gharungpa0101_大乘寶性論廣釋真實顯現論.g2.0f
噶惹巴·拉沃蔣慈大師教言集ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 1-4 ༄༅། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྣམ་པར་ བཤད་པ་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །ན་མོ་བུདྡྷཱ་ཡ། དབུ་མ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་རྣམ་བཤད་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ། བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དོན་གཉིས་མཐར་ཐུག་སྟོན་མཆོག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། ། བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཆགས་བྲལ་ལམ་མཆོག་དམ་པའི་ཆོས། ། རིག་གྲོལ་ཕུན་ཚོགས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་ཏེ། ། འཐོབ་བྱ་བླ་མེད་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྟོགས་བྱ་ཆོས་དབྱིངས་དྲི་མ་ཀུན་གྱིས་དག་བྱས་ནས། ། རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མྱུར་ཐོབ་སྟེ། ། དེ་ལྡན་བྲལ་དང་རྣམ་སྨིན་ཡོན་ཏན་རབ་རྒྱས་ནས། ། ཐོགས་མེད་ཕྲིན་ལས་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་འཇུག་གྱུར་ཅིག ། ཆོས་འཁོར་མཐར་ཐུག་འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་ཡི། ། དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་དོན། ། སྟོན་བྱེད་མཐར་ཐུག་བླ་མའི་རྒྱུད་འདི་ནི། ། 1-5 ལུང་རིགས་མཐར་ཐུག་རྣམས་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱ། ། འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལྟར་འཆད་པ་ལ་ དོན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དོན་དང་མཐུན་པའི་མཚན་གྱི་དོན། དོན་ཆེན་སྒྲུབ་པ་སྤྱིའི་ཕྱག དོན་ མཆོག་ལྡན་པའི་བསྟན་བཅོས་དངོས། དོན་དེ་ལེགས་པར་བསྒྱུར་བའི་ཚུལ་ལོ། ། ༄། །དོན་དང་མཐུན་པའི་མཚན་གྱི་དོན། དང་པོ་ལ་བཞི། མཚན་བསྒྱུར་བ་དང་། བཤད་པ་དང་། འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། བཏགས་པའི་དགོས་པའོ། ། དང་པོ་ནི་རྒྱ་གར་ནི་འཕགས་པའི་ཡུལ་སྐད་དུ་ནི་ཡུལ་དེ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ལ་ཞེས་པའོ། ། བོད་ནི་ཁ་བ་ཅན་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་དུ་རིམ་པར་བསྒྱུར་ན། མ་ཧཱ་ནི་ཆེན་པོ་ཡ་ན་ནི་ཐེག་ པ་ཨུད་ཏ་ར་ནི་བླ་མ་ཏནྟྲ་ནི་རྒྱུད་ཤསྟྲ་ནི་བསྟན་བཅོས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་ཆེན་པོ་བདུན་དང་ལྡན་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། དམིགས་པ་ཆེ་བ་ཉིད་དང་ནི། །དེ་བཞིན་སྒྲུབ་པ་གཉིས་དག་དང་། །ཡེ་ཤེས་བརྩོན་འགྲུས་ རྩོམ་པ་དང་། །ཐབས་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་དང་། །ཡང་དག་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་དང་། །སངས་ རྒྱས་ཕྲིན་ལས་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཆེན་པོ་འདི་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །ཐེག་ཆེན་ཞེས་ནི་ངེས་པར་ བརྗོད། །ཅེས་སོ། ། གཉིས་པ་རྒྱུད་བླ་མ་ནི། བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་མཐར་ཐུག་བླ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཆོས་དབྱིངས་རྒྱུན་ཆགས་པའམ་བར་མ་ཆད་པས་རྒྱུད་དེ། སེམས་ཅན་དང་ བྱང་ཆུབ་སེམས་ད
【現代漢語翻譯】 噶惹巴·拉沃蔣慈大師教言集《大乘經莊嚴論釋·彼性顯現》 《大乘經莊嚴論釋·彼性顯現》 《大乘經莊嚴論釋·彼性顯現》 頂禮佛陀！ 《大乘經莊嚴論釋·彼性顯現》。 頂禮上師、佛陀和菩薩！ 究竟二利導師勝，圓滿正等覺佛陀。 雙運二諦離系道，至高無上神聖法。 覺智解脫功德聚，不退轉之賢聖僧。 所獲無上三寶尊，我今至誠敬頂禮！ 所證法界凈諸垢，速證覺悟之本體。 具足彼性離系果，功德圓滿極增長。 無礙事業利有情，祈願周遍諸方所。 究竟法輪第三轉，究竟密意大中觀。 能詮究竟上師續，以諸究竟理與證， 清晰闡明此論義。 此處，為依聖者無著之釋，講解《大乘經莊嚴論》， 共有四種意義：與意義相符的名稱之義；成辦重大意義的共同禮敬； 具有殊勝意義的論著正文；以及妥善翻譯此論的方式。 與意義相符的名稱之義。 首先有四點：名稱的翻譯、解釋、命名的理由和命名的必要性。 首先，在印度的聖地語言中，'……的語言' 稱為 '……的語言'。 在雪域藏地，按照各自的語言順序翻譯如下： Mahā（藏文：ཆེན་པོ་，梵文天城體：महा，梵文羅馬擬音：mahā，漢語字面意思：大）意為「大」；yāna（藏文：ཐེག་པ་，梵文天城體：यान，梵文羅馬擬音：yāna，漢語字面意思：乘）意為「乘」；uttara（藏文：བླ་མ་，梵文天城體：उत्तर，梵文羅馬擬音：uttara，漢語字面意思：上）意為「上」；tantra（藏文：རྒྱུད་，梵文天城體：तन्त्र，梵文羅馬擬音：tantra，漢語字面意思：續）意為「續」；śāstra（藏文：བསྟན་བཅོས་，梵文天城體：शास्त्र，梵文羅馬擬音：śāstra，漢語字面意思：論）意為「論」。 第二部分有三點：大乘具有七種殊勝之處。《經莊嚴論》中說： 『目標廣大與修持，以及智慧與精進， 起始與善巧方便，真實成就及佛業， 以此等大之功德，故名大乘當知曉。』 第二，'上師續'，是因為所詮釋的內容和能詮釋的語言都是至高無上的。 所詮釋的內容是法界，因為它是連續不斷的，所以稱為「續」。 對於眾生和菩薩來說
【English Translation】 Collected Teachings of Garab Dorje, Master Lhawang Chökyi Lodrö: Commentary on the Treatise on the Sublime Continuum of the Great Vehicle, Called 'Illuminating Suchness' Commentary on the Treatise on the Sublime Continuum of the Great Vehicle, Called 'Illuminating Suchness' Commentary on the Treatise on the Sublime Continuum of the Great Vehicle, Called 'Illuminating Suchness' Homage to the Buddha! Commentary on the Treatise on the Sublime Continuum of the Great Vehicle, Called 'Illuminating Suchness'. Homage to the Guru, the Buddha, and all Bodhisattvas! Supreme Guide who reveals the ultimate two benefits, the perfectly complete Buddha. The supreme Dharma, the inseparable union of the two truths, the excellent path free from attachment. The Sangha, the assembly of noble beings with wisdom and liberation, possessing the wealth of non-regression. To the Three Jewels, the ultimate objects of attainment, I pay homage! Having purified the sphere of reality, which is to be realized, from all defilements, May I quickly attain the great enlightenment, the essence of realization, Possessing that, with its qualities of detachment and fruition, may my virtues greatly increase, And may my unobstructed activity benefit all beings everywhere! The final turning of the Dharma wheel, the third turning, The ultimate intention, the meaning of the Great Madhyamaka, This ultimate lineage of the Guru, which reveals it, May it be clearly explained by the ultimate scriptures and reasoning. Here, in explaining the 'Sublime Continuum of the Great Vehicle' according to the interpretation of the noble Asanga, There are four topics: the meaning of the title in accordance with the meaning; the general homage that accomplishes great meaning; The actual treatise that possesses supreme meaning; and the manner in which that meaning was well translated. The meaning of the title in accordance with the meaning. Firstly, there are four points: the translation of the title, the explanation, the reason for the designation, and the necessity of the designation. Firstly, in the language of the noble land of India, 'the language of...' is called 'the language of...'. In the land of snow, Tibet, translated in order according to their respective languages: 'Mahā' (Tibetan: ཆེན་པོ་, Sanskrit Devanagari: महा, Sanskrit Romanization: mahā, Literal Chinese meaning: Great) means 'great'; 'yāna' (Tibetan: ཐེག་པ་, Sanskrit Devanagari: यान, Sanskrit Romanization: yāna, Literal Chinese meaning: Vehicle) means 'vehicle'; 'uttara' (Tibetan: བླ་མ་, Sanskrit Devanagari: उत्तर, Sanskrit Romanization: uttara, Literal Chinese meaning: Supreme) means 'supreme'; 'tantra' (Tibetan: རྒྱུད་, Sanskrit Devanagari: तन्त्र, Sanskrit Romanization: tantra, Literal Chinese meaning: Continuum) means 'continuum'; 'śāstra' (Tibetan: བསྟན་བཅོས་, Sanskrit Devanagari: शास्त्र, Sanskrit Romanization: śāstra, Literal Chinese meaning: Treatise) means 'treatise'. The second part has three points: the Great Vehicle possesses seven greatnesses. In the 'Ornament of the Sutras' it says: 'The greatness of the aim and likewise, the two accomplishments, Wisdom, diligence, and effort, and being skilled in means, Also, the great true accomplishment, and the great activity of the Buddhas, Because it possesses these greatnesses, it is definitely called the Great Vehicle.' Secondly, 'Guru Continuum', because the content to be expressed and the language that expresses it are supreme. The content to be expressed is the Dharmadhatu, because it is continuous, it is called 'Continuum'. For sentient beings and Bodhisattvas,
པའ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་སྟོབས་སོགས་ཅན་ གྱི་བདེ་བཤེགས་སྙིང་པོ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཡོད་པས་སོ། །མ་དག་མ་དག་དག་པ་དང་། །ཤིན་ཏུ་ རྣམ་དག་གོ་རིམ་བཞིན། །ཞེས་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོར། རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། །འཁོར་ བ་རྒྱུད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཕྱི་མ་ཞེས་བྱ་ཕ་རོལ་ཏེ། །མྱ་ངན་འདས་པ་རྒྱུད་ཕྱི་མ། །ཞེས་སོ། 1-6 ། རྗོད་པར་བྱེད་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ་བཀའ་འཁོར་ལོ་གསུམ་པོ་དམན་པ་དང་མཆོག་ གི་རིམ་པས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མཆོག་གིས་ན་འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་ནི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་དང་བླ་མ་དང་དབུ་ མ་ཆེན་པོ་སྣང་བཅས་དབུ་མའི་གཞུང་སྟེ་འདིར་སླར་ཡང་བླ་མའི་རྒྱུད་འདིར་ནི་ཞེས་སོགས་ དང་། མྱང་འདས་ཆེན་པོར། ད་ནི་སྨན་ཆེན་པོ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་ དགུ་ལས་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱས་ཟིན་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་དེ་བཞིན་བཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རྟག་གོ །ཞེས་སྟོན་པར་མཛད་དོ་ཞེས་དང་། འོ་མ་ལས་ཞོ་དང་ཞོ་ལས་མར་གསར་དང་མར་གསར་ལས་ཞུན་མར་དང་། ཞུན་མར་ལས་ མར་གྱི་ཉིང་ཁུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་མདོ་སྡེ་བཅུ་གཉིས་ལས་མདོའི་སྡེ་དང་མདོའི་སྡེ་ལས་ ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་དང་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མར་གྱི་ཉིང་ཁུ་ལྟ་བུའི་མདོ་ སྡེ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སོ༑ ༑འོ་ན་བཀའ་བར་པ་དབུ་མ་དང་ཐ་མ་སེམས་ཙམ་དུ་གྲག་གོ་ཞེ་ན། དེ་ ནི་ཨར་འཁྱམས་ཀྱི་སྨྲ་བ་སྟེ། དེའང་དབུ་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་མདོས་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱུད་ དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བཤད་པས་ཤེས་ཏེ་དང་པོ་ནི། ༈ དབུ་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་མདོས་སྤྱིར་བསྟན་པ། གང་ཕྱིར་རྒྱལ་ལས་ཆེས་ མཁས་འགའ་ཡང་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཡོད་མིན་ཏེ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་སྟོན་པ་ཉིད་དཔང་ དུ་ཆེ་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བར་བ་གནས་སྐབས་སྣང་མེད་ཀྱི་དབུ་མ་དང་ཐ་མ་མཐར་ཐུག་སྣང་ བཅས་ཀྱི་དབུ་མར་གསུངས་པས་སོ། །དེའང་ལང་གཤེགས་སུ༑ སེམས་ཙམ་ལ་ནི་བརྟེན་ ནས་ནི། །ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་མི་རྟོག་གོ །སྣང་བ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །སེམས་ཙམ་ལས་ནི་ འདའ་བར་བྱ། །ཡང་དག་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །སྣང་བ་མེད་ལས་འདའ་བར་བྱ། ། སྣང་མེད་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མི་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་ཏེ་བར་བ་ནི་ སེམས་ཙམ་མན་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་གཉེན་པོར་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་སྟོང་པར་སྟོན་ 1-7 གྱི་གཤིས་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཆོས་སྐུ་ཡོད་པར་མི་སྟོན་པས་ སྣང་མེད་བར་བ་ལ་གནས་ཙམ་གྱི་ཐེག་ཆེན་རྫོགས་པར་མི་མཐོང་སྟེ་ཐེག་ཆེན་མཐར་ཐུག་ ནི་བདེ་གཤེགས་སྙི
【現代漢語翻譯】 因為在所有佛陀的境界中，都持續存在著具有力量等的如來藏。如《不退轉法輪經》所說：『未凈、未凈已凈、極凈，次第如是。』以及《金剛頂經》中說：『相續名為續，輪迴說為續，後世名彼岸，涅槃是後續。』 宣說者是無上的，因為三轉法輪以低劣和殊勝的次第，後者比前者殊勝，所以三轉法輪是後續、無上、大中觀，是具有顯現的中觀宗，這裡再次提到無上的續部等。以及在《大涅槃經》中說：『現在像大藥一樣，對於已經完成了如來九部經典之事業的比丘們，從如來藏的後續中，顯示如來藏是常恒的。』又如從牛奶中產生酸奶，從酸奶中產生新酥油，從新酥油中產生煉製過的酥油，從煉製過的酥油中產生酥油的精華。同樣，從十二部經中產生經部，從經部中產生廣大的部類，從廣大的部類中產生般若波羅蜜多，從般若波羅蜜多中產生如酥油精華般的涅槃經。』那麼，有人會問，二轉法輪是中觀，三轉法輪是唯識嗎？這是一種遊移不定的說法，因為中觀和唯識的差別，可以通過經典總的顯示，以及續部和論典的特別解釋來了解。首先是： 中觀和唯識的差別，經典總的顯示：『因為沒有比佛陀更聰明的，所以佛陀是最大的證明，因為佛陀親自宣說了二轉法輪是暫時的無顯現中觀，三轉法輪是究竟的具有顯現的中觀。』《楞伽經》中說：『依靠唯識，不分別外境為實有；依靠無顯現，超越唯識；依靠正確的見地，超越無顯現。』安住于無顯現的瑜伽士，不能見到大乘，因為二轉法輪是針對那些執著于外境實有的有部宗的對治，它宣說一切法在各個方面都是空性的，不宣說自性不空的如來藏法身存在，所以僅僅安住于無顯現的二轉法輪，不能圓滿見到究竟的大乘，因為究竟的大乘是如來藏。
【English Translation】 Because in all the states of Buddhahood, the Tathagatagarbha (如來藏, tathāgatagarbha, tathāgatagarbha, Womb of the Thus-Come One) with power and so on continuously exists. As it says in the Avatamsaka Sutra: 'Impure, impure and pure, and extremely pure, in that order.' And in the Vajrasekhara Sutra: 'Continuity is called continuation, samsara (輪迴) is said to be the continuation, the future is called the other shore, nirvana (涅槃) is the final continuation.' The speaker is unsurpassed, because the three turnings of the Dharma wheel (法輪) are in a sequence of inferior and superior, with the latter being superior to the former. Therefore, the third turning of the Dharma wheel is the final continuation, the unsurpassed, the Great Madhyamaka (中觀), which is the Madhyamaka school with appearance. Here again, the unsurpassed tantra (續部) is mentioned, etc. And in the Mahaparinirvana Sutra: 'Now, like a great medicine, for the monks who have completed the work of the nine divisions of the Buddha's teachings, from the final continuation of the Tathagatagarbha, it is shown that the Tathagatagarbha is eternal.' Also, just as from milk comes yogurt, from yogurt comes fresh butter, from fresh butter comes clarified butter, and from clarified butter comes the essence of butter. Similarly, from the twelve divisions of the scriptures comes the Sutra Pitaka, from the Sutra Pitaka comes the extensive division, from the extensive division comes the Prajnaparamita (般若波羅蜜多, prajñāpāramitā, prajnaparamita, Perfection of Wisdom), and from the Prajnaparamita comes the Nirvana Sutra, which is like the essence of butter.' So, one might ask, is the second turning of the Dharma wheel Madhyamaka, and the third turning Mind-Only (唯識)? This is a wandering statement, because the difference between Madhyamaka and Mind-Only can be understood through the general display of the sutras, and the special explanations of the tantras and treatises. First is: The difference between Madhyamaka and Mind-Only, generally shown by the sutras: 'Because there is no one more intelligent than the Buddha, the Buddha is the greatest proof, because the Buddha himself proclaimed that the second turning of the Dharma wheel is the temporary Madhyamaka without appearance, and the third turning is the ultimate Madhyamaka with appearance.' In the Lankavatara Sutra it says: 'Relying on Mind-Only, one does not conceive of external objects as real; relying on non-appearance, one transcends Mind-Only; relying on correct view, one transcends non-appearance.' A yogi who abides in non-appearance cannot see the Great Vehicle (大乘), because the second turning of the Dharma wheel is the antidote to those who cling to the reality of external objects, it proclaims that all phenomena are empty in every way, and does not proclaim the existence of the Dharmakaya (法身) of the Tathagatagarbha, which is not empty in its own nature. Therefore, merely abiding in the non-appearance of the second turning, one cannot fully see the ultimate Great Vehicle, because the ultimate Great Vehicle is the Tathagatagarbha.
ང་པོ་ཡིན་པས་སོ། །མྱང་འདས་ཆེན་པོར། མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་དང་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ཐམས་ཅད་ཐོས་པས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་མི་ཤེས་སོ། །དབྱར་ གྱི་ནམ་ལ་ཤ་མོ་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོ་ཆེན་པོ་འདི་ལས་ དགོངས་པའི་ཚིག་གསང་བ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་སྟེ། འདི་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་ཡང་དག་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དང་། འདིར་ཡང་། འདི་ལྟར་དེ་ནི་མ་ཐོས་པས་ཞེས་སོགས་དང་། འདི་ལས་དེ་ནི་ཐོས་པ་ལས་ཞེས་ སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་མདོར་ཡང་ནོར་ བུ་མཁན་གྱི་ནོར་བུའི་དྲི་མ་རགས་པ་དང་འབྲིང་དང་ཕྲ་བ་རིམ་པར་སྦྱོང་བ་བཞིན་སྟོན་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་དྲི་མ་རགས་པ་དང་འབྲིང་དང་ཕྲ་བ་རྣམས་སྦྱོང་བའི་དོན་ དུ་འཁོར་ལོ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་རྣམས་རིམ་པར་བསྐོར་བར་གསུངས་པས་ སོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་འཁོར་གཉིས་པས་གསུམ་པ་དམན་ན་སྒོམ་སྤང་འབྲིང་པོའི་གཉེན་པོ་སྒོམ་ ལམ་འབྲིང་པོ་བས་སྒོམ་སྤང་ཆུ་ངུའི་གཉེན་པོ་སྒོམ་ལམ་ཆེན་པོ་དམན་པར་ཐལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ ཡང་མིན་ནོ༑ ༑དེ་ཉིད་དུ། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ནོར་བུ་མཁན་མཁས་པ་ནོར་བུ་ སྦྱོང་བའི་ཚུལ་ལེགས་པར་ཤེས་པ་དེས། ནོར་བུའི་རིགས་ནས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ནོར་བུ་ རིན་པོ་ཆེ་བླངས་ཏེ་ལན་ཚྭའི་ཆུ་རྣོན་པོས་སྦངས་ནས་སྐྲའི་རེ་བས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བས་ཡོངས་ སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་ཟས་ཀྱི་ཁུ་ བ་རྣོན་པོས་སྦངས་ནས་བལ་གྱི་ལྭ་བའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ ཙམ་གྱིས་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་སྨན་ཆེན་པོའི་ཁུ་བ་ལ་སྦངས་ནས་ 1-8 རས་སྲབ་མོའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ཏེ་དྲི་མ་དང་ བྲལ་བ་ནི་བཻ་ཌཱུརྱའི་རིགས་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་ གྱི་ཁམས་མཁྱེན་ནས་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བདག་མེད་པ་དང་མི་གཙང་བ་ དང་ཡིད་འབྱུང་བའི་གཏམ་གྱིས་འཁོར་བ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་ པར་མཛད་དེ་འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་འཛུད་པར་མཛད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་སྟོང་བ་ཉིད་དང་མཚན་མ་ མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པའི་གཏམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚུལ་རྟོགས་པར་མཛད་ དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མིན་ཏེ་དེའི་འོག་ཏུ་ཕྱིར་ མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གཏམ
【現代漢語翻譯】 我是這樣認為的。在偉大的《涅槃經》中，通過聽聞所有的經和所有的三摩地，並不能瞭解如來藏的存在。就像夏天生長的蘑菇一樣，所有深奧的秘密都出自這部偉大的《涅槃經》，聽聞此經后，就能正確地瞭解一切眾生皆有如來藏。就像這裡所說的『像這樣，因為沒有聽聞』等等，以及『從此經中聽聞』等等。在宣說如來大悲心的經中，也像寶石匠人依次清洗寶石粗糙、中等和細微的雜質一樣，宣說了爲了清凈如來藏粗糙、中等和細微的雜質，依次轉動了第一、第二和第三法輪。如果第二法輪比第三法輪低劣，那麼就會導致對治中等所斷的修道，比對治微細所斷的廣大修道低劣，但事實並非如此。在《彼經》中說：『善男子，例如，一位精通寶石清洗之道的寶石匠人，從寶石礦中取出尚未完全清凈的珍貴寶石，用濃鹽水浸泡，用毛刷清洗，反覆清洗。但這並不意味著他會放棄努力，之後他會用濃肉汁浸泡，用羊毛布清洗，反覆清洗。但這並不意味著他會放棄努力，之後他會用大藥汁浸泡，用細麻布清洗，反覆清洗。完全清洗乾淨，沒有雜質的寶石，被稱為偉大的吠琉璃。』 『善男子，同樣，如來了知尚未完全清凈的眾生界，用無常、痛苦、無我、不凈和厭離之語，使貪戀輪迴的眾生生起厭離心，從而引入聖者的律藏。但這並不意味著如來會放棄努力，之後他會用空性、無相和無愿之語，使眾生證悟如來的體性。但這並不意味著如來會放棄努力，之後他會宣說不退轉法輪之語。』
【English Translation】 I think so. In the great Nirvana Sutra, by hearing all the sutras and all the samadhis, one does not know that the Tathagatagarbha exists. Just as mushrooms grow in the summer, all the profound secrets come from this great Nirvana Sutra. Immediately after hearing this, one will correctly know that all sentient beings have the Tathagatagarbha. Just like it says here, 'Like this, because one has not heard,' and 'From hearing this sutra,' etc. In the sutra that teaches the great compassion of the Tathagata, it also shows how a jeweler cleans rough, medium, and fine impurities from a jewel, and that the first, second, and third turnings of the Dharma wheel were taught in order to purify the rough, medium, and fine impurities of the Tathagatagarbha. If the second Dharma wheel is inferior to the third, then it would follow that the path of meditation that is the antidote to the medium afflictions to be abandoned is inferior to the great path of meditation that is the antidote to the subtle afflictions to be abandoned, but that is not the case. In that very text, it says: 'Son of good family, for example, a skilled jeweler who knows well how to purify jewels takes an impure precious jewel from a mine of jewels, soaks it in strong salt water, and cleans it with a hair brush, cleaning it thoroughly. But he does not abandon his effort there. After that, he soaks it in strong meat broth and cleans it with a woolen cloth, cleaning it thoroughly. But he does not abandon his effort there. After that, he soaks it in the juice of great medicine and cleans it with a thin cotton cloth, cleaning it thoroughly. A jewel that has been completely cleaned and is free from impurities is called a great Vaidurya.' 'Son of good family, likewise, the Tathagata, knowing the realm of sentient beings that is not yet completely pure, uses the words of impermanence, suffering, selflessness, impurity, and renunciation to cause sentient beings who are attached to samsara to develop aversion, and thus introduces them to the Vinaya of the noble ones. But this does not mean that the Tathagata abandons his effort. After that, he causes them to realize the nature of the Tathagata with the words of emptiness, signlessness, and wishlessness. But this does not mean that the Tathagata abandons his effort. After that, he teaches the words of the irreversible Dharma wheel.'
་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་གཏམ་གྱིས་རང་ བཞིན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡུལ་ལ་འཇུག་ པར་མཛད་དོ། །ཞུགས་པར་གྱུར་ཅིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་ན་ནི་བླ་ན་ མེད་པའི་ཡོན་གནས་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་སོ། །སྟོན་པའི་མདོ་རྣམས་ཀྱི་རང་འགྲེལ་མདོ་སྡེ་ དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡུལ་ཝ་ར་ན་སི་དྲང་སྲོང་སྨྲ་བ་རི་དྭགས་ ཀྱི་གནས་སུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་ པ་བཞི་རྣམ་པར་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྔོན་ལྷར་གྱུར་པའམ་ མིར་གྱུར་པ་སུས་ཀྱང་ཆོས་དང་མཐུན་པར་མ་བསྐོར་བ་ཅིག་རབ་ཏུ་བསྐོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དེ་ཡང་བླ་ན་མཆིས་པ་སྐབས་མཆིས་པ་དྲང་བའི་ དོན་རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ལགས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ངོ་ བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པ་དང་འགག་པ་མ་མཆིས་པ་དང་ 1-9 གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདས་པ་ལས་བརྩམས་ནས་ཐེག་ པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་སྨོས་པའི་རྣམ་པས་ཆེས་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་ བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཉིས་པ་བསྐོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ བ་དེ་ཡང་བླ་ན་མཆིས་པ་སྐབས་མཆིས་པ་དྲང་བའི་དོན་རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ ལགས་ཀྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པ་ཉིད་དང་འགག་པ་མ་མཆིས་ཉིད་དང་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཉིད་དང་རང་ བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ནས་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་ པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་ བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་བསྐོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ བ་འདི་ནི་བླ་ན་མ་མཆིས་པ་སྐབས་མ་མཆིས་པ་ངེས་པའི་དོན་ལགས་ཏེ་རྩོད་པའི་གཞིའི་ གནས་སུ་གྱུར་པ་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ ཉིད་ལས་བརྩམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ངེས་པའི་དོན་བསྟན་པ་འདི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ གིས་ཐོས་ནས་མོས་པར་བགྱིད་པ་དང་ཡི་གེ་འདྲིར་རྩོལ་བ་དང་། ཡི་གེར་བྲིས་ནས་འཆང་ པ་དང་ཀློག་པ་དང་མཆོད་པ་དང་ཡང་དག་པར་འགྱིད་པ་དང་། ལུང་ནོད་པ་དང་ཁ་དོན་ བགྱིད་པ་དང་། སེམས་པ་དང་བསྒོམ་པའི་རྣམ་པར་སྦྱོར་བར་བགྱིད་པ་དེའི་བསོད་ནམས་ ཇི་ཙམ་ཞིག་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་ལགས་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་ དམ་ཡང་དག་
【現代漢語翻譯】 以完全清凈的三輪之語，使具有各種自性之因的眾生進入如來之境。進入並證悟如來法性，則被稱為無上功德之所。 在世尊所說的經部中，《自釋經部·了義解釋》中記載：世尊在瓦拉納西（Varanasi，古印度城市名）的仙人墮處鹿野苑（Mrigadava，地名）為已真實進入聲聞乘（Śrāvakayāna，小乘）者，轉了四聖諦（catvāri āryasatyāni，佛教基本教義）的殊勝稀有之法輪，這是先前無論是天人還是凡人都未曾如法轉過的。世尊所轉的法輪，是至高無上的，是具有方便的，是引導意義的，是爭論之基礎。世尊從諸法無自性（niḥsvabhāva）出發，講述了無生（anutpāda）、無滅（aniruddha）、本來寂靜（ādiśānta）和自性涅槃（prakṛtiparinirvāṇa），為進入大乘（Mahāyāna，大乘）者轉了以空性（śūnyatā）為特徵的第二法輪。世尊所轉的法輪，也是至高無上的，是具有方便的，是引導意義的，是爭論之基礎。世尊從諸法無自性出發，講述了無生、無滅、本來寂靜和自性涅槃，為真實進入一切乘（yāna，乘）者轉了具有善妙分別的、極其殊勝稀有的第三法輪。世尊所轉的這個法輪，是無與倫比的，是不具方便的，是究竟意義的，不是爭論的基礎。世尊從諸法無自性出發，講述了自性涅槃。世尊所說的了義（nītārtha，究竟真實之義），任何善男子或善女子聽聞后，若能信受、書寫、受持、讀誦、供養、如理作意、受持、解說、憶念和修習，將積累多少福德呢？ 世尊開示了勝義諦（paramārthasatya，佛教用語，指最高的真理）的真實性。
【English Translation】 With words of completely pure three wheels, those sentient beings with various natures of causes are made to enter the realm of the Tathāgata. Having entered and realized the Dharmatā (nature of reality) of the Tathāgata, it is said to be the supreme place of merit. In the Sutra spoken by the Blessed One, in the 'Self-Commentary Sutra - Definitive Interpretation of Intent,' it is recorded: The Blessed One, in Vārāṇasī (ancient Indian city name), at Ṛṣipatana (the place where sages dwell) in Mrigadava (Deer Park, place name), for those who have truly entered the Śrāvakayāna (Hearer Vehicle, Small Vehicle), turned the Dharma wheel of the Four Noble Truths (catvāri āryasatyāni, basic Buddhist teachings), which is wonderfully rare, something that neither gods nor humans had ever turned in accordance with the Dharma before. The Dharma wheel turned by the Blessed One is supreme, has skillful means, is of guiding meaning, and is the basis of debate. The Blessed One, starting from the non-self-nature (niḥsvabhāva) of all dharmas, spoke of non-arising (anutpāda), non-cessation (aniruddha), primordial peace (ādiśānta), and nature's nirvāṇa (prakṛtiparinirvāṇa), and for those who entered the Mahāyāna (Great Vehicle), turned the second Dharma wheel characterized by emptiness (śūnyatā). The Dharma wheel turned by the Blessed One is also supreme, has skillful means, is of guiding meaning, and is the basis of debate. The Blessed One, starting from the non-self-nature of all dharmas, spoke of non-arising, non-cessation, primordial peace, and nature's nirvāṇa, and for those who truly entered all vehicles (yāna, vehicle), turned the third Dharma wheel with excellent distinctions, which is extremely wonderfully rare. This Dharma wheel turned by the Blessed One is unparalleled, does not have skillful means, is of definitive meaning, and is not the basis of debate. The Blessed One, starting from the non-self-nature of all dharmas, spoke of nature's nirvāṇa. If any son or daughter of good family, having heard this definitive meaning (nītārtha, ultimate meaning) spoken by the Blessed One, believes, writes, upholds, recites, makes offerings, properly contemplates, receives, explains, remembers, and cultivates it, how much merit will they accumulate? The Blessed One revealed the truth of the ultimate truth (paramārthasatya, Buddhist term, referring to the highest truth).
འཕགས་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེས་ནི་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་ གྲངས་མེད་པ་བསྐྱེད་དོ༑ ༑དེའི་དཔེར་བྱ་བར་སླ་བ་མིན་གྱི་འོན་ཀྱང་མདོར་བསྡུས་ཏེ་ཁྱོད་ ལ་བཤད་པར་བྱའོ། །དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་འདི་ལྟ་སྟེ་སེན་མོའི་རྩེ་ལ་གནས་པའི་ 1-10 རྡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ས་ལ་གནས་པའི་རྡུལ་རྣམས་དང་བསྒྲུན་ན་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་ཉེ་ བར་མི་འགྲོ་ཞིང་། སྟོང་གི་ཆ་དང་འབུམ་གྱི་ཆ་དང་གྲངས་དང་ཆ་དང་བགྲང་བ་དང་དཔེ་དང་ རྒྱུར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོའོ། །བ་ལང་གི་རྗེས་ཀྱི་ཆུ་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་བཞིའི་ཆུ་དང་བསྒྲུན་ན་ བརྒྱའི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ་བ་ནས་རྒྱུའི་བར་དུ་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོའོ། །དོན་དམ་ཡང་ དག་འཕགས་དེ་བཞིན་དུ་ངས་དྲང་བའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་མོས་པ་ནས་བསྒོམ་པའི་རྣམ་པའི་ སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་བར་གྱི་བསོད་ནམས་གང་བཤད་པ་དེ་ནི་ངེས་པའི་དོན་བསྟན་པ་ལ་མོས་ པ་ནས་བསྒོམས་པའི་རྣམ་པས་སྦྱོར་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་བར་གྱི་བསོད་ནམས་ འདི་དང་བསྒྲུན་ན་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ་བ་ནས་རྒྱུའི་བར་དུ་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོའོ་ ཞེས་འཁོར་ལོ་བར་པ་ལས་ཐ་མ་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་དྲུག་གིས་འཕགས་ཏེ། བླ་ན་ཡོད་པ་དང་ མེད་པའི་དང་། ལུང་རིགས་ཀྱིས་གནོད་པའི་གོ་སྐབས་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་དང་། དྲང་དོན་ དང་ངེས་དོན་གྱི་དང་། རྩོད་གཞི་ཡིན་པ་དང་མིན་པའི་དང་། རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ཡིན་ལུགས་ གསལ་བར་མི་སྟོན་པ་དང་སྟོན་པའི་དང་། ཆོས་སྤྱོད་ཀྱི་བསོད་ནམས་སེན་མོའི་རྩེའི་རྡུལ་ དང་ས་གཞི་བྱིན་གྱི་རྡུལ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་དང་དྲུག་གསུངས་སོ། །བླ་མ་གོང་མ་དག་འཁོར་ ལོ་གསུམ་པོ་གྲངས་བཞིན་དུ་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་ པ་གསུམ་མམ་སྤྱོད་པ་དང་བསྒོམས་པ་དང་ལྟ་བ་གསུམ་རིམ་པར་སྟོན་པ་གཙོ་ཆེ་གསུང་བ་ མད་དེ། རྒྱུད་བླར། གང་ཕྱིར་སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་དག་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཅིང་། །ཁྲིམས་ཀྱིས་ མཐོ་རིས་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བྱེད་ལ། །ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ཀུན་སྤོང་དེ་ ཡི་ཕྱིར། །འདི་མཆོག་ཉིད་དེ་དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་འདི་ཐོས་ཡིན། །ཞེས་ཏེ་འདི་ཐོས་ཞེས་པ་བཀའ་ཐ་ མ་འདི་ཞེས་པའོ། །གལ་ཏེ་བར་བའི་གདུལ་བྱ་ཐེག་ཆེན་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་ལ་ཐ་མིའི་གདུལ་བྱ་ ནི་དེ་ལྟ་མིན་པར་མུ་སྟེགས་སོ་སྐྱེ་ཉན་རང་སོགས་སྣ་ཚོགས་ཡིན་པས་བར་པ་མཆོག་སྟེ་བར་ 1-11 པའི་ཐད་དུ་ཐེག་ཆེན་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་དང་ཐ་མའི་ཐད་དུ་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་ནམ་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་པས་སོ་ཞེ་ན་མིན་ཏེ། མདོ་དེའི་དོན་ནི་ བར་པའི་གདུལ་བྱ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་བསླབ་པ་མེད་པའི་སྐྱ་བོ་ལྟ་བུ་དང་གསུམ་པའི་གདུལ་བྱ་ ནི་ཐེག་པ་འོག་མ་ཀུན་ལའང
【現代漢語翻譯】 種姓之子或種姓之女，將產生不可估量、無數的功德。雖然舉例說明並不容易，但我將簡要地為你解釋。如同一位真正的聖者，指甲尖上的微塵與大地上的微塵相比，百分之一都比不上，甚至千分之一、百萬分之一，乃至計數、比較、比喻都無法相比。又如牛蹄跡中的水與四大海之水相比，百分之一都比不上，乃至比喻都無法相比。如同一位真正的聖者，我說過的從信奉中觀經部到修習瑜伽行之間的功德，與從信奉究竟意義的教義到通過修習瑜伽行而圓滿成就之間的功德相比，百分之一都比不上，乃至比喻都無法相比。因此，在第二轉法輪中，最後一次法輪在六個方面超越了前一次法輪，即有上與無上，有受教理妨害的機會與沒有受教理妨害的機會，不了義與了義，有爭論與沒有爭論，不明確揭示實相與明確揭示實相，以及修行佛法的功德如同指甲尖上的微塵與大地上的微塵之間的差異。上師們說，這三個法輪依次主要展示了增上戒律、增上禪定和增上智慧這三種學修，或者說依次展示了行、修、見這三者。《寶性論》中說：『因為佈施能成辦受用，持戒能生天界，禪定能遣除煩惱，智慧能遣除一切煩惱所知障，因此，智慧最為殊勝，而聽聞是智慧之因。』這裡所說的『聽聞』，指的是最後一次法輪。如果說，第二次法輪的所化眾生都是大乘行者，而最後一次法輪的所化眾生並非如此，而是包括外道、凡夫、聲聞、緣覺等各種根器，所以第二次法輪更為殊勝——因為第二次法輪是為進入大乘者而設，而最後一次法輪是為具有各種自性或進入一切乘者而設，那麼這種說法是不對的。因為該經的含義是，第二次法輪的所化眾生如同沒有修習沙門學處的在家眾，而第三次法輪的所化眾生也包括一切下乘行者。 A son or daughter of noble family will generate immeasurable and countless merits. Although it is not easy to illustrate with examples, I will briefly explain it to you. Just as a true Arya (འཕགས་，聖者，梵文：ārya，梵文天城體：आर्य，梵文羅馬擬音：ārya，漢語字面意思：聖者), the dust on the tip of a fingernail compared to the dust on the earth is not even close to one percent, not even a thousandth or a millionth, nor can it be compared by counting, comparing, or illustrating. Similarly, the water in an ox's footprint compared to the water in the four great oceans is not even close to one percent, not even by comparison. Just as a true Arya, the merit I have spoken of from believing in the Sutra of Direct Meaning to practicing the application of Yoga, compared to the merit from believing in the teaching of Definitive Meaning to perfectly accomplishing through the application of Yoga, is not even close to one percent, not even by comparison. Therefore, in the Second Turning of the Wheel of Dharma, the final Wheel surpasses the previous one in six aspects: superior and unsurpassed, having the opportunity to be harmed by reasoning and not having the opportunity, provisional and definitive, having controversy and not having controversy, not clearly revealing the nature of reality and clearly revealing it, and the difference between the merit of practicing Dharma is like the dust on the tip of a fingernail and the dust on the earth. The previous Lamas (བླ་མ་，上師，梵文：guru，梵文天城體：गुरु，梵文羅馬擬音：guru，漢語字面意思：上師) said that these three Wheels mainly show the three trainings of higher discipline, higher concentration, and higher wisdom in order, or the three of conduct, meditation, and view in order. In the Ratnagotravibhāga (རྒྱུད་བླ་མ，寶性論，梵文：Uttaratantraśāstra，梵文天城體：उत्तरतन्त्रशास्त्र，梵文羅馬擬音：Uttaratantraśāstra，漢語字面意思：無上續論) it says: 'Because giving accomplishes enjoyment, discipline brings birth in higher realms, meditation eliminates afflictions, and wisdom eliminates all afflictions and knowable objects, therefore, wisdom is the most supreme, and hearing is the cause of wisdom.' Here, 'hearing' refers to the final Wheel. If it is said that the disciples of the Second Turning are all Mahayana practitioners, while the disciples of the Final Turning are not, but include various types such as non-Buddhists, ordinary beings, Shravakas, Pratyekabuddhas, etc., so the Second Turning is more supreme—because the Second Turning is for those who enter the Mahayana, while the Final Turning is for those who have various natures or enter all vehicles, then this statement is incorrect. Because the meaning of that Sutra is that the disciples of the Second Turning are like laypeople who have not practiced the training of a Shramana, while the disciples of the Third Turning also include all lower vehicle practitioners.
【English Translation】 A son or daughter of noble family will generate immeasurable and countless merits. Although it is not easy to illustrate with examples, I will briefly explain it to you. Just as a true Arya, the dust on the tip of a fingernail compared to the dust on the earth is not even close to one percent, not even a thousandth or a millionth, nor can it be compared by counting, comparing, or illustrating. Similarly, the water in an ox's footprint compared to the water in the four great oceans is not even close to one percent, not even by comparison. Just as a true Arya, the merit I have spoken of from believing in the Sutra of Direct Meaning to practicing the application of Yoga, compared to the merit from believing in the teaching of Definitive Meaning to perfectly accomplishing through the application of Yoga, is not even close to one percent, not even by comparison. Therefore, in the Second Turning of the Wheel of Dharma, the final Wheel surpasses the previous one in six aspects: superior and unsurpassed, having the opportunity to be harmed by reasoning and not having the opportunity, provisional and definitive, having controversy and not having controversy, not clearly revealing the nature of reality and clearly revealing it, and the difference between the merit of practicing Dharma is like the dust on the tip of a fingernail and the dust on the earth. The previous Lamas said that these three Wheels mainly show the three trainings of higher discipline, higher concentration, and higher wisdom in order, or the three of conduct, meditation, and view in order. In the Ratnagotravibhāga it says: 'Because giving accomplishes enjoyment, discipline brings birth in higher realms, meditation eliminates afflictions, and wisdom eliminates all afflictions and knowable objects, therefore, wisdom is the most supreme, and hearing is the cause of wisdom.' Here, 'hearing' refers to the final Wheel. If it is said that the disciples of the Second Turning are all Mahayana practitioners, while the disciples of the Final Turning are not, but include various types such as non-Buddhists, ordinary beings, Shravakas, Pratyekabuddhas, etc., so the Second Turning is more supreme—because the Second Turning is for those who enter the Mahayana, while the Final Turning is for those who have various natures or enter all vehicles, then this statement is incorrect. Because the meaning of that Sutra is that the disciples of the Second Turning are like laypeople who have not practiced the training of a Shramana, while the disciples of the Third Turning also include all lower vehicle practitioners.
་ཞུགས་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་དགེ་སློང་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དུས་ འཁོར་དུ། གསུམ་ལས་དགེ་སློང་མཆོག་ཡིན་ཞིང་། །འབྲིང་ནི་དགེ་ཚུལ་ཡིན་པར་བརྗོད། ། ཁྱིམ་གནས་དེ་ལ་ཐ་མའོ། །ཞེས་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་གྱི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བཤད་པའི་དང་ པོ་དང་མཐུན་ནོ། །རང་རང་གི་ཐེག་པ་སོ་སོ་ཁོ་ན་ལ་ཞུགས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ ཞུགས་པ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ཏེ་གཞན་གྱི་ཐེག་པ་ལ་མ་ཞུགས་པས་སོ། ། བཀའ་ཐ་མའི་གདུལ་བྱ་ནི་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རྔ་བོ་ཆེའི་མདོར། འོད་སྲུང་ འཁོར་དག་པར་གྱིས་ཤིག་ངས་རྔ་བོ་ཆེའི་མདོ་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་ནས་མུ་སྟེགས་ཉན་རང་ ཐེག་པ་ལ་གསར་ཞུགས་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་དེང་ངོ་། །དེ་ནས་འོད་སྲུང་གིས་འཁོར་དག་པའི་ རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པས་གསུང་བར་ཞུ་ཞེས་དང་། སོར་ཕྲེང་གི་མདོར་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་སྟོན་གྱི་གཞན་ལ་མི་སྟོན་ནོ་ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཏིང་ངེ་ འཛིན་རྒྱལ་པོར། སྟོང་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་བསྟན་པ་གང་། །ངེས་དོན་མདོ་སྡེ་དག་གི་ བྱེ་བྲག་ཕྱེད། །གང་ལ་སེམས་ཅན་གང་ཟག་སྐྱེས་བུ་བསྟན། །ཆོས་དེ་ཐམས་ཅད་དྲང་བའི་ དོན་དུ་ཤེས། །ཞེས་པས་བཀའ་བར་པ་ངེས་དོན་དང་ཐ་མ་དྲང་དོན་དུ་མ་བསྟན་ནམ་ཞེ་ན། ཉི་ཤུ་པར། གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པར་ནི། །དེས་འདུལ་བ་ཡི་སྐྱེ་བོ་ལ། །དགོངས་ པའི་དབང་གིས་གསུངས་པ་སྟེ། །ཞེས་པས་གཟུགས་སོགས་ཡོད་པར་སྟོན་པ་བཀའ་དང་པོ་ ལ་ལྟོས་ནས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་སྟོན་པ་བར་པ་ངེས་དོན་ཡིན་ལ་ཆོས་ཉིད་གཉུག་མ་ཡང་ དོན་ལ་མེད་པར་སྟོན་པ་བཀའ་བར་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཆོས་ཅན་རྣམས་དོན་ལ་མེད་པ་དང་ 1-12 ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་ཡོད་པ་རྟག་བརྟན་སོགས་སུ་སྟོན་པ་ཐ་མ་ངེས་དོན་ཡིན་ཏེ། རྔ་བོ་ཆེ་ཆེན་ པོའི་མདོར། སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཅི་སྟོན་པའི་མདོ་སྡེ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་དགོངས་པ་ཅན་དུ་རིག་ པར་བྱ་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་མདོ་སྡེ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་མིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་ དང་། མྱང་འདས་ཆེན་པོའི་བམ་པོ་དྲུག་པའི་བཞི་གསུམ་སོང་བར། དགེ་སློང་རྣམས་ནི་ཆོས་ རྣམ་པ་བཞི་ལ་གནས་པར་བགྱིའོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན་ཆོས་ལ་གནས་ཀྱི་གང་ཟག་ལ་མི་གནས་ པ་དང་། དོན་ལ་གནས་ཀྱི་ཚིག་ལ་མི་གནས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་མི་ གནས་པ་དང་། ངེས་པའི་དོན་ལ་གནས་ཀྱི་དྲང་བའི་དོན་ལ་མི་གནས་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ལ་ གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དོ། ། ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་པ་མི་འགྱུར་བའོ། །གང་ཟག་ལ་ མི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་སོ། །ཉན་ཐོས་ནི་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པའོ། །དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ནི་རྟག་པའོ།
【現代漢語翻譯】 就像進入大乘的比丘一樣。例如，在《時輪經》中說：『三者之中，比丘最為殊勝，中者稱為沙彌，居家者最為下。』這與所說的上、中、下三種金剛上師中的第一種相符。僅僅進入各自的乘，與進入一切乘相矛盾，因為沒有進入其他的乘。 末期所化之眾唯有極其清凈者。于《大鼓經》中雲：『光增，令眷屬清凈，我將宣說《大鼓經》』，故將新入外道聲聞緣覺乘者全部驅逐。之後，光增請示道，『眷屬已成清凈之自性，請宣說』。又于《指鬘經》中雲：『如來藏唯為菩薩宣說，不為他人宣說』。若問《三摩地王經》中，『空性為善逝所宣說，是決定意義經典之差別，其中所宣說之有情、補特伽羅、士夫，所有這些法要知道皆是引導之義』，難道不是說中期是了義，末期是引導義嗎？ 《二十頌》中說：『以彼所調伏之有情，因有色等生處，是依隨彼之意而說。』因此，相對於初期的有色等之說，中期所說的一切皆空是了義。然而，相對於中期所說的法性本然亦無，末期所說的有法于實無，而法性于實有，是常恒等，這是了義。于《大鼓大經》中雲：『凡宣說空性之經典，皆應知為不了義，如是無上之經典，當知為非不了義』。又于《大涅槃經》第六卷中雲：『諸比丘當安住於四法，何為四？安住於法不住於人，安住于義不住于詞，安住于智慧不住于識，安住于了義不住于不了義。』其中，安住於法者，即是如來之圓寂。諸佛之法，即是諸法之法性。 法性即是如來之常恒不變。不住於人者，即是聲聞。聲聞是因緣和合之無常。如來是常恒。
【English Translation】 It is like a monk who has entered the Mahayana. For example, in the Kalachakra it says: 'Among the three, the monk is the most excellent, the middle one is called a novice, and the householder is the lowest.' This corresponds to the first of the three kinds of Vajra masters, the superior, the middling, and the inferior. Merely entering one's own vehicle contradicts entering all vehicles, because one has not entered other vehicles. The beings to be tamed in the final period are only those who are extremely pure. In the Great Drum Sutra, it says: 'Light Protector, purify the assembly, and I will teach the Great Drum Sutra.' Therefore, all those newly entering the heretical Shravaka and Pratyekabuddha vehicles are expelled. Then, Light Protector requested, 'Since the assembly has become pure in nature, please speak.' Also, in the Garland Sutra, it says: 'The Tathagatagarbha is taught only to Bodhisattvas, not to others.' If asked, in the Samadhiraja Sutra, 'The emptiness that was taught by the Sugata is a distinction of the definitive meaning sutras, and whatever sentient beings, individuals, and persons are taught therein, all those teachings should be understood as leading meanings,' isn't it said that the middle period is of definitive meaning and the final period is of guiding meaning? In the Twenty Verses, it says: 'Because of the aggregates such as form, etc., for the beings who are tamed by that, it is spoken according to their intention.' Therefore, in relation to the initial teaching of the existence of form, etc., the middle teaching of the emptiness of all is of definitive meaning. However, in relation to the middle teaching that the natural state of phenomena is also non-existent, the final teaching that phenomena are non-existent in reality, while the nature of phenomena is existent in reality, and is permanent, etc., is of definitive meaning. In the Great Drum Sutra, it says: 'All sutras that teach emptiness should be known as provisional, while this kind of unsurpassed sutra should be known as not provisional.' Also, in the sixth fascicle of the Great Nirvana Sutra, it says: 'Monks should abide in four dharmas. What are the four? Abiding in the Dharma and not abiding in persons, abiding in the meaning and not abiding in words, abiding in wisdom and not abiding in consciousness, abiding in the definitive meaning and not abiding in the provisional meaning.' Among these, abiding in the Dharma means the complete Nirvana of the Tathagata. The Dharma of the Buddhas is the Dharmata of all dharmas. Dharmata means the Tathagata is permanent and unchanging. Not abiding in persons means the Shravakas. Shravakas are impermanent due to being compounded. The Tathagata is permanent.
།དོན་ལ་གནས་ཀྱི་ཚིག་ལ་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ནི་མངོན་ པར་རྟོགས་པའོ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་མི་འགྱུར་མི་འཕོ་བའོ། །ཡེ་ ཤེས་ལ་གནས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། ། ཉན་ཐོས་གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་མི་མཁས་པ་དེ་པས་ནི་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་གནས་པར་མི་བྱའོ། །གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ཤེས་ ན་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ་ཞེས་དང་། ངེས་པའི་དོན་ལ་གནས་ཀྱི་དྲང་བའི་དོན་ ལ་མི་གནས་པ་ནི། གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ཞིང་འཕོ་བའོ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་བཀྲི་བའི་དོན་ནོ། །གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་པ་མི་འགྱུར་ཞིང་མི་འཕོ་བའོ་ ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་དང་། མདོ་སྡེ་གང་དག་ལས། ཐམས་ 1-13 ཅད་གདུངས་པ་ཅན། ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ། ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ། ཐམས་ཅད་ བདག་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་བཀྲི་བའི་དོན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དོན་དེ་དག་ མི་ཤེས་པས་འགྲོ་བ་མང་པོ་མཚམས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང་བར་བྱེད་པའི་ ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །འདིས་ནི་རྒྱུད་བླའི་དོན་རྟག་བརྟན་སོགས་སྒྲ་སྦྱར་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་ལ་ མི་གནས་པར་སྨྲ་བ་ལ་གནོད་ཅིང་གདུལ་བྱའི་མར་འདྲེན་མི་མཐད་པས་སོམས་ཤིག་ཤེས་ ལྡན་དག དེ་ལྟར་ན་བཀའ་བར་པ་ནི་དངོས་འཛིན་ལྟ་བའི་གཉེན་པོར་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་བར་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་རང་བཞིན་དང་མཚན་ཉིད་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་རྣམས་མེད་ པ་དང་། སྟོང་པ་བདག་མེད་དུ་སྟོན་པས། བཀའ་བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། སྟོང་པ་ སྨོས་པའི་ཆོས་འཁོར་ནི། མཚན་ཉིད་དང་། གཉེན་པོ་ལ་ལྡེམ་དགོངས་དང་། དོན་གཞན་ལ་ དགོངས་པའི་དྲང་དོན་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། ཐ་མ་ནི་ཡིན་ལུགས་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ སོགས་སུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་སྟོན་པས། དེ་ལས་ཟློག་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་ལྔ་བརྒྱ་པར། གང་ ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། འགག་ པ་མེད་པ་དང་། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བསྟན་ པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པ། དགོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ་ཞེས་ སྨྲ་བ་དེ་དག་ནི། ཕྱི་རོལ་པ་ལས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་པ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའོ་ཞེས་ང་ སྨྲའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་ཞེས་སོགས་དང་། མདོ་སྡེ་དགོངས་འགྲེལ་དུ་དོན་དམ་ཡང་ དག་འཕགས། འདི་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཉིད་ལ་ དགོངས་ནས། དྲང་བའི་དོན་གྱིས་མདོ་བརྗོད་པ་ནི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ མ་སྐྱེས་པ། མ་འགགས་པ། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ར
【現代漢語翻譯】 『不依于義而依于語』是指義為現證。那是如來恒常安住，不變異，不遷變。『依于智慧而不依于識』是指智慧為如來。如果聲聞不精通如來的功德，那便是識，不應安住。如果了知如來為法身，那就是正確的智慧。『依于勝義而不依於世俗諦』是指，如果說如來是無常、變異、遷變的，那就是引導之義。如果說如來是常、不變異、不遷變的，那就是勝義諦。等等。 在一些經部中說：『一切皆是苦，一切皆是無常，一切皆是痛苦，一切皆是無我』，這被稱為引導之義。為什麼呢？因為不瞭解這些意義，許多眾生會因此墮入無間地獄。因此，認為《寶性論》的意義只是將『常』、『堅固』等詞語堆砌，而實際上並不依于其意義的說法是有害的，並且不能引導所化眾生，有智慧的人應該思考。 如此一來，中轉法輪未區分對實執的對治，而是將一切法歸於一類，宣說自性、相狀和體性皆空、無我。因此，中轉法輪是無相和宣說空性的法輪，是對相狀和對治的隱覆意和異義。而末轉法輪則相反，它區分了三種自性等進行宣說。如《五百般若經》中說：『凡是世尊所說的色無自性、無生、無滅、本來寂靜、自性涅槃，都不是不了義，不是不了義，而是如實之語。』如果有人這樣說，那他們比外道還不如，是依于凡夫之見。』同樣，受等也是如此。在《解深密經》中說，爲了說明真實勝義，如來是依于這三種自性而說的。以不了義的方式宣說經文是這樣的：一切法是不生的、不滅的、本來寂靜的。
【English Translation】 'Not relying on the word but relying on the meaning' means that the meaning is realization. That is, the Tathagata (如來，梵文：Tathāgata，梵文羅馬擬音：Tathāgata，字面意思：如實而來者) is always abiding, unchanging, and unmoving. 'Relying on wisdom and not relying on consciousness' means that wisdom is the Tathagata. If a Shravaka (聲聞，梵文：Śrāvaka，梵文羅馬擬音：Śrāvaka，字面意思：聽聞者) is not proficient in the qualities of the Tathagata, that is consciousness, and should not be relied upon. If one knows the Tathagata as the Dharmakaya (法身，梵文：Dharmakāya，梵文羅馬擬音：Dharmakāya，字面意思：法性之身), that is correct wisdom. 'Relying on the definitive meaning and not relying on the interpretable meaning' means that if one says the Tathagata is impermanent, changing, and moving, that is an interpretable meaning. If one says the Tathagata is permanent, unchanging, and unmoving, that is the definitive meaning. And so on. In some Sutras (經，梵文：Sūtra，梵文羅馬擬音：Sūtra，字面意思：線) it is said: 'All are suffering, all are impermanent, all are painful, all are without self,' which is called interpretable meaning. Why? Because not understanding these meanings causes many beings to fall into the Avici hell (無間地獄，梵文：Avīci，梵文羅馬擬音：Avīci，字面意思：無間). Therefore, the view that the meaning of the Ratnagotravibhāga (寶性論，梵文：Ratnagotravibhāga，梵文羅馬擬音：Ratnagotravibhāga，字面意思：寶性分別) is merely stringing together words like 'permanent' and 'stable' without actually relying on their meaning is harmful and cannot guide those to be tamed; the wise should contemplate this. Thus, the intermediate turning of the wheel of Dharma (法輪，梵文：Dharmacakra，梵文羅馬擬音：Dharmacakra，字面意思：佛法之輪) does not distinguish the antidote to grasping at reality, but rather categorizes all phenomena as one, teaching that self-nature, characteristics, and essence are all empty and without self. Therefore, the intermediate turning of the wheel of Dharma, which is without characteristics and speaks of emptiness, is of hidden intent and different meaning regarding characteristics and antidotes. The final turning of the wheel of Dharma, on the other hand, is the opposite, as it distinguishes and teaches the three essences and so on. As it says in the Five Hundred Prajñāpāramitā Sutra (般若波羅蜜多經，梵文：Prajñāpāramitā Sūtra，梵文羅馬擬音：Prajñāpāramitā Sūtra，字面意思：智慧到彼岸經): 'Whatever the Bhagavan (世尊，梵文：Bhagavan，梵文羅馬擬音：Bhagavan，字面意思：有福者) has taught as form being without self-nature, without arising, without ceasing, primordially peaceful, and naturally in Nirvana (涅槃，梵文：Nirvāṇa，梵文羅馬擬音：Nirvāṇa，字面意思：寂滅), that is not of hidden intent, not of interpretable meaning, but is exactly as it sounds.' Those who say this are even worse than outsiders and rely on the views of ordinary beings. Similarly, feeling and so on are also like this. In the Saṃdhinirmocana Sūtra (解深密經，梵文：Saṃdhinirmocana Sūtra，梵文羅馬擬音：Saṃdhinirmocana Sūtra，字面意思：解開深奧之經), it says that to explain the ultimate truth, the Tathagata speaks relying on these three essences. Explaining the Sutras in an interpretable way is like this: all phenomena are unborn, unceasing, and primordially peaceful.
ང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ ཞེས་སྟོན་ཏོ་ཞེས་དང་། འདི་ལྟ་བུའི་མདོ་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཞེན་ན་མཚན་མར་ལྟ་བ་སོགས་ 1-14 ལྟ་ངན་ཉེར་བརྒྱད་འབྱུང་སྟེ། དགོངས་འགྲེལ་དུ༑ ངའི་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡང་དག་པ་ ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་ཏེ་ཆོས་ལ་མོས་ཀྱང་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ ཉིད་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་མ་འགག་པ་ཉིད་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཉིད། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཆོས་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ མངོན་པར་ཞེན་ནས། དེ་དག་གཞི་དེ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མེད་པར་ལྟ་བར་འགྱུར་ཏེ། མེད་པར་ལྟ་བ་དང་། མཚན་ཉིད་མེད་པར་ལྟ་བར་གྱུར་ནས། ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལའང་སྐུར་རོ། ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དང་། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ལའང་ སྐུར་ཏོ་ཞེས་སོགས་དང་། ཐེག་ཆེན་ལ་དད་པ་བསྒོམ་པའི་མདོར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྲ་ ཇི་བཞིན་དུ་ཚུལ་བཞིན་མིན་པར་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་ཡང་དག་མིན་པའི་ལྟ་བ་ ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་འབྱུང་སྟེ། གང་ཞེ་ན། མཚན་མར་ལྟ་བ་དང་། རྟག་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ ལྟ་བ་དང་། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་ པའི་ལྟ་བ་དང་། ཞེས་སོགས་དང་། སོར་ཕྲེང་ལ་ཕན་པའི་མདོར། བཙུན་པ་གང་པོ་ནི་སྦྲང་ བུའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་དེ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་སྟོན་མི་ཤེས་སོ། །སྦྲང་བུ་ཡང་ཟི་ཟི་ཞེས་སྒྲ་འབྱིན་ཤེས་ ཀྱི། སྦྲང་བུ་ལྟར་བླུན་པོ་ཁྱོད་ཅང་མ་ཟེར་གཅིག གང་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལྡེམ་པོའི་ ངག་མི་ཤེས་པས། བདག་མེད་པ་ལ་ཆོས་སུ་སེམས་པ་ནི་གཏི་མུག་གི་ཆོས་ཀྱིས་མར་མེའི་ ནང་དུ་ཕྱེ་མ་ལེབ་ལྟར་ལྟུང་ངོ་ཞེས་དང་། བཙུན་པ་འཇམ་དཔལ་ནི། སྦྲང་བུའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ དེ། སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་བའི་དོན་དེ་ཁོ་ན་མི་ཤེས་སོ༑ ༑གཅེར་བུ་པ་ཡང་། ཐམས་ཅད་སྟོང་ པར་སྒོམ་སྟེ། གཅེར་བུ་པའི་སྦྲང་མ་ཁྱོད་ཅང་མ་ཟེར་ཅིག་ཅེས། གང་པོ་དང་འཇམ་དཔལ་ལ་ སྨྲ་བ་ལྟར་མཛད་ཀྱང་། བཀའ་བར་པའི་དངོས་བསྟན་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། 1-15 སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་ལ། ངེས་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་ཞེན་པའི་དོན་ལ་སངས་རྒྱས་ཡོད་པ་ མིན་ཏེ། ཡོད་མེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བས་སོ་ཞེས་བཞེད་པའི་སྣང་མེད་དབུ་མ་པར་རློམ་ ཞིང་། སངས་རྒྱས་དང་ཤེས་པ་གང་ཡིན་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱིས་ཁྱབ་སྙམ་པ། དངོས་སྨྲ་བའི་ སྐྱ་དྲི་མ་སངས་པས་སངས་རྒྱས་ནམ་མཁའ་ལྟར་མ་ཁྱབ། ཁྱད་པར་སེམས་ཅན་ལ་ཆོས་ཉིད་ དུ་མི་བཞུགས་ཏེ༑ སངས་རྒྱས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚད་མེད་པས་བསྐྱེད་དགོས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ ཏན་གང་ཡིན་ཐམས
【現代漢語翻譯】 『以自性而寂滅』這樣顯示。像這樣的經典，如果執著于字面意義，就會產生執著于相的觀點等二十八種邪見。在《秘密解脫經》中說：『我的意圖，即所說之真實，如實地不瞭解，雖然信奉佛法，但這些法全部是無自性的，這些法全部是不生的，不滅的，從本以來寂靜的，以自性而完全寂滅的。』這樣對佛法執著于字面意義，從那個基礎上，就會認為一切法都不存在，變成無有見和無相見，從而以相否定一切，甚至否定諸法所遍計的相。否定諸法的依他起相和圓成實相等等。在《大乘信修經》中說：『菩薩如果不如理地以字面意義來分別佛法，就會產生二十八種不正見。哪些呢？執著于相的觀點，否定常的觀點，否定遍計的觀點，否定唯此的觀點等等。』在《饒益指鬘經》中說：『比丘慳吝，像蜜蜂一樣行事，不善於說法。蜜蜂只會發出嗡嗡的聲音，像蜜蜂一樣愚蠢的你，什麼也別說。慳吝者不瞭解如來之隱語，認為無我是法，就像飛蛾撲火一樣，因愚癡之法而墮落。』比丘文殊是像蜜蜂一樣行事，不瞭解空與不空的意義。裸體外道也修習一切皆空，裸體外道的蜜蜂你什麼也別說。雖然像對慳吝者和文殊說話一樣，但對於中間派所直接揭示的諸法無自性、空性和無我，如果執著于字面意義，認為那就是究竟的意義，那就不是佛陀的本意了，因為遠離了有無的戲論。他們自詡為無所不知的中觀派，認為凡是佛陀和智慧都遍及有為法，實語者的污垢未凈，所以佛陀沒有像虛空一樣遍及一切。特別是眾生的法性中沒有安住，所以必須通過無量的因緣才能產生佛陀。佛陀的任何功德... 1-14 1-15 སངས་རྒྱས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚད་མེད་པས་བསྐྱེད་དགོས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གང་ཡིན་ཐམས
【English Translation】 『To show that it is extinguished by its own nature.』 If one adheres to the literal meaning of such sutras, twenty-eight wrong views, such as clinging to signs, will arise. In the Commentary, it says: 『My intention, that is, what is spoken is true, but not understood as it is. Although one is devoted to the Dharma, all these dharmas are without essence, all these dharmas are unborn, unceasing, primordially peaceful, and completely extinguished by their own nature.』 Thus, by clinging to the literal meaning of the Dharma, one will come to view all dharmas as non-existent from that basis, becoming a nihilistic view and a view of no characteristics. Consequently, one denies everything with characteristics, even denying the imputed characteristics of all dharmas. One also denies the dependent characteristics and the perfectly established characteristics of all dharmas, and so on. In the Sutra on Faith and Practice in the Great Vehicle, it says: 『Bodhisattvas who improperly discriminate the Dharma according to the literal meaning will have twenty-eight incorrect views. What are they? The view of clinging to signs, the view of denigrating permanence, the view of denigrating imputation, the view of denigrating only this,』 and so on. In the Sutra Benefiting Angulimala, it says: 『A monk who is stingy acts like a bee and does not know how to teach the Dharma. A bee only knows how to make a buzzing sound. Foolish one, like a bee, say nothing. Because the stingy one does not understand the Buddha's hidden speech, thinking that selflessness is the Dharma, he falls into the darkness of ignorance like a moth into a flame.』 The monk Manjushri acts like a bee, not understanding the meaning of emptiness and non-emptiness. The naked ascetic also meditates on everything as empty. Naked ascetic bee, say nothing. Although he speaks as if to the stingy one and Manjushri, he boasts of being an ignorant Madhyamika, thinking that the Buddha does not exist in the meaning of adhering to the literal meaning of the directly stated dharmas of the intermediate teachings, which are without inherent existence, empty, and selfless, because it is free from the elaboration of existence and non-existence. He thinks that whatever is Buddha and wisdom is pervaded by conditioned phenomena. Because the impurity of the literalist is not cleansed, the Buddha does not pervade like the sky. In particular, he does not abide in the nature of sentient beings, so the Buddha must be generated by limitless causes and conditions. Whatever qualities of the Buddha... 1-14 1-15 The Buddha must be generated by limitless causes and conditions. Whatever qualities of the Buddha...
་ཅད་འདུས་བྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཞེད་པ་རྣམས་ཚར་བཅད་ཅིང་དེ་དག་ ལ་གདམས་པ་ཡིན་ནོ། ། གཞན་ཡང་གོང་དུ་བརྗོད་པའི་ལུང་རིགས་འདི་རྣམས་ཀྱིས། མཁས་པ་འགའ། འདིར་ ནི། ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དང་། །མ་སྐྱེས་མ་འགགས་གཟོད་ནས་ཞི་བ་དང་། །རང་ བཞིན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདས་པ་དང་། །བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་འདི། ། འགའ་ཡི་གཞུང་དང་ཅུང་ཟད་མི་མཐུན་ཞིང་། །ཁྱེད་ཀྱི་བཞེད་དང་ཀུན་ནས་འགལ་ན་ ཡང་། །ས་ཆེན་བརྙེས་པའི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས། །ཨཱརྱ་དེ་བའི་བཞེད་པ་འདི་ཉིད་ དེ། །སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་ཟླ་བ་གྲགས་པ་དང་། །ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ལ་སོགས་པའང་ འདི་ཉིད་བཞེད། །ཇོ་བོ་ཆེན་པོས་བསྟན་པའི་སྙིང་པོར་བཤད། །སྲོལ་འབྱེད་ཆེན་པོ་བློ་ལྡན་ ཤེས་རབ་དང་། །སྔོན་མེད་ཉི་མ་ས་བུ་རྣམ་གཉིས་ཀྱང་། །ཚུལ་འདི་བཞེད་པས་བློ་མིག་དག་ རྣམས་ཀྱིས། །འདི་ལྟར་བཤད་ན་བསྟན་ལ་བྱ་བ་བྱས། །ཞེས་བཞེད་པའང་ཚར་བཅད་པ་ ཡིན་ལ། སྤྱིར་སྟོན་པའི་བཀའ་དང་མཐུན་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་བྱ་བ་སྟེ། གང་ཕྱིར་རྒྱལ་ལས་ ཆེས་མཁས་འགའ་ཡང་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཡོད་མིན་ཏེ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། དེས་ན་བཀའ་བར་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པ་ དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། དགོངས་གཞི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་གཞི་ཡང་དག་པའི་མཐའ། 1-16 དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་སྟོང་ཆ་བརྟགས་ཆོས་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་བ་ལ་དགོངས། དགོས་པ་བརྟགས་ཆོས་དངོས་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་གཞོམ་ཕྱིར་ཡིན། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད། དེ་ ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཞེན་ན། ལྟ་ལོག་ཉེར་བརྒྱད་འབྱུང་བ་དང་། རང་ཉིད་སེམས་ཅན་དམྱལ་ བར་སྐྱེ་ལ། གཞན་ཆོས་འདོད་པ་རྣམས་ཕུང་བར་བྱེད་པ་དང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མེད་ ན། ཆད་ལྟར་འགྱུར་བའི་ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རེག་སྟེ། རྒྱུད་བླར། སྤྲིན་དང་རྨི་ལམ་རྒྱུ་བཞིན་ དེ་དང་དེར། །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་སྟོང་པ་ཞེས། །གསུངས་ནས་ཞེས་དང་། ཡང་ དག་མཐའ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་སྟེ༑ ༑ཉོན་མོངས་ལས་དང་རྣམ་ སྨིན་དོན། །སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད། །ཅེས་དང་། དབུ་མ་རྩ་བར། རྒྱལ་བ་རྣམས་ ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད། །ལྟ་ཀུན་ངེས་པར་འབྱིན་པར་གསུངས། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བ། །དེ་ དག་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པའི་དགོངས་གཞི་ བྱིན་སྔར་དང་འདྲ་ལ། ཁྱད་པར་གཞན་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་ མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། གཞན་དབང་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་པ་ དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། སུམ་ཅུ་པར། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་གྱི། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ རྣམ་གསུམ་ལ། །དགོངས་ནས་ཆོས་རྣ
【現代漢語翻譯】 駁斥了所有認為一切都是有為法的觀點，並對他們進行了教導。 此外，通過以上所說的這些理證，一些智者認為：'此處所說諸法無自性，不生不滅，本自寂靜，自性涅槃，以及沒有真實自性，這與一些論典稍有不符，甚至與你們的觀點完全相悖。然而，這是證得大地的聖者龍樹（Nāgārjuna）的宗風，是聖天（Āryadeva）的觀點。佛護（Buddhapālita）、月稱（Candrakīrti）以及智藏（Śāntarakṣita）等也是這樣認為的。阿底峽尊者（Atiśa）將其闡釋為教義的精髓。開創宗風的大學者菩提賢（Bodhibhadra）和前所未有的太陽仲敦巴（'Bromton）師徒二人，也是秉持這種觀點。因此，具有智慧之眼的人們，如果這樣宣說，就是對佛法做出了貢獻。' 駁斥了這種觀點，總的來說，與佛陀的教言相符才是對佛法做出了貢獻。因為沒有人比佛陀更聰明了。 因此，《中論》所說的一切法皆是自性空，無自性，是有密意的。密意在於一切法的空性基礎是真實勝義諦。如是之空是指有為法皆空。這樣做的必要性是爲了摧毀對有為法的實執。如果對實有法執著，就會產生二十八種邪見，自己也會墮入地獄，還會毀滅他人對佛法的信心。如果沒有如來藏，就會有斷見派的過失。正如《寶性論》所說：'如雲如夢幻，如是彼彼中，所知一切法，一切皆是空。' 又說：'真實勝義諦，有為法皆空，煩惱業及果，如雲如夢說。' 《中觀根本慧論》中說：'諸佛說空效能，為出一切見，若復于空執，是亦不可治。' 宣說無自性的密意與之前相同，但區別在於其他三種無自性，即：遍計所執相無自性，依他起生無自性，圓成實勝義諦無實事自性。《三十頌》中說：'自性有三種，三種無自性，如來說諸法，依此密意說。'
【English Translation】 It refutes all views that everything is conditioned and instructs them. Furthermore, through the aforementioned reasonings, some scholars think: 'Here, the teachings that all phenomena are without intrinsic nature, unarisen, unceasing, primordially peaceful, naturally in nirvāṇa, and without a true nature, are somewhat inconsistent with some treatises and completely contradict your views. However, this is the tradition of the noble Nāgārjuna (the one who attained the great earth), the view of Āryadeva. Buddhapālita, Candrakīrti, and Śāntarakṣita, among others, also hold this view. Atiśa explained it as the essence of the teachings. The great founder of tradition, Bodhibhadra, and the unprecedented sun, 'Bromton and his disciples, also uphold this approach. Therefore, those with clear minds, if they explain it in this way, are contributing to the teachings.' This view is also refuted. In general, aligning with the Buddha's words is the act of contributing to the teachings, because there is no one in this world more knowledgeable than the Buddha. Therefore, the intermediate teachings of the Buddha, which state that all phenomena are empty of inherent existence and without intrinsic nature, are intentional. The intention is that the basis of emptiness for all phenomena is the ultimate reality. Such emptiness refers to the emptiness of all conditioned phenomena. The necessity is to destroy the view of clinging to phenomena as real. If one clings to reality, twenty-eight wrong views will arise, one will be born in hell, and one will destroy others' faith in the Dharma. If there is no Tathāgatagarbha (Buddha-nature), there will be the fault of nihilism. As stated in the Ratnagotravibhāga (Uttaratantra): 'Like clouds and dreams, in this and that, all knowable things are empty in every way.' And: 'The ultimate reality is the emptiness of all conditioned things; afflictions, actions, and results are spoken of like clouds and dreams.' In the Mūlamadhyamakakārikā (Fundamental Verses on the Middle Way): 'The Buddhas have said that emptiness is for the sake of relinquishing all views. But if someone holds to emptiness as a view, that person is incurable.' The intention of teaching the absence of intrinsic nature is the same as before, but the difference lies in the other three absences of intrinsic nature: the absence of intrinsic nature of the completely imputed characteristics (parikalpita-lakṣaṇa-niḥsvabhāvatā), the absence of intrinsic nature of the dependent arising (paratantra-utpatti-niḥsvabhāvatā), and the absence of intrinsic nature of the perfectly established ultimate reality (parinispanna-paramārtha-vastu-niḥsvabhāvatā). In the Trimśikā (Thirty Verses): 'Intrinsic nature is of three kinds; the absence of intrinsic nature is of three kinds; the Buddha spoke of the Dharma with this intention.'
མས་ཐམས་ཅད་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བསྟན་པ་ཡིན། ། ཞེས་དང་། མདོ་སྡེ་དགོངས་འགྲེལ་ལས། ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་ དང་། །ཆོས་རྣམས་མ་འགགས་ཆོས་རྣམས་གཟོད་ནས་ཞི་བ་དང་། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ རང་བཞིན་མྱ་ངན་འདས་པར་ནི། །དགོངས་པ་མེད་པར་མཁས་པ་སུ་ཞིག་སྨྲ་བར་འགྱུར། ། མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དང་། །དོན་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་ངས་ བཤད་དེ། །འདི་ལ་མཁས་པ་སུ་དག་དགོངས་པ་ཤེས་པ་ནི། །རབ་ཏུ་ཉམས་པའི་ལམ་དུ་ དེ་མི་འགྲོ། །ཀུན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ 1-17 ཉིད་གསུམ་སོགས་སུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ལྟ་བ་ནི་རབ་ཏུ་ཉམས་པའི་ལམ་ཆད་ལྟ་དང་། དངོས་ སྨྲ་བར་མི་འགྱུར་བར། རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་སྣང་བཅས་དབུ་མར་འགྱུར་ཏེ། སྔགས་སུ་ ཕྱོགས་ཉམས་དག་ནི་མ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་དང་གནད་གཅིག་གོ ། ༈ རྒྱུད་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བཤད་པ། གཉིས་པ་དབུ་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྒྱས་བཤད་ནི། དུས་འཁོར་དུ། གང་ཞིག་དེ་ཉིད་ གང་ཟག་ཅེས་བྱ་ལུས་ལ་གནས་པར་སྨྲ་བ་དེ་ནི་རང་བཞིན་དག་གི་ཉམས། །ཀུན་རྫོབ་དག་ གི་དོན་ནི་སྨྲ་བ་པོ་ཡང་དོན་དམ་མ་རིག་མེད་པ་དག་ཏུ་བྱེད། །སྲིད་གསུམ་མཐའ་དག་རྣམ་ པར་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་པོ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདོད་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་སྙིང་རྗེ་སྟོང་ ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་པོ་ཕྱོགས་ཉམས་དག་ནི་མ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་ འདིའི་འགྲེལ་པར། ནམ་མཁའ་དང་ནི་འགོག་པ་གཉིས། །འདུས་མ་བྱས་གསུམ་རྟག་པ་སྟེ། ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ། །བདག་གི་སྟོང་ཞིང་བྱེད་པོ་མེད། །དབང་སྐྱེས་བློ་ནི་ རྣམ་མེད་ཀྱིས། །ཕྲ་རབ་བསགས་པ་དངོས་སུ་རིག །ཁ་ཆེའི་གཞུང་གི་ཆུ་གཏེར་གྱི། །བྱེ་བྲག་ སྨྲ་བའི་གཞུང་འདོད་འགྱུར། །ཤེས་པ་རྣམ་བཅས་སྐྱེད་བྱེད་ནི། །དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྣང་ བ་མིན། །ནམ་མཁའ་མོ་གཤམ་བུ་དང་མཚུངས། །འགོག་པ་དང་ནི་ནམ་མཁའ་མཚུངས། ། འདུ་བྱེད་བེམས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །དུས་གསུམ་རྗེས་འགྲོ་དག་ཀྱང་མེད། །ཐོགས་པ་མེད་ པའི་གཟུགས་ཡོད་མིན། །ཞེས་པ་མདོ་སྡེ་པ་ཡིས་རིག །ཆ་ཤས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་མེད། །ཕྲ་ རབ་རྡུལ་རྣམ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྨི་ལམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན། །དམིགས་པ་མེད་པ་རབ་ཏུ་ སྣང་། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་གྲོལ་བའི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་ཡོད། །ཅེས་པ་རྣལ་ འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་། །རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣམས་སྒྲོགས། །རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་དོན་དམ་ དུ། །ཡོད་པར་མཁས་རྣམས་མི་འདོད་དེ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་། །བྲལ་བས་ ནམ་མཁའི་པདྨ་བཞིན། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། །གཉི་གའི་བདག་ཉིད་མིན་ 1-18 པའང་མིན། །མཐའ
【現代漢語翻譯】 『一切諸法皆是無自性之教』。 又如《解深密經》所說：『諸法無自性，諸法不生，諸法不滅，諸法本來寂靜，諸法一切自性涅槃。』若不如此理解，誰能稱之為智者？ 我已宣說，名相無自性，生無自性，勝義無自性。誰能理解此意，便不會墮入衰損之道。 此乃一切清凈之道。 將諸法分為無自性三性等觀點，乃是衰損之道，是斷見，是實語者所不為。清凈之道乃是帶相中觀，如此，密咒之支分不退轉。 以上所述，要點一致。 二、廣釋中觀與唯識之差別： 如《時輪經》所說：『若有人說，彼補特伽羅（藏文：གང་ཟག་，梵文：Pudgala，梵文羅馬擬音：Pudgala，漢語字面意思：人）存在於身中，彼乃自性之退轉。』 『若有人說，世俗諦之義，彼亦令勝義諦無明者生起。』 『若有人說，三有（藏文：སྲིད་གསུམ་，梵文：Trisra，梵文羅馬擬音：Trisra，漢語字面意思：三有）一切皆是識，彼亦是識之慾求者。』 『若有人說，大悲與空性無二無別，彼之支分不退轉。』 此經之註釋中說：『虛空與滅盡定二者，以及無為法三者是常。』 『一切有為法皆是剎那生滅。無我，空性，無作者。』 『由根識所生之智慧，以無相方式，能直接認知極微之積聚。』 『克什米爾之論典《水藏》中，分別說部之宗義如是認為。』 『生起有相之識，並非根之行境所顯現。』 『虛空如母牛之陰門。滅盡定與虛空相似。』 『行蘊是物質，非有。過去、現在、未來三時亦無。』 『無礙之色亦非有。』 『如是，經部宗如是認為。』 『無有稱之為分之物。極微塵亦非有。』 『如夢之體驗。無所緣而顯現。』 『能取與所取解脫之識，是勝義諦。』 『如是，瑜伽行派之論典如是說。』 『宣說超越大海之波羅蜜多。』 『智者不承認彼識是勝義諦，因其離一與多之自性，如虛空之蓮花。』 『非有非無，亦非亦有亦非有。亦非二者之自性。』 『無邊。』
【English Translation】 『All dharmas are taught as being without inherent existence.』 And as stated in the Saṃdhinirmocana Sūtra (Explication of the Thought Sūtra): 『Dharmas are without inherent existence, dharmas are unborn, dharmas are unceasing, dharmas are primordially peaceful, and all dharmas are naturally in nirvāṇa.』 Who, without understanding this intent, could be called wise? I have declared that names are without inherent existence, birth is without inherent existence, and ultimate reality is without inherent existence. Those who understand this meaning will not go down the path of decline. This is the path of complete purification. The view that divides dharmas into three natures, such as the absence of inherent existence, is a path of decline, a nihilistic view, and not spoken by those who speak truthfully. The path of purification is the Madhyamaka with appearances, and in this way, the vows of mantra do not degenerate. The above points are consistent. 2. Detailed Explanation of the Differences Between Madhyamaka and Cittamātra: As stated in the Kālacakra Tantra: 『Whoever says that the Pudgala (藏文：གང་ཟག་，梵文：Pudgala，梵文羅馬擬音：Pudgala，漢語字面意思：person) exists in the body, that is a degeneration of nature.』 『Whoever speaks of the meaning of conventional truth also causes ignorance of ultimate truth to arise.』 『Whoever says that all of the Trisra (藏文：སྲིད་གསུམ་，梵文：Trisra，梵文羅馬擬音：Trisra，漢語字面意思：Three Realms) is consciousness, that one also desires consciousness.』 『Whoever says that compassion and emptiness are non-dual, that one's vows do not degenerate.』 In the commentary to this tantra, it says: 『Space and cessation, and the three unconditioned things, are permanent.』 『All conditioned things are momentary. There is no self, emptiness, or creator.』 『The wisdom born from the senses, in a non-conceptual way, directly cognizes the accumulation of subtle particles.』 『The Vaibhāṣika school of Kashmir's Water Treasury scripture believes this.』 『The arising of consciousness with appearances is not what appears to the field of activity of the senses.』 『Space is like the vulva of a cow. Cessation is similar to space.』 『Compounded phenomena are material and non-existent. The three times (past, present, future) also do not follow.』 『Unobstructed form is also non-existent.』 『Thus, the Sautrāntika school believes.』 『There is nothing called a part. Subtle particles are also non-existent.』 『Like experiencing a dream. It appears without an object of focus.』 『Consciousness that is liberated from the grasped and the grasper is ultimate truth.』 『Thus, the Yogācāra school says.』 『Proclaiming the perfections that cross beyond the ocean.』 『The wise do not accept that consciousness as ultimate truth, because it is separate from the nature of one and many, like a lotus in the sky.』 『It is neither existent nor non-existent, neither both nor neither. It is also not the nature of both.』 『Limitless.』
་བཞི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡི། །དེ་ཉིད་དབུ་མ་པ་ཡིས་རིག །ཅེས་སྤྱན་རས་ གཟིགས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། ། ཚིགས་བཅད་འདི་རྣམས་འཇམ་དཔལ་གྱི་རང་གི་ལྟ་བའི་འདོད་པ་མདོར་བསྟན་དང་། འཕགས་པ་ལྷས་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་དང་ཛེ་ཏ་རིའི་བདེ་གཤེགས་གཞུང་གི་ རབ་བྱེད་ལས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ་། ། དེས་ན་སེམས་ཙམ་གྱི་འདོད་པ་བརྗོད་པའི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་ཡོད་ཅེས་ འབྱུང་གི་ཡོངས་གྲུབ་དང་སངས་རྒྱས་དང་ཡེ་ཤེས་སོགས་དོན་དམ་ཡོད་ཅེས་པ་ནི་མི་འབྱུང་ ལ། དེ་ལ་དབུ་མ་པས་དགག་པ་བྱེད་པའི་ཚེ། རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་དོན་དམ་དུ། །ཡོད་པར་ མཁས་རྣམས་མི་འདོད་དེ། །ཞེས་སོགས་འབྱུང་གི་ཡོངས་གྲུབ་དང་སངས་རྒྱས་དང་ཡེ་ཤེས་ སོགས་དོན་དམ་དུ། ཡོད་པར་མཁས་རྣམས་མི་འདོད་དེ་ཞེས་པ་མི་འབྱུང་ངོ་། །དབུ་མའི་ ཡིན་ལུགས་སྟོན་པའི་ཚེ། མཐའ་བཞི་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བའི། །དེ་ཉིད་ཅེས་པ་ཡང་བྲལ་ཙམ་ གྱི་མེད་དགག་གམ་ཅིར་ཡང་བརྗོད་མི་རུང་ནི་གནས་སྐབས་སུ་བཀའ་བར་པར་འབྱུང་བའི་ སྣང་མེད་དབུ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུ་མིན་གྱི་མཐའ་འམ་བརྟགས་ཆོས་ཀུན་གྱི་བྲལ་གཞིའམ་ དབེན་གཞི་ཆོས་ཉིད་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ནི་མཐར་ཐུག་བཀའ་ཐ་མ་ཡན་དུ་འབྱུང་བའི་སྣང་ བཅས་དབུ་མ་དང་རྒྱུད་སྡེར་གསུངས་པའི་སྐུ་ཡི་བདེ་བ་ཡིན་ཏེ། སྔར་དྲངས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ འགྲེལ་པར་འདིར་གང་གི་སྙིང་རྗེ་དམིགས་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་དང་ སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ། དུས་གསུམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་སླད་ དུ་དུས་གསུམ་དུ་འཇུག་པའོ་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ངེས་པའོ། །ཞེས་ དང་། སྐ་ཅིག་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་ གསུངས་སོ༑ ༑ཞེས་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་གི་ཡེ་ཤེས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་ 1-19 གསུངས་ཤིང་། འཇམ་དཔལ་ལྟ་འདོད་དུའང་། འདིས་ནི་བདེན་པ་གསུང་བ་ཡི། །སྔ་མར་ གསུངས་པ་བཀག་པ་སྟེ། །སྔོན་ཉིད་དང་ནི་ཕྱི་མ་དག །རིམ་པ་ཕྱི་མ་སྟོབས་དང་ལྡན། །ཇི་ ལྟར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་གསུངས་པ། །ཡེ་ཤེས་མེད་པར་སྨྲ་ལ་བསྟན། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ དབུ་མའི་ལུགས། །དེ་བཞིན་མ་ཡིན་སྲས་ལ་གསུངས། །ཞེས་བཀའ་སྔ་ཕྱི་ཡང་ཕྱི་མ་སྟོབས་ ཆེ་བ་དང་སེམས་ཙམ་པ་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་རྣམ་ཤེས་ཙམ་པ་དང་དབུ་མ་པ་གཉིས་མེད་ཡེ་ ཤེས་ཅན་དུ་གསུངས་ཤིང་། སྔར་རང་རྒྱུད་པ་དང་ཐལ་འགྱུར་བ་གཉིས་དང་། དང་པོ་ལའང་ རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ནི་སྣང་མེད་ཁོ་ནའི་དབྱེ་བར་བོད་ཀྱིས་ བྱས་ཀྱི་སྟོན་པའི་གསུང་གིས་དངོས་སུ་ཟིན་པ་མེད་དོ། །མཚན་བརྗོད་དུའང་། རྣམ་པར་ ཤེས་པའི་ཆོས་ཉིད་འདས། །ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་ཚུལ་འཆང་བ། །ཞེས་དང
【現代漢語翻譯】 『四者皆得解脫，此即中觀之見。』這是觀世音菩薩所說。 這些偈頌簡要地闡述了文殊菩薩自己對見地的觀點，也出現在聖天菩薩的《智慧精要總集》和寂天菩薩的《善逝論》的釋論中。 因此，在表達唯識宗的觀點時，會說『識是勝義諦存在』，但不會說『圓成實性』、『佛』或『智慧』等是勝義諦存在。當中觀宗反駁它時，會說『智者不認為識在勝義諦中存在』等等，但不會說『智者不認為圓成實性』、『佛』或『智慧』在勝義諦中存在。 在闡述中觀的實相時，『從四邊中解脫，此即是』，這裡的『即是』僅僅是分離的無遮遣，或者說是任何言語都無法表達的，這是暫時出現在中間教法中的空無中觀。但並非如此，而是指遠離一切邊或所緣之法的基礎，或者說是空性的基礎，即二取不二的智慧，這是最終出現在後期教法中的有相中觀，以及密續中所說的身之樂。正如之前引用的密續釋論所說：『在此，他的慈悲沒有目標，遠離分別念，並且具備一切殊勝的空性，爲了完全瞭解三時，而進入三時。』這是佛陀教法的確定結論。』 並且，『遠離剎那、一和多的智慧，是諸佛的真如。』這裡說的是方便與智慧雙運的智慧和無為的智慧。在《文殊菩薩見地愿文》中也說：『此乃宣說真諦者，駁斥先前所說之法，先前與後來的，後來的次第更具力量，如何宣說瑜伽行，向說無智慧者展示，圓滿佛陀的中觀之道，並非如此向佛子宣說。』這裡說的是前後教法中，後來的教法更具力量，唯識宗是無智慧的唯識，而中觀宗是具有二取不二智慧的。之前自續派和應成派的區分，以及前者中『不住』和『如幻』的術語，是藏族人對空無的區分，佛陀的教法中並沒有直接提到。在《名號贊》中也說：『超越識之法性，持有二取不二智慧之相。』
【English Translation】 『Liberation from the four extremes is the view of Madhyamaka.』 This was said by Avalokiteśvara (Chenrezig). These verses briefly state Mañjuśrī's (Jampal) own view of tenets, and also appear in Āryadeva's Compendium of Wisdom Essence and Jetāri's commentary on the Sugata Doctrine. Therefore, when expressing the view of Cittamātra (Semtsam), it is said that 『consciousness (rnampar shepa) exists as the ultimate truth,』 but it is not said that 『perfected nature (yongdrub)』 or 『Buddha』 or 『wisdom (yeshe)』 etc. exist as the ultimate truth. When Madhyamaka refutes it, it says, 『The wise do not accept that consciousness exists in the ultimate truth,』 etc., but it does not say, 『The wise do not accept that perfected nature』 or 『Buddha』 or 『wisdom』 exists in the ultimate truth. When showing the reality of Madhyamaka, 『Liberated from the four extremes, that itself,』 the 『that itself』 here is merely a separation of non-affirming negation, or something that cannot be expressed in any words, which is the nihilistic Madhyamaka that appears temporarily in the intermediate teachings. But it is not like that, but refers to the basis of separation from all extremes or objects of investigation, or the basis of emptiness, the non-duality of wisdom, which is the Madhyamaka with appearance that ultimately appears in the later teachings, and the bliss of the body spoken of in the tantras. As the commentary on the tantra quoted earlier says: 『Here, his compassion has no object, is free from conceptualization, and is endowed with all the supreme emptiness, and enters into the three times in order to fully know the three times.』 This is the definite conclusion of the Buddha's teachings. And, 『The wisdom that is free from moment, one, and many is the suchness of the Buddhas.』 Here it speaks of the wisdom of the union of skillful means and wisdom and the unconditioned wisdom. In the Aspiration of Mañjuśrī's View, it also says: 『This is the one who speaks the truth, refuting what was said earlier, the former and the latter, the latter order is more powerful, how to explain the practice of yoga, show to those who say there is no wisdom, the Madhyamaka path of the complete Buddha, it is not like that to explain to the sons of the Buddha.』 Here it says that among the former and later teachings, the later teachings are more powerful, Cittamātra is the consciousness-only without wisdom, and Madhyamaka is the one with non-dual wisdom. The distinction between Svatantrika and Prasangika earlier, and the terms 『non-abiding』 and 『like illusion』 in the former, are Tibetan distinctions of nihilism, and are not directly mentioned in the Buddha's teachings. In the Praise of Names, it also says: 『Transcending the nature of consciousness, holding the aspect of non-dual wisdom.』
་། དུས་འཁོར་ རྒྱུད་དུ། སྲིད་གསུམ་ཕྲ་རབ་གཟུགས་མིན་འདིར་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་བཞིན་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་ཉིད་མེད་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཤེས་རབ་གང་དུའང་གནས་པ་མ་ཡིན། །ཞེས་པའི་ཚིག་ ནི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་སྟོན་པར་འགྱུར། །གང་གིས་འགྱུར་མེད་དང་བྲལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ སྟོང་པ་ཉིད་དེ་གཟུང་ནས་སྟོང་པར་ལྟ་བྱེད་པ། །དེས་ན་གཙོ་བོས་གང་ཞིག་འཕོ་མེད་ལྷན་ སྐྱེས་སྐུ་ཡི་བདེ་བ་དག་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་དབུ་མ་ ནི་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཡིན་ལ་བདེ་བའི་ཆ་ནས་བདེ་ཆེན་དབུ་མ་དང་སྟོང་བའི་ཆ་ནས་སྣང་ བཅས་དབུ་མ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་དམིགས་བཅས་སྟོང་པ་ཡིན་པས་སོ། ། བདེ་བ་མདོར་ཡང་གཙང་བདག་བདེ་དང་རྟག་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་པ་གསུངས་ཀྱང་དེ་ནི་སྡུག་ཀུན་ མེད་ཙམ་ཡིན་ལ། སྔགས་ཀྱི་བདེ་བ་ནི་དེ་ལས་ལྷག་པ་ཚད་མེད་པའི་བདེ་ཆེན་ཡིན་ཞིང་དེ་ ལྟར་དབུ་མའི་དབྱེ་བ་ནི་སྣང་མེད་དབུ་མ་དང་སྣང་བཅས་དབུ་མ་དང་བདེ་ཆེན་དབུ་མ་དང་ གསུམ་ཡིན། དེས་ན་མཐར་ཐུག་གི་དབུ་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་གཉིས་མེད་ 1-20 ཡེ་ཤེས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཙམ་ཡིན་ལ་དེ་དག་ཁས་ལེན་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་བསྟན་ བཅོས་ནི་དེ་དང་དེའི་གང་ཟག་དང་དེ་དང་དེའི་གཞུང་ངོ་། ། སྔར་རྒྱ་བོད་དུ་བཀའ་ཐ་མ་འཁོར་བཅས་སེམས་ཙམ་གྱི་གཞུང་དང་འཕགས་པ་ཐོགས་ མེད་སོགས་སེམས་ཙམ་པར་བྱེད་པ་བསྟན་པའི་ཆོམ་རྐུན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ དབུ་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། སེམས་ཙམ་མན་ཆད་དངོས་སྨྲ་བ་གསུམ་པོ་ནི་གང་ཟག་གི་ བདག་མེད་ཙམ་སྨྲ་བ་དང་སྒོམ་པ་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ནི་མིན་པ་དང་། རྣམ་ཤེས་ལ་ སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཅན་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པའི་ བདེན་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཅན་ནི་མིན་པ་དང་། རྫོགས་པའི་ བྱང་ཆུབ་ལ་རིང་བའི་སྐལ་བ་ཅན་ཡིན་གྱི་ཉེ་བ་ནི་མིན་པ་དང་། ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་གྱི་ལྷག་མ་དང་བྲལ་བ་ནི་མིན་ལ། དབུ་མ་པ་རྣམས་ནི་དེ་དག་ལས་ བཟློག་པ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དྲི་མེད་འོད་ལས། རྒྱུ་འདིས་སངས་ རྒྱས་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་གང་ཟག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་གང་ཟག་མི་ རྟག་པ་བསྒོམ་པ་གསུངས་སོ། །དོན་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ས་ལ་སོགས་པའི་ཟད་པར་བསྒོམ་པ་ དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། དབུ་ མ་པ་རྣམས་ལ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པ་སྟེ་དེ་ ལྟར་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའོ། །རྒྱུ་དེས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ བསམ་པའི་དབང་གིས་དེ་བཞ
【現代漢語翻譯】 在《時輪經》中，『三有微塵非是色，此乃是識。』同樣，識亦非有，不住于佛之智慧中。』這些詞語是佛陀所宣說的。誰以不變和離系之人執取空性，並視其為空？因此，主尊所說的無遷變俱生身之樂，在密咒乘中被闡述。』因此，密咒的中觀是樂空雙運，從樂的角度來說是大樂中觀，從空的角度來說是具相中觀，是具足一切殊勝的空性，是有相的空性。 關於樂，在經中也說『清凈、我、樂和常』，但這僅僅是沒有一切痛苦。密咒的樂超越了這些，是無量的極樂。因此，中觀的分類有無相中觀、具相中觀和大樂中觀三種。因此，究竟的中觀心之差別僅僅在於無為的無二智慧和識，而承認這些的士夫和論典，就是那些人和那些論典。 過去在印度和西藏，將最後的教令和隨行者視為唯識宗的論典，並將聖者無著等視為唯識宗者，這應當被理解為是教法的盜賊。此外，中觀和唯識的差別在於：唯識宗以下的實有宗三者，僅僅是宣說和修習人無我，而不是法無我；是有闡明識等實有之物的論典，而不是闡明勝義諦的論典；是遠離圓滿菩提的，而不是接近的；是有餘涅槃，而不是無餘涅槃。而中觀宗則與這些相反。在聖觀世音的《無垢光》中說：『以此因緣，四種佛陀以習氣的力量，對說有我者宣說修習人無常。』對說有實物者宣說修習地等之滅盡，對說有識者宣說唯識之三摩地，對中觀宗者宣說如夢般不變且無二的智慧，因此，對人無我和對法無我。因此，由於眾生的意樂，如來...
【English Translation】 In the Kalachakra Tantra, 'The subtle particles of the three realms are not form, but consciousness.' Likewise, consciousness is also non-existent, not abiding in the wisdom of the Buddha. These words are what the Buddhas proclaim. Who, with the unchanging and detached, grasps emptiness and views it as empty? Therefore, the bliss of the immutable innate body spoken of by the Lord is taught in the Mantra Vehicle. Thus, the Madhyamaka of Mantra is the union of bliss and emptiness. From the aspect of bliss, it is the Great Bliss Madhyamaka, and from the aspect of emptiness, it is the Madhyamaka with appearance, the emptiness that possesses all perfections, the emptiness with an object. Regarding bliss, it is also said in the sutras, 'Purity, self, bliss, and permanence,' but this is merely the absence of all suffering. The bliss of Mantra surpasses these, being immeasurable great bliss. Therefore, the divisions of Madhyamaka are threefold: Madhyamaka without appearance, Madhyamaka with appearance, and Great Bliss Madhyamaka. Thus, the difference between the ultimate Madhyamaka mind lies solely in the unconditioned non-dual wisdom and consciousness, and the individuals and treatises that affirm these are those persons and those texts. In the past, in India and Tibet, considering the final teachings and retinue as Mind-Only treatises, and regarding noble Asanga and others as Mind-Only proponents, should be understood as thieves of the Dharma. Furthermore, the difference between Madhyamaka and Mind-Only is that the three schools of realists below Mind-Only only speak of and cultivate the selflessness of persons, not the selflessness of phenomena; they possess treatises that clarify only entities such as consciousness, not treatises that clarify the ultimate truth; they are distant from perfect enlightenment, not close; they are nirvana with remainder, not without remainder. The Madhyamikas are the opposite of these. In the Immaculate Light of Noble Avalokiteshvara, it is said: 'Due to this cause, the four Buddhas, by the power of habit, teach the impermanence of persons to those who speak of a self.' To those who speak of entities, they teach the exhaustion of earth and so forth; to those who speak of consciousness, they teach the samadhi of mere consciousness; to the Madhyamikas, they teach the dream-like, unchanging, and non-dual wisdom; thus, the selflessness of persons and the selflessness of phenomena. Therefore, due to the inclinations of sentient beings, the Thus-Gone One...
ིན་གཤེགས་པས་ཆོས་བསྟན་པ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། མདོ་ སྡེ་བ་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དང་། དབུ་མ་པའོ། །དེ་རྣམས་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི་ཆ་ ཤས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་སོ། །མདོ་སྡེ་པ་ནི་དོན་ རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་སོ། །སྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ 1-21 ཙམ་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་སོ། ། དབུ་མ་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་ བཅོས་ཏེ་རིང་བའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་ཉེ་བའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་དབང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ་ཞེས་དང་། བྱེ་ བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་པ་དང་། སྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྷག་མ་དང་བྲལ་བ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་མྱ་ ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། མཚན་བརྗོད་དུ། ལྷག་མ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། །ནམ་མཁའི་ ལམ་ལ་རབ་གནས་པ། །ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་པས་བཀའ་ཐ་མ་འཁོར་བཅས་དབུ་མར་ གྲུབ་པོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་གཞུང་བཀའ་ཐ་མ་དང་བྱམས་ཆོས་ལྔ་སོགས་དང་གང་ཟག་འཕགས་ པ་ཐོགས་མེད་སོགས་ཆོས་ཅན། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་སྨྲ་བ་དང་བསྒོམ་པ་ཡིན་གྱི་ ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་ཡིན་པ་ནས་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱང་འདས་ཡིན་གྱི་ལྷག་མ་དང་ བྲལ་བའི་མྱང་འདས་མི་སྟོན་པའི་གཞུང་དང་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། སེམས་ཙམ་པའི་ གཞུང་དང་གང་ཟག་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་དབུ་མའི་གཞུང་དང་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། ཐལ་ བ་ལས་ཟློག་པ་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་པ་སོ་སོར་སྦྱར་རོ། །སྐབས་འདིའི་ལྷག་མ་ནི་གཟུགས་སྐུ་ ལ་མི་བཞག་གི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ལ་བྱའོ། །ཐ་མ་འཁོར་བཅས་སེམས་ཙམ་ཡིན་ན། འདིའི་ བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་ས་ལམ་རྣམས་དང་རྡོ་རྗེའི་གནས་བདུན་སོགས་སེམས་ཙམ་ཁོ་ན་རུ་ འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་སེམས་ཙམ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་ས་ལམ་དང་རྡོ་ རྗེའི་གནས་བདུན་སོགས་རེ་རེ་ནས་སེམས་ཙམ་གྱིར་མི་རུང་བས་སོ། །ལམ་སེམས་ཙམ་ གྱི་ལམ་ལ་ཕྱིན་ནས་འབྲས་བུ་དབུ་མའི་སར་སླེབ་པ་འགལ་ཏེ་ཤར་ལ་ཕྱིན་པའི་ནུབ་བཞིན་ ནོ། །དབུ་མ་པ་ལ་བྱམས་ཆོས་ལས་གསུངས་པའི་ས་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལས་ལྷག་པ་ཅི་ཡོད་ 1-22 འདིའི་བྱང་ཆེན་ལ་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ལྷག་མ་རི་བོང་གི་རྭ་དང་མཚུངས་པའི་ཇི་ལྟར་སེམས་ ཙམ་གྱིར་འགྱུར་ལེགས་པར་སོམས་ཤིག ངེད་ནི་སྟོན་པ་དང་བྱམས་པ་དང་འཇམ་དཔལ་ དང་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་དཔང་དུ་བྱེད་པས་འདི་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་བཞག་ལ་མི་བརྩིའོ། ། དིང་སང་མཁས་པར་གྲགས་པ་ཕལ། ། དབུ་སེམས་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་པར། ། བདེན་གཉིས་ཚུལ་ལ་རྨོངས་གྱུར་ནས། ། ཡིན་ལུགས་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་
【現代漢語翻譯】 如來教法有四種：分別是說一切有部（Sarvāstivāda），經量部（Sautrāntika），瑜伽行派（Yogācāra），和中觀派（Madhyamaka）。其中，說一切有部的論典，能清晰地闡明有分的心識（chā shas can gyi sems can）。經量部的論典，能清晰地闡明意義（don）。瑜伽行派的論典，能清晰地闡明唯識（rnam par shes pa tsam）。 中觀派的論典，能清晰地闡明勝義諦的真如實性（don dampa'i bden pa de kho na nyid），爲了具有長遠根器和具有 নিকট根器的眾生的心。世尊是根據眾生的想法而宣說的。說一切有部，經量部和瑜伽行派，是有餘涅槃（lhag ma dang bcas pa'i mya ngan las 'das pa）。中觀派是無餘不住涅槃（lhag ma dang bral ba rab tu mi gnas pa'i mya ngan las 'das pa）。在《聖妙吉祥真實名經》（མཚན་བརྗོད་，梵文：Mañjuśrīnāmasaṃgīti，梵文羅馬擬音：Mañjuśrīnāmasaṃgīti，意為：文殊師利名號贊）中說：『完全從一切剩餘中解脫，完全安住于虛空之道。』因此，最後的教誨及其眷屬成立為中觀。如果不是這樣，那麼最後的教法和慈氏五論（བྱམས་ཆོས་ལྔ་），以及聖者無著（Thogs med）等，都只是宣說和修習人無我（gang zag gi bdag med），而不是法無我（chos kyi bdag med），因此是有餘涅槃，而不是無餘涅槃的論典和補特伽羅。因為是唯識宗的論典和補特伽羅。同樣，也是中觀的論典和補特伽羅。因為是從錯誤中返回。這些要分別對應起來。這裡的『剩餘』不是指色身，而是指斷證的剩餘。 如果最後的教誨及其眷屬是唯識，那麼這裡所說的主要內容，如地道（sa lam）等和金剛七處（rdo rje'i gnas bdun）等，就都將變成唯識。或者說，不是唯識，因為你所說的主要內容，如地道和金剛七處等，每一個都不能是唯識的。如果從唯識的道上去，到達中觀的果位，這是矛盾的，就像向東走卻到達西方一樣。中觀派比慈氏五論所說的地道和果位還有什麼更多呢？這裡的菩提心的斷證之餘，就像兔角一樣，怎麼能變成唯識呢？好好想想吧！我們以釋迦牟尼佛，彌勒佛，文殊菩薩和觀世音菩薩為證，除此之外的其他宗義我們不承認。 如今很多所謂的智者，不能區分中觀和唯識的差別，對二諦的道理迷惑不解，最終落入實有的邊見之中。
【English Translation】 The teachings of the Tathagata are of four kinds: Sarvāstivāda, Sautrāntika, Yogācāra, and Madhyamaka. Among them, the treatises of Sarvāstivāda clearly explain the mind with parts (chā shas can gyi sems can). The treatises of Sautrāntika clearly explain the meaning (don). The treatises of Yogācāra clearly explain only consciousness (rnam par shes pa tsam). The treatises of Madhyamaka clearly explain the suchness of the ultimate truth (don dampa'i bden pa de kho na nyid), for the minds of beings with long-term capacity and those with near-term capacity. The Blessed One spoke according to the thoughts of beings. Sarvāstivāda, Sautrāntika, and Yogācāra are Nirvāṇa with remainder (lhag ma dang bcas pa'i mya ngan las 'das pa). The Madhyamaka is Nirvāṇa without remainder and non-abiding (lhag ma dang bral ba rab tu mi gnas pa'i mya ngan las 'das pa). In the 'Mañjuśrīnāmasaṃgīti' (མཚན་བརྗོད་) it says: 'Completely liberated from all remainder, completely abiding on the path of space.' Therefore, the final teaching and its retinue are established as Madhyamaka. If not, then the final teaching and the Five Treatises of Maitreya (བྱམས་ཆོས་ལྔ་), as well as the noble Asanga (Thogs med), etc., only speak of and meditate on the selflessness of persons (gang zag gi bdag med), but not the selflessness of phenomena (chos kyi bdag med), therefore they are treatises and individuals of Nirvāṇa with remainder, not showing Nirvāṇa without remainder. Because they are treatises and individuals of the Yogācāra school. Similarly, they are also treatises and individuals of the Madhyamaka school. Because it is a return from error. These should be applied separately. The 'remainder' here does not refer to the physical body, but to the remainder of abandonment and realization. If the final teaching and its retinue are Yogācāra, then the main content spoken of here, such as the bhumis and paths (sa lam) and the seven vajra places (rdo rje'i gnas bdun), etc., will all become only Yogācāra. Or rather, it is not Yogācāra, because each of the main contents you speak of, such as the bhumis and paths and the seven vajra places, etc., cannot be Yogācāra. It is contradictory to go on the path of Yogācāra and reach the fruit of Madhyamaka, just like going east and arriving west. What more is there in the Madhyamaka than the bhumis, paths, and fruits spoken of in the Five Treatises of Maitreya? How can the remainder of abandonment and realization of the Bodhicitta here, which is like a rabbit's horn, become Yogācāra? Think well! We take Shakyamuni Buddha, Maitreya Buddha, Manjushri, and Avalokiteśvara as our witnesses, and we do not acknowledge any other tenets besides this. Nowadays, many so-called wise people cannot distinguish the difference between Madhyamaka and Yogācāra, are confused about the principles of the two truths, and ultimately fall into the extreme of substantial existence.
རྒོལ། ། ལོག་རྟོག་མུན་པ་བསལ་པའི་ཕྱིར། ། བདག་གིས་གྲུབ་མཐའི་ཁྱད་པར་བཤད། ། ཅེས་བྱའོ། ། གསུམ་པ་བསྟན་བཅོས་ནི་ཤསྟྲ་ལས་ཤ་ས་འཆོས་པ་དང་ཏ་ར་སྒྲོལ་བ་ཏྲ་ཡ་སྐྱོབ་པ་ སྟེ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱིས་གདུལ་བྱའི་སེམས་རྒྱུད་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་བསླབ་པ་གསུམ་ལྡན་ དུ་བཅོས་པས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ངན་འགྲོ་དང་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྒྲོལ་ཞིང་ སྐྱོབ་པས་བསྟན་བཅོས་ཏེ། རྣམ་བཤད་རིགས་པར། ཉོན་མོངས་དགྲ་རྣམས་མ་ལུས་འཆོས་ པ་དང་། །ངན་འགྲོ་སྲིད་ལས་སྐྱོབ་བྱེད་གང་ཡིན་པ། །འཆོས་སྐྱོབ་ཡོན་ཏན་ཕྱིར་ན་བསྟན་ བཅོས་ཏེ། །གཉིས་པོ་འདི་དག་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་མེད། །ཅེས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་བློ་དང་སྒྲ་འབྱུང་བའི་གནས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའོ། །བཞི་ པ་ནི་སྤྱིར་མིང་སླད་དུ་སྨོས་པས་གཞུང་བཙལ་སླ་ཞིང་ཁྱད་པར་རྒྱ་སྐད་དང་བོད་སྐད་དང་ གཉིས་ཀ་སྨོས་པས་གཞུང་ཁུངས་བཙུན་ཞིང་མིང་དོན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཤེས་པ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་ 1-23 ལ་བྱས་ཤེས་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བའོ། ། ༄། །དོན་ཆེན་སྒྲུབ་པ་སྤྱིའི་ཕྱག། གཉིས་པ་ནི་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་དྲང་ཡུལ་གང་ལ་ན། སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་ བཅས་པ་སྤངས་པས་སངས་ཤེས་བྱ་ལ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པས་སངས་རྒྱས་ཏེ། སྔ་ མར། མ་རིག་གཉིད་ལས་སངས་ཕྱིར་དང་། །ཤེས་བྱ་ལ་ཡང་བློ་རྒྱས་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་པདྨ་ ལྟར་སངས་རྒྱས། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་མཚན་གསོལ་ཏོ། །ཞེས་དང་ནི་བསྡུ་པའོ། །ཕྱིན་དྲུག་ ལ་སྤྱོད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་སློབ་པ་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ སྟེ། མདོ་རྒྱན་དུ། འདོད་ལ་མ་ཆགས་ལས་གསུམ་རྣམ་པར་དག །ཁྲོ་བ་ཟིལ་གནོན་ཡོན་ ཏན་མཆོག་ལྷུར་ལེན། །ཆོས་ལ་མི་གཡོ་དེ་ཉིད་ཟབ་མོ་མཐོང་། །བྱང་ཆུབ་དགའ་ལྡན་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ནི་སངས་རྒྱས་ལའང་སྦྱར་ རོ། །གང་ཟག་ལོ་ཙཱ་བས་ཚུལ་སྒོ་གསུམ་གུས་པས་འདུད་ཅིང་དགོས་པ་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་དང་ མཐུན་ཞིང་བསོད་ནམས་འཕེལ་བས་འགྱུར་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བའོ། ། ༄། །དོན་མཆོག་ལྡན་པའི་བསྟན་བཅོས་དངོས། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལུས་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་། ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བྱ་བའོ། ། ༈ ལུས་རྣམ་པར་བཞག་པ། དང་པོ་ལ་སྡོམ་གྱི་དོན་དངོས། ལུང་དང་སྦྱར་བ། གོ་རིམ་ངེས་ཚུལ་ལོ། ། ༈ སྡོམ་གྱི་དོན་དངོས། དང་པོ་ནི་ སྐྱབས་གནས་གང་ཞིག་ཅེས་པ་གསུམ་ལ་སྦྱར་ལ། དོན་གཉིས་མཐར་ཐུག་པ་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་དང་། གང་ཞིག་གང་གིས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཆོས་ཀྱི་དང་། རིག་གྲོལ་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་ བྱང་འཕགས་ཚོགས་དགེ་འདུན་གྱི་དང་། དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཁམས་ ཀྱི་དང་། དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་སྐུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ད༵ང་། བ
【現代漢語翻譯】 駁（rGOL）！ 爲了消除邪見的黑暗， 我將闡述宗派的差別。 如是說。 第三，論著（bstan bcos）即是夏斯特拉（Shastra）中的『夏』（sha）意為調伏，『塔拉』（tara）意為度脫，『扎亞』（traya）意為救護，即通過三藏（sde snod gsum）調伏所化眾生的心續，使其具備三學（bslab pa gsum），從而從煩惱的果報——惡趣和輪迴的痛苦中度脫和救護。因此稱為論著。如《釋論理》（rnam bshad rigs pa）中說：『調伏一切煩惱敵，救護惡趣與輪迴，調伏救護具功德，故名論著此二者，他宗無有。』 第三個是想要表達的意念和產生聲音的八個處所等等。 第四個是，一般來說，因為提到了名稱，所以容易找到正文；特別是，因為提到了漢藏兩種語言，所以正文的來源可靠，並且能夠理解名稱和意義之間的關係，以及使譯者生起博學的智慧。 ༄། །成就大事之總禮。 第二，『頂禮』（phyag 'tshal lo）是向誰頂禮呢？是向斷除了二障（sgrib gnyis）及其習氣，智慧之光明增長的『桑結』（sangs rgyas，梵文：Buddha，覺悟者）頂禮。如前所說：『因從無明睡中醒，又因於所知境智增，如蓮花般已覺悟，故名覺悟佛陀也。』『尼』（ni）是總結之詞。向具有行持六度（phyin drug）功德的學處——一切菩薩（byang chub sems dpa'）頂禮。如《莊嚴經論》（mdo rgyan）中說：『不貪慾樂三業凈，降伏嗔恚取勝德，於法不動見甚深，菩提喜樂菩提薩埵。』向一切頂禮，也適用於佛陀。譯者以身語意三門恭敬頂禮，與神聖的行為相符，增長福德，最終圓滿完成翻譯。 ༄། །具殊勝義之論著正文。 第三部分分為三：身體的安置，分支的詳細解釋，以及圓滿的行為。 ༈ 身體的安置。 第一部分包括：偈頌的真實意義，與聖教相結合，以及確定順序的方式。 ༈ 偈頌的真實意義。 第一是： 『皈依處為何』（skyabs gnas gang zhig）這三個詞分別與三個對像相聯繫：最終的意義是佛陀（sangs rgyas），『為何』（gang zhig）是指與貪慾分離的法（chos），『以何』（gang gis）是指具有智慧解脫圓滿的聖者僧伽（dge 'dun），『自性清凈之界』（dbyings rang bzhin gyis rnam par dag pa）是指界（khams），『具二清凈之身』（dag pa gnyis ldan gyi sku）是指菩提（byang chub）的d༵ang（種子字，藏文ད༵ཾ，梵文：dhaṃ，梵文羅馬擬音：dham，清凈之身）。
【English Translation】 Rebuttal! In order to dispel the darkness of wrong views, I will explain the differences between the tenets. Thus it is said. Third, the treatise (bstan bcos) is 'sha' from Shastra, meaning to subdue; 'tara' meaning to liberate; and 'traya' meaning to protect. It subdues the minds of those to be tamed through the Three Baskets (sde snod gsum), making them possess the Three Trainings (bslab pa gsum), thereby liberating and protecting them from the results of afflictions—the sufferings of evil destinies and samsara. Therefore, it is called a treatise. As it is said in the Commentary on Reasoning (rnam bshad rigs pa): 'It subdues all the enemies of afflictions, protects from evil destinies and samsara. Subduing and protecting possess virtues, therefore it is called a treatise. These two are not found in other systems.' The third is the intention to express and the eight places where sound arises, and so on. The fourth is that, in general, because the name is mentioned, it is easy to find the text; in particular, because both Chinese and Tibetan are mentioned, the source of the text is reliable, and one can understand the relationship between name and meaning, and generate erudite wisdom in the translator. Homage to the General Accomplishment of Great Meaning. Second, to whom is 'I prostrate' (phyag 'tshal lo) directed? It is directed to the 'Sangye' (sangs rgyas, Buddha), who has abandoned the two obscurations (sgrib gnyis) and their habitual tendencies, and whose wisdom has increased. As it was said before: 'Because he awoke from the sleep of ignorance, and also because his wisdom increased in the objects of knowledge, he awakened like a lotus, therefore he is named Buddha.' 'Ni' (ni) is a concluding word. To all Bodhisattvas (byang chub sems dpa'), who possess the qualities of practicing the Six Perfections (phyin drug). As it is said in the Ornament of Sutras (mdo rgyan): 'Not attached to desires, the three actions are pure, subduing anger, taking the supreme qualities as the main thing, unmoving in the Dharma, seeing the profound truth, Bodhi is joyful, Bodhisattva.' Prostration to all also applies to the Buddha. The translator respectfully bows with the three doors of body, speech, and mind, in accordance with the sacred conduct, increasing merit, and ultimately completing the translation perfectly. The actual treatise possessing supreme meaning. The third part has three divisions: the arrangement of the body, the detailed explanation of the branches, and the complete action. The arrangement of the body. The first part includes: the actual meaning of the verses, combining with the scriptures, and the way to determine the order. The actual meaning of the verses. The first is: The three words 'What is the refuge' (skyabs gnas gang zhig) are connected to three objects respectively: the ultimate meaning is the Buddha (sangs rgyas); 'what' (gang zhig) refers to the Dharma (chos) that is separated from attachment; 'by what' (gang gis) refers to the Sangha (dge 'dun) of noble beings who possess wisdom, liberation, and perfection; 'the realm of naturally pure essence' (dbyings rang bzhin gyis rnam par dag pa) refers to the element (khams); 'the body possessing two purities' (dag pa gnyis ldan gyi sku) refers to the d༵ang (seed syllable, Tibetan: ད༵ཾ, Sanskrit: dhaṃ, Romanized Sanskrit: dham, meaning: pure body) of Bodhi (byang chub).
ྱང་ཆེན་ལ་ལྡན་པའི་ཡན་ལག་སངས་ རྒྱས་ཡོན་ཏན་གྱི་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་བྱེད་ལས་ཕུན་ཚོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ ལས་ཀྱི་དོན་དེ་དོན་བདུན་པོ་འདི་ནི། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། མཐར་འཛིན་གྱི་ཐོས་ 1-24 པ་དང་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་ཕིགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་དང་། བརྗོད་དུ་མེད་ པའི་རང་བཞིན་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པར་བྱ་བས་སོ། །དོན་བདུན་པོ་དེ་བརྗོད་པའི་ཡི་གེ་གང་ ཡིན་པ་དེ་དག་ནི། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་གནས་ཞེས་བརྗོད་དེ། དོན་བདུན་པོ་དེ་ཐོབ་པ་དང་རྗེས་སུ་ མཐུན་པའི་ལམ་གསལ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་པས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་གནས་བསྟན་པ་དེ་ཡང་རྒྱས་ པར་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་དགའ་བོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བསྟན་ དུ་མེད་པ་སྟེ་དེ་ནི་མིག་གིས་བལྟ་བར་མི་ནུས་སོ། །ཀུན་དགའ་བོ་ཆོས་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ སྟེ་དེ་ནི་རྣ་བས་མཉན་པར་མི་ནུས་སོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དགེ་འདུན་ནི་འདུས་མ་བྱས་པ་སྟེ་དེ་ ནི་ལུས་དང་སེམས་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་རྡོ་རྗེའི་གནས་གསུམ་པོ་ འདི་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྟན་པའི་ལེའུའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་རིག་པར་བྱའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ དོན་འདི་ནི་དེ་བཞིན་བཤེགས་པའི་ཡུལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཤཱ་རིའི་ བུ་དོན་འདི་ནི་རེ་ཤིག་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་རང་གི་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཡང་དག་པར་ཤེས་པའམ་བལྟ་བའམ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་ན། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་ གིས་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དད་པས་རྟོགས་པ་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །ཤཱ་རིའི་ བུ་དོན་དམ་པ་ནི་དད་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །ཞེས་རྡོ་རྗེའི་གནས་བཞི་པ་ འདི་ནི་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་རྟོགས་པར་བྱའོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བླ་མེད་ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མྱང་ངན་ལས་ འདས་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ༑ ༑བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱང་ངན་ལས་འདས་པའི་ 1-25 དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་བཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །ཞེས་རྡོ་ རྗེའི་གནས་ལྔ་པ་འདི་ནི་འཕགས་པ་དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་རྟོགས་པར་ བྱའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདི་ལྟ་ སྟེ། གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་ལས་འདས་པའི
【現代漢語翻譯】 具備廣大之支分，諸佛功德之根本，以及諸佛功德之事業圓滿，諸佛事業之意義，此七種意義，應如金剛般了知。因為甚深難測，非由執著于名相概念，由聞思所生之智慧所能衡量；且其不可言說之自性，唯有各自以自證智方能領悟。此七種意義所詮釋之文字，稱為金剛之位，因其能清晰地揭示獲得此七種意義及其相應之道。此金剛之位之闡釋，應如經中所述般廣爲了解：『具德，如來不可指示，因其非肉眼所能見；具德，法不可言說，因其非耳根所能聞；具德，僧伽非造作，因其非身心所能供養。』此金剛三位，應依隨勝義菩提心品之後而了知。 舍利子，此意義乃如來之境界，亦是如來之行境。舍利子，即使聲聞、緣覺等一切聖者，亦無法以其智慧完全了知、見及或證悟此義，更何況是凡夫俗子？唯有藉由對如來之信心方能證悟。舍利子，勝義諦唯有透過信心方能證悟。舍利子，所謂勝義諦，乃是眾生界之異名。舍利子，所謂眾生界，乃是如來藏之異名。舍利子，所謂如來藏，乃是法身之異名。』此金剛四位，應依隨無增減經之後而了知。 『世尊，所謂無上正等覺，乃是涅槃界之異名。世尊，所謂涅槃界，乃是如來法身之異名。』此金剛五位，應依隨聖德鬘經之後而了知。舍利子，如來所證悟之法身，即是超越恒河沙數之...
【English Translation】 The branch possessing vastness, the root of the qualities of the Buddhas, and the complete activity of the qualities of the Buddhas, the meaning of the activity of the Buddhas, these seven meanings should be understood as being like a vajra. Because it is profound and difficult to measure, it cannot be fathomed by the knowledge arising from hearing and thinking, which clings to names and concepts; and its inexpressible nature can only be understood by each individual's own wisdom. The letters that express these seven meanings are called the vajra-like place, because they clearly show the path that is in accordance with obtaining these seven meanings. This explanation of the vajra place should be understood extensively, just as it is in the sutra: 'Kungawo (Ānanda), the Tathagata (如來) cannot be pointed out, because he cannot be seen with the eye; Kungawo, the Dharma (法) cannot be spoken, because it cannot be heard with the ear; Kungawo, the Sangha (僧伽) is unconditioned, because it cannot be venerated by body and mind.' These three vajra places should be understood following the chapter on showing the superior intention. Sharibu (Śāriputra), this meaning is the realm of the Tathagata, and it is the field of activity of the Tathagata. Sharibu, even all the Shravakas (聲聞) and Pratyekabuddhas (緣覺) cannot fully know, see, or realize this meaning with their own wisdom, let alone ordinary people? It is only realized through faith in the Tathagata. Sharibu, the ultimate meaning is to be realized through faith. Sharibu, this which is called the ultimate meaning is a synonym for the realm of sentient beings. Sharibu, this which is called the realm of sentient beings is a synonym for the essence of the Tathagata. Sharibu, this which is called the essence of the Tathagata is a synonym for the Dharmakaya (法身).' These four vajra places should be understood following the sutra that shows the absence of increase and decrease. 'Bhagavan (世尊), this which is called unsurpassed, perfect, and complete enlightenment is a synonym for the realm of Nirvana (涅槃). Bhagavan, this which is called the realm of Nirvana is a synonym for the Dharmakaya of the Tathagata.' These five vajra places should be understood following the Noble Garland Sutra. Sharibu, the Dharmakaya of the teachings of the Tathagata is like this: it is beyond the sands of the Ganges...
་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་དག་དང་རྣམ་པར་ དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ། མ་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཅན་ནོ་ཞེས་རྡོ་རྗེའི་ གནས་དྲུག་པ་འདི་ནི་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་རྟོགས་པར་ བྱའོ། །འཇམ་དཔལ་འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་བརྟེན་ཅིང་གནས་ནས་ བྱ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་འཇུག་གོ །ནམ་མཁའ་དེ་ཡང་སྐྱེ་མེད་འགག་མེད་འདུས་མ་བྱས་ པ་ཞེས་སོགས་ནས། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བརྟེན་ ཅིང་ཞེས་སོགས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་འགག་པ་མེད་མངོན་པར་འདུས་ མ་བྱས་པས་ཞེས་སོགས་དང་། འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྟོག་པར་མི་མཛད་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་མཛད་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་མཛད་པ་འདི་ནི་ མི་རྟོག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་གོ །ཞེས་རྡོ་རྗེའི་གནས་བདུན་ པ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡུལ་ལ་ འཇུག་པ་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ ལས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་གནད་ནི་སངས་རྒྱས་འདུས་མ་བྱས་ལ་ཐུག་པར་བསྟན་ཏོ། །རྡོ་རྗེའི་ནི་ གནས་བདུན་པོ་འདི་དག་ནི་རྒྱུད་བླའི་བསྟན་བཅོས་ཀུན་ཏེ་མཐའ་དག་གི་ལུས་སུ་རིག་པར་ བྱ་སྟེ། རྒྱུད་བླའི་བསྟན་བྱའི་གཙོ་བོ་རྣམས་མདོར་བསྡུས་ན་དོན་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་བདུན་པོ་དོན་གྱི་ ལུས་ཡིན་ལ་ཁྱེད་དེའི་རྗོད་བྱེད་ཐུན་མོང་མིན་པ་ཡིན་པས་སོ། ། ༈ ལུང་དང་སྦྱར་བ། གཉིས་པ་རྒྱུད་བླར་བསྟན་པའི་རིམ་པའི་རྡོ་རྗེའི་གནས་བདུན་པོ་འདི་དག་རང་གི་ 1-26 མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་མདོས་གསུངས་པའི་གོ་རིམ་ཇི་ ལྟ་བ་བཞིན་འཕགས་པ་གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོའི་མདོར་ཡང་གསུངས་ཏེ། དེའི་གླིང་ གཞིའི་ལེའུ་ལས་ནི་དོན་དང་པོ་དཀོན་མཆོག་རྣམ་གསུམ་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱ་ལ་དེའི་ འོག་ཏུ་ལྷག་མ་བཞི་ནི་བློ་ལྡན་གྱི་དབྱེ་བ་དྲུག་ཅུ་བསྟན་པས་ཁམས་དང་རྒྱལ་བ་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བརྒྱད་ཅུ་བསྟན་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་དང་ཡོན་ཏན་དང་ཕྲིན་ལས་ གསུམ་བསྟན་ཏེ། དེར་ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལེགས་པར་བསྐོར་བ། སློབ་མའི་ ཚོགས་ཤིན་ཏུ་དུལ་བ་མཐའ་ཡས་མངའ་བ་ཞེས་གསུང་པ་སྟེ། རྩ་བའི་ཚིག་འདི་གསུམ་གྱི་ གོ་རིམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་འགྲུབ་པ་རྣམ་པར་བཞག་ པར་བྱ་ལ། ལྷག་མ་གནས་བཞི་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་འབྱུང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ རྒྱུ་དང་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པར་བསྟན་པར་རིག
【現代漢語翻譯】 具有如來之法，與無差別之法，以及不離之智慧功德。這第六金剛處，應隨無增減之理而證悟。文殊，譬如眾生依于虛空而住，從事種種行為。而虛空則是無生無滅、非造作等等。同樣，一切眾生依于如來等等。如來無生無滅，非顯現造作等等。文殊，如來雖不作意，亦不分別，然如是自性之事業，不作意，不分別，而任運成就。這第七金剛處，應隨如來功德與智慧不可思議之境而證悟。此乃顯示佛之事業任運成就之關鍵在於佛之非造作。此七金剛處，應視為一切《寶性論》之身。簡而言之，《寶性論》所詮釋之要義，即此七金剛處，乃意義之身，而您乃其無共同之能詮。 二者，宣說《寶性論》次第之七金剛處，與其自性之關聯，如前所說之次第，亦于《聖持咒自在王經》中宣說。其地基品中，應知第一義為宣說三寶，其後四者，以具慧者之六十種分類，宣說界與如來之八十種法之差別，從而宣說菩提、功德與事業三者。如彼經云：『世尊，於一切法平等性中現證圓滿菩提，善轉法輪，具極調柔之無量學眾。』應如這三個根本詞之次第，安立三寶依次生起成就。其餘四處，則顯示與三寶生起相順之因，以及真實成就。
【English Translation】 Possessing the Dharma of the Tathagata (如來，Tathāgata, De bzhin gshegs pa, Thus Gone One), the Dharma without differentiation, and the qualities of inseparable wisdom. This sixth Vajra Place should be realized by following the teaching of the absence of increase and decrease. Manjushri (文殊，Mañjuśrī, 'Jam dpal, Gentle Glory), for example, sentient beings rely on and abide in space, engaging in various activities. And space is unborn, unceasing, unconditioned, and so on. Similarly, all sentient beings rely on the Tathagata, and so on. The Tathagata is without birth, without cessation, and unmanifestly unconditioned, and so on. Manjushri, the Tathagata does not conceptualize, nor does he discriminate, yet such activities of his own nature spontaneously accomplish without conceptualization or discrimination. This seventh Vajra Place should be realized by following the teaching of the inconceivable realm of the Tathagata's qualities and wisdom. This shows that the key to the spontaneous accomplishment of the Buddha's activities lies in the Buddha's unconditioned nature. These seven Vajra Places should be understood as the body of all the treatises of the Uttaratantra (རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས།, Gyud bla'i bstan bcos, Treatise on the Sublime Continuum). In short, the main points taught in the Uttaratantra are these seven Vajra-like points, which are the body of the meaning, and you are their unique expression. Secondly, the seven Vajra Places that explain the order of the Uttaratantra, and their connection to their own characteristics, as mentioned earlier, are also explained in the 'Arya Dharani Lord King Sutra' (འཕགས་པ་གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོའི་མདོ།, 'Phags pa gzungs kyi dbang phyug rgyal po'i mdo, Noble Sutra of the King, the Lord of Dharanis). In its chapter on the ground, the first meaning should be understood as explaining the Three Jewels (དཀོན་མཆོག་རྣམ་གསུམ།, dKon mchog rnam gsum, Three Jewels), and the remaining four, through the sixty divisions of the wise, explain the eighty divisions of the Dhatu (界，Khams, Element) and the Dharma of the Tathagata, thereby explaining the three: Bodhi (菩提，Byang chub, Enlightenment), qualities, and activities. As it says there: 'Bhagavan (世尊，Bcom ldan 'das, Blessed One), having manifestly and completely awakened to the equality of all Dharmas (法，Chos, Phenomena), having well-turned the Wheel of Dharma (法輪，Chos kyi 'khor lo, Wheel of Dharma), possessing an immeasurably vast assembly of extremely tamed disciples.' The order of these three root words should be used to establish the arising and accomplishment of the Three Jewels in sequence. The remaining four places show the cause that is in accordance with the arising of the Three Jewels, and their true accomplishment.
་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་ས་བརྒྱད་པ་ལ་གནས་པ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་དེའི་ ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་མཆོག་ཏུ་གཤེགས་པ་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་ པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དགུ་པ་ ལ་གནས་པ་ན་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་སྨྲ་བ་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ བསམ་པའི་ཚུལ་ལེགས་པར་ཤེས་པ་དང་། དབང་པོ་མཆོག་གི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དང་སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བ་འཇོམས་པ་ལ་མཁས་ པར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལེགས་ པར་བསྐོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ས་བཅུ་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བླ་ན་མེད་པའི་ ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་མ་ཐག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ 1-27 ཅིང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལེགས་པར་བསྐོར་བ་དེ་སློབ་ མའི་ཚོགས་ཤིན་ཏུ་དུལ་བ་མཐའ་ཡས་པ་མངའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སློབ་མིའི་ཚོགས་ཤིན་ཏུ་ དུལ་བ་མཐའ་ཡས་པ་དེ་ཡང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་དང་ཐབས་གཅིག་ སྟེ་ཞེས་པ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་གཞལ་དུ་མེད་པ་དང་ཐབས་གཅིག་གོ་ཞེས་ བྱ་བའི་བར་གྱི་གཞུང་འདིས་སྟོན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་གོ་རིམ་ཇི་ལྟ་བར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཤིན་ཏུ་དུལ་བའི་ ཕྱིར་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དག་དང་ངོ་། །དེ་ནས་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་ཡོན་ཏན་བསྔགས་པ་བསྟན་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱུ་མཆོག་ལ་བརྟེན་ནས་རིན་པོ་ཆེ་བཀོད་པའི་འཁོར་གྱི་ཁྱམས་རྒྱ་ཆེན་ པོ་གྲུབ་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཁོར་འདུས་པ་དང་། ལྷ་རྫས་ཀྱི་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་ བསྒྲུབས་པ་དང་བསྟོད་པའི་སྤྲིན་གྱི་ཆར་བབ་པས་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་ རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་བཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ཆོས་ཀྱི་གདན་གྱི་བཀོད་ པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། འོད་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་མིང་དང་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་ པས་ཆོས་དཀོན་མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་བཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་ཕན་ཚུན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱིས་མཐུ་བསྟན་ པ་དང་། དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་བསྔགས་པ་སྣ་ཚོགས་བསྟན་པས། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གི་ ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འོད་ ཟེར་གྱིས་དབང་བསྐུར་བས་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས
【現代漢語翻譯】 因此，當菩薩安住于第八地時，因為他/她獲得了對一切法的自在，所以，證得最勝菩提心被稱為證悟一切法平等性。 當菩薩安住于第九地時，因為他/她具有無上的說法能力，並且善於瞭解一切眾生的心意，通達最勝根器的彼岸，以及善於斷除一切眾生煩惱的習氣，所以，證悟被稱為善轉法輪。 當菩薩安住于第十地時，因為他/她剛獲得如來無上之法的王位灌頂，便自然成就佛陀的事業且永不間斷，所以，善轉法輪被稱為擁有極其調順且無量無邊的弟子眾。 擁有極其調順且無量無邊的弟子眾，也立即與大比丘僧團合一，直到與不可估量的菩薩眾合一。這些都由經文所揭示。如是功德具足者，因為對聲聞菩提和佛陀菩提極其調順，所以具足如是功德。 在讚歎聲聞和菩薩的功德之後，依靠不可思議的佛陀三摩地之殊勝力量，形成珍寶莊嚴的廣大回廊，如來眷屬聚集，天界的各種供養具陳，讚頌的雲雨降下，應當了知這是對佛寶功德的種種區分和安立。 隨後，通過廣大的法座莊嚴、光明以及法門的名稱和功德的宣揚，應當了知這是對法寶功德的種種區分和安立。 之後，通過互相展示菩薩三摩地的行境之神力，以及展示其功德的種種讚歎，應當了知這是對僧寶功德的種種區分的展示。 此後，又以佛陀的光芒灌頂，獲得無上之法。
【English Translation】 Therefore, when a Bodhisattva abides in the eighth Bhumi (stage), because he/she obtains mastery over all Dharmas, the attainment of the supreme Bodhicitta (mind of enlightenment) is called the complete enlightenment of the equality of all Dharmas. When a Bodhisattva abides in the ninth Bhumi, because he/she possesses the unsurpassed ability to preach the Dharma, and is skilled in understanding the thoughts of all sentient beings, has reached the perfection of the supreme faculties, and is skilled in destroying the habitual tendencies of the afflictions of all sentient beings, therefore, the complete enlightenment is called the well-turning of the wheel of Dharma. When a Bodhisattva abides in the tenth Bhumi, because immediately after receiving the empowerment as the successor to the Tathagata's (Buddha's) unsurpassed Dharma, the deeds of the Buddha are spontaneously accomplished and never cease, therefore, the well-turning of the wheel of Dharma is called possessing an extremely tamed and immeasurable assembly of disciples. The extremely tamed and immeasurable assembly of disciples is also immediately one with the great Sangha (community) of Bhikshus (monks), up to being one with the immeasurable assembly of Bodhisattvas. This is shown by the scriptures. Those who are endowed with such qualities are endowed with such qualities because they are extremely tamed towards the Shravaka (hearer) Bodhi (enlightenment) and the Buddha Bodhi. After praising the qualities of the Shravakas and Bodhisattvas, relying on the supreme power of the inconceivable Samadhi (meditative concentration) of the Buddhas, a vast corridor adorned with jewels is formed, the retinue of the Tathagatas gathers, various divine offerings are arranged, and a rain of clouds of praise falls. It should be understood that this is the differentiation and establishment of the qualities of the Buddha Jewel. Subsequently, through the vast arrangement of the Dharma seat, the light, and the proclamation of the names and qualities of the Dharma teachings, it should be understood that this is the differentiation and establishment of the qualities of the Dharma Jewel. After that, through the mutual demonstration of the power of the Bodhisattvas' Samadhi and the demonstration of various praises of their qualities, it should be understood that this is the demonstration of the differentiation of the qualities of the Sangha Jewel. Thereafter, again, by the empowerment of the Buddha's rays, the unsurpassed Dharma is obtained.
་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཀྱི་ཐུ་བོ་ལ་མི་འཇིགས་པ་ དང་། སྤོབས་པ་མཆོག་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་ཡང་དག་པའི་ཡོན་ཏན་དོན་དམ་པའི་བསྟོད་པ་བསྟན་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ 1-28 ཆོས་མཆོག་གི་གཏམ་གྱི་དངོས་པོ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་དང་། དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་འབྲས་ བུའི་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་དམ་པ་ཐོབ་པ་བསྟན་པས། གོ་རིམ་ཇི་ལྟ་བར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ པོ་དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་བླ་ན་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ། གླིང་ གཞིའི་ལེའུའི་མཐའ་ཉིད་དུ་ལྟ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་མདོའི་གླིང་གཞིའི་ལེའུའི་རྗེས་ ཐོགས་སུ་དེ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་རྣམ་པ་དྲུག་ཅུ་བསྟན་པས་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁམས་གསལ་བར་མཛད་དེ། ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་དོན་ཡོན་ཏན་དང་ ལྡན་ན། དེ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གྱི་དབང་འདི་ཉེ་ བར་བཟུང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་ས་བཅུ་པོ་དག་ལ་ཡང་ས་ལེ་སྦྲམ་གྱི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་ བ་དཔེར་བརྗོད་པ་དང་། མདོ་དེ་ཉིད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕྲིན་ལས་བསྟན་པའི་རྗེས་ ཐོགས་ཉིད་དུ་མ་དག་པའི་ནོར་བུ་བེཌཱུརྱ་དཔེར་མཛད་དེ། རིགས་ཀྱི་བུ་དཔེར་ན་འདི་ལྟ་སྟེ་ ནོར་བུ་མཁན་མཁས་པ་ཞེས་པ་ནས་བླ་ན་མེད་པའི་ཡོན་གནས་ཞེས་བརྗོད་པའི་བར་གྱིས་ ཁམས་སྦྱོང་ཚུལ་གསུམ་དང་། དེ་ནས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་རིགས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ ཁམས་འདི་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས། ཇི་ལྟ་རྡོ་ཡི་ཕྱེ་མ་ལ། །ས་ལེ་སྦྲམ་ནི་མི་མཐོང་བ། །ཡོངས་ སུ་སྦྱངས་པས་དེ་མཐོང་བཞིན། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་རྣམ་པ་དྲུག་ ཅུ་པོ་དེ་དག་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱན་རྣམ་པ་བཞི་དང་། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་སྣང་བ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བཅུ་དྲུག་དང་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། །དེ་བསྟན་པའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་བྱང་ཆུབ་ ཆེན་པོའི་སྙིང་རྗེ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་བསྟན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་གསལ་བར་མཛད་དོ། ། དེ་བསྟན་པའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་སྟོབས་བཅུ་དང་མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ 1-29 མ་འདྲེས་པ་བསྟན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོན་ཏན་གསལ་བར་མཛད་དོ། །དེ་བསྟན་པའི་ རྗེས་ཐོགས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕྲིན་ལས་བླ་ན་མེད་པ་བསྟན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ཕྲིན་ལས་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་གསལ་བར་མཛད་དོ། ། དེ་དག་གི་སྡོམ་ནི། གང་གི་ཐེག་མཆོག་དམ་པ་འདིས་མཛེས་པ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ རྣམས་ཀྱི་རྒྱན་བཞི་སྟེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་༡ཏིང་འཛིན༢་དེ་བཞིན་
【現代漢語翻譯】 依靠國王之子（རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཀྱི་ཐུ་བོ，the eldest son of the king）的不畏（མི་འཇིགས་པ་，fearlessness）和殊勝的自信（སྤོབས་པ་མཆོག་，supreme confidence），宣說了如來（དེ་བཞིན་གཤེགས་པ，Tathāgata）真實功德的究竟讚頌，以及大乘（ཐེག་པ་ཆེན་པོ，Mahāyāna）殊勝之法的要義，並闡明了證悟這些要義所獲得的殊勝果位之法權。 因此，按照次第，應當理解，在洲渚品（གླིང་གཞིའི་ལེའུ，chapter on the base）的結尾，對三寶（དཀོན་མཆོག་གསུམ，Three Jewels）的無上功德差別進行了辨析。在洲渚品之後，宣說了六十種清凈功德的修習，從而彰顯了佛性（སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁམས，Buddha-nature）。如果具備了清凈的意義和功德，那麼清凈的修習才是合理的。 基於此意義，以十地菩薩（བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་ས་བཅུ，the ten bhūmis of Bodhisattvas）為例，闡述了金礦（ས་ལེ་སྦྲམ，Sāle-sbram）的修習。在該經中，在宣說了如來事業（དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕྲིན་ལས，activities of the Tathāgata）之後，以未凈化的琉璃寶珠（བེཌཱུརྱ，Vaiḍūrya）為例，說道：『善男子，譬如一位技藝精湛的珠寶匠……』，直到『無上功德之所』，闡述了三種凈化自性的方式。然後，考慮到未凈化的種姓，即如來的自性，說道：『猶如石粉中，不見金礦，完全凈化后，方能得見，世間如來亦如是。』 那麼，什麼是佛性清凈功德的六十種修習呢？即四種菩薩莊嚴（བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱན，ornaments of Bodhisattva），八種菩薩顯現（བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྣང་བ，manifestations of Bodhisattva），十六種菩薩大悲（བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ，great compassion of Bodhisattva），以及三十二種菩薩事業（བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལས，activities of Bodhisattva）。在宣說了這些之後，通過宣說十六種大菩提心（བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་སྙིང་རྗེ，great Bodhicitta），彰顯了佛陀的菩提。 在宣說了這些之後，通過宣說十力（སྟོབས་བཅུ，ten powers），四無畏（མི་འཇིགས་པ་བཞི，four fearlessnesses）和十八不共佛法（སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ，eighteen unshared qualities of a Buddha），彰顯了佛陀的功德。 在宣說了這些之後，通過宣說如來無上的事業，彰顯了佛陀的三十二種事業。 這些的總結是：以殊勝的大乘（ཐེག་མཆོག，supreme vehicle）而莊嚴，四種裝飾廣大智慧者的莊嚴：戒律（ཚུལ་ཁྲིམས，Śīla），禪定（ཏིང་འཛིན，Samādhi），以及...
【English Translation】 Relying on the fearlessness (མི་འཇིགས་པ་, fearlessness) and supreme confidence (སྤོབས་པ་མཆོག་, supreme confidence) of the eldest son of the king (རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཀྱི་ཐུ་བོ, the eldest son of the king), it expounds the ultimate praise of the true qualities of the Tathāgata (དེ་བཞིན་གཤེགས་པ, Tathāgata), the essence of the supreme Dharma of the Mahāyāna (ཐེག་པ་ཆེན་པོ, Mahāyāna), and elucidates the attainment of the supreme Dharma authority of the fruit of realizing these essences. Therefore, in order, it should be understood that at the end of the chapter on the base (གླིང་གཞིའི་ལེའུ, chapter on the base), the distinctions of the unsurpassed qualities of the Three Jewels (དཀོན་མཆོག་གསུམ, Three Jewels) are analyzed. Following the chapter on the base, the sixty practices of pure qualities are expounded, thereby revealing the Buddha-nature (སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁམས, Buddha-nature). If one possesses the meaning and qualities of purity, then the practice of purity is reasonable. Based on this meaning, using the ten bhūmis of Bodhisattvas (བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་ས་བཅུ, the ten bhūmis of Bodhisattvas) as an example, the practice of gold ore (ས་ལེ་སྦྲམ, Sāle-sbram) is explained. In that sūtra, after expounding the activities of the Tathāgata (དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕྲིན་ལས, activities of the Tathāgata), using the example of an unpurified beryl (བེཌཱུརྱ, Vaiḍūrya), it says: 'O son of good family, just as a skilled jeweler...' up to 'the place of unsurpassed qualities,' it explains the three ways of purifying one's nature. Then, considering the impure lineage, which is the very nature of the Tathāgata, it says: 'Just as in stone powder, gold ore is not seen, but upon complete purification, it is seen, so too is the Tathāgata in the world.' So, what are the sixty practices of the pure qualities of Buddha-nature? They are the four ornaments of a Bodhisattva (བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱན, ornaments of Bodhisattva), the eight manifestations of a Bodhisattva (བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྣང་བ, manifestations of Bodhisattva), the sixteen great compassions of a Bodhisattva (བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ, great compassion of Bodhisattva), and the thirty-two activities of a Bodhisattva (བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལས, activities of Bodhisattva). After expounding these, by expounding the sixteen great Bodhicittas (བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་སྙིང་རྗེ, great Bodhicitta), the Bodhi of the Buddha is revealed. After expounding these, by expounding the ten powers (སྟོབས་བཅུ, ten powers), the four fearlessnesses (མི་འཇིགས་པ་བཞི, four fearlessnesses), and the eighteen unshared qualities of a Buddha (སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ, eighteen unshared qualities of a Buddha), the qualities of the Buddha are revealed. After expounding these, by expounding the unsurpassed activities of the Tathāgata, the thirty-two activities of the Buddha are revealed. The summary of these is: adorned by the supreme vehicle (ཐེག་མཆོག, supreme vehicle), the four ornaments that adorn those of vast intelligence: discipline (ཚུལ་ཁྲིམས, Śīla), concentration (ཏིང་འཛིན, Samādhi), and...
ཤེས་རབ་དོན། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་ པར་ངེས་དང༣་དེ་བཞིན་གཟུངས༤། །ཞེས་དང་། དྲན་པ་༡བློ་གྲོས་༢རྟོགས་པ་༣ཆོས་ དང་༤ནི། །བདེན་པ་༥ཤེས་པ་༦མངོས་ཤེས་༧བསྒྲུབ་པ་༨རྣམས། །སྣང་བ་ཡིན་ཏེ་གཏི་ མུག་མུན་བསལ་ནས། །ཆོས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་གསལ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། སྙིང་རྗེ་བཅུ་ དྲུག་ནི། སྣ་ཚོགས་ལྟ་དང་༡ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་ལྡན༢། །ང་དང་ངར་འཛིན་༣སྒྲིབ་པ་ལྔ་དང་ ལྡན༤། །ཡུལ་དྲུག་ལ་ཆགས་༥ང་རྒྱལ་བདུན་དང་ལྡན༦། །འཕགས་པའི་ལམ་འདས་༧རང་ དབང་མེད་པ་དང་༨། །ཁོང་ཁྲོ་ཅན་དང་༩སྡིག་པའི་ལས་བྱེད་དང་༡༠། །འཕགས་པའི་བློ་ མེད་༡༡རྟེན་འབྲེལ་དོན་མ་རྟོགས༡༢། །ལྟ་བའི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་༡༣སྡུག་བསྔལ་གྱི༑ ༑ཁུར་མ་བྲལ་དང་༡༤གཡོས་དང་ང་རྒྱལ་སྤྱོད༡༥། །མཐོ་རིས་ཐར་པ་ལས་ཉམས་༡༦སེམས་ ཅན་རྣམས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའོ། །ཞེས་དང། ལས་སོ་གཉིས་ནི། གཏི་ མུག་གཉིག་གོ་༡མོས་པ་དམན་པ་དང་༢། །ཆོས་མིན་འདོད་དང་༣འཚོ་བ་མ་དག་དང་ ༤། །ལྟ་ངན་༥ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་༦ཆོས་ལོག་སྤྱོད༧། །ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ གནས་དང་༡༣། །ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་དང་༡༤ཉོན་མོངས་ཅན༡༥། །དམིགས་པ་ཅན་ དང་༡༦མ་དུལ་༡༧བྱས་མི་བཟའོ༡༨། །ཆུ་བོ་བཞིར་ལྟུང་༡༩བཀའ་བློ་མི་བདེ་༢༠། །ཞེན་ པ་མང་དང་༢༡འཕགས་པའི་ནོར་མེད་དང་༢༢། །ནད་ལྡན་༢༣ཤེས་པའི་དབང་པོ་སྣང་བ་ མེད༢༤། །ཁམས་གསུམ་མི་ཤེས་༢༥གཡོན་ཕྱོགས་ལམ་ཞུགས་དང་༢༦། །ལུས་སྲོག་ལ་ 1-30 ཆགས་༢༧དཀོན་མཆོག་གསུམ་བྲལ་དང་༢༨། །ཆོས་ལ་ཉམས་དང་༢༩རྗེས་དྲན་དྲུག་བྲལ་ དང་༣༠། །ཉོན་མོངས་བསྒྲིབས་དང་༣༡མི་དགེའི་ཆོས་ལྡན་རྣམས༣༢། །རང་རང་གཉེན་ པོའི་ཆོས་ལ་འགོ ད་པའོ། །ཞེས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་སྙིང་རྗེ་བཅུ་དྲུག་ནི། །རྩ་བ་མེད་ ཅིང་གནས་པ་མེད་པ་དང་༡། །ཞི་ཞིང་ཉེར་ཞི་༢རང་བཞིན་འོད་གསལ་དང་༣། །བླང་དོར་ མེད་དང་༤མཚན་མེད་དམིགས་མེད་དང་༥། །དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་༦ལུས་མེད་འདུས་མ་ བྱས༧། །གཡོའ་བ་མེད་ཅིང་གནས་སུ་གྱུར་བ་དང་༨། །ལུས་སེམས་ཡུལ་མིན་༩གཟུང་མེད་ གཞི་མེད་དང་༡༠། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་༡༡ནམ་མཁའ་མཉམ་པ་དང་༡༢། །རང་བཞིན་གནས་ དང་༡༣རྣམ་པ་ལ་འཇུག་རྣམ་པ་མེད་པ་ལ་འཇུག༡༤། །ཟག་པ་མེད་ཅིང་ཉེ་ལེན་མེད་པ་དང་ ༡༥། །དག་ཅིང་དྲི་མེད་ཉོན་མོངས་མེད་རྟོགས་ཏེ ༡༦། །རྒྱལ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐུགས་ ཆུད་ནས། །མ་རྟོགས་འགྲོ་ལ་སྙིང་རྗེ་བཅུ་དྲུག་འཇུག། ཅེས་སོ། །སྟོབས་བཅུ་མི་འཇིགས་མ་ འདྲེས་གསུམ་ནི་གཞུང་དུ་སྟོན་ལ། གསུམ་པོའི་རིམ་པ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྟན་པར་ བཅུ་དང་། བག་ཚ་བ་མེད་པར་བསྟན་པ་བཞི་དང་། འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པ་བཅོ་ བརྒྱད་ནི་ལས་སོ་གཉིས་ཏེ་རྒྱས་པར་མདོར་ལྟའོ། ། ༈ གོ་རིམ་ངེས་ཚུལ། གས
【現代漢語翻譯】 智慧之義：極其決斷，如是受持。 憶念、智慧、覺悟、正法，以及真諦、知曉、現知、成就，皆為顯現，能消除愚癡之黑暗，故能極明諸法之門。 十六種大悲心是：具有種種見解和四種顛倒，具有我與我執和五種障礙，對六境生貪，具有七慢，超越聖道，不得自在，常懷嗔怒，造作罪業，不具聖慧，不解緣起之義，未斷見惑習氣，未離痛苦之重負，行為諂媚且驕慢，從高處和解脫中墮落的眾生，希望他們能遠離顛倒。 三十二種業是：愚癡、低劣的意樂、不如法的慾望、不凈的活命方式、邪見、不如理作意、邪法行持、與六度相違之處、不善巧方便、煩惱熾盛、有相執著、未調伏、不應作、墮入四河流、心懷不悅、貪執甚多、不具聖者之財、身患疾病、智慧之根不明朗、不瞭解三界、步入歧途、貪執身命、遠離三寶、於法退失、遠離六隨念、為煩惱所障蔽、具足不善之法。將它們安置於各自的對治法中。 大菩提的十六種大悲是：無根且無住處，寂靜且極寂靜，自性光明，無取捨，無相且無所緣，三時平等，無身且非造作，不動搖且成為安住處，非身心之境，無所取且無所依，空性即是，與虛空等同，自性安住，入于有相，入于無相，無漏且無取，清凈且無垢，無煩惱之證悟。證悟諸佛之大菩提心后，對未悟之眾生生起十六種大悲。 十力、四無畏、十八不共法于經中宣說，按照三者的順序，如實宣說，無有怯懦地宣說四種，宣說具有果實十八種，是三十二業，于經中廣說。
【English Translation】 The meaning of wisdom: extremely decisive, thus holding. Mindfulness, intelligence, realization, Dharma, as well as truth, knowledge, direct knowledge, accomplishment, are all manifestations that can dispel the darkness of ignorance, thus illuminating the gates of all Dharmas. The sixteen great compassions are: having various views and four inversions, having self and self-grasping and five obscurations, being attached to the six objects, having seven prides, transcending the noble path, not being free, always harboring anger, committing sinful deeds, not having noble wisdom, not understanding the meaning of dependent origination, not abandoning the habitual tendencies of wrong views, not being free from the burden of suffering, behaving flatteringly and arrogantly, beings who have fallen from heights and liberation, wishing that they could be free from inversions. The thirty-two actions are: ignorance, inferior intention, unrighteous desires, impure ways of making a living, wrong views, inappropriate attention, practicing wrong Dharma, places contrary to the six perfections, not being skilled in means, being afflicted with strong emotions, having conceptual fixations, being untamed, not to be done, falling into the four rivers, being unhappy, having much attachment, not having the wealth of the noble ones, being sick, the faculties of intelligence not being clear, not understanding the three realms, entering a wrong path, being attached to body and life, being separated from the Three Jewels, degenerating in Dharma, being separated from the six recollections, being obscured by afflictions, possessing non-virtuous qualities. Placing them in their respective antidotes. The sixteen great compassions of great Bodhi are: without root and without dwelling place, peaceful and extremely peaceful, self-nature luminosity, without acceptance or rejection, without characteristics and without object, equality of the three times, without body and non-fabricated, unmoving and becoming a dwelling place, not an object of body and mind, without grasping and without basis, emptiness is, equal to space, self-nature abiding, entering into form, entering into formlessness, without leakage and without grasping, pure and without defilement, realization without afflictions. After realizing the great Bodhicitta of the Buddhas, generating sixteen great compassions for unenlightened beings. The ten powers, four fearlessnesses, and eighteen unshared qualities are taught in the scriptures. According to the order of the three, truthfully teaching, fearlessly teaching the four, teaching the eighteen possessing fruits, are the thirty-two actions, extensively taught in the scriptures.
ུམ་པ་ནི། བདུན་པོ་འདི་ལ་འབྲེལ་པའང་ཡོད་དེ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ནས་ཆོས་འཁོར་ བསྐོར་བས་སངས་རྒྱས་ལས་ཆོས་འབྱུང་ཞིང་། ཆོས་བསྟན་པ་བསྒྲུབས་པ་ལས་དགེ་འདུན་ འཕགས་པའི་ཚོགས་འབྱུང་ལ། ཚོགས་ལས་རང་གི་སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཁམས་སྒྲིབ་པ་ཅི་རིགས་ པའི་དག་པ་ཐོབ་ནས་མཐར་ཡེ་ཤེས་དེ་རྫོགས་པར་ཐོབ་ཚེ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཐོབ་པོ། །དེའི་ ཡོན་ཏན་ནི་སྟོབས་སོགས་རྣམས་ཡིན་ལ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་ཀུན་དོན་བྱེད་ཆོས་ འཕྲིན་ལས་སོ་གཉིས་རྣམས་དང་ལྡན་པ་འབྱུང་བ་ནི་འབྲེལ་བའོ། ། ༈ ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། འཐོབ་བྱ་མཆོག་གསུམ། གཉིས་པ་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འཐོབ་བྱ་མཆོག་གསུམ་དང་ཐོབ་ 1-31 བྱེད་གནས་གཞིའི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། ། དང་པོ་ལ་ལྔ་ཐུན་མོང་མིན་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐུན་ མོང་གི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་དགོས་པ། ཐུན་མོང་གི་དཀོན་མཆོག་མཐར་ཐུག་ གི་སྐྱབས་མིན་ཚུལ། ཐུན་མོང་མིན་པའི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་ཡིན་ཚུལ། དཀོན་མཆོག་གི་སྒྲ་དོན་ནོ། ། ༈ ཐུན་མོང་མིན་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན། དང་པོ་ལ་གསུམ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྟོན་པ་ཕུན་ཚོགས་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ ཐུན་མོང་མིན་པ་བསྟན་པ། ཕུན་ཚོགས་དམ་ཆོས་དཀོན་མཆོག ཐུན་མོང་མིན་པའི་དེ་འཛིན་ ཕུན་ཚོགས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་བཤད་པའོ། ། ༈ ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྟོན་པ་ཕུན་ཚོགས་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ཐུན་མོང་མིན་པ་བསྟན་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ། བསྟོད་པའི་སྒོ་ནས་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་ལ། དོན་དེ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བསྟན་ པ། དེ་དག་སྦྱར་ཏེ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། ། དང་པོ་ནི་གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་ནི་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་ཏེ་ཐོག་མར་སྐྱེ་བ་དབུས་ སུ་གནས་པ་མཐར་འཇིག་པའི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུམ་མེད་པས་འདུས་མ་བྱས་ པ་དང་། སྤྲོས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་ཞི་བས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ པ་དང་། དེ་ལྟའི་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཡུལ་སངས་རྒྱས་དེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བས་གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱི་རྟོགས་པ་མིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ནས་ ནི་སྔར་བསྟན་པའི་དོན་གསུམ་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ནི་མཁྱེན་ པ་དང་། དོན་གསུམ་པོ་རང་གིས་རྟོགས་ནས་ནི་གཞན་དེ་མ་རྟོགས་པ་དམུས་ལོང་དུ་གྱུར་ པས་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་མེད་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྟོན་པས་ བརྩེ་བ་དང་། དེའི་མཁྱེན་བརྩེ་རལ་གྲི་ལྟ་བུས་མིང་གཟུགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་མྱུ་གུ་འདྲ་བར་ཤེས་ནས་གཅོད་པར་མཛད་ཅིང་། མཁྱེན་ 1-32 བརྩེ་རྡོ་རྗེ་མཆོག་ལྟ་བུ་བསྣམས་ནས་ལྟ
【現代漢語翻譯】 總而言之，這七者之間也存在關聯，即成佛後轉法輪，佛陀因此產生了佛法；通過宣講佛法，產生了僧團（འདུན་），即殊勝的聖者僧眾；通過僧眾，獲得各自心性的精華——智慧界（ཡེ་ཤེས་ཁམས་）的各種垢染的清凈，最終當智慧圓滿時，便能獲得無上菩提。其功德即是力量等，依靠這些力量，利益一切眾生，具備四種佛行（ཆོས་འཕྲིན་ལས་）和三十二相。 接下來詳細闡述分支，即所要獲得的殊勝三寶。 第二部分是詳細闡述分支，分為兩部分：所要獲得的殊勝三寶和獲得的基礎——詳細闡述處所的分支。 第一部分分為五個方面：不共三寶的自性，爲了世俗而分出共同三寶的必要性，共同三寶不是究竟的皈依處，只有不共的佛才是究竟的皈依處，以及三寶的詞義。 不共三寶的自性 第一部分分為三個方面：不共的導師——具足的佛寶，不共的教法，具足的法寶，不共的執持者——具足的僧寶。 不共的導師——具足的佛寶 第一部分分為三個方面：通過讚頌的方式來表達本體，將意義進行區分來闡述，以及將這些結合起來進行詳細解釋。 首先，佛陀具有八種功德：最初沒有生，中間沒有住，最後沒有滅，沒有有為法的三個特徵，因此是無為法；一切戲論和分別念都寂滅，因此是寂滅自成；如此奇妙的對境——佛陀，只能通過佛陀自身的自生智慧來證悟，而不是通過其他因緣來證悟；從成佛開始，先前所說的三個方面，通過佛陀的自生智慧來證悟，這就是智慧；自己證悟了這三個方面，而其他未證悟者如同盲人一般，爲了讓他們也能證悟，因此示現不朽、超越世間的道路，這就是慈悲；以其智慧和慈悲如同利劍一般，知曉了由名色所攝的痛苦顯現的特徵如同幼苗一般，從而斷除；手持智慧和慈悲如同金剛杵一般，觀察……
【English Translation】 In short, there is also a connection between these seven, that is, after becoming a Buddha, turning the wheel of Dharma, the Dharma arises from the Buddha; through teaching the Dharma, the Sangha (འདུན་) arises, that is, the assembly of noble Aryas; through the Sangha, one obtains the purification of various obscurations of the essence of one's own mind—the wisdom realm (ཡེ་ཤེས་ཁམས་), and finally, when wisdom is perfected, one can attain supreme Bodhi. Its merits are powers, etc., and relying on these powers, one benefits all sentient beings, possessing the four activities of the Buddha (ཆོས་འཕྲིན་ལས་) and the thirty-two marks. Next, elaborate on the branches, that is, the supreme Three Jewels to be attained. The second part is to elaborate on the branches in detail, divided into two parts: the supreme Three Jewels to be attained and the basis for attainment—detailed explanation of the branches of the place. The first part is divided into five aspects: the nature of the uncommon Three Jewels, the necessity of dividing into the common Three Jewels for the sake of convention, the common Three Jewels are not the ultimate refuge, only the uncommon Buddha is the ultimate refuge, and the meaning of the word Three Jewels. The nature of the uncommon Three Jewels The first part is divided into three aspects: the uncommon teacher—the perfect Buddha Jewel, the uncommon Dharma, the perfect Dharma Jewel, the uncommon holder—the perfect Sangha Jewel. The uncommon teacher—the perfect Buddha Jewel The first part is divided into three aspects: expressing the essence through praise, explaining the meaning by distinguishing it, and combining these to explain in detail. First, the Buddha has eight qualities: initially without birth, in the middle without abiding, and finally without cessation, without the three characteristics of conditioned phenomena, therefore it is unconditioned; all proliferation and conceptualization are pacified, therefore it is spontaneously accomplished by peace; such a wonderful object—the Buddha, can only be realized by the Buddha's own self-arisen wisdom, not by the realization of other causes; from becoming a Buddha, the three aspects mentioned earlier are realized by the Buddha's self-arisen wisdom, this is wisdom; having realized these three aspects oneself, and others not realizing them are like blind people, in order for them to also realize, therefore showing the immortal, transcendent path, this is compassion; with his wisdom and compassion like a sharp sword, knowing the characteristics of the manifestation of suffering gathered by name and form like a sprout, thereby cutting it off; holding wisdom and compassion like a supreme vajra, observing...
་བ་དང་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་མཐོང་སྤངས་ནི་ འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པས་ཕིགས་པར་དཀའ་བས་ནགས་ཐིབས་པོས་བསྐོར་བའི་རྩིགས་པ་ འདྲ་བ་འཇིག་པར་མཛད་པ་ནི་ནུས་པ་དང་། དེ་ལྟའི་ཡོན་ཏན་སྔ་མ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་རང་ དོན་དང་ཕྱི་མ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ནི་གཞན་དོན་དེ་བརྒྱད་དོ། །དེ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ མཐར་ཐུག་དེ་ལ་འདུད་ཅེས་པའོ། ། གཉིས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་རྣམས་བསྡུས་ན། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། ། གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་མིན་པ། །མཁྱེན་དང་བརྩེ་དང་ནུས་པར་ལྡན། །དོན་གཉིས་ལྡན་ པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་པའི་བྱེ་བྲག་སོ་སོ་དྲུག་སྤྱི་གཉིས་དང་བརྒྱད་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི། དོན་གཉིས་མཐར་ཐུག་གི་སངས་རྒྱས་དེ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐོག་མར་སྐྱེ་བ་དབུས་སུ་གནས་པ་མཐར་འགག་པ་གསུམ་མེད་པའི་ རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་དུ། འཇམ་དཔལ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་ པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དྭགས་ཏེ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དེ། རང་ གི་མཛད་པ་ལ་སྤྲོས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་ སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འབད་རྩོལ་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ དུ། བེཌཱུརྱའི་ས་གཞི་དྲི་མ་མེད་པའི་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཔེ་ཐོག་མར་བྱས་ཏེ་ཇི་ སྲིད་དུ་དཔེ་དགུས་དོན་འདི་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ། འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་ དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་གཡོ་བར་ མི་མཛད། སེམས་པར་མི་མཛད། རྟོག་པར་མི་མཛད། རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་མཛད་ཅིང་། རྟོག་པ་མེད་པ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ། སེམས་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ། བསིལ་ 1-33 བར་གྱུར་པ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་འགག་པ་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་གཞན་གྱི་སྒྲ་དང་རྟགས་ ལ་སོགས་པའི་སྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མིན་ཏེ། སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དུ། ལྟར་མེད་པ། མཉན་དུ་མེད་པ། བསྣམ་ དུ་མེད་པ། མྱང་དུ་མེད་པ། རེག་ཏུ་མེད་པ། མཚན་མ་མེད་པ། རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ། རྣམ་ པར་རིག་པར་བྱ་བ་མིན་པ་ཞེས་སོ། །དེ་མཁྱེན་པ་ཕུན་ཚོགས་ཡིན་ཏེ། སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ འདུས་མ་བྱས་སོགས་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཐུགས་བརྩེ་བ་ ཕུན་ཚོགས་ཏེ། སྔར་བཤད་ལྟར་འཇིག་མེད་རྟག་པའི་ལམ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུགས་རྗེ་ ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་མདོར། འཇམ་དཔལ་དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་ མངོན
【現代漢語翻譯】 斷除了由貪著和疑惑所攝持的見斷，世俗的智慧難以穿透，如同被茂密的森林環繞的堡壘般難以摧毀，這就是（佛的）能力。像這樣，具備前面三種功德的是自利，具備後面三種功德的是利他，總共是八種。對具備這些功德的究竟圓滿的佛陀頂禮。 第二，如果將這些意義歸納起來，就是：無為、任運成就，不依賴他緣而證悟，具有智慧、慈悲和能力，具備二利（自利和他利）的佛陀。這六個特點可以歸納為共相和別相兩種，總共是八種。 第三，究竟二利的佛陀是無為的，因為有為法具有初生、中住、后滅這三個階段，而佛陀的自性中沒有這三者。在《智慧光莊嚴經》中說：『妙吉祥，無生無滅』，這是如來、應供、正等覺佛陀的殊勝之語。 佛陀被稱為任運成就，因為他息滅了所有關於自身事業的戲論和分別念，以法身之力，在輪迴未空之際，不費吹灰之力地利益眾生。正如《彼經》中，先以無垢的琉璃地上顯現帝釋天影像為例，然後用九個比喻來強調這個意義：『妙吉祥，如來、應供、正等覺佛陀不搖動，不思慮，不分別，沒有分別念，沒有思慮，沒有憶念，沒有作意，已經寂滅，無生無滅。』 佛陀不是通過其他聲音和標誌等因緣來證悟的，而是通過各自自證的自生智慧來證悟的。正如《彼經》中說：『不可見，不可聞，不可嗅，不可嘗，不可觸，無相，無分別，非分別之境。』 佛陀具有圓滿的智慧，因為他圓滿證悟了前面所說的無為等三種狀態。佛陀具有圓滿的慈悲，因為他如前所述，指引眾生走向無死永恒的道路。在《大悲經》中說：『妙吉祥，對於他來說，一切法都顯現為那樣的自性。』
【English Translation】 The abandonment of views, encompassed by attachment and doubt, is difficult to penetrate with worldly wisdom, like a fortress surrounded by dense forests. Destroying this is (the Buddha's) ability. Thus, possessing the first three qualities is for one's own benefit, and possessing the latter three is for the benefit of others, making a total of eight. I prostrate to the ultimate and complete Buddha who possesses these qualities. Secondly, if we summarize these meanings, it is: unconditioned, spontaneously accomplished, not realized through other conditions, possessing wisdom, compassion, and ability, the Buddha who possesses both benefits (self and others). These six characteristics can be summarized into two categories: common and distinct, making a total of eight. Thirdly, the Buddha who ultimately possesses both benefits is unconditioned, because conditioned phenomena have three stages: initial arising, middle dwelling, and final ceasing. The Buddha's nature lacks these three. In the Wisdom Light Ornament Sutra, it says: 'Manjushri, without arising and without ceasing,' this is the supreme speech of the Tathagata, Arhat, Perfectly Enlightened Buddha. The Buddha is called spontaneously accomplished because he has pacified all elaborations and conceptual thoughts regarding his own activities. With the power of the Dharmakaya, he effortlessly benefits sentient beings as long as samsara exists. As in That Sutra, first, the example of the image of Indra appearing on a flawless beryl ground is given, and then nine metaphors are used to emphasize this meaning: 'Manjushri, likewise, the Tathagata, Arhat, Perfectly Enlightened Buddha does not move, does not think, does not discriminate, has no discrimination, no thought, no memory, no intention, is cooled, without arising and without ceasing.' The Buddha is not realized through other conditions such as sounds and signs, but is realized through the self-arisen wisdom that each individual personally experiences. As it says in That Sutra: 'Invisible, inaudible, unsmellable, untastable, untouchable, without characteristics, without discrimination, not an object of discrimination.' The Buddha possesses perfect wisdom because he perfectly realizes the three states of unconditionedness, etc., mentioned earlier. The Buddha possesses perfect compassion because, as mentioned earlier, he guides beings to the path of immortality and eternity. In the Great Compassion Sutra, it says: 'Manjushri, for him, all phenomena appear as such a nature.'
་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་མ་དག་པ། དྲི་མ་དང་མ་བྲལ་ བ། སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་ཆོས་དབྱིངས་གཟིགས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་བརྩེ་ བ་ཞེས་བྱ་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ་ཞེས་གསུངས་ ཏེ། འདིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡེ་ཤེས་དང་ཐུགས་རྗེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་བརྗོད་དོ། །དེ་ ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྟན་ པ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི༑ ཡང་ དག་པར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་སོ། ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་དང་ལོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཕུང་ པོར་གནས་པ་རྣམས་ལའོ། །ཆོས་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའོ། །གཟིགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྒྲིབ་པ་མེད་པས་གཟིགས་ནས་སོ། །བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་ བོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པས་མ་དག་པའོ། །ཉན་རང་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཤེས་བྱའི་ 1-34 སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་དང་མ་བྲལ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་གཉིས་ག་གང་ ཡང་རུང་བའི་ལྷག་མའི་སྐྱོན་དང་བཅས་པའོ། །རྣམ་པར་བརྩེ་བ་ནི་གདུལ་བྱའི་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ སྣ་ཚོགས་པ་གྲུབ་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རབ་ ཏུ་འཇུག་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པས་ ན་རང་གི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པར་ཐོབ་པར་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནུས་པ་དང་འཕྲིན་ལས་ ཕུན་ཚོགས་ཏེ། བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ཐུགས་རྗེ་རབ་ཏུ་ཞུགས་ཏེ་བླ་མེད་ཀྱི་ཆོས་འཁོར་ བསྐོར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྤོང་ བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་དྲུག་པོ་དེ་དག་ཉིད་ལས་གོ་རིམ་བཞིན་འདུས་མ་བྱས་ལ་ སོགས་པ་དང་པོ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ནི་རང་དོན་ཕུན་ཚོགས་ཏེ། ཆོས་དབྱིངས་འདུས་མ་བྱས་ ཤིང་ལྷུན་གྲུབ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་ཅིང་ཟག་བཅས་ཀྱི་རྒུད་པ་མཐའ་དག་ སྤངས་ནས་ཟག་མེད་བདེ་ཆེན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་སོ། །ཕྱི་མ་གསུམ་གྱི་ནི་གཞན་དོན་ཕུན་ ཚོགས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། མཁྱེན་པའི་གདུལ་བྱའི་ཁམས་གཟིགས་པ་ལྟར་བརྩེ་བའི་ཐུགས་རྗེ་ ཞུགས་ནས་ཇི་ལྟར་བཞེད་བཞིན་འདོད་དོན་མ་ལུས་པ་སྒྲུབ་ནུས་པས་སོ། །ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་ ཀྱིས་ནི་མཆོག་ཏུ་རྟག་པ་དང་ཉེ་བར་ཞི་བའི་གནས་པ་དང་རང་ཉིད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ ལ་གནས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ནི་རང་དོན་ཕུན་ཚོགས་བསྟན་ལ
【現代漢語翻譯】 圓滿正覺，對於眾生，觀見未清凈、未離垢、具有過失的法界，對眾生生起名為『如來大悲』的深切關懷。這表明如來具有智慧和慈悲。其中，『一切法如是自性』是指按照次第所顯示的無事物之體性。『圓滿正覺』是指以如實了知的佛陀智慧來證知。『對於眾生』是指安住于確定、不確定和顛倒之蘊處者。『法界』是指自性無別之如來藏。『觀見』是指以一切無礙之佛眼觀見。凡夫因煩惱障而不清凈，聲聞緣覺因所知障而未離垢，菩薩則具有上述二者任何一種的殘餘過失。『深切關懷』是爲了進入調伏所化之各種方便之門。對眾生深切關懷，是因為在平等性中，眾生相續中圓滿正覺，故而意欲令其證悟自性。因此，具有能力和事業之圓滿，深切地進入無上智慧和慈悲，轉動無上法輪，爲了遣除眾生一切痛苦和煩惱障。從諸佛的六種功德中，次第而言，與不生不滅等前三種功德相應的是自利圓滿，即法界不生不滅，任運成就，成為自證智慧之行境，遠離一切有漏之衰損，任運成就無漏大樂。后三種功德是成辦利他圓滿，如以智慧觀見所化之界，生起慈悲，如其所愿，能夠成辦一切意願。或者，以智慧顯示最極恒常和寂滅之安住，以安住于自身圓滿正覺之功德，顯示自利圓滿。 圓滿正覺，對於眾生，觀見未清凈、未離垢、具有過失的法界，對眾生生起名為『如來大悲』的深切關懷。這表明如來具有智慧和慈悲。其中，『一切法如是自性』是指按照次第所顯示的無事物之體性。『圓滿正覺』是指以如實了知的佛陀智慧來證知。『對於眾生』是指安住于確定、不確定和顛倒之蘊處者。『法界』是指自性無別之如來藏。『觀見』是指以一切無礙之佛眼觀見。凡夫因煩惱障而不清凈，聲聞緣覺因所知障而未離垢，菩薩則具有上述二者任何一種的殘餘過失。『深切關懷』是爲了進入調伏所化之各種方便之門。對眾生深切關懷，是因為在平等性中，眾生相續中圓滿正覺，故而意欲令其證悟自性。因此，具有能力和事業之圓滿，深切地進入無上智慧和慈悲，轉動無上法輪，爲了遣除眾生一切痛苦和煩惱障。從諸佛的六種功德中，次第而言，與不生不滅等前三種功德相應的是自利圓滿，即法界不生不滅，任運成就，成為自證智慧之行境，遠離一切有漏之衰損，任運成就無漏大樂。后三種功德是成辦利他圓滿，如以智慧觀見所化之界，生起慈悲，如其所愿，能夠成辦一切意願。或者，以智慧顯示最極恒常和寂滅之安住，以安住于自身圓滿正覺之功德，顯示自利圓滿。
【English Translation】 Perfectly awakened, for sentient beings, seeing the Dharmadhatu (chos dbyings, realm of phenomena) that is not pure, not free from defilements, and has faults, arises deep compassion called 'Tathagata's Great Compassion' for sentient beings. This indicates that the Tathagata (de bzhin gshegs pa, Thus Come One) possesses wisdom and compassion. Among them, 'all dharmas (chos, phenomena) are of such nature' refers to the nature of non-things as shown in order. 'Perfectly awakened' means knowing with the Buddha's wisdom that truly knows as it is. 'For sentient beings' refers to those who dwell in aggregates that are determined, undetermined, and wrongly determined. 'Dharmadhatu' refers to the Tathagatagarbha (de bzhin gshegs pa'i snying po, Buddha nature) that is without distinction in its own characteristics. 'Seeing' means seeing with the unobstructed Buddha's eye in all aspects. Ordinary people are impure due to the obscuration of afflictions. Hearers and solitary realizers are not free from the defilements of the obscuration of knowledge. Bodhisattvas have residual faults of either of the above two. 'Deep compassion' is for entering the various means of taming those to be tamed. Deep compassion for sentient beings is because in equality, perfect awakening arises in the continuum of sentient beings, therefore intending to have them realize their own nature. Therefore, possessing the perfection of ability and activity, deeply entering into unsurpassed wisdom and compassion, turning the unsurpassed Dharma wheel, in order to eliminate all suffering and obscurations of afflictions of sentient beings. Among the six qualities of the Buddhas, in order, corresponding to the first three qualities such as unborn and unceasing is the perfection of self-benefit, that is, the Dharmadhatu is unborn and unceasing, spontaneously accomplished, becoming the object of self-realized wisdom, free from all defilements of leakage, spontaneously accomplishing the great bliss of non-leakage. The latter three qualities are to accomplish the perfection of benefiting others, such as seeing the realm of those to be tamed with wisdom, arising compassion, and being able to accomplish all wishes as desired. Or, with wisdom, showing the abode of ultimate constancy and peace, with the qualities of abiding in one's own perfect awakening, showing the perfection of self-benefit. Perfectly awakened, for sentient beings, seeing the Dharmadhatu (chos dbyings, realm of phenomena) that is not pure, not free from defilements, and has faults, arises deep compassion called 'Tathagata's Great Compassion' for sentient beings. This indicates that the Tathagata (de bzhin gshegs pa, Thus Come One) possesses wisdom and compassion. Among them, 'all dharmas (chos, phenomena) are of such nature' refers to the nature of non-things as shown in order. 'Perfectly awakened' means knowing with the Buddha's wisdom that truly knows as it is. 'For sentient beings' refers to those who dwell in aggregates that are determined, undetermined, and wrongly determined. 'Dharmadhatu' refers to the Tathagatagarbha (de bzhin gshegs pa'i snying po, Buddha nature) that is without distinction in its own characteristics. 'Seeing' means seeing with the unobstructed Buddha's eye in all aspects. Ordinary people are impure due to the obscuration of afflictions. Hearers and solitary realizers are not free from the defilements of the obscuration of knowledge. Bodhisattvas have residual faults of either of the above two. 'Deep compassion' is for entering the various means of taming those to be tamed. Deep compassion for sentient beings is because in equality, perfect awakening arises in the continuum of sentient beings, therefore intending to have them realize their own nature. Therefore, possessing the perfection of ability and activity, deeply entering into unsurpassed wisdom and compassion, turning the unsurpassed Dharma wheel, in order to eliminate all suffering and obscurations of afflictions of sentient beings. Among the six qualities of the Buddhas, in order, corresponding to the first three qualities such as unborn and unceasing is the perfection of self-benefit, that is, the Dharmadhatu is unborn and unceasing, spontaneously accomplished, becoming the object of self-realized wisdom, free from all defilements of leakage, spontaneously accomplishing the great bliss of non-leakage. The latter three qualities are to accomplish the perfection of benefiting others, such as seeing the realm of those to be tamed with wisdom, arising compassion, and being able to accomplish all wishes as desired. Or, with wisdom, showing the abode of ultimate constancy and peace, with the qualities of abiding in one's own perfect awakening, showing the perfection of self-benefit.
། ཐུགས་རྗེ་དང་ནུས་པ་དག་ གིས་ནི་བླ་མེད་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ན་གཞན་དོན་ ཕུན་ཚོགས་བསྟན་ཏོ། ། ༈ ཕུན་ཚོགས་དམ་ཆོས་དཀོན་མཆོག། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ་བསྟོད་པའི་སྒོ་ནས་ངོ་བོ་བརྗོད་པ། དོན་དེ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བསྟན་ པ། དེ་དག་སྦྱར་ཏེ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། ། དང་པོ་ནི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་ཏེ། གང་ཞིག་ 1-35 ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་འགོག་བདེན་ནི། བསམ་དུ་མེད་དེ། མེད་པ་ཡང་མིན་ཡོད་པ་ཡང་མིན་ཡོད་ མེད་མ་ཡིན་ཡོད་མེད་ལས་གཞན་དུ་ཡང་རྟོག་གེས་བརྟག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲ་ དང་སྐད་དང་བརྗོད་པ་དང་ངག་གི་ཡུལ་དང་ངེས་ཚིག་དང་བརྡ་དང་ཐ་སྙད་དང་མངོན་པར་ བརྗོད་པ་དག་གིས་བརྗོད་པ་བྲལ་ཞིང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ས་རང་ གིས་རིག་བྱ་ཡིན་པས་སོ། ། གཉིས་སུ་མེད་དེ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཞི་བས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དེ། ལས་ དང་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཚུལ་བཞིན་མིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པས་སོ། ། ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཆོས་ལམ་བདེན་ནི། དག་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་ མོངས་པའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱ་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱི་སྣང་བ་དང་ལྡན་ པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་ལ་ སྒྲིབ་བྱེད་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་རབ་རིབ་གཏི་མུག་རྣམ་པར་འཇོམས་པར་མཛད་ པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལ་ཡོན་ཏན་དང་པོ་གསུམ་གང་ཞིག་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ བ་འབྲསུ་བུའི་ཡོན་ཏན་དང་། ཕྱི་མ་གསུམ་གང་གིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བྱེད་རྒྱུའི་ཡོན་ ཏན་དེ་བརྒྱད་དོ། ། དེ་ལྟའི་དམ་ཆོས་ཉི་མ་དེ་ལ་གཉིས། གཉིས་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་བདེན་པ་འགོག་ ལམ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་དེ་ནི་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་ཏེ། བསམ་མེད་ གཉིས་མེད་རྟོག་མེད་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་། དག་གསལ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཡོན་ཏན་ གསུམ་དང་། གང་ཞིག་གང་གིས་ཆགས་བྲལ་བ་ཡོན་ཏན་གཉིས་ཏེ་དེ་རྣམས་ལྡན་པས་སོ། ། གང་ཞིག་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ནི་འགོག་བདེན་གྱིས་བསྡུས་ཏེ། གོ་རིམ་ཇི་ལྟ་ 1-36 བ་བཞིན་བསམ་མེད་གཉིས་མེད་རྟོག་མེད་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པས་སོ། །གང་ གིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་གིས་བསྡུས་ཏེ། དག་ གསལ་གཉེན་པོའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པར་རིག་པར་བྱ་བས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་འགོག་བདེན་ནི། བསམ་དུ་མེད་པ་ཉིད་དེ། རྟོག་གེས་ བརྟག་པར་བྱ་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ
【現代漢語翻譯】 以慈悲和力量，以無上之法輪，充分地展現了利益他人的圓滿。 殊勝正法妙寶。 第二部分分為三個方面：通過讚頌來表達其本質；詳細闡述其含義；以及將這些結合起來進行廣泛解釋。 第一，無與倫比的殊勝之法具有八種功德。哪八種呢？ 法身的自性，滅諦，是不可思議的。因為它既非不存在，也非存在，也非亦存在亦不存在，也非存在與不存在之外，心識無法測度；因為它超越了聲音、語言、表達、言語的範疇，無法用定義、符號、名稱和術語來描述；因為它只能由聖者通過自證智慧來體驗。 是無二的，因為業和煩惱都已寂滅。是無分別的，因為沒有產生業和煩惱之因的非如理作意。 無與倫比的法，道諦，是清凈的，因為它是沒有煩惱和近煩惱垢染的智慧。是明晰的，因為它是具有能照亮一切所知之相的智慧之光。是解脫的，因為它是能摧毀所有遮蔽法界之貪嗔癡的智慧。 其中，前三種功德是遠離貪慾的果的功德，后三種功德是使人遠離貪慾的因的功德，總共八種功德。 如是殊勝之法如日。第二，清凈的真諦，即具有滅諦和道諦之特徵的法，具有八種功德：不可思議、無二、無分別三種功德；清凈、明晰、解脫三種功德；以及遠離貪慾和使人遠離貪慾兩種功德。具備這些功德。 哪種遠離貪慾的法，由滅諦所包含，如次第所示，由不可思議、無二、無分別三種功德所包含。哪種使人遠離貪慾的法，由道諦所包含，應知由清凈、明晰、解脫三種功德所包含。 第三，無與倫比的滅諦，是不可思議的，因為它既不能被心識所測度，也不能被言語所表達。
【English Translation】 With compassion and power, with the supreme Dharma wheel, it fully demonstrates the perfection of benefiting others. The excellent and precious sacred Dharma. The second part is divided into three aspects: expressing its essence through praise; elaborating on its meaning; and combining these to provide a broad explanation. First, the unique and sacred Dharma possesses eight qualities. What are these eight? The nature of Dharmakaya (法身，Dharmakāya，धర్మकाय，dharma-kāya，法身), cessation of suffering (滅諦，Nirodha-satya，निरोधसत्य，nirodha-satya，滅諦), is inconceivable. Because it is neither non-existent, nor existent, nor both existent and non-existent, nor beyond existence and non-existence, the mind cannot fathom it; because it transcends the realm of sound, language, expression, speech, and cannot be described by definition, symbol, name, and term; because it can only be experienced by the noble ones through self-realized wisdom. It is non-dual, because karma and afflictions have been pacified. It is non-discriminating, because there is no non-virtuous attention that causes karma and afflictions. The unique Dharma, the path of truth (道諦，Mārga-satya，मार्गसत्य，mārga-satya，道諦), is pure, because it is the wisdom without the defilements of afflictions and near afflictions. It is clear, because it is the light of wisdom that illuminates all aspects of all knowable things. It is the antidote, because it is the wisdom that destroys all attachment, hatred, and delusion that obscure the entire Dharmadhatu (法界，Dharmadhātu，धर्मधातु，dharma-dhātu，法界). Among them, the first three qualities are the qualities of the fruit of being free from attachment, and the latter three qualities are the qualities of the cause of making one free from attachment, totaling eight qualities. Such excellent Dharma is like the sun. Second, the purified truth, which is the Dharma characterized by cessation and path, possesses eight qualities: the three qualities of inconceivable, non-dual, and non-discriminating; the three qualities of pure, clear, and antidote; and the two qualities of being free from attachment and making one free from attachment. It possesses these qualities. The Dharma that is free from attachment is contained by the truth of cessation, as shown in order, contained by the three qualities of inconceivable, non-dual, and non-discriminating. The Dharma that makes one free from attachment is contained by the truth of the path, and it should be known to be contained by the three qualities of pure, clear, and antidote. Third, the unique cessation of suffering is inconceivable, because it can neither be fathomed by the mind nor expressed by words.
ིན་པའི་ཕྱིར་དང་འཕགས་པའི་སོ་ སོ་རང་རིག་གིས་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་སུ་མེད་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་བས་སོ། ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ལས་ཉོན་ཀུན་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་མེད་པས་སོ། །མདོ་ ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམ་ པར་མི་རྟོག་པའི་ཆོས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་གཉིས་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་བརྗོད་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཚུལ་བཞིན་མིན་པའི་ཡིད་ ལ་བྱེད་པ་ལ་བརྗོད་དོ། །དེ་རང་བཞིན་གྱིས་འགགས་པར་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་གཏན་ འབྱུང་བ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་འགའ་ཞིག་ཞིག་ པའི་ཕྱིར་ནི་སྡུད་བསྔལ་འགོག་པའི་བདེན་པར་མ་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འཇམ་དཔལ་སྐྱེ་བ་ མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པ་ལ་ནི་སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་འཇུག་གོ །གང་ ལ་སེམས་ཡིད་རྣམ་ཤེས་མི་འཇུག་པ་དེ་ལ་ནི། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་གང་གིས་ཚུལ་བཞིན་མིན་པ་ ཡིད་ལ་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་ པ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་ནི་མ་རིག་པ་ཀུན་ནས་སློང་བར་མི་བྱེད་དོ། །མ་རིག་པ་ཀུན་ནས་ ལྡང་བ་མེད་པ་དེ་ནི་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀུན་ནས་ལྡང་བར་མི་བྱེད་དེ་དེ་ནི་མི་ སྐྱེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ 1-37 འཇིག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ ཞེས་བགྱི་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན། མ་བྱས་པ། མ་སྐྱེས་པ། མ་བྱུང་པ། ཟད་པ་མེད་ པ། ཟད་པ་དང་བྲལ་བ། རྟག་པ། བརྟན་པ། ཞི་བ་མི་འཇིག་པ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ དག་པ། ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པ། བསམ་ གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ལས་འདས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་བསྟན་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འདི་ཉིད་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ལས་མ་གྲོལ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་ པོ་ཞེས་བགྱིའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའི་མིང་ཅན། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འདི་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པའི་ ལམ་ནི། ཆོས་མཐུན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཉིད་ཀྱིས་ཉི་མ་དང་འདྲ་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དཀྱིལ་ འཁོར་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པས་ནི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ཐམས་ཅད་ དང་བྲལ་བས་སོ། །སོགས་པའི་
【現代漢語翻譯】 因為是真實的，並且是聖者各自以自證智所了知的緣故。由於沒有二元對立的業和煩惱的束縛。由於沒有分別念，因此沒有產生一切煩惱的因，即不如理作意。經中說：『舍利子，所謂滅，即是法身，是無二之法性，是無分別之法。』這裡，『二』指的是業和煩惱；『分別念』指的是產生一切業和煩惱之因的不如理作意。因為各自以自證智了知其自性寂滅。由於沒有兩種分別唸的遍行，因此沒有任何痛苦產生，這被稱為『滅苦』。因為某些法的壞滅並非真正的滅苦諦。如《妙臂問經》所說：『文殊，對於無生無滅者，心、意、識皆不入。于彼心、意、識不入者，則無任何遍計，以不如理作意而生起的遍計亦無。對於如理作意的修習，則不生起無明。無明不生起，則十二有支亦不生起，即不生』等等廣說。 如經中所說：『世尊，法的壞滅並非滅苦。世尊，所謂滅苦，是指無始時來，非所作，非所生，非所成，無盡，離盡，常恒，堅固，寂靜不壞，自性清凈，解脫一切煩惱障，無有分別，具有不可思議的如恒河沙數般無量無邊的佛法，是如來法身。』世尊，這如來法身若未從煩惱障中解脫，則稱為如來藏。』因此，名為滅苦的如來法身，獲得它的原因是無分別智，即見道和修道。與法相應的這三種智慧，應如太陽般了知，以其輪廓的完全清凈和與法相應，遠離一切近分的煩惱障等等。
【English Translation】 Because it is true, and because it is known by the noble ones individually through their self-cognizant wisdom. Because there is no duality of karma and afflictions. Because there is no conceptualization, therefore there is no cause for the arising of all afflictions, which is improper attention. In the sutra it says: 'Shariputra, that which is called cessation is the Dharmakaya (法身, chos kyi sku, dharmakāya, Dharma body), the nature of non-duality, the nature of non-conceptualization.' Here, 'two' refers to karma and afflictions; 'conceptualization' refers to improper attention, which is the cause of the arising of all karma and afflictions. Because its self-nature is extinguished, it is known individually by self-cognizant wisdom. Because there is no pervasive activity of the two kinds of conceptualization, therefore no suffering arises, and this is called 'cessation of suffering'. Because the destruction of some dharmas is not the true Truth of the Cessation of Suffering. As it says in the Vimalakīrti Nirdeśa Sūtra: 'Manjushri, for that which is without birth and without cessation, mind, intellect, and consciousness do not enter. For that in which mind, intellect, and consciousness do not enter, there is no conceptualization, and no conceptualization arises from improper attention. The cultivation of proper attention does not give rise to ignorance. When ignorance does not arise, the twelve links of dependent origination do not arise, that is, they do not arise,' and so on, extensively explained. As it says in the sutra: 'Bhagavan, the destruction of dharmas is not the cessation of suffering. Bhagavan, that which is called the cessation of suffering is that which has been without beginning, unmade, unborn, unoriginated, inexhaustible, free from exhaustion, eternal, steadfast, peaceful, indestructible, naturally pure, liberated from all obscurations of afflictions, without differentiation, possessing inconceivable Buddha qualities as numerous as the sands of the Ganges, and is shown to be the Dharmakaya of the Tathagata.' 'Bhagavan, this very Dharmakaya of the Tathagata, if not liberated from the obscurations of afflictions, is called the Tathagatagarbha (དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་, de bzhin gshegs pa'i snying po, tathāgatagarbha, the womb of the thus-gone).』 Therefore, the Dharmakaya of the Tathagata, which is named the Cessation of Suffering, the cause of attaining it is non-conceptual wisdom, that is, the path of seeing and the path of cultivation. These three kinds of wisdom that are in accordance with the Dharma should be understood like the sun, with its complete purity of the mandala and in accordance with the Dharma, free from all obscurations of afflictions, etc.
གཟུགས་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པས་ནི་ཤེས་ བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱེད་པས་སོ། །མུན་པའི་གཉེན་པོར་ཆོས་ མཐུན་པས་ནི་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བའི་གེགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོར་འགྱུར་པས་ སོ། །གེགས་ཀྱང་ཡང་དག་མིན་པའི་དངོས་པོ་རྒྱུན་གྱི་ཡུལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ ཅན་བག་ལ་ཉལ་དང་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་དང་ལྡན་པ་ལས། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་ གཏི་མུག་སྐྱེ་བའོ། །བག་ལ་ཉལ་ནི་ཡང་དག་པ་མིན་པ་དེའི་རང་བཞིན་མིན་པའི་དངོས་པོ་ བྱིས་པ་རྣམས་ལ་འདོད་ཆགས་བསྐྱེད་པས་ན། སྡུག་པའི་རྣམ་པར་རམ་ཞེ་སྡང་བསྐྱེད་པས་ ན་མི་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་རམ་གཏི་མུག་བསྐྱེད་པས་ན་མ་རིག་པའི་རྣམ་པས་རྒྱུན་དུ་འགྱུར་ རོ། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གི་རྒྱུན་ཡང་དག་པ་མིན་པ་དེ་ཡང་དམིགས་པར་བྱེད་ 1-38 པ་ན། ཚུལ་མིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སེམས་ཡོངས་སུ་ལེན་ཏོ། །སེམས་ཚུལ་མིན་ཡིད་ལ་བྱེད་ པ་ལ་གནས་པ་དེ་དག་ལ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་རྣམས་ལས་གང་ཡང་རུང་བའི་ ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་གཞི་དེ་ལས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ འདོད་ཆགས་ལས་སྐྱེས་པའི་ལས་ཀྱང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད། ཞེ་སྡང་ལས་སྐྱེས་པའི་ལས་ དང་། གཏི་མུག་ལས་སྐྱེས་པའི་ལས་ཀྱང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དོ། །ལས་ལས་ཀྱང་ཡང་སྐྱེ་ བ་འབྲེལ་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱིས་པ་བག་ལ་ཉལ་དང་ལྡན་པ་མཚན་མར་འཛིན་ པ་ཅན། དམིགས་པ་ལ་སྤྱོད་པ༑ དེ་དག་ལ་ཚུལ་མིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཀུན་འབྱུང་པ་ལས་ཉོན་ མོངས་པ་ཀུན་འབྱུང་ངོ་། །ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་འབྱུང་བ་ལས་ནི་ལས་ཀུན་འབྱུང་ངོ་། །ལས་ ཀུན་འབྱུང་བ་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་ཀུན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ ལས་དང་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཁམས་གཅིག་པོ་ ཡང་དག་པ་ཇི་བཞིན་མ་ཤེས་པས་འཇུག་གོ །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་ན་དེའི་རྒྱུ་ མཚན་དམིགས་པ་འགའ་ཡང་མི་མཐོང་བ་དེ་ལྟར་ལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་གང་གི་ཚེ་རྒྱུ་མཚན་མ་ དམིགས་པ་མི་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་དེ་དག་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཉམ་པར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ སོ། །གང་ཞིག་དེ་ལྟར་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དམིགས་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཡོད་ པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་ ཀ་བསལ་བ་མེད་པ་དང་གཞག་པ་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དེ་ནི། གང་ཞིག་སྐྱེས་པས་གཅིག་ཤོས་གཏན་བྲལ་ བ་དང་། མེད་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བའི་གེགས་གྱི་རྣམ་པ་འདི་མཐའ་
【現代漢語翻譯】 因其顯現事物且符合正法，故能顯現一切應知事物的各個方面。因其符合正法，作為黑暗的對治，故能對治一切障礙正見的各個方面。所謂障礙，即以不如實的常恒之境為所緣，由先前的習氣和隨眠生起貪慾、嗔恚和愚癡。隨眠是指不如實的、非自性的事物，因其能使孩童生起貪慾，故恒常以悅意的形象出現；或生起嗔恚，故以不悅意的形象出現；或生起愚癡，故以無明的形象出現。貪慾、嗔恚、愚癡的相續，當不如實之境成為所緣時，不如理作意便會佔據內心。當內心安住于不如理作意時，貪慾、嗔恚、愚癡等煩惱便會現行。以此為基礎，身、語、意便會造作由貪慾所生的業，由嗔恚所生的業，以及由愚癡所生的業。業又會導致輪迴的相續。因此，凡夫俗子具有隨眠，執著于相狀，耽著于所緣，對他們來說，不如理作意是煩惱的根源。煩惱是業的根源，而業又是輪迴的根源。凡夫的煩惱、業和輪迴的染污，都是因為未能如實知曉這唯一的自性。那麼，如何才能徹底尋求到呢？應當如是觀見，即不見到任何能作為原因的對境。當不見到任何能作為原因的對境時，便是如實見。因此，如來以平等性現證圓滿正等覺。因為沒有任何能作為原因的對境，所以不會見到任何不存在的事物；又因為存在的事物如實顯現，所以能見到勝義諦。這二者都是無舍無取的，以平等性的智慧，一切法皆平等而現前證得菩提。因此，當生起時便與另一者徹底分離，並認為其不存在，這正是障礙正見的各個方面，直至邊際。
【English Translation】 Because it clarifies appearances and accords with the Dharma, it manifests all aspects of all knowable things. Because it accords with the Dharma as an antidote to darkness, it becomes an antidote to all aspects of obstacles to seeing reality. Obstacles arise from clinging to unreal and permanent objects, with latent tendencies and activations leading to the arising of desire, hatred, and delusion. Latent tendencies refer to unreal, non-self-existent things that cause children to generate desire, appearing as attractive; or generate hatred, appearing as unattractive; or generate delusion, appearing as ignorance. The continuum of desire, hatred, and delusion arises when unreal objects are fixated upon, and improper attention seizes the mind. When the mind dwells on improper attention, any of the afflictions—desire, hatred, or delusion—become active. Based on this, actions born of desire, hatred, and delusion are performed through body, speech, and mind. Actions then lead to the cycle of rebirth. Thus, ordinary people with latent tendencies, clinging to signs, and indulging in objects, find that improper attention is the source of afflictions. Afflictions are the source of actions, and actions are the source of rebirth. The defilements of afflictions, actions, and rebirth in ordinary beings all arise from not truly knowing the single essence. How, then, should one thoroughly seek it? One should see it in such a way that no object can be found as a cause. When no object can be found as a cause, that is true seeing. Thus, the Tathagata perfectly awakened to complete and perfect enlightenment through equality. Because there is no object that can be a cause, nothing that does not exist is seen; and because what exists appears as it truly is, the ultimate truth is seen. Both of these are without rejection or acceptance, and with the wisdom of equality, all dharmas are equally awakened to enlightenment. Therefore, when one arises, it is completely separated from the other, and it is thought to be non-existent. This is precisely the aspect of the obstacle to seeing reality, to the very end.
དག་གི་གཉེན་པོར་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ 1-39 མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དེ་ཡང་རྒྱས་པར་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྗེས་སུ་ འབྲངས་ཏེ་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་བསྟོད་པའི་སྒོ་ནས་ངོ་བོ་བརྗོད་པ། དོན་དེ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བསྟན་ པ། དེ་དག་སྦྱར་ཏེ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་གང་དག་དེ་ནི་ ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་ཏེ། འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བདག་ མེད་པའི་མཐའ་གདོད་མ་ནས་ཞི་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ ཉིད་ཀྱི་སེམས་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་དེའི་ཉེ་བའི་ཉོན་ མོངས་པའི་ངོ་བོ་གདོད་མ་ནས་མེད་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟིགས་པས་སོ༑ ༑ཇི་སྙེད་པ་ མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐ་ན་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་ གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ཡང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་རང་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་བཞིན་བདེ་ གཤེགས་སྙིང་པོར་རྗེས་སུ་ཞུགས་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟིགས་པས་སོ། །བྱང་འཕགས་ཀྱི་ ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་ནི་རིམ་པ་བཞིན། དང་པོ་ཆགས་པ་དང་ གཉིས་པ་ཐོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་བློ་མངའ་བ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་སྐུ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ ཉིད་ཆོས་ཅན་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་མཐའ་ཡས་ལ་ཁྱབ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟ་ བུའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་མངའ་བའི་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་དེ་ལ་འདུད་དོ། །དེས་ན་ སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཆོས་སྐུ་སོགས་རྣམ་ གྲངས་ཏེ། གོང་གི་འགྲིབ་འཕེལ་མེད་པའི་མདོའི་ལུང་ཤཱ་རིའི་བུ་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་ཆོས་སྐུའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ་ཞེས་དང་། གསང་བ་བསམ་མི་ཁྱབ་ཏུ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་སེམས་ཅན་ 1-40 དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞུགས་སོ། །ཞེས་པས་འདིར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཐད་དུ་གོ་རྒྱུ་ ལ་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལུགས་དེ་ཆོས་ཀྱི་ཐད་དུ་འགོག་བདེན་དང་དགེ་འདུན་གྱི་ཐད་དུ་ཇི་ལྟ་ བ་མཁྱེན་པའི་མཁྱེན་བྱ་དང་དེ་ཉིད་འགྲོ་ཀུན་ལ་ཞུགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་མཁྱེན་བྱར་ ཤེས་དགོས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི་བློ་ལྡན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ནི་བླ་ན་མེད་ པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཁྱེན་པ་ཡོད་པ་དང་ཇི་སྙེད་པ་ མཁྱེན་པ་ཡོད་པའི་ནང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུུ་མཚན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ
【現代漢語翻譯】 應知這是對治（煩惱）的方法。獲得法身的因是不分別的智慧。 1-39 通達和修習的道，也應遵循般若波羅蜜多的教導，如經中所說的那樣去理解。 第三部分分為三個方面：通過讚頌來表達其體性，詳細闡述其意義，以及將這些結合起來進行擴充套件解釋。第一方面是，那些具有如實知（藏文：ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་）的聖菩薩們，爲了如實地證悟一切眾生的自性，即法和人無我的究竟寂滅之境，並且爲了親眼見到法性之心（藏文：ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་）的自性光明，以及親證其近分的煩惱的自性本無，所以他們具有如實知。他們具有盡所有知（藏文：ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་），能夠親眼見到一切有情，乃至轉生為旁生者，也如實地具有圓滿正等覺的法身，並隨順如來藏（藏文：བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ།，梵文天城體：तथागतगर्भ，梵文羅馬擬音：Tathāgatagarbha，漢語字面意思：如來藏）。 聖菩薩的如實知和盡所有知，依次是第一種無有貪執和第二種無有障礙的智慧。因為法性（藏文：ཆོས་ཉིད།）和有情界（藏文：སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་）是自性清凈的法身（藏文：ཆོས་སྐུ།）的對境，並且它本身是周遍無量所知事物的對境。因此，我頂禮具有如此智慧見地的僧寶。 因此，有情界、勝義諦、如來藏、法身等都是不同的名稱。如《無增減經》中所說：『舍利子，所謂勝義諦，即是有情界、如來藏和法身的同義詞。』又如《秘密不可思議經》中說：『如來法身遍入一切有情之中。』因此，在此處理解三寶時，應知佛陀的體性是法，即滅諦和真諦；僧伽是如實知的所知境，並且它遍入一切眾生之中，是盡所有知的所知境。 1-40 第二方面是，具有智慧的不退轉眾，即僧寶，是具有無上功德者。因為具有如實知和盡所有知的智慧，所以是超越世間的智慧。
【English Translation】 This should be known as the antidote (to afflictions). The cause for attaining the Dharmakaya is non-conceptual wisdom. 1-39 The path of seeing and meditating should also be understood in detail by following the Prajñāpāramitā, as it is understood according to the sutras. The third part is divided into three aspects: expressing the essence through praise, explaining the meaning in detail, and combining these to elaborate. The first aspect is that those noble Bodhisattvas who possess the wisdom of 'knowing as it is' (Tibetan: ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་) truly realize the nature of all beings, the ultimate peace of selflessness of phenomena and persons, as it is. And because they directly see the self-luminous nature of the Dharma-nature mind (Tibetan: ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་), and directly perceive the absence of the nature of its proximate afflictions from the beginning, they possess 'knowing as it is'. They possess 'knowing all that exists' (Tibetan: ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་), and directly see that all sentient beings, even those who have become animals, truly possess the Dharmakaya of the perfectly enlightened Buddha, and follow the Tathāgatagarbha (Tibetan: བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ།, Sanskrit Devanagari: तथागतगर्भ, Sanskrit Romanization: Tathāgatagarbha, Literal meaning: Womb of the Thus-Gone). The noble Bodhisattvas' 'knowing as it is' and 'knowing all that exists' are, respectively, the wisdom that is free from attachment and the wisdom that is free from obstruction. Because the Dharma-nature (Tibetan: ཆོས་ཉིད།) and the realm of sentient beings (Tibetan: སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་) are the objects of the self-purified Dharmakaya (Tibetan: ཆོས་སྐུ།), and it itself is the object that pervades the infinite knowable things. Therefore, I prostrate to the Sangha Jewel who possesses such wisdom and vision. Therefore, the realm of sentient beings, the ultimate truth, the Tathāgatagarbha, the Dharmakaya, etc., are different names. As stated in the Anūnatvāpūrṇatvanirdeśa Sūtra: 'Shariputra, what is called the ultimate truth is synonymous with the realm of sentient beings, the Tathāgatagarbha, and the Dharmakaya.' And as stated in the Inconceivable Secret Sutra: 'The Dharmakaya of the Tathāgata pervades all appearances in sentient beings.' Therefore, in understanding the Three Jewels here, one should know that the nature of the Buddha is the Dharma, which is the cessation and the truth; the Sangha is the object of knowledge of 'knowing as it is', and it pervades all beings, which is the object of knowledge of 'knowing all that exists'. 1-40 The second aspect is that the assembly of non-returning ones who possess intelligence, the Sangha Jewel, is indeed endowed with unsurpassed qualities. Because it possesses the wisdom of 'knowing as it is' and 'knowing all that exists', it is transcendent wisdom.
་ཤེས་ ཀྱིས་གཟིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན། གསུམ་པ་ལ་བཞིའི་དང་པོ་ཇི་ལྟ་བ་ནི། བྱང་འཕགས་དེ་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོད་ པ་ཉིད་དང་ལྡན་ཏེ། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་མཐའ་གཏན་ དུ་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་རང་བཞིན་ གྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་། དེའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ གདོད་ནས་ཟད་ཅིང་འགགས་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ བསྟན་པའི་མདོར། ཟད་པ་གཉེན་པོས་ཟད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །སྔོན་ནས་ཟད་པས་དེ་ཕྱིར་ཟད་ ཅེས་བསྟན། །ཅེས་དང་། དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོར། དེ་ལ་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ བ་གང་ཡིན་པ་དང་། དེའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་གཉིས་ནི་དགེ་ བ་དང་མི་དགེ་བའི་སེམས་དག་ལས་གཅིག་རྒྱུ་བས། སེམས་གཉིས་པ་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་ པའི་ཚུལ་གྱིས་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་མཆོག་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ ཕྱིར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་བའི་སེམས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་དག་གིས་ཉོན་ མོངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མི་དགེ་བའི་སེམས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ་སེམས་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ 1-41 དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལགས་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉོན་མོངས་པས་ནི་སེམས་ ལ་མི་རེག་ལ་སེམས་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་མ་ལགས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལ་ཇི་ལྟར་ རེག་པའི་ཆོས་ཅན་མ་ལགས་པའི་སེམས་མུན་པས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་མཆིས་ལ་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བའི་སེམས་ནི་མ་ མཆིས་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་ལགས་མོད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་ པའི་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་འོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་ཇི་སྙེད་པ་ནི་བྱང་འཕགས་དེ་ནི། ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དང་ ལྡན་ཏེ། ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་མཐར་ཐུག་པ་རྟོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ པའི་བློའམ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཐ་ན་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་གྱུར་པ་ རྣམས་ལ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟ་བར་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བའི་ ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐོང་བ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དང་པོ་ཉིད་ལ་ སྐྱེ་སྟེ། ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ཐུན་མོང་མིན་པའི་དེ་འཛིན་ཕུན་ཚོགས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་བཤད་པ། གསུམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་དག་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོད་པ་ དང་ཇི་སྙེད་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་འདིས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་རྟོགས་པ་གང་ ཡིན་པ་དེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་དང་ཐུན་མོངས་མིན་པ་སོ་སོ་རང་གི་
【現代漢語翻譯】 以智慧的眼光來看，一切都是純凈的。 第三部分有四個方面，首先是『如是』（藏文：ཇི་ལྟ་བ་）：那些聖者菩薩們具有『如是』的智慧，因為他們徹底證悟了一切眾生，無論是法還是補特伽羅，都無我，並且從根本上就已寂滅的法性。因為他們看見心性本自清凈而光明，並且親眼見到煩惱及其習氣從一開始就已止息。在《大悲經》中說：『止息並非由對治力所致，而是因為本來就已止息，所以才說止息。』在《功德鬘經》中說：『所謂心性本自光明，以及所謂的近取煩惱，這兩者都源於善與非善之心。因此，第二種心識以無間斷的方式，在無漏的法界中難以證悟。』因此，世尊，善心只是一剎那，不會被煩惱所染污。非善心也只是一剎那，那個心識本身就不是煩惱。世尊，煩惱不會觸及心識，心識也不是煩惱。世尊，對於這不具有觸及法性的心識，黑暗如何能使其染污呢？世尊，近取煩惱是存在的，但能被近取煩惱所染污的心識是不存在的。世尊，即使是這樣，要理解本自清凈的心識被近取煩惱所染污的道理，也是非常困難的。』 第二，『如所有』（藏文：ཇི་སྙེད་པ་）：那些聖者菩薩們具有『如所有』的智慧，因為他們以究竟的智慧證悟了一切所知事物，以出世間的智慧或般若，甚至對於所有眾生，包括轉生為旁生者，都能親眼見到一切智的法性。菩薩的這種見地，甚至在菩薩初地時就能生起，因為他們證悟了法界周遍。 第三，解釋不共的具足功德的僧寶： 第三，顯示那些僧寶也是清凈的：以『如是』和『如所有』的這種方式，證悟出世間道，這是聖者們不共的，各自擁有的。
【English Translation】 Through the eyes of wisdom, all is pure. The third has four aspects, the first being 'as it is' (Tibetan: ཇི་ལྟ་བ་): Those noble Bodhisattvas possess the wisdom of 'as it is', because they thoroughly realize that all beings, whether it be phenomena or individuals, are without self, and from the very beginning, the nature of Dharma is peaceful. Because they see that the nature of mind is inherently pure and luminous, and they directly witness that afflictions and their habitual tendencies have ceased and stopped from the very beginning. In the Great Compassion Sutra, it says: 'Cessation is not caused by an antidote, but because it has ceased from the beginning, therefore it is said to be cessation.' In the Sutra of Garland of Merit, it says: 'That which is the inherent luminosity of the mind, and that which is called the proximate afflictions, these two arise from wholesome and unwholesome minds. Therefore, the second mind, in an uninterrupted manner, is extremely difficult to realize in the realm of the uncontaminated.' Therefore, Blessed One, a wholesome mind is but a moment, and it is not defiled by afflictions. An unwholesome mind is but a moment, and that mind itself is not an affliction. Blessed One, afflictions do not touch the mind, nor is the mind an affliction. Blessed One, how can darkness defile a mind that does not possess the nature of touching? Blessed One, proximate afflictions exist, but a mind that can be defiled by proximate afflictions does not exist. Blessed One, even so, it is very difficult to understand the meaning of a mind that is inherently pure being defiled by proximate afflictions. Second, 'as many as' (Tibetan: ཇི་སྙེད་པ་): Those noble Bodhisattvas possess the wisdom of 'as many as', because they realize all knowable objects with ultimate wisdom, and with transcendental wisdom or prajna, they directly see the nature of omniscience in all beings, even those who have been born as animals. This vision of the Bodhisattva arises even on the first Bhumi of the Bodhisattva, because they realize the all-pervading Dharmadhatu. Third, explaining the uncommon Sangha Jewel with complete qualities: Third, showing that those Sangha are also pure: In this way, the realization of the transcendental path through the manner of 'as it is' and 'as many as' is uncommon to the noble ones, each possessing their own.
འཇིག་རྟེན་ ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དྲི་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་རྟོགས་པ་དེ་ ཅིག་ཤོས་ཉི་ཚེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡུལ་ཡིན་པས་ཆགས་པ་མེད་པ་ དང་། ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་ཐོགས་པ་ མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-42 བཞི་པ་དེ་ཀུན་གྱི་སྐྱབས་གནས་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་ གཟིགས་པའི་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམས་ནི། ལུས་ཅན་ཀུན་ལ་སྡུག་ བསྔལ་སྐྱོབ་པའི་སྐྱབས་མཆོག་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ གཟིགས་པ་ཆགས་ཐོགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད་ པ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མ་རྔོག་ལོ། དགེ་འདུན་ལའང་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དེ། སྔར་གྱི་རིག་པའི་གཉིས་དང་གྲོལ་བའི་གཉིས་ཏེ་བཞིའི་སྟེང་དུ་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་གིས་འཇིག་ རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་རྟོགས་པའི་རིག་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། དེ་ཉིད་དམན་པའི་སྒྲིབ་ པ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་གཉིས་བསྣན་ནས་རིག་གྲོལ་ལ་གསུམ་གསུམ། རིག་གྲོལ་ཙམ་པོ་ གཉིས་དང་བརྒྱད་དུ་མཛད་ཀྱང་རྩ་འགྲེལ་གཉིས་ཀ་ལས་མི་གསལ་ལོ། །འདིར་ཉན་ཐོས་ ཀྱི་དགེ་འདུན་མ་སྨོས་པ་ནི་གཞན་དོན་གྱི་བསམ་པ་མ་དག་པས་དེ་མཆོད་པར་མི་འོས་པས་ སོ། །མཁས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་པ་ནི་ ནམ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་བསོད་ནམས་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྫོགས་པར་ བྱེད་པ་ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཅན། གཞན་དུ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ སྣང་བར་ཉེ་བར་གནས་པ། བླ་ན་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཟླ་བ་ཉ་བ་ཐོབ་པ་དང་ རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཟླ་བ་ཚེས་པ་དོར་ནས། ཉི་ཚེ་ བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་སྐར་མའི་གཟུགས་ལྟར་རང་གི་རྒྱུད་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཉན་ ཐོས་ལ་ནམ་ཡང་ཕྱག་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། གཞན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ རོ། །ཡང་དག་པར་བརྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་ཀྱང་། རྗེས་སུ་བརྩེ་བ་མེད་པ་གཞན་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་འཕགས་པའི་ ཉན་ཐོས། ཟག་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཐར་ཕྱིན་པར་གྱུར་ 1-43 པ་ཡང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ན། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡོན་ཏན་དབང་བཅུ་ལ་སོགས་པས་ལྟ་ཅི་ སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། གང་ཞིག་ཚུལ་ཁྲིམས་བདག་དོན་བྱེད་པས་རྣམ་རྒྱས་ཤིང་། །ཚུལ་ ཁྲིམས་འཆལ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བརྩེ་བྲལ་བ། །བདག་ཉིད་རྒྱས་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་ ནོར་གྱིས་རབ་དག
【現代漢語翻譯】 這是以超越世間的智慧所見，因為領悟無垢之法界，相對於僅僅是暫時性的智慧所見，顯得極為清凈。因為眾生之界，其自性本就清凈，所以沒有貪執；又因為其所緣是對於一切所知事物毫無阻礙的境界，所以沒有阻礙。 第四，顯示其為一切的殊勝皈依處：以法性現量而見的聖菩薩不退轉者，是救度一切有情痛苦的殊勝皈依處。因為以如所有、盡所有的智慧之境而見，貪執和障礙的迷霧完全清凈，所以接近於無上的佛陀智慧。喇嘛仁果（Ngok Lo）。僧伽也具有八種功德：之前的兩種智慧和兩種解脫，這四種之上，加上以這些智慧證悟超越世間之道的智慧功德，以及沒有下劣染污的功德兩種，智慧和解脫各有三種。雖然仁果（Ngok）將智慧和解脫分為兩類和八種，但在根本論和註釋中都沒有明確說明。這裡沒有提到聲聞的僧伽，是因為他們利益他人的發心不純凈，因此不值得供養。智者應知菩薩和聲聞功德的差別，因為他們始終圓滿廣大菩提的福德和智慧資糧，具有智慧和慈悲的壇城。捨棄那在其他地方沒有的、眾生之界顯現之處安住的、獲得無上如滿月般的如來，以及進入與之相應的道路的菩薩新月，永遠不應禮敬那如星星般僅以暫時性智慧為究竟、安住于自身相續的聲聞，因為他們利益他人的發心不清凈。即使是依靠正確之道的功德，最初發起菩提心的菩薩，如果後來沒有慈悲心，不具備使他人增長的品質，即使是具有清凈無漏戒律的圓滿聖聲聞，也會被其勝過，更何況是其他具有十力等功德者呢？因為，誰以自利的戒律而增長，對於破戒的眾生沒有慈悲，以增長自己的戒律財富而歡喜。 1-43 如果壓倒了他們，更何況其他的功德，比如十力等等呢？因為什麼緣故？如果有人以持戒來成辦自利，並且對於破戒的眾生沒有慈悲，那麼他就會因為自己增長的戒律財富而感到非常高興。
【English Translation】 This is seen by the wisdom that transcends the world, because realizing the stainless Dharmadhatu, it appears extremely pure compared to what is seen by merely temporary wisdom. Because the realm of sentient beings is naturally pure, there is no attachment; and because its object is a realm without obstruction to all knowable things, there is no obstruction. Fourth, showing that it is the supreme refuge for all: the noble Bodhisattvas who directly see the nature of reality and are irreversible are the supreme refuge for saving all beings from suffering. Because they see the realm of wisdom of suchness and allness, and the obscurations of attachment and obstruction are completely purified, they are close to the unsurpassed wisdom of the Buddhas. Lama Ngok Lo. The Sangha also has eight qualities: the previous two knowledges and two liberations, on top of these four, adding the qualities of knowledge of realizing the path that transcends the world with those wisdoms, and the two qualities of being without inferior obscurations, knowledge and liberation each have three. Although Ngok divided knowledge and liberation into two categories and eight, it is not clearly stated in either the root text or the commentary. The Shravaka Sangha is not mentioned here because their intention to benefit others is not pure, therefore they are not worthy of offering. The wise should know the difference between the qualities of Bodhisattvas and Shravakas, because they always perfect the vast accumulation of merit and wisdom of great Bodhi, possessing the mandala of wisdom and compassion. Abandoning the Bodhisattva new moon, who abides in the place where the realm of sentient beings, which is not found elsewhere, appears, who has attained the unsurpassed Tathagata like the full moon, and who has entered the path that corresponds to it, one should never pay homage to the Shravaka who abides in one's own continuum like a star, with only temporary wisdom as the ultimate, because their intention to benefit others is not pure. Even the Bodhisattva who initially generates Bodhicitta by relying on the merits of the correct path, if later he does not have compassion, does not possess the qualities to make others grow, even the perfect noble Shravaka who has completely purified the vows of stainless morality will be overcome by him, let alone others who have qualities such as the ten powers? Because, whoever increases by practicing morality for his own benefit, and has no compassion for sentient beings who break the precepts, he is very happy because of the wealth of his own increased morality. 1-43 If they are overwhelmed, what more to say about other qualities such as the ten powers? For what reason? If someone accomplishes his own benefit by upholding morality, and has no compassion for sentient beings who break the precepts, then he will be very happy because of his own increased wealth of morality.
་པ། །འཕགས་པ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་མི་བརྗོད། །གང་ཞིག་ གཞན་ལ་མཆོག་ཏུ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ནས་ནི། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་བླངས་པར་བྱ་སྟེ་མེ་རླུང་ དང་། །ཆུ་དང་ས་བཞིན་གཞན་དག་ཉེ་བར་འཚོ་བྱེད་པ། །དེ་ནི་ཁྲིམས་ལྡན་གཞན་ནི་དེ་ཡི་ གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །ཞེས་བཤད་དོ། ། ༈ ཐུན་མོང་མིན་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན། གཉིས་པ་ནི་ཐུན་མོང་བའི་སངས་རྒྱས་ནི་སྟོན་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་དོན་གྱིས་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བར་ཞུགས་པ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་དང་། བྱེད་པ་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་ མཆོག་ཏུ་བྱ་བ་བྱེད་པར་མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྐྱབས་ཡིན་ཏེ། རྐང་གཉིས་ རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པས་སོ། །ཆོས་ནི་སྟོན་པའི་བསྟན་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་དོན་གྱིས་ རང་ཉིད་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཟབ་མོ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ ནང་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་དང་། བྱེད་པ་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་ཆོས་ལ་ མཆོག་ཏུ་བྱ་བ་བྱེད་པར་མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྐྱབས་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པས་སོ། །དགེ་འདུན་ནི་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལ་ལེགས་ པར་ཞུགས་པའི་སློབ་མའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་དོན་གྱིས་གཞན་ལ་ཐོས་པའི་སྒྲ་རྗེས་སུ་ རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་ དང་། བྱེད་པ་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་དགེ་འདུན་ལ་མཆོག་ཏུ་བྱ་བ་བྱེད་པར་མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་ དབང་དུ་བྱས་ནས་སྐྱབས་ཡིན་ཏེ། ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བསྟན་ 1-44 ཅིང་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། ། ༈ ཐུན་མོང་གི་དཀོན་མཆོག་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་མིན་ཚུལ། གསུམ་པ་ནི་ཆོས་རྣམ་པ་གཉིས་གྱི་ནང་ནས་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ ལུང་གི་ཆོས་ནི། གཏན་གྱིས་སྐྱབས་མཆོག་མིན་ཏེ། དོན་སྤྱི་ཙམ་རྟོགས་པའི་རྟེན་ཡིན་ཡང་ ལམ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་ན་ཆུ་བརྒལ་བའི་གཟིངས་བཞིན་སྤང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱང་གཉིས་ལས་གང་གིས་རྟོགས་བྱེད་ལམ་གྱིས་ཆོས་ནི་མིན་ཏེ། འདུས་ བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་མི་རྟག་པ། མི་བདེན་པས་རྫུན་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོར། དེ་ལ་ལམ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟོགས་ལ། འདུས་བྱས་ ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བརྫུན་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན། གང་བརྫུན་པ་སླུ་ བའི་ཆོས་ཅན་གང་ཡིན་དེ་ནི་མི་བདེན་པ། གང་མི་བདེན་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ། གང་མི་རྟག་པ་ དེ་ནི་སྐྱབས་མིན་ནོ། །ལམ་དེའི་རྟོགས་པ་ཐུན་མོང་བའི་འགོག་བདེན་ནི་མིན་ཏེ། ཉན
【現代漢語翻譯】 聖者不會說戒律完全清凈， 誰對他人產生極大的慈悲心， 就應如火、風、水、土般， 正確地受持戒律，滋養他人。 此乃持戒者，餘者如其映象。 如是說。 第二，共同與不共同之三寶自性： 不共同的三寶是指，佛陀是透過宣說教義的功德，爲了追求佛陀的真實本質而進入修行。在三乘之中，是針對菩薩乘的行者，以及在三種行為中，對佛陀極度尊崇的行為而作為皈依境，因為佛陀是二足尊之中的至尊。 法是指，透過宣說教義的功德，爲了自己證悟甚深的緣起之法而進入修行。在三乘之中，是針對獨覺乘的行者，以及在三種行為中，對法極度尊崇的行為而作為皈依境，因為法是離欲者之中的至尊。 僧是指，爲了他人能夠證悟聽聞之聲，透過善入佛陀教法的弟子的功德而進入修行。在三乘之中，是針對聲聞乘的行者，以及在三種行為中，對僧眾極度尊崇的行為而作為皈依境，因為僧眾是群體之中的至尊。如是教示並分別安立。 第三，共同之三寶並非究竟皈依處： 在兩種法之中，由名、句、字所組成的教法（經），並非究竟的皈依處。雖然它是理解一般意義的基礎，但在證悟道路時，如同過河的船隻一樣應該捨棄。 在證悟之法中，也不是任何一種證悟之道的法，因為它具有有為法的特徵，是無常、非真實的，具有虛假欺騙的性質。《華鬘經》中說：『因此，道被理解為具有有為法的特徵。任何被理解為具有有為法特徵的事物，都是虛假欺騙的。任何虛假欺騙的事物，都是非真實的。任何非真實的事物，都是無常的。任何無常的事物，都不是皈依處。』 對於道的證悟，共同的滅諦也不是，因為聲聞
【English Translation】 The noble one does not speak of perfectly pure morality, Whoever generates supreme compassion for others, Should properly take up the precepts, like fire, wind, water, and earth, Nourishing others nearby. That is the one with precepts; others are like his reflection. Thus it is said. Second, the nature of the uncommon Three Jewels: The uncommon Buddhas are those who, through the merit of teaching the doctrine, enter into practice to seek the very essence of Buddhahood. Among the three vehicles, it is the refuge for individuals of the Bodhisattva vehicle, and among the three actions, it is based on those who are devoted to highly respecting the Buddha, because the Buddha is the supreme among the two-legged beings. The Dharma is that which, through the merit of teaching the doctrine, enters into practice to realize the profound Dharma of dependent origination. Among the three vehicles, it is the refuge for individuals of the Pratyekabuddha vehicle, and among the three actions, it is based on those who are devoted to highly respecting the Dharma, because the Dharma is the supreme among those who are free from desire. The Sangha is that which, through the merit of the disciples who have well entered the Buddha's teachings, enters into practice so that others may realize the sound of hearing. Among the three vehicles, it is the refuge for individuals of the Shravaka vehicle, and among the three actions, it is based on those who are devoted to highly respecting the Sangha, because the Sangha is the supreme among assemblies. Thus it is taught and distinctly established. Third, the common Three Jewels are not the ultimate refuge: Among the two types of Dharma, the Dharma of scripture (agama), which is composed of collections of names, sentences, and letters, is not the ultimate refuge. Although it is the basis for understanding the general meaning, it should be abandoned like a boat after crossing a river when realizing the path. Among the Dharmas of realization, neither is the Dharma of the path that realizes, because it is characterized by conditioned phenomena, is impermanent, untrue, and has the nature of being false and deceptive. In the Garland Sutra, it says: 'Therefore, the path is understood to have the characteristics of conditioned phenomena. Whatever is understood to have the characteristics of conditioned phenomena is false and deceptive. Whatever is false and deceptive is untrue. Whatever is untrue is impermanent. Whatever is impermanent is not a refuge.' The common cessation of suffering is also not the realization of the path, because the Shravakas
་ཐོས་ ཀྱི་ཚུལ་གྱི་མར་མེ་རྒྱུན་ཆད་པ་བཞིན་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་མེད་པ་ཙམ་གྱིས་རབ་ ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ་མེད་པ་ནི་སྔར་སྐྱབས་སམ་ཕྱིས་སྐྱབས་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་འོས་ པ་མིན་ནོ། །ཐེག་གསུམ་གྱི་འཕགས་པའི་ཚོགས་དགེ་འདུན་ནི་མིན་ཏེ། ཉན་རང་རྣམས་ འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་རལ་གྲི་གདེངས་པའི་གཤེད་མ་བཞིན་དུ་འཇིགས་པའི་དེ་ལས་ངེས་པར་ འབྱུང་བ་ཚོལ་ཞིང་། བྱང་སེམས་རྣམས་སློབ་པ་བྱ་བ་དང་བཅས་ཤིང་འཇིགས་མེད་ཁྱུ་མཆོག་ གི་སར་མ་ཕྱིན་པས་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བས་སོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ན། གང་གི་ཕྱིར་ དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་སྲིད་པ་ཟད་པ་རྣམས་ཀྱང་བག་ཆགས་མ་སྤང་པའི་ཕྱིར། རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་ འཆད་པར་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་མི་བཟོད་པ་དང་། འཇིགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཉེ་བར་བསྟན་ པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རལ་གྲི་གདེངས་པའི་གཤེད་མི་སྐྱེས་བུ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་ཏེ། དེས་ན་ དེ་དག་ཀྱང་གཏན་དུ་བདེ་བའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཐོབ་པ་མིན་ནོ། །སྐྱབས་ནི་སྐྱབས་ཚོལ་བ་ 1-45 མིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་སྐྱབས་མེད་པ་འཇིགས་པ་དེ་དང་དེས་འཇིགས་པ་དག་དེ་དང་ དེ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཚོལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཡང་འཇིགས་པ་ཡོད་དེ་གང་ གི་ཕྱིར། དེ་དག་འཇིགས་པས་འཇིགས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་དེ་ལྟར་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་ནི་གདོན་ མི་ཟ་བར་འཇིགས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཚོལ་ལ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་ ནི་འཇིགས་པའི་གཞི་སྤང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སློབ་པ་བྱ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། ། སློབ་པའི་ཕྱིར་ནི་འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཁྱུ་མཆོག་གི་གནས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་ པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་བླ་མེད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུའོ། །དེའི་ཕྱིར་ དེ་ཡང་དེའི་ཡན་ལག་གི་སྐྱབས་པའི་ཕྱིར་གཏན་གྱི་སྐྱབས་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྐྱབས་གཉིས་ པོ་འདི་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་དུས་ན་སྐྱབས་མིན་པར་བརྗོད་དོ། །དེས་ན་སྟོན་པ་བསྟན་པ་སློབ་ དོན་གྱི་ཞེས་ནས་འདིའི་བར་ཚིགས་བཅད་གཉིས་པོས་ཐུན་མོང་གི་དཀོན་མཆོག་གི་དབྱེ་ བ་དང་། དེ་དག་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་མིན་པར་སྟོན་པས་གོང་གི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་ འདི་གཉིས་མི་གཅིག་གོ །དེ་ལྟ་མིན་ན་གཞུང་གོང་འོག་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། ། ༈ ཐུན་མོང་མིན་པའི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་ཡིན་ཚུལ། བཞི་པ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཅན། སྐྱོབ་པ་མེད་ཅིང་སྐྱབས་མེད་པའི་འགྲོ་ བའི་འཇིག་རྟེན་ན་ཕྱི་མའི་མཐའི་མུ་དང་མཉམ་པ་མི་ཟད་པའི། རྟག་པའི་གཡུང་དྲུང་གི་དོན་ དམ་པའི་སྐྱབས་ནི་ཁྱོད་ཉག་མ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་ པ
【現代漢語翻譯】 猶如聽聞正法的明燈熄滅一般，僅僅是沒有煩惱和痛苦，這還不足以稱為究竟的皈依。如果（聖者僧團）是遍在的，那麼之前或之後尋求皈依是不合理的。聲聞和緣覺聖者僧團並非真正的僧寶，因為他們像手持利劍的劊子手一樣，對輪迴之法感到恐懼，並尋求從中解脫。菩薩們仍在學習，並且尚未到達無畏的殊勝之地，因此他們需要皈依佛陀。這是為什麼呢？因為阿羅漢（dgra bcom pa，梵文：arhat，梵文羅馬擬音：arhat，漢語字面意思：應供）即使斷盡了輪迴，由於習氣未斷，仍然會持續不斷地對一切有為法感到厭惡和恐懼。這就像一個人面對手持利劍的劊子手一樣。因此，他們尚未獲得永久安樂的解脫。皈依者不會再去尋求皈依。 正如無依的眾生因各種恐懼而尋求從各種怖畏中解脫一樣，阿羅漢也有恐懼，因此他們皈依如來。那些因恐懼而皈依的人，無疑是在尋求從恐懼中解脫。爲了尋求解脫，他們必須放棄恐懼的根源，並進行學習。爲了學習，他們必須進入無畏的殊勝之地，即無上圓滿正等覺（བྱང་ཆུབ，梵文：bodhi，梵文羅馬擬音：bodhi，漢語字面意思：菩提）。因此，他們也是爲了獲得究竟皈依的助緣，而不是究竟的皈依處。因此，這兩種皈依在最終意義上都不是真正的皈依。所以，從『導師、教法、學修之義』到這裡，這兩段偈頌通過區分共同的皈依境，並說明它們不是究竟的皈依處，表明了上述三寶與這二者（指聲聞僧團和菩薩僧團）並非相同。否則，經文的前後就會產生矛盾。 非共同的唯有佛陀才是究竟皈依之理：第四，圓滿正等覺佛陀，在無救護者和無皈依者的世間，直至輪迴的邊際，是永不耗盡的、恒常的、真實的、殊勝的皈依處，唯有您是唯一的依靠。如前所述，因為沒有生滅……
【English Translation】 Just as the lamp of hearing the Dharma is extinguished, merely being without afflictions and suffering is not enough to be considered ultimate refuge. If the (Sangha of noble ones) were omnipresent, then seeking refuge before or after would not be appropriate. The Sangha of Shravakas and Pratyekabuddhas is not the true Sangha Jewel, because they are like executioners wielding swords, fearing conditioned phenomena and seeking liberation from them. Bodhisattvas are still learning and have not yet reached the supreme state of fearlessness, so they take refuge in the Buddha. Why is this? Because Arhats (dgra bcom pa, Sanskrit: arhat, IAST: arhat, literal meaning: worthy one) even after exhausting samsara, still have not abandoned their habitual tendencies, and will constantly experience aversion and fear towards all conditioned phenomena. This is like a person facing an executioner wielding a sword. Therefore, they have not yet attained the definitive liberation of permanent bliss. A refuge-seeker does not seek refuge again. Just as helpless beings seek liberation from various fears due to those fears, Arhats also have fear, so they take refuge in the Tathagata. Those who take refuge because of fear undoubtedly seek liberation from fear. In order to seek liberation, they must abandon the source of fear and engage in learning. In order to learn, they must enter the supreme state of fearlessness, which is unsurpassed perfect enlightenment (བྱང་ཆུབ, Sanskrit: bodhi, IAST: bodhi, literal meaning: enlightenment). Therefore, they are also seeking the auxiliary causes for attaining ultimate refuge, not the ultimate refuge itself. Therefore, these two refuges are said not to be refuges in the ultimate sense. So, from 'teacher, teaching, and the meaning of learning' up to here, these two verses, by distinguishing the common objects of refuge and showing that they are not ultimate refuges, indicate that the above three jewels are not the same as these two (referring to the Shravaka Sangha and the Bodhisattva Sangha). Otherwise, there would be a contradiction between the beginning and the end of the text. The reason why only the uncommon Buddha is the ultimate refuge: Fourth, the perfectly enlightened Buddha, in a world without protectors and without refuge, until the end of samsara, is the inexhaustible, constant, true, and supreme refuge. Only you are the sole reliance. As mentioned before, because there is no birth and death...
་དང་འགག་པ་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཐུབ་པ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ ཉིད། རང་བཞིན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐེག་པ་ གསུམ་གྱི་ཚོགས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པར་དག་པ་དེའི་མཐར་ཐུག་པ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བའི་ ཕྱིར་རོ། །དཔལ་ཕྲེང་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྡུག་བསྔལའགོག་པའི་བདེན་པ་ནི་ཡང་དག་ 1-46 པར་ན་བདེན་པ་དང་རྟག་པ་དང་སྐྱབས་ལགས་སོ་ཞེས་སོ། ། ༈ དཀོན་མཆོག་གི་སྒྲ་དོན། ལྔ་པ་ནི། དེ་ལ་མཉན་པ་དང་བསྙེན་བཀུར་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དག་གིས་སོ། །དཔེར་ ན་གསེར་དང་ནོར་བུ་བེཌཱུརྱ་དང་མུ་ཏིག་ལ་སོགས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་དབུལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ འཇིག་རྟེན་ན་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ ནོར་གྱིས་ཕོངས་པའི་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་ལ། སངས་རྒྱས་སོགས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ སྤང་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པས་གསལ་བ་དང་སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཡང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དཔེར་ན་ ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་རྒྱན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་པས། མིའི་དབང་པོའི་དཔུང་པའམ་ མགྲིན་པའམ་སྤྱི་བོར་འདོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་དཀོན་ མཆོག་གསུམ་ཡང་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ན་རྒྱན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དཔེར་ ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་མཆོག་ཏུ་རིགས་བཙུན་པ་ཡིན་ཏེ། །ནོར་བུ་བཅོས་མ་ལས་མཆོག་ ཏུ་གྱུར་བར་མངོན་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་དཀོན་མཆོག་ གསུམ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་ པའི་ཕྱིར་མཆོག་ཅེས་བརྗོད་དོ། །ཡང་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་མེད་ ཅིང་རྣམ་པར་དག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་ན། གློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་ཉེ་ བའི་ཉོན་མོངས་དག་གིས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པ་མིན་ལ། དྲི་མས་གོས་པ་ཡང་མིན་ཏེ་དེ་དང་ ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ཡང་མིན་དེས་བསྐྱེད་པ་ཡང་མིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་ པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཡང་འདུས་མ་བྱས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན། འཇིག་རྟེན་པའི་ ཆོས་བརྒྱད་ཀྱིས་གོས་པ་མིན་ལ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་མིན། ཉེ་བར་གནོད་པ་མིན། འཇིག་རྟེན་ 1-47 དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ལ་ཞེན་པ་མིན། སྤྲོས་པ་མིན་རྟོག་པར་མཛད་པ་མིན་ ནོ། །དེས་ན་འདི་ནི་མདོར་བསྡུས་ན། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་ ནི། རིན་པོ་ཆེ་དང་འདྲ་བར་བརྗོད་དེ། འབྱུང་བ་དཀོན་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པས་ནི་བསྐལ་པ་ ཡོངས་སུ་འགྱ
【現代漢語翻譯】 由於沒有間斷和阻礙，所以是完全區分的、圓滿證悟的佛陀，具有二諦（梵文：satya-dvaya，勝義諦和世俗諦）的特徵。因為具有自性遠離貪慾的法身（梵文：Dharmakāya），並且三乘（梵文：triyāna，聲聞乘、緣覺乘、菩薩乘）的僧眾也最終會達到清凈的法身。 《吉祥鬘經》中說：『世尊，滅苦之諦確實是真諦、常諦和皈依處。』 第五，關於三寶（梵文：triratna）的詞義： 通過聽聞和恭敬等方式來理解。例如，黃金、寶石、琉璃和珍珠等珍寶，對於貧困的人來說，在世間難以獲得。 同樣，對於缺乏信心等功德之財的眾生來說，佛陀等三寶具有類似於娑羅樹（梵文：śāla）的功德，能夠帶來光明和喜悅等作用。 同樣，佛陀等三寶也具有各種神通變化的功德。 又如珍寶在世間可以作為裝飾品，佩戴在國王的手臂、頸項或頭頂上。同樣，佛陀等三寶在包括天神在內的世間也可以作為莊嚴。 又如珍寶是最高貴的，比人造的寶石更為殊勝。同樣，佛陀等三寶在一切方面都超越世間，達到了功德的頂峰，所以被稱為『殊勝』。 又如珍寶不變質，非常純凈，完全清凈，自性光明，不會被突發的煩惱和近分的煩惱所染污，不被垢染沾染，不與垢染共存，也不是由垢染所生。同樣，佛陀等三寶具有非造作的自性，所以不會被世間的八法（利、衰、毀、譽、稱、譏、苦、樂）所染污，不與世間八法相聯繫，不受世間八法的損害，不執著於世間和出世間的法，沒有戲論，不做分別。 因此，簡而言之，佛陀等三寶就像珍寶一樣，因為它們稀有且與法相符，所以需要經歷漫長的劫數才能出現。
【English Translation】 Because there is no interruption or obstruction, it is the completely distinguished, perfectly enlightened Buddha, possessing the characteristics of the two truths (Sanskrit: satya-dvaya, ultimate truth and conventional truth). Because it possesses the Dharmakāya (Sanskrit: Dharmakāya) that is naturally free from attachment, and the Sangha of the three vehicles (Sanskrit: triyāna, Śrāvakayāna, Pratyekabuddhayāna, Bodhisattvayāna) will also ultimately reach the pure Dharmakāya. In the 'Glorious Garland Sutra,' it says: 'The Truth of the Cessation of Suffering, the Bhagavan, is indeed the Truth, the Eternal, and the Refuge.' Fifth, regarding the meaning of the term 'Three Jewels' (Sanskrit: triratna): It is understood through aspects such as listening and reverence. For example, gold, jewels, lapis lazuli, and pearls are precious treasures that are difficult for the poor to obtain in the world. Similarly, for these sentient beings who are impoverished in the wealth of qualities such as faith, the Three Jewels, such as the Buddha, possess qualities similar to those of the Śāla tree (Sanskrit: śāla), capable of bringing light and joy. Similarly, the Three Jewels, such as the Buddha, also possess the merits of various miraculous transformations. Moreover, just as a precious jewel can serve as an ornament in the world, worn on the arm, neck, or head of a king, similarly, the Three Jewels, such as the Buddha, can also serve as adornments in the world, including the gods. Furthermore, just as a precious jewel is of the highest nobility, being superior to artificial jewels, similarly, the Three Jewels, such as the Buddha, are superior in all aspects, having reached the pinnacle of qualities beyond the world, and are therefore called 'supreme'. Moreover, just as a precious jewel does not change, is extremely pure, completely immaculate, and naturally luminous, it is not defiled by sudden afflictions or near afflictions, is not stained by impurities, does not coexist with impurities, nor is it produced by them. Similarly, the Three Jewels, such as the Buddha, possess a non-created nature, and therefore are not defiled by the eight worldly dharmas (gain, loss, destruction, fame, praise, criticism, suffering, and happiness), are not associated with them, are not harmed by them, do not cling to worldly or transworldly dharmas, are without elaboration, and do not engage in conceptualization. Therefore, in summary, the Three Jewels, such as the Buddha, are said to be like precious jewels, because they are rare and in accordance with the Dharma, and thus require eons to appear.
ུར་བ་མང་པོར་ཡང་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་སྐྲུན་པ་རྣམས་དེ་དང་འཕྲད་པ་མི་འཐོབ་ པའི་ཕྱིར་དང་། དྲི་མ་མེད་པ་ཆོས་མཐུན་པས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ ཕྱིར་དང་། མཐུ་དང་ལྡན་པ་ཆོས་མཐུན་པས་ནི། མངོན་ཤེས་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་ གྱི་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་རྒྱན་དུ་གྱུར་པ་དང་ཆོས་ མཐུན་པས་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསམ་པ་དགེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རིན་པོ་ ཆེ་བཅོས་མ་ལས་མཆོག་ཉིད་དུ་ཆོས་མཐུན་པས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དང་། བསྟོད་སྨད་ཀྱིས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པར་ཆོས་མཐུན་པས་ནི་འདུས་མ་བྱས་པའི་རང་ བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ཐོབ་བྱེད་གནས་གཞིའི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ། ༈ གཉིས་པ་ཐོབ་བྱེད་གནས་བཞིའི་རྒྱས་བཤད་ལ་གསུམ། ཐུན་མོང་གི་རྣམ་བཞག་ སྤྱིར་བསྟན་པ། སོ་སོའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། དེ་དག་ལ་མོས་པའི་ཕན་ཡོན་ ནོ། ། ༈ ཐུན་མོང་གི་རྣམ་བཞག་སྤྱིར་བསྟན་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ། སོ་སོའི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ། དེ་དག་བསམ་མི་ཁྱབ་ཚུལ། རྟོགས་ ཚུལ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་བཞག་གོ ། དང་པོ་ནི་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ལས་མ་གྲོལ་ བའི་ཁམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། དྲི་མ་མེད་ པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། དྲི་མ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ 1-48 ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ ཉིད་ལ་ཡོད་པ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ གང་དག་ཡིན་པ་དང་། རྒྱལ་བའི་མཛད་པ་ནི་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ དེ་དག་ཉིད་ནི་སོ་སོ་རང་གི་བླ་ན་མེད་པའི་འཕྲིན་ལས་ཏེ་དེ་ལྟའི་གནས་བཞི་པོ་ནི། དོན་ དམ་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ཉིད་དེ། བཞི་པོ་གང་ལས་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་དག་པ་དགེ་ བ་གསུམ་འབྱུང་བས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི་འབྲས་བུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་འདིའི་རིགས་གནས་བཞི་པོ་དེ་ཡང་ཆོས་ ཅན། ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་མཚན་བཞི་ཡིས་ ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་སོ། །བཞི་པོ་གང་ཞེ་ན། དྲི་བཅས་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི། བསམ་གྱིས་ མི་ཁྱབ་སྟེ། ཅིག་ཆར་དུས་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ དང་ལྡན་པ་ཡང་ཡིན་པས་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་མོས་པ། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔལ་ཕྲེང་དུ། གང་གི་ཕྱིར་ལྷ་མོ་ཆོས་འདི་ གཉིས
【現代漢語翻譯】 此外，許多沒有積累善根的人無法遇到它。清凈的法性與一切染污分離。具有力量的法性具有不可思議的功德力量，如六神通等。成為世間莊嚴的法性是一切眾生善念的因。勝過人造珍寶的法性是出世間的。不因讚美或誹謗而改變的法性是無為的自性。 ༈ 獲得之所依的支分廣說 ༈ 第二，獲得之所四支的廣說分為三部分：共同的體性總說、各自的自性廣說，以及對它們的信解之利益。 ༈ 共同的體性總說 第一部分分為三點：各自的體性之確認、它們不可思議的方式，以及證悟的方式——因和緣的體性。 第一點是，有垢的真如是指未從煩惱的苞中解脫的界，被稱為如來藏。無垢的真如是指證悟成佛之地的體性，被稱為如來的法身。無垢的佛陀功德存在於證悟之地的體性，即如來的法身中。出世間的十力等是佛陀的功德。佛陀的事業是十力等佛陀的功德，是各自無上的事業。這四處是證悟勝義諦者之所緣，從這四處產生究竟的果——清凈的三善。 第二點是，這三種珍寶之果的四種體性，也是一切見者之所緣。因為它們以四種理由依次是不可思議的。哪四種呢？有垢的真如是不可思議的，因為它既是同時清凈的，又是完全被煩惱染污的，是深奧之法的信解之處，也是連獨覺都無法體驗的境界。如《華鬘經》云：『因為何故，天女，此二法……』
【English Translation】 Furthermore, many who have not accumulated roots of virtue will not be able to encounter it. The immaculate Dharmata (法性, dharma-nature) is separated from all defilements. The powerful Dharmata is endowed with inconceivable powers of merit, such as the six supernormal knowledges. The Dharmata that becomes the adornment of the world is the cause of all beings' virtuous thoughts. The Dharmata that is superior to artificial jewels is transcendental. The Dharmata that does not change due to praise or blame is the nature of the unconditioned. ༈ Explanation of the Limbs of the Basis for Attainment ༈ Secondly, the detailed explanation of the four bases for attainment is divided into three parts: a general presentation of the common characteristics, a detailed explanation of the individual characteristics, and the benefits of having faith in them. ༈ General Presentation of Common Characteristics The first part has three sections: identifying the individual essences, how they are inconceivable, and the nature of how they are realized through causes and conditions. The first is that the Thusness with defilements is the realm that has not been liberated from the bud of afflictions, which is called the Tathagatagarbha (如來藏, tathāgatagarbha, essence of the Thus-Gone One). The Thusness without defilements is the characteristic of that same realm having been completely transformed into the state of Buddhahood, which is called the Dharmakaya (法身, dharmakāya, body of dharma) of the Thus-Gone One. The qualities of the Buddha without defilements are present in that same Dharmakaya of the Thus-Gone One, which is the characteristic of complete transformation. The ten powers, etc., that transcend the world are the qualities of the Buddha. The deeds of the Victorious One are those same qualities of the Buddha, such as the ten powers, which are the unsurpassed activities of each. These four places are the objects of those who see the ultimate meaning, from which the ultimate fruit, the three pure virtues, arise. The second is that these four classes of the three jewels of the fruit are also the objects of all seers, because they are inconceivable for four reasons in order. Which four? The Thusness with defilements is inconceivable because it is both simultaneously pure and completely afflicted, and it is the place of faith in the profound Dharma, which is also a realm that even solitary Buddhas do not experience. As the Garland of Glory says: 'For what reason, goddess, are these two dharmas...'
་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་སྟེ། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་རྟོགས་པར་དཀའ་ བ་དང་སེམས་དེ་ཉིད་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པ་རྟོགས་པར་དཀའ་བའོ། །ལྷ་མོ་ཆོས་འདི་གཉིས་ ཉན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཁྱོད་དམ་ཡང་ན་ཆོས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ ཡིན་ནོ། །ལྷ་མོ་ལྷག་མ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་འདི་གཉིས་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དད་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་སོ། །དྲི་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། སྔར་དྲི་མས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་མེད་པ་ཕྱིས་རྣམ་པར་ དག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ལས་གང་གི་ཕྱིར་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ སྟེ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ཤེས་སོ། །དེས་ན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བླ་ 1-49 ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་ གསུངས་སོ། །དྲི་མེད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། གཅིག་ཏུ་ཀུན་ནས་ ཉོན་མོངས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ན་ཡང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མང་པའི་ཆོས་ཉིད་སྟོབས་སོགས་ སྔ་ཕྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཕལ་ཆེན་དུ། གང་གི་ཕྱིར་གང་ལ་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐའ་དག་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ནི་སེམས་ ཅན་གྱི་རིས་ན་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །(མ་ཡིག་ལ་འདིའི་བར་ཐིག་ཕྲེང་གཅིག་མི་གསལ)དར་ཡུག་ཆེན་ པོ་དེ་ལ་ཡང་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྫོགས་པར་བྲིས་པར་གྱུར་ ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཁོར་ཡུག་ཆེན་པོའི་ཚད་དུ་ནི་ཁོར་ཡུག་ཆེན་པོ་བྲིས། ས་ཆེན་པོའི་ཚད་དུ་ནི་ས་ ཆེན་པོ། སྟོང་གཉིས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ཚད་དུ་ནི་སྟོང་གཉིས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ ཁམས། སྟོང་གི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ཚད་དུ་ནི་སྟོང་གི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས། གླིང་བཞི་ པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚད་དུ་ནི་གླིང་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ཚད་དུ་ ནི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ། འཛམ་བུ་གླིང་གི་ཚད་དུ་ནི་འཛམ་བུ་གླིང་། ཤར་གྱི་ལུས་འཕགས་གླིང་ གི་ཚད་དུ་ནི་ཤར་གྱི་ལུས་འཕགས་གླིང་། ནུབ་ཀྱི་བ་ལང་སྤྱོད་ཀྱི་གླིང་གི་ཚད་དུ་ནི་ནུབ་ཀྱི་ བ་ལང་སྤྱོད། བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་གྱི་གླིང་གི་ཚད་དུ་ནི་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན། རི་རབ་ཀྱི་ཚད་དུ་ནི་ རི་རབ། ས་ལ་སྤྱོད་པའི་ལྷའི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ཚད་དུ་ནི་ས་ལ་སྤྱོད་པའི་ལྷའི་གཞལ་ཡས་ ཁང་། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷའི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ཚད་དུ་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷའི་ གཞལ་ཡས་ཁང་། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷའི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ཚད་དུ་ནི་གཟུགས་ན་སྤྱོད་ པའི་ལྷའི་གཞལ་ཡས་ཁང་བྲིས་སོ། །དར་ཡུག་ཆེན་པོ་དེ་ཡང་ཆུ་ཞེང་སྟོང་གས
【現代漢語翻譯】 難以理解的是：心的自性清凈難以理解，以及心本身的煩惱也難以理解。女神，聽聞這二法的是你，還是具有大法的菩薩們呢？女神，其餘的聲聞和緣覺們，唯有通過對如來的信心才能理解這二法。 無垢的真如是不可思議的，因為先前沒有被垢染所遍染，之後會變得清凈。經中說：『因為心的自性是光明的，所以如實知曉。』因此，憑藉一剎那的智慧，就能證得無上圓滿正等覺。 無垢佛的功德是不可思議的，因為即使在凡夫地，也具有多種差別的法性、力量等，前後沒有差別。在《大方廣佛華嚴經》中說：『因為沒有哪個眾生不隨順如來的一切智慧。』（原文在此處缺少一行） 就像在一塊巨大的絲綢上，完整地繪製了三千大千世界，例如：在大的範圍內繪製大的範圍，在大的土地上繪製大的土地，在二千世界範圍內繪製二千世界，在千世界範圍內繪製千世界，在四大部洲範圍內繪製四大部洲，在大海範圍內繪製大海，在贍部洲範圍內繪製贍部洲，在東勝身洲範圍內繪製東勝身洲，在西牛貨洲範圍內繪製西牛貨洲，在北俱盧洲範圍內繪製北俱盧洲，在須彌山範圍內繪製須彌山，在地上行走的天的宮殿範圍內繪製地上行走的天的宮殿，在欲界天宮殿範圍內繪製欲界天宮殿，在色界天宮殿範圍內繪製色界天宮殿。 這塊巨大的絲綢的寬度也有一千...
【English Translation】 What is difficult to understand is: the self-nature of the mind being pure is difficult to understand, and the afflictions of the mind itself are also difficult to understand. Goddess, is it you who listen to these two dharmas, or the Bodhisattvas who possess the great Dharma? Goddess, the remaining Shravakas and Pratyekabuddhas can only understand these two dharmas through faith in the Tathagata. The stainless Suchness is inconceivable, because it was not previously defiled by impurities, and will later become pure. It is said in the sutra: 'Because the self-nature of the mind is luminous, it is known as it is.' Therefore, with a moment of wisdom, one can attain the unsurpassed perfect complete enlightenment. The qualities of the stainless Buddha are inconceivable, because even in the state of an ordinary being, it possesses various differentiated Dharma-natures, powers, etc., without any difference between before and after. In the Avatamsaka Sutra, it is said: 'Because there is no sentient being that does not follow all the wisdom of the Tathagata.' (The original text is missing a line here) It is like a huge silk cloth on which the three thousand great thousand worlds are completely drawn, for example: drawing a large area within a large area, drawing a large land on a large land, drawing two thousand worlds within the scope of two thousand worlds, drawing a thousand worlds within the scope of a thousand worlds, drawing the four continents within the scope of the four continents, drawing the great ocean within the scope of the great ocean, drawing Jambudvipa within the scope of Jambudvipa, drawing Purvavideha within the scope of Purvavideha, drawing Aparagodaniya within the scope of Aparagodaniya, drawing Uttarakuru within the scope of Uttarakuru, drawing Mount Sumeru within the scope of Mount Sumeru, drawing the palace of the gods who walk on the earth within the scope of the palace of the gods who walk on the earth, drawing the palace of the gods in the desire realm within the scope of the palace of the gods in the desire realm, drawing the palace of the gods in the form realm within the scope of the palace of the gods in the form realm. The width of this huge silk cloth is also one thousand...
ུམ་གྱི་སྟོང་ ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ཚད་ཙམ་དུ་གྱུར་ལ། དར་ཡུག་ཆེན་པོ་དེ་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ ཀྱི་རྡུལ་གཅིག་ཏུ་བཅུག་པར་གྱུར་ཏོ། །ཇི་ལྟར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་གཅིག་ཏུ་དར་ཡུག་ཆེན་ 1-50 པོ་བཅུག་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་མ་ལུས་པ་རྣམས་སུ་དེའི་ཚད་ཉིད་ཀྱི་དར་ཡུག་ ཆེན་པོ་ནང་དུ་བཅུག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་མཁས་པ་མཛངས་པ་གསལ་བ་ཡིད་གཞུངས་ པ་དེར་ཉེ་བར་ཞུགས་པའི་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་སྐྱེས་ཏེ། དེའི་མིག་ལྷའི་ མིག་ཏུ་གྱུར་ཅིང་ཀུན་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་འོད་གསལ་བར་གྱུར་པ་ཞིག་ལ་དེས་ལྷའི་མིག་ གིས་རྣམ་པར་བལྟས་ཏེ། འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་དར་ཡུག་ཆེན་པོ་འདི་རྡུལ་ཕྲ་བར་ཀྱི་རྡུལ་ ཆུང་ངུ་འདི་ཉིད་ལ་གཉིས་ཏེ། སེམས་ཅན་འགའ་ལ་ཡང་ཉེ་བར་མཁོ་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་ཀྱེ་མ་གང་བདག་གིས་བརྩོན་པ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་དང་མཐུས་རྡུལ་ཕྲ་ རབ་ཀྱི་རྡུལ་འདི་རྡོ་རྗེས་ཕྱེ་སྟེ་དར་ཡུག་ཆེན་པོ་འདི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉེ་བར་འཚོ་བར་ བྱའོ་སྙམ་པས། དེ་བརྩོན་པ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱི་མཐུ་བསྐྱེད་དེ་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ ཀྱི་རྡུལ་དེ་ཕྱེ་ནས། བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དར་ཡུག་ཆེན་པོ་དེ་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལ་ ཉེ་བར་འཚོ་བར་བྱེད་ཅིང་། གཅིག་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལུས་པ་མེད་པ་མཐའ་ དག་ལས་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་བྱེད་དོ། །ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ ཤེས་ཚད་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་འཚོ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་། སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་མ་ཚང་བ་མེད་པར་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ རྒྱུད་དེ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་འདྲ་བར་ཚད་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ འདུ་ཤེས་ཀྱི་འཛིན་པས་བཅིངས་པའི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་ ཤེས་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་ཤིང་ཉམས་སུ་མི་མྱོང་མངོན་དུ་མི་བྱེད་དོ། །དེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་ཆགས་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་དབྱིངས་སེམས་ཅན་གྱི་ གནས་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་གཟིགས་ནས་སློབ་དཔོན་གྱི་འདུ་ཤེས་སུ་གྱུར་ཏེ། ཀྱེ་མ་མ་ ལ་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་མི་ཤེས་པ་ 1-51 དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་དག་སྟེ། གང་ཡང་ངས་སེམས་ཅན་ འདི་དག་ལ་འཕགས་པའི་ལམ་ཉེ་བར་བསྟན་པས་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་བྱས་པའི་འཆིང་བ་མཐའ་ དག་བསལ་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རང་ཉིད་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པས་འདུ་ ཤེས་ཀྱི་མདུད་པ་ཆེན་པོ་བསལ་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོར་མངོན་པར་ ཤེས་ཤིང་དེ་བཞི
【現代漢語翻譯】 猶如一鬱金香（Uma）的廣大世界，其範圍變得如此之大，而那巨大的絲綢，也變成了一微塵之中的一粒微塵。正如將巨大的絲綢放入一微塵之中，同樣地，所有的微塵之中，都放入了與其大小相同的巨大絲綢。 之後，有智慧、聰明、清晰、心懷正念的人，出現了一些具備相應行為的個體。他們的眼睛變成了天眼，完全清凈且光明。他們以天眼觀察，發現如此巨大的絲綢，對於這微小的微塵來說太大了，對某些眾生來說也是不必要的。他們心想：『唉，我應當以巨大的努力和力量，用金剛杵劈開這微塵，讓這巨大的絲綢成為所有眾生的必需品。』 於是，他們運用巨大的努力和力量，用細小的金剛杵劈開了那微塵。正如他們所想的那樣，那巨大的絲綢成爲了所有眾生的必需品。正如對待一個微塵一樣，他們也同樣對待所有剩餘的微塵。 『諸位佛子，同樣地，如來（Tathagata）的無量智慧，以及能使一切眾生得以生存的智慧，也毫無遺漏地進入了一切眾生的相續之中。眾生的心識相續，也如同如來的智慧一般，是無量的。然而，被概念的執著所束縛的凡夫，卻不認識、不理解、不體驗、不證悟如來的智慧。 因此，如來以無執著的如來智慧，觀察法界（Dharmadhatu）中一切眾生的處境，化現為導師的形象，心想：『唉，這些眾生不認識如來的真實智慧，以及隨之而來的如來智慧。我應當為這些眾生指示殊勝之道，消除一切概念所造成的束縛，就像自己通過發展殊勝智慧的力量，解開了概念的巨大結縛一樣，從而能夠各自證悟如來的智慧。』
【English Translation】 It became as vast as the realm of the great tulip (Uma) world, and that great silk also became one particle of a tiny dust. Just as the great silk was placed in one particle of tiny dust, so too, in all the remaining particles of tiny dust, the great silk of that size was placed inside. Then, some individuals with conduct who were close to the wise, intelligent, clear, and mindful ones were born. Their eyes became divine eyes, completely pure and radiant. With their divine eyes, they looked and saw that this great silk was too much for this tiny particle of dust, and it was not even necessary for some sentient beings. They thought, 'Alas, I shall use the power and strength of great effort to split this particle of dust with a vajra, so that this great silk may become a necessity for all beings.' Then, they generated the power of great effort and split the particle of dust with a tiny vajra. Just as they had thought, that great silk became a necessity for all beings. Just as they did for one particle, they did the same for all the remaining particles without exception. 'O sons of the Victorious Ones, likewise, the immeasurable wisdom of the Tathagata (Tathagata), and the wisdom that sustains all sentient beings, also enter into the continuum of all sentient beings without exception. The mind streams of sentient beings are also immeasurable, just like the wisdom of the Tathagata. However, children bound by conceptual grasping do not know, do not understand, do not experience, and do not realize the wisdom of the Tathagata.' Therefore, the Tathagata, with the unattached wisdom of the Tathagata, observes all the realms of sentient beings in the Dharmadhatu (Dharmadhatu) and becomes a teacher, thinking, 'Alas, these sentient beings do not know the true wisdom of the Tathagata, nor the wisdom of the Tathagata that follows. I shall show these sentient beings the noble path, so that all the bonds created by concepts may be removed. Just as I myself have removed the great knot of concepts by developing the power of noble wisdom, so that they may individually realize the wisdom of the Tathagata.'
ན་གཤེགས་པ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་བཞིན་དུ། དེ་དག་ལ་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་ལམ་བསྟན་པས་འདུ་ཤེས་ཀྱི་བྱས་པའི་འཆིང་བ་ཐམས་ཅད་ཟློག་པར་ བྱེད་དོ། །འདུ་ཤེས་ཀྱི་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་ལོག་པ་དག་ལ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ ཚད་མེད་པ་དེ་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་ཉེ་བར་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ རྒྱལ་བའི་མཛད་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ་གཅིག་ཅར་ཐམས་ཅད་ལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་དང་གདུལ་བྱ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མ་ཚང་བ་མེད་ཅིང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུགས་ རྗེ་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་མདོར། གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་གཞུག་པའི་དོན་དུ་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཚད་མེད་པ་ཡིན་ཡང་མདོར་བསྡུས་པ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཚད་དང་ལྡན་ པར་བསྟན་མོད་ཀྱི། རིགས་ཀྱི་བུ་འོན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡང་དག་པའི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་འཕྲིན་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཚད་མེད་པ་འཇིག་རྟེན་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་པར་བྱ་བ་མིན་པ། ཡིག་གེས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་གཞན་གྱིས་སྒྲུབ་པར་ དཀའ་བ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་ པ་ཉིད་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ། འབད་རྩོལ་དང་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ། ནམ་མཁའ་དང་ མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ། ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་དུ་ དབྱེར་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ནོར་བུ་བེཌཱུརྱ་རྣམ་པར་དག་པ་དཔེར་མཛད་ནས་རྒྱས་པར་ 1-52 བསྟན་ཏེ༑ རིགས་ཀྱི་བུ་རྣམ་གྲངས་འདིས་འདི་ལྟར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ འཕྲིན་ལས་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མཉམ་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ། ཐམས་ཅད་དུ་ཁ་ན་ མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དུས་གསུམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་གདུང་མི་འཆད་ པར་བྱེད་པའོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཕྲིན་ལས་གང་ལ་རབ་ ཏུ་ཞུགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཡང་མི་འདོར་ལ། སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཀུན་ཏུ་སྟོན་ནོ། །གསུང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་མི་ འདོར་ལ་སྒྲ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱང་སྟོན་ཏེ། སེམས་ ཀྱི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ཡང་བྲལ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་བསམ་པ་ ཡང་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། གོ་རིམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན། གནས་གཅིག་དྲི་བཅས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཆོས་ཅན། རང་འབྲས་དྲི་མ་དག་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། རང་འབྲས་འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ས་བོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སོ་སོ་རང་ཉིད་དུ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་ པའི་གནས་ཀྱིས་དེ་རྣམ་པར་དག
【現代漢語翻譯】 猶如證得如來（Tathāgata）之平等性，為他們開示如來之道，從而斷除一切由概念所生的束縛。對於斷除一切概念之束縛者，如來之無量智慧便成為一切眾生的依怙。如是宣說。 佛陀的事業不可思議，一時圓滿一切，於一切時任運成就。不作分別，隨順眾生的意樂和根器，令其毫無欠缺地得到滿足。在《大悲經》中說：『爲了引導眾生，如來雖有無量智慧，然僅以簡要之門，有尺度地開示。善男子，如來之真實事業，乃不可思議、無量無邊，非世間一切所能知，不可言說，難以成就，遍在於一切佛土，證得與一切佛平等，超越一切勤作與事業，以等同虛空之自性而無分別，以法界之事業而無差別。』經中以清凈的毗琉璃寶珠為例，廣為闡述。善男子，應如是理解，如來之事業不可思議，證得平等性，於一切時無有罪過，與三時相聯，令三寶之種姓不絕。 深入不可思議之如來事業者，其如來之身亦不捨虛空之自性，且於一切佛土皆示現。其亦不捨不可言說之法性，如其所應地以音聲使眾生了知佛法。其亦遠離一切心之所緣，且能徹底了知一切眾生之行為與思想。』如是宣說。 第三，如其次第，一處具垢性，即如是之自性法（Dharmatā），是其自身清凈之果，乃三寶之因，因其自身之果是超越世間的佛法種子，且各自於自身中，以如理作意之方式而得以清凈。
【English Translation】 Just as attaining the equality of the Tathāgata, by showing them the path of the Tathāgata, all the bonds of conceptual constructs are reversed. For those who have reversed all conceptual constructs, the immeasurable wisdom of the Tathāgata becomes the refuge for all beings. Thus it was said. The deeds of the Victorious One are inconceivable, accomplishing everything simultaneously and spontaneously at all times. Without discrimination, according to the thoughts and the beings to be tamed, there is nothing lacking for sentient beings, and they are made to enter in accordance. In the Sutra of Great Compassion, it says: 'Because the wisdom of the Tathāgata is immeasurable for the sake of leading sentient beings, it is shown with measure only through a condensed door. Son of good family, however, the true activity of the Tathāgata is inconceivable, immeasurable, not to be known by all the worlds, not to be expressed in writing, difficult for others to accomplish, abiding in all Buddha-fields, having attained equality with all Buddhas, beyond all effort and activity, without conceptualization by equality with space, without distinction by the activity of the Dharmadhatu.' From the example of a pure beryl jewel, it is extensively shown. Son of good family, in this way, this should be understood: the activity of the Tathāgata is inconceivable, having attained equality, without fault in all ways, connected with the three times, not cutting off the lineage of the Three Jewels. The Tathāgata's body, which has thoroughly entered into the inconceivable activity of the Tathāgata, does not abandon the nature of space, and also shows everything everywhere in all Buddha-fields. The nature of speech, which cannot be expressed, is also not abandoned, and just as sound is fully understood, it also shows the Dharma to sentient beings. It is also separated from all objects of mind, and also thoroughly knows the behavior and thoughts of all sentient beings.' Thus it was said. Third, in the order as it is, one place with defilements, suchness itself, the nature of Dharma, is the cause of the Three Jewels, its own fruit being pure, because its own fruit is the seed of Dharma that transcends the world, and each individually is purified by the place of proper attention.
་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་འབྲས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་རྒྱུར་ རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སོ༑ ༑དྲི་མ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་གསུམ་ནི་རང་ འབྲས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་ནས་ བྱང་ཆུབ་དེའི་ཡན་ལག་སྟོབས་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་བྱེད་པ། དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་འཕྲིན་ལས་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཛད་པ་ན་གཞན་གྱི་སྒྲ་ལ་བརྟེན་ པས། ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་འབྲས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་འབྱུང་བའི་ རྐྱེན་དུ་རྟོགས་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ནི་བྲལ་འབྲས་ཏེ། མཐར་ཐུག་གི་དཀོན་ མཆོག་གསུམ་འདུས་མ་བྱས་པས་སོ། །མྱང་འདས་ཆེན་པོར་རལ་གྲི་རྣོན་པོས་ལྕེ་བཅད་ 1-53 ཀྱང་བླའི། སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ནི་མི་རྟག་གོ་ཞེས་མི་སྨྲའོ་ཞེས་དང་། གོང་ གི་འགྱུར་བ་མེད་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་ཉིད་ཅེས་པའི་འགྲེལ་པར་གསུམ་པོ་འདུས་མ་བྱས་སུ་ གསུངས་སོ༑ ༑ ༈ སོ་སོའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་བཞི་རྟོགས་བྱ་ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ། རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་དྲི་མེད་བྱང་ ཆུབ་ཆེན་པོ། དེའི་ཡན་ལག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན། དེའི་བྱེད་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ ལས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། ། ༈ རྟོགས་བྱ་ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ། དང་པོ་ལ་གཉིས། སྤྱི་དོན་གཞུང་དོན་གཉིས་ཀྱི་ཕྱི་དོན་ལ་དགག་གཞག་སྤང་གསུམ་ ལས། ༈ སྤྱི་དོན། དང་པོ་མི་འཐད་པ་དགག་པ་ནི། མཁས་པ་ཁ་ཅིག ཡོད་པའི་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་བ། །རང་ བྱུང་དུ་ནི་གྲུབ་པར་འདོད། །དེ་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཟེར། །གྲངས་ཅན་ལུགས་འདི་མི་ འཐད་པས། །ཞེས་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མར། གོས་ཧྲུལ་ནང་ན་རིན་ཆེན་ལྟར་ཞེས་ ནས། དེ་འདྲའི་སངས་རྒྱས་ཁམས་ཡོད་ན། །མུ་སྟེགས་བདག་དང་མཚུངས་པ་དང་། །ཞེས་སོ་ མི་འཐད་དེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོད་པ་དང་དགེ་བ་དང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་རྒྱུད་བླར། རང་ བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་། །དགེ་དང་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། །དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་གསེར་ གྱི་ནི། །གཟུགས་དང་མཚུངས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དངོས་པོ་མི་གཙང་ ཆེན་པོར་ལྷུང་གྱུར་རྫོགས་སངས་རིན་པོ་ཆེ་ཞེས་དང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། ཡོད་པ་ཀུན་ནས་ སྤངས་ཏེ་མེད་ལ་མངོན་ཞེན་གང་ཡིན་པ་ཞེས་དང་། ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་དུ། ཡོད་པ་དང་ ནི་མེད་པ་དག། ཅེས་དང་དེའི་འགྲེལ་པར་ཆོས་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། ཆོས་ནི་མེད་པ་ཡིན་ པས་ཞེས་ཆོས་ཉིད་ཡོད་པར་བྱམས་པའི་གསུངས་པས་སོ། །ཡོད་པ་ལ་དངོས་པོ་རང་མཚན་ གྱིས་ཁྱབ་པ་རྟོག་གེ་བའི་རགས་པའི་རྣམ་བཞག་ཡིན་གྱི་ཕྲ་བའི་མིན་པས་དེའི་རྒྱབ་དབུ་མ་ 1-54 ལ་མི་དགབ་པོ། །གལ་ཏེ་ཁྱབ་ཅིང་ཕྲ་བ་ཡིན་ན་སྤྱི་མཚན་ཡོད་དམ
【現代漢語翻譯】 依賴於此，應當了知自果三寶之因。 無垢之菩提、功德、事業三者，乃是自果三寶之緣。證悟之體性，獲得大菩提后，以菩提之支分，如力等佛法，而行證悟。如來行持三十二相事業時，依賴於他者之音聲。依賴於清凈之界，應當了知是自果三寶生起之緣故。 果是離系果，乃是究竟之三寶，非為造作。 如《涅槃經》云：『縱以利劍斷我舌，亦不言佛法僧是無常。』又如前文『不變異故即是寶』之釋文中說，三寶非為造作。 第二、分別解說各自之自性。 分為四部分：所證之界——如來藏；證悟之體性——無垢大菩提；菩提之支分——佛之功德；以及佛之事業之廣大解說。 第一、所證之界——如來藏。 首先分為兩部分：總義和正文。總義又分為遮破、安立和捨棄三部分。 第一、遮破不合理之處： 有些智者說：『所謂的有之善，是自然成立的。』他們稱之為如來藏。這種數論的觀點是不合理的。 如《大乘經續寶性論》所說：『如破衣中之珍寶。』如果存在這樣的佛性，就與外道的『我』相同了。 這是不合理的，因為如來藏在《寶性論》中被描述為：『自性不變異，具善且極清凈，此如來藏性，譬如真金像。』 又如《寶積經》所說：『如來之身處在大不凈中。』以及《經莊嚴論》所說：『捨棄一切有，而執著于無。』以及《法性分別論》所說：『有與無皆舍。』其註釋中說：『法性是有，法是無。』慈氏菩薩曾說，法性是存在的。因此，有遍及事物自相，這是論理學家的粗略觀點，而非精細的觀點，因此不能推翻中觀。 如果它是普遍且精細的，那麼是否存在共相呢？
【English Translation】 Depending on this, one should understand the cause of the self-result Three Jewels. The three: stainless Bodhi, qualities, and activities, are the conditions for the self-result Three Jewels. The nature of realization, having attained great Bodhi, one realizes through the branches of Bodhi, such as the powers and other Buddha-dharmas. When the Tathagata performs the thirty-two types of activities, it depends on the sounds of others. Depending on the completely pure realm, one should understand that it is the condition for the arising of the self-result Three Jewels. The result is the separation result, which is the ultimate Three Jewels, unconditioned. As the Nirvana Sutra says, 'Even if one cuts off my tongue with a sharp sword, I will not say that the Buddha, Dharma, and Sangha are impermanent.' Also, as explained in the commentary on 'Because it does not change, it is the Jewel itself,' the three are unconditioned. Second, explaining the individual characteristics in detail. It is divided into four parts: the realm to be realized - the Tathagatagarbha; the nature of realization - stainless great Bodhi; the branches of Bodhi - the qualities of the Buddha; and the extensive explanation of the Buddha's activities. First, the realm to be realized - the Tathagatagarbha. First, it is divided into two parts: general meaning and main text. The general meaning is further divided into three parts: refutation, establishment, and abandonment. First, refuting the unreasonable: Some scholars say, 'The so-called existing virtue is naturally established.' They call it the Tathagatagarbha. This Samkhya view is unreasonable. As the Mahayana Uttaratantra Shastra says, 'Like a jewel in ragged clothes.' If there is such a Buddha-nature, it is the same as the 'self' of the heretics. This is unreasonable because the Tathagatagarbha is described in the Uttaratantra as: 'Its nature is unchanging, it is virtuous and completely pure, this Tathagatagarbha nature is like an image of pure gold.' Also, as the Ratnagotravibhāga says, 'The body of the Tathagata is fallen into great impurity.' And as the Abhisamayalankara says, 'Abandoning all existence and clinging to non-existence.' And as the Dharmadharmatavibhaga says, 'Both existence and non-existence are abandoned.' Its commentary says, 'Dharmata is existence, Dharma is non-existence.' Maitreya said that Dharmata exists. Therefore, existence pervades the self-characteristics of things, which is the gross view of logicians, not the subtle view, so it cannot overturn Madhyamaka. If it is pervasive and subtle, then does a universal exist?
་མེད། ཡོད་ན་གྲངས་ ཅན་པ་དང་མེད་ན་རྒྱང་འཕེན་པའི་ལུགས་ཁས་བླང་པར་འགྱུར་རོ། །མཁས་པ་ལ་ལ་བདེ་ གཤེགས་སྙིང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྦུབས་ཀྱིས་བཏུམས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ རྫོགས་སངས་ཡོད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཙནྡན་གྱི་སྦུབས་ན་སྦྲུལ་ཡོད་པ་ལ་ཙནྡན་སྦྲུལ་གྱི་སྙིང་པོ་ ཟེར་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་སྟོན་པ་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ལ་དགོངས་པས་གསུངས་ པ་རྣམས་དགོངས་གཞི་གསུངས་པའི་དགོས་པ། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་དང་གསུམ་གྱིས་རིག་ པར་བྱ་ལ་སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་ཡོད་པར་བཤད་པ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་སོགས་རྒྱུ་དང་ ས་བོན་ཙམ་ལ་དགོངས། དགོས་པ་མུ་སྟེགས་དྲང་ཕྱིར་ཡིན། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་སངས་ རྒྱས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚད་མེད་པས། བསྐྱེད་དགོས་པས་སེམས་ཅན་ལ་མེད་པས་སོ། །ཞེས་སངས་ རྒྱས་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པས་ དགག་པ་ནི་རྒྱུད་བླ་དང་འགལ་ཏེ་རྒྱས་པར་འོག་ཏུ་སྟོན་ནོ། །གཞན་དག་བརྒྱད་སྟོང་དོན་ བསྡུར། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་པ་གང་། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་རྣམ་བྱང་བ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ སྒྲར་བརྗོད་དེ། །ཞེས་དང་ཚོགས་བརྒྱད་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་པ་མེད་པས། བདེ་གཤེགས་ སྙིང་པོ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁ་ནང་ལྟས་རང་རིག་གི་ཆ་དངོས་པོ་ཡིན་ཞིང་དེ་ལ་ཡོངས་ གྲུབ་དང་ཆོས་ཉིད་དུའང་འཇོག དེའི་མ་དག་པ་དང་མ་དག་པ་དག་པ་དང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ གི་སྐབས་གསུམ་ལ། སེམས་ཅན་དང་བྱང་སེམས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་རིམ་པར་ འཇོག་པས་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཡང་འདུས་བྱས་ཡིན། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁ་ཕྱིར་ལྟས་གཉིས་ སྣང་གི་ཆ་གཞན་དབང་དང་ཆོས་ཅན་སྤངས་བྱ་ཡིན་འདི་དང་སྔ་མ་རྫས་ཀྱང་གཅིག་གོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནང་ལྟས་ཀྱི་ཆ་དེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཡིན་ན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་དགེ་བ་དང་ ཆོས་ཉིད་རྣམས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཤུན་པ་རྣམ་ཤེས་དང་ལུང་མ་བསྟན། ཆོས་ 1-55 ཅན་གཞན་དབང་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། སུམ་ཅུ་པར། དེ་ནི་མ་ བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན། །ཞེས་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་དང་། རྒྱན་སྟུག་པོར། བདེ་གཤེགས་ སྙིང་པོ་དགེ་བའང་དེ། །ཞེས་དང་། ཡོངས་གྲུབ་དང་གཞན་དབང་ངོ་བོ་མི་གཅིག་པར། མདོ་ སྡེ་རྒྱན་དུ། འཁྲུལ་པའི་རྟེན་གང་ཡིན་དང་གང་ཞིག་རྣམ་ཀུན་ཏུ། །བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན་ ཞིང་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཞེས་སོ། །ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་མི་གཅིག་ པའི་ལུང་ནི་མཐའ་ཡས་ཤིང་། བདེར་སྙིང་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་འདུས་བྱས་དངོས་པོ་ ཡིན་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའི། །ཁམས་ལྟར་རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་མེད་དེ། །ཞེས་པས་ བཀག་གོ །དོན་བསྡུའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་པ་གང་། རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་བྱང་བ་ཞེས་པའི་
【現代漢語翻譯】 如果存在，就會陷入數論者的觀點；如果不存在，就會陷入斷見者的觀點。有些智者認為，如來藏（梵文：Tathāgatagarbha，如來藏；藏文：བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ།）是指被各種煩惱的包裹所覆蓋的眾生心中具有成佛的可能性。例如，就像檀香木的樹幹中可能有蛇，而檀香木就被稱為蛇的心髓一樣。因此，佛陀的教導是有深意的，而理解這些深意需要通過三個方面：動機、對實相的妨害和必要性。說眾生心中有佛性，是指阿賴耶識（梵文：Ālaya-vijñāna，阿賴耶識；藏文：ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས།）等僅僅是成佛的因和種子。這樣說的動機是爲了引導外道。對實相的妨害在於，成佛需要無量的因緣，因此眾生本來沒有佛性。認為佛是造作的，以及認為眾生沒有顯現佛性的可能性，這與《寶性論》（梵文：Ratnagotravibhāga，寶性論；藏文：རྒྱུད་བླ་མ།）相違背，這一點將在後面詳細闡述。 另一些人引用《八千頌般若經》（梵文：Aṣṭasāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra，八千頌般若經；藏文：བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུར།）中的話：『凡是凡夫的意識，其自性是完全清凈的，就被稱為佛。』因為除了八識之外沒有其他的意識，所以如來藏就是阿賴耶識的內觀自證部分，是實有的，可以被認為是圓成實性（梵文：Pariniṣpanna，圓成實性；藏文：ཡོངས་གྲུབ།）和法性（梵文：Dharmatā，法性；藏文：ཆོས་ཉིད།）。根據阿賴耶識的不清凈、不清凈又清凈和極度清凈這三個階段，分別對應于眾生、菩薩和如來。因此，法身（梵文：Dharmakāya，法身；藏文：ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ།）也是造作的。阿賴耶識的外觀是二取顯現的部分，是遍計所執性（梵文：Paratantra，遍計所執性；藏文：གཞན་དབང་།），是應該斷除的。這二者（內觀和外觀）的體性是一樣的嗎？如果內觀部分是阿賴耶識，那麼它就不會變成如來藏、善法和法性，因為它與阿賴耶識、無記（梵文：avyākṛta，無記；藏文：ལུང་མ་བསྟན།）和遍計所執性本質相同。這是可以成立的。《三十頌》（梵文：Triṃśikā-vijñaptimātratā，三十頌；藏文：སུམ་ཅུ་པ།）中說：『此識非覆無記。』指的是阿賴耶識。《寶性論》中說：『如來藏即是善。』圓成實性和遍計所執性本質不同。《經莊嚴論》（梵文：Mahāyāna-sūtrālaṃkāra，經莊嚴論；藏文：མདོ་སྡེ་རྒྱན།）中說：『迷惑的所依，以及一切時處都無法言說、沒有戲論的自性，就是它。』法和法性本質不同的經典依據是無量的。認為如來藏和真如（梵文：Tathatā，真如；藏文：དེ་བཞིན་ཉིད།）等是造作的事物，這與『心的自性如虛空，無因無緣』的說法相違背。對《八千頌般若經》的總結是，凡夫的意識，其自性是完全清凈的……
【English Translation】 If it exists, it falls into the view of the numerologists; if it does not exist, it falls into the view of the nihilists. Some scholars believe that the Tathāgatagarbha (bDe gShegs sNying Po) is the possibility of enlightenment within sentient beings, covered by a cocoon of various afflictions. For example, just as a sandalwood tree might contain a snake, and the sandalwood is then called the heartwood of the snake. Therefore, the Buddha's teachings are profound, and understanding these profound meanings requires considering three aspects: motivation, harm to reality, and necessity. Saying that sentient beings have Buddhahood refers to the Ālaya-vijñāna (Kun gZhi rNam Shes) etc., merely as the cause and seed of enlightenment. The motivation for saying this is to guide the non-Buddhists. The harm to reality is that enlightenment requires limitless causes and conditions, so sentient beings do not inherently have Buddhahood. The assertion that the Buddha is created and that sentient beings do not have the potential to manifest Buddhahood contradicts the Ratnagotravibhāga (rGyud bLa Ma), which will be elaborated on later. Others quote the Aṣṭasāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra (brGyad sTong Don bsDur): 'Whatever is the consciousness of an ordinary being, its nature is completely pure, and it is called Buddha.' Because there is no consciousness other than the eight consciousnesses, the Tathāgatagarbha is the inner, self-aware part of the Ālaya-vijñāna, which is real and can be considered Pariniṣpanna (Yongs Grub) and Dharmatā (Chos Nyid). According to the three stages of the Ālaya-vijñāna—impure, impure yet pure, and extremely pure—they correspond to sentient beings, Bodhisattvas, and Tathāgatas, respectively. Therefore, the Dharmakāya (Ngo bo Nyid sKu) is also created. The outer appearance of the Ālaya-vijñāna is the part of dualistic appearance, which is Paratantra (gZhan dBang), and should be abandoned. Are these two (inner and outer aspects) of the same essence? If the inner aspect is the Ālaya-vijñāna, then it will not become the Tathāgatagarbha, virtue, and Dharmatā, because it is identical in essence to the Ālaya-vijñāna, avyākṛta (Lung Ma bsTan), and Paratantra. This can be established. The Triṃśikā-vijñaptimātratā (Sum Cu Pa) says: 'This consciousness is neither obscured nor unspecified,' referring to the Ālaya-vijñāna. The Ratnagotravibhāga says: 'The Tathāgatagarbha is also virtue.' The Pariniṣpanna and Paratantra are not of the same essence. The Mahāyāna-sūtrālaṃkāra (mDo sDe rGyan) says: 'The basis of delusion, and the nature that cannot be expressed in any way and is without elaboration, that alone is it.' The scriptural evidence that Dharma and Dharmatā are not of the same essence is limitless. The assertion that the Tathāgatagarbha and Tathatā (De bZhin Nyid) etc. are created things contradicts the statement that 'the nature of the mind is like space, without cause or condition.' The summary of the Aṣṭasāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra is that the consciousness of an ordinary being, its nature is completely pure...
དོན་འདུས་བྱས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་དགོངས་པ་མིན་གྱི། འདུས་མ་བྱས་ཀུན་གཞིའི་ཡེ་ ཤེས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་དེ་རང་བཞིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། ཀུན་གཞིའི་ རྣམ་ཤེས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཡིན་གྱི་རང་བཞིན་རྣམ་བྱང་མིན་པས་སོ། །དེས་ན་ཀུན་ གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་གི་ཆ་གང་ཡིན་ཡང་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་ འགལ་ལ། དེ་ལས་གཞན་ཡང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ངོ་བོར་ཁྱད་པར་མེད་པས་བདེ་ གཤེགས་སྙིང་པོ་ནི་མེད་པར་ཁས་ལེན་པ་ཁོ་ནའོ། །དབུས་མཐར། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་ རྟོག་ནི། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པ། །དེ་ལ་དོན་མཐོང་རྣམ་པར་ཤེས། །དེའི་ ཁྱད་པར་སེམས་ལས་བྱུང་། །གཅིག་ནི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས། །གཉིས་པ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ ཅན། །ཉེ་བར་སྤྱོད་དང་ཡོངས་སྤྱོད་དང་། །དེའི་འཇུག་བྱེད་སེམས་ལས་བྱུང་། །ཞེས་ཚོགས་ བརྒྱད་འཁོར་བཅས་གཞན་དབང་དུ་གསུངས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་གནས་གྱུར་གྱི་དོན་ཟད་པ་ ལ་མི་བྱེད་པར། ངོ་བོ་ཇེ་བཟང་དུ་སོང་ནས་ཡེ་ཤེས་བཞིར་འགྲོ་བ་བཀག་སྟེ་སྒྲིབ་པའི་རྒྱུན་ སངས་རྒྱས་ཚེ་ཡོད་མི་སྲིད་པས་སོ། ། 1-56 གཞན་ཡང་རྒོལ་བ་ཕལ་ཆེར། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡོན་ཏན་མེད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ མིན་པ་དང་། དེ་སངས་རྒྱས་ལ་མེད་ལ་སེམས་ཅན་ལ་ཡོད་ཅེས་པ་དང་སེམས་ཅན་ལ་སངས་ རྒྱས་མ་ཞུགས་པས་མེད་ཅེས་པ་རྣམས་མི་འཐད་དེ། སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་མེད་ན་དེའི་ སྙིང་པོ་ཡོད་པར་འགལ་ཏེ། གཞི་མེད་ན་ཁྱད་པར་གྱིས་ཆོས་མེད་པས་སོ། །འོག་ཏུ་འབྱུང་ བའི་སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་བཞུགས་པར་གསུངས་བའི་ལུང་རྣམས་ནི་འདིའི་ཁྱབ་པའི་ ལུང་ཡིན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་རང་ལ་མེད་པར་གཞན་ལ་ཡོད་ཅེས་པ། དངོས་ཡོད་མེད་ ལ་ཡོད་ཡིན་ལ། །དངོས་པོ་མེད་པའང་ཡོད་མིན་ཞེས། །བླུན་པོ་ཡི་ནི་སྤྱོད་ལ་ལྟོས། །ཞེས་ པར་མི་འགྱུར་རམ། དེས་ན་རྒོལ་བ་ཕྱི་མ་འདི་རྣམས་ཀྱང་ཟོལ་གྱི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ མིང་ཁས་ལེན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། དོན་ལ་མེད་པར་འདོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ་དེ་མེད་ན་གཞི་མེད་ ན་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་མེད་པས། ངོ་བོ་རྒྱུ་འབྲས་ལས་ལྡན་འཇུག་པ་དང་། །གནས་སྐབས་དེ་ བཞིན་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན། །རྟག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་ནི། །དོན་དམ་དབྱིངས་ ཀྱི་དགོངས་དོན་ཡིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པ་བཅུ་པོ་མེད་པ་དང་དེ་དཔེ་དགུས་སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ལ་བཞུགས་པར་བཤད་པ་མི་རིག་པ་དང་། པད་ངན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་ ཡོད་པ་དཔེ་དང་སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་ཡོད་པ་དོན་དུ་སྦྱར་བ་དོན་མེད་པར་ ཐལ། དཔེའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་དོན་ལ་གནས་ཀྱང་དོན་གྱི་སེམས་ཅན་ལ་ཆོས་ སྐུ་མེད་པས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅན
【現代漢語翻譯】 此意並非指有為法的阿賴耶識，而是指無為法的阿賴耶識，即法性之心，其自性即是佛。因為阿賴耶識完全是被煩惱所染污的，並非自性清凈。因此，阿賴耶識的內外任何部分都是分別念，與如來藏相違。除此之外，如來藏的體性沒有差別，所以否認如來藏的存在。如《中邊分別論》所說：『虛妄分別非真實，心及心所三界性，於此見義種種識，彼之差別從心生。一者由緣而了知，二者具有近用性，近用及與普遍用，彼之作用從心生。』這說明八識及其眷屬都是他起作用，而不是將八識轉為四智。如果阻止其體性變得更好而成為四智，那麼遮蔽的相續在成佛時就不可能存在。 此外，大多數論敵認為，如來藏沒有功德，不是佛，佛沒有而眾生有，或者認為眾生沒有佛性，這些說法都不合理。如果眾生沒有佛性，那麼說他們有如來藏就相矛盾，因為沒有基礎就沒有特性。下面將要講到的關於佛性存在於眾生之中的經文，是普遍存在的經文。而說佛自己沒有如來藏，卻存在於他人之中，這難道不是：『實有說無，實無說有，愚者之行觀此即知』嗎？因此，這些後來的論敵也只是虛偽地承認如來藏的名字而已，實際上是認為它不存在。如果它不存在，那麼沒有基礎就沒有特性。『體性、因果、作用、進入，以及狀態、如是、普遍行之義，恒常不變、功德無別，是為勝義界之意』，如果這十點不存在，那麼用九個比喻來說明它存在於一切眾生之中就是不合理的。例如，蓮花中的佛像等同於眾生具有佛的法身，將比喻和意義結合在一起是沒有意義的，因為比喻中的佛像等在意義上是存在的，而意義上的眾生卻沒有法身。佛的智慧照耀著一切眾生。
【English Translation】 This does not refer to the Alaya-consciousness (kun gzhi'i rnam shes) of conditioned phenomena, but to the unconditioned Alaya-wisdom (kun gzhi'i ye shes), the mind of Dharmata (chos nyid), which is the Buddha by nature. Because the Alaya-consciousness is completely afflicted and not naturally pure. Therefore, any part of the Alaya-consciousness, internal or external, is conceptual thought and contradicts the Tathagatagarbha (bde gshegs snying po). Furthermore, there is no difference in the essence of the Tathagatagarbha, so it is only an admission of the non-existence of the Tathagatagarbha. As stated in the Madhyantavibhaga (dbus mtha'): 'Unreal concepts are not real, mind and mental factors are of the three realms, seeing meaning in this is various consciousnesses, their differences arise from the mind. One knows through conditions, the second has near use, near use and universal use, their function arises from the mind.' This explains that the eight consciousnesses and their retinues are other-dependent, not transforming the eight consciousnesses into the four wisdoms. If preventing its essence from becoming better and becoming the four wisdoms, then the continuity of obscuration cannot exist at the time of Buddhahood. Furthermore, most opponents argue that the Tathagatagarbha has no qualities and is not the Buddha, that the Buddha does not have it but sentient beings do, or that sentient beings do not have the Buddha-nature. These statements are unreasonable. If sentient beings do not have the Buddha-nature, then it is contradictory to say that they have the Tathagatagarbha, because without a basis, there are no qualities. The scriptures that will be mentioned below about the Buddha-nature residing in sentient beings are universal scriptures. And saying that the Buddha himself does not have the Tathagatagarbha, but it exists in others, is this not: 'Saying existence is non-existence, saying non-existence is existence, look at the actions of fools'? Therefore, these later opponents are also only falsely admitting the name of the Tathagatagarbha, but in reality, they believe that it does not exist. If it does not exist, then without a basis, there are no qualities. 'Essence, cause and effect, function, entry, as well as state, suchness, the meaning of universal conduct, constant, unchanging, qualities without distinction, are said to be the meaning of the ultimate realm.' If these ten points do not exist, then it is unreasonable to explain that it exists in all sentient beings with nine metaphors. For example, the image of the Buddha in a lotus is equivalent to sentient beings having the Dharmakaya (chos sku) of the Buddha. Combining the metaphor and the meaning is meaningless, because the image of the Buddha in the metaphor exists in meaning, but sentient beings in meaning do not have the Dharmakaya. The wisdom of the Buddha illuminates all sentient beings.
་ལ་ཆོས་སྐུ་ཡོད་པར་ གཟིགས་པ་མི་སྲིད་པའམ་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་འཁྲུལ་ཤེས་སུ་ཐལ། བཞུགས་པ་དེ་ འགྲོ་བས་ཤེས་ཤིང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐུ་བལྟམས་ཤིང་ སྙིང་པོའི་ཆོས་སྟོན་པ་དང་། ཆོས་བསྟན་པས་སེམས་ཞུམ་སེམས་ཅན་དམན་ལ་བརྙས་པ་ དང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ལྔ་སེལ་བ་དང་། དེའི་གཉེན་པོ་སྤྲོ་དང་སྟོན་པ་བཞིན་གུས་དང་ཞེས་ 1-57 སོགས་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཐོབ་ནས་སངས་རྒྱས་མྱུར་དུ་ཐོབ་པ་རྣམས་མི་རིགས་པར་ཐལ། འདོད་ ན་རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་དང་ཞེས་སོགས་རྒྱུད་བླའི་ལེའུ་དང་པོ་ཧྲིལ་པོའི་གཞུང་དང་ འགལ་ལོ། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མེད་ན་རྟོགས་བྱ་ཆོས་དབྱིངས་མེད་དེ་དེ་གཉིས་གནད་ གཅིག་པས་སོ། །དེ་མེད་ན་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་མེད་དེ༑ སྔོན་དུ་གོས་དྲི་མ་བཀྲུ་རྒྱུ་ཅན་ མེད་ན་ཕྱིས་དྲི་མས་དག་པའི་གོས་མེད་པ་དང་། གཞལ་བྱ་མེད་ན་དེ་འཇལ་བྱེད་ཚད་མ་མེད་ པ་བཞིན་ནོ། །དེ་མེད་ན་དེའི་ཡང་དག་ཡོན་ཏན་དང་དེའི་བྱེད་ལས་འཕྲིན་ལས་མེད་དེ། གྲི་ མེད་ན་དེའི་ཡོན་ཏན་རྣོ་བ་སོགས་དང་བྱེད་ལས་གཅོད་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། ། རྒྱུ་གནས་བཞི་པོ་འདི་མེད་ན། དེའི་འབྲས་བུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མེད་དེ་རྒྱུ་ལོག་ན་ འབྲས་བུ་ལྡོག་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་བདུན་པོ་འདི་མེད་ན་རྒྱུད་བླའམ་བཀའ་ཐ་མའི་བརྗོད་བྱ་ མེད་དོ། །དེ་མེད་ན་བཀའ་བར་བ་དང་དང་པོ་དང་རྒྱུད་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡང་ མེད་དེ། ཆོས་དབྱིངས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མེད་པས་སོ། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མེད་ན་བདེན་ གཉིས་དང་བདེན་བཞི་དང་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དང་ཆོས་ལྔ་དང་གཞི་ལྔ་སོགས་མེད་དེ། རྟེན་ མེད་ན་བརྟེན་པ་མེད་པས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ་སྨྲ་བ་བསྟན་པའི་བྱ་བ་ཅི་འདྲ་ ཡིན་དགོངས་པར་ཞུ། གཉིས་པ་འཐད་པ་གཞག་པ་ནི། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། དེ་བཞིན་ ཉིད་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་བདེ་གཤེགས་ཀྱང་ཡིན་སྙིང་པོ་ཡང་ཡིན་པས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སྟེ། འགྲིབ་འཕེལ་མེད་པའི་མདོར། དོན་དམ་པ་དང་སེམས་ཅན་ཀྱི་ཁམས་དང་བདེ་གཤེགས་ སྙིང་པོ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དོན་གཅིག་ཏུ་སྔར་གསུངས་ལ། ཆོས་སྐུའི་གནས་སྐབས་གསུམ་ལ་ སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བཞག་པ་ དང་། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་སོ། །འདི་ 1-58 ནི་དོན་གྱི་གཉིས་སུ་མེད་དེ་ཡི་གེ་ཙམ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོར། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འདི་ཉིད་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ལས་ མ་གྲོལ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བགྱིའོ་ཞེས་སོ། །སེམས་ཅན་ལ་ཤུན་པ་ ཉོན་མོངས་ཀྱ
【現代漢語翻譯】 如果認為法身存在，那麼所見的智慧要麼是不可能的，要麼就是錯覺。諸佛爲了讓眾生了解和獲得法身而降生於世，宣說精要之法，通過宣說佛法，消除眾生五種懈怠之過失，即怯懦、輕視劣者等，並獲得五種功德，即歡喜、如師般恭敬等，從而迅速成佛，這都是不合理的。如果承認這種說法，就與《寶性論》第一品的全部內容相違背，其中說『圓滿佛身永不捨』等。如果沒有如來藏，就沒有可證悟的法界，因為二者本質相同。如果沒有法界，就沒有證悟的自性菩提，就像如果先前沒有需要清洗的臟衣服，後來就不會有乾淨的衣服一樣；如果沒有可測量的對象，就不會有測量它的量具一樣。如果沒有法界，就沒有它的真實功德和事業，就像沒有刀，就沒有它的鋒利等功德和切割的作用一樣。 如果沒有這四種原因，就沒有三寶的果，因為原因改變，結果也會改變。如果沒有這七種法，就沒有《寶性論》或最後教法的所詮。如果沒有《寶性論》，就沒有中間和最初的教法以及珍貴的密續部的所詮，因為沒有法界大菩提。如果沒有如來藏，就沒有二諦、四諦、三自性、五法和五基等，因為沒有所依，就沒有能依。如果這樣，那麼將如來藏說成不了義，又該如何理解佛陀的意圖呢？ 第二，確立合理性：如來藏即是法身，以如是性來區分，既是如來，也是藏，所以是如來藏。《無增減經》中說，勝義諦、眾生界、如來藏和法身，先前已說過意義相同。法身的三個階段分別是眾生界、菩薩和如來。眾生界即是法身，法身即是眾生界。這在意義上沒有差別，只是文字不同。《勝鬘經》中說，『世尊，如來法身未離煩惱藏，名如來藏』。眾生的外殼是煩惱。
【English Translation】 If one thinks that Dharmakaya (法身, dharmakāya, Dharmakāya, the body of the Dharma) exists, then the wisdom of seeing it is either impossible or an illusion. Buddhas are born into the world to make beings understand and attain Dharmakaya, and to teach the essential Dharma. By teaching the Dharma, they eliminate the five faults of laziness in beings, such as cowardice and contempt for inferiors, and gain five merits, such as joy and respect like a teacher, thereby quickly attaining Buddhahood. This is all unreasonable. If one admits this, it contradicts the entire first chapter of the Ratnagotravibhāga (寶性論, ratnagotravibhāga, Ratnagotravibhāga, Treatise on the Buddha-nature), which says, 'The complete Buddha body never abandons' and so on. If there is no Tathāgatagarbha (如來藏, tathāgatagarbha, Tathāgatagarbha, the womb of the Tathagata), there is no Dharmadhātu (法界, dharmadhātu, Dharmadhātu, the realm of Dharma) to be realized, because the two are of the same essence. If there is no Dharmadhātu, there is no Bodhi (菩提, bodhi, Bodhi, enlightenment) as the nature of realization, just as if there were no dirty clothes to be washed beforehand, there would be no clean clothes later; if there were no measurable object, there would be no means of measuring it. If there is no Dharmadhātu, there are no its true qualities and activities, just as if there were no knife, there would be no its qualities such as sharpness and the action of cutting. If these four causes do not exist, there is no fruit of the Three Jewels (三寶, triratna, Triratna, the three gems), because if the cause changes, the result will also change. If these seven dharmas do not exist, there is no object of expression in the Ratnagotravibhāga or the final teachings. If there is no Ratnagotravibhāga, there is no object of expression in the middle and initial teachings and the precious Tantra (密續, tantra, Tantra, esoteric teachings) Pitaka (藏, piṭaka, Pitaka, basket), because there is no Dharmadhātu Mahābodhi (大菩提, mahābodhi, Mahābodhi, great enlightenment). If there is no Tathāgatagarbha, there are no the Two Truths (二諦, dvasatya, Dvasatya, two truths), the Four Noble Truths (四諦, catvāri āryasatyāni, Catvāri Āryasatyāni, four noble truths), the Three Natures (三自性, trisvabhāva, Trisvabhāva, three self-natures), the Five Dharmas (五法, pañca dharma, Pañca Dharma, five dharmas), and the Five Bases (五基, pañca vastūni, Pañca Vastūni, five bases), because if there is no basis, there is nothing to rely on. If so, how should we understand the Buddha's intention in saying that Tathāgatagarbha is provisional? Second, establishing reasonableness: Tathāgatagarbha is Dharmakaya, distinguished by Suchness (如是性, tathātā, Tathātā, thusness), it is both Tathāgata (如來, tathāgata, Tathāgata, thus-gone) and Garbha (藏, garbha, Garbha, womb), so it is Tathāgatagarbha. The Anūnatvāpūrṇatvanirdeśa Sūtra (無增減經, anūnatvāpūrṇatvanirdeśa sūtra, Anūnatvāpūrṇatvanirdeśa Sūtra, the sūtra of neither increase nor decrease) says that the ultimate truth, the realm of beings, Tathāgatagarbha, and Dharmakaya were previously said to have the same meaning. The three stages of Dharmakaya are the realm of beings, Bodhisattva (菩薩, bodhisattva, Bodhisattva, enlightenment being), and Tathāgata. The realm of beings is Dharmakaya, and Dharmakaya is the realm of beings. There is no difference in meaning, only the words are different. The Śrīmālādevī Siṃhanāda Sūtra (勝鬘經, śrīmālādevī siṃhanāda sūtra, Śrīmālādevī Siṃhanāda Sūtra, the Lion's Roar of Queen Śrīmālā) says, 'World Honored One, the Dharmakaya of the Tathāgata, not liberated from the womb of afflictions, is called Tathāgatagarbha.' The outer shell of beings is affliction.
ི་སྦུབས་སུ་བཞུགས་པས་ཤུན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སྙིང་པོ་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ ལ་ཤུན་པ་དང་བྲལ་བ་སྙིང་པོ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སངས་རྒྱས་དྲག་ཤོས་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པའི་སྒོ་ ནས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡིན་ཏེ། འདིར། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་སྦུབས། །མ་ འབྲེལ་ཐོག་མ་མེད་སྦུབས་ན། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲི་མེད་ནི། །ཐོག་མ་མེད་པ་ཡིན་པར་ བརྗོད། །ཅེས་དང་། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པར། ས་ཡི་དཀྱིལ་ན་ཡོད་པའི་ཆུ། །དྲི་མ་མེད་པར་ གནས་པ་ལྟར། །ཉོན་མོངས་ནང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་། །དེ་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པར་གནས། །ཞེས་ དང་། འདིའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྐབས་སུ། ཐུབ་པ་ཁྱུ་མཆོག་སྦྲང་རྩི་སྙིང་པོ་དང་། །དྲི་མེད་གསེར་ དང་གཏེར་དང་ལྗོན་ཤིང་བཞིན། །དྲི་མེད་རིན་ཆེན་རྒྱལ་བའི་སྐུ་དང་ནི། །ས་བདག་གསེར་ གྱི་གཟུགས་འདྲ་རྒྱལ་བ་ཉིད། །ཅེས་སྔར་གྱི་དྲི་བཅས་སྙིང་པོ་རྣམས་དྲི་བྲལ་དུ་གྱུར་པའི་ སྙིང་པོར་གསུངས་ལ། གསེར་འོད་དུ། སྐུ་སྔ་མ་གཉིས་ནི་བརྟགས་པ་ཙམ་མོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ ནི་ཡང་དག་པ་སྟེ་སྐུ་དེ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་བྱེད་དོ་ཞེས་དང་། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཞེས་སོ། །བདེ་གཤེགས་ཀྱི་ཐེ་གཏོགས་མེད་པར་ བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་བཅོལ་གཉེར་ཅི་འོང་། རི་བོང་གི་རྭ་མེད་པར་དེའི་རྣོ་རྟུལ་མེད་པ་ བཞིན་ནོ། །སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་མེད་པར་འདོད་པ་རྒྱུད་བླ་དང་རྒྱབ་བསྣོལ་ཡིན་པས་ དེ་འདྲའི་རིགས་རྣམས་རྒྱུད་བླ་མཁྱེན་ནམ་དཔྱོད་པར་ཞུ། གསུམ་པ་རྩོད་སྤང་ནི། གལ་ཏེ་ཆོས་སྐུ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡིན་ན། འདིར་དྲི་བཅས་ དེ་བཞིན་ཉིད་དང་དྲི་མ་མེད་ཅེས་པའི་འགྲེལ་པ་དང་ལེའུ་གཉིས་པ་འཆད་པའི་འགོ ར། ཆོས་ 1-59 དབྱིངས་དྲི་བཅས་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་དྲི་བྲལ་ལ་བྱང་ཆུབ་དང་ཆོས་སྐུར་བཤད་པ་ དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ་ལུང་དེ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་ པོ་མིན་ནམ་སྙམ་པའི་ཐེ་ཙོམ་དགག་ཕྱིར། དམིགས་བསལ་ཡིན་ལ་སྤྱིར་ནི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ ཆོས་ཉིད་ཐམས་ཅད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སྟེ། སྦུན་པ་དང་བཅས་སཱ་ལུ་འབྲུ་སྙིང་ལྟར། །དྲི་ བཅས་ཆོས་སྐུ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སྟེ། །སྦུན་པ་དང་བྲལ་སཱ་ལུ་འབྲུ་སྙིང་ལྟར། །དྲི་བྲལ་ ཆོས་སྐུ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཆོས་སྐུ་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ལས་མ་གྲོལ་ བ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བགྱིའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན། དེ་ལྟར་རྒྱལ་བའི་ སྙིང་པོ་ནི། །རྣམ་གཞག་རྣམ་པ་བཅུ་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་པའི་སྙིང་པོའི་ངོ་བོ་རྒྱུ་འབྲས་ལས་ ལྡན་འཇུག་པ་སོགས་བཅུ་པོ་སྟོན་པའི་གཞུང་དང་འགལ་ལོ། །སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་ ཡོད་ན་ལས་འབྲས་ལ་མི་རྨོངས་པ་དང་ཚོགས་
【現代漢語翻譯】 就像穀殼包裹著穀子的內核一樣，依賴於穀殼才能顯現出內核。而佛陀則是脫離了穀殼，內核完全顯現，是至上的佛陀法身，因此說是如來藏。這裡說：『眾生的煩惱之殼，無始以來未曾分離，心的自性無垢染，被稱為無始存在。』《法界贊》中說：『如同大地中心的清水，清凈無染地存在。煩惱之中，智慧也同樣，無染無垢地存在。』在此處的菩提部分說：『如同雄牛、蜂蜜精華、無垢的金子、寶藏和樹木，無垢的珍寶、勝者的身體，以及土地之主、黃金之身，如同勝者。』先前那些有垢染的內核，都變成了無垢染的內核。在《金光明經》中說：『前兩個身只是假設，法身才是真實的，是那兩個身的基礎。』又說：『佛陀世尊是法身，如來是法界。』如果不是如來所攝持，又怎麼會有如來藏的寄託呢？就像沒有兔角，也就無所謂兔角的鋒利與否一樣。認為眾生沒有佛性，這與《寶性論》相違背，希望這些人能夠了解或思考《寶性論》。 第三，駁斥爭論：如果法身就是如來藏，那麼，在此處『有垢染的真如』和『無垢染』的解釋，以及第二品開頭的解釋中，將『有垢染的法界』說成是如來藏，而將『無垢染』說成是菩提和法身，這豈不是矛盾嗎？並不矛盾，因為那個論述是爲了消除認為眾生的真如不是如來藏的疑慮而作的特別說明。一般來說，輪迴和涅槃的一切法性都是如來藏。就像帶著穀殼的稻米一樣，有垢染的法身是如來藏；就像脫離穀殼的稻米一樣，無垢染的法身也是如來藏。正如所說：『未從煩惱之殼中解脫的法身，被稱為如來藏。』如果不是這樣，那麼，『如來藏的十種體性』，即宣說如來藏的自性、因、果、作用、結合、顯現等的十個方面的論述，就會產生矛盾。如果眾生有佛性，就不會對業果感到迷惑，並且會積累資糧。
【English Translation】 Just as the husk encloses the kernel of a grain, relying on the husk to reveal the kernel, so too, the Buddha is one who has shed the husk, with the kernel fully manifest. This is the supreme Buddha Dharmakaya (chos sku, 法身, dharma-kāya, Dharma body), hence it is said to be the Tathagatagarbha (bde gshegs snying po, 如來藏, tathāgatagarbha, Womb of the Thus-gone). Here it says: 'The afflictive husk of sentient beings, inseparable since beginningless time, the stainless nature of mind, is said to be beginningless.' In the 'Praise of Dharmadhatu (chos dbyings bstod pa, 法界贊, dharmadhātu-stotra, Praise of the Realm of Dharma)' it says: 'Like the pure water in the center of the earth, existing without defilement, so too, within afflictions, wisdom also exists, without defilement.' In the section on Bodhi (byang chub, 菩提, bodhi, Enlightenment) here, it says: 'Like the bull, the essence of honey, stainless gold, treasure, and trees, stainless jewels, the body of the Victorious One, and the lord of the earth, the golden form, like the Victorious One.' Those previously tainted kernels have all become untainted kernels. In the 'Golden Light Sutra (gser 'od, 金光明經, Suvarṇaprabhāsa Sūtra, Sutra of Golden Light)' it says: 'The first two bodies are merely assumptions, the Dharmakaya is the true one, the basis of those two bodies.' It also says: 'The Buddha, the Bhagavan (bcom ldan, 世尊, bhagavat, Blessed One), is the Dharmakaya, the Tathagata (de bzhin gshegs pa, 如來, tathāgata, Thus-gone) is the Dharmadhatu.' If it were not for the inclusion of the Tathagata, how could there be the entrustment of the Tathagatagarbha? Just as without a rabbit's horn, there is no question of its sharpness or dullness. To believe that sentient beings do not have Buddha-nature (sangs rgyas, 佛, buddha, Awakened One) contradicts the 'Uttaratantra (rgyud bla, 寶性論, Uttaratantra, Highest Continuity)', so I ask those of that kind to understand or contemplate the 'Uttaratantra'. Third, refuting arguments: If the Dharmakaya is the Tathagatagarbha, then, in the explanation of 'tainted Suchness (de bzhin nyid, 真如, tathatā, Suchness)' and 'untainted' here, and at the beginning of the explanation of the second chapter, where 'tainted Dharmadhatu' is said to be the Tathagatagarbha, and 'untainted' is said to be Bodhi and Dharmakaya, isn't this contradictory? It is not contradictory, because that statement is a special explanation to dispel the doubt that the Suchness of sentient beings is not the Tathagatagarbha. Generally speaking, all the dharmas (chos, 法, dharma, phenomena) of samsara (khor ba, 輪迴, saṃsāra, Cyclic Existence) and nirvana (myang 'das, 涅槃, nirvāṇa, Cessation) are the Tathagatagarbha. Like rice with its husk, the tainted Dharmakaya is the Tathagatagarbha; like rice without its husk, the untainted Dharmakaya is also the Tathagatagarbha. As it is said: 'The Dharmakaya that has not been liberated from the husk of afflictions is called the Tathagatagarbha.' If it were not so, then the 'ten natures of the Tathagatagarbha', which explain the ten aspects of the Tathagatagarbha's nature, cause, effect, function, combination, manifestation, etc., would be contradictory. If sentient beings have Buddha-nature, they will not be confused about karma (las, 業, karma, Action) and its results, and they will accumulate merit.
གཉིས་དང་ལམ་ལ་བསླབ་པར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་པའི་མ་ངེས་ཤིང་། སངས་རྒྱས་མངོན་གྱུར་ཐོབ་ན་ཡིན་མོད་ཐོབ་པར་ཁས་ མ་བླངས་ཤིང་ཡོད་ཙམ་དུ་བླངས་པ་ལ་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། དཔེར་ན་སྤྱིར་ཉི་མས་མུན་པ་སེལ་ བྱེད་ཡིན་ཡང་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་བར་མ་ཆོད་པའི་ཡུལ་གྱི་མུན་པ་སེལ་ལ་གཞན་དུ་མིན་པ་བཞིན་ ནོ། ། གལ་ཏེ་འདིར་ཡང་། མ་དག་མ་དག་དག་པ་དང་། །ཞེས་སོགས་དང་། ཆོས་དབྱིངས་ བསྟོད་པར། ཉོན་མོངས་དྲ་བའི་གཡོགས་པ་ལ། །སེམས་ཅན་ཞེས་ནི་བརྗོད་པར་བྱེད། །དེ་ ཉིད་ཉོན་མོངས་བྲལ་གྱུར་ན། །སངས་རྒྱས་ཞེས་ནི་བརྗོད་པར་བྱེད། །ཅེས་དང་། མདོ་སྡེ་ རྒྱན་དུ། དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ཐམས་ཅད་ལ། །ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་དག་གྱུར་པ། །དེ་བཞིན་ གཤེགས་ཉིད་དེ་ཡི་ཕྱིར། །འགྲོ་ཀུན་དེ་ཡི་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་དང། སྒྲིབ་པ་ཀུན་གྱི་དྲི་མེད་ པ། །དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་སངས་རྒྱས་འདོད། །ཅེས་དྲི་བཅས་ལ་སེམས་ཅན་དུ་གསུངས་ཀྱི་ 1-60 སངས་རྒྱས་སུ་མ་གསུངས་ལ། དྲི་མེད་ལ་སངས་རྒྱས་སུ་གསུངས་པས། དྲི་བཅས་དེ་བཞིན་ ཉིད་སངས་རྒྱས་མིན་ནོ་ཞེ་ན། ལུང་དེ་རྣམས་འབྲས་བུའི་སངས་རྒྱས་ལ་དགོངས་ཤིང་། སྤྱིར་ སངས་རྒྱས་ལ་དབྱེ་ན། དྲི་བཅས་གཞིའམ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་སངས་རྒྱས་དང་། འབྲས་ བུའམ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་སངས་རྒྱས་གཉིས་ཡོད་དེ། བརྟགས་གཉིས་སུ། སེམས་ཅན་ རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འོན་ཀྱང་བློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས། །དེ་ཉིད་བསལ་ན་སངས་ རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་པས་རྐང་པ་དང་པོས་གཞིའི་སངས་རྒྱས་དང་། གསུམ་པས་འབྲས་བུའི་ སངས་རྒྱས་བསྟན་ལ། དབུས་མཐར། ངོ་བོ་ཉིད་དང་གཉིས་མེད་སྟེ། །དྲི་མ་ཞི་བ་གཉིས་ སུ་འདོད། །ཅེས་པའི་འགྲེལ་པར། སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་དང་རང་བཞིན་གྱི་འགོག་པ་དེ་ གཉིས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་ཞིང་རང་བཞིན་གྱིས་འགོག་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བྱ་ལ། དེ་ བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་སྔར་དྲངས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་ཆོས་ སྐུ་གཅིག་ཏུ་གསུངས་པ་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་ དང་། དེའི་འགྲེལ་པར། དེ་བཞིན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སངས་ རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ ཉིད་ཡིན་ལ་ཞེས་པས། ཆོས་ཀུན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་སུ་གསུངས་པས་ སོ། །རང་བཞིན་གྱི་སངས་རྒྱས་སངས་རྒྱས་མིན་ན་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་སངས་རྒྱས་མིན་པར་ཐལ་ ཞིང་། དག་པ་གཉིས་ལྡན་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་ནས་སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་མེད་ན། གཞུང་འདིར། རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་ཞེས་དང་། ཐམས་ཅད་ལ། རྫོགས་པའི་སངས་ རྒྱས་རྗེས་ཞུགས་གཟིགས་པ་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་བློ་མངའ་བ། ཞེས
【現代漢語翻譯】 如果認為（基位如來藏）與道需要修習，那是因為： 所知等是不確定的。如果證得現證的佛果，那當然可以，但並沒有承諾一定要證得，只是承認存在而已，這並不普遍。例如，一般來說，太陽能驅散黑暗，但只能驅散沒有遮蔽物阻擋的地方的黑暗，其他地方則不能。 如果有人說：『此處也說，未凈、未凈、清凈等。』以及在《法界贊》中說：『被煩惱網覆蓋，稱為有情。當其遠離煩惱時，稱為佛。』以及在《經莊嚴論》中說：『此真如於一切，雖無差別然清凈，是故如來彼體性，一切有情具彼藏。』以及『無垢一切障，此真如即佛。』既然有垢時稱為有情，而不是佛；無垢時稱為佛。那麼，有垢的真如不是佛嗎？』 答：這些經文是指果位的佛。一般來說，如果區分佛，則有有垢的基位或自性清凈的佛，以及果位或二種清凈的佛。如《辨二諦論》中說：『有情皆是佛，然為客塵所覆障，若除彼障即是佛。』其中第一句指基位的佛，第三句指果位的佛。《中邊分別論》中說：『自性及無二，垢寂滅為二。』其註釋中說，分別斷和自性斷這二者相符，而自性斷是指真如。真如是什麼？就是佛。如前引用的經文中說，有情界和法身是一體的。以及《經莊嚴論》中說：『一切法皆是佛。』及其註釋中說：『因為真如不是他性的自性，而且佛也是完全清凈的差別，所以一切法也是佛。』因此，一切法的真如都是佛。 如果自性佛不是佛，那麼法身就成了不是佛，而且二種清凈也不可能存在。如果說有情沒有佛性，那麼這部論典中就不會說『圓滿佛身能普照』，以及『一切眾生中，圓滿佛陀隨行，具有無礙之慧眼』。
【English Translation】 If it is argued that (the basis, Tathagatagarbha) and the path need to be cultivated, it is because: What is to be known, etc., is uncertain. If the manifested Buddhahood is attained, then of course it is possible, but it is not promised that it will necessarily be attained, only that it exists. This is not universal. For example, generally, the sun dispels darkness, but it only dispels the darkness in places where there is no obstruction, and not elsewhere. If someone says: 'Here also it is said, 'Impure, impure, pure, etc.' And in the 'Praise of Dharmadhatu' it says: 'Covered by the net of afflictions, it is called sentient beings. When it is free from afflictions, it is called Buddha.' And in the 'Ornament of the Sutras' it says: 'This Suchness in all, though without difference, is pure. Therefore, the Tathagata is its essence, all beings possess its essence.' And 'Without the stain of all obscurations, this Suchness is Buddha.' Since it is said that with stains it is called sentient beings, not Buddha; and without stains it is called Buddha. Then, is the Suchness with stains not Buddha?' Answer: These scriptures refer to the Buddha of the fruition. Generally, if we distinguish Buddhas, there are the Buddha of the basis with stains or the Buddha of self-nature purity, and the Buddha of fruition or the Buddha of two purities. As it says in the 'Distinguishing the Two Truths': 'Sentient beings are all Buddhas, but they are obscured by adventitious stains. If those stains are removed, they are Buddhas.' The first line refers to the Buddha of the basis, and the third line refers to the Buddha of the fruition. In the 'Middle Beyond Extremes' it says: 'Self-nature and non-duality, the cessation of stains are two.' The commentary on this says that the two, analytical cessation and self-nature cessation, are in accordance, and self-nature cessation refers to Suchness. What is Suchness? It is Buddha. As quoted earlier, the realm of sentient beings and the Dharmakaya are said to be one. And in the 'Ornament of the Sutras' it says: 'All dharmas are Buddha.' And its commentary says: 'Because Suchness is not the nature of otherness, and Buddha is also the distinction of complete purity, therefore all dharmas are also Buddha.' Therefore, the Suchness of all dharmas is said to be Buddha. If the Buddha of self-nature is not Buddha, then the Dharmakaya would not be Buddha, and the two purities would not be possible. If it is said that sentient beings do not have Buddhahood, then this treatise would not say 'The perfect Buddha body shines forth,' and 'Among all beings, the perfect Buddha follows, possessing unobstructed wisdom.'
་དང་། སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ ཡོན་ཏན་དྲི་མ་མེད་གཏེར་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཁྱད་མེད་རྣམ་གཟིགས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཏེ་མེད་ན་ སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་པ་འགལ་ལོ། །སྙིང་པོའི་དོན་དགུར་ཡང་། སངས་རྒྱས་སྤྱན་གྱིས་ 1-61 རང་ཆོས་ཉིད་གཟིགས་ནས། །ཞེས་དང་། དེ་སྲིད་རྒྱལ་མཛད་སྲིད་གསུམ་དུ་མི་བྱེད། །ཅེས་ དང་། ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཉོན་མོངས་སྦུན་ལས་མ་གྲོལ་ལུས། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན། ལུས་ ཅན་ལ་ཡོད་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་སྦྲང་མའི་རྩི་དང་འདྲ། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན། ཉོན་ མོངས་མི་གཙང་ཆེན་པོར་ལྷུང་གྱུར་རྫོགས་སངས་རིན་པོ་ཆེ། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན། ཆོས་ གཏེར་ཡིད་ཀྱི་ཁྱིམ་གནས་སེམས་ཅན་དག་ནི་དབུལ་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན། བདག་རང་ནང་ན་མགོན་ཡོད་གྱུར་ཀྱང་མགོན་མེད་བློ་ལྡན་པ། །ཞེས་དང་། སཾ་པུ་ཊིར། རང་ གི་ལུས་ལ་སངས་རྒྱས་ཞུགས། །གཞན་དུ་གང་ནའང་སངས་རྒྱས་མེད། །ཅེས་དང་། ལུས་ལ་ ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་བཞུགས། །ཞེས་དང་། བདེ་མཆོག་རྩ་རྒྱུད་ཨ་བྷི་དྷ་ན་མཁའ་འགྲོ་ཀུན་སྤྱོད་ གུར་དང་བཞིར། དེ་ཉིད་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་སྲོག །དེ་ཉིད་མི་འགྱུར་དམ་པ་ཡིན། །དེ་ཉིད་ ཐམས་ཅད་ཁྱབ་བྱེད་དེ། །ལུས་ཀུན་ལ་ནི་རྣམ་པར་གནས། །དེ་ཉིད་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ ཏེ། །ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་ཡིན་པར་བཤད། །ཅེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །ལུས་ལ་ཞེས་པ་སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ལ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལུས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཐེ་ཙོམ་ཟློག་མི་དགོས་ སོ། །དགག་སྒྲུབ་རྒྱས་པར་གསལ་སྒྲོན་གཉིས་སུ་བལྟའོ། ། ༈ གཞུང་དོན། གཉིས་པ་གཞུང་དོན་ལ་བརྒྱད་དེ། རང་བཞིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ཀུན་ ལ་ཁྱབ་ཚུལ། ཁྱབ་བྱེད་དེའི་དོན་སྡོམ་གྱིས་མདོར་བསྟན། སྡོམ་གྱི་དོན་རྣམས་རྒྱས་པར་ བཤད་པ། བཤད་པའི་དོན་བསྡུས་ཏེ་མཚམས་སྦྱར། མཚམས་སྦྱར་ལྟར་དཔེ་ཡིས་བཤད་པ། བཤད་པའི་དོན་དད་པས་རྟོགས་ཚུལ། རྟོགས་བྱའི་སྟོང་ཉིད་ངོས་བཟུང་བ། དེ་ལྟར་སེམས་ ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོར་བཞུགས་པར་བསྟན་པའི་དགོས་པའོ། ། ༈ རང་བཞིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཚུལ། དང་པོ་ནི། ལུས་ཅན་ཀུན་ཏེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཅན། དུས་རྟག་ཏུ་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ལ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་འཕྲོ་བ་སྟེ་ཤེས་ 1-62 བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པས། ཁྱོད་ལ་ཡང་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དང་། སངས་ རྒྱས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཉིས་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་ དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་སོགས་ཆོས་ཉིད་ དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །མདོར། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་ནམ་མཁའ་ནི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ ཅད་དུ་ཞུགས་སོ། །དེ་བཞི
【現代漢語翻譯】 並且，如果佛陀本身沒有從無垢功德之藏，對一切眾生無差別地觀察，而生出智慧，那麼佛陀的觀察就相違了。在九個心要之義中也有：『佛眼觀自法性』，以及『不於三有中行使彼王權』，以及『法自在者未脫離煩惱糠秕之身』，以及『如是，有情所具有的無漏智慧，猶如蜂蜜之精華』，以及『如是，圓滿正覺如珍寶，卻沉溺於煩惱大不凈中』，以及『如是，法藏安住于意之家，眾生猶如貧者』，以及『如是，我自身內有怙主，卻如無怙主般具慧』。在《桑布扎續》中：『自身中有佛陀，其他何處皆無佛』，以及『身中安住大智慧』。在《勝樂根本續》、《阿毗達那》、《空行母總集》、《古爾續》四續中：『彼即眾生之命，彼即不變之聖，彼即遍一切，於一切身中安住，彼即無二智慧，是黑汝嘎之光榮』。這些都相違了。『身中』是指一切眾生的身中，無需對佛身中是否有智慧產生懷疑。關於詳細的破立，請參考《光明釋》二論。 正文要義： 第二，正文要義有八：自性佛法界遍一切之理，以總攝的方式簡要地顯示遍及之義，詳細解釋總攝之義，總結所說之義並進行連線，如所連線般以比喻說明，以信心領悟所說之義的方式，確定所要領悟的空性，以及顯示如此眾生具有佛性之必要。 自性佛法界遍一切之理： 首先，一切有情，即一切眾生，都是有法，恒時具有佛性，因為您具有圓滿佛陀的法身，它像虛空一樣遍及一切所知，因此也進入了您，並且佛陀的真如和您的真如二者無有分別，並且因為安住于佛性的種姓，具有法性的力量等法性。
【English Translation】 Furthermore, if the Buddha himself did not have wisdom arising from the flawless treasure of qualities, observing all sentient beings without discrimination, then the Buddha's observation would be contradictory. In the nine essential meanings, there are also: 'The Buddha's eye observes its own Dharma nature,' and 'Does not exercise that kingship in the three realms of existence,' and 'The Dharma-sovereign has not freed himself from the husk of afflictions,' and 'Thus, the uncontaminated wisdom possessed by sentient beings is like the essence of honey,' and 'Thus, the complete enlightenment is like a jewel, yet it is immersed in the great impurity of afflictions,' and 'Thus, the Dharma treasure dwells in the house of the mind, sentient beings are like the poor,' and 'Thus, I have a protector within myself, yet I am wise as if without a protector.' In the Samputa Tantra: 'Within one's own body is the Buddha, nowhere else is there a Buddha,' and 'Great wisdom dwells in the body.' In the Root Tantra of Chakrasamvara, Abhidhana, Compendium of Dakinis, and the four Gur Tantras: 'That is the life of beings, that is the unchanging sacred, that is all-pervading, abiding in all bodies, that is non-dual wisdom, said to be the glory of Heruka.' These are contradictory. 'In the body' refers to the body of all sentient beings, there is no need to doubt whether there is wisdom in the body of the Buddha. For detailed refutation and establishment, please refer to the two Illuminating Lamp treatises. Meaning of the Text: Secondly, there are eight aspects to the meaning of the text: the way in which the Dharmadhatu of the Buddha of intrinsic nature pervades all things; briefly showing the meaning of pervasion in a summary; explaining the meaning of the summary in detail; summarizing the explained meaning and connecting it; explaining with metaphors as connected; the way to realize the explained meaning with faith; identifying the emptiness to be realized; and showing the necessity of how sentient beings abide as the essence of Buddhahood in this way. The Way in Which the Dharmadhatu of the Buddha of Intrinsic Nature Pervades All Things: Firstly, all embodied beings, that is, all sentient beings, are entities that constantly possess the essence of Buddhahood, because you possess the Dharmakaya of the complete Buddha, which pervades all knowable objects like the sky, therefore it also enters you, and the Suchness of the Buddha and your Suchness are indistinguishable, and because the lineage that abides in the nature of the Buddha possesses the power of Dharma nature, etc.
ན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་སེམས་ཅན་དུ་སྣང་ བ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞུགས་སོ་ཞེས་དང་། འཇམ་དཔལ་ཆོས་དབྱིངས་གཅིག་ཡང་དག་པའི་ མཐའ་གཅིག་ན་ཞེས་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཁྱིམ་ ལྟ་བུའི་འོག་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟོབས་བཅུ་དང་མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང་ཞེས་ སོགས་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་རྟག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ནོ་ཞེས་ གསུངས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཅན་ཚོགས་ཞུགས་ཕྱིར། །རང་བཞིན་དྲི་མེད་དེ་ནི་ གཉིས་མེད་དེ། །སངས་རྒྱས་རིགས་ལ་དེ་འབྲས་ཉེར་སྤྱོད་ཕྱིར། །འགྲོ་ཀུན་སངས་རྒྱས་སྙིང་ པོ་ཅན་དུ་གསུངས། །ཞེས་རྒྱ་དཔེ་ལ་ལར་ཡོད་ལ། འདིའི་ཉེར་སྤྱོད་ཕྱིར་ཞེས་པ་ཆོས་རྗེ་ས་ བཟང་པའི་འགྱུར་ལ་བྱུང་བ་ནང་འགལ་མེད་པས་ལེགས་ཤིང་། རྔོག་འགྱུར་འགའ་རེར་ཉེར་ བརྟགས་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནང་འགལ་ལོ། །འོན་ཀྱང་ཚིགས་བཅད་གཅིག་པོ་འདི་རྒྱ་དཔེ་འགའ་ ལ་མེད་ཅིང་འཆོལ་ཤོར་བར་བྱེད་པས་དོར་ཡང་རུང་ངོ་། ། ༈ ཁྱབ་བྱེད་དེའི་དོན་སྡོམ་གྱིས་མདོར་བསྟན་པ། གཉིས་པ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་དབྱིངས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཆོས་ཅན་ཁྱོད་ཀྱི་ དགོངས་པའི་དོན་རྣམ་གྲངས་རྣམ་པ་བཅུར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་ བུ་དང་ལས་དང་། ལྡན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། འཇུག་པའི་རབ་དབྱེ་དང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་ མིང་གསུམ་དང་། དེ་བཞིན་འཁོར་འདས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་དང་དུས་རྟག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་ དང་ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་རྣམས་ནི་ཡོད་པས་སོ། ། 1-63 ༈ སྡོམ་གྱི་དོན་རྣམས་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ་བརྒྱད་དེ་ངོ་བོ་དང་། རྒྱུའི་དོན། འབྲས་བུ་བྱེད་ལས་ཀྱི་དོན། ལྡན་པའི་ ཡོན་ཏན་ནས། ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་གྱི་བར་དྲུག་མདོར་བསྟན་བཞིན་ནོ། ། ༈ ངོ་བོ་དང་རྒྱུའི་དོན་བཤད་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས་མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་དོ། །དང་པོ་ནི། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ ངོ་བོ་ཆོས་སྐུ་དེ་བཞིན་ཉིད་རིགས་གསུམ་ནི། རིམ་པ་ལྟར་རིན་ཆེན་དང་ནམ་མཁའ་དང་ཆུ་ དག་པ་བཞིན་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་བསམ་པའི་དོན་འགྲུབ་པ་དང་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ དང་། སྙིང་རྗེའི་རླན་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་ ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པས་སོ། །རྒྱུ་ནི་རིམ་ བཞིན་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་མོས་པ་དང་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ནམ་མཁའ་ མཛོད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྒོམས་པ་ལས་འབྲས་བུ་གཙང་ བདག་བདེ་དང་རྟག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བྱུང་བའོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ངོ་བོ་དང་རྒྱུ་བཤད་པའི་དང་པོ་ནི་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཡིད་བཞིན་ གྱི་ནོར་བུ་ད
【現代漢語翻譯】 此外，經中還說：『如來法身亦入於一切有情之中』，『文殊，法界一如，真實之邊際』，『有情之顯現執著之意，如家之下，如來藏具十力與四無畏』等等，以及『一切有情恒常具有如來藏』。 經中說，『佛之智慧入有情眾，自性無垢無二別，為令佛種得果用，故說眾生具佛藏。』有些藏文版本中有這段話，其中『得果用』是法主薩桑的譯本，沒有矛盾，很好。有些若譯為『得果證』則有矛盾。然而，這段偈頌有些藏文版本沒有，容易出錯，所以捨棄也可以。 總攝遍行之義，略示： 第二，就法性真諦界（Dharmadhatu）如來藏而言，應知您（佛）的意趣有十種不同的方面：您的體性、因、果、業、所具功德、趣入之差別、三種狀態之名稱、如是于輪迴涅槃中周遍之義、恒常不變之義，以及功德無別之義，皆是存在的。 總義之詳細解釋： 第三部分有八個方面，即體性、因之義、果之作用、所具功德，直到功德無別之義，這六個方面如前文略述。 解釋體性與因之義： 首先，分為略述和廣述兩部分。第一部分是：如來藏之體性，法身，如是之自性，三種姓，如次第為珍寶、虛空和凈水一般，因為具有自性之所求如意、不為他所變易，以及具足慈悲之潤澤；總的體性是恒常自性清凈，遠離一切煩惱，自性完全清凈。因是次第為菩薩之大乘法之信解、殊勝之智慧、如虛空藏等之三摩地，以及修習大悲，由此生出清凈、真我、安樂和常樂之彼岸（波羅蜜多）。 第二部分分為體性和因的解釋，第一部分是這三種就像如意寶珠一樣。
【English Translation】 Furthermore, it is said in the scriptures: 'The Dharmakaya (chos kyi sku) of the Tathagata (de bzhin gshegs pa) also enters into all sentient beings,' 'Manjushri (jam dpal), the Dharmadhatu (chos dbyings) is one, the ultimate boundary,' 'The mind of sentient beings that clings to appearances, like under a house, the essence of the Tathagata possesses the ten powers and four fearlessnesses,' and so on, and 'All sentient beings constantly possess the essence of the Tathagata.' It is said in the scriptures, 'The Buddha's wisdom enters the assembly of sentient beings, its nature is stainless and without duality, in order for the Buddha-seed to attain fruition, it is said that all beings possess the Buddha-essence.' Some Tibetan versions contain this verse, in which 'attain fruition' is the translation of Dharma Lord Sa-sang, which is without contradiction and good. Some translations as 'attain fruit-evidence' are contradictory. However, this single verse is not present in some Tibetan versions and is prone to errors, so it may be discarded. Summarizing the meaning of pervasiveness, briefly stated: Secondly, with regard to the Dharmadhatu (dbyings) Truth (bden pa) Sugatagarbha (bde gshegs snying po), it should be known that your (Buddha's) intention has ten different aspects: your essence, cause, effect, action, qualities possessed, distinctions of entry, names of the three states, the meaning of pervasiveness in Samsara (khor) and Nirvana ('das), the meaning of constant immutability, and the meaning of the inseparability of qualities, all of which exist. Detailed explanation of the summarized meanings: The third part has eight aspects, namely the essence, the meaning of the cause, the effect of the action, the qualities possessed, up to the meaning of the inseparability of qualities, these six aspects are as briefly stated above. Explanation of the meaning of essence and cause: First, it is divided into two parts: brief statement and detailed explanation. The first part is: the essence of the Sugatagarbha, the Dharmakaya, suchness, the three lineages, like jewels, space, and pure water in order, because it possesses the fulfillment of one's own nature, is not changed by others, and is endowed with the moisture of compassion; the general nature is that it is always naturally very close to being without defilements, and is completely pure by nature. The cause is successively the faith in the Mahayana (theg chen) Dharma (chos) of Bodhisattvas (byang sems), the superior wisdom, the Samadhi (ting ngེ་ 'dzin) such as the Space Treasury, and the cultivation of great compassion, from which arise the other shore (Paramita) of purity, self, bliss, and permanence. The second part is divided into the explanation of essence and cause, the first part is that these three are like wish-fulfilling jewels.
ང་ནམ་མཁའ་དང་ཆུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་ ཏེ། གོ་རིམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཁོ་ནར་རང་གི་མཚན་ཉིད་བསམས་པའི་དོན་འགྲུབ་པ་ལ་སོགས་ པའི་མཐུའི་ངོ་བོའི་དང་། གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ངོ་བོའི་དང་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་ རླན་པའི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་ ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་སྤང་བྱ་སྒྲིབ་པ་བཞི་སྦྱོང་ཚུལ། གཉེན་པོས་རྒྱལ་སྲས་སུ་འགྱུར་ཚུལ་ལོ། ། དང་པོ་ནི་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་ སྟེ་སྲིད་པ་འདོད་པ་དང་སྲིད་པ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་དང་དེ་གཉིས་ཀར་མི་འདོད་པའོ། ། དེ་ལ་སྲིད་པ་འདོད་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཐར་པའི་ལམ་དང་ཞེ་འགྲས་པ་ 1-64 ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་རིགས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་ཉིད་འདོད་ཀྱི། མྱ་ ངན་ལས་འདས་པ་ནི་མིན་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དང་། དེར་ངེས་ལྷུང་བ་ཆོས་འདི་པ་ཉིད་དེ་ དག་ལས་ཁ་ཅིག་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་སྡང་བ་སྟེ། གང་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས། ང་ནི་དེ་དག་གི་སྟོན་པ་མིན་ལ་དེ་དག་ཀྱང་ངའི་ཉན་ཐོས་མིན་ ནོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དག་ནི་མུན་པ་བས་ཀྱང་ཆེས་མུན་པ་མུན་པ་ནས་མུན་པ་ཆེན་པོར་འགྲོ་བ་ མུན་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་ང་སྨྲ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལ་སྲིད་པ་དང་བྲལ་བར་ འདོད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཐབས་མིན་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་ཐབས་ལ་ཞུགས་པའོ། །དེ་ལ་ ཐབས་མིན་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་ཙ་ར་ཀ་པ་དང་ ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བ་དང་། གཅེར་བུ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དུ་མའི་མུ་སྟེགས་པ་མང་པོ་དང་། དེ་ དང་མཐུན་པར་སྤྱོད་པ་ཆོས་འདི་པ་ཉིད་དད་པ་ཡོད་ཀྱང་ཉེས་པར་གཟུང་བར་དཀའ་པའི་ལྟ་ བ་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ་དོན་དམ་པ་ལ་མི་མོས་པ་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་ སྟེ། གང་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་པ་མེད་པ་ནི་མུ་སྟེགས་པ་དག་དང་ ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་ བ་སྟེ། འདི་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་གང་དག་དེའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་ལ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ དུ་ལྟ་བར་འགྱུར་པ་གང་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས། འོད་སྲུང་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་རི་རབ་ཙམ་ནི་ བླའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། ། དེ་ལ་ཐབས་ལ་ཞུགས་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་མཐུན་པར་ཡང་ དག་པར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་མཐུན་པའོ། །དེ་གཉི་ ག་མངོན་
【現代漢語翻譯】 我與虛空和水的清凈功德相符，正如其次第，僅以思念自己的體性而成就意義等加持的自性；以不改變的自性；以慈愛眾生的濕潤自性為本性；總的體性是恒常自性清凈，遠離煩惱。 第二，是清凈應斷除的四種障礙之法，以及通過對治成為佛子的方法。第一，如果總攝具有障礙的眾生種類，則有三種：希求有、希求離有、以及不希求二者。 其中，希求有可分為兩種：與解脫道相違，不願完全超越痛苦的具有輪迴本性的眾生，他們只希求輪迴，不希求超越痛苦；以及那些註定墮落的教徒，他們中的一些人憎恨大乘佛法。世尊考慮到這些，才這樣說：『我不是他們的導師，他們也不是我的聲聞弟子。』舍利子，我說，他們比黑暗更黑暗，從黑暗走向更大的黑暗，與更大的黑暗為伴。 其中，希求離有也有兩種：進入非方便道和進入方便道。進入非方便道也有三種：即外道，如自在派、遍行者、裸形者等各種各樣的外道；以及行為與他們相似的教徒，他們雖有信仰，卻持有難以糾正的邪見。這些人是誰呢？即不信勝義諦，而執著於人我。世尊曾說：『不信空性者，與外道無異。』以及具有增上慢，卻執著于空性者。考慮到那些執著于空性，甚至將解脫之門也執著為空性的人，世尊曾說：『光守護，執著於人我如須彌山，而具有增上慢，卻執著于空性則不然。』 其中，進入方便道也有兩種：與聲聞乘相應而正確進入，以及與獨覺乘相應。這二者都現前。
【English Translation】 I am in accordance with the pure qualities of space and water, just as their order, only thinking of my own nature achieves the meaning of blessings, etc.; with the nature of immutability; with the nature of being moistened by compassion for sentient beings; the general nature is always naturally very close to being without defilements and naturally completely pure. Secondly, it is the method of purifying the four obscurations to be abandoned, and the method of becoming a son of the Buddha through antidotes. Firstly, if all the types of sentient beings with obscurations are summarized, there are three types: those who desire existence, those who desire to be free from existence, and those who do not desire either. Among them, those who desire existence can be understood in two ways: those sentient beings who have the nature of samsara, who are opposed to the path of liberation and do not wish to completely transcend suffering, they only desire samsara and not transcendence; and those who are destined to fall, some of whom hate the Mahayana Dharma. Considering these, the Blessed One said: 'I am not their teacher, nor are they my Shravakas.' Shariputra, I say, they are darker than darkness, going from darkness to greater darkness, and are accompanied by greater darkness. Among them, those who desire to be free from existence are also of two types: those who have entered the non-skillful means and those who have entered the skillful means. Those who have entered the non-skillful means are also of three types: those who have become external to this, such as the Charakas, the wanderers, and the naked ones, and many other types of heretics; and those who act in accordance with them, the followers of this Dharma who have faith but hold views that are difficult to correct. Who are these? They are those who do not believe in the ultimate truth but cling to the self. The Blessed One said: 'Those who do not believe in emptiness are no different from heretics.' And those who have pride and cling to emptiness. Considering those who cling to emptiness, even the door of liberation becomes empty for them, the Blessed One said: 'Light protector, clinging to the self is like Mount Meru, but clinging to emptiness with pride is not so.' Among them, those who have entered the skillful means are also of two types: those who have entered correctly in accordance with the Hearer Vehicle and those who are in accordance with the Solitary Buddha Vehicle. Both of these are manifest.
པར་མི་འདོད་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་པ་མཆོག་ཏུ་དབང་པོ་རྣོན་ པོའི་སེམས་ཅན་ཏེ། གང་དག་འདོད་ཆེན་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་ཡང་མི་འདོད་ཅིང་མུ་སྟེགས་ 1-65 པ་སོགས་ལྟར་ཐབས་མིན་ལ་ཞུགས་པ་ཡང་མིན་ལ། ཉན་རང་ལྟར་ཐབས་དང་ལྡན་པར་ རྟོགས་པ་ཡང་མིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་འཁོར་འདས་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ སྟེ། དེ་དག་ནི་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ལ་བརྟེན་པའི་བསམ་པ་ཅན་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པ་ མེད་པའི་འཁོར་བ་བརྟེན་པའི་སྦྱོར་བ་ཅན། སྙིང་རྗེ་དང་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བརྟན་པ་རབ་ ཏུ་གནས་པ་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་གང་དག་སྲིད་པ་ འདོད་པ་འདོད་ཆེན་པ་དང་དེར་ངེས་པར་ལྷུང་བ་ཆོས་འདི་པ་ཉིད་དེ། དེ་གཉིས་ནི་ལོག་པ་ ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །གང་དག་སྲིད་པ་དང་བྲལ་བར་འདོད་ཀྱང་ཐབས་མིན་ པ་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ནི་མ་ངེས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །གང་དག་སྲིད་པ་ དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་ཐབས་ལ་ཞུགས་པ་དང་དེ་གཉི་གར་མི་འདོད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་ པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ། དེ་དག་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་ བྱའོ། །དེས་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་ཞིང་ཞེ་སྡང་བ་འདོད་ཆེན་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་། ཕུང་ པོ་ལ་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་ཏེ་སྤངས་པའི་ཞི་བདེ་མྱུར་དུ་ཐོབ་འདོད་ཉན་ཐོས་ རྣམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་སྟེ་དོན་བྱེད་པ་དོར་བ་རང་བྱུང་ རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་བཞི་བོ་འདི། སྦྱོང་བའམ་དག་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་ གོ་རིམ་ལྟར་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་སྒོམ་པ་དང་། ལ་ སོགས་པའི་སྒྲས་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་སྒོམ་པ་དང་ནམ་མཁའ་མཛོད་ལ་སོགས་ པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་སྒོམ་པའི་ ཆོས་ནི་རྣམ་པ་བཞི་བོ་ཉིད་དེ། དེ་དག་ནི་གཉེན་པོ་བཞི་པོས་སྦྱོང་ཞིང་ཆོས་དབྱིངས་ལ་ཟད་ པར་བྱེད་པས་སོ། ། 1-66 གཉིས་པ་ནི་དེ་འདྲའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཐེག་མཆོག་ལ་མོས་པ་ནི་ས་བོན་ཤེས་པ་ནི་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བསྐྱེད་པའི། མ་དང་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་ནི་མངལ་ན་གནས་པ་དང་། སྙིང་ རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་བསྐྱེད་བསྲིང་བའི་མ་མ་ཅན་གང་ཡིན་རྣམས་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་འཕགས་དེ་ དག་ནི། ཕའི་ས་བོན་སོགས་ཆོས་བཞི་ལས་འཁྲུངས་པའི་རྒྱལ་པོའི་སྲས་དང་འདྲ་སྟེ། ཐུབ་ པའི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པས་སྲས་སུ་གྱུར་པས་སོ། །ཐུབ་པ་རྣམས་ནི་སྲས་མཆོག་གོ ། ༈ འབྲས་བུ་བྱེད་ལས་ཀྱི་དོན་མདོར། གཉིས་པ་འབྲས་བུ་དང་བྱེད་ལས་ཀྱི་
【現代漢語翻譯】 不希求寂滅涅槃的，是安住于大乘，具有最敏銳根器的眾生。他們不像貪求輪迴的欲界眾生一樣，也不像外道那樣進入非正道，也不像聲聞緣覺那樣證悟具有方便之法，而是進入了證得輪迴與涅槃平等性的道路。他們是具有不居涅槃之念，以無染的輪迴為所依的瑜伽行者，是慈悲心和增上意樂穩固安住，且根本完全清凈者。 那些貪求存在的眾生，是欲界眾生，必定會墮入其中，這些都是持此法者。這兩者被稱作是必定邪謬的蘊聚。那些希求脫離存在，卻進入非正道者，被稱作是不確定的眾生蘊聚。那些希求脫離存在，進入正道，以及不希求二者，進入證得平等性道路者，被稱作是必定真實的眾生蘊聚。 因此，對大乘佛法生起嗔恨和憎惡，是欲界眾生的障礙；執著于蘊聚為常、一、自在的『我』，是外道的障礙；因畏懼輪迴的痛苦而捨棄，希求迅速獲得寂靜涅槃，是聲聞的障礙；不顧及眾生的利益，捨棄利他事業，是自生佛的障礙。這四種障礙，通過依次修持菩薩對大乘佛法的極大信心，修持以了悟無我為空性的般若波羅蜜多，修持如虛空藏等的等持，以及修持緣一切眾生的慈悲心這四種方法來清凈或凈化。這四者是以四種對治力來清凈，並在法界中窮盡的。 第二，像這樣對菩薩的殊勝大乘生起信心，種子是了知，了知是能生起佛法的母親；禪定的安樂是安住于胎藏；大悲心是具有養育之恩的母親。從這些之中所產生的聖菩薩們，如同從父親的種子等四法中出生的王子一樣，是隨佛陀之後出生的，因此成為佛子。佛陀們是最殊勝的佛子。 簡而言之，果和事業的意義是： 第二，果和事業的意義是
【English Translation】 Those who do not desire Nirvana are beings who abide correctly in the Mahayana, possessing the sharpest faculties. They are not like those with great desire who crave samsara, nor do they engage in non-methods like the Tirthikas (non-buddhists), nor do they realize having methods like the Shravakas and Pratyekabuddhas. However, they have entered the path of attaining the equality of samsara and nirvana. These are those with the thought of relying on non-abiding nirvana, with the practice of relying on uncontaminated samsara, with compassion and superior intention firmly established, and whose roots have become completely pure. Those beings who desire existence are those with great desire, and those who are certain to fall into it are those who hold this dharma. These two are called the aggregates certain to be wrong. Those who desire to be separated from existence but engage in non-methods are called the aggregates of uncertain beings. Those who desire to be separated from existence and engage in methods, and those who do not desire either, but enter the path of attaining equality, are called the aggregates of beings certain to be correct. Therefore, anger and hatred towards the Mahayana dharma are the obscurations of those with great desire; viewing the aggregates as a permanent, single, independent self is the obscuration of the Tirthikas; fearing the suffering of samsara and abandoning it, desiring to quickly attain peaceful nirvana, is the obscuration of the Shravakas; having no regard for the benefit of beings, abandoning the work of benefiting them, is the obscuration of the Pratyekabuddhas. These four obscurations are purified or cleansed by, in order, cultivating the bodhisattvas' great devotion to the Mahayana dharma, meditating on Prajnaparamita (perfection of wisdom) which realizes selflessness, meditating on samadhis such as the Akashagarbha (treasury of space), and meditating on compassion focused on all beings. These four are the four antidotes that purify and exhaust the dharmadhatu. Secondly, such faith in the Bodhisattva's supreme vehicle is that the seed is knowing, knowing is the mother that generates the Buddhadharma; the bliss of meditative concentration is abiding in the womb; great compassion is the mother who has the kindness of nurturing. Those noble Bodhisattvas who arise from these are like the prince born from the father's seed and other four dharmas, they are born after the Thus-gone ones, therefore they become sons. The Thus-gone ones are the supreme sons. In short, the meaning of the result and function is: Secondly, the meaning of the result and function is
དོན་ལ་བསྟན་བཤད་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་ནི་གཙང་བ་དང་། བདག་དང་། བདེ་བ་དང་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི༑ སྔར་གྱི་རྒྱུ་བཞིས་ཁམས་གོ་རིམ་བཞིན་སྦྱངས་པའི་ཁམས་ཀྱི་བྲལ་ འབྲས་སོ། །ཁམས་ཀྱི་བྱེད་ལས་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བ་དང་ཞི་བ་མྱང་ འདས་ཐོབ་པར་དོན་དུ་གཉེར་བའི་འདུན་པ་དང་སྨོན་པའི་བྱེད་ལས་ཅན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་འབྲས་བུ་དང་བྱེད་ལས་རྒྱས་བཤད་དོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སྤངས་ བྱ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་སྤོང་ཚུལ། སྤངས་པས་འབྲས་བུ་བཞི་ཐོབ་ཚུལ། ཐོག་མཐའ་གཉིས་ ལས་གྲོལ་ཚུལ་ལོ། ། དང་པོ་ནི། མོས་པ་དང་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྙིང་རྗེ་བཞི་པོ་འདི་དག་གི་ འབྲས་བུ་ནི༑ མདོར་བསྡུས་ན་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་མི་གཙང་བ་དང་བདག་མེད་ པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་མི་རྟག་པ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལས་ཟློག་པའི་ ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་གཙང་བདག་བདེ་དང་རྟག་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕར་ཕྱིན་བཞི་ལྡན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིའི་གཉེན་པོའི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཉིད་ཐོབ་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་སྤོང་ངོ་། །དེ་ ཉིད་བཤད་ན་དཔལ་ཕྲེང་དུ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཟིན་པའི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདེ་བར། བདག་མེད་པ་ 1-67 ལ་བདག་གོ་མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་ངོ་སྙམ་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཉན་རང་རྣམས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྔར་མ་མཐོང་བའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །བཅོམ་ ལྡན་འདས་རྟག་པར་འདི་ཤེས་པ། བདེ་བར་འདུ་ཤེས་པ། བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ། གཙང་ བར་འདུ་ཤེས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དང་དེ་དག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ལས་སྐྱེས་པའི་ སྲས་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ལགས་ ཏེ་དེ་དག་ནི་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ནི་རྟག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། བདེ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ། བདག་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། གཙང་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ སེམས་ཅན་གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་དག་ནི་ཡང་ དག་པར་མཐོང་བའོ། །ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱི་སྲས་ལགས་སོ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ ཡོན་ཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་བཞི་ནི་རྒྱུའི་གོ་རིམ་ལས་ཟློག་སྟེ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་སྡང་བ་འ
【現代漢語翻譯】 關於意義，分為教義和證悟兩個方面，首先是教義： 果位法身是清凈、自主、安樂和恒常四種功德的圓滿，這是通過先前四種因，按順序凈化四種界，從而獲得的界之解脫果。界的功用是厭離輪迴的痛苦，追求獲得寂滅涅槃的願望和希求。 其次是證悟，分為果位和功用詳細解釋兩部分。首先是果位，分為三個方面：斷除四顛倒的方式，獲得四種果位的方式，以及從初始和終結中解脫的方式。 首先是斷除四顛倒的方式：信解、智慧、禪定和慈悲這四者的果，簡而言之，依次是使法身遠離不凈、無我、痛苦和無常，即從四種顛倒中解脫，因此具備清凈、自主、安樂和恒常四種不顛倒的功德圓滿。由於獲得了四顛倒的對治法，因此斷除了四顛倒。如果詳細解釋，在《寶鬘論》中說：『眾生對於被執取的蘊，產生四種顛倒，認為無常為常，痛苦為樂，無我為我，不凈為凈。』世尊，聲聞和緣覺們，由於未曾見到空性的智慧，對於諸佛的法身也產生了顛倒。世尊，了知恒常，了知安樂，了知自主，了知清凈的眾生，是世尊您心中所生的佛子。世尊，這些眾生沒有顛倒，他們是如實見。為什麼呢？世尊，如來法身本身就是常樂我凈的圓滿。世尊，眾生如果能這樣如實地見到如來法身，那就是如實見。所有如實見者，都是世尊的佛子。』經中廣說如是。如來法身的這四種功德圓滿，應當理解為與因的順序相反。對於大乘佛法心懷嗔恨……
【English Translation】 Regarding the meaning, there are two aspects: doctrine and realization. First, the doctrine: The resultant Dharmakaya (法身，Dharmakāya，धर्मकाय，dharmakāya，法之身) is the perfection of the qualities of purity, self, bliss, and permanence. This is the fruit of the liberation of the elements, obtained by purifying the elements in order through the previous four causes. The function of the elements is to generate revulsion towards the suffering of samsara (輪迴，saṃsāra，संसार，saṃsāra，輪迴) and the desire and aspiration to attain the peace of nirvana (涅槃，nirvāṇa，निर्वाण，nirvāṇa，寂滅). Second, the realization, which is divided into two parts: a detailed explanation of the resultant state and its function. First, the resultant state, which is divided into three aspects: the way to abandon the four inversions, the way to obtain the four fruits, and the way to be liberated from the beginning and the end. First, the way to abandon the four inversions: the fruit of these four—faith, wisdom, samadhi (禪定，samādhi，समाधि，samādhi，三摩地), and compassion—is, in brief, to sequentially remove impurity, selflessness, suffering, and impermanence from the Dharmakaya (法身，Dharmakāya，धर्मकाय，dharmakāya，法之身), that is, to be liberated from the four inversions. Therefore, one possesses the four perfections of non-inversion: purity, self, bliss, and permanence. Because one has obtained the antidote to the four inversions, one abandons the four inversions. If explained in detail, it is said in the Ratnavali (《寶鬘論》): 'Beings have four inversions regarding the aggregates they grasp, considering impermanence as permanence, suffering as bliss, selflessness as self, and impurity as purity.' World Honored One, even the Shravakas (聲聞，Śrāvaka，श्रावक，Śrāvakā，聲聞) and Pratyekabuddhas (緣覺，Pratyekabuddha，प्रत्येकबुद्ध，Pratyekabuddha，獨覺), because they have not seen the wisdom of emptiness, have inversions regarding the Dharmakaya (法身，Dharmakāya，धर्मकाय，dharmakāya，法之身) of the Buddhas. World Honored One, beings who know permanence, know bliss, know self, and know purity are the sons born from the heart of the World Honored One. World Honored One, these beings do not have inversions; they see things as they are. Why? World Honored One, the Tathagata's (如來，Tathāgata，तथागत，Tathāgata，如來) Dharmakaya (法身，Dharmakāya，धर्मकाय，dharmakāya，法之身) itself is the perfection of permanence, bliss, self, and purity. World Honored One, beings who see the Tathagata's (如來，Tathāgata，तथागत，Tathāgata，如來) Dharmakaya (法身，Dharmakāya，धर्मकाय，dharmakāya，法之身) in this way see things as they are. All those who see things as they are are the sons of the World Honored One.' The sutra elaborates in this way. These four perfections of the Tathagata's (如來，Tathāgata，तथागत，Tathāgata，如來) Dharmakaya (法身，Dharmakāya，धर्मकाय，dharmakāya，法之身) should be understood as being the reverse of the order of the causes. Having hatred towards the Mahayana (大乘，Mahāyāna，महायान，Mahāyāna，大乘) Dharma…
དོད་ཆེན་པ་རྣམས་ཀྱི་མི་གཙང་བའི་འཁོར་བ་ལ་མངོན་ པར་དགའ་བ་ལས་བཟློག་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་མོས་ པ་བསྒོམ་པ་ལས་ནི་འབྲས་བུ་གཙང་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པར་བལྟའོ། །ཉེར་ལེན་ གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་གཞན་མུ་སྟེགས་པ་དག་གི་ཡོད་པ་མིན་པ་བདག་ཏུ་འཛིན་ པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ལས་བཟློག་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་པ་ ལས་ནི་འབྲས་བུ་བདག་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པར་བལྟའོ། །འདི་ལྟར་མུ་སྟེགས་ པ་གཞན་ཐམས་ཅད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེའི་རང་བཞིན་མིན་པའི་དངོས་པོ་བདག་ཏུ་ 1-68 ཁས་ལེན་ལ༑ དེ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་གཟུང་བའི་དངོས་པོ་དེ་ཡང་བདག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ སླུ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་ཡང་ དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་བརྙེས་ལ། དེས་ཇི་ལྟར་གཟིགས་པ་བདག་མེད་པ་དེ་ཡང་བདག་ཡོད་པ་མིན་པའི་ མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མི་སླུ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་ཏུ་འདོད་དོ། །བདག་ མེད་པ་ཉིད་བདག་ཏུ་བྱས་པ་སྟེ་ཇི་སྐད་དུ་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་ཞེས་གསུངས་ པ་ལྟ་བུའོ། །འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཙམ་མངོན་པར་འདོད་པ་ལས་བཟློག་ནས། ནམ་ མཁའ་མཛོད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པ་ལས་ནི་འབྲས་བུ་བདེ་བའི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པར་བལྟའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་མི་ལྟོས་པ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་ རྣམས་ཀྱི་འདུ་འཛི་མེད་པར་གནས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ལས་བཟློག་ནས། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྒོམས་པ་ལས་ནི་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཁོར་ བ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར། འབྲས་ བུ་རྟག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པར་བལྟའོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ མོས་པ་དང་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྒོམས་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་ བུ་ནི། གོ་རིམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་གཙང་པ་དང་བདག་ དང་བདེ་བ་དང་རྟག་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་བཞི་འགྲུབ་པོ། །དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ནི་འདི་དག་གི་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་མཐའ་ཀླས་ པ་ཕྱི་མའི་མཐའི་མུར་ཐུག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདི་ལྟར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་དམ་པ་ལ་ལྷག་ པར་མོས་པ་བསྒོམས་པས་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཤིན་ཏུ་གཙང་བའི་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་ 1-69 མཐར་ཐུག་པ་བརྙེས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་
【現代漢語翻譯】 與那些沉溺於凡夫俗子不凈輪迴的人相反，菩薩們修習對大乘佛法的虔誠，可以期望獲得清凈彼岸的果實。與其他外道執著于將五蘊視為『我』不同，修習般若波羅蜜多，可以期望獲得真我彼岸的果實。因為所有其他外道都承認，形等事物中存在非其自性的『我』，他們所執著的事物，也因『我』的假象而具有欺騙性，因此在任何時候都不存在『我』。然而，如來以其如實之智慧，證得了諸法無我之殊勝彼岸，他所證悟的無我，卻不以『非我』的假象欺騙，因此在任何時候都可視為『我』。無我即是我，正如經中所說，以不住之方式而住。與那些因畏懼輪迴之苦，而只求寂滅輪迴之苦的聲聞乘行者相反，修習虛空藏等三摩地，可以期望獲得安樂彼岸的果實。與那些不顧眾生利益，只求安住于寂靜的獨覺乘行者相反，菩薩們修習大悲心，爲了恒常不斷地利益眾生直至輪迴終盡，可以期望獲得常恒彼岸的果實。因此，菩薩們修習虔誠、智慧、三摩地和大悲心的果實，將依次成就如來法身的清凈、真我、安樂和常恒四種功德的彼岸。如來是這些法界之究竟，被稱為無邊虛空界之邊際，以及后際之盡頭。因此，通過修習對殊勝大乘佛法的虔誠，可以證得如來極度清凈的法界之究竟，即法界之邊際。 與那些沉溺於凡夫俗子不凈輪迴的人相反，菩薩們修習對大乘佛法的虔誠，可以期望獲得清凈的彼岸的果實。 與其他外道執著于將五蘊視為『我』不同，修習般若波羅蜜多，可以期望獲得真我的彼岸的果實。 因為所有其他外道都承認，形等事物中存在非其自性的『我』，他們所執著的事物，也因『我』的假象而具有欺騙性，因此在任何時候都不存在『我』。 然而，如來以其如實之智慧，證得了諸法無我之殊勝彼岸，他所證悟的無我，卻不以『非我』的假象欺騙，因此在任何時候都可視為『我』。 無我即是我，正如經中所說，以不住之方式而住。 與那些因畏懼輪迴之苦，而只求寂滅輪迴之苦的聲聞乘行者相反，修習虛空藏等三摩地，可以期望獲得安樂的彼岸的果實。 與那些不顧眾生利益，只求安住于寂靜的獨覺乘行者相反，菩薩們修習大悲心，爲了恒常不斷地利益眾生直至輪迴終盡，可以期望獲得常恒的彼岸的果實。 因此，菩薩們修習虔誠、智慧、三摩地和大悲心的果實，將依次成就如來法身的清凈、真我、安樂和常恒四種功德的彼岸。 如來是這些法界之究竟，被稱為無邊虛空界之邊際，以及后際之盡頭。 因此，通過修習對殊勝大乘佛法的虔誠，可以證得如來極度清凈的法界之究竟，即法界的邊際。
【English Translation】 Turning away from the great attachment of ordinary beings to the impure cycle of existence, Bodhisattvas cultivate devotion to the Mahayana Dharma, from which one expects to attain the pure perfection as a result. Turning away from the attachment of other non-Buddhist to viewing the five aggregates of appropriation as self, from cultivating the Perfection of Wisdom, one expects to attain the perfection of true self as a result. For all other non-Buddhists assert that there is a self in things that is not their nature, such as form, and the things they grasp are always without self because they are deceptive with the characteristic of self. The Tathagata, however, has attained the supreme perfection of selflessness of all dharmas with the wisdom of how things truly are, and the selflessness that he sees is always regarded as self because it is endowed with the characteristic of not being deceptive with the characteristic of not being self. Making selflessness itself into self, as it is said, 'Abiding in the manner of not abiding.' Turning away from the Hearers' Vehicle, who are frightened by the suffering of samsara and only desire to pacify the suffering of samsara, from cultivating samadhi such as the Treasury of Space, one expects to attain the perfection of bliss as a result. Turning away from the Pratyekabuddhas' Vehicle, who do not care about the benefit of sentient beings and are attached to abiding without activity, from cultivating great compassion, Bodhisattvas expect to attain the perfection of permanence as a result, because they completely purify the benefit of sentient beings constantly and without interruption for as long as samsara exists. Thus, the results of Bodhisattvas cultivating devotion, wisdom, samadhi, and great compassion are the accomplishment of the four perfections of the qualities of purity, self, bliss, and permanence in the Dharmakaya of the Tathagata, in the order in which they are. The Tathagata is said to be the ultimate of these dharmas, the endless limit of the sphere of space, the end of the furthest limit. Therefore, by cultivating special devotion to the supreme Mahayana Dharma, one attains the ultimate of the extremely pure sphere of dharmas of the Tathagata, which is the limit of the sphere of dharmas. Turning away from the great attachment of ordinary beings to the impure cycle of existence, Bodhisattvas cultivate devotion to the Mahayana Dharma, from which one expects to attain the pure perfection as a result. Turning away from the attachment of other non-Buddhist to viewing the five aggregates of appropriation as self, from cultivating the Perfection of Wisdom, one expects to attain the perfection of true self as a result. For all other non-Buddhists assert that there is a self in things that is not their nature, such as form, and the things they grasp are always without self because they are deceptive with the characteristic of self. The Tathagata, however, has attained the supreme perfection of selflessness of all dharmas with the wisdom of how things truly are, and the selflessness that he sees is always regarded as self because it is endowed with the characteristic of not being deceptive with the characteristic of not being self. Making selflessness itself into self, as it is said, 'Abiding in the manner of not abiding.' Turning away from the Hearers' Vehicle, who are frightened by the suffering of samsara and only desire to pacify the suffering of samsara, from cultivating samadhi such as the Treasury of Space, one expects to attain the perfection of bliss as a result. Turning away from the Pratyekabuddhas' Vehicle, who do not care about the benefit of sentient beings and are attached to abiding without activity, from cultivating great compassion, Bodhisattvas expect to attain the perfection of permanence as a result, because they completely purify the benefit of sentient beings constantly and without interruption for as long as samsara exists. Thus, the results of Bodhisattvas cultivating devotion, wisdom, samadhi, and great compassion are the accomplishment of the four perfections of the qualities of purity, self, bliss, and permanence in the Dharmakaya of the Tathagata, in the order in which they are. The Tathagata is said to be the ultimate of these dharmas, the endless limit of the sphere of space, the end of the furthest limit. Therefore, by cultivating special devotion to the supreme Mahayana Dharma, one attains the ultimate of the extremely pure sphere of dharmas of the Tathagata, which is the limit of the sphere of dharmas.
གྲུབ་པོ། །ཤེར་ཕྱིན་བསྒོམས་ པའི་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་བདག་མེད་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ནམ་མཁའ་མཛོད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པས་ ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་དམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་ མཐའ་ཀླས་པའོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྒོམས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དུས་མུ་མཐའ་ མེད་པར་སྙིང་རྗེས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་མའི་མཐའི་མུར་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཟག་མེད་ཀྱི་ དབྱིངས་ལ་གནས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་དབང་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཡང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་འདི་བཞི་པོ་ཐོབ་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། རྐྱེན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་། རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་དང་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དང་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་རྐྱེན་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་ནི་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་སྟེ་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་མ་རིག་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུའི་ མཚན་ཉིད་ནི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སའི་རྐྱེན་ཅན་ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་ཉིད་དེ་འདུ་ བྱེད་བཞིན་ནོ། །འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སའི་རྐྱེན་དང་ལྡན་པ་ ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་རྣམ་པ་གསུམ་གྲུབ་པ་སྟེ། ཉེ་ བར་ལེན་པ་བཞིའི་རྐྱེན་དང་ལྡན་པ་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་སྲིད་པ་གསུམ་མངོན་ པར་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་རྣམ་པ་གསུམ་ མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྐྱེན་ཅན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་བསྒྱུར་བའི་འཆི་འཕོ་བ་སྟེ་སྐྱེ་བའི་ རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་དབང་ཐོབ་པའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ། མ་ རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་མ་སྤངས་པས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་དྲི་ང་བའི་བག་ཆགས་ཐམས་ 1-70 ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། གཙང་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་མི་འཐོབ་ པོ། །མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་མཚན་མའི་སྤྲོས་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཕྲ་ མོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། ཤིན་ཏུ་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་མི་ འཐོབ་པོ། །མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དེ་དང་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་སའི་རྐྱེན་ཅན་མཚན་ མའི་སྤྲོས་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཕྲ་མོས་ཀུན་ནས་བླང་བ། ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་ལ་བརྟེན་ནས་ ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཕུང་པོ་གསུམ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེ་འགག་པས་ཤིན་ཏུ་བདེ་བའི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མི་འཐོབ་པོ། །ཇི་སྲིད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་ མོངས་པ་མ་ལུས་པ་
【現代漢語翻譯】 成就者啊！爲了證悟修習般若波羅蜜多的有情和器世間如同虛空般無我的究竟，以及爲了修習如虛空藏等三摩地，從而普遍示現遍佈一切處之殊勝法自在，故而虛空界無邊無際。修習大悲心，因對一切有情恒時具足無盡的悲憫，故達后際之邊際。對於安住于無漏界之阿羅漢、獨覺以及獲得自在之菩薩們而言，如來法身的功德般若波羅蜜多，獲得這四種的障礙如下：緣起之相、因之相、生起之相以及壞滅之相。 其中，緣起之相是不明習氣之地，如同諸行的無明一般。因之相是不明習氣之地的緣，即是無漏之業，如同諸行一般。生起之相是具有不明習氣之地的緣，以及無漏之業的因，即是意生身三種的成就，如同具有四取之緣，以及有漏之業的因的三有顯現成就一般。壞滅之相是意生身三種顯現成就之緣，即是不可思議轉變的死亡，如同生之緣的衰老死亡一般。因此，阿羅漢、獨覺以及獲得自在之菩薩們，由於未捨棄作為一切近取煩惱之所依的不明習氣之地，故而具足一切煩惱垢染之習氣，無法獲得一切清凈波羅蜜多的究竟。依靠那不明習氣之地，恒常行持細微之相的戲論，故而無法獲得真我的波羅蜜多，即極度寂滅。由於不明習氣之地以及不明習氣之地的緣，細微之相的戲論所攝持，依靠無漏之業而生起意生身三蘊，因此，彼等滅盡，無法獲得極樂的波羅蜜多。乃至煩惱、業以及生之雜染未盡之前
【English Translation】 Accomplished One! In order to realize that sentient beings and the vessel-world, who cultivate Prajnaparamita (般若波羅蜜多，bō rě bō luó mì duō，Perfection of Wisdom), are ultimately without self, like the sky; and in order to cultivate samadhis (三摩地，sān mó dì，concentration) such as the Akashagarbha (虛空藏，xū kōng zàng，Treasure of Space), thereby universally demonstrating the supreme Dharma (法，fǎ，Dharma) sovereignty that pervades all places, therefore, the realm of space is boundless. By cultivating great compassion, because one is constantly endowed with endless compassion for all sentient beings, one reaches the limit of the end of time. Even for Arhats (阿羅漢，ā luó hàn，One who is worthy), Pratyekabuddhas (獨覺，dú jué，Solitary Realizer), and Bodhisattvas (菩薩，pú sà，Enlightenment Being) who have attained power and abide in the uncontaminated realm, the obstacles to attaining these four perfections of the qualities of the Dharmakaya (法身，fǎ shēn，Dharma Body) of the Tathagata (如來，rú lái，Thus Gone One) are as follows: the characteristic of condition, the characteristic of cause, the characteristic of arising, and the characteristic of destruction. Among them, the characteristic of condition is the ground of ignorance and habitual tendencies, like the ignorance of formations. The characteristic of cause is the condition of the ground of ignorance and habitual tendencies, which is the uncontaminated karma itself, like formations. The characteristic of arising is the possession of the condition of the ground of ignorance and habitual tendencies, and the cause of uncontaminated karma, which is the accomplishment of the three kinds of mind-made bodies, like the manifestation of the three existences possessing the condition of the four acquisitions and the cause of contaminated karma. The characteristic of destruction is the condition for the manifestation and accomplishment of the three kinds of mind-made bodies, which is the death of inconceivable transformation, like aging and death due to the condition of birth. Therefore, Arhats, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas who have attained power, because they have not abandoned the ground of ignorance and habitual tendencies, which is the basis of all near afflictions, possess all the habitual tendencies of the defilements of affliction, and cannot attain the ultimate perfection of all purity. Relying on that ground of ignorance and habitual tendencies, constantly engaging in subtle conceptual proliferation, one cannot attain the Paramita (波羅蜜多，bō luó mì duō，Perfection) of true self, which is extreme quiescence. Because of the ground of ignorance and habitual tendencies and the condition of the ground of ignorance and habitual tendencies, being completely seized by subtle conceptual proliferation, and because the three skandhas (蘊，yùn，aggregate) of the mind-made body arise from relying on uncontaminated karma, therefore, when they cease, one cannot attain the Paramita of supreme bliss. Until the afflictions, karma, and complete defilements of birth are not exhausted.
འགགས་པ་ལས་གྱུར་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་མངོན་དུ་མ་ བྱས་པ་དེ་སྲིད་དུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་དང་ལྡན་པའི་འཆི་འཕོ་བ་དང་ མི་འབྲལ་བའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་རྟག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མི་འཐོབ་བོ། ། དེ་ལ་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཟག་པ་མེད་ པའི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱི་ རང་བཞིན་གྱི་ལུས་རྣམ་པ་གསུམ་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་ཡོངས་ སུ་བསྒྱུར་བ་དང་ལྡན་པའི་འཆི་འཕོ་བ་ནི་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞུང་ འདི་ཡང་རྒྱས་པར་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔེར་ན་ ལེན་པའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི། ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་སྲིད་པ་གསུམ་འབྱུང་ པ་དེ་བཞིན་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་སའི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཟག་པ་མེད་པའི་ ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་། དབང་ཐོབ་པའི་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་གསུམ་འབྱུང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཏུ་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་གསུམ་པོ་འདི་ 1-71 དག་འབྱུང་བ་དང་། ཟག་མེད་ཀྱི་ལས་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྐྱེན་ལགས་སོ་ཞེས་རྒྱས་པར་ འབྱུང་ངོ་། །གང་གི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་དབང་ཐོབ་པའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་འདི་གསུམ་ལ། གཙང་བ་དང་བདག་དང་ བདེ་བ་དང་རྟག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ སྐུ་ཁོ་ན་རྟག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བདེ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བདག་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ གཙང་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་སོ། །འདིས་གང་ཟག་གསུམ་པོ་འདི་ལ་ཆོས་སྐུ་རྫོགས་ པར་ཐོབ་པའི་ཚུལ་གྱི་མེད་པ་བསྟན་གྱི་མ་ཐོབ་པ་ཆོས་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་བཀག་གོ ། གཉིས་པ་ནི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་དེ་ནི་གཙང་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་གློ་བུར་ གྱི་དྲི་མ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བདག་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་ཡིན་ཏེ། མུ་སྟེགས་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་བདག་གི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང་ཉན་ ཐོས་ཀྱི་མཐའ་སྤངས་པས་བདག་མེད་པའི་སྤྲོས་པ་དག་ཉེར་བར་ཞི་ཞིང་བྲལ་བས་སོ། །དེ་ བདག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་ཀུན་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་དེའི་རྒྱུ་བག་ ཆགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བ་ལོག་ཅིང་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་དང་། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའི་རྣམ་ པ་
【現代漢語翻譯】 由於『滅盡』所轉變，以及如來界尚未顯現，因此與不可思議的轉變和不離的死歿相連。否則，無法獲得不變的常恒彼岸（梵文：nityapāramitā）。 對此，無明習氣的地界如同煩惱的煩惱一般。無漏業的顯現造作如同業的遍計煩惱一般。意生身的三種形態顯現成就，以及與不可思議的轉變相連的死歿，如同生的遍計煩惱一般。這部論典也應如經部一般廣為理解，如世尊以『取』（梵文：upādāna）為緣，從有漏業的因中產生三有（梵文：tribhava）一般。世尊啊，以無明習氣的地界為緣，從無漏業的因中產生阿羅漢、獨覺以及獲得自在的菩薩的意生身三種形態。世尊啊，在這三個無明習氣的地界中，這三種意生身產生，並且是無漏業顯現成就的緣。因此，聲聞阿羅漢、獨覺以及獲得自在的菩薩的這三種意生身，沒有清凈、我、樂、常恒的彼岸。因此，唯有如來的法身才是常恒的彼岸、安樂的彼岸、我的彼岸、清凈的彼岸。這表明這三者沒有圓滿獲得法身的道理，但並未否定未獲得者在法性中存在。 第二，果位佛的法身是清凈的彼岸，因為總相是自性清凈，並且自相是捨棄了包括習氣在內的暫時的垢染。那是真我的彼岸，因為遠離了外道的邊見，遠離了我的戲論，並且由於捨棄了聲聞的邊見，無我的戲論得以平息和遠離。那是我的彼岸，因為捨棄了一切痛苦的形態，因此其因——習氣的連線被斷除和摧毀，並且痛苦止息的形態得以實現。
【English Translation】 Because of the transformation from 'cessation' and the unmanifested realm of the Tathagata (如來), it is connected to inconceivable transformations and inseparable from death. Otherwise, the unchanging eternal other shore (nityapāramitā) cannot be attained. In this regard, the ground of ignorance and habitual tendencies is like the afflictions of afflictions. The manifest action of uncontaminated karma is like the pervasive afflictions of karma. The three forms of the mind-made body manifest and accomplish, and the death connected with inconceivable transformations, are like the pervasive afflictions of birth. This treatise should also be understood extensively like the sutras, just as the Blessed One, through the condition of 'grasping' (upādāna), arises from the cause of contaminated karma, the three existences (tribhava). Blessed One, through the condition of the ground of ignorance and habitual tendencies, the three forms of the mind-made body of Arhats, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas who have attained mastery arise from the cause of uncontaminated karma. Blessed One, in these three grounds of ignorance and habitual tendencies, these three mind-made bodies arise, and they are the condition for the manifest accomplishment of uncontaminated karma. Therefore, these three mind-made bodies of Shravaka Arhats, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas who have attained mastery do not have the other shore of purity, self, bliss, and permanence. Therefore, only the Dharmakaya (法身) of the Tathagata is the other shore of permanence, the other shore of bliss, the other shore of self, and the other shore of purity. This shows that these three do not have the reason for fully attaining the Dharmakaya, but it does not negate the existence of those who have not attained it in the nature of reality. Secondly, the Dharmakaya of the Buddha as the fruit is the other shore of purity because the general characteristic is purity by nature, and the specific characteristic is the abandonment of temporary defilements, including habitual tendencies. That is the other shore of true self because it is free from the extremes of heretics, free from the elaboration of self, and because by abandoning the extreme of Shravakas, the elaboration of no-self is pacified and abandoned. That is the other shore of self because by abandoning all forms of suffering, its cause—the connection of habitual tendencies—is severed and destroyed, and the form of the cessation of suffering is realized.
ཐམས་ཅད་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པས་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཕུང་པོའམ་ལུས་འགགས་ པ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྟག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བ་མི་རྟག་པ་ མི་འབྲིད་པས་ཆད་པའི་མཐར་མ་ལྷུང་བའི་ཕྱིར་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྟག་པ་མི་སྣོན་ པས་རྟག་པའི་མཐར་མ་ལྷུང་ཞིང་འཁོར་འདས་གཉིས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་མཉམ་པ་ཉིད་ དང་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔལ་ཕྲེང་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་འདུ་བྱེད་ མི་རྟག་གོ་ཞེས་བགྱི་བར་བལྟ་ན་དེ་ནི་དེའི་ཆད་པའི་ལྟ་བར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ནི་དེའི་ཡང་དག་ 1-72 པའི་ལྟ་བ་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་མྱ་ངན་འདས་པ་རྟག་པ་ཞེས་བགྱི་བར་ ལྟ་ན་དེ་ནི་དེའི་རྟག་པའི་ལྟ་བར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ནི་དེའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་ གསུངས་སོ། །ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་སྒོ་འདིས་ནི་དོན་དམ་པར་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པ་མཉམ་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གཉི་ག་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མི་གནས་པའི་མྱ་ ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །འདིར་འཁོར་འདས་མཉམ་པ་ནི་ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་འདས་ཡིན་གྱི་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བ་ལ་གྲགས་པའི་འཁོར་འདས་མིན་ ནོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་འདུ་བྱེད་མི་རྟག་ཅེས་སོགས་ཀྱི་མདོའི་འགྱུར་ཅུང་ཉེས་ལ་འགྲེལ་པའི་ ལེགས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་རྣམས་ནི་ལོག་སྲེད་ཅན་འདོད་ཆེན་པ་ལྟར་འཁོར་ བར་ལྟུང་བའམ་ཉན་རང་ཞི་བ་བགྲོད་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ལྟར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་བར་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱེད་དེ། ཕུང་པོ་ལ་ བདག་ཏུ་སྲེད་ཅིང་ཆགས་པ་བག་ལ་ཉལ་དང་བཅས་པ་མ་ལུས་པ་བདག་མེད་རྟོགས་པས་ ཤེས་རབ་ཀྱིས་བཅད་དེ་སྤངས་པས་སྲིད་པ་ལ་ཉེ་བ་མིན་ཞིང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྲེད་ཅིང་ཆགས་ཏེ་དེ་དག་གི་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་ལ་རིང་བ་མིན་ པའི་ཕྱིར་དང་། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་བློ་གྲོས་དང་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་བརྩེ་ གཉིས་པོས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་པའི་ཐབས་བསྟེན་ནས་གོ མས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་བྱེད་ལ་ནི། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་ པོ་མེད་ན་སྲིད་པའི་སྐྱོན་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། མྱ་ངན་འདས་པས་བདེ་བ་ ལ་འདོད་པ་དང་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་སྨོན་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔལ་ཕྲེང་དུ་བཅོམ་ ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མ་མཆིས་ན་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྐྱོ་བར་མི་ 1-73 འགྱུར་ལ། མྱང་འདས་ལ་འདོད་པ་དང་འདུན་པ་དང་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་སྨོན་པ་མེད་པར་ འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །དེས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིགས་ནི། ལོག་ པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི
【現代漢語翻譯】 因為一切都是顯現聚合的，所以顯現了意之自性的蘊或身體的止息。這是超越常恒的彼岸，因為輪迴無常不會引誘，所以不會墮入斷滅的邊際；涅槃常恒不會增加，所以不會墮入常恒的邊際，並且圓滿證悟輪迴與涅槃二者在法性上的等性。在《寶鬘論》中說：『世尊，如果觀察諸行無常，那將成為斷見，那不是正確的見解。世尊，如果觀察涅槃是常恒，那將成為常見，那不是正確的見解。』通過法界之理的這個門徑，實際上是說輪迴和涅槃是平等的，因為二者都不會分別，從而顯現不住涅槃。 這裡所說的輪迴與涅槃平等，是法性的輪迴與涅槃，而不是共同乘中通常所說的輪迴與涅槃。因此，如果說『諸行無常』等等的經文翻譯稍有瑕疵，但解釋是好的。 第三，聖菩薩們不會像具有邪見和貪慾的人那樣墮入輪迴，也不會像聲聞緣覺那樣只追求寂滅，而是顯現不住大涅槃。因為對蘊執著為我，以及與之俱生的貪戀，都通過證悟無我之慧徹底斷除並捨棄，所以不會趨近有；又因為以大悲心貪戀一切眾生，爲了成辦他們的利益，所以不會遠離有；並且通過證悟無我的智慧和緣念眾生的慈悲，依止並串習無上菩提之方便。 第三，關於作用：如果眾生沒有如來藏（藏文：བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ།，梵文天城體：तथागतगर्भ，梵文羅馬擬音：Tathāgatagarbha，漢語字面意思：如來藏），佛性，就不會厭離有之過患和痛苦，也不會希求、追求和嚮往涅槃之樂。如《寶鬘論》中說：『世尊，如果沒有如來藏，就不會厭離痛苦，也不會有對涅槃的希求、慾望、追求和嚮往。』因此，佛性是清凈的種姓，必定是邪道。
【English Translation】 Because everything is manifestly assembled, the aggregate or body of the nature of mind ceases to manifest. This is the perfection of going beyond permanence, because impermanence of samsara does not entice, so it does not fall into the extreme of annihilation; nirvana, being permanent, does not add, so it does not fall into the extreme of permanence, and it perfectly realizes the equality of samsara and nirvana in terms of the nature of reality. In the Garland of Jewels, it says: 'Bhagavan, if one contemplates conditioned things as impermanent, that becomes a view of annihilation, and that is not a correct view. Bhagavan, if one contemplates nirvana as permanent, that becomes a view of permanence, and that is not a correct view.' Through this gateway of the nature of dharmadhatu, it is actually said that samsara and nirvana are equal, because neither is conceptually elaborated, thereby manifesting non-abiding nirvana. Here, the equality of samsara and nirvana refers to the samsara and nirvana of dharmata, not the samsara and nirvana commonly known in the common vehicle. Therefore, if the translation of the sutra 'conditioned things are impermanent' etc. is slightly flawed, the explanation is good. Third, noble Bodhisattvas do not fall into samsara like those with wrong desires and great attachment, nor do they fall into nirvana like those who only seek peace for themselves, but manifest the great non-abiding nirvana. Because attachment to the aggregates as self, along with the latent tendencies, are completely cut off and abandoned by the wisdom of realizing selflessness, they do not approach existence; and because they are attached to all sentient beings with great compassion, and in order to accomplish their benefit, they do not distance themselves from existence; and through the wisdom of realizing selflessness and the loving-kindness focused on sentient beings, they rely on and familiarize themselves with the means of unsurpassed enlightenment. Third, regarding the action: If sentient beings did not have the Tathagatagarbha (Tibetan: བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ།, Sanskrit Devanagari: तथागतगर्भ, Sanskrit Romanization: Tathāgatagarbha, Chinese literal meaning: Womb of the Thus-Gone), the Buddha-nature, they would not be weary of the faults and sufferings of existence, nor would they desire, seek, or aspire to the bliss of nirvana. As it says in the Garland of Jewels: 'Bhagavan, if there were no Tathagatagarbha, there would be no weariness of suffering, nor would there be desire, aspiration, seeking, or longing for nirvana.' Therefore, the Buddha-nature is a pure lineage, and is certainly a wrong path.
་སེམས་ཅན་རྣམས་ལའང་ལས་རྣམ་པ་གཉིས་ཉེ་བར་གནས་པར་བྱེད་ དེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྲིད་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉེས་པ་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱོ་བ་ བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་། མྱང་འདས་ལ་བདེ་བའི་ཕན་ཡོན་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་འདུན་པ་ དང་། འདོད་པ་དང་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་སྨོན་པ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེ་ལ་འདུན་པ་ ནི་མངོན་པར་འདོད་པའོ། །འདོད་པ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ཐོབ་པ་ལ་ཕྱོགས་པའོ། ། དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ཐོབ་པའི་ཐབས་ཚོལ་བའོ། །སྨོན་པ་ནི་གང་ མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ལ་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའོ། །ཁྱབ་སྟེ། དཀར་པོའི་ཆ་ དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གིས་འཁོར་བའི་སྐྱོན་མཐོང་བ་དང་། མྱང་འདས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་མཐོང་ བ་འདི་ཡང་རིགས་ཡོད་པ་ལས་ཡིན་གྱི་རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་མེད་པར་མིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གལ་ ཏེ་སྡིག་ཏོ་སེལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་མེད་པར་གྱུར་ན། ལོག་སྲེད་ཅན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ ལས་མི་འདའ་བའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ལ་དེར་འགྱུར་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་དུ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་ མ་རྣམ་པར་དག་པའི་རིགས། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་ནི་བསྟེན་པ་དང་། མཐུན་པར་གྱུར་པའི་ ཡུལ་ན་གནས་པ་དང་། །སྔོན་ཡང་ལེགས་སྨོན་བདག་གི་བསོད་ནམས་ཏེ། །འཁོར་ལོ་ཆེན་ པོ་ནི་བཞི་ནི་ཁྱོད་ལ་མངའ་། །ཞེས་བཤེས་སྤྲིང་དུ་བྱུང་བ་འཁོར་ལོ་བཞི་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་ བའི་ཚུལ་གྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་ལས། གང་ཡང་རུང་བའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ མེད་པ་དེ་སྲིད་དུ་འགྱུར་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ནི་ཐ་ན་ལོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ རྒྱུད་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ལ་ཡང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་ འཁོར་གྱི་ཡེ་ཤེས་གྱི་འོད་ཟེར་ཕོག་པའི་དེ་དག་ལ་ཕན་ཐོགས་པར་འགྱུར་ཞིང་། མ་འོངས་ 1-74 པའི་རྒྱུ་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད་པས་ན་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ་ ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་ལོག་སྲེད་ཅན་གཏན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ ཆོས་ཅན་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་སྡང་བ་ལོག་སྲེད་ཅན་ཉིད་ ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་སྡང་བ་ཟློག་པའི་དོན་དུ་དུས་གཞན་ལ་དགོངས་ཏེ་ གསུངས་པའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགའ་ཡང་གཏན་ རྣམ་པར་དག་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་འོས་པ་མིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱད་ པར་མེད་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་དག་པར་རུང་བ་ཉིད་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་ ནས། ཐོག་མེད་གྱུར་ཀྱང་ཐ་མ་དང་ལྡན་པ། །རང་བཞིན་གྱིས་དག་རྟག་པའི་ཆོས་ཅན་ནི། ། ཐོག་མེད་སྦུབས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་ཕྱིར་མི་མཐོང་སྟེ། །ཇི་ལྟར་གསེར་གྱི་གཟ
【現代漢語翻譯】 並且使眾生安住于兩種業：由於見到輪迴中痛苦的過患，從而使眾生生起厭離；由於見到涅槃中安樂的利益，從而生起欲求、希求、追求和願望。其中，欲求是渴望；希求是趨向于獲得渴望之事物；追求是尋求獲得渴望之事物的方法；願望是心專注于所渴望之事物。普遍來說，具足白分（善業）之人，見到輪迴的過患和涅槃的利益，也是源於具有（成佛的）種姓，並非無因無緣。為什麼呢？如果以消除罪惡的方式，無因無緣地成為可能，那麼對於不具解脫種姓的邪見者來說，也會發生這種情況。因此，只要尚未通過依止殊勝士夫、安住于和合之處，以及往昔的良好發願和自身的福德力，如《親友書》中所說：『四輪圓滿善調御，于汝恒時皆具足。』以四輪圓滿結合的方式，在三乘中生起對任何一種法的信心，在此之前，都不會發生（解脫）。 在此之後，即使是那些註定墮入邪道的眾生之身，如來日輪的智慧光芒照耀，也會對他們有所助益，並且能正確地生起未來的善因，從而使善法得以增長。』如是說。所謂『邪見者永遠無法從痛苦中解脫』，是因為對大乘佛法的憎恨是邪見的根本原因。爲了消除對大乘佛法的憎恨，這是考慮到其他時間而說的。因為自性清凈的種姓是存在的，所以沒有人會永遠無法清凈，這是不合理的。因為世尊考慮到一切眾生都具有清凈的可能性，所以說：『雖無始卻有終，自性清凈恒常法，無始胞衣所遮蔽，故而不能見真容，猶如黃金之精髓。』
【English Translation】 And also cause sentient beings to abide in two kinds of karma: by relying on seeing the faults of suffering in samsara, they generate weariness towards sentient beings; by relying on seeing the benefits of happiness in nirvana, they generate desire, aspiration, pursuit, and wishes. Among these, desire is longing; aspiration is turning towards obtaining the object of longing; pursuit is seeking the means to obtain the object of longing; wish is the mind focusing on the object of longing. Generally speaking, a person endowed with white qualities (virtuous deeds), seeing the faults of samsara and the benefits of nirvana, also originates from having the (Buddha) nature; it is not without cause or condition. Why? If it were possible to eliminate sins without cause or condition, then it would also happen to those with wrong views who do not have the lineage of liberation. Therefore, as long as one has not generated faith in any of the three vehicles through relying on noble individuals, dwelling in harmonious places, and through past good aspirations and one's own merit, as it is said in the 'Letter to a Friend': 'The four wheels are perfectly complete and well-controlled, and you always possess them.' By combining the four wheels perfectly, it will not happen (liberation) until faith in any of the three vehicles arises. After that, even the bodies of sentient beings who are destined to fall into wrong paths, the rays of wisdom from the Tathagata's sun will benefit them, and they will correctly generate the causes for the future, thereby causing virtuous dharmas to increase.' Thus it is said. The statement that 'those with wrong views can never be completely liberated from suffering' is because hatred towards the Mahayana Dharma is the root cause of wrong views. In order to eliminate hatred towards the Mahayana Dharma, this is said considering other times. Because the naturally pure lineage exists, it is unreasonable that no one will ever be completely pure. Because the Bhagavan considered that all sentient beings have the possibility of purification without exception, he said: 'Although without beginning, it has an end; the nature is pure, the Dharma is constant; obscured by the beginningless womb, therefore it cannot be seen, like the essence of gold.'
ུགས་ནི་བསྒྲིབས་ པ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། ༈ ལྡན་པའི་ཡོན་ཏན། གསུམ་པ་ལྡན་པའི་དོན་ལ་བསྟན་བཤད་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། བདེ་གཤེགས་སྙིང་ པོ་ནི་རྒྱུའི་ཡོན་ཏན་ཅན་ཏེ། ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་སྣོད་ཡངས་པར་རིན་ཆེན་དང་ཆུ་དཔག་ མེད་འདུ་བ་བཞིན་དུ། ཁྱོད་ཀྱང་མོས་པའི་སྣོད་དུ་དཔག་མེད་ཟད་མི་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་རིན་ཆེན་དང་ཐུགས་རྗེའི་ཆུ་མི་ཟད་པའི་གནས་ཡིན་པས་ སོ། །དེ་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ཅན་ཏེ། ཇི་ལྟར་མར་མེ་ལ་སྣང་བ་དང་དྲོ་བ་མདོག་དབྱེར་མེད་ དུ་ཡོད་པ་བཞིན་དུ། མངོན་ཤེས་ལྔ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ཟག་པ་ཟད་པ་རྣམས་ དབྱེར་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུའི་ཡོན་ཏན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་འདི་ནི་སྣོད་ དང་རིན་ཆེན་དང་ཆུ་ཡོད་པ་ཡིས་རྒྱ་མཚོ་དང་ནི་མཚུངས་པར་བསྟན་ཏེ། ཆོས་སྐུ་རྣམ་པར་ དག་པའི་རྒྱུ་དང་རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་དང་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་འཇུག་པའི་ 1-75 རྒྱུའམ་ཁམས་ནི་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གོ་རིམ་ཇི་ལྟ་བར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པར་དག་ པའི་རྒྱུ་ཐེག་ཆེན་ཆོས་ལ་མོས་པ་བསྒོམས་པ་ནི། སྣོད་དང་ཆོས་མཐུན་པ་སྟེ། དཔག་ཏུ་མེད་ པ་དང་ཟད་མི་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིན་པོ་ཆེ་དང་ཐུགས་རྗེའི་ཆུ་རྣམས་ འདུ་བས་སོ། །རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ནི་རིན་ པོ་ཆེ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་ཕྱིར་དང་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ ཁྱབ་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པས་སོ། །རྒྱལ་བའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པ་ནི་ཆུ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་སྟེ། དེ་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ ལ་མཆོག་ཏུ་རླན་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་རོ་གཅིག་པ་དང་ལྡན་པས་སོ། །ཆོས་ གསུམ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་རྒྱུ་གསུམ་པོ་འདིས་དེ་དང་འབྲེལ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ལྡན་པ་ཞེས་ བརྗོད་དོ། ། གཉིས་པ་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ནི། དྲི་མ་མེད་པས་གནས་རྒྱལ་བའི་ཁམས་ནི་མར་མེ་ དང་ཆོས་མཚུངས་པ་ཅན་ཏེ། དེ་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ དྲི་མེད་ཟག་པ་ཟད་པ་དེ་ཉིད་དང་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གོ་ རིམ་ཇི་ལྟ་བར་མངོན་ཤེས་ལྔ་ནི་སྣང་བ་དང་ཆོས་མཚུངས་ཏེ། དེ་དག་ནི་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་ བའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མུན་པ་འཇོམས་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་རོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དྲོ་བ་དང་ཆོས་མཚུངས་ཏེ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ བུད་ཤིང་མ་ལུས་པ་སྲེག་པར་ཉེ་བར་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གན
【現代漢語翻譯】 『猶如被遮蔽。』如是說。 第三，具足的功德。 關於具足的意義，分為教和釋兩部分。首先：如來藏具有因的功德。猶如廣闊的海洋，能容納無數的珍寶和水。同樣，您也是信解的容器，是無量無盡的智慧、禪定的功德珍寶和無盡的慈悲之水的處所。這是因為它具有果的功德。猶如燈火，光明、溫暖和顏色無差別地存在。同樣，五種神通、無漏的智慧和漏盡者，都具有無差別的功德，是其自性的緣故。 其次，分為兩部分。因的功德是：如來藏以具有容器、珍寶和水，而與海洋相似。它顯示了法身清凈的因、獲得佛陀智慧的因和佛陀大悲融入的因，或者說是包含了這些要素。也就是說，按照順序，法身清凈的因，是對大乘佛法的信解和修習，這與容器和法相符。因為它彙集了無量無盡的智慧、禪定的珍寶和慈悲之水。獲得佛陀智慧的因，是對智慧和禪定的修習，這與珍寶和法相符。因為它沒有分別念，具有不可思議的力量和功德。佛陀大悲融入的因，是對菩薩大悲心的修習，這與水和法相符。因為它對一切眾生都具有極度滋潤的性質，具有同一味道。這三種法，也與這三種因相關聯，具有關聯性，所以稱為『具足』。 第二，果的功德是：無垢的佛性，與燈火具有相似的性質。因為它具有五種神通、無漏的智慧和無垢的漏盡，並且它們無差別地存在。也就是說，按照順序，五種神通與光明相似。因為它們具有摧毀體驗事物時產生的負面影響之黑暗的特性。無漏的智慧與溫暖相似。因為它具有焚燒所有業和煩惱之薪柴的特性。
【English Translation】 『Like being obscured.』 Thus it is said. Third, the qualities of possessing. Regarding the meaning of possessing, there are two parts: teaching and explanation. First: The Tathāgatagarbha (bde gshegs snying po, 如來藏, tathāgatagarbha, womb of the tathāgata) possesses the qualities of a cause. Just as the vast ocean can hold countless jewels and water, so too, you are a vessel of faith, a place of immeasurable and inexhaustible wisdom, the jewel of meditative stabilization, and the inexhaustible water of compassion. This is because it possesses the qualities of a result. Just as a lamp has light, warmth, and color without distinction, so too, the five superknowledges, the uncontaminated wisdom, and those who have exhausted the outflows, all possess qualities without distinction, because it is their nature. Secondly, it is divided into two parts. The qualities of the cause are: The Tathāgatagarbha (bde bzhin gshegs pa'i snying po, 如來藏, tathāgatagarbha, womb of the tathāgata) is shown to be similar to the ocean by having a vessel, jewels, and water. It shows the cause of the purity of the Dharmakāya (chos sku, 法身, dharmakāya, body of dharma), the cause of obtaining the wisdom of the Buddhas, and the cause of the entry of the great compassion of the Buddhas, or it contains these elements. That is to say, in order, the cause of the purity of the Dharmakāya (chos sku, 法身, dharmakāya, body of dharma) is the faith and practice of the Mahāyāna Dharma (theg chen chos, 大乘佛法, mahāyāna dharma, great vehicle dharma), which is in accordance with the vessel and the Dharma. Because it gathers immeasurable and inexhaustible wisdom, the jewel of meditative stabilization, and the water of compassion. The cause of obtaining the wisdom of the Buddhas is the practice of wisdom and meditative stabilization, which is in accordance with the jewel and the Dharma. Because it has no conceptualization and has inconceivable power and qualities. The cause of the entry of the great compassion of the Buddhas is the practice of the great compassion of the Bodhisattvas, which is in accordance with the water and the Dharma. Because it has the nature of being extremely moist for all beings and has the same taste. These three Dharmas are also related to these three causes and have relevance, so it is called 『possessing.』 Secondly, the qualities of the result are: The stainless Buddha-nature has a similar nature to the lamp. Because it has the five superknowledges, the uncontaminated wisdom, and the stainless exhaustion of outflows, and they exist without distinction. That is to say, in order, the five superknowledges are similar to light. Because they have the characteristic of dwelling near to destroying the darkness of the negative influences that arise when experiencing things. The uncontaminated wisdom is similar to warmth. Because it has the characteristic of dwelling near to burning all the firewood of karma and afflictions.
ས་ཡོངས་སུ་ གྱུར་པ་ཟག་པ་ཟད་པ་ནི་མདོག་དང་ཆོས་མཚུངས་ཏེ། ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་པས་ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་ མེད་པ། ཤེས་སྒྲིབ་སྤངས་པས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་གཉི་ག་གློ་བུར་བ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་མིན་ པའི་འོད་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཟག་པ་མེད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ 1-76 ལྔ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་སྤངས་པས་བསྡུས་པ་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་ཆོས་བདུན་པོ་འདི་དག་ཟག་ པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ན། ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་སོ་སོ་མིན་པས་ཆོས་དབྱིངས་ དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡན་པ་ནི་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ། །འགྲིབ་འཕེལ་མེད་པའི་མདོར། ཤཱ་ རིའི་བུ་དཔེར་ན་མར་མེ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་སྣང་བ་དང་དྲོ་བ་དང་མདོག་དག་གིས་སམ་ནོར་བུ་ནི་ སྣང་བ་དང་མདོག་དང་དབྱིབས་དག་གིས་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་མ་བྲལ་བའི་ ཡོན་ཏན་ཅན་ནོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་ བྱེ་མ་སྙེད་ལས་འདས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ ཆོས་ཅན་དང་མ་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཅན་ནོ་ཞེས་ཏེ། འགྲེལ་པ་དང་མདོ་འདིས་ ཡོན་ཏན་རྣམས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱེ་བར་བསྟན་པས་འདུས་བྱས་སུ་འདོད་པ་བཀག་གོ ། ༈ འཇུག་པའི་རབ་དབྱེ། བཞི་པ་འཇུག་པའི་རབ་དབྱེ་ནི། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བརྟེན་ པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་གསུམ་ཡོད་དེ། དེ་ཁོ་ན་མ་མཐོང་བ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་བྱང་སེམས་འཕགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་རྣམ་པར་ དག་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་འཇུག་པ་རྣམས་ཡོད་པ་ ལས་སོ། །དོན་འདིའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་ཁམས་ལ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ལས། གདམས་པ་ལ་བརྩམས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྒྱལ་བའི་སྙིང་པོ་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏེ། བསྟན་པའི་ རྒྱུད་རིམ་པར་དག་སྟེ། ཐོག་མར་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་འདུ་ཤེས་དང་སེམས་དང་ལྟ་ བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གསུམ་ལ་གནས་སོ། །དེ་གསུམ་དག་པས་བདེན་པ་མཐོང་བར་བྱང་འཕགས་ རྣམས་དེ་ལས་ཟློག་པ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །དེ་པ་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ 1-77 ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྤྲོས་མེད་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཕན་ཆད་དོན་རྣམ་པ་བཞི་ཡང་འཇུག་པའི་དོན་ ཉིད་ཚུལ་གཞན་གྱིས་འཆད་པ་ལས། ༈ གནས་སྐབས་ཀྱི་མིང་གསུམ། ལྔ་པ་གནས་སྐབས་ཀྱི་མིང་གསུམ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའ
【現代漢語翻譯】 當一切都轉化為無漏時，其滅盡與色法相同，因為斷除了煩惱障，所以極其清凈；斷除了所知障，所以完全清凈。這兩者都因為是自性光明的緣故，而非突發性的本質。因此，五種無漏的現觀智，以及智慧和斷除所攝的七種無學道法，這些都在無漏的法界中，彼此之間沒有分別，因為不是各自獨立的，所以與法界平等性相應，這稱為相應。在《無增減經》中說：『舍利子，譬如燈燭，具有光明、溫暖和顏色等不可分割的性質；又如寶珠，具有光明、顏色和形狀等不可分割的功德。舍利子，如來（Tathagata，如實而來者）的法身也是如此，超越恒河沙數，如來具有諸法不可分割的性質，以及不可分割的智慧功德。』這段經文和註釋表明，功德是通過法性來區分的，從而否定了它們是組合而成的觀點。 第四，關於入的分類：如來藏（Tathagatagarbha，如來之胎）是所立宗，如果從依賴於你的角度來分類，則有三種：未能見到實相的凡夫的如來性，見到實相的菩薩（Bodhisattva，覺有情）聖者的如來性，以及見到實相併完全清凈的圓滿佛陀的如來性。從這個意義上說，證悟實相的佛陀的如來藏，通過般若波羅蜜多（Prajnaparamita，智慧到彼岸）等不分別的智慧之門，依據教導，向菩薩們展示了諸佛的精華，即一切法的如來性，清凈的外在特徵。所展示的傳承次第清凈，首先，無知的凡夫們安住于顛倒的想、心和見解中。通過這三者的清凈，證悟真諦的聖者們則與此相反，是不顛倒的。而那些人則是如實不顛倒的，是無戲論的，因為他們已經摧毀了習氣和煩惱障以及所知障。從今以後，這四個意義也將從其他角度來闡述入的意義。 第五，關於三種狀態的名稱：如來（Tathagata，如實而來者）
【English Translation】 When everything is transformed into the unpolluted, its cessation is the same as form, because the obscuration of afflictions is eliminated, so it is extremely pure; because the obscuration of knowledge is eliminated, so it is completely pure. Both of these are because they are of the nature of self-luminousness, not of a sudden nature. Therefore, the five unpolluted direct perceptions, as well as the seven non-learning path dharmas gathered by wisdom and abandonment, these are all in the unpolluted realm of reality, there is no distinction between each other, because they are not independent of each other, so they are in accordance with the equality of the realm of reality, this is called accordance. In the 'Sutra of No Increase or Decrease': 'Shariputra, for example, a lamp has inseparable qualities such as light, warmth, and color; and a jewel has inseparable merits such as light, color, and shape. Shariputra, the Dharmakaya (Body of Dharma) of the Tathagata (One Thus Gone) is also like this, surpassing the sands of the Ganges River, the Tathagata has the inseparable nature of all dharmas, and the inseparable merits of wisdom.' This sutra and commentary show that merits are distinguished by the nature of dharma, thus negating the view that they are composite. Fourth, the classification of entry: The Tathagatagarbha (Womb of the Thus-Gone) is the subject to be established, if classified from the perspective of relying on you, there are three: the Thusness of ordinary beings who have not seen reality, the Thusness of Bodhisattva (Enlightenment Being) Aryas who have seen reality, and the entry of the Thusness of the fully enlightened Buddhas who have seen reality and are completely purified. From this meaning, the Tathagatagarbha of the Buddhas who have realized Thusness, through the gate of non-conceptual wisdom such as Prajnaparamita (Perfection of Wisdom), based on teachings, shows to the Bodhisattvas the essence of the Buddhas, that is, the Thusness of all dharmas, the pure external characteristics. The lineage of teachings is pure in order, first, ignorant ordinary beings abide in inverted thoughts, minds, and views. Through the purification of these three, the Aryas who see the truth are the opposite, they are not inverted. And those people are truly not inverted as they are, they are without elaboration, because they have destroyed the habitual tendencies and the obscurations of afflictions and the obscurations of knowledge. From now on, these four meanings will also explain the meaning of entry from other perspectives. Fifth, the three names of states: Tathagata (One Thus Gone)
ི་སྙིང་པོ་ནི། གནས་ སྐབས་གསུམ་ལ་མིང་གསུམ་འདོགས་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་ སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མ་དག་པ་དང་དག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པས་སོ༑ ༑བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་དུ་མར་ རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཁམས་བསྟན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་ལས་དང་ལྡན་པ་དང་འཇུག་པའི་དོན་འདི་དྲུག་གིས་ནི། བསྡུས་པའི་ ཁམས་ནི་མ་དག་པ་དང་མ་དག་དག་པ་དང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་གནས་སྐབས་དང་གསུམ་ དུ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་སོགས་མིང་གསུམ་གྱིས་བསྟན་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ དབྱེ་བ་མེད་དོ། །འགྲིབ་འཕེལ་མེད་པའི་མདོར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤཱ་རིའི་བུ་ཆོས་ཀྱི་ སྐུ་འདི་ཉིད་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་བྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པས་བཏུམས་པ་འཁོར་བའི་རྒྱུན་གྱིས་ ཁྱེར་བ་ཐོག་མ་དང་། ཐ་མ་མེད་པའི་འཁོར་བའི་འགྲོ་བར་འཆི་བ་དང་སྐྱེ་བ་དག་ཏུ་འཁོར་བ་ ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འདི་ཉིད་འཁོར་བའི་རྒྱུན་གྱི་ སྡུག་བསྔལ་ལ་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བར་འདོད་པའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ༑ ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དག་གིས་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་དོན་དུ་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ཆོས་ཀྱི་ སྐུ་དེ་ཉིད་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ཐམས་ཅད་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ 1-78 ལས་འདས་པ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ། དག་པ་རྣམ་པར་དག་ པ་མཆོག་ཏུ་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྟ་བར་བྱ་བའི་ས་ལ་ བཞུགས་པ། ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐྱེས་བུའི་མཐུ་ཐོབ་པ་སྒྲིབ་པ་ མེད་པའི་ཆོས་ཅན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་སྟོབས་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཐོབ་པ་ནི། དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་ སོ། ། ༈ ཀུན་འགྲོའི་དོན། དྲུག་པ་ཀུན་འགྲོའི་དོན་ནི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་བདེ་གཤེགས་ སྙིང་པོ་ནི། ཇི་ལྟར་རྟོག་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ནམ་མཁའ་ས་དང་ཟངས་དང་གསེར་ སོགས་གཟུགས་ཅན་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་རྗེས་སུ་སོང་བ་ལྟར་བཞིན་ནོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་ བྱང་འཕགས་དང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་འགྲོ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། ། དེ་ཡང་ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དམ་ཆོས་ ཉིད་ཡིན་པས། ཉེས་པ་དང་བ
【現代漢語翻譯】 其精髓在於，對三種狀態賦予三種名稱：按照順序，在不清凈的狀態稱為『有情界』（藏文：སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་，含義：眾生之界）；在不清凈和清凈的狀態稱為『菩薩』（藏文：བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་，含義：覺悟勇士）；在完全清凈的狀態稱為『如來』（藏文：དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་，含義：如是逝者）。世尊以多種法門廣為開示，所顯現的無漏界之自性，以及等等，以因、果、業和具足、入之六義，總攝之界即是不清凈、不清凈清凈和極清凈三種狀態，以有情界等三種名稱來表示，而就意義的本質而言，並無差別。《無增減經》中，世尊對舍利子說：『舍利子，此法身被無量無邊的煩惱所覆蓋，被輪迴的相續所牽引，在無始無終的輪迴中，于生死中流轉，這被稱為有情界。舍利子，此法身厭倦輪迴的痛苦， желает 遠離一切貪執之境，屬於十波羅蜜多的八萬四千法蘊，爲了菩提之義而行持，這種行持被稱為菩薩。舍利子，此法身完全從一切煩惱的覆蓋中解脫，超越一切痛苦，遠離一切近分的垢染，安住于清凈、極清凈、最清凈的法性中，處於一切有情所應瞻仰之地，獲得對一切所知法無二的丈夫之力，獲得無礙之法，獲得對一切法自在之力的無礙，這被稱為如來、阿羅漢、正等覺。』 第六，普行之義：心的自性，無垢之界，如來藏，就像無分別自性的虛空，遍及土、銅、金等一切有色之物一樣。它遍及凡夫、聖者和圓滿正覺之位。因為它是遍行，所以，此界如來藏是諸法之共相或法性，遠離過失和不善。
【English Translation】 Its essence is that three names are given to three states: in order, in the impure state it is called 'Sentient Realm' (Tibetan: སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་, meaning: the realm of sentient beings); in the impure and pure state it is called 'Bodhisattva' (Tibetan: བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་, meaning: awakened warrior); in the completely pure state it is called 'Tathagata' (Tibetan: དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་, meaning: thus-gone one). The Blessed One extensively taught through various Dharma methods, revealing the nature of the uncontaminated realm, and so on. With the six meanings of cause, effect, karma, possession, and entry, the summarized realm is the three states of impure, impure-pure, and extremely pure, indicated by the three names such as the sentient realm. However, in terms of the essence of the meaning, there is no difference. In the 'Unincreasing and Undiminishing Sutra', the Blessed One said to Shariputra: 'Shariputra, this Dharmakaya is covered by countless billions of afflictions, carried by the continuum of samsara, revolving in the beginningless and endless cycle of birth and death, which is called the sentient realm. Shariputra, this Dharmakaya, weary of the suffering of the continuum of samsara, desiring to be free from attachment to all objects, belonging to the ten paramitas, the eighty-four thousand collections of Dharma, practicing for the sake of enlightenment, this practice is called Bodhisattva. Shariputra, this Dharmakaya is completely liberated from all coverings of afflictions, transcends all suffering, is free from all proximate defilements, abides in the nature of purity, extreme purity, and utmost purity, dwells in the place to be beheld by all sentient beings, obtains the power of a non-dual man over all knowable dharmas, obtains unobstructed Dharma, obtains unobstructed power over the power of sovereignty over all dharmas, this is called Tathagata, Arhat, Perfectly Enlightened Buddha.' Sixth, the meaning of universal going: The nature of mind, the undefiled realm, the Tathagatagarbha, is like the sky of non-discriminating nature, pervading all colored objects such as earth, copper, and gold. It pervades the positions of ordinary beings, noble ones, and perfectly enlightened Buddhas. Because it is universally going, this realm, the Tathagatagarbha, is the common characteristic or Dharma nature of all dharmas, free from faults and non-virtue.
ཅས་པ་སེམས་ཅན་དང་ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པ་སློབ་པ་དང་ ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་པ་རྫོགས་པའི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀུན་ཏུ་རྗེས་སུ་སོང་བ་ རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་མཚུངས་པ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པར་མེད་པར་ཁྱབ་པའི་སྟེ། དཔེར་ན་ གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དམན་པ་ས་དང་བར་མ་ཟངས་དང་མཆོག་གསེར་གྱི་སྣོད་ལ་ནམ་མཁའ་ ཡིས་ཁྱབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གནས་སྐབས་བསྟན་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ། ཤཱ་རིའི་བུ་ དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱང་གཞན་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་གཞན་པ་ནི་མིན་ཏེ། སེམས་ ཅན་ཀྱི་ཁམས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཏེ། འདི་ནི་དོན་གྱིས་ གཉིས་སུ་མེད་དེ་ཡི་གེ་ཙམ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། མྱང་འདས་ཆེན་པོར། རྟག་པའི་ ཆོས་ནི་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ 1-79 པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པ་རྟག་པའོ་ཞེས་སོ། ། ༈ རྟག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་དོན། བདུན་པ་རྟག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་དོན་ལ་གཉིས་ཏེ་མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་ བཤད་པའོ། ། ༈ མདོར་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། ཆོས་དབྱིངས་སྔར་ཉེས་པ་ཅན་ལས་ཕྱིས་ཉེས་མེད་དུ་འགྱུར་བས་འགྱུར་ བའི་རང་བཞིན་ནོ་སྙམ་ན་མིན་ཏེ། ཆོས་དབྱིངས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ནི། ཇི་ལྟར་སྔར་ འཁོར་བའི་ཁམས་སུ་ཡོད་པ་བཞིན་ཕྱིས་མྱང་འདས་ཐོབ་ཚེ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གནས་ཤིང་། ནམ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྔར་མ་དག་པས་དུས་སུ་ཆགས་སོགས་ཉེས་ པ་གདོད་ནས་རང་བཞིན་དུ་མེད་པར་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱིས་དག་ པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་མངོན་གྱུར་རྣམས་གདོད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་ ལྡན་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱི་གློ་བུར་དུ་སྐྱེས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་མི་འགྱུར་བའི་དོན། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་དང་། མ་དག་པ་དག་པའི་གནས་ སྐབས་ན་དང་། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་གནས་སྐབས་ན་མི་འགྱུར་བའི་དོན་ནོ། ། ༈ ནམ་མཁའ་ལྟར་འགྱུར་བ་མེད་ཚུལ། དང་པོ་ལ་གཉིས། ནམ་མཁའ་ལྟར་འགྱུར་བ་མེད་ཚུལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཤད་ པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། བསྟན་བཤད་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི་དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་འདུས་མ་བྱས་ ཀྱི་ནམ་མཁའ་གཟུགས་ཅན་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་ཀུན་ཏུ་སོང་བ་ཡིན་ཡང་ཕྲ་ ཞིང་འདུས་མ་བྱས་པས་སོ། །གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་མི་རྟག་སོགས་ཀྱིས་ནམ་ཡང་ཉེ་ བར་གོས་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་གནས་བདེ་གཤེགས་ སྙིང་པོ་འདི་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཉེས་པས་ཉེ་བར་གོས་པ་མེད་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་ དག་པས་སོ། ། རྒྱས་བཤད་ལ་ལྔ་སྟེ་ཆོས་ཅན་ལ་སྐྱེ་འཇིག་སྣང་ཚུལ། ཆོས་ཉིད་ལ
【現代漢語翻譯】 恰似有情眾生、功德，以及功德圓滿究竟的佛陀果位，無處不遍在，無時不如影隨形，無有差別。譬如，下至泥土、中至銅器、上至黃金器皿，虛空無不遍及。因此，在開示果位之後，夏利子（舍利子），有情眾生的自性與諸佛的法身並非他物，有情眾生的自性即是法身，法身即是有情眾生的自性。此乃意義上的無二，僅是名相上的差別。正如《大涅槃經》所說：『常恒之法，無處不遍，猶如虛空之無所不在。如來亦復如是，無處不遍，常恒不變。』 第七個主題是不變的意義，分為兩個部分：簡要說明和詳細解釋。 首先，如果認為法界（chos dbyings）會從先前的不清凈狀態轉變為後來的清凈狀態，因此具有變化的性質，那是不對的。法界，即如來藏（bde gshegs snying po），正如它先前存在於輪迴（'khor ba）的狀態中一樣，當後來獲得涅槃（myang 'das）時，它仍然保持不變。它是一種永不改變的法性（chos nyid）。先前的不清凈狀態，是因為它與煩惱等過患相關聯，這些過患原本並非其自性，而是突發產生的。而在後來的清凈狀態中，力量等顯現的功德原本就具備，是本自具有的，而不是突發產生的。 詳細解釋分為三個部分：不清凈狀態下的不變意義，從不清凈到清凈狀態的不變意義，以及完全清凈狀態下的不變意義。 第一部分分為兩個方面：如虛空般不變的方式，以及這些方式的差異解釋。如虛空般不變的方式又分為三個部分：陳述、解釋和總結。首先，例如，無為的虛空遍及所有有為的色法，因為它微細且無為。就像虛空永遠不會被色法等的不穩定等過患所沾染一樣，遍及一切有情眾生的如來藏也不會被有情眾生的過患所沾染，因為它本性清凈。 詳細解釋分為五個方面：有法（chos can）的生滅顯現方式，法性（chos nyid）的...
【English Translation】 Just as sentient beings, qualities, and the state of Buddhahood, which is the ultimate perfection of qualities, are all-pervasive, following and entering without distinction at all times. For example, just as the sky pervades vessels of inferior form like earth, intermediate like copper, and superior like gold. Therefore, immediately after explaining the state, Shariputra (Śāriputra), the essence of sentient beings is not different from the Dharmakāya (chos kyi sku) of the Buddhas, the essence of sentient beings is the Dharmakāya, and the Dharmakāya is the essence of sentient beings. This is non-duality in meaning, only different in letters. As stated in the Great Nirvana Sutra: 'The eternal Dharma is all-pervasive, just as the sky is all-pervasive. The Tathagata (de bzhin gshegs pa) is also the same, all-pervasive and eternal.' The seventh topic is the meaning of immutability, which is divided into two parts: a brief explanation and a detailed explanation. First, if one thinks that the Dharmadhatu (chos dbyings) changes from a previous state of impurity to a later state of purity, and therefore has a changing nature, that is not correct. The Dharmadhatu, the Tathagatagarbha (bde gshegs snying po), remains the same as it was in the state of Samsara ('khor ba) when Nirvana (myang 'das) is attained later. It is a Dharma nature (chos nyid) that never changes. The previous state of impurity is because it is associated with faults such as afflictions, which were not originally its nature but arose suddenly. In the later state of purity, the manifested qualities such as powers are originally inherent and are obtained naturally, not arising suddenly. The detailed explanation is divided into three parts: the meaning of immutability in the impure state, the meaning of immutability in the state from impure to pure, and the meaning of immutability in the completely pure state. The first part is divided into two aspects: how it is immutable like the sky, and the explanation of the differences between these ways. The way it is immutable like the sky is divided into three parts: statement, explanation, and summary. First, for example, the unconditioned sky pervades all conditioned form because it is subtle and unconditioned. Just as the sky is never tainted by the faults of impermanence, etc., of form, etc., this Tathagatagarbha, which pervades all sentient beings, is not tainted by the faults of sentient beings because it is naturally pure. The detailed explanation is divided into five aspects: the way the phenomena (chos can) appear in terms of arising and ceasing, the Dharma nature (chos nyid)...
་འཇིག་པ་མེད་ཚུལ། 1-80 དེ་དག་གི་གནས་ལུགས་བསྟན་པ། གློ་བུར་བས་འཁོར་བར་འགྱུར་ཚུལ། རང་བཞིན་ལ་ འཇིག་པ་མེད་ཚུལ་ལོ༑ ༑ དང་པོ་ནི། དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ་ནམ་མཁས་གོ་ཕྱེ་བ་ལ་ ནི་རྟེན་ནས་དང་པོར་སྐྱེ་ཞིང་ཆགས་ལ་མཐར་འཇིག་ཅིང་འགག་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལ་ནི་སྐྱེ་ འགག་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་པའི་དབྱིངས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ ལ་རྟེན་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དབང་པོ་རྣམས་ནི་དང་པོ་སྐྱེ་ཞིང་འཕེལ་ལ་མཐར་འཇིག་ཅིང་ འགག་ཀྱང་། ཆོས་དབྱིངས་ལ་སྐྱེ་འཇིག་མེད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི་དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་དུས་མཐའ་དང་དམྱལ་བ་ དང་ཐ་མལ་པའི་མེ་གསུམ་གྱིས་འཚིག་ཀྱང་ནམ་མཁའ་མེ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས། སྔོན་ཆད་ ནམ་ཡང་ཚིག་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་འཆི་སོགས་མེས་ཚིག་ཀྱང་། ཆོས་ དབྱིངས་སྙིང་པོ་འདི་ནི་འཆི་བ་དུས་མཐའི་མེ་དང་ན་བ་དམྱལ་བའི་མེ་དང་རྒ་བ་ཐ་མལ་པའི་ མེས་ནམ་ཡང་མི་འཚིག་གོ །ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་མདོར། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཉོན་མོངས་ པ་ནི་མུན་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སྣང་བའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་སྟོབས་ཆུང་བ་ལྷག་མཐོང་ནི་ སྟོབས་དང་ལྡན་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་གློ་བུར་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རྩ་བའོ། །ཉོན་མོངས་ པ་ནི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་རང་བཞིན་ནི་ཀུན་ཏུ་མ་བརྟགས་པའོ། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ། དཔེ་དོན་དེ་དག་སྦྱར་བའོ། །དེ་ལ་དཔེ་ནི། འཇིག་རྟེན་ཆགས་ ཤིང་གནས་པ་ན་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་ཅིང་ཆུ་ནི་རླུང་གི་དཀྱིལ་ འཁོར་ལ་བརྟེན་ལ། རླུང་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ཡང་ནམ་མཁའ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ གང་ལའང་མི་ལྟོས་པས། རླུང་དང་ཆུ་དག་དང་སའི་ཁམས་སོགས་དངོས་པོ་གང་ལ་ཡང་ གནས་པ་མིན་ནོ། །ཡང་དེ་ཉིད་དུ། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ་ས་ཆེན་པོ་འདི་ནི་ཆུ་ལ་རབ་ 1-81 ཏུ་གནས་པ་ཆུ་ནི་རླུང་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ། རླུང་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ ལ། ནམ་མཁའ་ནི་གནས་པ་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་བཞི་པོ་འདི་རྣམས་ལས་སའི་ ཁམས་དང་ཆུའི་ཁམས་དང་རླུང་གི་ཁམས་པས་ནི། ནམ་མཁའི་ཁམས་ཉིད་སྟོབས་དང་ལྡན་ པ་བརྟན་པ་མི་གཡོ་བ་འགྲིབ་པ་མེད་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འགག་པ་མེད་པ་སྟེ་རང་གི་ངང་གིས་ གནས་པའོ། །དེ་ལ་ཁམས་གསུམ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་ལྡན་པ་ མི་གནས་པ་ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་པ་སྟེ། འདི་དག་ལ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མཐོང་གི་ནམ་ མཁའ་ལ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་འགའ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །དོན་ནི་དཔེ་ཅན་དུ་ཕུང་པོ་ལྔ་ ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དབང་པོ་ལྔ་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་རྣམས་རང་རྒྱུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་ དག་ལ་གནས་ཤིང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ན
【現代漢語翻譯】 無有壞滅之理 1-80 彼等之安住方式，顯示驟然生起而流轉之方式，自性無有壞滅之理。 第一，譬如外器世界一切，以虛空開闢處為所依，最初生起、形成，最終壞滅、止息，然虛空則無生滅。如是，依于非由因緣聚合之界——如來藏，眾生之根器最初生起、增長，最終壞滅、止息，然法界無生滅。 第二，譬如有為之事物，為劫末、地獄、尋常之三火所焚燒，然虛空從未被此三火所焚燒。如是，眾生為死亡等火所焚燒，然此法界如來藏，永不為死亡之劫末火、疾病之地獄火、衰老之尋常火所焚燒。《虛空藏經》云：『大仙，煩惱是黑暗，清凈是光明。煩惱是弱小，勝觀是強大。煩惱是驟然生起，清凈是根本。煩惱是分別，自性是無分別。』 第三，分三：譬喻、意義、彼等之結合。譬喻為：世界形成、安住時，大地壇城依於水之壇城，水依于風之壇城，風安住于虛空，然虛空不依賴任何因緣，不依于風、水、地等任何事物。又，彼經云：『大仙，譬如大地安住於水，水安住于風，風安住于虛空，然虛空無所安住。如是，此四大中，地界、水界、風界，虛空界具力、穩固、不動搖、不減損、不生、不滅，自性安住。彼三界，具有生滅、不安住、不能久住，此等可見變化，然虛空無有任何變化。』 意義是，譬喻之所譬，五蘊、十八界、五根、十二處，皆安住于各自之因——業與煩惱，而業與煩惱則...
【English Translation】 The Reason for Non-Destruction 1-80 The way these abide, the way they suddenly arise and revolve, and the reason why their nature is indestructible are shown. Firstly, just as all the external world is opened up by space, and initially arises and forms, and eventually decays and ceases, but space has no arising or ceasing. Similarly, based on the uncompounded element of cause and condition - the Tathagatagarbha (bde gshegs snying po, tathāgatagarbha, tathāgatagarbha, The essence of the Thus-Gone One) - the faculties of sentient beings initially arise and develop, and eventually decay and cease, but the Dharmadhatu (chos dbyings, dharmadhātu, dharmadhātu, the realm of phenomena) has no arising or ceasing. Secondly, just as compounded objects are burned by the three fires of the end of time, hell, and ordinariness, but space has never been burned by these three fires. Similarly, although sentient beings are burned by the fire of death, etc., this Dharmadhatu essence is never burned by the fire of death at the end of time, the fire of sickness in hell, or the fire of old age in ordinariness. In the Akasagarbha Sutra (nam mkha' mdzod kyi mdo): 'Great ascetic, affliction is darkness, purity is light. Affliction is weak, insight is strong. Affliction is sudden, purity is fundamental. Affliction is conceptualized, nature is unconceptualized.' Thirdly, there are three parts: example, meaning, and the combination of these. The example is: when the world is formed and abides, the mandala of earth relies on the mandala of water, water relies on the mandala of wind, and wind abides in space, but space does not depend on any cause or condition, and does not abide in any object such as wind, water, or earth. Furthermore, in the same text: 'Great ascetic, just as this great earth abides on water, water abides on wind, and wind abides on space, but space has no abiding place. Similarly, of these four elements, the earth element, the water element, and the wind element, the space element itself is powerful, stable, unmoving, undiminishing, unarising, and unceasing, abiding in its own nature. Those three elements are subject to arising and ceasing, are impermanent, and do not last long; change is seen in these, but there is no change in space.' The meaning is that the five aggregates, eighteen elements, five faculties, and twelve sources in the example abide in their respective causes - karma and afflictions, and karma and afflictions...
ི་ལུས་མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བར་འཛིན་པ་ལ་ སོགས་པའི་ཚུལ་བཞིན་མིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་ལ། ཚུལ་བཞིན་མིན་པ་ ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་དག་པ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་མོད། སེམས་ཀྱི་ རང་བཞིན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་གློ་བུར་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ བརྟེན་ནས་གནས་པ་མེད། འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས་སོ། །མདོ་དེར། དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་དང་ ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དེ་དག་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པའོ། །ལས་དང་ ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པའོ། །ཚུལ་བཞིན་ མིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་གནས་པའོ། །དེས་ན་ སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་སྟེ། གློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པས་ཉོན་མ་མོངས་པའོ་ཞེས་ བརྗོད་དོ། ། གསུམ་པ་དེ་དག་སྦྱར་བ་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང་ ཁམས་རྣམས་ནི་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆུ་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་པ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པར་བྱ་ 1-82 སྟེ། རྒྱུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་ལ་དངོས་སུ་བརྟེན་པས་སོ། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་དང་ཉོན་ མོངས་པ་ནི་ཆུ་ཁམས་དཀྱིལ་འཁོར་རླུང་ལ་བརྟེན་པ་དང་འདྲ་སྟེ་རྒྱུ་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ལ་ བརྟེན་པས་སོ། །ཚུལ་བཞིན་མིན་པའི་ཡིད་བྱེད་ནི་རླུང་གི་ཁམས་ནམ་མཁའ་ལ་བརྟེན་པ་ དང་འདྲ་བར་བལྟ་སྟེ། རྒྱུ་སེམས་ཀྱི་དག་པ་ལ་བརྟེན་པས་སོ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དག་ པ་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་གང་ལ་ཡང་གནས་པ་མེད་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་གཞི་རྟེན་གང་ལ་ཡང་ བརྟེན་པ་ཅན་མིན་པས་སོ། །མདོ་དེར། དེ་ལ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ནི་རང་ བཞིན་ནོ། །རླུང་གི་ཁམས་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ནི་ཚུལ་བཞིན་མིན་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །ཆུའི་ ཁམས་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའོ། །སའི་ཁམས་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ནི་ཕུང་པོ་ དང་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་སྟེ་སྙིང་ པོ་མེད་པའི་རྩ་བ་ཅན་མི་གནས་པའི་རྩ་བ་ཅན། མ་དག་པའི་རྩ་བ་ཅན། རྩ་བ་མེད་པའི་རྩ་ བ་ཅན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། བཞི་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་བརྟེན་པའི་རླུང་གིས་ཆུའི་ཕུང་པོ་བརྟེན་ལ་ཆུ་ཡང་རླུང་ གིས་བསྲུབས་པས་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱུང་བ་བཞིན། ཚུལ་བཞིན་མིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་གནས་ཏེ་བརྟེན་ཅིང་རླུང་དང་འདྲ་བའི་ཚུལ་མིན་པ་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་ ལས་དང་ཉོན་མོངས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ཞིང་བསྐྱེད་ལ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཆུ་དང་འདྲ་བ་ལས་ནི་ ས་དང་འདྲ་བའི་ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་བྱུང་བ་ནི་འཁོར་བའོ། །ནམ་མཁའ་ལ་སྣོད་ ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དེ་ཆགས་པ་དང་འཇིག་པ་ལྟར། བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཡང་སེམས་ཀྱི་རང་ བཞིན་ལ་བརྟེན་ནས་
【現代漢語翻譯】 執著于不凈之身，視其為凈， 恒常處於不如理作意之中。不如理作意雖然安住于清凈的心性——如來藏， 但心性的自性——如來藏，並不依賴於任何世俗、暫時的法， 因為它是非造作的。經中說：『如是，蘊、界、處皆安住于業和煩惱。』 『業和煩惱安住于不如理作意。』『不如理作意安住于自性清凈。』 因此說，心性的自性是光明，不被暫時的煩惱所染污。 第三，將這些結合起來：有漏的五蘊、十二處和諸界，應知猶如大地依賴於水而存在， 因為它們直接依賴於業和煩惱。眾生的業和煩惱，猶如水界依賴於風， 因為它們依賴於不如理作意。不如理作意，應視作猶如風界依賴於虛空， 因為它們依賴於心性的清凈。心性的自性清凈，猶如虛空界不依賴於任何事物， 因為它不依賴於任何基礎或所依。經中說：『如虛空界，其自性亦如是。』 『如風界，不如理作意亦如是。』『如水界，業和煩惱亦如是。』 『如地界，蘊、處、界亦如是。』因此說，一切法都是斷了根的，是無有實義的根， 是不安住的根，是不清凈的根，是無根之根。 第四，猶如依賴於虛空的風支撐著水，水又被風攪動而形成大地， 不如理作意安住並依賴於心性的自性，猶如風一般，分別併產生不如理作意的業和煩惱， 業和煩惱猶如水一般，從中產生猶如大地一般的蘊、處、界，這就是輪迴。 猶如虛空中的器世間有成住壞空，有情眾生也依賴於心性的自性。
【English Translation】 Clinging to the impure body as pure, Constantly abiding in inappropriate attention. Although inappropriate attention abides in the pure nature of mind—the Tathagatagarbha, The self-nature of mind—the Tathagatagarbha, does not depend on any mundane, temporary dharmas, Because it is unconditioned. In the sutra it says: 'Thus, the skandhas, dhatus, and ayatanas all abide in karma and kleshas.' 'Karma and kleshas abide in inappropriate attention.' 'Inappropriate attention abides in self-nature purity.' Therefore, it is said that the self-nature of mind is luminous, not defiled by temporary kleshas. Third, combining these: the contaminated five skandhas, twelve ayatanas, and the dhatus, should be understood as like the earth relying on water to exist, Because they directly depend on karma and kleshas. The karma and kleshas of sentient beings are like the water element relying on wind, Because they depend on inappropriate attention. Inappropriate attention should be viewed as like the wind element relying on space, Because they depend on the purity of mind's nature. The purity of mind's nature is like the space element not abiding in anything, Because it does not depend on any basis or support. In the sutra it says: 'As is the space element, so is its self-nature.' 'As is the wind element, so is inappropriate attention.' 'As is the water element, so are karma and kleshas.' 'As is the earth element, so are the skandhas, ayatanas, and dhatus.' Therefore, it is said that all dharmas are cut off at the root, are roots without essence, Are roots that do not abide, are impure roots, are roots without roots. Fourth, just as the wind relying on space supports the water, and the water is stirred by the wind to form the earth, Inappropriate attention abides in and relies on the self-nature of mind, like the wind, distinguishing and generating the karma and kleshas of inappropriate attention, Karma and kleshas are like water, from which arise the skandhas, ayatanas, and dhatus like the earth, this is samsara. Just as the container world in space has formation and destruction, sentient beings also rely on the self-nature of mind.
དང་པོར་སྐྱེ་བ་དང་མཐར་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། ། ལྔ་པ་རང་བཞིན་ལ་འཇིག་པ་མེད་ཚུལ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་ པོ་ནི། ནམ་མཁའི་ཁམས་ལྟར་སྐྱེ་འཇིག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཏེ་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་མེད་ལྷན་ཅིག་བྱེད་ 1-83 པའི་རྐྱེན་མེད། དེ་གཉིས་ཚོགས་པའང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་པོར་སྐྱེ་བ་དང་བར་དུ་གནས་པ་ དང་མཐར་འཇིག་པའང་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །མདོ་དེར། དེ་ལ་ཚུལ་བཞིན་མིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་ པ་གང་ཡིན་པ་དང་། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་ མཆེད་གང་ཡིན་པའི་ཆོས་འདི་མཐའ་དག་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བསྡུས་པས་སྐྱེ་བ་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་བྲལ་ ན་འགག་པར་འགྱུར་གྱི། རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པ། ཚོགས་པ་མེད་པ་སྐྱེ་ བ་མེད་པ་འགག་པ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་དོན་བསྡུ་བ་ནི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ནམ་ མཁའ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་དེ། ཡང་དག་མིན་པའི་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་འདོད་ཆགས་ལ་ སོགས་པ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་དེ་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བས་སོ། ། ༈ དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པ། གཉིས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས། འགྱུར་མེད་སྐྱེ་འཇིག་གིས་དབེན་ པའི་ཁྱད་པར། འགྱུར་བ་འཇིག་རྒྱུ་མེ་གསུམ་དང་མཐུན་པའི་ཁྱད་པར་རོ། ། དང་པོ་ནི། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འདི་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཡི་ཕུང་པོ་དང་འདྲ་ བའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་སྔར་མེད་གསར་དུ་མངོན་པར་བསྐྱེད་ནས་འགྲུབ་པ་ཡང་མིན་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས་སོ། །འདི་ནི་འཆི་བ་དུས་མཐའི་མེ་དང་ན་བ་དམྱལ་བའི་མེ་དང་རྒ་ བའི་མེ་ཐ་མལ་གྱི་མེ་དྲག་པོ་མི་བཟད་པས་ཀྱང་འཚིག་ཅིང་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་ བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་བས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི་སྲོག་འགྱུར་བ་འཆི་བ་དང་ཁམས་འགྱུར་བ་ན་བ་དང་ནོར་འགྱུར་བ་རྒ་བའི་ མེ་གསུམ་པོ་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དུས་མཐའི་མེས་འཇིག་རྟེན་འཇིག་ཅིང་འགག་པར་བྱེད་ པ་དང་། དམྱལ་བའི་མེས་སེམས་ཅན་བསྲེགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་། ཐ་ མལ་གྱི་མེས་བུད་ཤིང་སྲེག་ཅིང་འབྱུང་བ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དེ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། 1-84 གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་བདག་གི་བ་མེད་པར་བྱེད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་ བར་བྱེད་པ་དང་འདུ་བྱེད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པས་སོ། །དཔལ་ཕྲེང་དུ། བཅོམ་ལྡན་ འདས་འཆི་བ་ཞེས་བགྱི་བ་དང་སྐྱེ་བ་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དོ། །བཅོམ་ ལྡན་འདས་འཆི་བ་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་ནི་དབང་པོ་འགག་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱེ་བ་ཞེས་ བགྱི་བ་འདི་ནི་དབང་པོ་གསར་པ་རྣམས་ཐོབ་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་སྙིང་པོ་ནི་སྐྱེ་བའམ་རྒ་བ
【現代漢語翻譯】 首先，它會經歷生，最終會經歷滅。 第五，自性不滅的道理是，心的自性，如來藏（藏文：བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་，梵文天城體：तथागतगर्भ，梵文羅馬擬音：Tathāgatagarbha，漢語字面意思：如來藏），如同虛空一般，不會經歷生滅，因為它沒有近取因，也沒有共同作用的助緣。因為沒有這兩者的聚合，所以沒有最初的生，中間的住，以及最終的滅。經中說：『對於那些不如理作意的事物，以及業和煩惱，以及蘊、界、處，所有這些法都是由因緣所攝持而生起的，如果離開了因緣，就會滅盡。而自性則沒有因緣，沒有聚合，沒有生，也沒有滅。』 第三，總結要義是，心的自性光明，如同虛空一般，不會改變。因為由非真實的妄念所產生的貪慾等客塵不會染污它。 以下解釋這些差別。 第二，解釋這些差別分為兩部分：不變、遠離生滅的差別；以及與變、滅之火三者相應的差別。 第一部分是：如來藏不是由業和煩惱的蘊等聚合所新產生的，因為它是不生不滅的。它不會被死亡的末劫之火、疾病的地獄之火、衰老的火以及普通的猛烈難忍之火所焚燒和毀滅，因為它自性不變。 第二部分是：生命的改變是死亡，界的改變是疾病，財富的改變是衰老。這三種火分別對應于末劫之火毀滅世界，地獄之火焚燒眾生並帶來痛苦，以及普通之火焚燒木柴並使萬物成熟。要知道，它們分別對應于使六處失去自主性，體驗各種痛苦，以及使諸行完全成熟。《華鬘經》中說：『世尊，所謂的死亡和出生，是世間的說法。世尊，所謂的死亡，是指諸根的滅盡。世尊，所謂的出生，是指獲得新的諸根。世尊，如來藏不是生或老。』
【English Translation】 Firstly, it undergoes birth and ultimately undergoes destruction. Fifth, the reason why the nature is indestructible is that the nature of mind, the Tathāgatagarbha (藏文：བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་，梵文天城體：तथागतगर्भ，梵文羅馬擬音：Tathāgatagarbha，English literal meaning: the womb of the Thus-gone), like the realm of space, does not undergo birth and death, because it has no proximate cause, nor does it have co-operative conditions. Because there is no aggregation of these two, there is no initial birth, no intermediate abiding, and no final destruction. In the sutra it says: 'Whatever is improper attention, and whatever is karma and affliction, and whatever is aggregates, elements and sense-bases, all these dharmas are gathered by causes and conditions, and if they are separated from causes and conditions, they will cease. But the nature is without causes and conditions, without aggregation, without birth, and without cessation.' Thirdly, the summary of the meaning is that the nature of mind, which is clear light, is unchanging like space. Because adventitious stains such as desire arising from untrue thoughts do not defile it. The following explains the differences between these. Secondly, explaining these differences is divided into two parts: the difference of being immutable and devoid of birth and death; and the difference of corresponding to the three fires of change and destruction. The first part is: the Tathāgatagarbha is not newly manifested and accomplished by the aggregates of karma and affliction, because it is unconditioned. It will not be burned and destroyed by the fire of death at the end of time, the fire of disease in hell, the fire of old age, and the ordinary fierce and unbearable fire, because its nature is unchanging. The second part is: the change of life is death, the change of elements is disease, and the change of wealth is old age. These three fires correspond respectively to the fire at the end of time destroying and ceasing the world, the fire of hell burning sentient beings and causing suffering, and the ordinary fire burning firewood and ripening phenomena. It should be known that they correspond respectively to making the six sense-bases without self-ownership, experiencing various sufferings, and completely ripening conditioned phenomena. In the Garland of Adornments Sutra it says: 'World Honored One, what is called death and what is called birth are worldly terms. World Honored One, what is called death is the cessation of the faculties. World Honored One, what is called birth is the attainment of new faculties. World Honored One, the essence of the Thus-Gone One is neither birth nor aging.'
འམ་འཆི་བའམ་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་མ་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་ འདས་པ་སྟེ་རྟག་པ་བརྟན་པ་ཞི་བ་གཡུང་དྲུང་ངོ་ཞེས་སོ། ། ༈ མ་དག་པ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་མི་འགྱུར་བའི་དོན། གཉིས་པ་མ་དག་དག་པའི་སྐབས་སུ་མི་འགྱུར་བ་ལ་བསྟན་བཤད་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ ནི་བློ་ལྡན་འཕགས་པ་ནི། ལས་ཉོན་གྱི་སྐྱེ་སོགས་ཕོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་དག་པ་ཡང་ཡིན་ ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་དང་ན་བ་དང་རྒ་བ་ལས་གྲོལ་བའི་ཆོས་དབྱིངས་འདིའི་རང་བཞིན་ཇི་ ལྟ་བ་བཞིན་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་སོ། །མ་དག་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཁམས་མངོན་སུམ་ དུ་རྟོགས་པ་དེའི་རྒྱུས་བསམ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་འགྲོ་བ་ཁམས་ གསུམ་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ནས་སྐྱེ་འཆིའི་ཚུལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། དག་པའི་དང་མ་དག་པའི་དང་ས་བཅུ་ལ་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་ རྒྱས་བཤད་དོ༑ ༑དང་པོ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ལུས་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་ ནི་མེ་དང་འདྲ་བའི་འཆི་བ་དང་ན་བ་དང་རྒ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྩད་ནས་སྤངས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ རྒྱུ་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་དང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ལས་ཉོན་ དེ་དག་སྤངས་པས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་རྒྱུ་དེ་དག་མེད་པས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་འཆི་སོགས་ མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-85 གཉིས་པ་ནི་བྱང་འཕགས་རྣམས་ནི་གཞན་དོན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་ན་བ་དང་འཆི་བ་ ཉེ་བར་སྟོན་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྲིད་པ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཅན་བསམ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་ བ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་དུ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བས་ སོ། །དེ་དག་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ལས་འདས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ དབྱིངས་དེ་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མངོན་སུམ་ གྱིས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པར། དེ་དག་གི་འཁོར་བའི་རྒྱུ་དགེ་བའི་ རྩ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ ཚོགས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བས་མི་ངོམས་པ་དང་བསམ་བཞིན་དུ་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ པ་དང་། སངས་རྒྱས་དང་འཕྲད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ཕྱིར་ མི་སྐྱོ་བ་དང་དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་པ་ལ་བརྩོན་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་པ་ལ་ འགྲུས་པ་དང་། ཆོས་ལ་ཆགས་པས་བསམ་པ་དང་མ་བྲལ་བ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཀུན་ ཏུ་སྦྱོར་བ་རྣམས་མི་འདོར་བ་སྟེ། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ་གང་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པའི་སྐྱོན་གྱི
【現代漢語翻譯】 或者死亡，或者死亡的轉移和出生嗎？為什麼呢？世尊，如來藏超越了有為法的範疇，是常、恒、寂、永恒的。' 第二，在不清凈和清凈的狀態下，不會改變的意義，分為教義和解釋兩部分。第一部分是，有智慧的聖者，也是遠離業和煩惱的出生等痛苦的清凈者，因為他們如實地現證了解脫生、老、病、死之法界的自性。他們也是不清凈者，因為他們依于現證了界之後，隨自己的意願而能自在地出生，並對三界眾生生起慈悲心，從而示現生死的形態。 第二部分分為三點：清凈的、不清凈的，以及在十地中修持的行為的詳細解釋。第一點是，以意所生的菩薩聖者，徹底斷除了如火一般的死亡、疾病和衰老的痛苦。這些痛苦是由於不如理作意、業和煩惱的勢力而產生的。因為已經斷除了業和煩惱，所以這些痛苦不存在；因為沒有這些因，所以也沒有痛苦、死亡等果。 第二點是，菩薩聖者爲了利益他人而示現出生、衰老、疾病和死亡，因為他們依于能將善根的力量普遍結合，並能隨自己的意願而自在地出生，從而以慈悲心與三界相應。他們已經超越了這些出生等法，因為他們如實地現見了法界本身是不生不滅的。在《慧海請問經》中，（佛陀）問道：『那些與善根的力量相應，成為輪迴之因的煩惱是什麼呢？』（佛陀回答說：）『例如，永不滿足地尋求福德資糧，隨自己的意願而受生，追求與佛相遇，爲了成熟眾生而不疲倦，精進地受持正法，努力地做眾生的事情，不捨棄對法的貪著，不放棄波羅蜜多的結合。』慧海，那些能使菩薩普遍結合的煩惱，實際上並不是煩惱的過失。
【English Translation】 'Or death, or the transference of death and birth? Why is that? World-Honored One, the essence of the Thus-Gone One (Tathāgatagarbha) transcends the realm of conditioned phenomena; it is permanent, stable, peaceful, and eternal.' Secondly, the meaning of not changing in the state of impurity and purity is divided into two parts: doctrine and explanation. The first part is that the wise noble ones are also pure, being free from the suffering of birth, etc., caused by karma and afflictions, because they directly realize the nature of the Dharmadhatu (realm of phenomena) as it is, having been liberated from birth, death, sickness, and old age. They are also impure because, based on their ability to consciously control their birth after directly realizing the realm, they generate compassion for beings in the three realms and thus rely on the manner of birth and death. The second part has three aspects: a detailed explanation of the pure, the impure, and the manner of practicing the ten bhūmis (grounds). The first aspect is that the noble Bodhisattvas who have attained a body by the nature of mind have completely abandoned the suffering of death, sickness, and old age, which are like fire. These sufferings arise from inappropriate attention, karma, and the power of afflictions. Because they have abandoned these karma and afflictions, these sufferings do not exist; because these causes do not exist, there are no results such as suffering and death. The second aspect is that the noble Bodhisattvas closely show birth, aging, sickness, and death for the sake of others, because they rely on the ability to consciously control birth, which is connected to the power of the roots of virtue, and thus they connect perfectly with the three realms through the nature of compassion. They have transcended these phenomena such as birth because they directly see that the Dharmadhatu itself is unborn and unarisen as it truly is. In the Question of Ocean of Intelligence, it was asked, 'What are the afflictions that are in accordance with the power of the roots of virtue, which are the cause of samsara for them?' (The Buddha replied,) 'For example, never being satisfied with seeking the accumulation of merit, consciously taking birth, seeking to meet the Buddhas, not being weary of maturing sentient beings, being diligent in upholding the sacred Dharma, being diligent in whatever activities there are for sentient beings, not separating from the thought of attachment to the Dharma, and not abandoning the connections of the pāramitās (perfections). Ocean of Intelligence, those afflictions that cause Bodhisattvas to connect universally are not actually the faults of afflictions.'
ས་མ་གོས་པ་དགེ་བའི་ རྩ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདི་དག་གོ །ཡང་གསུངས་པ་བཅོམ་ལྡན་ འདས་གང་གི་ཚེ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལགས་ན་ཅིའི་རྒྱུ་ཅིའི་སླད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ་འདི་ལྟར་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་འདི་དག་ གིས་བྱང་སེམས་ཁམས་གསུམ་པར་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་ལ་ཁམས་གསུམ་པ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བྱང་སེམས་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྟོབས་ བསྐྱེད་པས་བསམ་བཞིན་དུ་ཁམས་གསུམ་དུ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་ཏེ། དེས་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་སྲིད་ཁམས་གསུམ་པར་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ 1-86 ཡིན་གྱི་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པ་ནི་མིན་ནོ། །བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ་དཔེར་ན་ཚོང་དཔོན་ནམ་ ཁྱིམ་བདག་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞིག་ལ་བུ་གཅིག་པུ་འདོད་པ་སྡུག་པ་ཕངས་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ མཐོང་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་ཞིག་ཡོད་ལ། ཁྱེའུ་དེ་ཡང་བྱིས་པར་གྱུར་པས་གར་བྱེད་པ་ན་མི་ གཙང་བའི་དོང་དུ་ལྷུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེའི་མ་དང་གཉེན་གྱིས་ཁྱེའུ་མི་གཙང་ བའི་དོང་དུ་ལྷུང་བ་མཐོང་ལ་མཐོང་ནས་ཀྱང་ཆོ་ངེ་ཆེན་པོ་འདེབས་ཤིང་མྱ་ངན་བྱེད་ལ་སྨྲེ་ ངག་འདོན་ཏེ། མི་གཙང་བའི་དོང་དེར་ཞུགས་ཏེ་ཁྱེའུ་དེ་འདོན་པར་ནི་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ ཁྱེའུ་དེའི་ཕ་ཕྱོགས་དེར་སོང་ནས་དེས་བུ་གཅིག་པུ་དེ་མི་གཙང་བའི་དོང་དུ་ལྷུང་བ་མཐོང་ངོ་༑ ༑མཐོང་ནས་ཀྱང་རིངས་པ་རིངས་པར་རྟབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་བུ་གཅིག་པུ་དེ་འདོན་པར་འདོད་ པའི་སྲེད་པ་བྱས་ཏེ། སྐྱུག་བྲོ་བ་མེད་པར་མི་གཙང་བའི་དོང་དེར་བབས་ནས་བུ་གཅིག་པོ་དེ་ ཕྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ་དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་དོན་འདི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཔེར་ བྱས་པའོ། །དོན་གང་ཡིན་པར་ལྟ་ཞེ་ན། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ་མི་གཙང་བའི་དོང་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ ཁམས་གསུམ་པའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །བུ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཚིག་བླ་ དྭགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་པུའི་འདུ་ཤེས་ ཀྱིས་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བས་སོ། །མ་དང་གཉེན་བཤེས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གང་དག་ འཁོར་བར་ལྷུང་བའི་སེམས་ཅན་མཐོང་ནས་མྱ་ངན་བྱེད་ཅིང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་གྱི། འདོན་ པར་ནུས་པ་ནི་མེད་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་ བླ་དྭགས་སོ། །ཚོང་དཔོན་ནམ་ཁྱིམ་བདག་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གང་ཞིག་གཙང་ལ་དྲི་ མ་མེད་པ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་མངོན་སུམ་དུ་ རྟོགས་པ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བསམ་བཞིན་དུ་ཁམས་གསུམ་པར་ མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱ
【現代漢語翻譯】 與不凈相等同的善根之煩惱有這些。又說，世尊，當是善根時，為何緣故稱之為煩惱？ 佛告之：『智慧海啊！如此這般的自性之煩惱，將菩薩與三界相連，而三界也由煩惱所生。因此，菩薩以善巧方便和增長善根之力，有意識地與三界相連。因此，稱之為與善根相等同的煩惱。只要與三界相連，心就不會被煩惱所染。』 『智慧海啊！譬如一位商主或大戶人家，只有一個兒子，喜愛、憐惜、稱心如意，視若珍寶。這孩子年幼無知，玩耍時不慎掉入糞坑。』 『孩子的母親和親友們看到孩子掉入糞坑，悲痛欲絕，哭天喊地，卻不敢親自下到糞坑中救他。』 『這時，孩子的父親趕來，看到唯一的兒子掉入糞坑，心急如焚，迫切地想要救他出來。他不顧污穢，毫不猶豫地跳入糞坑，將唯一的兒子救了出來。』 『智慧海啊！這只是一個比喻，爲了讓你明白其中的道理。』 『那麼，這個比喻的含義是什麼呢？智慧海啊！糞坑，指的是三界。唯一的兒子，指的是眾生。菩薩對一切眾生都視如獨子，慈愛有加。母親和親友，指的是那些看到眾生沉淪輪迴而悲傷哭泣，卻無力解救的聲聞和緣覺乘的修行者。商主或大戶人家，指的是那些具有清凈無染之心，證悟無為法，爲了使眾生得以成熟，而有意識地與三界相連的人。』
【English Translation】 The afflictions that are equivalent to the root of virtue, which is not defiled, are these. Furthermore, it was said, 'Venerable One, when it is the root of virtue, for what reason is it called an affliction?' The Buddha replied, 'Ocean of Intelligence, in this way, afflictions of such a nature connect Bodhisattvas to the three realms, and the three realms also arise from afflictions. Therefore, Bodhisattvas consciously connect to the three realms through skillful means and the power of increasing the root of virtue. Therefore, it is called afflictions that are equivalent to the root of virtue. As long as they are connected to the three realms, their minds are not afflicted.' 'Ocean of Intelligence, for example, a merchant or a great householder has an only son, who is loved, cherished, pleasing, and precious. This child, being young, falls into a pit of impurity while playing.' 'Then, the child's mother and relatives see the child fallen into the pit of impurity, and seeing this, they wail loudly, grieve, and lament, but they do not enter the pit of impurity to rescue the child.' 'Then, the child's father goes to that place, and he sees his only son fallen into the pit of impurity. Seeing this, he quickly and urgently desires to rescue his only son, and without disgust, he descends into the pit of impurity and rescues his only son.' 'Ocean of Intelligence, in this way, this is an example for the purpose of understanding this meaning.' 'What is the meaning? Ocean of Intelligence, the pit of impurity refers to the three realms. The only son refers to sentient beings. Bodhisattvas abide closely with all sentient beings with the perception of them as their only child. The mother and relatives refer to those who, seeing sentient beings fallen into samsara, grieve and lament, but are unable to rescue them—the individuals of the Hearers and Solitary Realizers vehicles. The merchant or great householder refers to one who has a pure and undefiled mind, realizes the unconditioned Dharma directly, and consciously connects to the three realms in order to fully ripen sentient beings.'
ེད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །བློ་གྲོས་རྒྱ་ 1-87 མཚོ་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་གྲོལ་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་ འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཐབས་མཁས་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་ པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དག་གིས་ཀྱང་མི་གནོད་ལ། ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བ་ཐམས་ ཅད་ལས་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱང་སྟོན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱང་འཕགས་རྣམས་བསམ་བཞིན་དུ་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལེན་པས་མ་དག་པ་ དང་ཐབས་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་བཅོམས་པས་དག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། ། དེས་ན་མདོའི་དུམ་བུ་འདིས་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དབང་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་སྙིང་རྗེ་གཉིས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བསམས་བཞིན་དུ་སྐྱེ་ བ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་དག་པ་དང་དག་པའི་གནས་སྐབས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་མ་སྐྱེས་པ་མ་བྱུང་བ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་ བ་ཐོབ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཉིད་འདི་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་དེ་ལྟར་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དང་བྱེད་པ་པོ་ དང་བདག་པོ་དང་སེམས་ཅན་དང་སྲོག་དང་གང་ཟག་དང་བདག་གི་བར་མེད་པ་ཉིད་ལ་ ལྟོས། འདི་ལྟར་གང་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་དེ་ལྟར་གཞན་དུ་མ་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་སེམས་པར་མི་ བྱེད་རབ་དུ་རྟོག་པར་མི་བྱེད་དོ། །བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ་གཞན་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཆོས་འདི་ལ་མོས་ པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཁོང་ཁྲོ་བ་བསྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ། །འདི་ལ་ འགའ་ཡང་ཕན་འདོགས་པའམ་གནོད་པར་བྱེད་པ་མེད་དོ། །ཞེས་དེ་ལྟར་དེའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ མཐོང་བ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དང་དེ་ལྟར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་གོ་ཆ་མི་འདོར་བ་ཡིན་ནོ། །བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ་ 1-88 དཔེར་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བེཌཱུརྱ་རིན་ཐང་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་སྦྱང་བ་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པ། ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པ་འདམ་དུ་བཅུག་སྟེ་ལོ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་གནས་པར་གྱུར་ལ། དེ་ལོ་སྟོང་ འདས་ནས་འདམ་དེ་ལས་ཕྱུང་སྟེ་སྦྱངས་ཤིང་བྱི་དོར་བྱས་ཏེ་ལེགས་པར་བཀྲུས་ལེགས་པར་ སྦྱངས་ལེགས་པར་བྱི་དོར་བྱས་པ་ན། དག་ཅིང་དྲི་མ་མེད་པ་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་ངོ་བོ་དེ་ ཉིད་མི་འདོར་རོ། །བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བར་ཤེས་ཏེ། འོན་ཀ
【現代漢語翻譯】 這些是菩薩們的至高之語。智慧如海的菩薩，雖然完全解脫了一切束縛，但仍然受生於輪迴之中，這就是菩薩的大悲心。他們以善巧方便和智慧攝持，不會被一切煩惱所染污，並且爲了使眾生從一切煩惱的束縛中解脫出來，而為他們宣說佛法。正如經中所說的那樣。因此，聖菩薩們隨愿受生於輪迴之中，既是不清凈的，又是清凈的，因為他們以方便和智慧摧毀了自身相續中的煩惱。因此，這段經文是爲了利益他人，通過具足自在的菩薩的善根和慈悲的力量，隨愿受生，並且通過方便和智慧的力量，遠離一切煩惱，從而顯示了不清凈和清凈的狀態。 此外，菩薩在獲得如來藏（tathāgatagarbha，如來藏，tathāgatagarbha，如來之胎）——未生、未現，如實見之後，隨之獲得菩薩的法性。因此，應當如經中所說的那樣去理解：『智慧如海，觀照諸法，無有心要、作者、主宰、有情、命、補特伽羅、我之差別。如此，對於那些不隨所欲而轉變的事物，不應思慮，不應分別。智慧如海，對於這不變異之法，信樂的菩薩不會對任何法生起嗔恨。於此，無有能利益或損害者。』如此，他的智慧之見將變得完全清凈。因此，如實了知諸法的法性，並且不捨棄大悲心的盔甲。 智慧如海，譬如珍寶琉璃（vaiḍūrya，琉璃，vaiḍūrya，音譯，青色寶），價值無量，極其純凈，極其清澈，極其無垢，被置於泥中，歷經數千年。經過千年之後，從泥中取出，經過擦拭和清潔，徹底洗凈，徹底擦拭，徹底清潔，變得純凈無垢，但珍寶琉璃的本性不會改變。智慧如海，同樣，菩薩了知眾生的心性本自光明，然而……
【English Translation】 These are the supreme words of the Bodhisattvas. The Bodhisattva, whose wisdom is like an ocean, although completely liberated from all bonds, still takes birth in Samsara (saṃsāra, 輪迴，saṃsāra, cycle of existence), this is the great compassion of the Bodhisattva. They are sustained by skillful means and wisdom, and are not harmed by all afflictions, and in order to liberate sentient beings from all bonds of affliction, they also teach them the Dharma. Just as it is said in the sutra. Therefore, the noble Bodhisattvas take birth in Samsara according to their wish, and are both impure and pure, because they destroy the afflictions in their own continuum with skillful means and wisdom. Therefore, this passage of the sutra is for the purpose of benefiting others, through the power of the roots of virtue and compassion of the empowered Bodhisattva, connecting to birth according to their wish, and through the power of skillful means and wisdom, being free from all afflictions, thus showing the state of impurity and purity. Furthermore, after the Bodhisattva has obtained the Tathāgatagarbha (tathāgatagarbha, 如來藏，tathāgatagarbha, the womb of the Tathagata) – unborn, unmanifest, seeing as it is, then he subsequently obtains the Dharma-nature of the Bodhisattva. Therefore, it should be understood as the sutra says: 'Wisdom like the ocean, contemplates all dharmas, without essence, agent, lord, sentient being, life, person, self. Thus, for those things that do not change according to desire, one should not contemplate, one should not discriminate. Wisdom like the ocean, the Bodhisattva who delights in this unchanging Dharma does not generate anger towards any Dharma. Here, there is no one who benefits or harms.' Thus, his vision of wisdom will become completely pure. Therefore, truly knowing the Dharma-nature of all dharmas, and not abandoning the armor of great compassion. Wisdom like the ocean, for example, a precious gem vaiḍūrya (vaiḍūrya, 琉璃，vaiḍūrya, lapis lazuli), of immeasurable value, extremely pure, extremely clear, extremely immaculate, is placed in mud, remaining for thousands of years. After a thousand years have passed, it is taken out of the mud, and after being wiped and cleaned, thoroughly washed, thoroughly wiped, thoroughly cleaned, it becomes pure and immaculate, but the nature of the precious gem vaiḍūrya does not change. Wisdom like the ocean, similarly, the Bodhisattva knows that the mind of sentient beings is naturally luminous, however...
ྱང་གློ་བུར་གྱི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ པས་ཉོན་མོངས་པར་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་ཉོན་ མོངས་པ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བར་ཞུགས་པ་ མིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་འདི་དག་ནི་གློ་བུར་བ་སྟེ་ཡང་དག་པ་མིན་པར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པས་ བསྐྱེད་པའོ། །བདག་གིས་སེམས་ཅན་འདི་དག་གི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ ཆོས་བསྟན་པར་ནུས་སོ་སྙམ་སྟེ་དེ་ལྟར་དེ་ལ་ཞུམ་པའི་སེམས་མི་བསྐྱེའོ། །དེ་ནི་ལན་མང་ དུས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་སེམས་སྐྱེའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཡང་སེམས་ ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་འདི་དག་ལ་སྟོབས་སམ་མཐུ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ འདི་དག་ནི་སྟོབས་མེད་པ་སྟོབས་ཆུང་བའོ། །འདི་དག་ལ་ཡང་དག་པའི་གནས་འགའ་ཡང་ མེད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་འདི་དག་ནི་ཡང་དག་པ་མིན་པ་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཡང་ དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བརྟག་པ་ན་ཁོང་ཁྲོ་བར་མི་འགྱུར། དེ་ནི་ཁོ་བོས་ཅི་ནས་ཀྱང་འབྲེལ་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཉོན་ མོངས་པ་རྣམས་དང་མ་འབྲེལ་བ་ལེགས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ནི་མིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ཉོན་ མོངས་པ་རྣམས་དང་འབྲེལ་ན་དེ་ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པས་འཆིང་བས་བཅིངས་པའི་སེམས་ ཅན་རྣམས་ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བ་སྤངས་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན། འོན་ཀྱང་ཁོ་བོ་ 1-89 ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་མ་འབྲེལ་ལ་ཉོན་མོངས་པས་འཆིང་བ་སྤངས་བའི་ཕྱིར་སེམས་ ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་ཆོས་བསྟན་པར་བྱའོ། །འཁོར་བར་འབྲེལ་བར་བྱེད་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ནི་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབྲེལ་བར་བྱའོ་སྙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་བ་ནི་འདིར་ཟག་ པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ན་ཁམས་གསུམ་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་ གསུམ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །འདི་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བས་མངོན་པར་འདུས་ བྱས་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཡིན་ལ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་མངོན་ པར་འདུས་བྱས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་འདས་པ་ཉིད་དེ། གང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་དེའི་སླད་དུ་འདུས་བྱས་པ་དང་འདུས་མ་བྱས་པའི་འཁོར་བ་ཡང་མཆིས་ལ། འདུས་བྱས་པ་དང་འདུས་མ་བྱས་པའི་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡང་མཆིས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ ནོ། །དེ་ལ་འདུས་བྱས་པ་དང་འདུས་མ་བྱས་པ་འདྲེས་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འདི་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ ཡང་ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་
【現代漢語翻譯】 此外，菩薩會因突如其來的煩惱而視其為煩惱。這時，菩薩會這樣想：『這些煩惱並非眾生心性本具的光明，而是突如其來、虛妄分別所生的。我能為這些眾生宣說正法，平息他們的煩惱。』因此，菩薩不會因此而感到沮喪。菩薩會多次對眾生生起強烈的慈悲心，心想：『這些煩惱並沒有任何力量或威力，它們是無力且微小的。這些煩惱沒有任何真實的立足之地，它們是虛妄分別。』如果如實地、如理作意地觀察，就不會感到憤怒。我應當以不與之相關聯的方式來分別觀察。不與煩惱相關聯是好的，相關聯則不好。如果我與煩惱相關聯，又怎能為被煩惱束縛的眾生宣說正法，使他們從煩惱的束縛中解脫呢？然而，我與煩惱無關，爲了使眾生從煩惱的束縛中解脫，我應當為他們宣說正法。』世間輪迴與善根相應的煩惱，我應當爲了使眾生完全成熟而與之相關聯。』佛陀如是說。輪迴在此被認為是無漏界中，三界之影像，意之自性的三身。這是由無漏的善根所顯現的輪迴，並非由有漏的業和煩惱所顯現，因此是涅槃。由於佛陀的緣故，有有為和無為的輪迴，也有有為和無為的涅槃。佛陀如是說。因此，有為和無為混合的心和心所的活動，被稱為清凈和不清凈的狀態。這是因為五種無漏的神通顯現，所以是無礙的智慧到彼岸的體現。 此外，菩薩會因突如其來的煩惱而視其為煩惱。這時，菩薩會這樣想：『這些煩惱並非眾生心性本具的光明，而是突如其來、虛妄分別所生的。我能為這些眾生宣說正法，平息他們的煩惱。』因此，菩薩不會因此而感到沮喪。菩薩會多次對眾生生起強烈的慈悲心，心想：『這些煩惱並沒有任何力量或威力，它們是無力且微小的。這些煩惱沒有任何真實的立足之地，它們是虛妄分別。』如果如實地、如理作意地觀察，就不會感到憤怒。我應當以不與之相關聯的方式來分別觀察。不與煩惱相關聯是好的，相關聯則不好。如果我與煩惱相關聯，又怎能為被煩惱束縛的眾生宣說正法，使他們從煩惱的束縛中解脫呢？然而，我與煩惱無關，為了使眾生從煩惱的束縛中解脫，我應當為他們宣說正法。』世間輪迴與善根相應的煩惱，我應當為了使眾生完全成熟而與之相關聯。』佛陀如是說。輪迴在此被認為是無漏界中，三界之影像，意之自性的三身。這是由無漏的善根所顯現的輪迴，並非由有漏的業和煩惱所顯現，因此是涅槃。由於佛陀的緣故，有有為和無為的輪迴，也有有為和無為的涅槃。佛陀如是說。因此，有為和無為混合的心和心所的活動，被稱為清淨和不清淨的狀態。這是因為五種無漏的神通顯現，所以是無礙的智慧到彼岸的體現。
【English Translation】 Furthermore, a Bodhisattva sees afflictions as afflictions due to sudden, proximate defilements. Then, this Bodhisattva thinks, 'These afflictions are not inherent in the luminous nature of sentient beings' minds. These afflictions are adventitious and arise from false conceptualizations. I am capable of teaching the Dharma to these sentient beings to pacify their proximate afflictions.' Therefore, they do not develop a disheartened mind. They repeatedly generate a mind of intense compassion towards sentient beings, thinking, 'These afflictions have no power or strength; they are powerless and weak. These afflictions have no real basis; they are false conceptualizations.' If one examines them truthfully and with proper attention, one will not become angry. I should examine them separately in a way that is not associated with them. It is good not to be associated with afflictions, but not good to be associated. If I am associated with afflictions, how can I teach the Dharma to sentient beings who are bound by the bonds of afflictions, so that they may be freed from those bonds? However, I am not associated with afflictions, and in order to free sentient beings from the bonds of afflictions, I should teach them the Dharma.' The afflictions that are associated with the roots of virtue in samsara, I should associate with them in order to fully ripen sentient beings.' Thus spoke the Buddha. Samsara here is considered to be the three bodies of the nature of mind, the image of the three realms in the uncontaminated realm. This is samsara manifested by uncontaminated roots of virtue, and it is Nirvana because it is not manifested by contaminated karma and afflictions. Because of the Buddha, there is also conditioned and unconditioned samsara, and there is also conditioned and unconditioned Nirvana. Thus spoke the Buddha. Therefore, the activities of mind and mental factors that are mixed with the conditioned and unconditioned are called states of purity and impurity. This is because the five uncontaminated superknowledges are manifested, so it is the embodiment of unobstructed wisdom reaching the other shore. Furthermore, a Bodhisattva sees afflictions as afflictions due to sudden, proximate defilements. Then, this Bodhisattva thinks, 'These afflictions are not inherent in the luminous nature of sentient beings' minds. These afflictions are adventitious and arise from false conceptualizations. I am capable of teaching the Dharma to these sentient beings to pacify their proximate afflictions.' Therefore, they do not develop a disheartened mind. They repeatedly generate a mind of intense compassion towards sentient beings, thinking, 'These afflictions have no power or strength; they are powerless and weak. These afflictions have no real basis; they are false conceptualizations.' If one examines them truthfully and with proper attention, one will not become angry. I should examine them separately in a way that is not associated with them. It is good not to be associated with afflictions, but not good to be associated. If I am associated with afflictions, how can I teach the Dharma to sentient beings who are bound by the bonds of afflictions, so that they may be freed from those bonds? However, I am not associated with afflictions, and in order to free sentient beings from the bonds of afflictions, I should teach them the Dharma.' The afflictions that are associated with the roots of virtue in samsara, I should associate with them in order to fully ripen sentient beings.' Thus spoke the Buddha. Samsara here is considered to be the three bodies of the nature of mind, the image of the three realms in the uncontaminated realm. This is samsara manifested by uncontaminated roots of virtue, and it is Nirvana because it is not manifested by contaminated karma and afflictions. Because of the Buddha, there is also conditioned and unconditioned samsara, and there is also conditioned and unconditioned Nirvana. Thus spoke the Buddha. Therefore, the activities of mind and mental factors that are mixed with the conditioned and unconditioned are called states of purity and impurity. This is because the five uncontaminated superknowledges are manifested, so it is the embodiment of unobstructed wisdom reaching the other shore.
རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྒོམས་པས་ཟག་པ་ཟད་ པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་ སུ་བསྐྱབ་པའི་དོན་དུ། དེ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་མངོན་དུ་གྱུར་ པ་ལ་གཙོ་བོར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །ཟག་པ་ཟད་པའི་ཤེས་རབ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ མིའི་དཔེ་བརྗོད་པ་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་བཞིན་ཏེ་རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འབད་པ་ཆེན་པོ་དང་བརྩོན་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བརྟན་ པར་བསྒྲུབས་པས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །བསམ་གཏན་དང་མངོན་པར་ 1-90 ཤེས་པ་ལ་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པ་དེ་ལ་ཟག་པ་ཟད་པ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་ རོ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པའི་དོན་དུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་པ། ཟག་པ་ ཟད་པའི་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་ནས་སླར་ཡང་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པས། ས་དྲུག་ པ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་ཟད་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་ པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ འདི་ལ་ཟག་པ་ཟད་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པས་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་ སྐབས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཞུགས་པ་དེ་གཞན་དག་ཀྱང་ཡང་དག་པར་ རྟོགས་པ་འདི་ལ་གཞག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་ ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པར་འདོད་པ། ཞི་བདེའི་རོ་མི་མྱང་བར་དེའི་ཐབས་ལ་བྱང་བར་བྱས་པས་ འཁོར་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ལྟོས་ཏེ། མྱང་འདས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བསམ་བཏན་དག་གིས་གནས་ ནས་སླར་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་བསམ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས། ཇི་སྲིད་མྱུར་དུ་ སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བར་འདོད་པས་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་གཏོགས་པའི་རྣམ་པ་དུ་མར་ སྐྱེ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ལུས་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པ་ལ་དབང་འབྱོར་པ་ནི་མ་དག་པའི་ གནས་སྐབས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ལ་བཞི། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་ལོ། ། དང་པོ་ནི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱལ་སྲས་མཐོང་ལམ་པ་ནི་མ་རིག་པས་མདོངས་ པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་དག་ཏུ་ནི་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ ཡིན་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་སྔོན་མ་མཐོང་བའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་འགྱུར་ 1-91 བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་འདི་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ནས་སོ། །དེ་ནི་འགྲོ་བ་ཡི་གཉེན་གྱི་ཐབས་ དང་སྙི
【現代漢語翻譯】 通過修習般若波羅蜜多和偉大的慈悲心，爲了證得斷盡煩惱的現觀，以及爲了完全救護一切有情眾生的目的，不證得它，而是主要安立於現證菩薩地的狀態。就像從斷盡煩惱的智慧開始，所說的人的譬喻那樣，善男子，同樣地，偉大的菩薩通過巨大的努力、精進和堅定的增上意樂，能夠生起五種神通。通過對禪定和神通的心的完全調伏，那個人會趨向于斷盡煩惱的現觀。爲了完全救護有情眾生而生起偉大的慈悲心，從完全調伏斷盡煩惱的智慧開始，再次通過心的完全調伏，爲了在第六地生起無染的智慧，會趨向于斷盡煩惱的現觀。因此，菩薩在現證菩薩地的狀態中，通過獲得證得斷盡煩惱的自在，就顯示了清凈的狀態。進入到這樣自性中的那個人，也應當安立於正確地了悟其他眾生。就像以偉大的慈悲心想要完全救護誤入歧途的有情眾生，不享受寂靜的滋味，而是精通其方法，相對於趨向于輪迴的有情眾生，爲了圓滿菩提的支分，通過禪定等從禪定之境再次有意識地受生於欲界，只要想要迅速地利益有情眾生，就能自在地示現屬於旁生之境的各種形象，在各種不同的生處示現各自眾生的身體，這就是顯示不清凈的狀態。 第三部分有四個方面：進入初發心之行，以及不退轉的，一生補處菩薩的行持方式。 第一，初發心的王子（菩薩）是見道者，對於被無明遮蔽的有情眾生的生等所見到的景像是奇妙的，因為從無始以來，現證了從未見過的超越世間的、不變的法性。那是利益眾生的方便和慈悲。
【English Translation】 By meditating on Prajnaparamita and great compassion, in order to attain the Abhisamaya (realization) of exhausting defilements, and for the purpose of completely saving all sentient beings, without attaining it, one mainly establishes oneself in the state of manifesting the Bodhisattva ground. Just like the human analogy spoken of starting from the wisdom of exhausting defilements, similarly, noble son, the great Bodhisattva, through great effort, diligence, and firm adhimukti (higher intention), is able to generate the five Abhijna (superknowledges). By completely subduing the mind in dhyana (meditation) and Abhijna, that person will tend towards the Abhisamaya of exhausting defilements. Generating the great compassionate mind for the purpose of completely saving sentient beings, starting from completely subduing the wisdom of exhausting defilements, again through completely subduing the mind, in order to generate the undefiled wisdom on the sixth ground, one will tend towards the Abhisamaya of exhausting defilements. Therefore, the Bodhisattva, in the state of manifesting the Bodhisattva ground, by obtaining the freedom to attain the exhaustion of defilements, demonstrates the pure state. That person who has entered into such a nature should also be established in correctly understanding other beings. Just like wanting to completely save sentient beings who have gone astray with great compassion, without enjoying the taste of peace, but being proficient in its methods, relative to sentient beings who tend towards samsara, in order to perfect the limbs of Bodhi, through dhyana etc., consciously taking rebirth in the desire realm again from the state of dhyana, as long as one wants to quickly benefit sentient beings, one can freely show various forms belonging to the realm of animals, showing the bodies of various beings in various different birthplaces, this is showing the impure state. The third part has four aspects: entering the practice of the first generation of mind, and the way of practicing the conduct of the non-retreating, one-life-remaining Bodhisattva. First, the prince (Bodhisattva) who has generated the first mind is a Darshanamarga (path of seeing), the sight of the beings obscured by ignorance is wonderful, because from beginningless time, he has realized the unprecedented, transcendent, immutable Dharmata (nature of reality). That is the means of benefiting beings and compassion.
ང་རྗེའི་མཆོག་ཡིན་ཏེ༑ འཕགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཆོས་དབྱིངས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོབ་པ་ གང་ཡིན་པ་དེ་སྙིང་རྗེས་བྱ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སྟོན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནའོ། ། གཉིས་པ་ནི་ས་གཉིས་ནས་བདུན་གྱི་བར་གྱི་བྱང་སེམས་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འཇིག་ རྟེན་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་ཀྱང་། སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འཇིག་རྟེན་ལས་མ་ གཡོས་པར་གནས་ཏེ། རང་གི་གདུལ་བྱ་འཇིག་རྟེན་པའི་དོན་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ དྲི་མས་ཉེ་བར་མ་གོས་པའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པས་སོ། །འདི་ཇི་ལྟར་པདྨ་ཆུ་ནང་དུ་སྐྱེས་པ་ཆུ་ཡིས་ གོས་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཉེས་པའི་མ་གོས་པས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་དགུ་པའི་བྱང་སེམས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་ཞིང་དག་པ་ དང་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བ་ཐོབ་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པ་ལ་རྟག་ཏུ་བློ་མེ་བཞིན་དུ་ ནི་འབར་བ་དང་རྒྱུན་མི་མཆད་པར་ཞི་བ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་པའི་སྦྱོར་བའི་བསམ་གཏན་གྱི་ སྙོམས་འཇུག་ལ་རྟག་ཏུ་སྙོམས་པར་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་སོ། ། བཞི་བ་ནི་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་ས་བཅུ་པའི་བྱང་སེམས་དེ་ནི་ལུས་ཅན་གདུལ་བྱ་ རྣམས་སྨིན་པའི་དོན་དུ་འབད་པ་དང་རྩོལ་བ་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། གཞན་དོན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བྱེད་ པའི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་འཕེན་པའི་འབྲས་བུ་ལ་དབང་གྱུར་ཐོབ་པ་དང་ཀུན་སློང་གི་རྣམ་ རྟོག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང་། གསུང་གི་འཕྲིན་ལས་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་ ཆོས་བསྟན་པ་དང་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་གཟུགས་སྐུའི་སྤྲུལ་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་སྟོན་པ་དག་དང་ནི། གཞན་དོན་གྱི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་དང་འཆགས་པ་དང་བཞེངས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ལམ་ སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ཡིན་ཀྱང་རུང་། གདུལ་བྱ་གང་ཞིག་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཐབས་ 1-92 གང་གིས་འདུལ་བའི་རྒྱལ་སྲས་ས་བཅུ་པ་དེས་གདུལ་བྱ་དེ་ལྟར་འདུལ་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་ཏེ། རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྲུབ་པའི་ཐབས་མཐར་ཕྱིན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སྐྱེ་བ་གཅིག་ གིས་ཐོགས་པ་བླ་མེད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་ བཤད་པ་དེ་ལྟར་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཀླས་ཀྱི་འགྲོ་བ་ལ་དུས་རྟག་ཏུ་འཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྱིས་ གྲུབ་པར་ཐོགས་པ་མེད་པའི་བློ་ལྡན་ས་བཅུ་པ་དེ་ཡིས་ནི། སེམས་ཅན་དོན་ནི་ཡང་དག་པར་ འཇུག་ཅིང་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་གོང་གི་ཕྱིར་རོ། །མཐར་ཕྱིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་ས་བཅུ་པའི་ཚུལ་འདི་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དང་རང་གི་དོན་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཁྱོད་དང་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་མེད་པ་དང་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། གོ་ རིམ་བཞིན་ཁྱོད་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་སེམས་ཅན་ ཡང་དག་པར་སྒྲོལ་བ་ལ
【現代漢語翻譯】 我是最殊勝的，因為證悟了聖者的行境——法界，並且以大悲心示現於行境之中。 第二，從二地到七地的菩薩，雖然以智慧超越了世間一切，卻以大悲心爲了眾生的利益而不離開世間，爲了調伏世間的有情，在世間行持不被世間垢染所染污的行為。這就像蓮花生長在水中，卻不被水沾染一樣，雖然生於世間，卻不被世間的罪惡所染污。 第三，八地和九地的菩薩，獲得了無分別、清凈剎土和自在智慧，爲了成辦眾生的事業，像火焰一樣恒常燃燒智慧，並且持續不斷地安住于寂滅大菩提的禪定之中。 第四，一生補處（指即將成佛的菩薩）的十地菩薩，爲了成熟有情眾生，不需勤作和努力，因為他們已經獲得了自然成就利他之事的往昔願力的果報，並且遠離了一切分別念。他們的語業與意願相符，宣說佛法；他們的身業示現種種化身；他們以各種偉大的利他行為，如創造、建立等來調伏眾生。無論調伏的對象是誰，無論以何種方式調伏，十地菩薩都知道如何調伏他們，因為他們已經證得了自利利他的究竟方便，爲了在佛地獲得一生補處的無上圓滿正等覺。如前所述，如同虛空無邊無際，十地菩薩以無礙的智慧，恒常不斷地利益眾生，因為上述的理由。因此，圓滿的菩薩——十地菩薩的這種狀態，是從利他和自利出發的，你與如來（Tathāgata）的功德既有差別，又無差別。按照次第，你在後得位（證悟后的狀態）與如來一起，真實地救度眾生。
【English Translation】 I am the most supreme, because I have directly attained the realm of the noble ones—the Dharmadhatu (法界, Dharma-dhātu, dharmadhātu, the realm of all phenomena), and because I show it as the realm of activity through compassion. Secondly, the Bodhisattva (菩薩, Bodhisattva, bodhisattva, enlightenment being) from the second to the seventh Bhumi (地，Bhūmi, bhūmi, level/ground) transcends all the world with wisdom, but with compassion, he does not move from the world for the sake of sentient beings. For the sake of his disciples in the world, he practices in the world without being tainted by the impurities of the world. Just as a lotus (蓮花, Padma, padma, lotus) grows in water but is not stained by water, so too, although born in the world, he is not stained by the evils of the world. Thirdly, the Bodhisattva of the eighth and ninth Bhumis has attained non-discrimination, pure lands, and mastery over wisdom. To accomplish the deeds of sentient beings, his wisdom constantly blazes like a fire, and he is always well-versed in the meditative absorption of great Bodhi (菩提, Bodhi, bodhi, enlightenment), which is uninterrupted and pacified. Fourthly, the Bodhisattva of the tenth Bhumi, who is one birth away from Buddhahood, does not make effort or strive to ripen sentient beings, but he has attained the power over the fruit of the aspiration of previous prayers that spontaneously accomplish the benefit of others, and he is free from all conceptual thoughts. His speech activity is in accordance with his intention, teaching the Dharma (佛法，Dharma, dharma, law/teachings), and his body activity shows various forms of emanations. He tames beings through various great activities of benefiting others, such as creating and building. Whatever being is to be tamed, and by whatever means, the tenth Bhumi Bodhisattva knows how to tame that being, because he has perfected the means to accomplish the benefit of himself and others, in order to attain the supreme, unsurpassed, perfect enlightenment in the Buddha Bhumi (佛地，Buddha-bhūmi, buddhabhūmi, Buddha-ground) in one lifetime. As previously stated, just as the sky is endless, the tenth Bhumi Bodhisattva, with unobstructed wisdom, constantly and spontaneously accomplishes the benefit of sentient beings, because of the reasons mentioned above. Therefore, this state of the perfect Bodhisattva—the tenth Bhumi—is based on the benefit of others and the benefit of oneself. Your qualities and those of the Tathāgata (如來，Tathāgata, tathāgata, thus-gone) are both different and not different. In sequence, in the post-attainment state, you, together with the Tathāgatas, truly liberate sentient beings.
་འཇིག་རྟེན་ན་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ རང་དོན་ལ་ས་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་རྡུལ་ཕྲན་ནམ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་དང་བ་ལང་གི་རྨིག་ རྗེས་ཀྱི་ཆུའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་དང་ཁྱོད་ཀྱི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་དང་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ ས་སྤངས་ཤིང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་གསལ་བར་རྫོགས་པ་གཟིགས་པ་དེར་རྟག་པའི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སོགས་འབྲས་བུ་དམ་པ་བཞི་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ་བྱང་སེམས་རྣམས་དེ་ལས་ཟློག་ པའོ། །མྱང་འདས་ཆེན་པོར། ས་བཅུ་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ ཅུང་ཟད་མཐོང་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མ་ལུས་པར་གཟིགས་སོ་ཞེས་སོ། ། ༈ ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་གནས་སྐབས་ན་མི་འགྱུར་བའི་དོན། གསུམ་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་གནས་སྐབས་སུ་མི་འགྱུར་བའི་དོན་ལ་བཞི། བསྟན་ བཤད་བསྡུ་མདོ་དང་སྦྱར་བའོ། ། དང་པོ་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མིན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ནི་རྟག་སྟེ། ཕུང་པོ་ལྷག་ 1-93 མེད་དུའང་མི་ཟད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བའི་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པའི་ ཆོས་སྐུ་ནི་བརྟན་ཏེ། ཕྱི་མའི་མཐའ་མེད་པ་མུར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་གཉིས་སུ་མེད་ པའི་ཆོས་སྐུ་དེ་ནི་ཞི་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་པ་མེད་པའི་ཆོས་སྐུ་ ནི་གཡུང་དྲུང་སྟེ། འདུས་མ་བྱས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་དག་པ་འོད་གསལ་བའི་རང་གི་རང་བཞིན་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་ འཆི་བ་མེད་ན་ནས་གནོད་པ་མེད་རྒ་བ་མེད་དེ་རིམ་བཞིན་རྟག་དང་བརྟན་ཕྱིར་དང་ཞི་བའི་ ཕྱིར་དང་གཡུང་དྲུང་གི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཉེ་བར་གཟུང་ནས་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ གྱི་ལུས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཡང་མེད་དེ། རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ཉེ་བར་གཟུང་ནས་བསམ་ གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བའི་འཆི་འཕོ་བའི་འཆི་བ་མིན་ཏེ། བརྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཉེ་བར་བཟུངས་ནས་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་ཕྲ་མོས་ནད་ རྣམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་གནོད་པ་ཡང་མེད་དེ། ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་མེད་ལས་ ཀྱི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པས་རྒ་བ་ཡང་མེད་དེ། གཡུང་དྲུང་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི་རྟག་སོགས་རྒྱུ་མཚན་བཞིས་སྐྱེ་མེད་སོགས་བཞི་རུ་སྒྲུབ་པ་དེ་ལ་གཞན་ འགྱུར་མིན་བདག་ཅེས་སོགས་ཚིག་རྐང་རེ་རེས་རྟག་སོགས་མདོར་བསྟན་པའི་རྒྱས་བཤད་ ནི། མི་ཟད་ཅེས་སོགས་ཚིག་རྐང་གཉིས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མཐའ་ཡི་ཞ
【現代漢語翻譯】 雖然世間是平等的，但就像大地中心與微塵，大海與牛蹄跡之水有差別一樣，佛陀與你之間的斷證也有差別。圓滿的佛陀斷除了阿賴耶識（kun gzhi rnam shes，一切的基礎，all-ground consciousness）和無明習氣之地，圓滿證悟瞭如來藏（bde gshegs snying po，佛性，Tathāgatagarbha）的光明，因此獲得了常樂我凈四種功德，而菩薩則與此相反。《大涅槃經》中說：『十地菩薩只能稍微見到如來藏，而如來則能完全見到。』 甚深極凈不遷變之義 第三，甚深極凈之境不遷變之義有四：教、釋、攝義和合。第一，不轉變為其他事物的自性法身（chos sku，法身，Dharmakāya）是常，因為它具有功德之法，即使在無餘涅槃（phung po lhag med，無餘涅槃，Parinirvana）中也不會窮盡。成為眾生救護者的法身是穩固的，因為它能到達無盡的未來。恒常不變的法身是寂靜的，因為它沒有分別念。不壞滅的法身是雍仲（g.yung drung，雍仲，eternal），因為它是非造作的自性。 第二，極度無垢且完全清凈的光明自性，如來藏（de bzhin gshegs pa'i snying po，如來藏，Tathāgatagarbha）安住于佛地，它不生不滅，無有損害，不老不死，依次是常、穩固、寂靜和雍仲。從前際來說，沒有意生身的生，因為它是常。從后際來說，沒有不可思議轉變的死，因為它是穩固的。從前後際來說，沒有被無明習氣之地細微疾病所損害，因為它是寂靜的。沒有因無漏業的果成熟而衰老，因為它是雍仲。 第三，以常等四種理由證明不生等四種功德，以『不轉他物自性』等每一句來簡要說明常等，而詳細解釋則是『不盡』等兩句，同樣，『盡頭』等。
【English Translation】 Although the world is equal, just as there is a difference between the center of the earth and a mote of dust, between the great ocean and the water in a cow's hoofprint, so too is there a difference in the abandonment and realization between a Buddha and you. A fully enlightened Buddha has abandoned the ground of the all-ground consciousness (kun gzhi rnam shes, the basis of everything, Alaya-vijñāna) and the habitual tendencies of ignorance, and has fully seen the clarity of the Tathāgatagarbha (bde gshegs snying po, Buddha-nature), thereby attaining the four supreme results, such as the transcendence of permanence, while bodhisattvas are the opposite of this. In the Great Nirvana Sutra, it says: 'A tenth-level bodhisattva sees only a little of the Tathāgatagarbha, while the Tathāgata sees it completely.' The Meaning of Utter Purity and Non-Change Third, the meaning of non-change in the state of utter purity has four aspects: teaching, explanation, summary, and combination. First, the Dharmakāya (chos sku, Dharma-body), whose nature is not to change into something else, is permanent, because it possesses qualities that are not exhausted even in Parinirvana (phung po lhag med, Nirvana without remainder). The Dharmakāya, which has become the refuge of beings, is stable, because it reaches the endless future. That Dharmakāya, which is always non-dual, is peaceful, because it is non-conceptual. The Dharmakāya, which is indestructible, is Yungdrung (g.yung drung, eternal), because it is of unconditioned nature. Second, the extremely stainless and completely pure, luminous nature of the Tathāgatagarbha (de bzhin gshegs pa'i snying po, Buddha-nature), abiding in the Buddha-ground, is unborn and undying, without harm and without aging, and is therefore successively permanent, stable, peaceful, and Yungdrung. From the perspective of the prior limit, there is no birth of the mind-made body, because it is permanent. From the perspective of the posterior limit, there is no death of inconceivable transformation, because it is stable. From the perspective of both prior and posterior limits, there is no harm from the subtle diseases of the ground of habitual tendencies of ignorance, because it is peaceful. There is no aging from the ripening of the fruits of uncontaminated karma, because it is Yungdrung. Third, proving the four qualities of unborn, etc., with the four reasons of permanence, etc., each phrase such as 'the nature of not changing into something else' briefly explains permanence, etc., while the detailed explanation is in the two phrases 'inexhaustible,' etc., and similarly, 'end,' etc.
ེས་སོགས་ཚིག་རྐང་ གཉིས་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅེས་སོགས་ཚིག་རྐང་གཉིས་དང་མ་བཅོས་ཞེས་སོགས་ཚིང་ རྐང་གཉིས་ཀྱིས་གོ་རིམ་བཞིན། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་འདུས་མ་བྱས་པས་དབྱིངས་བདེ་ གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ་རྟག་པ་ལ་སོགས་བཞིའི་དོན་བཤད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། 1-94 བཞི་པ་ནི་དེ་དག་ཀྱང་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མིན་ པའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འདི་ནི་རྟག་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། མི་ཟད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། མདོ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་མི་ཟད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཞན་དུ་མི་གྱུར་ བའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འདི་ནི་རྟག་པའོ་ཞེས་སོ། །བརྟན་པའི་སྐྱབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འདི་ ནི་བརྟན་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་མའི་མཐའི་མུ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར། ཤཱ་རིའི་ བུ་ཕྱི་མའི་མཐའི་མུ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟན་པའི་སྐྱབས་སུ་གྱུར་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འདི་ ནི་བརྟན་པའོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཞི་བའི་དོན་ཡིན་ཏེ། རྣམ་ པར་མི་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར། ཤཱ་རིའི་བུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ ཉིད་ཀྱི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འདི་ནི་ཞི་བའོ་ཞེས་སོ། །འཇིག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ སྐུ་ནི་གཡུང་དྲུང་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མ་བཅོས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། ། མདོར། ཤཱ་རིའི་བུ། མ་བཅོས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འདི་ནི་གཡུང་ དྲུང་ངོ་ཞེས་སོ། ། ༈ ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན། བརྒྱད་པ་ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་བསྟན་བཤད་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི་ཤིན་ཏུ་ རྣམ་པར་དག་པའི་མཐར་ཕྱིན་པའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་དེ་ལས་མ་ གཏོགས་པའི་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་མཚན་ཉིད་པ་མེད་དེ། སྤངས་པ་མྱང་འདས་ཀྱི་ཡོན་ ཏན་སྟོབས་སོགས་རྣམས་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྟོབས་རྣམས་ཕན་ཚུན་གཅིག་ཅིང་དབྱེར་ མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་དེ་ནི་ཆོས་སྐུ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ནི་འཕགས་ པའི་བདེན་པ་དོན་དམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་ཉི་མའི་དཀྱིལ་ འཁོར་དང་འོད་ཟེར་དག་དབྱེར་མེད་པ་བཞིན་ནོ། ། 1-95 གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་སྔ་མའི་དོན་མིང་རྣམ་གྲངས་སུ་བཤད་པ་ དང་། ཕྱེད་ཕྱི་མའི་དོན་ངོ་བོ་རྣམ་དབྱེར་མེད་ཚུལ་བཤད་པའོ། ། དང་པོ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་ནི་ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་བཞིར་ནི་རིག་པར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ དབྱེར་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཞིས་ཕྱིར་རོ། །དཔལ་ ཕྲེང་དུ།
【現代漢語翻譯】 要知道，通過『了知』等兩個詞，『不分別』等兩個詞，以及『無為』等兩個詞，依次解釋了甚深清凈、無為法界如來藏的常等四種含義。 第四點是，這些也應如經中所說的那樣理解：不變的自性法身是常的含義，因為它具有不滅的法性功德。經中說：『舍利子，以不滅的法性故，這不變的法身是常。』穩固的救護自性法身是穩固的含義，因為它與后際的邊際相同。經中說：『舍利子，以與后際的邊際相同故，這成為穩固救護的法身是穩固。』無二的法性之身是寂靜的含義，因為它是無分別的自性。經中說：『舍利子，以無分別的自性故，這無二的法身是寂靜。』不壞的法身是永恒的自性，因為它是無為法性的功德。經中說：『舍利子，以無為法性故，這不壞的法身是永恒。』 功德無別之義 第八，關於功德無別之義，分為教證和理證兩部分。第一部分是，甚深清凈圓滿的如來藏佛陀本身，除此之外沒有其他涅槃的體性，因為斷除（煩惱障和所知障）的涅槃功德，如十力等，與您的功德力等相互一致且無差別。因為它是法身，它是如來，它是聖諦，它是勝義涅槃。例如，太陽的輪和光芒是無別的。 第二部分分為兩點：前半偈解釋了名稱的異名，後半偈解釋了本體無差別的方式。 第一點是，簡而言之，無漏的法界如來藏，可以理解為法身等四種名稱的異名，因為佛陀的功德無別等四種不同的分類，實際上本體是一樣的。《華鬘經》中說：
【English Translation】 It should be known that through the two words 'knowing' etc., the two words 'non-discrimination' etc., and the two words 'unconditioned' etc., the meaning of the four characteristics such as permanence of the extremely pure, unconditioned Dharmadhatu Tathagatagarbha are explained in order. The fourth is that these should also be understood as in the Sutra: The unchanging nature Dharmakaya is the meaning of permanence, because it possesses the qualities of inexhaustible Dharma nature. The Sutra says: 'Shariputra, because of the inexhaustible Dharma nature, this unchanging Dharmakaya is permanent.' The stable refuge nature Dharmakaya is the meaning of stability, because it is the same as the limit of the future. The Sutra says: 'Shariputra, because it is the same as the limit of the future, this Dharmakaya, which has become a stable refuge, is stable.' The non-dual Dharma nature body is the meaning of peace, because it is the nature of non-discrimination. The Sutra says: 'Shariputra, because of the nature of non-discrimination, this non-dual Dharmakaya is peace.' The indestructible Dharmakaya is the nature of Yungdrung (Tibetan word for eternity), because it is the quality of unconditioned Dharma nature. The Sutra says: 'Shariputra, because of the unconditioned Dharma nature, this indestructible Dharmakaya is Yungdrung.' The Meaning of Undifferentiated Qualities Eighth, regarding the meaning of undifferentiated qualities, there are two parts: scriptural and logical. The first part is that the extremely pure and perfect Tathagatagarbha Buddha himself, there is no other Nirvana with characteristics other than that, because the qualities of Nirvana of abandonment (of afflictive and cognitive obscurations), such as the ten powers, etc., and your qualities of power, etc., are mutually consistent and undifferentiated. Because it is the Dharmakaya, it is the Tathagata, it is the Noble Truth, it is the ultimate Nirvana. For example, the sun's orb and rays are undifferentiated. The second part is divided into two points: the first half of the verse explains the different names, and the second half explains the way in which the essence is undifferentiated. The first point is that, in short, the undefiled Dharmadhatu Tathagatagarbha can be understood as four different names of Dharmakaya, etc., because the four different classifications such as the Buddha's undifferentiated qualities are actually the same in essence. The Garland Sutra says:
དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ ཀྱི་སྐུའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ་ཞེས་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་གཞན་ ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་གཞན་པ་ནི་མ་ལགས་ཀྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ལགས་སོ་ཞེས་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ཞེས་བགྱི་བ་ འདི་ནི་ཡོན་ཏན་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་བསྟན། ཞེས་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ་ཞེས་སོ། །དོན་བཞི་གང་ཞེ་ན་དྲི་མེད་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་སྙིང་པོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྟོབས་སོགས་དང་དབྱེར་མེད་པས་ སོ༑ ༑མདོར། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་ པ་བྲལ་མི་ཤེས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་ལས་ འདས་པས་མི་སྟོང་བའོ་ཞེས་སོ། །དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་དེའི་ རིགས་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྣམ་པར་ཐོབ་པས་སོ། །མདོར། བརྒྱུད་ནས་ འོངས་པའི་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཐོབ་པ་དེ་ནི་སྐྱེད་བྱེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་དེ་འདྲ་བ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་སོ། །འདིས་ས་སྡེར་གསུངས་པའི་རིགས་སེམས་ཙམ་གྱིར་འདོད་པ་བཀག་གོ །དེ་ དོན་དམ་བདེན་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། རྫུན་པ་མེད་པ་དང་སླུ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། 1-96 ། མདོར་དེ་ལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་མི་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་ ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་རིགས་དེ་ནི་གཏན་དུ་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྟག་པའོ་ཞེས་ སོ། །དེ་དོན་དམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། གཏན་དུ་གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་ཉེ་ བར་ཞི་བ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །མདོར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་གདོད་མ་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་དེ་སྐྱེ་བ་མེད་ པ་དང་འགག་པ་མེད་པའོ་ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་ལྔ། སྤངས་རྟོགས་དབྱེར་མེད་དུ་བསྟན་པ། ཡོན་ཏན་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ ཐར་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བསྟན་པ། རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་དུ་རི་ མོའི་དཔེས་བསྟན་པ། ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་ཉི་མའི་དཔེས་བསྟན་པ། སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ན་ མྱང་འདས་མི་འཐོབ་ཚུལ་ལོ། ། དང་པོ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཀུན་ མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དང་ ལྷན་ཅིག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་དྲི་མ་སྤངས་ པའི་ཕྱིར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི
【現代漢語翻譯】 如來藏（Tathāgatagarbha）被稱為如來（Tathāgata）法身（Dharmakāya）的最高表達。世尊（Bhagavan），如來與法身並非彼此相異，世尊的法身即是如來。世尊，所謂斷滅痛苦（duḥkha-nirodha），是指具有如此功德的如來法身。世尊，所謂涅槃界（nirvāṇa-dhātu），是指如來法身的最高表達。 四種意義是什麼呢？無垢的如來藏即是法身，因為它與佛陀的功德，如力量等，不可分割。簡言之，世尊，如來藏是不可分割、不可分離、不可思議的佛陀功德，超越恒河沙數，因此不是空無的。 它也是如來，因為它獲得了佛陀種姓（buddha-gotra）的不可思議的自性。簡言之，獲得傳承而來的無始法性，是六種生因（hetu）的特殊之處。這駁斥了唯識宗（cittamātra）認為的在《攝大乘論》（Mahāyānasaṃgraha）中所說的種姓只是心識的觀點。 它也是勝義諦（paramārtha-satya），因為它是無虛妄、無欺騙的法性。簡言之，對於它來說，勝義諦是不欺騙的法性的涅槃。為什麼呢？因為這種種姓是恒常的，具有永恒寂靜的法性。 它也是勝義涅槃，因為它是從根本上、自性上完全寂靜的。簡言之，如來、阿羅漢（arhat）、正等覺者（samyaksaṃbuddha）從根本上就是完全涅槃的，沒有生滅。 第二部分有五個方面：展示斷證無別，展示具有功德且無別的解脫即是如來，以圖畫的比喻展示佛陀的功德是圓滿且至上的，以太陽的比喻展示功德無別，以及未證得佛果則無法獲得涅槃的方式。 第一點是，爲了通過二無別的法性之門，圓滿證悟一切法，與被稱為佛陀的事物同時圓滿證悟，因為已經斷除了習氣（vāsanā）和雜染（mala），所以被稱為涅槃。
【English Translation】 This 'Tathāgatagarbha' (Essence of the Thus-Gone) is the supreme expression of the Dharmakāya (Body of Dharma) of the Tathāgata (Thus-Gone). The Bhagavan (Blessed One), the Tathāgata and the Dharmakāya are not different from each other; the Dharmakāya of the Bhagavan is the Tathāgata himself. The Bhagavan, what is called the cessation of suffering (duḥkha-nirodha), refers to the Dharmakāya of the Tathāgata, which possesses such qualities. The Bhagavan, what is called the realm of nirvāṇa (nirvāṇa-dhātu), is the supreme expression of the Dharmakāya of the Tathāgata. What are the four meanings? The stainless Tathāgatagarbha is the Dharmakāya, because it is inseparable from the Buddha's qualities, such as powers. In short, the Bhagavan, the Tathāgatagarbha is inseparable, indivisible, inconceivable Buddha qualities, surpassing the sands of the Ganges, and therefore it is not empty. It is also the Tathāgata, because it has obtained the inconceivable nature of the Buddha-gotra (Buddha-lineage). In short, obtaining the beginningless nature of Dharma that has come down through the lineage is such a distinction of the six causes (hetu). This refutes the view of the Cittamātra (Mind-Only) school, which claims that the gotra mentioned in the Mahāyānasaṃgraha (Compendium of the Great Vehicle) is merely consciousness. It is also the ultimate truth (paramārtha-satya), because it is the nature of Dharma that is without falsehood and without deception. In short, for it, the ultimate truth is the nirvāṇa of the nature of Dharma that does not deceive. Why? Because this gotra is permanent, with the nature of eternal peace. It is also the ultimate nirvāṇa, because it is completely peaceful from the beginning, by its very nature. In short, the Tathāgata, the Arhat (Foe Destroyer), the Samyaksaṃbuddha (Perfectly Awakened One) is completely in nirvāṇa from the beginning, without birth and without cessation. The second part has five aspects: showing that abandonment and realization are inseparable, showing that liberation with qualities and without difference is the Tathāgata, showing with the analogy of a painting that the qualities of the Victorious One are complete and supreme, showing the non-difference of qualities with the analogy of the sun, and the way in which nirvāṇa cannot be attained if Buddhahood is not attained. The first point is that, in order to fully awaken to all dharmas through the gate of the nature of Dharma that is without duality, it is called Buddhahood because it is fully awakened simultaneously with what is called the Buddha, because it has abandoned the habitual tendencies (vāsanā) and defilements (mala), so it is called nirvāṇa.
་གཉིས་ཀ་ཡང་དམ་པའི་དོན་ཟག་ པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་བཅད་དུ་མེད་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉིད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་ངོ་བོ་ ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བཞི་པོ་འདི་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་ཀྱི་ དོན་གཅིག་ལ་ཡང་དག་པར་འདུ་བའི་དེའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་ནི་མེད་པར་འགའ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ མེད་དེ། ཁྱོད་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་དབྱེར་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་གཞལ་དུ་མེད་པས་གྲངས་མེད་པ་བསམ་དུ་མེད་པ་དྲི་མ་མེད་པ་སྟེ། 1-97 ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་བཞི་གྲུབ་པ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཐར་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ ཐོབ་པས་ཐར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་པས་སོ། །མདོར། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་ བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་ ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་པ་གཞལ་དུ་མེད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཐར་ ཕྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཐེག་དམན་གྱི་མྱང་འདས་མྱང་འདས་ མཚན་ཉིད་པ་མིན་ཏེ། མདོར། བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་ལགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ལམ་ རིང་པོས་དུབ་པ་རྣམས་ལ་འབྲོག་དགོན་པའི་དབུས་སུ་གྲོང་ཁྱེར་སྤྲུལ་པ་བཞིན་དུ་འདི་ནི་ ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་དམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཐབས་ ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། ། གསུམ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རི་མོ་འབྲི་བར་བྱེད་པའི་མཁན་པོ་མགོ་བོ་དང་ལག་པ་ལ་སོགས་པ་ ཡན་ལག་གཞན་དང་གཞན་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་མཁས་པ་དག་ལས། རི་མོ་མཁན་གང་གི་མགོ་བོ་ ལྟ་བུའི་ཡན་ལག་གང་ཤེས་པ་དེས་ལག་པ་ལ་སོགས་གཞན་ངེས་འཛིན་མེད་པ་སྟེ། མི་ཤེས་ པར་གྱུར་ལ་དེ་ནས་རས་འདི་ལ་རི་མོ་མཁན་ཁྱེད་ཀུན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ང་ཡི་གཟུགས་ནི་རྫོགས་ པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་པའི་མངའ་བདག་རྒྱལ་པོས་དེ་དག་ལ་བཀའ་བསྒོས་པའི་རས་ནི་བྱིན་ པ་དང་། དེ་ནས་རི་མོ་མཁན་དེ་དག་གིས་ཚིག་དེ་ནི་ཐོས་པར་གྱུར་ཏེ་རང་རང་གི་ཤེས་པའི་ རི་མོ་འབྲི་བའི་ལས་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་རོ། །རི་མོ་དེ་ལ་མངོན་པར་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལས་གཅིག་ མགོ་བོ་ལྟ་བུ་ཤེས་པ་གཅིག་རི་མོ་འབྲི་བའི་གནས་དེ་ལས་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང་བར་གྱུར་ན། དེ་ནི་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང་བས་ན་དེས་འབྲི་བར་བྱ་བའི་ཡན་ལག་དེ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར། རྒྱལ་ 1-98 པོའི་གཟུགས་ཀྱི་རི་མོ་དེ་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ ཞེས་དོན་འདི་མཚོན་པའི་དོན་དུ་གཙུག་ན་རིན་པོ་ཆེས་མདོར་དཔེར་བྱས་སོ། །ཡན་ལག་དེ་ རྣམས་འབྲི་བར་བྱེད་པས་མཚོ
【現代漢語翻譯】 兩者都是清凈無漏的法界，無別、無斷、無二。因此，你的四種無漏法界的體性，完全包含在如來藏的意義中。 第二是佛陀本身，沒有佛陀，任何人都無法獲得涅槃。因為你和涅槃具有無別的功德，即一切種類、不可衡量、無數、不可思議、無垢。 成就四種功德，具有無別的自性，獲得解脫涅槃，即是解脫。因此，他是如來、阿羅漢、正等覺佛。簡而言之，世尊、如來、阿羅漢、正等覺佛，都是因為獲得涅槃。具有一切種類、不可衡量、不可思議、完全清凈的圓滿功德。因此，小乘的涅槃不是真正的涅槃。簡而言之，世尊說：『涅槃是如來的一種方便。』這就像在漫長的道路上疲憊的人們，在荒野中看到幻化的城市一樣，這是爲了引導他們走向真正的法王、圓滿正等覺佛，是不可逆轉的方便。 第三，就像繪畫的工匠，擅長頭部、手等各個部分。如果一個畫家只擅長頭部等部分，他就無法確定手等其他部分，因為他不擅長。然後，國王命令這些畫家：『你們這些畫家，把我的畫像畫完整。』畫家們聽到命令后，就開始各自運用自己的技能進行繪畫。在繪畫的過程中，如果一個擅長頭部等部分的畫家離開了那個地方，去了其他地方，那麼因為他離開了，他所要畫的部分就不完整。因此，國王的畫像就無法完全完成。 爲了表達這個意思，頂髻寶經中用比喻進行了概括。那些繪畫各個部分的人們...
【English Translation】 Both are the pure, undefiled realm of reality, undifferentiated, unbroken, and non-dual. Therefore, these four aspects of your undefiled realm of reality are completely included in the meaning of the Tathagatagarbha (Essence of the Thus-Gone). Secondly, it is the Buddha himself, without whom no one can attain Nirvana. Because you and Nirvana possess inseparable qualities, namely all kinds, immeasurable, countless, inconceivable, and immaculate. Having accomplished the four qualities, possessing an inseparable nature, and having attained liberation and Nirvana, that is liberation. Therefore, he is the Tathagata (Thus-Gone), Arhat (Foe Destroyer), Samyak-sambuddha (Perfectly and Fully Awakened Buddha). In short, the Bhagavan (Blessed One), Tathagata, Arhat, Samyak-sambuddha, are all because they have attained Nirvana. Possessing all kinds, immeasurable, inconceivable, and perfectly pure, ultimate qualities. Therefore, the Nirvana of the Hinayana (Lesser Vehicle) is not a true Nirvana. In short, the Bhagavan said: 'Nirvana is a skillful means of the Tathagatas.' This, like a city conjured in the middle of a wilderness for those weary from a long road, is a non-returning means to guide them towards the true Dharma King, the Perfectly and Fully Awakened Buddha. Thirdly, it is like a painter who is skilled in various parts such as the head and hands. If a painter only knows a part such as the head, he cannot ascertain other parts such as the hands, because he does not know them. Then, the king commands those painters: 'All of you painters, complete my image.' Having heard the command, those painters then diligently engage in the work of painting according to their respective knowledge. Among those who are diligently engaged in the painting, if one who knows the head, for example, goes to another place from that place of painting, then because he has gone to another place, that part to be painted by him is incomplete. Therefore, the image of the king will not be completely perfect. To illustrate this meaning, the Ratnagotravibhāga-mahāyānopadeśaśāstra (Treatise on the Jewel Family) uses an example in brief. Those who paint those parts...
ན་པའི་དོན་ནི་གང་དག་ཡིན་ན་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ བཟོད་པ་དང་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས། བརྩོན་འགྲུས་དང་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་སོགས་ ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཤེར་ཕྱིན་བསྒོམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པ་ནི་རྒྱལ་ པོའི་གཟུགས་ཡོངས་རྫོགས་བྲི་ཚར་བའི་གཟུགས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་ སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཉིད་ཚད་མེད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་རྣམས་རེ་རེ་ཡང་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་མཐའ་ཡས་པར་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསམ་གྱིས་མི་ ཁྱབ་པ་ཉིད་དེ། གྲངས་དང་མཐུ་དག་གིས་དཔག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམ་པར་ དག་པའི་མཆོག་ཉིད་དེ། སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བག་ ཆགས་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་རྒྱུ་ནི་དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་ པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་བསྒོམས་པས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་མི་གཡོ་བ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྐྱོན་མེད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་ས་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་བརྒྱ་སྟོང་གྲངས་མེད་པ་ དག་གིས་ཚད་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་ཉིད་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པར་འགྲུབ་པོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ ས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བའི་གནས་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་ 1-99 པའི་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་པས་ན་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་མངོན་པར་འགྲུབ་པོ། ། དེའི་རྗེས་ཐོག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་ པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་པས་ན་རྣམ་པར་ དག་པ་མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པོ༑ ༑གང་གི་ཕྱིར་སའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་ བཞི་པོ་འདི་དག་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་མཐོང་བ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ དག་ནི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་བཞི་གྲུབ་པ་དང་། དབྱེར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པའི་དབྱིངས་ལས་རིང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། ། བཞི་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་མངའ་བ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ པའི་ཤེས་རབ་ནི་འོད་གསལ་བ་དང་ཆོས་མཚུངས་ཏེ། ཤེས་བྱའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དམ་པའི་མུན་ པ་སེལ་བར་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་
【現代漢語翻譯】 如果有人問及這些意義是什麼，那麼答案是：通過佈施、持戒、忍辱等，以及精進、禪定、智慧等，修習般若波羅蜜多，它具備一切方便之最勝。而這些的最終果報，是獲得具足一切最勝的空性法身，這可以比作一幅完整繪製完成的國王畫像。因此，佈施等應被視為無量無邊，因為它們中的每一個，對於佛的境界來說，都有著無盡的差別和分類。這是不可思議的，因為它們無法用數量和力量來衡量。這是最極清凈的，因為它消除了所有與吝嗇等不相容的負面習氣。這些的因是，通過修習具足一切最勝的空性三摩地之門，證得不生之法性。 在菩薩的不動地，依靠無分別的、無瑕疵的、持續不斷的自生智慧，一切如來之功德皆在無漏之法界中圓滿成就。在菩薩的善慧地，依靠能以百千無數三摩地和陀羅尼之門，完全憶持無量佛法的智慧，圓滿成就無量功德。在菩薩的法雲地，依靠對一切如來隱秘處無所不知的智慧，圓滿成就不可思議的功德。 在此之後，爲了獲得佛地，爲了從所有習氣性的煩惱和所知障中解脫，依靠智慧，圓滿成就最極清凈的功德。因為這四種地的智慧所依，阿羅漢和獨覺佛無法見到，所以他們遠離了四種功德的成就，以及無別的涅槃法界。 第四，佛陀的種姓具有超越世間的無分別智慧，這智慧如同光明，與法性相同，因為它安住于消除所知之實相的黑暗。
【English Translation】 If asked what these meanings are, the answer is: through generosity, discipline, patience, etc., and diligence, meditation, wisdom, etc., cultivate Prajnaparamita, which possesses the supreme of all skillful means. And the ultimate result of these is the attainment of the Dharmakaya of emptiness, which possesses all perfections, and this can be likened to a complete portrait of a king. Therefore, generosity and so on should be regarded as immeasurable, because each of them has endless differences and classifications for the realm of the Buddha. This is inconceivable, because they cannot be measured by number and power. This is the most supreme purity, because it eliminates all negative habits incompatible with stinginess and so on. The cause of these is that by cultivating the door of the Samadhi of emptiness, which possesses all perfections, one attains the Dharma-nature of non-origination. In the Immovable Ground of the Bodhisattva, relying on the uninterrupted, flawless, non-conceptual, and self-arising wisdom, all the qualities of the Tathagatas are perfectly accomplished in the uncontaminated realm of reality. In the Ground of Good Intelligence of the Bodhisattva, relying on the wisdom that fully retains immeasurable Buddha-dharmas through hundreds of thousands of countless Samadhi and Dharani doors, one perfectly accomplishes immeasurable qualities. In the Ground of the Cloud of Dharma of the Bodhisattva, relying on the wisdom that knows all the secret places of all the Tathagatas without exception, inconceivable qualities are manifestly accomplished. Thereafter, in order to attain the Buddha-ground, in order to be liberated from all habitual afflictions and obscurations of knowledge, relying on wisdom, one perfectly accomplishes the qualities of supreme purity. Because these four supports of wisdom of the grounds are not seen by Arhats and Pratyekabuddhas, they are far from the accomplishment of the four qualities and the undifferentiated realm of Nirvana. Fourth, the Buddha's lineage possesses non-conceptual wisdom that transcends the world, which is like light and is identical to Dharma-nature, because it abides in dispelling the darkness of the reality of knowable objects.
ཀྱི་ ཡེ་ཤེས་ནི། འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བ་འཕྲོ་བ་དང་ཆོས་མཚུངས་ཏེ། ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པའི་ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀའི་རྟེན་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་ གྲོལ་བ་རྣམས་ནི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ཆོས་མཚུངས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་ མེད་ཅིང་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་ག་ཡང་ཉི་མའི་འོད་གསལ་བ་སོགས་གསུམ་པོ་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་པ་དང་ཆོས་ མཚུངས་ཏེ། ཁྱེད་རྣམས་ཆོས་དབྱིངས་དང་ངོ་བོ་ཐ་དད་དམ་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ ཀྱི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཅན་ཆགས་ཐོགས་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཟིགས་པ་མངའ་ བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་པར། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ བའི་མཚན་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མི་འཐོབ་སྟེ། ཐོག་མེད་ནས་ཉེ་བར་གནས་པའི་རང་ 1-100 བཞིན་དགེ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཁམས་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་དེས་ནའོ། །དཔེར་ན་འོད་དང་འོད་ཟེར་སྤངས་ ནི་ཉི་མ་བལྟ་བར་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ༑ ༑དཔལ་ཕྲེང་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དམན་པ་དང་ གྱ་ནོམ་པའི་ཆོས་ལ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྟོགས་པ་མ་མཆིས་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་ འདས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྟོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་མཚུངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ལགས་ སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་མཚུངས་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་ བ་མཚུངས་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་མཚུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལགས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་སླད་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ནི་རོ་གཅིག་པ་རོ་མཚུངས་ པ་ཞེས་བརྗོད་དེ་རིག་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་རོས་སོ་ཞེས་སོ། ། ༈ བཤད་པའི་དོན་བསྡུས་ཏེ་མཚམས་སྦྱར། (བཞི་པ)གསུམ་པ་དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་ཞིང་མཚམས་སྦྱར་བ་ནི། སྔར་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཕྱི་ མའི་མཐའི་མུ་དང་མཚུངས་པ་རྟག་པའི་ཆོས་ཉིད་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། རྒྱལ་བའི་སྙིང་པོ་འདི་ནི་ངོ་བོའི་དོན་ནས་ཡོན་ཏན་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་གྱི་བར་རྣམ་ བཞག་རྣམ་པ་བཅུ་ཞེས་བརྗོད་དེ་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་བཤད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ཉིད་ཐོག་ མ་མེད་པའི་དུས་ནས་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་བར་གནས་ཀྱང་། སེམས་ཅན་ལ་མ་ འབྲེལ་བའི་རང་བཞིན་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ཉིད་དང་ཐོག་མེད་ནས་ཉེ་བར་གནས་པ་ འབྲེལ་བའི་རང་བཞིན་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ ཆོས་སྐུ་ཉིད་སེམས་ཅན་ལ་ཉོན་མོངས་སྦུབས་སུ་ཞུགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་ པོའི་མདོར། དཔེ་དགུ་དག་གིས་ནི་བསྟན་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་མཚམས་སྦྱར་རོ། ། ༈ མཚམས་སྦྱར་ལྟར་དཔེ་ཡིས་བཤད་པ། ལྔ་པའི་མཚམས་སྦྱར་ལྟར་དཔེས་བསྟན་པ་ལ་
【現代漢語翻譯】 智慧是：如同放射光芒的網路，因為它遍及所有知識對象的各個方面。 這二者的所依，即心的自性解脫，如同完全純凈的太陽輪，因為它極其無垢且光明。 這三者也如同太陽的光明等三者不可分割，因為你們的自性是法界，與本體無別或無異。 第五點是，具有無礙智慧觀照一切所知法的如來，在未證得佛果之前，不會獲得從一切障礙中解脫的涅槃之相，因為從無始以來就安住的、具有自性善法的界，是如來們功德不可分割的法性。例如，如同沒有光和光芒就無法看到太陽一樣。在《寶鬘論》中說：『世尊，對於低劣和殊勝的法，沒有涅槃的證悟。世尊，涅槃的證悟是與智慧等同的法。世尊，涅槃是與智慧等同，與解脫等同，與見解脫的智慧等同。』世尊，因此，涅槃的界被稱為一味或同味，即覺性和解脫之味。 總結上述解釋並進行連線： （第四）總結並連線上述三者的意義：如前所述，考慮到與后際的盡頭相同，是恒常的法性，因此，如來藏從本體的意義到功德不可分割的意義之間，被稱為十種分類，這是確定並解釋的。雖然法身從無始以來就安住于輪迴和涅槃的一切法中，但考慮到眾生未關聯的自性，即煩惱的胎藏，以及從無始以來就安住的關聯的自性，即清凈的法性，因此，如來藏，即法身，進入眾生的煩惱胎藏，正如《如來藏經》中所說：『應知以九喻而宣說』，這是連線。 按照連線，用比喻來解釋： 第五，按照連線，用比喻來展示
【English Translation】 Wisdom is: like a network of radiating light, because it pervades all aspects of all objects of knowledge. The basis of both of these, the self-nature liberation of mind, is like a completely pure sun disc, because it is extremely immaculate and luminous. All three are also like the indivisibility of the three, such as the sun's light, because your nature is the Dharmadhatu, inseparable or non-different from the essence. The fifth is that the Tathagata, who possesses unobstructed wisdom to see all knowable phenomena, will not attain the characteristic of Nirvana, which is liberation from all obscurations, until he attains Buddhahood, because the realm that has been present from the beginning, endowed with the nature of virtuous Dharma, is the Dharma nature of the Tathagatas' indivisible qualities. For example, just as one cannot see the sun without light and rays. In the 'Ratnavali' it says: 'Bhagavan, there is no realization of Nirvana in inferior and superior dharmas. Bhagavan, the realization of Nirvana is of dharmas equal to wisdom. Bhagavan, Nirvana is of those equal to wisdom, equal to liberation, and equal to seeing the wisdom of liberation.' Bhagavan, therefore, the realm of Nirvana is said to be of one taste or the same taste, that is, the taste of awareness and liberation. Summarizing the above explanation and connecting it: (Fourth) Summarizing and connecting the meaning of the above three: As mentioned before, considering that it is the same as the end of the final limit, it is the constant Dharma nature, therefore, the Tathagatagarbha, from the meaning of essence to the meaning of indivisible qualities, is called ten classifications, which is determined and explained. Although the Dharmakaya has been present in all phenomena of Samsara and Nirvana from the beginning, considering the unassociated nature of sentient beings, that is, the womb of afflictions, and the associated nature that has been present from the beginning, that is, the pure Dharma nature, therefore, the Tathagatagarbha, that is, the Dharmakaya, enters the womb of afflictions of sentient beings, as the 'Tathagatagarbha Sutra' says: 'It should be known that it is taught with nine similes,' this is the connection. According to the connection, explaining with metaphors: Fifth, according to the connection, demonstrating with metaphors
གཉིས་ཏེ་སྙིང་པོ་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ ལ་དྲི་བཅས་སུ་ཞུགས་ཚུལ་དཔེས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ། དཔེ་དོན་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་མཚུངས་ 1-101 སྦྱར་བའོ། ། རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལ་གསུམ། དང་པོ་ལ་གསུམ་མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད། དོན་ བསྡུ་བའོ། ། དང་པོ་ནི་དེ་ཡང་འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་པདྨ་ངན་པ་ལ་དང་སྦྲང་རྩི་སྦྲང་མའི་ དབུས་ལ་དང་། སྦུན་པ་ལ་འབྲས་བུའི་སྙིང་པོ་དང་མི་གཙང་བའི་ནང་ན་གསེར་སྦྲམ་དང་ས་ འོག་ལ་གཏེར་དང་ནྱ་གྲོ་ཏ་ལས་སོ་པའི་ཤིང་གི་འབྲས་ཆུང་ས་བོན་དང་། ཤུན་པའི་ནང་ན་ མྱུ་གུ་དང་གོས་ཧྲུལ་པོའི་ནང་ན་རིན་ཆེན་ལས་བྱས་རྒྱལ་བའི་སྐུ་དང་བུད་མེད་ངན་པའི་ལྟོ་ ན་མིའི་བདག་པོ་དང་། ས་འདམ་ནག་པོ་ལ་རིན་ཆེན་གསེར་ལ་བྱས་པའི་གཟུགས་རྣམས་ བསྒྲིབ་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པ་ཇི་ལྟ་བར་གློ་བུར་ཉོན་མོངས་པ་དྲི་མས་བསྒྲིབས་པའི་སེམས་ ཅན་རྣམས་ལ། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་སྙིང་པོ་འདི་བསྒྲིབ་པའི་ཚུལ་དུ་གནས་སོ། །སྒྲིབ་ བྱེད་དྲི་མ་དགུའི་དཔེ་ནི་པདྨ་དང་སྲོག་ཆགས་སྦྲང་མ་དང་སྦུན་པ་དང་མི་གཙང་བ་དང་ས་ འོག་དང་འབྲས་ཤུན་དང་གོས་ཧྲུལ་དང་སྡུག་བསྔལ་མངོན་པར་འབར་བའི་བུད་མེད་དང་། ས་འདམ་གྱི་ཁམས་དགུ་དང་ཆོས་མཚུངས་ཤིང་སྒྲིབ་བྱ་དྲི་མ་མེད་པའི་ཁམས་མཆོག་སྙིང་ པོའི་ཆ་དགུ་ནི། སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་དཔེ་དེ་དག་ལ་ཡོད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་དང་སྦྲང་རྩི་ དང་སྙིང་པོ་དང་གསེར་དང་གཏེར་དང་ནྱ་གྲོ་ཏའི་ཤིང་དང་རིན་ཆེན་དང་གཟུགས་དང་གླིང་ བཞིའི་བདག་པོ་མཆོག་དང་རིན་ཆེན་གསེར་གྱི་གཟུགས་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ་དགུ། པད་ངན་ལ་སངས་རྒྱས་བཞུགས་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་པོ་ཆོས་ དབྱིངས་བཞུགས་ཚུལ། སྦྲང་མ་ལ་སྦྲང་རྩི་ལྟར་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་པོ་བཞུགས་ཚུལ། སྦུན་ པ་ལ་སྙིང་པོ་ལྟར་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་པོ་བཞུགས་ཚུལ། མི་གཙང་བ་ལ་གསེར་སྦྲམ་ལྟར་ སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་པོ་བཞུགས་ཚུལ། ས་འོག་ན་གཏེར་ཆེན་ལྟར་སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་ 1-102 བཞུགས་ཚུལ། འབྲས་ཤུན་ལ་མྱུ་གུ་ལྟར་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་པོ་བཞུགས་ཚུལ། གོས་ཧྲུལ་ལ་ རྒྱལ་སྐུ་ལྟར་སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་བཞུགས་ཚུལ། བུད་མེད་ལ་མི་བདག་ལྟར་སེམས་ ཅན་ལ་སྙིང་པོ་བཞུགས་ཚུལ། ས་འདམ་ལ་གསེར་གཟུགས་ལྟར་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་པོ་ བཞུགས་ཚུལ་ལོ། ། དང་པོ་ལ་དཔེ་དང་དོན་དང་དཔེ་དོན་སྦྱར་བའི་སྦྱོར་ཚུལ་དང་གསུམ་སྟེ་དེ་བཞིན་དུ་ གཞན་བརྒྱད་ལ་ཡང་ངོ་། །དཔེ་ནི། ཇི་ལྟར་ཏེ་དཔེར་ན་མདོག་ངན་པའི་པདྨའི་ཁོང་ན་གནས་ པའི་མཚན་སྟོང་གིས་འབར་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་དྲི་མེད་ལྷའི་མིག་དང་ལྡན་པའི་ མིས་མཐོང་ནས་ཆུ་སྐྱེས་པདྨའི་འདབ་མའི་སྦུབས་ནས་སྐུ་དེ་འབྱིན་པར་བྱེད་དོ། །དོན་ནི་དེ་ བཞིན་དུ་བདེ་གཤེགས་ཀྱི
【現代漢語翻譯】 二者，以譬喻詳細展示瞭如來藏如何以染污的方式進入眾生心中。將譬喻與意義的相似之處聯繫起來。 詳細展示分為三部分：首先是簡要說明，然後是詳細解釋，最後是總結要點。 首先，就像佛陀的形象在惡劣的蓮花中，蜂蜜在蜂群中，穀殼中有穀物的精華，不凈物中有金礦，地下有寶藏，榕樹中有小種子，外殼中有新芽，破布中有珍寶製成的佛像，惡婦腹中有統治者，黑泥中有珍貴的金像被遮蔽一樣，眾生也被突如其來的煩惱所遮蔽。如同這些譬喻，這個精華自性也以被遮蔽的方式存在。遮蔽的九種染污的譬喻是蓮花、蜜蜂、穀殼、不凈物、地下、果殼、破布、痛苦燃燒的婦女和泥土這九種，它們與法性相同。而無染污的殊勝精華自性的九個部分，與遮蔽物的譬喻中所存在的佛像、蜂蜜、精華、黃金、寶藏、榕樹、珍寶、形象和四大部洲的至尊統治者以及珍貴的金像相同。 第二部分有九個方面：如蓮花中有佛，眾生心中有法界；如蜂群中有蜂蜜，眾生心中有如來藏；如穀殼中有精華，眾生心中有如來藏；如不凈物中有金礦，眾生心中有如來藏；如地下有寶藏，眾生心中有佛；如果殼中有新芽，眾生心中有如來藏；如破布中有佛像，眾生心中有佛；如婦女腹中有統治者，眾生心中有如來藏；如泥土中有金像，眾生心中有如來藏。 第一部分包括譬喻、意義以及將譬喻與意義結合的方式這三個方面，其他八個方面也是如此。譬喻是：例如，在顏色不好的蓮花中，住著具有無數光芒的如來，具有清凈天眼的人看到后，會從蓮花的花瓣中取出佛像。意義是：同樣，善逝的...
【English Translation】 Secondly, it extensively demonstrates through metaphors how the essence of Buddhahood enters sentient beings with defilements. It connects the similarities between the metaphors and their meanings. The extensive demonstration is divided into three parts: first, a brief introduction; then, a detailed explanation; and finally, a summary of the points. First, just as the image of the Buddha is in a bad lotus, honey is in the midst of bees, the essence of grain is in the husk, gold ore is in impure things, treasures are underground, small seeds are in the banyan tree, sprouts are in the shell, precious Buddha images are in rags, rulers are in the wombs of bad women, and precious gold images are obscured in black mud, sentient beings are also obscured by sudden afflictions. Like these metaphors, this essential nature also exists in a obscured way. The metaphors for the nine obscuring defilements are the lotus, bees, husk, impure things, underground, fruit shell, rags, suffering women, and the nine elements of mud, which are the same in nature. And the nine parts of the supreme essence nature without defilements are the same as the Buddha image, honey, essence, gold, treasure, banyan tree, precious jewel, image, and the supreme ruler of the four continents, and the precious gold image that exist in the metaphors of the obscurations. The second part has nine aspects: just as there is a Buddha in the lotus, there is Dharmadhatu (法界，Dharmadhātu, dharmadhātu, the realm of reality) in sentient beings; just as there is honey in the bees, there is Tathāgatagarbha (如來藏，Tathāgatagarbha, tathāgatagarbha, the womb of the thus-gone) in sentient beings; just as there is essence in the husk, there is Tathāgatagarbha in sentient beings; just as there is gold ore in impure things, there is Tathāgatagarbha in sentient beings; just as there are treasures underground, there is Buddha in sentient beings; just as there are sprouts in the fruit shell, there is Tathāgatagarbha in sentient beings; just as there is a Buddha image in rags, there is Buddha in sentient beings; just as there is a ruler in the womb of a woman, there is Tathāgatagarbha in sentient beings; just as there is a gold image in the mud, there is Tathāgatagarbha in sentient beings. The first part includes three aspects: the metaphor, the meaning, and the way of combining the metaphor and the meaning, and so it is with the other eight aspects. The metaphor is: for example, in a lotus of bad color, the Tathāgata (如來，Tathāgata, tathāgata, thus-gone) dwelling within shines with countless marks, and a person with pure divine eyes sees it and takes the Buddha image out from the lotus petals. The meaning is: similarly, the Sugata (善逝，Sugata, sugata, well-gone) of...
་ཆོས་སྐུ་ཐ་ན་མནར་མེད་པར་གནས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་རང་གི་ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་གཟིགས་ཏེ། སྒྲིབ་པ་མེད་ཅིང་ཕྱི་ མཐའི་མུར་གནས་པ་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྒྲིབ་པ་ལས་ནི་གྲོལ་བར་བྱེད་དོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཇི་ལྟར་མདོག་མི་སྡུག་པའི་པདྨ་ཁ་ཟུམ་པ་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ སྐུ་གཟུགས་ནི་པདྨ་དེའི་ཁོང་ན་གནས་པ་ལྷའི་མིག་གིས་མཐོང་ནས་སྐུ་དེ་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་ པདྨའི་མདབ་མ་བཅོད་པར་བྱེད་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་སྒྲིབ་བྱེད་ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ དྲི་མའི་སྦུབས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པའི་རྫོགས་སངས་སྙིང་པོ་ཆོས་སྐུ་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར་ གཟིགས་ཏེ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཐུབ་པས་ཆགས་སོགས་སྒྲིབ་པ་དེ་ནི་འཇོམས་ པར་མཛད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དཔེ་ནི། ཇི་ལྟར་སྲོག་ཆགས་སྦྲང་མའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་བའི་ སྦྲང་རྩི་ནི་སྐྱེས་བུ་མཁས་པ་སྦྲང་རྩི་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིས་མཐོང་ནས། སྦྲང་རྩི་དེའང་དུ་བ་ གཏོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་སྲོག་ཆགས་སྦྲང་མའི་ཚོགས་ཀུན་ནས་བྲལ་བར་རབ་ 1-103 ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ནི་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོའི་ཀུན་མཁྱེན་སྤྱན་གྱིས་ནི་རིགས་གཅིག་པའི་ ཡེ་ཤེས་ཁམས་སྦྲང་རྩི་དང་འདྲ་བ་འདི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར་གཟིགས་ནས། ཁམས་དེའི་སྒྲིབ་པ་ཞེ་སྡང་བག་ལ་ཉལ་སྦྲང་མ་དང་འདྲ་བ་གཏན་ནས་རབ་ཏུ་སྤོང་བར་ མཛད་པ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་སྟོང་གི་སྒྲིབ་པ་ལ་སྦྲང་རྩི་དེ་དོན་དུ་ གཉེར་བའི་མིས་ཕྱིའི་སྦྲང་མ་དེ་དག་བསལ་ཏེ་རང་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྦྲང་རྩིའི་བྱ་བ་ བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་སྦྲང་མའི་རྩི་ དང་འདྲ་བ་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེ་སྡང་བག་ལ་ཉལ་སྦྲང་མ་དང་འདྲ་བ་དེ་འཇོམས་པ་ ལ་མཁས་པ་རྒྱལ་བ་ནི་སྦྲང་རྩི་འདོན་པའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ་དཔེ་ནི་ཇི་ལྟར་སྦུན་ལྡན་འབྲས་བུའི་སྙིང་པོ་ནི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ ལོངས་ཡོངས་སུ་སྤྱད་བྱའི་བཟའ་བ་ད་ལྟ་བར་མི་འགྱུར་བ་ལ། ཟས་སོགས་དོན་དུ་གཉེར་ བའི་མི་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གིས་ནི་སྦུན་པའི་ནང་ནས་དེས་འབྱིན་པ་ལྟར། དོན་ནི་དེ་བཞིན་ དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་གཏི་མུག་བག་ལ་ཉལ་གྱི་དྲི་མ་དང་འདྲེས་ པའི་རྒྱལ་བའང་ཇི་སྲིད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དེའི་དྲི་མ་དང་འདྲེས་པ་ལས། མ་གྲོལ་པ་དེ་སྲིད་དུ་ རྒྱལ་བའི་མཛད་པ་འཕྲིན་ལས་སྲིད་པ་གསུམ་དུ་མི་བྱེད་ལ་གྲོལ་ཚེ་མཛད་དོ། ། གསུམ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སཱ་ལུ་དང་བྲ་བོ་དང་ནས་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུའི་སྙིང་པོའི་སྣ་ ཚོགས་པ་སྦུན་པ་ལས་མ་བྱུང་བའི་གྲ་མ་ཅན་ལོངས་སྤྱད་བྱར་ལེག
【現代漢語翻譯】 此外，對於那些安住於色究竟天（藏文：མནར་མེད་པ།，指佛教三界中的最高處）的眾生，佛陀以其佛眼觀照到他們自性的本質法身（藏文：ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ།），使他們從無有遮蔽且安住于究竟邊際的大悲自性中解脫。 第三個比喻是：如同不悅目的蓮花閉合時，如來（梵文：Tathāgata）的身像安住于蓮花之中，天眼（梵文：Divyacakṣus）見到后，爲了取出佛身，不去砍斷蓮花的莖。同樣地，具有大悲心的能仁（藏文：ཐུབ་པ།，釋迦牟尼佛的稱號）觀照到一切眾生皆有被煩惱如貪嗔等垢染所覆蓋的圓滿佛性（梵文：Tathāgatagarbha）法身，從而摧毀這些貪嗔等遮蔽。 關於第二個要點，有三個比喻：如同被蜜蜂群圍繞的蜂蜜，被尋求蜂蜜的智者見到后，用煙燻等方法使蜜蜂群完全遠離。其含義是：大仙（藏文：དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ།）的全知之眼觀照到一切眾生皆有與蜂蜜相似的同類智慧界（藏文：ཡེ་ཤེས་ཁམས།），從而徹底斷除潛藏於該界中的嗔恨習氣，如同驅散蜜蜂。 第三個比喻是：如同爲了獲得蜂蜜，人們驅散附著于無數眾生上的蜜蜂，並隨心所欲地享用蜂蜜。同樣地，對於一切有情眾生所具有的無漏智慧（藏文：ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ།），煩惱如潛藏的嗔恨習氣如同蜜蜂，善於斷除這些煩惱的勝者（藏文：རྒྱལ་བ།，指佛陀）就像是取蜜之人。 關於第三個要點，有三個比喻：如同帶殼穀物（藏文：སྦུན་ལྡན་འབྲས་བུ།）的精華，人們可以享用，但尚未成為食物。那些尋求食物等的人們，會從穀殼中取出精華。其含義是：同樣地，眾生所具有的與煩惱愚癡習氣相混雜的勝者（藏文：རྒྱལ་བ།，指佛陀），在未從煩惱垢染中解脫之前，不會在三界（藏文：སྲིད་པ་གསུམ།，指欲界、色界、無色界）中行持佛陀的事業，一旦解脫，便會行持。 第三個比喻是：如同稻米、蕎麥、青稞等各種穀物的精華，從穀殼中取出后，便可享用。
【English Translation】 Furthermore, for those beings abiding in Akaniṣṭha (Tibetan: མནར་མེད་པ།, the highest realm in Buddhist cosmology), the Buddha, with his Buddha-eye, beholds their own nature, the essence Dharmakāya (Tibetan: ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ།), liberating them from the obscurations and abiding in the ultimate limit, the nature of great compassion. The third analogy is: Just as when an unsightly lotus is closed, the form of the Tathāgata resides within that lotus, and the divine eye (Sanskrit: Divyacakṣus) sees it, one does not cut the stem of the lotus in order to extract the Buddha's form. Similarly, the Thubpa (Tibetan: ཐུབ་པ།, epithet of Shakyamuni Buddha), endowed with great compassion, sees that all beings possess the complete Buddha-nature (Sanskrit: Tathāgatagarbha) Dharmakāya, obscured by the sheath of defilements such as attachment and aversion, and thus destroys those obscurations of attachment, etc. Regarding the second point, there are three analogies: Just as honey surrounded by a swarm of bees is seen by a skilled person seeking honey, who then completely separates the swarm of bees by means of smoke, etc. The meaning is that the all-knowing eye of the great sage (Tibetan: དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ།) sees that all beings possess the same kind of wisdom realm (Tibetan: ཡེ་ཤེས་ཁམས།) resembling honey, and thus completely abandons the latent habit of hatred that obscures that realm, like dispelling the bees. The third analogy is: Just as to obtain honey, one removes the bees clinging to billions of creatures and then uses the honey as one wishes. Similarly, the Victorious One (Tibetan: རྒྱལ་བ།, referring to the Buddha), skilled in destroying the afflictions that obscure the uncontaminated knowledge (Tibetan: ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ།) present in all embodied beings, which is like honey, with latent habits of aversion resembling bees, is like a person extracting honey. Regarding the third point, there are three analogies: Just as the essence of a grain with a husk (Tibetan: སྦུན་ལྡན་འབྲས་བུ།) is something people can enjoy but is not yet food. Those who seek food, etc., extract the essence from within the husk. The meaning is that similarly, the Victorious One (Tibetan: རྒྱལ་བ།, referring to the Buddha) present in beings, mixed with the defilements of latent ignorance, does not perform the deeds of a Buddha in the three realms (Tibetan: སྲིད་པ་གསུམ།, referring to the desire, form, and formless realms) as long as he is not liberated from the defilements, but once liberated, he does. The third analogy is: Just as the essence of various grains such as rice, buckwheat, and barley, when extracted from the husk, becomes suitable for enjoyment.
ས་པར་མ་སྒྲུབ་པ་དག་ ནི། མི་རྣམས་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱད་པའི་བཟའ་བ་རོ་ཞིམ་པར་མི་གྱུར་བ་ལྟར་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ ཅན་ཁྱབ་པར་ཡོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ལས་མ་གྲོལ་བའི་ལུས་ ཅན་ལ། ཉོན་མོངས་པ་གཏི་མུག་བག་ལ་ཉལ་གྱི་བྲུ་བ་བཀྲེས་པའི་ཉེན་པའི་འགྲོ་བ་ལ་ཐེག་ 1-104 ཆེན་ཆོས་ཀྱི་དགའ་བའི་རོ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་མིན་པས་སོ། ། བཞི་པ་ལ་གསུམ་ཏེ་དཔེ་ནི། ཇི་ལྟར་གསེར་སྦྲམ་ཅན་གྱི་མི་གྲོང་དབར་དུ་རབ་ཏུ་རྒྱུ་ཚེ་ མིའི་གསེར་མི་གཙང་བའི་ལྗན་ལྗིན་རུལ་པའི་གནས་སུ་ལྷུང་བར་གྱུར་ལ། མི་གཙང་བས་མི་ འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་གསེར་དེ་ནི་གནས་དེར་མི་འཇིག་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལོ་བརྒྱ་ཕྲག་གམ་ མང་པོ་དག་ཏུ་གནས་པ་ནི། ལྷའི་མིག་རྣམ་དག་དང་ལྡན་པའི་ལྷ་ཡིས་གནས་དེར་གསེར་ དེ་ནི་ཡོད་པར་མཐོང་ནས་མི་འགའ་ཞིག་ལ་གནས་འདི་ན་ཡོད་པའི་གསེར་རིན་ཆེན་མཆོག་ འདི་སྦྱང་བར་བྱས་ཏེ། རིན་ཆེན་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་གྱིས་ཞེས་སྨྲ་བ་ ལྟར་རོ། །དོན་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཐུབ་པས་མི་གཙང་བ་དང་འདྲ་བའི་ཉོན་མོངས་ཀུན་ལྡང་དྲག་ པོའི་ཚོགས་སུ་བྱིང་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོན་ཏན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཡོད་ པར་གཟིགས་ནས། ཉོན་མོངས་པའི་འདམ་དེ་དག་བྱའི་ཕྱིར་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་དམ་ཆོས་ཀྱི་ ཆུའི་ཆར་བ་འབེབས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ལྗན་ལྗིན་རུལ་པའི་གནས་སུ་ལྷུང་བའི་གསེར་སྦྲམ་ནི་ལྷ་ཡིས་ མཐོང་བར་འགྱུར་ནས་ཀུན་ཏུ་དྲི་མ་དག་པར་བྱ་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་མཛེས་པའི་གསེར་མི་ལ་ནན་ གྱིས་སྟོན་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མི་གཙང་བའི་འདམ་རྫབ་ཆེན་པོར་ ལྷུང་བར་གྱུར་པའི་རྫོགས་སངས་རིན་པོ་ཆེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རང་དང་ཁྱད་མེད་དུ་ཡོད་ པར་གཟིགས་ནས་དྲི་མ་དེ་དག་སྤངས་ཕྱིར་ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ། ལྔ་པ་ལ་གསུམ་དཔེ་ནི་མི་དབུལ་པོའི་ཁྱིམ་ནང་གི་ས་འོག་ན་ལོངས་སྤྱོད་པས་མི་ཟད་ པའི་གཏེར་ནི་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། འོན་ཀྱང་མི་དེས་ཀྱང་གཏེར་དེ་ཁང་འོག་ན་ཡོད་པར་མི་ ཤེས་ཤིང་གཏེར་དེ་ཡང་མི་དེ་ལ་ང་ས་འོག་འདིར་ཡོད་པས་ཐོན་ལ་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་མི་སྨྲ་བ་ ལྟར་རོ། །དོན་ནི་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་སའི་ནང་དུ་ 1-105 ཆུད་པའི་རིན་ཆེན་གཏེར་དང་འདྲ་བའི་དྲི་མ་མེད་པ་ཡོན་ཏན་གཞག་པ་དང་སྐྱོན་བསལ་དུ་ མེད་པའི་སྙིང་པོ་རིགས་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་། མངོན་སུམ་དུ་མ་རྟོགས་པས་ན་ཡོན་ཏན་གྱི་དབུལ་ པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་རྣམ་མང་རྒྱུན་དུ་སྐྱེ་དགུ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་མྱོང་ངོ་། ། གསུམ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་མི་དབུལ་པོའི་ཁྱིམ་གྱི་ནང་གི་ས་འོག་ཏུ་རིན་ཆེན་མང་པོའི་གཏེར་ ཆུད་པར་གྱུར་ཀྱང་ཁྱིམ་བདག་གིས་མི་དེ་ལ་ནི་རིན
【現代漢語翻譯】 猶如未經烹飪的食物，人們食用時不會覺得美味一樣，同樣地，對於遍佈眾生的法自在（Dharmesvara），如果他們沒有從煩惱的束縛中解脫出來，那麼對於那些被煩惱、愚癡習氣所困擾，遭受飢餓威脅的眾生來說，大乘佛法的喜悅之味也會因此而減退。 第四個比喻有三個方面：譬如一個懷有金胎的人在城市中游蕩，他的金子落入不潔、腐爛的垃圾堆中。這金子具有不被不潔所染的性質，即使在那裡停留數百年或更久，擁有清凈天眼的諸神也能看到那堆垃圾中有金子，並告訴某人：『這堆垃圾中有珍貴的金子，你應該提煉它，用它來製作珍寶和裝飾品。』 其含義是：同樣地，佛陀看到所有沉溺於強烈煩惱之中的眾生都具有如來藏的功德，爲了清除他們的煩惱之泥，佛陀為眾生降下正法的甘露。 第三個比喻是：如同落入腐爛垃圾堆中的金胎，諸神看到后，爲了徹底凈化它，會慇勤地向人們展示那最美麗的金子。同樣地，諸佛看到陷入不凈煩惱泥潭中的圓滿佛性，與眾生無二無別地存在於他們心中，爲了去除這些污垢，他們向眾生宣說佛法。 第五個比喻有三個方面：譬如一個窮人家中的地下埋藏著一個取之不盡的寶藏。然而，這個人並不知道寶藏就在他的房子下面，而寶藏也不會對他說：『我就在這裡，你拿去用吧！』 其含義是：同樣地，眾生的心識中，在無明習氣的土地裡，蘊藏著如同珍寶般的如來藏，它具有無垢的功德，具備舍惡取善的自性。然而，由於眾生沒有證悟這個如來藏，他們才會不斷地體驗著貧乏功德的痛苦。 第三個比喻是：如同一個窮人家中的地下埋藏著許多珍寶，但那家的主人卻不知道。
【English Translation】 Just as unrefined food does not taste delicious to people, similarly, for the Dharmesvara (Lord of Dharma) who pervades all sentient beings, if they are not liberated from the cocoon of afflictions, then for those beings afflicted by afflictions, the latent seeds of ignorance, and the danger of hunger, the joy of the Mahayana Dharma will diminish. The fourth analogy has three aspects: For example, when a person with a gold embryo wanders in a city, his gold falls into an unclean, decaying garbage heap. That gold, having the nature of not being defiled by impurity, remains there for hundreds or many years. Gods with pure divine eyes see that gold in that place and say to someone, 'This precious gold is in this place; it should be refined, and jewels and ornaments should be made with it.' The meaning is: Similarly, the Buddhas see that all sentient beings who are immersed in the assembly of strong, arising afflictions possess the qualities of the Tathagatagarbha (Buddha-nature). To purify that mud of afflictions, they shower the rain of the true Dharma upon beings. The third analogy is: Just as the gold embryo that has fallen into a decaying garbage heap is seen by the gods, and in order to purify it completely, they diligently show the most beautiful gold to people. Similarly, the Victorious Ones (Buddhas) see that the precious, complete Buddhahood, which has fallen into the great swamp of impure afflictions, exists in sentient beings without difference from themselves, and in order to abandon those impurities, they teach the Dharma to beings. The fifth analogy has three aspects: For example, in the house of a poor person, there is a treasure that cannot be exhausted by use buried underground. However, that person does not know that the treasure is under his house, and the treasure does not say to that person, 'I am here underground, come and use me!' The meaning is: Similarly, in the minds of sentient beings, in the land of the habitual tendencies of ignorance, the essence of the Tathagatagarbha, which is like a precious treasure, is without impurity, possessing qualities, and without the need to abandon faults. However, because it is not directly realized, these beings constantly experience the suffering of poverty of qualities. The third analogy is: Just as in the house of a poor person, a treasure of many jewels is buried underground, but the owner of the house does not know about it.
་ཆེན་གཏེར་གྱིས་བདག་འདི་ན་ཡོད་ཅེས་ བརྗོད་པར་མི་བྱེད་ལ། གཏེར་དེ་ནི་མི་དེ་ཡིས་ཀྱང་ཡོད་པར་ཤེས་པ་མིན་པས་དབུལ་བ་ ལྟར་དེ་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྟོབས་སོགས་ཡེ་ཤེས་མང་པོའི་གཏེར་ཡིད་མ་རིག་ བག་ཆགས་ཀྱི་སའི་ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རང་ལ་གཏེར་ཡོད་ཀྱང་མ་རྙེད་ པའི་དབུལ་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ། སེམས་ཅན་དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱི་རིགས་སྟོབས་སོགས་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་དྲང་སྲོང་སངས་རྒྱས་ཡང་དག་ པར་བལྟམས་ནས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ། དྲུག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ་དཔེ་ནི། ཇི་ལྟར་ཨ་མྲ་དང་ལ་སོགས་པའི་ནྱ་གྲོ་ཏའི་ཤིང་གི་འབྲས་ བུ་ལ་ཡོད་པའི་ས་བོན་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ན་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་ནུས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་འཇིག་མེད་ ཆོས་ས་ལ་བཏབ་ནས་རྨོས་ཏེ། ཆུ་དང་སོགས་པ་ལུད་དང་ལྡན་པ་ལས་འབྲས་བུ་ལྗོན་ཤིང་ གི་རྒྱལ་པོའི་དངོས་པོ་རིམ་གྱིས་འཕེལ་བས་འགྲུབ་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་རྣམས་ ཀྱི་མ་རིག་པ་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུའི་ལྤགས་པའི་སྦུབས་དང་འདྲ་བའི་ མཐོང་སྤང་གི་ནང་དུ་ཆུད་པའི་ཆོས་ཁམས་དགེ་བ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་རྒྱས་པའི་རིགས་ ཡང་ལྗོན་ཤིང་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ། སྦྱིན་སོགས་བསོད་ནམས་དང་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ གཉིས་དེ་ལ་བརྟེན་པས་ས་ལམ་རིམ་གྱིས་བགྲོད་དེ་ཐུབ་པའི་རྒྱལ་པོའི་དངོས་པོར་གྱུར་ཏོ། ། 1-106 གསུམ་པ་ནི་རྐྱེན་རླན་པར་བྱེད་པ་ཆུ་དང་སྨིན་བྱེད་ཉི་མའི་འོད་དང་། འཕེལ་བྱེད་རླུང་ དང་འཛིན་བྱེད་ས་དང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་སོས་དུས་སོགས་དྲོ་བའི་དུས་དང་། གོ་སྐབས་འབྱེད་ པའི་ནམ་མཁའི་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་ཏ་ལ་དང་ནི་ཨ་མྲའི་འབྲས་བུའི་ས་བོན་སྦུབས་གསེབ་ ནས་འབྲས་བུས་ལྗོན་ཤིང་བྱུང་བ་ཇི་ལྟ་བར། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་མཐོང་སྤངས་ ཀྱི་འབྲས་བུའི་ལྤགས་པའི་ནང་དུ་ཆུད་པའི་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་བོན་མྱུ་གུ་ཡང་། དཔེ་དེ་ བཞིན་དུ་དག་པའི་རྐྱེན་ཕྱིན་དྲུག་དེ་དང་དེ་ཡིས་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཆོས་དབྱིངས་མངོན་སུམ་ དུ་མཐོང་བ་དང་ཐོབ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་འཐོབ་པོ། །ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པར། ཕྱིན་ བཅུ་རིགས་རྒྱས་བྱེད་གསུངས་ཏེ། །དཀའ་སྤྱོད་སྣ་ཚོགས་སྦྱིན་པ་དང་། །ཚུལ་ཁྲིམས་སེམས་ ཅན་དོན་སྡུད་དང་། །སེམས་ཅན་ཕན་བྱེད་བཟོད་པ་སྟེ། །གསུམ་པོ་འདིས་ནི་ཁམས་རྒྱས་ འགྱུར། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལ་བརྩོན་འགྲུས་དང་། །བསམ་གཏན་ལ་སེམས་འཇུག་པ་དང་། ། རྟག་ཏུ་ཤེས་རབ་བསྟེན་པ་སྟེ། །འདི་ཡང་བྱང་ཆུབ་རྒྱས་བྱེད་ཡིན། །ཐབས་དང་བཅས་ པའི་ཤེས་རབ་དང་། །སྨོན་ལམ་རྣམ་པར་སྦྱང་པ་དང་། །སྟོབས་ལ་ངེས་གནས་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ། ཁམས་རྒྱས་བྱེད་པའི་ཆོས་བཞི་པོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་
【現代漢語翻譯】 正如偉大的寶藏就在我身邊，卻不為人知一樣。那寶藏，連那個人也不知道自己擁有，所以如同貧窮一樣。同樣地，佛陀的法力等諸多智慧的寶藏，存在於無明習氣的住所——眾生的心中，這些眾生雖然擁有寶藏，卻如同未曾發現的窮人。爲了讓這些眾生獲得自性的力量等智慧的集合，世間便誕生了如理如實的正士佛陀，並宣說佛法。 第六個譬喻有三點：例如，芒果等榕樹的果實中的種子，一旦遇到因緣，就能生出新芽，否則不會改變。將這不朽的法種播種在地上，耕耘后，以水等滋養，果樹之王的實體便會逐漸增長而成就。同樣地，眾生的無明和貪慾等如同果皮的包裹，包含在見道所斷之內的法界，如果能正確地發起廣大之善，就像樹木生長一樣。通過佈施等福德和智慧二資糧，逐漸行於道地，最終成為佛陀之王。 第三個譬喻是，促使濕潤的因緣是水，促使成熟的是陽光，促使生長的是風，促使保持的是土地，促使果實生長的是溫暖的季節，以及提供機會的虛空等因緣，就像從塔拉樹和芒果的果實種子中生出樹木一樣。眾生的煩惱，包含在見道所斷的果皮之內的圓滿佛陀的種子，也像那個譬喻一樣，通過清凈的六度，現見並獲得果位的法，最終成就佛陀。《法界贊》中說：『十度是增長種性的，如佈施，種種苦行，持戒，攝集眾生，利益眾生之忍辱，此三者能增長界。於一切法之精進，于禪定之入心，恒常依止智慧，此亦是增長菩提。具有方便之智慧，清凈愿，于力之決定，以及智慧，是增長界之四法。』因此，
【English Translation】 Just as a great treasure is said to be near me, but is not known, and that treasure is not even known to be possessed by that person, so it is like poverty. Similarly, the treasure of the Buddha's power and many wisdoms dwells in the house of sentient beings, the abode of ignorance and habitual tendencies. These sentient beings are like the poor who have a treasure but have not found it. In order for these sentient beings to obtain the power of their own nature and the collection of wisdoms, the righteous Buddha is born into the world and teaches the Dharma. The sixth example has three points: For example, the seed in the fruit of a mango or banyan tree can sprout if it encounters the right conditions, otherwise it will not change. This indestructible Dharma seed is planted in the ground and cultivated. With water and other nutrients, the substance of the king of fruit trees gradually grows and is accomplished. Similarly, the ignorance and desire of sentient beings are like the covering of a fruit peel. The Dharma realm contained within what is abandoned by seeing, if properly initiated, will grow like a tree. Through generosity and the two accumulations of merit and wisdom, one gradually progresses through the stages of the path and becomes the king of conquerors. The third example is that the condition that makes it moist is water, the condition that ripens is sunlight, the condition that makes it grow is wind, the condition that holds it is earth, the condition that makes fruit grow is the warm season, and the conditions of space that provide opportunity. Just as a tree comes from the seed of a tala and mango fruit within its husk, so too, the seed of the complete Buddha, contained within the fruit peel of the afflictions abandoned by seeing, is like that example. Through the six perfections, the fruit of Dharma, the Dharmadhatu, is directly seen and attained, and Buddhahood is attained. In the 'Praise of Dharmadhatu' it is said: 'The ten perfections are said to increase the lineage: generosity, various austerities, discipline, gathering beings, patience that benefits beings. These three increase the realm. Diligence in all Dharmas, entering the mind into meditation, and constantly relying on wisdom, this also increases enlightenment. Wisdom with skillful means, purification of aspirations, certainty in strength, and wisdom, are the four Dharmas that increase the realm.' Therefore,
ཆོས་དབྱིངས་དྲི་མས་དག་པ་ཤས་ཇེ་ ཆེའི་ཆ་ནི་རྒྱས་པའི་རིགས་དང་སྦྱིན་སོགས་རིགས་རྒྱས་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་གསུངས་སོ། ། བདུན་པ་ལ་གསུམ། དཔེ་ནི་ཇི་ལྟར་རིན་ཆེན་ལས་བྱས་རྒྱལ་བའི་སྐུ་གཟུགས་གོས་ ཧྲུལ་དྲི་ངན་ཅན་གྱི་ནི་བཏུམས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལམ་ན་གནས་པའི་ལྷ་ཡིས་དོན་དེ་མཐོང་ནས་ སྒྲིབ་བྱེད་དེ་ལས་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལམ་ན་གནས་པའི་ལྷས་དོན་དེ་ཡིན་པ་སྨྲ་བ་ལྟར་ རོ། །དོན་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཐོག་མ་མེད་ནས་བྱུང་བའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོམ་སྤང་ཉོན་མོངས་ ཀྱིས་བཏུམས་བདག་བདེ་གཤེགས་དངོས་ཉིད་ཐ་ན་དུད་འགྲོ་ལ་ཡང་ཡོད་པར་གཟིགས་ ནས། རིན་ཆེན་སྐུ་ལ་གོས་ཧྲུལ་སེལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རང་རང་ལ་ཡོད་ 1-107 པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དེ་སྒྲིབ་པ་ལས་ཐར་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཐབས་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་དོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཇི་ལྟར་རིན་ཆེན་རང་བཞིན་ལས་གྲུབ་དེ་བཞིན་གཤེགས་སྐུ་དྲི་ངན་ཅན་ གྱི་གོས་ཀྱིས་བཏུམས་པ་ལམ་ན་གནས་པ་དེ་ལྷའི་མིག་གིས་མཐོང་ནས་སྒྲིབ་བྱེད་དེ་ལས་ ཐར་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མི་ལ་དོན་དེ་སྟོན་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་སྒོམ་སྤང་གོས་ཧྲུལ་ ལུས་བཏུམས་པའི་འཁོར་བའི་ལམ་ན་གནས་པའི་ཁམས་ཐ་ན་དུད་འགྲོ་ལ་ཡང་ཡོད་པར་ གཟིགས་ནས། སྒྲིབ་པ་ལས་ཐར་པར་བྱ་ཕྱིར་རྒྱལ་བས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་ཏོ། ། བརྒྱད་པ་ལ་གསུམ་དཔེ་ནི། ཇི་ལྟར་མི་མོ་མྱ་ངན་མགོན་མེད་པ་འགའ་ཞིག་མགོན་མེད་ པའི་ཁྱིམ་གྱི་འདུག་གནས་སུ་ནི་འདུག་པར་གྱུར་ལ། རང་གི་མངལ་གྱིས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་ བའི་རྒྱལ་པོའི་དཔལ་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་ཀྱང་མངལ་གྱི་སྒྲིབ་པས་རང་གི་ལྟོ་ན་ཡོད་པའི་མི་ བདག་ཡོད་པར་མི་ཤེས་པས་འཇིགས་ཤིང་གནས་པ་ལྟར། དོན་ནི་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་མགོན་ མེད་པའི་ཁྱིམ་བཞིན་གྱི་ནང་དུ་མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་མངལ་དང་ལྡན་པའི་བུད་ མེད་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་དེ་ལ། གང་ཞིག་ཡོད་པས་མགོན་དང་བཅས་པ་དྲི་མེད་ལོངས་ སྐུའི་ཁམས་ཆོས་ཉིད་ནི་ཡོད་ཀྱང་དེ་མ་རྟོགས་པས་བུད་མེད་དེའི་མངལ་ན་རྒྱལ་པོ་གནས་པ་ བཞིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཞི་ལ་གནས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བུད་མེད་ལུས་ལ་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་གོས་གྱོན་ཅིང་མདོག་མི་ སྡུག་པ་གཟུགས་ལྡན་པ། ས་བདག་རང་གི་མངལ་ན་གནས་ཀྱང་ཡོད་པར་མ་རྟོགས་པས་ མགོན་མེད་ཁང་པར་སྡུག་བསྔལ་མཆོག་མྱོང་བ་ལྟར་དེ་བཞིན་དུ་བདག་རང་གི་ནང་ན་ ལོངས་སྐུའི་ཁམས་གནས་པས་མགོན་ཡོད་པར་གྱུར་ཀྱང་། རང་ཉིད་མགོན་མེད་དུ་ཤེས་ པའི་བློ་དང་ལྡན་པ་འགྲོ་བ་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་ཡིད་མ་ཞི་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཞི་ 1-108 ལ་གནས་སོ། ། དགུ་པ་ལ་གསུམ་དཔེ་ནི་ཇི་ལྟར་ས་འདམ་ནང་གི་གསེར་ཞུན་མ་ལས་བྱས་པའི་ གཟུགས་བྱས་པ་རང་བཞིན་
【現代漢語翻譯】 法界無垢清凈，主要指增長的種姓，以及佈施等增長種姓的因緣。 第七個比喻分三部分。譬如，用珍寶製成的佛像，被包裹在破爛惡臭的衣服里，路神看到這種情況，爲了使佛像從遮蔽中解脫出來，路神會說出這件事。 其含義是，同樣地，從無始以來，被各種各樣的修斷煩惱所包裹的自性如來藏，甚至在畜生身上也有。看到這一點后，就像去除珍寶佛像上的破爛衣服一樣，爲了使眾生從各自具有的自性身（स्वभावकाय，svabhāvakāya，自性身）的遮蔽中解脫出來，佛陀示現了方便之法。 第三個比喻是：就像用珍寶自性製成的如來藏佛像，被惡臭的衣服包裹著，路神用天眼看到后，爲了使佛像從遮蔽中解脫出來，向人們展示這件事一樣。同樣地，看到被煩惱和修斷所包裹的破爛衣服覆蓋的界（धातु，dhātu，界），即使在輪迴之路上的畜生身上也有。爲了使眾生從遮蔽中解脫出來，諸佛向眾生宣說了佛法。 第八個比喻分三部分。譬如，一個可憐無助的女人，住在無助的房子里，她的子宮懷著轉輪王的榮耀，但由於子宮的遮蔽，她不知道自己腹中懷有君主，因此感到恐懼和不安。其含義是，在輪迴中，眾生的出生就像住在無助的房子里一樣。不凈的眾生就像懷有身孕的婦女一樣，眾生具有能給予庇護的無垢報身（सम्भोगकाय，saṃbhogakāya，報身）的界（धातु，dhātu，界）和法性（धर्मता，dharmatā，法性），但他們沒有意識到這一點，就像婦女的子宮裡懷著國王一樣，處於痛苦的境地。 第三個比喻是：就像一個身體穿著污穢衣服、相貌醜陋的女人，她的子宮裡懷著統治者，但她沒有意識到這一點，所以在無助的房子里遭受極大的痛苦一樣。同樣地，雖然我的體記憶體在著報身（सम्भोगकाय，saṃbhogakāya，報身）的界（धातु，dhātu，界），因此我本應是有依靠的，但我卻認為自己是無助的，我的心被煩惱所控制，處於無法平靜的痛苦境地。 第九個比喻分三部分。譬如，用泥土中的金子熔鍊製成的雕像，其自性是……
【English Translation】 The pure Dharma Realm, free from defilements, is mainly spoken of as the lineage of growth, and the causes of lineage growth such as generosity. The seventh analogy has three parts. For example, a statue of the Victorious One made of precious jewels, wrapped in tattered and foul-smelling clothes, is seen by a deity on the road. In order to free the statue from its obscuration, the deity on the road speaks of this matter. Its meaning is that, similarly, the Sugatagarbha (Tathāgatagarbha) itself, which has been wrapped in various kinds of afflictions to be abandoned through meditation since beginningless time, is even present in animals. Having seen this, just as removing the tattered clothes from a precious statue, in order to liberate beings from the obscuration of their own Svabhavakaya (स्वभावकाय，svabhāvakāya，Essence Body), the Buddha demonstrates skillful means. The third analogy is: Just as a Tathāgatagarbha statue made of the essence of jewels, wrapped in foul-smelling clothes, is seen by a deity on the road with divine eyes, and in order to free the statue from its obscuration, he shows this matter to people. Similarly, seeing that the Dhatu (धातु，dhātu，Element/Realm) covered by tattered clothes of afflictions and objects to be abandoned through meditation exists even in animals on the path of Samsara. In order to liberate beings from obscuration, the Victorious Ones taught the Dharma to sentient beings. The eighth analogy has three parts. For example, a poor and helpless woman, dwelling in a helpless house, carries the glory of a Chakravartin king in her womb, but because of the obscuration of the womb, she does not know that she carries a lord in her belly, and therefore feels fear and insecurity. Its meaning is that, in Samsara, the birth of beings is like dwelling in a helpless house. Impure beings are like pregnant women, and that being has the stainless Sambhogakaya (सम्भोगकाय，saṃbhogakāya，Enjoyment Body) Dhatu (धातु，dhātu，Element/Realm) and Dharmata (धर्मता，dharmatā，Dharmata) which is a protector, but they do not realize this, and like a king dwelling in a woman's womb, they remain in a state of suffering. The third analogy is: Just as a woman with a body wearing dirty clothes and an unattractive appearance, even though the ruler of the land dwells in her womb, she does not realize it, and therefore experiences great suffering in a helpless house. Similarly, although the Sambhogakaya (सम्भोगकाय，saṃbhogakāya，Enjoyment Body) Dhatu (धातु，dhātu，Element/Realm) dwells within me, and therefore I should have a protector, I have a mind that knows itself to be helpless, and I remain in a state of suffering, with my mind not pacified by the power of wandering afflictions. The ninth analogy has three parts. For example, a statue made by smelting gold from mud, its nature is...
གྱིས་དྲི་མ་ཞི་བ་ཕྱི་རོལ་སའི་འདམ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་མཐོང་ན་ གསེར་དེ་ཤེས་པའི་སྐྱེས་བུ་དག་ནང་གི་གསེར་དེ་སྦྱང་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དེ་སེལ་བའི་ ཐབས་བྱེད་པ་ལྟར་རོ། །དོན་ནི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་སྤྲུལ་སྐུའི་ཁམས་ལ་སྒྲིབ་པའི་དྲི་ མ་རྣམས་ཀྱང་ནི་གློ་བུར་བར་ནི་རྣམ་པར་གཟིགས་པར་གྱུར་ནས་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ལྟ་ བུའི་འགྲོ་བ་དག་པ་ས་བོན་རྣམས་ཀྱང་དེའི་སྒྲིབ་པ་དག་ལས་སྦྱོང་བར་མཛད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ མཆོག་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། ། གསུམ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་དྲི་མེད་གསེར་འོད་འབར་བ་ལས་བྱས་སའི་འདམ་གྱི་ནང་དུ་ཆུད་ པར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ཞི་བ་དྲི་མེད་དེའི་རང་བཞིན་མཁས་པས་རིག་ནས་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་ས་ འདམ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་མཁྱེན་དག་པའི་གསེར་འདྲའི་ཉོན་མོངས་ གདོད་ནས་ཞི་བའི་ཡིད་ནི་ཡོད་པར་མཁྱེན་པར་གྱུར་ནས་ཆོས་འཆད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གསེར་ གྱི་དྲི་མ་སེལ་ཕྱིར་ཐོ་བ་རྡེག་སྤྱད་དང་འདྲ་བར་སྙིང་པོའི་སྒྲིབ་པ་དག་ནི་སེལ་བར་མཛད་དོ། ། གསུམ་པ་དོན་བསྡུ་ནི། པདྨ་སྲོག་ཆགས་བུང་བ་དང་། །སྦུན་པ་དང་ནི་མི་གཙང་ས། ། འབྲས་ཤུན་གོས་ཧྲུལ་བུད་མེད་ཀྱི། །མངལ་དང་ས་ཡི་སྦུབས་ན་ཡང་། །ཞེས་པ་ནི་སྙིང་པོའི་ སྒྲིབ་གཡོགས་དྲི་མིའི་དཔེའོ། །སངས་རྒྱས་སྦྲང་རྩི་སྙིང་པོ་བཞིན། །གསེར་བཞིན་གཏེར་ བཞིན་ལྗོན་པ་བཞིན། །རིན་ཆེན་སྐུ་དང་འཁོར་ལོ་ཡིས། །བསྒྱུར་བ་བཞིན་དང་གསེར་ གཟུགས་བཞིན། །ཞེས་པ་ནི་དོན་སྙིང་པོའི་དཔེའོ། །དོན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཆོས་ དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲིབ་བྱེད་ཉོན་མོངས་སྦུབས་རང་བཞིན་དང་མ་འབྲེལ་ཞིང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ 1-109 གློ་བུར་དུ་བྱུང་ནས་སྒྲིབ་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ནི་གདོད་ ནས་དྲི་མེད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་དང་དབྱེར་མེད་པར་ཐོག་མ་ མེད་པ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །མདོར། སེམས་ཅན་ ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ལ་སེམས་རྣམ་པར་ བྱང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་དཔེ་དོན་ཆོས་མཐུན་སྦྱར་བ་ལ་གཉིས། ཤུན་པའི་ཆོས་མཐུན་ཚུལ་དང་སྙིང་ པོའི་ཆོས་མཐུན་ཚུལ་བཤད་པའོ། ། དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། སྒྲིབ་བྱེད་དྲི་མའི་རྣམ་དབྱེ། དེས་འགྲོ་བའི་དབྱིངས་སྒྲིབ་ཚུལ། ཤུན་ པའི་ཆོས་མཐུན་བཤད་པ་དངོས། དེའི་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ སྒྲིབ་བྱེད་དྲི་མ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་དགུ་ཡོད་དེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་འདོད་ཆགས་དང་ བྲལ་བའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་ཉོན་མོངས་པ་མི་གཡོ་བའི་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ། གཟུགས་ དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འཇིག་རྟེན་
【現代漢語翻譯】 如果看到污垢平息，外表具有泥土的性質， 就像知道黃金的人爲了提煉黃金，去除外表的雜質一樣。 意思是，自性光明的法身界上的污垢， 也突然顯現，像珍寶生處一樣，凈化眾生的種子， 從那些污垢中凈化，並獲得無上菩提。 第三個例子是，就像智者認識到無垢黃金閃耀的光芒，卻陷入泥土中的形態， 並去除外面的泥土一樣。 同樣，全知者知道清凈如金的煩惱，原本平息的意念是存在的， 然後以講經說法的方式，像用錘子敲打一樣，去除精華的障礙。 第三個是總結意義：蓮花、眾生、蜜蜂， 糠秕和不凈之地。 稻殼、破布、女人的子宮和地下的洞穴。 這些都是遮蔽精華的污垢的例子。 佛陀如蜂蜜般，如精華般， 如黃金般，如寶藏般，如樹木般。 如珍寶之身和法輪， 如轉化和黃金的形態。 這些都是精華的例子。 意思是，眾生界的法界，遮蔽的煩惱的糠秕，與自性無關，從無始以來， 突然產生遮蔽。 心的自性，如來藏，原本無垢，與如來藏的力量等功德無別， 從無始以來就存在於一切眾生心中。 總之，因為眾生被煩惱所染，所以眾生被煩惱所染，爲了心的清凈，所以是清凈的。 第二，將例子與意義、法進行比對，分為兩種： 糠秕的比對方式和精華的比對方式。 第一種分為四點：遮蔽的污垢的分類， 它如何遮蔽眾生的界， 直接說明糠秕的比對， 以及總結其意義。 第一點是：遮蔽如來藏的污垢，簡而言之有九種， 世間的法，存在於具有離欲之道的相續中，煩惱，不動搖的行等等的因， 以及成就色界和無色界的世間
【English Translation】 If one sees the pacified dirt, the outer appearance having the nature of earth and mud, It is like those who know gold, in order to refine the gold, employ methods to remove the outer impurities. The meaning is that the stains obscuring the Dharmakaya realm of self-luminous nature, also suddenly appear, and like a treasure source, purify the seeds of beings, Purifying them from those obscurations and attaining supreme enlightenment. The third example is, just as the wise recognize the nature of the stainless gold shining brightly, yet fallen into the mud, and remove the outer mud. Similarly, the all-knowing ones know that the afflictions, like pure gold, the mind that is originally pacified, exists, and then, by way of teaching the Dharma, like using a hammer to strike, remove the obscurations of the essence. The third is to summarize the meaning: Lotus, sentient beings, bees, Chaff and impure ground. Husk, tattered clothes, a woman's womb, and the cavity of the earth. These are examples of the impurities that obscure the essence. Buddha is like honey, like essence, Like gold, like treasure, like trees. Like a jewel body and a Dharma wheel, Like transformation and the form of gold. These are examples of the essence. The meaning is that the realm of beings, the chaff of afflictions that obscure the Dharmadhatu, is unrelated to self-nature, and from beginningless time, suddenly arises and obscures. The nature of mind, the Tathagatagarbha, is originally stainless, inseparable from the power and qualities of the Tathagatagarbha, and has existed in all sentient beings from beginningless time. In short, because sentient beings are defiled by afflictions, sentient beings are defiled by afflictions, and for the purification of mind, it is pure. Second, comparing the example with the meaning and the Dharma, there are two types: The method of comparing the chaff and the method of comparing the essence. The first is divided into four points: the classification of obscuring impurities, how it obscures the realm of beings, directly explaining the comparison of chaff, and summarizing its meaning. The first point is: the impurities that obscure the Tathagatagarbha, in short, there are nine types, the worldly Dharma, existing in the continuum of those who have detachment from desire, afflictions, unwavering actions, etc., the cause, and the worldly realm that accomplishes the form and formless realms
ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ གཞོམ་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་རྨོངས་པ་གཏི་མུག་བག་ལ་ ཉལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་སེམས་ ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་བསོད་ནམས་དང་། བསོད་ནམས་མིན་པའི་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་ རྒྱུ་འདོད་པའི་ཁམས་འབའ་ཞིག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའི་ཤེས་ པས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི། གསུམ་པོ་དེའི་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་དྲག་པོ་དང་ དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་འཇུག་པའི་རྒྱུ་དྲི་མ་མེད་པའི་ཡིད་ཀྱི་ ལུས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་ དེ་དག་ནི། མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པ་དང་། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སློབ་པའི་རྒྱུད་ལ་ 1-110 ཡོད་པ་དང་པོ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་མཐོང་བའི་ཤེས་པས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་གང་ ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་མཐོང་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་། འཕགས་པའི་གང་ཟག་སློབ་པའི་རྒྱུད་ལ་ ཡོད་པ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སྒོམ་པའི་ཤེས་པས་གཞོམ་པར་ བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་། མཐར་ཐུག་པར་མ་ གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་རྣམ་པ་བདུན་གྱི་མི་མཐུན་ པའི་ཕྱོགས་ས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས། ས་གསུམ་སྒོམ་པའི་ཤེས་པས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་གང་ ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་དག་པའི་ས་ལ་བརྟེན་པ་དང་། མཐར་ཐུག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱུད་ ལ་ཡོད་པ་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པ་ས་གསུམ་བསྒོམ་པའི་ཤེས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས། རྡོ་ རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་དག་པའི་ས་ ལ་བརྟེན་པ་ཡི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པས་སོ། །མདོ་བསྡུས་ན། ཆགས་སོགས་ཉོན་ མོངས་དགུ་པོ་འདི། །མདོར་བསྡུས་ནས་ནི་གོ་རིམ་བཞིན། །པདྨའི་སྦུབས་ལ་སོགས་པ་ཡི། ། དཔེ་དགུ་དག་གིས་རབ་བསྟན་ཏེ། །ཤོ་ལོ་ཀ་འདི་ནི་དྲི་མ་རྣམ་དགུ་པདྨའི་སྦུབས་སོགས་ དཔེས་ནི་རབ་བསྟན་ཏེ་ཞེས་པའི་འགྲེལ་བ་ཡིན་པས་རྩ་བ་མིན་ནོ། །གང་གིས་ན་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་བྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པས་གཡོགས་པ་ ཞེས་བརྗོད་ལ། རྒྱས་པར་ནི་འདི་དག་ཉིད་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་རྣམ་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ནི་ མཐའ་ཡས་ཏེ་བསྒྲིབ་བྱ་དེ་བཞིན་བཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐའ་ཡས་པར་གྱུར་པས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ སྙིང་པོ་ཅན་ནོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་མདོར་ བསྡུ་ན་རྣམ་པ་བཞིར་བརྗོད་དེ། ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་གོ་རིམ་ཇི་ལྟ་
【現代漢語翻譯】 那些需要通過超越世俗的智慧來摧毀的事物是：貪慾、嗔恨、愚癡、無明，以及潛藏的煩惱習氣。對於那些沉溺於貪慾等煩惱的眾生，以及那些以善業和非善業等行為，僅僅追求欲界，通過修習不凈觀等方式所能摧毀的事物是：這三者的強烈生起。對於那些阿羅漢相續中存在的，作為無漏業的因，成就無垢意生身的，需要如來（Tathāgata）的菩提來摧毀的事物是：被無明習氣之地所攝持，存在於異生凡夫和有學之相續中的事物。那些需要首先通過見道之智來摧毀的事物是：見道所斷之法。那些需要通過聖者有學，如實見道后，通過修道之智來摧毀的事物是：修道所斷之法。那些存在於尚未達到究竟的菩薩相續中，與七種智慧之地相違背的第八地等，需要通過三地修習之智來摧毀的事物是：依賴於不清凈之地的法。那些存在於達到究竟的菩薩相續中，第八地等，與三地修習之智相違背的事物，需要通過金剛喻定之智來摧毀的事物是：存在於清凈地之煩惱。簡而言之，這九種貪慾等煩惱，可以概括為四種次第，用蓮苞等九種比喻來闡釋。這頌只是對『九種垢染如蓮苞等比喻所闡釋』的解釋，並非根本頌。為什麼說如來藏（Tathāgatagarbha）被無量無數的煩惱苞所覆蓋呢？廣而言之，這八萬四千種煩惱，以種種方式區分，是無量的，因為所遮蔽的是如來無量的智慧。第二點是，世尊（Bhagavan）曾說：『一切眾生皆具如來藏』。對此，可以簡要地從四個方面來解釋一切眾生：在無漏法界中，次第如何。
【English Translation】 Those things that need to be destroyed by transcendent wisdom are: attachment, hatred, delusion, ignorance, and the latent afflictions of habitual tendencies. For those sentient beings who are immersed in afflictions such as attachment, and those who, through actions such as meritorious and non-meritorious deeds, seek only the desire realm, the things that can be destroyed by cultivating practices such as contemplating impurity are: the strong arising of these three. For those things that exist in the continuum of Arhats, as the cause of uncontaminated actions, accomplishing the immaculate mental body, the things that need to be destroyed by the Tathāgata's Bodhi are: those things that are gathered by the ground of ignorance's habitual tendencies, and exist in the continuum of ordinary beings and learners. Those things that need to be destroyed first by the wisdom of seeing the path are: the things to be abandoned by seeing. Those things that need to be destroyed by the wisdom of cultivating the path, after the noble learner has truly seen the path, are: the things to be abandoned by the path of cultivation. Those things that exist in the continuum of Bodhisattvas who have not yet reached the ultimate, such as the eighth ground, which are contrary to the seven grounds of wisdom, the things that need to be destroyed by the wisdom of cultivating the three grounds are: the dharmas that rely on the impure ground. Those things that exist in the continuum of Bodhisattvas who have reached the ultimate, such as the eighth ground, which are contrary to the wisdom of cultivating the three grounds, the things that need to be destroyed by the vajra-like samadhi wisdom are: the afflictions that exist in the pure ground. In short, these nine afflictions such as attachment can be summarized into four stages, and explained with nine metaphors such as the lotus bud. This verse is only an explanation of 'the nine defilements are explained by metaphors such as the lotus bud,' and is not the root verse. Why is it said that the Tathāgatagarbha is covered by countless billions of affliction buds? In detail, these eighty-four thousand afflictions, distinguished in various ways, are immeasurable, because what is obscured is the immeasurable wisdom of the Tathāgata. The second point is that the Bhagavan once said, 'All sentient beings possess the Tathāgatagarbha.' Regarding this, all sentient beings can be briefly explained from four aspects: in the uncontaminated realm of Dharma, how is the order?
བ་བཞིན་དུ་དྲི་མ་ དགུ་པོ་འདི་དག་གིས་ནང་ནས་བྱས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང་པོ་བཞི་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ 1-111 རྣམས་དེ་འོག་གཅིག་དང་ཐེག་དམན་སློབ་པ་དང་ཐེག་ཆེན་སོ་སྐྱེ་རྣམས་དེ་འོག་གཉིས་དང་ ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་བློ་ལྡན་རྣམས་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་མ་དག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི་འདོད་ཆགས་བག་ལ་ཉལ་ནི། ཇི་ལྟར་པདྨ་མི་གཙང་བའི་འདམ་ལས་ སྐྱེས་པ་གསར་པའི་ཚེ་མདུན་དུ་གྱུར་ན་ཡིད་དགའ་བ་དང་ཕྱིས་ནས་རྙིང་ན་དགའ་བ་མེད་ པར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན། ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་མི་གཙང་བ་ལས་སྐྱེས་ཤིང་འདོད་ཆགས་མངོན་ གྱུར་ཚེ་དགའ་བ་དང་ཕྱིས་ནས་མི་དགའ་བས་སོ། །ཞེ་སྡང་བག་ལ་ཉལ་ནི་ཇི་ལྟར་སྦྲང་རྩི་ ལ་ཆགས་པའི་སྲོག་ཆགས་སྦྲང་མ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུགས་ཏེ། གཞན་ལ་མདུང་བརྡེག་པས་སྡུག་ བསྔལ་བསྐྱེད་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཏེ། ཞེ་སྡང་མངོན་དུ་རྒྱུ་སྐྱེ་བ་ན་རང་གཞན་གྱི་སྙིང་ལ་སྡུག་ བསྔལ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པས་སོ། །གཏི་མུག་བག་ལ་ཉལ་ནི་རྟེན་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་ནང་ གི་སྙིང་པོ་ནི་ཕྱི་རོལ་སྦུན་པས་བསྒྲིབས་པས་མི་མཐོང་བ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཏེ། སྙིང་པོའི་དོན་ མཐོང་བ་ལ་མ་རིག་སྒོང་ངའི་སྦུབས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པས་སོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་ དྲག་པོ་ནི་ཇི་ལྟར་མི་གཙང་བའི་དངོས་པོ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉམ་ང་བའི་ གནས་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དང་འདྲ་སྟེ། ཆགས་པ་དྲག་པོ་དང་བཅས་པ་འདོད་ཁམས་པ་འདོད་ པ་བརྟེན་པ་ལ་སོགས་ཉེར་སྤྱོད་མང་པོའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་ ནི་ཇི་ལྟར་ས་འོག་ནོར་ནི་སའི་སྒྲིབ་པས་ན་ནོར་ཡོད་པར་མི་ཤེས་པའི་མི་དེས་གཏེར་མི་ཐོབ་ པ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཏེ། དབུལ་པོ་དང་འདྲ་བའི་སྐྱེ་བོ་ལ་གནས་པའི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་སྒྲིབ་ པས་སོ། །མཐོང་སྤངས་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟར་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རིམ་ཀྱིས་སྐྱེས་པས་ས་བོན་ གྱི་ཤུན་པ་རིམ་གྱིས་གཅོད་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་རིམ་གྱིས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བས་སོ། །སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ནི། གོས་ཧྲུལ་ དག་དང་མཚུངས་པར་བསྟན་ཏེ། འཕགས་པའི་ལམ་དང་འབྲེལ་པ་ལས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ 1-112 ལྟ་བས་མཚོན་པ་སྙིང་པོ་མཐོང་སྤངས་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་ཆོས་ཉིད་མངོན་ སུམ་དུ་མཐོང་ཟིན་སྒོམ་ལམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྤང་བྱ་ཡིན་པས་སོ། །མ་དག་པའི་ས་བདུན་ལ་ བརྟེན་དྲི་མ་རྣམས་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་མངལ་སྦུབས་ཀྱི་དྲི་མས་རང་ལ་ཡོད་པའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་ བའི་རྒྱལ་པོ་ལ་སྒྲིབ་པ་དག་དང་མཚུངས་ལ། མངལ་སྦུབས་བྲལ་བའི་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་ ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་འདྲ་སྟེ། རང་ལ་ཡོད་པའི་ལོངས་སྐུའི་ཁམས་ལ་སྒྲིབ་ལ་ཁྱོད་དང་བྲལ་བ་ ལས་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་དུ་མི
【現代漢語翻譯】 如同灰塵一般，這九種垢染由內而外地影響著眾生：最初的四種影響凡夫俗子，阿羅漢（梵文：Arhat，不再輪迴的聖者）受其影響一種，小乘有學（梵文：Śaikṣa，仍在學習的修行者）和 大乘凡夫受其影響兩種，而大乘聖者中的智者則受最後兩種的影響，因此是不清凈的。 第三種是貪慾的隨眠：如同蓮花從不凈的淤泥中生長出來，當它新鮮時令人愉悅，但當它老舊時則不再令人愉悅。同樣，從不如理作意（梵文：Ayoniśo-manaskāra，不正確的思考方式）和不凈之物中生起，當貪慾顯現時令人愉悅，但之後則令人不悅。嗔恨的隨眠：如同沉迷於蜂蜜的蜜蜂非常狂亂，用刺去刺傷其他生物而造成痛苦。同樣，當嗔恨顯現時，它會給自他的內心帶來痛苦。愚癡的隨眠：如同果實的內核被外殼遮蔽而無法看見。同樣，無明的蛋殼遮蔽了看見核心意義的能力。煩惱的猛烈生起：如同不凈之物是令人愉悅之物的順應之處，也是令人恐懼之地。同樣，強烈的貪慾和有情眾生是依賴慾望等諸多行為的原因。無明習氣的地：如同地下的寶藏被泥土遮蔽，不知道寶藏存在的人無法獲得寶藏。同樣，遮蔽了安住于如貧者一般的眾生之中的自生智慧。見斷（梵文：Darśana-heya，通過見道斷除的煩惱）之法：如同幼芽等逐漸生長，逐漸剝離種子的外殼。同樣，如實親見真如（梵文：Tathātā，事物的真實本性）的智慧逐漸退卻。修斷（梵文：Bhāvanā-heya，通過修道斷除的煩惱）之法：被比喻為破舊的衣服，與聖道（梵文：Ārya-mārga，通往解脫的道路）相關聯，以壞聚見（梵文：Satkāya-dṛṣṭi，認為五蘊和合的身體是真實存在的）為代表，存在於已摧毀見斷之法的聖者相續中，是已親見法性的修道智慧所應斷除的。依賴於七種不清凈之地的垢染：如同女性子宮的污垢遮蔽了自身所擁有的轉輪王（梵文：Cakravartin，統治世界的君王），而脫離子宮的君王則能享受王位。同樣，遮蔽了自身所擁有的報身（梵文：Saṃbhogakāya，佛的報身）之界，脫離這些遮蔽才能到達八地以上。
【English Translation】 Like dirt, these nine stains affect beings from within: the first four affect ordinary people, Arhats (梵文：Arhat，不再輪迴的聖者) are affected by one, Lesser Vehicle trainees (梵文：Śaikṣa，仍在學習的修行者) and Greater Vehicle ordinary people are affected by two, and Greater Vehicle noble ones with intelligence are affected by the last two, thus being impure. The third is the latent tendency of desire: just as a lotus grows from impure mud, it is pleasing when it is new, but not pleasing when it is old. Similarly, arising from improper attention (梵文：Ayoniśo-manaskāra，不正確的思考方式) and impurity, it is pleasing when desire manifests, but later it is not pleasing. The latent tendency of hatred: just as a bee attached to honey is very agitated, causing suffering by stinging others. Similarly, when hatred manifests, it causes suffering to the hearts of oneself and others. The latent tendency of delusion: just as the essence within a fruit is obscured by the outer husk and cannot be seen. Similarly, the shell of ignorance obscures the ability to see the essential meaning. The intense arising of afflictions: just as impure things are a suitable place for pleasing things and a frightening place. Similarly, intense attachment and sentient beings are the cause of many activities such as dependence on desires. The ground of ignorance's habitual tendencies: just as a treasure underground is hidden by the earth, and a person who does not know the treasure exists cannot obtain it. Similarly, it obscures the self-arisen wisdom that dwells within beings who are like the poor. Those to be abandoned by seeing (梵文：Darśana-heya，通過見道斷除的煩惱): just as sprouts and so on gradually grow, gradually peeling off the seed's husk. Similarly, the wisdom of directly seeing Suchness (梵文：Tathātā，事物的真實本性) gradually recedes. Those to be abandoned by meditation (梵文：Bhāvanā-heya，通過修道斷除的煩惱): are shown to be like tattered clothes, related to the noble path (梵文：Ārya-mārga，通往解脫的道路), represented by the view of the aggregates (梵文：Satkāya-dṛṣṭi，認為五蘊和合的身體是真實存在的), existing in the continuum of noble ones who have destroyed what is to be abandoned by seeing, and are to be abandoned by the wisdom of the path of meditation that has already directly seen the nature of reality. The stains that rely on the seven impure grounds: are like the stains of a woman's womb obscuring the wheel-turning king (梵文：Cakravartin，統治世界的君王) that one possesses, while a king free from the womb enjoys the kingdom. Similarly, it obscures the realm of the enjoyment body (梵文：Saṃbhogakāya，佛的報身) that one possesses, and only by being free from these obscurations can one reach the eighth ground and beyond.
་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གཞན་དོན་ སྤྱོད་པས་སོ། །དག་པ་ས་གསུམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་དྲི་མ་རྣམས་ནི་གསེར་གཟུགས་ལ་ ས་འདམ་གོས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ གྱིས་གཞོམ་བྱ་ཡིན་པས་སོ། ། བཞི་པ་དོན་བསྡུ་ནི། དེ་ལྟར་སྙིང་པོའི་སྒྲིབ་བྱེད་ཆགས་སོགས་དྲི་མ་དགུ་ནི་གོ་རིམ་ བཞིན་པདྨ་ལ་སོགས་དགུ་པོ་དག་དང་ཆོས་མཚུངས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་ལ་སྒྲིབ་ བྱེད་ཡིན་པས་སོ། ། གཉིས་པ་སྙིང་པོའི་ཆོས་མཐུན་ལ་གཉིས། མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་དོ། །དང་པོ་ནི། ཁམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་དཔེའི་སྙིང་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་ པ་རྣམ་པ་དགུ་དང་ཆོས་མཚུངས་ཏེ། སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན་ཁམས་འདིའི་རང་བཞིན་ནི་བསྟེན་པས་དབྱེ་ན་ཆོས་ སྐུ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རིགས་ཀྱང་སྟེ་གསུམ་མོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དེ་ནི་ ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་དང་སྦྲང་རྩི་དང་སྙིང་པོའི་ དཔེ་གསུམ་གྱིས་རྣམ་དག་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོར་ཤེས་བྱ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གསེར་སྦྲམ་གྱི་དཔེ་གཅིག་གིས་རང་བཞིན་འགྱུར་མེད་དུ་ 1-113 ཤེས་བྱ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཏེར་ དང་ཤིང་དང་རིན་ཆེན་གྱི་སྐུ་དང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དང་གསེར་གཟུགས་ཏེ་དཔེ་ལྔ་རྣམས་ ཀྱིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ཆོས་སྐུ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རིགས་ཀྱི་ཆོས་མཐུན་སྦྱར་བའོ། ། དང་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ཙམ་ནི། རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པ་བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་བྱ་མཚན་ཉིད་པ་རྟོགས་ པ་ཆོས་སྐུ་དང་། རྟོགས་པ་དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་གདུལ་བྱ་ཇི་ལྟ་བར་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་རྣམ་ པར་རིག་པ་འབྱུང་བ་བསྟན་པ་ཆོས་སྐུའོ། །དེའང་གཉིས་དེ་དོན་དམ་བདེན་པའི་དབང་དུ་ བྱས་ནས་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་སྟོན་པ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་དང་། ཀུན་རྫོབ་བདེན་ པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མདོ་དང་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པ་སོགས་རྣམ་པ་དུ་མར་སྣ་ཚོགས་ པར་ཆོས་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པས་སོ། །ཁམས་རྟོགས་པ་ ཆོས་སྐུ་ནི་འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་ན་མཚོན་བྱེད་དཔེ་ནི་མི་དམིགས་པའི་པདྨའི་ནང་གི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཉིད་ང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཆོག་ ཡིན་པས་སྐུ་གཟུགས་དང་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་འདྲ་
【現代漢語翻譯】 以分別智慧圓滿，自然成就利他事業。與三凈土相關的垢染，應知如金像被泥土覆蓋，需以大自在金剛般的定力摧毀。 第四，總結要義：如是遮蔽心性的貪等九種垢染，依次與蓮花等九者相同，皆因其遮蔽心之法界。 第二，與心性之法相符有二：略說與廣說。首先：彼如來藏，與譬喻之精華，如佛像等九者法相同，乃是就心性之三種自性而歸納之故。何為三？此界之自性，若依所依而分，則為法身、如是性與種姓三者。彼如來藏應知是法身之自性，以佛像、蜂蜜與精華三喻，應知是清凈法蘊。彼應知是如是性之自性，以金礦一喻，應知其自性不變。彼應知是佛種姓之自性，以寶藏、樹木、如意寶珠、轉輪王與金像五喻，應知是成佛之因的自性。 第二，分三部分：法身、如是性與種姓之法相符。第一，僅就佛之法身而言，應知有兩種：法界極清凈，諸善逝各自證悟之自性證悟法身；以及與彼證悟之因相同，隨所化眾生之根器，令其他眾生生起覺悟之示現法身。此二者，就勝義諦而言，乃是甚深之法，為菩薩藏所詮釋；就世俗諦而言，則有經、律等多種方式，闡述種種安立法之方式。證悟法身之界，於此世間，無可比擬之譬喻，唯有蓮花中之如來，示現與我等相同，乃是超越世間之殊勝，與身形略有相似之處。
【English Translation】 It spontaneously accomplishes the benefit of others through the complete maturation of discriminating wisdom. The defilements associated with the three pure grounds should be understood as like mud covering a golden statue, which must be destroyed by the great, vajra-like samadhi. Fourth, summarizing the meaning: Thus, the nine defilements such as attachment that obscure the essence are similar in nature to the nine, such as the lotus, in that they obscure the dharmadhatu of the mind. Second, there are two aspects to the correspondence of the essence: a brief explanation and a detailed explanation. First: That Essence of the Thus-Gone One corresponds in nature to the nine examples of essences, such as the form of the Buddha, because it is summarized in terms of the three natures of the essence. What are the three? The nature of this realm, when divided by what is relied upon, is threefold: the Dharmakaya, Suchness, and lineage. That Essence of the Thus-Gone One should be known as the nature of the Dharmakaya, since the three examples of the form of the Buddha, honey, and essence should be known as the pure aggregates of dharma. That should be known as the nature of Suchness, since the one example of gold ore should be known as the unchanging nature. That should be known as the nature of the Buddha's lineage, since the five examples of treasure, tree, wish-fulfilling jewel, wheel-turning monarch, and golden statue should be known as the nature of the cause of Buddhahood. Second, there are three aspects: the correspondence of the Dharmakaya, Suchness, and the lineage. First, the Dharmakaya of the Buddha alone should be known in two ways: the Dharmadhatu, which is extremely immaculate, is the characteristic that the Sugatas individually realize for themselves, the realization Dharmakaya; and the manifestation Dharmakaya, which is the concordant cause of that realization, showing the arising of awareness to other sentient beings according to how beings are to be tamed. These two, in terms of ultimate truth, are the profound dharma taught by the bodhisattva pitaka; and in terms of conventional truth, there are various ways of explaining the ways of establishing dharma in various ways, such as in sutras and melodies. The realm of the realization Dharmakaya, in this world, has no example to represent it, except for the Thus-Gone One in the lotus, showing himself to be like us, being supreme beyond the world, and somewhat similar in form.
བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་བྱ་ཕྲ་མོ་ཟབ་པའི་ཚུལ་ བསྟན་པའི་ཆོས་སྐུ་ནི་སྦྲང་རྩི་མངར་བར་རོ་གཅིག་པ་བཞིན་ཏེ། གཙོ་བོ་ཆོས་དབྱིངས་སུ་རོ་ གཅིག་པར་བསྟན་པས་སོ། །མདོ་སྡེ་བཅུ་གཉིས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཚུལ་བསྟན་ཆོས་སྐུ་ནི་སྣ་ ཚོགས་སྦུན་པའི་སྦུབས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་སྙིང་པོ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཁམས་ཐོབ་པའི་ རྒྱུད་རྒྱུ་སྣ་ཚོགས་སུ་བསྟན་པས་སོ། །དེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་སྐུ་ལུས་པ་མེད་ པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཁྱབ་པའི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །བདག་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ 1-114 པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་ཕྱིར་རོལ་ཏུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་འགའ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་ ཁམས་ན་མེད་དེ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་གཟུགས་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ རྟག་ཏུ་ཀུན་སོང་འདོད། །དེ་བཞིན་འདི་ཡང་རྟག་ཏུ་ཀུན་སོང་འདོད། །ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ གཟུགས་གྱུར་ཀུན་ཏུ་སོང་། །དེ་བཞིན་འདི་ཡང་སེམས་ཅན་ཚོགས་ཀུན་སོང་། །ཞེས་བྱང་ ཆུབ་ཆེན་པོ་ནས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་དང་། རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་སུ། རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུའི་འགྲོ་བ་ཀུན། །ཁྱབ་ པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ། །ཞེས་དང་། ང་ཡིས་འདི་ཀུན་ཁྱབ་པ་སྟེ། །འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་ གཞན་མ་མཐོང་། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སེམས་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་གསེར་གྱི་ནི་གཟུགས་མཚུངས་ པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ཡས་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལོག་ པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་དགེ་བ་ཁྱད་པར་ མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་། གློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་མཐའ་དག་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་ བཞིན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོར་གཞག་གོ །ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་དུ། འཇམ་དཔལ་ དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བདག་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་གཞི་རྩ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པ་བསྲུང་ བ་མཛད་དེ། བདག་རྣམ་པར་དག་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པར་རྟོགས་ སོ། །བདག་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཡིན་པ་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ ཡིན་པ་དེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་སྐད་དུ། དེ་བཞིན་ ཉིད་འདི་ཐམས་ཅད་ལ། ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་དག་གྱུར་པ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ཉིད་དེ་ཡི་ ཕྱིར། །འགྲོ་ཀུན་དེའི་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་དང་རབ་ཞི་རྣམ་ངེས་སུ། གང་དེ་བཞིན་ཉིད་མིན་ 1-115 པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མིན་ནོ། །ཞེས་ཏེ། དྲི་བཅས་དེ་བཞིན་ཉིད་རྒྱུའམ་གཞིའི་ད
【現代漢語翻譯】 因此，所要表達的細微而深刻的方式，所展示的法身（Dharmakaya）就像蜂蜜一樣具有單一的味道，因為它主要展示了在法界（Dharmadhatu）中的單一味道。十二部經以各種方式展示的法身，應被理解為如同各種穀殼包裹的果實的核心，因為它展示了獲得界（Dhatu）的各種原因。因此，如來（Tathagata）的法身，就其遍及所有無餘眾生的界（Dhatu）的意義而言，表明這些眾生都具有如來藏（Tathagatagarbha）。那些在我的如來法身之外的眾生，在眾生的界（Dhatu）中並不存在，就像虛空的形象一樣。正如所說：『如同虛空總是普遍存在，此亦如是總是普遍存在。如同虛空遍及所有形象，此亦如是遍及所有眾生。』出自《大菩提經》，關於普遍存在；以及在續部（Tantra）中：『因和非因的眾生，普遍存在的是金剛薩埵（Vajrasattva）。』以及『我遍及所有這些，未見眾生的其他自性。』 第二，如是性（Tathata）的心，被比作黃金的形象，即使與無盡的煩惱和痛苦相關聯，其自性光明（Prabhasvara）也不會改變。即使對於那些註定要走向邪道（Mithya）的眾生，其自性也無差別地具備善良的品質，並且從所有突如其來的煩惱中完全解脫出來，因此被稱為如來（Tathagata）。因此，如是（Tathata）被置於所有眾生的心中作為精華（Garbha）。在《智慧光莊嚴經》中：『文殊（Manjushri），如來（Tathagata）接受我，完全瞭解根本，並守護。通過我的完全清凈，我認識到所有眾生都是完全清凈的。我的完全清凈和所有眾生的完全清凈，兩者無二無別，不可分割。』正如所說：『此如是性（Tathata）在一切中，無有差別，但已清凈。因此，如來（Tathagata）是所有眾生的精華。』以及在《極寂靜決定經》中：『非如是性（Tathata）者，非如來（Tathagata）。』也就是說，有垢的如是性（Tathata）是原因或基礎……'
【English Translation】 Therefore, the subtle and profound way of expression, the Dharmakaya (法身，body of dharma) that is shown is like honey having a single taste, as it mainly shows the single taste in the Dharmadhatu (法界，realm of dharma). The Dharmakaya (法身，body of dharma) shown in various ways by the twelve scriptures should be understood as the core of a fruit enclosed in various husks, as it shows the various causes for obtaining the Dhatu (界，element). Therefore, the Tathagata's (如來，thus-gone one) Dharmakaya (法身，body of dharma), in terms of its meaning of pervading the Dhatu (界，element) of all sentient beings without remainder, indicates that these sentient beings all possess the Tathagatagarbha (如來藏，womb of the thus-gone one). Those sentient beings who are outside of my Tathagata's (如來，thus-gone one) Dharmakaya (法身，body of dharma) do not exist in the Dhatu (界，element) of sentient beings, just like the form of space. As it is said: 'Just as space is always universally present, so too is this always universally present. Just as space pervades all forms, so too does this pervade all sentient beings.' From the 'Great Bodhi Sutra,' regarding universal presence; and in the Tantras (續部，tantra): 'The beings of cause and non-cause, the one who is universally present is Vajrasattva (金剛薩埵，diamond being).' And 'I pervade all of these, I have not seen another nature of beings.' Secondly, the mind of Suchness (Tathata) is said to be like the form of gold, as its nature of luminosity (Prabhasvara) does not change even when associated with endless afflictions and sufferings. Even for those sentient beings who are destined for the wrong path (Mithya), their nature is undifferentiatedly endowed with virtuous qualities, and having completely purified themselves from all adventitious afflictions, they are counted as Tathagatas (如來，thus-gone ones). Therefore, Suchness (Tathata) is placed as the essence (Garbha) in the hearts of all sentient beings. In the 'Ornament of Wisdom Light Sutra': 'Manjushri (文殊，gentle glory), the Tathagata (如來，thus-gone one) accepts me, fully understands the root, and protects. Through my complete purity, I realize that all sentient beings are completely pure. My complete purity and the complete purity of all sentient beings are non-dual, indivisible.' As it is said: 'This Suchness (Tathata) is in everything, without difference, but is purified. Therefore, the Tathagata (如來，thus-gone one) is the essence of all beings.' And in the 'Extremely Peaceful Determination Sutra': 'That which is not Suchness (Tathata) is not the Tathagata (如來，thus-gone one).' That is to say, the defiled Suchness (Tathata) is the cause or basis……
ེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་དང་དྲི་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་འབྲས་བུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་རྒྱུའི་རིགས་ཀྱི་ཆོས་མཐུན་དང་འབྲས་བུའི་རིགས་ཀྱི་ཆོས་མཐུན་ སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་དེ་ནི་གཏེར་ས་འོག་ན་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་ པ་དང་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་ཤིང་གི་ས་བོན་གྱི་ཤུན་པའི་ནང་ན་མྱུ་གུ་གནས་པ་དང་འདྲ་ བ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ དང་དེ་རྐྱེན་གྱིས་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་རྒྱས་པའི་རིགས་གཉིས་ནི་ཐེག་དམན་རིགས་ལས་ མཆོག་ཉིད་དོ། །རང་བཞིན་དང་རྒྱས་པའི་རིགས་འདི་གཉིས་ནི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ གསུམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང་ཁྱེད་གཉིས་དག་པ་ལས་སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། རིགས་ དང་པོ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལས་སྐུ་ནི་དང་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཐོབ་པ་སྟེ། རིགས་གཉིས་པ་ རྒྱས་པ་ལས་སྐུ་ཕྱི་མ་གཟུགས་སྐུ་ཐོབ་པོ། ། གཉིས་པ་ནི་འབྲས་བུའི་རིགས་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཡོན་ཏན་གྱིས་མཛེས་པ་ནི་རིན་ཆེན་ལས་ གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གདོད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་ གྲུབ་གྱི་གསར་དུ་བྱས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་གྱི་རིང་ བཞིན་ཟད་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཏེར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུའི་རིགས་རྫོགས་པར་ ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྐུ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་བཞིན་ཏེ། ཆོས་ཆེན་ཐེག་ཆེན་གྱི་དབྱིངས་རིག་ གི་དཔལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱལ་སྲིད་ཆེ་ལྡན་ལ་རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུའི་ རིགས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་གསེར་གྱི་གཟུགས་ལྟ་བུའི་སྟེ། ལོངས་སྐུའི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བའི་ ཚུལ་གྱིས་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་ལྷག་མ་ལྔ་པོ་འདི་དག་གིས་ནི་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྐྱེད་པའི་རིགས་ཡོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ 1-116 ཁམས་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ༑ ༑དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་ཁམས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཁམས་ཀྱི་དོན་ནི་འདིར་རྒྱུའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ ཕྱིར་དེ་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་གྲུབ་པ་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ཡོད་ མོད་ཀྱི་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་ཤེས་པ་མིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་སྐད་དུ། ཐོག་མ་མེད་ དུས་ཅན་གྱི་ཁམས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡོད་པས་ན་འགྲོ་ཀུན་དང་། ། མྱ་ངན་འདས་པའང་ཐོབ་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ ཅན་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སྔོན་གྱི
【現代漢語翻譯】 如來（Tathāgata，如是來者）和無垢的真如（tathatā，如是）是果位的如來。 第三部分分為兩種：因位的同類法和果位的同類法相結合。 第一種是：大乘（Mahāyāna，偉大的車輛）的種姓，就像埋藏在地下的寶藏，或者帶有果實的樹木的種子在果皮中孕育一樣，應知有兩種：從無始以來就自然存在的種姓，以及由因緣而正確獲得並增長的種姓，這兩種種姓都勝過小乘（Hināyāna，較小的車輛）的種姓。 這兩種自然存在和增長的種姓是獲得果位佛陀（Buddha，覺悟者）三身（Trikāya，三個身體）的因，你們二者清凈才能獲得三身。第一種自然存在的種姓能獲得法身（Dharmakāya，真理之身），第二種增長的種姓能獲得色身（Rūpakāya，形式之身）。 第二種是：果位的種姓，以法身（Dharmakāya，真理之身）的功德莊嚴，應知就像珍寶所成的佛像一樣，因為它是從一開始就自然成就的，而不是新造的。並且，它是法性（Dharmatā，真理的性質）的力量等無盡功德的寶藏。果位的種姓，圓滿受用身（Sambhogakāya，報身），就像轉輪王（Cakravartin，轉輪聖王）一樣，因為他擁有大乘（Mahāyāna，偉大的車輛）法界（Dharmadhātu，真理的界域）智慧的財富，並圓滿受用著偉大的王權。果位的種姓，化身（Nirmāṇakāya，化身），就像金像一樣，因為它是以受用身（Sambhogakāya，報身）的影像顯現的方式而自然存在的。這剩餘的五個比喻，都是假設具有能生出佛陀三身的種姓，因此，如來藏（Tathāgatagarbha，如來胎）被認為是所有眾生的心髓。如來（Tathāgata，如是來者）本身就是通過佛陀的三身來區分的。因此，如來藏（Tathāgatagarbha，如來胎）是獲得果位的因，所以藏（garbha）的意義在這裡是因的意義。因為即使眾生具有如來藏（Tathāgatagarbha，如來胎）的成就，成爲了心髓，但眾生自己卻並不知道。 如是說：'無始時際之界（dhātu，界），一切法之所依，由彼之存在故，得有情及涅槃。' 那麼，如何是無始時際呢？這是就如來藏（Tathāgatagarbha，如來胎）本身而言的，是以前的……
【English Translation】 The Tathāgata (Thus-Gone One) and the stainless Suchness (tathatā, thusness) are the Tathāgata of the fruit. The third part is divided into two: combining the Dharma-affinity of the causal lineage and the Dharma-affinity of the resultant lineage. The first is: the lineage of the Mahāyāna (Great Vehicle) is like a treasure buried underground, or like the seed of a tree with fruit residing within the husk, it should be known in two ways: the lineage that naturally exists from beginningless time, and the lineage that is properly acquired and expanded by conditions, these two lineages are superior to the lineage of the Hināyāna (Lesser Vehicle). These two lineages, the naturally existing and the expanding, are the cause of the three bodies (Trikāya) of the fruit Buddha (Awakened One), and you two are purified to attain the three bodies. The first, the naturally existing lineage, attains the first body, the Dharmakāya (Truth Body); the second, the expanding lineage, attains the latter body, the Rūpakāya (Form Body). The second is: the resultant lineage, the Dharmakāya (Truth Body) adorned with qualities, should be known to be like a Buddha statue made of precious jewels, because it is naturally accomplished from the beginning and not newly made. Moreover, it is the treasure of inexhaustible qualities such as the power of Dharmatā (Truth Nature). The resultant lineage, the Sambhogakāya (Enjoyment Body), is like a Cakravartin (Wheel-Turning King), because he possesses the wealth of the Dharma realm (Dharmadhātu) wisdom of the great Dharma Mahāyāna (Great Vehicle) and fully enjoys the great kingship. The resultant lineage, the Nirmāṇakāya (Emanation Body), is like a golden statue, because it is naturally present in the manner of the Sambhogakāya's (Enjoyment Body) image appearing. These remaining five metaphors are all based on the assumption of having the lineage that generates the three bodies of the Buddha, therefore, the Tathāgatagarbha (Buddha-nature) is shown to be the essence of all these sentient beings. The Tathāgata (Thus-Gone One) itself is distinguished by the three bodies of the Buddha. Therefore, the Tathāgatagarbha (Buddha-nature) is the cause of attaining the fruit, so the meaning of garbha (womb, essence) here is the meaning of cause. Because even though sentient beings have the accomplishment of the Tathāgatagarbha (Buddha-nature), becoming the essence, the sentient beings themselves do not know it. As it is said: 'The realm (dhātu) of beginningless time, is the basis of all dharmas, because of its existence, sentient beings and Nirvana are attained.' Then, how is it of beginningless time? This is in terms of the Tathāgatagarbha (Buddha-nature) itself, it is the previous...
་མཐའ་ མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཅིང་རབ་ཏུ་གཞག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གང་ལགས་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོའོ་ཞེས་ གསུངས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ དེའི་སླད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་འབྲེལ་བ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པ། བྲལ་མི་ ཤེས་པ་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་དང་གནས་དང་རྟེན་ལགས་ལ་བཅོམ་ ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི། མ་འབྲེལ་བ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་བཅས་ པའི་ཆོས་བྲལ་ཤེས་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཡང་གཞི་དང་གནས་དང་རྟེན་ལགས་ སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡོད་པས་ནི་འགྲོ་ཀུན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་ འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མཆིས་ན་དེ་ལ་འཁོར་བ་ཞེས་ཚིག་ཏུ་བཏགས་པ་ ལགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའང་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མ་མཆིས་ན་སྡུག་བསྔལ་ 1-117 ལ་ཡིད་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་འདོད་པ་དང་དོན་དུ་གཉེར་ བ་དང་སྨོན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ༑ ༑ཚིགས་བཅད་འདི་ཐེག་བསྡུས་སུ་ ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་དྲངས་པ་ནི། སྙིང་པོ་ཆོས་ཉིད་དངོས་སུ་བསྟན་པས་ཆོས་ ཅན་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཤུགས་ལ་རྟོགས་དོན་དུ་ཡིན་གྱི་གཉིས་པོ་དོན་གཅིག་ནས་མིན་ཏེ་ གཉིས་པོ་སྣང་མུན་བཞིན་ནོ། །འདིར་སྙིང་པོ་དོན་དགུར་བྱས་པ་ནི་བརྟེན་པ་ཆོས་ཅན་དང་ སྤང་བྱའི་དབྱེ་བ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་མཁས་ཕྱིར་ཡིན་ལ། རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ རང་བཞིན་རིགས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་རྣམས་མཐར་ཐུག་གནད་གཅིག་པ་དང་། གནས་སྐབས་ སུ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ཡིན་ལ་ལྷག་མ་ལྔའི་ཆོས་ཉིད་སྔ་མ་བཞི་པོ་དང་གནད་གཅིག་ པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ལ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆ་རྣམས་སེམས་ཅན་གྱི་ཡ་མཐའ་ཐེག་ ཆེན་ས་བཅུ་པ་རྣམས་ལ་ཡོད་ཀྱང་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་མེད་དོ། །ཆོས་ཅན་གྱི་ཆ་བསྟན་པ་ ཆོས་སྐུ་གསུང་རབ་གཉིས་དང་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ནི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་བརྟགས་ནས་ བརྗོད་དེ། འདི་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་བྱེད་རྣམས་དག་པས་འདི་རྣམས་ཐོས་པས་ན་ འདི་རྣམས་དྲི་མ་དང་བསྒྲིབ་བྱ་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་མཚུངས་པས་སོ། །སྙིང་པོ་མཚན་ཉིད་པ་མིན་ཏེ། སྙིང་པོ་ནི་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པས་འགྱུར་མེད་འདུས་མ་བྱས་དང་བྱིས་པའི་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ ལས་འདས་ཤིང་། ཆོས་ཅན་བཞི་པོ་ནི་དེ་ལས་ཟློག་པས་སོ། །དཔལ་འཕྲེང་དུ། བཅོམ་ལྡན་ འདས་དེ་བཞི
【現代漢語翻譯】 不觀察邊際，這顯示了什麼並進行了詳細闡述？ 『界』（dhātu）這個詞是什麼意思呢？ 如經中所說：『世尊，如來藏（Tathāgatagarbha）是什麼？它是超越世間的法之精華，是自性清凈的法之精華。』 『是諸法之所依』是什麼意思呢？ 如經中所說：『世尊，因此，如來藏是與無分別、不可分離、無為法相關的一切法的基、處和所依。世尊，如來藏也是與有分別、可分離、有為法相關之法的基、處和所依。』 『有此故一切有情』是什麼意思呢？ 如經中所說：『世尊，如果存在如來藏，那麼它就被稱為輪迴（saṃsāra）。』 『亦得證涅槃』是什麼意思呢？ 如經中所說：『世尊，如果不存在如來藏，就不會對痛苦感到厭離，也不會希求、追求或渴望涅槃。』 這段偈頌在《攝大乘論》（Mahāyānasaṃgraha）中被引用來證明阿賴耶識（ālayavijñāna）的存在，因為它直接揭示了自性（dharma-dhātu），因此，作為有法（dharmin）的阿賴耶識是可以間接理解的，但兩者並非完全相同，就像光明與黑暗一樣。 在這裡，將自性分為九個方面，是爲了在名言上區分所依（āśraya，有法）和所斷（heya）。證悟的法身（dharmakāya）、真如（tathatā）、自性（prakṛti）、種姓（gotra）和自性身（svabhāvakāya）在究竟意義上是相同的。在名言上，它們是基、道、果三者，其餘五種自性與前四種本質相同。因此，它遍及一切有情，而有法的各個方面存在於有情的頂端——十地菩薩中，但凡夫不具備。 顯示有法的各個方面，即法身二種（法身、報身）和色身二種（化身、法身），都是基於如來藏而說的。因為這些方面的自性之障已被清除，所以聽聞這些方面，是因為這些方面與垢染和所障、能障相同。 自性不是有相的，因為自性是不生不滅的，是無變的、無為的，超出了凡夫感官的範圍。而四種有法則與之相反。 在《寶鬘論》（Ratnávalī）中，世尊 （梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思） 種子字和咒語
【English Translation】 What is shown and elaborated by not observing the limits? What is meant by the term 『dhātu』 (element, realm)? As it is said in the scripture: 『Lord, what is the Tathāgatagarbha (Buddha-nature)? It is the essence of the Dharma that transcends the world, the essence of the Dharma that is naturally pure.』 What is meant by 『It is the abode of all dharmas』? As it is said in the scripture: 『Lord, therefore, the Tathāgatagarbha is the base, place, and support of all dharmas that are related to the undifferentiated, inseparable, unconditioned. Lord, the Tathāgatagarbha is also the base, place, and support of dharmas that are related to the differentiated, separable, conditioned dharmas.』 What is meant by 『Because of this, all beings』? As it is said in the scripture: 『Lord, if the Tathāgatagarbha exists, then it is termed saṃsāra (cyclic existence).』 What is meant by 『Nirvana is also attained』? As it is said in the scripture: 『Lord, if the Tathāgatagarbha did not exist, there would be no aversion to suffering, and there would be no desire, pursuit, or aspiration for Nirvana.』 This verse is quoted in the Mahāyānasaṃgraha (Compendium of the Great Vehicle) to prove the existence of the ālayavijñāna (store-consciousness), because it directly reveals the dharma-dhātu (essence of Dharma), therefore, the ālayavijñāna as the dharmin (subject) is indirectly understood, but the two are not exactly the same, just like light and darkness. Here, dividing the essence into nine aspects is for the sake of being skilled in terminology to distinguish between the āśraya (support, dharmin) and the heya (what is to be abandoned). The dharmakāya (Dharma-body) of enlightenment, tathatā (suchness), prakṛti (nature), gotra (lineage), and svabhāvakāya (nature-body) are the same in the ultimate sense. Conventionally, they are the three: base, path, and result, and the nature of the remaining five is the same as the previous four. Therefore, it pervades all sentient beings, while the aspects of the dharmin exist in the highest of sentient beings—the Bodhisattvas of the ten bhūmis (grounds), but not in ordinary beings. Showing the aspects of the dharmin, namely the two dharmakāyas (Dharma-body, Sambhogakāya) and the two rūpakāyas (Nirmāṇakāya, Dharma-body), are spoken based on the Tathāgatagarbha. Because the obscurations of the nature of these aspects have been cleared, hearing about these aspects is because these aspects are the same as the defilements and what is to be obscured, and what obscures. The essence is not characterized, because the essence is without arising or ceasing, is unchanging, unconditioned, and beyond the scope of ordinary beings' senses. The four dharmins are the opposite of this. In the Ratnávalī (Garland of Jewels), the Lord
ན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་སྟེ། རྟག་པ་བརྟན་པ་ཞི་བ་གཡུང་དྲུང་ངོ་ཞེས་དང་། འདིར་ཡང་མིག་མེད་པས་ནི་མཐོང་བ་མེད་ ཅེས་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལྟར་རྒྱ་ཆེ་བ་དེ་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ངེས་པའི་རིགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དེ་ཡང་། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་ 1-118 ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཚད་མར་བྱས་ནས་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་རིགས་ཀྱི་བུ་ འདི་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་ རུང་སྟེ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་རྟག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ གསུངས་སོ། །ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་འདིར་གང་གིས་དེ་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི་ གཞན་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པ་དང་སྦྱར་བ་དང་ཐབས་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ སེམས་ངེས་པར་རྟོགས་པ་དང་སེམས་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་ཆོས་ ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་དེ་ནི་བསམ་པར་མི་བྱ་རྣམ་པར་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །ལྷག་པར་མོས་ པར་བྱ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། ། ༈ བཤད་པའི་དོན་དད་པས་རྟོགས་ཚུལ། དྲུག་པ་ཆོས་ཉིད་དེ་དད་པས་རྟོགས་ཚུལ་ནི། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་ཉན་ཐོས་དང་རང་ སངས་རྒྱས་དང་། ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། རང་བྱུང་ རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དེ་དད་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་ བ་ཡིན་གྱི། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་བ་ལ་མིག་དང་མི་ལྡན་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། ། གོ་རིམ་བཞིན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བར་ལྟུང་བ་རྣམས་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་མངོན་པར་ དགའ་བ་རྣམས་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པས་སོ། །དཔེར་ན་ཉི་མའི་ དཀྱིལ་འཁོར་འོད་འབར་བ་མིག་མེད་པས་ནི་མཐོང་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དཔལ་ཕྲེང་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་འདི་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བར་ལྷུང་བ་ རྣམས་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་རྣམས་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སེམས་རྣམ་པར་ གཡེངས་པ་རྣམ་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་འཇིག་ཚོགས་ ལ་ལྟ་བར་ལྷུང་བ་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་བརྗོད་དེ་འདི་ལྟར་དེ་དག་ནི། གཏན་ དུ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་ཁས་ 1-119 བླངས་ནས་ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་ལ། མངོན་པར་ཞེན་པས་ན་འཇིག་ཚོགས་ འགགས་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་མི་ནུས་པ་དག་སྟེ། དེ་དག་གི་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡུལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རྟོགས་པར་ལྟ་ག་
【現代漢語翻譯】 如來藏（Tathāgatagarbha，如來之胎）的精髓超越了一切有為之境，是常、恒、寂、永恒的。正如經中所說，『無眼者不能見』等等。法性（Dharmatā，事物本來的性質）遍及一切，如法身（Dharmakāya，佛的法性之身）般廣大，與如來無別的自性，即具有決定性的種姓（gotra，潛在的佛性）的自性，也就是如來藏。在一切時，對一切眾生，都無差別地存在。因此，應以法性為準繩來觀察。如經中所說：『善男子，此乃諸法之法性，如來出世與否，一切眾生皆恒常具有如來藏。』何為法性？即是無論以何種方式，它都只會如此，不會變成其他。這與通達一切心和如實知心的方法相關。通達法性和知法性是不可思議、不可分別的，只能通過勝解（adhimoksha，深刻的信仰和理解）來領悟。 第六，以信解悟法性之理：異生凡夫（so so』i skye bo，指未開悟的普通人）、聲聞（nyan thos，聽聞佛法教義而證悟者）、獨覺（rang sangs rgyas，靠自己力量證悟者）以及新入大乘道的菩薩，只能通過信解來領悟自生（rang byung，自然而生）諸法的究竟實相——如來藏。他們被認為是『無眼』，無法如實親見。這是因為他們沉溺於次第錯謬的『有身見』（』jig tshogs la lta ba，認為五蘊和合的身體是真實存在的），耽著于顛倒見（phyin ci log，與真理相反的見解），並且心為『空性』（stong pa nyid，一切事物皆無自性）所擾亂。譬如，無眼之人無法看見光芒四射的太陽。如《寶鬘論》（dPal phreng）中所說：『世尊，如來藏並非沉溺於有身見者、耽著于顛倒見者以及心為空性所擾亂者的境界。』其中，『沉溺於有身見者』指的是凡夫俗子，他們執著於五蘊等有漏法，認為『我』和『我的』真實存在，因此無法欣樂於有身見止息、無漏界（zag pa med pa』i dbyings，沒有煩惱的境界）。因此，他們無法理解如來藏，那是諸佛的境界。
【English Translation】 The essence of the Tathāgatagarbha (the womb of the Tathāgata) transcends all conditioned realms; it is permanent, stable, peaceful, and eternal. As it is said, 'Those without eyes cannot see,' and so forth. Dharmatā (the nature of phenomena) pervades all, as vast as the Dharmakāya (the body of Dharma), and the nature inseparable from the Tathāgata, which is the nature of the lineage (gotra, potential for Buddhahood) with definite characteristics, that very Tathāgatagarbha is present in all beings at all times without any distinction. Therefore, one should observe by taking Dharmatā as the standard. As it is said, 'Son of lineage, this is the Dharmatā of all dharmas, whether the Tathāgatas appear or not, these sentient beings are always endowed with the Tathāgatagarbha.' Whatever is Dharmatā, that is what it will invariably be, it will not change into anything else. This is related to the reasoning and method of realizing all minds and truly knowing the mind. Realizing Dharmatā and knowing Dharmatā are inconceivable and non-conceptual. It is merely a matter of profound faith (adhimoksha). Sixth, how to realize Dharmatā through faith: Ordinary beings (so so』i skye bo, refers to unenlightened ordinary people), Śrāvakas (nyan thos, those who attain enlightenment by hearing the teachings), Pratyekabuddhas (rang sangs rgyas, those who attain enlightenment on their own), and Bodhisattvas who have newly entered the Mahāyāna path can only realize the ultimate meaning of self-arisen (rang byung, naturally arising) phenomena—the Tathāgatagarbha—through faith alone. They are considered 'without eyes' and are not able to see it as it is. This is because they are fallen into sequentially mistaken 'views of the aggregates' ('jig tshogs la lta ba, the view that the body composed of the five aggregates is real), delight in perverted views (phyin ci log, views contrary to the truth), and their minds are distracted by 'emptiness' (stong pa nyid, the absence of inherent existence). For example, just as those without eyes cannot see the blazing orb of the sun. As it is said in the Ratnavali (dPal phreng): 'Bhagavan, this Tathāgatagarbha is not the domain of those who are fallen into views of the aggregates, those who delight in perverted views, and those whose minds are distracted by emptiness.' Among them, 'those who are fallen into views of the aggregates' refers to childish ordinary beings who cling to the contaminated dharmas such as the skandhas, claiming 'I' and 'mine,' and therefore cannot rejoice in the cessation of views of the aggregates and the uncontaminated realm (zag pa med pa』i dbyings, the realm without defilements). Therefore, they cannot understand the Tathāgatagarbha, which is the realm of all Buddhas.
ལ་འགྱུར་ཏེ་ འདི་ནི་གནས་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་ སངས་རྒྱས་དག་ལ་བརྗོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་འདི་ལྟར་དེ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ རྟག་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལས། སླར་དེ་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་བསྒོམས་པ་ལས་ཟློག་ ནས་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་བསྒོམ་པ་ལ་དགའ་བ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་ པོ་བདེ་བར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལས་སླར་དེ་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་སུ་བསྒོམ་པ་ལས་བཟློག་ ནས། སྡུག་བསྔལ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཉིད། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་སྙིང་པོ་བདག་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལས་སླར་དེ་བདག་གི་འདུ་ཤེས་སུ་བསྒོམས་པ་ལས་ བཟློག་ནས་བདག་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པ་ལ་དགའ་བ་ཉིད། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ སྙིང་པོ་གཙང་བར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལས་སླར་དེ་གཙང་བའི་འདུ་ཤེས་སུ་བསྒོམ་པ་ལས་ བཟློག་ནས་མི་གཙང་བའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ༑ ༑དེ་ ལྟར་རྣམ་གྲངས་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པ་དང་འགལ་བའི་ལམ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་རྟག་པ་དང་བདེ་བ་དང་བདག་དང་སྡུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཁམས་དེ་ནི་ཉན་ ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བདག་མེད་པ་ དང་མི་སྡུག་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་པ་དེ་ལྟར་བྱས་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོར། རྫིང་གི་ནོར་བུའི་དཔེ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་ཏེ་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་ སློང་དག་དཔེར་ན་སོ་ཀའི་དུས་ལ་བབ་པ་ན་སྐྱེ་བོ་དག་ཁྲུས་རས་བཅིངས་ཏེ་རང་གི་རྒྱན་ 1-120 དང་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་དག་གིས་ཆུ་ལ་རྩེའོ། །དེ་ནས་དེར་ཅིག་གིས་རིགས་དང་ལྡན་པའི་ནོར་ བུ་བཻ་ཌཱུརྱ་ཆུའི་ནང་དུ་གཞག་པ་དང་། དེ་ནས་བཻ་ཌཱུརྱ་དེའི་དོན་དུ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཞག་ ནས་ཞུགས་པར་གྱུར་རོ། །དེ་ནས་དེ་ན་ཡོད་པའི་སོག་མའམ་གྱོ་མོ་དེ་དག་ལ་ནོར་བུའོ་སྙམ་ དུ་གཟུང་སྟེ་བདག་གིས་ནོར་བུ་རྙེད་དོ་སྙམ་ནས་ཕྱུང་ངོ་། །ཕྱུང་ནས་ཀྱང་རྫིང་བུའི་འགྲམ་དུ་ བལྟས་པ་ན། འདི་ནོར་བུ་མིན་ནོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ །རྫིང་གི་ཆུ་དེ་ཡང་ ནོར་བུའི་མཐུས་ནོར་བུའི་འོད་དང་འདྲ་བར་སྣང་། དེ་དག་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་གཞི་དེ་མཐོང་ ནས་ཨེ་མ་ཧོ་ནོར་བུའོ་སྙམ་དུ་ཡོན་ཏན་གྱི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ལ་ཐབས་ ལ་མཁས་ཤིང་ཡིད་གཞུངས་པ་ཅིག་གིས་ནོར་བུ་དེ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ། ། དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་དུ་ནོར་བུ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་མི་ཤེས་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མི་ རྟག་པ་དང་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་།
{ "translations": [ "變為，這無處可尋。那些對顛倒見解感到非常高興的人，指的是聲聞乘（梵：Śrāvakayāna，聽聞佛陀教誨而證悟的修行者）和獨覺乘（梵：Pratyekabuddhayāna，無需依賴他人教導，通過自身努力證悟的修行者）。為什麼這麼說呢？因為他們也應該觀修如來（梵：Tathāgata）為常恒不變，但他們反而喜歡顛倒過來，觀修無常；他們應該觀修如來的自性為安樂，但他們反而喜歡顛倒過來，觀修痛苦；他們應該觀修如來的自性為真我，但他們反而喜歡顛倒過來，觀修無我；他們應該觀修如來的自性為清凈，但他們反而喜歡顛倒過來，觀修不凈。因此，這種種類別表明，他們喜歡與獲得法身（梵：Dharmakāya，佛陀的法性之身）相違背的道路，所以，具有常、樂、我、凈特徵的境界，不是所有聲聞乘和獨覺乘修行者的修行對象。正如那些對顛倒見解感到非常高興的人，他們的修行對像不是無常、苦、無我、不凈的觀念一樣。《大般涅槃經》（梵：Mahāparinirvāṇa Sūtra）中，通過對池塘中寶珠的比喻進行了詳細闡述，如下所示：『比丘（梵：bhikṣu，佛教出家男眾），譬如在嬉戲的季節到來時，人們用布裹住身體，用自己的裝飾品和親近之物在水中嬉戲。這時，有個人將一顆具有高貴品質的毗琉璃寶珠（梵：vaiḍūrya，一種寶石）放入水中，然後，爲了得到這顆毗琉璃寶珠，他們都跳入水中。這時，他們認為水中的藻類或貝殼是寶珠，以為自己找到了寶珠，就撈了出來。撈出來后，在池塘邊一看，他們意識到這不是寶珠。池塘的水也因寶珠的力量而顯得像寶珠的光芒一樣。當他們看到這種景象時，驚歎道：『啊！這真是寶珠啊！』於是生起了對功德的認知。然後，一位精通方法且心懷正念的人，才能真正找到那顆寶珠。比丘們，同樣，你們不瞭解如寶珠般的佛法真諦，認為一切都是無常的，一切都是痛苦的，'", "變為，此無處可尋。于顛倒見而極喜者，謂聲聞及獨覺。何以故？謂彼等亦應修如來為常，然反於彼常想而倒，于無常想而喜。如是，如來之藏應修樂，然反於彼樂想而倒，于苦想而極喜。如是，如來之藏應修我，然反於彼我想而倒，于無我想而喜。如是，如來之藏應修凈，然反於彼凈想而倒，于不凈想而極喜故。如是，此等名目，是于與得法身相違之道而極喜故，說彼極常及樂及我及凈之體性之界，非是聲聞及獨覺一切之所行境。如於顛倒見而極喜，無常及苦及無我及不凈之想者之所行境非如是作，于大涅槃經中，以池中寶珠之譬喻而善成立，謂如是：苾芻等，譬如嬉戲時至，諸人束以浴巾，以自之莊嚴及親近用具而戲於水。自此，于其中有一具族姓之寶珠吠琉璃置於水中，自此，為彼吠琉璃之義故，彼等一切舍置而入。自此，于彼處所有之藻或貝殼，謂是寶珠而取，謂我得寶珠而取出。取出已，于池塘之岸而觀視，於此非寶珠之想而極入。池之水亦由寶珠之威力，顯現如寶珠之光。彼等見如是顯現之基，驚呼：噫！是寶珠耶！于功德之想而極入。自此，于彼，由善巧方便且心調柔者，則彼寶珠彼如是而得。苾芻等，如是，如寶珠，如是，不解法之如是者，汝等一切無常及一切痛苦及" ], "english_translations": [ "It transforms, and this is nowhere to be found. Those who greatly rejoice in perverse views refer to the Śrāvakayāna (those who attain enlightenment by hearing the Buddha's teachings) and the Pratyekabuddhayāna (those who attain enlightenment through their own efforts without relying on others' teachings). Why is that? Because they should also contemplate the Tathāgata (Buddha) as permanent, but instead, they delight in reversing this and contemplating impermanence; they should contemplate the essence of the Tathāgata as bliss, but instead, they delight in reversing this and contemplating suffering; they should contemplate the essence of the Tathāgata as self, but instead, they delight in reversing this and contemplating no-self; they should contemplate the essence of the Tathāgata as pure, but instead, they delight in reversing this and contemplating impurity. Therefore, these various categories indicate that they delight in the path that contradicts the attainment of the Dharmakāya (the body of the Buddha's Dharma), so the realm characterized by permanence, bliss, self, and purity is not the object of practice for all Śrāvakayāna and Pratyekabuddhayāna practitioners. Just as those who greatly rejoice in perverse views, their object of practice is not the notions of impermanence, suffering, no-self, and impurity. In the Mahāparinirvāṇa Sūtra, the analogy of the jewel in the pond is elaborated upon, as follows: 'Bhikkhus (Buddhist monks), for example, when the season for play arrives, people wrap themselves in bathing cloths and play in the water with their ornaments and close companions. Then, someone places a jewel of vaidurya (a type of gemstone) of noble quality in the water, and then, to obtain that vaidurya jewel, they all jump into the water. Then, they grasp the algae or shells in the water, thinking they are jewels, and thinking they have found a jewel, they pull them out. After pulling them out, they look at them on the bank of the pond and realize that these are not jewels. The water of the pond also appears like the light of the jewel due to the power of the jewel. When they see the basis of such appearance, they exclaim, 'Ah! This is a jewel!' Thus, the notion of merit arises. Then, someone skilled in means and with a composed mind will be able to find that jewel as it is. Bhikkhus, similarly, you do not understand the true Dharma like a jewel, thinking that everything is impermanent and everything is suffering,'" "It transforms, and this is nowhere to be found. Those who greatly rejoice in perverse views refer to the Śrāvakayāna and the Pratyekabuddhayāna. Why is that? Because they should also contemplate the Tathāgata as permanent, but instead of contemplating permanence, they delight in contemplating impermanence; they should contemplate the essence of the Tathāgata as bliss, but instead of contemplating bliss, they greatly delight in contemplating suffering; they should contemplate the essence of the Tathāgata as self, but instead of contemplating self, they delight in contemplating no-self; they should contemplate the essence of the Tathāgata as pure, but instead of contemplating purity, they greatly delight in contemplating impurity. Therefore, these various categories indicate that they delight in the path that contradicts the attainment of the Dharmakāya, so the realm characterized by permanence, bliss, self, and purity is said not to be the object of practice for all Śrāvakayāna and Pratyekabuddhayāna practitioners. Just as those who greatly rejoice in perverse views, their object of practice is not the notions of impermanence, suffering, no-self, and impurity. In the Mahāparinirvāṇa Sūtra, the analogy of the jewel in the pond is well established, as follows: 'Bhikkhus, for example, when the season for play arrives, people wrap themselves in bathing cloths and play in the water with their ornaments and close companions. Then, someone places a jewel of vaidurya of noble quality in the water, and then, for the sake of that vaidurya jewel, they all abandon everything and enter the water. Then, they grasp the algae or shells in the water, thinking they are jewels, and thinking they have found a jewel, they pull them out. After pulling them out, they look at them on the bank of the pond and realize that these are not jewels. The water of the pond also appears like the light of the jewel due to the power of the jewel. When they see the basis of such appearance, they exclaim, 'Ah! This is a jewel!' Thus, the notion of merit arises. Then, someone skilled in means and with a composed mind will be able to find that jewel as it is. Bhikkhus, similarly, you do not understand the true Dharma like a jewel, thinking that everything is impermanent and everything is suffering, and'" ] }
ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དང་ཐམས་ཅད་མི་ གཙང་བའོ་ཞེས་བསྒོམས་ཤིང་བསྒོམ་པ་ལན་མང་དུ་བྱས་ཉེ་བར་གཞག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ ནི་དོན་མེད་དོ། །དགེ་སློང་དག་དེའི་ཕྱིར་རྫིང་གི་གསེག་མ་དང་གྱོ་མོ་རྣམ་པ་གནས་པ་ལྟར་ མི་འགྱུར་བར་ཁྱེད་ཅག་ཐབས་ལ་མཁས་པར་གྱིས་ཤིག དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་གང་དང་ གང་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ། ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ། ཐམས་ ཅད་མི་གཙང་བའོ་ཞེས་བཟུང་སྟེ་བསྒོམས་ཤིང་བསྒོམ་པ་ལན་མང་དུ་བྱས་ཤིང་བྱས་པ་དེ་ དང་དེ་ཉིད་ལ་རྟག་པ་དང་བདེ་བ་དང་གཙང་བ་དང་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་རྒྱས་ པར་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དམ་པར་གཞག་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་ བསྟན་པ་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སེམས་རྣམ་པར་ གཡེངས་པ་ནི་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་ ཚུལ་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལས་ཉམས་པ་དག་བརྗོད་དོ། །གང་དག་ཡོད་པའི་ 1-121 ཆོས་ཉིད་དུས་ཕྱིས་རྒྱུན་ཆད་ཅིང་ཞིག་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་དངོས་པོ་ ཞིག་པའི་ཕྱིར། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་འདོད་པའམ་ཡང་གང་དག་གང་ཞིག་ རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐ་ དད་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པའོ། །མདོར་ ན་བཀའ་ཐ་མའི་བརྗོད་བྱ་མཐར་ཐུག་གཞན་སྟོང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ་མ་མོས་ཏེ། དེའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་རང་སྟོང་བའི་གང་ཟག་རྣམས་སོ། ། ༈ རྟོགས་བྱའི་སྟོང་ཉིད་ངོས་བཟུང་བ། བདུན་པ་རྟོགས་བྱའི་སྟོང་ཉིད་ནི། དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གང་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ ཁམས་འདི་ལ་བསལ་བར་བྱ་བ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པར་རྣམ་པར་དབྱེ་ བ་དང་བཅས་པ་འབྲལ་དུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དག་གིས་གདོད་ནས་ སྟོང་བས་སོ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གཞག་པར་བྱ་བ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཡོད་ པ་མིན་ཏེ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པ་འབྲལ་མི་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་ དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོབས་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་བ་མིན་པས་སོ། །དཔལ་ཕྲེང་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་བྲལ་ཤེས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་སྟོང་བ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པ་བྲལ་མི་ཤེས་པ་བསམ་གྱིས་ མི་ཁྱབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་ལས་འདས་པས་ནི་མི་སྟོང་ངོ་ཞེས་སོ། ། དེས་ན་ཡུལ་བསལ་གཞག་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ
【現代漢語翻譯】 如果有人冥想並多次重複『一切皆無我，一切皆不凈』，那麼所有這些都是毫無意義的。比丘們，因此，你們要像池塘里的瓦片和鵝卵石一樣保持不變，要精通方法。比丘們，你們所執持並冥想和多次重複的『一切皆無常，一切皆是痛苦，一切皆無我，一切皆不凈』，那麼在它本身之中就存在常、樂、凈、我。因此，從詳細闡述法性的究竟實相出發，所顯示的顛倒，應當如經中所說的那樣去理解。對於空性散亂心，是指那些新進入大乘的菩薩，他們從如來藏中失去了空性的意義。那些認為存在的法性最終會斷滅和消逝，並進入涅槃的人，是因為事物會消逝。或者，那些想要空性解脫之門，或者，那些認為需要證悟和冥想的空性，與色等事物是不同的，因此，專注于空性就是依賴於空性。總之，不贊同最後教言的究竟主題——他空如來藏，而對它的禪定散亂的人，就是自空者。 第七，所證悟的空性是：什麼是作為空性之理而宣說的如來藏呢？自性清凈的如來界，其中沒有任何需要去除的煩惱之因，具有可區分的、可分離的特徵，最初就空于暫時的垢染。它沒有任何需要安立的清凈之因，具有不可區分的、不可分離的特徵，不空于無上的法，清凈的法性，力量等。在《寶鬘論》中說：『如來藏具有可區分的、可分離的特徵，空於一切煩惱的殼；不具有可區分的、不可分離的特徵，不空于不可思議的佛法，多於恒河沙。』因此，對於沒有去除和安立之境的菩提心，
【English Translation】 If someone meditates and repeatedly says, 'Everything is without self, everything is impure,' then all of that is meaningless. Monks, therefore, you should remain unchanged like tiles and pebbles in a pond, and be skilled in methods. Monks, whatever you hold onto and meditate on, and repeatedly say, 'Everything is impermanent, everything is suffering, everything is without self, everything is impure,' then within that itself there is permanence, happiness, purity, and self. Therefore, starting from the detailed explanation of the ultimate reality of Dharma, the perversions that are shown should be understood as stated in the sutras. As for the mind being distracted by emptiness, it refers to those Bodhisattvas who have newly entered the Mahayana and have lost the meaning of emptiness from the Tathagatagarbha. Those who think that the nature of existing things will eventually cease and perish, and enter Nirvana, is because things perish. Or, those who desire the gate of liberation of emptiness, or, those who think that emptiness, which is to be realized and meditated upon, is different from form and other things, therefore, focusing on emptiness is relying on emptiness. In short, not approving of the ultimate subject of the final teachings—Other-Empty Tathagatagarbha, and those who are distracted in its samadhi are the self-empty individuals. Seventh, the emptiness to be realized is: What is the Tathagatagarbha that is spoken of as the reason for emptiness? The naturally completely pure Tathagata realm, in which there is no cause for defilement to be removed, has distinguishable, separable characteristics, and is originally empty of adventitious stains. It does not have any cause for purification to be established, has indistinguishable, inseparable characteristics, and is not empty of the supreme Dharma, the nature of pure Dharma, powers, etc. In the Ratnavali it says: 'The Tathagatagarbha has distinguishable, separable characteristics, and is empty of all shells of defilement; it does not have indistinguishable, inseparable characteristics, and is not empty of inconceivable Buddha Dharmas, more than the sands of the Ganges.' Therefore, for the Bodhicitta that has no object of removal and establishment,
་ཡང་དག་པ་ཉིད་ལ་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པར་མི་ རྟོག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བླང་དོར་སོགས་སྤྲོས་པ་གང་ཡང་མེད་པར་ཡང་དག་པར་ལྟ་ཞིང་ བསྒོམ་མོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་ས་དང་པོ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཆོས་དབྱིངས་ ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་སོགས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་མཐོང་ལམ་སོགས་ཐོབ་ནས། འཇིག་རྟེན་ 1-122 པའི་འཆིང་བ་གློ་བུར་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ཏེ་རིམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་ ཆེན་པོ་འཐོབ་པོ། །དེ་ལྟར་གང་ཞིག་གང་ན་མེད་པ་དེ་ནི་དེས་སྟོང་ངོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་ རྗེས་སུ་མཐོང་ལ་བདག་གི་ལྷག་མར་གྱུར་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་རྟག་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་སོ་ཞེས་སོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་ སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ ཉིད་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་བདག་གི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་འདི་ལས་སེམས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་རྣམ་པར་ གཡེངས་ཤིང་རྣམ་པར་འཕྲོ་ལ་མཉམ་པར་མི་འཇུག་ཅིང་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་དེས་ན། དེ་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་པ་ སྟོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་དག་པའི་དབྱིངས་རྟོགས་ཤིང་ མངོན་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ སྙིང་པོའི་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ སྙིང་པོ་ཡང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྔར་མ་མཐོང་མ་རྟོགས་པའོ། ། ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དེ་ཇི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྙིང་ པོ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བར་ལྟུང་བ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་པར་བརྗོད་ དེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འཇིག་རྟེན་ ལས་འདས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱི་ སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་ སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཉེན་པོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡོངས་ སུ་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་རྣམ་པར་ 1-123 དབྱེ་བ་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་གྱི་ དྲི་མས་སྟོང་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཚུལ་གཅིག་པའི་ཆོས་དབྱིངས་དང་ ཐ་མི་དད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་རྟོགས་ནས་འཇིག་རྟེན་ལས
【現代漢語翻譯】 通過不分別唸的等持，對真如（yang dag pa nyid）不作任何取捨等戲論，如實觀照和修習。如此修習，便能獲得初地（sa dang po），以無分別智（mi rtok ye shes）現見真如法界（chos dbyings kun tu 'gro ba）等，獲得見道（mthong lam）等。從世間的暫時束縛中解脫，超越世間，次第獲得大菩提（byang chub chen po）。 如是，正確地隨順了知：在某處不存在的事物，即為空性（stong ngo）；而作為我的剩餘的事物，則恒常存在於此。如實了知真如的實相。這兩句偈頌揭示了遠離增益和損減二邊的、不顛倒的空性（stong pa nyid）的體性。 對於空性之理，如果內心向外散亂、遊移不定，不能安住于平等，不能專注一境，那麼，就稱為從空性散亂。若沒有勝義空性的智慧，就無法證悟和現證無分別的清凈法界（dag pa'i dbyings）。 考慮到這一點，（佛）說：『如來藏（de bzhin gshegs pa'i snying po）即是如來（de bzhin gshegs pa）們的智慧，如來藏也是聲聞（nyan thos）和獨覺（rang sangs rgyas）們從未見過、從未證悟的。』 如此廣說。 如來藏如何是法身（chos kyi sku）的精華？因此說，它不是墮入有身見（jig tshogs la lta ba）者的行境，因為法界（chos kyi dbyings）是（有身）見的對治。如法身如何是超越世間的精華？因此說，它不是顛倒見（phyin ci log）者的行境。因為超越世間的法身被認為是無常等世間法的對治。 如法身如何是完全清凈之法的精華？因此說，它不是對空性散亂者的行境。因為那些由無有分別的超越世間的法身所完全區分的、完全清凈的功德之法，其自性是遠離暫時性的垢染。因此，在證悟了一味法界和無別的智慧之門后，便能超越世間。
【English Translation】 Through the Samadhi (concentration) that does not conceptually elaborate on Suchness (yang dag pa nyid), one contemplates and meditates correctly without any elaboration such as acceptance and rejection. By meditating in this way, one obtains the first Bhumi (sa dang po), and through non-conceptual wisdom (mi rtok ye shes), one directly sees the Suchness, the Dharmadhatu (chos dbyings kun tu 'gro ba), and obtains the Path of Seeing (mthong lam), etc. Having been liberated from the temporary bonds of the world, one transcends the world and gradually attains Great Enlightenment (byang chub chen po). Thus, one correctly understands that what is not present in something is empty (stong ngo) of it, and what remains as my remainder is always present in it. One knows Suchness as it is. These two verses reveal the characteristic of non-erroneous emptiness (stong pa nyid) because it is free from the extremes of superimposition and denial. If the mind is outwardly distracted, wandering, and not abiding in equanimity, and not becoming one-pointed from this way of emptiness, then it is said that those are distracted from emptiness. Without the wisdom of ultimate emptiness, one cannot realize and manifest the pure realm of non-conceptualization (dag pa'i dbyings). Considering this, it is said: 'The Essence of the Tathagata (de bzhin gshegs pa'i snying po) is the wisdom of the Tathagatas (de bzhin gshegs pa), and the Essence of the Tathagata is also unseen and unrealized by all the Shravakas (nyan thos) and Pratyekabuddhas (rang sangs rgyas).' Thus, it is extensively taught. How is the Essence of the Tathagata the essence of the Dharmakaya (chos kyi sku)? Therefore, it is said that it is not the domain of those who fall into the view of the aggregates (jig tshogs la lta ba), because the Dharmadhatu (chos kyi dbyings) is the antidote to (the view of the aggregates). How is the Dharmakaya the essence that transcends the world? Therefore, it is said that it is not the domain of those who delight in perverted views (phyin ci log). Because the Dharmakaya that transcends the world is shown as the antidote to impermanence and other worldly phenomena. How is the Dharmakaya the essence of completely pure Dharma? Therefore, it is said that it is not the domain of those whose minds are distracted by emptiness. Because those completely pure qualities of Dharma, which are completely distinguished by the non-dualistic Dharmakaya that transcends the world, are by nature empty of adventitious stains. Therefore, after realizing the gate of the one-flavored Dharmadhatu and non-dual wisdom, one can transcend the world.
་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རང་བཞིན་ གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི། འདིར་གང་གི་ས་བཅུ་ལ་གནས་པའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅུང་ཟད་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་ ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་གཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཀུན་མཐོང་བར་འདོད་དོ། །དེ་སྐད་དུ། སྤྲིན་མཐོང་ མཁའ་ལ་ཉི་བཞིན་འདིར་ཁྱོད་ཕྱོགས་གཅིག་བློ་གྲོས་ཅན། །བློ་མིག་དག་པའི་འཕགས་ རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཐོང་མ་ལགས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱོད་ཆོས་སྐུ་གང་དག་བློ་ གྲོས་མཐའ་ཡས་པ། །ཤེས་བྱ་མཐའ་མེད་མཁའ་དབྱིངས་ཁྱབ་པ་དེ་དག་གིས་ཀུན་མཐོང་། ། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ལ་གཞན་ ནི་ཉི་ཚེ་བའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །སྟོང་ཉིད་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཡང་དོན་དམ་པའི་མཚན་གྱི་རྣམ་ གྲངས་དུ་མ་ཅན་ཆོས་དབྱིངས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སྟེ༑ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བརྗོད་པ་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་སོ། །སྟོང་ཚུལ་ནི་སྟོང་གཞི་སྙིང་པོ་དེ། སྟོང་ བྱ་ཡུལ་དངོས་པོ་དང་བརྟགས་ཆོས་དང་བདག་གཉིས་དང་། ཡུལ་ཅན་མཚན་འཛིན་དང་ རྣམ་རྟོག་གིས་གདོད་ནས་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་སྟོང་གི །རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་ཞིང་འདུས་མ་ བྱས་ཤིང་འགྱུར་མེད་དུ་རྟག་ཏུ་གནས་ཏེ། རྣམ་དབྱེར་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གློ་བུར་ དག་གིས་ཁམས་སྟོང་གི། །རྣམ་དབྱེར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་མ་ ཡིན། །ཞེས་དང་། དབུས་མཐར། གང་ཟག་དང་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས། །དངོས་པོ་མེད་འདིར་ སྟོང་པ་ཉིད། །དེ་དངོས་མེད་པའི་དངོས་ཡོད་པ། །དེ་ནི་དེ་ལས་སྟོང་ཉིད་གཞན། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་དུ། དགེ་དང་མི་དགེའི་རྣམ་རྟོག་ནི། །རྒྱུན་ 1-124 ཆད་པ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཅན། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་གསུངས། །གཞན་ནི་སྟོང་པར་ མི་བཞེད་དོ། །ཞེས་དང་། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པར། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོན་པའི་མདོ། །རྒྱལ་ བས་ཇི་སྙེད་གསུངས་པ་གང་། །དེ་དག་ཀུན་གྱིས་ཉོན་མོངས་ཟློག །ཁམས་དེ་ཉམས་པར་ བྱེད་མ་ཡིན། །ཞེས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་བརྟགས་པ་གཉིས་ཟློག་གི། ཁམས་ཡོངས་གྲུབ་ ཉམས་པ་རང་སྟོང་མིན་པར་གསུངས་ཤིང་། ཇི་ལྟར་རི་བོང་མགོ་བོའི་རྭ། །བརྟགས་པ་ཉིད་ དེ་མེད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །བརྟགས་པ་ཉིད་དེ་ཡོད་མ་ཡིན། ། ཞེས་དང་། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས། བརྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་མེད་པ་བསྟན། །ཞེས་ དང་། འཕགས་པ་ཕྱོགས་གླང་གིས། མེད་ཅེས་བྱ་ལ་སོགས་ཚིག་གིས། །བརྟགས་པ་ཐམས་ ཅད་འགོག་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ལ་སོགས་ཁོངས་ནས། ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པ་མ་དམིགས་ པ་མ་མཐོང་བ་མ་མཆིས་པ་རྣམས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་རང་སྟོང་དུ་རྟོགས་པ་
【現代漢語翻譯】 那麼，對於已經過去的法身（Chos-kyi-sku，Dharmakaya）的自性完全清凈的觀察是什麼呢？這裡，安住於十地的菩薩們稍微見到如來藏（Tathagatagarbha），這被認為是如實了知的智慧的完全顯現。正如所說：『如雲蔽日，智者汝於此方見一隅，清凈慧眼之聖者，亦未能盡見。』世尊，您那無邊智慧的法身，遍佈無盡知識虛空者，方能完全照見。 因此，佛陀是所有知識的對象，而其他人只是部分知識的對象。究竟的空性（Śūnyatā）的意義也是勝義諦（Paramārtha-satya）的眾多名稱，即法界（Dharmadhatu）、如來藏（Tathagatagarbha），以空性的方式表達。什麼是如來藏呢？空性的方式是：空性的基礎是如來藏，所空之物是客體、所假立之法、二種我，以及能取者、概念和分別念，它們原本就像兔子的角一樣是空性的。它不以自己的本性而空，它是非造作的，不變的，恒常存在的，具有可區分的特徵，因暫時的染污而顯為空性，具有不可區分的特徵，不為空性之上的法。』 正如《中邊分別論》（Madhyāntavibhāga）所說：『於人及法中，無實性為空性，彼無實之實有，是故空性異於彼。』 聖者龍樹（Nāgārjuna）的《菩提心釋》（Bodhicitta-vivarana）中說：『善與非善之分別念，具有斷滅之自性，諸佛宣說為空性，然非視彼為空無。』 在《法界贊》（Dharmadhātu-stotra）中說：『空性乃是導師之教，諸佛所說之數量，彼等皆能遣除惑，然彼界不令其損。』 這能遣除由遍計所生的兩種煩惱，而圓成實性（Pariniṣpanna）的自空性不會被破壞。正如『兔子的頭上沒有角，那只是假立的，並不存在。』 同樣，一切法的假立也是不存在的。 聖者無著（Asanga）說：『依于假立而顯示無有。』 聖者陳那（Dignāga）說：『以「無有」等詞語，遣除一切假立。』 等等。因此，完全不成立、不明顯、未見到、不存在等等，都是指在名言（saṃvṛti）中自性空。
【English Translation】 So, what is the observation of the past Dharmakaya (Chos-kyi-sku) whose nature is completely pure? Here, the Bodhisattvas abiding on the ten Bhumis (grounds) slightly see the Tathagatagarbha (essence of the Thus-Gone), which is considered the complete manifestation of the wisdom of knowing things as they are. As it is said: 'Like the sun behind the clouds, you, the wise one, see only one side here. Even the noble ones with pure wisdom eyes do not see everything.' Blessed One, your Dharmakaya of boundless wisdom, those who pervade the endless space of knowledge, see everything completely. Therefore, the Buddha is the object of all knowledge, while others are the object of limited knowledge. The meaning of ultimate emptiness (Śūnyatā) is also the many names of the ultimate truth (Paramārtha-satya), namely Dharmadhatu (realm of phenomena), Tathagatagarbha (essence of the Thus-Gone), expressed in the manner of emptiness. What is the Tathagatagarbha? The manner of emptiness is: the basis of emptiness is the essence of the Thus-Gone, and what is emptied are the object, the imputed dharma, the two selves, and the grasper, concept, and conceptual thought, which are originally empty like the horns of a rabbit. It is not empty by its own nature, it is unconditioned, unchanging, eternally abiding, having distinguishable characteristics, being empty of adventitious defilements, having indistinguishable characteristics, and not empty of the Dharma above emptiness.' As the Madhyāntavibhāga (Discrimination of the Middle and Extremes) says: 'In persons and dharmas, the absence of reality is emptiness. That which is real without reality, therefore emptiness is other than that.' In the Bodhicitta-vivarana (Explanation of the Mind of Enlightenment) by the venerable Nāgārjuna, it says: 'The conceptual thoughts of good and non-good, having the nature of cessation, the Buddhas speak of as emptiness, but they do not regard it as non-existent.' In the Dharmadhātu-stotra (Praise of the Realm of Dharma) it says: 'Emptiness is the teaching of the teacher, whatever the Victorious Ones have spoken, all of them avert afflictions, but that realm does not cause it to be harmed.' This averts the two kinds of afflictions imputed by imagination, and the self-emptiness of the Pariniṣpanna (perfected nature) is not destroyed. Just as 'there are no horns on the head of a rabbit, that is merely imputed and does not exist.' Similarly, the imputation of all dharmas does not exist. The venerable Asanga says: 'Based on imputation, non-existence is shown.' The venerable Dignāga says: 'With words such as 'non-existence,' all imputations are eliminated.' And so on. Therefore, completely unestablished, not apparent, not seen, non-existent, etc., all refer to self-emptiness in conventional truth (saṃvṛti).
ལེགས་ཤིང་། དོན་ དམ་སྙིང་པོ་ཡང་མཐར་ཐུག་ཏུ་མེད་པར་རང་སྟོང་དུ་བལྟས་ན། སྟོང་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཟིན་ པ་ལྟ་ཉེས་པར་འགྱུར་དེ། དབུ་མ་རྩ་བར། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད། །ལྟ་ཀུན་ངེས་ པར་འབྱིན་པར་གསུངས། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བ། །དེ་དག་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། ། ཞེས་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཆུང་རྣམས་ཕུང་བར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་ སྦྲུལ་ལ་བཟུང་ཉེས་དང་། །རིག་སྔགས་ལོག་པར་བསྒྲུབས་པ་བཞིན། །ཞེས་དང་། བྱང་ སའི་དེ་ཁོ་ནའི་ལེའུར། སྟོང་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཟིན་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་ལ་ཡང་རྨོངས་ ལ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྐུར་པ་འདེབས་ཏེ། གཞི་དེས་སེམས་ཅན་དམྱལ་པ་རྣམས་སུ་ སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ་གཞན་ཆོས་འདོད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་ ཕུང་བར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྟོང་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཟིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་ ཁ་ཅིག་གང་གིས་སྟོང་པ་དེ་ཡང་མི་འདོད་ལ་གང་གིས་གང་སྟོང་བ་དེ་ཡང་མི་འདོད་པ་དེ་ནི་ 1-125 སྟོང་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་གིས་སྟོང་པ་དེ་མེད་པ་དང་གང་སྟོང་བའི་སྟོང་ པ་ཉིད་ནི་ཡོད་པར་རིགས་སོ། །ཐམས་ཅད་མེད་ན་གང་དུ་ཅི་ཞིག་གང་གིས་སྟོང་བར་འགྱུར་ དེས་ན་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་དུ་མི་རུང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་ན་སྟོང་ཉིད་ལ་ལེགས་པར་ཟིན་ཞེ་ན་ གང་ལ་གང་མེད་པ་དེ་ནི་དེས་སྟོང་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ལ། དེ་ལ་ལྷག་མ་གང་ ཡིན་པ་དེ་ནི་འདི་ན་ཡང་དག་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་ཤེས་སོ་ཞེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ སྟོང་པ་ཉིད་ཆེན་པོའི་མདོར། ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ལྟ་བས་ན་གང་ལ་གང་མེད་པ་དེ་དེས་སྟོང་ ངོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་པ་དང་། དེ་ལ་ལྷག་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་དེར་ ཡོད་དོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ་ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ འཇུག་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ ཏོ། །གལ་ཏེ་ལང་གཤེགས་སུ་གཅིག་གིས་གཅིག་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ནི་ཀུན་གྱི་ཐ་ཤལ་ཏེ་དེ་ནི་ ཁྱེད་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་པས་གཞན་སྟོང་གི་སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོའི་གོ་མི་ཆོད་དོ་ཞེ་ན། མིན་ ཏེ། གཞན་སྟོང་ནི་མདོ་དེར་སྟོང་ཉིད་བདུན་གསུངས་པའི་ནང་གི་དྲུག་པ་ཡིན་ལ་གཅིག་གིས་ གཅིག་སྟོང་ཉིད་ནི་བདུན་པ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་མི་གཅིག་སྟེ། དྲུག་པ་དང་བདུན་པའི་རྒྱས་ བཤད་དུ་མདོ་དེར་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དོན་དམ་པ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྟོང་ཉིད་ཆེན་པོ་གང་ ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་བདག་གི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་ལྟ་བ་དང་ཉེས་ པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པས་དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྟོང་ ཉིད་ཅེས་བ
【現代漢語翻譯】 很好。如果將勝義諦的精髓也視為終極的空性，那麼對空性的錯誤理解就會變成一種過失。正如《中觀根本慧論》中所說：『諸佛說空效能，為遣除一切見解，若復執空為實有，是為不可療之見。』以及『若人于空性，生起邪見者，是人不能調伏，如蛇執不善，如咒語誤用。』以及《瑜伽師地論·真實品》中說：『對空性的錯誤理解，會導致對所知事物的無知，並誹謗一切所知。因此，眾生會因此墮入地獄，那些渴望解脫其他教義和痛苦的人也會因此毀滅。』如何才是對空性的錯誤理解呢？有些沙門或婆羅門不承認空性，也不承認空性所空之物，這就是對空性的錯誤理解。空性所空之物不存在，而空性本身卻存在。如果一切都不存在，那麼什麼、在哪裡、以什麼方式會是空性的呢？因此，它不可能是空性。』如何才是對空性的正確理解呢？正確地看到某物不存在於某處，即以該物為空性，並且正確地知道剩餘之物確實存在於此。』 這些內容也在《大空性經》中提到：『善男子，因此，正確地看到某物不存在於某處，即以該物為空性，並且正確地知道剩餘之物存在於此。善男子，這就是對空性的正確理解，沒有顛倒。』 如果有人說，《楞伽經》中說『以一空性為空性，這是最下等的，你應該拋棄它』，這是否意味著無法理解甚深的自空性呢？並非如此。因為在《楞伽經》中，自空性是七種空性中的第六種，而以一空性為空性是第七種，所以兩者並不相同。在對第六種和第七種空性的詳細解釋中，《楞伽經》中說：『大慧，什麼是勝義諦聖智大空性？』答：『這是指通過各自的自證智所領悟的，遠離一切見解和過失習氣的空性，因此稱為勝義諦聖智空性。』
【English Translation】 Excellent. If the essence of the ultimate meaning is also regarded as ultimately empty, then a wrong understanding of emptiness will become a fault. As it is said in the 'Fundamental Verses on the Middle Way': 'The Buddhas have said that emptiness is to eliminate all views. Those who hold emptiness as a view are said to be incurable.' And, 'If a person has a wrong view of emptiness, that person will be ruined, like a snake grasped incorrectly, like a mantra wrongly practiced.' And in the chapter on 'Thatness' in the 'Yogacarabhumi-sastra': 'A wrong understanding of emptiness leads to ignorance of knowable objects and also to the defamation of all knowable objects. Therefore, beings will be born in hells, and those who desire liberation from other doctrines and suffering will also be destroyed.' How is emptiness wrongly understood? Some ascetics or Brahmins do not accept what is empty, nor do they accept what is empty of what. This is called a wrong understanding of emptiness. What is empty does not exist, but emptiness itself exists. If everything does not exist, then what, where, and how would it be empty? Therefore, it cannot be emptiness.' How is emptiness rightly understood? To rightly see that something does not exist in something, that is, to see that it is empty of that thing, and to rightly know that whatever remains there truly exists.' These are also mentioned in the 'Great Emptiness Sutra': 'Kunda, therefore, to rightly see that something does not exist in something, that is, to see that it is empty of that thing, and to rightly know that whatever remains there exists there. Kunda, this is the right way to enter into emptiness, without perversion.' If someone says that the 'Lankavatara Sutra' says, 'Emptiness by one emptiness is the lowest, and you should abandon it,' does this mean that the profound other-emptiness cannot be understood? It is not so. Because in that sutra, other-emptiness is the sixth of the seven emptinesses, and emptiness by one emptiness is the seventh, so the two are not the same. In the detailed explanation of the sixth and seventh emptinesses, the 'Lankavatara Sutra' says: 'Mahamati, what is the great emptiness of the ultimate meaning of noble wisdom?' The answer is: 'This refers to the wisdom of self-awareness that is understood by each individual, which is empty of all views and habitual tendencies of faults, and therefore it is called the emptiness of the ultimate meaning of noble wisdom.'
ྱའོ། །གཅིག་གི་གཅིག་སྟོང་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་དེ་དེའི་ཕྱིར་གཅིག་གིས་གཅིག་སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །རྟ་ ལ་བ་ལང་མེད་པ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་རྣམས་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པ་འདི་ནི་མྱང་འདས་ ཆེན་པོ་སོགས་སུ་གཞན་སྟོང་ཟབ་མོའི་དཔེར་གསུངས་ཀྱང་། དོན་དུ་མ་གསུངས་ལ་དོན་ 1-126 ཡིན་པ་མདོ་འདིར་བཀག་ཅིང་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་དེ་ལྟར་འདོད་པས་སོ། །འདུས་བྱས་ཐམས་ ཅད་ཀྱིས་སྟོང་བ་ལ་ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་དེ། ཡང་དག་མཐའ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་སྟེ་ཞེས་དང་། སོར་ཕྲེང་གི་མདོར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སྟོང་ པ་མིན་ཏེ་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་སོ། ། ༈ དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོར་བཞུགས་པར་བསྟན་པའི་དགོས་པ། བརྒྱད་པ་དེ་ལྟར་དོན་དམ་གྱི་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བཞུགས་པར་ བསྟན་པའི་དགོས་པ་ལ་བསྟན་བཤད་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་དྲི་བ་དང་ལན་ནོ། །དྲི་བ་ནི་ གལ་ཏེ་ཆགས་པ་མེད་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་ས་ལ་གནས་པ་འཕགས་པ་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་ ཡང་ཡུལ་མིན་ན་ཁམས་འདི་བལྟ་དཀའ་བ་དེས་ན། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལས་བརྩམས་ ཏེ་བསྟན་པའི་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་དགོས་པ་གང་ཡོད་ཅེས་དང་། སྔར་དཔེར་ན་སྤྲིན་དང་ རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་བཀའ་བར་པའི་ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་དེ་དང་བསྡུས་པ་སོགས་དེར་ ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་ པ་ལས་ཆེས་ལྷག་པའི་ཆོས་ཞིག་ཡོད་ན་ཡང་དེ་ཡང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་ང་སྨྲའོ་ ཞེས་སོགས་དོན་དམ་པར་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྟོང་པ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ ནས། ཡང་བཀའ་ཐ་མ་དོན་དམ་རྣམ་ངེས་འདིར་རྒྱལ་བ་རྣམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་བའི་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཆོས་སྐུ་གདོད་ནས་རང་ཆས་སུ་ཡོད་ཅེས་ཅི་ སྟེ་གསུང་། སྔ་ཕྱི་གཉིས་མི་འགལ་ལམ་ཞེས་དྲིས་པའོ། །ལན་ནི་དེ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། སེམས་བསྐྱེད་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བའི་གེགས་ཆོས་སྐུ་དེ་རང་ལ་ཡོད་པར་མ་ཤེས་པས་རང་ གི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་ནུས་སྙམ་པའི་སེམས་ཞུམ་པ་དང་སྤྱོད་པ་ཁྱབ་པར་ཅན་གྱི་གེགས་ སེམས་ཅན་གཞན་ལ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་མེད་པ་དང་། སེམས་སྐྱེད་མེད་པའི་དམན་པར་ བཟུང་ནས་དེ་ལ་བརྙས་པ་དང་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གེགས་དེ་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་ 1-127 ལ་ཡོད་པར་མ་ཤེས་པས། སངས་རྒྱས་དང་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ དང་དེས་ན་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བཅོས་མ་གློ་བུར་བ་གསར་སྐྱེས་སུ་ཡང་དག་ མིན་པ་འཛིན་ཅིང་། སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་རྒྱུ་དེས་སེམས་ཅན་ལ་ཡང་དག་ཡོན་ཏན་སྟོབས་ སོགས་ཆ
【現代漢語翻譯】 『一之空性』是一切法的自相和共相，即一中無一，因此稱為『一之空性』。正如馬中無牛，事物彼此間互不存在，這在《大涅槃經》等經中被用作甚深『他空』的例子。但實際上並未宣說，而此經中已遮止，我們亦如是認為。一切有為法皆空，沒有片面空性的過失。究竟真實是遠離一切有為法的相狀。在《指鬘經》中說：『如來非空，謂空一切過失。』 因此，顯示眾生具有如來藏的必要性： 第八，顯示如來實際安住於一切眾生之中的必要性，分為教示和解釋兩部分，首先是提問和回答。提問是：如果安住于無染的究竟之地，甚至不是聖者們的境界，那麼這個難以理解的界，從凡夫開始宣說，有什麼用呢？有什麼必要呢？』就像之前在《般若經》的廣、中、略本中，以云、夢、幻等為例，甚至說『圓滿正等覺的佛陀，以及涅槃，如果有什麼比涅槃更殊勝的法，我也說它如夢如幻』等等，廣泛地宣說了究竟實相的一切所知皆空。然而，在最後的經典《究竟勝義決定經》中，為何說諸佛在一切眾生心中，本具不空的如來藏法身呢？前後二者不矛盾嗎？』這是提問。 回答是：這有必要。因為如果不知道法身存在於自身之中，就會產生『自己無法獲得菩提』的怯懦之心，這是生起殊勝發心的障礙；認為其他眾生沒有如來藏，並輕視他們，這是廣大行持的障礙；不瞭解如來和智慧存在於一切自他眾生心中，認為一切功德如力量等都是虛假的、暫時的、新生的，執著于增益，這是殊勝智慧的障礙。因此，對於眾生來說，真實的功德如力量等會減少。
【English Translation】 'The emptiness of one' is the self-characteristic and common characteristic of all dharmas, that is, one does not exist in one, therefore it is called 'the emptiness of one'. Just as there is no ox in a horse, things do not exist in each other. This is used as an example of profound 'other-emptiness' in the Great Nirvana Sutra and other sutras. But in fact it was not declared, and it has been blocked in this sutra, and we also think so. All conditioned dharmas are empty, and there is no fault of one-sided emptiness. Ultimate reality is the separation from all aspects of conditioned dharmas. In the Garland Sutra, it is said: 'The Tathagata is not empty, it is called empty of all faults.' Therefore, it is necessary to show that sentient beings have the essence of the Buddha: Eighth, it is necessary to show that the actual Tathagata resides in all sentient beings, which is divided into two parts: teaching and explanation. The first is the question and answer. The question is: If you live in the ultimate land of no attachment, even if it is not the realm of the supreme sages, then what is the use of declaring this difficult-to-understand realm, starting from ordinary people? What is the need?' Just like in the broad, medium, and concise versions of the Prajna Sutra, using clouds, dreams, illusions, etc. as examples, it is even said that 'the perfectly enlightened Buddha, and Nirvana, if there is any dharma more supreme than Nirvana, I also say it is like a dream and an illusion', etc., it widely declares that all knowable things in ultimate reality are empty. However, in the last scripture, the Ultimate Meaning Determination Sutra, why does it say that the Buddhas have the Tathagatagarbha Dharmakaya, which is not empty in their own nature, in the hearts of all sentient beings? Are the former and the latter contradictory?' This is the question. The answer is: This is necessary. Because if you don't know that the Dharmakaya exists in yourself, you will have a timid heart that 'you cannot attain Bodhi', which is an obstacle to generating special bodhicitta; thinking that other sentient beings do not have the Tathagatagarbha and despising them is an obstacle to vast practice; not understanding that the Tathagata and wisdom exist in the hearts of all self and other sentient beings, thinking that all merits such as power are false, temporary, and newly born, and clinging to addition, this is an obstacle to special wisdom. Therefore, for sentient beings, true merits such as power will be reduced.
ོས་ཉིད་དུ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། རང་གཞན་ཐམས་ཅད་སྙིང་པོ་ ཆོས་སྐུ་ཅན་དུ་མ་ཤེས་པས་བདག་ཉིད་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་ སྒྲིབ་པའི་སྐྱོན་ལྔ་པོ་བཀའ་དང་པོ་དང་བར་པ་ཐོས་ནས་ཕྱི་མ་མ་ཐོས་པའི་གང་ཟག་གང་ དག་ལ་ཡོད་པས། དེ་དག་སྤངས་ཏེ་དེའི་གཉེན་པོ་སྤྲོ་དང་སྟོན་པ་བཞིན་གུས་སོགས་བསྐྱེད་ དེ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་བཀའ་ཕྱི་མ་གསུངས་པས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་འཁོར་ལོ་བར་པར་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་དུ་བསྟན་པ་ དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་པས་གསུམ་པ་དང་སྔ་ཕྱི་དགོངས་པ་མི་འགལ་བ་དང་། གསུམ་པ་ སྙིང་པོ་ཆོས་སྐུའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཁྱབ་དོན་ལ་གནས་པ་དེ་བསྟན་པ་ཚུལ་བཞིན་རྟོགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་དགོས་པ་དངོས་བཤད་པའོ། ། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཁམས་སྙིང་པོ་གཤིས་སུ་གྲུབ་པས་མི་སྟོང་ན་ཡུམ་དུ་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པ་ཡང་རྨི་ལམ་དུ་ཞེས་སོགས་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་མིན་ཏེ། བཀའ་བར་པར་ཤེས་བྱ་ ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་དུ་སྟོན་པ་དགོངས་པ་ཅན་ཏེ། དེས་ན་དགོངས་གཞི་ནི་བཀའ་ཐ་མའི་ བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་ཁམས་ཆོས་ཉིད་དེ་ཀུན་རྫོབ་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལ་ དགོངས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་མཐའ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དོན་དམ་འདུས་མ་བྱས་ནི་ཀུན་ རྫོབ་འདུས་བྱས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་ཞིང་སྟོང་པ་སྟེ། རྣམ་དབྱེར་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གློ་བུར་དག་གིས་ཁམས་སྟོང་གི། །ཞེས་སོ། །དེ་ ཡང་གཙོ་བོར་ནི་འཁོར་བའི་ངོ་བོ་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་དང་ 1-128 ལས་དང་ཚེའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་གསུམ་སྟེ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི། ཡན་ལག་བྱེ་བྲག་བཅུ་ གཉིས་གང་། །ཐུབ་པས་རྟེན་འབྱུང་གསུངས་དེ་དག །ཉོན་མོངས་ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། ། གསུམ་པོ་དག་ཏུ་ཟད་པར་འདུས། །དང་པོ་བརྒྱད་དང་དགུ་ཉོན་མོངས། །གཉིས་དང་བཅུ་ པ་ལས་ཡིན་ཏེ། །ལྷག་མ་བདུན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ་སྤྲིན་སོགས་ དང་འདྲ་བའི་ཆོས་དབྱིངས་ནམ་མཁའ་འདྲ་བའི་གནས་སུ་སྟོང་། དང་པོ་མ་རིག་པ་བརྒྱད་ དགུ་སྲེད་ལེན་གསུམ་པོ་ཉོན་མོངས་པ། གཉིས་པ་འདུ་བྱེད་བཅུ་པ་སྲིད་པ་གཉིས་པོ་ལས། ལྷག་མ་རྣམས་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་བདུན་པོ་ཚེའི་ཉོན་མོངས་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་རྣམ་སྨིན་གྱི་ དོན་ཏེ། གསུམ་པོ་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་གྱིས་ཁམས་ནམ་མཁའ་འདྲ་བའི་གནས་སུ་སྟོང་ པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ༑ ༑ཇི་ལྟར་འདྲ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་ནི་སྤྲིན་དང་འདྲ་སྟེ། གློ་བུར་དུ་བྱུང་ ཞིང་སེམས་ལ་སྒྲིབ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པས་སོ། །བྱ་བའི་ལས་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་ལོངས་ སྤྱོད་བཞིན་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློས་བསྐྱེད་ཅིང་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ཡིན་པས་སོ། །ཉོན་མོངས་ དང་
【現代漢語翻譯】 將自己視為不存在，並否認這一點，由於不瞭解自他一切眾生皆具精華法身，而特別執著于自身。對於那些聽聞了第一和第二法輪，而未聽聞第三法輪的人來說，存在著阻礙獲得佛果的五種過失。因此，爲了獲得佛果，通過捨棄這些過失，修習其對治法，如歡喜和像導師一樣恭敬等，而宣說了後來的教法。 第二點，在第二法輪中，一切所知皆被闡釋為空性，這是具有密意的，因此與第三法輪以及前後教法並不矛盾。第三點，如實證悟了安住于精華法身佛陀周遍一切之義，從而宣說了獲得佛果的實際必要。 第一點是：如果自性成就的界（dhātu，element，界）不是空性，那麼在《勝鬘經》中說『涅槃亦如夢』等就會產生矛盾。但事實並非如此，因為在第二法輪中，一切所知皆被闡釋為空性，這是具有密意的。因此，其密意在於，最後的教法所要表達的主要內容是法性界（dharmadhātu，法界），它空於一切世俗有為法。真實之邊是如來藏（Tathāgatagarbha，如來藏），勝義諦（paramārtha satya，勝義諦）無為法（asaṃskṛta，無為），遠離並空於一切世俗有為法的生、住、滅三相，具有分別的體性。『界為客塵所空』。這裡主要指的是輪迴的自性，即十二緣起（dvādaśāṅga-pratītyasamutpāda，十二緣起）的體性，也就是煩惱、業和生的三種流轉。正如龍樹菩薩所說：『何為十二支，佛說此緣起，即是煩惱業，以及於苦聚，攝為三部分。初八與第九，是名為煩惱，二與第十者，是名為為業，餘七皆是苦。』因此，如同霧靄等消融于虛空一般，法界（dharmadhātu，法界）也空于如虛空般的處所。初八無明（avidyā，無明），第九愛（tṛṣṇā，愛），第十取（upādāna，取），這三者是煩惱。第二行（saṃskāra，行），第十有（bhava，有），這二者是業。其餘從名色（nāmarūpa，名色）到老死（jarā-maraṇa，老死）的七者，是生的流轉、痛苦和異熟果。這三者如同霧靄消融于虛空一般，界在如虛空般的處所中被宣說為空性。這是如何相似的呢？煩惱如同霧靄，是突然產生的，遮蔽心識，並且自性不成立。行為之業如同夢中的受用，是由顛倒錯亂的念頭所產生，是虛幻的境界。煩惱和
【English Translation】 To accuse oneself of non-existence and deny it, and because of not knowing that all beings, self and others, possess the essence of Dharmakāya (chos sku, 法身), to be particularly attached to oneself. For those who have heard the first and second turnings of the wheel of Dharma but have not heard the third, there are five faults that obscure the attainment of Buddhahood. Therefore, in order to attain Buddhahood, by abandoning these faults and cultivating their antidotes, such as joy and reverence like a teacher, the later teachings were spoken. Secondly, in the intermediate wheel of Dharma, all knowable things are taught to be empty of self (rang stong, 自空), which is intentional, so there is no contradiction between the third wheel and the earlier and later intentions. Thirdly, the essence of Dharmakāya Buddha (chos sku'i sangs rgyas, 法身佛) is taught to be all-pervasive and abiding in reality, and this is properly understood, thus explaining the actual necessity of attaining Buddhahood. The first point is: If the essence (khams, 界) were inherently established and not empty, then the statement in the Śrīmālādevī Siṃhanāda Sūtra (yum du mya ngan las 'das pa, 勝鬘經) that 'Nirvana is also like a dream' would be contradictory. But this is not the case, because in the intermediate wheel of Dharma, all knowable things are taught to be empty of self, which is intentional. Therefore, the intention is that the main subject of the final teaching is the element of Dharma-nature (chos nyid, 法性), which is empty of all conventional compounded phenomena. The ultimate limit of truth, the Sugatagarbha (bde gshegs snying po, 如來藏), the ultimate uncompounded truth, is devoid of and empty of all the characteristics of conventional compounded phenomena, such as arising, abiding, and ceasing, and has a distinct nature. 'The element is empty of adventitious defilements.' This mainly refers to the nature of samsara, which is the nature of the twelve links of dependent origination (rten 'brel bcu gnyis, 十二緣起), that is, the three kinds of defilements of afflictions, actions, and birth. As the master Nāgārjuna (klu sgrub, 龍樹) said: 'Whatever twelve branches, the Buddha spoke of dependent origination, these are afflictions, actions, and suffering, included in three parts. The first eight and the ninth are afflictions, the second and tenth are actions, the remaining seven are suffering.' Therefore, just as clouds and so on are empty in the space that resembles the sky, the element of Dharma-nature is empty in the place that resembles the sky. The first eight, ignorance (ma rig pa, 無明), the ninth, craving (sred pa, 愛), and the tenth, grasping (len pa, 取), these three are afflictions. The second, formations ( 'du byed, 行), and the tenth, existence (srid pa, 有), these two are actions. The remaining seven, from name and form (rnamshe, 名色) to old age and death (rga shi, 老死), are the meaning of the defilements of birth, suffering, and maturation. These three, like clouds and so on, are said to be empty in the place that resembles the sky. How are they similar? Afflictions are like clouds, arising suddenly, obscuring the mind, and not established by nature. The actions of deeds are like the enjoyment in a dream, produced by inverted thoughts and being an illusory realm. Afflictions and
ལས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་དོན་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ནི་སྒྱུ་མ་ སྤྲུལ་བ་དང་འདྲ་སྟེ། རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་ཤིང་ཡང་དག་པར་མེད་པས་སོ། ། གཉིས་པ་གསུངས་པའི་དགོས་པ་ནི་དངོས་འཛིན་ལྟ་བ་གཞིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འོད་སྲུང་ གིས་ཞུས་པར། དེ་ཕྱིར་ལྟ་བའི་ཐིབས་པོར་སོང་བ་ལས། །འབྱུང་བའི་མཆོག་ནི་སྟོང་པ་ ཉིད་ཡིན་ན། །གང་ཞིག་སྟོང་པ་ཁོ་ནའི་ལྟར་གྱུར་པ། །དེ་ནི་གསོར་མི་རུང་ཞེས་རྒྱལ་བས་ གསུངས། །ཞེས་དང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད། །ལྟ་ཀུན་ངེས་ པར་འབྱིན་པར་གསུངས། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ནི། དོམ་དམ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ལྟར་ གཤིས་ལ་སྟོང་ཞིང་མེད་ན་གོང་དུ་བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་དོན་ལ་མེད་པའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ 1-129 གནོད་ཅིང་། དེ་ལྟར་ལྟ་བ་པོ་རྣམས་ཀྱང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཆུང་རྣམས་ ཕུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཟིན་པ་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ་གཞན་ཆོས་འདོད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་པར་འདོད་པ་རྣམས་ ཀྱང་ཕུང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པའི་ཉེས་པས་རེག་གོ །དེས་ན་བཀའ་བར་པར་ཆོས་དབྱིངས་དང་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཞེས་སོགས་དང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་ སོགས་དང་། ཐ་མར་དེ་དག་རྟག་བརྟན་གཡུང་དྲུང་སོགས་སུ་གསུངས་པ་སྒྲ་འགལ་ཡང་དོན་ བར་པར་བརྟགས་པ་དང་གཞན་དབང་འདུས་བྱས་ལ་དགོངས་ཤིང་། ཐ་མར་སྟོང་གཞི་ཆོས་ ཉིད་དེ་ཉིད་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རྟག་བརྟན་གཡུང་དྲུང་རང་གི་ངོ་བོས་མི་ སྟོང་བའི་གཞན་སྟོང་ཟབ་མོར་གསུངས་ཤིང་། བཀའ་གཉིས་གས་ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ཅད་རང་ སྟོང་དུ་གསུངས་པས་དགོངས་པ་མི་འགལ་ལོ། །རྣམ་དབྱེར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །བླ་ མེད་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། དབུ་མ་བསྒོམ་རིམ་དུ། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་དག་པ་ཡི། ། རང་གི་ངོ་བོ་དོན་དམ་ནི། །ཤིན་ཏུ་ཡང་ནི་གྲུབ་པས་ན། །བརྟགས་པའི་གཞན་དངོས་འབྱུང་ མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པར་། མྱ་ངན་འདས་པ་བདེན་གཅིག་པུར། །རྒྱལ་བ་ རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ། །དེ་ཚེ་ལྷག་མ་ལོག་པ་ཞེས། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་རྟོག་མི་བྱེད། ། ཅེས་དང་། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པར། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོན་པའི་མདོ་ཞེས་པ་ནས་ཁམས་དེ་ ཉམས་པར་བྱེད་མ་ཡིན་གྱི་བར་གྱིས་དོན་དམ་པའི་ཤེས་རབ་དང་། མྱང་འདས་དང་། ཁམས་ སྙིང་པོ་མ་ཉམས་པར་གཤིས་ལ་གྲུབ་པར་གསུངས་སོ། །བཀའ་བར་པ་དང་ཐ་མའི་ཁྱད་ པར་ནི། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་མདོ་སྡེ་གཞིར་བྱས་ལ་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་བར་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རང་ སྟོང་དུ་སྟོན་པ་བར་པ་དང་། ཐ་མ་ཡང་དེ་གཞིར་བྱས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ས
【現代漢語翻譯】 兩種業的成熟之義，有漏的蘊、處、界如同幻術和化現，因緣所生且非真實。 宣說此二者的必要是爲了破除實執的見解。如འོད་སྲུང་ (梵文：Kāśyapa，迦葉)所問：『因此陷入見解的稠密之中，諸法之最勝為空性，若有人執著于空性，則不可救藥。』如是如來所說。以及聖者龍樹所說：『諸佛宣說空性，為舍一切見。』 第三，對實有產生損害。如果དོམ་དམ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ (梵文：Tathāgatagarbha，如來藏)也如世俗諦一樣，自性為空且不存在，那麼以上所說的如來藏在勝義中不存在的所有過失都會產生損害。如是執著之人也會：『若人于空性，生起邪見者，是則自摧毀。』並且，對空性產生邪見之人會墮入地獄，而那些想要從其他法和痛苦中解脫的人也會被摧毀。因此，中間的教法說ཆོས་དབྱིངས་ (梵文：Dharmadhātu，法界)和涅槃如夢等，並且不能如實照見等等。最後說這些是常、恒、不變等，雖然言語相違，但意義是指中間的教法所觀察的遍計所執和依他起。最後，空性的基礎，即法性，是周遍一切的如來藏，是常、恒、不變，自性不空的甚深他空。前後兩種教法都說一切世俗諦是自性空，因此意義並不相違背。『無有差別的體性，不為空性之無上法。』以及在《中觀修道次第》中說：『如是清凈之智慧，自性勝義諦，極其真實成立故，遍計所執非有生。』以及在《六十正理論》中說：『諸佛唯一真實說，涅槃之時余皆妄，何有智者不思擇？』以及在《法界贊》中說：『空性是宣說空性的經』，直到『此界不會壞滅』，都說勝義智慧、涅槃和如來藏的體性不會壞滅，而是自性成立的。中間和最後的教法的差別是：以極其廣大的經藏為基礎，不作分別地宣說一切所知為自性空的是中間的教法。最後的教法也是以其為基礎，將三自性等
【English Translation】 The meaning of the maturation of two types of karma, the contaminated aggregates, elements, and sense bases, are like illusion and emanation, born from conditions and not truly existent. The necessity of explaining these two is to refute the view of grasping at reality. As asked by Kāśyapa (འོད་སྲུང་): 'Therefore, having gone into a dense mass of views, the supreme of phenomena is emptiness. If someone becomes attached to emptiness alone, then they are incurable.' Thus spoke the Victorious One. And as said by the noble Nāgārjuna: 'The Victorious Ones have said that emptiness is the definitive relinquishment of all views.' Third, what harms reality. If the Tathāgatagarbha (དོམ་དམ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་) is also like the conventional truth, empty in nature and non-existent, then all the faults of the aforementioned essence not existing in reality will cause harm. Those who hold such views will also say: 'Those who wrongly view emptiness will destroy themselves.' Furthermore, those who wrongly grasp emptiness will be born in the hell realms, and those who desire liberation from other dharmas and suffering will also be destroyed. Therefore, the intermediate teachings say that the Dharmadhātu (ཆོས་དབྱིངས་) and nirvāṇa are like dreams, and that one cannot truly see them, and so on. Finally, it is said that these are permanent, stable, and unchanging, etc. Although the words contradict each other, the meaning refers to the imputed and dependent arising observed by the intermediate teachings. Finally, the basis of emptiness, the very nature of reality, is the Tathāgatagarbha that pervades all, is permanent, stable, and unchanging, and is the profound other-emptiness that is not empty of its own nature. Both the former and latter teachings say that all conventional truths are empty of self-nature, so the meanings do not contradict each other. 'The nature of non-differentiation is not empty of the unsurpassed Dharma.' And in the Madhyamaka Meditation Stages, it says: 'Thus, pure wisdom, the ultimate truth of its own nature, is extremely truly established, so the imputed other-entity does not arise.' And in the Sixty Stanzas of Reasoning, it says: 'The Victorious Ones have said that nirvāṇa is the only truth, at that time the rest are false, what wise person would not contemplate this?' And in the Praise of the Dharmadhātu, it says: 'Emptiness is the sūtra that teaches emptiness,' until 'this realm will not be destroyed,' it is said that the nature of ultimate wisdom, nirvāṇa, and the essence of the Tathāgatagarbha will not be destroyed, but is established by its own nature. The difference between the intermediate and final teachings is: based on the extremely extensive sūtra collections, the intermediate teachings teach that all knowable things are empty of self-nature without differentiation. The final teachings also take that as their basis, and the three natures, etc.
ོགས་སུ་ལེགས་ པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་བསྟན་པའམ་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སྒྲས་ཟིན་པས་ 1-130 སྒོ་ནས་སྟོན་པའི་བཀའ་སྟེ། དགོངས་འགྲེལ་དུ། བར་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་སྨོས་པའི་ཞེས་དང་། ཐ་མ་ལ་ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ཞེས་དང་། འདིར། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་སྟོང་ པ་ཞེས་དང་། ཡང་འདིར་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཡོད་ཅེས་ཅི་སྟེ་གསུང་ཞེས་པས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། དགོས་པ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁམས་ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་གདོད་ནས་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པར་སྟོན་པའི་བཀའ་ཐ་མ་མ་ཐོས་པའི་ ཉེས་དམིགས། དེ་ཐོས་པའི་ཕན་ཡོན་ནོ། ། དང་པོ་ནི་སྔར་བཀའ་བར་པར་དངོས་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་ཟློག་པའི་ཕྱིར་ནི་དགོངས་གཞི་ ཆོས་དབྱིངས་ཁམས་དེ་འདུས་བྱས་ཀྱིས་སྟོང་བ་ལ་དགོངས་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་ བསྟན་པ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་ནས་སླར་ཡང་བླ་མའི་རྒྱུད་བཀའ་ཐ་མ་དོན་དམ་རྣམ་ངེས་ དབུ་མ་མཐར་ཐུག་གི་གཞུང་འདིར་ནི། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་གེགས་སེམས་ཞུམ་པ་སོགས་ ཉེས་པ་ལྔ་དག་སྤངས་ནས་སྤྲོ་བ་སོགས་ཡོན་ཏན་ལྔ་བསྐྱེད་དེ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁམས་ཆོས་སྐུ་གདོད་ནས་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི་འདི་ལྟར་རང་བཞིན་གྱི་སངས་རྒྱས་དེ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གདོད་ ནས་ཡོད་པར་མ་ཐོས་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་གེགས་ཉེས་པ་ལྔ་འབྱུང་སྟེ། བདག་ ལ་བརྙས་པའི་ཉེས་པ་ཡིས་ང་འདྲ་བས་སངས་རྒྱས་མི་འཐོབ་སྙམ་པའི་སེམས་ནི་ཞུམ་པ་ འགའ་ཞིག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་དང་། གང་ཟག་གང་ལ་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བས་བདག་ནི་མཆོག་ཅེས་རློམ་ཞིང་ཁེངས་པ་ན། གཞན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་མ་བསྐྱེད་པ་ལ་དམན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་བརྙས་པ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དང་། དེ་ལྟར་ རང་གཞན་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་མ་རྟོགས་པས་བརྙས་པར་སེམས་པ་དེ་ལ་ནི། གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ཡང་དག་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བ་དེས་ན་ཤེས་པ་གང་ཡིན་འདུས་བྱས་ 1-131 ཡིན་པ་དང་། བཅོས་མ་གློ་བུར་བ་དྲི་མ་བདེན་ནོ་སྙམ་དུ་ཡང་དག་མིན་པ་འཛིན་ཅིང་ཡང་ དག་དོན་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་ཅན་གྱི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རྟག་པ་ཀུན་ཁྱབ་ནི་རིག་པར་ མི་འགྱུར་བར་སྒྲོ་སྐུར་གཉིས་བྱེད་པ་དང་། ཁམས་དེ་ཉེས་པ་བཅོས་མ་མེད་ཅིང་ཡོན་ཏན་ རང་བཞིན་པ་ཡོད་པ་ཅི་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་གྱི་སྐྱོན་དྲི་མ་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་ཁམས་ལ་ གདོད་མ་ནས་ཡོད་པ་མིན་བཅོས་མ་གློ་བུར་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་དོན་ ཁམས་དེ་ནི་ཉེས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དམ་ངོ་བོར་མེད་དེ། རང་དང་དབྱེར་མེད་པའི་སྟོབས་ སོགས་ཡོན་ཏན་གདོད་མ་ནས་ལྡན་ཅིང་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པས་སོ། ། བཀའ་ཐ
【現代漢語翻譯】 或者善巧地詳細闡述，或者所表達的主要內容是如來藏，通過明確的術語來展示的教言。在《解深密經》中說：『中間提到空性』，『最後善巧地詳細闡述』，這裡說：『一切所知皆為空性』，又說：『這裡說有如來藏是什麼意思呢？』 第二部分有三個方面：普遍展示必要性，以及未聽聞一切眾生本具法性如來藏的過患，聽聞此教言的利益。 首先，爲了糾正之前中間教言中執著實有的觀點，基於法界體性為空性，闡述一切法為空性。如此安立之後，再次在無上續，即究竟決定、中觀究竟的論典中，爲了斷除獲得佛果的障礙，如灰心等五種過患，生起歡喜等五種功德，從而獲得佛果，因此闡述一切眾生本具法身。 其次，如果未聽聞自性佛在一切眾生心中本具，就會產生五種獲得佛果的障礙：因輕視自己，認為像我這樣的人無法成佛，從而灰心喪氣，有些人甚至不會生起殊勝的菩提心；有些人即使生起了菩提心，也會傲慢自大，輕視那些未生起菩提心的人；如此，因未認識到自他皆具如來藏而輕視他人，因此不會生起證悟實相的正確智慧，認為一切所知都是有為法，虛假、暫時的染污是真實的；因此，不能認識到具有真實義、力量等功德的如來藏是常恒遍在的，從而造作增益和損減兩種誹謗；如果問：此法界沒有虛假的過患，卻具有自性的功德，那是什麼呢？眾生的過患染污並非從一開始就存在於真實義法界中，而是虛假、暫時的。真實義法界並非是過患的自性或本體，而是從一開始就具有與自身無二無別的力量等功德，並且自性清凈。 教言
【English Translation】 Or skillfully and elaborately explained, or the main content expressed is the Tathagatagarbha (bde gshegs snying po, Buddha-nature), the teachings shown through explicit terms. In the Saṃdhinirmocana Sūtra (dGongs 'grel, Explanation of the Thought), it says: 'In the middle, emptiness is mentioned,' and 'In the end, skillfully and elaborately explained,' and here, 'All knowable things are empty in every way,' and again, 'Why is it said here that there is a Buddha-nature?' The second part has three aspects: generally showing the necessity, the faults of not hearing that all sentient beings inherently possess the dharmatā (chos nyid, suchness) Tathagatagarbha, and the benefits of hearing it. First, in order to reverse the view of grasping at reality in the previous intermediate teachings, based on the dharmadhātu (chos dbyings, the sphere of reality) element being empty of compounded things, it is explained that all phenomena are empty. Having established it in this way, again in the Uttaratantra (bla ma'i rgyud, the highest continuum), the ultimate definitive meaning, the ultimate Madhyamaka (dbu ma, the Middle Way) treatise, in order to abandon the five faults such as discouragement that hinder the attainment of Buddhahood, and to generate the five qualities such as joy, and thereby attain Buddhahood, it is taught that all sentient beings inherently possess the dharmakāya (chos sku, the body of truth) element. Secondly, if one does not hear that the svabhāva (rang bzhin, nature) Buddha is inherently present in all sentient beings, five faults that hinder the attainment of Buddhahood will arise: due to self-deprecation, thinking that someone like me cannot attain Buddhahood, one becomes discouraged, and some may not even generate the special bodhicitta (byang chub sems, mind of enlightenment); some people, even if they generate bodhicitta, become arrogant and conceited, and despise those who have not generated bodhicitta; thus, because of not realizing that oneself and others possess the Tathāgatagarbha, one despises others, and therefore the correct wisdom that realizes the nature of reality does not arise, thinking that all knowable things are saṃskṛta ( 'dus byas, compounded), and that false, temporary defilements are real; therefore, one cannot recognize that the Tathāgatagarbha, which has true meaning, power, and other qualities, is eternal and all-pervasive, thereby creating the two slanders of addition and subtraction; if one asks: what is that dhātu (khams, element) that has no false faults but has inherent qualities? The defilements of sentient beings are not inherently present in the dharmadhātu of true meaning from the beginning, but are false and temporary. The dharmadhātu of true meaning is not the nature or essence of that fault, but from the beginning possesses power and other qualities inseparable from itself, and is naturally pure. Teachings
་མ་མ་ཐོས་པའི་བློ་ལྡན་རྣམས་ནི་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་གཤེགས་ སྙིང་པོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་དུ་མཚུངས་པར་མཐོང་བའི་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡང་དག་མིན་པའི་ཉེས་པ་བཅོས་མ་བདེན་པར་འཛིན་ཅིང་སྒྲོ་འདོགས་ལ། ཡང་དག་པའི་ ཡོན་ཏན་སྟོབས་སོགས་སྙིང་པོ་ལ་མེད་ཅེས་སྐུར་པ་འདེབས་པས་སོ། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་ པོ་ལ་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་གདོད་ནས་ཡོད་དེ། གོང་དུ་དྲངས་པར། དེ་ལ་དྲི་མ་མེད་པའི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་གཅིག་ཏུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ན་ཡང་ཆོས་ ཉིད་སྔ་ཕྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གནས་འདི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། གང་ལ་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐའ་དག་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ནི་སེམས་ ཅན་གྱི་རིས་ན་འགའ་ཡང་མེད་དེ་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་འཛིན་པས་བསྒྲིབས་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ དབྱིངས་བསྟོད་པར་ཡང་། དུས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་ཉོན་མོངས་མེད། །ཐོག་མ་བར་མཐའ་དྲི་ མ་བྲལ། །ཞེས་དང་། ཉོན་མོངས་ནང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་། །དེ་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པར་གནས། ། ཞེས་ཆོས་དབྱིངས་ལ་གདོད་ནས་དྲི་མ་མེད་པ་དང་ཡོན་ཏན་ཡོད་པར་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ བཀའ་ཐ་མ་མ་ཐོས་ན་ཉེས་པ་ལྔ་པོ་མ་སྤངས་པས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་མི་སྲིད་དོ། ། 1-132 གསུམ་པ་ནི་དབུ་མ་མཐར་ཐུག་གི་གཞུང་བཀའ་ཐ་མ་འདི་ལས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཡོན་ ཏན་སྟོབས་སོགས་གདོད་ནས་ལྡན་པའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ ཡོད་པར་གསུངས་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་དེ། ཁྱོད་གང་ཟག་དབང་ རྣོན་འགས་ཐོས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་ལ་སངས་རྒྱས་རང་ཆས་སུ་འདུག་པ་དྲི་མས་བསྒྲིབས་ པས་མ་ཐོབ་པར་ཟད་ཀྱི། གཞན་ནས་བཙལ་མི་དགོས་པར་དྲི་མ་བསལ་ཙམ་གྱིས་ཐོབ་པར་ འདུག་སྙམ་ནས་དྲི་མ་སེལ་བའི་ལམ་ལ་སློབ་པར་སྤྲོ་བ་དང་། སེམས་ཅན་གཞན་ལ་ཡང་ སྟོན་པ་བཞིན་དུ་གུས་པ་འབྱུང་སྟེ། བརྟག་གཉིས་སུ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། ། འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་སྒྲིབ། །དེ་ཉིད་བསལ་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་དང་། སཾ་བྷུ་ཊིར། རང་གི་ལུས་ལ་སངས་རྒྱས་བཞུགས། །(པ་དེ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་གྱུར་པ་)གཞན་དུ་གང་ ནའང་སངས་རྒྱས་མེད། །མི་ཤེས་མུན་པས་བསྒྲིབས་པ་རྣམས། །ལུས་ལས་གཞན་དུ་སངས་ རྒྱས་འདོད། །ཅེས་དང་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། མཁས་པ་ཐམས་ཅད་བསྟན་བཅོས་འཆད་པ་ཡི། ། ལུས་ལ་སངས་རྒྱས་ཡོད་པ་མ་རྟོགས་སོ། །ཞེས་སོ། །གཤིས་ལུགས་ལ་འདུས་བྱས་བཅོས་ མ་ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། ཡོན་ཏན་སྟོབས་སོགས་ཅན་ གྱི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དོན་ལ་ཡོད་པ་དང་། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར་ རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། རང་གཞན་ཐམས་ཅད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་མཚུངས་ པར་མ
【現代漢語翻譯】 那些沒有聽聞究竟教法的智者們，不會獲得將自己和一切眾生平等視為具有如來藏（梵文：Tathāgatagarbha，梵文羅馬擬音：Tathāgatagarbha，漢語字面意思：如來之胎），法身（梵文：Dharmakāya，梵文羅馬擬音：Dharmakāya，漢語字面意思：法性之身）的大慈悲心。因為他們執著于虛假的、非真實的過患，並加以誇大，同時否認如來藏具有真實功德，如力量等，並加以誹謗。如來藏本來就具有力量等功德。如前所述：『其中，無垢的佛陀功德，在一切被煩惱所染污的眾生之地，也同樣存在，其法性（梵文：Dharmatā，梵文羅馬擬音：Dharmatā，漢語字面意思：法性）無有先後差別。此境界不可思議，因為沒有一個眾生不具備如來的一切智慧，只是被概念所遮蔽而已。』在《法界贊》中也說：『一切時中無煩惱，始末無垢亦無染。』以及『煩惱之中有智慧，如是無垢而存在。』因此，法界（梵文：Dharmadhātu，梵文羅馬擬音：Dharmadhātu，漢語字面意思：法界）本來就是無垢且具有功德的。因此，如果沒有聽聞究竟教法，就無法斷除五種過患，也就無法成佛。 第三，從究竟中觀（梵文：Madhyamaka，梵文羅馬擬音：Madhyamaka，漢語字面意思：中觀）的觀點來看，究竟教法宣說了如來藏，它具有本來就具備的無為功德，如力量等，並且存在於一切眾生心中。這具有特殊的必要性，因為一些根器敏銳的人，通過聽聞，會認識到自己本具佛性（梵文：Buddhatā，梵文羅馬擬音：Buddhatā，漢語字面意思：佛性），只是被垢染所遮蔽而未能證得，並非需要從外尋求，只需清除垢染即可證得，從而樂於修習清除垢染的道路，並且像對待上師一樣尊敬其他眾生。《二諦分別論》中說：『眾生即是佛，然為客塵染，除彼即佛陀。』《寶性論》（梵文：Ratnagotravibhāga，梵文羅馬擬音：Ratnagotravibhāga，漢語字面意思：寶性分別）中說：『自身之中有佛陀，他處無佛較此殊，為無明暗所蔽者，欲于身外覓佛陀。』大婆羅門說：『一切智者講經時，未悟自身有佛陀。』了悟自性本無一切造作、虛假、世俗，並且了悟如來藏真實存在，具有功德、力量等，以及了悟一切眾生皆具如來藏，並且平等地將自己和他人視為具有如來藏。
【English Translation】 Those intelligent beings who have not heard the ultimate teachings will not attain the great loving-kindness that sees themselves and all sentient beings as equal in possessing the Tathāgatagarbha (Tathāgatagarbha, Tathāgatagarbha, Womb of the Thus-Gone-One), the Dharmakāya (Dharmakāya, Dharmakāya, Body of Dharma). This is because they cling to false, untrue faults, exaggerating them, and deny that the Tathāgatagarbha has true qualities such as strength, slandering it. The Tathāgatagarbha inherently possesses qualities such as strength. As quoted above: 'In it, the stainless qualities of the Buddha are present in the ground of individual beings, even those afflicted by various defilements, without any difference in the nature of Dharma (Dharmatā, Dharmatā, Nature of Dharma) from beginning to end. This state is inconceivable, for there is no sentient being who does not possess all the wisdom of the Thus-Gone-One; they are merely obscured by conceptual grasping.' Also, in the 'Praise of Dharmadhātu (Dharmadhātu, Dharmadhātu, Realm of Dharma)': 'At all times, there is no affliction, free from beginning, middle, and end, and without stain.' And 'Even within afflictions, there is wisdom, likewise existing without stain.' Thus, the Dharmadhātu is inherently without stain and possesses qualities. Therefore, if one has not heard the ultimate teachings, one cannot abandon the five faults and cannot attain Buddhahood. Third, from the perspective of ultimate Madhyamaka (Madhyamaka, Madhyamaka, Middle Way), the ultimate teachings proclaim the Tathāgatagarbha, which inherently possesses unconditioned qualities such as strength, and exists in all sentient beings. This has a special necessity because some sharp-minded individuals, through hearing, will recognize that they inherently possess Buddhahood (Buddhatā, Buddhatā, Buddha-Nature), but it is obscured by defilements and has not been attained. It is not necessary to seek it from outside; it can be attained merely by clearing away the defilements, thereby taking joy in learning the path of clearing away defilements and respecting other sentient beings as they would their teacher. In the 'Distinction Between the Two Truths': 'Sentient beings are Buddhas, but they are obscured by adventitious stains. Remove them, and they are Buddhas.' In the 'Ratnagotravibhāga (Ratnagotravibhāga, Ratnagotravibhāga, Treatise on the Jewel Lineage)': 'The Buddha dwells in one's own body; there is no Buddha elsewhere superior to this. Those obscured by the darkness of ignorance desire to seek the Buddha outside the body.' The great Brahmin said: 'All wise ones explain the scriptures, but they do not realize that the Buddha is in their own body.' Realizing that one's own nature is without all fabrication, falsity, and conventionality, and realizing that the Tathāgatagarbha truly exists, possessing qualities, strength, etc., and realizing that all sentient beings possess the Tathāgatagarbha, and equally regarding oneself and others as possessing the Tathāgatagarbha.
ཐོང་བའི་བྱམས་ཆེན་དང་ཡོན་ཏན་ལྔ་སྐྱེ་བས་སོ། །མྱང་འདས་ཆེན་པོར། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཆོས་སྐུར་ཤེས་ན་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། ཞེས་དང་། ཡེ་ཤེས་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་པར་ཤེས་པའོ། །ཞེས་སོ། ། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ་དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་ལྔ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཡོན་དེ་དག་ལས་ནི་སེམས་ ཞུམ་པ་སོགས་སྐྱོན་ལྔའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་ཅིང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་སྙིང་ 1-133 པོ་ཅན་དུ་མཚུངས་པར་ལྟ་ཞིང་། ཆོས་དབྱིངས་དེ་གདོད་ནས་སྐྱོན་མེད་ལ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པ་དེ་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར་ མཚུངས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་བྱམས་ཆེན་ལས་རིམ་གྱིས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ ཉིད་མྱུར་དུ་འཐོབ་པོ། །དེ་ལྟར་སྟོབས་སོགས་ཅན་གྱི་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ལ་གདོད་ནས་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པར་ཐོས་པའི་རྒྱུས། ཞུམ་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ལྔ་སེལ་ཞིང་ སྤྲོ་བ་སོགས་ཡོན་ཏན་ལྔ་སྐྱེ་སྟེ། སངས་རྒྱས་མྱུར་དུ་འཐོབ་པ་ནི་བཀའ་ཐ་མའི་ཁྱད་ཆོས་ ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མིན་པར་སངས་རྒྱས་མིན་པའི་སྟོང་ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་ཙམ། སེམས་ཅན་ལ་ ཞུགས་པ་ནི་བཀའ་བར་པ་མན་ཆད་དུ་འདི་སྟོན་ཏེ་དེ་ལས་སྐྱོན་ལྔ་སེལ་བ་དང་ཡོན་ཏན་ལྔ་ འབྱུང་མི་སྲིད་པས་སོ། །དེས་ན་སྤྲིན་དང་ཞེས་སོགས་ནས་མྱུར་དུ་ཐོབ་ཅེས་པའི་བར་ཚིགས་ སུ་བཅད་པ་བཅུ་གཉིས་པོས་སྙིང་པོ་བསྟན་པའི་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པས་བདེ་གཤེགས་ སྙིང་པོ་ངེས་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཡང་། ལ་ལ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་ནོ་སྙམ་ནས་དྲང་དོན་དུ་ འཆད་པ་ནི་ནོར་ཏེ། བསོད་ནམས་དམན་པས་སོ། །ཆོས་རྗེ་ཁྲོ་ལོས། ཇི་ཙམ་བསྟན་ཀྱང་ མ་གོ་ན། །དགེ་ཚོགས་ཀྱི་འབྱོར་པ་ཆུང་པའི་རྟགས། །དམ་པ་གསུམ་ལྡན་གྱི་བསོད་ནམས་ སོགས། །གདམས་ངག་གི་རྒྱལ་པོ་སྒྲིབ་སྦྱོང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་འབད་དོ། །རྟག་ བརྟན་གཡུང་དྲུང་ཡང་དག་མཐར་གྱུར་ཀྱང་། །མཐའ་བྲལ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཀུན་ ཁྱབ་ཡོངས་གྲུབ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འདི། །ཐུབ་དབང་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་དོན་མཐར་ཐུག་ ཡིན། །བདག་མེད་སྟོང་པའི་དུག་ཆུས་མྱོས་པ་ཡིས། །ཡེ་ནས་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་ གྲུབ་ཀྱང་། །དམ་པའི་དོན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེས། །བབ་ཅོལ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་བཏང་སྙོམས་ མཛོད། །ཅེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའོ། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས་དཀོན་མཆོག་གི་རིགས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ 1-134 ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་སྐབས་ཏེ་ལེའུ་དང་པོའི་བཤད་པའོ།། །། ༈ རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་དྲི་མེད་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ། གཉིས་པ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ལ་གསུམ་བཤད་བྱ་དོན་གྱི་རྣམ་དབྱེ་མདོར་བསྟན། འཆད་ཚུ
【現代漢語翻譯】 因見此大慈及五種功德生起之故。《大涅槃經》中說：『若知如來是法身，此乃真正之智慧。』又說：『智慧』是指知曉一切眾生皆具佛性。因此，普遍存在，因如是生起五種功德之法，故從彼等利益中，無有怯懦等五種過失之罪，且視一切眾生皆具如來藏，視法界本初無過且具功德，如來藏即是自身與一切眾生皆平等具有，如是見解之大慈，能次第速疾獲得圓滿佛果。如是聽聞具力等之佛陀本初即自然存在於一切眾生心中，能消除怯懦等五種過失，生起歡喜等五種功德，速疾成佛乃是最後之教言的殊勝之處。 若非如此，僅將非佛之空性法界融入眾生心中，此乃中期以下之教言所宣說，然彼等無法消除五種過失，生起五種功德。因此，從『如雲』至『速疾獲得』之間的十二偈頌，以功德宣說心要，乃是如來藏之究竟義，然有人認為乃是不了義而作不了義之解釋，此乃錯誤，乃因福德淺薄之故。法王克珠杰云：『任憑如何宣說亦不解，乃是善根資糧微弱之相，具足三寶之福德等，乃是竅訣之王，能凈治罪障。』如是努力。 恒常穩固不變異，真實究竟之法身，周遍一切圓滿成就之如來藏，乃是諸佛之究竟密意。為無我空性之毒水所迷惑者，雖本具之法性圓滿成就，然若說于勝義中無有成就，則對於信口開河之輩，當捨棄之。』此乃特別之勸誡。 《大乘經續寶性論》中，關於如來藏的章節，即第一品的解釋完畢。 證悟之自性，無垢大菩提。 第二，關於證悟之自性菩提，將宣說三點：總說造作之差別，宣說方式。
【English Translation】 Because of seeing this great love and the arising of five qualities. In the Great Nirvana Sutra, it says: 'If one knows that the Tathagata is the Dharmakaya, this is true wisdom.' It also says: 'Wisdom' means knowing that all sentient beings possess the Buddha-nature. Therefore, it is universally present, because in this way the five qualities of Dharma arise, so from these benefits, there is no fault of the five defects such as cowardice, and all sentient beings are regarded as having the Tathagatagarbha (Buddha-womb), and the Dharmadhatu (the sphere of dharma) is seen as inherently without defects and possessing qualities. The Tathagatagarbha is equally possessed by oneself and all sentient beings. Such great love of seeing can gradually and quickly attain perfect Buddhahood. Thus, hearing that the Buddha with strength and other qualities is inherently and naturally present in the minds of all sentient beings can eliminate the five defects such as cowardice and generate the five qualities such as joy. Quickly attaining Buddhahood is the special feature of the final teaching. If not, merely incorporating the emptiness Dharmadhatu, which is not the Buddha, into the minds of sentient beings is what is taught in the teachings from the middle period onwards. However, they cannot eliminate the five defects and generate the five qualities. Therefore, the twelve verses from 'Like a cloud' to 'quickly attain' explain the essence with merits, which is the ultimate meaning of the Tathagatagarbha. However, some mistakenly think it is provisional and make provisional explanations, which is wrong because of their meager merit. Dharma Lord Khro-lo said: 'No matter how much you explain, if they don't understand, it is a sign of weak accumulation of merit and resources. The merit of possessing the Three Jewels, etc., is the king of pith instructions, which can purify obscurations.' Thus, strive. 'Constant, stable, unchanging, true, and ultimate, yet free from extremes, the great Madhyamaka (Middle Way), the Dharmakaya (Dharma Body). This all-pervading, perfectly accomplished Tathagatagarbha is the ultimate intention of all the Thubwang (Buddhas). Those who are intoxicated by the poisonous water of selflessness and emptiness, even though the inherently existing nature of reality is perfectly accomplished, if they say that there is no accomplishment in the ultimate sense, then abandon those who speak carelessly!' This is a special admonition. In the chapter on the Tathagatagarbha in the Great Vehicle Treatise 'Uttaratantra Shastra' (The Treatise on the Sublime Continuum), the explanation of the first chapter is completed. The nature of realization, the stainless great Bodhi (enlightenment). Secondly, regarding the nature of realization, Bodhi, three points will be explained: a general statement of the differences in the purpose of creation, and the method of explanation.
ལ་སྡོམ་དུ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ། དེ་དག་སྦྱར་ཏེ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། ། ༈ བཤད་བྱ་དོན་གྱི་རྣམ་དབྱེ་མདོར་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི་རྟོགས་བྱ་དྲི་བཅས་དེ་བཞིན་ཉིད་བཤད་ནས་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་དྲི་མེད་དེ་ བཞིན་ཉིད་ནི་དོན་བརྒྱད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་འཆད་དེ། ཁམས་ཆོས་སྐུ་ཉོན་མོངས་པའི་ སྦུབས་ལས་མ་གྲོལ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་གློ་བུར་དྲི་མས་དག་ པ་ནི་ངོ་བོའི་དོན་དང་། དཔལ་ཕྲེང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ཞིག་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་བྱེ་ བ་སྙེད་མཐའ་དག་གིས་གཡོགས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་དོགས་པ་མ་མཆིས་ པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་གི་སྦུབས་ལས་གྲོལ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ སྐུ་ལ་ཡང་དོགས་པ་མ་མཆིས་པ་ལགས་སོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཐོབ་བྱེད་ཐེག་ཆེན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ ལས་འདས་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་ པ་གཉིས་ནི་རྒྱུའི་དོན་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་ བ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་འབྲས་བུའི་དོན་དང་། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་རང་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ ནི་ལས་ཀྱི་དོན་དང་། དོན་གཉིས་པོ་དེ་དག་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྟེན་བསམ་མི་ཁྱབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་ ལྡན་པའི་དོན་དང་། ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་སྐུ་གསུམ་གྱིས་ཕྱེ་བ་ནི་ འཇུག་པའི་དོན་དང་། གསུམ་པོ་དེ་ཡང་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་དུས་དང་མཚུངས་པར་འཇུག་ ཅིང་གནས་པ་རྟག་པའི་དོན་དང་། དེ་དག་གི་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ལས་ གཞན་གྱིས་མི་རྟོག་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དོན་ནོ། ། ༈ འཆད་ཚུལ་སྡོམ་དུ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ། གཉིས་པ་ནི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ནི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་བརྒྱད་དུ་གནས་ ཏེ། ངོ་བོ་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་ལས་དང་ལྡན་པ་དང་འཇུག་པ་དང་རྟག་པ་དང་བསམ་ 1-135 གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པས་སོ། ། ༈ དེ་དག་སྦྱར་ཏེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ་བདུན་ངོ་བོ་དང་རྒྱུའི། འབྲས་བུའི་ལས་ཀྱི། ལྡན་པའི། འཇུག་པའི། རྟག་ པའི། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། ། ༈ ངོ་བོ་དང་རྒྱུའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། དང་པོ་ལ་བསྟན་བཤད་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི་མདོ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ བ་ཞེས་བརྗོད་པ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་བྱང་ཆུབ་གང་ཡིན་ནི་ངོ་བོ་དང་ལྡན་ཏེ། ཉི་མ་འོད་ གསལ་བ་དང་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བ་བཞིན་དུ་གློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་ སྤྲིན་ཚོགས་སྟུག་པོའི་སྒྲིབ་པ་ཡིས་ནི་སྔར་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ན་བསྒྲིབས་པར་གྱུར་པ་དྲི་མ་ བཅོམ་ནས། དྲི་མེད་ཀྱི་སྤངས་པ་དང་རྟོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྟོབས་སོགས་ཡེ་ ཤེས་ཀུན་ར
【現代漢語翻譯】 總攝扼要而宣說，將彼等合集而廣為解說。 第一，是先講述所應證悟的具疑問之真如，之後講述證悟的自性無垢之真如，是就八種意義而闡述的：界（khams，梵文：dhātu，梵文羅馬擬音：dhātu，漢語字面意思：界）、法身（chos sku，梵文：dharmakāya，梵文羅馬擬音：dharmakāya，漢語字面意思：法身）、未從煩惱之殼中解脫者，被稱為如來藏（de bzhin gshegs pa'i snying po，梵文：Tathāgatagarbha，梵文羅馬擬音：Tathāgatagarbha，漢語字面意思：如來藏），從突發之垢染中清凈是自性的意義。在《寶鬘論》中說，世尊被無數的煩惱之殼所覆蓋，對於如來藏沒有疑惑，從一切煩惱之殼中解脫，對於如來之法身也沒有疑惑。獲得它的方法是，大乘的出世間之無分別（rnam par mi rtog pa，梵文：nirvikalpa，梵文羅馬擬音：nirvikalpa，漢語字面意思：無分別）以及隨之獲得的世間之智慧，這兩種是因的意義。遠離煩惱障和所知障這兩種，是果的意義。依次成辦自他之利是事業的意義。成辦這兩個意義的所依，是不可思議的功德，是具有的意義。以甚深、廣大和自性大身（sku gsum，梵文：trikāya，梵文羅馬擬音：trikāya，漢語字面意思：三身）來區分是進入的意義。這三者與輪迴存在的時間相同，進入並安住，是常恒的意義。它們的如實之性，除了佛陀之外，其他人都無法證悟，是不可思議的意義。 第二，果位佛地安住於八種意義的體性之中：自性、因、果、業、具有、進入、常恒和不可思議性，由此而確定。 第三，有七個方面：自性與因，果與業，具有，進入，常恒，不可思議的意義廣為解說。 第一，有教和釋兩種。第一，經中說，自性光明（rang bzhin gyis 'od gsal ba，梵文：prakṛtiprabhāsvara，梵文羅馬擬音：prakṛtiprabhāsvara，漢語字面意思：自性光明）所說的具足二種清凈的菩提是具有自性的。如同太陽光明，天空無雲，從突發的煩惱和所知之濃厚云聚的遮蔽中，先前在有情眾生之時被遮蔽，斷除垢染之後，無垢的斷證功德，佛陀的力量等一切智慧。
【English Translation】 Summarizing and teaching concisely, then combining and explaining them extensively. First, it is to first explain the truth with doubts to be realized, and then explain the nature of realization, the immaculate truth, which is explained in terms of eight meanings: realm (khams, Sanskrit: dhātu), dharmakāya, those who have not been liberated from the shell of afflictions are called Tathāgatagarbha, and purification from sudden defilements is the meaning of nature. In the 'Garland of Jewels', it says that the Blessed One is covered by countless shells of afflictions, and there is no doubt about the Tathāgatagarbha; liberation from all shells of afflictions, there is also no doubt about the Dharmakāya of the Tathāgata. The method to obtain it is the transcendental non-conceptualization (nirvikalpa) of the Mahāyāna and the subsequent worldly wisdom, these two are the meaning of cause. Being free from the two obscurations of afflictions and knowledge is the meaning of result. Accomplishing the benefit of oneself and others in sequence is the meaning of action. The basis for accomplishing these two meanings is the inconceivable qualities, which is the meaning of possession. Differentiated by the three bodies of profound, vast, and great self-nature (trikāya) is the meaning of entering. These three enter and abide for as long as samsara exists, which is the meaning of permanence. Their suchness cannot be realized by anyone other than the Buddha, which is the meaning of inconceivability. Second, the ground of Buddhahood, the result, abides in the nature of eight meanings: nature, cause, result, action, possession, entering, permanence, and inconceivability, thus it is determined. Third, there are seven aspects: nature and cause, result and action, possession, entering, permanence, the meaning of inconceivability is extensively explained. First, there are two: teaching and explanation. First, the sutra says that the naturally luminous (prakṛtiprabhāsvara) bodhi with two purities is possessed of nature. Like the sun's light, the sky without clouds, from the obscuration of sudden afflictions and dense clouds of knowledge, previously obscured in the time of sentient beings, after cutting off defilements, the immaculate qualities of abandonment and realization, the Buddha's powers and all wisdom.
ང་དང་དབྱེར་མེད་དུ་ལྡན་ཞིང་། ན་རྒ་འཆི་བ་མེད་པའི་རྟག་བརྟན་གཡུང་དྲུང་གི་ སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་དེ་ལ་ནི་རྒྱུ་ཡོད་དེ། བྱང་འཕགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ ཅད་ལ་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། དེའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་ཤེས་བྱ་ཇི་ སྙེད་པ་ཤན་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོབ་པས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ངོ་བོ་དང་རྒྱུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་འབྲས་བུའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ ནི་ངོ་བོའི་དོན་དང་ལྡན་ཏེ། ཉི་མ་མཁའ་བཞིན་དུ་དབྱིངས་དང་དབྱེར་མེད་པའི་རྟོགས་པའི་ ཡེ་ཤེས་མཐའ་ཡས་དང་སྒྲིབ་གཉིས་དག་པའི་ཆོས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་སྤངས་པ་གཉིས་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་དོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བྱས་པ་མིན་ པ་ལ་དབྱེར་མེད་པར་འཇུག་པ་ཅན་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་ནི་རྡུལ་གྱི་གྲངས་ལས་འདས་པའི་སངས་ རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ནི་མ་ གྲུབ་པ་དང་ཁྱབ་པར་སྒྲིབ་པ་དང་གློ་བུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དེ་ སྤྲིན་དང་འདྲ་བར་བརྗོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དག་པ་ཡིན་པས་སོ། ། 1-136 གཉིས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་དེའི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། གང་ཞེ་ན་བྱང་འཕགས་ཀྱི་མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་དེའི་ནི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་ དེའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་འདོད་དོ། །རྣམ་པར་དག་པ་ནི་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རང་ བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་དྲི་མ་མེད་པའི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ རྣམ་པར་དག་པ་ནི་གང་ཞིག་རྣམ་པར་གྲོལ་ལ་བྲལ་བ་ནི་མིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་ གསལ་བ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་མ་མེད་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཆུ་ ལ་སོགས་པ་ལ་རྡུལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རང་ བཞིན་འོད་གསལ་བ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ འབྲས་བུའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གཉིས་པ་འབྲས་བུའི་དོན་ལ་གཉིས་བསྟན་བཤད་དོ། །དང་པོ་ནི་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ གྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་ཕུན་ཚོགས་ཏེ། དྲི་མ་མེད་པའི་ཆུ་དང་ལྡན་ཞིང་རིམ་གྱིས་ རྒྱས་པའི་པདྨས་ཁེབས་པ་མཚོ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་ལས་གྲོལ་བ་དང་སྒྲ་གཅན་གྱི་ཁ་ནས་ ཐར་བའི་ཟླ་བ་ཉ་བ་ལྟ་བུར་ཞེ་སྡང་ལས་གྲོལ་བ་དང་། སྤྲིན་གྱི་ཚོགས་ལས་གྲོལ་བའི་ཉི་མ་ ལྟ་བུར་ནི་གཏི་མུག་ཉོན་མོངས་པ་དག་ལས་གྲོལ་བས་གློ་བུར་དྲི་མེད་སྤངས་པའི་ཡོན་ཏན་ ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ཟེར་སྣང་བ་རྒྱ་ཆེན་དང་ལྡན་པ་ད
【現代漢語翻譯】 與我無別，且是無有衰老死亡的常恒永恒之 佛陀本身。菩提具有因，即依仗于對所有菩薩聖法的無三輪分別之智慧，以及由此獲得的對所有應知事物進行區分之智慧而獲得。 第二部分分為本體和因的闡述。第一部分是果位的佛陀本身具有本體的意義，如同太陽般與虛空無別，具有無盡的證悟智慧和清凈二障之法，是斷證二者的特徵。成立的理由是：自性光明，與非由因緣所生之法無別，且具有恒河沙數諸佛之所有功德，自性非為未成立，且由普遍覆蓋的、突發性的煩惱障和所知障如雲般清凈。 第二部分是，菩提遠離二障的因是二種智慧，即菩薩聖者的等持無分別智及其後得智。清凈的體性是轉依，總而言之，清凈分為兩種：自性清凈和離垢清凈。自性清凈是指未曾解脫和分離，因為心之自性光明，未曾與突發性的垢染分離。離垢清凈是指如同水中的灰塵等已解脫和分離，因為心之自性光明，已與所有突發性的垢染分離。 廣說果位之義 第二，關於果位的意義，分為指示和解釋兩部分。第一部分是，具有二種清凈的菩提是離系的圓滿果，如同具有無垢之水且逐漸盛開的蓮花覆蓋的湖泊，從貪慾中解脫；如同從羅睺口中脫離的滿月，從嗔恨中解脫；如同從雲團中解脫的太陽，從愚癡煩惱中解脫，因此具有遠離突發性垢染的功德。具有廣大智慧光芒。
【English Translation】 Inseparable from me, and is the eternal, unchanging, Buddha himself, free from aging and death. Bodhi has a cause, which is attained by relying on the wisdom of non-conceptualization of the three wheels for all Bodhisattva's sacred dharmas, and the wisdom of distinguishing all knowable things obtained from it. The second part is divided into the explanation of the essence and the cause. The first part is that the Buddha himself in the state of fruition has the meaning of essence, just like the sun is inseparable from the sky, has endless realization wisdom and the dharma of purifying the two obscurations, and is the characteristic of both severance and realization. The reason for establishment is: self-nature is bright, inseparable from the law that is not caused by conditions, and has all the merits of the Buddhas beyond the number of the Ganges sands, self-nature is not unestablished, and is purified by the universally covering, sudden afflictive obscurations and knowledge obscurations like clouds. The second part is that the cause of Bodhi's separation from the two obscurations is the two wisdoms, namely the Samadhi non-conceptual wisdom of the Bodhisattva's noble ones and the wisdom obtained after it. The nature of purity is the transformation of the basis. In short, purity is divided into two types: self-nature purity and stainless purity. Self-nature purity refers to that which has not been liberated and separated, because the self-nature of the mind is bright and has not been separated from sudden defilements. Stainless purity refers to the liberation and separation like dust in water, because the self-nature of the mind is bright and has been separated from all sudden defilements. Extensive explanation of the meaning of the fruit Secondly, regarding the meaning of the fruit, it is divided into two parts: indication and explanation. The first part is that Bodhi, which has two kinds of purity, is the perfect fruit of detachment, just like a lake covered with lotus flowers that has pure water and gradually blooms, liberated from greed; like the full moon that escapes from the mouth of Rahu, liberated from hatred; like the sun that escapes from the clouds, liberated from the afflictions of ignorance, therefore it has the merit of being free from sudden defilements. It has vast light of wisdom.
ེ་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་ཉོན་ སྒྲིབ་དག་པའོ། །འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ནི་ཤེས་སྒྲིབ་བཅོམ་པའི་རྒྱལ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཤུན་པ་ པད་ངན་དང་བྲལ་བའི་ཐུབ་པ་ཁྱུ་མཆོག་དང་སྦྲང་མ་དང་བྲལ་བའི་སྦྲང་རྩི་དང་སྦུན་པ་དང་ བྲལ་བའི་འབྲས་བུའི་སྙིང་པོ་དང་། མི་གཙང་བའི་ལྗན་ལྗིན་དང་བྲལ་བའི་རིན་ཆེན་གསེར་ སྦྲམ་དང་ས་འོག་ནས་ཕྱུང་བའི་གཏེར་དང་ས་བོན་ཤུན་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ལྗོན་ཤིང་རྒྱལ་ པོ་དང་། གོས་ཧྲུལ་དང་བྲལ་བའི་དྲི་མེད་རིན་ཆེན་ལས་གྲུབ་པའི་བདེ་གཤེགས་སྐུ་དང་ནི། 1-137 མངལ་སྦུབས་དང་བྲལ་བའི་ས་བདག་རྒྱལ་པོ་དང་ས་འདམ་ནག་པོ་དང་བྲལ་བའི་གསེར་ གྱི་གཟུགས་རྣམས་དང་འདྲ་བའི་ཆགས་སོགས་དྲི་མའི་ཤུན་པ་དགུ་ལས་གྲོལ་བའི་སྙིང་པོ་ མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སོ། ། རྒྱས་བཤད་ལ་གསུམ་ལས། ཡེ་ཤེས་གཉིས་ལས་སྐུ་གཉིས་བྱུང་ཚུལ་ནི་ཆུ་མཚོ་རྙོག་ པས་དག་པ་དང་སོགས་པ་ཟླ་བ་སྒྲ་གཅན་ལས་ཐར་བ་དང་ཉི་མ་སྤྲིན་ལས་གྲོལ་བ་བཞིན། འདོད་ཆགས་སོགས་གློ་བུར་ཉོན་མོངས་དུག་གསུམ་དག་པ་སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས་རྣམ་གྲོལ་ གྱི་སྐུ་ཐོབ་པ་ནི། རྒྱུ་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན་མཉམ་གཞག་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཉོན་ སྒྲིབ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བརྗོད་ཅིང་། ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཕུན་ཚོགས་ཆོས་སྐུ་ནི། ཤེས་སྒྲིབ་དག་པས་ངེས་པར་ ཐོབ་པ་དེ་ནི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། ། གཉིས་པ་ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་པས་དོན་གཉིས་འགྲུབ་ཚུལ་ནི། འབྲས་བུ་བྱང་ཆེན་ནི་ཆུ་ དག་པ་པདྨས་ཁེབས་པའི་རྫིང་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་རྡུལ་དང་འདྲ་ བ་ནི་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང་། གདུལ་བྱ་ཡི་ནི་རྒྱུད་པདྨ་དང་འདྲ་བ་ལ་ཆོས་ཆར་ཕབ་པས་ བསམ་གཏན་ཆུ་ནི་འབབ་ཅིང་ཏིང་འཛིན་གྱིས་བརླན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་སྒྲ་གཅན་གྱི་དྲི་ མེད་ཟླ་བ་ཉ་བ་བཞིན་ཏེ་ཞེ་སྡང་སྒྲ་གཅན་ལྟ་བུ་ལས་གྲོལ་བས་སྙིང་རྗེ་དང་བྱམས་ཆེན་འོད་ ཟེར་གྱིས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །འབྲས་བུའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་ནི་སྤྲིན་ གྱི་དྲི་མ་མེད་པའི་ཉི་མ་བཞིན་ཏེ། གཏི་མུག་སྤྲིན་དང་འདྲ་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་འགྲོ་ བར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱི་བློའི་མུན་པ་སེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་ཤེས་སྒྲིབ་སྤངས་པས་སྙིང་པོ་ཐོབ་ཚུལ་ནི། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་ནི་རང་རང་གི་ སྒྲིབ་གཡོགས་ལས་གྲོལ་བའི་བདེ་གཤེགས་སྐུ་དང་སྦྲང་རྩི་དང་འབྲས་བུའི་སྙིང་པོ་བཞིན་ 1-138 ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་གཞན་གང་དང་ཡང་མི་མཉམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ དང་མཉམ་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་། དམ་ཆོས་ཟབ་མོའི་རོ་ནི་སྦྱིན་ པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་དང་སྒྲིབ་པའ
【現代漢語翻譯】 即是清凈（ཉོན་སྒྲིབ་དག་པ，煩惱障清凈）。果位菩提是指斷除了所知障的勝者，如同脫離了糠秕的稻米精華，脫離了蜂巢的蜂蜜，脫離了穀殼的果實精華，脫離了不凈污垢的珍貴金塊，從地下挖掘出的寶藏，從種子外殼中解脫出來的樹王，脫離了破舊衣衫的無垢珍寶所成的如來身，脫離了胎藏的土地之王，以及脫離了黑色泥土的金像一般，是解脫了貪慾等九種垢染外殼的究竟精華。 廣說有三，從二智生出二身的方式，就像湖水清澈，月亮從羅睺星中解脫，太陽從雲層中解脫一樣。貪慾等突發性的三毒煩惱得以清凈，獲得斷除煩惱的圓滿解脫之身。雖然原因眾多，但總的來說，是通過等持無分別智慧斷除煩惱障的果報。圓滿具足一切功德之最的佛陀證悟法身，是由於清凈了所知障而必定獲得的，這是隨之而來的智慧之果。 第二，斷除煩惱障而成就二利的方式是：果位大菩提就像清澈的湖水被蓮花覆蓋一樣，因為斷除了貪慾塵垢，並且因為向可調伏者的蓮花心續降下法雨，禪定的水流淌，三摩地得以滋潤。這就像脫離了羅睺星之垢的滿月一樣，因為從嗔恨羅睺星中解脫出來，慈悲和大愛的光芒遍佈一切眾生。果位的佛陀就像沒有云翳的太陽一樣，因為從愚癡的雲層中解脫出來，用智慧的光芒驅散眾生的心智黑暗。 第三，斷除所知障而獲得精華的方式是：果位法身就像從各自的障蔽中解脫出來的如來身，蜂蜜和果實精華一樣，依次具有世間任何事物都無法比擬的與佛陀等同的功德之法，並且因為佈施甚深妙法的滋味，以及遮蔽……
【English Translation】 It is the purification of afflictive obscurations (ཉོན་སྒྲིབ་དག་པ). The resultant Bodhi is the Victorious One who has vanquished the cognitive obscurations, like the essence of rice separated from its husk, honey separated from the honeycomb, the essence of fruit separated from its shell, a precious gold nugget separated from impure dirt, a treasure unearthed from the ground, a king of trees freed from its seed coat, a Sugata's body made of immaculate jewels free from tattered clothes, a king of the earth free from the womb, and golden images free from black mud, it is the ultimate essence freed from the nine sheaths of defilements such as attachment. There are three elaborations. The manner in which the two Kayas arise from the two wisdoms is like a lake becoming clear, the moon being freed from Rahu, and the sun being freed from the clouds. The attainment of the perfectly liberated Kaya, which is the purification of sudden afflictions such as desire and the three poisons, is said to be the result of vanquishing the afflictive obscurations through the non-conceptual wisdom of equipoise, although there are many causes. The realization of the Buddha's Dharmakaya, which is perfect and endowed with all excellent qualities, is necessarily attained by purifying the cognitive obscurations, and it is shown to be the result of the wisdom attained thereafter. Secondly, the manner in which the two benefits are accomplished by abandoning the afflictive obscurations is: the resultant great Bodhi is like a clear lake covered with lotuses, because attachment, which is like dust, has been abandoned, and because the rain of Dharma is poured upon the lotus-like minds of those to be tamed, the water of meditation flows, and Samadhi is moistened. It is like the moon free from the stain of Rahu, because it is freed from hatred, which is like Rahu, and the rays of compassion and great love pervade all beings. The resultant Buddha is like the sun without the stain of clouds, because it is completely freed from the cloud-like ignorance, and dispels the darkness of the minds of beings with the rays of wisdom. Thirdly, the manner in which the essence is attained by abandoning the cognitive obscurations is: the resultant Dharmakaya is like the Sugata's body, honey, and the essence of fruit, freed from their respective obscurations, possessing the qualities of the Buddha, which are incomparable to anything else in the world, and because the taste of the profound Dharma is bestowed, and the obscurations...
ི་ཤུན་པ་དང་ནི་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་རང་རང་གི་སྒྲིབ་ གཡོགས་དང་བྲལ་བའི་གསེར་དང་གཏེར་དང་ལྗོན་ཤིང་བཞིན་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྒྲིབ་ གཉིས་དག་པའི་ཕྱིར་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་རྫས་ཀྱི་ནི་གདུལ་བྱའི་དབུལ་བ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ ཕྱིར་དང་། གདུལ་བྱ་ལ་རྣམ་གྲོལ་ཡོན་ཏན་གྱི་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ རང་རང་གི་སྒྲིབ་གཡོགས་ལས་གྲོལ་བའི་རིན་ཆེན་གྱི་སྐུ་དང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ དང་གསེར་ལས་བྱས་པའི་གཟུགས་བཞིན་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་རིན་ཆེན་ལྟར་ཡོན་ཏན་གྱི་ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྐང་གཉིས་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོ་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚོགས་གཉིས་རིན་ཆེན་ལས་གྲུབ་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ལས་ཀྱི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལས་ཀྱི་དོན་ལ་གཉིས་བསྟན་བཤད་དོ། །དང་པོ་ནི་འབྲས་བུ་དྲི་མེད་དེ་ བཞིན་ཉིད་རང་དོན་གྱི་ལས་ཡོད་དེ་ཉོན་མོངས་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཟག་པ་མེད་ པ་དང་། ཤེས་བྱ་ལ་ཆགས་ཐོགས་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་དང་གཏན་དུ་འཇིག་པ་ མེད་པའི་ཆོས་ཅན་ནམ་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དེ་བརྟན་ཞི་རྟག་པ་འཕོ་མེད་ཡིན་པས་སོ། ། གཞན་དོན་གྱི་ལས་ཕུན་ཚོགས་ཏེ། དཀར་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ཡིན་པས་སོ། ། གནས་ཇི་ལྟར་སྙམ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཉིས་ནི་ནམ་མཁའ་དབང་པོས་ཡུལ་ དྲུག་མྱོང་བའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་བཞིན་ཏེ། རྒྱལ་སྲས་དམ་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་དབང་པོ་དྲུག་གིས་ཟག་ མེད་ཀྱི་དོན་དྲུག་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཟག་མེད་ཀྱི་མིག་གིས་འབྱུང་བ་ ལས་བྱུང་བ་མེད་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་གཟུགས་དོན་ལ་ལྟ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བས་དམ་ཆོས་ ཀྱི་གཏམ་བཟང་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་དང་མ་འདྲེས་པ་གཙང་མ་ཉན་པ་དང་། སྣས་ 1-139 བདེ་གཤེགས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དྲི་གཙང་མ་སྣོམ་པ་དང་། ལྕེས་འཕགས་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་དམ་ པའི་ཆོས་ཀྱི་རོ་མྱོང་བ་དང་། ལུས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རེག་བྱའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་ མྱོང་བ་དང་། ཡིད་ཀྱི་དབང་པོས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ ཟབ་པའི་ཚུལ་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་མ་འདྲེས་པའི་ དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་ནམ་མཁའ་བཞིན་རྒྱུ་མཚན་རྣམས་དང་བྲལ་ཞེས་ གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞིབ་མོར་བསམས་ཤིང་རྣམ་པར་ དཔྱད་པ་ན། དོན་དམ་ཟག་མེད་བདེ་ཆེན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མཛད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱིས་གལ་ ཏེ། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་ལྟ་བར་གྱུར་ན་ནི་ དེས་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འགྱུར་བའ
【現代漢語翻譯】 因為遠離了糠秕（ཕྱི་ཤུན་པ，皮殼）的緣故。那就像各自遠離了遮蔽的黃金、寶藏和樹木一樣，次第是因為兩種遮蔽（སྒྲིབ་གཉིས，二障）清凈的緣故，以及因為功德之物能夠解除所化眾生的貧困的緣故，以及因為能使所化眾生獲得解脫功德的果實的緣故。那就像各自從遮蔽中解脫出來的珍寶之身、轉輪聖王和黃金鑄像一樣，次第是因為像珍寶一樣是功德之法身（ཆོས་ཀྱི་སྐུ，法身）的緣故，以及因為是雙足者的至尊的緣故，以及因為是二資糧（ཚོགས་གཉིས，二資糧）珍寶所成就的形象的緣故。 事業的意義廣說 第三，關於事業的意義，有能顯和所顯兩種。第一，無垢的果，即如是性（དེ་བཞིན་ཉིད，如是性），是自利的事業，因為沒有煩惱習氣以及一切的無漏（ཟག་པ，無漏），並且被無有知識障礙的智慧所遍及，是永恒不滅的法性或自性，所以它是穩固、寂靜、常恒、不變的。利他的事業是圓滿的，因為是一切白法的處所。如果問處所如何，那麼如來（དེ་བཞིན་གཤེགས་པ，如來）的二身就像虛空自在（ནམ་མཁའ་དབང་པོ，虛空自在）能夠體驗六境一樣，是因為聖子（རྒྱལ་སྲས，佛子）以無漏的六根（དབང་པོ，根）體驗無漏的六境的緣故，即以無漏的眼睛看到非由地水火風所生的無漏的色境，同樣，以耳朵聽到與世間法不混雜的清凈的正法之語，以鼻子嗅到善逝（བདེ་གཤེགས，善逝）的清凈戒律之香，以舌頭品嚐聖者（འཕགས་ཆེན，聖者）的殊勝法味，以身體體驗三摩地（ཏིང་ངེ་འཛིན，三摩地）的巨大安樂，以意根了知一切法的實相，即以自性甚深的方式了知的緣故。如來是考慮到不混雜的勝義諦（དོན་དམ，勝義諦）的體性，所以說如虛空般遠離一切理由，這是依靠法性的道理進行詳細思考和辨析后，體驗勝義無漏大樂的緣故。如果以大丈夫相三十二相來觀察如來，那麼轉輪聖王也應該成為如來。
【English Translation】 Because it is free from husks. It is like gold, treasures, and trees that are free from their respective coverings, in order, because the two obscurations are purified, and because the substance of qualities eliminates the poverty of those to be tamed, and because it causes the fruit of liberation qualities to ripen for those to be tamed. It is like a precious body, a universal monarch, and a golden statue that are free from their respective coverings, in order, because it is the Dharma body of qualities like a precious gem, and because it is the supreme lord of the two-legged, and because it is the form of an image made of the two accumulations of precious gems. Detailed Explanation of the Meaning of Action Third, regarding the meaning of action, there are two aspects: the manifest and the manifested. First, the stainless fruit, which is Suchness, is the action for one's own benefit, because it is free from defilements, including habitual tendencies, and all outflows, and is pervaded by wisdom without attachment or obstruction to knowledge, and is a permanent and indestructible Dharma nature or self-nature, so it is stable, peaceful, constant, and immutable. The action for the benefit of others is perfect, because it is the place of all white dharmas. If one asks how the place is, then the two bodies of the Tathagata are like the Lord of Space experiencing the six objects, because the noble sons of the Victorious One experience the six uncontaminated objects with the six uncontaminated faculties, that is, with the uncontaminated eye, they see the uncontaminated form object that does not arise from the elements, and similarly, with the ear, they hear the pure Dharma speech that is not mixed with worldly dharmas, with the nose, they smell the pure fragrance of the Victorious One's discipline, with the tongue, they taste the supreme Dharma flavor of the noble ones, with the body, they experience the great bliss of the touch of Samadhi, and with the mind faculty, they understand the reality of all dharmas, that is, they understand in a profound way by their own nature. The Tathagata is considering the nature of the unmixed ultimate truth, so he said that it is like space, free from all reasons, because after detailed contemplation and analysis based on the reasoning of Dharma nature, one experiences the ultimate uncontaminated great bliss. If one were to see the Tathagata with the thirty-two major marks of a great person, then the universal monarch should also become a Tathagata.
ི་སྐྱོན་ཡོད་པས་ སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་རང་དོན་དང་གཞན་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མདོར་ ན་སློབ་ལམ་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་པོའི་ལས་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་འདི་ནི་གཉིས་སུ་ ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གློ་བུར་དྲི་མ་ལས་གྲོལ་བའི་སྤངས་པ་ཆོས་སྐུ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཐོབ་ པ་དང་། སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་ཅན་གྱི་རྟོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་གཉིས་ ཡོད་པས་སོ། །དེ་ལ་འབྲས་བུ་རྣམ་གྲོལ་གྱི་སྐུ་དང་རྟོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དག་ནི་ཆོས་རྣམ་པ་ གཉིས་ལ་རེ་རེ་དང་ཐུན་མོང་དུ་རྣམ་པ་གཅིག་དང་ལྡན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རིམ་བཞིན་དུ་ ཟག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་མཁྱེན་པས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དང་གཉི་ག་ཡང་ འདུས་མ་བྱས་པའི་གནས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་གྲོལ་གྱི་སྐུ་ནི་ཟག་པ་མེད་དེ། གློ་བུར་ གྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་འགགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོགས་པ་ཡེ་ ཤེས་ཆོས་སྐུ་ནི་ཤེས་བྱ་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་འདོད་དེ་ཆགས་པ་མེད་པ་དང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ 1-140 ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐུ་དེ་གཉིས་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ཏེ། གཏན་དུ་འཇིག་པ་མེད་ པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་ན། འཇིག་མེད་ཉིད་ནི་མདོར་བསྟན་པ་ སྟེ་བརྟན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་མེད་དེའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །ལྡོག་ཕྱོགས་ འཇིག་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞིར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་བརྟན་པ་དང་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་ལྡོག་ པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་བརྟན་པ་དང་ཞི་བ་དང་རྟག་པ་དང་འཕོ་བ་མེད་པར་ཤེས་ པར་བྱ་སྟེ། མྱགས་པ་རྒས་པ་དང་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ན་བ་དང་ཆད་པ་སྲིད་པ་སྔ་མ་ཆད་ཕྱི་མ་ སྐྱེ་བ་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་བསྒྱུར་བའི་འཆི་འཕོ་བ་སྟེ། བཞི་པོ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། ། གཉིས་པ་ནི་དྲི་མེད་སྤངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའི་སྐུ་དེ་ནི་གཞན་དོན་གྱི་གནས་ ཡིན་ཏེ། གདུལ་བྱ་ལ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་དཀར་པོ་དགེ་བའི་ཆོས་ ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་འབྱུང་བའི་རྟེན་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ན་བསྐྱེད་རྒྱུ་ མིན་ཡང་འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་ནི་མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བ་དང་རྣ་བས་སྒྲ་ཐོས་པ་ དང་ལ་སོགས་པས། སྣས་དྲི་ཚོར་བ་དང་ལྕེས་རོ་མྱོང་བ་དང་ལུས་ཀྱི་རེག་བྱ་ལ་རེག་པ་དང་ ཡིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ནི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལྟར་དུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་གཉིས་ནི་ སྒྲིབ་མེད་དུ་མཐོང་བའི་ལམ་སྦྱོར་བ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་བརྟན་པ་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ དབང་པོ་དྲུག་དང་དོན་དྲུག་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་གཟུགས་སྐུར་སྣང་བས་ཆོས་བསྟན་པས་ སམ། རིམ་གྱིས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་ཆོས་སྐུ་སྐྱེ་བ་སྟེ་ཐོབ་པ་ཡི་ནི་རྒྱུ་ཡིན
【現代漢語翻譯】 有什麼過失呢？ 第二部分詳細闡述了自利和他利。第一部分是：簡而言之，學道和無學道兩種智慧所產生的結果，可以理解為兩個方面：一是完全獲得了解脫于暫時污垢的法身（Dharmakāya），二是完全修習了具有力量等功德的證悟法身（Dharmakāya）。 因此，解脫的果位之身和證悟的法身，應知各自具有兩種法，共同具有一種法，即：因為它們分別是無漏的，以智慧遍知一切所知，並且兩者都是非造作的自性。解脫之身是無漏的，因為暫時性的煩惱及其習氣都已止息。證悟智慧法身被認為是遍知一切所知，因為它是無染著且無障礙的智慧。 這兩個身是非造作的，因為它們具有永不壞滅的自性。為什麼呢？因為不壞滅性已在前面簡要說明，而穩固等則詳細闡述了不壞滅的含義。壞滅的反面應知有四種，即與穩固和寂靜等相反。這兩個身應知是穩固、寂靜、常恒和不變的，因為沒有衰老、變異、疾病、斷滅（即前世斷滅，後世產生）以及不可思議的死亡和遷變這四種情況。 第二部分是，無垢的斷證和智慧證悟之身是他利的處所，因為依賴於為所化眾生顯現的兩種色身（Rūpakāya），它們是產生白色善法和圓滿功德的根本。這怎麼可能不是生因呢？就像非造作的虛空是眼睛看到色法、耳朵聽到聲音等，鼻子嗅到氣味、舌頭嚐到味道、身體接觸到觸覺、意識了知諸法的因一樣。同樣，佛陀的兩種法身是無礙顯現的道路，通過修習，使穩固的王子們（菩薩）的六根和六境達到極致，通過顯現色身來宣說佛法，或者逐漸產生無漏功德法身，即是獲得的因。
【English Translation】 What fault is there? The second part elaborates on benefiting oneself and benefiting others. The first part is: In short, the result of the two wisdoms of the path of learning and the path of no more learning can be understood as two aspects: one is the complete attainment of the Dharmakāya (法身，body of dharma) that is liberated from temporary defilements, and the other is the complete cultivation of the realization Dharmakāya (法身，body of dharma) that possesses qualities such as strength. Therefore, the body of liberation as the result and the Dharmakāya (法身，body of dharma) of realization should be known to each possess two aspects of dharma and to jointly possess one aspect, namely: because they are respectively without outflows, because they pervasively know all knowable things with wisdom, and because both are unconditioned by nature. The body of liberation is without outflows because the temporary afflictions and their imprints have ceased. The Dharmakāya (法身，body of dharma) of realization of wisdom is considered to pervade all knowable things because it is wisdom that is without attachment and without obstruction. These two bodies are unconditioned because they have the nature of never decaying. Why is that? Because imperishability has been briefly explained earlier, and steadfastness and so on elaborate on the meaning of imperishability. The opposite of decay should be known to be fourfold, namely, the opposite of steadfastness and peace and so on. These two bodies should be known to be steadfast, peaceful, constant, and immutable, because there are no aging, degeneration, disease, cessation (i.e., the cessation of the previous life and the arising of the next), and inconceivable death and transmigration. The second part is that the body of stainless abandonment and the body of wisdom realization are the place of benefiting others, because, relying on the two Rūpakāyas (色身，form body) that appear to those to be tamed, they are the basis for the arising of white virtuous dharmas and perfect qualities. How could this not be a cause of arising? Just as the unconditioned space is the cause for the eyes to see forms, the ears to hear sounds, and so on, the nose to smell odors, the tongue to taste flavors, the body to touch tactile objects, and the mind to understand dharmas. Similarly, the two Dharmakāyas (法身，body of dharma) of the Buddha are the unobstructed path of manifestation, through practice, the six faculties and six objects of the steadfast princes (Bodhisattvas) are brought to the extreme, and by manifesting the Rūpakāya (色身，form body), the Dharma is taught, or gradually the Dharmakāya (法身，body of dharma) of stainless qualities arises, which is the cause of attainment.
་པས་སོ། ། ༈ ལྡན་པའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། བཞི་པ་ལྡན་པའི་དོན་ལ་གཉིས་བསྟན་བཤད་དོ། །དང་པོ་ནི་དྲི་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ སངས་རྒྱས་ནི་ལྡན་པའི་དོན་དང་ལྡན་ཏེ། ཐོས་སོགས་ཀྱིས་བསམ་དུ་མེད་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་ པས་རྟག་པ་དང་རྒ་བ་མེད་པས་བརྟན་པ་དང་ན་བ་མེད་པས་ཞི་བ་དང་འཆི་བ་མེད་པས་ 1-141 གཡུང་དྲུང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཞི་བ་དང་། ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པས་ཁྱབ་པ་དང་ ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པས་རྟོག་བྲལ་དང་ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་པས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཆགས་པ་མེད་ པ་དང་། ཤེས་སྒྲིབ་སྤངས་པས་ཀུན་ཏུ་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང་། སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་ སྤངས་པས་རྩུབ་རེག་སྤངས་པ་དང་། གཟུགས་མེད་པས་བལྟར་མེད་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་ པས་བཟུང་དུ་མེད་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པས་དགེ་བ་དང་། དྲི་མ་སྤངས་པས་དྲི་མ་ མེད་པ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་ཡོན་ཏན་བཅོ་ལྔ་མངའ་བས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཡོན་ཏན་དེ་དག་གང་ལ་ལྡན་ཚུལ་དང་། ལྡན་པའི་ཡོན་ཏན་ངེས་ པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི་སྤངས་པ་རྣམ་གྲོལ་གྱི་སྐུ་དང་རྟོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་པོ་དག་ གིས་རང་གི་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་ཚོགས་གྲུབ་པ་བསྟན་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་རང་ཉིད་འཆིང་ བ་མཐའ་དག་ལས་གྲོལ་བས་ཕྱིར་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཕྲིན་ལས་རྒྱ་ཆེན་འགྲུབ་པས་སོ། །རང་ གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་སྐུ་དེ་དག་ལ་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ བཅོ་ལྔ་ལྡན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཡོན་ཏན་དང་པོ་བཤད་པ་དང་ལྷག་མ་རྣམས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ ནི། སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཐུག་གི་བྱང་ཆུབ་སངས་རྒྱས་ནི་ཡེ་ཤེས་ལུས་ཅན་ས་བཅུ་པ་རྣམས་ ཀྱིས་ཀྱང་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ ནའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་པའི་ཐོས་སོགས་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་ ཡུལ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་པའི་ཐོས་ པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡུལ་མིན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་བྱུང་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱ་བ་མིན་ཏེ། དོན་དམ་བདེན་པ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གཏན་ སོགས་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བློ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་མིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ 1-142 ཟབ་མོའི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་མིན་པ་དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་བྱིས་པས་ནི་ གཟུགས་ལ་དམུས་ལོང་གིས་བཞིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དེ་སྔོན་མངོན་ སུམ་དུ་མཐོང་མ་མྱོང་བས་སོ། །བྱང་སེམས་འཕགས་པས་ནི་བཙས་པའི་ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་ བུ་ཆུང་གིས་ཉི་མའི་འོད་ཀྱི་གཟུགས་ཅུང་ཟད་མཐོང་གི་རྒྱ་ཆེར་མི་མཐོང་བ་བཞིན་ཏེ། དེས་ ཀྱང་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་ཅུང་ཟད་མཐོང་ཡང་ཡོངས་རྫ
【現代漢語翻譯】 པས་སོ། །(päs so) 因此之故。 ༈ ལྡན་པའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། (l দেন päi dön gyä par shyä pa) 詳細解釋「具足」的含義。 བཞི་པ་ལྡན་པའི་དོན་ལ་གཉིས་བསྟན་བཤད་དོ། །(zhi pa দেন päi dön la nyi tän shyä do) 第四，關於「具足」的含義，分為顯和釋兩部分。 དང་པོ་ནི་དྲི་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ སངས་རྒྱས་ནི་ལྡན་པའི་དོན་དང་ལྡན་ཏེ། (dang po ni dri মে দি shyin nyi kyi sang gyä ni দেন päi dön dang দেন te) 首先，無垢真如的佛陀具有「具足」的含義。 ཐོས་སོགས་ཀྱིས་བསམ་དུ་མེད་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་ པས་རྟག་པ་དང་རྒ་བ་མེད་པས་བརྟན་པ་དང་ན་བ་མེད་པས་ཞི་བ་དང་འཆི་བ་མེད་པས་ (tö sok kyi sam du মে pa dang kyä wa মে päi tak pa dang ga wa মে päi tän pa dang na wa মে päi zhi wa dang chi wa মে päs) 因為不可聽聞等思議，沒有生，所以是常；沒有老，所以是穩固；沒有病，所以是寂靜；沒有死，所以是 1-141 གཡུང་དྲུང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཞི་བ་དང་། ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པས་ཁྱབ་པ་དང་ ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པས་རྟོག་བྲལ་དང་ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་པས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཆགས་པ་མེད་ པ་དང་། (yung drung nyi duk ngäl মে päs rab tu zhi wa dang ji nyä pa khyän päs khyab pa dang ji ta wa khyän päs tok dräl dang nyön drib pang päs nam kha shyin du chak pa মে pa dang) 永恒，沒有痛苦，所以是極寂靜；了知所有，所以是周遍；了知如是，所以是離分別；斷除煩惱障，所以如虛空般無執著； ཤེས་སྒྲིབ་སྤངས་པས་ཀུན་ཏུ་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང་། སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་ སྤངས་པས་རྩུབ་རེག་སྤངས་པ་དང་། གཟུགས་མེད་པས་བལྟར་མེད་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་ པས་བཟུང་དུ་མེད་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པས་དགེ་བ་དང་། (shä drib pang päs kün tu thok pa মে pa dang nyom juk gi drib pa pang päs tsub rek pang pa dang zuk মে päs tar মে pa dang tsän ma মে päs zung du মে pa dang rang shyin gyi dak päs ge wa dang) 斷除所知障，所以是無礙；斷除等持的障礙，所以是離粗觸；沒有色，所以是不可見；沒有相，所以是不可取；自性清凈，所以是善； དྲི་མ་སྤངས་པས་དྲི་མ་ མེད་པ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་ཡོན་ཏན་བཅོ་ལྔ་མངའ་བས་སོ། །(dri ma pang päs dri ma মে pa te dön dam päi yön tän cho nga nga wa so) 斷除垢染，所以是無垢。因此，具有十五種勝義功德。 གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཡོན་ཏན་དེ་དག་གང་ལ་ལྡན་ཚུལ་དང་། ལྡན་པའི་ཡོན་ཏན་ངེས་ པར་བྱ་བའོ། །(nyi pa la nyi yön tän de dak gang la দেন tsül dang দেন päi yön tän ngä par ja wa o) 第二部分分為兩點：這些功德在何處具足，以及必須確定具足的功德。 དང་པོ་ནི་སྤངས་པ་རྣམ་གྲོལ་གྱི་སྐུ་དང་རྟོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་པོ་དག་ གིས་རང་གི་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་ཚོགས་གྲུབ་པ་བསྟན་ཏེ། (dang po ni pang pa nam dröl gyi ku dang tok pa chö kyi ku nyi po dak gi rang gi dang shyän gyi dön pün tsok grub pa tän te) 首先，斷證解脫身和證悟法身二者，顯示了圓滿成就自他利益。 གོ་རིམ་བཞིན་རང་ཉིད་འཆིང་ བ་མཐའ་དག་ལས་གྲོལ་བས་ཕྱིར་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཕྲིན་ལས་རྒྱ་ཆེན་འགྲུབ་པས་སོ། །(go rim shyin rang nyi ching wa ta dak lä dröl wä chir dang ye shä kyi trin lä gya chän grub päs so) 依次，自己從一切束縛中解脫，並且通過智慧成就廣大的事業。 རང་ གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་སྐུ་དེ་དག་ལ་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ བཅོ་ལྔ་ལྡན་ནོ། །(rang shyän gyi dön gyi tän du gyur päi ku de dak la ni sam mi khyab la sok päi yön tän cho nga দেন no) 作為自他利益之所依的這些身，具有不可思議等十五種功德。 གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཡོན་ཏན་དང་པོ་བཤད་པ་དང་ལྷག་མ་རྣམས་བཤད་པའོ། །(nyi pa la nyi yön tän dang po shyä pa dang lhak ma nam shyä pa o) 第二部分分為兩點：解釋第一個功德，以及解釋剩餘的功德。 དང་པོ་ ནི། སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཐུག་གི་བྱང་ཆུབ་སངས་རྒྱས་ནི་ཡེ་ཤེས་ལུས་ཅན་ས་བཅུ་པ་རྣམས་ ཀྱིས་ཀྱང་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། (dang po ni pang tok tar tuk gi jang chub sang gyä ni ye shä lü chän sa chu pa nam kyi kyang ni sam gyi mi khyab par tok par ja te) 首先，斷證究竟的菩提佛陀，即使是具有智慧身的十地菩薩們，也應了知是不可思議的。 ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ ནའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་པའི་ཐོས་སོགས་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་ ཡུལ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །(tam chä khyän päi ye shä kho näi yül yin päi chir dang sang gyä lä shyän päi tö sok shä pa sum gyi yül min päi chir ro) 因為這是遍知智慧的唯一對境，並且不是佛陀之外的聽聞等三種智慧的對境。 ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་པའི་ཐོས་ པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡུལ་མིན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །(yön tän yong su dzok pa ni sang gyä lä shyän päi tö päi shä rab kyi yül min te shin tu tra wäi dön yin päi chir ro) 圓滿的功德是，不是佛陀之外的聽聞智慧的對境，因為這是極其微細的意義。 བསམ་བྱུང་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱ་བ་མིན་ཏེ། དོན་དམ་བདེན་པ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །(sam jung shä rab kyi yül du ja wa min te dön dam dän pa tar tuk yin päi chir ro) 不是思所生智慧的對境，因為這是究竟的勝義諦。 བསམ་གཏན་ སོགས་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བློ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་མིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ 1-142 ཟབ་མོའི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །(sam tän sok jik ten päi gom pa la sok päi lo tam chä kyi yül min te chö nyi zab möi yön tän tar tuk yin päi chir ro) 不是禪定等世間禪修等一切智慧的對境，因為這是法性甚深功德的究竟。 ཡུལ་མིན་པ་དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་བྱིས་པས་ནི་ གཟུགས་ལ་དམུས་ལོང་གིས་བཞིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དེ་སྔོན་མངོན་ སུམ་དུ་མཐོང་མ་མྱོང་བས་སོ། །(yül min pa pe ji tar na jyis päs ni zuk la mü long gi shyin te gang gi chir na jang chub kyi yön tän de ngön sum du tong ma nyong wäs so) 不是對境的比喻是什麼呢？就像盲人看事物一樣，因為菩提的功德以前從未親眼見過。 བྱང་སེམས་འཕགས་པས་ནི་བཙས་པའི་ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་ བུ་ཆུང་གིས་ཉི་མའི་འོད་ཀྱི་གཟུགས་ཅུང་ཟད་མཐོང་གི་རྒྱ་ཆེར་མི་མཐོང་བ་བཞིན་ཏེ། དེས་ ཀྱང་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་ཅུང་ཟད་མཐོང་ཡང་ཡོངས་རྫོངས། (jang sem pak päs ni tsä päi khyim na nä päi bu chung gi nyi mäi ö kyi zuk chung zä tong gi gya cher mi tong wa shyin te däs kyang chö küi yön tän chung zä tong yang yong dzong) 就像住在出生之家的孩子稍微看到太陽的光芒，但不能完全看到一樣，聖者菩薩也稍微看到法身的功德，但不是完全。
【English Translation】 Therefore. Explanation of the meaning of 'endowed'. Fourth, regarding the meaning of 'endowed', there are two parts: manifestation and explanation. First, the Buddha of stainless Suchness is endowed with the meaning of 'endowed'. Because it cannot be conceived by hearing, etc., and there is no birth, it is permanent; there is no aging, so it is stable; there is no sickness, so it is peaceful; there is no death, so it is 1-141 eternal, without suffering, so it is supremely peaceful; knowing all that exists, so it is pervasive; knowing how it is, so it is free from conceptualization; having abandoned the obscurations of afflictions, so it is unattached like the sky; having abandoned the obscurations of knowledge, so it is unobstructed; having abandoned the obscurations of meditative absorption, so it is free from coarse touch; having no form, so it is invisible; having no characteristics, so it is ungraspable; being pure by nature, so it is virtuous; having abandoned defilements, so it is stainless. Therefore, it possesses fifteen ultimate qualities. The second part has two aspects: where these qualities are endowed, and the qualities of endowment must be ascertained. First, the body of abandonment and liberation and the body of realization, the Dharmakaya, show the perfect accomplishment of one's own and others' benefit. In order, one is liberated from all bonds, and through wisdom, vast activities are accomplished. These bodies, which are the basis for one's own and others' benefit, are endowed with fifteen qualities such as inconceivability. The second part has two aspects: explaining the first quality and explaining the remaining qualities. First, the enlightenment of the Buddha, the ultimate of abandonment and realization, is to be realized as inconceivable even by the Bodhisattvas of the tenth ground who possess wisdom bodies. Because it is the sole object of omniscient wisdom, and because it is not the object of the three types of knowledge—hearing, etc.—other than the Buddha. The complete qualities are not the object of the wisdom of hearing other than the Buddha, because it is a very subtle meaning. It is not to be made the object of wisdom arising from thought, because it is the ultimate truth. It is not the object of all minds, such as worldly meditations, because it is the ultimate quality of the profound nature of reality. What is the example of not being an object? It is like a blind person looking at forms, because the qualities of enlightenment have never been seen directly before. It is like a young child living in the house where he was born seeing a little of the light of the sun but not seeing it extensively. Similarly, noble Bodhisattvas see a little of the qualities of the Dharmakaya, but not completely.
ོགས་མངོན་སུམ་དུ་མི་མཐོང་བས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི་ཆོས་སྐུ་བྱང་ཆུབ་དེ་རྟག་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བརྟན་པ་ཡིན་ཏེ། མི་སྐྱེ་བས་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཡུང་དྲུང་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་འགྱུར་མེད་དུ་ གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་ཞི་སྟེ་རང་བཞིན་གྱིས་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་ཉིད་དེ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་མེད་དེ་མཚན་ མས་གང་ལ་ཡང་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་པ་མེད་དེ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཐོགས་པ་མེད་དེ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་ཀུན་དག་པའི་ ཕྱིར། རྩུབ་པའི་རེག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཏེ། བྱིང་རྒོད་གཉིས་མེད་པས་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ལས་སུ་རུང་བའི་ཕྱིར། མ་དག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ལྟར་མེད་དེ་དེ་གཟུགས་སོགས་ མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་བཟུང་དུ་མེད་དེ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་མ་མེད་ པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་མེད་ཡིན་ཏེ་གློ་ བུར་གྱི་དྲི་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ འཇུག་པའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། ལྔ་པ་འཇུག་པའི་དོན་ལ་གཉིས་བསྟན་བཤད་དོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ ནི་མཚན་ཉིད་ལྔ་དང་ལྡན་ཏེ། ཐོག་མར་སྐྱེ་བ་དབུས་སུ་གནས་པ་མཐའ་མར་འཇིག་པའི་ འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུམ་མེད་ཅིང་འདུས་མ་བྱས་པ་དང་། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ 1-143 གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པས་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་པ་དང་། ཡོད་མེད་སྤངས་པས་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐའ་ གཉིས་མེད་པ་དང་། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་གསུམ་བྲལ་བ་དང་ཉོན་ མོངས་ཀྱི་དྲི་མ་མེད་ཅིང་། རྣམ་རྟོག་གི་ཡུལ་དུ་བྱར་མེད་པའི་ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་གང་ ཡིན་དེ་ཉིད་རྟོག་པ་པོ་རྟག་ཏུ་ཆོས་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་མཐོང་ བས་འོད་གསལ་བ་དང་ལྔའོ། །ཡང་དེ་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་ལྡན་ཏེ། རྒྱ་ཆེ་བས་གཞལ་དུ་མེད་ པ་དང་། གྲངས་བཟུང་མི་ནུས་པས་ཆུ་བོ་གངྒཱའི་བྱེ་མ་ལས་འདས་པ་དང་། རྟོག་གེའི་ཡུལ་ མིན་པས་བསམ་དུ་མེད་པ་དང་། གཞན་དང་མཉམ་པ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་སྐུ་དྲི་མེད་དབྱིངས་དེ་ནི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཉེས་ པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་དང་ལྔའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ནི་མཚན་ཉིད་ལྔ་དང་ལྡན་ཏེ། ཟབ་ རྒྱས་སྣ་ཚོགས་པའི་དམ་ཆོས་ཀྱི་འོད་ཟེར་མངའ་བ་གསུང་བརྗོད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་། དེའི་རྟེན་སྐུས་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྟོན་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་། གདུལ་བྱ་འགྲོ་བའི་རྣམ་ གྲོལ་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་པ་དང་མཛད་པའི་ཕྲིན་ལས་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ ནོར་བུའི་རྒྱལ་པོ་བཞིན་ད
【現代漢語翻譯】 因為無法親眼見到。 第二是法身菩提是常恒的，因為遠離生，所以是堅固的；因為不生，所以沒有滅；是永恒的，因為法性自性不變地存在；是極度寂靜的痛苦，因為是自性止息的真諦；是遍及一切的，因為證悟一切所知；是沒有分別的，因為沒有任何相狀可以安住；是沒有貪執的，因為斷除了煩惱的障礙；在一切境中沒有阻礙，因為清凈了一切所知障；是遠離粗糙觸感的功德，因為沒有沉掉二者，所以能夠勝任禪定；是無法以不清凈的顯現來觀察的，因為其沒有色等相狀；是無法被意識所執持的，因為沒有推理的相狀；本體是善的，因為自性清凈；是無垢的，因為斷除了暫時的垢染。 第五，關於入定的意義，分為指示和解釋兩部分。第一部分有三點：自性身具有五種特徵，即最初沒有生，中間沒有住，最後沒有滅的三種有為法的特徵，並且不是有為法；法界和智慧融為一體，沒有分別；捨棄有無，沒有斷常二邊；遠離煩惱、所知和等持的三種障礙，沒有煩惱的垢染；以及對於無法成為分別念之境的法界自性，瑜伽行者通過恒常安住於法性而證悟，因此是光明的。以上是五種特徵。此外，它還具有五種功德：因為廣大而無法衡量；因為數量眾多而超過恒河沙數；因為不是思辨的境地而不可思議；具有與他者不同的功德；以及如來法身清凈法界，是完全斷除習氣和過患的。以上是五種功德。報身具有五種特徵：擁有深廣多樣的正法光明，說法 непрерывно；作為其所依之身的顯現 непрерывно地示現各種形象；致力於成辦所化眾生的解脫之義；以及在成辦事業方面如同如意寶王。
【English Translation】 Because it is not directly visible. Secondly, the Dharmakaya (chos sku) Bodhi (byang chub) is eternal, because it is free from birth, therefore it is steadfast; because it does not arise, therefore it has no cessation; it is immutable, because the nature of reality (chos nyid) abides unchangingly; it is the complete pacification of suffering, because it is the truth of cessation by its very nature; it is all-pervasive, because it realizes all that is knowable; it is without conception, because it does not abide in any characteristics; it is without attachment, because it has abandoned the obscurations of the afflictions; it is unimpeded in all realms, because it has purified all cognitive obscurations; it is a quality free from coarse touch, because it is free from dullness and excitement, and therefore fit for samadhi (ting nge 'dzin); it cannot be seen by impure perception, because it has no characteristics such as form; it cannot be grasped by consciousness, because it has no characteristics of reasoning; its essence is virtuous, because it is pure by nature; it is stainless, because it has abandoned adventitious stains. Fifth, the meaning of entering (འཇུག་པའི་དོན་) is explained in detail: There are two aspects to the meaning of entering: indication and explanation. The first has three parts. The Essence Body (ngo bo nyid sku) possesses five characteristics: first, it lacks the three characteristics of conditioned phenomena (འདུས་བྱས་), namely arising in the beginning, abiding in the middle, and ceasing in the end, and it is unconditioned (འདུས་མ་བྱས་པ་); second, it is inseparable because the sphere (dbyings) and wisdom (ye shes) are mixed as one; third, it lacks the two extremes of affirmation and denial because it has abandoned existence and non-existence; fourth, it is free from the three obscurations of afflictions, knowable objects, and meditative absorption, and it is without the stain of afflictions; and fifth, it is luminous because it is seen by yogis who constantly abide in the nature of reality, which is the very nature of the Dharma realm (chos dbyings) that cannot be made an object of conceptual thought. Furthermore, it possesses five qualities: it is immeasurable because it is vast; it is beyond counting because it exceeds the sands of the Ganges River; it is inconceivable because it is not an object of logical thought; it possesses qualities that are unmatched by others; and the stainless sphere of the Dharmakaya of the Thus-Gone One (de bzhin gshegs pa), is the complete abandonment of faults along with predispositions. The Enjoyment Body (longs spyod rdzogs sku) possesses five characteristics: it possesses the rays of profound and vast diverse Dharma, and the expression of speech is непрерывно; the appearance of its support body shows various forms непрерывно; it is diligent in accomplishing the benefit of liberating sentient beings to be tamed; and in accomplishing activities, it is like a wish-fulfilling jewel king.
ུ་འབད་རྩོལ་མེད་པ་དང་གསུམ་པོ་དེ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འཇུག་པ་དང་། གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་སྐུ་མདོག་དང་ཚད་ལ་སོགས་སྣ་ཚོགས་པའི་དངོས་པོར་སྣང་ཡང་སྣ་ ཚོགས་དེའི་རང་བཞིན་མིན་པ་སྟེ་ལྔའོ། །སྤྲུལ་སྐུ་ནི་མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་ཏེ། ལམ་ ལ་མ་ཞུགས་པ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལ་འཇུག་པ་དང་། ཞུགས་པ་རྣམས་ཐེག་ཆེན་ལ་བཀོད་ནས་རབ་ཏུ་སྨིན་པར་མཛད་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱིས་ སྨིན་པ་རྣམས་དག་ས་ལ་བཀོད་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་པར་མཛད་པ་གསུམ་པོའི་རྒྱུའི་ གཟུགས་སྐུ། གདུལ་བྱ་རིང་བ་ལ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་འདིར་ནི་འཁོར་བ་ སྲིད་དུ་རྟག་ཏུ་གནས་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་རྟག་ཏུ་གནས་ 1-144 པ་བཞིན་ནོ། ། གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ་གསུམ་ཐུན་མོང་གི་དབྱེ་བ། སོ་སོའི་རང་བཞིན་དོན་བསྡུ་བའོ། ། དང་པོ་ནི་རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་གང་བརྗོད་པ་ དང་མཆོག་ཏུ་མྱ་ངན་འདས་པ་དང་། རྟོག་གེའི་བློ་བསམ་དུ་མེད་པ་དང་འཁོར་བའི་གཡུལ་ ལས་རྒྱལ་བས་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་། སོ་སོ་རང་རིག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ བྱང་ཆུབ་དེ་ལ་དབྱེ་ན། རང་བཞིན་པ་ཆོས་སྐུ་དང་སོགས་པས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་ སྤྲུལ་བའི་སྐུ་གསུམ་དག་གིས་འཇུག་སྟེ། རྟོགས་པར་དཀའ་བས་ཟབ་པ་དང་མཐུ་དང་ལྡན་ པས་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་ ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་བཤད་པའོ། ། དང་པོ་ནི་སྐུ་གསུམ་པོ་དེ་ལ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དེ་མཚན་ཉིད་ ལྔ་དང་མདོར་ན་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་ནི་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། སྐྱེ་སོགས་དང་བྲལ་བས་ འདུས་མ་བྱས་ཤིང་འགྱུར་མེད་དང་། དབྱིངས་རིག་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པས་རྣམ་དབྱེར་མེད་པ་ དང་། སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐའ་གཉིས་དག་ནི་རྣམ་པར་སྤངས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་སྙོམས་ འཇུག་གི་སྒྲིབ་གསུམ་ལས་ནི་ངེས་པར་གྲོལ་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་དྲི་མ་མེད་ཅིང་གློ་ བུར་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་རྣམ་འབྱོར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་དབྱིངས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དག་པའི་ཕྱིར་འོད་གསལ་བ་ སྟེ་ལྔ་དང་ལྡན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པ་དང་གྲངས་མེད་པ་དང་བསམ་དུ་མེད་ པ་དང་མཉམ་པ་མེད་པ་དང་། དག་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ཡང་དག་པར་ ལྡན་ཏེ། གོ་རིམ་ཇི་བཞིན་དུ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་དང་གྲངས་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་ 1-145 རྟོག་གེའི་ཡུལ་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སངས་རྒ
【現代漢語翻譯】 沒有努力，這三者自然成就； 爲了調伏的對象，顯現各種顏色和尺寸等事物，但並非各種事物的自性，這是第五點。 化身具有三個特徵：引導未入道者進入寂滅涅槃之道； 引導已入道者進入大乘，使之成熟；引導已在大乘中成熟者進入清凈之地，並授記成佛。 這三者是色身的因。無論對遠處的調伏對像顯現什麼，它都將永遠存在於這個輪迴世界中，就像虛空界中色界永遠存在一樣。 第二部分是詳細解釋，分為三部分：共同的區分、各自的自性以及意義的總結。 第一部分是，對於自生者的一切智智和佛陀之稱謂，以及至高涅槃，不可思議的思慮，戰勝輪迴之戰的阿羅漢，以及成為各自自證智慧之自性的菩提，如果進行區分，則自性法身，以及報身和化身三者都會介入。 因為難以理解而深奧，因為具有力量而廣大，因為圓滿利他而具有大自在的功德法所區分。 第二部分分為三部分：自性、報身和化身的解釋。 第一部分是，對於這三身，圓滿佛陀的自性身，應知具有五個特徵和簡而言之的五個功德：遠離生等，是無為且不變的； 與法界智慧融為一體，沒有分別；完全捨棄了增益和損減的兩種邊； 從煩惱、所知和等持的三種障礙中徹底解脫；自性清凈，沒有突發的分別念，並且是瑜伽士和佛陀的境界； 以及如來法界自性清凈，因此光明，具備這五種特徵。自性身是不可衡量、無數、不可思議、無與倫比的，並且與清凈的究竟功德完全具備： 按照順序，因為廣大，因為數量完全斷絕，因為不是思慮的境界，以及佛陀……
【English Translation】 Without effort, these three are spontaneously accomplished; For the sake of those to be tamed, various colors and sizes, etc., appear as objects, but it is not the nature of those various things, this is the fifth. The Nirmanakaya (emanation body) has three characteristics: leading those who have not entered the path into the path of peaceful Nirvana; Leading those who have entered into the Mahayana, making them fully ripened; leading those who are ripened by the Mahayana into the pure land, and prophesying their enlightenment. These three are the cause of the Rupakaya (form body). Whatever appears to the distant beings to be tamed, it will always remain in this samsaric world, just as the realm of form always remains in the realm of space. The second part is the detailed explanation, divided into three parts: the common distinctions, the individual natures, and the summary of meanings. The first part is that for the omniscient wisdom of the self-born ones and the title of Buddha, as well as the supreme Nirvana, the inconceivable thought, the Arhat who has conquered the battle of samsara, and the Bodhi that has become the self-nature of individual self-awareness, if we distinguish, then the Svabhavikakaya (nature body), as well as the Sambhogakaya (enjoyment body) and the Nirmanakaya (emanation body) three will intervene. Because it is difficult to understand, it is profound, because it has power, it is vast, and because it is perfectly beneficial to others, it is distinguished by the qualities of the great self. The second part is divided into three parts: the explanation of the Svabhavikakaya (nature body), the Sambhogakaya (enjoyment body), and the Nirmanakaya (emanation body). The first part is that for these three Kayas (bodies), the Svabhavikakaya (nature body) of the perfect Buddhas, should be known to have five characteristics and, in short, five qualities: being free from birth, etc., it is unconditioned and immutable; Being blended into one Dharmadhatu wisdom, there is no distinction; completely abandoning the two extremes of addition and subtraction; Being completely liberated from the three obscurations of affliction, knowledge, and meditative absorption; being naturally pure, without sudden discriminations, and being the realm of yogis and Buddhas; And the Tathagata's Dharmadhatu (realm of phenomena) is pure by nature, therefore luminous, possessing these five characteristics. The Svabhavikakaya (nature body) is immeasurable, countless, inconceivable, incomparable, and fully equipped with the ultimate qualities of purity: In order, because it is vast, because the number is completely cut off, because it is not the realm of thought, and because the Buddha...
ྱས་འབའ་ཞིག་གི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི་ཆོས་ལྔ་ལྡན་ལ་གསུང་བརྗོད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་ དེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཟབ་རྒྱས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འབྱོར་པ་ལ་རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་ གནས་པས་སོ། །སྐུའི་སྣང་བ་སྟོན་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་དེ། རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་གདུལ་བྱ་ ལ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་སྐུར་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་རྒྱུན་ མི་འཆད་དེ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་འགྲོ་བའི་དོན་ རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་མེད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་ལྷུན་ གྱིས་གྲུབ་པར་གདུལ་བྱའི་འདོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྣ་ ཚོགས་པ་དེའི་ངོ་བོར་སྣང་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དེའི་ངོ་བོར་མི་སྟོན་ཏེ། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་ རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་རུ་རྣམ་ པར་གནས་པས་སོ། །ལོངས་སྐུ་སྟོན་པའི་སྐབས་འདིར་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ ལྔར་བརྗོད་དོ། །ཁྱབ་བདག་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་ནི་ཇི་ལྟར་འོག་གཞི་རས་ཀྱི་ཚོན་ནི་ཁ་དོག་ སྣ་ཚོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྟེང་གི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པ་དེའི་དངོས་པོ་མིན་ ཡང་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཏེ། འགྲོ་བ་གདུལ་བྱའི་ཁམས་དང་མོས་པའི་རྐྱེན་ སྣ་ཚོགས་པས་སྐུ་དེ་སྣ་ཚོགས་པ་དེའི་དངོས་པོ་མིན་པ་ཡིན་ཡང་སྣ་ཚོགས་ལོངས་སྐུ་དེའི་ངོ་ བོར་སྣང་བས་སོ། ། གསུམ་པ་སྤྲུལ་སྐུ་ལ་དངོས་དང་དེའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །དང་པོ་ནི་མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུ་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལྟུ་བུའི་ལ་མཚོན་ན། མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་སྟོན་ཚུལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་ པོས་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་ནས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་གཟིགས་ནས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་མ་གཡོས་ 1-146 པར་སྤྲུལ་པའི་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་དགའ་ལྡན་གནས་སུ་མངོན་པར་སྐྱེ་ བ་དང་། དགའ་ལྡན་ནས་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་འཕོ་བ་དང་ཡུམ་གྱི་ལྷུམས་སུ་འཇུག་པ་དང་ ཟླ་བ་བཅུ་ཚང་ནས་ལུམ་བི་ནིར་སྐུ་བལྟམས་པ་དང་། ཡི་གེ་ལ་སོགས་བཟོའི་གནས་རྣམས་ ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་བསྟན་པ་དང་བཙུན་མོ་བརྒྱད་ཁྲིའི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་དགེས་པར་ རོལ་བ་དང་། ཁབ་ཀྱི་གནས་ནས་བྱུང་སྟེ་མཆོད་རྟེན་རྣམ་དག་གི་དྲུང་དུ་ངེས་པར་རབ་ཏུ་ བྱུང་བ་དང་། ཆུ་བོ་ནྱ་ར་ཛ་རིའི་འགྲམ་དུ་ལོ་དྲུག་ཏུ་དཀའ་བ་སྤྱད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་ པོ་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་གཤེགས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ་རྩྭ་ཀུ་ཤའི་གདན་ལ་བཞུགས་ནས་ སྲོད་ལ་བདུད་ཀྱི་སྡེ་དཔུང་དང་བཅས་པ
【現代漢語翻譯】 這是唯一功德的緣故，也是因為斷除了二障及其習氣的緣故。 第二，報身具有五種功德，並且說法 непрерывно。因為圓滿享受並安住于大乘各種深廣的法財之中。示現身相 непрерывно。因為自性法身爲了調伏眾生，顯現為具有相好莊嚴之身。事業 непрерывно。因為大悲清凈，其同類果，利益眾生 непрерывно。並且，在無有顯現造作、無有分別念且任運成就的情況下，如實滿足所化眾生的意願。雖然顯現為各種各樣的形象，但實際上並不以那些形象為本體。如同如意寶的幻化，以圓滿享受大乘之法的佛身而安住。在此示現報身之際，則宣說五種形象等等。 遍主佛法身，如同底層畫布的顏色，由於各種顏色的因緣，使得上方的珍寶也顯現出各種顏色，但實際上並非珍寶的本體。同樣，由於調伏眾生的根器和意樂等各種因緣，雖然此身並非各種形象的本體，但卻顯現為各種報身的形象。 第三，化身有本體和其事業。首先，以殊勝化身薄伽梵釋迦牟尼佛為例，以十二事業來象徵。以大悲心了知世間，觀察一切世間，不離法身，以各種化身之性，示現於兜率天降生，從兜率天降臨到贍部洲，進入母胎，十月圓滿后在藍毗尼降生。示現精通文字等一切工巧之處，在八萬妃嬪的圍繞中歡喜嬉戲。從王宮出家，在清凈的佛塔前，如理出家。在尼連禪河邊苦行六年。前往菩提樹下的金剛座。在菩提樹下，坐在吉祥草墊上，傍晚降伏魔眾。
【English Translation】 This is because it is the merit of being the only one, and also because it has abandoned the two obscurations along with their predispositions. Secondly, the Sambhogakaya (enjoyment body) possesses five qualities and speaks непрерывно. Because it fully enjoys and abides in the wealth of various profound and vast teachings of the Mahayana. Showing the appearance of the body непрерывно. Because the Svabhavikakaya (nature body) appears to sentient beings as a body adorned with marks and signs. Activities непрерывно. Because of great compassion, its homogeneous result, benefiting sentient beings непрерывно. Moreover, without manifest action, without conceptualization, and spontaneously accomplishing, it fulfills the desires of the beings to be tamed as they wish. Although it appears as various forms, it does not actually show itself as their essence. Like the magical power of a wish-fulfilling jewel, it abides as the body of a Buddha who fully enjoys the Dharma of the Great Vehicle. In this context of showing the Sambhogakaya, five aspects such as various forms are mentioned. The pervasive Lord Buddha Dharmakaya (dharma body) is like the colors of the underlying canvas, which, due to the causes of various colors, cause the precious jewels above to appear in various colors, but are not actually the substance of the jewels. Similarly, due to the various causes of the realms and inclinations of the beings to be tamed, although that body is not the substance of various forms, it appears as the essence of various Sambhogakayas. Third, the Nirmanakaya (emanation body) has its substance and its activities. First, taking the supreme Nirmanakaya, the Bhagavan Shakyamuni Buddha, as an example, the way of showing the twelve deeds is that, with great compassion, knowing the world and looking at all the worlds, without moving from the Dharmakaya, with various natures of emanation, he manifests birth in the Joyful Realm (Tushita), descends from the Joyful Realm to Jambudvipa (the continent of the rose apple tree), enters the mother's womb, and after ten months, is born in Lumbini. He shows expertise in all fields of knowledge, including writing, and delights in the company of eighty thousand consorts. He leaves the palace and goes forth to the pure stupa, where he ordains. He practices austerities for six years on the banks of the Nairanjana River. He goes to the Vajrasana (diamond throne) at the heart of enlightenment. Under the Bodhi tree, he sits on a cushion of Kusa grass, and in the evening, he subdues the hordes of demons.
་འཇོམས་པ་དང་། ཐོ་རེངས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་ ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ་སངས་རྒྱས་པ་དང་། ཝ་ར་ན་སི་ལ་སོགས་པའི་གནས་སུ་གདུལ་བྱ་དམན་ པ་དང་འབྲིང་དང་མཆོག་རྣམས་ལ་བཀའ་དང་པོ་དང་བར་པ་དང་ཐ་མའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ རིམ་པར་བསྐོར་བ་དང་། མཐར་རྩྭ་མཆོག་གི་གྲོང་ཤིང་ས་ལ་ཟུང་གི་དྲུང་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ ངན་ལས་འདས་པར་གཤེགས་པར་མཛད་པའི་མཛད་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ཞིང་ ཁམས་རྣམས་སུ་སྲིད་པ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱི་བར་དུ་སྟོན་ཏོ། ། གཉིས་པ་ཕྲིན་ལས་ནི། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞི་ བར་སྟོན་པའི་སྒྲ་ཡིས། གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་ཐབས་མཁྱེན་པའི་སྤྲུལ་པས་ལམ་ལ་མ་ཞུགས་ པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་སྲིད་པ་གསུམ་ལ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གསུམ་ དུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་ལ་རབ་ཏུ་འཛུད་པར་མཛད་དོ། །ཞི་བའི་ལམ་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་ཐེག་ དམན་དགྲ་བཅོམ་རྣམས་མྱང་འདས་མ་ཐོབ་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་འདུ་ཤེས་ ཅན་རྣམས་ལ་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་དང་། དཔལ་ཕྲེང་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ 1-147 མདོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིས། ཉན་རང་དེ་དག་སྔར་མྱང་ འདས་ཐོབ་པར་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་ལས་ཟློག་སྟེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ བཟུང་བས་ཐེག་པ་མཆོག་ལ་སྨིན་པར་མཛད་དེ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། ། གསུམ་པ་དོན་བསྡུ་ནི་སྐུ་གསུམ་པོ་འདི་དག་གྲངས་བཞིན་ཟབ་པ་ཆོས་སྐུ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ ལོངས་སྐུ་དང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྣམས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཟབ་ཅིང་རྟོག་པར་ དཀའ་བ་དང་གཞན་དོན་གྱི་མཐུ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་གདུལ་བྱ་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་ལས་ དག་པའི་བསམ་པའི་དོན་དང་མཐུན་པར་བསྟན་པས་འཁོར་བ་ལས་རབ་ཏུ་འདྲེན་པའི་ སྐུའི་ཕྱིར་རོ། །སྐབས་འདིར་དང་པོ་ཆོས་སྐུ་སྟེ་ཕྱི་མ་དག་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ལ་ཇི་ལྟར་ ནམ་མཁའ་ལ་ནི་གཟུགས་གནས་པ་བཞིན་དུ་དང་པོ་ཆོས་སྐུ་ལ་ནི་ཐ་མ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ བརྟེན་ནས་གནས་སོ། ། 1-148 ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བར་བྱའོ་ཞེས་ རང་གིས་ཇི་ལྟར་དམ་བཅས་པའི་དོན་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཉོན་ སྒྲིབ་དག་པས་གཙང་བ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་དག་པས་དག་པའི་ཐུགས་རྗེ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ དང་། རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པ་སྟོན་པ་ནི་རྐང་པ་དེ་ཡིས་གནས་པར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་དང་མཁྱེན་པས་ འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དང་། དུས་རྟག་ ཏུ་བསམ་ཡས་ཏེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་།
【現代漢語翻譯】 摧滅（煩惱），證得無上圓滿正等覺，即成佛。在瓦拉納西（Varanasi，印度城市名）等處，為下、中、上等根器的眾生依次轉動初轉、中轉、末轉法輪。最終在拘尸那迦（Kushinagar）的娑羅雙樹下示現入滅。這些事業在不凈的國土中，只要輪迴存在，就會一直示現。 第二，事業方面：諸佛以宣說一切有為法皆是無常、有漏皆是苦、諸法無我、涅槃寂靜之音聲，以善巧方便調伏所化眾生。對於尚未入道的眾生，也能令其厭離三有，從而引入三乘涅槃之道。對於已入寂靜之道的小乘阿羅漢，雖然尚未獲得究竟涅槃，但他們自認為已得涅槃。爲了讓他們捨棄這種想法，佛陀宣講《妙法蓮華經》（Saddharma-puṇḍarīka-sūtra）、《華嚴經》（Gaṇḍavyūha-sūtra）和《涅槃經》（Nirvāṇa-sūtra）等經典，揭示諸法實相，使這些聲聞、緣覺從原先執著于已得涅槃的觀念中解脫出來，以方便和智慧攝持，令其成熟于大乘，並授記成佛。 第三，總結要義：這三身應理解為：法身如虛空般深邃，報身如大海般廣闊，化身具大自在力。法身深奧難測，報身具有圓滿的利他能力，化身則應眾生根器而示現，引導眾生脫離輪迴。此處，首先是法身，其次是色身。如同色相依于虛空而存在，同樣，色身依於法身而存在。 爲了利益一切有情，發誓要度化一切眾生，爲了圓滿實現自己所立下的誓言，佛陀以清凈的悲心利益有情，因為佛陀已清凈了煩惱障和所知障。示現神足，是因為佛陀以神足安住於世間。以智慧從輪迴和涅槃的二元對立中解脫出來。並且，佛陀恒時安住于不可思議的等持之樂中。
【English Translation】 He subdues (afflictions), attains complete and perfect enlightenment, that is, Buddhahood. In places like Varanasi (an Indian city), he turns the first, middle, and final Dharma wheels in sequence for beings of inferior, middling, and superior capacities. Finally, he demonstrates passing into complete Nirvana under the twin Sala trees in Kushinagar. These deeds are shown in impure realms as long as samsara exists. Secondly, in terms of activities: All Buddhas, with the voice that teaches that all conditioned things are impermanent, all contaminated things are suffering, all phenomena are without self, and Nirvana is peace, with emanations that know the means to tame beings to be tamed. Even those sentient beings who have not entered the path are made to feel weary of the three realms, and thus are thoroughly initiated into the path that goes to the three Nirvanas. Those Hinayana Arhats who have thoroughly entered the path of peace, although they have not attained Nirvana, have the perception that they have attained Nirvana. For those who have such perceptions, by teaching the ultimate reality of all phenomena through the Holy Dharma Lotus Sutra (Saddharma-puṇḍarīka-sūtra), the Garland Sutra (Gaṇḍavyūha-sūtra), and the Nirvana Sutra (Nirvāṇa-sūtra), etc., those Shravakas and Pratyekabuddhas are turned away from their previous perception of having attained Nirvana. By being completely held by skillful means and wisdom, they are matured into the supreme vehicle and are prophesied to attain supreme enlightenment. Thirdly, the summary of the meaning: These three bodies should be understood as: the Dharmakaya (法身) is as profound as space, the Sambhogakaya (報身) is as vast as the ocean, and the Nirmanakaya (化身) has great power. The Dharmakaya (法身) is deep and difficult to fathom, the Sambhogakaya (報身) has perfect power to benefit others, and the Nirmanakaya (化身) appears in accordance with the minds of beings, leading beings out of samsara. Here, first is the Dharmakaya (法身), and then the Rupakaya (色身). Just as form exists dependent on space, similarly, the two Rupakayas (色身) exist dependent on the Dharmakaya (法身). In order to benefit all sentient beings, having vowed to liberate all sentient beings, in order to completely fulfill the meaning of one's own vow, and because the Buddha's compassion is greatly engaged due to the purification of the kleshavarana (煩惱障) and jñeyavarana (所知障). Showing the miraculous feet is because the feet abide in that state, and with knowledge, one is liberated from grasping at samsara and nirvana as two. And, at all times, one is endowed with the bliss of inconceivable samadhi.
འཇིག་རྟེན་ན་ནི་སྤྱོད་པ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་སྐྱོན་གྱིས་གོས་པ་མེད་ པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ཆོས་སྐུ་ནི་རྟག་སྟེ། འཆི་འཕོ་བ་མེད་པ་ལས་དང་སྐྱེ་བ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་གནས་ ཐོབ་ལ་འཆི་བདག་གི་བདུད་རྒྱུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། འདུས་བྱས་མྱང་འདས་རང་བཞིན་ གྱིས་ཐུབ་པ་གདོད་ནས་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྱིར་དང་། རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྐྱབས་མེད་ པའི་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་རྣམས་ཀྱི་ནི་སྐྱབས་མགོན་དང་དཔུང་གཉེན་ལ་སོགས་མཐར་ ཐུག་པར་མཐའ་ཡས་པ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱང་འདས་ཆེན་པོར་རྟག་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ ནང་ན་ནམ་མཁའ་འདི་མཆོག་གོ །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ་རྟག་པའི་ནང་ན་ མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཕུལ་དུ་གྱུར་པའོ། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི་དེ་ལྟར་དང་པོ་ཡི་ནི་རྒྱུ་མཚན་བདུན་གྱིས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་རྟག་པ་ཉིད་དང་ ཕྱི་མ་གསུམ་གྱིས་སྟོན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པོ། ། ༈ བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། བདུན་པ་བསམ་མི་ཁྱབ་ལ་གསུམ། བསྟན་བཤད་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱལ་བའི་ ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་ས་བཅུ་ལ་གནས་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་རྫོགས་པར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། ངག་ཡུལ་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དག་ 1-149 པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་དོན་དམ་བདེན་པས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟོག་པས་བརྟག་པར་བྱ་བའི་ གནས་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རྟགས་དང་དཔེ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་བླ་ན་མེད་པ་འཇིག་རྟེན་ ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྲིད་ཞི་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི་ཆོས་སྐུ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ་སྒྲས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲས་ བརྗོད་དུ་མེད་དེ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ་རྟོག་པས་ བརྟག་བྱ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟག་པར་བྱ་བ་མིན་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་བྱ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དཔག་བྱ་མིན་ཏེ་བླ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་སྲིད་ཞིར་སྣང་ཡང་དེ་གཉིས་ ཀྱིས་མ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་ཞིས་མ་བསྡུས་ཏེ་སྲིད་ཞིར་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞི་ བ་ལ་ཡོན་ཏན་དང་སྲིད་པ་ལ་སྐྱོན་དུ་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་ རྒྱུ་མཚན་དང་པོ་ལྔ་དག་གིས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སྐུ་བསམ་མི་ཁྱབ་པར་གྲུབ་པ་སྟེ་དྲུག་ པ་སྲིད་ཞིས་མ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་སྲིད་ཞི་དེའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་མིན་ པའི་ཕྱིར་གཟུགས་སྐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་གྲུབ་པའོ། ། གསུམ་པ་ནི་རང་བྱུང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ཐ་མ་བསམ་ གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་འདི་ནི་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་བྱང་སེམས་དབང་བཅུ་ཐོབ་པ་ར
【現代漢語翻譯】 在世間，因為沒有被世間法的過失所染污。 第二，法身是常，因為沒有死亡和遷變，業和生息止滅，獲得寂滅之位，沒有死主的魔擾；因為自性清凈的涅槃是本來就寂滅的；因為常時不斷地作為無依無靠的無量眾生的救怙主、怙主和助伴等，最終是無量的。在偉大的涅槃中，在常法之中，虛空最為殊勝。如來也與之相同，在常之中最為殊勝和卓越。 第三，如是，以最初的七個理由，色身是常；以後面的三個理由，導師的法身是常。 不可思議義的廣說： 第七，不可思議有三：教、釋、攝。第一，成為勝者之境的菩提，即使是安住於十地的聖者們，也無法如實圓滿地思議，因為不是言語所能表達的，因為被具有二諦的勝義諦所攝持，因為不是分別念所能測度的，因為超越了理證和譬喻，因為是無上的、超越世間的，因為不被輪迴和寂滅所攝持。 第二，法身是不可思議的，因為無法用言語表達。無法用言語表達，因為是勝義諦。是勝義諦，因為不是分別念所能測度的。不是分別念所能測度的，因為不是可以推測的。不是可以推測的，因為是無上的。是無上的，因為顯現於輪迴和寂滅，卻不被二者所攝持。不被輪迴和寂滅所攝持，因為不住于輪迴和寂滅，因為不認為寂滅有功德，輪迴有過失。以不可言說等最初的五個理由，成立了法身是不可思議的，因為極其微細；以第六個理由『不被輪迴和寂滅所攝持』，成立了色身是不可思議的，因為輪迴和寂滅不是它的本體。 第三，自生佛的八種分類中的最後一種，不可思議之理，是偉大的仙人菩薩獲得十自在者所...
【English Translation】 In the world, because it is not stained by the faults of worldly dharmas. Second, the Dharmakaya is eternal, because there is no death or transmigration, the karma and birth are pacified, the state of peace is attained, and there is no disturbance from the Mara of death; because Nirvana, which is pure in nature, is originally peaceful; because it is constantly and continuously the refuge, protector, and companion of limitless sentient beings who have no refuge, and ultimately it is limitless. In the great Nirvana, among the eternal dharmas, the sky is the most supreme. The Tathagata is also the same, being the most supreme and excellent among the eternal. Third, thus, with the first seven reasons, the Rupakaya (form body) is eternal; with the latter three reasons, the teacher's Dharmakaya is eternal. Extensive explanation of the inconceivable meaning: Seventh, the inconceivable has three aspects: teaching, explanation, and collection. First, the Bodhi that has become the realm of the Victorious Ones, even the noble ones abiding in the ten Bhumis cannot fully conceive of it as it is, because it is not an object of expression of speech, because it is encompassed by the ultimate truth of the two truths, because it is not a place to be examined by conceptual thought, because it transcends signs and examples, because it is supreme and transcends the world, because it is not encompassed by either Samsara or Nirvana. Second, the Dharmakaya is inconceivable because it cannot be expressed in words. It cannot be expressed in words because it is the ultimate truth. It is the ultimate truth because it cannot be measured by conceptual thought. It cannot be measured because it cannot be inferred. It cannot be inferred because it is supreme. It is supreme because it appears in Samsara and Nirvana, but is not encompassed by the two. It is not encompassed by Samsara and Nirvana because it does not abide in Samsara and Nirvana, because there is no perception of virtue in Nirvana and fault in Samsara. With the first five reasons, such as inexpressible, it is established that the Dharmakaya is inconceivable because it is extremely subtle; with the sixth reason, 'not encompassed by Samsara and Nirvana,' it is established that the Rupakaya is inconceivable because Samsara and Nirvana are not its substance. Third, the last of the eight classifications of the self-born Buddhas, this mode of inconceivability, is what the great sage Bodhisattva who has attained the ten powers...
ྣམས་ཀྱིས་ ཀྱང་རྫོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རིག་པ་མིན་ཏེ། བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་ པོ་ལ་སོགས་པར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཡོན་ཏན་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པའི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྣམ་གཞག་ཡིན་པ་དེས་ནའོ། །ཐེག་ པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས་དཀོན་མཆོག་གི་རིགས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལས། བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སྐབས་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལེའུ་གཉིས་པའི་བཤད་པའོ།། །། ༈ དེའི་ཡན་ལག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན། གསུམ་པ་དེའི་ཡན་ལག་ཡོན་ཏན་ལ་གསུམ། བསྟན་བཤད་དཔེ་དང་ཆོས་མཐུན་སྦྱར་ 1-150 བའོ། ། ༈ དོར་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི་དྲི་མེད་ཆོས་སྐུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་དོན་གྱི་སྐུ་དང་དོན་དམ་གྱི་སྐུ་ཡིན་ ཏེ། བྲལ་བའི་ཡོན་ཏན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་སྐུ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལ་བརྟེན་པ་ གཟུགས་སྐུ་ནི་གཞན་དོན་གྱི་སྐུ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་ བུ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་སྐུ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡོན་ཏན་གྱི་ དབྱེ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་པོ་འདི་དག་གོ །དེ་ལ་དང་པོའི་ཆོས་སྐུ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ནི་འབྱོར་བའི་ གནས་དམ་པའི་དོན་གྱི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། སྟོབས་ལ་སོགས་པ་བྲལ་བའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ལྡན་ པའི་སྐུ་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་གཟུགས་སྐུ་ནི་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་བརྡའི་སྐུ་ཕ་ རོལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་ བུ་ནི་ཡོན་ཏན་དག་དང་ལྡན་པའི་སྐུ་ཡིན་པས་སོ། ། ༈ རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་སྡོམ་དུ་བསྟན་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྡོམ་དུ་བསྟན་པ་དང་སོ་སོར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་རྒྱལ་བའི་ སྟོབས་བཅུ་པོ་ཉིད་ནི་ལྷའི་དབང་པོའི་རྡོ་རྗེ་བཞིན་ཏེ་མ་རིག་པ་སོགས་སྒྲིབ་པ་འཇོམས་པ་ ལས་སོ། །མི་འཇིགས་པ་བཞི་པོ་ཉིད་ནི་སེངྒེ་བཞིན་དེ། འཁོར་གྱི་ནང་དུ་བག་ཚ་བ་མེད་པའི་ ཡོན་ཏན་ཡིན་པས་སོ༑ ༑དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མ་འདྲེས་བཅོ་བརྒྱད་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་ ཏེ། གཞན་དང་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས་སོ། །ཐུབ་པས་གདུལ་བྱ་ལ་མཚན་ དཔེས་བརྒྱན་པའི་སྣང་བ་བསྟན་པ་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་ནི་ཆུ་དང་ནམ་མཁར་ཤར་བའི་ ཟླ་བ་བཞིན་ཏེ། གདུལ་བྱ་རྒྱུད་དག་པ་ལ་ཆོས་སྐུའི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། བྲལ་བའི་ཡོན་ཏན། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཡོན་ཏན། དེ་དག་རིམ་ བཞིན་མདོར་གསུངས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ངོ་བོ་ནི་ལས་དགེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་ འབྱུང་བ་ནི་གནས་ཡིན་ལ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་གནས་མིན་པ་དང་། མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་ 1-151 བསྔལ་འབྱུང་བ་གནས་ཡིན་གྱི་བདེ་བ་འབྱུང་བ་གནས་མིན་པ་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་ཀྱི་གནས་ དང་གནས་
【現代漢語翻譯】 不像他們那樣完全地理解。這是因為諸佛以無上智慧和偉大的慈悲等大樂的功德為特徵的功德，是不可思議的。 《大乘經莊嚴論》中，關於佛性的分類，是第二品關於菩提的解釋。 佛陀功德的支分 第三個是功德的支分，有三個方面：教義、解釋、比喻和法義的結合。 要點 第一，無垢法身是佛陀的自利身和勝義身，因為它具有三十二種離系功德。依賴於此的色身是他利身和世俗身，因為成熟的果報是具有三十二種功德的身。 因此，有六十四種功德的差別。第一，法身是自性的財富，是神聖意義的身，因為它具有力量等離系功德。第二，色身是聖者的世俗符號，是圓滿的境界，因為大丈夫的相好是成熟的果報，是具有功德的身。 總結性地展示 第二部分分為兩部分：總結性地展示和分別解釋。第一部分是，佛陀的十力如同天帝的寶杵，能摧毀無明等障礙。四無畏如同獅子，因為它是無畏於大眾中的功德。如來十八不共法如同虛空，因為它是與他人不共的功德。能仁為調伏所化眾生而示現的具足相好的色身，如同水中和空中顯現的月亮，因為法身的影像顯現在所化眾生的清凈相續中。 分為三部分：離系功德、成熟功德以及對這些的簡要陳述。第一部分分為兩部分：自性是善業產生安樂果報是處，產生痛苦不是處；惡業產生痛苦是處，產生安樂不是處，這是關於因果等處與非處。
【English Translation】 do not understand it as it is completely. This is because the merits of the Buddhas, characterized by great bliss such as supreme wisdom and great compassion, are inconceivable. In the treatise 'Uttaratantra Shastra' of the Great Vehicle, the classification of the Buddha-nature is the explanation of the second chapter on Bodhi. Branches of the Buddha's Qualities The third is the branch of qualities, which has three aspects: doctrine, explanation, metaphor, and the combination of Dharma. Points First, the immaculate Dharmakaya (chos sku, 法身) is the Buddha's self-benefit body and ultimate body, because it possesses thirty-two qualities of separation. The Rupakaya (gzugs sku, 色身) that depends on it is the body for the benefit of others and the conventional body, because the fruit of maturation is the body with thirty-two qualities. Therefore, there are sixty-four differences in qualities. First, the Dharmakaya is the wealth of self-nature, the body of sacred meaning, because it possesses the qualities of separation such as strength. Second, the Rupakaya is the conventional symbol of the sages, the realm of perfect abundance, because the marks of a great person are the fruit of maturation, the body with qualities. Summarily Showing The second part is divided into two parts: summarily showing and explaining separately. The first part is that the ten powers of the Buddhas are like the vajra of the lord of the gods, destroying obscurations such as ignorance. The four fearlessnesses are like lions, because they are the qualities of fearlessness in the assembly. The eighteen unshared qualities of the Tathagata are like the sky, because they are the qualities not shared with others. The Rupakaya, adorned with marks and examples, shown by the Thubpa (釋迦牟尼) to tame sentient beings, is like the moon appearing in water and sky, because the image of the Dharmakaya appears in the pure continuum of the beings to be tamed. Divided into three parts: qualities of separation, qualities of maturation, and a brief statement of these. The first part is divided into two parts: the nature is that good deeds produce the fruit of happiness is the place, and producing suffering is not the place; bad deeds producing suffering is the place, and producing happiness is not the place, which is about the place and non-place of cause and effect, etc.
མིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་མི་དགེའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་ པར་སྨིན་པ་བདག་གིར་བྱ་བ་དང་། དབང་པོའི་ཚོགས་མཆོག་དང་མཆོག་མིན་པ་དང་ཁམས་ རྣམས་སྣ་ཚོགས་པ་དང་ཐེག་པ་སོ་སོ་ལ་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་ཐེག་པ་གསུམ་བྱང་ཆུབ་ ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་ལམ་དང་བསམ་གཏན་དང་། སོགས་པས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་ ཉོན་མོངས་ཅན་དང་དྲི་མ་མེད་པ་རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་སྔོན་གྱི་གནས་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་ སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་ལྷའི་མིག་དང་། ཞི་བ་ཟག་པ་ཟད་པ་ དག་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ནི་རྣམ་པ་བཅུའོ། །དེ་རྡོ་རྗེའི་མཚོན་ཚུལ་ནི། གནས་དང་གནས་མིན་ པ་དང་། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་ཁམས་སྣ་ཚོགས་པ་དང་འགྲོ་བའི་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་ པ་དང་། འགྲོ་བའི་ཐད་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་བསམ་གཏན་སོགས་ཉོན་མོངས་ པ་ཅན་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་གང་ཡིན་པ་དྲུག་ནི་ལྷ་མིན་གྱི་གོ་ཆ་འབིགས་ པའི་ལྷའི་དབང་པོའི་རྡོ་རྗེ་བཞིན། མི་ཤེས་པ་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གོ་ཆ་སྲ་བ་འབིགས་པའི་ཕྱིར་ རོ། །དབང་པོའི་མཆོག་དང་མཆོག་མིན་པ་དང་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་ལྷའི་མིག་ མཁྱེན་པ་གང་ཡིན་པ་གསུམ་ནི་ལྷ་མིན་གྱི་རྩིག་པ་འཇིག་པའི་རྡོ་རྗེ་བཞིན་ཏེ། སྙོམས་འཇུག་ གི་སྒྲིབ་པའི་རྩིག་པ་བརྟན་པོ་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་པ་ཟད་པའི་ཚུལ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ གང་ཡིན་པ་དེ་ལྷ་མིན་གྱི་ནགས་ཐིབས་པོ་གཅོད་པའི་རྡོ་རྗེ་བཞིན་ཏེ། ཉོན་སྒྲིབ་བག་ཆགས་ དང་བཅས་པའི་ཤིང་རྣམས་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ངོ་བོ་ནི་མི་འཇིགས་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཆོས་ཀུན་མངོན་པར་ རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་གེགས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འགོག་པ་བྱེད་དགོས་སོ་ཞེས་ བྱ་བ་དང་། འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་སྟོན་པ་དང་སྤངས་བྱ་ལས་ 1-152 གྲོལ་བའི་འགོག་པ་མངོན་དུ་ཐོབ་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པས་སོ། །དྲང་སྲོང་སངས་རྒྱས་ རྣམས་ནི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་ཆོས་ལ་གང་དུའང་ཐོགས་པ་དང་བག་ཚ་བ་མེད་ པ་ཡིན་ཏེ། རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བདེན་བཞི་ལེགས་པར་གསུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་ གཞན་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཀུན་རང་གིས་ མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་དང་། གཞན་གྱིས་ཤེས་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་དང་སྤང་བྱ་ཀུན་འབྱུང་ གི་དངོས་པོ་རང་གི་སྤངས་པ་དང་གཞན་གྱིས་སྤོང་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་དང་། བསྟེན་པར་ བྱ་བ་ལམ་གྱི་བདེན་པ་རང་གིས་བསྟེན་པ་དང་གཞན་ལའང་བསྟེན་པར་བྱེད་དགོས་སོ་ཞེས་ སྟོན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐོབ་བྱ་བླ་མེད་ཤིན་ཏུ་དྲི་མེད་ཀྱི་འགོག་བདེན་རང་གིས་ ཐོབ་ཟིན་པ་དང་གཞན་གྱིས་ཐོབ་པར་མཛད་པའི་ཕ
【現代漢語翻譯】 如來十力中的非處知如實智力；以及善與非善之業的異熟（果報）之業果知如實智力；以及上根與非上根之根性差別知如實智力；以及種種界性知如實智力；以及種種勝解（意樂）知如實智力；以及能趣三乘菩提的一切行道知如實智力；以及禪定等至，包括有染污和無染污的清凈等至知如實智力；以及宿住隨念知如實智力；以及有情死生之天眼知如實智力；以及於諸漏盡得清凈之漏盡知如實智力，是為如來十力。其金剛譬喻是：于處非處，業之異熟，種種界性，有情種種勝解，能趣種種之行道，以及於禪定等至染污與清凈之智力，此六者如帝釋天之金剛杵，能穿透阿修羅之鎧甲。爲了穿透無明所知障之堅固鎧甲。于上根與非上根之根性差別，宿住隨念，以及天眼之智力，此三者如摧毀阿修羅城墻之金剛杵，爲了摧毀等至之障蔽的堅固城墻。于諸漏盡之智力，如砍伐阿修羅稠林之金剛杵，爲了砍伐煩惱障及習氣種子之樹木。 第二部分包含兩個方面。第一方面是四無畏：於一切法現證菩提，以及能遮止貪慾等障礙，必須這樣做。以及開示能從輪迴中決定出離之道，以及承諾現證已解脫所應斷之滅諦。如來正士于眷屬之輪中，於法無有任何阻礙和猶豫，因為爲了自他之利益，能善說四聖諦。爲了讓自他了知，自己現證了苦諦之所有行相，並令他人了知；自己已斷除集諦之所有過患，並令他人斷除；自己已修習道諦，並勸請他人修習；自己已證得無上清凈之滅諦，並令他人證得。
【English Translation】 The power of knowing what is possible and what is impossible as it is; the power of knowing the maturation of karmas, both virtuous and non-virtuous; the power of knowing the superior and non-superior faculties; the power of knowing the various realms; the power of knowing the various inclinations; the power of knowing the paths that lead to the three vehicles of enlightenment; the power of knowing the meditative absorptions, both defiled and undefiled, and their purification; the power of remembering past lives; the divine eye, which knows the death and rebirth of beings; and the power of knowing the exhaustion of defilements and the attainment of peace. These are the ten powers of a Tathagata. The vajra metaphor for these is as follows: The six powers—knowing what is possible and impossible, the maturation of karmas, the various realms, the various inclinations of beings, the various paths that lead to liberation, and the defiled and purified meditative absorptions—are like Indra's vajra that pierces the armor of the Asuras. This is to pierce the solid armor of ignorance and the obscuration of knowledge. The three powers—knowing the superior and non-superior faculties, remembering past lives, and the divine eye—are like the vajra that destroys the walls of the Asuras, to destroy the strong walls that obscure meditative absorption. The power of knowing the exhaustion of defilements is like the vajra that cuts through the thick forest of the Asuras, to cut down the trees of afflictive obscurations and their habitual tendencies. The second part has two aspects. The first aspect is the four fearlessnesses: having fully awakened to all dharmas, and that obstacles such as desire must be prevented. And showing the path that leads to definite emergence from samsara, and promising to realize the cessation of what should be abandoned. The Sugatas, the Buddhas, in the circle of their retinue, have no obstruction or hesitation in the Dharma, because they speak well of the four truths for the benefit of themselves and others. To make known to oneself and others, one has directly known all aspects of the truth of suffering, and causes others to know; one has abandoned all the causes of arising, and causes others to abandon; one has cultivated the truth of the path, and shows others that they must also cultivate it; and one has attained the supreme, utterly stainless truth of cessation, and causes others to attain it.
ྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་དེ་སེངྒེས་མཚོན་ཚུལ་ནི་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་སེངྒེ་དེ་ཡང་ནི་རི་དྭགས་ཀྱི་དབང་ པོ་ཇི་ལྟར་ནགས་ཀྱི་མཐར་རྟག་ཏུ་འཇིགས་པ་མེད་པར་རི་དྭགས་ཕྲ་མོ་རྣམས་ལ་སྐྲག་པ་ མེད་པར་རྒྱུ་ཞིང་གནས་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཏེ། འཁོར་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་ནང་ན་མི་འཇིགས་པར་ ལེགས་པར་གནས་པ་དང་བདེན་བཞི་སྟོན་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ ཏེ་རྟག་ཏུ་གནས་པས་ཐུགས་བརྟན་པ་དང་སྒྲིབ་པ་འཇོམས་པའི་རྩལ་དང་ལྡན་པར་གནས་ པས་སོ། ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ངོ་བོ་དང་དེ་ནམ་མཁས་མཚོན་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི་སྟོན་པ་སངས་ རྒྱས་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་འདྲེས་པ་དྲུག་མངའ་སྟེ། སྐུའི་སྤྱོད་པ་འཁྲུལ་པ་དང་གསུང་གི་སྤྱོད་པ་ ཅ་ཅོ་གཉིས་མི་མངའ་བ་དང་ཐུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དྲན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་དང་མཉམ་པར་ མ་གཞག་ཐུགས་མི་མངའ་བ་དང་། འཁོར་འདས་སོ་སོའི་འདུ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་མི་མངའ་ བ་དང་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པ་བཏང་སྙོམས་མི་མངའ་བས་སོ། །རྟོགས་པ་མ་འདྲེས་པ་དྲུག་ 1-153 མངའ་སྟེ། འདུན་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་ རྣམ་གྲོལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བས་སོ། །ཕྲིན་ལས་དང་ཡེ་ཤེས་མ་ འདྲེས་པ་གསུམ་གསུམ་མངའ་སྟེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ལས་རྣམས་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་གསུམ་དང་། འདས་མ་འོངས་ད་ལྟའི་དུས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ ལ་ཡེ་ཤེས་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་འཇུག་པ་གསུམ་ཡོད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་གྱི་ཆོས་བཅོ་ བརྒྱད་པོ་འདི་དག་གང་ཟག་གཞན་དང་ཐུན་མོང་མིན་པ་སྟོན་པའི་མ་འདྲེས་པའི་ཡོན་ཏན་ ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྐུའི་འཁྲུལ་པ་དང་གསུང་གི་ཅ་ཅོ་དང་དྲན་པ་བསྙེལ་བ་དང་ཐུགས་གཡོ་ བ་མཉམ་བཞག་མིན་པ་དང་འཁོར་འདས་ཐ་དད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་ངང་གིས་མ་བརྟགས་ པའི་བཏང་སྙོམས་དང་དྲུག་དྲང་སྲོང་ལ་མེད་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འདུན་པ་དང་ནི་ བརྩོན་འགྲུས་དང་དྲན་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ནང་དུ་བག་ཚ་བ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ པས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མ་འདྲེས་བཅོ་བརྒྱད་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་ཏེ། གཞན་དང་ ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས་སོ། །ཐུབ་པས་གདུལ་བྱ་ལ་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པའི་ སྣང་བ་བསྟན་པའི་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་ཆུ་དང་ནམ་མཁར་ཤར་བའི་ཟླ་བ་བཞིན་ཏེ། གདུལ་བྱ་རྒྱུད་དག་པ་ལ་ཆོས་སྐུའི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བས་སོ། ། ༈ སོ་སོར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། བྲལ་བའི་ཡོན་ཏན། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཡོན་ཏན། དེ་དག་རིམ་ བཞིན་མདོར་འབྱུང་ཚུལ་ལོ། ། ༈ བྲལ་བའི་ཡོན་ཏན། དང་པོ་ལ་གསུམ། སྟོབས་བཅུ་མི་འཇིགས་པ་བཞི་མ་འདྲེས་ པ་བཅོ་བརྒྱད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ངོ་བོ་ནི་སྔོན་སློབ་ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཐེག་ཆེ
【現代漢語翻譯】 其次，以獅子象徵的方式是，如來佛陀如同獸中之王獅子，在森林的邊緣總是無所畏懼地遊走和安住，小動物們都感到害怕一樣。同樣，在僧眾之中，他無所畏懼地安住，宣說四聖諦，不依賴於其他，並且因為始終處於禪定之中而內心堅定，具備摧毀障礙的能力。 第三部分分為兩點：本體以及以虛空象徵的方式。第一點是，佛陀具有六種不共的行為：身體的行為沒有錯誤，語言的行為沒有雜音，意念的行為沒有失去正念，沒有不平等地安住，沒有對輪迴和涅槃的各種概念，也沒有不經觀察的捨棄。具有六種不共的證悟：沒有失去願望、精進、正念、智慧、解脫和對解脫的智慧的觀察。 具有三種不共的事業和智慧：身、語、意的行為都以智慧為先導，並跟隨智慧。過去、現在、未來三時的一切都無礙地融入智慧之中。因此，這十八種佛法是不與他人共通的，是佛陀不共的功德。如此，身體的錯誤、語言的雜音、失去正念、意念的動搖、非等持、輪迴和涅槃的分別念以及未經觀察的捨棄，這些六種過失在正士身上是沒有的。同樣，如來的願望、精進和清凈的正念，都是內在無憂的功德。因此，如來的十八種不共之法就像虛空一樣，是不與他人共通的功德。佛陀爲了調伏所化眾生，以妙相好莊嚴的顯現之色身，就像水和虛空中顯現的月亮一樣，在所化眾生清凈的相續中顯現法身的影像。 分別解說： 第二部分分為三點：斷德、圓滿德以及這些如何依次在經文中出現。 斷德： 第一部分分為三點：宣說十力、四無畏和十八不共法。第一點分為兩點：本體是往昔在學道位時，大乘
【English Translation】 Secondly, the way of symbolizing with a lion is that the Tathagata Buddha, like the lion, the king of beasts, always fearlessly roams and abides at the edge of the forest, and the small animals are afraid. Similarly, in the midst of the Sangha, he abides fearlessly, proclaims the Four Noble Truths, does not depend on others, and because he is always in Samadhi, his mind is firm and he has the ability to destroy obstacles. The third part is divided into two points: the essence and the way of symbolizing with the sky. The first point is that the Buddha has six uncommon behaviors: the behavior of the body has no mistakes, the behavior of speech has no noise, the behavior of mind has no loss of mindfulness, there is no unequal abiding, there are no various concepts of Samsara and Nirvana, and there is no abandonment without observation. He has six uncommon realizations: he does not lose his aspiration, diligence, mindfulness, wisdom, liberation, and observation of the wisdom of liberation. He has three uncommon actions and wisdoms: the actions of body, speech, and mind are all led by wisdom and follow wisdom. Everything in the past, present, and future enters into wisdom without hindrance. Therefore, these eighteen Dharmas of the Buddha are not common to others, and are the uncommon merits of the Buddha. Thus, the mistakes of the body, the noise of speech, the loss of mindfulness, the wavering of the mind, non-equanimity, the differentiation of Samsara and Nirvana, and the abandonment without observation, these six faults are not present in the righteous ones. Similarly, the Tathagata's aspiration, diligence, and pure mindfulness are the merits of inner freedom from sorrow. Therefore, the eighteen uncommon qualities of the Tathagata are like the sky, and are the merits that are not common to others. The Buddha, in order to tame the beings to be tamed, manifests the Rupakaya (form body) adorned with auspicious signs and marks, just like the moon appearing in water and sky, and the image of the Dharmakaya (dharma body) appears in the pure continuum of the beings to be tamed. Separate explanation: The second part is divided into three points: the qualities of abandonment, the qualities of complete maturation, and how these appear in the scriptures in order. Qualities of abandonment: The first part is divided into three points: explaining the ten powers, the four fearlessnesses, and the eighteen uncommon qualities. The first point is divided into two points: the essence is that in the past, during the stage of learning, the Mahayana
ན་ གྱི་ཆོས་ལ་དམ་བཅའ་བ་བརྟན་པར་བྱས་པས་མཐར་ཆོས་སྐུར་སངས་རྒྱས་པ་ན། རང་བྱུང་ གཉིས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དང་གསུམ་སྐྱེས་པའི་རྟེན་ལ་འབྱུང་བ་གནས་ཡིན་གྱི་བུད་མེད་ཀྱི་ རྟེན་ལས་འབྱུང་བ་གནས་མིན་པ་དང་། ལས་དགེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་འབྱུང་བ་གནས་ 1-154 ཡིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་གནས་མིན་པ་དང་། ལས་མི་དགེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་སྡུག་ བསྔལ་འབྱུང་བ་གནས་ཡིན་ལ་བདེ་བ་ནི་མིན་པ་རྒྱུ་འབྲས་གྱི་གནས་ལུགས་ཐོགས་མེད་ མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ལ་གནས་དང་གནས་མིན་པའི་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཡིད་བརྟན་པར་བྱས་པས། ལས་དགེ་མི་དགེ་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་ པ་འདོད་མི་འདོད་སོ་སོར་མྱོང་བ་འབྱུང་བ་རྟོགས་པ་ལས་རྣམ་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མཁྱེན་པ་ དང་ནི། གདུལ་བྱའི་དབང་པོ་བརྟགས་ནས་དེ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་པས། འགྲོ་བའི་ དད་སོགས་དབང་པོ་རྣོ་འབྲིང་རྟུལ་གསུམ་རྟོགས་པ་དབང་པོ་མཆོག་དང་མཆོག་མིན་པ་ མཁྱེན་པ་དང་། གདུལ་བྱའི་ཁམས་དང་མཐུན་པར་ཞུགས་པ་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་གནས་ སྐབས་སུ་རིགས་ཐ་དད་པར་གནས་སོ་བྱ་བ་རིགས་ཁམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་ཁམས་ རྣམས་སྣ་ཚོགས་པ་མཁྱེན་པ་དང་ནི། གདུལ་བྱའི་མོས་པ་དང་མཐུན་པར་ཆོས་བསྟན་པས་ སེམས་ཅན་འདི་ནི་ཐེག་པ་སོ་སོ་འདི་དང་འདི་ལ་མོས་པ་སོ་སོའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་མོས་པ་ སྣ་ཚོགས་པ་མཁྱེན་པ་དང་། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གོ མས་པར་བྱས་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ ཁམས་གསུམ་དང་བྱང་ཆུབ་གསུམ་དུ་འགྲོ་བའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་ལམ་མཁྱེན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐའ་ཡས་ལྷུར་བླངས་པས་གཞན་རྒྱུད་ ཀྱི་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་རྣམ་ཐར་ཏིང་འཛིན་ཟག་བཅས་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་། ཟག་ མེད་རྣམ་བྱང་གི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་བསམ་གཏན་སོགས་སྙོམས་འཇུག་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་ རྣམ་བྱང་དྲི་མ་མེད་པ་མཁྱེན་པའི་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུད་མ་གསན་ཅིང་བག་ཡོད་པར་ བྱས་པས་རང་གཞན་གྱི་ཚེ་རབས་སྔ་མའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་སྔོན་གྱི་གནས་ནི་ རྗེས་སུ་དྲན་པ་མཁྱེན་པ་དང་། སེམས་ཅན་གཞན་དཔའ་མི་སྐོང་ཞིང་དེ་དག་གིས་སྣང་བར་ གྱུར་པ་དོན་ཇི་བཞིན་པའི་ཆོས་བསྟན་པས། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་བ་དང་སྲིད་ 1-155 པ་བར་དོའི་བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་ལྷའི་མིག་མཁྱེན་པ་དང་། སྔོན་ཟག་པ་ཟད་ ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་པས་རང་གཞན་གྱི་ཉོན་མོངས་ཞི་ཞིང་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་ཐོགས་ མེད་དུ་མངོན་དུ་རྟོགས་པ་ཟག་ཟད་དག་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ། མི་མཐུན་ ཕྱོགས་མ་རིག་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་འཇོམས་པར་ནུས་པས་སོ། ། གཉིས་པ་དེ་རྡོ་རྗེས་མཚོན་ཚུལ་ནི། གནས་དང་གནས་མིན་པ་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་ སྨིན་པ་དང
【現代漢語翻譯】 當對佛法堅定承諾，最終證得法身佛果時，以下是十力（dasabala，梵文，ten powers of a Buddha，佛陀的十種力量）： 一、自生（svayambhu，梵文，self-arisen，自生）的轉輪王（cakravartin，梵文，wheel-turning king，轉輪聖王）和三生（trisamsara，梵文，three lives，三生）的所依是男性之身，而非女性之身；善業帶來安樂果報，而非痛苦；惡業帶來痛苦果報，而非安樂。如實了知因果規律，通達是處非處之智力。 二、由於對業果之法深信不疑，了知善惡之業各自帶來可愛與不可愛之果報，此爲了知業異熟之智力。 三、觀察所化眾生的根器，宣說與之相應的佛法，了知眾生信等根器之利鈍，此爲了知根勝劣之智力。 四、隨順所化眾生的意樂而入，了知眾生暫時處於不同種姓，此爲了知種種界之智力。 五、隨順所化眾生的意樂而宣說佛法，了知眾生對不同乘（yana，梵文，vehicle，乘）的意樂差別，此爲了知種種勝解之智力。 六、通達一切乘，了知輪迴與涅槃三界（trailokya，梵文，three realms，三界）和三種菩提（bodhi，梵文，enlightenment，菩提）的差別，此爲了知一切至處道之智力。 七、精勤修持無量三摩地（samadhi，梵文，concentration，禪定），了知外道之禪定、無色定、解脫、有漏有染之三摩地，以及無漏清凈之差別，此爲了知禪定解脫等持垢凈之智力。 八、不捨棄善根且精進謹慎，了知自他前世的一切行為，此爲了知宿住隨念之智力。 九、不輕蔑其他眾生，併爲他們開示真實之法，了知眾生死歿、轉生以及中陰（antarabhava，梵文，intermediate state，中陰）善惡之差別，此爲了知天眼之智力。 十、先前已斷盡煩惱，故宣說佛法，無礙了知自他煩惱寂滅、斷盡一切有漏法，此爲了知漏盡之智力。此十力能摧毀與正道相違的無明（avidya，梵文，ignorance，無明）及其習氣。 二、以金剛（vajra，梵文，diamond，金剛）象徵的方式是：是處非處和業之異熟等。
【English Translation】 When one firmly commits to the Dharma and ultimately attains Buddhahood in the Dharmakaya (dharmakaya, Sanskrit, the body of truth, 法身), the following are the ten powers (dasabala, Sanskrit, ten powers of a Buddha, 佛陀的十種力量): Firstly, the basis for a self-arisen (svayambhu, Sanskrit, self-arisen, 自生) Chakravartin (cakravartin, Sanskrit, wheel-turning king, 轉輪聖王) and one with three lives (trisamsara, Sanskrit, three lives, 三生) is a male body, not a female body; good karma results in happiness, not suffering; bad karma results in suffering, not happiness. To truly understand the law of cause and effect is the power of knowing what is possible and what is not. Secondly, due to unwavering faith in the law of karma, understanding that good and bad actions each bring about desirable and undesirable results, respectively, is the power of knowing the maturation of karma. Thirdly, observing the faculties of those to be tamed and teaching the Dharma accordingly, understanding the sharpness or dullness of beings' faculties such as faith, is the power of knowing the superiority or inferiority of faculties. Fourthly, entering in accordance with the inclinations of those to be tamed, understanding that beings temporarily exist in different lineages, is the power of knowing the diversity of realms. Fifthly, teaching the Dharma in accordance with the inclinations of those to be tamed, understanding the differences in beings' inclinations towards different vehicles (yana, Sanskrit, vehicle, 乘), is the power of knowing the diversity of aspirations. Sixthly, mastering all vehicles, understanding all the differences in beings traversing the three realms (trailokya, Sanskrit, three realms, 三界) of samsara and nirvana and the three types of Bodhi (bodhi, Sanskrit, enlightenment, 菩提), is the power of knowing the path to all destinations. Seventhly, diligently practicing limitless samadhi (samadhi, Sanskrit, concentration, 禪定), understanding the differences between mundane and defiled samadhi of other traditions, formless absorptions, liberations, and pure and undefiled samadhi, is the power of knowing the purity and impurity of meditative absorptions, etc. Eighthly, not wasting virtuous roots and being mindful, understanding all the past actions of oneself and others, is the power of knowing the recollection of past lives. Ninthly, not disparaging other beings and teaching them the Dharma that accords with reality, understanding the differences in beings' death, rebirth, and the goodness or badness of the intermediate state (antarabhava, Sanskrit, intermediate state, 中陰), is the power of knowing the divine eye. Tenthly, having previously exhausted defilements, teaching the Dharma, effortlessly realizing the pacification of one's own and others' defilements and the exhaustion of all defilements, is the power of knowing the exhaustion of defilements. These ten powers can destroy ignorance (avidya, Sanskrit, ignorance, 無明) and its habitual tendencies, which are contrary to the path. Secondly, the way it is symbolized by the vajra (vajra, Sanskrit, diamond, 金剛) is: what is possible and what is not, and the maturation of karma, etc.
་ཁམས་སྣ་ཚོགས་པ་དང་འགྲོ་བའི་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་ཀུན་འགྲོའི་ལམ་ སྣ་ཚོགས་པ་དང་བསམ་གཏན་སོགས་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་མཁྱེན་པའི་ སྟོབས་གང་ཡིན་པ་དྲུག་ནི་ལྷ་མིན་གྱི་གོ་ཆ་འབིགས་པའི་ལྷའི་དབང་པོའི་རྡོ་རྗེ་བཞིན་ཏེ། མ་ཤེས་པ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གོ་ཆ་སྲ་བ་འབིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོའི་མཆོག་དང་ མཆོག་མིན་པ་དང་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་ལྷའི་མིག་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་གང་ཡིན་ པ་གསུམ་ནི་ལྷ་མིན་གྱི་རྩིག་པ་འཇིག་པའི་རྡོ་རྗེ་བཞིན་ཏེ། སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པའི་རྩིག་ པ་བརྟན་པོ་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་པ་ཟད་པའི་ཚུལ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་གང་ཡིན་ཐ་མ་ ནི་ལྷ་མིན་གྱི་ནགས་ཐིབས་པོ་གཅོད་པའི་རྡོ་རྗེ་བཞིན་ཏེ། ཉོན་སྒྲིབ་བག་ཆགས་དང་བཅས་ པའི་ཤིང་རྣམས་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ངོ་བོ་ནི། རྒྱལ་བའི་མི་འཇིགས་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། སྔོན་སེམས་ སྙོམས་པའི་སྒོ་ནས་སེར་སྣ་མེད་པའི་ཆོས་བསྟན་པས། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་མངོན་པར་ རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བརྟེན་པས་ཐར་པའི་གེགས་ ཆགས་སོགས་ནི་འགོག་པར་བྱེད་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དཀར་པོའི་ཆོས་ལ་མོས་ཏེ་ རྣམ་པར་བྱང་བའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པས་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཐེག་གསུམ་གྱི་ལམ་ ཐམས་ཅད་སྟོན་པར་མཛད་པ་དང་། ང་རྒྱལ་མེད་པར་ཆོས་བསྟན་པས། སྤང་བྱ་མ་ལུས་པ་ 1-156 ཟད་པའི་འགོག་པ་ཐོབ་པོ་ཞེས་པ་སྟེ། དང་པོ་དང་ཐ་མ་གཉིས་རང་དོན་དང་བར་པ་གཉིས་ གཞན་དོན་ལ་བརྩམས་ཏེ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཤིང་། ལུང་དུ་བསྟན་པ་ལ་དེ་ལྟར་མིན་ནོ་ཞེས་ ལྷ་དང་བདུད་དང་ཚངས་པ་དང་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེར་བཅས་པའི་སྐྱེ་དགུའི་འཇིག་རྟེན་ན་ ཆོས་དང་མཐུན་པར་རྒོལ་པའི་རྒྱུ་མ་མཐོང་བས་མི་འཇིགས་པས་སོ། །དེས་ན་སྐུའི་འཕྲིན་ ལས་རྣམ་པར་དག་པས་ལུས་ཀྱི་སྐྱོན་སྤུ་ཟིང་བྱེད་པ་སོགས་མེད་པས་བདེ་བ་ཐོབ་པས་ཁྱུ་ མཆོག་རླབས་པོ་ཆེ་ཅང་ཤེས་ཀྱི་གནས་སུ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་སོ། །གསུང་གི་འཕྲིན་ལས་རྣམ་ པར་དག་པས་གསུང་ཞུམ་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་པས་གསུང་བག་ཚ་བ་མེད་པ་ཐོབ་པས་ འཁོར་གྱི་ནང་དུ་སེངྒེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་སྒྲོགས་སོ། །ཐུགས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་རྣམ་པར་དག་པས་ ཐུགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཐེ་ཚོམ་སོགས་མེད་པས་ཐུགས་མི་འཇིགས་པ་ཐོབ་པས་ཆོས་དང་མཐུན་ པར་དགེ་སྦྱོང་སོགས་གང་གིས་ཀྱང་བསྐོར་བར་མ་ནུས་པའི་ཆོས་འཁོར་ཚངས་པ་བཞིན་དུ་ བསྐོར་རོ། །ལྷའི་མིག་གིས་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་སོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ལྷ་དང་ བདུད་སྨོས་སོ། །རྫུ་འཕྲུལ་དང་མཐུ་ཆེ་བས་ཚངས་པ་སྨོས་སོ། །ཤེས་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པས་ དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེར་སྨོས་སོ། ། གཉིས་པ་བྱེད་ལས་ནི་དྲང་
【現代漢語翻譯】 六種知曉各種界、眾生的各種意樂、各種行道以及禪定等煩惱和清凈之力的力量，就像帝釋天的金剛杵，能穿透非天（阿修羅）的盔甲，爲了穿透無明所知的障礙的堅固盔甲。三種知曉根器的優劣、宿命通和天眼的力量，就像摧毀非天城堡的金剛杵，爲了摧毀禪定障礙的堅固城堡。最後一種知曉諸漏已盡之道的力，就像砍伐非天茂密森林的金剛杵，爲了砍伐習氣和煩惱的樹木。 第二部分有三個方面，首先是體性：佛陀的四種無畏是：首先，以平等心不吝嗇地宣說佛法，從而圓滿證悟一切如所有性和盡所有性的法，並且依靠阻礙之法來阻止解脫的障礙等。其次，樂於白法，進入清凈之道，必定從輪迴中解脫，示現三乘的一切道。第三，不傲慢地宣說佛法，從而獲得斷盡一切應斷之法的滅盡。前兩個是為自利而作，后兩個是為利他而作，並承諾和預言，因此，在包括天、魔、梵天、沙門和婆羅門在內的世間眾生中，沒有能以符合佛法的方式反駁的理由，因此是無畏的。因此，由於身之事業完全清凈，沒有身體的過失，如毛髮蓬亂等，因此獲得安樂，承諾成為殊勝的大象。由於語之事業完全清凈，沒有言語的怯懦等過失，因此獲得無畏的言語，在眷屬中如獅子般吼叫。由於意之事業完全清凈，沒有意之過失，如懷疑等，因此獲得意的無畏，如梵天般轉動任何沙門等都無法阻擋的法輪。提到天和魔是因為他們具有天眼能知曉他人之心等圓滿功德。提到梵天是因為他具有神通和威力。提到沙門和婆羅門是因為他們具有知識的傲慢。 第二，作用是正直。
【English Translation】 The six powers of knowing the various realms, the various inclinations of beings, the various paths of practice, and the afflictions and purifications of meditative stabilizations, are like the vajra of Indra (king of gods), which pierces the armor of the Asuras (demi-gods), in order to pierce the solid armor of the obscurations of unknowing. The three powers of knowing the superior and inferior faculties, the recollection of past lives, and the divine eye, are like the vajra that destroys the walls of the Asuras, in order to destroy the firm walls of the obscurations of meditative absorption. The final power of knowing the path of the exhaustion of defilements is like the vajra that cuts down the dense forest of the Asuras, in order to cut down the trees of habitual tendencies and afflictions. The second part has three aspects, first is the essence: The four fearlessnesses of the Buddha are: First, by teaching the Dharma without stinginess with an equal mind, thereby fully awakening to all the Dharmas of suchness and all that exists, and by relying on the obstructing Dharmas to prevent obstacles to liberation, etc. Second, being fond of white Dharma, entering the path of purification, and definitely liberating from samsara, showing all the paths of the three vehicles. Third, teaching the Dharma without arrogance, thereby obtaining the cessation of exhausting all that should be abandoned. The first two are done for one's own benefit, and the latter two are done for the benefit of others, and promising and prophesying, therefore, in the world of beings including gods, demons, Brahma, ascetics, and Brahmins, there is no reason to refute in a way that is in accordance with the Dharma, therefore it is fearlessness. Therefore, because the activity of the body is completely pure, there are no faults of the body, such as disheveled hair, etc., therefore obtaining happiness, promising to be a supreme great elephant. Because the activity of speech is completely pure, there are no faults of speech, such as timidity, etc., therefore obtaining fearless speech, roaring like a lion in the assembly. Because the activity of mind is completely pure, there are no faults of mind, such as doubt, etc., therefore obtaining fearlessness of mind, turning the wheel of Dharma like Brahma, which cannot be turned back by any ascetic, etc. The gods and demons are mentioned because they have the complete qualities of knowing the minds of others with the divine eye, etc. Brahma is mentioned because he has miraculous powers and great strength. The ascetics and Brahmins are mentioned because they have the arrogance of knowledge. Second, the function is upright.
སྲོང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གང་དུ་ ཡང་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་ཐོགས་པ་དང་བག་ཚ་བ་མེད་དེ། རང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བདེན་བཞི་ ལེགས་པར་གསུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་དང་གཞན་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་སྡུག་ བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཀུན་རང་གིས་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་དང་། གཞན་གྱིས་ཤེས་ པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་དང་སྤང་བྱ་ཀུན་འབྱུང་གི་དངོས་པོ་རང་གིས་སྤངས་པ་དང་གཞན་གྱིས་ སྤོང་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་དང་། བསྟེན་བྱ་ལམ་བདེན་རང་གིས་བསྟེན་ཅིང་གཞན་གྱིས་ བསྟེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཐོབ་བྱ་བླ་མེད་དྲི་མེད་ཀྱི་འགོག་བདེན་རང་གིས་ཐོབ་པ་དང་ 1-157 གཞན་གྱིས་ཐོབ་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་དེ་སེངྒེས་མཚོན་ཚུལ་ནི་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་སེངྒེ་དེ་ཡང་རི་དྭགས་ཀྱི་དབང་པོ་ ཇི་ལྟར་ནགས་ཀྱི་མཐར་རྟག་ཏུ་འཇིགས་པ་མེད་པས་རི་དྭགས་ཕྲ་མོ་རྣམས་ལ་སྐྲག་པ་མེད་ པར་རྒྱུ་ཞིང་། གནས་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་དེ་འཁོར་ཚོགས་ཀྱི་ནང་ན་མི་འཇིགས་པར་ལེགས་ པར་གནས་པ་དང་བདེན་བཞི་སྟོན་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གནས་པ་ བརྟན་པ་དང་སྒྲིབ་པ་འཇོམས་པའི་རྩལ་དང་ལྡན་པར་གནས་པས་སོ། ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ། ངོ་བོ་ནི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་དེ། སྤྱོད་པ་མ་འདྲེས་པ་དྲུག་མངའ་ སྟེ། སྔོན་ལམ་སྟོར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལམ་ལེགས་པར་སྟོན་པ་གོ མས་པས་འཕྱོང་ རྒྱུག་སོགས་སྐུའི་སྤྱོད་པ་འཁྲུལ་པ་མི་མངའ་བ་དང་། རྩོད་པ་མེད་པ་ལྷུར་བླངས་ཤིང་བརྫུན་ ཚིག་དང་མུ་ཅོར་སྨྲ་བ་སོགས་སྤངས་པས་གསུང་གི་སྤྱོད་པ་ཅ་ཅོ་མི་མངའ་བ་སྟེ་དེ་དང་། སྔོན་ གྱི་གནས་རྗེས་དྲན་དྲུག་གོ མས་པར་བྱས་པས་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ལ་ཐུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པར་ འདས་པའི་དོན་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་དང་། གཞན་གྱི་སེམས་བསྲུང་ བ་སོགས་གོ མས་པར་བྱས་པས་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ ཐུགས་མི་མངའ་བ་དང་། ལྟ་བ་དང་སེམས་དང་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤོང་བ་གོ མས་པས། འཁོར་འདས་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་མི་མངའ་བ་དང་། བདག་གཞན་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་དུ་གོ མས་པར་བྱས་པས་གདུལ་བྱ་དུས་ལ་བབ་ཀྱང་སོ་ སོར་མ་བརྟག་པའི་སྒོ་ནས་ཡལ་བར་འདོར་བའི་བཏང་སྙོམས་མི་མངའ་བ་སྟེ་བཞི་ཡོད་པས་ སོ། །དེ་ལ་རྟོགས་པ་མ་འདྲེས་པ་དྲུག་མངའ་སྟེ། སྔོན་ཟབ་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཚོལ་བ་གོ མས་པར་ བྱས་པས། དཀོན་མཆོག་གི་གདུང་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་འགྲོ་དོན་གྱི་འདུན་པ་དང་བླ་མ་བསྟེན་ ཅིང་སེམས་ཅན་སྨིན་པ་སོགས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་གོ མས་པར་བྱས་པས། གཞན་དོན་ལ་སྤྲོ་ 1-158 བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་སོགས་གོ མས་པར་བྱས་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ ཇི་ལྟ་བ་གཟིགས་པའི་དྲན་པ་དང་། ཤེས་
【現代漢語翻譯】 諸佛如來無論在何處，於何等眷屬眾中，說法皆無障礙和羞怯，因為他們爲了自己和他人的利益，能夠完美地宣說四聖諦。他們自己親證了所有應被自己和他人了知的苦諦之相，並使他人了知；自己斷除了所有應斷的集諦之相，並使他人斷除；自己修習了應修的道諦，並使他人修習；自己獲得了應得的無上無垢的滅諦，並使他人獲得。 第三，以獅子來比喻：如來世尊如同獅子，就像獸中之王總是無畏地在森林深處遊走，小動物們也無所畏懼地跟隨一樣。同樣，如來在眷屬眾中安住，無所畏懼地宣說四聖諦，不依賴於其他，安住于禪定，堅定不移，具有摧毀障礙的力量。 第三部分分為三點。第一，本體：導師佛陀具有六種不共行。首先，對於那些迷失道路的眾生，佛陀能夠完美地指引道路。由於習慣了，佛陀的身體行為不會有錯誤，例如行走或奔跑等。佛陀承諾沒有爭論，並且避免說謊或無意義的言語，因此他的語言行為沒有雜音。由於習慣了憶念前世，導師佛陀的心意行為不會忘記過去的事情。由於習慣了守護他人心意等，佛陀的心意不會散亂。由於習慣了斷除顛倒的見解、思想和觀念，佛陀也不會有執著于輪迴和涅槃本質不同的各種觀念。由於習慣了平等對待自己和他人、輪迴和寂滅，即使調伏的對象成熟了，佛陀也不會因為沒有分別觀察而遺漏他們。這就是四種不共行。 此外，佛陀還具有六種不共證悟。由於過去習慣了尋求甚深廣大的佛法，因此不會斷絕三寶的傳承，並且具有利益眾生的願望。由於習慣了依止上師和成熟眾生等，因此具有樂於利他的精進。由於習慣了正念安住等，因此能夠如實地照見一切法。
【English Translation】 The Buddhas, in whatever assembly and wherever they may be, have no obstruction or shyness in teaching the Dharma, because they perfectly expound the Four Noble Truths for the benefit of themselves and others. They themselves directly realize all aspects of the Truth of Suffering, which should be known by themselves and others, and cause others to know it; they themselves abandon all aspects of the Truth of Origin, which should be abandoned, and cause others to abandon it; they themselves cultivate the Truth of the Path, which should be cultivated, and cause others to cultivate it; and they themselves attain the supreme and stainless Truth of Cessation, which should be attained, and cause others to attain it. Third, the metaphor of the lion: The Tathagata, the Lord of Sages, is like a lion, just as the king of beasts always roams fearlessly in the depths of the forest, and small animals follow without fear. Similarly, the Tathagata abides in the assembly of followers, fearlessly proclaiming the Four Noble Truths, not relying on others, abiding in meditative concentration, steadfast, and possessing the power to destroy obstacles. The third part is divided into three points. First, the essence: The teacher Buddha possesses six unshared conducts. First, for those sentient beings who have lost their way, the Buddha can perfectly guide the path. Because of habituation, the Buddha's bodily actions are free from error, such as walking or running. The Buddha promises no disputes and avoids lying or meaningless speech, so his speech actions have no noise. Because of habituation in remembering past lives, the teacher Buddha's mental actions do not suffer from forgetting the past. Because of habituation in guarding the minds of others, the Buddha's mind is not uncomposed due to mental wandering. Because of habituation in abandoning inverted views, thoughts, and perceptions, the Buddha also does not have various perceptions that cling to the distinct nature of samsara and nirvana. Because of habituation in equalizing self and others, samsara and peace, even when those to be tamed are ripe, the Buddha does not abandon them through not separately examining them. These are the four unshared conducts. Furthermore, the Buddha possesses six unshared realizations. Because in the past he was accustomed to seeking the profound and vast Dharma, the lineage of the Three Jewels will not be cut off, and he has the desire to benefit beings. Because of habituation in relying on the guru and maturing beings, he has the diligence to delight in benefiting others. Because of habituation in mindfulness and close placement, he is able to see all dharmas as they are.
རབ་དང་ཆོས་ཚོལ་བ་སོགས་གོ མས་པར་བྱས་པས་ ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང་། འདུ་འཛི་སྤངས་ཏེ་དབེན་པར་རྣལ་འབྱོར་དང་ རྣམ་ཐར་ལ་གོ མས་པར་བྱས་པས། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། གཞན་དོན་དུ་ཆོས་སྟོན་པ་དང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ངང་ཚུལ་ཤེས་པ་སོགས་གོ མས་པར་བྱས་པས། སྒྲིབ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་དང་དྲུག་པོ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བས་སོ། ། འཕྲིན་ལས་མ་འདྲེས་པ་གསུམ་མངའ་སྟེ༑ གཡོ་སྒྱུ་ཚུལ་འཆོས་སོགས་དང་བྲལ་བའི་ཚངས་ སྤྱོད་གོ མས་པར་བྱས་པས་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་རྫུ་འཕྲུལ་སོགས་དང་། རྫུན་སྨྲ་སོགས་སྤངས་ ཤིང་ཕན་ཅིང་རན་པ་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་གོ མས་པར་བྱས་པས་གསུང་གི་འཕྲིན་ལས་ཆོས་སྟོན་པ་ སོགས་དང་། བརྣབ་སེམས་སོགས་སྤངས་ཤིང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སོགས་གོ མས་པར་བྱས་ པས་ཐུགས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་སྙོམས་འཇུག་སོགས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ལས་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ སྔོན་འགྲོ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་སོ། །ཡེ་ཤེས་མ་འདྲེས་པ་གསུམ་མངའ་སྟེ། སྔོན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆགས་པ་དང་ ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་པ་ལ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟ་བར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཐོབ་པར་ མོས་ཤིང་། གཞན་དག་ཀྱང་དེ་ལ་འཇུག་པ་གོ མས་པར་བྱས་པས་རིམ་པ་ལྟར་འདས་པའི་ དུས་ལ་དང་མ་འོངས་པའི་དུས་ལ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ལ་མ་ཆགས་མ་ཐོགས་པའི་ཡེ་ ཤེས་གཟིགས་པ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་སྟེ། དུས་གསུམ་ལ་ཡེ་ཤེས་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་གསུམ་མངའ་ བས་སོ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་དྲུག་རྟོགས་པའི་དྲུག་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གསུམ་ སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་དགྲ་བཅོམ་པ་སོགས་གང་ཟག་གཞན་དང་ཐུན་མོང་མིན་པ་སྟོན་ པའི་མ་འདྲེས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལའང་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པས་ 1-159 སྤྱོད་པའི་ཟློག་ཕྱོགས་འཁྲུལ་པ་སོགས་དྲུག་པོ་ཡོད་ཅིང་། རྟོགས་པ་དང་འཕྲིན་ལས་དང་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་བཅུ་གཉིས་པོ་གཏན་ནས་མེད་པའོ། ། གཉིས་པ་དེ་དག་སྟོན་པས་བརྙེས་ཚུལ་ནི་སྐུའི་འཁྲུལ་པ་དང་གསུང་གི་ཅ་ཅོ་དང་བསྙེལ་ བ་དང་ཐུགས་གཡོ་བ་དང་འཁོར་འདས་ཐ་དད་ཀྱི་ནི་འདུ་ཤེས་དང་ངང་གིས་མ་བརྟགས་ པའི་བཏང་སྙོམས་རྣམས་དྲང་སྲོང་ལ་མེད་ལ། འདུན་པ་དང་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དང་དྲན་པ་ རྣམ་པར་དག་པ་དང་དྲི་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང་རྟག་ཏུ་སྤང་བྱ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། ཤེས་བྱའི་དོན་ཀུན་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པའི་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལས་ནི་ཉམས་པ་མི་ མངའ་ཞིང་། སངས་རྒྱས་གང་གི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ལས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ཤེས་ སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང་། འདས་མ་འོངས་ད་ལྟར་དུས་གསུམ་པོ་དག་ཏུ་ཡེ་ ཤེས་ཐོགས་པ་མེད་པར་ངེས་པར་མཁྱེ
【現代漢語翻譯】 通過習慣於殊勝和尋求佛法等，獲得辨別佛法的智慧；通過捨棄喧囂，習慣於在寂靜處瑜伽和解脫，從而遠離一切障礙，獲得完全的解脫；通過爲了他人的利益而宣講佛法，以及瞭解緣起的規律等，從而證悟從一切障礙中解脫的智慧，因此不會退失這六種功德。 擁有三種不共的事業：通過習慣於遠離虛偽和矯飾等的梵行，獲得身的事業，如神通等；通過捨棄妄語等，習慣於說有益、適宜和符合佛法的話語，獲得語的事業，如宣講佛法等；通過捨棄貪婪等，習慣於正確的見解等，獲得意的事業，如等持等。身語意三業以智慧為先導，並隨順智慧。 擁有三種不共的智慧：對於過去、未來和現在諸佛所證得的無礙智慧，不生疑惑，確信自己也能獲得，並且習慣於引導他人進入這種狀態，從而次第地對過去、未來和現在三時，證悟無礙的智慧，並深入其中。因此，擁有對三世無礙的三種智慧。 如是，這十八種功德，即六種行持、六種證悟、三種事業和三種智慧，是顯示阿羅漢等聖者與其他人不共的功德。因為阿羅漢們尚未斷除習氣，所以仍然存在六種與行持相違的錯誤等。而證悟、事業和智慧這十二種功德是完全沒有的。 第二，宣說如來證得這些功德的方式：如來的身沒有錯亂，語沒有雜音，沒有遺忘，心不散亂，沒有對輪迴和涅槃的分別念，也沒有未經觀察的捨棄。具有希求、精進、正念、清凈的智慧，以及恒常從應斷之法中解脫的能力，並且不會退失證悟一切所知之義的解脫智慧。無論佛陀的身語意三業，都以智慧為先導，並隨順智慧。對於過去、未來和現在三時，都能確定無疑地證悟無礙的智慧。
【English Translation】 By habituating oneself to excellence and seeking the Dharma, one gains the wisdom of discriminating the Dharma. By abandoning busyness and habituating oneself to yoga and liberation in solitude, one becomes free from all obscurations and attains complete liberation. By teaching the Dharma for the benefit of others and understanding the nature of dependent origination, one realizes the wisdom of liberation from all obscurations, and thus does not lack these six qualities. One possesses three unmixed activities: By habituating oneself to pure conduct, free from deceit and hypocrisy, one attains the activity of the body, such as miracles. By abandoning falsehood and habituating oneself to speaking beneficial, appropriate, and Dharma-related words, one attains the activity of speech, such as teaching the Dharma. By abandoning covetousness and habituating oneself to correct views, one attains the activity of mind, such as meditative absorption. The three activities of body, speech, and mind are preceded by wisdom and follow wisdom. One possesses three unmixed wisdoms: Without doubting that the Buddhas of the past, future, and present have attained unobstructed wisdom, one believes that one can attain it oneself and habituates oneself to leading others into it. Thus, one deeply sees unobstructed wisdom in the past, future, and present, respectively. Therefore, one possesses three wisdoms without obscuration in the three times. Thus, these eighteen qualities—the six practices, six realizations, three activities, and three wisdoms—are the unmixed qualities that show the distinction between Arhats and other individuals. Even Arhats have the six errors, such as the opposite of practice, because they have not abandoned their habitual tendencies. However, they completely lack the twelve qualities of realization, activity, and wisdom. Secondly, the way the Sugata attains these qualities is that the body of the Tathagata has no confusion, the speech has no babble, there is no forgetfulness, the mind is not distracted, there is no perception of difference between samsara and nirvana, and there is no unexamined equanimity. He does not lack aspiration, diligence, mindfulness, pure wisdom, constant liberation from what should be abandoned, and the wisdom of liberation that directly sees all knowable things. Whatever activities of body, speech, and mind the Buddhas have, wisdom precedes and follows them. In the past, future, and present, they certainly know unobstructed wisdom.
ན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཤེས་བྱ་ལ་ཁྱབ་པར་འཇུག་པ་སྟེ། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མ་འདྲེས་པ་ཉིད་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བརྙེས་ཏེ་དེས་ཆོས་དབྱིངས་ གང་རྟོགས་ནས་གདུལ་བྱའི་འགྲོ་བར། འཇིགས་ཤིང་བག་ཚ་བ་མེད་པར་དམ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ ལོ་ཆེན་པོར་རབ་ཏུ་བསྐོར་བའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱལ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། ། གསུམ་པ་དེ་ནམ་མཁས་མཚོན་ཚུལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ཉིད་ནི་འབྱུང་བ་ ས་སོགས་ཆུ་མེ་རླུང་རྣམས་ལ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཉིད་སྲ་བ་དང་གཤེར་བ་དང་དྲོ་བ་དང་གཡོ་བ་ གང་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ནི། ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་མིན་ཞིང་ནམ་མཁའ་མཚན་ཉིད་སྒྲིབ་ པ་མེད་ཅིང་ཐོགས་པ་མེད་ལ་འདུས་མ་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་འབྱུང་བ་བཞིའི་ གཟུགས་ལ་མེད་པ་བཞིན་ཏེ། འཕགས་ཆུང་འོག་མ་མན་ཆད་ཀྱི་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ འདུས་བྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཁྱོད་ལ་མེད་ཁྱོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དེ་རྣམས་ལ་མངོན་གྱུར་ཐོབ་པའི་ཚུལ་ དུ་མེད་ཅིང་། ཁྱོད་དཔེ་ལས་ཀྱང་འདས་པས་ས་ཆུ་མེ་རླུང་ནམ་མཁའ་འབྱུང་བར་མཚུངས་པ་ 1-160 འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ཡང་ཁྱོད་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་ཡང་འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཐུན་མོང་ མིན་པས་སོ། ། ༈ རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཡོན་ཏན། གཉིས་པ་རྣམ་སྨིན་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་གཉིས་མཚན་སོ་གཉིས་དང་། དེ་ཆུ་ཟླས་མཚོན་ ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི་སྔོན་ལམ་དུས་སུ་དམ་བཅའ་བརྟན་པར་བྱས་པས་མཐར་གཟུགས་ སྐུ་སངས་རྒྱས་ཚེ། ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་རུས་སྦལ་ཀྱི་ལྟོ་བ་ལྟར་མཉམ་པར་ལེགས་པར་གནས་ པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡོ་བྱད་དང་སྣོད་སྦྱིན་པར་བཏང་བས་ཕྱག་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་ལ་རྩིབས་ སྟོང་པའི་འཁོར་ལོས་མཚན་པ་དང་། གཞན་ཁྱད་དུ་མ་བསད་པས་རྟིང་པ་ཡངས་ཤིང་ཞབས་ ལོང་བུ་མི་མངོན་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཆོས་ཀྱིས་སྐྱབས་པས་ཕྱག་ཞབས་ཀྱི་སོར་མོ་ རིང་བ་ཉིད་དང་། གཞན་གྱི་འཁོར་མ་ཕྱེ་བས་ཕྱག་ཞབས་ཀྱི་སོར་མོ་རྣམས་དྲྭ་བ་ཡིས་འབྲེལ་ བ་དང་། གོས་བཟང་པོ་སྣ་ཚོགས་བྱིན་པས་པགས་པ་འཇམ་ལ་སྐུ་གཞོན་ཤ་ཅན་དུ་གནས་ པས་ལེགས་པ་ཉིད་དང་། བཟའ་བཏུང་མཆོག་ཏུ་གྱ་ནོམ་པ་བྱིན་པས་ཕྱག་ཞབས་བོལ་གོང་ བཞི་དང་ཕྲག་གོང་གཉིས་དང་ལྟག་ཁུང་སྟེ་སྐུ་ནི་བདུན་དག་མཐོ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ཆོས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་བྱིན་པ་རི་དྭགས་ཨེ་ན་ཡ་ཀྲི་སྣ་ས་རིའི་བྱིན་པ་འདྲ་བ་ཟླུམ་ཞིང་ གྲིམ་པ་བྱིན་གྱིས་ཕྲ་བ་དང་། གསང་ཚིག་བསྲུངས་ཤིང་འཁྲིག་པ་སྤངས་པས་གསང་གནས་ གླང་པོའི་བཞིན་དུ་སྦུབས་སུ་ནུབ་པ་དང་། དགེ་ལས་རྒྱ་ཆེན་མཐར་གྱིས་སྤྱད་པས་སྐུ་རོ་སྟོད་ སེངྒེའི་དང་འདྲ་བར་རྒྱས་པ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྤྱད་པས་ཕྲག་པ་གཉིས་ཀྱི་ ཐལ་གོང་བར་སྐོང་མོ་མེད་ཅིང་ཤ་རྒྱས་པ་དང་། གཞན་ལ་མི་འཇིགས་པ་བྱིན་ཞིང་དབ
【現代漢語翻譯】 那遍及廣大所知，是諸佛的不共之處，是諸佛的證悟。因此，他們通達法界，無畏無懼地為應化眾生轉大法輪，是具有大悲心的勝者。 第三，以虛空象徵的方式是，諸佛的不共之法，對於地等水、火、風所具有的堅硬、濕潤、溫暖、運動的自性，不是虛空的體性。虛空沒有遮蔽、沒有阻礙，是無為法的體性，這就像四大的色法所不具備的一樣。你（佛）不具備下至小乘以下的自續所攝的造作功德，你的功德在他們那裡也無法顯現。你超越了譬喻，雖然地、水、火、風、虛空在世間是共同的，但你即使是微塵也不與世間共同。 殊勝果報之功德 第二，殊勝果報的功德分為三十二相和以水中月亮象徵的方式。第一，往昔在道位時堅定誓願，最終成就色身佛時，足底如龜腹般平整安住。同樣，因為佈施用具和容器，手足心有千輻輪相。不殺害其他眾生，所以腳跟寬廣，足踝不顯。以佛法救護眾生，所以手指纖長。不離散他人眷屬，所以手指間有蹼相連。因為施予各種美好的衣物，所以面板柔嫩，身軀年輕充滿活力。因為施予豐盛的飲食，所以手足四踝、雙肩和後頸圓滿，身體七處隆滿。因為受持佛法，所以小腿如鹿王腿般圓潤纖細。因為守護密語，斷除邪淫，所以馬陰藏相。因為廣行善業，所以上半身如獅子般雄偉。因為如實修行善法，所以雙肩之間豐滿圓潤。因為給予他人無畏，所以具足四十齒。
【English Translation】 That which pervades vast knowledge, is the unshared quality of the Buddhas, is the attainment of the Buddhas. Therefore, having realized the Dharmadhatu, they fearlessly and without hesitation turn the great wheel of Dharma for the beings to be tamed, and are the victorious ones endowed with great compassion. Third, the way of symbolizing with space is that the unshared Dharma of the Buddhas, for the nature of solidity, moisture, warmth, and movement that exists in earth, water, fire, and wind, is not the nature of space. Space has no obscuration, no obstruction, and is the nature of the unconditioned, just as the form of the four elements does not possess it. You (Buddha) do not possess the compounded qualities gathered by the self-continuity of the Lesser Vehicle and below, and your qualities are not manifest in them. You transcend analogy, and although earth, water, fire, wind, and space are common in the world, you are not common in the world even as a particle. The Merit of Ripened Results Second, the merit of ripened results is divided into the thirty-two marks and the way of symbolizing it with the moon in water. First, having firmly made vows in the past during the path stage, when the form body of the Buddha is finally attained, the soles of the feet are well-established, level like the belly of a tortoise. Similarly, because of giving utensils and vessels, the palms of the hands and soles of the feet are marked with thousand-spoked wheels. Because others were not killed, the heels are broad and the ankles are not visible. Because sentient beings were protected by the Dharma, the fingers and toes are long. Because others' retinues were not separated, the fingers and toes are connected by webs. Because various good clothes were given, the skin is smooth and the body remains youthful and fleshy, so it is excellent. Because excellent food and drink were given abundantly, the four ankles of the hands and feet, the two collarbones, and the back of the neck, the body is high in seven places. Because the Buddha's Dharma was fully embraced, the calves are like those of the Eṇeya deer, round and slender. Because secret words were guarded and sexual activity was abandoned, the secret place is retracted like that of an elephant. Because great virtuous deeds were gradually practiced, the upper body is expanded like that of a lion. Because virtuous Dharma was perfectly practiced, there is no hollow space between the two shoulder blades, and the flesh is full. Because fearlessness was given to others, the forty teeth are complete.
ུགས་ དབྱུང་བས་དཔུང་པའི་མགོ་ལེགས་པར་ཟླུམ་ཞིང་ལྷུན་གྱིས་མཛེས་པ་དང་། གཞན་གྱི་ གྲོགས་དོན་ལ་སྤྲོ་བས་ཞུགས་པས་ཕྱག་འཇམ་ལ་དབྱིབས་ཟླུམ་ཞིང་མཐོ་དམན་མེད་པ་དང་ ཕྱག་རིང་བ་མ་བཏུད་ཀྱང་པུས་མོའི་ལྷ་ངར་སླེ བ་པ་དང་། དགེ་བ་བཅུས་མི་ངོམས་པར་སྤྱད་ 1-161 པས་དྲི་མས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ལྡན་པའི་སྐུ་དང་། ནད་པ་རྣམས་ ལ་སྨན་སྣ་ཚོགས་བྱིན་པས་མགྲིན་པ་དྲི་མ་མེད་པའི་དུང་རིམ་པ་གསུམ་པ་དང་འདྲ་བ་དང་། དགེ་བའི་སྦྱོར་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྒྲུབས་པས། འགྲམ་པ་རི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེངྒེའི་ དང་འདྲ་བར་རྒྱས་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་མཉམ་པར་བྱས་པས་ཚེམས་ ནི་བཞི་བཅུ་བླ་འོག་ལ་ཉི་ཤུ་ཉི་ཤུ་གྲངས་མཉམ་པ་དང་། སེམས་ཅན་མི་མཛའ་བ་རྣམས་ བསྡུམས་པས་རབ་ཏུ་དག་ཅིང་བར་མེད་པས་ཚེམས་ཐགས་བཟང་བ་དང་། ཡིད་དུ་འོང་བའི་ ནོར་བུ་བྱིན་པས་དྲི་མས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚེམས་ཐམས་ཅད་རིང་ཐུང་སྦོམ་ཕྲ་མེད་པས་ མཉམ་པ་ཉིད་དང་ནི། སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་ཐམས་ཅད་ཉེས་པས་མ་གོས་པར་སྤྱད་པས་མཆེ་ བ་རབ་མཆོག་དུང་ལྟར་དཀར་བ་ཉིད་དང་། ཐམས་ཅད་དུ་བདེན་ཚིག་བསྲུངས་པས་ལྗགས་ རིང་ཞིང་སྲབ་པས་ཞལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཁེབས་པ་དང་། ཡིད་དུ་འོང་བའི་རོ་བྲོ་བ་བྱིན་པས་ རོ་མི་ཞིམ་པ་རྣམས་མཐའ་འམ་ཚད་མེད་ཅིང་གཞན་གྱིས་བསམ་དུ་མེད་པའི་རོ་བྲོ་བ་ མཆོག་ཉིད་དུ་སྣང་བ་དང་། ཚིག་ངན་སྤངས་ཏེ་སྙན་པར་སྨྲས་པས་རང་བྱུང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ གསུང་ཀ་ལ་པིང་ཀའི་སྒྲ་ལྟར་འབྲལ་མི་ཕོད་ཅིང་ཚངས་པའི་དབྱངས་ལྟར་སྙན་ལ་རྒྱང་རིང་ པོར་ཡང་ཐོས་པ་ཉིད་དང་། བྱམས་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་རྗེས་སུ་བསྐྱངས་པས་སྤྱན་བཟང་ པོ་ཨུཏྤལ་འདབ་ལྟར་དཀར་ནག་འབྱེས་ཤིང་དཀྱུས་རིང་བ་དང་། བསམ་པ་སྒྱུ་མེད་པར་ མཛད་པས་རྫི་མ་བ་ཁྱུ་མཆོག་གི་རྫི་མ་འདྲ་བ་དང་། བསྔགས་པར་འོས་པ་རྣམས་བསྔགས་ པས་ཞལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མཛེས་པའི་སྨིན་མཚམས་སུ་དྲི་མ་མེད་པའི་མཛོད་སྤུ་དཀར་པོ་ འཐེན་ན་ཁྲུ་གང་ཡོད་བཞག་ན་གཡས་སུ་འཁྱིལ་བ་ལྡན་པ་དང་། བླ་མ་ལ་གུས་ཤིང་འདུད་ པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལྟར་མི་མངོན་པའི་གཙུག་ཏོར་དབུར་སོར་བཞི་འཕགས་ པ་ལྡན་པ་དང་། སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱས་ཤིང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་མལ་སྟན་བྱིན་པས། དྲི་ 1-162 མས་དག་ཅིང་མ་འཁོབས་པས་སྲབ་པ་ཡི་པགས་པ་གསེར་གྱི་མདོག་འདྲ་སེམས་ཅན་མཆོག་ སངས་རྒྱས་ལ་མངའ་བ་དང་། འདུ་འཛི་སྤངས་ནས་དགེ་བ་སྤེལ་ཏེ་མཁན་སློབ་ཀྱི་གདམས་ ངག་མཐུན་པར་བཟུང་བས་བ་སྤུ་རྣམས་ལེགས་ཕྲ་འཇམ་ཞིང་རེ་རེ་ནས་སྐྱེས་ཏེ་སྐུའི་གྱེན་དུ་ གཡས་ཕྱོགས་སུ་འཁྱིལ་བ་དང་། བརྡེག་པ་དང་མཚོན་ཆ་སོགས་སྤངས་པས་དབུ་སྐྲ་དྲི་མེད་ རིན་ཆེན་མཐོན་མཐིང་བཞིན་དུ་གནག་པ་ཉ
【現代漢語翻譯】 通過佈施，手臂的開頭變得完美圓潤，莊嚴美麗。因為樂於幫助他人，所以手掌柔軟，形狀圓潤，沒有高低不平，而且手臂很長，即使不彎曲也能觸及膝蓋。因為不知疲倦地行持十善業，所以擁有一個完全清凈、充滿光芒的身體。因為向病人佈施各種藥物，所以喉嚨像三個潔白的法螺一樣。因為圓滿地完成了善行，所以面頰像獅子一樣豐滿。因為對一切眾生都懷有平等心，所以牙齒有四十顆，上下各二十顆，數量相等。因為調解不友善的眾生，所以牙齒非常潔凈且沒有縫隙，排列整齊。因為佈施令人滿意的珍寶，所以所有潔凈的牙齒長短粗細一致，完全平等。因為身語意三門的行為都沒有被罪業玷污，所以牙齒像最上等的法螺一樣潔白。因為在一切時處都遵守真語，所以舌頭又長又薄，能夠覆蓋整個面部。因為佈施美味的食物，所以不美味的食物變得無限美好，擁有他人無法想像的絕妙滋味。因為戒除了惡語，說了悅耳動聽的話語，所以自生佛的聲音像迦陵頻伽鳥的鳴叫一樣令人不忍離去，像梵天的聲音一樣悅耳，即使在很遠的地方也能聽到。因為以慈悲心幫助他人，所以眼睛美麗，像青蓮花瓣一樣黑白分明，而且細長。因為心懷真誠，所以睫毛像牛王一樣濃密。因為讚歎值得讚歎的人，所以面容美麗，眉間有一撮潔白的毫毛，拉開有一庹長，放下則向右旋轉。因為恭敬頂禮上師，所以頭頂有肉髻，高出四指，一切眾生都無法看見。因為使心柔順，佈施令人滿意的臥具，所以擁有像金子般顏色、清凈且不粗糙的薄嫩面板，這是最殊勝的眾生——佛才擁有的。因為遠離喧囂，增長善業，並且與堪布和阿阇黎的教言保持一致，所以毛髮細軟柔順，每一根都向上生長，並向右旋轉。因為戒除了毆打和使用武器等行為，所以頭髮像無垢的珍寶青金石一樣烏黑。
【English Translation】 Through generosity, the beginning of the arms becomes perfectly round and beautifully adorned. Because of the joy in helping others, the palms are soft, round in shape, without unevenness, and the arms are long, reaching the knees without bending. Because of tirelessly practicing the ten virtues, one possesses a body that is completely pure and filled with light. Because of giving various medicines to the sick, the throat is like three tiers of flawless conch shells. Because of perfectly accomplishing virtuous deeds, the cheeks are full like those of a lion, the king of beasts. Because of having equanimity towards all sentient beings, the teeth are forty in number, twenty above and twenty below, equal in number. Because of reconciling unfriendly sentient beings, the teeth are extremely clean and without gaps, forming a beautiful row. Because of giving pleasing jewels, all the pure teeth are equal in length, thickness, and size, possessing equality itself. Because all actions of body, speech, and mind are practiced without being tainted by faults, the fangs are supremely excellent and white like conch shells. Because truthful words are always upheld, the tongue is long and thin, covering the entire face. Because pleasing and delicious flavors are given, unpleasant flavors become limitless and immeasurable, appearing as the most excellent flavors that others cannot conceive. Because harsh words are abandoned and pleasant words are spoken, the voice of the self-arisen Buddha is like the sound of the Kalaviṅka bird, inseparable and sweet like the voice of Brahma, heard even from afar. Because others are cared for with loving-kindness, the eyes are beautiful, with black and white clearly distinguished like the petals of a blue lotus, and long in shape. Because thoughts are made without deception, the eyelashes are like those of a supreme bull. Because those who are worthy of praise are praised, the brow, the center of the face, is adorned with a flawless white ūrṇā hair, which is a fathom long when stretched and curls to the right when relaxed. Because of respecting and bowing to the guru, one possesses a uṣṇīṣa (crown protuberance) on the head, four fingers high, invisible to all sentient beings. Because the mind is made workable and pleasing bedding is given, the thin skin, pure and unblemished, is like the color of gold, possessed by the supreme sentient being, the Buddha. Because of abandoning busyness and increasing virtue, and holding the precepts of the preceptor and teacher in harmony, the body hairs are fine, soft, and smooth, each growing individually and curling to the right, upwards on the body. Because of abandoning beatings and weapons, the hair is black like flawless precious lapis lazuli.
ིད། རང་གཞན་ཐམས་ཅད་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ སྦྱར་བས་སྐུ་ནྱ་གྲོ་ཏའི་སྡོང་པོ་རྫོགས་པའི་ལྗོན་ཤིང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་འདྲ་བར་ཆུ་ཞེང་ གབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་མཆོད་རྟེན་ཞིག་པ་གསོས་པ་དང་སེམས་ ཅན་འཇིགས་པ་རྣམས་དབུགས་དབྱུང་བས། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དཔེ་མེད་པའི་དྲང་སྲོང་ཆེན་ པོ་སངས་རྒྱས་ནི་སྲེད་མེད་ཀྱི་བུའི་སྟོབས་མངའ་ཞིང་། རྡོ་རྗེ་ལྟར་མཁྲེགས་པའི་སྐུ་ཆེ་ཞིང་ དྲང་བ་ཉིད་དེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་གཟི་བརྗིད་འབར་བའི་ཡོན་ཏན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་ འདི་དག་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མི་དབང་ཆེན་པོའི་མཚན་དུ་མདོ་སྡེ་ལས་གསུངས་སོ། །བ་ ལང་ཕལ་པ་བཅུའི་སྟོབས་ནི་གླང་ཆེན་དཀར་པོ་གཅིག་ལའོ། །དེ་བཅུའི་སྟོབས་ནི་གླང་ཆེན་ སེར་པོ་གཅིག་ལའོ། །དེ་བཅུའི་སྟོབས་ནི་གླང་ཆེན་སྔོན་པོ་གཅིག་ལའོ། །དེ་བཅུའི་སྟོབས་ ནི་ཚན་པོ་ཆེ་གཅིག་ལའོ། །དེ་བཅུའི་སྟོབས་ནི་སྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་ལ་སྟེ་ཆེ་བར་མཚོན་པའི་བརྡ་ སྟེ་དེ་བས་སྟོབས་ཆེ་ལ་ཚད་མེད་དོ། །མཚན་དངོས་སུ་སྨོས་པའི་ཤུགས་ལ་དཔེ་བྱད་ཀྱང་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དུ་འབྱུང་བའི། ཐུབ་པའི་སེན་མོ་ཟངས་མདོག་དང་ཅེས་ནས་སངས་རྒྱས་ དཔེ་བྱད་བཟང་པོར་བཞེད་ཅེས་པའི་བར་ཡང་བཤད་དོ། ། གཉིས་པ་ཆུ་ཟླས་མཚོན་ཚུལ་ནི། ཇི་ལྟར་སྤྲིན་མེད་ནམ་མཁའི་ཟླ་བའི་གཟུགས་དང་ དེའི་གཟུགས་བརྙན་སྟོན་ཁའི་ཆུ་སྔོན་མཚོར་ནི་མཐོང་བ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲས་ འཕགས་པ་ཉིད་ཕལ་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཁྱབ་བདག་ཆོས་སྐུའི་གཟུགས་བརྙན་ལོངས་སྐུ་དང་ 1-163 དེའི་གཟུགས་བརྙན་སྤྲུལ་སྐུ་གཉིས་པོ་རྫོགས་སངས་རྒྱས་དཀྱིལ་འཁོར་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ དཀྱིལ་འཁོར་ནང་དུ་རིམ་པར་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། ། ༈ དེ་དག་རིམ་བཞིན་མདོར་གསུངས་པ། གསུམ་པ་མདོར་རིམ་པར་གསུངས་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟར་སྟོབས་བཅུ་མི་འཇིགས་བཞི་ མ་འདྲེས་བཅོ་བརྒྱད་མཚན་སོ་གཉིས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་པོ་འདི་ དག་སོ་སོ་རེ་རེ་ཞིང་ཆོས་སྐུ་ལ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་སོ་གཉིས་པོ་བྲལ་འབྲས་འདུས་མ་བྱས་ ཡིན་པས། ངོ་བོ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པས་བྲལ་བྱེད་དང་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་བཅས་ཤིང་ གཟུགས་སྐུ་ལ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་སོ་གཉིས་པོ་འདུས་བྱས་ཡིན་པས། ངོ་བོ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ དང་བཅས་ཏེ་འདིར་བསྟན་པའི་གོ་རིམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བུ་མོ་རིན་ཆེན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ ཐེག་ཆེན་གྱི་མན་ངག་ཅེས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་རྣམས་ཀྱང་སྔར་ འབྲས་བུ་སོ་སོ་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་སྦྱར་ཟིན་ཏོ། །བྲལ་འབྲས་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ བས་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་ལ་ཆོས་ཉིད་དུའང་མེད་དོ་ཞེས་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་མེད་ན་དེ་རྣམ
【現代漢語翻譯】 復又，將自己與他人的一切安住於三摩地，如同具足功德的榕樹，其樹蔭覆蓋四方；又如修繕如來之身像，救濟怖畏眾生，如是，具足無與倫比之功德的偉大如來，是愛慾之子所擁有的力量，擁有金剛般堅硬之身，正直不阿，不可思議，光輝熾盛，此乃如來三十二相，是佛陀大自在之名號，如是于經藏中所說。十頭普通牛的力量等同一頭白象的力量。十頭白象的力量等同一頭黃象的力量。十頭黃象的力量等同一頭藍象的力量。十頭藍象的力量等同一頭大力士的力量。十個大力士的力量等同於愛慾之子的力量，這是爲了顯示其偉大，因此其力量更大且不可估量。在直接提到名號的力量時，也暗示了隨形好。如《現觀莊嚴論》中所說：『佛之爪如紅銅色』，乃至『佛陀具足妙好』。 第二，以水月來象徵：猶如無雲晴空中月亮的影像，及其在秋季清澈湖水中所顯現的倒影。同樣，聖者菩薩們，在凡夫眾生中，依次顯現法身、報身，以及報身的倒影——化身，于圓滿佛陀的壇城和世間壇城之中。 第三，簡略地依次宣說：如是，十力、四無畏、十八不共法、三十二相，這六十四種佛陀的功德，每一個都與法身所具有的三十二種功德是分離的、無為的。因為本體沒有生起的原因，所以是分離的，並且具有分離的原因和顯現的原因；而色身所具有的三十二種功德是有為的。因為本體具有生起的原因，所以在此所顯示的次第，應遵循《寶女所問經·大乘教授》來理解。各種原因也在之前顯示各自結果時已經結合了。不要認為分離的結果也是由原因產生的，所以是有為法，因此眾生本性中也沒有。如果不存在這些功德，那麼這些功德就不會顯現，因此，眾生本性中存在這些功德。
【English Translation】 Furthermore, by applying oneself and others entirely to samadhi, like a Nyagrodha tree (Ficus benghalensis) with a fully developed canopy resembling a mandala, its shade covering all directions; and like restoring a dilapidated stupa containing the Tathagata's body, and relieving the fears of sentient beings, the all-good, incomparable great sage, the Buddha, possesses the power of the son of Sredmed (Kamadeva, the god of desire), has a body as hard as a vajra, is upright and just, inconceivable, and possesses the thirty-two qualities of blazing glory. These are the names of the great sovereign of the Buddha, as stated in the sutras. The strength of ten ordinary bulls is equal to that of one white elephant. The strength of ten white elephants is equal to that of one yellow elephant. The strength of ten yellow elephants is equal to that of one blue elephant. The strength of ten blue elephants is equal to that of one great warrior. The strength of ten great warriors is equal to that of the son of Sredmed, which is a symbol of greatness, and therefore its strength is greater and immeasurable. The implication of explicitly mentioning the name also suggests the minor marks of perfection. As it appears in the Ornament of Clear Realization: 'The nails of the Thuba (Buddha) are copper-colored,' and it is explained up to 'the Buddha possesses excellent minor marks of perfection.' Secondly, the way of symbolizing with a water moon: Just as the form of the moon in a cloudless sky and its reflection are seen in the clear autumn lake, similarly, the noble sons of the Victorious Ones (Buddhas), the Dharmakaya (Body of Truth), the Sambhogakaya (Body of Enjoyment), which is the master of all, and its reflection, the two Nirmanakayas (Emanation Bodies), will be seen sequentially within the mandala of the fully enlightened Buddha and the mandala of the world. Thirdly, the way of briefly stating them in order: Thus, the ten powers, four fearlessnesses, eighteen unshared qualities, and thirty-two marks, these sixty-four qualities of the Buddha, each and every one of them, are separate and unconditioned qualities of the Dharmakaya. Because the essence has no cause of arising, it is separate, and it has both the cause of separation and the cause of manifestation; while the thirty-two qualities of the Rupakaya (Form Body) are conditioned. Because the essence has a cause of arising, the order shown here should be understood following the Sutra Requested by the Jewel Daughter, the Great Vehicle's Instruction. The causes have also been combined when showing the respective results earlier. One should not think that because the separate results also arise from causes, they are conditioned, and therefore they do not exist in the nature of sentient beings. If these qualities did not exist, then these qualities would not appear, therefore, these qualities exist in the nature of sentient beings.
ས་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡིན་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པས་དེ་རྣམས་ཕྱིས་སེམས་ཅན་ གྱིས་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་མི་སྲིད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཕྱིས་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་པས་ཧ་ཅང་ཐལ་ ལོ། །རྩ་བའི་རྟགས་དང་པོ་ཁས་བླངས་ལ་གཉིས་པ་གྲུབ་སྟེ། མྱང་འདས་ཆེན་པོར། གལ་ ཏེ་མྱ་ངན་འདས་པ་སྔོན་མེད་ལ་ཕྱིས་ཡོད་ན་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་གཏན་དུ་གནས་པའི་ཆོས་ མིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དོ་ཞེས་ དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ཞེས་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པ་ནི་བྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་མིན་ཏེ། གསལ་བའི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་གོ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་ངོ་ བོ་བསྐྱེད་དགོས་མེད་དེ་གདོད་ནས་རང་ཆས་སུ་ཡོད་ལ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་དྲི་མེད་ཐོབ་ཕྱིར་ དུ་བྲལ་རྒྱུ་དགོས་ཏེ་དེ་དག་ཆོས་ཉིད་དང་བྲལ་འབྲས་ཡིན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ 1-164 ཡོན་ཏན་གང་ཡིན་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱིས་ཁྱབ་ན་བྲལ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཞེས་ པའི་རྣམ་དབྱེ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་ལྷའི་ཟླ་བས་བསྒྱུར་བར། གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདུས་མ་བྱས་པ་ལ་འདུས་བྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་རྣམ་ནི། རང་གི་ཁྱིམ་དང་འདྲ་བར་དམྱལ་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་ཉེས་པས་རེག་པས་མིག་ ཅན་གཡང་དུ་མ་མཆོང་ཞིག ། ༈ དཔེ་དང་ཆོས་མཐུན་སྦྱར་བ། གསུམ་པ་དཔེ་དང་ཆོས་མཐུན་སྦྱར་བ་ལ་གཉིས། སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་སོ་སོར་བཤད་ པའོ། ། ༈ སྤྱིར་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། སྟོབས་བཅུ་ནི་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་བཞིན་ནོ། །མི་འཇིགས་པ་བཞི་ ནི་སྤོབས་པ་མི་ཞན་པའི་ཕྱིར་སེངྒེ་བཞིན་ནོ། །མ་འདྲེས་བཅོ་བརྒྱད་ནི་ཉན་རང་སོགས་དང་ མཚུངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་དག་པ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ནི་ཆོས་སྐུ་དང་ ལོངས་སྐུ་ལ་འཕོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཟླ་བའི་གཟུགས་དང་ཆུའི་ནང་གི་དེའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ དཔེས་བསྟན་ཏོ། ། ༈ སོ་སོར་བཤད་པ་ལ། བྲལ་བའི་ཡོན་ཏན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བྲལ་བའི་ཡོན་ཏན་དང་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཆོས་མཐུན་སྦྱར་ བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སོ་སོར་ཆོས་མཐུན་སྦྱར་བ་དང་ཐུན་མོང་གི་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ལ་ གསུམ། སྟོབས་རྣམས་རྡོ་རྗེ་གོ་དང་། མི་འཇིགས་སེངྒེདང་། མ་འདྲེས་ནམ་མཁའ་དང་ཆོས་ མཐུན་སྦྱར་བའོ། ། དང་པོ་ནི་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལས་གནས་དང་གནས་མིན་པ་མཁྱེན་པ་ སོགས་སྟོབས་དང་པོ་དྲུག་གིས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཀུན་བསལ་ནས་གོ་ཆ་ བཞིན་དུ་ཕུག་པའི་ཕྱིར་དང་། དབང་པོ་མཆོག་དང་མཆོག་མིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་སོགས་ གསུམ་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྒྲིབ་པ་ཀུན་བསལ་བས་རྩིག་པ་བཞིན་དུ་བཤིག་པའི་ ཕྱིར་ད
【現代漢語翻譯】 由於智慧並非由產生的原因所生，因此眾生後來獲得這些是不可能的。如果這不可能，那麼成佛也是不可能的，這將是極端的。根本論證的第一個前提被接受，第二個前提成立。在《大涅槃經》中說：『如果涅槃先前沒有而後來才有，那麼它就不是無漏且永恒存在的法。』又說：『諸佛的法是諸法的法性。』又說：『涅槃是沒有原因的，』即沒有產生的原因，『涅槃不是由造作的原因產生的，而是由清晰的原因產生的。』因此，本體不需要被創造，因為它本來就存在，爲了無垢地顯現它，需要去除障礙，因為這些是法性和去除的結果。 如果佛的功德被有為法所遍及，那麼『去除和異熟果』的區分將變得毫無意義。在鳩摩羅什翻譯的《大涅槃經》中說：『那些說如來不是有為法，而是有為法的人，就像自己的家一樣，會墮入地獄。』不要被這樣的過失所觸及，有眼睛的人不要跳入懸崖。 將比喻與法相聯繫 第三部分是將比喻與法相聯繫，分為兩部分： общей 介紹和 отдельные объяснения。 總的介紹 第一部分是：十力（梵文：bala，指佛的十種智慧力量）就像金剛（梵文：vajra，比喻堅不可摧）一樣，因為它們不可摧毀。四無畏（梵文：catvāri vaiśāradyāni，指佛的四種無所畏懼的自信）就像獅子一樣，因為它們的勇氣不會減弱。十八不共法（梵文：aṣṭādaśāveṇikadharmāḥ，指佛獨有的十八種功德）就像清凈的虛空一樣，因為它們與聲聞（梵文：śrāvaka，指聽聞佛法而證悟者）、緣覺（梵文：pratyekabuddha，指獨自悟道者）等不同。兩個色身（梵文：rūpakāya，指佛的化身和報身）用月亮的形象和水中月亮的倒影來表示，因為它們與法身（梵文：dharmakāya，指佛的法性身）和報身（梵文：saṃbhogakāya，指佛的受用身）沒有轉移。 分別解釋，分為斷德和異熟功德 第二部分分為兩部分：斷德（梵文：prahāṇaguṇa，指通過斷除煩惱而獲得的功德）和異熟功德（梵文：vipākaguṇa，指由業力成熟而產生的功德）的比喻聯繫。第一部分分為兩部分：分別的比喻聯繫和共同的比喻聯繫。第一部分分為三部分：力量與金剛的比喻聯繫，無畏與獅子的比喻聯繫，不共法與虛空的比喻聯繫。 第一部分是：從力量等功德中，了知處非處智力（梵文：sthānāsthāna-jñānabala，指如實知見一切事物的可能性和不可能性）等前六種力量，依次消除所知障（梵文：jñeyāvaraṇa，指對一切事物真相的無明），像盔甲一樣穿透；了知眾生根勝劣智力（梵文：indriyaparāpara-jñānabala，指了知眾生根器利鈍的能力）等三種力量，消除入定障（梵文：samāpatti-āvaraṇa，指禪定中的障礙），像墻壁一樣摧毀。
【English Translation】 Since wisdom is not born from a producing cause, it is impossible for sentient beings to obtain them later. If that is impossible, then becoming a Buddha is also impossible, which would be extreme. The first premise of the root argument is accepted, and the second premise is established. In the Mahaparinirvana Sutra, it says: 'If Nirvana did not exist before but exists later, then it would not be a Dharma that is without outflows and eternally abiding.' It also says: 'The Dharma of the Buddhas is the Dharmata of all Dharmas.' It also says: 'Nirvana is without cause,' meaning without a producing cause, 'Nirvana is not produced from a fabricated cause, but only from a clear cause.' Therefore, the essence does not need to be created, as it inherently exists from the beginning, and in order to manifest it purely, obstacles need to be removed, as these are the nature of Dharma and the result of removal. If the qualities of a Buddha are pervaded by conditioned phenomena, then the distinction of 'removal and the result of maturation' would become meaningless. In the Mahaparinirvana Sutra translated by Kumarajiva, it says: 'Those who say that the Tathagata is not conditioned but is conditioned, will fall into hell like their own home.' Do not be touched by such a fault; those with eyes should not jump into the abyss. Relating Metaphors to Dharma The third part is relating metaphors to Dharma, which is divided into two parts: a general introduction and separate explanations. General Introduction The first part is: The Ten Powers (Sanskrit: bala, referring to the ten wisdom powers of a Buddha) are like a vajra (Sanskrit: vajra, symbolizing indestructibility) because they are indestructible. The Four Fearlessnesses (Sanskrit: catvāri vaiśāradyāni, referring to the four fearless confidences of a Buddha) are like a lion because their courage does not diminish. The Eighteen Unshared Dharmas (Sanskrit: aṣṭādaśāveṇikadharmāḥ, referring to the eighteen unique qualities of a Buddha) are like pure space because they are different from Shravakas (Sanskrit: śrāvaka, referring to those who attain enlightenment by hearing the Dharma), Pratyekabuddhas (Sanskrit: pratyekabuddha, referring to those who attain enlightenment independently), etc. The Two Form Bodies (Sanskrit: rūpakāya, referring to the Nirmāṇakāya and Sambhogakāya of a Buddha) are illustrated by the image of the moon and the reflection of the moon in water, because they have no transference from the Dharmakāya (Sanskrit: dharmakāya, referring to the Dharma Body of a Buddha) and Sambhogakāya (Sanskrit: saṃbhogakāya, referring to the Enjoyment Body of a Buddha). Separate Explanations, Divided into Qualities of Abandonment and Qualities of Maturation The second part is divided into two parts: relating metaphors to the qualities of abandonment (Sanskrit: prahāṇaguṇa, referring to the qualities obtained by abandoning afflictions) and the qualities of maturation (Sanskrit: vipākaguṇa, referring to the qualities arising from the maturation of karma). The first part is divided into two parts: separate metaphorical connections and common metaphorical connections. The first part is divided into three parts: relating the powers to the vajra, the fearlessnesses to the lion, and the unshared dharmas to space. The first part is: From the qualities such as the powers, the first six powers, such as the power of knowing what is possible and impossible (Sanskrit: sthānāsthāna-jñānabala, referring to the ability to truly see the possibility and impossibility of all things), eliminate all obscurations of knowledge (Sanskrit: jñeyāvaraṇa, referring to ignorance of the true nature of all things) in sequence, penetrating like armor; the three powers such as the power of knowing the superior and inferior faculties of beings (Sanskrit: indriyaparāpara-jñānabala, referring to the ability to know the sharp and dull faculties of beings), eliminate all obscurations of absorption (Sanskrit: samāpatti-āvaraṇa, referring to obstacles in meditation), destroying like a wall.
ང་། ཐ་མ་ཟག་པ་ཟད་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་གཅིག་གིས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་བག་ 1-165 ཆགས་དང་བཅས་པ་ཀུན་བསལ་ནས་ཤིང་བཞིན་དུ་བཅད་པའི་ཕྱིར་ལྷའི་དབང་པོའི་རྡོ་རྗེ་ དང་འདྲའོ། །འདྲ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་དྲང་སྲོང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟོབས་བཅུ་ནི་རྡོ་རྗེ་ དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། བརླིང་བ་དང་སྙིང་པོ་དང་བརྟན་པ་དང་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ བརླིང་པ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་སྙིང་པོའི་ཕྱིར་རོ། །སྙིང་པོ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་བརྟན་པའི་ཕྱིར་ རོ། །བརྟན་པ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕར་སྤང་བྱ་ཕྱེད་པར་ནུས་ལ་ཚུར་ སྤང་བྱས་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་རྡོ་རྗེ་བཞིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི་འཁོར་ལ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲིབ་པ་འཇོམས་པའི་རྩལ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ ཕྱིར་ཐུབ་པ་སེངྒེའི་མི་འཇིགས་པ་ནི་རི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེངྒེ་བཞིན་ནོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། འཁོར་གྱི་ཚོགས་སུ་གང་ལ་ཡང་འཇིགས་པ་མེད་པར་ནི་རྣམ་པར་གནས་ཏེ། འཇིགས་པ་མི་ མངའ་བའི་སྤོབས་པས་ཤེས་བྱ་ཀུན་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་ནས་དྲི་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ལུང་ སྟོན་པས་སོ། །གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་དག་པའི་སེམས་ཅན་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་ དབང་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་དང་ཡང་བདག་ཉིད་མི་མཉམ་པར་ལྷག་པར་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་ རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པ་ཡིན་ཏེ། མཁྱེན་པའི་ཐུགས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་རྩེ་ གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲིབ་པ་འཇོམས་པའི་རྩལ་དང་ལྡན་ཏེ། མཆོག་ཏུ་སྤང་དཀའ་ བ་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་ལས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་བརྒལ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་དང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ སྤྱོད་པ་རང་རྒྱལ་དང་། བློ་ལྡན་བྱང་སེམས་དང་རང་བྱུང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ གོང་ནས་གོང་དུ་བློ་དག་ནི་ཕྲ་བའི་ཕྱིར་ས་ཆུ་མེ་རླུང་ནམ་མཁའ་རྣམས་སྔ་མ་སྔ་མས་ཕྱི་མ་ ཕྱི་མ་ཕྲ་བའི་དཔེ་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་དང་མཚུངས་སོ། །གང་ཞེ་ན་དང་པོ་བློ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་ 1-166 ཉེར་འཚོའི་གཞིར་སྔ་མ་སྔ་མས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མཚན་ཉིད་ཕྲ་བའི་ཕྱིར་ས་ཆུ་མེ་རླུང་རྣམས་དང་ མཚུངས་སོ། ། ལྔ་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་འཇིག་རྟེན་བྱིས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་པ་ཉན་རང་བློ་ལྡན་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བློའི་མཚན་ཉིད་ལས་འདས་ཤིང་ཕྲ་བའི་ ཕྱིར་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་དེ་དག་བྲལ་བའི་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་སུམ་ཅུ་ནི་རྩ་གཉིས་ ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ་འདི་རྣམས་རང་དོན་དོན་དམ་ཆོས་སྐུས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ཞིང་དེ་དང་དབྱེར་མེད་ དུ་གནས་ཏེ། དཔེར་ན་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་གྱི་འོད་མ
【現代漢語翻譯】 我，以通達諸漏已盡的唯一力量，連同習氣徹底消除煩惱障，如樹木般斬斷，因此如同天帝的 Vajra（金剛，梵文：वज्र，Vajra，金剛）。相似的論證是，圓滿正等覺的十力如同金剛，因為它們堅固、有精要、穩固且不可破。而且，它是堅固的，因為它有精要。它有精要，因為它穩固。它是穩固的，因為它不可破。能破除應斷之法，且不為應斷之法所破，因此如同金剛。 第二，因為于眷屬無所畏懼，不依賴於他者，禪定穩固，且降伏障礙的能力圓滿，因此能仁（釋迦牟尼佛）的獅子無畏如同獸王獅子。這是成立的，因為在眷屬眾中對任何事物都無所畏懼地安住，以無畏的自信現量了知一切所知，並如實回答問題。不依賴於他者，因為即使是清凈的有情阿羅漢和獲得自在的菩薩，也能如實地看到自己與他們不平等而更為殊勝。禪定穩固，因為他的智慧之心對一切法都能專注一境。具有降伏障礙的能力，因為他遠遠超越了極難斷除的無明習氣之地。 第三，世間的眾生、聲聞聖者、獨覺以及具慧的菩薩和自生圓滿的佛陀們，從低到高智慧越來越精微，如同地、水、火、風、空，前者比後者粗大，後者比前者精微，有五種比喻。哪五種呢？首先，智慧是世間一切眾生賴以生存的基礎，前者比後者粗大，後者比前者精微，如同地、水、火、風。 第五，圓滿佛陀的智慧超越了世間凡夫、出世間的聲聞、獨覺和具慧聖者的智慧，非常精微，如同虛空。 第二，之前所說的那些遠離的果位功德有三十二種，被稱為二根本。這些功德以自利、利他和勝義法身來區分，並且與法身無二無別地存在。例如珍寶的光芒。
【English Translation】 I, with the single power of knowing the exhaustion of all outflows, having completely eliminated the obscurations of afflictions together with their habitual tendencies, having cut them like a tree, am therefore like the Vajra (Tibetan: རྡོ་རྗེ།) of the Lord of Gods. The proof of similarity is that the ten powers of a Fully Awakened Buddha are like a Vajra, because they are firm, essential, stable, and indivisible. Moreover, it is firm because it is essential. It is essential because it is stable. It is stable because it is indivisible. It is able to break what should be abandoned, and is not broken by what should be abandoned, therefore it is like a Vajra. Secondly, because there is no fear for the retinue, because there is no dependence on others, because the samadhi is stable, and because the ability to destroy obscurations is perfect, the lion's fearlessness of the Thubpa (Buddha) is like the lion, the king of beasts. This is proven, because in the assembly of the retinue, he abides without fear of anything, knowing all knowable things directly with fearless confidence, and answering questions as they are. He is independent of others, because even pure sentient beings, Arhats, and Bodhisattvas who have attained power, he sees himself as unequal to them and superior. His samadhi is stable, because his knowing mind abides single-pointedly on all dharmas. He possesses the ability to destroy obscurations, because he far surpasses even the ground of ignorance and habitual tendencies, which are extremely difficult to abandon. Thirdly, the intelligence of each of the world's beings, Shravaka Aryas, solitary realizers who practice exclusively, intelligent Bodhisattvas, and self-arisen complete Buddhas becomes more and more subtle from higher to higher, like earth, water, fire, wind, and space, the former being coarser than the latter, and the latter being more subtle than the former, there are five analogies. What are the five? First, intelligence is the basis for the sustenance of all beings in the world, the former being coarser than the latter, and the latter being more subtle than the former, like earth, water, fire, and wind. Fifth, the wisdom of a complete Buddha transcends and is more subtle than the nature of the intelligence of worldly children and transmundane Shravakas, solitary realizers, and intelligent Aryas, like space. Secondly, the thirty qualities of the fruit of separation from those previously described are called the two roots. These are distinguished by self-benefit, benefit of others, and the ultimate Dharmakaya, and exist inseparably from it. For example, the light of a precious jewel.
དོག་དབྱིབས་གསུམ་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་དང་ ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྐུ་དང་ངོ་བོ་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ རྣམ་སྨིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཆོས་མཐུན་སྦྱར་བ། གཉིས་པ་སྨིན་འབྲས་ནི། མཚན་བཟང་པོས་བརྒྱན་པའི་སྐུ་གདུལ་བྱས་མཐོང་བ་ཙམ་ ན་འདི་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ཞེས་ཡིད་ཚིམ་ཞིང་དང་བར་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་གང་ཡིན་པ་དེ་ དག་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཡོན་ཏན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་རྫོགས་པར་དེ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྐུ་སྟེ་གཟུགས་ སྐུ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ཏོ། །གཟུགས་སྐུ་མཐོང་བའི་གེགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དག་པ་ལས་རིང་ཤའི་ གདུལ་བྱ་སོ་སྐྱེ་ཉན་རང་རྣམས་དང་ཉེ་བའི་གདུལ་བྱ་སར་གནས་ཀྱི་བྱང་སེམས་རྣམས་ ལ་རིམ་པ་ལྟར། འཇིག་རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཕལ་པ་སྤྲུལ་སྐུ་དང་རྒྱལ་བའི་འཁོར་གྱི་ དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བྱང་སེམས་རྣམས་ལ་ལོངས་སྐུ་སྣང་བ་ནི། དཔེར་ན་ཆུ་དག་པའི་ནང་དུ་ ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བ་དང་ནམ་མཁར་ཟླ་བའི་གཟུགས་མཐོང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ ནོ། །གཟུགས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་པོ་དེ་མཐོང་བའི་གདུལ་བྱ་རིགས་ནི་ཉན་རང་མན་གྱི་བྱིས་པ་ དང་བྱང་འཕགས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས་དཀོན་ 1-167 མཆོག་གི་རིགས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལས། ཡོན་ཏན་གྱི་སྐབས་ཏེ་ལེའུ་གསུམ་པའོ།། །། ༈ དེའི་བྱེད་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་རྒྱས་པར་བཤད་པ། བཞི་པ་དེའི་བྱེད་ལས་ཕྲིན་ལས་ལ་གསུམ། མདོར་བསྟན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། དེ་དག་ དཔེའི་སྒོ་ནས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། ། ༈ མདོར་བསྟན་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་མདོར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཁྱབ་བདག་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུའི་མཛད་པ་དེ་རྟག་ཏུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་སྟེ། གདུལ་ བྱའི་ཁམས་རིགས་ཐ་དད་པ་དུ་མ་དང་ཞི་དྲག་སོགས་འདུལ་བའི་ཐབས་དང་གདུལ་བྱའི་ ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གང་དང་གང་གིས་འདུལ་བའི་བྱ་བའི་ལས་དང་གདུལ་བྱ་དེ་གང་ན་ གནས་པ་དེའི་ཡུལ་དང་། གང་གི་ཚེ་འདུལ་བའི་དུས་སུ་གཤེགས་པ་ལ་རྩོལ་མེད་ལྷུན་གྱིས་ གྲུབ་པས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་དེ་རྒྱུན་མི་འཆད་དེ། ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་ མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི། ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ས་བཅུའི་ཡེ་ཤེས་ཆུས་གང་བའི་མཚོ་ལྟ་བུ་ནི་ངེས་ པར་འབྱིན་པ་དང་། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཉི་མའི་འོད་ལྟ་བུའི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་སྟོན་ པས་ལམ་གྱི་ཐེག་པ་མ་ལུས་པ་ངེས་པར་བསྒྲུབས་ཏེ། མཐའ་དང་དབུས་མེད་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་ བ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི། ཡོན་ཏན་དྲི་མ་མེད་པ་སྟོབས་སོགས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གདོད་ན
【現代漢語翻譯】 如同三棱鏡中的珍寶，法身（chos sku，Dharmakaya）的本質是不可分割的。 加持成熟之功德與佛法相符 第二是成熟之果。具足妙相之身，僅僅是看到被調伏者，就會心滿意足地認為『這是大丈夫』，並心生歡喜。這些功德被稱為三十二種成熟之功德。它們依賴於佛陀的化身（sprul pa'i sku，Nirmanakaya）和圓滿受用身（longs spyod pa'i sku，Sambhogakaya），即色身二者。從清凈色身，去除見色身之障礙的遮蔽，對於遠處的被調伏者，如凡夫、聲聞、緣覺等，以及近處的被調伏者，如安住于地的菩薩們，依次在世間輪（'jig rten gyi dkyil 'khor）中顯現平凡的化身，在勝者之輪（rgyal ba'i 'khor gyi dkyil 'khor）中向菩薩們顯現報身，如同在清澈的水中看到月亮的倒影，以及在天空中看到月亮一樣。能見到這兩種色身的被調伏者是聲聞、緣覺以下的凡夫和聖位菩薩。出自《大乘經莊嚴論》的《寶性論》，是功德之章，即第三品。 宣說其作用，即佛陀事業的廣大。 第四，關於其作用，即事業，分為三部分：簡要說明、詳細解釋、以及通過比喻非常詳細地解釋。 簡要說明 第一部分分為兩點：任運成就和相續不斷。第一點是：遍主佛陀法身的事業恒常任運成就。對於被調伏者的不同根器，以及息滅和猛厲等調伏之方便，以及以何種方式調伏被調伏者的各種根器，以及被調伏者所處的地點，以及何時調伏的時間，佛陀的示現都是無需勤作，任運成就的。 第二點是：佛陀的事業相續不斷。具足功德珍寶之殊勝，充滿十地智慧之水的海洋必定涌出。以福德和智慧如日光般的二資糧之導師，必定成辦所有道之乘。無始無終，廣大如虛空般遍及一切，證得大菩提之佛陀，是功德無垢，具足力量等智慧之蘊藏。
【English Translation】 Just as a precious jewel in a triangular prism, the essence of Dharmakaya (chos sku) is indivisible. Applying the qualities of maturation in accordance with the Dharma. Second is the fruit of maturation. The body adorned with excellent marks, merely seeing the one to be tamed, one is satisfied thinking, 'This is a great being,' and generates joy. These qualities are called the thirty-two qualities of maturation. They rely on the Nirmanakaya (sprul pa'i sku) of the Buddha and the Sambhogakaya (longs spyod pa'i sku), that is, the two form bodies. From purifying the form body, removing the obscurations that hinder seeing the form body, for the distant ones to be tamed, such as ordinary beings, Shravakas, Pratyekabuddhas, and the close ones to be tamed, such as Bodhisattvas abiding on the bhumis, respectively, in the mandala of the world ('jig rten gyi dkyil 'khor) appears the ordinary Nirmanakaya, and in the mandala of the Victorious One's circle (rgyal ba'i 'khor gyi dkyil 'khor) appears the Sambhogakaya to the Bodhisattvas, just as seeing the reflection of the moon in clear water, and seeing the moon in the sky. The beings to be tamed who can see these two form bodies are ordinary beings below Shravakas and Pratyekabuddhas, and the two types of noble Bodhisattvas. From the Mahayana Uttaratantra Shastra, the Ratnagotravibhāga, it is the chapter on qualities, that is, the third chapter. Explaining its function, that is, the expansion of the Buddha's activities. Fourth, regarding its function, that is, activities, there are three parts: brief explanation, detailed explanation, and very detailed explanation through examples. Brief explanation The first part has two points: spontaneous accomplishment and continuous succession. The first point is: the activities of the pervasive Lord Buddha Dharmakaya are always spontaneously accomplished. For the different dispositions of beings to be tamed, and the means of taming such as pacifying and wrathful, and by whatever means the various dispositions of beings to be tamed are tamed, and the place where the beings to be tamed are located, and the time when they are tamed, the Buddha's manifestation is without effort, spontaneously accomplished. The second point is: the activities of the Buddha are continuous. Possessing the excellence of precious qualities, the ocean filled with the water of the wisdom of the ten bhumis will surely emanate. The teacher of the two accumulations of merit and wisdom like the light of the sun, will surely accomplish all the vehicles of the path. Without beginning or end, vast like the sky pervading all, the Buddhahood of great enlightenment, is the accumulation of wisdom such as strength, without the stain of qualities.
ས་གྲུབ་པས་གཏེར་དང་འདྲ་ བར་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ། ཁྱད་པར་མེད་པར་ཡོད་པར་རྣམ་པར་གཟིགས་ནས་དེ་སྒྲིབ་བྱེད་ ཉོན་མོངས་དང་ཤེས་བྱའི་སྤྲིན་གྱི་དྲ་བ་རྣམས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེའི་རླུང་གིས་ རྣམ་པར་གཏོར་བས་སོ། ། ༈ རྒྱས་པར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་རྒྱས་བཤད་དོ། །དང་ པོ་ནི། གདུལ་བྱ་གང་ཞིག་ཐབས་གང་གིས་འདུལ་བའི་བྱ་བ་གང་དང་ཡུལ་གང་དུ་དུས་གང་ 1-168 གི་ཚེ་འཕྲིན་ལས་འཇུག་པ་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐུབ་པ་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་ འཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་གོ །དེ་ཡང་རིམ་པ་ལྟར་གདུལ་བྱ་རིགས་ཅན་གསུམ་ གྱི་ཁམས་སམ་རིགས་ནི་མཐའ་ཡས་གང་ཞིག་གི་དོན་དུ་འཇུག་པ་དང་དེ་རྣམས་རང་རང་ གི་མོས་པ་དང་མཐུན་པར། འདུལ་བའི་ཚུལ་ནི་ཐབས་མང་པོ་གང་དག་གིས་འདུལ་བ་དང་། འདུལ་བའི་བྱ་བ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་ཏུ་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ལ་འགོ ད་པ་ གང་ཡིན་དང་། འཕྲིན་ལས་དེ་གནས་གང་དུ་འཇུག་པའི་ཡུལ་དེ་དང་དུས་གང་གི་ཚེ་འཇུག་ པའི་དུས་དེ་དག་ཏུ་གཤེགས་པ་ལ་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ཐུབ་པའི་འཕྲིན་ ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་གོ ། གཉིས་པ་ལ་བཞི། བསྟན་བཤད་དཔེ་དང་སྦྱར་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི་འཕྲིན་ལས་ དེའི་ངེས་པར་འབྱིན་པ་དང་དེའི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་སྟོན་པ་དང་། དེའི་འབྲས་བུ་དང་དེའི་རྒྱུ་ ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་དེའི་སྒྲིབ་པ་དང་དེ་གཅོད་པའི་རྐྱེན་དང་དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་ནི་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུན་མི་འཆད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཕྲིན་ལས་དེ་རྒྱུན་མི་འཆད་དེ། དེའི་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ས་བཅུ་ དང་ཚོགས་གཉིས་དག་ནི་རྒྱུའམ་རྟོན་པ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཡིན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་རིག་ནས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་བྱང་ ཆུབ་དེའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་ཡས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བག་ཆགས་དང་ བཅས་པ་རྣམས་དང་། དུས་ཀུན་ཏུ་ནི་སྒྲིབ་པ་དེ་འཇོམས་དེའི་རྐྱེན་ནི་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་རྗེ་ ཆེན་པོ་ཡིན་པས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི་ངེས་འབྱིན་སོགས་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་གནས་དྲུག་པ་ནི་འདི་དག་རྣམས་གོ་རིམ་ ཇི་བཞིན་དུ་དཔེ་རྒྱ་མཚོ་དང་ཉི་མ་དང་ནི་ནམ་མཁའ་དང་གཏེར་དང་སྤྲིན་དང་རླུང་བཞིན་ 1-169 དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྙམ་ན་དྲི་མ་དག་བྱེད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆུ་དང་གཟུངས་དང་ཏིང་ངེ་ འཛིན་དང་མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ས་བཅུ་རྣམ་ ནི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་བཞིན་ནོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་འཚོ་བའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་དག་ནི་ཉི་མ་བཞིན་ནོ། །རྒྱ་ཆེ་མཐའ་དང་དབུས་མེད་པ་
【現代漢語翻譯】 如同大地般顯現寶藏， 以平等之心對待一切眾生。 覺者如是觀照， 以諸佛之慈悲風， 吹散煩惱與所知障之雲網。 詳細解釋： 第二部分分為兩點：任運成就和相續不斷的解釋。 第一點：無論調伏對象是誰，以何種方法調伏，在何處、何時進行調伏事業， 由於沒有分別唸的產生，因此，能仁（佛陀）的事業是恒常任運成就的。 也就是說，按照次第，爲了無邊無際的三種根器眾生的利益， 與其各自的意願相符，以多種方法進行調伏， 將調伏事業安置於暫時和究竟的增上生和決定勝， 以及事業所處的地點和進行的時間， 對於這些，佛陀沒有分別念，並且任運成就，因此，能仁的事業是任運成就的。 第二部分分為四點：教義、解釋、比喻和總結意義。 第一點：對於事業的決定性因素、二資糧的示現者、 事業的果、事業的因的完全掌握、事業的障礙以及斷除障礙的助緣這六者， 由於沒有分別念，因此是相續不斷的。 第二點：諸佛的事業是相續不斷的，因為十地是其決定性因素，二資糧是其因或所依， 菩提是其果，並且認識到一切眾生的相續中都存在菩提，從而完全掌握， 菩提的障礙是無邊的煩惱和近取煩惱以及習氣， 並且在任何時候都能摧毀這些障礙，而其助緣是諸佛的偉大慈悲。 第三點：決定性因素等六個事業的方面，應當按照次第， 像大海、太陽、虛空、寶藏、雲和風一樣理解。 如何理解呢？因為具備清凈垢染的智慧之水、總持、禪定和神通等珍貴功德，所以十地就像大海一樣。 爲了使一切眾生得以生存，福德和智慧二資糧就像太陽一樣。 廣大無邊且無有中心
【English Translation】 Appearing like a treasure from the earth, With equanimity towards all sentient beings. The Buddhas thus perceive, With the wind of compassion of the Buddhas, Scattering the networks of clouds of afflictions and cognitive obscurations. Extensive Explanation: The second part is divided into two: the spontaneous accomplishment and the continuous explanation. First point: Whichever being is to be tamed, by whatever method, in whatever place, at whatever time the activity of taming is engaged, Since there is no arising of conceptualization, therefore, the Thubpa (Buddha) is always engaged in the spontaneous accomplishment of activity. That is to say, in order, for the sake of the infinite realms or lineages of the three types of beings to be tamed, In accordance with their respective inclinations, the manner of taming is by whatever many methods, The activity of taming is to establish them in temporary and ultimate higher realms and definite goodness, And the place where the activity is engaged and the time when it is engaged, For those, there is no conceptualization for the Gone Thus One and it is spontaneously accomplished, therefore, the activity of the Thubpa is spontaneously accomplished. The second part has four points: teaching, explanation, example, and summarizing the meaning. First point: For the definitive emergence of that activity, the teacher of the two accumulations, The fruit of that activity, the complete holding of the cause of that activity, the obscurations of that activity, and the conditions for cutting off those obscurations, for these six, Since there is no conceptualization, it is continuous. Second point: The activity of the Victorious Ones is continuous, because the ten grounds are the definitive emergence, and the two accumulations are the cause or basis, And the supreme enlightenment is the fruit, and recognizing that enlightenment exists in the continuum of all sentient beings, thereby completely holding it, The obscurations of that enlightenment are the infinite afflictions and near afflictions together with habitual tendencies, And at all times, the condition for destroying those obscurations is the great compassion of the Victorious Ones. Third point: The six aspects of activity, such as definitive emergence, should be understood in order, Like the ocean, the sun, the sky, the treasure, the clouds, and the wind. How so? Because the ten grounds are like the great ocean, possessing the water of wisdom that purifies defilements, and precious qualities such as dharani, samadhi, and clairvoyance. For the sake of nourishing all sentient beings, the two accumulations of merit and wisdom are like the sun. Vast, boundless, and without center
ཟབ་པའི་ ཕྱིར་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་བཞིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་གཏེར་དང་འདྲའོ། །གློ་ བུར་དུ་བྱུང་ནས་སེམས་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཁམས་ དེའི་སྒྲིབ་བྱེད་ཉོན་མོངས་པ་ནི་སྤྲིན་གྱི་ཚོགས་བཞིན་ནོ། །སྒྲིབ་པ་དང་འཐོར་བར་ནི་ཉེ་བར་ གནས་པའི་ཕྱིར་ཐུགས་རྗེ་མི་ཟད་པ་ཆེན་པོ་ནི་རླུང་དང་འདྲའོ། ། བཞི་པ་ནི་ཚོགས་གཉིས་དང་ས་བཅུས་གཞན་གྱི་དབང་གིས་འབྲས་བུ་དཀོན་མཆོག་ བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་བར་ གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཆོས་སྐུ་ཁྱད་མེད་དུ་ཡོད་པར་མཚུངས་པར་གཟིགས་པ་དང་། མཛད་ པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་དེ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་རྒྱུན་མི་ འཆད་དོ། ། ༈ དེ་དག་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གསུམ་པ་དེ་རྣམས་དཔེས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པས་ རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །དེས་ན་འདིར་ཇི་ལྟར་ན་འདུས་ མ་བྱས་པ་འཇུག་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྒྱུན་མི་ འཆད་པར་འཇིག་རྟེན་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་འཇུག་ ཅེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་དང་སོམ་ཉི་སྐྱེས་པ་རྣམས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་མོས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ 1-170 ཀྱི་དཔེ་བསྟན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་འཆད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྡོམ་དུ་བསྡུས་ཏེ་དཔེའི་དབྱེ་ བ། དོན་དང་སྦྱར་ཏེ་སོ་སོའི་ངོ་བོ། དགོས་པ་བརྗོད་དེ་སྐབས་དོན་བསྡུ་བ། སླར་ཡང་བསྡུས་ ཏེ་ཁྱད་པར་བཤད་པའོ། ། ༈ སྡོམ་དུ་བསྡུས་ཏེ་དཔེའི་དབྱེ་བ། དང་པོ་ནི་རྒྱལ་བའི་འཕྲིན་ལས་རྣམ་རྟོག་དང་འབད་རྩོལ་མེད་པར་ལྷུན་འགྲུབ་རྒྱུན་མི་ འཆད་དུ་འཇུག་པའི་དཔེ་ནི་དགུ་སྟེ། སྐུའི་སྣང་བ་སྟོན་པ་རྒྱ་བྱིན་དང་འདྲ་བ་དང་གསུང་གི་ གདམས་ངག་དང་འདོམས་པ་ལྷའི་རྔ་དང་། ཐུགས་རྗེས་གདུལ་བྱ་ལ་ཁྱབ་པ་སྤྲིན་དང་། དེ་ གསུམ་གྱིས་སྤྲུལ་པ་མཛད་པ་ཚངས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་སྤྲོ་བ་ཉི་མ་དང་། ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་ ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བཞིན་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་གི་གསང་བ་སྒྲ་བརྙན་བཞིན་ དང་། སྐུའི་གསང་བ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དང་། ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ས་གཞི་ཆེན་པོ་བཞིན་ ནོ། ། ༈ དོན་དང་སྦྱར་ཏེ་སོ་སོའི་ངོ་བོ་ལ། སྔར་གྱི་དགུ་པོ་རེ་རེའི་མཇུག་ཏུ་དཔེས་ངེས་པར་བྱ་བ། གཉིས་པ་ལ་དགུ་སྟེ། སྔར་གྱི་དགུ་པོ་རེ་རེའི་མཇུག་ཏུ་དཔེས་ངེས་པར་བྱ་བ་ཞེས་པ་རེ་ སྦྱར་བ་དགུའོ།
【現代漢語翻譯】 甚深之故，果位菩提猶如虛空之界。圓滿正等覺之法性，乃是自性身之故，眾生界如同寶藏。剎那生起而遍佈於心，且自性不成立之故，此界之障蔽煩惱猶如雲聚。障蔽與消散乃是鄰近存在之故，無盡大悲猶如風。 第四，以二資糧與十地，由他力故，果位菩提必定顯現，且自身與一切眾生皆平等具有如來藏法身。因事業尚未圓滿，故佛之事業恒常不斷，直至輪迴存在。 彼等以譬喻之門極為廣說。 第三，彼等以譬喻極為廣說，即無生無滅，無論如何區分，皆稱為佛。因此，此處如何能從無為、無入之體性的佛，自然成就、恒常不斷地，直至世間存在，無分別地，佛之事業進入呢？從佛之偉大自性出發，對於生起懷疑和猶豫者，爲了在佛之不可思議境界中生起信心，以偉大自性之譬喻開示之偈頌分為四部分：總攝譬喻之分類，結合意義而說明各自之體性，陳述必要而總結當下意義，再次總結而說明差別。 總攝譬喻之分類。 第一，佛之事業無分別、無勤作而自然成就、恒常不斷進入之譬喻有九種：身之顯現如帝釋天，語之教誨和勸誡如天鼓，悲心遍佈所化眾生如雲，以彼三者化現如梵天，智慧開展如太陽，心之秘密如珍寶，如來語之秘密如回聲，身之秘密如虛空，悲心之自性如大地。 結合意義而說明各自之體性。于先前之九者之後，各自以譬喻確定之。 第二，有九種。于先前之九者之後，各自以譬喻確定之，共有九種。
【English Translation】 Because of the profound, the resultant Bodhi (enlightenment) is like the realm of space. Because the Dharma-nature of the perfectly complete Buddha is the Svabhavikakaya (essence body), the realm of sentient beings is like a treasure. Because it arises suddenly and pervades the mind, and because it is not established by nature, the obscurations of that realm, the afflictions, are like a mass of clouds. Because obscuration and dissipation are close to each other, inexhaustible great compassion is like the wind. Fourth, through the two accumulations and the ten bhumis (grounds), by the power of others, the resultant Bodhi will definitely arise. And one sees that oneself and all sentient beings equally possess the Sugatagarbha (Tathagatagarbha, Buddha-nature), the Dharmakaya (Dharma body) without difference. Because the deeds are not yet completely fulfilled, the activity of the Buddha continues uninterrupted as long as samsara (cyclic existence) exists. These are explained very extensively through examples. Third, these are explained very extensively through examples: that which is without birth and without cessation, whatever is distinguished, is called the Buddha. Therefore, how can the activity of the Buddha enter from the unconditioned, the nature of non-entrance, the spontaneously accomplished, uninterrupted Buddha, without conceptualization, as long as the world exists? Starting from the greatness of the Buddha's nature, for those who have doubts and hesitations, in order to generate faith in the inconceivable realm of the Buddha, the verses showing the example of the greatness of nature are divided into four parts: summarizing the types of examples, combining the meaning and explaining the nature of each, stating the need and summarizing the meaning of the occasion, and summarizing again and explaining the differences. Summarizing the types of examples. First, there are nine examples of how the activity of the Victorious One (Buddha) enters spontaneously, without conceptualization or effort, and continuously: the appearance of the body is like Indra (king of the gods), the instructions and admonishments of speech are like the drum of the gods, compassion pervades those to be tamed like clouds, the emanation through these three is like Brahma (creator god), the unfolding of wisdom is like the sun, the secret of the mind is like a precious jewel, the secret of the speech of the Thus-Gone One (Tathagata) is like an echo, the secret of the body is like the sky, and the nature of compassion is like the great earth. Combining the meaning and explaining the nature of each. After each of the previous nine, one must ascertain through examples. Second, there are nine. After each of the previous nine, one must ascertain through examples; there are nine in total.
། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ་རྣམ་རྟོག་མེད་ཀྱང་གཞན་དོན་འགྲུབ་ཚུལ། དེ་ཉིད་ལེགས་པར་ སྦྱར་ཏེ་བཤད་པ། བསྡུས་ཏེ་སྐྱེ་འགག་མེད་ཚུལ་བསྟན་པའོ། ། དང་པོ་ལ་གཉིས། མཚོན་བྱེད་དཔེའི་ངོ་བོ་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་བཤད་པའོ། །དང་ པོ་ལ་བཞི་སྟེ་དག་པའི་ས་གཞིར་གཟུགས་བརྙན་འཆར་ཚུལ་ནི། ཇི་ལྟར་བེཌཱུརྱ་དག་པའི་ རང་བཞིན་དུ་སའི་སྟེང་འདི་ཐམས་ཅད་གྱུར་ཏེ། གཞི་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་ཕྱིར་ལྷའི་དབང་པོ་ བརྒྱ་བྱིན་དེ་ལྷའི་བུ་མོས་ཚོགས་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་ཁང་བཟང་དང་ལྷའི་ གནས་དེ་ལས་གཞན་དག་དང་། ལྷ་དེའི་གཞལ་ཡས་ཁང་སྣ་ཚོགས་དང་ལྷ་རྫས་ཀྱི་དངོས་པོ་ རྣམ་པ་མང་པོ་དག་པའི་ས་གཞི་ལ་ཤར་བ་དེ་མཐོང་ངོ་། ། 1-171 གསུམ་པ་དེ་ཡིས་དགེ་བའི་ལས་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་ནི། མཐོང་བ་དེ་ནས་སྐྱེས་པ་དང་བུད་ མེད་ཀྱི་ཚོགས་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སའི་སྟེང་ན་གནས་པ་རྣམས་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་དེ་ནི་ མཐོང་གྱུར་ཏེ། ངེད་ཀྱང་རིང་པོ་མི་ཐོག་པར་ལྷའི་དབང་པོ་འདི་དང་འདྲ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ དེ་འདྲའི་སྨོན་ལམ་འདེབས་པར་བྱེད་ཅིང་། བརྒྱ་བྱིན་དེ་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ སོགས་པའི་དགེ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། ། གསུམ་པ་ལས་དེ་འདོད་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་ཚུལ་ནི་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་དག་དགེ་བའི་ ལས་སྤྱད་པ་དེས་ན་གཟུགས་བརྙན་འདི་བརྒྱ་བྱིན་དུ་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དངོས་མིན་ནོ་ ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པ་མེད་ཀྱང་སའི་སྟེང་འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་ལྷའི་དབང་པོར་ནི་སྐྱེ་བར་ འགྱུར་རོ། ། བཞི་པ་འབད་པ་མེད་ཀྱང་དོན་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ནི། གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ ཡང་འཛམ་བུ་གླིང་པ་རྣམས་དགེ་བ་ལ་གཞུག་པར་བྱ་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་ལྷ་གནས་ ནས་གཡོ་བ་མེད་པ་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སའི་སྟེང་ན་དོན་ཆེན་པོ་ཉེ་བར་གནས་སོ། ། གཉིས་པ་དོན་ལ་བཞི་སྟེ། དག་པའི་སེམས་ལ་གཟུགས་སྐུ་སྣང་ཚུལ། དེ་ལས་འདོད་ པའི་གོ་འཕང་སྒྲུབ་ཚུལ། འབད་པ་མེད་ཀྱང་དོན་དུ་འགྱུར་ཚུལ། རིམ་གྱིས་མཐར་ཐུག་ཆོས་ སྐུ་ཐོབ་ཚུལ་ལོ། ། དང་པོ་ནི། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དྲི་མ་མེད་ཅིང་དད་སོགས་དགེ་བའི་ ཡོན་ཏན་བསྒོམས་པའི་རྒྱུ་ལས་ངང་གིས་སེམས་དག་པ་ལ་སྣང་བའི་རྫོགས་པའི་སངས་ རྒྱས། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་དང་ལྡན་པ་སྤྱོད་ལམ་འཆག་པ་དང་ནི་བཞེངས་པ་དང་ བཞུགས་པ་དང་ནི་གཟིམས་པ་དང་གཞན་ཡང་སྤྱོད་ལམ་སྣ་ཚོགས་མཛད་པ་ཅན། གདུལ་ བྱ་ལ་ཞི་བ་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས་ནི་གསུང་བ་དང་རེས་འགའ་ཆོས་མི་གསུང་བར་མཉམ་ 1-172 པར་གཞག་པར་གྱུར་པ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དག་ མཛད་པ་གཟི་མདངས་ཆེན་པོ་ཅན་དད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ།
【現代漢語翻譯】 第一部分分為三點：無分別念而成就他利的方式；詳細解釋其本身；以及簡要展示無生滅的方式。 第一部分分為兩點：闡述作為象徵的例子，以及闡述作為象徵對象的意義。 第一部分分為四點：在清凈的地面上顯現影像的方式是：如同紺琉璃（beDurya，一種寶石，象徵純凈）的自性，整個地面都變得清凈。由於地基非常純凈，天界的主宰因陀羅（brGya byin，帝釋天）與天女眷屬一起，以及殊勝的宮殿和天界，還有其他的，以及天神的各種宮殿和天物的各種物品，都顯現在清凈的地面上，都能看到。 第三部分是通過它來從事善業的方式：從看到影像之後，居住在贍部洲（'dzam bu'i gling，我們所居住的這個世界）地面上的男女大眾，看到了顯現的影像，便會祈願：『我們也希望不久之後能變得像這位天界的主宰一樣。』爲了獲得因陀羅的果位，他們會認真地持守戒律等善行。 第三部分是從業獲得所期望的果位的方式：男女通過行善，雖然知道這個影像是因陀羅的顯現，並非真實，但他們從這個地面上死去後，將會轉生為天界的主宰。 第四部分是即使沒有努力也能實現意義的方式：雖然顯現的影像並沒有想要引導贍部洲的人們行善的念頭，也沒有從天界移動，但它仍然在地面上帶來了巨大的利益。 第二部分分為四點：在清凈的心中顯現佛身的方式；從那之中成就所期望的果位的方式；即使沒有努力也能實現意義的方式；以及逐漸獲得究竟法身的方式。 第一點是：如同那個例子一樣，從無垢的信心等，以及修習信心等善妙功德的因緣中，自然而然地在清凈的心中顯現圓滿的佛陀。具足妙相和好相，行為包括行走、站立、坐臥以及其他各種行為。為調伏的眾生宣說寂靜涅槃（mya ngan 'das pa，梵文Nirvana，滅度）之法，有時不說法而安住于平等之中。示現神通等各種神變，具有大威光，有信心的眾生將會見到。
【English Translation】 The first part has three points: how to accomplish the benefit of others without conceptualization; explaining it well; and briefly showing how there is no birth and death. The first part has two points: explaining the nature of the example that symbolizes, and the nature of the meaning of the object that is symbolized. The first part has four points: how images appear on a pure ground: Just as the nature of pure beryl (beDurya) transforms this entire earth, and because the ground is extremely pure, the lord of the gods, Indra (brGya byin), together with the assembly of goddesses, and the victorious palace, and the abode of the gods, and others, and the various palaces of that god, and the various objects of divine substances, appear on the pure ground, and are seen. The third part is how to engage in virtuous deeds through it: From seeing that image, the assemblies of men and women residing on the earth of Jambudvipa ( 'dzam bu'i gling) see the appearing image and pray, 'May we also become like this lord of the gods soon.' To attain the state of Indra, they diligently take up and abide in virtues such as moral discipline. The third part is how to attain the desired state from that action: Men and women, by practicing virtuous deeds, know that this image is merely an appearance of Indra and is not real. Even without such knowledge, they will pass away from this earth and be born as the lord of the gods. The fourth part is how meaning is achieved even without effort: Although the appearing image has no thought of engaging the people of Jambudvipa in virtue, and does not move from the divine abode, it nevertheless brings great benefit on the earth. The second part has four points: how the Buddha's form appears in the pure mind; how to accomplish the desired state from that; how meaning is achieved even without effort; and how to gradually attain the ultimate Dharmakaya. The first point is: Just like that example, from the cause of pure faith and so on, and from cultivating the qualities of faith and other virtues, the complete Buddha naturally appears in the pure mind. Possessing excellent marks and signs, engaging in activities such as walking, standing, sitting, and lying down, and also performing various other activities. Speaking the Dharma of peaceful Nirvana (mya ngan 'das pa, Sanskrit: Nirvana) to those to be tamed, and sometimes not speaking the Dharma but remaining in equanimity. Performing various kinds of miracles such as magical displays, possessing great splendor, and will be seen by faithful beings.
། གཉིས་པ་ནི་སྐུ་དེ་མཐོང་ནས་ཀྱང་བསམ་པ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང་ལྡན་ པས། སྦྱོར་བ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་དགེ་བ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་ཏེ། སངས་རྒྱས་དེའི་ རྒྱུ་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས་ནི་འདོད་པའི་གོ་འཕང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ནི་གཟུགས་སྐུ་སྣང་བ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་སྐུ་སྟོན་པ་དང་ཆོས་གསུང་པ་སོགས་ ཀྱི་ཀུན་སློང་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་ཆོས་སྐུ་ལས་གཡོ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གདུལ་ བྱའི་འཇིག་རྟེན་ན་དོན་ཆེན་པོས་ནི་ཉེ་བར་གནས་སོ། ། བཞི་པ་ནི་སྐུ་སྣང་བ་འདི་ནི་རང་གི་སེམས་གཟུགས་དེར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ་སོའི་སྐྱེ་ བོའི་མི་ཤེས་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སེམས་གཟུགས་སྐུར་མཐོང་བ་དེ་དད་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ དག་ལ་ནི་དོན་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། རིམ་གྱིས་གཟུགས་སྐུ་དེ་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐེག་ པ་ཆེན་པོ་འདི་ལ་གནས་པ་རྣམས་ནང་གི་གདོད་མའི་སེམས་དོན་དམ་པའི་ཆོས་སྐུ་ནི་ཡེ་ ཤེསཀྱི་མིག་གིས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པ་དེ་ཉིད་དཔེ་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པ་ནི། ཇི་ལྟར་འཛམ་གླིང་གི་ས་གཞི་ཀུན་ གཡང་ས་ལ་སོགས་ཉམ་ངའི་གནས་གཞན་དང་བྲལ་ནས་དྲི་མེད་ནོར་བུ་བཻ་ཌཱུརྱ་འོད་གསལ་ ཞིང་མཛེས་པ་ནོར་བུའི་ཡོན་ཏན་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་དཔལ་དང་ལྡན་པའི། སའི་སྟེང་ནི་ མཉམ་པར་གྱུར་ཏེ་ས་གཞི་དག་པའི་ཕྱིར་གཞི་དེར་ནི་ལྷའི་བདག་པོ་བརྒྱ་བྱིན་དང་། དེའི་ གནས་རྣམ་རྒྱལ་ཁང་བཟངས་སོགས་ཀྱི་ཚོགས་དུ་མ་དང་ལྷའི་དབང་པོ་དང་ལྷ་གཞན་ གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་ཏེ་སྣང་ངོ་། །ཡང་རིམ་གྱིས་སའི་ཡོན་ཏན་དག་པ་དང་བྲལ་བའི་ ཕྱིར་གཟུགས་བརྙན་དེ་དག་ནི་སླར་ཡང་མི་སྣང་བས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ལྟར་འགྱུར་རོ། 1-173 ། གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བརྒྱ་བྱིན་དངོས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྙེན་ གནས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་ངེས་པར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་ལ་ཕྱོགས་པ་བུད་མེད་ དང་སྐྱེས་པའི་ཚོགས་རྣམས། བརྒྱ་བྱིན་ལ་སྨོན་པའི་སེམས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་འཐོར་ བར་བྱེད་པ་ལྟར་དུ་དྲི་མས་དག་པའི་བཻ་ཌཱུརྱ་དང་འདྲ་བའི་རང་སེམས་དག་པ་ལ་སྣང་བའི་ ཐུབ་དབང་དེ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། བསམ་པ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་ལྡན་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ འཇིག་རྟེན་པའི་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྨོན་པ་དང་ མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་རབ་ཏུ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །བསྡུས་དེ་སྐྱེ་འགག་མེད་ཚུལ་བསྟན་པ་ ནི། ཇི་ལྟར་བཻ་ཌཱུརྱའི་ས་གཞི་གཙང་མ་ལ་ལྷའི་དབང་པོའི་ལུས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ ལྟར་དེ་བཞིན་དུ། འགྲོ་བ་ས་བཅུ་པ་མན་ཆད་ཀྱི་སེམས་ས་བཞི་གཙང་མ་ལ་ཐུབ་པའི་དབང་ པོ་ཆོས་སྐུའི་གཟུགས་བརྙན་འཆར་རོ། །དེ་ཡང་འགྲོ་བའི་རྒྱུད་དག་པ་ལ་ཐུབ་པའི་གཟ
【現代漢語翻譯】 第二，見到佛身之後，心中渴望證得佛果，因此，爲了證得佛果，精進于善行，以佛為因，最終證得所 желаемого 佛果。 第三，所顯現的色身，實際上並沒有示現佛身、宣說佛法等意圖，也未曾偏離法身。雖然如此，它仍然以偉大的意義利益著娑婆世界的眾生。 第四，所顯現的佛身，是自心顯現的形象，凡夫俗子並不瞭解這一點。儘管如此，將心識視為佛身，對於具有信心的眾生來說是有意義的。逐漸地，依靠見到佛身，安住于大乘道的修行者，將能以智慧之眼證悟內在的、本初的心識，即勝義諦的法身。 接下來，通過比喻來解釋這一點：正如世間的土地，遠離了懸崖等危險之地，如無垢的藍寶石（梵文：Vaidurya，शુદ્ધ वैडूर्य，śuddha vaiḍūrya，純凈的藍寶石）般光明而美麗，具備藍寶石無垢的功德。平坦的地面，因為土地清凈，所以帝釋天（梵文：Indra，इन्द्र，Indra，統治者）和他的宮殿等眾多天神以及其他天人的形象會顯現出來。然而，隨著土地功德的逐漸消失，這些形象也會再次消失，如同生滅一般。 依靠這些顯現的形象，爲了真正獲得帝釋天，眾多男女聚集在一起，遵守齋戒，並致力於佈施等善行。他們以渴望帝釋天的心情，拋灑鮮花等供品。同樣，爲了獲得顯現在如無垢藍寶石般清凈的自心中的能仁（釋迦牟尼佛），心懷極度喜悅的佛子們，如同世間男女渴望帝釋天一樣，生起與願望相應的強烈意樂。 簡而言之，這表明了無生滅的道理：正如清凈的藍寶石地面上會顯現帝釋天的身形一樣，同樣，在十地以下的眾生，其清凈的四種心地上，會映現出能仁法身的形象。這也是因為眾生的相續清凈，所以能仁的形象才會顯現。
【English Translation】 Secondly, upon seeing the Buddha's form, one is filled with the desire to attain Buddhahood. Therefore, striving diligently in virtuous deeds for the sake of attaining Buddhahood, taking the Buddha as the cause, one shall ultimately attain the desired state of Buddhahood. Thirdly, the manifested Rupakaya (form body) actually has no intention of showing the Buddha's form or teaching the Dharma, nor has it ever deviated from the Dharmakaya (dharma body). Nevertheless, it benefits sentient beings in the world with great significance. Fourthly, the manifested form is the image that appears from one's own mind, which ordinary people do not understand. However, seeing the mind as the Buddha's form is meaningful for those who have faith. Gradually, relying on seeing the Buddha's form, practitioners who abide in the Mahayana path will be able to realize the inner, primordial mind, the Dharmakaya of ultimate truth, with the eye of wisdom. Next, this is explained through analogy: Just as the earth in the world, far from dangerous places such as cliffs, is bright and beautiful like a flawless lapis lazuli (Sanskrit: Vaidurya, शुद्ध वैडूर्य, śuddha vaiḍūrya, pure lapis lazuli), possessing the flawless qualities of lapis lazuli. The flat ground, because the land is pure, the images of Indra (Sanskrit: Indra, इन्द्र, Indra, ruler) and his palace, as well as many other gods and deities, will appear. However, as the qualities of the land gradually disappear, these images will also disappear again, like birth and death. Relying on these manifested images, in order to truly attain Indra, many men and women gather together, observe fasting, and dedicate themselves to virtuous deeds such as giving. With a heart longing for Indra, they scatter flowers and other offerings. Similarly, in order to attain the Thubwang (Shakyamuni Buddha) who appears in the pure self-mind like a flawless lapis lazuli, the sons of the Victorious One, with extremely joyful minds, generate a strong intention corresponding to their wishes, just as worldly men and women long for Indra. In short, this shows the principle of no birth and no death: Just as the form of Indra's body appears on the pure lapis lazuli ground, similarly, on the pure four grounds of the minds of beings below the tenth Bhumi (level), the image of the Thubwang Dharmakaya appears. This is also because the continuum of beings is pure, so the image of the Thubwang appears.
ུགས་ བརྙན་འཆར་བ་སེམས་དྲི་མས་རྙོག་མེད་དབང་གིས་ཡིན་ལ། ནུབ་པ་དྲི་མས་རྙོག་པའི་རང་ སེམས་ལ་སྒྲིབ་པ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་དབང་གིས་འཇུག་གོ །ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་འཛམ་གླིང་ དག་ན་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་འཆར་ནུབ་ཏུ་སྣང་ཡང་བརྒྱ་བྱིན་ལྷ་གནས་ལས་འཕོ་ སྡུད་དང་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་འགྲོ་སེམས་ལ་ཐུབ་གཟུགས་སྐྱེ་འགག་ལྟར་ སྣང་ཡང་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་རྟག་པ་ལ་ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་དང་ཞིག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པ་ཅེས་དེར་མི་བལྟའོ། ། ༈ གདམས་ངག་འདོམས་ཚུལ་རྔའི་དཔེས་ངེས་པར་བྱ་བ། གཉིས་པ་གདམས་ངག་འདོམས་ཚུལ་རྔའི་དཔེས་ངེས་པར་བྱ་བ་ལ་གསུམ། ལྷའི་རྔ་ ལྟར་དམ་ཆོས་གསུང་ཚུལ། གཞན་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་ཚུལ། དེ་དག་ཀྱང་རྐྱེན་ལས་ འཇུག་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་དཔེ་དོན་མཚུངས་པའི་རྒྱས་བཤད། སླར་ཡང་ལེགས་པར་སྦྱར་ ཏེ་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་རྩོལ་པ་མེད་ཚུལ། ལས་ལས་འཇུག་ཚུལ་ཞི་བ་བསྒྲུབ་ཚུལ་ 1-174 ལོ། ། དང་པོ་ནི་ཇི་ལྟར་ལྷའི་ནང་དུ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་དཀར་པོ་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་མཐུ་ཡིས་ ནི་འབད་རྩོལ་དང་གནས་དང་ཡིད་གཟུགས་དང་ཀུན་སློང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་བཞིན་ དུ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་ཟག་བཅས་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ བདག་མེད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་སྒྲ་ཡིས། འདོད་ཡོན་གྱིས་བག་མེད་ པར་གྱུར་པའི་ལྷ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཆོས་ཀྱི་རྔས་ནི་བསྐུལ་བར་བྱེད་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་ཁྱབ་བདག་རྒྱལ་བ་འབད་རྩོལ་ལ་སོགས་དང་བྲལ་ཡང་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ལ་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་གིས་ཁྱབ་པར་མཛད་དེ་གདུལ་བྱ་སྐལ་ལྡན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ། གཉིས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ལྷའི་གནས་ན་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་རྔ་སྒྲ་རང་གི་སྔོན་གྱི་དགེ་བའི་ལས་ ལས་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། འཇིག་རྟེན་ན་ཐུབ་པའི་ཆོས་གསུང་བའང་གདུལ་བྱ་རང་གི་དགེ་ བའི་ལས་བསགས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི་འབད་རྩོལ་དང་གནས་དང་ལུས་དང་ཀུན་སློང་གི་སེམས་དང་བྲལ་བའི་རྔ་ སྒྲ་དེ་ཇི་ལྟར་ལྷ་རྣམས་ལ་ཞི་བ་སྒྲུབ་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་འབད་རྩོལ་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞི་ དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གསུང་བ་འདི་གདུལ་བྱ་ལ་ཞི་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་གོ་འཕང་ བསྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དོན་བསྡུ་ནི་ཇི་ལྟར་ལྷའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་ན་སྡུག་ན་རྔ་སྒྲའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ བ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པ་ཡིས་ཉོན་མོངས་རྩུབ་འགྱུར་གྱི་ཚལ་དུ་ཕྱིན་ནས། ལྷ་མིན་དང་ འཐབ་པའི་གཡུལ་དུ་འཇུག་པའི་ཚེ་ལྷ་མིན་གྱི་དཔུང་ལས་རྒྱལ་ཏེ། ལྷ་རྣམས་བག་ཡོད་པ་ ལ་སྦྱར་བས་བག་མེད་པའི་རྩེད་མོ་སེལ་བ་བཞིན་དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་དག་ན་བསམ་ གཏན་གཟུགས་མེད་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ། སེམ
【現代漢語翻譯】 顯現影像是因為心無垢染的力量；消失是因為被垢染所擾的自心，被遮蔽的力量所致。如同在世間贍部洲，帝釋天的影像有顯現有消失，但帝釋天在天界並沒有遷徙和生滅。同樣，在眾生的心中，佛陀的形象看似有生有滅，但實相的佛陀是常在的，不應將生、滅、涅槃視為實有。 第二，以鼓的譬喻來確定教授的傳授方式，分為三點：如天鼓般宣說殊勝佛法的方式；超越其他的方式；以及這些也由因緣而生的方式。第一點包括：譬喻與意義相符的詳細解釋；再次善加組合並總結。第一點又分為三點：無勤作的方式；從業力而生的方式；以及成就寂靜的方式。 第一點是：如同在天界之中，諸天憑藉往昔純凈善業的力量，無需任何努力、處所、意念形象和動機的分別，以『諸行無常，諸漏皆苦，諸法無我，涅槃寂靜』的聲音，反覆勸誡那些沉溺於欲樂放逸的諸天，如同以法鼓策勵他們一樣。同樣，遍主如來雖然遠離勤作等，卻以佛陀的教言遍佈一切眾生，為具緣的所化眾生宣說佛法。 第二點是：如同在天界，諸天的鼓聲源於他們往昔的善業，同樣，在世間，佛陀宣說佛法也源於所化眾生積累的善業。 第三點是：如同遠離勤作、處所、身體和動機之心的鼓聲，能使諸天成就寂靜，同樣，遠離勤作等四者的佛陀所宣說的佛法，能使所化眾產生就寂靜涅槃的果位。意義總結：如同在天界的悅意之城中，鼓聲的因由是佈施無畏，從煩惱粗暴的園林中出來后，在與阿修羅戰鬥的戰場上，戰勝阿修羅的軍隊，使諸天安住于不放逸，消除放逸的嬉戲一樣，同樣，在世間，從禪定、無色定等善因所生的果報，心...
【English Translation】 The appearance of images is due to the power of a mind unclouded by defilements; their disappearance is due to the power of a self-mind troubled by defilements, which greatly obscures it. Just as in the world of Jambudvipa, images of Indra (釋迦牟尼佛的弟子，侍奉佛陀的人) appear and disappear, yet Indra does not move from his heavenly abode, nor does he experience birth and death. Similarly, in the minds of sentient beings, the form of the Buddha appears to arise and cease, but the Buddha of suchness is eternally present, and one should not regard birth, death, and passing into nirvana as real. Secondly, the method of imparting instructions should be understood through the example of a drum, which has three aspects: the manner of speaking the sacred Dharma like the drum of the gods; the manner of being superior to others; and the manner in which these also arise from conditions. The first point includes: a detailed explanation of the correspondence between the example and the meaning; and again, a skillful combination and summary. The first point is further divided into three aspects: the manner of being without effort; the manner of arising from actions; and the manner of accomplishing peace. The first point is: Just as in the realm of the gods, by the power of the white virtuous deeds of the gods in the past, without effort, place, mental image, or the discrimination of motivation, the sound of 'all conditioned things are impermanent, all contaminated things are suffering, all phenomena are without self, all passing into nirvana is peace' repeatedly urges all the gods who have become heedless with sensual pleasures, just as a drum of Dharma encourages them. Similarly, the all-pervading Lord Buddha, although free from effort and so on, pervades all beings with the speech of the Buddha, teaching the Dharma to those fortunate disciples. The second point is: Just as in the abode of the gods, the sound of the gods' drum arises from their own virtuous deeds of the past, similarly, in the world, the Buddha's teaching of the Dharma also arises from the accumulation of virtuous deeds by the disciples themselves. The third point is: Just as the sound of the drum, free from effort, place, body, and the mind of motivation, brings peace to the gods, similarly, the Buddha's teaching of the Dharma, free from those four, brings the state of peace and nirvana to the disciples. Summary of the meaning: Just as in the beautiful city of the gods, the cause of the drum's sound is the giving of fearlessness, and after going to the garden of rough afflictions, in the battle of fighting with the Asuras (非天，一種神道生物), one conquers the army of the Asuras, causing the gods to abide in mindfulness, eliminating the play of heedlessness, similarly, in the world, the result arising from virtuous causes such as meditation and the formless realms, the mind...
ས་ཅན་གྱི་ ཉོན་མོངས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བླ་ན་ 1-175 མེད་པའི་ལམ་གྱི་ཚུལ་བརྗོད་དེ། གཉིས་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་ཚུལ་ལ་གཉིས། མདོར་བསྟན་རྒྱས་པར་ བཤད་པའི་དང་པོ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་འདིར་ཆོས་ཀྱི་རྔ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི་ལྷའི་སིལ་སྙན་ གྱི་རྣམ་པ་དེ་ལས་གཞན་པ་དག་ཀྱང་མིན་ཏེ་དེ་དག་ཀྱང་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་ དབང་གི་མདོ་ཁོ་ནར་ལྷའི་རྣ་བར་ཡིད་འཕྲོག་པའི་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབྱངས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་རྔ་དང་ཆོས་མཐུན་གྱི་ལྷའི་སིལ་སྙན་གཞན་དང་ ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་ཆོས་མི་མཐུན་ཏེ། ལྷའི་སིལ་སྙན་གཞན་ནི་ཉི་ཚེ་བ་ཉིད་དང་ ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང་བདེ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང་ངེས་པར་འབྱིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ ལ། ཆོས་ཀྱི་རྔ་ནི་བག་མེད་པའི་ཚོགས་མཐའ་དག་བསྐུལ་བ་ཉིད་དང་། དེའི་དུས་ལས་མི་ འདའ་བས་ན་ཉི་ཚེ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཀྱི་ཚོགས་ཉེ་བར་ འཚེ་བའི་འཇིགས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པ་ཉིད་དང་བག་ཡོད་པའི་གནས་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་ བའི་ན་ཕན་པ་ཉིད་དང་། དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་འདོད་པའི་དགའ་བདེ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཉིད་ དང་ཆོས་ཀྱི་ཀུན་དགའི་དགའ་བདེ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་པས་ན་བདེ་བ་ཉིད་དང་། མི་རྟག་སྡུག་ བསྔལ་སྟོང་པ་བདག་མེད་པའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་ཉིད་དང་ཉེ་བར་འཚེ་བའི་ཕོངས་པ་ཐམས་ཅད་ ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པས་ན་ངེས་པར་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །ཐུབ་པ་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་གསུང་དབྱངས་ནི་ལྷ་རྫས་ཀྱི་སིལ་སྙན་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། གང་ གིས་ཕྱིར་ན་སྐྱེ་བོ་གདུལ་བྱ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་དང་མ་འོངས་པ་ན་ཕན་པ་དང་ཚེ་འདིར་ བདེ་བ་དང་ལུས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མ་ལུས་པ་ཁྱབ་པས་ ནི་སྐུ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དང་། སེམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མཁྱེན་པས་དེ་རྟོགས་པའི་སེམས་ ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྦྱོད་པ་ཟབ་མོ་སྣང་བ་ནི་ཐུགས་ཀུན་བརྗོད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དང་། ངག་གིས་ 1-176 དབྱངས་བརྗོད་པས་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ལམ་ལས་བརྩམས་ཏེ་དེ་འདོམས་པ་དང་རྗེས་སུ་ སྟོན་པ་ནི་གསུང་རྗེས་སུ་སྟོན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དང་རྣམ་པ་གསུམ་ལྡན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་བཞི། ཁྱབ་པས། ཕན་པས། བདེ་བས། ངེས་པར་འབྱིན་པ་ཁྱད་པར་དུ་ འཕགས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལྷར་ནི་རྔའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་ལྷ་ཁོ་ན་ལ་གྲག་གི་སར་གནས་རྣམས་ཀྱི་ རྣ་བར་མི་འགྲོ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྔ་སྒྲ་དེ་འཁོར་བའི་ས་འོག་འཇིག་རྟེན་དག་ཏུའང་ཁྱབ་ པར་འགྲོ་བས་ལྷའི་སིལ་སྙན་ལས་ཁྱབ་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི་ལྷར་ནི་ལྷའི་སིལ་སྙན་བྱེ་བ་
【現代漢語翻譯】 現在要講述寂靜涅槃的無上之道，它能徹底摧毀世間的煩惱和痛苦。 第二部分講述佛法超越其他法的方式，分為兩個方面：簡要說明和詳細解釋。首先是簡要說明：為什麼這裡只強調『法鼓』的作用，而不強調其他如天界的樂器？因為那些樂器只是天人們前世業力的結果，只能讓天人的耳朵享受到悅耳的聲音。對此，佛陀的聲音，即法鼓，與符合佛法的其他天界樂器，在四個方面的功德上有所不同。天界的其他樂器是短暫的、無益的、不安樂的、不能解脫的。而法鼓則能激勵一切放逸的眾生，並且不會錯過時機，因此不是短暫的；能從非天等其他眾生所帶來的危害和恐懼中完全保護，並能引導人們進入謹慎的狀態，因此是有益的；能區分非神聖的慾望之樂，並能實現佛法的喜樂，因此是安樂的；能宣揚無常、痛苦、空性、無我的聲音，並能平息一切危害的貧困，因此是能解脫的。因此，佛陀的教誨之聲超越了天界的樂器。因為它能普及到所有被教化的眾生，對未來有益，對今生有益，並且身體的奇蹟能遍佈十方世界，這是身之神變；通過了解心的各種狀態，能顯現眾生內心深處的行為，這是意之神變；通過口語表達，從解脫之道開始，進行指導和展示，這是語之神變。具備這三種神變，因此佛法超越其他。 第二部分分為四個方面：普遍性、利益性、安樂性和解脫性，這些方面都超越了其他法。首先是普遍性：天界的樂器之聲只能在天界聽到，無法傳到其他地方。而佛陀的法鼓之聲能傳遍輪迴的地下世界，因此在普遍性上超越了天界的樂器。 第二是利益性：天界的樂器之聲有百億...
【English Translation】 Now, I will describe the supreme path of peaceful Nirvana, which utterly destroys the afflictions and sufferings of the world. The second part discusses how the Dharma surpasses other paths, divided into two aspects: a brief explanation and a detailed explanation. First, the brief explanation: Why is the 'Drum of Dharma' emphasized here, and not other forms such as the celestial musical instruments? Because those instruments are merely the result of the past karma of the gods, only allowing the ears of the gods to enjoy pleasant sounds. In contrast, the voice of the Thus-Gone-One (Tathagata), i.e., the Drum of Dharma, differs from other celestial musical instruments that are in accordance with the Dharma in four aspects of merit. Other celestial musical instruments are transient, unbeneficial, unpeaceful, and unable to liberate. The Drum of Dharma, however, encourages all negligent beings and does not miss the opportune time, thus it is not transient; it completely protects from the dangers of harm brought by non-gods and other beings, and guides people into a state of mindfulness, thus it is beneficial; it distinguishes between non-sacred desires and pleasures, and achieves the joy and happiness of the Dharma, thus it is peaceful; it proclaims the sounds of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, and pacifies all harmful poverty, thus it is liberating. Therefore, the voice of the Buddha's teachings surpasses the celestial instruments. Because it pervades all beings to be taught, is beneficial for the future, is beneficial for this life, and the miracles of the body pervade all realms of the ten directions, this is the miracle of the body; by understanding the various states of mind, it reveals the deep actions of sentient beings' minds, this is the miracle of the mind; through verbal expression, starting from the path of liberation, it guides and demonstrates, this is the miracle of speech. Possessing these three miracles, therefore the Dharma surpasses others. The second part is divided into four aspects: pervasiveness, benefit, peace, and liberation, which surpass other paths. First, pervasiveness: the sound of celestial instruments is only heard in the heavens and cannot reach other places. However, the sound of the Buddha's Drum of Dharma can spread throughout the underground worlds of samsara, thus surpassing the celestial instruments in pervasiveness. Second is benefit: the sound of celestial instruments in the heavens has hundreds of millions...
མང་པོ་འདོད་པའི་མེ་མངོན་པར་འཕེལ་བའི་ དོན་དུ་སྒྲོག་པ་ལ་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་དབྱངས་གཅིག་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མེ་ རྒྱུ་དང་བཅས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་དོན་དུ་འཇུག་པས་ཕན་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི་ལྷར་ནི་མཛེས་ཤིང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་སིལ་སྙན་གྱི་སྒྲ་སེམས་ཀྱི་རྒོད་པ་ འཕེལ་བར་གྱུར་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ལ། ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་ དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སེམས་གཏོད་པའི་བསམ་པ་བསྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་བདེ་བས་ ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། ། བཞི་པ་ནི་མདོར་ན་མ་ལུས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་སུའང་ལྷ་དང་སའི་སྟེང་ ན་གནས་པའི་མི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷའི་སིལ་སྙན་ཆོ་ འཕྲུལ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་མིན་ལ། མ་ལུས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་ཁྱབ་པར་སྣང་ བའི་ཐུབ་པའི་དབྱངས་ཉིད་ལ་ནི་རབ་ཏུ་བརྟེན་པར་བརྗོད་པས་ཆོ་འཕྲུལ་གསུམ་གྱིས་ངེར་ པར་འབྱིན་པས། ལྷའི་སིལ་སྙན་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །དེ་ དག་ཀྱང་རྐྱེན་ལས་འཇུག་ཚུལ་ནི་དེ་ལྟར་ཐོགས་པ་མེད་པ་འགྲོ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབྱངས་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནམ་མཁའི་ཁམས་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་མེད་པར་འཇུག་ཀྱང་། 1-177 ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དམིགས་པར་མ་གཏོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་དབྱངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་ཉེས་པ་མིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ། དེ་མ་ གཏོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཉེས་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་ལྟར་རྣ་བའི་དབང་པོ་དང་ བྲལ་བས་ཕྲ་མོའི་སྒྲ་ནི་མི་མྱོང་ཞིང་མི་ཐོས་པ་བཞིན་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣ་བར་ཡང་རྔ་སྒྲ་རྣ་ ལམ་དུ་ནི་མི་འགྲོ་ཡང་། རྔ་སྒྲའི་ཉེས་པ་མིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་ ཞིང་ཟབ་པ་བློ་མཆོག་ཏུ་ནི་ཞིབ་མོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་ པའི་ཡིད་ཅན་འགའ་ཞིག་གི་རྣ་བའི་ལམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱིས་མ་དག་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་བས་སོ༑ ༑ ༈ མཁྱེན་བརྩེས་ཁྱབ་ཚུལ་སྤྲིན་གྱི་དཔེས་ངེས་པར་བྱ་བ། གསུམ་པ་མཁྱེན་བརྩེས་ཁྱབ་ཚུལ་སྤྲིན་གྱི་དཔེས་ངེས་པར་བྱ་བ་ལ་བཞི་སྟེ། ལོ་ཐོག་ འཕེལ་བའི་ཆོས་མཐུན། སྣོད་ལས་འགྱུར་བའི་ཆོས་མཐུན། ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཆོས་མཐུན། མེ་རྣམས་ཞི་བའི་ཆོས་མཐུན་སྦྱར་བའོ། ། དང་པོ་ལ་བསྟན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཇི་ལྟར་དབྱར་གྱི་དུས་ན་སྤྲིན་གྱི་ཕུང་པོ་ལས་ ལོ་ཏོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཆུའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འབད་པ་མེད་པར་ས་གཞི་ལ་ མངོན་པར་འབེབས་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་ཚད་མེད་ཐུགས་རྗེའི་སྤྲིན་གྱི་ཕུང་པོ་ལས་ནི་རྒྱལ་ བའི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཆུའི་ཆར་པ་འགྲོ་བའི་རྒྱ
【現代漢語翻譯】 與渴望增長之火相比，諸佛菩薩慈悲之音，能使痛苦之火及其根源完全平息，因此更具利益，更為殊勝。 第二，世間悅耳動聽的樂聲，會增長內心的浮躁；而諸佛如來的妙音，能激發人們專注禪定的意念，帶來安樂，因此更為殊勝。 第三，總而言之，無論在世間何處，天界或人間，眾生所追求的安樂之源，並非天界的樂器和三種幻術所能帶來。唯有遍佈世間的佛陀之音，才是真正的依靠。佛陀之音能勝過三種幻術，因此遠勝于天界的樂聲。這些佛陀之音，如無礙之云，遍佈虛空，永不間斷，引導眾生走向覺悟。 然而，若有人未能領悟佛陀之音的真諦，這並非佛陀之音的過錯。如同耳根不全之人，無法聽聞細微之聲，並非細微之聲的過錯。同樣，諸佛甚深微妙之法，唯有具足智慧者方能領悟，而非不清凈的意識所能及。因此，佛法之音只會被某些清凈之人的耳朵聽到，而不會成為不純凈意識的對象。 以雲朵為例，理解智慧和慈悲的遍佈方式。 第三，以雲朵為例，理解智慧和慈悲的遍佈方式，包含四種比喻：與莊稼生長相順應；與容器變化相順應；不依賴的比喻；平息火焰的比喻。 首先是教義的闡述。第一，如同夏季的雲朵，無需費力便將滋養莊稼的豐沛雨水傾瀉于大地。同樣，從無量慈悲的雲朵中，諸佛神聖教法的雨水，滋養著眾生。
【English Translation】 Compared to the fire of desire that intensifies, the compassionate voice of the Buddhas and Bodhisattvas is far superior because it leads to the complete pacification of the fire of suffering and its causes. Secondly, the beautiful and pleasing sounds of the gods cause the mind's restlessness to increase. However, the voice of the Thus-Gone One, the embodiment of compassion, inspires the thought of focusing the mind on meditative absorption, thus it is superior because of its bliss. Fourthly, in short, in all the realms of the world, whatever is the cause of happiness for gods and humans dwelling on earth, is not the three kinds of divine music and illusion. It is said that one relies greatly on the voice of the Buddha, which appears to pervade all the realms of the world, and it certainly surpasses the three kinds of illusion. It is definitely superior to the music of the gods. Those ways of engaging through conditions are such that the unobstructed voice of the Buddha of beings engages without ceasing throughout the realm of the sky-like mandala of enlightenment. However, whatever is not an object in every way is not a fault of the mandala of the Buddha's voice. To show the meaning that it is not a fault, based on the faults of those other things, just as one does not experience or hear subtle sounds because one is separated from the sense faculty of the ear, and the sound of drums does not enter the ears of all the gods, but that is not a fault of the sound of drums, similarly, the Buddha's Dharma is extremely subtle and profound, and even that which has become the object of the supremely subtle wisdom is transformed into the path of the ears of some beings with minds free from afflictions, but it does not become the object of impure consciousness. The way in which knowledge and compassion pervade is to be understood through the example of clouds. Third, the way in which knowledge and compassion pervade is to be understood through the example of clouds, which has four aspects: analogy with the growth of crops; analogy with the transformation of vessels; analogy of independence; analogy of pacifying fires. The first is the explanation of the teachings. First, just as in the summer season, from a mass of clouds, a great mass of water, the cause of the abundant growth of crops, effortlessly descends upon the earth. Similarly, from the mass of clouds of immeasurable compassion, the rain of the sacred Dharma of the Victorious Ones nourishes beings.
ུད་ལ་དགེ་བའི་ལོ་ཏོག་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཀུན་ སློང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་འབེབས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དགེ་བའི་ལམ་དུ་འཇུག་པར་བརྩོན་ པ་ན་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་རླུང་གིས་བསྲུབས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཆར་པ་སྤྲིན་གྱི་ཚོགས་ལས་ འབེབས་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པའི་འགྲོ་བའི་རྒྱུད་ལ་དགེ་ བའི་ལོ་ཏོག་མངོན་པར་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲིན་ལས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཆར་པ་ 1-178 འབེབས་སོ། །ཇི་ལྟར་སྙམ་ན་སྲིད་པ་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མཁྱེན་པ་དང་བརྩེ་ བ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་འགྱུར་བ་སྲིད་པ་དང་། མི་འགྱུར་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སྐྱོན་ གྱིས་མ་གོས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ན་གནས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་ཀྱི་ ཆུ་དྲི་མ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་ཅན། ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་ཐུགས་ཀྱི་སྤྲིན་ལས་ནི་དཀར་པོ་དགེ་ བའི་ལོ་ཏོག་གི་རྒྱུ་ཆོས་ཀྱི་ཆར་པ་འབེབས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། བསིལ་དང་ཞིམ་དང་ཡང་དང་འཇམ། །དང་བ་དང་ནི་དྲི་མ་ མེད། །འཐུང་ན་ལྟོ་ལ་མི་གནོད་དང་། །མགྲིན་པ་ལ་ནི་མི་གནོད་པའོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལས་ཆར་འབབ་པ་ན་རེག་བྱ་བསིལ་བ་དང་། རོ་ཞིམ་ཞིང་མངར་བ་དང་ ལུས་ལ་མི་གནོད་པའི་འཇམ་པ་དང་འདེགས་སླ་བས་ཡང་བ་དང་ཤིན་ཏུ་དང་བ་དང་དྲི་ང་ བ་མེད་པ་དང་། མང་དུ་འཐུང་ཀྱང་ལྟོ་བ་དང་མགྲིན་པ་ལ་མི་གནོད་པའི་ཡན་ལག་བརྒྱད་ དང་ལྡན་པ་ཡི་ཆུ་ནི་རོ་གཅིག་པ་སྤྲིན་དེ་ལས་འཐོན་ཅིང་། བབ་པ་ཡང་ཕྱིས་ས་བ་ཚྭ་ཅན་ལ་ སོགས་པའི་གནས་སོ་སོ་དང་འབྲེལ་བ་ལས་ཚ་བ་དང་ཁ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོའི་ རོ་ནི་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ཆུ་ཟབ་མོ་སྟོང་ ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཆར་རབ་ཏུ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་བརྩེ་བའི་སྤྲིན་གྱི་སྙིང་པོ་ལས་ ཐོག་མར་འཐོན་ཅིང་། བབ་པ་ཡང་ཕྱིས་འགྲོ་བ་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ཀྱི་གནས་གྱི་དབྱེ་བ་ཐ་དད་ པ་ལས་ཐེག་པ་རྣམ་པ་མང་པོའི་རོ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། ། གསུམ་པ་ལ་འབྲས་བུས་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་མི་བསྐྱེད་དང་རྒྱུ་བདག་ལྟ་འཇོམས་པ་ལ་ ལྟོས་མེད་དུ་འཇུག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་བསྟན་པའི་ཚེ། གདུལ་བྱ་ཐེག་ པ་མཆོག་ལ་དང་ཞིང་མོས་པ་དང་། མོས་མི་མོས་བར་མ་དང་ནི་ལྡང་བ་མི་མོས་པའི་སེམས་ ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་གསུམ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་མི་དག་དང་རྨ་བྱ་དང་ནི་ཡི་དྭགས་འདྲ། ཇི་ལྟར་ 1-179 སྙམ་ན་དཔྱིད་ཀྱི་མཐར་ཞེས་པ་སོ་ཀའི་དུས་སུ་སྤྲིན་མེད་པས་ཆར་མི་འབབ་པ་ན་མི་རྣམས་ མི་དགའ་བ་དང་ནམ་མཁའ་ལ་མི་རྒྱུ་བ་རྨ་བྱ་དག་དགའ་མི་དགའ་བར་མ་དང་། ཡི་དྭགས་ དག་དགའ་ཞིང་དབྱར་གྱི་ཚེ་ས་ལ་ཆར་
【現代漢語翻譯】 猶如播撒良善功德的種子，無需任何助緣和造作。 第二點是：正如世間之人努力行善，諸神以風攪動，從雲層降下雨水一般。同樣，爲了使慈悲之風吹拂眾生心田，使善妙功德得以增長，諸佛從慈悲之雲中降下神聖之法的甘霖。這是如何理解的呢？對於處於輪迴中的眾生，以大智慧和大慈悲為本性，處於不變的涅槃境界，不受任何過失沾染的菩提虛空之中，擁有禪定和總持的清凈精華。從能仁王（釋迦牟尼佛）的意念之雲中，降下純潔的、作為善妙功德之因的法雨。 第二點如經中所說：『清涼、甘美、輕盈又柔軟，澄澈、純凈、無異味，飲用不傷腸胃，亦不損喉嚨。』正如天空降雨，觸感清涼，味道甘甜，對身體無害且柔軟，容易舉起而輕盈，極其澄澈且無異味，即使大量飲用也不會傷害腸胃和喉嚨，具備八種功德的水，從同一朵雲中流出，但降落後與鹽堿地等不同地方結合，味道會轉變為鹹味、苦味等多種不同。同樣，具備八支聖道的甚深之水，在空性中具有同一味道的法雨，最初從慈悲之云的精華中涌出，但降落後，由於所化眾生根器的不同，會轉變為具有多種宗派味道的法。 第三點是：從結果上來說，不會產生痛苦，並且在因上，不依賴於我見而直接進入。第一點是：在宣講大乘佛法時，有三種根器的眾生：對殊勝大乘心生歡喜和信奉的；既不歡喜也不信奉的；以及不歡喜也不信奉的。這三種眾生分別類似於不喜、孔雀和餓鬼。這是如何理解的呢？正如春末夏初之際，由於沒有云彩而不下雨，人們會感到不悅；在天空中飛翔的孔雀，對於下雨與否，既不歡喜也不厭惡；而餓鬼則期盼著夏季的雨水降臨大地。
【English Translation】 Like sowing seeds of virtue and merit, without any conditions or artificiality. Secondly, just as worldly beings strive to engage in virtuous paths, and the gods, stirred by the wind, cause rain to fall from the clouds. Similarly, in order to make the seeds of virtue flourish in the minds of beings, moved by the wind of compassion, the Buddhas rain down the nectar of the sacred Dharma from the clouds of compassion. How is this understood? For sentient beings dwelling in samsara (existence), with great wisdom and compassion as their essence, abiding in the unchanging state of nirvana, unblemished by any faults, in the center of the sky of bodhi (enlightenment), possessing the pure essence of samadhi (concentration) and dharani (retention). From the clouds of the Thus-Gone One's (Buddha's) mind, falls the pure Dharma rain, the cause of virtuous merit. The second point is as stated: 'Cool, sweet, light, and soft, clear, pure, and without odor, drinking it does not harm the stomach, nor does it harm the throat.' Just as when rain falls from the sky, its touch is cool, its taste is sweet and delicious, it is soft and harmless to the body, light and easy to lift, extremely clear and without any foul odor, and even if drunk in large quantities, it does not harm the stomach or throat, water with eight qualities emerges from the same cloud. However, after falling, it combines with various places such as salty lands, and its taste transforms into many different flavors such as salty and bitter. Similarly, the profound water possessing the eightfold noble path, the rain of Dharma with one taste in emptiness, vast and extensive, initially emerges from the essence of the clouds of compassion. However, after falling, due to the different dispositions of the beings to be tamed, it transforms into possessing the flavors of many different vehicles (teachings). The third point is: From the perspective of the result, it does not generate suffering, and in terms of the cause, it directly enters without relying on the view of self. The first point is: When teaching the Great Vehicle (Mahayana) Dharma, there are three types of beings to be tamed: those who rejoice and have faith in the supreme vehicle; those who neither rejoice nor have faith; and those who do not rejoice or have faith. These three types of beings are respectively like those who are unhappy, peacocks, and hungry ghosts. How is this understood? Just as at the end of spring and the beginning of summer, when there are no clouds and no rain falls, people feel unhappy; peacocks flying in the sky are neither happy nor unhappy about whether it rains or not; while hungry ghosts eagerly await the summer rains to fall on the earth.
པ་བབས་ན་མི་ལོ་ཏོག་སྨིན་པས་དགའ་བ་དང་། རྨ་ བྱ་བར་མ་དང་ཡི་དྭགས་རྣམས་ནི་བྱེ་ཚན་གྱི་ཆར་དུ་འབབ་པས་སྡུག་ཅིང་མི་དགའ་བ་ལྟར་ སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྤྲིན་གྱི་ཚོགས་དག་ལས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ཆུའི་ཆར་བྱུང་བ་ལས་ ཀྱང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་འདོད་པ་མོས་པ་རྣམས་དགའ་ཞིང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་སྡང་བ་མི་ མོས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་མི་དགའ་བ་དང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་ཆར་པ་མ་བྱུང་བ་ལས་ཀྱང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་འདོད་པ་མོས་པ་རྣམས་མི་དགའ་ཞིང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་སྡང་བ་མི་མོས་ པའི་གང་ཟག་རྣམས་དགའ་བ་དང་། མོས་མི་མོས་བར་མའི་གང་ཟག་རྣམས་དེ་གཉི་ག་ལ་ བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པ་འཇིག་རྟེན་ན་ནི་དཔེ་དེ་ཉིད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི་ཆུའི་ཐིགས་པ་རགས་པ་སེར་བ་འབེབས་པ་དང་རྡོ་ཚན་དང་ནི་རྡོ་རྗེའི་མེ་ ཐོག་དང་བསིལ་ཞིང་དྲི་ཞིམ་པོའི་ཆར་ནི་འབེབས་པ་ན། སྲོག་ཆགས་ཕྲ་མོ་ལ་གནོད་པ་དང་ རི་སུལ་དུ་སོང་བའི་སེམས་ཅན་དག་ལ་ཕན་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སྤྲིན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ལྟར་ཕྲ་བ་ ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཐིགས་ཐབས་ཆོས་ཀྱི་ཆར་པའི་ཚུལ་གྱིས། མཁྱེན་པ་ དང་ནི་བརྩེ་བའི་སྤྲིན་ལས་བྱུང་བས་ཐེག་ཆེན་ལ་མོས་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ པ་དང་བདག་ལྟ་དག་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཐེག་ཆེན་ལ་སྡང་བའི་བདག་ལྟའི་བག་ལ་ཉལ་ བདག་ལྟ་རགས་པ་དང་ཉོན་མོངས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཡང་དེ་དག་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ ལྟོས་པ་མེད་པར་འཇུག་གོ ། བཞི་པ་མེ་རྣམས་འཇོམས་ཚུལ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མེ་ཚོགས་ཞི་བར་བྱེད་ ཚུལ། ཞི་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་རིམ་གྱིས་བྱུང་ཚུལ། ཤེས་པ་ལྟར་སྤོང་ལེན་ཉམས་སུ་བླང་ཚུལ་ 1-180 ལོ། ། དང་པོ་ནི། འཁོར་བའི་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་ཐོག་མཐའ་མེད་པ་དེར་འགྲོ་བའི་ལམ་ནི་ངན་ སོང་གསུམ་མི་དང་ལྷ་གཉིས་ཏེ་རྣམ་པ་ལྔ་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ལྷ་མིན་ནི་མདོ་དྲན་པ་ཉེར་ གཞག་ཏུ་དུད་འགྲོར་བསྡུས་སོ། །མི་གཙང་བ་ལ་དྲི་ཞིམ་པ་མེད་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ལྔ་པོ་ དག་ལ་བདེ་བ་མེད་ཅིང་འགྲོ་བ་ལྔ་པོ་དེའི་སྡུག་བསྔལ་རྟག་ཏུ་རྨ་ལ་མེར་བསྲེགས་པ་དང་། མཚོན་གྱིས་བཅད་པ་དང་ཁ་བས་རེག་པ་དང་རྒྱ་ཚྭ་དང་ལས་སོགས་པས་གོས་རྩུབ་པོས་ རེག་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ། །སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེའི་སྤྲིན་ལས་དམ་པ་ཆོས་ཀྱི་ཆར་པ་ཆེན་པོ་སྡུག་བསྔལ་དེ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་ བྱེད་པའི་དོན་དུ་རབ་ཏུ་འབེབས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ལྷ་ལ་འཆི་འཕོ་དང་མི་ལ་འདོད་ཡོན་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ ལྡན་ན། ངན་སོང་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཙེས་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་ པའི་ཕྱིར་བདེན་བཞི་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་ལྷ་དང་མིའི་དབང་ཕྱུག་
【現代漢語翻譯】 如同降雨使稻穀成熟而歡喜，孔雀、烏鴉和餓鬼因降下沙礫之雨而痛苦不悅一樣，從大慈悲的雲團中降下大乘佛法的雨水，希求和信奉大乘佛法的人們歡喜，而憎恨和不信奉大乘佛法的人們不悅；即使沒有降下大乘佛法的雨水，希求和信奉大乘佛法的人們也會不悅，而憎恨和不信奉大乘佛法的人們則會歡喜；對於既不信奉也不憎恨的中間狀態的人們來說，對這兩種情況都保持中立，世間的情況就是這樣。 第二種情況是，降下粗大的雨滴、冰雹、石塊、金剛火，以及清涼芬芳的雨水時，會對微小的生命造成傷害，而對躲藏在山谷中的眾生有益，就像雲彩不需要依賴任何事物一樣，以微細深奧的空性和廣大的滴水方式降下佛法的雨水。從智慧和慈悲的雲朵中產生，使信奉大乘的所化之人的煩惱和我執得以清凈，而對於憎恨大乘的人，則會增長他們的我執習氣、粗大的我執和煩惱，但對於這些，佛法雨水不會有任何依賴而自然降下。 第四，熄滅火焰的方式有三種：平息痛苦之火的方式，逐漸生起寂滅智慧的方式，以及按照所知進行取捨修持的方式。 第一種是：輪迴的生死沒有開始也沒有終結，前往其中的道路有五種，即三惡道、人和天人，這五種都是痛苦。阿修羅在《念住經》中被歸為旁生。就像不凈之物沒有香味一樣，這五道眾生沒有安樂，五道眾生的痛苦就像總是被火燒灼、被刀劍砍割、被冰雪觸碰、被鹽和粗糙的衣物摩擦一樣，是極其難以忍受的。從佛陀的慈悲之雲中降下甘露佛法的雨水，是爲了平息這些痛苦。 第二種是：天人有死亡和墮落的痛苦，人有追求慾望的痛苦，更不用說惡道眾生飽受痛苦折磨了，爲了領悟這些，具有證悟四諦的智慧，成為人天的主宰。
【English Translation】 Just as people rejoice when rain makes crops ripen, while peacocks, crows, and hungry ghosts suffer and are displeased when hail falls, so too, when the rain of the Great Vehicle's Dharma falls from the clouds of great compassion, those who desire and believe in the Great Vehicle's Dharma rejoice, while those who hate and disbelieve in the Great Vehicle's Dharma are displeased. Even when the rain of the Great Vehicle's Dharma does not fall, those who desire and believe in the Great Vehicle's Dharma are displeased, while those who hate and disbelieve in the Great Vehicle's Dharma rejoice. For those who are in between, neither believing nor disbelieving, they remain neutral to both situations. This is the way of the world. The second situation is that when coarse raindrops, hail, stones, vajra fire, and cool, fragrant rain fall, they harm small creatures but benefit those who have gone into mountain valleys. Just as clouds do not depend on anything, the rain of Dharma falls in the form of subtle, profound emptiness and vast drops. It arises from the clouds of knowledge and love, purifying the afflictions and self-grasping of those who believe in the Great Vehicle. For those who hate the Great Vehicle, it increases their latent tendencies of self-grasping, coarse self-grasping, and afflictions, but the rain of Dharma falls on them without any dependence. Fourth, there are three ways to extinguish fires: the way to pacify the fires of suffering, the way to gradually arise the wisdom of pacification, and the way to practice taking and abandoning according to what is known. The first is: the cycle of birth and death in samsara has no beginning and no end. The path to go there has five types, namely the three lower realms, humans, and gods. These five are suffering. Asuras are classified as animals in the Mindfulness Sutra. Just as impure things have no fragrance, these five destinies have no happiness, and the suffering of these five destinies is always extremely difficult to bear, like being burned by fire, cut by swords, touched by snow, or rubbed by salt and coarse clothes. From the clouds of the Buddha's compassion, the great rain of the sacred Dharma falls to pacify that suffering. The second is: gods have the suffering of death and transmigration, and humans have the suffering of seeking desires. What need is there to mention the suffering of beings in the lower realms? To realize this, one must have the wisdom to realize the Four Noble Truths and become the master of gods and humans.
མཆོག་ བརྒྱ་བྱིན་སོགས་ལའང་མངོན་པར་འདོད་པ་མེད་དེ། དེ་འདྲའི་ཤེས་རབ་དང་ནི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་འགྲོ་བ་ལྔ་པོ་ འབྲས་བུའི་ཆ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །རྒྱུའི་ཆ་འདི་ནི་རྒྱུ་ཀུན་བྱུང་ངོ་། །དེ་གཉིས་འགགས་ པའི་དབྱིངས་འདི་ནི་འགོག་པའོ་ཞེས་དང་། ཐབས་དང་བཅས་པའི་ཤེས་རབ་འདི་ནི་འགོག་ པར་འགྲོ་བའི་ལམ་མོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི། དཔེར་ན་སྨན་པ་མཁས་པས་ཐོག་མར་ནད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་ ནད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་སྤང་བར་བྱ་ལ་ནད་མེད་པའི་བདེ་བར་གནས་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་། དེའི་རྒྱུ་ ནི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་དགོས་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་དུ་ལམ་བསྒྲུབ་པ་ལ་མཁས་པས་ཀྱང་ཟག་ 1-181 པ་དང་བཅས་པའི་ འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བར་ཤེས་པར་བྱ་ལ། དེའི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་ཐམས་ཅད་ སྤང་བར་བྱ་ཞིང་དེ་དག་སྤངས་པའི་འགོག་པ་རྒྱུད་ལ་རེག་པ་ཐོབ་པར་བྱ་ཞིང་དེའི་ལམ་རྒྱུད་ ལ་བསྟེན་པར་བྱའོ། ། ༈ སྤྲུལ་པ་སྟོན་ཚུལ་ཚངས་བའི་དཔེས་ངེས་པར་བྱ་བ། བཞི་པ་སྤྲུལ་པ་སྟོན་ཚུལ་ཚངས་བའི་དཔེས་ངེས་པར་བྱ་བ་ལ་གཉིས། སྐལ་ལྡན་ལ་ སྣང་བ་འབྱུང་ཚུལ། སྐལ་མེད་ལ་སྣང་བ་ལྡོག་པ། ཚངས་པ་དང་འདྲའོ། །དང་པོ་གསུམ། འབད་པ་མེད་པས། ཉེས་པ་སེལ་པས། བསྐལ་བར་ལྟོས་པ་མཚུངས་པར་བསྟན་པའོ། ། དང་པོ་ནི། ཇི་ལྟར་ལྷའི་དབང་པོ་ཚངས་པ་ཚངས་པའི་གནས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་ འཕོ་བ་མེད་བཞིན་དུ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷའི་གནས་ནི་དྲུག་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་ལུས་ཀྱི་སྣང་ པ་འབད་པ་མེད་པར་སྟོན་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་ཐུབ་པ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་བསྐྱོད་པ་མེད་ པར་གདུལ་བྱ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀུན་ཏུ། སྐལ་ལྡན་རྣམས་ལ་འབད་པ་མེད་པར་སྤྲུལ་ པའི་སྐུ་དག་ནི་སྟོན་པར་མཛད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཚངས་པ་དེ་རྟག་ཏུ་རང་གི་གཞལ་ཡས་ཁང་ནས་མི་གཡོ་བར་ འདོད་པའི་ཁམས་སུ་བཞུགས་པ་དེར་འདོད་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་པར་གྱུར་ལ། དེ་ མཐོང་བའི་ལྷ་དེ་ཡང་འདོད་པའི་ཡུལ་ལ་དགའ་བ་ཆགས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་ དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་མི་བསྐྱོད་པར། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀུན་ཏུ་ སྤྲུལ་པ་ཞུགས་པ་དེ་སྐལ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ཞིང་དེ་མཐོང་བའི་གདུལ་བྱ་དེ་ཡང་རྟག་ཏུ་ སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་ཀུན་སེལ་བར་བྱེད་དོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཚངས་པ་སྔོན་གྱི་རང་ཉིད་ཀྱི་སྨོན་ལམ་དང་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ ནི་དགེ་པའི་མཐུས་ཇི་ལྟར་ཚངས་པ་འབད་པ་མེད་ཀྱང་སྣང་བ་སྟོན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རང་བྱུང་ 1-182 རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡང་སྔོན་གྱི་རང་ཉིད་ཀྱི་སྨོན་ལམ་དང་། གདུལ་བྱ་ རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་མཐ
【現代漢語翻譯】 甚至對於帝釋天（Śakra，佛教的護法神）等，也沒有執著。像這樣，憑藉智慧以及對如來（Tathāgata，佛的稱號）教言的信賴，跟隨五道（指地獄、餓鬼、畜生、人、天）的足跡。 果的方面是痛苦，因的方面是集（Samudaya，苦的根源）。這二者止息的境界是滅（Nirodha，涅槃）。具備方便的智慧是通往滅的道路（Mārga，八正道），因為完全瞭解這些而得以證見。 第三個例子是：如同精通醫術的醫生，首先要了解疾病的本質，然後要去除疾病的根源，接著要獲得無病安樂的狀態，並且必須依賴於治療的手段。同樣地，精通修道的人也應了知所有具有煩惱的眾生都是痛苦的，要去除所有痛苦的根源——集，要獲得斷除這些煩惱的滅，並依賴於通往滅的道路。 第四，以梵天（Brahmā，印度教和佛教中的創造神）顯現化身的方式來確定。這部分分為兩點：對有緣者顯現的方式，以及對無緣者顯現的消失。這與梵天相似。第一部分有三點：無需努力，消除過患，以及顯示與劫（Kalpa，佛教時間單位）相關的相似性。 第一點是：如同自在天梵天，雖然沒有從梵天住所的初禪（Dhyāna，禪定）中移動，卻能在想要的時候，于欲界（Kāmadhātu，六慾天）的六個天界中毫不費力地顯現身相。同樣地，佛陀（Buddha）也未曾離開法身（Dharmakāya，佛的法性之身），卻爲了調伏眾生，在所有世界中，為有緣者毫不費力地示現化身（Nirmāṇakāya，佛的應化之身）。 第二點是：如同梵天始終安住于自己的宮殿中，不離開欲界，卻被欲界諸天所見。見到梵天的天神也會捨棄對慾望的貪戀。同樣地，如來也未曾離開法身，在所有世界中顯現的化身，會被有緣者所見，而見到化身的有緣眾生，也會永遠消除所有的垢染。 第三點是：如同梵天由於往昔的願力以及欲界諸天的善業力量，即使不費力也能顯現。同樣地，圓滿正覺的佛陀的化身，也是由於往昔的願力以及所化眾生的善業力量。
【English Translation】 Even for Śakra (the lord of gods), there is no attachment. Like this, relying on wisdom and faith in the teachings of the Tathāgata (Buddha), following the path of the five realms (hell, hungry ghost, animal, human, and god). The aspect of the result is suffering, and the aspect of the cause is accumulation (Samudaya, the origin of suffering). The realm where these two cease is cessation (Nirodha, Nirvana). The wisdom with skillful means is the path to cessation (Mārga, the Eightfold Path), because it is seen through complete understanding. The third example is: Just as a skilled doctor first needs to understand the nature of the disease, then needs to remove the cause of the disease, then needs to obtain the state of health and happiness, and must rely on the means of treatment. Similarly, one skilled in practicing the path should also know that all beings with defilements are suffering, should remove all the causes of suffering—accumulation, should obtain the cessation of these defilements touching the mindstream, and should rely on the path to cessation. Fourth, the way of showing emanation should be determined by the example of Brahmā. This is divided into two points: how it appears to the fortunate, and how it disappears to the unfortunate. This is similar to Brahmā. The first part has three points: without effort, eliminating faults, and showing the similarity related to the kalpa. The first point is: Just as the powerful god Brahmā, without moving from the first dhyāna (meditative state) of the Brahmā abode, effortlessly shows the appearance of his body in all six realms of the desire realm (Kāmadhātu) when he wishes. Similarly, the Buddha (Buddha) also does not move from the Dharmakāya (the body of truth), but effortlessly shows the Nirmāṇakāya (emanation body) to the fortunate in all realms of the world to tame beings. The second point is: Just as that Brahmā always abides in his own palace without moving from the desire realm, and is seen there by the gods of the desire realm. And that god who sees him also abandons attachment to the pleasures of desire. Similarly, the Tathāgata also does not move from the Dharmakāya, and the emanation that appears in all realms of the world is seen by the fortunate, and that fortunate being who sees it always eliminates all stains of obscuration. The third point is: Just as Brahmā effortlessly shows appearances due to his own previous prayers and the power of the virtues of the gods of the desire realm. Similarly, the Nirmāṇakāya of the self-arisen perfect Buddha is also due to his own previous prayers and the power of the virtues of the beings to be tamed.
ུས་འབད་པ་མེད་པར་སྣང་ངོ་། ། གཉིས་པ་སྐལ་མེད་ལ་མི་སྣང་བ་ནི་གདུལ་བྱ་དད་མོས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་དགའ་ལྡན་གྱི་ གནས་ནས་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་འཕོ་བ་དང་། ཡུམ་གྱི་ལྷུམས་སུ་འཇུག་པ་དང་སྐུ་བལྟམས་པ་ དང་ཡབ་ཀྱི་ཁབ་སེར་སྐྱའི་གྲོང་དུ་གཤེགས་པ་དང་། བཙུན་མོའི་འཁོར་དུ་དགེས་པར་རོལ་ བ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དབེན་པར་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་བདུད་ཀྱི་སྡེ་ བཅོམ་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་བརྙེས་པ་དང་། ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་སྟོན་པ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་བར་དག་བསྟན་ནས། ཐུབ་ པའི་དབང་པོའི་སེམས་ཅན་དད་མོས་ཀྱི་སྐལ་བ་མེད་པ་རྣམས་གྱི་མིག་གི་ལམ་དུ་སྣང་བར་ མི་འགྱུར་བར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚུལ་དུ་སྤྲུལ་པ་སྟོན་པས། ཚངས་པ་སྐལ་མེད་ལ་མི་ སྣང་བ་དང་འདྲའོ། ། ༈ ཡེ་ཤེས་སྤྲོ་ཚུལ་ལ་ཉི་མའི་དཔེས་ངེས་པར་བྱ་བ། ལྔ་པ་ཡེ་ཤེས་སྤྲོ་ཚུལ་ལ་ཉི་མའི་དཔེས་ངེས་པར་བྱ་བ་ལ་བཞི། ཕན་གནོད་ལ་རྟོག་པ་ མེད་ཚུལ། མི་རྟོག་པར་གཞན་དོན་མཛད་ཚུལ། སྐལ་བ་ལས་རིམ་གྱིས་འཆར་ཚུལ། དཔེ་ ལས་ཀྱང་ཁྱད་པར་འཕགས་ཚུལ་ལོ། ། དང་པོ་ནི། ཇི་ལྟར་ཉི་མའི་འོད་ཀྱིས་གདུངས་པས་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་ཉིད་ལ་པདྨ་ལ་ སོགས་པ་རྒྱས་པ་དང་། ཀུ་མུ་ཏ་ནི་རབ་ཏུ་ཟུམ་པར་གྱུར་ཡང་ཆུ་སྐྱེས་ཁ་ཕྱེ་བའི་རྟེན་དང་ཀུ་ མུ་ཏ་ཁ་ཟུམ་པའི་སྐྱོན་དག་ལ་ཉི་མ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། འདིར་ནི་འཕགས་ པའི་ཉི་མ་གདུལ་བྱ་ལ་ཕན་པ་དང་གདུལ་བྱ་མིན་པ་ལ་མི་ཕན་ཡང་དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ མེད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ཉི་མ་རྟོག་པ་མེད་པར་རང་གི་འོད་དུས་གཅིག་ཆར་སྤྲོས་པ་ཡིས་ 1-183 པདྨ་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་དང་ལོ་ཏོག་གཞན་དག་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་ཉི་མ་ཡང་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་འོད་ཟེར་དག་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོའི་པདྨ་རྒྱས་པར་ བྱེད་པ་དང་མ་སྨིན་པ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་འཇུག་གོ །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ དང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དག་གིས་ཕྱེ་བའི་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་ནམ་མཁའ་ལ་ཤར་བ་ཀུན་མཁྱེན་ པའི་ཉི་མས་གདུལ་བྱའི་འགྲོ་བར་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བས་མུན་པ་སེལ་བར་མཛད་དོ། ། གང་གི་ཕྱིར་གདུལ་བྱ་དག་པའི་ཆུའི་སྣོད་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཉི་མའི་ གཟུགས་བརྙན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དུས་གཅིག་ཆར་འཆར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་དུས་རྟག་ཏུ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ པས་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་དུ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་སྟོན་པ་དང་། གསུང་ འདོམས་པ་ཉི་མ་དང་འདྲ་བ་གདུལ་བྱའི་རི་ལ་ཇི་ལྟར་འོས་པར་འབབ་ཅིང་འཆར་རོ། །དེ་ ཉིད་བཤད་ན་ཇི་ལྟར་རྒྱ་ཆེན་པོའི་འོད་
【現代漢語翻譯】 似乎沒有努力。 第二，對於沒有福分的人來說，不會顯現。這是指調伏對像從兜率天（梵文：Tushita，梵文羅馬擬音：Tuṣita，漢語字面意思：知足天）的住所轉移到贍部洲（梵文：Jambudvipa，梵文羅馬擬音：Jambudvīpa，漢語字面意思：閻浮提），進入母親的子宮，誕生，前往父親的王宮迦毗羅衛（梵文：Kapilavastu，梵文羅馬擬音：Kapilavastu，漢語字面意思：妙顏城），在妃嬪的陪伴下快樂地嬉戲，出家后在寂靜處修行苦行，在菩提樹下摧毀魔軍，獲得大菩提的果位，以及示現通往寂靜涅槃之城的道路，轉法輪等等。因此，對於沒有對佛陀（梵文：Buddha，梵文羅馬擬音：Buddha，漢語字面意思：覺者）的信仰和福分的眾生來說，不會出現在他們的視線中，而是示現涅槃之相。這就像梵天（梵文：Brahma，梵文羅馬擬音：Brahmā，漢語字面意思：清凈）不會顯現給沒有福分的人一樣。 關於智慧散發的方式，必須以太陽為例來理解。 第五，關於智慧散發的方式，必須以太陽為例來理解，分為四個方面：不執著于利益和損害的方式，不執著而行利他之事的方式，根據福分逐漸顯現的方式，以及比喻本身也超越的方式。 第一點是：就像太陽的光芒，在同一時刻，既能使蓮花等開放，又能使睡蓮閉合，但太陽並不會分別執著于蓮花開放的利益和睡蓮閉合的損害。同樣，這裡的聖者之日，雖然利益調伏對象，不利益非調伏對象，但對此也沒有分別執著。 第二點是：就像太陽不執著地同時散發光芒，使蓮花開放，使其他穀物成熟一樣。同樣，如來（梵文：Tathāgata，梵文羅馬擬音：Tathāgata，漢語字面意思：如來）之日也以神聖的佛法之光，使調伏對象的蓮花開放，使未成熟的成熟，而沒有分別執著。法身（梵文：Dharmakāya，梵文羅馬擬音：Dharmakāya，漢語字面意思：法身）和色身（梵文：Rūpakāya，梵文羅馬擬音：Rūpakāya，漢語字面意思：色身）所區分的菩提樹下的虛空中，升起的全知之日，以智慧之光碟機散調伏對象的黑暗。因此，在所有清凈的水器中，同時顯現無數安樂逝者（梵文：Sugata，梵文羅馬擬音：Sugata，漢語字面意思：善逝）之日的影像。 第三點是：對於三類眾生，由於始終普遍存在，因此在法性（梵文：Dharmatā，梵文羅馬擬音：Dharmatā，漢語字面意思：法性）的虛空中，示現圓滿佛陀（梵文：Buddha，梵文羅馬擬音：Buddha，漢語字面意思：覺者）之身，宣說教誨，如同太陽一般，根據調伏對象的根器而降臨和顯現。如果進一步解釋，就像廣闊的光芒
【English Translation】 It appears without effort. Secondly, it does not appear to those without merit. This refers to the fact that the object to be tamed moves from the abode of Tushita (梵文：Tushita，梵文羅馬擬音：Tuṣita，漢語字面意思：Contentment) to Jambudvipa (梵文：Jambudvipa，梵文羅馬擬音：Jambudvīpa，漢語字面意思：Rose-apple Continent), enters the mother's womb, is born, goes to the father's palace in Kapilavastu (梵文：Kapilavastu，梵文羅馬擬音：Kapilavastu，漢語字面意思：City of Wondrous Faces), enjoys playing with the retinue of consorts, renounces and practices austerities in solitude, destroys the armies of Mara (梵文：Māra，梵文羅馬擬音：Māra，漢語字面意思：Death) at the Bodhi tree, attains the state of Great Enlightenment, and shows the path to the city of peaceful Nirvana, turns the wheel of Dharma, and so on. Therefore, for sentient beings who do not have faith and merit in the Buddha (梵文：Buddha，梵文羅馬擬音：Buddha，漢語字面意思：Awakened One), it will not appear in their sight, but will show the form of passing into Nirvana. This is like Brahma (梵文：Brahma，梵文羅馬擬音：Brahmā，漢語字面意思：Pure) not appearing to those without merit. Regarding the way wisdom radiates, it must be understood by the example of the sun. Fifth, regarding the way wisdom radiates, it must be understood by the example of the sun, which is divided into four aspects: the way of not clinging to benefit and harm, the way of doing good for others without clinging, the way of gradually appearing according to merit, and the way in which the metaphor itself is also surpassed. The first point is: just as the light of the sun, at the same moment, can both cause lotuses and other flowers to open, and cause water lilies to close, but the sun does not separately cling to the benefit of the lotus opening and the harm of the water lily closing. Similarly, here the sun of the noble ones, although it benefits those to be tamed and does not benefit those not to be tamed, does not separately cling to this. The second point is: just as the sun, without clinging, simultaneously radiates its light, causing lotuses to open and other grains to ripen. Similarly, the sun of the Tathagata (梵文：Tathāgata，梵文羅馬擬音：Tathāgata，漢語字面意思：Thus Gone One) also uses the rays of the sacred Dharma to cause the lotuses of the beings to be tamed to open, and to ripen the unripe, without separate clinging. In the sky under the Bodhi tree, distinguished by the Dharmakaya (梵文：Dharmakāya，梵文羅馬擬音：Dharmakāya，漢語字面意思：Dharma Body) and the Rupakaya (梵文：Rūpakāya，梵文羅馬擬音：Rūpakāya，漢語字面意思：Form Body), the sun of omniscience rises, dispelling the darkness of the beings to be tamed with rays of wisdom. Therefore, in all the pure water vessels, countless images of the Sugata (梵文：Sugata，梵文羅馬擬音：Sugata，漢語字面意思：Well Gone One) sun appear simultaneously. The third point is: for the three types of sentient beings, because it is always universally present, in the sky of Dharmata (梵文：Dharmatā，梵文羅馬擬音：Dharmatā，漢語字面意思：Dharma-nature), the body of the perfect Buddha (梵文：Buddha，梵文羅馬擬音：Buddha，漢語字面意思：Awakened One) is shown, and teachings are proclaimed, like the sun, descending and appearing as appropriate to the mountains of the beings to be tamed. If explained further, like the vast light
ཟེར་སྟོང་དང་ལྡན་པའི་ཉི་མ་ནམ་མཁའ་ལ་ཤར་བ་ འདི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་སྣང་བར་བྱས་ནས་རིམ་གྱིས་ནི། འཛམ་བུ་གླིང་གི་མཆོག་དང་བར་ མ་དང་དམན་པའི་རི་ལ་འབབ་ཅིང་འཆར་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བའི་ཉི་མ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་ ཚོགས་གསུམ་ལ་རིམ་གྱིས་འབབ་ཅིང་འཕྲིན་ལས་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། ། བཞི་པ་ནི། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་སྟོན་པ་དང་གསུང་འདོམས་པ་ནི། ཉི་མའི་ དཀྱིལ་འཁོར་བས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་ པར་ནམ་མཁའི་མཐིལ་དབུས་ནས་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བའི་ནུས་པ་ཉི་མ་ལ་མེད་པས་ཁྱབ་པ་མིན་ ལ། མི་ཤེས་པའི་མུན་པས་བཀབ་པ་བསལ་ནས་ཤེས་བྱའི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་གསལ་ བར་སྟོན་པའི་དོན་ཆེ་བ་ཡང་མིན་ཞིང་། ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ འཕྲིན་ལས་སྣ་ཚོགས་པའི་མདོག་བཀྱེ་བའི་འོད་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་གསལ་བ་དག་པ་ནི་གདུལ་ 1-184 བྱའི་འགྲོ་བ་ལ་ཁྱབ་ལ་ཤེས་བྱའི་དོན་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་པས་སོ། །སངས་རྒྱས་གྲོང་ ཁྱེར་དུ་གཤེགས་ནས་སྐུ་སྟོན་པ་དང་། གསུང་འདོམས་པའི་ཚེ་མིག་དང་མི་ལྡན་པའི་སྐྱེ་བོ་ ལོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་མི་མཐོང་ཞིང་། འོན་པས་སྒྲ་མི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་དབང་ པོས་དོན་མྱོངས་པ་མེད་པའི་ཚོགས་དང་བྲལ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དོན་དེ་མཐོང་བ་ལས་ ནི་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་མྱོང་ཞིང་། ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་པ་དང་གཏི་མུག་གིས་ མིག་ལྡོངས་ཏེ་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོར་ལྷུང་ནས་ལྟ་བ་ངན་པའི་མུན་པས་བསྒྲིབས་པའི་འགྲོ་བ་ རྣམས་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉི་མའི་འོད་ཀྱིས་བདག་མེད་གཉིས་ཀ་རྟོགས་པའི་བློའི་སྣང་བ་ བསྐྱེད་ནས་སྔར་མ་མཐོང་བའི་གནས་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་བར་འགྱུར་བས་སོ། ། ༈ ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་ནོར་བུའི་དཔེས་ངེས་པར་བྱ་བ། དྲུག་པ་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་ནོར་བུའི་དཔེས་ངེས་པར་བྱ་བ་ལ་གཉིས། རེ་འདོད་སྒྲུབ་ པའི་མཚུངས་པར་བསྟན་པ་དང་། རྙེད་པར་དཀའ་པའི་མཚུངས་པར་བསྟན་པའོ། ། དང་པོ་ནི། ཇི་ལྟར་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ནི་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་དུས་གཅིག་ཆར་དུ་སྣ་ ཚོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ན་གནས་པ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི། རང་ཇི་ལྟར་འདོད་ པའི་བསམ་པ་ཀུན་སོ་སོར་རྫོགས་པར་ཕྱེད་པར་ལྟར་། དེ་བཞིན་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལ་ཐེག་པ་སྣ་ ཚོགས་པའི་ཆོས་ནི་ཐོས་པར་འགྱུར་ཡང་སངས་རྒྱས་དེ་ནི་ཆོས་དང་གདུལ་བྱ་དེ་ལ་རྣམ་པར་ མི་རྟོག་གོ །ཇི་ལྟར་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་རྟོག་པ་མེད་པར་འདོད་པའི་ནོར་རྣམས་འབད་པ་མེད་ པར་སེམས་ཅན་གཞན་པ་དག་ལ་རབ་ཏུ་སྟེར་བ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་ཐུབ་པ་འབད་པ་མེད་ པར་ཇི་ལྟར་འོས་པར་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྲི
【現代漢語翻譯】 正如充滿光輝的太陽升上天空，照亮整個世界，並逐漸照射到瞻部洲（Jambudvipa，人世間）最好、中等和最差的山脈上一樣，勝利者的太陽也逐漸照耀著三類眾生，並開展其事業。 第四個比喻是：圓滿佛陀的示現和教導比太陽的壇城還要殊勝。因為佛陀的光芒遍佈所有佛土，而太陽沒有這種從天空中心散發光芒的能力。太陽也不能消除無知的黑暗，並清晰地揭示知識的本質。圓滿佛陀以慈悲為懷，其事業以各種光芒照亮，清晰而純凈，遍及所有可調伏的眾生，並揭示知識的真諦。當佛陀前往城市示現和教導時，那些天生失明的人無法看見形色，耳聾的人無法聽見聲音，他們的感官無法體驗到任何事物。然而，通過見到佛陀，他們體驗到天界的快樂，從惡道的痛苦中解脫出來，並從被愚癡矇蔽、沉溺於輪迴之海、被邪見黑暗籠罩的眾生中解脫出來。佛陀的陽光在他們心中升起，使他們領悟到二種無我（人無我和法無我），從而看見了以前未曾見過的真如實相。 現在，以如意寶的比喻來理解佛陀的意密。 第六個比喻是：以如意寶的比喻來理解佛陀的意密，這又分為兩點：展示其滿足願望的相似之處，以及展示其難以獲得的相似之處。 首先，就像如意寶一樣，即使沒有分別念，也能同時滿足處於各種不同境地、祈禱者的所有願望。同樣，依靠圓滿佛陀的如意寶，眾生可以聽到各種不同傳承的佛法，而佛陀對佛法和可調伏的眾生沒有任何分別念。就像珍貴的如意寶在沒有分別唸的情況下，毫不費力地將財富給予其他眾生一樣，佛陀也毫不費力地爲了他人的利益而存在。
【English Translation】 Just as the sun, filled with light, rises in the sky, illuminating the entire world, and gradually shines upon the best, intermediate, and worst mountains of Jambudvipa (the human realm), so too does the sun of the Victorious Ones gradually shine upon the three types of beings and engage in its activities. The fourth analogy: The manifestation and teachings of the Perfect Buddha are even more extraordinary than the mandala of the sun. Because the Buddha's light pervades all Buddha-fields, whereas the sun does not have the power to radiate light from the center of the sky. Nor does it eliminate the darkness of ignorance and clearly reveal the essence of knowledge. The compassionate nature of the Perfect Buddha, whose activities are illuminated by various rays of light, clear and pure, pervades all beings to be tamed and reveals the truth of knowledge. When the Buddha goes to a city to manifest and teach, those born blind cannot see forms, the deaf cannot hear sounds, and their senses cannot experience anything. However, by seeing the Buddha, they experience the bliss of the heavens, are liberated from the suffering of the lower realms, and are freed from beings who are blinded by ignorance, drowned in the ocean of samsara, and shrouded in the darkness of wrong views. The sunlight of the Buddha rises in their minds, enabling them to realize the two kinds of selflessness (selflessness of person and selflessness of phenomena), thereby seeing the suchness that they had never seen before. Now, understand the secret of the Buddha's mind through the analogy of the wish-fulfilling jewel. The sixth analogy: Understanding the secret of the Buddha's mind through the analogy of the wish-fulfilling jewel, which is divided into two points: demonstrating its similarity in fulfilling wishes, and demonstrating its similarity in being difficult to obtain. First, just like the wish-fulfilling jewel, even without conceptual thought, simultaneously fulfills all the desires of those who are in various different situations and who pray. Similarly, relying on the wish-fulfilling jewel of the Perfect Buddha, beings can hear various different vehicles of Dharma, yet the Buddha has no conceptual thought about the Dharma and the beings to be tamed. Just as the precious wish-fulfilling jewel effortlessly gives wealth to other beings without conceptual thought, so too does the Thubpa (Buddha) effortlessly exist for the benefit of others as is appropriate.
ད་པ་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱི་བར་དུ་རྟག་ཏུ་བཞུགས་ ནས་དོན་བྱེད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་རྒྱ་མཚོའི་གླིང་དུ་ས་འོག་ན་གནས་པའི་ནོར་བུ་དེ་ལ་ཐོབ་ 1-185 པར་འདོད་པས་ཇི་ལྟར་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་བཟང་པོ་འགྲོ་བའི་བསམ་པ་བསྐོང་བ་འདི། རབ་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་དེ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ཤིན་ཏུ་སྐལ་བ་ངན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དུ་མས་ ཟིན་པའི་ཡིད་འདིར། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྐུ་མཐོང་བ་དང་གསུང་ཐོས་པ་རྙེད་པར་ དཀའ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༈ གསུང་གི་གསང་བ་བྲག་ཆའི་དཔེས་ངེས་པར་བྱ་བ། བདུན་པ། གསུང་གི་གསང་བ་བྲག་ཆའི་དཔེས་ངེས་པར་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་བྲག་ལ་ སོགས་པ་དང་སྒྲའི་རྐྱེན་ལས་སྒྲ་བརྙན་གྱི་ནི་སྒྲ་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ལས་བྱུང་བ་སྒྲ་དེ་ དག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་། བརྗོད་པར་བཟོ་བའི་རྩོལ་བ་མེད་ལ་སྒྲ་བརྙན་གྱི་ངོ་བོ་ ལུས་དེ་དག་གི་ཕྱི་དང་ནང་ན་མི་གནས་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་ གདུལ་བྱ་གཞན་གྱི་དད་མོས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ལས་བྱུང་བ་དེ་ལ་ཀུན་སློང་གི་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་མེད་ཅིང་། བརྗོད་པར་བཟོད་པའི་འབད་རྩོལ་མེད་པའི་ཕྱིར་གསུང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་ རིག་གི་ཕྱི་དང་ནང་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། ༈ སྐུའི་གསང་བ་ནམ་མཁའི་དཔེས་ངེས་པར་བྱ་བ། བརྒྱད་པ་སྐུའི་གསང་བ་ནམ་མཁའི་དཔེས་ངེས་པར་བྱ་བ་ནི། ངོ་བོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གྲུབ་ པ་མེད་ཅིང་བློ་ལ་སྣང་བ་མེད་ལ་བློའི་དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་མེད་ཅིང་རྟེན་གཞི་ཡང་ མེད་ལ། མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་དག་གིས་ལམ་ལས་རབ་ཏུ་འདས་པ་ཐོགས་བཅས་ ཀྱི་གཟུགས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པ་གཞན་ལ་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་བསྟན་དུ་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ ལ་ཇི་ལྟར་འགའ་ཞིག་གིས་མཐོ་བ་དང་དམའ་བའི་རྣམ་པར་མཐོང་ཡང་། ནམ་མཁའ་དེ་ནི་ མཐོ་དམན་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སྐུ་བལྟམས་པ་དང་ མྱ་ངས་ལས་འདའ་བ་དང་། མཆོག་དམན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཐོང་ཡང་སངས་ རྒྱས་དེ་ནི་མཐོང་བ་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མིན་ནོ། ། ༈ ཐུགས་རྗེ་འཇུག་ཚུལ་ས་གཞིས་དཔེས་ངེས་པར་བྱ་བ། དགུ་པ་ཐུགས་རྗེ་འཇུག་ཚུལ་ས་གཞིས་དཔེས་ངེས་པར་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་ས་ལས་སྐྱེས་ 1-186 པའི་ཤིང་དང་ལོ་ཏོག་ཀུན་རྟོག་པ་མེད་པའི་ས་ལ་བརྟེན་ནས་ནི་དང་པོར་སྐྱེ་ཞིང་། བར་དུ་ གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བ་དང་རྒྱུན་མི་ཉམས་པར་བརྟན་པ་དང་མཐར་སྨིན་པའི་གནས་ སྐབས་ཀྱི་ཡངས་པར་འགྱུར་བ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཐུགས་རྗེའི་ བྱང་ཆུབ་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་འགྲོ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དཀོན་མཆོག་ གསུམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་མ་ལུས་པར་སྐྱེ་ཞིང་འཕེལ་བ་དང་ཡངས་པར་འགྱུར་རོ། ། ༈ དགོས་པ་བརྗོད་དེ་སྐབས
【現代漢語翻譯】 第一，乃至輪迴未空之際，恒常安住利益眾生。 第二，譬如有人想得到海底的如意寶珠，那麼這個能滿足眾生願望的殊勝如意寶，是極難獲得的。同樣，要知道，在眾生被極度惡劣的眾多煩惱所控制的心中，見到善逝（梵文：Sugata，如來）之身、聽到善逝之語也是極難獲得的。 第七，以山谷迴音之譬喻，確定語之秘密。如同山石等物與聲音的因緣，產生聲音的影像，是從對其他聲音的認知中產生的，但這些聲音本身並沒有分別念，也沒有造作言語的努力。聲音影像的本體，既不在這些物體的外部，也不在內部。同樣，如來之語，是從其他被調伏者的信心認知中產生的，但其中並沒有能動的分別念，也沒有表達的努力。因此，語的本體既不在認知之外，也不在認知之內。 第八，以虛空之譬喻，確定身之秘密。本體絲毫沒有實體，不顯現於心識，也不是心識所緣的對象，沒有所依的基礎。眼睛等感官的道路無法到達，不是有礙之色，無法向他人展示感官的對象。如同虛空，雖然有人會看到高低等形態，但虛空本身並沒有這些高低之分。同樣，圓滿正等覺（梵文：Samyak-saṃbuddha）示現誕生、入滅，以及殊勝與低劣等一切現象，但佛陀本身並非如所見的那樣存在。 第九，以大地之譬喻，確定大悲的進入方式。如同從大地生長的樹木和莊稼，都依賴於無分別的大地，最初生長，中間不斷增上，持續穩固，最終達到成熟的廣闊狀態。同樣，圓滿正等覺的大悲菩提心，也依賴於無分別的大地，眾生相續中的善根，如三寶等，都得以完全生長、增上和擴充套件。
【English Translation】 First, until the end of samsara, may he always abide to benefit beings. Second, for what reason, if someone desires to obtain the wish-fulfilling jewel that dwells beneath the ocean, just as this excellent wish-fulfilling jewel that fulfills the thoughts of beings is extremely difficult to find, so too, it should be known that in the minds of beings who are seized by many extremely unfortunate afflictions, seeing the body of the Sugata (梵文：Sugata，如來) and hearing the voice is difficult to find. Seventh, the secret of speech should be ascertained by the example of a rock echo. Just as from rocks and other causes of sound, the sound image arises from the perception of other sounds, but those sounds have no conceptualization, nor any effort to create speech, and the essence of the sound image does not dwell outside or inside those bodies, so too, the speech of the Tathagata (梵文：Tathāgata，如來), arising from the faith of other beings to be tamed, has no conceptualization of motivation, nor any effort to be expressed, therefore the essence of speech does not dwell outside or inside the consciousness. Eighth, the secret of the body should be ascertained by the example of the sky. Its essence has no substance, does not appear to the mind, is not an object of the mind, has no basis, and is beyond the path of the senses such as the eyes, is not formed as an obstructive form, and cannot be shown to others as an object of the senses. Just as with the sky, although some may see it as high or low, the sky itself is not like that, so too, although the fully enlightened Buddha is seen in all things such as birth, passing into nirvana, and superiority and inferiority, the Buddha is not as he is seen. Ninth, the way of entering compassion should be ascertained by the example of the earth. Just as all the trees and crops that grow from the earth rely on the non-conceptual earth, first growing, then increasing more and more, remaining stable without diminishing, and finally becoming wide in the state of maturity, so too, relying on the non-conceptual earth of compassion of the fully enlightened Buddha, all the roots of virtue in the minds of beings, such as the Three Jewels, are completely born, increased, and expanded.
་དོན་བསྡུ་བ། (གསུམ་པ་)གཉིས་པ་དགོས་པ་ལ་རྗོད་བྱེད་སྐབས་དོན་བསྡུ་བ་ལ་གཉིས། དགོས་པ་དང་དཔེ་དོན་ གྱི་དབྱེ་བ་དང་། དཔེས་མཚོན་ཚུལ་ཁྱད་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། དགོས་པ་དང་ ཉིང་དགོས་འགྲུབ་ཚུལ། དཔེ་དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ནས། དོན་གསུམ་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པ། སྐབས་དོན་འབད་རྩོལ་མེད་ཚུལ་ལོ། ། དང་པོ་ནི། འབད་རྩོལ་མེད་པར་མཛད་པ་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་བྱ་བ་འགའ་ཡང་བྱེད་པ་ མཐོང་བ་མེད་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་ལོག་པར་རྟོག་པ་དེ་བས་ན། གདུལ་བྱའི་ཐེ་ཚོམ་བཅད་པའི་ ཕྱིར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་དེས་རྣམ་པ་དགུས་ནི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། མདོ་གང་དུ་དཔེ་དགུ་པོ་འདི་དག་རྒྱས་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་གྱུར་པ་མདོ་སྡེའི་ནི་མིང་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ཡེ་ཤེས་སྣང་པ་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ དཔེ་དེ་ཡིས་འཕྲིན་ལས་མཚོན་པའི་དགོས་པ་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་ པའི་སྣང་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་བློ་ལྡན་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་ཏུ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཕྲིན་ལས་དེའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་བཻ་ ཌཱུརྱའི་ས་གཞི་དག་པ་ལ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ལ་སོགས་པ་དཔེ་དག་ནི་རྣམ་ པ་དགུར་མདོ་ལས་བརྗོད་པ་དེ་ལ་ནི། དཔེ་དེའི་བསྡུས་དོན་ངེས་པར་གཟུང་ནས་སྐུ་སྟོན་ 1-187 པ་དང་གསུང་འདོམས་པ་དང་ཐུགས་ཁྱབ་པ་དང་དེ་གསུམ་གྱི་སྤྲུལ་པ་དང་འབད་པ་མེད་པ་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་སྤྲོ་བ་དང་། ཐུགས་དང་གསུང་དང་སྐུའི་གསང་བ་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ བདག་ཉིད་ཐོབ་པ་རྣམས་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་དགུ་དང་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འདྲ་བ་ ཉིད་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འབད་རྩོལ་དང་རྣམ་རྟོག་གི་རྒྱུན་ ཀུན་རབ་ཏུ་ཞི་ཡང་འཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཐུགས་ ཡིན་པས་སོ༑ ༑དྲི་མ་མེད་པ་བཻ་ཌཱུརྱའི་ས་གཞི་ལ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ལ་ སོགས་པ་བཞིན་ནོ། ། སངས་རྒྱས་དེ་འབད་རྩོལ་ཞི་བ་དམ་བཅའ་སྟེ་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཐུགས་ནི་གཏན་ཚིགས་ སོ་རང་བཞིན་གྱི་དོན་འཕྲིན་ལས་ནི་གྲུབ་པའི་དོན་དུ། དཔེ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་དགུ་ བཞིན་ནོ། །ཞེས་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། ། བཞི་པ་ནི། འདིར་ནི་སྐབས་ཀྱི་དོན་འདི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་དེ་སྐུ་སྟོན་པ་དང་གསུང་འདོམས་ པ་ལ་སོགས་པ་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཆ་རྣམ་པ་དགུ་ནི། སྟོན་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྐྱེ་འཆེད་ དང་བྲལ་བ་འབད་རྩོལ་མེད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ ། གཉིས་པ་དཔེས་མཚོན་ཚུལ་ཁྱད་པར་དུ་བཤད་པ་ལ་གཉིས། དཔེའི་དབྱེ་བའི་བསྟན་ པ་དང་
【現代漢語翻譯】 總結要義 (第三)第二，關於表達必要性的語境要義總結，分為二：必要性與究竟必要性的區分，以及以譬喻象徵的方式闡述其特殊性。 第一部分分為四：必要性與究竟必要性及其成就方式，通過總結譬喻的意義來展示，然後將三個要點結合起來解釋，以及語境中無須努力的道理。 第一點是：因為錯誤地認為，不經努力就不會有任何事業的成就，所以，爲了斷除有情眾生的疑惑，圓滿正等覺佛陀的事業以九種方式來展示。 在何處經典中詳細闡述了這九個譬喻？那部名為《如來一切境界入智慧光明莊嚴》的經部，正是通過這些譬喻來展示事業的必要性。具備從聽聞而來的廣大智慧光明，並以智慧莊嚴的有情，將迅速進入佛陀的一切行境。 第二點是：爲了不錯謬地理解事業的意義，就像在清凈的琉璃地上顯現帝釋天的影像等譬喻，經中以九種方式講述。因此，必須把握這些譬喻的總結意義，即示現身相、教誡言語、心意周遍，以及這三者的化現、無須努力的智慧之光照耀，以及身語意三密的證得、大悲自性之獲得，都與帝釋天等九個譬喻依次對應。 第三點是：圓滿正等覺佛陀雖然完全平息了努力和分別唸的相續，但事業卻自然成就。因為是無分別唸的意。就像在無垢的琉璃地上顯現帝釋天的影像等。 佛陀已息滅努力是立宗，無分別唸的意是因，自性之義的事業是所立，譬喻就像帝釋天等九者。 第四點是：此處是爲了成就語境的意義，即示現身相和教誡言語等九種事業，導師圓滿正等覺遠離生死，無須努力地利益有情眾生。 第二，關於以譬喻象徵的方式闡述其特殊性，分為二：譬喻的分類展示，以及……
【English Translation】 Summary of Key Points (Third) Second, regarding the summary of the contextual meaning expressing necessity, it is divided into two: the distinction between necessity and ultimate necessity, and explaining the particularity of how it is symbolized by metaphors. The first part is divided into four: necessity and how ultimate necessity is achieved, showing it by summarizing the meaning of the metaphors, then explaining by combining the three key points, and the reason for not needing effort in the context. The first point is: Because of wrongly thinking that without effort, no activities of accomplishment will occur, therefore, in order to cut off the doubts of sentient beings, the activities of the perfectly enlightened Buddhas are shown in nine ways. In which sutra are these nine metaphors extensively explained? That sutra named 'Adornment of the Light of Wisdom Entering All Realms of the Tathagatas' is precisely showing the necessity of activities through these metaphors. Those endowed with vast light of wisdom arising from hearing, and adorned with wisdom, will quickly enter all the realms of activity of the Buddhas. The second point is: In order to understand the meaning of the activities without error, like the appearance of Indra's image on a pure beryl ground, etc., the sutra speaks of nine kinds of metaphors. Therefore, one must grasp the summarized meaning of these metaphors, that is, showing the body, teaching speech, mind pervading, and the emanations of these three, the effortless spreading of the light of wisdom, and the attainment of the secrets of body, speech, and mind, and the attainment of the nature of great compassion, are similar to the nine metaphors of Indra, etc., in sequence. The third point is: Although the perfectly complete Buddha has completely pacified the continuum of effort and conceptualization, the activities are spontaneously accomplished. Because it is a mind without conceptualization. It is like the appearance of Indra's image on a stainless beryl ground, etc. The Buddha's pacification of effort is the proposition, the mind without conceptualization is the reason, the activity of the nature of meaning is the established meaning, and the metaphor is like the nine of Indra, etc. The fourth point is: Here, it is to accomplish the meaning of the context, that is, the nine aspects of activities such as showing the body and teaching speech, the teacher, the perfectly complete Buddha, is free from birth and death, and engages in benefiting sentient beings without effort. Second, regarding explaining the particularity of how it is symbolized by metaphors, it is divided into two: the presentation of the classification of metaphors, and...
། དོན་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པའོ། ། དང་པོ་ནི། སྟོན་པའི་འཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྲུབ་རྒྱུན་མི་འཆད་མཚོན་པའི་དཔེ་ནི་གང་ཞིག་ སྐུ་བརྒྱ་བྱིན་དང་གསུང་ལྷའི་རྔ་དང་ཐུགས་སྤྲིན་བཞིན་དང་སྤྲུལ་པ་ཚངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཉི་ མ་དང་། ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་རིན་པོ་ཆེ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུའི་རྒྱལ་པོ་བཞིན་ནོ། །གསུང་ གི་གསང་བ་སྒྲ་བརྙན། སྐུའི་གསང་བ་ནམ་མཁའ། ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ས་གཞི་བཞིན་ 1-188 དུ་སྲིད་པ་གནས་པའི་བར་དུ་འབད་རྩོལ་མེད་པར་གཞན་དོན་བྱེད་པ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིག་གི་ཕལ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པོ། ། གཉིས་པ་ནི། སྐུ་སྟོན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ས་གཞི་ལ་ལྷའི་དབང་པོའི་གཟུགས་སྣང་བ་བཞིན་ ནོ། །གསུང་ལེགས་པར་འདོམས་པར་མཛད་པ་ནི་ལྷའི་རྔ་དང་འདྲ་བ་དང་ཁྱབ་བདག་གི་ མཁྱེན་པ་དང་བརྩེ་བ་ཆེན་པོའི་ཐུགས་རྗེ་སྤྲིན་གྱི་ཚོགས་དང་འདྲ་བ་མཐའ་ཡས་པའི་འགྲོ་བ་ ལ་སྲིད་རྩེའི་བར་ཏུ་ཁྱབ་པ་དང་། ཚངས་པའི་སྤྲུལ་པ་བཞིན་ཟག་པ་མེད་པའི་གནས་ཆོས་ སྐུ་ལས་མི་བསྐྱོད་པར་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་དང་། ཉི་མ་ བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་སྤྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་དང་རྣམ་པར་དག་པའི་རིན་པོ་ ཆེ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བའི་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་དང་། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་གི་ གསང་བ་དེ་བྲག་ཆ་བཞིན་དུ་ཡི་གེ་མེད་པ་དང་སྐུའི་གསང་བ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཐམས་ ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་དང་གཟུགས་མེད་ཅིང་རྟག་པ་ཉིད་དོ༑ ༑ས་གཞི་བཞིན་དུ་འགྲོ་བའི་དཀར་པོ་ དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྨན་རྣམས་མ་ལུས་བསྐྱེད་པ་དང་། འཕེལ་བའི་ རྣམས་པ་ཀུན་ཏུ་གཞིར་གྱུར་པ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཡིན་ནོ། ། ༈ སླར་ཡང་བསྡུས་ཏེ་ཁྱད་པར་བཤད་པ། བཞི་པ་སླར་ཡང་བསྡུས་ཏེ་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས། གཟུགས་སྐུ་ལ་སྐྱེ་འཇིག་སྣང་ ཡང་ཆོས་སྐུ་ལ་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པའི་འཕྲིན་ལས་རྒྱུན་མི་འཆད་ཚུལ། ཆོས་མཐུན་པའི་མཚུངས་ པར་སྣང་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཁྱད་པར་འཕགས་ཚུལ་ལོ། ། དང་པོ་ནི། ཡང་ཇི་ལྟར་ན་དཔེར་བརྗོད་པ་འདིས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ རྣམས་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་། སྐྱེ་བ་དང་འགག་པར་མཐོང་པ་ དང་། འདི་དག་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རྒྱུན་ མི་འཆད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དགེ་བ་བཻ་ཌཱུརྱ་དང་འདྲ་བའི་སེམས་དག་པ་ལ་སངས་ 1-189 རྒྱས་མཐོང་བའི་རྒྱུ་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་ནི་མ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་མི་ཟློག་པའི་དད་པའི་ དབང་པོ་བརྟས་པ་ཉིད་ལས་ཡིན་ནོ། ། གཞི་དག་པ་དག་དང་མ་དག་པའི་དབང་གིས་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་འཆར་ནུབ་ ཏུ་སྣང་བ་ལྟར། དད་མོས་ཀྱི་དག
【現代漢語翻譯】 現在結合意義進行解說。 首先，用什麼比喻來象徵佛陀的事業自然成就、永不間斷呢？ 身如百施（藏文：སྐུ་བརྒྱ་བྱིན་，梵文天城體：शतक्रतु，梵文羅馬擬音：Śatakratu，漢語字面意思：百施），語如天鼓，意如雲，化身如梵天，智慧如太陽，意的秘密如如意寶王。 語的秘密如聲響，身的秘密如虛空，大悲的本體如大地，在輪迴存在期間，不費力氣地利益眾生，這是瑜伽士聖者們才能理解的，是普通人無法想像的。 其次，身如在珍寶大地上顯現的天帝形象。語善於教誨，如天鼓一般；遍主的智慧和大愛的慈悲，如雲聚一般，遍佈無邊眾生，直至有頂；如梵天的化身一般，從無漏的法身中，不移動地示現身語意的種種化身；如太陽一般，大放智慧的光芒；意的秘密如清凈的如意寶；諸佛的語的秘密如巖石上的回聲一般，沒有文字；身的秘密如虛空一般，遍佈一切，無形且永恒。如大地一般，產生並滋養眾生的白法，如三寶等一切法藥，是圓滿正覺之基。 再次簡略地說明其特點。 第四，再次簡略地說明其特點，分為兩點：色身顯現生滅，但法身無生滅，事業永不間斷；表面相似，實則卓越超勝。 首先，如果用這些比喻，佛陀世尊們恒常無生無滅，卻能見到生滅，並且這些佛陀的事業自然成就，永不間斷地利益一切眾生，這是如何示現的呢？對於那些像青金石一樣清凈的心，是見到佛陀的因，對於那些不信仰的人，是因為不退轉的信根增長的緣故。 如同清凈與不清凈的根基，導致帝釋天的影像顯現或消失一樣，信心的增減
【English Translation】 Now, explaining it by connecting with the meaning. Firstly, what example illustrates that the activity of the Teacher is spontaneously accomplished and continuous? 'Body like Śatakratu (藏文：སྐུ་བརྒྱ་བྱིན་，梵文天城體：शतक्रतु，梵文羅馬擬音：Śatakratu，漢語字面意思：hundred sacrifices/Indra)，speech like the drum of the gods, mind like clouds, emanation like Brahma, wisdom like the sun, and the secret of the mind like the king of wish-fulfilling jewels.' 'The secret of speech is like an echo, the secret of body is like space, and the essence of compassion is like the earth. Until existence remains, effortlessly benefiting others is inconceivable to ordinary people, but known by noble yogis.' Secondly, the body is like the appearance of the lord of gods on the ground of precious jewels. Speech is like the drum of the gods, perfectly teaching; the knowledge of the pervader and the great love of compassion are like a gathering of clouds, pervading limitless beings up to the peak of existence. Like the emanation of Brahma, without moving from the uncontaminated state of the Dharmakaya, he fully shows various emanations of body, speech, and mind. Like the sun, he fully radiates the great light of wisdom. The secret of the mind is like a pure wish-fulfilling jewel. The secret of the speech of the Buddhas is like an echo on a rock, without letters. The secret of the body is like space, pervading all, formless and eternal. Like the earth, he generates all the medicines of Dharma, such as the three jewels, which are white for beings, and is the basis for all forms of increase, which is the ground of perfect Buddhahood. Again, briefly explaining the distinctions. Fourthly, again briefly explaining the distinctions, there are two points: the Rupakaya appears to have birth and death, but the Dharmakaya has no birth or death, and its activity is continuous; it appears similar, but in reality, it is superior and distinguished. Firstly, how does this example show that the Buddhas, the Bhagavat, are always without birth and death, yet birth and death are seen, and that the activity of these Buddhas is spontaneously accomplished and continuously benefits all beings? For those beings whose minds are pure like lapis lazuli, which is the cause of seeing the Buddha, it is due to the increase of the power of irreversible faith, such as lack of faith. Just as the image of Indra appears and disappears depending on whether the basis is pure or impure, the increase or decrease of faith
ེ་བའི་སེམས་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པས་ན་དེ་ལ་སྣང་བའི་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པར་སྣང་ངོ་། །བརྒྱ་བྱིན་རང་གི་གནས་ལས་མ་ འཕོས་པ་བཞིན་དུ་ཐུབ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་འཕོ་བའི་སྐྱེ་འཇིག་མེད་ཅིང་རྟག་པ་འདུས་མ་ བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བརྒྱ་བྱིན་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་གཟུགས་བརྙན་སྟོན་པའི་འབད་ རྩོལ་མེད་ཀྱང་། གཟུགས་བརྙན་འཆར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ནི་འབད་རྩོལ་མེད་པར་སྐྱེ་མེད་ འགག་མེད་རྟག་པའི་ཆོས་སྐུ་ལ་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱི་བར་དུ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་སྐུ་སྟོན་པ་དང་གསུང་འདོམས་པ་དང་ཐུགས་མཁྱེན་བརྩེས་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་མཛད་པ་ དགུ་ལྷུན་གྲུབ་རྒྱུན་མི་འཆད་དུ་འཇུག་གོ ། གཉིས་པ་ནི། དཔེ་དགུ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འོག་མ་ནས་འབྱུང་བ་ འདི་བཞིན་ཡིན་ལ། དཔེ་དོན་གྱི་རིམ་པ་ཡང་དཔེ་སྔ་མ་རྣམས་དོན་ཕྱི་མ་རྣམས་དང་ཆོས་མི་ མཐུན་པས་དོན་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་དཔེ་ཡིན་པ་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་སྔ་ མ་རྣམས་དོན་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་དཔེ་མིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་སྟོན་ པ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ་གཟུགས་བརྙན་དེ་ཆོས་སྟོན་པའི་སྒྲ་དབྱངས་དང་ མི་ལྡན་པས་གསུང་འདོམས་པ་དེ་དང་འདྲ་བ་མིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་འདོམས་པ་ ནི་ལྷའི་རྔ་བཞིན་དེ་རྔ་དེ་སའི་སྟེང་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པར་དོན་བྱེད་པ་མིན་པས་ཐུགས་ཁྱབ་ པ་དེ་དང་འདྲ་བ་མིན་ནོ། །ཐུགས་རྗེ་ཁྱབ་པ་སྤྲིན་ཆེན་དང་མཚུངས་ཏེ་སྤྲིན་དོན་མེད་པའི་ ས་བོན་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་སྤོང་བ་མིན་པས་ཆགས་པ་སྤོང་བའི་འབད་མེད་དེ་དང་འདྲ་ 1-190 བ་མིན་ནོ། །སྤྲུལ་པ་འབད་མེད་དེ་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་སྤོང་བྱེད་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་དེ་ བཞིན་ཚངས་པ་གཏན་དུ་ནི་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པ་མིན་པས་ཡེ་ཤེས་སྤྲོ་བ་དེ་དང་འདྲ་བ་མིན་ ནོ། །ཡེ་ཤེས་སྤྲོ་བ་ཉི་མ་བཞིན་དེ་ཉི་མ་དེ་གཏན་དུ་མུན་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་མིན་པས་ ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་དེ་དང་འདྲ་བ་མིན་ནོ། །ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་ འདྲ་སྟེ། ནོར་བུ་འབྱུང་བ་ནི་རྙེད་པར་མི་དཀའ་བས་གསུང་གིས་གསང་བ་དང་འདྲ་བ་མིན་ ནོ། །གསུང་གིས་གསང་བ་སྒྲ་བརྙན་བཞིན་དེ་སྒྲ་བརྙན་དེ་རྐྱེན་ལས་ནི་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་ སྐུའི་གསང་བ་དེ་དང་འདྲ་བ་མིན་ནོ། །སྐུའི་གསང་བ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་སྟེ་ནམ་མཁའ་དེ་ དགེ་བའི་གཞི་མིན་པས་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པ་དེ་དང་འདྲ་བའང་མིན་ནོ། །སངས་ རྒྱས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པ་དེ་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་དང་འདྲ་ སྟེ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་འགྲོ་བའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མ་ལུས་པ་དེ་ གནས་པའི་རྟེན་
【現代漢語翻譯】 由於無常的生滅，顯現的佛陀形象也隨之生滅。正如帝釋天（བརྒྱ་བྱིན་，shakra，因陀羅）不離開自己的居所，佛陀（ཐུབ་པ་，thub pa，能者）的法身（ཆོས་ཀྱི་སྐུ་，chos kyi sku，dharma-kaya）沒有生滅，是恒常不變、無為的。因此，雖然帝釋天沒有在贍部洲（འཛམ་བུའི་གླིང་，dzam bu'i gling，jambudvipa）顯現形象的努力，但形象自然顯現。同樣，無需任何努力，在無生無滅、恒常的法身中，只要輪迴存在，圓滿正覺的佛陀就會示現身相、宣說教法、以智慧和慈悲普照一切，九種事業自然而然、 непрерывно 地進行。 第二部分是，這九個比喻所包含的意義如下所述。比喻的順序也按照比喻與意義不相符的原則排列，即先前的比喻不適用於後面的意義。為什麼先前的比喻不適用於後面的意義呢？佛陀示現身相就像帝釋天的形象，但形象不具備宣說教法的聲音，因此與宣說教法不同。佛陀宣說教法就像天鼓，但天鼓不能在整個大地上發揮作用，因此與智慧的遍佈不同。智慧的遍佈像大云，但云不能消除對無意義的慾望的執著，因此與無勤的斷除執著不同。無勤的化身就像斷除慾望執著的梵天（ཚངས་པ་ཆེན་པོ་，tshangs pa chen po，brahma），但梵天不能永遠成熟相續，因此與喜悅的智慧不同。喜悅的智慧像太陽，但太陽不能永遠摧毀黑暗，因此與意密的深奧不同。意密的深奧像如意寶，但獲得如意寶並不困難，因此與語密的深奧不同。語密的深奧像回聲，但回聲由因緣產生，因此與身密的深奧不同。身密的深奧像虛空，但虛空不是善的基礎，因此與獲得慈悲的自性不同。佛陀的事業，即獲得慈悲的自性，就像大地的壇城，是安住世間和出世間一切眾生圓滿的基礎。
【English Translation】 Because of the arising and ceasing of conditioned mind, the reflected image of the Buddha appears to arise and cease. Just as Shakra (བརྒྱ་བྱིན་, shakra, Indra) does not move from his own abode, the Thus-gone One (ཐུབ་པ་, thub pa, the capable one) has no arising or ceasing from the Dharma-kaya (ཆོས་ཀྱི་སྐུ་, chos kyi sku, dharma-kaya), being constant, uncompounded. Therefore, although Shakra makes no effort to show his image in Jambudvipa (འཛམ་བུའི་གླིང་, dzam bu'i gling, jambudvipa), the image appears naturally. Likewise, without effort, in the unborn, unceasing, constant Dharma-kaya, as long as existence lasts, the Fully Awakened One continuously performs the nine activities—showing the body, teaching the Dharma, and pervading with wisdom and compassion. The second part is that the meaning encompassed by these nine examples is as follows. The order of the examples is also stated by omitting the examples that are not in accordance with the later meanings. Why are the earlier examples not examples of the later meanings? Showing the body of the Buddha is like the image of Shakra, but the image does not have the sound of teaching the Dharma, so it is not the same as teaching the Dharma. Teaching the Dharma of the Buddha is like the drum of the gods, but the drum does not function to pervade everything on the earth, so it is not the same as pervading with compassion. Pervading with compassion is like a great cloud, but the cloud does not abandon attachment to meaningless sense pleasures, so it is not the same as effortlessly abandoning attachment. Effortlessly emanating is like the great Brahma (ཚངས་པ་ཆེན་པོ་, tshangs pa chen po, brahma) who abandons attachment to sense pleasures, but Brahma does not always ripen the lineage, so it is not the same as the joy of wisdom. The joy of wisdom is like the sun, but the sun does not always destroy darkness, so it is not the same as the secret of the mind. The secret of the mind is like a wish-fulfilling jewel, but obtaining the jewel is not difficult, so it is not the same as the secret of speech. The secret of speech is like an echo, but the echo arises from conditions, so it is not the same as the secret of body. The secret of body is like space, but space is not the basis of virtue, so it is not the same as obtaining the nature of compassion. The activity of the Buddha, obtaining the nature of compassion, is like the mandala of the earth, the basis in which all the perfections of beings, worldly and beyond worldly, abide.
ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་པའི་ལམ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་པའི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཅུ་ དང་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་དང་ཚད་མེད་པ་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་ པར་འཇུག་པ་བཞི་འབྱུང་བས་སོ། །དེས་ན་དཔེ་རྣམས་ནི་ཡོན་ཏན་ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་གྱི་རྣམ་ཀུན་ མཆོག་ལྡན་མ་ཡིན་ལ། སྟོན་པ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་ པའི་ཕྱིར་དཔེ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་ བསྟན་བཅོས་དཀོན་མཆོག་གི་རིགས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཕྲིན་ ལས་མཛད་པའི་སྐབས་ཏེ་ལེའུ་བཞི་པའོ།། །། ༈ དེ་དག་ལ་མོས་པའི་ཕན་ཡོན། གསུམ་པ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་དང་རིགས་ལ་མོས་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་གཉིས། མཆོག་ཏུ་ བསྔགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྟན་པ་དང་། དེ་ཉིད་རྣམ་གྲངས་གཞན་གྱིས་བཤད་པའོ། ། 1-191 ༈ མཆོག་ཏུ་བསྔགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྟན་པ་ལ། གནས་བཞི་རྟོགས་པ་དཀའ་ཚུལ། དང་པོ་ལ་གཉིས། གནས་བཞི་རྟོགས་པ་དཀའ་ཚུལ་དང་། རྟོགས་ན་ཕན་ཡོན་ཆེ་ཚུལ་ ལོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁམས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ཆོས་སྟོབས་སོགས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ཏེ་གནས་བཞི་པོ་འདི་ནི་དག་པའི་ སེམས་ཅན་རྒྱལ་སྲས་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསམ་བྱ་མིན་ཏེ། འདི་ནི་འདྲེན་པ་ རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ནོ། ། ༈ རྟོགས་ན་ཕན་ཡོན་ཆེ་ཚུལ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བཀའ་ཐ་མ་ཐོས་པའི་ཐབས་ཀྱི་དགེ་བ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་ འཕགས་ཚུལ་དང་། བཀའ་ཐ་མ་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཚུལ་ལོ། ། ༈ བཀའ་ཐ་མ་ཐོས་པའི་ཐབས་ཀྱི་དགེ་བ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་ཚུལ། དང་པོ་ལ་བསྟན་བཤད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བློ་ལྡན་བྱང་སེམས་དེ་རྒྱལ་བའི་ཡུལ་ དུ་གྱུར་པའི་གནས་བཞི་པོ་འདི་ལ་མོས་པ་ཐོབ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་སྣོད་ དུ་འགྱུར་ཏེ༑ བསམ་དུ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་གནས་བཞི་ལ་མངོན་པར་དགའ་ཞིང་ མོས་པས་གཙུག་ལག་ཕྱི་མ་མ་ཐོས་པའི་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་བསོད་ནམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ ནོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བསྒོམ་པ་ལས་ཁྱད་པར་ འཕགས་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། རིགས་མ་ཐོས་པ་གང་ཞིག་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དོན་དུ་ གཉེར་བས་དངོས་པོ་གསེར་གྱི་ཞིང་ལ་ནོར་བུས་སྤྲས་པ་ནི། གྲངས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྡུལ་ ཕྲ་རབ་དང་མཉམ་པ་དུས་ཉིན་རེ་བཞིན་ཡུལ་ཆོས་རྒྱལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་རྟག་ཏུ་འབུལ་ བའི་བསོད་ནམས་དེ་བས་ཀྱང་། གཙུག་ལག་ཕྱི་མ་ཐོས་པའི་གང་ཟག་གཞན་ཞིག་གཙུག་ ལག་ཕྱི་མ་འདི་ལ་གནས་བཞི་པོ་དེ་སྟོན་པའི་ཚིག་ཙམ་ཐོས་ཤིང་ཐོས་ནས་ཀྱང་ནི་མོས་ན་ འ
【現代漢語翻譯】 因為，依賴於佛陀的菩提，才能產生超越世間的道；並且，才能產生世間的欲界善業十法、色界的禪定和四無量心、以及無色界的四種等持。因此，這些比喻只是部分的功德，而不是一切圓滿的功德。而導師（佛陀）具備一切功德中最殊勝的方面，因此比這些比喻更加卓越。《大乘經莊嚴論》之《寶性論》，區分如來事業之品，即第四品。 對這些生起信心的利益。 第三，對如此教法和種性生起信心的利益有二：以極度讚歎的方式宣說，以及用其他名稱來解釋它。 1-191 以極度讚歎的方式宣說，其中有四種境界難以證悟之理。 第一部分有二：四種境界難以證悟之理，以及證悟后的巨大利益。 第一點是：佛陀的法身（藏文：ཁམས་，梵文天城體：धातु，梵文羅馬擬音：dhātu，漢語字面意思：界），佛陀的菩提（藏文：བྱང་ཆུབ་，梵文天城體：बोधि，梵文羅馬擬音：bodhi，漢語字面意思：覺悟），佛陀的功德力等，以及佛陀的事業，這四種境界即使是清凈的有情菩薩聖者們也難以思議，因為這僅僅是引導者（佛陀）的行境。 證悟后的巨大利益。 第二部分有二：聽聞究竟之教的方便之善比其他功德更殊勝之理，以及聽聞究竟之教的智慧成為最殊勝之理。 聽聞究竟之教的方便之善比其他功德更殊勝之理。 第一部分有教和釋二者，首先是：如果具慧的菩薩對成為勝者之境的這四種境界生起信心，那麼他將成為佛陀功德聚的容器。對不可思議的功德聚，即這四種境界，感到歡喜和信心的緣故，他將勝過所有未聽聞究竟之教的有情之福德。 第二部分有三點：比佈施、持戒和禪定更殊勝之理。 首先是：那些未聽聞種性，卻以希求菩提大愿之心，用珍寶裝飾黃金之地，其數量等同於佛剎微塵，每天都向諸佛如來供養的福德，也比不上聽聞究竟之教的其他人，僅僅聽聞到關於這四種境界的詞句，聽聞之後生起信心的福德。
【English Translation】 Because, relying on the Buddha's Bodhi, the path that transcends the world arises; and, the virtuous actions of the desire realm, the ten paths, the meditations of the form realm, the four immeasurables, and the four formless absorptions arise. Therefore, these examples are only partial qualities, not all perfect qualities. And the Teacher (Buddha) possesses all the most excellent aspects of qualities, therefore he is more distinguished than these examples. The Treatise on the Great Vehicle, the Uttaratantra Shastra (Ratnagotravibhāga), Chapter Four, which distinguishes the activities of the Tathāgata. The benefits of having faith in these. Third, the benefits of having faith in such teachings and lineage are twofold: teaching through supreme praise, and explaining the same through other categories. 1-191 Teaching through supreme praise, which includes how the four abodes are difficult to realize. The first part has two aspects: how the four abodes are difficult to realize, and the great benefits of realizing them. The first point is: the Buddha's dhātu (藏文：ཁམས་，梵文天城體：धातु，梵文羅馬擬音：dhātu，漢語字面意思：element/realm), the Buddha's bodhi (藏文：བྱང་ཆུབ་，梵文天城體：बोधि，梵文羅馬擬音：bodhi，漢語字面意思：enlightenment), the Buddha's powers, and the Buddha's activities—these four abodes are beyond the comprehension even of pure-minded Bodhisattva-Aryas, for they are the domain of the guides (Buddhas). The great benefits of realizing them. The second part has two aspects: how the merit of the means of hearing the ultimate teachings is superior to other merits, and how the wisdom of hearing the ultimate teachings becomes supreme. How the merit of the means of hearing the ultimate teachings is superior to other merits. The first part has two aspects: teaching and explanation. First, if a wise Bodhisattva gains faith in these four abodes that have become the realm of the Victorious One, then he will become a vessel of the Buddha's collection of qualities. Because of delighting and having faith in the inconceivable collection of qualities, these four abodes, he will overpower the merit of all sentient beings who have not heard the ultimate teachings. The second part has three points: how it is superior to generosity, discipline, and meditation. First, someone who has not heard of the lineage, but with the intention of seeking great Bodhi, adorns a golden field with jewels, the number of which is equal to the fine dust of Buddha-fields, and constantly offers them to the Buddhas and lords every day—even that merit is surpassed by someone who has heard the ultimate teachings, who merely hears the words that explain these four abodes, and after hearing them, has faith.
དི་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་དགེ་བ་དེ་ལས་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། རིགས་མ་ཐོས་པའི་བློ་ལྡན་གང་ཞིག་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པས་ 1-192 དུས་བསྐལ་པ་དུ་མར་ཡང་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་འབད་པ་མེད་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་དྲི་མེད་བསྲུང་ བར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་པའི་བསོད་ནམས་དེ་བས་ཀྱང་། གཞན་དག་གཙུག་ ལག་ཕྱི་མ་འདི་ལས་ཚིག་ཙམ་ཐོས་ཤིང་ཐོས་ནས་ཀྱང་ནི་མོས་པ་འདི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་ དགེ་བ་དེ་ལས་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི་གང་ཟག་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེ་ དང་འདྲ་བ་འཇིལ་བར་བྱེད་པའི་བསམ་གཏན། ལྷ་དང་ཚངས་པའི་གནས་པ་མཐར་སོན་པ་ རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཕོ་བ་མེད་པ་ཐོབ་པའི་ཐབས་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ དེ་བས་ཀྱང་། གཞན་གང་འདི་ལས་རང་ཚིག་ཙམ་ཐོས་ཤིང་ཐོས་ནས་ཀྱང་ནི་མོས་ན་འདི་ བསམ་གཏན་ལས་བྱུང་དགེ་བ་དེ་ལས་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། ༈ བཀའ་ཐ་མ་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཚུལ། གཉིས་པ་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་རིགས་ལ་མ་མོས་པའི་ སྦྱིན་པས་གནས་སྐབས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་དག་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་ཁྲིམས་ཀྱིས་མཐོ་རིས་ཀྱི་ བདེ་བ་ཙམ་དང་བསྒོམས་པས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་རགས་པ་ཙམ་སྤོང་བར་བྱེད་ ལ། གཙུག་ལག་ཕྱི་མ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་འདི་མཆོག་ཉིད་དེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཀུན་སྤོང་ཞིང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པ་དེའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ དེའི་རྒྱུ་ནི་གཙུག་ལག་ཕྱི་མ་འདི་ཐོས་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་སྤྱིར་བཀའ་ཐ་མ་དང་། ཁྱད་པར་དོན་ནི་སངས་རྒྱས་དེ་རྟག་བརྟན་གཡུང་དྲུང་འདུས་མ་བྱས་འཁོར་འདས་ཐམས་ ཅད་ལ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་གསུང་པ་ངེས་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ པར་ཐོས་པ་དང་མོས་པའི་ཕན་ཡོན་ཏེ། མདོ་སྡེ་དགོངས་འགྲེལ་དུ་བཀའ་དང་པོ་དང་བར་ པ་དྲང་དོན་དང་བཀའ་ཐ་མ་ངེས་དོན་དུ་གསུང་ཤིང་། དྲང་དོན་མདོ་སྡེ་ལ་སྤྱོད་པའི་བསོད་ ནམས་བ་ལང་གི་རྨིག་རྗེས་ཀྱི་ཆུ་དང་འདྲ་ལ། ངེས་དོན་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་བསོད་ནམས་རྒྱ་མཚོ་ 1-193 ཆེན་པོ་དང་འདྲ་བར་གསུངས་སོ། ། ཁྱད་པར་དུ་སྤྲིན་ཆེན་པོའི་མདོར། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ ཕྱེ་བ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྟག་པ་དང་ཐེར་ཟུག་པ་དང་བརྟན་པ་དང་ཞི་བའི་ རང་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པར་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་དོན་དང་ཞེས་དང་། སྤྲིན་ ཆེན་སྙིང་པོར་དེ་བཞིན་དུ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུན་ན
【現代漢語翻譯】 因此，從佈施所產生的善業，將獲得更多的福德。 第二種情況是：對於那些沒有聽聞過正法，卻渴望無上菩提的有智慧的人， 即使在無數劫中，不以身語意努力，守護無垢的戒律，從戒律所產生的福德， 也比不上其他人從這部最後的經典中，僅僅聽聞一句，聽聞之後產生信心的功德。因為聽聞此經典所生的善業，將獲得更多的福德。 第三種情況是：無論何人，在此世間，爲了熄滅如同火焰般的三有煩惱，修習禪定， 達到梵天和天界的境界，爲了獲得圓滿菩提和不退轉的境界，從禪定所產生的福德， 也比不上其他人從這部經典中，僅僅聽聞一句，聽聞之後產生信心的功德。因為聽聞此經典所生的善業，將獲得更多的福德。 殊勝的最後教言之聽聞智慧 第二是聽聞的智慧最為殊勝：因為不信奉正法的人，通過佈施只能暫時獲得享用，通過持戒只能獲得天界的安樂，通過禪定只能斷除三有中粗大的煩惱。 而從聽聞最後經典所產生的智慧才是最殊勝的，因為它能斷除煩惱障和所知障，迅速獲得三寶。因此，智慧的根源在於聽聞這部最後的經典。 總的來說，最後的教言，特別是其含義是指佛陀是常恒、永恒、不生不滅的，如同虛空般遍佈于輪迴和涅槃的一切法。聽聞和信奉如來藏的教義，其利益是不可估量的。 在《解深密經》中，第一和第二法輪被認為是不了義的，而最後的法輪被認為是了義的。行持不了義經典的福德，如同牛蹄印中的水；而了義經典的福德，如同大海一般。 特別是在《大云經》中說：『為眾生開示佛陀功德的種子，完全寂滅，常恒、堅固、安穩，具有寂靜自性的我。』在《大云心經》中也同樣提到了普通人、聲聞、緣覺、菩薩和如來的福德之流。
【English Translation】 Therefore, from the virtue arising from generosity, one will obtain even more merit. The second is: For those intelligent individuals who have not heard the teachings but desire unsurpassed enlightenment, even if they diligently maintain pure moral conduct without effort of body, speech, and mind for many eons, the merit arising from that moral conduct is surpassed by others who hear even a single word from this final scripture and, having heard it, develop faith. Because the virtue arising from hearing this scripture, one will obtain even more merit. The third is: Whichever person in this world, to extinguish the afflictions of the three realms, which are like fire, practices meditation, achieving the ultimate state of Brahma and the gods, and as a means to attain complete enlightenment and an unmoving state, the merit arising from meditation, is surpassed by others who hear even a single word from this scripture and, having heard it, develop faith. Because the virtue arising from hearing this scripture, one will obtain even more merit. The Superiority of Wisdom from Hearing the Final Teachings Second, the wisdom from hearing is most superior: Because those who do not have faith in the teachings, through generosity, can only temporarily achieve enjoyment; through moral conduct, they can only achieve the happiness of the heavens; and through meditation, they can only abandon the gross afflictions of the three realms. However, the wisdom arising from hearing this final scripture is the most supreme, as it abandons all afflictive and cognitive obscurations and quickly attains the Three Jewels. Therefore, the cause of that wisdom is hearing this final scripture. In general, the final teachings, and in particular, the meaning is that the Buddha is eternal, permanent, unchanging, unconditioned, pervading all of samsara and nirvana like the sky. The benefit of hearing and believing in the teachings of the Tathagatagarbha (Buddha-nature) is immeasurable. In the Samdhinirmocana Sutra (Explication of the Thought Sutra), the first and intermediate turnings of the wheel of Dharma are taught as provisional (neyartha), while the final turning is taught as definitive (nitartha). The merit of practicing the provisional sutras is like the water in a cow's hoofprint, while the merit of the definitive sutras is like the great ocean. In particular, in the Mahamegha Sutra (Great Cloud Sutra), it says: 'For sentient beings, the seed of the qualities of the Buddha, completely passed beyond sorrow, is eternal, enduring, stable, and dwells in the nature of peace.' Similarly, in the Mahamegha Heart Sutra, the streams of merit of ordinary beings, Shravakas (listeners), Pratyekabuddhas (solitary realizers), Bodhisattvas, and Tathagatas are mentioned.
མ། མདོ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་རྣམས་ནི་ཏིང་ ངེ་འཛིན་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་སེམས་གཅིག་བསྐྱེད་པའི་ནང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདུས་སོ། །ཞེས་དང་། རབ་ཞི་རྣམ་ངེས་ཀྱི་ མདོར་ཡང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྟག་པའོ་གཡུང་དྲུང་ངོ་ཞེས་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་ན་ཡང་ལྷའི་ བསྐལ་བ་བྱེ་བར་དགེ་འདུན་དཔག་ཡས་ལ་ཅི་འདོད་པ་ཕུལ་བ་བས་ཀྱང་བསོད་ནམས་ ཆེས་ལྷག་པར་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ ཁྱབ་པ་བསྟན་པའི་མདོར་ཡང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ལ་ལ་ཞིག་གིས་བསྐལ་པ་བྱེ་ བ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ལ་སྤྱད་པ་བས། འཇམ་དཔལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་གཞན་གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྟག་པའོ་སྙམ་དུ་མོས་པར་བྱེད་ན། འདི་ནི་ དེ་བས་ཆེས་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་པར་བསྐྱེད་དོ། །ཞེས་དང་། སོར་ཕྲེང་ལ་ཕན་པའི་ མདོར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རྟག་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར་ཤེས་ པའི་རྒྱུས་འཇིག་རྟེན་ན་བདེ་བའི་རྣམ་པ་མཆོག་རྣམས་དང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཇི་སྙེད་ཡོད་ པ་ཐམས་ཅད་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རྟག་པ་ཐོས་པས་སྔོན་ བྱུང་བ་དང་ད་ལྟར་དང་མ་འོངས་པ་དང་དུས་གསུམ་དུའང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ 1-194 དང་མཐོ་རིས་དང་ས་སྟེང་གི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་མི་འཆི་བའི་ཚིག་འདི་ལས་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་ སྐྱེས་ཏེ་དེ་ལྟར་སྟོན་པ་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཐོས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུས་ནད་མེད་པ་དང་འཚེ་བ་མེད་པ་དང་ཚེ་ རིང་བ་དང་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་པ་གཡུང་ དྲུང་ཐེར་ཟུག་སྟེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་འཆི་བ་མེད་པར་ཐོས་པས་ཐམས་ཅད་ འབྱོར་ཅིང་ཡུན་རིང་དུ་སྲ་བ་དང་རྟག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དང་། མྱང་འདས་ཆེན་པོར་འཇམ་ དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་འདུས་ བྱས་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་དང་། ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ནི་ཤིན་ཏུ་ཚེ་ རིང་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་པའི་ཆོས་ཅན་ མི་འགྱུར་མི་འཕོ་བའི་ཆོས་ཅན། འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་སུ་རྟོགས་པ་ལེགས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་མ་བརྗོད་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་སོགས་ གསུང་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་གང་དག་སངས་རྒྱས་རྟག་པ་སོགས་མིན་ཀྱི། འདུས་ བྱས་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འ
【現代漢語翻譯】 複次，所有經和三摩地（梵文：samādhi，專注）的福德之流，都包含並彙集于安住此三摩地的菩薩，認為如來（梵文：Tathāgata，證悟者）是常恒不變的這種一念之中。又，《寂靜決定經》中也說：『如果有人說如來是常恒不變的，是永恒的』，那麼他所獲得的福德，勝過在無數劫中，隨心所欲地供養無量僧眾。還有，在《顯示如來功德與智慧不可思議經》中也說：『文殊（梵文：Mañjuśrī），相比于在八千俱胝劫中修持五度波羅蜜（梵文：pāramitā，到彼岸）的菩薩，如果另一位菩薩僅僅生起如來是常恒不變的信念，那麼後者所積累的福德將是不可計量的。』又，《饒益指鬘經》中說：『了知如來藏（梵文：Tathāgatagarbha，如來法身）是常恒不變的，並且存在於一切眾生之中，以此因緣，世間所有安樂和圓滿都將獲得。聽聞如來藏是常恒不變的，過去、現在、未來三世的一切圓滿，以及天界和人間的安樂，都將恒常獲得。』又說：『宣說如來是常恒不變的，從這不死的語言中生出大智慧，如此宣說者是具有智慧的，他就是佛。』又說：『聽聞如來藏所獲得的福德，能使人無病、無害、長壽，一切眾生皆歡喜。聽聞如來是常恒不變、永恒、堅固，並且完全超越了死亡，那麼一切都將富饒、長久、堅固和永恒。』又，《大涅槃經》中說：『文殊，如來是真實的不生不滅之法，因此不應說如來是生滅法。』又說：『善哉！善哉！善男子，你將獲得長壽的因緣，因為你認識到如來是常恒不變之法，是不變異、不遷變的法，是不生不滅之法。你沒有將如來視為生滅法的特徵，這非常好！』等等，這些都是佛所說的含義。這些經文駁斥了那些認為佛陀不是常恒不變，而是生滅無常的觀點。 These sutras and all the merits of Samadhi (Skt: samādhi, concentration) are contained and gathered in the Bodhisattva who abides in this Samadhi, thinking that the Tathagata (Skt: Tathāgata, the enlightened one) is eternal. Moreover, in the 'Sutra of Perfect Tranquility', it is said: 'If one says that the Tathagata is eternal and permanent,' then the merit he obtains is greater than offering immeasurable Sanghas (Skt: saṃgha, community) whatever they desire for countless kalpas (Skt: kalpa, eon). Furthermore, in the 'Sutra Showing the Inconceivable Merits and Wisdom of the Tathagata', it is said: 'Mañjuśrī (Skt: Mañjuśrī), compared to a Bodhisattva who practices the five perfections (Skt: pāramitā, perfection) for eighty thousand kotis of kalpas, if another Bodhisattva merely believes that the Tathagata is eternal, then the latter will accumulate immeasurable merit.' Also, in the 'Sutra Benefiting Angulimala', it is said: 'Knowing that the Tathagatagarbha (Skt: Tathāgatagarbha, the womb of the Tathagata) is eternal and exists in all beings, by this cause, all the happiness and perfection in the world will be obtained. Hearing that the Tathagatagarbha is eternal, all the perfections of the past, present, and future, as well as the happiness of the heavens and the earth, will be constantly obtained.' It is also said: 'Declaring that the Tathagata is eternal, great wisdom arises from this immortal language, and the one who declares it in this way is wise, and he is the Buddha.' It is also said: 'The merit of hearing about the Tathagatagarbha will bring freedom from illness, freedom from harm, longevity, and joy to all beings. Hearing that the Tathagata is eternal, permanent, steadfast, and completely beyond death, then everything will be prosperous, long-lasting, firm, and eternal.' Moreover, in the 'Great Nirvana Sutra', it is said: 'Mañjuśrī, the Tathagata is truly a Dharma (Skt: Dharma, law) that is unconditioned, therefore one should not say that the Tathagata is conditioned.' It is also said: 'Excellent! Excellent! Son of noble family, you will manifestly have the cause for a very long life, because you have realized that the Tathagata is of the nature of permanence, of the nature of immutability and non-transience, and of the nature of the unconditioned. It is excellent that you have not attributed the characteristics of the conditioned to the Tathagata!' and so on, these are the meanings spoken by the Buddha. These sutras refute those who think that the Buddha is not eternal but is impermanent.
【English Translation】 Furthermore, all the streams of merit from the sutras and samadhis (Skt: samādhi, concentration) are contained and gathered in the Bodhisattva who abides in this samadhi, with the thought that the Tathagata (Skt: Tathāgata, Thus Come One) is eternal. Also, in the 'Sutra of Perfect Tranquility', it is said: 'If one says that the Tathagata is eternal and permanent,' then the merit he obtains is greater than offering immeasurable Sanghas (Skt: saṃgha, community) whatever they desire for countless kalpas (Skt: kalpa, eon). Furthermore, in the 'Sutra Showing the Inconceivable Merits and Wisdom of the Tathagata', it is said: 'Mañjuśrī (Skt: Mañjuśrī), compared to a Bodhisattva who practices the five perfections (Skt: pāramitā, perfection) for eighty thousand kotis of kalpas, if another Bodhisattva merely believes that the Tathagata is eternal, then the latter will accumulate immeasurable merit.' Also, in the 'Sutra Benefiting Angulimala', it is said: 'Knowing that the Tathagatagarbha (Skt: Tathāgatagarbha, the womb of the Tathagata) is eternal and exists in all beings, by this cause, all the happiness and perfection in the world will be obtained. Hearing that the Tathagatagarbha is eternal, all the perfections of the past, present, and future, as well as the happiness of the heavens and the earth, will be constantly obtained.' It is also said: 'Declaring that the Tathagata is eternal, great wisdom arises from this immortal language, and the one who declares it in this way is wise, and he is the Buddha.' It is also said: 'The merit of hearing about the Tathagatagarbha will bring freedom from illness, freedom from harm, longevity, and joy to all beings. Hearing that the Tathagata is eternal, permanent, steadfast, and completely beyond death, then everything will be prosperous, long-lasting, firm, and eternal.' Moreover, in the 'Great Nirvana Sutra', it is said: 'Mañjuśrī, the Tathagata is truly a Dharma (Skt: Dharma, law) that is unconditioned, therefore one should not say that the Tathagata is conditioned.' It is also said: 'Excellent! Excellent! Son of noble family, you will manifestly have the cause for a very long life, because you have realized that the Tathagata is of the nature of permanence, of the nature of immutability and non-transience, and of the nature of the unconditioned. It is excellent that you have not attributed the characteristics of the conditioned to the Tathagata!' and so on, these are the meanings spoken by the Buddha. These sutras refute those who think that the Buddha is not eternal but is impermanent.
དོད་པ་རྣམས་བཀག་གོ ། ༈ དེ་ཉིད་རྣམ་གྲངས་གཞན་གྱིས་བཤད་པ། གཉིས་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་གྲངས་གཞན་གྱིས་བཤད་པ་ལ་གཉིས། མཐར་ཐུག་ཐོབ་པའི་ ཕན་ཡོན་དང་། ལམ་ལ་འཇུག་པའི་ཕན་ཡོན་ནོ། ། དང་པོ་ནི་གནས་ཁམས་དང་དེའི་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་དང་དེའི་ཡོན་ཏན་དང་དོན་བསྒྲུབ་པ་ ཕྲིན་ལས་ཏེ། རྒྱལ་བ་ཡི་ནི་མཁྱེན་པའི་ཡུལ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་སྔར་ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་རིགས་ བཞི་པོ་འདི་དག་ལ་མོས་པའི་བློ་ལྡན་རང་ལ་ཁམས་ཡོད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ནུས་ པ་ཉིད་དང་ཡོན་ཏན་དང་འཕྲིན་ལས་དང་ལྡན་པར་མོས་པས་ནི་མྱུར་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ 1-195 པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བསམ་པ་སེམས་བསྐྱེད། སྦྱོར་བ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་འཇུག་པའི་ཕན་ ཡོན་ནོ། ། དང་པོ་ནི། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡུལ་འདི་དག་ལ་མོས་པའི་བློ་ལྡན་ནི་ཁམས་ཡོད་ པ་དང་བདག་འདྲ་བས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ནུས་པ་དང་ཐོབ་པ་འདི་འདྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ ཏན་དང་འཕྲིན་ལས་ལྡན་ཞེས་དད་པས་མོས་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་ དྲན་པ་དང་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྣོད་དུ་འགྱུར་རོ། །བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་གནས་བཞི་པོ་དེ་དག་ལ་རྟག་ཏུ་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ནི་རྟག་ ཏུ་ཉེ་བར་གནས་པས་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། སྦྱིན་སོགས་དག་རྫོགས་སུ་བསྒྲུབ་པ། དེ་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་ ཅན་གསུམ་དུ་བསྡུ་བ། བཀའ་ཐ་མ་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་མཆོག་ཏུ་བསྔགས་པའོ། ། དང་པོ་ནི། རིགས་ཐོས་ཤིང་མོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ ཚོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། བསོད་ ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་པོ་དེ་ལ་འཁོར་གསུམ་དུ་རྟོག་པ་མེད་པས་བསོད་ ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་རྫོགས་པ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་སྦྱིན་སོགས་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ ཕྱོགས་སེར་སྣ་སོགས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི་རིགས་ལ་མོས་པའི་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ། དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ནི་ཚུལ་ ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ལ་བཟོད་པ་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གཉིས་པོ་དག་ནི། རིགས་ལ་མོས་པའི་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ 1-196 ནམས་ཡིན་ཞིང་དེའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི་གཞི་གསུམ་པོ་ཀུན་ཏུ་འགྲོའོ། ། གཉིས་པ་ནི་སྦྱིན་སོགས་འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་ བྱའི་སྒྲིབ་པར་འདོད་ལ་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་ པའི་སྒྲིབ་པར་འདོད་དོ། །རིགས་ཐོས
【現代漢語翻譯】 斷除疑惑。 接下來從其他角度闡述。 第二部分是從其他角度闡述，分為兩點：獲得最終利益和進入修行道的利益。 第一點是：法界（dharma-dhātu）和它的轉變——菩提（bodhi），以及菩提的功德和成辦事業的利他行為。如前所述，對於佛陀的四種智慧境界，即四種類型的事物，心懷虔誠的人，因為自身具有法界，並且有能力獲得菩提，以及具足功德和利他行為，所以能夠迅速具備獲得如來果位的資格。 第二部分分為兩點：發心（cittotpāda）和進入六度（ṣaṭ-pāramitā）的利益。 第一點是：對於這些不可思議的境界心懷虔誠的人，因為自身具有法界，並且像我一樣有能力獲得菩提，以及具足如此這般的智慧功德和利他行為，所以由於信仰和虔誠，會成為意樂（chanda）、精進（vyāyāma）、正念（smṛti）、禪定（dhyāna）和智慧（prajñā）等功德的容器。菩提心（bodhicitta）會恒常安住于這四種境界中，並且因為恒常安住，會成為永不退轉的殊勝菩薩。 第二部分分為三點：圓滿地修持佈施等；將這些功德歸納為三種殊勝；以及對聽聞最後教誨的智慧的最高讚揚。 第一點是：通過聽聞和伴隨虔誠的智慧所積累的功德資糧，會變得圓滿和清凈。因為對於佈施等五種功德資糧，沒有三輪（tri-maṇḍala）的執著，所以功德資糧是圓滿和清凈的。修持佈施等是爲了斷除與佈施等不相符的慳吝等。 第二點是：由於對法界虔誠，從佈施中產生的功德是殊勝的佈施波羅蜜多（dāna-pāramitā）；從持戒中產生的功德是殊勝的持戒波羅蜜多（śīla-pāramitā）；而殊勝的忍辱波羅蜜多（kṣānti-pāramitā）和禪定波羅蜜多（dhyāna-pāramitā）這兩者，都是從對法界虔誠的禪修中產生的功德。而精進（vīrya）則普遍存在於這三個基礎上。 第二點是：對佈施等三輪的執著被認為是所知障（jñeyāvaraṇa），而對慳吝等的執著則被認為是煩惱障（kleśāvaraṇa）。聽聞法界
【English Translation】 Doubts are dispelled. Next, it is explained from other perspectives. The second part, explaining it from other perspectives, is divided into two points: the benefit of attaining the ultimate goal and the benefit of entering the path of practice. The first point is: the dharma-dhātu (法界，dharmadhātu，法界，法界) and its transformation—bodhi (菩提，bodhi，菩提，覺悟), as well as the qualities of bodhi and the altruistic actions of accomplishing deeds. As mentioned earlier, for those who are devoted to the four realms of wisdom of the Buddha, that is, the four types of things, those who are devout, because they themselves possess the dharma-dhātu, and have the ability to attain bodhi, and possess qualities and altruistic actions, they will quickly be qualified to attain the state of the Tathāgata. The second part is divided into two points: generating the mind of enlightenment (cittotpāda) and the benefit of entering the six perfections (ṣaṭ-pāramitā). The first point is: those who are devoted to these inconceivable realms, because they themselves possess the dharma-dhātu, and like me, have the ability to attain bodhi, and possess such wisdom qualities and altruistic actions, therefore, due to faith and devotion, they will become vessels of qualities such as intention (chanda), diligence (vyāyāma), mindfulness (smṛti), meditation (dhyāna), and wisdom (prajñā). The mind of enlightenment (bodhicitta) will constantly abide in these four realms, and because it constantly abides, it will become a supreme bodhisattva who never regresses. The second part is divided into three points: perfectly practicing generosity, etc.; summarizing these merits into three special qualities; and the highest praise for the wisdom of hearing the final teachings. The first point is: the accumulation of merit through wisdom that comes from hearing and being accompanied by devotion will become complete and pure. Because there is no attachment to the three wheels (tri-maṇḍala) in the five perfections of merit accumulation, the merit accumulation is complete and pure. Practicing generosity, etc., is to eliminate stinginess, etc., which are incompatible with generosity, etc. The second point is: due to devotion to the dharma-dhātu, the merit arising from generosity is the special perfection of generosity (dāna-pāramitā); the merit arising from discipline is the special perfection of discipline (śīla-pāramitā); and the two special perfections of patience (kṣānti-pāramitā) and meditation (dhyāna-pāramitā) both arise from the meditation of devotion to the dharma-dhātu. And diligence (vīrya) is universally present on these three bases. The second point is: attachment to the three wheels of generosity, etc., is considered the obscuration of knowledge (jñeyāvaraṇa), while attachment to stinginess, etc., is considered the obscuration of afflictions (kleśāvaraṇa). Hearing the dharma-dhātu
་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཁམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས་པའི་ ཤེས་རབ་ལས་གཞན་པ་སྒྲིབ་པ་གཉིས་པོ་འདི་དག་ནི། ས་བོན་དང་བཅས་པ་སྤོང་བའི་རྒྱུ་ གཞན་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཤེས་རབ་དེ་རིགས་མ་ཐོས་པའི་ཚོགས་གཉིས་ལས་མཆོག་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་འབའ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་དེའི་རྒྱུ་ནི་རང་གི་ཁམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ རྟོགས་ནས་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་གནས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པ། རིགས་སྟོན་ པའི་གཞུང་བཀའ་ཐ་མ་ཐོས་པའི་ཐོས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐོས་པ་གཞན་ལས་མཆོག་ཡིན་ ནོ། ། ༈ ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བྱ་བ། ༈ གསུམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བྱ་བ་ལ་གཉིས། བཤད་བྱའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་ པ་དང་། འཆད་ཚུལ་བསྡུས་དེ་བསྟན་པའོ། ། ༈ བཤད་བྱའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། བསྟན་བཅོས་ཇི་ལྟར་བརྩམ་པའི་ཚུལ། དང་པོ་ལ་གསུམ། བསྟན་བཅོས་ཇི་ལྟར་བརྩམ་པའི་ཚུལ། ཆོས་ལ་གནོད་པ་སྤང་བའི་ ཚུལ། བརྩམས་པའི་བསོད་ནམས་བསྔོ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་ཡིད་ཆེས་པའི་ བཀའ་ཐ་མའི་ལུང་དང་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། བདག་ཉིད་འབའ་ཞིག་སྒྲིབ་གཉིས་དག་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་གདུལ་བྱ་གང་དག་རིགས་ཀྱི་དོན་ལ་མོས་པ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ དགེ་བ་དཀོན་མཆོག་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཐོབ་པར་ འདོད་པའི་བློ་ཅན་དེ་དག་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར། རིགས་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་ འདི་དག་བཤད་དོ། །ཇི་ལྟར་སྒྲོན་མེ་དང་གློག་དང་ནོར་བུ་དང་ཉི་མའི་འོད་ལ་བརྟེན་ནས་ མིག་དང་ལྡན་པས་གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་བཞིན། དེ་བཞིན་དུ་དོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ 1-197 སྤོབས་པའི་འོད་མཛད་པ་ཐུབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུད་བླ་མ་འདི་ནི་རབ་ཏུ་བཤད་དོ། །གསུང་ རབ་གང་ཞིག་བརྗོད་བྱ་དོན་ཆེན་པོ་རྗོད་བྱེད་ཆོས་དང་ཉེ་བར་འབྲེལ་ཞིང་ཁམས་གསུམ་གྱི་ ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་བྱེད་པའི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་ཞི་ བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕན་ཡོན་སྟོན་པར་མཛད་པ་གང་ཡིན་པ། དྲང་སྲོང་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་གསུང་རབ་ཡིན་ལ་དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་གཞན་ཡིན་ནོ། །དགོངས་འགྲེལ་གང་ཞིག་རྒྱལ་ བས་བསྟན་པ་གསུངས་པ་འབའ་ཞིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། བཀའི་དགོངས་འགྲེལ་དུ་བྱས་ ཤིང་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་མེད་པའི་ཡིད་ཅན། སྟོན་པ་པོ་ཚད་ལྡན་གྱིས་ བཤད་པ་ཐར་པ་མཚན་ཉིད་པ་ཐོབ་པའི་ལམ་སྟོན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡོན་ཏན་བཞི་ ལྡན། བསྟན་བཅོས་དེ་ཡང་དྲང་སྲོང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་བཞིན་དུ་སྤྱི་བོས་བླང་བྱ་དེའི་ དགོངས་འགྲེལ་བསྟན་བཅོས་ཡིན་ནོ། ། ༈ ཆོས་ལ་གནོད་པ་སྤང་བའི་ཚུལ་ལ། དག་པའི་ཐབས་ངོས་གཟུང་སྟེ་བསྟེན་པར་གདམས་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། དག་པའི་ཐབས་ངོས་གཟུང་སྟེ་བསྟེན་པར་གདམས་པ། ཉམས་ པའི་
【現代漢語翻譯】 除了從自性所生的界之實相的智慧之外，這兩種障礙（指煩惱障和所知障）以及它們的種子，沒有其他斷除之因。因此，那種智慧是殊勝的智慧之聚，而非未聽聞之二資糧（福德資糧和智慧資糧）。那種智慧之因，是證悟自性之界的實相，從而迅速獲得究竟的皈依處——三寶。這是聽聞開顯種姓的最後教言之聽聞，因此，此聽聞勝於其他聽聞。 ༈ 圓滿之事業 ༈ 第三，關於圓滿之事業，分為兩部分：廣說應說之義，以及簡示講述之方式。 ༈ 廣說應說之義：如何造論之方式。第一部分分為三點：如何造論之方式，捨棄對法有害之方式，以及迴向所造之功德。 第一點是：如此依靠可信的最後教言之聖言和理證，爲了使自己清凈二障，以及爲了攝受那些對種姓之義有興趣的所化眾生，以及爲了使他們獲得依靠此（種姓之義）而具有圓滿功德的功德，如對三寶等的信心，而宣說這些主要開顯種姓的論典。如同依靠燈、電、寶珠和太陽的光芒，有眼睛的人能夠看見事物一樣，同樣，依靠具有重大意義之法的力量之光芒的能仁（釋迦牟尼佛），而善說此《寶性論》。任何聖言，其所詮釋之義重大，能詮之語與法緊密相連，並且能夠斷除三界的一切煩惱，如來之語能夠顯示寂靜涅槃之利益，那就是正士佛陀之聖言，與此相反的則是其他的（非佛語）。任何註釋，僅僅以勝者所說的教言為依據，作為聖言的註釋，並且沒有散亂和顛倒之心的有信者，由具量之導師所宣說，與獲得解脫之特徵的道路相一致，具足四種功德，那樣的論典也應當像正士佛陀的聖言一樣頂戴，那是聖言的註釋論典。 ༈ 關於捨棄對法有害之方式：認識清凈之方便並勸誡依止。第二部分分為三點：認識清凈之方便並勸誡依止，衰損之
【English Translation】 Other than the wisdom that knows the reality of the realm arising from one's own nature, there is no other cause for abandoning these two obscurations (referring to afflictive obscuration and cognitive obscuration) along with their seeds. Therefore, that wisdom is a supreme accumulation of wisdom, not just an accumulation of merit and wisdom that has not been heard. The cause of that wisdom is realizing the reality of one's own nature's realm, thereby quickly attaining the ultimate refuge—the Three Jewels. This is the hearing of the final teaching that reveals the lineage, therefore, this hearing is superior to other hearings. ༈ The complete activity ༈ Third, regarding the complete activity, there are two parts: elaborately explaining the meaning to be explained, and briefly showing the way of explaining. ༈ Elaborately explaining the meaning to be explained: the way of composing the treatise. The first part has three points: the way of composing the treatise, abandoning the ways that are harmful to the Dharma, and dedicating the merit of the composition. The first point is: Thus, relying on the trustworthy words and reasoning of the final teaching, in order to purify oneself of the two obscurations, and in order to take care of those disciples who are interested in the meaning of the lineage, and in order to enable them to obtain the qualities of relying on this (meaning of the lineage) and having complete qualities, such as faith in the Three Jewels, these treatises that mainly reveal the lineage are explained. Just as relying on the light of a lamp, electricity, a jewel, and the sun, a person with eyes can see things, similarly, relying on the light of the power of the Dharma that has great meaning, the Muni (Shakyamuni Buddha) well explains this 'Ratnagotravibhāga'. Any sacred word whose meaning is great, whose expressive words are closely related to the Dharma, and which can eliminate all the afflictions of the three realms, the words of the Tathagata can show the benefit of peaceful Nirvana, that is the sacred word of the righteous Buddha, and the opposite of that is other (non-Buddha words). Any commentary that is based solely on the teachings spoken by the Victorious One, as a commentary on the sacred word, and without the mind of distraction and reversal, spoken by a qualified teacher, consistent with the path of obtaining the characteristics of liberation, possessing four qualities, that kind of treatise should also be revered like the sacred word of the righteous Buddha, that is the commentary treatise on the sacred word. ༈ Regarding abandoning the ways that are harmful to the Dharma: recognizing the means of purification and advising to rely on them. The second part has three points: recognizing the means of purification and advising to rely on them, the decline of
རྒྱུ་ངོས་གཟུང་སྟེ་སྤང་བར་གདམས་པ། ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉམས་པའི་འབྲས་བུ་སྤང་ཚུལ་ ལོ། ། དང་པོ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་ལས་ཆེས་མཁས་པའི་གང་ཟག་འགའ་ ཡང་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་པ་མ་ལུས་པ་དང་། ཇི་ལྟ་ བ་དེ་ཉིད་མཆོག་རིགས་ནི་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས་མཁྱེན་གྱི་གཞན་གྱིས་མཁྱེན་པ་ མིན་པ་དེའི་ཕྱིར། དྲང་སྲོང་རང་ཉིད་ཀྱིས་དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན་དུ་གཞག་པའི་མདོ་སྡེ་གང་ ཡིན་པ་དེ་དང་དེ་ནི། རང་བཟོས་དྲང་དོན་ལ་ངེས་དོན་དང་། ངེས་དོན་ལ་དྲང་དོན་དང་རྟག་ པ་སོགས་ཀྱང་སྒྲ་སྦྱར་བ་ཡིན་གྱི་དོན་མིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལས་གཞན་དུ་བསྒྱུར་ཞིང་མི་དཀྲུག་ གོ །གལ་ཏེ་དཀྲུགས་ན་ཐུབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་བཤིག་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་དམ་ཆོས་ལ་ནི་ 1-198 གནོད་པ་སྟེ། བསྟན་པ་བཤིག་ཅིང་ཆོས་སྤོང་བར་འགྱུར་བས་སྟོན་པའི་ངེས་དོན་གྱི་མདོར་ ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། ལྷ་མོ་དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོར། གསུམ་པོ་འདི་དག་ ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་དང་བུ་མོ་ཆོས་ཟབ་མོ་དག་ལ་མ་སྨས་མ་ཉམས་པར་བདག་ཉིད་སྲུང་བ་དང་ བསོད་ནམས་མང་དུ་བསྐྱེད་ཅིང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དུ་ཞུག་པ་ལགས་སོ༑ ༑གསུམ་པོ་གང་ ཞེ་ན། རང་གིས་རིག་པའི་ཆོས་ཟབ་མོ་དང་ལྡན་པ་དང་ཆོས་དང་མཐུན་པར་སྡུད་པའི་ཤེས་ པ་དང་ལྡན་པ་དང་། ཆོས་ཟབ་མོ་དག་ལ་བདག་ཉིད་ཤེས་པ་ཞུམ་པར་འཚལ་ནས་འདི་ནི་ བདག་གིས་མི་ཤེས་ཏེ། དོན་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཁྱེན་པར་ཟད་དོ་ཞེས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གཏོད་པར་བགྱིད་དེ་ཞེས་དང་། གསུམ་པོ་འདི་ལས་ གཞན་པའི་སེམས་ཅན་གང་ལགས་པ་དེ་དག་ནི་ཆོས་ཟབ་མོ་དག་ལ་ནན་ཏན་བགྱིད་མཆོག་ ཏུ་བཟུང་ནས་གོ་ལོབ་ཀྱི་སེམས་འཛིན་ཅིང་མངོན་པར་ཞེན་ཏེ། སྟོན་པར་བགྱིད་ཀུན་ཏུ་སྨྲ་ བར་བགྱིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ནི་དེ་དག་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ པ་དང་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་དང་ས་བོན་རུལ་པ་ལགས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཐད་དུ་ཡང་མཆིས་ ལ་བརླག་པར་བགྱིའོ་ཞེས་མཆིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ས་བོན་རུལ་པ་དེ་དག་ནི་ལྷ་དང་མི་ དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ལེགས་པར་ཚར་བཅད་པར་བགྱི་བ་ལགས་སོ་ ཞེས་གསུང་སྟེ། གོ་ལོབ་ཀྱི་སེམས་ནི་སྟོན་པས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་ལས་གཞན་དུ་རང་བཟོས་ བཀའ་ཐ་མ་དྲང་དོན་དང་སེམས་ཙམ་གྱི་གཞུང་ཡིན། དེའི་བརྗོད་བྱ་སངས་རྒྱས་འདུས་མ་ བྱས་རྟག་བརྟན་གཡུང་དྲུང་དང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་གསུང་པ་རྣམས་དྲང་དོན་ཡིན་དེ་ ཞེས་སོགས་སྨྲ་བས་ཏེ། མདོ་འདིའི་མཇུག་ཏུ་གདམས་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ བསྟན་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བསྟན་པ་དང་། རྟག་པ་དང་། བརྟན་པ་དང་། ཞི་བ་དང་། ཐེར་ཟུག་ པ་དང་། སྐྱབས་
{ "translations": [ "認識到原因並建議放棄。放棄深奧佛法衰敗的後果。", "首先，因為沒有比勝者（རྒྱལ་བ་，Gyalwa，勝利者）佛陀更博學的人存在於這個世界上。他如實地瞭解所有知識，並且是唯一能完全瞭解最高種姓的人，其他人則不能。因此，凡是聖者（དྲང་སྲོང་，Drangsong，正直者）自己確立為不了義（དྲང་དོན་，Drangdon，需要解釋的）和了義（ངེས་དོན་，Ngedon，明確的）的經文，都不要擅自改動，將不了義解釋爲了義，或將了義解釋爲了義，或者新增『常』等概念，這只是文字上的改變，並非真正的含義。如果改動，那就是破壞了佛陀的教法，損害了正法，導致佛法衰敗，最終會捨棄佛法。因此，應當按照佛陀在了義經中所說的那樣去實踐。在《吉祥天女經》（ལྷ་མོ་དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོར།，Lhamo Pal Treng gi Dor，Goddess Shri Mala Sutra）中說：『這三者是善男子和善女子守護自己，不誹謗、不貶低深奧的佛法，積累大量功德，進入大乘道的途徑。』", "『這三者是什麼呢？』『第一，自己具有理解深奧佛法的智慧，並具有與佛法相符的攝集知識；第二，對於深奧的佛法，認識到自己智慧不足，心生謙卑，認為『我不懂這個，只有如來（དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་，Dezhin Shegpa，Tathagata）才能完全瞭解這個道理』，從而對薄伽梵（བཅོམ་ལྡན་འདས་，Chomdendé，Bhagavan）生起敬信心。』『與這三者相反的眾生，他們對深奧的佛法非常執著，持有錯誤的觀念，並且非常固執己見，自認為是導師，到處宣揚。』『薄伽梵，我認為這些人是背離神聖佛法的人，是外道和腐爛的種子，即使在國王面前也會被毀滅。』『薄伽梵，這些腐爛的種子會被天、人、阿修羅等世人徹底摧毀。』」， "錯誤的觀念是指將佛陀所說的其他不了義教法，如唯識宗的經論，視為自創的最高教義。他們說：『這些經論所表達的，如佛陀是不生不滅、恒常不變、永恒的，以及如來藏（བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་，Desheg Nyingpo，Tathagatagarbha）是不了義的。』等等。這部經的結尾教導說，要認識到如來藏的意義，認識到法身（ཆོས་ཀྱི་སྐུ་，Chökyi Ku，Dharmakaya），認識到常、恒、寂、永恒和皈依處。" ], "english_translations": [ "Recognizing the cause and advising abandonment. How to abandon the consequences of the decline of profound Dharma.", "Firstly, because there is no one more learned than the Victorious One (རྒྱལ་བ་，Gyalwa, Victorious One) Buddha in this world. He knows all knowable things as they are, and he alone knows the supreme lineage in its entirety, unlike others. Therefore, whatever Sutras the Sage (དྲང་སྲོང་，Drangsong, Sage) himself has established as provisional (དྲང་དོན་，Drangdon, requiring interpretation) and definitive (ངེས་དོན་，Ngedon, explicit), do not alter them by claiming the provisional to be definitive, or the definitive to be provisional, or adding concepts like 'permanence.' These are merely verbal changes, not the true meaning. If altered, it destroys the Buddha's teachings, harms the true Dharma, leads to the decline of the teachings, and ultimately abandons the Dharma. Therefore, one should practice as the Buddha has spoken in the definitive Sutras. In the 'Shrimala Devi Sutra' (ལྷ་མོ་དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོར།，Lhamo Pal Treng gi Dor, Goddess Shri Mala Sutra), it says: 'These three are the means by which a son or daughter of good family protects themselves without slandering or disparaging the profound Dharma, accumulates great merit, and enters the Great Vehicle path.'", "'What are these three?' 'First, having the wisdom to understand the profound Dharma and having the knowledge to gather it in accordance with the Dharma; second, recognizing one's own lack of wisdom regarding the profound Dharma, being humble, and thinking, 'I do not know this; only the Tathagata (དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་，Dezhin Shegpa, Tathagata) knows this completely,' thereby generating devotion to the Bhagavan (བཅོམ་ལྡན་འདས་，Chomdendé, Bhagavan).' 'Beings who are the opposite of these three are very attached to the profound Dharma, hold wrong views, and are very stubborn, considering themselves to be teachers and proclaiming everywhere.' 'Bhagavan, I consider these people to be those who turn their backs on the sacred Dharma, are heretics and rotten seeds, and will be destroyed even in the presence of the king.' 'Bhagavan, these rotten seeds will be completely destroyed by the world, including gods, humans, and asuras.'", "Wrong views refer to considering other provisional teachings of the Buddha, such as the treatises of the Mind-Only school, as self-created supreme doctrines. They say, 'What these treatises express, such as the Buddha being unborn and undying, constant and unchanging, and the Tathagatagarbha (བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་，Desheg Nyingpo, Tathagatagarbha), are provisional.' etc. The end of this Sutra teaches to recognize the meaning of the Tathagatagarbha, to recognize the Dharmakaya (ཆོས་ཀྱི་སྐུ་，Chökyi Ku, Dharmakaya), to recognize permanence, constancy, peace, eternity, and refuge." ] }
གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་བསྟན་པར་ཞེས་བྱ་བར་ཟུངས་ཤིག་ཅེས་སོགས་གསུངས་ 1-199 པས་སོ། །ལྷའི་ཟླ་བས་བསྒྱུར་བའི་མྱང་འདས་ཆེན་པོར་ཡང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་ པོ་བདག་མེད་པར་བསྒོམས་ཤིང་གཏན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པས་ནི། སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ མི་འགག་པར་ཕྱེ་མ་ལེབ་མར་མེའི་ནང་དུ་སོང་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་བསྒོམས་པའི་སེམས་ཅན་ རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡོད་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམས་པ་འགོག་པར་བྱེད་ དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་རྐྱེན་གྱི་ཕྱིར་ཏེ། ཞེས་དང་། དགེ་ སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདུས་མ་བྱས་པ་ལ། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་འདུས་བྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བས་ནི་མུ་སྟེགས་པར་གྱུར་ཏེ་ཤི་ཡང་བླའོ། །དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདུས་བྱས་ཡིན་ནོ་ ཞེས་ཟེར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདུས་ བྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་རྣམས་ནི་རང་གི་ཁྱིམ་དང་འདྲ་བར་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་འགྲོ་ བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། སོར་ཕྲེང་གི་མདོར། སྔོན་ཡང་སེམས་ཅན་གང་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྐུ་རྟག་པ་ལ་མི་རྟག་པར་ལྟ་བ་རྣམས་མཛེ་ན་བར་གྱུར་ཏེ། ད་དུང་ཡང་སེམས་ ཅན་གང་ཞན་ཅིང་མཛེ་ན་བར་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི་ཞེས་སོགས་དང་། གང་སྔོན་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པའི་དུས་ན་རྒུད་པར་གྱུར་ཏེ་ནད་མང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམ་པ་མང་པོ་དེ་དག་ནི། དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་གཡུང་དྲུང་གི་སྐུ་ལ་གཡུང་དྲུང་མ་ཡིན་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །ད་དུང་ཡང་ མ་འོངས་པ་ན་ཡང་སེམས་ཅན་གང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཞེས་སོགས་དང་། གང་སྔོན་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཐེར་ཟུག་ལ་ཐེར་ཟུག་མ་ཡིན་པར་ལྟ་བའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི། རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་དམ་པའི་མངལ་དུ་སྐྱེས་ནས་ཤི་སྟེ་མི་རྟག་པར་གྱུར་ཏོ། །ད་དུང་དང་མ་ འོངས་པ་ན་ཡང་སེམས་ཅན་གང་མི་རྟག་ཅིང་ཚེ་ཐུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ནི་ཐེར་ཟུག་གི་ 1-200 སྐུ་ལ་སྨོད་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་དང་། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་རྟག་པ་སོགས་ཡིན་ན། འདུས་པ་རིན་ པོ་ཆེའི་ཏོག་ལས། གང་དག་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་སོགས་ལ་ཆགས། །ཐེར་ཟུག་རྟག་བརྟན་ བདག་གི་དངོས་པོར་ལྟ། །དེ་དག་གི་ནི་སྐྱེ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད། །དེ་དག་ངན་སོང་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་ འབབ། །ཅེས་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་འདུས་བྱས་གཞན་ དབང་དང་བརྟགས་ཆོས་ཀུན་བརྟགས་རྣམས་རྟག་པར་ལྟ་བ་སོགས་ལ་དགོངས་ལ། འདིར་ ནི་དོན་དམ་འདུས་མ་བྱས་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལ་དགོངས་པས་སོ༑ ༑རྒྱལ་བས་བསྟན་ པའི་གསལ་བྱེད་ཆེན་པོར་ལུང་བསྟན་པའི་སྐྱེས་བུ། སློ
【現代漢語翻譯】 據說，『致力於展示合一』等等。在天神月翻譯的《大涅槃經》中也說：『如果修行人觀想如來藏為無我，並持續觀想空性，那麼痛苦不會停止，就像飛蛾撲向火焰一樣。』 『如果不是這樣，觀想如來藏存在的眾生，即使煩惱存在，也能阻止煩惱的顯現。』為什麼呢？因為如來藏的緣故。』又說：『如果比丘持戒圓滿，卻說如來是無為法，卻說如來是有為法，那麼他死了也會變成外道。』如果如來是無為法，卻說如來是有為法，那麼這些人就是在說謊。說如來是有為法的人，就像回到自己的家一樣，會墮入地獄。』 在《指鬘經》中說：『過去，那些認為如來的身體是無常的眾生，都變成了麻風病人。現在，那些虛弱和變成麻風病人的眾生也是如此。』又說：『過去在圓滿時期衰敗，患有多種疾病的眾多眾生，是因為他們認為如來的永恒之身不是永恒的。』未來也會有眾生圓滿等等。過去，那些認為如來的身體不是真實的眾生，轉世為國王的妃子，出生后立即死亡，變得無常。未來也會有眾生死後變得無常和短命，是因為他們誹謗永恒之身。』 如果佛是常等等，那麼《寶積經》中說：『那些執著於色蘊等，認為常恒不變的事物是真實的我，他們的輪迴不會停止，他們會墮入惡道。』如果有人問這是否矛盾，答曰：不矛盾。因為那是針對世俗諦的有為法、他起和遍計所執，認為它們是常等等。而這裡指的是勝義諦的無為法、圓成實的佛。』國王所宣揚的偉大光明論中預言的人物，導師。
【English Translation】 It is said, 'Engage in demonstrating oneness,' and so on. In the Great Nirvana Sutra translated by the Month of the Gods, it also says: 'If practitioners contemplate the Tathagatagarbha (如來藏，tathāgatagarbha，तथागतगर्भ，tathāgatagarbha，the womb of the tathāgata) as selfless and continuously contemplate emptiness, then suffering will not cease, just as moths fly into flames.' 'If it is not so, beings who contemplate the existence of the Tathagatagarbha (如來藏，tathāgatagarbha，तथागतगर्भ，tathāgatagarbha，the womb of the tathāgata), even though afflictions exist, can prevent the manifestation of afflictions.' Why? Because of the cause of the Tathagatagarbha (如來藏，tathāgatagarbha，तथागतगर्भ，tathāgatagarbha，the womb of the tathāgata).』 It also says: 'If a Bhikshu (比丘，bhikṣu，भिक्षु，bhikṣu，monk) is fully accomplished in morality, but says that the Tathagata (如來，tathāgata，तथागत，tathāgata，one who has thus gone) is unconditioned, yet says that the Tathagata (如來，tathāgata，तथागत，tathāgata，one who has thus gone) is conditioned, then even if he dies, he will become a heretic.' If the Tathagata (如來，tathāgata，तथागत，tathāgata，one who has thus gone) is unconditioned, yet says that the Tathagata (如來，tathāgata，तथागत，tathāgata，one who has thus gone) is conditioned, then those people are lying. Those who say that the Tathagata (如來，tathāgata，तथागत，tathāgata，one who has thus gone) is conditioned will fall into hell, just like returning to their own home.' In the Angulimaliya Sutra (指鬘經) it says: 'In the past, those beings who viewed the body of the Tathagata (如來，tathāgata，तथागत，tathāgata，one who has thus gone) as impermanent all became lepers. Now, those beings who are weak and have become lepers are also like that.' It also says: 'In the past, many beings who declined during times of prosperity and suffered from many diseases were because they viewed the eternal body of the Tathagata (如來，tathāgata，तथागत，tathāgata，one who has thus gone) as non-eternal.' In the future, there will also be beings who are prosperous, and so on. In the past, those beings who viewed the body of the Tathagata (如來，tathāgata，तथागत，tathāgata，one who has thus gone) as not real were reborn as the consorts of kings, died immediately after birth, and became impermanent. In the future, there will also be beings who die and become impermanent and short-lived because they slander the eternal body.' If the Buddha (佛，buddha，बुद्ध，buddha，awakened one) is eternal, etc., then the Ratnakuta Sutra (寶積經) says: 'Those who are attached to the aggregates of form, etc., and view permanent, constant, and unchanging things as the true self, their cycle of rebirth will not cease, and they will fall into evil destinies.' If someone asks if this is contradictory, the answer is: It is not contradictory. Because that refers to the conventional truth of conditioned phenomena, other-powered phenomena, and imputed phenomena, viewing them as permanent, etc. And here it refers to the ultimate truth of unconditioned phenomena, the perfectly established Buddha (佛，buddha，बुद्ध，buddha，awakened one).』 The person prophesied in the Great Illuminating Treatise proclaimed by the King, the teacher.
བ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ཐེག་བསྡུས་ སུ། འབྱུང་རྟེན་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་བསྟན། །བརྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་མེད་པ་བསྟན། །ཞེས་དང་། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་གི་བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུས་སུ། མེད་ཅེས་བྱ་ལ་སོགས་ཚིག་གིས། ། བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་འགོག་པ་ཡིན། །སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་དཔེ་རྣམས་ཀྱིས། །གཞན་གྱི་དབང་ ནི་ཡང་དག་བསྟན། །རྣམ་པར་བྱང་བ་བཞི་ཡིས་ནི། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། ། ཞེས་དང་། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་སྒོམ་རིམ་དུ། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་དག་པ་ཡི། །རང་གི་ངོ་ བོ་དོན་དམ་ནི། །ཤིན་ཏུ་ཡང་ནི་གྲུབ་པས་ན། །བརྟགས་པའི་གཞན་དངོས་འབྱུང་མ་ཡིན། ། ཞེས་དང་། ལྷ་མོ་དཔལ་འཕྲེང་གི་མདོར། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ནི་རྟག་པ་དང་བདེ་བ་དང་བདག་དང་གཙང་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །བཅོམ་ ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་ དག་ནི་ཡང་དག་པར་མཐོང་བའོ། །ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་དེ་དག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ ཐུགས་ཀྱི་སྲས་ལགས་སོ་ཞེས་སོ། །རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས། གཙང་བདག་བདེ་དང་རྟག་ཉིད་ ཀྱི། །ཡོན་ཏན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་འབྲས། །ཞེས་དང་། དེ་ནི་རྟག་དང་བརྟན་ཕྱིར་དང་། །ཞི་ བའི་ཕྱིར་དང་གཡུང་དྲུང་ཕྱིར། །ཞེས་དང་། འདུས་མ་བྱས་པའི་དབྱིངས་ལ་ནི། །རྟག་པ་ལ་ 1-201 སོགས་དོན་ཤེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ལ་རྟག་ཆད་སོགས་ཀྱི་མཐའ་དང་ བྲལ་དགོས་པ་མི་ནམ་ཞེ་ན། ཡིན་མོད་ཀྱང་དགོངས་པ་ནི། དྲི་མེད་འོད་དུ། རྟག་པ་དངོས་པོ་ དང་ཆད་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་མིན་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཏེ་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་སོ་ཞེས་ཏེ། འདིས་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་མཐའ་བྲལ་གྱི་དོན་རྟག་པའི་མཐའ་འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོར་གྲུབ་ པ་སོགས་དང་། ཆད་པའི་མཐའ་དངོས་པོ་གང་ཡང་མེད་ཅིང་གཞི་མེད་ཆད་སྟོང་སྟེ་མཐའ་ དེ་གཉིས་ལས་གྲོལ་ཞེས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་བརྟགས་ཆོས་ཀུན་རྫོབ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ ལྟར་དོན་དམ་མ་བརྟགས་པ་ཆོས་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱང་། དངོས་པོ་དང་མཚན་མའི་ཡོད་མེད་ སོགས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་གང་ཡིན་རྒྱུ་ཚོགས་གཉིས་ལས་ སྐྱེས་པས་འདུས་བྱས་ཡིན་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་ནི། ། བསོད་ནམས་ཚོགས་ལས་འཁྲུངས་པ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་མདོར་བསྡུས་ན། །རྒྱལ་པོ་ཡེ་ཤེས་ ཚོགས་ལས་འཁྲུངས། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་རྟག་པར་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ་། གཟུགས་སྐུ་བསྐྱེད་འབྲས་ཡིན་ཡང་གདུལ་བྱ་གཞན་སྣང་ལ་ཐ་སྙད་དུ་སངས་རྒྱས་སུ་བཞག་ པ་དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་བརྟགས་པ་བ་ཡིན་ལ། ཆོས་སྐུ་ནི་བྲལ་འབྲས་འདུས་མ་བྱས་ཡང་ དག་པ་སྟེ། གསེར་འོད་དུ་སྐུ་གཉིས་ལ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འད
【現代漢語翻譯】 在巴沃·托美（藏文：བ་དཔོན་ཐོགས་མེད་）的《攝大乘論》（藏文：ཐེག་བསྡུས་）中說：『顯現之基如幻等，通過觀察顯示無。』 在學誠大師（藏文：སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་）的《八千頌般若攝義》（藏文：བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུས་）中說：『以「無」等詞語，遮止一切觀察。以幻等譬喻，真實顯示他性。以四種清凈，極力宣說圓滿成就。』 在龍樹菩薩（藏文：སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་）的《修道次第》（藏文：སྒོམ་རིམ་）中說：『如是智慧清凈者，自性勝義諦，極其真實成就故，觀察之異體不顯現。』 在吉祥天女經（藏文：ལྷ་མོ་དཔལ་འཕྲེང་གི་མདོར）中說：『世尊，如來法身，是常、樂、我、凈之彼岸。世尊，若有眾生如是見如來法身，彼等是為正見。正見者，乃世尊之佛子。』 慈氏菩薩（藏文：རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས）說：『凈、我、樂與常性之，功德彼岸是其果。』 又說：『彼為常與堅固故，為寂靜與不朽故。』 又說：『于無為之法界中，當知常等之意義。』 如果有人問，中觀見必須遠離常斷等邊際，這是為什麼呢？雖然如此，但其密意在於《無垢光經》（藏文：དྲི་མེད་འོད་དུ）中說：『常有實物與斷滅無實物，此非金剛持，乃是極清凈之心。』 這說明大中觀的離邊之義，常邊是指包含實有的有為法等，斷邊是指沒有任何實物，無有基礎的斷滅空，從這兩種邊解脫出來。勝義諦中，觀察之法在世俗中什麼也不成立，同樣，勝義諦不觀察時，法性佛陀，在實物和相狀的有無等方面，也什麼都不成立。 如果有人問，佛陀是因二資糧所生，所以是有為法。《寶鬘論》（藏文：རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར）中說：『諸佛之色身，從福德資糧生。法身略而言，國王從智慧資糧生。』 這樣說來，與常豈不是相違背嗎？答：此論證不成立。色身是生滅之果，但爲了調伏其他眾生的顯現，名言上安立為佛，是觀察之佛。法身是離系之果，是無為的真實法。在《金光明經》（藏文：གསེར་འོད་དུ་）中說，二身沒有涅槃。
【English Translation】 In Vasubandhu's Compendium of the Great Vehicle (Skt. Mahāyānasaṃgraha; Tib. ཐེག་བསྡུས): 'The basis of arising, like illusion, etc., is shown. Through examination, non-existence is shown.' In Ācārya Dignāga's Summary of the Eight Thousand Verses (Skt. Aṣṭasāhasrikāprajñāpāramitāpiṇḍārtha; Tib. བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུས་): 'By words such as 'non-existence,' all examination is prevented. By examples such as illusion, etc., the other's power is truly shown. By fourfold purification, complete accomplishment is greatly proclaimed.' In Nāgārjuna's Stages of Meditation (Skt. Bhāvanākrama; Tib. སྒོམ་རིམ་): 'Thus, for those with pure wisdom, the ultimate nature of their own essence, being exceedingly accomplished, the other entity of examination does not arise.' In the Śrīmālādevī Siṃhanāda Sūtra (Tib. ལྷ་མོ་དཔལ་འཕྲེང་གི་མདོར): 'Bhagavan, the Dharmakāya of the Tathāgata is the transcendence of permanence, bliss, self, and purity. Bhagavan, those beings who see the Dharmakāya of the Tathāgata in this way have correct view. Those with correct view are the children of the Bhagavan.' Lord Maitreya says: 'The fruit is the transcendence of the qualities of purity, self, bliss, and permanence.' And: 'It is for the sake of permanence and stability, for the sake of peace and eternity.' And: 'In the unconditioned realm, one should understand the meaning of permanence, etc.' If one asks why the Madhyamaka view must be free from extremes such as permanence and annihilation, the intention is as follows: In the Stainless Light (Tib. Dri med 'od du): 'That which is permanent, an entity, and that which is annihilated, a non-entity, is not Vajradhara, but the utterly pure mind.' This explains the meaning of the Great Madhyamaka's freedom from extremes: the extreme of permanence refers to conditioned phenomena that are substantial, while the extreme of annihilation refers to the absence of any substance, a nihilistic emptiness without foundation, thus being liberated from these two extremes. In ultimate truth, examined phenomena are not established in conventional reality. Similarly, in ultimate truth, when not examined, the Dharma-nature Buddha is not established in terms of existence or non-existence of entities or characteristics. If one asks whether the Buddha is conditioned since he arises from the accumulation of two types of merit, the Ratnāvalī (Tib. རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར) states: 'The Form Body of the Buddhas arises from the accumulation of merit. The Dharma Body, in brief, arises from the accumulation of wisdom.' If so, isn't this contradictory to permanence? The sign is not established. Although the Form Body is a result of creation, it is nominally designated as a Buddha for the perception of other beings to be tamed, and is a Buddha by imputation. The Dharma Body is the result of separation, the unconditioned true reality. In the Golden Light Sutra (Tib. Gser 'od du), it is said that the two bodies do not have nirvana.
ས་པ་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ ལས་གཞན་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཡང་དག་པ་སྟེ་སྐུ་ དེ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་བྱེད་དོ། །སྐུ་སྔ་མ་གཉིས་ནི་བརྟགས་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་དང་། ཚོགས་གཉིས་ ཀྱིས་ཆོས་སྐུའི་དྲི་མ་བསལ་ནས་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པ་གྱུར་པར་བྱས་པ་ཙམ་ལ་འཁྲུངས་པའི་ ཐ་སྙད་མཛད། རབ་ཞི་རྣམ་ངེས་དང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་སོགས་ཤེས་བྱེད་མཐའ་ཡས་སོ། ། དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་འདུས་བྱས་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་གསར་སྐྱེས་སུ་བལྟས་ན་ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་ ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་དང་ཕྱི་མ་ངན་འགྲོར་སྐྱེ་ལ། རྟག་པ་འདུས་མ་བྱས་སུ་བལྟས་ན་དེ་ 1-202 ལས་ཟློག་པ་དང་མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་སྟེ། མྱང་འདས་ཆེན་པོའི་བམ་པོ་གཉིས་པར། གཅེར་བུར་ འགྲོ་བ་ངོ་ཚ་ནས་གོས་ཀྱི་གཡོགས་ཏེ་མེར་ཤི་བ་མི་དང་ལྷ་ཆེན་པོར་སྐྱེས་པའི་དཔེས། དེ་ བས་ན་འཇམ་དཔལ་ཁྲེལ་ཞིང་ངོ་ཚ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ལ་འདུས་བྱས་རྣམས་དང་མཐུན་པར་མི་བལྟའོ། །འཇམ་དཔལ་མུ་སྟེགས་ཅན་ངན་པར་བལྟ་ བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འདུས་བྱས་དང་མཐུན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བའི། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་ བའི་དགེ་སློང་དག་ནི་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འདུས་བྱས་ཡིན་པར་མི་བལྟའོ། །ཅི་ སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འདུས་བྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ན་དེ་ནི་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་དེ་ནི་ཤི་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་རིགས་པར་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་གང་ ཟག་རང་གི་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཡང་དག་ པར་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་འདུས་བྱས་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །འཇམ་ དཔལ་དེང་སླན་ཆད་འཁོར་བ་ན་འཁོར་བར་ཤེས་པ་མེད་པ་སྤངས་དེ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ ཤེས་བཙལ་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པ་སྟེ། གང་ཞིག་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་བལྟ་ན་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་ལྡན་ཞིང་། མྱུར་དུ་ ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་སོ། །རྗེ་བཙུན་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་ཀྱང་ སངས་རྒྱས་འདུས་མ་བྱས་སུ་བཀྲལ་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གི་ཐད་དུ་འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་ གྱིས་གྲུབ་ཅེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར་འདིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རེ་ཤིག་འདུས་མ་བྱས་ པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་དང་། འགྱུར་བ་མེད་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་ཉིད་ཅེས་པའི་འགྲེལ་བར། མི་འགྱུར་བར་ཆོས་མཐུན་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། གནས་བཞིའི་ཁམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་འགྱུར་མེད་ཀྱི་ཐད་དུ། འདུས་མ་བྱས་པའི་དབྱིངས་ལ་ ནི། །རྟག་པ་ལ་སོགས་དོན་ཤེས་བྱ། །ཞེས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཐད་དུ་སྔ་འགྲེལ་དུ། ད་ནི་དྲི་ 1-203 མ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བརྗོད་པར་
【現代漢語翻譯】 不應稱之為『有為』，因為除了法身（Dharmakaya）之外，沒有其他的佛。』法身是真實，是那兩個色身的基礎。前兩個色身只是假設而已。』通過積累二資糧（功德資糧和智慧資糧）來清除法身的垢染，僅僅是將未顯現的法身顯現出來，才使用了『誕生』這個詞。如《極寂遍知經》、《般若波羅蜜多經》等，有無量的教證。 如果將究竟的佛視為有為、生滅、新生的，那是無恥、破戒，來世會墮入惡趣。如果視為常恒、無為，則與此相反，能迅速成佛。在《大涅槃經》第二卷中，如同裸體行走者因羞恥而用衣服遮蓋，最終被火燒死，卻轉生為人和大天神的例子一樣。因此，文殊，那些有羞恥心的人，不會認為佛薄伽梵（Bhagavan）與有為法相同。文殊，那些視佛為惡劣外道的人，才會說如來與有為法相同。持戒的比丘們，不應如此看待如來為有為法。如果說如來是有為法，那就是妄語，那個人死後會立即墮入地獄，就像住在自己家裡一樣。文殊，如來是真實、無為的法性，不應稱之為有為。文殊，從今以後，拋棄那些認為輪迴是輪迴的錯誤認知，尋求真實的智慧。如來是無為法，如果有人以這種方式看待如來，他將具足三十二相，並迅速證得圓滿正等覺。』 至尊父子（宗喀巴師徒）也解釋說，佛是無為法，在三寶面前是無為且任運成就的。在他們的註釋中說：『這表明如來暫時是無為的。』在『不變故為三寶』的註釋中說：『不改變的法性是無為的自性。』在『四處之界極清凈不變』的語境中說：『對於無為的法界，應理解常等含義。』在菩提心的語境中，先前的註釋中說：『現在將宣說無垢的如來。』
【English Translation】 'It should not be called 'conditioned,' because there is no Buddha other than the Dharmakaya (Body of Truth).』 The Dharmakaya is the truth, the basis of those two bodies. The first two bodies are merely assumptions.』 By accumulating the two accumulations (accumulation of merit and accumulation of wisdom), the stains of the Dharmakaya are cleared away, and only by manifesting the unmanifested Dharmakaya is the term 'birth' used. Such as the 'Extremely Peaceful Definite Understanding Sutra,' the 'Prajnaparamita Sutra,' etc., there are limitless teachings. If the ultimate Buddha is regarded as conditioned, arising and ceasing, newly born, it is shameless, immoral, and one will be reborn in a lower realm in the future. If regarded as permanent, unconditioned, it is the opposite of that, and one will quickly attain Buddhahood. In the second volume of the 'Great Nirvana Sutra,' like the example of a naked person who, out of shame, covered himself with clothes and was burned to death, but was reborn as a human and a great god. Therefore, Manjushri, those who are ashamed and have a sense of shame do not regard the Bhagavan Buddha as being the same as conditioned things. Manjushri, those who regard the Buddha as an evil heretic say that the Tathagata is the same as conditioned things. Monks who uphold the precepts should not regard the Tathagata as being conditioned in that way. If it is said that the Tathagata is conditioned, that is a lie, and that person is likely to be reborn in hell immediately after death, just like being at home. Manjushri, the Tathagata is truly of an unconditioned nature, so he should not be called conditioned. Manjushri, from now on, abandon the ignorance that perceives samsara as samsara, and seek true wisdom. The Tathagata is unconditioned; whoever sees the Tathagata in such a way will be endowed with the thirty-two marks and will quickly attain perfect and complete enlightenment.』 The venerable father and sons (Tsongkhapa and his disciples) also explained that the Buddha is unconditioned, and in the presence of the Three Jewels, he is unconditioned and spontaneously accomplished. In their commentary, it says: 'This shows that the Tathagata is temporarily unconditioned.' In the commentary on 'Unchanging, therefore the Three Jewels,' it says: 'The unchanging Dharma is the nature of the unconditioned.' In the context of 'The realm of the four places is extremely pure and unchanging,' it says: 'For the unconditioned realm, one should understand the meanings of permanence, etc.' In the context of Bodhicitta, the previous commentary says: 'Now I will speak of the stainless Tathagata.'
བྱའོ། །ཞེས་དང་རྩ་བར། རྣམ་གྲོལ་ཆོས་ཀྱི་ སྐུ་དག་ནི། །རྣམ་གཉིས་རྣམ་གཅིག་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཟག་པ་མེད་ཕྱིར་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་། །འདུས་ མ་བྱས་པའི་གནས་ཉིད་ཕྱིར། །ཞེས་དང་། གཏན་དུ་འཇིག་པ་མེད་པ་ཡི། །རང་བཞིན་ཡིན་ ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས། །ཞེས་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་ཐད་དུ། དྲི་མ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་བཤད་ ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ནོར་བུའི་འོད་དང་ཞེས་ནས་ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་ དེ་དག་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་དང་། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཐད་དུ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པས་ཕྱེ་ བ་ཞེས་བརྗོད་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །དེས་ན་འདིར་ཇི་ལྟར་ན་འདུས་མ་བྱས་ པ་འཇུག་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ལྷུན་ གྱིས་འགྲུབ་པ་དང་། རྒྱུན་མི་འཆད་ལ་འཇུག་ཅེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལས་བརྩམ་ཏེ་ ཞེས་སོགས་དང་། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པ་ ཡིན་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པར་མཐོང་བ་ཞེས་སོགས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ནི་འབད་མེད་པར། ། སྐྱེ་མེད་འགག་མེད་ཆོས་སྐུ་ལས། །སྲིད་པ་ཇི་ལྟར་གནས་བར་དུ། །སྟོན་པ་ལ་སོགས་མཛད་ པ་འཇུག །ཅེས་སོ། །ཅི་སྟེ་འདུས་བྱས་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་དེ་དོན་དམ་གྱི་ སྐྱབས་མིན་པ་དང་། གནས་སྐབས་ཀུན་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་བཅས་པ་དང་། དེ་ལ་བྱང་ཆེན་གྱི་ བྱེད་ལས་དང་ཡོན་ཏན་དང་འཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྲུབ་རྒྱུན་མི་འཆད་རྣམས་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ལོ། ། སངས་རྒྱས་ལ་འདུས་བྱས་དངོས་པོར་ཞེན་པ་ནི་དོན་ལ་མེད་པར་ལྟ་བ་དམྱལ་བའི་རྒྱུ་སྟེ། རྩ་ཤེར། གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་ཡོད་ཅེས། །འཛིན་པ་སྟུག་པོས་གཟུང་གྱུར་པ། །དེ་ ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ། །མེད་ཅེས་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད། །ཅེས་དང་རིན་ཆེན་ཕྲེང་ བར། གཞན་ཡང་འདི་ནི་ལོག་གཟུང་ན། །བླུན་པོ་མཁས་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན། །སྤོང་བས་མ་ རུངས་བདག་ཉིད་ཅན། །མནར་མེད་པར་ནི་སྤྱི་ཚུགས་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་སངས་ 1-204 རྒྱས་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ན་ཆོས་ཉིད་དུ་མེད་པས་སྔར་མེད་གསར་སྐྱེས་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་དང་ གཟུགས་ཅན་ཡིན་ན་སྐྱོན་ཆེར་ཡོད་དེ། དུས་འཁོར་མཆོག་མི་འགྱུར་དུ། འདིར་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྒྲུབ་པ་ནི་ལོག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ བརྗོད་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་དེ་ལྟར་བདེན་པ་མིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་ པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྷུམས་ ནས་འབྱུང་བ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་གཤེགས་པ་དང་། བྱོན་པའི་བྱ་བ་དང་ཡོངས་སུ་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་དང་སྐུ་གདུང་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ཡོད་ན། དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་བསྒྲུ
【現代漢語翻譯】 如是說，根本頌中寫道：『解脫法身是，二種一相應知，無漏故遍一切，無為之境是。』又說：『永恒不壞之，自性是無為。』關於功德方面，『已說無垢之如是性，今說依彼寶光等，當說極無垢之功德。』關於事業方面，『以無生滅而分，名為佛陀。』因此，此處如何從無為、無入之自性佛陀，佛陀之事業自然成就，且恒常不絕？從佛性開始等等。』諸佛薄伽梵雖無生滅，然見其生滅等等。』如是，無勤任運地，從無生滅法身中，乃至有輪迴，示現等事業行。』若有為法是生滅法，則佛陀非究竟皈依處，且恒常變異，彼之大菩提事業、功德與事業自然成就且恒常不絕，則不可能。執著佛陀為有為事物，是見實無所有，是地獄之因。』《中觀根本慧論》云：『若人執著如來有，以稠密執著而執取，彼人于如來，則視為無有。』《寶鬘論》云：『複次此為邪執著，愚者具慢稱智者，捨棄彼者性兇暴，將墮無間地獄中。』又，佛陀于眾生位時，若非法性，而是先前未有之新產生滅之有色法，則有過失。于《時輪無垢光釋》中，『此處修持薄伽梵之色身，是不會變為邪道。』此乃孩童之輩所言，然非真實，因其具有生滅之法性。若就勝義諦而言，薄伽梵從降生、為眾生之利益而逝世、行利益之事、入大涅槃、以及示現真實舍利等，若有此等，則如來應被造作。
【English Translation】 Thus it is said, and in the root text: 'The Dharmakāya (法身，Dharmakāya) of liberation is, known as two and one, because it is without outflows and pervasive, and because it is the state of the unconditioned.' And it says: 'Because it is of an eternal and indestructible nature, it is unconditioned.' Regarding qualities, 'The stainless suchness has been explained. Now, based on that, like the light of a jewel, those extremely stainless qualities will be explained.' Regarding activities, 'Being without birth and cessation, it is called the Buddha.' Therefore, how is it that from the unconditioned, the Buddha, which is of the nature of non-entering, the activities of the Buddha are spontaneously accomplished and continuous? Starting from the nature of the Buddha, and so on. Although the Buddhas, the Bhagavat (薄伽梵，Bhagavat), are without birth and cessation, they are seen as having birth and cessation, and so on. Likewise, effortlessly, from the Dharmakāya (法身，Dharmakāya) without birth and cessation, until the end of existence, activities such as teaching occur.' If conditioned phenomena are subject to birth and cessation, then the Buddha is not the ultimate refuge, and is subject to constant change. Then it would be impossible for the great Bodhi (菩提，Bodhi) activities, qualities, and spontaneous accomplishments of the Buddha to be continuous. Clinging to the Buddha as a conditioned entity is to see what is actually non-existent, which is the cause of hell. The Mūlamadhyamakakārikā (中觀根本慧論) says: 'Those who grasp that the Tathāgata (如來，Tathāgata) exists, holding on with dense clinging, they regard the Tathāgata as non-existent.' The Ratnāvalī (寶鬘論) says: 'Furthermore, this is a wrong apprehension. The fool, proud of his knowledge, abandoning it, is of a fierce nature, and will go to the Avīci hell (無間地獄，Avīci).' Furthermore, if the Buddha, when he was a sentient being, was not of the nature of Dharma (法，Dharma), but was a newly arisen, impermanent, and corporeal being, then there would be great faults. In the Vimalaprabhā (無垢光釋) of the Kālacakra (時輪), 'Here, the practice of the form body of the Bhagavat (薄伽梵，Bhagavat) will not turn into a wrong path.' This is what children say, but it is not true, because it has the nature of birth and cessation. If, in terms of ultimate truth, the Bhagavat (薄伽梵，Bhagavat) comes forth from the womb, passes away for the benefit of sentient beings, performs beneficial deeds, enters into the great Nirvāṇa (涅槃，Nirvāṇa), and shows the true relics, then the Tathāgata (如來，Tathāgata) should be created.
བས་པ་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་པའི་སྐུ་རྣམ་པར་ཉམས་པ་གང་ ཡིན་པ་དེ་བསྒྲུབས་པས་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པ་པོའི་ལུས་ཉམས་པ་མེད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར། རང་ ཉིད་མ་གྲུབ་པར་གཞན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འདི་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ །ཅི་སྟེ་སྐུ་གདུང་ཡང་དག་ པར་སྟོན་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཆེན་པོ་ཡོད་ན་འདིར། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སོ་ གཉིས་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་དང་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འདོམ་གང་བ་རྣམས་རྣམ་ པར་ཉམས་སོ། །སྔར་གྱི་སྐུ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐུ་གདུང་གི་ཕུང་པོ་ནི་རྡོ་རྗེའི་སྐུར་མི་འགྱུར་རོ། ། སྐུ་མེད་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་གཞན་གྱིས་བསྒྲུབ་པ་མེད་དོ། ། འདིར་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ལྡན་པ་ནི་ཉམས་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་ པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ན་ ཤེར་ཕྱིན་དང་སྟོང་ཉིད་དང་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་སོགས་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་རྣམས་མེད་ པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་དང་། དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ སྟོབས་བཅུ་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་མི་སྲིད་དོ། །གཞན་ཡང་ཅི་གལ་ ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟུགས་ཅན་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གནས་པས། གངྒཱའི་ཀླུང་ 1-205 གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་སུ་རི་བོ་དུ་མའི་རྡུལ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ ཅན་གྱི་རིགས་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་བྱིས་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཁམས་གཅིག་ ཏུ་གཤེགས་ཏེ། དེ་ན་གནས་པའི་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱ་བ་མཛད་ནས་དེ་ ནས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་དུ་གཤེགས་ཤིང་། དེ་ནས་ཀྱང་གཞན་དུ་གཤེགས་པ་ མཛད་དོ་ཞེ་ན་འདི་ཉིད་རིགས་པས་མི་འཐད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་ འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་ཚད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཕྱོགས་བཅུ་ཆར་དུ་ཡང་དག་པར་ གནས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་དང་མཐའ་ཡས་པ་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་ རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས། གཟུགས་ཀྱི་སྐུས་གཤེགས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པར་ནི་བསྐལ་ པ་དུ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སོགས་དང་། མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པས་ ཡོངས་སུ་བརྟགས་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་རང་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་སོགས་དང་། ཡེ་ལེར། འདི་ནི་མ་སྐྱེས་ཆོས་ཏེ་ཆུ་ལ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འདི་ནི་སྐྱེ་བར་འཁྲུལ་པར་སྟེར་བའོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་འདིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་མི་འགྱུར་ཏ
【現代漢語翻譯】 如果行為沒有結果，那麼已經產生的身體的衰敗又如何能通過修行使修行者的身體不衰敗呢？自己尚未成就卻想成就他人，這是顛倒之見。如果說有殊勝的特徵能夠真實地顯示身相，那麼在這裡，大士的三十二相和八十隨形好，以及一尋光芒的圓輪都衰敗了。因為先前的身體已經不存在，所以身相的聚合不會變成金剛身。如果沒有身體，那麼其他金剛薩埵也無法修成。 在這裡，因為相互矛盾，所以不具備真實性，因為具有生滅的性質。如果修成生滅的金剛薩埵，那麼般若波羅蜜多、空性以及四念住等直到無雜染之間都會消失。等等。因此，對於生滅的金剛薩埵來說，十力和無畏等功德是不可能存在的。另外，如果世尊是有形之身，那麼他只能住於一個方向，因此無法在恒河沙數的世界中，為如山之塵埃般眾多的有情眾生利益行事，因為他是有形之身。如果愚癡之人認為，即使是有形之身也能在一個世界中行進，為那裡的眾生利益行事，然後從那裡前往其他世界，再從那裡前往其他地方，那麼這種說法是不合理的。因為僅僅一個方向的部分世界就已經是無量的，更何況是遍佈十方的所有世界和無邊無際的眾生呢？即使以有形之身行事，也無法在無數劫中利益眾生。等等。如果通過正確的名號來詳細考察，那麼佛陀世尊不會是有形之身，因為他是從虛空中產生的，是自生的。等等。耶勒說：『這是不生之法，就像水中的天空一樣，它錯誤地顯示為生。』因為世尊如此宣說，所以世尊不是有形之身。
【English Translation】 If actions are without result, how can the decay of the body that has already arisen be prevented by practice, so that the practitioner's body does not decay? To try to accomplish others without having accomplished oneself is a perverted view. If there are excellent characteristics that truly reveal the physical form, then here, the thirty-two major marks and eighty minor marks of a great being, and the one-fathom circle of light, all decay. Because the previous body no longer exists, the aggregate of the physical form will not become a Vajra body. If there is no body, then other Vajrasattvas cannot be accomplished. Here, because of mutual contradiction, it does not possess reality, because it has the nature of arising and ceasing. If one accomplishes a Vajrasattva that arises and ceases, then Prajnaparamita, emptiness, and the four mindfulnesses, etc., up to non-contamination, will disappear. And so on. Therefore, for a Vajrasattva that arises and ceases, qualities such as the ten powers and fearlessness are impossible. Furthermore, if the Bhagavan were a corporeal body, then he would only abide in one direction, and therefore would not be able to benefit the countless sentient beings, like dust from many mountains, in realms as numerous as the sands of the Ganges, because he is a corporeal body. If foolish people think that even a corporeal body can go to one world, benefit the sentient beings who dwell there, and then go to another world, and then go to another place, this is not reasonable. Because even a part of one direction contains limitless realms, what need is there to mention the realms that truly exist in all ten directions and the infinite number of sentient beings? Even acting with a corporeal body, one could not benefit sentient beings in countless eons. And so on. If one thoroughly examines through the correct names, then the Buddha Bhagavan will not be a corporeal body, because he arises from the sky and is self-born. And so on. Yeler says: 'This is the unborn Dharma, like the sky in water, it mistakenly appears to be born.' Because the Bhagavan said this, the Bhagavan is not a corporeal body.
ེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་རྡུལ་ཕྲ་ རབ་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱིས་ཀྱང་འདུས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྐྱེས་པ་མིན་ཞིང་འགགས་པ་མིན་ནོ་ཞེས་ཏེ། སངས་རྒྱས་འདུས་ བྱས་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་བསྒྲུབས་ཀྱང་མ་བསྒྲུབས་པ་ཁོ་ ནར་ཐལ་བ་དང་། བསྐལ་པ་དུ་མར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ 1-206 དོན་མེད་པ་དང་། ཤེར་ཕྱིན་དང་སྟོང་ཉིད་དང་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ མ་འདྲེས་པའི་བར་རྣམས་མེད་པ་དང་། སྟོབས་སོགས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་མི་སྲིད་ པ་དང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མི་ནུས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་སྐུ་མིན་པར་ཐལ་ལོ། ། དེའི་ཕྱིར་དང་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པས་བརྟགས་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ནི་འདུས་བྱས་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་གཏན་ནས་མིན་ལ་འདུས་མ་བྱས་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་གྲུབ་པོ། །དེ་ལྟར་ན་བཀའ་བར་བ་ནི་དངོས་འཛིན་ལྟ་བའི་གཉེན་པོར་རྣམ་ པར་མ་ཕྱེ་བར། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་རང་བཞིན་དང་མཚན་ཉིད་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ རྣམས་མེད་པ་དང་། སྟོང་པ་བདག་མེད་དུ་སྟོན་པས་བཀའ་བར་བ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། སྟོང་པ་སྨོས་པའི་ཆོས་འཁོར་ནི་གཉེན་པོ་ལ་ལྡེམ་དགོངས་དྲང་དོན་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། ཐ་མ་ནི་ཡིན་ལུགས་ལྟར་དེ་ཉིད་གསུམ་སོགས་སུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་སྟོན་པའི་དེ་ལས་ཟློག་པ་ ཡིན་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་ལྔ་བརྒྱ་པར་གང་ཡང་བཅོམ་ལྡན་ཀྱིས་གཟུགས་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་དང་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པར་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། དགོངས་པ་མ་ཡིན་པ་དགོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྒྲ་ ཇི་བཞིན་པའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་དག་ནི་ཕྱིར་རོལ་པ་ལས་ཀྱང་ཕྱིར་རོལ་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཕྱོགས་ ལ་བརྟེན་པའོ་ཞེས་ང་སྨྲའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་ཞེས་སོགས་དང་། མདོ་སྡེ་དགོངས་ འགྲེལ་དུ་དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་འདི་ལ་དེ་བཞིན་གཤེག་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་ པོ་འདི་དག་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས། དྲང་པའི་དོན་གྱིས་མདོ་བརྗོད་པའི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ནི། མ་སྐྱེས་པ་མ་འགག་པ་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་ འདས་ 1-207 པའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་དང་། འདི་ལྟའི་མདོ་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཞེན་ན་མཚན་མར་ལྟ་ བ་སོགས་ལྟ་ངན་ཉེར་བརྒྱད་འབྱུང་སྟེ། དགོངས་འགྲེལ་དུ་ངའི་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡང་ དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་ཏེ། ཆོས་ལ་མོས་ཀྱང་ཆོས་འད
【現代漢語翻譯】 因為一切佛都聚集於此。如果是有色身，那麼連最小的微塵身也無法聚集。等等。 同樣，對於有福報的眾生來說，這是他們自心的顯現。世尊（Bhagavan，具有力量者）既非生也非滅。如果佛是造作的、有生滅的、有色身的，那麼即使努力修行也等於沒有修行，皈依多劫等菩提行都將變得毫無意義，般若波羅蜜多（Sher phyin，智慧到彼岸）和空性（stong nyid，emptiness）以及從正念（dran pa nyer bzhag，mindfulness）到佛的不共法（ma 'dres pa，unmixed）之間的一切都將不復存在，力量（stobs，powers）等無漏功德（zag med kyi yon tan，untainted qualities）也不可能存在，也無法利益十方無量世界的眾生，並且會陷入一切佛不聚集之身的境地。 因此，通過正確地稱念名號來觀察，佛世尊絕非是造作的、有生滅的、有色身的，而是成就為非造作的智慧之身。這樣一來，中間的教法則是不區分實執見（dngos 'dzin lta ba，belief in inherent existence）的對治，一切法在同一方面都是無自性（rang bzhin med pa，without self-nature）、無相（mtshan nyid med pa，without characteristics）和無體性（ngo bo nyid med pa，without essence），並宣說空性和無我（bdag med，selflessness），因此中間的教法是無相的。而宣說空性的法輪（chos 'khor，wheel of dharma）是針對對治的隱義（ldem dgongs，hidden meaning）和不了義（drang don dgongs pa can，provisional meaning），最後的教法是按照實相（yin lugs，the way things are）將如是三性（de nyid gsum，three natures）等進行區分而宣說，與此相反。在《五百般若波羅蜜多經》中，世尊所說的色無自性、無生、無滅、本來寂靜、自性涅槃，如果有人說這不是隱義，不是不了義，而是字面意思，那麼這些人比外道（phyir rol pa，outsiders）還要更甚，是依附於凡夫俗子的行列，我是這麼說的。同樣，感受等等。在《解深密經》（mDo sde dgongs 'grel，Sūtra Unraveling the Thought）中，對於勝義諦（don dam yang dag 'phags，ultimate truth），如來（de bzhin gshegs pa，Tathāgata）是考慮到這三種自性（ngo bo nyid rnam pa gsum po，three natures of essence）而以不了義的方式宣說經典，即一切法都是不生不滅、本來寂靜、自性涅槃。 並且，如果對這樣的經典執著于字面意思，就會產生二十八種邪見（lta ngan nyer brgyad，twenty-eight wrong views），例如執著于相（mtshan mar lta ba，clinging to characteristics）等等。在《解深密經》中說，如果不瞭解我所說的真實意圖，即使對法有信心，也不是真正的法。
【English Translation】 Because all Buddhas are gathered here. If it were a form body, then even the smallest particle body could not be gathered. And so on. Similarly, for sentient beings endowed with merit, it is the appearance of their own minds. The Bhagavan (Blessed One) is neither born nor ceases. If the Buddha were created, subject to birth and death, and had a form body, then even if one strives in practice, it would be as if one had not practiced at all, and the practices of seeking refuge for many kalpas (aeons) would be meaningless. The Prajñāpāramitā (Sher phyin, Perfection of Wisdom) and emptiness (stong nyid, emptiness), and everything from mindfulness (dran pa nyer bzhag, mindfulness) to the unmixed qualities of the Buddha (ma 'dres pa, unmixed) would cease to exist. Powers (stobs, powers) and other uncontaminated qualities (zag med kyi yon tan, untainted qualities) would be impossible, and one would not be able to benefit the sentient beings of the infinite realms of the ten directions, and would fall into the state of not being a body in which all Buddhas are gathered. Therefore, if we examine it by correctly reciting the name, the Buddha Bhagavan is definitely not created, subject to birth and death, or having a form body, but is established as a non-created wisdom body. In this way, the intermediate teachings are not differentiated as antidotes to the view of grasping at reality (dngos 'dzin lta ba, belief in inherent existence), and all phenomena are, in one aspect, without self-nature (rang bzhin med pa, without self-nature), without characteristics (mtshan nyid med pa, without characteristics), and without essence (ngo bo nyid med pa, without essence), and proclaim emptiness and selflessness (bdag med, selflessness). Therefore, the intermediate teachings are without characteristics. And the wheel of Dharma (chos 'khor, wheel of dharma) that proclaims emptiness is with hidden meaning (ldem dgongs, hidden meaning) and provisional meaning (drang don dgongs pa can, provisional meaning) for the sake of the antidote. The final teachings, in contrast, are those that differentiate and explain the three natures of suchness (de nyid gsum, three natures of suchness) according to reality (yin lugs, the way things are). In the Five Hundred Prajñāpāramitā Sutra, whatever the Blessed One taught as form being without self-nature, without birth, without cessation, primordially peaceful, and naturally in nirvana, if someone says that this is not hidden meaning, not provisional meaning, but literal meaning, then those people are even more extreme than the outsiders (phyir rol pa, outsiders), and are attached to the ranks of ordinary people. That is what I say. Similarly, feelings, and so on. In the Saṃdhinirmocana Sūtra (mDo sde dgongs 'grel, Sūtra Unraveling the Thought), for the ultimate truth (don dam yang dag 'phags, ultimate truth), the Tathāgata (de bzhin gshegs pa, Tathāgata) considers these three natures of essence (ngo bo nyid rnam pa gsum po, three natures of essence) and proclaims the sutras in a provisional way, that is, all phenomena are unborn, unceasing, primordially peaceful, and naturally in nirvana. Furthermore, if one clings to the literal meaning of such a sutra, twenty-eight wrong views (lta ngan nyer brgyad, twenty-eight wrong views) will arise, such as clinging to characteristics (mtshan mar lta ba, clinging to characteristics), and so on. In the Saṃdhinirmocana Sūtra, it says that if one does not understand my true intention, even if one has faith in the Dharma, it is not the true Dharma.
ི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་མ་འགགས་པ་ཉིད་གཟོད་མ་ ནས་ཞི་བ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཆོས་ལ་ སྒྲ་ཇི་བཞིན་གྱི་དོན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་དེ་དག་གཞི་དེ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མེད་པར་ ལྟ་བ་དང་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ལྟ་བར་འགྱུར་ཏེ༑ མེད་པར་ལྟ་བ་དང་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ ལྟ་བར་གྱུར་ནས་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྐུར་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་ ཏུ་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་སྐུར་ཏོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དང་ ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ལའང་སྐུར་ཏེ། ཞེས་སོགས་དང་ཐེག་ཆེན་ལ་དད་པ་བསྒོམ་ པའི་མདོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཚུལ་བཞིན་ཡིན་པར་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམས་ པར་འབྱེད་པ་ལ་ཡང་དག་མིན་པའི་ལྟ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་འབྱུང་སྟེ། གང་ཞེ་ན་མཚན་མར་ལྟ་ བ་དང་། བརྟགས་པ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་ པའི་ལྟ་བ་དང་དེ་ཁོ་ན་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་དང་ཞེས་སོགས་དང་སོར་ཕྲེང་ལ་ ཕན་པའི་མདོར། བཙུན་པ་གང་པོ་ནི་སྦྲང་བུའི་སྤྱད་པ་སྤྱོ་དེ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་སྟོན་མི་ཤེས་སོ། ། སྦྲང་བུ་ཡང་ཟི་ཟི་ཞེས་སྒྲ་འབྱིན་ཤེས་ཀྱི་སྦྲང་བུ་ལྟར་བླུན་པོ་ཁྱོད་ཅང་མ་ཟེར་ཅིག གང་པོ་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལྡེམ་པོའི་ངག་མི་ཤེས་པས་བདག་མེད་པ་ལ་ཆོས་སུ་སེམས་པ་ནི། གཏི་མུག་གི་ཆོས་ཀྱི་བར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ དག་ནི་གཞན་མིན་དེ། བཙུན་པ་གང་པོ་དེ་དག་ནི་ཕྱུགས་སུ་གྱུར་པ་ཆོས་ཉིད་མི་ཤེས་པའོ། ། ཞེས་དང་དཔལ་དྲི་མེད་འོད་དུ། གདུག་པའི་སློབ་དཔོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ 1-208 ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་ཡུལ་དབང་པོ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལ་ཆགས་ཤིང་། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ རྣམས་མ་མཐོང་བའི་སྐྱོན་བཟུང་བ་ལས་མནར་མེད་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པས་མ་ མཐོང་བའི་སྐྱོན་བཟུང་བ་ནི་རང་གི་དབང་པོས་མ་མཐོང་བ་དང་། ཐོབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་མེད་ པ་ལ་མེད་པའི་ཁྱབ་པ་བྱས་ནས། སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་མེད་པར་བཟུང་ནས། སངས་ རྒྱས་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པ་དང་། དེ་རྟག་བརྟན་འདུས་མ་བྱས་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་ཅིང་སངས་ རྒྱས་གང་ཡིན་འདུས་བྱས་སུ་འཛིན་པའོ། །དེ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སངས་རྒྱས་འདུས་མ་ བྱས་ལ་སྨོད་པ་ལ་ཉེས་དམིགས་དང་། མོས་པ་ལ་ཕན་ཡོན་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་གསུངས་བས་ འདི་རྣམས་ངེས་དོན་དུ་གྲུབ་པོ། །སེམས་ཅན་གང་ཉོན་མོངས་པ་རིགས་ལ་རྨོངས་པར་གྱུར་ པའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། དེ་གསུང་ པའི་ཆོས་བཀའ་ཐ་མ་སེམས་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་དང་དེའི་བརྗོད་བྱ་རིགས་བདེ་ག
【現代漢語翻譯】 『所有這些事物本質上是無自性的，所有這些事物是未生、未滅的，從一開始就是寂靜的，自性上是完全涅槃的。』如果對佛法執著于字面意義，就會認為一切法都不存在，沒有特徵。一旦認為不存在、沒有特徵，就會以所有特徵否定一切，否定諸法所遍計的特徵，也否定諸法的依他起特徵和圓成實特徵。等等。在《大乘信修經》中，菩薩如果執著于字面意義，如理分別法，就會產生二十八種不正見，即執著于相狀，誹謗假立，誹謗遍計，誹謗真如等等。在《利益護國經》中說：『比丘愚笨如蜜蜂，不知如何說法。蜜蜂嗡嗡作響，愚笨如蜜蜂，你什麼也別說。』同樣，不瞭解如來密意的愚者，認為無我是佛法，這是愚癡之法。不相信如來藏的眾生不是別人。那些愚笨的比丘如同牲畜，不瞭解法性。在《聖無垢光經》中說：『惡劣的導師背離如來藏，貪戀感官享受，虛妄之語，抓住未見的過失，將墮入無間地獄。』抓住未見的過失，就是用自己的感官未見，以能成立的方式否定不存在的事物，認為眾生沒有佛性。否定佛如虛空般周遍，否定其常、恒、無為，並指責佛是所作。詆譭如來藏、佛的無為，有極大的罪過；而信奉則有極大的利益。因此，這些都是究竟的意義。對於那些被煩惱矇蔽自性的人，誹謗聖者，以及他們所說的最後佛法——唯識，以及其所表達的種姓、安樂等等。 。
【English Translation】 『All these things are without essence, all these things are unborn, unceasing, from the beginning are peaceful, and by nature are completely nirvana.』 If one clings to the Dharma according to the literal meaning, one will regard all dharmas as non-existent and without characteristics. Once one regards them as non-existent and without characteristics, one will deny everything with all characteristics, denying the imputed characteristics of dharmas, and also denying the dependent characteristics and the perfectly established characteristics of dharmas. And so on. In the Sutra on Faith and Practice in the Great Vehicle, if a Bodhisattva clings to the literal meaning and properly distinguishes the Dharma, twenty-eight incorrect views will arise, namely, clinging to characteristics, denigrating imputation, denigrating complete calculation, denigrating suchness, and so on. In the Sutra Benefiting the Garland, it says: 『A bhikkhu who is foolish is like a bee, unable to preach the Dharma. The bee makes a buzzing sound, foolish like a bee, you should say nothing. Similarly, a fool who does not understand the Tathagata's hidden meaning, thinking that non-self is the Dharma, is a deluded Dharma. Those sentient beings who do not believe in the Tathagatagarbha are none other than those foolish bhikkhus who are like livestock, not understanding the nature of Dharma.』 In the Glorious Stainless Light Sutra, it says: 『A wicked teacher who turns away from the Tathagatagarbha, clinging to the enjoyment of sense objects, speaking falsely, and seizing upon unseen faults, will fall into Avici hell.』 Seizing upon unseen faults means not seeing with one's own senses, and negating what does not exist in a way that can be established, thinking that sentient beings do not have Buddhahood. Denying that the Buddha is as pervasive as space, denying its permanence, constancy, and unconditionality, and criticizing the Buddha as conditioned. Criticizing the Tathagatagarbha, the unconditioned Buddha, has great faults; while having faith has great benefits. Therefore, these are established as the ultimate meaning. For those beings whose nature is obscured by afflictions, slandering the noble ones, and the final Dharma spoken by them—Mind-Only—and its expression of lineage, bliss, and so on.
ཤེགས་སྙིང་པོ་ ལ་བརྙས་ཏེ་དྲང་དོན་དུ་ཞེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཀུན་ནི། བཀའ་བར་པ་རང་སྟོང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ མིན་པ་ངེས་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་ཞེན་པའི་ཕྲ་མ་སྔ་བཙན་གྱི་ལྟ་བ་ངན་པས་བྱས་པ་དེས་ ན་ཞེན་ལྟའི་དྲི་མ་ཅན་དེ་ལ་བློ་མི་སྦྱར་རོ། །དཔེར་ན་གོས་གཙང་ཚོན་གྱིས་རྣམ་པར་བསྒྱུར་ ནུས་པ་ལ་སྣུམ་གྱིས་གོས་པའི་དྲི་མ་ཅན་ཁ་དོག་བསྒྱུར་བར་ནུས་པ་མིན་པ་བཞིན་ནོ། ། ༈ ཉམས་པའི་རྒྱུ་ངོས་གཟུང་སྟེ་སྤང་བར་གདམས་པ། གཉིས་པ་ནི། རང་བཞིན་གྱི། བློ་གྲོས་དམན་པའི་ཕྱིར་དང་དཀར་པོ་ཐེག་ཆེན་རིགས་ ཀྱི་ཆོས་བཀའ་ཐ་མ་ལ་མོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང་། དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གོ་བ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ མ་ལོག་པར་གོ་སྙམ་པའི་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལ་རྟེན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེ་བ་སྔ་མ་དམ་ཆོས་ཀྱིས་ ཕོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་བསགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། བཀའ་བར་པ་རང་སྟོང་གཙོ་ བོར་སྟོན་པ་དྲང་དོན་དགོངས་པ་ཅན་ལ་ངེས་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་དེ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འཛིན་ པའི་ཕྱིར་དང་། རང་སྟོང་གི་ལྟ་བ་བཟུང་ན་དེ་ལ་མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྙེད་པ་འབུམ་པ་འབྱུང་ངོ་ 1-209 སྙམ་པ་རྙེད་པ་ལ་བརྐམ་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་སྟོང་ལ་ཞེན་ཆེས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཐམས་ ཅད་མེད་པར་ལྟར་བའི་མཚན་མར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ། ཐེག་ཆེན་ལ་དད་པ་སྒོམ་པའི་མདོར་ འབྱུང་བའི་ལྟ་བ་ངན་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་པོའི་དབང་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་དང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་ པོ་རིགས་ཀྱི་ཆོས་སུན་འབྱིན་པའི་སྡིག་གྲོགས་བསྟེན་པའི་ཕྱིར་དང་། རིགས་ཀྱི་ཆོས་བཀའ་ ཐ་མ་ངེས་དོན་དུ་འཛིན་པའི་བཤེས་གཉེན་རིང་དུ་སྲིང་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་གང་དམན་པ་ ལ་གཙོ་བོར་འཛིན་པའི་མོས་པ་དམན་པ་དང་བཅུའི་ཕྱིར། ཐེག་ཆེན་དགྲ་བཅོམ་སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། ། ༈ ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉམས་པའི་འབྲས་བུ་སྤང་ཚུལ། གསུམ་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉམས་ཤིང་སྤངས་པ་ལ་འཇིགས་པས་བག་བྱ་ དགོས་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཐེག་ཆེན་གྱི་དོན་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ན་འཇིགས་ པར་གྲགས་པ་མེ་དང་ནི། མི་བཟད་པའི་སྦྲུལ་གདུག་པ་དང་གསོད་པའི་གཤེད་མ་དང་ནི་ ཐོག་ལའང་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པར་མི་བྱའོ། མེ་དང་སྦྲུལ་དང་དགྲ་དང་རྡོ་རྗེའི་མེས་ནི་ཚེ་འདིའི་ སྲོག་དང་བྲལ་བ་ཙམ་བྱེད་ཀྱི། བཞི་པོ་དེ་ལས་མནར་མེད་པའི་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་འགྲོ་བ་ ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པར་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་ལ། གང་ཟག་གང་ཞིག་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྡིག་པའི་ གྲོགས་པོ་བསྟེན་པས་སངས་རྒྱས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ངན་སེམས་དང་ལྡན་པས། བཀྲོངས་ པར་བརྩམས་པར་གྱུར་པ་དང་ཕ་དང་མ་དང་དགྲ་བཅོམ་པ་གསོད་པ་བྱ་བ་མིན་པ་བྱེད་པ་ དང་། མཆོག་ཚོགས་འབྱེད་པ་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་པའི་མི་དེ་ཡང་། ཆོས་ཉིད་ངེས་པ
【現代漢語翻譯】 凡是輕視甚深要義，而執著于不了義的，都是由於執著于把中觀自空視為不了義，把了義視為字面意義的頑固偏見所致，不要與這種帶有執著偏見的觀點混淆。例如，就像乾淨的布可以被顏料染色，而沾染了油污的布卻無法改變顏色一樣。 第二，由於自性智慧低下，不喜好大乘末期教法，對顛倒的意義理解為不顛倒，並以此為基礎產生錯誤的傲慢，由於前世缺乏佛法而積累了障礙，執著于將主要闡述自空中觀的中觀教法，視為不了義，並認定其為字面意義，貪圖名利，認為執著自空會帶來巨大的利益，以及由於過於執著自空而產生的視一切法為空無的斷見等等。由於受到大乘經典中提到的二十八種惡見的影響，親近誹謗如來藏教法的惡友，遠離將如來藏教法視爲了義的善知識，以及對任何低劣的法都執著，以上十種原因，會導致捨棄大乘阿羅漢和佛陀的教法。 第三，正如因甚深佛法衰敗和被捨棄而感到恐懼一樣，通達大乘意義的智者們，不應像世人那樣懼怕火、劇毒的蛇、劊子手甚至閃電。因為火、蛇、敵人和金剛之火只會奪走今生的性命，不會讓人墮入極度恐怖的無間地獄。然而，如果有人屢次親近惡友，對佛陀的色身懷有惡意，企圖殺害佛陀，或者犯下殺父、殺母、殺阿羅漢等不應做之事，或者製造僧團分裂，那麼這種人必定會墮入惡趣。
【English Translation】 All who despise the profound essence and cling to the provisional meaning are those who, due to the evil view of clinging to the literal meaning of the definitive (teachings) while considering the intermediate (teachings) of self-emptiness as not being literal, are tainted by clinging. Do not associate with such views that are tainted by clinging. For example, just as a clean cloth can be transformed by dye, but a cloth stained with oil cannot be dyed. Secondly, due to one's inherent lack of intelligence, lack of faith in the later teachings of the Great Vehicle, relying on the pride of thinking one understands the meaning correctly when it is actually misunderstood, due to accumulating obscurations from lacking Dharma in previous lives, clinging to the intermediate teachings that mainly teach self-emptiness as the definitive meaning, being greedy for gain and thinking that holding the view of self-emptiness will bring great rewards, and due to views such as nihilism that arise from excessive attachment to self-emptiness, and being influenced by the twenty-eight evil views mentioned in the sutras on faith and meditation in the Great Vehicle, associating with evil friends who refute the teachings on the Sugata-garbha (Tathagatagarbha), keeping distant from spiritual friends who hold the later teachings of the lineage as definitive, and due to the ten inferior inclinations of mainly clinging to inferior teachings, one abandons the teachings of the Great Vehicle Arhats and Buddhas. Thirdly, just as one should be wary of the fear of the decline and abandonment of the profound Dharma, those who are skilled in the meaning of the Great Vehicle should not be as afraid of fire, venomous snakes, executioners, or even lightning as the world is. For fire, snakes, enemies, and vajra fire only take away the life of this life, but do not cause one to go to the extremely terrifying hells of no respite. However, if someone repeatedly associates with evil friends, harbors ill will towards the physical body of the Buddha, attempts to kill the Buddha, or commits the unwholesome acts of killing one's father, mother, or an Arhat, or causes dissension in the Sangha, that person will certainly fall into evil realms.
ར་ བསམས་པས་མྱུར་དུ་སྡིག་པ་དེ་ལས་ཐར་པར་འགྱུར་གྱི། གང་ཟག་གང་ཞིག་ཡིད་ནི་ཐེག་ ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་སྡང་བ་དེ་ལ་ཐར་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་དོ། ། ༈ བརྩམས་པའི་བསོད་ནམས་བསྔོ་བའི་ཚུལ། གསུམ་པ་ནི། བསྔོ་རྒྱུ་འབྲས་བུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྒྱུ་རྣམས་པར་བྱང་བའི་ཁམས་ དང་རྐྱེན་དྲི་མ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་ཡོན་ཏན་དང་ཕྲིན་ལས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ལྟུ་བའི་དོན་དང་ 1-210 གནས་གཞུང་རྣམ་པ་བདུན་མདོ་ལས་བྱུང་བའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཤད་པ་ལས། འཆད་ པ་པོ་བདག་གིས་དགེ་བ་གང་ཐོབ་པ་དེས་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་འགྲོ་བ་འདི་ཐམས་ ཅད་ཀྱིས། མཐའ་ཡས་པའི་འོད་མངའ་བའི་དྲང་སྲོང་མགོན་པོ་ཚེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མཐོང་ ཞིང་། མཐོང་ནས་ཀྱང་ནི་ཆོས་ཀྱི་མིག་དྲི་མ་མེད་པ་མཐོང་ངམ་སྐྱེས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཐོབ་ པར་ཤོག ། ༈ འཆད་ཚུལ་བསྡུས་དེ་བསྟན་པ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཡིད་ཆེས་ཞེས་པའི་ཚིག་བཞི་པ་ཅིག་གིས་རྒྱུ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ རྒྱུ་མཚན་དགོས་པ་གང་གི་ཕྱིར་བཤད་པ་དང་། ཇི་ལྟར་གློག་སྒྲོན་ཞེས་པའི་ཚིག་བཞི་པ་ཅིག་ གིས་ཚུལ་ཇི་ལྟར་བུར་ནི་བཤད་པ་དང་། གང་ཞིག་དོན་ཆེན་ཞེས་པའི་ཚིག་བཞི་པ་ཅིག་གིས་ བཤད་བྱ་བཀའི་དོན་གང་བརྗོད་པ་དང་། གང་ཞིག་རྒྱལ་བའི་ཞེས་པའི་ཚིག་བཞི་པ་ཅིག་ གིས་བཤད་བྱ་དེའི་འགྲེལ་པ་རྒྱུ་འཐུན་པ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན་པ་རྣམས། དེ་ལྟར་ན་ཚིགས་སུ་ བཅད་པ་བཞིས་བསྟན་ཏོ། །གང་ཕྱིར་རྒྱལ་ལས་ཞེས་པའི་ཚིག་བཞི་པ་གཉིས་ཀྱིས་བདག་ ཉིད་དག་པའི་ཐབས་ཆོས་སྤོང་གི་ལས་སྤོང་དགོས་པར་གདམས་པ་དང་། བློ་དམན་ཞེས་ པའི་ཚིག་བཞི་པ་གཅིག་གིས་ཆོས་ལས་ཉམས་པ་ཆོས་སྤོང་བའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་། དེ་ནས་ ཇི་ལྟར་ཟབ་མོའི་ཞེས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི་གཉིས་ཀྱིས་ཆོས་སྤོང་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་ བུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་སྐབས་སུ་འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཆོས་ ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་དང་། མཐར་ཐུག་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ཆོས་བརྗོད་པ་ཡིས་མདོར་ ན་བསྔོ་བའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་བསྔོ་རྒྱུ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་བཅས་པ། དཀོན་མཆོག་ རྣམ་པར་བྱང་ཁམས་ཞེས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཐ་མ་ཡིས་ནི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་ ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་ཆོས་དཀོན་མཆོག་གི་རིགས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལས། ཕན་ཡོན་གྱི་ སྐབས་ཏེ་ལེའུ་ལྔ་པའི་བཤད་པའོ།། །། 1-211 ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མགོན་པོ་བྱམས་པས་ མཛད་པའི་བཤད་པ་རྫོགས་སོ།། །། ༄། །དོན་དེ་ལེགས་པར་བསྒྱུར་བའི་ཚུལ། གསུམ་པ་ནི། དཔལ་ཁ་ཆེའི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་དཔེ་མེད་ཀྱི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་བྲམ་ཟེ་ རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེའི་དབོན་པོ་པཎྜི་ཏ་ས་ཛ་ན་དང་། ལོ་ཙྪ་བ་བློ་ལྡན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གྲོང་ཁྱེར་ ཆེན་པོ
【現代漢語翻譯】 思維能迅速從罪惡中解脫。如果有人憎恨大乘佛法，那他怎麼會有解脫呢？不會有的。 第三，迴向的方式：迴向的果實是三寶（指佛、法、僧）以及清凈的自性、無染的菩提、功德和事業。如金剛句的意義和七種處所的講述方式，如經中所說。講述者我所獲得的善業，愿它能使如虛空般無邊的眾生，得見具有無邊光明之導師，即無量壽佛（Amitayus），並且在見到之後，能生起無垢的法眼，證得無上菩提。 第二，簡略地展示講述的方式：就像『如此相信』這四個字，說明了依靠什麼原因而講述，以及爲了什麼理由而講述。就像『如何燈』這四個字，說明了如何講述。就像『何義大』這四個字，說明了所講述的教義是什麼。就像『何為勝』這四個字，說明了所講述的教義的解釋是什麼。因此，這四句偈頌說明了這些內容。因為『何為勝』這兩句偈頌，勸誡人們必須捨棄自性清凈之法，捨棄惡業。『劣慧』這四個字，說明了捨棄佛法的因由。然後，『如何甚深』這兩句偈頌，展示了捨棄佛法的果報。暫時來說，在無量光佛（Amitabha）的壇城中，能獲得對佛法的忍耐；最終來說，能獲得大菩提。總而言之，通過講述佛法，迴向的兩種果報，即迴向的目的和所作所為，都由最後的偈頌『三寶凈性』來展示。這是大乘《寶性論》中，關於利益的第五品之講述。 大乘《寶性論》的論著，由薄伽梵彌勒菩薩（Lord Maitreya）所著的講述圓滿了。 第三，很好地翻譯的方式：在吉祥的喀什米爾大城市裡，由無與倫比的大班智達婆羅門仁欽多吉的侄子，班智達薩扎那和譯師洛丹西饒在大城市裡翻譯。
【English Translation】 Thinking quickly liberates one from sin. How can someone who hates the Dharma of the Great Vehicle have liberation? They cannot. Third, the manner of dedicating merit: The fruit of dedication is the Three Jewels (Buddha, Dharma, Sangha), as well as pure nature, undefiled Bodhi, merits, and activities. Like the meaning of the Vajra words and the manner of explaining the seven abodes, as described in the Sutras. May the merit I, the expounder, have gained, enable all beings equal to the sky to see the protector with boundless light, the venerable Amitayus (Infinite Life), and upon seeing him, may they generate the stainless eye of Dharma and attain supreme Bodhi. Second, briefly showing the manner of explanation: Just like the four words 'Thus believing,' they explain based on what cause and for what reason. Just like the four words 'How lamp,' they explain how. Just like the four words 'What great meaning,' they explain what the doctrine to be explained is. Just like the four words 'What victorious,' they explain what the explanation of the doctrine to be explained is. Therefore, these four verses explain these contents. Because the two verses 'What victorious,' they advise that one must abandon the Dharma of self-purification and abandon evil deeds. The four words 'Inferior wisdom' explain the cause of abandoning the Dharma. Then, the two verses 'How profound' show the result of abandoning the Dharma. Temporarily, in the mandala of Amitabha, one obtains tolerance for the Dharma; ultimately, one obtains great Bodhi. In short, by explaining the Dharma, the two fruits of dedication, namely the purpose of dedication and the actions, are shown by the final verse 'Three Jewels pure nature.' This is the explanation of the fifth chapter on benefits in the Great Vehicle Treatise on the Lineage of the Supreme. The treatise on the Great Vehicle Treatise on the Lineage of the Supreme, composed by the Bhagavan Lord Maitreya, is completed. Third, the manner of translating it well: In the great city of auspicious Kashmir, by the unparalleled great scholar Brahmin Rinchen Dorje's nephew, the Pandit Sajana, and the translator Lodan Sherab, in the great city.
་དེ་ཉིད་དུ་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། ། མཐར་ཐུག་སྟོན་པའི་བླ་མའི་རྒྱུད་འདི་ནི། ། ཚུལ་བཞིན་མ་རྟོགས་ལོག་རྟོག་མུན་པ་ཡིས། ། རྣམ་པར་སྒྲིབ་པའི་གངས་ཅན་བོད་འདི་རུ། ། ངེས་དོན་སྣང་བ་རྒྱས་བྱེད་འོད་སྟོང་ཅན། ། ཆོས་རྗེ་ཇོ་ནང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཇོ་ནང་གྲུབ་མཐའ་ནོར་ཞེས་སྨྲ་བ་རྣམས། ། གྲུབ་མཐའི་མཐར་ཐུག་སྣང་བཅས་དབུ་མ་དང་། ། བསྟན་པའི་མཐར་ཐུག་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ། ། བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་རང་མཚང་བསྟན་པར་ཟད། ། ཇོ་ནང་གྲུབ་མཐའ་འགོ གས་པའི་ཟོལ་གྱིས་ནི། ། ཉ་རྣམས་གསོད་ཕྱིར་ཆུ་ལ་རྡེག་པ་བཞིན། ། རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་ལ་རྒོལ་བ་དང་། ། མཐར་ཐུག་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འགོག་པར་ཟད། ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འགོག་པར་བྱེད་པ་རྣམས། ། སངས་རྒྱས་བསྟན་པའི་གནས་ལུགས་བཀག་པར་གྱུར། ། 1-212 དེ་ཡིས་ཆོས་སྤོང་ལས་རྣམས་བསགས་པའི་ཕྱིར། ། རང་དང་རྗེས་འཇུག་ཐམས་ཅད་ཕུང་བར་བྱེད། ། དེ་ལྟར་ཡིན་མིན་གཟུར་གནས་བློ་ལྡན་གྱིས། ། གཞུང་འདི་རྩ་འགྲེལ་མདོར་བཅས་གཟིགས་པས་གསལ། ། དེ་ལྟའི་ཚུལ་ལ་མི་ཕོད་སྙིང་རྗེ་ཡིས། ། བླ་མའི་རྒྱུད་འདི་གསལ་བར་བདག་གིས་བཤད། ། ཐེག་མཆོག་དམ་ཆོས་རིན་ཆེན་བཤད་འདི་ལས། ། བསམ་ཡས་བསོད་ནམས་བདག་གིས་གང་ཐོབ་པ། ། དེས་ནི་འགྲོ་ཀུན་ཐེག་མཆོག་དམ་པའི་ཆོས། ། རིན་ཆེན་དྲི་མ་མེད་པའི་སྣོད་གྱུར་ཅིག ། དེང་སང་མཁས་པ་གྲགས་པ་ཕལ། ། དབུ་སེམས་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་པར། ། བདེན་གཉིས་ཚུལ་ལ་རྨོངས་གྱུར་ནས། ། ཡིན་ལུགས་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་རྒོལ། ། དེ་སླད་བླ་མའི་རྒྱུད་འདི་ཡང་། ། རྟོག་གེའི་མུན་པས་རྣམ་པར་སྒྲིབ། ། ལོག་རྟོགས་མུན་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། ། བདག་གིས་དེ་ཉིད་སྣང་བ་སྦྱར། ། འདི་ལ་ཉེས་པའི་ཆ་མཆིས་ན། ། མཁས་པའི་ཚོགས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ། ། 1-213 ལེགས་ཆའི་རྣམ་དཀར་དགེ་བའི་མཐུས། ། འགྲོ་ཀུན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་ཐོབ་ཤོག ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་ བ་འདི་མཚན་ཉིད་ཕྱོགས་ཀྱི་ལུང་རིགས་ལ་རྣམ་པར་བྱང་ཞིང་། ཁྱད་པར་དཔལ་དུས་ཀྱི་ འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་བློ་གྲོས་ཀྱི་སྣང་བ་རྒྱས་པའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་ སློབ་དཔོན་ཨ་མོ་གྷས། རྒྱུད་བླའི་ཊི་ཀ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་གཞིར་བཞག་ ཅིང་ས་བཅད་ཆོས་རྗེ་ས་བཟངས་པའི་ལུགས་བཞིན་དུ་ཕྱེ་བ། རྒྱུད་བླའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ པའི་ཆོས་སྐད་ལུང་རིགས་ཀྱི་ཟུར་ཐོན་པར་བྱ་དགོས་རྣམས་བཏོན་པ་ཅིག་གྱིས་ཤིག་ཅེས་ པའི་གསུང་ཡིག་གིས་བསྐུལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས། ཆོས་རྗེ་ཇོ་ནང་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་ ལས་ངེས་པའི་དོན་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་ཐོབ་པ། ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་ལྷའི་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་སྟོན་ པ་འདས་ནས་ལོ་
【現代漢語翻譯】 被翻譯、校對並最終確定的內容。 這究竟是宣講終極真理的上師傳承！ 如若不能如實通達，邪見矇蔽如黑夜， 在這雪域藏地之上， 欲使究竟之義的光芒得以增長，我向具足萬道光芒的覺囊派法主頂禮！ 那些說覺囊派是邪說的人， 他們對於包含顯現的終極中觀宗見， 以及教法的終極如來藏， 不願傾注心力，只是暴露了自己的短淺。 以詆譭覺囊派為借口的人， 如同爲了殺死魚而擊打水面一樣， 最終是在攻擊諸佛及其眷屬， 最終是在否定終極的如來藏。 那些否定如來藏的人， 實際上是在阻礙佛陀教法的根本。 因此，他們積累了捨棄佛法的惡業， 最終會毀滅自己和追隨者。 是否如此，公正且有智慧的人， 通過閱讀此論及其根本和註釋便可明白。 我不忍見到這種情況，出於慈悲， 我將清晰地闡釋上師的傳承。 從這殊勝的大乘妙法講解中， 我所獲得的無量功德， 愿以此使一切眾生， 都成為殊勝大乘妙法， 純凈無染的法器！ 如今許多自詡為智者的人， 不能區分中觀與唯識， 對於二諦的道理一無所知， 反而誹謗實相的宗見。 因此，上師的傳承， 也被妄念的黑暗所遮蔽。 爲了消除邪見的黑暗， 我將如實地闡明其光明。 若有任何錯誤之處， 懇請各位智者寬恕。 愿以此善妙功德力， 一切眾生皆能證得如來藏！ 這部名為《大乘經莊嚴論》的論著的闡釋——光明，對於名相方面的經論具有透徹的理解。特別是，阿摩伽（梵文：Amogha，梵文羅馬擬音：Amogha，藏文：ཨ་མོ་གྷ，漢語字面意思：無空）導師，一位智慧之光在吉祥時輪金剛乘等方面得到擴充套件的大善知識，他以聖者無著的《經莊嚴論》註釋為基礎，並按照法主薩藏的體系劃分章節。他敦促我提取《經莊嚴論》中獨特的術語，使其在經論的推理中脫穎而出。因此，釋迦比丘拉杰堅贊，由於覺囊派法王父子的恩德而對究竟之義生起定解和信心，在導師逝世后的某年
【English Translation】 That which has been translated, proofread, and finally determined. This is indeed the lineage of the Guru who teaches the ultimate truth! If one cannot truly understand it, ignorance obscures like the darkness of night, Upon this snowy land of Tibet, Wishing to increase the light of the ultimate meaning, I prostrate to the Lord of Dharma of the Jonangpa, who possesses a myriad of lights! Those who say that the Jonangpa is a heresy, They do not incline their minds towards the ultimate Madhyamaka view that includes appearances, And the ultimate Tathagatagarbha of the teachings, They are merely exposing their own shortcomings. Those who use the pretext of defaming the Jonangpa, Are like striking the water to kill the fish, Ultimately, they are attacking the Buddhas and their retinue, Ultimately, they are denying the ultimate Tathagatagarbha. Those who deny the Tathagatagarbha, Are actually obstructing the very foundation of the Buddha's teachings. Therefore, they accumulate the evil karma of abandoning the Dharma, And will ultimately destroy themselves and their followers. Whether this is so or not, a fair and wise person, Can understand by reading this treatise and its root and commentary. I cannot bear to see this situation, out of compassion, I will clearly explain the lineage of the Guru. From this excellent explanation of the precious Mahayana Dharma, Whatever immeasurable merit I have gained, May it enable all beings, To become vessels for the excellent Mahayana Dharma, Pure and without defilement! Nowadays, many who claim to be wise, Cannot distinguish between Madhyamaka and Cittamatra, Are ignorant of the principles of the two truths, And instead, slander the view of reality. Therefore, the lineage of the Guru, Is also obscured by the darkness of delusion. In order to dispel the darkness of wrong views, I will truthfully illuminate its light. If there are any errors in this, I ask for forgiveness from the assembly of the wise. May all beings attain the Tathagatagarbha, Through the power of this virtuous merit! This explanation of the treatise Uttaratantra called 'The Light' has a thorough understanding of the philosophical aspects of the scriptures. In particular, the great spiritual friend, Acharya Amogha (梵文：Amogha，梵文羅馬擬音：Amogha，藏文：ཨ་མོ་གྷ，漢語字面意思：無空), whose light of wisdom has expanded in the glorious Kalachakra and other Vajrayana teachings, based on the commentary of the Uttaratantra by the noble Asanga and divided the chapters according to the system of Dharma Lord Sazang. He urged me to extract the unique terminology of the Uttaratantra so that it would stand out in the reasoning of the scriptures. Therefore, the Shakya monk Lhajey Gyaltsen, having gained certainty and faith in the ultimate meaning through the kindness of the Jonangpa Dharma Lord and his sons, in the year after the passing of the Teacher
ཉིས་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་དང་ཉེར་གསུམ་སོང་བའི་དུས། ལྕགས་ཕོ་རྟའི་ཁྲུམས་ སྟོད་ཀྱི་ཉེར་ལྔ་ལ་གྲུབ་པར་དབེན་གནས་ནམ་མཁའ་མཛོད་དུ་སྦྱར་བ་བསྟན་པ་ལ་ཕན་པ་ རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཅིག ལྷའི་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སོ། ། འདི་ནི་རྒྱལ་བའི་རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་མགོན་ནས། །ཐོགས་མེད་དབྱིག་གཉེན་བློ་བསྟན་ གང་པ་སྤེལ། །རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེ་སད་ཛ་ན་དང་ནི། །པ་ར་ཧི་ཏ་བློ་གྲོས་གྲགས་པ་དང་། །(མར་པ་ )ཇོ་ཕན་(མཆིམས་)དོན་གྲུབ་(མཆིམས་)བརྩོན་སེང་(མཆིམས་)ནམ་མཁའ་གྲགས། །བཅོམ་ལྡན་ རལ་གྲི་སྐྱི་སྟོན་ཤག་འབུམ་དང་། །སྐྱི་སྟོན་འཇམ་དབྱངས་ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་རྗེ་དང་། །ཕྱོགས་ ལས་རྣམ་རྒྱལ་བརྒྱུད་ནས་ལྷ་ལའོ། །དགེའོ། ། མ་ཡིག་འབྲས་དཔེ་རྙིང་ཀ་རྟགས་མི་གསལ།
【現代漢語翻譯】 在過去了兩千二百二十三年的時間裡，鐵陽馬年仲夏二十五日，于寂靜處虛空藏完成此作，愿此舉能對佛法產生廣大的利益。這是天幡所施予的教法。 此乃勝者之補處慈氏怙主（Maitreya-nātha，彌勒怙主）所傳，無著（Asaṅga）世親（Vasubandhu）弘揚智慧之教，寶金剛（Ratnavajra）薩達那（Sādana），帕拉希塔（Parahita）慧稱（mati-kīrti），（瑪爾巴）覺班（Marpa）,(欽）義成（Chim）,(欽）精進獅子（Chim）,(欽）虛空稱，薄伽梵（Bhagavān）拉吉（Ralgri），吉敦釋迦炯（Kyi-ston Shakya-jung）和吉敦蔣揚一切智法王（Kyi-ston Jamyang Kun-Khyen Chos-Rje），以及遍勝（Phyogs-las-rnam-rgyal）之後傳至天處。吉祥圓滿！ 母本為舊抄本，字跡模糊不清。
【English Translation】 In the time that has passed two thousand two hundred and twenty-three years, on the twenty-fifth day of the middle summer of the Iron Male Horse year, this was completed in the solitary place of the Treasury of Space, may this act bring great benefit to the Dharma. This is the teaching bestowed by the Banner of the Gods. This was transmitted by Maitreya-nātha (Maitreya-nātha, Protector Maitreya), the Regent of the Victorious Ones, Asaṅga (Asaṅga) and Vasubandhu (Vasubandhu) propagated the teachings of wisdom, Ratnavajra (Ratnavajra), Sādana (Sādana), Parahita (Parahita), mati-kīrti (mati-kīrti), (Marpa) Jo-phan (Marpa), (Chim) Don-drub (Chim), (Chim) Tson-seng (Chim), (Chim) Nam-kha-drag, Bhagavan (Bhagavān) Ral-gri (Ral-gri), Kyi-ston Shakya-jung (Kyi-ston Shakya-jung) and Kyi-ston Jamyang Kun-Khyen Chos-Rje (Kyi-ston Jamyang Kun-Khyen Chos-Rje), and after Phyogs-las-rnam-gyal (Phyogs-las-rnam-gyal) it was transmitted to the place of the gods. Auspicious and complete! The original text is an old manuscript, the characters are unclear.