sonamgragpa0101_如來藏經註釋明論.g2.0f
雄滇·頌囊扎巴大師教言集JZSD1དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་མདོའི་འགྲེལ་བ་སྙིང་པོ་རབ་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 1-4 ༄༅། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་མདོའི་འགྲེལ་བ་སྙིང་པོ་རབ་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་མདོའི་འགྲེལ་བ་ སྙིང་པོ་རབ་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །ན་མོ་བུདྡྷཱ་དྷརྨ་སཾ་གྷཱ་ཡ། གང་ཞིག་རྟོགས་པས་ཐུབ་དབང་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ ཆེན་པོ་འདི་བརྙེས་ཤིང་། །རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་གྲུབ་ནས་བཀའ་རྣམས་ཀུན་ལས་ ལེགས་གསུངས་པ། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་གདོད་ནས་རྣམ་པར་ དག །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་དེ་ཉིད་སྟོན་མཛད་ཆོས་རྗེ་བླ་མའི་ཞབས་ལ་འདུད། །ཆོས་ཀྱི་ གཙོ་བོ་སྙིང་པོའི་དོན་འདི་ལ། །མཁས་པ་རྣམས་ལའང་འཁྲུལ་པ་མཐོང་གྱུར་ན། །བླུན་པོ་ རྣམས་ལ་ལྟ་ཡང་ཅི་ཞིག་སྨོས། །དེ་ཕྱིར་སྙིང་པོའི་མདོ་འགྲེལ་བདག་གིས་བརྩམ། ། འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ལྷད་མ་ཞུགས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་སྙིང་པོའི་མདོ་ འཆད་པ་ལ་གསུམ། དང་པོ་མདོ་ཡི་མཚན་དོན་བཤད་པ། བར་དུ་མདོ་ཉིད་རྒྱས་པར་བསྟན་ པ། ཐ་མ་བོད་དུ་གང་གིས་བསྒྱུར་ཚུལ་ལོ། ། ༄། །མདོ་ཡི་མཚན་དོན་བཤད་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་མདོ་ཡི་མཚན་གང་ཡིན་པ་ལ་བཞིའི་དང་པོ་མཚན་བསྒྱུར་ ཞིང་བཤད་པ་ནི། རྒྱ་གར་གྱི་སྐད་རིགས་བཞི་ལས་སཾསྐྲི་ཏའི་སྐད་དུ། ཨཱརྱ་བོད་ཀྱི་སྐད་དུ་ འཕགས་པ། ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ། གརྦྷ་སྙིང་པོ། ནཱ་མ་ཞེས་བྱ་བ། མ་ཧཱ་ཡ་ན་ ཐེག་པ་ཆེན་པོ། སཱུ་ཏྲ་མདོ། ཞེས་པར་བསྒྱུར་ནས་བཤད་ན། སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་ལས་རིང་དུ་ 1-5 སོང་བས་འཕགས་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ། སྐབས་འདིར་ དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་རང་གིས་རང་རྟོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་པོའི་ ཚུལ་དུ་བཞུགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟེ། མིང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བས་ཞེས་བྱ་ བའོ། །ཐེག་པ་གསུམ་ལས་འདི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཡིན་པས་ཐེག་པ་ཆེན་ པོའོ། །སྙིང་པོ་དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། བརྗོད་བྱ་དེ་སྟོན་པའི་མདོ་ཞེས་པ་ ཚིག་ཉུང་ངུར་བྱས་པའི་དོན་ཏེ། བརྗོད་བྱའི་དོན་ཉུང་ངུར་བྱས་པ་ནི་མིན་ནོ། ། གཉིས་པ་མཚན་ཅི་ལས་བཏགས་ཚུལ་ནི། བརྗོད་བྱའི་དོན་ལས་བཏགས་ཏེ། དེ་བཞིན་ ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་པོར་བཞུགས་ཚུལ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་མཚན་བཏགས་པའི་དགོས་པ་ནི། མཚན་ཙམ་བཏགས་པས་མཚན་དེས་མདོ་ འདི་གོ་བ་དང་། རྒྱ་སྐད་སྨོས་པས་ཆོས་ཁུངས་བཙུན་པ་དང་། བོད་སྐད་སྨོས་པས་བོད་ཀྱིས་ རྟོགས་སླ་བ་དང་གཉིས་ཀ་སྨོས་པས་སྒྲ་བསྒྱུར་གྱི་ཚུལ་ཅུང་ཟད་ཤེས་པ་དང་། མགོར་སྨོས་ པས་གླེགས་བམ་བ
【現代漢語翻譯】 雄滇·頌囊扎巴大師教言集JZSD1《如來藏經》釋——名為《精要明鑑》 《如來藏經》釋——名為《精要明鑑》 《如來藏經》釋——名為《精要明鑑》 頂禮佛法僧！ 諸佛以證悟而獲得大菩提，成就自他二利，所說之語皆為善說。 遍佈一切眾生的如來藏，其法性本自清凈。 頂禮法界與開示此理之法王上師！ 此乃佛法之精要，然智者亦有迷途之時，愚者又何足道哉？ 是故我將著述此《如來藏經》之釋。 在此，我將講解世尊所說，未受雜染且極其深奧之《精要經》。分為三部分：首先，解釋經名之含義；其次，詳細闡述經文字身；最後，說明此經在藏地的翻譯情況。 解釋經名之含義 首先，解釋經名。分為兩部分，第一部分是經名的翻譯和解釋。在四種印度語言中，于梵語（藏文：སཾསྐྲི་ཏའི་སྐད་དུ།）中為：『阿雅』（藏文，梵文天城體：आर्य，梵文羅馬擬音：ārya，漢語字面意思：聖），藏語中為『འཕགས་པ』（漢語：聖）。『達塔噶達』（藏文，梵文天城體：तथागत，梵文羅馬擬音：tathāgata，漢語字面意思：如來），藏語中為『དེ་བཞིན་གཤེགས་པ』（漢語：如來）。『噶爾巴』（藏文，梵文天城體：गर्भ，梵文羅馬擬音：garbha，漢語字面意思：藏），藏語中為『སྙིང་པོ』（漢語：精要）。『納瑪』（藏文，梵文天城體：नाम，梵文羅馬擬音：nāma，漢語字面意思：名），藏語中為『ཞེས་བྱ་བ』（漢語：名為）。『瑪哈亞那』（藏文，梵文天城體：महायान，梵文羅馬擬音：mahāyāna，漢語字面意思：大乘），藏語中為『ཐེག་པ་ཆེན་པོ』（漢語：大乘）。『蘇 Sutra』（藏文，梵文天城體：सूत्र，梵文羅馬擬音：sūtra，漢語字面意思：經），藏語中為『མདོ』（漢語：經）。翻譯並解釋為：遠離罪惡和不善，故為『聖』。證悟真如，故為『如來』。此處之『真如』，乃指自證。真如以精要之形式存在於一切法中，故為『如來藏』。『ཞེས་བྱ་བ』（漢語：名為）意為『名為』。在三乘之中，此為通往大涅槃之路，故為『大乘』。證悟此精要，即為大乘。經，意為用簡短的語言表達所要表達的意義，但並非指所表達的內容很少。 第二，經名是如何命名的？ 是根據所表達的內容來命名的，因為它揭示了真如以精要的形式存在於一切法中的方式。 第三，命名此經的必要性是什麼？ 僅僅命名，就能通過這個名稱理解這部經；使用梵語，可以確立佛法的根源；使用藏語，藏族人更容易理解；同時使用兩種語言，可以略微瞭解翻譯的規則；在開頭提及，是爲了方便查閱經書。
【English Translation】 Teachings of Master Khyenchen Sonam Drakpa JZSD1: Commentary on the Tathāgatagarbha Sūtra - Named 'Essence of Clear Light' Commentary on the Tathāgatagarbha Sūtra - Named 'Essence of Clear Light' Commentary on the Tathāgatagarbha Sūtra - Named 'Essence of Clear Light' Homage to the Buddha, Dharma, and Sangha! The Victorious Ones attained great enlightenment through realization, accomplishing both their own and others' benefit, and their words are perfectly spoken from all teachings. The Tathāgatagarbha, pervading all beings, is primordially pure in its nature. I bow to the feet of the Dharma Lord Lama, who reveals the Dharmadhatu and its essence. Even among the wise, there is confusion regarding the meaning of this essential Dharma. What need is there to speak of the foolish? Therefore, I will compose this commentary on the Essence Sūtra. Here, I will explain the profound Essence Sūtra, the unadulterated word of the Bhagavan. It is divided into three parts: First, explaining the meaning of the title of the Sūtra; second, elaborating on the Sūtra itself; and third, describing how it was translated into Tibetan. Explanation of the Meaning of the Title First, explaining the title. This has two parts. The first is translating and explaining the title. In the four Indian languages, in Sanskrit (藏文：སཾསྐྲི་ཏའི་སྐད་དུ།) it is: 'Ārya' (藏文，梵文天城體：आर्य，梵文羅馬擬音：ārya，漢語字面意思：Noble), in Tibetan it is 'འཕགས་པ' (Noble). 'Tathāgata' (藏文，梵文天城體：तथागत，梵文羅馬擬音：tathāgata，漢語字面意思：Thus Gone), in Tibetan it is 'དེ་བཞིན་གཤེགས་པ' (Thus Gone). 'Garbha' (藏文，梵文天城體：गर्भ，梵文羅馬擬音：garbha，漢語字面意思：Womb), in Tibetan it is 'སྙིང་པོ' (Essence). 'Nāma' (藏文，梵文天城體：नाम，梵文羅馬擬音：nāma，漢語字面意思：Name), in Tibetan it is 'ཞེས་བྱ་བ' (Named). 'Mahāyāna' (藏文，梵文天城體：महायान，梵文羅馬擬音：mahāyāna，漢語字面意思：Great Vehicle), in Tibetan it is 'ཐེག་པ་ཆེན་པོ' (Great Vehicle). 'Sūtra' (藏文，梵文天城體：सूत्र，梵文羅馬擬音：sūtra，漢語字面意思：Thread), in Tibetan it is 'མདོ' (Sūtra). Translated and explained: 'Noble' because it is far from sin and negativity. 'Tathāgata' because it realizes Suchness. Here, 'Suchness' refers to self-realization. 'Tathāgatagarbha' because Suchness dwells as the essence in all dharmas. 'ཞེས་བྱ་བ' (Named) means 'named'. Among the three vehicles, this is the path to great Nirvana, hence 'Great Vehicle'. Realizing this essence is the Great Vehicle. 'Sūtra' means expressing the meaning to be expressed in concise words, but it does not mean that the content expressed is small. Second, how was the title named? It is named according to the content expressed, because it reveals how Suchness dwells as the essence in all dharmas. Third, what is the necessity of naming this Sūtra? Merely naming it allows one to understand this Sūtra through the name; using Sanskrit establishes the source of the Dharma; using Tibetan makes it easier for Tibetans to understand; using both languages allows one to understand the rules of translation to some extent; mentioning it at the beginning facilitates consulting the text.
ཙལ་སླ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་མཁས་པ་རྣམས་ལ་གྲགས་སོ། ། བཞི་པ་ཕྱོགས་གང་དུ་གཏོགས་ཚུལ་ནི། ཐུབ་པའི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་མདོ་རྒྱུད་ གཉིས་སུ་འདུ་བ་ལས། འདི་མདོའི་ཕྱོགས་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བཀའ་འཁོར་ལོ་གསུམ་དུ་ གསུངས་པ་ལས་འདི་ནི་བཀའ་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ ལོར་གཏོགས་ཏེ། ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་སྙིང་པོ་དང་དྲི་མའི་ཚུལ་གསལ་བར་བསྟན་ པས་སོ། ། གཉིས་པ་འདོད་ལྷ་ལ་ཕྱག་བྱ་བ་ནི། སྤངས་པ་དང་རྟོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མངའ་ བ་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་ལ་སེམས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ ལ་སྒོ་གསུམ་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། 1-6 ༄། །བར་དུ་མདོ་ཉིད་རྒྱས་པར་བསྟན་པ། གཉིས་པ་མདོ་ཉིད་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལ་བཞི། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔས་གླེང་གཞི་ བཤད་པ། དཔེ་དོན་དགུས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བཤད་པ། མདོ་འདི་ལ་གུས་པའི་ཕན་ཡོན་ བཤད་པ། བཤད་པ་ལ་འཁོར་གྱིས་མངོན་པར་བསྟོད་པའོ། ། ༈ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔས་གླེང་གཞི་བཤད་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས་གླེང་གཞི་དཔེ། གླེང་བསླང་བའོ། ། ༈ གླེང་གཞི་དཔེ། དང་པོ་ལ་ལྔའི་དང་པོ་དམ་ཆོས་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་མདོ་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་འདི་སྐད་སྡུད་པ་པོ་ཕྱག་ ན་རྡོ་རྗེ་འམ་མིང་གཞན་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་བདག་གིས་དངོས་སུ་རྣ་བའི་རྣམ་ཤེས་ ཀྱིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་པ་སྟེ། འདི་སྐད་ཅེས་པ་མདོ་འདིའི་གཞུང་མ་ལུས་པ་ལ་ སྙེག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཕུན་ཚོགས་བསྟན་པའོ། ། གཉིས་པ་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བདུད་བཞི་བཅོམ་པའམ་ དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་དྲུག་གི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པས་བཅོམ་ལྡན་ཡིན་ལ། འདས་ ཞེས་པ་ལོ་ཙྪ་བས་བསྣན་པ་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། ། གསུམ་པ་དུས་སྐབས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་ སངས་རྒྱས་པ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་བརྙེས་ནས་ལོ་བཅུ་བཞེས་པ་དང་། སོ་ཀའི་ཟླ་བ་གཉིས་ པ་བྲེའི་ཟླ་བ་ལ་བབ་པས་ཤིན་དུ་ཚ་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེའོ། ། བཞི་པ་གནས་ཁང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། གྲོང་ཁྱེར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོ་ ཞེས་བྱ་བའི་རི་ལ་བཞུགས་ཏེ། གནས་གཉིས་སྨོས་པས་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་བྱུང་གི་ཕྱོགས་ གཉིས་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་དང་། གཟུགས་སྐུ་དང་ཆོས་སྐུས་ཕན་གདགས་པར་བསྟན་པའོ། །རི་དེ་ ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་སྤྲུལ་བའི་རིན་པོ་ཆེའི་གདུགས་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་ འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁང་བཟང་ཀྱི་སྟེང་ན་ཙན་དན་གྱི་སྙིང་པོ་ལས་བྱས་པའི་ཁང་པ་བརྩེགས་ པ་ན༵་བཞུགས་སོ། ། 1-7 ལྔ་པ་ཞབས་འབྲིང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་གཉིས། འཕགས་པའི་འཁོར་གཞན་གྱི་ འཁོར་རོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ཉན་ཐོས་ཀྱ
【現代漢語翻譯】 據說，爲了易於理解，智者們需要這樣做。 第四，關於它屬於哪個方面：佛陀的所有教義都歸納為經和續兩類，而這屬於經部。其中，佛陀的教法被分為三個法輪，而這屬於最後的法輪，即究竟意義的決定性法輪，因為它清晰地展示了精華和糟粕。 第二，禮敬天神：對擁有圓滿斷證功德的佛陀，以及發菩提心的菩薩，我以身語意三門恭敬頂禮。 1-6 中間詳細闡述了經本身。 第二，詳細闡述經本身，分為四個部分：以五種圓滿解釋基礎，以九個比喻和意義解釋如來藏，解釋對此經的恭敬利益，以及聽眾對教義的讚歎。 解釋五種圓滿的基礎。 第一部分分為兩個方面：基礎的比喻和發起。 基礎的比喻。 第一部分分為五個方面，第一是正法圓滿：正如以下經文所說，我，結集者，金剛手或其別名聖觀世音，親自用耳識聽到的時間，即當世之時。『如是我聞』這句話涵蓋了這部經的所有內容，因此顯示了正法的圓滿。 第二，導師圓滿：摧毀了蘊等四魔，或擁有自在等六種功德，因此是薄伽梵（Bhagavan）。『逝』是譯師新增的，意為已逝入涅槃。 第三，時節圓滿：大能仁（Thubpa Chenpo）證得圓滿正覺，即獲得大菩提后的第十年，正值索迦月的第二個月，即佈雷月，天氣炎熱之時。 第四，處所圓滿：住在王舍城（Rajagriha）的鷲峰山（Vulture Peak Mountain），提到兩個處所是爲了涵蓋在家和出家兩類人，並表明可以通過色身和法身來利益眾生。在那座山上，薄伽梵以神通變幻出猶如珍寶傘般聳立於虛空的樓閣之上，住在用旃檀木心製成的樓閣里。 1-7 第五，眷屬圓滿分為兩類：聖者眷屬和其他眷屬。第一類分為兩部分，第一部分是聲聞眾。
【English Translation】 It is said that scholars need this for easy understanding. Fourth, regarding which category it belongs to: all the teachings of the Buddha are categorized into Sutra and Tantra, and this belongs to the Sutra category. Among them, the Buddha's teachings are divided into three turnings of the Dharma wheel, and this belongs to the last turning, the Dharma wheel of definitive meaning, because it clearly shows the essence and the impurities. Second, paying homage to the deities: To the Buddha, who possesses the perfection of abandonment and realization, and to the Bodhisattvas, who have generated the mind of enlightenment, I prostrate with reverence in body, speech, and mind. 1-6 In the middle, the Sutra itself is explained in detail. Second, elaborating on the Sutra itself, which is divided into four parts: explaining the basis with five perfections, explaining the Tathagatagarbha with nine examples and meanings, explaining the benefits of respecting this Sutra, and the audience's praise of the teachings. Explaining the basis with five perfections. The first part is divided into two aspects: the metaphor of the basis and the initiation. The metaphor of the basis. The first part is divided into five aspects, the first being the perfection of the sacred Dharma: As the following Sutra says, I, the compiler, Vajrapani or his other name, the noble Kungawo, personally heard with my ear consciousness at one time, that is, at that time. The phrase 'Thus I have heard' encompasses the entire content of this Sutra, therefore showing the perfection of the Dharma. Second, the perfection of the teacher: Having destroyed the four maras such as the skandhas, or possessing the six qualities such as sovereignty, therefore is the Bhagavan. 'Gone' is added by the translator, meaning having passed into Nirvana. Third, the perfection of the time: The Great Sage (Thubpa Chenpo) attained perfect enlightenment, that is, the tenth year after attaining great Bodhi, coinciding with the second month of Soka, which is the month of Bre, when the weather is hot. Fourth, the perfection of the place: Residing on Vulture Peak Mountain (Grdhrakuta) in Rajagriha, mentioning two places is to include both householders and renunciates, and to show that one can benefit beings through the Rupakaya and Dharmakaya. On that mountain, the Bhagavan, through miraculous power, resided above the mansion that stood like a jeweled umbrella in the sky, in a mansion made of sandalwood heartwood. 1-7 Fifth, the perfection of the retinue is divided into two categories: the retinue of noble ones and other retinues. The first category is divided into two parts, the first part being the Shravakas.
ི་འཁོར་ནི། རྒྱུན་ཞུགས་ལ་སོགས་པས་ སློབ་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་ཟིན་པས་མི་སློབ་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་གྲངས་འབུམ་ དུ་ཚང་བའི་དགེ་སློང་གི་འདུས་པའམ་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ། སློབ་པ་ཤས་ཆུང་ལ་མི་སློབ་པ་ མང་བས་ཕལ་ཆེར། ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་སྟེ་ཁམས་གསུམ་གྱི་གཙོ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ མཆོད་པར་འོས་པ། འདོད་པ་སྲིད་པ་མ་རིག་པ་ལྟ་བའི་ཟག་པ་སྟེ་ཟག་པ་བཞི་ཟད་པ། ལས་ ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ། ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་བཞི་མེད་པ། རྫུ་འཕྲུལ་ལ་དབང་བས་སྣོད་བཅུད་ལ་དབང་དུ་གྱུར་ པ་དང་། དབང་པོ་ལ་དབང་བས་སྤྱོད་ལམ་ལ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་བས་སེམས་ དང་། ཤེས་རབ་ལ་དབང་བས་ཉོན་མོངས་དང་ལས་དང་རྣམ་སྨིན་གྱི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་ བ་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པས་དབང་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ། སྲེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ལས་ སེམས་ཤིན་དུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། མ་རིག་པ་ལས་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སྡུག་ བསྔལ་གྱི་བག་ཚ་བ་དང་། འཇིགས་པའི་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དང་། མི་ཤེས་པའི་ བག་ཚ་བ་སྟེ། བག་ཚ་བ་བཞི་མེད་པས་ཅང་ངམ་ཀུན་ཤེས་པ། (ལྷའི་མིག་གི སྔོན་གནས་ རྗེས་སུ་དྲན་པའི། ཟག་པ་ཟད་པའི་རིག་པ་སྟེ་)རིག་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་ འཕགས་པའི་ཆོས་རྙེད་པས་གླང་པོ་ཆེན་པོ་སྟེ་གཙོ་བོ་ཆེན་པོ། བྱ་བའི་གཙོ་བོ་སྡུག་བསྔལ་ ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བ་སྟེ། དེ་བྱས་པ་ནི་བསླབ་པ་གསུམ་རྫོགས་པའོ། །འདོད་ཆུང་ཆོག་ ཤེས་ལ་སོགས་པ་ཞར་ལ་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་བྱས་པ། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པས་ཕུང་པོའི་ཁུར་ དང་། ཀུན་འབྱུང་སྤངས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་དང་། ལམ་བསྒོམས་པས་དམ་བཅས་པའི་ དང་། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་པས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཁུར་ཏེ། ཁུར་བཞི་བོར་བ། དོན་མིན་ 1-8 སྤངས་ལ་དོན་ཐོབ་པས་བདག་གི་དོན་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་སྟེ། ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་ལ་རིགས་བསྐྱེད་ ནས་མྱང་འདས་ཐོབ་པས་སོ། །སྲིད་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དགུ་སྟེ། འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། མ་རིག་པ། ཐེ་ཚོམ། ལྟ་བ། ཕྲག་དོག །སེར་སྣ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ ཞུགས་མཆོག་འཛིན་གྱི་ཀུན་སྦྱོར་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཟད་པ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་ཤེས་པ་ གོམས་པར་བྱས་ཏེ་ཉོན་མོངས་ལས་སེམས་གྲོལ་བས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པས་སེམས་ཤིན་ དུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དབང་ཐོབ་ པས། སེམས་ཀྱི་དབང་ཐམས་ཅད་དམ་པའི་ཕ་རོལ་དུ་སོན་པ་ཤ་སྟག་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་དགྲ་ བཅོམ་པ་ཡིན་ཞེ་ན་ཟག་པ་ཟད་པས་སོ། །ཟག་པ་ཟད་པ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྔ་མ་སྔ་མའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །ཡོན་ཏན་དེ་ལྟ་
【現代漢語翻譯】 眷屬是：包括預流果等有學位的，以及已獲得阿羅漢果位的無學位的聲聞僧眾，數量達到數十萬的僧團，或者說是大僧團。有學位者少，無學位者多，所以幾乎都是煩惱的阿羅漢，是三界之主所應供養的。貪慾、有、無明、見等四種煩惱的漏盡者。沒有業的遍行煩惱，沒有煩惱的異熟果報的遍行煩惱，即沒有四種煩惱。因為對神通自在，所以對器情世界自在；因為對根自在，所以對行為自在；因為對禪定自在，所以對心自在；因為對智慧自在，所以從煩惱、業和異熟的束縛中解脫而自在，因此是具有自在者。心從貪慾方面的煩惱中完全解脫，智慧從無明中完全解脫。沒有痛苦的習氣，沒有恐懼，沒有世間法的習氣，沒有無知的習氣，即沒有四種習氣，因此是全知者。（具有天眼、宿命通、漏盡通等）因為獲得了殊勝的功德，所以是大象，即大主。是行為的主，從一切痛苦中解脫，即完成了三學。減少慾望、知足等是順帶的行為，即做了這些事。因爲了知痛苦，所以放下了蘊的重擔；因為斷除了集，所以放下了煩惱的重擔；因為修習道，所以放下了誓言的重擔；因為現證滅，所以放下了精進的重擔，即放下了四種重擔。因為斷除了非義，獲得了義，所以獲得了自己的利益，即斷除了煩惱障，生起了智慧，獲得了涅槃。 導致輪迴的九種遍行煩惱是：貪慾、嗔恚、我慢、無明、懷疑、見解、嫉妒、吝嗇、持戒與苦行的執取。這些遍行煩惱都已完全斷盡。通過修習正確的見解和智慧，心從煩惱中解脫，因此以正確的智慧使心完全解脫。因為能如意獲得各種等持，所以對心的一切自在都已達到彼岸。為什麼是阿羅漢呢？因為漏盡了。為什麼漏盡了呢？因為沒有煩惱。同樣，後面的都是前面一個的理由。具有這樣的功德。
【English Translation】 The retinue consists of: Śrāvaka Saṃgha (community of monks) with hundreds of thousands of members, including those with learning such as Stream-enterers and those without learning who have attained Arhatship, or a great Saṃgha. Mostly, there are more without learning than with learning, so mostly they are Arhats of afflictions, worthy of offerings by the lords of the three realms. Those who have exhausted the outflows (āsrava, Skt. āsrava, Eng. outflows, defilements) of desire, existence, ignorance, and views, i.e., the four outflows are exhausted. There are no pervasive afflictions of karma, no pervasive afflictions of the ripening of afflictions, i.e., no four afflictions. Because they have mastery over miraculous powers, they have mastery over the environment and beings; because they have mastery over the senses, they have mastery over conduct; because they have mastery over samādhi, they have mastery over the mind; because they have mastery over wisdom, they are liberated from the bonds of afflictions, karma, and ripening, so they have mastery and are endowed with power. The mind is completely liberated from the afflictions of craving, and wisdom is completely liberated from ignorance. There is no residue of suffering, no fear, no residue of worldly dharmas, no residue of ignorance, i.e., no four residues, so they are omniscient. (Having divine eye, recollection of past lives, and the knowledge of the exhaustion of outflows) Because they have attained extraordinary qualities such as the three knowledges, they are great elephants, i.e., great lords. They are the lords of actions, liberated from all suffering, i.e., they have completed the three trainings. Reducing desires and being content are incidental actions, i.e., they have done these things. Because they know suffering, they have abandoned the burden of the aggregates; because they have abandoned the origin, they have abandoned the burden of afflictions; because they have cultivated the path, they have abandoned the burden of vows; because they have realized cessation, they have abandoned the burden of diligence, i.e., they have abandoned the four burdens. Because they have abandoned what is meaningless and attained what is meaningful, they have attained their own benefit, i.e., they have abandoned the obscurations of afflictions, generated wisdom, and attained nirvāṇa. The nine pervasive afflictions that cause rebirth in existence are: desire, anger, pride, ignorance, doubt, views, jealousy, stinginess, and the adherence to vows and asceticism. These pervasive afflictions are completely exhausted. By cultivating correct views and wisdom, the mind is liberated from afflictions, so the mind is completely liberated by correct wisdom. Because they can attain various samādhis as they wish, all the masteries of the mind have reached the other shore. Why are they Arhats? Because the outflows are exhausted. Why are the outflows exhausted? Because there are no afflictions. Similarly, each subsequent one is the reason for the previous one. They have such qualities.
བུ་དང་ལྡན་པའི་ དགེ་འདུན་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གནས་བརྟན་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཚེ་ དང་ལྡན་པ་ཞེས་ཀུན་དགའ་བོའི་བར་དུ་སྦྱར་ཏེ། ལྟེང་རྒྱས་འོད་སྲུང་རལ་བ་ཅན་དང་། དེའི་ གཅུང་པོ་ཆུ་ཀླུང་འོད་སྲུང་དང་། དེའི་གཅུང་པོ་ག་ཡཱ་འོད་སྲུང་དང་། རུས་ཀཱ་ཏྱའི་བུ་ཆེན་པོ་ དང་། གསུས་པོ་ཆེ་དང་། བ་ཀུ་ལ་དང་། ནམ་གྲུ་དང་། རབ་འབྱོར་དང་། བྱམས་མའི་བུ་གང་ པོ་དང་། ངག་དབང་དང་། ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་དང་། ཅང་ཤེས་སམ་ ཀུན་ཤེས་ཀོའུ་དི་ནྱ་དང་། འཆར་ཀ་དང་། སྲས་པོ་སྒྲ་གཅན་ཟིན་དང་། གཅུང་པོ་དགའ་བོ་ དང་། ཉེ་དགའ་དང་། ཀུན་དགའ་བོ་དང་། དེ་དག་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་འབུམ་དུ་ཚང་བ་ དང་ཐབས་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ། ། གཉིས་པ་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་འཁོར་ནི། ཐེག་དམན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཆེ་བའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ སེམས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ལས་ཐ་ དད་པ་གཞན་ནས་འདུས་པ་གྲངས་ཆུ་ཀླུང་གང་གཱའི་ཀླུང་དྲུག་ཅུའི་བྱེ་མ་སྙེད་དང་མཉམ་པ་ 1-9 ཐམས་ཅད་[དང་{ཀྱང་}།སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ། མངོན་པར་ ཤེས་པ་ཆེན་པོ་དྲུག་དང་སྟོབས་བཅུ་དང་མི་འཇིགས་པ་བཞི་ཐོབ་པ། སངས་རྒྱས་གྲངས་བྱེ་ བ་ཕྲག་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་ལ་སྒོ་གསུམ་གྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་ པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྟེ་བཀའ་འཁོར་ལོ་གསུམ་པའི་ཆོས་འཁོར་རབ་ཏུ་བསྐོར་བ། རྒྱལ་ སྲས་གང་དག་གི་མིང་ཐོས་པ་ཙམ་གྱི༵ས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཚད་མེད་[པ]གྲངས་མེད་པ་ ཤིན་དུ་མང་བའི་སེམས་ཅ༵ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སངས་རྒྱས་ སུ་འགྱུར་བ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་པ། གཞན་ཡང་ཡོན་ཏན་ཤིན་ཏུ་མང་བ་དང་ལྡན་ པ་ཤ་སྟག་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཞེས་ བྱ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ཐོག་མའི་གསལ་བྱེད་དུ་གོ་ བར་བྱས་ནས། སེང་གེའི་བློ་གྲོས་དང་། སྟག་གི་བློ་གྲོས་དང་། དོན་གྱི་བློ་གྲོས་དང་། རིན་ པོ་ཆེའི་བློ་གྲོས་དང་། རབ་མཆོག་བློ་གྲོས་དང་། ཟླ་འོད་དང་། རིན་ཆེན་ཟླ་འོད་དང་། ཟླ་ བ་ཉ་བའི་འོད་དང་། རྣམ་པར་གནོན་པ་ཆེན་པོ་དང་། རྣམ་པར་གནོན་པ་དཔག་མེད་དང་། རྣམ་པར་གནོན་པ་མཐའ་ཡས་དང་། འཇིག་རྟེན་གསུམ་རྣམ་པར་གནོན་དང་། མི་གཡོ་ བའི་གནས་རྣམ་པར་གནོན་དང་། མཐུ་ཆེན་ཐོབ་དང་། སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་དང་། སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ་དང་། སྤོས་དགའ་དང་། སྤོས་དགའ་བའི་དཔལ་དང་། དཔལ་གྱི་སྙིང་པོ་ དང་། ཉི་མའི་སྙིང་པོ་དང་། ཏོག་དང་། ཏོག་ཆེན་པོ་དང་། ཏོག་དྲི་མ་མེད་པ་དང་། རིན་ཆེན་ མཐའ་ཡས་དབྱུག་གུ་ད
【現代漢語翻譯】 與弟子眷屬： 對於擁有弟子的僧團是這樣的：尊敬的長老大迦葉（Mahākāśyapa），以及同樣尊敬的，直到阿難（Ānanda）為止。包括：結髮迦葉（Jaṭila Kāśyapa），他的弟弟那提迦葉（Nadī Kāśyapa），他的弟弟伽耶迦葉（Gayā Kāśyapa），大迦旃延（Mahākātyāyana），摩訶迦葉（Mahākāśyapa），薄拘羅（Bakula），那摩提（Namtru），須菩提（Subhūti），離婆多（Revata），語自在（Ngagwang），舍利弗（Śāriputra），大目犍連（Mahāmaudgalyāyana），阿若憍陳如（Ājñātakauṇḍinya）或具知憍陳如（Kunshay Ko'u Dinya），阿周陀（Achara），羅睺羅（Rāhula），難陀（Nanda），優波難陀（Upananda），阿難（Ānanda），以及其他所有聚集在一起的十萬比丘。 第二是王子眷屬： 勝過小乘菩提心的菩提心者，即菩薩摩訶薩（Bodhisattva-mahāsattva）。他們從其他佛土聚集而來，數量與六十個恒河沙（gaṅgā）的沙子一樣多。 所有這些菩薩都具有以下功德：他們獲得佛果只差一生；他們獲得了六神通（ṣaṭ-abhijñā），十力（daśa-bala），四無畏（catu-vaiśāradya）；他們以身語意三門侍奉了無數億萬佛陀；他們轉動了不退轉的法輪，即第三法輪。僅僅聽到這些王子（རྒྱལ་སྲས）的名字，無量無邊的世界中的無數眾生，都將從無上正等覺（anuttarā-samyak-saṃbodhi）中獲得不退轉。此外，他們都具有極其眾多的功德，例如：菩薩摩訶薩法慧（Dharma-mati），菩薩摩訶薩被稱為最初的啟示者，包括：獅子慧（Siṃha-mati），虎慧（Vyāghra-mati），義慧（Artha-mati），寶慧（Ratna-mati），最勝慧（Varāgra-mati），月光（Candra-prabha），寶月光（Ratna-candra-prabha），滿月光（Pūrṇa-candra-prabha），大勝（Mahāvikrānta），無量勝（Aprameya-vikrānta），無邊勝（Ananta-vikrānta），三界勝（Trailokya-vikrānta），不動處勝（Acala-sthāna-vikrānta），大勢至（Mahāsthāmaprāpta），觀世音自在（Avalokiteśvara），香象（Sugandha-hastin），香喜（Sugandha-nandin），香喜吉祥（Sugandha-nandy-śrī），吉祥藏（Śrī-garbha），日藏（Sūrya-garbha），頂髻（Mukuta），大頂髻（Mahā-mukuṭa），無垢頂髻（Vimala-mukuṭa），無量寶杖（Ananta-ratna-yaṣṭi）等。
【English Translation】 With the Sangha of disciples: For the Sangha with disciples, it is like this: The venerable elder Mahākāśyapa, and similarly, up to the venerable Ānanda. Including: Jaṭila Kāśyapa, his younger brother Nadī Kāśyapa, his younger brother Gayā Kāśyapa, Mahākātyāyana, Mahākāśyapa, Bakula, Namtru, Subhūti, Revata, Ngagwang, Śāriputra, Mahāmaudgalyāyana, Ājñātakauṇḍinya or Kunshay Ko'u Dinya, Achara, Rāhula, Nanda, Upananda, Ānanda, and all the other one hundred thousand bhikṣus gathered together. Second is the retinue of princes: Those with bodhicitta surpassing the bodhicitta of the Lesser Vehicle, namely, Bodhisattva-mahāsattvas. They gathered from other Buddha-fields, as numerous as the sands of sixty Ganges rivers. All these bodhisattvas possess the following qualities: they are only one lifetime away from attaining Buddhahood; they have attained the six superknowledges (ṣaṭ-abhijñā), the ten powers (daśa-bala), and the four fearlessnesses (catu-vaiśāradya); they have served countless billions of Buddhas with their body, speech, and mind; they have turned the irreversible wheel of Dharma, namely, the third turning of the wheel of Dharma. Merely hearing the names of these princes (རྒྱལ་སྲས), countless beings in immeasurable worlds will become irreversible from attaining unsurpassed perfect enlightenment (anuttarā-samyak-saṃbodhi). Furthermore, they all possess extremely numerous qualities, such as: Bodhisattva-mahāsattva Dharma-mati, Bodhisattva-mahāsattva known as the initial illuminator, including: Siṃha-mati, Vyāghra-mati, Artha-mati, Ratna-mati, Varāgra-mati, Candra-prabha, Ratna-candra-prabha, Pūrṇa-candra-prabha, Mahāvikrānta, Aprameya-vikrānta, Ananta-vikrānta, Trailokya-vikrānta, Acala-sthāna-vikrānta, Mahāsthāmaprāpta, Avalokiteśvara, Sugandha-hastin, Sugandha-nandin, Sugandha-nandy-śrī, Śrī-garbha, Sūrya-garbha, Mukuta, Mahā-mukuṭa, Vimala-mukuṭa, Ananta-ratna-yaṣṭi, and so on.
ང་། རིན་ཆེན་དབྱུག་གུ་འདོར་དང་། རིན་ཆེན་དྲི་མེད་དབྱུག་གུ་དང་། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་། རྟག་ཏུ་རབ་དགའ་དང་། ལག་ན་རིན་པོ་ཆེ་དང་། ནམ་ མཁའི་མཛོད་དང་། རི་བོ་དང་། རི་རབ་དང་། རི་བོ་ཆེན་པོ་དང་། ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་སྣང་ དང་། གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་རྒྱལ་པོ་དང་། ས་འཛིན་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ 1-10 ནད་སེལ་དང་། རབ་ཏུ་ཡིད་དགའ་དང་། ཡིད་སྐྱོ་དང་། སྐྱོ་མེད་དང་། འོད་བྱེད་དང་། ཙན་ དན་དང་། གཡོ་བ་བཟློག་དང་། དཔག་མེད་མངོན་བསྒྲགས་དབྱངས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀུན་ ནས་བསླང་དང་། མཐོང་བ་དོན་ཡོད་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་དང་། བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་དག་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་གཱའི་ ཀླུང་དྲུག་ཅུའི་བྱེ་མ་སྙེད་དང་ཐབས་གཅིག་གོ ། གཉིས་པ་ནི་དེ་དག་ལས་གཞན། བདེ་བ་ལ་རོལ་པ་ལྷ་དང་། དུད་འགྲོའི་རིགས་ཆེན་པོ་ ཀླུ་དང་། གསང་བ་པའམ་གནོད་སྦྱིན་དང་། ཟས་སུ་དྲི་ཟ་བ་དྲི་ཟ་དང་། བདུད་རྩིའི་ཟས་མེད་ པ་ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བས་ནམ་མཁའ་ལྡི ང་དང་། མི་འམ་མི་མ་ཡིན་པར་ དབྱེ་དཀའ་བས་མི་འམ་ཅི་དང་། ལྟོས་འགྲོ་བས་ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་སྟེ། ལྷ་སྲིན་སྡེ་བརྒྱད་དང་། རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་དང་། སྲུལ་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་མ་ཡིན་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བས་དཔག་ཏུ་ མེད་པ་དང་ཡང་ཐབས་གཅིག་གོ ། ༈ གླེང་བསླང་བ། གཉིས་པ་ལ་བཞིའི་དང་པོ། འཁོར་གྱིས་སྟོན་པ་མཆོད་པའི་ཚུལ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་འཁོར་མང་བའི་ཕྱིར་འབུམ་ཕྲག་དུ་མས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཅིང་། འཁོར་ཀུན་ གྱིས་མདུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་བལྟས་ཏེ། ཡུལ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་རྒྱལ་པོ་དང་། དེའི་ཁ་ལོ་བསྒྱུར་ བ་བློན་པོ་ཆེན་པོ་མདུན་ན་འདོན་དང་། ཚོང་པའི་ཁ་ལོ་བསྒྱུར་བ་ཚོང་དཔོན་དང་། ཁྱིམ་ལ་ དབང་བ་ཁྱིམ་བདག་དང་། རྒྱལ་པོའི་རྫས་དང་དམག་ལ་གཙོ་བ་བློན་པོ་དང་། ཚོང་པ་མང་ པོ་འདུས་པའི་གྲོང་རྡལ་བའི་མི་དང་། ཡུལ་གྱི་མི་ཕལ་པ་རྣམས་ཀྱིས། སྟི་སྟང་དུ་བྱས། བླ་མ་ སྟེ་གོང་མར་བྱས། རིམ་འགྲོ་སྟེ་བཀུར་སྟི་བྱས་ཤིང་། མེ་ཏོག་དང་ཞལ་ཟས་དང་ན་བཟའ་ལ་ སོགས་པས་མཆོད་དོ། ། 1-11 གཉིས་པ་སྟོན་པ་ཇི་ལྟར་བཞུགས་པའི་ཚུལ་ནི། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཤོས་ གསོལ་བའི་འོག་ཏུ་ཙན་དན་གྱི་སྙིང་པོའི་ཁང་པ་བརྩེགས་པ་དེ་ཉིད་དུ་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་ འཇོག་ལ་སྟེ་སྐབས་འདིར་འཁོར་མེད་པར་ཐུགས་དབེན་པ་ལ་བཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ། ། གསུམ་པ་སྟོན་པས་རྫུ་འཕྲུལ་མཛད་པའི་ཚུལ་ནི། དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཙན་ དན་གྱི་སྙིང་པོའི་ཁང་པ་བརྩེགས་པ་དེ་ལས་མེ་ཏོག་པདྨ་འདབ་མའི་གྲངས་བྱེ་བ་ཕྲག་ཁྲག་
【現代漢語翻譯】 我。（藏文：རིན་ཆེན་དབྱུག་གུ་འདོར།，梵文天城體：Ratna-vyūha-dhara，梵文羅馬擬音：Ratna-vyūha-dhara，珍寶莊嚴持）。（藏文：རིན་ཆེན་དྲི་མེད་དབྱུག་གུ་དང་།，梵文天城體：Vimala-ratna-dhara，梵文羅馬擬音：Vimala-ratna-dhara，無垢寶持）。 極喜國王。（藏文：མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་།，梵文天城體：Paramodita-rāja，梵文羅馬擬音：Paramodita-rāja，極喜王）。常喜。（藏文：རྟག་ཏུ་རབ་དགའ་དང་།，梵文天城體：Sadā-pramudita，梵文羅馬擬音：Sadā-pramudita，常喜）。手持寶。（藏文：ལག་ན་རིན་པོ་ཆེ་དང་།，梵文天城體：Ratna-pāṇi，梵文羅馬擬音：Ratna-pāṇi，寶手）。 虛空藏。（藏文：ནམ་མཁའི་མཛོད་དང་།，梵文天城體：Ākāśa-garbha，梵文羅馬擬音：Ākāśa-garbha，虛空藏）。山。（藏文：རི་བོ་དང་།，梵文天城體：Parvata，梵文羅馬擬音：Parvata，山）。須彌山。（藏文：རི་རབ་དང་།，梵文天城體：Sumeru，梵文羅馬擬音：Sumeru，須彌）。大山。（藏文：རི་བོ་ཆེན་པོ་དང་།，梵文天城體：Mahā-parvata，梵文羅馬擬音：Mahā-parvata，大山）。功德寶光。（藏文：ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་སྣང་དང་།，梵文天城體：Guṇa-ratna-bhāsa，梵文羅馬擬音：Guṇa-ratna-bhāsa，功德寶光）。 總持自在王。（藏文：གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་རྒྱལ་པོ་དང་།，梵文天城體：Dhāraṇīśvara-rāja，梵文羅馬擬音：Dhāraṇīśvara-rāja，總持自在王）。持地。（藏文：ས་འཛིན་དང་།，梵文天城體：Dharaṇīndhara，梵文羅馬擬音：Dharaṇīndhara，持地）。遣除一切有情疾病。（藏文：སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནད་སེལ་དང་།，梵文天城體：Sarva-sattva-roga-hara，梵文羅馬擬音：Sarva-sattva-roga-hara，一切有情除病）。極喜。（藏文：རབ་ཏུ་ཡིད་དགའ་དང་།，梵文天城體：Su-manorama，梵文羅馬擬音：Su-manorama，極喜）。 悅意。（藏文：ཡིད་སྐྱོ་དང་།，梵文天城體：Manorama，梵文羅馬擬音：Manorama，悅意）。無憂。（藏文：སྐྱོ་མེད་དང་།，梵文天城體：Aśoka，梵文羅馬擬音：Aśoka，無憂）。光作。（藏文：འོད་བྱེད་དང་།，梵文天城體：Prabhākara，梵文羅馬擬音：Prabhākara，光作）。旃檀。（藏文：ཙན་དན་དང་།，梵文天城體：Candana，梵文羅馬擬音：Candana，旃檀）。 調伏動搖。（藏文：གཡོ་བ་བཟློག་དང་།，梵文天城體：Cala-praticāra，梵文羅馬擬音：Cala-praticāra，調伏動搖）。無量顯說音。（藏文：དཔག་མེད་མངོན་བསྒྲགས་དབྱངས་དང་།，梵文天城體：Aprameya-abhivyāhāra-ghoṣa，梵文羅馬擬音：Aprameya-abhivyāhāra-ghoṣa，無量顯說音）。菩提普興。（藏文：བྱང་ཆུབ་ཀུན་ནས་བསླང་དང་།，梵文天城體：Bodhi-samutthāna，梵文羅馬擬音：Bodhi-samutthāna，菩提普興）。見者不空。（藏文：མཐོང་བ་དོན་ཡོད་དང་།，梵文天城體：Amogha-darśana，梵文羅馬擬音：Amogha-darśana，見者不空）。 於一切法得自在。（藏文：ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་དང་།，梵文天城體：Sarva-dharma-vaśavartin，梵文羅馬擬音：Sarva-dharma-vaśavartin，一切法自在）。菩薩摩訶薩慈氏（彌勒）。（藏文：བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་དང་།，梵文天城體：Maitreya，梵文羅馬擬音：Maitreya，慈氏）。以及妙吉祥童子。（藏文：འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་།，梵文天城體：Mañjuśrī-kumāra-bhūta，梵文羅馬擬音：Mañjuśrī-kumāra-bhūta，妙吉祥童子）。如是等菩薩摩訶薩，如六十恒河沙數，皆同一方便。 第二類是，除了上述之外，還有樂於安樂的天人，以及畜生道中的大族龍，秘密者或藥叉，以香為食的乾闥婆，無有甘露之食的阿修羅，于虛空中行走之空行，難以分辨是人非人的緊那羅，以及大腹行者大腹行，即天龍八部，以及國王等人類，羅剎等非人類，數量極多，不可計數，也以同一方便而來。 ༈ 開啟正法之緣起。 第二部分分為四個小部分，首先是眷屬供養世尊的方式：此後，世尊被無數十萬計的眷屬圍繞，所有眷屬都面向前方。統治地方的國王，以及輔佐他的大臣，商人的領袖商主，掌管家務的家主，掌管國王財物和軍隊的大臣，眾多商人聚集的城鎮居民，以及普通的鄉民，都以敬重之心，以上師之禮，以次第之儀，以鮮花、食物和衣物等供養世尊。 第二部分是世尊如何安住的方式：當時，世尊在用齋之後，在那座旃檀木精華建成的樓閣中，獨自一人靜修。 第三部分是世尊示現神通的方式：之後，憑藉佛陀的神力，從那座旃檀木精華建成的樓閣中，涌現出數以億計的蓮花瓣。
【English Translation】 Me. (Tibetan: རིན་ཆེན་དབྱུག་གུ་འདོར།, Sanskrit Devanagari: Ratna-vyūha-dhara, Sanskrit Romanization: Ratna-vyūha-dhara, Meaning: Jewel Array Holder). (Tibetan: རིན་ཆེན་དྲི་མེད་དབྱུག་གུ་དང་།, Sanskrit Devanagari: Vimala-ratna-dhara, Sanskrit Romanization: Vimala-ratna-dhara, Meaning: Immaculate Jewel Holder). Supreme Joyful King. (Tibetan: མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་།, Sanskrit Devanagari: Paramodita-rāja, Sanskrit Romanization: Paramodita-rāja, Meaning: Supreme Joyful King). Always Joyful. (Tibetan: རྟག་ཏུ་རབ་དགའ་དང་།, Sanskrit Devanagari: Sadā-pramudita, Sanskrit Romanization: Sadā-pramudita, Meaning: Always Joyful). Jewel in Hand. (Tibetan: ལག་ན་རིན་པོ་ཆེ་དང་།, Sanskrit Devanagari: Ratna-pāṇi, Sanskrit Romanization: Ratna-pāṇi, Meaning: Jewel in Hand). Sky Treasury. (Tibetan: ནམ་མཁའི་མཛོད་དང་།, Sanskrit Devanagari: Ākāśa-garbha, Sanskrit Romanization: Ākāśa-garbha, Meaning: Sky Treasury). Mountain. (Tibetan: རི་བོ་དང་།, Sanskrit Devanagari: Parvata, Sanskrit Romanization: Parvata, Meaning: Mountain). Mount Sumeru. (Tibetan: རི་རབ་དང་།, Sanskrit Devanagari: Sumeru, Sanskrit Romanization: Sumeru, Meaning: Mount Sumeru). Great Mountain. (Tibetan: རི་བོ་ཆེན་པོ་དང་།, Sanskrit Devanagari: Mahā-parvata, Sanskrit Romanization: Mahā-parvata, Meaning: Great Mountain). Merit Jewel Light. (Tibetan: ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་སྣང་དང་།, Sanskrit Devanagari: Guṇa-ratna-bhāsa, Sanskrit Romanization: Guṇa-ratna-bhāsa, Meaning: Merit Jewel Light). Dharani Empowerment King. (Tibetan: གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་རྒྱལ་པོ་དང་།, Sanskrit Devanagari: Dhāraṇīśvara-rāja, Sanskrit Romanization: Dhāraṇīśvara-rāja, Meaning: Dharani Empowerment King). Earth Holder. (Tibetan: ས་འཛིན་དང་།, Sanskrit Devanagari: Dharaṇīndhara, Sanskrit Romanization: Dharaṇīndhara, Meaning: Earth Holder). Curing the Diseases of All Sentient Beings. (Tibetan: སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནད་སེལ་དང་།, Sanskrit Devanagari: Sarva-sattva-roga-hara, Sanskrit Romanization: Sarva-sattva-roga-hara, Meaning: Curing the Diseases of All Sentient Beings). Very Joyful. (Tibetan: རབ་ཏུ་ཡིད་དགའ་དང་།, Sanskrit Devanagari: Su-manorama, Sanskrit Romanization: Su-manorama, Meaning: Very Joyful). Delightful Mind. (Tibetan: ཡིད་སྐྱོ་དང་།, Sanskrit Devanagari: Manorama, Sanskrit Romanization: Manorama, Meaning: Delightful Mind). Without Sorrow. (Tibetan: སྐྱོ་མེད་དང་།, Sanskrit Devanagari: Aśoka, Sanskrit Romanization: Aśoka, Meaning: Without Sorrow). Light Maker. (Tibetan: འོད་བྱེད་དང་།, Sanskrit Devanagari: Prabhākara, Sanskrit Romanization: Prabhākara, Meaning: Light Maker). Sandalwood. (Tibetan: ཙན་དན་དང་།, Sanskrit Devanagari: Candana, Sanskrit Romanization: Candana, Meaning: Sandalwood). Averting Movement. (Tibetan: གཡོ་བ་བཟློག་དང་།, Sanskrit Devanagari: Cala-praticāra, Sanskrit Romanization: Cala-praticāra, Meaning: Averting Movement). Immeasurable Manifest Sound. (Tibetan: དཔག་མེད་མངོན་བསྒྲགས་དབྱངས་དང་།, Sanskrit Devanagari: Aprameya-abhivyāhāra-ghoṣa, Sanskrit Romanization: Aprameya-abhivyāhāra-ghoṣa, Meaning: Immeasurable Manifest Sound). Bodhi Completely Aroused. (Tibetan: བྱང་ཆུབ་ཀུན་ནས་བསླང་དང་།, Sanskrit Devanagari: Bodhi-samutthāna, Sanskrit Romanization: Bodhi-samutthāna, Meaning: Bodhi Completely Aroused). Seeing is Meaningful. (Tibetan: མཐོང་བ་དོན་ཡོད་དང་།, Sanskrit Devanagari: Amogha-darśana, Sanskrit Romanization: Amogha-darśana, Meaning: Seeing is Meaningful). Having Power Over All Dharmas. (Tibetan: ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་དང་།, Sanskrit Devanagari: Sarva-dharma-vaśavartin, Sanskrit Romanization: Sarva-dharma-vaśavartin, Meaning: Having Power Over All Dharmas). Bodhisattva Mahasattva Maitreya. (Tibetan: བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་དང་།, Sanskrit Devanagari: Maitreya, Sanskrit Romanization: Maitreya, Meaning: Maitreya). And Mañjuśrī Kumārabhūta. (Tibetan: འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་།, Sanskrit Devanagari: Mañjuśrī-kumāra-bhūta, Sanskrit Romanization: Mañjuśrī-kumāra-bhūta, Meaning: Mañjuśrī Kumārabhūta). These Bodhisattva Mahasattvas, as numerous as sixty Ganges sands, all came by the same means. The second group consists of those other than the above, including gods who delight in bliss, great nāgas among animals, guhyakas or yakshas, gandharvas who feed on scents, asuras who have no nectar as food, ḍākinīs who travel in the sky, kiṃnaras who are difficult to distinguish as human or non-human, and mahoragas, great belly-crawlers; that is, the eight classes of gods and demons, as well as kings and other humans, rākṣasas and other non-humans, who are exceedingly numerous and immeasurable, also came by the same means. ༈ The arising of the discourse. The second part is divided into four sub-parts. First, the manner in which the retinue makes offerings to the Teacher: Then, the Blessed One was surrounded by many hundreds of thousands of retinue members, all facing forward. The king who ruled the land, and the great minister who assisted him, the merchant leader, the householder who managed the household, the minister in charge of the king's property and army, the people of the towns where many merchants gathered, and the ordinary villagers, all with respect, with the reverence of a guru, with orderly ceremony, offered flowers, food, clothing, and so on to the Blessed One. The second part is how the Teacher resided: At that time, after the Blessed One had taken his meal, he resided alone in meditation in that very pavilion made of sandalwood essence. The third part is how the Teacher performed miracles: Then, by the power of the Buddha, from that pavilion made of sandalwood essence, billions of lotus petals emerged.
ཁྲིག་ཕྲག་འབུམ་ཡོད་པ་ཆེ་ཚད་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོ་ཙམ་པ། ཁ་དོག་དང་ལྡན་པ། ཁ་མ་བྱེ་བ་ སྟེ་ཟུམ་པ། པདྨའི་གྲངས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་འབུམ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། པདྨ་དེ་དག་སྟེང་གི་ ནམ་མཁའི་བར་སྣང་ལ་མངོན་པར་འཕགས་ནས། ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ཞིང་འདི་སྟེ། ཞིང་འདི་ཐམས་ཅད་ཁེབས་པར་གྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་རིན་པོ་ཆེའི་བླ་བྲེ་ སྟེང་དུ་བྲེས་པ་བཞིན་དུ་ཀུན་ཏུ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །པདྨའི་སྙིང་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྐུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་བཞུགས་ཤིང་། སྐུ་དེ་དག་ཀྱང་འོད་ཟེར་འབུམ་དག་ རབ་ཏུ་འགྱེད་པར་ཀུན་ཏུ་སྣང་ལ། པདྨ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཁ་བྱེ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་བརླབས་ཀྱིས། པདྨ་དེ་དག་གི་འདབ་མ་དེ་དག་ཐམས་ཅད། མདོག་ངན་པ་མོག་མོག་པོ་དང་དྲི་མས་གོས་པས་ནོག་ནོག་པོ་དང་། དྲི་མི་ཞིམ་པས་དྲི་ང་བ་ དང་། བཟང་པོ་མ་ཡིན་པས་སྨད་པར་འོས་པ་དང་། རྙིང་ནས་ཡིད་དུ་མི་འོང་བས་ཡིད་མངོན་ པར་དགའ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་ཏོ། །པདྨ་དེ་དག་ངན་པར་གྱུར་མོད་འོན་ཀྱང་ པདྨའི་སྙིང་པོ་དེ་དག་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་རྣམས་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་བཞུགས་ ཤིང་འོད་ཟེར་འབུམ་དག་རབ་ཏུ་འགྱེད་པར་ཀུན་ཏུ་སྣང་ངོ་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ པདྨའི་སྙིང་པོ་ལ་བཞུགས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ འདི་གང་ཞིང་[ཁྱབ་{ཁེབས་}པར་གྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་སྐུ་དེ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ 1-12 ཤིན་ཏུ་མཛེས་པར་གྱུར་ཏོ། ། བཞི་པ་འཁོར་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པའི་ཚུལ་ནི་དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ ཚོགས་ཐམས་ཅད་དང་། དགེ་སློང་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས་ཏེ་འཁོར་བཞི་ཡང་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་པདྨ་ལ་བཞུགས་པ་དེ་དག་མཐོང་བས་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ ཅིང་ཡིད་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་པར་འདུ་མཛད་པ་དེ་ [དག་]མཐོང་ནས་འདི་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་ཏེ། ཇི་སྙམ་ཞེ་ན། གང་པདྨ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ ཕྲག་འབུམ་འདི་དག་གི་འདབ་མ་རྣམས་འདི་ལྟར་ཁ་དོག་ངན་ཞིང་ཆུང་བ་སྟེ་ཡུ་བ་རྣམས་ ཀྱང་ཁ་དོག་ངན་ལ་སྨད་པའི་འོས་སུ་གྱུར་ཏེ། མངོན་པར་དགའ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ པ་དང་། པདྨའི་སྙིང་པོ་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་རེ་རེ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ བཅས་ཏེ་བཞུགས་ཤིང་འོད་ཟེར་འབུམ་དག་རབ་ཏུ་འགྱེད་པས་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པར་ཀུན་ཏུ་ སྣང་བ་འདིའི་རྒྱུ་ནི་གང་ཡིན་རྐྱེན་ནི་གང་ཡིན་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་དང་འཁོར་བཞི་པོ་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་བསལ་ བའི་ཕྱིར་སྟོན་པ
【現代漢語翻譯】 有千億個，大小如車輪，有顏色，未開放即閉合。蓮花的數量達到千億個，這些蓮花在天空的虛空中顯現，遍佈這具足一切的佛土。這個佛土完全被覆蓋，就像在珍寶的錦緞上刺繡一樣遍佈各處。每個蓮花的花蕊中，都有如來佛以跏趺坐的姿勢安住，這些佛身都散發出數百萬道光芒，清晰可見，所有的蓮花都完全盛開。 然後，通過佛的加持力，所有這些蓮花的瓣，都變得顏色難看、污穢不堪、惡臭難聞、不美好而應受譴責，陳舊而令人不悅，不再令人喜悅。雖然這些蓮花變得不好，但是蓮花的花蕊中，如來佛以跏趺坐的姿勢安住，並散發出數百萬道光芒，清晰可見。如來佛的身軀安住在蓮花的花蕊中，充滿並覆蓋了這具足一切的佛土。那時，這些佛身使得這個佛土非常美麗。 第四部分是眷屬們產生疑惑的情形：當時，所有的菩薩眾、比丘和比丘尼、優婆塞和優婆夷這四眾眷屬，看到如來佛的身軀安住在蓮花上，都感到非常驚奇和喜悅。看到世尊所顯現的神變之後，他們心中產生了疑惑，心想：『這千億朵蓮花的瓣，為何如此顏色難看、如此小，花莖也顏色難看，應受譴責，令人不悅？而每個蓮花的花蕊中，都有如來佛的身軀以跏趺坐的姿勢安住，散發出數百萬道光芒，清晰可見，非常美麗，這其中的原因和緣由是什麼呢？』 然後，爲了消除具足一切的菩薩眾和四眾眷屬的疑惑，導師
【English Translation】 There were trillions of them, the size of chariot wheels, colorful, and unopened, i.e., closed. The number of lotuses became a trillion, and these lotuses appeared in the space of the sky, towering over this all-complete Buddha-field. This field was completely covered, just as if embroidered on a precious brocade, pervading everywhere. In each lotus's heart, the Tathagata's (如來) body sat in full lotus posture, and those bodies all radiated millions of rays of light, clearly visible, and all those lotuses were fully opened. Then, by the Buddha's blessing, all those lotus petals became unsightly in color, stained with filth, foul-smelling, worthy of reproach for not being good, and unpleasant due to being old, not causing joy. Although those lotuses became bad, in the heart of the lotuses, the Tathagata's bodies sat in full lotus posture, radiating millions of rays of light, clearly visible. The Tathagata's bodies, seated in the heart of the lotuses, filled and covered this all-complete Buddha-field. At that time, those bodies made this Buddha-field exceedingly beautiful. The fourth part is the manner in which the assembly developed doubts: Then, at that time, all the assemblies of Bodhisattvas, the two parents of monks, and the two parents of lay practitioners—the four assemblies—were exceedingly amazed and delighted to see the Tathagata's bodies seated on the lotuses. Having seen the Bhagavan's (世尊) miraculous manifestations, they became doubtful, thinking: 'Why are the petals of these trillion lotuses so unsightly in color and so small, and the stems also unsightly in color and worthy of reproach, not causing joy? And in each lotus's heart, the Tathagata's body sits in full lotus posture, radiating millions of rays of light, clearly visible and exceedingly beautiful—what is the cause and what is the reason for this?' Then, in order to dispel the doubts of the all-complete assembly of Bodhisattvas and the four assemblies, the Teacher
འི་དྲུང་དུ་འདོང་བར་བྱ་བའི་མཚན་མ་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་བྱས་ ནས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པའི་སྤྱན་སྔར་འདུས་སོ། ། ༈ དཔེ་དོན་དགུས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བཤད་པ། གཉིས་པ་དཔེ་དོན་དགུས་སྙིང་པོ་བཤད་པ་ལ་གསུམ་གྱི་ ༈ སྟོན་པས་འཁོར་ལ་ཞུ་བར་བསྐུལ་བ། དང་པོ་སྟོན་པས་འཁོར་ལ་ཞུ་ བར་བསྐུལ་བ་ནི། སྐབས་དེའི་ཚེ་ཙན་དན་གྱི་སྙིང་པོའི་ཁང་པ་བརྩེགས་པ་དེར་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་མིང་རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བ་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་འདི་ཞུ་ཞུ་བ་ཞིག་འདུས་པར་གྱུར་ཏེ་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་ལ་ཞུ་བའི་ནུས་ པ་ཡོད་པ་དགོངས་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ལྡན་པ་ཅན་གྱི་གཏམ་ 1-13 ལ་སོགས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ ཡོངས་སུ་ཞུ་བར་སྤོབས་པ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྐུལ་ལོ། ། ༈ དེ་ལ་འཁོར་གྱིས་ཇི་ལྟར་ཞུས་པ། གཉིས་པ་དེ་ལ་འཁོར་གྱིས་ཇི་ལྟར་ཞུས་པ་ནི། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ དཔའ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞུ་བར་གནང་བས། ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་ མ་ཡིན་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་དང་འཁོར་བཞི་ པོ་དེ་དག་གི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཟུག་རྔུ་རིག་ནས། ཐེ་ཚོམ་བསལ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ཐམས་ཅད་པདྨ་ཁ་ དོག་ངན་ཞིང་། དྲི་མི་གདའ་བ་ནི་མི་ཞིམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་འབུམ་འདི་དག་ གིས་ཁེབས་པ་དང་། དེ་དག་གི་དབུས་ན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ ཤིང་བཞུགས་ཏེ། འོད་ཟེར་འབུམ་དག་རབ་ཏུ་འགྱེད་པར་ཀུན་ཏུ་གདའ་བ་དང་། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྐུ་དེ་དག་མཐོང་ནས་ཀྱང་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་འབུམ་ཐལ་མོ་ སྦྱར་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་བའི་རྒྱུ་ནི་གང་ལགས། རྐྱེན་ནི་གང་ལགས། དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་ཞུ་བ་དེ་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་ པ་འདི་དག་གསོལ་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་མི་གཡོ་མི་འགུལ་བར། པདྨ་ངན་པ་དག་གི་དབུས་ན་བཞུག་པར་ནི་ཐུབ་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་འདྲའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་ མཛད་པ་རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་བདག་གིས་སྔོན་ཆད་ནམ་ཡང་རྫུ་འཕྲུལ་འདི་མ་མཐོང་། སྐུ་དེ་ དག་ཀྱང་འོད་ཟེར་སྟོང་རྣམས་རབ་ཏུ་འགྱེད་མཛད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ཐམས་ཅད་ ཁེབས་པར་མཛད་ལ་ངོ་མཚར་བའི་ཆོས་ཀྱི་དགའ་སྟོན་རྣམས་ལ་རོལ་མཛད་པའི་འདྲེན་པ་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་རྣམས་ཀྱིས་བར་ཆད་
【現代漢語翻譯】 他們互相約定了前往佛陀面前的標誌，然後全部聚集在導師的面前。 第二，通過九個比喻來解釋如來藏。 關於通過九個比喻來解釋如來藏，分為三個部分 第一，導師勸請眷屬提問：當時，在旃檀木精舍中，一位名為金剛慧的菩薩摩訶薩聚集在那裡，他過去曾多次請求佛陀開示如來藏。然後，世尊考慮到金剛慧菩薩摩訶薩有能力提問，於是說道：『善男子，請你鼓起勇氣，向如來、應供、正等覺請教關於具法之談等問題。』 第二，眷屬如何提問：之後，金剛慧菩薩摩訶薩得到世尊的允許，可以提問。他了解到天、人、非天等世間眾生以及所有菩薩和四眾弟子的疑惑，爲了消除這些疑惑，他向世尊請示道：『世尊，所有這些惡劣顏色的蓮花世界，散發著難聞氣味的數十億個世界都被覆蓋著。在這些世界的中央，如來的身體結跏趺坐，放射出數百萬道光芒。看到如來的身體后，數百萬眾生合掌禮拜的原因和條件是什麼呢？』 當時，爲了用歌聲表達金剛慧菩薩的請求，他說了以下偈頌：『無數億佛身，不動亦不搖，安住惡蓮中，導師展神通，金剛慧我昔，未曾見此力，彼身放千光，普照諸佛土，奇哉妙法喜，佛身除障礙。』
【English Translation】 They made mutual signs to go to the Buddha's presence, and then all gathered before the Teacher. Second, explaining the Tathagatagarbha through nine similes. Regarding explaining the essence through nine examples, there are three parts: First, the Teacher urges the assembly to inquire: At that time, in the multi-storied sandalwood essence palace, a Bodhisattva Mahasattva named Vajra-mati (金剛慧, Diamond Intelligence) had gathered, one who had previously requested the Tathagata to explain the Tathagatagarbha. Then, the Bhagavan, considering that the Bodhisattva Mahasattva Vajra-mati had the ability to inquire, spoke: 'Son of good family, be bold to fully inquire of the Tathagata, the Arhat, the Samyak-sambuddha, about the Dharma-laden speech, etc.' Second, how the assembly inquired: Then, the Bodhisattva Mahasattva Vajra-mati, having been granted permission by the Bhagavan to inquire, knowing the thorns of doubt of the world with gods, humans, and asuras, and all the Bodhisattvas and the fourfold assembly, in order to dispel doubt, spoke thus to the Bhagavan: 'Bhagavan, all these realms of evil-colored lotuses, with unpleasant odors, are covered by billions of trillions of such realms. And in the midst of these, the bodies of the Tathagatas are seated in the lotus posture, radiating millions of rays of light. Having seen those bodies of the Tathagatas, what is the cause and condition for hundreds of millions of beings to join their palms and pay homage?' Then, at that time, in order to express the request of the Bodhisattva Vajra-mati in song, he spoke these verses: 'Billions of Buddha bodies, unmoving and unshaken, abide in the midst of evil lotuses; the Thuba (釋迦牟尼, Sage) displays such miraculous power. Vajra-mati, I have never before seen this power; those bodies radiate thousands of lights, covering all these Buddha-fields, enjoying the feast of wondrous Dharma, the Buddha bodies remove obstacles.'
མ་མཆིས་པར་མཛེས་ཤིང་། འདབ་མ་དག་དང་ཆུ་ བ་སྨད་པར་འོས་ལ། ཁ་དོག་ངན་པའི་པད་མ་རྣམས་ཀྱི་དབུས་དེར། སྐུ་དེ་དག་རིན་ཆེན་ 1-14 རང་བཞིན་འདྲར་བཞུགས་པ་གདའ་ན། ཅི་ཡི་སླད་དུ་རྫུ་འཕྲུལ་འདི་དག་སྤྲུ༵ལ་བ་ལགས། བདག་གིས་སྔོན་སངས་རྒྱས་གང་གཱའི་བྱེ་མ་སྙེད་དང་མཉམ་པ་མཐོང་། དེ་ཡི་རྫུ་འཕྲུལ་ཁྱད་ འཕགས་རྣམས་ཀྱང་བདག་གིས་མཐོང་སྟེ། དེ་དག་གི་ནང་ན་དི་རིང་གདའ་བའི་རྣམ་འཕྲུལ་ ཅི་འདྲ་བ་ནི་སྔོན་ཆད་ནམ་ཡང་རྫུ་འཕྲུལ་འདི་འདྲ་འདི་མ་མཐོང་བས། རྐང་གཉིས་པ་ལྷ་མི་ ལ་སོགས་པའི་གཙོ་བོ་ལྷའི་ལྷས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་འདི་ཅི་ལགས་པ་བསྟན་དུ་གསོལ། འདིའི་རྒྱུ་ གང་དང་རྐྱེན་གང་ལགས་པ་བཤད་དུ་གསོལ། འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་ཐུགས་བརྩེ་ མངའ་བ་སྟོན་པས་གསུང་དུ་གསོལ། ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་དགུམ་པ་སྟེ་བཅད་དུ་གསོལ་ ཞེས་ཞུས་སོ། ། ༈ ཞུས་པའི་དོན་དེ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ། གསུམ་པ་ཞུས་པའི་དོན་དེ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་གྱི་ ༈ ཟབ་དོན་མཉན་པར་གདམས་པ། དང་པོ་ཟབ་དོན་མཉན་པར་ གདམས་པ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་ པོ་རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་ལ་ བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་དོན་ཤིན་ ཏུ་ཟབ་ཅིང་རྒྱས་པ་ཡོད་དེ། དེ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སྣང་བའི་ མཚན་མ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་བྱས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག་ དང་བཤད་དོ། ། ༈ དེ་ཉིད་གུས་པས་ཉན་ཚུལ། གཉིས་པ་དེ་ཉིད་གུས་པས་ཉན་ཚུལ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་ པོ་རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་དང་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་དེས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྟར་ཉན་པ་དང་། ༈ དེ་ལ་སྙིང་པོ་བསྟན་པ། གསུམ་པ་དེ་ལ་སྙིང་པོ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་ ༈ སྤྱི་དོན། དང་པོ་སྤྱི་དོན་ལ་བདུན་བདེ་གཤེགས་ སྙིང་པོའི་ཡིན་ལུགས་བཤད་པ། དཔེ་དགུས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་བཤད་པ། ཁམས་དེ་ 1-15 དད་པས་རྟོགས་བྱར་བཤད་པ། སྟོང་པར་གསུངས་པའི་ངེས་དོན་བཤད་པ། དེ་ལ་སྨད་པའི་ ཉེས་དམིགས་བཤད་པ། དེ་ལ་མོས་པའི་ཕན་ཡོན་བཤད་པ། སྙིང་པོ་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ བཤད་པའོ། ། ༈ བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཡིན་ལུགས་བཤད་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས། གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་དགག་པ། ཐུབ་པའི་དགོངས་པ་བཤད་པའོ། ། ༈ གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་དགག་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་ལོག་རྟོག་དགག སྙིང་པོ་སྟོན་པའི་ བཀའ་ལ་ལོག་རྟོག་དགག་པའོ། ། གཞན་ཡང་དགག་པའོ། ། ༈ བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་ལོག་རྟོག་དགག་པ།
【現代漢語翻譯】 無垢且美妙，花瓣與水滴都值得讚美，在那顏色不好的蓮花中央，那些身軀如同珍寶般安住，是爲了什麼而示現這些神變呢？ 我曾見過過去如恒河沙數般的佛陀，也見過他們的殊勝神變，但在他們之中，像今天這樣的奇妙示現，我從未見過。雙足尊，人與非人的主宰，請天神之神開示這神變是什麼？請說明這其中的原因和條件。請為利益世間而慈悲的導師宣說，請斷除一切有情眾生的疑惑。』他這樣祈請道。 詳細闡述所請示的內容： 第三部分是詳細闡述所請示的內容，分為三個部分： 勸請聽聞甚深之義： 第一部分是勸請聽聞甚深之義。此後，薄伽梵（Bhagavan，世尊）對菩薩摩訶薩（Bodhisattva-Mahasattva，大菩薩）金剛慧等一切具足的菩薩眾說道：『善男子們，如來藏（Tathagatagarbha，如來胎）的經義非常深奧和廣博。爲了充分展示它，如來示現了這樣的光明相。因此，好好地聽，牢記在心，我將宣說。』 以恭敬心聽聞： 第二部分是以恭敬心聽聞。菩薩摩訶薩金剛慧以及一切具足的菩薩眾對薄伽梵說：『好的。』並按照薄伽梵的指示聽聞。 闡述其精要： 第三部分是闡述其精要，分為兩個部分： 總義： 第一部分是總義，包括七個方面：闡述如來藏的實相；闡述用九個比喻所表達的含義；闡述應以信心證悟的自性；闡述宣說空性的真實含義；闡述誹謗它的過患；闡述信奉它的利益；闡述宣說如來藏的必要性。 闡述如來藏的實相： 第一部分分為兩個方面：駁斥他宗的邪見；闡述佛陀的真實意圖。 駁斥他宗的邪見： 第一部分分為兩個方面：駁斥對如來藏意義的邪見；駁斥對宣說如來藏的教言的邪見。 進一步駁斥： 駁斥對如來藏意義的邪見：
【English Translation】 Without stain, beautiful, petals and water drops worthy of praise, in the midst of those lotuses of unpleasant color, those bodies dwell like precious jewels, for what reason are these miracles displayed? I have seen in the past Buddhas as numerous as the sands of the Ganges, and I have seen their extraordinary miracles, but among them, such a wondrous manifestation as today, I have never seen before. O Two-legged One, master of gods and humans, may the god of gods reveal what this miracle is. Please explain what its cause and condition are. Please, compassionate teacher, who works for the benefit of the world, speak, please cut off the doubts of all sentient beings.' Thus he requested. Elaborating on the meaning of the request: The third part is to elaborate on the meaning of the request, which is divided into three parts: Admonishing to listen to the profound meaning: The first part is admonishing to listen to the profound meaning. Then, the Bhagavan (Blessed One) spoke to the Bodhisattva-Mahasattva (Great Bodhisattva) Vajramati (Diamond Intelligence) and all the assembly of Bodhisattvas who possessed all qualities: 'Sons of the lineage, there is a Sutra called the Tathagatagarbha (Essence of the Thus-Gone One), which is extremely profound and extensive. For the sake of fully revealing it, the Tathagata (Thus-Gone One) has performed this kind of light display. Therefore, listen well, keep it in mind, and I will explain.' Listening with reverence: The second part is listening with reverence. The Bodhisattva-Mahasattva Vajramati and all the assembly of Bodhisattvas who possessed all qualities said to the Bhagavan: 'Excellent.' And they listened according to the Bhagavan's instructions. Revealing the essence: The third part is revealing the essence, which is divided into two parts: General meaning: The first part is the general meaning, including seven aspects: explaining the reality of the Tathagatagarbha; explaining the meaning expressed by the nine similes; explaining the element to be realized through faith; explaining the definitive meaning of emptiness; explaining the faults of disparaging it; explaining the benefits of believing in it; explaining the necessity of revealing the essence. Explaining the reality of the Tathagatagarbha: The first part is divided into two aspects: refuting the wrong views of others; explaining the Buddha's true intention. Refuting the wrong views of others: The first part is divided into two aspects: refuting wrong views about the meaning of the Tathagatagarbha; refuting wrong views about the teachings that reveal the Tathagatagarbha. Further refutation: Refuting wrong views about the meaning of the Tathagatagarbha:
དང་པོ་ལ་གསུམ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་འདོད་པ་དགག་པ། སྙིང་ པོ་གསུངས་པ་དྲང་དོན་ཡིན་པར་འདོད་པ་དགག་པ། མིང་ལ་འཁྲུལ་བའི་ལོག་རྟོག་ངན་པ་ ༈ ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་འདོད་པ་དགག་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་གང་ཞིག་གང་ལ་འཁྲུལ་བའི་འཁྲུལ་གཞི་བསྟན་པ་ནི། ཁ་ ཅིག་ན་རེ། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཡ་གྱལ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གཉིས་གཅིག་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པར། རྣམ་པར་ ཤེས་པ་བརྒྱད་རྣམས་སོ། །བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཀུན་ གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བསྒྲགས་པ་དང་། ཡིད་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། མུ་ སྟེགས་ཅན་གྱིས་བརྗོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདུས་པ་ལྔ་རྣམས་སོ། །ཞེས་དང་། ཀུན་གཞི་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བསྒྲགས་པ་ཡིད་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ཞེས་ དང་། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དམ་པ་ནི། རྣམ་པར་རིག་སྟེ་ཀུན་གཞི་ཡང་། །གཟུང་དང་འཛིན་ པ་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་དང་། འཕགས་པ་རྒྱན་སྟུག་པོའི་མདོར། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ ནི་བཅག་གཏུབས་ཀྱང་། །རྣམ་དག་སངས་རྒྱས་རིགས་ཡིན་ཏེ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་དེ་ 1-16 བཟུངས་སོ། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་པ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགེ་ སྙིང་པོའོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་མང་དུ་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། གཉིས་པ་འཁྲུལ་པའི་ལུགས་བཞིན་བདེན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་ལ་བརྒྱད། འདུས་མ་ བྱས་དང་འདུས་བྱས་གཅིག་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ། མི་རྟོག་པ་དང་རྟོག་པ་གཅིག་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ བ། གཞན་གྱི་དབང་དང་ཡོངས་གྲུབ་གཅིག་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ། སྤང་བྱའི་དོན་དང་ཐོབ་བྱ་ གཅིག་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ། ལུང་མ་བསྟན་དང་དགེ་བ་གཅིག་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་དམ་པའི་དོན་ དང་ཀུན་རྫོབ་གཅིག་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ། འོད་གསལ་བ་དང་མུན་པ་གཅིག་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ། ཉེས་སྐྱོན་གཞན་ཡང་དཔག་མེད་འབྱུང་བས་ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། ། དང་པོ་ནི། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་ཁམས་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་འཆི་བ་དང་ན་བ་དང་རྒ་བའི་མེ་གསུམ་པོ་ འདི་དག་གིས་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འཆི་ བ་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འཆི་བ་ཞེས་བགྱི་བ་ འདི་ནི་སྲོག་གི་དབང་པོ་འགགས་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱེ་བ་ཞེས་བགྱི་བ་ འདི་ནི་དབང་པོ་སར་པ་རྣམས་ཐོབ་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་ པོ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་འཆི་བ་དང་ཤི་འཕོས་པ་དང་སྐྱེས་པ་མ་ལགས་སོ། །དེ་ཅི
【現代漢語翻譯】 第一部分有三點：駁斥將阿賴耶識（kun gzhi rnam shes，梵文：ālayavijñāna，梵文羅馬擬音：ālayavijñāna，漢語字面意思：一切種子識）視為如來藏（bde gshegs snying po，梵文：tathāgatagarbha，梵文羅馬擬音：tathāgatagarbha，漢語字面意思：如來胎）; 駁斥認為所說的『藏』是不了義（drang don，梵文：neyārtha，梵文羅馬擬音：neyārtha，漢語字面意思：需引導義）; 對名稱產生錯覺的邪見。 駁斥將阿賴耶識視為如來藏。 第一部分有三點，首先指出對什麼產生錯覺的錯覺之基礎：有些人說，八識（rnam shes tshogs brgyad，梵文：aṣṭa vijñāna，梵文羅馬擬音：aṣṭa vijñāna，漢語字面意思：八個意識）中的阿賴耶識和如來藏是同一個。如《楞伽經》（lang kar gshegs pa，梵文：Laṅkāvatāra Sūtra，梵文羅馬擬音：Laṅkāvatāra Sūtra，漢語字面意思：入楞伽經）中說：『八種識，哪八種呢？即如來藏阿賴耶識，以及意識（yid，梵文：manas，梵文羅馬擬音：manas，漢語字面意思：意）和意識的識，以及外道（mu stegs can，梵文：tīrthika，梵文羅馬擬音：tīrthika，漢語字面意思：外道）所說的五種識。』又說：『阿賴耶識被稱為如來藏，與意識相連。』又說：『阿賴耶識是神聖的，是清凈的，因為遠離能取和所取，所以我說它是真如（de bzhin nyid，梵文：tathātā，梵文羅馬擬音：tathātā，漢語字面意思：如是）。』等等很多。 《寶積經》（rgyan stug po'i mdo，梵文：Ratnakūṭa Sūtra，梵文羅馬擬音：Ratnakūṭa Sūtra，漢語字面意思：寶積經）中說：『如來藏阿賴耶識，即使被習氣（bag chags，梵文：vāsanā，梵文羅馬擬音：vāsanā，漢語字面意思：熏習）摧毀，仍然是清凈的佛種（sangs rgyas rigs，梵文：buddha gotra，梵文羅馬擬音：buddha gotra，漢語字面意思：佛種性），它本身就是佛。』又說：『如來藏阿賴耶識，是如來的功德精華。』等等很多。』他們這樣說。 第二，如果按照他們所說的錯覺那樣是真實的，那麼會有八個非常嚴重的後果：有為法（'dus ma byas，梵文：asaṃskṛta，梵文羅馬擬音：asaṃskṛta，漢語字面意思：非造作）和無為法（'dus byas，梵文：saṃskṛta，梵文羅馬擬音：saṃskṛta，漢語字面意思：造作）如果是一個，那麼會有非常嚴重的後果；無分別（mi rtog pa，梵文：nirvikalpa，梵文羅馬擬音：nirvikalpa，漢語字面意思：無分別）和分別（rtog pa，梵文：vikalpa，梵文羅馬擬音：vikalpa，漢語字面意思：分別）如果是一個，那麼會有非常嚴重的後果；他起（gzhan gyi dbang，梵文：paratantra，梵文羅馬擬音：paratantra，漢語字面意思：依他起）和圓成實（yongs grub，梵文：pariniṣpanna，梵文羅馬擬音：pariniṣpanna，漢語字面意思：圓滿成就）如果是一個，那麼會有非常嚴重的後果；應斷除的（spang bya'i don，梵文：heya，梵文羅馬擬音：heya，漢語字面意思：應舍）和應獲得的（thob bya，梵文：prāpya，梵文羅馬擬音：prāpya，漢語字面意思：應得）如果是一個，那麼會有非常嚴重的後果；無記（lung ma bstan，梵文：avyākṛta，梵文羅馬擬音：avyākṛta，漢語字面意思：不記說）和善（dge ba，梵文：kuśala，梵文羅馬擬音：kuśala，漢語字面意思：善巧）如果是一個，那麼會有非常嚴重的後果；勝義諦（dam pa'i don，梵文：paramārtha，梵文羅馬擬音：paramārtha，漢語字面意思：勝義）和世俗諦（kun rdzob，梵文：saṃvṛti，梵文羅馬擬音：saṃvṛti，漢語字面意思：覆蓋）如果是一個，那麼會有非常嚴重的後果；光明（'od gsal ba，梵文：prabhāsvara，梵文羅馬擬音：prabhāsvara，漢語字面意思：光明顯耀）和黑暗（mun pa，梵文：tamas，梵文羅馬擬音：tamas，漢語字面意思：黑暗）如果是一個，那麼會有非常嚴重的後果；其他無數的過失也會產生，因此會有非常嚴重的後果。 首先，無著（thogs med，梵文：Asaṅga，梵文羅馬擬音：Asaṅga，漢語字面意思：無著）在《寶性論釋》（rgyud bla ma'i 'grel pa，梵文：Uttaratantraśāstra，梵文羅馬擬音：Uttaratantraśāstra，漢語字面意思：無上續論）中說，即使在如來藏不凈的狀態下，也不會被死亡、疾病和衰老這三火所改變，因此說：『世尊，所謂的死亡，是世間的說法。世尊，所謂的死亡，是命根（srog gi dbang po，梵文：jīvitendriya，梵文羅馬擬音：jīvitendriya，漢語字面意思：命根）的斷絕。世尊，所謂的出生，是獲得諸根（dbang po，梵文：indriya，梵文羅馬擬音：indriya，漢語字面意思：根）的圓滿。世尊，如來藏不是出生、衰老、死亡、死亡和轉移以及出生。』為什麼呢？
【English Translation】 The first has three points: Refuting the view that the ālaya-vijñāna (kun gzhi rnam shes, Sanskrit: ālayavijñāna, Romanized Sanskrit: ālayavijñāna, literal meaning: storehouse consciousness) is the tathāgatagarbha (bde gshegs snying po, Sanskrit: tathāgatagarbha, Romanized Sanskrit: tathāgatagarbha, literal meaning: womb of the tathāgata); refuting the view that the 'garbha' spoken of is provisional meaning (drang don, Sanskrit: neyārtha, Romanized Sanskrit: neyārtha, literal meaning: needing to be led); and the evil misconception of being confused about the name. Refuting the view that the ālaya-vijñāna is the tathāgatagarbha. The first part has three points, first pointing out the basis of the confusion about what is being confused about: Some say that the ālaya-vijñāna, one of the eight consciousnesses (rnam shes tshogs brgyad, Sanskrit: aṣṭa vijñāna, Romanized Sanskrit: aṣṭa vijñāna, literal meaning: eight consciousnesses), and the tathāgatagarbha are the same. As it says in the Laṅkāvatāra Sūtra (lang kar gshegs pa, Sanskrit: Laṅkāvatāra Sūtra, Romanized Sanskrit: Laṅkāvatāra Sūtra, literal meaning: Entering the Laṅka Sūtra): 'The eight consciousnesses, which eight? That is, the tathāgatagarbha ālaya-vijñāna, and the mind (yid, Sanskrit: manas, Romanized Sanskrit: manas, literal meaning: mind) and the consciousness of the mind, and the five consciousnesses spoken of by the Tīrthikas (mu stegs can, Sanskrit: tīrthika, Romanized Sanskrit: tīrthika, literal meaning: ford-makers).' It also says: 'The ālaya-vijñāna is proclaimed as the tathāgatagarbha, connected with the mind.' It also says: 'The ālaya-vijñāna is sacred, it is pure, because it is free from the grasper and the grasped, therefore I say it is Suchness (de bzhin nyid, Sanskrit: tathātā, Romanized Sanskrit: tathātā, literal meaning: thusness).' And so on, many. In the Ratnakūṭa Sūtra (rgyan stug po'i mdo, Sanskrit: Ratnakūṭa Sūtra, Romanized Sanskrit: Ratnakūṭa Sūtra, literal meaning: Heap of Jewels Sūtra) it says: 'The tathāgatagarbha ālaya-vijñāna, even if destroyed by habits (bag chags, Sanskrit: vāsanā, Romanized Sanskrit: vāsanā, literal meaning: perfume), is still the pure Buddha-nature (sangs rgyas rigs, Sanskrit: buddha gotra, Romanized Sanskrit: buddha gotra, literal meaning: buddha lineage), it is itself the Buddha.' It also says: 'The tathāgatagarbha ālaya-vijñāna is the essence of the Tathāgata's virtues.' And so on, many.' They say this. Second, if it is true according to their misconception, then there will be eight very serious consequences: If the unconditioned ( 'dus ma byas, Sanskrit: asaṃskṛta, Romanized Sanskrit: asaṃskṛta, literal meaning: unconditioned) and the conditioned ('dus byas, Sanskrit: saṃskṛta, Romanized Sanskrit: saṃskṛta, literal meaning: conditioned) are one, then there will be very serious consequences; if non-conceptualization (mi rtog pa, Sanskrit: nirvikalpa, Romanized Sanskrit: nirvikalpa, literal meaning: non-conceptual) and conceptualization (rtog pa, Sanskrit: vikalpa, Romanized Sanskrit: vikalpa, literal meaning: conceptual) are one, then there will be very serious consequences; if other-powered (gzhan gyi dbang, Sanskrit: paratantra, Romanized Sanskrit: paratantra, literal meaning: dependent on others) and perfectly established (yongs grub, Sanskrit: pariniṣpanna, Romanized Sanskrit: pariniṣpanna, literal meaning: perfectly accomplished) are one, then there will be very serious consequences; if what should be abandoned (spang bya'i don, Sanskrit: heya, Romanized Sanskrit: heya, literal meaning: to be abandoned) and what should be attained (thob bya, Sanskrit: prāpya, Romanized Sanskrit: prāpya, literal meaning: to be obtained) are one, then there will be very serious consequences; if the unstated (lung ma bstan, Sanskrit: avyākṛta, Romanized Sanskrit: avyākṛta, literal meaning: unexpressed) and virtue (dge ba, Sanskrit: kuśala, Romanized Sanskrit: kuśala, literal meaning: skillful) are one, then there will be very serious consequences; if the ultimate truth (dam pa'i don, Sanskrit: paramārtha, Romanized Sanskrit: paramārtha, literal meaning: ultimate meaning) and the conventional truth (kun rdzob, Sanskrit: saṃvṛti, Romanized Sanskrit: saṃvṛti, literal meaning: concealing) are one, then there will be very serious consequences; if luminosity ('od gsal ba, Sanskrit: prabhāsvara, Romanized Sanskrit: prabhāsvara, literal meaning: clear light) and darkness (mun pa, Sanskrit: tamas, Romanized Sanskrit: tamas, literal meaning: darkness) are one, then there will be very serious consequences; other countless faults will also arise, therefore there will be very serious consequences. First, Asaṅga (thogs med, Sanskrit: Asaṅga, Romanized Sanskrit: Asaṅga, literal meaning: without attachment) says in the commentary on the Uttaratantraśāstra (rgyud bla ma'i 'grel pa, Sanskrit: Uttaratantraśāstra, Romanized Sanskrit: Uttaratantraśāstra, literal meaning: Treatise on the Sublime Continuum), even in the impure state of the tathāgatagarbha, it is not changed by the three fires of death, disease, and old age, therefore it says: 'Bhagavan, what is called death is a worldly expression. Bhagavan, what is called death is the cessation of the life force (srog gi dbang po, Sanskrit: jīvitendriya, Romanized Sanskrit: jīvitendriya, literal meaning: life faculty). Bhagavan, what is called birth is the attainment of the perfection of the faculties (dbang po, Sanskrit: indriya, Romanized Sanskrit: indriya, literal meaning: faculty). Bhagavan, the tathāgatagarbha is not birth, old age, death, death and transference, and birth.' Why is that?
འི་སླད་ དུ་ཞེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སྟེ། རྟག་པ་བརྟན་པ་གཡུང་དྲུང་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་འདུས་བྱས་ ལས་འདས་པར་སྟོན་པའི་མདོ་འཐད་ལྡན་དུ་དྲངས་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ ནི་འདུས་མ་བྱས་སུ་གྲུབ་པོ། །ཡང་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་ཐེག་བསྡུས་སུ། ཅིའི་ཕྱིར་ ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། སྐྱེ་བ་ཅན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཐམས་ 1-17 ཅད་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་དེར་སྦྱོར་བའམ། དེ་ཡང་རྒྱུའི་དངོས་པོར་དེ་དག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ ཕྱིར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །ཞེས་དང་། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཀུན་ནས་ ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་དེ་དག་དུས་མཉམ་དུ་གཅིག་གི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གཅིག་འགྱུར་བར་ཇི་ལྟར་ བལྟ་ཞེ་ན། དཔེར་ན་མར་མེའི་མེ་ལྕེ་འབྱུང་བ་དང་སྙིང་པོ་ཚིག་པ་ཕན་ཚུན་དུས་མཉམ་པ་ དང་། མདུང་ཁྱིམ་ཡང་དུས་མཉམ་དུ་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་ནས་མི་འགྱེལ་བ་དེ་བཞིན་དུ། འདིར་ཡང་གཅིག་གི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གཅིག་འགྱུར་བར་བལྟའོ། །ཇི་ལྟར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་ པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ རྣམས་ཀྱང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། རྒྱུའི་རྐྱེན་གཞན་ མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ ཆོས་རྣམས་དང་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་འབྲས་སུ་གྲུབ་ཅིང་། དེས་ན་འདུས་བྱས་སུ་གྲུབ་པས། འདུས་ མ་བྱས་དང་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་མི་སྲིད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་ལས་རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ཇི་ཙམ་ དུ་དོན་འདི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདི་དཔེར་བྱ་སྟེ། བྲག་གཅིག་ཏུ་མཁྲེགས་ཤིང་སྲ་བ་ཞེས་ བྱ་བ་དེ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་གཉིས་ལ་སོ་སོར་ཉེ་བར་གནས་ པའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །འོག་ན་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་གཏེར་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་ བ་དེ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ ཆེའི་གཏེར་ཆེན་པོ་འདོད་པའི་མི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་ པོའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །གཏེར་ཆེན་པོ་མངོན་པར་ཤེས་པའི་མི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །བྲག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ནི་རང་བཞིན་ལ་རྟོག་པའི་མཚན་མ་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །རྐོས་ 1-18 ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །དངུལ་དུ་སྣང་བའི་རྡོ་རྗེ་རྡོ་ཞེས་ བྱ་བ་དེ་ནི་གཉེན་པོ་ལ་ར
【現代漢語翻譯】 那麼，為什麼呢？因為世尊（Bhagavan）說，如來藏（Tathagatagarbha）超越了有為法的範疇，是常、恒、不變的。因此，引用了顯示其超越有為法的經典，如來藏因此被認為是無為法。此外，聖者無著（Asanga）在《攝大乘論》（Mahāyānasaṃgraha）中說：『為什麼稱為阿賴耶識（Ālayavijñāna）？因為所有生起的、受染污的法都作為果的實體與之結合，或者它也作為因的實體與它們結合，所以是阿賴耶識。』並且，『阿賴耶識和所有受染污的法如何被視為同時成為彼此的因呢？』例如，燈焰的產生和燈芯的燃燒是同時的，又如矛與矛架，互相依賴而不倒。同樣，在這裡，也被視為同時成為彼此的因。阿賴耶識如何成為所有受染污的法的因，同樣，所有受染污的法也被認為是阿賴耶識的因緣，因為沒有發現其他的因緣。』因此，阿賴耶識與所有受染污的法互為因果，因此是有為法。所以，由於無為法和有為法之間存在差異，因此不可能相同。 第二，在《入無分別陀羅尼》（Vikalparahita-dhāraṇī）中說：『善男子們，爲了理解這個意義，我舉個例子：一塊堅硬的巖石，這是對有為法的各種染污相，以及與二者分別相關的術語。下面所說的如意寶（Cintamani）大寶藏，是對無分別界（Nirvikalpa-dhātu）的術語。所說的想要如意寶大寶藏的人，是對菩薩摩訶薩（Bodhisattva-mahāsattva）的術語。所說的證悟大寶藏的人，是對如來（Tathagata）、阿羅漢（Arhat）、正等覺者（Samyaksaṃbuddha）的術語。所說的巖石，是對自性分別的相的術語。所說的雕刻，是對不作意的術語。所說的顯現為銀的石金剛石，是對對治的術語。
【English Translation】 Why is that? Because the Bhagavan said that the essence of the Tathagata (Tathagatagarbha) transcends the realm of conditioned phenomena (Saṃskṛta), being permanent, stable, and enduring. Therefore, by quoting scriptures that show its transcendence of conditioned phenomena, the Tathagatagarbha is thus established as unconditioned (Asaṃskṛta). Furthermore, the noble Asanga states in the Compendium on the Great Vehicle (Mahāyānasaṃgraha): 'Why is it called the Alaya-vijñana (Ālayavijñāna)? Because all arising, defiled dharmas are joined there as the substance of the fruit, or it also joins with them as the substance of the cause, therefore it is the Alaya-vijñana.' And, 'How are the Alaya-vijñana and all the defiled dharmas regarded as simultaneously becoming the cause of each other?' For example, the arising of a flame and the burning of the wick are simultaneous, and like a spear and a spear stand, they rely on each other and do not fall. Similarly, here too, they are regarded as simultaneously becoming the cause of each other. Just as the Alaya-vijñana is the cause of all defiled dharmas, similarly, all defiled dharmas are also established as the causal condition of the Alaya-vijñana, because no other causal condition is found.' Therefore, the Alaya-vijñana and all defiled dharmas are established as mutually cause and effect, thus being conditioned phenomena. So, since there is a difference between the unconditioned and the conditioned, they cannot be the same. Secondly, in the Dharani of Entering Non-Discrimination (Vikalparahita-dhāraṇī): 'Sons of good family, in order to understand this meaning, I will give an example: A hard rock, this is a term for the various defiled aspects of conditioned phenomena, and for those separately related to the two. The great treasure of the wish-fulfilling jewel (Cintamani) mentioned below is a term for the realm of non-discrimination (Nirvikalpa-dhātu). The person who desires the great treasure of the wish-fulfilling jewel is a term for the Bodhisattva-mahāsattva (Bodhisattva-mahāsattva). The person who realizes the great treasure is a term for the Tathagata (Tathagata), Arhat (Arhat), Samyaksaṃbuddha (Samyaksaṃbuddha). The rock is a term for the characteristics of self-nature discrimination. The carving is a term for non-attention. The stone vajra (vajra) that appears as silver is a term for the antidote.
ྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། གསེར་དུ་ སྣང་བའི་རྡོ་རྗེ་རྡོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་སྟོང་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་ རྣམས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་རྡོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་འཐོབ་པ་ལ་ རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་ གཏེར་ཆེན་པོ་རྙེད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ལ་རེག་པའི་ཚིག་བླ་དྭགས་ སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ལྟར་དཔེ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་འདིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ལ་ འཇུག་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་རྣམ་ པར་མི་རྟོག་པར་གྲུབ་པོ། །ཡང་ཐེག་བསྡུས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ། རྩ་བའི་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་རྟོག་པ་ཡིན་པར་གསུངས་པས། དེས་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་རྟོག་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་མི་སྲིད་དོ། ། གསུམ་པ་ནི་མདོ་སྡེ་རྒྱན་རྩ་འགྲེལ་དུ། རྣམ་གསུམ་རྣམ་གསུམ་སྣང་བ་ཅན། །འཛིན་ དང་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ནི། །གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ ཉིད་དོ། །འདི་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་སྣང་བ་ཡོད་པས་རྣམ་པ་གསུམ་དང་ རྣམ་པ་གསུམ་དུ་སྣང་བ་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་སྣང་བ་ནི་གནས་སུ་སྣང་བ་དང་ དོན་དུ་སྣང་བ་དང་ལུས་སུ་སྣང་བའོ། །ཡང་གསུམ་དུ་སྣང་བ་ནི་ཡིད་དང་། འཛིན་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པར་སྣང་བ་སྟེ། ཡིད་ནི་རྟག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གང་ཡིན་པའོ། །འཛིན་པ་ ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔའི་ཚོགས་སོ། །རྟོག་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ གསུམ་དུ་སྣང་བ་དང་པོ་ནི་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་ 1-19 པ་འདི་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ ཡིན་པའི་ཀུན་རྟོག་ཅེས་པའི་མིང་བཏགས་ནས་གཞན་དབང་དུ་གསུངས་ཤིང་། ཡང་དེ་ཉིད་ དུ། དེ་བཞིན་ཉིད་དམིགས་ཡེ་ཤེས་དང་། །གཉིས་སུ་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་དང་། །གནས་ ངན་ལེན་ལུས་མངོན་སུམ་པ། །བློ་ལྡན་དེ་ཟད་བྱེད་པར་འདོད། འདིས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཟད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཡོངས་སུ་ བསྟན་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ ཤེས་པ་དང་། གཉིས་སུ་འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་བརྟགས་པ་དང་། གནས་ ངན་ལེན་གྱི་ལུས་མངོན་སུམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དབང་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་གནས་ངན་ ལེན་གྱི་ལུས་ཀུན་གཞི་ར
【現代漢語翻譯】 『黃金般顯現的石金』，是對於空性等等進行分別唸的術語。 『顯現為各種珍寶的石頭』，是對於獲得進行分別唸的術語。 『尋得如意寶大寶藏』，是觸及不分別之法界的術語。 『種姓之子們，如此運用譬喻，應領會進入不分別之法界。』 如是說，如來藏成立為不分別。 又，在《攝大乘論》中說，分別念有十種，根本的分別念是阿賴耶識，是為分別念。 因此，由於不分別和分別有差別，故不可能是一體的。 第三，在《莊嚴經論》的根本頌和註釋中說：『三三相狀顯現者，能取所取之自性，非真遍計即，依他起之自性。』 此有三種和三種顯現的相狀，故為具有三種和三種顯現的相狀。 其中，三種顯現是：處所顯現、事物顯現和身體顯現。 又有三種顯現是：意、能取和分別念顯現，意是常時具有煩惱者。 能取是五種識的集合。 分別念是意的識。 其中，第一種三種顯現是所取的自性。 第二種是能取的自性，如此一來，非真實的遍計所執即是依他起的自性，因此阿賴耶識也被冠以『非真實的遍計所執』之名，並被說是依他起。 又，在同一論典中說：『真如所緣智，二取皆盡離，惡趣之身現，具慧彼盡滅。』 此論述瞭如何通過如實了知三種自性而使依他起的自性滅盡，即以真如為所緣，如實了知圓成實性；完全斷除二取，如實了知遍計所執；以及如實了知惡趣之身顯現的依他起性，從而滅盡惡趣之身，即阿賴耶識。
【English Translation】 'Stone that appears as gold' is a term for conceptual marks regarding emptiness and so on. 'Stone that appears as various jewels' is a term for conceptual marks regarding attainment. 'Finding a great treasure of wish-fulfilling jewels' is a term for touching the realm of non-discrimination. 'Sons of lineage, in this way, by setting forth examples, one should comprehend entering the realm of non-discrimination.' As it is said, the Tathagatagarbha is established as non-discriminating. Furthermore, in the Compendium of Vehicles, it is said that there are ten types of discrimination, and the fundamental discrimination is the alaya-consciousness, which is said to be discrimination. Therefore, since there is a difference between non-discrimination and discrimination, it is impossible for them to be the same. Thirdly, in the root text and commentary of the Ornament of the Sutras, it says: 'Those appearing with three and three aspects, are the characteristics of the grasper and the grasped. The unreal imputation is the characteristic of other-dependence.' This has three and three appearing aspects, therefore it has three and three appearing aspects. Among them, the three appearances are: appearance as a place, appearance as a thing, and appearance as a body. Also, the three appearances are: appearance as mind, appearance as grasper, and appearance as discrimination; mind is that which is always afflicted. The grasper is the collection of the five consciousnesses. Discrimination is the consciousness of the mind. Among them, the first three appearances are the characteristics of the grasped. The second is the characteristic of the grasper, so the unreal imputation is the characteristic of other-dependence, so the alaya-consciousness is also named 'unreal imputation' and is said to be other-dependent. Also, in the same text, it says: 'The Suchness-object wisdom, completely abandoning dualistic grasping, the manifest body of bad rebirth, the wise one is said to exhaust that.' This shows how the nature of other-dependence is exhausted by fully knowing the three natures, that is, by focusing on Suchness, fully knowing the perfected nature; by completely abandoning dualistic grasping, fully knowing the imputed nature; and by fully knowing the other-dependent nature of the manifest body of bad rebirth, thus exhausting the body of bad rebirth, which is the alaya-consciousness.
ྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་དབང་དེ་ཉིད་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ པ་དང་། རྩ་བའི་རྟོག་པ་ཞེས་ཐེག་བསྡུས་སུ་གསུངས་པ་དེས་ཀྱང་གཞན་དབང་དུ་གྲུབ་པོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགྱུར་ མེད་ཡོངས་གྲུབ་ཏུ་གྲུབ་པོ། །དེས་ན་གཞན་དབང་དང་འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་མི་སྲིད་དེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། ཡོད་མིན་མེད་མིན་དེ་བཞིན་མིན་གཞན་ མིན། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར། ཀུན་བརྟགས་པ་དང་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ དག་གིས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་བརྟགས་པ་དང་གཞན་གྱི་དབང་དག་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་གཅིག་པ་ཉིད་མེད་པས་ དེ་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཁོ་ན་གཞན་པ་ཉིད་མེད་པས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཀྱང་ གསུངས་སོ། ། བཞི་པ་ནི། ཐེག་བསྡུས་སུ། གནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གྱུར་པ་ན། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཡང་། ས་བོན་མེད་པར་གྱུར་པ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ 1-20 ཅད་དུ་སྤངས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་རྩ་འགྲེལ་དུ། རྟག་ཏུ་གཉིས་བྲལ་ འཁྲུལ་པའི་རྟེན་གང་ཡིན་དང་གང་ཞིག་རྣམ་ཀུན་དུ། །བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན་ཞིང་སྤྲོས་པ་ མེད་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ཁོ་ན། །ཤེས་བྱ་སྤང་བྱ་རང་བཞིན་དྲི་མེད་འདོད་གང་རྣམ་པར་སྦྱང་ བྱ་སྟེ། །དེ་ནི་ནམ་མཁའ་གསེར་དང་ཆུ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྣམ་དག་འདོད། །དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་རྟག་ཏུ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་ པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གཏན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་པའི་རྟེན་གཞན་གྱི་དབང་སྟེ་དེས་ཀུན་ རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་ བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་པོ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ལས་རྣམ་པར་སྦྱང་ བ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་གོ །རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ ནི་ནམ་མཁའ་དང་གསེར་དང་ཆུ་ལྟ་བུར་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཏེ། ནམ་ མཁའ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་དག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ དང་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་མི་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་ གསེར་འོད་དམ་པའི་མདོར། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་མཚན་ཉིད་ གསུམ་གྱི་ཕྱིར་འཆིང་བ་དང་སྒྲིབ་པ་ཡོད་པས་སྐུ་གསུམ་ལས་རིང་དུ་གྱུར་ཏོ། །གསུམ་གང་ ཞེ་ན་ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་ པའི་མཚན་
【現代漢語翻譯】 此外，經文中說「他者的力量的顯現將會耗盡」，以及《攝大乘論》中提到的「根本分別」，也證實了是依他起性（gzhan dbang）。 如來藏（de bzhin gshegs pa'i snying po）是不變的真如（de bzhin nyid），因此是不變圓成實性（yong su grub）。 因此，由於依他起性和不變圓成實性之間存在差異，它們不可能相同。《經莊嚴論》中說：「非有非無，非如來，非他。」 其註釋中說：「遍計所執（kun brtags pa）和依他起性的特徵不是有。圓成實性的特徵不是無。遍計所執和依他起性與圓成實性不是一體，因此不是如來。僅僅是它們不是他者，因此不是他。」 第四點，《攝大乘論》中說：「當存在於所有狀態時，異熟識（rnam par smin pa'i rnam par shes pa）的所有種子，也成為無種子和完全捨棄。」 《經莊嚴論》的根本頌和註釋中說：「恒常離二，迷惑的所依是什麼，以及無論何時，無法言說且無戲論的自性，那唯一，應知應斷自性無垢，所欲應凈化。那如虛空、黃金和水般，從煩惱中完全清凈。」 「那唯一恒常離二是遍計所執的自性，因為在勝義中，它沒有能取和所取的特徵。迷惑的所依是依他起性，因為它產生分別念。不可言說且無戲論的自性是圓成實的自性。那唯一第一是應完全了知的。第二是應斷除的。第三是從突發性的垢染中應凈化的，因為自性是清凈的。自性清凈的，如虛空、黃金和水般，從煩惱中清凈，虛空等不是自性不凈，也不是說它們不從突發性的垢染中解脫而清凈。」 《聖金光明經》中說：「善男子，那些凡夫俗子，由於三種特徵而受到束縛和遮蔽，遠離三身（sku gsum）。什麼是三種呢？遍計所執的特徵、依他起性的特徵和圓成實性的特徵。」
【English Translation】 Furthermore, the statement 'the manifestation of the power of others will be exhausted,' and the 'fundamental conceptualization' mentioned in the Compendium of The Great Vehicle (Theg bsdus), also establish the dependent nature (gzhan dbang). The Tathagatagarbha (de bzhin gshegs pa'i snying po) is the unchanging Suchness (de bzhin nyid), therefore it is established as the unchanging perfectly established nature (yong su grub). Therefore, since there is a difference between the dependent nature and the unchanging perfectly established nature, it is impossible for them to be the same. In the Ornament of the Sutras, it says: 'Not existent, not non-existent, not Suchness, not other.' Its commentary says: 'The characteristics of the imputed (kun brtags pa) and the dependent are not existent. The characteristic of the perfectly established is not non-existent. The imputed and the dependent are not one with the perfectly established, therefore not Suchness. Merely they are not other, therefore not other.' Fourthly, in the Compendium of The Great Vehicle, it says: 'When existing in all states, the seeds of the Alaya-consciousness (rnam par smin pa'i rnam par shes pa), which are all seeds, also become without seeds and completely abandoned.' In the root verses and commentary of the Ornament of the Sutras, it says: 'Constantly free from duality, what is the basis of delusion, and whatever, in every way, cannot be expressed and is of a nature without elaboration, that alone, knowable, abandonable, nature stainless, whatever is desired should be purified. That is like space, gold, and water, completely pure from afflictions.' 'That alone, constantly free from duality, is the nature of the imputed, because in ultimate reality, it does not have the characteristics of grasper and grasped. The basis of delusion is the dependent, because it generates conceptual thoughts. The nature that cannot be expressed and is without elaboration is the nature of the perfectly established. That alone, the first, is to be fully known. The second is to be abandoned. The third is to be purified from adventitious stains, because the nature is pure. That which is pure by nature, like space, gold, and water, is pure from afflictions, space and so on are not impure by nature, nor is it said that they are not purified by being freed from adventitious stains.' In the Noble Golden Light Sutra, it says: 'Sons of good family, those ordinary beings are bound and obscured by three characteristics, and are far from the three bodies (sku gsum). What are the three? The characteristic of the imputed, the characteristic of the dependent, and the characteristic of the perfectly established.'
ཉིད་དོ། །མཚན་ཉིད་དེ་རྣམས་ཤེས་པ་དང་འགོག་པ་དང་དག་པར་མ་གྱུར་པ་ དེའི་ཕྱིར་སྐུ་གསུམ་མ་ཐོབ་པོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་གསུམ་ཤེས་པ་དང་འགོག་པ་དང་རྣམ་ པར་བྱང་བར་གྱུར་པས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་སྐུ་གསུམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ པར་གྱུར་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་མ་ 1-21 སྤངས་པའི་ཕྱིར་སྐུ་གསུམ་ལས་རིང་དུ་གྱུར་ཏོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན་དངོས་པོ་ལས་འཇུག་པའི་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་གཞི་ལ་གནས་པའི་ཡིད་དང་། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །ལམ་སྦྱོང་བ་དག་ལ་གནས་པས་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྦྱོང་ངོ་། །གཅོད་པའི་ལམ་ ལ་གནས་པས་ཀུན་གཞི་ལ་གནས་པའི་ཡིད་སྦྱོང་ངོ་། །མཆོག་ཏུ་རྒྱལ་བའི་ལམ་ལ་གནས་ པས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྦྱོང་ངོ་། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྦྱངས་ན་སྤྲུལ་པའི་ སྐུ་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཀུན་གཞི་ལ་གནས་པའི་ཡིད་སྦྱངས་པས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ སྟོན་ཏོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྦྱངས་པས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འཐོབ་སྟེ། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་རྣམས་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཀུན་གཞི་ རྣམ་ཤེས་ནི་སྤང་བྱར་གྲུབ་པོ། །ཡང་རྒྱུད་བླར། རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཞེས་བརྗོད་གང་ཡིན་ ཉི་དང་མཁའ་བཞིན་གློ་བུར་གྱི། །ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྤྲིན་ཚོགས་སྟུག་པོའི་སྒྲིབ་པ་ཡིས་ནི་ བསྒྲིབས་གྱུར་པ། །དྲི་མེད་སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་རྟག་བརྟན་གཡུང་དྲུང་སངས་རྒྱས་ ཉིད། །དེ་ནི་ཆོས་ལ་མི་རྟོག་རྣམ་འབྱེད་ཡེ་ཤེས་དག་ལ་བརྟེན་ནས་འཐོབ། །ཅེས་སོགས་ གསུངས་པས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཐོབ་བྱར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྤང་བྱ་དང་ཐོབ་བྱའི་ཁྱད་པར་ ཡོད་པས་ཀྱང་གཅིག་པ་མི་སྲིད་དོ། ། ལྔ་པ་ནི། ཐེག་བསྡུས་སུ། ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ སྨིན་པ་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་མ་ བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་འགལ་བ་མེད་དོ། །དགེ་བ་ དང་མི་དགེ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་ནོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བར་གྱུར་ ན་ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལྡོག་པར་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ པར་ཤེས་པ་ནི་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཀུན་གཞི་ 1-22 རྣམ་ཤེས་ལུང་མ་བསྟན་དུ་གྲུབ་ལ། རྒྱུད་བླར། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མ་རིག་སོགས་འབྲས་ ཀྱི། །ལྤགས་སྦུབས་ནང་ཆོད་ཆོས་ཁམས་དགེ་བ་ཡང་། །དེ་བཞིན་དགེ་བ་དེ་དེ་ལ་བརྟེན་ ནས། །རིམ་གྱིས་ཐུབ་པའི་རྒྱལ་པོའི་དངོས་པོར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། མྱང་འདས་ཆེན་པོའི་ མདོར། རིགས་ཀྱི་བ
【現代漢語翻譯】 正是如此。因為沒有證悟、斷除和清凈這些特質，所以沒有獲得三身（Trikaya）。如果證悟、斷除和完全清凈這三種特質，那麼諸佛世尊（Buddha Bhagavan）就能圓滿具足三身。種姓之子，因為凡夫沒有捨棄三種識，所以遠離三身。這三種識是什麼呢？即從事物生起的識、安住于阿賴耶識的意，以及阿賴耶識本身。通過修習道，可以調伏生起的識。通過斷除道，可以調伏安住于阿賴耶識的意。通過最勝道，可以調伏阿賴耶識。如果調伏了生起的識，就能顯現化身（Nirmanakaya）。如果調伏了安住于阿賴耶識的意，就能示現報身（Sambhogakaya）。如果調伏了阿賴耶識，就能獲得法身（Dharmakaya）。因此，如來（Tathagata）被稱為圓滿具足三身。如是說，阿賴耶識被確立為應斷除之法。此外，《寶性論》（Ratnagotravibhāga）中說：『所謂自性光明，如太陽和天空般，被突如其來的煩惱和所知障的濃厚雲層所遮蔽。』無垢的佛陀，具足一切功德，是常恒、堅固、永恒的佛。這需要依靠對法的無分別和辨別智慧才能獲得。』等等，如是說，如來藏（Tathāgatagarbha）被確立為應獲得之法，因此，應斷除之法和應獲得之法存在差異，不可能相同。 第五點，在《攝大乘論》（Mahāyānasaṃgraha）中說：『為什麼說善與不善之法的異熟果是無覆無記的異熟果呢？』因為無覆無記與善和不善沒有衝突。善與不善是相互矛盾的。如果異熟果變成善或不善，那麼就無法阻止煩惱的生起。因此，異熟識是無覆無記的。』如是說，阿賴耶識被確立為無記。此外，《寶性論》中說：『眾生的無明等果的皮囊內，有法界（Dharmadhatu）的善性。』同樣，善性依靠它，逐漸轉變為能勝的佛陀之體。』以及《大涅槃經》（Mahāparinirvāṇa Sūtra）中說：『種姓之子，'
【English Translation】 It is so. Because these characteristics have not been known, abandoned, and purified, the three bodies (Trikaya) have not been attained. If these three characteristics are known, abandoned, and completely purified, then the Buddhas, the Bhagavan, will have completely perfected the three bodies. Son of lineage, because ordinary beings have not abandoned the three consciousnesses, they are far from the three bodies. What are these three? They are the consciousness that arises from objects, the mind that abides in the Alaya, and the Alaya consciousness itself. By abiding in the path of training, the consciousness that arises is trained. By abiding in the path of cutting off, the mind that abides in the Alaya is trained. By abiding in the supreme victorious path, the Alaya consciousness is trained. If the consciousness that arises is trained, then the Emanation Body (Nirmanakaya) will be manifested. If the mind that abides in the Alaya is trained, then the Enjoyment Body (Sambhogakaya) will be shown. If the Alaya consciousness is trained, then the Dharma Body (Dharmakaya) will be attained. Thus, the Tathagatas are said to have spontaneously accomplished the three bodies. As it is said, the Alaya consciousness is established as something to be abandoned. Furthermore, in the Ratnagotravibhāga, it is said: 'What is called the naturally luminous nature, like the sun and the sky, is obscured by the sudden, dense clouds of afflictions and cognitive obscurations.' The stainless Buddha, endowed with all qualities, is the eternal, steadfast, and unchanging Buddha. This is attained by relying on the non-conceptual and discriminating wisdom of the Dharma.' etc., as it is said, the Tathāgatagarbha is established as something to be attained, therefore, there is a difference between what is to be abandoned and what is to be attained, and it is impossible for them to be the same. Fifth, in the Mahāyānasaṃgraha, it is said: 'Why is the result of virtuous and non-virtuous dharmas called the unconditioned and unspecified result?' Because the unconditioned and unspecified is not in conflict with virtue and non-virtue. Virtue and non-virtue are mutually contradictory. If the result becomes virtuous or non-virtuous, then it will not be possible to prevent the arising of afflictions. Therefore, the result consciousness is unconditioned and unspecified.' As it is said, the Alaya consciousness is established as unspecified. Furthermore, in the Ratnagotravibhāga, it is said: 'Within the husk of the fruits of beings' ignorance, etc., is the Dharma-dhatu's goodness.' Likewise, that goodness, relying on it, gradually transforms into the body of the victorious Buddha.' And in the Mahāparinirvāṇa Sūtra, it is said: 'Son of lineage,'
ུ་ངས་འདི་སྐད་དུ་རྩ་བ་བཞི་ཉམས་པ་དང་ལོག་སྲེད་ཅན་དང་། ཤིན་དུ་ རྒྱས་པའི་མདོ་ལ་སྐུར་པ་དང་། མཚམས་མེད་པའི་སྡིག་པ་བྱས་པ་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་ བཞིན་ཡོད་དེ། དེ་དག་ལ་དགེ་བའི་ཆོས་ཡོང་མེད་མོད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་དགེ་ བའོ། །ཞེས་དང་། རིགས་ཀྱི་བུ་ངས་མདོ་སྡེ་འདི་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དངོས་ པོ་དྲུག་དང་ལྡན་ཏེ་རྟག་པ་དང་ཡང་དག་པ་དང་བདེན་པ་དང་དགེ་བ་དང་རྣམ་པར་དག་པ་ དང་མཐོང་བའོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དགེ་བར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ལུང་མ་བསྟན་དང་དགེ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་གཅིག་པ་མི་སྲིད་དོ། ། དྲུག་པ་ནི། འགྲི བ་པ་མེད་པ་དང་འཕེལ་བ་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་མདོར། ཤཱ་རིའི་ བུ་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་བླར། གང་ཕྱིར་དེ་ནི་ཆོས་སྐུ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །དེ་ནི་འཕགས་པའི་ བདེན་པ་དོན་དམ་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་ དོན་དམ་བདེན་པར་གྲུབ་ལ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ནི། རྩ་བའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པ་མ་ ཡིན་པའི་ཀུན་རྟོག་དང་། གཞན་དབང་དང་། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཡ་གྱལ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་གྲུབ་པས་གཅིག་པ་མི་སྲིད་དོ། ། བདུན་པ་ནི། རྒྱུད་བླར། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ནམ་ 1-23 མཁའ་བཞིན་དུ་འགྱུར་མེད་དེ། །ཡང་དག་མིན་རྟོགས་ལས་བྱུང་འདོད་ཆགས་སོགས། །གློ་ བུར་དྲི་མས་དེ་ཉོན་མོངས་མི་འགྱུར། །ཞེས་དང་། འོད་གསལ་བྱས་མིན་དབྱེར་མེད་པར། །འཇུག་ཅན་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་ནི། །རྡུལ་ལས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་ དང་ལྡན་པ་ཉིད། །ཅེས་དང་། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པར། དྲི་མེད་ཉི་མ་ཟླ་བ་ཡང་། །སྤྲིན་དང་ ཁུག་སྣ་དུ་བ་དང་། །སྒྲ་གཅན་གདོང་དང་རྡུལ་ལ་སོགས། །སྒྲིབ་པ་ལྔ་ཡིས་བསྒྲིབས་པར་ གྱུར། །དེ་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཡི་སེམས། །འདོད་དང་གནོད་སེམས་ལེ་ལོ་དང་། །རྒོད་པ་ དང་ནི་ཐེ་ཚོམ་སྟེ། །སྒྲིབ་པ་ལྔ་ཡིས་བསྒྲིབས་པར་གྱུར། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་འོད་གསལ་བར་གྲུབ་ལ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ནི་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་གཏི་མུག་ཡིན་ཞིང་། དེས་ན་མ་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོད་མི་གསལ་ལ་རྣམ་ཤེས་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་མུན་པར་གྲུབ་པས། འོད་གསལ་བ་དང་མུན་པ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ ཡང་གཅིག་པ་མི་སྲིད་དོ། །ཡང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ
【現代漢語翻譯】 世尊曾說：『即使是毀壞四根本墮罪、持有邪見、誹謗廣大的經典、造作五無間罪的人，也具有如來藏。雖然他們沒有善法，但如來藏是善的。』又說：『善男子，我在此經典中說，如來藏具有六種功德，即常、真、實、善、凈、可見。』等等。因此，如來藏被認為是善的。由於未記別和善之間存在差異，因此不可能相同。 第六，在《無增減經》中說：『舍利子，所謂「真實」是眾生界的異名。舍利子，所謂「眾生界」是如來藏的異名。舍利子，所謂「如來藏」是法身的異名。』又在《寶性論》中說：『何以故，彼是法身，彼是如來，彼是聖者之真諦，彼是寂滅。』因此，如來藏被認為是勝義諦。而阿賴耶識，由於它是根本分別，是不正確的遍計，是依他起，是八識聚之一，因此被認為是世俗諦。因此不可能相同。 第七，在《寶性論》中說：『心之自性光明，猶如虛空般不變。由非理作意所生之貪嗔等，無法染污彼。』又說：『光明無為無差別，具有恒河沙數佛法。』又在《法界贊》中說：『無垢日月亦被云、霧、煙、羅睺之面、塵等五種遮蔽所遮蔽。同樣，光明之心也被貪慾、嗔恚、懈怠、掉舉和懷疑這五種遮蔽所遮蔽。』等等。因此，如來藏被認為是光明的。而阿賴耶識是分別念，因此是愚癡，因此是無明。因此是不光明的，並且由於是識，因此是黑暗的。光明和黑暗之間存在差異，因此不可能相同。』又在《經莊嚴論》中
【English Translation】 The Blessed One said, 'Even those who have broken the four root downfalls, hold wrong views, slander the extensive sutras, and commit the five heinous crimes, possess the Tathagatagarbha (如來藏, tathāgatagarbha, tathāgatagarbha, 如來之藏)。 Although they do not have virtuous qualities, the Tathagatagarbha is virtuous.' Furthermore, 'Son of noble family, in this sutra, I have said that the Tathagatagarbha possesses six qualities: permanence, truth, reality, virtue, purity, and visibility.' etc. Therefore, the Tathagatagarbha is established as virtuous. Since there is a difference between the unlabelled and the virtuous, they cannot be the same. Sixth, in the Sutra on No Increase No Decrease, it says, 'Shariputra, what is called 'ultimate meaning' is a synonym for the realm of sentient beings. Shariputra, what is called 'the realm of sentient beings' is a synonym for the Tathagatagarbha. Shariputra, what is called 'the Tathagatagarbha' is a synonym for the Dharmakaya.' Also, in the Uttaratantra (《寶性論》), it says, 'Because that is the Dharmakaya, that is the Tathagata, that is the truth of the noble ones, the ultimate Nirvana.' Therefore, the Tathagatagarbha is established as the ultimate truth. Whereas the Alaya-vijnana (阿賴耶識), since it is the root conceptualization, the incorrect conceptualization, the dependent origination, and one of the eight consciousnesses, is established as the conventional truth. Therefore, they cannot be the same. Seventh, in the Uttaratantra, it says, 'The nature of mind is luminosity, which is unchanging like space. Afflictions such as desire and hatred, arising from incorrect cognition, do not defile it.' And, 'Luminosity is uncreated and undifferentiated, possessing all the qualities of the Buddhas, more numerous than the grains of sand in the Ganges.' Also, in the Praise to the Dharmadhatu, it says, 'The stainless sun and moon are obscured by five obscurations: clouds, mist, smoke, the face of Rahu, and dust. Similarly, the luminous mind is obscured by five obscurations: desire, malice, laziness, agitation, and doubt.' etc. Therefore, the Tathagatagarbha is established as luminous. Whereas the Alaya-vijnana is conceptualization, therefore it is ignorance, therefore it is non-enlightenment. Therefore, it is non-luminous, and since it is consciousness, it is darkness. Since there is a difference between luminosity and darkness, they cannot be the same.' Also, in the Ornament of the Sutras
། སེམས་ནི་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ འདོད། །དེ་ནི་གློ་བུར་ཉེས་པས་མ་རུང་བྱས། །ཆོས་ཉིད་སེམས་ལས་གཞན་པ་སེམས་གཞན་ ནི། །འོད་གསལ་མ་ཡིན་རང་བཞིན་ལ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར། སེམས་རང་ བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བར་འདོད་པ་ལས་གློ་བུར་གྱི་ཉེས་པས་མ་རུང་བར་བྱས་སོ། །ཆོས་ ཉིད་ཀྱི་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པ་སེམས་གཞན་ཏེ། གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་རང་ བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་དུ་མི་བརྗོད་དོ། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། ། བརྒྱད་པ་ནི། གཞན་ཡང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་རྣམ་དག་མང་པོ་ ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་ལ། ཆོས་སྐུ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་། དེ་ བཞིན་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། དག་པའི་བདག་དང་། རྣམ་པར་དག་པ་དང་། རྟག་པ་དང་། བརྟན་བ་དང་། ཐེར་ཟུག་དང་། 1-24 ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་དང་། གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མིན་པ་དང་། གཙང་བ་དང་། བདེ་བ་ དང་། སངས་རྒྱས་དང་། དྲི་མ་མེད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གྲངས་མང་པོས་གསུངས་ པའི་དོན་རྣམས་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལ་མ་ཚང་ལ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ནི། མི་རྟག་པ་དང་མི་ བརྟན་པ་དང་ཐེར་ཟུག་མིན་པ་དང་མི་གཙང་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་རྣམ་པར་མ་དག་ པ་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པས་འདི་གཉིས་གཅིག་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་དེས་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དང་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་གཉིས་ཀའི་ཡིན་ལུགས་མ་རྟོགས་ པར་བབ་ཅོལ་འབའ་ཞིག་སྨྲ་བར་བས་སོ། ། ༈ མིང་ལ་འཁྲུལ་བའི་ལོག་རྟོག་ངན་པ་གཞན་ཡང་དགག་པ། གསུམ་པ་འཁྲུལ་གཞིའི་ལུང་དེའི་དགོངས་པ་གསལ་བར་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ལུང་དེ་ དགོངས་པས་གསུངས་ཚུལ། དེའི་རྩོད་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་སྙིང་པོ་དང་ ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་གཅིག་ན་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་པ་དེས་ན། ལང་ཀར་ གཤེགས་པ་དང་རྒྱན་སྟུག་པོའི་མདོར་གཅིག་པར་གསུངས་པ་དེ་དག་དགོངས་པ་ཅན་དུ་གོ་ དགོས་ཏེ། ལུང་གཞན་མང་ཞིང་སྟོབས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ལང་ཀར་གཤེགས་པར། བློ་ གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་མཚན་མ་དང་མིང་ དང་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་འཕགས་པའི་ཡེ་ ཤེས་རྟོགས་པ་ཐོབ་པས་འཕགས་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ་བློ་ གྲོས་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཐུགས་སོ་ ཞེས་དང་། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ངའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བསྟན་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་ པ་ཡང་དག་པར་ར
【現代漢語翻譯】 『心性恒常本自光明，然為突發之過失所染污。法性之心外別無他心，光明非指自性。』及其註釋中也說：『心性本自光明，然為突發之過失所染污。法性之心外別無他心，其他有為之相，不可謂之自性光明。』 第八，此外，在眾多清凈的大乘經論中，如來藏（Tathāgatagarbha）即是法身（Dharmakāya）、自性身（Svabhāvikakāya）、真如（Tathātā）、真實之邊際（Bhūtakoti）、無相（Animitta）、法界（Dharmadhātu）、清凈之我（Śuddha-ātman）、完全清凈（Pariniṣpanna）、常（Nitya）、堅固（Dhruva）、恒常（Śāśvata）、無漏界（Anāsravadhātu）、不變異（Avipariṇāma）、清凈（Śiva）、安樂（Sukha）、佛（Buddha）、無垢界（Vimala-dhātu）等等諸多名相所詮釋的意義，在阿賴耶識（Ālayavijñāna）中並不具備。而阿賴耶識是無常、不堅固、非恒常、不清凈、痛苦、不完全清凈、會變異等等。因此，認為二者是相同的說法，實屬對如來藏和阿賴耶識的真實狀態一無所知，而妄加臆斷。 駁斥其他因名相混淆而產生的錯誤見解。 第三，闡明混淆之來源的經文的真實含義，分為兩部分：闡述經文以特定意圖所說的方式，以及駁斥對此的辯駁。第一部分：既然認為如來藏和阿賴耶識相同會產生無數過失，那麼《楞伽經》（Laṅkāvatāra Sūtra）和《寶積經》（Ratnarāśi Sūtra）中所說的二者相同，應理解為具有特定意圖，因為其他眾多且更具權威的經文並非如此。此外，《楞伽經》中說：『大慧（Mahāmati），何為圓成實性（Pariniṣpanna-svabhāva）？即是遠離名相、名稱和事物之相的分別，證悟真如，獲得聖者智慧，成為聖者各自證知的智慧之境，此大慧之圓成實性即是如來藏。』又說：『大慧，我所說的如來藏，不同於外道所說的神我（Ātman），如來、阿羅漢、正等覺所說的如來藏……』
【English Translation】 'The nature of mind is always inherently luminous, but it is obscured by adventitious defilements. Other than the mind of suchness, there is no other mind; luminosity does not refer to inherent nature.' And in its commentary, it is said: 'The nature of mind is inherently luminous, but it is obscured by adventitious defilements. Other than the mind of suchness, there is no other mind; the characteristic of other dependent phenomena cannot be called inherent luminosity.' Eighth, furthermore, in many pure Mahāyāna sutras and treatises, the Tathāgatagarbha (Essence of the Thus-Gone One) itself is referred to by many terms such as Dharmakāya (Body of Dharma), Svabhāvikakāya (Body of Essence), Tathātā (Suchness), Bhūtakoti (Limit of Reality), Animitta (Signless), Dharmadhātu (Realm of Dharma), Śuddha-ātman (Pure Self), Pariniṣpanna (Perfectly Accomplished), Nitya (Permanent), Dhruva (Stable), Śāśvata (Eternal), Anāsravadhātu (Realm Without Defilements), Avipariṇāma (Non-changing), Śiva (Pure), Sukha (Bliss), Buddha (Buddha), Vimala-dhātu (Realm Without Stain), etc. The meanings expressed by these terms are not fully present in the Ālayavijñāna (Store-consciousness). However, the Ālayavijñāna is impermanent, unstable, non-eternal, impure, suffering, not completely pure, and subject to change, etc. Therefore, to say that these two are the same is to speak rashly without understanding the true nature of both the Tathāgatagarbha and the Ālayavijñāna. Refuting other wrong views arising from confusion of names. Third, clarifying the actual meaning of the scripture that is the basis of the confusion, in two parts: explaining how the scripture was spoken with a specific intention, and refuting the rebuttals to this. First part: Since there are countless faults in considering the Essence and the Store-consciousness to be the same, those statements in the Laṅkāvatāra Sūtra and the Ratnarāśi Sūtra that say they are the same should be understood as having a specific intention, because many other, more authoritative scriptures do not say this. Also, in the Laṅkāvatāra Sūtra, it says: 'Mahāmati, what is the Pariniṣpanna-svabhāva (Perfected Nature)? It is the Thusness that is free from the discrimination of signs, names, and the characteristics of things, the wisdom of the Noble Ones attained by realizing the wisdom of self-awareness of each of the Noble Ones; this Perfected Nature of Mahāmati is the Essence of the Thus-Gone One.' It also says: 'Mahāmati, the teaching of the Essence of the Thus-Gone One by me is not the same as the self spoken of by the heretics; the Essence of the Thus-Gone One spoken of by the Thus-Gone One, the Arhat, the Perfectly Awakened One...'
ྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་ 1-25 པའི་ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོར་བསྟན་པ་བྱས་ནས་བྱིས་པ་ རྣམས་བདག་མེད་པས་འཇིགས་པའི་གནས་རྣམ་པར་སྤང་བའི་དོན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་སྒོ་བསྟན་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གནས་སྣང་བ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྟོན་ཏེ། འདི་ལ་ བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་ པོ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་ རྣམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་སྙིང་པོར་གསུངས་ པ་དང་ནང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དགོངས་པ་ཅན་དུ་གྲུབ་པོ། །གཞན་ཡང་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ ལ་ནང་འགལ་བ་མང་དུ་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ནས། ཕྲ་མ་བྱེད་པའི་མདོ་ཞེས་མཁས་པ་རྣམས་ ལ་གྲགས་ཤིང་། རྒྱན་སྟུག་པོ་ཡང་དེ་དང་ཆོས་སྐད་འདྲ་བས་དགོངས་པ་ཅན་དུ་མངོན་ནོ། །ཡང་མདོ་འདི་གཉིས་རྫོགས་པར་མ་འགྱུར་བས་དགོངས་པ་བཀྲལ་བ་མཇུག་ཏུ་ལུས་སམ་ ཅི་ཞེས་ཀྱང་གོ་བར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཁོ་ན་རེ། ཀུན་གཞི་སྙིང་པོར་བསྟན་པའི་མདོ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ གྱི་སྒྲ་ཇི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་མངོན་པའི་མདོར། ཐོག་མ་མེད་དུས་ཅན་གྱི་དབྱིངས། །ཆོས་ རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡོད་པས་ན་འགྲོ་ཀུན་དང་། མྱ་ངན་འདས་པའང་ཐོབ་ པ་ཡིན། །ཞེས་པའི་དགོངས་པ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་པར་བདེ་ གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ་བཤད་ཅིང་། ཐེག་བསྡུས་སུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལ་བཤད་པས་དེ་ གཉིས་དོན་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན་ཁྱབ་པ་མེད་དེ་མཚམས་མེད་ལྔ་ཞེས་པའི་གཞུང་གཅིག་ ལ། ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་མདོ་ཐ་དད་གཉིས་སུ། ཐར་པར་འགྲོ་བའི་མཚམས་མེད་ལྔ་དང་། དམྱལ་བར་འགྲོ་བའི་མཚམས་མེད་ལྔར་གསུངས་པས། མཚམས་མེད་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་མི་ འགྱུར་བ་བཞིན་དང་། སོར་ཕྲེང་ལ་ཕན་པའི་མདོར། སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱིས། 1-26 །གང་དེ་ཀུན་ཏུ་མ་བརྙེས་པའི། །ཆོས་དེ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ནས། །སྲོག་ཆགས་རྣམས་ ལ་བསྟན་པར་བྱ། །ཞེས་པའི་དགོངས་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་སྙིང་པོ་མེད་པ་མ་བརྙེས་པ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་ཡོད་པ་མ་བརྙེས་པ་གཉིས་བཤད་ པས་སྙིང་པོ་མེད་པ་དང་གང་ཟག་གི་བདག་ཡོད་པ་གཉིས་དོན་གཅིག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ ནོ། །འོ་ན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་དགོངས་པ་གང་ཞེ་ན། རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་པར་སྙིང་པོ་ ལ་བཤད་པ་དེ་ངེས་དོན་གྱི་བཤད་པ་དང་། ཐེག་བསྡུས་སུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལ་བཤད་པ་ དེ་དྲང་དོན་གྱི་བཤད་པ་ལ་དགོངས་ནས་སོ་སོར་བཤད་ཀྱི། སྙིང་པོ་དང་ཀུ
【現代漢語翻譯】 圓滿的佛陀們是空性（śūnyatā）和真實的邊際（yathātathānta）以及涅槃（nirvāṇa）和不生（anutpāda）以及無相（animitta）以及無愿（apraṇihita）等等詞語的含義。在如來藏（Tathāgatagarbha）中開示，爲了使孩子們遠離因無我（anātman）而產生的恐懼，通過開示如來之門，展示無分別的境界，即無顯現的行境。對此，具有大智慧的未來和現在出現的菩薩摩訶薩們，不應執著於我（ātman）。因此，真實的邊際等等被說為如來藏。這與阿賴耶識（ālayavijñāna）被說為心要（garbha）相矛盾，因此被認為是具有密意的。此外，《楞伽經》（Laṅkāvatāra Sūtra）中存在許多矛盾之處，因此被稱為『欺騙之經』，為智者所知。而《寶積經》（Ratnarāśi Sūtra）也與之使用相似的術語，因此也被認為是具有密意的。此外，這兩部經尚未完全完成，因此對密意的解釋是否遺留在結尾，也應理解。 第二種觀點是：有人說，開示阿賴耶識為心要的經典並非具有密意，而是字面意義。因為在《阿毗達磨經》（Abhidharma Sūtra）中說：『無始時來的界（dhātu），是諸法（dharma）的所依處，因為有它，一切眾生（sarva sattva）和涅槃也能獲得。』這段話的密意，聖者無著（Asaṅga）在《寶性論》（Ratnagotravibhāga）的註釋中解釋為如來藏，在《攝大乘論》（Mahāyānasaṃgraha）中解釋為阿賴耶識，因此兩者在意義上是相同的。』如果這樣說，那是不周遍的。例如，在關於五無間罪（pañcānantarya）的一部論典中，大能仁（mahāmuni，釋迦牟尼佛）在兩部不同的經中，將五無間罪分為通向解脫的五無間罪和通向地獄的五無間罪。因此，這些無間罪不會變成相同的。又如，在《指鬘經》（Aṅgulimālīya Sūtra）中說：『諸佛（buddha）和聲聞（śrāvaka）們，未曾證得的法（dharma），證悟后，將向眾生開示。』這段話的密意是，一切有情（sarva sattva）沒有如來藏，沒有證得，以及有補特伽羅我（pudgala-ātman），沒有證得。因此，沒有心要和有補特伽羅我不會變成相同的。 那麼，聖者無著的密意是什麼呢？在《寶性論》的註釋中，對心要的解釋是究竟意義的解釋，而在《攝大乘論》中，對阿賴耶識的解釋是方便意義的解釋，因此分別進行了解釋。心要和阿賴耶識...
【English Translation】 The perfect Buddhas explain the meanings of terms such as emptiness (śūnyatā), the ultimate reality (yathātathānta), nirvāṇa, non-origination (anutpāda), signlessness (animitta), and wishlessness (apraṇihita) as the essence of the Tathāgatagarbha. By teaching the gate of the Tathāgata, they aim to dispel the fear of selflessness (anātman) in children, revealing the state of non-conceptualization, the realm of non-appearance. Greatly wise Bodhisattva-Mahāsattvas, both future and present, should not cling to the notion of self (ātman). Therefore, the ultimate reality and other such concepts are taught as the essence of the Sugata. This contradicts the teaching that the Ālayavijñāna is the essence, and thus it is considered to be intentional. Furthermore, due to the many contradictions found in the Laṅkāvatāra Sūtra, it is known among scholars as the 'Sūtra of Deception.' The Ratnarāśi Sūtra also uses similar terminology, suggesting that it too is intentional. Moreover, since these two sūtras are not fully completed, it should be understood whether the explanation of the intention is left to the end. Secondly, someone might argue that the sūtras that teach the Ālayavijñāna as the essence are not intentional but are to be taken literally. As it is said in the Abhidharma Sūtra: 'The realm (dhātu) that has existed since beginningless time is the basis of all dharmas. Because it exists, all beings (sarva sattva) and nirvāṇa can be attained.' The intention of this passage is explained by the noble Asaṅga in the commentary on the Ratnagotravibhāga as the Tathāgatagarbha, and in the Mahāyānasaṃgraha as the Ālayavijñāna, thus establishing that the two are the same in meaning. If you say so, that is not pervasive. For example, in a treatise on the five heinous crimes (pañcānantarya), the great sage (mahāmuni, Shakyamuni Buddha) in two different sūtras, divides the five heinous crimes into the five heinous crimes that lead to liberation and the five heinous crimes that lead to hell. Therefore, these heinous crimes do not become the same. Also, as it is said in the Aṅgulimālīya Sūtra: 'The Buddhas (buddha) and Śrāvakas, the dharma that has not been attained, after enlightenment, will reveal to beings.' The intention of this passage is that all sentient beings (sarva sattva) do not have the Tathāgatagarbha, which has not been attained, and that there is a pudgala-ātman, which has not been attained. Therefore, not having the essence and having a pudgala-ātman do not become the same. So, what is the intention of the noble Asaṅga? In the commentary on the Ratnagotravibhāga, the explanation of the essence is the explanation of the ultimate meaning, and in the Mahāyānasaṃgraha, the explanation of the Ālayavijñāna is the explanation of the provisional meaning, and therefore they are explained separately. The essence and the Ālaya...
ན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ གཅིག་ཏུ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཞུང་རེ་རེ་ལ་དྲང་དོན་ངེས་དོན་ གྱི་བཤད་པ་གཉིས་གཉིས་བྱེད་པ་ནི་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱི་གསུང་རབ་གཞན་ལའང་མཐོང་ བའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་སྐྱོན་དུའང་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ་སྡིག་པ་འཕེལ་བར་ འགྱུར་བས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོས་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་ གསུངས་པ་ནི་དྲང་དོན་ཡིན་ཏེ། ལང་ཀར་གཤེགས་པར། བྱིས་པ་རྣམས་བདག་མེད་པས་ འཇིགས་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པར་བཤད་པ་དང་། རྒྱུད་བླར། ཉེས་པ་ལྔ་སྤང་བའི་ དོན་དུ་གསུངས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་པོ་ཆོས་ སྐུ་བཞུགས་ན་འཁོར་བར་འཁྱམ་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་འཁྱམ་ པ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་ལང་གཤེགས་དང་རྒྱུད་བླ་མའི་ལུང་གཉིས་ནི། སྙིང་པོ་བསྟན་པའི་ དགོས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དགོས་པ་བསྟན་པས་དྲང་དོན་དུ་འགྱུར་ན་ནི། ཐུབ་པའི་བཀའི་ བརྗོད་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དྲང་དོན་དུ་འགྱུར་རོ། །སྙིང་པོ་བཞུགས་ཀྱང་འཁོར་བར་འཁྱམ་ པ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལས་ཀྱིས་བཅིངས་ཤིང་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྙིང་པོ་བསྒྲིབས་ནས་ 1-27 མངོན་སུམ་དུ་མ་རྟོགས་པའི་ཉེས་པ་ཡིན་གྱི་འདི་ལ་སྙིང་པོས་ཅི་ཞིག་ཀྱང་ཕན་གནོད་བྱར་ མེད་དོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་འགག་བྱེད་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ཕན་གནོད་མི་ བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དྲང་དོན་ཡིན་ན། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་དེ་ བཞིན་ཉིད་དང་། དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་གསུངས་ པ་ཐམས་ཅད་དྲང་དོན་དུ་ཐལ་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་སྙིང་པོ་ཡིན་ཞིང་སྙིང་པོ་དང་དོན་གཅིག་ པས་སོ། །འདོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་དྲང་དོན་ཡིན་ན་ངེས་དོན་གང་ཞིག་ཡིན་ ལེགས་པར་སོམས་ལ་སྨྲོས་ཤིག གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡིན་ལ། སེམས་ ཅན་གྱི་ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲའོ། །འདི་ནི་གསེར་རིན་པོ་ཆེ་ཡིན་ ལ། ཀ་ན་ཀ་རིན་པོ་ཆེ་མིན་ཞེས་པ་དང་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད། མིང་ཐ་དད་ཀྱང་དོན་གཅིག་ཡིན་ པས་སོ། །དོན་གཅིག་ཡིན་པར་ཡང་། འགྲི བ་པ་དང་འཕེལ་བ་མེད་པ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ཉིད་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་བྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པས་བཏུམས་པ་འཁོར་ བའི་རྒྱུན་གྱིས་ཁྱེར་བ། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་འཁོར་བའི་འགྲོ་བར་འཆི་བ་དང་སྐྱེ་བ་ དག་ཏུ་འཁོར་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་བླར། སེམས་ ཅན་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་སྦུབས། །མ་འབྲེལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནའོ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲི་ མེད་ནི། །ཐོག་མ་མེད་པ་ཡིན་པར་བརྗོད
【現代漢語翻譯】 並非認為所有經典都表達了相同的含義。正如在其他佛陀及其追隨者的著作中也能看到，對每部經典都進行『需詮釋』（藏文：དྲང་དོན།，字面意思：直接意義）和『究竟』（藏文：ངེས་དོན།，字面意思：確定意義）兩種解釋。因此，不應認為這是聖者無著（Asanga）的過失，否則會增長罪業。 其次，有些人說，如來藏（Tathāgatagarbha）遍佈一切眾生的說法是『需詮釋』的，因為在《楞伽經》（Laṅkāvatāra Sūtra）中，它被解釋為爲了消除孩童對無我的恐懼而說的；在《寶性論》（Uttaratantra）中，它被解釋為爲了消除五種過失而說的。如果一切眾生都具有如來藏法身（Dharmakāya），那麼他們就不應該在輪迴中漂泊。這是一種誤解，因為《楞伽經》和《寶性論》的引文都只是爲了說明宣講如來藏的必要性。如果僅僅因為說明了必要性就將其歸為『需詮釋』，那麼佛陀的所有教誨都將變成『需詮釋』。雖然如來藏存在，但眾生仍在輪迴中漂泊，這是因為阿賴耶識（ālaya-vijñāna）受到業力的束縛，並且如來藏被兩種遮蔽所覆蓋，因此無法顯現。這不是如來藏的過錯，如來藏對此既無益也無害。例如，虛空中萬物生滅，但虛空本身不受影響。 此外，如果如來藏是『需詮釋』的，那麼法身（Dharmakāya）、真如（Tathātā）和勝義諦（paramārtha-satya）等所有描述法性的名稱都將變成『需詮釋』的，因為它們都是如來藏，並且與如來藏意義相同。這是不可能接受的，因為如果這些法也是『需詮釋』的，那麼什麼是『究竟』的呢？請仔細思考後再說。 第三，有些人說，法界（Dharmadhātu）是如來藏，但眾生界（sattvadhātu）不是如來藏。這就像說黃金是珍貴的，但金子不是珍貴的有什麼區別呢？雖然名稱不同，但意義相同。關於意義相同，《無增減經》（Anūnatvāpūrṇatvanirdeśa Sūtra）中說：『舍利子，法身被無量無邊的煩惱包裹，被輪迴的洪流所裹挾，在無始無終的輪迴中經歷生死，這被稱為眾生界。』《寶性論》中也說：『眾生界的煩惱障，無始以來未分離，心的自性無垢染，被稱為無始存在。』（藏文：སེམས་ཅན་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་སྦུབས། །མ་འབྲེལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནའོ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲི་མེད་ནི། །ཐོག་མ་མེད་པ་ཡིན་པར་བརྗོད།）
【English Translation】 It is not the case that all scriptures are considered to express the same meaning. Just as it can be seen in other writings of the Buddha and his followers, each scripture is given two interpretations: 『requiring interpretation』 (Tibetan: དྲང་དོན།, literally: direct meaning) and 『definitive』 (Tibetan: ངེས་དོན།, literally: certain meaning). Therefore, it should not be considered a fault of the venerable Asanga, as it would increase negative karma. Secondly, some say that the statement that the Tathāgatagarbha (Buddha-nature) pervades all sentient beings is 『requiring interpretation』, because in the Laṅkāvatāra Sūtra, it is explained as being spoken to dispel children's fear of no-self; and in the Uttaratantra, it is explained as being spoken to eliminate five faults. If all sentient beings possess the Dharmakāya (body of truth) of the Tathāgatagarbha, then they should not wander in samsara. This is a misunderstanding, because both the Laṅkāvatāra Sūtra and the Uttaratantra's quotations are merely to illustrate the necessity of teaching the Tathāgatagarbha. If merely stating the necessity makes it 『requiring interpretation』, then all the Buddha's teachings would become 『requiring interpretation』. Although the Tathāgatagarbha exists, sentient beings still wander in samsara because the ālayavijñāna (storehouse consciousness) is bound by karma, and the Tathāgatagarbha is obscured by two obscurations, thus it cannot be manifested. This is not the fault of the Tathāgatagarbha, which neither benefits nor harms in this regard. For example, everything arises and ceases in space, but space itself is unaffected. Furthermore, if the Tathāgatagarbha is 『requiring interpretation』, then all the names describing the nature of reality, such as Dharmakāya (body of truth), Tathātā (suchness), and paramārtha-satya (ultimate truth), would become 『requiring interpretation』, because they are all Tathāgatagarbha and have the same meaning as Tathāgatagarbha. This is unacceptable, because if these dharmas are also 『requiring interpretation』, then what is 『definitive』? Please think carefully before speaking. Thirdly, some say that the Dharmadhātu (the realm of phenomena) is the Tathāgatagarbha, but the sattvadhātu (the realm of sentient beings) is not the Tathāgatagarbha. What difference is there between saying that gold is precious, but kanaka (gold) is not precious? Although the names are different, the meaning is the same. Regarding the same meaning, the Anūnatvāpūrṇatvanirdeśa Sūtra (The Sūtra of Neither Increase Nor Decrease) states: 『Shariputra, the Dharmakāya itself, enveloped by countless billions of afflictions, carried by the stream of samsara, revolving in the beginningless and endless cycle of samsaric existence in death and birth, is called the realm of sentient beings.』 The Uttaratantra also states: 『The afflictions covering the realm of sentient beings, are beginningless and unassociated; the stainless nature of mind, is said to be beginningless.』 (Tibetan: སེམས་ཅན་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་སྦུབས། །མ་འབྲེལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནའོ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲི་མེད་ནི། །ཐོག་མ་མེད་པ་ཡིན་པར་བརྗོད།)
། །ཅེས་སོགས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་མིང་ གཞན་ཡང་ཤིན་ཏུ་མང་བར་གསུངས་པས་དོན་གཅིག་མིང་དུ་མས་གསུངས་པ་ལ་འཁྲུལ་ བར་མི་བྱའོ། ། ༈ སྙིང་པོ་གསུངས་པ་དྲང་དོན་ཡིན་པར་འདོད་པ་དགག་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་དྲང་དོན་ཡིན་པར་འདོད་པ་དགག་པ་ ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ་བཀའ་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་སེམས་ཙམ་ཡིན་པས་དྲང་དོན་ཡིན་ཞིང་། དེར་སྙིང་ 1-28 པོ་བསྟན་པའང་དྲང་དོན་ཡིན་ཏེ། སྙིང་པོ་ནི་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་བརྗོད་བྱ་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་ཏེ་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་སེམས་ཙམ་ཡིན་པའི་ཤེས་བྱེད་ མེད་ཅིང་། ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དགོངས་པ་ངེས་པར་ འགྲེལ་པའི་མདོར། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོན་དམ་ཡང་དག་ འཕགས་ཀྱིས་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དང་པོར་ཡུལ་ཝཱ་ར་ ཎ་སི་དྲང་སྲོང་སྨྲ་བ་རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་སུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ རྣམས་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་རྣམ་པ་བསྟན་པས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ངོ་མཚར་རྨད་ དུ་བྱུང་བ་སྔོན་ལྷར་གྱུར་པའམ་མིར་གྱུར་པ་སུས་ཀྱང་ཆོས་དང་མཐུན་པར་འཇིག་རྟེན་དུ་མ་ བསྐོར་བ་གཅིག་རབ་ཏུ་བསྐོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དེ་ཡང་ བླ་ན་མཆིས་པ། སྐབས་མཆིས་པ། དྲང་བའི་དོན་རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ལགས་ ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས། སྐྱེ་བ་ མ་མཆིས་པ་དང་འགག་པ་མ་མཆིས་པ་དང་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་ སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ནས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་ པ་རྣམས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་སྨོས་པའི་རྣམ་པས་ཆེས་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ གཉིས་པ་བསྐོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དེ་ཡང་བླ་ན་མཆིས་ པ་སྐབས་མཆིས་པ་དྲང་བའི་དོན་རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ལགས་ཀྱི། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས། སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པ་ དང་། འགག་པ་མ་མཆིས་པ་དང་། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ནས། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་ པ་རྣམས་ལ་ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ 1-29 ཀྱི་འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་བསྐོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་འདི་ནི་ བླ་ན་མ་མཆིས་པ། སྐབས་མ་མཆིས་པ། ངེས་པའི་དོན་ལགས་ཏེ་རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་ སུ་གྱུར་པ་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ ལས་བརྩམས། རང་བཞི
【現代漢語翻譯】 如上所說。同樣，還說了非常多的其他名稱，所以不要對一個意思用多個名稱感到困惑。 駁斥認為宣說心髓是不了義的觀點 第二部分有三點，第一點是駁斥認為第三法輪是不了義的觀點： 有些人說，最後的法輪是唯識，所以是不了義的，並且在那裡所顯示的心髓也是不了義的，因為心髓是最後法輪的主要內容。這是非常錯誤的，因為沒有證據表明最後的法輪是唯識，而且它被說是究竟了義的。在《解深密經》中說：『那時，菩薩真實義勝又對薄伽梵這樣說：薄伽梵，最初在瓦拉納西仙人墮處鹿野苑，為進入聲聞乘的人們，通過顯示四聖諦的形態，轉了奇妙稀有的法輪，過去無論是天還是人，都沒有人能如法地在世間轉動它。薄伽梵所轉的那個法輪，是無上的、有因緣的、不了義的，是爭論的基礎。薄伽梵從諸法無自性開始，從無生、無滅、本來寂靜、自性涅槃開始，為進入大乘的人們，以宣說空性的形態，轉了第二個最奇妙稀有的法輪。薄伽梵所轉的那個法輪，也是無上的、有因緣的、不了義的，是爭論的基礎。薄伽梵從諸法無自性開始，從無生、無滅、本來寂靜、自性涅槃開始，為進入一切乘的人們，轉了具有善妙分別的、極其奇妙稀有的第三法輪。薄伽梵所轉的這個法輪，是無上的、無因緣的、了義的，不是爭論的基礎。薄伽梵從諸法無自性開始，自性』
【English Translation】 As mentioned above. Similarly, it is said that there are very many other names, so do not be confused by the use of multiple names for one meaning. Refuting the view that the essence is taught as provisional. The second part has three points, the first of which is to refute the view that the third turning of the wheel is provisional: Some say that the last turning of the wheel is Mind-Only, so it is provisional, and the essence shown there is also provisional, because the essence is the main content of the last turning of the wheel. This is very wrong, because there is no evidence that the last turning of the wheel is Mind-Only, and it is said to be the ultimate definitive meaning. In the Saṃdhinirmocana Sūtra it says: 'Then, the Bodhisattva Don Dam Yang Dag Phak (Tibetan: Don dam yang dag 'phags, Actual Meaning Truly Superior) said to the Bhagavan: Bhagavan, initially in Varanasi in the Deer Park where the sages spoke, for those who entered the Hearer Vehicle, by showing the form of the Four Noble Truths, you turned a wonderful and rare Wheel of Dharma, which no one, whether they were gods or humans in the past, had ever turned in accordance with the Dharma in the world. That Wheel of Dharma turned by the Bhagavan was unsurpassed, circumstantial, provisional, and a basis for debate. The Bhagavan, starting from the non-essence of all dharmas, starting from non-arising, non-cessation, primordially peaceful, and naturally completely liberated, for those who entered the Great Vehicle, by proclaiming the form of emptiness, turned the second most wonderful and rare Wheel of Dharma. That Wheel of Dharma turned by the Bhagavan was also unsurpassed, circumstantial, provisional, and a basis for debate. The Bhagavan, starting from the non-essence of all dharmas, starting from non-arising, non-cessation, primordially peaceful, and naturally completely liberated, for those who entered all vehicles, turned the third Wheel of Dharma, which was extremely wonderful and rare, possessing excellent distinctions. This Wheel of Dharma turned by the Bhagavan was unsurpassed, uncircumstantial, definitive, and not a basis for debate. The Bhagavan, starting from the non-essence of all dharmas, self-nature.'
ན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལས་བརྩམས་ ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ངེས་པའི་དོན་བསྟན་པ་འདི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་ མོ་གང་གིས་ཐོས་ནས་མོས་པར་བགྱིད་པ་དང་། ཡི་གེ་འདྲིར་རྩོལ་བ་དང་། ཡི་གེ་བྲིས་ནས་ ཀྱང་འཆང་བ་དང་ཀློག་པ་དང་མཆོད་པ་དང་ཡང་དག་པར་འགོད་པ་དང་ལུང་ནོད་པ་དང་ཁ་ དོན་བགྱིད་པ་དང་སེམས་པ་དང་སྒོམ་པའི་རྣམ་པས་སྦྱོར་བར་བགྱིད་པ་དེ་བསོད་ནམས་ཇི་ ཙམ་ཞིག་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་ལགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དོན་ དམ་ཡང་དག་འཕགས། རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེ་ནི་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་ གྲངས་མེད་པ་བསྐྱེད་དེ། དེའི་དཔེ་བྱ་བ་སླ་བ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་མདོར་བསྡུས་ཏེ་ ཁྱོད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། །དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སེན་མོའི་རྩེ་མོ་ ལ་གནས་པའི་སའི་རྡུལ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ས་ལ་གནས་པའི་སའི་རྡུལ་རྣམས་དང་ བསྒྲུན་ན་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ་ཞིང་། སྟོང་གི་ཆ་དང་འབུམ་གྱི་ཆ་དང་གྲངས་དང་ ཆ་དང་བགྲང་བ་དང་དཔེ་དང་རྒྱུར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོའོ། །བ་ལང་གི་རྗེས་ཀྱི་ཆུ་ནི་རྒྱ་མཚོ་ ཆེན་པོ་བཞིའི་ཆུ་དང་བསྒྲུན་ན་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ་བ་ནས་རྒྱུའི་བར་དུ་ཡང་ཉེ་ བར་མི་འགྲོའོ། །དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་དེ་བཞིན་དུ་ངས་དྲང་བའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་ མོས་པ་ནས་སྒོམ་པའི་རྣམ་པས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་བར་གྱི་བསོད་ནམས་གང་བཤད་པ་དེ་ ནི། ངེས་པའི་དོན་བསྟན་པ་ལ་མོས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་ནས་སྒོམ་པའི་རྣམ་པས་ 1-30 སྦྱོར་བ་ལས་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པའི་བར་གྱི་བསོད་ནམས་འདི་དང་བསྒྲུན་ན་བརྒྱའི་ཆར་ ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ་བ་ནས་རྒྱུའི་བར་དུ་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་ཀྱིས་ འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་ གྲངས་འདིར་བསྟན་པ་འདིའི་མིང་ཅི་ལགས། འདི་ཇི་ལྟར་གཟུང་བར་བགྱི། །བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་འདི་ནི་དོན་དམ་པ་ངེས་པའི་ དོན་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་དོན་དམ་པ་ངེས་པའི་དོན་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཟུང་ཤིག ཅེས་ འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ངེས་དོན་ཡིན་ཚུལ་དང་དེ་ལ་མོས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། དེ་ལྟར་ སྟོན་པའི་ལེའུ་འདི་ཡང་དོན་དམ་ངེས་དོན་བསྟན་པ་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། ། ༈ སྙིང་པོ་སྟོན་པའི་བཀའ་ལ་ལོག་རྟོག་དགག་པ། གཉིས་པ་འགོག་བྱེད་ལུང་ལ་མཁས་འདོད་བླུན་པོའི་ལོག་རྟོག་བསལ་བ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་ རེ། འཁོར་ལོ་བར་པ་ཟབ་མོ་ཤེར
【現代漢語翻譯】 從如來完全寂滅之後，世尊開示了勝義諦。如果善男子或善女子聽聞后信受，書寫文字，抄寫后受持、讀誦、供養、如理作意、受持、諷誦、憶念和修習，會產生多少福德呢？』 世尊對菩薩勝義正行說道：『勝義正行，這位善男子或善女子會產生無量無數的福德。雖然舉例說明不容易，但可以簡略地為你解說。 勝義正行，例如，指甲尖上的塵土與大地上的塵土相比，百分之一也不及，千分之一、百萬分之一，乃至數量、部分、計算、比喻和原因都不及。 牛蹄印中的水與四大海的水相比，百分之一也不及，乃至原因都不及。 勝義正行，同樣，我所說的對不了義經信受乃至修習所產生的福德，與對了義經信受、如實成就乃至修習所如實成就的福德相比，百分之一也不及，乃至原因都不及。』 世尊如此開示后，菩薩勝義正行對世尊說道：『世尊，這部開顯甚深解脫密意的法門叫什麼名字？我們應如何受持？』 世尊對他說：『勝義正行，這部經名為勝義諦開示，應當如此受持。』 這樣就說明了第二轉法輪爲了義，以及信受它的利益，並說明了這一品也是勝義諦開示。 駁斥對顯密要義之教的邪見 第二，破除自詡為智者之愚人對經論的邪見。有些人說，第二轉法輪深奧的般若
【English Translation】 Beginning from the complete Nirvana of the Tathagata, the Bhagavan (世尊，Lord, Blessed One) taught the definitive meaning. If a son or daughter of good family, having heard this, were to believe, strive to write, and having written, also hold, read, make offerings, correctly apply the mind, receive the teachings, recite, remember, and cultivate in the manner of meditation, how much merit would be generated? Having spoken thus, the Bhagavan spoke thus to the Bodhisattva Don Dam Yang Dag Phag (勝義正行，Noble One Who Truly and Rightly Understands the Ultimate Meaning): 'Don Dam Yang Dag Phag, that son or daughter of good family would generate immeasurable and countless merit. Although giving an example is not easy, I will nevertheless explain it to you in brief. Don Dam Yang Dag Phag, for example, the dust that is on the tip of a fingernail, when compared to all the dust that is on the earth, does not even approach one part in a hundred, nor one part in a thousand, nor one part in a hundred thousand, nor in number, nor in part, nor in counting, nor in example, nor in cause. The water in a cow's footprint, when compared to the water of the four great oceans, does not even approach one part in a hundred, up to and including cause. Don Dam Yang Dag Phag, in the same way, the merit that I have spoken of, from believing in the sutras of provisional meaning up to cultivating in the manner of meditation, when compared to this merit of believing in the teaching of definitive meaning, from truly accomplishing it up to truly accomplishing it through cultivation, does not even approach one part in a hundred, up to and including cause.' Having spoken thus, the Bodhisattva Don Dam Yang Dag Phag said to the Bhagavan: 'Bhagavan, what is the name of this teaching, which reveals the intention of the profound liberation? How should we hold it?' The Bhagavan said to him: 'Don Dam Yang Dag Phag, this is the teaching of the ultimate meaning, and it should be held as the teaching of the ultimate meaning.' Thus, it is explained that the second turning of the wheel is definitive in meaning, and the benefits of believing in it, and that this chapter also teaches the ultimate meaning. Refuting Wrong Views on the Teachings of Essence Second, refuting the wrong views of fools who claim to be wise regarding the scriptures. Some say that the profound Prajna (般若，wisdom)
་ཕྱིན་སྟོན་པ་ལ་དྲང་དོན་དང་འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་སེམས་ ཙམ་སྟོན་པ་ལ་ངེས་དོན་དུ་བཤད་པས་ལུང་འདི་དྲང་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐད་སྨྲ་བ་ དེས་ནི་མདོ་འདིའི་དོན་རྟོགས་པ་ལྟ་ཞོག མདོ་འདིའི་མཚན་གྱི་དོན་དང་ལེའུ་འདི་དང་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཚན་འདིའི་དོན་ཡང་རྟོགས་རེ་སྐན་ཏེ། དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ ཞེས་པ་དང་། དོན་དམ་པ་ངེས་པའི་དོན་བསྟན་པ་ཞེས་པ་དང་། དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་ ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་གསུངས་བཞིན་དུ་ཡང་དྲང་དོན་དུ་འདོད་པས་སོ། །གལ་ཏེ་མདོ་ལུང་འདི་དྲང་ དོན་ཡིན་ན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་ཀྱང་མདོའི་དྲང་དོན་ངེས་དོན་མ་ཕྱེད་པར་འགྱུར་ ཏེ། ས་སྡེར་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་འཇོག་པ་ལ་ལུང་འདི་ཉིད་འཐད་ལྡན་དུ་བཞག་ པ་ལས་གཞན་མ་གསུངས་པས་སོ། །འདོད་པར་ཡང་མི་ནུས་ཏེ། མདོ་སྡེ་དྲང་དོན་ངེས་པའི་ དོན། །རྣམ་པ་མང་པོ་རབ་ཏུ་འབྱེད། །ཅེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པས་སོ། །ཁོ་ 1-31 ན་རེ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མཁྱེན་ཡང་གཅུང་པོ་དབྱིག་གཉེན་དྲང་བའི་ཕྱིར་ས་སྡེ་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པར་གྲགས་པས་ས་སྡེར་གསུངས་པའང་དྲང་དོན་ ནོ་ཞེ་ན། གྲགས་སུ་ཟད་མོད། དེ་འདྲའི་གྲགས་པ་ལ་རིགས་པས་གནོད་དེ། སློབ་དཔོན་ དབྱིག་གཉེན་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་གྲགས་པ། བྱམས་པས་དངོས་སུ་བཟུང་བར་ གསུངས་པ། མདོ་སྡེ་ལྔ་བརྒྱ་ཐུགས་ལ་མངའ་བ་དེ་སེམས་ཙམ་གྱིས་དྲང་དགོས་པ་མི་སྲིད་ ཅིང་འཕགས་པས་གཅུང་པོ་གཅིག་པུའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པའི་གདུལ་བྱ་མང་པོ་ལ་མི་དགོངས་ པ་ཡང་མི་རིགས་པས་སོ། །གཞན་ཡང་ལུང་དེ་དྲང་དོན་ཡིན་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་མདོར། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ནོར་བུ་མཁན་མཁས་ པ་ནོར་བུ་སྦྱོང་བའི་ཚུལ་ལེགས་པར་ཤེས་པ་དེས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ནས་ཡོངས་ སུ་མ་དག་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བླངས་ཏེ། ལན་ཚྭའི་ཆུ་རྣོན་པོས་སྤངས་ནས་སྐྲའི་རེ་བའི་ ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བས་ཡོངས་སུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ ཡིན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་ཟས་ཀྱི་ཁུ་བ་རྣོན་པོས་སྦངས་ནས་བལ་གྱི་ལ་བའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བས་ ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་ སྨན་ཆེན་པོའི་ཁུ་བ་ལ་ཡང་སྦངས་ནས་རས་སྲབ་མོའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་ བར་བྱེད་དོ། །ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ཏེ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ནི་བཻ་ཌཱུརྱའི་རིགས་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་ དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་ གྱི་ཁམས་མཁྱེན་ནས་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བདག་མེད་པ་དང་མི་གཙང་བ་ཡིད་ འབྱུང་བའི་གཏམ
【現代漢語翻譯】 有人說，將佛陀所說的『應理』視為不了義，而將第三法輪所說的唯識視爲了義，因此這部經是不了義的。說這種話的人，別說是理解這部經的意義，恐怕連這部經的名稱的意義，以及這一品和菩薩名稱的意義都難以理解。明明經中說的是『深意密意解說』、『勝義諦了義之宣說』、『勝義真實聖者品』，卻仍然認為是不了義。如果這部經是不了義，那麼聖者無著也會對經的不了義和了義產生混淆，因為他在《攝抉擇分》中確立三法輪的特徵時，認為只有這部經才具有合理性，沒有引用其他經典。但這是不可能的，因為薄伽梵（Bhagavan，世尊）曾預言：『經部不了義與了義，種種差別善分別。』 有人說，雖然聖者無著知道，但爲了順應弟弟世親，所以在《攝抉擇分》等論著中宣說了唯識，因此《攝抉擇分》中所說的也是不了義。這僅僅是傳言而已。這種傳言在理證上是站不住腳的，因為世親論師被譽為『第二佛陀』，據說彌勒菩薩親自攝受了他，他精通五百部經，怎麼可能需要用唯識來引導他呢？而且聖者無著也不可能只爲了一個弟弟，而不顧未來眾多的有情。此外，如果這部經是不了義，那麼在《如來大悲經》中說：『善男子，譬如一位精通寶玉的工匠，深知寶玉的提煉方法，他從各種寶玉中取出一塊尚未完全純凈的寶玉，先用淡鹽水浸泡，然後用毛刷仔細刷洗，使其純凈。但他並不就此停止，接著又用食物的汁液浸泡，然後用棉布仔細擦拭，使其更加純凈。但他仍然不停止，最後還要用藥汁浸泡，再用細麻布仔細擦拭，使其完全純凈。經過如此精細的提煉，完全去除雜質后，才能稱之為上等琉璃。善男子，如來也是如此，了知尚未完全純凈的有情界，便以無常、痛苦、無我、不凈等令人厭離之語'
【English Translation】 Some say that the 'definitive meaning' taught by the Buddha is considered provisional, while the Mind-Only teaching of the Third Turning of the Wheel is considered definitive, therefore this sutra is provisional. Those who say this, let alone understand the meaning of this sutra, I am afraid that even the meaning of the title of this sutra, and the meaning of this chapter and the name of this Bodhisattva are difficult to understand. Clearly, the sutra says 'Profound Meaning Explanation', 'Explanation of the Definitive Meaning of Ultimate Truth', and 'Chapter of Ultimate Truthful Noble Ones', yet they still consider it provisional. If this sutra is provisional, then even the noble Asanga would be confused about the provisional and definitive meanings of the sutra, because in the Samgrahavastu (Compendium of Determinations), when establishing the characteristics of the Three Turnings of the Wheel, he considered only this sutra to be reasonable, and did not cite other scriptures. But this is impossible, because the Bhagavan (Bhagavan, the Blessed One) prophesied: 'The provisional and definitive meanings of the sutras, various differences are well distinguished.' Some say that although the noble Asanga knew, he taught Mind-Only in the Samgrahavastu and other treatises in order to accommodate his younger brother Vasubandhu, therefore what is said in the Samgrahavastu is also provisional. This is just a rumor. This kind of rumor is untenable in reasoning, because the teacher Vasubandhu is praised as 'Second Buddha', and it is said that Maitreya Bodhisattva personally accepted him, he is proficient in five hundred sutras, how could he need to be guided by Mind-Only? Moreover, it is unreasonable for the noble Asanga to disregard the many sentient beings of the future just for the sake of one younger brother. Furthermore, if this sutra is provisional, then in the Great Compassion Sutra of the Tathagata, it says: 'Good son, just like a skilled gem craftsman who knows well the method of refining gems, he takes a piece of precious gem that is not yet completely pure from various gems, first soaks it in light salt water, and then carefully brushes it with a hair brush to purify it. But he does not stop there, then he soaks it in the juice of food, and then carefully wipes it with cotton cloth to make it more pure. But he still does not stop, and finally he has to soak it in medicinal juice, and then carefully wipes it with fine linen to make it completely pure. After such fine refining, completely removing impurities, it can be called the best lapis lazuli. Good son, the Tathagata is also like this, knowing the realm of sentient beings that is not yet completely pure, he uses impermanence, suffering, selflessness, impurity, etc. to make people disgusted.'
་གྱིས་འཁོར་བ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྐྱོ་བ་སྐྱེད་པར་མཛད་ཏེ་ འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་འཛུད་པར་མཛད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་ 1-32 པ་མེད་པའི་གཏམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚུལ་རྟོགས་པར་མཛད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གཏམ་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་གཏམ་གྱིས་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ རྒྱུ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པར་མཛད་དོ། །ཞུགས་ པར་གྱུར་ཅིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་ན་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཡོན་གནས་ཞེས་ བརྗོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཡང་སྔ་མ་དང་མཐུན་པས་དྲང་དོན་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟར་ལུང་ དེ་གཉིས་དྲང་དོན་ཡིན་ན་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་དྲང་དོན་ངེས་དོན་འབྱེད་པའི་ལུང་གཞན་སྨྲ་ བའི་དུས་ལ་བབ་པོ། །ལུང་མེད་ཀྱང་ཐ་མ་དྲང་དོན་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ན་ནི་རང་བཟོ་ཧ་ཅང་ ཆེས་ཤིང་ཐུབ་པ་ལས་ཀྱང་ལྷག་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ནི་ལུང་དེ་དག་ལས་ གཞན་པ་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་དྲང་ངེས་འབྱེད་པའི་བཀའ་བོད་དུ་འགྱུར་བ་མ་མཐོང་བས་ ཁྱེད་ཅག་གིས་མཐོང་ན་བསྟན་དུ་གསོལ། ཁོ་ན་རེ་ལུང་དེ་ངེས་དོན་མ་ཡིན་པར་སློབ་དཔོན་ ཆོས་ཀྱི་གཤེས་གཉེན་གྱིས་བཤད་པའི་ལུང་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་གཤེས་གཉེན་ཡང་ངོ་ མཚར་ཆེ་མོད། ཐུབ་པ་དང་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་གཉིས་ལས་ལྷག་པའམ་མཉམ་པ་ཡིན་ ནམ་ཅི་ཞེས་ལེགས་པར་སོམས་ལ་སྨྲོས་ཤིག ལུང་ཚད་མར་བྱེད་པ་ལ་ལུང་དེ་སྨྲ་བ་པོ་ཉེས་ པ་ཟད་པར་ཅིག་དགོས་པར་གསུངས་པ་ཡང་དྲན་པར་བྱའོ། །ཡང་འགའ་ཞིག་འཁོར་ལོ་ བར་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་བཞིན་དུ་དྲང་དོན་དུ་གསུང་བ་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། འཁོར་ལོ་བར་པ་དང་ཐ་མ་གཉིས་ཀ་བརྗོད་བྱ་འདྲ་བས་བརྗོད་བྱའི་སྒོ་ནས་དྲང་དོན་དུ་མི་ སྟོན་གྱི། ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་མ་ཡིན་པས་བརྗོད་ཚུལ་གྱིས་དྲང་དོན་དུ་གསུངས་པར་ གོ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་ལ་ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་། བླ་ན་མེད་སྐབས་མེད་ངེས་པའི་དོན་རྩོད་པའི་ཚིག་གི་གནས་སུ་མ་གྱུར་ཞེས་དང་། ཕྱིར་མི་ 1-33 ལྡོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་མདོ་ལས་བྱུང་ཞིང་། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་རྒྱལ་བས་ལུང་ བསྟན་པའི་སྐྱེས་མཆོག་དེས་ཀྱང་ཐ་མ་ངེས་དོན་དུ་སྟོན་པའི་མདོ་འཐད་ལྡན་དུ་དྲངས་ལ་ཐ་ མ་དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་སྔ་མ་རྣམས་ལ་ཡང་ གྲགས་བཞིན་དུ་དེ་དག་བོར་ནས། འཁོར་ལོ་ཐ་མ་དྲང་དོན་དུ་འདོད་པ་འདི་ནི། རྐུན་པོ་གླེན་ པ་ར
【現代漢語翻譯】 以此使喜愛輪迴的眾生生起厭離心，並引入聖者的律法中。僅僅如此，如來並未放棄精進，隨後以空性、無相、無願之語，使人領悟如來的法相。僅僅如此，如來並未放棄精進，隨後以不退轉法輪之語，三轉清淨之語，使具有各種自性的眾生進入如來的境界。一旦進入並領悟如來的法性，就被稱為無上的功德之處。 這段話也與之前的一致，是權宜之說嗎？如果這兩段經文都是權宜之說，那麼闡明三法輪權宜之說和究竟之義的其他經文就應該出現了。如果沒有經文，卻將最後的法輪視為權宜之說，那就是過於自作主張，甚至比佛陀還要過分。我們沒有見過將三法輪的權宜之說和究竟之義分開的其他經文翻譯成藏文，如果你們見過，請展示出來。如果有人說，有論典闡釋說這些經文不是究竟之義，而是由法賢論師所說，那麼法賢論師也很了不起啊！他比佛陀和聖者無著更殊勝或相等嗎？請好好思考後再說。在將經文作為衡量標準時，要記住，經文的作者必須是斷盡過失者。 又有人認為，中轉法輪明明宣講了無自性等，為何說是權宜之說呢？因為中轉法輪和後轉法輪所表達的內容相似，所以不是從所表達的內容方面說是權宜之說，而是因為沒有 ভালোভাবে 徹底區分，所以從表達方式上理解為權宜之說。 這樣說來，後轉法輪具有 ভালোভাবে 徹底區分的特點，並且在無上的時候，沒有成為爭論 निश्चित 確定的意義的詞語的場所，而且經中也說到了『不退轉的法輪』。聖者無著，這位受到勝者授記的殊勝之人，也引用了後轉法輪是闡述究竟之義的經典，並且藏地的先賢們也普遍認為後轉法輪是究竟勝義的法輪。捨棄這些，卻認為後轉法輪是權宜之說，這真是愚蠢的盜賊啊！
【English Translation】 Thus, he caused beings who delight in samsara to generate renunciation and introduced them into the Dharma Vinaya of the Noble Ones. Not only that, but the Tathagata did not abandon diligence. Subsequently, with words of emptiness, signlessness, and wishlessness, he caused people to realize the nature of the Tathagata. Not only that, but the Tathagata did not abandon diligence. Subsequently, with words of the irreversible wheel of Dharma, words of the three-fold purification, he caused those beings with various natures to enter the realm of the Tathagata. Once entered and realized the Dharma nature of the Tathagata, it is said to be the supreme place of merit. Is this statement, which is consistent with the previous one, provisional? If these two statements are provisional, then other statements that distinguish the provisional and definitive meanings of the three wheels of Dharma should appear. If there are no statements, but the final wheel is regarded as provisional, then it is too self-made and becomes a fault even greater than the Thubpa (Buddha). We have not seen other statements that separate the provisional and definitive meanings of the three wheels translated into Tibetan. If you have seen them, please show them. If someone says that there are commentaries explaining that these statements are not definitive, but were spoken by the teacher Dharmamitra, then Dharmamitra is also very amazing! Is he superior to or equal to the Buddha and the Noble Asanga? Please think carefully before speaking. When using statements as a measure, it should be remembered that the speaker of the statement must be one who has exhausted faults. Furthermore, some wonder why the intermediate wheel, while teaching about the absence of inherent existence and so on, is said to be provisional. Because the intermediate and final wheels both express similar content, it is not said to be provisional in terms of what is expressed, but because it is not well distinguished, it should be understood as being spoken provisionally in terms of the manner of expression. In that case, the third wheel has the characteristic of being well distinguished, and at the time of the unsurpassed, it has not become a place for arguing about the meaning of निश्चित (Skt. niścita, Tib. ངེས་པ, Romanization: niscita, meaning: certain, definite), and the sutra also mentions 'the irreversible wheel of Dharma'. The Noble Asanga, that supreme being prophesied by the Victorious One, also cited the final wheel as a sutra that explains the definitive meaning, and it is also commonly known among the early Tibetan scholars that the final wheel is the wheel of Dharma of ultimate truth. Abandoning these, and considering the final wheel to be provisional, is truly a foolish thief!
ིན་པོ་ཆེ་ཡང་དག་པ་བོར་ནས་ཕུབ་མ་ཁུར་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་འདྲའོ། ། གསུམ་པ་འཁོར་ལོ་ཐ་མས་སེམས་ཙམ་བསྟན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་ རེ་འཁོར་ལོ་ཐ་མས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་བསྟན་པས་སེམས་ཙམ་གྱི་གཞུང་ཡིན་ལ་དེས་ན་དྲང་ དོན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་སྟོན་པ་ལ་སེམས་ཙམ་གྱི་གཞུང་གིས་མ་ཁྱབ་སྟེ། ཡུམ་ བར་མ་དང་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པར་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་བསྟན་པས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྱམས་པ་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཆོས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་མཁས་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་གཟུགས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གདགས་པར་རྗེས་སུ་ཤེས་པར་ བྱའོ། །ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ བར་དུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་གདགས་པར་རྗེས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ པའི་གཟུགས། འདི་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས། འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེར་ཕྱིན་ལྔ་བརྒྱ་པར་ཡང་། གཟུགས་དངོས་ པོ་མེད་པ། དངོས་པོ་ངན་པ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པས་དེ་ལ་དེའི་ཁྱབ་ པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ན། ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་བསྟན་པ་དང་། དོན་དམ་ཡོད་པར་བསྟན་ པ་དང་། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལྟར་སྣང་རྣམས་ཀྱིས་ འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་པ་ལ་སེམས་ཙམ་དང་དྲང་དོན་དུ་འཁྲུལ་བར་མི་བྱའོ། 1-34 །གཞན་ཡང་། མི་འགའ་ཞིག་འཆི་ཀར་གཏམ་གལ་ཅན་རྣམས་སྨྲ་བ་ལྟར། ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཚུལ་སྟོན་ཁར་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟོན་ པའི་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་དང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་ པོ་ངེས་དོན་ཡིན་པའི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། ། ༈ ཐུབ་པའི་དགོངས་པ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་ངེས་པའི་དོན་མཐར་ཐུག་པ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟོགས་བྱའི་དོན། གསུང་རབ་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། དེ་ བཞིན་ཉིད། ཡང་དག་པའི་མཐའ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་གསལ་བར་སྟོན་ པའི་བཀའ་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ཡང་ངེས་དོན་གྱི་གསུང་རབ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི་ ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ཡང་དག་པ་ཡིན་ཞིང་། མགོན་པོ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པས་ལུང་བསྟན་ པའི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པར་གསུང་རབ་བསྟན་ བཅོས་རྣམ
【現代漢語翻譯】 就像拋棄了珍貴的如意寶，反而扛著空皮囊行走一樣。 第三，反駁以末法輪闡述唯識宗的論證：有些人說，末法輪闡述了三種自性，因此是唯識宗的經典，所以是了義。但闡述三種自性並不完全屬於唯識宗的範疇，因為《中觀根本慧論》和《八千頌般若經》也闡述了三種自性。正如世尊對慈氏菩薩所說：『慈氏，菩薩如果修習般若波羅蜜多，精通法義，那麼他應該通過三種方式來理解色法。對於受、想、行、識，乃至佛陀的功德，也應該通過三種方式來理解，即這是遍計所執的色，這是依他起的色，這是實相的色。』等等，廣為宣說。同樣，《五百頌般若經》中也說：『色法是無實體的，是惡性的，是有實體的。』等等。因此，末法輪並不完全屬於唯識宗。所以，不要因為闡述了三種自性、闡述了實有、闡述了八識聚等等看似合理的理由，就誤認為末法輪是究竟了義，是唯識宗和不了義的經典。 此外，就像有些人臨終時會說重要的話一樣，偉大的佛陀在示現涅槃時，也宣說了非常重要的末法輪，闡述瞭如來藏，這也是末法輪和如來藏是了義的理由。 佛陀的密意闡釋 第二點是：如此說來，如來藏是究竟了義，是所有佛和菩薩所證悟的境界，是所有經典所詮釋的內容，是普遍存在於一切法中的法性、法界、真如、真實的邊際、勝義諦。而清晰地闡述如來藏的末法輪，也是無上的了義經典。這正是偉大的佛陀的真實密意，也是慈氏菩薩等大菩薩，以及聖龍樹父子等聖者所印證的究竟密意，正如經論中所說。
【English Translation】 It is like abandoning a precious wish-fulfilling jewel and instead carrying an empty husk. Third, refuting the argument that the last turning of the wheel of Dharma (末法輪) explains the Mind-Only school (唯識宗): Some say that the last turning of the wheel explains the three natures (三種自性), so it is a Mind-Only scripture and therefore definitive (了義). However, explaining the three natures does not completely fall under the category of the Mind-Only school, because the intermediate (《中觀根本慧論》) and the Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra (《八千頌般若經》) also explain the three natures. As the Blessed One (世尊) said to Maitreya Bodhisattva (慈氏菩薩): 'Maitreya, a Bodhisattva who practices the Perfection of Wisdom (般若波羅蜜多) and is skilled in the analysis of Dharma, should understand form (色法) in three ways. He should also understand feeling, perception, mental formations, and consciousness, up to the qualities of the Buddha (佛陀), in three ways, namely: this is the imputed form (遍計所執的色), this is the dependent form (依他起的色), and this is the form of suchness (實相的色).' and so on, extensively explained. Similarly, in the Five Hundred Verse Prajnaparamita Sutra (《五百頌般若經》), it is said: 'Form is without substance, is evil, is with substance,' and so on. Therefore, the last turning of the wheel does not completely belong to the Mind-Only school. Therefore, do not mistakenly believe that the last turning of the wheel is the ultimate definitive meaning, and is a Mind-Only and provisional scripture, because of seemingly reasonable reasons such as explaining the three natures, explaining the existence of reality, and explaining the eight consciousness aggregates. Furthermore, just as some people say important things when they are dying, the great Buddha (佛陀) also taught the very important last turning of the wheel when demonstrating Nirvana (涅槃), explaining the Tathagatagarbha (如來藏), which is also the reason why the last turning of the wheel and the Tathagatagarbha are definitive. Explanation of the Buddha's Intent The second point is: In this way, the Tathagatagarbha is the ultimate definitive meaning, the state realized by all Buddhas and Bodhisattvas, the content explained by all scriptures, the Dharma nature, the Dharmadhatu, the Suchness, the ultimate boundary of reality, and the ultimate truth that pervades all phenomena. And the last turning of the wheel, which clearly explains the Tathagatagarbha, is also the supreme definitive scripture. This is the true intent of the great Buddha, and it is also the ultimate intent confirmed by great Bodhisattvas such as Maitreya (慈氏菩薩), and by great masters prophesied by the Buddhas such as the father and son Nagarjuna (龍樹). This is as stated in the scriptures and treatises.
་དག་རྣམས་ལ་བློ་སྦྱངས་པས་ལེགས་པར་ཤེས་སོ། ། ༈ དཔེ་དགུས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་དཔེ་དགུས་བསྟན་ཚུལ་བཤད་པ་ནི། རྒྱུད་བླ་མར། སངས་རྒྱས་པད་ངན་སྦྲང་རྩི་སྦྲང་མ་ལ། །སྦུན་ལ་སྙིང་པོ་མི་གཙང་ནང་ན་གསེར། །ས་ལ་ གཏེར་དང་མྱུག་སོགས་འབྲས་ཆུང་དང་། །གོས་རུལ་ནང་ན་རྒྱལ་བའི་སྐུ་དང་ནི། །བུད་མེད་ ངན་མའི་ལྟོ་ན་མི་བདག་དང་། ས་ལ་རིན་ཆེན་གཟུགས་ཡོད་ཇི་ལྟ་བར། །གློ་བུར་ཉོན་མོངས་ དྲི་མས་བསྒྲིབས་པ་ཡི། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་ཁམས་འདི་གནས། །ཞེས་མདོ་ འདིའི་དགོངས་པ་བླངས་ནས་བྱམས་པས་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་དྲི་མ་དཔེ་དགུས་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། རྒྱུད་བླར། ཆགས་དང་སྡང་དང་ 1-35 རྨོངས་དང་དེའི། །ཀུན་ལྡང་དྲག་དང་བག་ཆགས་དང་། །མཐོང་སྒོམ་ལམ་སྤང་མ་དག་དང་། །དག་པའི་ས་ལ་བརྟེན་པ་ཡི། །དྲི་མ་རྣམ་དགུ་པདྨ་ཡི། །སྦུབས་སོགས་དཔེས་ནི་རབ་བསྟན་ སྟེ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་སྦུབས་ཀྱི་ནི། །དབྱེ་བ་བྱེ་བ་མཐའ་ལས་འདས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གི་བག་ལ་ཉལ་གསུམ་དང་། དུག་གསུམ་མངོན་ དུ་རྒྱུ་ཀུན་ལྡང་དྲག་པོ་སྟེ་བཞི་དང་། མ་རིགས་པ་བག་ཆགས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པ་དང་ལྔ་དང་། མཐོང་སྤང་དང་སྒོམ་སྤང་གཉིས་སྟེ་བདུན་དང་། མ་དག་པའི་ས་བདུན་ལ་བརྟེན་པའི་སྒྲིབ་པ་ དང་། དག་པ་ས་གསུམ་ལ་བརྟེན་པའི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྟེ་དགུའོ། །དེ་དག་ལས་དང་པོ་གསུམ་ ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཞོམ་བྱ་ཡིན་ལ། བཞི་པ་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་ པ་བསྒོམས་པས་གཞོམ་བྱ་སྟེ། བཞི་པོ་དེས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མ་དག་པའོ། །ལྔ་པ་ནི་རྒྱལ་བའི་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཞོམ་བྱ་སྟེ་དེས་དགྲ་བཅོམ་མ་དག་པའོ། །དྲུག་པ་མཐོང་ལམ་ གྱིས་གཞོམ་བྱ་དང་། བདུན་པ་སྒོམ་ལམ་གྱིས་གཞོམ་བྱ་སྟེ། གཉིས་པོས་སོ་སྐྱེའི་སློབ་པ་དང་ འཕགས་པའི་སློབ་པ་མ་དག་པའོ། །བརྒྱད་པ། དག་པ་ས་གསུམ་གྱིས་གཞོམ་བྱ་དང་། དགུ་ པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གཞོམ་བྱ་སྟེ་གཉིས་ཀྱིས་བྱང་སེམས་རྣམས་མ་དག་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་བླར། དྲི་འདི་དག་གིས་བྱིས་རྣམས་དང་། །དགྲ་བཅོམ་སློབ་པ་བློ་ལྡན་རྣམས། །རིམ་བཞིན་བཞི་དང་གཅིག་དང་ནི། །གཉིས་དང་གཉིས་ཀྱིས་མ་དག་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དྲི་མ་ རྣམས་དཔེ་དང་འདྲ་ཚུལ་ཡང་རྒྱུད་བླར་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་པདྨ་འདམ་སྐྱེས་དེ། །མདུན་དུ་གྱུར་ན་ཡིད་དགའ་དང་། །ཕྱི་ནས་དགའ་བ་མེད་འགྱུར་བ། །འདོད་ཆགས་དགའ་ བ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྲོག་ཆགས་སྦྲང་མ་ནི། །ཤིན་ཏུ་འཁྲུགས་ཏེ་མདུང་བརྡེག་ལྟར། །དེ་ བཞིན་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བ་ན། །སྙིང་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་འབྲས་སོགས་ས
【現代漢語翻譯】 通過對這些的修習，可以很好地理解。 ༈ 解釋九喻所說的含義。 第二部分分為三個部分，第一部分是解釋九喻的展示方式。如《寶性論》所說： 『佛如蓮花（padma，蓮花），惡如糠秕，貪如蜂蜜（madhu，蜂蜜），嗔如蜂（bhran^ga，蜜蜂），癡如穀殼（stubna，穀殼），真如精華（s/ara，精華），不凈中含金（suvarna，黃金），地中藏寶（nidhi，寶藏）與苗芽，小果及敝衣（vasana，衣服）中，有勝者之身（jina-ka^ya，勝利者的身體），惡婦腹中有君主，地中珍寶之形象，如是突發之煩惱垢所蔽，有情眾生皆具如來藏。』這是從該經中領悟到的，由慈氏菩薩所說。 第二，以九喻說明垢染的原因。《寶性論》中說：『貪與嗔及癡，以及彼等之，俱生猛利與習氣，見道修道所斷之不凈，以及凈地所依之，九種垢染以蓮花之，花苞等譬喻善說明，近煩惱之花苞之，差別有無數無盡。』 即貪慾、嗔恨和愚癡的潛在習氣三種，以及三毒顯現的俱生猛利四種，加上以非理作意所攝的習氣地五種，見道所斷和修道所斷兩種共七種，以及依于不凈七地的障礙，和依于清凈三地的兩種障礙，共九種。其中前三種可被超越世間的智慧所摧毀，第四種可以通過修不凈觀等來摧毀。這四種使凡夫不清凈。第五種可被勝者的菩提智慧所摧毀，它使阿羅漢不清凈。第六種可被見道所摧毀，第七種可被修道所摧毀。這兩種使凡夫的學道者和聖者的學道者不清凈。第八種可被清凈三地所摧毀，第九種可被金剛喻定所摧毀。這兩種使菩薩不清凈。 對此，《寶性論》中說：『此等垢染使凡夫，以及阿羅漢學道者，具慧者次第以四一，二與二種不清凈。』 垢染與譬喻的相似之處也在《寶性論》中有所說明，如所說：『如蓮花從泥中生，於前出現則心生喜悅，之後則無喜悅，貪愛之喜悅亦如是。如眾生之蜂，極度憤怒如矛刺，如是嗔恨生起時，於心生起痛苦。如稻等』
【English Translation】 Through studying these, one can understand them well. ༈ Explaining the meaning of the nine similes. The second part is divided into three parts, the first of which is explaining how the nine similes are presented. As stated in the 'Ratnagotravibhāga': 'Buddha is like a lotus (padma), evil is like chaff, greed is like honey (madhu), hatred is like a bee (bhran^ga), delusion is like husk (stubna), Suchness is like essence (s/ara), gold (suvarna) is in impurity, treasure (nidhi) and sprouts are hidden in the earth, the body of the Victor (jina-ka^ya) is in small fruits and worn-out clothes (vasana), a ruler is in the womb of a wicked woman, just as there is a precious image in the earth, similarly, this element exists in sentient beings obscured by adventitious stains of affliction.' This is understood from this sutra, spoken by Maitreya. Second, explaining the reasons for the stains using nine similes. The 'Ratnagotravibhāga' states: 'Attachment, hatred, and delusion, as well as their, co-emergent intensity and habitual tendencies, the impurities abandoned on the paths of seeing and meditation, and those based on pure grounds, the nine types of stains are well explained by the similes of the lotus, bud, etc. The distinctions of the bud of near afflictions are countless and endless.' That is, the three latent tendencies of desire, hatred, and ignorance, and the four co-emergent intensities of the three poisons manifesting, plus the habitual ground included in irrational attention, making five, the two to be abandoned on the paths of seeing and meditation, making seven, and the obscurations based on the impure seven grounds, and the two obscurations based on the pure three grounds, making nine. Among these, the first three can be destroyed by wisdom that transcends the world, and the fourth can be destroyed by meditating on ugliness, etc. These four make ordinary beings impure. The fifth can be destroyed by the Victor's wisdom of enlightenment, which makes Arhats impure. The sixth can be destroyed by the path of seeing, and the seventh can be destroyed by the path of meditation. These two make the learners of ordinary beings and the learners of noble ones impure. The eighth can be destroyed by the pure three grounds, and the ninth can be destroyed by the vajra-like samadhi. These two make Bodhisattvas impure. Regarding this, the 'Ratnagotravibhāga' states: 'These stains make ordinary beings, as well as Arhats and learners, the wise ones are impure in order with four, one, two, and two.' The similarity between the stains and the similes is also explained in the 'Ratnagotravibhāga', as it says: 'Just as a lotus grows from mud, and when it appears in front, joy arises, but later there is no joy, so is the joy of attachment. Just as a bee among creatures is extremely agitated and stings like a spear, so when hatred arises, it causes suffering in the heart. Like rice, etc.'
ྙིང་པོ་ ནི། །ཕྱི་རོལ་སྦུན་པས་བསྒྲིབས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་སྙིང་པོའི་དོན་མཐོང་བ། །མ་རིག་སྒོང་ 1-36 ངའི་སྦུབས་ཀྱིས་བསྒྲིབས། །ཇི་ལྟར་མི་གཙང་མི་མཐུན་བ། །དེ་བཞིན་ཆགས་དང་བཅས་ རྣམས་ཀྱི། །འདོད་པ་བརྟེན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཕྱིར། །ཀུན་ནས་ལྡང་བ་མི་གཙང་འདྲ། །ཇི་ལྟར་ ནོར་ནི་བསྒྲིབས་པས་ན། །མི་ཤེས་གཏེར་མི་ཐོབ་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་ལ་རང་བྱུང་ཉིད། །མ་རིག་བག་ཆགས་ས་ཡིས་བསྒྲིབས། །ཇི་ལྟར་མྱུག་སོགས་རིམ་སྐྱེས་པས། །ས་བོན་ཤུན་ པ་གཅོད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིས། །མཐོང་སྤང་རྣམས་ནི་ལྡོག་པར་འགྱུར། །འཕགས་པའི་ལམ་དང་འབྲེལ་པ་ལས། །འཇིག་ཚོགས་སྙིང་པོ་བཅོམ་རྣམས་ཀྱིས། །སྒོམ་ སྤང་ཡེ་ཤེས་སྤང་བྱ་རྣམས། །གོས་ཧྲུལ་དག་དང་མཚུངས་པར་བསྟན། །ས་བདུན་ལ་བརྟེན་ དྲི་མ་ནི། །མངལ་སྦུབས་དྲི་མ་དག་དང་མཚུངས། །མངལ་སྦུབས་བྲལ་འདྲ་མི་རྟོག་པའི། །ཡེ་ ཤེས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བཞིན། །ས་གསུམ་རྗེས་འབྲེལ་དྲི་མ་རྣམས། །ས་འདམ་གོས་བཞིན་ ཤེས་བྱ་སྟེ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་རྡོ་རྗེ་ལྟའི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གཞོམ་བྱ་ཡིན། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་སྙིང་པོ་དཔེ་དགུས་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། རྒྱུད་བླར། འདི་ཡི་རང་བཞིན་ ཆོས་སྐུ་དང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རིགས་ཀྱང་སྟེ། །དེ་ནི་དཔེ་གསུམ་གཅིག་དང་ནི། །ལྔ་ རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས། དཔེ་དང་པོ་གསུམ་གྱིས་ཁམས་དེ་ཆོས་ སྐུར་བསྟན། དཔེ་བཞི་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། དཔེ་འོག་མ་ལྔས་རིགས་སུ་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ ཆོས་སྐུའི་དཔེ་གསུམ་གྱི་དང་པོས་ཆོས་སྐུ་མཚན་ཉིད་པ་ཆོས་དབྱིངས་དང་། དཔེ་འོག་མ་ གཉིས་ཀྱིས་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་ཆོས་སྐུ་དོན་དམ་སྟོན་པ་ཟབ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་སྟོན་པ་སྣ་ཚོགས་ པའི་ཚུལ་སྟོན་པ་སྟེ་གསུང་རབ་གཉིས་བསྟན། རིགས་ཀྱི་དཔེ་ལྔའི་དང་པོས་རང་བཞིན་གྱི་ རིགས་དང་། གཉིས་པས་རྒྱས་པའི་རིགས་དང་། གསུམ་པས་རང་བཞིན་རིགས་ཀྱི་འབྲས་ བུ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དང་། བཞི་པ་ལྔ་པས་རྒྱས་པའི་རིགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལོངས་སྐུ་དང་སྤྲུལ་སྐུ་ གཉིས་བསྟན་ཏེ། རྒྱུད་བླར། ཆོས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་དུ་དྲི་མེད་ 1-37 དང་། །དེ་ཡི་རྒྱུ་མཐུན་ཟབ་པ་དང་། །སྣ་ཚོགས་ཚུལ་ནི་སྟོན་པའོ། །འཇིག་རྟེན་འདས་ཕྱིར་ འཇིག་རྟེན་ན། །འདི་ལ་དཔེ་ནི་མི་དམིགས་པས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དང་ཁམས། །འདྲ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཕྲ་མོ་ཟབ་མོའི་ཚུལ་བསྟན་ནི། །སྦྲང་རྩི་རོ་གཅིག་པ་བཞིན་ ཏེ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཚུལ་བསྟན་ནི། །སྣ་ཚོགས་སྦུབས་སྙིང་བཞིན་ཤེས་བྱ། །རང་བཞིན་ འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་། །དགེ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། །དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་གསེར་གྱི་ ནི། །གཟུགས་དང་མཚ
【現代漢語翻譯】 精華： 如同外面的糠秕遮蔽一樣，同樣，見到精華之義，被無明的卵殼所遮蔽。如同不凈不合宜，同樣，對於具有貪慾者來說，是依賴慾望之因，因此，一切生起皆如不凈。如同珍寶被遮蔽，不知寶藏無法獲得一樣，同樣，眾生本具的自性，被無明習氣之土所遮蔽。如同嫩芽等次第生長，斬斷種子外殼一樣，同樣，證悟真如者，能斷除見道所斷之煩惱。與聖道相應，摧毀有身見者，修道所斷和見道所斷，如同破爛的衣服一般。依靠七地，煩惱垢染，如同胎藏之垢染。如同脫離胎藏，無分別之智慧成熟。與三地相連的垢染，如同泥土沾染衣服一般，應知，這是大自在金剛喻定所能摧毀的。 第三，以九喻說明精華之理：如《寶性論》所說：『此之自性法身，以及真如與種性，此以三喻為一類，五喻為一類而知。』因此，前三喻說明此界為法身，第四喻說明真如，后五喻說明種性。其中，法身之三喻中，第一喻說明法身之體性法界，后二喻說明因緣法身之勝義諦，顯示甚深之理，以及世俗諦，顯示種種之理，即是顯示二聖言。種性之五喻中，第一喻說明自性種性，第二喻說明增長種性，第三喻說明自性種性之果——法身自性身，第四、第五喻說明增長種性之果——報身和化身。如《寶性論》所說：『應知法身有二種，法界極度無垢染，以及彼之因緣甚深，種種之理乃顯示。』 『世間超越故，於世間，此無譬喻可得，如來藏與自性，是故顯示為相同。』顯示微細甚深之理，如蜂蜜之味一般，顯示種種形象之理，應知如種種花之花蕊。自性不變異，以及功德極清凈之故，此真如如黃金之形相。'
【English Translation】 Essence: Just as the outer husk obscures, similarly, seeing the meaning of essence is obscured by the eggshell of ignorance. Just as impurity is unsuitable, similarly, for those with attachment, it is the cause of relying on desire; therefore, all arising is like impurity. Just as jewels are obscured, and not knowing the treasure makes it unobtainable, similarly, the inherent nature of beings is obscured by the soil of ignorance and habitual patterns. Just as sprouts and the like grow sequentially, cutting through the seed's outer shell, similarly, those who realize suchness can reverse the afflictions to be abandoned on the path of seeing. By associating with the noble path, those who have destroyed the aggregates of existence, the afflictions to be abandoned on the path of meditation and the afflictions to be abandoned on the path of seeing are shown to be like tattered clothes. Relying on the seven grounds, the stains of defilement are like the stains of the womb. Like being free from the womb, the wisdom of non-discrimination matures. The stains connected to the three grounds, like mud staining clothes, should be known as what can be destroyed by the Great Self's Vajra-like Samadhi. Third, the reason for explaining the essence with nine metaphors: As stated in the Uttaratantra, 'The Dharmakaya of this nature, as well as Suchness and Lineage, should be known by three metaphors as one category and five metaphors as another.' Therefore, the first three metaphors explain that this realm is the Dharmakaya, the fourth metaphor explains Suchness, and the last five metaphors explain Lineage. Among the three metaphors of the Dharmakaya, the first metaphor explains the nature of the Dharmakaya as the Dharmadhatu, and the latter two metaphors explain the profound meaning of the causal Dharmakaya, and the conventional truth, showing various aspects, which is to show the two scriptures. Among the five metaphors of Lineage, the first metaphor explains the nature Lineage, the second metaphor explains the expanding Lineage, the third metaphor explains the result of the nature Lineage—the Svabhavikakaya (Essence Body), and the fourth and fifth metaphors explain the result of the expanding Lineage—the Sambhogakaya (Enjoyment Body) and the Nirmanakaya (Emanation Body). As stated in the Uttaratantra, 'It should be known that there are two types of Dharmakaya, the Dharmadhatu is extremely stainless, and its causes are profound, and various aspects are shown.' 'Because it transcends the world, in the world, there is no metaphor to be found for this; therefore, the Tathagatagarbha and the nature are shown to be the same.' Showing the subtle and profound aspect, like the taste of honey; showing the various aspects, it should be known like the pistil of various flowers. Because the nature is unchanging and the virtues are extremely pure, this Suchness is like the form of gold.
ུངས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན། །གཏེར་དང་འབྲས་བུའི་ཤིང་བཞིན་དུ། །རིགས་དེ་རྣམ་གཉིས་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཐོག་མེད་རང་བཞིན་གནས་པ་དང་། །ཡང་དག་བླངས་ པ་མཆོག་ཉིད་དོ། །རིགས་འདི་གཉིས་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པར་འདོད་ པ་ཡིན། །དང་པོའི་སྐུ་ནི་དང་པོ་སྟེ། །གཉིས་པ་ཡིས་ནི་ཕྱི་མ་གཉིས། །ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་མཛེས་ པ་ནི། །རིན་ཆེན་སྐུ་འདྲར་ཤེས་བྱ་སྟེ། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་བྱས་མིན་དང་། །ཡོན་ཏན་རིན་ ཆེན་གཏེར་ཡིན་ཕྱིར། །ཆོས་ཆེན་རྒྱལ་སྲིད་ཆེ་ལྡན་ཕྱིར། །རྫོགས་ལོངས་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་ བཞིན་ནོ། །གཟུགས་བརྙན་གྱི་ནི་རང་བཞིན་ཕྱིར། །སྤྲུལ་པ་གསེར་གྱི་གཟུགས་ལྟ་བུ། །ཞེས་ སོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་དཔེ་དགུས་དོན་དགུ་སེམས་ཅན་ལ་ཡོད་པར་བསྟན་པས། གསུང་རབ་ གཉིས་དང་། རྒྱས་པའི་རིགས་དང་། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་ སྨྲ་བ་ནི། དགྲ་བཅོམ་རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་བ་མཐོང་ནས་མི་ཐམས་ཅད་ནམ་ མཁའ་ལ་འཕུར་བ་ཡིན་པར་སེམས་པ་དང་འདྲ་སྟེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། །འདི་ལ་དཔེ་དགུས་ དོན་དགུ་གསུངས་པར་འདྲ་ཡང་། དོན་དགུ་པོ་དང་པོ་ཉིད་ནས་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་ དོ། །དེ་ཡང་ཆོས་དབྱིངས་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རང་བཞིན་གྱི་རིགས་དང་ཆོས་སྐུ་སྟེ་བཞི་ ཐོག་མ་ནས་ཡོད་དེ། རིམ་པ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཁམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐོག་མེད་ནས་གནས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ 1-38 དང་། བྲལ་འབྲས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུང་རབ་གཉིས་དང་རྒྱས་པའི་རིགས་དང་གཟུགས་ སྐུ་གཉིས་ནི་ཐོག་མ་ནས་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ལོངས་སྤྲུལ་གྱིས་གསུང་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་དག་བླངས་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེད་འབྲས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དོན་ ལྔ་པོ་དེའང་ཡོད་པར་བསྟན་པའི་དོན་ཅི་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདེ་ གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡོད་དེ། གསུང་རབ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་། རྒྱས་པའི་ རིགས་སྐྱེས་པ་དང་། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས། དོན་ལྔ་ པོ་འབྱུང་བ་དེ་སྙིང་པོ་མེད་ན་མི་སྲིད་ལ་ཡོད་ན་འབྱུང་བས་དོན་ལྔ་པོ་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་རྟགས་ སུ་བྱས་ནས་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་གསུངས་སོ། ། ༈ ཁམས་དེ་དད་པས་རྟོགས་བྱར་བཤད་པ། གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྙིང་པོ་བསྟན་པ་འདི་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་ རྒྱས་དང་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མིན་པའི་ ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་དད་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླར། རང་བྱུང་ རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་སྟེ། །དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འ
【現代漢語翻譯】 被稱為『蘊』（藏文：ུངས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན།，skandha，五蘊）。」，如同寶藏和結果之樹一般， 這兩種『種姓』（藏文：རིགས་，gotra，種姓）應當瞭解，即無始以來自然存在的，以及完全獲得的至高之性。 想要從這兩種『種姓』中獲得佛陀的『三身』（藏文：སྐུ་གསུམ་，trikāya），第一種是最初的，第二種產生後兩者。 『自性身』（藏文：ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་，svābhāvikakāya）的美麗，應被視為珍寶之身，因為它是自然而非人為，並且是功德珍寶的寶藏。 由於它擁有偉大的佛法和偉大的王權，所以如同圓滿的『轉輪王』（藏文：འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་，cakravartin）。 由於它是影像的自性，所以『化身』（藏文：སྤྲུལ་པ་，nirmāṇakāya）就像金像一般。』 有些人說，九個比喻顯示了九個意義存在於眾生心中，因此，兩種『經』（藏文：གསུང་རབ་，sūtra），增長的『種姓』和兩種『色身』（藏文：གཟུགས་སྐུ་，rūpakāya）也存在於眾生心中， 這就像看到一位具有神通的『阿羅漢』（藏文：དགྲ་བཅོམ་，arhat）在空中飛行，就認為所有的人都能在空中飛行一樣，這是非常過分的。 雖然這看起來像是用九個比喻說明了九個意義，但這九個意義從一開始就存在有無的差別。 也就是說，『法界』（藏文：ཆོས་དབྱིངས་，dharmadhātu）、『真如』（藏文：དེ་བཞིན་ཉིད་，tathatā）、『自性種姓』（藏文：རང་བཞིན་གྱི་རིགས་，prakṛti-gotra）和『法身』（藏文：ཆོས་སྐུ་，dharmakāya）這四者從一開始就存在，因為它們依次是遍及一切的『界』（藏文：ཁམས་，dhātu），是所有法的法性，被說成是從無始以來就存在的，並且是分離的果。 兩種『經』、增長的『種姓』和兩種『色身』並非從一開始就存在，因為『報身』（藏文：ལོངས་སྐུ་，saṃbhogakāya）和『化身』似乎在宣說，並且被說成是完全獲得的，而且是產生的果。 那麼，顯示這五個意義也存在的意義是什麼呢？所知法，眾生具有『如來藏』（藏文：བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་，tathāgatagarbha），因為存在兩種『經』的『法輪』（藏文：ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་，dharmacakra）的轉動，增長的『種姓』的產生，以及兩種『色身』在世間的顯現。 因此，如果不存在這五個意義，那是不可能的，如果存在，它們就會顯現，因此，以五個意義的顯現作為證據，是爲了證明『如來藏』的存在。 三、以信心了悟彼『界』（藏文：ཁམས་，dhātu） 第三，像這樣對『如來藏』的開示，不是凡夫俗子、『聲聞』（藏文：ཉན་ཐོས་，śrāvaka）、『獨覺』（藏文：རང་སངས་རྒྱས་，pratyekabuddha）和新進入『大乘』（藏文：ཐེག་པ་ཆེན་པོ，mahāyāna）的『菩薩』（藏文：བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་，bodhisattva）的境界，因此，必須以對『如來』（藏文：དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་，tathāgata）的信心來領悟。 《寶性論》中說：『自生者之勝義諦，唯以信心可證得，如日之壇城。』（藏文：རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་སྟེ། །དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：）
【English Translation】 It is called 'aggregate' (Tibetan: ུངས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན།, skandha). Like a treasure and a fruit tree, these two 'lineages' (Tibetan: རིགས་, gotra) should be understood, that is, the naturally existing from the beginning, and the perfectly acquired supreme nature. Wanting to obtain the 'three bodies' (Tibetan: སྐུ་གསུམ་, trikāya) of the Buddha from these two 'lineages', the first is the initial, and the second produces the latter two. The beauty of the 'Svābhāvikakāya' (Tibetan: ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་) should be regarded as a precious body, because it is natural rather than man-made, and is a treasure of merit. Because it possesses great Dharma and great kingship, it is like a perfect 'cakravartin' (Tibetan: འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་). Because it is the nature of the image, the 'nirmāṇakāya' (Tibetan: སྤྲུལ་པ་) is like a golden statue.' Some say that the nine metaphors show that the nine meanings exist in the minds of sentient beings, therefore, the two 'sūtras' (Tibetan: གསུང་རབ་), the growing 'lineage' and the two 'rūpakāyas' (Tibetan: གཟུགས་སྐུ་) also exist in the minds of sentient beings, This is like seeing an 'arhat' (Tibetan: དགྲ་བཅོམ་) with supernatural powers flying in the sky, and thinking that all people can fly in the sky, which is very excessive. Although it seems that the nine metaphors explain the nine meanings, these nine meanings have differences in existence and non-existence from the beginning. That is, 'dharmadhātu' (Tibetan: ཆོས་དབྱིངས་), 'tathatā' (Tibetan: དེ་བཞིན་ཉིད་), 'prakṛti-gotra' (Tibetan: རང་བཞིན་གྱི་རིགས་) and 'dharmakāya' (Tibetan: ཆོས་སྐུ་) these four exist from the beginning, because they are in turn the 'dhātu' (Tibetan: ཁམས་) that pervades everything, is the Dharma nature of all dharmas, is said to exist from the beginning, and is the separated fruit. The two 'sūtras', the growing 'lineage' and the two 'rūpakāyas' do not exist from the beginning, because the 'saṃbhogakāya' (Tibetan: ལོངས་སྐུ་) and 'nirmāṇakāya' seem to be proclaiming, and are said to be completely acquired, and are the fruits produced. Then, what is the meaning of showing that these five meanings also exist? Knowable Dharma, sentient beings have 'tathāgatagarbha' (Tibetan: བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་), because there is the turning of the 'dharmacakra' (Tibetan: ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་) of the two 'sūtras', the generation of the growing 'lineage', and the appearance of the two 'rūpakāyas' in the world. Therefore, if these five meanings do not exist, it is impossible, and if they exist, they will appear, therefore, taking the appearance of the five meanings as evidence is to prove the existence of 'tathāgatagarbha'. 3. Understanding that 'dhātu' (Tibetan: ཁམས་) through faith Third, the teaching of 'tathāgatagarbha' like this is not the realm of ordinary people, 'śrāvakas' (Tibetan: ཉན་ཐོས་), 'pratyekabuddhas' (Tibetan: རང་སངས་རྒྱས་) and 'bodhisattvas' (Tibetan: བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་) who have newly entered 'mahāyāna' (Tibetan: ཐེག་པ་ཆེན་པོ), therefore, it must be understood through faith in the 'tathāgata' (Tibetan: དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་). The Ratnagotravibhāga states: 'The ultimate truth of the self-born, can only be attained through faith, like the mandala of the sun.' (Tibetan: རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་སྟེ། །དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འ，Sanskrit Devanagari: ，Romanized Sanskrit: ，Literal meaning: )
ཁོར་འོད་འབར་ བ། །མིག་མེད་པས་ནི་མཐོང་བ་མེད། །ཅེས་དང་། མྱང་འདས་ཆེན་པོར། རིགས་ཀྱི་བུ་དཔེར་ ན་གཟུགས་ནི་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་དང་དམར་པོ་དང་དཀར་པོ་དང་རིང་པོ་དང་ཐུང་ངུ་ཐ་དད་ དེ་ཐོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་དམུས་ལོང་གིས་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལྟར་མི་མཐོང་མོད་ཀྱི་སྔོན་པོ་དང་ སེར་པོ་དང་དམར་པོ་དང་དཀར་པོ་ཐ་དད་པ་དང་དབྱིབས་རིང་ཐུང་མེད་ཅེས་བྱར་མི་རུང་ ངོ་། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དམུས་ལོང་གིས་མི་མཐོང་ཡང་མིག་ཅན་གྱིས་མི་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མི་མཐོང་མོད་ཀྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བཅུ་པས་ཕྱོགས་ཙམ་ཞིག་མཐོང་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་ མ་ལུས་པར་གཟིགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བཅུ་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ 1-39 ལ་མཚན་མོའི་གཟུགས་ལྟ་བུར་མཐོང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཉིན་བར་གྱི་གཟུགས་ལྟ་བུར་ གཟིགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པས། ལུང་རྣམ་དག་ལ་བློ་གྲོས་རྣམ་དག་གིས་དཔྱད་ནས་རྟོགས་ པར་བྱའི། ལུང་མེད་པའི་རིགས་པ་དང་རྟོག་དཔྱོད་ཙམ་གྱིས་ནི་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། ༈ སྟོང་པར་གསུངས་པའི་ངེས་དོན་བཤད་པ། བཞི་པ་ནི། རྒྱུད་བླ་རྩ་འགྲེལ་དུ། དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །རྣམ་དབྱེ་བཅས་ པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གློ་བུར་དག་གིས་ཁམས་སྟོང་གི །རྣམ་དབྱེ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་མ་ཡིན། །འདིས་ཅི་བསྟན་ཅེ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ དག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་འདི་ལ་བསལ་བར་བྱ་བ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ རྒྱུ་མཚན་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དེ་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ནི་འདིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གཞག་པར་བྱ་བའང་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་ མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ། །དེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་བྲལ་ཤེས་པ་ཉོན་ མོངས་པའི་སྦུབས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པ་བྲལ་མི་ཤེས་ པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་ལས་འདས་པས་ནི་ མི་སྟོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་ཁམས་དེ་ཡོན་ཏན་གྱིས་མི་སྟོང་ཡང་སྐྱོན་གྱིས་སྟོང་བའི་ སྟོང་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་འདིས་ནི། དོན་དམ་རང་གིས་མི་སྟོང་བའི་སྟོང་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཅིང་། དེ་ བཞིན་དུ་དབུས་མཐར། གང་ཟག་དང་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །དངོས་པོ་མེད་འདིར་སྟོང་པ་ཉིད། །དེ་དངོས
【現代漢語翻譯】 『光明熾盛，無眼者不見。』又如《大般涅槃經》所說：『善男子，譬如顏色有青、黃、赤、白，或長或短種種不同，雖有實體，盲者卻不能見。雖不能見，然不可說無青、黃、赤、白等差別，亦不可說無長短之形。何以故？盲者雖不見，有眼者非不見故。如來之自性亦復如是，眾生雖不能見，然十地菩薩僅能見其少分，如來則能盡見。十地菩薩見佛性，如於夜間見物；如來見佛性，如於白晝見物。』因此，應以清凈之經論，用清凈之智慧加以辨析而證悟，僅憑無經論依據之推理和思辨，則無法證悟。 第四，關於宣說空性之真實含義。《寶性論》及其註釋中說：『于彼空性之體性所言說之如來藏為何？於此無須去除任何事物，亦無須安立任何事物。于真實如實見，如實見則得解脫。』具有分別之體性，為客塵所空之界；不具分別之體性，不為空性無上法。』此意為何？因自性清凈之如來藏，無須去除任何煩惱之因，因遠離客塵垢染乃其自性。於此亦無需安立任何清凈之因，因無分別之清凈法性乃其自性。故如來藏為空性，遠離可分別、可分離之一切煩惱蘊；如來藏亦非空性，具足不可分別、不可分離之不可思議佛法，其數量超過恒河沙數。』因此，此論述說明，如來藏雖以功德不空，卻以過失為空之空性，從而成立了勝義自性不空之空性。同樣，《中邊分別論》中說：『於人與法之無實有，此處即為空性。』此無實有
【English Translation】 'Radiant with light, the blind do not see.' Furthermore, in the Mahaparinirvana Sutra: 'Good son, for example, colors such as blue, yellow, red, and white, or long and short, are different, and although they have substance, the blind do not see them. Although they do not see them, it is not right to say that there are no differences such as blue, yellow, red, and white, nor is it right to say that there are no long or short shapes. Why is that? Although the blind do not see, those with eyes do see. The Buddha-nature is also like that; although sentient beings do not see it, Bodhisattvas on the ten bhumis see only a portion of it, while the Tathagatas see it completely. Bodhisattvas on the ten bhumis see the Buddha-nature as if seeing a form at night, while the Tathagatas see it as if seeing a form during the day.' Therefore, one should understand by examining the pure scriptures with pure wisdom; one cannot understand by reasoning and speculation alone without scriptural basis. Fourth, explaining the definitive meaning of emptiness. In the Uttaratantra and its commentary: 'What is the Tathagatagarbha (如來藏，Tathāgatagarbha，De-bzhin gshegs-pa'i snying-po, Essence of the Thus-Gone) that is spoken of as the nature of emptiness? In this, there is nothing to be removed, and there is nothing to be established. Seeing reality as it is, one is liberated upon seeing reality. The realm is empty of adventitious stains, which are characterized by distinctions; it is not empty of the unsurpassed Dharma, which is characterized by non-distinction.' What does this indicate? Because in this Tathagatagarbha, which is naturally completely pure, there is no cause of defilement to be removed, since being free from adventitious stains is its nature. In this, there is also nothing to be established as a cause of purification, since the nature of pure Dharma, which is without distinctions, is its nature. Therefore, the Tathagatagarbha is empty of all the sheaths of defilements that can be distinguished and separated, and it is not empty of the inconceivable Buddha-dharmas that cannot be distinguished or separated, which are more numerous than the sands of the Ganges.' Therefore, this statement shows that the Tathagatagarbha is empty of faults but not empty of qualities, thus establishing the emptiness of ultimate nature that is not empty of itself. Similarly, in the Madhyantavibhaga: 'The non-existence of entities in persons and dharmas is emptiness here.' This non-existence
་མེད་པའི་དངོས་ཡོད་པ། །དེ་ནི་དེ་ལས་སྟོང་ཉིད་གཞན། །ཞེས་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ དབུ་མ་སྒོམ་རིམ་དུ་མ་སྐྱེས་པ་ཡི་སྟོང་ཉིད་གཅིག །གཅིག་ནི་སྐྱེས་པའི་སྟོང་པ་སྟེ། །མ་སྐྱེས་ 1-40 པ་ཡི་སྟོང་ཉིད་མཆོག །སྐྱེས་པའི་སྟོང་པ་འཇིག་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་ པར། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོན་པའི་མདོ། །རྒྱལ་བས་ཇི་སྙེད་གསུངས་པ་གང་། དེ་དག་ཀུན་གྱིས་ ཉོན་མོངས་ལྡོག །ཁམས་དེ་ཉམས་པར་བྱེད་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། འཇམ་དཔལ་གྱི་རང་གི་ ལྟ་བའི་འདོད་པ་མདོར་བསྟན་པར། ཕུང་པོ་རྣམ་དཔྱད་སྟོང་པ་རྣམས། །ཆུ་ཤིང་ཇི་བཞིན་ སྙིང་པོ་མེད། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པའི། །སྟོང་ཉིད་དེ་ལྟར་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཞེས་ དང་། ཡུམ་ལས། དེ་ལ་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མ་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་གནས་ཉིད་ དང་ཆོས་ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་མ་ནོར་ བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་དེ་བཞིན་ དུ་གནས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཆོས་དེ་དག་གི་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་ གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པ་འབུམ་ཏིག་ཏུ། དེ་ལ་གཞན་ གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ བསྟན་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་གནས་ཉིད་དང་ཆོས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་ གཏོགས་པ་འདི་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་ རུང་སྟེ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་ཡེ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཕུང་པོ་ལ་ སོགས་པ་ཆོས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ཉིད་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་ བྱའོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱང་དོན་དམ་པ་གཞན་སྟོང་དུ་སྟོན་པར་དགོངས་པ་ གཅིག་སྟེ། དེ་ནི་སྙིང་པོ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ཡང་དག་པའོ། ། ༈ དེ་ལ་སྨད་པའི་ཉེས་དམིགས་བཤད་པ། ལྔ་པ་ནི། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་ནི་དད་གུས་བྱ་བའི་གནས་ཡིན་གྱི་མ་དད་པ་དང་ མ་གུས་པར་ནི་མི་བྱ་སྟེ། ཉེས་དམིགས་མང་པོ་འབྱུང་བར་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ཡང་སོར་ 1-41 མོའི་ཕྲེང་བ་ལ་ཕན་པའི་མདོར། གང་སྔོན་ཕྱུགས་སུ་གྱུར་ཏེ་རང་གི་མ་ལ་བརྒལ་ཞིང་རྣམ་ པར་མྱོས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་ད་དུང་ཡང་ཉལ་བའི་ཚེ་སོ་སྒྲ་ཁྲིག་ཁྲིག་ཟེར་ཞིང་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཆོས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་སོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ ཡང་སེམས་ཅན་གང་སོ་སྒྲ་ཁྲིག་ཁྲིག་ཟེར་ཞིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་ཡ
【現代漢語翻譯】 『無有之實有，彼即空性異於彼。』 龍樹（Nāgārjuna）在《中觀修次第》（Madhyamaka-bhāvanākrama）中說：『未生之空性唯一，一者乃已生之空性。未生之空性至上，已生之空性乃壞滅。』 在《法界贊》（Dharmadhātustava）中說：『空性乃導師之要訣，勝者所說之任何法，皆能息滅煩惱，然彼界不被損毀。』 文殊（Mañjuśrī）對其自身見解之要義開示中說：『五蘊分析皆為空，如水樹般無有實義。具足一切殊勝相，空性如是永不變。』 《般若經》（Yum）中說：『何為彼之異體空性？如來出世與否，法之安住性、法性、法界、法之無垢性、如是性、無謬之如是性、非異之如是性、真實之邊際，皆如是安住。如是，彼等法之異體空性，即名為異體空性。』 在其註釋《十萬頌釋》（Abhisamayālaṃkārālokā）中說：『何為彼之異體空性』等，乃是開示異體空性。法之安住性、法性等，皆屬於如是性之範疇。如來出世與否，諸法之法性本即如是安住。彼等法中，五蘊等其他法之自性不存在，此即名為異體空性。』 諸如此類之說法，皆意在闡釋勝義諦之異體空，此乃是對心要為空性之正確理解。 如是，詆譭此法將有諸多過患。 第五，如是所宣講之心要，是應以虔誠恭敬對待之處，不應不信或不敬，因經中說會有諸多過患。 如《指鬘經》（Aṅgulimālīya Sūtra）中說：『那些先前變為畜生，與自己母親行淫，心懷狂亂之眾生，即使在睡眠時也會發出咔咔的磨牙聲，並且不相信如來藏（Tathāgatagarbha），即那法性。未來世中，任何發出咔咔磨牙聲的眾生，都不會相信如來藏。』
【English Translation】 『The real that is without existence, that emptiness is other than that.』 Nāgārjuna said in the Madhyamaka-bhāvanākrama (Stages of Meditation on the Middle Way): 『The emptiness of the unborn is one, one is the emptiness of the born. The emptiness of the unborn is supreme, the emptiness of the born is destructible.』 In the Dharmadhātustava (In Praise of the Dharmadhātu): 『Emptiness is the essence of the teacher's instructions, whatever the Victorious Ones have spoken, all of that turns away afflictions, but that realm is not destroyed.』 Mañjuśrī, in a brief exposition of his own view, said: 『The aggregates analyzed are all empty, like water and trees, they have no essence. Possessing all kinds of excellence, emptiness does not change in that way.』 From the Yum (Mother Sutra): 『What is the emptiness of other entities? Whether the Tathāgatas appear or not, the abiding nature of phenomena, the nature of phenomena, the realm of phenomena, the faultless nature of phenomena, suchness, the non-erroneous suchness, the non-other suchness, the ultimate limit abides as such. Thus, whatever is empty of other entities among those phenomena is called the emptiness of other entities.』 In its commentary, the Abhisamayālaṃkārālokā (Illumination of the Ornament of Realization): 『What is the emptiness of other entities,』 and so forth, is the teaching of the emptiness of other entities. The abiding nature of phenomena, the nature of phenomena, and so forth, which belong to the category of suchness, are such that whether the Tathāgatas appear in the world or not, the nature of phenomena abides as such from the beginning. In those phenomena, the absence of the entity of other phenomena such as the aggregates is called the emptiness of other entities.』 All such statements are intended to show the gzhan stong (異體空, other-emptiness) of the ultimate truth, which is the correct understanding of the essence as emptiness. Therefore, there are many faults in disparaging it. Fifth, the essence of the teachings thus explained is a place to be revered with faith and respect, and should not be treated with disbelief or disrespect, because many faults are said to arise. As it says in the Aṅgulimālīya Sūtra (Sutra of Aṅgulimāla): 『Those beings who previously became animals, copulated with their own mothers, and whose minds were intoxicated, even when sleeping, make a grinding sound with their teeth, and do not believe in the Tathāgatagarbha (如來藏, the womb of the thus-gone), that is, the dharmatā (法性, the nature of phenomena). In the future, any being who makes a grinding sound with their teeth will not believe in the Tathāgatagarbha.』
ིད་མི་ ཆེས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ་བཙུན་པ་གང་པོ་དེ་དག་ནི་ཕྱུགས་སུ་གྱུར་ པ་ཆོས་ཉིད་མི་ཤེས་པའོ། །ཞེས་དང་།དེ་བཞིན་དུ། ཕུག་རོན་དང་ཁྭ་ཏ་དང་སྤྲེའུ་དང་འུག་ པ་དང་གྲམ་ཁྲོད་ཀྱི་སྲིན་བུ་དང་ཁྱི་དང་བྱི་ལ་དང་བྱི་བ་དང་མ་ནིང་དང་ལྕེ་སྤྱང་དང་སྡིག་པ་ དང་སྦྲུལ་གདུག་པ་དང་ལུག་དང་མ་ཧེ་དང་དོམ་དང་བྱ་ཀ་ལན་ཏ་ཀ་དང་བོང་བུ་དང་ལྷ་མ་ ཡིན་དང་ཡི་དྭགས་རྣམས་སུ་སྐྱེས་པ་དང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་གསུངས་སོ། །མྱང་འདས་ཆེན་ པོ་ལྷའི་ཟླ་བས་བསྒྱུར་བར་ཡང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བདག་མེད་པར་བསྒོམས་ ཤིང་གཏན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པས་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་མི་འགག་པར་ཕྱེ་མ་ལེབ་མར་ མེའི་ནང་དུ་སོང་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ ཡོད་པར་བསྒོམས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡོད་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་ པའི་རྣམ་པ་འགོག་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་དང་། སྡུད་པར་ཡང་། སྔོན་སྤྱོད་ཚེ་ན་སངས་རྒྱས་ ཁྲག་ཁྲིག་བཀུར་བྱས་ཀྱང་། །རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་མ་དད་ན། །ཐོས་ནས་བློ་ ཆུང་དེ་ཡིས་འདི་ནི་སྤོང་བྱེད་དེ། །སྤངས་ནས་སྐྱབས་མེད་གྱུར་པ་དེ་ནི་མནར་མེད་འགྲོ། །དེ་ ལྟ་བས་ན་གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་མཆོག །རེག་པར་འདོད་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདིར་དད་ པར་གྱིས། །ཞེས་སོགས་གསུངས་ཏེ་ཤེར་ཕྱིན་དང་ཆོས་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ལ་མ་དད་པའི་ཉེས་ པ་གསུངས་པ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་སྙིང་པོ་ལ་མ་དད་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དང་ དེ་དག་དོན་གཅིག་པས་སོ། ། 1-42 ༈ དེ་ལ་མོས་པའི་ཕན་ཡོན་བཤད་པ། དྲུག་པ་ནི། སོར་ཕྲེང་གི་མདོར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རྟག་པ་སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུས་འཇིག་རྟེན་ན་བདེ་བའི་རྣམ་པ་མཆོག་རྣམས་དང་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཇི་རྙེད་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ སྙིང་པོ་རྟག་པ་ཐོས་པས་སྔོན་བྱུང་བ་དང་ད་ལྟར་དང་མ་འོངས་པ་དང་དུས་གསུམ་དུའང་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་མཐོ་རིས་དང་ས་སྟེང་གི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་ཐོབ་ པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རབ་ཏུ་ནན་ཏན་དུ་མི་འཆབ་ ཅིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པར་བསྟན་པ་སྟོན་ན་དེས་ལྷའི་མིག་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ལྷའི་མིག་ཅན་ནོ། །ཞེས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟོན་པར་ བྱེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའམ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའམ་སུ་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་ཉིད་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་དང་། རྒྱུད་བླར་ཡང་། སངས་རྒྱས་ཁམས་ དང་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་དང་། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་སངས་རྒྱས་ཕྲིན་ལས་ཏེ། །དག་པའི་ སེམས་ཅན
【現代漢語翻譯】 那些極端的眾生不是別人，正是那些僧侶變成了牲畜，不瞭解法性啊。就像這樣：他們會轉生或將要轉產生為鴿子、烏鴉、猴子、貓頭鷹、垃圾堆里的蟲子、狗、貓、老鼠、陰陽人、鬣狗、蝎子、毒蛇、綿羊、水牛、熊、卡蘭達鳥、驢、阿修羅和餓鬼。在由拉瓦（Lha'i Zla Ba）翻譯的《大涅槃經》中也說：『觀想如來藏為無我，並持續觀想空性，痛苦不會停止，就像飛蛾撲向火焰一樣。反之，觀想如來藏存在的眾生，雖然煩惱存在，但會阻止煩惱的顯現。』此外，在《攝經》中也說：『即使前世供養了無數佛陀，如果不信勝者的般若波羅蜜多，聽聞後心胸狹隘的人會捨棄它，捨棄后無依無靠，最終墮入無間地獄。因此，如果想要觸及佛陀的殊勝智慧，就應該信仰勝者的佛母。』等等，所有關於不信仰般若波羅蜜多和法身等所說的過失，都會變成不信仰如來藏的過失，因為它們是同一意義。 現在講述信仰它的利益： 第六，在《指鬘經》中說：『因為知道如來藏是常恒的，並且存在於一切眾生心中，世間所有安樂和圓滿都會被獲得。聽聞如來藏是常恒的，過去、現在和未來三世的所有圓滿，以及天上和地上的所有安樂，都會恒常獲得。』此外，『如果不隱藏如來藏，併爲了利益一切眾生而宣說，那麼他將獲得天眼，成為世間擁有天眼的人。』此外，『宣說如來藏的人，無論是有煩惱還是沒有煩惱，無論是什麼人，都被稱為圓滿正等覺。』等等。在《寶性論》中也說：『佛界、佛菩提、佛法和佛事業，清凈的眾生……』
【English Translation】 Those extreme beings are none other than those monks who have become livestock, not understanding the nature of Dharma. Likewise, it is said that they will be born or will be born as pigeons, crows, monkeys, owls, worms in garbage heaps, dogs, cats, rats, hermaphrodites, hyenas, scorpions, venomous snakes, sheep, buffaloes, bears, Kalantaka birds, donkeys, Asuras, and hungry ghosts. In the Mahaparinirvana Sutra translated by Lha'i Zla Ba, it also says: 'Meditating on the Tathagatagarbha as non-self and constantly meditating on emptiness, suffering will not cease, just as a moth flies into a flame. Conversely, beings who meditate on the existence of the Tathagatagarbha, although afflictions exist, will prevent the manifestation of afflictions.' Furthermore, in the Compendium Sutra, it is said: 'Even if one has offered countless Buddhas in previous lives, if one does not believe in the Prajnaparamita of the Victorious Ones, a narrow-minded person who hears it will abandon it, and after abandoning it, being without refuge, will go to Avici hell. Therefore, if you want to touch the supreme wisdom of the Buddha, you should have faith in the Mother of the Victorious Ones.' Etc. All the faults mentioned about not believing in the Prajnaparamita and Dharmakaya, etc., will become the fault of not believing in the Tathagatagarbha, because they are of the same meaning. Now, explaining the benefits of having faith in it: Sixth, in the Angulimaliya Sutra, it says: 'Because of knowing that the Tathagatagarbha is eternal and exists in the hearts of all beings, all the supreme forms of happiness and abundance in the world will be obtained. By hearing that the Tathagatagarbha is eternal, all the perfections of the past, present, and future, and all the happiness of heaven and earth, will always be obtained.' Furthermore, 'If one does not hide the Tathagatagarbha and teaches it for the benefit of all beings, then he will obtain the divine eye and become one with the divine eye in the world.' Furthermore, 'The one who teaches the Tathagatagarbha, whether with or without afflictions, whoever it may be, is called the Perfectly Enlightened Buddha.' Etc. In the Ratnagotravibhāga, it also says: 'The Buddha-dhatu, the Buddha-bodhi, the Buddha-dharma, and the Buddha-karma, the pure beings...'
་གྱིས་ཀྱང་བསམ་བྱ་མིན། །འདི་ནི་འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །བློ་ལྡན་ རྒྱལ་བའི་ཡུལ་འདི་ལ་མོས་པ། །སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་ཚོགས་ཀྱི་སྣོད་གྱུར་ཏེ། །བསམ་མེད་ ཡོན་ཏན་ཚོགས་ལ་མངོན་དགའ་བས། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་བསོད་ནམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་དད་ཅིང་གུས་པར་བྱའོ། །འདི་ ལ་དད་གུས་དང་འཛིན་འཆང་ལ་སོགས་བྱེད་པ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་ པ་དགོས་ཏེ། མྱང་འདས་ཆེན་པོར། རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་ཅན་གང་ཞིག་ཆུ་ཀླུང་དགའ་སྐྱེད་ ཀྱི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ན། དེས་ནི་དུས་ངན་པའི་ཚེ་མདོ་ སྡེ་འདི་འཆང་བ་དང་འཛིན་པར་འགྱུར་ཏེ་སྐུར་པ་མི་འདེབས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་ཅན་ གང་ཞིག་ཀླུང་གང་གཱ་གཅིག་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ན། 1-43 དེས་ནི་དུས་ངན་པའི་ཚེ་ཆོས་འདི་ལ་མི་སྐུར་ཅིང་མདོ་སྡེ་འདི་ལ་མོས་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་ ལ་རྣམ་པར་འབྱེད་ཅིང་སྟོན་ནི་མི་ནུས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་ཅན་གང་ཞིག་ཀླུང་གང་གཱ་ གཉིས་ཀྱི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ན། དེས་ནི་དུས་ངན་པའི་ ཚེ་ཆོས་འདི་ལ་མི་སྐུར་ཏེ། དད་ཅིང་མོས་པ་དང་འཆང་ཞིང་འཛིན་པ་དང་ཀློག་པ་དང་འདོན་ པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་ལ་རྒྱས་པར་སྟོན་ནི་མི་ནུས་སོ། །སེམས་ཅན་གང་ཞིག་ཀླུང་གང་གཱ་ གསུམ་གྱི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ན། དེས་ནི་དུས་ངན་པའི་ ཚེ་ཆོས་འདི་ལ་མི་སྐུར་ཏེ། འཆང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་ཀློག་པ་དང་འདོན་པ་དང་གླེགས་བམ་ དུ་འབྲི་བར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་ལ་སྟོན་མོད་ཀྱི་དོན་ཟབ་མོ་ནི་མི་ཤེས་སོ། །སེམས་ཅན་གང་ ཞིག་ཀླུང་གང་གཱ་བཞིའི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ན། དེས་ ནི་དུས་ངན་པའི་ཚེ་ཆོས་འདི་ལ་མི་སྐུར་ཏེ། འཆང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་ཀློག་པ་དང་འདོན་པ་ དང་གླེགས་བམ་དུ་འབྲི་བར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ནི་གཞན་ལ་དོན་ཟབ་མོ་བཅུ་དྲུག་གི་ཆ་གཅིག་ ཙམ་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །སྟོན་ཅིང་འཆད་མོད་ཀྱི་དེ་ཡང་རྫོགས་པར་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་གང་ཞིག་ཀླུང་གང་གཱ་ལྔའི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་ བསྐྱེད་ན། དེས་ནི་དུས་ངན་པའི་ཚེ་ཆོས་འདི་ལ་མི་སྐུར་ཏེ། འཆང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་ ཀློག་པ་དང་འདོན་པ་དང་གླེགས་བམ་དུ་འབྲི་བ་དང་། གཞན་ལ་ཡང་དོན་ཟབ་མོ་བཅུ་དྲུག་ གི་ཆའི་ཆ་བརྒྱད་སྟོན་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་གང་ཞིག་ཀླུང་གང་གཱ་དྲུག་གི་བྱེ་མ་ སྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལས་བྱང་ཆུབ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ན། དེས་ནི་དུས་ངན་པའི་ཚེ་ན་ཆོས་འདི་ ལ་མི་སྐུར་ཏེ། འཆང
【現代漢語翻譯】 亦非分別所能及，此乃諸佛之境界， 具慧之人於此佛土生信，乃成佛陀功德之寶器。 于無思議功德聚心生歡喜，勝伏一切眾生之福德。 如是等等之開示，故應對如來藏生起信心與恭敬。對此法生起信心、恭敬，受持讀誦等等，需于眾多佛前發菩提心。于《大涅槃經》中雲：『善男子，若有眾生於如恒河沙之諸佛處發菩提心，則此眾生於惡世之時，能受持此經，不生誹謗。善男子，若有眾生於一恒河沙之諸佛處發菩提心，則此眾生於惡世之時，不誹謗此法，且對此經生起信心，然不能為他人分別解說。善男子，若有眾生於二恒河沙之諸佛處發菩提心，則此眾生於惡世之時，不誹謗此法，且生起信心、歡喜心，受持讀誦，然不能為他人廣說。若有眾生於三恒河沙之諸佛處發菩提心，則此眾生於惡世之時，不誹謗此法，能受持讀誦，書寫于經卷，然雖為他人解說，卻不能知曉其甚深之義。若有眾生於四恒河沙之諸佛處發菩提心，則此眾生於惡世之時，不誹謗此法，能受持讀誦，書寫于經卷，且能為他人解說十六分之一個甚深之義。雖能解說，然亦不能完全了知。若有眾生於五恒河沙之諸佛處發菩提心，則此眾生於惡世之時，不誹謗此法，能受持讀誦，書寫于經卷，亦能為他人解說十六分之八個甚深之義。若有眾生於六恒河沙之諸佛處發菩提心，則此眾生於惡世之時，不誹謗此法，能受'
【English Translation】 It is also not something that can be grasped by conceptual thought; this is the realm of the Buddhas. A wise person who has faith in this Buddha-realm becomes a vessel of the qualities of the Buddha. By rejoicing in the collection of inconceivable qualities, one surpasses the merit of all sentient beings. Thus, it is said, one should have faith and respect for the essence of the Tathagata (如來藏, Tathāgatagarbha, tathāgatagarbha, The Womb of the Thus Come One). To have faith, respect, uphold, and recite this requires generating the mind of enlightenment before many Buddhas. In the Great Nirvana Sutra, it is said: 'Son of good family, if a sentient being generates the mind of enlightenment from Buddhas as numerous as the sands of the Ganges River, then in the time of evil, he will uphold this sutra and not slander it. Son of good family, if a sentient being generates the mind of enlightenment from Buddhas as numerous as the sands of one Ganges River, then in the time of evil, he will not slander this Dharma and will have faith in this sutra, but he will not be able to explain it to others. Son of good family, if a sentient being generates the mind of enlightenment from Buddhas as numerous as the sands of two Ganges Rivers, then in the time of evil, he will not slander this Dharma, and he will have faith, joy, uphold, recite, but he will not be able to explain it extensively to others. If a sentient being generates the mind of enlightenment from Buddhas as numerous as the sands of three Ganges Rivers, then in the time of evil, he will not slander this Dharma, and he will uphold, recite, and write it in scriptures, but although he explains it to others, he will not know its profound meaning. If a sentient being generates the mind of enlightenment from Buddhas as numerous as the sands of four Ganges Rivers, then in the time of evil, he will not slander this Dharma, and he will uphold, recite, and write it in scriptures, and he will explain only one-sixteenth of its profound meaning to others. Although he explains and teaches, he does not fully understand it. If a sentient being generates the mind of enlightenment from Buddhas as numerous as the sands of five Ganges Rivers, then in the time of evil, he will not slander this Dharma, and he will uphold, recite, write it in scriptures, and he will be able to explain eight-sixteenths of its profound meaning to others. If a sentient being generates the mind of enlightenment from Buddhas as numerous as the sands of six Ganges Rivers, then in the time of evil, he will not slander this Dharma, and he will'
་བ་དང་འཛིན་པ་དང་ཀློག་པ་དང་འདོན་པ་དང་གླེགས་བམ་དུ་འབྲི་བ་ དང་། གཞན་ལ་ཡང་བཅུ་དྲུག་གི་ཆའི་ཆ་བཅུ་གཉིས་སྟོན་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་ གང་ཞིག་ཀླུང་གང་གཱ་བདུན་གྱི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ན། 1-44 དེས་ནི་དུས་ངན་པའི་ཚེ་ན་ཆོས་འདི་ལ་མི་སྐུར་ཏེ། འཆང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་འདོན་པ་དང་ ཀློག་པ་དང་གླེགས་བམ་དུ་འབྲི་བ་དང་། གཞན་ཡང་བཅུ་དྲུག་གི་ཆའི་ཆ་བཅུ་བཞི་སྟོན་ནུས་ པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་གང་ཞིག་ཀླུང་གང་གཱ་བརྒྱད་ཀྱི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལས་ བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ན། དེས་ནི་དུས་ངན་པའི་ཚེ་ན་ཆོས་འདི་ལ་མི་སྐུར་ཏེ། འཆང་བ་ དང་འཛིན་པ་དང་ཀློག་པ་དང་འདོན་པ་དང་གཞན་ལ་ཡང་གླེགས་བམ་དུ་འབྲི་བར་བསྐུལ་ བ་དང་བདག་ཀྱང་ཉན་ཅིང་འཛིན་ལ་གཞན་དག་ཀྱང་ཉན་པ་དང་འཛིན་པ་དང་ཀློག་པ་དང་ འདོན་པ་དང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པར་བསྐུལ་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ ཤིན་དུ་བསྲུང་ཞིང་མདོ་སྡེ་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་པ་དང་། གཞན་དག་ཀྱང་མཆོད་པ་དང་རིམ་གྲོ་ དང་བཀུར་སྟི་དང་ཕྱག་བྱ་བ་དང་ཀློག་པ་དང་འདོན་པའི་བར་དུ་བསྐུལ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ ནོ། །དེས་དོན་ཟབ་མོ་ཡང་རྫོགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ ནི་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་མི་འགྱུར་བ་མཐར་བདེ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་པར་རྒྱས་པར་འཆད་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཏེར་ལ་ ཤིན་དུ་མཁས་པ་དང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པའི་ ཆོས་འདི་དག་འཆང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་སྐྱོབ་པ་དང་རྣམ་པར་གཞག་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ རོ། །གང་ཞིག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ན་དེ་ནི་མ་ འོངས་པའི་དུས་སུ་ཡང་དག་པའི་ཆོས་འདི་འཆང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་སྐྱོབ་པར་འགྱུར་ཞིང་ ངེས་པར་ཡང་དག་པའི་ཆོས་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། ། ༈ སྙིང་པོ་བསྟན་པའི་དགོས་པ་བཤད་པ། བདུན་པ་ནི། རྒྱུད་བླ་རྩ་འགྲེལ་དུ། དེ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ས་ལ་ གནས་པ་འཕགས་པའི་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཐམས་ཅད་ཡུལ་མ་ཡིན་ན། ཁམས་འདི་བལྟ་ བར་དཀའ་བ་དེས་ན་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལས་བརྩམས་ཏེ་བསྟན་པ་འདིས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། 1-45 བསྟན་པའི་དགོས་པ་བསྡུས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ་གཅིག་གིས་ནི་དྲིས་ལ་གཉིས་ པས་ནི་ལན་བསྟན་པའོ། །སྤྲིན་དང་རྨི་ལམ་རྒྱུ་བཞིན་དེ་དང་དེར། །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རྣམ་ ཀུན་སྟོང་པ་ཞེས། །གསུངས་ནས་ཡང་འདིར་རྒྱལ་རྣམས་སེམས་ཅན་ལ། །སངས་རྒྱས་སྙིང་ པོ་ཡོད་ཅེས་ཅི་སྟེ་གསུངས། །སེམས་ཞུམ་སེམས་ཅན་དམན་ལ་བརྙས་པ་དང་། །ཡང་དག་ མི་
【現代漢語翻譯】 以及為他人展示十六分之一的十二份。如果眾生從恒河七沙數之多的佛陀那裡發起菩提心（bodhicitta），那麼在惡世之時，他們不會誹謗此法，而是受持、憶持、誦讀、書寫于書本，並能為他人展示十六分之一的十四份。如果眾生從恒河八沙數之多的佛陀那裡發起菩提心，那麼在惡世之時，他們不會誹謗此法，而是受持、憶持、誦讀，並勸請他人書寫于書本，自己也聽聞並憶持，勸請他人聽聞、憶持、誦讀、理解，爲了世間的慈悲而精勤守護，供養經部（mDo sDe），並勸請他人供養、服侍、尊敬、禮拜、誦讀，也是如此。他們也能圓滿理解甚深之義，即如來（Tathāgata）是常住之法，不變異，終極安樂，並廣為闡釋眾生具有佛性（Buddha-dhātu）。他們精通如來之法藏，供養諸佛之後，將能受持、憶持、守護、分別、證悟這些無上正法。如果有人發起無上圓滿菩提心，那麼他們在未來之時，也將受持、憶持、守護此正法，並 निश्चित 必定能辨識正法。如是說。 第七，在《寶性論根本頌》（Gyü Bla rTsa 'Grel）中說：『如是安住于無有染污的究竟地，諸聖者之最勝者的一切皆非境界，此界（khams）難以觀看，那麼從凡夫開始教導此法有何用？』 宣說的必要以兩個偈頌概括，一個提問，一個回答。『如雲如夢境，遷流於彼彼，一切所知境，皆為空性』。既然如此宣說了，為何諸佛又說眾生具有如來藏（Tathāgatagarbha）？爲了使怯懦者不灰心，不輕蔑劣者，並且不捨棄正法。
【English Translation】 and be able to show others twelve parts of one-sixteenth. If sentient beings generate the mind of enlightenment (bodhicitta) from Buddhas as numerous as the sands of seven Ganges rivers, then in the time of evil, they will not slander this Dharma, but will uphold, retain, recite, write it in books, and be able to show others fourteen parts of one-sixteenth. If sentient beings generate the mind of enlightenment from Buddhas as numerous as the sands of eight Ganges rivers, then in the time of evil, they will not slander this Dharma, but will uphold, retain, recite, and encourage others to write it in books, and they themselves will listen and retain it, and encourage others to listen, retain, recite, understand, and for the sake of compassion for the world, they will diligently protect and make offerings to the Sutras (mDo sDe), and encourage others to make offerings, serve, respect, prostrate, and recite, and so on. They will also fully understand the profound meaning, which is that the Tathāgata is of the nature of permanence, unchanging, ultimately blissful, and will extensively explain that sentient beings have the Buddha-nature (Buddha-dhātu). They will be very skilled in the treasury of the Tathāgata's Dharma, and after making offerings to those Buddhas, they will be able to uphold, retain, protect, distinguish, and realize these unsurpassed true Dharmas. If someone generates the mind of unsurpassed perfect enlightenment, then in the future they will also uphold, retain, and protect this true Dharma, and निश्चित (niścita, निश्चित) certainly be able to distinguish the true Dharma. Thus it is said. Seventh, in the Root Text and Commentary of the Uttaratantra (Gyü Bla rTsa 'Grel), it says: 'Since all of the supreme among the noble ones, abiding in the ultimate ground free from defilements, are not objects, and this realm (khams) is difficult to see, then what is the use of teaching this from the perspective of ordinary beings?' The necessity of teaching is summarized in two verses, one asking the question and the other giving the answer. 'Like clouds and dreams, flowing here and there, all knowable objects are empty in every way.' Since this has been said, why do the Buddhas say that sentient beings have the Tathāgatagarbha? It is to prevent the timid from being discouraged, from despising the inferior, and from abandoning the true Dharma.
འཛིན་ཡང་དག་ཆོས་ལ་སྐུར། །བདག་ཆགས་ལྷག་པའི་སྐྱོན་ལྔ་གང་དག་ལ། །ཡོད་པ་དེ་ དག་དེ་སྤང་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་དང་། ཡང་དག་མཐའ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི། །རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་དབེན་པ་སྟེ། །ཉོན་མོངས་ལས་དང་རྣམ་སྨིན་དོན། །སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད། །ཉོན་མོངས་སྤྲིན་འདྲ་བྱ་བ་ཡི། །ལས་ནི་རྨི་ལམ་ལོངས་སྤྱོད་བཞིན། །ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱི་ རྣམ་སྨིན་དོན། །ཕུང་པོ་སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པ་བཞིན། །སྔར་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་གཞག་ནས། །སླར་ཡང་ བླ་མའི་རྒྱུད་འདིར་ནི། །ཉེས་པ་ལྔ་དག་སྤང་བའི་ཕྱིར། །ཁམས་ཡོད་ཉིད་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན། །འདི་ལྟར་དེ་ནི་མ་ཐོས་པས། །བདག་ལ་བརྙས་པའི་ཉེས་པ་ཡིས། །སེམས་ནི་ཞུམ་པ་འགའ་ ཞིག་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །གང་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྐྱེས་པས། །བདག་ནི་ མཆོག་ཅེས་རློམ་པ་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་མ་སྐྱེས་པ་ལ། །དམན་པའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་འཇུག །དེ་ལྟར་སེམས་པ་དེ་ལ་ནི། །ཡང་དག་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བ། །དེས་ན་ཡང་དག་མིན་འཛིན་ཅིང་། །ཡང་དག་དོན་ནི་རིག་མི་འགྱུར། །བཅོས་མ་གློ་བུར་པ་ཉིད་ཕྱིར། །སེམས་ཅན་སྐྱོན་དེ་ཡང་ དག་མིན། །ཡང་དག་ཉེས་དེ་བདག་མེད་པ། །ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་དག་པ་ཡིན། །ཡང་དག་ མིན་པའི་ཉེས་འཛིན་ཅིང་། །ཡང་དག་ཡོན་ཏན་སྐུར་འདེབས་པས། །བློ་ལྡན་བདག་དང་ སེམས་ཅན་ནི། །མཚུངས་མཐོང་བྱམས་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །འདི་ལས་དེ་ནི་ཐོས་པ་ལས། །སྤྲོ་ དང་སྟོན་པ་བཞིན་གུས་དང་། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་བྱམས་ཆེན་སྐྱེ། །ཆོས་ལྔ་སྐྱེ་ཕྱིར་དེ་ལས་ ནི། །ཁ་ན་མ་ཐོ་མེད་མཚུངས་ལྟ། །སྐྱོན་མེད་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་དང་། །བདག་དང་སེམས་ 1-46 ཅན་མཚུངས་བྱས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་མྱུར་དུ་ཐོབ། །ཅེས་སོ། །འདིའི་དོན་ནི། ཆོས་ ཀྱི་དབྱིངས་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྤྲིན་ ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་བཀའ་བར་བར་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ལྟ་བུར་ བསྟན་ལ་སླར་ཡང་འཁོར་ལོ་ཐ་མར་ཉེས་པ་ལྔ་སྤང་བའི་ཕྱིར་སྙིང་པོ་གསལ་བར་བསྟན་ཏེ། ཉེས་པ་ལྔ་ནི་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་མ་ཐོས་པས། བདག་ལ་དམན་པར་འདུ་ཤེས་ནས་བྱང་ཆུབ་ ཏུ་སེམས་མི་བསྐྱེད་པ་དང་། སེམས་སྐྱེས་པ་རྣམས་རང་མཆོག་ཏུ་རློམ་པས་གཞན་ལ་བརྙེས་ པ་དང་། དེས་ན་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པ་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དག་ཏུ་འཛིན་པ་ དང་། ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། དེ་གཉིས་དང་ལྡན་པས་སེམས་ ཅན་ལ་རང་དང་མཚུངས་པར་འཛིན་པའི་བྱམས་པ་མི་ཐོབ་པའོ། །ཁམས་ཐོས་ན་ཉེས་པ་ལྔ་ སྤངས་ཏེ། རང་ཉིད་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྤྲོ་བ་དང་། སེམས་ཅན་གཞན་ལ་སྟོན་པ་བཞིན་ གུས་པ་དང་། ཉེས་པ་ལ་ཡང་དག་ཏུ་མི་འཛིན་པའི་ཤེས་རབ་དང་། ཆོས་ཉིད་ལ་ཡིད་ཆེས་ པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། སེམ
【現代漢語翻譯】 『執持正法而輕視，具有我執等五種過患，爲了捨棄這些過患而宣說。』以及，『真實之邊是遠離一切有為法的相狀，煩惱、業和異熟的意義，如同云等一樣宣說。煩惱如雲，行為的業如夢中受用，煩惱業的異熟的意義，蘊如幻術和化身。』先前如此安立之後，再次在上師的續部中，爲了捨棄五種過患，才宣說了具有自性。如此，因為沒有聽聞，以輕視自己的過患，有些人的心會沮喪，菩提心不會生起。對於那些生起菩提心的人，如果自認為殊勝，對於沒有生起菩提心的人，會產生低劣的認知。如此，對於這種心態，不會生起正確的認識，因此執持非正見，而不能證悟真實義。因為是虛假的、暫時的，眾生的過患並非真實。真實的過患是無我的，功德是自性清凈的。執持非真實的過患，誹謗真實的功德，有智慧的人不會將自己和眾生，視為平等而獲得慈愛。從聽聞此法中，如歡喜和示現般恭敬，生起智慧、耶舍（梵文：यशस्，Yaśas，名譽）和慈悲。爲了生起五種功德，從中，無有罪過，視一切平等，具足無過患的功德，將自己和眾生視為平等，迅速獲得佛果。』 此義是說，法界遠離一切有為法，考慮到煩惱等如同云等一樣不存在，因此宣說一切皆空，如同虛空一般。然後在最後的法輪中，爲了捨棄五種過患，才清楚地宣說了心要。五種過患是：因為沒有聽聞具有心要，認為自己低劣而不生起菩提心；生起菩提心的人，自認為殊勝而輕視他人；因此，對於非真實的過患，如我慢等，執持為真實；誹謗真實的法性；以及，因為具有這兩種過患，不能對眾生生起視自己與眾生平等的慈愛。如果聽聞了自性，就能捨棄五種過患：對於自己修持菩提生起歡喜；對於其他眾生如示現般恭敬；對於過患不執持為真實的智慧；對於法性生起信心的耶舍；以及，對眾生生起慈悲。
【English Translation】 'Holding onto the correct Dharma while disparaging, possessing five faults such as attachment to self, these are spoken to abandon those faults.' And, 'The true limit is the separation from all conditioned phenomena. The meaning of afflictions, karma, and maturation is spoken of like clouds and so forth. Afflictions are like clouds, the karma of actions is like enjoyment in a dream. The meaning of the maturation of afflictive karma is that the aggregates are like illusion and emanation.' Having established it in this way before, again in this lineage of the Lama, it is taught that the essence exists in order to abandon the five faults. Thus, because it is not heard, due to the fault of despising oneself, some minds become disheartened, and Bodhicitta does not arise. For those in whom Bodhicitta has arisen, if they boast that they are superior, they strongly engage in the perception of inferiority towards those in whom Bodhicitta has not arisen. Thus, for that kind of mind, correct knowledge does not arise, therefore they grasp at what is incorrect and do not realize the true meaning. Because it is artificial and temporary, the faults of sentient beings are not true. The true fault is selflessness, and the qualities are naturally pure. Grasping at untrue faults and denigrating true qualities, wise people will not see themselves and sentient beings as equal and will not attain loving-kindness. From hearing this, from hearing, like joy and showing, respect and wisdom, Yeshe (Sanskrit: यशस्, Yaśas, fame) and great compassion arise. In order to generate the five qualities, from that, there is no fault, seeing all as equal, possessing faultless qualities, making oneself and sentient beings equal, one quickly attains Buddhahood. The meaning of this is that the Dharmadhatu is separated from all conditioned phenomena, considering that afflictions and so forth are non-existent like clouds and so forth, therefore it is taught that all is empty, like space. Then, in the final turning of the wheel, in order to abandon the five faults, the essence is clearly taught. The five faults are: because one has not heard of having essence, one does not generate Bodhicitta because one perceives oneself as inferior; those who have generated Bodhicitta, consider themselves superior and despise others; therefore, one grasps at untrue faults, such as pride, as true; one slanders the true nature of Dharma; and, because one possesses these two faults, one cannot generate loving-kindness towards sentient beings, seeing oneself and sentient beings as equal. If one hears of essence, one can abandon the five faults: one generates joy in practicing Bodhi for oneself; one respects other sentient beings like showing; the wisdom of not grasping at faults as true; the Yeshe of having faith in the nature of Dharma; and, one generates compassion towards sentient beings.
ས་ཅན་ལ་རང་དང་མཚུངས་པར་འཛིན་པའི་བྱམས་པ་དང་ཡོན་ཏན་ ལྔ་སྐྱེས་ཏེ་ཡོན་ཏན་དེ་དག་གོམས་པར་བྱས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པ་ནི། འཁོར་ལོ་ཐ་མར་ བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་གསལ་བར་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ཡིན་པས། ཁ་ཅིག་རྒྱུད་བླར་བདེ་ གཤེགས་སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་སྙམ་དུ་འཁྲུལ་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་མི་བྱའོ། ། ༈ དེ་ལ་སྙིང་པོ་བསྟན་པའི་ཚིག་དོན། གཉིས་པ་ཚིག་དོན་ལ་དགུའི་ ༈ པདྨའི་སྦུབས་ན་རྒྱལ་བའི་སྐུ་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བཞུགས་ཚུལ། དང་པོ་པདྨའི་སྦུབས་ན་རྒྱལ་བའི་སྐུ་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བཞུགས་ཚུལ་ནི། ཞུས་ནས་གུས་པར་ཉན་པ་དེ་རྣམས་ལ་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ཅེས་བོས་ནས་ཇི་ལྟར་ཏེ་དཔེར་ ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སྤྲུལ་པའི་པདྨ་ཁ་དོག་ངན་པ་དྲི་ང་བ་སྨད་པར་འོས་པ། མངོན་ བར་དགའ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་འདི་དག་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཟུགས་ཆག་ 1-47 ཚད་དང་ལྡན་པས་མཛེས་པ། གཟུགས་མཚན་དཔེ་དང་བཅས་པས་བཟང་བ། མཐོང་མ་ ཐག་ཏུ་ཡིད་དང་བར་བྱེད་པས་ལྟ་ན་སྡུག་པ་དག་པདྨའི་སྙིང་པོ་འདི་དག་ལ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ བཅས་ཤིང་འཁོད་དེ། འོད་ཟེར་འབུམ་སྟེ་མཐའ་ཡས་པ་དག་རབ་ཏུ་འགྱེད་ཅི༵ང་འཁོད་པ་དེ་ དག་ཀྱང་རིག་ནས་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཕྱག་འཚལ་ཞི༵ང་མཆོད་པའི་ལས་ཀྱང་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་ དུ་རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་ རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་རང་གི་ཤེས་རབ་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ མིག་གིས་སེམས་ཅན་སྲོག་ཆགས་སུ་གྱུར་པ་འདོད་ཆགས་བག་ལ་ཉལ་གྱི་མཚན་ཉིད་གཙོ་ བོར་གྱུར་པའི་དྲི་མ་ཡུལ་ལ་ཀུན་ནས་ཞེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་། གནོད་པར་འདོད་པ་ཞེ་ སྡང་དང་། མི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གཏི་མུག་དང་། ཡུལ་ཡང་ཡང་འདོད་པ་སྲེད་པ་དང་། མི་ཤེས་པའི་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་དྲུག་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཉི་ཤུ་ ལ་སོགས་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་གྱི་སྟེ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་དབྱེ་བས་ཤིན་ཏུ་མང་བ་རྣམས་ཀྱི་ སྦུབས་སུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་དང་། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་སེམས་ཅན་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་སུ་ གྱུར་པ་དེ་དག་གི་ནང་ན། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ང་དང་འདྲ་བར་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་རང་བྱུང་གི་ ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་ཀྱང་ཆོས་ཅན་མང་ པོའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཞིང་། རྣམ་པ་ཀུན་དང་ལྡན་པས་མང་བའི་ཕྱིར་མང་པོ་འཁོད་ཅིང་སྐྱིལ་ མོ་ཀྲུང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་དབྱིངས་ཡིན་པས་མི་གཡོ་བར་ཏེ་མི་བསྐྱོད་ པར་འཁོད་པ་མཐོང་སྟེ། ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་
【現代漢語翻譯】 如同大地上的人們懷有慈愛之心，並生起五種功德，通過串習這些功德而迅速獲得菩提，這是世尊在最後法輪中開顯如來藏的必要之處。因此，不應追隨某些人誤以為《寶性論》中如來藏是權宜之說的觀點。 因此，宣說心要的詞句和意義。 第二，詞句和意義有九個方面： 如同蓮花中佛陀的身體一般，一切眾生心中安住著如來藏的方式。 第一，如同蓮花中佛陀的身體一般，一切眾生心中安住著如來藏的方式：聽者恭敬諦聽，世尊如是說道：『諸位善男子，譬如如來所化的蓮花，顏色醜陋，氣味惡臭，令人厭惡，不會感到歡喜。』這些蓮花以及如來具足相好莊嚴的身體，具足一切形象和特徵，令人喜愛，一見傾心，這些蓮花的中心，如來結跏趺坐，放出無量光芒，諸天和世人見到后，頂禮膜拜，供養承事。同樣，諸位善男子，如來、阿羅漢、正等覺，以其智慧和見識，以如來佛眼觀察眾生，發現眾生被貪慾的習氣所染污，主要表現爲對境的執著；被嗔恨所染污，表現爲想要傷害他人；被愚癡所染污，表現爲不明事理；被貪愛所染污，表現爲對事物無厭足地渴求；以及被無明等根本煩惱和二十種隨煩惱等數以百萬計的煩惱所覆蓋。' 『諸位善男子，這些被煩惱覆蓋的眾生心中，具有與我釋迦牟尼佛無二無別的、如明鏡般的自生智慧，如來法身本體無二無別，卻是眾多有情眾生的法性，具足一切功德，因此眾多如來安住于眾生心中，以結跏趺坐的姿態，恒常安住于不變的法界中。』因此，不會被動搖，並且看到一切眾生都被貪嗔癡等煩惱所困擾。
【English Translation】 Just as beings on earth hold loving-kindness that regards others as equal to oneself and generate five qualities, and by familiarizing themselves with these qualities, quickly attain enlightenment, this is the necessity of the Sugata-garbha (Tathāgatagarbha, 如來藏) being clearly taught in the final turning of the Dharma wheel. Therefore, one should not follow those who mistakenly think that the Sugata-garbha in the Uttaratantra (Ratnagotravibhāga, 寶性論) is taught as provisional meaning. Therefore, the words and meaning of teaching the essence. Second, the words and meaning have nine aspects: How the Sugata-garbha dwells in all beings like the body of the Victorious One in a lotus bud. First, how the Sugata-garbha dwells in all beings like the body of the Victorious One in a lotus bud: Having requested and listened respectfully, the Bhagavan (Blessed One) spoke thus: 'Sons of the lineage,' having called out, 'how is it that, for example, the lotus emanated by the Tathagata (如來), which is of poor color, foul-smelling, worthy of reproach, and not a source of joy, and the form of the Tathagata, beautiful with perfect proportions, excellent with form, marks, and signs, pleasing to the eye, captivating the mind, seated cross-legged in the heart of these lotuses, radiating hundreds of thousands of limitless rays, and being revered and worshipped by gods and humans who recognize them, in the same way, sons of the lineage, the Tathagata, Arhat (應供), Samyaksambuddha (正等覺), with his wisdom and knowledge, with the eye of the Tathagata Buddha, sees sentient beings who have become living beings, whose primary characteristic is the latent tendency of desire, whose defilement is attachment to objects, and who are afflicted by desire, hatred which is the wish to harm, ignorance which is the nature of unknowing, craving which is the desire for objects again and again, and ignorance, and so forth, all of whom are enveloped in the bud of six root afflictions and twenty secondary afflictions, and so forth, which are extremely numerous with eighty-four thousand distinctions. 'Sons of the lineage, within those sentient beings enveloped in the bud of afflictions, the Tathagata, the Dharmakaya (法身) whose essence is inseparable, possessing self-arisen wisdom like a mirror, is the Dharma-nature of many beings, and because he possesses all aspects, many Buddhas dwell there, seated cross-legged, always abiding in the unchanging realm, and therefore, without moving, he sees that all beings are afflicted by all afflictions such as attachment.'
གྱུར་པ་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་ནང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སངས་ རྒྱས་མི་གཡོ་ཞིང་། སྲིད་པའི་འགྲོ་བ་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་སུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ གདོད་མ་ནས་མ་གོས་པ་དག་མཐོང་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སེམས་ཅན་ལ་བཞུགས་པ་ 1-48 དེ་དག་ནི་ཐུབ་པ་ང་དང་འདྲའོ་ཞེས་སྨྲའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མིག་ནི་ འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་གཟིགས་པས་དེ་ལྟར་མཛེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་མིག་དེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོར་ཏེ་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་ མཐོང་ངོ་། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། སྐྱེས་བུ་ལྷའི་མིག་ཅན་ལ་ལ་ཞིག་གིས་ ལྷའི་མིག་གིས། [འདི་ལྟར་ཁ་དོག་ངན་ཅིང་།] འདི་ལྟར་དྲི་ང་བའི་པདྨ་ཁ་མ་བྱེ་ཞིང་འདབ་ མ་མ་གྱེས་པ་དག་ལ་བལྟས་ཏེ། པདྨ་དེའི་དབུས་ན་པདྨའི་སྙིང་པོ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་སྤྲུལ་བའི་སྐུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཤིང་འདུག་པར་རིག་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ གཟུགས་དེ་ལྟ་བར་འདོད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་དེ་སྒྲིབ་བྱེད་པད་འདབ་ རྣམས་ལས་ཡང་དག་པར་སྦྱང་བའི་ཕྱིར། པདྨའི་འདབ་མ་ཁ་དོག་ངན་ཞིང་དྲི་ང་ལ་སྨད་ པར་འོས་པ་དེ་དག་འབྱེད་ཅིང་སེལ་བ་དེ་བཞིན་དུ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མིག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོར་ མཐོང་ནས། སྙིང་པོ་དེ་དྲི་མ་ལས་སྦྱང་བའི་དོན་དུ་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་འདོད་ཆགས་དང་ ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དང་སྲེད་པ་དང་མ་རིག་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་ ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་སྟོན་ཏེ། ཆོས་འཁོར་དེ་བསྒྲུབ་པའི་གཞི་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་གནས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་སྙིང་ པོ་གནས་པ་འདི་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་སྐུའི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང་། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ རྟག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ལྟ་ནའང་སེམས་ ཅན་འཁོར་བར་འཁོར་བ་ནི་སྨད་པར་འོས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་རྣམས་ཀྱིས་ཡོག་པ་ སྟེ་གཡོགས་པས་འཁོར་ཏེ། དེ་དག་གི་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་གཞིག་པ་དང་། 1-49 དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་དྲི་བཅས་ལས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་ཞིང་དག་པ་ གཉིས་ལྡན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏེ། སྙིང་པོ་སྦྱོང་བའི་བྱ་བ་འདི་ ལ་ཡང་མོས་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་པོ་མེད་ན་སངས་
【現代漢語翻譯】 在那些已轉變的眾生中，如來之法性，即法性之佛，不可動搖。見到所有處於輪迴中的眾生，其煩惱的覆蓋物從初始就未被沾染，如來說道：『如來安住于眾生之中，他們與我（佛陀）無異。』 善男子們，如來的眼睛之所以如此美麗，是因為它能看到一切眾生皆具精華。如來的眼睛視一切眾生為如來藏，即具有精華者。 善男子們，譬如一位具有天眼的人，用天眼觀察那些顏色難看、氣味難聞、尚未綻放且花瓣未展開的蓮花，看到蓮花中央有如來的化身結跏趺坐。爲了能見到如來的身像，併爲了徹底清除遮蔽如來身像的蓮花花瓣，他會撥開並去除那些顏色難看、氣味難聞、應受譴責的蓮花花瓣。 同樣，善男子們，如來以佛眼視一切眾生為如來藏，爲了使這精華從垢染中解脫，爲了破除眾生貪慾、嗔恨、愚癡、渴愛和無明的煩惱覆蓋，而宣說三乘之法。建立此法輪的基礎是眾生相續中存在的如來，他們真實存在。 善男子們，這安住的精華是諸法的法性或自性。無論色身的如來是否出現於世間，這些眾生恒常具有如來藏。然而，善男子們，眾生之所以在輪迴中流轉，是被應受譴責的煩惱覆蓋物所覆蓋。爲了破除他們輪迴的因，即煩惱覆蓋物，併爲了使如來的自生智慧從垢染中完全凈化，獲得清凈，如來、阿羅漢、正等覺者們為菩薩們宣說佛法，使他們也樂於從事凈化精華的事業。 如果眾生沒有精華，那麼諸佛就不會爲了眾生的緣故而生起如此強烈的精勤。
【English Translation】 Among those beings who have transformed, the Dharmata of the Tathagata, the Buddha of Dharmata, is unmoving. Seeing all beings in samsara, whose coverings of affliction have been untainted from the beginning, the Tathagata says: 'The Tathagata dwells within beings, and they are no different from me (the Buddha).' Noble sons, the eyes of the Tathagata are so beautiful because they see that all beings possess essence. The eyes of the Tathagata see all beings as the Tathagatagarbha, those who possess essence. Noble sons, for example, a person with divine eyes, with his divine eye, looks at those lotuses that are unpleasant in color, foul in smell, not yet bloomed, and whose petals are not unfolded, and sees in the center of the lotus the Nirmāṇakāya of the Tathagata seated in the lotus posture. In order to see the body of the Tathagata, and in order to thoroughly purify the lotus petals that obscure the body of the Tathagata, he would open and remove those lotus petals that are unpleasant in color, foul in smell, and worthy of reproach. Similarly, noble sons, the Tathagata, with the Buddha's eye, sees all beings as the Tathagatagarbha, and in order to liberate this essence from defilement, in order to break apart the coverings of affliction of beings' attachment, hatred, delusion, craving, and ignorance, he teaches the Dharma of the Three Vehicles. The basis for establishing this Dharma wheel is the Tathagata existing in the continuum of beings, and they truly exist. Noble sons, this abiding essence is the Dharmata or Svabhava of all dharmas. Whether the Rupakaya of the Tathagata appears in the world or not, these beings are always endowed with the Tathagatagarbha. However, noble sons, the reason why beings wander in samsara is that they are covered by coverings of affliction that are worthy of reproach. In order to break apart the cause of their wandering, the coverings of affliction, and in order to completely purify the self-arisen wisdom of the Tathagata from defilement and attain purity, the Tathagatas, Arhats, Perfectly Awakened Ones, teach the Dharma to the Bodhisattvas, and they also delight in engaging in the activity of purifying the essence. If beings did not have essence, then the Buddhas would not generate such intense diligence for the sake of beings.
རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ སྟོན་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་དོན་གྱིས་བསྟན་ཞིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལམ་ ལ་འབད་པའང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་ པོ་སྙིང་པོ་དང་དྲི་མ་སྦྱོང་བའི་བྱ་བ་དེ་དག་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་གནས་པ་དེ་དག་[གི་ ཚེ་]ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ཐམས་ཅད་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་ གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་སྙིང་པོ་ཐོབ་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་ པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་བྱ་བ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དེའི་ ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་འདི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྐང་ པ་བཞི་པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དཔེ་ཇི་ལྟར་པདྨ་སྨད་པར་འོས་གྱུར་པ་དེའི་འདབ་མ་ ཟུམ་པས་སྦུབས་སུ་གྱུར་ཅིང་ཁ་མ་གྱེས་ལ་དབུས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་སྙིང་པོར་ གྱུར་པ་འདབ་མ་ངན་པས་མ་གོས་པ་ཡོད་པ་དེ། ལྷ་མིག་ཅན་གྱི་མི་འགའ་ལ་ལས་ལྷའི་མིག་ གིས་མཐོང་ནས་མི་དེ་ནི་པདྨ་དེའི་འདབ་མ་འབྱེད་པ་ན་པདྨའི་དབུས་ན་རྒྱལ་བའི་སྐུ་ལུས་ནི་ དངོས་སུ་མཐོང་བར་གྱུར་ན༵ས། རྒྱལ་བའི་སྐུ་དེ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ལ་སོགས་པ་དྲི་མའི་དཔེ་ པདྨའི་སྦུབས་ཀྱིས་ཕྱིས་གོས་བར་མི་འགྱུར་བར་བྱེད་དེ་བྱ་བ་དེས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་རྒྱལ་ བའི་སྐུ་དེ་སྒྲིབ་བྱེད་མེད་པས་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། ། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ངས་ཀྱང་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཀྱིལ་ལམ་དབུས་ 1-50 དེར་གནས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལུས། སྙིང་པོ་དེ་ཇི་ལྟར་སྨད་འོས་པདྨ་ངན་པའི་ སྦུབས་དང་འདྲ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྟོང་ཕྲག་བྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པས་ཁེབས་པ་མཐོང་ནས། ང་ ཡང་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། མཁས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྣམས་ལ་རྟག་ཏུ་ཆོས་སྟོན་ཏེ། དེ་ཐོས་ནས་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སུ་ འགྱུར་[ཞེས{བར་}བྱའོ། །ཞེས་སེམས་བསྐྱེད་ནས་རྒྱལ་བའི་སྙིང་པོ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་ངོ་། །ངའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མིག་ནི་དེ་འདྲ་ཡིན་ཏེ། མིག་དེ་ ཡིས་རྒྱལ་བའི་ལུས་སུ་གནས་པ་སྟེ་སྙིང་པོ་ཡོད་པའི་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་མཐོང་ བར་གྱུར་ཏེ། སྙིང་པོ་དང་དྲི་མ་དེ་དག་རྣམ་པར་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སྨྲའོ། །སྐབས་འདི་དག་ ཏུ་སྦྱང་ཞེས་པའི་ཚིག་སྙིང་པོ་དང་དྲི་མ་གཉིས་ཀ་ལ་འབྱུང་བའི་དགོངས་པ་ནི། སྙིང་པོ་སྦྱང་ གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྦྱང་ཞེས་བྱ་སྟེ་བུམ་པ་འཁྲུད་ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །དྲི་མ་ནི་སྦྱང་བྱ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་སྦྱང་ཞེས་བྱ་སྟེ་མི་གཙང་བ་འཁྲ
【現代漢語翻譯】 如果這樣，諸佛所說的法將變得毫無意義，菩薩們在道上的努力也將變得毫無意義。因此，當菩薩摩訶薩們精勤地致力於凈化心性和去除染污時，當他們從所有煩惱和近煩惱的束縛中完全解脫出來時，他們獲得了具有二重清凈的心性，從而進入了被稱為如來、應供、正等覺的行列，並且做著如來的一切事業，如轉法輪等。然後，世尊爲了用歌聲表達這個意義，說了以下四句偈： 『譬如蓮花，雖應受鄙視，其花瓣閉合，形成花苞，尚未開放，其中有如來之身，作為心性存在，未被惡劣的花瓣所染污。有些具有天眼的人，以天眼看到后，當那人打開蓮花的花瓣時，就會親眼看到蓮花中央的勝者之身。 勝者之身不會被近煩惱等染污所沾染，就像蓮花的花苞不會沾染污垢一樣。通過這種方式，勝者之身在世間變得清晰可見，沒有遮蔽。 同樣，佛陀我，也安住在一切眾生的中心，也就是法身，是勝者們的身體。看到那心性被無量無數的煩惱所覆蓋，就像應受鄙視的惡劣蓮花的花苞一樣。我爲了讓那些眾生去除煩惱，總是為有智慧的菩薩們說法，聽到這些后，這些眾生也會成佛。 因此，爲了生起菩提心並獲得勝者的心性，就要凈化煩惱。我的佛眼就是這樣，那眼睛能夠看到安住在勝者之身中的一切具有心性的眾生。爲了凈化心性和染污，我才說法。』 在此處，『凈化』一詞既用於心性也用於染污，其含義是：心性是凈化的基礎，所以稱為『凈化』，就像洗瓶子一樣。染污是凈化的對象，所以稱為『凈化』，就像洗去不潔之物一樣。
【English Translation】 If so, the Dharma taught by the Buddhas would become meaningless, and the efforts of the Bodhisattvas on the path would also become meaningless. Therefore, when Bodhisattva-Mahāsattvas diligently engage in the work of purifying the essence and removing defilements, when they are completely liberated from all the bonds of afflictions and near afflictions, they obtain the essence with dual purity, thereby entering the ranks of those called Tathāgata, Arhat, Samyaksaṃbuddha, and perform all the deeds of the Tathāgata, such as turning the wheel of Dharma. Then, the Bhagavan, in order to express this meaning in song, spoke these four verses: 'Like a lotus, though it should be despised, its petals are closed, forming a bud, not yet open, in which there is the body of the Tathāgata, existing as the essence, not defiled by the evil petals. Some people with divine eyes, seeing with divine eyes, when that person opens the petals of the lotus, will directly see the body of the Victor in the center of the lotus. The body of the Victor will not be stained by defilements such as near afflictions, just as the bud of the lotus will not be stained by dirt. In this way, the body of the Victor becomes clearly visible in the world, without obscuration. Similarly, I, the Buddha, also dwell in the center of all beings, which is the Dharmakāya, the body of the Victors. Seeing that essence covered by countless billions of afflictions, like the bud of an evil lotus that should be despised. I always teach the Dharma to wise Bodhisattvas in order to have those beings remove afflictions, and after hearing these, these beings will also become Buddhas. Therefore, in order to generate Bodhicitta and obtain the essence of the Victor, one must purify afflictions. My Buddha-eye is like this, that eye is able to see all beings with essence dwelling in the body of the Victor. In order to purify the essence and defilements, I teach the Dharma.' Here, the word 'purify' is used for both essence and defilements, the meaning is: the essence is the basis of purification, so it is called 'purification', like washing a bottle. Defilement is the object of purification, so it is called 'purification', like washing away impurities.
ུད་ཅེས་པ་བཞིན་ཏེ། གཞུང་འདི་དག་གིས་ནི་ཁ་ ཅིག་ཕུང་སོགས་ཀུན་རྫོབ་པ་སྦྱང་གཞིར་འདོད་པ་བསལ་ཞིང་སྦྱང་བྱ་ཟད་ཀྱང་སྦྱང་གཞི་མི་ ཟད་པར་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། ། ༈ སྦྲང་མའི་དབུས་ན་སྦྲང་རྩིའི་རོ་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བཞུགས་ཚུལ། གཉིས་པ་སྦྲང་མའི་དབུས་ན་སྦྲང་རྩིའི་རོ་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ བཞུགས་ཚུལ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་གཞན་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྦྲང་ཚང་ཟླུམ་པོ་ཤིང་གི་ ཡལ་ག་ལ་འཕྱང་བ་བུང་བ་འབུམ་གྱིས་ཏེ་མང་པོ་ཀུན་ཏུ་བསྲུངས་ཤིང་སྦྲང་རྩིས་ཡོངས་སུ་ གང་བ་ཞིག་ཡོད་ལ། དེ་ནས་སྦྲང་རྩི་འདོད་པའི་མི་ཞིག་[གིས་]སྲོག་ཆགས་ཀྱི་རྣམ་པ་བུང་ བ་དེ་དག་ཐབས་མཁས་པས་བསྐྲད་ནས་སྦྲང་རྩི་དེས་སྦྲང་རྩིའི་བྱ་བ་སྨན་ལ་སོགས་པ་བྱེད་ དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྦྲང་རྩི་དང་བཅས་པའི་ སྦྲང་ཚང་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཉིད་ཞེ་སྡང་བག་ལ་ཉལ་གྱི་མཚན་ཉིད་གཙོ་ 1-51 བོར་གྱུར་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་གྱིས་ཀུན་ཏུ་བསྲུངས་ པ་སྟེ་བསྒྲིབས་པ་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་བསྒྲིབ་པ་མེད་པས་རིག་ གོ །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ཇི་ལྟར་སྦྲང་ཚང་གི་ནང་ན་སྦྲང་རྩི་བུང་བ་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་གྱིས་ཀུན་ ཏུ་བསྲུངས་པ་ཡོད་པར་སྐྱེས་བུ་མཁས་པ་ཞིག་གིས་རྟོག་པའི་ཤེས་པས་རིག་པ་དེ་བཞིན་ དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་ མོངས་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་གྱིས་ཀུན་ཏུ་བསྲུངས་ཞེས་པ་དཔེ་དང་གཟུགས་ཅན་སྦྱར་བ་སྟེ་ བསྒྲིབས་པ་ཡོད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བས་རིག་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ [དེ་ལ་]དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་ལམ་གྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་བུང་བ་བསལ་བ་དེ་བཞིན་ དུ་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དང་ལྷག་པར་རློམ་པ་ང་ རྒྱལ་དང་རིགས་ལ་སོགས་པས་རྒྱགས་པ་དང་ཉེས་པ་སྦེད་པ་འཆབ་པ་དང་རང་ངམ་གཞན་ ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པ་ཁྲོ་བ་དང་གཞན་ལ་གསད་པ་སོགས་གནོད་པར་སེམས་པ་དང་ གཞན་གྱི་ཕུན་ཚོགས་མི་བཟོད་པ་ཕྲག་དོག་དང་། ཆོས་ལ་སོགས་པ་ལ་བསྲི་བའི་སེར་སྣ་ལ་ སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་བསལ་ནས་ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་ དེ་དག་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་གིས་ཕྱིས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་ པ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་བ་དང་ཉོན་མོངས་དེ་དག་གིས་གནོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་སྙིང་པོ་དེ་རྣམ་ པར་སྦྱངས་ནས། དག་པ་གཉིས་ལྡན་དུ་སོང་བ་དེས་འཇིག་རྟེན་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ བྱ་བ་བྱ
【現代漢語翻譯】 正如『彼』所說，這些論典消除了某些人認為蘊等是世俗的所斷，並且也成立了即使所斷已盡，所依（指蘊等）也不會窮盡。 如同蜂群中的蜂蜜精華般，一切眾生皆具如來藏的道理： 第二，如同蜂群中的蜂蜜精華般，一切眾生皆具如來藏的道理。善男子們，再舉例如下：譬如一個圓形的蜂巢懸掛在樹枝上，成千上萬的蜜蜂守護著它，裡面充滿了蜂蜜。這時，一個想要蜂蜜的人，巧妙地驅趕走那些像生物一樣的蜜蜂，然後用蜂蜜來做藥等事情。善男子們，就像那個比喻一樣，一切有情眾生也像帶有蜂蜜的蜂巢，其中如來藏的自性，被以嗔恨習氣為首的煩惱和近煩惱成千上萬地守護著，也就是被遮蔽著。如來以無礙的智慧之眼能見此。善男子們，就像蜂巢中的蜂蜜被成千上萬的蜜蜂守護著，一個聰明的人通過思辨的智慧能夠發現它一樣，一切有情眾生也同樣被煩惱和近煩惱成千上萬地守護著，如來藏被遮蔽著，如來以智慧之眼能夠見到。善男子們，如來也像善於用方便法驅趕蜜蜂的人一樣，驅除眾生的貪慾、嗔恨、愚癡，特別是驕慢、我慢、種姓等的傲慢，以及隱藏罪過、掩蓋過失，或者自己或讓別人痛苦的憤怒，以及殺害他人等有害的想法，不能容忍他人功德的嫉妒，以及對法等吝嗇的慳吝等煩惱和近煩惱。就像清除了有情眾生的煩惱和近煩惱后，不再被煩惱所染污，不再被煩惱所損害一樣，如來也這樣為所化眾生宣說佛法。如來以智慧之眼清凈地見到如來藏，成就二種清凈，從而在世間行持如來的事業。
【English Translation】 As 'He' said, these treatises eliminate the view of some who consider the aggregates, etc., as the conventional objects to be purified, and also establish that even when the objects to be purified are exhausted, the basis of purification (referring to the aggregates, etc.) will not be exhausted. The way the Tathagatagarbha resides in all beings like the essence of honey in a honeycomb: Secondly, the way the Tathagatagarbha resides in all beings like the essence of honey in a honeycomb. Sons of the lineage, again, consider this example: Suppose there is a round honeycomb hanging on a tree branch, guarded by hundreds of thousands of bees, and filled with honey. Then, a person who desires honey skillfully drives away those bee-like creatures and uses the honey for medicine and other purposes. Sons of the lineage, just like that analogy, all sentient beings are like a honeycomb with honey, in which the very essence of the Tathagatagarbha is guarded and obscured by hundreds of thousands of afflictions and near afflictions, with the tendency of hatred as the chief one. The Tathagata sees this with unobstructed wisdom. Sons of the lineage, just as the honey in a honeycomb is guarded by hundreds of thousands of bees, and a wise person can discover it through discerning wisdom, so too, all sentient beings are guarded by hundreds of thousands of afflictions and near afflictions, and the Tathagatagarbha is obscured, which the Tathagata sees with the eye of wisdom. Sons of the lineage, the Tathagata, like someone skilled in using skillful means to drive away bees, removes the greed, hatred, and ignorance of beings, especially arrogance, pride, conceit about lineage, etc., as well as concealing faults, hiding misdeeds, or anger that causes suffering to oneself or others, and harmful thoughts such as killing others, jealousy that cannot tolerate the merits of others, and stinginess that is miserly towards the Dharma, etc., and other afflictions and near afflictions. Just as after clearing away the afflictions and near afflictions of sentient beings, they are no longer defiled by afflictions and are no longer harmed by afflictions, so too, the Tathagata teaches the Dharma to those who can be tamed. The Tathagata, with the eye of wisdom, sees the essence of the Tathagatagarbha purely, achieves twofold purity, and thereby performs the deeds of the Tathagata in the world.
ེད་དེ། རིགས་ཀྱི་བུ་ད༵ག་ངའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མིག་ཡོངས་སུ་དག་པ་དེས་ངས་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་ བཅད་པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དཔེ་ཇི་ལྟར་འདི་ན་སྦྲང་རྩི་ཡོད་པ་ལ་བུང་བ་མང་པོས་ 1-52 ཀུན་ཏུ་བསྲུངས་ཤིང་སྦས་པར་གྱུར་པ་དེ་མི་གང་ཞིག་སྦྲང་རྩི་འདོད་པས་དེ་མཐོང་ནས་མི་ དེ་ནི་བུང་བ་རབ་ཏུ་སྐྲོད་པར་བྱེད་དོ། །དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་འདིར་ཡང་སྦྲང་ཚང་ལྟ་བུ་ནི་ སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དོ། །སེམས་ཅན་དེ་དག་ཉོན་མོངས་བྱེ་བ་མང་བ་ སྟེ་ཉོན་མོངས་མང་པོའི་དབུས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་འདུག་པ་མཐོང་ནས་ང་ ཡང་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་རྣམ་པར་སྦྱང་བའི་དོན་དུ་དཔེ་བུང་བ་སྐྲོད་པ་ལྟ་བུར་ཉོན་མོངས་ སེལ་བར་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་གང་གིས་སེམས་ཅན་ཉོན་མོངས་བྱེ་བ་མང་པོས་གནོད་པར་ འགྱུར་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་རྣམས་འདིར་ནི་ཐབས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་སྟོན་ཏེ། ཅིའི་དོན་དུ་ཞེ་ན་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་གྱུར་ལ་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ ཏུ་རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་ཅིང་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་རྣམས་ཇི་ལྟར་ སྦྲང་མའི་སྦྲང་རྩིའི་སྣོད་ཀྱི་སྦྲང་གི་རོ་འདྲ་བའི་ཆོས་དོན་དམ་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ ཟབ་མོ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟོན་པར་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ སྦུན་པའི་ནང་ན་འབྲས་བུའི་ཚོགས་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བཞུགས་ཚུལ། གསུམ་པ་སྦུན་པའི་ནང་ན་འབྲས་བུའི་ཚོགས་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་ པོ་བཞུགས་ཚུལ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་ད༵ག་གཞན་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་འབྲས་སཱ་ལུའམ་ ནས་སམ་ཅི་ཙེའམ་གྲོ་ལ་སོགས་པའི་འབྲུ[འི་རིགས་]རྣམས་ནི་སྙིང་པོ་རྣམས་ཕུབ་མས་ཕྱི་ ནས་ཡོངས་སུ་བསྲུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་[དག་{རང་}གི་ཕྱིའི་ཕུབ་མ་ལས་ཕྱིར་མ་བྱུང་གི་བར་ དུ་བཟའ་བ་ཟན་ལ་སོགས་པ་དང་བཅའ་བ་སྤོས་ལ་སོགས་པ་དང་། རོ་བྲོ་བ་མྱང་བར་བྱ་ བའི་བྱ་བ་དངོས་སུ་མི་བྱེད་ཀྱི། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་སྐྱེས་པའམ་བུད་མེད་གང་དག་བཟའ་བ་ དང་། བཅའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཟས་སྐོམ་གྱི་བྱ་བ་འདོད་པ་དེ་དག་གིས་བརྔས་ཤིང་བརྡུངས་ ཏེ་ཕུབ་མའི་སྦུབས་དང་ཕྱི་ཤུན་སེལ་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱན་གྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དོན་དམ་པའི་དེ་བཞིན་ 1-53 གཤེགས་པ་ཉིད་[དང་]སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཉིད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་གཏི་མུག་བག་ལ་ ཉལ་གྱི་མཚན་ཉིད་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ཀྱི་ཤུན་པས་དཀྲིས་ཤིང་ གནས་པར་མཐོང་ངོ་། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་ཉོན་མོངས་པའ
【現代漢語翻譯】 『種姓之子，我的如來之眼完全清凈，我如是見到一切眾生。』然後，世尊說了這些偈頌：『譬如此處有蜂蜜，被眾多蜜蜂守護和隱藏，如果有人想要蜂蜜，看到後會驅趕蜜蜂。同樣，在這裡，三有就像蜂巢，一切眾生都處在其中。這些眾生有無數的煩惱，在眾多煩惱之中，我看到如來藏，爲了清凈佛性，就像驅趕蜜蜂一樣，我去除煩惱。爲了去除佛陀所受到的無數煩惱的損害，在這裡用方便善巧地展示大乘佛法。爲了讓這些眾產生為如來，並在世間恒常地做佛的事業，爲了讓那些具有勇氣的佛陀們，能夠掌握如蜂蜜容器中蜂蜜般的甚深正法真諦，而宣說大乘。』 第三個譬喻是，如稻穗中含有穀粒一樣，一切眾生皆具如來藏。種姓之子，再舉個例子，比如稻穀、大麥、青稞或小麥等穀物，其內核都被外殼嚴密保護著。在它們的外殼未被去除之前，無法用於食用、調味或品嚐。種姓之子，那些想要食用、調味等食物的人們，會收割並捶打，去除外殼和麩皮。種姓之子，同樣，如來以如來之眼看到一切眾生，其真如本性、如來藏、自生智慧，都被以愚癡習氣為主要特徵的煩惱外殼包裹著。種姓之子，因此，如來也會去除眾生的煩惱。
【English Translation】 'Son of good family, with my perfectly pure Tathagata eye, I see all sentient beings in this way.' Then, at that time, the Bhagavan spoke these verses: 'Just as here there is honey, guarded and hidden by many bees, if someone desires honey, seeing it, they will drive away the bees. Similarly, in this context, the three realms are like a beehive, all sentient beings are within. These sentient beings have countless afflictions, and within many afflictions, I see the Tathagatagarbha. To purify the Buddha-nature, like driving away bees, I eliminate afflictions. For the sake of removing the harm caused by countless afflictions to the Buddhas, here the Mahayana teachings are skillfully shown with skillful means. For what purpose? So that these sentient beings may become Tathagatas, and constantly perform the deeds of the Buddhas in the world, and so that those courageous Buddhas may master the profound Dharma truth, like the taste of honey in a honey container, and thus the profound Mahayana will be taught.' The third analogy: How the Sugata-garbha resides in all beings like a collection of grains within a husk. Son of good family, furthermore, it is like this: for example, grains such as rice, barley, wheat, or buckwheat, etc., their kernels are entirely protected by husks. Until they are removed from their outer husks, they cannot be used for food, seasoning, or tasting. Son of good family, those men or women who desire food, seasoning, and other edibles harvest and thresh them, removing the husks and outer shells. Son of good family, similarly, the Tathagata, with the eye of the Tathagata, sees that all sentient beings' ultimate reality, the Tathagata-nature itself, the Buddha-essence itself, the self-arisen wisdom itself, is wrapped and abiding in the husk of afflictions, primarily characterized by the latent tendencies of ignorance. Son of good family, therefore, the Tathagata also removes the afflictions of sentient beings.
ི་ སྦུབས་ཀྱི་ཤུན་པ་བསལ་བ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་ དང་། སེམས་ཅན་འདི་དག་ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པའི་སྤུབས་ཀྱི་ཤུན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་ ཏེ་འཇིག་རྟེན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་བར་བྱ་སྙམ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་གསུང་ རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་ པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དཔེ་ཇི་ལྟར་གྲོ་ལ་སོགས་པའི་འབྲུ་འམ་སཱ་ལུའི་འབྲས་ཀྱང་ རུང་ཅི་ཙེ་འམ་ནི་[འོན་ནས་ཏེ{དེ་བཞིན་དུ་}ནས་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཇི་སྲིད་བར་དུ་དེ་དག་ཕུབ་མ་ དང་བཅས་པ་དེ་སྲིད་བར་དུ་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་མི་བྱེད་དོ། །སྐྱེས་པའམ་བུད་མེད་དེ་དག་གིས་ ནི་འབྲུ་ཕུབ་མ་དང་བཅས་པ་བརྡུངས་ནས་ཕུབ་མ་རྣམས་བསལ་ན་བཟའ་བཅའ་ལ་སོགས་ པའི་བྱ་བ་རྣམ་པ་མང་པོ་དག་ཀྱང་བྱེད་དོ། །སྙིང་པོ་ཕུབ་མ་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་ནི་ཕུབ་མ་མ་ བསལ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཟས་སོགས་ཀྱི་བྱ་བ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ ཀུན་གྱི་སྙིང་པོར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་རྣམས་ ཀྱིས་ཁེབས་པར་ངས་མཐོང་ནས་ངས་ནི་ཉོན་མོངས་དེ་དག་རྣམ་པར་སྦྱང་བ་དང་སེམས་ ཅན་རྣམས་སངས་རྒྱས་སུ་མྱུར་དུ་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ སངས་རྒྱས་ང་དང་འདྲ་བའི་ཆོས་ཉིད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ནི་ཉོན་མོངས་བརྒྱ་ཡིས་དཀྲིས་ ནས་གང་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་སྦྱང་ཞིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ང་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བུར་བདུད་ ལས་རྒྱལ་བར་མྱུར་འགྱུར་བྱ་ཕྱིར་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཚུལ་ཅན་སྟོན་ཏོ། ། 1-54 ༈ ལྗན་ལྗིན་དབུས་ན་ས་ལེ་སྦྲམ་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བཞུགས་ཚུལ། བཞི་པ་ལྗན་ལྗིན་དབུས་ན་ས་ལེ་སྦྲམ་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ བཞུགས་ཚུལ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་གཞན་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། ཕྱག་དར་ལ་སོགས་པ་ རུལ་པ་དང་ཉལ་ཉིལ་གྱི་གནས་བཤང་བ་དང་གཅི་བ་དྲི་མི་ཞིམ་པས་ཀུན་ཏུ་གང་བའི་ཕྱག་ དར་ཁྲོད་ཞིག་ཏུ་མི་གཞན་ལམ་པོ་ཆེ་སྤངས་ཏེ་གསེབ་ལམ་ནས་སོང་བ་ཞིག་གི་གསེར་གྱི་ གར་བུ་སྟེ་ཐིག་པོ་ཟླུམ་པོ་ཞིག་ལྷུང་བར་གྱུར་ལ་བཤང་གཅི་དྲི་ང་བས་ཀུན་ཏུ་གང་བ་རུལ་པ་ དང་ཉལ་ཉིལ་གྱི་གནས་དེར་མི་གཙང་བ་གཞན་དང་གཞན་གྱིས་མནན་པས་བལྟར་མི་སྣང་ བར་གྱུར་ཅིང་། སུས་ཀྱང་རྙེད་པར་མ་གྱུར་ཏོ། །གསེར་དེ་གནས་དེར་ལོ་བཅུའམ་ཉི་ཤུའམ་ སུམ་ཅུའམ་བཞི་བཅུའམ་ལྔ་བཅུའམ་ལོ་བརྒྱའམ་ལོ་སྟོང་དུ་གནས་ཀྱང་མི་གཙང་བས་ཆུད་ མི་ཟ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བཟང་ཡང་སེམས་ཅན་གང་ལ་ཡང་ཕན་པ་མི་བྱེད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ནས
【現代漢語翻譯】 如同去除穀殼，完全凈化如來藏，爲了讓這些眾生從所有煩惱的穀殼中解脫，在世間被稱為如來、應供、正等覺，爲了讓他們進入這個行列，我為眾生宣說十二部經。那時，世尊說了這些偈頌：如同麥子等穀物，或是稻米，無論是哪種，只要它們還帶著穀殼，就不能作為食物。男人或女人，將帶著穀殼的穀物舂打，去除穀殼后，就可以做成各種各樣的食物。帶著穀殼的穀物，如果不去除穀殼，就不能為眾生提供食物等。同樣，我看到安住在一切眾生心中的佛性、法界，被煩惱所覆蓋，爲了凈化這些煩惱，爲了讓眾生迅速成佛，我宣說佛法。一切眾生都具有與我佛一樣的自性，如來藏被百種煩惱纏繞，我將凈化它，爲了讓一切眾生都像我一樣，迅速戰勝魔軍，我宣說各種各樣的佛法。 1-54 第四，如珍寶在污泥中，一切眾生皆具如來藏之理： 善男子們，再舉個例子，比如在一個充滿腐爛和污穢之物、糞便和尿液、惡臭的垃圾堆中，一個人避開大道，從偏僻的小路走過，一塊金子做的飾品，一個圓形的金幣掉落了，被糞便尿液的臭味所瀰漫，被腐爛和污穢之物所覆蓋，被其他不潔之物所掩蓋，變得難以看見，沒有人能夠找到它。這塊金子即使在那裡停留十年、二十年、三十年、四十年、五十年、一百年、甚至一千年，也不會被不潔之物所腐蝕，但即使它如此珍貴，也無法利益任何眾生。善男子們，
【English Translation】 Like removing the husk of a grain, completely purifying the essence of the Tathagata (如來，Tathāgata, De-bzhin-gshegs-pa, Thus Gone), wishing that these beings be liberated from all the husks of afflictions, and that they may enter the ranks of those called Tathagata (如來，Tathāgata, De-bzhin-gshegs-pa, Thus Gone), Arhat (དགྲ་བཅོམ་པ་，Arhat, Dgra-bcom-pa, Foe Destroyer), Samyak-sambuddha (ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས།，Samyak-saṃbuddha, Yang-dag-par-rdzogs-pa'i-sangs-rgyas, Perfectly and Completely Awakened One) in the world, I teach the Dharma (ཆོས།，Dharma, Chos, Dharma) in twelve parts to sentient beings. Then, at that time, the Bhagavan (བཅོམ་ལྡན་འདས།，Bhagavan, Bcom-ldan-'das, Blessed One) spoke these verses: Just as grains such as wheat, or rice, whatever it may be, as long as they are with their husks, they cannot be used as food. Men or women, after pounding the grains with their husks, and removing the husks, can perform various kinds of food-related activities. Those grains with husks, if the husks are not removed, cannot provide food etc. for sentient beings. Similarly, seeing that the Buddha-nature (སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས།，Buddha-nature, Sangs-rgyas-kyi-sa, Buddha Nature), the Dharmadhatu (ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།，Dharmadhatu, Chos-kyi-dbyings, Realm of Dharma) residing in the hearts of all sentient beings is covered by afflictions, in order to purify those afflictions, and in order to quickly transform sentient beings into Buddhas (སངས་རྒྱས།，Buddha, Sangs-rgyas, Buddha), I teach the Dharma (ཆོས།，Dharma, Chos, Dharma). All sentient beings possess the nature of the Tathagatagarbha (བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ།，Tathāgatagarbha, Bde-gshegs-snying-po, Womb of the Thus-gone) similar to me, which is entangled by hundreds of afflictions, I will purify it, and in order to quickly transform all sentient beings into victors over Mara (བདུད།，Mara, Bdud, Demon) just like me, I teach the Dharma (ཆོས།，Dharma, Chos, Dharma) in various ways. 1-54 Fourth, the way the Tathagatagarbha (བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ།，Tathāgatagarbha, Bde-gshegs-snying-po, Womb of the Thus-gone) resides in all beings like a jewel in the midst of filth: Sons of the lineage, furthermore, consider this example: In a pile of rotting and decaying matter, filled with feces and urine, and foul odors, a man who has abandoned the main road and is walking along a side path drops a golden ornament, a round golden bead, which becomes immersed in the stench of feces and urine, covered by rotting and decaying matter, and obscured by other impurities, making it invisible and undiscoverable by anyone. Even if that gold remains there for ten, twenty, thirty, forty, fifty, a hundred, or even a thousand years, it will not be corrupted by the impurities, but even though it is so precious, it will not benefit any sentient beings. Sons of the lineage,
་ལྷ་ཞིག་གིས་ལྷའི་མིག་ཐོགས་པ་མེད་པ་དག་གིས་གསེར་གྱི་གར་ བུ་ཟླུམ་པོ་དེ་ལ་བལྟས་ཤིང་མཐོང་ནས་མི་ཞིག་ལ་ཀྱེ་མི་ཁྱོད་སོང་ལ་གནས་འདི་ན་རིན་པོ་ ཆེའི་མཆོག་གསེར་ཞིག་རུལ་པ་དང་ཉལ་ཉིལ་གྱི་རྣམ་པས་ནོན་པ་ཡོད་པ་དེ་བླངས་ཏེ་བྱི་ དོར་གྱིས་ལ་གསེར་གྱིས་གསེར་གྱི་བྱ་བ་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ན། རིགས་ ཀྱི་བུ་དག་དེ་ལ་དཔེ་དོན་སྦྱར་ན་རུལ་པ་དང་ཉལ་ཉིལ་གྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་སྙིང་པོ་ སྒྲིབ་བྱེད་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ་སྟེ་མིང་ངོ་། །གསེར་གྱི་གར་ བུ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཆུད་མི་ཟ་ཞིང་མི་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེ་སྙིང་པོའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །ལྷས་ལྷའི་མིག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ད༵ག་ལྷ་དེ་གསེར་གྱི་ཉལ་ཉིལ་སྦྱར་ བའི་ཕྱིར་མི་ལ་བསྒོ་བ་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ 1-55 ཉིད་དྲི་མ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་ཀྱང་དྲི་མས་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཡོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དུག་གསུམ་ མངོན་དུ་རྒྱུ་རུལ་པ་དང་འདབ་རྫབ་ལྟ་བུ་རྣམས་བསལ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་བཀའ་ སྩལ་ཏོ། །དཔེ་ཇི་ལྟར་མིའི་གསེར་གྱི་གར་བུ་ནི་ཉལ་ཉིལ་རྣམ་པས་གང་བའི་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ ཀྱི་ནང་དུ་ལྷུང་བར་གྱུར་ལ་གནས་དེར་གསེར་དེ་ལོ་ནི་བཅུ་ལ་སོགས་པ་མི་ཉུང་བ་ཞིག་ཏུ་དེ་ ལྟར་གནས་ཀྱང་མི་འཇིག་ཅིང་མི་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ། །ལྷ་ཡིས་ལྷ་ཡི་མིག་གིས་ གསེར་དེ་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་མི་གཞན་ལ་སྨྲས་པ་ནི། ཉལ་ཉིལ་གྱི་ནང་ འདི་ན་རིན་པོ་ཆེའི་མཆོག་གི་གསེར་ཡོད་པ་ལོང་ལ་དྲི་མ་རྣམ་པར་སྦྱོངས་ལ་གསེར་དེས་ནི་ གསེར་གྱི་བྱ་བ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ངས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཉོན་ མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུན་རིང་པོར་རྟག་ཏུ་ནོན་པར་མཐོང་ཞིང་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་ནི་གློ་ བུར་ཉོན་མོངས་ཀྱང་འབྲལ་རུང་དུ་ཤེས་ནས་རང་བཞིན་བཅོས་མ་མ་ཡིན་ཞིང་གཞན་ལ་མི་ ལྟོས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་སྦྱང་བའི་ཕྱིར། ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ། ༈ སའི་ནང་ན་རིན་ཆེན་གཏེར་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བཞུགས་ཚུལ། ལྔ་པ་སའི་ནང་ན་རིན་ཆེན་གཏེར་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བཞུགས་ ཚུལ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་གཞན་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་མི་དབུལ་པོ་ཞིག་གི་ཁྱིམ་གྱི་ནང་ གི་མཛོད་ཀྱི་འོག་གི་ས་ལ་གཏེར་ཆེན་པོ་དབྱིག་སྟེ་ནོར་དང་གསེར་གྱིས་ར
【現代漢語翻譯】 一位天神以其無礙的天眼看到並注視著一個金色的圓餅，然後對一個人說：『喂，你過去看看，這地方有一塊珍貴的金子，被腐爛和污垢覆蓋著，把它拿起來清理乾淨，用金子做金飾等。』 善男子們，如果將此比喻與意義結合起來，那麼『腐爛和污垢』指的是遮蔽心性的各種煩惱的委婉語，也就是名稱。 『金色的圓餅』指的是不會耗盡也不會衰敗的法性，也就是心性的委婉語。 『天神的天眼』指的是如來、阿羅漢、正等覺佛陀的委婉語。 善男子們，正如天神爲了去除覆蓋在金子上的污垢而告誡那個人一樣，如來、阿羅漢、正等覺佛陀也爲了去除眾生那與生俱來的、雖與垢染同在卻不會被垢染耗盡的如來藏，以及貪嗔癡三毒等顯現的腐爛和污垢，而為眾生宣說佛法。 此後，世尊宣說了以下偈頌： 『譬如人的金餅，被各種污垢覆蓋，掉落在充滿灰塵的抹布中，即使在那裡過了十年等很久，那金子也不會損毀和衰敗。 天神以天眼看到那金子，爲了徹底凈化它而對其他人說：『這污垢之中有珍貴的金子，拿起來，徹底清除污垢，用那金子做金飾吧。』 同樣，我看到一切眾生長期被煩惱所覆蓋，知道那些眾生的暫時性煩惱是可以去除的，爲了凈化那不造作、不依賴於他者的真如，我以各種方法為眾生宣說佛法。』 五、如大地中的寶藏般，一切眾生皆具如來藏之理： 善男子們，再舉例來說，在一個貧窮人家的房屋地窖下，埋藏著大量的珍寶，也就是財富和黃金……
【English Translation】 A god, with his unobstructed divine eye, saw and gazed upon a golden disc, and then said to a man: 'Hey, go and see, in this place there is a precious piece of gold, covered by decay and filth, take it up and clean it, and use the gold to make gold ornaments, etc.' Noble sons, if we apply this metaphor to its meaning, then 'decay and filth' refers to the euphemism for the various defilements that obscure the essence, which is the name. 'The golden disc' refers to the nature of the Dharma that does not diminish or decay, which is the euphemism for the essence. 'The god's divine eye' refers to the euphemism for the Tathagata, Arhat, Perfectly Enlightened Buddha. Noble sons, just as the god admonished the man to remove the filth covering the gold, so too, the Tathagata, Arhat, Perfectly Enlightened Buddha, in order to remove the inherent Tathagatagarbha (Buddha-nature) of all sentient beings, which, although dwelling together with defilements, is not consumed by defilements, and the decay and filth that manifest as the three poisons of greed, hatred, and delusion, teaches the Dharma to sentient beings. Then, at that time, the Bhagavan (Blessed One) spoke these verses: 'Just as a man's golden disc, covered with various filth, falls into a dusty rag, and even if it remains there for ten years or more, that gold will not be destroyed or decayed. The god, seeing that gold with his divine eye, spoke to another man in order to purify it: 'In this filth there is precious gold, take it up, thoroughly remove the filth, and use that gold to make gold ornaments.' Similarly, I see all sentient beings constantly covered by defilements for a long time, and knowing that the temporary defilements of those sentient beings can be removed, in order to purify that unconditioned, independent Suchness (Tathata), I teach the Dharma to sentient beings by various means.' 5. The way the Sugata-garbha (Tathagatagarbha) resides in all beings like a treasure in the earth: Noble sons, again, for example, under the vault of the house of a poor man, there is buried a great treasure of wealth, that is, riches and gold...
བ་ཏུ་གང་བ་རྒྱ་ མཛོད་ཀྱི་ཚད་ཙམ་ཞིག་མི་བདུན་བརྩེགས་པའི་སྲིད་ཀྱི་དཔངས་ཀྱི་སས་གཡོགས་པའི་འོག་ ན་ཡོད་ལ་གཏེར་ཆེན་པོ་དེས་མི་དབུལ་པོ་ཁྱིམ་གྱི་བདག་པོ་དེ་ལ་[འདི་སྐད་དུ།] ཀྱེ་མི་ ཞེས་བོས་ནས་ང་ནི་གཏེར་ཆེན་པོ་སྟེ་སས་ཡོག་ཅིང་འདུག་གོ་ཞེས་མི་སྨྲ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ ན་འདི་ལྟ་སྟེ་གཏེར་ཆེན་པོ་ནི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པར་བེམས་པོ་ཡིན་པས་མི་སྨྲ་བའོ། །མི་དབུལ་པོ་ཁྱིམ་གྱི་བདག་པོ་དེ་ 1-56 ནི་དབུལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་སེམས་ཤིང་གཏེར་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་ན་རྣམ་པར་རྒྱུ་ཡ༵ང་ སའི་འོག་ན་གཏེར་ཆེན་པོ་ཡོད་པ་དེ་[མ་མཐོང་]རྣ་བས་མ་ཐོས་ཤིང་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་མི་ཤེས་ ལ་མིག་གིས་མ་མཐོང་ངོ་། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཁྱིམ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་འོག་ན་ས་ལྟ་བུ་མ་རིག་ པའི་བག་ཆགས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ནང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ དོན་དམ་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང་མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་ བརྒྱད་དང་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཛོད་ཀྱི་གཏེར་ཆེན་པོ་ ཡོད་ཀྱང་སེམས་ཅན་དེ་དག་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་པ་སྟེ་འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་ ཆགས་པས་བྱ་བ་ངན་པ་ལ་ཞེན་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བས་འཁོར་བ་ན་ འཁོར་ཏེ། སྙིང་པོའི་ཆོས་ཀྱི་གཏེར་ཆེན་པོ་དེ་མ་ཐོས་པས་ཐོབ་པའི་ཐབས་མི་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་ མངོན་དུ་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་ཅིང་། སྙིང་པོ་དེ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པར་ཡང་མི་བྱེད་ དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཟུགས་སྐུ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་གཏེར་ཆེན་པོ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་ པོ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་ཏོ། །འཁོར་དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་གཏེར་ཆེན་པོ་དེ་ལ་མོས་ནས་ གསེར་གྱི་གཏེར་རྐོ་བ་ལྟར་ལམ་བསྒྲུབ་སྟེ། སྙིང་པོའི་གཏེར་སྟོན་པ་དེའི་ཕྱིར་ན་འཇིག་རྟེན་ ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཤེས་བྱ་ སྟེ། ཆོས་ཀྱི་གཏམ་མི་ཟད་པས་གཏེར་ཆེན་པོ་ལྟ་བུར་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྔོན་མ་ བྱུང་བ་སྔོན་མ་བྱུང་བ་ཞེས་གཉིས་ནི་ངོ་མཚར་བ་སྟེ། སར་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་ མཐུན་པའི་དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་། བསྒྲུབ་པར་བྱ་ བ་རྣམས་སྟོན་པ་ཆོས་ཀྱི་གཏེར་ཆེན་པོའི་མཛོད་ཀྱི་སྦྱིན་བདག གང་ལ་ཡང་ཆགས་པ་དང་ 1-57 ཐོགས་པ་མེད་པའི་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་། དོན་དམ་པའི་སྟོབས་དང་མི་འཇི
【現代漢語翻譯】 譬如，有一個充滿寶藏的大倉庫，其大小足以覆蓋七個人疊加的高度，被土地覆蓋著。然而，這個巨大的寶藏不會對貧窮的戶主說：『喂，人啊！我是一個被土地覆蓋的巨大寶藏。』為什麼呢？因為這個巨大的寶藏本質上是心，具有八種意識的集合，它不是有情眾生，而是無生命的物體，所以不會說話。那個貧窮的戶主被貧困的心所驅使，在寶藏上行走，雖然巨大的寶藏就在土地下面，但他[沒有看見]，耳朵沒有聽到，意識沒有覺察到，眼睛也沒有看見。 善男子們，就像這個比喻一樣，所有有情眾生，在他們執著于自我的意識之下，就像房屋一樣；在像土地一樣由無明的習氣所主導的煩惱之中，存在著如來藏，即具有十種真實力量、四種無畏、十八種不共佛法等等一切佛法的寶藏。然而，這些有情眾生執著於色、聲、香、味、觸這五種慾望，沉迷於惡行，被三種痛苦所折磨，在輪迴中流轉。因為沒有聽到如來藏的教法，所以不尋求獲得它的方法，因此沒有顯現出來，也不努力去完全凈化如來藏。 善男子們，然後，如來化身出現在世間，在菩薩的眷屬中，正確地宣說這種如來藏的巨大寶藏。那些眷屬也信奉這個巨大的寶藏，像挖掘金礦一樣修行道路，爲了宣說如來藏的導師，因此，世間要知道如來是阿羅漢、正等覺。以無盡的佛法之語，像巨大的寶藏一樣，對有情眾生說『前所未有，前所未有』，這真是太神奇了！以符合邏輯的方式，用例子和論證來證明，宣說要證實的法，是佛法寶藏的施主，擁有無礙的自信，具備真實的十力和四無畏。
【English Translation】 For example, there is a large warehouse full of treasures, large enough to cover the height of seven people stacked on top of each other, covered by land. However, this great treasure would not say to the poor householder, 'Hey, man! I am a great treasure covered by land.' Why? Because this great treasure is essentially mind, possessing the collection of eight consciousnesses, it is not a sentient being, but an inanimate object, so it does not speak. That poor householder, driven by a mind of poverty, walks upon the treasure, and although the great treasure is under the land, he [does not see], his ears do not hear, his consciousness does not perceive, and his eyes do not see. Sons of good family, just like this analogy, all sentient beings, under the consciousness that clings to self, like a house; within the afflictions dominated by the ignorance of habits like land, there exists the Tathagatagarbha (如來藏，Tathāgatagarbha，Tathāgatagarbha，如來之藏), which is the great treasure of the ten genuine powers, the four fearlessnesses, the eighteen unshared qualities of a Buddha, and all the Buddha-dharmas, and so forth. However, these sentient beings cling to the five desires of form, sound, smell, taste, and touch, indulge in evil deeds, are tormented by the three sufferings, and wander in samsara. Because they have not heard the teaching of the Tathagatagarbha, they do not seek the means to obtain it, therefore it has not manifested, and they do not strive to purify the Tathagatagarbha completely. Sons of good family, then, the Tathagata appears in the world in a physical body, and within the assembly of Bodhisattvas, correctly reveals this great treasure of the Tathagatagarbha. Those assemblies also believe in this great treasure, practice the path like digging for gold, and for the sake of the teacher who reveals the Tathagatagarbha, therefore, the world should know that the Tathagata is an Arhat, a perfectly enlightened Buddha. With endless words of Dharma, like a great treasure, saying to sentient beings 'Unprecedented, unprecedented,' it is truly amazing! In a logical manner, using examples and arguments to prove, proclaiming the Dharma to be proven, is the benefactor of the treasury of the great treasure of Dharma, possessing unobstructed confidence, and endowed with the genuine ten powers and four fearlessnesses.
གས་པ་དང་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མང་པོའི་མཛོད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་མིག་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྙིང་པོ་བཞུགས་པ་དེ་ལྟ་བུར་ མཐོང་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་མཛོད་སྙིང་པོ་རང་བཞིན་གྱི་རིགས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་ བཅད་པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དཔེ་ཇི་ལྟར་དབུལ་པོའི་ཁྱིམ་གྱི་འོག་ལོགས་ན་དབྱིག་ དང་གསེར་གྱིས་གང་བའི་གཏེར་ཡོད་པ་དེ་ལ་སེམས་གཡོ་བའམ་རློམ་སེམས་རྟོག་པ་ཡོད་ པ་མིན་ཏེ་དེས་ན་གཏེར་ང་ནི་ཁྱིམ་གྱི་བདག་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡིན་ཞེས་གཏེར་དེ་མི་སྨྲའོ། །དེའི་ ཚེ་ན་སེམས་ཅན་ཁྱིམ་བདག་དེ་རྫས་མེད་པས་དབུལ་བར་གྱུར་ལ་རང་གིས་གཏེར་ཡོད་པ་ རྣམ་པར་མི་ཤེས་ཤིང་། གཞན་སུས་ཀྱང་མི་དེ་ལ་གཏེར་དེ་ཡོད་པ་བསྙད་པ་སྟེ་བཤད་པ་ མེད་པས་ན་མི་དབུལ་པོ་དེ་ནི་གཏེར་དེའི་སྟེང་ན་འདུག་གོ །དཔེ་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ངས་ ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མིག་གིས་སུ༵་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མི་དབུལ་པོ་དེ་དང་འདྲ་ལ་དེ་ དག་རྣམས་ལ་ཁམས་ཀྱི་གཏེར་ཆེན་ཡོད་པ་དང་། སྙིང་པོ་དེ་ཡང་འདུས་མ་བྱས་པས་གཡོ་བ་ མེད་ཅིང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་པས་བདེ་གཤེགས་ཀྱི་སྐུ་ལུས་སུ་མཐོང་ལ། ངས་ནི་དེ་མཐོང་ ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཛོད་རང་བཞིན་གྱིས་ གནས་པའི་རིགས་ཟུང་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དབུལ་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་རྟེན་ གྱི་མགོན་པོ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་དང་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་སྙིང་པོའི་གཏམ་ཟད་མི་ཤེས་ པའི་གཏེར་དུ་འགྱུར་བར་གྱིས་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གང་དག་ངས་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ལ་མོས་པར་ 1-58 གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀུན་ལ་སྙིང་པོའི་གཏེར་གསལ་བར་ཡོད་དོ། །གང་དག་སྙིང་པོ་ བསྟན་པ་ལ་མོས་ནས་བདག་ཉིད་ལམ་ལ་རྩོལ་བ་བྱེད་པ་དེ་དག་མྱུར་དུ་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱི་ མཆོག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། ༈ ས་བོན་ཆུང་ངུའི་མྱུག་སོགས་ཆེ་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བཞུགས་ཚུལ། དྲུག་པ་ས་བོན་ཆུང་ངུའི་མྱུག་སོགས་ཆེ་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ བཞུགས་ཚུལ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་གཞན་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། ཤིང་ཨ་མྲའི་འབྲས་ བུའམ། འཛམ་བུའི་འབྲས་བུའམ། ཏ་ལའི་འབྲས་བུའམ་སྦའི་འབྲས་བུ་ཡང་རུང་སྟེ། དེའི་ཕྱི་ ཤུན་གྱི་སྟེ་རུས་པ་ལྟ་བུའི་སྦུབས་ཀྱི་ནང་ན་མྱུ་གུ་དང་སྡོང་བོ་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་རྐྱེན་དང་ མ་ལྡན་ན་
【現代漢語翻譯】 並且成為諸佛法藏。善男子們，如來、應供、正等覺也同樣以清凈的如來之眼，見到一切眾生皆具如來藏。爲了使如來智慧、力量、無畏以及不共佛法的寶藏——自性清凈的如來藏得以完全顯現，（如來）為諸菩薩宣說佛法。之後，世尊說了這些偈頌：譬如，在貧窮人家的地下，有充滿財物和黃金的寶藏，（寶藏）不會生起心念或傲慢，也不會思忖『寶藏我乃是這家主人你的』，寶藏不會這樣說。那時，眾生家主因無財而貧窮，自己卻不知道有寶藏，也沒有其他人告訴他有寶藏，所以那個窮人就坐在寶藏之上。同樣，如來我以佛眼看到，所有這些眾生都像那個窮人一樣，他們都擁有大種姓的寶藏，並且如來藏也是無為法，不會動搖，是法界，我視其為如來之身。我見到此，便為菩薩們開示：『你們以我的智慧寶藏，以及自性清凈的種姓，使眾生不為法性所貧窮，成為世間的怙主——佛陀，並使無上的法藏之語成為取之不盡的寶藏。』凡是相信我如此開示的眾生，他們所有人的如來藏都將顯現。凡是相信如來藏的開示，並努力修持自道的眾生，他們將迅速獲得三種菩提中最殊勝圓滿的菩提。 種子雖小，然能生芽等大物，一切眾生皆具如來藏之理。第六，種子雖小，然能生芽等大物，一切眾生皆具如來藏之理是：善男子們，再舉例來說，無論是芒果、閻浮果、貝多樹果還是枇杷果，它們的果核外殼內，都含有能生出嫩芽和樹幹等的種子，只是在沒有因緣和合的情況下……
【English Translation】 And become a treasury of many Buddha's teachings. Sons of good families, similarly, the Tathagata, the Arhat, the perfectly enlightened Buddha, also sees that all sentient beings possess the essence of the Tathagata with the extremely pure eye of the Tathagata. In order to fully manifest the Tathagata's wisdom, power, fearlessness, and the treasury of unmixed Buddha's teachings—the naturally pure essence of the Tathagata—(the Tathagata) teaches the Dharma to the Bodhisattvas. Then, at that time, the Blessed One spoke these verses: For example, in the basement of a poor man's house, there is a treasure filled with wealth and gold. (The treasure) does not generate thoughts or arrogance, nor does it think, 'Treasure, I am yours, the owner of this house.' The treasure does not say this. At that time, the sentient being, the householder, was poor because he had no wealth, but he did not know that he had a treasure, and no one told him that he had a treasure, so that poor man was sitting on the treasure. Similarly, the Tathagata, I, with the Buddha's eye, see that all those sentient beings are like that poor man, and they all possess the treasure of the great lineage, and the essence of the Tathagata is also unconditioned, unwavering, and is the realm of Dharma. I see it as the body of the Tathagata. Seeing this, I teach the Bodhisattvas: 'You, with my wisdom treasure, and the naturally pure lineage, make sentient beings not impoverished by the Dharma nature, become the protector of the world—the Buddha, and make the words of the supreme Dharma treasure become an inexhaustible treasure.' All sentient beings who believe in my teachings in this way will have the essence of the Tathagata revealed to them. All sentient beings who believe in the teachings of the essence of the Tathagata and strive to cultivate their own path will quickly attain the most supreme and perfect Bodhi of the three Bodhis. The principle that a small seed can produce sprouts and other large objects, and that all sentient beings possess the essence of the Tathagata. Sixth, the principle that a small seed can produce sprouts and other large objects, and that all sentient beings possess the essence of the Tathagata is: Sons of good families, to give another example, whether it is a mango, a jambu fruit, a palmyra fruit, or a loquat fruit, inside the outer shell of their kernels, there are seeds that can produce sprouts and stems, etc., but only when the conditions are not met...
བར་མ་དོར་ཆུད་མི་ཟ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡོད་པ་གང་ཟག་གང་གིས་ས་ལ་བཏབ་ན་ རིམ་གྱིས་འཕེལ་ནས་ཤིང་གི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཏེ་སེམས་ཅན་གནས་པ་འདི་དག་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་ སྡང་དང་གཏི་མུག་དང་སྲེད་པ་དང་མ་རིག་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱི་ཤུན་གྱི་སྦུབས་ཀྱིས་ཀུན་ ཏུ་དཀྲི ས་པར་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལ་མཐོང་སྤང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ དང་གཏི་མུག་དང་སྲེད་པ་དང་མ་རིག་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ཀྱི་ནང་ན་སྙིང་པོར་གྱུར་ པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ནི་དྲི་བཅས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་ ཞེས་བྱ་བའི་མིང་དུ་ཆགས་སོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་བླར། མ་དག་མ་དག་དག་པ་དང་། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་ དག་གོ་རིམ་བཞིན། །སེམས་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་ བརྗོད་དོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་གང་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གདུང་བ་བསིལ་བར་ གྱུར་པ་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་སྟེ། མ་རིག་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ཡོངས་ སུ་སྦྱངས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་སྙིང་པོ་གང་ ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་རྙེད་པའོ། །ཞེས་པ་གཏན་ཚིགས་སོ། །སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ 1-59 ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ཚོགས་དམ་པ་སྙིང་པོ་རྒྱས་པའི་རིགས་ཀྱི་གཞི་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ སངས་རྒྱས་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་སུ་སྨྲ་བར་བྱ་བར་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ གྱིས་མཐོང་ནས། སྙིང་པོ་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་ལྟར་སྙིང་པོ་མཐོང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་བྱ་དང་ཐོབ་ བྱ་དང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་དོན་སྙིང་བོ་དེ་ཉེ་བར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཇི་ལྟར་སྤ་ལ་སོགས་པའི་ཤིང་གི་ འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ནི་ནང་ན་སྤའི་མྱུག་གུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་སྟེ། ཤིང་ཏ་ལ་དང་ནི་ འཛམ་བུའི་འབྲས་བུ་ཀུན་ལའང་ཡོད་ལ། ནང་ན་ཡོད་པའི་འབྲས་བུ་དེ་ཆུ་ལུད་ལ་སོགས་ པས་བསྐྱེད་ན་སྐྱེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་བཅོམ་ལྡན་འདས་འགྲོ་བའི་འདྲེན་པ་ ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྤའི་ས་བོན་དང་འདྲ་སྟེ་དེ་ཀུན་གྱི་ནང་ན་བདེ་བར་གཤེགས་ པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་ཟག་པ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མིག་གི་དམ་པས་མཐོང་ལ། དྲི་མའི་ སྦུབས་བཤིག་པར་མ་གྱུར་པ་དྲི་བཅས་ཀྱི་སྐབས་དེ་ནི་སེམས་ཅན་དུ་བརྗོད་དོ། །དེའི་ཚེ་མི་ ཤེས་པ་དྲི་མའི་ནང་ན་གནས་ཀྱང་རློམ་སེམས་རྟོག་པ་དང་སྡུག་
【現代漢語翻譯】 如果有人將一種不會在中途腐爛的植物種子種在地上，它會逐漸生長，最終成為一棵巨大的樹王。同樣，善男子們，如來（Tathagata，諸佛的稱號）也看到世間眾生（sentient beings，有情）被貪慾（desire, attachment）、嗔恨（hatred, aversion）、愚癡（ignorance, delusion）、渴愛（craving, thirst）和無明（ignorance）的煩惱外殼所包裹。在這些煩惱外殼中，主要是見道所斷的貪慾、嗔恨、愚癡、渴愛和無明，其核心是如來藏（Tathagatagarbha，如來法身），它處於有垢染的狀態，因此被稱為『有情』。正如《寶性論》（Ratnagotravibhāga）所說：『不凈、半凈、凈，以及極凈，依次指有情、菩薩、以及如來。』因此，當有情熄滅了煩惱的痛苦，就獲得了涅槃（Nirvana，解脫）。由於徹底清除了無明的煩惱外殼，有情之界的偉大智慧集合（great wisdom assembly）顯現，這就是如來藏的真實證得。這是根據邏輯推理得出的結論。有情之界的偉大智慧集合，即清凈的如來藏，是佛性的基礎，因此，諸佛如來（Tathagata Buddha）會被天人等眾生視為與佛無異，並認為這個如來藏就是如來。善男子們，因此，如來在見到這樣的如來藏后，會向菩薩摩訶薩（Bodhisattva-Mahasattva，大菩薩）們揭示這個如來藏，以便他們能夠理解、獲得和證悟如來的智慧。然後，世尊（Bhagavan，佛的稱號）宣說了以下偈頌：正如所有的巴拉薩（Pala）等樹的果實內部都有巴拉薩的幼芽等種子，塔拉（Tala）樹和閻浮（Jambu）樹的果實也是如此。如果內部的種子得到水和肥料等的滋養，就能生長。同樣，正法之王、世尊、眾生的導師，也看到所有眾生都像巴拉薩的種子一樣，在他們內部都有如來藏。無漏的佛眼（Buddha-eye）能夠看到這一點。尚未破除垢染外殼的有染污狀態，就被稱為有情。那時，即使處於無明的垢染之中，仍然有驕慢、分別和痛苦。
【English Translation】 If someone plants a seed of a plant that does not rot in the middle in the ground, it will gradually grow and eventually become a great king of trees. Similarly, sons of good family, the Tathagata (title of the Buddhas) also sees that sentient beings (those who have mind) in this world are wrapped in the shells of afflictions of desire (attachment), hatred (aversion), ignorance (delusion), craving (thirst), and unawareness (ignorance). Among these shells of afflictions, mainly desire, hatred, ignorance, craving, and unawareness, which are abandoned by the path of seeing, the essence is the Tathagatagarbha (womb of the Tathagata), which is in a state of defilement, and therefore it is called 'sentient being'. As stated in the Ratnagotravibhāga (Treatise on the Buddha-nature): 'Impure, semi-pure, pure, and extremely pure, respectively refer to sentient beings, Bodhisattvas, and Tathagatas.' Therefore, when a sentient being cools down the suffering of afflictions, they attain Nirvana (liberation). Because the shell of afflictions of ignorance is completely purified, the great wisdom assembly of the realm of sentient beings manifests, which is the actual realization of the Tathagatagarbha. This is the conclusion based on logical reasoning. The great wisdom assembly of the realm of sentient beings, the pure Tathagatagarbha, is the basis of Buddha-nature, therefore, the Tathagata Buddha is seen by gods and other beings as no different from the Buddha, and they perceive this Tathagatagarbha as the Tathagata. Sons of good family, therefore, after seeing such a Tathagatagarbha, the Tathagata reveals this Tathagatagarbha to the Bodhisattva-Mahasattvas (great Bodhisattvas) so that they can understand, attain, and realize the wisdom of the Tathagata. Then, the Bhagavan (title of the Buddha) spoke these verses: Just as all the fruits of trees such as Palasa have seeds such as Palasa sprouts inside, so do the fruits of Tala trees and Jambu trees. If the fruit inside is nourished by water and fertilizer, it will grow. Similarly, the Lord of Dharma, the Bhagavan, the guide of beings, also sees that all sentient beings are like Palasa seeds, and that the essence of the Sugata (Buddha) exists within them. The stainless Buddha-eye sees this. The defiled state that has not broken the shell of defilement is called a sentient being. At that time, even though dwelling in the defilement of ignorance, there is still pride, discrimination, and suffering.
བསྔལ་བ་མེད་ལ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་ བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཐོབ་སྟེ་དབྱིངས་དེ་གནས་ནས་སྟེ་གནས་སུ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ སྐུ་ཐོབ་སྟེ། དྲི་བཅས་དྲི་མེད་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་ནའང་ཁམས་དེ་ལ་གཡོ་བ་ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཤིང་གི་སྡོང་པོ་ཆེན་པོ་ས་བོན་ལས་བྱུང་བ་ལྟར། སེམས་ཅན་འདི་དག་ རྒྱས་པའི་རིགས་ཀྱི་ས་བོན་ལ་བརྟེན་ནས་ཇི་ལྟར་འཚང་རྒྱ་ཞིང་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་ རྟེན་གྱི་སྐྱབས་སུ་འགྱུར་ཞེས་བསམས་ནས། སྙིང་པོ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཀྱི་ གཏམ་སྨྲའོ། ། 1-60 ༈ གོས་རུལ་ནང་ན་རིན་ཆེན་སྐུ་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བཞུགས་ཚུལ། བདུན་པ་གོས་རུལ་ནང་ན་རིན་ཆེན་སྐུ་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ བཞུགས་ཚུལ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་དག་གཞན་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་དབུལ་པོ་ཞིག་ལ་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཟུགས་མུ་ས་གརྦྷ་དང་བཻ་ཌཱུརྱ་དང་དངུལ་དང་ཤེལ་དང་གསེར་ དང་མུ་ཏིག་དམར་པོ་དང་རྡོའི་སྙིང་པོ་སྟེ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་པ་ཚད་ལག་མཐིལ་ ཙམ་ཞིག་ཡོད་ལ། དེ་ནས་སྐྱེས་བུ་དབུལ་པོ་དེས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཟུགས་དེ་ ཁྱེར་ཏེ་འབྲོག་དགོན་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་མཐར་ཕྱིན་པར་འདའ་བར་འདོད་པར་གྱུར་ནས། ཅི་ ནས་ཀྱང་གཟུགས་དེ་ཡོད་པར་གཞན་གྱིས་མི་ཚོར་ཞིང་རྐུན་པོས་མི་ཁྱེར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ མི་དེས་སྐུ་དེ་རས་རུལ་པ་དྲི་མི་ཞིམ་པའི་དུམ་བུ་དུ་མས་དཀྲིས་ཏེ་བོར་ལ་དེ་ནས་སྐྱེས་བུ་དེ་ འབྲོག་དགོན་པ་དེ་ཉིད་དུ་གནས་ཤིང་ཉེས་པ་གང་གིས་ཀྱང་འཆི་བའི་དུས་བྱས་པར་མ་གྱུར་ ལ། [དེའི་]དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཟུགས་རིན་པོ་ཆེ་ལས་བྱས་པ་རས་རུལ་པའི་དུམ་ བུས་དཀྲི ས་པ་དེ་ཡང་རྡོག་ལམ་དེ་ན་ཕན་ཚུན་དུ་འཕྱན་ཞིང་འདུག་པ་དང་། ལམ་དུ་རྒྱུ་བའི་ འགྲོན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྐུ་ཡོད་པར་མ་ཤེས་ནས་རས་རུལ་པའི་ཐུམ་པོ་དེ་ལ་འགོམས་ཤིང་ འགོམས་ཤིང་དོང་ལ་རས་རུལ་པ་དྲི་མི་ཞིམ་པའི་དུམ་བུའི་ཐུམ་བུ་ཀུན་ཏུ་འདྲིལ་བ་འདི་གང་ ནས་རླུང་གིས་བདས་ཞེས་སྨད་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོར་ཡང་སྟོན་པ་དང་། འབྲོག་[དགོན་པ་ ]ན་གནས་པའི་ལྷས་ལྷའི་མིག་གིས་རྣམ་པར་བལྟས་ནས་མི་གཞན་དག་ཅིག་ལ་འདི་སྐད་ བསྟན་ཏེ། ཀྱེ་སྐྱེས་བུ་དག་རས་ཀྱི་དུམ་བུའི་ཐུམ་བུ་འདིའི་ནང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ གཟུགས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་པ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྱག་བྱ་བར་འོས་པ་ ཡོད་ཀྱིས་རས་འདི་དག་ཕྱེ་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉོན་མོངས་པའི་དཀྲི ་བས་དཀྲི ས་ཏེ། སྨད་པའི་ འོས་སུ་གྱུར་ཅིང་ཡུན་རིང་པོར་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ན་ཀུན་ཏུ་འཁྱམ་པར་མཐོང་སྟེ། 1-61 རིགས་
【現代漢語翻譯】 無有苦惱，獲得如金剛般的等持，安住於法界，從安住處完全寂滅，獲得離戲法身。如是，有垢轉為無垢，然此界中，無有任何動搖。譬如大樹生於種子，當思維此等有情如何依賴增長之種子而繁榮，成為包括天神在內之世間的庇護時，為完全清凈其心要，當宣說佛法之語。 如同破爛的衣服里有珍寶佛像一般，一切眾生皆具如來藏。 第七，如破爛衣服里有珍寶佛像一般，一切眾生皆具如來藏。善男子們，再舉例如下：譬如一個貧窮的人，擁有一尊如來像，此像由姆薩嘎爾巴（mūsa-garbha，鼠胎寶）、吠琉璃（vaiḍūrya，青琉璃）、白銀、水晶、黃金、紅珍珠和寶石之心等七寶製成，大小如手掌。然後，這個貧窮的人帶著這尊如來像，想要到一個非常偏遠的荒野修行。爲了不讓別人發現這尊佛像，也不讓盜賊偷走，這個人用許多不乾淨的破布包裹佛像並丟棄。之後，這個人就在那個荒野中生活，直到壽終正寢也沒有發生任何不幸。[他的]那尊由珍寶製成、被破布包裹的如來像，也在路邊四處飄蕩。路過的行人不知道有佛像，就踩踏那個破布包，並且輕蔑地說：『這個到處都是裹著不乾淨破布的包裹，不知被風從哪裡吹來的。』而住在荒野中的天神，用天眼觀察到后，向其他人指示說：『諸位，這個破布包里有一尊由七寶製成的如來像，值得所有世人敬拜，快把這些破布打開！』善男子們，同樣地，如來也看到一切眾生被煩惱纏繞，淪為被輕蔑的對象，在輪迴的荒野中長期漂泊。
【English Translation】 Without suffering, having attained the samadhi like a vajra, abiding in the realm of reality, from the abiding place, completely pacified, obtaining the Dharmakaya free from elaboration. Thus, the defiled transforms into the undefiled, yet in this realm, there is no movement whatsoever. Just as a great tree arises from a seed, when contemplating how these sentient beings thrive by relying on the seed of growth, becoming the refuge of the world including the gods, in order to completely purify their essence, one should speak the words of Dharma. Like a precious Buddha image inside tattered clothes, all beings possess the Tathagatagarbha (bde gshegs snying po, 如來藏). Seventh, how the Tathagatagarbha (bde gshegs snying po, 如來藏) resides in all beings like a precious Buddha image inside tattered clothes. Sons of the lineage, again, consider this example: Suppose a poor man possesses a Tathagata (de bzhin gshegs pa, 如來) image made of seven precious materials: mūsa-garbha (鼠胎寶), vaiḍūrya (青琉璃), silver, crystal, gold, red pearl, and the essence of stone, about the size of a palm. Then, this poor man, carrying the Tathagata (de bzhin gshegs pa, 如來) image, wishes to go and live in a very remote wilderness. To ensure that others do not notice the image and that thieves do not steal it, the man wraps the image in many pieces of dirty, foul-smelling rags and discards it. Afterward, the man lives in that wilderness, and no misfortune befalls him until his death. [His] Tathagata (de bzhin gshegs pa, 如來) image made of precious materials, wrapped in pieces of rags, also wanders back and forth on the path. Travelers on the road, unaware of the image, trample on the bundle of rags and scornfully say, 'This bundle, wrapped in dirty, foul-smelling rags, I wonder where the wind blew it from.' The gods dwelling in the wilderness, observing with their divine eyes, instruct other people, saying, 'O men, inside this bundle of rags is a Tathagata (de bzhin gshegs pa, 如來) image made of seven precious materials, worthy of worship by all the world. Open these rags!' Sons of the lineage, similarly, the Tathagata (de bzhin gshegs pa, 如來) sees all sentient beings bound by the entanglement of afflictions, becoming objects of scorn, wandering for a long time in the wilderness of samsara.
ཀྱི་བུ་དག་ཐ་ན་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་སོང་བ་རྣམས་ཀྱང་རུང་སྟེ་སེམས་ཅན་བསྒོམ་ སྤང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དཀྲི་བས་དཀྲིས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་ ནང་ན་ཡ༵ང་དོན་དམ་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལུས་ཐུབ་པ་ང་ཅི་འདྲ་བ་ཡོན་ཏན་དང་ ལྡན་པའི་ཆོས་སྐུ་ཡོད་པར་མཐོང་ངོ་། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི། ཇི་ ལྟར་སེམས་ཅན་ལ་ཡོད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་སྙིང་པོའི་སྒྲིབ་བྱེད་ ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་སྙིང་པོ་ཡོངས་སུ་དག་པར་གྱུར་ལ། སེམས་ཅན་རྣམས་ ཇི་ལྟར་ད་ལྟར་ཐུབ་པ་ང་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྱག་བྱ་བའི་འོས་སུ་འགྱུར་ སྙམ་ནས། སྙིང་པོ་ཉོན་མོངས་པའི་དཀྲི ་བས་དཀྲི ས་པ་ལས་ཐར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་ སུ་བཅད་པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཇི་ལྟར་དྲི་ང་ཞིང་སྨད་པར་འོས་པའི་རས་རྣམས་ཀྱིས་ ཡོངས་སུ་དཀྲིས་པའི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཟུགས་རིན་ཆེན་ལས་ བྱས་པ་རས་དུམ་གྱིས་དཀྲིས་པ་དེ་འབྲོག་དགོན་པའི་ལམ་གྱི་བར་ན་བོར་ཏེ་འཁྱམ་པར་ གྱུར་པ་ལ་ལྷས་ལྷའི་མིག་གིས་སྐུ་དེ་ནི་མཐོང་ནས་སུ་ལྷ་དེས་མི་གཞན་ཞིག་ལ་ནི་རབ་ཏུ་ སྨྲས་པ་རས་འདིའི་ནང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་རིན་ཆེན་ལས་བྱས་པ་ཡོད་ཀྱིས་རས་ དུམ་གྱི་ཐུམ་བུ་འདི་ནི་མྱུར་ཏུ་ཕྱེ་ཤིག ཅེས་སྨྲ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ངའི་ལྷའི་མིག་ སྙིང་པོ་མཐོང་བ་འདི་འདྲ་བ་དེས་ནི་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པའི་ དཀྲི་བས་དཀྲིས་ནས་རབ་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནི་རྟག་ཏུ་གཙེས་ པར་མཐོང་ངོ་། །ངས་ནི་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་དཀྲི ས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ནང་དག་ན་རྒྱལ་བའི་ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པར་གྱུར་ལ་སྙིང་པོ་དེ་ནི་གཡོ་བ་མེད་ཅིང་མི་འགྱུར་ བར་ཡོད་ན་ཡང་། དེ་དྲི་མ་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་གང་ཡང་མེད་པར་ 1-62 མཐོང་ངོ་། །ངས་དེ་ལྟར་མཐོང་སྟེ་[དེ་ནས་]སེམས་ཅན་ལ་སྐུལ་མ་བཏབ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ མཆོག་ཏུ་གང་དག་ཞུགས་པ་རྣམས་ཉོན་ཅིག དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དང་རང་ བཞིན་འདི་འདྲར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་དབུས་འདི་ན་དྲི་མས་ཡོངས་སུ་དཀྲིས་ པའི་རྒྱལ་བ་བཞུགས་སོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་དྲི་མའི་སྦུབས་ ལས་ཡོངས་སུ་བཀྲོལ་ནས་གང་གི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བ་དེའི་ཚེ་སེམས་ ཅན་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་མིང་འཐོབ་སྟེ་ཐོབ་པ་ན་ལྷ་དང་མི་དད་པ་དང་ལྡན་པ་ རྣམས་སེམས་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་འོ། ། ༈ མི་མོའི་མངལ་ན་མི་བདག་མཆོག་ལྟར་འགྲོ་
【現代漢語翻譯】 諸位善男子，即使是轉生為旁生之眾生，也被以耽著（藏文：བསྒོམ་སྤང་，梵文天城體： ध्यानत्याग，梵文羅馬擬音：dhyānatyāga，漢語字面意思：禪定與捨棄）為主的各種煩惱所纏縛。但在這些眾生之中，我卻能見到具有功德的、真實的如來之身，即法身。善男子們，因此，如來如何能見到眾生心中如來之智慧？這智慧遠離了煩惱的遮蔽，完全清凈。眾生如何才能像現在的我一樣，成為世間一切眾生禮敬的對象？爲了使眾生從煩惱的纏縛中解脫出來，菩薩們會為他們宣說佛法。 那時，世尊宣說了這些偈頌：就像被污穢不堪、令人厭惡的布匹包裹著的、由珍寶所造的如來之像，被遺棄在荒無人煙的道路上。天神以天眼看到這尊佛像，便對其他人說：『這塊布里包裹著珍寶所造的如來之像，快點把這塊布打開！』同樣，我的佛眼能見到眾生心中的佛性，但這些眾生卻被煩惱所纏縛，飽受痛苦，常為輪迴之苦所折磨。 我見到在被煩惱纏縛的眾生心中，佛的法身常住不變，佛性堅定不移。然而，我卻看不到任何能使眾生從污垢中解脫出來的方法。我這樣觀察后，便勸勉眾生：『進入最勝菩提之道的行者們，請聽！應如是觀察眾生的法性與自性：在眾生心中，如來被污垢所纏縛。』 當如來以智慧從煩惱的束縛中解脫出來，當一切煩惱都平息之時，眾生便獲得了『成佛』之名。當衆產生佛之時，天人與具有信心之人都會心生歡喜。 如同婦女生下尊貴的王子。
【English Translation】 O sons of good family, even those beings who have gone to the realm of animals are entangled by various afflictions, primarily attachment (藏文：བསྒོམ་སྤང་，梵文天城體： ध्यानत्याग，梵文羅馬擬音：dhyānatyāga，English literal meaning: meditation and abandonment). But among these beings, I see the true body of the Tathagata, the Dharmakaya, endowed with qualities. O sons of good family, therefore, how does the Tathagata see the wisdom of the Tathagata in the hearts of beings? This wisdom is free from the obscurations of afflictions and is completely pure. How can beings become objects of reverence for all beings in the world, just like me now? In order to liberate beings from the entanglement of afflictions, Bodhisattvas will preach the Dharma to them. At that time, the Blessed One spoke these verses: Just like the image of the Tathagata made of precious jewels, wrapped in dirty and disgusting cloths, is abandoned on a deserted road. The gods saw this Buddha image with their divine eyes and said to others: 'This cloth is wrapped with the image of the Tathagata made of precious jewels, quickly open this cloth!' Similarly, my Buddha-eye can see the Buddha-nature in the hearts of beings, but these beings are entangled by afflictions, suffering greatly, and constantly tormented by the suffering of samsara. I see that in the hearts of beings entangled by afflictions, the Dharmakaya of the Buddha is constant and unchanging, and the Buddha-nature is firm and unwavering. However, I do not see any way to liberate beings from defilements. After observing in this way, I exhorted beings: 'Those who have entered the path of supreme Bodhi, please listen! The Dharma nature and self-nature of beings should be observed in this way: In the hearts of beings, the Tathagata is entangled by defilements.' When the Tathagata is liberated from the bondage of afflictions by wisdom, when all afflictions are pacified, beings will obtain the name 'Buddhahood'. When beings attain Buddhahood, gods and people with faith will rejoice. Like a woman giving birth to a noble prince.
བ་ཀུན་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བཞུགས་ཚུལ། བརྒྱད་པ་མི་མོའི་མངལ་ན་མི་བདག་མཆོག་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ བཞུགས་ཚུལ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་གཞན་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། བུད་མེད་ཕ་ལ་སོགས་ པའི་མགོན་སྐྱབས་མེད་པར་གྱུར་པ་ལུས་ཀྱི་མདོག་ངན་པ་དྲི་མི་ཞིམ་པ་ཀུན་གྱིས་སྨད་པར་ འོས་པ་སྐྲ་གཟིངས་པ་ལ་སོགས་པས་འཇིགས་སུ་རུང་བ། ཡིད་དུ་མི་འོང་བས་བལྟ་ན་མི་ སྡུག་པ། དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་པའི་འདྲེ་མོ་འདྲ་བ་ཞིག་མགོན་མེད་པའི་དོན་དུ་སྙིང་རྗེ་ཅན་ གྱིས་བརྩིགས་པའི་ཁང་པར་ཞུགས་ནས་གནས་སོ། །དེ་དེར་གནས་པ་དང་མངལ་དུ་བུ་ རྙེད་ནས་སྦྲུམ་པར་གྱུར་ཏེ། གང་གིས་གདོན་མི་ཟ་བ་ངེས་པར་གླིང་བཞི་ལ་དབང་བ་འཁོར་ ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ས་ཡོད་པའི་སེམས་ཅན་དེ་འདྲ་བ་ཞི༵ག་བུད་ མེད་དེའི་མངལ་དུ་ཞུགས་ཀྱང་བུད་མེད་དེ་མངལ་ན་འདུག་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ལ་བདག་ གི་མངལ་དུ་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་འདི་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡིན་སྙམ་དུ་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད། མངལ་དུ་ཞུགས་པར་ཡང་མ་ཤེས་པས། བདག་གི་མངལ་དུ་ཞུགས་སམ་མ་ཞུགས་སྙམ་དུ་ ཡང་དེ་དེ་ན་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཀྱི་གཞན་དུ་ན་དེ་དབུལ་བའི་སེམས་དང་རང་ཉིད་ངོ་ཚ་བས་ ཞུམ་པ་དང་། བསོད་ནམས་དམན་པ་དང་། ཁོ་རེ་སྟེ་སྟོབས་ཆུང་བ་སྙམ་པའི་སེམས་རྗེས་ 1-63 སུ་སེམས་ཤིང་མདོག་ངན་པ་དང་དྲི་མི་ཞིམ་པའི་ལུས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མགོན་མེད་པའི་ཁང་པ་ ན་གནས་ཏེ། ཉིན་མཚན་གྱི་དུས་འདའ་བར་བྱེད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དཔེ་བུད་མེད་དེ་ བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མགོན་མེད་པར་གྱུར་ཅིང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ འཚེ་བས་གཙེས་པར་གྱུར་ལ་སྲིད་པར་སྐྱེས་བའི་གནས་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་མགོན་མེད་ པའི་ཁང་པ་ན་གནས་སོ། །དེ་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ རིགས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཞུགས་ཏེ་ཁོང་ན་ཡོད་ཀྱང་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་ཡོད་པར་ ཁོང་དུ་མ་ཆུད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་དག་བདག་ ལྟ་བུ་དམན་པས་ལམ་བསྟེན་ཡང་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་ཐོབ་སྙམ་དུ་བདག་ཉིད་ལ་ཁྱད་མི་གསད་ པར་ལོངས་སྐུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདི་སྐད་དུ་རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ཁྱེད་བདག་ཉིད་ཞུམ་ པས་སྲོ་ཤི་བར་མ་བྱེད་པར་ཁྱེད་ལམ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པར་གྱིས་ཤིག་དང་། ཁྱེད་ལ་ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལོངས་སྐུ་ཐོབ་པའི་གཞི་བཞུགས་པ་ཡོད་པ་དུས་གཅིག་ ན་མ་དག་པའི་ས་ལ་བརྟེན་པའི་དྲི་མ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་བསལ་ནས་མངོན་དུ་ ཐོབ་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཐོབ་ན་ཁྱེད་ལ་གནས་སྐབས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་གྱི། སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བར་འགྱུར
【現代漢語翻譯】 第八品：在貧賤女人的胎中，一切眾生皆有如來藏 關於一切眾生皆有如來藏的道理，就像人間的君主一樣：善男子們，再舉個例子，比如一個女人，沒有父親等人的庇護，身體醜陋，氣味難聞，理應受到所有人的鄙視，頭髮蓬亂等令人恐懼，令人不悅，看一眼都覺得厭惡，就像住在墳地等處的女鬼一樣。她因為無依無靠，住進了慈悲之人為她建造的房子里。她住在那裡，懷上了孩子，懷的是一個註定不會被鬼怪吞噬，必定統治四大部洲，行使轉輪王政權的眾生。即使這樣的眾生進入了那個女人的胎中，那個女人也不會想到自己胎中住著的眾生是什麼樣的。她甚至不知道自己已經懷孕了，也不會去想自己是否懷孕了。她只是因為貧窮而感到羞愧，因為福報淺薄，因為可憐而感到弱小。她心裡總是想著這些，用自己丑陋難聞的身體，住在那間無依無靠的房子里，日復一日地度過時光。善男子們，就像那個女人一樣，所有的眾生也都是無依無靠的，被輪迴的痛苦所折磨，在輪迴中出生的處所，如地獄等，就像那間無依無靠的房子。住在那裡面的眾生，雖然有如來藏，有如來之種，住在他們裡面，但那些眾生並不知道它的存在。 善男子們，對於這一點，如來認為眾生像自己一樣卑劣，即使遵循道路也無法獲得菩提，因此不會輕視自己，爲了獲得受用身，這樣說道：『善男子們，你們不要因為自己感到羞愧而死去，你們要堅定地在道路上精進。你們有法性的如來，有獲得受用身的基礎，總有一天，你們會清除依附在不清凈土地上的主要污垢——煩惱，從而顯現出來。如果獲得了，你們暫時會被稱為菩薩，而不再被稱為眾生。』
【English Translation】 Chapter 8: The Presence of the Tathāgatagarbha in All Beings, Like a Noble Person in a Poor Woman's Womb Regarding how all beings possess the Tathāgatagarbha, like a supreme ruler among humans: Noble sons, consider another example. Imagine a woman without the protection of a father or other guardians, with an ugly body and foul odor, deserving of everyone's contempt, with tangled hair and other frightening features, unpleasant and repulsive to look at, like a female ghost dwelling in cemeteries and such places. Because she is without refuge, she dwells in a house built by compassionate people. As she dwells there, she conceives a child in her womb, a being destined not to be devoured by demons, one who will surely rule the four continents and exercise the sovereignty of a universal monarch. Even though such a being enters that woman's womb, the woman does not even consider what kind of being dwells within her. She is unaware of the conception and does not even wonder whether she is pregnant. Instead, she dwells in that state, feeling poor and ashamed, with little merit and a sense of weakness. She constantly thinks of these things, dwelling in that refuge-less house with her ugly and foul-smelling body, passing her days and nights. Noble sons, just like that woman, all beings are without refuge, tormented by the suffering of saṃsāra, and their places of birth in saṃsāra, such as the hells, are like that refuge-less house. The Tathāgatagarbha, the seed of the Tathāgata, dwells within those beings, but they are unaware of its presence. Noble sons, regarding this, the Tathāgata, considering beings to be as lowly as himself, thinking that they cannot attain enlightenment even if they follow the path, does not belittle himself. In order to attain the saṃbhogakāya (enjoyment body), he speaks thus: 'Noble sons, do not perish from shame. Be steadfast in your diligence on the path. You possess the basis for the dharmatā (nature of reality) Tathāgata, the basis for attaining the saṃbhogakāya. One day, you will eliminate the primary defilements that rely on the impure ground—the afflictions—and manifest it. If you attain it, you will temporarily be counted among the bodhisattvas, and no longer among ordinary beings.'
་བ་ ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐབས་དེར་ཡང་ལམ་ལ་བརྩོན་པར་བྱས་ནས་སངས་ རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་མ་ཡིན་ནོ༵་ཞེས་ [བྱ་བར་]ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ༵་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཇི་ལྟར་བུད་མེད་མགོན་མེད་པར་གྱུར་པ་ཞིག་ལུས་ཁ་དོག་ངན་ཞིང་ གཟུགས་ནི་མི་སྡུག་ལ་བྱིས་པ་ལྟར་བསམ་པ་དང་སྟོབས་དམན་པ་ཡིན་ཏེ་མགོན་མེད་པའི་ ཁང་པར་གནས་སོ། །རེ་ཤིག་གི་དུས་ན་བུད་མེད་དེ་ནི་གནས་དེར་སྦྲུམ་པར་གྱུར་ཏེ་དེའི་ 1-64 མངལ་དུ་རེ་ཤིག་ངེས་པར་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་ཉིད་འཁོར་ ལོ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་བདུན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གླིང་བཞིའི་བདག་ པོ་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ལས་ཅན་དེ་འདྲ་ཞུགས་ཏེ། བུད་མེད་བྱིས་པ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་འདི་ལྟ་བུར་ མངལ་དུ་ཞུགས་སམ་མ་ཞུགས་ཀྱང་མི་ཤེས་ལ་མགོན་མེད་པའི་ཁང་པ་ན་ནི་གནས་པར་ [མེད་{བྱེད་}དེ། དབུལ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་བ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་དུས་འདའ་བར་བྱེད་དོ། །དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་ངས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མགོན་མེད་པར་གྱུར་ལ་སྡུག་བསྔལ་ གྱི་ཆོས་ཀྱིས་ཉེན་ཞིང་ཁམས་གསུམ་པའི་བདེ་བ་ཆུང་ངུ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཆོས་ ཉིད་སྙིང་པོ་མངལ་གྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་པ་དང་འདྲ་བ་ཡོད་པ་མཐོང་སྟེ་དེ་འདྲ་མཐོང་ནས་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་འཇིག་རྟེན་ཕན་པར་བྱེད་པ་ལོངས་སྐུ་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་སྙིང་ པོ་མངལ་དང་འདྲ་བར་རང་རང་གི་ལུས་ཀྱི་ནང་ན་གནས་ན་ཡང་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱིས་ཆོས་ ཉིད་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་མ་ཤེས་ཀྱིས་བདག་དམན་པའོ་སྙམ་དུ་འདུ་ཤེས་པའི་སེམས་མ་བསྐྱེད་ ཅིག་ཅེས་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །དམན་པ་མིན་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཞེ་ན་ཁྱེད་ཅག་ལམ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ བརྩམ་པ་བརྟན་པར་གྱིས་དང་རང་གི་ལུས་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ པར་འགྱུར་ཏེ་དུས་ཞིག་ན་བྱང་ཆུབ་བདེ་གཤེགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས་སྲོག་ཆགས་ སྟོང་ཕྲག་བྱེ་བ་སྟེ་མང་པོ་དག་གྲོལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། ། ༈ ས་འདམ་དབུས་ན་གསེར་གྱི་གཟུགས་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བཞུགས་ཚུལ། དགུ་པ་ས་འདམ་དབུས་ན་གསེར་གྱི་གཟུགས་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་ པོ་བཞུགས་ཚུལ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་གཞན་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། སྤྲ་ཚིལ་ལས་རྟའི་ གཟུགས་སམ་གླང་པོ་ཆེའི་གཟུགས་སམ་བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་སམ་སྐྱེས་པའི་གཟུགས་དག་ གཅིག་བྱས་ཏེ། ལུགས་ཀྱི་འཇིམ་པའི་ནང་དུ་བཅུག་ནས་འཇིམ་པས་གཡོགས་ལ་སྐམས་ ནས་སྤྲ་ཚིལ་བཞུ་སྟེ་ཟགས་པར་བྱས་ལ་འཇིམ་པ་བསྲེགས་སྟེ་དེའི་ཤུལ་དེ། གསེར་བཞུ་སྟེ་ 1-65 ཞུ་བར་གྱུར་པས་བཀང་ན
【現代漢語翻譯】 不是。菩薩在那時也努力修行，被稱為走向成佛之列的菩薩，但也不是（指已經成佛）。因此宣講佛法。 此後，世尊宣說了這些偈頌：如同一個無依無靠的女子，身色醜陋，容貌不端莊，心智和力量都像孩子一樣弱小，住在無依無靠的房子里。 過了一段時間，那個女子在那處懷孕了，她的腹中 निश्चित（藏文），निश्चित（梵文天城體），niścita（梵文羅馬擬音），決定 有一個偉大的轉輪王，他擁有巨大的福報，擁有七寶，特別是珍寶輪，他將成為四大部洲的主人。像這樣的業力之人進入了她的腹中。那個像孩子一樣的女子，不知道是否懷孕，住在無依無靠的房子里，心中想著貧窮和痛苦，度過時光。 就像這樣，我看到一切眾生都無依無靠，被痛苦的法則所逼迫，住在三界微小的安樂之中，他們的內心深處有如轉輪王般的法性精華。看到這些，菩薩們爲了利益世間，獲得受用身，他們的內心深處有如胎藏般的因，雖然住在各自的身體里，但一切眾生都不知道有法性精華，認為自己是卑微的。不要生起這樣的念頭！這樣宣講佛法。 不是卑微的原因是什麼呢？你們要堅定地努力修行，不久就能獲得勝利的佛果，在某個時候獲得菩提、善逝的精華，從而解脫成千上萬的眾生。 第九、如泥土中金像般一切眾生皆具如來藏之理： 種姓之子們，再舉例如下：比如用蜂蠟做一個馬的形狀、象的形狀、女人的形狀或男人的形狀。 然後把它放在泥土裡，用泥土覆蓋，曬乾后，將蜂蠟融化流出，燒掉泥土，然後在那個空殼裡，注入融化的黃金。
【English Translation】 It is not. The Bodhisattva at that time also strives on the path and is called a Bodhisattva who goes to the count of becoming a Buddha, but it is not (referring to already being a Buddha). Thus, the Dharma is taught. Then, at that time, the Bhagavan spoke these verses: Like a woman who has become helpless, with an ugly body color and an unattractive form, whose mind and strength are as weak as a child's, she dwells in a helpless house. After a while, that woman became pregnant in that place, and in her womb निश्चित（Tibetan），निश्चित（Sanskrit Devanagari），niścita（Sanskrit Romanization），certainly there is a great Chakravartin king, who has great merit, possesses the seven treasures, especially the precious wheel, and he will become the master of the four continents. Such a person of karma has entered her womb. That child-like woman does not know whether she is pregnant or not, and dwells in a helpless house, thinking of poverty and suffering, and spends her time. Just like that, I see that all sentient beings are helpless, oppressed by the law of suffering, dwelling in the small happiness of the three realms, and in their hearts there is a Dharma-nature essence like a Chakravartin. Seeing this, Bodhisattvas, in order to benefit the world and obtain the Sambhogakaya, have a cause like a womb in their hearts, and although they dwell in their own bodies, all sentient beings do not know that there is a Dharma-nature essence, and think that they are inferior. Do not generate such a thought! Thus, the Dharma is taught. What is the reason for not being inferior? You should firmly strive to practice, and soon you will obtain the victorious Buddhahood, and at some time obtain the essence of Bodhi and Sugata, thereby liberating hundreds of thousands of beings. Ninth, the way the Tathagatagarbha dwells in all beings like a golden image in the middle of mud: Sons of the lineage, again, for example: For example, make a shape of a horse, an elephant, a woman, or a man out of beeswax. Then put it in clay, cover it with clay, dry it, melt the beeswax and let it flow out, burn the clay, and then in that empty shell, pour in molten gold.
ས་རིམ་གྱིས་གྲངས་པར་གྱུར་ནས། སྤྲ་ཚིལ་གྱི་ཤུལ་དང་མཉམ་ པར་གནས་པར་གྱུར་པའི་གསེར་གྱི་གཟུགས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཕྱི་རོལ་གྱི་འཇིམ་པ་ཚིག་ པས་ཁ་དོག་ནག་ཅིང་ཁ་དོག་མི་སྡུག་ཀྱང་། ནང་གི་གཟུགས་རྣམས་ནི་གསེར་ལས་བྱས་ པ་དག་གོ །དེ་ནས་ལུགས་མགར་བའམ་ལུགས་མགར་བའི་སློབ་མ་མཁས་པ་ཞིག་གིས་ གཟུགས་དེ་ལས་གཟུགས་གང་དང་གང་དག་གྲངས་པར་གྱུར་པར་མཐོང་བ་དེ་དང་དེ་དག་ གི་ཕྱི་རིམ་གྱི་འཇིམ་པ་ཐོ་བས་བཀོགས་ན། དེ་ནས་བཀོགས་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་ནང་ན་ གསེར་ལས་བྱས་པའི་གཟུགས་ཡོད་པ་དག་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང་དྲི་མ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མིག་གིས་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཇིམ་པའི་གཟུགས་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་ བའི་ཉོན་མོངས་པ་དག་པ་ས་གསུམ་ལ་བརྟེན་པའི་དྲི་མ་གཙོ་བོར་གྱུར་བའི་སྦུབས་ཀྱི་ནང་ གི་སྦུ་བུ་སྟེ་ལུགས་ཀྱི་སྤྲ་ཚིལ་གྱི་ཤུལ་གྱི་སྦུ་བུ་དང་འདྲ་བའི་ནང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་ དེ་སྙིང་པོས་གང་སྟེ། ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ནང་ན་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་མཛེས་པར་གྱུར་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་། །རིགས་ ཀྱི་བུ་དག་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའི་ནང་དུ་སོང་སྟེ་སྙིང་པོ་གསལ་བར་སྟོན་པའི་མདོ་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་ གྲངས་འདི་དག་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་དོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ ཆེན་པོ་གང་དག་དག་པ་ས་གསུམ་ལ་གནས་པས་ཉོན་མོངས་ཞི་ཞིང་བསིལ་བར་གྱུར་པ་དེ་ དག་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེ་སྙིང་པོ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་ཐོ་བ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ དག་པ་ས་གསུམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་འགོགས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་མགར་ 1-66 བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མིག་ གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྙིང་པོ་ཅན་དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཉོན་མོངས་ པ་དེ་དག་ལས་ཐར་བར་བྱས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་ལ་རབ་ཏུ་དགོད་པའི་ཕྱི༵ར་ ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་བཀའ་ སྩལ་ཏོ། །ཇི་ལྟར་སྤྲ་ཚིལ་གྱི་གཟུགས་མང་པོ་ནི་ཕྱི་རོལ་འཇིམ་པས་གཡོགས་ཏེ་སྤྲ་ཚིལ་ བཞུ་ན་དེའི་ནང་[གི{ནི་}སྦུ་བུ་ཡོད་ཅིང་གསོག་སྟེ་ཁོང་སྟོང་ཡིན་པ་དེ་རིན་ཆེན་གསེར་བཞུ་ བས་རབ་ཏུ་བཀང་ན་ནི་གསེར་ག
【現代漢語翻譯】 當模具損毀時，那些與蜂蠟殘留物一同存在的金像，雖然外層的黏土因燒製而變得黝黑醜陋，但內部的形像卻是用黃金製成的。然後，一位鑄造匠或精通鑄造的學徒，看到模具中哪些地方損毀了，就用錘子敲掉那些地方的外層黏土。當敲掉的那一刻，內部的黃金像就會變得完全乾凈，毫無瑕疵。諸位佛子，如來也以如來的慧眼觀察到，一切眾生都如黏土塑像一般，外在的煩惱和近煩惱得以清除，三界的垢染作為主要的空殼，其內部如同蜂蠟殘留物的空殼一般，充滿了佛的功德，無漏的智慧珍寶，如來藏中存在著如來化身顯現的因。諸位佛子，因此，如來如此觀察一切眾生后，進入菩薩的內心，從而正確地開示像這樣闡明心要的經法。那些安住于清凈三地，煩惱寂靜清涼的菩薩摩訶薩們，爲了完全凈化如來的智慧珍寶心要，如來以法金剛之錘，以金剛般的禪定，阻斷外在的煩惱，即三界的一切違逆之品。諸位佛子，工匠這個名稱，是如來的尊稱。諸位佛子，如來阿羅漢、正等覺者以佛眼如是觀察一切具有心要的眾生后，使眾生從那些煩惱中解脫，爲了歡喜獲得佛的智慧而宣說佛法。然後，世尊說了以下偈頌：就像許多蜂蠟像，外層被黏土覆蓋，當蜂蠟融化時，其內部有空隙，空空蕩蕩，如果用珍貴的黃金熔液充分填滿，那麼就會變成金像。 像許多蜂蠟像，外層被黏土覆蓋，當蜂蠟融化時，其內部有空隙，空空蕩蕩，如果用珍貴的黃金熔液充分填滿，那麼就會變成金像。
【English Translation】 When the molds are damaged, those golden images that exist together with the beeswax residue, although the outer clay becomes black and unsightly due to firing, the inner images are made of gold. Then, a foundryman or a skilled apprentice in casting, seeing which parts of the mold are damaged, hammers away the outer clay from those parts. At the moment of hammering, the golden images inside become completely clean and without blemish. Sons of the lineage, likewise, the Tathagata also sees with the eye of the Tathagata that all sentient beings are like clay images, the outer afflictions and near afflictions are cleared away, the impurities of the three realms are the main empty shells, and inside, like the empty shells of beeswax residue, it is filled with the qualities of the Buddha, the precious jewel of uncontaminated wisdom, and the cause for the manifestation of the beautiful Nirmāṇakāya (sprul sku, 化身) of the Tathagata exists within the Tathagatagarbha (bde gshegs snying po, 如來藏). Sons of the lineage, therefore, having seen all sentient beings in this way, the Tathagata enters into the heart of the Bodhisattva and thus correctly teaches these kinds of Dharma teachings that clearly explain the essence. Those Bodhisattva-Mahasattvas who abide in the pure three grounds, whose afflictions are pacified and cooled, for the sake of completely purifying the precious jewel essence of the Tathagata's wisdom, the Tathagata uses the Dharma-vajra hammer, with vajra-like Samadhi (ting nge 'dzin, 定), to obstruct all the discordant aspects of the outer afflictions, the pure three grounds. Sons of the lineage, the name 'craftsman' is a noble term for the Tathagata. Sons of the lineage, the Tathagata, the Arhat, the perfectly complete Buddha, having seen all sentient beings with essence in this way with the eye of the Buddha, liberates sentient beings from those afflictions, and teaches the Dharma in order to rejoice in attaining the wisdom of the Buddha. Then, at that time, the Bhagavan spoke these verses: Just like many beeswax images, the outer layer is covered with clay, when the beeswax melts, there is a gap inside, empty and hollow, if it is fully filled with precious molten gold, then it becomes a golden image. Just like many beeswax images, the outer layer is covered with clay, when the beeswax melts, there is a gap inside, empty and hollow, if it is fully filled with precious molten gold, then it becomes a golden image.
ྱི་གཟུགས་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་ནི་མང་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ ལ་མགར་བས་ཤིན་ཏུ་གྲངས་པར་ཤེས་པར་གྱུར་ནས་འདི་ལྟར་རིན་ཆེན་ལས་ནི་བྱས་པའི་ གཟུགས་འདི་རྣམ་པར་དག་པའི་གཟུགས་སུ་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕྱི་བ་ལ་སོགས་པའི་ ལས་གང་བྱ་སྙམ་སྟེ་གཟུགས་ལ་གཡོགས་པའི་འཇིམ་པ་འགོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་ དུ་ངས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གསེར་གྱི་གཟུགས་འཇིམ་པས་གཡོགས་པ་དང་འདྲ་ བ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་ཤུན་པ་དང་འདྲ་བ་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ཡིན་ལ་ནང་ན་གསེར་གཟུགས་ དང་འདྲ་བ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པར་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལ་དག་པའི་ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་ནི་ཉོན་མོངས་ཞི་ཞིང་ཤིན་ཏུ་བསིལ་བར་གྱུར་པ་དག་ལམ་གང་ གིས་དེ་དག་ཉོན་མོངས་མ་ལུས་འབྱིན་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཀྱི་ལག་ཆས་དེ་ལ་འགོགས་ པར་བྱེད་དོ། །རིན་ཆེན་གཟུགས་ནི་བལྟ་ན་སྡུག་པ་ལྟར་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་གང་ཞིག་འདིར་ནི་ སྒྲིབ་པ་དག་པར་གྱུར་པ་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དག་གིས་ལུས་རྣམས་ཡོངས་ སུ་གང་སྟེ་ལྷར་བཅས་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་མཆོད་པར་འོས་པར་གྱུར་པ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ རོ། །ངས་ནི་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་མཐོང་ཞིང་ཁྱད་པར་དག་པའི་ས་ 1-67 ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ངས་ནི་དེ་ལྟར་སྒྲིབ་པ་དག་པ་ཡང་མཐོང་ནས་ དེ་ལྟར་དག་པ་རྣམས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། བདེ་ གཤེགས་ཆོས་སྐུ་དག་ནི་གཞན་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་སྐུ་དུ་མ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བའི་ ཚུལ་སྟོན་ཏོ། ། ༈ མདོ་འདི་ལ་གུས་པའི་ཕན་ཡོན་བཤད་པ། གསུམ་པ་མདོ་འདི་ལ་གུས་པའི་ཕན་ཡོན་བཤད་པ་ལ་གསུམ། མདོ་འདི་འཛིན་པ་ སོགས་ཀྱི་ཕན་ཡོན། སྔོན་བྱུང་སྙིང་པོ་ཇི་ལྟར་གསུངས་ཚུལ། ཕན་ཡོན་གཞན་ཡང་རྒྱ་ཆེར་ བཤད་པའོ། ། ༈ མདོ་འདི་འཛིན་པ་སོགས་ཀྱི་ཕན་ཡོན། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ཕན་ཡོན་གསལ་བར་བཤད་པ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་རིགས་ ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཁྱིམ་པའམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡང་རུང་སྟེ་ གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཚིག་དོན་བློ་ལ་འཛིན་ པ་དང་། གླེགས་བམ་དུ་བྲིས་པ་རང་གི་ལུས་སམ་གནས་སུ་འཆང་བ་དང་། ཡི་གེར་བྲིས་པ་ ཀློག་པ་དང་། དོན་ཀུན་ཆུབ་པ་སྟེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། གླེགས་བམ་དུ་འབྲི་བ་བྱས་ཏེ་ གཞན་དང་གཞན་དུ་འཇོག་པ་དང་། གཞན་དག་ལ་ཡང་ཚིག་དོན་རྒྱ་ཆེར་འཆད་པ་དང་། ཡི་ གེར་བྲིས་པ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་དེ་བསོད་ནམས་མང་དུ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ ཙམ་བསྐྱེད་ཅེ་ན། རྡོ་རྗེའི་བློ་
【現代漢語翻譯】 就會變出成百上千個化身。 就像鐵匠非常清楚地知道，爲了使這尊用珍貴材料製成的雕像變得純凈，應該做什麼樣的處理，比如去除表面的泥土。 同樣，我看到所有眾生都像被泥土覆蓋的金像一樣，外面的表層是煩惱的包裹，裡面卻有如金像般的佛陀智慧。 那些安住于清凈地的菩薩們，他們的煩惱已經平息，變得非常清涼，他們會用什麼樣的法門，去除所有煩惱的工具呢？ 就像美麗的珍寶雕像一樣，那些清除了所有障礙的佛子，以十力等功德充滿自身，在天人世間都應受供養，最終成佛。 我看到所有眾生都具有這樣的本質，特別是那些安住于清凈地的菩薩們，我看到他們清除了所有障礙，那些清凈者最終會獲得如來法身，而如來法身爲了利益眾生，會示現在世間化現無數的佛陀。 第三部分是講述對此經的恭敬所帶來的利益，分為三個方面：持誦此經等的利益；先前講述的精要內容；以及其他更廣大的利益。 第一部分分為兩個小部分，首先是清晰地闡述利益：此後，世尊告訴金剛慧菩薩：金剛慧，無論是善男子還是善女子，在家居士還是出家僧人，如果有人能夠受持、憶念如來藏的這部經典，將其書寫在書本上，隨身攜帶或安放在住所，讀誦經文，通達經文的含義並理解，書寫經文並傳給他人，為他人廣講經文的含義，正確地闡釋經文，那麼這個人將會積累大量的功德。積累多少功德呢？金剛慧，
【English Translation】 will transform into hundreds of thousands of forms. Just as a blacksmith knows very well what kind of work needs to be done to make a statue made of precious materials pure, such as removing the clay from the surface. Similarly, I see all sentient beings as being like a golden statue covered with clay, the outer layer being a sheath of afflictions, while inside there is Buddha wisdom like a golden statue. Those Bodhisattvas who dwell on the pure ground, whose afflictions have subsided and become very cool, by what path will they use the tools of Dharma to remove all afflictions? Just like a beautiful jewel statue, those sons of the Buddhas who have cleared away all obscurations, filling their bodies with virtues such as the ten powers, becoming worthy of offerings in this world with gods, will become Buddhas. I see all beings as having such an essence, especially those Bodhisattvas who dwell on the pure ground, I see that they have cleared away all obscurations, and those pure ones will attain the Sugata Dharmakaya, and the Sugata Dharmakaya will manifest in the world numerous Buddhas of manifestation for the benefit of others. The third part is about explaining the benefits of reverence for this sutra, which is divided into three aspects: the benefits of upholding this sutra, etc.; how the essence of what was previously said was explained; and other greater benefits. The first part is divided into two small parts, the first of which is a clear explanation of the benefits: Then, the Blessed One spoke to the Bodhisattva Vajra Wisdom: Vajra Wisdom, whether it be a son or daughter of good family, a householder or one who has gone forth into the Buddha's teachings, whoever holds in mind the words and meanings of this Dharma discourse on the essence of the Tathagata, writes it in a book, carries it on their body or in their dwelling, reads the written words, understands and comprehends the meaning, writes it in a book and places it for others, extensively explains the words and meanings to others, and correctly shows the written words, that one will generate much merit. How much will they generate? Vajra Wisdom,
གྲོས་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་གང་ཞིག་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་གཉིས་ལ་བརྩོན་པར་གྱུར་ལ། བརྩོན་པ་ དེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རེ་རེར་ཡང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་མཆོད་པ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ རྫུ་འཕྲུལ་བསྒྲུབས་ནས་འོག་ནས་འབྱུང་བ་འདི་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་དེས་གནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ 1-68 ཕྲག་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་[རྙེད་]པས་ཀྱང་མང་བ་རྣམས་སུ། བཞུགས་པ་པོ་གང་གཱའི་ཀླུང་ གི་བྱེ་མ་བས་ཀྱང་མང་བའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ལ། འཁོར་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་བཅས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་བཞུགས་ ཤིང་གནས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རེ་རེ་ལ་ཡང་། དབུལ་བར་བྱ་རྒྱུ་ཁང་པ་གཉིས་སམ་ གསུམ་ལ་སོགས་པར་བརྩེགས་པ་སོ་ཀ་བསིལ་ཞིང་དགུན་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བས་ དུས་སུ་བདེ་བ། རྨང་གི་རྒྱར་དཔག་ཚད་ཙམ་ལ། མཐོང་ཁྱད་ཀྱི་འཕང་དུ་དཔག་ཚད་བཅུ་ ཡོད་པ། རྒྱུ་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་ལས་བྱས་པ་ཕྱི་ནང་ཀུན་ཏུ་ལྷའི་དྲི་ཞིམ་པོ་དང་ལྡན་པ། གཞི་ལ་མེ་ཏོག་སོ་སོར་གནས་པའི་སིལ་མ་སྣ་ཚོགས་བཀྲམ་པ། ཟས་དང་གོས་ལ་སོགས་ པའི་ལོངས་སྤྱོད་སྡིག་དང་མ་འདྲེས་པས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་འབུམ་ ཕྲག་གང་གཱའི་ཀླུང་ལྔ་བཅུའི་བྱེ་མ་སྙེད་དུས་ཉིན་རེ་ཉིན་རེ་ཞིང་ཕུལ་ཏེ། དེ་ཡང་ཡུན་བསྐལ་ པ་འབུམ་དུ་ཚང་བའི་བར་དུ་འདི་ལྟ་བུའི་མཆོད་པ་བྱེད་པ་ནི་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་ མོད་ཀྱི། དེ་བས་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གཞན་གང་ཞིག་གཞན་དོན་དུ་སངས་ རྒྱས་འདོད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་ གྲངས་འདི་ཚང་བ་ལྟ་ཞོག་འདི་ལས་དཔེ་གཅིག་ཙམ་ལུས་སེམས་ལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འཆང་ ངམ། གླེགས་བམ་དུ་བྲིས་ཏེ་གནས་པར་བྱེད་ན། བསོད་ནམས་ཆེས་ཆེ་སྟེ་རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་ དེའི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་མཆོད་པའི་བསོད་ནམས་མངོན་ པར་འདུ་བྱེད་པ་སྔ་མ་བས་བརྒྱའི་ཆ་དང་སྟོང་གི་ཆ་དང་འབུམ་གྱི་ཆ་དང་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་ གྲངས་ཉུང་ངུ་དང་མཐུའི་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོ་དང་། གྲངས་བགྲང་བ་རིགས་སམ་བརྗོད་པར་འདོད་ པ་དང་དཔེ་ཙམ་དུ་འདྲ་བར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ་སྟེ། ས་བོན་ཙམ་གྱི་རྒྱུར་བྱ་བར་ཡང་མི་ བཟོད་དོ་སྟེ་མི་རྟོགས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་སངས་ 1-69 རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་ཞིང་དོན་དུ་གཉེར་བས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གྲངས་ དང་ངོ་བོ་སྔར་སྨོས་པ་དེ་དག་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཡུན་བསྐལ་པ་འབུམ་ ཚང་གི་བར་དུ་ལྷའི་ཤིང་
【現代漢語翻譯】 複次，若有菩薩為成就如來之智慧，勤於二資糧，以其精進，於一一世界中，為供養一切諸佛，修持神通，入于如下之三摩地，由三摩地之力，于恒河沙數乃至更多之佛剎中，有無量安住之如來薄伽梵，具足二身（色身和法身），以及菩薩眷屬和聲聞僧團。對於每一位如來，以種種上妙供品，如二層或三層樓閣等，冬暖夏涼，于地基廣一由旬，高度十由旬之建築中，內外充滿天界之香氣，地面鋪滿各色鮮花，具備衣食等一切無染污之受用，每日供養五百恒河沙數之量，如是于百千劫中持續供養，此福德雖不可思議。 然若有善男子或善女人，為利他而發菩提心，欲求成佛，于如來藏之法門中，莫說全部受持，僅受持一偈，以身心領會，書寫于經典中，其福德更為殊勝。金剛慧，彼之福德遠勝於前者供佛之福德，百分不及一，千分不及一，百千分不及一，乃至算數譬喻皆不能及，不可思議，不可度量。 複次，金剛慧，若有菩薩為尋求佛法，精進不懈，于如前所說之無量諸佛薄伽梵處，于百千劫中，以天界之樹...
【English Translation】 Furthermore, if a Bodhisattva, striving for the attainment of the Tathagata's wisdom, diligently engages in the two accumulations (of merit and wisdom), and through that diligence, in each and every world, to make offerings to all the Buddhas, cultivates miraculous powers, and enters into a Samadhi such as the one described below, and by the power of that Samadhi, in Buddha-fields more numerous than the sands of the Ganges, where countless Tathagatas, the Blessed Ones, reside, possessing two bodies (rupa-kaya and dharma-kaya), along with retinues of Bodhisattvas and assemblies of Shravakas. To each of these Tathagatas, offering various excellent things, such as two or three-storied buildings, cool in summer and warm in winter, with foundations measuring one Yojana in width and a height of ten Yojanas, made of all kinds of precious materials, filled inside and out with divine fragrances, the ground adorned with various flowers placed separately, possessing all kinds of undefiled enjoyments such as food and clothing, offering five hundred Ganges sands' worth of these every single day, and continuing such offerings for a full hundred thousand Kalpas, the merit of this is immeasurable. However, if any son or daughter of good family, generating the mind of Bodhi for the sake of others, desiring Buddhahood, in the category of the Tathagata's essence of Dharma, let alone holding it completely, even holding just one verse from this, comprehending it in body and mind, writing it in a scripture, the merit is even greater. Vajra Wisdom, that merit is far greater than the former merit of offering to the Buddhas, not even a hundredth part, not even a thousandth part, not even a hundred thousandth part, and not even close to being similar in terms of numbers or analogies, it is inconceivable and immeasurable. Furthermore, Vajra Wisdom, if a Bodhisattva, seeking the Dharma of the Buddhas, diligently and tirelessly, at the places of the countless Buddhas, the Blessed Ones, as previously mentioned, for a full hundred thousand Kalpas, with divine trees...
མན་ད་ར་བའི་མེ་ཏོག་ཁལ་བཞི་པ་འབུམ་སྟེ་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་ མཐོར་འཐོར་ལ། དེ་བསོད་ནམས་ཆེ་མོད་ཀྱི། རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་དེ་བས་ཀྱང་དགེ་སློང་ངམ་ དགེ་སློང་མའམ་དགེ་བསྙེན་ནམ་དགེ་སྙེན་མ་ཞིག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཐོས་ནས་སེམས་གུས་པས་ལུས་ཀྱིས་ ལག་པའི་ཐལ་མོ་ལན་གཅིག་སྦྱར་ཏེ་ངག་གིས་རྗེས་སུ་ཡིད་རང་ངོ་ཞེས་ཚིག་གཅིག་སྨྲས་ན། རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་དང་དགེ་བ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་དེ་ལ་ མེ་ཏོག་སིལ་མ་དང་མེ་ཏོག་བརྒྱུས་པའི་ཕྲེང་བ་ཕུལ་བ་དང་ལྡན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ བཞག་པའི་བསོད་ནམས་མངོན་བར་འདུ་བྱ་བ་དང་དགེ་བ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་སྔ་མ་དེས་ བརྒྱའི་ཆ་དང་སྟོང་གི་ཆ་དང་འབུམ་གྱི་ཆ་དང་གྲངས་དང་ཆ་དང་བགྲང་བ་དང་དཔེར་ཡང་ཉེ་ བར་མི་འགྲོ་སྟེ་རྒྱུར་ཡང་མི་བཟོད་དོ། །དེའི་རྒྱུ་ཅི་ཞེ་ན། སྔ་མ་གཉིས་ནི་ཡུལ་གཟུགས་སྐུ་ ལ་དམིགས་ནས་རྫས་བཏང་བ་ཡིན་ལ་ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་ཡུལ་ཆོས་སྐུ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ་ དམིགས་ནས་ཆོས་བཟུང་བ་ཡིན་པས་སོ། ། གཉིས་པ་དོན་དེ་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པ་ནི། དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སེམས་ཅན་ལ་ལ་གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་ལ་ མོས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་མདོ་འདི་གཞན་ལ་ཉན་ཅིང་འཛིན་པའམ་ཡི་གེར་འབྲི་བའམ་ གླེགས་བམ་དུ་བཞག་པར་བྱེད་ཅིང་གུས་པ་དང་བཅས་པས་འདིའི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ གཞན་ལ་བཤད་དམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་འདི་ཡོད་པར་ཐོས་ནས་གང་ཞིག་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་མཆོག་ཆོས་སྐུ་འདི་ཚོལ་བར་བྱེད་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཇི་ཙམ་ཞིག་སྐྱེད་པར་ 1-70 འགྱུར་བ་དེ་ཡི་ཕན་ཡོན་འདིར་ནི་བཤད་ཀྱིས་མཉན་པར་གྱིས་ཤིག་སྔར་བསྟན་པའི་རྫུ་ འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་འདི་ལ་གནས་ནས་སུ་དཔའ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ གང་གིས་བསྐལ་པ་དག་ནི་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱའི་བར་དུ་གནས་ཕྱོགས་བཅུ་རྣམས་སུ་བཞུགས་ པའི་མི་ཡི་གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་དག་བྱང་སེམས་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམས་ ལ་བསྟི་སྟང་དུ་བྱེད་དེ། དབུལ་རྒྱུ་ཇི་ལྟར་གང་གཱའི་ཀླུང་སྟོང་ཕྲག་མང་པོའི་བྱེ་མ་བས་ཁང་ པ་བརྩེགས་པ་དེའི་གྲངས་ལྷག་པ་ནི་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གཞལ་མེད་ཁང་པ་ མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་རིན་ཆེན་ལས་བྱས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་རེ་རེ་ལ་ཡང་ ཕུལ་ཏེ། ཁང་པ་དེ་དག་གི་འཕང་དུ་དཔག་ཚད་བཅུ་ཡོད་ལ་ཆུ་དང་རྒྱར་ནི་དཔག་ཚད་གཅིག་ ཡོད་པ་སྤོས་དང་བདུག་པ་དག་ལ་སོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་ལ་ཁང་པ་དེ་ན་ རིན་ཆེན་ལས་བྱས་པའི་ཁྲི་བཤམས་ཤིང་། དར་དང་བཅོས་བུའི་རས་ནི་བརྒྱ་བཏིང་བའི
【現代漢語翻譯】 縱然以四馱（khal，古代的重量單位）曼陀羅瓦（mandārava，天界之花）花朵，總計八十萬俱胝（འབུམ་，梵文：Laksha，十萬）進行散佈供養，那功德雖然很大。但相比之下，如果一位比丘（dge slong，梵文：bhikṣu，出家男眾）、比丘尼（dge slong ma，梵文：bhikṣuṇī，出家女眾）、近事男（dge bsnyen，梵文：upāsaka，在家男眾）或近事女（dge snyen ma，梵文：upāsikā，在家女眾），發起菩提心，聽聞如來藏（de bzhin gshegs pa'i snying po，梵文：Tathāgatagarbha，如來之胎）的這個法門，以恭敬心合掌一次，口中說一句『隨喜』，那麼金剛慧（rdo rje'i blo gros）所積聚的福德，以及所積聚的善根，與那以散花和花鬘供養，並獻給如來的福德和善根相比，前者連後者的百分之一、千分之一、百萬分之一，乃至算數、譬喻都無法接近，根本無法比擬。為什麼呢？因為前兩種供養是針對如來的色身（gzugs sku，梵文：Rūpakāya，化身）而供養物質，而後兩種則是針對如來的法身（chos sku，梵文：Dharmakāya，法性身）——安樂逝（bde gshegs，梵文：Sugata，善逝）如來藏而受持佛法。 第二部分，以偈頌宣說此義： 爾時，世尊（bcom ldan 'das，梵文：Bhagavān，薄伽梵）宣說了這些偈頌： 『有些眾生，如果發起希求菩提之心，聽聞、受持此經，或書寫、置於經卷之中，並以恭敬心為他人解說此經中的一句偈頌，或者聽聞有如來藏，從而尋求無上菩提之法身，那麼他所積聚的福德有多麼巨大？現在請聽我說，我將宣說此功德利益。安住于先前所說的神通力中，無論哪位勇猛的菩薩（byang chub sems dpa'，梵文：Bodhisattva，菩提薩埵），在數千百劫之中，於十方世界，以無量珍寶所成之殊勝宮殿，供養安住于各方的人中之主——諸佛（sangs rgyas，梵文：Buddha，佛陀），以及菩薩和聲聞（nyan thos，梵文：Śrāvaka，聲聞）眷屬，其宮殿之多，更勝於恒河沙數。這些以無數功德所成，難以衡量的殊勝宮殿，高十由旬（dpag tshad，梵文：Yojana，古印度長度單位），寬一由旬，充滿香和薰香等享用之物，宮殿中陳設著珍寶所成的寶座，鋪設著成百上千的絲綢和裝飾品。
【English Translation】 Even if one scatters four loads of Mandarava (mandārava) flowers, amounting to eighty million kotis (འབུམ་, Laksha) , that merit is great. However, if a bhikshu (dge slong, bhikṣu), bhikshuni (dge slong ma, bhikṣuṇī), upasaka (dge bsnyen, upāsaka), or upasika (dge snyen ma, upāsikā) generates the mind of enlightenment, and after hearing this category of the Tathāgatagarbha (de bzhin gshegs pa'i snying po, Tathāgatagarbha) doctrine, respectfully joins their palms once and utters one word of 'rejoicing,' then the merit accumulated by the Vajra Wisdom (rdo rje'i blo gros), and the virtue accumulated, compared to the merit and virtue accumulated by offering scattered flowers and garlands and placing them before the Tathagata, the former does not even approach the latter by a hundredth, a thousandth, a millionth, or even by number or comparison; it is utterly incomparable. Why is that? Because the former two are offerings of material directed towards the Rupakaya (gzugs sku) of the Tathagata, while the latter two are the upholding of the Dharma directed towards the Dharmakaya (chos sku) – the Sugata (bde gshegs) Tathāgatagarbha. Secondly, expressing that meaning in verse: Then, at that time, the Bhagavan (bcom ldan 'das, Bhagavan) spoke these verses: 'Some sentient beings, if they generate a mind of aspiration for enlightenment, listen to and uphold this sutra, or write it down and place it in a book, and with reverence explain one verse of it to others, or having heard that there is a Tathāgatagarbha, seek this supreme Dharmakaya of enlightenment, then how great a mass of merit will they accumulate? Now listen to me, I will explain the benefits of this. Abiding in the supreme power of miraculous abilities previously shown, whatever brave Bodhisattva (byang chub sems dpa', Bodhisattva) for hundreds of thousands of kalpas, in the ten directions, makes offerings to the Buddhas (sangs rgyas, Buddha), the chief of humans residing in all directions, along with their Bodhisattva and Shravaka (nyan thos, Śrāvaka) retinues, with magnificent mansions made of countless jewels, more numerous than the sands of thousands of Ganges rivers. These supreme, immeasurable mansions, made of countless merits, are ten yojanas (dpag tshad, Yojana) high and one yojana wide, filled with incense and other enjoyments, and in those mansions are thrones made of jewels, covered with hundreds of silk and ornaments.'
་ཁྲི་ དག་དང་ནི་ཁྲི་སྟན་གཞན་རྣམས་ཀྱང་བཤམས་ཏེ། ཇི་ལྟར་གང་གཱའི་ཀླུང་བཞིན་དུ་དཔག་ ཏུ་མེད་པ་རྣམས་རྒྱལ་བ་གཅིག་ལ་དབུལ་བ་བྱས་པར་གྱུར་ལ། གཅིག་ལ་ཕུལ་བ་ལྟར་རྒྱལ་ བ་གང་དག་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ན་བཞུགས་པ་ཇི་ལྟར་གང་གཱའི་བྱེ་མ་བས་ཀྱང་མང་བའི་རྒྱལ་ བ་དེ་དག་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་ཕུལ་ཞིང་ཀུན་ལ་གུས་པར་མཆོད་པ་བྱེད་པ་བས་ཀྱང་། མཁས་ པ་གང་ཞིག་གིས་སྙིང་པོའི་མདོ་སྡེ་འདི་ཐོས་ནས་དཔེ་གཅིག་ཙམ་ཞིག་ཡང་དག་པར་འཛིན་ པར་བྱེད་དམ། བཟུང་ནས་མི་འགའ་ཞིག་ལ་ཡང་དག་པར་འཆད་པར་བྱེད་ན་དེ་ནི་སྔ་མ་དེ་ བས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མང་སྟེ། དཔའ་བོས་མདོ་བཟུང་བའི་བསོད་ནམས་འདི་ལ་ནི་ སྔ་མ་དེས་ཆ་དང་དཔེར་ཡང་དེ་ནི་ཉེ་བར་མི་འགྲོའོ། །མདོ་འཛིན་པ་དེ་ནི་སྲོག་ཆགས་དག་ ནི་ཀུན་གྱིས་སྐྱབས་དང་དཔུང་གཉེན་དུ་འགྱུར་ཞིང་དེ་ནི་མྱུར་ཏུ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་འཚང་ རྒྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་འདི་འདྲ་ཡོད་པ་སེམས་ཅན་དག་ནི་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ 1-71 འདི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་པ་གང་གིས་ཤེས་ནས་སེམས་ཤིང་བསྒོམ་པ་དེ་ནི་རང་ བྱུང་གི་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། ༈ སྔོན་བྱུང་སྙིང་པོ་ཇི་ལྟར་གསུངས་ཚུལ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྔོན་དུ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ། དེ་ཉིད་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པ། ཐུབ་པས་ མདོ་འདི་གསན་ཚུལ་ལོ། ། ༈ སྔོན་དུ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ། དང་པོ་ལ་གསུམ། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ཇི་ལྟར་བྱོན་ཚུལ། རྒྱལ་བ་དེ་ཡི་མཚན་གྱི་རྒྱུ་མཚན། དེ་ཡིས་མདོ་འདི་རྒྱས་པར་གསུངས་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་སྔོན་བྱུང་གི་རྣམ་ གྲངས་འདིས་ཀྱང་འདི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རང་བྱུང་དང་གཞན་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བསྒྲུབ་ པར་འགྱུར་བའི་གཅེས་སྤྲས་སུ་བྱེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་གྲངས་དེ་གང་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེའི་ བློ་གྲོས་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་གྲངས་བགྲང་དུ་མེད་པ་མཐའ་ཡས་པས་ ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཚད་གཟུང་དུ་མེད་པ་ཐོས་བསམ་གྱིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དཔེ་མཚུངས་ པ་མེད་པ་ངག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དེའི་ཕ་རོལ་བས་ཀྱང་ཆེས་ཕ་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ དེའི་དུས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའི་རིག་པ་དང་། ལྷག་པའི་སེམས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་ པའི་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། སྤངས་རྟོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་འཇིག་ རྟེན་གྱི་བསམ་པ་དང་ཁམས་དང་བག་ལ་ཉལ་ལ་སོགས་པ་སྐལ་པ་ཡོད་མེད་མཁྱེན་པ། ལྷ་ ལ་སོགས་པའི་སྐྱེས་བུ་འདུལ་བ་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་སྟེ་དེ་དག་གི་ཡང་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་སྟེ། དེའི་ གོང་ན་
【現代漢語翻譯】 床榻、坐墊以及其他的墊具都陳設完畢。如同恒河沙粒一般，無數的供品都獻給一位如來。如同供養一位如來一樣，對於所有住於世間的如來，多如恒河沙粒的如來，都這樣供養，並且恭敬地禮拜。相比之下，如果一位智者聽聞了這部《如來藏經》，僅僅是受持一卷，或者受持之後為他人講解，那麼他的功德將會比前者更多。勇士啊，受持此經的功德，是之前的供養所無法比擬的，連比喻都找不到。受持此經者，將成為一切眾生的救護者和依靠，並且迅速證得無上菩提。眾生的自性皆具如來藏，任何有智慧的菩薩如果瞭解、思維和修習這個道理，就能迅速獲得自生法身。 二、先前如何出現此經： 分為三部分：先前如何出現此經，以音聲宣說此經，以及世尊聽聞此經的方式。 （一）先前如何出現： 分為三部分：先前的如來如何出現，如來名號的因緣，以及他如何廣說此經。首先：金剛慧，通過這個先前的例子，也應知曉，菩薩摩訶薩們應珍視這個法門，因為它能成就一切智的自生和依他起智慧。這個例子是什麼呢？金剛慧，在過去無量無數、極其廣大、無法衡量、不可思議、無與倫比、無法言說、超越一切的劫數之前，那時，有如來、阿羅漢、正等覺者——具足增上戒學、增上心學和增上慧學的行持，圓滿斷證功德的善逝，知曉世間眾生的意樂、界、習氣等有緣無緣，是調御諸如天人等士夫的大調御師，是聲聞眾的大導師。在他之上……
【English Translation】 Beds, cushions, and other furnishings are all arranged. Like the sands of the Ganges, countless offerings are made to one Tathagata. Just as offerings are made to one Tathagata, so too are offerings made to all the Tathagatas dwelling in the world, as numerous as the sands of the Ganges, and they are all respectfully worshipped. Compared to that, if a wise person hears this 'Essence of the Tathagata Sutra', and even just holds one copy, or having held it, explains it to others, then their accumulation of merit will be even greater than the former. O Hero, the merit of holding this Sutra cannot be compared to the former, not even with an analogy. The holder of this Sutra will become the refuge and support of all living beings, and will quickly attain supreme enlightenment. All sentient beings possess the nature of the Tathagata-garbha. Any wise Bodhisattva who understands, contemplates, and cultivates this truth will quickly attain the self-born Dharmakaya. 2. How the Essence Arose Previously: Divided into three parts: how it arose previously, how it was declared with sound, and how the Bhagavan heard this Sutra. （1）How it arose previously: Divided into three parts: how the previous Buddhas appeared, the reason for the Buddha's name, and how he extensively taught this Sutra. First: Vajra Wisdom, through this previous example, it should also be known that Bodhisattva-Mahasattvas should cherish this Dharma, because it can accomplish the self-born and other-dependent wisdom of all-knowingness. What is this example? Vajra Wisdom, in the past, immeasurable, countless, extremely vast, immeasurable, inconceivable, incomparable, unspeakable, beyond all kalpas, at that time, there was a Tathagata, Arhat, Samyak-sambuddha - endowed with the practice of higher discipline, higher mind, and higher wisdom, the Sugata who perfected the qualities of abandonment and realization, knowing the inclinations, realms, habits, etc. of sentient beings in the world, whether they have the potential or not, the great tamer who tames beings such as gods and humans, the great guide of the Shravaka assembly. Above him...
ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་གཞན་མེད་པས་བླ་ན་མེད་པ། དངོས་སུ་ཆོས་བསྟན་པ་དོན་ཆེ་བར་ འགྱུར་བ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་པ་པོ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཚན་རྟག་ཏུ་ འོད་ཟེར་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངོ་། ། 1-72 གཉིས་པ་ནི། རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་ཏུ་འོད་ཟེར་ གཏོང་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་ཏུ་འོད་ ཟེར་གཏོང་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྲིད་པ་ཐ་མ་པར་གྱུར་པ་ན་མའི་མངལ་དུ་ཞུགས་མ་ ཐག་ཏུ། དེ་མའི་མངལ་ན་འདུག་བཞིན་དུ་དེའི་ལུས་ལ་འོད་བྱུང་སྟེ། འོད་དེས་ཤར་ཕྱོགས་ སུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འབུམ་ཕྲག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བཅུའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་དང་ མཉམ་པ་དག་སྣང་བས་རྟག་ཏུ་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷོ་དང་ནུབ་དང་བྱང་དང་ ཤར་ལྷོ་དང་ལྷོ་ནུབ་དང་ནུབ་བྱང་དང་བྱང་ཤར་དང་འོག་དང་སྟེང་གི་ཕྱོགས་དང་དགུ་སྟེ་དེ་ ལྟར་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འབུམ་ཕྲག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བཅུའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་དག་སྣང་བས་རྟག་ཏུ་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་ལུས་ཀྱི་ འོད་མཐོང་ན་ལུས་བདེ་བར་བྱེད་པས་དགའ་བར་འགྱུར་བ་མིག་ཏུ་སྡུག་པ་སེམས་མཆོག་ ཏུ་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཡིད་མགུ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་བས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འབུམ་ཕྲག་ མང་པོ་སྔར་བསྟན་པ་དེ་སྙེད་སྣང་བས་རྟག་ཏུ་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏོ། །རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་མའི་མངལ་དུ་གནས་པ་དེའི་འོད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འབུམ་ཕྲག་དེ་ དག་ཏུ་སེམས་ཅན་གང་དག་ལ་རེག་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལུས་གཟི་བརྗིད་དང་ ལྡན་པ་དང་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པ་དང་། སེམས་ཐོས་པ་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། བློ་གྲོས་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་དང་། དེས་ན་དོན་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་དེས་ན་དོན་སྨྲ་ བའི་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འབུམ་ཕྲག་དེ་དག་ན། སྡུག་ བསྔལ་མང་པོས་གཙེས་པ་[སེམས་ཅན་གང་དག]སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་བཅོ་བརྒྱད་དང་། དུད་དེ་འགྲོ་བས་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་མངལ་སྐྱེས་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་། གཤིན་པོའི་རྗེ་ བོ་ཡི་དྭགས་ཏེ། བཀྲེས་སྐོམ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་འཇིག་རྟེན་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་ཏེ་ངན་སོང་བཞི་ 1-73 པོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་འོད་ ཀྱིས་རེག་པ་ཙམ་གྱིས་རང་རང་གི་འགྲོ་བ་དག་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་བདེ་འགྲོ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་སོ། །སེམས་ཅན་དེ་དག་འོད་ཀྱིས་རེག་པ་ཙམ་གྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་[སང་རྒྱས་{བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་}ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་ཏོ། །ཡང་ བྱ
【現代漢語翻譯】 無有其他引導者，至高無上。 真實顯現佛法，成為具大意義之事。 為天人說法之導師。 名為『恒常放光』之佛陀薄伽梵（梵文，Bhagavan，世尊），出現於世。 第二，金剛慧（梵文，Vajramati，金剛智）問：『為何稱彼如來為「恒常放光」？』 金剛慧答：『薄伽梵，彼如來「恒常放光」，乃是菩薩（梵文，Bodhisattva，覺有情）成為最後有者時，剛入母胎之際，彼于母胎中安住之時，其身便發出光明。 此光明照亮東方無數百千俱胝佛剎，其數量等同十方世界微塵數，恒常普照。 同樣，南方、西方、北方、東南方、西南方、西北方、東北方、下方和上方，如是十方世界無數百千俱胝佛剎，其數量等同十方世界微塵數，恒常普照。 若見彼菩薩之身光，則身感安樂，心生歡喜，悅意適眼，心生極大喜悅，意感滿足，故無數百千俱胝世界恒常普照。 金剛慧，菩薩安住于母胎時，其光芒觸及無數百千俱胝世界中的眾生，皆令彼等身具光彩，容顏端正，心具不忘之念，聰慧明智，通達事理，具足雄辯之勇氣。 于無數百千俱胝世界中，受諸苦惱所逼迫之眾生，如十八地獄之眾生，以及畜生道中胎生等四生之眾生，閻羅王（梵文，Yamaraja，冥王）所管轄之餓鬼道眾生，常受飢渴之苦，以及阿修羅（梵文，Asura，非天）等四惡道之眾生。 所有這些眾生，僅因菩薩之光芒觸及，便從各自的惡道中死去並轉生，轉生至善道的天人之中。 這些眾生僅因光芒觸及，便獲得無上正等菩提（梵文，Anuttara-samyak-sambodhi，無上正等正覺）之不退轉。
【English Translation】 Without other guides, the highest. Actually showing the Dharma, becoming a matter of great significance. The teacher of the Dharma for gods and humans. The Buddha Bhagavan (Bhagavan, The Blessed One) named 'Always Emitting Light' appeared in the world. Second, Vajramati (Vajramati, Diamond Intelligence) asked: 'Why is that Tathagata called "Always Emitting Light"?' Vajramati replied: 'Bhagavan, that Tathagata "Always Emitting Light," when that Bodhisattva (Bodhisattva, Enlightenment Being) became the last existence, as soon as he entered his mother's womb, while he was dwelling in his mother's womb, light arose from his body. That light illuminated hundreds of thousands of billions of Buddha-fields in the eastern direction, equal to the number of dust particles in ten Buddha-fields, constantly pervading. Similarly, the south, west, north, southeast, southwest, northwest, northeast, below, and above, thus the ten directions of hundreds of thousands of billions of Buddha-fields, equal to the number of dust particles in ten Buddha-fields, constantly pervaded. If one sees the light of that Bodhisattva's body, it brings physical comfort and joy, is pleasing to the eye, brings supreme joy to the mind, and satisfies the heart, so hundreds of thousands of billions of worlds are constantly pervaded by the light as previously shown. Vajramati, when that Bodhisattva dwells in his mother's womb, the light touches beings in those hundreds of thousands of billions of worlds, all of whom are endowed with glorious bodies and beautiful complexions, endowed with unfailing memory of what they have heard, endowed with wisdom and intelligence, and thus endowed with understanding of meaning, and thus endowed with the courage to speak meaningfully. In those hundreds of thousands of billions of worlds, those beings tormented by many sufferings, such as the eighteen hells, and the four forms of animal existence, such as womb-born animals, and the realm of Yama (Yamaraja, Lord of Death), the hungry ghosts who constantly experience hunger and thirst, and the Asuras (Asura, Demigod), all those born in the four evil realms. All those beings, merely by being touched by the light of that Bodhisattva, die and transmigrate from their respective realms, and are born among the gods and humans in the happy realms. Those beings, merely by being touched by the light, become irreversible from unexcelled perfect enlightenment (Anuttara-samyak-sambodhi, unsurpassed perfect complete enlightenment).
ང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་གང་དག་ལ་འོད་དེས་རེག་མ་ཐག་ཏུ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མི་སྐྱེ་ བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ཡོན་ཏན་ལྔ་བརྒྱ་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བའི་གཟུངས་ ཀྱང་ཐོབ་པོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མའི་མངལ་ན་གནས་པ་དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་འཇིག་ རྟེན་གྱི་ཁམས་འབུམ་དག་ལ་རེག་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ས་གཞི་བཻཌཱུརྱ་ལས་གྲུབ་ པར་ཡོངས་སུ་གནས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ལ་གསེར་གྱི་སྐུད་པས་མིག་མངས་རིས་སུ་བྲེས་པར་ གྱུར་ལ། མིག་མངས་རིས་ཀྱི་མིག་ཐམས་ཅད་ནས་ཀྱང་རིན་པོ་ཆེ་ལས་གྲུབ་པའི་ཤིང་ལྗོན་ པ་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་དང་དྲི་དང་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པ་རྣམས་སྐྱེས་ཤིང་མཐོན་པར་གྱུར་ཏོ། །རིན་པོ་ཆེའི་ཤིང་དེ་དག་གི་སྡོང་པོ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་ཅིང་ཡལ་ག་རླུང་གིས་བསྒུལ་ན། འདི་ ལྟ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་དང་དགེ་འདུན་གྱི་སྒྲ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་སྒྲ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྟོབས་ལྔ་དང་དབང་པོ་ལྔ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ བདུན་དང་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུའི་སྒྲ་ སྙན་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་དག་བྱུང་ངོ་། །རིན་པོ་ཆེའི་ཤིང་ལྗོན་པའི་སྒྲ་དེས་ ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འབུམ་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་དགའ་བ་དང་ མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཐོབ་ནས་གནས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འབུམ་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ ན་ཡང་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་དང་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་དང་ལྷ་ མ་ཡིན་གྱི་རིས་རྣམས་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མའི་མངལ་ན་གནས་པ་དེ་ 1-74 ཡང་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲིན་གྱིས་མ་བཀབ་པ་མཐོང་ བ་བཞིན་དུ་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་མངལ་ན་གནས་པ་ཉིད་ལ་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་ དུ་གུས་པས་འདུད་པའི་ཕྱིར་ཐལ་མོ་སྦྱར་བའི་ལས་བྱས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་དེ་ལྟར་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བཙས་པ་དང་ཁྱིམ་ནས་མངོན་པར་བྱུང་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་ རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་ལུས་ལས་འོད་རྟག་ཏུ་བྱུང་ བར་གྱུར་ཏོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་ལུས་ལ་ འོད་རྟག་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཚུལ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དུས་ཀྱི་ བར་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་ལུས་ཀྱི་འོད་དེ་རྟག་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ་རིང་བསྲེལ་མཆོད་རྟེན་ན་གནས་པའི་ཚེ་ཡང་ལུས་ཀྱི་ འོད་དེ་རྟག་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་ འོད་ཟེར་གཏོང་བ་ཞེས་བྱ་བར་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི
【現代漢語翻譯】 那些不退轉菩提的人，一旦被這光芒觸及，都將獲得無生法忍。他們也將獲得名為『五百功德』的陀羅尼。當菩薩安住于母親的子宮時，他身體的光芒觸及十萬個世界，所有這些世界的地面都變成由毗琉璃所成，上面用金線交織成網狀。從網狀結構的所有孔眼中，都生長出由珍寶製成的樹木，這些樹木充滿了鮮花、果實、香氣和色彩，並且高聳入雲。當珍寶樹的樹幹被風吹動，樹枝被風搖曳時，就會發出這樣的聲音：『佛』的聲音，『法』的聲音，『僧伽』的聲音，『菩薩』的聲音，菩薩的五力，五根，七菩提分，八解脫，以及禪定和九次第定的聲音，這些美妙而悅耳的聲音就會出現。珍寶樹的聲音也使那十萬個世界的眾生獲得喜悅和極大的喜悅。在所有那十萬個佛土中，地獄、畜生、閻羅王的世界和阿修羅的境界都消失了。當菩薩安住于母親的子宮時，他就像一輪沒有被云遮蔽的明月，顯現在所有眾生面前。爲了恭敬地禮拜安住于子宮中的菩薩，他們每天三次、每夜三次合掌致敬。金剛慧，就這樣，從菩薩誕生、出家，直到證得圓滿正覺成佛，菩薩的身體都會持續發出光芒。即使在證得圓滿正覺成佛之後，世尊的身體也持續發出光芒。同樣，直到完全涅槃之時，世尊的身體也持續發出光芒。甚至在如來完全涅槃，舍利安放在佛塔中時，他身體的光芒也持續發出。金剛慧，因此，世尊被稱為『常放光』，受到天人和世人的尊敬。 那些不退轉菩提的人，一旦被這光芒觸及， 都將獲得無生法忍，亦得五百功德陀羅尼。 菩薩安住母胎時，身光觸及十萬世界， 彼土皆成毗琉璃，金絲交織如網。 網眼皆生珍寶樹，花果香色悉具足， 樹幹風搖枝擺動，聲出如佛法僧伽， 亦有菩薩之名號，五力五根七覺支， 八解脫及諸禪定，九次第定妙音揚。 珍寶樹聲悅耳動聽，十萬世界眾生歡喜， 彼諸佛土皆清凈，地獄畜生盡消除。 菩薩住胎如滿月，光照眾生無遮攔， 晝夜六時勤合掌，恭敬禮拜住胎者。 金剛慧，菩薩如是， 從誕生至成佛，身光常照耀。 圓滿正覺成佛后，世尊身光亦如是。 乃至涅槃盡未來，世尊身光恒常在。 如來涅槃舍利存，塔中身光亦長明。 金剛慧，是故世尊， 號為常放光，天人共敬仰。
【English Translation】 Those who are irreversible from Bodhi, once touched by this light, will all obtain forbearance of non-origination. They will also obtain the Dharani called 'Five Hundred Merits'. When a Bodhisattva resides in the mother's womb, the light from his body touches hundreds of thousands of worlds, and all those worlds become entirely established with grounds made of Vaidurya, interwoven with golden threads in a net-like pattern. From all the openings of the net-like pattern, trees made of jewels grow, filled with flowers, fruits, fragrance, and colors, and they become tall. When the trunks of those jewel trees are moved by the wind, and the branches are swayed by the wind, sounds like these arise: the sound of 'Buddha', the sound of 'Dharma', the sound of 'Sangha', the sound of 'Bodhisattva', the five powers of a Bodhisattva, the five roots, the seven branches of enlightenment, the eight liberations, and the sounds of Samadhi and the nine successive absorptions, such pleasant and delightful sounds arise. The sound of the jewel trees also causes all beings in those hundreds of thousands of worlds to obtain joy and supreme joy and abide in it. In all those hundreds of thousands of Buddha-fields, the realms of hell beings, animals, the world of Yama, and the ranks of Asuras disappear. When the Bodhisattva resides in the mother's womb, he appears to all those beings like a moon disc unobscured by clouds. In order to respectfully bow to the one residing in the womb, they perform the act of joining their palms three times during the day and three times during the night. Vajra Intelligence, in this way, from the time the Bodhisattva is born, renounces his home, until he attains complete perfect enlightenment and becomes a Buddha, light constantly emanates from the Bodhisattva's body. Even after attaining complete perfect enlightenment and becoming a Buddha, light constantly emanates from the body of the Bhagavan. Similarly, until the time of complete Nirvana, that light from the body of the Bhagavan constantly emanates. Even when the Tathagata has completely passed into Nirvana and the relics remain in the stupa, the light from his body constantly emanates. Vajra Intelligence, for that reason, the Bhagavan is called 'Constantly Emitting Light', and is revered by gods and humans.
ས་མཚན་གསོལ་ཏོ། ། གསུམ་པ་ནི། རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་ བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྟག་ཏུ་འོད་ཟེར་གཏོང་དེ་དང་པོ་མངོན་ པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་བསྟན་པ་ཐོག་མ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མིང་འོད་ཟེར་ མཐའ་ཡས་ཞེས་བྱ་བ་གཡོག་འཁོར་སྟོང་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་འོད་ཟེར་མཐའ་ཡས་དེས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་ བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྟག་ཏུ་འོད་ཟེར་གཏོང་དེ་ལ། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཡོངས་སུ་དྲིས་ཤིང་ཞུས་ སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་རྟག་ཏུ་འོད་ཟེར་གཏོང་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་གནས་སྐབས་ 1-75 སུ་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་དང་མཐར་ཐུག་གི་བདེ་བས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར། །སྟན་ཐོག་ གཅིག་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་བར་བསྐལ་བརྒྱད་ཅུ་པ་ལྔ་བརྒྱར་གནས་ནས་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཚིག་དོན་གསལ་བར་ཡང་དག་པར་ རབ་ཏུ་བཤད་དེ། སངས་རྒྱས་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ འདི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་ནུས་པ་གསལ་བས། དོན་གྱི་ཆོས་བསྒྲུབ་བྱ་ སྒྲུབ་པ་དང་། མིང་དོན་ངེས་པའི་ཚིག་དང་སྙིང་པོ་བཞུགས་པར་སྟོན་པའི་དཔེ་འབུམ་ཕྲག་དུ་ མས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ལ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བཤད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ཀྱིས་ཐོས་ནས་ཕྱོགས་བཅུ་རྣམས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བཅུའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་ སྙེད་ཀྱི་གྲངས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་ཡང་ཚེགས་ཆུང་ངུས་གོ་བར་གྱུར་ཏོ། །རྡོ་རྗེའི་བློ་ གྲོས་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ རྣམ་གྲངས་འདི་ལས་ཐ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་[ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ {མིང་ཐོས་པ་དེ་དག་}ཐམས་ཅད་མཐར་ཀྱིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་སྨིན་ནས་སངས་ རྒྱས་རྟག་ཏུ་འོད་ཟེར་གཏོང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་དེ་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བཞི་ནི་སངས་རྒྱས་པ་ལ་མ་གཏོགས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་དེའི་ཚེ་དེའི་ དུས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འོད་ཟེར་མཐའ་ཡས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་གཞན་ཞིག་ཡིན་ སྙམ་དུ་ཁྱོད་སེམས་ན། དེ་དེ་ལྟར་མི་བལྟ་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་ཁྱོད་དེའི་ཚེ་དེའི་དེའི་དུས་ན་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འོད་ཟེར་མཐའ་ཡས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་
【現代漢語翻譯】 第三個是金剛慧。又，薄伽梵（Bhagavan，世尊）如來（Tathagata，如來）、應供（Arhat，阿羅漢）、正等覺（Samyaksambuddha，三藐三菩提）常放光（Sadāprabhāvikiraṇa）最初現證菩提的教法之初，有一菩薩名為無量光（Anantāraśmi），具有一千眷屬。金剛慧，彼菩薩無量光向薄伽梵如來、應供、正等覺常放光請問關於如來藏（Tathāgatagarbha）的此法類。之後，薄伽梵如來、應供、正等覺常放光爲了暫時攝受和究竟安樂攝受那些菩薩，於一坐上安住大劫八十中劫五百劫，清楚而正確地解釋瞭如來藏的此法類。彼佛以能清楚辨識如來藏此法類的論證之詞，以修行義法之義，以名義確定的詞語，以及以顯示心要安住之譬喻十萬種，向那些菩薩正確地解釋，使得一切有情聽聞后，在十方如來剎土微塵數之世界中，也輕易地理解了。金剛慧，凡是菩薩聽聞如來藏此法類，乃至聽到『如來藏』這個名稱，最終其善根完全成熟，現證無上正等菩提，如同佛常放光之功德莊嚴。除了四位大菩薩之外。金剛慧，你是否認為當時的菩薩無量光是另一個人？不要這樣看。金剛慧，你就是當時名為菩薩無量光的那個人。薄伽梵（Bhagavan，世尊）如來（Tathagata，如來）、應供（Arhat，阿羅漢）、正等覺（Samyaksambuddha，三藐三菩提）
【English Translation】 Thirdly, Vajra Wisdom. Furthermore, the Bhagavan (Bhagavan, The Blessed One), the Tathagata (Tathagata, Thus Come One), the Arhat (Arhat, Worthy One), the Samyaksambuddha (Samyaksambuddha, Perfectly Enlightened One) Sadāprabhāvikiraṇa (Always Emitting Light), at the beginning of the teachings of the first manifestation of complete enlightenment, there was a Bodhisattva named Anantāraśmi (Infinite Light), possessing a thousand attendants. Vajra Wisdom, that Bodhisattva Infinite Light asked the Bhagavan Tathagata, Arhat, Samyaksambuddha Sadāprabhāvikiraṇa about this category of Dharma of the Tathāgatagarbha (Essence of the Tathagata). Then, the Bhagavan Tathagata, Arhat, Samyaksambuddha Sadāprabhāvikiraṇa, in order to temporarily and ultimately embrace those Bodhisattvas with happiness, remained on one seat for five hundred kalpas of eighty intermediate kalpas of a great kalpa, clearly and correctly explaining this category of Dharma of the Tathāgatagarbha. That Buddha, with words of reasoning that could clearly discern this category of Dharma of the Tathāgatagarbha, with the meaning of practicing the Dharma, with words of definite meaning, and with hundreds of thousands of metaphors showing the abiding of the essence, correctly explained to those Bodhisattvas, so that all sentient beings, having heard it, easily understood it even in the realms of the number of dust particles of the Buddha fields in the ten directions. Vajra Wisdom, whichever Bodhisattvas hear this category of Dharma of the Tathāgatagarbha, even hearing the name 'Tathāgatagarbha', eventually their roots of virtue will fully ripen, and they will manifest complete enlightenment into unsurpassed perfect enlightenment, just like the qualities and splendor of the Buddha Sadāprabhāvikiraṇa. Except for the four great Bodhisattvas. Vajra Wisdom, do you think that the Bodhisattva Infinite Light at that time was another person? Do not view it that way. Vajra Wisdom, you were the one named Bodhisattva Infinite Light at that time. The Bhagavan (Bhagavan, The Blessed One), the Tathagata (Tathagata, Thus Come One), the Arhat (Arhat, Worthy One), the Samyaksambuddha (Samyaksambuddha, Perfectly Enlightened One)
དེའི་ བསྟན་པ་ལ་གང་དག་ད་དུང་དུ་ཡང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་ པར་[རྫོགས་པར་]སངས་མ་རྒྱས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཞི་པོ་དེ་དག་གང་ཞེ་ན་ 1-76 འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇམ་དཔལ་དང་མཐུ་ཆེན་ཐོབ་དང་སྤྱན་རས་གཟིགས་ དབང་ཕྱུག་དང་རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་ཁྱོད་ཉིད་དེ་བཞི་པོའོ། །རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་དོན་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། ། ༈ དེ་ཉིད་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་ བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འདས་པའི་དུས་ཀྱི་ནི་བསྐལ་པ་མཐའ་ཡས་པ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྟག་ ཏུ་འོད་ཟེར་གཏོང་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ལུས་ལ་སྔར་བཤད་པ་འདི་འདྲའི་འོད་བྱུང་ བས་ཞིང་རྣམས་བྱེ་བ་སྟོང་དག་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་བ་དེ་དང་པོར་མངོན་པར་རྫོགས་ པར་སངས་རྒྱས་པར་རིག་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འོད་ཟེར་མཐའ་ཡས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ སྙིང་པོའི་མདོ་འདི་བདེ་གཤེགས་རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་དེ་ལ་ཞུས་སོ། །རྒྱལ་བ་དེས་མདོ་འདི་ བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་ལྔ་བརྒྱར་རྟག་ཏུ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བཤད་དོ། །རྒྱལ་སྲས་གང་གིས་ རྒྱལ་བ་དེའི་བསྟན་པ་ལས་མདོ་སྡེ་འདི། འཇིག་རྟེན་གྱི་འདྲེན་པ་སངས་རྒྱས་ལས་ནི་མངོན་ སུམ་དུ་ཐོས་པར་གྱུར་པ་དེ་ཀུན་གྱིས་མྱུར་ཏུ་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ལས་དམ་པ་རྫོགས་པའི་བྱང་ ཆུབ་ཐོབ་པོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཞི་ནི་མ་གཏོགས་ཏེ། བཞི་པོ་ནི་མཐུ་ཆེན་ཐོབ་ དང་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇམ་དཔལ་གསུམ་པ་ཡིན་ ཏེ། རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་ཁྱོད་ཉིད་བཞི་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་སྲས་དེ་དག་གིས་ནི་མདོ་འདི་ ཐོས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འོད་ཟེར་མཐའ་ཡས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྔོན་དུས་ དེའི་ཚེ་གང་གིས་རྒྱལ་བ་ལས་མདོ་ཞུས་པ་བྱུང་སྟེ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མདོ་གསུངས་པ་ བདེ་གཤེགས་ཀྱི་སྲས་པོ་དེ་ནི་དེའི་ཚེ་ན་རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་ཁྱོད་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། 1-77 ༈ ཐུབ་པས་མདོ་འདི་གསན་ཚུལ། གསུམ་པ་ནི། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ང་ཡང་སྔོན་གྱི་དུས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ པའི་ཚེ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་སེང་གེའི་རྒྱལ་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ སྙིང་པོའི་མདོ་སྡེ་འདིའི་མིང་ནི་ཐོས་པར་གྱུར་ནས་གུས་པར་བྱས་ཏེ་ཐོས་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ རོ། །ང་ནི་ལེགས་པར་བྱས་པའི་ལས་དེ་ཡིས་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་སངས་རྒྱས་འདི་མྱུར་ཏུ་ཐོབ་ པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱུ་དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དུས་རྟག་ཏུ་
【現代漢語翻譯】 在那教法中，哪些菩薩尚未證得無上正等覺而成佛？ 即是：菩薩文殊、大勢至、觀世音自在和金剛智，就是你們這四位。金剛智，僅僅聽聞如來藏的這些法門名稱，就能幫助菩薩摩訶薩們成就佛陀的智慧，意義重大。 接著，以偈頌形式宣說： 此後，世尊宣說了這些偈頌：在過去無量劫前，有一位名為常放光明的世尊出現。他的身體發出如前所述的光芒，照亮了無數的佛土。當菩薩無量光初次意識到那位如來已證得圓滿正覺時，便向勝者法王請問了這部《如來藏經》。那位勝者在五百大劫中，恒常如實地宣說此經。任何王子，若能從那位勝者的教法中聽聞此經，並從世間的引導者——佛陀那裡親自聽聞，他們都將迅速獲得三種菩提中最殊勝的圓滿正覺。除了四位菩薩之外，這四位是：大勢至、觀世音自在、第三位是菩薩文殊，第四位就是金剛智你。當時，那些王子聽聞此經的因緣，是因為名為無量光的菩薩在過去向佛陀請問了此經，因此才宣說了此經。那位善逝之子，就是當時的金剛智你。 釋迦牟尼佛聽聞此經的方式： 釋迦牟尼佛說：我釋迦牟尼在過去行菩薩行時，曾從善逝獅子幢那裡聽聞了這部《如來藏經》的名稱，心生敬意，聽聞后合掌。我憑藉這善業，迅速獲得了殊勝的菩提，成就了佛果。因此，聰明的菩薩們應當時常……
【English Translation】 In that teaching, which Bodhisattvas have not yet attained the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment and become Buddhas? They are: Bodhisattva Manjushri, Mahasthamaprapta, Avalokiteshvara, and Vajramati, these four. Vajramati, just hearing the names of these Dharma teachings on the Tathagatagarbha is very meaningful, as it helps Bodhisattva-Mahasattvas accomplish the wisdom of the Buddhas. Then, proclaiming in verse: Thereafter, the Bhagavan spoke these verses: In the past, countless eons ago, there appeared a Bhagavan named 'Always Emitting Light'. His body emitted light as described before, illuminating countless Buddha-fields. When Bodhisattva Limitless Light first realized that the Tathagata had attained perfect enlightenment, he requested this 'Tathagatagarbha Sutra' from the Victorious King. That Victorious One constantly and truly expounded this Sutra for five hundred great eons. Any prince who hears this Sutra from the teachings of that Victorious One, and directly hears it from the Buddha, the guide of the world, will quickly attain the most supreme perfect enlightenment among the three Bodhisattvas. Except for four Bodhisattvas, these four are: Mahasthamaprapta, Avalokiteshvara, the third is Bodhisattva Manjushri, and the fourth is you, Vajramati. At that time, the reason those princes heard this Sutra was because a Bodhisattva named Limitless Light had requested the Sutra from the Buddha in the past, and therefore this Sutra was spoken. That Sugata's son, at that time, was you, Vajramati. How Shakyamuni Buddha Heard This Sutra: Shakyamuni Buddha said: I, Shakyamuni, in the past, when practicing the conduct of a Bodhisattva, heard the name of this 'Tathagatagarbha Sutra' from the Sugata Lion Banner, and with reverence, I listened and then folded my palms. By that virtuous action, I quickly attained the supreme Bodhi and achieved Buddhahood. Therefore, wise Bodhisattvas should always...
མདོ་ མཆོག་འདི་ནི་གཟུང་བ་དང་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། ། ༈ ཕན་ཡོན་གཞན་ཡང་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ། གསུམ་པ་ཕན་ཡོན་གཞན་ནི། རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ལས་ ཀྱི་སྒྲིབ་པས་བསྒྲིབས་པ་གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ འདི་གཞན་གྱིས་བཤད་པ་ཉན་དམ། ལུང་ནོད་པ་སྟེ་ལེན་དམ་བློ་ལ་བཟུང་ནས་ཁ་ཏོན་བྱེད་ དམ། གཞན་ལ་འཆད་ཅིང་སྟོན་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཉན་པ་དང་ལུང་ནོད་ པ་དང་ཁ་དོན་བྱེད་པ་དང་ཚིག་དོན་རྒྱས་པར་རབ་ཏུ་འཆད་པ་དང་ཡི་གེར་འབྲི་བ་དེ་དག་ ཚེགས་ཆུང་ངུས་སྙིང་པོ་དཔེ་དགུས་བསྟན་པ་དེ་དག་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་ པ་དེ་ཡང་བྱང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་ བོས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་བསྒྲིབས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་ པ་དེ་དག་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་སྙེད་ཅིག་ལས་སྙིང་པོའི་མདོ་མང་དུ་ཐོས་པས་ རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་བཟུང་བའི་སླད་དུ་སངས་རྒྱས་སུ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་ འགྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལན་བཀའ་སྩལ་པ་འདི་ནི་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་ཏེ་ཀུན་ དགའ་བོ་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་དག་སངས་རྒྱས་བརྒྱའི་ཆོས་བསྟན་པ་ཀུན་ཏུ་ གཟུང་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་སུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དག་ཀྱང་ཡོད་དོ། །ཀུན་དགའ་བོ་རིགས་ 1-78 ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་དག་སངས་རྒྱས་ཉིས་བརྒྱ་དང་སུམ་བརྒྱ་དང་བཞི་བརྒྱ་དང་ ལྔ་བརྒྱ་དང་སྟོང་དང་ཉིས་སྟོང་དང་སུམ་སྟོང་དང་བཞི་སྟོང་དང་ལྔ་སྟོང་དང་དྲུག་སྟོང་དང་ བདུན་སྟོང་དང་བརྒྱད་སྟོང་དང་དགུ་སྟོང་དང་ཁྲི་དང་སངས་རྒྱས་འབུམ་ནས་སངས་རྒྱས་བྱེ་ བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་གྱི་བར་དག་གི་གྲངས་ཅི་རིགས་པ་ལས་ཆོས་བསྟན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟུང་ བའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དག་ཀྱང་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ དེ་དག་གི་སྨོན་ལམ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་གིས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ཀུན་དགའ་བོ་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བློ་ལ་འཆང་བ་དང་ཀློག་པ་དང་གཞན་དག་ ལ་ཡང་རྒྱ་ཆེར་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་དང་གླེགས་བམ་དུ་བྱས་ཏེ་འཆང་བ་དེས་འདི་ སྙམ་དུ་བདག་གིས་དེ་ཉིད་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པོ་སྙམ་ དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་ཇི་ ལྟར་ད་ལྟར་ཐུབ་པ་ང་བཞིན་དུ་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ ཕྱག་བྱ་བའི་འོས་དང་མཆོད་པར་བྱ་བའི་འོས་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ད
【現代漢語翻譯】 《經》 這部殊勝的經典應當被受持、講述等等。 殊勝利益的廣泛闡述： 第三，其他的利益是：金剛慧的種姓之子或種姓之女，如果被業障所遮蔽，聽聞他人講述如來藏的法門，或者受持、領納，即接受並牢記在心，並加以背誦，或者為他人講說和開示，都可以。聽聞此法門，受持，背誦，詳細地闡述其詞句和意義，書寫成文字，這些以九喻精要闡釋的內容，都會顯現出來，業障也會得以清凈。之後，具壽阿難陀向世尊稟告說：『世尊，如果種姓之子或種姓之女沒有被業障所遮蔽，並且精勤於此法門，那麼他們聽聞了多少佛陀世尊所說的如來藏經典，爲了受持自生佛所宣講的法，而必定會成佛呢？』世尊回答說：『這並不一定。阿難陀，有些種姓之子或種姓之女，爲了完全受持一百位佛陀所宣講的法，也必定會成佛。阿難陀，有些種姓之子或種姓之女，爲了完全受持兩百位、三百位、四百位、五百位、一千位、兩千位、三千位、四千位、五千位、六千位、七千位、八千位、九千位、一萬位，乃至十萬、百萬、千萬、億萬位佛陀所宣講的法，也會必定成佛。』 『這些菩薩是憑藉他們的願力和精進的力量。即使如此，阿難陀，任何菩薩如果能夠受持、讀誦此法門，併爲他人廣為開示，將其寫成經卷並受持，就應當這樣發心：『我一定要證得無上圓滿正等覺。』為什麼呢？因為他們與佛無異。就像現在的我，釋迦牟尼佛一樣，應當受到天、人以及阿修羅等世間的禮敬和供養。』之後，世尊……
【English Translation】 The Sutra This supreme scripture should be upheld, taught, and so forth. Extensive Explanation of Other Benefits: Third, the other benefits are: A son or daughter of a Vajra-wisdom lineage, who is obscured by karmic obscurations, may hear others explain the Dharma teachings on the essence of the Tathagata, or receive and take them to heart, that is, accept and memorize them, and recite them, or explain and teach them to others. Hearing this Dharma teaching, receiving it, reciting it, elaborately explaining its words and meanings, and writing it down, these essential teachings explained with nine similes will become manifest, and the karmic obscurations will also be purified. Then, the venerable Ananda said to the Bhagavan: 'Bhagavan, if a son or daughter of good family is not obscured by karmic obscurations and diligently practices this Dharma teaching, how many Buddhas, Bhagavat, must they hear the essence sutras from, in order to uphold the Dharma taught by the Pratyekabuddhas, and be certain to attain Buddhahood?' The Bhagavan replied: 'This is not definite, Ananda. There are sons or daughters of good family who will certainly attain Buddhahood after fully upholding the Dharma teachings of a hundred Buddhas. Ananda, there are sons or daughters of good family who will certainly attain Buddhahood after fully upholding the Dharma teachings from two hundred, three hundred, four hundred, five hundred, one thousand, two thousand, three thousand, four thousand, five thousand, six thousand, seven thousand, eight thousand, nine thousand, ten thousand, or even a hundred thousand, a million, a billion, a trillion Buddhas.' 'These Bodhisattvas do so by the power of their aspirations and diligence. Even so, Ananda, any Bodhisattva who holds this Dharma teaching in mind, recites it, extensively and correctly teaches it to others, and keeps it in a book, should generate the thought: 'I will attain unsurpassed, perfect, and complete enlightenment.' Why? Because they are like the Buddhas. Just as I, the present Shakyamuni, am worthy of being revered and worshiped by the world, including gods, humans, and asuras.' Then, the Bhagavan...
ེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གིས་སྙིང་ པོའི་མདོ་སྡེ་འདི་ཐོས་ན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་དང་འདྲ་ཞིང་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས། བདག་ གིས་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་པར་བསམ་མོ། །གང་གི་ལག་ན་མདོ་སྡེ་འདི་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཐུབ་པ་ ང་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕྱག་བྱ་བའི་འོས་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མགོན་པོ་རྣམ་པར་འདྲེན་པ་པོ་ ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བ་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་བར་དུ་ས་ནས་སར་ཁྲིད་པར་བྱེད་ ཅིང་རྣམ་པར་ཁྲིད་པར་བྱེད་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟོད་ཅིང་བསྔགས་པའི་འོས་ཀྱང་ཡིན་ ནོ། །གང་གིས་ལག་ན་མདོ་སྡེ་འདི་ཡོད་པའི་རྒྱལ་སྲས་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སངས་ རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ལག་ན་མདོ་སྡེ་འདི་ཡོད་པ་མིའི་ཁྱུ་ནང་ན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་ 1-79 ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མེ་འཛིན་པ་དང་དེ་ནི་ཉི་ཟླ་ལྟ་བུར་བལྟ་བར་བྱ་བའི་འོས་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ མགོན་པོ་སངས་རྒྱས་ལྟ་བུར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱག་བྱ་བའི་གནས་ཡིན་ནོ། ། ༈ བཤད་པ་ལ་འཁོར་གྱིས་མངོན་པར་བསྟོད་པ། བཞི་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔར་བསྟན་པ་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། ཞུ་བ་ པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེའི་བློ་གྲོས་དང་། ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་ཚོགས་གླེང་གཞིར་བསྟན་པ་དེ་དག་དང་། འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉན་ཐོས་ ཆེན་པོ་དེ་དག་དང་། དགེ་སློང་ལ་སོགས་པ་འཁོར་བཞི་པོ་དང་། ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་ དང་དྲི་ཟར་བཅས་པའི་མིའམ་ཅི་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཡིད་རབ་ཏུ་དགའ་བས་རངས་ ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་ལེགས་པར་གསུངས་སོ་ཞེས་མངོན་པར་བསྟོད་ དོ། ། ༄། །ཐ་མ་བོད་དུ་གང་གིས་བསྒྱུར་ཚུལ། གསུམ་པ་ནི། འཕགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ མདོ་མཐའ་དག་རྫོགས་སོ་སྟེ་ཚང་ངོ་། །རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཤཱཀྱ་པྲ་བྷ་སྟེ་ཤཱཀྱ་འོད་ཅེས་ བྱ་བ་དང་ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་སྟེ་སྒྱུར་བྱེད་ཆེ་བ། བན་དྷེ་སྟེ་བཙུན་པའམ་མཆོད་འོས་ཞིང་ ཡེ་ཤེས་སྡེ་ཞེས་བྱ་བས་རྒྱ་དཔེ་ལས་བསྒྱུར་ཞིང་། དེ་ལ་ཞུས་དག་བྱས་ཏེ། དུས་ཕྱིས་སྐད་ གསར་དུ་བཅད་པའི་བརྡས་ཀྱང་བརྡ་རྙིང་རྣམས་བཅོས་ནས་ལེགས་པར་འཆད་ཉན་གྱིས་ གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། ། བདག་གི་མར་གྱུར་སེམས་ཅན་ཕལ་ཆེར་མི་ཁོམ་གནས་སུ་ལྷུང་གྱུར་ཞིང་། ། དལ་འབྱོར་ཐོབ་པ་ཕལ་མོ་ཆེ་ཡང་ཆོས་མིན་བྱ་བ་གཙོ་བོར་ཕྱེད། ། ཆོས་ལ་ཞུགས་པ་ཕལ་མོ་ཆེ་ཡང་ངེས་དོན་སྤངས་ནས་དྲང་དོན་སྤྱོད། ། ངེས་དོན་སྤྱོད་པ་ཕལ་མོ་ཆེས་ཀྱང་སྙིང་པོའི་དོན་འདི་རྟོགས་མ་གྱུར། ། དེ་ཕྱིར་དྲིན་ཅན་ཕ་མར་གྱུར་པའི་འགྲོ་བ་འཁོར་བར་ཡུན་རིང་དུ། ། 1-80 སྡུག་བསྔལ་མང་པོས་འཚེ
【現代漢語翻譯】 那時，世尊宣說了這些偈頌：『任何菩薩聽聞此《如來藏經》，都如同獲得菩提，且將迅速獲得。我願證得無上菩提。誰的手中持有此經，他就如同如來我一樣，值得世間恭敬。他是世間的怙主，是引導者，將眾生從一個境界引導到另一個境界，直至大涅槃。他值得一切讚頌和讚美。任何持有此經的王子，實際上就是法王——佛陀。任何持有此經的人，在人群中都是最殊勝的，他是執持法燈者，他值得像日月一樣被瞻仰，他是世間的怙主，如同佛陀一樣，是所有人都應頂禮之處。』 第四部分：聽眾的讚歎 世尊如是宣說后，以請問者菩薩金剛慧，以及具足一切的菩薩眾，還有大迦葉等大聲聞，以及比丘等四眾眷屬，還有天、人、阿修羅、乾闥婆等世間，皆心生歡喜，對世尊所說表示讚歎：『善哉！善哉！』 第三部分：在藏地的翻譯方式 《聖如來藏經》這部大乘經到此圓滿結束。由印度堪布釋迦布拉巴（Śākya Prabha，Śākya's Light），以及大校勘師班智達耶謝德（Ye shes sde）從梵文翻譯，並經過校對。後來，用新術語修訂舊術語，經過完善的講授和研究最終確定下來。 我那曾為母親的無量有情眾生， 大多墮落於無暇之處境地； 即使獲得閑暇圓滿之人身， 多數也將精力耗于非法事； 縱然步入佛法之修行者， 多數捨棄了義而行權宜； 即使修持了義之行者們， 多數未能證悟此經心髓。 是故往昔慈愛之父母眾， 于輪迴中長久飽受諸苦。
【English Translation】 At that time, the Bhagavan (Blessed One) spoke these verses: 'Any Bodhisattva who hears this Essence Sutra is like attaining Bodhi (Enlightenment), and will quickly attain it. I aspire to attain the supreme Bodhi. Whoever holds this Sutra in their hand is like the Tathagata (Thus Gone One), worthy of reverence in the world. He is the protector of the world, the guide, leading beings from one state to another, until the great Nirvana. He is worthy of all praise and adoration. Any prince who holds this Sutra is, in that sense, the Dharma King—the Buddha. Whoever holds this Sutra is the most supreme among people, he is the holder of the lamp of Dharma, he is worthy of being regarded like the sun and moon, he is the protector of the world, like the Buddha, he is the place where all should prostrate.' Part Four: The Assembly's Acclamation After the Bhagavan had spoken as such, the questioner Bodhisattva Vajra Wisdom, and the assembly of Bodhisattvas endowed with all, and the great Shravakas (Listeners) such as Mahakashyapa, and the fourfold assembly including monks, and the world including gods, humans, asuras, gandharvas, and other beings, were delighted and rejoiced, and praised the Bhagavan's words, saying, 'Well said! Well said!' Part Three: How it was Translated into Tibetan This Great Vehicle Sutra called 'The Holy Tathagatagarbha Sutra' is completely finished. Translated from the Sanskrit by the Indian Khenpo (Abbot) Shakya Prabha (Śākya Prabha, Śākya's Light), and the great translator Bandhe (Venerable) Yeshe De (Ye shes sde), and proofread. Later, the old terms were revised with new terminology, and it was finalized through thorough teaching and study. Most sentient beings who were once my mothers, Have fallen into places where there is no leisure; Even those who have obtained leisure and endowment, Mostly spend their energy on non-Dharmic activities; Even those who have entered into Dharma practice, Mostly abandon the definitive meaning and practice the provisional; Even those who practice the definitive meaning, Mostly have not realized the essence of this Sutra. Therefore, may the beings who were once my kind parents, Be tormented by many sufferings for a long time in samsara.
་བ་འདི་དག་སྙིང་རྗེས་མ་བཟོད་ཐར་པའི་ཐབས། ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་གསལ་བར་བསྟན་པས་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། ། སྙིང་པོའི་མདོ་འགྲེལ་སྙིང་པོ་རབ་གསལ་ཞང་སྟོན་བསོད་ནམས་གྲགས་ཀྱིས་བྱས། ། སྨྲ་བའི་སེང་གེ་ཆེན་པོ་ཕལ་གྱིས་དོན་འདི་འཆད་ཚེ་ཝ་སྐད་སྨྲས། ། རྩོད་པའི་མཚོན་རྣོན་ཐོགས་པ་ཕལ་གྱིས་སྐབས་འདི་ལུང་གི་དོན་མ་ཕིགས། ། རྩོམ་པའི་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་པ་ཕལ་གྱིས་ངེས་དོན་ནོར་བུ་འདི་མ་རྙེད། ། མཁས་པར་རློམ་པ་ཆེན་པོ་ཕལ་གྱིས་མ་རྟོགས་དོན་འདི་ཁོ་བོས་རྟོགས། ། བླ་མའི་དྲིན་ཐོབ་རྣམས་དཔྱོད་བློ་ལྡན་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་མང་དུ་མཐོང་། ། ཤེས་ནས་བརྩམས་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་མོད་ཅུང་ཟད་སྲིད་པ་བཟོད་པར་མཛོད། ། དགེ་བས་འགྲོ་ཀུན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། ། བྲལ་འབྲས་མཐོང་ནས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་གཞན་དོན་རྒྱ་ཆེར་བྱེད་གྱུར་ཅིག ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་མདོའི་འགྲེལ་བ་སྙིང་པོ་རབ་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ཞང་ སྟོན་བསོད་ནམས་གྲགས་ཀྱིས་དབེན་གནས་དཔལ་སྡིངས་སུ་སྦྱར་བའོ།། །།སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པར་གྱུར་ཅིག །ཤིན་ཏུ་དག་པར་བདོག་གཅིག་ཞུས། མ་ཡིག་འབྲས་དཔེ་རྙིང་། རྩ་བ་ཕྱི་ལ་༢༤༣ འགྲེལ་བ་ཕྱི་མ་༨༨༡ཡིན། རྩ་བ་རྟགས་[ ]འདི། འགྲེལ་བ་རྟགས་{ }འདི་བཀོད་ཡོད།
【現代漢語翻譯】 這些可憐的眾生，我以慈悲之心不忍，爲了讓他們獲得解脫之法。 爲了清晰地闡釋如來藏（梵文：Tathāgatagarbha，梵文羅馬擬音：tathāgatagarbha，漢語字面意思：如來之胎），使他們迅速證得佛果。 《如來藏經》的註釋《心髓明鑑》由香敦·索南扎（Zhangton Sonam Drak）所著。 那些自詡為雄辯之獅的人，在講解此義時，卻發出瞭如狐貍般的叫聲。 那些揮舞著辯論利劍的人，在這種情況下，並沒有理解經文的真正含義。 那些進入寫作海洋的人，並沒有找到這顆具有決定意義的寶珠。 那些自認為偉大的智者，沒有領悟的道理，我卻領悟了。 那些獲得上師恩賜的人，具有辨別智慧，見聞了大量的佛經和論著。 因為在瞭解之後才寫作，所以沒有過錯，但請容忍一些不足之處。 愿以此功德，使一切眾生都能親證如來藏，成就法身（梵文：Dharmakāya，梵文羅馬擬音：dharmakāya，漢語字面意思：法性之身）。 在見到離系果（梵文：Visamyogaphala，梵文羅馬擬音：visamyogaphala，漢語字面意思：脫離繫縛之果）后，爲了利益他人，愿能廣行色身（梵文：Rūpakāya，梵文羅馬擬音：rūpakāya，漢語字面意思：色相之身）和報身（梵文：Sambhogakāya，梵文羅馬擬音：saṃbhogakāya，漢語字面意思：受用之身）的事業。 《如來藏經釋·心髓明鑑》，由香敦·索南紮在寂靜處巴鼎（Palding）寫成。愿利益一切眾生！極其認真地校對了一遍。母本是舊的貝葉經。根本頌有243頁，註釋有881頁。根本頌用[ ]標出，註釋用{ }標出。
【English Translation】 These poor beings, I cannot bear with compassion, for the sake of enabling them to attain the path of liberation. In order to clearly explain the Tathāgatagarbha (如來藏，Tathāgatagarbha, tathāgatagarbha, Womb of the Thus-Come One), so that they may quickly attain Buddhahood. The commentary on the Heart Essence Sutra, 'Heart Essence Clear Seeing,' was written by Zhangton Sonam Drak. Those who claim to be great lions of speech, when explaining this meaning, utter sounds like foxes. Those who wield sharp swords of debate, in this context, have not understood the true meaning of the scriptures. Those who enter the ocean of writing have not found this jewel of definitive meaning. Those who consider themselves great scholars, the meaning they have not realized, I have realized. Those who have received the grace of the Guru, possess discerning wisdom, and have seen many sutras and treatises. Because it is written after understanding, there is no fault, but please tolerate some imperfections. May this merit enable all beings to directly realize the Tathāgatagarbha, the Dharmakāya (法身，Dharmakāya, dharmakāya, Body of Dharma). Having seen the Visamyogaphala (離系果，Visamyogaphala, visamyogaphala, Fruit of Separation), may I extensively perform the benefit of others through the Rūpakāya (色身，Rūpakāya, rūpakāya, Body of Form) and Sambhogakāya (報身，Sambhogakāya, saṃbhogakāya, Body of Enjoyment). The Commentary on the Tathāgatagarbha Sutra, 'Heart Essence Clear Seeing,' was composed by Zhangton Sonam Drak in the secluded place of Palding. May it benefit all sentient beings! A very careful and thorough proofreading was done. The original manuscript is an old palm-leaf manuscript. The root text has 243 folios, and the commentary has 881 folios. The root text is marked with [ ], and the commentary is marked with { }.