gharungpa0103_法界明燈宗派辨別論.g2.0f
噶惹巴·拉沃蔣慈大師教言集JGLG3ཆོས་དབྱིངས་གསལ་སྒྲོན་ཞེས་ཀྱང་བྱ་གྲུབ་མཐའི་ཤན་འབྱེད་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 1-291 ༄༅། །ཆོས་དབྱིངས་གསལ་སྒྲོན་ཞེས་ཀྱང་བྱ་གྲུབ་མཐའི་ཤན་འབྱེད་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །ཆོས་དབྱིངས་གསལ་སྒྲོན་ཞེས་ཀྱང་བྱ་གྲུབ་མཐའི་ ཤན་འབྱེད་ཞེས་བྱ་བ་ བཞུགས་སོ། ། ཕྱི་ལ་༤༧༨ ༄༅། །ཆོས་དབྱིངས་གསལ་སྒྲོན་ཞེས་བྱ་བ། སྟོན་པ་མཚུངས་མེད་ཤཱཀྱ་སེངྒེ་དང་། ། འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་གུས་པར་ཕྱག་འཚལ་ནས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ལུགས་དེ་ བཞིན་ཉིད། །ཚུལ་བཞིན་མ་རྟོགས་ལོག་རྟོག་སྡང་སྨྲ་ཡིས། །ཆོས་དང་གང་ཟག་མཆོག་ལ་ སྐུར་འདེབས་ཤིང་། །བསྟན་པ་དཀྲུག་པར་མཛད་པའི་ཚོགས་རྣམས་ལ། །མ་ཕོད་བྱ་གཏོང་ བསྙེན་བསྐུལ་མདོར་བསྡུས་བྲི། །སྲས་བཅས་རྒྱལ་བས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། ། དེང་སང་ཐུན་མོང་བའི་བསྟན་བཅོས་སྒྲ་ཚད་དང་སྣང་མེད་དབུ་མ་རང་སྟོང་ཕྱོགས་ལ་ སྦྱངས་པ་ལྷུར་བྱས་ཤིང་། ཐུན་མོང་མིན་པ་གཞན་སྟོང་སྣང་བཅས་དབུ་མ་དང་གསང་སྔགས་ མཐར་ཐུག་ལ་འདྲིས་ཆུང་པའི་མཁས་པ་ཕལ་ཆེར་སངས་རྒྱས་དང་ཤེས་པ་གང་ཡིན་ལ་ འདུས་བྱས་ཀྱིས་ཁྱབ། དེ་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུས་མ་ ཁྱབ། མདོར་སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་ཡོད་པར་བཤད་པ། རྒྱུད་བླ་རྩ་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་ གཞི། གསུངས་པའི་དགོས་པ། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་དང་བཅས་པས་བཀག་ཅེས་ སོགས་སྨྲའོ། །དེའི་གནད་ནི་སྤྱིར་བཀའ་རྣམས་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ ལ་དེ་ཉིད་བཀའ་བར་བ་ནས་སྒྲོ་འདོགས་བསལ་བའི་ཕྱིར་སྐྱོན་བརྟགས་ཆོས་སེལ་བ་རྣམ་ 1-292 བཅད་དགག་པའི་ཆ་ནས་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་ལ་ཞེན་པས་ལན་ལ། བཀའ་ཐ་མ་དང་སྔགས་ ནས་དེ་ཉིད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བའི་སྟེང་དུ་ཡོན་ཏན་ལ་སྐུར་འདེབས་སེལ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་ གཅོད་སྒྲུབ་པའི་ཆ་དང་བཅས་པ་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་ལ་སེམས་ཙམ་གྱི་ལྟ་བ་ཡིན་སྙམ་དུ་བརྙས་ པས་ལན་ཞིང་། ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཀུན་ཁྱབ་ཡིན་པ་ཙམ་ཞིག་གོ་ཡང་། དེ་ཉིད་རང་ སྟོང་གཞི་རྩ་དང་ཕན་གནོད་ཡོན་ཏན་གང་ཡང་མེད་པ་ནམ་མཁས་གཟུགས་ཀྱི་གོ་འབྱེད་པ་ ལྟ་བུ་དང་འདྲ་བ་ཙམ་ཅིག་ཏུ་གོ་ཞིང་། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དང་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ རང་བཞིན་འོད་གསལ་གྱི་སེམས་དང་། དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་དང་། ཤེར་ཕྱིན་དང་། མྱང་ འདས་དང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་། རྡོར་སེམས་དང་། ཧེ་རུ་ཀ་དང་། དང་པོའི་ སངས་རྒྱས་སོགས་སུ་མ་གོ་བ་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་སྐུའམ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དེ་ ཉིད་འདུས་མ་བྱས་པ་མཐའ་དང་དབུས་མེད་རྒྱ་ཆེ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པ། སངས་རྒྱས་ ཉིད་ནི་ཡོན་ཏན་དྲི་མ་མེད་གཏེར་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཁྱད་མེད་རྣམ་གཟིགས་ནས། །ཅེས་ པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆོས་
【現代漢語翻譯】 噶惹巴·拉沃蔣慈大師教言集JGLG3《法界明燈——辨別宗派》 1-291 《法界明燈——辨別宗派》 《法界明燈》 頂禮無與倫比的導師釋迦獅子（梵文：Śākyasiṃha，釋迦族之獅子）。 恭敬地向文殊菩薩（梵文：Mañjuśrī）頂禮。 對於諸法實相， 因不如實了知而妄加臆測、惡語相向的人， 他們誹謗佛法和聖者， 擾亂佛陀的教法。 我將簡要地寫下對治這些行為的勸誡。 祈願諸佛菩薩加持。 如今，大多數學者專注于研究共同的論著，如聲明、量論，以及視而不見的中觀自空宗。 他們很少接觸不共的他空見、有相中觀以及究竟的密宗。 他們認為，無論是佛陀還是智慧，都遍及有為法。 由於這種觀點，他們認為佛陀的法身（梵文：Dharmakāya）並不遍及一切眾生。 簡而言之，他們說，宣稱眾生具有佛性，這與《寶性論》的根本和註釋相悖，宣說佛性的必要性以及對實有的妨害等。 其關鍵在於，一般來說，所有佛經的主要內容都是真如（梵文：Tathātā），而爲了消除對真如的增益，從中間的佛經開始，主要通過分析過失、破除對法的執著以及分別遮遣的方式來闡述。 1-292 由於執著于這種闡述方式，以及輕視後期的佛經和密續，認為它們只是爲了消除對真如的增益，並進一步爲了消除對功德的誹謗而廣為宣說圓成實性，是唯識宗（梵文：Vijñānavāda）的觀點。 他們僅僅理解法性真如是普遍存在的，認為它類似於虛空，只能為色法提供空間，而沒有任何自空的基礎，也沒有任何利益或損害的功用。 他們不理解無分別智（梵文：Nirvikalpajñāna）、勝義菩提心、自性光明心、勝義法身、般若波羅蜜多（梵文：Prajñāpāramitā）、涅槃（梵文：Nirvāṇa）、如來藏（梵文：Tathāgatagarbha）、金剛薩埵（梵文：Vajrasattva）、黑汝嘎（梵文：Heruka）以及原始佛等。 他們不理解所有佛陀的法身或自性身是無為法，無始無終，廣大如虛空般遍及一切。 他們認為佛陀是功德無垢的寶藏，對一切眾生無有分別，具有遍知的能力。 憑藉這種力量，佛法...
【English Translation】 Collected Teachings of Garrapa Lhawö Jangchub, JGLG3, 'The Lamp of Clear Dharmadhatu—Distinguishing Philosophical Systems' 1-291 'The Lamp of Clear Dharmadhatu—Distinguishing Philosophical Systems' 'The Lamp of Clear Dharmadhatu' I prostrate respectfully to the incomparable teacher, Shakya Simha (Sanskrit: Śākyasiṃha, Lion of the Shakya clan). I respectfully prostrate to Manjushri (Sanskrit: Mañjuśrī). Those who, misunderstanding the suchness of all dharmas, Speak with wrong views and animosity, Slander the Dharma and the supreme individuals, And disrupt the Buddha's teachings. I will briefly write an exhortation to counter these actions. May the Buddhas and Bodhisattvas bless this. Nowadays, most scholars focus on studying common treatises such as grammar, logic, and the Madhyamaka Svātantrika (self-emptiness) school. They have little familiarity with the uncommon Shentong (other-emptiness) view, the Madhyamaka with appearances, and the ultimate tantras. They believe that both the Buddha and wisdom are encompassed by conditioned phenomena. Due to this view, they believe that the Dharmakaya (Sanskrit: Dharmakāya) of the Buddha does not pervade all sentient beings. In short, they say that asserting that sentient beings possess Buddha-nature contradicts the root text and commentary of the Ratnagotravibhāga, the necessity of teaching Buddha-nature, and the harm to reality, etc. The key is that, in general, the main subject of all the Buddha's teachings is Suchness (Sanskrit: Tathātā), and to eliminate the superimposition on Suchness, starting from the intermediate sutras, the main emphasis is on analyzing faults, eliminating attachment to phenomena, and distinguishing through negation. 1-292 Because of clinging to this method of explanation, and disparaging the later sutras and tantras, thinking that they are merely to eliminate the superimposition on Suchness, and further, to widely explain the Pariniṣpanna (perfected nature) along with the aspect of establishing complete severance in order to eliminate the slander of qualities, is the view of the Yogācāra (Sanskrit: Vijñānavāda) school. They only understand that the Dharmata Suchness is merely universally present, thinking that it is similar to space, only providing space for form, without any basis of self-emptiness, and without any function of benefit or harm. They do not understand non-conceptual wisdom (Sanskrit: Nirvikalpajñāna), ultimate Bodhicitta, the mind of self-luminous nature, ultimate Dharmakaya, Prajñāpāramitā (Sanskrit: Prajñāpāramitā), Nirvana (Sanskrit: Nirvāṇa), Tathāgatagarbha (Sanskrit: Tathāgatagarbha), Vajrasattva (Sanskrit: Vajrasattva), Heruka (Sanskrit: Heruka), and the Primordial Buddha, etc. They do not understand that the Dharmakaya or Svabhavikakaya of all Buddhas is unconditioned, without beginning or end, vast and pervasive like space. They think that the Buddha is a treasure of immaculate qualities, without discrimination towards all sentient beings, possessing omniscient knowledge. By the power of this, the Dharma...
ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ཞིང་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམས་ཀྱང་ངོ་བོ་ གཅིག་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་མ་ཤེས་པར་བཟང་ངན་དུ་ཕྱེ་ བས་ལན་ནོ། ། དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་གཅིག་ཅིང་རོ་མཉམ་མཁའ་ཁྱབ་མིང་ གི་རྣམ་གྲངས་མཐའ་ཡས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པར། སངས་རྒྱས་ཡུམ་འགྱུར་དེའི་མཚན། །དགེ་མ་བདག་གིས་བརྗོད་པར་བགྱི། །འབྱོར་པར་ འདོད་པས་མཉན་པར་གྱིས། །ཤེར་ཕྱིན་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་། ལམ་གྱི་རྣམ་ པ་མཁྱེན་པ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་དེ་བཞིན་ ཉིད་དང་། མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། གཞན་མིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། བདེན་ 1-293 པ་དང་དེ་ཁོ་ན་དང་ཞེས་སོགས་དེ་རྣམས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་གསུངས་པ་དང་། དོན་ དམ་པའི་བདེན་པ་བསྡུས་པའི་ཐེ་ཚོམ་བཅད་པའི་ལེའུར། ད་ནི་མིང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ རྣམས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་འགའ་ཞིག་ལ་འཇུག་ པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་འོད་གསལ་བ་དང་། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་དང་རྡོ་རྗེའི་ཡེ་ཤེས་ དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ཡང་ དག་པའི་མཐའ་དང་། ཞེས་སོགས་དང་། ཤེར་ཕྱིན་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུམ་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཞེས་སོགས་དེ་རྣམས་དོན་དམ་པའི་རྣམ་ གྲངས་སུ་གསུངས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་དེ་ཉིད་ ནི། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ། །མཚན་མ་མེད་དང་དོན་དམ་དང་། །སྟོང་པ་ཉིད་ ཅེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་དེ་རྣམས་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་གསུངས་པ་ དང་། དབུས་མཐར། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མདོར་བསྡུས་ན། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ། ། མཚན་མ་མེད་དང་དོན་དམ་དང་། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཞེས་དེ་རྣམས་སྟོང་ ཉིད་མཐར་ཐུག་གི་རྣམ་གྲངས་སུ་གསུངས་པ་དང་། རྒྱུད་བླར། གང་ཕྱིར་དེ་ནི་ཆོས་སྐུ་དེ་ནི་ དེ་བཞིན་གཤེགས། །དེ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དོན་དམ་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་དང་། ཆོས་ ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ཡི། །རྣམ་གྲངས་བཞིར་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་དེ་རྣམས་ཆོས་སྐུ་དང་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། མྱང་འདས་དང་བཞི་པོ་རྣམ་དག་ བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རྣམ་གྲངས་སུ་གསུངས་པ་དང་། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དུ། དེ་བཞིན་ཉིད་ དང་། མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། ཆོས་གནས་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དང་། ཡང་དག་ པའི་མཐའ་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ཞེས་གསུངས
【現代漢語翻譯】 之所以會有這樣的分別，是因為沒有認識到一切事物的本性（梵文：tathatā，漢語字面意思：如是），以及所有本性在本質上是相同的，並且在自性上是佛。而是將它們區分為好與壞。 爲了消除這種分別，應當認識到究竟的法在本質上是相同的，味道是相同的，遍佈虛空，並且名稱有無盡的種類。在《般若波羅蜜多》（梵文：Prajñāpāramitā，漢語字面意思：智慧到彼岸）一百零八名中說：『爲了利益，我將宣說佛母的名號。想要獲得利益的人應當諦聽。般若波羅蜜多，一切智，道之相智，一切相智，真實之際，如是，無謬如是，非異如是，真如，真實』等等，這些都被稱為《般若波羅蜜多》的名稱。在《究竟真理攝略斷疑品》中說：『現在，爲了消除那些執著于名相的人的迷惑，我將闡述一些究竟真理的名稱。首先是光明，一切皆空，金剛智，佛智，無上智，法身，真實之際』等等。以及『《般若波羅蜜多》和一切佛的母親，一切智和如是』等等，這些都被稱為究竟的名稱。在《菩提心釋》中說：『殊勝菩提心，即是如是，真實之際，無相，究竟，空性』，這些都被稱為究竟菩提心的名稱。在《中邊分別論》中說：『簡而言之，空性是如是，真實之際，無相，究竟，法界，這些都是空性的異名』。這些都被稱為究竟空性的名稱。在《寶性論》中說：『因為它是法身，它是如來，它是聖諦，究竟涅槃』。以及『法身等等的四種名稱應當瞭解』。這些都被稱為法身、如來、究竟真理和涅槃，這四者是清凈的如來藏的名稱。在《佛母經》中說：『如是，無謬如是，非異如是，法性，法界，法住性，法無垢性，真實之際，不可思議界』。
【English Translation】 The reason for such distinctions is the failure to recognize that the suchness (tathatā) of all things, and that all suchness are identical in essence and are Buddha in nature. Instead, they are divided into good and bad. To eliminate this distinction, it should be recognized that the ultimate dharmas are identical in essence, have the same taste, pervade the sky, and have endless kinds of names. In the one hundred and eight names of the Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom) it is said: 'For the sake of benefit, I will proclaim the names of the Mother of the Buddhas. Those who wish to obtain benefit should listen attentively. Prajñāpāramitā, Omniscience, Knowledge of the Aspects of the Path, Knowledge of All Aspects, Ultimate Reality, Suchness, Non-erroneous Suchness, Non-different Suchness, Truth, Reality,' etc., these are all called the names of the Prajñāpāramitā. In the chapter 'Compendium of Ultimate Truths Cutting Through Doubts' it is said: 'Now, in order to dispel the confusion of those who are attached to names, I will engage in some names of ultimate truth. First is luminosity, all is empty, Vajra Wisdom, Buddha Wisdom, Supreme Wisdom, Dharmakāya, Ultimate Reality,' etc. And 'Prajñāpāramitā and the Mother of all Buddhas, Omniscience and Suchness,' etc., these are all called ultimate names. In the Bodhicitta Explanation it is said: 'The supreme Bodhicitta is suchness, ultimate reality, without characteristics, ultimate, emptiness,' these are called the names of ultimate Bodhicitta. In the Differentiation of the Middle and the Extremes it is said: 'In short, emptiness is suchness, ultimate reality, without characteristics, ultimate, the realm of dharma, these are different names.' These are called the names of ultimate emptiness. In the Ratnagotravibhāga it is said: 'Because it is the Dharmakāya, it is the Tathāgata, it is the Noble Truth, ultimate Nirvana.' And 'The four names of Dharmakāya etc. should be understood.' These are called the names of Dharmakāya, Tathāgata, ultimate truth, and Nirvana, these four are the names of the pure Tathāgatagarbha. In the Mother of the Buddhas it is said: 'Suchness, non-erroneous suchness, non-different suchness, dharmatā, dharmadhātu, dharmasthitatā, dharmānupalabdhatā, ultimate reality, inconceivable realm.'
་ལ་འདི་རྣམས་ཀྱི་འགྲེལ་ 1-294 པར་གནོད་འཇོམས་སུ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་འཇུག་པ་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་དེ་རྣམ་པར་འཇིག་ པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། འགྱུར་བ་ མེད་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཆོས་ རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དང་ཕྱིར་ མི་ལྡོག་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། རྟོག་གེའི་ལམ་ ལས་འདས་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དེ་ཞེས་སོགས་ནས་དོན་དམ་པར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡོངས་ སུ་གྲུབ་པའི་རྣམ་གྲངས་སོ་ཞེས་དེ་རྣམས་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་གསུངས་པ་དང་། དུས་འཁོར་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་སུ། །ཨེ་གསང་མཁའ་ཁམས་བྷ་གའམ། །ཆོས་འབྱུང་ཆུ་ སྐྱེས་སེངྒེའི་ཁྲིར། །བཞུགས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཝཾ་དང་། །རྡོ་རྗེ་ཅན་དང་རྡོ་རྗེ་སེམས་། །རྡོ་ རྗེ་འཇིགས་བྱེད་རྡོ་རྗེ་དབང་། །ཧེ་རུ་ཀ་དང་དུས་འཁོར་ལོ། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་ མིང་། །སྣ་ཚོགས་ཡུལ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས། །རྒྱུད་གཞན་དག་ཏུ་བདག་གིས་བརྗོད། །ཅེས་ དེ་རྣམས་ཧེ་རུ་ཀ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གྲངས་སུ་གསུངས་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་མཚན་བརྗོད་ དུ། དེ་ནས་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་པ་ནས་ཡེ་ཤེས་སྐུ་ཉིད་ཁྱོད་ལ་འདུད། ཅེས་པའི་ བར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་རྣམ་ གྲངས་སུ་གསུངས་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་ཞལ་ལུང་དུ། རྣམ་གྲངས་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་བསྟན། ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས། །ཆོས་ཉིད་དང་ ནི་ཆོས་སྐྱོན་མེད། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད། །སྨོན་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་ཡང་། །ཉོན་ མོངས་འཁྲུལ་འཁོར་འབོར་བྱེད་པ། །སྐྱེ་བ་མེད་དང་འོད་གསལ་བ། །མངོན་པར་བྱང་ནི་ 1-295 ཆུབ་པ་དང་། །ཞེས་སོགས་དང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། །ཞེས་སོགས་ནས། དངོས་ པོ་དེ་ལ་མདོ་རྒྱུད་རྣམས། །གསུངས་ཤིང་ཡང་དག་གསུངས་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ འདི་ལས། །གཞན་ནི་ཅི་ཡང་མ་གསུངས་སོ། །ཞེས་དང་། བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་བ་མཆོག ། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཞེས་པ་ནས། དེ་ལ་དེ་སོགས་རབ་བགྲང་བ། །མིང་ནི་ རྣམ་པ་མཐའ་ཡས་པ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་མཚོན་པ་སྟེ། །མདོ་དང་རྒྱུད་རྣམས་ཐམས་ ཅན་དུ། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ། །ཞེས་མདོ་རྒྱུད་རྣམས་སུ་བཤད་པའི་ངེས་དོན་ དང་ཁྱད་པར་རྒྱུད་སྡེར་བཤད་པའི་སྔགས་ཕྱི་ནང་གི་ཞི་
【現代漢語翻譯】 那麼，如何摧毀這些解釋中的障礙呢？如果有人問，『真如』（tathātā）與『無謬真如』（viparītatathātā）等之間有什麼區別？區別在於它們各自成就的方式不同：無損地成就，無顛倒地成就，無變異地成就，自性地成就，作為聖法之因地成就，恒時地成就，不退轉地成就，如實地成就，超越思辨之道地成就，等等。因此，所有這些都只是『圓滿成就』（yongs su grub pa）的別名。這些都被說成是『圓滿成就』的別名。 在《時輪根本續》（Dūskālacakratantra）中說：『最初的佛陀是，唉！秘密的虛空界，吉祥蓮花中，坐在獅子座上的金剛持，旺（vaṃ，梵文：vaṃ，種子字，水），金剛持和金剛薩埵（Vajrasattva），金剛怖畏（Vajrabhairava），金剛自在（Vajreśvara），黑汝嘎（Heruka）和時輪（Kālacakra），最初的佛陀等等名字，我在其他續部中用各種地方的術語來稱呼。』這些都被說成是黑汝嘎等的別名。 在《真實名經》（Paramārthanāmasaṃgīti）中，從『此後，吉祥金剛持』到『頂禮智慧身』，用一百六十二頌來表達，這些都被說成是過去、現在、未來一切諸佛的智慧身，薄伽梵文殊師利智慧薩埵（Mañjuśrī-jñānasattva）的別名。 在《文殊口授》（Mañjuśrī-mukha-āgama）中說：『也充分地揭示了各種別名，如真如、真實邊際（yathāvadbhūta）、不可思議界（acintyadhātu）、法性（dharmatā）和無垢法（nirdoṣadharma）、空性（śūnyatā）和無相（animitta）、無愿（apraṇihita），以及煩惱惑輪的捨棄者、無生（anutpāda）和光明（prabhāsvara）、現證菩提（abhisambodhi）』等等，以及『勝義諦』等等，『經和續中，所說和將要說的，都只是關於此真如，沒有說任何其他。』 『主尊金剛持，圓滿次第瑜伽士』等等，『因此，對它的計數，有無數的名字，象徵著無二智慧，在所有的經和續中，有智慧的人應該理解。』經和續中所說的究竟意義和區別，以及續部中所說的外內寂靜。
【English Translation】 So, how to destroy the hindrances in these explanations? If someone asks, 'What is the difference between 'suchness' (tathātā) and 'non-erroneous suchness' (viparītatathātā), etc.?' The difference lies in their different ways of accomplishment: accomplishing without destruction, accomplishing without inversion, accomplishing without alteration, accomplishing as self-nature, accomplishing as the cause of the noble dharmas, accomplishing constantly, accomplishing without regression, accomplishing truthfully, accomplishing beyond the path of speculation, and so on. Therefore, all these are just synonyms for 'perfect accomplishment' (yongs su grub pa). These are said to be synonyms for 'perfect accomplishment'. In the Dūskālacakratantra (Kalacakra Tantra): 'The first Buddha is, alas! The secret space realm, in the auspicious lotus, seated on the lion throne, Vajradhara (Vajrapani), vaṃ (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, meaning water), Vajradhara and Vajrasattva, Vajrabhairava, Vajreśvara, Heruka and Kālacakra, the first Buddha and other names, I speak in other tantras with various local terms.' These are said to be synonyms for Heruka and others. In the Paramārthanāmasaṃgīti (Tantric Praise of the Names of Manjushri): from 'Thereafter, the glorious Vajradhara' to 'Homage to the wisdom body', expressed in one hundred and sixty-two verses, these are said to be the wisdom body of all Buddhas of the past, present, and future, the synonyms for the Bhagavan Manjushri-jñānasattva. In the Mañjuśrī-mukha-āgama: 'Various synonyms are also fully revealed, such as suchness, the true limit (yathāvadbhūta), the inconceivable realm (acintyadhātu), the nature of reality (dharmatā) and the flawless dharma (nirdoṣadharma), emptiness (śūnyatā) and signlessness (animitta), wishlessness (apraṇihita), and the abandonment of the wheel of afflictions, unborn (anutpāda) and luminosity (prabhāsvara), manifest enlightenment (abhisambodhi)' etc., and 'the ultimate truth' etc., 'In the sutras and tantras, what is said and will be said, is only about this suchness, nothing else is said.' 'The lord Vajradhara, the yogi of the completion stage' etc., 'Therefore, the enumeration of it, has countless names, symbolizing non-dual wisdom, in all the sutras and tantras, the wise should understand.' The ultimate meaning and distinctions explained in the sutras and tantras, and the outer and inner peace of the mantras explained in the tantras.
ཁྲོ་རབ་འབྱམས་མཐའ་ཡས་པ་ རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དང་རོལ་པ་སྟེ། (མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོར་དཀྱིལ་འཁོར་སྒོ་བཞི་སྦྲག་གི་ དབུས་མ་ལ་དམྱལ་བ། དེའི་ཕྱི་མ་ལ་དུད་འགྲོ། དེའི་ཕྱི་མ་ལ་ཡི་དྭགས། དེའི་ཕྱི་མ་ལ་ལྷ་མི་དང་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་དང་ ཉན་རང་རྣམས་བཀོད་ནས་དེ་རྣམས་རིམ་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པའི་ སྐུར་བཤད་པས་སོ། །) དེས་ན་ཆོས་སྐུའི་སངས་རྒྱས་དང་དོན་དམ་པའི་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་མཐའ་ཡས་པ་ ཐམས་ཅད་དོན་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་སུ་གཅིག་པར་གསུངས་ སོ། །དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་དུ་རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་དག་པའི་མཐའ་ ཞེས་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་ བྱའོ། །བསམ་གྱི་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དང་། རབ་ཞི་རྣམ་ངེས་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་ མདོར། གང་མི་བདེན་པ་དེ་དེ་བཞིན་ཉིད་མིན་ནོ། །གང་དེ་བཞིན་ཉིད་མིན་པ་དེ་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་མིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བདེན་པ། ཡང་དག་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་ མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་སོགས་དང་། རྡོ་རྗེ་གཅོད་པར། གང་དག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་ མཐོང་། །གང་དག་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་པ། །ལོག་པར་སོང་བ་ཞུགས་པ་ཡི། །སྐྱེ་བོ་དེ་ཡིས་ང་ 1-296 མི་ཤེས། །འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ལྟ། །ཞེས་དང་གསེར་འོད་དམ་པ་དང་། སྤྲིན་ཆེན་ པོའི་མདོར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། ། ཞེས་དང་། ཡུམ་གྱི་རྣམ་རྫོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདོར། གཟུགས་སོགས་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམས་རྣམ་མཁྱེན་དུ་བསྟན་ཅིང་། །བྱང་ཆུབ་དེ་བཞིན་ ཉིད་མཚན་ཉིད། །དེ་ཡང་དེའི་མཚན་ཉིད་བཞེད། །ཅེས་པའི་མདོར། ཆོས་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་པོ། །ཅེས་སོགས་དང་། སྒྱུ་ མ་མཁན་བཟང་པོ་ལུང་བསྟན་པའི་མདོར། སངས་རྒྱས་སུ་གཟུགས་སུ་མ་ཡིན་མཚན་དང་ ནི། །ན་ཚོད་རིགས་སུ་མ་ཡིན་སྒྲ་དང་ནི། །འཆད་པ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་སེམས་དང་ནི། །རྣམ་ ཤེས་ཡིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་མ་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་དང་། །གཞན་ ཡང་མདོ་མང་པོར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བཤད་ ཅིང་། ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་གསུངས་ལ། དེ་ བཞིན་ཉིད་རྣམས་རོ་མཉམ་གཅིག་ཏུ་གསུངས་ཏེ། འཕགས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པར། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ
【現代漢語翻譯】 無量憤怒尊等也是法性的各種顯現和游舞。（在空行海中，四門壇城的中央是地獄，其外是畜生，再外是餓鬼，再外是人天以及佛菩薩和聲聞緣覺等，這些依次被闡釋為佛的自性、法和圓滿受用，以及化身。） 因此，法身佛和勝義諦之名的無量名相，都被宣說為在意義上與法性、真如和無二智慧合一。《寶云經》中說：『種姓之子，這就是真如，這就是真實之邊際，這就是一切智，這就是一切種智，這就是不可思議之界。』《寂靜決定神變經》中說：『凡非真實者，非真如；凡非真如者，非如來；如來是真實、正確、真如，不顛倒即是真如。』等等。《金剛經》中說：『凡以色見我，以音聲求我，此人行邪道，不能見如來。應觀佛法性，即導師能仁。』等等。《金光明經》和《大云經》中說：『佛薄伽梵是法身，如來是法界。』等等。《般若波羅蜜多經》中說：『色等一切法的真如，都顯示為一切智。』《菩提真如自性經》中說：『菩提是真如自性，彼亦立為彼自性。』等等經中說：『一切法的真如是無上正等覺菩提。』等等。《幻師善說預言經》中說：『非以色相見佛，非以名號，非以年齡種姓，非以音聲，非以言說變化，非以心識，非以意識分別。何者是法性，即是薄伽梵。』等等。其他眾多經中，佛薄伽梵都被宣說為法性真如，而法性真如也被宣說為佛薄伽梵，真如都被宣說為一味一體。《聖八千頌經》中說：『如來之真如，即是一切法之真如；一切法之真如，即是如來之真如。』
【English Translation】 The infinite hosts of wrathful deities are also manifestations and displays of Dharmata (the nature of reality). (In the Ocean of Dakinis, in the center of the four-gated mandala are the hells, outside of that are the animals, outside of that are the pretas (hungry ghosts), outside of that are the gods and humans, as well as Buddhas, Bodhisattvas, Shravakas and Pratyekabuddhas. These are successively explained as the essence of the Buddha, the Dharma, perfect enjoyment, and the Nirmanakaya (emanation body).) Therefore, all the infinite names of the Dharmakaya Buddha and the ultimate truth are said to be one in meaning with Dharmata, Suchness, and non-dual wisdom. In the 'Cloud of Jewels Sutra,' it says: 'Son of lineage, this is Suchness, this is the ultimate reality, this is omniscience, this is all-knowingness, this is the inconceivable realm.' And in the 'Sutra of Miraculous Transformations of Perfect Peace,' it says: 'Whatever is not true is not Suchness; whatever is not Suchness is not Tathagata; the Tathagata is true, correct, Suchness, and not mistaken, that is Suchness.' And so on. In the 'Vajra Cutter Sutra,' it says: 'Those who see me in form, those who seek me in sound, have entered a wrong path and cannot know the Tathagata. The guides see the nature of reality.' And in the 'Golden Light Sutra' and the 'Great Cloud Sutra,' it says: 'The Buddha, the Bhagavan, is the Dharmakaya, the Tathagata is the Dharmadhatu.' And in the 'Mother's Perfection of All Qualities Sutra,' it says: 'The Suchness of all phenomena, such as form, is shown as all-knowingness.' In the 'Bodhi Suchness Nature Sutra,' it says: 'Bodhi is the nature of Suchness, and that is also established as its nature.' And so on. In the sutra, it says: 'The Suchness of all phenomena is unsurpassed, perfect, complete enlightenment.' And so on. In the 'Sutra of the Prophecy of the Good Magician,' it says: 'Not seeing the Buddha in form, not in name, not in age or lineage, not in sound, not in speech or change, not in mind, not distinguished by consciousness or intellect. Whatever is the nature of reality, that is the Bhagavan.' And in many other sutras, the Buddhas, the Bhagavans, are described as the Dharmata Suchness, and the Dharmata Suchness are also said to be the Buddhas, the Bhagavans, and the Suchness are all said to be of one taste and one essence. In the 'Noble Eight Thousand Verse Sutra,' it says: 'Whatever is the Suchness of the Tathagata is the Suchness of all phenomena; whatever is the Suchness of all phenomena is the Suchness of the Tathagata.'
་བཞིན་ཉིད་ཞེས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཞུགས་ལ་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་སྐུ་མ་ཞུགས་པ་འགལ་ལོ། །ཡོན་ཏན་ རིན་ཆེན་སྡུད་པར། འདས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་མ་བྱོན་དེ་བཞིན་ཉིད། །ད་ལྟར་དེ་བཞིན་ ཉིད་གང་དགྲ་བཅོམ་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཆོས་ཀུན་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་རྒྱལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད། ། ཆོས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲག་མེད། །ཅེས་དང་། དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བ་ བསྐྱེད་པའི་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་ཡང་ཆོས་དབྱིངས་སུ་གསུངས་ཏེ། འདས་དང་མ་བྱོན་ཕྱོགས་ 1-297 བཅུའི་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་རྣམས། །དེ་དག་འདི་ལས་འཁྲུངས་ཀྱང་ཆོས་དབྱིངས་ཟད་མི་ འགྱུར། །ཤིང་དང་འབྲས་བུ་མེ་ཏོག་ནགས་ཚལ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ས་ལས་ ཡང་དག་བྱུང་ཞིང་འཐོན། །འོན་ཀྱང་ས་ལ་ཟད་པ་མེད་ཅི་འཕེལ་བ་མེད། །ཅེས་སོ། ། འདིས་ཕར་ཕྱིན་པ་ལ་ལ་ཤེར་ཕྱིན་གང་ཡིན་འདུས་བྱས་སུ་འདོད་པ་རྣམས་མི་ཚེ་ལུག་ རྫི་ལ་བསྐྱལ་ནས་ལུག་ངོ་མ་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་དབྱིངས་དང་བྱང་ཆེན་ དང་དོན་དམ་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་སྐུ་རྣམས་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པས། ནམ་མཁས་ གར་ཁྱབ་ཏུ་ཆོས་དབྱིངས་བྱང་ཆེན་སོགས་ཀྱིས་ཁྱབ་སྟེ། ཕལ་ཆེན་དང་། གསང་པ་བསམ་ མི་ཁྱབ་ཏུ། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་ནམ་མཁའ་ནི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞུགས་སོ། །དེ་ བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་སེམས་ཅན་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞུགས་ སོ། །ཞི་བའི་བློ་གྲོས་ནམ་མཁའི་ཁོངས་སུ་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་འདུས་སོ། །དེ་ བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ནང་དུ་ནི་སེམས་ཅན་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ འདུས་སོ། །ཞེས་དང་། ལ་ལ་སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་ལ། །དཔེ་འགོ ད་ཇི་སྙེད་བྱེད་གྱུར་ པ། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་མི་འཚལ་ཏེ། །དེ་དག་རྒྱལ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས། །འདི་ལ་དཔེ་ གཅིག་ཡང་དག་སྟེ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་བསྟན་པ་ལགས། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་ མཚུངས། །གང་ནའང་དེའི་ཚད་མ་མཆིས། །འཇིན་རྟེན་མགོན་པོའི་སྤྱི་གཙུག་ཀྱང་། །ནམ་ མཁའི་ཁམས་དང་མཚུངས་པ་ལགས། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །རྣམ་གྲོལ་ཡེ་ ཤེས་མཐོང་དེ་ཙམ། །ཞེས་དང་། ནམ་མཁས་ཇི་སྙེད་ཁྱབ་གྱུར་པ། །སྐུས་ཀྱང་ དེ་སྙེད་ཁྱབ་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ཡང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་བྱམས་མགོན་གྱིས་བཞེད། རྒྱུད་ བླར། ཐེག་པ་མ་ལུས་ངེས་པར་བསྲུབས་ཏེ་མཐའ་དང་དབུས་མེད་རྒྱ་ཆེ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ ཁྱབ་པ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཡོན་ཏན་དྲི་མ་མེད་གཏེར་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཁྱད་མེད་ 1-298 རྣམས་གཟིགས་ནས། །ཞེས་དང་། རྒྱ་ཆེ་མཐའ་དང་དབུས་མེད་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་ནམ་ མཁའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ཀྱ
【現代漢語翻譯】 所謂『真如』，佛的真如是自性身或法身。如果說一切眾生都有真如，卻沒有佛和法身，這是矛盾的。《功德寶藏》中說：『已逝的真如是未來佛的真如，現在的真如是阿羅漢的真如，一切法的真如是諸佛的真如，這些法的真如沒有差別。』 三世諸佛的生母般若波羅蜜多也是在法界中宣說的：『過去和未來十方世界的怙主們，雖然都從此出生，但法界不會窮盡。』就像樹木、果實、花朵和森林，都從大地中產生和顯現，但大地不會因此而減少或增加。 這表明，有些修習般若波羅蜜多的人認為般若是『有為法』，這就像一生都當牧羊人卻不認識羊一樣。法界、大菩提、勝義佛和法身都與虛空相似，虛空遍佈之處，法界、大菩提等也遍佈。如《大方廣佛華嚴經·密嚴經》中說：『寂靜的智慧啊，虛空融入一切色相之中，同樣，如來之法身也融入一切眾生之中。寂靜的智慧啊，一切色相都包含在虛空之中，同樣，一切眾生都包含在如來之法身中。』 還有經文說：『有些人對佛法進行各種比喻，但他們並不瞭解佛，他們是在誹謗佛。』對此，只有一個恰當的比喻，那就是虛空界。它與佛法相似，在任何地方都無法衡量。世間怙主的頂髻也與虛空界相似。佛的戒律和解脫智慧也只能達到那個程度。 還有經文說：『虛空有多麼廣闊，佛身也同樣廣闊。』慈氏菩薩也如字面意思那樣認為。《寶性論》中說：『必須徹底攪動所有乘，就像無邊無際的虛空一樣。』佛陀以無垢功德之寶的身份，平等地看待一切眾生。 經中又說：『因為廣大無邊，菩提具有虛空的體性。』《大乘經莊嚴論》中也如是說。
【English Translation】 『Suchness』 (བཞིན་ཉིད་, tathātā) means that the Suchness of the Buddha is the Essence Body (ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་, svabhāvikakāya) or Dharma Body (ཆོས་ཀྱི་སྐུ་, dharmakāya). It is contradictory to say that all sentient beings have Suchness, but not the Buddha and the Dharma Body. In 『The Collection of Precious Qualities』: 『The past Suchness is the Suchness of the future Buddha; the present Suchness is the Suchness of the Arhat; the Suchness of all Dharmas is the Suchness of the Victorious Ones; these Suchnesses of Dharma are without any distinction.』 The Prajñāpāramitā (ཤེར་ཕྱིན་, Perfection of Wisdom), the mother of the Buddhas of the three times, is also spoken of in the Dharmadhātu (ཆོས་དབྱིངས་, Realm of Dharma): 『The past and future Protectors of the ten directions, although born from this, the Dharmadhātu will not be exhausted.』 Just as trees, fruits, flowers, and forests all arise and appear from the earth, yet the earth does not decrease or increase. This shows that some practitioners of the Perfection of Wisdom who consider Prajñāpāramitā to be 『conditioned phenomena』 (འདུས་བྱས་, saṃskṛta) are like shepherds who spend their lives herding sheep without recognizing what a sheep truly is. The Dharmadhātu, Great Bodhi (བྱང་ཆེན་, Great Awakening), Ultimate Buddha (དོན་དམ་སངས་རྒྱས་, Ultimate Buddha), and Dharma Body are similar to space. Wherever space pervades, the Dharmadhātu, Great Bodhi, etc., also pervade. As it says in the Ghanavyūha Sūtra and the Guhyasamāja Tantra: 『O Peaceful Intelligence, space pervades all forms; similarly, the Dharma Body of the Tathāgata pervades all sentient beings. O Peaceful Intelligence, all forms are contained within space; similarly, all sentient beings are contained within the Dharma Body of the Tathāgata.』 Furthermore, it is said: 『Some people make various analogies for the Buddha's teachings, but they do not understand the Buddha; they are slandering the Victorious One.』 There is only one appropriate analogy for this, which is the realm of space. It is similar to the Buddha's teachings and cannot be measured anywhere. Even the crown of the head of the Protector of the World is similar to the realm of space. The Buddha's discipline and the wisdom of liberation only reach that extent. It is also said: 『As vast as space is, so vast is the Buddha's body.』 Maitreya (བྱམས་མགོན་, Loving Protector) also holds this view literally. In the Uttaratantra: 『Having thoroughly churned all vehicles, it pervades like the vast sky, without beginning or end.』 The Buddha, as a treasure of stainless qualities, impartially views all sentient beings. It is also said: 『Because it is vast and without beginning or end, Bodhi has the nature of space.』 This is also stated in the Mahāyānasaṃgraha.
ི་བྱང་ཆེན་སྟོན་པའི་ཐད་དུ། ཇི་ལྟར་ནམ་ མཁའ་རྟག་ཏུ་ཀུན་སོང་འདོད། །དེ་བཞིན་འདི་ཡང་རྟག་ཏུ་ཀུན་སོང་འདོད། །ཇི་ལྟར་ནམ་ མཁའ་གཟུགས་གྱུར་ཀུན་དུ་སོང་། །དེ་བཞིན་འདི་ཡང་སེམས་ཅན་ཚོགས་ཀུན་སོང་། །ཞེས་ དང་དེའི་འགྲེལ་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་ཉིད་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ བདག་ཉིད་དུ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ལས་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་ཏེ། བཞེས་མཁན་སངས་རྒྱའི་ ཉིད་ཡིན་པས། འདིས་ལ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་པར་འཕྲིན་ ལས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བསྟན་ཞེས་པ་བསལ་ལོ། ། དེའི་ཕྱིར་བཀའ་ཐ་མར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་བཞུགས་པར་བཤད་ པ་རྒྱུད་བླ་རྩ་འགྲེལ་གྱིས་བཤད་པའི་དགོངས་གཞི། བཤད་པའི་དགོས་པ། དངོས་ལ་ གནོད་བྱེད་དང་བཅས་པས་བཀག་ཅེས་པ་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ། དགོངས་བཞི་ལོགས་ སོགས་སུ་བཙལ་མི་དགོས་ཏེ་བཀའ་ཐ་མ་ངེས་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་སྣང་བཅས་དབུ་མ་ཆེན་ པོ་ཡིན་པས་སོ། །དགོས་པ་ཡོད་པས་དྲང་དོན་དུ་འཇོག་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། ། ཁྱེད་ཀྱི་དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་དུ་འདོད་པའི་ཐལ་འགྱུར་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་ལ་སངས་ རྒྱས་མ་ཐོབ་པ། ལྐོག་གྱུར་དུ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པ་ལ་ཐོབ་པ་མངོན་གྱུར་དུ་ཡོད་པར་ ཁས་བླངས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱིན་དགག་འདུག་སྟེ། དེ་ནི་འབེན་ཤར་དུ་གཙུགས་པ་ལ་ མདའ་ནུབ་ཏུ་རྒྱབ་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་ལ་དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་འགའ་ཡང་མེད་ཅིང་སྒྲུབ་ བྱེད་ཡང་དག་སྔར་བསྟན་ལ་ད་ཡང་དཔག་མེད་ཡོད་དེ། རྒྱུད་བླར། རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་ འཕྲོ་ཕྱིར་དང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཕྱིར་དང་། །རིགས་ཡོད་ཕྱིར་ན་ལུས་ཅན་ཀུན། ། རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་མདོར་བསྟན་ནས་རྒྱས་བཤད་དུ་དཔེ་དགུས་སེམས་ 1-299 ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་དྲི་བཅས་སུ་བཞུགས་ཚུལ་དགུས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་གསུངས་པའི་དཔེ་དོན་དང་པོའི་ཐད་དུ། དེ་བཞིན་བདེ་གཤེགས་ མནར་མེད་གནས་རྣམས་ལ། །སངས་རྒྱས་རྒྱན་གྱིས་རང་ཆོས་ཉིད་གཟིགས་ནས། །ཅེས་ དང་། གཉིས་པར། དེ་བཞིན་ལུས་ཅན་ལ་ཡོད་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་སྦྲང་མའི་རྩི་དང་ འདྲ། ཞེས་དང་། གསུམ་པར། དེ་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཉོན་མོངས་སྦུབས་ལས་མ་གྲོལ་ ལུས། །ཞེས་དང་། བཞི་བར། དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་མི་གཙང་ཆེན་པོར་ལྷུང་གྱུར་རྫོགས་ སངས་རིན་པོ་ཆེ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གཟིགས་ནས་དེ་དག་སྤང་ཕྱིར་རྒྱལ་བས་ཆོས་ སྟོན་ཏོ། །ཞེས་དང་། ལྔ་བར། དེ་བཞིན་ཆོས་གཏེར་ཡིད་ཀྱི་ཁྱིམ་གནས་སེམས་ཅན་དག་ནི་ དབུལ་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ། །དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཐོབ་བྱ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་དྲང་སྲོང་ཡང་དག་ བལྟམ། །ཞེས་དང་། དྲུག་པར། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མ་རིག་སོགས་འབྲས་ཀྱི། །ལྤགས་ སྦུབས་ནང་ཆུད
【現代漢語翻譯】 關於宣示大乘的方面：『如同虛空恒常周遍一切，同樣，此（指如來藏）也恒常周遍一切。如同虛空轉變一切色相，同樣，此（指如來藏）也周遍一切有情眾生。』以及在它的註釋中說，『佛陀周遍一切，應理解為佛陀承諾一切有情眾生皆是其自身。』因此，由於承諾者是佛陀本身，這消除了某些人所說的，佛陀並非以事業遍及一切有情，而是以事業遍及一切有情的說法。 因此，在最後的教言中說，佛陀安住於一切有情眾生之中，這種說法被《寶性論》及其註釋所闡釋的意圖、闡釋的必要性以及對實事的妨害所阻礙，這是非常不合理的。因為不需要在其他四種意圖中尋找，最後的教言是究竟的，如實顯現，是大中觀。如果因為有必要而將其置於不了義，那就太過分了。 你們認為對實事有妨害的推論，是基於承認有情眾生尚未證得佛果，佛性是隱蔽的。然後，你們通過承認已獲得佛果，佛性是顯現的，來進行反駁。這就像把靶子立在東方，卻向西方射箭一樣。實際上，根本沒有對實事的妨害，而且有無數的正確論證早已闡明。例如，《寶性論》中，先是概括地說：『圓滿佛陀的法身，因為具有光明，因為與真如無別，因為具有佛性，所以一切有情眾生，恒常具有如來藏。』然後通過九個比喻詳細解釋了一切有情眾生皆具有染污的佛性。在第一個比喻中，『同樣，如來在無間地獄等處，以佛陀的莊嚴，觀見自性。』在第二個比喻中，『同樣，有情眾生具有的無漏智慧，如同蜂蜜。』在第三個比喻中，『同樣，法自在者未從煩惱的苞中解脫。』在第四個比喻中，『同樣，圓滿的珍寶佛陀，沉溺於巨大的不凈煩惱中，觀見有情眾生，爲了凈化他們，勝者宣說佛法。』在第五個比喻中，『同樣，安住在心之屋中的法寶藏，有情眾生如同貧者，爲了讓他們獲得，世間出現了真正的仙人。』在第六個比喻中，有情眾生的無明等果實的皮囊之中。
【English Translation】 Regarding the aspect of proclaiming the Great Vehicle: 'Just as space is always all-pervading, so too, this (Tathāgatagarbha) is always all-pervading. Just as space transforms all forms, so too, this (Tathāgatagarbha) pervades all sentient beings.' And in its commentary, it says, 'The Buddha's all-pervasiveness should be understood as the Buddha's promise that all sentient beings are himself.' Therefore, since the one who promises is the Buddha himself, this refutes the statement by some that the Buddha does not pervade all sentient beings with activity, but rather pervades them with activity. Therefore, it is highly unreasonable to say that the statement in the final teaching that the Buddha dwells in all sentient beings is obstructed by the intention explained by the Uttaratantra and its commentary, the necessity of the explanation, and the harm to reality. Because there is no need to search for other four intentions, the final teaching is definitive, appearing as it is, and is the Great Madhyamaka. If it is placed in the provisional meaning because there is a need, that would be too extreme. The inferences that you consider to be harmful to reality are based on the assumption that sentient beings have not yet attained Buddhahood and that Buddha-nature is hidden. Then, you refute by assuming that Buddhahood has been attained and that Buddha-nature is manifest. This is like setting up a target in the east and shooting arrows to the west. In reality, there is no harm to reality at all, and there are countless correct arguments that have already been explained. For example, in the Uttaratantra, it is first stated in summary: 'The complete Buddha's Dharmakāya, because it has radiance, because it is inseparable from Suchness, and because it has the lineage, all embodied beings, constantly have the essence of the Buddha.' Then, through nine similes, it is explained in detail that all sentient beings have defiled Buddha-nature. In the first simile, 'Similarly, the Tathāgata in places like Avīci hell, sees his own nature with the adornments of the Buddha.' In the second simile, 'Similarly, the uncontaminated wisdom that sentient beings have is like honey.' In the third simile, 'Similarly, the Lord of Dharma is not liberated from the bud of afflictions.' In the fourth simile, 'Similarly, the complete precious Buddha, fallen into the great impurity of afflictions, seeing sentient beings, the Victorious One teaches the Dharma to purify them.' In the fifth simile, 'Similarly, the treasure of Dharma dwelling in the house of the mind, sentient beings are like the poor, in order for them to obtain it, a true sage is born in the world.' In the sixth simile, within the skin-like covering of the fruits of ignorance, etc., of sentient beings.
་ཆོས་ཁམས་དགེ་བ་ཡང་། །ཞེས་དང་། བདུན་པར། ཉོན་མོངས་ཀྱིས་བཏུམ་ བདེ་གཤེགས་དངོས་པོ་ཉིད། །དུད་འགྲོ་ལ་ཡང་གཟིགས་ནས་དེ་བཞིན་དེ། །ཞེས་དང་། བརྒྱད་པར། དེ་བཞིན་བདག་རང་ནང་ན་མགོན་ཡོད་གྱུར་ཀྱང་མགོན་མེད་བློ་ལྡན་པ། །ཞེས་ དང་། དགུ་བར། དེ་བཞིན་ཀུན་མཁྱེན་དག་པའི་གསེར་འདྲ་ཞི་བའི་ཡིད་ནི་མཁྱེན་གྱུར་ ནས། །ཞེས་དང་། འཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཐད་དུ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཡོན་ཏན་དྲི་མ་མེད་གཏེར་ སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཁྱད་མེད་རྣམ་གཟིགས་ནས། །ཞེས་གསུངས་ལ། འགྲེལ་པར་ཡང་། དེ་ ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་དང་སྦྲང་རྩི་དང་སྙིང་པོའི་དཔེ་གསུམ་གྱིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལུས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཁྱབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བསྟན་ཏོ། །གང་ཞིག་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་ན་ 1-300 འགའ་ཡང་མེད་དེ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་གཟུགས་བཞིན་ནོ། ། ཇི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་རྟག་ཏུ་ཀུན་སོང་འདོད། །ཅེས་སོགས་དྲངས་ནས་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་ཡོད་པར་སྟོན་པའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ མདོ་རྣམས་སྒྲ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཤད་པས་རྗེ་བཙུན་ཡབ་སྲས་ཀྱི་ཞབས་འདྲེན་མི་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་བླའི་མཇུག་དུ་ཡང་། ཇི་ལྟར་གློག་སྒྲོན་ནོར་བུ་ཉི་ཟླ་ལ། །བརྟེན་ནས་མིག་དང་ལྡན་ པས་བལྟ་བ་བཞིན། །དེ་བཞིན་དོན་ཆེན་ཆོས་སྤོབས་འོད་མཛད་པ། །ཐུབ་ལ་བརྟེན་ནས་ འདི་ནི་རབ་ཏུ་བཤད། །ཅེས་དང་། གང་ཕྱིར་རྒྱལ་ལས་ཆེས་མཁས་འགའ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ འདི་ན་ཡོད་མིན་ཏེ། །མ་ལུས་དེ་ཉིད་མཆོག་ནི་ཚུལ་བཞིན་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས་མཁྱེན་གཞན་ མིན་པ། །དེ་ཕྱིར་དྲང་སྲོང་རང་ཉིད་ཀྱིས་བཞག་མདོ་སྡེ་གང་ཡིན་དེ་མི་དཀྲུག །ཐུབ་ཚུལ་ གཞིག་ཕྱིར་དེ་ཡང་དམ་ཆོས་ལ་ཡང་གནོད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཁོ་བོས་ཀྱང་ངེས་ དོན་གྱི་མདོར་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་ལྟར་བཤད་ཅིང་། གདུལ་བྱ་གཞན་རྗེས་འཇུག་ཀུན་གྱིས་ ཀྱང་ངེས་དོན་གྱི་མདོར་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་ལྟར་གཟུང་བར་བྱའི་དགོངས་པ་ལེན་པ་སྐད་ ཟེར་ནས། གོབ་ལོབ་གྱི་གཞན་དུ་བཅོས་ན་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་ཅིང་བསྟན་ པ་དཀྲུགས་ནས་ཆོས་ཟབ་མོ་སྤངས་པས་མནར་མེད་པའི་དམྱལ་བར་བསྟན་ཏེ། ཉོན་མོངས་ རྨོངས་བདག་རྣམས་ཀྱིས་འཕགས་ལ་སྐུར་པ་དང་། །ཞེས་པ་ནས། ཇི་ལྟར་ཟབ་མོའི་ཆོས་ ཉམས་དེ་བཞིན་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་མེ་དང་ནི། །མི་བཟད་སྦྲུལ་གདུག་གཤེད་མ་དང་ནི་ ཐོག་ལའང་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་མི་བྱ། །མེ་སྦྲུལ་དགྲ་དང་རྡོ་རྗེའི་མེས་ནི་སྲོག་དང་བྲལ་བ་ ཙམ་བྱེད་ཀྱི། །དེ་ལས་མནར་མེད་རྣམས་ཀྱི་འགྲོ་བ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པ་རྣམས་སུ་འགྲོ
【現代漢語翻譯】 『法界亦善』，以及第七，『為煩惱所蔽，如來之實性，亦觀于畜生，如是』，以及第八，『如是，我自身內雖有怙主，然亦為無怙之智者』，以及第九，『如是，遍知者，如純凈之金，了知寂靜之心』，以及事業方面，『佛陀乃無垢功德之寶藏，無別觀照一切有情』。論釋中也說：『其中，以佛之色身、蜂蜜、精華三種比喻，乃是就如來法身遍佈無餘有情界而言，顯示一切有情皆具如來藏。』若有有情于如來法身之外，則有情之列中亦無有，猶如虛空之體性。如是說：『如虛空恒時周遍一切』等，引證顯示一切有情皆具佛陀法身之如來藏經，如實解釋，不應誹謗聖者父子，于《寶性論》之末尾也說：『如依電燈、寶珠、日月，具眼者得以見物，如是依于具大義、法之光輝之能仁，而能善說此理。』以及，『何以故？世間無有勝於勝者之智者，彼一切殊勝者，乃如實遍知，非他人所知。』是故，不應擾亂聖者自身所立之經藏，若毀壞能仁之理，亦將損害正法。』我亦如實宣說如經中所說之真實義，其他所化之追隨者，亦應如經中所說之真實義而受持，領受其意。若擅自改變，則為誹謗甚深之法性，擾亂教法，捨棄甚深之法，將被示以無間地獄。從『煩惱愚昧者，誹謗聖者』，乃至『如是捨棄甚深之法，智者亦不應過於畏懼火、毒蛇、劊子手以及霹靂。』火、蛇、敵以及金剛之火，僅能奪取性命，然捨棄此法，則將墮入較此更為可怖之無間地獄。
【English Translation】 'The realm of Dharma is also virtuous,' and in the seventh, 'Afflicted by afflictions, the very essence of the Tathagata, also observing sentient beings, thus it is,' and in the eighth, 'Thus, although there is a protector within myself, I am still a wise one without a protector,' and in the ninth, 'Thus, the all-knowing one, like pure gold, knows the peaceful mind,' and in terms of activity, 'The Buddha is a treasure of immaculate qualities, impartially observing all sentient beings.' The commentary also says, 'Among these, the three metaphors of the Buddha's form, honey, and essence are made in terms of the Tathagata's Dharmakaya pervading the realms of sentient beings without remainder, showing that all sentient beings possess the essence of the Tathagata.' If there is a sentient being outside the Dharmakaya of the Tathagata, then there is none in the category of sentient beings, just like the nature of space. As it is said, 'As space always pervades everything,' etc., citing the Sutras of the Tathagatagarbha, which show that all sentient beings possess the Dharmakaya of the Buddha, explaining them as they are, one should not slander the venerable father and sons. At the end of the Uttaratantra, it also says, 'Just as one with eyes can see by relying on electric lights, jewels, the sun, and the moon, so too, by relying on the Sage who possesses great meaning and the light of Dharma, this is well explained.' And, 'Why? Because there is no one in this world more learned than the Victorious One, that all-surpassing one is truly all-knowing, not known by others.' Therefore, one should not disturb the Sutras established by the Sage himself, for destroying the principles of the Sage will also harm the Dharma. I also explain as it is said in the Sutras of definitive meaning, and other disciples should also uphold and receive the meaning as it is said in the Sutras of definitive meaning. If one changes it arbitrarily, it is slandering the profound nature of Dharma, disturbing the teachings, and abandoning the profound Dharma, and will be shown the uninterrupted hell. From 'Afflicted and ignorant ones, slandering the noble ones,' to 'Thus abandoning the profound Dharma, wise ones should not be too afraid of fire, poisonous snakes, executioners, and lightning.' Fire, snakes, enemies, and the fire of Vajra only take life, but abandoning this Dharma will lead to the more terrifying uninterrupted hells.
་མི་ འགྱུར། །གང་ཞིག་ཡང་ཡང་སྡིག་གྲོགས་བརྟེན་པས་སངས་རྒྱས་ངན་སེམས་ལྡན་གྱུར་དང་། ། ཕ་མ་དགྲ་བཅོམ་བསོད་པ་བྱ་བ་མིན་བྱེད་མཆོག་ཚོགས་འབྱེད་པའི་མི། །དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ 1-301 ངེས་པར་བསམས་ན་མྱུར་དུ་དེ་ལས་ཐར་འགྱུར་གྱི། །གང་ཞིག་ཡིད་ནི་ཆོས་ལ་སྡང་བ་དེ་ལ་ ཐར་པ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། ། གདོད་ནས་ལྷུན་གྲུབ་རང་བྱུང་བཅོམ་ལྡན་འདས། །ཁྱོད་ནི་མཁའ་ལྟར་འཁོར་འདས་ ཀུན་ལ་ཁྱབ། །མཚན་གྱི་རྣམས་གྲངས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཀྱང་། །དོན་གཅིག་གཉིས་ མེད་ཡེ་ཤེས་སྐུ་ལ་འདུད། །ཅེས་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་མེད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཐལ་ལོ། ། ཁྱབ་སྟེ། གཞི་མེད་ན་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་མེད་པ་ནི་ཁྱབ་པའི་རིགས་པ་ཡིན་ལ་གོང་དུ་སེམས་ ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་ཡོད་པར་སྟོན་པའི་ལུང་རྣམ་ནི་ཁྱབ་པའི་ལུང་ངོ་། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ མེད་ན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི། ངོ་བོ་རྒྱུ་འབྲས་ལས་ལྡན་འཇུག་པ་དང་། །གནས་སྐབས་ དེ་བཞིན་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན། །རྟག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་ནི། །དོན་དམ་ དབྱིངས་ཀྱི་དགོངས་དོན་ཡིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་རྒྱལ་བའི་སྙིང་པོ་ནི། །རྣམ་ བཞག་རྣམ་པ་བཅུ་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པའི་དོན་བཅུ་པོ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། ཁྱབ་སྟེ། གཞི་མེད་ན་ ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་མེད་པས་སོ། ། དཔེ་དགུས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བཞུགས་པར་བསྟན་པ་མི་ འཐད་པར་ཐལ། པད་ངན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་ཡོད་པ་དཔེ་དང་སེམས་ཅན་ ལ་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་སོགས་ཡོད་པ་དོན་དུ་སྦྱར་བ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དཔེའི་གཟུགས་ སོགས་དོན་ལ་གནས་ཀྱང་དོན་གྱི་ཆོས་སྐུ་སོགས་དོན་ལ་མི་གནས་པས་སོ། ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་ཡོད་པར་གཟིགས་མི་སྲིད་པའམ་ ཡང་ན་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་འཁྲུལ་ཤེས་སུ་ཐལ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡོད་པའི་དོན་ དམ་ཆོས་སྐུ་དེ་དྲི་མ་སྦྱངས་ནས་རང་རང་གི་ཐོབ་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐུ་ 1-302 ལྟམ་པ་དང་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བས་སེམས་ཅན་ རང་རང་ལ་སྙིང་པོ་ཆོས་སྐུ་ཡོད་པར་ཤེས་ནས་སེམས་ཞུམ་པ་སོགས་ཉེས་པ་ལྔ་སེལ་བ་དང་ སྤྲོ་དང་སྟོན་པ་བཞིན་གུས་སོགས་ཡོན་ཏན་ལྔ་འཐོབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་མྱུར་དུ་ཐོབ་པ་རྣམས་ མི་འཐད་པར་ཐལ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟགས་ཁས་བླངས་ཞིང་འདོད་ན། རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་ འཕྲོ་ཕྱིར་དང་། ཞེས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་མྱུར་དུ་ཐོབ་ཅེས་པའི་བར་རྒྱུད་བླའི་ལེའུ་ དང་པོའི་གཞུང་ཧྲིལ་པོ་དང་འགལ་ལོ། ། དྲི་མ་སྦྱང་གཞི་རྟོགས་བྱ་ཆོས་དབྱིངས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མེད་ན་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ བྲལ་འབྲས་བྱང་ཆེན་མེད་དེ། སྔོན་དུ་དྲི་བཅས་ཀྱི་གོ
【現代漢語翻譯】 不改變。如果反覆依賴惡友，就會對佛陀懷有惡意， 殺害父母、阿羅漢，不做善事，破壞僧團的人。 如果認真思考這些法則，就能迅速從中解脫。如果內心憎恨佛法， 又怎麼能獲得解脫呢？』 本來任運成就的薄伽梵（Bhagavan，世尊）！您像虛空一樣遍佈輪迴和涅槃。 您的名號不可思議，但意義唯一，我頂禮無二智慧身。 應如是說。 如果眾生沒有佛，那麼就沒有如來藏（Tathāgatagarbha，如來藏）。 這是周遍的，因為如果基礎不存在，特殊的法就不存在，這是周遍的理證，並且上面證明眾生有佛的教證是周遍的教證。 如果沒有如來藏，那麼如來藏的體性、因果、作用、進入， 以及暫時的普遍意義，恒常不變的功德無別， 就是勝義法界的密意。』 如是說，『因此，佛陀的如來藏，被稱為十種相。』 那麼這十種意義就不可能存在。這是周遍的，因為如果基礎不存在，特殊的法就不存在。 用九個比喻來顯示如來藏存在於一切眾生之中是不合理的。 將蓮花中的佛像等作為比喻，將眾生具有佛的法身等作為意義來對應是不合理的。 因為比喻中的形象等存在於意義中，而意義中的法身等不存在於意義中。 佛陀的眼睛不可能看到眾生有佛，或者說，所見的智慧是錯覺。 如果眾生所具有的勝義法身在去除污垢后，不能成為各自的獲得之義，那麼諸佛降臨世間， 轉法輪是不合理的。因為轉法輪使眾生知道各自具有的如來藏法身，從而消除怯懦等五種過失， 獲得歡喜和如導師般恭敬等五種功德，迅速成佛是不合理的。 如果承認一切的宗法，並且如果想要，那麼『圓滿佛身是果，』從這裡到『佛陀迅速獲得』之間，就與《寶性論》第一品的所有內容相違背。 如果去除污垢的基礎——可證悟的法界如來藏不存在，那麼就沒有證悟的體性，也沒有究竟的菩提，因為之前有污垢的緣故。
【English Translation】 Does not change. If one repeatedly relies on bad friends, one will harbor ill intentions towards the Buddha, Kill parents, Arhats (Arhat, worthy one), not do good deeds, and destroy the Sangha (Sangha, community). If one seriously contemplates these laws, one will quickly be liberated from them. If the mind hates the Dharma, How can there be liberation? ' Originally spontaneously accomplished Bhagavan (Bhagavan, Blessed One)! You are like the sky, pervading Samsara (Samsara, cyclic existence) and Nirvana (Nirvana, liberation). Your names are inconceivable, but the meaning is one, I prostrate to the non-dual wisdom body. It should be said thus. If sentient beings do not have Buddha, then there is no Tathāgatagarbha (Tathāgatagarbha, Buddha-nature). This is pervasive, because if the basis does not exist, the special Dharma does not exist, this is the pervasive reasoning, and the scripture above that proves that sentient beings have Buddha is the pervasive scripture. If there is no Tathāgatagarbha, then the nature, cause, effect, function, and entry of the Tathāgatagarbha, As well as the temporary universal meaning, the unchanging qualities are inseparable, Is the meaning of the ultimate Dharmadhatu (Dharmadhatu, the realm of truth).' It is said thus, 'Therefore, the Buddha's Tathāgatagarbha is called the ten aspects.' Then these ten meanings are impossible. This is pervasive, because if the basis does not exist, the special Dharma does not exist. It is unreasonable to show that the Tathāgatagarbha resides in all sentient beings with nine metaphors. It is unreasonable to correspond the Buddha image in the lotus, etc., as a metaphor, and the Dharmakaya (Dharmakaya, the body of truth) of the Buddha in sentient beings, etc., as the meaning. Because the images in the metaphor exist in the meaning, but the Dharmakaya in the meaning does not exist in the meaning. It is impossible for the Buddha's eyes to see that sentient beings have Buddha, or the wisdom of seeing is a delusion. If the ultimate Dharmakaya that sentient beings have, after removing the defilements, cannot become the meaning of their respective attainment, then the Buddhas descending into the world, Turning the Dharma wheel is unreasonable. Because turning the Dharma wheel makes sentient beings know that they each have the Tathāgatagarbha Dharmakaya, thereby eliminating the five faults such as cowardice, And obtaining the five qualities such as joy and respect like a teacher, it is unreasonable to quickly become a Buddha. If one admits all the signs, and if one wants, then 'The perfect Buddha body is the fruit,' from here to 'The Buddha quickly attains' is contrary to the entire first chapter of the Uttaratantra (Uttaratantra, the highest tantra). If the basis for removing defilements—the Dharmadhatu Tathāgatagarbha that can be realized—does not exist, then there is no nature of realization, and there is no ultimate Bodhi (Bodhi, enlightenment), because there were defilements before.
ས་མེད་ན་ཕྱིས་དྲི་བྲལ་གྱི་གོས་མེད་ པ་དང་གཞལ་བྱ་མེད་ན་ཚད་མ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆེན་མེད་ན་དེའི་ཡན་ལག་ཡོན་ཏན་ དང་དེའི་བྱེད་ལས་འཕྲིན་ལས་མེད་དེ། གྲི་མེད་ན་དེའི་ཡོན་ཏན་བཟོ་ལེགས་ཤིང་རྣོ་བ་ སོགས་དང་བྱེད་ལས་གཅོད་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་གནས་བཞི་པོ་འདི་མེད་ན་འབྲས་བུ་ དཀོན་མཆོག་གསུམ་མེད་དེ། མེ་ལོག་ན་དུ་བ་ལོག་པ་བཞིན་ནོ། ། སངས་རྒྱས་སོགས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་དོན་བདུན་པོ་འདི་མེད་ན་རྒྱུད་བླའམ་བཀའ་ཐ་མའི་ བརྗོད་བྱ་ཐམས་ཅད་མེད་ཅིང་། དེ་མེད་ན་བཀའ་བར་པ་དང་དང་པོ་དང་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡང་མེད་དེ། ཆོས་དབྱིངས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མེད་པས་སོ། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་ པོ་མེད་ན་འགོག་བདེན་དང་། དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། ཡོངས་གྲུབ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ སོགས་མེད་པས། བདེན་བཞི་དང་བདེན་གཉིས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དང་ཆོས་ལྔ་དང་གཞི་ ལྔ་རྣམས་མི་སྲིད་དོ། །སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་མ་ཞུགས་པ་དང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ དྲང་དོན་དུ་འདོད་པས་ཟློག་ཕྱོགས་འགྱེད་པ་རྣམས་བསྟན་པའི་བྱ་བ་ཅི་འདྲ་ཡིན་དཔྱོད་པར་ ཞུའོ། ། 1-303 (བྱང་རྩེ་བ་)ཁ་ཅིག་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དྲི་བཅས་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་ལ་ཡོད་ཀྱི་ སངས་རྒྱས་ལ་མེད་དོ་ཞེ་ན། རང་གི་སྙིང་པོ་རང་ལ་མེད་པར་གཞན་ལ་ཡོད་ཅེས་པ། དངོས་ ཡོད་མེད་ལ་ཡོད་ཡིན་ལ། །དངོས་པོ་མེད་པའང་ཡོད་མིན་ཞེས། །བླུན་པོ་ཡི་ནི་དཔྱོད་ལ་ ལྟོས། །ཞེས་པར་མི་འགྱུར་རམ། སྙིང་པོ་སངས་རྒྱས་ལ་མེད་ན་སྙིང་པོའི་འབྲས་བུའི་ཡོན་ ཏན་སངས་རྒྱས་པ་ན་ཡོད་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་འཇུག་པའི་ཡ་གལ་ཡིན་པ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་གནས་སྐབས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བརྗོད་ པ། སྙིང་པོ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཀུན་ཁྱབ་ཡིན་པ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་སྙིང་པོ་འགྱུར་མེད་ཡིན་ པ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་སྙིང་པོའི་རྣམ་གྲངས་ཆོས་སྐུ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། དོན་ དམ་བདེན་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་པ་ཡིན་པ་ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་ཡིན་པ་དང་དྲུག་པོ་ མི་རིགས་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་ན་རྒྱལ་བའི་སྙིང་པོ་ཡི་དོན་བཅུར་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་རྒྱལ་ བའི་སྙིང་པོ་ནི། །རྣམ་བཞག་རྣམ་པ་བཅུ་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །སྙིང་པོ་ཆོས་ ཉིད་རིགས་པ་ལ། །ཤུན་པ་རྟོག་གེས་རྒོལ་བ་འདི། །རྡོ་རྗེ་ཕ་ལམ་བྲག་རི་ལ། །ལ་ཆས་ཐོ་ བས་བསྣུན་པ་འདྲ། །ཞེས་བྱའོ། ། ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ལས་མ་གྲོལ་བ་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་བརྗོད་ལ། གྲོལ་བ་ བྱང་ཆུབ་ཏུ་བརྗོད་ཅེས་པ་ལན་གཉིས་གསུམ་བྱུང་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་བདེ་ གཤེགས་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་ཟློག་ཕྱིར། ལྷག་པ་ལ་སྒྲུབ་སྒྲ་གཙོ་བོར་ བརྗོད་པ་ད
【現代漢語翻譯】 如果沒有土地，就像沒有洗淨污垢的衣服；如果沒有可衡量的對象，就像沒有衡量的標準一樣。如果沒有偉大的菩提心，就沒有它的分支功德和它的作用事業；就像沒有刀，就沒有它的功德，如精巧鋒利等，也沒有切割的作用一樣。如果沒有這四個根本，就沒有三寶的果；就像火熄滅了，煙也消失了一樣。 如果沒有佛等金剛般的七種意義，就沒有續部或最後教言的一切所詮釋的內容；如果沒有這些，就沒有中間和最初的教言以及續部的所詮釋的內容，因為沒有法界大菩提心。如果沒有如來藏，就沒有滅諦、勝義諦、圓成實性和如是性等，因此，四聖諦、二諦、三自性、五法和五基都不可能存在。對於眾生沒有佛性，以及將如來藏視為不了義的觀點，請思考這些顛倒的觀點是什麼樣的說法事業。 (尖峰菩提)有些人認為如來藏只有染污，因此存在於眾生心中，而佛卻沒有。自己的本性自己沒有，卻存在於他人心中，這難道不是應了『實有於無有，實無亦非有，愚者之觀察』這句話嗎？如果佛沒有如來藏，那麼如來藏的果的功德在成佛時才存在，佛的如是性是進入的關鍵，完全清淨的如來藏的狀態被稱為如來，如來藏像虛空一樣遍及一切，完全清淨的如來藏是不變的，完全清淨的如來藏的異名是法身、如來、勝義諦和涅槃，這些功德無差別的意義和六種不合理性就會出現。如果承認這些，那麼如來藏的十種意義就不合理，因為與『如來藏的體性，宣說為十相』相違背。對於那些用邏輯來反駁如來藏法性道理的人，就像用錘子敲打金剛石山一樣。 將未從煩惱的束縛中解脫出來的稱為如來藏，將解脫出來的稱為菩提，之所以重複兩三次，是為了消除眾生是否認為眾生的如是性不是如來藏的疑慮。對於剩餘的部分，以強調的方式主要闡述。
【English Translation】 Without earth, it is like having no garment free from the stain of washing; without an object to be measured, it is like having no standard of measurement. Without great Bodhicitta (བྱང་ཆེན་, byang chen, great Bodhi-mind), there are no branch virtues and activities; like without a knife, there are no qualities such as skillful and sharp, and no function of cutting. Without these four bases, there are no three jewels of fruition; like when a fire is extinguished, the smoke disappears. Without these seven meanings like the Vajra (རྡོ་རྗེ་, rdo rje, diamond/thunderbolt) of the Buddhas, there is nothing to be expressed in the Tantras or the final teachings; without that, there is nothing to be expressed in the intermediate and initial teachings and the Tantras, because there is no Dharmadhatu (ཆོས་དབྱིངས་, chos dbyings, the expanse of Dharma) great Bodhicitta. Without the Tathagatagarbha (བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་, bde gshegs snying po, the essence of the Thus-Gone), there is no cessation truth, ultimate truth, the perfectly established, and suchness, so the four truths, two truths, three natures, five dharmas, and five bases are impossible. Please consider what kind of teaching activity it is to say that sentient beings do not have the Buddha-nature and to consider the Tathagatagarbha as provisional meaning, which are reversed views. (Byang Tsewa) Some say that the Tathagatagarbha is only with defilements, so it exists in sentient beings but not in Buddhas. To say that one's own essence does not exist in oneself but exists in others, does it not become 'The existent is in the non-existent, the non-existent is not existent, look at the examination of the fool'? If the Buddha does not have the Tathagatagarbha, then the qualities of the fruit of the essence exist when one becomes a Buddha, the suchness of the Buddha is the key to entering, the state of the completely pure Tathagatagarbha is called Tathagata, the essence is all-pervasive like the sky, the completely pure essence is immutable, the synonyms of the completely pure essence are Dharmakaya (ཆོས་སྐུ་, chos sku, Dharma Body), Tathagata, ultimate truth, and Nirvana (མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་, mya ngan las 'das pa, transcendence of sorrow), and the meaning of these inseparable qualities and the six irrationalities will occur. If you accept these, then the ten meanings of the essence of the Victorious One are not reasonable, because it contradicts 'The nature of the essence of the Victorious One is said to be ten aspects'. To those who refute the reason of the Dharmata (ཆོས་ཉིད་, chos nyid, the nature of Dharma) of the essence with logic, it is like hitting a diamond mountain with a hammer. To call the one who has not been liberated from the sheath of afflictions the Tathagatagarbha, and to call the liberated one Bodhi, the reason for repeating it two or three times is to dispel the doubt that sentient beings think that the suchness of sentient beings is not the Tathagatagarbha. For the remaining part, it is mainly explained in an emphatic way.
མིགས་གསལ་ཡིན་གྱི་སྤྱིར་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ཐམས་ཅད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་དོན་དམ་ཆོས་སྐུའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དངོས་ཡིན་ ཏེ་དེ་ལྟ་མིན་ན། རྒྱུད་བླའི། རྒྱ་མཚོ་ཆེ་བཞིན་དཔག་མེད་པའི་ཞེས་པ་ནས་ཉི་མ་ལྟ་བར་ མི་ནུས་བཞིན་ཞེས་པའི་བར་གྱི་གཞུང་ལ་བཤད་པ་མེད་ཅིང་། མདོ་སྡེ་མང་པོར་སངས་རྒྱས་ 1-304 བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་ཡང་ཡང་གསུངས་པ་དང་། གསང་སྔགས་ སུའང་། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་བཅོམ་ལྡན་ འདས་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་དོན་དམ་པའི་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཡང་དག་ བརྗོད་པར། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་ཆེ་ཞེས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་དང་། མཇུག་ཏུ་ཡང་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཧྲི་ད་ཡ་ཞེས་དང་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་ཛྙཱ་ན་ གརྦྷ། ཞེས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཉིད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་གསུངས་པ་དང་། དུས་འཁོར་ འགྲེལ་ཆེན་དྲི་མེད་འོད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་ཡེ་ ཤེས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ། གསོལ་བ་འདེབས་ པ་དང་བཅས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས། མཚན་བརྗོད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་གསུངས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་ཡུལ་ལ་དབང་པོ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་ པ་ལ་ཆགས་པ་རྣམས་མ་མཐོང་བའི་སྐྱོན་བཟུང་བས་མནར་མེད་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་ ཞེས་དང་། དོན་དམ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་ལེའུ་ལྔ་པ་ལས་རྒྱས་པར་བསྟན་ པར་བྱའོ། ། ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དང་གནད་གཅིག་ པའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་གསུངས་པ་དང་། རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོར། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་སྙིང་པོ་དགེ ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ་ཆེན་ཏེ། །ཉོན་མོངས་འདམ་གྱིས་མ་གོས་ པ། །རྡོ་རྗེ་པདྨའི་དབང་བསྐུར་ཡིན། །ཞེས་དང་། ང་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོར་བཤད། །དེ་བས་ ང་ནི་རྒྱལ་པོ་ཆེ། །ཞེས་དང་། དག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་སྙིང་པོ། །སེམས་དཔའ་སྙིང་པོ་ ཞེས་བྱར་བཤད། །ང་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་སྙིང་པོ། །ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ཉིད་ 1-305 བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་གསུངས་པ་དང་། དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་པའི་རྒྱུད་དུ། སྙིང་པོ་ཞེས་ནི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ཆོས་ཉིད་དག་པ་འདི་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ཉིད་བདེ་ གཤེགས་སྙིང་པོར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། ། མདོ་ལས་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པར་གསུངས་པར་མ་ཟད་སྔགས་ནས་ ཀྱང་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ཏེ། དུས་འཁོར་དུ། བུམ་པའི་ནང
【現代漢語翻譯】 總的來說，一切法界皆為如來藏（藏文：བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་，梵文：Tathāgatagarbha，梵文羅馬擬音：Tathāgatagarbha，漢語字面意思：如來之胎），但特別是指，究竟勝義法身佛是真正的如來藏。如果不是這樣，那麼《寶性論》中，從『如海廣大不可量』到『如日無法直視』之間的內容就無法解釋。而且，在許多經部中，佛薄伽梵（藏文：བཅོམ་ལྡན་འདས་，梵文：Bhagavan，梵文羅馬擬音：Bhagavan，漢語字面意思：世尊）多次被宣說為如來藏。在密續中，將三世諸佛的一切智慧歸納為一體的薄伽梵文殊智慧勇識（藏文：འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ，梵文：Mañjuśrī-jñānasattva，梵文羅馬擬音：Mañjuśrī-jñānasattva，漢語字面意思：文殊師利智慧薩埵）的究竟勝義名號的真實讚頌中說：『一切佛之大精髓』，以及『成為一切如來之精髓』。最後還說『Sarva-tathāgata-hṛdaya（藏文，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：一切如來心髓）』和『Dharmadhātu-jñāna-garbha（藏文，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：法界智藏）』，這樣宣說了智慧勇識本身就是如來藏。在時輪的釋論《無垢光》中說：『薄伽梵金剛持（藏文：རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ，梵文：Vajradhara，梵文羅馬擬音：Vajradhara，漢語字面意思：金剛持）是至高無上的，是不變的智慧，是諸佛和菩薩的精髓。如來以一百六十二頌的祈請文對此進行了詳細闡述。』這樣宣說了名號讚的所讚頌的對象就是如來藏。並且說：『如果有人貪執于如來藏之外的事物，貪執于感官所享受的對境，那麼他們會因為看不到真相而被指責，最終墮入無間地獄。』並且說：『究竟勝義的如來藏將在第五品中詳細闡述。』 因此，薄伽梵時輪本身就被宣說為與智慧勇識無別的如來藏。在《金剛頂經》中說：『如來藏是善，是法界之大性，不為煩惱垢所染，是金剛蓮花之灌頂。』並且說：『我說我（藏文，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：我）是法的精髓，因此我是偉大的國王。』並且說：『清凈者是如來藏，被稱為菩薩藏。我（藏文，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：我）是如來藏。』這樣宣說了薄伽梵金剛頂本身就是如來藏。在《意趣決定經》中說：『精髓即是佛，此乃清凈之法性。』這樣宣說了吉祥密集金剛本身就是如來藏，這並沒有任何矛盾之處。 不僅在經部中宣說了佛法身如虛空般遍佈，而且在密續中也廣為宣說。例如，在時輪中說：『在瓶中……』
【English Translation】 Generally speaking, all Dharmadhatu (藏文：ཆོས་དབྱིངས་，梵文：Dharmadhātu，梵文羅馬擬音：Dharmadhātu，漢語字面意思：法界) are the Tathāgatagarbha (藏文：བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་，梵文：Tathāgatagarbha，梵文羅馬擬音：Tathāgatagarbha，漢語字面意思：Womb of the Tathāgata), but especially, the Buddhas of ultimate truth Dharmakāya (藏文：ཆོས་སྐུ，梵文：Dharmakāya，梵文羅馬擬音：Dharmakāya，漢語字面意思：Dharma body) are the actual Tathāgatagarbha. If this were not the case, then the content of the Uttaratantra (藏文：རྒྱུད་བླ，梵文：Uttaratantra，梵文羅馬擬音：Uttaratantra，漢語字面意思：Highest Tantra), from 'as vast as the great ocean' to 'unable to look at like the sun,' would be without explanation. Moreover, in many Sutras, the Buddha Bhagavan (藏文：བཅོམ་ལྡན་འདས་，梵文：Bhagavan，梵文羅馬擬音：Bhagavan，漢語字面意思：Blessed One) himself is repeatedly spoken of as the Tathāgatagarbha. In the Tantras as well, in the accurate praise of the ultimate meaning name of Bhagavan Mañjuśrī-jñānasattva (藏文：འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ，梵文：Mañjuśrī-jñānasattva，梵文羅馬擬音：Mañjuśrī-jñānasattva，漢語字面意思：Mañjuśrī Wisdom Being), which is the collection of all the wisdom of the Buddhas of the three times into one, it says: 'The great essence of all Buddhas,' and 'Having become the essence of all Tathāgatas.' And at the end, it also says 'Sarva-tathāgata-hṛdaya (藏文，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：Essence of all Tathāgatas)' and 'Dharmadhātu-jñāna-garbha (藏文，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：Dharmadhatu-jnana-garbha),' thus the Jñānasattva (藏文：ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ，梵文：Jñānasattva，梵文羅馬擬音：Jñānasattva，漢語字面意思：Wisdom Being) himself is spoken of as the Tathāgatagarbha. In the great commentary on the Kālacakra (藏文：དུས་འཁོར，梵文：Kālacakra，梵文羅馬擬音：Kālacakra，漢語字面意思：Wheel of Time), the Vimalaprabhā (藏文：དྲི་མེད་འོད，梵文：Vimalaprabhā，梵文羅馬擬音：Vimalaprabhā，漢語字面意思：Stainless Light), it says: 'The Bhagavan Vajradhara (藏文：རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ，梵文：Vajradhara，梵文羅馬擬音：Vajradhara，漢語字面意思：Vajra Holder) is supreme, is unchanging wisdom, is the essence of the Buddhas and Bodhisattvas. The Tathāgata has thoroughly shown this with one hundred and sixty-two verses of supplication.' Thus, the object of the name recitation is spoken of as the Tathāgatagarbha. And it says: 'Those who are outside of the Tathāgatagarbha, those who are attached to enjoying objects with the senses, will be blamed for not seeing the truth and will go to Avīci (藏文：མནར་མེད་，梵文：Avīci，梵文羅馬擬音：Avīci，漢語字面意思：Without Interruption).' And it says: 'The ultimate truth of the Tathāgatagarbha will be explained in detail in the fifth chapter.' Therefore, the Bhagavan Kālacakra himself is spoken of as the Tathāgatagarbha, which is inseparable from the Jñānasattva. In the Vajraśekhara (藏文：རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ，梵文：Vajraśekhara，梵文羅馬擬音：Vajraśekhara，漢語字面意思：Vajra Peak) it says: 'The Tathāgatagarbha is good, it is the great nature of the Dharmadhatu, it is not stained by the mud of afflictions, it is the empowerment of the Vajra Lotus.' And it says: 'I (藏文，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：I) am said to be the essence of the Dharma, therefore I am the great king.' And it says: 'The pure one is the Tathāgatagarbha, it is said to be the Bodhisattva-garbha. I (藏文，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：I) am the Tathāgatagarbha.' Thus, the Bhagavan Vajraśekhara himself is spoken of as the Tathāgatagarbha. In the Tantra of Prophesying Intentions, it says: 'The essence is the Buddha, this is the pure nature of Dharma.' Thus, there is no contradiction in saying that the glorious Guhyasamāja (藏文：གསང་བ་འདུས་པ，梵文：Guhyasamāja，梵文羅馬擬音：Guhyasamāja，漢語字面意思：Secret Assembly) itself is the Tathāgatagarbha. Not only is it said in the Sutras that the Dharmakāya of the Buddha pervades like the sky, but it is also widely spoken of in the Tantras. For example, in the Kālacakra it says: 'In the vase...'
་དུ་ཆུ་ནི་ལེན་པར་བྱེད་པ་ན་ཡང་ ནམ་མཁར་འགྲོ་བ་མིན་པ་ཇི་ལྟ་བར། །མཁའ་ཁྱབ་མཁའ་ཡི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ནི་ཡུལ་དང་རྣམ་ པར་བྲལ་བ་ལུས་ཀྱི་དབུས་སུ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང་། སངས་རྒྱས་ཞིང་ནི་སངས་རྒྱས་ དང་བཅས་བདེ་མཉམ་འབྲས་སྟེར་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དང་ཆགས་པ་སྟེ། །འདི་རྣམས་ ཀུན་ཏུ་བོར་ནས་སྡིག་པའི་བློ་ཡིས་ཁྱབ་བདག་གཞན་པ་དག་ཀྱང་ཚོལ་བྱེད་དེ། །ཞེས་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཆེན་པོ་གཞན་ནི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ འདིར་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། བསོད་ནམས་འདི་ཡིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རྣམ་གསུམ་ སྲིད་པར་གནས་པའི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ཤོག །ཅེས་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ རྣམ་གསུམ་སྲིད་པར་གནས་པའི་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དྲིན་ལས་ཨེ་ཝཾ་ཉིད་གྱུར་ཅིག །ཅེས་ སྲིད་གསུམ་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཐོབ་བྱའི་དོན་དམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་རང་རང་ལ་བཞུགས་ པ་དང་། དེ་ལྟར་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུད་ལ་མཁའ་ལག་མི་བདག་རྣམས་ཏེ་ལྷ་དང་ལྷ་མོ་ རྣམས་ཀྱི་ནི། །ཞེས་ནས། གང་གི་རང་གི་ལུས་ལ་ཉིན་མཚན་དུས་དང་ཟླ་བ་འཕོ་བའི་དབྱེ་ བ་དག་གིས་ཤེས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་དཔལ་ལྡན་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་སྲིད་པའི་འཇིགས་འཇོམས་ སངས་རྒྱས་སྐྱེ་བ་འདི་ཉིད་ཁོ་ན་ལའོ། །ཞེས་དཔལ་ལྡན་རྒྱུད་རྒྱལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་པོ་རང་གི་ལུས་ལ་གནས་པར་ཤེས་ཏེ། བསྐྱེད་རྫོགས་བསྒོམ་ན་ཚེ་འདིར་ འཚང་རྒྱ་ཞེས་དང་། 1-306 རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་མདོར་བསྟན་དུ། ཇི་ལྟར་ཟླ་ཤར་རིམ་པ་ཡིས། །ཆ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ རྫོགས་པར་འགྱུར། །གྲིབ་ལ་ཉམས་པ་རྫོགས་པ་སྟེ། །ཟླ་བ་ཆ་དང་རྫོགས་པ་མིན། །དེ་ བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཤར་རིམ་པས། །ས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྫོགས་པར་འགྱུར། །ཉོན་མོངས་ལ་ སོགས་ཉམས་པས་རྫོགས། །ཡེ་ཤེས་ཆ་དང་རྫོགས་པ་མིན། །ཞེས་ཟླ་བ་ནག་ཕྱོགས་ལ་ ཆད་པ་དཀར་ཕྱོགས་སུ་གསར་དུ་མ་སྐྱེས་པར་ནག་ཕྱོགས་ཀྱི་གྲིབ་མ་རིམ་གྱིས་ཉམས་པས་ རྫོགས་པ་ལྟར། དོན་དམ་ཆོས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་སྟོབས་སོགས་སེམས་ཅན་གྱི་ཚེ་སྒྲིབ་གཉིས་ ཀྱིས་བསྒྲིབ་པ། ལམ་དུས་རིམ་གྱིས་དག་པ་ལ་ས་རྣམས་ཐོབ་པའི་ཐ་སྙད་བྱས་ཤིང་རྫོགས་ པར་དག་ཚེ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་ཐ་སྙད་བྱས་ཀྱི། ཆོས་སྐུ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་རྟག་ཏུ་བཞུགས་ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཐོབ་བྱ་དོན་དམ་ཆོས་སྐུའི་ དབང་དུ་བྱས་ཏེ། སམ་བྷུ་ཊིར། རང་གི་ལུས་ལ་སངས་རྒྱས་བཞུགས། །གཞན་དུ་གང་ ནའང་སངས་རྒྱས་མེད། །མི་ཤེས་མུན་པས་སྒྲིབ་པ་རྣམས། །ལུས་ལས་གཞན་དུ་སངས་རྒྱས་ འདོད། །ཅེས་དང་། ཀྱེའི་རྡོ་རྗེར། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འོན་ཀྱང་བློ་བུར་དྲི་མས་སྒྲིབ། ། དེ་ཉིད་བསལ་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་
【現代漢語翻譯】 就像從水中取水一樣， 卻不能因此而在天空中行走。 如同遍佈虛空的金剛持（Vajradhara）， 遠離一切處所和分別，卻安住于身體的中央。
佛土與佛陀同在， 帶來安樂和平等，以及證悟的果實， 它存在於身、語、意和貪執之中。 捨棄這一切， 卻以罪惡之心尋求其他主宰。
一切眾生皆是佛， 沒有其他偉大的佛陀存在於這個世間。 愿以此功德， 令一切眾生獲得無上菩提， 並安住於三界之中。 愿一切眾生， 因安住於三界之中， 皆能因時輪（Kalachakra）的恩澤而成就ཨེ་ཝཾ་（藏文：ཨེ་ཝཾ།，梵文天城體：एवं，梵文羅馬擬音：evam，漢語字面意思：如是）。
三界一切眾生所應獲得的究竟佛陀， 也安住在各自的心中。 因此，最初的佛陀傳承中， 無論是虛空、陸地的主人，還是天神和天女們，
都能通過自身身體上晝夜、時節和月份的流逝變化而了知。 他就是吉祥的文殊金剛（Manjushri Vajra）， 是寂滅輪迴恐懼的佛陀， 唯有在此生才能證悟。
因此，要知道吉祥密集金剛（Guhyasamaja Tantra）壇城中的一千六百二十位本尊都安住在自己的身體里，通過生起次第和圓滿次第的修持，今生就能成佛。
根本續（Mula Tantra）的灌頂簡述中說： 如同月亮逐漸盈滿， 各個部分逐漸圓滿。 虧損是因為陰影的消退而圓滿， 月亮並非由部分組成，也不是逐漸圓滿的。 同樣，智慧逐漸顯現， 通過各個階段（地）而圓滿。 煩惱等的消退即是圓滿， 智慧並非由部分組成，也不是逐漸圓滿的。
就像月亮在上弦月時逐漸虧缺，並非新月逐漸生長，而是通過下弦月陰影的逐漸消退而達到圓滿一樣。究竟法身的智慧、力量等被眾生的二障所遮蔽，通過道位逐漸清凈，因此有了獲得諸地的說法，完全清凈時，就有了獲得圓滿菩提的說法。但法身是恒常遍佈於一切眾生心中的。
同樣，就所要獲得的究竟法身而言，桑布扎（Sambuta）中說： 佛陀安住在自己的身體里， 其他任何地方都沒有佛。 被無知的黑暗所遮蔽的人們， 想要在身體之外尋找佛陀。
《喜金剛本續》（Hevajra Tantra）中說： 一切眾生皆是佛， 然而被突如其來的污垢所遮蔽。 如果去除這些污垢， 他們就是佛陀本身。
【English Translation】 Just as one takes water from water, One cannot thereby walk in the sky. Like Vajradhara (Holder of the Vajra) pervading the sky, He is without place or distinction, yet dwells in the center of the body.
The Buddha-field is with the Buddha, Bringing bliss and equality, and the fruit of enlightenment, It exists in body, speech, mind, and attachment. Abandoning all these, One seeks other lords with a sinful mind.
All sentient beings are Buddhas, There is no other great Buddha in this world. By this merit, May all sentient beings attain unsurpassed Bodhi, And abide in the three realms. May all sentient beings, Abiding in the three realms, become Evam (藏文：ཨེ་ཝཾ།，梵文天城體：एवं，梵文羅馬擬音：evam，漢語字面意思：Thus) through the grace of Kalachakra (Wheel of Time).
The ultimate Buddhahood to be attained by all beings in the three realms, also dwells in their own hearts. Therefore, in the lineage of the first Buddha, Whether lords of the sky, land, or gods and goddesses,
They can know through the changes of day and night, seasons, and months in their own bodies. He is the auspicious Manjushri Vajra (Gentle Vajra), the Buddha who pacifies the fear of samsara, Enlightenment can only be attained in this life.
Therefore, know that the one thousand six hundred and twenty deities in the mandala of the auspicious Guhyasamaja Tantra (Secret Assembly Tantra) reside in your own body. By practicing the generation stage and completion stage, one can attain Buddhahood in this life.
The Abbreviated Empowerment of the Root Tantra says: Just as the moon gradually waxes, Its parts gradually become full. Deficiency is completed by the waning of shadows, The moon is not composed of parts, nor is it gradually completed. Similarly, wisdom gradually arises, It is completed through the stages (Bhumis). Completion is through the waning of afflictions, etc. Wisdom is not composed of parts, nor is it gradually completed.
Just as the moon wanes during the dark half of the month, and is not newly grown during the waxing half, but is completed by the gradual waning of the shadows of the dark half. The wisdom, power, etc. of the ultimate Dharmakaya (Body of Truth) are obscured by the two obscurations of sentient beings. Purification is gradually achieved during the path, hence the saying of attaining the Bhumis. When completely purified, there is the saying of attaining complete enlightenment. But the Dharmakaya is always present, pervading the hearts of all beings.
Similarly, with regard to the ultimate Dharmakaya to be attained, the Sambuta says: The Buddha dwells in one's own body, There is no Buddha anywhere else. Those obscured by the darkness of ignorance, Want to seek the Buddha outside the body.
The Hevajra Tantra says: All sentient beings are Buddhas, However, they are obscured by sudden stains. If these stains are removed, They are Buddhas themselves.
དང་། རང་དང་རང་གི་རྟོག་པ་ལས། །སངས་ རྒྱས་མ་ཡིན་སེམས་ཅན་ནི། །གཅིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དུད་ འགྲོ་དང་། །ལྷ་དང་ལྷ་མི་མི་རྣམས་དང་། །བཤང་པའི་སྲིན་བུ་ལ་སོགས་པ། །བདེ་བ་གང་ ཕྱིར་མི་ཤེས་པས། །རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཅན། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་འདི་གང་དུ་ཡང་། ། སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་བསྟན་པ་མེད། །དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཉིད། །ཐམས་ཅད་ལུས་ ལ་རྣམ་པར་གནས། །གཉིས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་བདག་ ཉིད་གཙོ། །བརྟན་དང་གཡོ་བ་ཁྱབ་ནས་གནས། །ཞེས་དང་། ང་ཡིས་འདི་ཀུན་ཁྱབ་པ་སྟེ། 1-307 ། འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་གཞན་མ་མཐོང་། །ཞེས་དང་། གསང་འདུས་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བར། ལུས་ ནི་འདི་ཉིད་ཀུན་ལ་འདིར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་བཞུགས། །ཞེས་དང་། ཆོས་ རྣམས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ཡི། །ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འཇོམས། །དྲི་མེད་དྲི་བྲལ་དང་བ་ དང་། །རང་གི་རིག་པའི་གོ་འཕང་མཆོག །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རང་བཞིན་ཅན། །རིགས་ ལྔ་རྣམས་ནི་རྒྱས་པར་བྱེད། །ཅེས་དང་། བདེ་མཆོག་རྩ་རྒྱུད་ཨ་བྷི་དྷ་ན་དང་། མཁའ་འགྲོ་ཀུན་སྤྱོད་དང་། རྡོ་རྗེ་གུར་རྣམས་སུ། དེ་ཉིད་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་སྲོག །དེ་ཉིད་མི་འགྱུར་དམ་པ་ཡིན། །དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་ བྱེད་དེ། །ལུས་ཀུན་ལ་ནི་རྣམ་པར་གནས། །དེ་ཉིད་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་ ཡིན་པར་བཤད། །ཅེས་དང་། ཨ་བྷི་དྷ་ན་དང་གུར་དུ་གཞན་འདྲ་བ་ལ་དེ་ཉིད་གཉིས་མེད་ཡེ་ ཤེས་ཞེས་པ་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞེས་པར་ཡོད་དོ། །ཕྱག་རྡོར་འཁོར་ཆེན་གྱི་གཞུང་ དུ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་རང་བཞིན་ཅན། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་གནས། །མ་རྟོགས་ འཁོར་བར་འཁྱམ་པ་རྣམས། །དེ་དག་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ཞེས་དང་། མཚན་བརྗོད་དུ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་ལ་གནས། །ཞེས་དང་། ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པར་གར་བྱེད་པ། །ཞེས་ དང་། རྡོར་སྙིང་འགྲེལ་པར། རྩ་རྒྱུད་འབུམ་ལྔའི་ལུང་དྲངས་པར། ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཕྱག་དང་ ཞབས། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་སྤྱན་དང་དབུ། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་སྒྲ་གསན་དང་ལྡན། །ཐམས་ ཅད་ལ་ནི་ཁྱབ་པར་བཞུགས། །ཞེས་དང་། སྔར་རྡོ་རྗེ་འཆང་མཁའ་ཁྱབ་ཏུ་བཞུགས་པའི་ ལུང་དྲངས་པའི་འགྲེལ་པར། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱིས། འཁོར་བའི་བག་ཆགས་ལས་གྲོལ་བ་ མྱ་ངན་འདས་པའི་སེམས་གཞན་ཡོད་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་མིང་གིས་གསུངས་སོ། །ཞེས་དང་། མི་འཕོ་བའི་རྒྱུད་དེའི་ཕྱིར་གཡོ་མེད་བདེ་བའི་སྐད་གཅིག་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མས་སྟེར་བར་བྱེད། ཞེས་ཤེར་ཕྱིན་དང་ཆོས་དབྱིངས་གཅིག་ཏུ་གསུངས་ 1-308 ཤིང་བདེ་མཆོག་སྟོད་འགྲེལ་དུ་ཕྱག་རྡོར་གྱིས། ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་ལྷན་གཅིག་སྐྱེས་པ་དང་། ཆོས་དང་ལོངས
【現代漢語翻譯】 而且，從自身和自身的念頭中，沒有一個不是佛的眾生存在。地獄、餓鬼、畜生，以及天、非天、人和糞便中的蟲子等等，因為不瞭解快樂的緣由，所以總是處於自性快樂之中。這個世界無論在哪裡，都沒有將佛指示為其他。那即是大智慧本身，一切都以身體的形式存在，以無二的方式，是事物和非事物的主宰，穩定和運動遍佈存在。如是說，我遍佈這一切，沒有看到其他眾生的自性。如是說，在《密集金剛根本續》中說：『身體即是此處的一切，如來都居住於此。』如是說，遍佈一切法的，徹底摧毀一切煩惱，無垢無染，獲得自身覺性的最高地位，具有原始佛的自性，使五部族興盛。如是說。 在《勝樂根本續阿毗達那》、《空行母總集》和《金剛幕續》中說：『那即是眾生的生命，那是不變的聖者，那遍佈一切，以身體的形式存在於一切之中，那即是無二智慧，被稱為黑汝嘎。』如是說。在《阿毗達那》和《幕續》中，與其他相似之處在於，那無二智慧即是佛的智慧。在《金剛手大輪續》中說：『具有菩提心的自性，遍佈於一切眾生之中，對於未覺悟而流轉輪迴的眾生，生起為他們的利益之心。』如是說。在《名號贊》中說：『存在於一切眾生的心中。』如是說，『在虛空中舞動。』如是說。在《金剛心釋》中，引用了根本續五部的教證：『一切處都是手和腳，一切處都是眼睛和頭，與聽到世界的聲音相連，遍佈於一切處。』如是說。之前引用了金剛持遍佈虛空的教證的解釋中，觀世音菩薩說：『從輪迴的習氣中解脫出來，存在著涅槃之外的其他心，這被稱為金剛持。』如是說。因為是不變的續部，所以無動搖的快樂的瞬間，即是法界，由般若波羅蜜多給予。如是說，般若波羅蜜多和法界被說成是一體的。在《勝樂上部釋》中，金剛手說：『此智慧是俱生智，是法和享受。』
【English Translation】 Moreover, from oneself and one's own thoughts, there is not a single sentient being that is not a Buddha. Hells, hungry ghosts, animals, as well as gods, demigods, and humans, and worms in excrement, etc., because they do not understand the cause of happiness, they are always in a state of self-nature bliss. In this world, nowhere is the Buddha pointed out as other. That is the great wisdom itself, all exist in the form of the body, in a non-dual way, is the master of things and non-things, stability and movement pervade existence. Thus it is said, 'I pervade all of this, I have not seen the other nature of beings.' Thus it is said, in the Guhyasamaja Root Tantra: 'The body is all here, the Tathagatas all reside here.' Thus it is said, 'Pervading all dharmas, utterly destroying all afflictions, immaculate and stainless, attaining the supreme state of one's own awareness, possessing the nature of the primordial Buddha, making the five families flourish.' Thus it is said. In the Chakrasamvara Root Tantra Abhidhana, the Dakini Samvara, and the Vajra Panjara, it is said: 'That is the life of sentient beings, that is the unchanging holy one, that pervades all, exists in all in the form of the body, that is non-dual wisdom, called Heruka.' Thus it is said. In the Abhidhana and the Panjara, similar to others, that non-dual wisdom is the wisdom of the Buddha. In the Vajrapani Great Wheel Tantra, it is said: 'Possessing the nature of Bodhicitta, pervading all sentient beings, for those who are not awakened and wander in samsara, generate the mind for their benefit.' Thus it is said. In the Name Praise, it is said: 'Resides in the minds of all sentient beings.' Thus it is said, 'Dancing in the sky.' Thus it is said. In the Vajra Heart Commentary, quoting the testimony of the five root tantras: 'Everywhere are hands and feet, everywhere are eyes and heads, connected to hearing the sounds of the world, pervading everywhere.' Thus it is said. Previously, in the explanation of the testimony quoted that Vajradhara pervades the sky, Avalokiteshvara said: 'Liberated from the habits of samsara, there is another mind other than Nirvana, which is called Vajradhara.' Thus it is said. Because it is the unchanging tantra, the moment of unwavering bliss is the Dharmadhatu, given by the Prajnaparamita. Thus it is said, Prajnaparamita and Dharmadhatu are said to be one. In the Chakrasamvara Upper Commentary, Vajrapani said: 'This wisdom is innate wisdom, is dharma and enjoyment.'
་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་བདག་གིས་ཡེ་ཤེས་དང་ཐུགས་དང་གསུང་ དང་སྐུ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་གྱུར་པས། འཇིག་རྟེན་གསུམ་མཐོ་རིས་དང་ས་སྟེང་དང་། ས་ འོག་རྣམས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་པ་བསོད་ནམས་དམན་པ་རྣམས་ཀྱི་ རྙེད་པར་དཀའ་བའོ། །ཞེས་སྐུའི་བཞིའི་ཧེ་རུ་ཀ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མཁའ་ཁྱབ་ཏུ་གསུངས་པ་ དང་། ཡང་དེར། དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་པ་ཉིད། དེ་བཞིན་ ཉིད་དང་རིགས་ལྡན་མ་དང་པདྨ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་ཏེ། ཆོས་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ ཉིད་དང་ཤེར་ཕྱིན་དང་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་རྣམས་དོན་ལ་གཅིག་པ་ལ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ དབྱིངས་ཀྱིས་ཁྱབ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་པ་ཅི། འཇམ་དཔལ་གྱི་ལྟ་བ་མདོར་བསྟན་ དུ། སེམས་ཅན་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་སྟེ། །གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས་པའོ། །དྲི་མ་དེ་ནི་བསལ་ བ་ན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །སེམས་ཅན་ཉིད་ནི་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཞེས་ དང་། །ལུས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་གནས། །རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་སྤངས། །དངོས་པོ་ཀུན་ ལ་ཁྱབ་པ་པོ་ཞེས་ཏེ། འདིར་ལུས་ལ་ཞེས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་ལ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལུས་ ལ་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་ཟློག་མི་དགོས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ཡང་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སེམས་ཅན་རྣམ་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་པས་སེམས་ཅན་རྣམ་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ ཀྱི་སེམས་དེ་དོན་དམ་གྱི་སངས་རྒྱས་དངོས་ཡིན་ལ་དེ་ལས་ངོ་བོ་གཞན་པའི་སངས་རྒྱས་ མེད་ཅེས་པའོ། ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧའི་དོ་ཧར། མཁས་པ་ཐམས་ཅད་བསྟན་བཅོས་འཆད་པ་ཡིས། ། ལུས་ལ་སངས་རྒྱས་ཡོད་པ་མ་རྟོགས་སོ། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་ 1-309 བསྟོད་པར། ས་ཡི་དཀྱིལ་ན་ཡོད་པའི་ཆུ། །དྲི་མ་མེད་པར་གནས་པ་ལྟར། །ཉོན་མོངས་ནང་ན་ ཡེ་ཤེས་ཀྱང་། །དེ་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པར་གནས། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་ལྷས་སེམས་ཀྱི་ སྒྲིབ་སྦྱོངས་སུ། བརྟགས་པའི་བུམ་པ་སྐད་གཅིག་གིས། །ཤེས་རབ་ཐོ་བས་བཅག་ན་ནི། །དྲི་ མེད་རང་བཞིན་གསལ་གྱུར་པ། །ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་མ་རབ་ཏུ་གསལ། །ཞེས་དང་། དཔལ་བིརྺ་ པས་གཤེད་དམར་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་དུ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །གཞན་དུ་ སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་མེད། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །གཞན་དུ་བཙལ་བས་རྙེད་ མི་འགྱུར། །ཞེས་དང་། བླ་མ་ཏེ་ལོ་པའི་མགུར་དུ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་ དེ། །འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་སྙིང་ལ་ཡོད་གྱུར་ཀྱང་། །ཞེས་དང་། དཔལ་ཤ་བ་རི་དབང་ཕྱུག་གི་ དོ་ཧར། ཉི་མ་སྤྲིན་བྲལ་འོད་ཟེར་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱང་། །མིག་མེད་དག་ལ་མུན་པ་དག་
【現代漢語翻譯】 當行持圓滿和化身的主尊將智慧、意、語和身融為一體時，三界（高處的天界、地上的世界和地下的世界）的一切法都真實存在，對於福德淺薄者來說難以獲得。這是身之四喜嘿汝嘎（Heruka）自生智慧遍佈虛空所說的。 此外，那裡還說：『那金剛瑜伽母（Vajrayogini）僅僅是自心的顯現，是具足一切殊勝的大手印（Mahamudra），是般若波羅蜜多（Prajnaparamita）的空性（Sunyata）。應當稱之為如是性（Tathata）、具種姓母（Rikshita）和蓮花。』 因此，法界（Dharmadhatu）、如是性、般若波羅蜜多和金剛亥母（Vajravarahi）在意義上是一致的，如果法界遍及一切所知，那麼這兩者有什麼不能遍及的呢？ 文殊（Manjushri）的見解簡要地說：『眾生即是佛，只是被突如其來的垢染所遮蔽。當去除這些垢染時，成為佛陀是毫無疑問的。眾生即是圓滿正覺的佛。』 『身體中存在偉大的智慧，完全捨棄一切分別念，是遍及一切事物的。』這裡所說的『身體中』指的是眾生的身體，無需辯駁佛陀的身體是否有智慧。『偉大的智慧』也是指佛陀的智慧。『眾生即是佛』意味著眾生的自性心就是勝義諦的真實佛陀，除此之外沒有其他本質不同的佛陀。 大婆羅門薩惹哈（Saraha）的道歌（Doha）說：『所有學者都在講解經論，卻沒有領悟到身體中存在佛陀。』 聖者龍樹（Nagarjuna）的《法界贊》中說：『如同存在於大地中心的清水，清凈無染地存在一樣，煩惱中也存在智慧，同樣清凈無染地存在。』 聖者提婆（Aryadeva）的《心之凈障》中說：『如果用智慧之錘擊碎被概念包裹的瓶子，無垢的自性就會顯現，智慧之燈就會徹底照亮。』 吉祥毗瓦巴（Virupa）在《血飲極無戲論》中說：『眾生即是佛陀，除此之外沒有其他的佛陀教導。諸佛的智慧身，在其他地方尋求是無法找到的。』 上師帝洛巴（Tilopa）的道歌中說：『俱生本初的智慧，存在於一切眾生的心中。』 吉祥夏瓦里巴（Shavaripa）的道歌中說：『太陽遠離雲翳，光芒遍佈一切，但對於沒有眼睛的人來說，仍然是黑暗。』
【English Translation】 When the perfectly complete conduct and the incarnate lord merge wisdom, mind, speech, and body into one, all dharmas in the three realms (the heavens above, the world on earth, and the realms below) truly exist, difficult for those with meager merit to attain. This is what the Heruka (wrathful deity) of the four bodies, self-born wisdom, said, pervading the sky. Furthermore, it is said there: 'That Vajrayogini is merely the manifestation of one's own mind, possessing the supreme of all Mudras (seals), the Great Seal (Mahamudra), the Perfection of Wisdom (Prajnaparamita), emptiness (Sunyata). It should be called Suchness (Tathata), one with lineage (Rikshita), and Lotus.' Therefore, Dharmadhatu (the realm of dharma), Suchness, Prajnaparamita, and Vajravarahi (the diamond sow) are one in meaning. If Dharmadhatu pervades all that is knowable, what is it that these two do not pervade? Manjushri's (bodhisattva of wisdom) view, in brief, states: 'Sentient beings are Buddhas, merely obscured by adventitious stains. When those stains are removed, there is no doubt that they are Buddhas. Sentient beings are fully enlightened Buddhas.' 'Great wisdom resides in the body, completely abandoning all thoughts, pervading all things.' Here, 'in the body' refers to the body of sentient beings; there is no need to refute whether the body of a Buddha has wisdom. 'Great wisdom' also refers to the wisdom of a Buddha. 'Sentient beings are Buddhas' means that the mind of the nature of sentient beings is the actual Buddha of ultimate truth, and there is no other Buddha with a different essence from that. The great Brahmin Saraha's Doha (spiritual verse) says: 'All scholars explain the scriptures, but they have not realized that the Buddha exists in the body.' Arya Nagarjuna's (founder of Madhyamaka) Praise of Dharmadhatu states: 'Just as pure water exists in the center of the earth, so too does wisdom exist within afflictions, likewise existing without impurity.' Aryadeva's (Nagarjuna's disciple) Cleansing of the Mind's Obscurations states: 'If a conceptualized vase is shattered in an instant with the hammer of wisdom, the stainless nature will become clear, and the lamp of wisdom will shine brightly.' Glorious Virupa's (Indian Mahasiddha) Extremely Unelaborate Blood Drinker states: 'Sentient beings are Buddhas; there is no other Buddha taught. The wisdom body of the Buddhas cannot be found by searching elsewhere.' Guru Tilopa's (Indian Mahasiddha) Song states: 'The co-emergent, innate wisdom is in the hearts of all beings.' Glorious Shavaripa's (Indian Mahasiddha) Doha states: 'The sun, free from clouds, its rays pervading all, is still darkness to those without eyes.'
ཏུ་སྣང་། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་གྱུར་ཀྱང་། །རྨོངས་པ་དག་ལ་དེ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་རིང་། །ཞེས་ དང་། སློབ་དཔོན་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པས་རྩ་ལྟུང་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་གྱི་རྩ་ལྟུང་ལྔ་པའི་ཐད་དུ་ མདོར་ན། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྤོང་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་གྱི་ ཡེ་ཤེས་གནས་པ་སྤོང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུ་འགྲོ་བ་ཀུན། ཁྱབ་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ ཡིན། །གཟོད་ནས་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་གནས། །ཐབས་གཞན་སངས་རྒྱས་མི་རྙེད་དོ། །ཞེས་ བཤད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གནས་ པས། དེ་རྟོགས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ དང་། གཞན་ཡང་འདི་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ལས་གསལ་བར་བསྟན་པས་ ཞེས་དང་རྩ་ལྟུང་བརྒྱད་པའི་ཐད་དུ། གཟོད་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ནི་ཤེས་ པ་དང་ཤེས་བྱ་ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་རང་བཞིན་ 1-310 གྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔ་གནས་ཏེ། ཞེས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ་བལ་ཡུལ་དང་བོད་ན་དར་བའི་ཉམས་ལེན་གྱི་ཁྲིད་ཁ། ལམ་འབྲས་སྦྱོར་དྲུག རིམ་ལྔ་གཉིས། ཆོས་དྲུག་གཉིས། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད། ཕྱག་ཆེན་ལུགས་དུ་མ། རྫོགས་ཆེན་ ལུགས་དུ་མ། ཞི་བྱེད། དམར་ཁྲིད། དབུ་མའི་ཁྲིད། བློ་སྦྱོང་ལམ་རིམ་ལྐོག་ཁྲིད། མ་ཅིག་ གི་ཁྲིད་རྣམས་སུ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡེ་ནས་ཆོས་སྐུར་གནས་པར་ངོ་སྤྲོད་ཅིང་ཉམས་སུ་ཡང་ ལེན་ནོ། ། འདི་ལྟའི་ཉམས་ལེན་གྱི་ཁྲིད་རྣམས་དང་། དིང་སང་བཤད་ཆོས་པ་ཕལ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་ སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་མེད་པ་གཉིས་གང་བདེན། གཉིས་པོ་རྒྱབ་སྣོལ་དུ་སོང་ བས་སྔ་མ་བདེན་ན་ཕྱི་མ་དོན་མེད་ལ་ཕྱི་མ་བདེན་ན་སྔ་མ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ ན་འཚང་རྒྱ་བའི་ལམ་གང་ཡིན། གསང་འདུས་ཕྱི་མར། ཡན་ལག་དྲུག་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱི། ། བསྙེན་པ་བྱས་ནས་མཆོག་སྒྲུབ་ཀྱི། །གཞན་དུ་སྒྲུབ་བྱའི་དངོས་གྲུབ་མཆོག །འགྲུབ་པར་ འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད། །ཅེས་པས་གནོད་དོ། །དེ་ལྟར་སྔར་དྲངས་པ་རྣམས་དང་། གཞན་ ཡང་རྒྱུད་བླར། གཙང་བདག་བདེ་དང་རྟག་ཉིད་ཀྱི། །ཡོན་ཏན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་འབྲས། ། ཞེས་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་མ་རྟོགས་པ། །གང་ཕྱིར་ཆོས་མེད་དེ་ཡི་ ཕྱིར་། །ཞེས་དང་། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པར། མྱ་ངན་འདས་པ་བདེན་གཅིག་པུར། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གང་ གསུངས་པ། །དེ་ཚེ་ལྷག་མ་ལོག་པ་ཞེས། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་རྟོགས་མི་བྱེད། །ཅེས་ པས་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཆོ
【現代漢語翻譯】 如是顯現。 俱生本遍一切眾生界，然于愚昧眾生極遙遠。』 如是說。寂猛尊主（Jampal Drakpa）在《根本墮罪廣釋》第五條根本墮罪中簡要地說：『捨棄勝義菩提心，即是捨棄一切眾生本具之智慧。因此，有情無情一切眾，周遍金剛薩埵（Vajrasattva）。本來清凈之智慧存在，無有他法可成佛。』 如是說。一切眾生之相續中，皆具菩提心之精華，即佛陀之智慧。若能證悟此理，則一切眾生皆得涅槃。如是說。此外，此理在一切大乘經續中皆有明示。』 如是說。在第八條根本墮罪中說：『本來即自性光明，因能知與所知無二無別，故此乃一切眾生相續中本具之五種無分別智慧。』 如是說。同樣，在尼泊爾和西藏盛行的實修引導中，如《道果》、《六支瑜伽》、《次第五》、《雙運六法》、《極簡要法》、《大手印》多種傳承、《大圓滿》多種傳承、《息解派》、《紅教導》、《中觀教導》、《轉心道次第口訣》、《瑪吉拉準》（Machig Labdrön）之教導等，皆是介紹並實修佛陀法身（Dharmakaya）如虛空般周遍，以及一切眾生之心性本即法身。 像這樣的實修引導，與當今多數講經者的宗見——眾生不具佛陀法身——二者何者為真？二者相互矛盾，若前者為真，則後者無意義；若後者為真，則前者無意義。如此，成佛之道又在何處？《密集金剛後續》中說：『修習六支瑜伽后，方能成就殊勝悉地（Siddhi），否則無法成就。』 此說與之相違。如前所引，以及《寶性論》中說：『清凈、自主、安樂、常恒之功德，乃是波羅蜜多之果。』 《經莊嚴論》中說：『因未證悟法界（Dharmadhatu），故無有佛法。』 《六十正理論》中說：『諸佛所說之涅槃，是唯一真諦。智者誰人不瞭解，其餘皆是虛妄？』 此說闡明了勝義法身金剛薩埵（Vajrasattva），即如來藏（Tathagatagarbha），乃是諸法之究竟。
【English Translation】 Thus it appears. 『Co-emergent, it pervades all beings, yet for the deluded, it is exceedingly distant.』 As it is said. Jampal Drakpa, in the fifth root downfall of 'Extensive Commentary on Root Downfalls,' briefly states: 'Abandoning the ultimate Bodhicitta is abandoning the inherent wisdom present in all sentient beings. Therefore, all beings, sentient and non-sentient, are pervaded by Vajrasattva. Primordially pure wisdom exists; there is no other way to attain Buddhahood.' As it is said. Because the essence of Bodhicitta, the wisdom of the Buddha, resides in the continuum of all sentient beings, realizing this will lead all sentient beings to Nirvana. As it is said. Furthermore, this is clearly taught in all Mahayana sutras and tantras. As it is said. In the eighth root downfall, it is said: 'Primordially, it is naturally luminous because knowing and what is known are non-dual. Therefore, the five non-conceptual wisdoms naturally reside in the continuum of all sentient beings.' As it is said. Similarly, in the practice instructions prevalent in Nepal and Tibet, such as Lamdre (Path and Result), Six Yogas, Five Stages, Union Six Dharmas, Extremely Concise Teachings, various traditions of Mahamudra, various traditions of Dzogchen, Shije (Pacification), Mar-tri (Red Instructions), Madhyamaka Instructions, Lojong Lamrim (Mind Training Gradual Path) secret instructions, and the teachings of Machig Labdrön, the Dharmakaya of the Buddha is introduced and practiced as being pervasive like space, and the nature of the minds of all sentient beings is primordially established as Dharmakaya. Which of these two is true: such practice instructions, or the philosophical view of most contemporary Dharma teachers that sentient beings do not possess the Dharmakaya of the Buddha? The two contradict each other. If the former is true, the latter is meaningless; if the latter is true, the former is meaningless. Thus, where is the path to enlightenment? The Guhyasamaja Later Tantra states: 'Having practiced the six-limbed yoga, one accomplishes the supreme siddhi; otherwise, the supreme siddhi to be accomplished will not be attained.' This contradicts it. As quoted earlier, and as stated in the Ratnagotravibhāga: 'The qualities of purity, self, bliss, and permanence are the result of the Paramitas.' The Ornament of the Sutras states: 'Because one has not realized the Dharmadhatu, there is no Dharma.' The Sixty Stanzas of Reasoning states: 'Whatever the Buddhas have said about Nirvana being the only truth, who among the wise would not understand that the rest is false?' This explains that the ultimate Dharmakaya Vajrasattva, the Tathagatagarbha, is the ultimate nature of all phenomena.
ས་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་དེ་ ཉིད་དོན་ལ་བདེན་པར་གྲུབ་པ། གཙང་བདག་བདེ་རྟག་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ 1-311 པའི་ཡོན་ཏན་རང་ཆས་སུ་ལྡན་པ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་བརྟན་གཡོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ པར། མདོ་རྒྱུད་རྣམས་སུ་སྟོན་པས་གསུངས། ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་བྱམས་པ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ། རིགས་གསུམ་མགོན་པོ་སྟེ་རྒྱལ་སྲས་ཆེན་པོ་ལྔ་ཡིས་བཀྲལ། ས་ར་ཧ་སོགས་གྲུབ་ཆེན་ རྣམས་དང་། ལུང་བསྟན་ཐོབ་པའི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་སོགས་རྒྱ་གར་ བ་དུ་མ་དང་། བལ་བོད་ཀྱི་མཁས་གྲུབ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཀྲལ་ཞིང་ཉམས་སུ་བླངས་ བཞིན་པ་ལ། རྒྱུད་བླའི་དྲི་བཅས་དེ་བཞིན་ཉིད་དྲི་མ་མེད་ཅེས་པའི་ཐད་དུ། དེང་སང་གི་དྲང་དོན་ཐ་སྙད་དུ་མའི་དྲེགས་པའི་མཁས་པ་(གཞོན་བློ་སོགས་)འགའ་དེ་ལྟ་ བུའི་གྲུབ་མཐའ་ནི། ལན་གཅིག་ཙམ་མིན་པར་ཡང་ཡང་མུ་སྟེགས་སུ་སྐྱེས་པས་དུག་སྦྲུལ་ གྱིས་གླ་རྩིའི་དྲི་ཚོར་བ་ལྟར། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་སེམས་འཁྲུག་པར་འགྱུར་བ་ དག་གིས་ཡིན་ཡང་། དེ་ནི་མུ་སྟེགས་གྲངས་ཅན་པ་དང་སྤྱོད་པ་དང་གསང་བ་དག་མྱོང་བའི་ ངོ་བོར་གྱུར་པའི་བདག་བརྟན་གཡོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་འདོད་པ་དང་། རིགས་པ་ཅན་ པ་དག་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་རྟག་པ་རང་བྱུངགི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བརྟན་གཡོ་ཐམས་ཅད་ ལ་ཁྱབ་པར་འདོད་པ་དང་། ཁྱབ་འཇུག་པ་དག་ཀྱང་དེ་ལྟར་འདོད་པ་དང་། རིག་བྱེད་པ་ དག་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཉི་མའི་མདོག་ཅན་དང་། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་དང་ཚངས་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ བ་གདོད་ནས་རང་བྱུང་གི་ཀུན་མཁྱེན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པས་རྣལ་ འབྱོར་བསྒོམས་ཏེ། ལྷའི་མིག་གིས་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ དག་གི་ལུགས་ཡིན་གྱི། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་ གྲུབ་མཐའ་ཁས་ལེན་པ་སྔོན་ཆད་རྒྱ་བོད་བལ་གསུམ་དུ་བྱུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་དང་། ཡང་མ་ དག་པའི་སྣང་བ་འདི་མ་ལུས་པར་འགགས་པ་ན་དོན་དམ་པའི་སེམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་ པོའི་རང་བཞིན་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་མ་ལུས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ། ངོ་བོ་རྟག་བརྟན་ཆོས་ 1-312 དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྲིད་གསུམ་འདི་མིན་སྲིད་གསུམ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པས་དེ་ཉིད་ ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། ཐར་པ་གཟུགས་ཅན་དུ་ འདོད་པ་འདི་ཡང་མུ་སྟེགས་གཅེར་བུའི་ལུགས་ཡིན་ཏེ། དེའི་གཞུང་ལས། ཁ་བ་རྒྱ་སྤོས་མེ་ ཏོག་དང་། །བ་ཞོ་བ་མོ་མུ་ཏིག་མདོག །གདུགས་དཀར་བཟུང་བའི་དབྱིབས་འདྲ་བ། །ཐར་ བ་ཡིན་པར་རྒྱལ་བས་བཤད། །ཅེས་འཇིག་རྟེན་གསུམ་བརྒལ་བའི་སྟེང་ན་ཐར་པའི་གྲོང་ ཁྱེར་གདུགས་དཀར་པོ་གྱེན་ལ་སླང་བ་འདྲ་བ་ཡོད་པར་འདོད་པ་དང་ཁྱད་མེད་དོ།
【現代漢語翻譯】 那個非造作的自性，在勝義中真實成立，超越了不凈、無我、無樂、無常的境界，自然具備一切遍知的功德。智慧的自性遍佈一切穩固與變動的事物。佛在經和續中如此宣說。十地自在的慈氏（Maitreya），金剛藏（Vajragarbha），三族怙主（Trigunamaste，觀音、文殊、金剛手），由五大菩薩闡釋。 薩ra哈（Saraha）等大成就者，以及得到授記的龍樹父子、無著兄弟等眾多印度學者，還有尼泊爾和西藏的大學者和成就者們都曾闡釋並修持過。關於《寶性論》中『如來藏具垢與如是性離垢』的觀點， 如今，一些自負于使用各種正見術語的『學者』（如根敦群培等），認為這種宗見是多次墮入外道的結果，就像毒蛇嗅到酥油的味道一樣。僅僅聽到『空性』的聲音就心煩意亂。這些人實際上是沉溺於外道數論派的行持和秘密，執著于常一自在的我，認為其遍佈一切穩固與變動的事物。正理派認為自在天是常、自生的遍知者，遍佈一切穩固與變動的事物。遍入天派也持同樣的觀點。吠陀派認為大仙具有太陽的顏色，也稱之為大自在天和梵天，他們認為自生的遍知者遍佈一切。瑜伽行者通過修習瑜伽，用天眼親見此遍知者時，便能獲得解脫。這都是外道的觀點。追隨善逝教法的人，過去在印度、西藏和尼泊爾從未有人接受過這樣的宗見。』 此外，他們還認為，『當所有不清凈的顯現完全止息時，勝義諦的心，即如來藏的自性，會顯現為輪迴與涅槃所有諸法的形象。其體性是常恒不變的法界自性，存在著一個不同於三有的其他三有，那就是我們的解脫和遍知。』 認為解脫是具有形象的，這也是外道裸形派的觀點。他們的經書中說：『解脫如同雪花、樟腦花、珍珠的顏色，像撐開的白色傘蓋的形狀，諸佛如是宣說。』這與認為在超越三界之上的地方，存在著一個像向上撐開的白色傘蓋一樣的解脫之城，沒有任何區別。
【English Translation】 That uncreated nature is truly established in the ultimate sense, transcending impurity, selflessness, non-pleasure, and impermanence, and naturally possesses all the qualities of omniscience. The nature of wisdom pervades all stable and changing things. The Buddha speaks of this in the sutras and tantras. Maitreya (the loving one), the lord of the ten bhumis, Vajragarbha (essence of vajra), and the three lords of the family (Trigunamaste, Avalokiteśvara, Manjushri, and Vajrapani) are explained by the five great bodhisattvas. Saraha and other great accomplished ones, as well as Nagarjuna and his sons, Asanga and his brothers, who received prophecies, and many Indian scholars, as well as great scholars and accomplished ones from Nepal and Tibet, have all explained and practiced it. Regarding the view in the Ratnagotravibhāga that 'the Tathāgatagarbha has defilements and the Thusness is without defilements,' Nowadays, some 'scholars' (such as Gendun Chopel, etc.) who are arrogant in their use of various terms of right view, think that such a tenet is the result of being born into heterodoxy again and again, just as a poisonous snake smells the scent of ghee. They become disturbed merely by hearing the sound of 'emptiness'. These people are actually indulging in the practices and secrets of the heterodox Samkhya school, clinging to a permanent, singular, and independent self, believing that it pervades all stable and changing things. The Nyaya school believes that Ishvara (自在天) is a permanent, self-born omniscient being that pervades all stable and changing things. The Vaishnava school also holds the same view. The Vedic school believes that the great sage has the color of the sun, and is also called Mahadeva (大自在天) and Brahma (梵天), they believe that the self-born omniscient being pervades everything. When a yogi practices yoga and directly sees this omniscient being with the divine eye, he attains liberation. These are all heterodox views. Followers of the Sugata's teachings have never accepted such a tenet in India, Tibet, or Nepal before.' Furthermore, they also believe that 'when all impure appearances completely cease, the mind of the ultimate truth, the nature of the Tathāgatagarbha, will appear as the image of all dharmas of samsara and nirvana. Its essence is the permanent and unchanging nature of the dharmadhatu, and there is another three realms different from the three realms of existence, which is our liberation and omniscience.' To think that liberation has a form is also the view of the heterodox naked sect. Their scriptures say: 'Liberation is like the color of snowflakes, camphor flowers, and pearls, like the shape of an open white umbrella, as the Buddhas have declared.' This is no different from believing that there is a city of liberation above the three realms, like a white umbrella turned upwards.
།ཅེས་པ་ རྣམས་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་བུའི་རྟོག་པ་ནི་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་རྟོན་པ་བཞི་ལ་ཞེན་པ་ དང་དོན་ལ་སོགས་པའི་རྟོན་པ་བཞི་བྲལ་བ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་གནས་ལུགས་རྣམ་ ཀུན་མཆོག་ལྡན་དུ་མདོ་རྒྱུད་ནས་གསུངས་པ་མ་མཐོང་བ་དང་། མཐོང་ཡང་ཡིད་མ་ཆེས་ པས་ཆོས་དབྱིངས་ཟབ་མོ་དང་གང་ཟག་དམ་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་མདོ་རྒྱུད་ཟབ་ མོ་དཀྲུག་པའོ། །ཆོས་དེ་རྣམས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཆོས་དང་དེ་ལྟར་འདོད་པ་རྣམས་མུ་སྟེགས་པ་ ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དང་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་གང་ཡིན་མུ་སྟེགས་པ་རྒྱ་མ་ཆེས་སམ། འདི་ནི་རང་ཐོས་རྒྱ་ཆུང་བར་མཚོན་ནས་ཇོ་ནང་པའི་ཆུ་ལ་བརྒྱབ་པས་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱི་ ཉ་ལ་ཕོག་པ་མ་ཚོར་བར་སྣང་ངོ་། ། འདི་འདྲའི་ཆོས་སྤོང་སྡིག་པ་ཚབས་པོ་ཆེ། །མནར་མེད་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་དཀས་མི་ འཇིགས་སམ། །སྟོང་གསུམ་སེམས་ཅན་ཀུན་བསད་སྡིག་པས་ཀྱང་། །འདིའི་ཆའི་ཆར་ཡང་ མི་ཕོད་དོ། །མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལུགས་དང་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་འདྲ་བས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལུགས་ཡིན་ན། དུད་འགྲོ་དང་ཁ་ཟས་ཟ་བར་འདྲ་བས་དུད་འགྲོར་འགྱུར་རམ་ཅི། དོན་ལ་སྟོན་པས་དཔྱད་ ན་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཐར་པ་ནི་བརྟགས་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་ལ། འདི་པའི་ཆོས་སྐུ་བདེ་གཤེགས་ 1-313 སྙིང་པོ་ནི་རྒྱུ་དང་། སྟོང་པ་དང་། ཤེས་རབ་དང་། སྲིད་གསུམ་གཞན་ནི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ ལ། འབྲས་བུ་དང་བདེ་ཆེན་དང་ཐབས་དང་སྙིང་རྗེ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། ཤེས་རབ་སྟོང་ཆེན་ སྲིད་གསུམ་གཞན་དང་འབྲས་བུ་ཐབས་བདེ་ཆེན་འགྱུར་མེད་ཟུང་འཇུག་ནི་བཅོམ་ལྡན་ འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། བརྟག་གཉིས་སུ། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་ཞེས་བྱ་སྟེ། ། སེམས་དཔའ་སྲིད་པ་གསུམ་གཅིག་པ། །ཤེས་རབ་རིགས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །རྡོ་རྗེ་སེམས་ དཔའ་ཞེས་པར་བརྗོད། །ཅེས་དང་། འཇིག་རྟེན་ཁམས་ལེར་དྲི་མེད་འོད་དུ། གང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པས་བསྟན་པ་དེ་ནི་ འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་ གྲུབ་བསྒྲུབ་པའི་སླད་དུ། རང་གི་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ཆོས་དང་བྲལ་བ་ གཞོན་ནུ་མ་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པ་ལ་པྲ་ཕབ་པ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ ཀྱི་རང་གི་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་ནམ་མཁའ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་སྣང་བ། འདོད་པའི་དོན་གྱི་ འབྲས་བུ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སེམས་ སོ། །སེམས་འདི་གཉིས་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེའི་རྣལ་ འབྱོར་དོན་ཆེན་པོ་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རིས་མེད་པ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ ལོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་རྒྱུད་གཞན་ཐམས་ཅད་དུ་རབ་ཏུ་གྲགས
【現代漢語翻譯】 這些被稱為外道。 為什麼呢？因為這樣的分別念執著于詞等四種依處，遠離了義等四種依處，沒有見到經續中所說的法性深奧的實相，具足一切殊勝，即使見到了也不相信，從而誹謗深奧的法界和聖者，擾亂深奧的經續。這些法是外道的法，這樣認為的都是外道，那麼什麼是佛法和佛教徒呢？難道外道還不滿足嗎？這表明自己所聞甚少，用井底之蛙的見識來衡量佐欽，卻不曾察覺到觸犯了諸佛菩薩。 這種捨棄佛法的罪過極其嚴重！難道不害怕墮入無間地獄，難以忍受的痛苦嗎？即使殺害三千大千世界的所有眾生，其罪過也比不上舍棄佛法罪過的百分之一！如果僅僅因為與外道的某些觀點相似就認為是外道，那麼人和動物都吃食物，難道人也變成動物了嗎？ 從意義上來說，外道的解脫是可被分析的現象，而佐欽的法身如來藏是因，空性和智慧以及三有是其異名；果、大樂、方便和慈悲是其異名。智慧大空、三有其他以及果、方便、大樂、不變雙運是薄伽梵金剛薩埵自性身。在《二觀察》中說：『所謂金剛不壞者，心識三有為一。以是智慧之理，名為金剛薩埵。』 在清凈無垢光明的世界中，以勝義諦所顯示的，是超越世間一切的最勝者，爲了成就大手印的成就，遠離了自己心所分別的法，就像少女們在鏡子等物上印上影像一樣，瑜伽士們自己心性的光明在虛空中顯現，能賜予所欲之事的果實，果實是不變安樂的智慧之心。這兩個心識的合一，就是智慧和方便的自性，金剛瑜伽的大義，是極不改變的原始佛，無有宗派分別。時輪金剛薄伽梵金剛薩埵在其他續部中廣為人知。
【English Translation】 These are called Tirthikas (non-Buddhists). Why? Because such discriminations cling to the four reliances such as words, are separated from the four reliances such as meanings, have not seen the profound nature of reality as taught in the sutras and tantras, which is endowed with all perfections, and even if they have seen it, they do not believe it, thereby slandering the profound Dharmadhatu and the holy beings, and disrupting the profound sutras and tantras. These dharmas are the dharmas of the Tirthikas, and those who think so are Tirthikas. Then what are the Buddha's Dharma and Buddhists? Are the Tirthikas not satisfied? This shows that one's own hearing is small, and measuring Zochen with the knowledge of a frog in a well does not realize that it has offended all the Buddhas and Bodhisattvas. This kind of abandoning the Dharma is an extremely serious sin! Are you not afraid of falling into the Avici hell, with unbearable suffering? Even killing all the sentient beings in the three thousand great thousand worlds is not as sinful as one-hundredth of the sin of abandoning the Dharma! If it is considered a Tirthika doctrine simply because it resembles some views of the Tirthikas, then humans and animals both eat food, so do humans also become animals? In terms of meaning, the liberation of the Tirthikas is a phenomenon that can be analyzed, while the Tathagatagarbha (Buddha-nature) of Zochen is the cause, emptiness and wisdom, and the three realms are its different names; fruit, great bliss, skillful means, and compassion are its different names. Wisdom, great emptiness, the other three realms, and the fruit, skillful means, great bliss, and immutable union are the Svabhavikakaya (essence body) of Bhagavan Vajrasattva. In the 'Two Examinations' it says: 'That which is called indestructible Vajra, the mind and the three existences are one. By this reasoning of wisdom, it is called Vajrasattva.' In the world of stainless light, what is shown by the ultimate truth is the most supreme of all those who have transcended the world. In order to accomplish the siddhi (accomplishment) of the Mahamudra (great seal), it is separated from the dharmas that are completely examined by one's own mind, just as young women imprint images on mirrors and the like, the clear light of the yogis' own minds appears manifestly in the sky, giving the fruit of desired things. The fruit is the unchanging mind of blissful wisdom. The oneness of these two minds is the nature of wisdom and skillful means, the great meaning of Vajra Yoga, the unchanging primordial Buddha, without sectarian distinctions. Kalachakra (Wheel of Time) Bhagavan Vajrasattva is well known in all other tantras.
་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལ་ནི་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། མངོན་པར་རྟོགས་ པའི་རྒྱན་དུ་མཛད་པ་དང་བཞིར་ངེས་པར་བྱམས་པས་གསུངས་པ། ངོ་བོ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་ རྫོགས་བཅས་དང་། །དེ་བཞིན་གཞན་པ་སྤྲུལ་པ་ནི། །ཆོས་སྐུ་མཛད་པར་བཅས་པ་སྟེ། ། རྣམ་པ་བཞིར་ནི་ཡང་དག་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །བཅམོ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་ལ་འབྲས་བུའི་ 1-314 མཚན་ཉིད་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་། ལྷན་གཅིག་སྐྱེས་པའི་ སྐུ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ ལས་འདས་པ། སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ ཀྱི་འདུས་པ་དང་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་སྟེ། འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དང་ལྷན་གཅིག་རོ་ གཅིག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ་ཞེས་སོ། ། དེ་ཉིད་ལ་ཆོས་རྗེ་པས་ཀྱང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཞན། །ཞེས་དང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཨེ་ཝཾ་དུས་འཁོར་ལོ། །འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་དགེས་པ་རྡོ་རྗེ་དང་། །སྒྱུ་འཕྲུལ་ དྲ་བ་གསང་འདུས་ལ་སོགས་མིང་། །དུ་མ་དོན་གཅིག་ཟུང་འཇུག་སྟོན་ལ་འདུད། །ཅེས་སོ། ། སྟོང་ཆེན་སྲིད་གསུམ་གཞན་དེ་ནི། དུས་འཁོར་དུ། ཁམས་གསུམ་པོ་ནི་མ་ལུས་པའི། །སངས་ རྒྱས་གཟུགས་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། བདེ་མཆོག་རྩ་རྒྱུད་དུ། བྱེད་པ་བཅིང་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ས་གསུམ་པོ་ནི་བསྒྲུབ་པར་ བྱ། །ཞེས་དང་། མཚན་བརྗོད་དུ། གཟུགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྣང་བའི་དཔལ། །གཟུགས་ བརྙན་མ་ལུས་འཆང་པ་པོ། །ཞེས་དང་། དེ་ཉིད་འདུས་པར། སྲིད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དག །ངོ་ བོ་ཉིད་ཀྱི་སྲིད་བྲལ་བྱས། །རང་བཞིན་དག་པའི་སེམས་ལྡན་པ། །སྲིད་པ་མཆོག་ནི་མཛད་ པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། དཔལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོར། འདོད་ཁམས་དེ་བཞིན་གཟུགས་ཁམས་དང་། ། གཟུགས་མེད་པ་ནི་ཉིད་དག་ཀྱང་། །ཁམས་གསུམ་བཟང་པོ་འདི་དག་ནི། །རང་བྱུང་ང་ཉིད་ ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་དང་། ང་ནི་བྱེད་པོ་སྐྱེད་བྱེད་དང་། ང་ནི་སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་ཡིན། །ང་ནི་སྣ་ ཚོགས་བདག་པོ་སྟེ། །བྱེད་པོ་སྐྱེད་བྱེད་མེས་པོ་ཡིན། །ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ ཉིད་ལས་སྲིད་གསུམ་གཞན་རྣམས་བྱུང་ཞིང་ཐམས་ཅད་ཁོ་རང་ཡིན་པར་བཤད་དོ། ། མདོར་ཡང་མྱང་འདས་སུ་མི་རྟག་པའི་གཟུགས་སོགས་འགགས་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་རྣམ་ 1-315 པར་གྲོལ་བའི་གཟུགས་སོགས་ཐོབ་པོ་ཞེས་སོགས་གསུངས་ལ། ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་དུ། རྣམ་ པར་དག་པའི་གཟུགས་སོགས་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བར་རྣམས་གསུངས་ ཞིང་དེ་ཉིད་ལ་གསང་སྔགས་སུ་རྒྱུ་སྟོང་ཆེན་སྲིད
【現代漢語翻譯】 世尊（bcom ldan 'das，Bhagavan，有德者）在那超越因之特性的方式中，被說為般若波羅蜜多（shes rab kyi pha rol tu phyin pa，Prajnaparamita，智慧到彼岸）的自性身（ngo bo nyid kyi sku，Svabhavikakaya，自性身）。正如慈氏（Byams pa，Maitreya，彌勒）在《現觀莊嚴論》（mngon par rtogs pa'i rgyan，Abhisamayalankara，現觀莊嚴論）中所說，確定了四種：『自性圓滿受用身，如是其他化身，法身具事業，四相是為正說。』 世尊在那果之特性的密咒（sngags，Mantra，真言）方式中，被說為俱生喜（lhan cig skyes pa'i dga' ba，Sahajasukha，俱生喜）和俱生身（lhan gcig skyes pa'i sku，Sahajakaya，俱生身），遠離能取和所取，超越了分別識的法性（chos nyid，Dharmata，法性），不住于輪迴（srid pa，Samsara，輪迴）和涅槃（mya ngan las 'das pa，Nirvana，涅槃），是諸佛的聚集和天女們的誓言。這與智慧身（ye shes kyi sku，Jnanakaya，智慧身）是同一味道，這是究竟的意義。 在那之中，法王（chos rje pa）也說：『如來藏（bde gshegs snying po，Tathagatagarbha，如來藏）的因和果是不同的。』以及『金剛薩埵（rdo rje sems dpa'，Vajrasattva，金剛薩埵），埃旺（ཨེ་ཝཾ，एवं，evam，如是），時輪（dus 'khor lo，Kalachakra，時輪），勝樂輪（'khor lo sdom pa，Chakrasamvara，勝樂輪），喜金剛（dges pa rdo rje，Hevajra，喜金剛）和幻網（sgyu 'phrul drwa ba，Mayajala，幻網），密集（gsang 'dus，Guhyasamaja，密集）等等名字，意義相同，我頂禮宣說雙運（zung 'jug，Yuganaddha，雙運）者。』 大千世界（stong chen srid gsum，Tri-sahasra-maha-sahasra-lokadhatu，三千大千世界）之外的其他，在《時輪》（dus 'khor，Kalachakra，時輪）中說：『三界（khams gsum，Tridhatu，三界）一切，應觀想為佛之身。』 在《勝樂根本續》（bde mchog rtsa rgyud，Sri-cakrasamvara-tantra-mulatantra，勝樂根本續）中說：『以束縛的結合，應成就三地（sa gsum po，Triloka，三地）。』在《名號贊》（mtshan brjod，Namasangiti，名號贊）中說：『一切色相是顯現之光輝，持有所有影像者。』在那《密集》（de nyid 'dus pa，Guhyasamaja Tantra，密集續）中說：『輪迴的自性是快樂，從自性中解脫輪迴，具有自性清凈之心，將成為輪迴之至尊。』在《吉祥金剛頂》（dpal rdo rje rtse mo，Sri Vajrasekhara，吉祥金剛頂）中說：『欲界（'dod khams，Kamadhatu，欲界）如是色界（gzugs khams，Rupadhatu，色界）和無色界（gzugs med pa，Arupadhatu，無色界）也是，這三界善妙，唯有我是自生。』以及『我是作者和生者，我是眾生的主宰，我是各種各樣的主宰，是作者、生者和祖父。』世尊金剛頂（bcom ldan 'das rdo rje rtse mo，Bhagavan Vajrasekhara，世尊金剛頂）自己說，三界之外的其他都由此產生，一切都是他自己。 簡而言之，在《涅槃經》（myang 'das，Nirvana Sutra，涅槃經）中說，由於無常的色等滅盡的緣故，獲得了從分別解脫的色等。在《般若波羅蜜多經》（yum sher phyin，Prajnaparamita Sutra，般若波羅蜜多經）中，說了清凈的色等和法性的佛法之間的所有內容，並在其中密咒中說了因是大千世界。
【English Translation】 In that way of the Bhagavan (bcom ldan 'das, Bhagavan, The Blessed One) transcending the characteristics of the cause, it is said to be the Svabhavikakaya (ngo bo nyid kyi sku, Svabhavikakaya, Essence Body) of Prajnaparamita (shes rab kyi pha rol tu phyin pa, Prajnaparamita, Perfection of Wisdom). As Maitreya (Byams pa, Maitreya) said in the Abhisamayalankara (mngon par rtogs pa'i rgyan, Abhisamayalankara, Ornament of Clear Realization), it is definitely fourfold: 'The Essence Body with complete enjoyment, likewise other Emanation Bodies, the Dharmakaya with activity, these four aspects are rightly spoken.' In that way of the Bhagavan being the characteristic of the result in the way of mantra (sngags, Mantra, mantra), it is said to be Sahajasukha (lhan cig skyes pa'i dga' ba, Sahajasukha, Innate Bliss) and Sahajakaya (lhan gcig skyes pa'i sku, Sahajakaya, Innate Body), abandoning the apprehended and the apprehender, transcending the Dharmata (chos nyid, Dharmata, nature of phenomena) of discriminating consciousness, not abiding in Samsara (srid pa, Samsara, cyclic existence) and Nirvana (mya ngan las 'das pa, Nirvana, liberation), it is the gathering of all Buddhas and the vows of the goddesses. This is of one taste with the Jnanakaya (ye shes kyi sku, Jnanakaya, Wisdom Body), this is the definitive meaning. In that, the Dharma Lord (chos rje pa) also said: 'The cause and result of the Tathagatagarbha (bde gshegs snying po, Tathagatagarbha, Buddha-nature) are different.' And 'Vajrasattva (rdo rje sems dpa', Vajrasattva, Vajra Being), Evam (ཨེ་ཝཾ, एवं, evam, thus), Kalachakra (dus 'khor lo, Kalachakra, Wheel of Time), Chakrasamvara ('khor lo sdom pa, Chakrasamvara, Wheel of Supreme Bliss), Hevajra (dges pa rdo rje, Hevajra, Hevajra) and Mayajala (sgyu 'phrul drwa ba, Mayajala, Net of Illusion), Guhyasamaja (gsang 'dus, Guhyasamaja, Secret Assembly) and so on, names with the same meaning, I prostrate to the one who teaches Yuganaddha (zung 'jug, Yuganaddha, union).' Other than the Tri-sahasra-maha-sahasra-lokadhatu (stong chen srid gsum, Tri-sahasra-maha-sahasra-lokadhatu, great thousandfold world system), in the Kalachakra (dus 'khor, Kalachakra, Wheel of Time) it says: 'All of the three realms (khams gsum, Tridhatu, three realms), should be meditated upon as the body of the Buddha.' In the Sri-cakrasamvara-tantra-mulatantra (bde mchog rtsa rgyud, Sri-cakrasamvara-tantra-mulatantra, Root Tantra of Sri Chakrasamvara) it says: 'By the binding union, the three worlds (sa gsum po, Triloka, three worlds) should be accomplished.' In the Namasangiti (mtshan brjod, Namasangiti, Song of Names) it says: 'All forms are the splendor of appearance, the holder of all images.' In that Guhyasamaja Tantra (de nyid 'dus pa, Guhyasamaja Tantra, Guhyasamaja Tantra) it says: 'The nature of Samsara is happiness, from nature liberate Samsara, possessing a mind of self-purification, will become the supreme of Samsara.' In the Sri Vajrasekhara (dpal rdo rje rtse mo, Sri Vajrasekhara, Glorious Vajra Peak) it says: 'The Kamadhatu ('dod khams, Kamadhatu, Desire Realm) likewise the Rupadhatu (gzugs khams, Rupadhatu, Form Realm) and the Arupadhatu (gzugs med pa, Arupadhatu, Formless Realm) also, these three good realms, only I am self-born.' And 'I am the maker and the generator, I am the lord of beings, I am the lord of various kinds, the maker, the generator, and the grandfather.' The Bhagavan Vajrasekhara (bcom ldan 'das rdo rje rtse mo, Bhagavan Vajrasekhara, Blessed One Vajrasekhara) himself said that other than the three realms all arise from this, and all are himself. In short, in the Nirvana Sutra (myang 'das, Nirvana Sutra, Nirvana Sutra) it says that due to the cessation of impermanent forms etc., one obtains forms etc. that are liberated from separation. In the Prajnaparamita Sutra (yum sher phyin, Prajnaparamita Sutra, Perfection of Wisdom Sutra), it speaks of all that is between pure forms etc. and the Dharma of the Dharmata Buddha, and in that, in the mantra, it speaks of the cause being the great thousandfold world system.
་གསུམ་གཞན་ཞེས་པར་གསུངས་སོ། །རྒྱལ་ བ་པའི་ཐར་པ་ནི་གནས་དབྱིབས་ཁ་དོག་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཡིན་པས་དངོས་པོའི་གཟུགས་ ཅན་ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་ལ་འདི་ནི་ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་གཟུགས་ཐམས་ཅད་པ་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་ བྱ་ཆོས་ཏེ་ཡུལ་ཐམས་ཅད་པ་མིག་སོགས་དབང་པོ་དང་སངས་རྒྱས་སོགས་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ ཅད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས་ཕལ་པའི་ཡུལ་མིན་པས་ཞིབ་ཏུ་བརྗོད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །འདིའི་ སྲིད་གསུམ་གཞན་ལ་གཟུགས་ཞེས་པའི་སྒྲ་སྦྱར་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཞིང་ཐོགས་པ་མེད་པས་ གཟུགས་མཚན་ཉིད་པ་མིན་པས་མུ་སྟེགས་པའི་དང་མི་འདྲའོ། །མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་མེད་ པར་སྐུར་པ་ནི་རྒྱང་ཕན་པའི་སྨྲ་བར་འགྱུར་ཞིང་མནར་མེད་པའི་དམྱལ་བར་འགྲོ་ལ་གཞན་ ཡང་གཏོང་སྟེ། དྲི་མེད་འོད་དུ། གདུག་པའི་སློབ་དཔོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ གྱུར་པ་ཡུལ་ལ་དབང་པོ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལ་ཆགས་པ་རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་མ་མཐོང་ བའི་སྐྱོན་གཟུང་བས་མནར་མེད་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། ཉན་ཐོས་དང་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་སྙིང་པོ་བཅོམ་ ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ནི། མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ བསྟན་ཏོ། ། འདིའི་དོན་མི་ཤེས་པ་བླ་མ་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཉམས་པ་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་ ཉམས་པ་རྣམས་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་ཉམས་པ་དེ་རྣམས་ ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཉམས་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལས་ཕྱི་རོལ་ 1-316 ཏུ་གྱུར་པ་དང་མི་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉམས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་ཤེས་པ་གང་ཡིན་འདུས་ བྱས་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་ལ་གདོད་ནས་ཆོས་སྐུ་དང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་འདོད་པ་ རྣམས་སོ། ། ཡང་རྒོལ་བ་དེ་དག་ན་རེ། རྒྱུད་བླའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་ཆོས་ཕྱིར། །ཞེས་པའི་ཐད་ དུ། སྟོང་གསུམ་དར་ཡུག་གི་དཔེས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཚད་དང་ཆགས་པ་མེད་ པའི་ཡེ་ཤེས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་འཚོ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་རྒྱུད་ལ་མ་ཚང་བ་མེད་པར་ཞུགས་པ་ཡིན། ཞེས་པའི་དོན། ནོར་བུ་དག་ནས་ཡོན་ཏན་ འབྱུང་བ་ལྟར་དྲི་བཅས་ཆོས་ཉིད་ལ་ད་ལྟ་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་། ཤིན་ ཏུ་དག་ནས་སྟོབས་སོགས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་ཙམ་ལ་དགོངས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཞེས་པ་ཡིན་ནོ། ། དངོས་སུ་ད་ལྟ་སེམས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ རྣམས་ནི། གྲངས་ཅན་དག་རྒྱུ་རྩྭ་མཆོག་གི་རྩེ་མོ་ན་ཡང་འབྲས་བུ་གླང་ཆེན་བརྒྱ་མི་གསལ་ བཞིན་དུ་ཡོད་དོ་ཟེར་བ་དང་འདྲ་བར་ཕྱུགས་པས་ཀྱང་བླུན་པ་ཡིན་ཏེ། ས
【現代漢語翻譯】 在其他經典中也提到了『三界之外』。勝者（藏文：རྒྱལ་བ་པའི་，含義：勝利者）的解脫在形態、顏色和方向上是單一的，因此只是物質的表象。而這裡所說的（解脫）具有所有顏色和形態，包括聲音、氣味、味道、觸覺和法，即所有對境；包括眼睛等感官和佛陀等一切眾生，因此不是凡俗的對境，難以詳細描述。雖然這裡的『三界之外』與『色』字相關聯，但它實際上是智慧，並且沒有阻礙，因此不是色的自性，與外道不同。僅僅因為沒有看見就否定它的存在，就變成了順世外道的說法，會導致墮入無間地獄，並且還會導致其他惡果。 《無垢光經》中說：『惡劣的導師背離了如來藏，貪戀于感官享受，說謊者因為執著于未見之過失，將會墮入無間地獄。』此外，《聲聞乘》、《波羅蜜多乘》和《密咒乘》的這些方法都無法達到至高無上的、不變的精華，即薄伽梵金剛持，正如《名號贊》中所說，這是如來所開示的。 那些不理解這個意義的人，那些不是真正的上師，那些已經墮落的人，那些已經失去了至高無上、不變的智慧的人，將在未來出現。那些墮落的人將會使眾生墮落。』因此，背離了如來藏，失去了不變的智慧，認為佛陀和智慧都是有為法，認為眾生本初就沒有法身和自生智慧的人，都是錯誤的。 此外，那些反駁者說：『爲了區分《寶性論》的觀點』，在關於『三千世界如同一塊絲綢』的比喻中，如來的智慧是無限的，沒有執著，能夠滋養一切眾生的智慧，已經完全融入到一切眾生的相續中。』這個意義就像從珍寶中產生功德一樣，雖然現在有垢的法性並沒有真實的力量等功德，但是一旦完全清凈，就會具備力量等功德。因此，認為佛陀的功德已經融入到一切眾生的相續中。 那些聲稱現在眾生的法性中就存在佛陀的功德的人，就像數論派聲稱果實隱藏在草尖中，即使一百頭大象也看不見一樣，甚至比牲畜還要愚蠢。因為...
【English Translation】 It is said in other scriptures that 'beyond the three realms'. The liberation of the Victorious One (Tibetan: རྒྱལ་བ་པའི་, meaning: victorious) is singular in form, color, and direction, and therefore is merely a material appearance. But what is spoken of here (liberation) has all colors and forms, including sound, smell, taste, touch, and dharma, that is, all objects; including the senses such as eyes and all beings such as Buddhas, therefore it is not an ordinary object and is difficult to describe in detail. Although the word 'form' is associated with 'beyond the three realms' here, it is actually wisdom and has no obstruction, therefore it is not the nature of form and is different from the heretics. To deny its existence simply because it has not been seen is to become a follower of the Lokayata school, which will lead to falling into the Avici hell, and will also lead to other evil consequences. The Stainless Light Sutra says: 'Evil teachers who turn away from the Tathagatagarbha, who are attached to sensual pleasures, and who speak falsely, will fall into the Avici hell because they cling to the faults of what has not been seen.' Furthermore, these methods of the Sravaka Vehicle, the Paramita Vehicle, and the Mantra Vehicle cannot attain the supreme and unchanging essence, the Bhagavan Vajradhara, as stated in the Namasangiti, which was taught by the Tathagata. 'Those who do not understand this meaning, those who are not true gurus, those who have fallen, those who have lost the supreme and unchanging wisdom, will appear in the future. Those who have fallen will cause beings to fall.' Therefore, those who turn away from the Tathagatagarbha, who have lost the unchanging wisdom, who think that the Buddha and wisdom are conditioned phenomena, and who think that beings do not have the Dharmakaya and self-arisen wisdom from the beginning, are all wrong. Furthermore, those who refute say: 'In order to distinguish the views of the Uttaratantra, in the metaphor of 'three thousand worlds like a piece of silk', the wisdom of the Tathagata is infinite, without attachment, and the wisdom that can nourish all beings has been completely integrated into the continuum of all beings.' This meaning is like the arising of merit from jewels, although the defiled Dharmata does not have real powers and other merits now, once it is completely purified, it will have powers and other merits. Therefore, it is thought that the merits of the Buddha have been integrated into the continuum of all beings. Those who claim that the merits of the Buddha exist in the Dharmata of beings now are like the Samkhya school claiming that the fruit is hidden in the tip of the grass, even a hundred elephants cannot see it, and are even more foolish than livestock. Because...
ྣང་མུན་ལྟར་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཆགས་ཐོགས་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་གཡོག་པ་ག་ ལ་སྲིད། མ་དག་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ན་དྲི་མེད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཞེས་པ་ དང་འགལ་ཞིང་སྟོབས་སོགས་ལ་བྲལ་འབྲས་ཡོན་ཏན་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་གསུངས། དེས་ན་ གཞུང་འདིའི་མགོ་མཇུག་ཏུ་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་ཚེ་ཁོ་ན་ན་ཡོད་ ཀྱི་མ་དག་པའི་ཚེ་ན་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ཞེ་ན་འདི་ནི་རྒྱལ་བ་དང་ རྒྱལ་ཚབ་གཉིས་ལ་ཕྱུགས་པས་བླུན་ཟེར་ཞིང་བསྐུར་པ་འདེབས་ཏེ། སྟོན་པས་ཕལ་ཆེན་གྱི་ མདོ་འདི་དང་སྙིང་པོའི་མདོ་སོགས་སུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དྲི་ 1-317 མས་གཡོག་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པར་གསུངས་ཤིང་། དེ་ལྟར་བྱམས་པས་ཀྱང་བཀྲལ་བས་སོ། ། མ་དག་པའི་དུས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སྟོབས་སོགས་ཡོད་པར་གསུངས་པ་གཅིག་ཀྱང་ མེད་ཅེས་པ་མངོན་གསུམ་ལ་བསྙོན་པ་སྟེ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་ཆོས་ཕྱིར་གྱི་འགྲེལ་པར། དེ་ལ་དྲི་མ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་གཅིག་ཏུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སོ་སོ་སྐྱེ་ བོའི་ས་ན་ཡང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པ་ཆོས་ཉིད་སྔ་ཕྱིར་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གནས་འདི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། གང་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐའ་དག་ རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ནི་སེམས་ཅན་ཀྱི་རིས་ན་འགའ་ཡང་མེད་དེ་ཅེས་པ་ འདི་ཅི་ཡིན། གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་སྤྱན་གྱིས་རང་ཆོས་ཉིད་གཟིགས་ནས་ཞེས་དང་། དེ་ བཞིན་ལུས་ཅན་ལ་ཡོད་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་སྦྲང་མའི་རྩི་དང་འདྲ། །ཞེས་ཏེ་སྟོབས་ སོགས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་མིན་ནམ། ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཉོན་མོངས་སྦུབས་ལས་མ་གྲོལ་ ལུས། ཞེས་པའི་མདོར། དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྒྱན་ གྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ རང་བྱུང་ཉིད་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ཀྱིས་དཀྲིས་པར་མཐོང་ངོ་ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་ཆོས་ གཏེར་ཡིད་ཀྱི་ཁྱིམ་ གནས་སེམས་ཅན་དག་ནི་དབུལ་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ཞེས་པའི་མདོར། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཁྱིམ་ལྟ་བུའི་འོག་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་སྙིང་པོ་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་མ་འདྲེས་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་མཛོད་ཀྱི་གཏེར་ཆེན་པོ་ཡོད་ཀྱང་། ཞེས་དང་། མཐའ་དང་དབུས་མེད་རྒྱ་ཆེན་ནམ་ མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཡོན་ཏན་དྲི་མ་མེད་གཏེར་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཁྱད་ མེད་རྣམས་གཟིགས་ནས་ཅེས་པ་འདི་རྣམས་རྒྱུད་བླའི་གཞུང་མིན་ནམ། ཁྱེད་རང་གིས་ 1-318 ཀྱང་། ཉེས་པ་གློ་བུར་དང་ལྡན་དང་། །ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་ཉིད་ལ
【現代漢語翻譯】 如黑暗被光明驅散一般，無有阻礙的佛陀智慧怎麼可能被眾生心中的煩惱所遮蔽？如果這是未凈狀態的功德，那麼就與『無垢佛陀的功德』相矛盾，又為何說力量等是無果之功德呢？因此，本論從頭到尾都說力量等功德只存在於完全清凈之時，而從未說過存在於未凈之時。如果有人這樣說，那就是在誹謗佛陀和佛的代表，說他們愚蠢，並加以詆譭。因為導師在《大方廣經》和《心經》等經典中都說，一切眾生都具有被垢染遮蔽的佛陀智慧，而且慈氏菩薩也這樣解釋過。說未凈狀態的如來藏不具有力量等功德，這簡直是否認顯而易見的事實。在《無差別分別法性釋》中說：『無垢佛陀的功德，即使在凡夫的境界中，也無差別地存在，因為法性無有先後之別。此境界不可思議，因為沒有一個眾生不具有如來的一切智慧。』這是什麼意思？此外，還有『佛眼觀自性』，以及『如身具無漏智，如蜂採蜜』等說法，難道力量等不是無漏智慧嗎？在《法自在解脫煩惱藏經》中說：『如來以如來之莊嚴，見一切眾生皆為如來，皆為佛，皆為智慧，皆為自生，為煩惱之繭所纏繞。』還有『如法藏於心室，眾生如貧者』的經文中說：『如是一切眾生之顯現執著，于意念之室下，有如來藏之力量、無畏、不混雜及諸佛一切法之寶藏。』以及『無邊無際廣大如虛空，佛陀之功德無垢如寶藏，觀一切眾生無差別』，這些難道不是《寶性論》的經文嗎？ 您自己也說：『過患為突發性的，功德為自性。』
【English Translation】 Like darkness dispelled by light, how could the unobstructed wisdom of the Buddha be obscured by afflictions in the minds of sentient beings? If this were a quality of the impure state, it would contradict the 'qualities of the immaculate Buddha,' and why would powers and other attributes be called fruitless qualities? Therefore, throughout this treatise, it is stated that powers and other qualities exist only in a state of complete purity, and never in an impure state. To say otherwise is to slander the Buddha and his representatives, calling them foolish and making false accusations. For the Teacher has stated in the Vaipulya Sutra and the Heart Sutra, among others, that all sentient beings possess the wisdom of the Buddha obscured by defilements, and Maitreya has also explained it in this way. To claim that the Tathagatagarbha in its impure state does not possess powers and other qualities is to deny the obvious. In the commentary on Distinguishing the Undifferentiated, it says: 'The qualities of the immaculate Buddha exist undifferentiated even in the state of ordinary beings afflicted by all defilements, because the nature of reality is without distinction between before and after. This state is inconceivable, for there is no sentient being who does not possess all the wisdom of the Tathagata.' What does this mean? Furthermore, there are statements such as 'The Buddha sees his own nature with his eye,' and 'Like the body possessing uncontaminated wisdom, like a bee gathering honey.' Are powers and other attributes not uncontaminated wisdom? In the sutra The Lord of Dharma, Not Liberated from the Womb of Afflictions, it says: 'Likewise, the Tathagata, with the adornment of the Tathagata, sees all sentient beings as Tathagatas, as Buddhas, as wisdom, as self-born, entangled in the cocoon of afflictions.' And in the sutra 'Like a Treasure of Dharma in the House of the Mind, Sentient Beings are Like the Poor,' it says: 'Likewise, beneath the house-like conceptual clinging of all sentient beings lies the great treasure of the Tathagatagarbha, with its powers, fearlessness, unmixed qualities, and the storehouse of all the Buddha's teachings.' And 'Seeing that the Buddha, whose qualities are immaculate, pervades all sentient beings without distinction, vast and boundless like the sky, is a treasure,' are these not verses from the Uttaratantra? You yourself have said: 'Faults are adventitious, and qualities are intrinsic.'
ྡན་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་ ཀྱིས་བཤད་པར། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་ཅིང་ འབྲལ་མི་ཤེས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་ལས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ཆོས་རྣམས་དེ་ལ་གསར་དུ་སྐྱེས་པ་མིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་རང་བཞིན་ཀྱིས་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཞེས་ཏེ། འདི་ནི་གཞུང་ལ་མ་འཛུར་བའི་བཤད་པ་དོན་མཐུན་ཏེ་འདིས་སྔར་གྱི་དམ་བཅའ་ ལ་གནོད་དོ། ། དེས་ན་འདི་ལྟ་བུའི་བཤད་པ་ནི་བུ་རུ་བརྫུས་ནས་རབས་གཅོད་པ་རྩ་བ་སུན་འབྱིན་གྱི་ འགྲེལ་པ་སྟེ། རྒྱུ་བཞི་ཡིས་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་ཆོས་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ དང་སྔར་དྲངས་པའི་འདིའི་འགྲེལ་པ་གཉིས་ཀའི་དོན། སྟོབས་སོགས་ནི་དྲི་མེད་སངས་ རྒྱས་ཁོ་ནའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཞིང་འབྲས་བུའི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནས་ཐོབ་ལ་གཞན་གྱིས་མ་ཐོབ་ བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡང་ལྐོག་གྱུར་ཆོས་ཉིད་དུ་ཡོད་པས་སྔར་སེམས་ ཅན་གྱི་དུས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་སྟོབས་སོགས་དང་། ཕྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དུས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ སོགས་གཉིས་སྔར་ཀྱི་ངན་ལ་ཕྱིས་ཀྱི་བཟང་བ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་མེད་པས་འགལ་འགལ་ འདྲ་ལ་མི་འགལ་བས། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་པ་ཡིན་གྱི་སེམས་ཅན་ལ་ཆོས་ཉིད་དུའང་ མེད་ན་བསམ་གྱིས་ཁྱབ་པོ། ། འདིར་གཞན་དག་(མཁན་ཆེན་)ན་རེ། འདིར་ཆོས་ཉིད་སྔ་ཕྱི་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡོད་པ་ ཞེས་དང་། འོག་ཏུ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་དོ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཚད་མར་བྱས་ལ་ལྟ་བར་བྱའོ། །ཞེས་གང་གལ་ཆེ་བར་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ སྨོས་པས། སྤྱིར་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་ཡ་བྲལ་མི་སྲིད་ཅིང་། སེམས་ཅན་ ལ་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡོད་ལ་སྟོབས་སོགས་རང་མེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་སེམས་ཅན་ 1-319 ལ་སྟོབས་སོགས་ཡོད་པར་ཐལ། སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འཁོར་གསུམ་ ཁས་བླངས་ཏེ་རྟགས་གསལ་དངོས་ཁྱབ་པ་ཡ་བྲལ་མི་སྲིད་པ་བུད་དོ། ། དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཅེས་སྨོས་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་འདི་ནི། ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་གནས་ ལུགས་དང་ངེས་དོན་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་ཁ་སྐད་དེ། ངེད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་སོགས་ འདོད་པ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཅེས་པས་གནོད་རྒྱུ་ཅི་ཡོད་རྨ་བྱ་ལ་དུག་བྱིན་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་སྨོས་ པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟོབས་སོགས་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཆོས་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། མྱང་འདས་ ཆེན་པོར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་དང་། མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་སྔོན་མེད་ལ་ཕྱིས་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ཟག་པ་མེད་པ་རྟག་དུ་གནས་པའི་ཆོས་མིན་ པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། དཔེ་དགུས་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱང་། ཆོས་ ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱ
【現代漢語翻譯】 因此，通過『等等』的說法來闡述，在完全清凈的狀態下，沒有分別，不可分離，不可思議，超越恒河沙數的諸佛之法，並非是新產生的，因為它們本來就具備這些自性。』這就是沒有偏離經文的符合實際的闡述，但它與之前的承諾相悖。 因此，這種說法就像是偽裝成兒子的斷子絕孫的根本顛覆性解釋。『四因不可思議，沒有分別，爲了法。』以及之前引用的這個解釋的兩層含義：力量等是無垢佛陀獨有的功德，只有果位的佛陀才能獲得，其他人無法獲得。雖然如此，一切眾生的相續中也以隱蔽的法性存在，所以之前的眾生時期的法性力量等，與後來的佛陀時期的法性力量等，兩者之間，之前的不好與後來的好等沒有區別，看似矛盾卻不矛盾，所以說是不可思議。如果眾生連法性都沒有，那就是可以思議的了。 這裡其他人（堪布）說：『這裡說的是法性前後沒有差別地存在，下面也說在一切時對一切都沒有差別的狀態存在，這是以法性為標準來觀察的。』因為對重要的事情都用法性來描述，一般來說，法與法性是結合在一起的，不可能分離。如果說眾生有力量等的法性，但自身卻沒有力量等，那麼，眾生就應該有力量等，因為有力量等的法性。三輪都已經承認，所以作為理由的周遍和作為例子的現量周遍是不可分離的。 對於『提到法性』等等的這種錯誤理解，這是背離法性深奧的實相和究竟意義的說法。我們所說的法性的力量等，用法性這個詞有什麼妨礙呢？就像給孔雀喂毒一樣。這裡所說的佛陀的力量等智慧，僅僅是法性而已。如《大涅槃經》所說：『諸佛之法即是諸法之法性。』如果涅槃是從無到有，那就不是無漏常住之法了。』以及用九個比喻說明眾生具有佛性，也是法性的佛陀和法性的...
【English Translation】 Therefore, it is explained by 'etc.' that in a state of perfect purity, there is no distinction, inseparable, inconceivable, and surpassing the sands of the Ganges River, the Dharmas of the Buddhas are not newly born, because they inherently possess these natures.' This is a practical explanation that does not deviate from the scriptures, but it contradicts the previous commitment. Therefore, this kind of explanation is like a fundamental subversive interpretation that pretends to be a son and cuts off descendants. 'The four causes are inconceivable, without distinction, for the sake of Dharma.' And the two meanings of this explanation quoted earlier: Powers, etc., are the unique merits of the stainless Buddha, and only the Buddha of fruition can obtain them, while others cannot. Even so, they also exist as hidden Dharmata in the continuum of all sentient beings, so the Dharmata powers, etc., of the previous sentient being period, and the Dharmata powers, etc., of the later Buddha period, between the two, there is no difference between the previous bad and the later good, etc., seemingly contradictory but not contradictory, so it is said to be inconceivable. If sentient beings do not even have Dharmata, then it is conceivable. Here, others (Khenpo) say: 'Here it is said that Dharmata exists without difference before and after, and below it is also said that it exists in a state of no difference to everything at all times, this should be viewed with Dharmata as the standard.' Because important things are described with Dharmata, generally speaking, Dharma and Dharmata are combined and cannot be separated. If it is said that sentient beings have the Dharmata of powers, etc., but do not have powers, etc., themselves, then sentient beings should have powers, etc., because they have the Dharmata of powers, etc. The three wheels have already been acknowledged, so the pervasion as the reason and the manifest pervasion as the example are inseparable. This misunderstanding of 'mentioning Dharmata' etc. is a statement that goes against the profound reality and ultimate meaning of Dharmata. What harm is there in using the word Dharmata for the powers, etc., of Dharmata that we speak of? It's like giving poison to a peacock. The wisdom of the Buddha's powers, etc., mentioned here is merely Dharmata. As the Mahaparinirvana Sutra says: 'The Dharma of the Buddhas is the Dharmata of all Dharmas.' If Nirvana is from non-existence to existence, then it is not the unconditioned, permanent Dharma. ' And using nine metaphors to illustrate that sentient beings have Buddha-nature, it is also the Buddha of Dharmata and the Dharmata of...
ི་སྟོབས་སོགས་སོ། །རྒྱུའི་དུས་སུ་རང་བཞིན་གྱི་རིགས་ གཏེར་འདྲའི་སྟོབས་སོགས་ཅན་ལ་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་དག་པས། འབྲས་བུའི་དུས་སུ་ངོ་བོ་ཉིད་ སྐུ་སྟོབས་སོགས་ཅན་གཏེར་མངོན་དུ་ཐོན་པ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་ཆོས་གཏེར་ ཡིད་ཀྱི་ཁྱིམ་གནས་སེམས་ཅན་དག་ནི་དབུལ་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ཞེས་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་མཛེས་ པ་ནི། །རིན་ཆེན་སྐུ་འདྲར་ཤེས་བྱ་སྟེ། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་བྱས་མིན་དང་། །ཡོན་ཏན་རིན་ ཆེན་གཏེར་ཡིན་ཕྱིར། །ཞེས་དང་། ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གང་ དག །ཐོབ་གྱུར་རྣམ་ཀུན་རྣམ་དག་པ། །དེ་དག་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཅན། །བྱང་ཆུབ་ ཕྱོགས་མཐུན་ཚད་མེད་དང་། །ཞེས་ནས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པའི་བར་ ཏེ། ཆོས་ཉིད་དྲི་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་བསྐུར་བསྟན་ལ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུའང་ ཐེག་ཆེན་རིགས་ལ་སྟོབས་སོགས་ཡོད་པར་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་དང་། ། ཐམས་ཅད་དང་ནི་དོན་ཆེན་དང་། །ཞེས་པར། འདིར་རིགས་ནི་རྒྱུ་མཚན་བཞིས་མཆོག་ 1-320 ཉིད་དུ་སྟོན་ཏེ། རིགས་དེ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང་། ཐམས་ཅད་དོན་ ཆེན་པོ་དང་མི་ཟད་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི་དེ་ ལྟར་སྦྱངས་པ་མིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། དབུས་མཐར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་འཆད་པའི་ཐད་དུ། སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་ དག་བྱའི་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། སྟོབས་དང་མི་ འཇིགས་པ་དང་མ་འདྲེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཞེས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་སོགས་སེམས་ཅན་ ལ་དྲི་བཅས་སུ་ཡོད་པ་དེ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་དྲི་མ་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅེས་པའོ། །འདིས་ ནི་རྒྱུད་བླའི་དེ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཉེས་པ་དང་། །ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་ཁྱབ་པ་སྟེ། །ཞེས་པའི་ དོན་སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱི་མཚན། རང་རིག་རང་གསལ་ཙམ་ཡོད་ཀྱི་རང་མཚན་ སྤངས་ རྟོགས་གཉིས་མེད་དོ་ཞེས་པ་བཀག་སྟེ། སྟོབས་མི་འཇིགས་མ་འདྲེས་གསུམ་ནི་སྤངས་ རྟོགས་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སོ། ། དེས་ན་སྟོབས་སོགས་བྲལ་འབྲས་སུ་འཇོག་པའི་གནད་ཀྱང་འདིའོ། །ཅིས་ཏེ་སེམས་ ཅན་ལ་ཆོས་ཉིད་དུ་མེད་པར་ལམ་གྱིས་གསར་དུ་བསྐྱེད་ན་བྲལ་འབྲས་ཀྱི་དོན་མེད་ཅིང་དོན་ དམ་ཆོས་སྐུའི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཡོན་ཏན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་སྐུ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཀྱིས་མ་བསྐྱེད་ པ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས་སོ། ། མྱང་འདས་ཆེན་པོར། དེ་བས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རྒྱུ་མེད་དོ། །ཞེས་དང་། མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་ནི་བྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་པ་མིན་ཏེ། གསལ་བའི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་གོ
【現代漢語翻譯】 如力量等。在因位時，具有自性之種姓（藏文：རིགས，漢語字面意思：家族，種族），如寶藏般的力量等，因清凈了遮蔽的垢染，在果位時，本體（藏文：ངོ་བོ་ཉིད，漢語字面意思：自性）身（藏文：སྐུ，梵文天城體：रूप，梵文羅馬擬音：rūpa，漢語字面意思：色）的力量等顯現出來，就像寶藏顯現一樣。如同《法藏》中所說：『安住于意之屋的眾生，如同貧者。』以及，本體身之美，應知如珍寶之像。自性非造作，功德乃珍寶之藏。』以及，能仁（釋迦牟尼佛）之本體身，是無漏之法，獲得一切清凈，彼等具有自性之相，菩提（藏文：བྱང་ཆུབ，梵文天城體：बोध，梵文羅馬擬音：bodhi，漢語字面意思：覺悟）之順品（藏文：ཕྱོགས，漢語字面意思：方面，部分）與無量（藏文：ཚད་མེད，梵文天城體：अप्रमाण，梵文羅馬擬音：apramāṇa，漢語字面意思：無量）』，乃至『是名為法身（藏文：ཆོས་ཀྱི་སྐུ，梵文天城體：धर्मकाय，梵文羅馬擬音：dharmakāya，漢語字面意思：法身）。』之間，法性（藏文：ཆོས་ཉིད，梵文天城體：धर्मता，梵文羅馬擬音：dharmatā，漢語字面意思：法性）離垢之智慧（藏文：ཡེ་ཤེས，梵文天城體：ज्ञान，梵文羅馬擬音：jñāna，漢語字面意思：智慧）皆于本體身中宣說。于《經莊嚴論》中亦說大乘（藏文：ཐེག་ཆེན，梵文天城體：महायान，梵文羅馬擬音：mahāyāna，漢語字面意思：大乘）種姓具有力量等，彼等殊勝，且與一切及大義相應。』其中，種姓以四種理由顯示為殊勝，種姓是善根殊勝，一切大義且無盡之因。聲聞（藏文：ཉན་ཐོས，梵文天城體：श्रावक，梵文羅馬擬音：śrāvaka，漢語字面意思：聲聞）之善根非如是修習，一切非有，因無力及無畏等。』 于《中邊分別論》中，在闡述一切法（藏文：ཆོས，梵文天城體：धर्म，梵文羅馬擬音：dharma，漢語字面意思：法）皆為空性（藏文：སྟོང་པ་ཉིད，梵文天城體：शून्यता，梵文羅馬擬音：śūnyatā，漢語字面意思：空性）之處，『為凈佛法故，菩薩（藏文：བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ，梵文天城體：बोधिसत्त्व，梵文羅馬擬音：bodhisattva，漢語字面意思：菩提薩埵）當修習。』即指力、無畏及無雜染等。』法性之力量等眾生雖有垢染，菩薩能令其清凈。』此乃《寶性論》中『此總相過失，功德至究竟，且周遍。』之義，眾生雖有佛之總相，僅有自知自明，然無斷證二無別，此乃遮止，力、無畏、無雜染三者乃斷證之究竟故。 因此，將力量等安立為離系果之要點亦在此。若眾生法性本無，由道新創，則離系果無意義，亦不成究竟法身之不共功德，因法身非由因緣所生，乃無為法故。 于《大涅槃經》中：『是故涅槃無因。』以及『涅槃非由造作之因所成，唯是光明之因。』
【English Translation】 Such as powers, etc. In the causal stage, the lineage of self-nature (Tibetan: རིགས, literal meaning: family, race), like a treasure, possesses powers, etc. Because the obscuring impurities are purified, in the fruition stage, the power of the essence (Tibetan: ངོ་བོ་ཉིད, literal meaning: self-nature) body (Tibetan: སྐུ, Sanskrit Devanagari: रूप, Sanskrit Roman transliteration: rūpa, literal meaning: form) manifests, like a treasure appearing. As it is said in the 'Dharma Treasure': 'Sentient beings dwelling in the house of mind are like the poor.' And, 'The beauty of the essence body should be known as like a precious image. Self-nature is uncreated, and qualities are a treasure of jewels.' And, 'The essence body of the Able One (Shakyamuni Buddha) is the uncontaminated Dharma, having attained all pure aspects, those possessing the characteristics of self-nature, the qualities conducive to enlightenment (Tibetan: བྱང་ཆུབ, Sanskrit Devanagari: बोध, Sanskrit Roman transliteration: bodhi, literal meaning: awakening) and immeasurable (Tibetan: ཚད་མེད, Sanskrit Devanagari: अप्रमाण, Sanskrit Roman transliteration: apramāṇa, literal meaning: immeasurable),' up to 'It is called the Dharmakaya (Tibetan: ཆོས་ཀྱི་སྐུ, Sanskrit Devanagari: धर्मकाय, Sanskrit Roman transliteration: dharmakāya, literal meaning: Dharma Body).' All the wisdom (Tibetan: ཡེ་ཤེས, Sanskrit Devanagari: ज्ञान, Sanskrit Roman transliteration: jñāna, literal meaning: wisdom) of the stainless nature of reality (Tibetan: ཆོས་ཉིད, Sanskrit Devanagari: धर्मता, Sanskrit Roman transliteration: dharmatā, literal meaning: suchness) are taught in the essence body. In the 'Ornament of the Sutras' it is also said that the Mahayana (Tibetan: ཐེག་ཆེན, Sanskrit Devanagari: महायान, Sanskrit Roman transliteration: mahāyāna, literal meaning: Great Vehicle) lineage possesses powers, etc., 'Those are superior and correspond with all and great meaning.' Here, lineage is shown to be supreme for four reasons; lineage is the cause of particularly superior roots of virtue, all great meaning, and inexhaustibility. The roots of virtue of the Shravakas (Tibetan: ཉན་ཐོས, Sanskrit Devanagari: श्रावक, Sanskrit Roman transliteration: śrāvaka, literal meaning: Hearers) are not cultivated in that way; all is not present, because there is no power, fearlessness, etc.' In the 'Distinguishing the Middle from the Extremes', in the section explaining that all dharmas (Tibetan: ཆོས, Sanskrit Devanagari: धर्म, Sanskrit Roman transliteration: dharma, literal meaning: phenomena) are emptiness (Tibetan: སྟོང་པ་ཉིད, Sanskrit Devanagari: शून्यता, Sanskrit Roman transliteration: śūnyatā, literal meaning: emptiness), 'To purify the Buddha's teachings, Bodhisattvas (Tibetan: བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ, Sanskrit Devanagari: बोधिसत्त्व, Sanskrit Roman transliteration: bodhisattva, literal meaning: Enlightenment Being) should practice.' This refers to power, fearlessness, and non-contamination, etc. 'The powers, etc., of the nature of reality, which sentient beings possess with defilements, are purified by Bodhisattvas.' This is the meaning of 'This general characteristic, ultimate qualities, and pervasiveness' in the 'Uttaratantra'. Although sentient beings have the general characteristics of the Buddha, only self-awareness and self-illumination, but no inseparability of abandonment and realization, this is refuted, because power, fearlessness, and non-contamination are the ultimate abandonment and realization. Therefore, the key to establishing powers, etc., as the result of separation also lies here. If sentient beings did not inherently possess the nature of reality and it were newly created by the path, then the result of separation would be meaningless, and it would not become a unique quality of the ultimate Dharmakaya, because the Dharmakaya is not created by causes and conditions, it is unconditioned. In the 'Great Nirvana Sutra': 'Therefore, Nirvana has no cause.' And, 'Nirvana is not accomplished from a created cause, but only from the cause of clarity.'
།གསལ་ བའི་རྒྱུ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཞེས་སོགས་དང་། དོན་དམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ 1-321 འདུས་བྱས་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་གསར་སྐྱེས་སུ་བལྟས་ན་ཁྲེལ་དང་ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ འཆལ་པ་དང་ཕྱི་མ་ངན་འགྲོར་སྐྱེ་ལ་རྟག་པ་འདུས་མ་བྱས་སུ་བལྟས་ན་དེ་ལས་བཟློག་པ་ དང་མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་སྟེ། མྱང་འདས་ཆེན་པོའི་བམ་པོ་གཉིས་པར། གཅེར་བུར་འགྲོ་བ་ངོ་ཚ་ནས་གསོ་ཀསྱི་ གཡོགས་ཏེ་མེར་ཤི་བ། མི་ཆེན་པོ་དང་ལྷ་ཆེན་པོར་སྐྱེས་པའི་དཔེས། དེ་བས་ན་འཇམ་དཔལ་ ཁྲེལ་ཞིང་ངོ་ཚ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདུས་བྱས་དང་ མཐུན་པར་མི་བལྟའོ། ། འཇམ་དཔལ་མུ་སྟེགས་ཅན་ངན་པར་བལྟ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་འདུས་བྱས་ དང་མཐུན་ནོ། །ཞེས་སྨྲའི། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་པའི་དགེ་སློང་དག་ནི་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ལ་འདུས་བྱས་ཡིན་པར་མི་ལྟའོ། ། ཅི་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འདུས་བྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ན་དེ་ནི་རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ ཏེ། གང་ཟག་དེ་ནི་ཤི་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་རིགས་པར་བྱ་བ་ནི་ ཇི་ལྟར་གང་ཟག་རང་གི་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་བཞིན་ནོ། ། འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ པས་འདུས་བྱས་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། ། འཇམ་དཔལ་དེང་སླན་ཆད་འཁོར་བ་ན་འཁོར་བ་ན་ཤེས་པ་མེད་པ་སྤངས་ཏེ་ཡང་དག་ པའི་ཡེ་ཤེས་བཙལ་བར་བྱའོ། །གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་བལྟ་ན་ མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་ལྡན་ཞིང་མྱུར་དུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་ རྒྱའོ། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་གྱིས་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། གཞན་ཡང་འདི་ནི་ལོག་གཟུང་ན། །བླུན་ 1-322 པོ་མཁས་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན། །སྤོང་བས་མ་རུང་བདག་ཉིད་ཅན། །མནར་མེད་པར་ནི་སྤྱི་ གཙུག་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །དྲི་མེད་འོད་དུ་ཡང་རྨི་ལམ་གྱི་དཔེ་དང་སྦྱར་ནས། འདི་སྐད་དུ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་སྟེ་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྐྱེས་པ་མིན་ཞིང་འགགས་པ་མིན་ནོ་ཞེས་སངས་རྒྱས་འདུས་མ་བྱས་སུ་ གསུངས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་སྒྲུབས་ཀྱང་མ་བསྒྲུབས་པ་ཁོ་ ནའོ་ཞེས་པ་དང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་སྟོབས་བཅུ་དང་མི་འཇིག་པ་ལ་སོགས་ པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་མི་སྲིད་དོ། །ཞེས་དང་། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྒྲུབ་ པ་ཡིན་ན་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་རྣམས་དོན་ མེད་དོ། །ཞེས་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟུགས་ཅན་དུ་འདོད་པ་དེ་ལྟ་ན་སངས་རྒྱས་པ་ རྣམས་དང་། མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཁས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཤེས་རབ་ད
【現代漢語翻譯】 光明的原因是這樣的：『菩提分』等等。如果將勝義諦的佛（梵文：Buddha，覺者）視為有為法（梵文：saṃskṛta，有造作的，因緣和合而生的事物），有生有滅的新生事物，那就是不知羞恥，沒有慚愧，戒律敗壞，來世會墮入惡道；如果視其為常恒的無為法（梵文：asaṃskṛta，非造作的，不依賴因緣的事物），則恰恰相反，並且能迅速成佛。 在《大涅槃經》第二卷中記載：『裸體行走的人，因為羞恥而用草覆蓋身體，最終被火燒死，卻轉生為偉人和大神。』因此，文殊（梵文：Mañjuśrī），那些具有慚愧心的人，不會將佛陀（梵文：Buddha，覺者），薄伽梵（梵文：Bhagavān，世尊）視為與有為法相同。 文殊，將外道（梵文：Tīrthika，不信佛教的宗教修行者）視為邪惡，是因為他們說如來（梵文：Tathāgata，佛的稱號之一）五蘊與有為法相同。持守戒律的比丘（梵文：bhikṣu，佛教出家男眾）不會這樣認為，他們不會將如來視為有為法。 如果有人說如來是有為法，那就是在說謊。這樣的人死後會立即墮入地獄，就像回到自己家一樣。 文殊，如來是完全的無為法，所以不應說是有為法。 文殊，從今以後，在輪迴中要捨棄無知，尋求真正的智慧。如果有人以這樣的方式看待如來，他將具足三十二相，並迅速證得圓滿正等覺（梵文：samyak-saṃbodhi，無上正等正覺）。』 聖者龍樹（梵文：Nāgārjuna）在《寶鬘論》中說：『此外，如果錯誤地理解，愚蠢且傲慢的智者，因為捨棄（正見）而變得惡劣，最終會墮入無間地獄。』 在《無垢光》中也結合了夢境的例子，這樣說：『同樣，有福報的眾生，他們自己內心的顯現，即薄伽梵，不是生，也不是滅。』因此，佛宣說無為法，『生滅的金剛薩埵（梵文：Vajrasattva，金剛勇識）即使修持也如同未修持。』對於生滅之法，不可能具有十力（梵文：daśa-bala，佛的十種力量）和不壞等功德。如果修持生滅的金剛薩埵，那麼皈依等行為和偉大的菩提行（梵文：bodhicaryā，菩薩行）都將變得毫無意義。如果認為薄伽梵具有形色，那麼佛和外道中的智者又有什麼區別呢？
【English Translation】 The cause of clarity is as follows: 'The aspects of enlightenment,' and so on. If one regards the Buddha (Sanskrit: Buddha, Awakened One) of ultimate truth as a conditioned phenomenon (Sanskrit: saṃskṛta, something fabricated, arising from causes and conditions), a newly born thing that is subject to birth and destruction, then one is without shame and embarrassment, one's discipline is corrupted, and one will be reborn in a bad destination in the future. If one regards it as the eternal, unconditioned (Sanskrit: asaṃskṛta, unfabricated, not dependent on causes and conditions), then the opposite is true, and one will quickly attain enlightenment. In the second fascicle of the Great Nirvana Sutra, it is recorded: 'A person who walks naked, covers himself with grass out of shame, and is burned to death, is reborn as a great person and a great god.' Therefore, Mañjuśrī, those who are ashamed and embarrassed do not regard the Buddha (Sanskrit: Buddha, Awakened One), the Bhagavan (Sanskrit: Bhagavān, Blessed One), as being similar to conditioned phenomena. Mañjuśrī, regarding the evil Tirthikas (Sanskrit: Tīrthika, non-Buddhist religious practitioners) as evil is because they say that the Tathagata's (Sanskrit: Tathāgata, one of the titles of the Buddha) five aggregates are similar to conditioned phenomena. Monks (Sanskrit: bhikṣu, Buddhist ordained male) who uphold the precepts do not think so; they do not regard the Tathagata as a conditioned phenomenon. If someone says that the Tathagata is a conditioned phenomenon, then that is a lie. Such a person, immediately after death, will be reborn in the hell realms, just like returning to one's own home. Mañjuśrī, the Tathagata is completely an unconditioned phenomenon, so one should not say that it is a conditioned phenomenon. Mañjuśrī, from now on, in samsara, one should abandon ignorance and seek true wisdom. If one regards the Tathagata in such a way, he will be endowed with the thirty-two marks and will quickly attain perfect and complete enlightenment (Sanskrit: samyak-saṃbodhi, unsurpassed perfect enlightenment).' The noble Nāgārjuna (Sanskrit: Nāgārjuna) said in the Jewel Garland: 'Furthermore, if this is wrongly grasped, a foolish and arrogant wise person, because of abandoning (right view), becomes evil and will go headfirst to the Avīci hell.' In 'Stainless Light,' it is also combined with the example of dreams, saying: 'Similarly, sentient beings who are endowed with merit, the appearance of their own minds, that is, the Bhagavan, is neither born nor ceases.' Therefore, the Buddha proclaimed the unconditioned, 'The Vajrasattva (Sanskrit: Vajrasattva, Diamond Hero) of birth and destruction, even if practiced, is as if not practiced.' For the phenomena of birth and destruction, it is impossible to have the ten powers (Sanskrit: daśa-bala, the ten powers of the Buddha) and indestructible qualities. If one practices the Vajrasattva of birth and destruction, then taking refuge and the great Bodhisattva conduct (Sanskrit: bodhicaryā, Bodhisattva conduct) will be meaningless. If one believes that the Bhagavan has form, then what is the difference between the wise ones among the Buddhas and the Tirthikas?
མན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་མཐའ་ཡས་པའི་གནོད་བྱེད་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་ ལ་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་ད་ལྟ་ལྐོག་གྱུར་ཆོས་ཉིད་དུ་མེད་ན་ཕྱིས་ལམ་བསྒོམས་པས་སངས་ རྒྱས་ཆོས་སྐུ་དེ་མངོན་དུ་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། དེ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས་དེ་ལ་སྐྱེད་ བྱེད་མེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཡིན་པས་སོ། ། དེས་ན་གཟུགས་སྐུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཐོབ་མི་སྲིད་དེ། ཆོས་སྐུ་རྟེན་དང་གཟུགས་སྐུ་ བརྟེན་པ་ཡིན་པས་སོ། །མདོ་གསེར་འོད་དམ་པར་དཔེར་ན་མཁའ་ལ་བརྟེན་ནས་གློག་འབྱུང་ ངོ་། །གློག་ལ་བརྟེན་ནས་འོད་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ བརྟེན་ནས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འབྱུང་ངོ་། ། ཞེས་སོ། ། ཡང་། རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་དང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཐད་དུ་རྒོལ་བ་དེ་ཉིད་ན་ 1-323 རེ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་གཉིས་དེ་སྒྲས་འགྲོ་བས་སངས་རྒྱས་གཏན་ནས་མི་འཐོབ་པར་ འགྱུར་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ་དངོས་སུ་ཟིན་པའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་། དགོངས་གཞིའི་བདེ་ བཤེགས་སྙིང་པོའོ། །དང་པོ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གདོད་ནས་ལྷུན་ཀྱིས་གྲུབ་པ་འདུས་མ་ བྱས་པ། རྟག་པ་བརྟན་པ་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པ་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཉོན་ མོངས་པའི་སྦུབས་བྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པས་བཏུམ་པའོ་ཞེས་མདོ་ལས་དངོས་སུ་གསུངས་སོ། ། དེ་ནི་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་བརྟགས་པའི་བདག་དང་འདྲ་བར་དོན་དམ་པར་ལྟ་ཞོག་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། འགལ་བའི་ཆོས་འདུས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་འདུས་མ་བྱས་ བསྟན་དུ་མེད་ཅིང་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང་མཚན་དཔེ་གཟུགས་ཅན་འགལ་ཞིང་། ཉོན་མོངས་ དང་སྟོབས་སོགས་ཀྱང་སྣང་མུན་བཞིན་ནོ། ། ཞེ་ན་འགལ་བ་ལྟར་སྣང་བ་བདེན་ཡང་དོན་ལ་མི་འགལ་ཏེ། ཁྱད་གཞི་འདུས་མ་བྱས་ ཡིན་པས་ཁྱད་ཆོས་ཀྱི་མཚན་དཔེ་གཟུགས་ཅན་དངོས་མིན་ཏེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་དཔེ་ལ་ དགོངས་པའོ། །སྟོབས་སོགས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་བཏུམ་པ་མི་སྲིད་མ་རིག་པའི་མཉེན་པོ་ཡིན་ནོ་ སྙམ་པ་ལ། སྟོབས་སོགས་མངོན་གྱུར་ཐོབ་ན་རང་གི་མ་རིག་པ་སེལ་གྱི་མ་ཐོབ་པས་མི་སེལ་ བ་ཡིན་ཏེ། སྟོབས་སོགས་ཆོས་ཉིད་ལྐོག་དུ་གྱུར་པས་སོ། །དཔེར་ན་ཉི་མ་མངོན་དུ་གྱུར་ན་ མུན་པ་སེལ་ཞིང་ཐོག་སོགས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་ཚེ་མི་སེལ་བ་དང་། དབུལ་པོའི་ཁྱིམ་གྱི་ས་འོག་ གི་གཏེར་བཞིན་ནོ། །ཁྱེད་རང་གིས་ཀྱང་། དགོངས་བཞིའི་ཐད་དུ་སྟོང་ཉིད་དང་མཚན་མེད་ སོགས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཆོས་སྐུས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་སྟོང་ཉིད་སོགས་ཡིན་ ཞིང་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས་སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་
【現代漢語翻譯】 因為自性之故，沒有差別。』等等，宣說了無邊的損害。如果眾生 的如來法身現在不是隱沒的法性，那麼後來通過修習道，證得 如來法身是不可能的。因為它是非造作的，所以沒有生因，而且也是智慧。 因此，色身的佛陀也無法獲得，因為法身是所依，而色身是能依。在《金光明經》中，例如依靠虛空產生閃電，依靠閃電產生光明。同樣，依靠如來（梵文：Tathāgata，含義：如實而來者）的法身，產生圓滿報身，依靠圓滿報身，產生化身。 又，『圓滿佛陀之身是散發之故』等等之處，反駁者自己說道，以『二』字來指代如來藏（梵文：Tathāgatagarbha，含義：如來之胎），會導致永遠無法成佛，因為太過分了。如來藏分為實際存在的如來藏和意指的如來藏。第一種是指眾生本來就具有的任運成就、非造作、常恒穩固、具足妙相、具有力量等功德，被無邊煩惱的包裹所覆蓋，正如經中所說。這如同外道所臆測的『我』（梵文：ātman，含義：靈魂），不要說在勝義諦中，即使在名言中也無法成立，因為不可能存在矛盾的法聚集在一起。例如，非造作是無形的、無礙的，而妙相是有形的，這是矛盾的。煩惱和力量等也如光明與黑暗一般。 如果說，看似矛盾，但實際上並不矛盾，因為本體是非造作的，所以妙相併非真實的，而是指法性的妙相。力量等被煩惱所覆蓋是不可能的，因為是無明的軟弱。如果力量等顯現，就能消除自己的無明，如果未顯現，就無法消除，因為力量等法性是隱沒的。例如，太陽顯現時能消除黑暗，被云等遮蔽時則不能消除，如同窮人家中地下的寶藏。你們自己也說，在四種意指中，有空性和無相等等，如來是由法身所顯現，而法身就是空性等等，而空性等等又普遍存在於一切眾生之中，所以一切眾生都是如來藏。
【English Translation】 Because of the very nature, there is no distinction.' and so on, stating endless harms. If sentient beings do not have the Dharmakāya (Skt.) of the Buddha (Skt.) as a hidden Dharma-nature now, then later, by meditating on the path, it would be impossible to attain the Dharmakāya of the Buddha manifestly. Because it is unconditioned, it has no cause, and it is also wisdom. Therefore, even the Rūpakāya (Skt., Form Body) of the Buddha cannot be attained, because the Dharmakāya is the basis and the Rūpakāya is what depends on it. In the Holy Golden Light Sūtra, for example, lightning arises dependent on the sky, and light arises dependent on lightning. Similarly, dependent on the Dharmakāya of the Tathāgata (Skt., Thus-Gone One), the Sambhogakāya (Skt., Enjoyment Body) arises, and dependent on that, the Nirmāṇakāya (Skt., Emanation Body) arises. Furthermore, in the section 'The complete Buddha's body is for the sake of radiating,' etc., the objector himself says that the word 'two' refers to the Tathāgatagarbha, which would mean that Buddhahood can never be attained, which is too extreme. The Tathāgatagarbha is either directly grasped or intended. The first is the spontaneously accomplished, unconditioned, permanent, stable, adorned with marks and examples, endowed with strength and other qualities, covered by countless layers of afflictions, as directly stated in the sūtra. This is similar to the self (ātman) speculated by the Tirthikas (Skt., non-Buddhists), and it cannot be established even nominally, let alone ultimately, because it is impossible for contradictory qualities to exist together. For example, being unconditioned is invisible and unobstructed, while marks and examples are tangible, which is contradictory. Afflictions and strengths are like light and darkness. If you say that although they appear contradictory, they are not actually contradictory because the basis is unconditioned, so the marks and examples of the qualities are not real but refer to the marks and examples of the Dharma-nature. It is impossible for strengths and other qualities to be covered by afflictions because they are the softness of ignorance. If strengths and other qualities are manifested, they will eliminate their own ignorance, but if they are not manifested, they will not eliminate it because the Dharma-nature of strengths and other qualities is hidden. For example, when the sun is manifested, it eliminates darkness, but when it is covered by clouds, it does not eliminate it, like a treasure buried underground in a poor man's house. You yourselves also say that in the four intentions, there are emptiness and signlessness, etc. The Tathāgata is revealed by the Dharmakāya, and that is emptiness, etc., and that also follows all sentient beings without distinction, so all sentient beings are the essence of the Tathāgata.
པོ་ཅན་དུ་འཐད་དེ། ལང་གཤེགས་སུ་སངས་ རྒྱས་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སོགས་ཀྱི་ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོར་ 1-324 བསྟན་པར་བྱས་ནས། ཞེས་དྲངས་པས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་ཆོས་སྐུ་ཡོད་པར་བསྒྲུབས་པས་ སོ། །ཅི་སྟེ་མདོ་དེ་ལ་བརྗོད་བྱ་མེད་ན་བརྗོད་བྱས་སྟོང་པ་བརྗོད་རྣམས་ཀྱི། འདི་དེ་མི་ཤེས་ ཀྱིས་སླང་ཡིན་ཞེས་པ་དང་གདུལ་བྱའི་མགོ་བསྐོར་བར་འགྱུར་རོ། ། མཐར་ཐུག་གི་སྟོང་ཉིད་སོགས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དངོས་ཡིན་ཏེ། སྟོང་ པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དང་། སྔར་དྲངས་ པའི་དབུས་མཐའ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མཚན་བརྒྱ་རྩ་སོགས་ལས། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་སྟོང་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ་དང་མྱང་འདས་ དང་ཆོས་སྐུ་དང་དོན་དམ་བདེན་པར་བསྟན་པ་དང་། ལང་གཤེགས་སུ་རྫ་མཁན་འཇིམ་ པའི་ཕུང་པོ་ལས་སྣོད་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པའི་དཔེས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ ལ་བདག་མེད་པ་རྣམ་རྟོག་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ལོག་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་དང་ ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་ལྡན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོར་བསྟན་ པའམ། བདག་མེད་པར་བསྟན་པས་ཀྱང་རུང་སྟེ་རྫ་མཁན་བཞིན་དུ་ཚིག་དང་ཡི་གེ་སྣ་ ཚོགས་ཀྱིས་སྟོན་ནོ་ཞེས་སོ། ། གལ་ཏེ་འོ་ན་བདག་མེད་པ་ཡིན་ན་ཁྱོད་བདག་དང་རྟག་པར་འདོད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ ན་སྐྱོན་མེད་དེ་བདག་གཉིས་ཀྱི་མེད་གཞི་དེ་ཉིད་ལ་དམ་པའི་བདག་དང་དེ་བཞིན་གྱི་བདག་ ཏུ་འཇོག་པས་སོ། །ཅི་སྟེ་བདག་གཉིས་མེད་པའི་གཞི་ཡང་མེད་པའི་མེད་དགག་ཁོ་ན་ ཡིན་ན་ནི་ཆད་ལྟར་འགྱུར་ཞིང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། བདག་མེད་མཆོག་གི་བདག་ཐོབ་པས། ། སངས་རྒྱས་དག་པའི་བདག་ཐོབ་ཕྱིར། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་བདག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཐིག་ལེར། བདག་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ། །ཁྱབ་པར་དེ་ནི་ཡོད་པ་སྟེ། ། བདག་ནི་མེད་ན་འགྲོ་བ་ཀུན། །ཇི་ལྟར་རྩ་བཅད་ཤིང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ཡེ་ཤེས་ཐིག་ 1-325 ལེར། གཞན་མིན་རང་བདག་ཁྱོད་མེད་པ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་རྙེད་པར་དཀའ། །ཁྱོད་ མེད་ན་ནི་ཁམས་གསུམ་པོ། །མགོ་བོ་བཅད་པའི་མི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང་། སྔར་དྲངས་པའི། ང་ཡིས་འདི་ཀུན་ཁྱབ་པ་སྟེ། །འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་གཞན་མ་མཐོང་། །ཞེས་དང་། ང་ནི་དེ་ བཞིན་གཤེགས་སྙིང་པོ། །ཞེས་སོགས་དང་འགལ་བས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ པ་ཡང་ཡིན་ལ་དམ་པའི་བདག་ཀྱང་ཡིན་པ་ཅན་ནོ། ། གལ་ཏེ་སྙིང་པོའི་དགོངས་གཞི་ལས་དོན་དངོས་མེད་ན་གོང་དུ་བསྟན་པའི་བདེ་ བཤེགས་སྙིང་པོ་མེད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་རེག་གོ ། ཡང་བྱམས་ཆོས་པའི་དགོངས་གཞིར་བྱས་ཏེ། བརྒྱད་སྟོང་
【現代漢語翻譯】 這在《寶性論》中是合理的。在《楞伽經》中，佛陀將空性等詞語的含義闡釋為如來藏，因此證明眾生具有法身。如果那部經沒有所詮釋的內容，那麼說『所詮釋的空性』等，就會像不瞭解情況的人隨意說話一樣，會迷惑所化眾生。 究竟的空性等實際上就是如來藏本身。以空性的方式來表達，什麼是如來藏呢？如前引用的《中邊分別論》、《菩提心釋》、《般若經》的百名等經文中，將如來藏的名相列舉為空性、真如、涅槃、法身和勝義諦。在《楞伽經》中，以陶師用泥土製作各種器皿為例，說明如來也以善巧方便，通過對治無自性、分別念等一切顛倒，來開示如來藏，或者說開示無自性。就像陶師一樣，用各種詞語和文字來闡釋。 如果說『如果是無自性，那麼你所主張的我和常恒就相矛盾了』，這沒有過失，因為在二無我的基礎上安立勝義我和如來我。如果二無我的基礎僅僅是否定，那麼就會墮入斷見。在《經莊嚴論》中說：『獲得無我的殊勝我，因此獲得佛陀的清凈我，成為大自在的我。』在《大手印明點》中說：『我遍及一切事物，它確實存在。如果沒有我，一切眾生就像被砍斷根的樹木一樣。』在《智慧明點》中說：『不是他者的自性我，即使是佛陀也難以找到。如果沒有你，三界就像被砍掉頭的人一樣。』如前引用的：『我遍及一切，沒有看到眾生的其他自性。』以及『我是如來藏』等等，這些都相矛盾，因此既是人無我和法無我，又是具有勝義我的。 如果心性的意義實際上不存在，那麼就會犯下前面所說的，如果如來藏不存在，就會過於極端的過失。 再次以彌勒菩薩的教法為依據，《八千頌般若經》...
【English Translation】 This is reasonable in the Ratnagotravibhāga. In the Laṅkāvatāra Sūtra, the Buddhas explain the meaning of terms such as emptiness as the Tathāgatagarbha, thus proving that sentient beings possess the Dharmakāya. If that sūtra had no object to be expressed, then saying 'the emptiness to be expressed' etc., would be like someone who does not understand the situation speaking arbitrarily, and would mislead those to be trained. Ultimate emptiness etc. are actually the Tathāgatagarbha itself. Expressing it in the manner of emptiness, what is the Tathāgatagarbha? As quoted earlier from the Madhyāntavibhāga, the Bodhicittavivaraṇa, the hundred names of the Prajñāpāramitā Sūtra, etc., the names of the Tathāgatagarbha are listed as emptiness, Suchness, Nirvāṇa, Dharmakāya, and ultimate truth. In the Laṅkāvatāra Sūtra, using the example of a potter making various vessels from clay, it is explained that the Tathāgatas also skillfully reveal the Tathāgatagarbha by counteracting all inversions such as selflessness and conceptualization. Or, by revealing selflessness, just as a potter, they explain it with various words and letters. If you say, 'If it is selflessness, then it contradicts your assertion of self and permanence,' there is no fault, because on the basis of the absence of two selves, we establish the supreme self and the Tathāgata self. If the basis of the absence of two selves is merely negation, then it would lead to nihilism. In the Sūtrālaṃkāra it says: 'Having obtained the supreme self of selflessness, therefore having obtained the pure self of the Buddha, one becomes the self of the great self.' In the Tilaka of Mahāmudrā it says: 'The self pervades all things, it truly exists. If there is no self, all beings are like trees with their roots cut off.' In the Jñānatilaka it says: 'The self that is not other, even the Buddhas find it difficult to find. Without you, the three realms are like a person with their head cut off.' As quoted earlier: 'I pervade all this, I do not see any other nature of beings.' And 'I am the Tathāgatagarbha' etc., these are contradictory, therefore it is both the absence of self of persons and phenomena, and it is something that has the supreme self. If the meaning of the essence does not actually exist, then one would commit the fault mentioned above, that if the Tathāgatagarbha does not exist, it would be too extreme. Again, based on the thought of Maitreya, the Aṣṭasāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra...
དོན་བསྡུར། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ ཤེས་པ་གང་། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་རྣམ་བྱང་བ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་སྒྲར་བརྗོད་ཞེས་པའི་དོན། ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁ་ནང་ལྟས་ཀྱི་ཆ་རང་རིག་རང་གསལ་ཙམ་ཉིད་དེ། དེ་ཉིད་ལ་མ་ དག་པའི་ཚེ་སེམས་ཅན་ཀྱི་ཁམས་དང་། མ་དག་པ་དག་པའི་ཚེ་བྱང་སེམས་དང་། ཤིན་ཏུ་ རྣམ་དག་གི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བརྗོད་ཅིང་། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གང་ ཡིན་པ་ཞེས་པའང་དེ་ཉིད་དོ། ། དེས་ན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་གནས་གྱུར་ནས་ཡེ་ཤེས་བཞིར་འགྲོ་བ་ཡང་ངོ་བོ་ཇེ་ བཟང་དུ་འགྲོ་བ་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་མིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་དུ། དེ་ལ་དེའི་ བདག་ཉིད་དུ། །ཉེ་བར་སོན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད། །དྲི་མ་མེད་པར་གྱུར་པ་ན། །ཐམས་ཅད་ དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་དུ། །སྣང་བ་དེ་ཡང་གནས་གྱུར་པ། །གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས་རྣམ་ཤེས་ ཚོགས་བརྒྱད་དང་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་ཟད་པར་གནས་གྱུར་དུ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ ལོ། །ངོ་བོ་གནས་གྱུར་ལ་བྱས་ན་སྒྲིབ་པའི་རྒྱུན་མི་ཟད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གནས་མ་ལུས་ པ་གྱུར་པ་མ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། 1-326 བྱམས་ཆོས་པ་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་དགོངས་གཞི་ལོགས་སུ་བཙལ་མི་དགོས་ཏེ། རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་དེ་ཞེས་པས་སྙིང་པོ་ནི་དོན་དམ་ཡིན་པས་སོ། །དོན་བསྡུའི་ལུང་ སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་པ་གང་། ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་མིན་གྱི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་གང་དེ་རང་བཞིན་རྣམ་བྱང་དང་རང་བཞིན་གྱི་གཞིའི་སངས་རྒྱས་སུ་ བསྟན་ཏོ། ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ནི་ལུང་མ་བསྟན་དང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་མི་གསལ་བ་མུན་པ་ལྟ་ བུ་རྣམ་རྟོག་དང་སྤང་བྱ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རང་བཞིན་འོད་ གསལ་ནི་དགེ་བ་དང་སྣང་བ་ལྟ་བུ་འོད་གསལ་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་བླང་བྱ་སྟེ། མདོ་ སྡེ་རྒྱན་དུ། ཆོས་ཉིད་སེམས་ལས་གཞན་པའི་སེམས་གཞན་ནི། །འོད་གསལ་མ་ཡིན་རང་ བཞིན་ལ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། ཆོས་ཉིད་སེམས་ལས་མ་རྟོགས་པ་སེམས་ གཞན་ཏེ་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་ཉིད་དུ་མི་བརྗོད་དོ། ། ཞེས་དང་། མི་རྟོག་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ སེམས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། ། དབུས་མཐར། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ནི། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་ པ། །ཞེས་དང་། གཅིག་ནི་རྐྱེན་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས། །གཉིས་པ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཅན། །ཉེ་བར་ སྤྱོད་དང་ཡོངས་སྤྱོད་དང་། །དེའི་འཇུག་བྱེད་སེམས་ལས་བྱུང་། །ཞེས་པའི་སྔ་འགྲེལ་དུ་ད་ ནི་ཡང་དག་མིན་པར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་འཇུག་པའི་དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་ཏེ། ཞེས་ དང་། འཇུག་པའི་མ
【現代漢語翻譯】 意義彙集：『普通人的意識是什麼？』意思是說，自性本自清凈。因此，被稱為佛陀。 昆基阿賴耶識的內觀部分僅僅是自知自明。當它不純凈時，被稱為眾生的界；當它從不純凈到純凈時，被稱為菩薩；當它完全純凈時，被稱為如來。心的自性是光明，指的也是這個。 因此，八識轉為四智，並非指本體變得更好，也不是指本體發生轉變。在《法性分別論》中說：『因此，成為它的自性，接近它就是真如。當變得無垢時，一切都只是真如。顯現也是一種轉變，這是成就。』這與八識和所有垢染都滅盡的滅盡轉變相矛盾。如果認為本體發生轉變，那麼由於遮障的延續沒有止息，佛陀就無法獲得完全的轉變。 對於慈氏法（彌勒菩薩的教法）的追隨者來說，不需要另外尋找如來藏的觀點，因為『自生者的勝義諦』意味著如來藏就是勝義諦。意義彙集的經文『普通人的意識是什麼？』等等，意思是說，昆基阿賴耶識不是普通人的，而是普通人的法性意識，它被顯示為自性清凈和自性之基的佛陀。 昆基阿賴耶識是無記的，自性不光明，像黑暗一樣，是分別念和應斷除的。而法性之心，如來藏，自性光明，像光明一樣，是光明和無分別念，是應接受的。《經莊嚴論》中說：『法性心之外的其他心，不是光明，指的是自性。』在註釋中說：『法性心之外的無分別念之心，即他起自在的體性，不是指自性光明。』無分別念就是真如的真實智慧。因此，法性之心就是真如。 《中邊分別論》中說：『虛妄分別不是真實的，心和心所是三界。』又說：『一是緣的識，二是近行者。近行和普行，以及它的作用是心所。』在之前的註釋中說：『現在顯示的是不真實的遍計所執的行相差別。』以及行相的……
【English Translation】 Meaning Collection: 'What is the consciousness of ordinary beings?' It means that the nature is inherently pure. Therefore, it is called Buddha. The introspective part of Kunzhi Alaya consciousness is merely self-knowing and self-illuminating. When it is impure, it is called the realm of sentient beings; when it changes from impure to pure, it is called Bodhisattva; when it is completely pure, it is called Tathagata. The nature of mind is luminosity, which also refers to this. Therefore, the transformation of the eight consciousnesses into the four wisdoms does not mean that the essence becomes better, nor does it mean that the essence undergoes a transformation. In the 'Distinction of Dharma Nature,' it says: 'Therefore, becoming its nature, approaching it is Suchness. When it becomes stainless, everything is just Suchness. Manifestation is also a transformation, this is accomplishment.' This contradicts the exhaustion transformation where the eight consciousnesses and all defilements are exhausted. If it is thought that the essence undergoes a transformation, then because the continuum of obscurations does not cease, the Buddha will not attain complete transformation. For followers of Maitreya's teachings, there is no need to seek the view of the Tathagatagarbha separately, because 'the ultimate truth of the self-born' means that the Tathagatagarbha is the ultimate truth. The Meaning Collection text 'What is the consciousness of ordinary beings?' etc., means that Kunzhi Alaya consciousness is not that of ordinary beings, but rather the Dharma nature consciousness of ordinary beings, which is shown to be the Buddha of self-nature purity and the basis of self-nature. Kunzhi Alaya consciousness is neutral, its nature is not luminous, like darkness, it is conceptual thought and should be abandoned. While the Dharma nature mind, the Tathagatagarbha, is self-luminous, like light, it is luminous and non-conceptual, and should be accepted. The 'Ornament of the Sutras' says: 'Other minds besides the Dharma nature mind are not luminous, referring to the self-nature.' In the commentary, it says: 'The non-conceptual mind besides the Dharma nature mind, which is the nature of other-powered, does not refer to self-nature luminosity.' Non-conceptual thought is the true wisdom of Suchness. Therefore, the Dharma nature mind is Suchness. The 'Distinguishing the Middle from the Extremes' says: 'False conceptualization is not real, mind and mental factors are the three realms.' It also says: 'One is the consciousness of conditions, the second is the near-acting one. Near-acting and universal-acting, and its function are mental factors.' In the previous commentary, it says: 'Now it shows the characteristics of the divisions of the activity of that very unreal conceptualization.' And the characteristics of the activity……
ཚན་ཉིད་ཀྱང་སྟོན་ཏེ། ཞེས་དང་། ཕྱི་འགྲེལ་དུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་ པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་དག་གི་རྐྱེན་ཡིན་པས་རྐྱེན་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ལས་ བྱུང་བ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་སོ། །ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ནི་ 1-327 ཚོར་བའོ། །ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ནི་འདུ་ཤེས་སོ། །རྣམ་ཤེས་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དག་ནི་འདུ་ བྱེད་རྣམས་ཏེ་སེམས་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཞེས་སོ། ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཁ་ནང་ལྟས་ནི་འདུས་བྱས་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ ལ། རང་བཞིན་འོད་གསལ་ནི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའི། །ཁམས་ལྟར་རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་ མེད་དེ། །ཚོགས་པ་མེད་ཅིང་སྐྱེ་བ་དང་། །འཇིག་པ་གནས་པའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པས་ དེ་གཉིས་གཅིག་པ་མི་སྲིད་དོ། །ལུང་འདིས་བྱམས་ཆོས་པའི་ཁམས་དང་ས་བོན་དང་རྒྱུ་དང་ རིགས་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ལ་དངོས་པོ་ཁྱབ་པར་འདོད་པ་དགག་གོ ། ཚུར་མཐོང་གིས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཚེ། ལུང་རྣམ་དག་རྣམས་སྒྲ་ཇི་ བཞིན་པར་ཁས་མ་བླངས་པར་གཏན་ལ་ཇི་ལྟར་ཕེབས། གནས་གསུམ་པར་ནི་འཕོ་བ་ན། ། བསྟན་བཅོས་ལེན་པར་རིགས་ལྡན་ཡིན། །ཞེས་དང་། དོན་དམ་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ ཡུལ་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང་། དག་པའི་སེམས་ཅན་གྱིས་ཀྱང་བསམ་བྱ་མིན། །འདི་ནི་འདྲེན་པ་ རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །ཞེས་དང་། རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་དེ། །དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ རྟོགས་བྱ་ཡིན། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་འབར་བ། །མིག་མེད་པས་ནི་མཐོང་བ་མེད། ། ཅེས་པས་ལུང་ཁས་ལེན་ལུགས་དང་དད་པས་རྟོགས་པར་བྱེད་ཚུལ་ཡང་མ་ཡིས་བུ་ལ་དུག་ མི་ལྡུད་ཟེར་པའི་ཚུལ་དུ་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་ཕྱོགས་ལ་བདག་ནི་དམུས་ལོང་དང་འདྲ་ཞིང་། སྟོན་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཆགས་ཐོགས་མེད་པར་མཁྱེན་པ་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ལ་བུ་གཅིག་པ་བཞིན་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་ཅན་ཡིན་པས། དེས་གསུངས་པའི་གདམས་ངག་ལ་ ནོར་པ་མེད་སྙམ་ནས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་སྤྱོད་པའོ། ། དེང་སང་གི་མཁས་པ་འགའ་(གཞོན་བློ་)སོགས། མདོ་འདི་ལ་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་དོན་དམ་ དུ་ལྟ་ཞོག་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་ཅེས་སོགས་ངེས་དོན་སྟོན་པའི་བཀའ་ཐ་མའི་མདོ་དགོངས་ 1-328 འགྲེལ་དང་བཅས་པའི་གཞུང་། ཆོས་སྐུ་རྟག་བརྟན་དང་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སངས་རྒྱས་དང་ དེའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པར་སྟོན་པ་རྣམས་སྒྲ་སྦྱར་བ་ཙམ་ཡིན་ཅེས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་མིན་པར་སྐུར་པ་ བཏབ་སྟེ་གོབ་ལོབ་ཀྱིས་གཞན་དུ་འཆོས་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་ ངེས་དོན་ཟབ་མོའི་གནད་གཅིག་ཏུ་གྲིལ་བའི་ཆོས་སྐད་བཏོན་ཅིང་གྲུབ་མཐའ་བཞག་པ་ ལ། ཁོ་བོས་འདི་ལྟ་བུ་ལ་ཤེས་བྱེད་ལུང་སྔར་མ་མཐོང་ནའང་བཀའ་རྒྱ་ཆེ་ལུང་
【現代漢語翻譯】 『也顯示其自性』。在外釋中，『阿賴耶識（kun gzhi rnam par shes pa）是其他識的因，因此是因之識。』從它生起的進入之識是近取用者。』近取用是感覺（tshor ba）。完全分割是概念（'du shes）。使識進入的是行（'du byed）等，即思（sems pa）和作意（yid la byed pa）等。 與阿賴耶識本體相同的內觀是剎那生滅的，而自性光明是：『心的自性如虛空，無因無緣，無聚集，無生滅住。』因此，二者不可能相同。此論駁斥了慈氏學派（byams chos pa）認為法界（khams）和種子（sa bon）以及因（rgyu）和種姓（rigs）和真如（de bzhin nyid）等與法身（ngo bo nyid sku）是周遍實有的觀點。 當以現觀來確定極隱蔽之事物時，如果不按字面意思接受清凈的經文，又如何確定呢？『于第三處，若有轉變，接受論典乃具理智。』以及『是勝義諦觀者之境。』以及『清凈有情亦不能思，此乃引導者之行境。』以及『自生者之勝義諦，唯以信心可證悟。』『如日輪光芒萬丈，無眼者不能見。』因此，接受經文的方式和以信心證悟的方式，就像母親不會給孩子喂毒一樣，對於甚深法性的一面，我如同盲人，而導師是無礙遍知一切所知，且對一切眾生如獨子般慈愛，因此，我認為他所說的教誨沒有錯誤，並如他所說的那樣去行持。 如今的一些學者（如གཞོན་བློ། (gzhon blo)）等說，這部經不要說究竟的所詮是勝義諦，即使在名言中也沒有。像這樣，將顯示究竟意義的最後經典，連同釋論，以及顯示法身常恒和一切眾生皆有佛陀及其智慧的經典，說成只是文字堆砌，不按字面意思理解而加以誹謗，並含糊其辭地篡改。對於聖者們將經續的甚深究竟意義歸結為一，並創立宗派，他們說雖然我以前沒有見過這樣的論證，但經教廣闊...
【English Translation】 'Also shows its own nature.' In the outer commentary, 'The Alaya-consciousness (kun gzhi rnam par shes pa) is the cause of other consciousnesses, therefore it is the consciousness of cause.' The entering consciousness that arises from it is the one that closely uses.' Close use is feeling (tshor ba). Complete separation is concept ('du shes). Those that cause consciousness to enter are actions ('du byed), such as thought (sems pa) and attention (yid la byed pa), etc. The inner view that is identical to the essence of Alaya-consciousness is momentary and impermanent, while the self-nature of luminosity is: 'The nature of mind is like space, without cause or condition, without assembly, and without birth, destruction, or abiding.' Therefore, the two cannot be the same. This passage refutes the view of the Maitreya school (byams chos pa) that the element (khams) and seed (sa bon), as well as cause (rgyu) and lineage (rigs) and suchness (de bzhin nyid), etc., and the Dharmakaya (ngo bo nyid sku) are pervasive and substantial. When determining extremely obscure things with perception, how can one determine them if one does not accept the pure scriptures as they are? 'In the third place, if there is transformation, it is reasonable to accept the treatises.' And 'It is the object of those who see the ultimate truth.' And 'Even pure beings cannot think about it, this is the realm of activity of the guides.' And 'The ultimate truth of the self-born, is to be realized only by faith.' 'Like the sun's orb blazing with light, the blind cannot see it.' Therefore, the way of accepting the scriptures and the way of realizing through faith, just as a mother would not feed poison to her child, towards the side of the profound Dharma nature, I am like a blind person, and the teacher is omniscient without obstruction to all that is to be known, and has great love for all sentient beings as if they were his only child, therefore, I think that there is no mistake in the teachings he has spoken, and I practice as he has said. Nowadays, some scholars (such as གཞོན་བློ། (gzhon blo)) say that this sutra, let alone the ultimate object of expression being the ultimate truth, does not even exist in conventional terms. Like this, the final sutras that show the definitive meaning, together with the commentaries, and the sutras that show that the Dharmakaya is permanent and that all sentient beings have the Buddha and his wisdom, are said to be merely a collection of words, and they are slandered as not being understood literally, and they are vaguely altered. To the fact that holy beings have summarized the profound definitive meaning of the sutras and tantras into one, and established tenets, they say that although I have not seen such an argument before, the teachings are vast...
གྲངས་མང་ བྱ་བ་ཡིན་པས་གལ་ཏེ་ཡོད་པའང་སྲིད་སྙམ་དུ་རྟོག་དཔྱོད་མེད་པར། བདེ་བར་གཤེགས་ པའི་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་གྲུབ་མཐའ་ཁས་ལེན་པ་སྔར་རྒྱ་བོད་བལ་ གསུམ་དུ་མ་བྱུང་ཞིང་། འདི་ནི་མུ་སྟེགས་གྲངས་ཅན་པ་དང་དཔྱོད་པ་པ་དང་གསང་བ་པ་དང་ རྒྱལ་བ་པའི་ལུགས་ཡིན་ཞེས་ཁ་ཚོན་བཅད་དེ། ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲོགས་པ་འདིས་སྔར་དབུས་ གཙང་ཁམས་གསུམ་མངའ་རིས་དང་བཞིར་མུ་སྟེགས་པ་མེད་པ་ལ་ད་ཅི་ཙམ་ཞིག་བཟོ་བར་ འདུག མདོ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་ཉམས་པར་མི་ནུས་ མོད་ནང་ཕན་ཚུན་སྨད་ན་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་ལྟར་མི་འགྱུར་རམ། ཆོས་དང་གང་ཟག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སྐུར་པ་མ་བཏབ་བམ། སྔར་ངེད་ཀྱིས་འདིར་ དྲངས་པ་རྣམས་ངེས་དོན་གྱི་ལུང་ཆུ་ཐིགས་ཙམ་ཡིན་གཞན་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ཡོད་པས་དེ་དག་ དང་འགལ་མི་འགལ། དམ་ཆོས་དཀྲུགས་པ་དང་ཆོས་སྤོང་དུ་སོང་མ་སོང་མཁས་པ་རྣམས་ ཀྱིས་དཔྱོད་པར་ཞུའོ། ། བདག་ཉིད་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་ཚུལ་དང་ཉམས་པའི་རྒྱུ་དང་། ཉམས་པའི་འབྲས་ བུ་རྣམས་ནི་རྒྱུད་བླའི་གང་ཕྱིར་རྒྱལ་ལས་ཞེས་པ་ནས་ཐར་པ་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་པའི་བར་གྱི་ གཞུང་དོན་ཡང་དགོངས་པར་ཞུ། བྱམས་མགོན་གྱིས་འདི་ལྟ་བུ་གསུངས་བཞིན་མདོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་དབུ་མ་ 1-329 ཡིན་པ་བྱམས་པས་སེམས་ཙམ་དུ་དཀྲོལ་ཞེས་པ་བྱམས་མགོན་ལ་སྐུར་པ་མ་ཆེས་སམ། དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོར། གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་དང་རིགས་བུ་མོ་ཆོས་ཟབ་མོ་ དག་ལ་མ་སྨས་མ་ཉམས་པར་བདག་ཉིད་བསྲུང་བ་དང་བསོད་ནམས་མང་དུ་སྐྱེད་ཅིང་ཐེག་ ཆེན་གྱི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ལགས་སོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན་རང་གིས་རིག་པའི་ཆོས་ཟབ་མོ་དང་ ལྡན་པ་དང་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་སྡུད་པའི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། ཆོས་ཟབ་མོ་དག་ལ་ བདག་ཉིད་ཤེས་པ་ཞུམ་པར་འཚལ་ནས་འདི་ནི་བདག་གིས་མི་ཤེས་ཏེ། དོན་འདི་ནི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཁྱེན་པར་ཟད་དོ། །ཞེས་བཅོམ་ལྡན་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གཏོད་པར་ བགྱིད་དེ། ཞེས་དང་། གསུམ་པོ་འདི་ལས་གཞན་པའི་སེམས་ཅན་གང་ལགས་པ་དེ་དག་ནི་ ཆོས་ཟབ་མོ་དག་ལ་ནན་ཏན་བགྱིད་མཆོག་ཏུ་བཟུང་ནས། གོབ་ལོབ་ཀྱི་སེམས་འཛིན་ཅིང་ མངོན་པར་ཞེན་ཏེ་སྟོན་པར་བགྱིད་ཀུན་ཏུ་སྨྲ་བར་བགྱིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ནི་ དེ་དག་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་རྒྱབ་གྱིས་ཕྱོགས་པ་དང་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་ས་བོན་རུལ་བ་ ལགས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཐ་དད་དུ་མཆིས་ལ་བརླག་པར་བགྱིའོ་ཞེས་མཆིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ ས་བོན་རུལ་པ་དེ་དག་ནི་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལེགས་པར་ ཚར་བཅད་པར་བགྱི་བ་ལགས་སོ་ཞེས་སོ། ། མདོ་འདི་སྔར་ཞ་ལུ་བས། ཆོས་སྐུ་རྟག་པ་སོགས་དང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དྲང་དོན
【現代漢語翻譯】 因為數量眾多，如果沒有經過審慎的思考和辨別，就認為這種情況可能存在。像這樣追隨如來教法，卻又接受這種宗派觀點，在以前的漢藏印地區從未出現過。斷言這屬於數論派、勝論派、秘密派和自在派的傳統，並向所有人宣揚，這難道不是在原本衛藏康區和阿里地區沒有外道的情況下，反而製造出更多的外道嗎？正如經中所說：『菩薩們不會被其他任何事物所摧毀，但如果內部互相誹謗，就會被摧毀。』難道不是這樣嗎？ 這難道不是在誹謗佛法和修行者這些不可思議的事物嗎？我們之前引用的這些，僅僅是真實意義的教證中的一滴水，還有像大海一樣的教證存在，難道不應該考慮它們之間是否矛盾嗎？攪亂佛法，是否已經走向了捨棄佛法，請各位智者進行辨別。 關於如何守護自己不墮落，以及墮落的原因和墮落的後果，請參考《寶性論》中『因為自性清凈』到『哪裡會有解脫』之間的內容。 彌勒菩薩這樣宣說，卻說所有經典的密意都是中觀，彌勒菩薩將中觀解釋為唯識，這不是對彌勒菩薩的極大誹謗嗎？ 《華嚴經》中說：『善男子和善女子，對於甚深佛法，不誹謗、不輕毀，守護自己，積累更多福德，進入大乘道。』哪三種呢？自己具有與佛法相應的智慧，具有與佛法相應的攝受智慧，對於甚深佛法，認識到自己的智慧不足，認為『這是我不瞭解的，只有如來才能完全瞭解』，從而將心完全寄託於世尊。』此外，那些其他的眾生，對於甚深佛法，卻執著于膚淺的理解，持有錯誤的觀念，公開宣揚，到處散佈。世尊，我認為那些人是背離正法的人，是像腐爛的種子一樣的外道，他們的行為與國王的法律相悖，應該被摧毀。』世尊，那些腐爛的種子，應該受到天、人、阿修羅等世間的懲罰。 這部經以前夏魯巴認為，常恒法身等同於如來藏的不了義。
【English Translation】 Because there are many, if there is no careful thought and discernment, one might assume that such a situation could exist. To follow the teachings of the Sugata (Buddha) and yet accept such a sectarian view has never occurred before in the regions of India, Tibet, and Nepal. To assert that this belongs to the traditions of the Samkhya (Enumeration), Vaisheshika (Particularity), Guhya (Secret), and Ishvara (Lord) schools, and to proclaim this to everyone, isn't this creating more Tirthikas (non-Buddhists) in areas like U-Tsang, Kham, and Ngari, where there were originally none? As it says in the sutra: 'Bodhisattvas cannot be destroyed by anything else, but if they slander each other internally, they will be destroyed.' Is this not the case? Isn't this slandering the Dharma and practitioners, which are inconceivable? The quotes we cited earlier are merely a drop of water from the ocean of definitive meaning teachings; there are teachings like the ocean. Shouldn't we consider whether they contradict each other? Whether it has disturbed the Dharma and led to abandoning the Dharma, please let the wise ones discern. Regarding how to protect oneself from falling, the causes of falling, and the consequences of falling, please refer to the content from 'Because of the self-nature' in the Ratnagotravibhāga (Uttaratantra) to 'Where would there be liberation'. Maitreya Bodhisattva speaks in this way, yet to say that the intent of all sutras is Madhyamaka (Middle Way), and that Maitreya explains Madhyamaka as Cittamātra (Mind-Only), isn't this a great slander against Maitreya? In the Gandavyuha Sutra: 'Sons and daughters of good families, regarding the profound Dharma, do not slander or disparage, protect themselves, accumulate more merit, and enter the Mahayana path.' What are the three? Having wisdom that accords with the Dharma, having the wisdom to gather in accordance with the Dharma, and regarding the profound Dharma, recognizing one's own wisdom is insufficient, thinking, 'This is what I do not understand; only the Tathagata (Thus Gone One) can fully understand,' thereby entrusting one's mind completely to the Bhagavan (Blessed One).' Furthermore, those other beings, regarding the profound Dharma, cling to superficial understanding, hold wrong views, openly proclaim, and spread it everywhere. Bhagavan, I believe those people are those who turn their backs on the true Dharma, are like Tirthikas with rotten seeds, their actions are contrary to the laws of the king, and they should be destroyed.' Bhagavan, those rotten seeds should be punished by the world, including gods, humans, and asuras. This sutra was previously considered by Sharupa to equate the eternal Dharmakaya (Dharma Body) with the provisional meaning of the Tathagatagarbha (Buddha-nature).
་ ཡིན་པའི་རྒྱབ་དུ་དྲངས་པ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྟེ། མདོ་འདིའི་འཇུག་ཏུ་གདམས་ པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཟུངས་ཤིག ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བསྟན་པ་ ཞེས་བྱ་བར་ཡང་ཟུངས་ཤིག རྟག་པ་དང་བརྟན་པ་དང་ཞི་བ་དང་ཐེར་ཟུག་པ་དང་། སྐྱབས་ གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཟུངས་ཤིག་ཅེས་སོ། །གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བསྲུང་ཐབས་ནི། ཆོས་ལ་དབང་མི་ཟ་བར་སྟོན་པ་ལ་སེམས་གཏོད་པས་ཇི་ལྟར་ 1-330 གསུངས་པ་ལྟར་དཔྱོད་པ་ཡིན་ལ། ཉམས་བྱེད་གོབ་ལོབ་ནི་རང་སྣང་མེད་དབུ་མའི་དགོངས་ པ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་དུ་ཞེན་པ། བཀའ་ཐ་མ་དང་གསང་སྔགས་ཟབ་མོའི་ དགོངས་པ་སྣང་བཅས་དབུ་མའི་དོན་ཆོས་སྐུ་ཀུན་ཁྱབ་དང་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་གཞན་སྟོང་ཡིན་ པ། ཉི་ཚེ་བ་དང་རང་སྟོང་དུ་ཕབ་ནས་འགྲེལ་བའོ། ། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་མཁའ་ཁྱབ་ཏུ་མེད་ན་སེམས་ཅན་གྱི་མཐའ་ཡང་ནམ་མཁའ་དང་ མཉམ་ཞིང་ནམ་མཁའ་གར་ཁྱབ་དུ་སེམས་ཅན་གྱིས་ཁྱབ་པས་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ལ་ མི་བཞུགས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཞུགས་པ་གང་ཡིན་སྨྲོས་ཤིག ཀུན་རྫོབ་གཤིས་ལ་མ་གྲུབ་ ཅིང་རང་སྟོང་ཡིན་པ་ལྟར་དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་གཤིས་ལ་མ་གྲུབ་པར་རང་སྟོང་ཡིན་ན། ཐོགས་མེད་ཅེས་བྱའི་དགེ་སློང་ནི། །བསྟན་འཆོས་དེ་ནི་དོན་ལ་མཁས། །མདོ་སྡེ་ངེས་དོན་ དྲང་བའི་དོན། །རྣམ་པ་མང་པོ་རབ་ཏུ་འབྱེད། །ཅེས་ལུང་བསྟན་པས་བྱང་སའི་དེ་ཁོ་ནའི་ ལེའུར། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཟིན་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་ལ་ཡང་རྨོངས་ལ། ཤེས་བྱ་ ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྐུར་པ་འདེབས་ཏེ། གཞི་དེས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་ འགྱུར་ལ་གཞན་ཆོས་འདོད་པ་རྣམས་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་ ཕུང་བར་བྱེད་དོ། ། ཇི་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཟིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་གང་ལ་ལ་ དག་གང་གིས་སྟོང་བ་དེ་ཡང་མི་འདོད་ལ་གང་གིས་གང་སྟོང་བ་དེ་ཡང་མི་འདོད་པ། འདི་ལྟ་བུ་ འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཟིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གང་གིས་སྟོང་བ་དེ་ མེད་པ་དང་གང་སྟོང་བ་དེ་ཡོད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཐམས་ཅད་མེད་ན་གང་དུ་ཅི་ཞིག་གང་གིས་སྟོང་བར་འགྱུར་ཏེ་དེས་དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ དུ་འགྱུར་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེ་བས་ན་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཟིན་པ་ཞེས་བྱའོ། 1-331 ། ཇི་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལེགས་པར་ཟིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན་གང་གི་ཕྱིར་གང་ལ་གང་མེད་པ་ དེ་ནི་དེས་སྟོང་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ལ། འདི་ལ་ལྷག་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདི་ ན་ཡང་དག་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པའོ། །ཞེས་པ་དང་འགལ་ཏེ། སྟོང་ཉིད་ལ་ལེགས་པར་ཟིན་ན་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཐོབ
【現代漢語翻譯】 引用這些作為論據是顛倒的。這部經的結尾教導說：『堅持如來藏（Tathāgatagarbha）的教義，堅持法身（Dharmakāya）的教義，堅持常、恒、寂、永，以及作為唯一皈依處的教義。』因為佛是這樣說的。 保護的方法是：不篡改佛法，而是全心信賴導師，按照導師所說的方式進行研究。而錯誤的修行方式是：執著于無自性中觀（Svātantrika-Madhyamaka）的觀點，認為一切所知皆是自性空。將後期佛法和甚深密咒的觀點，即具有顯現的中觀之義，法身遍一切處，以及法性甚深的他空，降格為片面和自性空來解釋。 如果佛陀不是遍佈虛空，那麼眾生的數量也應與虛空相等，既然虛空無處不在，眾生也應無處不在。如果佛陀不住于眾生之中，那麼佛陀的住所又在哪裡呢？如果世俗諦（saṃvṛti-satya）的自性未成立，是自性空，那麼勝義諦（paramārtha-satya）的法性也應是自性空，未成立。 《無盡意經》中說：『名為無礙的僧侶，精通教義，能以多種方式分辨經典中確定和不確定的含義。』《菩薩地持經》的『真實品』中說：『如果有人錯誤地理解空性（śūnyatā），他也會對所知的事物感到困惑，並且會誹謗一切所知。因此，眾生會因此而墮入地獄，那些想要獲得其他利益和從痛苦中解脫的人也會因此而毀滅。』 『如何算是錯誤地理解空性呢？』如果任何修行者或婆羅門，不承認空的是什麼，也不承認什麼被什麼所空。這樣的人就是錯誤地理解了空性。為什麼呢？因為空的是不存在的，而被空的是存在的，這才是空性的道理。 如果一切都不存在，那麼什麼在哪裡，什麼以什麼為空呢？因此，它不能成為空性。所以，這樣的人就是錯誤地理解了空性。 『如何算是正確地理解空性呢？』對於任何事物，由於什麼不存在，因此正確地看到它被那個所空。並且如實地瞭解，在此處還剩下什麼。』這與上述經文是矛盾的。如果正確地理解空性，就能獲得增上生（abhyudaya）和決定勝（niḥśreyasa）。
【English Translation】 Quoting these as arguments is a reversal. At the end of this sutra, it is taught: 'Adhere to the teaching of the Tathāgatagarbha (the essence of the Thus-Gone One), adhere to the teaching of the Dharmakāya (the Body of Truth), adhere to the teaching of permanence, stability, peace, eternity, and being the sole refuge.' Because the Buddha said so. The method of protection is: not to usurp the Dharma, but to entrust oneself to the teacher, examining as he said. The erroneous practice is: clinging to the view of Svātantrika-Madhyamaka (Independent Reasoning School of the Middle Way), believing that all knowable things are empty of inherent existence. Downgrading the view of the later teachings and profound secret mantras, which is the meaning of Madhyamaka with appearances, the Dharmakāya pervading all, and the profound other-emptiness of Dharmatā (the nature of reality), and interpreting them as being merely superficial and empty of inherent existence. If the Buddha is not pervasive throughout space, then the number of sentient beings should also be equal to space, and since space is everywhere, sentient beings should also be everywhere. If the Buddha does not reside within sentient beings, then where is the Buddha's residence? If the nature of saṃvṛti-satya (conventional truth) is not established and is empty of inherent existence, then the nature of paramārtha-satya (ultimate truth) should also be empty of inherent existence and not established. The Akṣayamati-sūtra says: 'The monk named Inexhaustible Intellect is skilled in the teachings and thoroughly distinguishes the definitive and provisional meanings of the sutras in many ways.' The Bodhisattvabhumi』s chapter on That Alone says: 'If someone misunderstands emptiness (śūnyatā), he will also be confused about knowable things and will slander all knowable things. Therefore, sentient beings will be born in hells, and those who desire other benefits and liberation from suffering will also be ruined.' 'How does one misunderstand emptiness?' If any renunciate or Brahmin does not accept what is empty, nor does he accept what is emptied by what. Such a person is said to have misunderstood emptiness. Why? Because the emptiness of what is empty being non-existent and what is emptied being existent is logical. If everything is non-existent, then where, what, and by what would anything be empty? Therefore, it cannot become emptiness. Thus, such a person is said to have misunderstood emptiness. 'How does one correctly understand emptiness?' For anything, because something is absent in it, one correctly sees that it is empty of that. And one thoroughly knows as it is, that whatever remains here is truly present here.' This contradicts the above scriptures. If one correctly understands emptiness, one will attain higher realms (abhyudaya) and definite goodness (niḥśreyasa).
་ཅིང་ལོག་པར་ཟིན་ན་རང་ ངན་འགྲོར་འགྲོ་ཞིང་གཞན་ཡང་འཁྲིད་པ་ལུང་བསྟན་ནོ། ། གང་ཟག་འདི་ལྟ་བུ་སེམས་ཙམ་པར་བྱེད་པ་ཡང་ལུང་བསྟན་གྱི་མདོ་འདི་ལ་མི་རྒལ་ ལམ། བྱང་ས་ལ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ཞེས་པ་བྱུང་བས་སེམས་ཙམ་གྱི་གཞུང་དུ་བསམ་ པར་མི་བྱ་སྟེ། དབུ་མ་བཞི་བརྒྱ་པར་ཡང་ཡོད་པས་སོ། །དེས་ན་སེམས་ཅན་ལ་སངས་ རྒྱས་ཆོས་སྐུ་བཞུགས་པའི་མདོ་བཀའ་ཐ་མ་སོགས་དང་། བསྟན་བཅོས་རྒྱུད་བླ་མ་སོགས་ལ་ བསྐྱོགས་བཤད་བྱེད་པའི་འགྲེལ་པ་རྣམས་ནི། གཞུང་ལུགས་ཉིན་མོར་བྱེད་པའི་དཔལ། །འགྲེལ་བྱེད་སྒྱུ་མ་མཁན་དེ་ཡི། །གང་གིས་ འགྲེལ་པས་མུན་པར་སྤྲུལ། །རྗེས་འཇུག་སྐྱེ་བོའི་བློ་མིག་སླད། །ཅེས་བྱའོ། ། མྱང་འདས་ཆེན་པོའི་བམ་པོ་གཉིས་པར། མདོ་སྡེ་གང་དག་ཐམས་ཅད་གདུང་བར་ཅན། ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ། ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ། ཐམས་ཅད་བདག་ མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་བཀྲི་པའི་དོན་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དོན་དེ་དག་མི་ ཤེས་པས་འགྲོ་བ་མང་པོ་འཚམས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །ཞེས་བདེན་གཉིས་ཀྱི་སྟོང་ལུགས་གཉིས་པོ་མ་ཤེས་ཏེ་སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བར་ཐམས་ཅད་ རང་སྟོང་དུ་བལྟས་པའི་ཉེ་དམིགས་གསུངས་ཤིང་། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་སྟོང་པ་རང་ སྟོང་དུ་འདོད་པའི་ལྟ་བ་ནི་བཀའ་བར་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གཙོ་བོར་སྟོན་ པ་ལ་ངེས་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་ཞེན་པས་ལན་ནོ། ། 1-332 འོ་ན་བཀའ་བར་པ་དབུ་མ་དང་ཐ་མ་སེམས་ཙམ་དུ་གྲག་གོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཨར་འཁྱམས་ཀྱི་ སྨྲ་བ་སྟེ། དེའང་དབུ་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མདོས་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་རྒྱུད་དང་། བསྟན་བཅོས་ ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བཤད་པས་ཤེས་ཏེ་དང་པོ་ནི། གང་ཕྱིར་རྒྱལ་ལས་ཆེས་མཁས་འགའ་ཡང་ འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཡོད་མིན་ཏེ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་སྟོན་པ་ཉིད་དཔང་དུ་ཆེ་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ བར་པ་གནས་སྐབས་སྣང་མེད་དབུ་མ་དྲང་དོན་དང་། ཐ་མ་མཐར་ཐུག་སྣང་བཅས་ཀྱི་དབུ་ མ་ངེས་དོན་དུ་གསུངས་པས་སོ། ། དེའང་ལང་གཤེགས་སུ། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་ནི། །ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་མི་རྟོག་གོ ། ། སྣང་བ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །སེམས་ཙམ་ལས་ནི་འདའ་བར་བྱ། །ཡང་དག་དམིགས་པ་ ལ་བརྟེན་ནས། །སྣང་བ་མེད་ལས་འདའ་བར་བྱ། །སྣང་མེད་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མི་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་ཏེ་བར་བ་ནི་སེམས་ཙམ་མན་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་གཉེན་ པོར་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་སྟོང་པར་སྟོན་གྱི། གཤིས་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྟོང་པའི་བདེ་ གཤེགས་སྙིང་པོ་ཆོས་སྐུ་ཡོད་པར་མི་སྟོན་པས་སྣང་མེད་བར་བ་ལ་གནས་ཙམ་གྱིས་ཐེག་ ཆེན་རྫོགས་པར་མི་མཐོང་སྟེ། ཐེག་ཆེན་མཐར་ཐུག་ནི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡིན་པས་སོ
【現代漢語翻譯】 如果顛倒，預言自己會墮入惡趣，也會引導他人。 像這樣的人做唯識宗，也無法超越這部預言的經典。在《瑜伽師地論》中出現了『瑜伽行地』，所以不要認為是唯識宗的論典，因為《中觀四百論》中也有。因此，對於眾生具有佛法身（dharma-kāya）的經典，如《最後教誡經》等，以及論典如《寶性論》等進行歪曲解釋的註釋， 就像：『論典是照亮白天的光芒，註釋者是魔術師，誰用註釋將光明變為黑暗，矇蔽了後學者的智慧之眼。』 在《大涅槃經》第二卷中說：『所有經典都是有負擔的，一切都是無常的，一切都是痛苦的，一切都是空性的，一切都是無我的。』這被稱為『揹負』的意義。為什麼呢？因為不瞭解這些意義，許多眾生會墮入無間地獄。』這裡說的是不瞭解真俗二諦的兩種空性，沒有區分開來，而是將一切都看作自空，這是其弊端。認為一切所知都是遍一切種空的自空觀點，是因為執著于將主要宣說一切法無自性的中期經典，按照字面意思理解為究竟意義。 那麼，中期經典是中觀，後期經典是唯識嗎？這是胡說八道。要知道中觀和唯識的差別，經典一般會講述，而續部和論典會詳細解釋。首先，因為『世間沒有比佛陀更聰明的人』等等，所以佛陀本身就是最大的證明。佛陀自己也說過，中期是暫時隱沒的、意義需要解釋的中觀，而後期是最終顯現的、意義確定的中觀。 《楞伽經》中說：『依靠唯識，就不會執著于外境。依靠無相，就能超越唯識。依靠正確的見地，就能超越無相。』如果安住于無相，瑜伽行者就無法見到大乘。』也就是說，中期是爲了對治那些執著于唯識以下事物為實有的觀點，宣說一切所知都是遍一切種空的，但並不宣說自性上不空的如來藏法身（tathāgatagarbha-dharmakāya）的存在，因此僅僅安住于無相的中期，就無法圓滿見到大乘，因為大乘的究竟就是如來藏。
【English Translation】 If it is reversed, it is prophesied that one will fall into evil destinies and also lead others. To consider such a person as a Mind-Only practitioner also does not surpass this sutra of prophecy. The term 'Yoga Practice Ground' appears in the Yogācārabhūmi-śāstra, so it should not be considered a Mind-Only treatise, as it also appears in the Four Hundred Verses. Therefore, commentaries that distort the sutras where the Buddha's Dharma-kāya (body of truth) resides in sentient beings, such as the Last Testament Sutra, and treatises such as the Ratnagotravibhāga, are like this: 'The treatise is the glory that illuminates the day, the commentator is a magician, who with his commentary transforms the light into darkness, deceiving the wisdom eyes of the followers.' In the second fascicle of the Great Nirvana Sutra, it says: 'All sutras are burdened, all are impermanent, all are suffering, all are empty, all are without self.' This is called the meaning of 'carrying'. Why? Because not understanding these meanings causes many beings to fall into the uninterrupted hells. Here, it speaks of the disadvantage of not understanding the two emptinesses of the two truths, not distinguishing them, and viewing everything as empty of itself. The view that all knowable things are empty in all ways, empty of themselves, is due to clinging to the intermediate teachings, which mainly teach that all phenomena are without inherent existence, as definitive meaning, taken literally. Then, is the intermediate teaching Madhyamaka and the final teaching Mind-Only? This is nonsense. The difference between Madhyamaka and Mind-Only is known by the sutras generally teaching and the tantras and treatises explaining the differences in detail. First, because 'there is no one in this world more intelligent than the Victorious One,' etc., the Buddha himself is the greatest authority, and he himself said that the intermediate is the provisional, obscured Madhyamaka that needs interpretation, and the final is the ultimate, manifest Madhyamaka with definitive meaning. In the Laṅkāvatāra Sūtra, it says: 'Relying on Mind-Only, one will not conceive of external objects. Relying on non-appearance, one will transcend Mind-Only. Relying on correct view, one will transcend non-appearance.' The yogi who abides in non-appearance will not see the Great Vehicle. That is, the intermediate teaching is to counter those who cling to things below Mind-Only as real, teaching that all knowable things are empty in all ways, but it does not teach the existence of the Tathāgatagarbha-Dharmakāya, which is not empty in its essence, so merely abiding in the non-appearing intermediate teaching does not fully see the Great Vehicle, because the ultimate of the Great Vehicle is the Tathāgatagarbha.
། ། མྱང་འདས་ཆེན་པོར། མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཐོས་པས་ནི་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་མི་ཤེས་སོ། །དབྱར་གྱི་ནམ་ལ་ཤ་མོ་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་ ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོ་ཆེན་པོ་འདི་ལས་དགོངས་པའི་ཚིགས་པ་ཐམས་ཅད་ བྱུང་སྟེ། འདི་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ ཡོད་པར་ཡང་དག་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་བླར། འདི་ལྟར་དེ་ནི་མ་ཐོས་པས་ཞེས་སོགས་དང་། འདི་ལས་དེ་ནི་ཐོས་པ་ལས། ། ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་མདོར་ཡང་། 1-333 ནོར་བུ་མཁན་གྱི་ནོར་བུའི་དྲི་མ་རགས་འབྲིང་དང་ཕྲ་བ་རིམ་པར་སྦྱོང་བ་བཞིན་སྟོན་པས་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དྲི་མ་རགས་པ་དང་འབྲིང་དང་ཕྲ་བ་རྣམས་སྦྱོང་བའི་དོན་དུ་ འཁོར་ལོ་དང་པོ་དང་། གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་རྣམས་རིམ་པར་བསྐོར་བར་གསུངས་པས་ སོ། ། གལ་ཏེ་ཆོས་འཁོར་གཉིས་པས་གསུམ་པ་དམན་ན་སྒོམ་སྤང་འབྲིང་པོའི་གཉེན་པོ་སྒོམ་ ལམ་འབྲིང་པོ་བས་སྒོམ་སྤང་ཆུང་ངུའི་གཉེན་པོ་སྒོམ་ལམ་ཆེན་པོ་དམན་པར་ཐལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ ཡང་མིན་ནོ། །དེ་ཉིད་དུ། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ནོར་བུ་མཁན་མཁས་པ་ནོར་བུ་ སྦྱོང་བའི་ཚུལ་ལེགས་པར་ཤེས་པ་དེས། ནོར་བུའི་རིགས་ནས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ནོར་བུ་ རིན་པོ་ཆེ་བླངས་ཏེ་ལན་ཚྭའི་ཆུ་རྣོན་པོས་སྦངས་ནས་སྐྲའི་རེ་བས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བས་ཡོངས་ སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་འོག་ཏུ་ཟས་ཀྱི་ཁུ་ བ་རྣོན་པོས་སྦངས་ནས་བལ་གྱི་ལ་བའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ ཙམ་གྱིས་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་སྨན་ཆེན་པོའི་ཁུ་བ་ལ་སྦངས་ ནས་རས་སྲབ་མོའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ཏེ་དྲི་ མ་དང་བྲལ་བ་ནི་བེཌཱུརྱའི་རིགས་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མཁྱེན་ནས། མི་རྟག་པ་དང་ སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བདག་མེད་པ་དང་མི་གཙང་བ་དང་ཡིད་འབྱུང་བའི་གཏམ་གྱིས་འཁོར་ བ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པར་མཛད་དེ་འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ ལ་འཛུད་པར་མཛད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པའི་གཏམ་གྱིས་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་ཚུལ་རྟོགས་པར་མཛད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྩོན་པ་འདོར་ 1-334 བ་ཡང་མིན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གཏམ་འཁ
【現代漢語翻譯】 在《大涅槃經》中說：『聽聞一切經藏和一切三摩地，並不能知曉如來藏的存在。』如同夏季生長的蘑菇，所有從《大涅槃經》中產生的深奧語句，一旦聽聞，就能正確地知曉一切眾生皆有如來藏。 《寶性論》中也說：『像這樣，因為沒有聽聞……』等等，以及『從聽聞此……』等等。這是因為在《顯示如來大悲經》中也說： 『如同寶石匠人次第清洗寶石上的粗、中、細微的污垢一樣，爲了清凈如來藏的粗、中、細微的污垢，佛陀依次轉動了初轉法輪、二轉法輪和三轉法輪。』 如果二轉法輪比三轉法輪低劣，那麼對治中品所斷的修道應該比對治微品所斷的大品修道低劣，但事實並非如此。在同一經中說：『善男子，譬如一位精通寶石清洗之道的寶石匠人，從寶石礦中取出尚未完全 очищенный 的珍貴寶石，先用濃鹽水浸泡，再用頭髮 очищенный 地清洗。但這並沒有停止努力，接著用濃肉汁浸泡，再用羊毛 очищенный 地清洗。但這也沒有停止努力，接著用大藥汁浸泡，再用細布 очищенный 地清洗。完全 очищенный 且沒有污垢的寶石，被稱為偉大的琉璃寶石。』 『善男子，同樣地，如來知曉尚未完全 очищенный 的眾生界，用無常、痛苦、無我、不凈和厭離之語，使喜愛輪迴的眾生感到厭倦，並引導他們進入聖者的律藏。但這並沒有使如來停止努力，接著用空性、無相和無愿之語，使他們證悟如來的本性。但這並沒有使如來停止努力，接著宣說不退轉法輪的教言……』
【English Translation】 In the Mahāparinirvāṇa Sūtra, it says, 'By hearing all the sūtras and all the samādhis, one does not know that the Tathāgatagarbha (如來藏, tathāgatagarbha, tathāgatagarbha, the womb of the Tathāgata) exists.' Like mushrooms growing in the summer, all the profound statements that arise from this great Mahāparinirvāṇa Sūtra, upon hearing it, one will correctly know that all sentient beings have the Tathāgatagarbha. The Ratnagotravibhāga (寶性論, ratnagotravibhāga, ratnagotravibhāga, Treatise on the Jewel Family) also says, 'Like this, because one has not heard...' etc., and 'From hearing this...' etc. This is because in the Sūtra on Showing the Great Compassion of the Tathāgata, it also says: 'Just as a jeweler sequentially cleans the coarse, medium, and fine impurities on a jewel, in order to purify the coarse, medium, and fine impurities of the Tathāgatagarbha, the Buddha sequentially turned the first, second, and third turnings of the Dharma wheel.' If the second turning of the Dharma wheel is inferior to the third, then the path of meditation that counteracts the medium afflictions to be abandoned through meditation should be inferior to the great path of meditation that counteracts the subtle afflictions to be abandoned through meditation, but that is not the case. In the same sūtra, it says, 'Son of good family, just as a skilled jeweler who knows well the method of cleaning jewels, takes a precious jewel that is not completely pure from a mine of jewels, soaks it in strong salt water, and cleans it thoroughly with a hair. But he does not abandon the effort, and then soaks it in strong broth, and cleans it thoroughly with wool. But he does not abandon the effort, and then soaks it in the juice of great medicine, and cleans it thoroughly with thin cloth. A jewel that is completely cleaned and free from impurities is called a great vaidurya jewel.' 'Son of good family, similarly, the Tathāgata, knowing the realm of sentient beings that is not completely pure, causes beings who delight in samsara to become weary with the words of impermanence, suffering, selflessness, impurity, and renunciation, and leads them into the Vinaya (律藏, vinaya, vinaya, monastic discipline) of the noble ones. But this does not cause the Tathāgata to abandon the effort, and then with the words of emptiness, signlessness, and wishlessness, he causes them to realize the nature of the Tathāgata. But this does not cause the Tathāgata to abandon the effort, and then he proclaims the teaching of the irreversible Dharma wheel...'
ོར་གསུམ་ ཡོངས་སུ་དག་པའི་གཏམ་གྱིས་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡུལ་ལ་འཛུད་པར་མཛད་དོ། །ཞུགས་པར་གྱུར་ཅིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་ན་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཡོན་གནས་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་སོ། ། མྱང་འདས་ཆེན་པོར། འོ་མ་ལས་ཞོ་དང་ཞོ་ལས་མར་གསར་དེ་ལས་ཞུན་མར་དེ་ལས་ མར་གྱི་ཉིང་ཁུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་མདོ་སྡེ་བཅུ་གཉིས་ལས་མདོའི་སྡེ་དང་། མདོའི་སྡེ་ ལས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་དང་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ ཤེས་རབ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མར་གྱི་ཉིང་ཁུ་ལྟ་བུའི་ མདོ་དེ་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་དང་། སྟོན་པའི་མདོ་རྣམས་ཀྱིས་རང་འགྲེལ་མདོ་སྡེ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་དུ། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱི་ཡུལ་ཝཱ་ར་ན་སཱི་དྲང་སྲོང་སྨྲ་བ་རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་སུ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་རྣམ་པར་བསྟན་པས། ཆོས་ ཀྱི་འཁོར་ལོ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྔོན་ལྷར་གྱུར་པའམ་མིར་གྱུར་པ་སུས་ཀྱང་ཆོས་དང་ མཐུན་པར་མ་བསྐོར་བ་གཅིག་རབ་ཏུ་བསྐོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ ལོ་བསྐོར་བ་དེ་ཡང་བླ་ན་མཆིས་པ་སྐབས་མཆིས་པ་དྲང་བའི་དོན་རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་སུ་ གྱུར་པ་ལགས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ལ་ བརྩམས་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པ་དང་འགག་པ་མ་མཆིས་པ་དང་། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་རང་ བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདས་པ་ལས་བརྩམ་ནས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ ལ་སྟོང་པ་ཉིད་སྨོས་པའི་རྣམ་པས་ཆེས་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཉིས་ པ་བསྐོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དེ་ཡང་བླ་ན་མཆིས་པ་ 1-335 སྐབས་མཆིས་པ་དྲང་བའི་དོན་རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ལགས་ཀྱི། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམ་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ དང་འགག་པ་མ་མཆིས་པ་ཉིད་དང་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཉིད་དང་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམ་ནས། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ ལ་ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ ལོ་གསུམ་པ་བསྐོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་འདི་ནི་བླ་ན་མ་ མཆིས་པ་སྐབས་མ་མཆིས་པ་ངེས་པའི་དོན་ལགས་ཏེ་རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམ་ རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདས་པ་ཉིད་ལ་བརྩམ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ ངེས་པའི་དོ
【現代漢語翻譯】 三法 以完全清凈之語，使具有各種自性之有情眾生，進入如來之境。若已進入並證悟如來之法性，則稱為無上之功德處。 于《大涅槃經》中說：從牛奶中產生酸奶，從酸奶中產生新鮮奶油，從新鮮奶油中產生酥油，從酥油中產生奶油精華。同樣，從十二部經中產生契經部，從契經部中產生廣大部，從廣大部中產生般若波羅蜜多，從般若波羅蜜多中產生如奶油精華般的《完全寂滅經》。 《教誡經》以自釋經部之方式，于《了義解說》中說：世尊于瓦拉納西（Varanasi，古印度城市名）之仙人墮處鹿野苑（Mrigadava，地名），為已真實進入聲聞乘（Shravakayana，小乘）者，開示四聖諦（Aryasatya，佛教基本教義），轉動了不可思議之妙法輪（Dharmacakra，佛法之輪），此法輪是過去無論是天人還是凡人，都未曾如法轉動過的。世尊所轉之法輪，是至高無上且有方便之法，是可被引導至辯論之境地。世尊從諸法之自性本無出發，即無生無滅，從初始即寂靜，自性本自寂滅出發，為進入大乘（Mahayana，大乘）者，以宣說空性（Shunyata，佛教核心概念，指一切事物無自性）之方式，轉動了第二個極其不可思議之法輪。世尊所轉之法輪，是至高無上且有方便之法，是可被引導至辯論之境地。世尊從諸法之自性本無出發，即無生無滅，從初始即寂靜，自性本自寂滅出發，為已真實進入一切乘（Yana，乘，指不同的修行路徑或方法）者，轉動了具有善妙分別的、極其不可思議之第三法輪。世尊所轉之法輪，是無與倫比且無有方便的了義（Nitartha，究竟真實之義），並非可被引導至辯論之境地。世尊從諸法之自性本無出發，自性本自寂滅出發，世尊以了義……
【English Translation】 The Three Dharmas With perfectly pure words, those sentient beings with various natures are led into the realm of the Tathagata (Tathagata, one of the titles of the Buddha, meaning 'Thus Gone' or 'Thus Come'). If one has entered and realized the Dharmata (Dharmata, the true nature of reality) of the Tathagata, it is said to be the supreme place of merit. In the Great Nirvana Sutra, it says: From milk comes yogurt, from yogurt comes fresh butter, from fresh butter comes ghee, and from ghee comes the essence of butter. Similarly, from the twelve categories of scriptures comes the Sutra Pitaka (Sutra Pitaka, the collection of discourses), from the Sutra Pitaka comes the extensive section, from the extensive section comes the Prajnaparamita (Prajnaparamita, the perfection of wisdom), and from the Prajnaparamita comes the Sutra of Complete Nirvana, like the essence of butter. The Teaching Sutras, in the manner of self-commentary Sutra Pitaka, in the Definitive Meaning Commentary, says: The Blessed One (Bhagavan, an epithet of the Buddha) in Varanasi (Varanasi, an ancient Indian city) in the Deer Park at Rishipatana (Mrigadava, place name), for those who have truly entered the Hearer Vehicle (Shravakayana, the vehicle of the hearers or disciples), explained the Four Noble Truths (Aryasatya, the fundamental teachings of Buddhism), turning the wheel of Dharma (Dharmacakra, the wheel of Dharma) which is wonderful and marvelous, which had never been turned in accordance with the Dharma by anyone, whether they were gods or humans in the past. The wheel of Dharma turned by the Blessed One is supreme and has skillful means, and is a place that can be led to debate. The Blessed One, starting from the fact that the essence of all dharmas (Dharmas, phenomena or elements of existence) is without essence, that is, without birth and without cessation, from the beginning is peaceful, and by nature is completely extinguished, for those who have entered the Mahayana (Mahayana, the Great Vehicle), by explaining emptiness (Shunyata, the Buddhist concept of emptiness or non-self), turned the second wheel of Dharma which is most wonderful and marvelous. The wheel of Dharma turned by the Blessed One is supreme and has skillful means, and is a place that can be led to debate. The Blessed One, starting from the fact that the essence of all dharmas is without essence, that is, without birth and without cessation, from the beginning is peaceful, and by nature is completely extinguished, for those who have truly entered all vehicles (Yana, vehicle, referring to different paths or methods of practice), turned the third wheel of Dharma which is endowed with excellent distinctions and is most wonderful and marvelous. This wheel of Dharma turned by the Blessed One is unsurpassed and without skillful means, it is the definitive meaning (Nitartha, the ultimate truth), and is not a place that can be led to debate. The Blessed One, starting from the fact that the essence of all dharmas is without essence, starting from the fact that by nature it is completely extinguished, the Blessed One with definitive meaning...
ན་བསྟན་པ་འདི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་གིས་ཐོས་ནས་མོས་པར་ བགྱིད་པ་དང་ཡི་གེ་འདྲིར་རྩོལ་བ་དང་། ཡི་གེ་བྲིས་ནས་འཆང་བ་དང་ཀློག་པ་དང་མཆོད་ པ་དང་ཡང་དག་པར་འགྱེད་པ་དང་། ལུང་ནོད་པ་དང་ཁ་དོན་བགྱིད་པ་དང་། སེམས་པ་དང་ བསྒོམ་པའི་རྣམ་པས་སྦྱོར་བར་བགྱིད་པ་དེས་བསོད་ནམས་ཅི་ཙམ་ཞིག་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་ བ་ལགས། ཅེས་གསོལ་བ་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས། རིགས་ ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེ་ནི་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་གྲངས་མེད་པ་བསྐྱེད་དོ། །དེའི་ དཔེ་བྱ་བར་སླ་བ་མིན་གྱི་འོན་ཀྱང་མདོར་བསྡུས་ཏེ་ཁྱོད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། །དོན་དམ་ ཡང་དག་འཕགས་འདི་ལྟ་སྟེ་སེན་མོའི་རྩེ་ལ་གནས་པའི་རྡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ས་ལ་ གནས་པའི་རྡུལ་རྣམས་དང་བསྒྲུན་ན་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ་ཞིང་། སྟོང་གི་ཆ་དང་ འབུམ་གྱི་ཆ་དང་གྲངས་དང་ཆ་དང་བགྲང་བ་དང་དཔེ་དང་རྒྱུར་ཡང་ཉེ་པར་མི་འགྲོའོ། །བ་ ལང་གི་རྗེས་ཀྱི་ཆུ་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་བཞིའི་ཆུ་དང་བསྒྲུན་ན་རྒྱའི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ་བ་ 1-336 ནས་རྒྱུའི་བར་དུ་ཉེ་བར་མི་འགྲོའོ། །དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་དེ་བཞིན་དུ་ངས་དྲང་བའི་ དོན་གྱི་མདོ་དེ་ལ་མོས་པ་ནས་སྒོམ་པའི་རྣམ་པའི་སྦྱོར་བ་བྱེད་པའི་བར་གྱི་བསོད་ནམས་ གང་བཤད་པ་དེ་ནི། ངེས་པའི་དོན་བསྟན་པ་ལ་མོས་པ་ནས་སྒོམ་པའི་རྣམ་པས་སྦྱོར་བ་ལས་ ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་བར་གྱི་བསོད་ནམས་འདི་དང་བསྒྲུན་ན། བརྒྱའི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་ མི་འགྲོ་བ་ནས་རྒྱུའི་བར་དུ་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོའོ་ཞེས་འཁོར་ལོ་བར་པ་ལས་ཐ་མ་ཁྱད་པར་ རྣམ་པ་དྲུག་གིས་འཕགས་ཏེ། བླ་ན་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་དང་། ལུང་རིགས་ཀྱིས་གནོད་པའི་ གོ་སྐབས་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་དང་། དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན་གྱི་དང་། རྩོད་གཞི་ཡིན་པ་དང་ མིན་པའི་དང་། རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ཡིན་ལུགས་གསལ་བར་མི་སྟོན་པ་དང་སྟོན་པའི་དང་། ཆོས་སྤྱོད་ཀྱི་བསོད་ནམས་སེན་མོའི་རྩེའི་རྡུལ་དང་ས་གཞི་བྱིན་གྱི་རྡུལ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་དང་ དྲུག་གསུང་ལ། སྙིང་པོའི་སྒྲིབ་བྱ་འབྲིང་དང་ཕྲ་བའི་གཉེན་པོ་དང་། སྙིང་པོ་སྒྲས་དངོས་ སུ་ཟིན་པ་ལ་ལྟོས་པ་དང་རྟེན་ཁྱད་པར་རྒྱུ་ཅན་གྱིས་ལགས་སོ། ། བླ་མ་གོང་མ་དག་འཁོར་ལོ་གསུམ་པོ་གྲངས་བཞིན་དུ་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་ འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་གསུམ་མམ། སྤྱོད་པ་དང་སྒོམ་པ་དང་ལྟ་བ་གསུམ་རིམ་ པར་སྟོན་པ་གཙོ་ཆེ་གསུང་བ་མད་དེ། རྒྱུད་བླར། གང་ཕྱིར་སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་དག་ནི་སྒྲུབ་ བྱེད་ཅིང་། །ཁྲིམས་ཀྱིས་མཐོ་རིས་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བྱེད་ལ། །ཤེས་རབ་ཉོན་ མོངས་ཤེས་བྱ་ཀུན་སྤོང་དེ་ཡི་ཕྱིར། །འདི་མཆོག་ཉིད་དེ་དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་འདི
【現代漢語翻譯】 世尊，如果善男子或善女人聽聞此教法后，心生歡喜，書寫、受持、讀誦、供養、如理作意、受持、唸誦，並以作意和修習的方式來行持，那麼他/她將積累多少功德呢？' 世尊回答說：'善哉！善哉！善男子或善女人將積累無量無邊的功德。雖然難以用比喻來說明，但我將簡略地為你講述。就像這樣，如果將指甲尖上的微塵與大地上的微塵相比，前者連後者的百分之一都比不上，更不用說千分之一、萬分之一、億分之一，乃至無法計數、無法比喻。又如牛蹄印中的水與四大海的水相比，前者連後者的百分之一都比不上，乃至無法計數、無法比喻。同樣，對於我所說的需要引導的經典，從生起信心到以作意和修習的方式來行持所獲得的功德，如果與對究竟意義的教法生起信心到以作意和修習的方式來行持並如實證悟所獲得的功德相比，前者連後者的百分之一都比不上，乃至無法計數、無法比喻。' 因此，在後法輪中，最後者以六種方式勝過前者：有勝過無、有教理妨害之機和無教理妨害之機、不了義和了義、是爭論之源和非爭論之源、不明確揭示實相和明確揭示實相，以及修法之功德如指甲尖之塵與大地之塵的差別。這六種差別是針對中等和微細的煩惱障的對治，以及針對以語言文字直接表達的實相的依賴和具有殊勝所依而說的。 上師們說，三個法輪依次主要宣講增上戒律、禪定和智慧三學，或者依次宣講行、修、見三者。《寶性論》中說：'因為佈施能成辦受用，持戒能生善趣，修禪能遣除煩惱，智慧能遣除煩惱和所知，因此智慧最為殊勝，而智慧之因是前兩者。'
【English Translation】 'Lord, how much merit will a son or daughter of good family accumulate if they hear this teaching, rejoice in it, strive to write it down, hold it, read it, make offerings to it, apply themselves to it properly, receive it, recite it, and engage with it through mindfulness and meditation?' The Blessed One replied, 'Excellent! Excellent! That son or daughter of good family will accumulate immeasurable, countless merit. Although it is not easy to illustrate with an example, I will tell you briefly. It is like this: if you compare the dust on the tip of a fingernail with all the dust on the earth, the former is not even close to one part in a hundred of the latter, let alone one part in a thousand, a hundred thousand, or any number, fraction, comparison, or measure. Similarly, if you compare the water in a cow's footprint with the water in the four great oceans, the former is not even close to one part in a hundred of the latter, and so on, up to any measure. In the same way, Lord of Truth, the merit I have spoken of that comes from having faith in the sutras that need to be interpreted, up to engaging with them through mindfulness and meditation, is not even close to one part in a hundred of the merit that comes from having faith in the teachings of definitive meaning, up to engaging with them through mindfulness and meditation and realizing them properly, and so on, up to any measure.' Thus, in the later turning of the wheel, the last surpasses the former in six ways: having and not having, having and not having the opportunity to be refuted by scripture and reason, provisional and definitive, being and not being a source of contention, not clearly revealing the way things are and clearly revealing it, and the difference between the merit of practicing the Dharma being like the dust on the tip of a fingernail and the dust on the earth. These six differences are spoken of in relation to the antidotes to the medium and subtle obscurations of affliction, and in relation to the dependence on the reality that is directly grasped by words, and having a special basis. The earlier lamas say that the three wheels mainly teach the three trainings of higher discipline, concentration, and wisdom in order, or the three of conduct, meditation, and view in order. The Uttaratantra states: 'Because generosity accomplishes enjoyments, discipline leads to higher realms, meditation eliminates afflictions, and wisdom eliminates all afflictions and objects of knowledge, therefore wisdom is the most supreme, and its cause is the former two.'
་ཐོས་ཡིན། །ཞེས་ཏེ་ འདི་ཐོས་ཞེས་པ་བཀའ་ཐ་མ་འདི་ཞེས་པའོ། ། གལ་ཏེ་བར་པའི་གདུལ་བྱ་ཐེག་ཆེན་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་ལ་ཐ་མའི་གདུལ་བྱ་ནི་དེ་ལྟ་མིན་ པར་མུ་སྟེགས་སོ་སྐྱེ་ཉན་རང་སོགས་སྣ་ཚོགས་ཡིན་པས་བར་པ་མཆོག་སྟེ་བར་པའི་ཐད་ དུ་ཐེག་ཆེན་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་དང་ཐ་མའི་ཐད་དུ་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་ 1-337 ནམ་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་པས་སོ་ཞེ་ན། མདོ་དེའི་དོན་ནི་བར་པའི་གདུལ་བྱ་ ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་བསླབ་པ་མེད་པའི་སྐྱ་བོ་ལྟ་བུ་དང་། གསུམ་པའི་གདུལ་བྱ་ནི་ཐེག་པ་འོག་མ་ ཀུན་ལའང་ཞུགས་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་དགེ་སློང་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དུས་འཁོར་དུ། གསུམ་ ལས་དགེ་སློང་མཆོག་ཡིན་ཞིང་། །འབྲིང་ནི་དགེ་ཚུལ་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཁྱིམ་གནས་ཏེ་ ལས་ཐ་མའོ། །ཞེས་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་གྱི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བཤད་པའི་དང་པོ་དང་མཐུན་ ནོ། །རང་རང་གི་ཐེག་པ་སོ་སོ་ཁོ་ན་ལ་ཞུགས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་པ་ དང་འགལ་ཏེ་གཞན་གྱི་ཐེག་པ་ལ་མ་ཞུགས་པས་སོ། ། བཀའ་ཐ་མའི་གདུལ་བྱ་ནི་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་རྔ་བོ་ཆེའི་མདོར། འོད་སྲུང་ འཁོར་དག་པར་གྱིས་ཤིག་དེ་ནས་རྔ་བོ་ཆེའི་མདོ་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་ནས་མུ་སྟེགས་ཉན་ རང་ཐེག་པ་ལ་གསར་ཞུགས་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་དོང་ངོ་། །དེ་ནས་འོད་སྲུང་གིས་འཁོར་དག་པའི་ རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པས་གསུང་བར་ཞུ་ཞེས་དང་། སོར་ཕྲེང་གི་མདོར་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ནི་ བྱང་སེམས་སྟག་རྣམས་ལ་སྟོན་གྱི་གཞན་ལ་མི་སྟོན་ནོ་ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་ པོར། སྟོང་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་བསྟན་པ་གང་། །ངེས་དོན་མདོ་སྡེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་ཤེས། ། གང་ལ་སེམས་ཅན་གང་ཟག་སྐྱེས་བུ་བསྟན། །ཆོས་དེ་ཐམས་ཅད་དྲང་བའི་དོན་དུ་ཤེས། ། ཞེས་པས་བཀའ་བར་པ་ངེས་དོན་དང་ཐ་མ་དྲང་དོན་དུ་མ་བསྟན་ནམ་ཞེ་ན། ཉི་ཤུ་པར། གཟུགས་སོགས་སྐྱེད་བྱེད་ཡོད་པར་ནི། །དེས་འདུལ་བ་ཡི་སྐྱེ་བོ་ལ། །དགོངས་པའི་དབང་གིས་ གསུངས་པ་སྟེ། །ཞེས་པས་དོན་ལ་གཟུགས་སོགས་ཡོད་པར་སྟོན་པ་བཀའ་དང་པོ་ལ་ལྟོས་ ནས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་སྟོན་པ་བར་པ་ངེས་དོན་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་གཉུག་མ་ཡང་དོན་ ལ་མེད་པར་སྟོན་པ་བཀའ་བར་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཆོས་ཅན་རྣམས་དོན་ལ་མེད་པ་དང་། ཆོས་ ཉིད་དོན་ལ་ཡོད་པ་རྟག་བརྟན་སོགས་སུ་སྟོན་པ་ཐ་མ་ངེས་དོན་ཡིན་ཏེ། རྔ་བོ་ཆེ་ཆེན་པོའི་ 1-338 མདོར། སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཅི་སྟོན་པའི་མདོ་སྡེ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་དགོངས་པ་ཅན་དུ་རིག་པར་བྱ་ ལ། བླ་ན་མེད་པའི་མདོ་སྡེ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་མིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་དང་། མྱང་འདས་ཆེན་པོའི་བམ་པོ་དྲུག་པའི་བཞི་གསུམ་སོང་བར། དགེ་སློང་རྣམས་ནི་ཆོས་རྣམ་ ལ་བཞི་ལ་གནས་པར་བགྱིའོ། །བཞི་གང་
【現代漢語翻譯】 我聽聞。』這句『聽聞』指的是最後的教言。 如果中間的所化是純粹的大乘根器，而最後的所化則不然，包括外道、異生、聲聞、緣覺等各種根器，那麼中間的教言更為殊勝，因為中間的教言是針對進入大乘的人們，而最後的教言是針對具有各種自性根器或進入一切乘的人們。如果有人這樣問，那麼該經的含義是，中間的所化類似於沒有比丘戒律的在家居士，而第三個所化類似於進入所有下乘的大乘比丘。例如，在《時輪金剛》中說：『三者之中比丘勝，中者當說是沙彌，居家即是下者業。』這與解釋上中下三種金剛上師的第一個相符。僅僅進入各自的乘，與進入一切乘是矛盾的，因為沒有進入其他的乘。 最後的教言所化是極其清凈的，如《大鼓經》中說：『光增，使眷屬清凈，然後宣說大鼓經。』於是，外道、聲聞、緣覺以及新進入乘的人們都被驅逐出去。之後，光增請求說：『因為眷屬已經變得清凈了。』在《指鬘經》中說：『如來藏只對菩薩獅子宣說，不對其他人宣說。』如果《三摩地王經》中說：『諸佛所說空性法，通達經部爲了義，若有眾生及士夫，是說一切應了知，是名不了義經典。』難道不是說中間的教言爲了義，而最後的教言不了義嗎？在《二十頌》中說：『以彼所化有色等，隨彼所化眾生意，為度化故如是說。』因此，實際上顯示有色等存在的，相對於最初的教言來說，顯示一切為空性的中間教言是爲了義。然而，相對於中間的教言來說，顯示法性本初不存在，顯示法有者實際上不存在，以及顯示法性實際上存在，是常恒不變等的最後的教言是爲了義。在《大鼓大經》中說：『凡是宣說空性的經典，都應知為不了義，像這樣無上的經典，應知為非不了義。』在《大涅槃經》第六卷的四分之三處說：『比丘們，我住在四法之中。』四法是什麼？
【English Translation】 Thus I have heard. 'Thus I have heard' refers to this final teaching. If the beings to be tamed in the intermediate period are purely Mahāyāna, but the beings to be tamed in the final period are not so, but are various, such as non-Buddhists, ordinary beings, Śrāvakas, and Pratyekabuddhas, then the intermediate period is superior, because the intermediate period is for those who have entered the Mahāyāna, and the final period is for those who have various natures or have entered all vehicles. If one asks this, the meaning of that Sūtra is that the beings to be tamed in the intermediate period are like laypeople without monastic vows, and the beings to be tamed in the third period are like Mahāyāna monks who have entered all the lower vehicles. For example, in the Kālacakra, it says: 'Among the three, the monk is supreme, the intermediate is said to be a novice, and the householder is the lowest.' This is in accordance with the first explanation of the three kinds of Vajra masters, superior, intermediate, and inferior. Entering only one's own vehicle contradicts entering all vehicles, because one has not entered other vehicles. The beings to be tamed by the final teaching are only extremely pure, as it says in the Drum Sound Sūtra: 'Light Protector, purify the assembly, and then teach the Drum Sound Sūtra.' Then, all the non-Buddhists, Śrāvakas, Pratyekabuddhas, and new entrants to the vehicle were expelled. Then, Light Protector requested, 'Because the assembly has become pure in nature, please speak.' In the Finger Garland Sūtra, it says: 'The Sugata-garbha is taught only to the Bodhisattva tigers, and not to others.' If in the Samādhirāja Sūtra it says: 'Whatever emptiness is taught by the Sugatas, understanding the distinctions of the definitive meaning Sūtras, whatever beings, persons, or individuals are taught, all those teachings should be understood as provisional meaning.' Does it not mean that the intermediate teaching is of definitive meaning and the final teaching is of provisional meaning? In the Twenty Verses, it says: 'Because of the beings to be tamed who have form, etc., according to the minds of those beings to be tamed, it is spoken thus for the sake of taming.' Therefore, in reality, showing that form, etc., exist, in relation to the first teaching, the intermediate teaching that shows everything to be empty is of definitive meaning. However, in relation to the intermediate teaching, showing that the natural Dharma does not exist in reality, showing that the Dharma-possessors do not exist in reality, and showing that the Dharma-nature exists in reality, is permanent and stable, etc., the final teaching is of definitive meaning. In the Great Drum Sound Sūtra, it says: 'All the Sūtras that teach emptiness should be known as provisional, and this kind of unsurpassed Sūtra should be known as non-provisional.' In the sixth fascicle of the Great Nirvāṇa Sūtra, three-quarters of the way through, it says: 'Monks, I abide in the four Dharmas.' What are the four?
ཞེ་ན་ཆོས་ལ་གནས་ཀྱི་གང་ཟག་ལ་མི་གནས་པ་ དང་། དོན་ལ་གནས་ཀྱི་ཚིག་ལ་མི་གནས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་གྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་མི་ གནས་པ་དང་། ངེས་པའི་དོན་ལ་གནས་གྱི་བཀྲི་བའི་དོན་ལ་མི་གནས་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ལ་ གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ རྟག་པ་མི་འགྱུར་བའོ། །གང་ཟག་ལ་མི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཉན་ཐོས་སོ། །ཉན་ཐོས་ནི་ འདུས་བྱས་མི་རྟག་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྟག་པའོ། །དོན་ལ་གནས་ཀྱི་ཚིག་ལ་ མི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་ཏུ་ གནས་པ་མི་འགྱུར་མི་འཕོ་བའོ། །ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་མི་གནས་ཞེས་པའི་ཡེ་ ཤེས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །ཉན་ཐོས་གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ མི་མཁས་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་གནས་པར་མི་བྱའོ། །གང་ཞིག་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ཤེས་ན་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ་ཞེས་དང་། ངེས་པའི་ དོན་ལ་གནས་ཀྱི་བཀྲི་བའི་དོན་ལ་མི་གནས་པ་ནི་གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་རྟག་པ་ འགྱུར་ཞིང་འཕོ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཀྲི་བའི་དོན་ནོ། །གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་པ་ མི་འགྱུར་ཞིང་མི་འཕོ་པའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་དང་། མདོ་སྡེ་ གང་དག་ལས་ཐམས་ཅད་གདུང་བ་ཅན། ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ། ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ བ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ། ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་བཀྲི་པའི་དོན་ 1-339 ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དོན་དེ་དག་མི་ཤེས་པས་འགྲོ་བ་མང་པོ་མཚམས་ མེད་པའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། ། འདིས་ནི་རྒྱུད་བླའི་དོན་རྟག་བརྟན་སོགས་སྒྲ་སྦྱར་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་ལ་མི་གནས་པར་ སྨྲ་བ་ལ་གནོད་ཅིང་གདུལ་བྱའི་མར་འདྲེན་མི་འཐད་པས་སོམས་ཤིག་ཤེས་ལྡན་དག་གོ །དེ་ ལྟར་བཀའ་བར་པ་ནི་དངོས་འཛིན་ལྟ་བའི་གཉེན་པོར་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་བར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་རང་བཞིན་དང་། མཚན་ཉིད་དང་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་མེད་པ་དང་སྟོང་ པ་བདག་མེད་དུ་སྟོན་པས་བཀའ་བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། སྟོང་པ་སྨོས་པའི་ཆོས་ འཁོར་ནི་མཚན་ཉིད་དང་གཉེན་པོ་ལ་ལྡེམ་དགོངས་དང་དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པའི་དྲང་ དོན་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། ཐ་མ་ནི་ཡིན་ལུགས་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་སོགས་སུ་རྣམ་ པར་ཕྱེ་ནས་སྟོན་པས་དེ་ལས་ཟློག་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་ལྔ་བརྒྱ་པར། གང་ཡང་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱི་གཟུགས་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་དང་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་ རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འད
【現代漢語翻譯】 那麼，安住於法的人不住于補特伽羅（藏語，指個體或人），安住于意義的人不住于詞句，安住于智慧的人不住于識，安住于究竟意義的人不住于引導意義。 其中，『安住於法』是指如來完全般涅槃（梵語，指滅度）。諸佛之法即是諸法之法性。『法性』是指如來是常恒不變的。『不住于補特伽羅』是指聲聞（梵語，指聽聞佛法教誨而證悟的修行者）。聲聞是因緣和合的無常法。如來是常恒的。『安住于意義不住于詞句』是指意義是現觀（梵語，指直接的證悟）。那是如來常住不變異。『安住于智慧不住于識』是指智慧是如來。如果聲聞不善於如來的功德，那就是識，不應安住。如果認識到如來是法身，那就是正確的智慧。『安住于究竟意義不住于引導意義』是指如果說如來是無常、變化和變異的，那就是引導意義。如果說如來是常恒不變異的，那就是究竟意義。 諸如此類，以及在經部（梵語，佛教經典的總稱）中所說：『一切皆是苦，一切皆是無常，一切皆是痛苦，一切皆是空性，一切皆是無我。』這被稱為引導意義。為什麼呢？因為不瞭解這些意義，許多眾生會墮入無間地獄（梵語，指最痛苦的地獄）。 這段話只是將《寶性論》的意義與常、堅等詞語聯繫起來，實際上並沒有安住于意義，這損害了那些說不應引導所化眾生的觀點，所以有智慧的人應該思考。 因此，中間的教法（指二轉法輪）沒有區分實執的對治法，而是將一切法統一地顯示為無自性、無相、無體性、空性和無我，所以中間的教法是無相和宣說空性的法輪（梵語，指佛陀的教法）。而第三轉法輪是具有需要詮釋和別義的不了義（梵語，指需要進一步解釋才能理解的教義），因為它是針對相和對治法而說的。最後的教法（指三轉法輪）則相反，因為它按照實相如是地將三自性等區分開來進行闡述。如《五百般若經》所說：『世尊所說的色無自性、無生滅、本來寂靜、自性涅槃……』
【English Translation】 Then, the one who abides in the Dharma does not abide in the Pudgala (Tibetan, referring to an individual or person), the one who abides in the meaning does not abide in the words, the one who abides in the wisdom does not abide in the consciousness, and the one who abides in the definitive meaning does not abide in the guiding meaning. Among them, 'abiding in the Dharma' means that the Tathagata (Sanskrit, meaning 'the thus-gone one,' an epithet of the Buddha) is completely in Parinirvana (Sanskrit, referring to the final passing away). The Dharma of the Buddhas is the Dharmata (Sanskrit, the nature of reality) of all Dharmas. 'Dharmata' means that the Tathagata is permanent and unchanging. 'Not abiding in the Pudgala' refers to the Shravakas (Sanskrit, those who attain enlightenment by hearing the Buddha's teachings). Shravakas are impermanent phenomena arising from conditions. The Tathagata is permanent. 'Abiding in the meaning and not abiding in the words' means that the meaning is Abhisamaya (Sanskrit, direct realization). That is the Tathagata abiding permanently, unchangeable and immutable. 'Abiding in wisdom and not abiding in consciousness' means that wisdom is the Tathagata. If a Shravaka is not skilled in the qualities of the Tathagata, that is consciousness, and should not be abided in. If one recognizes the Tathagata as the Dharmakaya (Sanskrit, the body of Dharma), that is correct wisdom. 'Abiding in the definitive meaning and not abiding in the guiding meaning' means that if it is said that the Tathagata is impermanent, changing, and mutable, that is the guiding meaning. If it is said that the Tathagata is permanent, unchanging, and immutable, that is the definitive meaning. And so on, and as it is said in the Sutras (Sanskrit, general term for Buddhist scriptures): 'All is suffering, all is impermanent, all is painful, all is emptiness, all is without self.' This is called the guiding meaning. Why? Because not understanding these meanings causes many beings to fall into the Avici hell (Sanskrit, the most painful hell). This passage merely connects the meaning of the Ratnagotravibhāga (Sanskrit, a treatise on Buddha-nature) with words like 'permanent' and 'stable,' but does not actually abide in the meaning, which harms the view that one should not guide those to be tamed, so the wise should contemplate. Therefore, the intermediate teachings (referring to the second turning of the wheel of Dharma) do not distinguish the antidotes to grasping at reality, but uniformly show all Dharmas as without self-nature, without characteristics, without essence, emptiness, and without self. So the intermediate teachings are without characteristics and the wheel of Dharma that speaks of emptiness. The third turning of the wheel of Dharma is provisional (Sanskrit, requiring further interpretation to be understood) because it is spoken in relation to characteristics and antidotes. The final teachings (referring to the third turning of the wheel of Dharma) are the opposite of that, because they explain by distinguishing the three self-natures and so on according to reality. As the Five Hundred Prajñāpāramitā Sutra says: 'Whatever the Blessed One said about form being without self-nature, without arising or ceasing, primordially peaceful, and by nature in Nirvana...'
ས་པར་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། དགོངས་པ་མ་ཡིན་པ་ དགོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་ལས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་ པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའོ་ཞེས་ང་སྨྲའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་ཞེས་སོགས་ དང་། མདོ་སྡེ་དགོངས་འགྲེལ་དུ། དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་འདི་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ ནི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་དྲང་བའི་དོན་གྱིས་མདོ་བརྗོད་ པའི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མ་སྐྱེས་པ་མ་འགགས་པ་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་དང་། འདི་ལྟའི་མདོ་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཞེན་ན་མཚན་མར་ལྟ་བ་སོགས་ལྟ་ངན་ཉེར་བརྒྱད་ འབྱུང་སྟེ། དགོངས་འགྲེལ་དུ། ངའི་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ 1-340 ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཆོས་ལ་མོས་ཀྱང་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཆོས་འདི་ དག་ཐམས་ཅད་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་མ་འགགས་པ་ཉིད་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཉིད་རང་བཞིན་ གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་གྱི་དོན་དུ་མངོན་ པར་ཞེན་ནས། དེ་དག་གཞི་དེ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མེད་པར་ལྟ་བ་དང་མཚན་ཉིད་མེད་ པར་ལྟ་བར་འགྱུར་ཏེ། མེད་པར་ལྟ་བ་དང་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ལྟ་བར་གྱུར་ནས་ཐམས་ ཅད་ལ་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྐུར་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ ལ་སྐུར་ཏོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ ཉིད་ལའང་སྐུར་ཏོ། །ཞེས་སོགས་དང་ཐེག་ཆེན་ལ་དད་པ་བསྒོམ་པའི་མདོར། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཚུལ་བཞིན་མིན་པར་ཆོས་ལ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་ཡང་ དག་མིན་པའི་ལྟ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་འབྱུང་སྟེ། གང་ཞེ་ན་མཚན་མར་ལྟ་བ་དང་། བརྟགས་པ་ ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་དང་ཞེས་ སོགས་དང་། སོར་ཕྲེང་ལ་ཕན་པའི་མདོར་བཙུན་པ་གང་པོ་ནི། སྦྲང་བུའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་དེ་ཆོས་ ཀྱི་གཏམ་སྟོན་མི་ཤེས་སོ། །སྦྲང་བུ་ཡང་ཟི་ཟི་ཞེས་སྒྲ་འབྱིན་ཤེས་ཀྱི་སྦྲང་བུ་ལྟར་བླུན་པོ་ ཁྱོད་ཅང་མ་ཟེར་ཅིག གང་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལྡེམ་པོའི་ངག་མི་ཤེས་པས་བདག་ མེད་པ་ལ་ཆོས་སུ་སེམས་པ་ནི་གཏི་མུག་གི་ཆོས་ཀྱི་མར་མེའི་ནང་དུ་ཕྱེ་མ་ལེབ་ལྟར་ལྟུང་ངོ་ ཞེས་དང་། བཙུན་པ་འཇམ་དཔལ་ནི་སྦྲང་བུའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་དེ་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པའི་དོན་ དེ་ཁོ་ན་མི་ཤེས་སོ། །གཅེར་བུ་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་བསྒོམ་སྟེ་གཅེར་བུ་པའི་སྦྲང་ མ་ཁྱོད་ཅང་མ་ཟེར་ཅིག ཅེས་གང་པོ་དང་འཇམ་དཔལ་ལ་སྨྲ་བ་ལྟར་མཛད་ཀྱང་། བཀའ་ བར་པའི་དངོས་བསྟན་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད
【現代漢語翻譯】 那些宣稱『經文的字面意義就是究竟的教義，除此之外別無密意』的人，我說，他們比外道還要不如，因為他們依附於凡夫俗子的見解。』 同樣，在《解深密經》中說：『如來考慮到三種自性而以隱晦的方式宣說經典，即一切法不生不滅，本來寂靜，自性涅槃。』 如果有人執著于這種經典的字面意義，就會產生二十八種邪見，例如執著于相。』《解深密經》中說：『即使有人相信我所說的真實含義，並對法產生興趣，但如果他執著於一切法在字面上是無自性的、不生不滅的、本來寂靜的、自性涅槃的，那麼他就會從根本上否定一切法，認為一切法都是空無自性的。』 否定一切法之後，他會以各種方式誹謗一切法的自性，誹謗諸法的遍計所執性，誹謗諸法的依他起性和圓成實性。 在《大乘信修經》中說：『菩薩如果以不正確的方式分析經典的字面意義，就會產生二十八種不正見，例如執著于相，誹謗分別，誹謗遍計等等。』 在《能斷金剛般若經》中說：『尊者，有些人像蜜蜂一樣，只會嗡嗡叫，不懂得說法。蜜蜂只會發出嗡嗡的聲音，像蜜蜂一樣愚蠢的你，什麼也別說。』 像這樣的人不理解如來的隱晦之語，認為無我是法，就像飛蛾撲火一樣愚癡。 『尊者文殊，有些人像蜜蜂一樣，只會嗡嗡叫，不懂得空與不空的真正含義。』 裸體外道也認為一切皆空，像裸體外道蜜蜂一樣的你，什麼也別說。』 雖然佛陀像這樣呵斥迦葉和文殊，但中間的教義明確指出一切法無自性。
【English Translation】 Those who say, 'The literal meaning of the scriptures is the ultimate teaching, and there is no hidden meaning,' I say, are even worse than the heretics, because they rely on the views of ordinary people.' Similarly, in the Saṃdhinirmocana Sūtra (Explication of the Thought Sutra), it says: 'The Tathāgata, considering the three natures, speaks of the sūtras in a veiled way, namely that all dharmas are unborn and unceasing, originally peaceful, and by nature in nirvāṇa.' If someone clings to the literal meaning of this kind of scripture, twenty-eight wrong views will arise, such as clinging to characteristics.' The Saṃdhinirmocana Sūtra says: 'Even if someone believes in the true meaning of what I have said and is interested in the Dharma, but if he clings to the fact that all dharmas are literally without self-nature, unborn and unceasing, originally peaceful, and by nature in nirvāṇa, then he will fundamentally deny all dharmas, thinking that all dharmas are empty and without self-nature.' After denying all dharmas, he will slander the nature of all dharmas in various ways, slander the parikalpita-lakṣaṇa (imputed nature) of dharmas, and slander the paratantra-lakṣaṇa (dependent nature) and the pariniṣpanna-lakṣaṇa (perfected nature) of dharmas. In the Mahāyāna Faith and Practice Sūtra, it says: 'If a Bodhisattva analyzes the literal meaning of the scriptures in an incorrect way, twenty-eight incorrect views will arise, such as clinging to characteristics, slandering discrimination, slandering imputation, and so on.' In the Vajracchedikā Prajñāpāramitā Sūtra (Diamond Sutra), it says: 'Venerable, some people are like bees, only knowing how to buzz and not knowing how to preach the Dharma. Bees only make a buzzing sound, and you, foolish like a bee, say nothing.' Such a person does not understand the hidden words of the Tathāgata and thinks that non-self is the Dharma, as foolish as a moth flying into a flame. 'Venerable Mañjuśrī, some people are like bees, only knowing how to buzz and not knowing the true meaning of emptiness and non-emptiness.' The naked heretics also think that everything is empty, and you, like a naked heretic bee, say nothing.' Although the Buddha rebukes Kāśyapa and Mañjuśrī in this way, the explicit teaching of the middle way is that all dharmas are without self-nature.
་པ་དང་སྟོང་པ་བདག་མེད་ལ་ངེས་དོན་སྒྲ་ ཇི་བཞིན་པར་ཞེན་པའི་དོན་ལ་སངས་རྒྱས་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་ཡོད་མེད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བས་ 1-341 སོ། །ཞེས་བཞེད་པའི་སྣང་མེད་དབུ་མ་པར་རློམ་ཞིང་སངས་རྒྱས་དང་ཤེས་པ་གང་ཡིན་ལ་ འདུས་བྱས་ཀྱི་ཁྱབ་སྙམ་པ་དངོས་སྨྲ་བའི་སྐྱ་དྲི་མ་སངས་རྒྱས་ནམ་མཁའ་ལྟར་མ་ཁྱབ། ཁྱད་ པར་སེམས་ཅན་ལ་ཆོས་ཉིད་དུ་མི་བཞུགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚད་མེད་པས་བསྐྱེད་ དགོས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་འདུས་བྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཞེད་པ་ རྣམས་ཚར་བཅད་ཅིང་དེ་དག་ལ་གདམས་པ་ཡིན་ནོ། ། གཞན་ཡང་གོང་དུ་བརྗོད་པའི་ལུང་རིགས་འདི་རྣམས་ཀྱིས། མཁས་པ་(མཁན་ཆེན་སྨྲ་མགོན་ སོགས་)འགའ་ཡར། འདིར་ནི་ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དང་། །མ་སྐྱེས་མ་འགགས་གཟོད་ ནས་ཞི་བ་དང་། །རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདས་པ་དང་། །བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་ པར་བསྟན་པ་འདི། །འགའ་ཡི་གཞུང་དང་ཅུང་ཟད་མི་མཐུན་ཞིང་། །ཁྱེད་ཀྱི་བཞེད་དང་ ཀུན་ནས་འགལ་ན་ཡང་། །ས་ཆེན་བརྙེས་པའི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས། །ཨཱརྱ་དེ་བའི་ བཞེད་པ་དེ་ཉིད་དེ། །སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་ཟླ་བ་གྲགས་པ་དང་། །ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ལ་ སོགས་པའང་འདི་ཉིད་བཞེད། །ཇོ་བོ་ཆེན་པོས་བསྟན་པའི་སྙིང་པོར་བཤད། །སྲོལ་འབྱེད་ ཆེན་པོ་བློ་ལྡན་ཤེས་རབ་དང་། །སྔོན་མེད་ཉི་མ་ས་བུ་རྣམ་གཉིས་ཀྱང་། །ཚུལ་འདི་བཞེད་ པས་བློ་མིག་དག་རྣམས་ཀྱིས། །འདི་ལྟར་བཤད་ན་བསྟན་ལ་བྱ་བ་བྱས། །ཞེས་བཞེད་ པའང་ཚར་གཅད་པ་ཡིན་ལ། སྤྱིར་སྟོན་པའི་བཀའ་དང་མཐུན་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་བྱ་བ་སྟེ། གང་ཕྱིར་རྒྱལ་ལས་ཆེས་མཁས་འགའ་ཡང་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཡོད་མིན་ཏེ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ ཕྱིར་རོ། ། དེས་ན་བཀའ་བར་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་དང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པ་ དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། དགོངས་གཞི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་གཞི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་སྟོང་བྱ་བརྟགས་ཆོས་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལ་དགོངས། 1-342 དགོངས་པ་བརྟགས་ཆོས་དངོས་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་གཞོམ་ཕྱིར་ཡིན། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་དེ་ ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཞེན་ན་ལྟ་ལོག་ཉེར་བརྒྱད་འབྱུང་བ་དང་། རང་ཉིད་སེམས་ཅན་དམྱལ་ བར་སྐྱེ་ལ་གཞན་ཆོས་འདོད་པ་རྣམས་ཕུང་བར་བྱེད་པ་དང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མེད་ན་ཆད་ ལྟར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིག་སྟེ། རྒྱུད་བླར། སྤྲིན་དང་རྨི་ལམ་སྒྱུ་བཞིན་དེ་ དང་དེར། །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་སྟོང་པ་ཞེས། །གསུངས་ནས་ཞེས་དང་། ཡང་དག་ མཐའ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་ཏེ། །ཉོན་མོངས་ལས་དང་རྣམ་སྨིན་ དོན། །སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད། །ཅེས་དང་། དབུ་མ་རྩ་བར། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ སྟོང་པ་ཉིད། །ལྟ་ཀུ
【現代漢語翻譯】 認為證悟了空性和無我的意義，就如同執著于字面意思一樣，這並非佛陀的本意，因為佛陀超越了有和無的戲論。那些自詡為『無遮中觀』(Prasaṅgika Madhyamaka)的人，認為佛陀和智慧都遍及有為法，這種實有論者的污垢並不能像天空一樣遍及佛陀。特別是，這種觀點認為法性並不存在於眾生心中，佛陀必須通過無量的因緣才能成就，佛陀的所有功德都是有為法。這些觀點都應該被駁斥，並且應該對他們進行教誡。 此外，通過以上所說的這些理證，一些智者（如堪布·斯瓦貢等）說：『此處所說的諸法無自性，不生不滅，本來寂靜，自性完全涅槃，以及沒有真實的自性，這與一些論典稍有不符，甚至與你們的觀點完全相悖。』然而，這正是證得大地的聖者龍樹(Nāgārjuna)的宗風，也是聖天(Āryadeva)的觀點。佛護(Buddhapālita)、月稱(Candrakīrti)、清辨(Bhāvaviveka)等也是如此認為。阿底峽尊者(Atiśa)將其闡釋為教義的精髓。開創宗風的博朵瓦·仁欽色(Potowa Rinchen Sek)和霞惹瓦·喜饒沃(Sharawa Yönten Drak)師徒二人也是如此認為。如果具有智慧之眼的人們這樣宣說，那就是對佛法的貢獻。』 駁斥這種觀點也是必要的，因為與佛陀的教誨相符才是對佛法的貢獻。因為沒有人比佛陀更聰明。 因此，《中品般若經》(Madhyamakaśāstra)所說的諸法自性空和無自性，是有密意的。其密意在於諸法空性的基礎，即真實之際(tathatā)，也就是空性的對境，即所有有為法。其密意在於破除對有為法的實執。如果對破除實有的方法執著于字面意思，就會產生二十八種邪見，自己會墮入地獄，還會毀滅他人對佛法的信心，並且會導致認為如來藏(Tathāgatagarbha)不存在，從而墮入斷見。這些過失都可以通過以下經文來理解。《寶性論》(Ratnagotravibhāga)中說：『如雲、如夢、如幻，于彼彼處，所知一切，皆空無所有。』又說：『真實之際是，有為之，一切相，皆遠離，煩惱業及異熟，如雲等喻如是說。』《中觀根本慧論》(Mūlamadhyamakakārikā)中說：『諸佛說空性，為出一切見，若復執空性，是亦不可治。』
【English Translation】 To think that one has realized the meaning of emptiness and selflessness by clinging to the literal meaning of the words is not the intention of the Buddha, because the Buddha is beyond the elaboration of existence and non-existence. Those who pride themselves on being 'Prasaṅgika Madhyamaka' and think that the Buddha and wisdom pervade conditioned phenomena, this stain of realism does not pervade the Buddha like the sky. In particular, this view holds that the nature of reality does not reside in sentient beings, and that the Buddha must be generated by limitless causes and conditions, and that all the qualities of the Buddha are conditioned phenomena. These views should be refuted, and they should be given instruction. Furthermore, through these reasonings mentioned above, some scholars (such as Khenchen Swa Gon, etc.) say: 'Here, the teachings that phenomena are without inherent existence, unborn and unceasing, primordially peaceful, completely in nirvana by nature, and without true nature, are slightly inconsistent with some treatises, and even completely contrary to your views.' However, this is precisely the tradition of the noble Nāgārjuna, who attained the ground, and the view of Āryadeva. Buddhapālita, Candrakīrti, Bhāvaviveka, and others also hold this view. Atiśa explained it as the essence of the teachings. Potowa Rinchen Sek and Sharawa Yönten Drak, the great founders of the tradition, also hold this view. If those with clear minds explain it in this way, it is a contribution to the teachings.' Refuting this view is also necessary, because being in accordance with the Buddha's teachings is a contribution to the teachings. Because no one is more intelligent than the Buddha. Therefore, the Madhyamakaśāstra, which states that all phenomena are empty of self and without inherent existence, has a hidden meaning. The hidden meaning lies in the basis of emptiness of all phenomena, which is the suchness (tathatā), the object of emptiness, which is all conditioned phenomena. The hidden meaning is to destroy the clinging to the reality of conditioned phenomena. If one clings to the literal meaning of the method of refuting reality, twenty-eight wrong views will arise, one will fall into hell, one will destroy others' faith in the Dharma, and it will lead to the conclusion that the Tathāgatagarbha does not exist, thus falling into nihilism. These faults can be understood through the following scriptures. The Ratnagotravibhāga says: 'Like clouds, like dreams, like illusions, in each and every place, all that is knowable is empty and without anything.' It also says: 'The true limit is, of the conditioned, all aspects, are separated, afflictions, actions, and ripening, are spoken of like clouds and so on.' The Mūlamadhyamakakārikā says: 'The Buddhas have declared emptiness to relinquish all views; but if someone holds emptiness as a view, that person is incurable.'
ན་ངེས་པར་འབྱིན་པར་གསུངས། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བ། །དེ་ དག་སྒྲུབ་དུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་སོ། ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པའི་དགོངས་གཞི་སྔར་དང་འདྲ་ལ་ཁྱད་པར་རང་བཞིན་ གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། གཞན་དབང་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་པ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ པ་སྟེ། སུམ་ཅུ་པར། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་གྱི། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་རྣམ་གསུམ་ལ། །དགོངས་ ནས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། མདོ་སྡེ་དགོངས་ འགྲེལ་ལས། ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་དང་། །ཆོས་རྣམས་མ་འགགས་ ཆོས་རྣམས་གཟོད་ནས་ཞི་བ་དང་། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མྱ་ངན་འདས་པར་ནི། ། དགོངས་པ་མེད་པར་མཁས་པ་སུ་ཞིག་སྨྲ་བར་འགྱུར། །མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྐྱེ་བ་ ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དང་། །དོན་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་ངས་བཤད་དེ། །འདི་ལ་མཁས་པ་ སུ་དག་དགོངས་པ་ཤེས་པ་ནི། །རབ་ཏུ་ཉམས་པའི་ལམ་དུ་དེ་མི་འགྲོ། །ཀུན་གྱི་རྣམ་པར་དག་ པའི་ལམ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་སོགས་སུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ 1-343 ལྟ་བ་ནི་རབ་ཏུ་ཉམས་པའི་ལམ་ཆད་ལྟ་དང་དངོས་སྨྲར་མི་འགྱུར་བར་རྣམ་པར་དག་པའི་ ལམ་སྣང་བཅས་དབུ་མར་འགྱུར་ཏེ། སྔགས་སུ་ཕྱོགས་ཉམས་དེ་ནི་མ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། ། ཞེས་པ་དང་གནད་གཅིག་གོ། ། གཉིས་པ་དབུ་སེམས་ཁྱད་པར་རྒྱས་བཤད་ནི། དུས་འཁོར་དུ། གང་ཞིག་དེ་ཉིད་གང་ ཟག་ཅེས་བྱ་ལུས་ལ་གནས་པར་སྨྲ་བ་དེ་ནི་རང་བཞིན་དག་གིས་ཉམས། །ཀུན་རྫོབ་དག་གི་ དོན་ནི་སྨྲ་བ་པོ་ཡང་དོན་དམ་མ་རིག་མེད་པ་དག་དུ་ བྱེད། །སྲིད་གསུམ་མཐའ་དག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་པོ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་ པར་འདོད་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་སྙིང་རྗེ་སྟོང་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་པོ་ཕྱོགས་ ཉམས་དག་ནི་མ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་འདིའི་འགྲེལ་པར། ནམ་མཁའ་དང་ ནི་འགོག་པ་གཉིས། །འདུས་མ་བྱས་གསུམ་རྟག་པ་སྟེ། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ གཅིག་མ། །བདག་གིས་སྟོང་ཞིང་བྱེད་པོ་མེད། །དབང་སྐྱེས་བློ་ནི་རྣམ་མེད་ཀྱིས། །ཕྲ་རབ་ བསགས་པ་དངོས་སུ་རིག །ཁ་ཆེའི་གཞུང་གི་ཆུ་གཏེར་གྱི། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་གཞུང་འདོད་ འགྱུར། །ཤེས་པ་རྣམ་བཅས་བསྐྱེད་དེ་ནི། །དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྣང་བ་མིན། །ནམ་མཁའ་ མོ་ཤམ་བུ་དང་འཚུངས། །འགོག་པ་དང་ནི་ནམ་མཁའ་འཚུངས། །འདུ་བྱེད་བེམ་པོ་ཡོད་ མ་ཡིན། །དུས་གསུམ་རྗེས་འགྲོ་དག་ཀྱང་མེད། །ཐོགས་པ་མེད་པའི་གཟུགས་ཡོད་མིན། ། ཞེས་པ་མདོ་སྡེ་པ་ཡིས་རིག །ཆ་ཤས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་མེད། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་རྣམས་ཡོད་མ་ ཡིན། །རྨི་ལམ་ཉམས་སུ་མྱོ
【現代漢語翻譯】 他說，『一定要產生。』他說，『那些視空性為見解的人，無法成就。』 顯示無自性的意圖與之前相似，但區別在於三種自性的無自性，即遍計所執相無自性、依他起生無自性、圓成實勝義諦事物無自性。《三十頌》中說：『自性有三種，無自性亦三種，意指一切法，皆顯示無自性。』《解深密經》中說：『諸法無自性，諸法不生，諸法不滅，諸法本來自寂靜，諸法皆是自性涅槃。』誰能不理解這些而妄加評論？『相無自性，生無自性，勝義無自性，我如是說。』誰能理解這些，就不會墮入衰損之道。這是通往完全清凈的道路。 將諸法分為三種無自性等見解，不會墮入衰損之道，即斷見和實有論，而是轉變為清凈之道，即具有顯現的中觀。因此，密咒中的支分衰損不會變成非衰損，這與要點是一致的。 第二，詳細闡述中觀與唯識的差別。《時輪金剛》中說：『誰說彼即是人，住在身體中，他因自性而衰損。』說世俗諦的人，也使勝義諦變得無知。說三有皆是識的人，也希望一切都是識。誰說悲與空性無二無別，支分衰損就不會變成非衰損。』此處的註釋中說：『虛空和滅盡二者，無為三者是常。一切有為法，皆是剎那生滅。無我且無作者。由根所生的心，以無相的方式，直接認知微塵的積聚。』克什米爾的《水藏論》中，分別說部的主張發生了變化。產生有相的識，不是根的行境顯現。虛空與摩酰首羅相似，滅盡與虛空相似。有為法不是實物，過去、現在、未來三時也不存在。沒有阻礙的色不存在。』經部宗如是認為。沒有所謂的『有分』。微塵不存在。如同夢中的體驗。
【English Translation】 He said, 'It must arise.' He said, 'Those who view emptiness as a view, cannot achieve.' The intention of showing no-self-nature is similar to before, but the difference lies in the three no-self-natures of the three natures, namely, the imputed characteristic no-self-nature, the dependent arising no-self-nature, and the perfectly established ultimate truth thing no-self-nature. In the 'Thirty Verses,' it says: 'Nature has three kinds, no-self-nature also has three kinds, meaning all dharmas, all show no-self-nature.' In the 'Saṃdhinirmocana Sūtra,' it says: 'All dharmas are without self-nature, all dharmas are not born, all dharmas are not extinguished, all dharmas are originally peaceful, all dharmas are all self-nature nirvāṇa.' Who can speak without understanding these? 'Characteristic no-self-nature, birth no-self-nature, ultimate truth no-self-nature, I say thus.' Who can understand these, will not fall into the path of decline. This is the path to complete purification. Dividing dharmas into three kinds of no-self-nature, etc., the view will not fall into the path of decline, namely, nihilism and realism, but will be transformed into the path of purity, namely, Madhyamaka with appearances. Therefore, the limb defects in mantra will not become non-defects, which is consistent with the key point. Second, elaborate on the differences between Madhyamaka and Cittamātra. The 'Kālacakra' says: 'Whoever says that he is a person, dwelling in the body, he is damaged by nature. The one who speaks of conventional truth also makes ultimate truth ignorant. The one who says that the three realms are all consciousness also wants everything to be consciousness. Whoever says that compassion and emptiness are inseparable, the limb defects will not become non-defects.' The commentary here says: 'Space and cessation, the two unconditioned, the three are permanent. All conditioned phenomena are momentary. There is no self and no agent. The mind born from the senses, in a non-appearing way, directly cognizes the accumulation of subtle particles.' In the Kashmir 'Water Treasury Treatise,' the views of the Vaibhāṣika school have changed. Generating consciousness with appearances is not the appearance of the sense object. Space is similar to Maheśvara, cessation is similar to space. Conditioned phenomena are not real, and the three times of past, present, and future do not exist. There is no form without obstruction.' The Sautrāntika school thinks so. There is no so-called 'bhavaṅga'. Subtle particles do not exist. Like the experience in a dream.
ང་བ་བཞིན། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་སྣང་། །གཟུང་དང་ འཇིན་པ་རྣམ་གྲོལ་བའི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་ཡོད། །ཅེས་པ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ གཞུང་། །རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣམས་སྒྲོགས། །རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་དོན་དམ་དུ། །ཡོད་པར་ མཁས་རྣམས་མི་འདོད་དེ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་། །བྲལ་བས་ནམ་མཁའི་ 1-344 པདྨ་བཞིན། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། །གཉིས་གའི་བདག་ཉིད་མིན་པའང་མིན། ། མཐའ་བཞི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡི། །དེ་ཉིད་དབུ་མ་པ་ཡིས་རིག །ཅེས་སྤྱན་རས་གཟིགས་ ཀྱིས་གསུངས་སོ། ། ཚིགས་བཅད་འདི་རྣམས་འཇམ་དཔལ་གྱི་རང་གི་ལྟ་བའི་འདོད་པ་མདོར་བསྟན་དང་། འཕགས་པ་ལྷའི་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་དང་། ཛེ་ཏ་རིས་བདེ་གཤེགས་གཞུང་གི་ རབ་འབྱེད་ལས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ་། ། དེས་ན་སེམས་ཙམ་གྱི་འདོད་པའི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་ཡོད་ཅེས་འབྱུང་གི་ ཡོངས་གྲུབ་དང་སངས་རྒྱས་དང་ཡེ་ཤེས་སོགས་དོན་དམ་ཡོད་ཅེས་པ་ནི་མི་འབྱུང་ལ། དེ་ལ་ དབུ་མ་པས་དགག་པ་བྱེད་པའི་ཚེ་རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་དོན་དམ་དུ། ཡོད་པར་མཁས་རྣམས་མི་ འདོད་དེ། ཞེས་སོགས་འབྱུང་གི་ཡོངས་གྲུབ་དང་སངས་རྒྱས་དང་ཡེ་ཤེས་སོགས་དོན་དམ་ དུ། ཡོད་པར་མཁས་རྣམས་མི་འདོད་དེ་ཅེས་པ་མི་འབྱུང་ངོ་། ། དབུ་མའི་ཡིན་ལུགས་སྟོན་པའི་ཚེ་མཐའ་བཞི་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བའི། དེ་ཉིད་ཅེས་པ་ ཡང་བྲལ་ཙམ་གྱི་མེད་དགག་གམ་ཅིར་ཡང་བརྗོད་མི་རུང་ནི་གནས་སྐབས་སུ་བཀའ་བར་ པར་འབྱུང་བའི་སྣང་མེད་དབུ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུ་མིན་གྱི་མཐའ་མ་བརྟགས་ཆོས་ཀུན་གྱི་ བྲལ་གཞིའམ་དབེན་གཞི་ཆོས་ཉིད་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ནི་མཐར་ཐུག་བཀའ་ཐ་མ་ཡན་ཆད་ དུ་འབྱུང་བའི་སྣང་བཅས་དབུ་མ་དང་རྒྱུད་སྡེར་གསུང་བའི་སྐུའི་བདེ་བ་ཡིན་ཏེ། སྔར་དྲངས་ པའི་རྒྱུད་ཀྱི་འགྲེལ་པར། འདིར་གང་གི་སྙིང་རྗེ་དམིགས་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ བྲལ་བ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་དུས་གསུམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ པའི་སླད་དུ། དུས་གསུམ་དུ་འཇུག་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ངེས་ པའོ། །ཞེས་དང་། སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ 1-345 ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་གསུང་ངོ་ཞེས། ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་གི་ཡེ་ཤེས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཡེ་ ཤེས་སུ་གསུངས་ཤིང་། འཇམ་དཔལ་ལྟ་འདོད་དུའང་། འདིས་ནི་བདེན་པ་གསུང་པ་ཡིས། ། སྔ་མར་གསུངས་པ་བཀག་པ་སྟེ། །སྔོན་ཉིད་དང་ནི་ཕྱི་མ་དག །རིམ་པ་ཕྱི་མ་སྟོབས་དང་ ལྡན། །ཇི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་གསུངས་པ། །ཡེ་ཤེས་མེད་པ་སྨྲ་ལ་བསྟན། །རྫོགས་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་དབུ་མའི་ལུགས། །དེ་བཞིན་མ་ཡིན་སྲས་ལ་གསུང་། །ཞེས་བཀའ་སྔ་ཕྱི་ཡང་ཕྱི་མ་ སྟོབས་ཆེ་བ་དང་སེམས
【現代漢語翻譯】 猶如彼等，無所緣而顯現，能取與所取皆解脫，識之自性乃勝義諦。此乃瑜伽行派之論典，宣說度越諸海之彼岸。然賢者不許識于勝義中存在，以其離一與多之自性，猶如虛空之蓮花。非有非無，亦非有非無，亦非二者之自體。通達此四邊皆解脫之真如者，乃中觀派之見地。』此乃觀世音所說。 以上偈頌簡要闡述了文殊菩薩自身對見地的觀點，也出自聖天菩薩的《集一切要義智慧精髓》以及杰達日所著的《善逝論典之辨析》。 因此，在唯識宗的觀點中，會說『識于勝義中存在』，但不會說『圓成實性』、『佛』或『智慧』于勝義中存在。而中觀宗進行駁斥時，會說『賢者不許識于勝義中存在』，但不會說『賢者不許圓成實性』、『佛』或『智慧』于勝義中存在。 在闡釋中觀的實相時，所謂『從四邊中解脫之真如』，僅僅是遮遣的無遮，或者是指某種無法言說的狀態，這是在過渡階段所說的遮無中觀。但並非如此，未經觀察的諸法之離系處或空性之所依，即二取不二之法性智慧，乃是究竟的、直至最後教言所說的有相中觀，以及密續中所說的身之樂。如前引密續之釋文中說：『此處，以何者之大悲無所緣，且遠離分別念，以及具足一切殊勝之空性，爲了完全了知三時，而於三時中行持。』此乃佛陀之究竟結論。又說：『遠離一與多之剎那智慧，乃諸佛之真如自性。』此乃宣說方便與智慧雙運之智慧，以及無為之智慧。在《文殊菩薩觀想》中也說：『以此宣說真諦之語，遮破先前所說之觀點，先前與後來之觀點，後者次第更具力量。』『如瑜伽行派所說，是為開示于說無智慧者，圓滿正等覺之中觀宗，並非如此，乃為對佛子所說。』因此，前後之教言，後者更具力量，而心識……
【English Translation】 Like those, it appears without an object of focus. With the apprehended and the apprehender liberated, the nature of consciousness is the ultimate truth. This is the doctrine of the Yogacara school, proclaiming the transcendence of the ocean's far shore. However, the wise do not accept that consciousness exists in the ultimate sense, because it is devoid of the nature of one and many, like a lotus in the sky. It is neither existent nor nonexistent, nor both existent and nonexistent, nor is it the self-nature of both. Understanding that the suchness is liberated from these four extremes is the view of the Madhyamaka school.' This was spoken by Avalokiteshvara (Chenrezig). These verses briefly explain Manjushri's (Jampal's) own view on the tenets, and they also appear in Aryadeva's 'Essence of Wisdom, Collected from All' and Jetari's 'Discrimination of the Sugata's (Desheg's) Doctrine'. Therefore, in the view of the Mind-Only school, it is said that 'consciousness exists in the ultimate sense,' but it is not said that 'the perfectly established nature,' 'Buddha,' or 'wisdom' exists in the ultimate sense. And when the Madhyamaka school refutes this, it says, 'The wise do not accept that consciousness exists in the ultimate sense,' but it does not say, 'The wise do not accept that the perfectly established nature,' 'Buddha,' or 'wisdom' exists in the ultimate sense. When explaining the reality of Madhyamaka, the 'suchness that is liberated from the four extremes' is merely a negation by exclusion, or it refers to a state that cannot be expressed in any way, which is the non-affirming Madhyamaka spoken of in the interim stage. But it is not like that; the basis of separation or the basis of emptiness of all unexamined phenomena, which is the non-dual wisdom of the nature of phenomena, is the ultimate, the affirming Madhyamaka spoken of up to the final teaching, and the bliss of the body spoken of in the tantras. As the commentary on the tantra quoted earlier says: 'Here, with whose compassion there is no object of focus, and is free from conceptual thought, and the emptiness that possesses all supreme aspects, in order to fully know the three times, one engages in the three times.' This is the definitive conclusion of the Buddhas. It is also said: 'The instantaneous wisdom that is free from one and many is the very nature of the Buddhas.' This speaks of the wisdom of the union of skillful means and wisdom, and the unconditioned wisdom. In the 'Manjushri Visualization' it also says: 'With these words that speak the truth, the previously spoken views are refuted, the previous and later views, the latter sequence is more powerful.' 'As the Yogacara school says, it is to show to those who speak of no wisdom, the Madhyamaka school of the fully enlightened Buddha is not like that, it is spoken to the Buddha's sons.' Therefore, the earlier and later teachings, the latter is more powerful, and the mind...
་ཙམ་པ་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་རྣམ་ཤེས་ཙམ་པ་དང་དབུ་མ་པ་གཉིས་ མེད་ཡེ་ཤེས་ཅན་དུ་རྒྱས་ཤིང་མཚན་བརྗོད་དུའང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་ཉིད་འདས། །ཡེ་ ཤེས་གཉིས་མེད་ཚུལ་འཆང་བ། །ཞེས་དང་དུས་འཁོར་རྒྱུད་དུ། སྲིད་གསུམ་ཕྲ་རབ་གཟུགས་ མིན་འདི་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་དེ་བཞིན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་མེད་དེ། །སངས་རྒྱས་ཤེས་ རབ་གང་དུའང་གནས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་ཚིག་ནི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་སྟོན་པར་འགྱུར། ། གང་གིས་འགྱུར་མེད་དང་བྲལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་གཟུང་ནས་སྟོང་པར་ལྟ་བྱེད་ པ། །དེས་ན་གཙོ་བོས་གང་ཞིག་འཕོ་མེད་ལྷན་སྐྱེས་སྐུ་ཡི་བདེ་བ་དག་ནི་སྔགས་གྱི་ཐེག་པར་ བསྟན། །ཞེས་དང་། དྲི་མེད་འོད་དུ། ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། །གཉི་ཀའི་བདག་ ཉིད་མིན་པའང་མིན། །མཐའ་བཞི་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བའི། །བདེ་ཆེན་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་དབུ་མ་ནི་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཡིན་ལ་བདེ་བའི་ཆ་ནས་བདེ་ཆེན་དབུ་མ་ དང་། སྟོང་པའི་ཆ་ནས་སྣང་བཅས་དབུ་མ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་དམིགས་ བཅས་སྟོང་པ་ཡིན་པས་སོ། །བདེ་བ་མདོར་ཡང་གཙང་བདག་བདེ་དང་རྟག་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་པ་ གསུངས་ཀྱང་དེ་ནི་སྡུག་ཀུན་མེད་ཙམ་ལ་བཞག་པ་ཡིན་ལ། སྔགས་ཀྱི་བདེ་བ་ནི་དེ་ལས་ ལྷག་པ་ཚད་མེད་པའི་བདེ་ཆེན་ཡིན་ཞིང་དེ་ལྟར་དབུ་མའི་དབྱེ་བ་ནི་སྣང་མེད་དབུ་མ་དང་ 1-346 སྣང་བཅས་དབུ་མ་དང་། བདེ་ཆེན་དབུ་མ་དང་གསུམ་མོ། ། སྔར་དབུ་མའི་དབྱེ་བ་ལ་ཐལ་འགྱུར་བ་དང་རང་རྒྱུད་པ་གཉིས་དང་དེ་ལའང་རབ་ཏུ་མི་ གནས་པ་དང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་པ་ནི་སྣང་མེད་དབུ་མ་ཁོ་ནའི་དབྱེ་བར་བོད་ཀྱི་བྱས་པའི་ ཐ་སྙད་ཡིན་གྱི་སྟོན་པའི་གསུང་གིས་དངོས་སུ་ཟིན་པ་ནི་མེད་དོ། ། དེས་ན་མཐར་ཐུག་གི་དབུ་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཁས་ལེན་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་བསྟན་ཆོས་ནི་དེ་ དང་དེའི་གང་ཟག་དང་དེང་དེའི་གཞུང་ངོ་། ། སྔར་རྒྱ་བོད་དུ་དབུས་པ་བློ་གསལ་སོགས་བཀའ་ཐ་མ་འཁོར་བཅས་སེམས་ཙམ་གྱི་ གཞུང་དང་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་སོགས་སེམས་ཙམ་པར་བྱེད་པ་བསྟན་པའི་ཆོམ་རྐུན་དུ་ ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཞན་ཡང་དབུ་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་སེམས་ཙམ་མན་ཆད་དངོས་པོ་སྨྲ་བ་གསུམ་པོ་ ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་སྨྲ་བ་དང་སྒོམ་པ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ནི་མིན་པ་ དང་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཅན་ཡིན་གྱི་ དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཅན་ནི་མིན་པ་དང་། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་རིང་བའི་སྐལ་པ་ཅན་ཡིན་གྱི་ཉེ་བ་ནི་མིན་པ་དང་། ལྷག་མ་དང་ བཅས་པའི་མྱ་
【現代漢語翻譯】 唯識宗認為，沒有智慧只有意識，而中觀宗則認為具有無二智慧。在《名號贊》中也提到：『超越了意識的法性，持有無二智慧的形態。』此外，《時輪經》中說：『三有世界中的微塵並非實物，而是意識。同樣，意識本身也是不存在的。』佛陀的智慧不住于任何地方，這些話語揭示了佛陀的真諦。那些不執著于變化和分離的人，通過領悟空性，才能真正理解空。因此，至尊者揭示了不變的、與生俱來的身體的喜樂，這在密宗的教義中有所闡述。』此外，在《無垢光經》中說：『非有非無，亦非亦有亦非有，不屬於二者之自性。從四邊解脫，我向大樂身頂禮。』 密宗的中觀是樂空雙運，從樂的角度來說是大樂中觀，從空的角度來說是顯現中觀，因為這是具有一切殊勝相的、有對境的空性。雖然在顯宗中也說到了『清凈、我、樂、常』，但這僅僅是指沒有痛苦的狀態。而密宗的樂則遠勝於此，是無量的大樂。因此，中觀的分類有無顯現中觀、顯現中觀和大樂中觀三種。 以前對中觀的分類有應成派和自續派兩種，其中又有不住和如幻兩種說法，這些都是藏族人對無顯現中觀的分類，並非佛陀親自宣說的。 因此，究竟的中觀與唯識的差別在於，一個是無為的無二智慧，一個僅僅是意識。接受這些觀點的修行者和教法，就是相應的根器和相應的論典。 以前在印度和西藏，將中觀派的布洛色等後期學者及其追隨者歸為唯識宗，以及將聖者無著等歸為唯識宗，這應該被視為是對佛法的盜竊。 此外，中觀與唯識的差別在於，唯識宗及以下的實物論者，僅僅是宣說和修持人無我，而不是法無我。他們的論典僅僅是闡明意識等實物，而不是闡明勝義諦的真如。因此，他們是遠離圓滿菩提的，而不是接近的。他們是有餘涅槃的持有者，而不是無餘涅槃。
【English Translation】 The Mind-Only school posits consciousness alone without wisdom, while the Madhyamaka school flourishes with non-dual wisdom. In the 'Praise of Names,' it is stated: 'Transcending the nature of consciousness, holding the form of non-dual wisdom.' Furthermore, in the Kalachakra Tantra, it says: 'The subtle particles of the three realms are not form but consciousness; likewise, consciousness itself does not exist. The Buddha's wisdom does not abide anywhere,' these words reveal the Buddhas. Those who are free from change and separation, by grasping emptiness, truly see emptiness. Therefore, the Supreme One revealed the unchanging, innate bliss of the body, which is taught in the Mantrayana. Moreover, in the Vimalakirti Sutra, it is said: 'Neither existent nor non-existent, neither both nor neither, not even the nature of duality. Liberated from the four extremes, I prostrate to the body of great bliss.' The Madhyamaka of Mantra is the union of bliss and emptiness. From the aspect of bliss, it is the Great Bliss Madhyamaka, and from the aspect of emptiness, it is the Appearance Madhyamaka, because it is emptiness with all supreme aspects, emptiness with an object of focus. Although in the Sutras, 'purity, self, bliss, and permanence' are mentioned, this only refers to the absence of all suffering. The bliss of Mantra is far superior to this, it is immeasurable great bliss. Therefore, the divisions of Madhyamaka are the Non-Appearance Madhyamaka, the Appearance Madhyamaka, and the Great Bliss Madhyamaka. Previously, the divisions of Madhyamaka were the Prasangika and Svatantrika, and within these, there were the non-abiding and the illusion-like. These are Tibetan terms for the divisions of Non-Appearance Madhyamaka only, and are not directly taken from the Buddha's words. Therefore, the ultimate difference between Madhyamaka and Mind-Only is that one is unconditioned non-dual wisdom, and the other is merely consciousness. The practitioners and teachings that accept these views are the corresponding individuals and texts. In the past, in India and Tibet, classifying the later Madhyamaka scholars such as Bhavyaviveka and their followers as Mind-Only, and classifying the noble Asanga and others as Mind-Only, should be understood as theft of the Dharma. Furthermore, the difference between Madhyamaka and Mind-Only is that the three schools of object-affirming below Mind-Only only speak of and meditate on the selflessness of persons, not the selflessness of phenomena. Their treatises only clarify phenomena such as consciousness, and not the suchness of ultimate truth. Therefore, they are far from perfect enlightenment, not near. They are holders of Nirvana with remainder, not Nirvana without remainder.
ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་གྱི་ལྷག་མ་དང་བྲལ་བ་ནི་མིན་ལ། དབུ་མ་པ་རྣམས་ ནི་དེ་དག་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དྲི་མེད་འོད་ལས། རྒྱུ་ འདིས་སངས་རྒྱས་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་གང་ཟག་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ གང་ཟག་མི་རྟག་པ་བསྒོམ་པ་སངས་རྒྱས་སོ། །དོན་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ས་ལ་སོགས་པའི་ཟད་ པར་བསྒོམ་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཏིང་ངེ་ 1-347 འཛིན་དང་། དབུ་མ་པ་རྣམས་ལ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པ་སྟེ་དེ་ ལྟར་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའོ། ། རྒྱུ་དེས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་དབང་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་བསྟན་པ་ ནི། བྱེ་བྲག་དུ་སྨྲ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དང་། དབུ་མ་པའོ། །དེ་རྣམས་ ལས་བྱེ་བྲག་དུ་སྨྲ་བ་ནི་ཆ་ཤས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་ བཅོས་སོ། །མདོ་སྡེ་པ་ནི། དོན་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་སོ། །དབུ་མ་པ་ ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཏེ་རིང་ བའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་། ཉེ་བའི་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་ བསམ་པའི་དབང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུངས་སོ། །ཞེས་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པའོ། །དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྷག་མ་དང་བྲལ་བ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ སྟེ། མཚན་བརྗོད་དུ། ལྷག་མ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། །ནམ་མཁའི་ལམ་ལ་རབ་གནས་ པ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་པས། བཀའ་ཐ་མ་འཁོར་བཅས་དབུ་མར་གྲུབ་པོ། ། དེ་ལྟ་མིན་ན་གཞུང་བཀའ་ཐ་མ་དང་བྱམས་ཆོས་ལྔ་སོགས་དང་གང་ཟག་འཕགས་པ་ ཐོགས་མེད་སོགས་ཆོས་ཅན། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་སྨྲ་བ་དང་སྒོམ་པ་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་ བདག་མེད་མ་ཡིན་པ་ནས་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱང་འདས་ཡིན་གྱི། ལྷག་མ་དང་བྲལ་ བའི་མྱང་འདས་མི་སྟོན་པའི་གཞུང་དང་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། སེམས་ཙམ་པའི་གཞུང་ དང་གང་ཟག་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་དབུ་མའི་གཞུང་དང་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། ཐལ་བ་ ལས་ཟློག་པ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་པ་སོ་སོར་སྦྱར་རོ། ། 1-348 སྐབས་འདིའི་ལྷག་མ་ནི་གཟུགས་སྐུ་ལ་མི་བཞག་གི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ལ་བྱའོ། །ཐ་མ་ འཁོར་བཅས་སེམས་ཙམ་ཡིན་ན། འདིའི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་ས་ལམ་རྣམས་དང་རྡོ་རྗེའི་ གནས་བདུན་སོགས་སེམས་ཙམ་ཁོ་ན་རུ་འགྱུར་རོ། ། ཡང་སེམས་ཙམ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་ས་ལམ་དང་རྡོ་རྗེའི་གནས་ བདུན་སོགས
【現代漢語翻譯】 並非超越了苦難但未脫離殘餘，中觀派則與此相反。如聖觀世音之無垢光中所說：『以此因，對於那些認為四種成佛者具有習氣力之人，修習人無常即成佛；對於那些認為事物真實存在之人，修習地等之滅盡；對於那些認為唯識之人，修習唯識之三摩地；對於中觀派之人，修習如夢般不變且具有智慧，如此即是人無我和法無我。』 因此，如來根據眾生的意樂而宣說佛法，即有：說一切有部、經部、瑜伽行派和中觀派。其中，說一切有部是使有分之眾生得以明晰的論典；經部是使義理得以明晰的論典；瑜伽行派是使唯識得以明晰的論典；中觀派是使勝義諦得以明晰的論典，爲了具有長遠根基和具有臨近根基的眾生之心，世尊如是宣說。』如是，說一切有部、經部和瑜伽行派是具有殘餘的涅槃。中觀派則是脫離殘餘、不住涅槃。如《稱名經》中所說：『完全從一切殘餘中解脫，安住于虛空之道。』因此，最後的教誨及其眷屬皆成立為中觀。 若非如此，則最後的教誨和慈氏五論等，以及聖者無著等，應成為只說和修習人無我，而非法無我，應成為具有殘餘的涅槃，而非脫離殘餘的涅槃之論典和補特伽羅。因為是唯識宗的論典和補特伽羅之故。反之，也應成為中觀宗的論典和補特伽羅，因為與前者相反之故。如是分別對應。 此處的『殘餘』並非指色身，而是指斷證功德。若最後的教誨及其眷屬是唯識宗，則此處的所詮釋之主要內容，如地道等和金剛七處等，將全部變成唯識宗。 又，不應成為唯識宗，因為你所詮釋的主要內容，如地道和金剛七處等。
【English Translation】 It is not transcending suffering but not being separated from residue, while the Madhyamikas are the opposite of these. As it is said in the Immaculate Light of Arya Avalokiteshvara: 'By this cause, for those who say that the four Buddhas have the power of habit, meditating on the impermanence of the person is Buddhahood; for those who say that things truly exist, meditating on the exhaustion of earth and so on; for those who say that it is only consciousness, the samadhi of only consciousness; for the Madhyamikas, meditating on wisdom that is like a dream and unchanging, thus it is selflessness of person and selflessness of phenomena.' Therefore, the Tathagata taught the Dharma according to the thoughts of sentient beings, namely: the Vaibhashikas, the Sutrantikas, the Yogacharas, and the Madhyamikas. Among them, the Vaibhashikas are the treatises that make the sentient beings with parts very clear; the Sutrantikas are the treatises that make the meaning very clear; the Yogacharas are the treatises that make only consciousness very clear; the Madhyamikas are the treatises that make the ultimate truth itself very clear, for the sake of the minds of sentient beings who have long-term fortune and those who have near-term fortune, the Bhagavan spoke. Thus, the Vaibhashikas, the Sutrantikas, and the Yogacharas are nirvana with residue. The Madhyamikas are nirvana without residue, non-abiding. As it is said in the 'Nomenclature': 'Completely liberated from all residues, abiding in the path of space.' Therefore, the final teaching and its retinue are established as Madhyamika. If not, then the final teaching and the Five Treatises of Maitreya, etc., and the person Arya Asanga, etc., should be those who only speak and meditate on the selflessness of the person, but not the selflessness of phenomena, and should be nirvana with residue, but not the treatises and individuals who teach nirvana without residue. Because they are the treatises and individuals of the Mind-Only school. Conversely, they should also be the treatises and individuals of the Madhyamika school, because they are the opposite of the former. These are applied separately. The 'residue' here does not refer to the physical body, but to the qualities of abandonment and realization. If the final teaching and its retinue are Mind-Only, then the main content of what is expressed here, such as the bhumis and paths, and the seven vajra places, etc., will all become Mind-Only. Also, it should not be Mind-Only, because the main content of what you express, such as the bhumis and paths, and the seven vajra places, etc.
་རེ་རེ་ནས་སེམས་ཙམ་གྱིར་མི་རུང་བས་སོ། །ལམ་སེམས་ཙམ་གྱི་ལམ་ལ་ཕྱིན་ ནས་འབྲས་བུ་དབུ་མའི་སར་སླེབ་པ་འགལ་ཏེ་ཤར་ལ་ཕྱིན་པའི་ནུབ་བཞིན་ནོ། །དབུ་མ་པ་ ལ་བྱམས་ཆོས་ལས་གསུངས་པའི་ས་ལམ་དང་། འབྲས་བུ་ལས་ལྷག་པ་ཅི་ཡོད་འདིའི་བྱང་ ཆེན་ལ་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ལྷག་མ་རི་བོང་གི་རྭ་དང་མཚུངས་པས་ཇི་ལྟར་སེམས་ཙམ་གྱིར་ འགྱུར་ལེགས་པར་སོམས་ཤིག ངེད་ནི་སྟོན་པ་དང་བྱམས་པ་དང་འཇམ་དཔལ་དང་། སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་དཔང་དུ་བྱེད་པས་འདི་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་བཞག་ལ་མི་བརྩིའོ། ། དིང་སང་མཁས་པར་གྲགས་པ་ཕལ། དབུ་སེམས་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་པར། །བདེན་གཉིས་ ཚུལ་ལ་རྨོངས་གྱུར་ནས། །ཡིན་ལུགས་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་རྒོལ། །ལོག་རྟོག་མུན་པ་གསལ་ བའི་ཕྱིར། །བདག་གིས་གྲུབ་མཐའི་ཁྱད་པར་བཤད། །ཅེས་བྱའོ། ། ཁ་ཅིག་ལྟ་བ་བཀའ་བར་པའི་སྣང་མེད་དབུ་མའི་ལུགས་ལས་ལྷག་པ་མེད་དེ། ཆོས་ རྗེ་པས་སྡོམ་གསུམ་རབ་དབྱེར། ཕ་རོལ་ཕྱིན་དང་གསང་སྔགས་ལ། །ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་ གསུངས་པ་མེད། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ལས། །ལྷག་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་ན་ནི། །ལྟ་དེ་ སྤྲོས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་པས་སོ་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ། འདྲེན་ པའི་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་དག །བཅོམ་ལྡན་ངེས་པར་གསུངས་ལགས་ན། །རྒྱུ་འབྲས་ལྷུན་གྲུབ་ ཏུ་སྤྱོད་ཅིང་། །སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་མི་འཚོལ་བའི། །ངེས་པའི་ཐེག་པ་ཅིས་མ་གསུངས། ། ཞེས་ཞུས་པའི་ལན་དུ་སྟོན་པས། རྒྱུ་ལ་མོས་པ་རྒྱུ་ཆོས་ཀྱི། །འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བྱས་ 1-349 ནས། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཉེ་ལམ་ཞིག །མ་འོངས་དུས་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །འདི་ སློབ་དཔོན་ཛྙཱ་ན་ཤྲཱིས་སྔགས་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་སེལ་བར་གསང་བ་ལུང་བསྟན་པའི་མདོ་ ཡིན་ཞེས་ཏེ། འདིས་བཀའ་བར་པ་མན་གྱི་མདོ་ནི་འབྲས་བུ་ཐོབ་དུས་རིང་བ་དང་ཐོབ་བྱའི་ སངས་རྒྱས་རང་ལ་མེད་པར་གཞན་ནས་ཚོལ་བ་དྲང་དོན་ཡིན་ལ། སྔགས་ནི་ཐོབ་བྱ་སངས་ རྒྱས་གདོད་ནས་རང་ལ་ཡོད་པ་རྒྱུ་འབྲས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་སྤྱོད་པ་དེས་དོན་དུ་བསྟན་ལ། ཚུལ་ གསུམ་སྒྲོན་མར་ཡང་། དོན་གཅིག་ན་ཡང་མ་རྨོངས་དང་། །ཐབས་མང་དཀའ་བ་མེད་པ་ དང་། དབང་པོ་རྣོན་པོའི་དབང་བྱས་པས། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་ཏེ། སྔགས་ནི་མདོ་ལས་ཁྱད་པར་བཞིས་འཕགས་ཏེ། མདོ་སྔགས་གཉིས་གཞི་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་ ཉིད་ཟབ་མོ་གཅིག་ཀྱང་སྒྲུབ་བྱེད་ལམ་དང་སྟོན་བྱེད་གཞུང་གི་སྒོ་ནས། མདོ་ལ་མེད་པའི་ སྔགས་ལ་གཤིས་ལུགས་ལ་མ་རྨོངས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། སྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ཐབས་མང་བ་ དང་། བདེ་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་བརྩོན་པས་ཚེ་གཅིག་ལ་འཚང་རྒྱ་བ་དང་། གདུལ་བྱ་དབང་ པོ་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་རྣོ་བ་དང་བཞི་ཡིས་སོ། །ལྟ་བ་མཉམ་པར་འདོད་པ་དག་གིས་འདིའི་མ་ རྨོངས་པ་དང་། ད
【現代漢語翻譯】 因此，不能僅僅停留在唯識宗的觀點上。如果僅僅沿著唯識宗的道路前進，最終卻到達中觀宗的果位，這是不合理的，就像朝著東方走卻想到達西方一樣。對於中觀宗來說，慈氏五論（彌勒菩薩所著的五部論典）中所說的地道（修行次第）和果位，還有什麼比這更殊勝的呢？在這個大乘法中，斷證的殘餘就像兔子的角一樣不存在，怎麼能說是唯識宗呢？請好好思考！我們以釋迦牟尼佛、彌勒菩薩、文殊菩薩和觀世音菩薩為證，不會採納除此之外的其他觀點。 如今，許多自詡為智者的人，不能區分中觀宗和唯識宗的差別，對二諦（勝義諦和世俗諦）的道理一無所知，反而攻擊實相的宗派。爲了驅散邪見的黑暗，我將闡述各宗派的差別。 有些人認為，在見地上，沒有什麼比應成中觀更殊勝的了。法王（宗喀巴）在《三律儀論》中說：『顯宗和密宗，在見地上沒有差別。如果顯宗的離戲論（超越概念的見地）之外，還有更殊勝的見地，那麼那個見地就變成戲論了。』 如果有人這樣認為，那麼文殊菩薩曾問佛陀：『導師，您已經明確宣說了三乘（聲聞乘、緣覺乘、菩薩乘），為什麼沒有宣說一種能夠因果同時任運成就，不從其他地方尋求佛果的決定乘呢？』 佛陀回答說：『對因有信心的，會轉動因法的法輪。未來會出現金剛乘的近道。』 這段話是智吉祥賢論師所說的，是消除密宗兩種極端觀點的秘密授記經典。這段話表明，應成中觀以下的經典，在獲得果位時需要很長時間，並且所要獲得的佛果不在自身，而要從其他地方尋求，這是不了義的說法。而密宗則表明，所要獲得的佛果原本就在自身，因果同時任運成就，這是了義的說法。《三類燈論》中也說：『雖然道理相同，但不迷惑，方法眾多且不困難，並且適合根器敏銳者，因此密宗殊勝。』 密宗比顯宗殊勝之處有四點：雖然顯宗和密宗在基、果的法性上都是甚深的，但從修持的道路和引導的經典來看，密宗具有顯宗所沒有的不迷惑實相的智慧，具有生起次第和圓滿次第的眾多方便，能夠依靠安樂道精進修行，在一生中成佛，並且所調伏的眾生根器非常敏銳。那些認為見地相同的人，不理解密宗的不迷惑性。
【English Translation】 Therefore, one should not merely remain in the view of Cittamātra (Mind-Only). It is contradictory to proceed on the path of Cittamātra and then arrive at the fruit of Madhyamaka (Middle Way), just like going east and expecting to reach the west. For the Madhyamaka, what is more superior than the stages and paths (bhūmi and mārga) and the fruit spoken of in the Maitreya's teachings (the Five Treatises of Maitreya)? In this Great Vehicle (Mahāyāna), the remnants of abandonment and realization are like the horns of a rabbit, so how can it be Cittamātra? Think carefully! We take the Buddha, Maitreya, Mañjuśrī, and Avalokiteśvara as our witnesses, and we do not value any other systems besides this. Nowadays, many who are reputed to be scholars do not distinguish the differences between Madhyamaka and Cittamātra, are ignorant of the nature of the two truths (relative and ultimate), and attack the established tenets of reality. To dispel the darkness of wrong views, I will explain the distinctions between the philosophical systems. Some say that in terms of view, there is nothing superior to the system of Prasangika Madhyamaka (Consequence School), which disregards appearances. As Chöjé (Tsongkhapa) said in the 'Distinction of the Three Vows': 'There is no difference in view between the Pāramitā (Perfection Vehicle) and the Secret Mantra (Vajrayana). If there is a view superior to the non-elaboration of the Pāramitā, then that view becomes elaboration.' If someone thinks this way, then Mañjuśrī asked the Bhagavan (Buddha): 'Teacher, you have definitely spoken of the three vehicles (Śrāvakayāna, Pratyekabuddhayāna, and Bodhisattvayāna). Why have you not spoken of a definitive vehicle that spontaneously accomplishes cause and effect and does not seek Buddhahood from elsewhere?' The Buddha replied: 'Those who have faith in the cause will turn the wheel of the Dharma of the cause. In the future, a swift path of the Vajrayana (Diamond Vehicle) will arise.' This is what the teacher Jñānaśrī said, it is a secret prophecy scripture that eliminates the two extremes of mantra. This indicates that the sutras below Prasangika Madhyamaka are provisional, as it takes a long time to attain the fruit, and the Buddhahood to be attained is not within oneself but is sought from elsewhere. Mantra, on the other hand, teaches that the Buddhahood to be attained is originally within oneself, and the cause and effect are spontaneously accomplished. In the 'Lamp for the Three Modes' it also says: 'Although the meaning is the same, it is without confusion, with many methods and without difficulty, and it is suitable for those with sharp faculties, therefore the Mantra Vehicle is superior.' Mantra is superior to Sutra in four ways: Although both Sutra and Mantra are profound in the nature of the ground and the fruit, from the perspective of the path of practice and the guiding scriptures, Mantra has the wisdom of non-confusion about the nature of reality, which Sutra does not have, it has many methods of generation stage and completion stage, it can rely on the path of bliss to diligently practice and attain Buddhahood in one lifetime, and the beings to be tamed have extremely sharp faculties.
བང་པོ་རྣོན་པོ་ཞེས་པའི་དམིགས་བསལ་མ་དགོངས་པར་ཟད་དོ། །ལ་ལ་ བཀའ་ཐ་མ་དང་། སྔགས་པས་བཀའ་བར་པ་ལྷག་སྟེ་དང་པོ་གཉིས་ལྟ་བའི་སེམས་ཙམ་ དང་བར་པ་དབུ་མ་ཡིན་པས་སོ། །ཞེས་པ་ནི་ཨར་འཁྱམས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་དབང་ པོ་རྣོན་པོ་བས་ཐེག་དམན་དང་དབང་རྟུལ་ལྟ་བ་མཐོ་བ་རིགས་སམ་ལྟ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ཤིང་། བཀའ་བར་པ་ནི་སྣང་མེད་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབུ་མ་ཡིན་ལ་བཀའ་ ཐ་མ་དང་གསང་སྔགས་ནི་སྣང་བཅས་མཐར་ཐུག་གི་དབུ་མ་ཡིན་པས་སོ། ། གལ་ཏེ་དབུ་མ་ནི་དོན་ལ་སེམས་ཀྱང་ཡོད་པར་མི་སྟོན་ལ་བཀའ་ཐ་མ་དང་གསང་སྔགས་ དང་བྱམས་ཆོས་འཁོར་བཅས་སུ་དེ་ལྟར་མིན་པས་དེ་རྣམས་ལྟ་བ་སེམས་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ་ 1-350 སྙམ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་ཡོད། །ཅེས་པས་རྣམ་རིག་པའི་ཁྱད་ཆོས་རྣམ་ ཤེས་ཉིད་ཡིན་ལ་སེམས་ལ་ཕྱེ་ན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སེམས་ཡོད་ཅིང་དང་ པོ་ནི་ཀུན་བརྟགས་དང་། གཞན་དབང་ཡིན་པས་དེ་དོན་ལ་མེད་པར་གཞུང་དེ་རྣམས་སུ་སྟོན་ ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། ཡོད་མིན་མེད་མིན་དེ་བཞིན་མིན་གཞན་མིན། །ཞེས་དང་། འགྲེལ་པར། ཀུན་བརྟགས་པ་དང་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དག་གིས་ནི་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །ཞེས་དང་ ། སེམས་ལས་གཞན་མེད་པར་ནི་བློ་རིག་ནས། །དེ་ནས་སེམས་ཀྱང་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས། ། ཞེས་སོགས་བཤད་ལ་དོན་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་ཆད་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཏེ་ཆོས་ དབྱིངས་ཉིད་མེད་པར་བལྟས་པས་སོ། །ཆོས་དབྱིངས་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ དབྱིངས་བསྟོད་པར། དེ་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཡི་སེམས། །འདོད་དང་གནོད་སེམས་ལེ་ལོ་ དང་། །རྒོད་པ་དང་ནི་ཐེ་ཚོམ་སྟེ། །སྒྲིབ་པ་ལྔ་ཡིས་སྒྲིབ་པར་གྱུར། །ཞེས་དང་། ཉོན་མོངས་ ནང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་། །དེ་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པར་གནས། །ཞེས་དང་། དུས་འཁོར་དུའང་། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སེམས་ངེས་པའོ། །ཞེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ ཆོས་ཅན་འཁོར་བའི་སེམས་དང་། ཆོས་ཉིད་མྱང་འདས་ཀྱི་སེམས་གཉིས་གཉིས་ཡོད་པར་ གསུངས་སོ། །སེམས་ཙམ་པ་སངས་རྒྱས་སོགས་ཆོས་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཤེས་སུ་ འདོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་མི་འདོད་དེ་འཇམ་དཔལ་གྱི་རང་གི་ལྟ་བ་མདོར་བསྟན་དུ། ཇི་ལྟར་རྣལ་ འབྱོར་སྤྱོད་གསུངས་པ། །ཡེ་ཤེས་མེད་པ་སྨྲ་ལ་བསྟན། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབུ་མའི་ ལུགས། །དེ་བཞིན་མ་ཡིན་སྲས་ལ་གསུངས། །ཞེས་དང་། དུས་འཁོར་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ལེའི་སྐུ་བཞི་མདོར་བསྡུས་སུ། འདིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་ བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཡེ་ཤེས་སྐུ་ཉིན་མོར་བྱེད་པའི་སྐུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ སུ་གྱུར་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་འདིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་ལ་གནས་ 1-351 པའི་ཕྱིར་དང་ཡང་དག
【現代漢語翻譯】 認為『極聰慧者』的說法並非特指，而是一概而論。 有些人認為，相較於後期經典，密宗的中間期經典更為殊勝，因為前者是唯識宗的觀點，後者是中觀宗的觀點。這種說法是錯誤的。大乘佛法遠比所謂的『極聰慧者』更為殊勝，小乘佛法和根器遲鈍者也能擁有更高的見解。見解是由智慧來區分的。中間期經典是無顯現狀態下的中觀，而後期經典和密宗則是具有顯現的究竟中觀。 如果有人認為，中觀宗實際上也承認心的存在，只是不明說而已。但後期經典、密宗以及彌勒菩薩的教法等，並非如此，因此它們的見解就變成了唯識宗，這種想法也是不對的。 因為經中有『有識乃為勝』的說法，所以區分唯識宗的特點就在於『識』本身。如果將心進行劃分，則有『識之心』和『智之心』。前者是遍計所執和依他起，因此在這些論典中，它們被認為在勝義諦中是不存在的。《經莊嚴論》中說：『非有亦非無，如是亦非異。』註釋中說：『遍計所執和依他起的自性，都不是實有的。』 『由心所顯現，知一切唯心，復證知心性，其性實非有。』等等經文都說明了這個道理。如果認為勝義諦中也不存在智慧，那就大錯特錯了，因為這相當於否定了法界本身。法界即是心和智慧。《法界贊》中說：『如是凈光明之心，為貪嗔惱及以懈怠，掉舉以及懷疑等，五蓋所覆障。』 『煩惱之中亦有智，如是無垢而存在。』《時輪金剛》中也說：『輪迴與涅槃之心是確定的。』這意味著一切眾生都具有兩種心：作為現象的輪迴之心和作為本質的涅槃之心。 唯識宗認為，包括佛在內的一切法都是識，而不是智慧。在《妙吉祥根本續》中，簡要地闡述了他自己的觀點：『如是瑜伽行，說無有智慧，圓滿佛中觀，如是告語子。』 在《時輪金剛·世間界品》的四身略義中說：『在此，宣說唯識者中，沒有將智慧身作為太陽般的身而圓滿成佛的。』為什麼呢？因為他們安住于唯識之法中。
【English Translation】 The statement 'exception for the sharp-witted' is not intended as a specific exception but is meant to be exhaustive. Some argue that the intermediate scriptures are superior to the later ones, and that mantras surpass the intermediate ones because the former represent the Mind-Only (Cittamatra) view, while the latter represent the Middle Way (Madhyamaka) view. This is incorrect. The Great Vehicle (Mahayana) is far superior to the so-called 'sharp-witted,' and even those of lesser capacity can have higher views. Views are distinguished by wisdom. The intermediate scriptures represent the Middle Way in a state of non-manifestation, while the later scriptures and secret mantras represent the ultimate Middle Way with manifestation. If one thinks that the Middle Way implicitly acknowledges the existence of mind, even if it doesn't explicitly state it, whereas the later scriptures, secret mantras, and the teachings of Maitreya do not, thus their views become Mind-Only, this is also incorrect. Because the scripture states, 'Consciousness is supreme,' the distinguishing feature of Mind-Only is consciousness itself. If mind is divided, there are the mind of consciousness and the mind of wisdom. The former is the imagined and the dependent, so in these treatises, they are shown to be non-existent in ultimate reality. In the Ornament of the Sutras (MDo sDe rGyan), it says: 'Not existent, not non-existent, not thus, not other.' The commentary says: 'The characteristics of the imagined and the dependent are not existent.' 'From the intellect, one knows that there is nothing other than mind; then, one realizes that even mind itself is non-existent.' and so on. If wisdom is also considered non-existent in ultimate reality, it would be a great extreme, as it would be viewing the very nature of reality (Dharmadhatu) as non-existent. The Dharmadhatu is mind and wisdom. In the Praise of Dharmadhatu, it says: 'The mind that is clear light, is obscured by the five obscurations: desire, malice, laziness, agitation, and doubt.' 'Even within afflictions, wisdom remains, likewise, without defilement.' Also, in the Kalachakra, it says: 'The mind of samsara and nirvana is definite.' This means that all sentient beings have two minds: the mind of samsara as a phenomenon and the mind of nirvana as its essence. The Mind-Only school considers all phenomena, including the Buddha, to be consciousness, not wisdom. In the Summary of Manjushri's Own View, it says: 'As the practice of yoga is taught, it is shown to those who speak of the absence of wisdom. The Middle Way system of the fully enlightened Buddha is taught to the sons, not in that way.' In the Condensed Four Bodies of the Kalachakra World Element, it says: 'Here, among those who speak of consciousness, there is none who has become a fully enlightened Buddha with the wisdom body as the body that makes the day (sun).』 Why? Because they abide in the dharma of consciousness.
་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལས་ འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མཚན་བརྗོད་ཀྱི་སོར་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ ལ་བསྟོད་པར། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་ཉིད་འདས། །ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་ཚུལ་འཆང་བ། ། ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཉིན་མོར་བྱེད་པའི་སྐུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཟློས་པ་གསུངས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིས་ཀྱང་ཀུན་གཞི་ རྣམ་ཤེས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཉིན་མོར་བྱེད་པ་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གྱི་འགལ་ཟླར་བཤད་ པས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ངོས་འཛིན་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ ཤེས་ཀྱི་ཁ་ནང་ལྟས་ལ་བྱེད་པ་བཀག་གོ ། དེ་ལྟར་སེམས་ལ་བདེན་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཤེས་པ་ནི། གང་དག་བདེན་པ་འདི་ གཉིས་ཀྱི། །རྣམ་དབྱེ་རྣམ་པར་མི་ཤེས་པ། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡི། །ཟབ་མོ་དེ་ ཉིད་རྣམ་མི་ཤེས། །ཞེས་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཞེས་པའི་ཆོས་སྐད་བྱུང་བ་ཙམ་གྱིས་སེམས་ ཙམ་པར་བྱས་ནས་བཀའ་ཐ་མ་དང་གསང་སྔགས་དང་བྱམས་ཆོས་རྗེས་འབྲང་ཐམས་ཅད་ སེམས་ཙམ་པར་བྱེད་པ་ནི། བསྟན་པ་དཀྲུག་པ་དང་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་སྐུར་འདེབས་དང་ རང་སྣང་མེད་དབུ་མ་ལས་མ་གོ་བས་གཞན་ཐེག་པའི་ཡང་རྩེ་དང་གྲུབ་མཐའི་མཐར་ཐུག་པ་ ལ། སྨོད་པ་རང་ཉིད་བུང་བུ་ལ་ཞོན་པ་གླང་ཆེན་ལ་ཞོན་པར་རློམས་ནས་གཞན་རྟ་ལ་ཞོན་པ་ ལ་བརྙས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་བློ་ཁྱད་ཀྱིས། །གོང་མ་གོང་མ་རྣམས་ ཀྱིས་གནོད། །ཅེས་པ་དཔང་དུ་ཆེའོ། ། དབུ་མ་ཆེན་པོ་རྫོགས་པར་མདོར་མི་སྟོན་ལ་སྔགས་སུ་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། དུས་འཁོར་ དུ། སྲིད་གསུམ་ཕྲ་རབ་རྡུལ་མིན་འདིར་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་མེད་ དེ། །སངས་རྒྱས་ཤེས་རབ་གང་དུ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་ཚིག་འདི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ 1-352 སྨྲ་བར་འགྱུར། །གང་གི་འགྱུར་མེད་དང་བྲལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་བཟུང་ནས་ སྟོང་བར་ལྟ་བྱེད་པ། །དེས་ན་གཙོ་བོས་གང་ཞིག་འཕོ་མེད་ལྷན་སྐྱེས་སྐུ་ཡི་བདེ་བ་དག་ནི་ སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་བསྟན། ། ཞེས་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་མཐར་ཐུག་ནི་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་གསུངས་ལ་གཉིས་པོ་ཡང་ རྒྱུ་དམིགས་བཅས་སྟོང་པ་སྲིད་གསུམ་གཞན་དང་འབྲས་བུ་དམིགས་མེད་སྙིང་རྗེ་འགྱུར་ མེད་བདེ་བ་ཡིན་ལ་འདི་མདོར་གསལ་པོར་མ་བསྟན་པས་སོ། །སྔགས་ཀྱང་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་པོ་ ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མཆོག་སྟེ། རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། དམན་པ་རྣམས་ལ་བྱ་བའི་རྒྱུད། །བྱ་མིན་རྣལ་འབྱོར་ དེ་ལྷག་ལ། །སེམས་ཅན་མཆོག་ལ་རྣལ་འབྱོར་མཆོག །རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་དེ་ལྷག་ལའོ། ། ཞེས་སོ། ། བླ་མེད་ལའང་གསང་འདུས་སོགས་ཕ་རྒྱུད་དང་། བདེ་དགེས་སོགས་མ་རྒྱུད་རྣམས་ དང་། གཉིས
【現代漢語翻譯】 因為圓滿正等覺佛超越了識的法性。正如如來在讚頌名號的覺智時所說：『超越了識的法性，持有無二的智慧。』因此，智慧之身，即太陽之身，是圓滿正等覺佛，世尊曾多次宣說。』這表明，阿賴耶識與智慧之身，即自性光明的太陽之身，是相互對立的，因此，將如來藏的本體，即心的自性光明，視為阿賴耶識的內觀是被禁止的。 如果不能理解心具有二諦，就會像這樣：『誰若不辨別，此二諦之別，彼即不能知，如來之深法。』僅僅因為出現了『心』這個詞，就將其視為唯心宗，並將所有後來的教言、密宗和慈氏五論的追隨者都視為唯心宗，這是擾亂佛法，誹謗個人和法，因為不理解無自性的中觀，而將其他宗派的最高見解和終極結論視為低劣，這就像自以為騎著大象，卻輕視騎馬的人一樣。瑜伽士也因智慧的差異，受到更高層次的損害，這可以作為有力的證據。 偉大的中觀並非在顯宗中完整闡述，而是在密宗中闡述。如《時輪金剛》中所說：『三有微塵非為識，識性本無即佛慧，不住何處佛所說，智者當說如是語。』不變離戲之人執空，視空性為空，因此，自在主所說的不變俱生身之樂，已於密續中開示。 因此，偉大的中觀的最終結論是樂空雙運，而這兩者也是有因有緣的空性（三有），以及無緣大悲（不變的樂）。這些在顯宗中沒有清楚地闡述。密宗的四部，後者比前者殊勝。《金剛帳續》中說：『事續適合於低劣者，瑜伽續更殊勝，瑜伽續適合於殊勝的眾生，無上瑜伽續更為殊勝。』 在無上瑜伽中，有密集金剛等父續，以及勝樂金剛等母續，還有二者。
【English Translation】 Because the perfectly complete Buddha transcends the nature of consciousness. As the Tathagata praised the discriminating wisdom of the name, 'Transcending the nature of consciousness, holding the manner of non-duality.' Therefore, the body of wisdom, the body of the sun, is the perfectly complete Buddha, as the Bhagavan repeatedly stated.' This shows that the Alaya-vijñana is said to be the opposite of the body of wisdom, the self-luminous nature of the sun, so the identification of the Tathagatagarbha, the self-luminous nature of the mind, as looking inward at the Alaya-vijñana is prohibited. Not knowing that the mind has two truths is like this: 'Those who do not distinguish the difference between these two truths will not understand the profound Dharma of the Buddha.' Merely because the word 'mind' appears, considering it as Mind-Only, and considering all subsequent teachings, tantras, and the followers of the Maitreya's teachings as Mind-Only, is disrupting the Dharma, slandering individuals and the Dharma, and because of not understanding the selflessness of Madhyamaka, considering the highest view and ultimate conclusion of other vehicles as inferior, is like boasting of riding an elephant while riding a bumblebee, and despising others riding horses. Yogis are also harmed by higher levels due to differences in intelligence, which is a great proof. The great Madhyamaka is not fully shown in the Sutras, but is shown in the Mantras. In the Kalachakra it says: 'The dust of the three realms is not consciousness, the nature of consciousness is non-existent, which is Buddha's wisdom, the Buddha does not dwell anywhere, the wise should speak such words.' Those who are immutable and free from drama grasp emptiness, and view emptiness as empty, therefore, the bliss of the immutable innate body spoken by the Lord of Freedom is shown in the Mantra vehicle. Therefore, the ultimate conclusion of the great Madhyamaka is the union of bliss and emptiness, and these two are also emptiness with cause and condition (three realms), and causeless compassion (immutable bliss). These are not clearly shown in the Sutras. The four classes of Tantras, the latter is superior to the former. In the Vajra Tent Tantra it says: 'The Action Tantra is suitable for the inferior, the Yoga Tantra is more superior, the Yoga Tantra is suitable for superior beings, the Anuttara Yoga Tantra is even more superior.' In Anuttara Yoga, there are Father Tantras such as Guhyasamaja, and Mother Tantras such as Chakrasamvara, and both.
་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམས་མཐར་ཐུག་གི་དགོངས་པ་གཅིག་ཀྱང་ གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་རྗོད་བྱེད་གཞུང་དང་ལམ་གྱིས་ཕྱི་མ་ཁྱད་པར་འཕགས་ཏེ་སྔ་མ་ གཉིས་ནི་མ་ཚང་བ་དང་། འཁྲུགས་པ་དང་སྦས་པའི་རྒྱུད་ཡིན་ལ་ཕྱི་མ་དུས་འཁོར་དང་པོ་ སངས་རྒྱས་ནི་དེ་ལས་ཟློག་པའི་རྒྱུད་ཡིན་ཏེ། དུས་འཁོར་རྒྱུད་དུ། རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ ཅད་དུ་ནི་ངེས་པར་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ནི་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་སྦས་པས་ཏེ། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་སུ་ནི་ སྲོག་ཆགས་རྣམས་ནི་ཐར་པའི་སླད་དུ་མ་ལུས་པ་ཡང་མངོན་སུམ་གསུངས་ཤེས་དང་། །དྲི་ མེད་འོད་དུ། དེ་ལྟར་མ་འོངས་དུས་ཀྱི་གདུག་པའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པ་གཟིགས་ ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱུད་དང་རྒྱུད་གཞན་ཐམས་ཅད་དུ་བཞི་པ་ཤེས་ རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གསལ་པོར་མ་མཛད་དེ། རྩ་བའི་རྒྱུད་དང་བསྡུས་པའི་རྒྱུད་རྣམས་ སུ་བཞི་བ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པ་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ཤིན་ཏུ་ 1-353 སྦས་ཤིང་རྩ་བའི་རྒྱུད་འགའ་ཞིག་ལ་རབ་ཏུ་གསལ་ལོ། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ ཅད་ལ་རྡོ་རྗེ་ཚིག་རབ་ཏུ་གསལ་བ་མ་ཡིན་ཞིང་བླ་མའི་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པས་རྟོགས་པར་བྱ་ བ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་དང་། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་འདི་ལ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་དེ་དག་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་ བར་བསྟན་པ་དང་བཤད་པ་དང་རབ་ཏུ་བཤད་པ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསལ་ བར་མཛད་དེ། ཞེས་དང་། མཆོག་གི་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ལ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་ པོ་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཡིན་གྱི་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པས་ འོངས་པ་མིན་ལ་བླ་མའི་བཀའ་ཡིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། གང་གི་མཆོག་གི་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་མི་ཤེས་པ་དེས་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ མི་ཤེས་སོ། །གང་གི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་མི་ཤེས་པ་དེས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་སྐུ་མི་ཤེས་སོ། །གང་གི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་མི་ཤེས་པ་དེས་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་ པ་མི་ཤེས་སོ། །གང་གི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་མི་ཤེས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་འཁོར་བ་པ་སྟེ་བཅོམ་ ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ལམ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མཆོག་གི་དང་པོའི་སངས་ རྒྱས་ནི་བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པར་བྱ་ཞིང་ཐར་པ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སློབ་མ་དམ་པ་ རྣམས་ཀྱིས་ཉན་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། ། གསང་འདུས་རྒྱུད་ཕྱི་མར་ཡང་ཡན་ལག་དྲུག་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱི། །བསྙེན་ པ་བྱས་ནས་མཆོག་བསྒྲུབ་ཀྱི། །གཞན་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་དངོས་གྲུབ་མཆོག །འགྲུབ་པར་འགྱུར་ བ་མེད་པ་ཉིད། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིས་ནི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ མཐར་ཐུག་གསང་སྔགས་དང་ཁྱད་པར་དུ་དང་པོའི་སངས
【現代漢語翻譯】 在無二續部（Advaya-tantra）中，《時輪金剛》（Kalacakra）的究竟密意是相同的，但由於所化眾生的根器不同，表達方式和修行道路上，後者比前者更為殊勝，前兩者是不完整、混亂和隱秘的續部。而後者，即最初的《時輪金剛》，與前兩者截然相反。正如《時輪金剛》中所說：『在所有的續部之王中，金剛句必然被金剛持（Vajradhara）所隱藏。』『在最初的佛陀中，爲了眾生的解脫，所有的一切都被顯明地宣說。』在《無垢光》（Vimalaprabha）中說：『因此，世尊佛陀看到了未來惡劣導師的行為，所以在所有的續部和其他續部中，第四灌頂——智慧與般若的灌頂——沒有被清晰地闡明。在根本續和攝略續中，第四灌頂——智慧與般若以及大手印的修習，如煙霧般隱秘，但在一些根本續中則非常清晰。』 正如經中所說：『在所有的續部之王中，金剛句並非完全清晰，而是需要通過上師的傳承來理解。』『在這最初的佛陀中，這些金剛句通過清晰地展示、解釋和詳盡地解釋，被世尊清晰地闡明。』『在至高無上的最初佛陀中，金剛句，即大手印的修習，如煙霧般清晰，並非來自上師的傳承，也不是上師的加持。』『那些不瞭解至高無上的最初佛陀的人，也不瞭解真實的名號。那些不瞭解真實名號的人，也不瞭解金剛持的智慧身。那些不瞭解金剛持的智慧身的人，也不瞭解密咒乘。那些不瞭解密咒乘的人，都是輪迴者，與世尊金剛持的道路分離。』因此，至高無上的最初佛陀應該由神聖的上師來教導，並由尋求解脫的神聖弟子來聽聞。 《密集金剛續》（Guhyasamaja Tantra）的後續經文中也說：『通過六支瑜伽的修習，才能成就至高無上的悉地。否則，所要成就的至高無上悉地，是不可能實現的。』因此，想要獲得佛果的人，必須修習究竟的密咒，特別是最初的佛陀。
【English Translation】 In the Advaya-tantras, the ultimate intention of the Kalacakra is the same, but due to the different capacities of the beings to be tamed, the expression and the path are more excellent in the latter than in the former, the first two are incomplete, confused and hidden tantras. And the latter, the first Kalacakra, is the opposite of that. As it is said in the Kalacakra Tantra: 'In all the kings of tantras, the vajra words are necessarily hidden by the Vajradhara.' 'In the first Buddha, for the sake of the liberation of beings, all are manifestly spoken.' In the Vimalaprabha, it says: 'Therefore, the Blessed One Buddha, seeing the actions of the evil teachers of the future, did not clearly make the fourth empowerment—the empowerment of wisdom and prajna—clear in all the tantras and other tantras. In the root tantras and the condensed tantras, the fourth empowerment—wisdom and prajna and the practice of Mahamudra—are very hidden like smoke, but in some root tantras it is very clear.' As it is said: 'In all the kings of tantras, the vajra words are not very clear, but are to be understood through the lineage of the gurus.' 'In this first Buddha, those vajra words are clearly elucidated by the Blessed One through clear demonstration, explanation, and detailed explanation.' 'In the supreme first Buddha, the vajra words, the path of practicing Mahamudra, are as clear as smoke, not coming from the lineage of the gurus, nor blessed by the gurus.' 'Those who do not know the supreme first Buddha do not know the true name. Those who do not know the true name do not know the wisdom body of Vajradhara. Those who do not know the wisdom body of Vajradhara do not know the mantra vehicle. Those who do not know the mantra vehicle are all samsaric beings, separated from the path of the Blessed One Vajradhara.' Therefore, the supreme first Buddha should be taught by the holy guru and heard by the holy disciple who seeks liberation. It is also said in the subsequent texts of the Guhyasamaja Tantra: 'By practicing the yoga of the six limbs, one can achieve the supreme siddhi. Otherwise, the supreme siddhi to be achieved cannot be realized.' Therefore, those who wish to attain Buddhahood must practice the ultimate mantra, especially the first Buddha.
་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་སྦྱོར་བ་ཡན་ ལག་དྲུག་སྒོམ་དགོས་ཤིང་། མ་བསྒོམ་ན་སངས་རྒྱས་མི་ཐོབ་པར་བསྟན་པས་ཤིན་ཏུ་གནད་ ཆེ་བ་འདི་ལ་སྐལ་ལྡན་བློ་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་རྟོག་དཔྱོད་མཛད་པར་ཞུ། 1-354 དེས་ན་ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་དབུ་མ་ཆེན་པོ་དང་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ དང་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གྱི་གནས་ལུགས་ནི་བཀའ་ལ་འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་དང་། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་སེམས་འགྲེལ་སྐོར་བཅུ་སྟེ་བྱམས་ཆོས་ལྔ་དང་སྔགས་ ཀྱི་འགྲེལ་པ་སྐོར་ལྔ་དཔང་དུ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་བདེ་མཆོག་ སྟོད་འགྲེལ་དུ། ཡང་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འགྲེལ་བཤད་ཀྱི་རྟོགས་པར་བྱའི། གཞན་ མཁས་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། ། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་ སེམས་དཔའ་དོན་དམ་ཆོས་དབྱིངས་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅིང་། རྒྱུ་མཚན་དེའི་ སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་པ་ནི་རྒྱལ་བ་ སྲས་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཀའ་བསྟན་བཅོས་མན་ངག་རྣམས་སུ། གསུངས་པའི་ཧཱུྃ་ གཅིག་ཏུ་གྲིལ་བ་ཡིན་པས་སུས་ཀྱང་སུན་འབྱུང་བར་མི་བྱ་ཞིང་སྟོན་པའི་གསུངས་ལ་ཡིད་ ཆེས་པར་བྱའོ། ། འདི་ལྟར་བཤད་ན་བསྟན་ལ་བྱ་བ་བྱས། །འདི་ལྟར་བཤད་ན་རྒྱལ་བའི་གདུང་འཚོབ་ ཅིང་། །འདི་ལྟར་བཤད་ན་གདུལ་བྱའི་ཡར་འདྲེན་ཡིན། །འདི་ལས་གཞན་དུ་འཆད་བྱེད་སྐྱེས་ བུ་གང་། །ཐུན་མོང་གཙུག་ལག་ཀུན་ལ་མཁས་གྱུར་ཀྱང་། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའི་ཆོས་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ བྲལ། །དྲང་དོན་ཀུན་རྫོབ་ཕྱོགས་ལ་མཁས་གྱུར་ཀྱང་། །ངེས་དོན་དོན་དམ་ཕྱོགས་ལ་རྣམ་ པར་འཐོམས། །ཆོས་ཅན་སྦུན་པའི་ཆ་ལ་མཁས་གྱུར་ཀྱང་། །ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཆ་ལ་རྣམ་པར་ རྨོངས། །ཚིག་སོགས་རྟོན་པ་བཞི་ལ་ཞེན་གྱུར་ནས། །དོན་སོགས་རྟོན་པ་བཞི་དང་བྲལ་བར་ གྱུར། །འདི་འདྲའི་རིགས་རྣམས་མཁས་པའི་གྲགས་འབྱོར་ནས། །བུ་སློབ་འཁོར་འབངས་ ཀུན་ཏུ་རྒྱས་གྱུར་ཀྱང་། །བསྟན་པའི་གཟུགས་བརྙན་གསལ་བར་བྱེད་འགྱུར་གྱི། །ཡིན་ 1-355 ལུགས་སྙིང་པོའི་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་མིན། །ཇོ་ནང་གྲུབ་མཐའ་ནོར་ཞེས་སྨྲ་བ་རྣམས། །གྲུབ་ མཐའི་མཐར་ཐུག་སྣང་བཅས་དབུ་མ་དང་། །བསྟན་པའི་མཐར་ཐུག་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ ལ། །བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་རང་མཚན་བསྟན་པར་ཟད། །ཇོ་ནང་གྲུབ་མཐའ་འགོག་པའི་ཟོལ་གྱིས་ ནི། །ཉ་རྣམས་གསོད་ཕྱིར་ཆུ་ལ་བརྡེག་པ་ལྟར། །རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་ལ་རྒོལ་བ་དང་། ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འགོག་པར་བྱེད་པར་ཟད། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འགོག་བྱེད་གང་ ཡིན་དེས། །དམ་ཆོས་སྤངས་ཤིང་བསྟན་པ་བཀྲུགས་པར་གྱུར། །ད
【現代漢語翻譯】 因此，必須修習能結合諸佛意趣的六支瑜伽，因為教法中說不修習就無法成佛，所以請有緣分的智者們對此極其重要的教法進行思考和辨析。 因此，究竟的勝義諦，偉大的中觀，以及勝義法身、智慧身和法性自性光明的實相，是佛陀第三轉法輪的教義，時輪金剛和論典，特別是十部心論（慈氏五論和五部密續釋論）可以作為佐證。正如至尊金剛手菩薩的《勝樂根本續》釋疏中所說：『或者通過菩薩的釋論來理解，而不是那些具有學者傲慢的人所著的。』 因此，諸佛的智慧和自性身，至尊金剛薩埵，勝義法界，如虛空般周遍一切。憑藉此力量，一切眾生皆具法身如來藏。諸佛菩薩在經、論、竅訣中都宣說了這一點，並將其歸結為一個「吽」字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）。因此，任何人都不應否認它，而應相信佛陀的教言。 如此宣說，即是對教法的貢獻；如此宣說，即是繼承佛陀的血脈；如此宣說，即是引導所化眾生。除此之外，還有誰能宣說呢？ 即使精通所有共同的論典，卻缺乏對甚深廣大的佛法的思辨；即使擅長於名言俗諦，卻對勝義諦感到困惑；即使精通有法糠秕之部分，卻對法性智慧之部分感到無知；即使執著于詞句等四依，卻遠離了意義等四依。 像這樣的人，即使擁有學者的名聲和財富，弟子眷屬眾多，也只能照亮教法的表象，而不能真正地弘揚核心的教法。那些說佐欽宗派有誤的人，只是沒有將心轉向宗派的究竟見解——有相唯識和如來藏，而是在宣揚自己的宗派。 以破斥佐欽宗派為借口，就像爲了殺死魚而攪動水一樣，最終只會攻擊諸佛菩薩，並試圖否定如來藏。任何否定如來藏的人，都是在捨棄正法，詆譭教法。
【English Translation】 Therefore, one must practice the Six Yogas that combine the intention of all Buddhas, because the teachings state that without practicing them, one cannot attain Buddhahood. Therefore, I ask those fortunate and wise individuals to contemplate and analyze this extremely important teaching. Therefore, the ultimate definitive meaning, the great Madhyamaka, as well as the ultimate Dharmakaya, the Wisdom Body, and the nature of Dharmata, the luminous state of self-nature, are the teachings of the Third Turning of the Wheel of Dharma. The Kalachakra and the treatises, especially the ten sets of Mind-Only commentaries (the Five Treatises of Maitreya and the five commentaries on Tantra), serve as great evidence. As it is said in the commentary on the Hevajra Tantra by the Blessed One Vajrapani: 'Or it should be understood through the explanations of Bodhisattvas, and not by those who are filled with the pride of scholars.' Therefore, the wisdom and essence of all Buddhas, the Blessed Vajrasattva, the ultimate Dharmadhatu, is all-pervasive like the sky. By the power of this, all sentient beings possess the Dharmakaya Tathagatagarbha. The Buddhas and Bodhisattvas have declared this in the sutras, tantras, and pith instructions, and it is condensed into one 'Hum' (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：Hum). Therefore, no one should deny it, but should have faith in the words of the Buddha. To explain in this way is to contribute to the teachings; to explain in this way is to continue the lineage of the Buddhas; to explain in this way is to guide those to be tamed. Who else can explain other than this? Even if one is skilled in all common treatises, one lacks the contemplation of the profound and vast Dharma; even if one is skilled in conventional truth, one is confused about ultimate truth; even if one is skilled in the husk of phenomena, one is ignorant of the nature of Dharma and wisdom; even if one is attached to the four reliances of words, one is separated from the four reliances of meaning. Even if such individuals have the fame and wealth of scholars, and have many disciples and followers, they can only illuminate the appearance of the teachings, but not truly propagate the essential teachings. Those who say that the Jonang tradition is mistaken are merely not turning their minds towards the ultimate view of the tradition—the Zhentong Madhyamaka and the Tathagatagarbha—but are merely promoting their own tradition. Using the pretense of refuting the Jonang tradition is like stirring the water to kill the fish, ultimately attacking the Buddhas and Bodhisattvas and attempting to negate the Tathagatagarbha. Whoever negates the Tathagatagarbha is abandoning the true Dharma and slandering the teachings.
ེ་ཡིས་བསོད་ནམས་ མིན་པ་བསགས་པའི་ཕྱིར། །རང་དང་རྗེས་འཇུག་ཐམས་ཅད་ཕུང་བར་བྱས། །དེ་ལྟར་ཡིན་ མིན་བློ་ལྡན་གཟུར་གནས་ཀྱིས། །འདིར་དྲངས་ལུང་ཁུངས་རྒྱ་ཆེར་རབ་ཏུ་གསལ། །དེ་ལྟའི་ ཚུལ་ལ་མ་ཕོད་སྙིང་རྗེ་ཡིས། །ཆོས་དབྱིངས་གསལ་བའི་སྒྲོན་འདི་ལྷ་ཡིས་སྦྱར། །དེ་ལས་བྱུང་ བའི་དགེ་བའི་འོད་ཟེར་གྱིས། ། འགྲོ་ཀུན་བློ་ཡི་མུན་པ་ཀུན་བྲལ་ཞིང་། །སྔོན་ཆད་གྲུབ་མཐའ་རྣམ་དཔྱོད་ཕལ་ཆེར་རྣམས། ། སྤྱིར་དུ་དབུ་སེམས་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་ཅིང་། །སྣང་མེད་སྣང་བཅས་བདེ་ཆེན་དབུ་མ་གསུམ། ། རིམ་པར་ཁྱད་ཞུགས་ཁྱད་པར་མ་དགོངས་པར་། །ལོག་པའི་བཤད་པ་དེ་དག་སུན་བྱུང་ ནས། །ཆད་པའི་མཐར་ལྷུང་སྒྲོ་སྐུར་བྲལ་བ་ཡི། །ལམ་ལ་འཇུག་རྣམས་གནས་ལུགས་ གསལ་སྟོན་པའི། །གདམས་པ་འདི་ལྟར་སྤྱད་ན་མཆོག་ཐོབ་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟོན་པ་ཤཱཀྱའི་ དགེ་སློང་ལྷ་ཡི་རྒྱལ་མཚན་ གྱིས་ནམ་མཁའ་མཛོད་དུ་སྦྱར་བའོ། །མངྒ་ལཾ་བྷནྟུ། ལྷའི་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ ཆོས་སོ། ། མ་ཡིག འབྲས་དཔེ་རྙིང་༼ཕྱི་ལ་༤༧༨༽ཅན་ཡིན།
【現代漢語翻譯】 由於業力積累不善， 導致自身和後代全都毀滅。 是否如此，有智慧公正之人， 在此引用的廣泛依據中清晰可見。 對於這種情況不忍心， 天神造了這盞照亮法界的明燈。 愿由此產生的功德之光芒， 遣除眾生所有的愚昧。 以往多數宗派的辨析， 普遍未能區分中觀與唯識， 無相有相以及大樂中觀三者， 未曾依次深入理解其差別。 破斥了那些錯誤的解說， 脫離了斷滅邊和增益邊， 進入正道者，能清晰地揭示實相。 如果修持這樣的教誨，必能獲得殊勝成就。 這是釋迦牟尼佛的弟子，比丘天幡（Lha'i Gyaltsen）在虛空藏（Namkha Dzö）所作。 愿吉祥！這是天幡所施予的法。 底本：舊果（'Bras）本（第478頁）。 由於積累了非功德， 導致自己和後代全都毀滅。 是否如此，有智慧的公正之人， 在此引用的廣泛依據中清晰可見。 對於這種情況不忍心， 天神造了這盞照亮法界的明燈。 愿由此產生的功德之光芒， 遣除眾生所有的愚昧。 以往多數宗派的辨析， 普遍未能區分中觀與唯識， 無相有相以及大樂中觀三者， 未曾依次深入理解其差別。 破斥了那些錯誤的解說， 脫離了斷滅邊和增益邊， 進入正道者，能清晰地揭示實相。 如果修持這樣的教誨，必能獲得殊勝成就。 這是釋迦牟尼佛的弟子，比丘天幡在虛空藏所作。 愿吉祥！這是天幡所施予的法。 底本：舊果本（第478頁）。
【English Translation】 Due to accumulating non-merit, Oneself and all descendants are destroyed. Whether this is so, wise and impartial ones, Clearly see in the extensive sources cited here. Unable to bear such a situation, The god fashioned this lamp illuminating the Dharmadhatu. May the rays of merit arising from this, Dispel all the darkness of ignorance in beings. In the past, most sectarian analyses, Generally failed to distinguish Madhyamaka and Cittamatra, The three of signless, with-sign, and Great Bliss Madhyamaka, Without sequentially understanding their differences. Refuting those incorrect explanations, Those who enter the path, free from extremes of nihilism and exaggeration, Clearly reveal the nature of reality. If one practices such instructions, one will surely attain supreme accomplishment. This was composed in Namkha Dzö (Space Treasury) by the Shakyan monk Lha'i Gyaltsen (Heavenly Banner). May there be auspiciousness! This is the Dharma given by Lha'i Gyaltsen. Source text: Old 'Bras edition (page 478).