量，能夠徹底地化現一切，並使他人見到，這是達到究竟的智慧等等。 八勝處是：依靠第四禪定的正行，內心將自身觀想為有色之物，觀察外在微小的、顏色好壞的物體，並以勝解力制伏這些物體，從而以勝解力來見，這就是第一勝處。 同樣，將外在巨大的物體與之結合，這是第二勝處。（註：這兩種勝處是通過有色之物觀看有色之物的解脫之門而獲得的勝處） 內心觀想為無色之物，分別與微小的物體結合，這是第三勝處；與巨大的物體結合，這是第四勝處，總共四種。微小的本質（《俱舍論》），好壞的天人（《俱舍論》），巨大的容器（房屋、山、宮殿等——《心要》），好壞（美與不美——《心要》），通過寂止來知曉（《俱舍論·真實義》），通過勝觀來見到（《俱舍論·真實義》）。 前兩種（《俱舍論·真實義》）是有色之物觀看有色之物的解脫之門（通過它來成就——《心要》），是成為特殊狀態的後續之因。后兩種是無色（《俱舍論·真實義》）觀看有色之物。（如前所述結合）。 僅僅是內心觀想為無色之物，觀察外在的藍色，如藍色之色，顯現為藍色之光，觀察這些顯現的藍色之物。例如：像矢車菊花或瓦拉納西地區色彩鮮豔的藍色布料，藍色之色，顯現為藍色，顯現藍色之光。同樣，內心觀想為無色之物，觀察外在的藍色等等（四種情況出現），並以勝解力制伏它們，從而以勝解力來見，像這樣理解就是第五勝處。 同樣，與黃色、棟花的火焰（卡尼卡比丘尼解脫）和布料結合，這是第六勝處；與紅色、班度吉瓦卡的鮮花和布料結合，這是第七勝處；與白色、星光和布料結合，這是第八勝處。 其中，藍色是教法（阿雅比丘尼）。藍色之色是俱生（阿雅比丘尼）。顯現為藍色是修所生（解脫二者）。顯現藍色之光是：兩者都光芒四射（解脫二者），光彩奪目。鮮花是俱生的，布料（解脫二者）是結合的例子。勝解力……

【English Translation】 『O』 represents the sword. (Note: The character 『O』 here may be part of a seed syllable or mantra, which needs further investigation) Bodhisattvas meditate for the benefit of others and achieve accomplishments in both. Here, by virtue of perfect power, one can completely manifest everything and make it visible to others, which is the ultimate wisdom, etc. The eight victories are: Relying on the actual practice of the fourth Dhyana, one internally visualizes oneself as a colored object, observes external small objects of good or bad color, and subdues these objects with the power of understanding, thereby seeing with the power of understanding. This is the first victory. Similarly, combining with large external objects is the second victory. (Note: These two victories are obtained through the gate of liberation of viewing colored objects with colored objects) Internally conceiving of oneself as a formless object, combining separately with small objects is the third victory; combining with large objects is the fourth victory, totaling four. Small essence (《Abhidharmakosha》), good or bad gods and humans (《Abhidharmakosha》), large containers (houses, mountains, palaces, etc. - 《Heart Essence》), good or bad (beautiful or not beautiful - 《Supreme Heart》), knowing through tranquility (《Abhidharmakosha·True Meaning》), seeing through insight (《Abhidharmakosha·True Meaning》). The first two (《Abhidharmakosha·True Meaning》) are the gate of liberation of viewing colored objects with colored objects (achieving through it - 《Heart Essence》), which becomes the subsequent cause of a special state. The latter two are formless (《Abhidharmakosha·True Meaning》) viewing colored objects. (Combine as before). Merely internally conceiving of oneself as a formless object, observing the external blue, such as the color of blue, appearing as blue light, observing these manifesting blue objects. For example: like a cornflower or a brightly colored blue fabric from the Varanasi region, the color of blue, appearing as blue, manifesting blue light. Similarly, internally conceiving of oneself as a formless object, observing the external blue, etc. (four situations arise), and subduing them with the power of understanding, thereby seeing with the power of understanding, understanding in this way is the fifth victory. Similarly, combining with yellow, the flame of Dong flower (Karnika Bhikkhuni liberation) and fabric, this is the sixth victory; combining with red, Bandhujivaka flowers and fabric, this is the seventh victory; combining with white, starlight and fabric, this is the eighth victory. Among them, blue is the teaching (Arya Bhikkhuni). The color of blue is innate (Arya Bhikkhuni). Appearing as blue is cultivation-born (liberation of both). Manifesting blue light is: both are radiant (liberation of both), dazzling. Flowers are innate, fabric (liberation of both) is an example of combination. Victory…

ིས་མནན་ནས་ ནི་དབང་བསྒྱུར་(གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀ་)ནས་སོ། །དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་པ་ནི། ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནམ་མ་ནོན་ ཡང་རུང་སྟེ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པའོ། །(གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀ) དེ་བཞི་ནི། (གཅིག་གིས་ རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་ཀུན་བཏུས། ) ཁྱད་པར་(རྒྱལ་སྲས་)སྡུག་པའི་རྣམ་ཐར་ལས་བརྒྱུད་པའི་རྒྱུན་ཕྱི་མ་ ཁྱད་པར་བའོ། །དེ་ལ་རྣམ་ཐར་གྱིས་དམིགས་པ་ལ་མོས་པར་བྱེད། (ཀུན་བཏུས། ) ཟིལ་གནོན་ གྱིས་དམིགས་པ་ལ་དབང་བསྒྱུར། (རམ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཞེས་ཀྱང་ཀུན་བཏུས། ) ཟད་པར་གྱིས་ དམིགས་པས་ཁྱབ་པར་བྱེད་ཅིང་རྣམ་ཐར་རྣམས་རྫོགས་པར་གྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་ཀུན་ བཏུས་སོ། །དེ་དག་ངོ་བོ་ཞི་ལྷག་ཏུ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དོ། །ཐུབ་པ་སྒྲིབ་ཀུན་ངེས་པར་ གྲོལ། །ཞེས་སོགས་དྲངས་ལ་བཤད་དོ། །བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་(མདོར་བསམ་གཏན་ལ་གནས་སོ་ ཞེས་)ཕ་རོལ་ཀྱི། ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཞེས་སོགས་དང་། མཚན་མ་ནི་འབད་ རྩོལ་ལོ་ཞེས་སྨོན་མཁྱེན་དང་། སྔར་བཤད་སོགས་དང་། བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་(ཀུན་ བཏུས་)ཇི་ལྟར་(ཀུན་བཏུས་)བཞེད་བཞིན་ལུས་འདོར་ལེན་གནས་པ་(ཀུན་བཏུས་)ལ་དབང་འབྱོར་ བའི་ཞི་ལྷག་མཐར་ཐུག་ནི་རྟེན་ནམ་གནས་ཡོངས་སུ་དག་པ། ཇི་ལྟར་བཞེད་བཞིན་དམིགས་ པ་སྤྲུལ་བསྒྱུར་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་དམིགས་དག བཞེད་བཞིན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མངའ་ བསྒྱུར་བ་ཐུགས་དག བཞེད་བཞིན་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་དམ་གཟུངས་(ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཞེས་ཟླ་ཀུན་ 2-399 བཏུས་མདོར་བསྟན་ལ་གནས་ཞེས། )ཀྱི་སྒོ་ལ་(ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཞེས་ཟེར་ཀུན་བཏུས་མདོར་བསྟན་ལ་གནས་ཞེས་) དབང་བསྒྱུར་བ་ཡེ་ཤེས་སམ་མཁྱེན་པ་(ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཅེས་ཟེར་ཀུན་བཏུས་མདོར་བསྟན་ལ་གནས་ཞེས་) ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ་(སྙིང་ཟླར་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སེམས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དགེ་བའི་ རྩ་བ་ནི་ཐུགས་ཡོངས་དག་མ་རིག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཤེས་པ་དང་། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ་ཞེས་སོ། །དང་པོ་གཉིས་སྔར་དང་དོན་འདྲའོ། ། )བཞི་དང་། སྔོན་ཁ་ ཟས་དང་སྨན་སོགས་མེད་པས་འཆི་བར་འགྱུར་བའི་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པ་ལ་དེ་དག་ ཕྱིན་པའི་སྦྱིན་པའི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག་བཞེད་བཞིན་ཚེ་གནས་གཏོང་ལ་དབང་འབྱོར་ (སྙིང་ཟླར་)བ་ཚེ། སྔོན་སེམས་ཅན་ལ་གང་མཁོ་བྱིན་པའི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག བཞེད་ བཞིན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་པ་སེམས། ཡོད་བྱད་སྣ་ཚོགས་མཐའ་ཡས་བྱིན་པའི་བདག་ འབྲས་གང་ཞིག (ཨཱརྱས་དགོངས། )ནམ་མཁའ་མཛོད་ལ་མངའ་བརྙེས་པས་ནོར་གྱི་ཆར་འབེབས་ ནུས་པ་ཡོ་བྱད། འོན་ཀྱང་འགའ་ལ་མི་སྦྱིན་པ་ནི་བྱིན་ན་སྡིག་པ་འཕེལ་བ་སོགས་མཐོང་བས་ ཏེ། (མདོར། བློ་གྲོས

【現代漢語翻譯】 ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ནི་དབང་བསྒྱུར་(གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀ་)ནས་སོ། །（通過壓制而獲得控制，從兩種解脫中獲得。） དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་པ་ནི། ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནམ་མ་ནོན་ཡང་རུང་སྟེ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པའོ། །（如此理解，無論是否被壓制，都不會有明顯的我慢之念。） (གྲོལ་སྡེ་གཉིས་ཀ) དེ་བཞི་ནི། (གཅིག་གིས་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་ཀུན་བཏུས། )（這兩種解脫有四種：（通過一種方式來理解，這是《攝類學》的總結。） ཁྱད་པར་(རྒྱལ་སྲས་)སྡུག་པའི་རྣམ་ཐར་ལས་བརྒྱུད་པའི་རྒྱུན་ཕྱི་མ་ཁྱད་པར་བའོ། །（特別是，從菩薩苦行的傳記中傳承下來的後續傳統，是特別的。） དེ་ལ་རྣམ་ཐར་གྱིས་དམིགས་པ་ལ་མོས་པར་བྱེད། (ཀུན་བཏུས། )（因此，通過傳記來專注于目標，這是《攝類學》的總結。） ཟིལ་གནོན་གྱིས་དམིགས་པ་ལ་དབང་བསྒྱུར། (རམ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཞེས་ཀྱང་ཀུན་བཏུས། )（通過壓制來控制目標，或者說通過壓制來控制，這也是《攝類學》的總結。） ཟད་པར་གྱིས་དམིགས་པས་ཁྱབ་པར་བྱེད་ཅིང་རྣམ་ཐར་རྣམས་རྫོགས་པར་གྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །（通過耗盡來遍及目標，並且使所有傳記都圓滿完成。） ཞེས་ཀུན་བཏུས་སོ། །（這是《攝類學》的總結。） དེ་དག་ངོ་བོ་ཞི་ལྷག་ཏུ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དོ། །（這些本質是寂止和勝觀，是無礙的。） ཐུབ་པ་སྒྲིབ་ཀུན་ངེས་པར་གྲོལ། །（能者必定能從一切障礙中解脫。） ཞེས་སོགས་དྲངས་ལ་བཤད་དོ། །（引用這些來解釋。） བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་(མདོར་བསམ་གཏན་ལ་གནས་སོ་ཞེས་)ཕ་རོལ་ཀྱི། ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཞེས་སོགས་དང་།（依靠第四禪，簡而言之，安住于禪定，從彼岸，從禪定和智慧等等。） མཚན་མ་ནི་འབད་རྩོལ་ལོ་ཞེས་སྨོན་མཁྱེན་དང་། སྔར་བཤད་སོགས་དང་།（相是努力，這是སྨོན་མཁྱེན་說的，還有之前說的等等。） བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་(ཀུན་བཏུས་)ཇི་ལྟར་(ཀུན་བཏུས་)བཞེད་བཞིན་ལུས་འདོར་ལེན་གནས་པ་(ཀུན་བཏུས་)ལ་དབང་འབྱོར་བའི་ཞི་ལྷག་མཐར་ཐུག་ནི་རྟེན་ནམ་གནས་ཡོངས་སུ་དག་པ།（依靠禪定（《攝類學》），如何（《攝類學》）如所愿地捨身、取身、安住（《攝類學》），最終獲得寂止和勝觀，是所依或處所完全清凈。） ཇི་ལྟར་བཞེད་བཞིན་དམིགས་པ་སྤྲུལ་བསྒྱུར་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་དམིགས་དག བཞེད་བཞིན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མངའ་བསྒྱུར་བ་ཐུགས་དག（如所愿地在目標化現和轉變上獲得自在，是目標清凈；如所愿地控制禪定，是心清凈。） བཞེད་བཞིན་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་དམ་གཟུངས་(ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཞེས་ཟླ་ཀུན་བཏུས་མདོར་བསྟན་ལ་གནས་ཞེས། )ཀྱི་སྒོ་ལ་(ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཞེས་ཟེར་ཀུན་བཏུས་མདོར་བསྟན་ལ་གནས་ཞེས་)དབང་བསྒྱུར་བ་ཡེ་ཤེས་སམ་མཁྱེན་པ་(ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཅེས་ཟེར་ཀུན་བཏུས་མདོར་བསྟན་ལ་གནས་ཞེས་)ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ།（如所愿地在盡所有性和如所有性，或者陀羅尼（所知和知，這是月稱《攝類學》簡要說明中所說的）之門上，控制智慧或知識（所知和知，這是月稱《攝類學》簡要說明中所說的），是完全清凈的。） (སྙིང་ཟླར་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སེམས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི་ཐུགས་ཡོངས་དག་མ་རིག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཤེས་པ་དང་། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ་ཞེས་སོ། །དང་པོ་གཉིས་སྔར་དང་དོན་འདྲའོ། ། )（心髓中，由於遠離了所有心的惡劣狀態，因此心中所有善的根本是心完全清凈；由於遠離了無明方面的所有惡劣狀態，因此控制了所有知和所知，是智慧完全清凈。前兩個與之前的意思相同。） བཞི་དང་། སྔོན་ཁ་ཟས་དང་སྨན་སོགས་མེད་པས་འཆི་བར་འགྱུར་བའི་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པ་ལ་དེ་དག་ཕྱིན་པའི་སྦྱིན་པའི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག་བཞེད་བཞིན་ཚེ་གནས་གཏོང་ལ་དབང་འབྱོར།（四種，以前對於因沒有食物和藥物等而將要死亡的無量眾生，給予他們這些的佈施之果，如所愿地控制壽命的施捨。） (སྙིང་ཟླར་)བ་ཚེ། སྔོན་སེམས་ཅན་ལ་གང་མཁོ་བྱིན་པའི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག བཞེད་བཞིན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་པ་སེམས།（（心髓中）是壽命。以前給予眾生所需之物的佈施之果，如所愿地進入禪定，是心。） ཡོད་བྱད་སྣ་ཚོགས་མཐའ་ཡས་བྱིན་པའི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག (ཨཱརྱས་དགོངས། )ནམ་མཁའ་མཛོད་ལ་མངའ་བརྙེས་པས་ནོར་གྱི་ཆར་འབེབས་ནུས་པ་ཡོ་བྱད།（給予各種無量財物的佈施之果，（聖者所想）由於在虛空藏中獲得自在，因此能夠降下財寶雨，是資具。） འོན་ཀྱང་འགའ་ལ་མི་སྦྱིན་པ་ནི་བྱིན་ན་སྡིག་པ་འཕེལ་བ་སོགས་མཐོང་བས་ཏེ། (མདོར། བློ་གྲོས（然而，不給予某些人是因為看到給予他們會增長罪惡等等。（簡而言之，智慧。）

【English Translation】 Through suppression comes control, from both types of liberation. To understand it this way means that whether suppressed or not, there is no sense of manifest pride. These four (of both types of liberation) are: (One should understand through one means, as summarized in the Compendium). Especially, the subsequent tradition passed down from the biography of the suffering of the Bodhisattva is special. Therefore, one is devoted to focusing on the biography (Compendium). Through suppression, one controls the object of focus (or through suppression, as also summarized in the Compendium). Through exhaustion, one pervades the object of focus and brings all biographies to complete fruition. This is the summary of the Compendium. Their essence is the unsurpassed quiescence and insight, unobstructed. The capable one will surely be liberated from all obscurations. These and other quotes are cited and explained. Relying on the fourth [dhyana], (in short, abiding in meditation) from the other shore, from samadhi and wisdom, etc. The sign is effort, according to Smon Khyen, and what was said before, etc. Relying on meditation (Compendium), how (Compendium) as desired, the ultimate quiescence and insight of being able to abandon, take, and abide in the body (Compendium) is the complete purification of the support or place. As desired, having mastery over the emanation and transformation of the object of focus is the purification of the object of focus; as desired, controlling samadhi is the purification of the mind. As desired, mastering the gates of the suchness and the extent of suchness, or dharani (what is to be known and knowing, as stated in the Compendium's concise explanation), is the complete purification of wisdom or knowledge. (In essence, the root of all virtues in the mind is the complete purification of the mind because it is free from all bad states of mind; the complete purification of wisdom is the control over all knowledge and what is to be known because it is free from all bad states of ignorance. The first two have the same meaning as before.) Four, and previously, the fruit of the generosity of giving food and medicine to limitless sentient beings who were going to die due to lack of food and medicine, is the power to give life as desired. (In essence) is life. The fruit of the generosity of giving whatever sentient beings needed previously is the mind that enters samadhi as desired. The fruit of the generosity of giving various limitless possessions (as intended by the Aryas), is the resources that can bring down a rain of wealth because of having mastery over the treasury of space. However, not giving to some is because it is seen that giving to them would increase sin, etc. (In short, wisdom.)

་ཡངས་བ་རྣམས་ལ་ནོར་མེད་དགེ་འགྱུར་ཏེ། །དབུལ་གྱུར་ཉིད་ནི་བླ་ཡི་སྡིག་སྤྱོད་དེ་ལྟ་མིན། །ཞེས་པ་ལྟར་ རོ། ། ) ཐེག་བསྡུས་སུ། ལས་དང་སྒྲིབ་དང་མངོན་གྱུར་དང་། །སོག་དང་གནོད་བྱེད་མཐོང་བའི་ ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །སེམས་ཅན་ལོངས་སྤྱོད་མི་ཐོབ་བརྗོད། ། ཅེས་སོ། །སྔོན་སེམས་ཅན་ཉེས་སྤྱོད་སྤོང་བར་བསྐུལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བདག་འབྲས་ གང་ཞིག ཁམས། ས། སྐྱེ་གནས། འགྲོ་བ། གནས་སྐབས་གཞན་དུ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་ གཞན་དུ་བསྒྱུར་བ་ལས། (ཇི་ལྟར་འདོད་པར་ལུས་ངག་གི་ལས་འགྲུབ་པ་ཞེས་ཨཱརྱ་སྙིང་ཟླ། ) གང་ཞིག བཞེད་ བཞིན་དུ་སའམ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ་(འགྲོ་བ་)སྐྱེ་བ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་(ཨཱརྱ་)པ་སྐྱེ་བ་སྟེ། ཚུལ་ ཁྲིམས་ལྡན་པའི་སྨོན་པ་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། །གནོད་ལན་དུ་གནོད་པ་མ་བྱས་ན་ཅི་མ་རུང་ སྙམ་པའི་གཞན་གྱི་མོས་ཡུལ་(ཨཱརྱ་དགོངས་)བསྲུངས་བའི་བཟོད་པའི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག 2-400 ཇི་ལྟར་མོས་བཞིན་ས་སོགས་གསེར་སོགས་སམ་སངས་རྒྱས་མང་བོ་སྟོན་ནུས་པ་མོས་པ། སྔོན་གྱི་བརྩོན་ཕར་གྱི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག ཇི་ལྟར་(ཨཱརྱ་)སྨོན་པ་བཞིན་འགྲུབ་པ་(ཨཱརྱ་) སྨོན་ལམ། བསམ་གཏན་གྱི་བདག་འབྲས་གང་ཞིག མངོན་ཤེས་ལྔས་བསྡུས་པའི་(ཨཱརྱ་དངོས་ སྙིང་)རྫུ་འཕྲུལ་ཀུན་སྟོན་ནུས་པ་རྫུ་འཕྲུལ། ཤེར་ཕྱིན་རྫོགས་(གོང་མ་ཀུན་ལའང་བསྒྲེས་)པའི་ བདག་འབྲས་གང་ཞིག སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པ་བཞི་སོགས་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་ཇི་ལྟར་ འདོད་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པ་ཡེ་ཤེས། (གང་ཤེས་པར་འདོད་པ་དེ་ཤེས་པ་ཞེས་སྙིང་ཟླ། ) གང་ཞིག གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་ཚོགས་ གཞན་དང་གཞན་གྱིས་སྟོན་ནུས་པ་ཆོས་ལ་དབང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དབང་བཅུ་དང་། སྔར་ བཤད་སོགས། དེ་པའི། ནས། དག་པས་དེ་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་འདི་ལ་དང་། བསྙེངས་པ་ ནི་འཇིགས་པས་བཅབ་པ་སྟེ་གསང་བར་སོགས་སོ། །གུས་པས་ཉན། མ་གུས་ནས་མི་ཉན། གཉིས་ཀ་ནི་ཕྱེད་གུས་ཕྱེད་མ་གུས་སོགས་དང་ཤེས་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་སོགས་སོ། ། རྒྱ་ མཚོའི་རླབས་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སོགས་སོ། །བག་ལ་ཉལ་ནི་ཉོན་མོངས་སྤང་ཀྱང་མ་ སྤངས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་སྟོན་པའི་རྒྱུ་སྣོད་ལ་ཆགས་པའི་གླ་རྩིའི་དྲི་ལྟ་བུའོ། །(དེ་ཡན་ཨཱརྱ་ དངོས། ) ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་སུ་སྨིན་སོགས་གཟིགས་པས་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བོ་སོགས་དང་། སོགས་ཕྱི་མ་སངས་རྒྱས་སའི་གཞི་ཤེས་དང་གནས་ཀུན་(སྒྱུར་ལ་མང་ཡང་འདིར་)གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ གྱུར་པ་སྟེ་སྤངས་པས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ཏུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐུ་བཞི་པ་ཆོས་སྐུར་བརྗོད་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐུ་བཞིར་བཞེད་པའི་མཁན་པོ་རྣམ་སྣང་སོགས་ཁ་ཅིག་གིའོ། ། གཉིས་པ་ལ་ག

【現代漢語翻譯】 如是說：『對於廣闊之人，財富無有助益，反而會變成惡業；對於貧困之人，上師的行為並非如此。』 在《攝大乘論》中說：『爲了業、障、顯現、聚集和損害，菩薩們不應獲得眾生的受用。』 過去以勸勉眾生斷除惡行的戒律，其自身果報為何？無論在何處，土地、處所、生處、去處、狀態，都能將體驗改變為其他業。 （如所愿地成就身語之業，如阿雅·寧扎所說。） 無論在何處，如所愿地在所有土地或世間（去處）示現（阿雅）出生，即是持戒者的願望得以實現。 若不以損害還擊損害，會如何呢？守護他人意願（阿雅·貢）的忍辱，其自身果報為何？ 如所愿地示現土地等、黃金等，或眾多佛陀的能力，即是意願。 過去精進波羅蜜多的自身果報為何？如（阿雅）願望般成就（阿雅）願望。 禪定的自身果報為何？能夠示現以五神通所攝持的（阿雅·寧）一切神變，即是神變。 圓滿般若波羅蜜多（以上皆可類推）的自身果報為何？能夠顯現四種正知等，如所愿地顯現智慧，即是智慧。 （知曉所欲知曉之事物，如寧扎所說。） 能夠以各種名稱、詞語、文字的組合，示現十二部經，即是名為掌握佛法，也就是十自在，以及前述等等。 因此，以清凈的身、語、意來對待此（佛法）。羞怯是指因恐懼而隱藏，也就是秘密等等。 恭敬地聽聞，不恭敬則不聽聞。兩者是指半恭敬半不恭敬等等，以及明知故犯的捨棄等等。 如海浪般利益眾生等等。 隨眠是指即使斷除了煩惱，卻仍然像未斷除般，顯現行為的因，如同沾染在器皿上的麝香氣味。 （以上是阿雅·寧所說。） 日夜六時觀照誰成熟等等，恒常利益眾生等等，以及未來的成佛之基，知曉一切處所，（翻譯很多，但此處）基之識轉變，即是斷除后完全清凈，所有這些都被稱為四身中的法身，這是某些主張四身的堪布，如遍照等等的觀點。 第二部分是關於...

【English Translation】 As it is said: 'For the vast ones, wealth is of no help, but becomes a source of evil; for the poor, the guru's actions are not like that.' In the 'Compendium of Vehicles' it says: 'For the sake of karma, obscurations, manifestations, gatherings, and harm, Bodhisattvas should not obtain the enjoyments of sentient beings.' In the past, what is the self-result of the discipline that encourages sentient beings to abandon evil deeds? Wherever it may be, land, place, birth, destination, state, it can transform the experience into other karma. (Achieving the deeds of body and speech as desired, as Arya Nyingdra said.) Wherever it may be, showing (Arya) birth in all lands or worlds (destinations) as desired, is the fulfillment of the wishes of the disciplined. If harm is not retaliated with harm, what will happen? What is the self-result of patience that protects the wishes of others (Arya Gong)? The ability to show land, gold, or many Buddhas as desired is the wish. What is the self-result of past diligence pāramitā? Achieving (Arya) wishes as (Arya) desired. What is the self-result of meditation? The ability to show all the magical displays (Arya Nying) encompassed by the five superknowledges is magical display. What is the self-result of perfecting Prajñāpāramitā (all of the above can be inferred)? The ability to manifest the four correct knowledges, etc., manifesting wisdom as desired is wisdom. (Knowing what one wants to know, as Nyingdra said.) The ability to show the twelve divisions of scripture with various combinations of names, words, and letters is called mastery of Dharma, which is the ten powers, and the aforementioned, etc. Therefore, treat this (Dharma) with pure body, speech, and mind. Shyness is hiding due to fear, which is secret, etc. Listen respectfully, and do not listen without respect. Both refer to half-respectful and half-disrespectful, etc., and knowingly abandoning, etc. Benefiting sentient beings like ocean waves, etc. Latent tendencies are like the scent of musk clinging to a container, showing the cause of actions as if the afflictions have not been abandoned even though they have been abandoned. (The above is Arya Nying.) Always benefiting beings by observing who ripens at six times of day and night, etc., and the basis for future Buddhahood, knowing all places, (there are many translations, but here) the transformation of the base consciousness, which is completely purified after abandonment, all of these are called the Dharmakāya of the four bodies, which is the view of some Khenpos who assert the four bodies, such as Vairochana, etc. The second part is about...

སུམ་སྟེ། སྐུ་གསུམ་དུ་འདོད་པའི་འཆད་ལུགས་དགོད། བཞིར་འདོད་ པས་དེ་ལ་གནོད་བྱེད་བརྗོད་པའི་ཚུལ། དེའི་སྐྱོན་སྤོང་ལན་དང་བཅས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཨཱརྱ་སོགས་གསུམ་དུ་བཞེད་པ་(འདིར་ཆོས་བཤེས་འགྱུར་ཉེས་)གཞན་དག་སོགས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱང་ 2-401 ངྷཱརྨྨ་ཏཱ་ཀཱ་ཡ་ཞེས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པར་བརྗོད་རྒྱུ་ལ་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་དབང་གིས་ངོ་བོའི་རྐྱེན་ ཏཱ་ཕྱིས་ཏེ་མི་མངོན་པར་བྱས་ནས་ངྷཱརྨྨ་ཀཱ་ཡ་ཞེས་བྱས་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ ཞེས་(ཏེ་གཞན་དུ་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་སྐུའོ། །ཞེས་པར་སོང་བས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ སྐྱེ་མེད་ཡིན་པ་བཀག་པ་དང་འདུས་བྱས་སུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ཅེས་ཨཱརྱའི་དགོངས་པའོ། ། ) བསྟན་ནོ་སོགས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། གཞན་སྐུ་བཞིར་འདོད་པ་དག་ན་རེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལོངས་སྤྲུལ་སོགས་དོན་ ཁྱད་པར་ཅན་སྣང་བ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་སྟོན་སོགས་མཛད་པ་གནས་མ་ལུས་པར་གྱུར་ པས་གྱུར་པ་གཉིས་མེད་ཀྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་ཚོགས་རྣམས་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ རྫས་ཡོད་མིན་པར་ཐལ། གསུམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་བསྡུ་སྟེ། གསུམ་གང་ཡང་མིན་པས་སོ། །ཁྱབ་ ཁས་ཏེ། དེ་དག་གི་ལྟར་ན་སྐུ་གསུམ་དུ་གྲངས་ངེས་པས་སོ། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ། གདོན་མི་ཟ་ བར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སོ། །རྩ་རྟགས་གྲུབ་སྟེ། རིམ་བཞིན་འདུས་བྱས་ཡིན་ (རིམ་པ་)པའི་ཕྱིར། སློབ་པའི་ནང་ནས་བྱང་འཕགས་ཁོ་ནའི་དངོས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་པའི་ ཕྱིར། སོ་སྐྱེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དངོས་ཡུལ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་(ལན་མི་ཐེབས་པས་བཞིར་དབྱེ་བ་མི་འཐད་ རྒྱུ་མེད་ཅིང་གཞུང་འདིའི་དགོངས་པར་མི་སྣང་ངོ་། ། )ཟེར་རོ། །གསེར་ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་གཞན་དུ་བཤད་དེ། དགོངས་པ་མིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དང་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་སྤོང་། དེའི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གསུམ་དུ་འདོད་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། འདིར་ཆོས་སྐུར་བརྗོད་ཅེས་པས་ཆོས་སྐུ་བཞི་པར་བསྟན་ ན་གོང་གི་ལུས་སུ་ངོ་བོ་ཉིད་སོགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་འབྱུང་བར་རིགས་ཏེ། ལུས་དང་ཡན་ ལག་རིམ་པ་མཐུན་པར་རིགས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་མི་འབྱུང་བ་ས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་བཞིར་འདོད་པ་དག་ན་རེ། དོན་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་དགོས་པ། སོགས་ནས་ངོར་ 2-402 ཆོས་སྐུ་མཛད་བཅས་ཞེས་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དགོས་པ་གང་ཞེ་ན། རྟོགས་པ་ཡེ་ ཤེས་ཁོ་ན་མཛད་པ་དང་སྦྱར་ནས་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའི་མཛད་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ དུའོ། །ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་འདིར་ལོངས་སྤྲུལ་གྱི་གོང་དུ་བསྟན་པ་ནི། སྐུ་མཆོག་གི་རིམ་ པ་བཞ

【現代漢語翻譯】 三者：駁斥將三身視為三種的說法。闡述將四身視為四種的觀點，並指出其過失，以及消除過失的答覆。首先： 『阿雅』等將三身視為三種（此處有佛經翻譯錯誤），其他等等。即使是『དྷཱརྨྨ་ཏཱ་ཀཱ་ཡ་』（梵文天城體：धर्मताकाय，梵文羅馬擬音：dharmatākāya，漢語字面意思：法性身），也應說是法性之身，但由於文法結構的原因，省略了『ཏཱ་』（梵文天城體：ता，梵文羅馬擬音：tā，漢語字面意思：彼），使其不明顯，而說成『ངྷཱརྨྨ་ཀཱ་ཡ་』（梵文天城體：धर्मकाय，梵文羅馬擬音：dharmakāya，漢語字面意思：法身），即法身。（否則，將變成由造作產生的智慧之法，其身即是法身。這樣就否定了成為自性的無生，並存在變成造作的過失，這是『阿雅』的觀點。）等等。 其次：其他認為有四身的人說，爲了生起世俗中化身等具有特殊意義的顯現，從而進行說法等事業，所有這些無餘的事業，都是由無二的心的心所之集合所產生的。那麼，這些法是否是佛的身，並且是實有的呢？如果不是，那麼如何用三身來概括呢？因為它們不屬於任何三身。這是普遍承認的。按照他們的觀點，三身的數量是確定的。不能接受，因為必須承認它們是佛的身，因為它們是佛的事業的最終智慧集合。根本和理由都成立，因為它們是逐漸產生的（順序），因為它們不是僅僅是聖者菩薩的直接對境，也不是凡夫聲聞的直接對境。（因為無法回答，所以分為四種是不合理的，沒有理由，也不符合本經的觀點。）他們這樣說。金法友另有解釋，但那不是本經的觀點。 第三部分分為兩點：首先，消除第一種觀點中的過失；其次，是對此的回答。首先： 一些認為有三身的人說，如果這裡說的是法身，那麼就表明有第四種法身，那麼就應該出現像前面『身體的自性』等詞語，因為身體和肢體應該在順序上一致。但事實並非如此，等等。其次： 其他認為有四身的人說，雖然實際上是這樣，但由於必要性等原因，『ངོར་』（Ngor，地名）的『ཆོས་སྐུ་མཛད་བཅས་』（藏文）（法身事業）等，所以才這樣說。必要性是什麼呢？爲了將證悟的智慧與事業結合起來，從而知道所有事業都是法身的事業。在這裡，將化身放在報身之前進行詳細解釋，是爲了突出殊勝身的順序。

【English Translation】 Thirdly: Refuting the explanation that considers the three bodies as three distinct entities. Explaining the view that considers the four bodies as four, and pointing out the faults in that view, along with the responses to eliminate those faults. Firstly: 'Arya' and others consider the three bodies as three (here there is a translation error in the Buddhist scripture), and others as well. Even 'དྷཱརྨྨ་ཏཱ་ཀཱ་ཡ་' (Sanskrit Devanagari: धर्मताकाय, Sanskrit Romanization: dharmatākāya, Literal Chinese meaning: Dharmata Body), should be said to be the body of Dharmata, but due to grammatical structure, 'ཏཱ་' (Sanskrit Devanagari: ता, Sanskrit Romanization: tā, Literal Chinese meaning: That) is omitted, making it unclear, and it is said as 'ངྷཱརྨྨ་ཀཱ་ཡ་' (Sanskrit Devanagari: धर्मकाय, Sanskrit Romanization: dharmakāya, Literal Chinese meaning: Dharma Body), which is the Dharma Body. (Otherwise, it would become the Dharma of wisdom produced by fabrication, and its body would be the Dharma Body. This would negate the unborn that becomes the self-nature, and there would be the fault of becoming fabricated, which is the view of 'Arya'.) and so on. Secondly: Others who believe in four bodies say that in order to generate the appearance of special meanings such as manifestations in conventional truth, thereby engaging in activities such as teaching the Dharma, all these remaining activities are produced by the collection of mind and mental factors of non-duality. Then, are these Dharmas the body of the Buddha and are they real? If not, then how can they be summarized by the three bodies? Because they do not belong to any of the three bodies. This is universally acknowledged. According to their view, the number of three bodies is fixed. It cannot be accepted, because it must be admitted that they are the body of the Buddha, because they are the ultimate collection of wisdom that is the cause of the Buddha's activities. The root and reason are established, because they are gradually produced (in order), because they are not the direct object of only the noble Bodhisattvas, nor are they the direct object of ordinary Shravakas. (Because it cannot be answered, it is unreasonable to divide into four, there is no reason, and it does not conform to the view of this scripture.) They say so. Golden Dharma Friend has another explanation, but that is not the view of this scripture. The third part is divided into two points: Firstly, eliminating the faults in the first view; Secondly, the answer to this. Firstly: Some who believe in three bodies say that if the Dharma Body is mentioned here, then it indicates that there is a fourth Dharma Body, then words like 'the self-nature of the body' etc. should appear before, because the body and limbs should be consistent in order. But this is not the case, and so on. Secondly: Others who believe in four bodies say that although it is actually like this, due to necessity etc., 'ཆོས་སྐུ་མཛད་བཅས་' (Tibetan) (Dharma Body activities) of 'ངོར་' (Ngor, place name) etc., that's why it is said like this. What is the necessity? In order to combine the wisdom of realization with activities, so that all activities are known to be the activities of the Dharma Body. Here, the detailed explanation of the manifestation body before the enjoyment body is to highlight the order of the supreme body.

ིན་བསྟན་པས་ལུས་དང་རིམ་པ་མ་མཐུན་ཡང་སྐྱོན་མེད་དོ། །བཞི་ཡིན་པ་ལ་སྐྱོན་ མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་གཞན་སྔགས་ལས། སྐུ་བཞིར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་མི་འགལ་ སོགས་སོ། །(ངེས་པར་སྦྱོར་ཕྲེང་ལྟོས་དེར་མཐའ་དག་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་བཀོད་ཡོད་དོ། ། ) ཆོས་བཤེས་ནི། སློབ་ དཔོན་རང་ལུགས་ལ་སྐུ་དུར་བཞག་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་པར་བཞེད་དེ། འདིར་ཡང་གཞན་ དག་ཁ་ཅིག་ཅེས་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་སུ་མཛད་པས་སོ། །བཞིར་བཞེད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ རྣམ་སྣང་གི་ལུགས་ཏེ་དེའི་ལུགས་བཀོད་པ་ཡིན་གསུང་སྟེ་དགོངས་པ་མིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ ཐེག་པར་སྐུ་བཞིར་གསུངས་པ་མེད་ཅེས་སོགས་ཟླ་ཟེར་རད་ཀིར་ཏེ། ཤན་ཏི་སོགས་བཞིར་ འཆད་པ་འགོག་སྟེ་ངག་ལས་ཤེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉོན་མོངས་མེད་དང་། སྨོན་མཁྱེན་ནོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་ སྦྱར་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་གྱི་ཉོན་ མོངས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་བལྟས་ཏེ། བདག་ལྟ་བའམ་མཐོང་བའི་མིའི་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་སྤོང་ཞིང་དམིགས་རྐྱེན་མི་བྱེད་ པ་ཙམ་མོ། །རྒྱལ་བའི་ཉོན་མོངས་མེད་པ་ནི་གྲོང་དང་ལྗོངས་ལ་སོགས་པ་གང་ན་དེ་པ་ལ་ དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བར་གཟིགས་པ་དེར་བྱོན་ནས་དེ་དང་དེའི་ཉོན་མོངས་རྒྱུན་ གཅོད་པར་མཛད་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །སོར་ཕྲེང་སོགས་དཔེར་བྱའོ། །འགྲེལ་པ་ སླའོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། སངས་ 2-403 རྒྱས་ནས་ནི་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དེ་བས་འཕགས་ཏེ། ཐུགས་རྟག་ཏུ་མཉམ་བཞག་ལ་ གནས་པ་སོགས་ལྔ་ལྡན་ཡིན་པས་སོ། །(རྒྱན་དངོས་ཨཱརྱས། ) གཞན་འགྲེལ་པར་རོ། །འགྲེལ་པ་ ནི། འབད་རྩོལ་གྱི་མཚན་མ་སོགས་དང་། མཁའ་མཉམ་སེམས་ཅན་གྱིས་གཅིག་ཅར་འདྲི་ བའི་ལན་སོགས་སོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ཤེས་ནི་(མཉམ་པར་མ་བཞག་དུས་མ་ཤེས་པའི་ དོན་ཤེས་པར་སྨོན་ནས་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་འཇིག་རྟེན་དུ་སྔོན་བྱུང་བ་འགའ་ཤེས་པ་ཙམ་མོ། ། )ལྔ་བོ་དེ་ལས་བཟློག་ སོགས་དང་ལྔ་ལྡན་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ཆོས་སྐུ་རྟག་པ་ལ། ཁྱབ་རྟག་གཉིས་ཀ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་ པོ་ལ་གཉིས་ལས། རྩོད་པ་ནི། ཐུབ་ཆེན་སོགས་རྟག་ཏུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ ཀྱི་སྐུ་ལ་བཞུགས་པ་ཡིན་ན་ཡང་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཇི་ལྟར་མི་མཛད་དེ། སྐུ་སྣང་ ནས་དོན་མཛད་པར་རིགས་ཞེ་ན། ལན་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་ཚང་ན་དོན་མཛད། མ་ཚང་ན་མི་ མཛད་པའི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ལ། ཞེས་བྱ་བའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་གྱུར་ནས་དེ་འདྲའི་གདུལ་བྱ་ གང

【現代漢語翻譯】 即使教義與身體和次第不一致，也沒有過失。因為四身沒有過失。其他宗派的密法中，所說的四身全部不相違背等等。（務必參考《結合鬘》，其中詳細記載了所有內容。）法友認為，導師自己的宗派即使安立身像也沒有矛盾，因為這裡也將其作為『其他人』的一種說法。認為有四身是導師遍照的宗派，說是記載了那個宗派的觀點，並非導師的本意。正理乘中沒有提到四身等等，如月稱論師所說，遮止寂天等人解釋為四身，這是從口訣中得知的。 第二部分分為兩點：無煩惱和愿智。第一點，連線語是：聲聞等。根本是：聲聞和獨覺依靠無煩惱的等持禪定，以神通觀察，完全斷除我見或見解所生的煩惱，僅僅是不作意對境和因緣。諸佛的無煩惱是，無論在城鎮還是鄉村等任何地方，看到對境所生的煩惱，便前往那裡，斷除那個煩惱的相續，因此顯得尤為殊勝。可以舉《索朗》等作為例子。解釋很容易理解。 第二點，連線語是：聲聞等。根本是：佛陀具有的法，比聲聞更殊勝，因為佛陀的心恒常安住于等持中，具有五種功德。（《莊嚴經論》）。其他在解釋中說明。解釋是：無需努力的相等等，以及同時回答如虛空般無量眾生的提問等等。聲聞等的愿智是（在未入定時，不知曉的事情，發願知曉后，入定，僅僅知曉世間過去發生的一些事情。）與五種功德相反，不具備五種功德。 第三部分分為兩點：法身常有，以及對周遍常有和非周遍常有的辯論進行駁斥。第一點分為兩點，首先是辯論：如果大能仁等恒常安住于大悲自性的法身中，為何不恒常利益眾生呢？因為顯現身才能利益眾生。回答分為兩點：因緣具足則利益眾生，因緣不具足則不利益眾生。第一點，爲了回答這個問題等等。根本是：佛陀事業的因緣成熟后，堪能調伏的眾生。

【English Translation】 Even if the teachings are not consistent with the body and the order, there is no fault. Because there is no fault in the four bodies. In the tantras of other schools, all the teachings of the four bodies are not contradictory, etc. (Be sure to refer to 'Combination Garland', where all the contents are recorded in detail.) Dharma Friend believes that even if the teacher's own school establishes an image of the body, there is no contradiction, because here it is also made as a kind of statement of 'other people'. Believing in the four bodies is the view of the teacher Vairochana, saying that it records the view of that school, not the teacher's intention. There is no mention of the four bodies in the logical vehicle, etc., as said by Chandrakirti, preventing Shantideva and others from explaining it as the four bodies, which is known from oral instructions. The second part is divided into two points: no affliction and wish-wisdom. The first point, the connecting word is: Shravakas, etc. The root is: Shravakas and Pratyekabuddhas rely on the samadhi of no affliction, and contemplate with supernatural powers, completely abandoning the afflictions arising from the view of self or views, merely not focusing on the object and conditions. The non-affliction of the Buddhas is that wherever they see afflictions arising from objects in towns or villages, etc., they go there and cut off the continuum of that affliction, thus appearing particularly superior. 'Sorang', etc. can be taken as examples. The explanation is easy to understand. The second point, the connecting word is: Shravakas, etc. The root is: The Dharma possessed by the Buddha is more superior than that of the Shravakas, because the Buddha's mind constantly abides in samadhi, possessing five qualities. ('Ornament of Sutras'). Others are explained in the commentary. The explanation is: the characteristics of no effort, etc., and answering the questions of immeasurable beings like space at the same time, etc. The wish-wisdom of Shravakas, etc. is (when not in samadhi, not knowing things, vowing to know them, entering samadhi, and only knowing some things that happened in the world in the past.) It is the opposite of the five qualities, not possessing the five qualities. The third part is divided into two points: the Dharmakaya is eternal, and refuting the debate on pervasive eternity and non-pervasive eternity. The first point is divided into two points, first is the debate: If the Great Sage, etc., constantly abides in the Dharmakaya of the nature of great compassion, why does he not constantly benefit sentient beings? Because the manifested body can benefit sentient beings. The answer is divided into two points: if the causes and conditions are complete, then benefit sentient beings; if the causes and conditions are not complete, then do not benefit sentient beings. The first point, in order to answer this question, etc. The root is: After the causes and conditions for the Buddha's activities have matured, the beings who can be tamed.

་དང་གང་ལ་གང་གི་ཚེ་ཕན་པའི་བྱ་བ་གང་དང་གང་མཛད་པས་གཏན་དུ་ཕན་པར་གྱུར་ པ་དེའི་ཚེ་གདུལ་བྱ་དེ་དང་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྤྲུལ་བ་དེ་(ཨཱརྱ་སྔ་འགྲེལ་ཕྱི་འགྲེལ། )སྣང་ནས་དོན་ མཛད་དོ། །(རད་ཀིར་ནི། ཕྱོགས་སྔར་ལོངས་སྐུ་ལ་སྦྱར་ནས་འཆད་དོ། །ཤཱནྟིས་དག་ལྡན་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ སངས་རྒྱས་སོ། ། ) ཞེས་ཏེ་ཟླ་ཟེར་རོ། །འགྲེལ་པ་ལ། སེམས་ཅན་སྐལ་ལྡན་གང་ལ་ནས་དེའི་ཚེ་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ནས། བྱ་བ་མཛད་དོ། །དེའི་རྒྱུ་གང་ན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སོགས་ བརྟས་པ་ནི་བརྙེས་སམ་རྒྱས་པར་གྱུར་ནས་ཞེས་གདུལ་བྱ་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་དང་། དེའི་དོན་ མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བཏབ་པའི་དེ་པའི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྲུབ་པས་ཏེ་ འདུལ་བྱེད་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུའོ། །སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པ་དེས་ན། 2-404 དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟར་དགོས་འདོད་རྩོལ་ནུས་སུ་ཉེ་བར་གནས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་ལ་ལར་མི་མཛད་པར་མཐོང་བ་དང་འགལ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་རང་ གི་ལས་ཀྱི་ཉེས་པས་སྐལ་བ་དམན་པར་བསྐྱེད་པ་ལ་མངོན་མཐོ་སོགས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་ བས། གང་ཟག་ལ་ལ་ལ་དེ་འདྲའི་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་མཛད་པར་མི་སྣང་ངོ་སྙམ་དུ་བྱམས་ པས་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སོགས་རྩ་འགྲེལ་སླའོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། རྩོད་པ་ནི། ཡེ་ཤེས། ནས། སྐུ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར། ནས། བརྗོད་དེ་མིན་པར་ཐལ། རྣལ་འབྱོར། ནས། རྟེན་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ནས། འབྱུང་བའི་ ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ལན་ལ། བར་སྐབས་སོགས། རྩ་བ་ནི། ཆོས་སྐུའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཅན། ཁྱབ་ བརྗོད་དུ་རུང་། ཁྱེད་ཀྱི་མཛད་པ་སོགས་དང་། ཡང་མཛད་པ་དེ་ཉིད་ཟད་མེད་ཅེས་ཤཱནྟིས་དེ་ ལེགས་སོ། །(བསྟན་བཅོས་གསུམ་དུ་བཤད། ) འགྲེལ་པ་ལ། རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་གྱུར་སོགས་དེ་ལྟར་ ཇི་སྐད་སོགས་ཏེ་སླའོ། ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལོངས་སྐུའི་ངོ་བོ་བཤད། མཚོན་བྱེད་མཚན་དཔེ་བཤད་ པའོ། །དང་པོ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་སོགས་ཏེ། རྩ་བར། བརྒྱན་པའི་བདག་ཉིད་ ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་གནས་འོག་མིན་ཁོ་ནར་བཞུགས་པ་འདི་ཆོས་ཅན། ཐུབ་པའི་སོགས་སོ། ། འཁོར་ས་བཅུའི་བྱང་སེམས་ཁོ་ན་དང་ལྷན་གཅིག་ཏུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་རྫོགས་པར་ཉེ་ བར་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་ སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དཔེ་བྱད་བཟང་བོ་བརྒྱད་(བྱེད་ལས་)ཅུས་བརྒྱན་པ་བྱང་ཆེན་ པོ་རྣམས་ལ་ཐེག་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་བླ་ན་མེད་པའི་དགའ་(བ་དང་)བདེ་(བ་དང་། )ཚིམ་ (པ་དང་། )རབ་ཏུ་དགའ་བ་མཛད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོར་ མ

【現代漢語翻譯】 當何者對何者有利之時，做了何種行為而最終變得有益，在那時，本體的化身（阿 Arya，前釋后釋）會顯現給那個應調伏者，並利益他們。(Radkirni：先前與報身結合解釋。Shanti 說：『純凈者』即是本體的佛陀。) 如是月光。註釋中說：對於有緣的眾生，在那時，世尊會行利益之事。原因是什麼呢？善知識等增長，即是獲得或增長，這是應調伏者所具有的原因。爲了實現增上生和決定勝，以及爲了實現他們過去所發的愿，這是調伏者所具有的原因。通過圓滿愿等二資糧，如同如意寶般，隨時都能輕易地滿足需求。 第二，如果有人看到佛陀沒有利益某些眾生，這是否矛盾呢？即使如此，由於他們自己的業力而導致福報淺薄，沒有獲得增上生等果報的因緣，因此，佛陀似乎沒有讓這種果報在某些人身上成熟，這是慈悲的考量。這就像一個例子一樣，根釋很容易理解。 第二部分分為兩部分：辯論。智慧。到。法身。如何。到。說，否則就錯了。瑜伽。到。存在於所依處，到。出現的原因。回答：中間等。根本是：法身的佛陀。可以普遍表達。您的行為等。還有，Shanti 說，那個行為是無盡的。很好！（在三部論典中解釋。）註釋中說：原因是完全成熟等，如是等等，很容易理解。 第三部分分為兩部分：解釋報身的本體。解釋作為象徵的相好。第一部分：連線。如是等。根本是：以莊嚴為自性的色身，只住在色究竟天，這是佛陀等。與十地菩薩一起，爲了圓滿享用大乘佛法。諸佛世尊以三十二大丈夫相莊嚴，八十隨形好莊嚴，爲了讓大菩薩們享用無上大乘佛法的喜悅、快樂、滿足和極大的喜悅。如是說。註釋中說：作為大丈夫。

【English Translation】 When is it beneficial to whom, and what actions are performed that ultimately become beneficial? At that time, the emanation of the essence (Arya, earlier and later explanations) appears to that particular being to be tamed and benefits them. (Radkirni: Previously explained in conjunction with the Sambhogakaya. Shanti says: 'The pure one' is the Buddha by nature.) Thus, moonlight. The commentary says: For fortunate sentient beings, at that time, the Bhagavan performs beneficial deeds. What is the reason? The increase of virtuous friends, etc., that is, attainment or growth, is the cause possessed by the being to be tamed. In order to achieve higher realms and definite goodness, and to fulfill their past aspirations, this is the cause possessed by the tamer. By perfecting the two accumulations of aspiration, etc., like a wish-fulfilling jewel, one can easily fulfill needs and desires at all times. Second, if one sees that the Buddha does not benefit certain beings, is this contradictory? Even so, due to their own karma, their merit is shallow, and they do not have the causes to obtain higher realms, etc. Therefore, it seems that the Buddha does not allow such results to mature in some people, which is a compassionate consideration. This is like an example, and the root explanation is easy to understand. The second part is divided into two parts: debate. Wisdom. To. Dharmakaya. How. To. Say, otherwise it is wrong. Yoga. To. Exists in the support, to. The reason for the emergence. Answer: Intermediate, etc. The root is: The Buddha of Dharmakaya. Can be universally expressed. Your actions, etc. Also, Shanti says that that action is endless. Very good! (Explained in three treatises.) The commentary says: The reason is complete maturation, etc., as such, etc., it is easy to understand. The third part is divided into two parts: explaining the essence of the Sambhogakaya. Explaining the marks and signs as symbols. The first part: connection. As such, etc. The root is: The form body whose nature is adornment, only resides in Akanishta, this is the Buddha, etc. Together with the Bodhisattvas of the ten bhumis, in order to fully enjoy the Mahayana Dharma. The Buddhas and Bhagavan are adorned with the thirty-two major marks and eighty minor marks, in order to allow the great Bodhisattvas to enjoy the supreme joy, happiness, contentment, and great joy of the Mahayana Dharma. Thus it is said. The commentary says: As a great man.

ཚོན་པར་བྱེད་པས་མཚན་ཏེ། ཐུབ་མཚན་ཡུལ་ན་གནས་པ་དང་། །གསལ་ལ་རྫོགས་པས་ 2-405 འཕགས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་དང་། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་སོགས་ཀྱི་དེ་བཟློག་པའོ། །གཞན་ རྒྱུད་ལ་བསྒོ་ཞིང་(ཆོས་བཤེས་)ཞེན་པར་བྱེད་པས་སམ་ནང་གི་ཡོན་ཏན་གསལ་བར་བྱེད་པས་ སམ་མཛེས་(གནོད་)པར་བྱེད་པས་དཔེ་བྱད་དེ། ལུས་ཅན་ཀུན་གྱིས་ཁྱོད་མཐོང་ན། །སྐྱེས་བུ་ དམ་པ་ལེགས་པར་འཚལ། །(མཚན་གྱི་ལས། )མཐོང་བ་ཙམ་ཀྱིས་རབ་དང་བར། །(དཔེ་བྱད་ཀྱི་བྱེད་ ལས། ) མཛད་པ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། མཚན་དང་། དཔེ་བྱད་དོ། །དང་པོ་ལ། དབྱེ་བ་དང་། དེའི་རྒྱུའོ། །དང་པོ་ ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། མཚན་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། ཕྱག་གི་(གནོད་འཇོམས་)མཐིལ་ལ་མཚོན་ ཆའི་འཁོར་ལོ། (གནོད་འཇོམས། ) ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་ན། (འཇོམས། ) འགྲོ་བར་འཇུག་པའི་འཁོར་ ལོ། (ཤིང་རྟའི་འཕངས་ལོ་ལྟ་བུ་ཞེས་འཇོམས། ) རྩིབས་སྟོང་ལྟེ་བ་མུ་ཁྱུད་དང་བཅས་(མདོ་)པ། (རུས་པའམ་ བ་སོ་ལ་རྐོས་པ་འདྲ། ) ཡོངས་སུ་རྫོགས་(མདོ་)པས་མཚན་པ་དང་། རུས་སྦལ་གྱི་ལྟོ་བ་ལྟར་ཞབས་ མཐིལ་(མདོ་)ས་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང་ཞབས་མ་ཞུམ་པ་(མདོ་)དང་། ཕྱག་དང་ཞབས་ཀྱི་ སོར་མོ་རིན་པོ་ཆེའི་དྲ་བས་འབྲེལ་བ་སྟེ། ཕྱག་གི་(མཐེ་བོང་མ་གཏོགས་)སོར་ཚིགས་དང་པོ་ནས་ ཕྱག་སོར་གྱི་ཕྲག་སེང་སང་བོ་མེད་ལ་སོར་གདུབ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱན་ཀྱང་གཞུག་ཏུ་རུང་བ་ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཛེས་པའི་དྲ་བས་འབྲེལ་བའོ། །གནོད་འཇོམས་སོ། །ཕྱག་ཞབས་ ཀྱི་མཐིལ་ཤིང་བལ་ལྟར་འཇམ་(པ་ནི་མཉེན་པའོ། ། )ཞིང་གཞོན་ཤ་ཆགས་(པ་ནི་མདོག་ཕུན་ཚོགས་སོ་ ཞེས་འཇོམས་)པ་དང་། ལོངས་སྐུའམ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་བ་འདིའི་སྐུ་ནི་ཕྱག་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་བཞི་ ཕྲག་པ་གཉིས་ལྟག་པའི་ཕྱོགས་ཏེ་བདུན་(མདོ་ལས་མཐོ་བ་གཉིས་ནི་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་ནས་སྐྱེས། །ཕྱག་ལས་ གཉིས་སྐྱེས་ཐལ་གོང་གཉིས་སྐྱེས་ཏེ། །མཐོ་བ་གཅིག་ནི་ལྟག་པའི་ཕྱོགས་ནས་ཏེ། །དགེ་ཞིང་དག་སྟེ་འོད་གསལ་རབ་ཏུ་རྒྱས། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། )མཐོ་བ་དང་(ཕྱག་ཞབས་ཀྱི་རྒྱབ་ཕྲག་པ་དང་མགྲིན་པ་ཞེས་ཟེར། བོལ་གཉིས་དང་དཔུང་མགོ་གཉིས་ དང་ལྟག་པ་སྟེ་དེ་དག་ཤ་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གནོད་འཇོམས། མདོར། ཕྱག་ཞབས་དང་མགུལ་གྱི་ལྷུན་མཐོ་བས་བདུན་ 2-406 མཐོ་ཞེས་བྱའོ། ། )ཞབས་མཐིལ་ཀྱི་དཀྱུས་དང་མཐོ་མཉམ་པས་སོར་རིང་དང་། ཞབས་བཞི་ཆ་ (གནོད་འཇོམས་)ཕྱིར་འཕགས་པས་རྟིང་བ་ཡངས། ཁྲུ་བདུན་གྱིས་ཆེ་བའི་(མི་ཕལ་བ་བས་ཞེས་གནོད་ འཇོམས། )ཕྱིར་སྐུ་ཆེ། མདུན་རྒྱབ་གློ་(གསེར་)ཡ་ཡོ་མེད་པས་དྲང་། ཞབས་པུས་མོའི་ལྷ་ང་དང་ ལོང་(མདོ་དངོས་)མོའི་ཚིགས་(གནོད་)ཀྱི་རུས་པ་ཕྱིར་འབུར་མི་མངོན་པ་དང་། འདི་ལོང་བུ་ཆེ་ བ་དང་དཔེ་བྱད

【現代漢語翻譯】 被稱為『標記』是因為它能著色。正如經文所說：『佛陀住在圖布禪（Thubtsen）地方，顯明而圓滿，故為聖者。』這與轉輪王等的情況相反。或者，因為他教導他人（法友）並使人執著，或者因為他使內在的功德顯現，或者因為他使人愉悅（利益），所以稱為『隨好』。正如經文所說：『一切有情眾生若見汝，當知是殊勝丈夫。』（標記的作用）『僅見即可生歡喜。』（隨好的作用）『我向您的事業頂禮。』 第二部分分為：標記和隨好。第一部分分為：分類和原因。第一部分：連線詞是『標記』等。根本頌：手掌（利益摧毀者）中心有輪寶（利益摧毀者），腳掌中心有（摧毀者）行進之輪（如車輪的輻條，摧毀者說）。具有千輻、輪轂和輪輞（經部），（如同在骨頭或象牙上雕刻）。完全圓滿（經部）而莊嚴。腳掌（經部）像烏龜的腹部一樣平坦地放在地上，腳不收縮（經部）。手和腳的指頭之間有珍寶之網相連，即（除了拇指之外）從手指的第一節到手掌的連線處沒有空隙，甚至可以戴戒指等裝飾品，以各種方式連線的美麗之網。利益摧毀者說。手腳的掌心像棉花一樣柔軟（即柔軟）。充滿青春的血肉（即顏色豐富，摧毀者說）。化身佛或殊勝化身的身體，手腳的四個掌心、兩個肩膀和後頸，這七處（經部說，『兩處高起從腳掌生，兩處從手生，兩處從肩生，一處從後頸生。吉祥而清凈，光明熾盛。』）高起（手腳的背部、肩膀和脖子被稱為高起。因為兩個膝蓋、兩個肩頭和後頸的肉豐滿。摧毀者說。總之，手腳和頸部的隆起被稱為七處高起。）腳掌的寬度和高度相等，所以手指修長。腳的四分之一（摧毀者）突出，所以腳後跟寬大。因為比普通人高七肘（摧毀者說），所以身體高大。因為前後胸部沒有凹陷，所以身體正直。腳的膝蓋骨和踝骨（經部原文）的骨頭不向外突出，這（利益）是說脛骨粗大，並且具有隨好。

【English Translation】 It is called 'marks' because it colors. As the scripture says, 'The Buddha dwells in Thubtsen, clear and complete, therefore he is a noble one.' This is the opposite of the case of a Chakravartin etc. Or, because he teaches others (Dharmamitra) and makes people attached, or because he makes inner qualities manifest, or because he pleases (benefits), therefore it is called 'minor marks'. As the scripture says, 'If all sentient beings see you, they will know that you are a noble man.' (The function of the marks) 'Just seeing brings joy.' (The function of the minor marks) 'I prostrate to your deeds.' The second part is divided into: marks and minor marks. The first part is divided into: classification and cause. The first part: the connecting word is 'marks' etc. Root verse: In the center of the palms (destroyer of benefits) there is a wheel jewel (destroyer of benefits), in the center of the soles of the feet there is (destroyer) a wheel of movement (like the spokes of a wheel, the destroyer says). Having a thousand spokes, a hub and a rim (Sutra), (like carving on bone or ivory). Completely perfect (Sutra) and adorned. The soles of the feet (Sutra) are placed flat on the ground like the belly of a turtle, and the feet do not contract (Sutra). The fingers of the hands and feet are connected by a net of jewels, that is, (except for the thumb) from the first joint of the fingers to the connection of the palms there is no gap, and even rings etc. can be worn, a beautiful net connected in various ways. The destroyer of benefits says. The palms of the hands and feet are as soft as cotton (i.e. soft). Full of youthful flesh (i.e. rich in color, the destroyer says). The body of the Nirmanakaya or supreme emanation, the four palms of the hands and feet, the two shoulders and the back of the neck, these seven places (the Sutra says, 'Two high places are born from the soles of the feet, two are born from the hands, two are born from the shoulders, and one is from the back of the neck. Auspicious and pure, the light is blazing.') are raised (the backs of the hands and feet, the shoulders and the neck are called raised. Because the two knees, the two shoulders and the back of the neck are full of flesh. The destroyer says. In short, the raised parts of the hands and feet and the neck are called the seven raised parts.) The width and height of the soles of the feet are equal, so the fingers are long. One quarter of the foot (destroyer) protrudes, so the heels are wide. Because it is seven cubits taller than ordinary people (the destroyer says), the body is tall. Because there is no depression in the front and back of the chest, the body is upright. The bones of the knees and ankles (Sutra original) of the feet do not protrude outwards, this (benefit) is said to be that the tibia is thick, and it has minor marks.

་གྱི་ཆུང་བ་ཡིན་ཞེས། ཆོས་བཤེས་སོ། །(ཁ་ཅིག་འདི་ཕྱིའི་ལོང་བུ་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱི་ནང་ གི་ལོང་བུའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས། ) བ་སྤུ་ནི་གཡས་ཕྱོགས་སུ་གྱེན་དུ་འཁྱིལ་ཞིང་ཞལ་བཟང་ བོ་ལ་གྱེན་དུ་ལྟ་བ་འདྲ་བར་རྩེ་མོ་གྱེན་དུ་ཕྱོགས་པ་སྟེ་བཅུ་ཚན་དང་པོའོ། ། བྱིན་པ་(བྱིན་གྱིས་ ཕྲ་ཞིང་དབྱིབས་མཉམ་ཞེས་སོགས་གནོད་འཇོམས། )མཉམ་ཞིང་རིམ་པར་འཚམ་ལ་རྒྱས་ཤིང་ཟླུམ་པས་རི་ དྭགས་ཨེ་ཡའི་འདྲ་བ་སྟེ། (ཚད་སོར་བཅོ་བརྒྱད་གནོད་འཇོམས། ) བསེ་ཁ་སྒོའོ་ཞེས་དཔལ་(བྲམ་ཟེ་དཔལ་ འཛིན་གྱིས་དགྲ་ནག་གི་འགྲེལ་པར་)འཛིན་དང་ཆོས་བཤེས་སོ། །མ་བཏུད་པར་(མདོ་)ཕྱག་མཐིལ་གྱིས་ པུས་མོའི་ལྷ་(མདོ་)ངར་སླེབ་པས་ཕྱག་རིང་ཞིང་མཛེས། པད་མའི་སྦུབས་སུ་སྙིང་པོ་ནུབ་(གནོད་ )པ་ལྟར་འདོམས་(རྟ་དང་གླང་བོ་ཅང་ཤེས་ལྟར་ཞེས་མདོར། )ཀྱི་སྦ་བ་སྟེ་གསང་བའི་མཚན་མ་སྦུབས་སུ་ ནུབ་པའི་མཆོག ལྤགས་(ཁ་དོག་གསལ་བར་བསྟན་ཅེས་གནོད་འཇོམས་)པ་གསེར་སྦྱངས་པའི་མདོག་ ལྟ་བུ་ཤིན་ཏུ་དྭངས་པ་ཡིན་གྱི་གསེར་མདོག་གིས་མ་ཁྱབ་པོ། །ལྤགས་པའི་སྐྱི་སྲབ་ཅིང་རྡུལ་ གྱིས་མི་གོས་པ་དང་། བ་སྤུ་ནི་བུ་ག་གཅིག་ནས་གཉིས་མེད་པར་རེ་རེ་ནས་གཡས་ཕྱོགས་ སུ་ལེགས་འཁྲུངས་དང་། ཞལ་གྱི་སྨིན་མཚམས་(ཐིག་ལེའི་གནས་)ན་སྤུ་དཀར་འཇམ་གཡས་ སུ་རིམ་པ་སོ་གཉིས་སུ་འཁྱིལ་ཞིང་ཉི་ཟླ་བརྒྱ་ལས་ལྷག་པའི་འོད་གསལ་བའི་མཛོད་སྤུས་ བརྒྱན་པ། (དཀར་འཇམ་གཉེན་པ་དྲངས་ན་ཁྲུ་གང་དོ་གསུམ་བཞིའི་བར་དུ་འབྱུང་ལ་བཏང་ན་སྐྱུ་རུ་རའི་འབྲས་བུ་བཞིན་དུ་ གཡས་སུ་འཁྱིལ་ནས་འདུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། ། ) རོ་སྟོད་འཕེལ་ཁ་ཆེ་བས་སེང་གེའི་རོ་སྟོད་འདྲ་བ། ལོངས་སྐུ་འདིའི་དཔུང་བའི་མགོ་མགྲིན་པ་དང་(མདོ་)རྒྱུད་ལེགས་པར་འབྲེལ་ཞིང་(མདོ་)ལྷུན་ 2-407 ཟླུམ་པར་གནས་པ། ཐལ་གོང་(གསེར་གྱི་གཏན་པ་ཕྱིས་པ་ལྟར་ཞེས་མདོ། )ནི་བྲང་ངོ་། །བཅུ་ཚན་གཉིས་ པའོ། །འདིའི་(ཡོ་གའི་འགྲེལ་ཆེན་ཀུན་སྙིང་མར་རོ་དྲོ་བའི་རྩ་བདུན་སྟོང་མགྲིན་པའམ། ལྕེ་མགུལ་གཉིས་ན་ཡོད་པས་ སོ། །ཞེས་སོ། ། )ལྗགས་ལ་ནད་ཀྱིས་མ་ཉམས་ཤིང་རོ་མི་ཞིམ་པ་རྟ་ཆག་ལྟ་བུ་ཡང་རོ་མཆོག་ཏུ་ སྣང་བ་སྟེ། སྐུ་ནི་ཁྲུན་དང་འདོམས་གྱི་ཚད་དུ་མཉམ་པས་ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷ་(ན་ནྱ་ནི་ངན་པ་སྟེ་རོ་སྨད་གྲོ་ དྷ་ནི་བཟང་བོ་སྟེ་རོ་སྟོད་དོ། །དེ་ལྟེ་བ་ནས་གཅལ་བས་མཉམ་ཞེས་ཡོ་གའི་འགྲེལ་ཆེན་ཏེ་ཟླ་ཟེར་ཡང་ངོ་། ། )ལྟར་ཆུ་ཞིང་ གབ། གཙུག་ཏོར་(ནི་དབུ་ལ་དཀྲིས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །ཟླ་ཟེར་རོ། ། )ཟླུམ་ཞིང་གཡས་སུ་འཁྱིལ་བ་ཕལ་ བའི་ངོར་སོར་བཞི་ཙམ་འཕགས་པ། སྤྱིར་ལྟར་མི་མངོན། དབུར་ལྡན། ཨུཏྤལ་དམར་བོ་ལྟ་ བུའི་མདོག་ཅན་གྱི་ལྗག་རིང་བ་ནི་ཞལ་གྱི་དཀྱ

ིལ་འཁོར་ཁེབས་ཤིང་མཛེས་(མདོ་)པ་ནི་སྲབ་ ལ་ཡངས་པའོ། །ཀུན་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ། མཉན་པར་འོས་ཤིང་མི་ མཐུན་པ་མེད་པ། ཟབ་ཅིང་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ། མི་མཚུངས་ཤིང་རྣར་སྙན་པ། རིག་ ཅིང་(ནི་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་)ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་(ཞེས་ཨཱརྱ་)ངག་གི་ལམ་ཡན་ལག་ལྔ་ ལྡན་(ཀུན་ཨཱརྱ་)གྱི་གསུང་ཚངས་དབྱངས་དང་། མེ་ལོང་(མདོ་)ལྟར་ཟླུམ་ལ་རྒྱས་པས་འགྲམ་པ་ (མཛེས་ཞེས་མདོ། )སོགས་དང་། ཀུན་ད་སོགས་ལྟར་(དུང་གི་བཅག་འཕྲོ་ཞེས་མདོ་)ཤིན་ཏུ་དཀར་དང་། མཐོ་དམའ་(མདོ་)མེད་པས་ཚད་མཉམ། མཚམས་མ་དོད་(མདོ་)པས་ཐགས་བཟང་། བླ་འོག་ ཏུ་(ལྷག་ཆད་མེད་པར་)ཉི་ཤུ་ཉི་ཤུ་ཡོད་པས་གྲངས་སོགས་ཏེ་བཅུ་ཚན་གསུམ་པའོ། །དཀར་ནག་ (མདོ་)གི་ཆ་མ་འདྲེས་ལ་དམར་(མདོ་)བོས་མ་གཡོག་པས་སྤྱན་ནི་མཐོན་མཐིང་། (ནི་ཤིན་ཏུ་སྔོ་བའོ། ། རད་ཀིར། ) སྤྱན་གྱི་སྟེང་འོག་གི་རྫི་མ་གཞོལ་ཞིང་(མདོ་དོན་)མ་འཛིངས་པས་བ་མཆོག་གི་(ནི་བེའུ་ གཞོན་ནུའོ། །ཡང་ན་བ་མཆོག་ནི་ཁྱུ་མཆོག་གོ་ཞེས་སྙིང་། བ་ལང་གི་མཆོག་གོ་ཞེས་ཟླ་ཟེར། )རྫི་མ་འདྲ་བའོ། །འདི་ དག་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། ཕྱེད་སྔ་མ་རྒྱུ། ཕྱི་མ་འབྲས་བུའོ། །བསུ་བ་སོགས་པ་ཆོས་ ཉན་པ་(མདོ་)གཙུག་ལག་ཁང་དང་(མདོ་)མཆོད་རྟེན་ལ་སྟི་སྟང་བྱེད་སོགས། འཁོར་མང་བའི་ 2-408 སྔ་ལྟས་སོ། །(མདོ་)སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་བརྟན་པ་སོགས་དང་། སྦྱིན་པ་སོགས་བསྡུ་བའི་སོགས། མྱང་བ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པ་གྱ་ནོམ་སོགས་དང་། བལྡག་པ་དང་བཏུང་བ་སོགས་དང་། བསད་བྱ་བཅིངས་(མདོ་)པ་ལ་སོགས། སྲོག་བསྲུངས་(མདོ་)ཏེ་འཚོ་སོགས་དང་། དགེ་བ་ གསར་དུ་སོགས། ཕྱིར་ཞིང་སྤེལ་བས་སོགས་དང་། སྒྲ་གཏན་ཚིགས་གསོ་བ་རིག་པ་སོགས་ པ་ལྷམ་སོགས། རང་ལ་ནོར་སོགས་མེད་ཅེས་ཕྱིར་མ་སྤངས་སོགས། འཁྲིག་པ་ལས་ཚངས་ སྤྱོད་སོགས། གདིང་བ་དང་དགབ་པ་སོགས། གཞལ་ཡས་ཁང་དང་གནས་ཁང་སོགས་དམ་ པ་སོགས། རྣམ་གཡེང་སོགས་ཡོངས་སུ་སྤངས་སོགས། མཁན་སློབ་ཕ་མ་སོགས་བླ་མ་ སོགས་ཞིང་མུ་ཅོར་མི་སྨྲ་བས་རོ་སྟོད་སོགས། ཚེ་འདིར་ཕན་སྨྲ་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ཕྱི་མར་ཕན་སྨྲ་ ལེགས་སྨྲའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསླབ་པར་བྱས་སོགས། སྨན་དང་སོགས་པ་ཕན་པའི་ཟས་ (མདོ་)རིམ་གྲོ་སོགས། གཡོག་དང་རིམ་གྲོ་བྱས་སོགས། བསིལ་ཁང་དང་ཁྲོན་པ་དང་རྒལ་ དཀའ་བར་ཟམ་པ་སོགས་བྱེད་པ་ཡང་དག་སོགས་དང་། འདུག་གནས་སོགས་ལྷག་པར་ སོགས། འཇམ་པོ་དང་སོགས་པ་སྙན་ཞིང་མཉེན་པའི་གསུང་མངའ་བས་སོགས། ཁམས་ཉེ་ རིང་ཐམས་ཅད་སོགས་ནས་གཅིག་ཅར་དུ་མཚུངས་པར་དམ་པའི་ཆོས་སོགས། བཀུར་བ་ དང་མི་བརྙས་པ་སོགས། ཡུན་རིང་བོ་ནས་བདེན་པའི་ཚིག་སོགས། ཕན་ཚུན་འབྱེད་པའི་ཕྲ་ མ་སོགས། འདྲ

【現代漢語翻譯】 『輪圍周匝且美妙』（經部）是指纖細而寬廣的（事物）。應當完全知曉並徹底理解，值得傾聽且毫無矛盾，深奧並與旋律相合，無與倫比且悅耳動聽，明智（即能夠理解，因此）而普及，即（所謂的）具有五種要素的聖語之路（一切聖者）的梵音，以及如鏡子般圓潤而豐滿，使得面頰（美麗，如經部所說）等，以及如蓮花等（如經部所說的貝殼碎片）般潔白，沒有高低（如經部所說）因此尺度相同，沒有界限（如經部所說）因此編織精良，上下（沒有缺失）各有二十個，因此有數量等，即三十個一組。黑白（如經部所說）部分不混合，且沒有被紅色（如經部所說）所掩蓋，因此眼睛是深藍色的。（即非常藍。Rād kira。）眼睛上下方的睫毛彎曲（經部意義）且不混雜，因此像牛王的（即小牛。或者牛王是牛群之王，如《心經》所說。月稱說，是牛中的佼佼者。）睫毛一樣。這些等等。 註釋中說：前半部分是原因，後半部分是結果。迎接等，聽聞佛法（經部），對寺廟（經部）和佛塔進行尊敬等，是擁有眾多眷屬的先兆。（經部）即使面臨生命危險也保持堅定等，以及佈施等積累的等等。品嚐味道、氣味、觸感等豐富的東西，以及咀嚼和飲用等，以及將被殺害和束縛（經部）的等等。保護生命（經部）即生存等，以及新造善業等。通過耕種和傳播等，以及聲音、邏輯、醫學等，以及鞋子等。即使自己沒有財富等，也沒有放棄等。從性行為到梵行等。墊子和覆蓋物等。宮殿和住所等神聖的場所等。完全放棄散亂等。堪布、阿阇黎、父母等上師等，以及不胡言亂語，即不務正業等。今生說有益的話，說悅耳的話，來世說有益的話，學習追隨善言等。藥物等有益的食物（經部）供養等。侍奉和供養等。涼亭、水井和難以逾越的橋樑等，做正確的事情等，以及住所等特別的等等。溫柔等，以及擁有甜美而柔和的聲音等。所有親疏遠近的人等，從所有到同時平等地對待神聖的佛法等。尊敬和不輕蔑等。長久以來真實的話語等。挑撥離間的誹謗等。

【English Translation】 'The wheel is covered and beautiful' (Sūtra) refers to things that are slender and broad. One should fully know and thoroughly understand, it is worthy of listening to and without contradiction, profound and in harmony with the melody, unparalleled and pleasing to the ear, wise (that is, able to understand, therefore) and universal, that is, the sacred speech path with five elements (all Āryas), the Brahma sound, and like a mirror, round and full, making the cheeks (beautiful, as the Sūtra says), etc., and like lotuses, etc. (fragments of shells as the Sūtra says) are very white, without high or low (as the Sūtra says), so the measurements are the same, without boundaries (as the Sūtra says), so the weaving is excellent, twenty each above and below (without missing), so there are numbers, etc., that is, a group of thirty. The black and white (as the Sūtra says) parts are not mixed, and not covered by red (as the Sūtra says), so the eyes are deep blue. (That is, very blue. Rād kira.) The eyelashes above and below the eyes are curved (meaning of the Sūtra) and not mixed, so they are like the eyelashes of the best of cows (that is, a young calf. Or the best of cows is the king of the herd, as the Heart Sūtra says. Candrakīrti says, it is the best among cows.) These, etc. The commentary says: the first half is the cause, and the second half is the result. Welcoming, etc., listening to the Dharma (Sūtra), respecting temples (Sūtra) and stupas, etc., are signs of having many attendants. (Sūtra) Maintaining steadfastness even in the face of life-threatening situations, etc., and accumulating offerings, etc. Tasting flavors, smells, tactile sensations, etc., abundant things, and chewing and drinking, etc., and those to be killed and bound (Sūtra), etc. Protecting life (Sūtra), that is, survival, etc., and newly creating virtuous deeds, etc. Through cultivation and propagation, etc., and sound, logic, medicine, etc., and shoes, etc. Even if one does not have wealth, etc., not abandoning, etc. From sexual activity to celibacy, etc. Cushions and coverings, etc. Palaces and dwellings, etc., sacred places, etc. Completely abandoning distractions, etc. Khenpos, Acharyas, parents, etc., gurus, etc., and not speaking nonsense, that is, not being idle, etc. Speaking beneficial words in this life, speaking pleasant words, speaking beneficial words in the next life, learning to follow good words, etc. Medicines and other beneficial foods (Sūtra), offerings, etc. Serving and making offerings, etc. Pavilions, wells, and bridges over difficult passages, etc., doing the right things, etc., and residences, etc., especially, etc. Gentleness, etc., and having a sweet and gentle voice, etc. All relatives, near and far, etc., from all to simultaneously treating the sacred Dharma equally, etc. Respecting and not despising, etc. True words for a long time, etc. Slander that causes discord, etc.

་བར་བྱམས་པས་བལྟས་ཞེས་སོགས། མི་སྡུག་པ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་སོགས་པ་སྡུག་ པ་ལ་ཆགས་(ཨཱརྱ་)པ་མེད་པར་རྨོངས་(ཨཱརྱ་)པ་མེད་པའི་སྤྱན་གྱིས་བལྟས་སོགས་སོ། །གཉིས་ པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་གྲུབ་པས་མཚན་གྲུབ་པར་བསྟན། འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ ལ་གསུམ་སྟེ་སླའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ་སླའོ། ། གཉིས་པ་ལ། སྔ་འགྲེལ་ནི། དེ་ལྟར་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། ཐུབ་པའི་ཞེས་རེ་རེ་སྦྱར་ཏེ། མདོག་ལྟར་དམར་བ་དང་། མདངས་དང་ལྡན་ཞིང་སྣུམ་པ་དང་། གཤོང་བུ་མེད་པའི་མཐོ། 2-409 རྩེ་མོ་ཟླུམ། ཤས་ཁེངས་པས་རྒྱས། རྩ་བ་ནས་བྱིན་གྱིས་ཕྲ། རྩ་ཕྱིར་མི་མངོན། རྩ་ལ་མདུད་ པ་མེད། ལོང་བུ་ཆུང་ཤོས་(ཆོས་བཤེས་)ནང་མ་འབུར་བ་མི་མངོན། ཞབས་ཆེ་ཆུང་རིང་ཐུང་མེད་ པས་མཉམ་དང་། བཅུ་ཚན་དང་པོའོ། ། མིའི་སེངྒེ་(མདོ་)ཡིན་པས་སེངྒེའི་སྟབས་ཀྱིས་བརྗིད་ པར་དང་། མིའི་གླང་བོ་(མདོ་)ཡིན་པས་གླང་ཆེན་སྟབས་ཀྱིས་ཐད་ཀར། བྱའི་སྟབས་ཀྱིས་ངང་ བའི་རྒྱལ་(མདོ་)བོ་ལྟར་ནམ་མཁར་བཞུད། (མདོ། ) མིའི་ཁྱུ་མཆོག་ཡིན་པས་ཁྱུ་མཆོག་གི་ སྟབས་ཀྱིས་འཁོར་གྱི་སྣ་འདྲེན་ཅིང་གཤེགས། མཐུན་(མྱང་འདས་)པའི་(མདོ་)ལམ་མངའ་བས་ གཡས་ཕྱོགས་ལྟ་ན་མཛེས་པར་རོ། །(མདོར་ཨཱརྱ། ) མི་གཡོ་བར་དྲང་བོར་རོ། །འགྱེང་ལེགས་ པས་(འདུལ་དཀར་གསུངས་)འཁྲིལ་བག་ཆགས། གློ་བུར་གྱི་ནག་ནོག་མེད་པས་བྱི་དོར་བྱས་འདྲ། རིང་ཐུང་སྦོམ་ཕྲའི་ཆ་ཕྱེད་པས་རིམ་པར་འཚམས་པ་ནི་བཅུ་ཚན་གཉིས་པའོ། །རང་བཞིན་ གྱིས་ནག་ནོག་སོགས་མེད་པས་གཙང་། རེག་ན་བདེ་བ་བསྐྱེད་པས་འཇམ། ལུས་ཀྱི་སྐྱོན་ ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་དག མཚན་གྱི་ཆ་ཤས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཆ་ནས་དཔེ་བྱད་དོ། ། སྐུ་ཁྱོན་ཆེ་བས་སྐུའི་ནས་བཟང་བ་སྟེ་མཛེས། གོམ་པ་ཆེ་ཆུང་སྙོམས། སྤྱན་གཉིས་ནི་རང་ བཞིན་གྱིས་ཤ་འཛེར་སོགས་མེད་པས་དག འཇམ་ཞིང་མཉེན་པས་གཞོན་(ཤ་མདོག་མ་ཉམས་ ཤིང་གཉེར་མ་མེད་པས། )ཤ་ཅན། སྐུའི་ཤ་ཞུམ་པ་མེད། སྐུ་ཤ་རྒྱས་ཤིང་དར་ལ་བབ་པ་ནི་བཅུ་ཚན་ གསུམ་པའོ། །ཤ་ལྷོད་ལྷོད་པོར་མ་སོང་བས་ཤིན་ཏུ་གྲིམས་སོགས། སྐུའི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ ལག་རང་གི་གནས་ལས་གནས་གཞན་དུ་མ་འཆོལ་བར་འདོག་མཚམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ འབྱེས་པ་སྟེ་ཕྱེད་པ་ཉིད། གཟིགས་པ་སྤྱན་ལ་ལིང་ཏོག་དང་རབ་རིབ་སོགས་ཀྱི་སྒྲིབ་མེད་ མིག་རྣག་སོགས་དག དཀུ་ནི་ཕྱལ་ཏེ་(གསུས་པ་ལ་ཟེར་)དེ་ཕན་ཚུན་ཟླུམ། རྐེད་པ་སྐབས་ཕྱིན། རྐེད་པ་མ་རྙོངས་པ་སྟེ་ཤ་བ་འདེད་པའི་ཁྱི་བཞིན་དུ་རྐྱང་རྐྱང་བོ་མིན་པའོ། །ཕྱལ་མཐོ་ཕྱིང་ (ལྟེ་བ་དང་ལྷེན་སྣའི་བར་ཡངས་པ་ཞེས་ཆུ་མིག་)དེའམ་ཕྱམ་(རྒྱས་འབྲིང་)མེར་(འཛམ་པ་ལྷའི་གསུས་པ་ལ་ཟེར་རམ་ 2-410 དཔྱད་)འདུག་(བྲང་གི་བར་རྒྱས་པ་ལ་ཟེར་ཞེས་འཇམ་གསར་

【現代漢語翻譯】 例如，以慈愛的目光注視著。對於不悅之事物不生嗔恨，對於悅意之事物不生貪執，以無有愚癡的慧眼觀看等等。第二部分分為兩點：通過原因的成立來證明相好的成立，以及成立的原因本身。第一部分分為三點，很容易理解。第二部分也分為三點，也很容易理解。 第二部分：之前的解釋是這樣的等等。根本文是：『佛陀的』，逐一對應，如紅色一般，具有光澤且油潤，沒有凹陷而高起，頂端渾圓，因豐滿而增大，從根部逐漸變細，根部不顯露，根部沒有結節，最小的關節（法友）內部不凸起不顯露，腳的大小、長短一致而平等，這是第一個十法。因為是人中獅子（經部），所以如獅子般威嚴；因為是人中牛王（經部），所以如大象般筆直；如鳥兒般，像天鵝之王（經部）一樣在空中行走。（經部）因為是人中之殊勝者，所以如殊勝者般引導眷屬而行。因為具有和諧（涅槃經）之道（經部），所以向右觀看時顯得莊嚴。（簡而言之，聖者）不會動搖而正直。因為姿態優美（律藏所說），所以顯得婀娜多姿。因為沒有突然的污垢，所以像擦拭過一樣。因為長短、粗細的部分都恰當，所以依次相稱，這是第二個十法。因為自性清凈等，所以乾淨。觸控時產生快樂，所以柔和。遠離身體的一切過患，所以美好。從相好的各個部分都圓滿的角度來說，是隨形好。 因為身體廣大，所以身體的痣很美。步伐大小均勻。雙眼因為自性沒有肉贅等，所以美好。因為柔軟，所以年輕（膚色沒有衰老，沒有皺紋）。身體的肌肉沒有萎縮。身體的肌肉豐滿且健壯，這是第三個十法。因為肌肉沒有鬆弛，所以非常緊緻等等。身體的肢體和細微之處沒有從自身的位置移動到其他位置，而是非常分明，也就是分開。觀看時，眼睛沒有白內障和眼翳等遮蔽，沒有眼垢等。腰部是扁平的（指腹部），彼此渾圓。腰部伸展。腰部不彎曲，不像追逐獵物的狗一樣僵硬。扁平高聳（肚臍和恥骨之間寬闊，稱為水眼），或者扁平（豐滿適中）如美熱（指美熱天神的腹部，或者 研究），端正（指胸部之間寬闊，如蔣嘎薩所說）。

【English Translation】 For example, looking with loving-kindness. Without anger towards the unpleasant, without attachment towards the pleasant, looking with eyes free from ignorance, and so on. The second part is divided into two: demonstrating the establishment of the marks through the establishment of the cause, and the cause itself that establishes. The first part is divided into three, which are easy to understand. The second part is also divided into three, which are also easy to understand. Second part: The previous explanation is like this, and so on. The root text is: 'The Buddha's,' applying each one individually, like being red in color, having luster and being oily, being high without depressions, the tip being round, increasing due to fullness, gradually thinning from the root, the root not being visible, the root having no knots, the smallest joint (Dharma friend) not bulging inside and not being visible, the size, length, and shortness of the feet being equal and even, this is the first ten. Because he is a lion among humans (Sutra), he is majestic like a lion; because he is a bull among humans (Sutra), he is upright like an elephant; like a bird, he walks in the sky like the king of swans (Sutra). (Sutra) Because he is the best among humans, he leads the retinue like the best and walks. Because he possesses the path of harmony (Nirvana Sutra) (Sutra), he appears beautiful when looking to the right. (In short, Arya) he is unwavering and upright. Because his posture is excellent (said in the Vinaya), he is graceful. Because there is no sudden dirt, he is like something that has been wiped clean. Because the parts of length, thickness, and thinness are appropriate, they are appropriately arranged in order, this is the second ten. Because of his pure nature, etc., he is clean. Touching him creates happiness, so he is gentle. He is free from all defects of the body, so he is good. From the perspective of the completeness of the parts of the marks, he is an example. Because the body is vast, the moles on the body are beautiful. The steps are of equal size. The two eyes are good because they are naturally free from fleshy growths, etc. Because they are soft and gentle, they are youthful (the skin color has not deteriorated, and there are no wrinkles). The muscles of the body have not shrunk. The muscles of the body are full and strong, this is the third ten. Because the flesh has not become loose, it is very firm, etc. The limbs and subtle parts of the body do not move from their own position to another position, but are very distinct, that is, separated. When looking, the eyes are free from cataracts and other obscurations, and free from eye discharge, etc. The waist is flat (referring to the abdomen), and they are round with each other. The waist is stretched. The waist is not bent, not stiff like a dog chasing prey. Flat and high (the space between the navel and the pubic bone is wide, called a water eye), or flat (moderately full) like Mere (referring to the abdomen of the god Mere, or research), upright (referring to the space between the chests being wide, as Jangsar said).

དང་འོད་ཟེར་མགོན་པོ་ཟེར་བ་ནོར་ཏེ་བྲང་དང་གསུས་པ་ འདྲའམ་)པ་དང་། ལྟེ་བའི་གཏིང་རིང་ཞིང་ཟབ། ལྟེ་བའི་རི་མོ་གཡས་ཕྱོགས་སུ་འཁྱིལ་བ་དང་། སྤྱོད་ལམ་མམ་སྐུའི་དབྱིབས་ཀུན་ནས་སོགས་སོ། །བཅུ་ཚན་བཞི་པའོ། །སྒོ་གསུམ་གྱི་ཀུན་ སྤྱོད་གཙང་དང་། སྨེ་བ་དང་ཤ་(ཨཱརྱ་)མཚན་གནག་བག་མེད། མདོར། སྨེ་བ་མེད་པ་ཡིན། ཞེས་སོ། །ཤིང་བལ་གྱི་འདབ་མ་ལྟར་འཇམ། ཕྱག་རིས་ལ་འོད་ཀྱི་མདངས་ཡོད་པ་དང་། ཕྱག་གི་རི་མོ་གཏིང་ཟབ། འཇམ་གསར་ནི། རྒྱང་རིང་བོ་ནས་མཐོང་བ་ཡིན་གྱི་གཏིང་ཟབ་པ་ མིན་གསུང་ངོ་། །ཕྱག་གི་རི་མོ་དཀྱུས་རིང་། ཞལ་གྱི་ཚིགས་ཧ་ཅང་སོགས། མཆུ་མེ་ཏོག་བིམ་ པ་(ནི་སྐྱུང་ཀའི་མཆུའོ་ཞེས་ཆུ་མིག་བ་ཟེར་ཏེ་ཧེ་ཧེ་)ལྟར་དམར་བའམ། དག་སྙིང་དུ། ཞལ་གཟུགས་ གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བ་དང་། ཞེས། ཞལ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བའོ། ། ཞེས་སོ། །མདོར། ཞལ་གཟུགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ཡིན། ཞེས་དངོས་སུ་ཡོད་དོ། ། ལྗགས་བདེ་ཞིང་མཉེན་པ་དང་། ལྗགས་པད་འདབ་ལྟར་སྲབ་པ་བཅུ་ཚན་ལྔ་པའོ། །ལྗགས་ དམར་བ་དང་། གླང་བོ་ཆེ་དང་(མདོ་)འབྲུག་གི་སྒྲ་(མདོ་)ལྟར་བརྗིད་ཆེ་བ་ཉིད་དང་། གསུང་ སྙན་(མདོ་)ཞིང་མཉེན་ལ་(འདིའི་ཚབ་ཏུ་ཉམས་སུ་བདེ་བ་ཞེས་མདོར། )འཇམ་པ་(རྣ་ལ་མི་གཟན་པ་ཞེས་འོད་ཟེར་) དང་། མཆེ་བ་རྣམས་ལྔ་ལ་སྦྱར་ཏེ། མཐའ་བསྐོར་ཕན་ཚུན་ཟླུམ། རྩེ་མོ་རྣོ། ཁ་དོག་དཀར། རིང་ཐུང་སྦོམ་ཕྲའི་ཚད་མཉམ་དང་། རྩ་བ་ནས་རྩེ་མོར་བྱིན་གྱིས་ཕྲ། ཤངས་བརྒྱུད་བཟང་ ཞིང་དོད་པས་མཐོ། ཤངས་མ་ཉམས་ཤིང་བསྣབས་སོགས་ཀྱིས་དག་པ་བཅུ་ཚན་དྲུག་པའོ། ། སྤྱན་དཀྱུས་རིང་ཞིང་ཡངས། ཡན་མན་གྱི་རྫི་མའི་མཚམས་སྟུག སྤྱན་དཀར་ནག་འབྱེས་ ཤིང་པད་འདབ་རངས་པ་འདྲ། སྨིན་མ་ཞེས་བཞི་ལ་སྦྱར་ཏེ། གཡས་གཡོན་འབྲེལ་བའི་ ཚིགས་རིང་བ་སྟེ། མཛོད་སྤུའི་འོག་ཕྱོགས་ནས་སྣའི་ཐད་ཁའི་ཕྱོགས་སུ་ཐུར་ལ་ཅུང་ཟད་ གཞོལ་ནས་འབྲེལ་གྱི་ཐད་ཀར་མིན་ནོ། །ཕྲ་ཞིང་མཉེན་པས་འཇམ། (རེག་བྱ། ) མདོག་སྣུམ། 2-411 སྤུ་རིང་ཐུང་སྦོམ་ཕྲ་མཉམ། ཞབས་དང་མཉམ་པའི་ཕྱག་མངའ་བས་ཕྱག་རིང་ཞིང་ཤ་འཚམ་ པར་རྒྱས། སྙན་གཉིས་མཐོ་དམན་ཆེ་ཆུང་མཉམ། སྙན་མ་འོན་པའམ་གནས་གྱུར་པས་(སྙན་ གྱི་དབང་བོ་)ཉམས་པ་སྤངས་སོ། །བཅུ་ཚན་བདུན་པའོ། །སྐྲ་(ཡོད་མེད་ཀྱི་)མཚམས་ཕྱེད་པས་ དཔྲལ་བ་འབྱེས། ཟླ་བ་ཚེས་པ་ལྟར་དཔྲལ་བའི་དབྱེས་ཆེ་བ་སྟེ་(དཔྲལ་བ་ཡངས་པ་ཡིན་ཞེས་མདོར་ཏེ་ འཇམ་གསར་ནི་དཔྲལ་བ་རྒྱ་ཆེ་ཞེས་ཏེ་ཁོའི་རྒྱུ་མཚན་ཕས་རྒོལ་འཇོམས་པར་བཤད་པ་དང་བསྟུན་ན་འདིར་འང་། )གཡས་ གཡོན་ན་སྐྲའི་མཚམས་ནས་ཡར་ལ་སྐྲ་མེད་པའི་ས་ཟླ་བ་ཚེས་པ་ཟུར་ལ་ལངས་པ་ལྟ་བུའོ། ། དབུ་གདུགས་ལྟར་རྒྱས། དབུ་སྐྲ་ཞེས་དྲུག་ལ་སྦྱར་ཏེ།

【現代漢語翻譯】 還有，被稱為'光芒怙主'（藏語：འོད་ཟེར་མགོན་པོ་，含義：光芒的保護者）的特徵是，胸部和腹部相似，肚臍深而長，肚臍的紋路向右旋轉，行為舉止或身體形態各方面都很完美。這是第四組特徵。 三門（身、語、意）的行為清凈，痣和肉（梵語：ཨཱརྱ་，羅馬轉寫：ārya，含義：聖者）的標記不明顯。總之，沒有痣。就像木棉花的瓣一樣柔軟，手紋有光澤，手紋深邃。柔軟而嶄新指的是從遠處就能看到，而不是深邃。手紋長，面部的關節等等。嘴唇像紅色的賓巴果（一種紅色水果，也指鸚鵡的喙），或者像水中的紅色生物。在《精華》中說：'面容顯現出影像'，意思是面容上顯現出影像。總之，面容上顯現出影像，這是真實存在的。 舌頭靈活柔軟，舌頭像蓮花瓣一樣薄，這是第五組特徵。舌頭是紅色的，聲音像大象或龍的聲音一樣雄偉。聲音悅耳動聽，柔軟（在《經》中用'舒適'代替），柔和（不刺耳）。牙齒有五個特徵：邊緣相互圓潤，尖端鋒利，顏色潔白，長短粗細均勻，從根部到尖端逐漸變細。鼻樑挺拔端正，鼻樑沒有損傷，並且沒有污垢。這是第六組特徵。 眼睛細長而寬闊，上下眼瞼的睫毛濃密，黑白分明，像蓮花瓣一樣。眉毛有四個特徵：左右眉毛之間的距離長，從眉間往下到鼻子的方向稍微傾斜，而不是直接相連。細而柔軟，觸感柔和。顏色潤澤，眉毛的毛長短粗細均勻。擁有與腳踝齊平的手臂，因此手臂長而豐滿。雙耳高度大小相同，耳朵沒有失聰或移位（耳朵的感官）的缺陷。這是第七組特徵。 頭髮的分界線明顯，額頭開闊，像新月一樣。額頭寬闊（《經》中說額頭寬闊，柔軟而嶄新指的是額頭寬闊，他的理由是能夠摧毀對手）。左右兩邊從頭髮的分界線向上，沒有頭髮的地方像新月一樣。頭部像傘一樣寬大。頭髮有六個特徵：

【English Translation】 Also, the characteristic called 'Lord of Rays' (Tibetan: འོད་ཟེར་མགོན་པོ་, meaning: Protector of Light) is that the chest and abdomen are similar, the navel is deep and long, the navel's lines swirl to the right, and the conduct or bodily form is perfect in every way. This is the fourth set of characteristics. The conduct of the three doors (body, speech, and mind) is pure, and the moles and flesh (Sanskrit: आर्या, Roman transliteration: ārya, meaning: noble) marks are not obvious. In short, there are no moles. It is as soft as a cottonwood petal, the hand lines have radiance, and the hand lines are deep. Soft and new refers to being seen from afar, not being deep. The hand lines are long, the facial joints, and so on. The lips are red like the red bimba fruit (a red fruit, also referring to a parrot's beak), or like a red creature in the water. In the 'Essence,' it says: 'The face manifests an image,' meaning that an image appears on the face. In short, an image appears on the face, which is actually present. The tongue is agile and soft, and the tongue is as thin as a lotus petal, this is the fifth set of characteristics. The tongue is red, and the voice is majestic like the sound of an elephant or a dragon. The voice is pleasant and soft (in the Sutra, 'comfortable' is used instead), and gentle (not grating to the ear). The teeth have five characteristics: the edges are mutually rounded, the tips are sharp, the color is white, the length, thickness, and size are uniform, and they gradually taper from the root to the tip. The nose is straight and prominent, the nose is not damaged, and it is free from dirt. This is the sixth set of characteristics. The eyes are long and wide, the eyelashes on the upper and lower eyelids are dense, the black and white are distinct, and they resemble lotus petals. The eyebrows have four characteristics: the distance between the left and right eyebrows is long, and they slope slightly downwards from the space between the eyebrows towards the nose, not directly connected. They are thin and soft, with a gentle touch. The color is lustrous, and the eyebrow hairs are uniform in length, thickness, and size. Having arms that reach the ankles, therefore the arms are long and full. The two ears are equal in height and size, and the ears are free from deafness or displacement (impairment of the ear's senses). This is the seventh set of characteristics. The hairline is distinct, and the forehead is open, like a crescent moon. The forehead is broad (the Sutra says the forehead is broad, and soft and new refers to the forehead being broad, his reason being that it can destroy opponents). On the left and right sides, from the hairline upwards, the area without hair is like a crescent moon standing on its side. The head is broad like an umbrella. The hair has six characteristics:

སྐྲ་དཀར་མེད་པས་ཁ་དོག་བུང་བ་ སོགས། སྤྱི་ཐེར་སོགས་མིན་པས་མཚམས་སྟུག རེག་ན་བདེ་བས་འཇམ། ཕན་ཚུན་མ་ མཛངས་ཁྲོ་བོའི་ལྟར་གྱེན་དུ་མ་ལངས་པས་མི་བཤོར། དྲི་ཞིམ་པོས་སྐྱེས་བུའི་ཡིད་འཕྲོག་ ཅིང་དད་པར་བྱེད། ཕྱག་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་ལ་(དག་སྙིང་ཟླ་རད་ཀིར་མདོ། )དཔལ་བེའུ་དང་། བཀྲ་ ཤིས་དང་(ནི་བྱང་སེའི་ཐུགས་ཁར་ཡོད་དོ་ཞེས་ས་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པར་དབྱིག་གོ །)གཡུང་དྲུང་(མདོ་)ངམ་དགའ་ བ་འཁྱིལ་བས་བརྒྱན་པ་སྟེ། (ཟླ་ཟེར་རད་ཀིར་དུ་བཀྲ་ཤིས་ནི་གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་བས་བརྒྱན་པ་སྟེ་ཞེས་འདོན་ཞིང་། འགྲེལ་པར་རད་ཀིར་དུ་དངོས་སུ་མ་བྱུང་། ཟླ་ཟེར་དུ། གཡུང་དྲུང་དང་འཁྱིལ་བ། ཞེས་སོ། །དག་སྙིང་དང་རྩ་བ་འདི་དང་འདྲ་ འགྲེལ་པར། །གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་བས། ཞེས་སོ། ། ) སངས་རྒྱས་སོགས་སོ། །བཀྲ་ཤིས་(དཔལ་བེའུ་ནི་རྡོ་རྗེ་ར་ཆག་ པ་མ་འབྱར་བ་ལྟ་བུ་མཐེ་བོའི་ངོས་ན་ཡོད་ཅེས་འབུམ་པ་གསུང་ལོ། ། )ནི་རི་མོ་གྲུ་བཞི་པ་ཞིག་ཡོད་ལོ། །ཁ་ཅིག བཀྲ་ཤིས་ནི་གདུགས་སམ་རྫས་བརྒྱད་གསུང་སྟེ། གནོད་འཇོམས་སུ་མཚན་དང་པོའི་ཐད་དུ་ སོ་སོར་འགྲངས་པས་སོ་སོར་འཐད་དོ། །རྫས་བརྒྱད་ཀྱང་བཤད་དོ། །སོར་མོ་བཅུ་ལ་སྦྲུལ་ འཁྱིལ་བ་ལྟ་བུ་རི་མོ་ཟླུམ་པོ་གཡས་འཁྱིལ་དུ་ཡོད་པའོ། །(ཞེས་ངོས་ལ་ཡོད་པར་ཆུ་མིག་གོ །) གཡུང་ དྲུང་ནི་(ཞགས་པ་བདུན་རྩེག་ཏུ་བྱས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་སོར་མོའི་རྩ་བ་རྣམས་ན་ཡོད་ཅེས་ཆོས་རྗེ་འཇམ་གསར་རོ། ། )སོར་མོའི་ རྩ་བར་སྦྲུལ་ལམ་ཞགས་པ་འཁྱིལ་བ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་ལ་(གསེར་)ཟེར་གསུང་ངོ་། །དེ་དག་གི་རྒྱུ་ 2-412 ནི། གཙོ་ཆེ་བར་བཟོད་ཕར་ཏེ། སྡུད་པར། བཟོད་ལ་གནས་པའི་ལུས་ནི་ཡོངས་སུ་དག་ འགྱུར་ཏེ། །སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་དང་མཐུ་སྟོབས་ཕ་མཐའ་ཡས། །ཞེས་སོ། །ཆར་ཕྱེ་ན་ དྲུག་ཀའི་འབྲས་བུ་སྟེ། དཔེར་ན། མཛོད་སྤུ་ལ་དཀར་བ་དང་། གཡས་འཁྱིལ་དང་། མཛེས་ པ་དང་། རིང་བ་དང་། འཁྱིལ་ལེགས་པ་དང་། འོད་དང་ལྡན་པ་རྣམས་རིམ་བཞིན་ཕྱིན་དྲུག་ གི་འབྲས་བུར། མདོ་སྐལ་བཟང་ལས་སོ། །(ཞེས་ཆོས་བཤེས། ) གཙོ་བོ་མཚན་གྱི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་ དེའི་འཁོར་དཔེ་བྱད་ཀྱི་ཡང་སྟེ་གང་གང་གི་འཁོར་ཡིན་པ་ནི། ཆོས་བཤེས་ལས་ཤེས་སོ། ། ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་ནི། མདོར། (དཀོན་མཆོག་བརྩེགས། ) སྟན་རྒྱུ་སྣ་ཚོགས་ཆོས་ཀྱི་སྟན་དུ་འབུལ། ། གཞན་ལ་སྟི་སྟང་བྱེད་ལ་སྐྱོ་ངལ་མེད། །ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་འཐབ་མོ་ངོར་མི་རྒོལ། །སེམས་ཅན་ རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་འཛིན་ཏུ་འཇུག །འདི་བཞིས་ལུས་ལ་དཔེ་བྱད་བཟང་བོ་རྣམས། །འདི་ནི་ དེ་ཡིས་རྙེད་པར་དཀའ་བ་མེད། །ཅེས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། སྔ་མ་རྣམས་ཕལ་ཆེར་ནང་གི་ ཡོན་ཏན། ཕྱི་མ་རྣམས་དེ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་ཏེ། རྟའི་བཟང་རྟགས་ཕྱིར་ཤར་བ་ལྟ་བུའ

【現代漢語翻譯】 頭髮烏黑亮麗，像蜜蜂的顏色一樣。 面板不粗糙，所以紋理細膩。 觸控時感覺舒適柔滑。 彼此不怒目相向，像憤怒者一樣向上豎起，所以不蓬亂。 散發著芬芳的氣息，吸引男人的心，使他們產生信仰。 手掌和腳底有（梵文：दक स्न्यिंग ज़्ल रद किर् म्दो।, 羅馬：daka snying zla rad kir mdo，漢語：清凈心月光輪莊嚴），吉祥結，以及（根據十地經的註釋，在尼泊爾聖地的中心有），雍仲（卍）或喜悅的漩渦裝飾。（月光輪中，吉祥結以雍仲漩渦裝飾，但在註釋中沒有實際出現在月光輪中。在月光中，有雍仲和漩渦。清凈心和根本經文相似，註釋中有雍仲漩渦。）佛等等。 吉祥（吉祥結就像破碎的金剛杵一樣，沒有粘連，位於拇指上，如十萬頌所說。）是一種方形的圖案。 有些人說吉祥是傘或八吉祥物，因為它們各自在第一個名稱的意義上是完整的，所以各自都是合理的。也解釋了八吉祥物。十個手指上有像蛇盤繞一樣的圓形圖案，向右旋轉（據說在表面上）。 雍仲（就像用七層繩索製成的一樣，位於手指的根部，如法王蔣薩所說。）在手指的根部有像蛇或繩索盤繞一樣的圖案，被稱為（金）。 這些的原因主要是忍辱波羅蜜多。在《攝頌》中說：'安住于忍辱的身體完全清凈，三十二相和力量無邊。' 如果分開來說，這是六度的果實。例如，白色的眉間毫毛，右旋，美麗，長，旋轉良好，有光芒，這些分別是六度的果實，如《賢劫經》中所說。（如法友所說。）主要是什麼相的原因，那麼它的隨行好也是，什麼是隨行好，可以從法友那裡瞭解。 特殊的原因是：簡而言之，在《寶積經》中說：'以各種坐墊供養法座，不厭倦地尊重他人，不與說法者爭辯，引導眾生證悟菩提，這四者能使身體獲得美好的隨行好，這對於他來說並不難獲得。' 在註釋中說：'前者大多是內在的功德，後者是象徵它們的標誌，就像馬的良好標誌出現在外面一樣。'

【English Translation】 The hair is dark and lustrous, like the color of a bumblebee. The skin is not rough, so the texture is fine. It feels comfortable and smooth to the touch. They do not glare at each other, standing upright like angry ones, so they are not disheveled. It emits a fragrant scent, attracting the hearts of men and causing them to have faith. The palms of the hands and soles of the feet are adorned with (Tibetan: དག་སྙིང་ཟླ་རད་ཀིར་མདོ།, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: , Chinese: 清凈心月光輪莊嚴), auspicious knots, and (according to the commentary on the Ten Bhumi Sutra, in the heart of the holy place of Nepal), swastikas or joyful vortices. (In the Moonlight Wheel, the auspicious knot is adorned with a swastika vortex, but it does not actually appear in the Moonlight Wheel in the commentary. In the Moonlight, there are swastikas and vortices. The Pure Heart and root texts are similar, and there are swastika vortices in the commentary.) Buddhas, etc. Auspiciousness (the auspicious knot is like a broken vajra, not attached, located on the thumb, as the Hundred Thousand Verses say.) is a square pattern. Some say that auspiciousness is an umbrella or the Eight Auspicious Symbols, because they are each complete in the sense of the first name, so they are each reasonable. The Eight Auspicious Symbols are also explained. There are circular patterns like snakes coiling on the ten fingers, rotating to the right (said to be on the surface). The swastika (like being made of seven layers of rope, located at the roots of the fingers, as Dharma King Jamsar said.) has patterns like snakes or ropes coiling at the roots of the fingers, which are called (gold). The main reason for these is patience paramita. In the 'Compendium' it says: 'The body abiding in patience becomes completely pure, with thirty-two marks and boundless power.' If separated, these are the fruits of the six perfections. For example, the white urna hair, right-coiling, beautiful, long, well-coiled, and radiant, are respectively the fruits of the six perfections, as stated in the Bhadrakalpika Sutra. (As Dharma Friend said.) What is the main cause of the marks, then its accompanying beauties are also, what are the accompanying beauties, can be learned from Dharma Friend. The special reason is: In short, in the Ratnakuta Sutra it says: 'Offer various cushions as Dharma seats, do not tire of respecting others, do not argue with those who speak the Dharma, lead sentient beings to awaken to bodhi, these four cause the body to obtain good accompanying beauties, which are not difficult for him to obtain.' In the commentary it says: 'The former are mostly inner qualities, the latter are signs symbolizing them, just as the good signs of a horse appear outwardly.'

ོ། ། ལ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་གསུང་ངོ་། །དེ་པ་རྣམས་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་བྲལ་གྱིས་ཡོན་ཏན་ ནང་ན་མངའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་སོགས་སྦྱར་རོ། །གཉེན་བཤེས་བྱམས་པ་དང་འདྲ་བར་ཕན་པ་ དང་བདེ་བར་དགོངས་སོགས། རིགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་མཆོག་གམ་མཐོན་(མདོ་)པོ་སོགས། ཁ་ ཅིག་རྒྱལ་རིགས་སོགས་ཞེས་ཏེ་ལོངས་སྐུ་ལ་མ་ཚང་། ཁ་ཅིག་མཆོག་ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་ ཞེས་སོ། །(འོད་ཟེར་མགོན་པོ། ) སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ཚུལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཁ་ན་སོགས། དགེ་རྩ་རྒྱ་ ཆེན་པོ་བསགས་སོགས། བསླབ་པ་གསུམ་ལ་ཡང་དག་པར་སོགས། ལུས་དང་སོགས་པ་ ངག་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ངན་པ་དང་། ལོག་པས་འཚོ་སོགས། མདུད་པ་སྟེ་ཀུན་ནས་ དཀྲིས་པ་འགྲོལ་སོགས། དགོངས་ལྡེམ་དགོངས་སོགས་ཤིན་ཏུ་སྦས་པའི་ཆོས་རྟོགས་པའི་ བློ་གྲོས་སོགས། བགྲོད་དཀའ་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་གི་གནས་སོགས། ཟིལ་གྱིས་གནོན་ 2-413 ཅིང་འདུལ་བ་སོགས། སངས་རྒྱས་པའི་བསྐོར་ཕྱོགས་ཏེ་རྟེན་ལ་གློ་གཡས་པ་བསྟན་པ་སྟེ་དེ་ དང་མཐུན་སོགས། ལྟ་ན་མཛེས་སོགས། རྟག་ཏུ་སེམས་རང་(ཡོན་པོ་ཞེས་མདོ་)དོན་འབའ་ཞིག་ གམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གྱ་གྱུ་སོགས། གཞན་གྱིས་བསླབ་བྱའི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་བ་སོགས། སྡིག་པ་མི་དགེའི་སོགས། གདུལ་བྱའི་བློ་སོགས། སྐུ་དང་སོགས་པ་(མདོ་)གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ ཀུན་སྤྱོད་སྐྱོན་མེད་པས་གཙང་(མདོ་)སོགས། ཐུགས་རང་བཞིན་གྱིས་ཐུགས་རྗེ་སོགས། ཐུགས་(མདོ་)རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་(མདོ་)དག་སོགས། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཉོན་མོངས་དང་ ཉེས་སྤྱོད་ཀུན་འདུལ་བའི་ཐབས་ཀུན་རྫོགས་སོགས། རྒྱ་ཆེ་བས་ཡངས་ཤིང་ཟབ་ཅིང་ཡིད་ དུ་འོང་བས་མཛེས་སོགས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སོགས། ཚད་མ་གསུམ་གྱིས་གནོད་པ་ རྣམ་པར་དག་པའམ་དེས་མི་གནོད་པས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་སྐྱོན་མེད་པའི་ཆོས་སོགས། ཆོས་དཔེས་བསྙད་དེ་གོ་སོགས། ཐུགས་གཞན་དོན་ལ་སོགས། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལས་ ཡང་དག་པར་འཕགས་སོགས། ཡང་སྲིད་པར་(མདོ་)སྐྱེ་བ་ཟད་སོགས། རྟེན་འབྲེལ་(མདོ་) ལུགས་འབྱུང་ལུགས་བཟློག་ཤིན་ཏུ་སོགས། ཚིག་གི་དོན་སྒྲོ་སྐུར་གྱིས་རྣམ་དག་སོགས། འཁོར་གྱི་སློབ་མ་སོགས། སྐྱོན་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིས་མ་སྦགས་སོགས། དྲེགས་པའམ་འགྱིང་བག སྤོབས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པས་བཤད་བྱའི་ཆོས་ཟད་པ་བཟློག་སོགས། སྟོང་ཉིད་སོགས་ཆོས་ ཟབ་སོགས། སློབ་མ་ལྟ་སྤྱོད་སོགས་མཐུན་པར་སོགས། (མདོ་གྲོལ་སྡེ་གཉིས། ) སློབ་མའི་འཁོར་ ཡོན་ཏན་གྱིས་ཀུན་ནས་སོགས། ཐུགས་ཆོས་བརྒྱད་སོགས་ཀྱིས་མ་གོས་པས་གཙང་སོགས། འདུལ་བའི་དུས་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པའི་ཆོས་སོགས། མདོར་ནི། ཆོས་ནག་པོ་བསྟན་པ་དང་ བྲལ་བའི་ཆོས་དང་འདུལ་བ་མངའ་བས། ཞེས་དང་། ཨཱརྱ། ཆོས་འདུལ་བ་ནག་པོ་སྟོན་པ་ དང་བྲལ་བས། ཞེས་སོ། །ཉམས་སུ་བླངས་ན་ལ

【現代漢語翻譯】 有些經典講述因果關係。 那些人對於一切有為法，以無執著的功德而存在。（將『內在』等詞語加入。） 像對待親友一樣，爲了利益和安樂而考慮等等。 種姓和血統的 श्रेष्ठ 或高貴等等。 有些人說是國王的種姓等等，這在受用身（Sambhogakāya）中並不完整。有些人說是 श्रेष्ठ 大乘的種姓。 （光明怙主）身語意的行為舉止，如同世俗之人等等。積累廣大的善根等等。對於三學，正確地等等。身體等等，語和意的行為的惡劣方面，以及以邪命為生等等。結，即一切纏繞都解開等等。深奧的意趣，即證悟 अत्यंत 隱秘之法的智慧等等。難以行進的輪迴和惡趣之處等等。以威力壓服和調伏等等。佛陀的繞行方式，即右肩朝向所依物，與之相應等等。外觀美麗等等。 हमेशा 心 केवल 關注意義，或者顛倒的虛偽等等。他人可以學習的 विशेष 功德等等。罪惡，非善等等。所化眾生的心意等等。身等等（經），語和意的行為沒有過失，因此清凈（經）等等。心性本具慈悲等等。心（經）性本具清凈（經）等等。三乘之法，是調伏一切煩惱和惡行的 पूर्ण 方法等等。因為廣大而寬廣，因為深刻而深邃，因為悅意而美麗等等。一切有情等等。以三種 प्रमाण 遣除障礙，或者不被其障礙，因此清凈，即沒有過失的法等等。以法的比喻來解釋，從而理解等等。心專注于利他等等。從一切世間中完全超勝等等。不再有 पुनर्जन्म （re-birth）等等。緣起（經）的順生和逆生 अत्यंत 等等。詞語的意義，以不增不減的方式清凈等等。眷屬的弟子等等。沒有被 जन्म 、老、病、死所玷污等等。因為沒有傲慢或自負，沒有障礙，所以所說的法沒有窮盡等等。空性等等，甚深之法等等。弟子在見解和行為等方面一致等等。（經，解脫部兩派。）弟子的眷屬，以功德完全等等。心沒有被八法等等所染污，因此清凈等等。在不應調伏之時宣說的法等等。總之，因為具有遠離黑法之教法和律藏。以及，आर्य（梵文天城體，ārya， श्रेष्ठ 的），教法和律藏遠離黑法之教法。

【English Translation】 Some scriptures speak of cause and effect. Those who, with detachment from all conditioned phenomena, possess the qualities within. (Add 'within' etc.) Like caring for relatives and friends, considering benefit and happiness etc. The श्रेष्ठ or high of lineage and descent etc. Some say it is the lineage of kings etc., which is not complete in the Sambhogakāya. Some say it is the lineage of the श्रेष्ठ Mahāyāna. (Lord of Radiance) The conduct of body, speech, and mind, like that of worldly people etc. Accumulating vast roots of virtue etc. To the three trainings, correctly etc. The evil aspects of the actions of body etc., speech and mind, and living by wrong livelihood etc. The knot, that is, all entanglements are untied etc. Profound intention, that is, the wisdom of realizing अत्यंत hidden Dharma etc. Difficult to traverse, the places of saṃsāra and the lower realms etc. Overpowering and subduing etc. The Buddhist circumambulation, that is, showing the right shoulder to the object of veneration, being in accordance with that etc. Beautiful to behold etc. Always the mind केवल focuses on meaning, or the deceit of perversion etc. Special qualities that others can learn from etc. Sins, non-virtue etc. The minds of those to be tamed etc. Body etc. (Sūtra), the conduct of speech and mind is without fault, therefore pure (Sūtra) etc. The nature of mind is compassion etc. The nature of mind (Sūtra) is pure (Sūtra) etc. The Dharma of the three vehicles is the पूर्ण method of subduing all afflictions and misdeeds etc. Because it is vast, it is wide; because it is deep, it is profound; because it is pleasing, it is beautiful etc. All sentient beings etc. The Dharma that is free from faults, being purified by the three प्रमाण or not harmed by them etc. Explaining the Dharma with examples, thereby understanding etc. The mind focuses on benefiting others etc. Completely surpassing all worlds etc. The end of rebirth (Sūtra) etc. The arising and ceasing of dependent origination (Sūtra) अत्यंत etc. The meaning of words, purified by not exaggerating or diminishing etc. The disciples of the retinue etc. Not defiled by birth, old age, sickness, and death etc. Because there is no arrogance or pride, no obstruction, the Dharma to be spoken is inexhaustible etc. Emptiness etc., profound Dharma etc. Disciples are consistent in view and conduct etc. (Sūtra, two liberation schools.) The retinue of disciples, completely with qualities etc. The mind is not stained by the eight worldly dharmas etc., therefore pure etc. The Dharma taught at a time when it is not appropriate to subdue etc. In short, because it possesses the teachings and discipline that are separate from the teachings of black Dharma. And, ārya (藏文，梵文天城體，ārya，梵文羅馬擬音， श्रेष्ठ 的), the teachings and discipline are separate from the teachings of black Dharma.

ུས་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ཟོ་ མདོག་བདེ་བ་སྟེ་ཡང་ཞིང་བཀོལ་དུ་རུང་བ་འཐོབ་སོགས། རང་(མདོ་)གི་འཁོར་དང་སྐྱེ་བོ་(མདོ་ 2-414 )ཕལ་ལ་སྙོམས་པར་བྱམས་པའི་མདངས་སོགས། ཆོས་ཟབ་ཡང་དག་མཐའ་ལ་བསྟན་པར་ (གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་མདོར་རྒྱས་པར། )གནས་སོགས། ཕུགས་སུ་ཕན་པས་ཕྱི་རྗེས་སུ་སོགས་ཏེ། བཙུན་གྲོལ་ཡང་ངོ་། །མདོ་ཨཱརྱ། རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་(ཨཱརྱ་)བཟོད་པའི་(མདོ་)ཆོས་ཡང་དག་པར་ སྟོན་པས་རི་མོ་རིང་བ་ཅེས་སོ། །སོ་ཐར་བྱང་སྡོམ་སོགས་བསླབ་པར་རབ་ཏུ་མང་སོགས། སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་(སྐུའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་བསྟོད་པར། ཟངས་ཞུན་འོད་འདྲ་འདི་དག་གི། །དཔལ་འབར་འདི་ ཡི་ཐད་ན་ནི། །བིམ་པའི་འབྲས་བུ་མཚམས་སྤྲིན་དང་། །ཨུད་པལ་དམར་རྗེས་རོ་དང་འདྲ། །ཞེས་སོ། ། )སོགས། ཚིག་ འཇམ་པོ་སྔོན་དུ་བཏང་(མདོ་)ནས་འདུལ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཕྲ་མོའི་ཚོགས་ཡིད་ལ་འཐད་ སོགས། བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ། ནས། དཀའ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ལྗགས་དམར་ཞེས་ ཨཱརྱ། བསྙེངས་པའམ་འཇིགས་(གཞུང་འདིའི་ལྟར་མདོ་ཚིག་ཏུ་སྣང་)པ་ཐམས་ཅད་སོགས། རྣ་བར་ སྙན། སོགས་པ་མཉེན་ཞིང་ཡིད་ལ་འབབ་པར་གསུང་སོགས་ཡང་སྲིད་པར་སྦྱོར་བ་མ་རིག་ པ་སོགས་བསྡོམ་སོགས། མཛེས་དགའ་སོར་ཕྲེང་སྟེང་རྒྱས་འོད་བསྲུང་སོགས་དུག་གསུམ་ ཤེས་ཆེས་པ་དང་ཀ་བི་ན་སོགས་ང་རྒྱལ་ཆེ་བ་སོགས་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་འདུལ་དཀའ་སོགས། འགོག་ ལམ་གྱི་ཆོས་འདུལ་བ་སྒྲིབ་པའི་ནག་ནོག་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་སོགས། འཁོར་འདས་(སངས་རྒྱས་ ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་ཞེས་ཀྱང་ངོ་། ། )མཉམ་པར་རྟོགས་པའི་ས་སོགས། ལམ་ལྔ་མཐར་གྱིས་སོགས། ཤེས་རབ་མཆོག་རྣམ་མཁྱེན་སོགས། གདུལ་བྱའི་(མདོ་)སྐྱེ་བོ། ནས། མངའ་བ་(མདོ་)ཉིད་ཀྱི་ སོགས། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སམ་སྟོབས་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཤིན་ཏུ་(མདོ་)ཡངས་ ཤིང་སོགས། ཚོགས་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་ནས་དྲངས་སོགས། ལྷ་ལྷ་མིན་(ཨཱརྱ་)མིའི་འགྲོ་ བ་ན་ཆུང་(མདོ་)གཞོན་ནུ་མ་ཐམས་ཅད་སོགས། ཕྱི་རྗེས་མྱང་འདས་སོགས། ཡང་ན་གོང་དང་ འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་གོང་མ་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་མར་འཁོར་ཚེ་ཕན་པ་འདི་མྱང་འདས་སམ་ཡང་ན་ བཟློག་གོ །འདོད་པ་བསོད་ཉོམས་ཀྱི་དང་ངལ་ཞིང་དུབ་པའི་མཐའ་སྤངས་པས་ཐབས་ 2-415 གནོད་འཛུག་མེད་པའི་ཆོས་འདུལ་སོགས། དགེ་བའི་སྣུམ་(མདོ་)གྱིས་བརླན་སོགས། འཁོར་ བ་དང་རང་དོན་ཀྱི་སྐྱོན་གཟིགས་སོགས། དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་མཆོག་ཏུ་གནོད་པ་ མྱོངས་པའི་རྒྱུ་འཚམས་མེད་སོགས་བཟློག་སོགས་ཆགས་སྡང་སོགས། རྒྱུད་ཉོན་མོངས་དང་ སྡིག་པས་མ་ཉམས་སོགས། བདག་གཉིས་སུ་ལྟ་བས་བྱས་པ་ལྟ་ངན་དྲུག་ཅུ་གཉིས་སོགས་ ཀྱིས་སོགས། རྟག་ཆད་དུ་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་སོགས། མཆོག་སེམས་བསྐྱེད་རྫོགས་སོགས། ཡུལ་འདོད་པའི་

【現代漢語翻譯】 通過對地等（元素）的徹底訓練，獲得舒適的身體，變得輕盈且易於使用等等。對於自己（的教法）的眷屬和普通民眾，平等地施予慈愛的光芒等等。在（《持明藏經》中）詳盡地闡述了深刻而正確的教法等等。最終利益眾生，並引導他們走向解脫等等。這是尊貴的解脫之道。尊貴的《大忍經》（Ārya-kṣānti-sūtra）以廣大的（尊貴的）忍耐（之教法）正確地闡釋了（經），因此被稱為『長線』。廣泛地學習別解脫戒、菩薩戒等等。器情世界（讚美佛身的一個方面：『這些青銅熔鑄般的光芒，在這光輝照耀下，宛如頻婆果、晚霞，又如紅色蓮花的餘輝。』）等等。先說柔和的語言（經），然後調伏眾生等等，微細功德的集合令人滿意等等。對於幼稚的眾生，用艱難的教法來調伏，這就是所謂的『赤舌』。尊貴的，所有（根據此論典的經文所示）的膽怯或恐懼等等。悅耳動聽，等等，以柔和且令人愉悅的語言宣說等等，將輪迴與無明等聯繫起來等等。美麗、喜悅、指鬘、增長光明、守護等等，難以調伏那些貪嗔癡熾盛、自以為是的人等等。因為遮蔽了解脫之道的罪惡已被清除，所以非常清凈等等。證悟輪迴與涅槃（與一切佛陀平等）的境界等等。逐步修習五道等等。殊勝的智慧，一切智智等等。被調伏的（經）眾生，從（經）的自在等等。十二支或力量等，佛陀的教法非常（經）廣博等等。從輪迴和惡趣中救度眾生等等。天、非天（尊貴的）、人類，年幼的（經）所有年輕男女等等。最終體驗涅槃等等。或者，以上兩者之間的區別在於，前者利益生生世世的輪迴，後者則導向涅槃，或者相反。斷絕慾望、乞討的辛勞和疲憊，以無害的方便法調伏眾生等等。用善良的油（經）滋潤等等。洞察輪迴和自利中的過失等等。阻止在地獄等處遭受極大痛苦的無間業等等，斷絕貪嗔等等。傳承未被煩惱和罪惡玷污等等。由二取所造作的六十二種邪見等等。斷除一切常斷論者等等。殊勝的發菩提心和圓滿次第等等。所欲之境

【English Translation】 Through thorough training in earth and other (elements), one obtains a comfortable body, becoming light and easy to use, etc. To one's own (Dharma) retinue and the general populace, one equally bestows the radiance of loving-kindness, etc. In the (Dhāraṇī Master Sūtra), the profound and correct Dharma is extensively taught, etc. Ultimately benefiting beings and guiding them towards liberation, etc. This is the noble path of liberation. The noble 'Great Patience Sūtra' (Ārya-kṣānti-sūtra) correctly expounds (the sūtra) with vast (noble) patience (teachings), hence it is called 'Long Line'. Extensively studying the Prātimokṣa vows, Bodhisattva vows, etc. The vessel and essence world (praising one aspect of the Buddha's body: 'These bronze-melted-like rays, under this radiant light, are like Bimba fruit, evening clouds, and the afterglow of red lotus flowers.') etc. Speaking gentle words first (sūtra), then taming beings, etc., the collection of subtle qualities is pleasing, etc. For childish beings, taming them with difficult teachings, this is what is called 'Red Tongue'. Noble, all (according to the sutra text of this treatise) timidity or fear, etc. Pleasing to the ear, etc., speaking in a gentle and pleasing manner, etc., connecting samsara with ignorance, etc. Beautiful, joyful, garland of fingers, increasing light, protection, etc., difficult to tame those who are intensely afflicted by the three poisons, and are arrogant, etc. Because the defilements that obscure the Dharma of cessation have been cleared away, it is extremely pure, etc. Realizing the state of samsara and nirvana (equal to all Buddhas), etc. Gradually practicing the five paths, etc. Supreme wisdom, omniscience, etc. The beings (sūtra) to be tamed, from the (sūtra) dominion itself, etc. Twelve limbs or powers, etc., the Buddha's Dharma is extremely (sūtra) vast, etc. Saving beings from samsara and the lower realms, etc. Gods, Asuras (noble), humans, young (sūtra) all young men and women, etc. Ultimately experiencing nirvana, etc. Or, the difference between the above two is that the former benefits the cycle of rebirths, while the latter leads to nirvana, or vice versa. Abandoning the hardships and fatigue of desire and begging, taming beings with harmless skillful means, etc. Moistening with the oil of goodness (sūtra), etc. Seeing the faults of samsara and self-interest, etc. Preventing the uninterrupted karma that causes extreme suffering in hells, etc., cutting off attachment and aversion, etc. The lineage is not tainted by afflictions and sins, etc. The sixty-two wrong views caused by dualistic perception, etc. Cutting off all eternalists and annihilationists, etc. Supreme generation of Bodhicitta and completion stage, etc. Desired objects

ཡོན་ཏན་གྱི་དགའ་བ་སོགས། བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་སྒྲོ་སྐུར་ཀྱི་རྩུབ་པ་དང་ བྲལ་བའི་བློ་འཇམ་སོགས། མི་(མདོ་)རྩུབ་བམ་མི་བརླང་ཞེས་སོགས། དྲི་ཞིམ་པོ་བཀྲམ་པས་ སྐྱེ་བོ་རྣམས་རང་དང་མཐུན་པར་(འདུ་བར་)བསྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོགས། (མདོ་ཚིགས་གོ །) ལྟ་ན་ མཛེས་སོགས་སོ། །དེ་ལྟའི་ལོངས་སྐུ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཞིང་སངས་རྒྱས་མིན་པས་དེར་ མི་ཤེས་ཏེ་བརྒྱ་བྱིན་འཕོ་བ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་དང་། མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་ཞེས་སོགས་ ཏེ། ཞིབ་ཏུ་ཆོས་བཤེས་ལྟའོ། ། བཞི་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དེ་ལྟར་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ལ། མཉམ་དུ་མཛད་པའི་ གཟུགས་སྐུ་དེ་ཞེས་སོགས་ཏེ་འགྲེལ་པ་ལྟར་རོ། །དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་པ་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་མཛད་ དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལ། ཤཱཀྱ། ནས། གཟུགས་སྐུ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས། ནས། སྐུ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བ་ནས། ཉིད་དུ་དངོས་སུ་མཛད་པའི་གཟུགས་སྐུ་ཡིན་པས་སོ། ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་སྲིད་དུ་རྒྱུན་སོགས་སོ། །ནམ་མཁའ་གནས་ཀྱི་ བར་ཏུ་རྒྱུན་ཆགས་པས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། མཚམས་སྦྱར་ལ་གཉིས་ཏེ། བཤད་ཟིན་གྱི། འཆད་འགྱུར་ གྱིའོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་སྐུ་གསུམ་བསྟན་ནོ། །གསུམ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ 2-416 རང་བཞིན། རྒྱུ། ཡུལ། ངོ་བོ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། གསུམ་ཆོས་ཅན། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་བདག་ ཉིད་དེ་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ། དེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཅན། རྒྱུ་ མེད་དམ་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་མིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཐབས་སྙིང་རྗེ་སོགས་བསྒོམས་ སྟོབས་ལས་བྱུང་བས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ཅན། སུའི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མི་རུང་བའི་ཐར་ བ་གཅིག་མིན་ཏེ། རིམ་བཞིན་སངས་རྒྱས་དང་། སོགས་པ་བྱང་འཕགས། ཉན་ཐོས་སོ་སྐྱེའི་ ཡུལ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་སོ། །(རྒྱུ་མཚན་ཞིབ་ཏུ་སྦྱོར་ཕྲེང་དུ་ལྟོས། ) བཞི་པ་ནི། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་ཆོས་ ཅན། དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་ཁོ་ན་མིན་ཏེ། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པས་སོ། །ལོངས་ སྐུ་ཆོས་ཅན། དེ་གཉིས་ཙམ་ཁོ་ན་མིན་ཏེ། སོགས་པ་མཉམ་ཉིད་སོར་རྟོག་ཡིན་པས་སོ། ། སྤྲུལ་སྐུ་ཆོས་ཅན། དེ་བཞི་ཁོ་ན་མིན་ཏེ། བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཡང་དེ་གསུམ་ ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མིན་ཏེ། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་རབ་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡིན་པས་སོ་ ཞེས་སྦྱར་རོ། །(ངོ་བོ་བུ་གསུང་། ) ཡེ་ཤེས་སོགས་ཀྱིས་ཡུལ་ཅན་སྟོན་པར་བཅོམ་རལ་སོགས་སོ། ། ༈ གཞན་དོན་གྱི་དབྱེ་བ། གཉིས་པ་ནི། བྱེད་པ་པོ་བསྟན་ནས་དབྱེ་བ་སྟོན་པ་ལ། རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ཆོས་ཅན། སྐལ་ལྡན་འགྲོ་བའི་དོན་བྱ་བ་འཕ

【現代漢語翻譯】 例如功德之喜等，教義之精髓，遠離誹謗之粗暴，心懷柔和等。不粗暴或不粗野等。散佈芬芳之氣，使眾生與自己和諧（聚集）等。（經文段落結束）。例如，外表美麗等。如此之報身，亦入涅槃，非為佛陀，故於彼處不得知，如帝釋天之遷轉。等等。不入涅槃等等。詳情請諮詢法友。 第四部分，連線：如是等等。根本：共同示現之色身等等，如釋論所說。於一切時，以圓滿佛陀之種種化身事業，利益一切眾生。等等。釋論： शाक्य (Shakya，釋迦)。至。彼色身，法性。佛陀。至。是身，輪迴。至。親自顯現之色身故。佛陀之化身，法性。輪迴中恒常等等。直至虛空存在之際，恒常不斷故。 第二部分有三：連線分二：已說和將說。第一：如前所說，已示三身。三身如何？對此，有自性、因、境、體性四者。第一：三身，法性。體性即法身之自性，是自性故。彼是汝之法性故。第二：法性。非無因或非由不相符之因而生，乃由修習法性、方便、慈悲等之力而生故。第三：法性。非為任何人之行境之解脫，乃次第成為佛陀、菩薩聖眾、聲聞緣覺之境故。（詳細理由見串聯）。第四：證悟之法身，法性。非僅是真如，乃是明鏡般智慧之本體故。報身，法性。非僅是二者，乃是平等性智和妙觀察智等故。化身，法性。非僅是四者，乃是成所作智故。如是，彼三者，法性。非勝義諦，乃是依彼而假立故。（體性為子之語）。以智慧等顯示所緣境，如摧毀金剛等。 第二，從顯示作者到顯示分類，證悟之智慧法身，法性。為具緣眾生行利益之事。

【English Translation】 Such as the joy of merits, etc., the essence of the doctrine, far from the harshness of slander, with gentle minds, etc. Not harsh or rude, etc. Spreading fragrant scents, causing beings to be in harmony (gathering) with oneself, etc. (End of the sutra passage). For example, beautiful in appearance, etc. Such a Sambhogakaya also enters Nirvana and is not a Buddha, so it is not known there, like the transference of Indra. And so on. Not entering Nirvana, etc. For details, consult a Dharma friend. The fourth part, connecting: Thus, etc. Root: The Rupakaya manifested together, etc., as explained in the commentary. At all times, with the various activities of the emanation of the perfect Buddha, benefiting all sentient beings. And so on. Commentary: शाक्य (Shakya, Shakya). To. That Rupakaya, Dharmata. Buddha. To. Is the body, Samsara. To. Because it is the Rupakaya manifested directly. The Nirmanakaya of the Buddha, Dharmata. Constant in Samsara, etc. Until the space remains, constantly continuous. The second part has three: Connecting has two: what has been said and what will be said. First: As previously explained, the Trikaya has been shown. How are the Trikaya? For this, there are four: nature, cause, object, and essence. First: The Trikaya, Dharmata. Essence is the nature of Dharmakaya, it is nature. Because that is your Dharma nature. Second: Dharmata. Not without cause or not arising from incompatible causes, but arising from the power of cultivating Dharma nature, skillful means, compassion, etc. Third: Dharmata. Not a liberation that is not the object of anyone's practice, but gradually becomes the object of Buddhas, Bodhisattvas, Sravakas, and Pratyekabuddhas. (See the chain of reasons for details). Fourth: The Dharmakaya of realization, Dharmata. Not just Suchness, but the essence of mirror-like wisdom. Sambhogakaya, Dharmata. Not just those two, but equality wisdom and discriminating wisdom, etc. Nirmanakaya, Dharmata. Not just those four, but accomplishing wisdom. Also, those three, Dharmata. Not ultimate truth, but imputed in relation to it. (Essence is the speech of the son). Showing the object with wisdom, etc., such as destroying Vajra, etc. Second, from showing the author to showing the classification, the wisdom Dharmakaya of realization, Dharmata. Doing the work of benefiting fortunate beings.

ྲིན་ལས་མཛད་དེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐལ་བ་བཞིན་ལོངས་སྐུ་ དང་སོགས་པ་སྤྲུལ་སྐུ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ སྒྲུབ་པས་སོ། །དེས་ན་འཕྲིན་ལས་ཉེར་བདུན་ཆོས་ཅན། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུའི་ལས་ཡིན་ནོ། ། དེའི་བདག་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་གདུལ་བྱའི། ནས། འཕྲིན་ལས་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་ སྟོན་ནོ། ། རྩ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མདོར་བསྟན། དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་བཤད། གྲངས་ ཀྱི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྲུལ་སྐུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ནས། ཆོས་ (ཨཱརྱ་)སྐུ་འདིའི་སོགས་སོ། །གསེར་ནི། སྐུ་བཞིའི་ཐུན་མོང་གི་མཛད་པ་སྟོན་ཞེས་སོ། །རད་ 2-417 ཀིར། ལོངས་སྐུ་འདིའི་ཞེས་སོ། །(དོན་དངོས། ) མདོ་ལས་འདོད་པའམ་བཤད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལམ་གྱི་རྟེན། ལམ། ལམ་འབྲས་ལ་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ངན་སོང་གི་འགྲོ་བ་རྣམས་དེའི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་བྱས་ཏེ་བདེ་འགྲོ་དང་མཐར་མྱང་འདས་ ལ་དང་། ལྷ་འདོད་ཡོན་ལ་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱི་གཞལ་(མདོ་)ཡས་ཁང་འབར་བར་སྣང་བར་བྱས་ ནས་སྐྱོ་བར་བྱས་ཏེ་ཀྱེ་གྲོགས་པོ་དག་འདུ་བྱེད་མི་བརྟན་ཞེས་སོགས་བསྟན་ནས་དེ་དག་དང་ བྲལ་བ་ལ་དང་། ཚངས་པ་རྣམས་ལྟ་བ་དང་འབྲལ་བར་བྱེད་སོགས་ཀྱི་རྟེན་ལ་འགོད་པའི་ ལས་དང་། བསམས་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སོང་སྟེ། ཞེས་སོགས་རྨད་དུ་ བྱུང་བ་རྒྱ་ཆེར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། །ཚོགས། སྦྱོར། མཐོང་། སྒོམ་ལམ་ལ་འགོད་པའོ། །དང་བོ་ལ་ ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་བསྡུ་རྣམ་བཞི་ལ་འགོད་པའོ། །དཔའ་བོས། སྦྱིན་ པའི་གཡབ་མོས་ལེགས་བོས་ཏེ། །སྙན་པར་སྨྲ་བའི་གཏམ་བྱས་ནས། །དོན་སྤྱོད་པ་ཡིས་ བག་ཕབ་སྟེ། །དོན་མཐུན་གྲོས་ཆེན་ངེས་པར་གདབ། །ཅེས་པ་ལྟར། གཙོ་བོར་ཟང་ཟིང་གི་ སྦྱིན་པས་བསྡུས་ཏེ་ཕྱིན་དྲུག་སོགས་ཀྱི་སྙན་པར་སྨྲ་བའི་གཏམ་བྱས་ནས་བསྟན་པ་ལྟར་དེ་ ལ་སྤྱོད་དུ་བཅུག་ཅིང་དེ་བརྟན་ཅིང་འཕེལ་བྱའི་ཕྱིར་རང་ཡང་དེ་དང་མཐུན་པར་ཉམས་སུ་ ལེན་པ་བཞིའོ། །(འདིར་ཟང་ཟིང་ཆོས་སྦྱིན་གཉིས་ཀ་མདོར་དངོས་སུ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། ། ) བཞིའི་བྱེད་ལས་ནི། དང་པོས་སྣོད་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ། །གཉིས་པ་ཡིས་ནི་མོས་པར་བྱེད། །གསུམ་པ་ཡིས་ནི་སྒྲུབ་པ་ སྟེ། །བཞི་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའོ། །ཞེས་སོ། །རྒྱས་པར་གཞན་ལས་ཤེས་དགོས་སོ། །ཕྱོགས་ བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱིན་པ་དང་། སོགས་སོ། ། གཉིས་པ་ཐོས་བསམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་བཅས་པའི་རྣམ་བྱང་རིམ་བཞིན་དོར་བླང་དུ་ རྟོགས་པ་ལའོ། །སྤྲུལ་བ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་ཡང་མི་འགྱུར། རྣམ་པར་བྱང་བར་ཡང་ 2-418 མི་འགྱུར། ཞེས་རྒལ་ལན་རྒྱ་ཆེར་རོ། ། གསུམ་པ། བདག་ཉིད་(ཨཱར

【現代漢語翻譯】 通過事業，在世俗層面，如其所應地顯現報身等，以及化身等，通過生起這些顯現，來成辦增上生和決定勝。 因此，二十七事業具有法性，證悟是法身的 कार्य (kārya，梵文，行為，結果) 。 依賴於其主宰而生起的所化眾生的事業。如是宣說。 根本分為三：從時間角度作簡要指示，從分類角度作詳細解釋，從數量角度作總結。 首先是：化身 непрерывно (neprerývno，俄語，不間斷) 如是，乃至法身等。 黃金是指：表示四身的共同事業。 拉德基爾：指報身。 （真實意義）符合經部的意願或解釋。 第二部分分為三：道的所依、道、安立於道果。 首先是：使惡趣的眾生平息痛苦，獲得善趣，最終獲得涅槃；對於貪戀天界欲樂的眾生，使其看到燃燒的宮殿而感到厭倦，告訴他們『諸行無常』等等，使他們遠離這些；對於梵天等，使其脫離見解等，安立於這些所依的事業；以及明知故犯地前往地獄眾生之處等等，這些都是非常稀有和廣大的。 第二部分分為四：資糧道、加行道、見道、修道。 第一部分分為五，首先是：將眾生安置於四攝。 勇士說：『以佈施的招手來善加呼喚，以悅耳的言語來交談，以利益的行為來調伏，必定要建立符合意義的偉大協議。』 如是，主要是以財物佈施來攝受，然後以六度等的悅耳言語來教導，讓他們行持，爲了鞏固和發展，自己也要與其一致地修持，這就是四攝。 （此處財物佈施和法佈施都以簡要和直接的方式廣泛地講述了。） 四攝的作用是：第一攝是容器的實物，第二攝使之信服，第三攝是成辦，第四攝是調伏。 如是說。詳細內容需要從其他地方瞭解。將十方世界的眾生安置於佈施等等。 第二，通過聽聞和思維，逐步斷除和取捨煩惱的清凈。 化身不會完全被煩惱所染污，也不會完全清凈。 如是廣泛地回答了辯論。 第三，自性（阿底峽）

【English Translation】 Through activities, on the conventional level, appropriately manifesting the Sambhogakaya (enjoyment body) and so forth, as well as the Nirmanakaya (emanation body) and so forth, through generating these manifestations, to accomplish higher realms and definite goodness. Therefore, the twenty-seven activities possess the nature of Dharma; realization is the kārya (Sanskrit, action, result) of the Dharmakaya (truth body). The activities of the beings to be tamed that arise in dependence upon its master. Thus it is taught. The root is divided into three: a brief indication from the perspective of time, a detailed explanation from the perspective of division, and a conclusion from the perspective of number. First is: The Nirmanakaya (emanation body) is непрерывно (Russian, непрерывно, continuously) thus, up to the Dharmakaya (truth body) and so forth. Gold refers to: indicating the common activities of the four bodies. Radkir refers to: the Sambhogakaya (enjoyment body). (The actual meaning) is in accordance with the intention or explanation of the Sutras. The second part is divided into three: the basis of the path, the path, and establishing the result of the path. First is: pacifying the suffering of beings in the lower realms, leading them to good realms, and ultimately to Nirvana; for beings attached to the pleasures of the gods, causing them to see burning palaces and become weary, telling them 'all compounded things are impermanent' and so forth, causing them to be separated from these; for Brahmas and so forth, causing them to be separated from views and so forth, the activities of establishing them on these bases; and knowingly going to the hell realms of beings and so forth, these are extremely rare and vast. The second part is divided into four: the accumulation path, the joining path, the seeing path, and the meditation path. The first part is divided into five, first is: placing beings in the four ways of gathering. The hero said: 'By the beckoning of generosity, call them well, speak pleasing words, subdue them with beneficial actions, and surely establish a great agreement that is in accordance with meaning.' Thus, mainly gathering them with material generosity, then teaching them with pleasing words of the six perfections and so forth, causing them to practice, and in order to strengthen and develop it, oneself also practicing in accordance with it, these are the four ways of gathering. (Here, both material generosity and Dharma generosity are extensively taught in a brief and direct manner.) The functions of the four ways of gathering are: the first is the actual substance of the vessel, the second causes faith, the third is accomplishment, and the fourth is taming. Thus it is said. Detailed content needs to be learned from elsewhere. Placing the beings of the ten directions of the world in generosity and so forth. Second, through hearing and thinking, gradually abandoning and adopting the purification of afflictions. The emanation body will not be completely defiled by afflictions, nor will it be completely purified. Thus, the debate is answered extensively. Third, the self-nature (Atisha)

ྱ་)ཇི་ལྟ་བ་(དངོས་)བཞིན་དུ་(དངོས་)སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ དོན་ཐབས་མཁས་དང་ཚད་མེད་བཞི་སོགས་ལ་སྟེ། ཐབས་མཁས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ཀྱང་སེམས་ཅན་མི་དམིགས། སོགས་དང་། བདག་ཀྱང་བྱམས་སྙིང་ རྗེ་དགའ་བ་བཏང་སྙོམས་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡིན། སོགས་རྒྱ་ཆེར་རོ། ། བཞི་པ་ནི། རང་གཞན་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་ཅིང་འཇོག་པ་སྟེ། བདག་ཀྱང་སྦྱིན་པ་གཏོང་། སོགས་དང་། ཞེས་སོགས་སྟེ། མདོ་སྔ་ཕྱི་འདི་གསུམ་འདྲེས་ཡོད་དོ། །ལྔ་པ་རང་གཞན་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དགེ་བཅུ་ནས་སངས་རྒྱས་བར་ལ་སྤྱོད་ཅིང་འཇོག་པ་སྟེ། བདག་ཀྱང་དགེ་བ་ བཅུའི་ལམ་ཡང་དག་པར་འཛིན་སོགས། གཉིས་པ་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ ལ་སྟེ། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱོར། ཞེས་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ ནི། གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཟད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གསར་མཐོང་ལ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ནི་གཉིས་སུ་དབྱེར་ མེད། སོགས་སོ། ། བཞི་པ་ལ་དྲུག་སྟེ། གཉིས་ནས་ལྔ་པའི་བར་དང་། དྲུག བདུན། བརྒྱད། དགུ ། བཅུ་ པ་ལ་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིམ་བཞིན་ཚུལ་ཕར་ནས་བསམ་ཕར་བར་བརྡར་བརྟགས་ པ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པ་ལ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པས་ཐ་སྙད་དུ་བརྟགས་པའོ། །ཞེས་ སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་པོ་བསྒོམ་པ་སོགས་འཁོར་གསུམ་དམིགས་སུ་ མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྟེ། སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་པའི་བདག་པོ་དང་། ལེན་པ་ཡང་མི་ དམིགས། སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྱིན་དྲུག་གིས་ལུས་ཅན་རྣམས་ནི་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་ པར་བྱེད་པ་ལ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཞེས་སོགས་སོ། །བཞི་པ་ལ་ གཉིས་ལས། ཉན་རང་དང་ཐུན་མོང་མིན་པ་བྱང་པ་གཞོན་ནུའི་ས་བའི་ལམ་དུ་ངེས་པ་སྟེ། 2-419 ཕྱིན་དྲུག་ནི་བྱང་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་མོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མངོན་པར་ཞེན་ པ་མངོན་གྱུར་ཐམས་ཅད་བཟློག་ནས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འཇུག་པ་ལ་སྟེ། གང་ལ་ ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་དོ། །སོགས་སོ། ། ལྔ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པས་མྱུར་དུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ བའི་རྒྱལ་(སེང་བཟང་)ཚབ་ལ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཉིད་ལམ་མོ། །ལམ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་པོ། །ཞེས་ སོ། །དྲུག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ས་བཅུ་ཐོབ་མ་ཐག་ལ། སྐྱེ་བ་གཅིག་ཐོགས་ལ། སྲིད་པ་ཐ་མ་ བ་ལ་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་ཅན་ དབང་བསྐུར་བའི་ས་ལ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་ བསྔོའོ། ། ཞེས་སོགས་སོ། །འདིར་དབང་བསྐུར་བའི་ཚུལ་ས་བཅུ་པར་གསུངས་པ་བཤད་ ན། ས་བཅུ་པ་ཐོབ་མ་ཐག་གི་ཚེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་(དབྱིག་གཉེན་གྱིས་དྲངས་པ་ལྟར་གྱི་མདོ

【現代漢語翻譯】 如實地爲了眾生的利益，運用善巧方便和四無量心等。通過善巧方便使眾生完全成熟，但不執著于眾生。等等。自己也安住于慈、悲、喜、舍之中。等等，內容廣泛。 第四，自己和他人行持並安住於六度之中。自己也佈施，等等。等等。這三個經部（指《華嚴經》等）相互交融。 第五，自己和他人從十善業道到成佛的道路上行持並安住。自己也正確地持守十善業道等等。 第二，證悟自性空性。將自性空性與因和果聯繫起來。等等。 第三，對能取所取二者滅盡的法性進行新的認識。菩提是無二的。等等。 第四個方面有六個：從第二到第五，以及第六、第七、第八、第九、第十。 第一，僅僅是逐漸地從方式到思辨的方式進行辨析。色法也被世俗之人視為假立的。等等。 第二，對於沒有能觀、所觀、觀想等三輪執著的般若波羅蜜多。佈施者、佈施的對境和接受者都不執著。等等。 第三，通過六度使眾生的相續完全成熟。使眾生完全成熟。等等。 第四個方面有兩個：聲聞、緣覺和不共的菩薩新修行者的道。六度是菩薩的菩提道。等等。 第二，遣除所有執著和顯現，進入無分別智慧任運成就的狀態。對任何事物都沒有執著。等等。 第五，由於獲得了特殊的菩提道，因此迅速獲得菩提的（勝子）。菩提本身就是道。道本身就是菩提。等等。 第六個方面有三個：在獲得十地之後，一生補處，以及最後有者。 第一，在清凈的器情世界中，對獲得灌頂的菩薩地進行安置。爲了使佛土完全清凈而完全迴向。等等。這裡講述了在十地菩薩時進行灌頂的方式。 如果講述獲得十地菩薩之後，在入定（如世親所引經部）

【English Translation】 To truly benefit sentient beings, employing skillful means and the four immeasurables, etc. Through skillful means, sentient beings are brought to complete maturity, yet without clinging to sentient beings. And so forth. One also abides in loving-kindness, compassion, joy, and equanimity. And so forth, extensively. Fourth, oneself and others practice and abide in the six perfections. Oneself also gives charity, etc. And so forth. These three Sutras (referring to the Avatamsaka Sutra, etc.) are intermingled. Fifth, oneself and others practice and abide on the path from the ten virtuous actions to Buddhahood. Oneself also correctly upholds the ten virtuous actions, etc. Second, realizing the emptiness of inherent existence. Connect inherent emptiness with cause and effect. And so forth. Third, a fresh vision of the Dharma-nature where the apprehended and the apprehender are exhausted. Bodhi is non-dual. And so forth. The fourth aspect has six: from the second to the fifth, and the sixth, seventh, eighth, ninth, and tenth. First, merely gradually discerning from the method to the speculative method. Form is also considered conventionally by worldly people. And so forth. Second, the Prajnaparamita (Perfection of Wisdom) that realizes the absence of the three spheres of giver, receiver and giving. The giver, the object of giving, and the receiver are not fixated upon. And so forth. Third, the six perfections bring the beings to full maturity. To bring sentient beings to full maturity. And so forth. The fourth aspect has two: the path of the Shravakas, Pratyekabuddhas and the uncommon Bodhisattva new practitioners. The six perfections are the Bodhi path of the Bodhisattvas. And so forth. Second, reversing all clinging and manifestation, entering into the spontaneously accomplished non-conceptual wisdom. There is no clinging to anything. And so forth. Fifth, because of obtaining the special path of Bodhi, the (victorious son) will quickly attain Bodhi. Bodhi itself is the path. The path itself is Bodhi. And so forth. The sixth aspect has three: immediately after obtaining the ten Bhumis, the one remaining lifetime, and placing on the last existence. First, in the pure vessel and essence world, placing on the Bhumi of empowerment. Dedicating entirely for the sake of purifying the Buddha-field. And so forth. Here, the manner of empowerment is explained as being on the tenth Bhumi. If explaining that after obtaining the tenth Bhumi, in Samadhi (as quoted by Vasubandhu from the Sutra)

། )གྲངས་མེད་པ་ འབུམ་ཕྲག་བཅུ་ཇི་སྙེད་པའི་ཐ་མ་ལ་བྱང་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་(ནི་མཉམ་པར་ཞེས་དབྱིག)དབང་བསྐུར་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་དུ་ འགྱུར་ཏེ་(ཀུན་མདོ་)དེ་ཐོབ་མ་ཐག་ནས་(མདོ་དབྱིག་)དབང་བསྐུར་འཐོབ་པོ། །འདི་ལ་ལྔ་སྟེ། (ཀུན་ དབྱིག་གཉེན་དངོས། ) སྟན་གང་། ལུས་ཀྱི་ཚད་ཇི་ཙམ་པ། འཁོར་གང་། མཚན་མ་(དབྱིག་)གང་ བྱུང་བ། གང་གིས་ཇི་ལྟར་དབང་བསྐུར་བའོ། །(ཀུན་དབྱིག) དང་པོ་ནི། (ཚད་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་ནི་ཞེས་ དབྱིག) སྟོང་གསུམ་འབུམ་ཕྲག་བཅུའི་(དབྱིག་མདོ་)གཏོས་དང་མཉམ་པའི་(མཆོག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ བདག་པོ་དང་འབྲེལ་བའི་མཚན་ཉིད། )རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱལ་བོའི་པད་མ་རིན་(མཆོག་གི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད། )པོ་ ཆེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྤྲས་པ་དང་། (མཚན་ཉིད་བཅུ་བཤད་པའི་གསུམ་དེའོ། ། ) དེའི་འཁོར་དུ་སྟོང་གསུམ་ དང་(མདོ་ལ་གཏུག་དགོས་)མཉམ་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་པད་(མདོ་)མ་སྟོང་གསུམ་འབུམ་ཕྲག་བཅུའི་ རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་ཀྱིས་གང་བར་སྣང་བའོ། །དེ་དག་སྐབས་འདི་དང་བསྟུན་ན་སྣོད་ 2-420 དག་པའི་སྣང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ན་དེ་ལ་རང་གི་ལུས་ཀྱང་དེ་དང་འཚམ་ཞིང་རྐྱེན་ དུ་བབ་པར་གནས་སོ། །(ཀུན་བཏུས་མདོ། ) གསུམ་པ་ནི། འཁོར་གྱི་པད་མ་ལ་ས་དགུ་པ་(མདོར་ མེད་དཔྱད། )མན་གྱི་བྱང་པས་བསྐོར་ཏེ་འཁོད་པར་སྣང་སྟེ་བྱང་ཆེན་དེ་བལྟ་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ (ཀུན་མདོར་)འབུམ་ཕྲག་བཅུ་བཅུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །སྐབས་འདི་དང་བསྟུན་ན་བཅུད་ དག་པའི་སྣང་བའོ། །བཞི་པ་ནི། འོད་ཟེར་བྱུང་བ་སྟེ་འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕན་འདོགས་པའི་ ལས་ཅན། སྤྲོན་པའི། འགུགས་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་ཆེན་དེའི་ཞབས་མཐིལ་ གཉིས། པུས་མོ་གཉིས། (ལྷ་ང་ཞེས་བུ། ) ལྟེ་བ་ཁུང་། (མདོ། ) རྩིབ་ལོགས་གཉིས། (གཡས་གཡོན་ མདོ། ) ཕྱག་མཐིལ་གཉིས་ཏེ་ལྔ་ལས་འོད་ཟེར་གྲངས་མེད་པ་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་བྱུང་ནས་(དབྱིག་ མདོ་)རིམ་བཞིན་དུ་དམྱལ་བ། དུད་འགྲོ། ཡི་དྭགས། མི་བཞི་དང་། ལྷ་ལྷ་མིན་གྱི་(མདོ་)གནས་ རྣམས་སྣང་བར་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །ཡང་ཕྲག་པ་གཉིས། རྒྱབ་ མགུལ་གཉིས། ཞལ་ནས་འོད་ཟེར་སྔར་བཞིན་དུ་བྱུང་བས། རིམ་བཞིན་ཕྱོགས་བཅུའི་ཉན་ ཐོས་དང་། རང་རྒྱལ་དང་། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ཡན་ནས་ས་དགུ་པའི་བར་གྱི་གནས་ རྣམས་སྣང་བར་བྱས་ནས། ཆོས་སྣང་བའི་སྒོ། ཞི་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ། ཐབས་ཤེས་རབ་ ལ་(དབྱིག་མདོ་)མཁས་པའི་ཚུལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པོ། །དེ་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་བསལ་ཏེ་ཡོན་ ཏན་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཕན་བཏགས་སོ། །(ཀུན་ཕན་འདོགས་པར་དབྱིག་འཆད་པས་ཚུལ་འདི་བས་མ་འདས་ སོ། ། ) དེ་ནི་མཆ

【現代漢語翻譯】 無數，十萬俱胝的盡頭，證得菩薩的一切三摩地，與一切智智無別的（即平等），具足灌頂，名為現證。（總集經）一旦獲得，立即獲得灌頂。（經部釋）此中有五：處所，身體量度，眷屬，出現何種相，如何灌頂。（總集釋）第一，（以量度為特徵），與十萬俱胝三千大千世界（釋經部）等同的（與殊勝自性之主相關的特徵），珍寶之王的蓮花，以一切珍寶（殊勝功德之特徵）莊嚴。（宣說十種特徵中的三種。）其周圍，與三千（需參考經部）等同的珍寶蓮花（經），似乎充滿了十萬俱胝三千大千世界的極微塵。（這些與此時相符，是清凈的顯現。）第二，無論在哪裡，自己的身體也與之相稱，並作為助緣而存在。（總集經部）第三，眷屬的蓮花被九地以下的菩薩圍繞而安住，大菩薩觀看著，入於十萬俱胝（總集經）的三摩地。與此時相符，是精華清凈的顯現。第四，出現光芒，此有三種：饒益事業，勸請，勾招事業。第一，大菩薩的雙足底，雙膝，（稱為拉昂）臍孔，（經）雙肋，（左右，經）雙手掌，這五個地方發出無數十萬俱胝的光芒（釋經部），次第照亮地獄、畜生、餓鬼、人四種，以及天、非天（經）的處所，使痛苦完全平息。又從雙肩、後頸、面部發出如前光芒，次第照亮十方聲聞、緣覺，以及從初發心乃至九地的處所，開啟顯現法的門、寂靜三摩地的門，善巧方便智慧。（釋經部）他們通過消除痛苦、增長功德的方式來饒益。（總集饒益以釋解釋，未超出此方式。）這是殊勝的。

【English Translation】 Innumerable, at the end of ten million kotis, realizing all the samadhis of a Bodhisattva, indistinguishable from the wisdom of omniscient knowledge (i.e., equal), endowed with empowerment, called Abhisambodhi. (General Collection Sutra) Once obtained, empowerment is immediately received. (Sutra Commentary) There are five aspects to this: the place, the measure of the body, the retinue, what signs appear, and how the empowerment is given. (General Collection Commentary) First, (characterized by measure), equal to ten million kotis of three thousand great thousand worlds (Commentary Sutra) (a characteristic related to the lord of supreme nature), a lotus of the jewel king, adorned with all jewels (a characteristic of supreme qualities). (Three of the ten characteristics are explained.) Around it, a jewel lotus (Sutra) equal to three thousand (needs to be referenced in the Sutra), appears to be filled with the finest dust of ten million kotis of three thousand great thousand worlds. (These are in accordance with this time, a pure manifestation.) Second, wherever it is, one's own body is also in harmony with it and abides as a condition. (General Collection Sutra) Third, the lotus of the retinue is surrounded and abides by Bodhisattvas below the ninth ground, the great Bodhisattva watches and enters into ten million kotis (General Collection Sutra) of samadhis. In accordance with this time, it is a manifestation of pure essence. Fourth, the appearance of rays of light, of which there are three types: benefiting activities, invitation, and attracting activities. First, from the soles of the feet, the two knees, (called Lha-ang) the navel cavity, (Sutra) the two ribs, (left and right, Sutra) the two palms of the great Bodhisattva, countless ten million kotis of rays of light emanate (Commentary Sutra), sequentially illuminating the hells, animals, hungry ghosts, the four types of humans, and the abodes of gods and asuras (Sutra), completely pacifying suffering. Again, from the two shoulders, the back of the neck, and the face, rays of light emanate as before, sequentially illuminating the abodes of the Shravakas and Pratyekabuddhas of the ten directions, and from the initial generation of the mind up to the ninth ground, opening the door of the manifestation of Dharma, the door of peaceful samadhi, skillful means and wisdom. (Commentary Sutra) They benefit by eliminating suffering and increasing qualities. (General Collection benefits are explained by the commentary, not exceeding this method.) This is supreme.

ོད་པས་ཕན་འདོགས་པ་སྟོན་ཏེ། དེའི་མཛོད་སྤུ་ནས་འོད་ཟེར་གྲངས་མེད་པ་ (དབྱིག་མདོ་)འབུམ་ཕྲག་བཅུ་བྱུང་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུའི་བདུད་ཀྱི་གནས་ཐམས་ཅད་མོག་མོག་པོར་ བྱས་ནས་དབང་བསྐུར་ཐོབ་པའི་བྱང་པ་རྣམས་སྣང་བར་བྱས་ཏེ་དེ་དག་གི་ལུས་སུ་ནུབ་པར་ བྱེད་དོ། །སྤྱི་བོ་ནས་སྟོང་གསུམ་གྲངས་མེད་པ་འབུམ་ཕྲག་བཅུའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སྙེད་ཀྱི་འོད་ ཟེར་ཕྱུང་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུའི་དེ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་འཇིག་རྟེན་ལན་ 2-421 བཅུ་བསྐོར་ནས་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལ་འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་པ་མཆོད་ པ་དང་རིམ་གྲོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་དགུ་པ་མན་གྱི་མཆོད་པས་ཆ་ཙམ་དུ་ཡང་མི་འགྲོ་ བ་བྱེད་(ཅིང་མཆོད་པ་དེ་དག་སེམས་ཅན་གང་དག་གིས་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པས་ སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡང་བྱེད་དོ། ། )དོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་བྱས་ནས་དེ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་མཐིལ་ དུ་ནུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་(སྔར་བཤད་དབང་བསྐུར་ཐོབ་པའི་ལུས་སུ་འོད་ཟེར་ནུབ་པ་དེ་ཡང་འདིར་དྲངས་ན་ ལེགས་བར་མངོན་ནོ། ། )རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་དེ་དག་གིས་བྱང་ཆེན་དེ་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་ལ་ བབ་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་གྱུར་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ནས་བྱང་པ་(ས་དང་པོ་བ་ཡན་)ས་དགུ་པ་ (མན་)ལ་གནས་པའི་བར་གྱི་བྱང་(མདོ་དངོས་)པ་མཐའ་ཡས་པ་ཕྱོགས་བཅུའི་ནས་(མདོ་ཚིག་བཞིན་ )ལྷགས་ནས་བྱང་པ་དེ་བསྐོར་ཞིང་མཆོད་ནས་དེ་ལ་ལྟ་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་བཅུ་ ལ་(མདོ་དངོས་སྙོམས་པར་)འཇུག་གོ །བྱང་པ་དབང་ཐོབ་རྣམས་ཀྱི་དཔལ་བེའུ་དང་རྡོ་རྗེ་དང་བཀྲ་ ཤིས་ལས་བདུད་ཀྱི་དགྲ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་འོད་ཟེར་ཆེན་པོ་གཅིག་འཁོར་ འོད་ཟེར་གྲངས་མེད་པར་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་བཅས་(དབྱིག་མདོ་)བྱུང་སྟེ་ཕྱོགས་བཅུ་སྣང་བར་ བྱས། ཆོ་འཕྲུལ་མུ་མེད་པ་(མདོ་)བསྟན་ཏེ་བྱང་པ་དེའི་དཔལ་བེའུ་དང་རྡོ་རྗེ་དང་བཀྲ་ཤིས་ སུ་ནུབ་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱང་པ་དེའི་མཐུ་སྟོབས་ཡང་སྔར་བས་འབུམ་འགྱུར་བས་ (དབྱིག་མདོ་)ལྷག་པར་འཕེལ་ལོ། །རྡོ་རྗེ་སོགས་དེ་རྣམས་བྱང་པའི་སྙིང་ཁ་ན་ཡོད་ཅེས་དབྱིག་ གོ །(དེ་ལྟ་བུ་ནི་མཚན་མ་གང་བྱུང་ན་དབང་བསྐུར་བའོ་ཞེས་དབྱིག)ལྔ་པ་ནི། དེ་ནས་དེ་པ་རྣམས་ཀྱི་མཛོད་སྤུ་ ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་འོད་ཟེར་འཁོར་འོད་ ཟེར་གྲངས་མེད་པ་འབུམ་(མདོ་)ཕྲག་བཅུ་ཡང་བྱུང་སྟེ་ཕྱོགས་བཅུ་མ་ལུས་པར་སྣང་བར་བྱས་ འཇིག་རྟེན་ལན་བཅུ་བསྐོར། དེ་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བསྟན་བྱང་པ་(ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་)མང་ བོ་བསྐུལ། ཞིང་རབ་འབྱམས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བསྐྱོད། ངན་(བསྡུས་)སོང་ཞི། བདུད་གནས་མོག་ 2-

【現代漢語翻譯】 顯示天神如何利益眾生：從他的眉間毫毛中，出現無數的光芒（《寶積經》），十萬俱胝之多，將十方所有的魔境都變成黑暗，照亮了獲得灌頂的菩薩們，並融入他們的身體中。從他的頭頂，放射出相當於十萬俱胝個三千大千世界微塵數的光芒，照亮了十方所有的天神壇城，環繞世界十圈，在上方的虛空中形成光網壇城，以不可思議的供養和侍奉天神，使得第九天以下的供養連其一部分都無法比擬（並且這些供養也利益眾生，凡是眾生知曉的，都必定會趨向無上菩提）。 第二，這樣做之後，融入天神們的腳下。然後（如果將先前所說的融入獲得灌頂者身體的光芒也引用到這裡，似乎更好），諸佛菩薩們意識到這位大菩薩接受灌頂的時機已經成熟。第三，然後，從十方來了無量的菩薩（從初地到九地），圍繞並供養這位菩薩，注視著他，進入十萬俱胝個三摩地（如經文所說）。 獲得灌頂的菩薩們的寶劍、金剛杵和吉祥物中，出現名為『徹底戰勝魔軍』的巨大光芒，伴隨著無數的光芒，十萬俱胝之多（《寶積經》），照亮十方。顯示無數的神變（經文），融入那位菩薩的寶劍、金剛杵和吉祥物中。隨即，那位菩薩的力量和能力比以前增加了十萬倍（《寶積經》）。《寶積經》中說，金剛杵等都在菩薩的心間。（如果出現這樣的徵兆，就是灌頂）。 第五，然後，從天神們的眉間毫毛中，出現名為『具有一切智智的現觀』的光芒，伴隨著無數的光芒，也是十萬俱胝（經文）之多，照亮了十方，環繞世界十圈。顯示天神的巨大神變，激勵了許多菩薩（千百萬億）。震動無數的佛土六種震動，清凈惡趣，使魔境黑暗。

【English Translation】 Showing how the Devas benefit beings: From the hair-pores of his brow, countless rays of light appear (Ratnakuta Sutra), ten million kotis, making all the abodes of Mara in the ten directions dark, illuminating the Bodhisattvas who have received empowerment, and dissolving into their bodies. From the crown of his head, rays of light appear, as many as the minute particles of ten million kotis of a thousand-millionfold world-system, illuminating all the mandalas of the Devas in the ten directions, circling the world ten times, and making a mandala of a network of light in the space above, with inconceivable offerings and services to the Devas, making the offerings below the ninth Deva not even a fraction of a match (and these offerings also benefit beings, whatever beings know, they will surely turn to unsurpassed enlightenment). Second, having done so, they dissolve into the soles of the feet of the Devas. Then (it seems better to also quote here the light dissolving into the body of the empowered one mentioned earlier), the Buddhas and Bodhisattvas realize that the time has come for that great Bodhisattva to receive empowerment. Third, then, countless Bodhisattvas (from the first bhumi up to the ninth) come from the ten directions, circling and offering to that Bodhisattva, gazing at him, and entering into ten million kotis of samadhis (as the sutra says). From the sword, vajra, and auspicious marks of the empowered Bodhisattvas, a great light appears called 'Completely Victorious over the Army of Mara,' accompanied by countless rays of light, ten million kotis (Ratnakuta Sutra), illuminating the ten directions. Showing countless miracles (sutra), dissolving into that Bodhisattva's sword, vajra, and auspicious marks. Immediately, that Bodhisattva's power and strength increase a hundred thousand times more than before (Ratnakuta Sutra). The Ratnakuta Sutra says that the vajra and so on are in the heart of the Bodhisattva. (If such signs appear, it is empowerment). Fifth, then, from the hair-pores of the brows of the Devas, a light appears called 'Having the Abhisamaya of Omniscience,' accompanied by countless rays of light, also ten million kotis (sutra), illuminating all the ten directions, circling the world ten times. Showing the great miracles of the Devas, urging many Bodhisattvas (hundreds of millions of trillions). Shaking countless Buddha-fields in six ways, purifying the lower realms, making the abodes of Mara dark.

422 མོག་པོར་བྱས། སོགས་ནས། བྱང་པའི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་ནས་བསྐོར་ཏེ་བཀོད་ པ་ཆེན་པོ་བསྟན་ནས་བྱང་པ་དེའི་སྤྱི་བོར་(མགོ་ནས་)ནུབ་པར་གྱུར་ཏོ། །འཁོར་གྱི་འོད་ཟེར་ རྣམས་དེར་འདུས་པའི་འཁོར་གྱི་བྱང་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱི་བོར་ནུབ་པོ། །དེ་མ་ཐག་བྱང་པ་དེ་དག་ གིས་སྔོན་མ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་བཅུ་འཐོབ་པོ། །ཞེས་སོགས་(ས་བཅུ་པའི་ མདོར་)གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དང་པོ། སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལ་ཞིང་འདིར་དུས་འདིའི་ ཚེ་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་ངེས་པ་སྟེ། བྱང་ཆེན་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕུང་བོར་ངེས་པའོ། ། སོགས་སོ། །གཉིས་པ། ལྷུན་གྲུབ་རྒྱུན་མི་འཆད་གཉིས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཚད་མེད་ བྱེད་པ་ལ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་དོ། །སོགས་སོ། །(དག་ལྡན་ལྟར། ) གསུམ་པ་ནི། མངོན་ཤེས་ཆེན་པོའི་ལས་ལ་དབང་བས་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་དང་སོགས་པ་ བསྙེན་བཀུར་སོགས་ཡོན་ཏན་དང་ཡེ་ཤེས་ཚད་མེད་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་ ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འགྲོ་བ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད། སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་བརྒྱད་དེ། ནུས་པ་གཉིས། རྟོགས་པ་གཉིས། སྤངས་པ་གཉིས། དག་པའི་རྒྱུ་ཚོགས་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ གཉིས་ནི། ཚེ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཡན་ལག་སྦྱིན་སོགས་དགེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ ཏེ། གཞན་ཡང་འཁོར་བ་ལས་སྒྲོལ་བ་འདི་ནི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དགེ་བའི་ཆོས་སོ། །ཞེས་ སོགས་སོ། །གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཆུད་ མི་ཟ་བར་ཚེ་འདིར་འཚང་རྒྱ་བ་སྟེ། ཆུད་ཟོས་ཤིང་རྒྱུད་ལྔའི་འཁོར་བར་མི་ལྟུང་བ་དེ་ལྟར་ སྤྱོད་དོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །(ཨཱརྱ་ལྟར། ) རྟོགས་པ་གཉིས་ནི། ཇི་སྙེད་པ་རྟོགས་པ་བདེན་བཞི་ མཐོང་བ་སྟེ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་ པ་འོག་ཏུ་འདུས་བྱས་འཁོར་བ་དང་འདུས་མ་བྱས་མྱང་འདས་ལ་ཐ་དད་དུ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་ པར་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་སྟེ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་(འདི་རྣམས་མདོ་དང་། ) དབྱིངས་སུ་འགོད་ 2-423 པ་དེ་ཡང་དེ་པའི་ཁྱུ་མཆོག་གི་མཐུར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །སྤངས་པ་གཉིས་ནི། ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་སོགས་སྤངས་པ་ལ་སྟེ། བྱམས་ཞུས་ལེའུས་བསྟན་པར་(དག་)སྙིང་ཟླ་དང་ འདིར་བྱམས་པ་གཞན་གྱིས་དོན་ལས་བརྩམས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བས་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས། (དཔྱད་དགོས། ) ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེའི་གཞི་དངོས་ པོ་བདེན་འཛིན་གྱི་ཡུལ་དངོས་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཚུལ་ལ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་དོན་ མཐོང་བས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའམ་རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །སོགས། རྒྱུ་ ཚོགས་གཉ

【現代漢語翻譯】 被迷惑。等等。從北方世界的壇城上方繞行，展示了偉大的佈局，然後沒入了那位北方人的頭頂（從頭開始）。壇城的光芒都匯聚在那裡，沒入了那些壇城北方人的頭頂。緊接著，那些北方人就獲得了以前從未獲得過的成千上萬的三摩地。等等。（在《十地經》中）這樣說到。 第二部分有三點：第一，來世必定會在此剎那成佛，因為大菩薩必定是佛陀的化身。等等。第二，爲了通過自然成就、永不間斷的兩種方式，無量地利益眾生：成佛后利益眾生。等等。（如《具足經》所說。）第三，由於能夠駕馭偉大的神通事業，因此對佛陀的教法等等進行供養和尊敬，擁有無量的功德和智慧：前往各種世界的佛陀面前，進行供養和尊敬。等等。第三部分有八點：兩種能力，兩種證悟，兩種斷除，兩種清凈的資糧。 最初的兩種是：今生獲得大菩提的支分，佈施等殊勝的善行：此外，從輪迴中解脫出來，這是道的支分，是善法。等等。在無數個三劫中積累兩種資糧的業的果報不會白費，今生就能成佛：不會白費，也不會墮入五濁惡世的輪迴中，就這樣行持。等等。（如《聖經》所說。） 兩種證悟是：如所有性證悟，見到四聖諦：必須證悟四聖諦。如是。盡所有性證悟，將有為的輪迴和無為的涅槃，不作區分地證悟為平等性：將無為的（這些都是經文中的話）安置於法界中，也不會改變其至高無上的地位。等等。兩種斷除是：斷除四顛倒等等：在慈氏請問品中（清凈）心月和這裡，慈氏從其他意義出發，因為不捨棄眾生，所以不是涅槃。等等。（需要考察。） 顛倒之基，對實有之境的執著，證悟到實有是不存在的，其方式是：通過見到真實的意義，不會被煩惱或清凈所染。等等。兩種資糧

【English Translation】 Was bewildered. And so on. Circling from above the mandala of the northern realm, displaying the great arrangement, and then sinking into the crown (from the head) of that northerner. The rays of light from the mandala all gathered there, sinking into the crowns of those northern mandala people. Immediately, those northerners would obtain ten thousand samadhis that they had never obtained before. And so on. (It is said in the 'Ten Bhumi Sutra'). The second has three parts: First, in the future life, one will definitely become a Buddha in this realm at this time, because a great Bodhisattva is definitely the embodiment of a Buddha. And so on. Second, to benefit sentient beings immeasurably through two things: spontaneous accomplishment and continuous action: becoming a Buddha and benefiting sentient beings. And so on. (According to the 'Pure Sutra'). Third, by having power over the activities of great clairvoyance, one can make offerings and reverence to the Buddha's teachings, etc., possessing immeasurable qualities and wisdom: going to the presence of Buddhas in various realms and making offerings and reverence. And so on. The third part has eight: two abilities, two realizations, two abandonments, and two pure accumulations. The first two are: the limbs of attaining great enlightenment in this life, especially virtuous deeds such as generosity: furthermore, liberation from samsara, this is a limb of the path, a virtuous dharma. And so on. The fruits of the actions of accumulating the two accumulations for three countless eons will not be wasted, and one will attain enlightenment in this life: they will not be wasted, nor will one fall into the cycle of the five degenerations, and one will act in this way. And so on. (According to the 'Arya Sutra'). The two realizations are: the realization of as-it-is, seeing the four noble truths: one must comprehend the four noble truths. Thus it is. The realization of as-it-is, below, the conditioned samsara and the unconditioned nirvana, without distinguishing them, realizing them as equality: placing the unconditioned (these are all from the sutras) in the realm of reality, and that will not change the supreme power. And so on. The two abandonments are: Abandoning the four perversions, etc.: as taught in the chapter of Maitreya's request (pure) heart-moon, and here, Maitreya starts from other meanings, because he does not abandon sentient beings, therefore it is not nirvana. And so on. (Needs investigation.) The basis of that perversion, the object of grasping at true entities, realizing that true entities do not exist, in the way that: by seeing the true meaning, one will not be defiled or purified. And so on. The two accumulations

ིས་ནི། ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཁྱད་ པར་ཅན་བྱང་ཆེན་གྱི་དངོས་རྒྱུ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཉམ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ངས་ རྣམ་པར་བྱང་བར་གསུངས་སོ། །ཞེས་སོགས། རྣམ་བྱང་གི་དངོས་ཀྱི་རྒྱུ་ཚོགས་སྦྱིན་སོགས་ ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས། (ཡང་སྔ་མ་རང་ བཞིན་རྣམ་བྱང་རྟོགས་དང་ཕྱི་མ་གློ་བུར་རྣམ་བྱང་གི་ཚོགས་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་རུང་ངོ་། ། ) གསུམ་པ་ནི། མྱང་འདས་མཐར་ཐུག་ལ་འགོད་པ་སྟེ། རྨོངས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། ཆོས་དེ་ནི་མ་སྤྲུལ་བའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཆོས་སྐུའི་འཕྲིན་ལས་ནི་འགོད་ཚུལ་གྱི་དབྱེ་བས་ཉི་ཤུ་བདུན་དུ་འདོད་དོ། ། འགྲེལ་པ་ལ་གསུམ། འཕྲིན་ལས་ས་མཚམས་ཀྱི་རིམ་པས་ཕྱེ་བ། དེའི་དུས། རིམ་པ་དེས་ གཞན་ཡང་མཚོན་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་རྩ་བ་བཞིན་གསུམ་ལས། རྟེན་ལ་འགོད་པ་ ནི། (གསེར་ནི་བཟང་བཟང་མིན་གྱི་རྒྱལ་བྲམ་རྗེ་རིགས་སོགས་ཏེ་མངོན་ཞེན་མེད་པ་ནི་བཟང་ངན་དུ་ཆགས་པ་མེད་པ། ཞེས་ཏེ་ དོན་མིན་ནོ། ། ) མཛད་ཅེས་དྲང་ངོ་། །གང་གི་ཚེ་ན། འཕྲིན་ལས་དང་པོར་རོ། །གང་ལ་ན། འགྲོ་ བ་(ནི་མི་ལ་སོགས་པ་སྟེ་འདོད་ཆགས་འབར་བ་མཛེས་དགའ་ཞེ་སྡང་འབར་བ་སོར་ཕྲེང་། གཏི་མུག་འབར་བ་སྟེང་རྒྱས་འོད་ བསྲུང་སོགས་ཀྱི་དེ་དག་ཀྱང་ཞི་བར་བྱས་པས། ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། )བཟང་བོ་ལྷ་མི་དང་བཟང་བོ་མིན་པ་ངན་ 2-424 སོང་རྣམས་ལའོ། །གང་ན། ངན་སོང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་སོགས་དང་བདེ་འགྲོ་ལ་མངོན་ ཞེན་མེད་པར་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། མདོར་ན་འགྲོ་བའི་ཉེས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་ ཞི་བའི་འཕྲིན་ལས་སོ། །ནས་ཞེས་པ། དེ་བྱས་ནས་ཡང་འདི་བྱ་ཞེས་རིམ་པའི་ཚིག་གོ །ལམ་ ལ་འགོད་པ་ལ་སྔར་བཞིན་བཞི་ལས། ཚོགས་ལམ་ལ་འགོད་པ་ལ། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་ཆོས་ ཅན། གདུལ་བྱ་སྐལ་ལྡན་ཚོགས་ལམ་ལ་འགོད་དེ། དེ་བསྡུ་བ་བཞི་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ གྱི་བར་ལ་འགོད་པས་སོ། །རྟགས་རེ་རེ་ནས་གྲུབ་སྟེ། སྦྱོར་བ། (བུདྡྷ་ཤྲཱི། ) ལྟ་བ་(བུདྡྷ་ཤྲཱི་)སྤྱོད་ པ་རྣམ་དག་ལ་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཆོས་ཅན་དེ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ལ་འགོད་དེ། དེ་ སྦྱིན་པས་སྣོད་དུ་རུང་བ། སྙན་སྨྲས་མོས་པར། དོན་སྤྱོད་ཀྱིས་ཆོས་བསྒྲུབ་པར། དོན་མཐུན་ གྱིས་བསྒྲུབ་པ་མཐར་ཐུག་པར་སྦྱོར་བར་མཛད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཅན། དེ་ཐོས་ བསམ་གྱི་བླང་དོར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ལ་སྟེ། ཐོས་བྱུང་དང་སོགས་པས་བསམ་ པའི་ཤེས་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉོན་མོངས་ཕྱོགས་དོར་གཉེན་པོ་རྣམ་བྱང་ཕྱོགས་བླང་བར་ བྱ་བའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་མཛད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། གཞན་དོན། (བུདྡྷ་ཤྲཱ

【現代漢語翻譯】 也就是說，法性等性清凈之境的殊勝智慧，是大菩提的真實因。一切法的等性，我已宣說為清凈。等等。清凈的真實因是佈施等殊勝方便，應圓滿佈施波羅蜜多。等等。（或者，前者是自性清凈的證悟，後者是偶發清凈的積聚的證悟。） 第三，安置於究竟涅槃，即無癡之法的涅槃，此法是無為的。等等。 第三，法身的利他是以安置方式的差別而分為二十七種。解釋分為三部分：以利他的地界次第劃分，其時間，以及以次第也表示其他。第一部分如根本頌分為三：安置於所依是（黃金是好與不好，國王、婆羅門、種姓等等，沒有偏執，即不執著於好壞。等等，不是意義。）造作，如是正直。何時？最初的利他。於何者？有情（即人等，貪慾熾盛者如妙喜，嗔恨熾盛者如指鬘，愚癡熾盛者如增財護等，也都被寂靜了。即法友。）善者如天人，不善者如惡趣。於何處？惡趣的痛苦寂靜等等，以及安住于不執著善趣之相。總之，是極度寂靜有情的罪過和痛苦的利他。從……起，即做了那個之後又做這個，是次第的詞語。安置於道，如前分為四：安置於資糧道，證悟是法身之法，所化有情是具緣者，安置於資糧道，從四攝到成佛之道安置，從每一個征相成就。加行（Buddhaśrī），見（Buddhaśrī），安置於清凈行。第一，此法安置於四攝之事物，以佈施成為法器，以愛語令人信樂，以利行成辦佛法，以同事究竟成辦，如是造作。第二，此法，對於聽聞思惟的取捨如理如實地證悟，通過聽聞所生的智慧等等，捨棄與思惟相違的煩惱，取證對治清凈之品，如是造作。第三，爲了利他（Buddhaśrī）。

【English Translation】 That is to say, the special wisdom of the realm of Dharma-nature equality and purity is the real cause of great Bodhi. The equality of all Dharmas, I have declared to be pure. And so on. The real cause of purity is the special means of giving, etc., and the perfection of giving pāramitā should be fulfilled. And so on. (Or, the former is the realization of self-nature purity, and the latter is the realization of the accumulation of adventitious purity.) Third, to place in ultimate nirvāṇa, that is, the nirvāṇa of the Dharma of non-ignorance, this Dharma is uncreated. And so on. Third, the activity of Dharmakāya is divided into twenty-seven kinds according to the difference of placement methods. The explanation is divided into three parts: dividing by the order of the boundaries of the activity, its time, and also showing that the order also represents others. The first part is divided into three as in the root verse: Placing on the basis is (gold is good and bad, king, Brahmin, caste, etc., without prejudice, that is, not attached to good and bad. And so on, not the meaning.) To make, is upright. When? The first activity. To whom? Sentient beings (that is, people, etc., those with burning greed, such as Myohi, those with burning hatred, such as Angulimala, those with burning ignorance, such as Zengcaihu, etc., have also been pacified. That is, Dharma friends.) The good ones are like gods and humans, and the bad ones are like evil destinies. Where? The suffering of evil destinies is pacified, etc., and abiding in the characteristic of not being attached to good destinies. In short, it is the activity of extremely pacifying the sins and sufferings of sentient beings. From... on, that is, after doing that, do this again, is a word of order. Placing on the path, as before, is divided into four: Placing on the path of accumulation, realization is the Dharma of Dharmakāya, the sentient beings to be tamed are those with affinity, placing on the path of accumulation, placing from the four saṅgrahas to the path of Buddhahood, accomplished from each sign. Practice (Buddhaśrī), view (Buddhaśrī), placing on pure conduct. First, this Dharma is placed on the four saṅgrahas, becoming a vessel by giving, making people happy with loving speech, accomplishing the Dharma with beneficial conduct, and ultimately accomplishing it with cooperation, thus making it. Second, this Dharma, for the acceptance and rejection of hearing and thinking, realizes it as it is, abandoning the afflictions that are contrary to the wisdom born of hearing, etc., and taking the qualities of purification that are the antidote, thus making it. Third, for the benefit of others (Buddhaśrī).

ི་)རང་དོན། (བུདྡྷ་ཤྲཱི་)གཉིས་དོན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལའོ། །(སློབ་དཔོན། ) དང་པོ་ནི། ཆོས་ཅན། དེ་སེམས་ཅན་གྱི་ དོན་ཏེ་གཞན་དོན་གྱི་བསམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་འགོད་དེ། སྒྱུ་མ་མཁན་སྒྱུ་མ་ལ་ཆགས་སྡང་ མེད་པ་བཞིན་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྗེས་ཆགས་དང་། སོགས་པ་ཁོང་ཁྲོ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ དབེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱམས། སོགས་ནས། བཀོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཅན། དེ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་དད་པས་གོམས་པར་བྱེད་པ་ལ་འགོད་དེ། དེ་སྦྱོར་བས་གཙོ་བོ་རང་གི་ དོན་སྒྲུབ་པའི་འཁོར་གསུམ་དག་པས་ཕྱེ་བའི་སྦྱིན་སོགས་སྒྲུབ་པ་ལ་འགོད་པས་སོ། །དེའི་ རྗེས་ལ་ཞེས་པ་ནི། འཕྲིན་ལས་ཀྱི་རིམ་པ་སྟེ། དེའི་འོག་ཅེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ཅན། དེ་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལམ་ 2-425 ལ་འགོད་དེ། དེ་དགེ་བཅུའི་ལས་ལམ་ལ་འགོད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་སྦྱོར་ལམ་ལ་ སྟེ། དེ་ཚོགས་ལམ་ལ་བཀོད་པ་དེའི་རྗེས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར། ནས། གོམས་ པའི་སོ་སྐྱེའི་ལམ་ལ་འགོད་པས་སོ། །འདིར་ཆོས་བཤེས་ནི། དང་པོ་བཞི་ཚོགས་ལམ་ཕལ་ བ། དེ་ནས་ལྔ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐར་(ལོཙྪ་བསང་)ཆ། གཉིས་སྦྱོར་ལམ། གཞན་གསལ་ལོ། །ཞེས་ སོ། །ཁ་ཅིག དང་པོ་ཚོགས་ལམ། དེ་ནས་ལྔ་སྦྱོར་ལམ། དེ་ནས་བཞི་པར་ཆད་མེད་པའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེར་འཛིན་པ་སྤོང་བས་ཟེར་རོ། །ཞེས་ཀྱང་ཆོས་བཤེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ས་དང་པོ་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་འགྲོ་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་འགོད་དེ། དེ་སྦྱིན་ཕར་གྱི་ངོ་ བོ་རྫོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཆོས་མངོན་སུམ་གྱིས་གསར་རྟོགས་ལ་ འགོད་པས་སོ། །བཞི་པ་ལ། ལྔ་པའི་བར། དྲུག བདུན། བརྒྱད། དགུ ས་བཅུ་ཐོབ་མ་ཐག སྐྱེ་བ་གཅིག་ཐོགས། སྲིད་ཐ་ལའོ། །དང་པོ་ནི། དེས་གཉིས་པ་སོགས་ལ་རིམ་བཞིན་འགོད་ དེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སོགས་པ་བསམ་གཏན་བར་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ བརྡར་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་དུ་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པའི་སྒོམ་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ ངུ་སོགས་ལ་འགོད་པས་སོ། །སོ་སོར་སྦྱར་རོ། །ས་དེ་རྣམས་ཅིར་དགོས་ཞེ་ན། ས་དང་པོར་ ཡང་ཚོགས་ཁྱད་པར་ཅན་རྫོགས་ཀྱང་མཐའ་དག་མིན་པས་ཚོགས་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་ རྫོགས་(ཆོས་བཤེས་)པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་སོ། །(འདི་ཉེར་བདུན་གྱི་གཅིག་གོ །) གཉིས་པ་ནི། རིམ་གྱིས་ ས་དྲུག་པ་ལ་འགོད་དེ། དང་པོ་ལྔ་ཕྱིན་ལྔ་ལ་བརྟེན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ངོ་བོ་རྫོགས་ པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་ཡང་ཡིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པར་མངོན་ སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ལ་འགོད་པས་སོ། །དེས་དེ་དམིགས་མེད་དུ་རྟོགས་པ་ཅི་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་སྟེ་ གཟུང་འཛིན་གྱི་དངོས་པོར་མ་ཞེན་པའི་

【現代漢語翻譯】 （佛陀室利）爲了自身和利益他人的行為。（導師）首先，法性，它被安置於眾生的利益，即特殊的利他思想上。就像魔術師對魔術沒有執著一樣，通過對眾生沒有依戀以及遠離憤怒等情緒的方式，來安置慈愛等等。其次，法性，它被安置於通過信仰來熟悉六度上。它被安置於通過精進，以三輪清凈的方式，主要成就自身利益的佈施等行為上。『之後』指的是事業的次第，『之後』的所有情況也是如此。第三，法性，它被安置於自身和他人的利益的特徵，即成佛之道上。它被安置於行持十善業的道路上。其次，它被安置於加行道上，在資糧道之後，一切法在勝義諦中，被安置於熟悉世俗道的道路上。這裡，法友指的是，最初的四者是普通的資糧道，然後是五個特殊的解脫（譯師桑）部分，兩個是加行道，其他都很清楚。有些人說，最初是資糧道，然後是五個是加行道，然後是四個無間三摩地，因為在那裡捨棄了執著。這也是法友的說法。第三，它被安置於初地，即證悟法界普遍性的特徵上。它被安置於依賴佈施度的圓滿而產生的，對二元對立之法的直接證悟上。對於第四地到第五地之間，第六地，第七地，第八地，第九地，一旦獲得第十地，就只有一次轉世的機會，到達輪迴的終點。首先，它依次被安置於第二地等，通過知曉持戒等直到禪定的所有波羅蜜多之法都只是名言安立，在勝義中並不成立，而被安置於微小的修道上。分別應用。如果需要這些地，那是因為即使在初地，特殊的資糧也未圓滿，因此成為圓滿一切資糧的因。（這是二十七分之一。）其次，依次被安置於第六地，依賴於前五個波羅蜜多，同樣依賴於般若波羅蜜多的圓滿而產生，並且被安置於直接證悟一切法在勝義中無所緣上。通過它證悟無所緣是什麼呢？是所知，即不執著于能取所取的實有。

【English Translation】 (Buddha Shri) For the sake of oneself and the actions of benefiting others. (Teacher) Firstly, the Dharma nature, it is placed on the benefit of sentient beings, that is, the special altruistic thought. Just as a magician has no attachment to magic, it is placed on love and so on by not being attached to sentient beings and being separated from emotions such as anger. Secondly, the Dharma nature, it is placed on becoming familiar with the six perfections through faith. It is placed on performing generosity and other actions that mainly accomplish one's own benefit with the purity of the three wheels through diligence. 'After' refers to the order of activities, and all situations 'after' are the same. Thirdly, the Dharma nature, it is placed on the characteristics of one's own and others' benefit, that is, the path to Buddhahood. It is placed on the path of practicing the ten virtuous actions. Secondly, it is placed on the path of application, after the path of accumulation, all dharmas in the ultimate truth are placed on the path of familiarizing with the mundane path. Here, the Dharma friend refers to the first four being the ordinary path of accumulation, then the five special liberation (translator Sang) parts, two are the path of application, and the others are very clear. Some say that the first is the path of accumulation, then the five are the path of application, then the four uninterrupted samadhis, because attachment is abandoned there. This is also the saying of the Dharma friend. Thirdly, it is placed on the first ground, that is, the characteristic of realizing the universality of the Dharma realm. It is placed on the direct realization of non-dualistic dharmas that arise depending on the perfection of the generosity perfection. For the fourth ground to the fifth ground, the sixth ground, the seventh ground, the eighth ground, the ninth ground, once the tenth ground is obtained, there is only one rebirth opportunity, reaching the end of samsara. Firstly, it is placed on the second ground and so on in order, by knowing that all the Paramita dharmas from morality and so on until meditation are only nominal establishments, and are not established in the ultimate truth, and are placed on the small path of cultivation. Apply separately. If these grounds are needed, it is because even on the first ground, the special accumulation is not complete, so it becomes the cause of completing all accumulations. (This is one of twenty-seven.) Secondly, it is placed on the sixth ground in order, depending on the first five perfections, and similarly arising depending on the perfection of the Prajna Paramita, and is placed on directly realizing that all dharmas have no object of focus in the ultimate truth. What is it that realizes no object of focus through it? It is the knowable, that is, not being attached to the reality of the grasper and the grasped.

མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །གསུམ་ པ་ནི། དེས་བདུན་པ་ལ་འགོད་དེ། ཐབས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ངོ་བོ་རྫོགས་པའི་སྟོབས་གཙོ་ཆེ་ 2-426 བ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པས་ནི་སློབ་ལམ་ལ་འགོད་པས་སོ། །བཞི་པ་ནི། དེ་ ས་བརྒྱད་པ་ལ་འགོད་དེ། སྟོབས་ཕར་གྱི་ངོ་བོ་རྫོགས་པའི་སྟོབས་གཙོ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་ རང་སོགས་དང་ཐུན་མོང་མིན་པ་བྱང་པའི་ལམ་མི་(མཚན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས་ཀྱང་ཡང་དག་མཐའ་ མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས། )རྟོག་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་མི་འཆད་ཐབས་བཅས་ལ་འགོད་པའི་ཕྱིར་ དང་། དེ་ནས་ནི་བཤད་རིམ་མོ། །ས་བརྒྱད་པ་དེ་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ལ་སྐྱབས་སོགས་སུ་(ཆོས་བཤེས་དོན་རུང་)མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ཕལ་ཆེར་སྤངས་ པ་ལ་འགོད་པས་སོ། །(སྔ་མ་རྟོགས་པ་འདི་སྤངས་པའོ། ། ) ལྔ་པ་ནི། ས་དགུ་པ་ལ་འགོད་དེ། སྨོན་ཕར་ གྱི་ངོ་བོ་རྫོགས་པའི་མཐུས་དེ་པའི་གཟུགས་སྐུར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་སྤྲུལ་ནུས་ཀྱི་རྒྱལ་ཚབ་ ལ་འགོད་པས་སོ། །དྲུག་པ་ནི། དེ་ས་བཅུ་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་ས་ལ་འགོད་དེ། ཡེ་ཕར་གྱི་ ངོ་བོ་རྫོགས་པས་བསྐྱེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ཁྱད་པར་མེད་ པར་དབང་བསྐུར་བ་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་ དག་ཅན་ལ་འགོད་པས་སོ། །བདུན་པ་ནི། དེ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་ལ་འགོད་དེ། སྐྱེས་ བུ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཚེ་ཕྱི་མ་བར་མ་ཆད་དུ་ཡང་དག་རྫོགས་ཆུབ་ཏུ་རྒྱ་བར་སོ་སོར་ངེས་པ་ལ་ འགོད་པས་སོ། །ཡང་དེ་གཅིག་ཐོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་དོན་གཉིས་ལ་འགོད་དེ། དེ་དེའི་སྐབས་ སུ་ཕྱོགས་བཅུ། ནས། ཡོན་ཏན་ལ་བཀོད་པས་སོ། །བརྒྱད་པ་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་རིམ་པས་འཕྲིན་ ལས་གཞན་ཡང་སྒྲུབ་པོ། །ཇི་ལྟར་ན། ས་བཅུ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་སྲིད་ པ་ཐ་མ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་བརྒྱད་ལ་འགོད་དེ། ཆོས་ཅན། དེ་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་ལ་འགོད་དེ། དེ་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་སྐུ་གསུམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་མཐའ་དག་རྫོགས་པར་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་དེ་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་ལ་འགོད་པས་སོ། །ཆོས་བཤེས། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་མཐའ་དག ཞེས་སོ། །ལས་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཚེ་དེ་ 2-427 ཉིད་ལ་བྱང་ཆེན་ཐོབ་པར་འབྲེལ་བས་ལས་བྱས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ལ་འགོད་པས་དང་། བདེན་ བཞིའི་དངོས་པོ་སྟེ་ངོ་བོ་དང་ཆོས་སོགས་ཐམས་ཅད། ནས། རྟོགས་པའི་སློབ་ལམ་མཐར་ ཐུག་ལ་འགོད་པས་དང་། རྟག་བདག་སོགས་ཕྱིན་ལོག་སྤངས་པའི་སློབ་ལམ་སོགས་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེའི་གཞིའམ་རྒྱུ་དངོས་པོ་བདེན་འཛིན་མེད་པར་སྤངས་པའི་སློབ་ལམ་གྱི་(ཆོས་ བཤེས་དོན་)ཡེ་ཤེས་སོགས་དང་། རང་བཞི

【現代漢語翻譯】 因為這是具有特徵的智慧。 第三，將他安置在第七地，因為憑藉圓滿佈施波羅蜜多的力量，主要以成熟眾生，所以安置在有學道。 第四，將他安置在第八地，因為憑藉圓滿力量波羅蜜多的力量，主要以不共聲聞、緣覺等，成為菩提道（安住于無相之界，卻不顯現真實邊際。——法友如是說。）不間斷的無分別智慧，以及具有方便的道。 從那之後是講述次第。將第八地安置為皈依佛等一切法（法友如是說，意義恰當），幾乎捨棄了對顯現的細微執著。 （捨棄了先前所證悟的。） 第五，將他安置在第九地，憑藉圓滿愿波羅蜜多的力量，能夠化現為彼等之色身而獲得菩提的國王代理。 第六，將他安置在第十地的灌頂地，憑藉圓滿智慧波羅蜜多所生的力量，與一切智智無別，從具有灌頂的等持中，安置在清凈的器情世界之佛土。 第七，將他安置在一生補處，安置在彼士夫的自性，在後世之間不間斷地增長圓滿菩提的各個方面。 此外，在這一生補處的階段，安置在兩個意義上：即在彼階段，安置在十方……功德上。 第八，以如是次第，也能成辦其他事業。 如何成辦呢？在第十地之際，安置在特殊道，即有邊際之道的八種自性上：法性，安置在有邊際上，因為彼時，將圓滿引導三身菩提的一切法性，安置在成為自性的菩提七支上。 法友如是說：三乘一切菩提。 將二資糧之果與彼生相聯，從而獲得大菩提，安置在所作不虛耗上；以及安置在四諦的實物，即自性和法等一切……直至證悟的究竟道上；以及安置在捨棄常我等顛倒之道的有學道等上；以及安置在捨棄顛倒之基礎或因，即無實物之實執的有學道（法友如是說）的智慧等上；以及自性……

【English Translation】 Because it is wisdom with characteristics. Third, he is placed on the seventh bhumi, because by the power of perfecting the perfection of skillful means, mainly maturing sentient beings, so he is placed on the path of learning. Fourth, he is placed on the eighth bhumi, because by the power of perfecting the perfection of strength, mainly not common to hearers and solitary realizers, the path of enlightenment (abiding in the realm of no characteristics, yet not manifesting the ultimate reality. - Thus said Dharma Friend.) is placed on the uninterrupted non-conceptual wisdom and the path with means. From then on is the order of explanation. The eighth bhumi itself is placed as refuge in all dharmas such as Buddhas (Dharma Friend said, the meaning is appropriate), having mostly abandoned the subtle attachment to appearances. (Having abandoned this previous realization.) Fifth, he is placed on the ninth bhumi, by the power of perfecting the perfection of aspiration, he is able to emanate into the form body of those and attain enlightenment as the king's representative. Sixth, he is placed on the empowerment bhumi of the tenth bhumi, by the power generated by perfecting the perfection of wisdom, without difference from omniscient wisdom, from the samadhi endowed with empowerment, he is placed in the pure Buddha-field of the vessel and essence world. Seventh, he is placed on the one remaining lifetime, he is placed on the individual certainty that the nature of that person will continuously expand into perfect complete enlightenment without interruption between future lives. Also, in the context of that one remaining lifetime, he is placed on two meanings: that in that context, he is placed on the ten directions...qualities. Eighth, in such an order, other activities can also be accomplished. How so? In the context of the tenth bhumi itself, he is placed on the special path, the eight natures of the path of the last existence: the Dharma nature, he is placed on the last existence, because at that time, all the Dharma natures that completely lead to the enlightenment of the three bodies are placed on the seven branches of enlightenment that have become the nature. Dharma Friend said: all the enlightenment of the three vehicles. Connecting the fruit of the two accumulations to that life itself, thereby attaining great enlightenment, he is placed on the fact that actions done are not wasted; and he is placed on the reality of the four truths, that is, all of nature and Dharma, etc....up to the ultimate path of realization; and he is placed on the path of learning that has abandoned the perversions such as permanence and self; and he is placed on the wisdom, etc., of the path of learning (Dharma Friend said) that has abandoned the basis or cause of that perversion, that is, the grasping of reality without substance; and the nature...

ན་གྱིས་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ བྱང་པའི་རྣམ་བྱང་མཐར་ཐུག་ལ་དང་། གློ་བུར་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་རྣམ་བྱང་གི་དངོས་རྒྱུའི་ཚོགས་པའི་སློབ་ལམ་ལ་དང་། འདུས་བྱས་སམ་འཁོར་བ་འདུས་ མ་བྱས་སམ་མྱང་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་བདེན་པའི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ ཀྱི་ཆ་ནས་ཐ་མི་དད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་སློབ་ལམ་མཐར་ཐུག་ལ་བཀོད་པས་སོ། །དེ་ བརྒྱད་སྐད་ཅིག་མའི་སྐབས་ན་ཡོད། ཅེས། ཆོས་བཤེས་སོ། །ནས་ནི་རིམ་པའི་ཚིག་གོ ། གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ལ་འགོད་པ་ནི། དེ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ལ་འགོད་པར་མཛད་དེ། དེ་དེ་པའི་ས་ཀུན་ཏུ་འོད་ལ་འགོད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྟག་པ་ (བུ་)བཞིན་དུ་ཆོས་སྐུ་འདིའི་འཕྲིན་ལས། སོགས་ནས། བཞེད་པ་སྟེ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ། མཛད་པ་ (ཆོས་བཤེས་ཏེ་ལུང་སྦྱོར་)ཡིན་པས་འཕྲིན་ལས་མཚན་ཉིད་གཉིས་ལྡན་ནོ། །ཁྱོད་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ ཇི་སྙེད་པ། །བཞེད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་ཏེ། །སྦྱོར་བྱུང་ཡོན་ཏན་གཅིག་མ་མཆིས། །ཞེས་ པ་ལྟར་རོ། ། (ཆོས་བཤེས་ཏེ་ཅུང་ཟད་མ་དག་གམ་དཔྱད། ) གསུམ་པ་ནི། ཨཱརྱ་ལྟར་ན། བདུན་ཅུའི་དང་ པོ་དང་། སློབ་དཔོན་ལྟར་ན། དེར་མི་རུང་སྟེ་འཕྲིན་ལས་བདུན་བཅུའི་གཅིག་མིན་པས་ སོ། །དེས་ན་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་གྱི་དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་དང་ཐ་མའི་འཕྲིན་ལས་བསྟན་ པའི་རབ་དབྱེ་རྣམས་ཀྱི་ས་མཚམས་འདིར་ཡང་བསྟན་པའི་རིམ་པས་རྒྱས་བཤད་ལྷག་མ་ གདམས་ངག་སོགས་རེ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་གྱི་ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ཀྱི་སའི་གོ་རིམ་ཡང་ལས་དང་ 2-428 པོ་པའི་ས་ནས་སངས་རྒྱས་བར་ཅི་རིགས་པར་དཔྱད་ནས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་ ཚིག་མངས་སུ་དོགས་ནས་བདག་གིས་ནི་མ་བྲིས་ཀྱི་ཚིག་ལ་ལྟ་བའམ་འགོད་མི་མཁྱེན་པ་ནི་ མིན་ནོ་ཞེས་སོ། ། ༈ སྐབས་བསྡུ་བ། གསུམ་པ་ནི། དང་པོར་བདུན་སོང་བ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྒྱད་པའོ།། ༈ །། ༈ བར་མ་ལ་དད་པ་ལ་དྲུག གཉིས་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། རྒྱས་པ་སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། མཁྱེན་གསུམ་ཆོས་ཅན། འཕགས་བཞིའི་མངོན་རྟོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་བཞི་ ཆོས་སྐུ་ཁྱོད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་བཞག་པས་སོ། །ཨཱརྱའི་དགོངས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཞབས་ནི། བླང་དོར་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ་མཚོན་པར་བྱེད་པས་མཚན་ ཉིད་ཅེས་གསེར་དོན་ཏེ་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་མཚོན་པས། ཞེས་སོ། །རད་ཀིར་ནི། སྦྱོར་ བ་བཞིར་མཚོན་པས་མཚན་ཉིད། ཅེས་སོ། །གསུམ་པོ་དེའི་སྦྱོར་བ་རྣམ་ཀུན། སྦྱོར་བ་དེའི་ རབ་རྩེ་མོ། སྦྱོར་བ་དེའི་གོ་རིམ་མཐར་སྦྱོར་དང་། སྦྱོར་བ་དེའི་མཐའ་སྐད་ཅིག་མ། སྦྱོར་ པ་དེའི་རྣམ་སྨིན་ནི་ཆོས་སྐུ་སྟེ་ཡུམ་གྱི་དོན་བསྡུས་པ་བརྒྱད་ལས་གཞན་ཏེ་རྣམ་པ

【現代漢語翻譯】 通過智慧的清凈和光明的自性，達到菩提的究竟狀態；通過遠離一切突如其來的污垢，達到佛陀的清凈狀態的物質基礎的修行道路；通過將所有有為法（輪迴）和無為法（涅槃）的究竟真理，從空性的角度理解為無二無別，從而達到修行的究竟狀態。這八個狀態存在於一剎那之間。這是Choshes所說。'Nas'是順序的詞語。 第三，將果位安立於不住涅槃之中，並將一切安立於光明之中。第二，如果按照這種方式，法身如同常恒的（兒子）一樣，法身的利他事業等等，都將如願成就（Choshes，引用結合）。你的利他事業有多少，都取決於你的願望，沒有其他任何功德。就像這樣。（Choshes，可能有些不準確，需要考證。）第三，按照Arya的觀點，是七十頌的第一個；按照導師的觀點，那是不允許的，因為不是七十頌利他事業中的一個。 因此，在支分廣釋的第一個——發心和最後一個——宣說利他事業的分類的界限處，也要按照教義的順序，對廣釋的剩餘部分，即從教誨等一直到八十頌之間的詞語的含義的次第，從最初的階段到成佛的階段，進行恰當的考察和理解。因為這裡擔心文字過多，所以我沒有寫，但並不是說我不懂文字或者不知道如何安立。 章節總結：第三，相對於最初的七個階段，是第八個階段。 中間的信心有六個。 第二，連線：廣釋等等。根本：具有三種智慧的法，是所有四聖諦現觀的自性，因為四種結合安立於法身的境界中。這是Arya的觀點。智慧之足是取捨的自性。這樣說。因為象徵著基礎、道路和結果這三者，所以說是自性，即象徵著所緣境的色等等。Radkir說：因為象徵著四種結合，所以說是自性。這三者的所有結合，結合的頂峰，結合的次第的終點，結合的最終剎那，結合的圓滿結果是法身，即包含了母親的含義，不同於其他八種。

【English Translation】 Through the purity and luminosity of wisdom, one attains the ultimate state of Bodhi; through being free from all sudden defilements, one attains the path of practice that is the material basis of the Buddha's pure state; through understanding all conditioned phenomena (samsara) and unconditioned phenomena (nirvana) as non-dual from the perspective of emptiness, which is the ultimate truth, one attains the ultimate state of practice. These eight states exist in a single moment. This is what Choshes said. 'Nas' is a word of sequence. Third, establishing the fruit in the non-abiding Nirvana, and establishing everything in the light. Second, if according to this way, the Dharmakaya is like the eternal (son), the altruistic activities of the Dharmakaya, etc., will be fulfilled as desired (Choshes, combining quotations). How many altruistic activities you have depends on your wishes, and there are no other merits. Just like that. (Choshes, may be somewhat inaccurate, needs to be verified.) Third, according to Arya's view, it is the first of the seventy verses; according to the teacher's view, that is not allowed, because it is not one of the seventy verses of altruistic activities. Therefore, at the boundary between the first of the branch explanations—generating the mind of enlightenment—and the last—explaining the classification of altruistic activities, one should also, according to the order of the teachings, appropriately examine and understand the meaning of the words in the remaining part of the extensive explanation, from the teachings, etc., up to the eighty verses, from the initial stage to the stage of attaining Buddhahood. Because there is concern about too many words here, I have not written it, but it is not that I do not understand the words or do not know how to establish them. Summary of the chapter: Third, relative to the initial seven stages, it is the eighth stage. The intermediate faith has six. Second, connection: extensive explanation, etc. Root: the Dharma with three wisdoms is the nature of all direct realizations of the Four Noble Truths, because the four unions are established in the state of Dharmakaya. This is Arya's view. The feet of wisdom are the nature of acceptance and rejection. So it is said. Because it symbolizes the basis, path, and result, it is called nature, which symbolizes the objects of perception, such as form, etc. Radkir says: Because it symbolizes the four unions, it is called nature. All the unions of these three, the peak of the union, the end of the order of the union, the final moment of the union, the complete result of the union is the Dharmakaya, which contains the meaning of the mother, different from the other eight.

་དྲུག་གོ ། ཞེས་དག་སྙིང་ངོ་། །འགྲེལ་པ་ནི། རྣམ་པ། ཞེས་ནས། གསུམ་པོ་ནི། དང་པོར་ཐོས་བསམ་ གྱིས་མངོན་པར་མཚོན་ཞིང་དོན་དུ་གཉེར་བྱ་རྟོགས་པའི་གནས་སོགས་སམ་རྩ་བ་ལྟར་རོ། ། གསུམ་པོ་དེ་ཐོས་བསམ་གྱིས་ཤེས་པ་དེ་ནས་དེ་གསུམ་ལ་དབང་གྱུར་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ དུ་འདིས་གསུམ་བསྡུས་ཏེ་སྒོམ་པ་ལ་སྦྱོར་བས་ཞེས་པ་རྟགས་སོ། །རྣམ། ནས། རྟོགས་པ་ནི་ ཆོས་ཅན་ནོ། །ཐམས་ཅད་སོགས་ཆོས་སོ། །ཕྱི་མ་ལ་ཡང་ཚུལ་དེའོ། །དེ་ནས་བསྡུས་བསྒོམ་ ཤིན་ཏུ་སོགས་སོ། །དེ་ནས་རྩེ་སྦྱོར་ཕལ་བས་རྟོགས་པའི་དངོས་པོ་སྟེ་དོན་ངེས་པ་སྟེ་བརྟན་ པར་བྱས་ནས། སོ་སོ་བ་གསུམ་རྣམ། མཐའ་དག་རྣམ་རྩེའི་རྣམ་པ་དག་བསྡུས་ཏེ་རྣམ་པར་ སོགས་གཞུང་སྲོང་བ་སྟེ་མ་ཉམས་པར་རྒྱུན་སྐྱོང་བར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་སོགས་སོ། ། དེ་ནས་སློབ་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་དེ་བས་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོར་སོགས་སོ། །དེ་ནས་སྦྱོར་བ་དེའི་ 2-429 འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སོགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན། སོགས། དྲུག་སྟེའོ་ཡན་ལག་རྒྱས་ བཤད་སྔ་མ་བརྒྱད་དུ་བསྟན་པ་ཁོ་ན་སོགས་སོ། ། ༈ བསྡུས་པ་ལ་དད་པ་ལ་གསུམ་དུ་བསྟན་པ། གསུམ་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་ནི། དབང་འབྲིང་བར་མ་ལ་ནས། དབང་རྣོན་མདོར་བསྡུ་ སོགས་སོ། །རྩ་བ་ནི། མཁྱེན་པ་གསུམ་ནི་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་ཡུལ་ཡིན་ ནོ། །(སྐབས་དང་བོར་རྒྱས་འགྲེལ་ལས་འབྱུང་། )སྦྱོར་བཞིའི་བདག་ཉིད་ནི་ཆོས་སྐུའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ སྐུ་འཕྲིན་ལས་བཅས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་དེའི་འབྲས་བུ་སྟེ་ཡུམ་གྱི་དོན་བརྒྱད་དྲུག་ལས་གཞན་ སོགས་སོ། །ཨཱརྱ་འོ། །འགྲེལ་པ་ལ། དང་པོར། ནས། ངོ་བོ་ཉིད་ནི། བྱང་སེའི་འཇུག་པའི་ ཡུལ་ནི་ཆོས་སྐུ་སྟེ་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ཏེ་གཞན་སླའོ། །ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་ནི་ སྔར་བཤད་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཞེས་སོགས་སོ།། ༈ །། ༈ མཛད་ནས་ཆོས་གསུང་བའི་དུས་གཟིགས་པ། གསུམ་པ་ལ། ཤེར་འབྱུང་ལྟར་ན་བཞི་སྟེ། སྔར་ཀྱི་མཆོད་བརྗོད་དང་རྩོམ་པར་དམ་ བཅའི་ཁྱད་ཆོས་གཞུང་གཟུགས་པ། བརྩམས་པའི་བསོད་ནམས་བསྔོ་བ། ཁེངས་བསྐྱུང་ བ། རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པའོ། ། ༈ སྔར་ཀྱི་མཆོད་བརྗོད་དང་རྩོམ་པར་དམ་བཅའི་ཁྱད་ཆོས་གཞུང་གཟུགས་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་འགྱུར་བའི་ གཞུང་འཛུགས། དགོས་པའི་བཞུང་འཛུགས། ཚིག་ལེར་བྱས་པ་དབྱེ་བའི་གཞུང་འཛུགས་ པའོ། །དང་པོ་ནི། ལ་ལ་སྟེ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཀྱི་དོན་ཙམ་ཞིག་བསྟན་ གྱི་ཚིག་གིས་དངོས་སུ་རྫོགས་པར་མ་བསྟན་ནོ། །གཞན་བར་མ་ལས་བརྒྱད་ཚིག་གིས་ རྫོགས་པར་བསྟན་ཅིང་དོན་རེ་རེའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་མིན་ནོ། །གཞན་ཡུམ་རྒྱས་པ་ ལས་བརྒྱད་རྫོགས་པར་བསྟན་པར་མ་ཟད་གཟུགས་ནས་རྣམ

【現代漢語翻譯】 六種。這是《現觀莊嚴論》的精髓。解釋是：『相』等。『三者』是指：首先通過聽聞和思考來顯現，並且爲了獲得需要努力和證悟的處所等，或者像根本一樣。這三者通過聽聞和思考來了解，然後爲了能夠掌握這三者，通過將這三者結合起來應用於禪修，這就是標誌。『相』等。證悟是法。『一切』等是法性。後面的情況也是如此。然後是結合禪修非常等。然後通過頂加行，證悟事物的本質，即確定意義，使其穩固。各個三種相，所有頂相的形態都結合起來，使經典正直，即不減損地保持傳承。因此等。然後是修道之道的證悟，因此與衆不同等。然後是該加行的最終結果等。像這樣，等。六種，即支分廣說中，僅僅顯示了之前的八種等。 總攝為三信： 第三個方面，連線是：對於上根、中根和下根之人等。對於上根之人，簡略等。根本是：三種智慧是需要通過聽聞和思考來確定的對象。（在第一品廣釋中出現。）四種加行的自性是法身的因。具有事業的法身是該加行的結果，不同於八種或六種母義等。阿雅。解釋中，首先，等。自性是：菩薩進入的處所是法身，是它的因。等等，其他容易理解。支分廣釋與之前所說的一樣等。 造論者觀察說法時機： 第三個方面，按照《般若經》的說法，有四種：之前的禮讚和立誓造論的特點，經典的形體，著作的功德迴向，謙遜，以及表達證悟的特點。 之前的禮讚和立誓造論的特點，經典的形體： 第一個方面有三種：建立成為一切莊嚴的論典，建立必要的論典，以及建立區分詞句的論典。第一種是：在《八千頌般若經》中，僅僅顯示了八種現觀的意義，並沒有用詞句直接完整地顯示。其他的中間經典用詞句完整地顯示了八種現觀，但沒有用每個意義的名稱來列舉。其他的廣大般若經不僅完整地顯示了八種現觀，而且從色法到一切種智都進行了闡述。

【English Translation】 Six. This is the essence of the 'Ornament for Clear Realization'. The explanation is: 'Aspects' etc. 'The three' refer to: firstly, manifesting through hearing and thinking, and in order to attain the places of effort and realization, etc., or like the root. These three are understood through hearing and thinking, and then in order to gain mastery over these three, by combining these three and applying them to meditation, this is the sign. 'Aspects' etc. Realization is the Dharma. 'All' etc. is the Dharmata. The same applies to the latter situation. Then there is combining meditation very etc. Then through the peak application, realizing the essence of things, i.e., determining the meaning, making it stable. Each of the three aspects, all the forms of the peak aspects are combined, making the scripture upright, i.e., maintaining the lineage without diminishing it. Therefore, etc. Then there is the realization of the path of practice, therefore it is different, etc. Then it is the ultimate result of that application, etc. Like this, etc. Six, i.e., in the detailed explanation of the branches, only the previous eight are shown, etc. Summarized into three faiths: The third aspect, the connection is: for those of superior, middling, and inferior faculties, etc. For those of superior faculties, brief, etc. The root is: the three wisdoms are the objects to be determined through hearing and thinking. (Appears in the extensive commentary of the first chapter.) The nature of the four applications is the cause of the Dharmakaya. The Dharmakaya with activities is the result of that application, different from the eight or six meanings of the Mother, etc. Arya. In the explanation, firstly, etc. The nature is: the place where Bodhisattvas enter is the Dharmakaya, which is its cause. Etc., others are easy to understand. The detailed explanation of the branches is the same as what was said before, etc. The author observes the time to teach the Dharma: The third aspect, according to the 'Perfection of Wisdom Sutra', there are four: the characteristics of the previous praise and vow to compose, the form of the scripture, the dedication of the merits of the composition, humility, and expressing the characteristics of realization. The characteristics of the previous praise and vow to compose, the form of the scripture: The first aspect has three: establishing the treatise that becomes the ornament of all, establishing the necessary treatise, and establishing the treatise that distinguishes the words. The first is: in the 'Eight Thousand Verse Perfection of Wisdom Sutra', only the meaning of the eight clear realizations is shown, and it is not directly and completely shown with words. The other intermediate scriptures completely show the eight clear realizations with words, but not with the names of each meaning. The other extensive Mother Sutras not only completely show the eight clear realizations, but also explain from form to all-knowing wisdom.

་མཁྱེན་གྱི་བར་འགྲེས་ཀྱི་ཚིག་ གི་རྣམ་གྲངས་ཡང་ཡང་དང་དོན་རེ་རེའི་ཡང་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་མིང་ཆོས་ཉིད་ལྟ་བུ་ལ། ཆོས་ ཉིད། ཡང་དག་མཐའ། དོན་དམ། དེ་བཞིན་ཉིད། ཆོས་དབྱིངས་ཞེས་སོགས་དུ་མ་དག་གིས་ བསྟན་ཏེ། དེས་ན་གསུང་རབ་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས། ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པ་ཀུན་ 2-430 ལའང་བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་བསྡུས་པ་རྒྱན་འདིས་བཀྲོལ་བའི་བརྒྱད་པོ་དེ་ཙམ་དུ་ཤེས་ པར་བྱ་ཞིང་ཆད་ལྷག་མེད་པས་རྒྱན་འདི་གསུམ་པོ་ཀུན་ཀྱི་རྒྱན་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ དགོངས་སོ། །(གཞན་གྱིས་མ་ཤེས་སྣང་ངོ་། ། ) དོན་གྱི་གཙོ་བོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྡུས་པར་ཤེས་པ་དེ་ལྟ་ མིན་ན། གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོའི་རིམ་པ་ལེགས་པར་བསྡུས་པའི་ཚུལ་ མ་ནོར་བར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་འགལ་ཟླར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཨཱརྱས། འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐབས་འབྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ བར་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ན་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཆོས་སྐུ་མཛད་པ་ དང་བཅས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་དངོས་པོ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་གསུམ་གྱི་དོན་ གྱི་གཙོ་བོ་བརྒྱད་དུ་འདུས་པ་དེ་ལྟ་མིན་ན། རྒྱན་འདིས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་རིམ་པ་ ལེགས་པར་ཏེ་ཚང་བར་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་པར་ཡང་ཐལ་ལོ། །འོ་ན་ཡུམ་གསུམ་ཟློས་སོ་ཞེ་ ན། གསུམ་པོ་དེ་ལ་ཡང་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་འདྲ་ཡང་དེ་སྟོན་པའི་ཚིག་བསྡུས་པ་དང་། སོགས་པ་ འབྲིང་རྒྱས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས། ཟློས་སྐྱོན་མེད་ཅིང་ཚིག་གི་ཁྱད་པར་དེ་ ཁོ་ནར་ཟད་པས་དོན་ཁྱད་མེད་དོ། །གཉིས་པ་གསུམ་པ་ལྷན་ཅིག་བཤད་ན་བདེ་བས། ཆོས་ བཤེས་ལྟར་བཤད་ན། བྱས་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན། རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེར་བྱས་པའི་འགྲེལ་པ་ དོན་གསལ་བ་འདི་ནིའོ། །གང་གིས་ན། རྒྱལ་རིགས་ལས་བསྟན་པའི་སྒོར་ཞུགས་ཏེ་ལོ་བཅུ་ བདུན་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཉེས་པར་བྱས་པ་(ཆོས་བཤེས་)མཐར་རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས་ རྒྱན་དང་བཅས་པའི་ཡུམ་དངོས་སུ་བསྟན་པར་གྲགས་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སེང་གེ་བཟང་ བོ་ཆེ་བས་སོ། །(ཆེ་ཆུང་འབྲིང་གསུམ་དུ་རྒྱ་གར་དུ་གྲགས་ཏེ་ངག་ལས་ཤེས། ) གང་གི་སྒོ་ནས་ན། སློབ་དཔོན་ འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་པའི་སྡེས་རྒྱལ་ལ་(ལོཙྪ་བའི་འགྱུར་བྱང་ན་བཤད། )མངོན་སུམ་དུ་ཞུས་ ནས་མིས་སྔོན་ཆད་(ཁོང་རང་གསུང་)མ་མྱོང་བའི་མདོ་བསྟན་བཅོས་སྦྱར་བའི་འགྲེལ་པ་མཛད་ 2-431 པ་ལ་ཆེར་འབད་པ་བྱས་པའི་(འགྲེལ་ཆེན་དུ་ཡོད། )མཐུ་ཡིས་མདོ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ ལོག་པར་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་ཞེ་ན། (ཆོས་བཤེས་དངོས། ) ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་(ཆོས་ བཤེས་)སྟོན་པའི་ཚིག་དང་ནི་ཚིག་ཇི་སྙེད་པ

ས་(མང་བོ་)བརྗོད་བྱ་གཅིག་སྟོན་པའི་(ཆོས་བཤེས་ཀུན་) ངག་སྟེ། ཀ་བ་བྱས་པའི་ཕྱིར། མི་རྟག་ལ། དེས་ན་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །(ཀུན་ཆོས་ བཤེས། ) སོགས་པས་དོན་འདྲ་ཡང་སྡེབ་སྦྱོར་གཙོ་བོར་བྱས་ཏེ་ཚིག་ཡིད་དུ་འོང་བའི་སྙན་ངག་ ཀྱང་སྦྱར་བ་མ་བྱས་པར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་མ་སྦྱར་ཞེ་ན། (ཆོས་བཤེས། )དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཐད་ གཟུགས་སུ་(ཆོས་བཤེས་)གསལ་བོར་བསྟན་པས་སློབ་མ་སོགས་ཀྱིས་(ཆོས་བཤེས་)གོ་བར་སླ་ བའི་ཕྱིར་དུའོ། །བོད་རྣམས་ནི། འཐེམ་སྦྱོར་གྱི་ཚིག་དང་ངག་དོན་རྒོལ་ལན་དང་། སོགས་ པ་སྙན་ངགས་དང་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་(འོད་ཟེར་)བཤད་པ་སོགས་མ་བྱས་ཟེར་རོ། །མདོ་ཚིག་དང་ བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ངག་དང་། སོགས་པ་དོན་དང་ནི་འགྲེལ་ཚིག་གིས་དངོས་སུ་འདི་འདི་ཞེས་ སོགས་མ་སྦྱར་ཞེས་ཡང་རུང་ངོ་། །ཅི་འདི་གཞན་གྱིས་མ་གནང་བར་(ཆོས་བཤེས་)བྱས་སམ་ཞེ་ ན། (ཆོས་ཀྱི་བཤེས་གཉེན། )མིན་ཏེ་(ཆོས་བཤེས་)ཉེ་བར་འཛིན་པའམ་ལུང་འབོགས་པས་མཁན་པོ་ ཡང་དག་པའི་བཤེས་གཉེན། མཚན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་བཟང་པོ་ཞེས་པ་རྒྱུད་ཡོན་ཏན་ གྱིས་ལྕི་ཞིང་(དེ་ལྟ་བུའི་)བཀའ་དྲིན་ཡང་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བའི་བླ་མ་བཟང་པོ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ གནང་བ་མནོས་ཤིང་གདམས་ངག་གི་ཆ་གནང་ནས་སོ། །(ཆོས་བཤེས། ) ཁ་ཅིག སངས་རྒྱས་ རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པས་དེ་སྐད་ཟེར་ཏེ། མཁན་པོ་དང་། བླ་མ་བཟང་ པོ་འཕགས་སྡེའོ་ཟེར་རོ། །ཞེས་ཀྱང་ཆོས་བཤེས་སོ། །གོ་བར་སླ་བ་སོགས་ཀྱིས་དགོས་པའི་ གཞུང་འཛུགས་རྐང་བ་(ཡུམ་འདི་ཆོས་བཤེས་)ཐ་མ་བཞིས་རྣམ་པར་དབྱེ་བའིའོ། ། ༈ བརྩམས་པའི་བསོད་ནམས་བསྔོ་བ། གཉིས་པ་ནི། བསྔོ་རྒྱུ་འགྲེལ་པ་དེ་སྡེབས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡི་དགེ་བ་སེང་བཟང་བདག་གིས་གང་ཐོབ་པ་ དེ་ཡིས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་བསྔོ་ས་བདེ་གཤེགས་ཤེས་རབ་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་ 2-432 (ཆོས་བཤེས་)པར་ཤོག་ཅིག་གོ །དེས་མཚོན་ནས་དེ་བཤད་པ་དང་དེ་མཉན་པ་དང་དེ་བྲིས་པ་ སོགས་ལའང་སྦྱར་ཞིང་ལག་ལེན་བྱའོ། ། ༈ ཁེངས་བསྐྱུང་བ། གསུམ་པ་ལ། དོན་ལ་(ཡུམ་འདིའི་)བདག་ནི་ལུང་ལ་ བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་གིས་འཇུག་གི་འདི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་མི་གསལ་ ལོ། །ཞེས་ཏེ། རྟོགས་པའི་ཆོས་(ཆོས་བཤེས་)ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར་བསྟན་ནས། ལུང་(ཀུན་ཆོས་བཤེས་) གི་ཆོས་ཀྱང་མ་རྟོགས་པར་(ཆོས་བཤེས་)སྟོན་ཏེ་ཡུམ་སོགས་བསྟན་བཅོས་ཀུན་ཀྱང་བདག་ལ་ ཕྱི་རོལ་ཏེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པས་བདག་གིས་གང་ན་ཞིག་ཤེས་ཏེ་མི་ཤེས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་དེས་པ་དང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་སློབ་མ་ཅན་གཉིས་འདས་ནུབ་བསྟན་པ་ནུབ་ པས་ཕྱིན་ཆད་ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ལ་སྤྱོད་པའོ། །ཞེས་(ཆོས་བཤེས་)གསུང་སྟེ་རྒྱ

【現代漢語翻譯】 （一切法）用多個詞語表達一個意思（佛法之友），就像柱子一樣，因為它是無常的，所以說它沒有自性。（一切法，佛法之友）等等，雖然意思相同，但主要以組合爲主，沒有加入優美的詩歌。為什麼不加入這些呢？（佛法之友）因為在意義的本質上，（佛法之友）清晰地展示了形象，所以學生等（佛法之友）容易理解。藏族人說，沒有做詞語和意義的辯論，以及詩歌和名稱（光明）的解釋等等。經文和論典的語言，以及意義和解釋的詞語，沒有直接說這個那個等等。如果問，這個是（佛法之友）別人沒有允許而做的嗎？（佛法之友）不是的，（佛法之友）因為親近或接受傳承，從堪布（Khenpo，住持）真正的善知識（spiritual friend），名稱為南巴南則桑布（Nampar Nangdze Zangpo，尊勝幢），他以傳承和功德而莊嚴，（像那樣）也接受了非常深厚的恩德的上師的允許，並接受了教誨的一部分。（佛法之友）有些人說，因為佛陀南巴南則（Nampar Nangdze，尊勝）顯現，所以這樣說，堪布和善知識是聖者團體。也說是佛法之友。爲了容易理解等目的，建立論典的基礎（此母法，佛法之友）以最後的四個部分來區分。 第二部分： 將著作的功德迴向：我從解釋的組合中獲得的善，愿所有眾生都能因此獲得迴向之處，即善逝智慧法身。（佛法之友）以此類推，也適用於講述、聽聞、書寫等，並付諸實踐。 第三部分： 謙遜：就意義而言，我（此母法）是通過依賴經文的推測來進入的，而不是對意義有直接體驗的清晰智慧。也就是說，沒有理解證悟的法（佛法之友），也（一切法，佛法之友）沒有理解經文的法（佛法之友）就進行闡述，所有的般若等論典對我來說都是外在的、隱蔽的，我怎麼會知道呢？我不知道。原因是，阿羅漢提婆（Arhat Deva）和三藏（Tripitaka，三藏）的兩個弟子已經去世，教法已經衰落，所以此後只能行持相似的佛法。（佛法之友）這樣說。

【English Translation】 (All phenomena) express one meaning with multiple words (Dharma Friend), just like a pillar, because it is impermanent, so it is said to have no self-nature. (All phenomena, Dharma Friend) etc., although the meanings are the same, they are mainly based on combination, without adding beautiful poetry. Why not add these? (Dharma Friend) Because in the essence of the meaning, (Dharma Friend) the image is clearly displayed, so students etc. (Dharma Friend) can easily understand. Tibetans say that there is no debate on words and meanings, and explanations of poetry and names (light) etc. The language of sutras and treatises, and the words of meaning and explanation, do not directly say this and that etc. If asked, is this (Dharma Friend) done without the permission of others? (Dharma Friend) No, (Dharma Friend) because of closeness or receiving transmission, from Khenpo (abbot) the true spiritual friend, named Nampar Nangdze Zangpo (Vairochana the Excellent), who is adorned with transmission and merit, (like that) also received the permission of the guru who has very deep kindness, and received a part of the teachings. (Dharma Friend) Some say that because Buddha Nampar Nangdze (Vairochana) appeared, so they say this, Khenpo and the spiritual friend are a community of noble ones. It is also said to be a Dharma Friend. For the purpose of easy understanding etc., the foundation of establishing the treatise (this mother Dharma, Dharma Friend) is distinguished by the last four parts. Second part: Dedication of the merit of the work: May all beings obtain the place of dedication, the Sugata wisdom Dharmakaya, from the virtue I have obtained from the combination of explanations. (Dharma Friend) By analogy, it also applies to speaking, listening, writing, etc., and put it into practice. Third part: Humility: In terms of meaning, I (this mother Dharma) enter through inference based on scripture, not clear wisdom that has direct experience of the meaning. That is to say, without understanding the Dharma of realization (Dharma Friend), also (All Dharma, Dharma Friend) without understanding the Dharma of scripture (Dharma Friend), I explain it, all the Prajna etc. treatises are external and hidden to me, how would I know? I do not know. The reason is that Arhat Deva and the two disciples of the Tripitaka have passed away, and the teachings have declined, so from now on, one can only practice similar Dharma. (Dharma Friend) So it is said.

ུ་མཚན་དེ་ ནོར་རོ། །འོ་ན་སུའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྙམ་པ་ལ། (ཆོས་བཤེས། )ཡུམ་སོགས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟ་ བུ་ཞིག་ཡིན་པ་ནི་(ཀུན་ཆོས་བཤེས་)བསྐལ་མང་དུ་ཚོགས་བསགས་པས་བདག་ཉིད་ཆེ་བའི་བློ་ ཅན་རྣམས་དང་། ཡུན་རིང་བོར་བཤེས་གཉེན་སངས་རྒྱས་བྱང་པའི་མན་ངག་བཟུང་བ་(ཆོས་ བཤེས་)དང་། འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམ་གྲོལ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་(ཀུན་ཆོས་བཤེས་) ཡིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་དོན་ནི་ཅི་གང་ཡིན་ཞེས་འཆད་པས་བོད་རྣམས་འདིར་ཆེས་ནོར་ རོ། །འོན་ཀྱང་སྟེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ནའང་སེང་བཟང་བདག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་མདོ་བསྟན་ བཅོས་ཀྱི་དོན་འབྱེད་པ་ལ་ང་རྒྱལ་སོགས་ཀྱིས་མིན་པར། རང་གི་རྟོགས་པ་མི་བརྗེད་པར་ དང་། གཞན་གྱིས་ཀྱང་རྟོགས་པའི་དོན་གྱི་ངོར་ཏེ་ཆེད་དུ་སེང་བཟང་བདག་གིས་འབད་པ་ བགྱིས་པ་འདི་ལ་ནོངས་པའི་ཚོགས་ཡོད་ན་སྐྱེ་བོ་མཁས་པ་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་བཟོད་པར་ མཛོད་ཅིག་ཅེས་པ་ནི། བདག་ལ་སྨད་པས་ཁྱེད་རྣམས་ཉམས་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སམ་ གཞན་ལ་འཇིགས་པས་ང་རྒྱལ་མེད་པར་སྟོན་པ་སྟེ། འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བྲན་གྱུར་བཞིན་དུ་ གནས་པར་བྱ། །ཅེས་(ཀུན་ཆོས་བཤེས་)པ་ལྟར་རོ། །ཞེས་ཆོས་བཤེས་སོ། ། ༈ རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ། བཞི་པ་ནི། དངོས་ 2-433 པོར་སྨྲ་བའི་གཞུང་ལུགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཡིད་སུན་ཞིང་དུབ་པ་བདག་གི་ངལ་བསོ་ཞིང་ དབུགས་ཕྱིན་པའི་གནས་རང་བཞིན་མེད་སྟོན་གྱི་ཤེར་པའི་དོན་གྱི་ཡིན་ལུགས་རྣམས་ཐོས་ བསམ་ལ་ཞུགས་ནས་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ནས་གདོད་མཐོང་བས་ངལ་སོས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ པས་ཀྱེ་མ་ངོ་མཚར་རོ་(ཚིགས་བཅད་འདི་ཨཱརྱའིའོ། ། )ཞེས་པའོ། །འདི་དོན་དུ་མ་ལ་འཇུག་སྟེ་སྨད་པ་ སྨོན་པ་ཞུམ་པའམ་མྱ་ངན་ངོ་མཚར་བ་སོགས་ལས་འདིར་དགའ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པའི་ ཚིག་གོ །རྫོགས་སོ་ནི་འགྲེལ་པ་ཚར་ཕྱིན་པའོ། ། ༈ བརྩམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་མཇུག་གི་དོན། གསུམ་པ་ནི། མཁན་པོ་མཚན་ཉིད་པའམ་བརྡ་སྤྲོད་པའི་མཁན་པོ་བིརྱ་ཀ་ར་པྲ་བྷ་ནི་ རིག་པའི་འབྱུང་གནས་འོད་ཟེར་རམ་རིག་བྱེད་འོད་ཟེར་རོ། །བནྡེ་ནི་བཙུན་པའམ་ཕྱག་ འོས། མཚན་ཀ་བ་དཔལ་བརྩེགས་ཀྱིས་སམ་སྐྲི་ཏིའི་སྐད་ལས་བོད་སྐད་དུ་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ དག་མཛད་དེ་གཏན་ལ་ཕབ་པོ། །སླད་ཀྱིས་ནི་དུས་ཕྱིས་སོ། །གོ་མི་ནི་བཙུན་པའམ་དགེ་ བསྙེན་ནོ། །(དཔྱད། ) འཆི་མེད་ཟླ་བ་དང་། འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས། ཤར་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོ་ བརྟེན་ནས་ནི། །དེ་འདིར་འབྲོག་གི་མཐར་ཐུག་པར། །བློ་ལྡན་ལོ་ཧི་ཏ་ལས་གཞན། །བྱང་དུ་ དེ་བཞིན་ཁ་བ་ཅན། །ཞེས་ལུང་བསྟན་པའི་(ཡར་འབྲོག་ཏུ་འཁྲུངས་པས་)ལོ་ཙྪ་བ་སོགས་སོ།། ༈ །། ༄། །བོད་ཡུལ་དུ་གང་གིས་བཀོད་པའི་འགྱུར་བྱང་རྣམས་བཤད་པ། སྐབས་བརྒྱད་སྡོམ་ཚིག་ཉི་ཟླའི་སྐ

【現代漢語翻譯】 『這個名稱是錯誤的！』那麼，『是誰的行境呢？』（法友）如同《母經》等論典的意義是什麼呢？（一切法友）是那些在無數劫中積累資糧，具有偉大自性的智者們，以及長期以來持有善知識佛菩薩的口訣（法友），還有聖者解脫眾等人的行境（一切法友）。如果說『論典的意義是什麼？』這樣解釋，西藏人在這裡就大錯特錯了！』即使是這樣，雖然僧賢不是我的行境，但在解釋經論的意義時，不是因為傲慢等原因，而是爲了不忘記自己的證悟，並且爲了讓其他人也能理解，僧賢我才努力去做這件事。如果這裡有任何錯誤，請各位智者和賢士們寬恕。』這是說，『不要因為誹謗我而使你們自己墮落』，或者因為害怕他人而示現沒有傲慢，就像（一切法友）所說：『要像奴僕一樣對待一切眾生。』法友如是說。 第四，對於那些被各種直接言說的論理所困擾和疲憊的人來說，我感到輕鬆和舒暢的地方，就是聽聞、思考和修習無自性空性的般若意義的真實面貌，經過很長時間才最終見到，因此感到輕鬆，真是太奇妙了！（這個偈頌是聖者的。）』這句話包含多種含義，如貶低、讚美、沮喪、悲傷、驚奇等，這裡是指產生了一種特殊的喜悅之語。『圓滿』是指註釋已經完成。 第三，堪布具相或聲明語法的堪布毗盧遮那光，是智慧的來源光明或明智的光明。班智達是僧人或應供者。名稱是噶瓦貝則，或者從梵語翻譯成藏語並經過校對和確定。後來是後來的時間。郭米是僧人或近事男。（考察）無死月和《文殊根本續》中說：『東方依賴於大海，最終到達這裡的邊遠地區。除了有智慧的羅睺羅之外，北方也是如此，雪域。』正如預言的那樣（出生在雅礱），是譯師等等。 在西藏由誰撰寫的目錄說明，第八章總結了日月的光芒。

【English Translation】 『That name is wrong!』 Then, 『Whose realm is it?』 (Dharma Friend) What is the meaning of treatises such as the 『Mother Sutra』 and others? (All Dharma Friends) It is the realm of those wise individuals who have accumulated merit for countless eons and possess great self-nature, as well as those who have long held the oral instructions of the Buddhas and Bodhisattvas, the spiritual friends (Dharma Friend), and the noble liberated communities and others (All Dharma Friends). If one explains by saying, 『What is the meaning of the treatises?』 Tibetans are greatly mistaken here!』 Even so, although Sengzang is not my realm, in explaining the meaning of the sutras and treatises, it is not due to arrogance or other reasons, but in order not to forget my own realization, and also for the sake of others to understand, Sengzang, I strive to do this. If there are any errors here, may all wise and intelligent individuals forgive me.』 This is saying, 『Do not fall into degradation by slandering me,』 or showing no arrogance out of fear of others, just as (All Dharma Friends) said: 『One should abide as a servant to all beings.』 Thus says the Dharma Friend. Fourth, for those who are troubled and weary by various directly spoken reasonings, the place where I feel relaxed and refreshed is hearing, contemplating, and practicing the true nature of the meaning of Prajna, which reveals the absence of inherent existence, and finally seeing it after a long time, thus feeling relieved. How wonderful! (This verse is by Arya.)』 This statement has multiple meanings, such as belittling, praising, being discouraged, being sad, being surprised, etc. Here, it refers to a word that expresses a special joy. 『Complete』 means that the commentary has been finished. Third, Khenpo Mtshan-nyid-pa or the grammarian Khenpo Viryakara Prabha, is the source of wisdom, the light of knowledge or the light of intelligence. Bande is a monk or worthy of offerings. The name is Kawa Paltseg, or translated from Sanskrit into Tibetan, proofread, and finalized. Later is a later time. Go-mi is a monk or a novice monk. (Examination) In 'Immortal Moon' and the 'Manjushri Root Tantra', it says: 'The East relies on the ocean, and finally reaches the remote areas here. Apart from the wise Lojita, the North is also like that, the land of snow.' As prophesied (born in Yar-brog), is the translator and so on. The catalog written by whom in Tibet, Chapter Eight summarizes the light of the sun and moon.

་རགས་ཀྱིས། །རྒྱལ་ཡུམ་ལྷུན་པོ་མཆོག་གི་ལུས་ བཅིངས་ཤིང་། །དངོས་བཟང་བདུན་ཅུའི་གཟའ་སྐར་ཕྲེང་བ་ཡིས། །རྒྱལ་ཡུམ་སྔོ་བསངས་ མ་ནི་རྣམ་པར་བཀྲ ། གང་གིས་སྟོང་ཉིད་འོད་གསལ་ཟབ་སྟོན་དེ་ཡིས་དངོས་འཛིན་གཅོང་ ནད་སེལ། །གང་གིས་ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་བཞི་རབ་གསལ་དེ་ཡིས་བདག་སྨྲའི་མུན་པ་སེལ། །གང་ གིས་བདེན་གཉིས་ཟབ་མོ་ལེགས་འབྱེད་དེ་ཡིས་སྒྲོ་འདོགས་སྐུར་འདེབས་སེལ། །གང་གིས་ རྣམ་མཁྱེན་ནོར་བུའི་མཆོག་བསྒྲུབ་དེ་ཡིས་འགྲོ་བློའི་དབུལ་བ་སེལ། །དེ་ལྟའི་རྒྱལ་ཡུམ་ 2-434 བསྟན་བཅོས་བཅས་འདི་རྒྱ་གར་མཁས་མང་དུ་མ་ཡིས། །རྣམ་པར་བཤད་ཅིང་བོད་ཀྱི་ཡུལ་ དུའང་མཁས་མང་དུ་མས་རྣམ་པར་འབད། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་གང་དོན་ཟབ་ཅིང་གཏིང་དཔག་ དཀའ་བས་ཇི་བཞིན་དོན། །རྫོགས་པར་སྟོན་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཨུ་དུམ་ཝཱ་རའི་མེ་ཏོག་ བཞིན། །དེ་ཕྱིར་ཁོ་བོས་རྣམ་དཔྱོད་བཟང་བོས་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་དོན་བཟང་བོ། །རྣམ་ པར་དཔྱད་ནས་ཚིག་དོན་གསལ་ལ་རྣམ་པར་རྫོགས་པས་ཆེས་གསལ་བར། །རྣམ་པར་ བཀོད་མོད་གང་གི་བློ་གྲོས་རྣམ་པར་གསལ་པའི་ཟླ་བ་ཡང་། །རྨོངས་པའི་ནག་པོར་ར་རིས་ སྒྲིབས་ཕྱིར་ནོངས་པ་ཡོད་ན་མཁས་ལ་བཤགས། ། འདི་ན་ད་ལྟ་རང་གིས་ཤེས་པ་བས། །གཞན་ལ་སྨྲ་བ་རིངས་བའི་སྐྱེ་བོ་འགའ། །མགུ་ བ་ཙམ་གྱི་ཆེད་དུ་མ་བྱས་ཏེ། །དེ་དག་རྣམ་ཀྱང་བཟོད་པ་བཞེས་སུ་གསོལ། །སྟོང་ཉིད་ཟབ་ མོའི་མིང་ཙམ་རབ་ཐོས་ནས། །རང་སྟོང་ཙམ་ལ་མཆོག་ཏུ་རློམ་པ་ཡི། །སྐྱེ་བོ་སྒྲིན་པོའང་མགུ་ བའི་ཆེད་ཙམ་མིན། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་བཟོད་པ་མཛད་དུ་གསོལ། །གང་ཞིག་སྙིང་ནས་གཞུང་ འདི་ཤེས་འདོད་གཟུ་བོར་གནས་པའི་དུས་སྐབས་ཅན། །གྲགས་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་ དོན་ལ་རྟོན་པར་གྱུར་པ་ཡི། །སྐྱེ་བོ་དག་ནི་བློ་གྲོས་ཡངས་སམ་གལ་ཏེ་རྣམ་དཔྱོད་ཆུང་ཡང་ རུང་། །འགྲེལ་འདིར་ཞུགས་ན་གཞུང་འདིའི་དོན་རྟོགས་བསྟན་ལའང་བྱ་བ་བྱེད་པར་འགྱུར། ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདི་ན། །སློབ་དཔོན་སྔ་མས་བྱས་པའི་རྣམ་བཤད་ནི། །ཉེས་ བཤད་ཡིན་པར་མཐོང་ཡང་དེ་ཉིད་ལ། །ནན་གྱིས་འཇུག་པའང་བདུད་ཀྱིས་བསླུས་མིན་ ནམ། །ལེགས་ན་དགྲ་བོའི་ངག་ལའང་འཇུག་དགོས་ལ། །སྐྱོན་དང་བཅས་ན་བཤེས་ཀྱི་ངག་ ལའང་མིན། །དུག་ཆུའི་རྒྱུན་འབབ་གསེར་རིའང་འདོར་དགོས་ལ། །སྦྲང་རྩི་འབྱུང་ན་ཚེར་ མའི་ཤིང་ཡང་བསྟེན། །ལ་ལ་རང་ལ་ཡིད་ཆེས་གདེང་མེད་པར། །མཁས་པར་གྲགས་པའི་ ཚིག་ཕྱིར་རབ་ཞུགས་ཏེ། །དམ་པའི་ལུང་རིགས་དག་དང་འགལ་ན་ཡང་། །འདི་ཉིད་བདེན་ 2-435 ཞེས་འཇུག་པའང་བླུན་མིན་ནམ། །འགའ་ཞིག་ཕྲག་དོག་མུན་པས་མིག་བཀབ་པས། །གཞན་ ལ་ཡོད་པའི་ལེགས་བཤད་མི་མཐོང་ཞིང་། །མེད་པའི་སྐྱོན་མཐོང་རབ་རིབ་མིག་ཅན་བཞིན། ། དེ་འདྲའི་སྒྲ

【現代漢語翻譯】 以簡略之語讚頌： 勝母（རྒྱལ་ཡུམ།，勝母，指般若波羅蜜多）之身猶如巍峨須彌山被束縛，七十種吉祥瑞相的星辰如念珠般環繞。勝母的青蓮色身光彩奪目， 憑藉其開示空性光明深奧之法，消除對實有的執著病痛。憑藉其清晰闡明四法印，驅散我執的黑暗。憑藉其善巧辨析二諦深義，破除增益損減的誹謗。憑藉其成就圓滿一切智珍寶，消除眾生心識的貧乏。如此殊勝的勝母論著，在印度被眾多智者廣為闡釋，在藏地也被眾多智者努力鉆研。 儘管如此，由於其意義深奧，難以測度，能夠如實圓滿闡釋其意義的論述，猶如優曇婆羅花般稀有。 因此，我以敏銳的智慧，對經部和論著的精妙意義進行分析研究，以清晰圓滿的詞句，極其明瞭地進行闡述。然而，無論多麼明亮的智慧之月，也可能被無明的烏雲遮蔽，若有錯謬之處，向智者們懺悔。 如今，有些人僅僅因為自己略有所知，就急於向他人炫耀。我寫作此論並非爲了滿足他們的虛榮心，懇請他們能夠諒解。有些人僅僅是聽聞了空性深奧的名詞，就自以為是地認為自己已經證悟空性。我寫作此論也不是爲了滿足這些人的虛榮心，因此懇請他們能夠諒解。 那些真心想要了解此論，秉持公正態度，不追逐虛名，而注重實義的人們，無論他們智慧廣博還是淺薄，如果研讀此論，都能夠領悟此論的真諦，利益佛法。 即便如此，在這雪域之中，如果我發現前代論師的註釋存在謬誤，卻仍然固執地堅持，這難道不是受到了魔的迷惑嗎？ 如果是正確的，即使是敵人的言論也應該採納；如果是錯誤的，即使是朋友的勸告也不應聽從。 即使是流淌著毒液的河流，也要捨棄金山；即使是生長著荊棘的樹木，如果能夠產出蜂蜜，也應該依止。 有些人對自己缺乏信心，盲目地追隨那些所謂的智者，即使他們的觀點與聖教和理證相違背，也堅信那是真理，這難道不是愚蠢的行為嗎？ 有些人被嫉妒的黑暗矇蔽了雙眼，看不到他人的優點，卻像患有眼疾的人一樣，總是看到不存在的缺點。 如此之輩...

【English Translation】 In brief verses: The body of the Victorious Mother (རྒྱལ་ཡུམ།, Gyal Yum, the Victorious Mother, referring to the Prajñāpāramitā) is bound like the supreme Mount Meru, and adorned with a garland of seventy auspicious constellations. The blue-green form of the Victorious Mother shines brilliantly. By revealing the profound and luminous emptiness, she cures the disease of clinging to reality. By clearly illuminating the four seals of Dharma, she dispels the darkness of self-grasping. By skillfully distinguishing the profound two truths, she eliminates the extremes of exaggeration and denigration. By accomplishing the supreme jewel of omniscience, she alleviates the poverty of beings' minds. Such a Victorious Mother's treatise has been extensively explained by many scholars in India, and diligently studied by many scholars in Tibet. However, its meaning is profound and difficult to fathom, and a complete and accurate explanation of its meaning is as rare as the Udumbara flower. Therefore, with my keen intellect, I have analyzed and researched the excellent meanings of the sutras and treatises, and presented them with clear and complete words, making them extremely clear. However, even the brightest moon of wisdom can be obscured by the darkness of ignorance. If there are any errors, I confess them to the wise. Now, some people are quick to speak to others based on their own limited knowledge. I have not written this treatise to satisfy their vanity, and I ask for their forgiveness. Some people have only heard the profound name of emptiness and arrogantly believe that they have realized emptiness. I have not written this treatise to satisfy the vanity of these people either, so I ask for their forgiveness. Those who sincerely want to understand this treatise, maintain a fair attitude, do not pursue fame, but focus on meaning, whether they are broad-minded or have limited intelligence, if they study this commentary, they will understand the meaning of this treatise and benefit the Dharma. Even so, in this land of snow, if I see that the commentaries of previous teachers are flawed, but still stubbornly adhere to them, is this not being deceived by demons? If it is correct, even the words of an enemy should be adopted; if it is wrong, even the advice of a friend should not be followed. Even a river flowing with poisonous water should be abandoned for a mountain of gold; even a thorny tree should be relied upon if it produces honey. Some people lack confidence in themselves and blindly follow those so-called scholars, even if their views contradict the holy scriptures and reasoning, they believe that this is the truth, is this not foolish? Some people are blinded by the darkness of jealousy, unable to see the good qualities of others, and like those with blurred vision, always see non-existent faults. Such people...

ིན་རློམ་སྐྱེ་བོའི་སྙིང་རྗེའི་གནས། །ཁོ་བོའི་བློ་གྲོས་མཁས་པའི་དེད་དཔོན་གྱིས། ། གཞན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་གཙོར་བྱས་ཏེ། །མན་ངག་བསྟན་བཅོས་རིན་ཆེན་ཆེན་པོའི་ དོན། །མདོ་དང་འགྲེལ་བཤད་ཆུ་གཏེར་ཆེ་ནས་བླངས། །གྲོགས་ངན་བོར་ལ་ལམ་ངན་ རྣམས་ལ་རྒྱལ་བོའི་ལམ་དུ་རྣམ་པར་འཁྲུལ་བ་མ་བྱེད་པར། །བདག་གི་གོམ་བཞག་རྗེས་ སུ་གོམ་པ་རྣམ་པར་བཀོད་ནས་ལམ་བཟང་དག་ལ་བུ་ཁྱེད་ཤོག །རྣམ་པར་དཀར་བའི་བློ་ གྲོས་མིག་གིས་ལེགས་པར་བརྟགས་ནས་ཆེས་ཆེར་བརྩོན་པ་ཆེན་པོ་ཡིས། །ཚད་མར་གྱུར་ པའི་འཕགས་དང་མཁས་མང་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་ལམ་འདི་ཕྱེའོ་ཁྱེད་ཞུགས་ཤིག། ཁོ་ བོའི་ལེགས་བཤད་གསེར་འགྱུར་རྩི་འདི་ཡིས། །གང་ལ་རེག་པའི་བློ་གྲོས་ནག་པོའི་ལྕགས། ། མཁས་པ་རིན་ཆེན་ཆེན་པོར་བསྒྱུར་བྱེད་ཅིང་། །མཁས་པའི་རིན་ཆེན་ནམ་ཡང་ཉམས་མི་ འགྱུར། །ཉེས་བཤད་འཆིང་བུའི་ཕུང་བོར་ཞེན་པའི་མིས། །ལེགས་བཤད་རིན་ཆེན་བཻཌུརྱ་ རྙེད་ཡང་། །ལེགས་བཤད་རིན་ཆེན་དོར་ནས་ཉེས་བཤད་ཀྱི། །བཅོས་མའི་ནོར་བུ་ལེན་པ་ བླུན་པོའི་རྟགས། །འདི་ན་ལ་ལ་བསྟན་བཅོས་མངོན་རྟོགས་རྒྱན། །རྩ་བའི་གཞུང་ཚིག་དོར་ ནས་འགྲེལ་པ་ཙམ། །རང་བཟོ་བཤད་པས་རྣམ་པར་བརྒྱན་བྱས་ནས། །རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ བྱས་པ་ཟློས་ཞེས་ཟེར། །འདི་ཉིད་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས་ལུང་བསྟན་ཏེ། །མེ་ཏོག་འབྲས་བུའི་ ཁྱད་པར་འདོད་པའི་མི། །རྨོངས་པ་ལ་ལ་རྩ་བ་རབ་བོར་ནས། །ཡལ་ག་དག་དང་འདབ་མ་ ཚོལ་ཞེས་གསུངས། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱས་པའི་རྣམ་བཤད་ཀྱང་། །ཟློས་པའི་སྐྱོན་ཅན་ ཁོ་ནར་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །ཆོས་བཤེས་གསེར་གླིང་པ་སོགས་མཁས་མང་གིས། །འགྲེལ་པ་འདི་ ནི་རྣམ་པར་བཤད་ཕྱིར་རོ། །ཀྱེ་མ་འདི་ལྟའི་ཚིག་ལའང་ཡིད་ཆེས་ནས། །རང་ཉིད་ཞུགས་ 2-436 ནས་གཞན་ཡང་དེ་ལ་སྦྱོར། །གོས་པར་སླ་ལ་འབྲལ་བར་དཀའ་བ་ཡིས། །མི་བཟད་གདོན་ འདི་ཁྱོད་ལ་སུ་ཡིས་བསྒོས། །དེས་ན་མཐོ་རིས་ཐར་བ་དོན་གཉེར་བས། །མི་མཁས་མཁས་ པར་གྲགས་པའི་ཚིག་དོར་ཏེ། །ལུང་རིགས་མན་ངག་མཆོག་དང་རབ་ལྡན་པའི། །མཁས་ པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ན་མི་འཐད་དམ། །ཚེ་འདི་མི་རྟག་ཆུ་ཡི་རི་མོ་འདྲ། །འཁོར་བའི་སྡུག་ བསྔལ་བརྣག་པར་དཀའ་བས་ན། །དེ་ལས་ཐར་བའི་ཐབས་ལ་འབད་འཚལ་ཏེ། །གཏན་གྱི་ དོན་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་དུས་འདི་ཡིན། །ཐུབ་པས་རྒྱལ་ཡུམ་དར་བར་ལུང་བསྟན་པའི། །གངས་ རིའི་ཁྲོད་འདི་ཕལ་ཆེར་སྡིག་ཅན་གྱི། །སྐྱེ་བོ་དུ་མས་གཙེས་ཤིང་རྣམ་པར་དཀྲུགས། །དེ་སླད་ ཡུལ་འདིར་ཆོས་སྒྲུབ་ཤིན་ཏུ་དཀའ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གངས་ཅན་སྐྱེ་བོ་དག །ཐོས་བསམ་ སྒོམ་ལ་ལྷག་པར་བརྩོན་དགོས་ཏེ། །དུས་ངན་ཚེ་ན་དམ་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ། །འབྲས་བུ་ཆེ་ ཕྱིར་རྒྱལ་བས་ལྷག་པར་བསྔགས། །ཞིང་འདིར་སྙིགས་དུས

【現代漢語翻譯】 遠離傲慢之人的憐憫之處，以我智慧的導師為引導， 以利益他人之心為重，從經和論釋的智慧之海中，擷取珍貴教言的精髓。 捨棄惡友，莫將歧途誤認為王道，追隨我的足跡，踏上正途，孩子。 以清凈的智慧之眼仔細觀察，以極大的精進，開闢這條聖者和智者所開創的道路，你當進入。 我這句句良言，如點石成金之術，能將愚鈍的黑鐵， 轉化為珍貴的智慧，而這智慧之寶，永不磨滅。 執迷於謬論之網的人，即使得到珍貴的琉璃寶珠般的正見， 也會捨棄正見，而去選取虛假的寶石，這是愚人的標誌。 如今有些人，對於《現觀莊嚴論》這樣的論著，捨棄根本的論典原文， 僅僅用自己的臆造之詞來裝飾，然後說這是對根本的解釋，真是可笑。 這部論著，是佛陀在《勝母經》中授記的，就像有些人想要區分花和果實一樣。 愚昧之人捨棄根本，卻去尋找枝葉，佛陀如是說。 此外，你所作的註釋，也難免重複之過， 因為法友金洲大師等眾多智者，已經對此作過詳細的解釋。 唉，竟然相信這樣的話語，自己陷入其中，還勸誘他人。 這種惡習，容易沾染卻難以擺脫，是誰教唆你的？ 因此，追求解脫和安樂的人，應當捨棄那些徒有虛名的庸人之語， 追隨那些具備經論、理證和竅訣的智者，難道不好嗎？ 此生如水中浮漚般無常，輪迴的痛苦難以忍受， 因此，應當努力尋求解脫之法，現在正是成就永恒大利益之時。 佛陀曾授記《勝母經》將在雪域弘揚，但如今這片土地， 卻被眾多罪惡之人所擾亂和破壞，因此，在這片土地上修法非常困難。 正因如此，雪域之人更應精進聞思修， 因為在末法時代修持正法，果報更為殊勝，佛陀對此讚歎不已。 這片土地正處於五濁惡世。

【English Translation】 Away from the place of compassion of the arrogant, guided by my wise mentor, Prioritizing the intention to benefit others, extracting the essence of precious instructions from the great ocean of sutras and commentaries. Abandon bad companions, do not mistake the wrong path for the royal road, follow in my footsteps, embark on the right path, child. Observe carefully with the clear eye of wisdom, with great diligence, open this path created by saints and wise men, you should enter. My every word of good advice is like the art of turning stone into gold, capable of transforming the dull iron of ignorance, Into precious wisdom, and this treasure of wisdom will never fade. Those who are attached to the web of false doctrines, even if they obtain the precious jewel-like right view, Will abandon the right view and choose false gems, which is a sign of a fool. Now some people, regarding treatises like the 'Ornament of Clear Realization', abandon the original text of the fundamental treatise, And merely decorate it with their own fabricated words, then say this is an explanation of the fundamental, which is ridiculous. This treatise was prophesied by the Buddha in the 'Mother Sutra', just like some people want to distinguish between flowers and fruits. Ignorant people abandon the root and seek branches and leaves, as the Buddha said. Furthermore, your commentary is also inevitably flawed by repetition, Because Dharma friend Serlingpa and many other wise men have already given detailed explanations of this. Alas, believing in such words, falling into it yourself, and also persuading others. This bad habit, easy to acquire but difficult to get rid of, who instigated you? Therefore, those who seek liberation and happiness should abandon the words of those mediocre people who are only famous in name, Following those wise men who possess sutras, reasoning, and quintessential instructions, wouldn't that be good? This life is as impermanent as a water bubble, the suffering of samsara is unbearable, Therefore, one should strive to seek the path of liberation, now is the time to achieve eternal great benefit. The Buddha prophesied that the 'Mother Sutra' would flourish in the snowy land, but now this land, Is disturbed and disrupted by many sinful people, therefore, it is very difficult to practice Dharma in this land. Precisely because of this, the people of the snowy land should be more diligent in listening, thinking, and meditating, Because practicing the Dharma in the degenerate age, the result is more excellent, the Buddha praised it greatly. This land is in the age of the five degenerations.

་དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་པའང་། ། དག་པའི་ཞིང་དུ་བསྐལ་བརྒྱར་འབད་ལས་ལྷག །ཅེས་གསུངས་ཕན་ཡོན་ཡིད་ལ་རབ་བྱས་ ནས། །བཤད་སྦྱར་ཡིད་ཀྱི་མུན་སེལ་འདིར་འབད་དོ། །སྔ་མས་མ་བཤད་ལོག་པར་བཤད་ པ་རྣམས། །རྒྱ་ཆེན་ལེགས་པར་བཤད་པས་རྣམ་པར་བཀྲོལ། །དེ་སྐད་སྨྲས་པའང་བདེན་ ནམ་བརྫུན་པ་ནི། །འདི་དང་བསྒྲིགས་ལ་གཟུ་བློས་ཞིབ་ཏུ་དཔྱོད། །མི་མཁས་མཁས་པར་ རློམ་པའི་དྲེགས་པས་ནོན། །ལོག་པའི་སྤོབས་པ་ཧ་ཅང་མྱུར་བ་ཅན། །བླུན་པོས་མཁས་ པར་བཀུར་བའི་ང་རྒྱལ་བའི། །བཤེས་གཉེན་དེ་དག་ཆུ་ནང་ཟླ་བ་བཞིན། །བཤེས་གཉེན་ ངན་པའི་ཝ་ཚོགས་འཁོར་བཅས་ཀྱིས། །མཁས་པ་རི་དྭགས་རྒྱལ་བོའི་ལུགས་བཟང་འདི། ། འདོར་ཞིང་ཁྲོ་ལ་རྣམ་པ་བརྒྱར་སྨོད་མོད། །གཟུར་གནས་མཁས་མང་ཆེས་ཆེར་ངེས་པར་ དགེས། ། བླུན་པོས་མཁས་ཞེས་བཀུར་བས་མཁས་པ་མིན། །མཁས་པས་མཁས་ཞེས་བསྟོད་ ན་མཁས་པ་ཡིན། །མཁས་སམ་མི་མཁས་རྩོམ་འཆད་རྩོད་ན་མངོན། །བདག་ནི་འཆད་རྩོད་ 2-437 རྩོམ་ལ་སྤོབས་པ་དགེ ། དེ་སྦྱར་དགེ་ཚོགས་གང་གའི་ཆུ་རྒྱུན་གྱིས། །གཞུང་དོན་མ་རྟོགས་ ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི། །ཐེ་ཚོམ་དང་བཅས་དྲི་མ་ཀུན་བཀྲུས་ཏེ། །དོན་གཉེར་སྐྱེ་བོའི་བློ་གྲོས་ དག་བྱེད་ཤོག །རྣམ་བཤད་འདི་ཡང་ཉི་ཟླ་གནས་ཀྱི་བར། །དོན་གཉེར་སྐྱེ་བོ་དུ་མས་ཉེར་ བསྟེན་ཏེ། །ཐོས་དང་བསམ་པས་རྣམ་པར་རྒྱས་བྱས་ནས། །ཐུབ་བསྟན་ཕྱོགས་བཅུར་ཤིན་ ཏུ་རྒྱས་གྱུར་ཅིག །འདིར་འབད་དགེ་ཚོགས་རྣམ་པར་དཀར་བ་དང་། །དུས་གསུམ་བསགས་ པའི་དགེ་བ་ཅི་མཆིས་རྣམས། །མར་གྱུར་མཁའ་མཉམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །ཀུན་ མཁྱེན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ཕྱིར་བསྔོ། །བདག་ཀྱང་ཚེ་འདིའི་སྣང་བ་ནུབ་པའི་ཚེ། ། སྔོན་བསགས་དགེ་ཚོགས་རྣམ་པར་དཀར་བའི་མཐུས། །བྱམས་མགོན་བླ་མའི་ཞབས་དྲུང་ དེར་སྐྱེས་ཏེ། །ཐེག་ཆེན་ཆོས་ལ་རྫོགས་པར་སྤྱོད་པར་ཤོག ། ཅེས་པ་རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པ་མགོན་པོའི་གསུང་རབ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་འགྲེལ་ པ་དང་བཅས་པའི་རྒྱས་འགྲེལ་བཤད་སྦྱར་ཡིད་ཀྱི་མུན་སེལ་མཆན་བུ་དང་བཅས་པ་འདི་ ནི། དཔལ་ལྡན་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེ་མོ་ལྟར་མཐོ་བར་གྱུར་པའི་ ཆོས་ཀྱི་རྗེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བུ་དོལ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་མཁས་པ་དུ་མའི་ཞབས་རྡུལ་ ལ་སྤྱི་བོས་གཏུགས་པའི་བློ་གསལ་ཀུན་དགའ་དཔལ་ཞེས་བྱ་བས། གསུང་རབ་མཐའ་དག་ ལ་བློའི་སྣང་བ་ཐོབ་པར་བྱས་ཤིང་། རྒྱ་བོད་མཁས་པའི་འགྲེལ་པ་དང་། འགྲེལ་བཤད་ ཕལ་ཆེར་ལ་ལེགས་པར་སྦྱངས་ནས་འདྲིས་པར་བྱས་ཏེ་མཁས་གྲུབ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་བྱོན་ པའི་ཆོས་གྲྭ་ཆེན་པོ་དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱར་ལྕགས་མོ་ཕག་གི་ལོའི་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་སུ་ཟླ་བ་གཉིས་ ལྷག་ཙམ་ལ་རྫོགས་པར་བྲིས་པའོ། །འདིས་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་མང

【現代漢語翻譯】 受持正法者， 勝於凈土百劫之精進。如是念誦功德之後， 我致力於此《釋論明燈》，以遣除心中之黑暗。 先前未曾闡釋或錯誤闡釋之處， 皆以廣博之善說而詳加辨析。 如是所言是真是假？ 請與此對照，以公正之心仔細衡量。 無知之人，為自詡博學之傲慢所驅使， 邪謬之言，脫口而出。 愚者尊其為智者，我慢貢高， 如是惡知識，猶如水中之月。 惡知識及其黨羽， 捨棄智者如獸中之王般的賢善行徑， 百般謾罵，怒火中燒。 然公正之賢者，定會深信此乃善舉。 愚者尊崇非智者為智者，實則不然。 智者讚歎方為智者。 是否為智者，于著述、講辯中自見分曉。 我于講辯著述皆具自信。 愿以此善行之功德，如恒河之水， 洗凈對經義不解或誤解之 疑惑與污垢， 令求法者的智慧得以清凈。 愿此論釋如日月般長存， 為眾多求法者所依止， 通過聽聞與思維而不斷弘揚， 令佛法於十方廣為流佈。 我於此所作之清凈善行， 以及三時所積之所有功德， 皆為如母般無邊無際之眾生， 迴向于成就遍知圓滿之佛陀果位。 愿我此生終結之時， 憑藉往昔所積清凈善行之力量， 得生於慈氏怙主上師之座前， 圓滿修習大乘佛法。 此乃嘉察·絳巴·貢布（rGyal tshab Byams pa mgon po，彌勒菩薩的化身嘉察仁波切）所著之《現觀莊嚴論》（mNgon par rtogs pa'i rgyan， अभिsamayālaṃkāra，現觀莊嚴論，Ornament of Clear Realization）及其釋疏之廣釋《釋論明燈》（bShad sbyar yid kyi mun sel，釋論明燈，Commentary Illumination of the Mind）及附註，由吉祥賢者中如勝幢頂端般崇高之法主一切智者布頓（Bu ston，布頓大師）等眾多賢哲之足塵所觸之具慧根欽·貢噶貝（blo gsal kun dga' dpal，根欽·貢噶貝）所著，其已通達一切經論之意，並精研廣弘藏漢諸大德之釋論，于賢哲輩出之吉祥薩迦大寺鐵豬年春季，歷時兩月有餘圓滿完成。愿以此利益佛法與眾生。

【English Translation】 Holding the sacred Dharma, Is superior to striving for hundreds of eons in a pure land. Having thoroughly contemplated these benefits, I endeavor in this 'Commentary Illumination of the Mind' to dispel the darkness of the mind. Those things not previously explained or explained incorrectly, Are thoroughly clarified with extensive and excellent explanations. Is what has been said true or false? Compare it with this and carefully examine it with an unbiased mind. Ignorant people, oppressed by the arrogance of pretending to be wise, Utter perverse words very quickly. Those 'spiritual friends' who are arrogant because fools revere them as wise, Are like the moon in water. The pack of evil 'spiritual friends' and their entourage, Abandon the good conduct of the wise, like the king of beasts, And revile and curse in a hundred ways out of anger. But impartial scholars will be very certain that this is virtuous. One is not wise just because fools revere one as wise. One is wise if the wise praise one as wise. Whether one is wise or not is evident in writing, teaching, and debate. I have confidence in teaching, debating, and writing. May the accumulation of merit from this, like the flow of the Ganges River, Wash away all doubts and stains of misunderstanding the meaning of the scriptures, And purify the minds of those seeking meaning. May this commentary, as long as the sun and moon exist, Be closely attended to by many seekers of meaning, And having been extensively developed through hearing and thinking, May the Buddha's teachings greatly flourish in all ten directions. May all the pure accumulation of merit from this endeavor, And whatever virtue has been accumulated in the three times, Be dedicated by all sentient beings, as vast as space and who have been our mothers, For the attainment of the omniscient and perfect Buddhahood. And when the appearances of this life fade away, By the power of the pure accumulation of merit accumulated in the past, May I be born at the feet of the loving protector lama, And fully engage in the Mahayana Dharma. This commentary, 'Commentary Illumination of the Mind' with notes, an extensive explanation of Maitreya's (rGyal tshab Byams pa mgon po) 'Ornament of Clear Realization' (mNgon par rtogs pa'i rgyan), was written by the clear-minded Kunga Pal (blo gsal kun dga' dpal), who has touched the dust of the feet of many scholars such as the omniscient Buton (Bu ston), the supreme among the glorious scholars, having gained insight into all the scriptures, and having studied and become familiar with most of the commentaries of Indian and Tibetan scholars, at the great Dharma center of glorious Sakya in the spring of the Iron Female Pig year, completed in more than two months. May this benefit the teachings and sentient beings.

་བོ་ལ་ཕན་པར་ གྱུར་ཅིག། །། ༀ་སྭ་སྟི། ཆོས་སྐུ་ཀུན་ཁྱབ་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་དབྱིངས། །བརྟན་གཡོ་ཀུན་གྱི་སྲོག་ཏུ་ 2-438 རྟག་བཞུགས་ཀྱང་། །མ་རྟོགས་འགྲོ་ཀུན་སྒྲིབ་གཉིས་ལེགས་བསལ་ཕྱིར། །མདོ་དོན་མཐར་ ཐུག་ཟབ་ཆོས་ཐང་མར་བརྡལ། །རྒྱུད་རྒྱལ་ཆུ་གཏེར་དངོས་གྲུབ་རླབས་ཕྲེང་འཁྲིགས། ། ཟབ་དོན་ནོར་བུའི་ཕུང་པོ་འབུམ་བརྡལ་ལས། །རྨད་བྱུང་ལེགས་བཤད་སྦྱོར་བ་འདིར་ འོངས་པ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་སྲས་བཅས་བསྐྱེད་པའི་ཡུམ། །སྒྲུབ་པའི་ཐབས་མཆོག་ རྣམ་པར་དག་པ་འདི། །སྐལ་ལྡན་འགྲོ་ལ་དར་ཞིང་རྒྱས་པའི་ཕྱིར། །གྲངས་མེད་གླེགས་བམ་ སྣང་བརྙན་འབད་མེད་དུ། །སྤེལ་ཕྱིར་སྤར་འཕྲུལ་གསར་བསྐྲུན་མཛད་པ་འདི། །དངོས་དང་ བརྒྱུད་ནས་གང་འབྲེལ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །མཐུན་རྐྱེན་ཡོན་སྦྱར་ལྷག་བསམ་རྣམ་པར་དག ། བསྟན་དང་འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་འབད་པས་བསྒྲུབས། །ཕྱི་ནང་གསང་བའི་བར་ཆད་དབྱིངས་ སུ་ཞི། །འདི་ལས་རྒྱ་ཆེར་བསོད་ནམས་གང་འགྲུབ་པ། །སྲིད་ཞིའི་ལེགས་བྱས་ཀུན་དང་ལྷན་ ཅིག་ཏུ། །ཡོངས་སུ་ཞུགས་པས་མཐའ་ཡས་འགྲོ་བ་ཀུན། །བླ་མེད་རྒྱལ་བའི་ས་ལ་འཁོད་ པར་ཤོག །ལས་འདིར་འབད་རྩོལ་འབྲེལ་བ་གང་ཡོད་དང་། །ཕ་མའི་གཙོར་གྱུར་འབྲེལ་ ཐོག་འདས་ལྡན་དང་། །སྐྱེ་བོ་སྲིད་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་ཀུན། །སྐུ་བཞི་མཆོག་གི་རྒྱལ་ སར་བགྲོད་པར་ཤོག །ཇི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་བར་དུ་ཡང་། །ཚེ་རིང་ནད་མེད་ལོངས་ སྤྱོད་རྒྱས་པ་དང་། །བདུད་ཀྱི་ལས་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀུན་ཞི། །བསམ་པའི་དོན་ཀུན་ཡིད་ བཞིན་འགྲུབ་པར་ཤོག །སྤར་འདི་བཞུགས་པའི་ཡུལ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ། །དུས་བཞི་ སྙོམས་ཤིང་ལོ་ཕྱུག་རྟག་ཏུ་ལེགས། །འཐབ་རྩོད་འཁྲུག་པའི་མིང་ཙམ་མེད་པ་དང་། །བཀྲ་ ཤིས་དཔལ་འབར་འཛམ་གླིང་རྒྱན་དུ་ཤོག །ཅེས་པ་འདི་ཡང་གང་ལའང་སྦྱར་ཆོག་པའི་སྤར་བྱང་སྨོན་ཚིག་ཏུ་ངག་ དབང་ཡོན་ཏན་བཟང་པོས་སྨོན་པའོ། །

【現代漢語翻譯】 愿它對眾生有益！ 嗡 索斯帝 (藏文：ༀ་སྭ་སྟི།，梵文天城體：ॐ स्वस्ति，梵文羅馬擬音：oṃ svasti，漢語字面意思：愿吉祥)。法身周遍，樂空雙運之界，雖恒常安住於一切動靜之命脈中，然為使未悟之眾生徹底消除二障，故將教義之究竟深法開示顯明。如續部之王，如水藏般涌現成就之波濤。從堆積如山的甚深義寶中，產生了這奇妙的善說結合。此乃三世諸佛及其子嗣之母，是成就之殊勝清凈方便。爲了讓它在有緣眾生中弘揚光大，無數的經卷影像毫不費力地得以傳播。為此，我們新創了印刷技術。愿所有直接或間接參與者，以純凈的意樂，貢獻各自的力量和資助，為利益佛法和眾生而努力。愿內外密的一切障礙皆消於法界。愿由此所成就的廣大功德，與世間和涅槃的一切善行匯聚，使無邊眾生皆能安住于無上佛陀之境地。愿所有為此事業付出努力和相關的人，以及以父母為首的已故親友，和所有處於輪迴中的眾生，皆能趨入四身圓滿之佛境。乃至菩提心要之間，愿壽命綿長，無病無災，受用豐饒，一切魔業和違緣皆得平息，一切所愿皆如意成就。愿此印刷品所在的一切地方，四季調順，年年豐收，永享安樂。愿沒有爭鬥戰亂之名，吉祥光芒照耀，成為世界的莊嚴。此為可用於任何場合的印經祈願文，由阿旺云丹桑布（Ngawang Yonten Sangpo）祈願。

【English Translation】 May it benefit beings! Oṃ Svasti (藏文：ༀ་སྭ་སྟི།，梵文天城體：ॐ स्वस्ति，梵文羅馬擬音：oṃ svasti，漢語字面意思：May there be well-being!). The Dharmakāya is all-pervading, the realm of the union of bliss and emptiness. Though it constantly abides as the life force of all that is stable and moving, in order to completely eliminate the two obscurations of all unenlightened beings, the ultimate profound Dharma of the teachings is clearly revealed. Like the king of tantras, waves of accomplishment arise like a reservoir of water. From the heaps of profound treasures, this wonderful combination of good explanations has emerged. This is the mother of the Buddhas of the three times and their children, the supreme pure means of accomplishment. In order for it to flourish and spread among fortunate beings, countless volumes of images are effortlessly propagated. For this reason, we have newly created printing technology. May all those who are directly or indirectly involved, with pure intention, contribute their efforts and support, striving to benefit the Dharma and beings. May all outer, inner, and secret obstacles be pacified in the Dharmadhātu. May the vast merit accomplished thereby, together with all the good deeds of saṃsāra and nirvāṇa, be fully integrated, so that all limitless beings may be established in the state of unsurpassable Buddhahood. May all those who have made efforts and are connected to this work, as well as deceased relatives, headed by parents, and all beings abiding on the path of existence, proceed to the supreme state of the four kāyas. Until the essence of enlightenment, may there be long life, freedom from illness, abundant resources, and may all demonic activities and unfavorable conditions be pacified, and may all wishes be fulfilled as desired. May all places where this printing resides have balanced seasons, abundant harvests, and constant well-being. May there be no mention of strife or conflict, and may auspicious glory shine, becoming the adornment of the world. This is a prayer for printing that can be used on any occasion, prayed for by Ngawang Yonten Sangpo.