JKTT0210六支瑜伽吉祥夏日傳承論典
土杰尊珠大師全集JKTT13སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་པ་དཔལ་ཤྭ་རི་ནས་བརྒྱུད་པའི་གཞུང་བཞུགས་སོ། ། 2-112 ༄༅། །སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་པ་དཔལ་ཤྭ་རི་ནས་བརྒྱུད་པའི་གཞུང་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་པ་དཔལ་ཤྭ་ རི་ནས་བརྒྱུད་པའི་གཞུང་ བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །ན་མཿགུ་རུ་བྷྱཿ དཔལ་ལྡན་བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་དང་དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ། རྣལ་ འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱི་གསང་ཆེན་ནམ། ཐབས་ཀྱི་འཇུག་སྒོ། དུས་གསུམ་གྱི་བཅོམ་ ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་རྣམས་ཀྱི་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ཐུག སྦྱོར་ བ་ཡན་ལག་དྲུག་པ་འདི་ལ་སྤྱི་དོན་གཉིས་ཏེ། གདམས་པ་སྤྱི་དོན་དང་། གཞུང་དོན་ནོ། ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཆུ་རྒྱུན་ཞུགས་པའི་གྲུབ་ཐོབ་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་བར་མ་ ཆད་པར་བསྟན་པ་དང་། དེ་ལྟར་གྲུབ་ཐོབ་བརྒྱུད་པའི་གདམས་ངག་བླང་ལུགས་བསྟན་པའོ། ། དེའི་དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ དཔལ་ཤྭ་བ་རི་པ་ལ་དངོས་སུ་གསུངས། དེ་ལ་བླ་མ་བི་བྷུ་ཏི་ཙནྡྲས་གསན་པ་ནི། བླ་མ་ཉིད་ བལ་ཡུལ་ཐང་བྷེ་ཧ་རི་ན་བཞུགས་པའི་དུས་སུ། རྒྱ་གར་ནས་བྱོན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣ་ བ་ལ་རི་དྭགས་ཀྲི་ཎ་ས་ལེའི་རྭ་བཙུགས་པ། དེའི་ལྤགས་པས་སྐུ་སྨད་དཀྲིས་པ། རས་ཀྱི་ འགའ་ཆར་ཐབས་སུ་བསྣམས་པ། ལང་ཚོ་དར་ལ་བབ་པ་ཅིག་བྱོན་ནས་འདིར་ཞག་འགའ་ སྡོད་པ་ཡིན་གསུང་། དེར་སྒྲ་སློབ་ཏུ་བཅུག་པའི་བྲང་ཁང་དུ་བཞུགས་པས་སྒྲ་སློབ་པ་རྣམས་ 2-113 ན་རེ། རྣལ་འབྱོར་པ་འདི་ངོ་མཚར་ཅན་ཅིག་གདའ་ཟེར་བས། བླ་མ་པས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་ ཆོས་ཀྱི་གསུང་གླེང་མཛད་པས། གང་ཞུས་པ་ཐམས་ཅད་ཤར་ཤར་བྱུང་བས། དཔལ་ཤྭ་བ་ རི་པ་ཡིན་པར་མཁྱེན་ཏེ། ཡིན་ནམ་ཞུས་པས་ཡིན་གསུང་བ་དང་། དེར་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ བསྐོར། མཎྜལ་ཕུལ་ནས་རྒྱུད་སྡེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གཅིག་ ཞུ་ཞུས་པས། སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་གི་གདམས་པ་རྫོགས་པར་གནང་ནས། ད་ང་འགྲོ་ གསུང་། ཁྱེད་གར་གཤེགས་ཞུས་པས། ནུབ་ཕྱོགས་ཁ་ཆེར་འགྲོ། གདུལ་བྱ་ལས་ཅན་ཡོད། དེ་ནས་དཔལ་གྱི་རི་ལ་འགྲོ་གསུངས་ནས་གཤེགས་སོ། །ཐང་བྷེ་ཧ་རིར་ཞག་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ བཞུགས་སྐད་དོ། །བླ་མ་བི་བྷུ་ཏི་ཙནྡྲ་ནི་རྒྱ་གར་ཡུལ་ཤར་ཕྱོགས་ནཱ་ལེནྡྲ་པ། དགོས་ཛ་གྷ་དྷ་ ར་པ་ཡིན་ཞིང་། རིགས་རྒྱལ་རིགས་མང་པོས་བསྐུར་བའི་སྡེ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ། སྤྱིར་རིག་ པའི་གནས་ལྔ་ལ་མཁས་ཤིང་། ཁྱད་པར་དུ་གསང་སྔགས་ལ་མཁས་པ། ཐོག་མར་འཇམ་ དཔལ་དང་། འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཐུགས་དམ་གྱི་ལྷ་ཚོགས་དུ་མ་ཞལ་གཟིགས་ ཤིང་། ལུང་བསྟན་ཐོབ
【現代漢語翻譯】 土杰尊珠大師全集JKTT13，六支瑜伽傳承自吉祥夏瓦里的教法。 六支瑜伽傳承自吉祥夏瓦里的教法。 六支瑜伽傳承自吉祥夏瓦里的教法。 ༄༅། །那嘛 咕嚕 貝雅（藏文，梵文天城體：नमः गुरुभ्यः，梵文羅馬擬音：namaḥ gurubhyaḥ，漢語字面意思：頂禮 गुरु 咕嚕/上師）！ 頂禮吉祥上師聖眾與吉祥時輪！ 所有無上瑜伽續之王的心髓，瑜伽自在者們最偉大的秘密，或者說是方便之門，過去、現在、未來一切薄伽梵金剛持的唯一道路，一切之究竟：此六支瑜伽，總共有兩個要點：訣竅之總要，以及正文之要義。 首先，有兩點：不間斷地展示加持之水流注入的成就者傳承，以及展示如何接受如此成就者傳承的訣竅。 其第一點是：薄伽梵大金剛持，直接對瑜伽自在者吉祥夏瓦里巴宣說。比布底·旃陀羅上師聽聞于：上師本人在尼泊爾唐貝哈日居住之時，從印度來了一位瑜伽士，耳朵上插著羚羊的角，下身圍著羚羊皮，帶著一塊布作為遮羞布，正值青春年華，說要在這裡住幾天。於是安排他在一間房裡學習聲音，學聲音的人們說：『這位瑜伽士真是個奇人。』於是上師請他過來，與他談論佛法，無論問什麼他都對答如流，因此知道他是吉祥夏瓦里巴，問他是否如此，他說是的。於是舉行會供輪，獻上曼扎，請求說：『請您傳授所有續部的心髓，一切道路中最殊勝的唯一法門。』於是他完整地給予了六支瑜伽的訣竅，然後說：『現在我要走了。』問：『您要去哪裡？』答：『我要去西方喀什米爾，那裡有可以調伏的具緣弟子，然後我要去吉祥山。』說完就走了。據說在唐貝哈日住了二十二天。比布底·旃陀羅上師是印度東方那爛陀寺的人，也是賈嘎達拉巴的人，從許多國王供養的僧團中出家，普遍精通五明，尤其精通密咒，最初見到文殊菩薩和勝樂金剛等許多本尊，並獲得授記。
【English Translation】 The Complete Works of Master Tujue Zunzhu JKTT13, The Teaching of the Six-Branched Yoga Transmitted from Glorious Shavari. The Teaching of the Six-Branched Yoga Transmitted from Glorious Shavari. The Teaching of the Six-Branched Yoga Transmitted from Glorious Shavari. ༄༅། །Namaḥ Gurubhyaḥ (Tibetan, Devanagari: नमः गुरुभ्यः, Romanized Sanskrit: namaḥ gurubhyaḥ, Literal meaning: Homage to the Gurus)! Homage to the glorious and holy Lamas and the glorious Kalachakra! The essence of all kings of the Anuttarayoga Tantras, the great secret of the lords of yoga, or the entrance to skillful means, the single path traversed by all Victorious Ones Vajradharas of the three times, the ultimate of all paths: This Six-Branched Yoga has two general points: the general meaning of the instructions, and the meaning of the text. First, there are two points: to show the unbroken lineage of accomplished ones into whom the stream of blessings has entered, and to show how to receive the instructions of such a lineage of accomplished ones. Its first point is: The Bhagavan Great Vajradhara, spoke directly to the Lord of Yoga, Glorious Shavaripa. Lama Vibhutichandra heard it: When the Lama himself was residing in Thangbehari in Nepal, a yogi came from India, with antelope horns inserted in his ears, his lower body wrapped in antelope skin, carrying a piece of cloth as a loincloth, in the prime of his youth, saying he would stay here for a few days. So he was placed in a room to study sounds, and the sound students said: 'This yogi is a wonderful person.' So the Lama invited him over and discussed Dharma with him, and whatever was asked, he answered fluently, so he knew that he was Glorious Shavaripa, and asked if it was so, and he said yes. So a feast was held, a mandala was offered, and he requested: 'Please grant me the essence of all the tantras, the single supreme path of all paths.' So he fully granted the instructions of the Six-Branched Yoga, and then said: 'Now I am leaving.' Asked: 'Where are you going?' He replied: 'I am going to Kashmir in the west, where there are disciples with karma to be tamed, and then I will go to Glorious Mountain.' Having said this, he left. It is said that he stayed in Thangbehari for twenty-two days. Lama Vibhutichandra was from Nalanda in the east of India, and also from Jagaddala, ordained from a monastic community offered by many kings, generally skilled in the five sciences, and especially skilled in secret mantra, initially seeing the faces of many deities of commitment such as Manjushri and Chakrasamvara, and receiving prophecies.
་པ། རི་ཁྲོད་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་ཐོབ་དུ་མ་ལ་གདམས་པ་ ཐོབ་པ། ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་མངའ་བ་དེ་ལ། བླ་མ་དཔྱལ་དོན་ཡོད་ བཟང་པོས་ཞུ་བ་པོ་མཛད་ནས། ལྷོ་པ་ཚུལ་གཞོན་དང་། མར་སྟོན་གཡང་འབར་དང་། ཆོས་ སྐུ་འོད་ཟེར་ལ་སོགས་པ་བདུན་ལ་གནང་། བླ་མ་མར་སྟོན་ལ་རྣལ་འབྱོར་སེང་གེ་འབུམ་ གྱིས་ཞུས། སེང་འབུམ་དང་། ཆོས་སྐུ་འོད་ཟེར་གཉིས་ཀ་ལ་དཔལ་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེས་ཞུས་ པས་གནང་བ་ལགས་སོ། ། གཉིས་པ་གདམས་པ་ཉམས་སུ་བླང་བ་ལ་སྤྱི་དོན་གསུམ། གང་གིས་ཉམས་སུ་ལེན་ པའི་གང་ཟག་གི་མཚན་ཉིད་དང་། གང་དུ་ཉམས་སུ་བླང་བ་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། དེ་ཇི་ ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚུལ་བསྟན་པའོ། ། 2-114 དང་པོ་ནི། རྟོག་པའི་དྲ་བ་བསྐྱེད་རིམ་ལ་མ་ཆགས་ཤིང་། འདི་ཉིད་ལ་མཆོག་གི་དངོས་ གྲུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་དང་། སྡོམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་དང་། བླ་མ་ དང་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྒྱུད་ལ་མངོན་པར་དད་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། དད་ དང་ངེས་དང་བསྟན་དང་ལྡན་པའི་མིས། །སྒྲུབ་ཐབས་དྲུག་བཤད་ཉམས་སུ་བླངས་གྱུར་ན། ། མི་དེས་བདེ་བ་ངེས་པར་ཐོབ་ཞེས་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་གནས་ནི། ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། དང་པོ་ནི། གནོད་སྦྱིན་དང་ གཅན་ཟན་ཁྲོ་བོ་དང་། མི་དང་མི་མ་ཡིན་པའི་གཡེང་འཚེ་མེད་པ། མཐུན་རྐྱེན་འཛོམ་པ། ཡོ་ བྱད་སྒྲུབ་བླ་བ། གསང་སྔགས་སྒྲུབ་པའི་གནས་སུ་བསྔགས་པ་དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་པའོ། ། གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི། མཚན་མོ་དང་། ཉིན་མོའི་གནས་སོ། །དང་པོ་ནི། དབེན་ཁང་རང་བཞིན་གྱིས་མུན་པ་གནག་པ་རྡོ་རྗེ་གདན་ན་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་སྒྲུབ་ཁང་ (དཔལ་ཤྭ་ཝ་རི་དབང་ཕྱུག་གིས་གཟིགས་གསུང་གསུང་ངོ་)ལྟ་བུ་ཕུག་གསུམ་རིམ་དང་ལྡན་པའམ། མདོར་ན་སྣང་བ་འབྱུང་བའི་བུག་པ་ཁབ་མིག་ཙམ་ཡང་མེད་པའོ། །ཉིན་མོ་ནི། རིའི་རྩེ་མོ་ལ་ སོགས་ས་ཕྱོགས་དབེན་པར་རང་གི་ལས་གཞན་གྱིས་མི་མཐོང་ཙམ་སྐྱོར་བའོ། ། གསུམ་པ་ཉམས་སུ་བླང་ཚུལ་ལའང་གསུམ། སྔོན་འགྲོ། དངོས་གཞི། རྗེས་དང་ གསུམ་མོ། །སྔོན་འགྲོ་ནི་ལེ་ལོ་དང་། གཡེང་བས་མི་འཁྱེར་བར་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་འཇུག་ པའི་གནད། འཁོར་བ་ལ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་དང་། དལ་འབྱོར་རྙེད་པར་ དཀའ་བ་སྒོམ་པ་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པའི་གནད། བླ་མ་དང་རྡོ་རྗེ་སྤུན་ལ་ ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་། བྱིན་རླབས་མྱུར་དུ་འཇུག་པའི་གནད་མཎྜལ་འབུལ་ཞིང་ གསོལ་བ་སྒོ་གསུམ་གུས་པས་གདབ་པ་དང་། གང་བྱས་ཐར་པའི་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་གནད་ཅི་ བྱེད་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱ་བ་དང་། བར་ཆད་ཀྱིས་མི་ཚུགས་ཤིང་མྱུར་དུ་ཡེ་ཤེས་ 2-115 སྐྱེ་བའི་གནད། ཡི་དམ
【現代漢語翻譯】 巴。（巴，藏文種子字，梵文天城體：pa，梵文羅馬擬音：pa，漢語字面意思：巴）瑞曲旺秋（山居自在）等眾多成就者獲得了教導。他擁有無法用言語形容的功德。喇嘛貝頓云丹桑布（喇嘛貝頓賢吉祥）作為請法者，將教導傳授給了洛巴楚勛（南方戒護）、瑪頓揚巴（瑪頓揚焰）和秋吉沃熱（法身光）等七人。喇嘛瑪頓（喇嘛瑪頓）向瑜伽行者森給崩（獅子百萬）請法。彌覺多吉（不動金剛）向森給崩（獅子百萬）和秋吉沃熱（法身光）二人請法，並獲得了傳授。 第二，關於修持教導，有三個共同要點：誰來修持之補特伽羅（補特伽羅，梵文，意為「人」）的特徵；在哪裡修持之處所的特徵；以及如何修持之方式的闡述。 第一點是：不執著于生起次第之分別念網路，並且具有精進心，渴望在此生獲得至上成就；具足三律儀；以及對上師和金剛持具有三種虔誠的信心。如經中所說：『具足信心、定解和教導之人，若修持六種方便，則此人必定獲得安樂。』 第二點是處所：共同的和非共同的。首先是共同的：沒有夜叉、食肉鬼、忿怒尊，以及人和非人的侵擾；順緣具足；資具易得；適合修持密咒，被譽為修法之處的尸陀林等。其次是非共同的：夜晚和白天的處所。首先是夜晚：像鄔金仁波切（蓮花生大士）在桑耶青普（桑耶青普，意為「桑耶的巖洞」）或蓮花生大士在多吉扎（金剛崖）的洞穴，或者像龍樹菩薩在金剛座的自生黑暗房間（夏瓦日巴自在親見並如是說）那樣，具有三個依次排列的洞穴，或者簡而言之，是沒有一絲光線透入的房間。白天：在山頂等寂靜之處，選擇他人無法看到自己行為的地方。 第三，關於修持的方式，也有三個方面：前行、正行和後行。前行是：不被懈怠和散亂所控制，以精進心投入修持的關鍵；生起對輪迴的厭離心，修持死亡無常和暇滿難得；圓滿福德資糧的關鍵；與上師和金剛兄弟姐妹一起舉行會供輪；迅速獲得加持的關鍵——以三門恭敬地獻曼扎並祈請；以及將一切行為都轉化為解脫道之關鍵——以菩提心攝持一切所作所為；以及不被障礙所阻礙，迅速生起智慧的關鍵——觀修本尊。
【English Translation】 Pa. Having received instructions from many accomplished masters such as Richö Wangchuk (Lord of Solitude), he possessed immeasurable qualities. Lama Pelton Dönyö Sangpo (Lama Pelton Excellent Meaningful) acted as the requester and bestowed the teachings upon seven individuals including Lopa Tsulshön (Southern Disciplined Youth), Martön Yangbar (Martön Blazing Light), and Chöku Özer (Dharmakaya Rays of Light). Lama Martön requested teachings from Yogi Senge Bum (Lion Million). Miyö Dorje (Immovable Vajra) requested teachings from both Senge Bum (Lion Million) and Chöku Özer (Dharmakaya Rays of Light), and they were bestowed. Second, regarding practicing the instructions, there are three common points: the characteristics of the individual who practices; the characteristics of the place where one practices; and the explanation of how to practice. The first is: not being attached to the network of conceptual thoughts of the generation stage, and having diligence with the desire to attain supreme accomplishment in this very life; possessing the three vows; and possessing the three faiths of manifest devotion to the lama and Vajradhara. As it is said in the tantra: 'A person who possesses faith, certainty, and teachings, if they practice the six methods of accomplishment, that person will surely attain bliss.' The second is the place: common and uncommon. The first is common: without interference from yakshas, flesh-eating demons, wrathful deities, and humans and non-humans; with conducive conditions complete; with provisions easily obtained; praised as a place for practicing secret mantra, such as charnel grounds. The second is uncommon: places for night and day. First is night: like the naturally dark room of darkness at Samye Chimpu (Samye Chimpu, meaning 'Samye's Hermitage') of Guru Rinpoche (Padmasambhava) or the cave of Padmasambhava at Dorje Drak (Vajra Cliff), or like the practice room of Acharya Nagarjuna at Vajrasana (which Pal Shavari Wangchuk saw and spoke), having three caves in sequence, or in short, a place without even a needle-hole through which light can appear. Day: in secluded places such as the top of a mountain, choosing a place where one's actions are not seen by others. Third, regarding the manner of practice, there are also three aspects: preliminaries, main practice, and conclusion. The preliminaries are: the key to engaging with diligence, not being carried away by laziness and distraction; the key to generating renunciation from samsara, contemplating death and impermanence, and the difficulty of obtaining leisure and endowment; the key to completing the accumulation of merit; the key to quickly receiving blessings—offering a mandala and supplicating with the three doors in reverence; and the key to transforming whatever one does into the path of liberation—ensuring that whatever one does is embraced by bodhicitta; and the key to not being obstructed by obstacles and quickly generating wisdom—visualizing the yidam.
་བསྐྱེད་རིམ་དང་། བླ་མ་དྲན་རྫོགས་སུ་སྒོམ་པའོ། ། དངོས་གཞི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒོམ་པ་ནི། གདམས་ངག་དཀྱུས་སུ་ཤེས་པས་བྱའོ། །རྗེས་ ལ། བསྔོ་བ་དང་། སྨོན་ལམ་རྣམ་དག་རྒྱ་ཆེན་གདབ་པ་གལ་ཆེའོ། །མདོར་ན་ལྟ་བ་འདི་ཉིད་ བསྐྱང་ཞིང་། འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་སྣང་བ་མི་སྤྲོ་བར། སེམས་ལྷོད་གློད་ནས་བཞག་གོ། གཉིས་པ་གདམས་ངག་གི་གཞུང་བཀྲོལ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། གདམས་ངག་གི་མཚན་དོན་ བསྟན་པ། མཚན་ཅན་གཞུང་བཤད་པ། གཞུང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བྱ་བའོ། ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚན་དོན་དངོས་དང་། མཚན་ཅན་གཞུང་ཕྱག་འཚལ་བའོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། མཆོད་པར་བརྗོད་དེ་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ། དམ་བཅས་པ་མན་ ངག་ཉམས་སུ་བླང་བ། གདམ་ངག་རྫོགས་པའི་རྗེས་ཀྱི་བྱ་བའོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འགྲེལ་པའི་དཀྱུས་ན་གསལ་བར་སྣང་ངོ་། །
目錄 སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་པ་དཔལ་ཤྭ་རི་ནས་བརྒྱུད་པའི་གཞུང་བཞུགས་སོ། །
【現代漢語翻譯】 生起次第，以及觀修上師瑜伽。 正行是大手印的修習，通過了解口訣的精髓來進行。之後，迴向和廣大的清凈愿文至關重要。簡而言之，就是修持此見，不對世間八法（利、衰、毀、譽、稱、譏、苦、樂）的顯現感到執著，放鬆身心安住。 第二，闡釋口訣之論，分為三部分：揭示口訣的名稱和意義；解釋具有名稱的論著；以及圓滿論著的行持。 第一部分分為兩點：名稱的實際意義；以及對具有名稱的論著進行禮敬。 第二部分分為三點：表達敬意並承諾講解；承諾將口訣付諸實踐；以及口訣圓滿后的行持。 第二部分又分為三點：這在註釋的上下文中清晰可見。 目錄 六支瑜伽，傳承自吉祥的夏瓦里巴的論著。
【English Translation】 The generation stage and the practice of Guru Yoga. The main practice is Mahamudra, which is done by understanding the essence of the instructions. Afterwards, dedication and extensive pure aspirations are crucial. In short, cultivate this view, do not be attached to the appearances of the eight worldly concerns (gain, loss, destruction, fame, praise, criticism, suffering, and happiness), and relax the mind and abide. Second, explaining the text of the instructions, which is divided into three parts: revealing the name and meaning of the instructions; explaining the text that has the name; and the conduct of completing the text. The first part is divided into two points: the actual meaning of the name; and paying homage to the text that has the name. The second part is divided into three points: expressing homage and promising to explain; promising to put the instructions into practice; and the conduct after the instructions are completed. The second part is further divided into three points: this is clearly seen in the context of the commentary. Table of Contents The text of the Six-Branched Yoga, transmitted from the glorious Shawaripa.