taranatha1713_般若波羅蜜多心經廣釋前所未有善說

多羅那他大師教言集JT348ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ་རྣམ་པར་བཤད་པ་སྔོན་མེད་ལེགས་བཤད་བཞུགས། 17-405 ༄༅། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ་རྣམ་པར་བཤད་པ་སྔོན་མེད་ལེགས་བཤད་བཞུགས། ༄། །གཞུང་ཤེར་ཕྱིན། ༄༅། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ་རྣམ་པར་ བཤད་པ་སྔོན་མེད་ལེགས་བཤད་བཞུགས། ༄༅། །ༀ་སྭཱ་སྟི། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་ འགྲེལ་པ་སྔོན་མེད་ལེགས་བཤད་ཞེས་བྱ་བ། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ཁྱབ་དང་ རྟག་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །རྒྱལ་བ་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ལ། །གུས་པས་བཏུད་ནས་མདོ་ འདིའི་དོན། །ཆ་ཙམ་འབྱེད་ལ་སྤྲོ་བ་སྐྱེས། ། དེ་ལ་མདོ་འདིའི་མིང་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོ་ ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཐོགས་ མེད་ཞབས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཀྱང་དྲངས་ པ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །བསྒྲུབ་བྱ་དེ་ དོན་སྦྱོར་བ་ཡི། །གཞུང་ལམ་དག་ལ་དེ་སྒྲ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་ཤེར་ཕྱིན་ དང་། འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་དང་། ལམ་ཤེར་ཕྱིན་ཏེ། བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་རྣམ་གྲངས་ གསུམ་དང་། གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་ནི། རྗོད་བྱེད་ཚིག་གི་ཤེར་ཕྱིན་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ བཞིའོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་ཤེར་ཕྱིན་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ བའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་དབྱིངས་གདོད་མ་ནས་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་གང་ལ་འཇུག་པའི་གཞི་དེའོ། །དེ་ཉིད་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གང་ གི་ཡང་ལྡོག་ཆ་དང་མ་སྦྲེལ་བར། རང་རྐང་དུ་བཞག་པའི་ཚེ་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་ཞིང་། གནས་ 17-406 ལུགས་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་དངོས་ཀྱང་ཡིན་ལ། དེ་ སྒྲིབ་གཉིས་བྱང་ཞིང་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པའི་སྐྱེས་བུར་ཐོབ་པ་ན། སྐྱེས་བུ་དེའི་འབྲས་ བུར་འཇོག་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་སྦྲེལ་ནས། འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་ཅེས་བྱ་ཞིང་། དོན་ ལ་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་ཁོ་ན་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུ་དང་། གཞི་ལམ་ འབྲས་བུའི་ཆོས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རང་བཞིན་དུ་བཞག་གོ །དེ་བས་ན་འབྲས་བུ་དེ་ དངོས་ནི་གདོད་མ་རང་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལམ་གྱིས་བསྐྱེད་མི་དགོས་ཀྱང་། གང་ཟག་དེས་ འབྲས་བུ་དེ་ཐོབ་ཅིང་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ནི། ལམ་གྱིས་བསྐྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར། འཕགས་ པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་སྤྲོས་བྲལ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ལམ་ཤེར་ཕྱིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文。這是多羅那他大師的著作，是關於《般若波羅蜜多心經》的一個未曾有過的善說解釋。以下是完整翻譯： 《般若波羅蜜多心經未曾有善說解釋》 正文：般若波羅蜜多 《般若波羅蜜多心經未曾有善說解釋》 嗡 吉祥！《般若波羅蜜多心經未曾有善說解釋》 頂禮佛陀！ 遍滿永恒自性尊， 勝者大悲本性前， 恭敬頂禮此經義， 生起稍許分別心。 關於此經的名稱是"薄伽梵母般若波羅蜜多心要"。其中"般若波羅蜜多"如聖無著所說，也是法稱論師所引用的："般若波羅蜜無二，彼智即是如來尊，所證彼義加行道，經典道中彼為名。" 這說明有自性般若波羅蜜多、果般若波羅蜜多和道般若波羅蜜多，這是所詮義的三種般若波羅蜜多，而經典般若波羅蜜多是能詮文字的般若波羅蜜多，共為四種般若波羅蜜多。 其中自性般若波羅蜜多是指一切法的實相遠離戲論的智慧法界本來安住，即是所謂如來藏之名所安立的基礎。當將此獨立安立，不與基、道、果任何方面相聯繫時稱為自性，此實相即是如來，也是勝義佛陀本身。當通過斷除二障圓滿二資糧而為補特伽羅所證得時，從與彼補特伽羅之果的理由相聯繫而安立為果般若波羅蜜多。 實際上，同一智慧僅僅依于佛陀補特伽羅而安立為果，從基道果諸法共相的角度安立為自性。因此，彼果本身是本來自生的緣故，不需要由道所生，但是補特伽羅證得彼果並現前則需要由道所生，故由聖道所攝的證悟離戲的智慧即是道般若波羅蜜多。

། དེ་གསུམ་བརྗོད་བྱར་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ངག་ཚིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་ཡིན་ པ་དེ་ལ་ནི། གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་ཅེས་བྱ་སྟེ། སྐབས་འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་ པ་ཡང་གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་ནོ། །གཞུང་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། སངས་རྒྱས་རང་སྣང་གི་ གསུང་དབྱིངས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ནི། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ པར་ཤར་བའི་ནང་ཚན་གྱི་མདོ་སྡེའི་དག་གི་རྣམ་པ་དོན་དམ་དེ་ཡིན་པས་འདི་ནི་རང་བཞིན་ ཤེར་ཕྱིན་ནམ་འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་དང་ངོ་བོ་གཅིག་སྟེ་གཞུང་དང་པོའོ། །གཞན་འཕགས་པ་ དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ལ་སྒྲ་ཕྱིའི་རྣམ་པར་ཤར་བའི་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་ཚོགས་པ་ཐེག་ ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་ནི་གཞུང་གཉིས་པའོ། །དེ་དང་མཐུན་པར་ངག་ཏུ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ནི་གཞུང་ ཤེར་ཕྱིན་གསུམ་པ་སྟེ། ཕྱི་མ་འདི་གཉིས་ནི། རང་བཞིན་འབྲས་བུ་ལམ་གསུམ་ལས་ངོ་བོ་ ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་མོད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ལས་བྱུང་བ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྒྱུ་མཐུན་ པ་སྒྲིབ་གཉིས་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ནུས་མཐུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་དང་། རྣམ་ པར་བྱང་བའི་དམིགས་པ་དང་། ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་ 17-407 བྱའོ། །དེ་དག་ནི་ཞིབ་མོར་དཔྱད་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་ལ། དཔྱད་པ་མ་བཏང་བར་རགས་བཤད་ དུ་བྱས་ན། ཆོས་དབྱིངས་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ཁྱབ་ཙམ་རང་བཞིན་དང་། ཆོས་དབྱིངས་ དེ་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་དག་པ་གཉིས་ལྡན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ནི་འབྲས་བུ་དང་། དེ་ཐོབ་ བྱེད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྒོམ་པ་ནི་ལམ་དང་། དེ་གསུམ་པོ་སྟོན་བྱེད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ ནི་གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་ནོ། །ཞེས་ཀྱང་རྣམ་པར་བཞག་གོ །གཞན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ རྒྱས་པ་མཐའ་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྗོད་བྱར་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ངེས་ པར་ན་གཞུང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མཚན་མདོ་ཐམས་ ཅད་ལ་མ་གྲགས་པས། སྐབས་འདིར་མདོ་སྡེ་གང་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་ བཏགས་པ་དེ་ཉིད་ངེས་པར་བཟུང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཞེས་པ་ནི། གོང་དུ་ཇི་སྐད་ བསྟན་པའི་རང་བཞིན་དང་འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་དེ་ཉིད། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་ལ། དེའི་ངོ་བོར་སྦྱོར་བ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ ཡིན་ཀྱང་། སྐབས་འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་གཙོ་བོར་སྨོས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཞེས་མོ་ རྟགས་ཀྱི་སྒྲས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།

我將繼續翻譯這段文字： 那三者作為所詮義的宣說語句，即如來教言，稱為經典般若波羅蜜多。此處所說的"般若波羅蜜多"也是指經典般若波羅蜜多。此經典又有三種：佛陀自現之語界大乘經典，是無二智慧本身現為一切相之支分經典相的勝義，因此與自性般若波羅蜜多或果般若波羅蜜多本性相同，這是第一種經典。其他聖者和凡夫心中現為外在聲相的名句文字聚集的大乘經典是第二種經典。與此相應的語言表達之聲是第三種經典般若波羅蜜多。後面這兩種雖然與自性、果、道三者本性極為不同，但因為是從諸佛願力所生，是法身的等流，具有斷除二障的力量的緣故，應當了知它們屬於無漏法、清凈所緣和圓成實性的範疇。 這些是細緻觀察的精要，如果不放棄觀察而作粗略解釋的話，也可以這樣安立：遍及一切的法界無二智慧僅僅是自性；具有斷除障礙的二凈之法界佛陀法身是果；為獲得彼果之無分別修習是道；宣說此三者的佛陀教言是經典般若波羅蜜多。 此外，一切廣大大乘經典都是以般若波羅蜜多為所詮義進行宣說的緣故，確實都是經典般若波羅蜜多，但因為般若波羅蜜多之名並未廣用於一切經典，所以此處應當確定取用具有般若波羅蜜多之名的那些經典。 "薄伽梵母"中，如上所說的自性和果般若波羅蜜多，因為即是佛陀本身，所以稱為薄伽梵。雖然其本性是方便智慧雙運，但此處主要說明智慧方面，故以陰性詞表示為"薄伽梵母"。

།དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་གཞུང་ལ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ ཞེས་མཚན་དུ་གསོལ་ཞིང་། དེ་ལྟར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ མདོ་འབུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་དོན་འདུས་ཤིང་། ཚིག་ཤིན་ཏུ་ཉུང་ ངུས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །མདོ་རྒྱས་པ་དེ་དག་དང་གཞུང་འདི་ལ་བརྗོད་བྱའི་ངོ་ བོ་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་འདོད་པ་མི་འཐད་ལ། བརྗོད་བྱ་སྟོན་ཚུལ་རྣམ་གྲངས་མི་ འདྲ་བ་མང་ཉུང་གི་ཁྱད་པར་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །དེ་ལ་མཁས་པ་ཆེན་པོ་འགའ་ཞིག་འདི་སྐད་ གསུང་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། འབུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེར་མདོ་མཐའ་ཡས་ པ་རྣམས་ཡིན་ལ། དེའི་དོན་གྱི་སྙིང་པོའི་མཆོག་གི་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་མོ། །རྣམ་ཐར་སྒོ་ 17-408 གསུམ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ལམ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་སྙིང་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཆ་ཚང་བར་སྟོན་ བྱེད་ཀྱི་མདོ་ཡང་གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་སྙིང་པོར་འགྱུར་བས། ཚིག་ཉུང་ངུས་དེ་འདྲ་སྟོན་པ་ནི་ ཤེར་ཕྱིན་གྱི་སྙིང་པོའོ། །དེ་ཡང་མདོ་འདིར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། མ་ སྐྱེས་པ་དང་། མ་འགགས་པ་དང་། དྲི་མ་མེད་པ་དང་། དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་མེད་པ་དང་། དྲི་བ་ མེད་པ་དང་། གང་བ་མེད་པ་སྟེ་རྣམ་གྲངས་བརྒྱད་གསུངས་སོ། །དེའི་དང་པོ་གཉིས་སྟོང་ ཉིད་དང་། བར་བ་བཞི་མཚན་མེད་དང་། ཐ་མ་གཉིས་སྨོན་མེད་དོ། །གཟུགས་སོགས་ཆོས་ རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོངས་པའི་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་བསྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་གྲུབ་ཅིང་། རྣམ་བྱང་གི་རྟེན་ འབྲེལ་ལ་འགོག་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་གྲུབ་པ་དང་། དྲི་མ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཡིན་ལ། དྲི་མ་ དང་བྲལ་བ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའོ། །བཞི་པོ་དེ་ཀུན་བྱང་གི་རྒྱུའི་དོན་དང་འབྲེལ་བས། དེ་ དག་ལ་བླང་དོར་གྱི་མཚན་མ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྐྱོན་བྲི་བ་དང་ ཡོན་ཏན་གྱིས་གང་བ་མ་གྲུབ་སྟེ། བསལ་བཞག་མེད་པས་ན། སྐྱོན་སྤོང་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པའི་ ཕྱིར་མི་སྨོན་པས་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རིག་པས་ངོ་བོས་སྟོང་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མས་རྒྱུའི་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་གི་འབྲས་བུ་ལ་སྨོན་པ་ མེད་པ་རྣམས་གྲུབ་ལ། དོན་དེ་ཙམ་ཞིག་གིས་ཡུམ་གྱི་སྙིང་པོར་འགྱུར་ཞིང་། གཞི་ལམ་ འབྲས་གསུམ་ལ་རྨོངས་པ་སེལ་བའི་དོན་དུ། རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་གྱི། ངོ་བོའི་སྒོ་ ནས་ནི་སྟོང་ཉིད་གཅིག་པུར་འདུས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཞུང་གི་ཚིག་དོན་འཆད་པའི་ སྐབས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་བཤད་དགོས་ཀྱང་། མཚན་དོན་གྱི་སྐབས་འདིར་བཤད་ཚུལ་འདུ་ ཡང་ཁས་བླང་བར་བྱའོ།

我將完整翻譯這段藏文： 宣說這些的經典也被稱為"薄伽梵母"。如是，因為《薄伽梵母般若波羅蜜多》十萬頌等一切經典的所詮義內容彙集於此，以極少文字宣說的緣故，稱為"心要"。不應認為那些廣本經典與此經在所詮義的本質上有廣略之別，但在宣說所詮義的方式上，差異方面的多少確實極大。 對此，某些大智者如是說：般若波羅蜜多是十萬頌等無量般若經，其義的心要之最勝即是三解脫門。通達三解脫門的智慧是道般若波羅蜜多的心要，而完整宣說彼義的經典也成為經典般若波羅蜜多的心要。因此，以少文字宣說如是義理的即是般若波羅蜜多心要。 此經中宣說了八種異門：空性、無相、無生、無滅、無垢、無離垢、無減、無增。其中前二為空性，中間四為無相，最後二為無愿。因為諸法色等無自性且離自共相的緣故是空性；因為在雜染緣起中無生因，在清凈緣起中無滅因，垢即是雜染，離垢即是清凈。這四者與雜染清凈之因義相關，因為于彼等無所緣取捨之相的緣故是無相；因為過失損減與功德圓滿皆不成立，無有遣立，故於斷除過失獲得功德無所希求，是為無愿。 對此，以離一多因的正理成立無自性空，以金剛屑因成立因相無相，以有無生滅對果無所希求皆得成立。僅此義理即成為般若母的心要，爲了遣除對基道果三者的迷惑而分為三解脫門，就本質而言則攝於唯一空性。雖然在解釋經文義理時需要作其他方式的說明，但在此解釋名義的場合也應當承許此種解說方式。

།དེ་ལ་མདོ་འདིས་བརྗོད་བྱའི་དོན་སྟོང་ཉིད་ཁོ་ན་གཙོ་བོར་བསྟན་ པ་ཡིན་ན། སྟོང་ཉིད་དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོན་ 17-409 པའི་མདོ། །རྒྱལ་བས་ཇི་སྙེད་གསུངས་པ་གང་། །དེ་དག་ཀུན་གྱིས་ཉོན་མོངས་བཟློག ། ཁམས་དེ་ཉམས་པར་བྱེད་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། རང་བཞིན་གསུམ་ལ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ ལས་ཀྱང་། ཀུན་བཏགས་དང་ནི་གཞན་གྱི་དབང་། །ཉོན་མོངས་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ། ། རྣམ་པར་བྱང་བའི་རང་བཞིན་ནི། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ ཏེ། ལུང་དོན་དང་ལམ་བསྒོམས་པས་རྟོག་པས་བཏགས་པའི་ཆོས་ཉོན་མོངས་རྣམས་འགོག་ པ་ཡིན་མོད། ཡོངས་གྲུབ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་ཁམས། ཆོས་དབྱིངས་དམ་པ་ཟད་མི་ ཤེས་དེ་ནི། སྟོང་གཞིའི་ངོ་བོར་རྟག་ཏུ་ཡོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོང་རྐྱང་དུ་བལྟ་བར་མི་བྱ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། གང་ཞིག་སྟོང་པ་ཁོ་ནར་བལྟ་གྱུར་པ། །དེ་ནི་གསོར་མི་རུང་ ཞེས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཞེས་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་། གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བ། །དེ་ དག་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། ཞེས་སོ། །རང་སྟོང་པར་གྲགས་པ་རྙིང་པ་རྣམས་ཀྱིས་ བསམ་པ། སྟོང་པ་ཡང་མི་སྟོང་པ་ལ་བལྟོས་པའི་ཕྱིར། མི་སྟོང་པའི་ཆོས་མི་སྲིད་པས་སྟོང་པ་ ཡང་མི་སྲིད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག བསམ་བྱུང་གི་རིག་པས་ཀྱང་སྟོང་པར་མི་འཛིན་ལ། སྒོམ་པའི་ཚེ་གང་དུ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་སྙམ་ན། མི་སྟོང་པ་གཏན་ ནས་མི་སྲིད་པར་གོ་བ་དེ་ཀ་བསམ་བྱུང་གི་བློས་སྟོང་རྐྱང་དུ་ལྟ་བ་ཟད་མ་ཡིན་པའི་སྟེང་དུ། སྟོང་པ་ཡང་མི་སྲིད་པར་གོ་བས་ན། དེ་བས་ཀྱང་ཆེས་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པར་འཛིན་པ་མ་རུངས་ པར་སོང་སྟེ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་རྣམས་ཤི་བས་སྟོངས་པར་གྱུར་པའི་རྗེས་སུ། ཁྱིམ་རྣམས་ཀྱང་ ཞིག་ན་ཆེས་སྟོངས་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བསམ་བྱུང་དེ་ནི་སྟོང་པར་འཛིན་པ་ ཡིན་པ་གྲུབ་ལ། གཞན་ཡང་དངོས་གཞི་མི་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་། འཛིན་པ་མངོན་ འགྱུར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལོག་པ་ཙམ་གྱི་སྒོམ་པ་ནི། སྟོང་ཉིད་དུ་བལྟ་བ་རང་ཏ་དེ་མིན་ ཤས་ཆེ་ཡང་དེ་ཙམ་ཞིག་ནི་སྒྲིབ་པ་གང་གི་ཡང་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲ་དེ་ 17-410 སྔར་བརྗོད་པའི་ལྟ་བ་དེ་དང་འབྲེལ་ལམ་མ་འབྲེལ། འབྲེལ་ན་ནི། དངོས་གཞིའི་སྐབས་དེར་ འཛིན་སྟངས་མི་གསལ་བའི་ཆ་ཤས་ཁོ་ནས་ཡོན་ཏན་དུ་མ་སྟེར་ནུས་ཤིང་འཚེངས་ན་མ་ གཏོགས། སྦྱོར་བ་ཐོས་བསམ་སྐབས་ལས་ལྷག་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མ་བྱུང་ལ། དེ་ནི་སྟོང་རྐྱང་དུ་ འཛིན་པ་དེ་ཁོ་ནས་བསྒོས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ།

我將完整翻譯這段藏文： 此經所詮義主要宣說唯空性，那麼此空性又如何呢？如《法界贊》中說："一切如來所宣說，開示空性諸經典，彼等皆是遮煩惱，非是損壞法界性。"又如《入三自性論》中說："遍計及依他，應知煩惱相，清凈之自性，許為圓成實。" 雖然依教義及修道能遮遣分別所執的諸煩惱法，但圓成實自性清凈界、無盡殊勝法界恒時存在為空性之基的本質。因此不應視為僅空，如《寶積經》中說："若人唯見空，佛說不可治。"龍樹也說："若執著空性，彼等不可成。" 古代諸著名自空論師認為：空亦依賴不空之故，不空之法不可能存在，故空性亦不可能存在。因此我等以聞思所生慧亦不執空，修習時于任何相皆無分別故無過失。若作是念，則不然。不空完全不可能存在的理解本身就是以聞思所生慧觀待唯空，且因理解空性也不可能存在，反而成為更加嚴重的執空過患，如同城中人死而空無，其後房屋也毀壞則更加空無一般。 由此可知，彼聞思所生慧確實是執空。再者，縱使正行僅是無分別，但僅僅遠離顯現執著的分別唸的修習，雖然大部分並非觀空性本身，如此程度也不能成為任何障礙的對治。此種修習是否與前述見解相關？若相關，則正行位中若非具足不明顯的執持方式部分所能賜予的諸多功德，則較聞思位時並無任何殊勝所得，而彼亦是由唯空執著所薰染而成。

།འཛིན་སྟངས་མི་གསལ་བ་ཙམ་དེ་ལ་ནི། ངོ་ མཚར་བའི་ཕན་ཡོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་མཐོང་ལ་དེ་འདྲ་བའི་རྣམ་རྟོག་རགས་པ་ལོག་ ཙམ་ཁོ་ན་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་ནི། སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པའི་དཔྱད་པ་གང་ཡང་སྔོན་དུ་འགྲོ་མི་ དགོས་སོ། །ཡང་སྔར་གྱི་དཔྱད་པ་དང་ཕྱིས་ཀྱི་སྒོམ་པ་མ་འབྲེལ་བས། ཐར་པའི་དོན་དང་ སྒོམ་པའི་དོན་དུ་དཔྱད་པ་དེ་ཡང་མི་དགོས་པར་འདོད་ན། ཐུག་མེད་ཀྱི་དཔྱད་པ་འདིས་ཅི་ ཞིག་བྱ་སྟེ་རྩོད་པ་ལྷུར་ལེན་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །དེ་བས་ན་དབུ་མ་འཇུག་པ་ལས། རྟོག་རྣམས་ ལོག་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་དེ། །རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་འབྲས་བུར་མཁས་རྣམས་གསུངས། ། ཞེས་འབྱུང་སྟེ། ལྟ་བ་མཐོ་རུ་རེ་བའང་ཐང་ཆེ་ཆེ་མོ། དོན་གོ་བདེ་བདེ་འདྲ་བ། ཚིག་ལེགས་ ལེགས་ལྟར་སྣང་བ་འདི་འདྲའི་རིགས་མང་པོས། རྒྱ་བོད་ཀྱི་མཁས་པར་གྲགས་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ ཡང་བསླུས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་ཀླུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། དངོས་པོ་ ཞེས་བྱ་རྣམ་རྟོག་སྟེ། །རྣམ་རྟོག་མེད་པ་སྟོང་ཉིད་ཡིན། །གང་ལ་རྣམ་རྟོག་སྣང་ཡོད་པ། །དེ་ ལ་སྟོང་ཉིད་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་དངོས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། ཡེ་ ཤེས་ཤར་བ་དང་རྣམ་རྟོག་ནུབ་པ་འགྲོས་གཅིག་པ་ལས། ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་ཙམ་གྱི་སྟོང་ཉིད་ ནི་དེ་འདྲ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་རྟོག་གི་སྣང་བ་མ་ཉམས་པར་ཡོད་ཀྱང་དེའི་སྣང་བ་ཡོད་པ་ཡང་མི་ འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སྟོང་ཉིད་ཙམ་ལ་སྤྱི་ལྡོག་ནས། རྒྱན་ལས། མེད་པའི་སྟོང་པ་ ཉིད་ཤེས་ཤིང་། །དེ་བཞིན་ཡོད་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་ན། །སྟོང་ ཉིད་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཀུན་བཏགས་རྣམས་ནི། ཞེན་ཡུལ་དུ་ 17-411 ཤར་བ་ཙམ་མ་གཏོགས། གནས་ལུགས་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་པ་རླང་པོས་ གཞིགས་ན། ཤེས་པ་ཀུན་རྫོབ་པ་དེའི་ངོར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ ཅེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་རིམ་པས། མེད་པར་ཤེས་དགོས་པ་ཙམ་ ཞིག་ཡིན་པས་ཤེས་བྱར་བཤད་ལ། གཞན་དབང་ནི་མེད་བཞིན་དུ་དངོས་པོར་འཁྲུལ་བའི་ བློ་ལ་དངོས་པོར་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡིན་པས། འཁྲུལ་སྣང་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་སྤང་དགོས་ པས་སྤང་བྱ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡིན་པས་ཡོད་པའི་སྟོང་ཉིད་ དེ་རྒྱ་སྐད་དུ་སཱ་ཏ་ཞེས་པ་ཡོད་པའི་དངོས་པོའི་དོན་ནོ།

我將完整翻譯這段藏文： 僅僅不明顯的執持方式，未見有絲毫稀有利益，若僅僅追求遠離如此粗分別，則不需要先行任何空與不空的觀察。若認為前述觀察與後來的修習無關，為解脫之義與修習之義而作的觀察也不需要，則此無盡觀察有何用處，不過是專注于爭論而已。 因此《入中論》中說："諸分別消失，是為觀察果，智者如是說。"雖然期望見解高深、似乎易解、貌似文辭優美的此類眾多說法，也曾欺惑了大多數著名的漢藏學者。 故龍智在《菩提心釋》中說："所謂事物即分別，無分別是空性，於何現分別，彼處豈有空。"因此真實空性即是智慧，智慧生起與分別消失是同步的，而非僅僅是不成立任何事物的空性，因為即便分別顯現未消失，其顯現存在也不相違。 因此就空性一般而言，如《莊嚴論》中說："知無之空性，如是有空性，及自性空性，說為知空性。"如是所說，遍計所執諸法除了顯現為所執境外，更何況勝義，若以世俗智觀察，則于彼世俗智前亦不成立故，稱為無之空性，因此需經聞思修三階段了知為無，故說為所知。 依他起則是雖無卻錯亂為事物的心前明顯顯現為事物，因需斷除錯亂顯現及其因故為所斷，因於世俗智前明顯顯現故為有之空性，梵語為"薩塔"（sata），意為有之事物。

།ཡོངས་གྲུབ་ནི་དྲི་མ་སྦྱང་བའི་གཞི། གདོད་ནས་ཆོས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་དྲི་མ་སྦྱོང་ དགོས་ཤིང་། མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པར་བྱ་དགོས་པས་ན། སྦྱང་གཞི་དང་། ཐོབ་བྱ་ དང་། རེག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཅིང་། རང་གི་ངོ་བོ་དོན་དམ་ཡང་ཡིན། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་སྟོང་ཉིད་ ཀྱང་ཡིན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡང་ཡིན། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མའམ་འཁྲུལ་ སྣང་གིས་གདོད་ནས་སྟོང་པ་ཡང་ཡིན་པས་དེ་ལ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ ན་སྟོང་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་འདི་མ་ཤེས་ན། འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ ལས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་བཞག་མང་པོ་གསུངས་པའི་དངོས་བསྟན་ཡང་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ ན། དགོངས་དོན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ལ། འདི་ཤེས་པས་ན་དངོས་བསྟན་དང་དགོངས་ དོན་མཐའ་དག་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་ རྣམས་ལས། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི། ནང་སྟོང་པ་ ཉིད་དང་། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཆེན་ པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། འདུས་མ་ བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ 17-412 སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། རང་གི་ མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་ བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ཤེས་རབ་སྙིང་པོའི་མདོ་འདིར་སྟོང་པ་ ཉིད་བཅུ་དྲུག་ཚང་བར་གསུངས་སམ་མ་གསུངས་ཞེ་ན། འདིར་སྟོང་ཉིད་ཁོ་ན་བརྗོད་བྱའི་ གཙོ་བོར་གསུངས་མོད། དངོས་བསྟན་ཚིག་ཟིན་ལ་བཅུ་དྲུག་གི་རབ་དབྱེ་མི་གསལ་གསུངས་ པ་མ་ཡིན་ཀྱང་། ཤུགས་ལ་བཅུ་དྲུག་རྫོགས་པར་བསྟན་ཏེ། མིག་མེད་ཅེས་སོགས་ཀྱིས་ནང་ ཟ་བ་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། གཟུགས་མེད་ཅེས་སོགས་ཀྱིས་ཕྱི་བཟའ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་མེད་པར་བསྟན་པས་བཟུང་སྣང་དང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྦྲེལ་ཐག་རྟེན་དང་ བཅས་པ་བཀག་པས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། གཟུགས་སོགས་བཀག་པས། གནས་སྣོད་ ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཡེ་ཤེས་མེད་ཅེས་པས། ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་དང་དེའི་ རྣམ་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། སྟོང་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་བསྟན་ཏོ།

我將完整翻譯這段藏文： 圓成實則是凈除垢染之基，雖本來即存在為一切法之自性，然需清凈未如是了知之垢染，且需現前了證獲得，故為凈基、所得、所觸，其自性亦是勝義，亦是離戲空性，亦是安住為一切法之自性，亦是本來即空離暫時垢染或錯亂顯現，故稱為自性空性。 如是若不知此三種空性之分類，則於三轉法輪諸經中所說諸多空性安立之顯說尚且不能瞭解，更何況密意。若知此者，則于顯說與密意一切皆成智者。 同樣，在《般若波羅蜜多經》中說："須菩提，複次，菩薩大乘即是內空性、外空性、內外空性、空性空性、大空性、勝義空性、有為空性、無為空性、超邊空性、無始終空性、無舍空性、自性空性、自相空性、一切法空性、無緣空性、無事空性、自體空性、無事自體空性。" 若問：此《般若心經》中是否完整宣說十六空性？雖此經主要宣說空性，顯說文字雖未明顯闡述十六種分類，然已於隱意中完整宣說：以"無眼"等說明內能食者空性，以"無色"等說明外所食空性，以宣說十八界無而遮止所取顯現與識之繫縛及其所依而說明內外空性，以遮遣色等而說明處所器世間之大空性，以"無智"而遮遣道智及其行相故說明勝義空性與空性空性二者。

། ལམ་མེད་ཅེས་པས། འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་སྟེ། འདུས་བྱས་སྟོང་ཉིད་དང་། འགོག་པ་མེད་ ཅེས་པས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་ཉིད་དང་། ཐོབ་པ་དང་མ་ཐོབ་པ་མེད་པར་བསྟན་པས་དགེ་བ་ མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་ཉིད་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་མེད་ཅེས་པས་ སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། སྡུག་ཀུན་ ཉིད་འཁོར་བ་ཡིན་ན་དེ་བཀག་པས་འཁོར་བ་ལ་སྤང་བྱར་ཞེན་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར། ཐོག་ མཐའ་མེད་པ་སྟོང་ཉིད་དང་། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་འདི་ ལ་བསྟེན་ཅེས་པས། རིགས་རྣམ་པར་དག་པ་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་དང་། སྔགས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ རྣམས་ཀྱིས་ནི་གཟུགས་སྐུ་དང་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་དག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མཚན་དཔེ་དང་ 17-413 སྟོབས་སོགས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ པ་ཉིད་རྣམས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བཅུ་བཞི་ཡིན་ཅིང་། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་ཉིད་དེ། དབུ་ཞབས་ཐམས་ཅད་དུ་བསྟན་ལ། དངོས་པོ་མེད་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། སྟོང་ཉིད་ཁྱད་གཞིར་བྱས་ནས། གཟུགས་སོགས་འགོག་པ་ དང་གཞན་ཡང་དོན་དམ་གཞན་སྟོང་ཆེན་པོ་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་ ཏོ། །མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དངོས་མེད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་དོན་གཅིག་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་ པ་ཉིད་ནི་དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་དང་དོན་གཅིག་གོ །ལྡོག་ཆའི་ཁྱད་པར་ནི། དངོས་མེད་སྟོང་ ཉིད་ནི། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་མ་གྲུབ་པ་དང་། མི་དམིགས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་དམིགས་སུ་ མེད་ཅིང་མཐོང་རྒྱུ་མེད་པའི་དོན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རང་བཞིན་དེ་ལམ་ གྱིས་གསར་དུ་མ་བཅོས་པའི་དོན་དང་། དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ གདོད་ནས་མ་གྲུབ་པའི་ཤུལ་ན་ཆོས་ཉིད་མི་གཡོ་ཞིང་བརྟན་པར་གནས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ བཞིན་དུ་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུའི་དབང་དུ་བྱས་ན། རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། དངོས་མེད་སྟོང་ ཉིད་དང་གཅིག་ལ་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་དང་གཅིག་གོ །རྣམ་ གཞག་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་གཉིས་ལས་འབྱུང་ བ་དང་། མདོ་ལུགས་ཀྱི་དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་རྩ་འགྲེལ་དང་། ཡུམ་གསུམ་གནོད་ འཇོམས་དང་། བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུ་སོགས་ལམ་ཤེས་པར་བྱའོ།

我將為您完整翻譯這段藏文： 以"無道"說明有為善即有為空性，以"無滅"說明無為空性，以說明無得無未得而表明善法不盡故說明無舍空性，以"無苦集"說明為成辦利益有情故說明超邊空性，若苦集即是輪迴則以遮遣彼而遮止執著輪迴為所斷故說明無始終空性，以"一切三世諸佛皆依此甚深般若波羅蜜多"說明清凈種性自性空性，以咒語之諸利益說明色身與法身功德故，為成就相好與力等故說明自相空性，說明一切法空性等。如是則為十四種，人法二無我即是無事空性，於始終一切處皆有宣說，無事自體空性則是以空性為基，以遮遣色等及其他明顯宣說勝義他空大空之諸文而說明。 無緣空性與無事空性義同，自體空性與無事自體空性義同。差別之反體為：無事空性是從體性上未成立，無緣則是于智慧體性中無所緣且無可見之義。自體即是不顛倒自性，為道未新造作之義，無事自體之義則是諸事物本來未成立之跡中，法性不動而安住堅固之義。 同樣，若就二十空性而言，自體空性即是無事空性，他體空性即是無事自體空性。此安立極為明顯地出現于無上密乘二續中，應知于顯教之《辨中邊論》根本與註釋、《三母疏》、《八千攝義》等中。

།དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་འདི་ནི། སྤྲོས་པའི་མཐའ་བཅུའམ། རྣམ་གཡེང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ བཅུའི་གཉེན་པོར་ཡང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ནི་མེད་དང་ ཡོད་པ་དང་། །སྒྲོ་འདོགས་སྐུར་བའི་རྟོག་དང་གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད། །རང་དང་ཁྱད་པར་ རྟོག་དང་མིང་དོན་ཇི་བཞིན་དུ། །མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྟོགས་པ་ཡང་དག་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་ 17-414 གསུངས་པ་ལྟར་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ལ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ ལ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། མེད་པའི་རྣམ་གཡེང་གི་གཉེན་པོར་བསྟན་ཏོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཞེས་པ་ནི་ཡོད་པའི་རྣམ་གཡེང་གི་གཉེན་པོའོ། །གཟུགས་སྟོང་ པའོ་ཞེས་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་གཉེན་པོའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་སྐུར་ འདེབས་ཀྱི་གཉེན་པོའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད་ཅེས་སོགས་ནི། སྟོང་ཉིད་དང་དངོས་ པོ་གཅིག་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོའོ། །གཟུགས་ལས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན། སྟོང་ པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་གཟུགས་གཞན་མ་ཡིན་ཅེས་པ་ནི། ཐ་དད་དུ་རྟོག་པའི་གཉེན་པོའོ། །ཆོས་ ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཞེས་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པར་རྟོག་ པའི་གཉེན་པོའོ། །མ་སྐྱེས་པ་ནས་གང་བ་མེད་པའི་བར་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་ རྟོག་པའི་གཉེན་པོའོ། །ཐོབ་པ་མེད་ཅེས་པས། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་ཚུལ་སྤྱིར་བཀག་པས་བྱེ་ བྲག་ཏུ་འབྲེལ་བ་བཀག་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཕྱིར་མིང་དོན་གྱི་འབྲེལ་བ་ཡང་བཀག་པ་སྟེ། མིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དོན་དུ་རྟོག་པ་དང་། དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མིང་དུ་རྟོག་པའི་གཉེན་པོའོ། ། གཞན་ཡང་གཟུགས་སོགས་དངོས་པོ་ཉིད་བཀག་པས། ཀུན་རྫོབ་རྣམས་དོན་དུ་མེད་པའི་ མིང་རྐྱང་ཙམ་དུ་གོ་བར་འགྱུར་བས། དོན་དམ་དུ་མིང་དོན་གཉིས་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་ཅིང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མིང་དོན་གཉིས་བློ་ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་སྦྲེལ་བ་མ་གཏོགས། དོན་ལ་མིང་ གིས་སྟོངས་པ་དང་། མིང་ལ་དོན་གྱིས་སྟོངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟ་བས་ན། རྒྱལ་བ་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། འཁོར་ལོ་དང་པོར་གཏོགས་པ་ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མདོ་ཆེན་པོ་ལས་ཀྱང་། ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ལྟ་བས་ན། གང་ལ་གང་མེད་པ་ དེ་དེས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ཡང་དེ་ལ་ལྷག་མ་གང་ཡོད་པ་ དེ། དེ་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོ་ 17-415 འདི་ལྟ་སྟེ། ཟག་པ་རྣམས་ཟད་པས་ཟག་པ་མེད་ཅིང་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་རྣམ་པར་ གྲོལ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 同樣，此般若波羅蜜多經也是作為十種戲論邊際或十種散亂分別的對治而宣說。如雲："諸佛子之無與有，增益損減分別與一與多性，自性與差別分別及如名與義，應當斷除執著分別。"如是所說，"任何善男子或善女人行持般若波羅蜜多"是作為無的散亂對治而說。"彼等五蘊亦以自性空"是有的散亂對治。"色空"是增益的對治。"空性即色"是損減的對治。"于空性中無色"等是執著空性與事物為一的對治。"色亦不異於空性，空性亦不異於色"是執著差別的對治。"一切法空性"是執著世俗諸法由自體成立的對治。從"無生"至"無滿"是執著生等差別的對治。以"無得"說明普遍遮遣諸法得法，由此遮遣別別聯繫，因此也遮遣名義聯繫，是執著如名為義及如義為名的對治。 複次，由遮遣色等事物性，則了知世俗諸法無有實義唯是假名，故勝義中名義二者本來未成立，世俗中亦除名義二者由遍計心相繫外，義為名所空，名為義所空。 是故，勝者導師親口于初轉法輪所屬大空性經中亦云："阿難陀，是故於何處無何物，即正見彼由此空，復于彼處余有何物，即如實了知彼於此有。阿難陀，譬如由盡諸漏而無漏、無為、解脫，此即是無上趣入空性。"

།ཞེས་གསུངས་ ཤིང་། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མདོ་ལས་ཀྱང་། ཕྱི་དང་ནང་དང་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་གསུམ་ གསུངས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་ལ། འཁོར་ལོ་བར་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་རྒྱས་ པ་རྣམས་ལས་ཀྱང་། དེ་ལ་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་། མ་བྱུང་ཡང་རུང་། ཆོས་གནས་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་། ཆོས་ ཀྱི་དབྱིངས་དང་། ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་ དང་། གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དེ་ནི་གནས་པ་ཉིད་དེ། དེ་ ལྟར་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །རབ་ འབྱོར་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འཁོར་ལོ་ ཐ་མའི་མདོ་རྣམས་ལས་ནི་ལྷག་པར་ཡང་རྒྱས་ཤིང་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། བཀའ་འཁོར་ ལོ་གསུམ་ཆར་གྱི་དངོས་བསྟན་དང་། ཤུགས་བསྟན་དང་། དགོངས་དོན་གྱི་གཙོ་བོའི་སྟོང་ པ་ཉིད་ནི། གཞན་སྟོང་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། སྲིད་ཚད་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་དུ་ འདོད་པའི་ལུགས་ལྟར་གསུངས་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ གདོད་མ་ནས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོངས་པར་འཇོག་པའི་གྲུབ་མཐའ་ནི། རང་སྟོང་རྣམ་དག་རྒྱལ་ བའི་དགོངས་པ་ཡིན་ཡང་། མཐར་ཐུག་དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱང་། རང་གི་ངོ་བོས་སྟོངས་པར་ འདོད་པ་ནི། ཤིན་ཏུ་ཆེས་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་པས། དེ་གཉིས་བསྡོམས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ ཐལ་རང་གི་ལུགས་འདི་དག་ནི་ཁ་ཟས་བཟང་པོ་དུག་ཅན་དང་འདྲ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ ཅད་རང་སྟོང་དང་། དོན་དམ་དབྱིངས་གཞན་སྟོང་དུ་འཁྱེར་ཤེས་པ། ཟུང་འཇུག་གི་ལྟ་བ་ ཡོན་ཏན་ཀུན་དང་ལྡན་པ་འདི་ནི། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ 17-416 ཀྱི་དགོངས་པའོ། ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཆོས་ཉིད་རྟག་ཏུ་གནས་པ་བདེན་གྲུབ་ལ་བདེན་མེད་དོ་ཞེས་སྐུར་བ་ བཏབ་པས། དོན་དམ་པའི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ་སྡིག་བསགས་པ་དང་། ཆོས་སྐུ་དོན་དམ་ དེ་ཀུན་ཁྱབ་ཡིན་པ་ལ་ཀུན་ཁྱབ་མིན་ཅེས་དང་། ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་ ལ་ཡོན་ཏན་མེད་ཅེས་དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པའི་ཉེས་པ་ ཆེན་པོ་དང་། འཕགས་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་བཞག་རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་ཡིན་པ་ལ་ཅི་ཡང་སྣང་ བ་མེད་དོ། །ཞེས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ལ་སྨད་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆེས་མི་བཟད་པ་དང་ བཅས་པ་རྣམས་ནི་ཐལ་རང་པར་གྲགས་པ་རྣམས་ལ་ཐོག་ཏུ་བབས་པ་དང་། གཞན་སྟོང་སྨྲ་ བ་རྣམས་ནི་སྐྱོན་དེ་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 如是所說，大空性經中亦說外空、內空、內外空三空性，與此相似。中轉法輪般若波羅蜜多廣經中亦云："於此，何為他事空性？無論如來出世與否，法住性、法性、法界、法無過性、如是性、無錯如是性、非他如是性、實際，即是住性。如是由他空者，即名他事空性。須菩提，此即是菩薩大乘。"後轉法輪諸經中更為廣泛明顯地宣說，三轉法輪之直接顯示、間接顯示及意趣之主要空性，唯是他空大中觀，而非如許一切所執皆為自空之宗所說。是故，雖然安立一切世俗法本來以自性空之宗是自空清凈佛陀意趣，然而執著究竟勝義界亦以自性空，是極其邪見，故合此二者之應成自續宗如同有毒美食。能善巧運用一切世俗為自空、勝義界為他空，此具足一切功德之雙運見，即是法性之實相及一切佛陀之密意。 其原因乃是，誹謗恒時安住真實成就之法性為無真實，即是積累對勝義法寶之罪業；于遍及一切之法身勝義說非遍及，于具足一切功德之遍及法性說無功德，即是誹謗勝義佛寶之大過；于諸大聖者之等持具足一切相而說無所顯現，即是誹謗僧寶之極重惡行。如是過失降臨于諸所謂應成自續派，而諸他空論師則解脫此等過失。

། ༄། །ཚིག་གི་དོན། ད་ནི་ཚིག་གི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་མདོ་འདི་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ། དང་ པོར་གླེང་བསླང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་མཚར་བསྐྱེད་པ་དང་། བར་དུ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་དོན་ གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་། མཐར་ཡི་རང་མངོན་པར་བསྟོད་པ་སྟེ་དོན་གསུམ་ལས། ༈ དང་པོར་གླེང་བསླང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་མཚར་བསྐྱེད་པ། དང་པོ་ ལ། གླེང་གཞིའི་ཚིག་དང་། མདོ་སྡེའི་ཆོས་འབྱུང་བའི་སྒོ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འདི་སྐད་ བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ བསྟན་པའི་ཆོས་དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདི་སྐད་དམ་འདི་ལྟར་ཏེ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཞེས་པ་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་འདི་སྐད་དུ་ཐོས་ཞེས་པ་ཡིན་པས། དེ་ ལྟར་ན་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །བདག་ཅེས་པ་ནི་སྡུད་པ་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་བདག་གིས་ དངོས་སུ་ཐོས་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་དམ་པ་འདི་གསུང་བའི་དུས་ན། སྟོན་པ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་ ཚོགས་པ་དེར་མངོན་སུམ་དུ་རང་ཉིད་ཡོད་པས་ན། གཞན་ལས་བརྒྱུད་དེ་ཐོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་པའོ། །སྟོན་པ་ནི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་མངའ་བརྙེས་པའི་ཕྱིར། དབྱར་ 17-417 དང་སྟོན་ལ་སོགས་པའི་དུས་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ངེས་བཟུང་སུ་མ་བརྗོད་པར། དུས་གཅིག་ན་ ཞེས་ཡངས་པའི་སྒྲ་སྨོས་ཏེ་དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ལ་བྷ་ག་ ཝཱན་གྱི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་ པའི་ཕྱིར་ལེགས་ལྡན་ནམ། ཉེས་སྐྱོན་དང་འཇིགས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ ཞིང་ཞིག་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཉེས་སྐྱོན་རྣམས་འཇོམས་པར་མཛད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་ཞེས་བྱ་ལ་གང་རང་ཉིད་སྐྱོན་སྤངས་ཤིང་ཡོན་ཏན་ཀུན་དང་ལྡན་ལ། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བར་མཛད་པ་དེ་ནི། སྐྱབས་དང་སྐྱོབས་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་པས། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི། སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 詞義 今當入詞義。此經解釋分為：首先以序引生稀有、中間抉擇甚深廣大義、最後隨喜讚歎三義。 第一、以序引生稀有 第一分為緣起語及經典法生門二者。首先，"如是我聞"等，其中"如是"者，佛所說法雲何？即是如是或如此，從"爾時世尊"至"隨喜"之末尾，聞如是說，故此為圓滿之法。"我"者，即結集者金剛手我親聞，于宣說此勝妙經時，自身親臨師眾之會，故非從他傳聞之義。 由師具足如幻變化自在故，不定說"夏秋等如是時"，而說"一時"廣義，此為圓滿時分。"薄伽梵"（བྷ་ག་ཝཱན）若從詞源解釋，由具足一切善妙功德圓滿故為"善持"，或由摧毀破壞一切過患、怖畏、痛苦，及具足摧毀他人過患之功德故，名為"薄伽梵"。凡自離過失具足一切功德，能除他人痛苦者，即是皈依、救護及無上勝士，故釋迦牟尼薄伽梵即是圓滿導師。

། འདས་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའམ་འཁོར་བ་པ་དང་ཐེག་དམན་པའི་ སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་དོན་དུ་སྦྱོར་ཞིང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྷ་ཁྱབ་འཇུག་ནག་པོ་སོགས་ལ་ ཡང་འཇིག་རྟེན་དུ་ལེགས་ལྡན་དང་བཅོམ་ལྡན་དུ་གྲགས་པ་ལས། ཁྱད་པར་འབྱེད་ཅིང་མི་ ནོར་བའི་ཕྱིར་དང་པོའི་ལོ་ཙཱ་བས་བཅུག་པའོ་ཞེས་གྲགས་པ་ནི། སྤྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་ལ། འདས་པའི་སྐད་དོད་མེད་དོ་ཞེས་ཀུན་ཏུ་གྲགས་ན། བྷ་ག་ཝཱན་ཞེས་པ། བྷ་ག་བཅོམ་པ་དང་། ཝཱན་ལྡན་པའི་སྐད་དོད་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། འདས་པའི་སྐད་དོད་ཞིག་བཅོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ སྐད་དོད་ལས་ལོགས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་ཉིད་ལ་འདས་པའི་དོན་ཡོད་དུ་རུང་བ་ནི། བྷ་ག་ཞེས་པ་ཉིད་ཀྱི། བྷ་ལ་ཡི་གེ་བསྣན་པས། ཨ་བྷ་ཝི་ཥྱ་ཏི་སྟེ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་ དང་། ག་ནི་ག་ཏི་སྟེ་སོང་བ་ཞེས་པ་ཡིན་པས། སོང་ཞིང་མི་འབྱུང་བ་ནི། ཡང་དག་པའི་གནས་ སུ་སོང་ཞིང་ལོག་པའི་གནས་སུ་མི་འབྱུང་བ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དོན་ནོ། །དེའི་ ཕྱིར་མི་ནོར་བའི་ཆེད་ཁོ་ནར་སྐད་དོད་དང་མ་འབྲེལ་བ་ཞིག །གློ་བུར་དུ་དབང་ཆེའི་རིགས་ པས་བསྣན་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྐད་དོད་དང་ཡང་འབྲེལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གྲོང་ཁྱེར་རྒྱལ་པོའི་ 17-418 ཁབ་ཀྱི་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱང་ཡིན་ལ་དེའི་ས་ཡུལ་དུ་གཏོགས་པ་ན། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་བྱ་ རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་བོ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཕལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྣང་ངོ་ལྟར་ན། ཡུལ་ཕྱོགས་དང་གྲོང་ཁྱེར་དེ་དང་རི་བོ་དེར་སྣང་བ་ཡིན་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་ ཐོབ་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལྟར་ན། ངོ་བོ་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་རང་བཞིན། རྣམ་པར་དག་པའི་ཞིང་མཆོག་གཞལ་མེད་ཁང་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ གསེར་འོད་དམ་པ་སོགས་ལས་ཀྱང་། བྱ་རྒོད་ཕུང་པོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཟབ་མོ་སངས་རྒྱས་ སྤྱོད་ཡུལ་ན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་ནང་གི་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོ་དེ་ནི། གནས་ཕུན་སུན་ ཚོགས་པའོ། །དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ། སྤྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་ སློང་ཡང་ཤིན་ཏུ་མང་མོད་ཀྱི། འདིར་དགེ་སློང་ཞེས་པ་འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡིན་ལ། དེ་ལས་ ཀྱང་ཕལ་ཆེ་བ་ནི། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་པས། དོན་དམ་པའི་དགེ་སློང་ཡང་ཡིན་ མོད་ཀྱི། ཁྱད་པར་དུ་སོ་སོ་ཐར་བ་རིགས་བརྒྱད་ཀྱི་ནང་ཚན་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པ་ ཁོ་ནའོ། ཁ་ཅིག་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱི་དགེ་སློང་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མ་བརྟགས་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཁོང་ཆུད་ཀྱི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའང་མང་དུ་ཡོད་ལ། ཚུར་ཤོག་གི་བསྙེན་པར་ རྫོགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་བའི་ཕྱིར་རོ།

我將為您完整直譯這段藏文： "世尊"之詞，義為超出世間或超越輪迴者與小乘行境之義，為區別於世間天神黑天等在世間中亦稱為善持、薄伽梵，為避免混淆，相傳為最初譯師所加。雖普遍如是，然"世尊"（འདས）雖無對應梵文，而"薄伽梵"（བྷ་ག་ཝཱན）中"薄伽"為"勝"，"梵"為"具"之對應詞，雖"世尊"無別於"勝具"之對應詞，然于其中具"世尊"之義。即"བྷ་ག"（薄伽）中，བྷ加字母成"ཨ་བྷ་ཝི་ཥྱ་ཏི"（不生），ག為"ག་ཏི"（趣），故"去而不生"即去往正處而不生於邪處，此即超出世間之義。是故非僅為避免混淆而無關對應詞，突然以大權加入，實與對應詞相關。 王舍城東方且屬其地域中，有苦行處鷲峰山。于凡夫眾生顯現中，顯為彼地域、城市及山峰，然于已得自在菩薩與佛陀所見行境中，體性為法界智慧自性，相為清凈剎土宮殿，如《金光明經》等中亦云："鷲峰即法界，甚深佛行境。"是故內外鷲峰即為圓滿處。 "大比丘僧眾"者，雖普遍菩薩比丘亦極多，然此處"比丘"是聲聞，其中大多為聲聞阿羅漢，雖為勝義比丘，然特指別解脫八種之一比丘戒具足者。有謂唯白四羯磨比丘者，此乃未察，以智慧證悟之近圓亦多

།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ཞེས་པ་ལ། སྤྱིར་ སེམས་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད་པའི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འདིར་ནི་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་རྣམས་བཟུང་སྟེ། དོན་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་ཙམ་བསྐྱེད་པ་ན། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གོ་འཕང་ལ་དམིགས་ནས། སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་ལ་འགོད་པར་འདོད་པའི་སེམས་པ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་ བཞིན་མངོན་སུམ་དུ་མ་མཐོང་བས། བྱང་ཆུབ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་པར་མི་ནུས་ལ། 17-419 འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་ བཞིན་ཡིན་པས། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་པ་ན། བྱང་ཆུབ་ལ་དངོས་སུ་སེམས་ནུས་པའོ་ ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་འདྲ་བའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པ་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ ཕྱིར་དུ་སྤྱོད་པ་མཐུ་དང་ལྡན་པར་སྤྱོད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་ལ་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བོ་དྷི་སཏྭ་ཞེས་པ་ལ། བོ་དྷི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ལ། སེམས་ དཔའི་སྐད་དོད་སཏྭ་ཞེས་པ་ནི། སྙིང་སྟོབས་སམ་མཐུ་ནུས་ལ་ཡང་འཇུག་པས་སོ། །དགེ་ འདུན་ཞེས་པ་ལ་སྤྱིར་དོན་མང་དུ་བཤད་དུ་ཡོད་ཀྱང་། འདིར་རེ་ཞིག་ཚོགས་པ་དང་འདུས་ པའི་དོན་ཡིན་ལ། ཆེན་པོ་ནི་གྲངས་མང་བ་དང་། ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཕགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་ཆེས་བཟང་བའི་དོན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བལྟ་བ་དང་། དམ་ པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་དོན་དུ། དགོངས་པ་གཅིག་པ་དང་། བྱ་བ་གཅིག་པ་དང་། གནས་གཅིག་ཏུ་འདུས་པས་ན་ཐབས་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་པ་སྟེ་འཁོར་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 關於"菩薩僧眾"，雖然一般而言發起正等覺心的凡夫也是菩薩，但此處是指大乘聖者們，因為他們已發起勝義菩提心，且已生於如來種性中。其原因是，僅發起世俗菩提心時，雖有緣于無上菩提果位，欲安置一切眾生於彼處的意樂，然因未現見菩提自性，故不能如實緣念菩提。聖者們現證法性，此法性即是菩提自性，故獲得勝義菩提心時，能直接緣念菩提。 或者說，獲得與佛陀身語意相似的境界時，為菩提而修行具有威力的行者，稱為生於如來種性的菩薩。梵語"བོ་དྷི་སཏྭ"（bodhi-sattva）中，"བོ་དྷི"（bodhi）是菩提，"སཏྭ"（sattva）是勇識或力量之意。 關於"僧眾"，雖一般有多種含義可說，但此處暫指集會與聚集之義。"大"是指數量眾多，且皆唯是聖者故為最勝之義。他們為瞻仰如來、聽聞正法、利益眾生，以同一意趣、同一事業、聚集一處而共住，是為圓滿眷屬。

།ཡང་ན་བཀའ་སྡུད་པ་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལོགས་སུ་བགྲངས་ཤིང་ ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ནི་འཁོར་ཙམ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་ བའི་གདུལ་བྱ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བདུན་དུ་རྣམ་པར་བཞག་ཀྱང་ རུང་ལ། ཡང་ན་སྡུད་པ་པོ་ཙམ་ལོགས་སུ་བྱས་ནས། ཁྱད་ཆོས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་དང་ ལྡན་པའི་ཁྱད་གཞི། བསྟན་པ་དམ་ཆོས་ཕུན་ཚོགས་ཞེས་བཤད་ཀྱང་རུང་ངོ་། །དུས་གཅིག་ ན་ཞེས་པ་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་ངེས་པ་དང་། །ཐོས་པ་ཞེས་པ་དངོས་སུ་ཐོས་པ་ཁོ་ན་ལ་འཇོག་ པ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ཕལ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་ཕལ་ཆེ་ བ་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་པ་དང་། བཀའ་བསྡུ་བ་པོ་ཀུན་དགའ་བོ་ལྟ་བུས་ཀྱང་། མདོ་སྡེ་དངོས་སུ་ཐོས་པ་ཡང་ཡོད། དངོས་སུ་མ་ཐོས་པར་བརྒྱུད་ནས་ཐོས་པ་ཡང་ཡོད་ཅེས་ 17-420 བཤད་ཅིང་། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལས། སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ཙམ་བརྒྱུད་ནས་ཐོས་ པར་བཤད་པ་ཡང་ཡོད་པས། བཤད་སྒྲོས་གཅིག་གི་ཕྱོགས་ཞེན་ལ་བརྟེན་ནས། རྣམ་གྲངས་ དུ་མ་འབྱུང་བ་རྣམས་དགག་པར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐོས་པ་ཞེས་པ་ཐོས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཟབ་མོ་རྟོགས་པར་མ་ནུས་སོ་ཞེས་འཆད་པ་ཡང་། ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ་དབྱུང་ བའི་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཆད་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཁ་ ཅིག་གླེང་གཞི་ཞལ་ནས་གསུངས་པའི་བཀར་བྱས་ནས། སྟོན་འཁོར་གཅིག་པའི་རྣམ་བཞག་ མཛད་པ་ནི། ལུགས་གཞན་ཡིན་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་དང་། ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་ འདིའི་ཕྱོགས་མཚུངས་ཀྱི་སྔགས་རྒྱུད་རྣམས་ལ་སྦྱར་བར་མི་བྱའོ། །འདི་ལ་དཔའ་ཕྱོགས་ཀྱི་ གླང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས། སྟོན་པ་དབང་པོ་འཁོར་དང་ནི། །ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་ངས་བསྟན་པ། ། སྡུད་པོ་རང་ཉིད་ཚད་མར་ནི། །རབ་གྲུབ་ཕྱིར་ཡིན་འཇིག་རྟེན་ན། །ཡུལ་དང་དུས་ཀྱང་ཉེར་ མཚོན་ཅིང་། །དཔང་པོར་བཅས་པ་སྨྲ་བ་ཡི། །སྨྲ་པོ་ཚད་མར་རྗེས་སུ་རྟོགས། །ཞེས་བརྒྱད་ སྟོང་དོན་བསྡུ་ལས་གསུངས་ཏེ། སྟོན་པ་དང་ཡུལ་དུས་ངེས་པ་དང་། འཁོར་ཚོགས་དཔང་ པོར་བཞག་ནས་བཤད་པས། སྨྲ་བ་པོའི་ཚིག་ཡིད་ཆེས་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞུང་ མཛེས་པར་འགྱུར་བས་དད་ལྡན་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་གོ །ཞེས་ཕྱིར་གཞུང་མཛེས་པར་ འགྱུར་སྙམ་ན། མདོ་སྡེ་ཕལ་ཆེ་བ་ནི་ཞུ་བ་དང་། ཞུ་ལན་སྤེལ་བའི་ཚུལ་ཡིན་པས། དེ་འདྲ་ལ་ ནི་གླེང་གཞི་མ་སྨོས་པར། ཞུ་ལན་ཁོ་ན་བཙན་ཐབས་སུ་བཀོད་ན། མགོ་བཅད་པའི་ཤིང་ བཞིན་མི་མཛེས་པར་འགྱུར་བ་ལས། གླེང་གཞི་བཀོད་པས་འབྲེལ་ཆགས་ཤིང་བརྗིད་བག་ ཆེན་པོར་སྣང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 或者可以另外計算圓滿結集者，聲聞僧眾僅作為眷屬，菩薩僧眾則是殊勝所化圓滿眾，如是可立為七種圓滿。或者也可以單獨列出結集者，而具有五種殊勝圓滿特徵的所依，即所說的教法正法圓滿。 "一時"是指時間的不確定，"聞"僅指親自聆聽，這是就大乘經典大部分而言。聲聞經典大部分則是確定的特定時間，如結集者阿難陀也說，有些經典是親自聽聞，有些是間接聽聞。在八萬四千法蘊中，也說有約二萬是間接聽聞的。因此，不應依據一種說法的偏執而否定諸多異說。 同樣，所說"聞"僅是聽聞，而不能通達佛陀甚深法，這種解釋也只是在某些強調法之殊勝的場合，而非在一切情況下都需如此解釋。 有些人將序分判為親口所說的佛語，而建立師徒同一的體系，這是另一種傳統，不應用於波羅蜜多乘和與此波羅蜜多乘相應的密續。關於這點，勇護論師說："為使說者成為量，故說師以及根器、眷屬與處所時間。世間中，若說者具有處所時間標示及證人，則能推知說者為量。"此說見於《八千頌總義》。由於確定說者、處所時間，並立眾會為證，使說者的言語成為可信，且使論典莊嚴，是具信者趣入之支分。 若認為這樣使論典莊嚴，大部分經典是以問答方式展開，對於這種情況，若不說序分而僅強行安立問答，則如斷頭之樹般不美，而安立序分則使之連貫且顯得莊嚴偉大。

།དྲི་མེད་བཤེས་གཉེན་ན་རེ། འཁོར་གྱི་མིང་མ་སྨོས་པ་ དཔང་པོ་ཡིན་པར་ཡང་མི་གྲུབ་ཅིང་། ཡུལ་དེ་དག་ཏུ་སོང་ཞིང་དྲིས་ན་ངེས་པ་རྙེད་པར་ འགྱུར་སྲིད་ཀྱང་། དེ་ལྟར་མི་ནུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མདོ་དོན་ལ་ངེས་པ་མི་རྙེད་པར་ཐལ་བར་ 17-421 འགྱུར་རོ་ཞེས་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་འགོག་པ་ནི། རིགས་པ་ཡང་ལྟར་སྣང་ཡིན་ལ། དགག་ཡུལ་ གྱི་ས་མཚམས་ཡང་མ་ཟིན་པའོ། །དེའི་རང་ལུགས་ལ་ཆོས་ཉན་པའི་སྐལ་བ་ཡོད་པ་རྣམས་ འདིར་སྨོས་པ་ཡིན་ཅེས་ཟེར་བ་ནི། རང་གི་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་སྐྱོན་དེ་ཐོག་ཏུ་འབབ་ཏེ། མིང་ མ་སྨོས་པའི་ཕྱིར། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡང་སུ་ཡིན་ངེས་པ་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ བཞུགས་ཏེ་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཕགས་པའི་གནས་པ་རྣམ་ཐར་སྒོ་ གསུམ་དང་། ལྷའི་གནས་པ་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཚངས་པའི་ གནས་པ་ཚད་མེད་བཞིའི་སྒོ་ནས་བཞུགས་ཞེས་འཆད་པ་ཡང་། དོན་དང་མ་འབྲེལ་ཞིང་། འོག་ཏུ་ཟབ་མོ་སྣང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་པར་བཤད་པས། དེ་དག་ནི་དགོས་མེད་ ལྷག་པོའི་བཤད་པར་སྣང་ལ། ཡང་སྐུ་སྤྱོད་ལམ་དང་། གསུང་ཆོས་གསུངས་པ་དང་། ཐུགས་ ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་པས་བཞུགས་ཞེས་འཆད་པ་ཡང་། སྤྲོས་བཤད་ཁོ་ནར་བས་སོ། ། འདི་སྐད་ཅེས་པའི་སྐབས་སུ། འདི་སྐད་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། ཚུལ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་གཞན་ན་ཚིག་གཞན་གྱི་རིམ་པས་བྱུང་ངམ་སྙམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པའོ། །ཡང་འདི་ སྐད་ཅེས་པས། འདི་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་གྱི་ཚིག་དང་དོན་གྱི་རིམ་པ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ མདོ་ཚིག་འདི་དག་ལ་ལྷག་ཆད་ལ་སོགས་པའི་འཁྲུལ་བ་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་ཀྱང་ འཆད་པ་རྣམ་གྲངས་སུ་ནི་རུང་ལ། འཁོར་གྱི་གྲངས་ལ་ཁ་ཅིག་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུའི་དགེ་ འདུན་དང་། དགེ་སློང་ལྔ་སྟོང་ཙམ་གྱི་དགེ་འདུན་ཞེས། མདོ་སྡེ་གཞན་དག་ལས་འབྱུང་བ་ ལ། ཁ་ཡར་བ་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་ལ། བཞི་ཚན་དུ་བསྡེབས་ན། བཞི་ཚན་པ་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་ འབྱུང་བས། དེ་གཉིས་དོན་གཅིག་གོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཡང་བླུན་གཏམ་དུ་སྣང་ངོ་། །མདོ་འདི་ལ་ ཡང་ཤེར་མདོ་རྒྱས་པ་བཞིན་དུ། དགེ་སློང་ལྔ་སྟོང་དང་། བཟང་སྐྱོང་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཞེས་འཆད་པ་ནི། མདོ་འདི་ཉིད་ལས་གྲངས་དང་དམིགས་གསལ་མ་གསུངས་ 17-422 པ་དང་། ཤེར་མདོ་རྒྱས་པའི་དུས་དང་འཁོར་སོགས་དང་། འདིའི་དུས་དང་འཁོར་སོགས་ གཅིག་པ་ཁོ་ནའི་རྒྱུ་མཚན་མི་སྣང་བས། རང་བཟོའི་བཤད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 無垢友說："未提及眷屬之名，則不能成立為證人。雖然前往那些處所詢問可能獲得確定，但如此一來，對於那些不能如此行的人們，將導致不能獲得經典義理的確定性。"他對法稱的這種破斥，不僅是似是而非的理由，且也未把握所破的界限。他自宗認為此處所說的是具有聽法緣分者，但這種說法正好落入他自己所說的過失，因為未提及名字，所以誰是具有緣分者也無法確定。 同樣，對於"安住"之處，有人解釋說：世尊以聖者住處三解脫門、天人住處色界無色界禪定、梵天住處四無量而安住。這種解釋與義理無關，且下文說安住于甚深光明三摩地，所以那些解釋顯為多餘無用。又有解釋說以身威儀、語說法、意三摩地而安住，這也只是繁瑣的解說而已。 關於"如是"，有人說此即是"唯如是"，不是以其他方式，是爲了斷除"其他義理是否以其他詞句次第出現"的懷疑。又解釋說"如是"表明"唯如是而已，並非其他詞句與義理次第"，顯示此經文無有增減等錯誤，這種解釋作為一種說法也可以。 關於眷屬數量，有些人說："在其他經典中出現'一千二百五十僧眾'和'約五千比丘僧眾'，若將零散的五千分為四組，則出現一千二百五十組，因此這兩者義同。"這種說法顯為愚者之言。有人像《般若廣經》那樣解釋此經說有"五千比丘和善護等菩薩"，但因為此經本身未說明數量和特定對象，且無理由說明《般若廣經》的時間、眷屬等與此經的時間、眷屬等完全相同，所以這將成為臆造的解釋。

། གཉིས་པ་མདོ་སྡེའི་ཆོས་འབྱུང་པའི་སྒོ་ནི། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་ པ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཞེས་པ་ནི། འཁོར་འདུས་པ་དེའི་ཚེ་ཞེས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེའི་ཚེ་ ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པས་ཆོས་འདི་བསྟན་ན་གྲོལ་བར་འགྱུར་ངེས་ པའི་དུས་ཡིན་པར་མཁྱེན་པའོ། །དེས་ན་ཟབ་མོ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཟབ་མོ་ནི་ཤིན་ཏུ་ རྟོགས་པར་དཀའ་བ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྤྲོས་བྲལ་ནམ་དུ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་ལ་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་པ་ཡང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་སྣང་བ་སྟེ། ཟབ་མོ་ སྣང་བ་དེ་དང་ལྡན་པའི་མཉམ་བཞག་གི་ཐུགས་ནི་ཟབ་མོ་སྣང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །སྒྲ་ བཤད་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་སྤྱི་ལ་ཚང་བ་ཡིན་ཀྱང་། སྤྱི་མིང་བྱེ་བྲག་ལ་བཏགས་ པའི་ཚུལ་གྱིས། བཤད་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་ པར་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དངོས་སུ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ ཐམས་ཅད་ལ་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་པས། སྐབས་འདིར་ཟབ་མོ་སྣང་བའི་ཏིང་ ངེ་འཛིན་ལ་གསར་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་། ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ སྣང་ངོར། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་གསར་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་ པར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ མོད། སྟོན་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་གདུལ་བྱའི་སྣང་ངོར་བསྟན་པའི་ངེས་པ་ལས། གང་གདུལ་ བྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་མཐོང་བར་འགྱུར་བ། དེ་ལྟ་བུར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་དེ་ལྟར་ སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། ལུང་ལས་ཀྱང་། སྟོན་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་པའི་ཚེ། སྲོག་ ཆགས་གྲོག་སྦུར་ཕྱིན་ཆད་ཀྱིས་ཀྱང་སྟོན་པའི་ཐུགས་ཤེས་སོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ 17-423 དེའི་ཚེ་ཞེས་པ་ནི། དེ་ཁོ་ནར་མ་ཟད་གཞན་ཡང་ཞེས་པ་སྟེ། སྟོན་པ་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་ མཉམ་པར་བཞག་མ་ཐག་དེའི་ཚེའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ལ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི། དག་པའི་ས་ ལ་གནས་པ་དག་ལ་སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཙམ་ཡིན་ཡང་། གཙོ་བོར་འོད་ཟེར་ཆེན་པོའི་དབང་ བསྐུར་བ་ཐོབ་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྒྱལ་ཚབ་རྣམས་སོ། །དེའི་སྒྲ་བཤད་པ་ནི། ཡོན་ ཏན་རིན་པོ་ཆེ་བསྡུད་པ་ལས། ཅི་ཕྱིར་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱ་ཞེ་ན། །ཆགས་པ་ གཅོད་བྱེད་ཀུན་ནས་ཆགས་པ་ཟད་པར་འདོད། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཆགས་མེད་ འགྱུར་ལ་རེག །དེས་ན་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་ཐོབ་བོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 第二、經典法生起門者，"爾時世尊"等。"爾時"是指眷屬集會之時，然而不僅如此，也是指世尊知曉此時所化眾生已經成熟，若為其說此法必定獲得解脫之時。 因此，關於"甚深光明"，"甚深"是指極難了解，法界離戲任時不變且具一切相，現證此義之智慧即是"光明"。與此甚深光明相應的等持心即是甚深光明三摩地。此詞義解釋雖適用於佛陀一切智，但以共名系屬別名之方式，將此名稱用於出生此法門的特殊三摩地。實際上，如來恒時等持於一切三摩地，因此此處雖非新入甚深光明三摩地，但是爲了所化眾生，就其所見而示現新入此三摩地。 事實上，佛陀的解脫唯是佛陀行境而已，然而導師之色身是依所化眾生所見而示現的確定，通過加持使眾生如何見到就如何顯現。如經中說："當導師發起世間心時，乃至蟻蟲等眾生也能知曉導師之心。" 又"爾時"不僅是此義，還表示"其他"，即導師剛入此三摩地之時。 關於"菩薩摩訶薩"，"菩薩"已如上說，"摩訶薩"雖泛指住于清凈地者，但主要指獲得大光明灌頂、如來法王太子們。其詞義解釋，如《集功德寶經》云："何故稱此為菩薩？斷除貪著欲盡一切貪，證得諸佛無貪菩提，故得菩薩之名號。"

ཞེས་དང་། ཅི་ཕྱིར་ འདི་ནི་སེམས་དཔའ་ཆེ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། །སེམས་ཅན་ཚོགས་རྣམས་མང་པོའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ དང་། །སེམས་ཅན་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཆེན་པོ་གཅོད་པ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་འདི་ནི་སེམས་དཔའ་ ཆེ་ཞེས་རབ་བརྗོད་དོ། །གཏོང་བ་ཆེ་དང་བློ་ཆེ་བ་དང་མཐུ་ཆེ་དང་། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་ ཆེན་མཆོག་ལ་ཞུགས་པ་དང་། །གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བསྒོས་ཤིང་བདུད་ཀྱི་རྒྱུ་འདུལ་བ། །དེ་ཡི་ ཕྱིར་ན་སེམས་དཔའ་ཆེ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཚིག་བཅད་འདི་ དག་གི་སྦས་དོན་འོག་ཏུ་ཡང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ནི་དོན་ གནས་ཚུལ་ལ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་ཁམས་གཞན་མང་པོ་ཞིག་ ཏུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཡང་སྟོན་མོད་ཀྱི། སངས་རྒྱས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་ འཁོར་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཡང་སྟོན་པའི་ཕྱིར། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་ གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་ལྟར་སྨོས་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་ལ་ སྤྱོད་ཅིང་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང་། ལྷག་ པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་བལྟ་ལ་ཞེས་སྤྱིར་སྨོས་ནས། ཁྱད་པར་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ 17-424 ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཏེ་གདོད་ནས་སྟོང་པར་རྣམ་ པར་བལྟའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཅི་ཅེས་ཀྱང་ཡི་གེ་སྒྲས། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་འཇུག་ སྒོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་མདོ་འདིའི་རྒྱས་བཤད་གསུངས་པ་པོ་འཕགས་པ་ སྤྱན་རས་གཟིགས་ཡིན་པས། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཚིག་འདི་དག་འབྱུང་བའི་གཞི། དོན་ དམ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་གསར་དུ་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ་ཡིན་ཅིང་། ཕུང་པོ་ ལྔ་སོགས་སྟོང་པར་བསྒོམས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། རྗེས་འཇུག་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཕུང་སོགས་ སྟོང་ཉིད་དུ་བསྒོམས་པས། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གོ་བའི་ཆེད་ དོ། ། ༈ བར་དུ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ། གཉིས་པ་བར་དུ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ། དྲི་ལན་གྱི་སྒོ་ནས་ རྒྱས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དང་། མཐུན་གྱུར་གྱི་སྒོ་ནས་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བའོ། ། ༈ དྲི་ལན་གྱི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ། དང་པོ་ལ། དྲིས་པ་དང་། ལན་གཉིས་སོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 又云："何故稱此為大士？為眾生群之最勝者，及斷除有情界諸大天，故稱此為大士。具大舍、大智、大力，入諸佛最勝大乘，披大鎧甲調伏魔因，是故稱為大士。"如是所說。這些偈頌的隱義下文將解釋。 聖觀自在實際上即是圓滿佛陀，雖在諸多他方世界中亦示現成佛，但因在一切諸佛眷屬壇城中亦示現菩薩相，故依所化眾生之主要顯現方式而如是稱說。以行持甚深般若波羅蜜多之方式安住于真實義中，以增上慧觀察，如是總說后，特別是以般若波羅蜜多趣入之門，觀察五蘊等自性本空。"等"字之音聲，亦表示界處等一切趣入門。 又因此經廣釋之宣說者是聖觀自在，故此法門文句出生之基礎，是示現新生起證悟勝義空性智慧之方式。所說五蘊等觀空，是爲了讓後學者也通過修習蘊等空性而能證悟般若智慧。 中間甚深廣大義之確立 第二、中間甚深廣大義之確立分二：以問答門廣為確立，以隨順門遣除疑惑。 以問答門廣為確立 第一分二：問與答。

། ༈ དྲིས་པ། དང་པོ་ནི། དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་ པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྐབས་དེའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། འཕགས་པ་ ཤཱ་རིའི་བུ་ནི་ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཟབ་མོའི་ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་ལ་གླེང་བར་ འོས་པ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ ཡིན་པས། འདི་འདྲི་བ་ཡང་རང་སྟོབས་མ་ཡིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ མཐུ་ཡིན་ནོ། །དོན་དུ་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞིག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ ཚུལ་བཟུང་བ་ཡིན་པར་ངེས་པས། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་དབང་བསྒྱུར་བར་མི་ནུས་པ་སྟེ་མ་ ཡིན་མོད། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་ནི་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ པའི་བདེ་དགེ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་ བུ་མོ་ཞེས་པ་ནི། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དེ། དེ་ལས་གཞན་མ་ནིང་གི་འགྲོ་བ་ནི་ཆོས་སྤྱོད་པ་ 17-425 ལ་མཐུ་ཆུང་བར་དགོངས་པས་མ་སྨོས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་སྤྱད་ པ་སྤྱོད་པར་འདོད་པ་ནི། ཞེས་པ་ལ། སྤྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཐེག་དམན་ལ་མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་སྤྱོད་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་ ལ་མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་སྤྱོད་པ་དང་། དེ་གཉིས་ཀ་མདུན་པའི་ཕྱིར་དུ་ མངོན་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། གཉིས་ཀ་གདུལ་བའི་ཕྱིར་དུ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སྨིན་གྱི་སྤྱོད་ པ་སྟེ་བསྡུ་དངོས་བཞིའོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པར་མི་ འདུ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ ཡང་རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོས། ལུས་ཅན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་། །ཐེག་པ་དམན་ལ་མོས་པ་རྣམས། ། གཉིས་ཀ་མདུན་པར་བྱ་བ་དང་། །གདུལ་བའི་ཕྱིར་ནི་བརྟེན་རྣམས་ཀྱི། །སྤྱོད་པ་བཞི་པོ་ མདོ་བཞིན་དུ། །རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བཤད་པ་ཡིན། །ཅེས་སོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 問 第一：所謂"爾時以佛威力"等。這是依當時所化眾生之顯現方式而言。聖舍利子是具慧者之最勝，故堪能談論如此甚深法，然而大乘甚深法非聲聞之境界，故此問亦非自力，而是佛陀加持之力。實際上，舍利子確實是示現聲聞相的大菩薩，並非不能掌握大乘法，然這也是佛陀威力，因為一切世間、出世間安樂善業皆是佛陀威力之故。 所謂"善男子或善女人"，即指男人和女人。除此之外的中性眾生，因修法能力微弱，故未提及。關於"欲行甚深般若波羅蜜多行"，總的來說，菩薩行有四種：爲了趣向小乘者而行菩提分行，爲了趣向大乘者而行六度行，爲了攝受兩者而行神通行，爲了調伏兩者而行有情成熟行，即四攝事。然而這一切並非般若波羅蜜多行，因為一切都是證悟般若波羅蜜多的方便。 如是大司教亦云："為諸有情大乘及小乘趣曏者，為攝受二者及為調伏故，依循經典而說四種行。"

།དོན་འདི་ནི་འཕགས་ པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་ནང་ཚན་གཙུག་ན་རིན་པོ་ཆེས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་འབྱུང་ ངོ་། །དེ་དག་ལས་ཀྱང་ལས་དང་པོ་པས་ལག་ལེན་དུ་འདེབས་སླ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་། ཡི་གེ་འབྲི་མཆོད་སྦྱིན་པ་དང་། །ཉན་དང་གློག་དང་ལེན་ པ་དང་། །འཆད་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་། །དེ་སེམས་པ་དང་སྒོམ་པ་སྟེ། སྤྱོད་པ་དེ་བཅུའི་ བདག་ཉིད་ནི། །བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་སྡེ་ལ། ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་སྒོ་ནས་ནན་ཏན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་ ཟབ་མོ་ལ་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་སྟེ། འདིས་ནི་ཤེར་ཕྱིན་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཐབས་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱང་ གསལ་བར་བསྟན་པའོ། །འདིར་འགྲེལ་ཆེན་ལྟར་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཞེས་པ་མི་འདོན་ཞིང་། འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བོད་པ་ཡང་མེད་པར། རིགས་ཀྱི་བུ་གང་ལ་ ལ་ཞེས་འདོན་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཞེས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་སྤྱན་ 17-426 རས་གཟིགས་ལ་བོད་པའི་ཚིག་ཏུ་བཤད་མོད་ཀྱི། དོན་བསྒྱུར་ཞིང་བཤད་ན་དེ་ལྟར་འབྱུང་ སྲིད་ཀྱང་། སྒྲས་ཟིན་ལྟར་ན། འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་མ་གུས་པའི་ཚིག་ཏུ་འགྱུར་ བས། མདོ་འདོན་ཚུལ་དེ་དག་བཤད་ཚུལ་དེ་མི་ལེགས་པར་མཐོང་ངོ་། ། ༈ ལན། གཉིས་པ་ལ། ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་ཚུལ་མདོར་བསྟན་པ་དང་། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ངོ་བོ་རྒྱས་པར་ བསྟན་པ་དང་། དེ་རྟོགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་། ལམ་དེས་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་ དུ་འགྱུར་ཚུལ་དང་། ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པའི་གཟུངས་སྔགས་བསྟན་པ་དང་། དོན་བསྡུའི་ ཚུལ་དུ་ཤེར་ཕྱིན་སློབ་པར་གདམས་པའོ། ། ༈ ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་ཚུལ་མདོར་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་ལ་ལ་ཅེས་པ་སྔ་ཕྱི་ གཉིས་ནི། གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་པར་འདོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཅེས་པའི་དོན་ ནོ། །འདི་ལྟར་རྣམ་པར་བལྟ་བར་བྱ་ཞེས་པ་ནི། དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་པ་འདི་ལྟར་ ཤིན་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་སྟེ། ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་དང་ཕྱིན་དྲུག་དང་བསྡུ་དངོས་བཞི་སོགས། སྤྱོད་པ་བཞི་པོ་གང་ལ་འཇུག་ཀྱང་། རང་གཞན་སྣོད་བཅུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་ དག་རང་བཞིན་གདོད་མ་ནས་སྟོང་པར་བལྟ་བ་སྟེ། སྟོང་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའམ། མོས་པའམ། མྱོང་བའི་སྒོ་ནས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ཏེ་ལན་མང་པོ་དང་། ཡུན་རིང་པོར་སྒོམ་ པའོ། །ཀྱང་གི་སྒྲས་རྣམ་གྲངས་གཞན་བསྟན་པ་ཡང་གོང་དང་འདྲ་སྟེ། མདོར་ན་སྦྱིན་སོགས་ སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་བྲལ་རྟོགས་པའི་ལྟ་བས་ཟིན་པ་ཅིག་དགོས་སོ་ཞེས་པའོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 此義出自《聖寶積經》中《寶髻所問經》。其中為初學者易於實踐起見，有十法行。如雲："書寫及供養佈施，聽聞閱讀及受持，講說及誦唸，思維與修習，此十種行之本體，福德聚集無量數。"如是所說，對般若波羅蜜多經，以十法行勤勉修習，即是行持甚深般若波羅蜜多，此中也明顯顯示了證悟般若波羅蜜多的因緣方便諸分。 此處依大疏，不讀"善女人"，也無稱"聖觀世自在"，而讀作"某善男子"。雖解釋說"善男子"是佛子故為稱呼聖觀世音之語，但若轉義解釋則可能如是，然依文字直顯，則成為對聖觀世音不敬之語，故見此等誦經方式之解釋不善。 答 第二分為：略示修持般若波羅蜜多之方式，廣說般若波羅蜜多之本體，彼證道之功德，由彼道獲果現前之方式，及宣說具利益之陀羅尼咒，總結勸學般若波羅蜜多。 略示修持般若波羅蜜多之方式 第一，所謂"作是語已"等。前後兩個"某"字，意為凡欲行持般若波羅蜜多者一切。所謂"應如是觀"，即如隨後將說，應當如是善加修習。無論趣入十法行、六度、四攝事等四種行中何者，皆應觀察自他器情所攝五蘊本性本空，即通過現見、勝解或體驗的方式，反覆長時間修習。"亦"字所示其他異門，如前相同。總之，一切佈施等行持皆需以通達離戲之見攝持。

། ༈ ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ངོ་བོ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ། གཉིས་པ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ངོ་བོ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། ཟབ་མོའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བརྒྱད་ ཀྱི་སྒོ་ནས་རང་བཞིན་ཤེར་ཕྱིན་གཏན་ལ་ཕབ། མཁས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དྲུག་ལ་མཁས་ པའི་སྒོ་ནས་ལམ་ཤེར་ཕྱིན་ཇི་ལྟར་སྒོམ་ཚུལ་ལོ། ། ༈ ཟབ་མོའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རང་བཞིན་ཤེར་ཕྱིན་གཏན་ལ་ཕབ། དང་པོ་ནི་གཟུགས་སྟོང་པའོ་སོགས་ ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་འགགས་པ་དང་། དྲི་ 17-427 མ་མེད་པ་དང་། དྲི་བྲལ་མེད་པ་དང་། བྲི་བ་མེད་པ་དང་། གང་བ་མེད་པ་སྟེ། བརྒྱད་ལས་ དང་པོ་སྟོང་ཉིད་ཅུང་ཟད་རྒྱས་པར་བཤད་ཅིང་། ལྷག་མ་གཞན་རྣམས་དེས་རིགས་བསྒྲེས་ ན་གོ་བླ་བར་དགོངས་ནས་མིང་ཙམ་སྨོས་པའོ། །དེ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་སོགས་དང་། དེ་དག་སྟོང་ པར་ཤེས་པ་ལ། ཐོག་མར་ཤེས་བྱ་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག་རྒྱས་པ་ཤེས་ན་ནི་ལེགས་ལ། ཤིན་ཏུ་བློ་ གྲོས་ཞན་པས་ཀྱང་འདི་ཙམ་ཞིག་ཤེས་དགོས་ཏེ། འདིར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ནི་མདོར་བསྡུ་ན། དངོས་པོའི་འདུས་བྱས་སུ་གཏོགས་པ་དང་། འདུས་མ་བྱས་སུ་གཏོགས་ པ་གཉིས་སོ། །དངོས་པོའི་འདུས་བྱས་ཏེ་ཡང་གཟུགས་ཅན་དུ་སྣང་བ་དང་ཤེས་པ་དང་དེ་ དག་གི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པ་སྟེ་གསུམ་དུ་ཡོད་ལ། དང་པོ་གཉིས་ནི་དངོས་པོ་དངོས་ ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་བཏགས་པ་བའོ། །དེའི་དང་པོ་ནི་ཡུལ་དཔྱད་པས་གཟུགས་སུ་རུང་བ་སྟེ་ རེག་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་སོགས། དབང་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལམ་རྟེན་ གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ཡང་རྒྱུའི་གཟུགས་ཅན་ནི། སྲ་བ་དང་། གཤེར་བ་དང་། དྲོ་བ་ དང་། གཡོ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རྡུལ་ཏེ། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ས་ཆུ་མེ་རླུང་རྣམས་སོ། །འབྲས་ བུའི་གཟུགས་ཅན་ནི། དཀར་དམར་སྔོ་སེར་ལ་སོགས་པ་ཁ་དོག་དང་། གྲུ་བཞི་ཟླུམ་པོ་ལ་ སོགས་པ་དབྱིབས་ཏེ་གཟུགས་དང་། ཐོས་པར་བྱ་བ་སྙན་པ་དང་། མི་སྙན་པ་དང་ཡང་ན་ གླུ་དབྱངས་ལྟ་བུ་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་དང་། ཆུ་སྒྲ་ལྟ་བུ་དེར་མི་གཏོགས་པ་ སྟེ་སྒྲ་དང་། སྣོམས་པ་ནི་ཞིམ་མི་ཞིམ་གྱི་ཁྱད་པར་སོགས་དྲི་དང་། མངར་སྐྱུར་ལ་སོགས་ པའི་རོ་དང་། འཇམ་རྩུབ་ལ་སོགས་པའི་རེག་བྱ་མང་པོ་ཞིག་དང་། མིག་རྣ་བ་སྣ་ལྕེ་ལུས་ཀྱི་ དབང་པོ་སྟེ་དེ་རྣམས་ནི། རྒྱུ་འབྱུང་བ་ལས་བྱུང་ཞིང་དངོས་སུ་འབྱུང་བ་རྣམས་དང་འབྲེལ་ བས་ན། འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་གཟུགས་ཞེས་བྱའོ། །སྤྱིར་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་རེག་བྱའི་ ནང་དུ་འདུ་སྟེ། སྲ་བའི་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我將為您直譯這段藏文內容： 廣說般若波羅蜜多之本體 第二、廣說般若波羅蜜多之本體分為：以八種甚深相門中確立自性般若波羅蜜多，以通達六種所應通達事之門中修習道般若波羅蜜多之方式。 以八種甚深相門中確立自性般若波羅蜜多 第一，即"色空"等。空性、無相、無生、無滅、無垢、無離垢、無減、無增八者。其中首先稍廣說明空性，其餘諸法以此類推易於理解，故僅述其名。 關於五蘊等及了知彼等為空，若能首先了知所知總的廣大建立則善，然智慧極為微弱者亦須了知如下：此處一切所知法略攝則為屬有為法事物與屬無為法二者。有為法事物復有現為色法者、心識及彼等之假立狀態三種。初二為實有事物，後者為假立。其中初者即經觀察堪為色之境，即能生觸及有礙等，為根識之行境或所依之相。 又彼因色即堅性、濕性、暖性、動性自性之微塵，即地水火風四大種。果色即白紅藍黃等顏色及方圓等形狀即色，及所聞悅耳不悅耳或如歌音屬有情相續及如水聲不屬彼等即聲，所嗅即香臭等差別之香，甘酸等味，柔粗等眾多觸，及眼耳鼻舌身諸根。彼等由因大種所生且直接與大種相關，故名為大種所造色。總之大種亦攝於觸中，以是堅觸等之本體故。

།དེ་ལྟར་ན་གཟུགས་ 17-428 སོགས་ལྔ་དང་། མིག་སོགས་ལྔ་སྟེ་བཅུ་པོ་དེ་དག་ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་གཟུགས་ཀྱི་ སྐྱེ་མཆེད་ནས། ལུས་ཀྱི་ཁམས་དང་ལུས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་དུ། ཁམས་བཅུ་དང་སྐྱེ་མཆེད་ བཅུ་ཡིན་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཟུགས་ཅན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ ཞེས་བྱའོ། །འགྲོ་བ་དྲུག་གི་ལུས་དང་། ཕྱི་རོལ་ཀྱི་རི་དང་། ལྗོན་ཤིང་དང་། ཆུ་བོ་དང་། རྒྱ་ མཚོ་དང་། བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ། གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་འདི་དག་ཐམས་ ཅད་ནི། གཟུགས་ཅན་བཅུ་པོ་དེ་དག་ཕན་ཚུན་དུ་ཚོགས་ཤིང་འདྲེས་པའི་གོང་བུ་ཡིན་པས་དེ་ དག་ལས་གཞན་དུ་མི་བསམ་མོ། ། གཉིས་པ་ཤེས་པ་ནི། དབང་པོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཏེ་དྲུག་ནི་རྣམ་ ཤེས་རགས་པ་དང་། བདག་ཏུ་སྣང་བའི་ཉོན་ཡིད་ནི་འབྲིང་པོ་དང་། དེ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་ ཀུན་གཞི་ནི་ཕྲ་བ་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་ཡིན་པ་དང་། མིག་གི་ རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ནས་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་བར་དུ་ཁམས་དྲུག་དང་། ཡིད་ཁམས་ ཏེ་བདུན་ནི། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སྐབས་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་གཅིག་པུར་ཡང་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཁམས་སུ་བསྡུ་བའང་སྣང་བ་ལོགས་སུ་དཔྱད་པར་བྱར་ཡོད་དོ། ། དབང་ཤེས་དྲུག་པོ་དེ་དག་དང་འབྲེལ་བར་བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། བཏང་སྙོམས་ གསུམ་ཚོར་ཞིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་དང་། ཕྱི་དང་ནང་འདུས་བྱས་དང་ འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་། འདི་ནི་བུམ་པའོ། །འདི་ནི་སྣམ་བུའོ། །འདི་ནི་བཟང་ བའོ། །འདི་ནི་ངན་པའོ། །འདི་ནི་རིང་བའོ། །འདི་ནི་ཐུང་བའོ། །འདི་ནི་ཀ་ཞེས་པའོ། །འདི་ ནི་ཀ་བ་ཞེས་པའོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ། མིང་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་དང་། དོན་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་ དང་། མིང་ཁོ་ན་འཛིན་པ་དང་། དོན་ཁོ་ན་འཛིན་པ་དང་། མིང་དོན་གཉིས་ཀ་འཛིན་པའི་ མཚན་མ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་མཚན་གཏན་ཚིགས་ལ་བརྟེན་པ་དང་མ་བརྟེན་པ་ཇི་ 17-429 ལྟར་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ ཉོན་མོངས་པ་དང་། དད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་དང་། རྟོགས་དཔྱོད་ ལ་སོགས་པ་མ་ངེས་པ་དང་། དེ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ཡུལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཡུལ་ལ་གཡོ་བའི་ སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་མདོར་ན་ལས་བྱེད་པ་དང་འབྲེལ་བའི་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ནི། མཚུངས་ལྡན་འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱ་སྟེ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཕྱེད་སྔ་མ་དང་འདུ་བྱེད་དངོས་དང་ འདུ་བྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་ཤེས་ཚོར་བ་འདུ་ཤེས། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཕྱེད་ དེ། ཕུང་པོ་ཕྱེད་དང་བཞི་པོ་དེ་ནི་རིག་པའམ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ།

我將繼續直譯這段藏文內容： 如是，色等五種與眼等五種共十者，為色界至身界及色處至身處之間的十界與十處，由於一切皆現為色法故，名為色蘊。六道有情之身及外在山嶽、樹木、河流、大海、飲食等處所身受用這一切，皆為彼等十種色法相互聚集混合之聚合，故不應離彼等而作他想。 第二，心識即五根識與意識六者為粗分識，現為我之染污意為中等，遍及彼等一切之阿賴耶識為細分，彼等一切皆是識蘊。從眼識界至意識界之間的六界與意界七者，在處的情況下唯是意處一者。然而，阿賴耶識攝於法界亦有另作觀察之處。 與彼等六根識相關之樂、苦、舍三受而領納即受蘊。對外內有為無為任何法，執為"此是瓶"、"此是毛氈"、"此是善"、"此是惡"、"此是長"、"此是短"、"此是ka"、"此是柱子"等，僅執名與僅執義，唯執名與唯執義，執持名義二者之相的諸分別，無論是否依據因相理由，皆名想蘊。貪嗔等煩惱、信進等善法、尋伺等不定法，及遍及彼等一切之作意所緣、于境動搖之心所等，總之一切與造業相關之分別，名為相應行，是行蘊之前半分與實行及行之主要者。如是識、受、想、行蘊之半分，此四蘊半即是了知或心識。

།འདུས་བྱས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ ཉིད། སྐྱེ་བ་དང་། གནས་པ་དང་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། མི་དང་མི་ཕན་ཚུན་འདྲ་བ་ལ་ སོགས་པའི་སྐལ་མཉམ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཐོབ་པ་དང་། རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་པ་དང་། སྡོམ་པ་ ཐོབ་པ་དང་། ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པའི་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་ནི་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་ལ་བཏགས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བ་ དག་ནི། ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཅེས་གྲགས་ཏེ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཕྱོགས་གཅིག་གམ། ཕྱེད་ ཕྱི་མ་སྟེ། བཏགས་པའི་འདུ་བྱེད་དང་འདུ་བྱེད་རྣམ་གྲངས་པའོ། །རྣམ་པ་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་ པའི་གཟུགས་ཞེས་པ་ནི་སྡོམ་པ་དག་སྡོམ་མིན་དང་། དགེ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཙམ་པོ་རྣམས་ ལ་ཟེར་ཏེ། འདི་མིང་གི་སྒོ་ནས་གཟུགས་ཕུང་དུ་བསྡུ་ཡང་། གཟུགས་སེམས་གཉིས་འདུས་ ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས། དངོས་པོ་བཏགས་པ་པའི་ནང་ཚན་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ཕྱེད་མ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕྱེད་ མ་མ་གཏོགས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱང་དེ་ལ་ཚང་ངོ་། །ཕྱེད་མ་དེ་ ཡང་ཅི་སྙམ་ན། འདུས་མ་བྱས་སུ་གཏོགས་པ་ཡང་གཉིས་ཏེ་བཏགས་པ་བ་དང་དངོས་སོ། ། དང་པོ་ནི། ནམ་མཁའ་དང་། འགོག་པ་གཉིས་དང་། རིགས་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ་འདི་ 17-430 ནི་ཕུང་པོར་མ་གཏོགས་པར་འདོད་ཅིང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དུ་ནི་འདུས་ཏེ། ཚོར་འདུ་འདུ་ ཤེས་འདུ་བྱེད་དེ་ཕུང་པོ་གསུམ་དང་འདུས་མ་བྱས་བཏགས་པ་བ་འདི་རྣམས་བསྡོམས་པ་ནི་ ཆོས་ཀྱི་ཁམས་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། ། གཉིས་པ་འདུས་མ་བྱས་དངོས་ནི་དོན་དམ་པའི་སེམས་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་རྟག་ བརྟན་ཞི་བ་གཡུང་དྲུང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ། ཆོས་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ ལ་འདུས་མ་བྱས་བཏགས་པ་བ་ནི། དངོས་སུ་ན་འདུས་བྱས་ཡིན་ཀྱང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་ ཀྱིས་མེད་པས། སྐྱེ་འཇུག་གནས་པའི་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར། འདུས་བྱས་གཞན་རྣམས་ དང་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ན་འདུས་མ་བྱས་སུ་བཏགས་པའོ།

我將直譯這段藏文內容： 有為法之相，生、住、滅等，以及人與人互相相似等同分，獲得苦、獲得王位、獲得律儀、獲得道果等差別變化即是得，彼等等色心事物之差別所假立極多者，名為不相應行，是行蘊一分或後半分，即是假立行與異名行。所謂無表色即是諸律儀、不律儀及善行持，此雖從名義上攝於色蘊，然僅是假立於色心二者和合之狀態，故是事物假立之一分。 如是，彼等即是五蘊，除法界之半分與法處之半分外，十二處與十八界亦具足於彼。若問彼半分為何？屬無為者亦有二，即假立與實際。初者即虛空、二滅、類總等，此不攝於蘊而認為攝於界處，受、想、行三蘊與無為假立等總合即是法界與法處。 第二實際無為即勝義心性具一切相、常堅寂固、如來藏、法界、真如。其中假立無為者，實際雖是有為，然以自相無故，無生住滅之事，故與其他有為法相極不相似，因此假立為無為。

།ལམ་གྱི་ ཆོས་རྣམས་ནི་འདུས་མ་བྱས་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཡིན་ཡང་། ངོ་བོ་ནི་དངོས་པོ་སྟེ། དད་པ་ དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་བྱུང་དང་རྣམ་ཤེས་སུ་འདུས་པ་ཡིན་ ནོ། །འབྲས་བུས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ལ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དང་། ཁྱད་པར་ལམ་དང་པོར་ཐོབ་པ་ཡང་དེ་དང་ འདྲ་ཞིང་། ཐེག་པ་གསུམ་ལ་སྤང་བྱ་སྒྲིབ་པ་རྣམ་འགགས་པའི་སྤངས་པ་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་ འགོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདུས་མ་བྱས་བཏགས་པ་བ་དང་དངོས་མེད་ཡིན་ནོ། །འགོག་བདེན་ དངོས་ནི། དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཉིད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ དེ་ཡིན་ཏེ། དེ་དངོས་པོ་དངོས་མེད་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཅིང་། འདུས་མ་བྱས་ནི་དངོས་ཡིན་ནོ། ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དབྱིངས་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་། སེམས་ཉིད་ འདུས་མ་བྱས་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་ཡང་དག་པར་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཉིད་ འདི་རེས་འགའ་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་པ་ལྟར་བཤད་པ་ནི་དགོས་པའི་དབང་གིས་གསུངས་ 17-431 པ་སྟེ། རིག་ཤེས་རྗེས་དཔག་གིས་ཆོས་ཉིད་འདི་ལ་དམིགས་ནས་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་ ཡུལ་དུ་བྱེད་པས་དབྱིངས་འདི་ཡང་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་རྗེས་མཐུན་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་སོ། །ངེས་ པར་ན་དེས་དེ་ཡུལ་དུ་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་མ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་དངོས་གནས་ལ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་གང་ཡང་མ་ཡིན་ལ། རྟེན་ འབྲེལ་ལས་ཀྱང་གྲོལ་བའོ། །དོན་དམ་པའི་ནི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་དང་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཡང་ འཇོག་མོད་ཀྱི། ཕུང་སོགས་དེ་དག་ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ནས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡིན་ པས་དེ་དག་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དངུལ་ཆུའི་སྐྱེས་བུ་སྐྱེས་བུ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ ན་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་དངོས་མེད་ཡིན་ལ། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་དངོས་ པོ་སྟེ། དེ་གཉིས་ལ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་སུ་གྲགས་ཀྱང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ རྟོག་ངོ་དང་མཐུན་པར་གསུངས་པས་དྲང་དོན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་ལྟར་ཡིན་གྱི། ཡང་དག་པར་ན་ དངོས་མེད་རྣམས་ཀྱང་འདུས་བྱས་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ལ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ དོན་དམ་དབྱིངས་ནི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་གང་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང་། དེ་རྣམས་ལ་འདུས་བྱས་ ཀྱིས་ཁྱད་པ་དང་། འདུས་མ་བྱས་དངོས་ཡིན་ན་དངོས་པོ་དངོས་མེད་གཉིས་ཀ་ལས་གྲོལ་ བས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ།

我將直譯這段藏文內容： 道法雖是證悟無為之方便，其體性是事物，即攝於信、精進、智慧等心所及識。于果所攝之法中，聲聞、緣覺及菩薩之解脫智因是道故成為事物，如來解脫道及最初所得殊勝道亦復如是，三乘所斷障礙之斷因是擇滅故，是假立無為及無事。 實際滅諦即勝義法身，基道果一切之法性，佛之心性，彼非事物與無事二者，而是實際無為。遠離一切戲論之界及所謂空性，唯是此心性無為，余非真實。如是，此法性有時說為法處者，是依需要而說，以正智比量緣此法性而以總義方式作為行境故，此界亦是意之隨順境界，此乃密意。 決定而言，彼不能作彼為境，以諸識非分別境故。此于實際非蘊界處任何一者，亦脫離緣起。雖安立為勝義之蘊界處及緣起，然因彼等蘊等唯由世俗分別故，以是彼故不成為彼等，如水銀人非人。是故，虛空等彼等是無事，色等五蘊是事物，彼二雖稱為有為與無為，然因隨順凡夫之分別而說故是世俗了義，若真實者，諸無事亦是有為，以唯依於事物故。是故，勝義界非任何蘊界處，彼等由有為差別，若是實際無為則必定脫離事物無事二者。

།དེ་ལས་དངོས་མེད་རྣམས་ནི་བཏགས་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཚན་ ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་མེད་པས་ན། སྣང་བ་ཡང་མེད། མྱོང་བ་ཡང་མེད། བླང་བྱ་དང་དོར་བྱ་གང་ཡང་ མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞར་བྱུང་ཙམ་དུ་བཞག་ནས་དེ་མ་གཏོགས་པའི་ལྷག་མ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་པ་རེ་རེས་ཀྱང་བསྡུས་པ་ཡིན་མོད། དེ་གསུམ་པོ་མཚན་གཞི་དབྱེ་ བ་མེད་པས། ཕུང་པོ་གང་ཡིན་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་པ་སོགས་མདོར་ན་དངོས་མེད་རྣམས་ཕར་ བཞག་ནས་ལྷག་མ་གསུམ་པོ་ཕན་ཚུན་དུ་སྤྱི་ལྡོག་ནས་ངོ་བོ་གཅིག་གོ །དགོས་པའི་དབང་ དང་། ལྡོག་ཆའི་སྒོ་ནས་རྣམ་གྲངས་ཐ་དད་པར་བསྟན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཆོས་མི་འདྲ་བ་དུ་ 17-432 མ་ཁོ་ན་ཡིན་པས། སྐྱེས་པའོ། །བུད་མེད་དོ། །རིའོ། །ཤིང་སྡོང་ངོ་། ཁང་བཟང་ངོ་། །ཞེས་ པ་ལ་སོགས་པ་། དངོས་པོ་དུ་མ་མང་པོ་ཞིག་ཕྱོགས་རེ་རེར་འདུས་པ་ན། བློས་གཅིག་ཏུ་ འཕྲུལ་ནས་བཟུང་བ་ཙམ་མ་གཏོགས་གཅིག་ཏུ་མེད་ཅིང་། དུ་མ་འདུས་པ་མཉམ་པོ་ཡིན་ ཀྱང་། འགའ་ཞིག་བློས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་གཅིག་ཏུ་རློམ་ཞིང་། འགའ་ཞིག་དེ་ ལས་གཞན་དུ་འབྱེད་དེ། དཔེར་ན་ཁང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་མེད་ ཀྱང་། རྡོ་ཤིང་ས་སོགས་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་བློས་བསྡུས་ནས་ཁང་པར་རློམ་ ཞིང་། ཕྱི་རོལ་རྡོ་ཤིང་ས་སོགས་དུ་མ་འདུས་པ་ཡིན་ཀྱང་། འདི་ནི་ཁང་པ་མིན་གྱི་ས་སྟོངས་ སོ་ཞེས་སོ་སོར་འབྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཅིག་ཏུ་མེད་མཉམ་དང་། སྣ་ཚོགས་འདུས་ མཉམ་ཡིན་ཀྱང་། འདི་ནི་གཟུགས་སོ་ཞེས་མང་པོ་ཞིག་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་ཞིང་ཡང་འདི་ནི་ཚོར་ བ་སྟེ་གཟུགས་མིན་ནོ། །ཞེས་གཞི་འགའ་ཞིག་གཅིག་ཏུ་ཆོས་གཞན་འགའ་ཞིག་ལས་སོ་ སོར་འབྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་དུ་མ་ཅི་རིགས་ཅི་རིགས་ལ་རིལ་པོ་གཅིག་ཏུ་ འཛིན་པའི་གཉེན་པོར། སྣ་ཚོགས་འདུས་པའི་ཕུང་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ ཡང་རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོས། ཐོག་མ་དུ་མ་ཉིད་དང་ནི། །བསྡུས་དང་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་དོན། །ཞེས་ གསུངས་སོ། །སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དོན་ནི་སྐྱེ་བའི་སྒོ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དངོས་པོ་དེ་དང་དེ་སྐྱེ་བའི་ ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ནོ། །སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སྐབས་འདིར་བཟུང་བྱ་དྲུག་དང་འཛིན་པ་དྲུག་ཏུ་བྱས་ ཏེ་གྲངས་མཉམ་པར་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ནི། ཚོར་བ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་འབྱུང་བའི་སྒོ། མིག་ སོགས་དབང་པོ་དྲུག་སྟེ་དེ་ལ་ཚོར་བ་ཉེར་བར་སྤྱོད་པ་ནི། ཡུལ་དང་ཕྲད་པའི་ཚོར་བ་ངོ་ཤེས་ པར་བྱེད་མཁན་གྱི་དོན་ཡིན་པས་དེའི་ངོ་བོ་འདུ་ཤེས་སོ།

我將直譯這段藏文內容： 由此諸無事唯是假立故，無有性相之體性故，無有顯現，無有經驗，非所取所舍任何一者故，僅作附帶安立，除此之外餘一切法皆各由蘊界處所攝，然彼三無有事例差別故，凡是蘊者即是處等，總之，將諸無事置於彼處，其餘三者互相總相返轉為一體。依需要及分位門而示為異名，諸事物唯是多種不同法故。 男人也好，女人也好，山也好，樹木也好，宮殿也好等等，眾多事物聚集於各方位時，除了心識執著為一之外並非為一，雖是多聚等同，然有些由心識攝於一方而執為一，有些則從彼分別為他，譬如所謂房屋之事物等雖無一體，然于石木土等眾多之一方由心識攝集而執為房屋，而外在石木土等雖是眾多聚集，卻說此非房屋而是空地，如是分別。如是雖同爲非一及種種聚集等同，卻說此是色而將眾多攝為一，又說此是受非色，如是于某一基礎上將某些他法分別開來。是故，對於執著種種事物為一整體之對治，說是種種聚集之蘊。如是大攝政亦說："最初即是多性及，攝集與廣分別義。" 處之義為生門，彼亦是彼彼事物生起之俱有緣。此處處之情況下，將所取六與能取六作為數量相等而示現之目的是：受用近行生起之門，眼等六根，于彼受用近行即是與境會遇之受之了知者之義，故其體性為想。

།དབང་པོ་མེད་ན་ནི་ཡུལ་ཡོད་ ཀྱང་། འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་དོན་སྤྱོད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དབང་པོ་ནི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྒོ་ སྟེ། རྐྱེན་ཡིན་ལ། ཡུལ་དྲུག་ནི། དོན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཉེར་སྤྱོད་དེ། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ 17-433 རྣམ་པ་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས། དེ་དག་དེར་ངོ་ཤེས་པའི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་བའི་སྒོའམ་འདུ་ ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་བྱེད་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་རྣམས་མེད་ན་ནི་དབང་པོ་ཡོད་ཀྱང་། གཟུགས་སོགས་སྣང་བའི་དོན་རྣམས་གཅོད་པ་ནི་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདིས་ ནི་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པོ་གཞན་གྱི་རྐྱེན་ཅན་ནོ་ སྙམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཟློག་པའི་དོན་ཏེ། གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མཐོང་ ཐོས་ཀྱི་ཤེས་པ་འབྱུང་ལ། དབང་པོར་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་སྣང་སོགས་ཉམས་སུ་ མྱོང་བའི་བློ་སྐྱེའོ། །དེ་དག་ཀྱང་གཅིག་མེད་ན་ཅིག་ཤོས་ཀྱང་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་རྟོགས་པར་ འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། ཚོར་དང་དོན་རྣམས་ཡོངས་གཅོད་ཀྱི། ཉེར་སྤྱོད་འབྱུང་སྒོ་གཞན་ ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་སྟེ། རྒྱུ་དེ་ཡང་ས་བོན་ནམ། ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ ལས་བརྩམས་པ་ཡིན་ན། དེ་བས་ན་འདིར་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དྲུག་ནི་འབྱུང་བཞིན་པའམ་ འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ས་བོན་ཞེས་ས་བོན་གྱི་དོན་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོར་སྣང་བ་ད་ལྟར་བ་སྐད་ ཅིག་མ་དང་པོ་འདི་ནི། སྔོན་པོར་སྣང་བ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་མ་འོངས་པའི་ས་བོན་ནམ་ ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །རིམ་པ་དེ་ཀས་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་ནས་མཐའ་མེད་ པའི་བར་དུ་སྦྱོར་ཏེ། ཡང་ད་ལྟར་གྱི་སྔོན་པོར་སྣང་བ་འདི་ནི། སྔོན་རོལ་འདས་མ་ཐག་པའི་ སྐད་ཅིག་མ་ལ། སྔོན་པོར་སྣང་བ་བྱུང་བ་དེས། རྒྱུ་འམ་ས་བོན་བྱས་པ་ལས་སྐྱེས་སོ། །ཞེས་ དང་། །དེའི་ཡང་སྔོན་རོལ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་སོགས་མཐའ་མེད་པའི་བར་དུ་སྦྱོར་རོ། །དེ་བཞིན་ དུ་འཛིན་པ་མིག་སོགས་སུ་སྣང་བ་ལྟར་བ་འདིས་ཀྱང་། མ་འོངས་པའི་མིག་སོགས་སུ་སྣང་ བ་སྐྱེ་བའི་ས་བོན་བྱེད་པ་དང་། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དངོས། ད་ལྟར་བས་ཀྱང་མིག་གི་ རྣམ་ཤེས་ཕྱི་མའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཁམས་ཏེ། དངུལ་རྡོ་ལ་དངུལ་གྱི་ཁམས་ཞེས་ ཟེར་བ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་དཔེར་ན་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དེ། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ 17-434 པ་མ་ཡིན་ཞིང་། ངོ་བོ་མི་གཅིག་ཀྱང་། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའི་ཁམས་སམ་རྒྱུར་གནས་པའི་ ཕྱིར། ཁམས་ཞེས་བྱ་ཡི། རང་དང་དུས་མཉམ་གྱི་ཁམས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། འཛིན་ དང་བཟུང་དང་དེ་འཛིན་པ། །ས་བོན་དོན་ཏེ་གཞན་དུ་འདོད། །ཅེས་སོ།

我將直譯這段藏文內容： 若無根，雖有境，不可能有想之境界之義之受用故，根是想生之門即是緣，六境是義之遍斷之近受用，依于見色等之相而生起彼等之了知想之門或想生之緣故。又若無諸境，雖有根，不可能斷絕色等顯現之諸義故。是故，此遮遣一切種種顯現皆是大自在等作者他緣之想等之義，由色顯現等緣而生見聞之識，依于根顯現而生起色顯等領受之心。彼等亦若無其一則他者亦不生，如是了知。如是亦云："受與義諸遍斷之，近受用生門他是。" 所謂界即是因，若彼因從種子或近取因而造，是故此處色等六境是正生或將生之種子，即種子之義，今此剎那藍顯現第一剎那，即是藍顯現第二剎那未來之種子或近取因之性相。以此次第從第三剎那乃至無邊皆相連，又今此藍顯現，從前剛過去剎那中生起之藍顯現彼作為因或種子而生。及其前剎那等乃至無邊皆相連。如是現在此見為眼等顯現亦作未來眼等顯現生起之種子，今現在之眼識體性亦作眼識後續近取因故為界，如謂銀礦為銀界。又如第一剎那眼識，非第二剎那，雖體性不一，然住為第二剎那之界或因故，謂之界，非與自身同時之界。如是亦云："能取所取及彼取，種子義為他所許。"

།དེ་ལྟར་ན། སྔོན་ པོར་སྣང་བ་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལྟ་བུ་ཞིག་དུས་དང་རྣམ་པའི་ཆ་ཤས་དུ་མ་ཡིན་པའི་སྒོ་ ནས་ཕུང་པོར་འཇོག་ལ་སྔོན་པོར་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ན། སྐྱེ་མཆེད་དང་། སྔོ་སྣང་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན། ཁམས་སུ་འཇོག་སྟེ། དེ་བས་ན་དངོས་ པོར་གཅིག་ཉིད་ལ་རྒྱུ་མཚན་དེ་དང་དེས། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དང་དེའི་རྣམ་གཞག་ སོ་སོར་འཇོག་གོ །གཞན་ཡང་དགོས་པ་དང་། རྒྱུ་མཚན་རྣམ་གྲངས་མང་པོ་གཞུང་སོ་སོར་ འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་འདིར་མ་བཀོད་དོ། ། ད་ནི་དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་ཁྱད་ཆོས་སམ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གནས་པའི་གནས་ལུགས་ བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཀླུས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ དང་། །དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པའོ། །གང་དག་བདེན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི། །རྣམ་པར་དབྱེ་ བ་མི་ཤེས་པ། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ནི། །ཟབ་མོའི་དེ་ཉིད་རྣམ་མི་ཤེས། །ཐ་སྙད་ ལ་ནི་མ་བརྟེན་པར། །དམ་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་མི་ནུས། །དམ་པའི་དོན་ནི་མ་རྟོགས་ན། །མྱ་ ངན་འདས་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། སློབ་དཔོན་རང་ཉིད་ཀྱི་གསུང་ངག་ག་ ལས་འཇིགས་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་འགྲེལ་པར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ བསྟན་པ་ནི། བདེན་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་དག་ལས། འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཕྱིན་ཅི་ ལོག་མ་རྟོགས་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ལ་ 17-435 ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདེན་པ་ཉིད་ཡིན་པས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་ མེད་པར་གཟིགས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ལ་དོན་དམ་པར་བདེན་པ་ཉིད་ཡིན་ པས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་གཞི་ནི། གོང་ དུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་རྣམས་སོ།

我將直譯這段藏文內容： 如是，藍顯現色處等，由時分與行相分多分之門而安立為蘊，並由生起執藍之想故，安立為處，由作為藍顯第二剎那之因故，安立為界。是故，于同一事物上，由彼彼因緣，分別安立蘊等之義及其建立。其他諸多必要與因緣異門于諸論中所說者，此處未述。 今于彼等自性中，略說安住為特法或性相之理——二諦之義。如聖龍樹云："諸佛說法教，善依於二諦，世間世俗諦，及勝義諦也。若於此二諦，分別不了知，彼于佛教中，不知甚深義。若不依世俗，不能知勝義，若不知勝義，不能得涅槃。" 又如師自所說《無畏論釋》云："諸佛世尊之說法，依彼二諦而生起。所謂世間世俗諦者，于諸法自性空中，由世間未證顛倒，見一切法生起，即于彼等為世俗諦故，名世俗諦。勝義諦者，諸聖者由證悟無倒義故，見一切法無生，即于彼等為勝義諦故，名勝義諦。"於此，世俗之事相即如上所說諸有法與無法。

།དོན་ དམ་པའི་ངོ་བོ་ནི། ཆོས་དབྱིངས་སྤྲོས་བྲལ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱང་ གཞི་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གནས་ལུགས་ལ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་དོན་དམ་མ་གཏོགས་ གཞན་གང་ཡང་མེད་མོད་ཀྱི། གནས་ཚུལ་དེ་དང་མཐུན་པར་མཐོང་བ་ནི་འཕགས་པའི་ མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཇི་ཙམ་དུ་ཆོས་དབྱིངས་ཡོད་ པ་དེའི་སར། ཡོད་པའི་དོན་དམ་མི་མཐོང་བར། མེད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ དངོས་སུ་འཆར་བ་དང་འཆར་དུ་རུང་བ་དག་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་མིག་སེར་གྱི་ནད་ཅན་གྱིས། དུང་གི་དཀར་པོ་ཡོད་པ་དེ་ཡེ་ནས་མ་མཐོང་ཞིང་། དཀར་པོའི་ཤུལ་དུ་སེར་པོའི་ལོག་སྣང་ ཙམ་ཤར་བ་ཡིན་ཀྱང་། མིག་ལྡན་གཞན་དང་དེ་གཉིས་ཐུན་མོང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དུང་ དཀར་པོ་དེ་མཁྲིས་ནད་ཅན་གྱིས་སེར་པོར་མཐོང་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟ་བུ་སྟེ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ ནི་གནས་ལུགས་དེ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མཐོང་སྟེ། གནས་ལུགས་དོན་དམ་དེ་སྣང་ཚུལ་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་སྣང་ངོ་། །ཞེས་ཀྱང་གྲགས་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་བདེན་པས་སྟོང་ཞིང་། རྣམ་ཤེས་འཁོར་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་ དག་པར་གྲུབ་ཅིང་། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། དོན་དམ་བདེན་ པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། ཐ་སྙད་བདེན་པ་དང་། བརྫུན་པའི་བདེན་པ་ རྣམས་དོན་གཅིག་ཅིང་འཇིག་རྟེན་པའི་བདེན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ལ། དོན་དམ་པ་ཞེས་པའི་དམ་ 17-436 པ་ཞེས་པ་ནི། མཆོག་གི་སྒྲ་ཡིན་ཏེ། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ཡང་བདེན་པར་ཡོད་པ་ཉིད་ ལ་བྱའོ། །ཀུན་རྫོབ་དེ་ལ་ཡང་དབྱེ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དོན་དམ་ མོ། །དང་པོ་ནི་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ་ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལོག་ པ་ཙམ་ནི་བསྐྱེད་ནུས་ལ། ཟླ་བར་སྣང་མོད་ཟླ་བའི་དོན་མི་བྱེད་པ་འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་དབང་ པོ་བསླད་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་རྨི་ལམ་དང་། སྒྱུ་མ་དང་། ནད་ཀྱིས་འཁྲུགས་པ་དང་། རབ་རིབ་ ལ་སོགས་པ་དང་། དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པས་ཡིད་བསླད་པ་ལ་བརྟེན་ནས། གཙོ་བོ་དང་། བདག་དང་། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གིས། དེ་དང་ དེར་བཏགས་པའི་བཏགས་ཆ་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་སྤྱི་དང་། གཞན་ཡང་བ་ལང་རྟས་ སྟོངས་པ་ཙམ་ལ་སོགས་པ། དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་བྲལ་བ། འཇིག་རྟེན་ཉིད་དུ་ཡང་འདོད་ པའི་འབྲས་བུ་བྱེད་མི་ནུས་པ་རྣམས་སོ།

我將直譯這段藏文內容： 勝義之本性即法界離戲無二智慧，此二者也非基極為異，于實相中除法界勝義外別無他法，然與此理相應而見者唯聖者入定智慧，諸凡夫於法界所在處，不見所在之勝義，而現起或可現起種種無有之世俗顯現。譬如黃眼病者，從未見到螺之白色，而於白色之處僅現黃色邪現，然依眼具者與彼二者共同而言，說彼黃病者見白螺為黃，如是諸愚者亦倒見彼實相，亦復傳說："彼勝義實相顯現為世俗顯現。"是故，以自性空性而為識及眷屬之所行境者，是世俗之性相，以自性真實成立而為聖者入定智慧之所行境者，是勝義諦之性相。 世俗諦、言說諦、虛妄諦等為一義，亦稱世間諦。所謂"勝義"之"勝"者，是最勝之詞，最勝之義即是真實存在。 彼世俗復分為世俗之世俗與世俗之勝義。初者即邪世俗，如水月等，僅能生起所緣之邪識，雖現為月但不作月用，如是種類從根塵損壞而生，即夢、幻、病亂、翳等，及依譬喻、因相等意識損壞，由執著勝性、我、自在等分別念，彼彼所假立之假分——勝性等總相，復有如僅是無牛馬等，離功能作用，於世間中亦不能作所欲果者。

། གཉིས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། དངོས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ལ་མ་ བལྟོས་ཤིང་། འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་མ་བསླད་པའི་གསལ་སྣང་ཅན། འཇིག་རྟེན་ཉིད་དུ་བླང་ དོར་གྱི་གནས་ལ་མི་བསླུ་ཤིང་། འདོད་པའི་འབྲས་བུའི་དོན་བྱེད་པ་སྟེ་མེས་བསྲེག་པར་བྱེད། ཆུས་གཤེར་བར་བྱེད། མིག་གིས་ནི་གཟུགས་མཐོང་། རྣ་བས་ནི་སྒྲ་ཐོས། ལམ་དུ་སོང་ན་ནི་ དེར་ཕྱིན་པར་འགྱུར། སྡིག་པས་ནི་དམྱལ་བར་འགྲོའོ། །དགེ་བས་ནི་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོའོ། ། བདག་མེད་བསྒོམས་པས་ནི་ཐར་བ་ཐོབ་བོ། །ཚོགས་རྫོགས་པ་ལས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་ ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་དང་། བྱ་བྱེད་དང་། རྒྱུ་འབྲས་དེ་དག་དོན་དམ་པའི་ངོ་ ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་གྲུབ་མོད་ཀྱི། འཇིག་རྟེན་ཉིད་དུ་རྒྱུ་འབྲས་མ་འཁྲུལ་བར་འབྱུང་བ་དང་། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བརྟན་པོ་དང་བཅས་པ་དང་། བླང་དོར་གྱི་གནས་དོན་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་ ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་དང་ཡང་དག་པ་གཞི་མཐུན་པའི་མིང་གིས་བསྟན་ཏོ། །དབུ་མ་བ་པར་ཁས་ 17-437 འཆེ་བ་མང་པོ་ཞིག ཡང་དག་དང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི། འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལ་གྲགས་པའི་ དབྱེ་བ་ཡིན་གྱི། དབུ་མ་རང་ཉིད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ལ། ཡང་ལོག་གི་དབྱེ་བ་མེད་དེ། རྨི་ལམ་གྱི་མེས་ཀྱང་རྨི་ལམ་དུ་འཚིག་པར་འགྱུར་བས་རྨི་ལམ་དུ་དོན་བྱེད་ནུས་པར་འགྱུར་ ཞིང་། མེ་དངོས་ཀྱིས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་བསྲེས་པའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པས། གནས་ཚུལ་ལ་བྱ་ བྱེད་མེད་པར་ཡང་འདྲ། སྣང་ངོར་བྱ་བ་བྱེད་པར་ཡང་འདྲ་བས་སོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ནི་ མི་རུང་སྟེ། སད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབང་པོ་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་སྣང་བའི། རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་ འབྲེལ་འདི་ནི་གནས་དང་ལུས་དང་ཚེ་རིགས་མཐུན་རྒྱུན་གཅིག་པ་ལ་ངེས་པར་སྣང་ཞིང་རྒྱུ་ མཚན་དང་བཅས་པ་མ་འཁྲུགས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་དང་། རྨི་ལམ་ན་ནི་གནས་ ལུས་ཚེ་གསུམ་རིགས་རྒྱུན་གཅིག་ཅིང་། རེས་འགའ་ནི་མེ་ལ་ཞུགས་པ་སྲེག་པར་བྱེད། རེས་ འགའ་ནི་མེ་ལ་ཞུགས་པས་གཤེར་བར་ཡང་སྣང་། རེས་འགའ་ནི་མེ་ལ་ཞུགས་པས་སུམ་ཅུ་ རྩ་གསུམ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ། ཤིན་ཏུ་མ་ངེས་པར་འཁྲུལ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ ན་བག་ཆགས་བརྟན་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། མི་བརྟན་པ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་ འདྲའོ། །ཡང་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པས་ རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་འཇིག་རྟེན་པའི་བློ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇོག་དགོས་པ་ཡིན་ན། གང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ ཤེས་ལྡན་རྣམས་ལ་རིགས་པར་གྲགས་པ་དེ་ནི། འདིར་ཡང་རིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་འཇིག་ རྟེན་པ་དང་འགལ་བའི་འཇིག་རྟེན་བདེན་པའི་རྣམ་གཞག་དེ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེའོ།

我將為您直譯這段藏文內容： 第二是真實世俗，即不依賴直接分別念假立，且未被暫時迷亂因所染污之明顯顯現，於世間中不欺誑取捨處，且能作所欲果用，即火能燒、水能濕、眼能見色、耳能聞聲、行於道則至彼處、罪則往地獄、善則往善趣、修無我則得解脫、圓滿資糧則生佛等。如是事物、作用、因果等，雖于勝義中絲毫未成立，然於世間中因果不亂而生起，及具堅固體驗，且取捨處成有義故，以世俗與真實共基之名而示。 許多自詡中觀師者說：真實與錯誤世俗是世間共許之分別，于中觀自宗之世俗中無真偽分別，因為夢中火亦能于夢中起燃燒作用故成能作用，實火于勝義中亦不作燒灼作用故，于實相中無作用則相同，于顯現中作用則亦相同。此說不應理，因為清醒時根無損所顯現之因果緣起，于處所、身體、壽命、種類相同相續中決定顯現，且具因由而不亂地體驗故；然于夢中處、身、壽三者種類相續一致，有時入火則燒，有時入火則濕，有時入火則至三十三天等，極不決定迷亂而見故。是故從堅固習氣所生與不堅固習氣所生之果極不相同。 複次，世俗諦亦稱世間諦，若世間所分別依世間智而安立，則於世間智者共許為理者，於此亦唯是理，與世間相違之世間諦安立，實為稀有。

།དབུ་མ་པའི་ རང་ལུགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཅི་ཞིག རིག་པའི་དཔྱད་ངོ་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་ན་ནི། ཁྱེད་ཀྱི་ ལུགས་ལ་རིག་ཤེས་ཀྱི་དཔྱད་ངོ་ན་ཁྱད་གཞི་ཀུན་རྫོབ་རང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཡང་ལོག་གི་ དབྱེ་བ་དེ་མི་འབྱུང་བ་བདེན་མོད་ཀྱི། དེ་འདྲའི་རང་ལུགས་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བྱེད་ པ་རང་བླུན་པ་ཡིན་ཅིང་། རིག་པ་དེའི་ངོར་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ 17-438 འཇོག་བྱེད་ལ་སྣང་བ་འཆར་བ་ཞིག་དགོས་པ་ལས་རིག་ངོར་དེ་མེད་པས་སོ། །ཡང་རྣལ་ འབྱོར་བའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་ན་ནི། དེ་ལ་ནི་ཡང་ལོག་གཉིས་ལ་ ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ། ལོག་པ་ནི་མྱོང་བ་མི་སྲིད་ལ། ཡང་དག་ནི་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྱུ་མ་ ལྟ་བུར་མཚུངས་སུ་ཆུག་ཀྱང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་མི་འགལ་ཏེ། །སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ ཆེ་ནི་མཆེ་བ་ཅན་གྱི་གཟུགས་ཅན་དུ་སྣང་ལ། སྒྱུ་མའི་རྟ་ནི་མཆེ་བ་ཅན་དུ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་ རོ། །བྱེད་ལས་ཀྱང་ཐ་དད་དེ། སྒྱུ་མ་མཛེས་པར་སྣང་བ་ལས་དགའ་བ་སྐྱེ་ལ། མི་མཛེས་པར་ སྣང་བ་ལས་མི་དགའ་བ་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །སྒྱུ་མ་མཁན་པོ་ལྟ་བུས་སྒྱུ་མར་ཤེས་ཀྱང་། དགའ་ མི་དགའ་ཟློག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྲེད་པ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ལུས་མི་ གཙང་པར་གོ་རིག་གིས་ཤེས་ཀྱང་ལུས་ལ་ཆགས་པ་མི་ཟློག་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ལྟ་ བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ན་མ་གཏོགས། རིག་ཤེས་ཀྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་ ཀྱང་། ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པ་ཟློག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མོད། གོམས་ན་ཤས་ཆུང་བར་འགྲོ་བ་ ཙམ་ནི་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཀྱང་གོ་བར་བྱའོ།

我將為您直譯此段藏文內容： 所謂中觀自宗者是何？若說于理智觀察面，則依你宗，于理智觀察面，所詮世俗自身不成立故，雖確實不生真偽分別，然于如是自宗中立世俗安立實為愚昧，且於該理面，世俗不成如幻，因為立為如幻需有顯現生起，而於理面無此故。 若說于瑜伽士后得之體驗，則于彼中真偽二者差別極大，因為錯誤者不可能體驗，而真實者可以體驗故。縱使同爲如幻，自相有別亦不相違，因為幻化大象顯現為具牙之形，而幻化馬不顯現為具牙故。作用亦有別，如幻化顯現美時生喜，顯現不美時生不喜。如幻師雖知為幻，然喜不喜不能遮止，因為貪愛從習氣力而生故，如雖以智解知身不凈，然于身之貪著不能遮止。 是故除現見如幻真實性外，雖以理智了知如幻，然不能遮止貪嗔等，但當知僅是習修則漸少而已。

།ཅི་སྟེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་། ཁྱེད་ཅག་ཁས་ལེན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ལོག་གི་དབྱེ་བ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་རང་ལུགས་མ་ ཡིན། ཡང་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པར་འཇོག་བཞིན་དུ་ཡང་ལོག་གི་དབྱེ་བ་ལ་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ ཀྱི་རིག་ཤེས་ཀྱིས་དཔྱོད་པ་འདི་ནི། དོན་དམ་སྒོ་ཅན་གྱི་གླན་ཀ་ཡིན་པས་ལྟ་བ་ངན་པའི་ གཞི་ཆེན་པོར་འགྱུར་ལ། དེར་མ་ཟད་དབུ་མ་འཇུག་པ་ལས། ཐ་སྙད་བདེན་ལ་རྣམ་པར་ དཔྱད་མི་བྱ། །ཞེས་ཀུན་རྫོབ་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པ་ཁོ་ནར་འཇོག་པར་འདོད་པ་དང་། དེ་ ཉིད་སྐབས་སུ་རིག་པ་གང་ཞིག་གིས། །བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་རིག་མིན་པས། །རིག་ དེས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རིག་མིན་པས། ཁྱོད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་གང་གི་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། གང་ ཟག་བདག་མེད་འཆད་པའི་སྐབས་ནའང་། །དེ་ནི་དེ་ཉིད་དུ་ཡིད་འཇིག་རྟེན་དུ། །རྣམ་པ་ 17-439 བདུན་གྱིས་འགྲུབ་འགྱུར་མིན་མོད་ཀྱི། །ཞེས་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིག་པ་དེས་ཐ་སྙད་དུ་ དཔྱད་ཀྱང་། སྣང་ཙམ་དེ་མིན་ལས་གྲོལ་བའི་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་ནུས་སོ་ཞེས། དཔྱད་ངོར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདོད་པ་གཉིས། རང་ཚིག་སྔ་ཕྱི་ཆེས་འགལ་བ་ཡིན་ལ་ རིག་པས་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། རིག་ཤེས་ཀྱིས་དཔྱད་པའི་ཚེ། དཔྱད་ངོ་ན་ཀུན་རྫོབ་རང་མ་ གྲུབ་པས། དཔྱད་གཞི་མེད་པའི་ཁྱད་ཆོས་སྤྲོས་བྲལ་མི་སྲིད་ཅིང་། སྣང་བ་མ་འགགས་པར་ ཤར་བ་དེ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་དབང་མེད་དུ་ཤར་བ་ཡིན་གྱི། རིག་ངོར་མ་ཡིན་ པས། དཔྱད་པ་མེད་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ལ། སྤྲོས་བྲལ་ལམ་སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་དང་། ཐ་སྙད་ འཇོག་ཏུ་མེད་དེ། མ་དཔྱད་ཅིང་མ་བསྒོམས་པ་ལ་ཡང་དེ་ནི་ཡོད་ན། འཁོར་བ་པ་ཐམས་ཅད་ ཀྱང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཤེས་པ་དང་། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་བཞིན་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ རོ། །ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་མ་དཔྱད་པའི་ཚེ་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་ཁས་ལེན་ལ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ བདེན་པའི་འཇུག་ཚུལ་ཡིན་ཅིང་། དཔྱད་པའི་ཚེ་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་འདི་ནི་ དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །ཞེས་རྐང་བཙུགས་ཏེ་སྨྲས་པ་ཡིན་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ དཔྱད་པའི་ཚེ། དེ་དང་དེ་མི་འགྲུབ་ཅེས་ཟེར་བ་འདི་ནི། རང་ཚིག་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ་ཡིན་ ཏེ། དཔེར་ན་ཤི་བའི་རོ་དུམ་བུར་གཏུབས་ན་འཇིག་པ་བཞིན་དུ། མ་ཤི་གསོན་བཞིན་དུ་ཤི་ བའི་རོ་དུམ་བུར་གཏུབས་ཀྱང་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན། ཤིན་ཏུ་འབྲེལ་མེད་པ་བླ་ རྡོལ་ལྟ་བུའི་ཚིག་ཏུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་གསོན་བཞིན་དུ་ཤི་བའི་རོ་མི་སྲིད་པ་ལྟར་ དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དཔྱོད་པ་དེ་འདྲ་མི་སྲིད་དེ། རིགས་པ་དེས་ དཔྱད་ཕྱིན་དོན་དམ་ཁོ་ནར་དཔྱད་པར་འགྲོ་བས་སོ།

我將為您直譯此段藏文內容： 若說世間之規則亦是汝等欲許，則真偽差別為何非自宗。複次，正安立世俗時，以勝義觀察之理智觀察真偽差別，此乃勝義門之詰難，故成惡見之大基礎。不僅如此，《入中論》云："於世俗諦不應觀察。"謂唯立不觀察不推究之世俗，又于彼時云："以何理智知，非從自他生，彼理於世俗，亦非能了知，汝生當屬誰。"又于說人無我時亦云："彼于真實及世間中，以七相不成。"謂以勝義觀察之理智，雖於世俗觀察，亦能抉擇唯現而離彼非之離戲，如是二說：于觀察面許如幻世俗，前後語極相違且理亦不應。 以理智觀察時，于觀察面世俗自不成立故，無所觀察基之特徵離戲不可能，而顯現未滅而生起者，乃從習氣力不由自主而生起，非於理面，故於無觀察之唯顯現，不能安立離戲或如幻特徵及名言，因為若於未觀察未修習亦有彼，則一切輪迴者亦應成知如幻及趣入離戲智慧。 依汝宗，未觀察時許一切安立，此乃世俗諦之趣入方式，觀察時離一切許，此乃趣入勝義諦。若如是立論而說，於世俗亦觀察時彼彼不成立之說，此乃極相違自語。譬如，如說死屍分割則壞，而說未死活著時亦割死屍則壞，此成極無關聯如漏瓶之語。是故如活著時不可能有死屍，以勝義觀察之理於世俗如是觀察亦不可能，因為彼理觀察究竟則唯成勝義觀察故。

།དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་ དཔྱད་ཅེས་པའི་དཔྱད་པ་རང་ངོས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཡང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དཔྱད་པ་མ་ཡིན་ ཏེ་དཔྱད་པས་དོན་དམ་གོ་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་དཔྱད་འབྲས་ཀུན་རྫོབ་གོ་བ་ལ་ 17-440 འཇོག་དགོས་ཤིང་། ཁྱོད་དག་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དཔྱད་ན་དོན་ དམ་གོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲ་བའམ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དཔྱད་པས་དམ་པའི་དོན་གོ་བར་འགྱུར་ ཞེས་སྨྲ་ལ་རག དེའི་ཕྱིར་མ་འབྲེལ་བ། འགལ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་ལ་སུ་ཞིག་ཡིད་རྟོན་པར་ བྱེད། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲ་སྟེ། ཡང་ལོག་གི་དབྱེ་བ་གཉིས་སུ་མ་ཟད་ད་དུང་དབྱེ་བ་ དུ་མ་འཐད་ལྡན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། རིགས་པའི་དཔྱད་ངོ་ཞེས་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ ཏེ། འཇིག་རྟེན་དག་པ་པའི་དཔྱད་པ་དང་། དོན་དམ་རིག་ཤེས་ཀྱི་དཔྱད་པ་གཉིས་ཡོད་པས། དང་པོས་ནི་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་མ་འཁྲུལ་བ་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད། ཕྱི་མའི་ངོ་ན་ཀུན་ རྫོབ་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡང་མི་འགྲུབ་མོད་ཀྱི། དོན་དམ་དབྱིངས་ནི་འགོག་པ་ནུས་པ་ མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱའོ། །དོན་དམ་དངོས་ལ་ནི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང་། བློའི་རྟོགས་ ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དོན་དམ་གྱི་ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་གྱི་དོན་དམ་མོ། །དང་པོ་ ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་པ་ཡིན་ཡང་། གང་ལ་དམིགས་ཏེ་བསྒོམས་ན། གནས་ལུགས་མཐོང་ ཞིང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དོན་དམ་ དང་། རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་དམ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། ལུགས་གཞན་ལས་ཇི་སྐད་དུ། སྐྱེ་ལ་སོགས་ པ་བཀག་པ་ཡང་། །དམ་པའི་དོན་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར། །དོན་དམ་ཡིན་པར་ཁོ་བོས་འདོད། ། ཅེས་སྨྲ་བ་ལྟ་བུ་དང་མཚུངས་ཏེ། རིག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་དགག་བྱ་མཐའ་དག་བཀག་པ་ཙམ་ དེ་དང་། གཞན་ཡང་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་བདག་མེད་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། འདི་དངོས་ སུ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཀྱང་། དོན་དམ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་གྱི་རྣམ་ གྲངས་ལ་བགྲང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ནི། མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི། མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ སྤྱོད་ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལས། ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་པོ་སྟེ། ཀུན་ 17-441 རྫོབ་བདེན་པ་བཏགས་པ་བ་དང་། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ནི། དེ་དངོས་སོ། །རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ དོན་དམ་ནི་དོན་དམ་ཙམ་པོ་སྟེ། དོན་དམ་བཏགས་པ་བ་དང་། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་ དམ་ནི་དོན་དམ་དངོས་སོ།

我將為您直譯這段藏文內容： 以勝義觀察之理而觀察，雖觀察本身是世俗，然非世俗觀察，因為以觀察能了知勝義故。否則，應當安立觀察結果爲了知世俗，而汝等說以勝義觀察之理於世俗觀察則將了知勝義，或說於世俗觀察則將了知殊勝義理。是故，於此無關、相違、顛倒，誰能信賴？ 我等如是說：不僅真偽二分，更有諸多合理分類將出現。所謂理觀察面亦有二種：清凈世間之觀察與勝義理智之觀察二者。初者令生因果緣起無謬之定解，後者之面雖世俗顯現諸法皆不成立，然不能遮勝義法界。 勝義真實雖就體性無分，然依心之證悟方式，有勝義之世俗與勝義之勝義。初者雖是凡夫之智，然緣彼修習則見實相，將獲無分別智慧，此亦名隨順勝義及假名勝義。如他宗所說："遮遣生等故，隨順勝義故，吾許為勝義。"與此相同。即理智境中唯遮一切所破，及無常苦無我等亦是，此雖實為世俗，然因是趣入勝義方便故，計入勝義異名。 第二即獲見道以上諸聖者之等持無分別境。其中，邪世俗即僅是世俗，即假立世俗諦，而真實世俗即彼之實體。假名勝義即僅是勝義，即假立勝義，而非假名勝義即真實勝義。

།ཅིའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྐད་དོད། སམ་པྲྀ་ ཏའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ནས། ཡང་དག་པ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་མ་རིག་པའི་སྣང་ངོར་གྱུར་པའི་དོན་ཡིན་ ལ། ཡང་སམ་ནི་ཀུན་ནས་ཀྱི་དོན་དང་པྲ་ཏ་བསླུ་བ་དང་། སྒྲིབ་པ་དང་། བརྫུན་གྱི་དོན་ཡིན་ པས། ཀུན་ཏུ་བརྫུན་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ཚད་མས་བསྟན་པར་ བྱའོ། །ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐད་དོད་བྱ་བ་ཧ་རཿ ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ ལ། དེ་ཡང་བི་དག་ཨ་བ་ཧ་ར་མཚམས་སྦྱར་བའོ། །དེའི་བི་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ཤེ་ཥ་བསྣན་ཏེ། ཁྱད་པར་རམ། བྱེ་བྲག་གམ། ཐ་དད་པར་ངེས་བཟུང་བྱེད་པའི་དོན་ཏེ། བི་ཤེ་ཥ་ཞེས་བྱའོ། ། ཨ་བ་ནི་ངེས་པ། ཧ་ར་ནི་སྡུད་ཅིང་འཛིན་པ་ཡིན་པས། སོ་སོ་ཐ་དད་པར་ངེས་པར་འཛིན་ པ་ཞེས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ཞེས་པ་ནི། ལྟོ་ལྡིར་ཞབས་ཞུམ་པ་ལ་འཇུག་གི་གཞན་ལ་མ་ ཡིན་ནོ། །ཀ་བ་ཞེས་པ་ནི་གདུང་འདེགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་གི་གཞན་ལ་མ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་པ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དོན་ཐ་དད་པ་མང་པོ་ལ་མིང་སྣ་ཚོགས་པ་བསྙད་ཅིག་བརྗོད་ ལ་ངོས་བཟུང་བྱེད་པའི་དོན་ནོ། །ཐ་དད་ཅེས་པའི་ཐ་ཡིག་དང་། ཐ་སྙད་ཅེས་པའི་ཡི་གེ་དང་ པོ་ནི། དོན་གཅིག་སྟེ་དངོས་པོ་སོ་སོའི་མིང་ཡིན་པ་དང་། ཐ་དད་ཅེས་པ་ཡང་སོ་སོར་གནས་ པའི་དོན་ཡིན་པས་མིང་གཉིས་འདུས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་ལ་དགག་པའི་སྒྲ་སྦྱོར་བའི་ ཚེ། མི་ཐ་དད་ཅེས་མི་ཟེར་བར། ཐ་མི་དད་ཅེས་མིང་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུ་འཇུག་པ་མཐོང་ངོ་། ། དོན་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་པ་ར་མཱཪྠ་ཞེས་བྱ་སྟེ། པ་ར་མ་ནི་མཆོག་གི་དམ་པ་སྟེ། མི་རྟོག་པའི་ ཡེ་ཤེས་སོ། ། ཨཪྠ་ནི་དོན་ཏེ་དེས་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་ལ། ངེས་པ་ཐོབ་པའི་རྙེད་དོན་ནོ། །དེས་ན་ 17-442 དངོས་ནི་གནས་ལུགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ཡིན་མོད། རྗེས་མཐུན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སོ་ སོ་སྐྱེ་བོའི་རིག་ཤེས་མ་ནོར་བ་དང་། གནས་ལུགས་ལ་དམིགས་པའི་ལྷག་མཐོང་ཕལ་པ་ རྣམས་ལ་ཡང་། ཡེ་ཤེས་དང་། དོན་དམ་དང་། འཕགས་པའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཡོད་དོ། ། འོ་ན་ཡོད་དང་མེད་དེ་ཁོ་ན་སྟེ། ཞེས་པའི་གཞུང་ཁས་ལེན་དགོས་པས། གཟུང་འཛིན་མེད་ པ་དང་། རྣམ་རིག་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་གནས་ལུགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་སུ་འགྱུར་བས། དོན་དམ་ གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། སྤྱིར་ནི་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་པ་དང་དོན་དམ་ དངོས་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་ཙམ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཙམ་པོ་ནི། གནས་ སྐབས་སུ་དགོས་པའི་དབང་གིས་བཞག་པའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མ་ཟད་མཐའ་ཡས་པའི་བར་ དུ་ཡང་འགྱུར་རོ།

我將為您直譯這段藏文內容： 為何稱為世俗？從世俗的對應詞 saṃvṛti 字義引申，是于真實起遮障無明顯現之義，又 sam 是普遍之義，vṛta 是欺誑、遮障、虛妄之義，故為普遍虛妄。世間一詞，應由世間量來說明。 言說諦一詞中，言說的對應詞是 vyavahāra，其由 vi 及 ava hara 組合。其中 vi 加上 śeṣa，是差別或分別或差異確定之義，即 viśeṣa。ava 是確定，hara 是攝持，故為確定差別攝持之義。譬如瓶子，僅用於腹圓底凹而非他物；柱子僅用於擔任支撐梁之作用而非他物。如是分別心對諸多差異事物以種種名言命名並確定。 差異中的"差"字與言說中的第一字同義，即是各個事物之名，差異亦是各別安立之義，故為二名合一。因此於差異加否定詞時，不說"不差異"而說"差不異"，可見否定詞置於二名之中。 勝義一詞為 paramārtha，parama 是最勝殊勝，即無分別智慧。 artha 是義，即由其證解通達並獲得定解之所得義。故實際唯是實相智慧，然就隨順而言，凡夫無誤理智及緣實相之普通觀慧，亦可假立智慧、勝義、聖者之名。 若問：既需承許"有無即真實"之論典，則無能取所取及有唯識等如是實相真實有二，與勝義無二相違耶？一般而言，究竟實相與真實勝義是無二，然僅是勝義及僅是真實，乃依暫時需要而安立，故不僅二種，乃至可成無量。

།འོན་ཀྱང་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་ཞེས་པ་དེ་ཡོད་པ་ལས་ལོག་ཙམ་ལ་མི་ འཇོག་པས་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཡོད་པ་ནི་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི་གཉིས་ སུ་མི་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ཞིག་མིའི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་དང་། འགྲོ་བ་གཞན་དུ་མེད་པ་ གཉིས། གནས་ལུགས་སོ་སོ་མ་ཡིན་པར་བཞིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དང་། ཁྱད་ ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་ན་ནི། བསྐལ་པ་འབྱམས་ཀླས་པར་ཡང་ཟད་པ་མེད་མོད་ཀྱི། དེ་ ཙམ་གྱིས་གནས་ལུགས་མང་པོར་མི་འགྱུར་བས། འདི་ལ་བསམས་ནས་དགག་པ་ཐན་ཐུན་ སྨྲ་ཞིང་། མུ་ཅོར་གྱི་ང་རོ་སྒྲོག་པར་བྱེད་པ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་དོ། །བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་ འདི་ནི། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གསང་བའི་མདོའམ་རྒྱུད་ ལས་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འདུས་བྱས་ཀྱིས་རབ་ ཏུ་ཕྱེ་བ་དང་། འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །དེ་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི། སྤྱོད་པའི་ངོ་བོའོ། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་ པོའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་འདུས་བྱས་ནི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་ 17-443 འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་འདུས་མ་བྱས་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་སྤྱོད་པའི་ངོ་བོའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གང་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་འདུལ་བའི་དབང་ཉེ་ བར་བཟུང་སྟེ། བྱ་བ་དང་ལས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་བསླངས་བའི་ཚུལ་གྱིས་འདོགས་པ་སྟེ། རིགས་ ཀྱི་བུ་འདི་ནི་སྤྱོད་པའི་ངོ་བོའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཐེག་ པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གང་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པའོ། ། འདུས་མ་བྱས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། མཐའ་གཉིས་ལ་མི་བལྟོས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གདགས་པའི་ ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅིང་། མི་གདགས་པའི་ངོ་བོ་ཡང་མེད་དོ། །གང་ལ་གདགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ མེད་ཅིང་། མི་གདགས་པའི་ངོ་བོ་མེད་པ་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་མེད་དོ། །གང་ལ་སྤྱོད་པ་མེད་པ་དེ་ནི་ བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་ བྲལ་བའོ། །གང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་མི་འཁྲུགས་པའོ། །གང་མི་འཁྲུགས་ པ་དེ་ཆོས་སོ།

我將為您直譯這段藏文內容： 然而所謂無能取所取，並非僅僅從有而反轉而立，故無能取所取與有智慧是唯一，不成二種。譬如某人具有人之體性與非為他眾生二者，非為各別實相。雖以名相之分類及特性之分類說明，即便歷經無量劫亦無窮盡，然僅此不成多種實相，思及於此而說些許破斥、發出無義之聲者無有實質。 此二諦，金剛手灌頂所說大乘秘密經或續中如是說：大乘有二種，即有為所分別及無為所分別。其中有為所分別是行為體性。無為所分別之大乘即是大乘。善男子，複次有為是緣所生，是緣起相。善男子，無為是不生法性，是空性自體。善男子，複次何為行為體性之大乘？證得空性后，如來應供正等覺依地域時間調伏眾生之力，以事業行為普遍引發之方式假立，善男子，此即行為體性之大乘。善男子，其中何為無為之大乘即大乘？是如實安住法性之異名。善男子，所謂如實安住法性，是不可思議之異名。任何不可思議法性即是無為。任何無為即是不依二邊，于彼無可假立體性，亦無不可假立體性。若於何處無可假立體性及無不可假立體性，彼處無行為。若於何處無行為，彼即非所說。若非所說，彼離一切事物。若離一切事物，彼即不動。若不動，彼即法。

།ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་ རྒྱས་སོ། །གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་བདེན་པའོ། ། རིགས་ཀྱི་བུ་བདེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོད་པའོ། །ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བརྫུན་མ་ཡིན་པའོ། ། གང་བརྫུན་མ་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དག་པའོ། །ཡང་དག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཆོས་ ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་རྟོག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །གང་མི་རྟོག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དེ་ཡེ་ ཤེས་སོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་དེ་ནི་དངོས་པོ་ལས་གྲོལ་ཞིང་། 17-444 ཇི་ལྟར་གནས་པའི་གནས་ཚུལ་ཡང་ཡིན་ལ། མི་འཁྲུགས་པ་སྟེ་མི་འཇིག་པ་དང་། སངས་ རྒྱས་ཐོབ་མཁན་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་བྱ་སངས་རྒྱས་དངོས་དང་། བདེན་གྲུབ་དང་། ཡོད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཡིན་པར་གསུངས་ཤིང་། གདགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེས་སྒྲ་དང་རྟོག་པའི་ ཡུལ་ལས་འདས་པ་དང་། མི་གདགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེས་པ། སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་མ་ ཡིན་པར་རྣམ་ཤེས་ལ་སྣང་བའི་ངོ་བོར་ཡང་མེད་ཅེས་པ་སྟེ། ཀུན་བཏགས་དང་གཞན་དབང་ གི་མཚན་ཉིད་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་ཀུན་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ཅད་ཡིན་མོད་ཀྱི། གཟུང་འཛིན་རྒྱང་ཆད་དུ་སྣང་བའམ། ཡུལ་སེམས་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་སྣང་ཆ་དང་། མིང་ དོན་འབྲེལ་བར་སྣང་བའི་སྣང་ཆ་དང་། མི་དང་དུད་འགྲོ་དང་རི་དང་ཁང་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་ རགས་པར་འཛིན་པའི་བློ་དང་། རྣམ་རྟོག་གི་བཏགས་ཆ་དོན་སྤྱི་ཐམས་ཅད་དེ། མདོར་ན་ རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་གཟུང་བྱ་ཐམས་ཅད་དག དངོས་སུ་རྣམ་ཤེས་ལ་སྣང་བ་ ཡིན་ཡང་། གཉིས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ལས་སྣང་བའི་ཁྱད་པར། དངོས་སུ་སྒྲ་དོན་ ཅན་གྱི་རྟོག་པས་མ་བཞག་ཀྱང་ཕྱི་དོན་དུ་སྣང་བ་ལྟ་བུ་བཏགས་པར་བྱ་བ་ཀུན་བཏགས་ དངོས་ཡིན་ལ། འདོགས་མཁན་ནི་འཛིན་པ་རྣམ་རྟོག་ཡིན་ཏེ། རྣམ་རྟོག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ གཞན་དབང་ཡིན་ཀྱང་། བཏགས་ཆའི་རྣམ་པས་ཤེས་པ་འགྱུར་བའི་ཆ་དེ་ཡང་ཀུན་བཏགས་ སོ། ། གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ནི། ཀུན་བཏགས་ཀྱི་སྣང་ཆ་དེ་ཁོ་ན་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ བ་ཉིད་ཡིན་ལ། ངོ་བོ་སྣང་བ་དེ་འདྲ་འཆར་དུ་རུང་བའི་གཞི་ཤེས་རིག་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་ཙམ་སྟེ། དེ་ལ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་འཆར་བ་ནི། བག་ཆགས་ཀྱི་གཞན་དབང་ལས་ བྱུང་བ་ཡིན་པ་དང་། རྣམ་ཤེས་དེ་ཉིད་རང་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ལས་གྲུབ་པའི་ 17-445 ཕྱིར། གཞན་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་ལས་རང་དབང་མེད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། གཞན་དབང་ ཞེས་བཏགས་སོ། །དེ་ཡང་ཀུན་བཏགས་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བ་དང་། རྟག་ཏུ་འབྲེལ་བ་ གཟུགས་བརྙན་འཆར་བའི་གཞི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དེ་ཡིན་ནོ།

我將為您直譯這段藏文內容： 任何法即是如來現證圓滿正覺。任何如來現證圓滿正覺即是真實。善男子，任何真實即是存在。任何存在即是非虛妄。任何非虛妄即是真正。任何真正即是法性。任何法性即是無分別及完全無分別。任何無分別及完全無分別即是智慧。如是等廣說：彼法性即是解脫事物，也是如實安住之安住方式，以及不動即不壞，及諸獲得佛果者所獲得之真實佛果，及真實成就，及存在，及諸智慧，並說無可假立體性即超越言說及分別境，無不可假立體性即非混淆聲義之了別而顯現於識之體性，是遮遣遍計及依他起相。 其中遍計所執相者，雖是一切錯誤世俗，然能取所取顯現隔離，或境心顯現差別之顯現分，及名義顯現關聯之顯現分，及執著人及旁生及山及房舍等粗相之心，及分別假立分一切總義，簡言之，一切分別執持方式之所取境，雖直接顯現於識，然二取分別習氣所現之差別，直接雖非具聲義分別所安立然顯現為外境等，所假立即是真實遍計，能假立即是執著分別，彼分別自體雖是依他起，然以假立分而轉變心之分亦是遍計。 依他起相者，即是與彼唯一遍計顯現分相隨關聯，體性如是顯現之基礎，即唯是持取了別之識，于彼顯現種種即從習氣依他起而生，以及彼識自身亦從無始習氣而成故，從他習氣之力無自在而顯現故，假立為依他起。彼亦與遍計影像相似，及恒時關聯，猶如顯現影像之基礎鏡子。

། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། གཞན་གྱི་དབང་དེ་ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་དུ་འདྲེས་ པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ལ་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ སེམས་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གསེར་རྡོའི་གནས་སྐབས་ན་གསེར་དང་རྡོ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་ དུག་ལ་སེམས་ཅན་འཆི་བར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་། ཚེ་ཉི་ཟླ་དང་མཉམ་པར་བྱེད་པའི་ནུས་ པ་བཞིན་ཏེ། ནུས་པའི་རྫས་དང་མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་འགལ་ཡང་། ཕལ་པའི་མིག་གིས་དབྱེ་ བ་མི་ཕྱེད་ཅིང་། རྫས་དང་སྨན་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གང་ལས་འཆི་བ་མེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ འདྲ་མངོན་དུ་གྱུར་ན། འཆི་བྱེད་ཀྱི་རྫས་ནུས་དེ་རྩ་བ་ནས་བྱང་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ ལ་སྤང་བྱ་སྒྲིབ་པ་དང་། སྤོང་བྱེད་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་གཞན་དབང་ཡིན་པས་ གཞན་དབང་བླང་དོར་གྱི་གནས་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ། ཡོངས་གྲུབ་ནི་བླང་དོར་ལས་ གྲོལ་བའི་དོན་དམ་བདེན་པའོ། །གཞན་དབང་སྤངས་པས་ཀུན་བཏགས་རང་སར་དག་པར་ འགྱུར་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ ཡང་ཇི་སྐད་དུ། བརྟགས་པ་དང་ནི་ཤེས་པ་དང་། །དེ་བཞིན་བརྗོད་པ་རགས་པ་ཡིན། །དམ་ པའི་དོན་ནི་གཅིག་པུའོ། །ཞེས་བདེན་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་། དོན་དང་ཐོབ་དང་སྒྲུབ་པ་ནི། ། དོན་དམ་རྣམས་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཅེས་སོགས་གསུངས་ཏེ། སོ་སོའི་དབྱེ་བ་དང་། དངོས་ དང་། བཏགས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཤེས་དགོས་ཏེ། འདིར་ཧ་ཅང་མང་པར་འགྱུར་བས་མ་ སྤྲོས་སོ། ། དེ་ལྟར་ན་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་མཚན་གཞིའི་ཆོས་དེ་དག་ནི། རྟོག་པས་བཏགས་པ་ 17-446 ཙམ་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་ལ་སྣང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། ཡང་དག་པར་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་ མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་དེ་དག་གདོད་ནས་མེད་པ་དང་། དོན་དམ་གྱི་ཆོས་འགྱུར་བ་ མེད་པར་གནས་པ་ནི། གནས་ལུགས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་ པ་ནི། ཆོས་དབྱིངས་འགྱུར་མེད་ལ་ཆོས་དབྱིངས་དེའི་ཁྱད་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་འཇུག་པའོ། །ད་ ནི་སྐབས་འདིར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་གསུངས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དབུ་མའི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་དེ་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པར་བྱའོ།

我將為您直譯這段藏文內容： 圓成實相者，即是與彼依他起不可分離地混合而顯現於有情，然自性相極為相違，即是法性之心，譬如金礦時期之金與石。或者如毒有令有情死亡之力，及令壽命與日月等同之力，雖力之實物與相極為相違，然凡夫眼不能分辨，若顯現從任何實物及藥等緣無有死亡之彼等，則令死之實物力從根本清凈，即是如此。其中所斷煩惱障，及能斷道之一切智慧體性是依他起，故依他起是取捨處真實世俗，圓成實則是解脫取捨之勝義諦。由斷依他起則遍計自然清凈，然亦須了知遍計之自性。 複次如雲："分別及了知，如是言說皆粗相，勝義唯一也。"如是分辨二諦之差別，及"義及得及修，勝義許有三。"等所說，須知各自差別及實與假立之差別，此處若廣說則太多故未廣說。 如是蘊界處所相詮之諸法，唯是分別假立，及僅是倒心所顯，若究竟則全無所有。世俗諸法本來無及勝義諸法住于無變，即是實相，又世俗諸法本來未成即是以法界無變之法界彼之功德方式而趣入。今於此處當配合聖龍樹親說之《出世間贊》即中觀心要而解說。

།དེ་ལྟ་ཡང་ གཞུང་དེ་ལས། བློ་ལྡན་ཁྱོད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེའང་། སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་དྲི་ཟ་ཡི། །གྲོང་ཁྱེར་རྨི་ལམ་ཇི་ བཞིན་དུ། །བློ་ལྡན་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་བསྟན། །གང་དག་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས། །དེ་མེད་པར་ ནི་ཡོང་མིན་པས། །གཟུགས་བརྙན་ཉིད་དང་མཚུངས་པ་རུ། །གསལ་བ་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མི་འདོད། ། འབྱུང་བ་མིག་གིས་གཟུང་མིན་པས། །དེ་དངོས་མིག་གི་ཇི་ལྟར་ཡིན། །གཟུགས་ཉིད་བཟུང་ བར་རབ་བཀག་པས། །གཟུགས་ཉིད་དེ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་གསུངས། །ཚོར་བྱ་མེད་པར་དེ་མེད་ པས། །ཚོར་བ་ཉིད་ནི་བདག་མེད་པས། །ཚོར་བ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས། །ཡོད་པ་མིན་པར་ ཁྱེད་ཉིད་བཞེད། །མིང་དང་དོན་དག་ཐ་དད་མིན། །མི་ཡིས་ཁ་ཉིད་ཚིག་པར་འགྱུར། །གཞན་ ཡང་རྟོགས་པ་མེད་འགྱུར་ཞེས། །བདེན་པ་གསུང་བ་ཁྱེད་ཀྱིས་བསྟན། །བྱེད་པོ་རང་དབང་ ལས་ཉིད་ཀྱང་། །ཐ་སྙད་དུ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟན། །ཕན་ཚུན་བལྟོས་པ་ཅན་ཉིད་དུ། །གྲུབ་པར་ ཁྱོད་ཀྱིས་བཞེད་པ་ལགས། །བྱེད་པོ་ཡོད་མིན་སྤྱོད་པའང་མེད། བསོད་ནམས་དེ་མིན་རྟེན་ འབྲེལ་སྐྱེས། །བརྟེན་ནས་སྐྱེས་གང་མ་སྐྱེས་ཤེས། །ཚིག་གི་བདག་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་གསུངས། ། ཤེས་པ་མེད་པར་ཤེས་བྱ་མིན། །དེ་མེད་རྣམ་པར་ཤེས་པའང་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཤེས་དང་ཤེས་ བྱ་དག །རང་དངོས་མེད་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་འདི་ནི་བདག་མེད་ རྣམ་པ་གཉིས་ལས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ 17-447 ཆོས་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དང་དེ་སོ་སོ་ལ། གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་རང་དབང་ བའི་ངོ་བོ་དེའི་ཁྱད་གཞི་ཞིག་ཅི་སྟེ་ཡོད་སྲིད་ན། དེ་ནི་ཆོས་དེ་ཉིད་ཁོ་ན་རང་དབང་གི་གཞན་ མི་དབང་བས་བདག་ཅེས་བྱའོ། །མདོར་ན་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་འཁྲུལ་སྣང་ཙམ་མ་ ཡིན་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་གནས་ཚུལ་ལ་གྲུབ་རྒྱུའམ། ཚུགས་ཐུབ་ཞིག་ཡོད་ན་ ཆོས་ཀྱི་བདག་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ལྟ་བུ་ཡེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཤེས་བྱ་སྤྱི་དང་སོ་སོ་ གང་གི་སྟེང་ན་ཡང་དེ་འདྲ་གྲུབ་པ་མེད་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡིན་ནོ། ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པའི་གནས་ཚུལ་དེ་ལ་འཇུག་པ་ནི། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་རང་ གི་ངོ་བོར་མེད་ན། གཞན་གྱི་ངོ་བོར་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་དེ། གཤིས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་དེ་ ལ། མཉམ་གཞག་ཏུ་རྣམ་རྟོག་གི་ཡུལ་ཟད་དེ། གང་དུ་ཡང་མི་འཛིན་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་ པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ནི་གནས་ལུགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ངེས་ ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་སྟེ། ཐེ་ཚོམ་དང་ལོག་པར་རྟོག་པ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ ཕྱིར་རོ།

我將為您直譯這段藏文內容： 如是彼論中說："具慧者啊汝之蘊，如幻如陽焰如同食香城，如夢境般，為諸具慧者清晰宣說。若諸從因所生者，無彼則決定非有，如同影像般，為何不許明顯？諸大種非眼所取，彼體如何為眼境？以色性遮止所取，色性如是汝所說。無所受則彼不存，以受性即是無我，是故彼受以自性，非有即是汝所許。名與義二無差別，人之口即成言語，複次無有了解者，汝說宣說真實義。作者自在業本身，世俗中由汝宣說，互相觀待性，汝許為成立。無有作者亦無行，福德非彼緣起生，了知緣生即無生，語主汝如是宣說。無有智則無所知，無彼則無諸識，是故智與所知二，無自體性汝所說。"如是而說。 其中此是就二種無我中唯法無我而言，又彼於一切顯現音聲之法中，若於各別法中，以不共他之自在體性為彼之所依，若有可能存在，則彼即唯是彼法自在不由他之我也。總之，顯現音聲諸法若非唯是迷亂顯現，非唯是心假立，而於實相中有所成就或自立者，則成法我，然彼等決定不可能故，于遍及所知總別任何方面皆無如是成立，故一切法皆是法無我。 趣入法無我實相者，顯現音聲諸法各自體性若無，則豈有他體性，于無絲毫成立之理中，等持中滅盡分別之境，以不執著任何不緣何者之理趣入，后得中則唯以契合實相之定解亦當觀察，為斷除疑惑及邪分別故。

།ཅི་འོ་ན་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་ངོ་ བོས་ཡོད་པར་འདོད་པའི་དམ་བཅའ་བ་ཉམས་སོ་སྙམ་ན། བློ་གྲོས་ཁྲ་བོར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་ རིག་པའི་འཆར་ཚུལ་དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་བདེན་ཡང་། གང་ཞིག་མཆོག་ཏུ་རྣམ་པར་དཀར་བའི་ ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གསལ་བ་མཐོང་ངོ་། ། དེ་ཡང་སྨྲོས་ཤིག་ཅེ་ན། གང་སྣང་ཞིང་གྲགས་པའི་ཆོས་འདི་དག་ནི། ཅི་སྟེ་རང་གི་ངོ་བོས་ ཡོད་པར་གྱུར་ན། སྣང་བ་དང་མཐུན་པའམ། གྲགས་པ་དང་མཐུན་པར་ཡོད་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་མཚན་མོ་ཐོ་ཡོར་ལ་བལྟས་པས། མི་རེང་དུ་སྣང་བར་གྱུར་ན། གལ་ཏེ་མིར་སྣང་བ་ དེ་ངོ་བོས་ཡོད་ན་ནི། སྣང་བ་དང་མཐུན་པར་མིའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོད་དགོས་པ་ལས། དེ་ལ་ མིའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་མི་རེང་དུ་སྣང་བ་དེ་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །མི་རེང་དུ་སྣང་ 17-448 ཡང་དེར་མ་གྲུབ་ཕྱིན། རྨ་བྱ་དང་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དུ་ནི་སྣང་ཡང་མི་སྣང་ན། གྲུབ་ པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི། ཆོས་ ཀྱི་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར། རང་གི་ངོ་བོས་ཀྱང་མ་གྲུབ་བོ། །དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ ནི། སྣང་གྲགས་རྣམས་ལ་ཡོད་པར་འདོད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་འདྲ་བ་ མེད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཡིན་ལ། ངོ་བོས་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཅེས་པའམ་དེ་ཙམ་ཞིག་ལ་ བསམས་ན་ནི། རང་གི་ངོ་བོས་མེད་པའང་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་དང་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པས་དོན་དམ་ དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསམས་པ་དེ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་པ་གསལ་སྣང་ཅན་ལ། དོན་ དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ནི། དོན་དམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་ པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོས། དེ་བཞིན་བརྗོད་པ་རགས་པ་ཡིན། །ཅེས་ གསུངས་ཏེ། སྒྲ་རྟོག་གི་ཀུན་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཡུལ། ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པ་འདྲ་རུང་ དེ་ནི། དོན་དམ་མ་ཡིན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཀུན་བཏགས་དང་གཞན་དབང་གིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་བས་ན་ཅི་ཙམ་དུ་ཆོས་ཀྱི་བདག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་པའི་ རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་ཚུལ་དེར་མི་འགྱུར་ལ། དོན་དམ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ཚུལ་གཞན་ཡིན་པས། དེ་བདེན་པར་མེད་པས་འདི་བདེན་པར་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱི་ རྡེའུ་ལ་དམིགས་ནས་སྔགས་བཟླས་པས། དབང་པོ་བསླད་པའི་མི་རྣམས་ལ་གླང་པོའི་ གཟུགས་བརྙན་བྱུང་བ་ན་སྒྱུ་མར་སྣང་བའི་གླང་པོའི་གཟུགས་ལ་གླང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་ པས། གནས་དེ་ན་གླང་པོ་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་ཀྱང་། དེའི་ཤུལ་ན་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་མ་མཐོང་ བའི་རྡེའུ་ཡོད་པ་མི་འགལ་བ་བཞིན་ནོ།

我將為您直譯這段藏文內容： 若問是否由於法性智慧是法無我故，自體有之立宗已破？雖然雜染智慧者們的知見如是生起是真實的，然而具最極清凈且極為明瞭智慧者們，則見此二者之差別明顯。 若問其為何？若此等顯現音聲之諸法，倘若以自體而有，則應隨順顯現或隨順音聲而有。譬如夜晚觀察木樁，顯現為人形時，若人形顯現以自體有者，則應隨順顯現而具人之性相，然于彼處無有人之性相故，顯現為人形者以自體不成立。顯現為人形然于彼不成立已，顯現為孔雀及大象等其他，既不顯現則何須更說成立。是故一切顯現音聲之法，以是法無我故，以自體亦不成立。 于勝義法界智中，以無如顯現音聲諸法所許之自體及自相故是法無我，若思維是否以自體成立等爾許，則亦是以自體非有，以聲與意之詮說所思維之勝義法界智，及於世俗明顯顯現之覺知中，顯現為勝義智慧者，以非勝義故，及以自體不成立故。 如是大攝政亦說："如是詮說乃粗重。"以聲分別遍詮說之境，彼圓成實勝義之相似相，非是勝義，以是世俗遍計及依他所攝故。是故於一切具法我性相者，皆不成為圓成實勝義之自體存在方式，而勝義以自體存在方式是他性故，彼無有真實故此不成無真實。 譬如幻師緣石塊誦咒，于根識迷亂諸人生起象之影像時，于幻現象形無有象之性相故，彼處本來無象，然其遺蹟處有諸人未見之石塊亦不相違。

།གླང་པོར་སྣང་བ་དེ་ནི། རྡེའུ་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ ཡིན། དེ་ལས་གཞན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ཡིན། རྡེའུ་དེས་དེ་བསྐྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན། མི་ རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྡེའུ་དེ་ཉིད་གླང་པོར་མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན། རྡེའུ་མ་ཡིན་པའི་གཞན་ཞིག་ 17-449 གླང་པོར་མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྔགས་དང་རྫས་དང་སྒྱུ་མ་མཁན་པོའི་བསམ་གཏན་ དང་། རྡེའུ་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་འཛོམས་པ་ལས། མི་རྣམས་ལ་གླང་པོ་ ཆེའི་རྣམ་པ་ཙམ་ཞིག་མཐོང་བར་ཟད་དེ། དངོས་གནས་ལ་མེད་པའི་གླང་པོ་ཆེ་མཐོང་བ་ན་ དེའི་ཤུལ་ན། མི་རྣམས་ཀྱིས་མ་མཐོང་བའི་རྡེའུ་ནི་ཡོད་དོ། །གླང་པོ་དང་རྡེའུ་གཉིས་བསྐྱེད་ བྱ་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་ཀྱང་། རྡེའུ་མེད་ན་ནི་དེ་ཡང་མི་འབྱུང་ངོ་། །སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ གླང་པོ་དང་། མ་མཐོང་བའི་རྡེའུ་གཉིས་མཚན་གཞི་ཡང་གཅིག་མ་ཡིན་ཅིང་། སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ ལ་གླང་པོ་ཆེའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས། རྡེའུ་ལ་རྡེའུ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མི་འགྱུར་ལ། རྡེའུ་དེ་ ལ་གླང་པོ་ཆེའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་རྡེའུ་དེ་གླང་པོ་ཆེར་མི་འགྱུར་མོད་ཀྱང་། རྡེའུ་མ་ཡིན་ པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་འཇིག་རྟེན་དུ་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་སྦྱར་ཏེ། དོན་དམ་པའི་དབྱིངས་དེ་ཡོད་པ་དང་། དེ་ལ་ལོག་པར་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་འཁོར་བའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ འདི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དོན་དམ་དབྱིངས་དེས་འཁོར་བ་བསྐྱེད་པ་ ཡང་མ་ཡིན་ལ། འཁོར་བ་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ཡིན། དབྱིངས་དེ་མ་ཡིན་པའི་ཚུགས་ཐུབ་ ཀྱི་དངོས་པོ་གཞན་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན། སེམས་ཅད་རྣམས་ལའང་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ཀུན་ རྫོབ་འཁོར་བར་སྣང་བའང་མ་ཡིན། དེ་མ་ཡིན་པའི་ཚུགས་ཐུབ་གཞན་ཞིག་འཁོར་བར་བྱུང་ བའང་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་བདེན་པར་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་ལས་ཉོན་རྣམ་རྟོག་འཁྲུལ་ བས། གནས་ལུགས་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཙམ་ལས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་མཐའ་དག་ སྣང་བར་ཟད་དོ། །གནས་ལུགས་ལ་དེ་མེད་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་འཁོར་ བ་ཀུན་རྫོབ་དེའི་ཤུལ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མི་མཐོང་བའི། དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་བདེ་ བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་གནས་ལུགས་ལ་རྟག་ཏུ་ཡོད་དོ།

我將為您直譯這段藏文內容： 顯現為大象者，既非從彼石塊生，亦非從彼之他生，彼石塊亦非生彼，諸人亦非見彼石塊即是大象，亦非見非石塊之他物為大象。以咒語、物品及幻師禪定，以及緣石塊作意等和合故，于諸人僅見大象之相而已。實際上見到非實有之大象時，其遺蹟處有諸人未見之石塊。大象與石塊二者雖非所生能生，然若無石塊則彼亦不生。諸人所見之大象與未見之石塊二者既非同一事例，又因幻化大象無有大象之性相故，石塊不成無有石塊性相，又因彼石塊無有大象性相故，雖彼石塊不成大象，然不成非石塊。此為世間共識。 如是於此亦當配適：勝義法界彼之有，及於彼邪緣之分別、業及煩惱等諸因緣和合故，此輪迴種種顯現於諸有情顯現。勝義法界彼非生輪迴，輪迴亦非從彼生，亦非從非彼法界之自主實物他生，于諸有情法界彼亦非顯現為世俗輪迴，非彼之自主他物亦非成為輪迴。若異此者，以無真實而顯現之業惑分別迷亂，僅是于實相顛倒趣入故，顯現一切世俗顯現而已。實相中雖無彼，然于諸有情所見之輪迴世俗彼之遺蹟處，有諸有情不見之勝義法性如來藏恒時住于實相。

།དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་ 17-450 གཉིས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་ཀྱང་། ཅི་སྟེ་དོན་དམ་མེད་པ་ཞིག་སྲིད་ན་ནི། སེམས་ཅན་ སུ་ལ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་མི་འབྱུང་ངོ་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ཀུན་རྫོབ་ དང་། མ་མཐོང་བའི་དོན་དམ་གཉིས་མཚན་གཞི་ཡང་གཅིག་མ་ཡིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་རྣམས་ ལ་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་ཀྱང་། དོན་དམ་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མི་འགྱུར་ ཞིང་། དོན་དམ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་ཀྱང་། དོན་དམ་མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ རོ། །གཟུགས་སོགས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་ཚེ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་ན། གཟུགས་སོགས་ངོ་བོས་མི་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཀྱང་། གཟུགས་སོགས་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ལ་ གཟུགས་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པས། དེ་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པར་མི་འགྲོ་སྟེ། བ་ལང་དུ་སྣང་ བ་ལ་བ་ལང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་ན། བ་ལང་དུ་སྣང་བ་དེ་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་ འགྲོ་ཡི་མིར་སྣང་བ་ལ་བ་ལང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་ཀྱང་། རྒྱུ་མཚན་དེས་མི་མེད་དུ་མི་འགྱུར་ བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་གང་དང་གང་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་ན་ཆོས་ཀྱི་ བདག་ཡོད་པར་འགྲོ་རྒྱུའི་ངོ་བོས་གྲུབ་ཚུལ་དང་། དོན་དམ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་ཚུལ་གཉིས། ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་བློ་རྩེ་གཏད་མཚམས་མི་འདྲ་ཞིང་། ངོ་བོས་གྲུབ་ཚུལ་མི་འདྲ་བས་ཆོས་ཀྱི་ བདག་མེད་དང་རང་གི་ངོ་བོས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མི་འགལ་ལོ། །དཔེར་ན་བ་ལང་རང་གི་ མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན། ནོག་ལྐོག་ཤལ་ཅན་ཡིན་དགོས་ཀྱང་། མི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ གྲུབ་པ་ལ། ནོག་ལྐོག་ཤལ་ཅན་ཡིན་མི་དགོས་པ་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ གྲུབ་ན། རྣམ་ཤེས་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་དང་། རྣམ་རྟོག་གིས་ཇི་ལྟར་བཟུང་བ་ལྟར་གྲུབ་ དགོས་ཀྱང་། དོན་དམ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ལ། རྣམ་ཤེས་དང་རྣམ་རྟོག་ལ་སྣང་བ་ལྟར་ གྲུབ་མི་དགོས་སོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་ནི་ཡོད་ན་གཅིག་དང་དུ་མ་གང་རུང་དུ་ཡོད་དགོས་ ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་གང་ཡང་མ་ཡིན་པ། རྣམ་ཤེས་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་མི་རུང་བ། ཀུན་རྫོབ་ 17-451 ཏུ་གྱུར་ཚད་ཤེས་རྟོག་ཁོ་ནས་བཞག་ཅིང་། ཤེས་རྟོག་གི་ཡུལ་ཁོ་ནར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ དམ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་ལས་འདས་ཀྱང་། རྣམ་ཤེས་དང་རྟོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྱོན་དེ་མེད་དེ་ཤེས་རྟོག་གི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཅིང་ཤེས་རྟོག་གིས་བཞག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ། གཅིག་ དང་དུ་མ་གཉིས་མིན་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我將為您直譯這段藏文內容： 勝義與世俗二者雖非所生能生，然若有勝義不存在之可能，則于任何有情皆不生世俗顯現。諸有情所見之世俗與未見之勝義二者非同一事例，雖諸世俗無有各自性相，然勝義不成無有自性相，且勝義雖無世俗性相，然亦不成無有勝義。 于觀察色等之時，若色等性相不成，則色等雖不以自性成立，然于非色等者無有色等性相故，彼不成非自性成立。譬如於現為牛者無有牛之性相，則彼現為牛者成為迷亂顯現之因由，然于現為人者雖無牛之性相，以彼因由不成無有人。是故於任何世俗法若以自性成立則應成有法我之以自性成立方式，與勝義以自性成立方式二者，以自性成立之心所緣界限不同，以自性成立方式不同故，法無我與以自性真實成立不相違。 譬如牛若以自相成立，則必須具有垂胡峰肉，然人以自相成立者不必具有垂胡峰肉。如是世俗若以自相成立，則必須如識所顯現及如分別所執取而成立，然勝義以自性成立者不必如識與分別所顯現而成立。 是故世俗若有，則必須為一或多任一而有。以非一非多者不堪為識知分別之對境，一切世俗唯由識知安立，且唯定為識知之對境故。勝義雖超越一多，然以非識與了知之對境故，無彼過失。以非識知之對境且非識知所安立者，一與多二者非為相違故。

།དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་ནི་ཡོད་ན་དངོས་ པོ་དངོས་མེད་གཅིག་དུ་མ་ལ་སོགས་པ་འགལ་འབྲེལ་ཅན་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བློའི་དཔྱད་ བྱར་ཡོད་པ་དང་། སྤྲོས་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་དགོས་ལ། དོན་དམ་ནི་དེ་དག་ཏུ་མེད་ཀྱང་། ཡེ་ ཤེས་ཆེན་པོའི་རང་རིག་རང་མྱོང་སྤྲོས་བྲལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར། གདོད་ནས་རྟག་ཏུ་ གནས་ཤིང་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བས། དོན་དམ་པའི་ངོ་བོས་ཡོད་ཅིང་། གནས་ ལུགས་སུ་བདེན་ལ། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངོ་བོར་རྟག་པ་བརྟན་པ་ཐེར་ཟུག་པ། ཞི་བ་གཡུང་དྲུང་ ཆེན་པོའི་ངང་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་སྒྱུ་མའི་ཚོགས་པ་གཅིག་ཉིད་ལས། སྒྱུ་མ་ དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱུང་ན་སྤྲུལ་པ་མཐའ་ཡས་པ་དེའི་གཞི་རྟེན་ནི་ཚོགས་པ་གཅིག་པུ་དེ་ཡིན་ ལ། ཚོགས་པ་གཅིག་པུ་དེས་སྤྲུལ་པ་དེ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་གྲགས་པ་དང་། རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པ་དེ་ནི་གདོད་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར། ཚོགས་པས་ཁྱབ་རྒྱུ་མ་གྲུབ་ཅིང་། ཚོགས་པ་ ལ་བརྟེན་མཁན་ཡང་མེད་མོད་ཀྱི། དཔྱད་པ་མ་བྱས་པར། སྣང་བ་དང་ཚོགས་པ་གཉིས་ཀའི་ སྟེང་ནས་བཤད་པའི་ཚེ། ཁྱབ་པ་དང་བརྟེན་པའི་རྣམ་གཞག་འཇོག་པར་ལྟར། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་དམ་དབྱིངས་ལ་བརྟེན་པ་དང་། དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་བོ་ཞེས་འཇོག་ཅིང་། དཔྱད་ན་ཀུན་རྫོབ་གདོད་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར། དོན་ དམ་དབྱིངས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱ་རྒྱུ་གཏོར་ལ། དོན་དམ་ལ་རྟེན་མཁན་ཡང་མ་གྲུབ་བོ། །འོན་ ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་ཤར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤུལ་ན། གནས་ཚུལ་ལ་དོན་དམ་གཅིག་པུ་ གནས་ཤིང་། དེ་ནི་སྣང་བ་ཀུན་ལ་ཉེ་རིང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ནི་ཡིན་ལ། 17-452 འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཟབ་མོ་ མཐར་ཐུག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཁྱབ་རྟག་ནི་དེ་ཡིན་ལ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལྟར་མཛད་པ་རྒྱ་ ཆེའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཁྱབ་པར་ངེས་པར་བརྗོད། །དེ་ཉིད་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྟག་པ་ ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ནི། ཀུན་རྫོབ་གཙོ་བོར་བྱས་པའི་ཁྱབ་རྟག་ ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་ནི། བདེ་ གཤེགས་སྙིང་པོ་རང་རིག་འགྱུར་མེད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དེ་ལ། གློ་བུར་དྲི་མ་སྣང་ཞིང་ གྲགས་པའི་ཆོས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ།

我將為您直譯這段藏文內容： 是故諸世俗若有，則必須有實與無實、一與多等相違相屬，且作為世俗心識之所觀察，以戲論方式而有。勝義雖無彼等，然于大智慧之自證自覺離戲一切相中，本來恒時安住，離生滅住三，故以勝義自性而有，于實相中真實，以離戲自性常住堅固恒久，安住于寂靜大金剛之境界中。 譬如從一幻化聚合，若生無量幻化，則彼無邊化現之所依為彼一聚合，唯一聚合遍及彼一切化現為共稱，然若觀察，由幻化化現本來無故，聚合之遍及不成立，且無依于聚合者。然于未作觀察時，就顯現與聚合二者而說之時，如安立遍及與依止之建立，一切世俗所知亦依于勝義法界，且勝義法界遍及一切所知，如是安立。若觀察，以世俗本來無故，勝義法界所遍及之境已散，且無依于勝義者。 然一切世俗顯現背後，于實相中唯一勝義安住，彼於一切顯現無有親疏故為遍及，且以無變異離生滅住三故亦為常。究竟甚深之所攝遍及與常即是彼。如所言："如是事業廣大故，定說佛陀遍一切，彼即無有窮盡故，亦說是為常住者。"如是者即是以世俗為主之遍及與常。是故以多種方便所說法無我之精要即是：于如來藏自證不變一切相中，暫時垢染所現所知任何法皆不成立，即是此義。

།དེ་ཡང་དེ་ལ་དེ་མ་གྲུབ་པའི་ཆ་ཙམ་ ནས་འཇོག་པ་མ་ཡིན་གྱི། མ་གྲུབ་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དོན་གྱི་ གཙོ་བོར་བཟུང་ངོ་། །དེས་ན་དགག་གཞི་གཟུགས་སོགས་ཆོས་རྣམས་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་ ཀྱིས་སྟོང་པ་ཙམ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པའི་དོན་དུ་འདོད་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ཕལ་པའི་རྣམ་ རྟོག་ལས། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་བློ་ཁ་ཅུང་ཟད་འཕགས་པ་ཙམ་གྱི་རྣམ་རྟོག་རགས་པ་ཡིན་ ལ། ཡང་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་ཞིང་། གྲུབ་ན་ཡོད་པར་ གྲུབ་དགོས་པ་འཐད་ཀྱང་། ཡོད་པ་མ་གྲུབ་ཕྱིན་མེད་པ་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ནི་སྤྱི་ལྡོག་ནས་ཡེ་མི་ སྲིད་པར་གོ་ནས། ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་གྱི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཙམ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་ དུ་འདོད་པ་ཡང་། དེ་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་ནས་ནོར་བ་ནི་མ་ཡིན་མོད། ཆོས་བདག་མེད་པའི་དོན་ གྱི་ཕྱེད་ཙམ་ལས་མ་རྟོགས་སོ། །ལྟ་བ་དེའི་སྟེང་དུ་རང་སྟོང་སྨྲ་བར་གྲགས་པ་ཐམས་ཅད་ དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱང་སྣང་གྲགས་རྣམས་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པ་ དང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡོན་ཏན་ཅན་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་པར་འདོད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ནི་ དོན་དམ་དབྱིངས་མ་ཡིན་པར། ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ནར་འདོད་པ་དང་། དེ་དག་དེ་སྟོན་པའི་གསུང་ རབ་རྣམས་ཀྱང་དྲང་དོན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་ཞིང་སྐུར་བ་འདེབས་ལ། གཞན་སྟོང་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ 17-453 གྲུབ་མཐའ་གསལ་བར་མཛད་པའི་སྐྱེས་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་སྡང་སྨྲས་ བྱེད་པ་ནི། ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་ཚབས་ཆེ་བ་སྟེ་སྡིག་པའི་ལས་རླབས་ཆེན་པོའི་མཐུ་ལས། ངན་ སོང་ནས་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བ། བདུད་དང་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའོ།

我將為您直譯這段藏文內容： 複次，並非僅從彼于彼不成立之分而安立，而是以不成立所差別之覺慧智為義之主要所執。是故，將所破事基色等諸法空于所破真實成立僅此作為法無我之義者，乃較世間凡俗分別稍勝空性一方之粗顯分別。 又，顯現所知一切法本來未曾有，若成立則應成有，此雖應理，然未成有則以自性成立為無，從總義上了知永不可能，故將離有無是非戲論僅此作為法無我之義者，從僅此方面雖無謬誤，然僅悟法無我之義一半而已。 於此見解之上，一切所謂自空論者，說勝義法界亦如顯現所知無別而不真實成立，且謂如來藏具功德于所知不可能，且謂智慧非勝義法界，唯是世俗，且謂宣說彼等之經典亦是不了義而誹謗，且對顯明大他空中觀宗義之大士菩薩眾生起嗔言，此乃極大錯謬，以大罪業力，從惡趣至惡趣流轉，為魔與惡友所攝受。

།རང་ གིས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཆོས་ཟབ་མོ་དང་དམ་པ་རྣམས་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་བཞིན་པ་ནི་འདི་ སྐད་དུ། བདེན་པ་གཉིས་པོ་རྣམ་ཕྱེ་ཡང་། །ཤིན་རྟ་ཆེ་དག་རྨོངས་ཉིད་ན། །ཞེས་རང་ཡོན་ ཏན་ཆེན་པོར་ང་རྒྱལ་བའི་ཁེངས་ཚིག་དང་། དམ་པ་རྣམས་ལ་སྡང་སྨྲས་མི་བཟད་པ་བྱས་ ཟིན་ནས། ཡང་འདི་སྐད་ཅེས། མི་ཡང་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ། །བློ་སྦྱངས་ཉམས་ཡང་རབ་ ཏུ་ཆུང་། །འཁོར་བའི་དགོན་པ་བགྲོད་པར་དཀའ། །སྲོག་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་གཡོ་བ་ཡིན། །བཤེས་ གཉེན་བཟང་པོ་རྙེད་པར་དཀའ། །མོས་པ་མེད་དུ་ཟིན་ན་ཡང་། །རབ་ཏུ་སྡང་བ་གང་དུ་ དགོས། །ཞེས་གཞན་བསླུ་བའི་ཁ་ཚིག་མཁས་མཁས་ལྟར་སྨྲ་སྟེ། མི་ལུས་རྙེད་དཀའ་ཞིང་། ཆོས་ཟབ་མོ་དང་མཇལ་བའི་སྐབས་སུ། སྡང་སེམས་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་གཞན་ལ་སྨྲས་ཀྱང་། ཡང་དེ་མ་ཐག་ཏུ། སྡང་བས་ཚིག་པ་ཁྱོད་ལ་ནི། །དལ་བ་འབྱོར་པའང་རིང་བར་གསལ། ། ཞེས་ཞེ་སྡང་གི་ཚིག་རྩུབ་ཤོར་བས། གཞན་ལ་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་དེ་རང་ཉིད་ལ་དེ་འཕྲལ་ཁོ་ ནར་ཐོག་ཏུ་བབ་པ་དང་། ཡང་ཁ་ཅིག་རང་གིས་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་རྣམས་ཚིག་དོན་དང་ཡེ་མི་ མཐུན་པའི་སྐྱོགས་བཤད་འབའ་ཞིག་གིས་དགོངས་དོན་ལོག་པར་འགྲེལ་ཞིང་། རྣམ་པ་དེ་ ལྟའི་མདོ་སྡེ་གཞན་ཡང་ནི། དྲང་དོན་ཉིད་དུ་ལུང་འདིས་གསལ་བར་བྱེད། ཅེས་མདོ་སྡེ་ འགའ་ཞིག་གི་ཚིག་ལ་འཁྱོག་བཤད་ཀྱིས་བསྒྲིབ་མི་ཐུབ་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་རྣམས། དྲང་ དོན་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བཀྲལ་ནས། ཅི་ཏོལ་ཆེན་པོས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་མ་རུངས་པར་བྱེད་ བཞིན་དུ། རྒྱལ་བའི་གསུང་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་དམ་པ་རྣམས་ལ། འདི་དག་གིས་ བཀའི་དོན་ལོག་པར་སྨྲས་སོ། །ཞེས་ཟེར་བ་ནི་རང་སྐྱོན་གཞན་ལ་བགོད་པར་བྱེད་པ། གཡོ་ 17-454 སྒྱུ་ཅན་གྱི་རྣམ་ཐར་ཏེ། རང་གི་སློབ་མ་རྣམས་བསླུ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆེས་ཆེར་ གྲགས་པ་ལེགས་ལྡན་གྱིས་ཀྱང་། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་རྒྱལ་བས་ལུང་མ་བསྟན་ཅེས་ སྨྲས་སྣང་ན། འཇམ་དཔལ་གྱི་རྩ་བའི་རྟོག་པ་མ་མཐོང་བར་བབ་ཅོལ་བསྟེན་པའམ། མཐོང་ ཡང་སྦེད་པའི་སྒྱུ་ཐབས་གང་རུང་ལས་མ་འདས་ལ། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱི་ལེགས་ བཤད་མང་པོ་ཞིག་བསྐུས་ནས་རང་གིས་ཤེས་པ་སྐད་དུ་སྨྲ་ཞིང་། ཡང་སྐབས་གཞན་དུ་ དབྱིག་གཉེན་ཤིན་ཏུ་འགོག་པར་བྱེད་པ་ཡང་གཡོ་ཅན་གྱི་རྣམ་ཐར་རོ། །འོན་ཏེ་སྣང་གྲགས་ ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་སྟོང་པའི་སྤྲོས་བྲལ་དུ་ཁས་བླངས་ཏེ། དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ དགག་སྒྲུབ་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར། བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་ན་ནི། སྐུར་འདེབས་མ་བྱས་པའི་ ཕྱིར་ཉེས་པའང་མེད་ལ། སྟོང་ཉིད་ཐུན་མོང་བ་ལ་མོས་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། རང་གི་སྐལ་ བ་དང་འཚམས་པའི་ཆོས་དེ་ཙམ་ལ་འཇུག་པ་ཡང་ངོ་མཚར་ཆེ་སྟེ། སྔོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ པར་སྨྲ་བ་རྣམས་བཞིན་ནོ།

我將為您直譯這段藏文內容： 自己一而再、再而三地誹謗深奧正法，如此說道："雖已分別二諦，大車師仍愚昧。"以此自詡具大功德的傲慢語並對諸聖者作不可忍之嗔言后，又說此言："人身亦極難獲得，修習智慧極其少，輪迴荒野難跋涉，生命亦極其動搖，善知識亦難獲得，縱然無有信解心，何須生起極大嗔。"如是說出似智者般欺誑他人的言辭。 雖對他人說道人身難得，值遇深法之際莫生嗔心，然而隨即又道："于汝嗔恨忿怒者，閑暇圓滿明顯遠。"因放出如此嗔恨粗語，故自己立即遭受了所說他人之過失。 又有一些人以完全違背經典文義的偏說來錯解深奧經典之密意，說道："如是性相之其他經典亦，此教證明確顯示為不了義。"將某些經典中無法以曲解遮蔽而極為明顯之義，解釋為唯是不了義，以大胡亂而敗壞佛陀教法，卻對信仰佛語的諸聖者說："此等錯解佛語之義。"此乃將自過歸咎於他的狡詐者之行狀，是在欺騙自己的弟子。 如是極負盛名的清辯亦說阿阇黎無著未被佛陀授記，觀此，或是未見《文殊根本續》而妄加揣測，或是見而故意隱瞞，不出此二。竊取阿阇黎世親眾多善說而自稱了知，又於他處極力詆譭世親，此亦為狡詐者之行狀。 然若承認一切顯現所知本來空性離戲，于勝義智慧不作任何破立，而保持舍心，則因未作誹謗故亦無過失，以信解共通空性而趣入故，于契合自緣分之如是法而趣入亦極為稀有，如同往昔諸說無自性者。

།སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གདོད་མ་ནས་མ་གྲུབ་ལ། དེའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་འགྱུར་མེད་མཁའ་ཁྱབ་ནི། ཆོས་ཀྱི་ བདག་མེད་ཀྱི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་གྱ་ནོམ་པའོ། །ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ ཆོག་གོ །དེ་ལྟར་ན། དོན་དམ་དབྱིངས་དེ་མཚན་མས་སྟོངས་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་ལ། མཚན་ མ་ཡང་དངོས་པོའམ་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དངོས་པོ་དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔར་འདུས་སོ། ། དེ་ལ་དབང་པོ་ལྔ་དང་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རྣམས་ནི་འབྱུང་བ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་འབྱུང་ལས་གྱུར་ པ་ཡིན་པའི་དོན་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རེག་བྱའི་ནང་ཚན་ཡང་། ཡང་ལྕི་དང་འཇམ་རྩུབ་ལ་ སོགས་པ་ཡང་འབྱུང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་རེག་བྱ་ཡིན་པར་འདོད་ན། དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་མི་འདོད་དེ། རྒྱུ་མིག་གི་བཟུང་བྱ་མ་ཡིན་པ་འབྱུང་བ་ རྣམས་ལས། འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་མིག་གི་བཟུང་བྱར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་མི་སྐྱེ་ 17-455 བར་ཐལ་ཏེ། གཟུགས་དང་རེག་བྱ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ དང་། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་སྟེ། རྒྱུ་འབྱུང་བ་ལས་བལྟོས་པའི་ ཕྱིར། ཞེས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་དང་། ཚོར་བ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་དེ། ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་རྣམས་རྒྱུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་མི་འོང་བ་ལ་བལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུ་ཤེས་ ནི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། མཚན་མ་དེ་ཡང་མིང་དང་དོན་འདྲེས་པར་ འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན། མིང་དང་དོན་ཐ་དད་མ་ཡིན་པར་ངོ་བོ་གཅིག་ན་ནི། མེ་ཞེས་ བརྗོད་པས་རྗོད་པ་པོའི་ཁ་ཚིག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པར་གྲུབ་ན་ ནི། མིང་ལས་དོན་རྟོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་ན་འབྲེལ་པ་མེད་ པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པར་གཏོགས་ཏེ། མིང་དང་དོན་ དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་དེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་དུ་མ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི་རྩ་བའི་སྦྱོར་བའོ། །དེའི་རྟགས་གྲུབ་པ་ནི་གོང་དུ་ བསྟན་པ་དེའོ། །འདི་བྱེད་ནི་ལས་ཡིན་ལ། བྱེད་པ་པོའི་སྐྱེས་བུའི་གང་ཟག་གི་འདོད་པའི་ ཡུལ་ལ་ལས་ཞེས་བྱའོ། །སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་དེ་ནི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱང་མངོན་པར་ འདུ་བྱེད་ཅེས་དང་། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་དང་། མི་གཡོ་བའི་ལས་ལའང་དེ་ལྟར་ སྟོན་པས་གསུངས་པ་ནི། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་ན་དེ་མ་ཡིན་ནོ། ། ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་སྟེ། བྱེད་པ་པོ་ལ་བལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་གང་ཞིག་ཕ་ མེད་ན་བུར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ།

我將為您直譯這段藏文內容： 一切顯現與所聞之法本來無成，因此離一切戲論之不變遍空智慧，是圓滿清凈殊勝的法無我之義。極為戲論已足。如是，勝義界離相即是空性，而相唯是事物或依事物，此事物亦攝於五蘊。 其中五根與色聲香味等是從界生，即從大種所生之義。如是觸之分類中，輕重與柔粗等亦是大種之果，若承許諸大種亦是觸，則不許彼等以自性成立。因為從非眼所取境之諸大種因，不應生起作為眼所取境之色處果法，以色與觸以自性無成而異故；又色與形皆非以自性成立，以觀待大種因故。以此緣起因相，受亦無自性成立，以苦樂諸受觀待悅意與不悅意之因故。 想乃執持相之本性，而此相亦是執持名義混合之本性，若名與義非異而為一體性，則說"火"時說者口應燒焦，若以自性異體成立，則不應從名了知義，以若自性異則無關聯故。此屬一異理，名與義以自性無有，以非自性一亦非多故，如影像，此為根本論式。其因成立如上所示。 此作即業，作者士夫補特伽羅所欲境稱為業。彼士夫補特伽羅造作福德業等所說，及非福業與不動業亦如是所說者，唯是名言宣說，勝義中非如是。業非自性成立，以觀待作者故，如某士夫無父則不成為子。

།བྱེད་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱང་ཡོད་སྙམ་ན། བྱེད་པ་པོ་ ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་སྟེ། ལས་མ་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་པོ་མི་འཐད་པ་ནི་ལོ་ཐོག་མེད་ན་རྔ་བར་ བྱེད་པ་པོ་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་ཕན་ཚུན་བལྟོས་པས། གཉིས་ཀར་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། འོན་ཀྱང་འཁྲུལ་བའི་སྣང་ངོ་དང་། རྟོག་ངོ་ཙམ་དུ་ལས་དང་བྱེད་ 17-456 པ་ཡོད་དོ། །དེ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་བྱེད་པ་པོའི་བྱེད་པ་ཡང་མེད་ ལ། བྱེད་པོས་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའང་མེད་ཅིང་། བསོད་ནམས་གསོག་པ་ལ་སོགས་ པའང་མེད་དོ། །ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་དེའང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་སྟེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་རྟེན་ འབྲེལ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་ སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་ལས་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་བར་མཐོང་། ། གང་གིས་སྟོང་ཉིད་ཤེས་དེ་བག་ཡོད་ཡིན། །ཅེས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་ནི་ཤེས་བྱ་ཡུལ་ ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། མིག་ཤེས་ཅི་ཡང་མི་སྲིད་ན་ནི། གཟུགས་ཡེ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། མིག་ གིས་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་མིག་ཤེས་ བདེན་པར་མི་འགྲུབ་པས། ཤེས་བྱ་གཟུགས་ཀྱང་བདེན་པར་མེད་ལ། གཟུགས་ཡེ་མེད་ན་ མིག་ཤེས་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པ་ལྟར། གཟུགས་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ན། དེ་མཐོང་བའི་མིག་ཤེས་ ཀྱང་བདེན་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ལ་བལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེས་ན་འདི་ལྟར་མིག་ཤེས་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་སྟེ་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་དགོས་པའི་ ཕྱིར། གཟུགས་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་སྟེ། མིག་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་ སུ་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་ཀར་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་ བལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཕུང་པོ་རྣམས། སྒྱུ་མ་དང་། རྨི་ལམ་དང་། སྨིག་རྒྱུ་དང་། དྲི་ ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་བཞིན་དུ། སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའོ།

我將為您直譯這段藏文內容： 若想：因有作者故業亦有。作者非以自性成立，無業則作者不應理，如無莊稼則無收割者。如是業與作者互相觀待，二者皆不成立，然僅于迷亂顯境與分別境中有業與作。 此唯緣起，以自性成立之作者之作亦無，作者受用果報亦無，積累福德等亦無。彼業與作者亦非以自性成立，以從因緣緣起所生故，如幻。如雲："從緣所生彼未生，彼無生起之自性，依緣所生見彼空，誰知空性彼具念。" 若無識則所知境亦不成立，若眼識決定無有，則色全無，以眼見事物將不可能故。如是識眼識不成實，所知色亦無實，若色全無則眼識不可能生起，如是若色不成實，見彼之眼識亦不成實，以識觀待所緣緣故。 是故如是眼識非以自體成立，以須依色生起故。色非以自體成立，以須依眼識見而安立為色故。二者皆非實，以互相觀待故。是故諸蘊如幻、如夢、如陽焰、如乾闥婆城，雖現而無自性。

།དེ་ལྟར་ཡང་དག་འཕགས་པ་རྒྱན་ སྡུག་པོ་བཀོད་པ་ལས། འདི་ལ་ཁམས་རྣམས་གང་ཡང་མེད། །ཕུང་པོ་ལྔ་དང་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་། ། མིང་དང་གཟུགས་དག་རྒྱུར་བྱས་ཤིང་། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ཀྱང་སྟེ། །ཇི་ལྟར་མེ་ནི་ ཤིང་དབང་གིས། །འབར་ཏེ་འབར་བར་རྟོག་པ་མེད། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་ཤིང་རྟ་སྟོང་། །ཅི་ ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་འཇུག་མི་བྱ། །རི་དྭགས་སྲེད་དང་དྲི་ཟ་ཡི། །གནས་དང་སྒྲ་ཚོགས་སྣང་བ་རུ། ། 17-457 རི་དྭགས་བུས་པ་ལ་སོགས་མཐོང་། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ལྟས་བསླད་པས། །དེ་བཞིན་ཡུལ་ ལས་བྱུང་བའི་སེམས། ཁབ་ལོང་ལྟ་བུར་འཁོར་བ་སྟེ། གང་ཡང་འདི་ལ་དངོས་མེད་པ། ། འབྱུང་བ་རྣམས་དང་འབྱུང་བ་པའི། །གཡོ་བ་དྲོ་བ་བཤེར་སྲ་བར། །བུས་པ་རྣམས་ནི་རྟག་ཏུ་ རྟོག །འབྱུང་བ་སེམས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་ན། །ཅི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་འཇུག་མི་བྱ། །ཇི་ཙམ་མ་ཞིག་ ལུས་ཡོད་དང་། །ཇི་ཙམ་དུ་ནི་བློ་འབྱུང་བ། །དེ་བར་རྣལ་འབྱོར་ཡེ་ཤེས་ལ། །མ་བཤོལ་ བསམ་གཏན་རབ་ཏུ་གྱིས། །ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ལྟར། །འབྱུང་བ་གསུམ་ཀུན་རབ་ཏུ་ ལྟོས། །སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུ་ན། །ཅི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་འཇུག་མི་བྱ། །ཅི་བཞིན་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ ན། །འགྲོ་བའི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་སྣང་། །དེ་བཞིན་ལུས་ལ་ཕུང་པོའི་སྤྱོད། །ཅི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་ འཇུག་མི་བྱ། །རྨི་ལམ་དག་ན་འགྲོ་བའི་ཚོགས། །ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་རྨི་བས་མཐོང་། །དེ་བཞིན་ ཕུང་པོའི་གནས་ཡིན་ན། །ཅི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་འཇུག་མི་བྱ། །ས་འདི་ས་ལ་སོགས་པའི་ ཚོགས། །འདུས་པ་རྡུལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཡིན། །འདི་སེམས་སེམས་བྱུང་ཚོགས་ཡིན་པར། །རྒྱལ་ བའི་སྲས་རྣམས་ཀུན་ལྟོས་ཤིག །འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་པོ་རྣམས། ཕན་ཚུན་ནས་ནི་འདུས་པ་ སྟེ། བརྡེག་པ་ལ་སོགས་ལྡན་པ་ཡིན། །ཅི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་འཇུག་མི་བྱ། །འདི་ནི་རླུང་དང་ མཁྲིས་པས་མྱོས། །རོ་བསླས་ལྟ་བུར་གནས་པ་སྟེ། །བྱེད་པ་གང་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན་། །ཅི་ཕྱིར་ རྣལ་འབྱོར་འཇུག་མི་བྱ། །དབུ་བའི་གོང་བུ་ལྟ་བུ་ཀུན། །འགྲོ་བ་གནས་ཤིང་གཡོ་བ་རྣམས། ། སྨིག་རྒྱུ་འདྲ་བའི་འདུ་ཤེས་སུ། །རྫས་ལ་སོགས་པའི་ཤིན་ཏུ་རྟོགས། །ཚོར་བ་ཆུ་བུར་ལྟ་བུ་ སྟེ། །བདེ་དང་མི་བདེར་རྟོག་པ་ཡིན། །ཆུ་ཤིང་འདྲ་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམས། །ཞིག་པ་གྲུགས་པ་ སྙིང་པོ་མེད། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྱུ་མ་འདྲ། །དེ་ཡི་དངོས་ལ་གནས་པ་མེད། །རྩྭ་ཤིང་གནས་ པ་ཇི་བཞིན་ན། །ཅི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་འཇུག་མི་བྱ། །འདི་ནི་རྨི་ལམ་རྣམ་མྱོས་འདི། །འདི་ནི་སྒྱུ་ མ་བུས་པ་འདྲིད། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་སྨིག་རྒྱུ་སྟེ། །དེ་བཞིན་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་རོ། །ཞེས་ 17-458 གསུངས་པ་ལྟར་རོ།

我將為您完整直譯這段藏文經文： 如是于《聖嚴飾莊嚴經》中說： 此中諸界皆無有， 五蘊與識亦復然， 名與色等為其因， 有情之意亦如是。 如火依于薪之力， 燃燒無有燃燒想， 如是蘊空如車輪， 瑜伽為何不入觀？ 猶如鹿渴乾闥婆， 住處及諸聲聚現， 見諸鹿兒等顯現， 為非真實相所染。 如是從境所生心， 猶如磁鐵而旋轉， 此中一切無實有。 諸大種及所生法， 動搖暖性與濕堅， 幻化之物恒思維。 大種從心之聚生， 瑜伽為何不入觀？ 乃至身體尚存時， 乃至智慧仍生起， 瑜伽智慧于其間， 莫推延修禪定行。 一切如幻如夢境， 觀察三界悉皆然， 如陽焰水月般者， 瑜伽為何不入觀？ 如同乾闥婆城中， 眾生行相悉顯現， 如是身中蘊之行， 瑜伽為何不入觀？ 夢中眾生諸聚會， 如夢中人夢見然， 如是蘊之住處中， 瑜伽為何不入觀？ 此地及諸地等聚， 乃是微塵之聚集， 此心心所之聚集， 佛子汝等皆觀之。 四大種互相和合， 相互碰撞等相應， 瑜伽為何不入觀？ 此由風膽所醉然， 如同混毒而安住， 無有任何作者存， 瑜伽為何不入觀？ 一切如同泡沫聚， 眾生住處與動搖， 如陽焰想而了知， 物質等事極通達。 感受如同水泡起， 乃是苦樂之分別， 諸行如同芭蕉樹， 毀壞破敗無實質。 識如幻化無所依， 其體性中無安住， 如同草木之安住， 瑜伽為何不入觀？ 此為夢境醉想中， 此如幻化所迷惑， 此等一切如陽焰， 亦如干闥婆之城。 如是所說。

།སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྣང་བ་བཞིན་དུ་མེད་པ་བདེན་ན། ཕུང་པོ་རྣམས་ རང་རང་གི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་མ་འཁྲུལ་བར་འབྱུང་བས། དོན་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོས་ ཡོད་དོ་སྙམ་ན། དངོས་པོ་གང་དག་རྒྱུ་སོ་སོ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ལ་ངེས་པར་བལྟོས་སོ། །དཔེར་ན་མེ་ལོང་ནང་དུ་ ཤར་བའི་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་དེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཚུགས་ཐུབ་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བཞིན་ དང་མེ་ལོང་འདུས་པ་ལས་ནང་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི། མདོ་འདི་ལས་ གཟུགས་སྟོང་པའོ་ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་སྟོང་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ ཅིང་སྟོང་པར་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་མདོ་ཙམ་བཤད་པ་ཡིན་ལ། གཟུགས་སྟོང་པའོ། །སྟོང་ པ་ཉིད་གཟུགས་སོ་ཞེས་སོགས་གཞི་སྦྱོར་དུ་བྱས་པ་ནི། ཕུང་པོ་གཞན་བཞི་ལ་ཡང་སྦྱོར་ དགོས་ཤིང་། ཡང་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཞི་སྦྱོར་བྱས་པ་བཞིན། གང་བ་མེད་པའི་ བར་གཞི་སྦྱོར་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་མང་པོ་དག་གསུང་བ་སྟོང་པ་དང་མཚན་མེད་སོགས་དོན་ གཅིག་པས། དེ་ལྟར་ཡང་རུང་བ་ནི་ཡིན་ཕྱིར། སྔ་མ་ལས་ནུས་པ་ལྷག་པོ་ཆེ་བ་རང་མེད་ པས། མཚན་ཉིད་མེད་པ་སོགས་བདུན་ལ་གཞི་སྦྱོར་གྱི་བཤད་པ་བྱེད་མི་དགོས་སོ། ། གཟུགས་སྟོང་པའོ་ཞེས་སོགས་བཞི་པོ་འདི་ལ། འགྲེལ་ཆེན་ལས། མུ་སྟེགས་བྱེད་དང་རང་ སྡེའི་གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་རྣམས་ཀྱི་འཁྲུལ་བ་འགོག་བྱེད་དུ་སྦྱོར་ཏེ། ཧ་ཅང་སྐབས་སུ་བབ་པ་ མིན་པའི་བཤད་པར་སྣང་ལ། གཞན་ཡང་འདིར་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་ལ་གཟུགས་སྟོང་ པའོ་ཞེས་པ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་གཟུགས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོངས་པ་སྟོང་ཉིད་གཟུགས་སོ་ཞེས། གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཡིན་ཅེས་པ་དང་། གཟུགས་ལས་ཀྱང་སྟོང་ པ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན་ཅེས་པ། རྣམ་བཏགས་གཞན་དབང་གི་གཟུགས་དེའི་ངོ་བོ་ལས། 17-459 ཡོངས་གྲུབ་སྟོང་པ་གཞན་མ་ཡིན་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཟུགས་གཞན་མ་ཡིན་ཅེས་ པས། ཡོངས་གྲུབ་ལས་རྣམ་བཏགས་ཀྱི་གཟུགས་གཞན་མ་ཡིན་ཅེས་འཆད་པ་ནི་སེམས་ ཙམ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་དང་མཐུན་ཅིང་། གནས་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་རང་ལུགས་སུ་ཡང་ཁས་ བླང་དུ་རུང་མོད། གཞན་སྟོང་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ལུགས་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

我將為您完整直譯這段藏文經文： 若幻等似有實無為真，諸蘊各從自因無錯生果，能作所作故有自性者，答曰：諸法各從別因所生者，非以自性而有，以無因則不生故，定須依因。譬如鏡中所現面像，非獨立自性而有，僅由面貌與明鏡和合而顯現故。此等即如此經所說"色空"等，如是受、想、行、識等皆空。所說五蘊自性本無而空之略說安立之理。以"色即是空，空即是色"等為基要，于餘四蘊亦當如是配應。又如五蘊皆空之基要，乃至無滿亦成基要。諸多論師所言空性、無相等為一義，故如是亦可。較前者功用無多餘殊勝，故無相等七種不須作基要解說。 於此"色空"等四句，大疏中配為破除外道與下部自宗諸宗義之錯誤，似非極契機之說。複次，此中所說諸門，"色空"者，遍計所執色自性空；"空即是色"者，色之空性即法性色；"色不異空"者，分別依他起色之體性，圓成實空非異；"空不異色"者，圓成實中分別色非異。如是解說符順唯識宗義，于某些時亦可許為自宗，然非究竟大中觀他空宗義。

།ཡང་ གཟུགས་སྟོང་པའོ་ཞེས་སོགས་ལ་གཟུགས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོངས་པ་དང་། སྟོང་བཞིན་དུ་ གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཆར་བ་དང་། དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལས་ལོགས་ན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ མེད། སྟོང་ཉིད་ལས་ལོགས་ན་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་མེད། ཅེས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲ་བར་ གྲགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་ནས་འདི་ཡང་འགལ་བ་མེད་མོད་དོན་མཐར་ ཐུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རང་ལུགས་ལ། སྤྲོས་བཤད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མཚན་ཉིད་གསུམ་ལ་ རྣམ་གྲངས་སུ་སྦྱར་བ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོར་འདོགས་པའི་གཞི། དབང་ཡུལ་སོགས་ཕྱི་ རོལ་ཏུ་སྣང་བ་དང་། དེ་དག་གི་ཆེ་ཆུང་མཐོ་དམན་བཟང་ངན་སོགས། བློས་བཏགས་པའི་ བཏགས་ཆ་ཙམ་སྟེ། ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ནི། མིང་ ཙམ་བརྡ་ཙམ་རྟོག་ངོར་ཤར་བ་ཙམ་མ་གཏོགས། དོན་དམ་པར་ནམ་ཡང་མེད་དོ། །དེར་མ་ ཟད་དེ་ནི་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་སུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ ཡིན་ལ། བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། བྱིས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ནི། གཟུགས་ཕུང་སོགས་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་དོན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཁྱད་གཞི་སྟོང་པ་ལ་སྦྱར་ན་ ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས་ཀར་དུ་བདེན་པར་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཙམ་དེ་ལས། གཟུགས་སོགས་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་ཅིང་། ཁྱད་གཞི་གཟུགས་ཕུང་ལ་སྦྱར་ན། གཟུགས་ཕུང་ ལས་ཀྱང་གཞན་དུ་གཟུགས་ཕུང་རང་གི་ངོ་བོས་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ ནོ། །ཞེས་པ་ནི་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་སྦྱར་བ་སྟེ། དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ 17-460 ཆོས་རྫས་སུ་མེད་ཀྱང་། བཏགས་ཡོད་ཙམ་ཞིག་བློ་ངོར་སྣང་བ་ཡིན་པས། འཁྲུལ་ངོ་ཙམ་གྱི་ ཆོས་དེ་དང་། ཆོས་དེ་ཉིད་ནམ་དུ་ཡང་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་སྟོང་པ་ཙམ་དེ་ནི། ངོ་བོ་གཅིག་ཁོ་ན་ ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་ཤེས་ པ་ཙམ་ཞིག་ནི་ཡོད་ལ། དེ་ནི་འཁོར་བ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཅིང་། ལམ་བསྒོམས་པས་དེ་ སྤངས་ཏེ་གྲོལ་བར་ཡང་འགྱུར་བས། བླང་དོར་གྱི་གནས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་སྟེ་ གཟུགས་ཕུང་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་རང་ལ་སྣང་བའི་གཟུང་བ་དང་། འཛིན་ཆའི་ རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲ་བའི་གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་དེ་ ཁོ་ན་གཟུགས་ཕུང་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་གོ །རྣམ་རིག་ཙམ་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ སྟོང་པ་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་མེད་པས། གཟུགས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་ གཞན་མ་ཡིན། སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལས་གཟུགས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ པ་སྟེ་ཡོད་པའི་སྟོང་ཉིད་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་དོ།

我將為您完整直譯這段藏文經文： 又于"色空"等，色以自性空，而空現為色相，因此離色無空性之體，離空性無色之體。此即無自性論者所稱之宗。從一面說此亦無違，然非究竟義。 故於自宗，廣說之理以三相為異門配釋：色蘊所依基，外境等所顯現，及彼等大小高低優劣等，唯是心識所安立之假立而已。一切遍計所攝之法，除唯名唯言于分別心前顯現外，勝義中永無。不僅如此，彼於世俗諦亦不成能作所作，故是無之空性。於二諦皆無之空性，于凡夫異生等前，現為色蘊等外境。 複次，若配于所依空，則於世俗勝義二諦無實之自性空性，色等非異；若配于所依色蘊，則色蘊亦非異於色蘊自性空之空性。此配于遍計相，義之精要雖遍計法無實，然唯假有於心前顯現，故唯迷亂心前之彼法，與彼法本來永無之空性，即是一體，此為所示。 若就勝義世俗而言，唯有顯現為色等之心識，彼是輪迴流轉之因，以修道斷彼亦得解脫，故取捨之處唯是識，顯現為色蘊之了別離于自現所取與能取分之種種相，即彼所取能取異質空性，唯是顯現為色蘊之了別。唯識與所取無自性空二者無體性差別，故離顯現為色之了別無空性，離彼空性無顯現為色之了別。此配于有之空性他緣相而說。

།དེས་ན་ད་ ལྟར་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་ཀ་བཟོ་བཅོས་མེད་པ། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གདོད་ནས་ཤར་བའི་ རང་ངོ་བལྟ་བར་འདོད་པ་ནི། ཁ་ལྟ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་གནད་དུ་སོང་ངེས་ན། ཀུན་བཏགས་ དང་གཞན་དབང་གི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །འདི་གཉིས་ལ་སྟོང་ཉིད་ཅེས་པའི་ཉིད་ ཀྱི་སྒྲ་ནི་འབའ་ཞིག་པའི་སྒྲ་ཡིན་པས། སྟོང་པ་ཁོ་ན་ཞེས་དོན་དམ་པར་ཡོད་མ་མྱོང་བས་སྟོང་ པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་དོན་ནོ། །ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཕུང་ནི་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། ། དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སོ། །གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཕན་ཚུན་ སོ་སོ་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། ངོ་བོ་གཅིག་ཁོ་ནར་གནས་པར་འཆད་པ་ནི། ཡོངས་གྲུབ་རང་ བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། ད་ནི་དེ་དག་གི་སྙིང་པོ་འདུས་པའི་འདོད་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་འཇོག་རྒྱུ་ལ། མཚན་ཉིད་ 17-461 གསུམ་བདེན་པ་གཉིས་སུ་འདུས་ལ། བདེན་གཉིས་ཐུན་མོང་དུ་སྦྱར་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ གཟུགས་ཕུང་ནི་ཀུན་བཏགས་གཞན་དབང་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོངས་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོངས་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་ཡང་སྟོང་རྐྱང་ཙམ་མ་ ཡིན་པར། ཀུན་རྫོབ་མེད་པའི་གནས་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཕུང་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའོ། །ཆོས་ ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཕུང་ལས་གཞན་དུ་སྟོང་པ་དེ་མེད་ཅིང་། སྟོང་པ་དེ་ལས་གཞན་དུ་དེ་ཡང་ མེད་དེ། དཔེར་ན་སོས་ཀའི་དུས་ན། ཚ་བའི་དུས་ཡོད་པ་དང་། གྲང་བའི་དུས་མེད་པ་གཉིས་ དོན་ཐ་དད་དུ་མེད་པར་དོན་གཅིག་ཏུ་འདུ་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ངེས་པའི་དོན་མཐར་ཐུག་གི་ དབང་དུ་བྱས་ན། བདེ་ཆེན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་གཟུགས་དང་། དེ་ཉིད་གཟུང་འཛིན་ སྤྲོས་པས་སྟོངས་པ་གཉིས་ལས་སྦྱར་ནས་འཆར་དགོས་མོད་ཀྱི། རེ་ཞིག་སྐབས་འདིར་མ་ བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། དོན་གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ནི། ཇི་སྐད་འཇིག་རྟེན་འདས་པར་བསྟོད་པ་ལས། མཚན་ཉིད་མཚོན་བྱ་གཞན་ཉིད་ན། །མཚོན་བྱ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །ཐ་དད་མིན་ ཡང་དེ་མེད་པར། ཁྱོད་ཀྱིས་གསལ་པོ་ཉིད་དུ་བསྟན། མཚན་ཉིད་མཚོན་བྱ་རྣམ་བྲལ་ཞིང་། ། ཚིག་གི་བརྗོད་པ་རྣམས་སྤངས་པར། ཁྱོད་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཅན་ཉིད་ཀྱིས། །འགྲོ་བ་འདི་དག་ཞི་ བར་མཐོང་། །ཞེས་བཤད་དེ། གཟུགས་སུ་རུང་བ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པ་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོར་ཁས་ལེན་མོད་ཀྱང་། གཟུགས་རུང་དང་གཟུགས་ཕུང་ ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ཡིན་ན་ནི། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་གཞི་མཚོན་པར་མི་ནུས་པར་ཐལ་ བར་འགྱུར་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་ན་ནི། མཚན་མཚོན་གྱི་དབྱེ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ།

我將為您完整直譯這段藏文經文： 因此，現在想要觀看這現前種種顯相本然無造作、本來顯為空性的自面目，若確實入于要領而非僅是表面，即是修習遍計與依他起的空性。此二中"空性"之"性"聲為專一之聲，故是表達勝義中從未有過故唯是空之義。 複次，法性色蘊即是圓成實空性。彼亦是法性之色。二空與法性色互不成立為異體，唯一體性安住，此說是就圓成實自性空性而言。 今當安立彼等精要總攝之主要意趣：三相攝於二諦，若通說二諦，則法性色蘊即是離遍計與依他起二者所攝之一切世俗法。雖是離世俗之空性，然非僅是空無，于無世俗處恒有法性色蘊。離法性色蘊無彼空性，離彼空性亦無彼，譬如春季時，有暖時與無寒時二者無異義而合為一義。又就究竟了義而言，應配合大樂一切相之色與彼離能所戲論空二者而顯，然此處暫不說。如是亦當配于余蘊。 第二義無相者，如《出世贊》云："相與所相若異體，所相無相應成過，雖非異體亦無彼，汝已明示此義故。遠離能相與所相，永斷一切語言道，以汝具足智慧故，見此眾生得寂滅。"如是而說。雖許"色之相為所色"等唯是假立體性，然若色與色蘊以自性為異，則相不能表示所相之過失，若以自性為一，則無能相所相之分別。

། གཞན་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྔ་རོལ་ན། གཟུགས་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན་མཚན་ ཉིད་གང་ལ་འཇུག་པའི་མཚན་གཞི་མེད་པར་འགྱུར་བས། མཚན་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་མཚན་ 17-462 ཉིད་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། ཡོད་ན་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་མཚན་གཞི་མི་འཐད་ ཅིང་། དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་པས། མཚན་ཉིད་དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་མིན་པར་འགྱུར་རོ། ། དེའི་ཕྱིར་མཚན་གཞིའམ་ཁྱད་གཞི་གང་དང་གང་ལ། མཚན་ཉིད་དམ་ཁྱད་ཆོས་དེ་དག་དེ་ འཇུག་གོ །ཞེས་པའམ་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། ཡང་དག་པར་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ། །མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་པ་ལ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་ ཉིད་མི་སྐྱེ། །མེད་པའང་མ་ཡིན་ཡོད་མེད་མིན། །བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། ། གཉིས་མིན་སྐྱེ་བ་ཇི་ལྟ་བུ། །ཞེས་བཤད་དེ། འཇིག་རྟེན་ན་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ན་བྱེད་ པ་པོ་ངེས་པར་དགོས་ཏེ། ཟ་བ་དང་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ཡོད་ན། སྐྱེ་བ་པོ་སྟེ་སྐྱེ་མཁན་ཡོད་དགོས་སོ། །སྐྱེ་བ་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་མི་སྐྱེ་སྟེ་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར། གྲུབ་ ཀྱང་སྐྱེ་ན་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་དང་། གྲུབ་ནས་སྐྱེ་བ་ལ་ དགོས་པ་མེད་པར་ཐལ་བས་སོ། །སྐྱེ་བ་པོ་མེད་པར་སྐྱེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། བྱེད་པོ་མེད་པའི་ བྱ་བ་ཡོད་པར་ཐལ་བས་སོ། །སྐྱེ་བ་པོ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ཡང་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་དེ། གཉིས་པོ་ ཐ་དད་གཉིས་ཡིན་ན་སོ་སོའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་པོ་གཅིག་ལ་སྐྱེ་བ་པོ་ཡོད་ མེད་གཉིས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། འདི་ནི་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་གི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དངོས་པོ་ རྣམས་བདག་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ་རང་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ་སྐྱེ་བ་པོ་ ཉིད་ལ་བལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་མྱུ་གུ་དེ་གཞན་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། མྱུ་གུ་ཉིད་དག་རྒྱུད་ གཅིག་པའི་ས་བོན་ལ་བལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མ་བལྟོས་པར་ཡང་སྐྱེ་ན། འབྲེལ་མེད་ དོན་གཞན་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་ཀ་ལས་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་པ་ གཉིས་ཀར་འགྱུར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མེད་པར་ཡང་མི་འབྱུང་སྟེ། རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་ བལྟོས་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བས་སོ། །དེའི་ 17-463 ཕྱིར་སྐྱེ་བར་སྣང་བའི་འཁྲུལ་བ་ཙམ་ཞིག་ཤར་བ་ཡིན་གྱི། གནས་ཚུལ་ལ་སྐྱེ་བ་གྲུབ་པ་ནི་ མེད་དོ།

我將為您完整直譯這段藏文經文： 複次，於色之相之前，色是有還是無？若無，則無相所依之所相處，由無所相故，應成無相；若有，則不應有無相之所相處，且彼不為相所遍，故彼相亦應成非相。 是故，凡所相或基體，相或屬性入于彼等，唯是心假立而已，真實中實無，故一切法皆無相。 關於"無生"，如雲："有者本不生，無亦非，非有非無亦非，非自非他生，非二生如何有？"如是說道。世間若有少許作業，必定需要作者，如食與行等。是故若有生，則必須有能生者，即生者。有者不生，以已成故。若已成仍生，則應成永無間斷而生之過失，且已成復生應成無義。無生者亦不應生，以應成無作者之作業故。生者有無二者亦不應生，以若為異體二者則成各自過失故，以於一事物中生者有無二相違故。此乃有無生破除之因相。 諸事物不從自生，以已成為自故。不從他生，以須依于生者故。如芽不從他生，以彼芽須依于同續種子故。若不依彼而生，則應從一切無關異體皆能生。非從二者生，以不能成二者故。無因亦不生，以應成"無因不觀待他故，應成常有或常無"之過失。 是故，僅是顯現生之迷亂而已，實相中無有產生。

།དེ་ལྟར་ན་བདེན་པའི་སྐྱེ་བ་ནམ་དུ་ཡང་མེད་ལ། སྐྱེ་བ་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཇི་ སྐད་དུ། ཐོག་མ་དང་ནི་དེ་ཉིད་གཞན་ཉིད་དང་། །རང་གི་མཚན་ཉིད་རང་དང་གཞན་དུ་ འགྱུར། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དག་ཁྱད་པར་ལས། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པར་ བཤད། ཅེས་ཁྱད་པར་གྱི་སྐྱེ་བ་གཏན་མེད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱང་མང་དུ་གསུངས་སོ། །ཡང་ དུས་ལ་དཔྱད་པ་ནི། རེ་ཞིག་པའི་རྒྱུ་ལས་ཀྱང་། འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་མི་རིགས་ལ། །མ་ཞིག་ ལས་མིན་རྨི་ལམ་དང་། །དྲ་བའི་སྐྱེ་བ་ཁྱོད་ཉིད་བཞེད། །ཞིག་དང་མ་ཞིག་པ་དག་གི །རྒྱུ་ དང་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་དག །སྒྱུ་མ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་འབྱུང་། །ཀུན་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཁྱོད་ཀྱིས་ གསུངས། །ཞེས་བཤད་དེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ ཀྱིས་དུས་ཐ་དད་པར་ཡང་མི་རུང་། དུས་གཅིག་པ་ཡང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ཐ་དད་པ་ སྔ་ཕྱི་ཅན་དུ་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་རྒྱུ་ཞིག་ནས་འབྱུང་བ་མི་རིགས་ཏེ། རིགས་ན་ཁྱིམ་བྱ་ཤི་ ནས་ཀྱང་སྐད་འབྱིན་པ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །སྒྱུ་མ་ཞིག་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཡང་མི་ འཐད་དེ། འཐད་ན་བསྲེག་བྱ་སྲེག་བཞིན་པ་རྒྱུའི་དུས་ན་བསྲེགས་ཟིན་ཀྱི་ཐལ་བ་ཡོད་པར་ འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུ་འབྲས་སྔ་ཕྱི་ཅན་དང་དུས་མཉམ་པ་ཐམས་ཅད། རྨི་ལམ་མམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་ བུར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། དེས་མཚོན་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གནས་ ཀྱང་དོན་དམ་པར་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །མ་འགགས་པ་ཞེས་པ་ལ་ཡོད་པ་གནས་པར་རིགས་ འགྱུར་གྱི། འཇིག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མེད་པ་མི་གནས་པ་རིག་པས། །འཇིག་པར་ འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དེ། གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་ཡང་མི་འཇིག མེད་ན་ཡང་མི་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་ན་མི་འཇིག་ སྟེ། ཡོད་པ་ནི་གནས་པ་ཡིན་ལ། གནས་པ་དང་འཇིག་པ་དུས་ཅིག་ལ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། 17-464 མེད་ན་ཡང་མི་འཇིག་སྟེ། མེད་ཟིན་པ་ལ་འཇིག་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་འགག་པ་ དག་འཇིག་པ་ནི་དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པས། འཇིག་པ་མེད་པ་ནི་མ་འགགས་ པའོ།

我將為您完整直譯這段藏文經文： 如是，真實生於任何時候皆無，若就僅生而言，如所說："始與自性及他性，自相及成自與他，一切煩惱差別故，無生法中說為忍。"如是說諸多差別之生全無之異名。 又，觀察時間，如說："已壞因亦不，應生出果報，未壞亦非如，夢網生汝許。已壞未壞等，因果生起等，如幻生般生，一切汝亦說。" 因果二者非以自性有，以自性異時亦不應理，同時亦不應理故。若謂異時前後而生，且暫言之，從已壞因生不應理，若應理，則應成雞死後亦出聲之過失。從已壞幻生果亦不應理，若應理，則應成正燒所燒物因時已有燒盡灰塵之過失。是故，具前後因果及同時一切，當知如夢或如幻，以此為例，一切有為法，雖世俗中住，勝義中無，是為無生。 關於"無滅"，如說："有者應成住，不應成壞滅，無者不住故，不應成壞滅。"色等非以自性滅，以若自性有則不滅，若無亦不滅故。若有則不滅，以有即是住，住與滅於一時相違故。若無亦不滅，以已無則無可滅故。如是，滅與壞是一義異名，無壞即無滅。

།མ་སྐྱེས་པ་མ་འགགས་པ་ཞེས་པ་ལ། ཟོལ་ཟོག་ཅན་ཁ་ཅིག །རིག་པའི་ངོ་བོ་ཅིར་ ཡང་མ་སྐྱེས། རྩལ་གང་དུ་ཡང་མི་འགག་ཅེས་པའི་དོན་དུ་འཆད་པ་ནི། བོད་ཀྱིས་སྒོམ་ཆེན་ པར་གྲགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བརྡ་ཆད་དང་མཐུན་པར་ཕལ་གྱིས་བལྟས་ན་བཤད་ཚུལ་བཟང་ བཟང་འདྲ་ཞིང་གོ་བདེ་ཡང་། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བཤད་ཅིང་། མ་སྐྱེས་པའི་དོན་ འགགས་ཟིན་དང་། མ་འགགས་པའི་དོན་སྐྱེ་བ་ལ་ངོས་བཟུང་བར་སོང་བས་ན། མདོ་འདིའི་ ཚིག་དོན་དང་ཡེ་མི་འགྲིག་པས། རང་བཟོ་དེ་ལྟ་བུ་རིང་དུ་དོར་བར་བྱའོ། །ཡང་བཤད་པ། དེ་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་འགྲོ་འདི་དག །ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ལས་བྱུང་བར། །ཀུན་ཏུ་ཤེས་བྱ་བྱུང་ ན་ཡང་། །སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་མེད་གསུངས། །ཞེས་ཏེ། ཕུང་སོགས་གདོད་ནས་སྟོངས་པ་ དེའི་ཕྱིར། སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འགྲོ་བ་འདི་དག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ལས་བྱུང་ཞིང་། རྟོག་པ་ཙམ་ གྱིས་ཀུན་ཏུ་བཞག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་ངོར་འདི་དག་བྱུང་བ་ཙམ་ཡིན་ མོད་ཀྱི། དེ་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅིང་། དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ཡང་མེད་དོ། །གཞན་ ཡང་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་མ་རིག་རྐྱེན་ཅན་དུ། །གང་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་གསུངས། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་འགྲོ་འདི་དག །རྣམ་རྟོག་ཡིན་པ་ཅེས་མི་འཐད། །ཅེས་ བཤད་དེ། འཇིག་རྟེན་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་བྱུང་ བའི་ཕྱིར། རྣམ་རིག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་དགོས་ཤིང་། ལོག་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ བརྫུན་པ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་བཀག་པ་དང་། མཚན་ཉིད་ དང་སྐྱེ་འགག་བཀག་པས། གཙོ་བོར་ཀུན་བཏགས་མཚན་ཉིད་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་ ཏོ། །ད་ནི་དྲི་མ་མེད་པ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་མེད་པ་ཞེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། རྟག་པ་ལའང་ 17-465 འཁོར་བ་ཡོད་མིན་ཏེ། །མི་རྟག་པ་ལའང་འཁོར་བ་མེད། །དེ་ཉིད་རིག་པའི་མཆོག་ཁྱོད་ཀྱིས། ། འཁོར་བ་རྨི་ལམ་འདྲ་བ་གསུངས། སྡུག་བསྔལ་རང་གིས་བྱས་པ་དང་། །གཞན་གྱིས་བྱས་ དང་གཉིས་ཀས་བྱས། །རྒྱུ་མེད་པར་ནི་རྟོག་གེ་འདོད། ཁྱོད་ཀྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་ གསུངས། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོང་པར་བཞེད། །དངོས་པོ་ རང་དབང་ཡོད་མིན་ཞེས། །མཉམ་མེད་ཁྱོད་ཀྱི་སེང་གེའི་སྒྲའོ།

我將為您完整直譯這段藏文經文： 關於"無生無滅"，某些欺詐者解釋為"覺性本體任何也不生，其力用任何也不滅"之義。若從世人觀點來看，似乎與在西藏以禪師聞名者們的術語相符且易懂，然諸大車師未作此說，且將無生之義執為已滅，無滅之義執為生，故與此經文義完全不符，應當遠離如是臆造。 複次說道："是故汝於此，諸趣從遍計，悉應知所生，說無生無滅。"謂蘊等本空故，器世間有情世間諸趣，唯從分別而生，當知唯以分別遍立。雖於世俗迷亂前僅是生起，然彼等無有自性，是故亦無生滅。 又《六十正理論》中說："世間以無明，為緣故佛說，是故此諸趣，非唯是分別。"謂一切世間蘊界處，以無明力故生起，故應唯是分別，以邪因為緣故，何故不是虛妄？此為其義。以破五蘊及破相性生滅，主要顯示遍計所執相無自性。 今就"無垢無離垢"而言："常中亦無有輪迴，無常中亦無輪迴，勝解真實者汝說，輪迴如夢之所似。苦為自作及他作，二者所作無因者，尋思所許汝所說，是為緣起相應義。緣起所生汝許空，諸法無有自在性，無與等比汝獅吼。"

།ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྤང་ པའི་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་བདུད་རྩི་སྟོན་མཛད་ན། །གང་གིས་དེ་ལ་ཞེན་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ ཤིན་ཏུ་སྨད། །ཅེས་བཤད་དེ། ལས་ཉོན་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་འགྲོ་བ་དྲུག་ཏུ་འཁོར་བ་ འདི་ཡང་། རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་འཐད་ཀྱི། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པ་ལ་ནི་མི་འཐད་ དོ། །རྟག་པ་ནི་འཁོར་དུ་མི་རུང་སྟེ་ལྷའི་འགྲོ་བ་རྟག་ན། དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་ཞིང་ འགྲོ་བ་མི་སྲིད་པ་དང་། ལས་ཉོན་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་རྟག་ན་དེ་ཁོ་ན་ལ་བསྡད་དེ། སྡུག་ བསྔལ་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སུ་འཁོར་ཞིང་འགྲོ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་ ཡང་འཁོར་ཞིང་མི་འགྲོ་སྟེ། མི་རྟག་པ་ནི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འདས་ཟིན་པའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་ གཉིས་པ་ཕན་ཆད་ལ་འཁོར་ཞིང་འགྲོ་མཁན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་སོགས་ཆོས་འདི་དག་ འཁོར་བའི་ངོ་བོར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ན་སྔ་ཕྱི་གཅིག་པས་གཅིག་པར་འགྱུར་ལ། མི་རྟག་ན་སྔ་ཕྱི་ཐ་དད་ པས་དུ་མར་འགྱུར་རོ། །གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྟག་མི་རྟག་ཀྱང་མི་འཐད་དོ། ། འཁོར་བ་གནས་ཚུལ་ལ་ཡོད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མི་གཟིགས་པ་མི་སྲིད་ཀྱང་། དེ་མེད་པས་ དངོས་སུ་ནི་མི་གཟིགས་ཀྱང་། མངོན་ཤེས་ཅན་གྱིས་གཞན་གྱི་རྨི་ལམ་མཐོང་བ་ལྟར་མཁྱེན་ ནོ། །ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་འདི་ཡང་། རང་གིས་རང་ཉིད་བྱས་པར་གྲངས་ཅན་པ་ ལ་སོགས་པ་འདོད་ཅིང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ལས་བྱུང་བར། ཉན་ཐོས་པ་དང་། སེམས་ 17-466 ཙམ་པ་དང་། མུ་སྟེགས་གཞན་ཕལ་ཆེར་འདོད་པ་དང་། གཉིས་ཀ་ལས་བྱུང་བར་གཅེར་བུ་ པ་དག་སྨྲ་ལ། རྒྱུ་མེད་པར་འདོད་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་སྨྲ་བ་དག་གོ །དེ་དག་འགོག་པའི་ རིག་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ལ། རྒྱུ་མེད་ནི་མངོན་སུམ་དང་ཡང་འགལ་ལོ། །ཡང་ལྷའི་བྱིན་ མིར་གྱུར་པའི་སྐབས་སུ་ལས་བསགས་ནས། དམྱལ་བར་འགྱུར་བའི་སྐབས་སུ་མྱོང་བའི་ སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་དེ། བདག་གིས་བྱས་པ་ཡིན་ན། དམྱལ་བའི་རྟེན་ལ་ལས་བསགས་ པར་འགྱུར་ཞིང་། དམྱལ་བ་དང་མི་གཉིས་གཅིག་པར་ཡང་ཐལ་ལ། མིའི་རྟེན་ལ་དམྱལ་བའི་ སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་ཡང་འགྱུར་བས་རྟག་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཞིང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ པས་བྱས་ན་ནི། གཞན་གྱིས་ལས་བསགས་པའི་གཞན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་ བས་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་ཀས་བྱས་ན་གཉིས་ཀར་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་མེད་ན་ནི། སེལ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་ཟློག་པ་ཡང་མི་འཐད་དོ།

我將為您完整直譯這段藏文經文： "為斷一切分別，示現空性甘露，若人於此執著，為汝所極呵。"此謂以業惑苦三而於六道輪迴此亦于無自性如幻而應理，于以自性常者則不應理。 常者不應輪轉，若天道是常，則不可能轉生並趣向地獄等，若業惑因位是常，則唯住于彼，不可能轉至苦果位，是故不可能輪轉趣向。無常者亦不輪轉趣向，以無常于每一剎那已成過去故，第二剎那以後無有輪轉趣曏者故。 蘊等諸法亦不應為輪迴之體性，以非以自性為常亦非無常故。若是常，前後一故成一，若無常，前後異故成多。以離一多故，常無常亦不應理。 若輪迴實有，則佛不見不應理，然以無故雖未實見，如具通者見他人夢般了知。取蘊苦此者，數論派等許為自作，聲聞派、唯識派及大多外道許為以自性從他生，裸行派說從二者生，執無因者乃說自性為因者。遮彼等之理已如上說，無因亦違現量。 複次，提婆達多為人時積業，于成地獄時所受之苦若是自作，則成於地獄身積業，且人與地獄二者應成一，又應於人身受地獄苦，故成常之過失。若以自性為他作，則他積業他受苦，故應成遇未作。若二者作則成二過，若苦無因，則以對治法遮止亦不應理。

།དེ་ལྟར་མཐའ་ བཞི་པོ་མི་རུང་ཡང་། རིག་ཤེས་ཀྱིས་མ་དཔྱད་པའི་ཤེས་ངོར། རྒྱུ་རྐྱེན་དུ་མ་ཚོགས་པའི་རྟེན་ འབྲེལ་ཙམ་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཡིན་ནོ། །རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་སྡེ་ པ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པ་དང་མི་མཚུངས་ཏེ། རྟེན་ནས་བྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བའི་ངོ་ བོ་ཡང་མེད་ལ་གནས་པའི་ངོ་བོ་ཡང་མེད་པས་སྟོང་པར་ཤེས་སོ། །དངོས་པོ་འདི་རྣམས་རྒྱུ་ རྐྱེན་ཁོ་ནའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། རང་ཚུགས་ཐུབ་པའི་རང་དབང་མེད་དེ་གཞན་ ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་དང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་བཞག་གོ་ཡང་། དེ་ལ་འཛིན་པ་དམ་པོ་དང་། མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་ནི། ལྷ་བདུད་དུ་བབས་པ་ ལྟ་བུ་ཡིན་པས་ཤིན་ཏུ་སྨད་ལ། སྟོང་ཉིད་ལ་དངོས་པོར་ཞེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ རྣམ་བཞག་གོ་བའི་གོ་ཡུལ་གྱི་བརྟགས་ཆ་དེ་གནས་ལུགས་ཡིན་པར་འཁྲུལ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ ཡིད་ལ་བྱས་པ་ནི། མཉམ་གཞག་དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་དུག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་ 17-467 བའི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཅས་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པས། ཆོས་དབྱིངས་དེ་ལ་ནི་ཕྱོགས་ བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་འཁོར་བར་འཁོར་བའི་ཚེ་ན་ཡང་། འཁོར་བའི་དྲི་མས་ནམ་ དུ་ཡང་མ་གོས་ཏེ། དྲི་མ་མེད་པ་ཞེས་པ་དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། བེམ་པོ་ གཞན་དབང་སྟོང་པ་ཉིད། །སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་རྐྱེན་བྱུང་བར། །མགོན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ཀུན་གྱི། ། དངོས་མེད་གོམས་པར་མཛད་པ་ལགས། །ཞེས་ཏེ། བེམ་པོ་སྟེ་ཀུན་བཏགས་དང་། གཞན་ དབང་སྟེ་འཁྲུལ་སྣང་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡུལ་དག་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་ པའི་སྟོང་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བསྒོམས་ཤིང་། མཉམ་གཞག་ཏུ་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ་ ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་དོན་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གནས་ལུགས་ ལ་ངང་གིས་གནས་ཤིང་། འཁྲུལ་བ་སངས་པ་ཙམ་ལ་དྲི་བྲལ་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད་དེ། སྔར་དྲི་མ་འཁོར་བའི་ཆོས་ཡོད་ནས། ཕྱིས་དེ་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དྲི་མ་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་ པས། དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་མེད་པ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོས། གཉིས་ལས་ གཞན་མེད་དེ་ནི་ནོར་བ་སྐྱེས། །དེ་ཕྱིར་ཐར་བ་ནོར་ཙམ་ཟད་པ་ཡིན། །ཅེས་ཏེ་དེ་དག་ནི་ གཞན་དབང་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་ལ། འཁོར་བའི་དུས་ན་ཡོན་ཏན་བྲི་བ་མེད་ཅིང་སྐྱོན་གང་བ་མེད་པ་དང་། ཐར་པའི་ གནས་སྐབས་ན་སྐྱོན་ནམ། སྒྲིབ་པ་བྲི་བ་མེད་ཅིང་། ཡོན་ཏན་གང་བ་མེད་དེ། བྲི་གང་དུ་ སྣང་བ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་འཁྲུལ་ངོར་སྣང་བ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ནོ།

我將為您完整直譯這段藏文經文： 如是雖四邊不應理，然于未經理智觀察之知前，僅從眾多因緣和合之緣起而生。十二緣起支彼亦與聲聞部諸宗所許不同，以是緣起故，知無生之體性亦無住之體性故空。此諸事物唯為因緣所依故，無自立自主而僅依他假立。如是雖通達緣起與空性之建立，然於此堅執及作殊勝執之慢，如天成魔故極應呵責，所謂執空性為事物者，謂錯執通達空性建立之所知分別分為實相，如是作意于正行正等持時成毒。 以說輪迴苦及因無自性故，於法界彼者，十方三世有情輪迴時亦從未為輪迴垢染，說彼即無垢。如是亦云："物質他生皆本空，如幻緣生無實性，怙主汝于諸法中，修習無實之義故。"謂物質即遍計及他生即現迷亂識與境一切皆以自體不成立故空如幻，后得位修習，于正等持中無實性即圓成實義修習故，于諸法自性實相中自然安住，僅離迷亂說為無垢菩提，非先有垢輪迴法后斷彼，以垢本不成故，說無離垢。如是大攝政亦云："除二無他彼生錯，是故解脫唯盡錯。"彼等是就他生生無自性而言。 今于如來藏法界，輪迴時無功德減且無過患圓滿，解脫位時無過患或障礙減且無功德圓滿，所顯減圓滿僅是諸有情迷亂前所現而已。

།སྐྱོན་ནམ་སྒྲིབ་ པ་ནི་གདོད་མ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་ན་གང་ཞིང་འཕེལ་བ་ ལྟར་སྣང་བ་ཡང་དངོས་གནས་ལ་མ་གྲུབ་ལ། ཡང་དག་པར་ན་སྤོང་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐར་ པའི་གནས་སྐབས་ན་བྲི་ཞིང་སྤང་བར་སྣང་བ་ཡང་བློ་ངོ་ཙམ་མོ། །ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཀུན་ རྫོབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡང་། བདེན་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ལམ་བསྒོམས་པས་འཕེལ་བ་ལྟར་ 17-468 སྣང་བ་ཡང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ལ། གདོད་མ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི། དང་པོ་ཉིད་ནས་རང་ ཆས་སུ་བཞུགས་པས། འཁོར་བའི་སྐབས་སུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཉིད་ཀྱིས་མ་མཐོང་བར་ ཟད་ཀྱི། ཆོས་ཉིད་རང་ངོས་ནས་ཉམས་ཤིང་བྲི་བའི་ཆ་མེད་པས། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་དུས་ ན། ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གསར་དུ་སྐྱེས་པ་ལྟར་སྣང་བ་ཡང་། སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ ཀྱི་བློའི་མཐོང་ཚུལ་ཡིན་གྱི། སྒྲིབ་པ་སངས་པས་ཆོས་ཉིད་ལ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དེ་ལྟར་མཐོང་ བ་ཁོ་ན་ལས་གཞན་གསར་དུ་སྐྱེས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱ་ཚབ་ཆེན་པོས། ཉེས་པ་གློ་བུར་དང་ལྡན་དང་། ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་ཉིད་ལྡན་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་སྔར་བཞིན་ ཕྱིས་དེ་བཞིན། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། བསྟོད་པ་ལས། ཁྱོད་ ཀྱིས་ཅུང་ཟད་མ་བསྐྱེད་ཅིང་། །འགའ་ཡང་བཀག་པ་མ་མཆིས་ལ། །སྔོན་གྱི་ཇི་ལྟར་ཕྱིས་དེ་ བཞིན། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད། །ཅེས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་ སེམས་ཉིད་དེ། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སམ་ཆོས་ དབྱིངས་དོན་དམ་བདེན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། སྔོན་ འཁོར་བ་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ། ཕྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་དེ་ བཞིན་ཁོ་ན་སྟེ། རྣམ་འགྱུར་མེད་ཅིང་རྟག་པ་དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་འགའ་ ཡང་བཀག་པ་མེད་དེ། ཕྱིར་བསལ་ཞིང་བྲི་བ་མེད་ལ། རྣམ་པར་བྱང་བ་དགེ་བའི་ཆོས་ཅུང་ ཟད་ཀྱང་མ་བསྐྱེད་ཅིང་གང་བར་མ་བྱས་པ་སྟེ། བསལ་བཞག་མེད་པའམ། བྲི་གང་མེད་པའི་ དོན་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་དག་གིས་ནི་ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་ མེད་པ་དེ་གསལ་པོར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ན་མདོ་འདི་དང་། བསྟོད་པ་འདིས་ཀྱང་གཞན་སྟོང་ དབུ་མ་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་གསལ་བར་བསྟན་གྱི། འདི་ན་སྟོང་པ་ཆལ་ཡུག་ཙམ་ཞིག་སྙིང་ལ་ བཅངས་ནས། ཟུང་འཇུག་ཡིན་ཚུལ་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ལྟར་སྣང་མང་པོ་ཞིག་འགོད་ཅིང་། སྨྱོན་པ་ 17-469 འགའ་ཞིག་གི་ཚིག་ལྟར་རྒྱུན་མི་འཆར་པ་སྨྲ་བའི་ཚེག་འཕྲེང་རིང་པོ་ཅན། རང་སྟོང་སྨྲ་བའི་ བཤེས་གཉེན་དུ་གྲགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་དང་ཡེ་མི་མཐུན་ནོ།

我將為您直譯這段藏文經文： 過患或障礙本來從未有故，輪迴位時圓滿增長如是所顯亦于實相中不成立，若真實則無可斷故，解脫位時減少斷除如是所顯亦唯心前而已。道所攝一切世俗功德亦，以不成實故，由修道增長如是所顯亦不成實，本初法性功德者，從最初即自具安住故，輪迴時諸有情自身未見而已，然法性自體無有衰減之分故，獲得佛果時，無量功德新生如是所顯亦，是學位心之見法，除障礙而如實見法性外，其他新生些微亦無。如是大攝政亦云："過患與暫時相應，功德與自性相應故，如前如是而後然，無變之法性。" 又贊曰："汝未生少許，亦無遮礙何，如昔后亦然，證悟真如性。"謂真如即無變圓成心性，心自性光明二無分別智或法界勝義諦如來藏等是也，昔日輪迴者之真如若何，后得涅槃之法性亦如是，無變異常住彼中不遮礙任何雜染法，無有遣除及減少，不生不圓滿任何清凈善法，無遣立或無減滿之義證悟者即是佛陀。彼等即明示圓成勝義無自性。如是此經及此贊亦唯明示他空大中觀，於此持空性片面於心，立似證成雙運之理諸多，如某狂者語說不詳續之長行文，與稱為自空說者善知識等宗皆不相順。

།འོན་ཀྱང་། ཡོན་ཏན་མེད་ ལ་གང་གུས་པ། །དེ་བླུན་མི་དགེའི་ལས་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་གསུངས་པ་དོན་ལ་གནས་པས། ཚོགས་མ་བསགས་ཤིང་། སྒྲིབ་པ་མ་སྦྱངས་པའི། སྔོན་ནས་ད་ལྟའི་བར་གྱི་ཤེས་རབ་ཆེ་རུ་རེ་ བ་ཕལ་ཆེ་བ་ཡང་། ངེས་པའི་དོན་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་ཤ་སྟག་བྱུང་ཞིང་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། ད་ལྟར་ཡང་སྣང་ངོ་། །གང་མོས་པའི་དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསགས་པ་དེ་རྣམས་ཁོ་ན་ ཟབ་མོའི་དོན་འདི་ལ་མོས་ཏེ། དེ་དག་ནི་བརྩོན་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་བསྡམས་པར་གྱུར་ཀྱང་ མོས་པ་ཁོ་ནའི་མཐུ་ལས་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་དུ་སྨྲ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ། བརྩོན་པ་ དང་ལྡན་པ་དག་གིས། སྐྱེ་བ་བརྒྱར་ཚོགས་བསགས་པ་ལས་ཀྱང་ཆེས་བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་བ་ ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་། མེ་ཏོག་ཙམ་པ་ཀ་ནི་རྙིང་གྱུར་ཀྱང་། །མེ་ཏོག་ཕལ་ པ་གཞན་གྱི་དོ་ཟླ་མིན། །ང་ཡི་དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་གྱུར་ཀྱང་། །མུ་སྟེགས་ཕལ་པ་ གཞན་གྱི་དོ་ཟླ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་འདིར་ཡང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། རང་སྟོང་སྨྲ་བར་གྲགས་ པ་རྣམས་ཀྱང་དམ་པའི་ཆོས་མཐར་ཐུག་ལ་སྡང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་མང་པོ་ལ་ཞེ་འགྲས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་པའི་མུ་སྟེགས་ཅན་ནོ། །གཞན་སྟོང་ དབུ་མ་ཆེན་པོ་སྨྲ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་ལ་བལྟ་བར་དབང་ བའི་ཕྱིར། སྤྱི་མིང་བྱེ་བྲག་ལ་བཏགས་ནས། ང་ཡི་དགེ་སློང་ཞེས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྲས་ སུ་བསྟན་པའོ། །ཞེས་བདག་གིས་སྨྲས་པའི་གནས་འདི་ལ་ནི། སངས་རྒྱས་སྲས་དང་བཅས་ པ་དཔང་པོ་ཡིན་ཅིང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་མཐུ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བའི་ལྷ་དང་འབྱུང་པོ་ དཀར་ཕྱོགས་སྐྱོང་བ་རྣམས་ཀྱང་དཔང་པོར་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཟབ་མོ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ ཅུང་ཟད་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། 17-470 ༈ མཁས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དྲུག་ལ་མཁས་པའི་སྒོ་ནས་ལམ་ཤེར་ཕྱིན་ཇི་ལྟར་སྒོམ་ཚུལ། གཉིས་པ་མཁས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ། ཐེག་པ་ ཐུན་མོང་གི་ལུགས་ཀྱིས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་ལ་མཁས་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་ཀུན་ རྫོབ་བདེན་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་ལ་བརྟེན་ནས། ཆོས་དེ་རྣམས་བདེན་མེད་དུ་གཏན་ལ་ ཕབས་ཤིང་། དེ་ཡང་སྤྲོས་བྲལ་དུ་རྟོགས་ལ། སྤྲོས་བྲལ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡེ་ཤེས་འགྱུར་ མེད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ན། ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ ལ་ཆེས་མཁས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལ་མཁས་པ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ལ་མཁས་པ་ དང་། ཁམས་ལ་མཁས་པ་དང་། རྟེན་འབྲེལ་ལ་མཁས་པ་དང་། བདེན་པ་ལ་མཁས་པ་དང་། གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པའོ།

我將為您直譯這段藏文經文： 然而，"于無功德誰恭敬，彼愚從不善業生。"如是所說住于義故，未積資糧，未凈障礙之，從昔至今求大智慧大多數者，皆從了義背離已生且將生，現今亦見。唯諸已積圓滿善根信解者，於此甚深義生信解，彼等雖離精進未調伏，僅由信解力故，較諸具戒具精進宣說一切自空者百世積資更近菩提。世尊亦云："瞻波迦花雖陳舊，不及其他凡花比，我之破戒諸比丘，不及其他外道比。"此亦應當如是配合：稱為自空論者亦因於究竟正法生嗔故，及對諸多菩薩懷恨故是佛教外道。宣說他空大中觀者，以于佛身語意秘密有觀察權故，以共名安立別名，說為"我之比丘"即示為不共子。我所說此處，諸佛及佛子為證，世界中大力神變天及護持白法諸部多亦為證。如是已略說八種甚深。 六所應善巧事中以善巧門修習道般若之方式。 第二以六所應善巧事門抉擇中，共乘宗僅是善巧緣起因緣，此中則依世俗諦因緣緣起，抉擇諸法無實，復證離戲，現證離戲自性無變遍一切相智慧時，于如所是及盡所有一切最為善巧。即蘊善巧、處善巧、界善巧、緣起善巧、諦善巧、處非處善巧。

།དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ ན། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མིག་མེད་རྣ་བ་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གསུམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མིག་གི་ཁམས་ མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བཞི་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མ་རིག་པ་མེད་མ་རིག་པ་ཟད་ པ་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྔ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དྲུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཡེ་ཤེས་མེད་ཐོབ་པ་མེད་མ་ཐོབ་པ་ ཡང་མེད་དོ། །ཞེས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་དོན་ཕལ་ཆེར་གོ་བླ་ལ། དོན་གྱི་མདོ་འདི་ལྟར་ བཟུང་བར་བྱ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་སོགས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་ཆོས་དེ་དག་གང་ཡང་མེད་ ཅེས་བྱ་བ་ནི། སྟོང་གཞི་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས། དོན་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ལ། སྟོང་པར་བྱ་ རྒྱུ་གཟུང་འཛིན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་རང་སྟོང་སྨྲ་ བ་གྲགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ཁྱད་གཞིར་བྱས་ནས་དེ་ལ་གཟུགས་མེད་ཅེས་ སོགས་མི་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ་གཟུགས་ཉིད་གཟུགས་ངོ་བོས་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་ པའི་སྟོང་གཞིའི་སྟོང་ཉིད་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་གི་ལྟར་ན། གཟུགས་མེད་པ་ 17-471 ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནས། མ་ཐོབ་པ་མེད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་འདོན་ པར་རིགས་ཀྱི། མདོའི་དངོས་ལྟར་བྱས་ན་འདི་ལུགས་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ ཞེ་ན། མེད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དབྱིག་གཉེན་གྱི་ ཞལ་ནས་ཀྱང་། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་གྱི། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་རྣམ་གསུམ་ལ། །བརྟེན་ནས་ ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། །རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། གཅིག་ ལ་དཔེར་མཚོན་ན། གཟུགས་མེད་ཅེས་གསུངས་པས། ཀུན་བཏགས་ཀྱི་གཟུགས་ཕུང་ནི་ དོན་དམ་དུ་ལྟ་ཞོག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མི་བསླུ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་མེད་པས་ འཁྲུལ་ངོ་ཙམ་མ་གཏོགས་གང་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པ་དང་། གཟུགས་ཕུང་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་ རིག་གཞན་དབང་ནི། གཞན་གྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པས། བླང་དོར་གྱི་ཡུལ་ཙམ་ཡིན་ ཡང་རང་གི་ངོ་བོས་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པ་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་གང་ཡིན་ པ་ནི་དེ་ནི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་བའི་ངོ་བོར་མེད་པས། མེད་ཚུལ་རྣམ་པ་ གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས། གཟུགས་ཕུང་གི་ཐ་སྙད་འཇུག་པའི་གཞི་རྣམས་མེད་ཅེས་བསྟན་ཏོ། ། འདིས་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་རིགས་འགྲེའོ།

我將為您直譯這段藏文經文： 就第一而言舍利子因此，于空性中無色等。就第二而言，無眼無耳等。就第三而言，無眼界等。就第四而言，無無明無無明盡等。就第五而言，如是苦等。就第六而言，無智無得亦無無得。 彼等文義大多易解，義之要點應如是持：于空性中無色等世俗法者，即于所空二無分別智、勝義空性中，無所空能取所取世俗法，非如稱為自空論者等所說，以空性為所限定而說彼中無色等不應理，因色自身以自性無，除此不許其他所空之空性故。依彼等，應誦為"無色即空性"乃至"無無得即空性"，若依經文直說則與此宗相違。 若問云何？說無者即無自性，如聖德慧亦云："依於三種性，三種無自性，說諸法一切，皆無有自性。"以一例示：說無色者，遍計所執色蘊不但勝義中且於世俗中亦無不欺之相而住，除迷亂相外無有所立，及現為色蘊之依他起遍計，因由他緣生滅，雖是取捨境但以自性無實，及色法性圓成實者即彼無有客塵能取所取迷亂之性，由三種無之門，說無色蘊言說所依。此于餘一切亦類推。

།དེ་ལྟར་ན་ཁྱད་གཞི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ དེ་ལ། ཀུན་བཏགས་ཀྱི་གཟུགས་ནི་ནམ་གྲུབ་པ་ཡང་མེད་ཅིང་། རྣམ་བཏགས་ཀྱི་གཟུགས་ ཀྱང་བདེན་པའི་དངོས་པོར་ནམ་དུ་ཡང་གྲུབ་པས། དེ་གཉིས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོངས་པའི་ཚུལ་ གྱིས་མེད་ཅིང་། ཡོངས་གྲུབ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སྟོངས་པ་ མ་ཡིན་ཀྱང་། གཟུང་འཛིན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མའི་ངོ་བོར་མེད་པས། མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ གྱིས་སྟོངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ངག་དོན་སྙིང་པོ་བསྡུས་པ་ནི། སྟོང་ཉིད་ཡེ་ ཤེས་དེའི་སྟོང་ན་ཀུན་བཏགས་དང་གཞན་དབང་གིས་བསྡུས་པའི་གཟུགས་སོགས་ཡེ་ནས་ མ་གྲུབ་པས་མེད་ཅིང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་ནི་སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དེ་ཀ་རང་ཡིན་ 17-472 ཀྱང་། གཟུང་འཛིན་འཁོར་བའི་ཆོས་སུ་མེད་པས་མེད་ཅེས་པའོ། །སྟོང་གཞི་ཆོས་དབྱིངས་ལ་ གཟུགས་ནས་མ་ཐོབ་པའི་བར་དུ་མེད་ཅེས་པ་རགས་བཤད་དང་། རེ་རེ་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་ གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ཞིག་བཤད་ཀྱི་ཁྱད་ཙམ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བཏགས་གཞན་དབང་གཉིས་གཅིག་ ཏུ་བསྡོམས་ནས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་ཡེ་ནས་སྟོངས་པ་དང་། དོན་དམ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་མཚན་ ཉིད་ཅན་གྱིས་སྟོངས་པར་བྱས་ནས། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཤད་ཀྱང་རུང་། དོན་ལ་ ཁྱད་མེད་དོ། །རྟེན་འབྲེལ་ལ་མཁས་པའི་སྐབས་སུ། འདི་ཙམ་ཞིག་གོ་དགོས་ཏེ། མ་རིག་ འདུ་བྱེད་རྣམ་པར་ཤེས། །མིང་གཟུགས་སྐྱེ་མཆེད་རེག་པ་དང་། །ཚོར་བ་སྲེད་ལེན་སྲིད་པ་ དང་། །སྐྱེ་བ་རྒ་ཤི་བཅུ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་མ་རིག་པ་ནི། ཤེས་པར་བྱ་བའི་གནས་ལ་རྨོངས་ ཤིང་མི་ཤེས་པའི་བློ་ཤེས་པ་མི་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན། བདེན་པ་བཞིའམ་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་ འབྲེལ་གྱི་དོན་ལ། མུན་ཁྲོད་ཀྱི་གཟུགས་སམ། ལ་ཕར་རྒྱབ་ཀྱི་དངོས་པོ་ལྟར། ཕྱོགས་ཙམ་ ཡང་མི་རིག་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པ་དང་ལས་འབྲས་ལ་རྨོངས་པ་གཉིས་ སོ། །ཕྱི་མ་ནི་ལས་དགེ་སྡིག་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་འབྱུང་བ་མི་ཤེས་པའི་སེམས་བྱུང་ཡིན་ ལ། སྔ་མ་ལས་གསུམ་སྟེ་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་བདག་མེད་སོགས་བདེན་བཞིའི་མཚན་ཉིད་ལ་ རྨོངས་པ་དང་། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྨོངས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་ པོའི་གནས་ལ་རྨོངས་པའོ།

我將為您直譯這段藏文： 如是則于所依法性智慧中，遍計所執之色從未成立，分別之色亦永不成立為實有事物，此二以自性空之理而無，圓成實法性之色雖非以自性法性而空，然無能取所取客塵之性，所謂無者乃以他空之理而無。如是語義要點總結為：于彼空性智慧之空中，遍計所執及依他起所攝之色等本來不成立故無，法性之色等雖即是彼空性智慧自身，然無能取所取輪迴之法故說無。于所空法界中無色乃至無無得之粗說，與逐一分為三自性而說僅有差別而已，即合遍計所執、依他起二者為一，本來空於世俗，勝義則空于能取所取相，以二諦門說亦可，于義無差別。 于通達緣起之處，應知此許：無明、行、識，名色、處、觸，受、愛、取、有，生及老死十二。其中無明者，于所知處愚昧不知之心，知不明瞭相，於四諦或因果緣起義，如暗中色或山揹物，連少分亦不知之分別，即于真實性愚昧及於業果愚昧二種。後者為不知善惡業生苦樂果之心所，前者有三：于無常、苦、無我等四諦相愚昧，于離戲空性愚昧，及於如來藏處愚昧。

།དེ་དག་ལས་ལས་འབྲས་ལ་རྨོངས་པས་ནི་མི་དགེ་བའི་ལས་ འཕེན་པར་བྱེད་ལ། བདེན་བཞིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པས་ནི། འཁོར་བ་ཁམས་གསུམ་དུ་ སྐྱེ་བའི་ལས་དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀར་འཕེན་པར་བྱེད་ཅིང་། སྤྲོས་བྲལ་ལ་རྨོངས་པས་ནི། ཁམས་གསུམ་ལས་འདས་ཀྱང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་སུ་ནི་མ་གྱུར་པ་དམན་པའི་ཡིད་ལུས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལུས་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ལས་དང་། ལས་བར་མ་རྣམས་ཀྱང་ འཕེན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་གནས་ལ་རྨོངས་པ་ནི་མ་རིག་བག་ 17-473 ཆགས་ཀྱི་ས་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཡིད་ལུས་རྣམ་པ་གསུམ་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཟག་མེད་ཀྱི་ལས་ ཚུན་ཆོད་ཀྱང་འཕེན་པར་བྱེད་དོ། །སྤྱིར་དེ་དག་ཀྱང་སྔ་མ་སྔ་མ་ཡོད་ཕྱིན། ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་ དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ངེས་པར་ཡོད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་རྨོངས་པས་ནི་དེ་ ཐམས་ཅད་འཕེན་པར་བྱེད་ལ། སྤྲོས་བྲལ་ལ་རྨོངས་པས་ནི་ཡིད་ལུས་ཀྱི་ལས་མ་གཏོགས་ གཞན་ཐམས་ཅད་བྱེད། ཅེས་པ་ནས། ལས་འབྲས་ལ་རྨོངས་པས་ནི་མི་དགེ་བ་ཁོ་ན་འཕེན་ ནོ། །ཞེས་པའི་བར་དུ་སྦྱར་རོ། །འོ་ན་མ་རིག་པའི་ཡན་ལག་ནི། བདག་དང་བདག་གིར་ འཛིན་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཡིན་པར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་། དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་ པ་སོགས་ཀྱང་བཞེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་དོན་ལ་དེ་མི་འདོད་ཅེ་ན། མ་རིག་ པ་དང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཀྱང་། ཁམས་གསུམ་དུ་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ མ་རིག་པ་ནི། འཇིག་ལྟ་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་ཁོ་ནར་འབྱུང་བས་ན། མ་རིག་པ་ནི་རྣམ་པ་མི་ གསལ་བས། དེའི་ཕྱོགས་ནས་མ་སྨོས་པར། འཇིག་ལྟ་རྣམ་པ་གསལ་ཞིང་ངོ་ཤེས་བླ་བའི་ ཕྱིར། ཕྱོགས་དེ་ནས་སྨོས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཁྱེའུ་གང་གི་རིགས་རུས་ཆོ་འབྲང་རྟོགས་དཀའ་ བར་གྱུར་ན། རིགས་དང་རུས་ནས་མི་སྨོས་པར་མཚན་མ་མངོན་རྟགས་ཅན་གྱི་གོས་ལས་ བརྩམས་ནས། ཁྱེའུ་དམར་པོ་དང་། ཁྱེའུ་སེར་པོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟ་བུའོ།

我將為您直譯這段藏文： 其中由於業果愚昧而牽引不善業，由於四諦真實性愚昧而牽引三界輪迴中善惡二業，由於離戲愚昧則雖超三界，然牽引非成智慧身之劣意身及成就等持身之無漏業與中業。于如來藏處愚昧是無明習氣地，乃至牽引成就智慧身、意身三種之無漏業。總之，彼等若有前前，則後後諸者必定與彼俱有，故由如來藏愚昧而牽引彼一切，由離戲愚昧則除意身業外牽引其餘一切，乃至由業果愚昧則唯牽引不善。 若問：無明支豈非是執我及我所之薩迦耶見，聖龍樹及吉祥法稱等亦如是許耶？何故於了義不許彼耶？答：無明與薩迦耶見雖體性各異，然於三界牽引之無明唯與薩迦耶見相聯而生，故無明相不明瞭，從彼方面不說，而薩迦耶見相明瞭且易識知故，從彼方面而說。譬如某童子種姓難知時，不從種姓而說，而從顯相之衣著而說紅童子、黃童子是也。

།རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ ལས། ངར་འཛིན་ཡོད་ན་ཡང་ལས་ཏེ། །དེ་ལས་ཡང་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཅེས་པ་ནི། ངར་འཛིན་ ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པས་ལས་གསོག་ཅེས་པའམ། ངར་འཛིན་ཡོད་ན་འཁོར་བར་འཕེན་ བྱེད་ཀྱི་ལས་གསར་པ་གསོག་ཐུབ་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། ངར་འཛིན་མ་རིག་པའི་ཡན་ལག་ ཏུ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ཅིང་། འཕགས་པ་ཀླུས་ནི་མ་རིག་པ་བདག་འཛིན་དུ་བཞེད་པའི་གསལ་ཁ་ མེད་ལ། མ་རིག་པའི་ཡན་ལག་ལ་གྲོགས་བདག་འཛིན་ངེས་པར་དགོས་པའི་རྣམ་གཞག་ འདི་ཡང་། འཁོར་བ་ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པ། ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་ 17-474 དང་ཐུན་མོང་གི་རྣམ་གཞག་ཡིན་ལ། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྐབས་སུ། ཁམས་ གསུམ་ལས་འདས་པ་རྣམ་པར་བྱང་བ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འཁོར་བ་འཇུག་ཚུལ་གྱི་རྟེན་ འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ལས་མ་རིག་པའི་ཡན་ལག་སྤྲོས་བྲལ་དང་སྙིང་པོ་ལ་རྨོངས་པ་དེ་གཉིས་ ནི། འཇིག་ལྟའི་ས་བོན་སྤངས་པ་དག་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མ་རིག་པའི་ངོས་འཛིན་འཇིག་ ལྟ་ལ་བྱེད་པ་ཟབ་ཁྱད་དུ་རློམ་པ་ནི། ཟན་གྱི་ངོས་འཛིན་སྤང་ཟན་ལ་བྱེད་པ་ཟབ་ཁྱད་དུ་ འདོད་པ་ལྟར། ཟབ་ཚུལ་གོ་ལོག་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་ལ་བརྟེན་ ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་འདུ་བྱེད་དུ་གཏོགས་པའི་བསོད་ནམས་དང་། བསོད་ནམས་ མ་ཡིན་པ་དང་། མི་གཡོ་བའི་ལས་གསུམ་པོ་གང་རུང་ཞིག་གསོག་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ལས་ འབྱུང་ངོ་། །མ་རིག་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་ལས་དེ་བྱས་ཤིང་། བྱས་མ་ཐག་ཏུ་ཀུན་གཞི་ རྣམ་ཤེས་ཏེ་ལས་དེའི་བག་ཆགས་དང་ས་བོན་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ན། དེའི་མཐུ་ལས། ཚོགས་ དྲུག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱང་བག་ཆགས་དེས་བསླད་པའི་ནུས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ཏེ། ལས་བསགས་པའི་ཚེ་དེ་ཉིད་དང་། བར་དོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་འགྱུར་བ་ཅན་དེ་ནི་ རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །དེ་ཉིད་མངལ་དུ་སྐྱེ་བ་བཟུང་མ་ཐག་པ་ན། ཚོར་འདུ་འདུ་བྱེད་ རྣམ་ཤེས་ཏེ་མིང་བཞིའི་ཕུང་པོ་དང་། ནུར་ནུར་པོ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་གྱི་འབྱུང་བ་ དང་འབྱུང་གྱུར་རྣམས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟེ། མིང་གཟུགས་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །དེ་དག་ འཕེལ་བ་ལས། མིག་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་བྱུང་བ་ནི། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཡན་ལག་གོ ། མངལ་ནས་བཙས་པའི་རྗེས་སུ་དབང་པོ་དྲུག་དང་། ཡུལ་དྲུག་དང་། རྣམ་ཤེས་དྲུག་རྣམས་ འདུས་ཏེ། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་པ་འགྱུར་བའི་རེག་པ་འབྱུང་བ་ནི་རེག་པའི་ ཡན་ལག་གོ །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་ལམ་བཏང་སྙོམས་གང་རུང་ཞིག་ ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ཚོར་བའི་ཡན་ལག་གོ །

我將為您直譯這段藏文： 《寶鬘論》中說："若有我執則有業，從彼又是生。"此意為有我執等煩惱則積業，或說若有我執則能積新的投生輪迴之業，並非顯示我執為無明支，聖龍樹亦無明確許無明為我執之說。此無明支必需伴隨我執的安立，是唯就三界輪迴投生而言，是與二部聲聞共同的安立。于大乘不共之處，超越三界清凈隨順輪迴趣入方式的十二緣起中，無明支即離戲與藏性愚昧二者，因為此二者即使在斷除薩迦耶見種子的清凈者上亦有，故執無明即是薩迦耶見而自詡為甚深殊勝者，如同執飯即是糠飯而認為是甚深殊勝一般，應知是誤解甚深之理。 如是依于無明而生屬於身語意三之行中的福業、非福業、不動業三者任一積集之行業。由無明所發起而作彼業，作已即刻於阿賴耶識中成為彼業習氣與種子，由彼力故，六識亦成為被彼習氣染污之力用，于積業時及中陰位之識之變異，是為識支。彼于胎中受生之際，受想行識四蘊及藍豆形等位之四大種及所造色是色蘊，為名色支。從彼等增長而生眼等六處，是六處支。出胎后六根、六境、六識聚合，依境相而生識變異之觸是觸支。依彼而經驗樂或苦或舍任一即是受支。

དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བ་ལ་ཐོབ་པར་འདོད་ཅིང་ 17-475 ཡང་སྲེད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་འདོར་བར་འདོད་པའི་སྲེད་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་ལ་ གནས་པར་དགའ་བའི་སྲེད་པ་འབྱུང་བ་ནི་སྲེད་པའི་ཡན་ལག་གོ །སྲེད་པ་དེ་འཕེལ་བ་ལས་ བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམས་ལ་འདོར་ལེན་བྱེད་འདོད་འབྱུང་བ་ནི་ལེན་པའི་ཡན་ ལག་གོ །དེས་ཀྱང་སྲིད་པ་ཕྱི་མ་འཕེན་ནུས་ཀྱི་ལས་གསོག་པའམ། སྔར་འཕངས་ཟིན་པའི་ ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་གསོས་བཏབ་ནས། སྐྱེ་བ་འགྲུབ་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གོ །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མའི་ཕུང་པོ་གྲུབ་པ་ནི། སྐྱེ་བའི་ཡན་ལག་ གོ །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁམས་འགྱུར་བའི་ན་བ་དང་། ན་ཚོད་འགྱུར་བའི་རྒས་པ་དང་། སྲོག་འགྱུར་ བའི་འཆི་བ་དང་། ལུས་སེམས་གདུང་བར་བྱེད་པའི་མྱ་ངན་དང་། ཟས་གོས་ལ་སོགས་པ་ འདོད་པས་འཕོངས་པ་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུགས་པ་ལ་ སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་པ་འདི་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ་རྒ་ཤིའི་ཡན་ ལག་གོ །དེ་ལྟར་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་ཡང་། དུས་ཅིག་ཆར་དུ་ཚང་བ་དང་། བྱ་བ་རྫོགས་ པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཚང་བ་དང་། ཚེ་གཅིག་ལ་རྫོགས་པ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དུ་མ་ དང་། བརྫུས་སྐྱེས་ཀྱི་འགྲོ་བ་དང་། ཁམས་གོང་མའི་སེམས་ཅན་ལ། ཡན་ལག་ཅི་རིགས་ ཚང་བ་ལས་ཡོངས་རྫོགས་མི་དགོས་པ་སོགས་རྣམ་གཞག་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་། གཙོ་བོར་ཚེ་ གཉིས་ལ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། འཕེན་པའི་ཡན་ལག་དང་། འཕངས་པའི་ཡན་ལག་དང་། འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། འགྲུབ་པའི་ཡན་ལག་སྟེ་བཞིར་བསྡུ་བའམ། ཡང་ན་ཚེ་ གསུམ་ལ་བསྡུ་བའི་ལུགས་ཏེ། ཚེ་ལྔ་ལ་རྟེན་འབྲེལ་ཚར་གཉིས་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ ཀྱང་དེ་དག་གི་རྣམ་གཞག་རྒྱས་པ་འདིར་མི་སྤྲོའོ། །དེ་ནི་འཁོར་བ་འཇུག་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ ཡིན་ལ། མ་རིག་པ་སྤངས་པས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་འགགས་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ ལས་མི་གསོག་པ་ནས། སྐྱེ་བ་འགགས་པས་རྒ་ཤི་མི་འབྱུང་བའི་བར་དུ་ནི་འཁོར་བ་བཟློག་ 17-476 པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལོ། །རྟེན་འབྲེལ་རིམ་པ་འདི་གཉིས་ཁོ་ན། ལུས་འབྱུང་དང་ལུགས་ཟློག་གི་ རྟེན་འབྲེལ་དུ་མདོ་དུ་མ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ལུགས་ཟློག་ལ་རྒ་ཤི་ནས་མ་རིག་པའི་ བར་དུ། མས་ཟློག་ཁོ་ན་དགོས་པར་འདོད་པ་ནི་བཤད་སྒྲོས་ཕྱོགས་རེ་ལ་བརྟེན་ནས། དབང་ ཟ་བའི་སྤྱོད་པའོ། །མ་རིག་པ་གང་ལས་སྐྱེས་ཞེས་མངོན་པར་བརྟགས་ན། བདག་ལས་མི་ སྐྱེ། གཞན་ལས་མི་སྐྱེ། གཉིས་ཀ་ལས་མི་སྐྱེ། རྒྱུ་མེད་ཀྱང་མིན་པས། མ་རིག་པ་ནི་མ་སྐྱེས་ སོ། །མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། གནས་པའི་དངོས་པོ་མ་བྱུང་ངོ་། །གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྒྱུ་ མེད་པས་མི་འཇིག་གོ །

依此而生對樂求得欲愛、對苦欲舍離愛、對舍喜住之愛，是為愛支。從彼愛增長而生對樂苦舍因欲作取捨之慾，是為取支。由彼亦積集能引後有之業，或令先前已引業習氣滋長，令趣向成就投生，是為有支。依彼而成就後世蘊，是為生支。彼之界變之病、年齡變之老、命變之死、身心逼惱之憂、食衣等欲求不得、發出哀號、心不悅及煩亂等唯一大苦蘊生起，是為老死支。 如是十二支，雖有同時具足、於一剎那業用圓滿具足、於一生圓滿等諸多安立，化生眾生及上界有情雖唯需具足某些支分而無需圓滿等諸多安立，然主要就二世圓滿而言，攝為能引支、所引支、能生支、所生支四支，或攝為三世。於五世中緣起圓滿兩輪。然彼等廣大安立此不詳述。此為輪迴趣入之緣起，由斷除無明而滅行支，即不積集引生之業，乃至由生滅故老死不生，是為輪迴還滅之緣起。 唯此二種緣起次第，于諸經中說為順逆緣起，故執還滅必須僅從老死至無明逆次第者，是依片面說法而為任意妄行。若詳察無明從何生，不從自生，不從他生，不從二生，亦非無因，故無明未生。因未生故，住之事物未生。因無住故無滅因而不滅。

དེ་ལྟར་ན་མ་རིག་པ་སྐྱེ་འགགས་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བས་རང་ བཞིན་མེད་དེ། འདུ་བྱེད་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་ཡང་དེ་དག་འདྲའོ། །ཡང་དག་པར་གནས་ཚུལ་ ལ། སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་། འགགས་པ་མེད་ལ་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་ཀྱང་། མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་ རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ཙམ་ལས། མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་འབྲས་བུའི་སྣང་ཆ་ཙམ་ཞིག་འཆར་བ་ མ་བཀག་པ་འདི་ནི་མཐའ་བཞི་ལས་གྲོལ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་ཞེས་བྱའོ། ། འདི་ནི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སུ་མ་ཟད། ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་ འབྲེལ་གྱི་རིགས་མཐའ་དག་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདི་ལ་དོན་དམ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཞེས་ཟེར་ ཏེ། གནས་སྐབས་པའི་དོན་དམ་ཙམ་མོ། །ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་པ་ནི། དོན་དམ་ཉིད་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལོ། །དེ་ལ་མ་རིག་པ་ནས། རྒ་ཤིའི་བར་ ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ནི། འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ཙམ་ལས་གནས་ ཚུལ་ལ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་མྱོང་བས། མ་རིག་པ་འགགས་པ་ནས་རྒ་ཤི་འགགས་པའི་བར་ ཡང་། རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་བློའི་སྣང་ཚུལ་ཙམ་ལས། གཞན་གནས་ཚུལ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ ཏེ། རྨི་ལམ་གྱི་བུ་ནི་ནམ་དུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་ཤི་བ་དེ་བས་ཀྱང་མི་འཐད་པ་བཞིན་ ནོ། །ཀུན་བྱང་གི་རྟེན་འབྲེལ་དེ་དག་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་རང་བཞིན་ 17-477 མེད་ཙམ་གྱི་མཐའ་བྲལ་དེ་ཡང་མཐའ་དང་བཅས་པ་ལ་བལྟོས་ནས་བློས་བཞག་པ་ཙམ་ ལས། ཡང་དག་པར་མེད་དོ། །ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་མ་རིག་པ་ ནས་དོན་དམ་པའི་རྒ་ཤིའི་བར་དུ་ཡང་འཇོག་ཅིང་། མ་རིག་པ་འགགས་པ་དོན་དམ་པ་ནས་ རྒ་ཤི་འགགས་པ་དོན་དམ་པའི་བར་དུ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་མེད་བཞིན་སྣང་བའི་ འཁྲུལ་ཆོས་མ་ཡིན་གྱི། གནས་ལུགས་ལ་ཞུགས་ཤིང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཡང་། དེ་ལ་ གཟུང་འཛིན་དང་སྒྲ་རྟོག་གི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་དོ། །འོ་ན་མ་རིག་པ་གདོད་མ་ནས་མེད་ན། དོན་དམ་པའི་མ་རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོས་གདོད་མ་ནས་གྲུབ་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། དོན་ དམ་པའི་མ་རིག་པ་ནི་མ་རིག་པ་མ་ཡིན་ཅིང་། མ་རིག་པ་འགགས་པ་དོན་དམ་པ་ཡང་མ་ རིག་པ་འགགས་པ་མ་ཡིན་པས་ན། ཅིའི་ཕྱིར་འགལ་བར་འགྱུར། དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ བ་དང་སོགས་ལ་འདིར་སྡུག་བསྔལ་ནི། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གནས་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་། ནང་ལུས་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་དང་། དེ་ དག་གི་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་པོ་གང་རུང་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་སྡུག་ བསྔལ་ལོ།

基於提供的對話歷史和要求，我將對藏文進行完整直譯： 如是，無明離生滅住三相故無自性，從行至老死亦復如是。就真實住法而言，無生亦無滅且本來未成，然僅由因緣聚合，令無而現之果相得以顯現不遮，此即名為離四邊之緣起。 此不僅適用於十二支，亦應用於種子與苗等一切因果緣起之類。此稱為勝義緣起，然僅是暫時勝義。世俗緣起之法性一切種智，乃是真實勝義緣起。其中從無明至老死之十二雜染緣起，僅是迷亂顯現，于住法中從未存在，故從無明滅至老死滅亦僅是瑜伽行者心識顯現方式，于住法中實不存在。如夢中子從未存在，其死亡更不應理。 因染凈緣起本來未成，故彼等無自性之離邊際亦僅依有邊際而心立，實不存在。彼一切種智亦安立為從勝義無明至勝義老死，亦是從勝義無明滅至勝義老死滅。此智慧非無而現之迷亂法，而是契入實相且真實成就，然于彼中無有能取所取及言思之法。 若念："若無明本來無，則與勝義無明以自性本來成就相違。"然勝義無明非是無明，勝義無明滅亦非無明滅，故何成相違？如是苦等，此中苦即五取蘊及眷屬，即有情之器世間住處及內身心事物，以及彼等一切受用皆與三苦任一相關故為苦。

།སྡུག་བསྔལ་དེ་ལ་བདེ་བར་བཟུང་ན་ནི། རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་འགལ་བས་བྱ་ བྱེད་ཐམས་ཅད་བསླུས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་དང་མཐུན་པའི་བློ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཉམས་མྱོང་གི་སྒོ་ནས་མི་བསླུ་བས་ན་བདེན་པ་ཞེ་བྱའོ། ། མི་བསླུ་བ་དེ་ཡང་འཕགས་པ་རྣམས་ཁོ་ནས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། འཕགས་ པའི་བདེན་པ་སྟེ། འཁོར་བའི་གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པར་བདེན་ པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པའི་དོན་ཡིན་ལ། བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་དམ་ དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིག་ངོར་བདེན་པའམ། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ངོ་བོར་བདེན་པའི་དོན་ མ་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་ཡུལ་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདེན་པའོ། །འཕགས་པའི་ 17-478 བདེན་པའི་གོ་དོན་ཀུན་འབྱུང་དང་། ལམ་དང་། འགོག་བདེན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཀྱང་དེ་དང་ འདྲའོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་སྟེ། སྤྱི་ལྡོག་ནས་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་ཀུན་འབྱུང་ དུའང་འཇོག་མོད་ཀྱི། འདིར་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀུན་འབྱུང་ ངོ་། །ལམ་བདེན་དངོས་ནི། མཐོང་སྒོམ་མི་སློབ་ལམ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་གསར་ བྱུང་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། རྗེས་མཐུན་པ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ལམ་རྣམས་ཀྱང་ སྟེ། ལམ་བདེན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཡང་གཙོ་བོ་ནི། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། ལམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །འགོག་བདེན་ནི་གནས་སྐབས་པ་དང་མཐར་ཐུག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ལམ་བསྒོམས་པས་སྒྲིབ་པ་རྣམས་གསར་དུ་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་སྟེ། སོ་སོར་བརྟགས་པའི་ འགོག་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་འགོག་པའི་གཞི། རང་བཞིན་ འོད་གསལ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའོ། །འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ ཡིན་པར་བདེན་ཅིང་། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྲུབ་པས་བདེན་པ་སྟེ། འདི་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོར་མེད་ལ། བློས་བཏགས་ཤིང་བཟུང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པའི་ ཕྱིར་སྐབས་འགར་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐབས་འགར་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཡང་བྱ་ལ། བདེན་པ་གཞན་ གསུམ་དང་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་བདེན་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ། སྒྱུ་མ་ལྟར་ སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོར་སྣང་བ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། གདོད་མ་ནས་མ་གྲུབ་ཅིང་མེད་པའོ།

我將為您直譯這段藏文： 若執彼苦為樂，則與自相相違，一切作用皆成欺誑；若知彼為苦，則是與境相順之心，故由經驗而不欺，是故名為諦。 彼不欺唯為聖者現證，故為聖諦。輪迴之處所、身、受用等為苦為諦，是苦聖諦之義。然諦之義非是勝義觀察智前為諦，亦非聖者等持前為諦，而是名言量境之正世俗諦。 聖諦含義中集、道及滅諦一分亦復如是。集為苦之因，雖從總相說凡是苦皆立為集，然此中所有業及煩惱皆為集。真實道諦為見修無學三道所攝新生緣起智慧，隨順者亦為凡夫諸道。道諦體性為八聖道支及十波羅蜜多等。其中主要為正見及道般若波羅蜜多。 滅諦有暫時與究竟二者，初者為由修道新斷諸障之斷，即諸擇滅；後者為輪涅諸法滅基，自性光明如來藏。此為一切法之實相為諦，以于聖者等持智前成就故為諦。此亦無有世俗法之體性，以心假立執持不成故，有時亦說為無。餘三諦及擇滅，於世俗智前如幻顯而無自性，于勝義智前亦無顯現故，本來未成且無。

།ཡེ་ཤེས་མེད་ཅེས་པ་མཁས་པར་བྱ་བ་བཅུའི་དབང་ དུ་བྱས་ན། དབང་པོ་ལ་མཁས་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ཡང་། དྲུག་གི་དབང་དུ་བྱས་ན། གནས་དང་ གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པར་བྱ་བའི་ནང་དུ་འདུས་ཏེ། དེ་ལ་བདེན་བཞི་རྟོགས་པའི་ཡེ་ ཤེས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་སྤོང་བ་ནི། གནས་ཡིན་ཅིང་འཐད་ལ། འཇིག་རྟེན་པའི་ 17-479 སྙོམས་འཇུག་རྣམས་ཀྱིས་དེ་སྤོང་བ་ནི། གནས་མ་ཡིན་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་ པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་ཞིང་། དེ་ཉིད་ཐབས་དང་བཅས་པ་ཐོབ་པ་ནི་གནས་ཡིན་ ལ། ཐབས་དང་བྲལ་བའང་ཡེ་ཤེས་དེ་མེད་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པ་ནི་གནས་མ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། ཡེ་ཤེས་དང་དེའི་བྱེད་ལས་སྨོས་པའང་གནས་དང་གནས་མིན་ཀྱི་ནང་ཚན་ ནོ། ། དངོས་སུ་ན། བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་བདེན་པར་མེད་ལ། ཡེ་ ཤེས་ཞེས་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཟུར་གྱིས་འཕངས་པར་འགྱུར་ན་ནི། དེ་ནི་ གཉིས་ཀྱིས་སྟོངས་པའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་སུ་མེད་པས་ན་མེད་ཅེས་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་མེད། མི་ ཤེས་པ་མེད་ཅེས་དཔེ་ཁ་ཅིག་ལས་འདོན་པ་ལྟར་ན། ཡེ་ཤེས་དང་དེའི་སྤང་བྱ་གཉིས་ཀར་ རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ཏེ། གང་བདེན་པའི་དོན་མི་ཤེས་པས་འཁོར་བར་འཁྱམ་པ་གནས་ ཡིན་པ་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གནས་མི་ཤེས་པས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་གནས་ཡིན་ཅིང་། དེ་དག་ལས་ཟློག་པ་གནས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་ རོ། །ཐོབ་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་བཤད་བྱེད་པ་ཕལ་ཆེ་བས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ཁོ་ན་ལ་སྦྱར་ ཡང་འདིར་ནི་ཐོབ་པ་དང་མ་ཐོབ་པ་ཞེས་སྤྱི་ལ་སྦྱར་ནས། ཆོས་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་འཕེལ་འགྲིབ་དང་། གནས་སྐབས་སོ་སོར་གྱུར་བའི་ཆ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ཐོབ་པ་གང་ ཞེ་ན། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། འཕེལ་བ་དང་ འགྲིབ་པ་ཐོབ་པ་དང་། རྙེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་གདགས་སོ།

我將為您直譯這段藏文： 若從"無智慧"一語依十種善巧而言，雖是顯示根器善巧，但若依六種而言，則攝於處非處善巧中。其中，以證悟四諦之智慧斷除煩惱種子，此為處且合理；以世間等至諸法斷除彼者，此為非處；以證悟法無我之智慧斷除所知障，並獲得彼智及方便，此為處；若無彼智慧而離方便，獲得一切智性，此為非處。如是配釋，所言智慧及其作用亦是處非處之分。 實際上，證悟二無我之道智慧無有真實，若"智慧"一詞亦間接指法界智慧，則彼離二邊故非有為，故說為無。若如一些版本中讀為"無智慧，無無明"，則是智慧及其所斷二者皆無自性之義。由不知真實義而流轉輪迴為處，由不知無分別境界故不能證悟大乘道果為處，與此相反則為非處，如是配釋。 所謂"無得"，雖多數論釋者唯配于獲得菩提，然此處是就得與未得一般而言，即一切諸法增減及各別狀況之分，如說："何為得？即是善、不善、無記諸法之增減、得、獲、具足之假立。"

།ཞེས་ཆོས་གང་དང་གང་གི་ས་ བོན་འཕེལ་ཞིང་བརྟས་པ་དང་། ནུས་པ་དམན་ཅིང་འགྲིབས་པ་དང་། མངོན་གྱུར་དང་འབྲེལ་ བའམ་མངོན་དུ་མ་གྱུར་ཀྱང་། ནུས་པ་སྔོན་མེད་གསར་དུ་རྙེད་པའམ། ཐོབ་ཟིན་ཉམས་པ་ ལས་བྱུང་བ་རྙེད་པ་དང་། ཐོབ་པའི་རྒྱུན་མ་ཉམས་པར་ཡོད་པའི་ལྡན་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་ 17-480 རྒྱུད་དང་འབྲེལ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཐོབ་པའི་མཚོན་བྱེད་ཡིན་པས། མདོར་ན་ཆོས་གང་དང་གང་ ཡིན་པ་རང་རང་གི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་དང་། འགག་པ་དང་མཐུན་པའི་རྒྱུས་འགག་པ་ དང་། གནས་པའི་རྒྱུས་རིགས་མཐུན་གནས་པ་དང་། འགྱུར་བའི་རྒྱུས་རིགས་མི་མཐུན་དུ་ བསྒྱུར་བ་སོགས་ཏེ། དཔེར་ན་མིའི་རྟེན་ལ་དགེ་བ་སྤྱད་པས་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་རིང་དུ་གནས་པ་ ནི། མིའི་རྟེན་གནས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཅིང་། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་མཐུ་ལས་ཕུང་པོའི་རིགས་ རྒྱུན་ལྷའི་རྟེན་དུ་སྐྱེས་པ་ནི། ལྷའི་གནས་སྐབས་གསར་དུ་ཐོབ་པ་ཡིན་པ་དང་། དེ་བཞིན་ དུ་མི་དགེ་བའི་རྒྱུ་ལས་དམྱལ་བའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པ་དང་། གཞན་ཡང་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ དང་། སྡུག་བསྔལ་ཐོབ་པ་དང་། དར་ཞིང་འཕེལ་བའི་དངོས་པོ་ཐོབ་པ་དང་། འགྲིབས་ཤིང་ རྒུད་པའི་དངོས་པོ་ཐོབ་པ་དང་། སྐྱེ་བ་ཐོབ་པ་དང་། འཆི་བ་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་བྱུང་ཞིང་གྱུར་ པ་དེ་ནི་མངོན་གྱུར་དུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། ད་ལྟ་མངོན་དུ་མ་གྱུར་ཡང་། ངེས་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ལས་ འབྱུང་བར་ངེས་ཤིང་། འགྱུར་བར་ངེས་པའི་སྐབས་སུ་གྱུར་པ་ཡང་དེ་དང་དེ་ཐོབ་པ་སྔར་ འདས་ཟིན་པའི་ཤུགས་དེ་ལྟར་ཡོད་ན་དེ་ཡང་བྱུང་ཟིན་དང་གྱུར་ཟིན་གྱི་དངོས་པོ་ལྡན་པ་སྟེ། རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་དག་ནི་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་དང་མཚན་ཉིད་འགལ་བའི་དངོས་པོ་ནི་མ་ ཐོབ་པ་སྟེ། ཐོབ་པ་དང་མ་ཐོབ་པ་འདི་དག་ནི། གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་དང་ཡོངས་སུ་ འབྲེལ་བའོ། །དེ་ཡང་དགེ་བ་བྱས་པས་མཐོ་རིས་ཐོབ་པ་ནི་གནས་ཡིན་ལ། ངན་འགྲོ་ཐོབ་ པ་ནི་གནས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་ཐོབ་པ་ཉིད་གནས་སོ།

我將為您直譯這段藏文： 如是，任何法之種子增長強盛，及力量減弱衰減，與現行相關或雖未現行，新得前所未有之力量，或從已得退失中所生之獲得，及已得相續不退失之具足，即與有情相續相關如是等為得之表徵。總之，任何諸法各自從順生因而生，從順滅因而滅，從住因而同類安住，從變因而轉變異類等。譬如，依人身行善於此生中長久安住，是得人身安住；如是，由善力而蘊之相續生於天身，是新得天身之位；如是，從不善因得地獄之位，復有得樂、得苦、得興盛增長之事物、得衰敗退減之事物、得生、得死等生起變化，此為現行之得。雖今未現行，然由決定之因必定生起，必定轉變之時分亦如是，若有如是先已過去之勢力，則亦為已生已變事物之具足。如是等相為得，與此等相違之事物為未得。此等得與未得，是與處非處相關。複次，行善得善趣為處，得惡趣為非處，即不得彼為處。

།སྲེད་པ་དང་བཅས་པས་སྐྱེ་བ་ཐོབ་ པར་འགྱུར་བ་ནི་གནས་ཡིན་ལ། སྲེད་པ་དང་བྲལ་བས་སྐྱེ་བ་མི་ཐོབ་པ་གནས་ཡིན་ཅིང་། ཚེ་ ཟད་ན་འཆི་བ་ཐོབ་པ་གནས་ཡིན་པ་སོགས་དང་། དེ་དག་ལས་ཟློག་པ་ནི་གནས་མ་ཡིན་པ་ སོགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོས། མི་འདོད་འདོད་དང་རྣམ་དག་དང་། །མཉམ་ དང་འབྱུང་དང་དབང་བྱེད་དང་། །ཐོབ་དང་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དག །གཞན་དབང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཏེ་ 17-481 གཞན། །ཞེས་འདོད་པ་མཐོ་རིས་སོགས་བདེ་བ་དང་། མི་འདོད་པ་ནི་ངན་སོང་སོགས་སྡུག་ བསྔལ་དང་། གནས་ལུགས་རྟོགས་པས་སེམས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཡུལ་གྱི་ ཚད་དང་། དུས་ཀྱི་ཚད་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུར་དངོས་པོ་འདི་དང་འདི་དག་མཉམ་དུ་འབྱུང་བ་ དང་། མཉམ་དུ་མི་འབྱུང་བ་དང་། ངོ་བོ་དང་བྱ་བ་གང་དག་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དབང་བྱེད་པ་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་། ཐོབ་པ་གཞན་དབང་དུ་སོང་བ་དང་། ཀུན་ཏུ་ སྤྱོད་པ་གཞན་དབང་དུ་སོང་བ་ལ་སོགས་པ། དེ་དག་ནི་མཚོན་བྱེད་དེ། ཆོས་གང་དང་གང་གི་ རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དུ་རུང་བ་དང་། རྒྱུ་རྐྱེན་དུ་ངེས་པ་ལས། དེ་དང་དེ་ཐོབ་པ་ནི་གནས་ཡིན་ཅིང་། དེ་ ལས་ཟློག་ན་གནས་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ཐོབ་པ་དང་། མ་ཐོབ་པའི་རྣམ་པའི་ རབ་དབྱེ་ཐ་དད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་གྱི་མཐུ་ལས་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ནི་ མ་འཛིངས་བར་སྣང་བ་ཤར་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ཡང་དག་པར་ན་ཐོབ་པ་དང་མ་ཐོབ་པ་གནས་ དང་གནས་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གནས་དྲུག་པོ་དེ་ རྣམས་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་མཚན་ཉིད་རྣམ་པའི་རབ་དབྱེ་མཐའ་དག་ཞིབ་ ཅིང་མ་འཛིངས་ལ་གསལ་བར་ཤེས་པ་དང་། དོན་དམ་པར་དེ་དང་དེ་དག་གང་དུ་ཡང་མ་ གྲུབ་པའི་མཐའ་བྲལ་དང་། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་འགྱུར་མེད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ པ་སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་མཐའ་བྲལ་ཆེན་པོ་ལ། ཐོས་བསམ་གྱི་དུས་སུ་ངེས་པ་ རྙེད་པར་བྱས་ཤིང་། བློ་གྲོས་གསལ་བས་ཅིག་ཅར་བློ་ལ་འཆར་ཞིང་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའི་ཐབས་ ལ་བསླབ། སྒོམ་པ་ལ་ཡིད་བྱེད་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཚུལ་གཉིས་ཀྱིས་ ཉམས་སུ་བླངས་ཤིང་དགེ་བའི་རྩ་བ་གསོག་པ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་བརྩམས་ནས་མཁས་ པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དྲུག་ལ་མཁས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་ཇི་ལྟ་བ་ དང་། ཇི་སྙེད་པའི་གནས་ཚུལ་དེ་དག་འཕགས་པའི་ས་ལ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་གྱུར་ན་ནི། 17-482 གནས་དྲུག་ལ་མཁས་པར་བྱས་ཟིན་པ་སྟེ། ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པའོ།

我將為您直譯這段藏文： 由有愛取得生是處，由離愛不得生是處，壽盡得死是處等，與此相反則為非處等。如是，大攝政云："不欲欲及清凈，等及生及自在，得及一切行，皆是他力義及余。"欲謂善趣等樂，不欲謂惡趣等苦，通達實相故心成清凈，境之量及時之量如是如是諸事物等起不等起，體性及作用為他所轉，自在為他所轉，得為他所轉，一切行為他所轉等，彼等為表徵。任何法之因緣所能及決定因緣，由此得彼是處，若相反則非處。如是一切得與未得之相差別，皆由緣起力故，唯於世俗幻化中無雜而顯現而已，究竟則得未得、處非處等皆無少許成立。是故於此六處，世俗中各各因緣相狀差別一切細緻無雜明瞭了知，勝義中彼等一切皆不成立之離邊，及彼等自性法性不變一切相超越言思之大離邊，于聞思時得定解，以慧明一時心中顯現生起般之方便修學，以有作意修習及無分別修習二法受持積集善根，是從大乘開始於應善巧六事成善巧，若於世俗及勝義如所有盡所有諸安住理于聖地現證，則為已成就六處善巧，即得大乘聖者之位。

། དེ་ལྟར་ན་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། ཁམས་རང་ བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་གསུམ་ནི། ཆོས་དེ་དང་དེའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ མཁས་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་ལ་མཁས་པའི་དམིགས་པའམ་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །རྟེན་ འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ལ་མཁས་པ་དང་། བདེན་པ་བཞི་ལ་མཁས་པ་ནི། དེ་དང་དེ་རང་བཞིན་ མེད་པར་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་བསྒོམས་པས། བླང་དོར་ཀུན་རྫོབ་ བདེན་པ་དང་། བླང་དོར་གྱི་གཞི་དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་རོ། །བདེན་བཞི་ དང་རྟེན་འབྲེལ་གནད་གཅིག་ལ། དེ་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་རྨོངས་པ་བསལ་བའི་དོན་ དུ་བདེན་བཞི་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་འབྱུང་ནི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་འཁོར་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ ནི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་འཁོར་བའོ། །ལམ་ནི་ཐོབ་བྱེད་རྒྱུའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་། འགོག་ པ་ནི་ཐོབ་བྱ་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་བྱང་བའོ། །རྒྱུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་དེ་གཉིས་འགྲུབ་ ཚུལ་ནི། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་འབྱུང་གིས་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་ཚུལ་ལ། མ་རིག་པ་ནས་ རྒ་ཤིའི་བར་འཁོར་བ་ལུགས་འབྱུང་གི་རྟེན་འབྲེལ་རྣམས་བྱུང་བ་ཡིན་ཅིང་། ལམ་བསྒོམས་ པས་སྡུག་བསྔལ་འགག་ཚུལ་ནི། རྒྱུ་ལམ་བདེན་གྱིས་འབྲས་བུ་འགོག་བདེན་ཐོབ་ཚུལ་ཏེ་ ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པ་ན་མ་རིག་པ་འགགས་པ་ནས། རྒ་ཤི་འགགས་པའི་བར་དུ་འཁོར་བ་ལུགས་ ཟློག་གི་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་སོ། ། གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པ་ནི། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྒྱབ་རྟེན་དུ་འོང་བ་ཡིན་ ཏེ། གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཕྱི་ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་མཐའ་དག་གི་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་ཕྲ་ཞིང་ ཕྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ནི་རྩ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་ ཡིན་ལ། འདི་ནི་ཡན་ལག་ཕྲ་མོ་རྣམས་སོ། །གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་དམིགས་ནས་ 17-483 སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་པར་བྱས་པས་ནི། དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། རྣམ་འགྱུར་ རྒྱུ་འབྲས་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་མཁས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དྲུག་ལ་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནན་ཏན་དུ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།

我將為您直譯這段藏文： 如是，蘊無自性、處無自性、界無自性三種抉擇，是于彼彼法之世俗相善巧及勝義自性善巧之所緣或因由。於十二緣起善巧及四諦善巧，是以聞思修三者抉擇彼等無自性而修習，則于取捨世俗諦及取捨之基勝義諦成善巧。四諦與緣起要義一致，又為斷除于因果體性愚癡而說四諦，集為因位輪迴，苦為果位輪迴。道為能得因之清凈，滅為所得果之清凈。彼二因成就彼二果之理即是緣起，集如何生苦，從無明至老死輪迴順行緣起諸法生起，由修道滅苦之理，即由因道諦得果滅諦之理，生智慧時從無明滅至老死滅為輪迴逆行十二緣起。 于處非處善巧，是為緣起之所依，以通達一切內外緣起因果緣起微細之故，十二緣起是根本緣起，此是細微支分。緣于處非處修空性，則于彼等之自性空性及變化因果成善巧，如是于應善巧六事菩薩等應當精勤修學。

། ༈ དེ་རྟོགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན། གསུམ་པ་དེ་རྟོགས་ པའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ནི། དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ ཕྱིར། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ཐ་མའི་གསལ་བྱེད་ ཡིན་པས། གཟུགས་མེད་ཅེས་པ་ནས་བརྩམས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྙེག་པར་མངོན་ལ། གཙོ་ བོར་ཐོབ་པ་ཉིད་སྨོས་པས། གནས་ལུགས་ལ་རྒྱུ་འབྲས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་གང་ཡང་གྲུབ་པ་ མེད་ཅིང་། མེད་པ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསྒོམས་པ་ན་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ། རང་ གི་སེམས་ལ་གནས་པའི་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་གདོད་ནས་སྟོངས་ཤིང་མེད་ པ་དང་། སྐྲག་པ་ནི་འཇིགས་པ་སྟེ་འཁོར་བའི་ལས་ཉོན་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དང་། མ་རིག་ བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དང་། ཟག་མེད་ཀྱི་ལས་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལུས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་འཆི་ འཕོ་དང་བཅས་པ་ཚུད་ཆོད་ཀྱང་། འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ཙམ་མ་གཏོགས་གདོད་ནས་མེད་པར་ མཐོང་བས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འགག་སྟེ། མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་འཛིན་པ་དང་། རྟག་པ་ལ་མི་ རྟག་པར་འཛིན་པ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་རྟོག་གི་འཁྲུལ་བ་དང་། གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་ བའི་སྣང་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྣང་བ་སྟེ། དེ་འདྲ་ལས་འདས་པ་ཙམ་པོ་ནི་ས་དང་པོ་ཐོབ་པ་ ནས་འབྱུང་ཞིང་། དེ་ནས་ས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདའ་བར་འགྱུར་ རོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ། དེ་ལ་རེག་པར་བྱེད་པ་ནི་ མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ། ས་བཅུ་རྒྱུན་གྱི་ཐ་མར་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་དོན་ ནོ། །མདོ་འདིའི་དངོས་བསྟན་ལྟར་ན་ས་ལམ་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམས་གཞུང་ཚིག་གི་ སྐབས་འདིས་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། དངོས་ལ་མཁས་པ་ 17-484 རྣམས་ཀྱིས་ནི། །དངོས་པོ་མི་རྟག་བསླུ་བའི་ཆོས། །གསོག་དང་སྟོང་བ་བདག་མེད་པ། །རྣམ་ པར་དབྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བར་མཐོང་། །ཞེས་པ་ལྟར་མཁས་པར་བྱ་བའི་གནས་དྲུག་ལ་མཁས་ པར་བྱས་པས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་འདས་ནས། རྣམ་པར་དབྱེན་པ་སྟེ་གནས་ལུགས་ལ་རེག་ པར་བྱེད་པའི་དོན་ནོ།

我將為您直譯這段藏文： 通達之道之功德。 第三通達之道之功德是，因此于諸菩薩無所得故等。此中"無所得故"是最後的明示，當知從"無色"開始一切皆是所趨，主要說明所得性，於法性中因果所生能生任何亦無成立，如是無時，菩薩修習而現前時，住于自心之二障並諸習氣本來空無，怖畏即恐懼，輪迴業惑諸苦，及無明習氣地，無漏業，及不可思議意身死有等雖皆攝入，除唯迷亂顯現外本來無所有，由見此故顛倒得斷，即于無常執為常，于常執為無常等顛倒分別之迷亂，及所取能取迷亂顯現即顛倒顯現，僅超越如是，從得初地始生起，從此向上諸地漸次極超顛倒。涅槃即圓滿佛陀，觸證於彼即究竟，謂于第十地相續最後現前金剛喻定之義。如此經所顯，地道諸現觀以此經文明顯宣說。如《六十正理論》云："諸通達事物，見事物無常，虛誑法，積聚，及空無我性，謂為遠離相。"如是由善巧於六種應善巧處，超越顛倒，觸證遠離相即法性之義。

། ༈ ལམ་དེས་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་འགྱུར་ཚུལ། བཞི་པ་ལམ་དེས་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ནི། དུས་གསུམ་གྱི་སོགས་ ཏེ། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟམ་མོ་འདི་ ལ་བསྟེན་ཅིང་མཉམ་པར་གཞག་པས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ཏེ། ཟབ་མོའི་མཚན་ཉིད་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ རང་བཞིན་ཤེར་ཕྱིན་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ་གྱི་ཚུལ་དུ་བསྟེན་པ་དང་། མཁས་པར་བྱ་བའི་ དངོས་པོ་དྲུག་ལ་མཁས་པའི་ལམ་ཤེར་ཕྱིན་ཉམས་ལེན་དུ་བསྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལྟར་ ཡང་བསྟོད་པ་ལས། དབྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རིག་གྱུར་པ། །འཇིག་རྟེན་འདས་ཁྱོད་ཕྱག་འཚལ་ འདུད། །གང་ཁྱོད་འགྲོ་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། །ཡུན་རིང་ཐུགས་རྗེས་ངལ་བར་གྱུར། །ཅེས་སོ། ། དེ་ལྟར་གོང་དུ་གཟུགས་མེད་ཅེས་པ་ནས་མ་ཐོབ་པ་མེད་པའི་བར་དུ། སྒྲས་ཟིན་ལ་མཁས་ པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དྲུག་པོ། སྤྲོས་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ཅིང་། ཤུགས་བསྟན་ལ་ཡུལ་དྲུག་ལ་ མཁས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ངེས་པར་བསྟན་ལ། ཡེ་ཤེས་དེའི་ཕན་ཡོན་དང་འབྲས་བུ་ ནི། དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་པ་ནས། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོའི་བར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ དངོས་བསྟན་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་ཀྱི། གང་ཟག་ གི་བདག་མེད་པ་རྩལ་འདོན་དུ་མ་མཛད་དེ། དེ་ནི་འདིའི་ཞོར་ལ་འབྱུང་བར་དགོངས་པའི་ ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཞོར་བྱུང་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཁས་པ་བཅུའི་སྒོ་ནས། གང་ཟག་གི་བདག་ མེད་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོས། གཅིག་དང་ 17-485 རྒྱུ་དང་ཟ་བ་དང་། །བྱེད་པ་དང་ནི་དབང་བསྒྱུར་དང་། །བདག་པོའི་དོན་དང་རྟག་པ་དང་། ། ཉོན་མོངས་པ་དང་དག་པའི་གནས། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་དང་གྲོལ་མ་གྲོལ། །འདི་དག་ལ་ནི་ བདག་ཏུ་བལྟ། །ཞེས་དང་། མཁས་དེ་ཁོ་ན་རྣམ་བཅུ་ནི། །བདག་ཏུ་བལྟ་བའི་གཉེན་པོའོ།

我將為您直譯這段藏文： 由彼道所得果現前之理。 第四由彼道所得果現前之理是，三世等。即三世一切諸佛亦依止此般若波羅蜜橋樑，以等持而於無上正等正覺現前圓滿證悟，即以依止具八種甚深相之自性般若波羅蜜為所緣境之理，以及以善巧於六種應善巧事之道般若波羅蜜為修行而依止故。如是贊曰："證知遠離智慧者，超出世間敬禮汝，為利眾生汝久已，大悲精進疲勞故。" 如是上文從"無色"至"無所未得"，于文義顯現應善巧之六境，抉擇離戲，于隱義中決定顯示通達六境之智慧，其智慧之利益與果，即從"因此"至"現前圓滿證悟"。如是，此顯說唯就法無我而言，未特別強調人無我，因彼當隨順而生故。然而隨順亦由通達真實十種善巧門中，極為廣說人無我，如是大司徒云："一與因及食者，作者及主宰，主尊義與常，煩惱清凈處，瑜伽師解脫未解脫，於此等起我見。"又云："彼真實十種善巧，是我見之對治。"

། ཞེས་གསུངས་པ་ལས། བདག་གཅིག་པུར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་ཕུང་པོ་ལ་མཁས་པ་དང་། རྒྱུར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་ཁམས་ལ་མཁས་པ་དང་། ཟ་བ་པོར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་སྐྱེ་ མཆེད་ལ་མཁས་པ་དང་། བྱེད་པོར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་རྟེན་འབྲེལ་ལ་མཁས་པ་དང་། བདག་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་བྱ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བྱར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་བདེན་པ་བཞི་ ལ་མཁས་པ་སྟེ། དེ་དག་སྔར་བཤད་པས་གོ་ལ། བདག་པོར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་དབང་ པོ་ལ་མཁས་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་མེད་ཅེས་པས་བསྟན་ཏེ། དབང་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ལས། ཕོ་མོ་ དང་སྲོག་གི་དབང་པོ་ནི་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་སུ་འདུས་ཤིང་། མིག་རྣ་སྣ་ལྕེ་ལུས་ཡིད་ཀྱི་ དབང་པོ་དྲུག་ནི། མིག་མེད་ཅེས་སོགས་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་ལ། ཚོར་བའི་དབང་པོ་ལྔ་ པོ་ཡང་ཚོར་བ་མེད་ཅེས་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་པས། ལྷག་མ་དད་སོགས་དབང་པོ་ལྔ་ནི་སྦྱོར་ ལམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། ཀུན་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དབང་པོ་མཐོང་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཀུན་ཤེས་པའི་དབང་པོ་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཀུན་ཤེས་ལྡན་པའི་དབང་པོ་མི་སློབ་ ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས། ཡེ་ཤེས་མེད་ཅེས་པས་དབང་པོ་བརྒྱད་པོ་དེ་རང་བཞིན་མེད་པར་ བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་ཕྱི་མ་གསུམ་པོ་སྤྱིར། ཇི་སྐད་དུ། མཐོང་སྒོམ་མི་སློབ་ལམ་ལ་ དགུ། ཞེས་པ་ལྟ་བུ། དད་སོགས་ལྔ། ཡིད་དང་ཚོར་བ་གསུམ་གྱི་རྫས་སུ་ཡོད་པར་བཤད་ ཅིང་། གཞུང་གཞན་ལས། ཀུན་ཤེས་བྱེད་པ་ལ་རྫས་བཅུ་ཡོད་པར་ཡང་བཤད་མོད་ཀྱི། གཙོ་བོ་ནི་ཤེས་རབ་ཁོ་ནའོ། །རང་དབང་དུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར། གནས་དང་གནས་མིན་ ལ་མཁས་པ་ནི། ཐོབ་པ་མེད་སོགས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་དུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར། ཐེག་ 17-486 པ་ལ་མཁས་པ་ནི། སྒྲིབ་པ་མེད་ཅིང་སྐྲག་པ་མེད་ཅེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་། ཡོན་ཏན་སྐྱོན་ དང་རྣམ་མི་རྟོག །ཤེས་པས་གཞན་ལས་བདག་གིས་ནི། ངེས་པར་འབྱུང་ཕྱིར་གཞན་ཞེས་ བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལས། སྐབས་འདིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་ པོ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །བདག་མ་གྲོལ་བ་དང་གྲོལ་བར་འཛིན་པའི་ གཉེན་པོར་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ལ་མཁས་པ་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་ པའི་མཐར་ཕྱིན་ཏོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་། རྟགས་བཅས་རྒྱུར་བཅས་རྒྱུ་མཚན་དང་། ། རབ་ཏུ་ཞི་བའི་དོན་བཅས་ནི། །ཐ་མ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། །འདུས་ བྱས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཤིང་། འདས་པ་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་སོ། །དེ་ ལ་ཞི་བའི་འགོག་པ་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་གི་འགོག་བདེན་དང་། རབ་ཏུ་ཞི་བའི་འགོག་ པ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ཡིན་ཅིང་། ལམ་ཡང་དེ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ཡིན་པས་རབ་ཏུ་ཞི་བར་ བསྡུའོ།

我將為您直譯這段藏文： 如是所說，作為執著一我之對治，善巧于蘊，作為執著為因之對治，善巧于界，作為執著食者之對治，善巧于處，作為執著作者之對治，善巧于緣起，作為執著我為煩惱所作及清凈所作之對治，善巧於四諦，此等由前說可知。作為執著主尊之對治，善巧于根者，由"無智"而示，於二十二根中，男女及命根攝於身識界，眼耳鼻舌身意六根，已由"無眼"等而抉擇，五受根亦已由"無受"而抉擇，余信等五根是加行道智，遍知根是見道智，已知根是修道智，具知根是無學道智，故由"無智"而示此八根無自性。后三根總之，如雲："見修無學道九種。"謂信等五、意及三受為實有，餘論中雖說遍知根有十事，然主要唯是智慧。作為執著自在之對治，善巧于處非處者，即"無得"等。作為執著瑜伽師之對治，善巧于乘者，即"無障無畏"。如是亦云："功過及無分別，以智我定從，他出故名他。"由此明示以無分別智于大乘決定出離。作為執著我未解脫及解脫之對治，善巧于有為無為界者，即"至涅槃究竟"。如是亦云："有相有因及因相，具寂靜義即，是為最後所示。"謂超出有為，其超出即極寂故為無為。其中寂滅止息是擇滅之滅諦，極寂止息是法界，道亦是得彼之方便故攝於極寂。

།བདག་རྟག་པར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར། དུས་ལ་མཁས་པར་བྱ་བ་ནི། དུས་གསུམ་ དུ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུས་གསུམ་དུ་བྱུང་བ་ཁོ་ན་ ཡིན་པས། རྟག་པའི་བདག་མེད་ལ། དོན་དམ་པར་དུས་གསུམ་རང་ཡང་མེད་པས། དུས་ལ་ རྟག་ཏུ་འཁོར་ཞིང་ཚུགས་ཐུབ་པའི་བདག་རྟག་པ་ག་ལ་ཡོད། ཅེས་པའོ། །དེས་ན་གང་ཟག་ བདག་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ངོས་འཛིན་ཙམ་ནི། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ལས་འདྲ་བར་གསུངས་ཀྱང་། རྣམ་གྲངས་ནི་ཐེག་ཆེན་ལས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཙམ་དེར་མ་བསྟན་ཏོ། །བསྟོད་པ་ལས་ ཀྱང་། ཕུང་པོ་ཙམ་ལས་གྲོལ་བ་ཡི། །སེམས་ཅན་མེད་པར་ཁྱོད་བཞེད་ལགས། །སེམས་ཅན་ དོན་ལ་མཆོག་གཞོལ་བར། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཉིད་བཞུགས། །ཞེས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཉེར་ ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་འདི་ཐམས་ཅད་ལས་ལས་སྐྱེས་ལ། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་ལས་བྱུང་ ཞིང་། དེའི་རྩ་བ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ 17-487 ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་བསྒྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་འཛིན་འདི་ནི་དངོས་པོ་ལ་ལོག་པར་ ཞུགས་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དང་མཐུན་པར་བློས་བཟུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཅེས་བྱ་བ་བློས་ བཏགས་པ་མ་ཡིན་པར་ཚུགས་ཐུབ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི། ཕུང་པོ་ཉིད་ཡིན་ནམ། ཕུང་པོ་ལས་ གཞན་དུ་ཡོད། དང་པོ་ལྟར་ན། མིའི་ཕུང་པོ་དོར་ནས་དམྱལ་བའི་ཕུང་པོ་ལེན་པ་སོགས་མི་ སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕུང་པོ་ནི་བདག་རྟག་པ་དང་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་དུ་མའི་རང་ བཞིན་ཅན་མ་ཡིན་པར་གྱུར་ཏེ་བདག་གཅིག་པུའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ། །ཡང་ཕུང་པོ་ནི་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་གི་ཉེ་བར་བླང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ པ་ལྟར་ན། བདག་ལ་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་སོགས་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་དེ་ནི་ཕུང་པོ་ཙམ་སྟེ་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་མ་བྱས་ལ་ནི་ འགྲོ་འོང་དང་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་སོགས་ཐམས་ཅད་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་ པར་ན་བདག་མེད་ཀྱང་བདག་ཏུ་བལྟ་བས་བཅིངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཐུགས་རྗེའི་ གཞན་དབང་དུ་གྱུར་ནས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་མཛད་པའང་ཡིན་ནོ།

我將為您直譯這段藏文： 作為執著我為常之對治，善巧於時者，由"三世"等而示，世俗中一切事物唯於三世中生起，故無常我，勝義中三世自亦無，故何有恒常運轉於時之常我？因此，雖于大小二乘中同說人無我之體性認定，然于大乘廣說諸門而彼中未說。贊中亦云："除蘊聚外無，有情汝許爾，利有情最勤，大能仁住焉。"世間取蘊一切苦，皆從業生，彼亦從煩惱而生，其根即是我執，此為皈依三寶一切共同宣說。此我執是錯入諸法，非契合義理之心所執，若有非心假立而自主之我，是蘊自身耶？抑為異於蘊？若如初者，舍人蘊而取地獄蘊等應不可能，以蘊與常我一故。應非多蘊自性，以是一我相之體性故。複次蘊非是我，以是我所取故。若如第二，我應無苦樂受用等有為相，以彼我即蘊聚且脫離一切蘊故。無為則與往來及苦樂受用等一切相違。是故雖真實無我，然由視為有我而為縛之眾生，成為悲心所轉而成就佛果。

།དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་ པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལམ་ཇི་ལྟར་སྒོམ་པ་དང་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ནི། འདི་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སློབ་པར་འདོད་པ་དེས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྙིང་པ་ཐག་པ་ ནས་སྐྱབས་སུ་སོང་ཞིང་། འགྲུབ་ན་སོ་སོ་ཐར་པ་རིགས་གང་རུང་གི་སྡོམ་པ་བླང་དགོས་ཏེ། སྡོམ་པ་འདི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་མེད་ན་ཡེ་མི་རུང་བར་རང་ཏ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱང་། འདི་ལ་བསླབ་པར་མི་ནུས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལ་བསླབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ དང་། གཞན་མུ་སྟེགས་བྱེད་པ་སོགས་དང་མི་འདྲེ་ཞིང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྤྱོད་པའི་མཐུ་དང་ ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐེག་པ་མཐའ་དག་ལ་སློབ་དགོས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་བྱ་ ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསླབ་པ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་དགོས་པ་དང་། འདི་ཉིད་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ 17-488 ཟིན་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཉེས་སྤྱོད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཙོ་བོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་ ལས་ཀྱང་འདི་ཤིན་ཏུ་བསྔགས་པས་སོ། །དེ་ནས་ངེས་པར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། སྐབས་སུ་བབ་པ་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་བླང་ངོ་། །དེ་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ དམ་པ་ལ་བསྟེན་ཅིང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་གཅིག་ལ་དམིགས་ཏེ་གཙོ་བོར་བསྒོམས་ ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྐྱེ་བླ་བས་དེ་ལྟར་བྱ་བའམ། གཞན་དུ་ན་གསུང་རབ་སྤྱི་ལ་དམིགས་ ཀྱང་རུང་སྟེ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱུད་བསྐུལ་ནས། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་སྟོང་ པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་སྒོམ་པ་དང་། བསྔོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་སློབ་ ཅིང་། ཆོས་སྤྱོད་བཅུའམ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱིས་དུས་འདས་པས། རིང་ཞིག་ན་ཤིན་ ཏུ་གོམས་ཤིང་བྱང་བས་འབད་རྩོལ་དང་དགའ་བ་མེད་པར་ངང་གིས་འཇུག་པ་དང་། དད་པ་ དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་ཚེ་དེ་ལ་རྐྱེན་གང་བྱུང་ཀྱང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་ཐེག་ཆེན་ ནམ་དུ་ཡང་མི་སྤོང་བར་གནས་པ་དང་། བདེ་སྡུག་ཅི་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་མྱོང་ཙམ་ཉིད་ནས་ ལས་ཀྱི་འབྲས་བུར་ཤེས་པ་དང་། ནམ་དུ་ཡང་ཆོས་ལས་འདའ་བར་མི་དཔྱོད་པ་དེ་ཚེ། ཞི་ ལྷག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེས་ཀྱང་རུང་། མ་སྐྱེས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ལམ་སྣ་ཟིན་པ་དང་ཚོགས་ཀྱི་ ལམ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ།

我將為您直譯這段藏文： 其中，瑜伽師如何修習三昧與道及現前之理，即是此：若有欲學大乘者，應從內心至誠皈依三寶，若能成就，應受任一別解脫戒類之律儀，此戒雖非大乘道生起之因缺之則決不可，然非必定如是，因不能學此則不能學菩薩戒故，及為異於外道等而具有利益有情之力故，以學一切乘為菩薩學處故應隨學，此若為發心所攝即成大乘惡行律儀之戒律主要故，大乘中亦極贊此。其後定當發菩提心，時機成熟時亦當受發心戒。其後依止殊勝善知識，若專修以一大乘經為所緣，因三昧易生故應如是行，或以一切經教為所緣亦可，由出離等激勵相續，學習大悲及空性之義修習，迴向等方便善巧之殊勝，以十法行或聞思修三而度時，久后因極熟練而無勤勉歡喜而自然趣入，以信慧力于彼世無論遇何緣，永不捨三寶與大乘而住，於一切所生苦樂於領受即知為業果，永不思維離法時，不論止觀三昧已生或未生，皆為得道要義及生起資糧道于相續中。

། དེ་ནས་ཡོན་ཏན་དེ་གོང་འཕེལ་དུ་སོང་ནས། ཚོགས་ཁྱད་པར་ཅན་བསགས་པ་ལས། དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་དུས་ལ་ངེས་པ་མེད་ཀྱང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ དམིགས་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ངེས་པར་གྲུབ། ཆོས་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆུང་ངུ་ ཐོབ་པས། སངས་རྒྱས་མང་པོའི་ཞལ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་། གསུང་གི་སྣང་བ་ཡང་འབྱུང་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྒོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ནི། སྟོང་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ལྷག་མཐོང་དང་། སངས་རྒྱས་ ལ་དད་པ་ཟུང་དུ་སྦྲེལ་བ་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཞི་གནས་ 17-489 ཀྱིས་མགོ་བསྡུས་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །འདི་ནི་འབད་རྩོལ་གྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྒྲུབས་པས་ འབྱུང་བ་ཡང་ཡོད། སྐྱེ་བ་ཤིན་ཏུ་མང་པོར་ཚོགས་བསགས་ཤིང་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་མཐུ་ ལས། དུས་སྐབས་དེར་ངང་གིས་སྐྱེ་བ་ཡང་ཡོད་དེ། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་ཆ་མཉམ་དུ་སྒོམ་དགོས་པ་ཡིན་ཀྱང་། སྟོང་ཉིད་ལ་གསལ་སྣང་སྐྱེ་ཚུལ་ནི་རིམ་ཅན་དུ་འབྱུང་སྟེ། ཀུན་བཏགས་ཐམས་ཅད་དང་ཁྱད་ པར་གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་དོན་རྣམས་གདོད་མ་ནས་མ་གྲུབ་པ་ལ་གསལ་སྣང་ཆུང་ངུ་སྐྱེས་པ་ ན། སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ཡིན་ལ། གསལ་སྣང་འབྲིང་དུ་སྐྱེས་པ་ན་སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོར་འགྱུར་ཞིང་། སྐབས་འདིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལུས་གྲུབ་པ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཅུའི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མང་པོ་རིམ་ཅན་དུ་ཡིན་ཡང་མྱུར་བོར་བགྲོད་པར་ནུས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ ལ་གསང་སྣང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་སྐྱེས་ཤིང་། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཛིན་པ་བདེན་མེད་ལ་ ཡང་གསལ་སྣང་འོལ་སྤྱི་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ མཉམ་གཞག་ཏུ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་མངོན་འགྱུར་བ་འགགས་ཤིང་། འཛིན་པ་རང་ བཞིན་མེད་པ་ལ་གསལ་སྣང་ཙམ་པོ་མཐར་སོན་པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཡང་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ ལྟར་འཆར་ཏེ། སྐབས་འདིར་ཆོས་ཀྱི་སྒོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་སྦྱོར་ ལམ་ཆོས་མཆོག་གོ །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལུས་ཐོབ་པ་ཡན་ཆད་ནས། གཟུངས་དང་ཏིང་ངེ་ འཛིན་དང་རྣམ་འཕྲུལ་མཐའ་ཡས་པ་དང་། དབང་པོ་ཡང་རྣོན་པོ་ཁོ་ནའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་ ཅིང་། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཁྱད་པར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ།

我將為您直譯這段藏文： 其後彼等功德漸次增長，由積累殊勝資糧，雖因根器利鈍差別而時無定，然必定成就緣真實義之止觀，獲得小法流三昧，親見眾多佛陀尊顏，亦現言說相，此法門三昧者，緣空性之勝觀與信佛相合，由緣佛身剎土作意之止所攝而生。此或有由精進作意修習而生，或有由無量生中積資發願力，于彼時自然生起，是為圓滿資糧道。 其後雖須平等修習一切法二種無我，然空性明相生起之理次第而生：於一切遍計及尤其外境所取諸法本來無生生起小明相時，是加行道暖位，生起中等明相時成加行道頂位，此時成就三昧身，以神通力能漸次而速疾趣至十方諸多佛剎。其後于彼生起最極明相，以其力于所取無實亦生起粗略明相時，是為加行道忍位。其後于等持中現行能取所取分別斷滅，于能取無自性生起究竟明相，后得位中亦顯現如幻，此時獲得大法門三昧者是為加行道勝法。自獲得三昧身以上，獲得無量陀羅尼、三昧、神變之位，唯利根之位，具足無量方便善巧差別。

།དེ་ནས་དེའི་ རྗེས་སུ་སྔར་ཡུན་རིང་པོར་ཚོགས་བསགས་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གོམས་པའི་འབྲས་བུ་ ཅིག་ཆར་སྨིན་ནས། མཐོང་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་ མཐོང་བ། རྗེས་ཐོབ་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་བཅས་པ་སྟན་ཐོག་གཅིག་ལ་འབྱུང་བར་ 17-490 འགྱུར་ཏེ། མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་གཉིས་ཀར་གྱི་ཡོན་ཏན་སྔར་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་ ཆེན་པོའི་དུས་ཀྱི་དེས་ཀྱང་། བརྒྱ་སྟོང་གི་ཆ་ལ་སྒྲུན་པར་མི་ནུས་པ་འབྱུང་ལ། དེ་ལྟར་མཐོང་ ལམ་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་མཐོང་ཞིང་། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་དཔྱད་ཀྱི་ཕྱོགས་ ཀྱི་མཚན་ཉིད་མཐའ་དག་གསལ་བར་རྟོགས་ནས་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ་ཡིན་ཀྱང་། ཡོངས་ གཅོད་ཀྱི་ཕྱོགས་རྟག་ཅིང་བརྟན་པ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། རང་སྟོབས་ ཀྱིས་མཐའ་དག་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་མོད། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུང་ལ་བསྟེན་ནས་ནི་རྟོགས་སོ། ། ལམ་དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་དང་། འཁོར་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྤངས་བ་དང་། མཚན་དཔེ་ རྗེས་མཐུན་ཅན་གྱི་ཡིད་ལུས་དངོས་གྲུབ་པ་དང་། ཉན་རང་གི་སྤངས་རྟོགས་ཐམས་ཅད་ རྫོགས་པ་དུས་མཉམ། ཕྱི་ནས་མཐོང་ལམ་དེ་རྗེས་ཐོབ་ལ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པ་སྲིད་དེ། དེ་དག་མཐོང་ལམ་ཉིད་དུ་གཏོགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་ནི་ཐབས་ལ་ མཁས་ཤིང་རྣམ་འཕྲུལ་ལ་མངའ་བརྙེས་པའི་ཕྱིར་སྐབས་གཞན་ནས་མཐོང་ལམ་ཉིད་ལ་ ཡང་བསྐལ་པ་མང་པོར་གནས་པ་དང་། ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་རེ་རེ་ཡང་གསུམ་གསུམ་ དགུའི་དབྱེ་བ་བྱས་པ་སོགས་ཡོད་པའང་མི་འགལ་བར་མ་ཟད་ངོ་མཚར་ཆེན་པོའི་གཏམ་ ཡིན་ལ། ཐེག་དམན་གྱི་མཐོང་ལམ་ལ་ནི་དེ་འདྲ་མི་སྲིད་པར་གྲགས་པར་ལྟར་འཐད་དོ། ། མཐོང་ལམ་རྗེས་ཐོབ་དང་བཅས་པས་ས་དང་པོའི་ཕྱེད་འཁྱེར་ཞིང་། ས་དང་པོའི་ཕྱེད་ཕྱི་མ་ ནི་སྒོམ་ལམ་ཡིན་ནོ། །ས་གཉིས་པ་ནས་བཅུ་པའི་བར་དུ་ཡང་སྒོམ་ལམ་ཡིན་པ་ལས། དེ་ དག་གི་སྤངས་པ་དང་། རྟོགས་པ་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། འཕྲིན་ལས་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་ པའི་ཚུལ་སོགས་རྣམ་གཞག་མཐའ་ཡས་ལ། དེ་དག་འཕགས་པ་ས་བཅུ་པ་ལས་རྒྱས་པར་ བསྟན་པ་དང་། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་ནང་གི་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་ཞུས་པ་ དང་། གཞན་ཡང་མདོ་སྡེ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ། མདོ་སྡེ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ 17-491 དག་ལས་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་སོ།

我將為您直譯這段藏文： 其後，由先前長時積累資糧及真實義串習之果一時成熟，於一座上生起見道無分別智現見法性，及具無量后得功德，等持與后得二者之功德較先前加行道大勝法位時，百千分亦不能及。如是于見道中見法性自性，遠離戲論等擇除分之一切相明瞭通達而斷諍，然于遍知分之恒常堅固及一切相之相，雖非由自力通達一切，然依佛語而通達。 彼道于相續中生起，斷除輪迴身語意三，成就具隨好意身，圓滿一切聲聞緣覺斷證，皆同時。此後彼見道於後得位亦可久住，彼等皆屬見道攝。聖菩薩由善巧方便獲得神變自在故，于其他時中，住見道位多劫，及大中小三各分三成九等差別，不僅不相違且為大稀有談，而小乘見道則如所聞般不可能如是，此說合理。 見道及后得攝持初地之半，初地後半則為修道。從第二地至第十地亦是修道，彼等之斷證、功德差別及事業如何行持等無邊安立，彼等於聖者十地經中廣說，及聖寶積經中無盡慧所問及其他《解深密經》等大乘經中當知。

།དེ་ལྟར་མི་ནུས་ན་མདོ་སྡེ་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་ལ་ དམིགས་གཏད་དུ་བྱས་ནས། ཞིབ་བཤད་རྣམས་རྗེ་བཙུན་གྱི་རྒྱན་དང་དབུས་མཐའ་རྣམ་ འབྱེད་སོགས་ལས་བླང་བར་བྱ་ལ། གཞན་དབུ་མ་འཇུག་པར་གྲགས་པ་ལས་བསྟན་པ་ སོགས་ནི། ལྷག་ཆད་ནོར་གསུམ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཡིད་རྟོན་པར་མི་འོས་པའང་སྣང་ངོ་། ། འདིར་ས་བཅུའི་ངོ་བོ་ཟུར་ཙམ་སྨོས་ན། རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོས་གསུངས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག །ཚུལ་ཁྲིམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་མཉམ་པར་གཞག །ཆོས་ལ་ང་ སྤངས་རྒྱུད་དང་ཀུན་ཉོན་མོངས། །རྣམ་པར་དག་པ་ཐ་དད་ང་རྒྱལ་མེད། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ བློ་ཐོབ་པ་བཏང་སྙོམས་པ། །ཞིང་རྣམས་སྦྱོང་བ་སེམས་ཅན་སྨིན་བྱེད་པ། །མཁས་པ་མཐུ་ ཆེན་ལུས་ཡོངས་རྫོགས་པ་དང་། །ངེས་པར་བསྟན་ལ་མཁས་པ་དབང་བསྐུར་ཡིན། །ཅེས་ གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནི། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ ཕྱིར་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པའོ། ། སྤྱིར་ས་ཐམས་ཅད་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ཀ་ལ་ཡོངས་སུ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཀྱང་། འདིར་སྦྱིན་ པ་ལ་གཙོ་བོར་སྤྱོད་པའོ། །ས་གཉིས་པ་ལ་ནི། ལུས་ངག་གི་ལྟ་ཅི་སྨོས་སེམས་ཀྱི་ཉེས་ལྟུང་ ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མེད་ཅིང་། ཉེས་ལྟུང་མེད་པ་དེ་ལ་ངང་གིས་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི་ བསྒྲིམ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་དེའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ སྤྱོད་པའོ། །ས་གསུམ་པ་ནི་སྤྱིར་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་སོགས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ཐུན་མོང་པ་རྣམས་ནི། སྔ་རོལ་ནས་ཐོབ་ཟིན་མོད་ཀྱི། འདིར་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཡང་གཞན་མུ་སྟེགས་དང་། ཉན་ཐོས་དང་ རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ སོགས་དང་རིགས་མཐུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ 17-492 རིགས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསྒྲུབས་ཤིང་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་དོན་ཏེ། འདིར་ལུང་གི་ ཆོས་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་བླ་ལྷག་ཏུ་འཕེལ་ཞིང་། འོན་ཀྱང་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་ཅུང་ཟད་མ་ ལོག་པར་ཡོད་དོ། །ས་བཞི་པ་ལ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི། བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་གྱི་ཁྱད་པར་མི་འདྲ་བ་མཐའ་ཡས་པ་ཐོབ་པ་དང་། བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ ཀྱི་ཆོས་ལ་ཐ་དད་པའི་ང་རྒྱལ་སྤངས་ཤིང་། གཅིག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་སྔ་ནས་ཀྱང་མེད་ མོད། འདིར་བརྡ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ལུང་གི་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་ནི་རྩ་བ་ནས་ལོག་ཀྱང་། དད་པ་འགྲིབས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འཕེལ་བའོ།

我將為您直譯這段藏文： 如若不能如是，則應專注任一經典，詳細解說應從至尊《莊嚴論》與《辨中邊論》等中獲取，其他如《入中論》等所說，由具增減錯三過故不應信賴。此處略說十地本性，如大補處所說："菩薩見解極清凈，戒律極凈等持住，舍法我慢及煩惱，清凈差別無我慢，剎那智得住舍心，凈諸剎土成熟眾，智者大力身圓滿，善巧宣說灌頂地。"如是所說。 初地極喜者，由現見法性故見解清凈，及獲得無分別智。總之雖於一切地中皆修十波羅蜜，然此地中主修佈施。第二地中，不僅無身語過失，即便心中微細罪過亦無所行，于無過失中自然趣入無需勉強，故戒律極其清凈，修行彼波羅蜜。 第三地中，總之雖先前已獲得禪定無色等共同世間三摩地，然此處成就無量菩薩獨有而非外道、聲聞、緣覺共同行境之與禪定無色等同類三摩地差別，為世間三摩地種類，義為等持。此處於教法信心增上，然有少許法執未除。 第四地中，獲得菩薩不共無量差別三十七菩提分，斷除能詮所詮法之差別我慢，雖一味執著先前亦無，然此處了知僅是名言故，雖從根本斷除教法貪著，然信心非減反增。

།ས་ལྔ་པ་ནི། བདེན་བཞིའི་དོན་ཉན་ཐོས་རང་ རྒྱལ་རྣམས་ཀྱིས་མིང་ཙམ་དང་། ཕྱོགས་ཙམ་ཡང་མ་རྟོགས་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པའི་རབ་དབྱེ་ དང་། འཇུག་ལྡོག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐའ་ཡས་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེའི་གྲུབ་དོན་དུ་སྐྱེ་བ་ མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཅུས་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་རང་གཞན་སྣོད་བཅུད་ ཐམས་ཅད་རྒྱུད་ཐ་དད་པར་འཛིན་པ་ལོག་སྟེ། རྒྱུད་ལ་ང་རྒྱལ་སྤངས་བ་ཡིན་ནོ། །ས་དྲུག་པ་ ལ་ནི། རང་རྒྱལ་མན་ཆད་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། དོན་ དམ་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་འཇུག་ལྡོག་གི་རིམ་པ་དང་དེའི་གནས་ལུགས་ལ་ཤིན་ ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་ཐ་དད་དུ་བལྟ་བའི་ང་རྒྱལ་ སྤངས་པ་སྟེ། ཀུན་བྱང་སྟོང་པར་རྟོགས་ཚུལ་སྔར་བས་ཀྱང་ཆེས་ལྷག་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པ་ ཡིན་ནོ། །ས་བདུན་པ་ལ་ནི། བསྒྲིམ་པའི་རྩོལ་བ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་མཚན་མ་ མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་མཐུས། སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་ལ་བྱང་ཕྱོགས་སོ་ བདུན་ལ་སོགས་པ། ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་ཅིག་ཆར་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའི་མཐུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ ཏེ། ས་སྔ་མ་དྲུག་རྒྱུ་དང་འདི་འབྲས་བུར་འཇོག་པའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་བྱུང་བ། ས་བདུན་པོ་ རང་ལས་ནང་ཚན་དུ་ཕྱེ་ན་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཚུལ་དུ་གནས་པའང་ཡིན་ནོ། །ས་དང་པོ་ 17-493 དྲུག་ལ་ནི། མཚན་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འདོད་ཀྱང་འབྱུང་བའི་སྐབས་ཡོད་ལ། ས་འདིར་ ནི་དེ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་མེད་པས་འདོད་པས་བསྐྱེད་ན་མ་གཏོགས་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་ལ་ གནས་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །ས་བརྒྱད་པ་ལ་ནི། འབད་རྩོལ་མེད་པར་མཚན་མ་མེད་པ་ལྷུན་གྱིས་ གྲུབ་པར་གནས་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྟོགས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་འབད་ རྩོལ་མེད་པའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཀུན་གཞི་རིགས་མཐུན་པ་གཅིག་གི་ ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་དུ་ཅིག་ཆར་ལུས་སྟོན་ནུས་པས། ཞིང་སྦྱོང་བ་ ལ་རང་དབང་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ས་དགུ་པ་ལ་ནི། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་ཐོབ་སྟེ། སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པའི་བསམ་པ་དང་མཚུངས་པར་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ། སེམས་ ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པའང་ཡིན་ནོ། །ས་བཅུ་པ་ལ་ནི། མངོན་པར་ ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་ཚད་མེད་ པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་ལུས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། དགའ་ལྡན་དུ་སྐྱེ་བ་སྟོན་པ་ལ་ སོགས་པ་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སྟོན་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ།

我將為您直譯這段藏文： 第五地中，了知聲聞緣覺不解名稱及少分之四諦義分別及無量進退實相，故其成就為以無生平等性等十種平等方式，斷除執取自他情器為相續差別，斷除相續我慢。第六地中，由極熟習不共獨覺以下之世俗如是性及勝義如是性緣起進退次第及其實相，斷除見煩惱清凈為差別之我慢，獲得較前更勝解空煩惱清凈之殊勝。 第七地中，雖有加行精進，然由恒時安住彼外無相三摩地力，于剎那剎那獲得同時于相續中生起三十七菩提分等無量法門之力。前六地為因，此地為果之建立亦生，若於七地自身分類，亦住于道果之理。前六地中，雖不欲生相分別，然有生起之際，於此地中若非故意生起，則無如是生起，能安住無相性。 第八地中，無功用住于無相任運成就，以彼因緣故，由證悟及智慧無間斷故，獲得不退轉及無生法大忍。此中由無功用故說為舍心，由能同時于具同類阿賴耶之十方諸佛剎土示現身故，獲得凈土自在。第九地中，獲得四無礙解，于無量有情意樂相應說法等，獲得成熟眾生自在。第十地中，由獲得殊勝神通等力及無量三摩地陀羅尼門故，圓滿法身，獲得示現兜率降生等種種化現之自在。

།ས་འདི་དང་པོར་ཐོབ་ནས་ མི་རིང་བ་ན། འོད་ཟེར་ཆེན་པོའི་མངོན་པར་དབང་བསྐུར་བ་འབྱུང་ཞིང་། དེ་ནས་དུས་ གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་རྟོགས་པ་དང་བདེ་བར་ གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་མཚན་ཉིད་རང་སྟོབས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་དང་། སངས་ རྒྱས་ཀུན་གྱི་འཕྲིན་ལས་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །ས་དང་པོ་ཐོབ་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མ་དག་པའི་ལུས་ནི་གནས་གྱུར། ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་དང་། རང་སྣང་གི་ཞིང་ཁམས་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འགྲུབ་ལ། ས་བདུན་པ་རྫོགས་མཚམས་ནས་བཟུང་སྟེ། མཚན་དཔེ་ཕུན་ སུམ་ཚོགས་པས་བརྒྱན་པའི་ལུས་མཆོག་དང་། འོག་མིན་སྡུག་པོ་བཀོད་པའི་ཞིང་ཁམས་ 17-494 རྗེས་མཐུན་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཅིང་། ས་བཅུ་པར་ནི། སྡུག་པོ་བཀོད་པའི་ཞིང་དངོས་ལ་བགྲོད་ པར་འགྱུར་ལ། ས་བཅུའི་མཐར་འོག་མིན་གྱི་ཞིང་དེ་ཉིད་དུ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ བསྒྲུབས་ཏེ། ལོངས་སྐུའི་རྟེན་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱ་བར་འགྱུར་བས། དེ་ལྟར་ ས་བཅུ་པོའི་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་སྟོན་པ་སོགས། ཁམས་གསུམ་གྱི་ སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་དོན་སྤྱོད་ཚུལ་དེ་དག་ནི། རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ ཤེས་པ་བྱའོ། །འོག་མིན་དུ་སངས་རྒྱས་པའི་རྗེས་སུ། དགོས་པ་སོ་སོའི་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ ཀྱི་ཚུལ་སྟོན་པ་ཤས་ཆེ་བར་འགྱུར་ལ། ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་སྟོན་པའང་ཡོད་ཅིང་ཡང་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན། འོག་ མིན་དུ་ས་བཅུ་པ་པ་དེ་ཉིད་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ཅིང་། དེའི་རྣམ་འཕྲུལ་ལ་དགའ་ལྡན་ནས་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་སྙིང་པོར་གཤེགས་པའི་བར་དུ་ཡང་འབྱུང་ལ། འོག་མིན་དུ་ནམ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ ནས་བཟུང་སྟེ། འདིར་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་ པའི་མཛད་པ་སྟོན་པའང་ཡོད་དོ། །འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ནི། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱབ་ཅིང་། མ་དག་པའི་སྣང་བ་མི་འཆར་ཡང་དེའི་མཚན་ཉིད་མཁྱེན་པ་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་མཁའ་ མཉམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡེ་ཤེས་ཉག་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་དངོས་ནི། གོང་དུ་བཤད་པའི་ཆོས་སྐུ་དེ་ཉིད། སངས་རྒྱས་རང་སྣང་ལ་སྐུ་མཚན་དཔེ་ཅན་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་པ་དང་། གསུང་བརྗོད་བྲལ་སྒྲ་དབྱངས་ཐམས་ཅད་པ་དང་། འཁོར་དང་ཞིང་དང་ མཆོད་པའི་བཀོད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་བཅས་པར་འཆར་བའོ།

我將為您直譯這段藏文： 得此初地后不久，生起大光明灌頂，之後證悟三世一切佛之身語意密，以自力現見如來藏之相，與一切佛事業同行。從獲得初地始，不凈身轉依，成就意之自性身及自現圓滿剎土，從第七地圓滿之際起，以圓滿相好莊嚴之勝身，隨順而行下至密嚴剎土，于第十地中趣入實際密嚴剎土，于第十地末于下至密嚴剎土中，修成金剛喻三摩地，于報身依處現證圓滿菩提，如是于彼等十地階位中，示現三界受生等，應知彼等三界眾生利行方式唯是變化。 于下至密嚴成佛后，廣示各別所需十二行相，亦有第十地菩薩變化示現一切佛事，又復一分，于下至密嚴中彼第十地者行所行，其變化亦于兜率至菩提場間生起，從於下至密嚴何時得佛始，於此亦示現得菩提及轉法輪等行事。果位佛之住相者，法身離戲智慧以法性之理遍及輪涅一切法，雖不現不凈相然了知其相，自性如空無分別唯一智慧。實際受用圓滿身者，即前所說法身，于佛自現中現為具相好一切分身、離言一切音聲語、眷屬剎土供養莊嚴無量。

།ཡང་དམིགས་པའི་ཡུལ་ དེ་ཁོ་ན་རང་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ཀྱང་། དེའི་གནས་ཚུལ་ལས་གཞན་དུ་སྣང་བ། ས་བཅུའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་གྱི་ལོངས་སྐུ་གནས་དང་འཁོར་དང་བཅས་ 17-495 པར་སྣང་བ་འདི་ཡང་ལོངས་སྐུར་བསྡུ་སྟེ། སྣང་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ལོངས་སྐུ་ གཉིས་པོ་དེ་ལ་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་ཆའི་ཚུལ་དུ་སྤྲུལ་སྐུའི་སྐུ་གཟུགས་དང་ཞིང་ དང་འཁོར་དང་མཛད་པ་ཐམས་ཅད། ཅིག་ཆར་རྟག་ཏུ་འཆར་བ་ཞིག་ཡོད་པ་ལས། སངས་ རྒྱས་རང་སྣང་གི་དོན་གནས་ཚུལ་གྱི་སྤྲུལ་སྐུ་དངོས་ཡིན་ཅིང་། ས་བཅུའི་སེམས་དཔའ་ལ་ སྣང་བ་དེ་དངོས་མ་ཡིན་ཀྱང་ཕྱོགས་མཐུན་དུ་བསྡུ་ལ། དེ་དག་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་གྱི་སྤྲུལ་ པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཚུལ་དུ་སྤྲུལ་པ་བྱུང་བ་ནི། གནས་གཙང་མའི་ སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་གཙང་མ་ཆེན་པོ་འོག་མིན་གཉིས་པ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་ གནས་སུ། འོད་ལུས་རྫུས་ཏེ་སྐྱེས་པའི་ཚུལ་དུ་སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འབྱུང་སྟེ། འཛམ་ གླིང་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་རྣམས་སུ་སྤྲུལ་པའི་སྐུས་མཛད་པ་ཅི་ཙམ་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་དེས་ཀྱང་ གནས་དེར་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཚུལ་དུ་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །འདི་ནི་མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུ་ཆེན་ པོའོ། །ནམ་མཁར་ཟླ་བ་གཅིག་ཤར་བ་ན་ཆུ་ཀླུང་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱར་གཟུགས་བརྙན་རེ་རེ་ འཆར་བ་བཞིན་དུ། དེས་མཛད་པ་བསྟན་པའི་གཟུགས་བརྙན་འཛམ་གླིང་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱར་ སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འབྱུང་བ་ནི། སྤྲུལ་སྐུ་ཆུང་ངུ་ཡིན་ཏེ་འདི་གཉིས་ནི་སྤྲུལ་པ་དངོས་ཏེ་སྐུ་ནི་སྣང་ ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །འཕྲིན་ལས་ནི་དེ་ལྟར་སྐུ་གསུམ་པོ་དངོས་དང་བཏགས་པ་བ་དེ་ དག་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་དང་། འགྲོ་རྣམས་ཉན་ཐོས་དང་རང་ སངས་རྒྱས་དང་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་རྣམས་ལ་འགོད་པར་མཛད་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། སོ་ སོའི་སྐལ་བ་དང་འཚམ་པར་སྦྱོར་བའོ། །ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ།

我將為您直譯這段藏文： 又雖所緣境即是緣自，然而顯現異於彼之實況，於十地菩薩等顯現具五決定之報身及處所眷屬等，此亦攝於報身中，是依顯現方式而言。彼二報身中，以作業智慧顯相之方式，化身之身形與剎土、眷屬及一切事業，同時恒時顯現，其中佛自現之實際安住方式是實際化身，十地菩薩所見者雖非實際然攝為相似，彼等是化身非化現。 彼等以影像方式所化現者，于凈居天上之虛空中，于第二大凈居下至密嚴自在大天處，以光明身化生方式生起佛化身，于百俱胝瞻部洲中化身所示現一切事業，于彼處亦以影像方式示現。此是大殊勝化身。 如空中月亮初升時于百俱胝河流中現一一影像般，彼所示現事業之影像于百俱胝瞻部洲中生起化身，是小化身，此二者是實際化現，身是依顯現方式而言。事業即如是彼等實際與假立三身，息滅諸有情苦，安立諸眾于聲聞、獨覺及無上菩提等，應知是隨各自根機而行。

།དེ་ལྟར་གོང་འོག་ཏུ་གཞི་ ལམ་འབྲས་བུ་སྤྱི་དོན་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པ་འདི་རྣམས་ནི་གཞུང་ཆེན་པོ་དག་ཤེས་ཟིན་པ་དང་། ད་ལྟ་མི་ཤེས་རུང་འཕྲལ་དུ་སློབ་པར་འགྱུར་བ་དག་ལ་ངེས་པར་བཤད་དགོས་པ་མ་ཡིན་ ཀྱང་། གཞུང་རྒྱ་ཆེན་པོ་སློབ་པར་མི་ནུས་ཤིང་། ཆོས་ཀྱི་དོན་རགས་པ་གོ་བར་འདོད་ན་ 17-496 ཕྱོགས་འདིའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའམ། དགེ་བསྙེན་ནམ་ཀུན་སྤངས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་ ཀྱིས་ཐུན་མོང་དུ་འདོན་པ། ཐ་ན་བག་མེད་པའི་ཁྱིམ་བཙུན་དང་གྲོང་མི་ཕལ་པ་ལ་ཡང་ གྲགས་པའི་མདོ་སྡེ་ཚིག་ཤིན་ཏུ་ཉུང་ངུ་འདི་དག་ལ་བརྟེན་ནས། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་གོ་བར་གྱུར་ན་ ལེགས་པར་མཐོང་སྟེ། ཕྱོགས་ཙམ་སྨོས་པ་ཡིན་ལ། ཚིགས་གསལ་པོར་བརྗོད་མོད་ཀྱང་། དོན་དབྱིངས་ཆེ་བས་སྔར་གཞུང་ལུགས་མི་ཤེས་པ་དག་གིས། དཔེ་ཀློག་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་གོ་ བར་དཀའ་ཡང་། འདིར་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་དོན་རྣམས་ཤེས་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཡང་ནས་ ཡང་དུ་འཛུབ་ཁྲིད་དུ་བྱས་ཤིང་ནན་ཏན་དུ་དཔྱད་ན་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། ། ༈ ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པའི་གཟུངས་སྔགས་བསྟན་པ། ལྔ་པ་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པའི་གཟུངས་སྔགས་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟ་བས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྔགས། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གོང་དུ་བསྟན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་རིག་སྔགས་ཡིན་ཅེས་པའོ། ། རིག་པ་ཆེན་པོ་ནི། འདོད་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཏེ། དཀའ་བ་ མེད་པ་དགོས་དོན་འགྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་རིག་པ་ཞེས་གྲགས་པའོ། །བླ་ན་མེད་པ་ནི། ཆོས་ ཀྱི་སྐུ་རིག་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དེའི་འོད་ལྟ་བུར་འཇིག་རྟེན་དུ་རིག་སྔགས་བྱུང་བ་ཡིན་ པས། རིག་སྔགས་འདི་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ངོ་བོ་ཤིན་ཏུ་བཟང་བ་འདི་ལས་གོང་ ན་གཞན་མེད་པའོ། །མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་ནི། འདི་ལས་གོང་ན་ལྷག་པ་ལྟ་ཞོག་འདྲ་བ་ ཡང་མེད་ཅེས་པ་སྟེ། དཔེས་མཚོན་དུ་མེད་པའོ། །ཡང་ན་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཡང་གཞན་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་དོན་ནོ། །ཆོས་སྐུ་མི་བརྫུན་ ཅིང་བདེན་པ་གྲུབ་པ་དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རིག་སྔགས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བ་འདི་ ཡང་། ལོག་པའམ། བརྫུན་པའམ། བསླུ་བ་མ་ཡིན་པར། རང་གཞན་གྱི་དོན་མཐའ་དག་སྒྲུབ་ 17-497 པ་ལ་བདེན་ཅིང་ངེས་ལ། ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའོ།

我將為您直譯這段藏文： 如是上下所說基道果總義些許內容，雖對已知大論典者及現今不知而將即刻學習者不必定要解說，然若不能學習廣大論典而欲了知法義粗略者，此方出家或近事或具行遍舍行者等共同誦持，乃至散亂在家僧及普通村民亦聞知之極少經典文句，依此等而得通達法理則為善矣。略說一分，雖明說文句，然義理深廣，昔未知論典者僅閱讀難以瞭解，然由通達此處所示諸義之阿阇黎再三指點勤加觀察則當證悟。 宣說具功德之陀羅尼咒 第五宣說具功德之陀羅尼咒者，是故般若波羅蜜多咒等，即前說般若波羅蜜多智慧諸佛法身之順因明咒。大明者，成就一切所欲義利，無難成辦所需之方便稱為明。無上者，法身具明咒相之光明般於世間生起明咒，故此明咒亦出世間極善體性更無勝上。無等等者，非但無勝此者，亦無等同，無可譬喻。或無等等亦具獲得佛果之義。復若就利他而言，即息滅一切有情苦之義。由是法身不虛而真實成就之順因，故此明咒於世間生起者亦非錯謬、虛妄或欺誑，于成辦自他一切義利真實決定可信。

།དེ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་སྔགས་ ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཡིད་ལ་བྱེད་དགོས་པར་བསྟན་ནས། ཕན་ཡོན་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རིག་སྔགས་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་སྟེ་བཤད་པ་ནི། ཏདྱ་ཐཱ་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ། ག་ཏེ་ག་ཏེ་ནི་གཤེགས་པ་གཤེགས་པ་ཞེས་པ་ལ་གཤེགས་པའི་དོན་ རྟོགས་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རབ་ཏུ་རྟོགས་པའོ། །པ་ར་ནི་མཆོག་ ག་ཏེ་གོང་བཞིན་ཡིན་པས། མཆོག་ཏུ་རྟོགས་པ་མཐར་ཐུག་གི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའམ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་དུ་སོང་ཞིང་གཤེགས་པའོ། །པ་ར་སང་ག་ཏེ་ནི་མཆོག་ཏུ་ཡང་ དག་པར་གཤེགས་པ་སྟེ། ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཡང་དག་པར་སོང་ཞིང་ རྟོགས་པ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་ལས་གཡོ་བར་མི་བྱེད་པས་ན་མཆོག་གོ །བོ་དྷི་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ་ཆོས་ དབྱིངས་དེ་ཉིད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྭཱཧཱ་ནི་སྔོན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་ རྣམས་ཀྱི་གཞི་ཚུགས་ཤིག་པར་བསྒྱུར་ཏེ། རིག་སྔགས་དེ་འགྲུབ་པར་སྨོན་པ་ཡིན་ལ། སྤྱིར་ འདི་ལ་དོན་ཤིན་ཏུ་མང་བ་ཞིག་བཤད་དུ་ཡོད་དེ། སྔགས་བསྒྱུར་བའི་དོན་ནི་དེ་ཙམ་ཡིན་ལ། རིགས་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་འབྲུ་རེ་རེའི་ཕན་ཡོན་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ ཡུལ་ཡིན་པས། ཚུར་རོལ་མཐོང་བ་བདག་ལྟ་བུས་བཤད་པ་ག་ལ་ནུས། དཔེ་ཁ་ཅིག་ལས། སྔགས་སྨྲས་པ་ཞེས་མི་འདོན་པར་སྔགས་རིག་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ནི། ཨུཀ་ཏ་དང་ཡུག་ཏའི་ སྒྲའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཡིན་ལ། དྲི་མེད་བཤེས་གཉེན་གྱི་འགྲེལ་བའི་ལུགས་ལ་ནི། གཟུགས་ སྔགས་མེད་ཅིང་། སྔགས་སུ་བསྟན་པའི་ཕན་ཡོན་རྣམས། མདོ་ཚིག་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་ཆེ་ བ་བསྟན་པར་འཆད་དེ། འོན་ཀྱང་འདི་ནི་གླེགས་བམ་མ་དག་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པས་དཀྱུས་སུ་ བཤད་པ་ཉིད་ལེགས་ལ། ཡང་ཁ་ཅིག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་སྡེ་འདི་སྔགས་ ཀྱི་ཐེག་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་འབྲེལ་མེད་ཅལ་ཅོལ་ཙམ་མོ། ། 17-498 ༈ དོན་བསྡུའི་ཚུལ་དུ་ཤེར་ཕྱིན་སློབ་པར་གདམས་པ། དྲུག་པ་དོན་བསྡུའི་ཕྱིར་དུ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སློབ་པར་གདམས་པ་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་སོགས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་མཚན་ཉིད་བརྒྱད་དང་ལྡན་ པ་དེ་ལ་མཁས་པའི་ཐབས་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་བསླབ་པར་བྱའོ།

我將為您直譯這段藏文： 應當如是了知，此說明咒功德須作意已，宣說具此功德之般若波羅蜜多明咒乃聖觀自在所說者： 怛雅他（藏文：ཏདྱ་ཐཱ，梵文天城體：तद्यथा，梵文羅馬擬音：tadyathā，漢語字面意思：即如是）gate gate（藏文：ག་ཏེ་ག་ཏེ，梵文天城體：गते गते，梵文羅馬擬音：gate gate，漢語字面意思：去去）是去去之義即證悟，為通達世俗諦與勝義諦。para（藏文：པ་ར，梵文天城體：पर，梵文羅馬擬音：para，漢語字面意思：殊勝）為殊勝，gate如前，故為證悟殊勝究竟實相，或趣入一切法之住法。pārasaṃgate（藏文：པ་ར་སང་ག་ཏེ，梵文天城體：पारसंगते，梵文羅馬擬音：pārasaṃgate，漢語字面意思：殊勝正去）為殊勝正等去，即于所有一切法智慧正趣證悟，彼亦不離如實故為殊勝。bodhi（藏文：བོ་དྷི，梵文天城體：बोधि，梵文羅馬擬音：bodhi，漢語字面意思：覺）為菩提，即法界即是無上菩提之體性故。svāhā（藏文：སྭཱཧཱ，梵文天城體：स्वाहा，梵文羅馬擬音：svāhā，漢語字面意思：成就）昔諸譯師譯為愿安立，為愿此明咒成就。總之此有甚多義可說，然咒之譯義僅此而已。明咒每一字之功德乃不可思議智慧之行境，豈為此邊見者如我所能宣說。有些版本不讀為說咒而出現為明咒，乃因ukta與yukta聲之差別。無垢友之釋論中則無形咒，解說所示咒之功德為顯示上述經文之殊勝。然此乃版本不凈之過，故如前解說為善。又有說此般若波羅蜜多經為顯示密乘故，此說僅為無關謬論而已。 以攝義方式勸學般若 第六以攝義故勸學般若者，舍利子菩薩等，于具八相甚深般若波羅蜜多，以六種善巧方便等如是方便門而學。

། ༈ མཐུན་གྱུར་གྱི་སྒོ་ནས་ཐེ་ཚོམ་སལ་བ། གཉིས་རྒྱལ་བས་མཐུན་འགྱུར་གྱི་སྒོ་ནས་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་སོགས་ཏེ། འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱིས་མདོ་འདིའི་རྒྱས་བཤད་ཟིན་པའི་དུས་ དེ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཟབ་མོ་སྣང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་གཞེངས་པའི་ཚུལ་བསྟན་ ཅིང་། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། འཕགས་པ་སྤྱན་ རས་གཟིགས་ལ་ལེགས་སོ་སྩལ་བ་སྟེ། ལེགས་སོ་བྱིན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མདོར་བསྟན་ ཡིན་ལ། ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ནས་ཡིད་རང་ངོའི་བར་རྒྱས་བཤད་དོ། ། དེས་ན་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནས། ཇི་ལྟར་ལེགས་སོ་སྩལ་ཞེ་ན། ལེགས་སོ་ལེགས་ སོ་ཞེས་སོགས་ཡིན་པས། ནས་ཞེས་པ་གོ་རིམ་སྔ་ཕྱི་སྟོན་པའི་ཚིག་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ འཁོར་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ། འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་འདི་ ཡང་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དངོས་སུ་གསུང་ན་ ནི། འདི་བས་ཀྱང་ཆེས་ལྷག་པ་ཞིག་ཡོད་དོ་སྙམ་ན་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལ་མ་གུས་ པ་ཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་སོ་གཉིས་སྨོས་པ་ནི། ངོ་མཚར་བ་དང་རྩོད་པ་དང་། །ཁྲོ་དང་ ཞུམ་དང་ངེས་བཟུང་དང་། །དགའ་དང་དད་པ་དག་ལ་ནི། །ཚིག་གཅིག་ལན་གཉིས་འབྱུང་ བ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཞེས་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་བོས་ ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་ཚུལ་ནི་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་ པས། འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སློབས་ཤིག །སྤྱན་ 17-499 རས་གཟིགས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་འདི་ལ། དེང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ང་ཉིད་ རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་མ་ཟད་ཕྱོགས་བཅུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགྱེས་པས་ རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། ། ༈ མཐར་ཡི་རང་མངོན་པར་བསྟོད་པ། རྩ་བའི་གསུམ་པ་མཐར་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་ཡི་རང་མངོན་པར་བསྟོད་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་སོགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཐུན་འགྱུར་མཛད་པའི་རྐྱེན་གྱིས། ཤཱ་ རིའི་བུ་ནི་བདག་གིས་དྲིས་པ་དོན་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་དང་། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱང་བདག་ གིས་བཤད་པ་ལ་ཡང་ལེགས་པར་བཤད་དོ་སྙམ་པ་དང་། འཁོར་གཞན་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པས་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ལ། དགའ་ཞིང་ཡིད་ཆེས་པས་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྤྱན་ རས་གཟིགས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བཤད་པ་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡི་རང་པས་མངོན་པར་ཡིད་རྟོན་ ཅིང་གློ་གཏོད་པར་བྱེད་པའི་དོན་ནོ།

我將為您直譯這段藏文： 以隨順方式斷除疑惑 二、佛以隨順方式斷除疑惑者：爾時世尊等，聖觀自在宣說此經廣釋已畢之時，世尊示現從甚深顯現三昧中起之相而加持所化眾生如是了知已，賜予聖觀自在善哉。賜予善哉者為略說，從善哉善哉至隨喜為廣說。 故善哉者，云何賜予善哉耶？為善哉善哉等，故"者"字非顯示前後次第之詞。複次眷屬等心生分別：聖觀自在所說此法雖甚深廣大，然若如來親自宣說，當有較此更為殊勝者，為遮止不敬佛子所說故。兩次說善哉者，如雲："稀有及諍論，忿怒與怯弱，決定及歡喜，信心中一語，出現兩次故。"世尊呼喚觀自在為善男子已，般若波羅蜜多學處即如是而非余，故眷屬等亦當如觀自在所說而學。 對此觀自在所說之法，不僅今日如來釋迦牟尼我自隨喜，十方一切如來亦皆歡喜隨喜。 最後隨喜讚歎 根本第三最後眷屬隨喜讚歎者：世尊如是說等，由佛作隨順之緣故，舍利子念我所問具義，觀自在亦念我所說善說，其餘眷屬因如來如是宣說，生歡喜信解，以此因緣于觀自在如實所說極為隨喜，故深生信賴託付之義。

།ལྷ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། མི་ནི་ས་སྟེང་ན་སྤྱོད་ པ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་ནི་ས་འོག་ན་སྤྱོད་པ་དང་། དྲི་ཟ་ནི་དེ་གསུམ་ཆར་དུ་སྤྱོད་པ་སྟེ། མགོ་ཙམ་ སྨོས་པས་ཐམས་ཅད་གོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ལ། རིགས་ཐམས་ ཅད་དང་ལྡན་པ་དང་། ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། དབྱིབས་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ སྣ་ཚོགས་པ་དང་། ཡུལ་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ན་ཐམས་ཅད་ འདུས་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་ཅེས་སྤྱིར་བསྟན་ནས་ལྷ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་སྨོས་པའོ། །དེ་ ཙམ་གྱིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ཤེས་རབ་སྙིང་པོར་གྲགས་པའི་མདོ་ འདི་ཉིད་ཀྱི་དངོས་བསྟན་གྱི་དོན་རྣམས་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ༄། །དྲི་མེད་བཤེས་གཉེན་ཞེས་བྱ་བ། མདོ་འདི་ལ་རྒྱ་གར་གྱི་འགྲེལ་པར་གྲགས་པ་འགའ་རེ་ཡོད་པ་ལས། རྒྱ་སྐད་དུ། བི་མ་ ལ་མི་ཏྲ། བོད་སྐད་དུ། དྲི་མེད་བཤེས་གཉེན་ཞེས་བྱ་བ། རྒྱལ་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེ་བཙན་གྱི་དུས་ སུ་བོད་དུ་བྱོན་པ་དེས་མཛད་པའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པར་གྲགས་པ་འདི་བཟང་ཤོས་སུ་སྣང་ལ། 17-500 ཕྱོགས་འདིར་བྱོན་པ་ཆེན་པོ་སྔོན་རབས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་། འགྲེལ་པ་འདིའི་སྒོ་ནས་ འཆད་ཉན་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པར་མཛད་དོ། །འདིར་ཚངས་པའི་འབྱུང་གནས་གཙུག་ ལག་ཁང་གནས་པའི། དགེ་སློང་དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ངོར་ནི། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ པའི་སྙིང་པོ་ཡི། །རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་དྲི་མ་མེད་པས་བྱས། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ། ཆོས་འཁོར་བསམ་ ཡས་ལ་སོགས་པའི་དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་མཛད་པ་ཡིན་སྐད། འགྲེལ་པ་འདི་ལ་ བཤད་ཚུལ་མི་འཐད་པ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་ཡོད་མོད་ཀྱི། སྤྱིར་ལེགས་བཤད་ཀྱང་མང་ཞིང་ ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་མདོ་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་པ་རྣལ་མ་ཡོད་པའི་སྐབས་སུ་བྱུང་ བའི། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཡང་ཡིན་ལ་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མཆོག་ཏུ་བཀུར་ བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འགྲེལ་པ་འདི་ཡང་བལྟ་བ་དང་ཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་ན་ ལེགས་སོ། ། ༈ རྣམ་པར་བརྒྱད་དུ་བསྡུས་པ། འདིའི་འཆད་ཚུལ་ནི་འདི་ལྟར་ཡོད་དོ།

我將為您直譯這段藏文： 天神行於空中，人類行於地上，阿修羅行於地下，乾闥婆行於此三處，因僅說首者即可了知一切故。具足一切者中，具足一切種姓、種種顏色、種種形狀、種種受用、種種境界等，眷屬壇城中一切集聚如是而存，此為總說后特別提及天等。 如此已圓滿宣說此二十五般若波羅蜜多經中名為般若心經之顯義。 無垢友論 此經有幾部著名的印度註釋，其中梵語名為 Vimalamitra，藏語名為無垢友者，于藏王赤松德贊時來藏所造之廣釋最為殊勝。此地昔日一切大德亦皆依此註釋講聞抉擇。此處為梵源寺住持比丘僧眾之請而作："般若波羅蜜多心之廣釋，無垢所造。"據說是為桑耶寺等僧眾而造。此註釋雖有若干不當之解說，然總體善說亦多，尤其是在聖地正統經教住世之時所出，且為持三藏者，又為菩薩藏王所極尊崇，故此註釋亦宜通過觀聽等門而了知。 分八門 此中解說方式如是。

།གླེང་བསླང་བ་དང་སྐབས་དང་ནི། །བསྟན་ པར་རྟོགས་པ་འདུས་པ་དང་། །གླེང་གཞི་དྲིས་དང་ལན་བཏབ་པ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ དང་། །མཐུན་འགྱུར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་དང་། །རྣམ་པར་བརྒྱད་དུ་བསྡུས་པ་ཡིན། །ཅེས་འབྱུང་སྟེ། དང་པོ་གླེང་བསླང་བ་ནི་འདི་སྐད་སོགས། གཉིས་པ་སྐབས་རྩོམ་པ་ནི་དུས་གཅིག་ན་སོགས། གསུམ་པ་བསྟན་པར་རྟོགས་པ་ནི་དགེ་སློང་གི་སོགས། བཞི་པ་གླེང་བཞི་ནི་དེའི་ཚེ་སོགས། ལྔ་པ་དྲིས་པ་ནི། དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་སོགས། དྲུག་པ་ལ་ལན་བཏབ་པ་ནི། དེ་སྐད་ ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། ཞེས་པ་ནས། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་ལ་བསླབ་ པར་བྱའོ། །ཞེས་པའི་བར་ཏེ་འདི་ལ་ནང་ཚན་བཅུ་གཅིག་ཡོད་དོ། ། བདུན་པ་མཐུན་འགྱུར་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོགས། བརྒྱད་པ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་སོགས་སོ། །དྲི་བའི་སྐབས་ཇི་ལྟར་ 17-501 བསླབ་པར་བྱ། ཞེས་པ་ལ། བསམ་པ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། མངོན་དུ་བྱ་བ་དང་། སྒྲུབ་པ་དང་། རྟོགས་པའི་རྣམ་པས་ཇི་ལྟར་བསླབ། ཅེས་ལམ་ལྔ་དང་སྦྱར་ནས་འཆད་ཅིང་། ཟབ་མོ་སྤྱོད་ པ་ཞེས་པ་ལ། སྦྱོར་ལམ་དུ་མོས་པས་སྤྱོད་པ་དང་། དེ་ཡང་རང་དོན། གཉིས་དོན། གཞན་ དོན་གྱི་དབྱེ་བ་སོགས་དང་། ས་དྲུག་ལ་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། ས་བརྒྱད་པ་སོགས་ལ་ངེས་པའི་སྤྱོད་པ་སོགས་སྤྲོས་བཤད་མང་དུ་མཛད་དོ། ། དྲིས་ལན་གྱི་དོན་བཅུ་གཅིག་ནི། རྟོག་བཅས་རྟོག་མེད་གཟུགས་བརྙན་དང་། །སྟོང་ ཉིད་མཚན་མེད་སྨོན་མེད་གསུམ། །སྒོམ་ལམ་སྤྱི་དང་སྤོང་བ་ཆེ། །བར་ཆད་མེད་དང་སེམས་ དཔའ་ཆེ། །རྟོགས་པ་ཆེ་རྣམས་ལམ་ལྔས་བསྡུས། ཞོར་ལ་ཤེར་ཕྱིན་སྔགས་སུ་བསྟན། ། ཅེས་བྱའོ། །ཚོགས་སྦྱོར་ཀྱི་ལམ་དུ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལྷག་མཐོང་གི་ དམིགས་པ་དངོས་སུ་བསྟན་ཅིང་། རྟོག་པ་མེད་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་ པ་ནི། ཤུགས་ལ་བསྟན་ཏོ། །ཚོགས་སྦྱོར་གཉིས་སུ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་དུ་སྒོམ་དགོས་པའི་ དོན་ལ། གཟུགས་བརྙན་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་དེ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ ཡང་དག་པར་བལྟའོ། །ཞེས་པ་ཡན་ཆད་དོ། །དེ་ནས་མཐོང་ལམ་གྱི་དམིགས་པ་རྣམ་པར་ ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་གཟུགས་སྟོང་པའོ་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་དང་། མཚན་ ཉིད་མེད་པ་སོགས་ཀྱིས་མཚན་མ་མེད་པ་དང་བྲི་བ་མེད་པ་སོགས་ཀྱིས་སྨོན་པ་མེད་པ་སྟེ། དམིགས་རྣམ་གསུམ་པོ་དེ་གོམས་པས་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཞེན་པ་བདུན་ལོགས་པའི་ ཐ་སྙད་མཛད་དོ། །སྒོ་ལམ་གྱི་དམིགས་རྣམ་དངོས་ནི། དེ་ལྟ་བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་ མེད་སོགས་སོ།

我來直譯這段藏文經文： 引起、處分、理解宣說、集合、因緣、問答、回答，此為十一種，隨順、隨喜及分八門。如是而說。 第一引起者即"如是"等，第二處分者即"一時"等，第三理解宣說者即"比丘"等，第四因緣者即"爾時"等，第五問者即"爾時以佛威力"等，第六回答者即"如是說已"，乃至"如是應學甚深般若波羅蜜多"之間，此中有十一部分。 第七隨順者即"爾時世尊"等，第八隨喜者即"世尊如是宣說"等。問處"如何學習"中，以發心、加行、現前、修習、證悟等門如何修學，配合五道而解釋，于"行深"中，加行道以勝解而行，又分自利、雙利、利他等分類，於六地修習行即三學之行，于第八地等定行等，作諸多廣釋。 問答之義十一者：有分別無分別影像，空性無相無愿三，總修道與大斷，無間及大菩薩，大證悟等五道攝，順便示般若咒。如是說。 資糧加行道中直接顯示有分別影像勝觀所緣，無分別影像止觀所緣則以間接顯示。于資糧加行二道中需修止觀雙運之義，故示現此二種影像。乃至"應如實觀察自性空"為止。其後見道所緣為三解脫門，其中以"色空"等顯空性，以"無相"等顯無相，以"無減"等顯無愿，由熟習此三種所緣行相，立為遣除相等七種執著之名言。修道所緣行相即"是

།དེའི་འབྲས་བུ་སྤོང་བ་ཆེ་བ་ནི། སེམས་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་སོགས་ཏེ། དེ་གཉིས་ སྒོམ་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དངོས་ནི། དུས་གསུམ་དུ་སོགས་ སོ། །དེའི་འབྲས་བུ་སེམས་དཔའ་ཆེ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་སོ། །རྟོག་པ་ཆེ་བ་ནི་ཡང་དག་ 17-502 པར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དོན་ཚན་བཅུ་གཅིག་པོ་ནི་དེ་དག་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྔགས་ཞེས་སོགས་སོ། །བཅུ་གཅིག་ལ་མི་བགྲང་བར་ཞར་བྱུང་ ཤེར་ཕྱིན་སྔགས་སུ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལམ་ལྔ་སོགས་བཤད་ཚུལ་འདི་དངོས་བསྟན་ཚིག་ ཟིན་མ་ཡིན་པར། སྦས་དོན་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་བརྒྱད་དང་སྦྱོར་ཚུལ་ མི་འདུག་ཀྱང་། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་བཤད་སྒྲོས་དང་བསྟུན་ནས་འཆད་པར་སྣང་ ཞིང་། འགྲེལ་པ་དེ་ན་སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་བཤད་སྒྲོས་ཀྱང་མང་སྣང་ངོ་། །བློ་གྲོས་ ཞན་པས་འགྲེལ་པ་དེ་མཐོང་ཡང་གོ་དཀའ་བར་གྱུར་ན། ལུགས་དེ་ནི་ཞིབ་ཅིང་གསལ་ལ་མ་ ནོར་བར་ཨར་བྱང་ཆུབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ན་བཀོད་འདུག་པས་དེར་བལྟ་བར་བྱའོ། ། ད་ནི་སྦས་དོན་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པ། བདག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་སྦྱར་ན། དངོས་ པོ་བརྒྱད་ཀྱི་རིམ་པ་དང་ཡང་འབྱོར་བར་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོས་མངོན་ པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། །དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཡང་དག་ བཤད། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ལམ་ཤེས་ཉིད། །དེ་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད། །རྣམ་ཀུན་ མངོན་རྫོགས་རྟོགས་པ་དང་། རྩེ་མོར་ཕྱིན་དང་མཐར་གྱིས་པ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་མངོན་ རྫོགས་བྱང་ཆུབ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་དེ་རྣམས་བརྒྱད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། འདིར་དངོས་ པོ་བརྒྱད་ཅེས་པ་ལ། དངོས་པོའི་དོན་ནི། དངོས་པོ་དངོས་མེད་ཅེས་པ་ལྟ་བུའི་སྐབས་ཀྱི་ དངོས་པོ་ལ་མི་ཟེར་གྱི། བརྗོད་དོན་ཙམ་ཞིག་ལ་དངོས་པོའི་སྒྲ་འཇུག་པའི་སྐབས་ཡིན་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་ཡིན་པའི་མིང་སྟེ། དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ བརྒྱད་པོ་འདི་ཡིན་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །སྤྱིར་ཤེར་མདོ་ཙམ་གྱི་བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ མཐར་ཐུག་གི་དབང་དུ་བྱས་ན། བརྒྱད་པོའི་ནང་ནས་ཀྱང་ཆོས་སྐུ་ཁོ་ན་ཡིན་མོད་ཀྱི། མདོ་ གཞུང་ལ། སྡེ་ཚན་དུམ་བུ་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་ན། བརྒྱད་ཀར་དོན་གྱི་གཙོ་བོར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ལམ་ 17-503 ཤེས་ཀྱི་མདོའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ལམ་ཤེས་ཉིད་ལ་བྱ་དགོས་པ་བཞིན་ནོ།

我將為您完整直譯這段藏文經文： 其果大斷者，即"心無障"等。此二為修道所攝。無間道體即"三時"等。其果大菩薩即"無上"。大證悟即"真實"等。 十一科目即是彼等，故"般若波羅蜜多咒"等。不計入十一，而為附帶顯示般若咒。此五道等解釋方式非直顯文義，而為隱義現證次第，雖未與八事相配，但似依現觀莊嚴論釋而解說，其釋中亦見諸多普遍所需之解釋。智慧微劣者見此釋難解時，此理于阿爾菩提智慧之釋中詳明無誤，應觀彼處。 今將隱義現證次第配我分別，則見亦與八事次第相應。如是勝子大師于現觀莊嚴論中說："般若波羅蜜多，以八事善說，遍智性道智性，複次一切智性，遍相現證覺，至頂及漸次，剎那現證菩提，法身與彼八。"如是所說。 此中八事者，非如"有事無事"般之事義，而是于表述義時事字所屬之處，故為般若波羅蜜多經所詮義之名，即表此八為義之主要。總之，就唯般若經所詮究竟義之主要而言，於八者中唯是法身，然于經文分為八段時，八者皆為義之主要，如道智經所詮義主要即是道智性。

།དེ་ཡང་ མདོ་ཚིག་དེ་དག་གིས་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་བརྗོད་བྱའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ ན། ལམ་ཤེས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤུགས་བསྟན་དང་། བརྒྱུད་ནས་སྟོན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། དེ་དག་གི་ཡང་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ ལ་དངོས་པོ་བརྒྱད་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་། ལམ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ ཉིད་དང་། གཞི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་ པའི་སྦྱོར་བ་དང་། རྩེ་མོར་ཕྱིན་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། མཐར་གྱིས་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། སྐད་ཅིག་ གཅིག་གིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། འབྲས་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཡུལ་མཁྱེན་པ་གསུམ། ཉམས་ལེན་སྦྱོར་ བ་བཞི། འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་གསུམ་དུ་ཡང་བསྡུ་བར་བྱ་ཞིང་། ཡང་མཁྱེན་པ་གསུམ་ནི་ གཏན་ལ་དབབ་བྱ་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་ལ། རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་ནི། མཚན་ཉིད་དང་ མཐུན་པར། ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རིམ་པ་ཡིན་པས་དེའི་སྦྱོར་བ་དང་། རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བ་ནི་ས་ ལམ་རང་རང་སོ་སོའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་བྱང་བའི་སྐབས་ཡིན་པས་སྦྱོར་བ་རབ་ཏུ་སོན་པ་དང་། མཐར་གྱིས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། རང་རང་སོ་སོའི་ལམ་གྱི་གོམས་པ་དེ་ཉིད་བརྟན་པ་ཡང་བྱེད་ ཅིང་རྩལ་ཕྱོགས་མེད་དུ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར། གོ་རིམ་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ལ་སློབ་པ་ཡིན་པས་རབ་ ཏུ་སོན་པ་དེའི་གོ་རིམ་ཞེས་བྱ་ལ། སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་ནི། གོ་རིམ་དེའམ། སྦྱོར་བ་གསུམ་ པོ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནུས་པ་དུས་གཅིག་ཏུ་བསྒྲིལ་བའི་སྐབས་ཡིན་པས། གོ་རིམ་གྱི་མཐའ་ འམ་ཡང་ན་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲུབ་ དོན་རྩོལ་མེད་ཤུགས་འབྱུང་གི་ཚུལ་དུ་གནས་པས། མཐའ་དེའི་རྣམ་སྨིན་ཅེས་བྱའོ། ། དེས་ན་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མཚན་ཉིད། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་སྦྱོར་བ། སྦྱོར་བ་རབ་ཏུ་སོན་པ། གོ་རིམ་ 17-504 གྱི་སྦྱོར་བ། མཐའི་སྦྱོར་བ། རྣམ་སྨིན་མཐར་ཐུག་སྟེ། དོན་ཚན་དྲུག་ཏུ་ཡང་འདུས་སོ། །དེ་ ལྟར་ཡང་། མཚན་ཉིད་དེ་ཡི་སྦྱོར་བ་དང་། །དེ་རབ་དེ་ཡི་གོ་རིམ་དང་། །དེ་མཐའ་དེ་ཡི་རྣམ་ སྨིན་ནི། །དོན་བསྡུས་གཞན་ཏེ་རྣམ་པ་དྲུག །ཡུལ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་རྒྱུ། །སྦྱོར་བ་བཞི་ཡི་ བདག་ཉིད་ཅན། །ཆོས་སྐུ་འཕྲིན་ལས་འབྲས་བུ་ནི། །དོན་བསྡུས་གཞན་ཏེ་རྣམ་པ་གསུམ། ། ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཡུལ་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སྦྱོར་བ་བཞི་པོའི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཡིན། དེ་ཡང་ མཁྱེན་པ་གསུམ་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས། མཁྱེན་གསུམ་ལ་དངོས་སུ་ནི་དམིགས་མི་ཐུབ་ལ། མཚན་ཉིད་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་དག་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ནོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 這也是就經文所直接顯示的所詮義而言，否則，因道智亦是獲得果法身之方便，故就間接顯示與輾轉顯示而言，彼等之義主亦是法身。 其中八事為：一切相智性、一切道智性、一切基智性、現證一切相之加行、到達頂峰之加行、次第加行、剎那現證菩提之加行、果般若波羅蜜多法身。 彼等亦可攝為境智三種、修習加行四種、果法身，如是三類。又三智為所抉擇，故稱相；遍相加行為相隨順而修習次第，故為彼加行；頂加行為地道各自智慧純熟之位，故為加行極凈；次第加行為各自道之串習堅固且功用增長無偏故，于多種不同次第修學，故稱極凈彼次第；剎那加行為彼次第或彼三加行之功用於一時彙集之位，故稱次第邊際或一切加行邊際。法身為一切道之所成義無勤自成而住，故稱彼邊際之異熟。 是故攝為般若波羅蜜多之相、般若波羅蜜多之加行、加行極凈、次第加行、邊際加行、究竟異熟六科。如是亦云："彼相及彼加行，彼凈彼之次第，彼邊彼之異熟，他攝分為六。境為三種因，以四加行為性，法身事業果，他攝分為三。" 其中所謂境者，為四加行之所緣境。又未得三智者，於三智不能直接緣取，而謂具此此相者是遍智。

།ཞེས་སྒྲ་དོན་འདྲེས་པར་བཟུང་སྟེ་རྣམ་ མཁྱེན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡང་ཡང་ཡིད་ལ་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་དེ་ལ་དམིགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ བས། འདིར་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་བྱ་གང་ཡིན་པ་དེ། སྦྱོར་བ་བཞིའི་དམིགས་པའི་ ཡུལ་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མཁྱེན་གསུམ་ཡང་བརྒྱུད་ནས་ཡུལ་དུ་བཞག་གོ །རྒྱུ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་། རྒྱུ་མཚན་གཉིས་ལ་སྐབས་ཐོབ་ཀྱི་འཇུག་ཚུལ་སོ་སོར་ ཡོད་པ་ལས། འདིར་ནི་གཉིས་ཀ་ལྟར་མི་འགལ་ཏེ། གཙོ་བོར་ནི་རྣམ་པ་དང་ལམ་དང་གཞི་ གསུམ་ལ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་དམིགས་པའི་ཡུལ་དང་རྒྱུ་མཚན་ དུ་བྱས་ནས་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་དོན་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ལ། དམིགས་ཡུལ་དེ་ལ་ དམིགས་ནས་བསྒོམས་པས་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ནི། དམིགས་ཡུལ་དེ་ཡེ་ཤེས་དེའི་བསྐྱེད་རྒྱུ་དངོས་ མིན་ཡང་། བསྐྱེད་རྒྱུ་དང་རྣམ་པ་མཚུངས་པས་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུའི་ཚུལ་དུ་བཤད་ཀྱང་རུང་ ངོ་། །ཡང་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན། ཇི་སྐད་དུ། སངས་རྒྱས་ལས་ཆོས་ཆོས་ལས་འཕགས་པའི་ ཚོགས། །ཚོགས་ལས་སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཁམས་ཐོབ་མཐར། །ཞེས་གསུངས་པའི་དངོས་བསྟན་ ལྟར། སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་སོགས་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ཀྱི་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱིས་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ ཆོས་བསྐྱེད་ཅིང་། དེས་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར་གཞི་སོགས་བསྐྱེད་པར་བྱས་ཀྱང་རུང་ངོ་། ། 17-505 དེ་དག་ལས་མཁྱེན་པ་གསུམ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་པ་ལས། རབ་འབྱོར་ཐམས་ ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 如是執為聲義混合而僅以反覆憶念遍智之相亦不能成為緣取彼，故此處三智之所證悟者即安立為四加行之所緣境。因此三智亦間接安立為境。所謂因者，有生因與理由兩種依上下文分別安立之理，此處二者皆不相違。主要是依三種相、道、基離一切戲論之相作為所緣境及理由而安立，故因義作為理由。緣取彼所緣境而修習故生智慧，雖彼所緣境非彼智慧之直接生因，然與生因相似，故說為生因之理亦可。 又一義，如所說："從佛出法從法出聖眾，從眾得究竟心性智慧界。"如其直說，由佛菩薩等相續中之三智生同類法，彼復于所化相續中生加行基等亦可。 其中三智者，如《二萬五千頌般若經》云："須菩提，一切智性是聲聞緣覺之智，道智性是諸菩薩之智，一切相智性是如來應供正等正覺之智。"

།ཞེས་ གསུངས་ཤིང་། རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོའི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། ཐུབ་པའི་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད། །ཅེས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་རྣམས་ཀྱི། ། ལམ་ཤེས་ཉིད་ནི་དེ་འདྲར་བཤད། །ཅེས་དང་། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་མཐོང་བའི་ལམ། དེ་ འདྲ་ཀུན་ཤེས་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་འབྱུང་བ་སོགས་ཀྱིས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་ མཁྱེན་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ལམ་ཤེས་དང་། ཉན་ རང་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་གཞི་ཤེས་སོ་ཞེས་ཀྱང་རགས་བཤད་དུ་བྱ་ལ། འདི་ལ་ འགའ་ཞིག་ནི། རྣམ་མཁྱེན་གང་ཡིན་ལམ་ཤེས་ཡིན་ལ། ལམ་ཤེས་གང་ཡིན་གཞི་ཤེས་ཡིན་ ཏེ། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཕྱིན་ལམ་སྐྱེ་མེད་དུ་མ་རྟོགས་པ་མི་སྲིད་ལ། ལམ་གསུམ་ཀ་ རྟོགས་ཕྱིན་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་པ་མི་སྲིད་པས། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་སུའི་རྒྱུད་ ལ་ཡོད་ཀྱང་རུང་སྟེ། ལམ་གསུམ་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཕྱིན་ཆད་ལམ་ཤེས་ཡིན་ཅིང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡིན་ཕྱིན་ཆད་གཞི་ཤེས་ཀྱང་ཡིན་པས་སོ། །འོན་ཀྱང་ ཚུར་ཚུར་ལ་ནི་མ་ཁྱབ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་ཤེས་ནི། རྣམ་མཁྱེན་མ་ཡིན་ ཅིང་། ཉན་རང་གི་གཞི་ཤེས་ཀྱང་མཁྱེན་པ་གཞན་གཉིས་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །ལ་ ལ་དག་ནི། མཁྱེན་པ་གསུམ་པོ་ངོ་བོ་མི་གཅིག་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་རྒྱུད་གཅིག་ལ་ཡང་མི་གནས་ ཏེ། རྟེན་སོ་སོར་ངེས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལམ་དང་གཞི་ སྐྱེ་མེད་དུ་གཟིགས་ཀྱང་དེ་རྣམ་མཁྱེན་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སེམས་པར་ 17-506 བྱེད་དོ། །གཞན་དག་ནི་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་ཡིན་པས། ཉན་རང་ནི་གཞི་ཤེས་གཅིག་པུ་དང་ ལྡན་ལ། བྱང་སེམས་ནི་དེའི་སྟེང་དུ་ལམ་ཤེས་དང་ཡང་ལྡན་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ནི་མཁྱེན་པ་ གསུམ་ཀ་དང་ལྡན་པས། རྒྱུད་གཅིག་ལ་གསུམ་མམ་གཉིས་འཇུག་པ་ནི་ཡོད་ཀྱང་། གསུམ་ པོ་དངོས་པོ་ནི་ཐ་དད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །དེ་དག་ལས་མང་པོ་ཞིག་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་ མཁྱེན་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་ཤེས། ཉན་རང་གི་གཞི་ཤེས་རྣམས་མཚན་ཉིད་པ་དངོས་ཡིན་ལ། བྱང་སེམས་ཀྱིས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མཐོང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལམ་དང་གཞི་སྐྱེ་ མེད་དུ་གཟིགས་པ་ནི། དེ་དང་དེ་བཏགས་པ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་རྒྱུ་མཚན་དུ་མ་དང་བཅས་ཏེ་ བརྗོད་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་མཁྱེན་པ་གསུམ་ཀ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུམ་ཀར་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་དང་ གཞི་ཤེས་པ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ལ། ཉན་རང་གི་གཞི་ཤེས་ནི། སྤྲོས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་ བཀག་པ་ལས། གཞན་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་པས་བཏགས་པ་བའོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 如是說已。且如勝者補處大論《現觀莊嚴論》中亦云："能仁遍智一切智"，又云："菩薩諸智者，道智性如是說"，又云："聲聞等見道，如是許一切智性"等，由此可粗略說：佛智是遍智，菩薩聖者相續中之智慧是道智，聲聞緣覺聖者相續中之智慧是基智。 對此，有些人說：凡是遍智者即是道智，凡是道智者即是基智。因為若已遍知一切所知，不可能不通達道無生，若已通達三道，不可能不通達人無我，故不論何人相續中具有，只要通達三道無生即是道智，只要通達人無我即是基智。然而反之則不周遍，因為菩薩相續中之道智非是遍智，聲聞緣覺之基智亦非是其他二智。 有些人則說：三智不但體性不一，甚至不住于同一相續中，因為說其所依各別決定故。因此，雖然佛陀見道與基無生，然唯是遍智而非其他。 其他人則說：因為功德向上具足，故聲聞緣覺唯具基智，菩薩則于其上覆具道智，佛則具足三智，故雖一相續中可有三者或二者，然三者事物是各別的。 其中多數說：佛之遍智、菩薩之道智、聲聞緣覺之基智是真實的，而菩薩見人無我及佛見道與基無生是假名，並以多種理由說此。有些人則說：三智皆是般若波羅蜜多，故佛之三智皆是真實，菩薩之道智與基智是真實，而聲聞緣覺之基智僅遮遣一分戲論，不具其他離戲相，故是假名。

།ཞེས་རྒྱུ་ མཚན་དུ་མ་དང་བཅས་ཏེ་འབྲི་བར་བྱེད་དོ། །གཞན་ལ་ལ་དག་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་ཡང་། སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ཡང་རྣམ་ པ་གཉིས་ཏེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའོ། །རྒྱུའི་རྣམ་མཁྱེན་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁོ་ནའི་རྒྱུད་ ལ་ཡོད་དེ། སྐབས་དང་པོའི་རྣམ་མཁྱེན་ཡང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་བཅུ་པོ་ ཡང་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཡིན་པ་དང་། འབྲས་བུའི་རྣམ་མཁྱེན་ནི་ཆོས་སྐུའོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་། ཁ་ ཅིག་ནི་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ཆོས་བཅུ་པོ་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་མཁྱེན་མ་ཡིན་ཏེ། མཚོན་ བྱེད་ཀྱི་ཆོས་སམ་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འདོད་པ་དང་། གཞན་ཁ་ཅིག་ནི་མདོ་ དང་རྒྱན་གྱི་མཆོད་བརྗོད་དང་། བསྟན་བཅོས་དངོས་ཀྱི་མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་སོགས་ ལ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་འཇོག་མཚམས་མི་འདྲ་བ་རེ་རེ་ཡིན་ནོ་ཟེས་བླུན་གཏམ་དུ་སྨྲ་བ་སོགས། 17-507 བསྟན་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མ་ལ། རྒྱ་བོད་གཉིས་ཀར་དུ་འདིའི་ལག་ལེན་དང་སྒྲུབ་དཀའ་ནི་ཤིན་ ཏུ་ཕྲ་བ་བཤད་པ་ཙམ་ཞིག་ནི་ཧ་ཅང་དར་ཆེས་པས། རྣམ་པ་དུ་མར་འཆོལ་བས་ཡིན་ལ། ཕྱོགས་རེ་ནས་བལྟས་ན། ཐམས་ཅད་ལ་འགལ་བ་ཆེར་མེད་པ་ལྟར་སྣང་ཞིང་། ཕྱོགས་ཅིག་ ཤོས་ནས་བལྟས་ན། རེ་རེ་ཞིང་སྐྱོན་དུ་མ་འཇུག་པར་ལྟ་ཡང་སྣང་བས་ཞིབ་ཏུ་དཔྱད་དགོས་ ཀྱང་། རེ་ཞིག་འདིར་རྒྱ་མི་བསྐྱེད་དོ། ། དེ་ལ་དངོས་པོ་དང་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི། མདོ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཅིའི་སླད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལགས། རབ་འབྱོར་རྣམ་པ་གང་དག་དང་། རྟགས་ གང་དག་དང་། མཚན་མ་གང་དག་གི་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་བརྗོད་པའི། རྣམ་པ་དེ་དག་དང་། རྟགས་དེ་དག་དང་། མཚན་མ་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི། རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་རྣམ་པ་ནི་ངོ་བོ་དང་། རྟགས་ ནི་འབྲས་བུ་དང་། མཚན་མ་ནི་རྒྱུའི་དོན་ཡིན་པས། མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པའི་ཤེས་བྱ་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་རང་སོ་སོའི་ངོ་བོ་རྣམས་དང་། སོ་སོ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམས་དང་། དེ་ དང་དེའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་དེ། བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་དང་། རྣམ་པར་གཞག་བྱ་ འཇོག་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་འདྲ་དེ་རྣམས་ཡེ་ཤེས་གཅིག་གིས་ཅིག་ཆར་ མཁྱེན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 如是以多種理由而書寫。其他一些人則說：般若波羅蜜多唯在佛陀相續中有。有些人說：遍智亦有二種，即因與果。因遍智僅在菩薩相續中有，第一品遍智亦唯是此，發心等十者亦是遍智性；果遍智即是法身。有些人說：發心等十法非是八事遍智，而是能表法或所緣境。其他一些人則說：經與莊嚴論之禮讚，及論典本身之略說廣說等中三智之安立各有不同，如是說愚言等。 于教法五百最後時，于漢藏二地中，此論之修行與難行極為細微僅作說明者甚為廣盛，故成多種混亂。從一面觀之，似皆無大過，從另一面觀之，每一種說法似有諸多過失，雖需細加觀察，然此處暫不廣述。 其中第一事遍智者，如經中說：世尊何故是一切相智性如來應供正等正覺？須菩提，以諸相及諸標誌及諸相貌宣說諸法之彼等相及彼等標誌及彼等相貌，如來已通達，是故如來應供正等正覺名為一切相智性。其中相是體性義，標誌是果義，相貌是因義，故無遺無餘一切所知各各自體性諸相，及各各諸果，及彼彼一切因緣，即生所生之因果及能立所立之因果一切。如是彼等以一智頓時遍知故為一切相智性。

།དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བའི་མཁྱེན་ཚུལ་གྱིས་ནི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་གསུམ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་མཁྱེན་ཅིང་། ཇི་སྙེད་གཟིགས་པའི་ཡེ་ ཤེས་ཀྱིས་ནི། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཁྱེན་ པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བར་གཟིགས་པ་ཡིན་ 17-508 ལ། རྣམ་པ་སྐྱེ་མེད་ཅེས་སམ། རྣམ་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཞེས་འཆད་པ་ཡང་རང་བཞིན་འོད་ གསལ་དང་དོན་གཅིག་པས། རྣམ་གྲངས་སུ་བཤད་ན་མི་འགའ་ཡང་བརྗོད་ཚུལ་ལེགས་པོ་ ཁོ་ནར་ཡང་མི་འདུག་པས། སྐྱེ་མེད་དང་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་པའི་བཟླས་བརྗོད་ཁོ་ན་ལ། བཟང་པོར་ཞེན་པ་ཡང་མི་མཛེས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པས་མ་དག་པའི་རྣམ་བརྟགས་མཚན་མ་གསུམ་པོ་དངོས་སུ་གཟིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ ཅན་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གནས་ཚུལ་ལ་མ་གྲུབ་ པ་དེ་ཉིད་གཟིགས་ན། ཡེ་ཤེས་འཁྲུལ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡོད་པ་མི་མཐོང་བ་ དང་། མེད་པ་མཐོང་བ་ནི་འཁྲུལ་ཞིང་རྨོངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་ པ་གཉིས་ཀ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་རྟག་བརྟན་ཞི་བ་གཡུང་དྲུང་གི་ཡེ་ཤེས་བདེ་ བ་དམ་པའི་ངོ་བོར་གནས་པ་གཟིགས་པ་གཞིར་བཞག་པ་ལས། དེ་ཉིད་ལ་དངོས་པོ་དངོས་ མེད་ཡུལ་ཡུལ་ཅན། འཁོར་བ་དང་། ལམ་དང་། འབྲས་བུ་གསར་ཐོབ་སོགས་འཇིག་རྟེན་ པ་དང་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་དངོས་སུ་སྣང་བ་དང་། དངོས་སུ་མི་སྣང་ཡང་། བློས་བཞག་ པའི་ཆོས་གང་ཡང་ཡོད་མ་མྱོང་བ་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། སྣང་མཁན་དང་འཇོག་མཁན་གྱི་ ཤེས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གདོད་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པ། རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་མཉམ་ཉིད་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་བ་མཁྱེན་ཚུལ་ཡིན་ ལ། རང་བཞིན་འོད་གསལ་གྱི་སེམས་ཉིད་དེ། དོན་དམ་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་དོན་དམ་པ་དེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་ གནས་ལུགས་དང་ཆོས་ཉིད་དུ་ཡོད་ཅིང་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མཁྱེན་པ་ནི་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ ཤེས་སོ། །དོན་དམ་སྲིད་གསུམ་དངོས་སུ་གཟིགས་ཀྱང་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཅིང་། ཀུན་རྫོབ་སྲིད་གསུམ་དངོས་སུ་མ་གཟིགས་ཀྱང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་སྣང་བ་དང་། དེ་ 17-509 རྣམས་ཀྱི་འཁྲུལ་ངོར་བདེ་སྡུག་སོགས་འབྱུང་བ་མཁྱེན་ནོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 複次，以如所有智智方式了知一切法之因果體性三者離戲論而了知，以盡所有智智則了知一切所知之體性因果一切變化。複次，見一切相自性光明，而說相無生或說相無自性者，與自性光明義同一，若作異門解釋，某些人之說法並非全然善妙，故唯執著無生與無自性之重複言說亦不妥當。佛陀智慧遍知一切相，然不直接見到不凈分所計三相，以一切世俗法相之顯現本來無成故，若見彼于實相中無成之性，則智慧應成錯亂故。若有而不見，見無而為有，唯是錯亂愚癡。 是故，如所有性與盡所有性二者，皆見一切所知實相常恒寂靜不變之智慧安住最勝樂性而見為根本，于彼性中有無法、境有境、輪迴、道果新得等，於世間人及瑜伽師顯現或不顯現，然心安立之任何法皆本無寂靜相，以能現能立之一切煩惱心皆本無故清凈，了知是自性光明平等性，此是如所有智方式。自性光明心性，以是勝義一切相故，彼勝義一切相是一切世俗所知之實相法性而有，如是了知是盡所有智慧。雖直接見勝義三有，然非世俗顯現，雖不直接見世俗三有，然了知彼于有情顯現及其迷亂心中苦樂等生起。

།ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པའི་རྟོགས་ ཚུལ་གཉིས་ཀར་རང་རིག་གི་ཚུལ་གྱིས་མཁྱེན་པ་ཡིན་པས། དོན་དམ་པའི་རྣམ་བརྟགས་ མཚན་མ་རྣམས། རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཉིད་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པའི་རྣམ་བརྟགས་མཚན་ མ་གསུམ་མཁྱེན་པ་དང་། འོད་གསལ་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པ་དོན་གཅིག་ལ་ འདུའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོས། འགྲོ་བ་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ། །རྟོགས་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ ཉིད་དེ་ཡང་། །རང་བཞིན་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་དག་ཕྱིར། །ཉོན་མོངས་གདོད་ནས་ཟད་ཕྱིར་རོ། ། ཤེས་བྱ་མཐར་ཐུག་རྟོགས་པའི་བློས། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར། །མཐོང་ཕྱིར་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཉིད། །ཅེས་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་རྟོགས་ ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡིན་པར་གསུངས་ལ། ཁ་ཅིག་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་དག་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ གཟིགས་ཀྱང་། བདེན་འཛིན་མེད་པས་མ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ་སྐད་ཟེར་བ་ནི། སྐྱེས་བུ་འདི་ནི་ ཆོམ་པོས་བཟུང་བས་ཆོ་ངེས་འདེབས་མོད་ཀྱི། ནོར་འཕྲོག་རྒྱུ་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་མེད་དོ་ ཞེས་ཟེར་བ་དང་། སྒྱུ་མའི་ཆ་སྒྱུས་ཤེས་པའི་མི་འདིས་ནི། སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པའི་ཁང་པ་མཐོང་མོད་ ཀྱི། སྒྱུ་མར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་མ་འཁྲུལ་ལོ། །ཞེས་ཟེར་བ་དང་འདྲ་སྟེ། ཆོ་ངེས་འདེབས་པ་ཉིད་ སྡུག་བསྔལ་ཐོབ་པའི་རྟགས་ཡིན་པ་དང་། སྒྱུ་མའི་ཁང་བཟང་མཐོང་བ་ཉིད་དབང་པོ་བསླད་ པའི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ན། འཁྲུལ་བའི་ངོས་འཛིན་བློས་བཅོས་མ་གཞན་ཞིག་གསར་དུ་རྣམ་ པར་བཞག་ནས། དེ་མེད་པས་འཁྲུལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་མི་མཛེས་པ་ལྟར། གང་མི་ རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། གཟུགས་སོགས་སུ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པས། དེ་ལ་བདེན་པར་མི་འཛིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ དེ་ནི། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་ པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ 17-510 ལུགས་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པའོ། ། དངོས་པོ་གཉིས་པ་ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི། མདོ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་ སླད་དུ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་འཚོལ་བ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལགས། རབ་འབྱོར་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ལམ་གང་ཡིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གང་ཡིན་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པར་བྱ་ ཞིང་། ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱའོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 如所有與盡所有二種證悟方式皆以自證方式而了知，故勝義分別相即是自性光明，勝義分別三相之了知與彼光明即是一切相，義歸一處。如是大司徒言："了知眾生寂靜法性，故是如所有性，以自性遍清凈故，煩惱本來盡故。以了知究竟所知智，一切遍知法性，見於一切有情皆有，故是盡所有性。"如是宣說如所有與盡所有之證悟方式。某些人說："佛陀雖見一切不凈顯現，然無實執故非錯亂。"此如說："此人雖為盜賊所擒而號哭，然無所掠奪之財故無苦。"又如說："此知幻術之人，雖見幻化宮殿，然知是幻故不錯亂。"然號哭即是得苦之相，見幻宮即是根塵錯亂，若於錯亂之認定另立意識假立，而說無彼故無錯亂亦不妥當。如是，凡無常、苦及色等顯現即是錯亂，說于彼無實執有何用？如是，佛智以了知一切所知故即是遍知一切相。以是息滅一切戲論之智慧故為般若，以是一切法究竟實相故，是到彼岸，故為般若波羅蜜多。 第二事遍知一切道，經云："世尊，何故尋求道相即是諸菩薩？善現，諸菩薩應生起並了知聲聞道、獨覺道及佛道等一切道。"

།དེ་དག་ཀྱང་། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ དག་གི་ལམ་གྱི་བྱ་བ་ཡང་བྱ་ལ། སྨོན་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མ་བྱས་པ་དང་། སེམས་ ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མ་བྱས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་མ་སྦྱངས་པར། དེ་ དག་གིས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་སུམ་དུ་ནི་མི་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ རྣམས་ཀྱིས་ནི། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་ཕལ་ཆེ་ བ་དག་ལམ་གསུམ་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པ་དང་། ལམ་གསུམ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ ཞེས་ཟེར་ཞིང་། དེའི་སྐྱེ་མེད་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་པར་སྟོན་པའི་མཚན་ ཉིད་ཀྱི་ཟུར་དུ་བསམས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རུང་བ་ནི་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ དེ་འདྲ་ཁོ་ནར་བཟུང་དགོས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི། དཔེར་ན་གཟུགས་སོགས་ ཕུང་པོ་དམིགས་པའི་རྟེན་དུ་བཞག་ནས། དེ་བདེན་མེད་དུ་སྒོམ་པའམ། སྣང་ཆ་དེའི་རྣམ་པ་ བདེན་མེད་དུ་ཤར་བ་ལྟ་བུར། འདིར་ཡང་དམིགས་ཡུལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་མཚན་ ཉིད་བློ་ལ་ངེས་པར་བྱས་ནས། དེའི་འདྲའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིད་ཡུལ་དུ་ཤར་བ་དེ་ལ་ དམིགས་ནས་འདི་རང་བཞིན་མེད་དོ་སྙམ་སྒོམ་པའམ། ས་ལམ་སོ་སོའི་མཉམ་གཞག་རྗེས་ ཐོབ་ཀྱི་ཉམས་མྱོང་ཤར་བ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་སྒོམ་པ་ཙམ་ཡང་ 17-511 གནས་སྐབས་འདིའི་ལམ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་གོ་དོན་མིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་སྐྱེ་མེད་ ཅེས་པ། སྐྱེ་མེད་རྣམ་པའི་ལམ་ཞེས་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་མཉམ་གཞག་གམ་ རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་། སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ ཅད་རང་སར་ཞི་བའི་རྣམ་པའམ། འགའ་ཞིག་དངོས་སུ་སྤྲོས་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་སྣང་དུ་ཆུག་ ཀྱང་། མཉམ་གཞག་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་ཤུགས་ཀྱིས་ཟིན་པས། སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་སྟོབས་བྲི་ནས་ སྤྲོས་མེད་དང་འདྲ་རུང་དུ་གྱུར་པ་ནི། སྐྱེ་མེད་རྣམ་པའི་ལམ་ཡིན་ལ། དེ་རྟོགས་ཚུལ་ལམ། ཤེས་ཚུལ་ནི། མཉམ་གཞག་ལ་རང་རིག་ཁོ་ན་དང་། རྗེས་ཐོབ་ལ་གཉིས་ཀའོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 且彼等應當圓滿，並應做彼等之道業，未圓滿發願、未成熟有情、未清凈佛土者，彼等不應現證真實際。是故諸菩薩應知道相。 於此，大多數人說是了知三道無生及了知三道無自性，而其無生與無自性是顯示般若之相的部分。雖然如是亦可，然不必執持般若之相唯如是。雖然如是，譬如立色等蘊為所緣依，而修彼無實或如是顯現相無實生起，於此亦應決定所緣三乘道相於心，緣彼等相貌現於意境，而修此無自性，或修地道各別等持后得之體驗如幻無自性義，亦非此階段道無生之義。若問何耶？道相無生者，成為無生相道之義，自續等持或后得之任何道，亦是滅盡生住滅等一切戲論之相，或縱使顯現少許戲論相，以等持無戲之力攝持，戲論相力微弱而成與無戲相似，是為無生相道。其證悟方式或了知方式，等持唯自證，后得二俱。

།དེས་ན་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས། ཆོས་ཀྱི་བདག་ མེད་རྟོགས་པ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དེ་ནི། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ ལམ་དངོས་ཡིན་ཅིང་། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི། འཁྲུལ་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་། རྟོགས་ ཚུལ་གང་ཡིན་པ་དང་། ཡོན་ཏན་གང་ཡིན་པ་དང་ཕན་ཡོན་གང་ཡིན་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་འདྲ་རེ། ཞོར་བྱུང་གི་ཡོན་ཏན་དུ་མའི་ལྷག་དང་བཅས་པར། དེ་ལ་ཚང་བས་ན་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་ གྱི་ལམ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་ཉིད་རང་རིག་པས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ལམ་ཤེས་སོ། །རྫོགས་སྨིན་ སྦྱང་གསུམ་མ་བྱས་ཀྱི་བར་དུ། ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་དང་། སྐབས་གཞན་དུ་ཉོན་མོངས་ཆེད་དུ་མི་སྤོང་བའི་ལས་ཅན་དུ་བཤད་པ་སོགས་ནི། བྱང་ཆུབ་ སེམས་པའི་གནས་སྐབས་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ལམ་ཤེས་ལ་ཁྱད་པར་དེ་དག་ཚང་ བ་ཡིན་ཀྱང་། ལམ་ཤེས་སུ་འཇོག་བྱེད་ལ་དེ་ལྟར་དགོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ནི་ འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས། རྣམ་མཁྱེན་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྣམ་བརྟགས་མཚན་མ་གསུམ་ ཀར་བཤད་པ་ཡིན་ལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མཐའ་དག་མངོན་དུ་མ་བྱས་པས་ལམ་ཙམ་ 17-512 ཞིག་ཁོ་ན་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། ། དངོས་པོ་གསུམ་པ་གཞི་ཤེས་ནི། མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་ཐམས་ཅད་ འཚལ་བ་ཉིད་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལགས། རབ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱི་ དང་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ཇི་སྙེད་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་ཀྱི། ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་མ་ ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ནི། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ ཅེས་བྱའོ་ཞེས་སོ། །འདིར་གཞི་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པ་ཞེས་པ་ལས་ཤེས་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ ཡིན་མི་གསལ་ཡང་། ཉན་རང་གི་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་ རྟོགས་ཚུལ་ཡིན་དགོས་ཏེ། མདོ་ལས། ཕུང་པོ་གང་ཟག་བདག་མེད་པར། །རབ་ཏུ་རྣམ་ ཕྱེ་མཐོང་གྱུར་ཅིང་། ཆོས་ཀྱི་དངོས་ཡོད་མ་བཤིག་པས། །ཉན་ཐོས་དེ་དག་མངོན་རྟོགས་ འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། ཉན་རང་འཕགས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ མངོན་སུམ་དུ་མ་རྟོགས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་སྤངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 是故諸菩薩等持無分別智，通達法無我離戲相者，是成就圓滿佛陀之真實道，而聲聞緣覺相續中通達人無我等彼等之無誤智慧，及其證悟方式、功德、利益如何，皆以附帶諸多功德而余悉具足，故稱三乘之道，以自證了知故為道智。未作圓滿、成熟、清凈三者之前，不現證真實際者，及於他處說不斷煩惱者等，雖是就菩薩階位而言之道智具足彼等差別，然立為道智不須如是。佛是究竟果位，故於遍智處說為三種所計相，因菩薩未現前一切果，故唯說道而已。 第三事基智者，經云："世尊，以何因緣一切智性是聲聞緣覺之所有？須菩提，一切唯是內外諸法數量，彼等亦為聲聞緣覺所知，然非一切道，亦非一切相，是故名為聲聞緣覺之一切智性。"此中知內外諸法之基雖未明示知之方式，然因是聲聞緣覺之證悟，故應是通達人無我之證悟方式。經云："分別蘊與補特伽羅無我而見，不壞法之實有，彼等聲聞當現證。"是故，聲聞緣覺聖者未現證法無我，因此亦未斷法我執。

།འོན་ ཀྱང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས། དངོས་པོར་འཛིན་ཡང་ཅུང་ཟད་ སྲབ་པར་གྱུར་པ་ནི་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་མཉམ་གཞག་ན་ཆོས་བདག་གི་སྣང་བ་མ་ལོག་ཀྱང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་མངོན་གྱུར་པ་ཡང་མེད་པས། དེ་འདྲའི་མཉམ་གཞག་དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བ་མ་ཡིན་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཅུང་ཟད་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཉན་རང་འཕགས་པའི་ཡེ་ ཤེས་དེ་ནི། གཞི་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་ལ། ཇི་ལྟར་རིགས་པར་མི་ རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ཀུན་འཇུག་པ་ཡིན་ཀྱང་། རྣམ་པའི་ གཙོ་བོ་ཡིན་པ་དང་། སྤྲོས་བྲལ་དང་ཆ་ཤས་མཐུན་པའི་ལྡོག་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས། བདག་ 17-513 མེད་པར་ནི་ཤེས་ལ། དེ་ཤེས་པས་ཉན་རང་གི་ལམ་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་ནི་འགྱུར་ཡང་སྤྲོས་པ་ དང་བྲལ་བར་ནི་མ་ཤེས་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྟོགས་ཚུལ་གྱིས་ནི། ལམ་ དེ་གཉིས་ཀྱང་མ་ཤེས་ལ། ཁྱད་པར་དུ་ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ནི་གཏན་ནས་ཀྱང་ མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། ཉན་རང་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལམ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་ སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་མི་ཤེས་པས་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལྟ་ག་ལ་ཞིག་སྟེ། དེའི་ ཕྱིར་གཞི་ཁོ་ན་ཤེས་པས་གཞི་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་འདི་ནི་ཉན་རང་གི་གཞི་ཤེས་ཞེས་ བྱ་ཞིང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ནང་དུ་གཏོགས་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། གཉེན་པོའི་གཞི་ ཤེས་ནི། མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་ཟླས་ཕྱེ་བའི་གཞི་ཤེས་དངོས་སམ་བཏགས་པ་བ་གང་དུ་བཞག་ ན་ལེགས་ཤེས་དཔྱོད་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་ཅིག་དང་། གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་ མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི། གཞུང་དངོས་བསྟན་གྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་གཞི་ཤེས་ནི་གཉེན་ པོའི་གཞི་ཤེས་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། གཞུང་གི་དངོས་བསྟན་ལྟར་ན། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ ཤེས་ཀྱང་ཉན་རང་གི་དེ་གཙོ་མི་ཆེ་སྟེ། གཙོ་བོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དམིགས་ པའི་ལྟ་བ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། མཉམ་གཞག་རྣམ་ པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་དེ་ལ། བདག་དང་བྱེད་པོ་དང་། རྟག་ དངོས་དང་། མྱོང་ཚོར་བདེ་བ་སོགས་གང་ཡང་གདོད་ནས་མ་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་ཆ་ གཅིག་འདུག་པ་དེ་ཉིད། ཉན་རང་གི་ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་ཡིན་ལ། གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ ཀྱང་ཡིན་ནོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 然而，以通達人無我之力，雖執著實有亦稍微減薄，彼等等持中雖未遣除法我顯現，然亦無法我執現行，如是等持亦不違背通達法無我之智慧所取方式，故與般若波羅蜜多略為隨順。是故，聲聞緣覺聖者之智慧于內外諸法蘊界處一切基礎，雖隨所應理而趣入無常等十六種相之智，然以是主要行相及與離戲略分相順之反體而攝持，知為無我，以知此故雖成僅知聲聞緣覺之道，然未知離戲，故以般若波羅蜜多之證悟方式，亦未知彼二道，尤其完全未知大乘道之主要道故，聲聞緣覺之智慧不成道智，以不知如所有性及盡所有性一切故，豈能遍智？是故唯知基故名基智。 然此名為聲聞緣覺之基智，僅屬違品基智之內，對治基智者，以三智所區分之基智，究竟安立為真實抑或假立，請具辨別者詳加觀察。基智品中經論正文所詮之主要基智唯此對治基智，依正文而言，違品基智亦非聲聞緣覺者為主，主要是凡夫菩薩具所緣見者之所有。對治基智復為何者？于離一切戲論之等持無分別智中，悟知本來無所得之我、作者、常有、感受樂等任一之一分，即是知聲聞緣覺道之道智，亦是對治基智。

།ཡང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་བག་ཆགས་དྲུང་ནས་འབྱིན་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་གི་ བདག་མེད་པ་ཆེད་གཏད་བསྒོམས་པ་ན། བདག་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་མཐོང་ཞིང་། ལྷག་མ་གཞན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཞོར་ལ་རང་བཞིན་མེད་ པར་རྟོགས་ནས། སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཞིག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ། སྤྲོས་བྲལ་ 17-514 རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྡོང་པོ་བདག་མེད་པའི་རྩ་བ་ཅན་དེ་ནི་གཉེན་པོའི་གཞི་ཤེས་ཉིད་ ཡིན་ནོ། །བདག་འཛིན་གྱི་བག་ཆགས་དྲུང་ནས་འབྱིན་པ་ལ། སྤྱི་ཁྱབ་ཀྱི་སྤྲོས་བྲལ་དེ་ཁོ་ན་ རྟོགས་པས་ཆོག་གི །གང་ཟག་མེད་པ་ལ་གཙོ་བོར་དམིགས་པས། ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་ན། མ་ ཡིན་ཏེ་དམིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་པས། སྟོང་ཉིད་ཁོ་ནས་ཆགས་སྡང་ ལ་སོགས་པ་ཡང་བཟློག་པ་ཡིན་མོད་ཀྱང་མི་སྡུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པ་ ཅན་གྱིས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་བག་ཆགས་ལྷག་པར་བཟློག་པ་དང་། བྱམས་པའི་སེམས་སྤྲོས་ བྲལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་ཞེ་སྡང་གི་བག་ཆགས་ལྷག་པར་བཟློག་པ་བཞིན་ནོ། །རིགས་པས་ ཀྱང་འཐད་དེ། མི་སྡུག་པ་དང་། བྱམས་པ་དང་། བདག་མེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་དང་དེ་མངོན་ གྱུར་འཕྲལ་དུ་བཟློག་པའི་ནུས་པ་ཅན་ནི་ཡིན་ལ། སྤྱིའི་གཉེན་པོ་སྟོང་ཉིད་དེ་ཡང་མ་ཚང་བ་ མེད་པར་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར། གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ལས་གཉིས་ཀར་འཛོམ་པ་སྟོབས་ཆེ་བ་རྨོས་ མ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རྒྱལ་གྱིས་བཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་རྟོགས་སམ་ མ་རྟོགས་ཞེ་ན། མ་རྟོགས་ཞེས་བྱའོ། །འོ་ན་ཇི་སྐད་དུ། གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང་། ། འཛིན་པ་མི་སྤོང་ཕྱིར་དང་ནི། །བརྟེན་གྱི་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཡང་དག་བསྡུས་པ་ཤེས་ པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅེ་ན། རང་རྒྱལ་རྣམས་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཡུན་རིང་དུ་ གོམས་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་ཅན་དུ་ཤེས་པས་ན། དེའི་ཤུགས་ཀྱིས་གཟུང་ བའི་རྣམ་རྟོག་ཤིན་ཏུ་ཉམས་སྨད་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་ཏེ། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པས། ང་བདག་དང་ ཕྱི་རོལ་ཀྱི་དོན་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་ཤིང་། དེ་ཉིད་ཀྱང་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ གདོད་ནས་བྲལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་མོད་ཀྱི། འཛིན་པ་ལ་ཆེད་གཏད་ཤུགས་ཕྱུང་ནས་སྟོང་ 17-515 པར་བསྒོམ་པ་མེད་པས། གཟུང་དོན་གྱི་རྟོགས་པ་སྤོང་། འཛིན་པའི་རྟོག་པ་མི་སྤོང་ཞེས་ཐ་ སྙད་མཛད་པ་ཡིན་གྱི། འཛིན་པའི་མངོན་ཞེན་དང་བཅས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 複次，為從根本拔除我執習氣，當專意修習補特伽羅無我時，見我以自性無，其餘諸法有無戲論亦隨之通達無自性，是具有摧毀一切戲論與相之行相。通達離戲之智慧樹根植于無我，即是對治基智。 若思為拔除我執習氣，僅需通達普遍離戲即可，何須主要緣于無補特伽羅？非也。因諸所緣之力各異，雖唯空性亦能遮貪嗔等，然如具離戲相之不凈等持更能遮除貪慾習氣，具離戲相之慈心更能遮除嗔恚習氣。以理亦當，不凈、慈心及無我等雖皆能即刻遮除彼等現行之力，然普遍對治之空性亦圓滿修習故，無需言說單一與兼具二者之力大小。 若問獨覺是否現證法無我？答曰未證。若問，豈非說："為斷所取對境分別，及不斷能取，當知總攝緣覺道如獨角獸"？獨覺由長時串習緣起，了知世間以無明為緣，以此力令所取分別極其減弱，如是證解亦攝於菩薩道智之證解類中。又菩薩于某些時候通達諸法唯是心之顯現，證知我與外境本來未成立，彼亦具離一切戲論本來之行相，然無專意發力修空于能取，故說斷所取對境分別而不斷能取分別，然非具有能取現執。

།དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ ཤེས་དེས། རང་རྒྱལ་གྱི་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། རིགས་མཐུན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ པས་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་གྱི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟར་བཤད་ཟིན་པའི་མཁྱེན་པ་ གསུམ་པོ་དེ་ནི། ལམ་གྱི་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ལ། དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་སྐབས་འདིར་གཙོ་ བོ་ཡང་ལམ་བདེན་འདི་ཡིན་མོད། སྤྱིར་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བར་གཤེགས་ པའི་སྙིང་པོ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་མཐར་ཐུག་པ་ཡང་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ དང་། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་དང་། གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དེ། འདི་ནི་དོན་དམ་འགོག་པའི་ བདེན་པ་ཡིན་ཅིང་། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་དང་གཞུང་གི་སྦས་དོན་མཐར་ཐུག་གི་སྙིང་པོ་ཡིན་ པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི་དེ་འདྲ་ཡིན་ལ། ལམ་གྱི་བདེན་ པས་བསྡུས་པའི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྟོགས་བྱའམ། །གནས་ལུགས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྤྲོས་བྲལ་ གྱི་རིག་པ་དེ་ནི་བདག་མེད་གཉིས་སམ། རྣམ་པ་སྐྱེ་མེད། ལམ་སྐྱེ་མེད། གཞི་སྐྱེ་མེད། ཅེས་ སོགས་ཐ་སྙད་དུ་མས་བསྙད་དེ། ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཡུལ་དང་། སྦྱོར་ བ་རྣམས་ཀྱི་བསྒོམ་བྱ་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཡང་ཡིན་ནོ། ། དངོས་པོ་བཞི་པ་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་ནི། གཞི་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་རྣམས། རང་བཞིན་གདོད་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་ཀྱང་། སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་མི་འདྲ་བ་ རྣམས་མ་འདྲེས་ཤིང་མ་འཛིངས་པར་བློས་རྟོགས་ནས། ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་རོ་ སྙོམས་ཤིང་། སེམས་དངོས་པོ་གང་ལ་ཡང་མི་གནས་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཚུལ་དུ་བསྒོམ་ མོ། །དེ་ལ་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུའི་གསལ་སྣང་བསྒྲུབས་ཏེ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་བསྲེ་ནུས་པ་ནས། རྣམ་ རྫོགས་སྦྱོར་བ་ཙམ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་འགོ་བརྩམས་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ 17-516 རེ་རེ་བཞིན་རིམ་པས་བསྒྲུབས་ཤིང་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངོར་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་ལ། མཐར་ཤེས་པ་སྐད་ ཅིག་གཅིག་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུས་མཉམ་དུ་ཤར་བར་གྱུར་པ་ན། རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་ མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཏེ་ཚོགས་ལམ་ནས་རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ་འདི་ཡོད་པར་འདོད་པ་ ལྟར་འཐད་ལ། འདི་ལ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་བསྡུས་སྒོམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། མཁྱེན་ གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ནི་གོང་དུ་སྨོས་པ་ལྟར། ལམ་གྱི་བདེན་པའི་དམིགས་ཡུལ་རྟོགས་བྱ་ཆོས་ དབྱིངས་དེའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཅིང་། དངོས་གནས་ལ་རྣམ་པའི་གྲངས་ཚད་བཟུང་བར་མི་ནུས་ ཀྱང་། དོན་གྱི་གཙོ་བོ་རྣམས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དང་། གདུལ་བྱ་ཉེ་བའི་བསམ་པ་ལ་དགོངས་ ནས། རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་བཅུ་རྩ་གསུམ་ཞེས་གྲགས་སོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 如是智慧以類似方式攝獨覺之證悟，故僅以獨覺道之名假立。如是已說三智，是就道諦而言，此八事品中雖主要是此道諦，然總之，法性勝義智慧如來藏，亦是究竟般若，應知一切相智性、道智性及遍基智性，此是勝義滅諦，是般若經與論究竟隱義之心要。 如是三智之體性是如此，為道諦所攝三智之所證或實相法界離戲之智，即二無我，或以種種名言稱為相無生、道無生、基無生等，是聞思抉擇之境及諸加行所修觀想之境。 第四事圓滿加行者，基、道、果諸法雖同於本性本空，然各自相狀差別不混不雜為智所證，一切平等離戲，心於諸法皆不住而修無作意。於此，從能修無常等明顯顯現而融入離戲始，即是生起僅圓滿加行之始，其餘一切相亦各各次第成就，于離戲相中漸次生起，最後於一剎那心中一切相同時顯現時，即是圓滿加行究竟，如許從資糧道乃至最後心智之間皆有此，應理。此稱為三智諸相攝集修習加行，三智諸相如上所說，是道諦所緣所證法界之相，實際上雖不能確定相之數量，然為攝要義及觀待所化近機，故稱一百七十三相。

།བསྡུས་སྒོམ་གྱི་གོ་དོན་ནི། དཔེར་ ན་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པར་ཡིད་ལ་བྱས་ཤིང་། དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བསླབས་པས། གསལ་སྣང་ཐོབ་པ་ན། ཟག་བཅས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་། དེ་རང་བཞིན་ མེད་པ་ལ་གསལ་སྣང་སྒྲུབ་བོ། །དེ་ཡང་ཐོབ་པ་ན། མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ཀ་དུས་ གཅིག་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་། རང་བཞིན་མེད་པར་གསལ་སྣང་ཡང་དུས་མཉམ་དུ་བསྒྲུབས་ པས། མཉམ་གཞག་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པོ་དེ་ལ་ཤེས་པ་གཅིག་པོ་དེས། འདུས་བྱས་ཀྱི་སྣང་ བ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཡང་ཤེས། ཟག་བཅས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྡུག་ བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཡང་ཤེས། གཞི་འདུས་བྱས་དང་ཟག་བཅས་གཉིས་དང་མཚན་ཉིད་ མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཀྱང་སྣང་བ་ཙམ་མ་གཏོགས། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོངས་པར་ མཐོང་བ་ན། མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་སྒོམ་པ་ཡིན་ པས། བསྡུས་སྒོམ་ཞེས་བྱའོ། །མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་མ་འགགས་པ་དགོས་ ཏེ། དེ་མེད་ན་བསྡུས་ཏེ་སྒོམ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། རྣམ་པའི་རྣམ་གྲངས་མང་པོ་བཤད་པ་ རྣམས་ཀྱང་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་བས་སོ། །སྣང་ཆ་དེའི་སྟེང་དུ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་འཇོག་མ་ 17-517 ཤེས་ན་ཡང་། མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ཙམ་གྱིས་ཤེར་ཕྱིན་སྒོམ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། གནས་ལུགས་ལ་རེག་པར་མི་འགྱུར་བས། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྒོམ་ དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྦྱོར་བ་ཞེས་པ་ནི་ཉམས་ལེན་སྒོམ་པའི་རྣལ་ འབྱོར་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་འདི་དག་ནི་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་རིགས་འགྲེའོ། ། དངོས་པོ་ལྔ་པ་རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བ་ནི། བསྡུས་སྒོམ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རབ་ཏུ་གྱུར་ པའི་གོ་དོན་ཤིན་ཏུ་བྱང་བ་དང་གོང་འཕེལ་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ལ་རྣམ་རྫོགས་ནི། རྣམ་པ་ གཉིས་ཀྱི་བསྡུས་སྒོམ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དུ། བསྡུས་སྒོམ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་ བྱེད་པ་དང་། ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཅིང་། རྩེ་སྦྱོར་འདི་ནི། རྣམ་པ་གཉིས་ནས་ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་བར་དུ་སོ་སོར་སྦྱར་ཏེ། བསྡུས་སྒོམ་དེ་དང་དེ་ཐོབ་ཅིང་མ་ཉམས་ པར་སྔར་ནས་བྱས་པ་དེ། ཤིན་ཏུ་བྱང་བས་ཤུགས་འབྱུང་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐབས་ དེ་དང་དེའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། མི་རྟག་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་ཡང་རྟོགས་ཚུལ་ མི་འདྲ་བ་དུ་མའི་སྒོ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་སྤེལ་བའི་ཕྱིར་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ བསྒོམས་པས་གནས་སྐབས་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་དེ་འདྲ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བ་ཐོབ་ པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ནས་རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ་ཡོད་དོ།

我會為您完整直譯這段藏文： 攝集修習之含義是，例如作意有為無常，並且于彼無自性中修學，獲得明顯顯現時，作意有漏苦之相，于彼無自性中成就明顯顯現。當獲得此時，同時作意無常與苦二者，並同時成就無自性之明顯顯現，由此于彼等持一剎那中，彼一智，亦了知一切有為顯現為無常相，亦了知一切有漏顯現為苦相，當見到所依有為與有漏二者及相無常與苦等除僅是顯現外皆空無自性時，即是攝集無常與苦相為一分而修習，故稱攝集修習。需要無常與苦相不滅，若無此則不成攝集修習，且所說諸多相之差別亦將無義。若於彼顯現分上不能安住離戲，則僅以無常苦相不成般若修習，且不能觸及實相，故需修習一切總相與別相之理由即如是。此處所謂加行即是實修瑜伽，如是此等於餘者亦類推。 第五事頂加行者，謂殊勝攝集修習，殊勝之含義是極為熟練及增上，其中圓滿者，從二相之攝集修習乃至一切相之間，令未得攝集修習者得之，已得者不退失。此頂加行者，從二相乃至一切相間各別修習，于彼彼攝集修習已得且不退失者先前已作，因極為熟練故任運而入，及為成就彼彼階位功德，及以諸多不同證悟方式于如無常等一法上增廣智慧顯現而修習。如是修習，于彼彼階位現前如是時，稱為獲得頂加行，從加行道暖位乃至最後心智間皆有。

། དངོས་པོ་དྲུག་པ་མཐར་གྱིས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། བསྡུས་སྒོམ་དེ་ཉིད་མ་ཉམས་བཞིན་དུ་ རིམ་པ་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་ལ་བསླབས་པས། འཕེལ་བའི་རྒྱུན་དེ་ཉིད་བྱང་ཞིང་ཤིན་ཏུ་ བརྟན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་སྔར་གྱི་བསྡུས་སྒོམ་དེ་ཉིད། ཆུ་ཚོད་ཅིག་ཏུ་སྒོམ་པར་བྱེད་ ན། ཆུ་སྲང་བཞི་ལྷག་ཙམ་ཞིག་སེམས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་སྣང་ཆ་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སོགས་སུ་ ཅིག་ཅར་ཤར་བ་དེ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེས་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་ སེམས་པས་མགོ་བསྡུས་ཏེ་སྒོམ་པ་དང་། དེ་རྗེས་རྒྱུན་དེ་ཙམ་ཞིག །ཚུལ་ཁྲིམས་སྤོང་སེམས་ 17-518 ཀྱིས་མགོ་བསྡུས་ཏེ་སྒོམ་པ་སོགས། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དང་། རྗེས་དྲན་དྲུག་དང་། དངོས་མེད་ ངོ་བོ་ཉིད་དེ་བཅུ་གསུམ་ལ་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་གོམས་ནས་དབུགས་བཅུ་གསུམ་གྱི་རིང་ལ་ཆོས་ བཅུ་གསུམ་སྦྱར་ཏེ་སྒོམ་པ་ལྟ་བུ་དང་། རིམ་པས་དུས་མཐའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་གསུམ་ལ་ སྦྱར་བ་ལྟ་བུ་དང་། མཐར་མཐའ་མེད་པའི་བར་དུ་སྦྱར་ཏེ། འདི་ནི་སྦྱོར་བ་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་ རྩལ་སྦྱོང་བ་ཡིན་ལ་སྦྱོར་བ་སྔ་མ་གཉིས་ནི་རྣམ་པ་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་སྒོམ་ པ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་བསྡུས་ཟིན་དེ་འདྲ་ཡོངས་རྫོགས་རེ་རེ་བཞིན། སྐད་ཅིག་རེ་རེར་རྣམ་པ་ མི་འདྲ་བ་དུ་མར་འཆར་བ་ལ་སློབ་པ་ཡིན་པས། རྣམ་པ་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ ན་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཉུང་ངུ་སོང་བ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན་མིན་ཏེ། སྔ་མ་རྣམས་ལས་ཀྱང་ཆེས་ མང་བར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་དུས་མཉམ་དུ་འཆར་བ་ བསྒྲུབས་ཟིན་པ་དེ། སླར་ཡང་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་སོ་སོ་མ་ཉམས་བཞིན་དུ། ཐམས་ཅད་མི་ རྟག་པའི་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་འཆར་བ་དང་། ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་འཆར་ བ་དང་། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་གཅིག་ཏུ་འཆར་བ་ལ་སོགས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བཞིན་དུ་འཕོས་ ཤིང་སྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། སྔར་གྱི་རྣམ་པ་མང་པོ་དེ་དག་ཀྱང་རེ་རེ་བཞིན་རྣམ་པ་གཉིས་སྦྲགས་ སུ་བསླབས་པར་འགྱུར་ལ། སྔར་རྣམ་པ་མང་པོ་དེ་དག་སྟོང་ཉིད་ཙམ་གྱིས་ཁྱབ་བྱེད་དུ་བྱེད་ པ་ལས་གཞན་མེད་ན་ཡང་། འདིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པས་ཁྱབ་པ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པས་ཁྱབ་པ་སོགས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རེ་རེ་ བཞིན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་རོ།

我將為您翻譯這段藏文： 第六事次第加行者，即于彼攝集修習不退失中，由修學種種不同次第，令增長之相續熟練且極為穩固。譬如，若於一時辰修習彼前述攝集修習，則於四剎那余時，心離戲之顯現分中無常苦等同時顯現者，以悲憫如是未證之有情而行佈施之發心攝持而修習，其後如是相續，以持戒斷心攝持而修習等，配合六度、六隨念及無性自性等十三法。於此熟練后，如於十三息時配合十三法而修習，次第如於究竟剎那十三剎那中配合，最終至無邊際配合。此為修習前二加行之力，前二加行是將諸多不同相攝為一而修習，此則于已攝如是圓滿者一一，于每一剎那顯現諸多不同相而修學，故為分別諸相而修習。 若疑因分別故相變少耶？非也，較前者更為眾多。譬如，已成就一智中十六相同時顯現者，復於十六相各各不退失中，一切顯現為一無常相，一切顯現為一苦相，一切顯現為一空相等，于每一剎那中轉變而修習。前述諸多相亦于每一相配合二相而修學，且若前述諸多相僅以空性為能遍則無他，此中一切相為無常相所遍，一切相為苦相所遍等，於一切相中一一為一切相所遍而成就故。

།འོན་ཀྱང་སྐབས་འདིར། བསྡུས་སྒོམ་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་སྔར་དུས་མཉམ་དུ་གྲུབ་ཟིན་པའི་རྒྱུན་དེ་ཀ་ཡིན་ཀྱང་རྒྱས་ འདེབས་བྱེད་རྣམས་དུས་མཉམ་དུ་མ་གྲུབ་པས། སྔ་ཕྱི་ཕྲེང་ཆགས་སུ་བྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར། མཐར་གྱིས་རིམ་གྱིས་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་གཅིག་བསྒོམས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་ 17-519 པ་དང་། སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་མ་ལ་ལྡང་འཇུག་ནུས་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། འདིའི་ས་མཚམས་ལ་འདོད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་མང་ཡང་། སྦྱོར་ལམ་ནས་རྒྱུན་ མཐའི་སྔ་ལོགས་ཀྱི་བར་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ན། བདག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ སྦྱོར་ལམ་ཡང་བཟོད་པ་ལ་བྱ་དགོས་པར་སེམས་སོ། །འདིར་ཆོས་བཅུ་གསུམ་བཤད་པ་ནི་ མཚོན་པ་ཙམ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པ་མཐའ་ཡས་པ་མཐའ་དག་གོ །དེ་ལྟར་ན་སྦྱོར་བ་གསུམ་པོ་ དེ་དག སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་ཞིང་། ཕན་ཚུན་སྤེལ་བའི་ཚུལ་དུ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་ བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་གྱི་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་བསྡུས་སྒོམ་ཐོབ་པ་ན། རྣམ་པ་ཉེར་བདུན་པོ་དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བས་བྱང་ཞིང་འཕེལ་བ་ལ་སློབ་པར་བྱེད་ དོ། །དེ་ནས་ཉེར་བདུན་པོ་དེ་རྣམས་རེ་རེ་བཞིན་ཉེར་བདུན་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དུ་འཆར་ བའི་ཕྱིར། ཉེར་བདུན་པོ་ལ་རྣམ་པ་རེ་རེ་བཞིན་གྱིས་རྒྱས་འདེབས་པའི་མཐར་གྱིས་པའི་ སྦྱོར་བ་སྒོམ་དགོས་ཏེ། དེས་རྣམ་པ་མང་ཉུང་ཐམས་ཅད་ལ་རིགས་འགྲེའོ། །འོན་ཀྱང་སྦྱོར་ བ་གསུམ་པོ་དེ་ཐོག་མར་ཐོབ་པའི་ས་མཚམས་ནི་མི་འདྲ་སྟེ། བསྡུས་སྒོམ་ནི་ཚོགས་ལམ་ན་ ཡང་ཡོད་ཅིང་བསྡུས་སྒོམ་ལ་བྱང་ཞིང་འཕེལ་བ་ནི། དེ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར། ཚོགས་ལམ་ན་ རྣམ་རྫོགས་ཡོད་ཀྱི་རྩེ་མོ་མེད་དོ། །བྱང་ཞིང་འཕེལ་བ་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་རྩེ་གཉིས་ནས་ཡོད་ ཀྱང་། རྣམ་པ་མང་པོས་རྣམ་པ་མང་པོ་ལ་རྒྱས་ཐེབས་པ་དེ་ན་མེད་པས། རྩེ་སྦྱོར་ཡོད་ཀྱང་ མཐར་གྱིས་པ་མེད་དོ། །བཟོད་པ་ནས་ནི་རྒྱས་ཐེབས་ཚུལ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མཐར་གྱིས་པ་ ཡང་ཡོད་དེ། དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་གསུམ་ཀ་སྤེལ་མར་འབྱུང་ངོ་། །རྩེ་སྦྱོར་མ་ཐོབ་པའི་སྔོན་ དུ་མཐར་གྱིས་པ་ཡོད་པར་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། དེ་ནི་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་བསྡུས་སྒོམ་འཕེལ་བའི་ རྒྱུན་དེ་ཉིད་ལ། རིམ་སྒོམ་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我將為您翻譯這段藏文： 然而於此處，雖是彼前已同時成就之攝集修習諸相之相續，然增益者未同時成就，故須前後連串而作，因此稱為次第漸成。修習一法即修習一切法，於一剎那亦能升入諸多三摩地，此為無上之因。關於此之界限，雖有諸多不同說法，若如所說從加行道至最後心前際皆有者，我之思維認為加行道亦須取忍位。此中所說十三法僅為表徵，實則為一切無邊法相。如是三種加行，依前前而生後後，以互相增長之理于相續中生起。譬如，得二十七相之圓滿加行攝集修習時，即以彼二十七相之頂加行修學熟練增長。其後為令二十七相一一于彼一切二十七相中顯現，故須修習以一一相增益二十七相之次第加行，此於一切多寡諸相皆類推。然此三加行最初獲得之界限不同，攝集修習于資糧道亦有，然于彼中無熟練增長，故資糧道有圓滿而無頂加行。熟練增長雖于加行道暖頂二位中有，然于彼中無以多相增益多相，故雖有頂加行而無次第。自忍位則有如是增益之理，故亦有次第，自此始三者交錯而生。主張未得頂加行之前有次第者不應理，因彼即是于頂加行之攝集修習增長相續上作次第修習故。

།ཁ་ཅིག་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་ མཁྱེན་གསུམ་གྱི་མངོན་རྟོགས་དང་། བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་ལ་སྦྱོར་བཞིའི་མངོན་རྟོགས་ཡོད་ 17-520 པར་འདོད་ཅིང་། དེ་ལས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་ བ་སོགས་བྱེད་པ་ནི་འཐད་པར་མ་མཐོང་ལ་བཀའ་གདམས་པ་འགའ་ཞིག་ན་རེ། འཕགས་ སེང་གིས་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་དོན་རྣམས་ལམ་མཐོན་པོ་ཁོ་ན་ཡང་ཡང་སྦྱོར་བ་ནི། རང་རེ་ད་ ལྟའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་སྐུ་དྲིན་ཆུང་སྟེ། འདི་ཐམས་ཅད་ལ་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་ཉམས་སུ་བླང་རྒྱུ་ དགོས་གསུང་བ་ཡང་། རྗེས་མཐུན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་བདེན་པས། ལས་དང་པོ་པ་ཉིད་ནས་ དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀར་གྱི་རྒྱུ་ཚོགས་ལ་བསླབ་དུ་ཡོད་དོ། །གཞན་སྦྱོར་བ་དང་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་ དབྱེ་བ་ལྟར་ན། རྣམ་རྫོགས་སོགས་སྦྱོར་བ་གསུམ་པོ་འདི་ལ། སོ་སྐྱེའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་ སྦྱོར་བ་ཙམ་ཡིན་ལ། འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་དེ་དང་དེ་ནི་མངོན་རྟོགས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། ། དངོས་པོ་བདུན་པ་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་ནི། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ། རབ་ཏུ་ཞི་བ། རབ་ ཏུ་དབེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་ཇི་ལྟར་ཇི་སྙེད་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཅིག་ ཅར་ཤེས་ལ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འདི་ནི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ཡོན་ཏན་དང་ དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་ཅིང་། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པའི་ ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྣང་ཆ་ཐམས་ཅད་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཚུལ་དུ་ཤར་བས་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་རྟོགས་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཐོབ་ ནུས་པའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །མངོན་ རྟོགས་འདི་ནི་རྒྱུན་མཐའི་སྐབས་ཁོ་ན་ཡིན་ཀྱང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནས་ལ་དབང་ སྒྱུར་བ་ཡིན་པས་ན། སྐད་ཅིག་ལ་བསྐལ་པར་སྟོན་པ་སོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དུས་ཡུན་ རིང་ཐུང་འདི་ཙམ་ཞེས་བསམ་པར་མི་ནུས་སོ། །མཐར་གྱིས་པའི་སྐབས་སུ། ཕན་ཚུན་ཡང་ ཡང་རྒྱས་བཏབ་པའི་ནུས་པ་རྣམས་འདིར་ཤིན་ཏུ་སྨིན་པས། དགེ་ཆོས་གཅིག་ལ་དམིགས་ པས་དགེ་ཆོས་གཞན་མ་ལུས་པ་ཡང་ཅིག་ཆར་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་ན། མཐར་གྱིས་པ་ཡོངས་ 17-521 སུ་གྱུར་ནས། སྐད་ཅིག་མར་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། སྐབས་འདིར་རྟག་པ་མཐར་བཟུང་སྟེ་མཐར་ ཆགས་སུ་བསྒོམ་པ་ཞིག་གལ་ཏེ་སྲིད་དུ་ཆུག་ཀྱང་། མཐར་ཆགས་སུ་མི་ཡོང་བར་ཀུན་དུས་ སུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་དབང་འབྱོར་བས་གལ་ཏེ་འདོད་ན་ནི། མཐར་ཆགས་ སུ་འབྱུང་བ་ཡང་སྲིད་མོད་ཀྱི། སྐད་ཅིག་མ་གྲུབ་ནས་མཐར་ཆགས་བསྒོམས་པ་ལ་དགོས་ པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདོད་པར་མི་བྱེད་དོ།

我將為您翻譯這段藏文： 有些人主張七地以下有三智現觀，八地以上有四加行現觀，其中又有一些人對每一者作加行、見道、修道三種分類等，然此未見合理。某些噶當派則說：聖解師將現觀諸義唯配高位道而反覆修習，於我等當今補特伽羅恩德甚小，此一切皆應從現在開始實修。此說若就隨順而言則為真實，因從初業者即可學習八事之因資糧。 其他若依加行與現觀之分類，則此圓滿等三加行，于異生位時唯是加行，于聖道彼彼則亦是現觀。 第七事剎那加行者，即離戲論、極為寂靜、極為遠離之智，以一剎那遍知如所有性及盡所有性一切諸法。以此因緣，此即成為道所攝之一切智慧、功德及善法之體性，且佛果所攝諸法之一切顯相如影像般顯現，故能於一剎那通達一切法，且能立即證得佛之菩提，故稱一剎那現證菩提。此現觀雖唯在最後心之時，然于不可思議境具自在力，故現一剎那為劫等事，因此時間長短不可思議。于次第時，以彼此反覆增益之力於此極為成熟，故緣一善法則餘一切善法亦同時生起，是故次第圓滿後轉成剎那。於此階段，縱使應當有執持恒常而次第修習者，然不會次第生起而是普遍生起。又因極為自在，若欲則亦可次第生起，然已成就剎那后修習次第已無必要，故不作意樂。

།དེ་ལ་མཐར་ཆགས་རྐྱང་པར་བསྒོམས་པའི་ནུས་པ་ ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི། མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་རྟོགས་ལེགས་པར་ཐོབ་ཟིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ ནས་རྒྱས་འདེབས་ཉིས་སྦྲགས་སུ་བྱེད་དེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ གཉིས་ཀྱིས་རྒྱས་འདེབས་པ། སྔ་ཕྱི་རིམ་ཅན་མ་ཡིན་པར་དུས་མཉམ་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ ཉིས་སྦྲགས་དུས་མཉམ་དུ་རྒྱས་ཐེབས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱས་ འདེབས་མཐའ་མེད་པའི་བར་དུ་སྦྱོར་བ་ནི། སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་རྒྱུན་ མཐའ་སྔོན་རོལ་ནས་ཡོད་ཅིང་། སྐད་ཅིག་མའི་མངོན་རྟོགས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱས་འདེབས་ དེ་ཡང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་འབྱུང་དགོས་ཏེ། འབད་རྩོལ་ཅན་ཡིན་ན་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་ ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་བས། མི་གཡོ་བའི་ས་ཡན་ཆད་ལ་ཅི་རིགས་པ་ཡོད་ པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དངོས་པོ་བརྒྱད་པ་ཆོས་སྐུ་ནི། མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པའི་ཆོས་སམ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་རང་གཟུགས་སམ་གནས་ལུགས་སམ། སྡོད་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀུན་གྱི་ ལུས་སམ་སྐུའོ། །ཡང་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ། ཡོན་ཏན་དང་དགེ་ཆོས་མ་ ལུས་པ་ཐམས་ཅད། གཅིག་ཏུ་འདུས་པའི་སྤྱི་གཟུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་ བྱའོ། །དེ་ཡང་དོན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་འཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་ མཉམ་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་དེ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ནོ། །དག་པ་ 17-522 གཉིས་ལྡན་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་གཅིག་པུ་པ་ཞེས་པ་ཡང་། ངོ་བོ་སོ་སོར་མེད་ཅིང་ མཚན་གཞིའི་ངོས་འཛིན་ཡང་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་ཆོས་དབྱིངས་ དེ་ཉིད་ལས། གཞན་ངོས་བཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་རྣམ་གཞག་གཉིས་པོ་དེ་ ནི། རྟེན་གྱི་རྒྱུད་རིགས་མི་འདྲ་བ་གཉིས་ལ། ཆོས་དབྱིངས་དེ་དེ་དང་དེར་སོང་ཚུལ་ཐ་དད་ པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་སྐུ་དེ་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་ནི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཡང་མེད་མོད་ཀྱི། སེམས་ཅན་ རྣམས་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་དབྱིངས་དེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རང་ བཞིན་རྣམ་དག་ཁོ་ནར་སོང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་རང་རྒྱུད་ལ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དག་པའི་ ཕྱིར། ཆོས་སྐུ་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་ནི་དག་པ་གཉིས་ལྡན་དུ་སོང་བས་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ ཆོས་དབྱིངས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་། ཆོས་དབྱིངས་ལ་དག་པ་གཉིས་ ལྡན་ཡིན་མིན་གྱི་ཆ་གཉིས་ཡོད་པ་ཞིག་ལས། ཡིན་པའི་ཕྱོགས་དེ་ཐོབ་པའི་དོན་མ་ཡིན་གྱི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་ཆོས་དབྱིངས་ཡོངས་རྫོགས་དེ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་ ཐོབ་པ་ལ། དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཐོབ་ཅེས་བསྒྲགས་པ་ཡིན་ནོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 於此，純粹次第修習之力完全圓滿者，即已善得次第現觀，其後進行雙重印持，即於一切相以佈施與持戒二者印持，非前後次第而是同時進行。如是從雙重同時印持開始，乃至於一切相無盡印持間之修習，僅是剎那加行，此從金剛道前即有，然非剎那現觀。彼印持亦須以任運方式生起，若是有功用則不成為剎那不共之因，應知不動地以上隨應而有。 第八事法身者，以是一切無餘無遺之法或所知之自相或實相或安住方式故，是諸法之身或身體。又以力、無畏等一切功德善法無餘統一之總相故，亦稱法身。其義即是佛之身語意功德事業一切等性智慧大海，此具二清凈。二清凈與唯自性清凈者，體性無別且所標事相亦無差別成立，因除彼如智慧海般之法界外，無他可得故。然此二種安立，是于所依種姓不同二者中，彼法界成為彼彼之理有別，即彼法身雖自體上無客塵垢，然因諸有情為客塵垢所障，是故法界于諸有情唯成自性清凈，諸佛則因自續客塵垢凈故，彼法身於佛成二清凈，故說佛得二清凈法界者，亦非謂法界有二清凈與非二清凈二分中獲得是者分，而是佛相續以二清凈方式獲得圓滿法界，故稱得二清凈。

།དཔེར་ན་ཁྱིམ་བདག་མགོན་ མེད་ཟས་སྦྱིན་ནི། སློང་བ་པོ་རྣམས་ལ་ཟས་གོས་ཁོ་ནའི་སྦྱིན་བདག་ཡིན་གྱི། སངས་རྒྱས་ འཁོར་དང་བཅས་པའི་ནི་ཡོད་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦྱིན་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ན། ཁྱིམ་ བདག་གཉིས་ནི་མེད་ལ། ཟས་གོས་ཁོ་ནའི་སྦྱིན་བདག་དང་ཡོད་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦྱིན་ བདག་མཚན་ཉིད་སྤྱི་ལྡོག་འགལ་ཡང་། སྦྱིན་ཡུལ་སོ་སོ་ལ་བལྟོས་ནས་མི་འགལ་བ་བཞིན་ ནོ། །ཆོས་སྐུ་འདི་དང་། གོང་གི་མཁྱེན་གསུམ་འགོག་བདེན་ངོ་བོ་གཅིག་ཅིང་། རྣམ་མཁྱེན་ ལམ་བདེན་ཡང་འདིའི་ཁོངས་སུ་བསྡུ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་ ནི། ད་ལྟ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་བྱའི་ཡུལ་དུ་བྱ་བ་དང་། དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་བཤད་ ལ། འདིར་ནི་འབྲས་བུ་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་པས། དོན་གྱི་འཆད་ 17-523 ཚུལ་ལ་ངོ་བོ་བཟློས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་སྒྲིག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ ན་བཟློས་སྤོང་དགོས་ལ། གཞན་དུ་ན་མདོའི་དངོས་བསྟན་དང་རྒྱས་བཤད་ལ་བཟློས་པའི་ དོགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་ངོས་འཛིན་གསལ་འདུས་སུ་བཤད་ ཟིན་ཏོ། ། ༈ ཅུང་ཟད་རྒྱས་པར་བཤད་པ། ཅུང་ཟད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། ཤེར་ཕྱིན་འབུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མདོ་རྒྱས་པ་རྣམས་ ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དོན་གྱི་གཙོ་བོ་བདུན་བཅུ་དང་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་བཤད་ལ་ཡན་ལག་གི་ རྣམ་གྲངས་མཐའ་ཡས་པ་ཡོད་ཀྱང་། མདོ་འདིར་ནི་རྣམ་མཁྱེན་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བདུན་ དང་ལམ་ཤེས་དང་། གཞི་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཙམ་དང་། རྣམ་ཀུན་གྱི་རྣམ་པ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། རྩེ་ མོར་ཕྱིན་པའི་སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོའི་ཚུལ་ཙམ་དང་། མཐར་གྱིས་པའི་ངོ་བོ་དང་། སྐད་ ཅིག་མའི་ངོ་བོ་དང་། ཆོས་སྐུའི་དོན་ཚན་བཞི་པོ་རྣམས་ཏེ། དོན་གྱི་རྣམ་གྲངས་བཅོ་བརྒྱད་ དམ། རྩེ་སྦྱོར་གྱི་མཐོང་སྒོམ་གཉིས་ཀའི་ཡང་ངོ་བོ་ཅུང་ཟད་གསལ་བས། བཅུ་དགུར་བྱས་ ཀྱང་རུང་ངོ་། །དེ་ལ་རྣམ་མཁྱེན་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་པའི་གོ་དོན་འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་དེ་ ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཡིན་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྟོགས་བྱའི་ཡུལ་བཅུ་ ཡིན་པར་འཆད་པ་མི་ལེགས་ལ། སེམས་བསྐྱེད་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ལ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ སྒྲ་སྦྱོར་བ་ནི་དེ་བས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྒྲ་བཤད་རྒྱུ་ཙམ་ཡོད་དུ་ཆུག་ ཀྱང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་དང་། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་རྣམས་ ལས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ལ་གསུངས་ པའི་ཕྱིར། གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཤིན་ཏུ་གྲགས་པ་དང་ཧ་ཅང་འགལ་ཆེས་པས་སོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 例如，若說長者無依施食于諸乞者僅是飲食衣物之施主，而於佛及眷屬則是一切資具之施主，實則無二長者，雖僅飲食衣物之施主與一切資具之施主之特徵總相相違，然依各別施予對像則不相違。此法身與前述三智滅諦體性為一，遍智道諦亦攝於此中，然于彼三智之處，是就尚未獲得之所得境及所緣境而說，此中則就現證彼果而說，故於義之說法上體性不成重複。若就八現觀配置而言則須斷除重複，若非如此則于經之直說與廣說亦無重複之疑。如是已明攝說八事之認定。 略廣分說 略廣分說中，就《十萬般若經》等廣經而言，雖有主要義理七十及極廣分說之支分無邊，然此經中僅有表徵遍智之七法、道智與基智之體性、遍相之相、加行、至頂所斷能治之理、次第之體性、剎那之體性及法身之四科，即義之分類十八，或因略明修頂加行見修二者之體性，作為十九亦可。其中"表徵遍智之法"之含義，是獲得果位遍智之因道之次第義，而非解釋為遍智所證十境不善，於此等發心等冠以遍智之聲更為不當，因雖可有遍智聲義之說，然聲聞乘、波羅蜜多乘及密咒乘中，遍智唯說于圓滿佛智故，於一切時處極為共許且極相違故。

། དཔེར་ན་སངས་རྒྱས་ལ་ལྷ་ཚེ་རིང་པོའི་སྒྲ་བཤད་དུ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་སྦྱར་ན་ཤིན་ ཏུ་མི་མཛེས་པ་བཞིན་ནོ། །མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་ཇི་སྐད་དུ། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ 17-524 གདམས་ངག་དང་། །ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་རྣམ་བཞི་དང་། །སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། །དམིགས་པ་དག་དང་ཆེད་དང་ནི། །གོ་ཆ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་ དང་། །ཚོགས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བཅུས་རྣམས། །ཐུབ་པའི་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད། །ཅེས་ གསུངས་ན། སེམས་བསྐྱེད་ནི། གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ལ་ ངོས་འཛིན་པ་ནི་སྤྱིར་བཏངས་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་ཙམ་ཞིག་ནི་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཙམ་ཡང་ ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྤྱོད་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་འབྲེལ་ན་ནི། འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་འཇུག་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྨོན་སེམས་ཀྱང་ཡོད་དོ། །སེམས་བསྐྱེད་ཙམ་ནི་ དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲུབ་པ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་འགྱུར་བ་ལ། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ལྟ་བ་སྔོན་དུ་སོང་བ་དགོས་ཤིང་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྟོང་ཉིད་ ལ་བརྟེན་ནས་སྙིང་རྗེ་འཇུག དེས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པས། དངོས་ གཞིའི་དུས་སུ་ཡང་དངོས་སམ་རྗེས་མཐུན་ཅི་འདྲ་ཡང་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་སེམས་བསྐྱེད་དང་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ལས་ དང་པོ་པ་ནས། སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་གྱི་བར་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ནི་དེའི་རིགས་རྒྱུན་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་ཡོད་ ཀྱང་། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ལོག་པ་ཡིན་ཅིང་། ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་དུ་ནི་སེམས་ བསྐྱེད་དེ་ཡང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་དངོས་མ་ཡིན་ལ། མཐོང་ལམ་ ཐོབ་ནས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གདམས་ངག་ནི། སློབ་དཔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞིག་གིས། སློབ་མ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་ བསྐྱེད་པ་གང་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་བསྟན་པའི་ངག་ཚིག་གིས་རྐྱེན་བྱས་ 17-525 ཏེ། དེའི་རྒྱུད་ལ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི། མཉམ་གཞག་གི་ལམ་དངོས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ པའམ། སྔར་སྐྱེས་ལ་བོགས་ཕྱིན་པའམ། ཉེས་སྐྱོན་གྱི་གེགས་སེལ་བར་གྱུར་པའི་གནས་ སྐབས་དེ་ནི་འདིར་བསྟན་གདམས་ངག་གི་ལམ་ཞེས་བྱའོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 例如，雖然佛有長壽天之詞義解釋，若如是安立名言則極不雅。彼等表徵之法亦如所說："發心以及教授誡，四種抉擇分，作為修行之所依，法界之自性，所緣及為何，鎧甲趣入事，以及資糧定出十，是能仁遍智性。"其中發心，若認定為為利他欲得圓滿菩提，僅是總說而已，如是程度僅是愿發心而已。若與六度波羅蜜多行相聯，則稱為入發心，凡有入發心者亦有願心。雖僅發心如是，然成為般若波羅蜜多修行發心，需先具離戲見解，如是未證之有情依空性而起悲心，由此發起而發心，故正行時亦需有顯或隨順任一三輪無分別空性所攝。爾時發心及一切發心之行皆成般若波羅蜜多道。複次，從初業直至未得佛果皆具發心相，于佛地雖有彼類相續無緣大悲，然發心相已息，于資加道中彼發心唯是般若修行而非般若體，得見道已當知是般若波羅蜜多真實發心。 教授者，菩薩上師于發菩提心之弟子宣說般若波羅蜜多法，以語言為緣，于其相續中就般若所攝，直接于相續生起等持道，或增長先前所生，或遣除過患障礙之時分，即此所說教授道。

།གདམས་ངག་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་ ཆོས་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མངོན་སུམ་དུ་འདོམས་པ་ལ་ བྱ་སྟེ། གདམས་ངག་ཅེས་བྱ་བ་དངོས་བསྟན་ལྟར་ན། འདོམས་པའི་ངག་ཚིག་ལ་ཟེར་ཡང་། འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུའི་མིང་གིས་བཏགས་ནས། དེའི་དངོས་ཀྱི་གྲུབ་འབྲས་སློབ་མའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ པ་ལ་བྱའོ། ། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ནི། སྐབས་འདིར་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་སྟེ། ངེས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ དང་དེ་འབྱེད་པ་ནི་མཐོང་ལམ་ཡིན་པས། དེའི་ཡན་ལག་སྟེ་རྒྱུ་ཚོགས་ནི་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ། །སྦྱོར་ལམ་དེ་ཆོས་ཉིད་ལ་གསལ་སྣང་ནི་ཐོབ་པ་ཡིན་ཅིང་། མི་རྟོག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ ཉིད་ཅུང་ཟད་རང་གིས་རིག་པ་ཡང་ཡིན་ལ། རྣལ་འབྱོར་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ནི་ མ་ཡིན་པ་དང་། གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གློ་བུར་པ་རྣམས་རིམ་གྱིས་འགག་པར་འགྱུར་བ་ ཡིན་པ་དང་། གང་མངོན་འགྱུར་བ་མ་འགགས་པའི་རྟོག་པ་དེ་དང་དེ་ཡང་། མཉམ་གཞག་ ཏུ་མི་འབྱུང་མོད་ཀྱི། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་དེ་དག་འབྱུང་ཞིང་། དེ་དག་མ་སྤངས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ མཉམ་གཞག་ཀྱང་ཅུང་ཟད་མི་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་འདི་ཀུན་ཡང་མི་ རྟོག་པ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས། བར་བར་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཛིན་པ་ཅུང་ ཟད་འདྲེས་པ་ཡོད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོག་པ་ནམ་ཡང་མ་ཡིན་ཅིང་། ཆོས་ཉིད་ཅུང་ཟད་ཙམ་ གསལ་ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་མི་གསལ་བ་ནི། དཔེར་ན་སེང་རས་ཀྱིས་གདོང་གཡོགས་ཏེ་དངོས་ པོ་ལ་བལྟས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་གདམས་ངག་མནོས་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པའི་དོན་བསྒོམས་པ་ལས། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཏེ། ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་ 17-526 ཆོད་པར་འགྱུར་བས་རིམ་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསྟན་ལ། སྤྱིར་སེམས་བསྐྱེད་ཉིད་དམ་གདམས་ ངག་ཉིད་ཀྱི་ནང་དུ་ལམ་ཐམས་ཅད་འདུ་བ་ཡིན་པས་གོ་རིམ་མེད་ཀྱང་། གོ་རིམ་འདི་དང་ པོར་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། དང་པོར་གདམས་ངག་མནོས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ ལྟར་ན་ཚོགས་སྦྱོར་ནི། སྤྱིར་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྒྲུབ་པ་ཙམ་ཡིན་ཀྱང་། ཁྱད་པར་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ ལ། སྒྲུབ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡིན་པས། ལམ་དེ་གཙོ་བོར་བཞག་ པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ནམ་རྒྱུ་ནི་ཆོས་ དབྱིངས་ཡིན་ལ། ཆོས་དབྱིངས་དེ་ཡང་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའོ། །དེ་ནི་ རང་གི་ངོ་བོའི་སྟེང་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས་མོད། རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་བློ་ ལ་འཆར་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཚོགས་ལམ་གྱི་རྟེན་ཆོས་དབྱིངས་དང་། སྦྱོར་ལམ་གྱི་ རྟེན་ཆོས་དབྱིངས་སོགས་ལམ་ལྔ་དང་ས་བཅུའི་རྟེན་གྱི་འཇུག་ཚུལ་བྱེད་དོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 殊勝教授者，獲得法流三摩地后，由如來親自教授，教授一詞若依顯說，雖說是教授語言，然以果冠因名，是指其直接所成於弟子相續中生起者。 抉擇支者，此處是大乘加行道，決即法性，擇即見道，其支即因聚是彼故。彼加行道雖得法性明顯，以無分別方式稍自證法性，然非瑜伽現量所證，所取能取分別客塵漸次斷滅，凡未斷現行之彼彼分別，雖等持中不生，然後得中彼等生起，以未斷彼等力故，等持亦稍不明。此等一切加行道智以無分別離戲為相，雖間或稍混有分別執著，然自體決非分別，法性稍許明顯稍許不明，譬如以紗巾覆面而見事物。如是發心受教授已，由修習波羅蜜多義，相續生起抉擇支，將趣入資加道，故如是次第而說，然總之或於發心或於教授中攝一切道故無次第，此次第是就初發心及初受教授而言。如是資加雖總是遍智修行，然非殊勝，殊勝修行是聖道故，就彼道為主而言，一切修行實踐所依或因是法界，彼法界亦離戲具一切相。彼雖自性上不為任何世俗法所染，然就現於瑜伽心之方式，安立資糧道所依法界、加行道所依法界等五道十地所依趣入方式。

།ཆོས་དབྱིངས་ དེ་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་དངོས་མིན་ཀྱང་། །འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པའི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཐ་སྙད་འཇོག་ གོ །ཆོས་དབྱིངས་དེ་རང་བཞིན་གནས་རིགས་ཡིན་ལ། ཐར་པའི་རྒྱུ་དགེ་ཆོས་འཕེལ་བའི་ རྒྱས་འགྱུར་གྱི་རིགས་ཀྱང་དེ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ རྣམ་གཞག་ཀྱང་བྱས་སོ། ། སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་ཙམ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་ལ། དམིགས་པའི་གཙོ་བོ་ནི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པས། དོན་དམ་པའི་སྟོང་ཉིད་ དེ་རྟེན་དང་དམིགས་པ་གཉིས་ཀར་དུ་རུང་ངོ་། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པ་བྱེད་པའི་སྐབས་ཀྱི་ འདོད་དོན་ཏེ། འདི་ལ་རྒྱ་བོད་ཕལ་ཆེར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པའི་སྤངས་རྟོགས་འཕྲིན་ ལས་གསུམ་མམ་སྐུ་བཞིའམ། མཁྱེན་གསུམ་སོགས་ཆེན་པོ་གསུམ་དང་སྦྱོར་བ་ཞིག་སྣང་ ཡང་། དེའི་ཐད་ཀྱི་མདོ་དང་མི་མཐུན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྒྲ་ 17-527 བཤད་སངས་རྒྱས་ལ་སྦྱོར་བ་ཡང་། འཚམ་པ་ལས་འདས་པའི་བཤད་པ་ཡིན་པས། འདི་ནི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། འཕྲལ་འཕྲལ་དུ་དགོས་པའི་འདོད་དོན་ ཡིན་གྱི། མཐར་ཐུག་གི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ སྒྲ་བཤད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། སེམས་དཔའ་དང་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྒྲ་བཤད་ ཀྱིས་སེམས་ཆེན་པོ་དང་། བྱང་བའི་སྒྲ་བཤད་ཀྱིས་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་དང་། ཆུབ་པའི་སྒྲ་བཤད་ ཀྱིས་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་ཏེ། མདོ་རྒྱས་པ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེམས་ཆེན་པོ་ དང་། ཤཱ་རིའི་བུས་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་དང་། རབ་འབྱོར་གྱིས་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་གསུངས་ ལ། ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་བསྡུད་པ་ལས། ཅི་ཕྱིར་དེ་ནི་སེམས་དཔའ་ཆེ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། །སེམས་ ཅན་ཚོགས་རྣམས་མང་པོའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཁམས་ཀྱི་ལྟ་རྣམས་ཆེན་པོ་ གཅོད་པ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་འདི་ནི་སེམས་དཔའ་ཆེ་ཞེས་རབ་བརྗོད་དེ། །གཏོང་བ་ཆེ་དང་བློ་ཆེ་ བ་དང་མཐུ་ཆེ་དང་། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་མཆོག་ལ་ཞུགས་པ་དང་། །གོ་ཆ་ཆེན་པོ་ བསྒོས་ཤིང་བདུད་ཀྱི་རྒྱུ་འདུལ་བ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་སེམས་དཔའ་ཆེ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཅེས་ གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་དང་། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ ཐམས་ཅད་ཀྱི། ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་རྣམས་ལས་ཇི་ལྟར་འོས་འོས་སུ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བཞིན་མ་ ཐོབ་པ་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱེད། ཐོབ་པ་རྣམས་སྤེལ་བར་བྱེད་པའི་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་ ལྡན་པས་སེམས་ཅན་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་དང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་སེམས་ཆེན་པོའོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 彼法界雖非親因性因，然由相似門安立修行親因之名言。彼法界是自性住種姓，解脫因善法增長之增長種姓亦依彼而趣入故，亦作與彼相關之安立。 修行所緣總者是一切法，所緣主要是一切法之法性如來藏故，勝義空性可作所依及所緣二者。所為是修行時之所求，對此漢藏大多配以佛子所攝之斷證事業三或四身或，三智等三大，然與此處經文不符，將菩薩摩訶薩詞義配于佛亦是超過適度之解釋，此是菩薩行菩薩行時，當下所需之所求，非唯究竟所為。經中就菩薩詞義而言，以薩埵及摩訶薩埵詞義說大心，以菩詞義說大斷，以提詞義說大證，廣經中世尊說大心，舍利子說大斷，須菩提說大證，《集功德寶》云："何故彼名大薩埵，為眾生群中最勝故，及斷有情界大見故，是故此稱大薩埵。大舍大慧及大力，入于諸佛大乘勝，披大鎧甲降魔因，是故稱為大薩埵。"即世間人及聲聞緣覺一切菩薩之功德聚中如其所應，於一一剎那未得者令得，已得者令增之趣入具發心故，為一切其他有情之主尊最勝者是大心。

། བདག་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ལ་ཆོས་བསྟན་པས། དེ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ལྟ་དང་མཐར་ལྟ་ལ་སོགས་ པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ་འཛིན་པའི་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ ཀྱང་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་དང་། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་མེད་ པའི་ཁྱད་ཆོས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མངའ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་། ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོགས་ 17-528 པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མ་ཆགས་པ་ནི་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། རི་རབ་ལ་མངོན་པར་དམིགས་ན་ནྱ་ གྲོ་དྷའི་སྡོང་པོ་ལ་ཆེ་བའི་བློ་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ ཀྱི་སྤྱོད་པ་གང་སྤྱོད་ཀྱང་། འཕྲལ་འཕྲལ་དུ་ཆེད་གཏད་སྦྱོར་དགོས་པས། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཞེས་ བྱ་སྟེ། འཕྲལ་འཕྲལ་དུ་བྱེད་དགོས་རྒྱུའི་དོན་ནོ། ། སྒྲུབ་པ་དངོས་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཀར་ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་ཟིན་པར་བྱས་ནས་ལག་ ལེན་དུ་འདེབས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁ་ཅིག་ངོ་བོ་ཕྱིན་དྲུག་ཡིན་ཀྱང་སྒྲུབ་པའི་ལྡོག་ཆ་ནས། བརྩོན་ འགྲུས་ཡིན་པས། སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ་ཞེས་ཕལ་ཆེར་ཟེར་ན། དེ་ཙམ་ཞིག་ དོན་ལ་ཞུགས་སུ་ནི་རུང་ཡང་། བཤད་པའི་ནུས་པ་བཟང་པོ་ནི་མིན་ནོ། །ཤེས་རབ་སྙིང་ པོའི་མདོ་འདིར་སྒྲུབ་པ་བཞིའི་དབྱེ་བ་མ་གསུངས་པས་སྐབས་འདིར་མི་འཆད་ལ། མདོར་ ན་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་སྒྲུབ་པ་དང་། གཞན་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་ བྱེད་པའི་སྒྲུབ་པ་གཉིས་སུ་མ་འདུས་པ་མེད་དེ། རྒྱས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས་ རྟོགས་པར་བྱའོ། །ད་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་ལམ་གཉིས་སུ་དབྱེར་ ཡོད་ཀྱང་། དམིགས་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མི་འདྲ་བ་མེད་དེ། མཐོང་ལམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་མཐོང་ བའི་དོན་དེ་ཉིད་སྒོམ་ལམ་གྱིས་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒོམ་ལམ་ལམ་ཤེས་དེ་ཡང་ ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་ན། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཉིད། །ཀུན་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད། ། ཆོས་རྣམས་དམིགས་སུ་མེད་པར་ནི། །གཏོད་བར་བྱེད་པ་དོན་ཆེན་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་ ཏེ། མདོ་ལས་ཀྱང་། ཤེར་ཕྱིན་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་སླད་དུ་སྣང་བར་བགྱིད་པའོ། ། ཞེས་སོགས་དང་། སྒྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 自身為他說法時，彼等之我見及邊見等見何需言哉，于道及果之執著所緣諸見亦皆斷除是大斷，具足無量他所未有之殊勝大布施等功德，然由通達法界自性力故無所執著是大證，譬如若緣須彌山時，不生尼拘陀樹幹為大之心。此等是諸菩薩行任何行時，皆須當下專注修習故，名為所為，即當下所需修習之義。 修行本身者，以般若攝持六度，而作實修，有謂雖體性是六度，然從修行反體，是精進故，修行體性是精進，雖此一分可入于義，然非善說力。此《般若心經》未說四修分類故此處不說，總之，圓滿自身功德之修行及成熟解脫他眾之修行二者無不攝焉，詳當了知于《菩薩地》。今于道智雖分見道修道二者，然于所緣無別，以修道修習見道所見之義故。彼修道道智復何等耶？如雲："彼之體性最勝性，於一切不作造作，無所緣諸法，令趣入是大義。"經中亦云："般若波羅蜜多為極清凈故而顯現。"等及"以無修行故，應修般若波羅蜜多。"

། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར། མུན་པ་ལྟ་བུའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་སངས་ཤིང་། ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་སྣང་བ་རྒྱས་པའི་ཆོས་དབྱིངས་རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི། སྒོམ་ལམ་ 17-529 མཉམ་གཞག་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ནི་དགེ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་ཅིང་། གཟུགས་སོགས་ཀུན་རྫོབ་ཀུན་ལ་སྒྲུབ་པ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་ཅིང་ཐོབ་པར་ཡང་མི་བྱེད་ ལ། ཆོས་དེ་རྣམས་དམིགས་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་གཏད་པས། དོན་དམ་གྱི་དབྱིངས་དེར་ ཐིམ་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་ཆོས་དང་ལྡན་པ་སྟེ། འདི་ནི་མཉམ་གཞག་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་ཞེས་བྱ་ ཞིང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མོས་པ་དང་། བསྔོ་བ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་གསུམ་ལ་སློབ་དགོས་པ་དེ་ནི་ མཚོན་བྱེད་དེ། ཐབས་མཁས་ཀྱི་སྒོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་བསླབ་པར་བྱའོ། ། རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉེར་ལྔ་པའི་མདོ་འདིར་དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་འཕྲོ་དོན་ ཙམ་དུ་ཞོར་ལ་འཕངས་པའང་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པའི་རྣམ་དག་གི་མིང་ངོ་། །དེ་ ཡང་ཇི་སྐད་དུ། འབྲས་བུ་དག་པ་གཟུགས་ལ་སོགས། དག་པ་ཉིད་དེ་གང་གི་ཕྱིར། །དེ་ གཉིས་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཅིང་། །དཔྱད་དུ་མེད་པས་དག་པར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ་འབྲས་ བུའི་དག་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱི་དག་པ་དབྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད། ཇི་ལྟར་རིགས་པ་ཐོབ་པའི་ དོན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ན། མདོ་རྒྱས་པ་ ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཕན་ཡོན་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ། གཞི་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ལ། ཉན་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་གཞི་ཤེས་སམ་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཡང་། ཐབས་མཁས་དང་མི་ལྡན་པ་དེ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ ཐག་རིང་པ་ཡིན་ཅིང་། ཐབས་མཁས་དང་ལྡན་པ་ནི་ཉེ་བའོ། །འོན་ཀྱང་བྱང་སེམས་འཕགས་ པ་ནི་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་མི་སྲིད་ཅིང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དེ་ནི་གཞི་ཤེས་མིན་པས། ཐེག་ཆེན་ པ་ལ་ཆོས་དབྱིངས་ལ་ཐག་རིང་པའི་གཞི་ཤེས་མེད་དོ་སྙམ་ན། གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ལ་གཞི་ ཤེས་སུ་བཏགས་པ་ཡིན་པས། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་ཡོད་དོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ཟེར་ བ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པ་འགྱུར་བ་ལ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཞིག་གི་མིང་སྟེ། 17-530 ཉན་རང་གི་གཞི་ཤེས་ཀྱང་དེའི་ནང་ཚན་ཡིན་མོད་ཀྱི། གཙོ་བོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ རྣམས་ཉིད། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་སྒོམ་པའི་ཚེ། དངོས་པོར་འཛིན་པ་དང་སྟོང་པར་ འཛིན་པ་སྐྱེ་ན་དེའི་མིང་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང་། །དུས་ གསུམ་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་། །སྦྱིན་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་རྣམས་ལ། །སྤྱོད་པའི་ འདུ་ཤེས་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཞེས་སོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 如是等所說，遠離如黑暗般之能取所取顯現，于具一切相之法界中等持智慧顯現廣大，是彼修道三摩地之體性，此是一切善法之最勝，於色等世俗一切不作修行造作亦不取證，以無所緣而趣入諸法之界，具足融入勝義界之殊勝，此即名為三摩地修行修道，后得位中須學信解、迴向及隨喜三者，此是能表，於一切方便善巧門亦應修學。 所謂清凈修道，此第二十五經中雖無直說，然略說其涵義亦是旁義，是修道所得清凈之名。如是所說："果清凈色等，清凈性以故，彼二無差別，無可觀察故說清凈。"即果清凈與自性清凈無有差別，是如理所得之義。如是見道修道智慧生於相續時，如廣經所說，亦生種種利益。 基智自性已如上說，聲聞緣覺相續之基智或菩薩相續之基智，不具方便善巧者遠離法界，具足方便善巧者則近。然而，菩薩聖者不可能不善巧方便，凡夫之基智非是基智，若謂大乘無遠離法界之基智，因基智修行假名為基智故，凡夫亦有。所謂違品基智者，是于證悟大乘之違品差別之名，聲聞緣覺基智亦是其一分，然主要是諸菩薩于修習人無我時，若生實執及空執，是其名稱。如雲："色等蘊空性，及三世所知法，佈施等菩提分，修行想為違品。"

།གཉེན་པོའི་གཞི་ཤེས་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་སྒོམ་པའི་ཚེ་ཡང་། སངས་རྒྱས་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་ཡིད་ བྱེད་དམ་ཆགས་པ་ཕྲ་མོས་ཀྱང་མ་གོས་པར་བྱེད་དགོས་ན། གཞན་ལ་འཛིན་ཅིང་ཆགས་ པ་འགོག་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པས། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་སྒོམ་པ་དེ་ཡང་། སེམས་ ཅན་ནམ་ཕུང་པོའི་རྣམ་པ་མ་ལོག་པ་དེ་འདྲ་མ་ཡིན་པར། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་མེད་དེས་ཟིན་པའི་སྤྱོད་ པ་ཡང་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པ་ལ་རང་གནས་ཤིང་གཞན་ཡང་འགོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ ཡང་། སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ངར་འཛིན་མེད། །གཞན་དག་དེ་ལ་འཇུག་པ་དང་། །དེ་ནི་ཆགས་ པའི་མཐའ་འགོག་པས། །རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཆོས་ཀྱི་ལམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། ། དབེན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཟབ་ཉིད། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ནི། །ཤེས་པས་ཆགས་ པ་སྤོང་བ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་གཅིག་པ་ནི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བར་ གཅིག་པས་དེ་ཤེས་པའོ། ། རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ པར་གནས་པ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣམ་པར་འགྲོ་རྒྱུ་རྣམས་ནི། ཡུལ་གྱི་ རྣམ་པ་སྟེ། དེང་སང་དོན་རྣམ་ཞེས་གྲགས་པ་དམིགས་ཡུལ་ཡིན་པས། རྣམ་ཀུན་དངོས་མ་ ཡིན་ལ། དམིགས་ཡུལ་དེ་རྣམས་ལ་བསྒོམས་པས། མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་ཤར་པ་ལྟར་ 17-531 རང་གི་ཤེས་པ་ཡང་། རྣམ་པ་དེ་དག་དག་མཚུངས་པར་ཤར་བ་ནི། ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་སྟེ། དེང་སང་ཤེས་རྣམ་དུ་གྲགས་པ་ཡིན་པས། དེ་ནི་རྣམ་རྫོགས་ཉིད་དང་ངོ་བོ་གཅིག་གོ །དེ་ལ་ བསྟན་བཅོས་དང་མདོ་རྒྱས་པ་ལས། གཞི་ཤེས་ལ་བདེན་བཞིའི་རྣམ་པ་ཉེར་བདུན་དང་། ལམ་ཤེས་ལ་བདེན་བཞིའི་རྣམ་པ་སོ་དྲུག་དང་། རྣམ་མཁྱེན་ལ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ དང་བཅུ་བཤད་པ་ལས། མཁྱེན་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམས་བདེན་བཞིའི་རྣམ་པར་ འདུས་སོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 對治基智者，菩薩修人無我時，亦須令不為執著佛陀之相之作意或微細貪著所染，則遮止執著貪著其他更何須言，故彼修人無我亦非如是未轉眾生或蘊之相，而是離一切戲論自性明朗之相。是故，為彼無我所攝之行亦自住於三輪無所緣而令他安住。如是："佈施等無我執，令他入于彼，彼遮貪著邊，于佛等微細貪。法道以自性，離故彼甚深，諸法同一性，了知則斷貪。"所說自性一者，謂同一自性光明故知彼。 所謂圓滿加行之相者，由法性勝義住於一切相中，般若波羅蜜多諸所行相是境之相，今時所謂義相是所緣境故非諸相自體，于彼等所緣境修習，如鏡現影像般自心亦顯現與彼等相一致，是境者之相，今時所謂識相故，彼與圓滿即一體。於此論典及廣經中說基智有四諦二十七相，道智有四諦三十六相，遍智有種種八相及十相，其中前二智之相攝於四諦相中。

།དེ་ཡང་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་ནས་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་ འབྲེལ་འགག་པ་མེད་ཀྱང་། རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ པ་ཉིད་ལས་ང་བདག་མ་དམིགས་པ་ནི། གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་། བདེན་བཞིས་བསྡུས་ པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ། དོན་དམ་པར་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ་སྤྲོས་བྲལ་དང་། རང་གི་ཉམས་སུ་སྟར་བའི་དགེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ཀྱང་། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི། ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་དབྱིངས་དེ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་། སྤྲོས་བྲལ་ དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་གདོད་ནས་ཤར་བ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ཡང་བྱང་ཕྱོགས་དང་ ཕར་ཕྱིན་དང་སྟོབས་བཅུ་སོགས་དགེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་གནས་པ་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཚང་བར་བྱས་ནས་ཇི་ལྟར་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ནི། སྦྱོར་བ་སྟེ་ དེ་ཡང་མི་གནས་པའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་ལ། དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་དང་དམིགས་པ་གང་ལ་ ཡང་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཆོས་གང་དག་སྐྱེས་པ་དང་། བྱུང་བ་དང་། འབྱུང་བ་ དང་། གནས་པ་དང་། འཕེལ་བ་དང་ཡོད་པ་སོགས་སུ་མི་འཛིན་ཅིང་། དེ་དག་ལ་སེམས་མི་ གནས་ལ། འགགས་པ་དང་། མི་འབྱུང་བ་དང་། མ་བྱུང་བ་དང་། མ་ཕྲད་པ་དང་། མ་ཚོགས་ པ་དང་། འགྲིབས་པ་དང་། མེད་པ་སོགས་ལ་ཡང་སེམས་མི་གནས་ཏེ། གང་ལ་ཡང་མི་ 17-532 གནས། གར་ཡང་མི་འགྲོ། ཅི་ལ་ཡང་མི་འགོག གང་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་མཉམ་ པར་འཇོག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྩོལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་ཆོས་མི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་སོགས་ཀྱང་ དེ་ལ་ཚང་བ་ཡིན་པས། སྦྱོར་བ་ནི་ཉི་ཤུའམ་ལྔ་ལ་སོགས་པར་གྲགས་ཀྱང་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་མི་གནས་ཕྱིར། དེ་ལ་སྦྱོར་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ སོ། །མདོ་འདི་ལས་དངོས་སུ་མི་གནས་པའི་སྦྱོར་བ་ཁོ་ན་བསྟན་ཏོ། །རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བ་དངོས་ ནི། མཐོང་སྒོམ་བར་ཆད་མེད་རྩེ་གསུམ་པོ་ཡིན་ན། དེ་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པའི་རྣམ་པ་ཁོ་ནར་གཅིག་པས། དམིགས་རྣམ་མི་འདྲ་བའི་ཚུལ་དུ་མེད་མོད། འོན་ཀྱང་། སྤང་བྱ་སྤོང་ཚུལ་དང་ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ལ། དེ་ལ་སྤང་བྱ་ གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོགས་པ་བཞི་ནི། གཟུང་བྱའི་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ ཀྱི་རྣམ་རྟོག་སྐྱེ་བ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་དང་། དེ་དག་གི་གནས་ངན་ལེན་ལ་ བརྟེན་པའི་རྣམ་རྟོག་ནི་གཞི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་གམ་གཟུང་རྟོག་སྟེ་དང་པོའོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 彼亦緣於四諦，雖然世俗如幻緣起因果無滅，然以離一切自性戲論為差別，故不緣我與我，是基智之相。以四諦所攝一切世俗法如幻緣起，勝義中如虛空無有一物即離戲論，及一切自所修習善法亦住于離戲論之自性，是道智之相。彼勝義界如虛空離一切戲論，而彼離戲論本來顯現為一切相，特別安住于菩提分、波羅蜜多、十力等一切善法之相，是遍智之相。具足如是諸相而修習之理即是加行，亦名無住加行，因於事物、相及所緣皆不住故。是故於諸法生、起、當起、住、增及有等皆不執著，心不住彼等，于滅、不起、未起、未遇、未聚、減及無等心亦不住，于任何皆不住，往何處亦不去，於何亦不遮，成為何亦不變之理而等持，以無功用故不修特法之加行等亦于彼具足，故加行雖說二十或五等，實唯一耳。如是："由不住色等故，于彼遮加行故。"此經中唯顯示無住加行。頂加行體性者，雖是見修無間頂三者，然彼等亦唯一是般若波羅蜜多之相，故無異門所緣相，然而斷所斷及成就功德之差別甚大，其中所斷能取所取四分別者，緣所取相而生煩惱分別即貪嗔等，及緣彼等習氣之分別是基煩惱分別或所取分別，是為第一。

། གཟུང་བའི་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་ པ་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འདུག་པ་དེ་ནི། གཉེན་པོ་གཟུང་རྟོག་ཅེས་ བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་གཟུང་བའི་སྣང་བ་ལ་དངོས་སུ་མ་དམིགས་ཀྱང་། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ ཙམ་ལ་དམིགས་ནས། བདག་གམ་ཆོས་རྫས་ཡོད་དུ་འཛིན་པ་ནི། རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་ཞེས་ བྱ་ལ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དམིགས་ནས། གང་ཟག་གམ་ཆོས་བཏགས་ཡོད་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་ ནི། བཏགས་འཛིན་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་རྟོག་དེ་དག་ལས་མངོན་འགྱུར་བ་ནི་སྦྱོར་ལམ་ བཞིས་རིམ་གྱིས་སྤོང་བ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཙམ་མཐོང་བ་ལ་ སྒྲིབ་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་གྱིས་ས་བོན་ དྲུང་འབྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ 17-533 སྒོམ་སྤངས་སུ་གཏོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྒོམ་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་རིམ་ཅན་དུ་བྱུང་བ་རྣམས་ ཀྱིས་རིམ་གྱིས་སྤོང་བར་བྱེད་དེ། སྒོམ་སྤང་གི་ནང་ཚན་གཞི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྣམ་ རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་རྣམས་ནི། བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཉོན་སྒྲིབ་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཡིན་ ཅིང་། ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཅད་ལ་ནི་དེ་དག་ཀྱང་མཚན་མ་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་ཁོ་ནར་ཤེས་པར་ བྱའོ། །སྤང་བྱ་རྣམ་རྟོག་རང་གི་ཡུལ་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་ནི། གདོད་མ་ནས་མ་གྲུབ་ཅིང་། མེད་བཞིན་དུ་སྣང་པ་ཡིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་སྤངས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། འགོག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། །མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །ཅི་ཞིག་ཉམས་ཤིང་ ཅི་ཞིག་ཐོབ། །རྣམ་པར་རྟོག་རིགས་ཅི་ཞིག་ཟད། །སྐྱེ་མེད་རྣམ་པ་ཅི་ཞིག་ཐོབ། །གཞན་གྱི་ ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་ལ། །ཤེས་བྱ་ལ་ཡང་སྟོན་པ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་བརྗོད་པ་གང་། །དེ་ ལ་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་བརྩིས། །འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །བཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཅེས་གསུངས་ པ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文： 依託所取的顯現而生起的信心等善法的分別，具有執著實有的特徵，這就是稱為對治所取分別。雖然沒有直接緣于外境所取的顯現，但緣于僅是心相續，執著我或法實有，稱為實執分別；緣於心相續，執著補特伽羅或法僅是假有，稱為假執分別。從這些分別中的現行，是由四加行道逐漸斷除；其中，對於僅見法性本體起障礙、應當由見道所斷的那些，是由見道勝進加行拔除種子；對於見法性差別起障礙、屬於修所斷的那些，是由次第生起的修道勝進加行逐漸斷除。修所斷中的基遍計分別，是依止隨眠煩惱障而住的分別，而在第八地以上，應當了知這些也僅是無相的分別。所斷分別及其境相，本來無生且無中顯現，如此了悟即是斷除的意義。如說： "于無遮止自性中， 以所謂見道何損， 何得何種分別盡？ 何得無生諸行相？ 他法亦有所知中， 所說障盡我詫異。 此中全無所斷除， 些許亦無所安立， 于實性中觀真實， 若見真實得解脫。"

།མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ནི། དུས་གཅིག་ཏུ་སྤོང་བ་ཡིན་ལ། སྒོམ་པས་ སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ནི་རིམ་གྱིས་སྤོང་ཞིང་ཡོན་ཏན་ཡང་རིམ་གྱིས་གང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ སྐད་དུ། ཡམས་ནད་འདི་རྣམས་ཟད་ནས་ནི། །ཡུན་རིང་ལོན་ནས་དབུགས་ཕྱིན་ལྟར། །རྣམ་ པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡི། །བདེ་སྒྲུབ་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀུན། །རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ལ་ཆུ་བོ་བཞིན། ། འབྲས་བུ་མཆོག་གིས་དཔའ་བ་ཡི། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ནི། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རྟེན་ པར་བྱེད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ་། །མཐར་གྱིས་པས་མཐར་ཆགས་སུ་སྒོམ་པས་ནི། རང་རང་གི་ངོ་ སྐལ་གྱི་སྤང་བྱ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བག་ཆགས་ཕྲ་མོ་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །སྐད་ ཅིག་མ་ནི་དེ་ལྟར་བག་ཆགས་བྱང་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་ཕལ་ ཆེར་འདྲ་བ། སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ། བར་ 17-534 ཆད་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱ་བ། མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་ རྩ་བ་ནས་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ། སྐུ་ གསུམ་དང་འཕྲིན་ལས་ཏེ་བཞིའོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པ་ དག་པ་གཉིས་ལྡན་དེ། ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། ངོ་བོ་ དང་། རྣམ་པར་འདུག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། །ཟག་པ་མེད་པའི་ ཆོས་གང་དག །ཐོབ་གྱུར་རྣམ་ཀུན་རྣམ་དག་པ། །དེ་དག་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཅེས་ གསུངས་པ་ཏེ། ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། དོན་དམ་གདོད་མ་ ཡིན་པས་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོར་གནས་ཀྱི། ཀུན་རྫོབ་རྣམ་འགྱུར་གྱི་ཚུལ་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ། ། འདིར་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཞེས་པའི་རྒྱས་བཤད་ལ། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་སོགས་ཟག་ མེད་ཀྱི་སྡེ་ཚན་ཉེར་གཅིག་གསུངས་པ་ཡིན་པས། གཞུང་གི་གནས་སྐབས་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་ ཉིད་སྐུ་དང་། རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ཞེས། དོན་ཚན་སོ་སོར་འབྱེད་པ་ནི་མདོ་དང་བསྟན་ བཅོས་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི། མཚན་དཔེ་མཐའ་ཡས་ པས་ཉེ་བར་བརྒྱན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་པ་ཅིག་ཆར་སྐོར་བ་པོ་ཡིན་ ལ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་པར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་རྒྱུན་མི་ འཆད་བར་འབྱུང་བ་རྣམས་ཏེ། མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་སྟོན་པ་སོགས་ལ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་པའི་ སྐུ་ཞེས་ཡོངས་སུ་གྲགས་སོ། །འདིར་ནི་དེ་ཙམ་ཞིག་རྣམ་པར་གཞག་མོད་ཀྱི། སྐུ་གསུམ་གྱི་ རང་བཞིན་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་པ་ལྟར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文： 見所斷者是一時斷除，修所斷者是逐漸斷除，功德也是逐漸圓滿。如說："此等瘟疫盡滅已，如經長時得喘息，一切遍行諸有情，圓滿成辦樂德眾，如江河入大海中，以最勝果勇猛之，彼等大乘菩薩眾，於一切中作所依。" 由次第修而相續修習，則各自相應的所斷顛倒習氣微細者逐漸得以清凈。剎那加行即是如是清凈習氣的果，與佛智大致相似，于第二剎那獲得圓滿佛果之道，無間加行與金剛喻定，即是從根本斷除無明習氣之地。 果法身的現證有四：三身與事業。其中，法性身是極為無垢、具二清凈的法界，是一切善妙功德法之自性、本質及行相。如是亦說："能仁法性身，無漏諸法性，獲得一切相，清凈彼自性，即是其性相。"彼等一切善妙功德法，因為勝義本初故而住于自性本質中，而非世俗轉變之相。 此中所說"無漏法"之廣釋，宣說菩提分等無漏品類二十一種，因此於此處，將法性身與證悟智慧法身份為兩個專案，並非經論之密意。 圓滿受用身是以無量相好莊嚴的智慧身，一時轉動無餘法輪。化身則是于無量世界中佛之化現相續不斷出現，示現十二事業等稱為殊勝化身而廣為人知。此處雖僅作如是安立，三身之自性如前已說。

།འཕྲིན་ལས་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ འཇུག་སྟེ། རང་གི་སྐལ་བ་དང་འཚམ་པར། མངོན་པར་མཐོང་བའི་བདེ་བ་དང་། ངེས་པར་ ལེགས་པའི་ཕན་པ་ལ་འགོད་ཅིང་། མཐར་ཐུག་གི་འཕྲིན་ལས་ནི་སངས་རྒྱས་རང་ཉིད་ཀྱི་གོ་ འཕང་ལ་འགོད་པའོ། །འོ་ན་མཚན་དཔེ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་ལོངས་སྤྲུལ་གྱི་སྐབས་ 17-535 སུ་བཤད་ཅིང་། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའམ་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྐབས་སུ་མེད་པས། རང་བཞིན་གྱི་ མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་མིན་ལ། དེ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བདེ་ གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ། མཚན་དཔེ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དོ་སྙམ་པ་དང་། རྒྱུད་ བླ་མ་ལས་ཀྱང་། གཟུགས་སྐུ་ལ་མཚན་གྱི་ཡོན་ཏན་སོ་གཉིས་དང་། ཆོས་སྐུ་ལ་སྟོབས་ སོགས་སོ་གཉིས་བཤད་པས་ཀྱང་ངོ་སྙམ་ན། ཡོན་ཏན་གྱི་སྡེ་ཚན་འདི་རྣམས་ནི། ཡང་དག་ པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པ་རིག་པ་བཞི་དང་། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང་། སྐུ་ དང་གསུང་གི་སྤྱོད་ལམ་བསྲུང་བ་མི་མངའ་བ་དང་། ལྷའི་མིག་དང་། རྣ་བ་དང་། སྐུ་ལ་ འཁྲུལ་བ་མི་མངའ་བ་དང་། གསུང་ཅ་ཅོ་མི་མངའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཀྱང་ སྐུའི་སྣང་བ་དང་གསུང་གི་སྣང་བ་མེད་ན་ཁུངས་སྟོངས་པར་འགྱུར་ལ། ཟད་པར་དང་ཟིལ་ གནོན་ལ་སོགས་པ་ཡང་། སྐུ་དང་འབྲེལ་པ་ལས་འབྱུང་གི། སྐུ་དང་གསུང་གི་སྣང་བ་མེད་ པའི་རིག་པ་རྣམ་པ་རྣམ་མེད་ལ་ཅི་ཞིག་འབྱུང་སྟེ། དེ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མཐོང་བ་པོ་མེད་པའི་ ཕྱིར་རོ།

我來為您完整翻譯這段藏文： 事業則遍及一切有情，隨其根機而安置於現前安樂與決定善之利益中，究竟事業是安置於佛陀自身之果位。 若問：相好等功德是在受用身與化身時說明，而在法性身或法身功德時未說，故非自性性相之功德，既非如此，則承許本性成就之如來藏具有相好極不應理。又《寶性論》中說色身具三十二相功德，法身具力等三十二德，由此亦可知。 若作是念，則此等功德品類，如正語、正業邊際、正命，如是生自在、四無礙解、四無畏、身語行護無失、天眼、天耳、身無錯亂、語無雜亂等功德，若無身之顯現與語之顯現則成無據，遍入與勝處等亦由與身相關而生，于無身語顯現之無相智慧中如何能生？因為無有見彼等境之見者故。

།སྐུའི་སྤྱོད་ལམ་བསྲུང་བ་མི་མངའ་བ་དང་། སྐུ་ལ་འཁྲུལ་བ་མི་མངའ་བ་དེ་དག ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཕྱིན། འཁྲུལ་བ་མེད་རྒྱུའི་སྐུ་དེ་དང་། བསྲུང་བ་མེད་རྒྱུའི་སྐུའི་སྤྱོད་ ལམ་དེ། ཞལ་ཕྱག་རྣམ་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཅན་མཚན་དཔེ་ཅན་གྱི་སྐུ་ལ་མི་འཇོག་ན། མཚན་དཔེ་སོགས་གང་ཡང་མེད་པའི་སྐུ་གཟུགས་འཇིམ་པའི་གོང་བུ་འདྲ་བ་ཞིག་ཡོད་དམ་ ཅི། ཅི་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སྐུ་ལུས་མེད་ན་ནི། དེ་ལ་འཁྲུལ་བ་ཡོད་མེད་ཀྱི་དཔྱད་གཞི་སྟོངས་ཏེ། གཞན་དུ་ན། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་གས་ཆག་མེད་པ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་དུ་མི་འཇོག སྐུ་དེ་གཟུགས་སྐུ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་ནི། ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ ཡོན་ཏན་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི་ཆོས་སྐུའི་ཅིའི་ཕྱིར་ཡིན་ཆོས་སྐུའི་ནུས་མཐུ་ལས་གྱུར་པས་སོ་ 17-536 སྙམ་ན་ནི། མཚན་དཔེ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་སྐུའི་མཐུ་ལས་མ་བྱུང་། དེས་ན་གང་དག་སངས་ རྒྱས་ཅི་མེད་ཅང་མེད་དུ་འདོད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་བྱ་བ་ཁ་མིག་གཅིག་མེད་ཀྱི། མི་སྐྱའི་ སྐབས་ཀྱི་རིག་པ་ཧོལ་ཐོམ་མེ་བ་འདི་ཀ་ཆོས་སྐུ་ཟད་མ་ཡིན་ཅིང་། འཐབ་བརྩོད་དང་འཁྲུག་ ལོང་དང་། ཉོ་ཚོང་དང་། ཞིང་ལས་དང་། ཟས་གོས་དང་། འཁྲིག་པའི་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་ དོན་དུ་གཉེར་བ། ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་རྟོག་གི་ལང་ལོང་འདི་ཀ་ཆོས་སྐུའི་རང་འོད་ཡིན་ལ། སྦྱིན་སོགས་དང་ལྷ་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་གནས་ལུགས་ལས་གོལ་བ་ཡིན་པས་སྒོམ་དུ་མི་ རུང་ངོ་། །ཞེས་སྐད་གསང་མཐོན་པོས་ལྟ་བ་མཐོ་མཐོ་མོར་སྒྲོག་པ་དེ་ནི། མཚན་དཔེ་ཅན་གྱི་ སྐུ་དང་། གསུང་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་དབྱངས་དང་། ཐུགས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ འཕྲིན་ལས་བླང་དོར་གྱི་གནས་རྣམས། རྣམ་རྟོག་ཙམ་དང་བློས་བྱས་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཆོག་ རྣམས་གཡས་ཆུང་དུ་ཕབ་ཅིང་། ཉོན་མོངས་རང་ག་མ་ཡར་བསྟོད་ནས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་ ཐག་གཅོད་པ་སྟེ། དགེ་ཆོས་སུན་འབྱིན་ཅིང་། མི་དགེ་བའི་ཞབས་ཏོག་བྱེད་པའི་བླ་མ་སྐྱེས་ ཆེན་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བྱུང་བ་འདི་རྣམས་ནི། གཞན་འཕྲུལ་བདག་པོའི་གཅན་པ་ཁོ་ནར་ངེས་ སོ། །ཡང་འདི་སྐད་ཅེས། ཡོན་ཏན་དེ་དག་ནི་ཆོས་སྐུ་དངོས་མ་ཡིན་གྱི། ཆོས་སྐུའི་ནུས་པ་ལ་ བརྟེན་ནས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདིར་སྨོས་སོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་བདེན་དགོས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ ཟད་པར་ལ་སོགས་པ་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྐུ་དངོས་ཏེ་ག་ལ་ཡིན་ཅེ་ན། ཆོས་ཀྱི་ སྐུའི་ཡོན་ཏན་ཀྱི་སྐུ་དང་། གསུང་དང་། ཞིང་ཁམས་དང་། མཚན་དཔེ་དང་། ཟད་པར་ཟིལ་ གནོན་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམས་ཀྱང་འཁྲུལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡང་དག་ པའི་ཡེ་ཤེས་ཉག་ཅིག་གོ །

我來為您完整直譯這段藏文： 身行無需守護及身無錯亂等這些若是法身功德，則無錯亂之身及無需守護之身行，若不安立於具有面臂相之影像具相好之身上，則豈有如泥團般任何相好等皆無之身形耶？倘若法身無有身體，則于彼無有錯亂與否之所觀察處，否則，兔角無裂損為何不立為法身功德？若彼身唯是色身，則彼等功德亦應成為其身行等功德，何故成為法身功德？若謂由法身威力所成，則相好何故不從法身力生？ 因此，有些人認為佛陀空無一物，以及認為所謂佛陀乃無眼無口，凡夫位時朦朧曖昧之覺知即是法身，而鬥爭紛爭、買賣、農耕、飲食衣著、淫慾受用等所追求，煩惱與分別妄念紛擾即是法身自光，佈施等及本尊修持等是偏離實相故不應修持。如是高聲宣說高高之見地者，即是將具相好之身、語法音聲韻、意遍知一切所知之智慧及取捨處所之事業，判定為僅是分別及唯是意造，而貶低諸殊勝，讚揚煩惱自然而決定為佛，即是破壞善法，承事不善之上師大士千萬億數出現，此等定是他化自在魔眾。 又說此言：彼等功德非是法身自體，因依法身力而生故此處說，此說應為真實，否則，遍入等為錯亂知故豈是法身自體？對此，法身功德之身、語、剎土、相好、遍入勝處等三摩地境界亦非錯亂，唯是真實智慧。

གདུལ་བྱ་གཞན་སྣང་དུ། ས་ཆུ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པ་ཡང་། ཀུན་ རྫོབ་བདེན་པ་ལ་བལྟོས་ཏེ་ནི་འཁྲུལ་སྣང་དུ་མི་འཇོག་སྟེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ལས་ངན་གྱི་ འབྲས་བུ་ནི་མ་འཁྲུལ་ལ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་འཁྲུལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ 17-537 ནི། འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གྱི་དབྱེ་བ་གོ་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ལས་སྣང་འདི་ཀུན་རྫོབ་ ཏུ་བདེན་ན་ནི། གདུལ་བྱའི་དོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཚེ། རི་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བ་སྤྱི་མཐུན་ གྱི་སྣང་ངོར་བརྟན་པར་གནས་པ་ཡང་མཐོང་བས་དེ་དག་བདེན་ཅིང་གཞན་དག་མི་བདེན་ ནོ། །ཞེས་དབྱེ་བ་ཅིའི་ཕྱིར་ནུས། དེ་ལྟ་བས་ན་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པ་ལ་དད་པ་མི་འདོར་ བ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། །ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ ། ད་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་དེ་དག་ཉིད། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་ མདོ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་དང་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ མཐུས་ཞེས་པ་ནས། གང་བ་མེད་པའོ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དྲི་བ་དྲི་ལན་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་སྤྱད་པ་ སྤྱོད་པར་འདོད་པ། ཞེས་པས་སེམས་བསྐྱེད་དང་། ཇི་ལྟར་བསླབ་པ་ཞེས་དྲིས་པ་ལ་འདི་ལྟར་ རྣམ་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ཞེས་གདམས་པས་ནི། གདམས་ངག་བསྟན་པ་དང་། རང་བཞིན་ གྱིས་སྟོང་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་བལྟའོ། །ཞེས་པས་ནི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་དམིགས་རྣམ་བསྟན་ པས་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། དམིགས་པ་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ། །བདེན་པའི་ རྟེན་ཅན་དེ་ཡི་ནི། །རྣམ་པ་མངོན་ཞེན་ལ་སོགས་འགོག །ཅེས་གསུངས་སོ། །གཟུགས་སྟོང་ པའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཆོས་དབྱིངས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་སོགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་དང་། མཚན་ཉིད་མེད་པ་སོགས་ཀྱིས་ སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཆེན་པོ་གསུམ་བསྟན་ཏོ། །བྲི་བ་མེད་ཅིང་གང་བ་ མེད་པ་ཞེས་པས། སྤང་བྱ་སྒྲིབ་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་དམིགས་ཤིང་། ཐོབ་བྱ་ལམ་དང་ཡོན་ ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་ནས། བྲི་གང་བསལ་བཞག་མེད་པར་རྟོགས་ཀྱང་ ཚོགས་གཉིས་རླབས་པོ་ཆེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྤྱོད་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ 17-538 སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པས། དབྱེ་བ་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ། འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ། ཚོགས་ ཀྱི་སྒྲུབ་པ། ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཤུགས་ལ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 于所化他現中，顯示地水等亦依世俗諦而不立為錯亂顯現，因為說凡夫惡業果非錯亂而聖者智慧境界是錯亂，乃是錯亂與非錯亂之分別顛倒故。若業顯此等於世俗中為真實，則于成為所化之利時，山河水等眾生共同顯現中安住堅固亦可見，故彼等為真實而其他不真實，為何能作此分別？是故不捨棄對佛及佛子之信仰極為重要。極為廣說已足。 今當將彼等現觀義，如此般若波羅蜜多心經之文句次第而配合。其中從"爾時以佛威力"至"無減無增"之間宣說一切相智，于問答時中"欲行甚深般若波羅蜜多行"句說發心，于"當如何學"之問"應如是觀"之教誡，即是顯示教誡，"應正觀為自性空"句即是以顯示加行道所緣行相而說順抉擇分。如是亦說："所緣無常等，依諦彼之相，遮遣現執著"等。由"色空"等顯示修行所依法界。是故由"一切法空性"等顯示修行所緣，由"無相"等顯示大斷等三大所為。由"無減無增"句，顯示所斷障礙自性不可得，而所得道及一切功德亦知如幻，雖證無減增遣立，然不斷修持二資糧廣大之修行，此中唯顯示修行體性，則分類鎧甲修行、趣入修行、資糧修行、出離修行之差別于言外顯示。

།དེ་ལྟར་ན་ རྣམ་མཁྱེན་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བཅུ་པོ་བསྟན་པས་མཚོན་བྱ་རྣམ་མཁྱེན་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དེར་མ་ཟད་ཟབ་མོའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ཤེར་ཕྱིན་བསྟན་པ་ཁོ་ནས་ ཀྱང་དོན་དམ་པའི་རྣམ་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ ལ་གཟུགས་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་རྣམས་རང་བཞིན་ མེད་པར་བསྟན་པ་འདིས་ནི། ལམ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པའི་ཡུལ་གསལ་བར་བསྟན་པས། དེ་ ལྟར་རྟོགས་པའི་ལམ་ཤེས་ཉིད་ངེས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དབྱེ་བའི་ཚིག་མི་གསལ་ཡང་ མཐོང་ལམ་དང་། སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་གཉིས་རྣམ་དག་དང་བཅས་པ་ཤུགས་ལ་བསྟན་པ་ཡིན་ ནོ། །མ་རིག་པ་མེད་སོགས་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ལུགས་འབྱུང་ལུགས་ཟློག་བཀག་པས་ ནི། དངོས་བསྟན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྣམས་གསལ་བར་བསྟན་པ་ ཡིན་ལ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་སྟོང་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཤུགས་ལ། ཉན་རང་ གི་གཞི་ཤེས་ཀྱང་འཕངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སོགས་ཀྱིས། རྣམ་ རྫོགས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་བསྟན་ཏེ། གཞི་ཤེས་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ནི། བདེན་ བཞི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་འདུས་ལ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་ པར་འདུས་སོ། །ཐོབ་པ་མེད་པ་དང་མ་ཐོབ་པ་མེད་པ་ཞེས་པས་ནི། མི་གནས་པའི་སྦྱོར་བ་ དངོས་སུ་བསྟན་ཅིང་། དེའི་ཁྱད་ཆོས་མི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་སོགས་ཤུགས་ལ་བསྟན་ལ། ཐོབ་ པ་ཞེས་པ་ཡོན་ཏན་དང་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཁོ་ན་ལ་འཆད་པ་ལྟར་ན། སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ པའི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ། དོན་ཚན་ཕྱི་མ་བཞི་ཡང་དོན་གྱིས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ཐོབ་ པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་ལ་བརྟེན་ཅིང་གནས་ཞེས་པ་ནི། མི་ 17-539 གནས་པའི་སྦྱོར་བའི་རྒྱུན་ཤིན་ཏུ་གོམས་ཤིང་བྱང་བ་ལ་གནས་པའི་དོན་ཏེ། རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བ་ དངོས་ཡིན་ལ། སྒྲིབ་པ་མེད་ཅིང་སྐྲག་པ་མེད་ཅེས་པས་མཐོང་སྒོམ་གྱི་རྩེ་སྦྱོར་གྱིས། སྤང་བྱ་ གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་སྤོང་ཚུལ་བསྟན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་མཐོང་བ་ལ་བསྒྲིབ་པའི་མཐོང་སྤངས་ མེད་ཅིང་། ཆོས་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་གནས་མི་ནུས་པར་སྐྲག་པའི་སྒོམ་སྤངས་མེད་དོ་ཞེས་དངོས་ སུ་བསྟན་ལ། རྩེ་སྦྱོར་གྱི་རྟགས་དང་། ལོག་སྒྲུབ་སྤོང་བ་རྣམས་ཀྱང་ཤུགས་ལ་འཕངས་སོ། ། ཕྱིན་ཅི་ལོགས་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་ཕྱིན་ཏོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 如是則由顯示錶征一切相智之十法而顯示所表一切相智，不僅如此，僅由顯示具足八種甚深相之般若波羅蜜多，亦明顯顯示勝義一切相智法身。由"于空性中無色"等顯示蘊處界諸法無自性，此即由明顯顯示道智所緣境，而必定顯示如是證悟之道智，雖分類之詞不明顯，然于言外顯示見道及修習修道二者並修凈。由遮無明等順逆十二緣起，即是明顯顯示顯義對治分基智之所緣行相，而由顯示雜染緣起為空性之言外，亦引生聲聞緣覺之基智。如是由"苦"等顯示圓滿加行之諸行相，基智道智之諸行相攝於離戲四諦行相中，一切相智之諸行相攝於智慧中。由"無得無未得"句直接顯示無住加行，並於言外顯示其特法無加行加行等，若如解釋"得"僅為功德及果之得，則學者不退轉眾等后四科亦由義顯示。"由無所得故，依止安住甚深般若波羅蜜多"者，即是安住于極其串習熟練無住加行相續之義，乃是頂加行之體，由"無障無怖"顯示見修頂加行斷除所斷能取所取分別之理，即直接顯示無遮蔽見所斷于見法性，無怖畏修所斷于不能唯住法性，亦于言外引生頂加行之相及斷除顛倒修持。從顛倒中極度超越而至涅槃究竟。

།ཞེས་པས་ མཐར་གྱིས་པའི་སྦྱོར་བ་བསྟན་ཏེ། བསླབ་པ་གསུམ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཉེན་པོར་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་། རྟག་པ་ལ་མི་རྟག་པར་འཛིན་པ་སོགས་ལོག་ལྟ་བཞིའི་གཉེན་པོར་རྗེས་ དྲན་དྲུག་དང་། མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཉེན་ པོར་བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དོན་ལ་སྒོམ་པ་དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཐར་གྱིས་པ་གསུངས་ ཏེ། སྤྱིར་མཐར་གྱིས་པའི་རྣམ་པ་ལ་ཚད་བཟུང་དུ་མེད་དེ། སྦྱོར་བ་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་ལས་འདི་རྣམ་པ་མང་མོད་ཀྱང་། ཆོས་བཅུ་གསུམ་གྱི་གྲངས་སུ་བཅད་པ་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཉེན་པོར་དགོངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་ཞེས་པས་ མཐར་གྱིས་པ་བསྟན་ཏོ། །དུས་གསུམ་དུ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ ཐམས་ཅད་གང་བསྒོམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས། དངོས་སུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་འགྱུར་བའི་ལམ་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ནི། སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་རྣམས་ནི་ཆོས་སྐུ་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྔགས་ཞེས་པ་མདོར་བསྟན་དང་། རིག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དང་། བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་པ་ལོངས་སྐུ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཁམས་སུ་མི་མཉམ་པ་ དང་མཉམ་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་སྐུ་གསུམ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་ 17-540 པ་ནི་འཕྲིན་ལས་ཏེ་ཆོས་སྐུའི་མཛད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་དེ་ནི། མཉམ་ གཞག་ཡེ་ཤེས་འཁྲུལ་བ་དང་བྲལ་བས་ཉམས་སུ་མྱོང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདེན་པར་གྲུབ་པ་ ཡིན་ལ། བརྫུན་པ་ཀུན་རྫོབ་འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་གདོད་ནས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། མི་བརྫུན་པ་སྟེ་བརྫུན་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྔགས་ཞེས་ པ་ནི། འཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཆོས་སྐུའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་རིགས་སྔགས་སོ། ཁ་ཅིག་སྔགས་ དོན་ལ། ལམ་ལྔ་དང་སྦྱོར་བ་ནི་སྐབས་འདིར་ཡང་བླང་སྟེ། ག་ཏེ་ནི་སོང་པ་སྟེ་ཚོགས་ལམ། ག་ཏེ་གཉིས་པ་ནི་སྦྱོར་ལམ། པ་ར་ག་ཏེ་ནི་མཐོང་ལམ་སྟེ། པ་ར་ཞེས་པ་མཆོག་སྟེ་འཇིག་ རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །པ་ར་སང་ག་ཏེ་ནི་དེ་བས་ཀྱང་ལྷག་པ་ ཡང་དག་པར་སོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་སྒོམ་ལམ་མོ། །བོ་དྷི་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ་འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 以此說明漸次加行，作為三學顛倒的對治，有六波羅蜜多；作為將無常執為常等四種邪見的對治，有六種隨念；作為將無常執為常等顛倒見的對治，宣說了修習二無我義的無實體性漸次。 一般而言，漸次的行相是無法確定數量的。雖然比前兩種加行的行相都多，但限定為十三法數，是因為考慮到要對治顛倒見的緣故。所謂"遠離顛倒"即是說明漸次。 三時等剎那加行，即是一切諸佛所依止修習、直接獲得佛果的般若波羅蜜多道，這就是剎那加行，是最後心智慧的異名。 咒語的功德即是法身及其事業。"般若波羅蜜多咒"是總說，"大明咒"是自性身，"無上咒"是報身，"等同不等同世間界"是化身，即三身；"能息滅一切苦"是事業，即法身的事業。 不變圓成的法身，因為是離迷亂的等持智慧所證得的緣故，是真實成就；因為從本來就解脫于虛妄世俗輪迴的一切法，所以是不虛妄，即非虛妄的含義。"般若波羅蜜多咒"是事業殊勝的法身同類真言。 有些人將咒義配合五道：第一個"揭諦"是已去，即資糧道；第二個"揭諦"是加行道；"波羅揭諦"是見道，因為"波羅"是殊勝，是出世間智慧的緣故；"波羅僧揭諦"是較之更殊勝的正等智慧，即修道；"菩提"是菩提，即果位圓滿佛地。

།ཞེས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་འགའ་ཞིག་གསུང་ངོ་། ། ད་ནི་ཤེར་ཕྱིན་སྙིང་པོའི་མདོ་འདིའི་དོན་གྱི་ཉིང་ཁུ་སྒོམ་རིམ་གྱི་ལག་ལེན་ཅུང་ཟད་ བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ལ་ཐོས་བསམ་ཅི་རིགས་པར་བྱའོ། །ཚེ་འདིར་མང་དུ་ཐོས་པ་ཁོ་ ན་མ་ལྕོགས་ན་ཡང་། གོང་དུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ལྟར་མདོ་སྡེ་དམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི། དངོས་ བསྟན་ཚིག་དོན་དང་འགྲེལ་པའི་གོ་བ་རྣམས་ལེགས་པར་རྟོགས་ཤིང་། ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་བློ་ལ་ གསལ་པོ་འབྱུང་བ་ཞིག་ངེས་པར་གལ་ཆེའོ། །ཁྱད་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་། སྙིང་རྗེ་ ཆེན་པོ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་དང་། ཆོས་ལ་ཡིད་ཆེས་ པ་དང་དད་པ་བརྟན་པོར་གྱུར་གྱི་བར་དུ་ཡང་ཡང་བསམ་པ་གལ་ཆེ་ན། དེའི་དོན་དུ་སྐྱེས་བུ་ གསུམ་གྱི་རིམ་པ་ལྟ་བུ་སྔོན་འགྲོར་བྱས་ན་ལེགས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ ཅིང་། འགྲུབ་ན་འཇུག་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་བླང་བར་བྱའོ། །སྤྱིར་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་ 17-541 གསུངས་པ་ལྟར། དམིགས་པའི་སེམས་དྲུག་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཅུ་གཅིག་དང་། སེམས་ གནས་པའི་ཐབས་དགུ་ལ་སོགས་པ་དགོས་ཀྱང་། འདིར་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་མདོ་ཙམ་ནི་འདི་ལྟ་ བུས་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོར་གནས་ཁང་གཙང་མར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་དང་ མདོ་སྡེ་འདིའི་གླེགས་བམ་བཞུགས་སུ་གསོལ། མཆོད་པ་ཇི་ལྟར་འོས་པ་བཤམས། ཁྲུས་ ལ་སོགས་པ་གཙང་སྦྲ་དང་ལྡན་པས། ཡན་ལག་བདུན་པ་དང་། སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་ བྱས་ཏེ། ལུས་རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་དང་ལྡན་པར་བྱ། སྣ་ནས་རླུང་ལན་གསུམ་བསལ། དབུགས་རང་བབས་སུ་བཞག་སྟེ། བདག་གང་ལ་བརྟེན་ནས་སྒོམ་ཞིང་སྒྲུབ་པ་ནི། ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ་འདིའོ། །ཞེས་ཡིད་ལ་དྲན་ཅིང་གཞན་གང་ལ་ཡང་ མ་ཡེངས་པར། འདི་ལྟར་བསམ་སྟེ། ཤཽ་ལོ་ཀ་ཉེར་ལྔའི་ཚད་ཙམ་འདི་ནི་ཤེར་ཕྱིན་སྙིང་པོའི་ མདོ་ཡིན་ནོ། །བདག་ནི་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་བོ་སྙམ་པ་དེ་ཉིད་ལན་བརྒྱ་ཙམ་ དྲན་པར་བྱས་ནས། བར་དེར་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་ཏེ། ཁམས་གསེང་ཞིང་། འཆག་པ་ ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་བདེ་བས་ངལ་གསོས་ལ། ཡང་སྔར་གྱི་ཚད་ཙམ་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 有一些勝者如是說。 現在要略說這般若心經的精要義理修習次第的實修方法。即是在佛教中如法受持清凈戒律后，對大乘經藏進行適當的聞思。 即使今生不能廣聞，如前所說，也必須要對此殊勝經典的直說文義和註釋的含義有清晰理解，在心中生起無有疑惑的明確認知。特別是對空性見解、大悲心和菩薩行，要獲得定解，對法生起堅固的信解和信心之前，反覆思維極為重要。為此，以三士道次第作為前行是很好的。然後發菩提心，如果可以的話也要受持入菩提心戒。 一般而言，如《經莊嚴論》所說，雖然需要六種所緣心、十一種作意、九種安住心的方便等，但此處要修持的法要精要略說如下：首先在清凈的房室中，安置佛像和此經典的經函，陳設適當的供品，具足沐浴等清凈，修持七支供和皈依發心，身體要具足毗盧遮那七法，從鼻孔呼氣三次，將氣息安住于自然狀態，思維"我所依止修持的是此般若波羅蜜多心經"，不散亂于其他任何事物，如是思維：這約二十五頌的篇幅是般若心經，我要依此成就佛果。如是憶念約百次後，期間迴向善根于菩提，然後放鬆休息，行走等做適合自己的事情，之後再如前修持。

། དེ་ལྟར་ཐུན་བཅུ་ཙམ་བྱས་པས་ཞག་གཅིག་ལ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ ལ། ཐུན་གྱི་ཚད་ཉི་གྲིབ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པ་ཅན་དུ་བྱས་ནས། གལ་ཏེ་ཁམས་དུབ་ན་ཉི་མ་ གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་དུ་ཐུན་ཐམས་ཅད་ནས་ཆ་ཕྲི་བའམ། ཐུན་འགའ་ཞིག་ཆ་ཕྲི་ བའམ། གང་མི་བདེ་བའི་ཐུན་འཇོག་པ་ལྟ་བུ་ཇི་ལྟར་འོས་པས་ངལ་གསོ། ཐོག་མའི་ཐུན་གྱི་ ཚད་ནི་རིང་ཐུང་རང་གི་བློ་དང་འཚམ་པར་སྦྱར་བས་རུང་སྟེ། དེ་ནས་ཅུང་ཟད་གོམས་ཤིང་ སྒོམ་པ་ལ་སྤྲོ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། ཐུན་ཅུང་ཟད་ཅུང་ཟད་བསྐྱེད་ཅིང་། ཡང་ཁམས་ལོག་ན་ཅུང་ ཟད་ཅུང་ཟད་ཕྲིའོ། །དེ་ལ་ཅུང་ཟད་གོམས་པ་ན། མདོ་སྡེ་འདི་ལ་ནི་དང་པོར་གླེང་གཞི་དང་། དེ་ནས་གླེང་བསླང་བ་དང་། དེ་ནས་ཟབ་མོ་བརྒྱད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་དང་། མཁས་པར་བྱ་བ་དྲུག་ 17-542 ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པ་དང་ཡི་རང་གི་བར་དུ་ཡོད་དོ། ། དོན་འདི་ནི་བདག་གི་བསྒོམ་བྱ་ཡིན་པ་སོགས་གོང་བཞིན་བསམ་སྟེ། འདི་དམིགས་པ་ ཐེབ་པའི་ཕྱིར། དམིགས་ཐེངས་རེ་ལ་སྔ་མ་ལས་ཡུན་གསུམ་བཞི་ཙམ་གྱིས་རིང་བར་འཇོག་ དགོས་ཏེ། ཐུན་རེའི་ནང་དུ་ལན་བཞི་བཅུ་འམ་ལྔ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདི་ ཡང་རིང་དུ་གོམས་ནས། ཐུན་སོ་སོའི་མགོར་སྔོན་བཞིན་བསྒོམས་ཏེ། དངོས་གཞིའི་སྐབས་ སུ། མདོ་འདི་ལས་བསྟན་པའི་ཟབ་མོ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། གཞན་ ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་གཞན་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བ་ འདི། རང་སེམས་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ཙམ་ལ་ཤར་བ་མ་གཏོགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ངོ་བོས་མེད་ པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་ཡང་ཡང་བསམས་ཤིང་། དེ་ལྟར་བསམ་པ་ལན་ཉེར་གཅིག་སོགས་སོང་ བ་ན། ཡང་སྔར་གྱི་དམིགས་པ་གཉིས་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བར་བྱས་ནས་དེ་འདྲ་ཉེར་གཅིག་ སྒོམ་པ་ལྟ་བུ་བྱའོ། །དེ་ལ་ཅུང་ཟད་གོམས་ན། མ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གཅིག་ གམ་གཉིས་སམ་མང་པོ་རང་གི་བློའི་འཁོབས་དང་བསྟུན་ནས་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཡང་བསྣོན་ ནོ། །ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གཞན་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སྟེང་ན་གནས་པ་འདི་ དང་འདི་དག་ཡིན་ལ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གདོད་མ་ནས་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་ སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅུང་ཟད་དྲན་པར་བྱས་ཏེ་འདུན་པ་ཤུགས་དྲག་པོ་སྦྱངས། དེ་བཞིན་དུ་ ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་རྟེན་འབྲེལ་དང་བདེན་བཞི་དང་། གནས་དང་གནས་མིན་ལ་ཡང་ སྦྱོར་དགོས་ཏེ། བློ་རྒྱ་ཆེ་ན་རིམ་ཅན་དུ་སྒོམ། རྒྱ་ཆུང་ན་དེ་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་བློ་ལ་ བདེ་ཞིང་གསལ་བ་ཅིག་སྒོམ་སྟེ། དེ་དག་ནི་སྔོན་འགྲོ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文： 如此修持約十座就是一天。意念會達到一千次。座次的時間以日影等來確定，如果身體疲憊，可以在一天或兩天或三天內減少所有座次的時長，或減少某些座次的時長，或放棄不適宜的座次，根據情況適當休息。初始座次的長短可以隨自己的心力而定，之後略有熟練並對修持生起歡喜時，可以稍稍延長座次，若身體不適則稍稍縮短。 對此略有熟練時，此經典首先有序言，然後是引言，之後是八種甚深空性、六種善巧及其功德，直至隨喜。 如前思維"此義是我的修持所緣"等，爲了能夠專注所緣，每次專注時要比之前長三四倍，在每座中修持四十次或五十次等。 在此長期熟練后，每座開始時如前修持，在正行時，思維此經所說具有八種甚深的空性即是：所謂自他器情諸法種種顯現，除了是迷亂心識的顯現之外，本性絲毫不存在。如是反覆思維，當如此思維達到二十一次等時，再以前述兩種所緣作為前行間隔，如是修持二十一次等。對此略有熟練后，再加上憶念無生等一個或兩個或多個理由，隨自己的心力而定。 又如是，所謂蘊即是安住于自他器情之上的這些法，彼等一切本來未成立，略微憶念離一多等理由后修持強烈的勝解。如是也要運用於界、處、緣起、四諦、處非處等，若心力廣大則次第修持，若心力狹小則從中選擇任何一個令心安適明晰者修持。這些是前行趣入次第。

། ད་ནི་དངོས་གཞི་ལ། ཡན་ལག་བདུན་པ་ནས། མདོ་དོན་བསམ་པའི་བར་ཚར་གཅིག་ སོང་ནས། རང་གཞན་སྣོད་བཅུད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་སྒྱུ་མ་ལྟ་ 17-543 བུ་ཡིན། ཡང་དག་པར་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་གྲུབ་བོ། །གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པ་ཅུང་ཟད་ གཅིག་དྲན་པར་བྱས་ནས་ངེས་ཤེས་ཀྱང་བསྐྱེད། དེ་ལྟར་རང་གཞན་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་སྟེང་དུ་བསྙམས་པའི་ཚེ། གང་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལ་ཆེ་རེ་མཉམ་པར་གཞག ཚུལ་དེས་ བདེན་མེད་དུ་བསམ་པ་དང་། ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པ་དང་། ངང་ལ་འཇོག་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ ཡང་ཡང་བསྐྱར་ཏེ། བཅུ་འམ་ཉེར་གཅིག་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་སོང་བ་ན། ཡང་ མདོ་དོན་དྲན་པ་སྔོན་དུས་སོང་པས་དམིགས་པ་ཉེར་གཅིག་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། །དེ་དག་གི་ བར་བར་དུ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་འདིའི་ཕན་ཡོན་དང་། གསུང་བ་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ དྲན་ནས། སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་སྤྱི་དང་། དགོས་སུ་འདི་ལ་མོས་གུས་དུང་ངེ་བ་རེ་བསྒོམ། སེམས་ཅན་འཁྲུལ་བ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ལྷང་བ་རེ་ཡང་གསལ་བཏབ། དེ་ལྟར་གནད་དུ་འགྲོ་ བར་བྱུང་ན། ཞག་བདུན་བདུན་ཙམ་རེ་ནས། བསམ་མེད་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དེ་ཅུང་ ཟད་ཅུང་ཟད་རེ་ཡུན་རིང་དུ་བཏང་། དེ་ཡང་མི་རྟོག་པའི་བློ་ངོ་ན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པ་ དེ་འཆར་གྱི་འདུག་ན་དེ་ཡུན་རིང་དུ་གཏོང་བ་ཡིན་གྱི། ཤེས་པ་མི་གསལ་བ་མུན་མུན་པར་ ཡོང་ན། ཤེས་པ་བཟོ་མེད་དུ་བཞག་ཀྱང་མི་ཕན་པས། གནད་སྔ་མ་གཉིས་ལ་ཤུགས་བསྐྱེད་ པ་གལ་ཆེ། དེ་དག་གི་སྐབས་སུ་སྒོམ་ཐུན་ཡུན་རིང་པོར་ཐུབ་ན་ཐུན་མཚམས་སུ་ངལ་གསོ་ ཞིང་། ཆོས་སྤྱོད་ཀྱི་རིམ་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་རེ་བྱས་པས་ཆོག་ལ། ཐུན་ཡུན་ཐུང་ངུ་ལས་མི་བྱེད་ ན། ཐུན་མཚམས་ཀྱི་ཆོས་སྤྱོད་གལ་ཆེ་སྟེ། དེ་ལ་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱིར་ཆོས་སྤྱོད་སྒོ་ ཐམས་ཅད་ནས་ཡིན་ཀྱང་། ཁྱད་པར་མདོ་སྡེ་འདི་ཉིད་ཡི་གེར་འབྲི་བ་དང་། འདིའི་གླེགས་ བམ་ལ་མཆོད་པ་དང་། གླེགས་བམ་ཀློག་པ་དང་། ཁ་ཏོན་དུ་བྱེད་པ་དང་། མདོའི་དོན་འཆད་ པའམ། ཉན་པའམ། བསམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་གོམས་ནས། སེམས་གནས་པར་ དགུའི་རིམ་པས་སྟོང་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་གནས་དང་། རང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། 17-544 ཁྱད་པར་ཡང་ཡང་བཙལ་བས་ཆ་ཤས་ཙམ་གྱི་ལྷག་མཐོང་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ངེས་ པ་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་སོགས་སྤྱི་དང་འདྲའོ།

現在講正行。從七支供開始到思維經義完成一遍后，思維一切自他器情及輪迴涅槃如此顯現皆如幻化，實際上絲毫未成立。略微憶念離一多等一些理由後生起定解。如是平等觀照一切自他顯現時，于彼一切未成立之上作大等持。以此方式思維無實、生起定解、安住其中這三者反覆修持，完成十次或二十一次等適量后，再以憶念經義作為前行修持二十一次等所緣。 在其間隔中憶念此般若經的功德和說法者佛陀的功德，對佛陀、一般正法以及特別是此經生起懇切敬信而修持。對迷亂的眾生也要生起強烈悲心。如是成為要訣時，每七天左右，可以稍稍延長無念等持的時間。而且，若在無分別智慧境界中顯現無所是處的狀態，則延長其時間；若心識不清明而昏昧，則即便安置無為的心識也無益，因此加強前二要訣至關重要。在這些時候，若能夠長時間修持禪修座次則在座間休息，稍作法行次第即可；若只能修持短暫座次，則座間法行很重要。其中座間行為雖然總的來說是一切法行門類，但特別是書寫此經、供養經函、閱讀經函、誦持、講說經義或聽聞或思維等。 對這些熟練后，以九住心次第對空性所緣修止，並通過反覆尋求自心之本性及特徵而依止少分勝觀，從而獲得空性定解等，與一般相同。

།དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ངང་ ནས་སེམས་ཀྱི་གསལ་སྣང་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀྱི་གཟུགས་ན་ཚོགས་འབྱུང་སྟེ། གཙོ་བོར་མི་རྟོག་པའི་སྟོབས་ལས་འབྱུང་གི། དཔྱད་པའི་སྐབས་སུ་འབྱུང་བ་ནི་ཉུང་ངོ་། །དེ་ནི་ སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་དང་། རང་བཞིན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པའི་རྟགས་ སུ་ངོ་སྤྲད་པར་བྱའོ། །སྒོམ་ཚུལ་གནད་ཀྱི་སྙིང་པོ་དེ་ལྟར་བཟུང་ནས། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་ བཞིའམ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བསམ་གཏན་བཞིའམ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་ ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པས་རུང་ཞིང་། དངོས་གཞིའི་སྐབས་སུ་ དཔྱད་མཐར་མི་རྟོག་པར་འཇོག་པ་དང་། ཐོག་མའི་དུས་སུ་དཔྱད་པ་བྱེད་ཅིང་ཕྱིས་མི་རྟོག་ པ་ཁོ་ནར་འཇོག་པ་དང་། ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ཀྱང་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་དང་། སྔགས་ ཀྱི་ཐེག་པ་དང་གོ་མཐུན་དུ་སྒྲུབ་ཚུལ་སོགས། ཐམས་ཅད་ཀྱང་གང་ཟག་སོ་སོའི་བློ་དང་ བསྟུན་ན་ལེགས་པར་འགྱུར་བ་ཤ་སྟག་གོ །ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་མདོ་སྡེ་འདི། །རང་བློའི་སྟོབས་ དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད། །ཧ་ཅང་མང་ན་རྟོགས་དཀར་འགྱུར། །དཀའ་འགྲེལ་ཚུལ་དུ་མདོ་ཙམ་ བཀྲོལ། །དགེ་བ་འདི་ཡིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད། །སངས་རྒྱས་རྟག་པའི་གོ་འཕངས་ཐོབ་ གྱུར། །དེ་སྲིད་དུ་ཡང་ལེགས་བཤད་མང་པོས། །ཕན་བདེ་ཕྱོགས་ཀུན་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཅིག ། ཅེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་འགྲེལ་པ། སྔོན་མེད་ ལེགས་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་། རྒྱལ་ཁམས་པ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐས་སྦྱར་བའོ།

讓我為您將這段藏文直譯成簡體中文： 那時從自性不成立的狀態中，心的明顯顯現以及三昧境界中各種色相生起，這主要是從無分別力而生起，在觀察時生起的則很少。應當將此指認為心的自性光明以及自性具一切相的標誌。如是把握修行方法的關要后，可以適當地結合瑜伽四地，或大乘不共四禪，或瑜伽五地等來解說，且在正行時觀察后安住無分別，或最初時作觀察而後唯一安住無分別，或從最初即入無分別，或與密乘相順的修行方法等，這一切若隨順各別補特伽羅的根機則都將成為善妙。 對此極為甚深的經典， 隨自智力而作解說， 若過於廣則難領悟， 故以難釋方式略解。 以此善業愿諸眾生， 獲得佛陀常住果位， 乃至其時以諸善說， 利樂遍滿一切方所。 此《薄伽梵母般若波羅蜜多心經釋·前所未有善說》亦由遊方者達納那他所造。

། མདོ་འདི་ལ་དྲི་མེད་བཤེས་གཉེན་གྱི་འགྲེལ་པ་རྒྱ་འགྲེལ་ཡིན་ངེས་བསྟན་པ་སྔ་དར་ལ་ འགྱུར་བ་དེ་དང་། དེ་ལ་འགྲེལ་བཤད་རྔོག་ལོ་ཆེན་པོས་མཛད་པ་དང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་ འགྲེལ་ཀླགས་ཆོག་མ། ཨར་བྱང་ཆུབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཛད་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་རིག་ 17-545 རལ་གྱི་ཚིག་ཉུང་ལ་དོན་བཟང་བའི་འགྲེལ་ཆུང་ཞིག་དང་། རོང་སྟོན་ཤཱཀྱ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་ འགྲེལ་པ་དང་། མཁས་པའི་གཙུག་རྒྱན་ཤཱཀྱ་མཆོག་ལྡན་གྱི་འགྲེལ་པ་དང་། བསྟན་འགྱུར་ དུ་ཆུག་པ་ལ། ཇོ་བོ་རྗེས་མཛད་ཟེར་བའི་འགྲེལ་པ་ལེགས་པོ་ཞིག་དང་། ཛྙཱ་ན་མི་ཏྲིས་མཛད་ ཟེར་བ་དང་། པྲ་ཤཱསྟ་སྱ་ནས་མཛད་ཟེར་བ་དང་། མཧཱ་ཛ་ནས་མཛད་ཟེར་བ་རྣམས་ཀྱང་སྣང་ ངོ་། །ཕྱི་མ་འདིས་གཞན་སྟོང་གི་ཚུལ་དུ་ཡང་འགྲེལ་ཞིང་། དེ་དག་ཕལ་ཆེར་བཤད་སྒྲོས་དྲི་ མེད་བཤེས་གཉེན་གྱི་འགྲེལ་ཆེན་དང་ཕྱོགས་མཐུན་རུང་ངོ་། །གང་ལྟར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ དཔྱད་གཞིར་གྱུར་པའི་འགྲེལ་པ་དེ་དག་མཐོང་ཞིང་། གཞན་ཡང་རྩེ་ཐང་འབུམ་རམ་པའི་ཊཱི་ ཀ་སོགས་བློ་གསར་བའི་རྣམ་རྟོག་འགའ་རེ་དང་། བལ་པོ་ཨ་སུའི་ངག་སྒྲོས་བསྟན་འགྱུར་ དུ་ཆུད་པ་ཅིག་དང་། ལྕེ་སྒོམ་རྫོང་པས་མཛད་པ་དང་། གཞན་ཡང་བར་སྐབས་སུ་བྱུང་བའི་ ཕྱག་རྫོགས་ཞི་བྱེད་ཀྱི་ལུགས་སུ་བཀྲལ་བ་སུས་བྱས་མི་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་དང་། དངོས་གྲུབ་ དཔལ་འབར་བས་རང་གི་ཡོན་ཏན་སྒྲོག་པ་ཁོ་ནར་ལྷུར་བླངས་པའི་ཊིཀ་ཆུང་སོགས་ཕྱིས་ བྱུང་གི་སྟོན་སྒོམ་དུ་འདོད་པ་སྣ་ཚོགས་པས་སྦྱར་བའི་འགྲེལ་པ་ཤོབ་ཐག་ཅན་འད་འུད་མང་ པོ་ཡང་སྣང་ངོ་། །འདིར་ནི་བི་མ་ལའི་བཞེད་པ་སོགས་སུ་བཀོད་པ་མ་གཏོགས་གཞན་དེ་ དག་གང་གི་ཡང་རྗེས་སུ་མ་འབྲངས་པར། རང་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་བཤད་པའོ། །འོ་ན་པཎྜི་ ཏ་དང་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་དང་། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་བྱས་ཟིན་ པའི་ཕྱིར། ཁྱོད་ཀྱིས་འདིར་རྣམ་བཤད་བྱེད་མི་དགོས་ལ། དེ་དག་དང་བཤད་སྒྲོས་མི་མཐུན་ པར་བྱེད་པ་ཡང་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆེན་པོ་དག་གི་གསུང་ལ་གྲས་བཏོད་པ་ནི་སྨྲ་ཁམ་ཧ་ ཅང་ཆེས་སོ་སྙམ་ན། སྤྱིར་གཞན་ལ་ཕན་པའི་རྒྱུར་ཁོ་བོས་རྣམ་བཤད་བྱེད་དགོས་པ་མ་ཡིན་ པ་དང་། དེ་དག་བས་བདག་ཅག་བློ་གྲོས་ཀྱི་སྟོབས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང་། དེ་ དག་གི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ། བདག་ཅག་གི་ཆར་ཡང་ 17-546 སྐྲུན་པ་ནུས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་བདེན་ནོ། །འོན་ཀྱང་རང་གི་བློ་གྲོས་གོམས་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་ དང་། ཆེས་ཆེ་བ་དག་གིས་ནི་གཞུང་ཕྲ་མོ་དག་ལ་ཆེ་ཐང་དུ་མ་མཛད་པ་ཡང་སྣང་ཞིང་། བློ་ གྲོས་ཆུང་བས་ཀྱང་བསྒྲིམས་པ་ན། བློ་ཆེན་དག་གིས་མ་རྙེད་པའི་ལེགས་བཤད་ཅི་རིགས་པ་ རྙེད་པ་ཡང་སྲིད་པ་ནི་ཡིན་ནོ།

我來為您直譯這段藏文： 此經有無垢友的釋論，確定是漢譯的註釋在前弘期已譯出，以及對此有繞格大譯師所造的疏釋，這二者的意趣解釋《可讀本》由阿讓覺智所作，以及薄伽梵日智所作的文字簡短而義理優良的小注，與榮敦釋迦勝幢的註釋，與智者之冠釋迦最勝的註釋。在譯經院收錄的有據說是至尊所作的一部優良註釋，據說是智友所作的，據說是勝軍所作的，據說是摩訶耆那所作的諸註釋也可見。其中後者也以他空的方式作了解釋，而這些大多數的說法傳承與無垢友的大疏相順。無論如何，見到了這些成為諸智者觀察基礎的註釋，以及其他如則塘班智達的疏鈔等一些新學者的分別念，和尼泊爾阿蘇的口傳被收入譯經院的一部，以及列貢容巴所作的，還有其間出現的大手印、大圓滿、寂行派的方式解釋的作者不詳的各種註釋，以及成就吉祥光唯一致力于宣揚自己功德的小疏等後來出現的，被認為是教授和修行的各種人所造的註釋中有許多誇大其詞的不實之說也可見。此處除了作為毗摩羅的意趣等之外，未隨順那些任何一種，而是以自己的智力解說的。 那麼，由於已有諸班智達和大譯師以及持三藏教法自在者們作了解釋，因此你在此不需作詳釋，而與那些說法傳承不相順合也是不應當的，因為對諸大德的教言挑剔過錯就是言論太過狂妄了，如果這樣想的話，一般而言，我作詳釋對他人作為利益的因雖不是必要的，我們的智慧力也不是比他們更為殊勝的，我們連他們福德、智慧和戒律資糧的些許也無力比擬，這是事實。然而，爲了熟習自己的智慧而作，且也可見最為偉大者們對細小論典未作過分重視，而智慧微小者若努力也可能會找到一些大智者未發現的善說。

།དེ་དང་གི་ཡོན་ཏན་ལ་མཆོག་ཏུ་གུས་པ་དང་། སྐུ་དྲིན་དྲན་པ་ ནི་ཡོད་མོད་ཀྱང་། དེ་དག་དེས་བཤད་པ་གང་ལ་གནོད་བྱེད་གསལ་བར་མཐོང་བ་དང་། དེ་ དག་གིས་མ་བཤད་པ་དག་ལ་ཡང་རྟགས་དང་རྒྱུ་མཚན་ཚད་མ་མཐོང་བའི་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ པའི་ཚེ། རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་ཟློག་པར་མ་ནུས་ཏེ་འདི་ཙམ་ཞིག་སྨྲ་བ་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཡང་མེད་ དོ། །བདག་ཅག་འཕགས་པའི་བློ་ཅན་མ་ཡིན་པས་འཁྲུལ་བར་སྨྲས་སུ་ཟིན་ཀྱང་འོས་ཡིན་ ཅིང་། ཕྱོགས་འཛིན་ཙམ་གྱི་ཆགས་སྡང་མ་ཡིན་པར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་ནོར་བར་ཤེས་ན་ནི། ཁོ་ བོ་ཅག་གི་བཤད་པ་འདི་ཡང་ཅི་བདེར་སྤོངས་ཤིག་དང་། བདག་གི་ཁྲོ་བ་དང་འཁོན་པའི་ སེམས་བསྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཅི་སྟེ་ལུང་རིགས་གསལ་ཞིང་ངེས་པ་ཡོད་ན་ཁོ་བོས་ཀྱང་ལེན་ པར་བགྱིའོ།

我來為您直譯這段藏文： 雖然對他們的功德極為恭敬且銘記恩德，但當見到明顯的證據能破除他們所說的某些內容，以及對他們未說的內容也看到了量度的標誌和理由而生起定解時，任何因緣也無法阻止，說這些並無任何過錯。我們不是具有聖者智慧者，即便說錯了也是情有可原的，若知道確實錯誤而非僅僅因為執著而有貪嗔的話，你們可以隨意捨棄我的這個解釋，我也不會生起憤怒和怨恨之心，如果有明確而確定的教證和理證，我也會接受。

།སྟོད་ལུངས་རྒྱ་དམར་བ་ཆེན་པོའི་ཞལ་ན་རེ། མ་རབས་མཐོ་སར་ཕྱིན་པ་དག ། གཞན་གྱིས་བྱས་ལ་བསྐྱོར་འབྱིན་བཞིན། །དམ་པའི་ལེགས་བཤད་སྤངས་ནས་ནི། །གཞན་ དུ་རྣམ་འཇོག་མི་རིགས་མོད། །རྣམ་དག་ཡིད་ཆེས་མ་སྐྱེས་པས། །དབང་མེད་རྣམ་དཔྱོད་འདི་ ལྟར་རིག །ཅེས་དང་། རྗེ་བཙུན་དམ་པ་མཁས་རྣམས་ཀྱི། །བཞེད་དང་མི་མཐུན་མང་བཤད་ ཀྱང་། །བྲམ་ཟེ་གཙང་སྦྲ་ཀུན་སྤྱོད་བཞིན། །རྣམ་དཔྱོད་རྟོག་གེ་པ་ཡི་ཚུལ། །དེས་ན་མཁས་ རྣམས་མི་མཉེས་མེད། །བླ་མ་དག་གི་དྲིན་ཡིན་མོད། །རང་གི་སྦྱང་བའི་ཁྱད་ལས་ཀྱང་། །རྣམ་ དཔྱོད་རྟོག་གེ་སེམས་ལ་ཤར། །དཀྱུས་ས་བསྟན་པའི་རྟ་བཞིན་དུ། །རྟོག་དཔྱོད་ཡུལ་ལ་ཁ་ མི་ཐུབ། །གཞུང་མང་གྱུར་ཀྱང་རང་དབང་མེད། །སྐྱེ་བོ་བློ་ཡིན་ནོར་ལྡན་རྣམས། །ཕྱོགས་ འཛིན་སྤངས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་དཔྱོད། །སྐལ་ལྡན་འདི་ལ་དགའ་མཆོག་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ 17-547 ལྟར་བདག་ཀྱང་སྨྲ་སྟེ། བླུན་པོའི་དད་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པས། །དམ་པ་སྔ་མའི་གསུངས་རྗེས་ སུ། །འབྲང་ན་ཤིན་ཏུ་བརླིང་མོད་ཀྱི། །བློ་གྲོས་ཆུང་ཡང་གནོད་བྱེད་དང་། །སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་ མཐོང་བའི་ཚེ། །སྨྲ་བ་པོ་དེ་ཆེས་བཟང་ཡང་། །འགལ་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་མ་འདོད། །ཡང་ སྨྲས་པ། ཞེ་སྡང་ཁྲོ་བས་སྨྲས་ན་ཡང་། །དམ་པ་རྣམས་ནི་བཟོད་མཛད་ན། །གུས་པའི་སེམས་ ནི་མ་བཏང་བས། །མི་དགྱེས་པར་ནི་ཅི་ལ་འགྱུར། །དངོས་དང་བརྒྱུད་པའི་སློབ་མ་ལ། །གང་ གི་བློ་གྲོས་མཆོག་སྐྱེས་པ། །འདི་ཡང་དེ་དེའི་དྲིན་ཡིན་ཅེས། །གུས་པའི་ཚུལ་ནི་ཉམས་པ་ མེད། །རྒྱལ་པོའི་རྒྱལ་པོའི་བློན་པོ་སོགས། །སྟོབས་དང་བསོད་ནམས་བློ་ཆེ་ཡང་། །དེ་དག་ རྣམས་ཀྱིས་མ་གོ་བ། །ཞིང་པ་བླུན་པོས་རིག་པའང་ཡོད། །དེ་བཞིན་བདག་གིས་འདིར་ཡང་ སྟེ། །སྔོན་མེད་ལེགས་བཤད་གསར་བའི་འཕྲེང་། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་མགུལ་རྒྱན་དུ། །བྱིན་ པ་འདི་ལ་ཡི་རང་བྱོས། །ཞེས་པའང་སྨྲས་ཏེ་རྣམ་པར་བཤད་པ་འདི་གཅིག་པུར་མ་ཟད། བདག་ཅག་གིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ལ་གོ་དགོས་སོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ འདི་སྐད་དུ། ཁྱེད་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བར་མ་གྱུར་ཅིག ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བཤད་པའི་ལེགས་ བཤད་མང་དུ་སྨྲས་སོ་བྱ་བ་འདུག་ན། ཁྱེད་ཀྱི་སྨྲ་བ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན། སྔོན་གཞན་སུས་ ཀྱང་མ་བཤད་པའི་ལེགས་བཤད་ནི་གང་ཡིན། དེ་ཡང་སྟོན་དགོས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། སྤྱིར་དམ་པ་སྔ་མ་དག་གིས་གཏན་ནས་མ་བཤད་པའི་ལེགས་བཤད་ཁོ་བོ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ ཏེ། དེ་འདྲ་བ་ནི་ཡོད་ཀྱང་ངོ་མཚར་མི་ཆེའོ།

我來為您直譯這段藏文： 上堂嘉瑪巴大師說道："下等人登上高位時，如同附和他人所為一般，捨棄聖者的善說，不應另作安立。因未生起清凈信心，不由自主地如此知曉智慧。"又說："雖說了許多與尊貴聖者智者們的意趣不相符的話，如同婆羅門清凈行為一般，是具有智慧論理者的方式。因此智者們並非不歡喜，雖是上師們的恩德，也因自己的修學特點，智慧論理於心中顯現。如同被牽著的馬一般，對於思維觀察之境無法自主。雖有眾多典籍也無自主。有智慧且具財者們，以離於執著的心來觀察。具緣者對此生起最勝歡喜。" 如此所說，我也說道："愚者一邊偏執的信心，追隨往昔聖者的教言，雖然極為穩重，但智慧雖小，當見到能破與能立的量時，即使說者極為賢善，也不願隨順相違。" 又說："即便以嗔恨憤怒而說，若諸聖者能忍，因未捨棄恭敬心，何以會不歡喜？對直接與間接的弟子，誰的智慧生起最勝，這也是他們的恩德，恭敬的方式未有損減。國王中的國王的大臣等，雖有力量福德與大智，然彼等未能了知之事，愚鈍農夫也有能知曉。如是於此我也，前所未有的新善說之鬘，作為智者們的項飾，對此請生歡喜。" 這樣說了，不僅是這一個解釋，我們所造的一切論著都應當如此理解。又有人這樣說："你們不要說妄語，你們說'說了許多大德們未說的善說'，在你們所說的這些當中，往昔他人從未說過的善說是什麼？也應當指出。"對此回答說：一般而言，我並沒有往昔聖者們完全未說過的善說，即便有這樣的，也不是很稀奇。

། འོན་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་སྙིང་པོའི་མདོ་འདིའི་སྟེང་དུ། བརྗོད་བྱའི་དོན་ཟབ་མོ་འདི་དང་འདི་ ཡོད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་ན། མདོ་འདིའི་འགྲེལ་བྱེད་སྔར་བྱུང་དག་གིས་མ་བཤད་པ་ནི་མང་དུ་ ཡོད་དོ། །དེ་ལ་ཐོག་མར་འདི་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་པར་བསྟོད་པ་ནི། ཤེར་སྙིང་གི་དོན་འགྲེལ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འདུག་པ་ལ། སྔོན་ཆད་དེ་ 17-548 ལྟར་ཡིན་པའི་ཁ་སྐད་ཙམ་ཡང་མི་སྣང་མོད། འདིར་བསྟོད་པ་དེས་མདོ་འདིའི་དོན་ལེགས་ པར་བཤད་དེ་བཀྲལ་བ་ནི་ཤེར་སྙིང་གི་འགྲེལ་པ་སྔོན་ཆད་བྱུང་བ་སུ་ལ་ཡང་མེད་ཅིང་ངོ་ མཚར་སྨད་དུ་བྱུང་བའི་ལེགས་བཤད་དང་པོའོ། །བསྡུས་དོན་གྱི་གནས་སྐབས་སུ། གཟུགས་ སྟོང་པའོ་ཞེས་སོགས་ཟབ་མོའི་མཚན་ཉིད་བརྒྱད་པོ་གནས་ལུགས་སྤྲོས་བྲལ་དམིགས་པའི་ ཡུལ་གཏན་ལ་འབེབས་བྱེད་དུ་འཆད་པ་དང་ཟབ་མོ་བརྒྱད་པོ་སྟོང་ཉིད་གསུམ་དང་སྦྱར་ ཏེ་འཆད་པ་ནི་གཉིས་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད་ཅེས་སོགས་མཁས་པར་བྱ་བའི་ དངོས་པོ་དྲུག་དང་སྦྱར་ཏེ། གནས་ལུགས་དེ་སྒོམ་པའི་ཚུལ་དང་སྦྱོར་བ་ནི་གསུམ་པའོ། །དེ་ ལྟ་བས་ན་ཞེས་སོགས་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱིས། ས་ལམ་གི་རིམ་ པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་ཚུལ་འཆད་པ་ནི་བཞི་པའོ། །ཡང་ཤུགས་བསྟན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སྟོང་ པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད་ཅེས་པ་ནས་ཕན་ཡོན་གྱི་བར་གྱིས། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་རྣམ་པ་བཅུའི་ གཉེན་པོར། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྒྱས་པ་བསྟན་པའི་ཚུལ་དུ་འཆད་པ་ནི་ལྔ་པའོ། །མདོ་ ཚིག་དུམ་བུ་བརྒྱད་དུ་བྱས་ནས། དངོས་པོ་བརྒྱད་འཆད་པར་སྦྱར་བ་ན། ཤིན་ཏུ་གསལ་ཞིང་ འགྲིགས་པར་བྱུང་བ་འདི་ནི་དྲུག་པའོ། །འདི་ནི་རིགས་པ་དང་ཡང་མཐུན་ཏེ། སྤྲོས་བྲལ་ གྱི་སྟོང་ཉིད་ཙམ་སྟོན་པས། མདོ་རྒྱས་པའི་སྙིང་པའི་དོན་འདུས་པའི་ཕྱིར་སྙིང་པོར་འཇོག་ ན་ནི། སུམ་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་སྙིང་པོར་མི་འགྱུར། ཚིག་ཉུང་ བ་ཁོ་ནས་སྙིང་པོར་འགྱུར་ན་ནི། འདི་བས་ཀྱང་ཡི་གེ་གཅིག་མ་ཉུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སྙིང་པོ་ ཐ་སྙད་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྦྱོར། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མངོན་རྟོགས་ལམ་རིམ་གྱི་གཙོ་ བོ་དེ། དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་རིམ་པ་འདི་ཡིན་ན། སྦས་དོན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་དེ་འདྲ་མི་སྟོན་ན་ནི། མདོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོའི་སྒྲས་བརྗོད་པ་ཡང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ཡན་ལག་ཙམ་གྱི་མདོ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་གྱི་ལུས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡང་ཡིན་ 17-549 ལ། རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་དོར་བའི་ཕྱིར་སྙིང་པོའོ།

我來為您直譯這段藏文： 然而，當在這部《般若波羅蜜多心經》之上，指出此深奧義理確實存在時，在此經的諸多先前註釋者中未說明的內容有很多。其中首先是這樣的：聖龍樹所造的《出世間贊》，是《心經》的特殊義釋，但在往昔連這樣的說法都未曾出現。此處以該讚頌善說解釋此經義，是先前所有《心經》註釋中都未有的稀有善說，這是第一。在總義時，將"色即是空"等八種甚深相，解釋為抉擇離戲實相所緣境，並將八種甚深配合三空性來解釋，這是第二。將"于空性中無色"等與六種應善巧事相配合，結合實相修習之法，這是第三。以"是故"等顯示如是修習的諸種利益，解釋道果次第于相續中生起的方式，這是第四。又依隱說的方式，從"于空性中無色"直至利益之間，作為破除十種我見的對治，解釋為廣說人無我的方式，這是第五。將經文分為八段，配合解釋八事，極為明晰且相契，這是第六。這也符合正理，若僅顯示離戲空性，即攝集廣經心要義理而立為心要，那麼《三百頌》等為何不成為般若波羅蜜多心要？若僅由文詞簡短而成為心要，則較此更不少一字，為何不對彼安立心要之名？若般若波羅蜜多現觀道次第的主要內容是這八事的次第，而不以隱義方式顯示如此，則以一切經的心要之名稱說，也將成無義。因此，這不僅是般若波羅蜜多的支分經，也是義理體系圓滿，且因捨棄差別支分，故為心要。

།ཡང་སེམས་བསྐྱེད་དང་གདམས་ངག་ ལ་སོགས་པ་ཉམས་ལེན་སྒྲུབ་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་གྲངས་བཅོ་བརྒྱད། ཚིག་དོན་ལ་ཤིན་ཏུ་ གསལ་བར་འབྱོར་བར་བཤད་དེ། འདི་ཡང་སྔོན་མེད་པའི་ལེགས་བཤད་བདུན་པའོ། །མདོ་ འདིས་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གམ་བཅོ་བརྒྱད་ཚིག་ཟུར་གྱིས་གསལ་བར་ཐོན་པའི་ཚུལ་དང་ སྒོམ་པ་རྣམ་གཡེང་གི་རྣམ་རྟོག་བཅུའི་གཉེན་པོར་འཆད་པ་འདི་ཡང་སྔོན་མེད་པའི་ལེགས་ པར་བཤད་པ་བརྒྱད་པའོ། །འདིར་དངོས་བསྟན་དང་སྦས་དོན་གཉིས་ཀ་འཆད་པ་ལས་ཐུན་ མོང་རྣམས་ཆབས་གཅིག་ཏུ་འཆད་པ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྣམས་དངོས་བསྟན་ལ་སྦས་ དོན་མ་འདྲེས་ཤིང་། དངོས་བསྟན་དང་སྦས་དོན་དམིགས་ཕྱེད་པར་འཆད་པ་འདི་ཡང་སྔོན་ མེད་པའི་ལེགས་པར་བཤད་པ་སྟེ་དགུ་པའོ། །གླེང་བསླང་བའི་སྐབས་སུ། ཕུང་ལྔ་སྟོང་པར་ སྒོམ་པ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་སུ་བཤད་པས། ཤེར་ཕྱིན་དངོས་དང་སྟོང་ཀྱང་མི་ གཅིག་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་གཟུགས་སོགས་ཞེས་སོགས་དང་། བྲི་གང་མེད་པའི་ ཚིག་དང་། སྟོང་ཉིད་ཁྱད་གཞིར་བྱས་ནས་འདུས་བྱས་བཀག་པ་དང་། བདེན་པར་ཤེས་པར་ བྱ་སྟེ། ཞེས་པ་སྟེ་ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་ལྔས། དབུ་མའི་མཐར་ཐུག་གཞན་སྟོང་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ དོན་གསལ་བར་འཆད་པ་འདི་ནི་བཅུ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ཚན་ལས་ཕྱེ་བའི་སྔོན་ མེད་ལེགས་བཤད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་མང་པོར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་དགེ་ལེགས་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རབ་ཏུ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་པའང་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོས་འཕྲོས་ དོན་དུ་བརྗོད་པའོ།

我來為您直譯這段藏文： 又將發心和教授等十八種修行實踐的差別義，以極為明晰的方式解釋詞義，這也是前所未有的第七種善說。此經以詞句明顯表達十六空性或十八空性的方式，並解釋為對治十種修行散亂分別唸的對治，這也是前所未有的第八種善說。此處解釋顯義和隱義二者時，共同的內容一併解釋，而不共的內容則于顯義中不混雜隱義，並能明確區分顯義和隱義來解釋，這也是前所未有的第九種善說。在引論部分，解釋五蘊空性修習為趣入般若波羅蜜多的方便，由此證成般若波羅蜜多自體與空性雖然不一；以及"空性色等"等文句，"無所減"之文句，以空性為所別法而遮遣有為法，以及"應當真實了知"等五種特殊文句，明顯解釋了中觀究竟他空大中觀的意義，這是第十。從這些內容中細分出的前所未有的善說特點有許多。因此，這能使圓滿的善妙極為增長。這也是功德藏隨順所說。

།དགེ་ལེགས་འཕེལ། ༀ་སྭ་སྟི། དོན་དམ་འོད་གསལ་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་འཁོར་འདས་ཀུན་ཁྱབ་ལས། ། འཇམ་དབྱངས་གཞོན་ནུ་ཟུར་ཕུད་ལྔ་པ་བླ་མའི་ཚུལ་འཆང་བ། །ཀུན་མཁྱེན་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐ་ རྒྱལ་བསྟན་མདོ་སྔགས་ཡོངས་ཀྱི་བདག །ལྷ་དང་བཅས་པའི་འགྲོ་བའི་གཙུག་གིས་རྒྱན་ 17-550 དུ་བཀུར། །ཉིད་ཀྱི་མདོ་འགྲེལ་སྔོན་མེད་ལེགས་བཤད་ཀྱིས། །མཐའ་བྲལ་བྱམས་ཀླུའི་ དགོངས་དོན་འགལ་མེད་དུ། །གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་ལུང་རིགས་ཡང་དག་གིས། །མདོ་དོན་ མཐར་ཐུག་གཞན་སྟོང་དབུ་མར་བསྒྲུབས། །བསྟན་བཅོས་ཁྱད་འཕགས་འཛམ་གླིང་སྤྱི་ནོར་ འདི། །གཅིག་ལས་དུ་མ་འབྱུང་བའི་འཕྲུལ་གྱི་གཞི། །ཆོས་སྦྱིན་འཛད་མེད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ལ་ འགྲན། །ཆིག་སྟོང་དགུ་བརྒྱ་གོ་དྲུག་ཟླ་ཚེས་ལ། །སྔོན་བསགས་ལྡན་པའི་ངག་དབང་ཚུལ་ ལྡན་གྱིས། །ལྷག་བསམ་དག་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་ཟླ་བྲལ་མཐུས། །བསྟན་འགྲོའི་དོན་དུ་ དམིགས་ནས་ཡོན་སྦྱར་བས། །ཡིག་ཚོགས་ཟད་མེད་སྤར་གྱི་ཕྱི་མོ་བསྐྲུན། །ལེགས་བྱས་ འདིས་མཚོན་རྒྱལ་སྲས་རབ་དཀར་མཛོད། །གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་པའི་རྣམ་དཀར་བསོད་ ནམས་ཀྱིས། །བསྟན་འཛིན་ཡོངས་ཀྱི་སྐུ་ཚེ་འདུ་བྱེད་བརྟན། །ཆབས་ཅིག་རྒྱལ་བསྟན་ རྫོགས་ལྡན་དར་ཞིང་རྒྱས། །འགྲོ་མང་བདེ་སྐྱིད་དབྱར་གྱི་ཆུ་གཏེར་བཞིན། །སྦྱིན་བདག་ཕྱི་ ནང་གསང་བའི་བར་ཆད་བྲལ། །བསྟན་འཛིན་སྡེ་རྒྱས་ཐུགས་མཐུན་འདུལ་ཁྲིམས་གཙང་། ། ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་བརྩོན་པ་ལྷོད་མེད་ཤོག །ད་ལྟའི་ལུས་བསྐྱེད་མ་རྒན་ཀ་མའི་གཙོས། ། མཁའ་ཁྱབ་མར་གྱུར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་། །འཛོམས་པ་བདེ་འཛོམས་འཇིགས་ ལོ་སྤུ་ལོ་དང་། །བཀྲ་ཤིས་ཕུན་ཚོགས་དང་ནི་ནོར་བུ་དཔལ། །དགྲ་བླ་བྱིས་པ་ཚེ་འདས་ཚེ་ ལྡན་སོགས། །རབ་དཀར་འདིས་མཚོན་སྐྱེ་འཕགས་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །འཁོར་བའི་སྡིག་ རྒྱུན་ཀུན་ཆད་མངོན་མཐོའི་རྟེན། །ཐོབ་ནས་མདོ་སྔགས་ཉམས་རྟོགས་སྐྱེ་བར་ཤོག །རྟེན་ འདི་གང་ན་བཞུགས་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ། །དུས་འཁྲུགས་ཀུན་ཞི་ཆབ་སྲིད་བརྟན་པ་དང་། །ལོ་ ཕྱུགས་ཀུན་ལེགས་ཚེ་རིང་ནད་མེད་ཀྱི། །བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ནམ་ཡང་ཉམས་མེད་ཤོག །དེ་ ལྟར་སྨོན་དོན་ཇི་བཞིན་འགྲུབ་པའི་གཉེན། །དོན་དམ་མཆོག་གསུམ་གནས་ལུགས་ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས། །གདོད་ནས་བཞུགས་པ་དུས་གསུམ་རྒྱལ་ཀུན་གཤིས། །ནམ་ཡང་རེས་འཇོག་ 17-551 མེད་པར་མྱུར་མངོན་ཤོག །ཅེས་སྐྱེས་ཐོབ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་ལམ་ བསླབ་པ་གསུམ་དང་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱིས་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པས་རང་དོན་ ཚོགས་གཉིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་། གཞན་དོན་དུ་འཆད་རྩོད་རྩོམ་གསུམ་དང་དབང་ ལུང་གདམས་ངག་མ་ལུས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མདོ་སྔགས་གཞུང་ལུགས་རབ་འབྱམས་སྨྲ་བ་ ལ་མགྲིན་པ་གཟེངས་སུ་མཐོ་བ་དང་།

我來為您直譯這段藏文： 善妙增盛！ 嗡 吉祥！從勝義光明法界智慧遍及輪涅一切中，文殊童子五髻髻具上師相，遍知塔拉那他是顯密一切佛教之主，為天眾及眾生頂嚴飾所敬。以您前所未有的經論善說，無偏離地以正確教理證成彌勒龍樹意趣無違，不依他力而以正確教證，證成了經義究竟他空中觀。此殊勝論著為閻浮提共同財富，是一生多的方便基礎，堪與無盡法施之流相競。於一千九百九十六年月日，具往昔積累的阿旺持律者，以無與倫比的清凈增上意樂力，為利教法眾生而供養資財，印製了無盡文集的版模。以此善行為表徵的清凈菩薩藏，由總集一切白業功德，愿持教者壽命行住堅固，同時愿佛教圓滿興盛廣大，眾生眾多安樂如夏日水藏，施主遠離外內密三障礙，持教僧眾增長心意調順律儀清凈，聞思修行精進無懈怠。以現今所生身的老母迦瑪為首，遍及虛空一切轉為母親的眾生，以及佐巴德佐、吉洛普洛、札西彭措以及諾布華、扎拉以巴、亡者持壽等，以此等清凈為表徵的凡聖福德，愿斷盡輪迴一切罪流獲得善趣身，從而生起顯密證悟。於此所依所安住處，愿時亂悉平息政權堅固，年豐畜旺長壽無病的美好時世永不衰退。如是所愿成就之緣，勝義三寶實相法界，本來安住三世諸佛本性，愿無有間斷速得顯現。如是生得功德圓滿具足，以道三學及聞思修三圓滿斷證故而圓滿自利二資糧，為利他而以講辯著三及灌頂、傳承、教授無餘依止而於顯密教法廣說善巧具勝威望。

གཞན་དོན་དུ་འཆད་རྩོད་རྩོམ་གསུམ་དང་དབང་ ལུང་གདམས་ངག་མ་ལུས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མདོ་སྔགས་གཞུང་ལུགས་རབ་འབྱམས་སྨྲ་བ་ ལ་མགྲིན་པ་གཟེངས་སུ་མཐོ་བ་དང་། ཁྱད་པར་མདོ་དོན་མཐར་ཐུག་གཞན་སྟོང་དབུ་མ་ ཆེན་པོའི་ལྟ་བའི་རྐང་བྱས་ཏེ། སྔགས་གསར་རྒྱུད་ཀྱི་གསང་སྔགས་བསྟན་པའི་མངའ་བདག་ ཆེན་པོར་བཞུགས་ཤིང་། མཚན་བརྗོད་པར་དཀའ་བ་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སླད་དུ་མཚན་ནས་ སྨོས་ན་རྗེ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐའམ། ཇོ་ནང་རྗེ་བཙུན་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོ་ཞེས་མཚན་གྱི་སྙན་པ་སྲིད་ འདིར་ལྷའི་རྔ་བོ་ཆེ་ལྟར་གྲགས་ཤིང་། མཚན་གྱི་ཟེགས་མའི་ཆ་ཤས་ཙམ་འགྲོ་ཀུན་གྱི་རྣ་ བར་ལྷུང་བས་ཀྱང་། ངན་འགྲོའི་ལས་ཀྱི་དཔུང་བསྙིལ་ཞིང་བདེ་སྐྱིད་མ་ལུས་པ་སྟེར་བས། སྙིགས་དུས་སུ་ངེས་གསང་གི་རྒྱལ་བསྟན་སླར་ཡང་སྐྱོང་བར་དགོངས་ཏེ། བསམ་བཞིན་དུ་ སྐུ་སྐྱེས་གཞོན་ནུའི་ཚུལ་དུ་བྱོན་པ་གང་གིས་མཛད་པའི་ཤེས་རབ་སྙིང་པོའི་འགྲེལ་པ་སྔོན་ མེད་ལེགས་བཤད་ཅེས་བྱ་བའི་ཤིང་པར་ཨར་ཡས་ཚུལ་ལྡན་གྱིས་བཞེངས་སྐབས་སུ་སྤར་ བྱང་སྨོན་ཚིག་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ཉམས་མྱོང་སྐྲུན་བྱེད་འདི་རབ་བྱུང་བཅུ་བདུན་པའི་ མེ་བྱིའི་ལོའམ་འཛིན་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཧོར་ཟླ་དྲུག་པ་ཆུ་སྟོད་ཚེས་དགུ་གཟའ་ལྷག་པ་སྐར་ མ་ས་གའི་སྐབས་རྣམ་དཀར་གང་བསགས་འབུམ་འགྱུར་དུ་འགྲོ་བའི་དུས་ཆེན་ཉིན་མཐའ་ ལེགས་པར་གྲུབ་སྐབས་ཆུ་སྐྱེས་སྣ་ཚོགས་བཞད་པ་ཆུ་མཚོ་རྐང་འཐུང་རབ་ཏུ་རྒྱས་ཤིང་སྨན་ སྣའི་མྱུ་གུའི་དྲི་ངད་སྣ་ཚོགས་ལྡང་བ་དང་། བྱ་ཚོགས་མཛེས་པའི་སྐད་སྙན་སྣ་ཚོགས་པས་ མཆོག་གསུམ་ལ་མཆོད་པའི་རྣམ་འགྱུར་ངོམ་པ་དང་། ཕྱི་ནང་གི་མཐུན་རྐྱེན་ལེགས་ཚོགས་ མ་ལུས་པ་འབྱུང་བའི་སྐབས་སུ་ཁོང་གི་དུད་ཚང་གི་བཅའ་ལག་ཡུལ་སྲོལ་ལྟར་རྣམ་དཀར་ 17-552 དུ་གཙང་དག་བྱས་རྗེས་སུ་རྒྱུ་རྫས་ཕྲན་ཚེགས་ཙམ་ལྷག་ཡོད་པས་དེ་ལུགས་ལྟར་ཡོན་སྦྱར་ བྱས་ཏེ། ཉིད་ཀྱིས་བསྐུལ་བ་ལྟར་བློ་བཟང་ཆོས་འཕེལ་པས་གཙང་ཆེན་འདུ་ཁང་ཕོ་བྲང་ དམར་ལྡིང་མའི་ནང་དུ་དགེ་འདུན་པ་བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་དང་ལྔ་བཅུ་ཙམ་གྱིས་ཕུར་བའི་སྒྲུབ་ ཆེན་འདོན་ཞོར་དུ་བྲིས་པ་དགེ་ལེགས་འཕེལ། སརྦ་མངྒ་ལཾ། པར་འདི་འཛམ་ཐང་བསམ་ འགྲུབ་གླིང་ན་བཞུགས། གསལ་བཤད། ཐེངས་དང་པོའི་པར་བསྐྲུན་སྐབས་མ་དཔེ་ནི་རྟག་བརྟན་པར་མ་དང་འཛམ་ཐང་པར་མ་གཉིས་ལ་གཏུག་ པ་དེ། ད་ལན་ཡང་ཐེངས་གཉིས་པར་གོང་གི་དཔེ་གཉིས་དང་བསྡུར་ཏེ་ཐུབ་གསུང་གཉིས་ཀྱིས་གཅིག་ཞུས། ཁམ་པོས་མིག་དེད་བྱས་ཡོད ༢༠༡༧ ༣ ༡༤ ལ།།

為利他而以講辯著三及灌頂、傳承、教言無餘依止，而於顯密教法廣說善巧具勝威望。特別是以經義究竟他空大中觀見為根本，安住為新密續密咒教法的大主尊，因意義廣大難以稱呼其名，若從名號而言，即尊者塔拉那他，或覺囊至尊貢嘎寧波，其名聲猶如此世天鼓般響徹，僅聞其名號之微塵分落入眾生耳中，亦能摧毀惡趣業力並賜予一切安樂。 為于濁世再次護持密意佛教而發願，故意化現童子之相而來。由他所作《般若心經註釋前所未有善說》木版時，阿雅持律者建立之際，此版記愿文即"實相證悟經驗生起"，于第十七勝生火鼠年，即執持年稱之藏曆六月水牯月初九水星噶嘎星宿時，一切所積白業增萬倍之吉祥日圓滿完成之際，百花綻放、水池河流極其豐盈，藥草新芽散發各種芬芳，眾鳥以各種美妙聲音展現供養三寶之姿態，內外順緣善聚無餘生起之時，依當地習俗將其戶物清凈后，以餘下的些微財物供養，如其所請，由洛桑卻培于藏大集會殿紅頂宮內，于百餘五十僧眾舉行橛大修時所寫。善妙增盛！一切吉祥！此版存於占塘桑珠林。 說明：第一次刊印時參考了達丹版和占塘版二者，今次第二次亦對照上述二版，圖噶桑二人校對。康布目視校對於2017年3月14日。

ཁམ་པོས་མིག་དེད་བྱས་ཡོད ༢༠༡༧ ༣ ༡༤ ལ།།

康布目視校對於2017年3月14日。 (這是一段日期記錄，我已直譯成中文。其中的藏文日期已轉換為對應的公曆日期形式。如果您需要更多幫助或有任何其他藏文需要翻譯，請隨時告訴我。)