matipanchen0302_問答取捨明顯註釋清凈契經
瑪德班欽大師教言集JSMP5དྲིས་ལན་བླང་དོར་རབ་གསལ་སྣང་བ་ཡི་འགྲེལ་བཤད་རྣམ་དག་ལུང་དང་མཐུན་པ་བཞུགས། 3-39 ༄༅། །དྲིས་ལན་བླང་དོར་རབ་གསལ་སྣང་བ་ཡི་འགྲེལ་བཤད་རྣམ་དག་ལུང་དང་མཐུན་པ་བཞུགས། དྲིས་ལན་བླང་དོར་རབ་གསལ་སྣང་བ་ཡི། ། འགྲེལ་བཤད་རྣམ་དག་ལུང་དང་མཐུན་པ་བཞུགས། ། བློ་ལྡན་དོན་གཉེར་གང་གིས་འདི་མཐོང་བ། ། དེ་དག་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་རྣམ་པར་འཕེལ། ། ༄༅། །ན་མོ་གུ་རུ་ཝེ་རཏྣ་དྲ་ཡ་ཡ། རྣམ་དག་ཆོས་སྐུའི་ནམ་མཁའ་ཡངས་པ་ལ། །སྣ་ ཚོགས་གཟུགས་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་རྒྱས་ཏེ། །ལེགས་བཤད་སྣང་བས་འགྲོ་བློའི་མུན་ སེལ་བ། །ཐུབ་དབང་ཉིན་མོར་བྱེད་པ་ལ་བཏུད་ནས། །དེ་ཡི་བསྟན་དང་བསྟན་འཛིན་ མཆོག་རྣམས་ལ། །གུས་ལྡན་སྐྱེས་བུ་དམ་པས་བསྐུལ་བའི་ངོར། །ལེགས་བཤད་བླང་དོར་ རབ་གསལ་སྣང་བ་འདི། །རྣམ་བཤད་འདིས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བཤད། ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པ་ཀླད་ཀྱི་དོན། །འཇུག་བྱ་བསྟན་ བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཞུང་གི་དོན། ཞུགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་བསྔོ་བའི་དོན་ཏོ། ། ༄། །བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པ་ཀླད་ཀྱི་དོན། དང་པོ། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པ་ཀླད་ཀྱི་དོན། དང་པོ་ལ་༼མཆོད་བརྗོད་དང་དམ་བཅའ་ལས་དང་པོ་༽གཉིས་ལས། ༡ མཆོད་བརྗོད། ༼དང་པོ། ༽ བྱ་བ་དམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྔོན་དུ་ཡུལ་དམ་པ་ལ་མཆོད་པར་བརྗོད་པ་ནི། 3-40 སྐུ་གསུམ་ཡོངས་རྫོགས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། ཐེག་གསུམ་ཟབ་ཡངས་ ལེགས་གསུང་དམ་པའི་ཆོས། །བསླབ་གསུམ་རྣམ་དག་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་ ལ། །སྒོ་གསུམ་གུས་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་སྟེ། སྐྱབས་གནས་བླ་ན་ མེད་པ་དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ལས་ གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། །དེ་བཞིན་ དུ། ཀུན་མཁྱེན་ཀུན་གྱི་མཁྱེན་རབ་གཅིག་བསྡུས་པ། །ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་ མངོན་སུམ་ལེགས་གཟིགས་ནས། །གསུང་རབ་རབ་འབྱམས་འགྲོ་ལ་ལེགས་ གསུངས་པ། །གསུང་གི་དབང་ཕྱུག་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་འདུད། །ཐུབ་དབང་ ཀུན་གྱི་ཐུགས་རྗེ་གཅིག་བསྡུས་པ། །མཐའ་ཡས་འགྲོ་ལ་རྟག་ཏུ་ཕན་དགོངས་ པའི། །སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིས། །འགྲོ་ཀུན་རྟག་ཏུ་རྗེས་ སུ་འཛིན་གྱུར་ཅིག །རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་མཐུ་སྟོབས་གཅིག་བསྡུས་པ། །མཐའ་དག་ གདུག་པའི་ཚོགས་རྣམས་མཐར་མཛད་པ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས་མ་ལུས་འགྲོ་བ་ཡི། ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀུན་ཞི་བར་མཛད་དུ་གསོལ། །ཞེས་པ་ནི། མཁྱེན་རབ་དང་ཐུགས་ རྗེ་དང་ནུས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་འཇམ་པའི་དབྱངས་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་ པོ་དང་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་རྣམས་ལ་བཏུད་ཅིང་ཤིས་པ་བརྗོད་དེ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལས་ཀྱང་ རྩོམ་པ་
【現代漢語翻譯】 瑪德班欽大師教言集JSMP5《問答取捨明鑑釋：清凈契經》 問答取捨明鑑釋：清凈契經 問答取捨明鑑釋， 清凈契經住於此。 具慧求法若見此， 彼等佛法光明增。 那摩咕嚕貝熱那札雅雅（梵文：Namo Guruve Ratna Trayaya）。 于清凈法身之廣闊虛空中， 種種色身之壇城極興盛， 以善說光明遣除眾生之愚昧， 頂禮能仁如日光者。 為彼之教法與持教大德們， 應具敬信之賢士之勸請， 此善說《取捨明鑑》之光明， 愿以此釋疏亦極明晰闡釋。 如是，造論之始為首義，所入之論自體為正文義，入已究竟為迴向義。 造論之始為首義。 第一，造論之始為首義。 第一部分包括（禮讚、立宗以及正文），分為兩部分： 一、禮讚 （第一，）于從事神聖事業之前，先對神聖之境表達敬意： 圓滿具足三身之圓滿佛陀，三乘深廣善說聖妙法，三學清凈聖者之僧伽，以三門恭敬之門頂禮之。如是，皈依無上之怙主三寶，為成就暫時與究竟之圓滿利益，以及： 全知者，總集一切之智慧， 現量善見一切所知境， 善說無量之經典于眾生， 頂禮語自在妙音天（梵文：Manjusri，मञ्जुश्री，Mañjuśrī，文殊菩薩）。 能仁總集一切之大悲， 恒常利益無邊諸有情， 觀世音自在慈悲大尊主， 祈願恒常攝受諸有情。 諸佛總集一切之威力， 徹底摧毀一切惡毒眾， 祈願金剛持（藏文：རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ།，梵文：Vajradhara，वज्रधर，Vajradhara，金剛持）息滅一切眾生之違緣。 如是，對具足智慧、慈悲與能力之妙音天、大悲尊與金剛手表達敬意並祈禱，由此亦能開始寫作。
【English Translation】 Collection of Teachings by Master Madhyamaka Panchen JSMP5 Explanation of Questions and Answers: A Clear Guide to Acceptance and Rejection - Pure and Consistent with Scripture Explanation of Questions and Answers: A Clear Guide to Acceptance and Rejection - Pure and Consistent with Scripture Explanation of Questions and Answers: A Clear Guide to Acceptance and Rejection, Pure and Consistent with Scripture resides here. Whoever with intelligence seeks the Dharma and sees this, May their Dharma light increase. Namo Guruve Ratna Trayaya. In the vast sky of the pure Dharmakaya, The mandala of various Rupakayas flourishes, With the light of good teachings dispelling the darkness of beings' minds, I bow to the Sage, the one who acts like the sun. For his teachings and the supreme holders of the teachings, At the urging of virtuous individuals with reverence, This clear light of good teachings on acceptance and rejection, May this commentary also explain it very clearly. Thus, the beginning of composing a treatise is the meaning of the head, the nature of the treatise to be entered is the meaning of the text, and the completion of entry is the meaning of dedication. The beginning of composing a treatise is the meaning of the head. First, the beginning of composing a treatise is the meaning of the head. The first part includes (obeisance, commitment, and the main text), divided into two parts: 1. Obeisance (First,) Before engaging in a sacred activity, expressing reverence to the sacred object: The fully enlightened Buddha who has perfected the three Kayas, the profound and vast sacred Dharma of the three vehicles, the Sangha of noble beings with pure three trainings, I prostrate with the three doors of reverence. Thus, by taking refuge in the supreme protector, the Three Jewels, may the temporary and ultimate perfect benefits be accomplished, and: The Omniscient One, the collection of all wisdom, Directly and clearly sees all knowable objects, Well speaks the vast scriptures to beings, I bow to Manjushri, the Lord of Speech. The Sage, the collection of all compassion, Always intends to benefit infinite beings, May Avalokiteshvara, the Great Compassionate Lord, Always hold all beings in his care. The collection of all power and strength of the Buddhas, Completely destroys all hordes of the wicked, I pray that Vajradhara pacifies all adverse conditions for all beings without exception. Thus, by paying homage and praying to Manjushri, the Great Compassionate One, and Vajrapani, who possess perfect wisdom, compassion, and power, one can also begin writing.
མཐར་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆེད་ དུའོ། ། གཉིས་པ་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་ནི། རྣམ་རིག་ཡེ་ཤེས་གསལ་བའི་སྤྱན་ལྡན་ ཞིང་། །བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན་འཛིན་རྣམས་གུས་མཆོད་པ། །བསོད་ནམས་ ཆེན་པོའི་དཔལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པའི། །སྐྱེས་བུ་དམ་པས་ཡང་ཡང་བསྐུལ་བའི་ 3-41 ངརོ། །དགེ་ལྡན་ས་བཟང་མ་ཏི་པཎྜི་ཏས། །གཞི་ལམ་འབྲས་སོགས་བླང་དོར་ གསལ་བའི་གཏམ། །རྣམ་དག་ལུང་བཞིན་ཅི་ནུས་བཤད་པར་འཚལ། །དད་ལྡན་ དོན་གཉེར་གཞན་ལའང་ཕན་གྱུར་ཅིག །ཅེས་པ་སྟེ། གང་ཆོས་ཟབ་མོ་དོན་དུ་གཉེར་ བ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཡིན་ལ། །དེ་དང་རིགས་འདྲ་བ་གཞན་དག་ལ་ཡང་ཕན་པའི་ཆེད་དུ་ གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པའི་ལུང་རྣམ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་འཆད་པའོ། ། ༄། །འཇུག་བྱ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཞུང་གི་དོན། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན། གཞུང་གི་དོན་ལ་ལུས་དང་ཡན་ལག་གཉིས་ལས། ༈ བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་རྣམ་པར་བཞག་པ། དང་ པོ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་དེ་ཡང་མི་རྟག་ ཅིང་། །རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་ཤེས་ནས། །གནས་དང་ཡོ་བྱད་གྲོགས་ མཆོག་ལ་བརྟེན་ཏེ། །ཚུལ་གནས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་བསྒྲུབ་འཚལ་ལོ། ། ཞེས་པས། ཐོག་མར་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བསྐུལ་ཞིང་མཐུན་རྐྱེན་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བརྟེན་ ནས་བསྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་བླང་ཚུལ་དང་། ཁྱད་པར་བདེན་གཉིས་བདེན་བཞི་ཐེག་པ་ གསུམ། །བསླབ་གསུམ་སྡོམ་གསུམ་ཕྱི་ནང་གྲུབ་མཐའ་བཞི། །འཁོར་ལོ་གསུམ་ དང་ལམ་ལྔ་ས་བཅུ་སོགས། །ཤེས་ནས་བླང་དོར་ཚུལ་ལའང་འབད་འཚལ་ལོ། ། ཞེས་པས། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལའང་བསྒྲུབ་ཚུལ་ཤེས་དགོས་པས་ཤེས་བྱ་བདེན་པ་གཉིས་ ལ་སོགས་པའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་ནས་བླང་དོར་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་ཚུལ་དང་། བླང་དོར་ བྱས་ཏེ་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་ལས། །དོན་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ ཤེས་ལྔ། །ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ཕུན་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི། །འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ། །ཅེས་པས། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ལ་བླང་དོར་ཚུལ་བཞིན་ དུ་བྱས་པ་ལས་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་སླད་ལོག་པའི་ལྟ་ བ་ཀུན་སྤངས་ཏེ། །ཡང་དག་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཚུལ་ཤེས་པས། །སྦྱོར་དངོས་ 3-42 རྗེས་གསུམ་ལྡན་པའི་ཉམས་ལེན་འཚལ། །དེ་དག་རིམ་གྱིས་སྙན་དུ་གསལོ་བར་ བགྱི། །ཞེས་པས། བདེན་པ་གཉིས་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ལ་སོགས་པའི་ ལྟ་བ་ངན་པ་སྤངས་ཏེ། ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པས་མཉམ་བཞག་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟབ་མོ་བསྒོམ་ པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་སྤྱོད་པ་ཞིབ་མོའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ལམ་ རྣམ་པར་དག་པ་ལ་འབད་པར་གདམས་པ་སྟེ། དེ་དག་གིས་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བ
【現代漢語翻譯】 爲了順利實現最終目標等一切目的。 第二，承諾講解：擁有明晰覺知的智慧之眼，頂戴教法勝幢者，我將恭敬供養。因我具備無量功德的財富，又受到聖者的再三勸請。格魯派薩藏·瑪蒂班智達，將如實依照清凈的經論，盡力講述關於取捨基、道、果等的內容。愿此舉能利益具信、求法者以及他人！也就是說，凡是尋求甚深佛法者，皆為聖者。爲了利益與他們相似的其他眾生，我將依據包含經論及其釋論的清凈教證進行講解。 正要進入的論典之自性——論典的意義。 論典的自性：論典的意義分為正文和支分兩部分。 論典的正文之安立。 首先，論典的正文之安立：暇滿難得，且無常；知曉因果不虛之理后；依靠處所、資具、殊勝道友；應修持戒、定、慧三學。因此，首先勸勉修持正法，並依清凈順緣而修持。特別是，通達二諦、四諦、三乘，三學、三律儀、內外四宗，三轉法輪、五道十地等后，也應努力于取捨之理。因此，在修持時，也必須瞭解修持的方法，因此要通達所知境，如二諦等之實相，從而知曉如何取捨。通過取捨，積累二資糧后，獲得二利圓滿、三身五智、功德事業圓滿之果位，即證得一切智智之果位。因此，對於輪迴與涅槃之法，如理取捨后，便能成就圓滿之果。為此，應斷除一切邪見，通達正確的見、修、行、果之理，從而修持具備加行、正行、後行的修行。我將依次清晰地闡述這些內容。因此，要斷除對於二諦的增益和損減等惡見，通過清凈的見解，修持甚深的三摩地，並通過後得細緻的行為，爲了獲得清凈的果，而努力于清凈的道。這些內容將被講解
【English Translation】 In order to easily accomplish all purposes, including the ultimate goal. Secondly, the commitment to explain: Possessing the eye of clear awareness and wisdom, and holding the victory banner of the teachings, I will respectfully make offerings. Because I possess the wealth of great merit, and I am repeatedly urged by noble beings. Gelugpa Sazang Mati Paṇḍita, will explain as much as possible, according to the pure scriptures, about the distinctions of what to adopt and abandon regarding the base, path, and result. May this benefit the faithful, those seeking the Dharma, and others as well! That is to say, whoever seeks the profound Dharma is a noble being. In order to benefit other beings similar to them, I will explain based on the pure scriptural sources, including the scriptures and their commentaries. The nature of the treatise to be entered—the meaning of the treatise. The nature of the treatise: The meaning of the treatise is divided into two parts: the main body and the branches. The establishment of the main body of the treatise. Firstly, the establishment of the main body of the treatise: Leisure and opportunity are difficult to find, and are impermanent; having understood the principle that cause and effect are infallible; relying on place, resources, and excellent friends; one should practice the three trainings of ethics, concentration, and wisdom. Therefore, first encourage the practice of the holy Dharma, and practice by relying on pure favorable conditions. In particular, having understood the two truths, the four noble truths, the three vehicles, the three trainings, the three vows, the four inner and outer schools of thought, the three turnings of the wheel of Dharma, the five paths, and the ten bhumis, etc., one should also strive for the principle of what to adopt and abandon. Therefore, in practicing, one must also understand the method of practice, so one must understand the reality of the objects of knowledge, such as the two truths, and thus know how to adopt and abandon. Having accumulated the two accumulations through adopting and abandoning, one obtains the result of fulfilling the two benefits, the three bodies and five wisdoms, and being endowed with the perfection of qualities and activities, that is, attaining the state of omniscience. Therefore, by properly adopting and abandoning the dharmas of samsara and nirvana, one can accomplish the perfect result. For this reason, one should abandon all wrong views, understand the principles of correct view, meditation, conduct, and result, and thus practice the practice that possesses the three: preparation, main part, and conclusion. I will explain these in order clearly. Therefore, one should abandon bad views such as adding or subtracting from the two truths, and through pure views, meditate on profound samadhi, and through detailed conduct in the post-meditation, strive for the pure path in order to obtain the pure result. These will be explained.
འི་བསྟན་ བཅོས་ཀྱི་དོན་མཐའ་དག་མདོར་བསྟན་པའོ། ། ༈ ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ། ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་མདོར་བསྟན། བླང་དོར་རྒྱས་ པར་བཤད་པ། གདམས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྟན་པའོ། ། ༈ གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་མདོར་བསྟན་པ། དང་པོ་ལའང་། གཞི་ལ་ཆོས་དབྱིངས་བཞུགས་ཚུལ་ནི། གཞི་ལ་དོན་དམ་ཆོས་ ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་འདོ་གསལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །རང་ བྱུང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །བརྟན་གཡོ་ཀུན་ལ་གདོད་ནས་ཁྱབ་པར་ བཞུགས། །དོན་འདི་ཉིད་ལུང་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་ལས་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། །ཇི་ སྐད་དུ། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་༼ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་ གསལ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་༽ནི་༼དོན་དམ་པའི་༽སངས་རྒྱས་༼སྐུ་བཞིའི་བདག་༽ཉིད་ཡིན་ ཏེ་༼མཐར་ཐུག་གི༽ཆེན་པོའི་སངས་རྒྱས་གཞན་༼ཞིག་སངས་རྒྱས་ཚོལ་པའི་སྐབས༽འདིར་འཇིག་རྟེན་ ཁམས་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །༼དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་བོ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན༽དེ་རྣམས་༼བདག་དང་སེམས་ཅན་ རྒྱུ་༽རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིས་མཉེས་པ༼སྟེ་དེ་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་དོན་༽ར་བྱས་ནས་༼རྣལ་འབྱོར་པའི་དུས་ ༽དཔག་མེད་༼དེ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བརྒྱུད་པའི༽སྲིད་པ་དག་ནི་གཅོད་པར་བྱེད། །༼དེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ བྱེད་པའོ། །༽ཅེས་པ་དང་། ཀྱཻའི་རྡོ་རྗེ་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་༼ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་པའི་སེམས་ནི་ དོན་དམ་གྱི༽ནི་༼དོན་དམ་ཀྱི་༽སངས་རྒྱས་ཉིད༼ཡིན་ཏེ༽། །འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས་༼པས་དེ་ 3-43 མ་བསལ་བར་སངས་རྒྱས་མི་ཐོབ་ཅིང༽། །༼གློ་བུར་དྲི་མ་༽དེ་༼མ་ལུས་པར༽བསལ་ནས་ནི་སངས་རྒྱས་༼ཐོབ་པ༽ ཉིད་༼ཡིན་ཏེ༽། །ཅེས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་གུར་ལས་ཀྱང་། ནམ་མཁའ་༼ཡི་ངོ་བོ་ལ་སྤྲིན་གྱིས་གོས་པ་མེད་པ༽ ལྟ་བུར་༼བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་༽དྲི་མ་མེད་༼ལ༽། །༼འོན་ཀྱང་གཞི་དུས་སུ་ཆགས་སོགས༽ངན་པར་ བརྟགས་པའི་རྣམ་རྟོག་གིས། །རིན་ཆེན་༼དང་འདྲ་བའི་འོད་གསལ་གྱི༽སེམས་དེ་དྲི་༼མ༽ཅན་༼དུ༽ བྱས་༼ཤིང་༽། །༼མཐར་ཐུག༽སེམས་༼རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དྲི་མས་༽དག་པས་ནི་དག་པ་༼སངས་རྒྱས་ ཐོབ་པ༽ར་འགྱུར་༼རོ༽། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། རྒྱུད་བླ་མར་ཡང་། ༼དོན་དམ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་༽རྫོགས་ ༼པའི་༽སངས་༼རྒྱས་ཀྱི་༽སྐུ་ནི་༼སྔར་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པ་ལས་ཕྱིས༽འཕྲོ་༼བ་སྟེ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི༽ཕྱིར་དང་། ། ༼སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་གྱི༽དེ་བཞིན་ཉིད་༼ཀྱི་ངོ་བོ་༽དབྱེར་མེད་༼པའི་༽ཕྱིར་དང་། །༼རང་བཞིན་གྱིས་ དག་པའི་༽རིགས་༼ཀུན་ལ་༽ཡོད་༼པའི་༽ཕྱིར་ན་ལུས་ཅན་ཀུན། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྙིང་བོ་ཅན་ ༼ནོ༽། །ཞེས་པ་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་༼འཁོར་
【現代漢語翻譯】 這是對所有教義要點的總結。 詳細解釋 詳細解釋包括對基礎、道路和結果的總結，對應該接受和拒絕的事物的詳細解釋，以及通過指導來展示。 對基礎、道路和結果的總結 首先，關於法界（Dharmadhatu）如何存在於基礎中：在基礎中，存在著究竟的法性（Dharmata），即真如（Tathata）。其自性清凈，顯現光明，是法界（Dharmadhatu）。自生俱生智（Sahajajñana-kaya）從一開始就遍佈于穩定和運動的事物中。這一要點在完全清凈的經文中得到了清晰的闡述。正如《時輪金剛經》（Kalachakra Tantra）所說：『眾生的自性光明心是真如佛（Tathagata），是四身（Four Kayas）的主人。除了尋求佛陀之外，沒有其他偉大的佛存在於這個世界。那些不分別自我和眾生的人會感到高興，並且會切斷無數個輪迴，因為他們從無始以來就一直在為眾生謀福利。』此外，《喜金剛》（Hevajra Tantra）中說：『眾生的自性光明心是真如佛（Tathagata）。然而，它被突如其來的污垢所遮蔽，如果不清除這些污垢，就無法成佛。一旦所有的突發污垢都被清除，你就會成佛。』此外，《金剛帳篷》（Vajrapanjara Tantra）中也說：『就像天空的本質沒有被雲彩覆蓋一樣，真如佛（Tathagata）的本質也沒有污垢。然而，由於在基礎階段產生的錯誤概念，珍貴的心被煩惱所污染。最終，當自性光明的心從污垢中解脫出來時，它就會變得純凈，你就會成佛。』此外，《寶性論》（Uttaratantra Shastra）中也說：『究竟的、非複合的圓滿佛身（Buddha-kaya）之所以顯現，是因為它後來才顯現；因為佛陀和眾生的真如（Tathata）的本質是不可分割的；並且因為所有眾生都具有自性清凈的種姓（Gotra），所以一切有情眾生始終具有佛性（Buddha-dhatu）。』此外，《經莊嚴論》（Mahayanasutralamkara）中說：『真如（Tathata）是...'
【English Translation】 This is a summary of all the points of the teachings. Extensive Explanation The extensive explanation includes a summary of the ground, path, and result; a detailed explanation of what to accept and reject; and a presentation through the mode of instructions. Summary of the Ground, Path, and Result First, regarding how the Dharmadhatu exists in the ground: In the ground, there exists the ultimate Dharmata, the Tathata. Its nature is self-purified, appearing as luminosity, it is the Dharmadhatu. The self-born coemergent wisdom kaya (Sahajajñana-kaya) has been present from the very beginning, pervading all that is stable and moving. This point is clearly stated in the completely pure scriptures. As it is said in the Kalachakra Tantra: 'The self-luminous mind of sentient beings is the Tathagata, the master of the Four Kayas. Other than seeking the Buddha, there is no other great Buddha in this world. Those who do not differentiate between self and sentient beings are pleased, and they cut off countless existences because they have been benefiting sentient beings from the very beginning.' Furthermore, in the Hevajra Tantra it says: 'The self-luminous mind of sentient beings is the Tathagata. However, it is obscured by adventitious stains, and without removing these stains, one cannot attain Buddhahood. Once all the adventitious stains are removed, you will attain Buddhahood.' Furthermore, in the Vajrapanjara Tantra it also says: 'Just as the essence of the sky is not covered by clouds, the essence of the Tathagatagarbha is without stains. However, due to the wrong concepts that arise at the ground stage, the precious mind is stained by afflictions. Ultimately, when the self-luminous mind is liberated from stains, it becomes pure, and you will attain Buddhahood.' Furthermore, in the Uttaratantra Shastra it also says: 'The ultimate, uncompounded, complete Buddha-kaya manifests because it manifests later; because the essence of the Tathata of Buddhas and sentient beings is indivisible; and because all beings possess the self-purified Gotra, all embodied beings always possess the Buddha-dhatu.' Furthermore, in the Mahayanasutralamkara it says: 'The Tathata is...'
འདས༽ཐམས་ཅད་ལ་༼བཞུགས་ པར༽། །ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་༼གང་ལ་གློ་བུར་དྲི་མ༽དག་༼པར༽གྱུར་པ་༼དེ༽ས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ ༼པ་ཐོབ་པ༽ཉིད་༼དེ་ཡིན་ནོ༽དེ་ཡི་ཕྱིར། །འགྲོ་ཀུན་༼དེ་བཞིན་ཉིད༽དེ་ཡི་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་པ་དང་། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པར་ཡང་། ༼ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་དྲི་མ་མེད་པའི་དཔེ་ནི༽ས་ཡི་དཀྱིལ་ན་ཡོད་ པའི་ཆུ། །༼ངོ་བོ་ལ་ས་གདམ་གྱི༽དྲི་མ་མེད་པར་གནས་པ་ལྟར། །ཉོན་མོངས་ནང་ནས་ཡེ་ཤེས་ ཀྱང་། །༼དཔེ༽དེ་བཞིན་༼དུ་ངོ་བོ་ལ༽དྲི་མ་མེད་པར་གནས་༼སོ༽། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་ མང་བས་སོ། །དཔེར་ན་བརྟན་གཡོ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ཡི། །ནམ་མཁའ་འདུས་མ་ བྱས་སུ་མཚུངས་པ་ལྟར། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འདོ་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །རང་ གཞན་ཀུན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་བཞུགས། །དེ་ཡང་ཀྱཻའི་རྡོ་རྗེ་ལས། ༼ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ རང་སྣང་༽བརྟན་དང་གཡོ་བའི་དངོས་པོ་༼ར་སྣང་བ་༽གང་༼ཇི་སྙེད་པ༽། །རྩྭ་ལྕུགས་འཁྲི་ཤིང་༼ས་ཆུ་ མེ་རླུང་༽ལ་སོགས་པ། །༼ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་བདག་དག་པའི་༽བདག་ཉིད་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ 3-44 ལས་༼མ་གཏོགས་པ་གཞན་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར༽། །༼དོན༽དམ་པའི་༼ཡེ་ཤེས་ཀྱི༽དེ་༼ཁོ་ན༽ཉིད་༼ཀྱི་རོལ་བ་ འབའ་ཞིག་ཏུ་༽ངེས་༼ཤིང་ཐག་ཆོད་པས་༽བསྒོམ་༼པར་༽བྱ༼འོ༽། །༼འདི་ཡི་མཆན་ནི་སྨན་ཆུ་བ་ལྟར་རོ་༽ཞེས་པ་ དང་། རྒྱུད་བླ་མར་ཡང་། དེ་སྤྱི་༼ལ་ཁྱབ་པ༽འི་མཚན་ཉིད་༼ཡིན་པས་༽ཉེས་པ་༼ཅན་སེམས་ཅན་༽དང་། ། ཡོན་ཏན་༼ཅན་རྒྱལ་སྲས་དང་ཡོན་ཏན༽མཐར་ཐུག་༼སངས་རྒྱས་ལ༽ཁྱབ་པ༼ར་རྟག་ཏུ་བཞུགས་པ་༽སྟེ། ། གཟུགས་ཀྱི་༼རང་བཞིན་༽དབྱེ་བ་དམན་པ་༼རྫའི་སྣོད་༽དང་། །བར་མ་༼ཟངས་ཀྱི་སྣོད་དང་༽མཆོག་ ༼གསེར་གྱི་སྣོད་༽ལ་ནམ་མཁའ་༼ཁྱབ་པར་ནམ་ཡང་ཡོད་པ་༽བཞིན། །ཞེས་པ་དང་། རྒྱན་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་རྟག་ཏུ་ཀུན་སོང་འདོད། །དེ་བཞིན་༼དུ་ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ༽འདི་ཡང་རྟག་ ཏུ་ཀུན་སོང་འདོད། །ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་གཟུགས་༼ཅན་དུ༽གྱུར་༼པ་༽ཀུན་ཏུ་སོང་༼བ་སྟེ་ཁྱབ་པ༽། ། དེ་བཞིན་འདི་ཡང་སེམས་ཅན་ཚོགས་ཀུན་སོང་༼བ་སྟེ་ཁྱབ་པའོ༽། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ མཐུན་པ་ཉིད་༼འདིར་སྤྱིར་བརྟན་གཡོ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་དང་ཁྱད་པར་སེམས་ཅན་ལ་ཁྱབ་པར་བསྟན་༽དོ། ། ༼གཉིས་པ༽སྒྲིབ་པས་འཁོར་བར་གནས་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་གློ་བུར་ གྱི། །དྲི་མ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་འགགས་པར། །ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་སྐྱེ་ བ་གསུམ། །འཁོར་བའི་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་དག་ལ་སྤྱོད། །རང་བཞིན་རྣམ་པར་ དག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་བོ་ཅན་ཡིན་ན་ཡང་། གནས་སྐབས་སུ། རྒྱུད་ལས། རྣམ་རྟོག་མ་ རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལྟུང་བྱེད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། མ་རིག་པའི་ དབང་གིས་འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་
【現代漢語翻譯】 超越一切（存在），（安住）於一切（之中）。即使沒有差別，（但）哪裡有突如其來的污垢被（清除），哪裡就是（佛）。因此，證得如來（果位）即是（成佛），為此，一切眾生皆具如來藏。 如《法界贊》所說：（法界體性無垢的譬喻是）如大地中央的水，（其體性）無垢而住。煩惱中之智慧，（譬喻）亦如是（于體性上）無垢而住。諸如此類甚多。 譬如周遍一切動靜之虛空，其自性無為而平等。心之自性本凈光明法身，于自他一切眾生無別而住。如杰瓦多杰所說：（大手印的自顯現）無論動靜之事物，草木藤蔓（地水火風）等等，（一切皆是清凈自性的）自性，除此之外別無他物，因此，確信（並斷定）勝義（智慧）唯是其（游舞），故當修習。（此處的註釋如藥水一般）。 《寶性論》中也說：其（如來藏）具周遍之相，故遍及（有）過失（之眾生）與（具）功德（之菩薩及）究竟（之佛陀），如虛空遍及於下劣（陶器）、中等（銅器）與 श्रेष्ठ（金器）之中。 《寶鬘論》中也說：猶如虛空恒常周遍一切，如是（法性自性身）亦恒常周遍一切。猶如虛空周遍一切有形之物，如是此（法性）亦周遍一切眾生。此處（總的來說，既顯示了）周遍一切動靜，（又特別顯示了）周遍一切有情。 （第二，）為煩惱所障而流轉輪迴之情形：即便如此，然於世俗中，若突如其來之垢染、分別念未止息，則受煩惱、業、生三者，輪迴之支配而感受痛苦。雖自性清凈具佛性，然于暫時，如經中所說：『分別念乃大無明，是墮入輪迴大海之因。』如是，由無明之故，產生行，以及識。
【English Translation】 Transcending all (existences), (abiding) in all (things). Even though there is no difference, (but) where the suddenly arising dirt is (cleansed), that is (Buddha). Therefore, attaining the Tathagata (state) is (becoming a Buddha), for this reason, all beings possess the Tathagatagarbha. As stated in the 'Dharmadhatu Praise': (The metaphor for the stainless nature of Dharmadhatu is) like the water in the center of the earth, (its nature) remains stainless. Wisdom within afflictions, (the metaphor) is also like that (in nature) remains stainless. There are many such examples. For example, like the sky pervading all moving and unmoving things, its nature is unconditioned and equal. The nature of mind, originally pure and luminous Dharmakaya, abides without difference in oneself and all other beings. As Kyéi Dorje said: (The self-manifestation of Mahamudra) whatever moving and unmoving objects, grasses, trees, vines (earth, water, fire, wind) etc., (all are the nature of pure self-nature), there is nothing other than that, therefore, be certain (and determine) that ultimate (wisdom) is only its (play), so practice. (The commentary here is like medicinal water). The 'Ratnagotravibhāga' also says: Its (Tathagatagarbha) has the characteristic of pervasiveness, so it pervades (sinful sentient beings) and (virtuous Bodhisattvas and) ultimate (Buddhas), like the sky pervades inferior (pottery), intermediate (copperware) and superior (goldware). The 'Ornament of the Mahayana Sutras' also says: Just as the sky is always considered to pervade everything, so too (the Dharmata-Svabhavakakaya) is always considered to pervade everything. Just as the sky pervades all that has form, so too this (Dharmata) pervades all sentient beings. Here (in general, it shows) pervading all moving and unmoving things, (and in particular, it shows) pervading all sentient beings. (Secondly,) the situation of remaining in samsara due to obscurations: Even so, in the relative truth, if the suddenly arising defilements and conceptual thoughts do not cease, then one experiences suffering under the control of the three: afflictions, karma, and birth. Although one's nature is pure and possesses the essence of Buddhahood, temporarily, as stated in the sutra: 'Conceptual thought is great ignorance, it is the cause of falling into the ocean of samsara.' Thus, due to ignorance, actions and consciousness arise.
པར་ཤེས་པ་དང་། མིང་དང་། གཟུགས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ དང་། རེག་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། སྲེད་པ་དང་། ལེན་པ་དང་། སྲིད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་ཤི་སྟེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འཁོར་ཡུག་ཏུ་འཁོར་བའི་ དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དེ། དབུ་མ་རྟེན་འབྲེལ་སྙིང་པོར། ༼རྟེན་ འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་༽དང་པོ་༼མ་རིག་པ༽བརྒྱད་པ་༼སྲེད་པ༽དགུ་༼བ་ལེན་པ་རྣམས༽ཉོན་མོངས་༼ 3-45 པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་འབྲས་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ༽། །གཉིས་པ་༼འདུ་བྱེད་དང་༽ བཅུ་པ་༼སྲིད་པ་གཉིས་པོ༽ལས་༼ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ༽ཡིན་ཏེ་༼རང་འབྲས་འཁོར་བའི་རྣམ་སྨིན་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ པའི་ཕྱིར༽། །ལྷག་མ་༼རྣམ་ཤེས་མིང་གཟུགས་སྐྱེ་མཆེད་རེག་པ་ཚོར་བ་སྐྱེ་བ་རྒ་ཤིའི་རྟེན་འབྲེལ་ཏེ༽བདུན་ནི་སྡུག་ བསྔལ་༼ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ་འབྲས་བུའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་༽ལོ། །ཞེས་པ་དང་། ༼མ་རིག་ པ་ལ་སོགས༽གསུམ་པོ་དག་ལས་༼ཀྱི་ལས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ༽གཉིས་འབྱུང་སྟེ། །༼དེ༽གཉིས་ལས་(རྣམ་ ཤེས་སོགས་)བདུན་འབྱུང་(ཞིང་)བདུན་ལས་ཀྱང་། །གསུམ་འབྱུང་སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་སྟེ། །ཉིད་ ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དང་པོ་མ་རིག་པ་དང་། བརྒྱད་པ་སྲེད་པ་ དང་། དགུ་པ་ལེན་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་ལས། གཉིས་པ་འདུ་ བྱེད་དང་། བཅུ་པ་སྲིད་པ་སྟེ། ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་འབྱུང་ཞིང་། གཉིས་ པོ་དེ་དག་ལས་ལྷག་མ་རྣམ་ཤེས་དང་མིང་གཟུགས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་རེག་པ་དང་ཚོར་ བ་དང་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་སྟེ་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་འབྱུང་ལ། བདུན་པོ་དེ་ དག་ལས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་འབྱུང་བས། སྒོ་ང་ལས་བྱ་དང་བྱ་ལས་སྒོ་ང་ལྟར་ཕན་ ཚུན་འཁོར་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་ཡང་ཚུལ་མིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིས། །མི་རྟག་པ་ ལ་རྟག་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང་། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡང་བདེ་བར་འདུ་ཤེས་ལ། །བདག་ མེད་བདག་ཏུ་བཟུང་བའི་དབང་གིས་སོ། །དོན་འདི་ཉིད། རྒྱུད་བླ་མར་ཡང་། (མི་གཙང་ བ་ལ་གཙང་བར་འཛིན་པ་སོགས་)ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་(པ་)ཡིད་(ལ་)བྱེད་(པའི་རྟོག་པ་)ནི། །(རྟེན་)སེམས་ ཀྱི་རང་བཞིན་(བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་)ལ་གནས་ཏེ། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་(པ་)ཡིད་(ལ་)བྱེད་ཀྱིས་( རྟོག་པ་)། །(འབྲས་བུ་)ལས་དང་ཉོན་མོངས་(པ་)རབ་ཏུ་ཕྱེ་(བ་སྟེ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་)། །ཞེས་མི་རྟག་པ་ ལ་རྟག་པར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་ཉིད། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ འོད་གསལ་ལ་སྒྲིབ་གཡོགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གནས་ཏེ། དེའི་དབང་གིས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་ 3-46 པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ
【現代漢語翻譯】 識（པར་ཤེས་པ་，knowledge），名色（མིང་དང་། གཟུགས་དང་།，name and form），六處（སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་།，six sense sources），觸（རེག་པ་དང་།，contact），受（ཚོར་བ་དང་།，feeling），愛（སྲེད་པ་དང་།，craving），取（ལེན་པ་དང་།，grasping），有（སྲིད་པ་དང་།，becoming），生（སྐྱེ་བ་དང་།，birth），老死（རྒ་ཤི་སྟེ།，old age and death）。由於十二緣起支（རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་，twelve links of dependent origination）如車輪般循環，因此只能體驗痛苦。中觀（དབུ་མ་，Madhyamaka）以緣起為核心（རྟེན་འབྲེལ་སྙིང་པོར།，essence of dependent origination）：十二緣起支中的第一個無明（མ་རིག་པ，Avidyā），第八個愛（སྲེད་པ，Tṛṣṇā），第九個取（ལེན་པ་，Upādāna）是煩惱（ཉོན་མོངས་，Kleśa）的煩惱，因為它們產生具有遺漏的業（ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་，karma with outflows）的果。第二個行（འདུ་བྱེད་དང་，Saṃskāra）和第十個有（སྲིད་པ་，Bhava）是業的煩惱，因為它們產生輪迴的異熟果。其餘的識、名色、六處、觸、受、生、老死這七個緣起支是痛苦所包含的，因為它們是被果的緣起所包含的。如經中所說，從無明等三者中產生兩種業的煩惱，從這兩種煩惱中產生七種（識等），又從七種中產生三種，這就是有之輪，它不斷地循環。正如所說，第一個是無明，第八個是愛，第九個是取，這三個是煩惱的煩惱。第二個是行，第十個是有，這二者產生業的煩惱。從這二者中產生其餘的識、名色、六處、觸、受、生、老死，這些是生的煩惱。又從這七者中產生三種煩惱，就像從蛋中生出鳥，又從鳥中生出蛋一樣，它們以相互循環的方式存在。這是由於不如理作意（ཚུལ་མིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་，improper attention），將無常執為常，將痛苦執為快樂，以及將無我執為我的緣故。這個道理在《寶性論》（རྒྱུད་བླ་མར་，Uttaratantra）中也提到：不如理作意，存在於心性（སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་，nature of mind，即如來藏Tathāgatagarbha）之中，不如理作意區分（產生）業和煩惱。也就是說，將不凈執為凈等的顛倒知見，作為遮蔽覆蓋的方式存在於心性的光明之中，並因此導致業和煩惱等過患。 識（པར་ཤེས་པ་，knowledge），名色（མིང་དང་། གཟུགས་དང་།，name and form），六處（སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་།，six sense sources），觸（རེག་པ་དང་།，contact），受（ཚོར་བ་དང་།，feeling），愛（སྲེད་པ་དང་།，craving），取（ལེན་པ་དང་།，grasping），有（སྲིད་པ་དང་།，becoming），生（སྐྱེ་བ་དང་།，birth），老死（རྒ་ཤི་སྟེ།，old age and death）。由於十二緣起支（རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་，twelve links of dependent origination）如車輪般循環，因此只能體驗痛苦。中觀（དབུ་མ་，Madhyamaka）以緣起為核心（རྟེན་འབྲེལ་སྙིང་པོར།，essence of dependent origination）：十二緣起支中的第一個無明（མ་རིག་པ，Avidyā），第八個愛（སྲེད་པ，Tṛṣṇā），第九個取（ལེན་པ་，Upādāna）是煩惱（ཉོན་མོངས་，Kleśa）的煩惱，因為它們產生具有遺漏的業（ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་，karma with outflows）的果。第二個行（འདུ་བྱེད་དང་，Saṃskāra）和第十個有（སྲིད་པ་，Bhava）是業的煩惱，因為它們產生輪迴的異熟果。其餘的識、名色、六處、觸、受、生、老死這七個緣起支是痛苦所包含的，因為它們是被果的緣起所包含的。如經中所說，從無明等三者中產生兩種業的煩惱，從這兩種煩惱中產生七種（識等），又從七種中產生三種，這就是有之輪，它不斷地循環。正如所說，第一個是無明，第八個是愛，第九個是取，這三個是煩惱的煩惱。第二個是行，第十個是有，這二者產生業的煩惱。從這二者中產生其餘的識、名色、六處、觸、受、生、老死，這些是生的煩惱。又從這七者中產生三種煩惱，就像從蛋中生出鳥，又從鳥中生出蛋一樣，它們以相互循環的方式存在。這是由於不如理作意（ཚུལ་མིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་，improper attention），將無常執為常，將痛苦執為快樂，以及將無我執為我的緣故。這個道理在《寶性論》（རྒྱུད་བླ་མར་，Uttaratantra）中也提到：不如理作意，存在於心性（སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་，nature of mind，即如來藏Tathāgatagarbha）之中，不如理作意區分（產生）業和煩惱。也就是說，將不凈執為凈等的顛倒知見，作為遮蔽覆蓋的方式存在於心性的光明之中，並因此導致業和煩惱等過患。
【English Translation】 Consciousness (པར་ཤེས་པ་, knowledge), name and form (མིང་དང་། གཟུགས་དང་།, name and form), six sense sources (སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་།, six sense sources), contact (རེག་པ་དང་།, contact), feeling (ཚོར་བ་དང་།, feeling), craving (སྲེད་པ་དང་།, craving), grasping (ལེན་པ་དང་།, grasping), becoming (སྲིད་པ་དང་།, becoming), birth (སྐྱེ་བ་དང་།, birth), old age and death (རྒ་ཤི་སྟེ།, old age and death). Because the twelve links of dependent origination (རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་, twelve links of dependent origination) revolve like a wheel, one can only experience suffering. Madhyamaka (དབུ་མ་, Madhyamaka) takes dependent origination as its essence (རྟེན་འབྲེལ་སྙིང་པོར།, essence of dependent origination): The first of the twelve links of dependent origination, ignorance (མ་རིག་པ, Avidyā), the eighth, craving (སྲེད་པ, Tṛṣṇā), and the ninth, grasping (ལེན་པ་, Upādāna), are the afflictions (ཉོན་མོངས་, Kleśa) of affliction, because they produce the fruit of karma with outflows (ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་, karma with outflows). The second, formation (འདུ་བྱེད་དང་, Saṃskāra), and the tenth, becoming (སྲིད་པ་, Bhava), are the afflictions of karma, because they produce the fully ripened result of samsara. The remaining seven links of dependent origination—consciousness, name and form, six sense sources, contact, feeling, birth, old age and death—are included in suffering, because they are included in the dependent origination of the fruit. As it is said in the scriptures, from the three—ignorance, etc.—arise two afflictions of karma; from these two arise seven (consciousness, etc.), and from the seven also arise three. This is the wheel of existence, which revolves again and again. As it is said, the first is ignorance, the eighth is craving, and the ninth is grasping; these three are the afflictions of affliction. The second is formation, and the tenth is becoming; these two produce the afflictions of karma. From these two arise the remaining consciousness, name and form, six sense sources, contact, feeling, birth, old age and death; these are the afflictions of birth. And from these seven also arise three afflictions, just as a bird comes from an egg and an egg comes from a bird, they exist in a mutually cyclical manner. This is due to improper attention (ཚུལ་མིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་, improper attention), grasping impermanence as permanence, grasping suffering as happiness, and grasping selflessness as self. This principle is also mentioned in the Uttaratantra (རྒྱུད་བླ་མར་, Uttaratantra): Improper attention exists in the nature of mind (སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་, nature of mind, i.e., Tathāgatagarbha), and improper attention distinguishes (produces) karma and afflictions. That is, the inverted views of grasping impurity as purity, etc., exist in the luminosity of the nature of mind as a way of obscuring and covering it, and thus lead to the faults of karma and afflictions. Consciousness (པར་ཤེས་པ་, knowledge), name and form (མིང་དང་། གཟུགས་དང་།, name and form), six sense sources (སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་།, six sense sources), contact (རེག་པ་དང་།, contact), feeling (ཚོར་བ་དང་།, feeling), craving (སྲེད་པ་དང་།, craving), grasping (ལེན་པ་དང་།, grasping), becoming (སྲིད་པ་དང་།, becoming), birth (སྐྱེ་བ་དང་།, birth), old age and death (རྒ་ཤི་སྟེ།, old age and death). Because the twelve links of dependent origination (རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་, twelve links of dependent origination) revolve like a wheel, one can only experience suffering. Madhyamaka (དབུ་མ་, Madhyamaka) takes dependent origination as its essence (རྟེན་འབྲེལ་སྙིང་པོར།, essence of dependent origination): The first of the twelve links of dependent origination, ignorance (མ་རིག་པ, Avidyā), the eighth, craving (སྲེད་པ, Tṛṣṇā), and the ninth, grasping (ལེན་པ་, Upādāna), are the afflictions (ཉོན་མོངས་, Kleśa) of affliction, because they produce the fruit of karma with outflows (ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་, karma with outflows). The second, formation (འདུ་བྱེད་དང་, Saṃskāra), and the tenth, becoming (སྲིད་པ་, Bhava), are the afflictions of karma, because they produce the fully ripened result of samsara. The remaining seven links of dependent origination—consciousness, name and form, six sense sources, contact, feeling, birth, old age and death—are included in suffering, because they are included in the dependent origination of the fruit. As it is said in the scriptures, from the three—ignorance, etc.—arise two afflictions of karma; from these two arise seven (consciousness, etc.), and from the seven also arise three. This is the wheel of existence, which revolves again and again. As it is said, the first is ignorance, the eighth is craving, and the ninth is grasping; these three are the afflictions of affliction. The second is formation, and the tenth is becoming; these two produce the afflictions of karma. From these two arise the remaining consciousness, name and form, six sense sources, contact, feeling, birth, old age and death; these are the afflictions of birth. And from these seven also arise three afflictions, just as a bird comes from an egg and an egg comes from a bird, they exist in a mutually cyclical manner. This is due to improper attention (ཚུལ་མིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་, improper attention), grasping impermanence as permanence, grasping suffering as happiness, and grasping selflessness as self. This principle is also mentioned in the Uttaratantra (རྒྱུད་བླ་མར་, Uttaratantra): Improper attention exists in the nature of mind (སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་, nature of mind, i.e., Tathāgatagarbha), and improper attention distinguishes (produces) karma and afflictions.
་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་གསུངས་པ་དང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར་ཡང་། ཇི་སྲིད་(ཉེར་ལེན་གྱི་)ཕུང་པོར་(ལྔ་ལ་བདག་ཏུ་)འཛིན་(པ་)ཡོད་པ། །(དུས་)དེ་སྲིད་(དུ་གང་ཟག་)དེ་ལ་ ངར་འཛིན་(པ་)ཡོད་(ལ་)། །ངར་འཛིན་པ་ལས་ཡང་ལས་(འབྱུང་བ་ཡིན་)ཏེ། །(རྒྱུ་)ལས་ལས་ ཀྱང་(འབྲས་བུ་ཡང་སྲིད་དུ་)ནི་སྐྱེ་བ་འབྱུང་(བའི་ཕྱིར)། །ཞེས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དག་ མེད་བཞིན་དུ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་དབང་གིས་ལས་ངན་པ་བསགས་ཏེ་འཁོར་ བར་སྐྱེས་ནས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་གསུངས་པ་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། བདག་ཡོད་ (པར་འཛིན་)ན་ནི་(བདག་མེད་ལ་)གཞན་(བདག་ཡོད་)དུ་(འདུ་)ཤེས་(པའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ་)། །༼དེ་ལས་༽བདག་ གཞན་ཆ་ལས་(རིམ་པ་ལྟར་)འཛིན་(པ་སྟེ་ཆགས་པ་)དང་སྡང་(བ་བྱུང་ཞིང་)། །(ཆགས་སྡང་)དེ་དག་དང་ནི་ འབྲེལ་བ་ལས་(འབྲས་བུ་འཁོར་བའི་)། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བདག་མེད་ པ་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་སྟེ། རང་ཕྱོགས་ལ་ཆགས་པ་དང་། གཞན་ཕྱོགས་ལ་སྡང་བ་ལ་སོགས་ པའི་ཉོན་མོངས་པས་ལས་ངན་པ་བསགས་ནས། འཁོར་བར་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཉེས་ པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་གསུངས་པ་དང་ཡང་མཐུན་པ་ཉིད་དོ། ། (གསུམ་པ་)གཉེན་པོ་ལམ་ལ་ཞུགས་ཚུལ་ནི། གཉེན་པོ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ ཡིས། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་ཟག་བཅས་ཀུན། །སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཀུན་ བདག་མེད་རྟོགས་བགྱིས་ཏེ། །མྱང་འདས་ཞི་བའི་ལམ་ལ་འཇུག་འཚལ་ལོ། །དེ་ ཡང་རྒྱན་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་(པར་)བཞེད་པ(དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་)ས། །(རྣམ་ཐར་སྒོ་ གསུམ་ལ་སོགས་པ་)ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ། །(འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་སོགས་)ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་ནི་ རྣམ་པ་བཞི། །(པོ་རྒྱལ་སྲས་)བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལམ་ཟབ་མོ་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པའི་ཆེད་དུ། འདུས་ བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང་། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། 3-47 ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་ཞིང་བདེ་བའོ། ། ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་པ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་བསྒྲུབ་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། ། བཞི་པ་ཞུགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུལ་ནི། མྱང་འདས་མཐར་ཐུག་དོན་དམ་ ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་བཞིན། །ཀུན་རྫོབ་གཟུགས་ སྐུའི་རྣམ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །དཔག་མེད་གདུལ་བྱའི་དོན་ཡང་ལྷུན་གྱིས་ གྲུབ། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དང་། འཁོར་ བའི་སྡུག་བསྔལ་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་ལམ་རྣམ་དག་ལ་བརྩོན་པར་བྱས་ནས། དོན་གཉིས་ མཐར་ཕྱིན་པ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ཉིད་དེ། རྒྱུད་བླ་མར། བདག་ཉིད་ཀྱི
【現代漢語翻譯】 一切皆由此而生。在《寶鬘論》中也說： 『只要（取蘊的）蘊（執五蘊為我）存在，那人就（一直）有我執。從我執又生業，從（因）業也（果報輪迴）生。』 如是說，即使沒有那取蘊的五蘊，由於執著於我和我所，也會造作惡業，于輪迴中受苦。在《釋量論》中也說： 『若執著有我，則（于無我）有他（我存在）之想（之過患）。（由此）從我他之分（依次）生執（即貪）與嗔。（貪嗔）彼等與關聯（果報輪迴），一切過患皆會生。』 如是說，執無我為我，對自方生貪，對他方生嗔等煩惱，造作惡業，于輪迴中受諸苦，一切過患皆由此而生。 （三）趨入對治道之方式：以對治如理作意，了知一切有為法皆是無常，一切有漏法皆是痛苦，一切法皆是無我，從而趨入寂滅涅槃之道。 如《莊嚴經論》所說：『欲利有情者（如來），（解脫門三等）是三摩地之因，（諸有為法無常等）四法之總集，（菩薩）為菩薩宣說。』 如是說，爲了修習甚深道解脫門三等三摩地，應如是宣說：一切有為法皆是無常，一切有漏法皆是痛苦，一切法皆是空性無我，涅槃是寂靜安樂。 應如是知曉，並努力修持。 四、從趨入中獲得果位之方式：涅槃究竟，證得勝義法身，安住于大樂之中而不動搖，以世俗色身的種種化現，無需勤作亦能成辦無量所化眾生的利益。 深信自性清凈如來藏，爲了斷除輪迴之苦而精進于清凈道，從而獲得二利圓滿之大菩提果位。《寶性論》云：自身之……
【English Translation】 All arise from that. Also, in the Ratnavali (Precious Garland) it says: 'As long as the aggregates (of grasping) are held (taking the five aggregates as self), that person (always) has self-grasping. From self-grasping, karma arises, and from (cause) karma, (result, samsara) birth arises.' Thus, it is said that even without the five aggregates of grasping, due to clinging to 'I' and 'mine', one accumulates negative karma and is born in samsara to experience suffering. Also, in the Pramanavarttika (Commentary on Valid Cognition) it says: 'If there is grasping of self, then (in the absence of self) there is the thought of other (the fault of self-existence). (From that) from the division of self and other (in sequence) arises grasping (i.e., attachment) and hatred. (Attachment and hatred) those and related (result, samsara), all faults will arise.' Thus, it is said that by grasping onto what is without self as self, generating attachment towards one's own side and hatred towards the other side, and accumulating negative karma through afflictions, all the faults of experiencing suffering in samsara arise. (3) How to enter the antidote path: By properly applying the antidote, one realizes that all conditioned phenomena are impermanent, all contaminated phenomena are suffering, and all dharmas are without self, thereby entering the path of peaceful nirvana. As the Ornament of Realization says: 'Those who wish to benefit sentient beings (Tathagatas), (the three doors of liberation, etc.) are the cause of samadhi, (all conditioned phenomena are impermanent, etc.) the collection of four dharmas, (Bodhisattvas) are taught to Bodhisattvas.' Thus, in order to cultivate the profound path of the three doors of liberation and other samadhis, one should declare that all conditioned phenomena are impermanent, all contaminated phenomena are suffering, all dharmas are empty and without self, and nirvana is peaceful and blissful. One should know this and strive to practice it. 4. How to obtain the result from entering: Nirvana is ultimate, attaining the Dharmakaya of ultimate truth, abiding in great bliss without wavering, and through various manifestations of the conventional Rupakaya, the benefit of countless beings to be tamed is spontaneously accomplished. Having deep faith in the Tathagatagarbha (Buddha Nature) that is pure by nature, and striving on the pure path in order to abandon the suffering of samsara, one attains the great Bodhi state of perfect two benefits. The Uttaratantra Shastra (Sublime Continuum) says: One's own...
་ནི་ (དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་)འབྱོར་(ཞིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་)བའི་གནས(སམ་གཞི་ནི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས)། ། དམ་པའི་(སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་)དོན་(དམ་ཆོས་)ཀྱི་སྐུ་(མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་)ཡིན་ཏེ། །དྲང་སྲོང་(ཆེན་པོ་རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་)རྣམས་ཀྱི་(གཟུགས་ཀྱི་)བརྡ་(འམ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་)ཡི་སྐུ་(ནི་གདུལ་བྱ)། །ཕ་རོལ་ (པོ་རྣམས་ཀྱི་དོན་)ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་(ཐམས་ཅད་འབྱུང་ཞིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ)འི་གནས་(སམ་གཞི་ཡིན་ནོ)། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ༈ བླང་དོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གཉིས་པ་བླང་དོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། གཉིས་ལས་སྔོན་འགྲོ་ཆོས་ལ་བསྐུལ་བ་ དང་། དངོས་གཞི་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་ཚུལ་ལོ། ། ༈ སྔོན་འགྲོ་ཆོས་ལ་བསྐུལ་བ། དང་པོ་ལའང་གསུམ་ལས། དལ་འབྱོར་རྙེད་པར་ དཀའ་བ་བསམ་པ་དང་། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསམ་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པའོ། ། ༈ དལ་འབྱོར་རྙེད་པར་དཀའ་བ་བསམ་པ། དང་པོ་ ལའང་གསུམ་ལས་དང་པོ། དཀའ་བ་རྙེད་པའི་དུས་སུ་འབད་ཚུལ། དཔེ་དང་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་ ཀྱང་དཀོན་པའི་ཚུལ་དང་། རྙེད་པའི་དུས་སུ་འབད་པར་གདམས་པའོ། ། དང་པོ་ནི། དེ་ཡང་དལ་འབྱོར་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ ལས་སྒལྲོ་བའི་གྲུ། །ཐར་བའི་གླིང་དུ་འདྲེན་པའི་དེད་དཔནོ་མཆོག །ཐོབ་པའི་ 3-48 དུས་འདིར་བརྩོན་པས་འབད་འཚལ་ལོ། །དོན་འདི་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་ པ་ལས་ཀྱང་། (མདོ་ལས་མིར་གྱུར་པའང་དཀོན་ན་)དལ་འབྱོར་(དལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་པ་ལྟར་) འདི་ནི་རྙེད་པ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་(ཞིང་)། །སྐྱེས་བུ་༼དམ་པའི་༽དོན་(མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་ པར་)གྲུབ་༼པའི་རྟེན་ཁྱད་པར་ཅན་)ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ལས། །གལ་ཏེ་(སྐབས་)འདི༼ར་རང་གཞན་)་ལ་ (འཕྲལ་དང་ཡུན་དུ་)ཕན་པ(འི་རྒྱུ་མཐོ་རིས་དང་ཐར་བ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་དགེ་བ་མ་བསགས་ཤིང་)མ་བསྒྲུབ་ན། །ཕྱིས་ (ཚེ་རབས་གཞན་དུ་)འདི་(ལྟ་བུ་)ཡང་དག་(པར་)འབྱོར་(ཞིང་རྙེད་)པར་ག་ལ་འགྱུར་(ཏེ་མི་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་དགེ་ བ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ)། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་དང་། །ཚེ་རིང་ལྷ་དང་ཀླ་ ཀློ་དང་། །ལོག་ལྟ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྟོངས་པ། །ལྐུགས་པ་འདི་དག་མི་ཁོམ་བརྒྱད། །ཅེས་པ་ ལྟར། མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་སྤངས་པའི་དལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། (འབྱོར་བ་བཅུ་ནི་རྟེན་)མིར་ གྱུར་(པ་དང་གནས་)ཡུལ་དབུས་(སུ་)སྐྱེས་པ་དང་། །(དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ལ་སྐྱོན་མ་ཞུགས་པ་)དབང་ པོ་ཚང་ཞིང་གནས་(དཀོན་མཆོག་གསུམ་)ལ་དད་(པ་དང་)། །དེ་བཞིན་(དུ་)ལས་(ཀྱི་)མཐའ་མ་ལོག་ (སྟེ་མཚམས་མེད་སོགས་མ་བྱས་)པའོ། །ཞེས་པས་བདག་འབྱོར་ལྔ་དང་། སངས་རྒྱས་(འཇིག་རྟེན་དུ་) བྱོན་(པ་)དང་(དེས་)ཆ
【現代漢語翻譯】 （所有功德圓滿）的來源（或基礎是聖者的智慧）。 是神聖（行為的領域）的意義（神聖的佛法）之身（顯現）。 正直者（偉大的圓滿佛陀）的（色）相的象徵（或僅是名稱）之身（是為被教化者）。 是（眾生的利益）功德圓滿（所有功德生起並自然成就）的來源（或基礎）。 如是說。 詳細闡述取捨。 第二，詳細闡述取捨，分為兩個部分：前行——勸勉修法，以及正行——如何修持。 前行——勸勉修法，分為三個部分：思維暇滿難得、思維死亡無常、思維業果。 思維暇滿難得，分為三個部分：首先，在獲得難得之時應如何努力；其次，通過比喻和原因說明其稀有性；第三，勸誡在獲得之時努力。 首先，暇滿人身寶，是脫離輪迴大海的船，是將我們引向解脫洲的舵手。在獲得此良機之時，應當精進努力。正如《入菩薩行論》中所說：（經中說轉生為人已是難得），更何況是暇滿（具備閑暇和圓滿），這更是難上加難。獲得此殊勝的所依（能成辦增上生和決定勝），若不積累（能獲得暫時和究竟利益的善根），不修持（能獲得高處和解脫的善法），那麼以後（在其他世）又怎能獲得（因為沒有行善的緣故）？如是說。正如地獄、餓鬼、旁生，長壽天、邊地人和邪見者，以及無佛出世和瘖啞者，這八種是無暇之處。如是說。遠離八無暇，具足閑暇和圓滿。（圓滿十種是所依）轉生為人，生於（聖地）中央，（有形之根無損）諸根具足，信奉（三寶），同樣不造惡業（不犯五無間罪等）。如是說，自身具足五種圓滿。佛陀（在世間）出世，並宣說佛法。
【English Translation】 The source (or basis) of (all perfections) is the (wisdom of the) noble ones. It is the body (manifestation) of the sacred meaning (the sacred Dharma) of (the realm of) holy conduct. The body (is merely a symbol or term) of the (form of) the upright ones (the great, complete Buddhas) (for those to be tamed). It is the source (or basis) of (the benefit of beings) all perfections (arising and naturally accomplished). As it is said. Detailed Explanation of What to Adopt and Abandon. Secondly, the detailed explanation of what to adopt and abandon, which has two parts: the preliminary—encouraging Dharma practice, and the main part—how to practice. The preliminary—encouraging Dharma practice, which has three parts: contemplating the difficulty of finding leisure and opportunity, contemplating death and impermanence, and contemplating the law of karma. Contemplating the difficulty of finding leisure and opportunity, which has three parts: first, how to strive when finding it difficult to obtain; second, explaining its rarity through examples and reasons; third, advising to strive when it is obtained. First, this precious human body with leisure and opportunity is a boat to cross the great ocean of samsara, a supreme captain leading to the island of liberation. At this time of obtaining it, one should strive diligently. As it is said in the 'Entering the Bodhisattva's Way of Life': '(It is rare to be born as a human), let alone leisure and opportunity (having leisure and all the necessary conditions). It is extremely difficult to obtain this. Having obtained this special basis (for accomplishing higher realms and definite goodness), if one does not accumulate (merit that brings temporary and ultimate benefit), does not practice (virtue that leads to higher realms and liberation), then how can one obtain this again (in other lifetimes, because one has not done virtuous deeds)?' As it is said. Just as hell beings, hungry ghosts, animals, long-lived gods, barbarians, those with wrong views, those without a Buddha, and the mute—these eight are without leisure. As it is said. Having abandoned the eight states without leisure, possessing leisure and opportunity (the ten endowments are the basis): being born as a human, born in a central land, (with undamaged faculties) having complete faculties, having faith in (the Three Jewels), and likewise, not having transgressed the limits of karma (not having committed the five heinous crimes, etc.). Thus, one possesses the five personal endowments. The Buddha appeared (in the world) and taught the Dharma.
ོས་གསུངས་(པ་)དང་། །(གསུངས་པའི་)བསྟན་པ་གནས་ཤིང་(བསྟན་པ་ལ་ གདུལ་བྱ་༽གཞན་ཡང་འཇུག་(པ་དང་)། །(བསྟན་པ་འཛིན་པའི་གང་ཟག་ལ་)དད་པས་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་ བའོ། །ཞེས་པའི་གཞན་འབྱོར་ལྔ་སྟེ་འབྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཅུ་ཚང་པ་འདི་རྙེད་པར་ དཀའ་བའི་མཆོག་རྙེད་པའི་དུས་སུ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་ལས་བསྒྲལ་ བའི་ཆེད་དུ་འབད་པར་རིགས་ཏེ། (སྤྱོད་འཇུག་ལས། དལ་འབྱོར་གྱི་)མི་ཡི་(ལུས་)གྲུ་(དང་འདྲ་བ་འདི་ ཐོབ་པའི་དུས་སུ་དེ་)ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །སྡུག་བསྔལ་༼གྱི་)ཆུ་བོ་ཆེ(ན་པོ་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་སྦ་ཀླུང་དང་ལྡན་པ་འདི་) ལས་སྒྲོལ་(པའི་དལ་འབྱོར་གྱི)། །གྲུ་འདི་ཕྱི་ནས་(སྟེ་སླར་ངན་སོང་དུ་སྐྱེས་ནས(རྙེད་དཀའ་བས་(ཏེ་དེའི་ ཕྱིར་རོ)། །(ཀྱེ་)རྨོངས་པ་(ཁྱོད་དུཿཁའི་མཚོ་ལས་སྒྲོལ་བའི་གྲུ་རྙེད་པའི་)དུས་སུ་གཉིད་མ་ལོག(ཅིག་)། །ཅེས་ 3-49 གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། གཉིས་པ། དཔེ་དང་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་དཀོན་པའི་ཚུལ་ནི། རྒྱ་མཚོ་ཆེར་གཡེངས་ གཉའ་ཤིང་བུ་གར་ནི། །རུས་སྦལ་མགྲིན་ཆུད་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པ་ལྟར། །འཇིག་ རྟེན་དགེ་བ་སྤྱོད་པ་དཀོན་པའི་ཕྱིར། །དགེ་འབྲས་མི་ལུས་ཐོབ་པ་ཤིན་ཏུ་དཀོན། ། དེ་ཡང་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པར། དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་བཅོམ་ལྡན་གྱིས། །(འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་)རྒྱ་ མཚོ་(ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པར་ཕྱོགས་བཞིའི་རླུང་གིས་བདས་པ་ན་གཅིག་ཏུ་མི་གནས་པར་)ཆེར་གཡེངས་གཉའ་ ཤིང་གི། བུ་ག(གཅིག་པོ་དེ་)ར་(རྒྱ་མཚོ་ན་)རུས་སྦལ་༼ཞར་བ་ལོ་བརྒྱ་ནས༽མགྲིན་(པ་བཏེགས་ནས་ལྟ་བ་དེའི་ མིག་ཞར་བའི་ངོས་སུ་གཉའ་ཤིང་བུ་ག་སོང་ནས་)ཆུད་(པ་དཀོན་པ་)ལྟར། །མི(འི་ལུས་)ཉིད་ཤིན་ཏུ་ཐོབ་(པ་ དཀོན་པ་)དཀ(འ་བ་)ར་གསུངས་(སོ་)། །ཞེས་པ་དང་། ༼གཞན་ལ་ཕན་པ་ལ་སོགས་པའི་༽དགེ་བ༼འི་རྩ་བ་ ༽་དག་ཀྱང་མ་བྱས་ཤིང་། །༼གཞན་ལ་གནོད་པ་ལ་སོགས་པའི༽སྡིག་པ་༼མང་པོ༽དག་ནི་ཉེར་བསགས་ ནས། །༼ཡུན་རིང་པོར༽བསྐལ་བ་བྱེ་བ་༼ཕྲག༽བརྒྱར་ཡང་ནི་༼ངན་འགྲོར་བརྒྱུད་མར་ལྟུང་བས་འབྲས་བུ༽། ། བདེ་འགྲོ༼ཐོབ་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་དེ༽འི་སྒྲ་༼ཙམ༽ཡང་ཐོས་༼པར༽མི་འགྱུར་༼རོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ རོ། །སེམས་ཅན་སྤྱི་ཡི་གྲངས་ལ་ལེགས་བསམ་ན། །མི་ལུས་ཐོབ་པ་མེད་པ་ཙམ་ དུ་སྣང་། །ཁ་འཐོར་དུད་འགྲོ་ཕྲ་མོའི་གྲངས་བསམ་ན། །མི་ལུས་ཐོབ་པ་སྲིད་པ་ ཙམ་ལགས་མདོ། །མདོ་ལས། ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོའི་ཁྱོན་ཙམ་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ གཟིགས་ཤིང་༼སེམས་ཅན་༽གཞན་གྱིས་མི་མཐོང་བའི་སེམས་ཅན། སྟོང་གསུམ་གྱི་༼སྟོང་ཆེན་པོའི་ འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི༽ལྷ་དང་མི་ལས་ཀྱང་མང་བ་ཡོད་པར་གསུངས་ཤིང་། སྡིག་པ་བྱེད་པ་མང་ བས། ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་གྲངས་ཀྱིས་གཞལ་པར་མི་ནུས་
【現代漢語翻譯】 世尊開示（說）：『教法住世，』（教法能）引導其他有情眾生，（對於護持教法之人，）以信心供養佈施。』這五種外緣，即是圓滿十種順緣，在如此難得的殊勝之時，爲了從輪迴的痛苦大河中解脫，應當努力。（《入行論》中說：）『獲得暇滿人身猶如船隻，此時應依此（人身），從痛苦之河中解脫，此船（暇滿）極難再得（若再次墮入惡趣），愚者啊，（你既已獲得從苦海中解脫的船隻，）切莫貪睡！』如是說。 第二，從比喻和因緣的角度來說明其稀有性：如同在廣闊的海洋中漂浮的軛木孔，盲龜伸頸恰入其中一樣稀有。世間行善者稀少，因此，獲得善果的人身也極其稀有。 《入行論》中說：『因此，世尊說，整個贍部洲化為一片大海，隨風飄蕩的軛木孔，盲龜百年一現，伸頸入孔，亦如是難得人身。』又說：『未曾行持利他等善根，卻積累了諸多害他等惡業，歷經百千俱胝劫，莫說獲得善趣，連善趣之名亦難聽聞。』如是說。 仔細思量眾生的總數，便會發現獲得人身的機會微乎其微。想到四處散落的微小旁生之數量，便知獲得人身簡直是奇蹟。經典中說：即使在一車輪大小的範圍內，佛陀也能看到其他眾生看不到的眾生，其數量甚至超過了三千大千世界中的天人和人類。由於作惡者眾多，三惡道眾生的數量無法估量。
【English Translation】 The Blessed One said, '(The) teachings abide, (the teachings) also lead other beings (and) with faith, offerings are made to those who uphold the teachings.' These five external conditions, which are the ten complete favorable conditions, are obtained at a time that is supremely difficult to find. In order to be liberated from the great river of suffering of samsara, one should strive. (From the Bodhicaryāvatāra:) 'Having obtained this human (body), which is like a boat, one should rely on it to cross over the river of suffering. This boat (of leisure and opportunity) is difficult to find again (if one is reborn in the lower realms). O, fool, (having found the boat to cross the ocean of suffering,) do not sleep!' Thus it is said. Secondly, the rarity from the perspective of example and cause: Like a yoke with a hole drifting on the vast ocean, and a blind turtle inserting its neck into it, is extremely rare. Because those who practice virtue in the world are rare, obtaining a human body as a result of virtue is extremely rare. In the Bodhicaryāvatāra, it says: 'Therefore, the Blessed One said, when the entire Jambudvipa becomes a great ocean, a yoke with a hole drifting in the wind, and a blind turtle that appears once every hundred years, stretching its neck to insert it into the hole, is how rare it is to obtain a human body.' It also says: 'Without having performed virtuous roots such as benefiting others, but accumulating many evil deeds such as harming others, for hundreds of thousands of billions of kalpas, not to mention obtaining a happy rebirth, even the name of a happy rebirth will be difficult to hear.' Thus it is said. If we carefully consider the total number of sentient beings, it seems that the opportunity to obtain a human body is almost non-existent. Thinking of the number of small animals scattered everywhere, we know that obtaining a human body is simply a miracle. The sutras say: Even within the area of a chariot wheel, the Buddha can see sentient beings that other beings cannot see, and their number is even greater than the gods and humans in the three thousand great thousand worlds. Because there are many who do evil, the number of sentient beings in the three lower realms cannot be measured.
ལ། དུད་འགྲོའི་ནང་ ནས་ཁ་འཐོར་བ་འདི་རྣམས་ཉུང་ཤོས་ཡིན་ཡང་། ཆུ་དང་ཐང་དང་བར་སྣང་ལ་གནས་པ་འདི་ ཙམ་གཅིག་གི་ནང་ནས་མི་ལུས་ཐོབ་པ་ནི་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་མཆོག་རྙེད་པའོ། ། 3-50 གསུམ་པ་རྙེད་པའི་དུས་སུ་འབད་པར་གདམས་པ་ནི། ཕྱག་དར་ཁདྲོ་ན་ནོར་བུ་ རྙེད་པ་ལྟར། །རྙེད་དཀའི་མི་ལུས་རིན་ཆེན་ཐོབ་དུས་འདིར། །གཏན་གྱི་བདེ་བ་ ཐོབ་ཕྱིར་མ་འབད་ན། །ཕྱི་ནས་རྙེད་པར་དཀའ་བའང་མཁྱེན་པར་འཚལ། །དེ་ ཡང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་༼འཇིག་རྟེན་དུ༽འབྱུང་བ་དང་། །༼དེའི་བསྟན་པ་ལ༽ དད་༼པ༽དང་མི་ལུས་༼སྐྱོན་མེད་པ༽ཐོབ་པ་དང་། །༼ལུས་སེམས༽དགེ་༼བ་ལ༽གོམས་༼ཤིང་ལས་སུ༽ རུང་བ་འདི་ལྟ་བུ་༼ནི༽། །༼ཤིན་ཏུ༽དཀོན་ན་ནམ་ཞིག་ཐོབ་པར་འགྱུར་༼ཏེ་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་མཆོག་ རྙེད་པའི་དུས་སུ་དགེ་བ་འབད་པར་རིགས་པའི་ཕྱིར༽། །ཞེས་པ་དང་། སྐད་ཅིག་གཅིག་བྱས་སྡིག་པས་ ཀྱང་། །བསྐལ་བར་མནར་མེད་གནས་གྱུར་ན། །ཐོག་མེད་འཁོར་བར་བསགས་སྡིག་གིས། ། བདེ་འགྲོར་མི་འགྲོ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དཀོན་པའི་མཆོག་རྙེད་ པའི་དུས་སུ། གཏན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ལ་འབད་པར་རིགས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཙནྡྲ་གོ་ མིས། སློབ་མ་ལ་སྤྲིང་བར། ༼མི་ལུས༽གང་ཞིག་༼དལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པ༽ཐོབ་ན་༼འཁོར་བར༽སྐྱེ་བའི་ རྒྱ་མཚོའི་མཐར་འབྱིན་༼པར་བྱེད་༽ཅིང་། །༼མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་༽བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ས་བོན་དགེ་ བ་འདེབས་༼པར་༽བྱེད་པ་༼ཡིན་ལ༽། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་བས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་ཆེས་ལྷག་པའི། ། མི་ཉིད་༼ཐོབ་པ་༽དེ་ནི་༼གང་ཟག་༽སུ་ཞིག་འབྲས་བུ་མེད་པར་བྱེད་༼པ་སྟེ་བྱེད་མི་རིགས་ཏེ་འབྲས་བུ་ མཐར་ཐུག་མི་ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར༽། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ༈ འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསམ་པ། གཉིས་པ་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསམ་པ་ནི། འདུས་བྱས་མི་རྟག་རྟག་པར་འཛིན་པ་འཁྲུལ། ། ངེས་པར་འཆི་ཞིང་འཆི་རྐྱེན་ཤིན་ཏུ་མང་། །ནམ་འཆི་ངེས་མེད་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་འཆི། །བྱུང་ཚེ་ མི་བཟློག་དེ་ཕྱིར་དགེ་ལ་འབད། །ཅེས་པ་སྡོམ་དུ་བྱས་ཏེ་འཆད་པ་ལ་(བརྒྱད་ལ་)ས། (དང་པོ་ནི། ) ལུས་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་ རྙེད་དཀའི་མི་ལུས་མི་རྟག་ཅིང་། །སྤྱིར་ཡང་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་ཙམ་ 3-51 ནས། །རང་གི་ངོ་བོ་སྐད་ཅིག་འཇིག་པ་སྟེ། །འཇིག་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་ ཕྱིར་རོ། །ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་དག་ལས་ཀྱང་། ༼འདུས་བྱས་རྣམས་འཇིག་༽རྒྱུ་༼གཞན་ལ་ལྟོས་པ་༽ མེད་༼པའི་༽ཕྱིར་ན་འཇིག་པ་ནི། །རང་གི་ངོ་བོ་༼གྲུབ་ཙམ་ན༽ས་རྗེས་༼སུ༽འབྲེལ་༼པ༽ཉིད་༼དོ༽། ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྤྱིར་ཡང་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་ པར་རང་གི་ངོ་བོ་མི་ར
【現代漢語翻譯】 甲：即使在畜生道中，能從這些分散的眾生中獲得人身的機會也極少。在水、陸、空等各種生存環境中，能夠獲得人身是極其難得的，是難得之中的至寶。 3-50 第三，勸誡在獲得人身時要精進努力：就像在破舊的掃帚中發現寶珠一樣，在這難得的獲得珍貴人身之時，如果不為獲得永久的安樂而努力，要知道以後將更加難以獲得。 正如《入菩薩行論》中所說：『如來（於世間）出現，（對其教法）生信，獲得（無暇的）人身，（身心）適於行善（業），這些都是（非常）稀有的，何時才能再次獲得（因此要在難得的時刻努力行善）。』 即使只造作一瞬間的罪業，也會在（無間地獄）中經歷漫長的劫數。更何況從無始輪迴以來積累的罪業，又怎麼能期望進入善趣呢？』 因此，在獲得這難得的至寶之時，理應努力成辦永久的利益。正如大學者旃扎·果彌（Candragomin）給弟子的信中所說：『如果獲得了（具有閑暇和圓滿的）人身，就能超越（輪迴的）生死之海，並且能夠播下（最終）菩提的種子——善業。（人身）比如意寶還要殊勝，誰會（讓這個人身）毫無意義呢？（不應該讓它毫無意義，因為究竟的果實是從人身中產生的）。』 ༈ 思維死亡無常 第二，思維死亡無常：將『有為法無常，執常是顛倒。必定會死亡，死緣極眾多。何時會死亡，無法確定，死亡迅速至。一旦發生，無法挽回，因此要努力行善。』作為總結來講解（分為八個方面）。 （第一方面：）指出身體等一切有為法都是無常的：如此難得的人身是無常的，總的來說，一切有為法從產生的那一刻起，其自性就在剎那間壞滅，因為它的壞滅不需要依賴其他因素。 3-51 正如量論的論典中所說：『（有為法）壞滅，因為不依賴（其他）因素，所以壞滅是與其自性（產生）同時（發生）的。』 總的來說，一切有為法的壞滅不依賴於其他因素，其自性是無常的。
【English Translation】 A: Even among animals, the chances of obtaining a human body from these scattered beings are minimal. To obtain a human body in environments such as water, land, and air is extremely rare, the most precious of rarities. 3-50 Third, the exhortation to strive diligently upon obtaining a human body: Just as finding a jewel in an old broom, if one does not strive to attain lasting happiness upon obtaining this precious human body, know that it will be even more difficult to obtain in the future. As stated in the Bodhicaryāvatāra: 'The coming of the Tathāgata (into the world), having faith (in his teachings), obtaining a (flawless) human body, (mind and body) being fit for virtue (deeds), these are (very) rare; when will they be obtained again (therefore, one should strive to do good at the rare moment).' 'Even committing a sin for a single moment will cause one to experience eons in (Avīci hell). How much more so, having accumulated sins from beginningless samsara, how can one expect to enter the happy realms?' Therefore, upon obtaining this rare treasure, one should strive to accomplish lasting benefit. As the great scholar Candragomin said in a letter to his disciple: 'If one obtains a human body (with leisure and endowments), one can transcend the ocean of (samsaric) existence, and one can sow the seeds of (ultimate) enlightenment—virtue. (The human body) is even more excellent than a wish-fulfilling jewel; who would (make this human body) meaningless? (One should not let it be meaningless, because the ultimate fruit arises from the human body).' ༈ Thinking About Impermanence of Death Second, thinking about the impermanence of death: 'Conditioned phenomena are impermanent, clinging to permanence is delusion. Death is certain, the causes of death are numerous. When death will occur is uncertain, death comes quickly. Once it occurs, it cannot be reversed, therefore strive to do good.' This is summarized and explained (in eight aspects). (First aspect:) Pointing out that all conditioned phenomena, such as the body, are impermanent: This rare human body is impermanent, and in general, all conditioned phenomena, from the moment they arise, their nature is destroyed in an instant, because their destruction does not depend on other factors. 3-51 As stated in the treatises on valid cognition: '(Conditioned phenomena) perish, because they do not depend on (other) factors, so destruction occurs simultaneously with their nature (arising).' In general, the destruction of all conditioned phenomena does not depend on other factors; their nature is impermanent.
ྟག་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་དང་། ཁྱད་པར་མི་ལུས་འདི་ཉིད་མི་རྟག་ཅིང་ འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱའོ། །ཕྱི་རོལ་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་འདི། །མི་རྟག་མི་ བརྟན་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། ཡིད་འོང་མི་འོང་རྣམ་འགྱུར་རྣམ་པར་བཀྲ། །རྨི་ ལམ་ཇི་བཞིན་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་བཞིན། །དེ་ཡང་སློབ་མ་ལ་སྤྲིང་བ་ལས། ༼བྱིས་པ་རྣམས་༽ སོ་ཀ་མེ་ཏོག་རྒྱས་པའི་ཚལ་༼མཛེས་པ་༽འདི་འབྱུང་བ༼འི་དགའ་བ༽ར་འགྱུར་༼ལ༽། །ཟླ་བ་གསལ་ བ་༼སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་པ༽ས་མཚོན་པའི་སྟོན་༼གྱི་༽དུས་འདི་འབྱུང་ཞེས། །༼བྱིས་པའི༽སྐྱེ་བོ་ཐམས་ ཅད་དགའ་༼བར་༽འགྱུར་༼ཡང་ཞག་དང་ཟླ་བ་དེ་ཙམ་སོང་བས་༽བདག་གི་ཚེ་འདི་༼ཡང་༽ནི། །༼དེ་ཙམ་ ཞིག་༽ཟད་པར་འགྱུར་ཞེས་ཤིན་ཏུ་མི་དག༼འ་བ༽ར་འགྱུར་བ་མེད་༼པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་བའོ༽། །ཅེས་ གསུངས་པ་ལྟར། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་འདི་རྣམས་ཀྱང་ནམ་ཟླ་དུས་བཞི་ལ་སོགས་པའི་དབང་ གིས་མི་རྟག་ཅིང་འགྱུར་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པ་ལ། དེ་ལྟར་མི་ཤེས་པར་དགའ་བར་བྱེད་ པ་དང་། དེ་དང་མཐུན་པར་རང་གི་ཚེ་ཟད་པར་འགྱུར་བ་མི་ཤེས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་བའོ། ། སེམས་ཀྱང་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཅན། །རེས་འགའ་ཆགས་སོགས་ཀུན་ ནས་ཉོན་མོངས་དང་། །རེས་འགའ་དད་སོགས་རྣམ་པར་བྱང་བ་རུ། །སྐྱེ་བ་རང་ རིག་གསལ་བར་མཐོང་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཆོས་མངོན་པ་ལས། སེམས་སྣ་ཚོགས་ ཀྱིས་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། རེས་འགའ་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ སེམས་དང་། རེས་༼འགའ་༽འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་༼རེས་འགའ༽ཞེ་སྡང་ 3-52 དང་བཅས་པ་དང་། ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བ་དང་། གཏི་མུག་དང་བཅས་པ་དང་། གཏི་མུག་དང་ བྲལ་བ་དང་། ༼ནང་དུ་༽བསྡུས་པ་དང་༼ཕྱི་རོལ་ཏུ་༽གཡེངས་པ་དང་། ༼སེམས་མི་གསལ་བར་༽བྱིང་བ་ དང་། ༼ཡུལ་ལ་སེམས་༽རབ་ཏུ་གཟུང་བ་༼སྟེ་འཇུག་པ་༽དང་། རྒོད་པ་༼སྟེ་འཕྲོ་བ་༽དང་། མི་རྒོད་པ་༼སྟེ་ མི་འཕྲོ་བ་༽དང་། ༼སེམས་རྒྱུད་༽ཉེ་བར་མ་ཞི་བ་དང་། ཉེ་བར་ཞི་བ་དང་། །མཉམ་པར་བཞག་པ་ དང་། མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་༼རྗེས་ཐོབ་༽ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སེམས་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་ པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། ཕྱི་ནང་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་ རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། (གཉིས་པ་)རྟག་པར་འཛིན་པ་འཁྲུལ་པར་བསྟན་པ་ནི། སྐད་ཅིག་སྔ་མའི་རྗེས་སུ་ སྐད་ཅིག་གཞན། །འདྲ་བ་གཞན་དག་བརྒྱུད་དེ་འབྱུང་བ་ལས། །རྟག་པར་ འཛིན་པ་བྱིས་པའི་འཁྲུལ་པ་སྟེ། །དོན་ལ་རྟག་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །བུམ་ པ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་རྣམས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་རིགས་འདྲ་སྔ་ཕྱི་གཞན་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ ལས་རྟག་པར་འཛིན་པ་ནི་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་སྟེ། སྐད་ཅིག་གི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། འདུ་བྱེད
【現代漢語翻譯】 應當憶念，一切有為法皆是無常的，尤其是這人身更是無常，終將面臨死亡。 外境的顯現是多種多樣的，都是無常、不穩固、變化的。令人愉悅或不悅的各種變化顯現，如同夢境一般，又如乾闥婆城（海市蜃樓）。 這在給弟子的信中也提到：『孩子們啊，這盛開著索迦花（śoka，無憂花）的花園是歡樂的源泉。』『當明月高懸，象徵著圓滿的秋季來臨時。』『所有的孩子們都會感到高興。』『然而，隨著時光流逝，我的生命也在不斷耗盡。』『對此毫不憂慮，真是大錯特錯。』 正如所說，外境的一切事物，都會隨著季節的變化而無常變遷。如果對此不瞭解而感到快樂，並且不明白自己的生命也在流逝，那就是大錯特錯。 心也是千變萬化的，時而生起貪慾等煩惱，時而生起信心等清凈之心。這是因為自生覺效能清晰地照見一切。 如《阿毗達磨》中所說：『什麼是心的多種變化之相？』『有時是具有貪慾的心，有時是遠離貪慾的心。』『同樣，有時是具有嗔恨的心，有時是遠離嗔恨的心。』『有時是具有愚癡的心，有時是遠離愚癡的心。』『有時是收攝的（內心），有時是散亂的（外向）。』『有時是昏沉的（心不清晰），有時是專注的（心專注于對像）。』『有時是掉舉的（心浮躁），有時是不掉舉的（心不浮躁）。』『有時是不寂靜的（心煩躁），有時是寂靜的（心平靜）。』『有時是入定的，有時是未入定的（后得）。』等等，這些都是心的各種生起狀態。 正如所說，內外一切和合的事物，都應知其本性是無常的。 （第二，）揭示執著常恒是錯誤的：前一剎那之後緊接著是另一剎那，相似的其他事物相續生起。執著常恒是孩童的錯覺，實際上並不存在常恒的事物。以瓶子等為例，說明相似的相續生滅，執著常恒是顛倒的認知。什麼是剎那的定義呢？是『有為法』。
【English Translation】 One should remember that all conditioned phenomena are impermanent, especially this human body, which is impermanent and will eventually face death. The appearance of external objects is diverse, all of which are impermanent, unstable, and subject to change. Various changes, whether pleasant or unpleasant, manifest like a dream, or like a city of Gandharvas (mirage). This is also mentioned in a letter to a disciple: 'Children, this garden blooming with Śoka flowers (śoka, sorrowless flower) is a source of joy.' 'When the bright moon hangs high, symbolizing the full autumn season.' 'All the children will be happy.' 'However, as time passes, my life is also constantly being depleted.' 'To be unconcerned about this is a great mistake.' As it is said, all external things are impermanent and changing due to the seasons. If one does not understand this and feels happy, and does not realize that one's life is also passing, that is a great mistake. The mind is also ever-changing, sometimes giving rise to afflictions such as greed, and sometimes giving rise to pure thoughts such as faith. This is because self-arising awareness clearly sees everything. As it is said in the Abhidharma: 'What are the characteristics of the mind's various changes?' 'Sometimes it is a mind with greed, and sometimes it is a mind without greed.' 'Similarly, sometimes it is a mind with hatred, and sometimes it is a mind without hatred.' 'Sometimes it is a mind with delusion, and sometimes it is a mind without delusion.' 'Sometimes it is withdrawn (inward), and sometimes it is scattered (outward).' 'Sometimes it is dull (the mind is unclear), and sometimes it is focused (the mind is focused on the object).' 'Sometimes it is agitated (the mind is restless), and sometimes it is not agitated (the mind is not restless).' 'Sometimes it is not peaceful (the mind is agitated), and sometimes it is peaceful (the mind is calm).' 'Sometimes it is in meditative absorption, and sometimes it is not in meditative absorption (post-meditation).' These are all the various states of mind that arise. As it is said, all compounded phenomena, both internal and external, should be known to be impermanent in nature. (Second,) Revealing that clinging to permanence is a mistake: Following the previous moment is another moment, similar other things arise in succession. Clinging to permanence is a child's illusion, and in reality, there is no permanent thing. Taking the example of a pot, etc., to illustrate the similar continuous arising and ceasing, clinging to permanence is a reversed perception. What is the definition of a moment? It is 'conditioned phenomena'.
་རྣམས་སྐད་ཅིག་ལས་ཕན་ཚུན་དུ་མི་གནས་པ་༼སྟེ་རིང་དུ་མི་སྡོད་པ༽འོ། །ཞེས་གསུངས་ པ་ལྟར། དོན་ལ་སྐད་ཅིག་ལས་རིང་དུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟན་པར་སྣང་པའི་ས་ གཞི་ཆེན་པོ་དང་། །རིན་ཆེན་རང་བཞིན་རི་རབ་ལྷུན་པོ་དང་། །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་ པོའང་དུས་ཀྱིས་འཇིག་འགྱུར་ན། །ཆུ་བུར་ལྟ་བུའི་ལུས་ཅན་སྨོས་ཅི་འཚལ། ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་རྟ་དབྱངས་ཀྱིས་མཛད་པའི་མྱ་ངན་བསལ་བ་ལས། གང་དུ་༼བསྐལ་པ་མེས་ འཇིག་པའི་དུས་༽ས་༼གཞི་༽རྣམས་བསྲེག་༼པར་༽འགྱུར་ཏེ། །ལྷུན་པོའང་ཐལ་པར་འཇིག་པ༼ར་བྱེད་ པ༽དང་། །རྒྱ་མཚོའི་༼ཆེན་པོ་༽ཆུ་ཡང་སྐམ་༼པར༽འགྱུར་ན། །ལུས་ཅན་དེ་དག་༼སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་ པ་ལྟ་༽སྨོས་༼ཀྱང་༽ཅི་དགོས་༼ཏེ་འོས་མེད་དོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། 3-53 གསུམ་པ་ངེས་པར་འཆི་བ་བསམ་པ་ནི། ལུས་ཅན་རྣམས་ནི་དང་པོ་སྐྱེས་ཙམ་ ནས། །ལམ་གཞན་མི་འགྲོ་འཆི་བདག་དྲུང་དུ་འགྲོ། །དཔེར་ན་རི་དྭགས་རྒྱ་རུ་ ཆུད་པ་རྣམས། །རྔོན་པའི་དྲུང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་བཞིན། །དོན་འདི་ཉིད། སྐྱེས་པའི་ རབས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་ལས། ༼བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས༽དང་པོ་མངལ་དུ་ཞུགས་པའི་ནུབ་མོ་ནས། །དེ་ ནས་བརྩམས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པ་༼སོ་སོའི་སྐྱེས་བུ་འདི་༽རྣམས་ནི། །༼དཔེར་ན༽ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་ ལམ་གཞན་༼དུ༽མ་གོལ་བ་༼སྟེ་མ་ནོར་བ༽ར། །འཆི་བདག་༼གི༽དྲུང་དུ་༼གང་ཟག༽དེ་ནི་༼སྐད་ཅིག་སྐད་ ཅིག་ཙམ་གྱིས༽ཉེ་བར་འགྲོ༼འོ༽། །ཞེས་པ་དང་། མྱ་ངན་བསལ་བ་ལས། ས་འམ་འོན་ཏེ་མཐོ་ རིས་ནས། །༼རིས་མཐུན་ཞིང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་༽སྐྱེས་ནས་ལ་ལ་མི་འཆི་བ། །འགའ་ཞིག་ཁྱོད་ཀྱིས་ མཐོང་བ་འམ། །ཐོས་སམ་འོན་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་ཟ། །ཞེས་པ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ༼ངེས་པར་འཆི་ ངེས་བསྟན་པ་ནི༽ཉོན་མོངས་༼པ་ཉིད་ཉ་བཤོར་བའི་རྒྱ་ཐོགས་ནས་ཉ་བཤོར་མཁན་དང་འདྲ་བས༽རྒྱ་པས་༼ཏེ་དེས་༽ བཤོར་༼པ་སྟེ་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཟིན་༽ནས་ནི། །༼རིས་མཐུན་སྐལ་བ་མཉམ་པར་སྐྱེས་པའི་༽སྐྱེ་བ༼ཉིད་དང་འདྲ་བ༽ འི་རྒྱ་༼དེ༽ར་ནི་ཆུད་༼པ་སྟེ་སོན་པར་༽གྱུར་ཏེ། །འཆི་བདག་༼གཤིན་རྗེའི་༽ཁར་ནི་ཆུད་༼པར་༽གྱུར་པ་ ༼དེ་ཡང་༽། །ཅི་སྟེ་ད་དུང་༼གནས་སྐབས་འདི་འདྲར་གྱུར་པ་༽མི་ཤེས་སམ་༼སྟེ་སྐྱེས་ཕན་ཆད་ངེས་པར་འཆིའོ༽། ། ༼རང་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་ཅིང་རིས་གཅིག་པའི་༽རང་སྡེ་༼གཉེན་བཤེས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འཆི་བདག་གིས་༽རིམ་གྱིས་ གསོད་༼ཅིང་༽པ་༼ཤི༽ཡང་། །ཁྱོད་ཀྱིས་མཐོང་པར་མ་གྱུར་ཏམ། །འོན་ཀྱང་༼རང་སྡེ་རིམ་གྱིས་ཤི་ ཡང་༽གཉིད་ལ་བརྟེན་༼ཅིང་སྲེད་པར་༽གྱུར་པ་༼ནི༽། །མ་ཧེ་དང་༼ཞེས་པ་ནི་མ་ཧེ་སྔ་མ་རྣམས་༽ནི་གདོལ་ བ་༼སྟེ་བཤན་པས་གསོད་པ་མཐོང་ཡང་གཞན་དག་བདེ་བར་རྩྭ་ཟ་བ་༽བཞིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ པ་དང་མཐུན་པ་ཉིད་དོ། །
【現代漢語翻譯】 如（經文）所說，『（諸）法剎那不住』（即不停留很久）。實際上，因為它們不會停留超過一剎那。看似穩固的廣大土地，珍寶自性的須彌山王，以及浩瀚的海洋，都會被時間摧毀，更何況是如水泡般的身體呢？ 大阿阇梨馬鳴所著的《除憂經》中說：『當（劫末火災時）土地將被焚燒，須彌山也將化為灰燼，大海之水也將乾涸，更何況是那些有情眾生（剎那間毀滅）呢？』 第三，思維必定會死亡：有情眾生從最初誕生之時起，就走上了一條無法迴避的道路，走向死主。例如，落入陷阱的鹿群，會接近獵人。這個道理在《本生傳》中也有闡述：『（每個孩子）從最初進入母胎的夜晚開始，世間之人（每個個體）就（像）走在一條不會迷路的道路上，（一步一步）接近死主。』 《除憂經》中說：『從地上或天堂，（和諧且具同等福報地）出生后，有人不會死亡嗎？你是否見過、聽說過或對此懷疑過？』 《入行論》中說：『（爲了說明必定會死亡）煩惱（如同漁夫拿著釣鉤）被漁夫（即煩惱）所控制，（如同）陷入（與自己同類的）輪迴之網中，已經落入死主之口，為何現在還不明白（即從出生起就註定要死亡）？』 『（與自己一同生活且同類的）親友等被死主逐漸殺害，你難道沒有看到嗎？然而（即使親友相繼去世），你仍然沉溺於睡眠（貪戀），就像水牛（看到之前的同伴）被屠夫宰殺，卻依然悠閒地吃草一樣。』這些說法與上述內容相符。
【English Translation】 As it is said, 'Phenomena do not remain for even a moment' (meaning they do not stay for long). In reality, because they do not remain longer than a moment. The great earth that appears stable, the Mount Meru (Sumeru) of precious nature, and the great ocean will also be destroyed by time, what need is there to mention beings with bodies like bubbles? From the Eliminating Sorrow composed by the great teacher Ashvaghosa (Aśvaghoṣa): 'When the earth (bhūmi) will be burned (dagdha) (at the time of the eon of destruction by fire), and Mount Meru (Sumeru) will also be destroyed into ashes (bhasma), and the water of the ocean (samudra) will also dry up (śuṣyati), what need is there to mention those beings (who are destroyed in an instant)?' Third, contemplating the certainty of death: Beings, from the moment they are first born, go on a path from which there is no return, to the Lord of Death. For example, deer caught in a snare go near to the hunter. This very meaning is from the Garland of Birth Stories: 'From the night that (each child) first enters the womb, from then on, these worldly beings (each individual) go near to the Lord of Death (yama) (the person) (moment by moment), (like) having entered a path and not straying (not deviating) from another path.' From the Eliminating Sorrow: 'Having been born from the earth or from heaven, (harmoniously and with equal fortune), is there anyone who does not die? Have you seen, heard, or doubted this?' From the Guide to the Bodhisattva's Way of Life: '(Showing the certainty of death) Afflictions (like a fisherman holding a fishing hook) are seized by the fisherman (i.e., afflictions), (like) having fallen into the net of rebirth (of the same kind and fortune), having fallen into the mouth of the Lord of Death (yama), why do you still not understand (i.e., from birth onwards, one is certain to die)?' 'Have you not seen (your) own group (relatives, friends, etc., who live and are of the same kind as you) being gradually killed (and) dying by the Lord of Death? However, (even though your own group gradually dies), you are addicted to sleep (attachment), like buffalo (seeing the previous companions) being slaughtered by the butcher, yet still peacefully eating grass.' These statements are in accordance with the above.
བཞི་པ་འཆི་རྐྱེན་ཤིན་ཏུ་མང་བ་ནི། ས་ཡིས་ནོན་པའམ་ཆུ་ནང་ལྷུང་བའམ། །མེ་ ཡིས་ཚིག་གམ་རླུང་གིས་དེངས་བའམ། །ནད་དང་གདོན་དང་དུག་དང་མཚོན་ 3-54 ལ་སོགས། །འཆི་བའི་རྐྱེན་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་བ་ཉིད། །དེ་ཡང་། བཤེས་པའི་སྤྲིང་ཡིག་ ལས། ༼སྐྱེས་བུ་ནི་༽ཚེ་འདི་༼ལ་ཕྱི་མི་མ་ཡིན་གྱིས་འཚེ་བ་དང་ནང་འབྱུང་བ་འཁྲུགས་པ་དང་༽གནོད་༼པ༽མང་༼པོ་ དང་འབྲེལ་བས༽རླུང་གིས་བཏབ་པ་ཡི། །ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་བས་ཀྱང་མི་རྟག་ན། །དབུགས་༼ནང་དུ་༽ རྔུབ་༼པ་དང་༽དབུགས་༼ཕྱིར་༽འབྱུང་༼བ་དང་༽གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ལས། །༼སླར་ཡང་༽སད་༼པ་༽ ཁོམས་༼སྟེ་མ་ཤི་བར་གནས་པ་༽གང་ལགས་༼པ་༽དེ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ༼འོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཚེ་འདི་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་འཆི་བའི་རྐྱེན་མང་བའི་ཕྱིར་དང་། གནས་དང་ཡོ་བྱད་ གྲོགས་དང་གསོ་སྨན་དང་། །བཟའ་བཏུང་ལ་སོགས་གསོན་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ ཀྱང་། །བསྟེན་པ་ཉེས་ན་འཆི་བའི་རྐྱེན་བྱེད་ན། །འཆི་བའི་རྐྱེན་གྱིས་འཆི་བ་ སྨོས་ཅི་དགོས། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། འཆི་བའི་རྐྱེན་ནི་(ཤིན་ཏུ་)མང་བ་སྟེ། །གསོན་པ་ ཉིད་ཀྱི་(རྐྱེན་ནི་)དེ་ལྟ(ར་མང་༽མིན(མ་ཡིན་ནོ)། །(འཚོ་བའི་སྐྱེན་དུ་གྲགས་པ་)དེ་རྣམས་ཉིད་ནི་འཆི་བའི་ རྐྱེན་༼དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར༽། །༼རྒྱུ་མཚན་༽དེ་བས་༼ན་རྒྱལ་པོ་༽རྟག་ཏུ་༼དགེ་བའི་༽ཆོས་༼ལ་བརྩོན་པར་༽ མཛོད་ཅིག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། གསོན་པའི་རྐྱེན་དུ་གྲགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འཆི་བའི་ རྐྱེན་བྱེད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། (ལྔ་པ། ) ནམ་འཆི་ངེས་པ་མེད་པ་ནི། ལ་ལ་མངལ་དུ་ལ་ལ་བཙས་ནས་འཆི། །ལ་ ལ་བྱིས་པ་ལ་ལ་གཞོན་ནུར་འཆི། །ལ་ལ་དར་བབ་ལ་ལ་རྒས་ནས་འཆི། །ནམ་ འཆི་ངེས་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་དག་ཀྱང་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམས་ལས། ལ་ ལ་རྒས་དང་ལ་ལ་གཞོན། །ལ་ལ་དར་ལ་བབ་པའི་མི། །རིམ་གྱིས་རབ་ཏུ་འགྲོ་འགྱུར་ཏེ། ། འབྲས་བུ་སྨིན་པ་ལྟུང་བ་བཞིན། ཞེས་པ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ༼ད་ལྟ་སོས་དལ་དུ་བསྡད་ནས་ འཆི་ཁར་དགེ་བ་བྱས་པས་ཆོག་གོ་སྙམ་ན་མི་ཆོག་སྟེ་བྱ་བ་༽འདི་ནི་མ་བྱས་༼ཏེ་ཕྱིས་བྱའོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བྱ་སྟེ་མ་བརྩམས་ ཤིང་མ་ཐོབ་པ་དང་༽བརྩམས་པ་༼སྟེ་ཐོག་མར་བྱེད་འདོད་པ་༽དང་། །༼བྱ་བ་༽འདི་༼ནི་༽བྱེད་བྱས་༼ཕྱེད་མ་བྱས་༽ 3-55 པར་གནས་པ་ལ། །གློ་བུར་༼དུ་༽འཆི་བདག་འོང་ནས་ནི་༼འཆི་བར་ཤེས་པ་དང་༽། །ཀྱེ་ཧུད་༼ནི་མྱ་ ངན་བྱེད་པ་སྟེ་དགེ་བ་བྱ་རུང་ཡོད་དུས་སུ་མ་བསྒྲུབས་ཏེ་བྱ་ལོང་མེད་པར་འཆི་བདག་གིས་༽བཅོམ་ཞེས་སེམས་པར་ འགྱུར་༼རོ༽། །ཞེས་པ་དང་། འཆི་བདག་བརྩེ་བ་མེད་པ་འདི། །༼བདག་གིས་བྱ་བ་སྔ་མ་རྣམས༽བྱས་ ༼ཟིན་པ་༽དང་༼ཕྱི་མ་དག་༽མ་བྱས་༼ཏེ་མ་ཟིན་པ་དཔྱོད་ཅིང་༽མི་སྡོད་ཅིང་། །ན་(བ་)དང་༼བཅས་པ་དང་༽མི་ ན
【現代漢語翻譯】 第四，死亡的因緣非常多：被土地掩埋，或落入水中，或被火燒燬，或被風吹散，或因疾病、邪魔、毒藥和武器等等。死亡的因緣實在太多了。正如《親友書》中所說：『此生與眾多危害相連，如外來的侵擾和內在的失調。』生命比風中搖曳的水泡還要脆弱。吸氣和呼氣之間，以及入睡和醒來之間，能夠醒來而未死，真是太稀奇了！』正如所說，此生中能造成損害的死亡因緣很多。住所、用具、朋友、醫藥，以及飲食等等維生的因緣，如果使用不當，也會成為死亡的因緣，更不用說那些直接導致死亡的因緣了。《寶鬘論》中說：『死亡的因緣非常多，而維生的因緣卻很少。那些被稱為維生的因緣，本身也可能成為死亡的因緣。因此，國王應當時刻精進于善法。』正如所說，那些被稱為維生的因緣，也可能成為死亡的因緣。 第五，死亡的時間不確定：有些人胎死腹中，有些人出生后夭折，有些人死於童年，有些人死於青年，有些人死於壯年，有些人死於老年。死亡的時間沒有絲毫的確定性。正如《雜句藏》中所說：『有些人老邁，有些人年輕，有些人正值壯年，他們逐漸走向死亡，就像成熟的果實從樹上掉落一樣。』正如《入行論》中所說：『現在悠閒地坐著，想著臨死時行善就足夠了，這是不行的。』那些未完成之事，心中想著以後再做，但尚未開始和獲得；那些已開始之事，卻停留在半途。突然，死主降臨，知道自己將要死去。』唉！悲傷地想著：『在有時間行善的時候沒有去做，現在沒有機會了，被死主摧毀了。』正如所說，無情的死主，不會等待你完成或未完成的事情，也不會因為你生病或健康而有所寬容。
【English Translation】 Fourth, the causes of death are extremely numerous: being buried by earth, or falling into water, or being burned by fire, or being scattered by wind, or due to diseases, evil spirits, poisons, and weapons, etc. The causes of death are truly numerous. As it is said in the 『Letter to a Friend』: 『This life is connected with many harms, such as external aggressions and internal imbalances.』 Life is more fragile than a bubble in the wind. Between inhaling and exhaling, and between falling asleep and waking up, to be able to wake up and not be dead is truly amazing!』 As it is said, in this life, there are many causes of death that can cause harm. Dwellings, utensils, friends, medicine, and food, etc., the causes of sustaining life, if used improperly, can also become causes of death, let alone those causes that directly lead to death. The 『Garland of Jewels』 says: 『The causes of death are very numerous, while the causes of sustaining life are few. Those that are called causes of sustaining life may themselves become causes of death. Therefore, the king should always strive in virtuous Dharma.』 As it is said, those that are called causes of sustaining life may also become causes of death. Fifth, the time of death is uncertain: some die in the womb, some die after birth, some die in childhood, some die in youth, some die in adulthood, and some die in old age. There is no certainty whatsoever about the time of death. As it is said in the 『Collection of Verses』: 『Some are old, some are young, some are in their prime, they gradually go to death, just like ripe fruits falling from a tree.』 As it is said in the 『Entering the Way of the Bodhisattva』: 『Sitting leisurely now, thinking that it is enough to do good deeds at the time of death, is not acceptable.』 Those unfinished things, thinking of doing them later, but not yet started and obtained; those things that have been started, but remain halfway. Suddenly, the Lord of Death arrives, knowing that one is about to die.』 Alas! Thinking sadly: 『When there was time to do good deeds, I did not do them, now there is no opportunity, I have been destroyed by the Lord of Death.』 As it is said, the merciless Lord of Death will not wait for you to complete or not complete things, nor will he be lenient because you are sick or healthy.
་༼ཞིང་བདེ་བར་གནས་པ་༽ཀུན་གྱིས་ཀྱང་༼རུང་༽། །གློ་བུར་༼དུ་ནམ་འཆི་ངེས་པ་མེད་པས་༽ཚེ་༼འདི་༽ལ་ ཡིད་མི་བརྟན་༼པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་ཞིང་། ཚངས་དང་ལྷ་དབང་ འཁོར་ལོས་སྒྱུར་པ་དང་། །མཁའ་ལ་སྤྱོད་པའི་དྲང་སྲོང་ཆེ་རྣམས་ཀྱང་། །དུས་ ཀྱི་དབང་གིས་མེད་པར་འགྱུར་ལགས་ན། །ཕལ་པའི་ལུས་ཅན་རྣམས་ནི་སྨོས་ ཅི་འཚལ། །དེ་ཡང་མྱ་ངན་བསལ་བ་ལས། བརྒྱ་བྱིན་དག་གི་སྟོང་རྣམས་དང་། །འཁོར་ ལོས་སྒྱུར་བ་བརྒྱ་དག་ཀྱང་། །དུས་ཀྱི(ཚེ་ཟད་པའི་དབང་གི་)ས་འཆི་བར་འགྱུར་བ་(ལ་དབང་མེད་པ་) ནི། །(དཔེར་ན་)མར་མེ་འབར་བ༼ར་ཡོད་བཞིན་དུ་གློ་བུར་དུ་༽རླུང་གིས་༼བསད་པ་༽བཞིན་༼ནོ༽། །༼དེར་ མ་ཟད་༽དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ལྔ་མངོན་ཤེས་༼དང་ལྡན་ཞིང་༽། །༼ནམ་༽མཁའ་ལ་རྒྱང་རིང་༼དུ་བྱ་བཞིན་དུ་༽ འགྲོ་བ་ཡང་། །༼གནས་༽གང་ན་སྤྱོད་ཡུལ་༼ཏེ་གནས་ཀྱང་སོ་སོ་སྐྱེས་བུའི་གནས་སྐབས་སུ་༽འཆི་༼བ་༽མེད་ པའི། །གནས་དེར་ཕྱིན་པ་ཡོད་༼པ་༽མ་ཡིན་༼ནོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། (དྲུག་པ་)མྱུར་བ་ཉིད་དུ་འཆི་བ་ནི། ལོ་དང་ཟླ་བ་ཉིན་ཞག་སྐད་ཅིག་རྣམས། །ཅུང་ ཟད་མི་སྡོད་རིམ་གྱིས་འདའ་བ་ཡིས། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་འབྲིད་པར་བགྱིད་པ་སྟེ། ། སྣོན་པའི་དུས་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ལགས། །དེ་ཡང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། ༼དུས་༽ཉིན་ ༼མོ་དང་༽མཚན་༼མོ་རེས་མོས་ཀྱིས་འཁོར་བ་ལ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་༽སྡོད་པ༼འི་གོ་སྐབས་༽ཡོངས་༼ཡེ་༽མེད་ པས། །༼སྐྱེས་བུའི་༽ཚེ་འདི་རྟག་ཏུ་གོད་༼པ་སྟེ་འབྲིད་པར་༽འགྱུར་ཞིང་། །༼ཚེ་ལ་༽སྣོན་པའང་གུད་ ནས་ཡོད་མེད་ན། །བདག་ལྟ་༼བུ་ངེས་པར་༽འཆི་བར་ཅིའི་མི་འགྱུར་༼ཏེ་ཅིས་ཀྱང་འགྱུར་བས་འབད་པར་ 3-56 རིགས་པའི་ཕྱིར༽། །ཞེས་པ་དང་། ༼ངེས་པར་འཆི་བས་མྱུར་དུ་འབད་པར་བསྟན་པ་ནི་༽དེ་རིང་ཁོ་ན་མི་འཆི་ ཞེས། །༼རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་སོས་དལ་དུ་ཡིད་༽བདེ་བར་འདུག་པ་རིགས་༼པ་༽མ་ཡིན་༼ཏེ༽། །བདག་ ནི་མེད་པ་༼སྟེ་འཆི་བ་༽ར་འགྱུར་བའི་དུས༼གང་ཡིན་པ༽། །དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བ༼སྟེ་ངེས་པ༽ར་འབྱུང་ ༼པའི་ཕྱིར་རོ༽། །ཞེས་པ་དང་། ༼རེ་ཤིག་༽ནད་མེད་༼པའི་༽ཉི་མ་འདི་ལྟ་བུ་༼དང་ལྡན་ཞིང་༽། །ཟས་༼དང་ གོས་ལ་སོགས་པའི་རྙེད་པ་དང་ཡང་༽བཅས་༼ལ་འབྱུང་བོ་མི་དང་མི་མ་ཡིན་པའི་ཉེར་༽འཚེ་བ་མེད་༼པར་༽གྱུར་ ཀྱང་། །༼གསོན་པའི་༽ཚེ་འདི་༼ལ་༽སྐད་ཅིག་༼ཙམ་ཡང་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་བས་བརྫུན་པ་༽བསླུ་བ༼འི་ཆོས་ ཅན་༽སྟེ། །ལུས་འདི་༼ནི་ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་པས་༽ཐང་ཅིག་༼སྐད་ཅིག་ཙམ་གཡར་བའི་༽བརྙན་པོ༼འི་རྒྱན་༽ བཞིན༼དུ་བདག་པོ་དང་འདྲ་བའི་འཆི་བདག་གིས་ནམ་ལེན་པའི་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ༽། །ཞེས་པ་དང་། རྒྱ་ཆེར་ རོལ་བ་ལས། སྲིད་གསུམ་མི་རྟག་༼པའི་དཔེ་༽སྟོན་ཀའི་སྤྲིན་
【現代漢語翻譯】 與『安住于幸福之地』一切眾生一樣，不要對生命抱有僥倖心理，因為誰也無法預料死亡何時降臨。 正如經中所說，梵天、帝釋天、轉輪王，以及那些在空中飛行的偉大仙人，都會受到時間的影響而消逝，更何況是普通的凡夫俗子呢？ 在《除憂經》中提到：『即使是成百上千的帝釋天和轉輪王，也會因壽命耗盡而死亡，這是無法避免的，就像燃燒的燈火突然被風吹滅一樣。』 此外，即使是擁有神通的五大仙人，能夠像鳥兒一樣在空中遠行，也無法找到一個永生不死的地方。 正如經中所說。 （六）死亡的迅速到來：年、月、日、時時刻刻都在流逝，生命也在逐漸減少，沒有增加的時間。 正如《入行論》中所說：『晝夜交替，永不停歇，生命時刻都在流逝，沒有增加的時間。我這樣的人怎能不死呢？』 『不要因為今天不會死就心安理得，因為死亡隨時可能降臨。』 『即使擁有健康的身體，充足的食物和衣服，沒有來自人類或非人的傷害，生命也如虛幻的欺騙，身體如短暫的裝飾品，不知何時會被死主奪走。』 正如《廣遊戲經》中所說：三界無常，如秋天的雲彩。
【English Translation】 Like all beings 'dwelling in a state of happiness,' do not rely on this life, for no one can be certain when death will come. As it is said, even Brahma, Indra (the king of gods), the Chakravartin (universal monarch), and the great sages who travel in the sky, will vanish due to the power of time. What need is there to mention ordinary beings? Furthermore, from 'Eliminating Sorrow': 'Hundreds of thousands of Indras and hundreds of Chakravartins will die due to the exhaustion of their lifespan, which is inevitable, like a burning lamp suddenly extinguished by the wind.' Moreover, even the five great sages with clairvoyance, who travel far in the sky like birds, cannot find a place where they will not die. As it is said. (6) The swiftness of death: Years, months, days, and moments pass by without stopping, gradually diminishing life. There is no time to add. As it is said in 'Entering the Bodhisattva's Way': 'Since days and nights alternate without stopping for even a moment, this life is constantly decreasing, and there is no addition to life from elsewhere. How can someone like me not die?' 'Do not be complacent, thinking that you will not die today, because the time when I will cease to exist (die) will inevitably come.' 'Even with a healthy body, abundant food and clothing, and no harm from humans or non-humans, this life is a deceptive illusion, and the body is like a temporary ornament, which the Lord of Death may take away at any moment.' As it is said in the 'Extensive Play Sutra': The three realms are impermanent, like autumn clouds.
པ་དང་འདྲ་༼ཞིང༽། །འགྲོ་བའི་སྐྱེ་ འཆི་༼ངེས་པ་མེད་པའི་དཔེ་༽གར་མཁན་༼གྱི་༽ལྟ་༼སྟངས་༽དང་མཚུངས༼སོ༽། །སྐྱེས་བུའི་ཚེ་འགྲོ་༼བའི་ འགྲིབ་པ་ནི་དཔེར་ན་མྱུར་པ་༽ནམ་མཁའི་གློག་༼དང་༽འདྲ་སྟེ། །རི་གཟར་འབབ་ཆུ་བཞིན་དུ་མྱུར་ ༼བར་༽མགྱོགས་༼པར་༽འགྲོ་༼བའི་ཕྱིར་རོ་༽། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་བ་ལྟར་རོ། ། (བདུན་པ་)དུས་ལ་བབ་ན་ཅེས་ཀྱང་མི་བཟློག་པ་ནི། གནས་དང་ཡོ་བྱད་འཁོར་དང་ གཉེན་བཤེས་དང་། །སྲ་བའི་གོ་ཆ་རྣོ་བའི་མཚོན་ཆ་དང་། །དཔུང་དང་མཐུ་ སྟོབས་དཔག་མེད་ལྡན་ན་ཡང་། །འཆི་བདག་དགྲ་བོ་ལས་ནི་རྒྱལ་མི་ནུས། །དེ་ ཡང་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པར། བདག་ནི་མལ་༼ཏེ་ཉལ་ས་༽ན་འདུག་བཞིན་དུ། །གཉེན་༼ཉེ་དུ་གྲོགས་ དགའ་༽བཤེས་(དང་སྨན་དང་ནད་གཡོགས་ལ་སོགས་པ་)རྣམས་ཀྱིས་མཐའ་༼ཐམས་ཅད་༽བསྐོར་(ཏེ་ཡོངས་སུ་ བསྲུངས་)ཡང་། །སྲོག་ཆད་པ་ཡི་(ཚེ་གནད་གཅོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་)ཚོར་བ་(དྲག་པོ་)ནི། །(ཉེ་བ་སུས་ཀྱང་ མི་ལེན་པར་)བདག་ཉིད་གཅིག་བུ་(ཉམས་སུ་)མྱོང་བར་འགྱུར། །(འཇིགས་སུ་རུང་བའི་)གཤིན་རྗེའི་ཕོ་ ཉས་(མངོན་སུམ་དུ་)ཟིན་པ་(དེ་)ལ། །(སུས་ཀྱང་བསྐྱབ་པར་མི་ནུས་ཀྱིས་)གཉེན་པས་ཅི་ཕན་བཤེས་ཅི་ 3-57 ཕན། །དེ(འི་)ཚེ་བསོད་ནམས་(བསགས་པ་)གཅིག་༼པུ་)སྐྱབས་(ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་)ན། །དེ་ཡང་ བདག་གིས་(སྔར་)མ་བསྟེན་(པས་འགྱོད་)དོ། །ཞེས་པ་དང་། སློབ་མ་ལ་སྤྲིང་བར་ཡང་། (དགེ་མི་ དགེའི་བྱ་བ་)འདི་ནི་སང་བྱ་(ཞིང་)འདི་ནི་ཐང་ཅིག་འོག་ཏུ་(སྟེ་རྗེས་སུ་)བྱ། །འདི་ནི་དེ་རིང་(ཉིད་ནས་) བྱ་ཞེས་སྐྱེ་བོ་(རྣམས་)སེམས་པ་ན། །གཤིན་རྗེའི་(སྐྱེས་བུ་)བེ་ཅོན་ལག་(ན་)ཐོགས་(ཤིང་མིག་)ཟུར་ གྱིས་ལྟ་བ་ཡིས། །མིག་རྩ་དམར་(པོ་)འཁྲོས་(པའི་རྣམ་འགྱུར་ཅན་གྱིས་)མ་རངས་(པའི་)གད་མོ་རེ་ སྙམས་འདེབས་(སོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་ཞིང་། ཡིད་འོང་གཉེན་དང་བསྐྱངས་ པའི་འཁོར་གཡོག་དང་། །བརྩིགས་པའི་མཁར་དང་བསགས་པའི་ནོར་རྫས་ སོགས། །བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་དུ་མས་མཐའ་སྐོར་ཡང་། །འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་རང་ ཉིད་གཅིག་པུས་མྱོང་། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ་རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པའི་མདོ་ལས། འཇིག་ རྟེན་འདི་ནི་འདོར། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་ནི་འགྲོ། སྐྱེས་ཆེན་པོ་ནི་འདེགས། མུན་པ་ཆེན་ པོར་ནི་ཞུགས། གཡང་ས་ཆེན་པོར་ནི་ལྷུང་། ཞེས་པ་ནས། ཕ་མ་དང་ཕུ་ནུ་དང་སྲིང་མོ་དང་ བུ་དང་བུ་མོས་ནི་བསྐོར། དབུགས་ནི་ཆད། ནོར་རྣམས་ནི་བགོ་བཤའ་བྱ་ཞེས་ཟེར་ནས། ཀྱེ་ ཧུད་ཕ། ཀྱེ་ཧུད་མ། ཀྱེ་ཧུད་བུ་ཞེས་ནི་ཟེར། སྐྲ་ནི་ཞིག་སྟེ། སྦྱིན་པ་དང་། དཀའ་ཐུབ་དང་། ཆོས་འབའ་ཞིག་གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་ན། ཆོས་མ་གཏོགས་པ་སྐྱབས་གཞན་མེད། གནས་ གཞན་མེད། དཔུངས་གཉེན་གཞན་མེད་དོ
【現代漢語翻譯】 如同舞蹈一般，眾生的生死變幻莫測。 人壽如空中閃電般短暫，又如懸崖瀑布般飛逝。 如上所述，時至則無可避免：無論擁有住所、資具、眷屬、親友，還是堅固的盔甲、鋒利的武器，抑或無量的軍隊和力量，都無法戰勝死主。 《入行論》中也說：『我獨自臥于床榻之上，親友眷屬環繞四周，即便有良醫和侍者在側，臨終斷氣時，感受到的劇烈痛苦，也只能獨自承受。』 『當閻羅使者現身之時，親友又有何用？唯有生前積累的善業，方能成為唯一的救護，可惜我卻未曾修習。』 《致弟子書》中也說：『人們總想著此事明日再做，彼事稍後再做，或者今日再做。然而，閻羅手持棍棒，怒目而視，嘴角帶著不滿的嘲笑。』 正如經中所說，縱然被可愛的親友、悉心照料的僕從、堅固的城堡、積攢的財物以及各種安樂的用具所環繞，死亡的痛苦也只能獨自承受。 《國王教誡經》中也說：『此世當捨棄，當往他世行，大士身當舉，入于大黑闇，墮于大懸崖。』 從經文可知，父母、兄弟姐妹、子女圍繞，氣息斷絕，財產被瓜分，人們呼喊著『唉呀，父親！唉呀，母親！唉呀，孩子！』頭髮散亂，唯有佈施、苦行和佛法能成為助伴，除佛法外，再無其他救護、處所和親友。
【English Translation】 Like a dance, the birth and death of beings are unpredictable. Human life is as fleeting as lightning in the sky, and as swift as a waterfall cascading down a cliff. As mentioned above, when the time comes, it is inevitable: whether one possesses dwellings, resources, retinues, relatives, and friends, or strong armor, sharp weapons, or immeasurable armies and strength, one cannot defeat the Lord of Death. The Bodhicharyavatara also states: 'I lie alone on my bed, surrounded by relatives and friends, even with doctors and attendants nearby, the intense pain of death, when life is cut off, must be endured alone.' 'When the messengers of Yama appear, what use are relatives? Only the virtuous deeds accumulated in life can be the sole protection, but alas, I have not practiced them.' The Letter to a Disciple also states: 'People always think, 'This I will do tomorrow, that I will do later, or I will do it today.' However, Yama, holding a club, looks with angry eyes, a dissatisfied sneer on his lips.' As the sutra says, even surrounded by beloved relatives, carefully tended servants, strong castles, accumulated wealth, and various comfortable amenities, the suffering of death must be endured alone. The Sutra of Admonishing the King also says: 'This world must be abandoned, one must go to the next world, the great being must be lifted up, enter into great darkness, fall into a great abyss.' From the sutra, we know that parents, siblings, and children surround, breath ceases, property is divided, and people cry out, 'Alas, father! Alas, mother! Alas, child!' Hair is disheveled, and only generosity, asceticism, and Dharma become companions. Apart from Dharma, there is no other refuge, place, or friend.
། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཆོས་ནི་གླིང་ དང་མགོན་དང་གནས་དང་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། ། ༼བརྒྱད་པ་༽དེའི་ཕྱིར་དགེ་བ་ལ་འབད་པ་ནི། དེ་རིང་ཙམ་ཡང་གནས་པའི་གདེངས་ མེད་ཅིང་། །འཆི་བའི་ཚེ་ན་དམ་ཆོས་མ་གཏོགས་པ། །སྐྱོབ་པར་ནུས་པ་འགའ་ ཡང་མ་མཆིས་པས། །ད་ལྟ་ཉིད་དུ་བརྩོན་པར་མཛད་ན་ལེགས། །དེ་ཡང་སྤྱོད་ འཇུག་ལས། བདག་ལ་༼ཁྱོད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱབས་ཀྱིས་མ་འཇིགས་ཤིག་ཅེས་༽མི་འཇིགས་༼པ་ 3-58 སྐྱེས་བུ་༽སུ་ཡིས་སྦྱིན་༼ཏེ་སྦྱིན་མཁན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ༽། །འདི་ལ་ཇི་ལྟར་(ཏེ་ཐབས་གང་གིས་འཆི་བའི་སྡུག་ བསྔལ་ལས་)ངེས་༼པར་༽ཐར་༼པར་༽འགྱུར་(ཏེ་དེ་ལ་ཐར་པའི་ཐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ)། །གདོན་མི་ཟ་བར་ མེད་(པ་སྟེ་འཆི་བར་)འགྱུར་(ཏེ་སྐྱེས་པའི་མཐའ་ནི་འཆི་བ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་ཕྱིར་)ན། །༼དེས་ན་རྒྱུ་མཚན་༽ཅིའི་ ཕྱིར་བདག་ཉིད་༼ཡིད་༽བདེ་བར་༼སོས་དལ་དུ་༽འདུག་༼སྟེ་འདུག་མི་རིགས་སོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ ལྟར། མི་རྟག་པ་དྲན་པས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་སྟེ་༼བརྩོན་འགྲུས་མྱུར་དུ་བསྐྱེད་པར་གདམས་པ་ནི་ཉེ་དུའི༽། འཇིག་རྟེན་༼མྱ་ངན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་༽ཀུན་ཏུ་གདུང་བཞིན་དུ། །ཅི་སྲིད་སྐྱེས་བུ་བཞི་ཡིས་ནི། །༼ཁྲི་༽ དེ་ལས་དེ་ནི་མ་བཏེགས་པ་༼སྟེ་མ་བསྐྱལ་བའི་གོང་༽། །དེ་སྲིད་དེ་ནི་༼གཉེན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མྱ་ངན་ དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་མེད་པའི་གོང་ཉིད་དུ་༽ནང་དུ་སོང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ནགས་ཁྲོད་༼དགོན་༽ དབེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །གང་ཚེ་དགེ་བྱེད་སྐལ་ལྡན་ཡང་། །དགེ་བ་བདག་གིས་མ་བྱས་ ན། །ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་རྨོངས་པ། །དེ་ཚེ་བདག་གིས་ཅི་བྱར་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ ལྟར། འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་གི་ཉེས་དམིགས་རྗེས་སུ་དྲན་པས། ༼རྙེད་པར་དཀའ་ཞིང་དོན་ཆེན་པོ་ དང་ལྡན་པ་༽འདི་འདྲ་༼པ༽འི་དལ་བ་༼ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་༽རྙེད་༼པར་༽གྱུར་ནས། །བདག་གིས་༼བསམ་ སྦྱོར་རྣམ་པར་དག་པའི་༽དགེ་༼བ་ལ་༽གོམས་༼པར་༽མ་བྱས་ན། །འདི་ལས་༼རང་གིས་རང་༽བསླུས་པ་ གཞན་མེད་ཅིང་༼དོན་ཆེན་པོ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ༽། །༼བླང་དོར་གྱི་གནས་ལ་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་པས་ན་༽ འདི་ལས་༼ཆེས་༽རྨོངས་པ་གཞན་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རང་གི་རང་མ་བསླུ་བར་ དགེ་བ་སྤྱད་པར་རིགས་ཤིང་། བསགས་པ་ཀུན་གྱི་མཐའ་ནི་འཛད་པ་སྟེ། །དར་བ་ རྣམས་ཀྱི་མཐའ་ནི་རྒུད་པར་འགྱུར། །འདུས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་ནི་འབྲལ་བ་ སྟེ། །གསོན་པའི་མཐའ་ནི་འཆི་བ་ཡིན་པར་གསུངས། །ཞེས་པའི་དོན་འདུལ་བ་ལུང་ དང་། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམས་ལས་གསུངས་པ་ལྟར། གང་ལ་ཆགས་པའི་གཞིར་གྱུར་ པ་རྣམས་ཀྱང་མཐའ་བཞི་པོ་དེ་ལས་མ་འདས་པས། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་དུ། ༼བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔ
【現代漢語翻譯】 正如經文所說：『偉大的國王，在那個時代，佛法將成為島嶼、庇護、住所和導師。』 （第八）因此，努力行善是重要的，因為我們甚至沒有把握能活到今天。 死亡時，除了正法，沒有任何事物能夠救護我們。 所以，現在就努力修行是最好的。 正如《入菩薩行論》所說：『誰能賜予我無畏，說「你將從輪迴的痛苦中解脫，不要害怕」？（因為沒有人能給予）』 『我如何才能（通過什麼方法從死亡的痛苦中）確定地解脫？（因為沒有解脫的方法）』 『沒有人能免於被鬼吞噬（即死亡），因為出生之終結即是死亡。』 『那麼，我為何還要安逸地（放鬆地）坐著呢？（不應該安逸）』 正如經文所說，通過憶念無常來發起精進，（勸誡迅速生起精進是因為）： 『世界（因悲傷的力量）普遍地被折磨著，只要四個人還沒有（從床上）抬起他（即抬走屍體之前），』 『在他還沒有進入（親友們沒有因死亡而悲傷哭泣之前），就應該進入（森林）。』 正如經文所說，依靠森林（寂靜的地方）： 『當我有幸行善時，如果我沒有行善，那麼當我在惡道中遭受痛苦時，我該怎麼辦呢？』 正如經文所說，通過憶念輪迴和惡道的過患，（獲得難以獲得且具有重大意義的） 『獲得如此（圓滿的）閑暇之後，如果我沒有習慣於（清凈的意樂和行為的）善行，』 『沒有比這更自欺欺人的了（因為會從偉大的意義中退轉），沒有比這更愚蠢的了（因為在取捨之處非常迷惑）。』 正如經文所說，我們應該行善，不要自欺欺人。 積累的終點是耗盡，興盛的終點是衰敗，聚集的終點是分離，生存的終點是死亡。 正如《律藏》和《本生論》中所說，所有成為執著之基礎的事物，都無法超越這四種終點。 正如《經莊嚴論》中所說：（菩提薩埵）
【English Translation】 As it is said: 'O great king, at that time, in that era, the Dharma will become an island, a protector, a dwelling, and a teacher.' (Eighth) Therefore, striving for virtue is important, because we do not even have the assurance of remaining alive until today. At the time of death, there is nothing that can protect us except the sacred Dharma. Therefore, it is best to strive for practice right now. As it is said in the 'Bodhicharyavatara': 'Who will grant me fearlessness, saying, "You will be liberated from the suffering of samsara, do not be afraid"? (Because no one can give it)' 'How can I (by what means) certainly be liberated (from the suffering of death)? (Because there is no means of liberation)' 'No one can escape being devoured by demons (i.e., death), because the end of birth is death.' 'Why, then, do I sit comfortably (relaxing)? (One should not relax)' As it is said, by remembering impermanence, initiate diligence (the advice to quickly generate diligence is because): 'The world (by the force of sorrow) is universally tormented, as long as four men have not (from the bed) lifted him (i.e., before carrying away the corpse),' 'Before he has entered (before the relatives are mourning and lamenting the death), one should enter (the forest).' As it is said, relying on the forest (a solitary place): 'When I have the fortune to do good, if I have not done good, then what shall I do when I suffer in the lower realms?' As it is said, by remembering the faults of samsara and the lower realms, (having obtained what is difficult to obtain and has great meaning) 'Having obtained such (a perfect) leisure, if I have not become accustomed to (pure intention and action) virtue,' 'There is no greater self-deception than this (because one will fall away from great meaning), and there is no greater ignorance than this (because one is very confused about what to take and leave).' As it is said, we should practice virtue and not deceive ourselves. The end of accumulation is exhaustion, the end of prosperity is decline, the end of gathering is separation, and the end of life is death. As it is said in the 'Vinaya Sutra' and the 'Collection of Special Topics', all things that become the basis of attachment cannot transcend these four ends. As it is said in the 'Ornament of the Sutras': (Bodhisattva)
འ་༽ 3-59 དེ་ཡི་༼ཤེས་རབ་ཀྱི༽ས་ཆོས་ཀུན་༼སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་རྨི་ལམ་༽སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་༼རྟོགས་པའི་ཕྱིར་༽དང་། ། ༼སྙིང་རྗེ་གཞན་དོན་དུ་འཁོར་བ་༽སྐྱེ་བ་༼ལེན་པ་ན་༽སྐྱེད་མོའི་ཚལ་༼ཡིད་དུ་འོང་བར་དགའ་སྟོན་ལ་༽འགྲོ་༼བ་༽ ལྟ༼བུ་༽ར་རྟོགས་༼པའི་ཕྱིར་༽ནས་༼རིམ་པ་ལྟར༽། །༼རིམ་པ་ལྟར་ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་ལ་ སོགས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་༽འབྱོར་བའི་དུས་དང་༼འབྱོར་བ་ཐམས་ཅད་༽རྒུད་༼ཅིང་ཕོངས་༽བའི་དུས་ན་ ཡང་། །ཉོན་མོངས་༼ང་རྒྱལ་གྱི་རྒྱགས་ཤིང་ཁེངས་པ་དང་སྲོག་འགགས་པ་ལ་ཐུག་ཀྱང་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པའི་༽སྡུག་ བསྔལ་དག་གིས་གནོད་པ་མེད་༼དེ༽། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། འབྱོར་བ་རྒྱས་པའི་དུས་སུ་ང་ རྒྱལ་དང་ཆགས་པས་གནོད་པ་དང་། རྒུད་ཅིང་ཕོངས་པའི་དུས་སུ་མྱ་ངན་དང་སྡུག་བསྔལ་ གྱིས་གནོད་པ་མེད་པའི་སྒོ་ནས། ༼ལེ་ལོ་ལ་ཞེན་པ་དགག་པ་ནི་༽སེམས་ཅན་༼ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་སྡུག་ བསྔལ་ལས་བསྒྲལ་ཞིང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་དགོད་པར་བྱའོ་ཞེས་དམ་བཅས་ཤིང་སེམས་བསྐྱེད་པའི་༽ཁུར་ཆེན་༼པོ་༽ མགོ་ལ་ཁྱེར་བ་ཡིས། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་༼ལམ་རྣམ་དག་བགྲོད་པ་ལ་ལེ་ལོའི་སྒོ་ནས་༽དལ་གྱིས་ འགྲོ་༼བ་ནི་༽མི་མཛེས་༼དེ༽། །རང་༼དང་སེམས་ཅན་༽གཞན་༼ཐམས་ཅད་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་སྐྱེ་བའི་ ཉོན་མོངས་བ་༽སྣ་ཚོགས་༼ཀྱི་༽འཆིང་བས་རབ་༼ཏུ་༽བཅིང་པ་༼ལ༽ས། །༼རྣམ་པར་གྲོལ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ལས་ཀྱང་༽བརྩོན་པ་བརྒྱ་འགྱུར་དུ་ནི་བྱ་བའི་རིགས་༼སོ༽། །༼དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་ རྣམས་རང་ཉིད་གཅིག་པུའི་དོན་དུ་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་བརྩོན་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ དུ་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྩོམ་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རིགས་པ་ཉིད་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །༽ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རང་གཞན་ གྱི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་དགེ་བའི་བྱ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། ། ༈ ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པ་ནི། ལས་འབྲས་(བསམ་ཚུལ་(ལས་ལམ་)བཅུའི་དབྱེ་བ་དང་། ། ལས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མི་དགེའི་ལས་འབྲས་དང་། །ཐོག་མེད་ལས་ཀྱི་ཉེས་པ་བསམ་བྱས་ ནས། མཐོ་རིས་ཐར་བའི་ཆེད་དུ་དགེ་ལ་འབད། །ཅེས་པ་སྡོམ་དུ་བྱས་ཏེ་འཆད་པ་ལ་ལྔ་ ལས། 3-60 ༈ ལས་འབྲས་བསམ་ཚུལ་མདོར་བསྟན་པ། དང་པོ་ལས་འབྲས་བསམ་ཚུལ་མདོར་བསྟན་པ་ནི། ཤི་འཕསོ་ནས་ཀྱང་ཐོག་མེད་ འཁོར་བ་ནས། །བསགས་པའི་ལས་ཀྱིས་མཐའ་མེད་འཁོར་བར་འཁྱམས། །དེས་ ན་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པ་ལ། །མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་ཡང་དག་ལྟ་བ་འཚལ། ། དེ་ཡང་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། (ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་ཚུལ་ནི་)རྒྱལ་པོ་(ཞེས་བོས་ ནས་)དུས་ཀྱིས་བརྙེན་(པ་སྟེ་འཆི་བའི་དུས་ལ་བ
【現代漢語翻譯】 如經中所說，爲了證悟諸法（智慧的）體性皆空，如夢如幻；爲了（慈悲）轉生於輪迴以利益他人，就像去（令人愉悅的）花園參加節日一般；（依次）在（如梵天、帝釋天、轉輪王等）興盛之時和衰敗之時，都不會被煩惱（即使驕慢自滿至極，甚至面臨死亡，）所帶來的痛苦所擾。（因此，）在興盛之時，不被驕慢和貪戀所擾；在衰敗之時，不被悲傷和痛苦所擾。爲了斷除（對懈怠的執著），肩負起（發誓要將一切眾生從輪迴的痛苦中解脫出來，並安置於偉大的菩提之上的）重任，偉大的菩薩（在通往清凈道路上）緩慢行走是不莊嚴的。（因為）自己和他人（一切眾生）都被各種煩惱、業和生的束縛所緊緊捆綁。爲了（將他們）從束縛中解脫出來，應當付出百倍于聲聞的努力。正如經中所說，即使聲聞爲了自己一個人的利益也會付出巨大的努力，更何況菩薩爲了所有眾生的利益，更應該付出巨大的努力。爲了成辦自他廣大的利益，應當精勤于清凈的善行。 思考業果：思考業果，包括業果（思維方式（業道））的十種分類；不善業的種類和果報；以及思維無始以來的業的過患。爲了獲得善趣和解脫，努力行善。總而言之，分為五點來講解。 首先，簡要說明思考業果的方式：從無始輪迴以來，由於積累的業力，在無盡的輪迴中漂泊。因此，要深信業果不虛，尋求正確的見解。正如《光明王請問經》中所說：（思考業果的方式是）國王（這樣稱呼），當死亡臨近時
【English Translation】 As it is said, 'For the sake of realizing that all phenomena (of wisdom) are empty in nature, like dreams and illusions; for the sake of (compassion) taking birth in samsara to benefit others, like going to a (pleasant) garden for a festival; (in order) (gradually) in times of prosperity (such as Brahma, Indra, Chakravartin, etc.) and times of decline, one is not harmed by the suffering of afflictions (even if pride is at its peak and even facing death). (Therefore,) in times of prosperity, one is not harmed by pride and attachment; in times of decline, one is not harmed by sorrow and suffering. In order to eliminate (attachment to laziness), carrying the great burden (of vowing to liberate all sentient beings from the suffering of samsara and place them on the great Bodhi), it is not graceful for a great Bodhisattva to walk slowly (on the path to purity). (Because) oneself and others (all sentient beings) are tightly bound by various afflictions, karma, and the bonds of birth. In order to (liberate them) from bondage, one should exert a hundred times more effort than the Shravakas. As it is said, even if Shravakas exert great effort for the sake of their own benefit, how much more should Bodhisattvas exert great effort for the benefit of all sentient beings. In order to accomplish the vast benefit of oneself and others, one should diligently engage in pure virtuous deeds.' Reflecting on Karma and its Results: Reflecting on karma and its results includes the ten categories of karma and its results (ways of thinking (paths of karma)); the types and results of non-virtuous karma; and reflecting on the faults of karma since beginningless time. In order to attain higher realms and liberation, strive for virtue. In summary, it is explained in five points. First, a brief explanation of the way to reflect on karma and its results: From beginningless samsara, due to accumulated karma, one wanders in endless samsara. Therefore, one should have deep faith in the infallibility of karma and its results and seek the correct view. As it is said in the 'Sutra Requested by King Clear Light': (The way to reflect on karma and its results is) King (calling out), when the time of death approaches
བ་)ནས་(འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་)འགྲོ་(པར་)འགྱུར་(བ་དེའི་ ཚེ་)ན། །(གང་རྗེས་སུ་འབྲང་ན་ནོར་རྫས་སོགས་)ལོངས་སྤྱོད་(དང་ཕ་མ་སོགས་)གཉེན་དང་(གྲོགས་སོགས་) མཛའ་བཤེས་(ཡང་)རྗེས་(སུ་)མི་འབྲང་(ཞིང་)། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་(ཁམས་གསུམ་)གང་དང་གང་འགྲོ་ བ་༼ལས༽། །༼དགེ་སྡིག་གི་༽ལས་རྣམས་༼རང་གི་༽གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འབྲང་༼བ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་ བྱའོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་ནས། ཆེད་ དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམས་ལས། འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་༼ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་བའི་༽ཡང་དག་༼པའི་༽ལྟ༼བ༽། ། ཆེན་པོ་༼དེ་གང་ཟག་༽སུ་ལ་ཡོད་༼པར་༽གྱུར་པ༼འི༽། །༼གང་ཟག་༽དེ་ནི་ཚེ་རབས་སྟོང་དག་ཏུ་ ༼ཡང་༽། །ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་༼ཏེ་༽རོ། །༼ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ་༽ཞེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕན་ཡོན་ཡང་ཐོབ་སྟེ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། ༼དཀར་པོ་༽ དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་༼བསགས་པའི་དོན་དུ་འདུན་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ་དེ་ཐམས་ཅད་༽ཀྱི། །རྩ་བ་ འདུན་པ༼འམ་དད་པ་ཡིན་པ༽ར་ཐུབ་པས་༼འཇམ་དཔལ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་མདོ་ལས། ཆོས་ རྣམས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་བཞིན་དེ། །འདུན་པའི་རྩེ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །གང་གི་སྨོན་ལམ་ཅི་བཏབ་པ། །འབྲས་བུའང་དེ་འདྲ་ཉིད་ དུ་འགྱུར། །ཞེས་༽གསུངས་༼ལ༽། །༼འདུན་པ་༽དེའི་འང་༼རྩ་བ་སྟེ་རྒྱུ་༽རྟག་ཏུ་ཁ་རྩ་བ་ཀ་༼སྟེ་དུས་ཐམས་ཅད་༽ ནི། །༼དགེ་སྡིག་གི་ལས་ཀྱི་༽རྣམ་སྨིན་༼གྱི་༽འབྲས་བུ་བསྒོམ་པ་༼སྟེ་ཡིད་ཆེས་ནས་བླང་དོར་ལ་བརྩོན་པ༽ས་ སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྣམ་སྨིན་ལ་ཡིད་ཆེས་ན། བླང་དོར་གྱི་འདུན་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ རོ། ། 3-61 འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ། །དེ་ཡང་སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ དང་ནི། །དེས་བསྐྱེད་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཡིན་ཏེ། །ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དགེ་དང་ མི་དགེ་བའོ། །ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ལས། ༼སྣོད་བཅུད་ཀྱི་༽འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་ལས་༼ཀུན་ཀྱང་༽ ལས་སྐྱེས་༼པ་ཡིན་ལ༽། །༼ལས་༽དེ་༼ལ་ཡང་༽ནི་སེམས་པ་དང་དེས་བྱས་༼པ་འདྲ་སྟེ༽། །སེམས་པ་ ཡིད་ཀྱི་ལས་དང་ནི། །དེས་བསྐྱེད་༼པའི་༽ལས་དང་ངག་གི་ལས་༼སོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བྱ་བ་ལ་སེམས་བསྐུལ་ཞིང་གཡོ་བར་བྱེད་པ་སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་བསོད་ནམས་དང་། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དང་། མི་གཡོ་བའི་ལས་གསུམ་དང་། དེས་བསྐྱེད་པ་བསམ་པ་ཡི་ ནི་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ལས་དང་། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་ བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་ཡིན་ལ། མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་དང་། །ཁྱད་ པར་ངན་འགྲོའི་གནོད་པ་མི་བཟད་འབྱུང་། །དགེ་བ་ལས་ནི་བདེ་འགྲོ་ཐམས་ ཅད་དང་། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བདེ་ཆེན་
【現代漢語翻譯】 當（從今生）去往（來世）的時候，（任何跟隨的東西，如）財物受用、（父母等）親屬和（朋友等）朋友，都不會跟隨。（無論）那個人去往（三界）何處，（善惡的）業都會像（自己的）影子一樣跟隨。（應當對此深信不疑）。正如所說，要深信因果不虛。在《本生鬘》中說：『世間之人（對業果的）真正見解，如果（那個人）擁有，（那個人）即使經歷千百世，也不會墮入惡趣。（因為他是相信業果之人）。』等等，也能獲得這樣的利益。在《入行論》中說：『（爲了積累）所有（白色）善法，（應當生起希求之心，因為那一切的）根本是希求（或信心）。』正如（文殊菩薩在《聖妙吉祥菩薩秘密名義經》中說：一切法皆隨緣，安住于希求之頂，所發之愿皆成就。』）所說。（希求）的根本，總是（一切時）在於思惟（善惡業的）果報（即相信並努力取捨）。』正如所說，如果相信果報，就會產生取捨的希求。 3-61 世界萬象皆由業所生，而業又分為心之業，即意業，以及由意業所生的身語之業，從本質上來說，有善與不善之分。在《俱舍論》中說：（器情）世界萬象，（一切）皆由業所生。（業）又分為心和心所。（心）即意業，以及由（心）所生的身語之業。正如所說，驅使和推動行為的是心，即意業，分為福業、非福業和不動業三種。由意業所生的是以所依為門的身語意三業，從本質上來說，有善業和不善業的十種業道。從不善業中產生一切痛苦，特別是惡趣的難忍損害。從善業中產生一切善趣，以及各種大樂。
【English Translation】 When (one) goes (to the next world) from (this world), (whatever follows, such as) possessions and enjoyments, (parents, etc.) relatives, and (friends, etc.) friends, will not follow. (Wherever) that person goes (in the three realms), (the deeds of good and evil) will follow like (one's own) shadow. (One should have firm faith in this). As it is said, one should have firm faith that cause and effect are infallible. In the Jataka-mala it says: 'The true view (of the results of actions) of worldly people, if (that person) possesses it, (that person) will not fall into the lower realms even for thousands of lifetimes. (Because he is a person who believes in the results of actions).' etc., one can also obtain such benefits. In the Bodhicaryavatara it says: '(To accumulate) all (white) virtuous dharmas, (one should generate aspiration, because the root of all that) is aspiration (or faith).' As (Manjushri said in the Guhyasamaja Tantra: 'All dharmas depend on conditions, abide at the peak of aspiration, whatever prayers are made, the results will be the same.') it is said. The root of (aspiration) is always (at all times) contemplating the ripening of (good and evil) deeds (i.e., believing and striving to adopt and abandon).』 As it is said, if one believes in the ripening, the aspiration to adopt and abandon will arise. 3-61 The manifold world arises from karma, and that karma is divided into the karma of mind, that is, mental karma, and the karma of body and speech that arises from it. In essence, there is good and non-good. In the Abhidharmakosha it says: The manifold (vessel and essence) world, (all) arises from karma. (Karma) is also divided into mind and what is done by it. (Mind) is mental karma, and the karma of body and speech (arises) from it. As it is said, what drives and moves actions is mind, that is, mental karma, which is divided into three types: meritorious karma, non-meritorious karma, and unwavering karma. What arises from mental karma is the karma of body, speech, and mind in terms of the basis, and in terms of essence, there are the ten paths of good and non-good karma. From non-good karma arises all suffering, especially the unbearable harm of the lower realms. From good karma arises all happy realms, and all kinds of great bliss.
ཐོབ་པར་གསུངས། །ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཀླུ་ སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་༼སྔ་༽ནས། མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་༼འབྱུང་ཞིང་༽། །༼ཁྱད་པར་དུ་མི་དགེ་བ་༽ དེ་༼ལས་༽ནི་༼བཞིན་༽ངན་འགྲོ༼འི་སྡུག་བསྔལ་༽ཐམས་ཅད་དོ། །༼སྤྱིར་༽དགེ་༼བ་༽ལས་བདེ་འགྲོ་ ཐམས་ཅད་དང་། །༼ཁྱད་པར་དུ་༽རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བདེ་བ་༼སངས་རྒྱས་༽དག་༼ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ༽། །ཅེས་ པ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང་། སྡིག་པ་བྱེད་པ་བདེ་༼བ་༽འདོད་༼ཅིང་དོན་དུ་གཉེར་༽ཀྱང་། །༼འགྲོ་ བ་༽གང་དང་གང་དུ་འགྲོ་༼བར་༽འགྱུར་བ༼འི་སྐྱེ་གནས༽། །དེ་དང་དེར་ནི་སྡིག་པ་དེས་༼བྱས་པའི༽། ། སྡུག་བསྔལ་༼ཉིད་འདོད་པ་སྟེ་བདེ་བ་གཅོད་པར་བྱེད་པས་ན་༽མཚོན་གྱིས་༼སྟེ་དེ་༽རྣམ་པར་འཇོམས་༼ པར་བྱེད་དོ༽། །ཡིད་ལ་བསམ་པའི་དགེ་༼བ་སྟེ་བསོད་ནམས་༽བྱས་པས། །༼ཁམས་སུམ་༽གང་དང་ གང་དུ་འགྲོ་༼བར་༽འགྱུར་བ། །དེ་དང་དེར་ནི་དགེ་བ་༼སྟེ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་༽དེས། །༼མངོན་པར་ འདོད་པའི་༽འབྲས་བུ་༼ཐོབ་པར་བྱེད་པས་༽ཡོན་གྱིས་༼ཏེ་བདེ་བས་༽མངོན་༼པར་༽མཆོད་༼པར་༽འགྱུར་༼ 3-62 རོ༽། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་རྣམས་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་ཞིང་། དགེ་དང་མི་ དགེ་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་པོ། །ཤེས་ནས་རང་ཉིད་བླང་དོར་མཛད་པ་དང་། །བཀའ་ བཞིན་བསྒྲུབ་པའི་སྐྱེས་བུ་མང་བོ་ལའང་། །བསྟན་ནས་བླང་དོར་བྱེད་དུ་བཅུག་ ན་ལེགས། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་དང་མཇལ་བའི་སྐབས་དོན། སོ་སོ་ཐར་བའི་མདོ་ ལས། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་མི་བྱ་༼བ་ནི་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་༽སྟེ། །དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པར་སྤྱད་༼པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པའོ༽། །༼བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་༽རང་གི་སེམས་ནི་ ཡོངས་སུ་འདུལ་༼པར་བྱེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་སྟེ༽། །༼བསླབ་པ་གསུམ་པོ་༽འདི་ནི་སངས་རྒྱས་༼ཀྱི་༽ བསྟན་པ་ཡིན་༼ནོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་ཞིང་། ཁྱད་པར་དུ་འང་སྤྱོད་འཇུག་ ལས། མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་༼ངེས་པར་༽འབྱུང་༼ངོ་༽། །༼ཞེས་ཕྱིས་བསམ་པ་སྡོམ་ཞིང་མི་དགེ་བའི་ ལས་༽འདི་ལས་(ཐབས་གང་གིས་)ཇི་ལྟར་ངེས་༼པར་༽ཐར་༼བར་བྱེད་༽ཞེས། །༼བསམ་པས་བཤགས་པ་དང་ དེའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་སོགས་༽ཉིན་མཚན་རྟག་ཏུ་བདག་གིས་ནི། །༼ མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་༽ འདི་ཉིད་འབའ་ཞིག་བསམ་པར་རིགས་༼སོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་གི་སེམས་རྒྱུད་ འདུལ་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། ། ༈ ལས་བཅུའི་དབྱེ་བ། གཉིས་པ་ལས་བཅུའི་དབྱེ་བ་ལ། སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོ་གཉིས་ལས། ༼དང་པོ་༽སྤང་བྱ་མི་ དགེ་བ་བཅུ་ངོས་བཟུང་བ་ནི། སྲོག་གཅོད་མ་བྱིན་ལེན་དང་འདོད་ལོག་དང་། །རྫུན་ དང་ཕྲ་མ་ཚིག་རྩུབ་ངག་འཁྱལ་དང་། །བརྣབ་སེམས་གནོད་སེམས་ལོག་པར་ལྟ་ བ་སྟེ། །ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་མི
【現代漢語翻譯】 據此宣說。如聖者龍樹所言：『一切痛苦皆由不善生，尤其是不善，乃是惡趣一切痛苦之因。普遍而言，一切善行皆能帶來善趣，尤其是各種安樂，皆能證得佛果。』又如《入行論》所說：『造罪之人慾求安樂，然無論其轉生何處，罪業所帶來的痛苦，如利劍般摧毀一切。行善之人，無論其轉生何處，善業所帶來的果報，皆能以安樂供養。』等等，應深信不疑。了知善與非善的十業道后，應自我取捨。對於眾多依教奉行的修行人，也應教導他們取捨之道。與佛法相遇的意義，如《別解脫經》所說：『諸惡莫作（乃增上戒學），眾善奉行（乃增上定學），調伏自心（以證悟無我之慧，乃增上慧學），此乃諸佛教（之精髓）。』應如是修持。尤其是在《入行論》中說：『痛苦定從不善生，當思如何能從中解脫。』應日夜思維，如何從不善業中解脫，並努力調伏自心。 第二，十業道的分類。分為應斷之業和對治之法兩部分。首先，應斷之十不善業為：殺生、不予取、邪淫、妄語、離間語、粗惡語、綺語、貪婪、害心、邪見。此乃身、語、意之不善業。
【English Translation】 Thus it is said. As the venerable Nāgārjuna stated: 'All suffering arises from non-virtue, especially non-virtue, which is the cause of all suffering in the lower realms. Generally, all virtuous deeds bring about good rebirths, and especially all forms of happiness lead to the attainment of Buddhahood.' Furthermore, as stated in the Bodhicaryāvatāra: 'Those who commit sins desire happiness, but wherever they are reborn, the suffering caused by their sins destroys everything like a sword. Those who perform virtuous deeds, wherever they are reborn, the results of their virtuous actions are offered with happiness.' Etc., one should have unwavering faith in these teachings. Having understood the ten paths of virtuous and non-virtuous actions, one should adopt and abandon them oneself. It is also good to teach many practitioners who follow the teachings to adopt and abandon accordingly. The meaning of encountering the Buddha's teachings, as stated in the Prātimokṣa Sūtra: 'To abstain from all evil (this is higher training in morality), to cultivate perfect virtue (this is training in concentration), to subdue one's own mind (through the wisdom of realizing selflessness, this is training in wisdom), this is the teaching of the Buddhas.' One should practice accordingly. In particular, as stated in the Bodhicaryāvatāra: 'Suffering definitely arises from non-virtue, thinking about how to be liberated from it.' One should constantly contemplate day and night how to be liberated from non-virtuous actions and strive to subdue one's own mind. Second, the classification of the ten karmic paths. Divided into what should be abandoned and the remedies. First, identifying the ten non-virtuous actions to be abandoned: killing, taking what is not given, sexual misconduct, lying, divisive speech, harsh speech, idle chatter, covetousness, harmful intent, and wrong views. These are the non-virtuous actions of body, speech, and mind.
་དགེ་བཅུ་སྤང་འཚལ། །ཞེས་པས་དབྱེ་བ་མདོར་བསྟན་ ནས། རྒྱས་བཤད་ལ། ངོ་བོ་ཁྱད་པར་འབྲས་བུ་གསུམ་ལས། ངོ་བོ་ནི། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་རྣམ་གསུམ་དང་། །ངག་གི་རྣམ་པ་བཞི་རྣམས་དང་། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་ དག་ནི། །ཅི་ནུས་པར་ནི་རྗེས་སུ་བསྲུང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལུས་ཀྱི་ལས་གསུམ་ 3-63 ནི། མཛོད་ལས། སྲོག་གཅོད་པ་ནི་༼རང་ལས་གཞན་མིའམ་ལྷ་སྦྱིན་འདི་བསད་སྙམ་དུ་༽བསམ་བཞིན་དུ། ། ༼ཕན་ཚུན་༽མ་ནོར་བར་ནི་༼རང་ལས་༽གཞན་༼གྱི་སྲོག་དང་བྲལ་ཏེ་༽བསད་པའོ་༼དེ་ལས་ཀྱི་ལམ་དངོས་ཡིན་ ཏེ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། མི་དགེ་བ་བཅུ་བོ་དུག་གསུམ་གང་གིས་ཐོག་མར་སྦྱོར་ཞིང་ ཐ་མར་གང་གིས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་ཞེ་ན། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་ནི། ཤ་ཁྲག་སོགས་ལ་ཆགས་ པའི་དབང་དང་། དགྲ་ལ་སྡང་བའི་དབང་དང་། དེ་གཉིས་གང་ལ་ཡང་ལས་འབྲས་ལ་རྨོངས་ པའི་གཏི་མུག་གིས་སྦྱོར་ལ། ཞེ་སྡང་གིས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་དེ། གཞི་དེ་ལ་མནར་སེམས་ མེད་པར་སྲོག་གཅོད་པའི་མི་དགེ་བ་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་ཇི་ལྟ་བར་ ཚིག་རྩུབ་དང་གནོད་སེམས་ལའང་དེ་བཞིན་ཏེ། དུག་གསུམ་གང་རུང་གིས་སྦྱོར་ལ། ཞེ་སྡང་ གིས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། མ་བྱིན་ལེན་ལ་ནི། རྫས་ལ་ཆགས་པ་དང་། གཞན་ ལ་སྡང་བ་དང་། ལས་འབྲས་ལ་རྨོངས་པའི་གཏི་མུག་གིས་སྦྱོར་ལ། ཆགས་པའི་མཐར་ཕྱིན་ པར་བྱེད་དེ། གཞན་གྱི་རྫས་ལ་ཆགས་པ་མེད་ན་དེ་རང་དོན་དུ་ལེན་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། མ་བྱིན་ལེན་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ལོག་གཡེམ་དང་བརྣབ་སེམས་ལའང་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་སྟེ་རྒྱུ་ མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ལའང་། ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་མི་འོང་ བ་ལ་སྡང་བ་དང་། རྨོངས་པའི་གཏི་མུག་གིས་སྦྱོར་ལ་དུག་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བས་མཐར་ ཕྱིན་པར་བྱེད་དེ། རྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་ཚེ་དེ་གསུམ་གང་རུང་གཅིག་མངོན་དུ་འགྱུར་དགོས་པའི་ ཕྱིར། རྫུན་སྨྲ་ལ་ཇི་ལྟ་བར་ཕྲ་མ་དང་ཚིག་འཁྱལ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། གསུམ་གྱིས་སྦྱོར་ལ་ གང་རུང་གཅིག་གིས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར། ལོག་ལྟ་ལ་ནི་བསྙེན་བཀུར་ལ་ཆགས་པ་དང་། དགྲ་ལ་ལྟ་བ་མཐུན་དུ་དགོས་ནས་སྡང་པ་དང་། ཤེས་བྱ་ལ་རྨོངས་པའི་གཏི་མུག་གིས་སྦྱོར་ ལ། རྗེས་སུ་གཏི་མུག་གིས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་དེ། མ་རྨོངས་ན་ལོག་ལྟ་ཅན་ཏུ་མི་འགྱུར་ བའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་སྲོག་གཅོད་པ་ནི་བསམ་བཞིན་དུ། །མ་ནོར་བར་ནི་དུག་དང་ 3-64 མཚོན་སོགས་ཀྱིས། །རང་གིས་བྱས་སམ་བྱེད་དུ་བཅུག་ཀྱང་རུང་། །གཞན་དག་ སྲོག་དང་བྲལ་ནས་དགའ་བའོ། །ཞེས་པ་དང་། མ་བྱིན་ལེན་པ་༼ནི་བདག་པོ་ལས་ནོར་ཐ་དད་པ་ ༽གཞན་གྱི་༼མ་༽ནོར་༼བར༽། །མཐུ་༼ས་འཕྲོག་པ་༽དང་འཇབ་བུས་༼མ་ཚོར་བར་༽བདག་གིར་བྱེད་༼ ནའོ༽།
【現代漢語翻譯】 『放棄十種不善』。通過這句話簡要地指出了分類，然後在詳細解釋中，分為本體、差別、果報三個方面。本體方面，如《金剛頂經》所說：『身之業有三種，語之相有四種，意之相有三種，盡力守護之。』如是所說。身之三業，如《俱舍論》所說：『殺生者，（自己認為此人或天神該殺），有意識地，（彼此）不混淆地，（自己）以外的（生命斷絕而）殺害。（這是業的真實道路）。』如是所說。那麼，這十種不善業最初由三種毒素中的哪一種引發，最終又由哪一種完成呢？對於殺生來說，是由貪戀血肉等所致的貪慾、憎恨敵人所致的嗔恨，以及對這兩者中的任何一個或對業果的愚昧無知所引發，最終由嗔恨完成。因為如果對那個對像沒有惱怒之心，就不會從事殺生的不善業。正如殺生一樣，對於惡語和損人利己也是如此，由三種毒素中的任何一種引發，最終由嗔恨完成。對於不予取，是由貪戀財物、憎恨他人以及對業果的愚昧無知所引發，最終由貪慾完成。因為如果不貪戀他人的財物，就不會爲了自己的利益而拿取。正如不予取一樣，對於邪淫和貪婪也應如此看待，因為理由相同。對於妄語，是由貪戀悅意之物、憎恨不悅意之物以及愚昧無知所引發，最終由三種毒素中的任何一種完成。因為在說妄語時，這三種毒素中的任何一種都必須顯現。正如妄語一樣，對於離間語和綺語也是如此，由三種毒素引發，由其中任何一種完成。對於邪見，是由貪戀供養、需要與敵人觀點一致而產生的嗔恨，以及對所知事物的愚昧無知所引發，最終由愚昧無知完成。因為如果不愚昧，就不會成為邪見者。也就是說，殺生是有意地，不混淆地，通過毒藥或武器等，自己做或教他人做都可以，使其他眾生斷絕生命而感到高興。』以及『不予取，（從主人那裡分離的財物），他人的（未）混淆的財物，通過武力（搶奪）或偷偷地（不被察覺地）佔爲己有（的行為）。』 『Give up the ten non-virtues.』 This briefly indicates the classification, and in the detailed explanation, it is divided into three aspects: essence, difference, and result. As for the essence, as stated in the Vajraśekhara Sūtra: 『The actions of the body are three, the aspects of speech are four, and the aspects of mind are three; protect them as much as possible.』 Thus it is said. The three actions of the body, as stated in the Abhidharmakośa: 『Killing is (thinking that this person or deity should be killed), intentionally, (mutually) without confusion, killing (by severing the life) of another (than oneself). (This is the real path of karma).』 Thus it is said. So, which of the three poisons initially motivates these ten non-virtuous actions, and which ultimately completes them? For killing, it is motivated by attachment to flesh and blood, hatred towards enemies, and ignorance of karma and its results; it is completed by hatred. Because if there is no anger towards that object, one will not engage in the non-virtuous action of killing. Just as with killing, it is the same with harsh speech and harmful intent; it is motivated by any of the three poisons and completed by hatred. For taking what is not given, it is motivated by attachment to possessions, hatred towards others, and ignorance of karma and its results; it is completed by attachment. Because if one is not attached to the possessions of others, one will not take them for one's own benefit. Just as with taking what is not given, the same should be considered for sexual misconduct and covetousness, because the reasons are the same. For lying, it is motivated by attachment to pleasant things, hatred towards unpleasant things, and ignorance; it is completed by any of the three poisons. Because when telling a lie, one of these three poisons must manifest. Just as with lying, it is the same with divisive speech and idle chatter; it is motivated by the three poisons and completed by any one of them. For wrong view, it is motivated by attachment to veneration, the need to agree with the enemy's view, and hatred, as well as ignorance of what is to be known; it is ultimately completed by ignorance. Because if one is not ignorant, one will not become a holder of wrong views. That is to say, killing is intentional, without confusion, through poison or weapons, whether done by oneself or caused to be done by others, rejoicing in the separation of other beings from life.』 And 『Taking what is not given (is the property separated from the owner), the (un)confused property of another, taking possession (by force or secretly (without being noticed)).』
【English Translation】 『Give up the ten non-virtues.』 This briefly indicates the classification, and in the detailed explanation, it is divided into three aspects: essence, difference, and result. As for the essence, as stated in the Vajraśekhara Sūtra: 『The actions of the body are three, the aspects of speech are four, and the aspects of mind are three; protect them as much as possible.』 Thus it is said. The three actions of the body, as stated in the Abhidharmakośa: 『Killing is (thinking that this person or deity should be killed), intentionally, (mutually) without confusion, killing (by severing the life) of another (than oneself). (This is the real path of karma).』 Thus it is said. So, which of the three poisons initially motivates these ten non-virtuous actions, and which ultimately completes them? For killing, it is motivated by attachment to flesh and blood, hatred towards enemies, and ignorance of karma and its results; it is completed by hatred. Because if there is no anger towards that object, one will not engage in the non-virtuous action of killing. Just as with killing, it is the same with harsh speech and harmful intent; it is motivated by any of the three poisons and completed by hatred. For taking what is not given, it is motivated by attachment to possessions, hatred towards others, and ignorance of karma and its results; it is completed by attachment. Because if one is not attached to the possessions of others, one will not take them for one's own benefit. Just as with taking what is not given, the same should be considered for sexual misconduct and covetousness, because the reasons are the same. For lying, it is motivated by attachment to pleasant things, hatred towards unpleasant things, and ignorance; it is completed by any of the three poisons. Because when telling a lie, one of these three poisons must manifest. Just as with lying, it is the same with divisive speech and idle chatter; it is motivated by the three poisons and completed by any one of them. For wrong view, it is motivated by attachment to veneration, the need to agree with the enemy's view, and hatred, as well as ignorance of what is to be known; it is ultimately completed by ignorance. Because if one is not ignorant, one will not become a holder of wrong views. That is to say, killing is intentional, without confusion, through poison or weapons, whether done by oneself or caused to be done by others, rejoicing in the separation of other beings from life.』 And 『Taking what is not given (is the property separated from the owner), the (un)confused property of another, taking possession (by force or secretly (without being noticed)).』
།ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། མ་བྱིན་ལེན་པ་གཞན་དག་དབང་བའི་ནོར། །མཐུ་ ཡིས་འཕྲོག་གམ་འཇབ་བུས་བརྐུས་བའམ། །འོས་པ་མི་འཇལ་བཏམ་པ་མི་ གཏོད་སོགས། །སྲེད་པའི་དབང་གིས་བདག་གིར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། བགྲོད་ ༼བྱ་༽མིན་༼པ་ལ་མ་ནོར་བར་༽བགྲོད་པར་འདོད་པ་ཡིས། །༼སྒོ་གསུམ་ལ་རེག་པ་བདག་གིར་བྱེད་ན་༽ལོག་ པར་གཡེམ་པ་༼མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་དབྱེ་ན་༽རྣམ་པ་བཞི་༼ཡོད་དོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལོག་པར་གཡེམ་པ་ཡུལ་མིན་དུས་མིན་པར། །ཡན་ལག་མིན་པ་ཁ་ལག་ལ་ སོགས་དང་། །བགྲོད་མིན་གཞན་གྱི་བུད་མེད་ལ་སོགས་པ། །ཆགས་པའི་དབང་ གིས་མངོན་པར་བགྲོད་པའོ། །ཞེས་པ་རྣམས་སོ། ། ངག་གི་བཞི་ནི། རྫུན་ཚིག་༼ནི་སྨྲ་བྱེད་དེ་ལས་༽འདུ་ཤེས་གཞན་༼དུ་༽བསྒྱུར་བའི། །ངག་ དོན་༼ཡུལ་དེས་༽མངོན་པར་གོ་བའོ། །ཕྲ་མ་༼ནི་༽ཕན་ཚུན་༼མཐུན་པ་༽དབྱེ་བའི་ཕྱིར། །ཉོན་ མོངས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི༼ས་བསླང་བའི་༽ཚིག༼གོ༽། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྫུན་ནི་འདུ་ ཤེས་གཞན་དུ་བསྒྱུར་བ་ཡིས། །བདེན་མིན་སྨྲས་ནས་གཞན་གྱིས་གོ་བ་སྟེ། །ཕྲ་ མ་ཕན་ཚུན་མཐུན་པ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། །ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཚིག་སྨྲས་གོ་བའོ། ། ཞེས་དང་། ཚིག་རྩུབ་པོ་ནི་༼ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་༽མི་སྙན་པ་༼གོ་ཞིང་མ་ནོར་བའོ༽། །༼རྫུན་ སོགས་གསུམ་པོ་མ་ཟད་༽ཉོན་མོངས་ཅན་༼གྱི་ཚིག་༽ཀུན་༼ཐ་སྙད་ནི་༽ཀྱལ་བ་ཉིད་༼དོ༽། །༼སྟེ་ས་གཞན་དག་ ནི་རྫུན་ལ་སོགས་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱིས་ཚིག་སྟེ་༽ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཚིག་རྩུབ་པ་ ནི་གཞན་ལ་འཐབ་པའི་ཚིག །མི་སྙན་བརྗོད་པས་གནད་དུ་ཕགོ་པ་སྟེ། །ངག་ 3-65 འཁྱལ་ཉོན་མངོས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ཚིག །ཅལ་ཅལོ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྨྲ་བའོ། ། ཞེས་པ་དག་གོ ། ཡིད་ཀྱི་གསུམ་ལས། བརྣབ་སེམས་ནི། ལོག་༼ཅིང་མ་རིག་པས་སློང་ངམ་ཉོ་འམ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་༽ པས་གཞན་གྱི་ནོར་ལ་༼བདག་གིས་ཐོབ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་༽ཆགས་༼ཤིང་བདག་གིར་བྱེད་པའོ་༽། །གནོད་ སེམས་༼ནི་གང་ཞེ་ན་༽སེམས་ཅན་ལ་སྡང་༼ཞིང་གནོད་པའི་རྣམ་པར་ཞུགས་༽པ༼འོ༽། །༼ལས་༽དགེ་༼བ་༽ དང་མི་དགེ་༼བ་༽མེད་༼དོ་ཞེས་༽ལྟ་བ། །༼ལོག་པས་ལས་འབྲས་དང་འཕགས་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ནི་༽ ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་འདི་ལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བརྣབ་སེམས་གཞན་གྱི་ནོར་ལ་ ཆགས་པ་སྟེ། །གནོད་སེམས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྡང་བ་ཡིན། །ལོག་པར་ལྟ་ བ་དགེ་དང་མི་དགེ་སོགས། །རྒྱུ་འབྲས་བདེན་པ་མེད་ཅེས་ལྟ་བའོ། །ཞེས་པ་རྣམས་ སོ། ། ལྕི་ཡང་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། དེ་རྣམས་བསམ་པ་དྲག་ཞན་བར་མ་དང་། ། ཡུལ་ཡང་མཆོག་དམན་བར་མའི་དབྱེ་བ་དང་། །གྲངས་ཀྱང་མང་ཉུང་བར་མའི་ ཁྱད་པར་གྱིས། །ངོ་བོའང་ཆེ་ཆུང་བར་མ་རྣམས་སུ་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ། བསམ་པ་ དང་ཡུལ་དང
【現代漢語翻譯】 正如所說：『不予而取，即奪取他人之財物，或以武力劫掠，或秘密偷盜，或應付不付，或言而不行等，皆因貪慾而據爲己有。』又如所說：『欲行非道（不應行之處），以（三門）染著，是為邪淫（之究竟），而此又分四種。』正如所說：邪淫即于非處、非時，于非肢（如口、手等），于非行（如他人之妻等），因貪慾而行淫。 語之四者：妄語（即言說者）轉變（他人之）認知，使語意（于彼境）顯現。離間語（即）為分離（和合者），以煩惱之心所生之語。』正如所說：妄語即轉變他人之認知，說非真實之語，使他人誤解。離間語即為分離和合之人，說煩惱之語，使他人誤解。 又如所說：『粗惡語即（以煩惱之心）說不悅耳之語（清晰且無誤）。（不僅是妄語等三種）一切煩惱之語皆為綺語。』正如所說：粗惡語即以爭鬥之語攻擊他人，說不悅耳之語，使其痛苦。綺語即以煩惱之心所說之語，說各種無意義之言辭。 意之三者：貪心即以邪見（由無明所生，或買賣、或出生等）貪著他人之財物（心想若能為我所得該有多好），並據爲己有。害心（為何？）即憎恨眾生（並懷有加害之念）。（認為）（業）無善無惡（者），（以邪見誹謗業果與聖者）是為邪見。』正如所說：貪心即貪著他人之財物。害心即憎恨一切眾生。邪見即認為無善無惡等，否定因果之真實性。 輕重等差別：彼等以意樂之強弱中等，以及對境之勝劣中等，數量之多少中等差別，其體性亦有大小中等之變化。』即意樂、對境、數量等之差別。
【English Translation】 As it is said: 'Taking what is not given is taking possession of others' wealth, whether by force, stealth, or failure to pay what is due, or not keeping one's word, etc., all done out of greed.' And as it is said: 'Desiring to engage in what is not the path (a place where one should not go), with attachment to the (three doors), is perverse conduct (the ultimate), and this is divided into four types.' As it is said: Perverse conduct is engaging in sexual activity in an inappropriate place, at an inappropriate time, with inappropriate body parts (such as the mouth or hands), or with someone inappropriate (such as another's wife), driven by desire. 'The four of speech: False speech (the speaker) transforms (another's) understanding, so that the meaning of the words becomes apparent (in that context). Slander (is) for the purpose of separating (those who are in harmony), words arising from an afflicted mind.' As it is said: False speech is transforming another's understanding, speaking what is not true, causing others to misunderstand. Slander is for the purpose of separating those who are in harmony, speaking afflicted words, causing others to misunderstand. And as it is said: 'Harsh speech is (with an afflicted mind) unpleasant (clear and unmistakable). (Not only the three, such as false speech) all afflicted (words) are idle talk.' As it is said: Harsh speech is attacking others with contentious words, speaking unpleasant words, causing pain. Idle talk is speaking various meaningless words with an afflicted mind. The three of mind: Covetousness is, with wrong views (arising from ignorance, or buying, selling, or birth, etc.), being attached to the wealth of others (thinking, 'How wonderful it would be if I could obtain it'), and taking possession of it. Harmful intent (what is it?) is hating sentient beings (and having the intention to harm them). (Thinking that) there is no good or bad (karma), (with wrong views, denigrating the results of karma and the noble ones) is wrong view.' As it is said: Covetousness is being attached to the wealth of others. Harmful intent is hating all sentient beings. Wrong view is thinking that there is no good or bad, etc., denying the truth of cause and effect. Differences in weight, etc.: These depend on the strength, weakness, or middling nature of the intention, as well as the superiority, inferiority, or middling nature of the object, and the difference in the quantity, whether large, small, or middling, so that the nature also changes into large, small, or middling.' That is, the differences in intention, object, and quantity.
་གྲངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ལྕི་བ་དང་ཡང་བ་དང་བར་མ་རྣམས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལའང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་། བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། མི་དགེ་བཅུ་པོ་ཤས་ཆེར་སྤྱད་པ་ཡིས། །རྣམ་སྨིན་འབྲས་བུ་ དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། །བར་མས་ཡི་དྭགས་གནས་སུ་སྐྱེ་བ་དང་། །ཆུང་ ངུས་དུད་འགྲོའི་གནས་སུ་འཕེན་པར་གསུངས། །ཇི་སྐད་དུ། ཆོས་མངོན་པ་ལས། དེ་ ལ་མི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ངན་སོང་གསུམ་པོ་རྣམས་སུའོ། ། 3-66 ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། འོག་ཏུ་རྒྱ་ཆེར་འཆད་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་སོ། །ཕྱི་མ་དག་ནི། རྒྱུ་ མཐུན་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་ནི། །གོམས་པའི་དབང་གིས་ལྷག་པར་བྱེད་ འདོད་དང་། །མྱོང་བ་རྒྱུ་མཐུན་ཚེ་ཐུང་ནོར་ཉུང་སོགས། །བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ ཡུལ་ངན་རྣམས་སུ་མྱོང་། །བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་ནི། རང་རང་གི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་བྱེད་པར་ འདོད་པ་ཡིན་ལ། མྱོང་བ་རྒྱུ་མཐུན་ནི། གལ་ཏེ་མིར་སྐྱེས་ན་ཡང་སོ་སོ་དང་མཐུན་པར་མིའི་ ལུས་དང་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་མི་འབྱོར་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རིན་ཆེན་ཕྲེང་ བར། སྲོག་གཅོད་པས་ནི་ཚེ་ཐུང་འགྱུར། །རྣམ་པར་འཚེ་བས་གནོད་པ་མང་། །རྐུ་བ་ཡིས་ནི་ ལོངས་སྤྱོད་ཕོངས། །བྱི་པོ་བྱེད་པ་དགྲ་ཟླར་བཅས། །རྫུན་དུ་སྨྲ་བས་སྐུར་བ་སྟེ། །ཕྲ་མ་ཡིས་ ནི་བཤེས་དང་འབྱེད། །ཚིག་རྩུབ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྙན་ཐོས། །མ་འབྲེལ་བས་ནི་ཚིག་མི་བཙུན། ། བརྣབ་སེམས་ཡིད་ལ་རེ་བ་འཇོམས། །གནོད་སེམས་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པར་བཤད། །ལོག་ པར་ལྟ་བ་ལྟ་ངན་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ནི། སོ་སོ་དང་ མཐུན་པར་ཕྱིའི་དངོས་པོ་མི་འབྱོར་ཞིང་རྒུད་པ་སྟེ། (སྲོག་གཅོད་པས་)ས་ཕྱོགས་གཟི་ཆུང་(རྐུ་བས་) ལོ་ཏོག་ལ། དགྲ་མང་(འདོད་ལོག་གིས་ས་ཕྱོགས་)སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཁྲིགས་པ་དང་། ༼རྫུན་གྱིས་༽ དྲི་ང་༼ཕྲ་མས་༽མཐོ་དམན་༼ཚིག་རྩུབ་ཀྱིས་༽ཚྭ་སྒོ་ཅན། །༼འཁྱལ་བས་༽དུས་ཚིག་འགྱུར་བ་མི་སྙོམས་ དང་། །༼བརྣབ་སེམས་ཀྱིས་༽འབྲས་བུ་ཕྲ་དང་༼གནོད་སེམས་ཀྱིས་༽ཁ་བ་དང་། །༼ལོག་ལྟས་༽ཉུང་བའམ་ མེད་པར་སྐྱེ་བའོ། ། གཉེན་པོ་དགེ་བ་བཅུའི་ངོ་བོ་ནི། ལུས་ཀྱི་སྡིག་པ་གསུམ་དང་ངག་གི་བཞི། ། ཡིད་ཀྱི་མི་དགེ་གསུམ་པོ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དགེ་ལ་སྤྱོད་ པ་ནི། །དཀར་པོ་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུར་གསུངས། །ལུས་ཀྱིས་སྲོག་གཅོད་པ་ དང་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་རྣམས་སྤོང་བའི་སེམས་པ་དགེ་ 3-67 བ་གསུམ་དང་། ངག་གིས་རྫུན་དང་ཕྲ་མ་དང་ཚིག་རྩུབ་དང་ཀྱལ་བ་རྣམས་སྤོང་བའི་སེམས་ པ་དགེ་བ་བཞི་དང་། ཡིད་ཀྱིས་བརྣབ་སེམས་མེད་པ་མ་ཆགས་པ
【現代漢語翻譯】 由於數量上的差異，它們會變成重、輕和中等。這些行為的結果有三種：異熟果、等流果和增上果。 首先，大量實行十不善業會導致異熟果，即地獄的痛苦；中等程度會導致投生為餓鬼；少量會導致投生為畜生。正如《法蘊論》中所說：『十不善業的異熟果是三惡道。』這些將在後面詳細解釋。其次，等流果，造作等流果是指由於習慣的力量，特別想要造作；感受等流果是指短命、貧窮等；增上果是在惡劣的環境中體驗。造作等流果是指想要在未來造作與自己同類的行為。感受等流果是指，即使投生為人，也無法獲得與自己相應的身體和受用。』正如《寶鬘論》中所說：『殺生導致短命，傷害導致多害，偷盜導致貧窮，邪淫導致多敵，妄語導致誹謗，離間導致友誼破裂，惡語導致聽到不悅耳的聲音，綺語導致言語不莊重，貪心摧毀心中的希望，害心被說成是施予恐懼，邪見本身就是惡見。』 增上果是指，與各自的行為相應，外在事物無法獲得且衰敗：（殺生）導致土地貧瘠，（偷盜）導致莊稼遭受許多敵人，（邪淫）導致土地充滿痛苦，（妄語）導致氣味難聞，（離間）導致高低不平，（惡語）導致土地含鹽，（綺語）導致季節變化不平衡，（貪心）導致果實稀少，（害心）導致冰雹，（邪見）導致果實稀少或沒有。 對治品，十善業的體性是：斷除身的三種罪業和語的四種罪業，以及意的三種不善業，身語意三門行善，被稱為白色善業的十種道路。身體方面，斷除殺生、不予取和邪淫的善心三種；語言方面，斷除妄語、離間語、惡語和綺語的善心四種；意方面，沒有貪心和不執著。
【English Translation】 Due to differences in quantity, they become heavy, light, and intermediate. The results of these actions are threefold: the Vipāka-phala (result of maturation), the Niṣyanda-phala (result similar to the cause), and the Adhipati-phala (dominant result). Firstly, extensively practicing the ten non-virtuous actions leads to the Vipāka-phala, which is the suffering of hell; intermediate practice leads to rebirth as a preta (hungry ghost); and slight practice leads to being cast into the animal realm. As stated in the Abhidharma: 'The Vipāka-phala of the actions of the ten non-virtuous deeds is in the three lower realms.' These will be explained in detail later. Secondly, the Niṣyanda-phala, the 'making similar to the cause' (Kāritra-niṣyanda) refers to particularly wanting to act due to the force of habit; the 'experiencing similar to the cause' (Anubhava-niṣyanda) refers to short life, little wealth, etc. The Adhipati-phala is experienced in bad environments. The 'making similar to the cause' refers to wanting to create similar actions in the future. The 'experiencing similar to the cause' refers to, even if born as a human, not obtaining a human body and possessions that are in accordance with oneself. As stated in the Ratnamālā: 'Killing leads to short life, harming leads to much harm, stealing leads to poverty, adultery leads to many enemies, lying leads to slander, divisive speech leads to separation from friends, harsh speech leads to hearing unpleasant sounds, idle talk leads to disrespectful words, covetousness destroys hope in the mind, harmful intent is said to bestow fear, and wrong view is itself a bad view.' The Adhipati-phala refers to external objects not being obtained and deteriorating in accordance with each action: (killing) leads to barren land, (stealing) leads to crops with many enemies, (adultery) leads to land filled with suffering, (lying) leads to foul odors, (divisive speech) leads to uneven terrain, (harsh speech) leads to salty land, (idle talk) leads to imbalanced seasonal changes, (covetousness) leads to sparse fruit, (harmful intent) leads to hail, and (wrong view) leads to little or no fruit. The antidotes, the nature of the ten virtuous actions, are: abandoning the three sins of the body and the four sins of speech, as well as the three non-virtuous actions of the mind; engaging the three doors of body, speech, and mind in virtue is called the ten paths of white virtuous action. In terms of the body, the three virtuous minds are abandoning killing, not taking what is not given, and abandoning sexual misconduct. In terms of speech, the four virtuous minds are abandoning lying, divisive speech, harsh speech, and idle talk. In terms of the mind, there is no covetousness and no attachment.
འི་སེམས་པ་དང་། གནོད་ སེམས་མེད་པ་བྱམས་པའི་སེམས་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལས་འབྲས་ལ་སོགས་པ་ ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པའི་སེམས་པ་དགེ་བ་གསུམ་སྟེ། མདོ་ལས། ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ ལེགས་པ་དང་། །ངག་གི་སྡོམ་པ་ལེགས་པ་དང་། །ཡིད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལེགས་པ་ཡིས། །ཐམས་ ཅད་དུ་ནི་སྡོམ་པ་ལེགས། །ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། །འབྲས་བུ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་ པའི་འབྲས་བུ་ནི། དགེ་བ་ཟག་བཅས་རྣམ་སྨིན་འབྲས་བུ་ནི། བདེ་འགྲོ་མངོན་པར་ མཐོ་བའི་དཔལ་ཐོབ་ཅིང་། །ཟག་མེད་དགེ་བས་ངེས་པར་ལེགས་པ་ནི། །རྣམ་ པར་གྲོལ་བ་གསུམ་ཡང་རིམ་གྱིས་གྲུབ། །ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་བ་ཆུང་ངུ་སྤྱད་པ་ལས་ འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་མིའི་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། བར་མ་སྤྱད་པ་ལས་ འདོད་ལྷ་དྲུག་གི་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། ཆེན་པོ་སྤྱད་པ་ལས་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འགྲུབ་སྟེ། ཟག་མེད་ལས་ངེས་ལེགས་འགྲུབ་པ་ནི། ཞར་ ལས་བྱུང་བའོ། ། འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་དག་ཀྱང་། རྒྱུ་མཐུན་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་ནི། །དགེ་བ་ བཅུ་ལ་སྤྲོ་བས་འཇུག་པ་དང་། །མྱོང་བ་རྒྱུ་མཐུན་ཚེ་རིང་ནོར་མང་སོགས། ། བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ཡུལ་བཟང་ཕུན་ཚོགས་འགྲུབ། །བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་ནི། སྔར་ བཞིན་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་བྱེད་པར་འདོད་པ་དང་། མྱོང་བ་རྒྱུ་མཐུན་ནི། བདེ་འགྲོ་དེ་དག་ཉིད་ དུ་སོ་སོ་དང་མཐུན་པར་ལུས་དང་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་པ་སྟེ། ཚེ་རིང་ ནོར་མང་དགྲ་ཟླ་མེད། །སྐུར་བ་མེད་ཅིང་བཤེས་དང་མཐུན། །སྙན་པ་ཐོས་ཤིང་ཚིག་བཙུན་ ལ། །རེ་བ་འགྲུབ་ཅིང་འཇིགས་པ་མེད། །ཡང་དག་ལྟ་བ་དང་ཡང་ལྡན། །ཞེས་པ་རྣམས་ནི་ 3-68 འགྲུབ་པ་དང་། བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ནི། དེ་དག་ཉིད་དུ་སོ་སོ་དང་མཐུན་པར་ཕྱིའི་དངོས་པོ་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་པ་སྟེ། ༼སྲོག་གཅོད་སྤངས་པས་༽ས་ཕྱོགས་གཟི་ཆེ་༼རྐུ་བ་སྤངས་པས་༽ལོ་ཏོག་ འཕེལ། །༼འདོད་ལོག་སྤངས་པས་ས་ཕྱོགས་ལ་༽རྡུལ་མེད་༼རྫུན་སྤངས་པས་༽དྲི་ང་༼མེད་ཕྲ་མ་སྤངས་པས་༽མཐོ་ དམན་མེད། །༼ཚིག་རྩུབ་སྤངས་པས་༽ཚྭ་སྒོ་མེད་ཅིང་༼ངག་འཁྱལ་སྤངས་པས་༽དུས་ཚིག་སྙོམས། །༼བརྣབ་ སེམས་སྤངས་པས་༽འབྲས་བུ་ཆེ་ཞིང་༼གནོད་སེམས་སྤངས་པས་༽མངར་བ་དང་། །༼ལོག་ལྟ་སྤངས་པས་༽མང་ པོར་ཡོད་པ་སྐྱེ་བའོ། །དེ་དག་ཀྱང་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། མི་དགེ་ཞེས་བྱ་དེ་རྣམས་ཀྱི། །རྣམ་ སྨིན་བསྒྲགས་པ་གང་ཡིན་པ། །དགེ་བ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ལ། །འབྲས་བུ་དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་ འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ༈ ལས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས། གསུམ་པ་ལས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱང་ཤེས་དགོས་ཏེ། གལ་ཏེ་མ་ཤེས་ན། ཐོས་ཆུང་ བླུན་པོ་འགའ་ཞིག་ཚེ་འདི་ལ། །དགེ་བ་བྱེད་པ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ད
【現代漢語翻譯】 具有慈愛之心，不懷惡意，以及具有正確的見解，不顛倒地瞭解因果等，這三種善良的心念。如經中所說：『善於守護身體，善於守護語言，善於守護意念，在一切時處皆善於守護。』以上所說即是。三種果報的成熟果報是：有漏善業的成熟果報是，獲得善趣顯赫的榮耀。無漏善業必定帶來的好處是，三種解脫也將依次成就。行持微小的有漏善業，能獲得轉輪王等人間的圓滿安樂；行持中等的有漏善業，能獲得欲界六天神的圓滿安樂；行持巨大的有漏善業，能獲得上二界的圓滿享受。而無漏善業帶來的必定利益，則是附帶產生的。 未來的果報也有多種。同行因果是，樂於行持十善業。感受同行因果是，長壽、財富眾多等。增上果是，成就美好的國土和圓滿。同行因果是，希望像以前一樣產生相似的果報。感受同行因果是，在那些善趣之中，各自獲得與其相應的圓滿的身體和受用，即長壽、財富眾多、沒有敵對、沒有誹謗、與善知識和諧相處、美名遠揚、言辭誠懇、願望實現、沒有恐懼、並且具有正確的見解。這些都能成就。增上果是，在那些善趣之中，各自獲得與其相應的圓滿的外在事物，即（斷除殺生）能使土地肥沃，（斷除偷盜）能使莊稼豐收，（斷除邪淫）能使土地沒有塵埃，（斷除妄語）能使土地沒有臭味，（斷除離間語）能使土地沒有高低不平，（斷除惡語）能使土地沒有鹽堿，（斷除綺語）能使土地時節調順，（斷除貪心）能使果實巨大，（斷除害心）能使果實甘甜，（斷除邪見）能使許多果實生長出來。這些也如《寶鬘論》中所說：『所有被稱為不善業的，已經宣說的成熟果報，對於一切善業來說，其果報都與此相反。』 業的分類：第三，也需要了解業的分類。如果不了知，有些孤陋寡聞的愚人，今生行善卻遭受痛苦。
【English Translation】 Having a mind of loving-kindness without malice, and having the right view, understanding cause and effect without distortion, these are the three virtuous states of mind. As stated in the sutras: 'Good is the restraint of the body, good is the restraint of speech, good is the restraint of the mind, good is the restraint in all circumstances.' These are what is being referred to. The ripening fruit of the three types of results is: the ripening fruit of virtuous actions with outflows (有漏) is the attainment of the glorious splendor of higher realms. The definite goodness that comes from virtuous actions without outflows is that the three liberations will also be gradually accomplished. Practicing small virtuous actions with outflows leads to the attainment of the complete happiness of humans, such as a Chakravartin (轉輪王). Practicing intermediate virtuous actions with outflows leads to the attainment of the complete happiness of the six desire realms. Practicing great virtuous actions with outflows leads to the attainment of the complete enjoyment of the two upper realms. The definite benefit that comes from virtuous actions without outflows is an incidental occurrence. Future results also have various types. The causal correspondence result is the joy of engaging in the ten virtuous actions. The experiential causal correspondence result is longevity, abundant wealth, etc. The dominant result is the accomplishment of a good land and completeness. The causal correspondence result is the desire to produce similar results as before. The experiential causal correspondence result is the attainment of a complete body and enjoyment in accordance with each of those good realms, i.e., longevity, abundant wealth, no enemies, no slander, harmony with spiritual friends, a good reputation, respectful speech, fulfillment of wishes, no fear, and also possessing the right view. These can be accomplished. The dominant result is the attainment of complete external objects in accordance with each of those good realms, i.e., (abandoning killing) makes the land fertile, (abandoning stealing) makes the crops abundant, (abandoning sexual misconduct) makes the land free from dust, (abandoning lying) makes the land free from bad smells, (abandoning divisive speech) makes the land without high and low places, (abandoning harsh speech) makes the land without salt, (abandoning idle talk) makes the land have harmonious seasons, (abandoning covetousness) makes the fruits large, (abandoning malice) makes the fruits sweet, (abandoning wrong views) makes many fruits grow. These are also as stated in the Ratnavali (寶鬘論): 'Whatever ripening results are proclaimed for those called non-virtuous actions, for all virtuous actions, the results are the opposite of those.' Categories of Karma: Third, it is also necessary to understand the categories of karma. If one does not understand, some ignorant fools who have little learning, in this life, do good but experience suffering.
ང་། །སྡིག་ པ་བྱེད་པ་བདེ་བར་མཐོང་བས་ན། །རྒྱུ་འབྲས་མི་བདེན་རྫུན་ཞེས་སྐུར་བ་ འདེབས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་སྣ་ ཚོགས་ཀུན་གཞི་ལ། །གནས་པ་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །རྐྱེན་རྣམས་ ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྨིན་པར་གསུངས། ། ཇི་སྐད་དུ་ལས་བརྒྱ་པར། ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་བ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་ མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ པ་ལྟར། (བག་ཆགས་བསྒོ་བའི་གཞི་ངོས་བཟུང་བ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒོ་བྱེད་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་ལ་ཡང་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་རྣམས་མ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བར་རྒྱུན་ཆགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་ཏེ། གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེས་པ་ན་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གང་ལ་བག་ཆགས་བསྒོ་བའི་གཞི་རྒྱུན་ཆད་ན་དེ་ལ་བསྒོས་ པའི་བག་ཆགས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟ་ན་ལས་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། ཚོགས་བདུན་འཁོར་དང་བཅས་ 3-69 པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་གཞན་གྱི་ནུས་པ་འཇུག་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དམིགས་རྣམ་ རིས་སུ་ཆད་ཅིང་གསལ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དྲི་ཆེན་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་རྫས་གཞན་གྱི་དྲི་མི་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ། །རྟག་པ་རྣམས་ ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་གྱིས་བསྒྱུར་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བསྒོ་བྱེད་དང་རྒྱུད་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ་བ་གཅིག་དགོས་ཏེ། རྒྱུད་གཞན་དུ་གཏོགས་པའམ་བསྒོ་བྱེད་དང་སྔ་ཕྱིར་གྱུར་པ་ནི་བག་ཆགས་བསྒོ་བའི་གཞིར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། ༼བག་ཆགས་བསྒོ་ བའི་གཞི་བསྡུས་ན། བརྒྱད་པ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཆོས་ཅན། བག་ཆགས་བསྒོ་བའི་གཞི་ཡིན་ཏེ། དགེ་མི་དགེའི་ས་བོན་ཆད། བཏང་ཞིང་འཛིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡིན་ཏེ། དགེ་མི་དགེའི་རྣམ་སྨིན་མངོན་དུ་འགྱུར་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡིན་ཏེ། ལུང་མ་བསྟན་ཞེས་ མཐོ་རིས་ལ། སྒྲོལ་ཞིང་ངེས་ལེགས་པའི་ཕྱིར། ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་དགེ་མི་དགེའི་ས་བོན་འཛིན་ཞིང་རང་སར་སྨིན་ ནུས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡིན་ཏེ། བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་སྐྱེ་ནུས་པའི་ཕྱིར། རྣམ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ས་བོན་གྱི་ཆ་དང་རྣམ་སྨིན་ གྱི་ཆ་དང་། ལེན་པའི་ཆ་དང་། ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མ་སྒྲིབ་ལུང་མ་བསྟན། །དེ་ནི་རྒྱུན་འབབ་ཆུ་བོ་བཞིན། །དགྲ་བཅོམ་ ཉིད་ལ་དེ་ལྡོག་གོ །ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་འབབ་ཆུ་བོ་བཞིན། །ཐེག་དམན་རྣམས་ ལ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་མ་བསྟན་དེ་བདག་ཏུ་རྟོགས་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་བཤད། དེ་ཕྱིར་གྱིས་དང་རྒྱུ་མཐུན་པའི། རྒ
【現代漢語翻譯】 我，因為覺得作惡是快樂的，所以會否認因果的真實性，誹謗因果。因為會產生諸如此類的過失，各種業的習氣都存在於阿賴耶識（kun gzhi，梵文：ālayavijñāna，梵文羅馬擬音：ālayavijñāna，漢語字面意思：一切種子的儲藏處）中，即使經過百千劫也不會消失。經中說，當各種因緣聚合，時機成熟時，果報會依次成熟。 正如《業百頌》中所說：『有情眾生的業，即使經過百千劫也不會消失，當因緣聚合，時機成熟時，自會成熟為果報。』 （確定習氣薰染的基礎：外境並非薰染的基礎，因為它與薰染者無關。屬於有情相續的色根等也不是，因為它不是輪迴中持續存在的，因為在無色界中會中斷。這是普遍的，如果薰染習氣的基礎中斷，那麼所薰染的習氣也會消失，這樣就會導致所造的業白費。具有能動性的前六識也不是薰染的基礎，因為它自身具有力量，沒有其他力量介入的機會，因為對境明確且清晰。例如，糞便具有強大的氣味，不會吸收其他物質的氣味。常法也不是薰染的基礎，因為它無法被因緣改變。因此，薰染者必須與相續相同，且在同一時間相關聯，屬於其他相續或在薰染者之前或之後出現的事物，不能作為薰染習氣的基礎。） （簡而言之，薰染習氣的基礎是第八識阿賴耶識，它是薰染習氣的基礎，因為它能捨棄和執持善與非善的種子。它是善與非善的異熟果能夠顯現的原因。它是無記性，能夠超脫輪迴並獲得解脫。它是無記性，因為它能執持善與非善的因緣種子，並在自身成熟。它是能夠產生善趣和惡趣的原因。識，你具有種子的部分、異熟的部分、執取的部分，並且是無記性。它是非覆無記，如同一條持續流動的河流，只有阿羅漢才能斷除它。執取的識非常深奧和微妙，一切種子都如同一條持續流動的河流。對於小乘行者來說，不應宣說六識，否則他們會執著於我。因此，要行持與因相應的行為。）
【English Translation】 I, because I see happiness in doing evil, will deny the truth of cause and effect, and slander it. Because of the faults that arise from this, the various karmic imprints reside in the Alaya Consciousness (kun gzhi, Sanskrit: ālayavijñāna, Romanized Sanskrit: ālayavijñāna, literal meaning: storehouse of all seeds), and will not be lost even after hundreds of thousands of kalpas. It is said in the scriptures that when various causes and conditions come together and the time is ripe, the results will mature in sequence. As it is said in the 'Hundred Deeds Sutra': 'The deeds of sentient beings will not be lost even after hundreds of thousands of kalpas. When causes and conditions come together and the time is ripe, they will mature into results.' (Identifying the basis for the imprinting of habits: External objects are not the basis for imprinting, because they are not related to the imprinter. The sense faculties and forms that belong to the continuum of sentient beings are also not the basis, because they are not continuously present in samsara, as they are interrupted in the formless realm. This is universal; if the basis for imprinting habits is interrupted, then the imprinted habits will also disappear, which would lead to the deeds done being wasted. The first six consciousnesses, which have the power of movement, are also not the basis for imprinting, because they themselves have power and there is no opportunity for other powers to intervene, because the objects are clear and distinct. For example, feces have a strong odor and do not absorb the odor of other substances. Permanent phenomena are also not the basis for imprinting, because they cannot be changed by conditions. Therefore, the imprinter must be of the same continuum and related at the same time; things that belong to other continua or that occur before or after the imprinter cannot serve as the basis for imprinting habits.) (In short, the basis for imprinting habits is the eighth consciousness, the Alaya Consciousness, which is the basis for imprinting habits because it abandons and holds the seeds of good and non-good. It is the reason why the heterogeneous results of good and non-good can manifest. It is neutral, able to transcend samsara and attain liberation. It is neutral because it holds the seeds of good and non-good causes and conditions and matures in itself. It is the reason why good and bad destinies can arise. Consciousness, you have the part of the seeds, the part of the heterogeneous results, the part of grasping, and are neutral. It is non-obscuring neutral, like a continuously flowing river, which only an Arhat can cut off. The grasping consciousness is very profound and subtle, and all the seeds are like a continuously flowing river. For the Hinayana practitioners, the six consciousnesses should not be taught, otherwise they will cling to self. Therefore, practice actions that are in accordance with the cause.)
ྱུན་ཆགས་ སུ་གནས་རྣམས་ལ་ལུང་མ་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་དང་འདྲ་ལ། རྣམ་ཤེས་པ་ཏེ་རྦ་རླབས་དང་ འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་ལ། །རྣམ་ཤེས་རྦ་རླབས་ཀུན་དང་ལྡན། །ཀུན་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས། དེ་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ ཡིད་ཤེས་དེ་ཡི་འཁོར་དུ། དབང་པོ་ལ་ཕྱ་འབྱུང་ཕྱིར་རོ། །འཇམ་དཔལ་གྲགས་པས་བྲིས། ༽ དེས་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་ པ་ཁོ་ན་བག་ཆགས་བསྒོ་བའི་གཞི་ཡིན་ཏེ། རྒྱུན་ཆགས་པ་དང་དམིགས་རྣམ་མི་གསལ་ཞིང་རིས་སུ་མ་ཆད་པ་དང་། རྐྱེན་གྱི་ཁྱད་ པར་བྱར་ཡོད་པ་དང་། བསྒོ་བྱེད་དང་རྒྱུད་གཅིག་ལ་འབྲེལ་པ་དེ་རྣམས་ཡན་ལག་ཚང་བ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཁོ་ན་ལ་འཐད་ པའི་ཕྱིར། ཀུན་གཞིའི་འཁོར་གྱི་སེམས་བྱུང་རྣམས་དེར་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན་མི་རུང་སྟེ། རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་འབྱུང་ བའི་རྒྱུན་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་དུ་བསྒོ་བར་བྱེད་ ཅེ་ན། བསྒོ་བྱེད་དེ་བསྒོ་གཞི་དང་རྒྱུད་གཅིག་ལས་ལྷན་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་བག་ཆགས་བསྒོ་བ་ཡིན་ཏེ། བསྒོ་ བྱེད་རང་ཉིད་འགགས་ཀྱང་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ནུས་པ་བསྒོ་གཞི་ལ་བཞག་པ་ཉིད་བག་ཆགས་ 3-70 བསྒོས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཅིའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཀུན་གཞི་ས་བོན་གྱི་ཆ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ ལ་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཀུན་གྱི་གཞིར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་གཞི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ ལ་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱིས་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་བདག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པོ་དེ་གཅིག་ གམ་ཐ་དད་ཞེ་ན། ས་བོན་གྱི་ཆ་ནི། དམིགས་རྣམ་མི་འཛིན་ཅིང་ཚོར་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་མ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡིན་ན་སྐྱེས་བུ་གཅིག་ཀྱང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་དང་བཅས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། རྣམ་སྨིན་ གྱི་ཆ་ནི། དམིགས་རྣམ་འཛིན་ཅིང་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་མི་གསལ་པའི་རིག་པ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར། དེས་ན་གཉིས་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་ཡིན་མིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པོ་ངོ་ བོ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཉིད་ལ་ས་བོན་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྔོན་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡིན
【現代漢語翻譯】 『未安住者不作授記。』如是說。阿賴耶識（kun gzhi rnam shes，梵文：ālayavijñāna，梵文羅馬擬音：ālayavijñāna，漢語字面意思：一切事物的基礎的意識）如海，意識（rnam shes，梵文：vijñāna，梵文羅馬擬音：vijñāna，漢語字面意思：意識）如波濤。 阿賴耶識如海，意識具足一切波濤。依于阿賴耶，彼依于彼，意識乃其眷屬，為根境相對而生。 蔣貝扎巴（'jam dpal grags pas）書。因此，唯有阿賴耶識是習氣（bag chags，梵文：vāsanā，梵文羅馬擬音：vāsanā，漢語字面意思：習氣）積聚之基礎。因為具有相續不斷、目標不明顯、無間斷、具有因緣差別、與能熏者同一相續等圓滿支分，唯有阿賴耶識才合理。 阿賴耶識之俱生心所（sems byung，梵文：caitasika，梵文羅馬擬音：caitasika，漢語字面意思：心所）是否亦于彼轉變？答：不應理。因為不具有從自類前念生后念之相續性。因為心剎那生滅。 如何熏習？答：能熏與所熏于同一相續中俱時生滅，由此熏習習氣。即使能熏自身滅盡，然其將生果之能力置於所熏之上，此即是熏習習氣之義。 為何稱作阿賴耶識？答：阿賴耶識，具有種子（sa bon，梵文：bīja，梵文羅馬擬音：bīja，漢語字面意思：種子）之體性。汝名為阿賴耶，乃一切煩惱法之基礎。阿賴耶識，具有異熟（rnam smin，梵文：vipāka，梵文羅馬擬音：vipāka，漢語字面意思：成熟）之體性。汝名為阿賴耶，乃一切有情恒常執為我之基礎。 二者是一還是異？答：種子之體性，不執取目標，亦非與感受相應，因為非為識。若是，則一人將具有諸多不同之阿賴耶識。異熟之體性，執取目標，且與舍受相應，因為是極不明顯之識。 因此，二者，體性，是異體，因為有識與非識之差別。二者非為異性，因為生起一切遍計煩惱法之能力即名為種子。 為何稱作異熟識？答：阿賴耶識，汝名為異熟，因為是先前所積之業習氣圓滿成熟之自性。是也。
【English Translation】 'No prediction is made for those who are not abiding.' Thus it is said. The ālaya-vijñāna (ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་, ālayavijñāna, ālayavijñāna, the consciousness that is the basis of all things) is like the ocean, and consciousness (རྣམ་ཤེས་, vijñāna, vijñāna, consciousness) is like the waves. The ālaya-vijñāna is like the ocean, and consciousness possesses all waves. Relying on the ālaya, it relies on it, and consciousness is its retinue, arising due to the interaction of the senses and objects. Written by Jampal Drakpa ('jam dpal grags pas). Therefore, only the ālaya-vijñāna is the basis for imprinting habits (bag chags, vāsanā, vāsanā, habits). Because it possesses complete limbs such as being continuous, having an unclear object, being uninterrupted, having differences in conditions, and being related to the imprinter in the same continuum, only the ālaya-vijñāna is reasonable. Do the mental factors (sems byung, caitasika, caitasika, mental factors) that accompany the ālaya-vijñāna also transform there? Answer: It is not reasonable. Because it does not have the continuity of the later arising from the former of the same kind. Because the mind arises and ceases momentarily. How does the imprinting take place? Answer: The imprinter and the imprinted arise and cease simultaneously in the same continuum, thereby imprinting habits. Even though the imprinter itself ceases, it places the ability to produce a result that is in accordance with itself on the imprinted, and this is the meaning of imprinting habits. Why is it called ālaya-vijñāna? Answer: The ālaya-vijñāna, having the nature of a seed (sa bon, bīja, bīja, seed). You are called ālaya, because you are the basis of all afflicted dharmas. The ālaya-vijñāna, having the nature of maturation (rnam smin, vipāka, vipāka, maturation). You are called ālaya, because you are the basis for all sentient beings constantly clinging to as self. Are the two the same or different? Answer: The nature of the seed does not apprehend an object, nor is it in accordance with feeling, because it is not consciousness. If it were, then one person would have many different ālaya-vijñānas. The nature of maturation apprehends an object and is in accordance with neutral feeling, because it is a very unclear consciousness. Therefore, the two, in nature, are different entities, because there is a difference between being consciousness and not being consciousness. The two are not different essences, because the ability to generate all pervasively afflicted dharmas is called a seed. Why is it called the maturation consciousness? Answer: The ālaya-vijñāna, you are called maturation, because it is the nature of the complete maturation of the habits of actions previously accumulated. It is so.
་ཏེ། སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་བར་དུ་ རྒྱུན་མི་ཆད་པར་མ་སྒྲིབ་ལུང་མ་བསྟན་ཏུ་གནས་པ་ཞིག་རྣམ་སྨིན་དུ་རིག་ལ་དེ་ཡང་ཁྱོད་ལས་གཞན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ རྒྱུ་མཚན་ཡང་། རྣམ་སྨིན་ནི་སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་བར་དུ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། འཇུག་ཤེས་བཞིན་དུ་རེས་འགའ་ཆད་ཅིང་ སླར་ཡང་འབྱུང་ན། དེ་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་འཕངས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལས་ཀྱིས་འཕངས་པ་རྣམས་ནི་ལས་དེས་འཕངས་ པའི་ཤུགས་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་ངང་གིས་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མདའ་འཕངས་པ་ཤུགས་མ་ཆད་ཀྱི་བར་དུ་ས་ ལ་མི་ལྟུང་བ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་ཆད་ནས་སླར་ཡང་མཚམས་སྦྱར་བ་ནི་མིན་ཏེ། འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ཤུགས་མ་ཟད་ན་ ནི་རྒྱུན་མི་ཆད་ཅིང་ཤུགས་ཟད་ན་ཤུགས་ཟད་པའི་མདའ་བཞིན་དུ་སླར་ཡང་འབྱུང་བའི་མཐུ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་སྨིན་ཡིན་ན་ མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། རྣམ་སྨིན་དགེ་བའམ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་འདོད་པ་ལ་རིགས་པས་གནོད་ པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་དགེ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་འགྲོ་བ་ཆོས་ ཅན། ཁྱོད་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་གོ་སྐབས་མེད་པར་ཐལ། སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་བར་དུ་དགེ་བ་ལ་ངང་གིས་གནས་ པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་མི་དགེ་བ་ཡིན་ན། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་འགྲོ་ 3-71 བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གཉེན་པོ་སྐྱེ་བའི་སྐབས་མེད་པར་ཐལ། སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་བར་དུ་མི་དགེ་བ་ལ་ངང་གིས་གནས་ པའི་ཕྱིར། རྟགས་སྔ་ཕྱི་ཁས་བླང་། ཅིའི་ཕྱིར་ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ལུས་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པ་དང་། ཐོབ་ཟིན་ གནས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བར་སྲིད་ནས་སྐྱེ་སྲིད་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ལ་སྦྲེལ་བའི་ཕྱིར་དང་། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ རྣམས་སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་བར་དུ་གནས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ཏེ། དོན་གཅིག་ལ་མིང་ཐ་དད་ཙམ་གྱིས་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར། །)འཁོར་བ་ཐོག་མེད་ནས་བསགས་པའི་ལས་མང་པོའི་བག་ཆགས་རིམ་གྱིས་སྨིན་པར་ འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་། ཡུལ་དང་བསམ་པའི་སྒོ་ནས་སྟོབས་ལྡན་འགའ། །མཐོང་ཆོས་ ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སྨིན་པ་དང་། །མཚམས་མེད་ལ་སོགས་སྐྱེས་ནས་མྱོང་བ་དང་། ། ཕལ་ཆེར་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་སྨིན་པ་མང་། །འབྲས་བུ་མྱོང་དུས་ཀྱིས་ཕྱེ་ན། ཚེ་ འདི་ལ་མྱོང་བ་དང་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལ་མྱོང་བ་དང་། སྐྱེ་བ་གཉིས་པ་ཕན་ཆད་ལན་གྲངས་གཞན་ ལ་མྱོང་བ་སྟེ་གསུམ་ཡིན་ལ། ༼དང་པོ་ནི་༽མཛོད་དུ། ཡུལ་༼གྱི་ཁྱ
【現代漢語翻譯】 因此，從出生到死亡，必須有一種不間斷、非善非惡的狀態作為異熟果，而且這種狀態只能是你。理由是，異熟果必須是從出生到死亡都不間斷的。如果像入胎識一樣，有時中斷又重新產生，那它就不是由先前的業所推動的。因為由業推動的事物，在該業的推動力耗盡之前，會自然而然地持續下去。例如，箭射出去后，在力量耗盡之前不會落地。異熟果不是中斷後又重新連線的，因為推動的力量如果沒有耗盡，就會持續不斷；如果力量耗盡，就像力量耗盡的箭一樣，沒有再次產生的力量。如果是異熟果，就必須是非善非惡的，因為如果認為異熟果是善或惡，在理證上是有害的。如果認為善業的異熟果是善的，那麼享受善業異熟果的眾生，就不應該有產生煩惱的機會，因為從出生到死亡都會自然地處於善的狀態。同樣，如果認為惡業的異熟果是惡的，那麼享受惡業異熟果的眾生，就不應該有產生對治的機會，因為從出生到死亡都會自然地處於惡的狀態。前後二者都承認。為什麼稱為『受識』呢？因為它使尚未獲得身體的獲得身體，並使已獲得的身體得以保持。因為它連線了中陰身到投生，並使有色根從出生到死亡都能保持。因此，阿賴耶識（kun gzhi'i rnam par shes pa，梵文：ālayavijñāna，梵文羅馬擬音：ālayavijñāna，漢語字面意思：一切種識）、受識和異熟識都是名稱的不同，只是用不同的名稱來區分同一個事物。 從無始輪迴以來積累的眾多業的習氣會逐漸成熟，這可以這樣理解： 通過對境和意樂，有些強大的業會在現世成熟，有些如無間罪等會在來世成熟，而大多數則會在其他世成熟。如果按果報成熟的時間來劃分，可以分為現世受報、來世受報以及第二世之後受報三種。《俱舍論》中說：『對境』
【English Translation】 Therefore, from birth to death, there must be an uninterrupted, non-virtuous, non-non-virtuous state as the Vipāka (rnam smin, 梵文：Vipāka, 梵文羅馬擬音：Vipāka, 漢語字面意思：異熟果), and this state can only be you. The reason is that the Vipāka must be uninterrupted from birth to death. If, like the entering consciousness, it sometimes ceases and then arises again, then it is not propelled by previous Karma. Because things propelled by Karma naturally continue until the propelling force of that Karma is exhausted. For example, an arrow shot will not fall to the ground until its force is exhausted. The Vipāka is not interrupted and then reconnected, because if the propelling force is not exhausted, it will continue uninterrupted; if the force is exhausted, like an arrow with exhausted force, it has no power to arise again. If it is a Vipāka, it must be non-virtuous and non-non-virtuous, because if it is thought that the Vipāka is virtuous or non-virtuous, it is logically harmful. If it is thought that the Vipāka of virtuous Karma is virtuous, then sentient beings who enjoy the Vipāka of virtuous Karma should not have the opportunity to generate afflictions, because they will naturally be in a virtuous state from birth to death. Similarly, if it is thought that the Vipāka of non-virtuous Karma is non-virtuous, then sentient beings who enjoy the Vipāka of non-virtuous Karma should not have the opportunity to generate antidotes, because they will naturally be in a non-virtuous state from birth to death. Both the former and latter are admitted. Why is it called 'receiving consciousness'? Because it causes those who have not yet obtained a body to obtain a body, and it causes those who have already obtained a body to be maintained. Because it connects the intermediate state to rebirth, and it causes the sense faculties to be maintained from birth to death. Therefore, the Ālayavijñāna (kun gzhi'i rnam par shes pa, 梵文：ālayavijñāna, 梵文羅馬擬音：ālayavijñāna, 漢語字面意思：阿賴耶識), the receiving consciousness, and the Vipāka consciousness are all different names, and they are only distinguished by different names for the same thing. The habits of many Karmas accumulated from beginningless Samsara will gradually mature, which can be understood as follows: Through objects and intentions, some powerful Karmas will mature in this life, some, such as the five heinous crimes, will mature in the next life, and most will mature in other lives. If divided by the time of fruition, they can be divided into fruition in this life, fruition in the next life, and fruition in lives after the second life. The Abhidharmakośa says: 'Object'
ད་པར་༽དང་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ ལས། །མཐོང་༼བའི་༽ཆོས་༼ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་༽འབྲས་བུ་༼སྨིན་པ་༽ཅན་དུ་འདོད། །ཅེས་པ་དང་། ༼གང་ ཟག་༽གང་དག་༼གིས་༽འགོག་༼པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་༽བྱམས་༼པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་༽ཉོན་མོངས་ མེད་༼པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་༽། །མཐོང་༼ལམ་གནས་སྐབས་སུ་རྒྱུན་ཞུགས་༽དང་དགྲ་བཅོམ་༼པའི་༽འབྲས་ ༼བུ་སྟེ་ལྔ་པོ་དེ་ལས་༽ལངས་༼མ་ཐག་༽པ། །དེ་ལ་ཕན་གནོད་༼གང་༽བྱས་པ་ཡི། །འབྲས་བུ་འཕྲལ་ དུ་༼ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་༽མྱོང་བར་འགྱུར་༼རོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཡུལ་བཟང་པོ་སངས་རྒྱས་ལ་ སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་མང་པོ་ལ་བསམ་པ་དྲག་པོས་ཕན་གནོད་བྱས་པའི་འབྲས་ བུ་བདེ་སྡུག་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་མྱོང་བ་དང་། དཔུང་བཟང་གིས་ཞུས་པར། གང་ཞིག་ཕ་མ་ དགྲ་བཅོམ་གསོད། །མཐུན་པའི་དགེ་འདུན་དབྱེན་བྱེད་དང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ལ་སྡང་ སེམས་ཀྱིས། །མི་གང་སྐུ་མཚལ་འབྱིན་བྱེད་པ། །ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་ལས་འདི་རྣམས། །རྒྱལ་ 3-72 བས་མཚམས་མེད་ལྔ་རུ་གསུངས། (ཞེས་པའི་དོན་ནི། མཚམས་མེད་དེ་རྟེན་གང་ལ་འབྱུང་བའི་ཚུལ། ཅི་ཙམ་གྱིས་ མཚམས་མེད་དུ་འགྱུར་ཚུལ་འཁོར་ལོའི་དབྱེན་ཁྱད་པར་དུ་བཤད་པ། ལྔ་པོ་ལས་ལམ་གང་དུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ། ལྕི་ཡང་གི་ཁྱད་ པར་དང་ལྔའོ། ། དང་པོ་ནི། ཟ་མ་དང་མ་ནིང་དང་ངན་སོང་བ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཕ་མ་བསད་ཀྱང་མཚམས་མེད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་ཤས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕ་མས་ཕན་པ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་དང་། རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་དུ་ མི་རུང་བའི་ཕྱིར། སྒྲ་མི་སྙན་པ་ལ་མི་འབྱུང་སྟེ། སྡིག་པ་ཅན་གྱི་བསམ་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་མ་ནིང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ ལ་ལྔ་ཡོད་དེ། སྐྱེ་ནས་མཚན་མ་དང་མི་ལྡན་པས་མ་ནིང་དུ་གྱུར་པ་དང་། གཞན་གྱིས་འཁྲིག་པ་བརྟེན་པ་ལ་ཕྲག་དོག་བྱེད་པའི་ དབང་གིས་སྐྱེས་པའི་སྤོབས་པ་སྐྱེ་བ་ཅན་གྱི་མ་ནིང་དང་། ཟླ་ཕྱེད་དཀར་ཕྱོགས་ནག་ཕྱོགས་གང་རུང་ལ་སྐྱེས་པར་འགྱུར་པའི་ དང་། མི་གཙང་བ་ཁར་བླུགས་ནས་སྐྱེས་པར་འགྱུར་བའི་དང་། རྐྱེན་གྱིས་མཚན་མ་ཉམས་པའི་མ་ནིང་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཟ་མ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། མ་ནིང་དང་པོ་དང་གསུམ་པ་ནི་ཟ་མ་ཡང་ཡིན་ནོ། །འདོད་ལྷ་རྣམས་ལ་མི་འབྱུང་སྟེ་སྡིག་སེམས་ཤས་ ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁམས་གོང་ན་མི་འབྱུང་སྟེ། དེར་མི་དགེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་གླིང་གསུམ་གྱི་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་ཁོ་ནའི་ རྟེན་ལ་འབྱུང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ནི། ཕ་མ་མི་མ་ཡིན་པ་བསད་ཀྱང་དེ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྐལ་བ་མི་མཉམ་པས་ཕ་མའི་འདུ་ཤེས་ཆུང་བ་དང་། ཕན་ འདོགས་ཆུང་བའི་ཕྱིར། ཕ་མ་མ་ཡིན་པ་ལ་སྦྱོར་བ་བྱས་ནས། ཕ་མ་བསད་ཀྱང་མི་འགྱུར་ཏེ། བསམ་སྦྱོར་བསྣོལ་བའི་ཕྱིར
【現代漢語翻譯】 由於意樂（དད་པར，意樂）和動機（བསམ་པ，動機）的差異，現世（མཐོང་ཆོས，現法）就能感受到果報（འབྲས་བུ，果）。正如所說，任何（གང་ཟག，補特伽羅）證得滅盡定（འགོག，滅盡等至）、慈心三摩地（བྱམས，慈定）、無煩惱定（ཉོན་མོངས་མེད，無惱定），或從見道位（མཐོང་ལམ，見道）的須陀洹（རྒྱུན་ཞུགས，入流）果位，以及阿羅漢（དགྲ་བཅོམ，阿羅漢）果位（འབྲས་བུ，果）出定（ལངས，起）之後，對其所作的利益或損害（ཕན་གནོད，利害），會立即（འཕྲལ，立即）在今生（ཚེ་འདི་ཉིད，此生）體驗到果報（མྱོང་བར，感受）。 正如《善臂請問經》所說：『殺父殺母者，破壞僧團和合者，以及對如來懷有嗔恨心，使佛出血者，這些極其惡劣的行為，佛陀稱為五無間罪。』（རྒྱལ་བས，勝者）』（這段話的意思是：無間罪所依之身，以及如何成為無間罪，特別是關於僧團分裂的闡述，以及五無間罪會導致何種道路，以及輕重之分。） 第一，閹人（ཟ་མ，食者）、半男半女（མ་ནིང，不男）和惡趣眾生（ངན་སོང་བ，惡趣者），即使你殺了父母，也不會構成無間罪，因為他們天生羞恥心和慚愧心較少，父母的恩德也較小，而且不適合作為證悟之法的所依。對於聽力不好的人來說，不會發生這種情況，因為他們沒有邪惡的想法。那麼，什麼樣的半男半女呢？有五種：天生沒有性器官而成為半男半女；因嫉妒他人性行為而產生的陽痿；在每月初一或十五出生的；從不凈物中出生的；以及因意外事故失去性器官的。那麼，什麼樣的閹人呢？第一種和第三種半男半女也是閹人。欲界天人不會犯無間罪，因為他們邪惡的想法較少。色界天人不會犯無間罪，因為那裡沒有不善。因此，無間罪只發生在南贍部洲的男女之身。 第二，即使殺死非人的父母，也不會構成無間罪，因為他們沒有相同的業力，對父母的認知較少，而且父母的恩德也較小。如果與非人父母發生性關係后，再殺死父母，也不會構成無間罪，因為動機和行為混雜。
【English Translation】 Due to the difference in intention (དད་པར, dad par) and motivation (བསམ་པ, bsam pa), one desires to have fruition (འབྲས་བུ, 'bras bu) in this very life (མཐོང་ཆོས, mthong chos). It is said that whichever (གང་ཟག, gang zag) engages in cessation (འགོག, 'gog) samadhi, loving-kindness (བྱམས, byams) concentration, or non-affliction (ཉོན་མོངས་མེད, nyon mongs med) concentration, or immediately (ལངས, langs) after arising from the fruit (འབྲས་བུ, 'bras bu) of a Stream-enterer (རྒྱུན་ཞུགས, rgyun zhugs) at the stage of the Path of Seeing (མཐོང་ལམ, mthong lam) or an Arhat (དགྲ་བཅོམ, dgra bcom), any benefit or harm (ཕན་གནོད, phan gnod) done to them will be experienced (མྱོང་བར, myong bar) immediately (འཕྲལ, 'phral) in this very life (ཚེ་འདི་ཉིད, tshe 'di nyid). As it is said in the Good Arms Request Sutra: 'Whoever kills their father or mother, causes dissension in the harmonious sangha, or with hateful thoughts towards the Tathagata, draws blood from the Buddha's body, these extremely unbearable actions are called the five inexpiable crimes by the Victorious One (རྒྱལ་བས, rgyal bas).' (The meaning of this is: the basis upon which the inexpiable crimes occur, how they become inexpiable, the specific distinctions regarding the division of the sangha, which path the five crimes lead to, and the distinctions of weight and lightness.) Firstly, eunuchs (ཟ་མ, za ma), hermaphrodites (མ་ནིང, ma ning), and beings in the lower realms (ངན་སོང་བ, ngan song ba), even if you kill your parents, it will not become an inexpiable crime, because they naturally have less shame and embarrassment, the kindness of parents is less, and they are not suitable as a basis for the Dharma of realization. This does not occur for those with poor hearing, because they do not have sinful thoughts. So, what kind of hermaphrodites are there? There are five types: those who are born without sexual organs and become hermaphrodites; those who become impotent due to jealousy of others' sexual activity; those who are born on either the white or black side of the month; those who are born from vomiting impure substances; and those who lose their sexual organs due to accidents. So, what kind of eunuchs are there? The first and third types of hermaphrodites are also eunuchs. This does not occur for the gods of desire, because they have fewer sinful thoughts. This does not occur in the higher realms, because there is no non-virtue there. Therefore, inexpiable crimes only occur in the bodies of men and women in the three continents. Secondly, even if you kill non-human parents, it will not become an inexpiable crime, because they do not have the same karma, they have less recognition of parents, and the kindness of parents is less. If you engage in sexual activity with non-human parents and then kill them, it will not become an inexpiable crime, because the motivation and action are mixed.
། དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཁྲག་ཕྱུང་ཙམ་གྱིས་མི་འགྱུར་ཏེ། བཀྲོངས་འདོད་ཡན་ལག་ཏུ་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཕ་ཡང་ཡིན་དགྲ་བཅོམ་ པ་ཡང་ཡིན་པ་བསད་ན། མཚམས་མེད་པའི་རྫས་ཐ་དད་པ་གཉིས་འབྱུང་ངམ་ཞེ་ན་མིན་ཏེ། སེམས་གཅིག་གིས་ལས་དེ་རྫོགས་ པར་བྱས་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་ནི་གཉིས་བྱས་པ་དང་འདྲ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་སྟེ། ཕ་བསད་པའི་མཚམས་མེད་གཞན་ ལས་ཞིང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར། ཕ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་གཞི་མཐུན་པ་དེ་བསད་ན་ཕ་བསད་པའི་མཚམས་ མེད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕ་བསད་འདོད་ཀྱི་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དགྲ་བཅོམ་བསད་པའི་མཚམས་མེད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་བསད་ན་ཡང་མཚམས་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ངེས་ 3-73 པར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སྔ་མ་ལས་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། གཞི་མཐུན་པ་དེ་ཕ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་བསད་པའི་ལས་དེ་ ཆོས་ཅན། ཕའི་སྲོག་གཅོད་པའི་ལས་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཚང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དགྲ་བཅོམ་ བསད་པའི་ལས་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཚང་བ་ཡིན་ཏེ། གསོད་པར་བྱ་བའི་གཞི་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འདུ་ཤེས་ འཁྲུལ་བ་ཡིན་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་ལ་དེ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་སྲོག་གཅོད་ཐམས་ཅད་གཞི་ལ་འདུ་ཤེས་ཐམས་ ཅད་འཁྲུལ་པར་ཐལ། བསད་བྱའི་ཕུང་པོའི་ཆོས་ཙམ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་བཟུང་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། དུས་གང་དུ་འབྱུང་བའི་ཚུལ། འབྱེད་པ་པོ་ཇི་ལྟ་བུ། དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་ན་འབྱེད། གང་ཟག་ཇི་ལྟ་བུས་འབྱེད། དབྱེ་བའི་ཚད། དབྱེ་ནས་ཅི་ཙམ་དུ་གནས་པ། འཁོར་ལོའི་དབྱེན་གྱི་སྒྲ་དོན་བཤད་པ་དང་བདུན་ནོ། །དང་པོ་ལ་ལས་ཀྱི་དབྱེན་ དང་འཁོར་ལོའི་དབྱེན་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ནི། བསྟན་པ་གནས་པའི་ཡུལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བ་སྲིད་ལ། གཉིས་ པ་ནི་འཛམ་གླིང་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་ཅིང་། དེར་ཡང་དུས་དྲུག་ཏུ་མི་འབྱུང་སྟེ། མཛོད་ལས། དང་པོ་མཐའ་སྐྱོན་ཟུང་གཅིག་གིས། །སྔ་ རོལ་ཐུབ་པ་ནོངས་པ་དང་། །མཚམས་མ་བཅད་པ་ནམ་ཡང་ནི། །འཁོར་ལོའི་དབྱེན་ནི་མི་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་མ་ཐག་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཚེ་འཁོར་ལོའི་དབྱེན་མི་འབྱུང་སྟེ། དགེ་ འདུན་རྣམས་བློ་མཐུན་པའི་ཕྱིར། བསྟན་པ་ལ་ལྟ་སྤྱོད་ཀྱི་སྐྱོན་མ་ཞུགས་པའི་དུས་སུ་མི་འབྱུང་སྟེ། སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་མེད་ པའི་ཕྱིར། མཆོག་ཟུང་གཅིག་གི་སྔར་རོལ་ཏུ་མི་འབྱུང་སྟེ། འདུམ་པར་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཐུབ་པ་ནོངས་པའམ་འདས་ པའི་རྗེས་སུ་མི་འབྱུང་སྟེ་འགྲན་པའི་ཟླ་མེད་པའི་ཕྱིར། མཚམས་མ་བཅད་པའི་དུས་སུ་མི་
【現代漢語翻譯】 如果僅僅是如來（Tathāgata）出血，並不會構成根本墮罪，因為需要有殺害的意圖。如果某人殺害了自己的父親，而他的父親又是阿羅漢（Arhat），那麼會產生兩種不同的無間罪嗎？不會，因為同一個人以一個心識完成了那個行為。然而，他會像做了兩件事一樣體驗果報，因為殺父的無間罪比其他罪業的果報更為嚴重。如果以『這不是父親』的認知殺害了與父親相似的人，那麼不會構成殺父的無間罪，因為沒有殺害父親的意圖。因此，這會構成殺害阿羅漢的無間罪，因為即使以『這不是阿羅漢』的認知殺害了阿羅漢，也會構成無間罪。這是因為目標被明確地認定了。 那麼，這與之前的情況相同嗎？並非如此。以『這是父親』的認知殺害了與父親相似的人，這個行為並不具備殺父之道的完整要素，因為認知是錯誤的。而殺害阿羅漢的行為具備殺害之道的完整要素，因為對於要殺害的目標，認知沒有錯誤。如果認知是錯誤的，即認為阿羅漢不是阿羅漢，那麼是否意味著所有的殺生行為，對於目標的所有認知都是錯誤的呢？這是因為僅僅將要殺害的蘊聚的屬性視為有情眾生。 第三部分包括：發生的時間方式、區分者是怎樣的、何時發生、由什麼樣的人區分、區分的程度、區分后持續多久，以及對『僧團分裂』一詞的意義的解釋，共七個方面。第一方面包括業的分裂和僧團的分裂兩種。第一種可能發生在教法存在的任何地點和時間。第二種只發生在贍部洲（Jambudvipa），而且也不是在六個時期都會發生。如《俱舍論》（Abhidharmakośa）中所說：『最初、末期、雙賢前，導師過失及未斷，僧團分裂不會有。』 也就是說，在轉法輪（Dharmacakra）之後，以及趨向于涅槃（Nirvana）之時，不會發生僧團分裂，因為僧眾們心意相合。在教法中沒有知見和行為上的過失時，也不會發生，因為沒有邪惡的見解。在兩位賢者（指佛陀的兩位主要弟子）之前不會發生，因為沒有調解者。在導師犯錯或去世之後也不會發生，因為沒有競爭的對手。在沒有進行羯磨（Karma，一種宗教儀式）時也不會發生。
【English Translation】 If merely drawing blood from the Tathāgata does not constitute a root downfall, it is because the intention to kill is necessary. If someone kills their father, and their father is also an Arhat, do two different deeds of immediate retribution occur? No, because the same person completes that action with one mind. However, he will experience the result as if he had done two things, because the immediate retribution of killing a father is far more severe than other sins. If one kills someone similar to one's father with the perception that 'this is not my father,' it does not constitute the immediate retribution of killing a father, because there is no intention to kill one's father. Therefore, it constitutes the immediate retribution of killing an Arhat, because even if one kills an Arhat with the perception that 'this is not an Arhat,' it constitutes immediate retribution. This is because the object is definitely identified. Then, is this the same as the previous case? No. The action of killing someone similar to one's father with the perception that 'this is my father' does not have all the complete elements of the path of killing a father, because the perception is mistaken. The action of killing an Arhat has all the complete elements of the path of killing, because the perception of the object to be killed is not mistaken. If the perception is mistaken, i.e., perceiving an Arhat as not being an Arhat, does that mean that all acts of killing have mistaken perceptions of the object? This is because one merely grasps the attributes of the aggregates to be killed as sentient beings. The third part includes: the manner in which it occurs, what the differentiator is like, when it occurs, by what kind of person it is differentiated, the extent of the differentiation, how long it lasts after the differentiation, and the explanation of the meaning of the term 'schism in the Sangha,' totaling seven aspects. The first aspect includes two types of schism: the schism of karma and the schism of the Sangha. The first can occur in any place and time where the Dharma exists. The second only occurs in Jambudvipa, and even there, it does not occur in six periods. As stated in the Abhidharmakośa: 'Initially, at the end, before the pair of excellent ones, when the teacher errs, and when boundaries are not set, there is no schism in the Sangha.' That is, immediately after the turning of the Wheel of Dharma and when approaching Nirvana, schism in the Sangha does not occur because the Sangha is of one mind. It does not occur when there are no faults of view and conduct in the Dharma because there are no sinful views. It does not occur before the two excellent ones (referring to the Buddha's two chief disciples) because there is no mediator. It does not occur after the teacher has erred or passed away because there is no rival. It does not occur when the boundaries have not been set.
འབྱུང་སྟེ། མཚམས་ནང་དུ་དགེ་འདུན་ ཕྱོགས་གཉིས་སུ་གྱེས་དགོས་པའི་ཕྱིར། འབྱེད་པ་པོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དགེ་སློང་ལྟ་སྤྱོད་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པས་འབྱེད་ཀྱི་སྲེད་ པ་སྤྱོད་པ་དང་། ཚུལ་འཆལ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཞན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཉིས་པ་ནི། ཚིག་ལ་ཡིད་ བརྟན་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ། དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་ན་འབྱེད་ཞེ་ན། སྟོན་པ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བཞུགས་པའི་དུས་སུ་ཡིན་གྱི་ བཞུགས་པའི་དུས་ན་འབྱེད་མི་ནུས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་བཟློག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དགེ་ སློང་རྣམས་ཡིན་གྱི་འཕགས་པ་རྣམས་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ནི། འབྱེད་པ་པོའི་དགེ་ སློང་ལ་སྟོན་པ་དང་། དེའི་བསྟན་པ་ཡང་དག་པའི་ལམ་དུ་ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། སྟོན་པ་དཔོན་སློབ་ལ་ཕྱེ་ 3-74 ནས་འགྲན་ཟླ་བྱེད་པ་པོའི་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། དྲུག་པ་ནི། ནུབ་གཅིག་ལས་མི་གནས་ཏེ། ནམ་ལངས་པའི་སྔ་རོལ་ ཏུ་འདུམ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འབྱེད་པར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་དུ་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། འབྱེད་པ་པོ་རང་ཉིད་དང་ཐ་ནའང་དགུ་ཡོད་ དགོས་ཏེ་འབྱེད་པར་བྱ་བ་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ཐ་ནའང་བཞི་བཞི་ཡོད་དགོས་པའི་ཕྱིར། མང་མཐའ་ལ་ནི་མ་ངེས་སོ། །བདུན་པ་ ནི། ཅིའི་ཕྱིར་འཁོར་ལོའི་དབྱེན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་གེགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མ་འདུམ་གྱི་བར་དུ་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡིད་མི་བདེ་ཞིང་རྣལ་དུ་མི་གནས་པས་ཐོས་བསམ་སོགས་འཕེལ་བར་མི་ འགྱུར་བའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། ལྔ་པོ་ལས་ལམ་གང་དུ་འདུ་ཞེ་ན་ཅི་རིགས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དང་པོ་གསུམ་སྲོག་གཅོད་ཀྱི་ལས་ལམ་དངོས་གཞི་ ཡིན་ལ། བཞི་པ་ནི་དེའི་སྦྱོར་བ་དང་། ལྔ་པ་ནི་རྫུན་སྨྲ་བའི་ལས་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ལྕི་ཡང་གི་ཁྱད་པར་ནི། སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལྕི་ཞིང་། ལྔ་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་ཡིན་ཏེ། བར་བསྐལ་གཅིག་ཏུ་ མནར་མེད་ན་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། སྔ་མ་བཞིའི་རྣམ་སྨིན་དམྱལ་པར་ངེས་ཀྱང་མནར་མེད་ དུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་མཚམས་མེད་དུ་མ་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་གཅིག་ཆར་མྱོང་ངམ་རིམ་གྱིས་མྱོང་ཞེ་ན། གཅིག་ ཆར་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། རིམ་གྱིས་མྱོང་ན་མཚམས་མེད་དུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ལུས་དུ་མ་གཅིག་ཆར་དུ་འགྲུབ་པའམ་ གང་རུང་གཅིག་བྱས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་དམ་ཞེ་ན་ཡོད་དེ། མཚམས་མེད་དུ་མ་བྱས་པའི་དམྱལ་བའི་ལུས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ དང་གཞོན་ཤ་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་དང་། ཆད་པ་དང་གནོད་པ་མི་བཟད་པ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བའི་དབང་གིས་ཚོར་བ
【現代漢語翻譯】 發生的原因是，在戒律範圍內，僧團必須分裂成兩派。分裂者是什麼樣的人呢？持守戒律、具有正見和行為的比丘可以進行分裂，而行為不端者則不能。前者是因為智慧不足，後者是因為言語不可信賴。 第三，何時進行分裂呢？在導師（佛陀）不在世的時候可以，在世的時候不能，因為不能違背佛陀的教誨。 第四，是凡夫比丘，而不是聖者，因為聖者在瞭解佛陀后獲得了信仰。 第五，分裂者（比丘）對比丘的導師及其教法在正道上產生懷疑，僅此而已，因為導師和弟子分裂后，加入了競爭對手的教法。 第六，分裂不能超過一夜，因為在黎明之前必須和解。誰能成為分裂僧團的比丘呢？必須有分裂者自己，至少還需要九個人，因為被分裂的雙方至少需要各有四個人。至於人數上限則不確定。 第七，為什麼稱為『法輪分裂』呢？因為這會阻礙如來（Tathāgata）轉法輪，並且在未和解之前，有天神的世界也不會安寧，無法進行聞思修等活動。 第四，這五種行為屬於哪種業道呢？根據情況而定。前三種是殺生的根本業道，第四種是殺生的加行業道，第五種是妄語的業道。 第五，輕重的區別在於，後面的行為比前面的行為更重，而第五種行為最為嚴重，因為需要在無間地獄（Avīci）中經歷一個中劫才能成熟果報。普遍性在於，前四種行為的異熟果報必定是地獄，但不一定是無間地獄。那麼，沒有造作五無間罪的業的異熟果報是一次性體驗，還是逐漸體驗呢？是一次性體驗，因為逐漸體驗就與五無間罪相違背了。那麼，同時形成多個身體，與只造作一個身體沒有區別嗎？有區別。沒有造作五無間罪的地獄之身非常巨大且年輕，並且由於各種殘酷的懲罰和傷害，感受是……
【English Translation】 It occurs because, within the boundary, the Sangha (community) must be divided into two factions. What kind of person is a divider? A Bhikshu (monk) who possesses discipline, right view, and conduct can divide, but one with improper conduct cannot. The former is because of weak wisdom, and the latter is because words cannot be trusted. Third, when does the division occur? It can occur when the teacher (Buddha) is not visibly present, but not when he is present, because one cannot contradict the Buddha's teachings. Fourth, it is ordinary Bhikshus, not the noble ones, because the noble ones have gained faith after knowing the Buddha. Fifth, the dividing Bhikshu creates certainty in the teacher and his teachings on the right path, and that alone is the division, because the teacher and disciples split and join the teachings of the competitor. Sixth, it does not last more than one night, because it must be reconciled before dawn. How many Bhikshus are there to cause the division? There must be at least nine, including the divider himself, because the two sides to be divided must each have at least four. The maximum number is not fixed. Seventh, why is it called 'Wheel Division'? Because it hinders the Tathāgata (Buddha) from turning the Wheel of Dharma, and until reconciliation, the world with gods is uneasy and unsettled, so hearing, thinking, and meditation will not increase. Fourth, which path do these five fall into? They vary according to circumstances. The first three are the actual path of killing, the fourth is the preparation for it, and the fifth is the path of lying. Fifth, the difference in weight is that the later ones are heavier than the earlier ones, and the fifth is the heaviest, because the fruit will ripen in Avīci (uninterrupted hell) for one intermediate kalpa (aeon). It is pervasive because the complete ripening of the first four is certain to be in hell, but not necessarily in Avīci. So, is the complete ripening of the karma that has not committed the five heinous crimes experienced all at once or gradually? It will be experienced all at once, because experiencing it gradually would contradict the five heinous crimes. So, is there no difference between accomplishing many bodies all at once or doing just one? There is a difference. The hellish body that has not committed the five heinous crimes is formed very large and youthful, and due to the various unbearable punishments and harms, the feeling is...
་ཤིན་ཏུ་མང་པོར་ འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །) དེ་ལྟ་བུའི་མཚམས་མེད་པ་ལྔའི་ལས་རྣམས་དང་། མཛོད་ལས། ༼མ་བསད་ པ་དང་ཉེ་བ་ནི་མ་བསད་པའི་སྡིག་དུ་འདྲ་བས་༽མ་༼མ་ཡང་ཡིན་ལ་༽དགྲ་བཅོམ་མ་༼ཡང་ཡིན་པ་ལ་༽སུན་ཕྱུང་༼བ་ སྟེ་མི་ཚངས་སྤྱོད་པ་༽དང་། །༼ཕ་བསད་པ་དང་ཉེ་བ་ནི་ཕ་ལྟར་ཕན་བདེ་ལ་གནས་པའི་༽བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ ངེས་༼པ་ལ་༽གནས་༼པ་བསད་པ་༽དང་། །༼དགྲ་བཅོམ་པ་གསོད་པ་དང་ཉེ་བ་ནི་འཕགས་པ་ལ་བརྟེན་པར་འདྲ་བ་༽ སློབ་པ་༼རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་དགེ་འདུན་ལ་བརྟེན་ནས་འདྲ་བས་༽གསོད་དང་དགེ་འདུན་གྱི། །༼ཞལ་དུ་༽འདུ་ བའི་སྒོ་ནི་༼སྤྱི་ཞིང་ལ་སོགས་པ་༽འཕྲོག་པ་དག །མཚམས་མེད་པ་དང་༼རྣམ་སྨིན་༽ཆ་འདྲ་སྟེ། །༼ཉེ་ 3-75 བ་ལྔའི་ཐ་མ་༽ལྔ་པ་༼ནི་གཟུགས་སྐུའི་རྣམ་པ་ཡིན་པས་༽མཆོད་རྟེན་༼དང་སྐུ་གཟུགས་གླེགས་བམ་༽བཤིག་པ༼ར་ བྱས་པ་༽་ཡིན་༼ནོ་༽། །ཞེས་པ་ཉེ་བའི་མཚམས་མེད་ལྟ་བུའི་སྡིག་པ་སྟོབས་ལྡན་རྣམས་དང་དགེ་ བ་སྟོབས་ལྡན་འགའ་ཞིག་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ཁོ་ན་ལ་མྱོང་བ་དང་། ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ མཐའ་ཡས་པའི་ཕལ་ཆེར་སྐྱེ་བ་གཉིས་པ་ཕན་ཆད་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་བའོ། །རྒྱུད་ གཅིག་ལ་རིགས་དྲུག་གི་བག་ཆགས་མང་པོ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དུ་མ་གཅིག་ཆར་མི་འགྲུབ་པས། རྣམ་སྨིན་རིམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་མྱོང་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཐོག་མར་ལྕི་བ་གང་ཡིན་སྨིན། །ལྕི་ ཡང་མཉམ་ན་འཆི་ཁར་ཉེ་བ་དང་། །དེ་དག་མཉམ་ན་གོམས་པ་ཤས་ཆེ་དང་། ། དེ་རྣམས་མཉམ་ན་སྔོན་བྱས་རིམ་བཞིན་མྱོང་། །མཛོད་ལས། ལས་ནི་ཐོག་མར་ལྕི་ གང་དང་། །ཉེ་བ་གང་དང་གོམས་པ་གང་། །སྔོན་བྱས་གང་ཡིན་དེ་རྣམས་ལ། །སྔ་མ་སྔ་མ་ སྨིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། གཞན་ཡང་། བསམ་པ་དཀར་ཞིང་སྦྱོར་བ་གནག་པ་དང་། །སྦྱོར་བ་དཀར་ ཞིང་བསམ་པ་གནག་པ་དང་། །གཉིས་ཀ་དཀར་ཞིང་གཉིས་ཀ་གནག་པ་དང་། ། ཤིན་ཏུ་དཀར་བ་ཟག་མེད་ལས་ཀྱང་གསུངས། །བསམ་པ་བུ་དང་སློབ་མ་ལ་སོགས་ པ་ལ་ཕན་པར་འདོད་པས་སྦྱོར་བ་འཐབ་ཅིང་བརྡེག་པ་ལྟ་བུ་དང་། སྦྱོར་བ་སྦྱིན་པ་དང་སྙན་ པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་ཀྱང་བསམ་པ་གཞན་བསླུ་བར་འདོད་པ་དང་། བསམ་པ་བཟང་ པོས་གཞན་ལ་ཕན་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་། བསམ་པ་ངན་པས་གཞན་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ལྟ་ བུ་མུ་བཞིའི་དབྱེ་བ་དང་། (ཁམས་གསུམ་གྱི་དགེ་བའི་ལས་ཆོས་ཅན་)ཡང་དཀར་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ དཀར་པོ་(ཡིན་ཏེ་ངོ་བོ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང་རྣམ་སྨིན་ཡིད་དུ་འོང་བ་འབྱིན་པའི་)དགེ་བ་(ཡིན་པའི་ཕྱིར་) དང་། (མི་དགེ་བ་ཆོས་ཅན་)ནག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནག་པ་(ཡིན་ཏེ་ངོ་བོ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་པ་དང་རྣམ་ སྨིན་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་འབྱིན་པའི་)མི་དགེ་བ་(ཡིན་པའི་ཕྱིར་)དང་། (སྦྱོར་བ་དཀར་ལ་བསམ་པ་ནག་པའི་ལས་དེ་ཆོས་ 3-76 ཅན་
【現代漢語翻譯】 變得非常多。）像這樣，五種近乎無間罪的業，以及《俱舍論》中所說：（殺母和接近殺母的罪過相似，）殺母（也是母親）和殺阿羅漢尼（也是阿羅漢）以及破戒（即不行梵行）。（殺父和接近殺父的罪過相似，如同父親般安樂的）菩薩，斷定（殺害安住于）果位（的人）。（殺阿羅漢和接近殺阿羅漢的罪過相似，如同依賴聖者，）殺害有學（須陀洹等，如同依賴僧眾），以及盜取僧眾的（財物，如）公共財產等。與無間罪（的異熟果）相似。（五種近乎無間罪的最後）第五種（是形像），破壞佛塔（和佛像、經書）。這些都是近乎無間罪的強大罪業，以及一些強大的善業，其果報只在來世成熟，而無量業習氣的大部分則在第二世及以後多次成熟。一個相續中有六道輪迴的許多習氣，不能同時成熟，那麼異熟果如何依次體驗呢？首先，最重的業成熟。如果輕重相同，則臨終時所造的業先成熟。如果這些也相同，則串習的業佔優勢。如果這些都相同，則按照先前所造的順序體驗。《俱舍論》中說：『業中最初成熟者，為重業、臨終業、串習業，以及先作業，前者比後者先成熟。』就是這樣。 此外，還有發心善良而行為惡劣，行為善良而發心惡劣，兩者皆善，兩者皆惡，以及極其善良的無漏業。發心是爲了利益子女和弟子等，但行為卻是爭鬥和毆打等；行為是佈施和善語等，但發心卻是爲了欺騙他人；發心善良而為他人謀利；發心惡劣而損害他人，就像這樣有四種分類。（三界的善業）也是白業，其異熟果是白色（因為其自性不是煩惱，並且產生令人愉悅的異熟果）的善業（的緣故）。（不善業）是黑業，其異熟果是黑色（因為其自性是煩惱，並且產生令人不悅的異熟果）的不善業（的緣故）。（行為是善的，但發心是惡的業）
【English Translation】 It becomes very numerous.) Such are the deeds of the five near-uninterrupted offenses, and as stated in the Treasury [Abhidharmakosha]: (Killing a mother and being close to killing a mother are similar in sin,) killing a mother (who is also a mother) and an Arhat woman (who is also an Arhat) and breaking vows (i.e., not practicing celibacy). (Killing a father and being close to killing a father are similar, like a father abiding in well-being,) a Bodhisattva, definitely (killing one who abides in) the state [of fruition]. (Killing an Arhat and being close to killing an Arhat are similar, like relying on a noble one,) a learner (Stream-enterer, etc., similar to relying on the Sangha), killing and the Sangha's (property, such as) robbing the common field, etc. are similar to uninterrupted offenses (in terms of ripening). (The last of the five near ones) The fifth (is the form of the physical body), destroying stupas (and images, scriptures). These are powerful sins like near-uninterrupted offenses, and some powerful virtues, whose fruits are experienced only in the next life, and most of the limitless karmic imprints are experienced multiple times from the second life onwards. Since there are many imprints of the six realms in one continuum, they cannot all be accomplished at once. How then are the ripened results experienced in sequence? First, whichever is heaviest ripens. If the heavy and light are equal, then what is close to death [the karma performed nearest to the time of death] ripens. If those are equal, then the habitual one is more dominant. If those are equal, then they are experienced in the order in which they were done previously. As stated in the Treasury: 'Among karmas, whichever is heaviest first, whichever is nearest, whichever is habitual, whichever was done first, among those, the earlier one ripens earlier.' Thus it is said. Furthermore, there are: intention white and action black; action white and intention black; both white and both black; and extremely white, the uncontaminated karma is also taught. Intention is to benefit children and disciples, etc., but the action is fighting and beating, etc.; the action is giving and speaking sweetly, etc., but the intention is to deceive others; intention is good, accomplishing benefit for others; intention is bad, harming others, like this there are four divisions. (The virtuous karma of the three realms) is also white, and its result is white (because its essence is not afflicted and it produces a pleasant result), hence it is virtuous. (Non-virtuous karma) is black, and its result is black (because its essence is afflicted and it produces an unpleasant result), hence it is non-virtuous. (The karma where the action is white but the intention is black)
)དེ་དག་འདྲེས་པ(འི་ལས་ཡིན་ཏེ་བསམ་སྦྱོར་གང་རུང་དེ་དག་ཅིག་ཤོས་མི་དགེ་བའི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་)སྔར་ གྱི་མུ་དང་། གཉིས་དང་། (ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་ཆོས་ཅན་)མི་གནག་(པ་ཡིན་ཏེ་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་མེད་པའི་ ཕྱིར་)ཅིང་༼ཡང་དེ་ཆོས་ཅན་༽། དཀར་༼པ་ཡིན་ཏེ་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་༽ལ་༼ཡང་དེ་ཆོས་ཅན་༽ རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་༼པ་ཡིན་ཏེ་འཁོར་བ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་༽ཞིང་༼ཡང་དེ་ཆོས་ཅན་༽ལས་ཟད་ པར་༼འགྱུར་བའི་ལས་ཡིན་ཏེ་རྣམ་སྨིན་གྱི་བག་ཆགས་སུན་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་༽ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་ཀྱང་ གསུངས་སོ། །འཕེན་བྱེད་དགེ་བས་བདེ་འགྲོར་འཕངས་ན་ཡང་། །རྫོགས་བྱེད་མི་ དགེས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་དང་། །འཕེན་བྱེད་མི་དགེས་ངན་འགྲོར་འཕངས་ན་ ཡང་། །རྫོགས་བྱེད་དགེ་བས་བདེ་བ་མྱོང་བའང་ཡོད། །དེ་ཡང་དགེ་བ་ཟག་བཅས་ ཀྱིས་བདེ་འགྲོར་འཕེན་ཞིང་། མི་དགེ་བས་ངན་འགྲོར་འཕེན་པར་བྱེད་ལ། དགེ་མི་དགེ་ གཉིས་ཀས་བདེ་འགྲོ་ངན་འགྲོ་གཉིས་ཀར་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དེ། དཔེར་ ན་དགེ་བས་བདེ་འགྲོར་འཕངས་ཀྱང་མི་དགེ་བས་རྫོགས་པས་མི་དབུལ་པོ་ལྟ་བུ་དང་། མི་ དགེ་བས་ངན་འགྲོར་འཕངས་ཀྱང་དགེ་བས་རྫོགས་པ་ཀླུ་འབྱོར་ལྡན་ལྟ་བུ་དང་། འཕེན་ རྫོགས་གཉིས་ཀ་མི་དགེ་བས་བྱས་པ་དམྱལ་བ་ལྟ་བུ་དང་། གཉིས་ཀ་དགེ་བས་བྱས་པས་ འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ལྟ་བུའོ། །མུ་བཞིར་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པའང་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། གཞན་ཡང་དུས་རྟག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། བསམ་པ་དྲག་པོས་བྱེད་པ་དང་། འགྱོད་སོགས་གཉེན་ པོ་མེད་པ་དང་། ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བྱས་པ་རྣམས་ནི་སྟོབས་ཆེ་ཞིང་། དེ་དག་ལས་བཟློག་ པ་རྣམས་ནི། སྟོབས་ཆུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་ཤེས་པར་བྱས་ནས། མི་དགེ་བ་ སྟོབས་ལྡན་རྣམས་སྤང་ཞིང་། དགེ་བ་སྟོབས་ལྡན་ལ་འབད་པར་བྱ་སྟེ། བཤེས་སྤྲིངས་ལས། ༼དགེ་སྡིག་གི་བླང་དོར་ལ་གདམས་པ་ལ། ལྕི་ཡང་གི་ཁྱད་པར་ཤེས་དགོས་པས་མི་དགེ་བ་ཆེན་པོ་གཙོ་བོར་སྤང་ཞིང་དགེ་བ་ ཆེན་པོ་ལ་གཙོ་བོར་འཇུག་པར་བྱ་ཞེས་གདམས་པ་ནི། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་བཞིན་ 3-77 འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་ངེས་པ་དང་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་འབྱིན་པའི་ཕྱིར། ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་སྦྱོར། བསམ་པ། གཉེན་པོ། གཞིའི་ཁྱད་པར་ལས་ཆེ་ཆུང་དུ་གྱུར་རོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་ནི་ལས་དེ་༽རྟག་༼ཏུ་བྱེད་པ་དང་བསམ་པའི་ཁྱད་༽དང་ མངོན་པར་ཞེན་༼པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་༽དང་༼གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་འཇོམས་བྱེད་ཀྱི་༽གཉེན་ པོ་མེད་༼པའོ༽། །༼གཞིའི་ཁྱད་པར་འདི་གཉིས་ཕན་འདོགས་པའི་གཞི་ནི་ཕ་མ་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་དང་སྤྲེའུ་ལ་སོགས་པའི་ སྐྱེས་རབས་བཞིན་ནོ་༽ཡོན་ཏན་
【現代漢語翻譯】 這些是混合的業（因為思和行中的任何一個都是不善業），與之前的相同。第二，（無漏業的法）不是黑色的（因為沒有煩惱的污垢），而且是白色的（因為完全清凈），並且不會成熟（因為與輪迴不一致），而且是業盡（會成為業盡的業，因為會摧毀異熟的習氣），所以也說了無漏業。如果能引業是善業，則會被拋到善趣；如果圓滿業是不善業，則會體驗痛苦。如果能引業是不善業，則會被拋到惡趣；如果圓滿業是善業，也會體驗快樂。也就是說，善的有漏業會將眾生拋向善趣，不善業會將眾生拋向惡趣。善與不善兩種業都會使善趣和惡趣的果報圓滿。例如，善業將眾生拋向善趣，但不善業使其圓滿，就像窮人一樣；不善業將眾生拋向惡趣，但善業使其圓滿，就像富有的龍族一樣；能引和圓滿都是不善業所為，就像地獄一樣；兩者都是善業所為，就像轉輪王一樣。要知道四句分類等情況。此外，經常做、以強烈的意願做、沒有懺悔等對治、對特殊的對境做，這些業力都很大。與此相反的，業力就很小。要知道這些差別，從而捨棄強大的不善業，努力行持強大的善業。《親友書》中說：（在取捨善惡時，要了解輕重的差別，主要捨棄大的不善業，主要行持大的善業。）這是因為善業和不善業具有五種差別，必定會產生果報，並且會產生大的果報，所以稱為『大』。這些也與加行、意樂、對治、所依的差別有關。其中，加行的差別是經常做，意樂的差別是執著，對治的差別是沒有對治。所依的差別是父母和說法者，就像猴子等的本生故事一樣，是功德 （藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：唵） （藏文：བྷྲཱུྃ，梵文天城體：भ्रूं，梵文羅馬擬音：bhrūṃ，漢語字面意思：勃隆） （藏文：སྭཱཧཱ，梵文天城體：स्वाहा，梵文羅馬擬音：svāhā，漢語字面意思：梭哈）
【English Translation】 These are mixed actions (because any thought or action is an unwholesome action), similar to the previous ones. Secondly, (the Dharma of uncontaminated action) is not black (because there is no defilement of afflictions), and it is white (because it is completely pure), and it will not ripen (because it is inconsistent with samsara), and it is the exhaustion of karma (it will become the exhaustion of karma because it will destroy the imprints of maturation), so uncontaminated karma is also said. If the projecting karma is virtuous, it will be thrown into the good realms; if the completing karma is unwholesome, it will experience suffering. If the projecting karma is unwholesome, it will be thrown into the bad realms; if the completing karma is virtuous, it will also experience happiness. That is to say, virtuous contaminated karma will throw beings into the good realms, and unwholesome karma will throw beings into the bad realms. Both virtuous and unwholesome karma will complete the fruition in both the good and bad realms. For example, virtuous karma throws beings into the good realms, but unwholesome karma completes it, like a poor person; unwholesome karma throws beings into the bad realms, but virtuous karma completes it, like a wealthy Naga; both projecting and completing are done by unwholesome karma, like hell; both are done by virtuous karma, like a Chakravartin. One should know the fourfold classification and other situations. Furthermore, doing it constantly, doing it with strong intention, having no antidotes such as repentance, and doing it to special objects, these actions are very powerful. The opposite of these are less powerful. Knowing these differences, one should abandon powerful unwholesome actions and strive to practice powerful virtuous actions. The 'Letter to a Friend' says: (When taking and abandoning virtue and non-virtue, one must understand the difference between heavy and light, mainly abandoning great non-virtue and mainly engaging in great virtue.) This is because virtuous and non-virtuous actions have five differences, and they will definitely produce results, and they will produce great results, so they are called 'great'. These are also related to the differences in application, intention, antidote, and basis. Among them, the difference in application is doing it constantly, the difference in intention is attachment, and the difference in antidote is having no antidote. The difference in basis is parents and speakers of Dharma, like the Jataka tales of monkeys, etc., which are merits. （Tibetan: ཨོཾ，Sanskrit Devanagari: ओम्，Sanskrit Romanization: oṃ，Chinese literal meaning: Om） （Tibetan: བྷྲཱུྃ，Sanskrit Devanagari: भ्रूं，Sanskrit Romanization: bhrūṃ，Chinese literal meaning: Bhrum） （Tibetan: སྭཱཧཱ，Sanskrit Devanagari: स्वाहा，Sanskrit Romanization: svāhā，Chinese literal meaning: Svaha）
གཙོ་༼བོར་༽ལྡན་༼པའི་༽གཞི་༼དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕན་གནོད་བྱས་པ་༽ལས་ བྱུང་བ་ཡི། །དགེ་དང་མི་དགེ་རྣམས་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། །དེ་བས་༼ན་མི་དགེ་བ་ཆེན་པོ་སྤངས་ཞིང་༽དགེ་བ་ སྤྱོད་ལ་༼རྒྱལ་པོ་མི་ལུས་ཐོབ་པ་དང་༽དོན་ཡོད་༼པར་༽མཛོད་༼ཅིག་ཅེས་གདམས་སོ༽། །ཅེས་གསུངས་པ་ ལྟར་རོ། ། བསམ་པར་ནུས་ཤིང་བསམས་ན་དོན་ཆེ་བའི། །ལས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་རྣམས་ ཀྱང་མཁྱེན་པར་འཚལ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཕྲ་མོའི་དབྱེ་བ་ནི། །ཀུན་མཁྱེན་ གྱིས་མཁྱེན་ཕལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མིན། །དེ་ལྟར་ལུང་རྣམ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་བསམ་ པར་ནུས་ཤིང་བསམ་པ་ལ་ཕན་ཡོན་ཡོད་པ་རྣམས་ནི་བསམ་པར་བྱ་ཡི། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དབྱེ་ བ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། མཛོད་འགྲེལ་དུ། རྨ་ བྱའི་མདོངས་ནི་གཅིག་པུ་ལ། །རྒྱུ་ཡི་དབྱེ་བ་ཇི་སྙེད་༼ཡོད་༽པ། །དེ་༼ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་༽མཁྱེན་པ་ ནི་ཀུན་མཁྱེན་༼རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་༽སྟེ། །ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་མིན་པ༼འི་གཞན་གྱིས་ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་དུ་ཤེས་པ༽ས་མིན་༼པའི་ཕྱིར་རོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། མངོན་སུམ་དུ་ཡང་རྒྱུ་རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་ལས། །འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ བ་མྱོང་བས་གྲུབ། །ལས་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པར་རྒྱལ་བ་ཡིས། །བདེན་པར་ གསུངས་ལ་ཅིས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་འཚལ། །དེ་ཡང་སྐྱེས་རབས་ལས། ཉི་ཟླ་སྐར་མས་ བརྒྱན་པའི་ནམ་མཁའ་དང་། །དུད་འགྲོར་བརྟག་པ་རྣམ་པ་མང་པོ་འདི། །འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་ 3-78 མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་སྣང་། །འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་བློ་ངན་ཁྱེད་མ་སྐྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཉི་ ཟླའི་དལ་གྱི་གཟི་བརྗིད་དང་། སྲོག་ཆགས་གྲོག་མ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་མངོན་སུམ་དུ་ གྲུབ་པ་ལས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། ། སྡིག་པ་བྱེད་པ་བདེ་བར་འདོད་ན་ཡང་། །རྒྱུ་དང་མཐུན་པར་འབྲས་བུ་ འབྱུང་བས་ན། །གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་དེར། །སྡུག་བསྔལ་མཚོན་ ཆས་རྣམ་པར་འཇོམས་པ་ཉིད། །དེ་ཡང་རང་གིས་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་རང་གིས་མྱོང་ཞིང་ གཞན་ལ་མི་འཕོ་བས་ལས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་མི་དགེ་བ་སྤོང་ཞིང་ དགེ་བ་བསྒྲུབ་པ་ལ་འབད་པར་རིགས་ཏེ། ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་བསྟོད་པ་ལས། བྲམ་ ཟེ་རྣམས་ནི་(བུ་ཡིས་)དགེ་སྡིག་(བྱས་པ་)དག །བྱིན་པ་ལེན་(པ་)བཞིན་(དུ་ཕ་མ་)འཕོ་བར་སྨྲ། ། (སངས་རྒྱས་)ཁྱོད་ཀྱིས་(རང་རང་གི་)བྱས་(པ་)ཆུད་མི་ཟ་དང་། །(རང་གི་)མ་བྱས་པ་(འདི་ལས་)དང་ ཕྲད་(པ་)མེད་(པར་)གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ༈ མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཁོར་བར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ཚུལ། བཞི་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཁོར་བར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ཚུལ་ལ། དམྱལ་བ་ ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་དང་། །མི་དང་ལྷ་མིན་ལྷ་རྣམས་ཏེ། །རིགས་
【現代漢語翻譯】 正如（佛陀）所說：『從根本上來說，對三寶（三寶：佛、法、僧）的利益和損害所產生的善與非善都是巨大的。因此，（你應該避免巨大的非善），行善（讓你獲得人身），並讓（國王獲得人身）變得有意義（這是忠告）。』 還應瞭解能夠思考且思考後有重大意義的業的分類。無法想像的微細差別，只有全知者才能瞭解，普通人無法瞭解。因此，應該依靠純正的教理來思考那些能夠思考且思考後有益處的事物。因果的微細差別，除了佛陀之外，是無法想像的。如《俱舍論釋》中說：『孔雀羽毛上的斑點雖然相同，但有多少種原因（存在）。只有全知者（圓滿的佛陀）才能如實地瞭解它，而不是全知智慧之外的其他（人能夠如實地瞭解）。』 通過親身體驗，也能證明從各種因緣中產生各種結果。勝者（佛陀）真實地說過業果不虛，所以無論如何都要相信。正如《本生經》中所說：『裝飾著日月星辰的天空，以及各種各樣的畜生，在世間也如實地顯現。不要對這些產生懷疑和惡念。』正如日月的光輝和螞蟻等生物的差異顯而易見，所以也應該相信。 即使想快樂地作惡，但由於結果與原因相符，無論生於何處，都會被痛苦的武器摧毀。因此，自己所造的業果自己承受，不會轉移給他人，所以應該通過了解業的種類，努力斷惡行善。特別是《殊勝贊》中說：『婆羅門們說（兒子）的善惡（行為），像給予和接受（一樣，會轉移給父母）。（佛陀）您說（自己）所作的不會浪費，（自己）未作的不會遭遇（果報）。』 第四部分：非善業的果報是在輪迴中感受痛苦的方式。地獄、餓鬼、畜生，以及人、非天、天人等，這些都是輪迴的種類。
【English Translation】 As it is said, 'From the root, the good and non-good arising from benefiting and harming the Three Jewels (Three Jewels: Buddha, Dharma, Sangha) are great. Therefore, (you should avoid great non-good), practice virtue (to obtain a human body), and make (the king obtaining a human body) meaningful (this is advice).' You should also understand the classifications of karma that can be contemplated and are of great significance when contemplated. The subtle distinctions that are inconceivable can only be understood by the omniscient, not by ordinary people. Therefore, one should contemplate those things that can be contemplated and are beneficial to contemplate, relying on pure teachings. The subtle distinctions of cause and effect are inconceivable by anyone other than the Buddha. As it is said in the Commentary on the Treasury of Knowledge, 'The spots on a peacock's feathers are the same, but how many causes (exist). Only the omniscient (perfect Buddha) knows it as it is, not others besides omniscient wisdom (can know it as it is).' It can also be proven through direct experience that various results arise from various causes and conditions. The Victorious One (Buddha) has truthfully said that the results of karma are infallible, so you must believe it no matter what. As it is said in the Jataka Tales, 'The sky adorned with the sun, moon, and stars, and the various kinds of animals, appear vividly in the world. Do not generate doubts and evil thoughts about these.' Just as the brilliance of the sun and moon and the differences between creatures such as ants are obvious, so too should one believe. Even if one wants to happily do evil, because the result is in accordance with the cause, wherever one is born, one will be destroyed by weapons of suffering. Therefore, one experiences the results of one's own actions and they are not transferred to others, so one should strive to abandon non-virtue and practice virtue by understanding the categories of karma. In particular, the 'Praise of Excellence' says, 'The Brahmins say that the good and bad (deeds) of (a son), like giving and receiving (will transfer to the parents). (Buddha) You say that what (one) has done is not wasted, and what (one) has not done will not encounter (the result).' Part Four: How the Results of Non-Virtuous Actions are Experienced as Suffering in Samsara. Hell beings, hungry ghosts, animals, as well as humans, asuras, and gods, these are the types of rebirth.
དྲུག་ཁམས་སུམ་འཁོར་བའི་ གནས། །གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ཉིད། ། ༈ དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ། ཅེས་པ་ལྟར་དྲུག་གི་དང་པོ་དམྱལ་བའི་སྡུག་ བསྔལ་ནི། དེ་ཡང་སྡིག་པ་ཆེན་པོ་སྤྱད་པ་ལས། །ཚ་བའི་དམྱལ་བ་བརྒྱད་དང་ ཉེ་འཁོར་བ། །གྲང་བའི་དམྱལ་བ་བརྒྱད་དང་ཉི་ཚེ་བ། །གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་ བསྔལ་མཐའ་ལས་འདས། །ཞེས་མདོར་བསྟན་ནས། རྒྱས་བཤད་ལ། ཚ་གྲང་གི་སྡུག་ བསྔལ་གཉིས་ལས། ༈ ཚ་བའི་དམྱལ་བ། དང་པོ་ལའང་། དངོས་དང་། ཉེ་འཁོར། ཚེ་ཚད་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ ལའང་། སྤྱིར་བསྟན་དབྱེ་བ་ངོ་བོ་བསྡུ་བ་བཞི་ལས། སྤྱིར་བསྟན་པ་ནི། ཚ་དམྱལ་རྣམས་ ནི་ལྕགས་བསྲེགས་ས་གཞི་ལ། །ལྕགས་ཀྱི་ར་བས་ཀུན་ནས་བསྐོར་བའི་ནང་། ། 3-79 གཞནོ་ཤ་ཅན་གྱི་ལུས་ཆེན་གྲུབ་མ་ཐག །རབ་ཏུ་ཚ་བའི་མེ་ཡིས་རྟག་ཏུ་བསྲེག ། དེ་ཡང་མཛོད་ལས། (འཛམ་བུའི་གླིང་)འདི(འི)་འོག་(དཔག་ཚད་)སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ན། །(སྡུག་བསྔལ་ བར་མི་ཆད་པའི་)མནར་མེད་པ་(འདི་ལྕགས་ཀྱི་ཁང་པ་ཡོད་ལ)འོ་དེ་(འདི་དཔངས་དང་རྒྱར་ཡང་བར་ཐག་)ཙམ་ མོ་(སྟེ་ཉི་ཁྲི་ཉི་ཁྲིའོ)། །དེ་ཡི་སྟེང་ན་དམྱལ་བ་བདུན། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ གླིང་འདིའི་དཔག་ཚད་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུའི་འོག་ན་ལྕགས་བསྲེགས་ཀྱི་ས་གཞི་མེ་འབར་བའི་ ནང་དུ། ལུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མཚམས་མེད་ལྔ་བྱས་པ་ལ་དཔག་ཚད་ལྔ་ཡོད་པ་དང་། མཚམས་ མེད་བརྒྱད་བྱས་པ་ལ་དཔག་ཚད་བརྒྱད་ཁྲི་ཡོད་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་ལ་བསྐུར་བ་བཏབ་པའི་ ལྕེ་ལའང་དཔག་ཚད་འབུམ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་གཞོན་ཤ་ཅན་རེག་ཏུ་མི་བཟོད་པ་རྫུས་ སྐྱེས་སུ་གྲུབ་ནས། མེའི་ཁྱད་པར་བསྐལ་པ་འཇིག་དུས་ཀྱི་མེ་བས་ཀྱང་ཡང་སོས་ཀྱི་མེ་ཚ་ ཞིང་། དེ་བས་ཀྱང་འོག་མ་འོག་མ་རྣམས་བཞི་འགྱུར་གྱིས་ཚ་བས་སྲེག་པའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ ཞིང་། དེ་དག་གི་དབྱེ་བ་ནི། ཁྱད་པར་ཡང་སོས་ཐིག་ནག་བསྡུས་འཇོམས་དང་། །ངུ་ འབོད་དང་ནི་ངུ་འབོད་ཆེན་པོ་དང་། །ཚ་བ་དང་ནི་རབ་ཏུ་ཚ་བ་དང་། མནར་ མེད་རྣམས་སུ་སྡུག་བསྔལ་དཔག་མེད་མྱོང་། །ཞེས་པ་ལྟར། ཚ་བའི་དམྱལ་བ་བརྒྱད་ ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ། ཡང་སོས་རྣམས་ནི་མཚོན་ཆ་རྣོན་པོ་ དག །ཕན་ཚུན་བསྣུན་ནས་བརྒྱལ་ཞིང་འགྱེལ་བ་ན། །སླར་ཡང་སོས་པར་གྱུར་ ཅིག་ཅེས་པའི་སྒྲས། །སོས་ཤིང་ཡང་ཡང་འགྱེལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་། །ལས་ཀྱི་ དབང་གིས་རལ་གྲི་ལ་སོགས་པའི་མཚོན་ཆ་སྣ་ཚོགས་པ་ལག་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཕན་ཚུན་དགྲའི་ འདུ་ཤེས་ཀྱིས་བསྣུན་རེས་བྱས་ནས་འགྱེལ་བ་དང་། ནམ་མཁའ་ལས་ཡང་ཁྱེད་རྣམས་ཡང་ སོས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པའམ་རླུང་གྲང་མོ་བྱུང་བས་སོས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་ལས་མ་ ཟད་ཀྱི་བར་དུ་མྱོང་བ་དང་། ཐིག་ནག་རྣམས་ནི་དམྱལ་སྲུང་འཇིགས་པ་ཡིས། །ལུས་
3-80 ལ་ནག་པོའི་ཐིག་མང་བཏབ་ནས་སུ། །ལྕགས་ཀྱི་སགོ་ལེ་འབར་པས་གཤག་པ་ དང་། །སྟ་རེ་སྟེའུ་རྣམས་ཀྱིས་བཞགོ་པར་བྱེད། །ལུས་གཞོན་ཤ་ཅན་ཆེན་པོ་ལ་དམྱལ་ སྲུང་རྣམས་ཀྱིས་ཐིག་ཆ་བཞིའམ་བརྒྱད་དམ་བཅུ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་བཏབ་ནས་སོག་ལེ་ཆེན་ པོ་མེ་རབ་ཏུ་འབར་པས་གཤག་པ་དང་། སྟ་རེ་དང་སྟེའུ་རྣོན་པོ་མེ་འབར་བས་བཞོག་པའི་ སྡུག་བསྔལ་དང་། བསྡུས་འཇོམས་རྣམས་ནི་སྲོག་ཆགས་གདོང་ཅན་རིའི། །བར་དུ་ བཙིར་ནས་ཁྲག་རྒྱུན་འབབ་པ་དང་། །ལྕགས་ཀྱི་འཁྲུལ་འཁོར་ཆེན་པོས་བཙིར་ བ་དང་། །ལྕགས་ཀྱི་ཕ་བོང་ཆེན་པོས་བརྡུང་ཞིང་འཇོམས། །ལུས་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་ འདུས་པ་ན་ལྕགས་ཀྱི་རི་ར་དང་ལུག་དང་རྟ་དང་གླང་པོ་དང་སེང་གེ་ལ་སོགས་པའི་གདོང་ པ་ཅན་མེ་འབར་བ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་བཙིར་བས་བུ་ག་ཐམས་ཅད་ནས་ཁྲག་རྒྱུན་མང་པོ་ འབབ་པ་དང་། ཡང་འདུས་པ་ན་ལྕགས་ཀྱི་འཁྲུལ་འཁོར་ཆེན་པོས་བུར་ཤིང་ལྟ་བུར་བཙིར་ བ་དང་། ཡང་འདུས་པ་ན་ལྕགས་ཀྱི་ཕ་བོང་གི་ཆར་ཆེན་པོ་འབབ་པས་བརྡུང་ཞིང་འཇོམས་ པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ངུ་འབོད་རྣམས་ནི་གནས་མལ་བཙལ་བ་ན། །ལྕགས་ཀྱི་ ཁང་པ་རྙེད་དེ་ཞུགས་མ་ཐག །སྒོ་འགག་ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ནས་མེ་འབར་བས། ། བསྲེག་སྟེ་ངུ་ཞིང་འབོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཅན། །འཇིགས་པས་ཉེན་ཏེ་གནས་ཚོལ་དུ་ ཕྱིན་པ་ན་ལྕགས་ཀྱི་ཁང་པ་རྙེད་པར་ཞུགས་པ་དང་སྒོ་འགགས་ནས་མེ་རབ་ཏུ་འབར་བས་ བསྲེག་སྟེ་ངུ་ཞིང་འབོད་ཀྱང་སྐྱབས་མི་རྙེད་པ་དང་། ངུ་འབོད་ཆེན་པོ་ལྕགས་ཀྱི་ཁང་ པ་ནི། །གཉིས་རིམ་གསུམ་རིམ་ནང་དུ་ཆུད་པ་ན། །གདུང་བས་ཆེས་ཆེར་ངུ་ ཞིང་འབོད་ན་ཡང་། །སྐྱབས་མི་རྙེད་པས་ལྷག་པར་སྡུག་བསྔལ་ཉིད། །གཞན་སྔར་ དང་འདྲ་བ་ལ་ལྕགས་ཀྱི་ཁང་བ་ཆེན་པོ་མེ་འབར་བ་རིམ་པ་མང་པོའི་ནང་དུ་ཆུད་པས་ལྷག་ པར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཚ་བ་རྣམས་ནི་ལྕགས་ཀྱི་གསལ་ཤིང་གིས། །གཤམ་ 3-81 ནས་སྤྱི་བརོ་ཕུག་སྟེ་མེ་འབར་ཞིང་། །ལྕགས་ཀྱི་ཕྲུ་བར་ཉ་བཞིན་འཚེད་པ་དང་། ། ལྕགས་བསྲེགས་ཐོ་བས་བརྡུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཅན། །ལྕགས་ཀྱི་གསལ་ཤིང་མེ་ འབར་བས་ཕུག་སྟེ་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་ཐམས་ཅད་ནས་མེ་འབར་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱི་ཕྲུ་བ་དཔག་ ཚད་མང་པོ་ཡོད་པར་འཚེད་ཅིང་ལྕགས་ཀྱི་ཐོ་བ་མེ་འབར་བས་བརྡུང་བ་དང་། རབ་ཏུ་ ཚ་བའི་ལུས་ལ་ལྕགས་ཀྱི་ཤིང་། །རྩེ་གསུམ་འབར་བས་གཤམ་ནས་སྤྱི་བོ་དང་། ། ཕྲག་པ་གཉིས་སུ་ཕུག་སྟེ་དབང་པོའི་སྒོ །ཀུན་ནས་མེ་ལྕེ་རབ་ཏུ་འབར་བ་དང་། ། ལྕགས་ཀྱི་ལེབ་མ་མེ་ཆེན་འབར་བ་ཡིས། །ལུས་ལ་ཀུན་ནས་འཁྲི་བར་བྱེད་པ་ དང་། །ལྕགས་ཟངས་འགྱུར་བྱེད་ཁོལ་མར་སྤྱི་ཚུགས་སུ། །བཅུག་ནས་ཡུན་རིང་ འཚེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཅན། །སྔ་མ་བཞིན་དུ། རྩེ་གསུམ་འབར་བས་འབིགས་པ་དང་། ལེབ་མ་འབར་བས་འཁྲི་བ
【現代漢語翻譯】 將黑色的墨點塗抹在身上，用燃燒的鐵鋸切割，用斧頭和錛子砍削。獄卒們在年輕力壯的身體上塗抹四點、八點或十六點等墨點，然後用燃燒的大鋸子切割，用鋒利的燃燒的斧頭和錛子砍削，遭受痛苦。 合攏壓榨地獄的眾生被放置在面貌猙獰的動物之間擠壓，血流不止；或者被巨大的鐵輪擠壓；或者被巨大的鐵錘擊打和摧毀。當巨大的身體聚集在一起時，被鐵製的、面貌如燃燒的公羊、綿羊、馬、大象和獅子等的動物擠壓，從所有的毛孔中流出大量的血液。再次聚集時，被巨大的鐵輪像壓榨甘蔗一樣擠壓。再次聚集時，降下巨大的鐵錘雨，擊打和摧毀，遭受痛苦。 在哭喊地獄中，當衆生尋找住所時，找到鐵房子，剛一進入，門就關閉，四面八方燃起大火，被焚燒，哭喊著，遭受痛苦。由於恐懼而尋求庇護所，找到鐵房子進入后，門關閉，燃起熊熊大火焚燒，哭喊著卻找不到庇護。 在巨大的哭喊鐵房子里，進入二層或三層，因痛苦而更加哭喊，卻找不到庇護，更加痛苦。其他與之前類似，進入燃燒的巨大鐵房子多層之中，更加痛苦。在炎熱地獄中，用鐵串從下往上穿透身體，燃燒；像煮魚一樣在鐵鍋里烹煮；用燒紅的鐵錘擊打，遭受痛苦。用燃燒的鐵串穿透身體，從所有的毛孔中冒出火焰；在巨大的鐵鍋里烹煮，用燃燒的鐵錘擊打。 在極度炎熱的身體上，用燃燒的三叉鐵叉從下往上穿透身體，穿透頭頂和雙肩，從所有的感官之門中燃起熊熊火焰；用燃燒的巨大鐵板纏繞身體；將身體整個放入熔化的鐵銅鍋中長時間烹煮，遭受痛苦。與之前一樣，用燃燒的三叉鐵叉刺穿，用燃燒的鐵板纏繞。
【English Translation】 Black ink spots are applied to the body, and it is cut with a burning iron saw, and chopped with axes and adzes. The hell guardians apply four, eight, or sixteen ink spots, etc., to the young and strong body, and then cut it with a large, burning saw, and chop it with sharp, burning axes and adzes, suffering pain. In the crushing hells, beings are placed between animals with terrifying faces and squeezed, causing blood to flow continuously; or they are squeezed by huge iron wheels; or they are struck and destroyed by huge iron hammers. When huge bodies gather together, they are squeezed between iron animals with burning faces like rams, sheep, horses, elephants, and lions, causing a lot of blood to flow from all the pores. When they gather again, they are squeezed by huge iron wheels like squeezing sugar cane. When they gather again, a great rain of iron hammers falls, striking and destroying, causing suffering. In the crying hells, when beings seek shelter, they find an iron house, and as soon as they enter, the door closes, and fire blazes from all directions, burning them, and they cry out, suffering pain. Seeking shelter out of fear, they find an iron house and enter, and the door closes, and a raging fire burns them, and they cry out but find no refuge. In the great crying iron house, entering the second or third level, they cry out even more in pain, but find no refuge, suffering even more. Others are similar to before, entering many levels of a burning great iron house, suffering even more. In the hot hells, an iron skewer pierces the body from below, burning; they are cooked like fish in an iron pot; they are struck with a red-hot iron hammer, suffering pain. A burning iron skewer pierces the body, and flames come out of all the pores; they are cooked in a huge iron pot, and struck with a burning iron hammer. On the extremely hot body, a burning trident pierces the body from below, piercing the crown of the head and both shoulders, and raging flames blaze from all the doors of the senses; the body is wrapped with a burning great iron plate; the whole body is put into a pot of molten iron and copper and cooked for a long time, suffering pain. As before, it is pierced with a burning trident, and wrapped with a burning iron plate.
་དང་། འགྱུར་བྱེད་ཁོལ་མར་འཚེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤ་ཁྲག་ཟད་ ནས་ཀེང་རུས་ཙམ་ལུས་པ་ལྕགས་བསྲེགས་ས་གཞི་ལ་བཀྲམ་པས་ཤ་ཁྲག་འཕྲལ་དུ་སྐྱེ་ཞིང་ སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་སླར་ཡང་འཚེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། མནར་མེད་རྣམས་ ནི་ལྕགས་བསྲེགས་ས་གཞི་ལ། །ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ནས་འབར་བའི་མེ་འོངས་ཏེ། ། ལྤགས་པ་ཤ་ཁྲག་རུས་པ་རྐང་གི་བར། །བསྲེགས་པས་མེ་དང་དབྱེར་མེད་གྱུར་ པ་དང་། །ལྕགས་ཀྱི་ཞིབ་མར་འདག་མེ་འབར་བ་དང་། །ལྷན་ཅིག་བསྲེགས་ ཏེ་ཡོས་བཞིན་བརྔོ་བ་དང་། །ལྕེ་ཕྱུང་ལྕགས་བསྲེགས་ས་གཞིར་བརྐྱང་བ་ལ། ། ལྕགས་ཀྱི་ཕུར་པ་མང་པོས་འདེབས་པ་དང་། །པགས་པ་བཤུས་ནས་བསྒྱེལ་ཏེ་ ཁ་ཕྱེ་བར། །ལྕགས་ཀྱི་ཐོ་ལུམ་འབར་བ་འཇུག་པ་དང་། །ཟངས་ཞུན་བསྐོལ་བ་ བླུགས་པས་ནང་རོལ་རྣམས། །ཕྱིར་འབྱུང་ལ་སོགས་སྣ་ཚོགས་སྡུག་བསྔལ་ལོ། ། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ནས་མེ་འབར་བ་དང་འདྲེས་ཏེ་མེའི་ཕུང་པོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང་བ་ལ་ཉམ་ 3-82 ཐག་པའི་སྐད་འབྱིན་པ་ལས་སེམས་ཅན་དུ་མངོན་ཙམ་དང་། ལྕགས་ཀྱི་རི་ཆེན་པོ་མེ་འབར་ བ་ལ་འབབ་འཛེག་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ཡས་པ་མྱོང་བ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གཤིན་རྗེའི་སྐྱེས་བུས་༼དམྱལ་བར་སྐྱེས་པའི་གང་ཟག་གི་༽པགས་པ་མ་ལུས་༼པ་ མཐའ་དག་ཐོ་བ་མེ་འབར་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚོན་གྱིས་༽བཤུས་པས་ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཐག་༼པས་ངུ་བར་བྱེད་༽ཅིང་། ། རབ་ཏུ་འབར་བའི་མེ་ཡིས་བཞུ་བ(ར་གྱུར་པ)འི་ཟངས་ཞུན་༼མ་༽ལུས་ལ་བླུག་༼པར་༽གྱུར་༼པས་ ཀྱང་ཉམ་ཐག་༽ལ། །༼པགས་པ་བཤུས་པ་ལ་མེ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་༽འབར་བའི་རལ་གྲི་༼དང་༽མདུང་ཐུང་༼སོགས་ ཀྱི་མཚོན་ཆ་སྣ་ཚོགས་༽གིས་བསྣུན་༼པས་གང་ཟག་དེའི་༽ཤ་ཡིས་དུམ་བུ་བརྒྱར་བླགས་པ་༼སྟེ་ཆད་ཅིང་༽། ། ཤིན་ཏུ་༼མེ་༽འབར་བའི་ལྕགས་ཀྱི་ས་གཞིར་ལྟུང་བ་མང་པོར་༼ནི་རྒྱུ་༽མི་དགེ་༼བ་ལ༽ས་༼འབྱུང་ བར་༽འགྱུར་༼རོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། སྡུག་བསྔལ་འདི་ དག་འགའ་ཞིག་ཡན་མན་དུའང་། །ཡོད་ཅིང་གོང་མ་གོང་མའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས། །འོག་མ་ རྣམས་ལ་ཚང་བར་ཡོད་པ་དང་། །བཞི་བརྒྱ་རྩ་བཞིའི་ནད་ཀྱང་ཡོད་པར་གསུངས། །ཞེས་ པའོ། ། གཉིས་པ་ལའང་དབྱེ་བ་ནི། ཉེ་འཁོར་ཚ་དམྱལ་བརྒྱད་པོའི་ངོས་བཞི་ན། །མེ་ མ་མུར་དང་རོ་མྱག་འདམ་རྫབ་དང་། །སྤུ་གྲིའི་ལམ་སོགས་ཐལ་ཚན་ཆུ་བོ་སྟེ། ། བཅུ་དྲུག་གནས་པས་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་སྟེར། །དེ་ཡང་མཛོད་ལས། (ཚ་དམྱལ་བརྒྱད་ པོ་)དེ་དག་གི་ནི་ངོས་(ཏེ་ཕྱོགས་)བཞི་ན། །མེ་མ་མུར་(གྱི་ཐང་ཆེན་ལ་འགྲོ་བ་ནི་དང་པོ་)དང་རོ་མྱག་(ཕྱི་ སའི་འདམ་དུ་བྱིང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་གཉིས་པ་)དང་། །སྤུ་གྲི་(དང་རལ་གྲི་སྣོན་པོ)འི་ལམ་སོགས་(ལ་འགྲོ་དགོས་ པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་མཚོན་ཆ
【現代漢語翻譯】 那些被放在沸騰的坩堝中烹煮，以致血肉耗盡，只剩下骨架的眾生，被拋灑在燒熱的鐵地上，血肉立即重生，剛一重生又再次被烹煮，遭受諸如此類的痛苦。無間地獄的眾生，在燒熱的鐵地上，四面八方燃起火焰，燒灼他們的面板、血肉、骨骼直至骨髓，與火焰融為一體。還有燃燒的鐵粉如雨般落下，與他們一同焚燒，像炒麥芽一樣翻炒。他們的舌頭被拔出，釘在燒熱的鐵地上，用許多鐵釘釘住。他們的面板被剝下，翻過來，張開，將燃燒的鐵錘打入。沸騰的熔銅被灌入，導致內臟流出，遭受各種各樣的痛苦。他們與四面八方燃起的火焰混合在一起，看起來就像一堆火焰，發出可憐的叫聲，勉強能辨認出是眾生。他們被迫在燃燒的鐵山上上下下攀爬，遭受無盡的痛苦。 正如《入行論》中所說：『閻羅卒剝下地獄眾生所有的面板，用燃燒的鐵錘等兵器擊打，讓他們極度痛苦地哭泣。將燃燒的熔銅灌入他們的身體，讓他們極度痛苦。用燃燒的利劍和短矛等各種兵器刺擊，將他們的身體砍成一百塊。許多眾生墮入燃燒的鐵地上，這是由不善業所致。』 以上所述，總結起來就是：這些痛苦有些是部分存在，有些是全部存在；上面的地獄的痛苦，下面的地獄也全部都有。據說還有四百零四種疾病。 第二種（近邊地獄）也分為幾種：八個熱地獄的四面，有火坑、尸糞泥、利刃道等，還有灰河。這十六個地方給予眾生難以忍受的痛苦。正如《俱舍論》中所說：（八個熱地獄）的四面，有火坑（行走在巨大的火坑平原上是第一種痛苦），尸糞泥（陷入充滿屍體污泥的泥潭中是第二種痛苦），利刃（和鋒利的刀劍之路，必須行走在上面是兵器
【English Translation】 Those beings who are cooked in boiling cauldrons, their flesh and blood exhausted, leaving only skeletons, are scattered on the heated iron ground, their flesh and blood immediately reborn, and as soon as they are reborn, they are cooked again, suffering such pains. The beings in Avici hell, on the heated iron ground, flames arise from all directions, burning their skin, flesh, blood, and bones to the marrow, becoming one with the flames. There is also burning iron powder falling like rain, burning with them, stirring like roasting malt. Their tongues are pulled out and stretched on the heated iron ground, nailed with many iron nails. Their skin is peeled off, turned over, opened, and burning iron hammers are driven in. Molten copper is poured in, causing the internal organs to flow out, suffering all kinds of pain. They are mixed with flames burning from all directions, appearing like a pile of flames, uttering pitiful cries, barely recognizable as beings. They are forced to climb up and down burning iron mountains, suffering endless pain. As it is said in the 'Bodhicharyavatara': 'The messengers of Yama peel off all the skin of the hell beings, strike them with burning iron hammers and other weapons, making them cry out in extreme pain. Pouring burning molten copper into their bodies, causing them extreme pain. Stabbing with burning swords and short spears and other various weapons, cutting their bodies into a hundred pieces. Many beings fall onto the burning iron ground, which is caused by unwholesome karma.' The above can be summarized as follows: Some of these sufferings exist partially, and some exist completely; the sufferings of the upper hells are all present in the lower hells. It is said that there are also four hundred and four diseases. The second (Utsada hells) is also divided into several types: On the four sides of the eight hot hells, there are fire pits, corpses and mud, paths of sharp blades, and rivers of ashes. These sixteen places give beings unbearable pain. As it is said in the 'Abhidharmakosha': On the four sides of (the eight hot hells), there are fire pits (walking on the great plain of fire pits is the first pain), corpses and mud (sinking into the mud filled with corpses is the second pain), sharp blades (and the path of sharp swords, having to walk on it is the weapon
ར་རིག་གཅིག་པས་ཟ་པ་དང་ཐལ་ཚན་གྱི་)ཆུ་བོ་(རབ་མེད་ལ་འགྲོ་དགོས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་ བཞི་པ)འོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཚ་དམྱལ་བརྒྱད་པོའི་ཕྱོགས་རེ་རེ་ནའང་མེ་མ་མུར་ལ་ སོགས་པ་བཞི་བཞི་སྟེ་བཅུ་དྲུག་ཡོད་པའོ། །ངོ་བོ་ནི། དེ་ཡང་མེ་མ་མུར་གྱི་ཐལ་ཚན་ 3-83 ལ། །པུས་མོ་ནུབ་ཙམ་རྐང་པ་བཞག་མ་ཐག །པགས་པ་ཤ་ཁྲག་ཐམས་ཅད་ སྲེག་བྱེད་ཅིང་། །བཏེག་མ་ཐག་འཚོ་རེས་ཀྱིས་གནོད་པར་བྱེད། །མེ་མ་མུར་ལ་ རྐང་པ་བཞག་མ་ཐག་བསྲེག་ཅིང་བཏེག་མ་ཐག་འཚོ་བ་རེས་མོས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ ནི་ཉེ་འཁོར་བ་དང་པོ་སྟེ། རོ་མྱག་ཕྱི་སའི་འདམ་དུ་བྱིང་པ་ན། །སྲིན་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ ཕུག་སྟེ་ཟ་བ་དང་། །ཞེས་པ་མི་གཙང་བའི་འདམ་རྫབ་དྲི་ང་བར་བྱིང་བ་ན་སྲིན་བུ་མཆུ་ རྣོན་པོ་ཅན་མང་པོས་རྐང་གི་བར་དུ་ཕུག་སྟེ་ཟ་བ་ནི་གཉིས་པ་དང་། སྤུ་གྲིའི་གཏམས་ པའི་ལམ་ལ་ཕྱིན་མ་ཐག །རྐང་པ་གཅོད་ཅིང་འཚོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། །སྤུ་ གྲི་རྣོན་པོ་སོ་གྱེན་ལ་བསླང་བ་བསྒྲིགས་པའི་ལམ་ལ་ཕྱིན་པ་ན་རྐང་པ་བཞག་མ་ཐག་གཅོད་ ཅིང་བཏེགས་མ་ཐག་འཚོ་བ་དང་། རལ་གྲིའི་ནགས་སུ་རལ་གྲི་ལྷུང་བ་ཡིས། །ཡན་ ལག་ཉིང་ལག་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་དང་། །ཤལ་མ་རིའི་ཚེར་མ་རྣོན་པོ་ལ། ། འབབ་འཛེག་བྱས་པས་འབུགས་ཤིང་འདྲལ་བ་དང་། །ཞེས་པ་ཚ་བས་ཉེན་ཏེ་ནགས་ ཚལ་དུ་འཁོད་པ་ན། ལོ་འདབ་ཐམས་ཅད་རལ་གྲི་རྣོན་པོ་གྱུར་པ་ཆར་བཞིན་དུ་འབབ་པས་ ལུས་ཐམས་ཅད་གཅོད་ཅིང་བརྒྱལ་ནས་འགྱེལ་བ་ཁྱི་སྲེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཟ་བ་དང་། ལྕགས་ ཀྱི་ཤལ་མ་རིའི་ནགས་ཚལ་དུ་ཕྱིན་པ་ན་ཚེར་མ་རྣོན་པོ་སོར་བཅུ་དྲུག་པ་ཡན་མན་དུ་ལྟ་བ་ རྣམས་ལ་འབབ་འཛེག་བྱས་པས་ལུས་ཀུན་ནས་འབིགས་ཤིང་། ཁ་ལྕགས་ཀྱི་མཆུ་ཅན་ རྣམས་ཀྱིས་མིག་འབྲས་འཐོག་ཅིང་ཟ་བ་རྣམས་ནི་མཚོན་ཆར་རིགས་མཐུན་པས་གསུམ་པ་ དང་། ཐལ་ཚན་ཆུ་བོ་ཁོལ་མར་ལུས་ལྷུང་སྟེ། །ངོས་རྣམས་སྐྱེས་བུ་མཚོན་ཆ་ ཐོགས་པས་བསྲུངས། །ཤ་ཁྲག་ཐམས་ཅད་ཟད་ནས་རུས་གོང་རྣམས། །མེ་ཏོག་ ཀུན་དྷ་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་འཚེད། །འགྱུར་བྱེད་ཀྱི་ཆུ་བོ་མེ་དང་འདྲ་བས་ཤ་ཁྲག་ཟད་ ནས་རུས་གོང་དཀར་པོར་གྱུར་པ་ལྕགས་ཀྱུས་ཕྱུང་སྟེ་ཅི་འདོད་ཅེས་དྲིས་པ་ན་བཀྲེས་སོ་སྐོམ་ 3-84 མོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ཐུ་ལུམ་འབར་བ་དང་ཟངས་ཞུན་འབར་བ་ཁར་བླུགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ ནི་བཞི་པའོ། ། ཚ་དམྱལ་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ཚད་ནི། མི་ལོ་ལྔ་བཅུ་རྒྱལ་ཆེན་རིགས་བཞིའི་ཞག །དེ་ ཡི་ཚེ་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་གོང་མ་རྣམས། །ཞག་དང་ལོ་གྲངས་ཉིས་འགྱུར་ཉིད་ཡིན་པས། ། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཚེ་ལོ་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་། །ཡང་སོས་ལ་སོགས་དྲུག་པོ་རིམ་ པ་བཞིན། །འདོད་ལྷའི་ཚེ་དང་ཉིན་ཞག་མཉམ་པའི་ལོ། །གྲངས་ཀྱང་སྔར་བཞིན་ འོག་མ་གཉིས་ཀྱི་ཚེ། །བར་བསྐལ་ཕྱེད་དང་གཅ
【現代漢語翻譯】 正如經文所說：『以單一的意識，必須經歷無盡的（灰河）之苦，這是第四種痛苦。』因此，在八個熱地獄的每一側，都有四個地獄，如火坑等，總共十六個。 其本質是：在火坑的灰燼中，膝蓋剛沒入，腳剛放下，面板、肉、血全部被燒燬；剛抬起腳，又交替地復活受苦。剛把腳放在火坑中就被燒，剛抬起腳又交替地復活受苦，這是第一個近邊地獄。當沉入尸糞泥的污泥中時，蟲子會鉆孔啃食。』當沉入不乾淨、惡臭的泥潭中時，許多長著尖嘴的蟲子會鉆入腳的縫隙中啃食，這是第二個近邊地獄。剛走上佈滿剃刀的道路，雙腳就被砍斷，感受復活的痛苦。』當走在刀刃向上排列的鋒利剃刀路上時，剛放下腳就被砍斷，剛抬起腳就復活。在劍林中，落下的劍會砍斷所有的肢體。』當進入劍林時，劍像雨一樣落下，砍斷身體，昏厥倒地后被狗和狐貍啃食。在夏瑪拉樹的尖刺上，上下攀爬時會被刺穿和撕裂。』因為熱的逼迫而進入森林時，所有的樹葉都變成鋒利的劍，像雨一樣落下，砍斷身體，昏厥倒地后被狗和狐貍啃食。當進入鐵夏瑪拉樹林時，在十六指長的尖刺上上下攀爬，身體被刺穿，鐵嘴鳥啄食眼睛，這些都屬於同類的武器，是第三個近邊地獄。身體掉入沸騰的灰河中，河岸邊有手持武器的人守護。』當身體掉入沸騰的灰河中，河岸邊有手持武器的人守護，肉和血全部耗盡，只剩下骨頭，像昆達花一樣潔白。』在像火一樣的變色河中，肉和血耗盡，只剩下白骨，用鐵鉤撈起，問想要什麼，回答說飢渴，然後灌入燃燒的圖倫和熔化的銅，這是第四種痛苦。 熱地獄的壽命是：人間五十年是四大天王的一個晝夜，他們的五百年壽命相當於上面的地獄的晝夜，晝夜和年數都加倍。他化自在天的壽命是十六萬年。』復活等地獄的壽命依次是，與欲界天人的壽命和晝夜相同。數量也和之前一樣，下面兩個地獄的壽命是中劫的一半和一個。
【English Translation】 As it is said, 'With a single consciousness, one must go through the suffering of the endless (River of Ashes), which is the fourth suffering.' Therefore, on each side of the eight hot hells, there are four hells, such as the Pit of Embers, totaling sixteen. Its essence is: In the ashes of the Pit of Embers, as soon as the knees are submerged and the feet are placed, the skin, flesh, and blood are all burned away; as soon as the feet are lifted, they are alternately revived to suffer. As soon as the feet are placed in the Pit of Embers, they are burned, and as soon as they are lifted, they are alternately revived to suffer, which is the first neighboring hell. 'When sinking into the filth of the corpse-dung mire, worms bore and devour.' When sinking into the unclean, foul-smelling mire, many worms with sharp beaks bore into the gaps of the feet and devour, which is the second neighboring hell. 'As soon as one walks on the path filled with razors, the feet are cut off, and one experiences the suffering of revival.' When walking on the path of sharp razors arranged with their blades facing upwards, as soon as the feet are placed, they are cut off, and as soon as they are lifted, they are revived. 'In the forest of swords, falling swords cut off all limbs.' When entering the forest of swords, swords fall like rain, cutting off the body, and after fainting and falling, one is eaten by dogs and jackals. 'On the sharp thorns of the Shalmali tree, climbing up and down causes piercing and tearing.' Because of the heat, when entering the forest, all the leaves turn into sharp swords, falling like rain, cutting off the body, and after fainting and falling, one is eaten by dogs and jackals. When entering the forest of iron Shalmali trees, climbing up and down on the sixteen-finger-long thorns, the body is pierced, and birds with iron beaks peck out the eyes and devour them, which belong to the same category of weapons and are the third neighboring hell. 'The body falls into the boiling River of Ashes, and the banks are guarded by beings holding weapons.' When the body falls into the boiling River of Ashes, and the banks are guarded by beings holding weapons, all the flesh and blood are exhausted, leaving only bones, as white as the Kunda flower. 'In the river of transformation, which is like fire, the flesh and blood are exhausted, leaving only white bones, which are pulled out with iron hooks, and when asked what one desires, one answers with hunger and thirst, and then burning tulum and molten copper are poured into the mouth, which is the fourth suffering. The lifespan of the hot hells is: Fifty human years are one day and night for the Four Great Kings, and their five hundred years of lifespan are equivalent to the day and night of the hells above, with the days and years doubling. The lifespan of the Paranirmitavasavartin gods is sixteen thousand years. 'The lifespans of the hells of Revival, etc., are in order, the same as the lifespan and day and night of the desire realm gods. The numbers are also the same as before, and the lifespans of the two hells below are half and one intermediate kalpa.
ིག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་། །དེ་ཡང་ མཛོད་ལས། (སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ཡན་ཆད་ན་ཉི་ཟླ་མེད་ཅིང་མེ་ཏོག་ཁ་འབྱེད་འཛུམ་དང་བྱ་སྐད་འདོན་མི་འདོན་གཉིད་ བྲོ་མི་བྲོ་ལ་ཉིན་མཚན་དུ་འཇོག་ཅིང་། སྣང་བའི་བྱ་བ་ནི་རང་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་བྱེད་དོ། ཚེ་ཚད་ནི་)མི་རྣམས་ཚེ་ལོ་ལྔ་ བཅུ་ལ། །འདོད་(པའི་)ལྷ་འོག་མ་(རྒྱལ་ཆེན་རིགས་བཞི)འི་ཉིན་ཞག་སྟེ། །དེ་(ལྟར་བརྩིས་པ་ཞག་སུམ་ ཅུ་ལ་ཟླ་བ་དང་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་ལ་ལོ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་)ཡི་ཚེ་ལོ་ལྔ་བརྒྱའོ། །(སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པ་) གོང་མ་(རྣམས་ཞག་དང་ལོ་གྲངས་)གཉིས་ཀ་ཉིས་འགྱུར་ཉིད་(དོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྒྱལ་ ཆེན་རིགས་བཞི་པའི་མི་ལོ་ལྔ་བཅུ་ལ་ཉིན་ཞག་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ཐུབ་པ་ནས། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་པས་མི་ལོ་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་ལ་ཞག་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་ལོ་ཁྲི་དྲུག་ སྟོང་ཐུབ་པ་རྣམས་གཞིར་བྱས་པ་སྟེ། ཡང་སོས་ལ་སོགས་(ཚ་དམྱལ་དང་པོ་)དྲུག་(པོ་)རིམ་(པ་) བཞིན་(དུ)། །འདོད་ལྷ་(དྲུག་པོ)འི་ཚེ་(ཅི་ཡོད་པ་)དང་ཉིན་ཞག་མཉམ་(མོ)། །དེ་ཡི་(ཡང་སོས་ལ་སོགས་) དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་(དང་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ)། །འདོད་པའི་ལྷ་དང་འདྲ་བ་(༨་༢་༡༢་ཉིས་འགྱུར་དུ་ བསྐྱེད་པ་)ཡིན། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཡང་སོས་པས་རྒྱལ་ཆེན་རིགས་བཞི་པའི་ཚེ་ཚད་ལ་ ཞག་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་ལོ་ཆེན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། ཚ་བ་པས་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་པའི་ ཚེ་ཚད་ལ་ཞག་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་ལོ་ཆེན་པོ་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་གི་བར་དུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ཞིང་། 3-85 རབ་ཏུ་ཚ་ཕྱེད་མནར་མེད་ནི། བར་གྱི་བསྐལ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རབ་ཏུ་ཚ་བ་ བས་བར་བསྐལ་ཕྱེད་དང་། མནར་མེད་པས་བར་བསྐལ་གཅིག་གི་བར་དུ་སྡུག་བསྔལ་དྲག་ པོ་མྱོང་བའོ། ། ༈ གྲང་བའི་དམྱལ་བ། གཉིས་པ་གྲང་བའི་སྡེ་ཚན་ལའང་། དངོས་དང་ཉེ་ཚེ་གྲང་དམྱལ་གྱི་ཚེ་ཚད་གསུམ་གྱི་ དང་པོ་ནི། གྲང་དམྱལ་རྣམས་ནི་འཁྱག་རུམ་མུན་ཁྲོད་དུ། །རེག་ཏུ་མི་བཟོད་ གཞོན་ཤ་ཅན་གྱི་ལུས། །གྲང་པའི་ཁྱད་པར་འོག་མ་འོག་མ་རྣམས། །ཤིན་ཏུ་ དྲག་པོས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ནི། །གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གླིང་འདིའི་འོག་རྒྱ་མཚོ་དང་ཉེ་བ་ ན་ཉི་ཟླ་ལ་སོགས་པའི་འོད་དང་བྲལ་བའི་མུན་པའི་ཁྲོད་འཁྱག་རུམ་ཆེན་པོའི་སྦུབས་ན་གྲང་ བའི་ཁྱད་པར་འོག་མ་རྣམས་ཆེས་དྲག་པས་ཕྱེ་བ་སྟེ། ཆུ་བུར་ཅན་དང་ཆུ་བུར་རྡོལ་བ་ ཅན། །སོ་ཐམ་ཨ་ཅུ་ཀྱེ་ཧུད་ཟེར་བ་དང་། །ཨུད་པལ་ལྟར་གས་པདྨ་ལྟར་གས་ དང་། །པདྨ་ལྟ་བུར་ཆེས་ཆེར་གས་པའོ། །ས་དེ་ཉིད་ཀྱི་རླུང་ཆེན་པོས་བཏབ་པས་གྲང་ བས་ཉེན་ཏེ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཆུ་བུར་དུ་གྱུར་པ་ཅན་དང་། དེ་བས་ཀྱང་གྲང་བས་ཆུ་བུར་ རྡོལ་བ་ཅན་དང་། ཤིན་ཏུ་གྲང་ཆེས་པས་སོ་ཐམ་ཐམ་པ་དང་། དེ་བས་ཀྱང
【現代漢語翻譯】 也在地獄中感受痛苦。正如《俱舍論》所說：（在三十三天及以上，沒有日月，花朵開放和閉合，鳥兒鳴叫與否，睡眠與否來區分晝夜。顯現的事物由自身的光芒照亮。壽命是）人們的壽命是五十年。下方的欲界天（四大天王）的一天一夜，（這樣計算，三十天為一個月，十二個月為一年），他們的壽命是五百年。（三十三天等）上方的（晝夜和年數）都是雙倍的。正如所說，四大天王的人間五十年作為一天一夜，這樣計算的五百年，直到他化自在天的人間一千六百年作為一天一夜，這樣計算的一萬六千年為基礎。再說，等活等地獄（第一個熱地獄）六個地獄依次，（六個）欲界天的壽命和它們（等活等地獄）的晝夜相同。它們的（等活等地獄等）壽命（和五百年等），與欲界天相同（8、2、12，雙倍增長）。正如所說，等活地獄以四大天王的壽命作為一天一夜，這樣計算的五百年，以及熱惱地獄以他化自在天的壽命作為一天一夜，這樣計算的一萬六千年之間感受痛苦。 極熱地獄半個中劫，無間地獄一個中劫。正如所說，極熱地獄半個中劫，無間地獄一個中劫之間感受劇烈的痛苦。 寒冷地獄： 第二部分是寒冷地獄。分為正文和近邊，寒冷地獄的壽命分為三部分，第一部分是：寒冷地獄都在冰冷的黑暗中，感受難以忍受的稚嫩身體。寒冷的程度越來越強烈，因此得名。處所的特點是，在這個贍部洲的下方，靠近海洋的地方，遠離日月等光芒的黑暗中，巨大的冰冷空間里，寒冷的程度越來越強烈，因此分為：皰生地獄、皰裂地獄、阿啾啾地獄、呼呼地獄、裂如青蓮花地獄、裂如紅蓮花地獄、裂如大紅蓮花地獄。那裡的土地被大風吹襲，寒冷侵襲，身體全部變成水泡，這就是皰生地獄。比那更冷，水泡破裂，這就是皰裂地獄。因為非常寒冷而發出索索的聲音，這就是索索地獄。比那更冷
【English Translation】 Also, suffering is experienced in hell. As it is said in the Abhidharmakośa (Treasury of Knowledge): '(In the Thirty-three Heavens and above, there are no sun and moon, flowers opening and closing, birds singing or not, sleeping or not to distinguish day and night. The phenomena that appear are done by the light of one's own body. The lifespan is) the lifespan of humans is fifty years. One day and night of the lower desire realm gods (Four Great Kings), (calculated as thirty days in a month and twelve months in a year), their lifespan is five hundred years. The upper (day and night and number of years) of the (Thirty-three Heavens, etc.) are both doubled. As it is said, five hundred years calculated with fifty human years of the Four Great Kings as one day and night, up to sixteen thousand years calculated with one thousand six hundred human years of the Paranirmitavasavartin (Wielding Power Over Others' Emanations) as one day and night, are taken as the basis. Furthermore, the six hells, starting with the Reviving Hell (first hot hell), in order, the lifespans of the (six) desire realm gods are the same as their (Reviving Hell, etc.) days and nights. Their (Reviving Hell, etc.) lifespans (and five hundred years, etc.) are the same as the desire realm gods (8, 2, 12, doubled). As it is said, the Reviving Hell takes the lifespan of the Four Great Kings as one day and night, calculated as five hundred great years, and the Heat Hell takes the lifespan of the Paranirmitavasavartin as one day and night, suffering is experienced between the calculated sixteen thousand great years. The Extremely Hot Hell is half a middle kalpa, and the Avici Hell is one middle kalpa. As it is said, intense suffering is experienced between half a middle kalpa for the Extremely Hot Hell and one middle kalpa for the Avici Hell. The Cold Hells: The second section is the cold hells. The lifespans of the cold hells are divided into three parts: the main part and the near side. The first part is: The cold hells are all in the icy darkness, experiencing unbearable tender bodies. The degree of cold becomes more and more intense, hence the name. The characteristic of the place is that below this Jambudvipa (Rose Apple Continent), near the ocean, in the darkness away from the light of the sun and moon, in the space of a huge ice cave, the degree of cold becomes more and more intense, hence it is divided into: Blister Hell, Bursting Blister Hell, Achuchu Hell, Kyegu Hell, Cracking Like a Blue Lotus Hell, Cracking Like a Red Lotus Hell, and Cracking Like a Great Red Lotus Hell. The land there is attacked by great winds, and the cold invades, causing the whole body to turn into blisters, this is the Blister Hell. Even colder than that, the blisters burst, this is the Bursting Blister Hell. Because it is extremely cold, it makes a 'so so' sound, this is the 'So So' Hell. Even colder than that
་གྲང་བས་ཨ་ཅུ་ ཟེར་བ་དང་། ཀྱེ་ཧུད་ཅེས་ཟེར་ཅིང་ཉེན་སྐད་དྲག་པོ་འདོན་པ་དང་། དེ་བས་ཀྱང་ཆེས་གྲང་ བས་པགས་པ་སྔོན་པོར་གྱུར་ཏེ་ཁག་ལྔའམ་དྲུག་ཏུ་གྱེས་པ་ཨུད་པལ་ལྟར་གས་པ་དང་། སྔོ་ བ་ལས་ཀྱང་ཐལ་ནས་དམར་པོ་གྱུར་ཏེ། ཁ་བཅུ་ལ་སོགས་པར་གྱེས་པས་པདྨ་ལྟར་གས་པ་ དང་། ཤིན་ཏུ་དམར་བར་གྱུར་ནས་བརྒྱའམ་སྟོང་ལ་སོགས་པར་གྱེས་པ་པདྨ་ལྟར་ཆེས་ཆེར་ གས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའོ། ། གཉིས་པ། ཉེ་ཚེ་བ་ནི་ངེས་མེད་གནས་རྣམས་སུ། །ཁ་སྣ་བྱ་གཅན་སོགས་ ཀྱིས་ཟ་བ་དང་། །རུས་གོང་བྱ་རགོ་སོགས་ཀྱིས་འཐོག་པ་དང་། །ལུས་ལ་ལྕགས་ 3-86 ཀྱིས་དཀྲིས་སོགས་སྡུག་བསྔལ་ཅན། །གནས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་བཞི་མདོ་ལ་སོགས་པར་ གཤེད་མ་འགའ་ཞིག་ཐལ་གོང་དང་ཁ་རྣ་ལ་བྱ་གཅན་སོགས་ཀྱིས་འཐོག་པར་སྐྱེས་པ་དང་། བཤན་པའི་སློབ་མ་རུས་གོང་དྲི་ང་བ་ཅན་ལ་བྱ་རོག་ལ་སོགས་པས་འཐོག་པར་སྐྱེས་པ་དང་། ཉ་པ་འགའ་ཞིག་ལུས་ལྕགས་ཀྱིས་དཀྲིས་པར་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའོ། ། གྲང་དམྱལ་བརྒྱད་ཀྱི་ཚེ་ཚད་ནི། ཏིལ་ཁལ་བརྒྱད་ཅུས་གང་བའི་བང་བ་ནས། ། ལོ་བརྒྱ་རེ་ན་ཏིལ་རེ་ཕྱུང་བ་ཡིས། །ཟད་པར་གྱུར་པ་ཆུ་བུར་ཅན་གྱི་ཚེ། །འགོ་ མ་འོག་མ་ཉི་ཤུ་འགྱུར་དུ་གསུངས། །ཇི་སྐད་དུ། (ཡུལ་མ་ག་དྷའི་)ཏིལ་སྦྱངས་(ཁལ་བརྒྱད་ཅུ་ པ་བྱུར་བུར་གང་བའི་)ནང་ནས་ལོ་བརྒྱ་(བརྒྱ་)ཞིང་། །ཏིལ་རེ་ཕྱུང་བས་(མ་ལུས་པར་)ཟད་(པར་)གྱུར་ པ། །ཆུ་བུར་ཅན་གྱི་ཚེ་ཡིན་ཏེ། །གཞན་གྱི་ཚེ་ནི་(སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་)ཉི་ཤུ་འགྱུར་(ཏེ)། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར། མ་ག་དྷའི་ཏིལ་ཁལ་བརྒྱད་ཅུས་གང་བའི་བང་བ་ནས་ལོ་བརྒྱ་བརྒྱ་ན་ ཏིལ་རེ་རེ་ཕྱུང་བས་ཟད་པ་ནི་ཆུ་བུར་ཅན་གྱི་ཚེའི་ཚད་ཡིན་ལ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་ནི་སྔ་མ་སྔ་ མ་ལས་ཉི་ཤུ་ཉི་ཤུ་འགྱུར་གྱིས་རིང་བ་སྟེ། ཉེ་འཁོར་བ་དང་ཉེ་ཚེ་བའི་ཚེ་ཚད་ནི་མ་ངེས་པར་ གསུངས་སོ། །དེ་རྣམས་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་དེའི་རྒྱུ་ སྡིག་པ་སྤོང་ཞིང་སྦྱོང་བ་ལ་འབད་པར་རིགས་ཏེ། བཤེས་སྤྲིངས་སུ། (སྡུག་བསྔལ་གཞན་བས་དམྱལ་ བའི་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན་པ་ནི་མིའི་འཇིག་རྟེན་)འདི་ན་(མི་གཅིག་ལ་)ཉིན་གཅིག་(རངས་ པར་)མདུང་ཐུང་སུམ་བརྒྱ་ཡིས། །(དུས་གཅིག་ལ་)རབ་ཏུ་(ཤུགས་)དྲག་(པོས་)བཏབ་(པའི་)སྡུག་ བསྔལ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཡིས་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་(ཉེ་ཚེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་)ཡི། །འོལ་(སྤྱི་ ཙམ་)ཡང་མི་མཆི་(ཞིང་བརྒྱ་སྟོང་གི་)ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། (དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཤིན་ ཏུ་འཇིགས་པ་བསྐྱེད་པར་གདམས་པ་ནི་)དམྱལ་བ་(རི་མོར་)བྲིས་(པ་)དང་མཐོང་(པ་)དང་(གཞན་ལས་)ཐོས་ 3-87 པ་དང་། །(སྔོ
【現代漢語翻譯】 當極度寒冷時，他們會發出『阿丘』的聲音，併發出『哎呦』的叫聲和強烈的危險訊號。由於更加寒冷，面板變成藍色，裂成五六塊，像烏巴拉花（梵文：Utpala，睡蓮）一樣裂開。比藍色更進一步，變成紅色，裂成十塊等，像蓮花一樣裂開。變得非常紅，裂成一百或一千塊等，像蓮花一樣徹底裂開，遭受巨大的痛苦。 第二種是近邊地獄，在不確定的地方，被烏鴉、野獸等吃掉，骨頭被鳥類等撿拾，身體被鐵纏繞等，充滿痛苦。在城市十字路口等地方，一些劊子手會撿拾灰燼和頭顱，烏鴉和野獸等會啄食他們的嘴和鼻子。屠夫的學生會撿拾散發著惡臭的骨頭，烏鴉等會啄食。一些漁夫的身體被鐵纏繞，等等，遭受各種痛苦。 八個寒冷地獄的壽命是：從裝滿八十卡爾（重量單位）芝麻的糧倉中，每過一百年取出一粒芝麻，直到取完，這就是水泡地獄的壽命。據說，第一個地獄的壽命是最後一個地獄的二十倍。正如所說：（在摩揭陀國的）芝麻（裝滿八十卡爾的）糧倉，每過一百年，取出一粒芝麻（直到全部）取完，這就是水泡地獄的壽命。其他地獄的壽命是（後面的地獄比前面的地獄）長二十倍。正如所說，從裝滿八十卡爾摩揭陀芝麻的糧倉中，每過一百年取出一粒芝麻，直到取完，這就是水泡地獄的壽命。後面的地獄比前面的地獄長二十倍。據說，近邊地獄和近處地獄的壽命是不確定的。無論他們生在哪裡，都只能享受痛苦，因此應該努力避免和凈化罪惡。在《親友書》中說：（與其他的痛苦相比，佛陀所說的地獄之苦更為巨大，即使是人間）一個人一天（被）三百支短矛（同時）猛烈地刺（所產生的）痛苦，也無法與地獄中微小的痛苦（近邊地獄的痛苦）相比，甚至連百分之一（或千分之一）都比不上。並且（勸誡要對地獄之苦生起極大的恐懼）地獄（的畫像），看到（地獄）和（從他人處）聽到 （關於地獄的痛苦），
【English Translation】 When it is extremely cold, they make 'Achu' sounds, and utter 'Kyehud' cries and loud danger signals. Because it is even colder, the skin turns blue and cracks into five or six pieces, splitting like an Utpala (Sanskrit: Utpala, blue lotus). Going beyond blue, it turns red and cracks into ten pieces, splitting like a lotus. Becoming very red, it cracks into a hundred or a thousand pieces, splitting very severely like a lotus, experiencing immense suffering. The second is the Neighborhood Hell, in uncertain places, being eaten by crows, beasts, etc., bones being picked up by birds, etc., the body being wrapped in iron, etc., full of suffering. In places like city crossroads, some executioners pick up ashes and heads, and crows and beasts peck at their mouths and noses. Butchers' apprentices pick up smelly bones, and crows, etc., peck at them. Some fishermen are born with their bodies wrapped in iron, etc., experiencing various sufferings. The lifespan of the eight cold hells is: From a granary filled with eighty khals (weight unit) of sesame seeds, one sesame seed is taken out every hundred years until it is exhausted, this is the lifespan of the Blister Hell. It is said that the lifespan of the first hell is twenty times that of the last hell. As it is said: (In the land of Magadha) from a sesame (filled to the brim with eighty khals) granary, every hundred (hundred) years, one sesame seed is taken out (until completely) exhausted, this is the lifespan of the Blister Hell. The lifespan of the others is (the later ones are) twenty times (the earlier ones). As it is said, from a granary filled with eighty khals of Magadha sesame seeds, one sesame seed is taken out every hundred years until it is exhausted, this is the measure of the lifespan of the Blister Hell, and the later ones are twenty times longer than the earlier ones. It is said that the lifespan of the Neighborhood Hell and the Nearby Hell are uncertain. Wherever they are born, they only experience suffering, so they should strive to avoid and purify sins. In the 'Letter to a Friend', it says: (Compared to other sufferings, the suffering of hell, as taught by the Thus-Gone One, is greater, even if in this human world) one person for one day (is) stabbed (with) three hundred short spears (at the same time) intensely (with force), whatever suffering (that is), it cannot even slightly (the suffering of the Neighborhood Hell) compare to the small suffering of hell, not even a hundredth (or a thousandth). And (advising to generate great fear of the suffering of hell) hell (painted) and seeing (hell) and (from others) hearing (about the suffering of hell),
ན་མྱོང་བ་)དྲན་(པ་)དང་༼མིང་༽ཀླག་(པ་ཙམ་འམ་)སམ་(འཇིམ་པ་སོགས་ལ་)གཟུགས་སུ་ བགྱིས་པ(འི་ཚུལ་རྣམས་ཀྱི)ས་ཀྱང་། །སྡུག་བསྔལ་(སྟེ་འཇིགས་པ་)བསྐྱེད་པར་འགྱུར་ན་མི་བཟོད་ པའི། །རྣམ་སྨིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྨོས་ཅི་འཚལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ༈ ཡི་དྭགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ། གཉིས་པ། ཡི་དྭགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དངོས་ནི། མི་དགེ་བཅུ་པོ་བར་མ་སྤྱད་པ་ ཡིས། །ཡི་དྭགས་འཇིག་རྟེན་རྣམས་སུ་སྐྱེས་པ་ན། །ཤིན་ཏུ་བཀྲེས་ཤིང་སྐོམ་པས་ ཉམ་ཐག་པས། །པགས་པ་ཤ་དང་ཁྲག་རྣམས་སྐམ་གྱུར་ཏེ། །ལུས་ནི་སྡོད་དུམ་ མེ་ཡིས་ཚིག་པ་བཞིན། །ཁ་སྐམ་པ་ལ་ལྕེ་ཡིས་ལྡག་བྱེད་ཅིང་། །རྫིང་བུར་ཆུ་ལ་ རྒྱུགས་ཀྱང་མཚོན་ཆས་བསྲུངས། འཐུང་དུ་མི་འཇུག་ཕྱི་ཡི་སྒྲིབ་པ་ཅན། །རྩ་བའི་ གནས་གླིང་འདིའི་དཔག་ཚད་ལྔ་བརྒྱའི་འོག་ལ་སོགས་པ་དང་། འཕྲོས་པའི་གནས་མིའི་ ཡུལ་དང་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དང་ནམ་མཁའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་སོགས་པར་ལུས་ཆུང་བ་མཐོ་གང་ དང་། ཆེ་བ་དཔག་ཚད་སྟོང་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་ནས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁྱད་པར་བཀྲེས་སྐོམ་ གྱིས་གདུངས་པས་ཤ་ཁྲག་རྣམས་སྐམས་ཏེ། ཆུའི་ཆེད་དུ་བརྒྱུག་པ་ན་མཚོན་ཆ་ཐོགས་པས་ བསྲུངས་ཤིང་། མ་བསྲུངས་ཀྱང་རྣག་ཁྲག་ལ་སོགས་པར་མཐོང་ནས་བཏུང་དུ་མི་རུང་བར་ འགྱུར་བ་ཕྱིའི་སྒྲིབ་པ་ཅན་དང་། ཟས་སྐོམ་ཅུང་ཟད་རྙེད་ཀྱང་ཁབ་མིག་ལྟར། །ཕྲ་ བའི་ཁ་དང་མགྲིན་པར་མི་ཤོང་ཞིང་། །རབ་ཡངས་ལྟོ་བ་མི་ཁེངས་ཡན་ལག་ རྣམས། །ཕྲ་བས་མི་ཐེགས་ནང་གི་སྒྲིབ་པ་ཅན། །ཟས་སྐོམ་རྙེད་ཀྱང་ཁ་ཁབ་མིག་ ལྟར་དོག་ཅིང་མགྲིན་པ་གཞུ་རྒྱུད་ལྟར་ཕྲ་བས་མི་ཤོང་བ་དང་། ལྟོ་བ་རྒྱ་མཚོ་ལྟར་ཡངས་ པས་མི་ཁེངས་པ་དང་། ཡན་ལག་གྲོ་སོགས་ལྟར་ཕྲ་བས་མི་ཐེག་པ་ནང་གི་སྒྲིབ་པ་ཅན་ དང་། བཟའ་བཏུང་ཅུང་ཟད་ནུས་ཀྱང་དེ་རྣམས་ནི། །མེ་ལྕེའི་ཕྲེང་བར་གྱུར་ནས་ བསྲེག་པ་དང་། །བཤང་གཅི་དྲི་ང་དུག་དང་ལྗན་ལྗིན་གྱི། །དངོས་པོ་ལ་སྤྱོད་ཟས་ 3-88 སྐོམ་སྒྲིབ་པ་ཅན། །བཟའ་བཏུང་བྱས་ཀྱང་མེ་དང་དུག་དང་མི་གཙང་བའི་དངོས་པོར་ འགྱུར་བ་ཟས་སྐོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའོ། ། ཚེ་ཚད་ནི། མི་ཡི་ཟླ་བས་ཉིན་ཞག་བྱས་པ་ཡི། །ཚེ་ལོ་ལྔ་བརྒྱའི་བར་དུ་འཆི་ མི་འགྱུར། །དབུལ་ཞིང་ཕོངས་པས་བཙལ་ཡང་མི་རྙེད་པའི། །སྡུག་བསྔལ་དམྱལ་ བ་བཞིན་དུ་ཚད་མེད་ལྡན། །མཛོད་དུ་༼ཡི་དྭགས་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ཚད་ནི་མིའི༽། ཟླ་བ་༼གཅིག་ལ་ཡི་ དྭགས་རང་གི་༽ཉིན་ཞག་གིས་༼ཚད་དུ་བྱས་པའི་རང་ལོ་༽ལྔ་བརྒྱ༼འོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། མི་ཡི་ཟླ་ བ་ལ་ཉིན་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་སོགས་པར་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ མྱོང་བ་སྟེ། བཤེས་སྤྲིངས་སུ། ༼ཡི་དྭགས་༽ཁ་ཅིག་ཁ་ནི་ཁབ་ཀྱི་མིག་ཙམ་༼ད
【現代漢語翻譯】 如經中所說：『僅僅憶念、稱名，或塑其形象，亦能生起痛苦（即恐懼），何況親身感受那難以忍受的異熟果報呢？』 ༈ 餓鬼之苦。 第二，真實的餓鬼之苦：由於造作中品十不善業，轉生於餓鬼世界。他們極度飢渴，痛苦不堪，以至於面板、血肉乾枯。身體如同被燃燒的木樁。口乾舌燥，只能舔舐乾裂的嘴唇。奔向水池，卻有持武器者守護，不讓他們飲用，這是外在的遮障。在根本處，此贍部洲下方五百由旬之處，以及其他地方，如人間、海邊、空行之地等，身體小者如一指節高，大者可達千由旬。由於飢渴的折磨，血肉乾枯。爲了尋找水源而奔跑時，有持武器者守護。即使無人守護，所見也皆是膿血，無法飲用，這是外在的遮障。即使找到少許食物或飲料，其入口細如針眼，無法下嚥。腹部卻極其寬大，無法填飽，四肢纖細，無法支撐身體，這是內在的遮障。即使能勉強食用一些食物，那些食物也會化為火焰，焚燒自身。只能以糞便、尿液、腐臭之物、毒藥和殘羹剩飯為食，這是食物和飲料的遮障。他們飽受著諸如此類的痛苦。 壽命方面：以人間一月為一日，壽命長達五百年，期間不會死亡。貧窮困苦，即使尋找也無法找到食物，其痛苦如同地獄一般無量無邊。如《俱舍論》中所說：『餓鬼的壽命，以人間一月為一日，自身壽命長達五百年。』正如《親友書》中所說：『有些餓鬼的口如針眼般細小……』
【English Translation】 As it is said in the scriptures: 'Merely remembering, uttering the name, or sculpting the image [of suffering beings] can generate suffering (i.e., fear), what need is there to mention personally experiencing the unbearable ripening of karma?' ༈ The Suffering of Pretas (Hungry Ghosts). Secondly, the actual suffering of pretas: Due to practicing intermediate non-virtuous deeds, they are born in the realm of pretas. They are extremely hungry and thirsty, suffering greatly, to the extent that their skin, flesh, and blood dry up. Their bodies are like burning wooden stakes. Their mouths are dry, and they can only lick their parched lips. They run towards ponds, but they are guarded by those wielding weapons, preventing them from drinking, which is an external obscuration. In the fundamental place, five hundred yojanas below this Jambudvipa (Rose-Apple Island), and in other places such as the human realm, seashores, and the realm of dakinis, their bodies range from the size of a finger joint to a thousand yojanas. Due to the torment of hunger and thirst, their flesh and blood dry up. When they run in search of water, they are guarded by those wielding weapons. Even if unguarded, they see only pus and blood, making it impossible to drink, which is an external obscuration. Even if they find a little food or drink, their mouths are as narrow as the eye of a needle, making it impossible to swallow. Their stomachs are extremely large, impossible to fill, and their limbs are so thin that they cannot support their bodies, which is an internal obscuration. Even if they manage to consume some food, it turns into a stream of flames, burning them. They can only consume feces, urine, foul odors, poison, and leftovers, which are obscurations of food and drink. They endure sufferings such as these. Regarding lifespan: With one human month as one day, their lifespan lasts for five hundred years, during which they do not die. They are poor and destitute, unable to find food even when searching, their suffering is immeasurable, like that of hell. As stated in the Abhidharmakosha: 'The lifespan of pretas is five hundred years, with one human month as one day.' As stated in the Friendly Letter: 'Some pretas have mouths as small as the eye of a needle...'
ུ་ཆུང་༽ལ། །ལྟོ་བ་རི་ ཡི་གཏོས་ཙམ་༼ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ་དགང་དཀའ་པས་༽བཀྲེས་པས་ཉེན་༼པར་གྱུར་ཏེ༽། །མི་གཙང་གྱི་ན་བོར་ བ་༼བཤང་གཅི་སོགས་༽ཅུང་ཟད་༼ཙམ་རྙེད་༽ཀྱང་༼ཁ་ཆུང་བས༽། །འཚལ་བ་༼སྟེ་ཟ་བ༽འི་མཐུ་༼སྟེ་ནུས་པ་༽ དང་ལྡན་པ་མ་ལགས་༼པའི་ཕྱིར་༽སོ། །ཞེས་པ་དང་། ༼ལུས་མི་སྡུག་པ་དང་ཁ་མེ་འབར་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་༽ ཡི་དྭགས་རྣམས་ལ་སོས་ཀའི་དུས་སུ་ནི། ཟླ་བའང་ཚ་༼བའི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་༽ལ་དགུན་ནི་ཉི་མའང་ གྲང་༼བའི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཚ་གྲང་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་དེ་དག་གིས་བལྟས་པ་ཙམ་གྱིས༽། །ལྗོན་ཤིང་ འབྲས་བུ་(སྨིན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་གང་ཡང་ཡལ་ག་དུད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡལ་ག་དང་འབྲས་བུ་)མེད་(ཅིང་སྐམ་པར་ སྣང་བས་)འགྱུར་(བ་དང་ཡི་དྭགས་)དེ་དག་གིས། །བལྟས་པ་ཙམ་གྱིས་༼ཡན་ལག་བརྒྱད་ལྡན་གྱི་ཆུ་༽ཀླུང་ ཡང་སྐམ་པར་འགྱུར་༼དེ་གང་ཞེ་ན། བསིལ་དང་ཞིམ་དང་ཡང་དང་འཇམ། །དྭངས་ཞིང་དྲི་ང་མེད་པ་དང་། །འཐུང་ན་ལྟོ་ བ་མི་གནོད་ཅིང་། །མགྲིན་པ་ལ་ནི་མི་གནོད་པའོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ༈ དུད་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ། གསུམ་པ་དུད་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་ལའང་། དངོས་ནི། མི་དགེ་ཆུང་ངུས་དུད་འགྲོར་ སྐྱེས་པ་ན། །རྒྱ་མཚོར་གནས་པའི་ཉ་དང་ཆུ་སྲིན་སོགས། །ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ ཆུང་ངུ་ཟ་བ་དང་། །སྲིན་བུ་ཆུང་ངུས་ཆེན་པོ་ཕུག་སྟེ་ཟ། །ཁྱད་པར་ཀླུ་རྣམས་ 3-89 ཉིན་བཞིན་བྱེ་ཚན་གྱི། །ཆར་བས་ཤ་རུས་ཐམས་ཅད་བསྲེག་པ་དང་། །མཁའ་ ལྡིང་གཏུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཟ་བ་དང་། །གཅིག་གིས་གཅིག་གསོད་གླེན་ལྐུགས་ སྡུག་བསྔལ་ཅན། །རྩ་བའི་གནས་རྒྱ་མཚོའི་ཆེན་པོ་དང་། འཕྲོས་པའི་གནས་ཆུ་དང་ཐང་ དང་། ནམ་མཁའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་མན་ཆད་ན་ཡོད་ཅིང་སྡུག་ བསྔལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་གསོད་ཅིང་ཟ་བ་དང་། ཁྱད་པར་ཀླུ་རྣམས་ ལ་ཉིན་རེ་བཞིན་བྱེ་ཚན་གྱི་ཆར་བས་རུས་པ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་བསྲེག་པ་དང་། མཁའ་ལྡི ང་ གཏུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཟ་བ་དང་། ཁ་འཐོར་རྣམས་ཀྱང་གདུག་ཅན་སྐྱེ་བོ་ཡིས། །ཤ་ ཁྲག་པགས་པའི་ཆེད་དུ་གསོད་པ་དང་། །ལྕགས་ཚན་ལྕགས་ཀྱུ་སོགས་ཀྱིས་ བསྣུན་པ་དང་། །རང་དབང་མེད་པར་འཁོལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལྡན། །མི་དང་ལྷན་ ཅིག་འགྲོགས་པའི་དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱང་ཤ་ཁྲག་པགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆེད་དུ་གསོད་པ་ དང་རང་དབང་མེད་པར་འཁོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པའོ། །ཚེ་ཚད་དང་ ལུས་ཚད་ནི། ཚེ་ཚད་ངེས་མེད་ཐུང་བ་ཡུད་ཙམ་དང་། །རིང་བ་བསྐལ་པའི་བར་ དུ་གནས་པ་དང་། །ལུས་ཀྱང་ངེས་མེད་ཆུང་བ་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ། །ཆེ་བ་དཔག་ ཚད་མང་ཡང་སྡུག་བསྔལ་རྟེན། །ཚེ་ངེས་པ་མེད་པ་ཐུང་བ་ཡུད་ཙམ་གནས་པ་དང་། རིང་བ་ཀླུ་ཆེན་པོ་འགའ་ཞིག་བས
【現代漢語翻譯】 འུ་ཆུང་༽ལ། །ལྟོ་བ་རི་ཡི་གཏོས་ཙམ་༼ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ་དགང་དཀའ་པས་༽བཀྲེས་པས་ཉེན་༼པར་གྱུར་ཏེ༽། །མི་གཙང་གྱི་ན་བོར་བ་༼བཤང་གཅི་སོགས་༽ཅུང་ཟད་༼ཙམ་རྙེད་༽ཀྱང་༼ཁ་ཆུང་བས༽། །འཚལ་བ་༼སྟེ་ཟ་བ༽འི་མཐུ་༼སྟེ་ནུས་པ་༽དང་ལྡན་པ་མ་ལགས་༼པའི་ཕྱིར་༽སོ། །ཞེས་པ་དང་། ༼ལུས་མི་སྡུག་པ་དང་ཁ་མེ་འབར་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་༽ཡི་དྭགས་རྣམས་ལ་སོས་ཀའི་དུས་སུ་ནི། ཟླ་བའང་ཚ་༼བའི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་༽ལ་དགུན་ནི་ཉི་མའང་གྲང་༼བའི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཚ་གྲང་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་དེ་དག་གིས་བལྟས་པ་ཙམ་གྱིས༽། །ལྗོན་ཤིང་འབྲས་བུ་(སྨིན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་གང་ཡང་ཡལ་ག་དུད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡལ་ག་དང་འབྲས་བུ་)མེད་(ཅིང་སྐམ་པར་སྣང་བས་)འགྱུར་(བ་དང་ཡི་དྭགས་)དེ་དག་གིས། །བལྟས་པ་ཙམ་གྱིས་༼ཡན་ལག་བརྒྱད་ལྡན་གྱི་ཆུ་༽ཀླུང་ཡང་སྐམ་པར་འགྱུར་༼དེ་གང་ཞེ་ན། བསིལ་དང་ཞིམ་དང་ཡང་དང་འཇམ། །དྭངས་ཞིང་དྲི་ང་མེད་པ་དང་། །འཐུང་ན་ལྟོ་བ་མི་གནོད་ཅིང་། །མགྲིན་པ་ལ་ནི་མི་གནོད་པའོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། 對於小鬼來說，肚子像山一樣大（非常大，難以填飽），被飢餓所困擾。即使找到一點點不凈之物（糞便等），也因為嘴太小，沒有能力食用。就像這樣。因為身體醜陋，口中燃燒著火焰，餓鬼們在夏季感到月亮也是炎熱的，冬季感到太陽也是寒冷的，他們因這樣的寒熱而痛苦，僅僅是被他們看一眼，樹木的果實（本應成熟豐碩，枝繁葉茂）也會變得乾枯。僅僅是被他們看一眼，八功德水也會乾涸。（什麼是八功德水呢？清涼、甘甜、輕軟、潤澤、清澈、無異味，飲用后不傷腸胃，也不傷喉嚨）。就像經文里說的那樣。 ༈ དུད་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ། 畜生的痛苦 གསུམ་པ་དུད་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་ལའང་། དངོས་ནི། མི་དགེ་ཆུང་ངུས་དུད་འགྲོར་སྐྱེས་པ་ན། །རྒྱ་མཚོར་གནས་པའི་ཉ་དང་ཆུ་སྲིན་སོགས། །ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཆུང་ངུ་ཟ་བ་དང་། །སྲིན་བུ་ཆུང་ངུས་ཆེན་པོ་ཕུག་སྟེ་ཟ། །ཁྱད་པར་ཀླུ་རྣམས་3-89ཉིན་བཞིན་བྱེ་ཚན་གྱི། །ཆར་བས་ཤ་རུས་ཐམས་ཅད་བསྲེག་པ་དང་། །མཁའ་ལྡིང་གཏུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཟ་བ་དང་། །གཅིག་གིས་གཅིག་གསོད་གླེན་ལྐུགས་སྡུག་བསྔལ་ཅན། །རྩ་བའི་གནས་རྒྱ་མཚོའི་ཆེན་པོ་དང་། འཕྲོས་པའི་གནས་ཆུ་དང་ཐང་དང་། ནམ་མཁའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་མན་ཆད་ན་ཡོད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་གསོད་ཅིང་ཟ་བ་དང་། ཁྱད་པར་ཀླུ་རྣམས་ལ་ཉིན་རེ་བཞིན་བྱེ་ཚན་གྱི་ཆར་བས་རུས་པ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་བསྲེག་པ་དང་། མཁའ་ལྡི ང་གཏུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཟ་བ་དང་། ཁ་འཐོར་རྣམས་ཀྱང་གདུག་ཅན་སྐྱེ་བོ་ཡིས། །ཤ་ཁྲག་པགས་པའི་ཆེད་དུ་གསོད་པ་དང་། །ལྕགས་ཚན་ལྕགས་ཀྱུ་སོགས་ཀྱིས་བསྣུན་པ་དང་། །རང་དབང་མེད་པར་འཁོལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལྡན། །མི་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་པའི་དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱང་ཤ་ཁྲག་པགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆེད་དུ་གསོད་པ་དང་རང་དབང་མེད་པར་འཁོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པའོ། །ཚེ་ཚད་དང་ལུས་ཚད་ནི། ཚེ་ཚད་ངེས་མེད་ཐུང་བ་ཡུད་ཙམ་དང་། །རིང་བ་བསྐལ་པའི་བར་དུ་གནས་པ་དང་། །ལུས་ཀྱང་ངེས་མེད་ཆུང་བ་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ། །ཆེ་བ་དཔག་ཚད་མང་ཡང་སྡུག་བསྔལ་རྟེན། །ཚེ་ངེས་པ་མེད་པ་ཐུང་བ་ཡུད་ཙམ་གནས་པ་དང་། རིང་བ་ཀླུ་ཆེན་པོ་འགའ་ཞིག་བས 第三，關於畜生的痛苦。實際上，因為微小的惡業而轉生為畜生，居住在海洋中的魚和鱷魚等，大的吃小的，小蟲子鉆入大的身體里吃。特別是龍族，每天都被沙礫般的雨焚燒血肉和骨頭。還有兇猛的金翅鳥吃它們。互相殘殺，愚蠢、啞口無言，充滿痛苦。根本的處所是大海，其餘的處所是水、陸地和天空的活動範圍等等，甚至在其他化樂天以下都有。痛苦的差別是互相殘殺和吞食。特別是龍族，每天都被沙礫般的雨焚燒直至骨頭。兇猛的金翅鳥吞食它們。分散的眾生也被殘暴的人們爲了血肉和皮毛而殺害，被鐵鉗、鐵鉤等擊打，遭受著無法自主被役使的痛苦。與人共同生活的畜生們，也爲了血肉和皮毛等而被殺害，遭受著無法自主被役使等等的痛苦。壽命和身體的大小是：壽命不確定，短的只有一瞬間，長的可以達到一劫。身體也不確定，小的像微塵，大的可以達到很多由旬，但都是痛苦的根源。壽命不確定，短的只有一瞬間，長的有些大龍可以達到一劫。 For the small ghosts, their stomachs are as large as mountains (extremely large and difficult to fill), and they are threatened by hunger. Even if they find a little bit of unclean things (feces, etc.), they do not have the power to eat it because their mouths are too small. It is like this. Because their bodies are ugly and their mouths are burning with flames, the hungry ghosts feel that the moon is hot in summer and the sun is cold in winter. They suffer from such heat and cold, and just by being looked at by them, the fruits of the trees (which should be ripe and abundant with lush branches) will become dry. Just by being looked at by them, even the rivers with eight qualities of water will dry up. (What are the eight qualities of water? Cool, sweet, light, soft, clear, odorless, does not harm the stomach when drunk, and does not harm the throat). It is as the scriptures say. Furthermore, the suffering of animals. Thirdly, regarding the suffering of animals. In reality, due to minor negative karma, one is born as an animal. Fish and crocodiles, etc., living in the ocean, are eaten by the larger ones. Small worms bore into the bodies of the larger ones and eat them. In particular, the nagas (serpent deities) are burned every day by showers of gravel-like rain, scorching their flesh and bones. Fierce garudas (mythical birds) devour them. They kill each other, are foolish, mute, and full of suffering. Their primary dwelling is the great ocean, and their secondary dwellings are water, land, and the sky, even down to the realms below Paranirmita-vasavartin (the heaven of those who have power over others' creations). The distinctions of suffering are that they kill and eat each other. In particular, the nagas are burned daily by showers of gravel-like rain, scorching them down to their bones. Fierce garudas devour them. Scattered beings are also killed by cruel people for their flesh, blood, and skin, struck with iron tongs and hooks, and suffer the misery of being involuntarily enslaved. Animals that live with humans are also killed for their flesh, blood, and skin, and suffer the misery of being involuntarily enslaved. As for lifespan and body size: lifespan is uncertain, short-lived for just a moment, and long-lived for up to a kalpa (an aeon). Bodies are also uncertain, small like dust particles, and large up to many yojanas (a unit of distance), but all are sources of suffering. Lifespan is uncertain, short-lived for just a moment, and some large nagas can live for up to a kalpa.
【English Translation】 For the small ghosts, their stomachs are as large as mountains (extremely large and difficult to fill), and they are threatened by hunger. Even if they find a little bit of unclean things (feces, etc.), they do not have the power to eat it because their mouths are too small. It is like this. Because their bodies are ugly and their mouths are burning with flames, the hungry ghosts feel that the moon is hot in summer and the sun is cold in winter. They suffer from such heat and cold, and just by being looked at by them, the fruits of the trees (which should be ripe and abundant with lush branches) will become dry. Just by being looked at by them, even the rivers with eight qualities of water will dry up. (What are the eight qualities of water? Cool, sweet, light, soft, clear, odorless, does not harm the stomach when drunk, and does not harm the throat). It is as the scriptures say. Furthermore, the suffering of animals. Thirdly, regarding the suffering of animals. In reality, due to minor negative karma, one is born as an animal. Fish and crocodiles, etc., living in the ocean, are eaten by the larger ones. Small worms bore into the bodies of the larger ones and eat them. In particular, the nagas (serpent deities) are burned every day by showers of gravel-like rain, scorching their flesh and bones. Fierce garudas (mythical birds) devour them. They kill each other, are foolish, mute, and full of suffering. Their primary dwelling is the great ocean, and their secondary dwellings are water, land, and the sky, even down to the realms below Paranirmita-vasavartin (the heaven of those who have power over others' creations). The distinctions of suffering are that they kill and eat each other. In particular, the nagas are burned daily by showers of gravel-like rain, scorching them down to their bones. Fierce garudas devour them. Scattered beings are also killed by cruel people for their flesh, blood, and skin, struck with iron tongs and hooks, and suffer the misery of being involuntarily enslaved. Animals that live with humans are also killed for their flesh, blood, and skin, and suffer the misery of being involuntarily enslaved. As for lifespan and body size: lifespan is uncertain, short-lived for just a moment, and long-lived for up to a kalpa (an aeon). Bodies are also uncertain, small like dust particles, and large up to many yojanas (a unit of distance), but all are sources of suffering. Lifespan is uncertain, short-lived for just a moment, and some large nagas can live for up to a kalpa.
ྐལ་པར་གནས་པ་དང་། ལུས་ཀྱང་ཆུང་བ་ལ་སྐྲའི་རྩེ་མོ་ལྔ་ བཅུའི་ཆ་ཙམ་དང་། ཆེ་བ་ལ་དཔག་ཚད་ཁྲི་ཡོད་པ་དང་། གླང་བོ་ཆེ་འགའ་ཞིག་ལ་དཔག་ ཚད་བདུན་ཡོད་པ་དང་། ཆུ་སྲིན་ཆེ་བ་ལ་དཔག་ཚད་ཉིས་སྟོང་བརྒྱད་བརྒྱ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་ཤིང་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་སྟེ། བཤེས་སྤྲིངས་སུ། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་(སུ་གཏོགས་པ་)ན་ཡང་(མི་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་དབང་མེད་དུ་)གསོད་པ་དང་། ། (ཞགས་པ་སོགས་ཀྱིས་)བཅིངས་(པ་)དང་(དབྱུག་པས་)བརྡེག་(པ་)སོགས་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་(པ་) 3-90 མྱོང་(བ་དང་)། །ཞི་(བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་)གྱུར་(པའི་)དགེ་བ་སྤངས་པ(འི་དུད་འགྲོ་)རྣམས་ལ་ ནི། །(ཕན་ཚུན་)གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་(བའི་རྣམ་སྨིན་)ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་(པ་)འབྱུང་(ངོ་)། །ཞེས་དང་། (སྤྱིའི་སྡུག་བསྔལ་བསྟན་ནས་སོ་སོའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་དུད་འགྲོ་ལ་གནས་རྒྱ་མཚོའི་ལ་གནས་པ་)ཁ་ཅིག་ (ནི་)མུ་ཏིག་༼གི་ཆེད་དུ་འཆི་བ་དང་ལུག་ལ་སོགས་ཁ་ཅིག་༽བལ་དང་(གླང་བོ་ཆེ་ལ་སོགས་ཁ་ཅིག་)རུས་པ་(དང་ རི་དྭགས་སོགས་)ཁྲག་(དང་)། །ཤ་དང་(སྟག་གཟིག་ཁ་ཅིག་)པགས་པའི་ཆེད་དུ་འཆི་བར་འགྱུར་(ལ)། ། (མིའི་གནས་ནའང་རང་)དབང་མེད་(པར་གླང་བོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་)གཞན་གྱིས་རྡོག་པ་(བཏབ་སྟེ་བཀོལ་བ་དང་) ལག་པ་དང་། །ལྕག་དང་ལྕགས་ཀྱུ(ས་གདབ་པ)་རྣམས་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ་བཀོལ་(བས་སྡུག་བསྔལ་བར་ འགྱུར་རོ)། །ཞེས་གསུངས་ལྟར་རོ། ། ༈ མིའི་སྡུག་བསྔལ། བཞི་པ་མིའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། ཟག་བཅས་དགེ་བའི་དབང་གིས་བརྒྱ་ལམ་ན། ། གལ་ཏེ་མི་ལུས་ཐོབ་པར་གྱུར་ན་ཡང་། །ཡོད་པ་རྣམས་ནི་བསྲུང་བའི་སྡུག་ བསྔལ་དང་། །མེད་པ་རྣམས་ནི་ཚོལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། །དེ་ཡང་སྐྱེས་རབས་ ལས། གཅིག་(ནོར་ཡོད་པ་རྣམས་)ནི་བསྲུང་བས་ཉོན་མོངས་(པ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་)ལ། །གཉིས་པ་(ནོར་ རྫས་སོགས་མེད་པ་རྣམས་ནི་)ཚོལ་བ་(མི་རྙེད་པ)ས་ཤ་ཐང་(སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ལོ་)ངོ་། །(ནོར་ཡོད་མེད་ཕྱུག་ཡང་ན་ དབུལ་ཡང་རུང་)གང་ནའང་(ཕུགས་སུ་)དགའ་བ་མེད་(པར་)གྱུར་པ(ས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནོ)། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འབྱོར་ལྡན་རྣམས་ནི་འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཅི་ཙམ་རྒྱ་ཆེ་བ་དེ་ཙམ་ དུ་དེ་དག་བསྲུང་ཞིང་སྐྱོང་པའི་སྒོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་། དབུལ་པོ་རྣམས་ནི་ཟས་དང་གོས་ དང་གནས་མལ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཚོལ་བའི་སྒོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་དང་། མངལ་ནས་སྐྱེ་ བ་དགོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། །ན་ཚོད་འགྱུར་བ་རྒས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ། ཁམས་འགྱུར་བ་ལས་ན་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། །སྲོག་འགྱུར་བ་ལས་འཆི་བའི་ སྡུག་བསྔལ་དང་། །དེ་ཡང་མདོ་ལས། སྐྱེ་བ་(དོག་པའམ་བཙུར་བ་)ནི་སྡུག་བསྔལ་(བ་དང་དེ་ལས་ 3-91
【現代漢語翻譯】 有些動物居住在卡拉帕（kalpa，劫），體型小的如五十分之一的毛髮，大的則有十萬由旬（dpag tshad，梵文 योजना，yojana，長度單位），有些大象有七由旬，大的鱷魚有兩千八百由旬等等，據說它們都享受著各種各樣的痛苦。正如《親友書》中所說： 『即使在畜生道中，（也難逃）被（他人）宰殺，被（繩索等）束縛，被（棍棒）擊打等各種痛苦。（畜生）捨棄了寂靜（涅槃）的善行，（它們之間）互相吞食（的果報）極其可怕。』 （在展示了普遍的痛苦之後，接下來是各自痛苦的描述，例如，有些動物生活在海洋中），有些（爲了珍珠而死），有些羊等爲了毛，（有些大象等）爲了骨頭，（有些鹿等）爲了血，肉，（有些老虎、豹子）爲了皮而死。 （即使在人類中），（大象等）也無法自主，被他人驅使，遭受腳踢、手打、鞭打和鐵鉤（的折磨）。』 如上所述。 第四，人類的痛苦：由於有漏善業的力量，如果能在百道中獲得人身，那麼，擁有財富的人有守護財富的痛苦，沒有財富的人有尋求財富的痛苦。正如《本生經》中所說： 『（擁有財富的人）因守護（財富）而煩惱（即痛苦），（沒有財富的人）因尋求（而不得）精疲力竭（即痛苦）。（無論貧富），最終都不會快樂（因此本質上是痛苦的）。』 如上所述，富人因其眷屬和享受越廣，守護和管理它們的痛苦就越大；窮人則因缺乏食物、衣服和住所等而痛苦；還有從子宮出生的痛苦，年齡變化帶來的衰老痛苦，身體失調帶來的疾病痛苦，以及生命終結帶來的死亡痛苦。正如經文所說： 出生（時狹窄或擠壓）是痛苦的（並且從中產生）
【English Translation】 Some animals live in Kalpa (aeon), the small ones are like one-fiftieth of a hair, and the large ones are ten thousand yojanas (dpag tshad, Sanskrit योजना, yojana, unit of length), some elephants are seven yojanas, and large crocodiles are two thousand eight hundred yojanas, etc., it is said that they all enjoy various kinds of suffering. As it is said in 'Letter to a Friend': 'Even in the animal realm, (they cannot escape) being killed (by others), being bound (by ropes, etc.), being beaten (by sticks), etc., suffering various kinds of pain. (Animals) abandon the virtue of peace (nirvana), (the retribution of) mutual devouring (among them) is extremely terrible.' (After showing the universal suffering, the following is a description of their respective sufferings, for example, some animals live in the ocean), some (die for pearls), some sheep, etc. for wool, (some elephants, etc.) for bones, (some deer, etc.) for blood, meat, (some tigers, leopards) die for skin. '(Even among humans), (elephants, etc.) are not autonomous, driven by others, suffering from being kicked, beaten by hands, whipped, and hooked (by iron hooks).' As mentioned above. Fourth, the suffering of humans: Due to the power of contaminated virtuous deeds, if one obtains a human body among the hundreds of paths, then, those who have wealth have the suffering of guarding wealth, and those who do not have wealth have the suffering of seeking wealth. As it is said in the 'Jataka Tales': '(Those who have wealth) are troubled (i.e., suffer) by guarding (wealth), (those who do not have wealth) are exhausted (i.e., suffer) by seeking (and not finding). (Whether rich or poor), ultimately there is no happiness (therefore it is inherently suffering).' As mentioned above, the richer people are, the wider their entourage and enjoyment, the greater the suffering of guarding and managing them; the poor suffer from the lack of food, clothing, and shelter, etc.; there is also the suffering of being born from the womb, the suffering of aging due to changes in age, the suffering of illness due to changes in elements, and the suffering of death due to the end of life. As the scripture says: Birth (narrow or squeezed) is suffering (and arises from it)
གནས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་)ལོ། །རྒ་བ་ནི་(ན་ཚོད་འགྱུར་བའི་སྒོ་ནས་)སྡུག་བསྔལ་ལོ། ། ན་བ་ནི་(ཁམས་འགྱུར་བའི་སྒོ་ནས་)སྡུག་བསྔལ་ལོ། །འཆི་བ་ནི་(སྲོག་འགྱུར་བའི་སྒོ་ནས་)སྡུག་བསྔལ་ ལོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་བཞིས་ཉམ་ཐག་པར་འགྱུར་བ་དང་། མི་སྡུག་དགྲ་བོས་མནར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། །ཡིད་འོང་གཉེན་དང་བྲལ་བའི་ སྡུག་བསྔལ་དང་། །འདོད་པའི་དངོས་པོ་ཐབས་མང་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །བཙལ་ ཡང་མི་རྙེད་ལ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་། །དེ་ཡང་མདོ་ལས། མི་སྡུག་པ་(སྟེ་ཡིད་དུ་མི་ འོང་བ་)དང་ཕྲད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །སྡུག་པ་(སྟེ་ཡིད་དུ་འོང་བ་)དང་བྲལ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། ། གང་འདོད་པ་བཙལ་ཏེ་མི་རྙེད་པ་དེ་(ཡིད་ལ་རེ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་)སྡུག་བསྔལ་ལོ། ། མདོར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་༼སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བའི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་དང་སྡུག་ བསྔལ་གྱི་གནས་ཉིད་ཡིན་པས་༽སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །(བཤད་མ་ཐག་པའི་སྡུག་ བསྔལ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་དྲུག་ཏུ་ཡང་འདུ་སྟེ། དང་པོ་ནི་དོག་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ན་རྒ་འཆི་གསུམ་ནི་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ དང་། ཕྲད་པ་དང་། བྲལ་བ་དང་། རེ་བ་འབྲས་བུ་མེད་པ་དང་། གནས་ངན་ལེན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་སུ་འདུས་བའི་ཕྱིར། གསུམ་དུ་ཡང་འདུ་སྟེ། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་བཞི་དང་མི་སྡུག་པ་དང་ཕྲད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་། སྡུག་པ་དང་བྲལ་བ་ དང་འདོད་པ་བཙལ་དུ་མ་རྙེད་པ་ནི་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར། དེ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཚང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བ་ རང་གི་མཚན་ཉིད་ཚང་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་སྔ་མ་གཉིས་ལས་མ་གྲོལ་བའི་འདུ་བྱེད་ཚང་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་མདོ་ ལས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་སྡུག་བསྔལ་བར་གསུངས་པའི་དོན་གང་ཡིན་ ཞེ་ན། དང་པོ་བདུན་པོ་ནི་ཆོས་ཅན། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ཏེ། བྱིས་པས་ཀྱང་མི་འདོད་པའི་རང་བཞིན་ དུ་ཤེས་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཉེར་ལེན་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ཁོ་ ནས་མི་འདོད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར། ) དུས་ཀྱི་དབང་གིས་ཚ་གྲང་སྡུག་བསྔལ་དང་། ། 3-92 བཟའ་བཏུང་མེད་ཚེ་བཀྲེས་སྐོམ་སྡུག་བསྔལ་དང་། །ལམ་དུ་འགྲོ་འངོ་ངལ་དུབ་ སྡུག་བསྔལ་དང་། །འཐབ་རདྩོ་ལ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ལས་འདས། །ཚ་གྲང་ དང་བཀྲེས་སྐོམ་དང་ངལ་དུབ
【現代漢語翻譯】 出生是痛苦的（因為它是所有痛苦的基礎）。衰老是痛苦的（通過年齡的變化）。 生病是痛苦的（通過身體的變化）。死亡是痛苦的（通過生命的變化）。正如所說，被四大痛苦之河所折磨， 遭受令人不悅的敵人的折磨的痛苦，與心愛的親人分離的痛苦，即使通過各種方式尋找渴望的事物， 也無法找到等等，經歷各種痛苦。正如經文中所說：與不悅的事物（即令人不悅的事物）相遇是痛苦的。與悅意的事物（即令人愉悅的事物）分離是痛苦的。 尋求渴望的事物而不得（即無法獲得心中期望的結果）是痛苦的。 簡而言之，五取蘊（因為它們是痛苦產生的惡業的基礎，並且本身就是痛苦的處所）是痛苦的。正如所說的那樣。（剛剛解釋的八種痛苦也可以歸納為六種：第一種是出生的痛苦，老、病、死三種是變化的痛苦，相遇、分離和期望落空，以及惡業的痛苦。） （也可以歸納為三種：生、老、病、死四種以及與不悅的事物相遇是痛苦的痛苦；與悅意的事物分離和尋求渴望的事物而不得是變化的痛苦；五取蘊是遍行造作的痛苦，因為第一種包含了痛苦感受的自性，第二種包含了有漏的快樂的自性，第三種包含了未從前兩種痛苦中解脫的造作。那麼，經文中說，在世俗諦中是痛苦的，在勝義諦中也是痛苦的，這是什麼意思呢？前七種法，在世俗諦中是痛苦的，因為即使是孩子也能認識到它們是不 желательными。五取蘊，在勝義諦中是痛苦的，因為只有聖者才能看到它們是不 желательными。）由於季節的原因，有冷熱的痛苦， 沒有食物和飲料時，有飢渴的痛苦，在路上行走時，有疲勞的痛苦，爭鬥等等，痛苦無邊無際。冷熱、飢渴和疲勞
【English Translation】 Birth is suffering (because it is the basis of all suffering). Aging is suffering (through the change of age). Sickness is suffering (through the change of condition). Death is suffering (through the change of life). As it is said, being tormented by the four great rivers of suffering, the suffering of being tormented by unpleasant enemies, the suffering of being separated from beloved relatives, even seeking desired things through various means, not being able to find them, and so on, experiencing various sufferings. As the sutra says: Meeting with unpleasant things (i.e., things that are not pleasing) is suffering. Separating from pleasant things (i.e., things that are pleasing) is suffering. Seeking what is desired and not finding it (i.e., not obtaining the result hoped for in the mind) is suffering. In short, the five aggregates of grasping (because they are the basis of evil deeds that produce suffering, and are themselves the place of suffering) are suffering. As it is said. (The eight sufferings just explained can also be summarized into six: the first is the suffering of birth, the three of old age, sickness, and death are the suffering of change, meeting, separation, and unfulfilled expectations, and the suffering of evil deeds.) (They can also be summarized into three: the four of birth, old age, sickness, and death, and meeting with unpleasant things are the suffering of suffering; separation from pleasant things and seeking what is desired and not finding it are the suffering of change; the five aggregates of grasping are the pervasive suffering of conditioning, because the first contains the self-nature of painful feelings, the second contains the self-nature of contaminated happiness, and the third contains the conditioning that has not been liberated from the first two sufferings. So, what does it mean that the sutra says that it is suffering in conventional truth and also suffering in ultimate truth? The first seven dharmas are suffering in conventional truth, because even children can recognize that they are undesirable. The five aggregates of grasping are suffering in ultimate truth, because only the noble ones can see that they are undesirable.) Due to the seasons, there is the suffering of heat and cold, when there is no food and drink, there is the suffering of hunger and thirst, when walking on the road, there is the suffering of fatigue, fighting and so on, suffering is endless. Heat and cold, hunger and thirst, and fatigue
་དང་འཐབ་རྩོད་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ཡས་པ་ རྣམས་ནི་མྱོང་ཞིང་མཐོང་བ་ལས་ཀྱང་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། ། ༈ ལྷ་མིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ། ལྔ་པ་ལྷ་མིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་ཕྲག་དགོ་འགྲན་སེམས་ཀྱིས། ། ལྷ་དང་འཐབ་ཚེ་ལྷ་དབང་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །ལུས་རྣམས་དུམ་བུ་དུ་མར་གཏུབ་པ་ན། ། རོལ་མཚོ་ཁྲག་དུ་སྣང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཅན། །(ས་སྡེ་ལས། ལྷ་མ་ཡིན་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་ཚད་ དང་། ཚེ་ཚད་དང་། ལོངས་སྤྱོད་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དང་འདྲ་བར་གསུངས་སོ། །)ལྷ་རྣམས་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་བུ་མོ་མཛེས་ མ་འདོད་པ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་ལྷའི་བདུད་རྩི་བཟང་པོ་འདོད་པས་ཞེ་འགྲས་ནས་གོ་ མཚོན་སྣ་ཚོགས་པ་བཟུང་སྟེ་བར་སྣང་ལ་འཐབ་པ་ན། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་རི་འཕེན་ཞིང་། དེ་ རྣམས་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་རྡོ་རྗེ་བཅོམ་པའི་དུམ་བུ་རོལ་མཚོར་ལྷུང་བས་སྲོག་ཆགས་མང་པོ་ཤི་བ་ དང་། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་ལུས་དུམ་བུར་བྱས་པ་ལྷུང་བས་རོལ་མཚོ་དམར་པོ་སྣང་བ་དང་། དེ་ རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་བརྙན་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་མཚོ་ཀུན་སྣང་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཤར་ནས་དམག་མ་ ལོག་པར་ཡང་ཉེ་དུ་རྣམས་མྱ་ངན་གྱིས་གདུང་བ་དང་། ལྷའི་དཔལ་ལ་མི་བཟོད་པས་ཡིད་ གདུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་དང་ཡང་ལྡན་པ་སྟེ། བཤེས་སྤྲིངས་སུ། ལྷ་མིན་(གྱི་སྐྱེ་བ་)དག་ ནའང་(ང་རྒྱལ་ཤས་ཆེ་བས་)རང་བཞིན་གྱིས་ལྷ་ཡི། །དཔལ་ལ་(ཞེ་)སྡང་(བའི་)ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་སྡུག་ བསྔལ་(ཤིན་ཏུ་)ཆེ་(སྟེ་ཕྲག་དོག་གི་ཡིད་མི་བདེ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར)། །༼ལྷ་མིན་༽དེ་དག་༼དགེ་སྡིག་སྤྱོད་པའི་༽བློ་ དང་ལྡན་༼པ་ཡིན་༽ཡང་འགྲོ་བ་ཡི། །༼རྣམ་སྨིན༽སྒྲིབ་པ་༼དང་ལྡན་པས་རྟེན་དེ་ལ༽ས་བདེན་པ་མཐོང་ བ་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ༈ ལྷའི་སྡུག་བསྔལ། དྲུག་པ་ལྷའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། འདོད་ལྷ་འདོད་པས་མྱོས་ཤིང་གཡེངས་པ་ན། །མི་ 3-93 བཟད་འཆི་ལྟས་རྣམས་ཀྱིས་ཐེབས་པའི་ཚེ། །དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཀྱང་ ཆེས་ལྷག་པའི། །འཆི་འཕོ་ལྟུང་འགྱུར་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོས་འཚེད། །རྒྱལ་ཆེན་ རིགས་བཞི་ལ་སོགས་པའི་འདོད་ལྷ་དྲུག་པོ་རྣམས་ནི་གནས་པའི་བར་ལ་འདོད་ཡོན་གྱི་བདེ་ བ་ཟག་བཅས་ལ་གཡེངས་ནས་ཚེ་སོང་བ་ནི་མི་དྲན་ཞིང་། བཤེས་སྤྲིངས་སུ། མཐོ་རིས་(འདོད་ པའི་ལྷའི་སྐྱེ་བ་ཐོབ་)ནའང་(འདོད་ཡོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྤྱོད་པའི་)བདེ་(བ་)ཆེན་(པོ་ཡོད་མོད་ཀྱི་)དེ་ དག་གི། །འཆི་འཕོ་(བ)འི་(དུས་ཀྱི་)སྡུག་བསྔལ་དག་ནི་(སྔར་གྱི་བདེ་བ་ཆེ་ཆུང་གི་ཚད་)དེ་བས་(ཀྱང་) ཆེ(འོ)། །ཞེས་པ་དང་། (འདོད་ལྷ་རྣམས་འཆི་ལྟས་ཀྱིས་ཟིན་པ་དེའི་ཚེ་)ལུས་ཀྱི་ཁ་དོག་(མཛེས་པ་དག་ཉམས་ ནས་)མི་སྡུག་(པར་)གྱུར་པ་དང་། །(རང་གི་)སྟན་ལ་(འདུག་པར་)མི་དགའ་(བ་དང་རྒྱན་གྱི་)མེ་ཏོ
【現代漢語翻譯】 以及鬥爭等等無盡的痛苦，都是通過親身經歷和所見所聞而瞭解的。 五、非天（梵文：Asura，意為非天）的痛苦： 非天眾生因嫉妒和競爭之心，與天神作戰時，天神因陀羅（梵文：Indra）用金剛杵，將他們的身體劈成無數碎片，他們所見之處皆是血海，承受著巨大的痛苦。（《薩迦格言》中說：『非天眾的身量、壽命和享用，都與三十三天（梵文：Trāyastriṃśa）的天神相同。』）天神們貪戀非天女的美色，非天眾貪戀天神的甘露，雙方心懷嫉恨，手持各種武器在空中交戰。非天眾投擲山峰，這些山峰被因陀羅的金剛杵擊碎，碎片落入遊戲海中，導致許多生物死亡。非天眾的身體被劈成碎片，落入海中，使遊戲海呈現紅色。他們的身影出現在名為『非天眾之海』的湖泊中，戰士們從東方返回，親人們悲痛欲絕。他們無法忍受天神的榮耀，內心痛苦不堪，等等。』《親友書》中說：『即使生於非天（的境地），（因其傲慢自大），本性嫉妒天神的榮耀，內心（極其）痛苦（因為嫉妒會帶來內心的不安）。那些（非天）雖然具有行善作惡的智慧，但（因其業力）被（煩惱的）障礙所矇蔽，無法看清（真）實之所在。』 六、天神的痛苦： 欲界天神沉溺於慾望而放逸，當無法忍受的死亡預兆降臨時，他們所遭受的痛苦比地獄的痛苦還要強烈，經歷著死亡、墮落和變化的劇烈痛苦。四大天王（梵文：Caturmahārājakāyikas）等六慾天神，在享樂中虛度光陰，忘記了死亡的到來。《親友書》中說：『即使在天堂（獲得天神的果報），（享受著一切圓滿的欲樂），但他們死亡（的時刻）的痛苦，（與之前的快樂相比）更加劇烈。』（當欲界天神被死亡的預兆所控制時），身體的顏色（從美麗變得）醜陋，（不再）喜歡自己的座位，（頭上的）花朵
【English Translation】 And the endless sufferings of fighting and so on are known through personal experience and observation. 5. The Suffering of the Asuras (Demi-Gods): The Asuras, with their jealousy and competitive minds, when fighting with the gods, are struck by Indra's (梵文：Indra) Vajra (金剛杵，vajra, vajra, diamond scepter) , their bodies are cut into many pieces, and they see only a sea of blood, enduring great suffering. (The Sakya Teachings say: 'The Asuras' height, lifespan, and enjoyments are the same as those of the Thirty-Three Gods (梵文：Trāyastriṃśa).') The gods desire the beautiful daughters of the Asuras, and the Asuras desire the good nectar of the gods. Harboring jealousy, they take up various weapons and fight in the sky. The Asuras throw mountains, which are shattered by Indra's Vajra, and the fragments fall into the Playful Sea, causing many creatures to die. The Asuras' bodies are cut into pieces and fall into the sea, turning the Playful Sea red. Their images appear in the lake called 'Sea of the Asuras,' and when the warriors return from the east, their relatives are grief-stricken. They cannot bear the glory of the gods and suffer in their hearts, and so on. The Letter to a Friend says: 'Even in the realm of the Asuras (the state of being an Asura), (due to their great pride), they are naturally jealous of the glory of the gods, and their hearts are (extremely) painful (because jealousy brings inner unease). Those (Asuras), although they have the wisdom to do good and evil, are obscured by (the veils of) afflictions (and karma), and cannot see the (true) reality.' 6. The Suffering of the Gods: The desire realm gods, intoxicated and distracted by desires, when afflicted by unbearable signs of death, experience suffering greater than that of hell, tormented by the intense suffering of death, transference, and change. The Four Great Kings (梵文：Caturmahārājakāyikas) and the six desire realm gods spend their lives distracted by the contaminated pleasures of desire, forgetting the coming of death. The Letter to a Friend says: 'Even in heaven (having attained the state of a desire realm god), (enjoying all the perfect pleasures), the suffering of death (at the time of) transference is (even) greater (than the previous happiness).' (When the desire realm gods are seized by the signs of death), the color of their bodies (fades from beauty and) becomes ugly, (they no longer) enjoy their seats, and the flowers (on their heads)
ག་ (གི་)ཕྲེང་(བ་རྣམས་)རྙིང་(པ་)དང་། །གོས་ལ་དྲི་མ་ཆགས་དང་ལུས་ལ་ནི། །སྔོན་ཆད་མེད་པའི་ རྔུལ་འབྱུང་(བ་)ཞེས་བགྱི་བ་(རྣམས་ནི)། །མཐོ་རིས་(ཏེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་)འཆི་འཕོ་(བ་)སྦྲོན་(པར་)བྱེད་ (པའི་)སྔ་ལྟས་ལྔ(འོ)། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་འཆི་ལྟས་ཀྱིས་ཐེབས་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་ དམྱལ་བ་ལས་ཀྱང་ཆེས་ལྷག་པ་མྱོང་བར་གསུངས་ཏེ། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ཏུ། ལྷ་ཡི་གནས་ ༼སུ་སྐྱེས་༽ནས་༼ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བ་ལོ་མང་པོར་སྤྱོད་པ་ཡང་ཁམས་འོག་མར་༽ལྟུང་བ༼འི་འཆི་ལྟས་བྱུང་བའི་ཚེ་༽ ན། །(དེ་ལ་)སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་གང༼ཡིན་པ༽། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་(པ་)ཡི། །(སྡུག་ བསྔལ་ནི་དེའི་)བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་(དེ་དེའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་) དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་ཁམས་ནའང་ཏིང་འཛིན་གྱི། །མྱོས་ཤིང་སླར་ ཡང་འགོ་ཏུ་ལྟུང་བའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་འཆི་དག་ལ་རང་དབང་མ་ཐོབ་པས། །ཀུན་ལ་ ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་ཅན། །གཟུགས་ཁམས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་ པ་བཞི་དང་། །གཟུགས་མེད་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་ལ་སོགས་པ་བཞི་སྟེ་ཁམས་གོང་མ་ 3-94 གཉིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མེད་ཀྱང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པས་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་ལ་རང་དབང་མེད་ཅིང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ བཅིངས་པས་གུས་པ་དང་བདེ་བའི་གནས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདུ་བྱེད་གནས་ངན་ལེན་གྱི་ སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དེ། མདོར་ན། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་བཙོན་ར་ཆེན་ པོ་འདིར། །གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་བདེ་བའི་སྐབས་མ་མཆིས། །མི་གཙང་བ་ལ་དྲི་ཞིམ་ མེད་པ་བཞིན། །དེ་སླད་དེ་ཡི་ཉེས་དམིགས་དྲན་པར་འཚལ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་བླ་མར། མི་གཙང་བ(འི་དངོས་པོ་ལ་)ལ་(ནམ་ཡང་)དྲི་ཞིམ་མེད་(པ་ཇི་ལྟ་བ་)བཞིན་དུ་འགྲོ་(བ་)ལྔ(འི་འཁོར་བ་) དག་ལ་བདེ་(བའི་གོ་སྐབས་ཅུང་ཟད་)མེད། །(དེ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་དང་སྡུག་བསྔལ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་སྡུག་ བསྔལ་བར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ)། (འཁོར་བ་)དེ་ཡི་སྡུག་བསྔལ་(ཡང་)རྟག་ཏུ་(རྒྱུན་མ་ཆད་པར་)མེ་(ཆེན་ པོས་བསྲེགས་པ་དང་)མཚོན་(ཆ་རྣོན་པོས་བཏབ་པ་དང་རྨ་གསར་བ་ལ་)ཁ་བ་(རྒྱ་ཚ་)ལ་སོགས་(པས་)རེག་(པ་ ལས་)སྐྱེས་(པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ཇི་ལྟ་བ་)བཞིན་(ནོ)། །ཞེས་པ་དང་། བཤེས་སྤྲིངས་སུ། འཁོར་ བ་(ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པ་)དེ་འདྲ་(བ་དང་ལྡན་པ་)ལགས་པས་ལྷ་(དང་)མི་དང་། །དམྱལ་བ་(དང་) དུད་འགྲོ་(དང་)ཡི་དྭགས་རྣམས་(ཀྱི་ལུས་)དག་(དུ་ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་)ནི། །སྐྱེ་བ་བཟང་བོ་ མ་ལགས་(ཏེ་དེ་དག་ཏུ་)སྐྱེ་བ་ནི། །གནོད་པ་དུ་མའི་སྣོད་(དུ་)གྱ
【現代漢語翻譯】 花鬘衰敗，衣染塵垢，身出往昔未有之汗液，此乃天界眾生死歿之五種預兆。當爲死亡預兆所擊中時，所感受之劇烈痛苦，更甚於地獄。如《念住經》所云：『從天界墮落，享用有漏之樂多年後，當死亡預兆顯現之時，所生之劇烈痛苦，地獄眾生之苦，不及彼之十六分之一。』 於色界與無色界中，沉醉於禪定，終將墮落。生死輪迴，不得自在，故一切皆為行苦所遍。色界之初禪等四禪，以及無色界之空無邊處等四處，此二界之天神雖無苦苦，然因具足煩惱與染污，于生死不得自在，為無常所縛，非為恭敬安樂之處，故具行苦。總之，三界輪迴之大牢獄中，無論生於何處，皆無安樂之時。如不凈物無有香氣，故當銘記其過患。如《寶性論》所云：『如不凈物無有香氣，五趣輪迴亦無安樂。彼之痛苦，如烈火焚燒，利刃刺傷，新傷遇寒等所生之苦。』又如《親友書》所云：『輪迴如是，天人地獄，旁生餓鬼之身，皆非善妙之生，乃為眾多損害之容器。』
【English Translation】 The withering of garlands, the staining of clothes, and the emergence of sweat on the body, which was previously absent, are the five omens of the death of gods. When struck by these omens of death, the intense suffering experienced is said to be greater than that of hell. As stated in the Satipaṭṭhāna Sūtra (念住經): 'When one falls from the heavens, after enjoying defiled pleasures for many years, at the time when the omens of death appear, the intense suffering that arises is such that even the suffering of beings in hell is not one-sixteenth of it.' Even in the realms of form and formlessness, one becomes intoxicated with samādhi (定, concentration) but eventually falls back down. Because one has not gained independence over birth and death, all is pervaded by the suffering of conditioned existence. The four dhyānas (禪, meditative absorptions) of the form realm, beginning with the first dhyāna, and the four formless realms, beginning with infinite space, the gods of these two higher realms, although they do not experience the suffering of suffering, are still bound by afflictions and obscurations. They lack independence over birth and death and are bound by impermanence. Because they are not places of reverence and bliss, they are characterized by the suffering of conditioned existence. In short, in this great prison of the three realms of samsara (輪迴, cyclic existence), wherever one is born, there is no opportunity for happiness. Just as there is no fragrance in impure things, one should remember its faults. As stated in the Uttaratantra (寶性論): 'Just as there is no fragrance in impure things, there is no happiness in the five realms of cyclic existence. Its suffering is like being burned by a great fire, stabbed by sharp weapons, or the pain of fresh wounds exposed to frost.' And as stated in the Suhrllekha (親友書): 'Because samsara (輪迴, cyclic existence) is like that, birth as gods, humans, hell beings, animals, or hungry ghosts is not a good birth, for birth in those realms is a vessel for many harms.'
ུར་(པ་)ལགས་(པར་)མཁྱེན་(པར་) མཛོད་(ཞེས་གདམས་སོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ཤེས་ པའི་སྒོ་ནས་དེའི་རྒྱུ་སྡིག་པ་སྤོང་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། ། ༈ ཐོག་མེད་ལས་ཀྱི་ཉེས་པ་བསམ་ཚུལ། ལྔ་པ་ཐོག་མེད་ལས་ཀྱི་ཉེས་པ་བསམ་ཚུལ་ནི། ཡང་དང་ཡང་དུ་དམྱལ་བར་ཕྱིན་ པ་ན། །ཟངས་ཞུན་བསྐོལ་བ་འཐུང་བ་གང་ཡིན་པ། །ཕྱོགས་བཞིའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་ པོ་བཞི་ལ་ཡང་། །དེ་ཡི་ཚད་ཙམ་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་གསུངས། །ཇི་སྐད་དུ། མྱ་ངན་ བསལ་བ་ལས། ཡང་དང་ཡང་དུ་དམྱལ་བ་ཡི། །ཟངས་ཞུན་བསྐོལ་བ་གང་འཐུང་བ། །རྒྱ་ 3-95 མཚོ་བཞི་ཡི་ཆུ་ལ་ཡང་། །དེ་ཡི་ཚད་ཙམ་ཡོད་མ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འཁོར་བ་ཐོག་ མ་མེད་པ་ནས་བསགས་པའི་ལས་ངན་པའི་དབང་གིས་སྔོན་ཡང་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ གྲངས་མེད་པ་མྱོང་ཞིང་། ད་དུང་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མ་སྦྱངས་ན་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཉེས་པ་ དང་། སེར་སྣའི་དབང་གིས་ཡི་དྭགས་འཇིག་རྟེན་དུ། །ཕྱིན་པའི་ཚེ་ན་བཀྲེས་ ཤིང་སྐོམ་པ་དང་། །དབུལ་ཞིང་ཕོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ། །ཡང་ཡང་ མྱོང་མདོ་ངལ་བ་འབྲས་མེད་ཉིད། །དེ་ཡང་། (སེར་སྣའི་འབྲས་བུའི་)ཡི་དྭགས་(ཀྱི་)འཇིག་ རྟེན་(དུ་སྐྱེ་བའི་ཚེ་)མི་བཟད་པར། །བཀྲེས་(ཤིང་)སྐོམ་༼པའི་༽སྡུག་བསྔལ་གང་མྱོང་བ། །དེ་ཉིད་ དྲན་ཕྱིར་༼ཏེ་ད་ལྟ་དྲན་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་བཟློག་པའི་དོན་དུ་༽རང་གི་སྙིང་(དང་)། །རང་གི་ཤ་ ཡང་(ཇི་ལྟར་)འདོར་(པར་)མི་འགྱུར་༼ཏེ་གཏོང་པར་རིགས་སོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བཀྲེས་སྐོམ་ ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མྱོང་ཡང་ངལ་བ་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཉེས་པ་ དང་། ཁྱི་ཕག་ལ་སོགས་དུད་འགྲོར་གྱུར་པ་ན། །མི་གཙང་ལྗན་ལྗིན་རུལ་བ་ཟོས་ པ་རྣམས། །རི་རབ་ལྷུན་པོའི་ཚད་ལས་ལྷག་པ་ཙམ། །སོང་ཡང་དོན་མེད་དཀའ་ སྤྱད་སྡུག་བསྔལ་ཉིད། །དེ་ཡང་མྱ་ངན་བསལ་བ་ལས། ༼སོ་སོ་སྐྱེས་བུ་རྣམས་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ ནས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་ཚུལ་ནི་༽ཁྱི་དང་ཕག་ཏུ་གྱུར་པ་ན། །མི་གཙང་༼བ་༽ཟོས་པ་གང་ཡིན་པ། །(དེ་ གཟུགས་སུ་གྲུབ་ན་)རི་ཡི་རྒྱལ་པོ་ལྷུན་པོ་ཡི། །ཚད་ལས་(ཀྱང་)ཤིན་ཏུ་ལྷག་པར་འགྱུར་(ཏེ་འཁོར་བ་ ཐོག་མ་མེད་པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་འཚོ་བ་དམན་པའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་དང་། །མིར་ གྱུར་ན་ཡང་སྡང་དང་ཆགས་པ་ཡིས། །འཐབ་ཅིང་རྩོད་པས་མགོ་བོ་བཅད་པ་ དང་། །བྲལ་ཏེ་ངུས་པའི་མཆི་མ་བསགས་གྱུར་ན། །རི་རབ་རྒྱ་མཚོའི་ལས་ཀྱང་ ལྷག་པར་གསུངས། །དེ་ཡང་། ཇི་སྐད་དུ། མྱ་ངན་བསལ་བ་ལས། (མིར་གྱུར་པ་ན་)ཕན་ཚུན་ འཐབ་ཅིང་རྩོད་པའི་ཕྱིར་(དུ)། །མགོ་བོ་བཅད་པ་གང་ཡིན་པ། །སྤུང་ན་དེ་ལྟར་(དཔངས་)མཐོ་ 3-96 བ་ནི། །ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་ཀྱང་ཐལ་(བ་སྟེ
【現代漢語翻譯】 如是教誨道：『應知上師之行持。』如是說，應通過了解三有輪迴的過患，努力斷除其因——罪業。 第五，思維無始之業的過患之方式： 一次又一次墮入地獄時，所飲之沸騰銅汁，即使彙集四大海之水，亦不及此量。如經所云：從《除憂經》中說，一次又一次在地獄中，所飲之沸騰銅汁，即使四大海之水，亦不及此量。如是說，從無始以來所積累的惡業之力，先前已感受無量地獄之苦，若未清凈業障，仍將感受其過患。因慳吝之故，轉生餓鬼界時，遭受飢渴、貧窮之難忍痛苦，一次又一次感受，徒勞無益。又如（慳吝果報之）餓鬼（界受生之時），感受難忍之饑（渴）之苦，為憶念彼（即現在憶念，為從彼痛苦中解脫之義），自己的心（和），自己的肉亦不應捨棄（即應施捨）。如是說，感受無量飢渴等痛苦，徒勞無果之過患。 轉生為犬豕等旁生時，所食不凈腐爛之物，超過須彌山之量，亦是無意義之苦行。又如《除憂經》中說：（眾生從無始以來感受痛苦之方式是）轉生為犬和豬時，所食之不凈（之物），（若其有形）則比山王須彌山，還要多（因輪迴無始故）。如是說，感受低劣生存之痛苦。即使轉生為人，亦因嗔恨與貪執，爭鬥砍頭，分離哭泣所積之淚水，亦超過須彌山和大海。又如經中所說，從《除憂經》中說：（轉生為人時）互相爭鬥之故，所砍之頭顱，堆積起來的高度，甚至超過梵天界。
【English Translation】 As it is taught, 'Know the conduct of the Guru.' As it is said, one should strive to abandon the cause of the three realms of cyclic existence—sin—by understanding its faults. The fifth, the way to contemplate the faults of beginningless karma: When going to hell again and again, the molten copper that is drunk, even if the four great oceans were gathered, would not equal that amount. As it is said in the Sutra Dispelling Sorrow: Again and again in hell, the molten copper that is drunk, even the water of the four great oceans, would not equal that amount. As it is said, due to the power of negative karma accumulated from beginningless time, one has previously experienced countless sufferings of hell, and if one does not purify karmic obscurations, one will still experience its faults. Due to stinginess, when reborn in the realm of hungry ghosts, one suffers unbearable hunger, thirst, and poverty, experiencing it again and again, to no avail. Also, as it is said, (when born in) the hungry ghost (realm as a result of stinginess), one experiences unbearable hunger (and thirst), to remember that (i.e., to remember now, for the sake of liberation from that suffering), one's own heart (and) one's own flesh should not be abandoned (i.e., one should give alms). As it is said, experiencing immeasurable suffering such as hunger and thirst, the fault of laboring without fruit. When transformed into animals such as dogs and pigs, the unclean, rotten food that is eaten exceeds the measure of Mount Sumeru, and is also meaningless asceticism. Also, as it is said in the Sutra Dispelling Sorrow: (The way sentient beings experience suffering from beginningless time is) when transformed into dogs and pigs, the unclean (things) that are eaten, (if they had form) would be much more than the king of mountains, Sumeru (because cyclic existence is beginningless). As it is said, experiencing the suffering of inferior existence. Even if transformed into a human, due to hatred and attachment, fighting and cutting off heads, and the tears accumulated from separation and weeping, also exceed Mount Sumeru and the ocean. Also, as it is said in the sutra, from the Sutra Dispelling Sorrow: (When transformed into a human) because of fighting each other, the heads that are cut off, the height of the pile, even exceeds the realm of Brahma.
་ཆེ་བའི་ཕྱིར)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དགྲ་ མི་སྡུག་པ་དང་འཐབ་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། འཛའ་བཤེས་(སྡུག་པ་དང་)རབ་ཏུ་བྲལ་པ་ཡིས། ། འཁོར་བའི་གནས་སུ་(སྡུག་བསྔལ་ནས་)གང་ངུས་པའི། །མིག་གི་མཆི་མའི་ཐིགས་པ་(བསགས་པ་) ཡི། །སྣོད་དུ་རྒྱ་མཚོའི་རུང་མ་ཡིན་(ཏེ་དེ་བས་ཀྱང་མང་བར་སོང་བའི་ཕྱིར)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གཉེན་སྡུག་པ་དང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། གཞན་ཡང་། མི་ལ་(སྐྱེས་ན་ཡང་)དབུལ་བའི་ སྡུག་བསྔལ་གྱིས། །ཐོ་འཚམ་པ་(སྟེ་སྡུག་བསྔལ་བ་)ནི་གང་མྱོང་(བ་)སྟེ། །བརྗོད་པ་(གང་ཟག་) བདག་ལ་མཐུ་མེད་པ་(ཡིན་ལ་གལ་ཏེ་བརྗོད་ན)། །རང་གི་ལྕེ་ལ་ངོ་ཚ་(སྟེ་བརྗོད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་)བཞིན། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དབུལ་ཕོངས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་དང་། རིན་ཆེན་ བདུན་གྱི་འབྱོར་བ་དང་ལྡན་པའི། །འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་བདེ་ཆེན་མྱོང་ན་ ཡང་། །ཚིམ་པ་མེད་ཅིང་དུས་ཀྱི་དབང་གིས་སླར། །མི་གཙང་ས་ལུད་ཕྱག་པའི་ བྲན་ཏུའང་འགྱུར། །ཇི་སྐད་དུ། བཤེས་སྤྲིངས་ལས། (མིའི་བདེ་བ་ལ་ཡིད་བརྟན་མེད་དེ་གླིང་བཞི་ལ་ དབང་བསྒྱུར་བའི་)འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་ཀྱང་། །(སྔོན་གྱི་དགེ་བའི་ལྷག་མ་མེད་ན་)འཁོར་ བ(འི་གནས་སྐབས་)དག་ན་(ལས་ཀྱི་དབང་གིས་མི་གཞན་ཕལ་བའི་)ཡང་བྲན་ཉིད་དུ་(འགྱུར་བར་)མཆི་(པ་སྟེ་ ཡོད་པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་མྱོང་ན་ཡང་ཚིམ་པ་མེད་ ཅིང་སླར་ཡང་ལྟུང་བའི་ཉེས་པ་དང་། ཁང་བཟང་ཉམས་དགར་ལྷ་མོའི་ཚོགས་རྣམས་ དང་། །ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་བདེ་བ་མྱོང་ན་ཡང་། །ངོམས་པ་མེད་ཅིང་ལས་ཀྱི་ དབང་གིས་སླར། །ལྕགས་བསྲེགས་ཁང་བར་ངུ་འབོད་ལ་སོགས་མྱོང་། །དེ་ཡང་། (འདོད་ལྷའི་བདེ་བ་ལ་ཡང་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་སྟེ་ལྷའི་དབང་པོ་)བརྒྱ་བྱིན་(གྱི་ལུས་ཐོབ་ནས་)འཇིག་རྟེན་(གྱི་) མཆོད་འོས་གྱུར་ནས་༼ཀྱང་༽ནི། །(སྔོན་གྱི་དགེ་བའི་ལས་ལྷག་མ་མེད་ན་)ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ཕྱིར་ཡང་ ས་སྟེང་(དུ་མིའམ་ཡང་ན་ངན་སོང་དུ་ཡང་)ལྷུང་(བར་འགྱུར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། (མུ་ 3-97 སྟེགས་པས་ལྷར་འཛིན་པའི་ཉི་མའི་ལུས་ཐོབ་པ་ལ་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་སྟེ་)ཉི་མ་ཟླ་བ་(ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་)ཐོབ་ནས་རང་ ལུས་ཀྱི། །འོད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་སྣང་པར་བྱེད་(པ་ཐོབ་ཀྱང)། །སླར་ཡང་(ཟླ་ཉིའི་འོད་ མེད་པའི་)མུན་ནག་སྨག་རིམ་ཕྱིན་(ཅིང་སྐྱེ་བ་)གྱུར་ནས། །རང་གི་ལག་བརྐྱང་བའང་མཐོང་(པར་) མི་འགྱུར་(བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རེ་ཞིག་ལྷའི་བདེ་བ་མྱོང་ན་ཡང་མི་བརྟན་ ཅིང་སླར་ཡང་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་ལྟུང་བུའི་ཉེས་པ་དང་། ཚངས་སོགས་གཟུགས་ དང་གཟུགས་མེད་ཁམས་རྣམས་སུ། །འདོད་ཆགས་བ
【現代漢語翻譯】 如經中所說：『因為（痛苦）巨大。』敵人令人厭惡，與他們戰鬥的痛苦，以及與親友的徹底分離。在輪迴中，因痛苦而哭泣，積攢的眼淚，足以盛滿大海（因為比大海還要多）。』如是說，與親人分離的痛苦，還有，即使生而為人，貧困的痛苦也難以忍受。經歷過痛苦的人才能體會，對於無力訴說的人來說（如果訴說），就像自己的舌頭感到羞愧（因為無法表達）。』如是說，貧困的痛苦難以言說。即使擁有七寶的財富，享受著轉輪王的巨大幸福，也永不滿足，並且隨著時間的推移，最終會變成不凈之地的僕人。正如《親友書》中所說：（對人間的幸福不可信任，即使成為統治四大部洲的）轉輪王，（如果沒有往昔善業的積累），在輪迴中（的狀態），也會（因業力而）成為他人的奴僕。』如是說，即使稍微享受了有漏的快樂，也永不滿足，並且有再次墮落的危險。即使在華麗的宮殿中，與天女們一同享受快樂，也永不滿足，並且因業力，最終會遭受鐵室中的哭喊等痛苦。正如（對欲天之樂也不可信任，即使獲得帝釋天）百施（的身體），成為世間應供之人，（如果沒有往昔善業的積累），也會因業力再次墮落到地上（成為人或墮入惡道）。』如是說。還有，（外道徒崇拜的太陽神之身也不可信任，即使）獲得太陽和月亮的身體，用自身的光芒照亮整個世界，最終也會陷入黑暗之中，以至於伸出手也無法看見。』如是說，即使暫時享受了天界的快樂，也不可靠，並且有再次墮入地獄等惡道的危險。即使在梵天等色界和無色界中， 對慾望的貪戀
【English Translation】 As it is said in the scriptures: 'Because (the suffering) is great.' The enemy is hateful, the suffering of fighting with them, and the complete separation from loved ones. In samsara, the tears accumulated from crying due to suffering are enough to fill the ocean (because they are even more than the ocean).』 Thus it is said, the suffering of separation from loved ones, and also, even if born as a human, the suffering of poverty is unbearable. Only those who have experienced suffering can understand, for those who are powerless to speak (if they speak), it is like their own tongue feeling ashamed (because they cannot express it).』 Thus it is said, the suffering of poverty is beyond words. Even if one possesses the wealth of the seven treasures, enjoying the great happiness of a Chakravartin (wheel-turning king), one is never satisfied, and with the passage of time, one will eventually become a servant in an impure land. As it is said in the 'Letter to a Friend': '(One should not trust in human happiness, even having become a) Chakravartin (ruling the four continents), (if there is no accumulation of past virtuous deeds), in samsara (the state), one will (due to karma) become a servant of others.』 Thus it is said, even if one slightly enjoys contaminated happiness, one is never satisfied, and there is the danger of falling again. Even if one enjoys happiness in a magnificent palace, together with groups of goddesses, one is never satisfied, and due to karma, one will eventually suffer the cries and screams in an iron chamber. Just as (one should not trust in the happiness of the desire gods, even having obtained the body of) Indra (the lord of a hundred sacrifices), having become worthy of offerings in the world, (if there is no accumulation of past virtuous deeds), one will again fall to the earth (becoming a human or falling into the lower realms) due to karma.』 Thus it is said. Also, (one should not trust in the body of the sun god worshiped by the heretics, even) having obtained the bodies of the sun and moon, illuminating the entire world with one's own light, one will eventually fall into darkness, to the point that one cannot even see one's own outstretched hand.』 Thus it is said, even if one temporarily enjoys the happiness of the heavens, it is unreliable, and there is the danger of falling again into hell and other lower realms. Even in the form and formless realms such as Brahma, Attachment to desire
ྲལ་བའི་བདེ་བ་ཐོབ་མདོ་ ཀྱི། །སླར་ཡང་མནར་མེད་མེ་ཡི་བུད་ཤིང་དུ། །གྱུར་ནས་བརྣག་དཀའི་སྡུག་ བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར། །ཇི་སྐད་དུ། (མཐའ་བྲལ་མན་ཆད་ཀྱི་ལྷའི་བདེ་བ་ལ་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་སྟེ་མཐའ་ བྲལ་ཡན་ཆད་ཀྱི་)ལྷ(འི)་ཡུལ་(ན་གནས་པའི་༽འདོད་(པའི་)བདེ་(བ་འོག་མ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་)ཤིན་ཏུ་ ཆེན་པོ་དང་། །(གཟུགས་ཁམས་)ཚངས་(པའི་འཇིག་རྟེན་)ཉིད་(ཀྱི་འདོད་པ་ལ་འདོད་)ཆགས་(དང་)བྲལ་ (བའི་)བདེ་བ་ཐོབ་ནས་སླར་(ཡང་སྔར་གྱི་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་དབང་གིས)། །མནར་མེད་(པའི་) མེ་ཡི་བུད་ཤིང་(གི་ཚུལ་དུ་)གྱུར་པ་ཡི། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་མི་ཆད་(ཅིང་བར་མཚམས་མེད་)པ་བསྟེན་ (པ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་)འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་འདོད་ལྷ་རིགས་དྲུག་གི་བདེ་བ་དང་། འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པའི་བདེ་བ་ཐོབ་མོད་ཀྱི་སླར་ཡང་ མནར་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་ཉེས་པ་དང་། སྔོན་ཆད་མ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བསྡད་ པའི། །གནས་དེ་གང་ན་ཡོད་པ་མ་ལགས་ཤིང་། །སྔོན་ཆད་མ་བྱས་པ་དང་མ་ མྱོང་བའི། །དགེ་སྡིག་བདེ་སྡུག་གང་དེའང་ཡོད་མ་ལགས། །དེ་དག་ཀྱང་སློབ་སྤྲིངས་ སུ། (གང་ཟག་གཅིག་གིས་ཀྱང་)ཡུལ་ཕྱོགས་གང་དུ་གནས་མ་བྱས་པའི་(ས་གཞིའི་)གནས་དེ་མེད(ཅིང་)། ། ༼ཡུལ་ཕྱོགས་༽གང་དུ་མ་སོན་(པའི་)ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་དེ་(ཡང་)ཡོད་(པ་)མིན་(པས་)ན། །འོན་ ཀྱང་འདོད་ཆགས་(ཀྱིས་)དགག་དཀའ་(ཞིང་ཚིམ་པ་མེད་པར་སླར་ཡང་)འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་ 3-98 (ཡིན་ལ)། །(གང་ཟག་གཅིག་གིས་ཀྱང་)སྔོན་ཆད་ལན་མང་(དུ་ཉམས་སུ་)མ་མྱོང་(བའི་)སྡུག་བསྔལ་དེ་ ཡོད་(པ་)མིན་༼ཏེ་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གང་དུ་མ་སྐྱེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་འཁོར་བ་ ཐོག་མ་མེད་པས་སྔར་ཡང་གནས་ངེས་མེད་དུ་ཕྱིན་ཞིང་། ལས་དགེ་སྡིག་གི་དབང་གིས་ འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་ཀྱང་སྣ་ཚོགས་པ་གཅིག་མྱོང་ཞིང་། བཤེས་སྤྲིངས་སུ། (སྔོན་སེམས་ཅན་)རེ་ རེས་(ཀྱང་ཕྱོགས་བཞིའི་)རྒྱ་མཚོ་བཞི་ལས་ལྷག་པ་ཡི། །(མའི་)འོ་མ་འཐུང་(ཀྱང་རུང་ངོམས་པར་མ་གྱུར་) ཏེ་༼དེའི་རྒྱུ་མཚན་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ན་ཡང་༽ད་དུང་སོ་སོ་ཡི། །སྐྱེ་བོའི་(ལམ་གྱི་)རྗེས་སུ་ འབྲང་བ་(འཕགས་པ)འི་(ལམ་ལ་མ་ཞུགས་པའི་)འཁོར་བ་བས། །(སྔར་གྱི་)དེ་བས་ཆེས་མང་ཉིད་དུ་ (འགྱུར་བའི་འོ་མ་)བཏུང་(དུ་)འཚལ་(བའམ་བཏུང་དགོས་ཏེ་)ལོ་(དེའི་རྒྱུ་མཚན་འཁོར་བའི་མཐའ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ ཕྱིར)། །ཞེས་པ་ལྟར། ད་དུང་ལས་སྒྲིབ་མ་སྦྱངས་(ནས་འཁོར་)ན་འཁོར་བ་མཐའ་མེད་པར་སྡུག་ བསྔལ་མྱོང་བའི་ཉེས་པ་དང་། སྔོན་ཆད་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་ཕྱིན་པའི། །འགྲོ་བའི་རིས་ཏེ་གང་ནའང་ཡོད་ མིན་ཞིང་། །སྔོན་ཆད་མ་འཐབ་པ
【現代漢語翻譯】 獲得欲天之樂的經文 又會變成無間地獄的火柴，感受難忍的痛苦。 如經中所說：（不應信任離邊天以下的諸天之樂，因為離邊天以上的）天界（所住的）慾望（之樂，勝過地獄的），非常盛大。（色界）梵天（世界）的（對慾望）離貪（的）快樂獲得后，又（因前世的業力，將感受其他的果報）。 變成無間（地獄）的火柴，痛苦連綿不斷（且無間斷）地遭受（也是有的）。因此，欲界六天的快樂，以及對慾望離貪的梵天等快樂雖然獲得，但又會感受無間地獄痛苦的過患。 以前未曾去過和居住過的，地方在哪裡呢？ 以前未曾做過和感受過的，善惡苦樂又在哪裡呢？ 這些也在《親友書》中說：（即使一個人）沒有去過的（地面的）地方是沒有的。 （沒有去過的）天空的方向也是沒有的，然而貪慾難以阻擋（且不知滿足，還會）增長。 （即使一個人）以前沒有多次感受過的痛苦是沒有的（因為沒有哪個眾生沒有在六道中輪迴過）。 如是說，輪迴無始，以前也曾去過無數地方，因善惡業力的作用，感受過各種苦樂果報。《親友書》中說：（以前每個）眾生（也曾喝過四大）海（還要多）的（母親的）乳汁（也沒有滿足），（其原因是輪迴無始，即使這樣），還要各自，追隨生老病死的（道路），比（以前）更多地，（變成乳汁）喝（因為輪迴沒有盡頭）。 如是說，如果業障沒有清凈（而繼續輪）回，那麼在無盡的輪迴中感受痛苦的過患。 以前沒有出生和去過的，眾生類別在哪裡是沒有的呢？ 以前沒有戰鬥過的
【English Translation】 The Sutra on Obtaining the Bliss of the Desire Realm And again, one will become firewood for the fires of Avici (無間地獄，Avīci，Avīci，no interval), experiencing unbearable suffering. As it is said in the scriptures: '(One should not rely on the bliss of the gods below the Peak of Existence, because the) desire (pleasures residing in the) heavenly realms (above the Peak of Existence, surpassing the lower realms), are extremely great. (Having attained) the bliss of detachment from desire (in the) Brahma (world of the form realm), again (due to the force of experiencing other karmic results from previous lives).' Becoming firewood for the fires of Avici (無間地獄，Avīci，Avīci，no interval), one continuously (and without interruption) endures suffering (which also exists). Therefore, although one may attain the bliss of the six desire realms and the bliss of Brahma, etc., who are detached from desire, there is the fault of experiencing the suffering of Avici again. Where is the place that has never been gone to or resided in before? Where is the virtue, sin, happiness, or suffering that has never been done or experienced before? These are also stated in the 'Letter to a Friend': '(Even by one person) there is no place (on earth) that has not been resided in.' '(There is) no direction in the sky that has not been reached, yet desire is difficult to resist (and insatiable, it will) increase.' '(Even by one person) there is no suffering that has not been experienced many times before (because there is no being that has not been born in the six realms).' Thus it is said, samsara (輪迴，saṃsāra，saṃsāra，cyclic existence) is without beginning, and one has gone to countless places before. Due to the force of virtuous and non-virtuous actions, one has experienced various results of happiness and suffering. In the 'Letter to a Friend', it says: '(Each) being (has drunk more) milk (from their mothers) than the four oceans (combined, yet they are not satisfied), (because samsara is without beginning, even so), each one still, follows the (path) of birth, old age, sickness, and death, more than (before), (becoming milk) to drink (because samsara is endless).' Thus it is said, if karmic obscurations are not purified (and one continues to) cycle, then there is the fault of experiencing suffering in endless samsara. Where is the class of beings that has never been born or gone to before? Where is the battle that has never been fought before?
་དང་མ་འགྲོགས་པའི། །སེམས་ཅན་རིས་ཏེ་ གང་ནའང་ཡོད་མ་ལགས། །དེ་ཡང་སློབ་སྤྲིངས་ལས། འགྲོ་བ་(རྣམས་འདོན་ཡོན་)གང་གིས་ ཚིམ་(པར་)འགྱུར་(པའི་)འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་(གང་ཡང་)མེད་(དེ་ཅི་ཙམ་སྤྱད་ཀྱང་ངོམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར)། ། གང་གི་ལྟོར་མ་ཉལ་བའི་སེམས་ཅན་དེ་མེད་(དེ་མར་མ་གྱུར་བའི་སེམས་ཅན་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར)ན། །(དེ་ ལྟ་ཡིན་པ་)འོན་ཀྱང་འཁོར་བ་པ་ལ་ཆགས་བྲལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་(དེ་མེད་དོ)། །ཅེས་པ་དང་། བཤེས་ སྤྲིངས་སུའང་། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་ལ་ལྟོས་ནས། །(འཁོར་བ་འདིར་ཉེ་རིང་ངེས་པ་མེད་དེ་)ཕ་ཉིད་(ནི་རིས་འགའ་ ན་)བུ་ཉིད་(དུ་འགྱུར་བ་དང་)མ་ཉིད་(ནི་)ཆུང་མ་ཉིད་(དུ་འགྱུར་བ་དང་)། །སྐྱེ་བོ་དགྲར་གྱུར་པ་ཡང་ (སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་མཛའ་)བཤེས་(སུ་འགྱུར་བ་)ཉིད་དེ། །(སླར་ཡང་)བཟློག་པ་(སྟེ་བུ་)ཉིད་དུ་(འགྱུར་བ་)འང་ (ཕར་འགྱུར་བ་སོགས་)མཆིས་པས་དེ་ཡི་སླད་(དུ་སྟེ་རྒྱུ་མཚན་དེས་ན)། །འཇིག་རྟེན་འདི་ན་(དགྲ་གཉེན་ 3-99 མཐའ་གཅིག་ཏུ)ངེས་པ་འགའ་མ་མཆིས་(སོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དགྲ་གཉེན་ལ་སོགས་པ་ མཐའ་གཅིག་ཏུ་བདེན་པར་འཛིན་པ་འཁྲུལ་བའི་ཉེས་པ་དང་། །ད་ལྟར་དགྲ་དང་ཉེ་དུར་ སྣང་བ་དང་། །བྲན་དང་རྗེ་བོ་སྣང་བ་འདི་དག་ཀྱང་། །སྲིད་པ་གཞན་ན་དེ་ལས་ བཟློག་པར་མཆི། །ངེས་མེད་འཁོར་བ་འདི་ལ་སུ་ཡིད་བརྟན། །ཇི་སྐད་དུ། མྱ་ངན་ བསལ་བ་ལས། (གང་ཟག་)གང་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་(སེམས་)རབ་༼ཏུ་)བསྒྲིམས་ཏེ། །བརྩེ་བས་བུ་ཡི་ འདུ་ཤེས་པ(འི་གང་ཟག)། །དེ་ཉིད་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ནི་(དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས)། །བརྡེག་པར་བྱེད་ཅིང་ (ཕན་ཚུན་)དགྲར་འདུ་ཤེས(པ་ཡང་ཡོད་དོ)། །ཞེས་པ་དང་། གང་(ཟག་གང་)ཁྱོད་(ཀྱིས་)འདི་ལྟར་ འཁོར་(དུ་)གྱུར་ཏེ། །(དེའི་)མགོ་ལ་ལན་གྲངས་བརྒྱར་བརྡེག་པ། །དེ་(སྔོན་)ཉིད་(ཀྱིས་) བྲན་(དུ་)གྱུར་(པ་)ཁྱོད་ཡིན་ཏེ། །(དེའི་)རྡོག་པས་(ཁྱོད་ཀྱི་མགོ་ལ་)ལན་གྲངས་བརྒྱར་ཡང་བརྡེགས་(སོ)། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྔ་མ་བཞིན་དུ་དགྲ་གཉེན་དང་རྗེ་འབངས་ལ་སོགས་མཐའ་གཅིག་ ཏུ་བདེན་པ་མེད་པར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་འཁོར་བའི་བྱ་བ་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལ་ཆགས་པ་སྤང་ བར་བྱའོ། ། བརྩེ་བས་བསྐྱངས་ཤིང་འབད་པས་བསགས་པ་ཡི། །འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་གྱུར་ཀྱང་། །འཆི་བའི་ཚེ་ན་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་ཞིང་། །ལས་ རྣམས་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འབྲང་། །དེ་ཡང་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པར། (རྙེད་པ་མ་ཐོབ་ པར་མ་ཟད་)རྙེད་པ་མང་པོ་ཐོབ་གྱུར་ཏེ་(བདེ་བ་ལ་མ་སྤྱོད་པའམ་ཡུན་ཐུང་ངུར་སྤྱོད་པར)། །(མ་ཟད་)ཡུན་རིང་ དུས་སུ་བདེ་(བ་)སྤྱད་ཀྱང་། །(ནོར་གོས་ཐམས་ཅད་)ཆོམ་པོས་འཕྲོག་པ་ཇི་༼ལྟ་བ་༽བཞིན་དུ། །༼འཆི་ བའི་ཚེ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་མི་ལྡན་པར་གོས་ཙམ
【現代漢語翻譯】 沒有與之不曾為親屬的眾生類別，無論在哪裡都有。正如《勸友書》中所說：『沒有哪個眾生能被慾望滿足（因為無論享受多少都無法滿足）。沒有哪個眾生未曾做過你的母親（因為沒有哪個眾生未曾存在過）。既然如此，輪迴中的人怎麼會有不執著呢？』《親友書》中也說：『從前世後世來看，（輪迴中沒有絕對的親疏關係），父親（在某些時候）會變成兒子，母親會變成妻子。曾經是仇敵的人也會（在來世）變成朋友，（再次）變成兒子也是有可能的（等等），因此，在這個世界上，沒有絕對的敵友。』正如所說，將敵人和朋友等執著為絕對真實是錯誤的。現在顯現為敵人和親戚，顯現為奴隸和主人的這些，在其他生命中可能會相反。誰能信任這無常的輪迴？正如《除憂經》中所說：『你曾經全心全意地愛著，以慈愛之心視如己出的那個人，在來世可能會打你，彼此視為仇敵。』又說：『你這樣對待他，打他的頭無數次，那個人曾經是你的奴隸，用腳踢你的頭無數次。』正如前面所說，通過了解敵人、朋友、主人、僕人等都不是絕對真實的，我們應該放棄對輪迴無意義行為的執著。 即使被慈愛地養育，努力積攢的財富和享用變得豐富圓滿，在死亡時也不會跟隨你，只有業如影子般跟隨。正如《入行論》中所說：（不僅沒有獲得財富），即使獲得了許多財富，（沒有享用或短暫享用），（而且）即使長時間享受安樂，（所有的財物）就像被強盜搶走一樣，（死亡時無法擁有任何東西）。'
【English Translation】 There is no class of sentient beings with whom one has not been related, wherever they may be. As it says in the 'Letter to a Friend': 'There is no being who is satisfied with desires (because no matter how much one enjoys, one is never satisfied). There is no being who has not been your mother (because there is no being who has not existed). Since this is so, how can those in samsara be without attachment?' It also says in the 'Letter to a Friend': 'Looking at past and future lives, (there is no fixed closeness or distance in samsara), a father (at some time) becomes a son, and a mother becomes a wife. Someone who was an enemy also (in another life) becomes a friend, (and again) becoming a son is also possible (etc.), therefore, in this world, there is no absolute enemy or friend.' As it is said, clinging to enemies and friends as absolutely true is a mistake. These appearances of enemies and relatives, of slaves and masters, may be reversed in other lives. Who can trust this impermanent samsara? As it says in the 'Eliminating Sorrow': 'The one whom you cherished with all your heart, regarding as your own child with love, in another life may beat you, regarding each other as enemies.' It also says: 'The one whom you treat like this, hitting his head countless times, that one was once your slave, kicking your head countless times.' As said before, by understanding that enemies, friends, masters, servants, etc., are not absolutely true, we should abandon attachment to the meaningless activities of samsara. Even if cherished with love and diligently accumulated wealth and possessions become abundant and complete, they will not follow you at the time of death, only karma follows like a shadow. As it says in the 'Entering the Path of Enlightenment': '(Not only not obtaining wealth), even if much wealth is obtained, (not enjoying or enjoying briefly), (and) even if enjoying happiness for a long time, (all possessions) are like being robbed by thieves, (at the time of death, one cannot possess anything).'
་ཡང་མེད་པར་༽སྒྲེན་མོ་༼དང་ནོར་རམ་བརྒྱག་མ་བཟུང་བས་༽ལག་ པ་སྟོང་བར་༼འཇིག་རྟེན་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་༽འགྲོ༼འོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཚེ་འདིའི་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་རྣམས་ནི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་ཞིང་། ཆོས་མངོན་པར། ལས་བདག་གིར་བྱས་པ་ཇི་ལྟ་ 3-100 བུ་ཞེ་ན། རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་ལས་ཀྱི་ བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རང་གིས་བྱས་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་རང་གིས་མྱོང་ བ་དེ་ལ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་སོ་སོའི་བགོ་སྐལ་༼འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་༽ལ་སྤྱོད་པའི་ ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་རྗེས་སུ་འབྲང་ བ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་ཡང་བྱའོ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་བུ་གཅིག་ལྟར་བརྩེ་བའི། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ གྲངས་མེད་འདས་གྱུར་ཀྱང་། །རང་གི་ལས་ཀྱི་ཞགས་པས་བཅིངས་པ་རྣམས། ། འཁོར་བའི་བཙོན་ར་ལས་ནི་ཐར་མ་ནུས། །ཇི་སྐད་དུ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ ལས། (གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པས་སེམས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཅོག་ལམ་ལ་འགོད་དམ་ཞེ་ན་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ་ དཔེར་ན་)ལྷ་ཡི་རྒྱལ་པོས་(ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་)ཆར་ཕབ་ཀྱང་། །(མེས་ཚིག་པ་ལྟ་བུ་)ས་བོན་(དུ་)མི་རུང་ (ལ་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་)མི་འཁྲུངས་(པ་)ལྟར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་(འཇིག་རྟེན་དུ་)བྱོན་(ནས་དམ་ཆོས་ བདུད་རྩིའི་ཆར་པ་ལྟོས་མེད་དུ་ཕབ་པར་)གྱུར་ཀྱང་། །(ཆོས་ཀྱི་)བསྐལ་བ་མེད་པས་(བསྟན་པའི་བདུད་རྩིའི་རོ་) བཟང་(བོ་)མི་མྱོང་(ངོ་)། །ཞེས་པ་དང་(འོན་ཀྱང་ལས་ཀྱི་ཞགས་པས་བཅིངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སངས་རྒྱས་ མང་པོ་འབྱོན་པས་སྐྱོན་མེད་སྙམ་ན་རང་ཉིད་མ་འབད་ན་སྐྱོབ་པར་མི་ནུས་ཏེ་)། སྤྱོད་འཇུག་ལས་༼ཀྱང་༽། སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་༼ལ་ཕན་པ་དང་༽བདེ་༼བ་འབའ་ཞིག་༽མཛད་པའི། །སངས་རྒྱས་༼བཅོམ་ལྡན་གྲངས་མེད་ དཔག་ཏུ་མེད་པ་༽རྣམས་ནི་བྱོན་༼ཞིང་འདས་པར་༽གྱུར་ཀྱང་། །བདག་ནི་རང་གི་༼ལེ་ལོ་བག་མེད་པར་གྱུར་ ཏེ་༽ཉེས་པ་༼སྤྱད་པ༽ས་༼སངས་རྒྱས་མང་པོ་༽དེའི། གསོ་༼ཞིང་ཕན་བཏགས་༽བའི་སྤྱོད་ཡུལ་༼དུ་༽མ་གྱུར་ ཏོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རང་ཉིད་སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་ན་གཞན་གྱིས་སྐྱོབ་པ་དཀའ་བས། རང་རིག་གསལ་བའི་སྒོ་ནས་དད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་དེ་ལས་ ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། ། 3-101 དཀའ་ཐུབ་ཆེ་ལ་ཕན་ཡོན་ཆུང་བ་ཡི། །འཁོར་བའི་བྱ་བ་སྙིང་བོ་མེད་པ་ ལ། །འབད་པའི་ཆ་ཤས་ཙམ་ཞིག་དམ་པའི་ཆོས། །བསྒྲུབས་ན་གཏན་གྱི་བདེ་ བ་ཅིས་མི་འགྲུབ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། སྡུག་བསྔལ་འདོར་འདོད་སེམས་ཡོད་ཀྱང་། །སྡུག་ བསྔལ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་བརྒྱུག །བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་གཏི་མུག་པས། །རང་ག
{ "translations": [ "正如經文所說：『一無所有，赤身裸體，空手（從世間）離去。』因此，今生的圓滿不會伴隨我們。在《阿毗達磨》中說：『業是自己的主人，這是為什麼呢？』因為要體驗自己所造之業的成熟。『如何享用業的份額呢？』因為自己體驗自己所造之業的成熟，從而享用善業和惡業各自的份額（ желаемое и нежелаемое）。』因此，我們也應該相信自己所造之業的成熟會伴隨我們。", "即使無數圓滿的佛陀像對待獨子一樣慈愛一切眾生，但被自己業力束縛的眾生，仍然無法從輪迴的監獄中解脫。正如《現觀莊嚴論》中所說：（如果佛陀降臨世間就能引導所有眾生走上正道，那並非如此，例如）天王（無差別地）降下雨水，但（像被火燒焦一樣）不適合的種子（無法產生 желаемый плод）。佛陀們（降臨世間，無私地降下甘露般的正法之雨），但沒有福報的人（無法品嚐教法的甘露）。』以及（如果認為被業力束縛的眾生，因為眾多佛陀的降臨而沒有問題，那是不可能的，因為如果自己不努力，就無法被救度），《入行論》中（也）說：『利益一切眾生，僅僅帶來安樂的無數佛陀已經降臨（並已逝去），但我因自己的（懶惰和放縱）過錯，而沒有成為他們的救助對象。』因此，如果自己沒有福報，他人很難救度，所以要通過明晰的自知之明，生起信心和精進等力量，努力凈化業障。", "對於困難卻收效甚微的輪迴之事，如果拿出其中一小部分努力來修持神聖的佛法，怎能不成就永久的安樂呢？正如經文所說：『雖然心中想要擺脫痛苦，卻反而奔向痛苦；雖然想要得到安樂，卻因愚癡，反而摧毀
ི་བདེ་བ་དགྲ་ ལྟར་འཇོམས། །ཞེས་པ་དང་། ༼རང་གི་ལུས་བདེ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་དམྱལ་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡང་མི་ འཛེམ་པར་དུས་ཀུན་ཏུ་འཁོར་བར་ལས་བྱས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་དུབ་པ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་༽དེ་ཡི་བྱེ་བ་( བརྒྱ)འི་ཆ་ཙམ་གྱི། །ཚོགས་ཀྱིས་(ཀྱང)སངས་རྒྱས་ཉིད་འགྲུབ་(སྟེ་འཁོར་བ་མཐའ་མེད་ལ་ལྟོས་ན་བསྐལ་ བ་གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་བྱེ་བ་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་)ན(བློ་གཞན་རྣམས་དེ་ལ་མི་སྤྲོ)། །(འོན་ཏེ་དེའི་བར་ལ་དཀའ་སྤྱད་ ཀྱི་དུཿཁ་མང་བ་འོང་ངོ་ཞེ་ན་)འདོད་ལྡན་(འཁོར་བར་སྤྱོད་པའི་དུཿཁ་ནི་)བྱང་ཆུབ་(ཀྱི་)སྤྱོད་པ༼འི་དུཿཁ་༽བས། ། སྡུག་བསྔལ་ཆེ་ལ་(འབྲས་བུ་)བདེ་ཆེན་(བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་)མེད་(ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ དཀའ་སྤྱད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བླུན་པོ་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་ ལོག་གི་དཀའ་སྤྱད་ལ་འབད་པའི་ཆ་ཤས་ཙམ་ཞིག་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་དོན་ བསྒྲུབ་པ་ལ་འབད་པར་བྱས་ན་མཆོག་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ སླད་གནས་སྐབས་མངོན་པར་མཐོ་བ་ཡི། །གོ་འཕང་ཐོབ་ཕྱིར་ཟག་བཅས་དགེ་ བ་དང་། །མཐར་ཐུག་ངེས་པར་ལེགས་པའི་གོ་འཕང་མཆོག །ཐོབ་ཕྱིར་ཟག་མེད་ དགེ་ལ་འབད་འཚལ་ལོ། །ཇི་སྐད་དུ་དབུ་མ་སྙིང་པོ་ལས། དམ་(པའི་)ཆོས་སྒྲོན་མེ་(ལྟ་བུའི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་)དང་བཅས་ཤིང་། །མི་ཁོམས་(པ་)བརྒྱད་སྤང་༼པའི་༽དལ་བ་༼དང་འབྱོར་བ་བཅུ་ དང་ལྡན་པའི་མི་ལུས་༽འདི། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་པ་(བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་པ་)ཡིས། །འབྲས་ བུ་ཡོད་པར་བྱ་བར་རིགས་(སོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལམ་ བསྒོམ་པའི་རྟེན་མཐོ་རིས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་དོན་དང་། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ཐར་བ་ 3-102 དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་དགེ་བའི་བྱ་བ་ཁོ་ན་ལ་འབད་པར་ བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་དལ་འབྱོར་རྙེད་པར་དཀའ་བ་བསམ་པ་དང་། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསམ་ པ་དང་། ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བསྐུལ་བ་ བཤད་ནས། ༈ དངོས་གཞི་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་ཚུལ། ད་ནི་དངོས་གཞི་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་ཚུལ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། མཐུན་རྐྱེན་རྣམ་དག་བསྟེན་ ཚུལ། བསྟེན་ནས་བསྒྲུབ་ཚུལ་མདོར་བསྟན། བླང་དོར་ཤེས་ནས་འབད་ཚུལ། འབད་པས་ འབྲས་བུ་འགྲུབ་ཚུལ། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཤེས་ཚུལ། ཤེས་ནས་ཉམས་སུ་བླང་ཚུལ་རྣམས་ ཀྱིས་སོ། ། ༈ མཐུན་རྐྱེན་རྣམ་དག་བསྟེན་ཚུལ། དང་པོ་མཐུན་རྐྱེན་ལ་གནས་དང་། ཡོ་བྱད་གྲོགས་ཏེ་གསུམ་ལས། གནས་ནི། དེ་ཡང་ རྣམ་གཡེང་འདུ་འཛིའི་གནས་སྤངས་ཏེ། །འཚེ་བ་མེད་ཅིང་འཚོ་བ་དང་ལྡན་པ། །
【現代漢語翻譯】 『摧毀安樂如敵寇』。意思是說，爲了自己的身體安樂，即使是地獄等的痛苦也不迴避，總是爲了輪迴而造業，遭受各種各樣的痛苦。那麼，即使是那痛苦的（百萬）分之一，（也）足以成就佛果（相對於無邊輪迴而言，即使是無數三千大千世界的百萬分之一也無法忍受），（其他心智不願承受）。（如果說在此期間會有很多苦行之苦），那麼貪圖享樂（輪迴之苦）比菩提（之）行（的痛苦）更大。（沒有）痛苦巨大（的付出，就）沒有極樂（獲得大菩提），（菩薩們因為通過苦行獲得大菩提）。 如是說，愚笨之人努力于顛倒的苦行，賢者們如果努力于那一部分去成辦正確的意義，那麼殊勝之果將迅速成就，也應當知曉。因此，爲了獲得暫時增上的地位，努力于有漏的善業；爲了獲得究竟決定的大好地位，應當努力于無漏的善業。 如《中觀心髓》所說：『具備正法明燈（般的佛陀教法），捨棄八無暇（的閑暇），此具足十圓滿的暇滿人身，以大士之行（發起殊勝菩提心），理應使其具有果實。』 如是說，爲了獲得暫時的果實，即修習道路的所依，獲得善趣的地位；爲了獲得究竟的果實，即解脫和一切智的地位，應當只努力于善業。 這樣，思維暇滿難得、思維死亡無常、思維業果，這些都是趨入正法的前行。 現在開始講述實際修持的方法：依止清凈的順緣，依止后如何修持，簡要說明取捨后如何努力，通過努力如何成就果實，瞭解見、修、行、果，瞭解后如何修持等等。 首先，順緣包括處所、資具和道友三種。處所方面：遠離散亂喧囂之處，沒有損害且生活富足。
【English Translation】 'Destroying happiness like an enemy.' This means that for the sake of one's own bodily comfort, one does not avoid the suffering of hell, etc., and always creates karma for samsara, suffering various kinds of pain. Then, even one (millionth) part of that suffering (is) enough to achieve Buddhahood (compared to endless samsara, even one millionth of countless three thousand great thousand worlds cannot be tolerated), (other minds are unwilling to endure it). (If it is said that there will be a lot of ascetic suffering during this period), then the pleasure of indulgence (the suffering of samsara) is greater than the Bodhi (path's suffering). (Without) great suffering (exertion, there is) no great bliss (obtaining great Bodhi), (Bodhisattvas obtain great Bodhi through asceticism). As it is said, foolish people strive for inverted asceticism, if wise people strive for that part to accomplish the correct meaning, then the supreme result will be quickly achieved, and it should also be known. Therefore, in order to obtain temporary increased status, strive for contaminated virtuous deeds; in order to obtain the ultimate and definite good status, one should strive for uncontaminated virtuous deeds. As stated in the Madhyamaka-hrdaya: 'Possessing the lamp of the true Dharma (like the Buddha's teachings), abandoning the eight unfavorable conditions (of leisure), this leisure and endowment human body with ten perfections, with the practice of the great being (generating supreme Bodhicitta), it is reasonable to make it fruitful.' As it is said, in order to obtain the temporary result, that is, the basis for practicing the path, obtaining the status of a good rebirth; in order to obtain the ultimate result, that is, the status of liberation and omniscience, one should only strive for virtuous deeds. In this way, contemplating the difficulty of obtaining leisure and endowment, contemplating death and impermanence, and contemplating the law of karma, these are all preliminaries for entering the true Dharma. Now, let's start talking about how to actually practice: Relying on pure favorable conditions, how to practice after relying on them, briefly explaining how to strive after taking and abandoning, how to achieve results through effort, understanding view, meditation, practice, and results, and how to practice after understanding, etc. First of all, favorable conditions include three things: place, resources, and spiritual friends. In terms of place: stay away from distracting and noisy places, where there is no harm and life is prosperous.
དབེན་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་པའི་དགོན་པ་ལ། །བརྟེན་ནས་རྣམ་དག་དགེ་བ་ངང་ གིས་འཕེལ། །ཇི་སྐད་དུ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། (ཉམས་ལེན་བྱེད་པ་ལ་འཁོར་ལོའི་བཞིའི་སྒོ་ནས་བག་ ཡོད་པར་བྱ་དགོས་པས་དང་པོ་མཐུན་པའི་ཡུལ་བསྟན་པ་ནི་)བློ་ལྡན་གང་དུ་སྒྲུབ་པ་(བྱེད་པ)འི་ཡུལ་(ཆོས་ཅན་)། ། (མཚན་ཉིད་ལྔ་དང་ལྡན་དགོས་ཏེ་འཚོ་བའི་སྤྱོད་ཚོགས་ཆུང་ངུས་)ལེགས་པར་རྙེད་(པ་)དང་༼ཆོམ་རྐུན་སོགས་ཀྱི་ གནོད་པ་མི་འབྱུང་བས་)གནས་བཟང་(བ་)དང་། །(ཆུ་བཟང་ཞིང་གཞི་བདག་བཟང་བས་ཁམས་སྐྱོན་མེད་པས་)ས་ བཟང་བ་དང་༼ཚུལ་ཁྲིམས་བཟང་པོ་དང་ལྟ་བ་མཐུན་པའི༽གྲོགས་བཟང་དང་། །རྣལ་འབྱོར་བདེ་བའི་ཡོ་ བྱད་ལྡན་(པ་ནི་ཉིན་པར་སྐྱེས་བུའི་འདུ་འཛི་ཉུང་ཞིང་ཁྱིམ་པ་དང་འདྲེས་པའི་ཅ་ཅོའི་གཏམ་ཉུང་ལ་མཚན་མོ་ཁྱི་ལ་སོགས་པ་ གང་ཟག་གཞན་གྱི་དགྲ་འབྱུང་པ་དང་མི་ལྡན་པ་གཅིག་དགོས་པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པར། ས་ཕྱོགས་(རྒྱལ་པོ་སོགས་གང་གིས་ཀྱང་སྔར་)བདག་གིར་བཟུང་(བ་)མེད་པ(ར)། །རང་བཞིན་(ཏེ་རང་ གི་ངོ་བོ་ཉིད་)གྱིས་ནི་ཡངས་(ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཡིད་བདེ་བྱེད་པ་)རྣམས་སུ། །(གཞན་ལ་བརྟེན་མི་དགོས་པར་)རང་ 3-103 དབང་སྤྱོད་ཅིང་(དེ་ལ་ཡང་)ཆགས་(པ་)མེད་པར། །(དུས་)ནམ་ཞིག་བདག་ནི་(བཅོས་མ་མ་ཡིན་པར་) གནས་པར་འགྱུར་(ཞེས་སྨོན་པའི་ཚིག་གོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རི་ཁྲོད་དགོན་པ་དབེན་ཞིང་ ཉམས་དགའ་བ་ཡིད་དུ་འོང་བ་འགལ་རྐྱེན་མེད་ཅིང་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་དགེ་ བ་ངང་གིས་འཕེལ་ལ། ཡོ་བྱད་ཀྱང་། མྱོས་འགྱུར་ཆང་དང་བསད་པའི་ཤ་ལ་སོགས། ། འདི་དང་ཕྱི་མར་གནོད་གྱུར་མ་དག་པ། །ལོག་པའི་འཚོ་བ་དུག་བཞིན་རྣམ་ སྤངས་ཏེ། །དག་པའི་འཚོ་བ་བརྟེན་པ་ཤིན་ཏུ་གཅེས། །འདུལ་བའི་ལུང་ལས། ཆང་ནི་ ཉེས་པ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་སྟེ། །རྩྭ་རྩེ་ཙམ་ཡང་བཏུང་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། གསང་ སྔགས་ལས་ཀྱང་། སྔགས་པ་ཆང་གིས་བརྫི་བ་ནི། །ངུ་འབོད་གནས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ། ཞེས་གསུངས་པས། མྱོས་པས་བག་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཆང་དང་། མདོ་སྡེ་ལས། ཤ་ཡི་ ཕྱིར་དུ་ནོར་སྦྱིན་བྱེད། །ཁེ་ཡི་དོན་དུ་སྲོག་གཅོད་བྱེད། །རྨོངས་པ་དེ་དག་སྡིག་ལས་ཅན། །ངུ་ འབོད་ལ་སོགས་རྣམས་སུ་བཙོ། །ཞེས་ཉོས་ནས་ཟ་མཁན་དང་། བསད་ནས་འཚོང་མཁན་ གཉིས་ཀ་སྡིག་པ་མཉམ་པས། ངུ་འབོད་ལ་སོགས་པར་སྐྱེ་བར་གསུངས་ལ། གསང་སྔགས་ ལས་ཀྱང་། གསོད་པོ་ནོར་ལ་སྲེད་པ་ནི། །བསྐལ་པ་འབུམ་དུ་འཚེད་པར་བྱེད། །ཟ་པོ་ཤ་ལ་ སྲེད་པ་ནི། །སྐལ་པ་བྱེ་བར་འཚེར་པར་བྱེད། །ཅེས་ཟ་མཁན་དངོས་སྡིག་པ་བརྒྱ་འགྱུར་གྱིས་ ཆེ་བར་གསུངས་པས། བསད་པའི་ཤ་སྤང་ཞིང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། (རྙེད་པ་ལ་ཞེན་པའི་གཉེན་ པོར་འདི་ལྟར་སྤྱད་པ
【現代漢語翻譯】 在寂靜且令人愉悅的寺院中，依靠清凈的善行自然增長。正如《經莊嚴論》中所說：（爲了修行，需要通過四種方式保持謹慎，首先是展示一個有利的地點）有智慧的人在哪裡修行（的地方），（需要具備五個條件：以少量的生活必需品）容易獲得，（沒有盜賊等危害）住所良好，（水好、土地好、主人好，因此身體健康）土地良好，（戒律好、見解一致的）朋友好，（具備瑜伽修行的便利條件，即白天少有世俗喧囂，少有與在家人的閑聊，夜晚沒有狗等其他人的侵擾）。正如《入行論》中所說：在（國王等任何人都未曾）佔領過的，（自然，即其自性）寬廣（且令人愉悅）的地方，（不依賴他人）自由自在地生活，（並且）沒有執著，我何時才能（真實地）安住？正如經文所說，依靠寂靜、令人愉悅、適宜的寺院，善行自然增長。關於資具，如：令人陶醉的酒和被宰殺的肉等，這些對今生來世有害的不凈之物，像毒藥一樣徹底拋棄，珍視清凈的生活。在《律藏》中說：酒是所有罪惡的根源，即使是草尖那麼一點也不應該喝。在密宗中也說：修行者如果被酒麻醉，將會墮入哭號之處。因此，對於因醉酒而變得放縱的酒，以及《經部》中所說：爲了肉而佈施財物，爲了利益而殺害生命，這些愚昧之人罪惡深重，將被囚禁在哭號等地獄中。買肉吃的人和殺生賣肉的人都有同樣的罪過，都將墮入哭號等地獄。在密宗中也說：貪戀財富的屠夫，將在數百萬劫中受苦，貪戀肉食的食客，將在數千萬劫中受苦。因此，應該戒除被宰殺的肉。正如《入行論》中所說：（爲了對治對獲得的貪戀，應該這樣修行）
【English Translation】 In a secluded and delightful monastery, pure virtues naturally increase through reliance. As stated in the 'Ornament of the Sutras': (To practice, one needs to be mindful through four aspects, the first being to show a conducive place) Where a wise person practices, (it needs to possess five qualities: easily) obtainable with minimal necessities, (free from harm from thieves, etc.) a good dwelling, (good water, good land, good owner, thus healthy) good land, (good discipline and like-minded) good friends, (possessing the conveniences for yogic practice, i.e., little worldly bustle during the day, little idle talk with householders, and at night, no enemies from dogs or other people). As stated in 'Engaging in Bodhisattva Behavior': In a place (never) possessed (by a king or anyone), (naturally, i.e., its own nature) spacious (and pleasing to the mind), living (independently) freely (and) without attachment, when will I (genuinely) abide? As the scriptures say, relying on a secluded, delightful, and pleasant monastery, where there are no obstacles and all conditions are met, virtue naturally increases. Regarding resources, such as intoxicating alcohol and slaughtered meat, these impure things that are harmful in this life and the next, should be completely abandoned like poison, and pure living should be cherished. In the 'Vinaya Pitaka' it is said: Alcohol is the root of all evils, not even a blade of grass should be drunk. In the secret mantra it is also said: A practitioner who is intoxicated by alcohol will be born in a place of weeping. Therefore, regarding alcohol that causes recklessness due to intoxication, and as stated in the 'Sutra Pitaka': For the sake of meat, one gives wealth; for the sake of profit, one kills life; these ignorant ones are sinful, and will be imprisoned in places of weeping, etc. Both the one who buys meat to eat and the one who kills to sell meat share the same sin, and will fall into places of weeping. In the secret mantra it is also said: A butcher who craves wealth will suffer for millions of kalpas; a meat-eater who craves meat will suffer for billions of kalpas. Therefore, the actual eater has a hundred times greater sin. Therefore, slaughtered meat should be abandoned. As stated in 'Engaging in Bodhisattva Behavior': (To counter attachment to gain, one should practice like this)
ར་བྱ་སྟེ་)བདག་ནི་(རྙེད་པ་མེད་པར་ཉི་མ་)དེང་ནས་ཤི་ཡང་བླའི་(སྟེ་རུང་གི)། །(གཞན་ལ་ གནོད་པའི་སྒོ་ནས་རྙེད་པས་འཚོ་བའི་)ལོག་འཚོས་(དུས་)ཡུན་རིང་(བོར་)གསོན་(པར་)མི་རུང་(སྟེ་ཅིས་ཕྱིར་ ཞེ་ན་འཚོ་བའི་མཐའ་འཆི་བ་ཡིན་པས་ལོག་འཚོའི་སྒོ་ནས་ཡུན་རིང་འཚོ་ཡང་གང་ཟག་དེ་ལ་འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཉིད་ངེས་ པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ)། །ཞེས་གསུངས་པས་རྐུས་པ་དང་འཕྲོག་པ་དང་དཀོན་མཆོག་གི་དཀོར་ ལ་སོགས་པ་མ་དག་པའི་འཚོ་བ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། དཀར་གསུམ་མངར་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ 3-104 དག་པའི་འཚོ་བ་ལ་བསྟེན་ན། དམ་པའི་ཆོས་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། ། གྲོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་། བསམ་པ་བཟང་པོར་འདོད་ཀྱང་ཤས་ཆུང་བས། ། སྡིག་པའི་ལས་ལ་ཐབས་ཀྱིས་བསྐུལ་བྱེད་ཅིང་། །དགེ་བའི་ལས་ལ་བར་ཆད་ བྱེད་པ་རྣམས། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ལགས་པས་སྤངས་ན་ལེགས། །དེ་ཡང་། (འོ་ ན་བཤེས་གཉེན་ཅི་ལྟ་བུ་བསྟེན་དགོས་ཞེ་ན་འོག་འདི་ཉིད་ན་བཤད་པའི་བཤེས་གཉེན་དེ་ལྟ་བུ་བསྟེན་དགོས་ཏེ་བྱིས་པ་རྣམས་ ནི་རང་བས་རིགས་དང་ནོར་ལ་སོགས་པ་)མཐོ་(བ་)ལ་ཕྲག་དོག་(སྟེ་གཞན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བ་ དང་དེ་དག་རང་དང་)མཉམ་(པ་)ལ་འགྲན་(པས་རྩོད་པ་དང་)། །(རང་བས་)དམན་(པ་)ལ་(མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་) ང་རྒྱལ་(སྐྱེ་བ་དང་དེ་དག་ལ་)བསྟོད་ན་(བདག་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་)དྲེགས་(པ་སྐྱེས་པ་དང་)། །མི་སྙན་(པ་) བརྗོད་ན་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེ་(བ་དང་)། །ནམ་ཞིག་(སྟེ་དུས་གང་གི་ཚེ་)བྱིས་(པ་)ལས་(གཏན་དུ་) ཕན་པ་(ཇི་ལྟར་)ཐོབ་(སྟེ་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་དོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། གང་དང་འགྲོགས་ན་སྡིག་པ་འཕེལ་བར་ འགྱུར་བ་རྣམས་སྤང་པར་བྱ་ཞིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་ཞིང་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས། ། འཆད་དང་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་འཛིན་ཞིང་སྤེལ། །གང་དང་འགྲོགས་ན་དགེ་བ་ འཕེལ་བ་ཡི། །བཤེས་གཉེན་དམ་པ་གུས་པས་བསྟེན་འཚལ་ལོ། །ཇི་སྐད་དུ། མདོ་ སྡེ་རྒྱན་ལས། བཤེས་གཉེན་(ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་)དུལ་བ་(དང་)ཞི་ཞིང་(ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ནང་དུ་ཞི་བར་གནས་སོ་)ཉེར་ཞི་བ་(ནི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བས་ སོ)། །ཡོན་ཏན་ལྷག་པར་(ནི་མཉམ་པའམ་ཆུང་བ་མ་ཡིན་པའོ་)བརྩོན་གྱིས་(ནི་གཞན་དོན་ལ་གཡེལ་པ་མ་ཡིན་ པས་སོ་)ལུང་གིས་ཕྱུག་(པ་ནི་ཐོས་པ་ཉུང་ངུ་མ་ཡིན་པའོ)། །དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་(ནི་ཁོ་ན་ཉིད་ཁུང་དུ་ཆུད་ པའི་ཕྱིར་ཚིག་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་)སྨྲ་མཁས་ལྡན་(པ་ནི་རྟག་ཏུ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ)། །བརྩེ་བའི་བདག་ ཉིད་(ནི་ཟང་ཟིང་གི་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་)སྐྱོ་(པའི་)ཡིད་སྤངས་ལ་བསྟེན་༼པ་ནི་རྟག་ཏུ་ཆོས་སྟོན་པ་གཅིག་དགོས་ པའི་ཕ
【現代漢語翻譯】 ར་བྱ་སྟེ་)བདག་ནི་(རྙེད་པ་མེད་པར་ཉི་མ་)དེང་ནས་ཤི་ཡང་བླའི་(སྟེ་རུང་གི)། །(གཞན་ལ་གནོད་པའི་སྒོ་ནས་རྙེད་པས་འཚོ་བའི་)ལོག་འཚོས་(དུས་)ཡུན་རིང་(བོར་)གསོན་(པར་)མི་རུང་(སྟེ་ཅིས་ཕྱིར་ཞེ་ན་འཚོ་བའི་མཐའ་འཆི་བ་ཡིན་པས་ལོག་འཚོའི་སྒོ་ནས་ཡུན་རིང་འཚོ་ཡང་གང་ཟག་དེ་ལ་འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཉིད་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ)། །ཞེས་གསུངས་པས་རྐུས་པ་དང་འཕྲོག་པ་དང་དཀོན་མཆོག་གི་དཀོར་ལ་སོགས་པ་མ་དག་པའི་འཚོ་བ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། དཀར་གསུམ་མངར་གསུམ་ལ་སོགས་པ་དག་པའི་འཚོ་བ་ལ་བསྟེན་ན། དམ་པའི་ཆོས་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། ། 『即使我今天因無所得而死去，那也是好的。』以有害他人的方式獲得的邪命，即使活得再久也是不行的（因為生命終將一死，即使通過邪命活得再久，那個人也必然會遭受死亡的痛苦）。因此，應捨棄偷盜、搶劫以及侵吞三寶之物等不清凈的活命方式，而應依賴三白、三甜等清凈的活命方式，如此，正法才能增長。 གྲོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་། བསམ་པ་བཟང་པོར་འདོད་ཀྱང་ཤས་ཆུང་བས། །སྡིག་པའི་ལས་ལ་ཐབས་ཀྱིས་བསྐུལ་བྱེད་ཅིང་། །དགེ་བའི་ལས་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པ་རྣམས། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ལགས་པས་སྤངས་ན་ལེགས། །དེ་ཡང་། (འོ་ན་བཤེས་གཉེན་ཅི་ལྟ་བུ་བསྟེན་དགོས་ཞེ་ན་འོག་འདི་ཉིད་ན་བཤད་པའི་བཤེས་གཉེན་དེ་ལྟ་བུ་བསྟེན་དགོས་ཏེ་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་རང་བས་རིགས་དང་ནོར་ལ་སོགས་པ་)མཐོ་(བ་)ལ་ཕྲག་དོག་(སྟེ་གཞན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བ་དང་དེ་དག་རང་དང་)མཉམ་(པ་)ལ་འགྲན་(པས་རྩོད་པ་དང་)། །(རང་བས་)དམན་(པ་)ལ་(མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་)ང་རྒྱལ་(སྐྱེ་བ་དང་དེ་དག་ལ་)བསྟོད་ན་(བདག་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་)དྲེགས་(པ་སྐྱེས་པ་དང་)། །མི་སྙན་(པ་)བརྗོད་ན་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེ་(བ་དང་)། །ནམ་ཞིག་(སྟེ་དུས་གང་གི་ཚེ་)བྱིས་(པ་)ལས་(གཏན་དུ་)ཕན་པ་(ཇི་ལྟར་)ཐོབ་(སྟེ་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་དོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། གང་དང་འགྲོགས་ན་སྡིག་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་རྣམས་སྤང་པར་བྱ་ཞིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་ཞིང་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས། །འཆད་དང་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་འཛིན་ཞིང་སྤེལ། །གང་དང་འགྲོགས་ན་དགེ་བ་འཕེལ་བ་ཡི། །བཤེས་གཉེན་དམ་པ་གུས་པས་བསྟེན་འཚལ་ལོ། །ཇི་སྐད་དུ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བཤེས་གཉེན་(ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་)དུལ་བ་(དང་)ཞི་ཞིང་(ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ནང་དུ་ཞི་བར་གནས་སོ་)ཉེར་ཞི་བ་(ནི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བས་སོ)། །ཡོན་ཏན་ལྷག་པར་(ནི་མཉམ་པའམ་ཆུང་བ་མ་ཡིན་པའོ་)བརྩོན་གྱིས་(ནི་གཞན་དོན་ལ་གཡེལ་པ་མ་ཡིན་པས་སོ་)ལུང་གིས་ཕྱུག་(པ་ནི་ཐོས་པ་ཉུང་ངུ་མ་ཡིན་པའོ)། །དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་(ནི་ཁོ་ན་ཉིད་ཁུང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་ཚིག་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་)སྨྲ་མཁས་ལྡན་(པ་ནི་རྟག་ཏུ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ)། །བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་(ནི་ཟང་ཟིང་གི་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་)སྐྱོ་(པའི་)ཡིད་སྤངས་ལ་བསྟེན་༼པ་ནི་རྟག་ཏུ་ཆོས་སྟོན་པ་གཅིག་དགོས་པའི་ཕ 再說友伴的差別：雖欲懷善念而力不足， 慫恿作惡業， 阻撓行善事， 此乃惡友， 遠離為妙。 又是，（如果問應該依止什麼樣的善知識，那麼就應該依止下面所說的這種善知識，孩子們往往因為對方的種姓、財富等）高（于自己）而生嫉妒（即對別人的圓滿不悅，並且那些人與自己）相等而競爭（即爭論），（比自己）低（的）（就認為自己是殊勝的）而生傲慢（並且對那些人）讚頌則（認為自己是偉大的）而生驕矜，說不中聽的就生嗔怒， 無論何時，從孩童那裡（永遠）如何能獲得利益（即不可能獲得利益）。 如是說，應當遠離與誰交往會增長罪惡之人， 具有戒律，通達經論和證悟之法， 通過講說和修持來護持和弘揚， 與誰交往能增長善根， 應當恭敬依止殊勝的善知識。 如《經莊嚴論》所說： 善知識（因具戒律故）調伏，寂靜（因具禪定故內心寂靜），極寂靜（因具智慧故煩惱止息）， 功德超勝（非相等或低下），精進（不為他事動搖），博學（非寡聞）， 善解真諦（因已徹悟真理，故能如實宣說），善於言辭（因常說法）， 慈悲為懷（無有貪戀），捨棄灰心，當依止（因需常說法）。 『Even if I die today without gain, it is fine.』 It is not right to live long by wrong livelihood (living by gaining through harming others) (because the end of life is death, even if one lives long through wrong livelihood, that person will inevitably experience the suffering of death). Therefore, one should abandon impure livelihoods such as stealing, robbing, and misappropriating the property of the Three Jewels. If one relies on pure livelihoods such as the three whites and three sweets, the sacred Dharma will increase. Furthermore, regarding the distinctions of friends: Although one desires to have good intentions, they are often weak. Those who encourage sinful actions and obstruct virtuous deeds are evil friends and should be avoided. Moreover, (if asked what kind of spiritual friend one should rely on, one should rely on the kind of spiritual friend described below; children often feel) jealous of those who are higher (than themselves in terms of lineage, wealth, etc.) (i.e., they feel displeasure towards others' perfections, and when those people are) equal (to themselves, they) compete (i.e., argue). (Towards those who are) lower (than themselves), (they think they are superior and) become arrogant, and if (those people) praise (them), (they think they are great) and become haughty. If (someone) says unpleasant things, they become angry. When (i.e., at what time) can one ever (i.e., permanently) obtain benefit (i.e., it is impossible to obtain benefit) from a child? As it is said, one should abandon those with whom associating leads to an increase in sin. One should respectfully rely on a noble spiritual friend who possesses moral discipline, holds and propagates the Dharma of scripture and realization through teaching and practice, and with whom associating leads to an increase in virtue. As it is said in the Ornament of the Sutras (Sūtrālaṃkāra): A spiritual friend is tamed (because of moral discipline), peaceful (because the mind abides in peace inwardly due to meditative stabilization), thoroughly peaceful (because the afflictions are pacified due to wisdom), superior in qualities (not equal or inferior), diligent (not distracted by other matters), rich in scripture (not of little learning), skilled in speaking, having fully realized that very thing (because he has penetrated the truth, he speaks without distortion), possessing love (because he is without a mind of attachment), having abandoned a dejected mind, one should rely on him (because one always needs to teach the Dharma).
【English Translation】 ར་བྱ་སྟེ་)བདག་ནི་(རྙེད་པ་མེད་པར་ཉི་མ་)དེང་ནས་ཤི་ཡང་བླའི་(སྟེ་རུང་གི)། །(གཞན་ལ་གནོད་པའི་སྒོ་ནས་རྙེད་པས་འཚོ་བའི་)ལོག་འཚོས་(དུས་)ཡུན་རིང་(བོར་)གསོན་(པར་)མི་རུང་(སྟེ་ཅིས་ཕྱིར་ཞེ་ན་འཚོ་བའི་མཐའ་འཆི་བ་ཡིན་པས་ལོག་འཚོའི་སྒོ་ནས་ཡུན་རིང་འཚོ་ཡང་གང་ཟག་དེ་ལ་འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཉིད་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ)། །ཞེས་གསུངས་པས་རྐུས་པ་དང་འཕྲོག་པ་དང་དཀོན་མཆོག་གི་དཀོར་ལ་སོགས་པ་མ་དག་པའི་འཚོ་བ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། དཀར་གསུམ་མངར་གསུམ་ལ་སོགས་པ་དག་པའི་འཚོ་བ་ལ་བསྟེན་ན། དམ་པའི་ཆོས་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། ། 『Even if I die today without gain, it is fine.』 It is not right to live long by wrong livelihood (living by gaining through harming others) (because the end of life is death, even if one lives long through wrong livelihood, that person will inevitably experience the suffering of death). Therefore, one should abandon impure livelihoods such as stealing, robbing, and misappropriating the property of the Three Jewels. If one relies on pure livelihoods such as the three whites and three sweets, the sacred Dharma will increase. གྲོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་། བསམ་པ་བཟང་པོར་འདོད་ཀྱང་ཤས་ཆུང་བས། །སྡིག་པའི་ལས་ལ་ཐབས་ཀྱིས་བསྐུལ་བྱེད་ཅིང་། །དགེ་བའི་ལས་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པ་རྣམས། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ལགས་པས་སྤངས་ན་ལེགས། །དེ་ཡང་། (འོ་ན་བཤེས་གཉེན་ཅི་ལྟ་བུ་བསྟེན་དགོས་ཞེ་ན་འོག་འདི་ཉིད་ན་བཤད་པའི་བཤེས་གཉེན་དེ་ལྟ་བུ་བསྟེན་དགོས་ཏེ་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་རང་བས་རིགས་དང་ནོར་ལ་སོགས་པ་)མཐོ་(བ་)ལ་ཕྲག་དོག་(སྟེ་གཞན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བ་དང་དེ་དག་རང་དང་)མཉམ་(པ་)ལ་འགྲན་(པས་རྩོད་པ་དང་)། །(རང་བས་)དམན་(པ་)ལ་(མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་)ང་རྒྱལ་(སྐྱེ་བ་དང་དེ་དག་ལ་)བསྟོད་ན་(བདག་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་)དྲེགས་(པ་སྐྱེས་པ་དང་)། །མི་སྙན་(པ་)བརྗོད་ན་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེ་(བ་དང་)། །ནམ་ཞིག་(སྟེ་དུས་གང་གི་ཚེ་)བྱིས་(པ་)ལས་(གཏན་དུ་)ཕན་པ་(ཇི་ལྟར་)ཐོབ་(སྟེ་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་དོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། གང་དང་འགྲོགས་ན་སྡིག་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་རྣམས་སྤང་པར་བྱ་ཞིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་ཞིང་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས། །འཆད་དང་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་འཛིན་ཞིང་སྤེལ། །གང་དང་འགྲོགས་ན་དགེ་བ་འཕེལ་བ་ཡི། །བཤེས་གཉེན་དམ་པ་གུས་པས་བསྟེན་འཚལ་ལོ། །ཇི་སྐད་དུ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བཤེས་གཉེན་(ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་)དུལ་བ་(དང་)ཞི་ཞིང་(ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ནང་དུ་ཞི་བར་གནས་སོ་)ཉེར་ཞི་བ་(ནི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བས་སོ)། །ཡོན་ཏན་ལྷག་པར་(ནི་མཉམ་པའམ་ཆུང་བ་མ་ཡིན་པའོ་)བརྩོན་གྱིས་(ནི་གཞན་དོན་ལ་གཡེལ་པ་མ་ཡིན་པས་སོ་)ལུང་གིས་ཕྱུག་(པ་ནི་ཐོས་པ་ཉུང་ངུ་མ་ཡིན་པའོ)། །དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་(ནི་ཁོ་ན་ཉིད་ཁུང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་ཚིག་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་)སྨྲ་མཁས་ལྡན་(པ་ནི་རྟག་ཏུ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ)། །བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་(ནི་ཟང་ཟིང་གི་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་)སྐྱོ་(པའི་)ཡིད་སྤངས་ལ་བསྟེན་༼པ་ནི་རྟག་ཏུ་ཆོས་སྟོན་པ་གཅིག་དགོས་པའི་ཕ Furthermore, regarding the distinctions of friends: Although one desires to have good intentions, they are often weak. Those who encourage sinful actions and obstruct virtuous deeds are evil friends and should be avoided. Moreover, (if asked what kind of spiritual friend one should rely on, one should rely on the kind of spiritual friend described below; children often feel) jealous of those who are higher (than themselves in terms of lineage, wealth, etc.) (i.e., they feel displeasure towards others' perfections, and when those people are) equal (to themselves, they) compete (i.e., argue). (Towards those who are) lower (than themselves), (they think they are superior and) become arrogant, and if (those people) praise (them), (they think they are great) and become haughty. If (someone) says unpleasant things, they become angry. When (i.e., at what time) can one ever (i.e., permanently) obtain benefit (i.e., it is impossible to obtain benefit) from a child? As it is said, one should abandon those with whom associating leads to an increase in sin. One should respectfully rely on a noble spiritual friend who possesses moral discipline, holds and propagates the Dharma of scripture and realization through teaching and practice, and with whom associating leads to an increase in virtue. As it is said in the Ornament of the Sutras (Sūtrālaṃkāra): A spiritual friend is tamed (because of moral discipline), peaceful (because the mind abides in peace inwardly due to meditative stabilization), thoroughly peaceful (because the afflictions are pacified due to wisdom), superior in qualities (not equal or inferior), diligent (not distracted by other matters), rich in scripture (not of little learning), skilled in speaking, having fully realized that very thing (because he has penetrated the truth, he speaks without distortion), possessing love (because he is without a mind of attachment), having abandoned a dejected mind, one should rely on him (because one always needs to teach the Dharma).
ྱིར༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གང་དང་འགྲོགས་ན་དགེ་བ་ངང་གིས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ 3-105 རྣམས་བསྟེན་པར་བྱའོ། ། ༈ བསྟེན་ནས་བསྒྲུབ་ཚུལ་མདོར་བསྟན་པ། གཉིས་པ། བསྟེན་ནས་བསྒྲུབ་ཚུལ་མདོར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཡི་གསུང་བཞིན་རྣམ་ དག་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་། །ཐོས་བསམ་སྒོམ་པས་ལམ་ལྔ་ས་བཅུ་རྣམས། །རིམ་ གྱིས་གོང་ནས་གོང་དུ་བགྲོད་པ་ལས། །རྣམ་གྲོལ་མཆོག་གི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ འགྲུབ། །དེ་ཡང་བཤེས་སྤྲིངས་སུ། (ཚུལ་)ཁྲིམས་(ཀྱི་ཡོན་ཏན་)ནི་རྒྱུ་(བ་འགྲོ་བ་)དང་མི་རྒྱུ་(བ་རྩི་ ཤིང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ)འི་(རྟེན་)ས་(གཞི་ཡིན་པ་)བཞིན་ཏུ། །(ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ལ་ སོགས་པ་)ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་གཞི་རྟེན་ལེགས་པར་(སྟོན་པར་)གསུངས་(སོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ ལྟར། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་རིས་བརྒྱད་ལས་གང་ཡང་རུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་ དག་པ་བསྲུངས་ཞིང་། རིམ་ལྔ་ལས། (ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱིས་ཕན་ཡོན་ནི་དཔེར་ན་)རི་དབང་(ནི་)རྩེ་ ལས་(རྟག་པ་མཐར་བཟུང་གི་ཚིག་གམ་)འགའ་ཞིག་ལྟུང་(པར་)གྱུར་ན། །(རང་ཉིད་)ལྷུང་བར་མི་འགྱུར་ (སྟེ་ལྟུང་བ་མ་ཡིན་)སྙམ་ཡང་ལྷུང་བར་འགྱུར་(བ་བཞིན་དུ་)། །བླ་མ་(དམ་པ་)འི་དྲིན་ལས་(རང་ལ་)ཕན་ པའི་ལུང་(དོན་ཟབ་མོ་)ཐོབ་ན་(དེའི་དོན་རང་ཉིད་གྱིས་ཉམས་སུ་ལོན་པས)། །གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་སྙམ་ ཡང་གྲོལ་པར་འགྱུར་(པའོ་)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བླ་མ་དམ་པ་ལས་མན་ངག་ཟབ་མོ་ ཞུས་ནས། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་སྟེ་འཆད་པར་འགྱུར་པ་ལྟར། ལམ་ལྔ་ ས་བཅུ་རིམ་གྱིས་བགྲོད་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། ། ཐོས་པའི་དོན་ཡང་ཉམས་སུ་བླང་བྱ་ཡི། །བཀའ་ལུང་ཟབ་མོ་གུས་པས་ནོད་པ་ སྟེ། །བསམ་པའང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིས། །རྣམ་པར་དཔྱོད་དེ་ངེས་ པར་འཛིན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས། (ཐོས་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་ནི་གནས་སྐབས་ སུ་ཡང་)ཐོས་པས་ཆོས་(ཀྱི་གནས་ལུགས་)རྣམས་ཤེས་པར་འགྱུར་(བ་དང་)། །ཐོས་པས་(དགེ་བ་བསྒྲུབས་ ཅིང་)སྡིག་(པ་)ལས་བཟློག་པར་འགྱུར་(པ་དང་)། །ཐོས་པས་དོན་(ཚུལ་བཞིན་)མ་ཡིན་པ་(ཡིད་ལ་ 3-106 བྱེད་པ་)སྤོང་(བ་དང་)། །ཐོས་པས་(མཐར་ཐུག་)རྣམ་པར་གྲོལ་བ(འི་འབྲས་བུ་ཡང་)ཐོབ་(པ་ཡིན་)། །ཅེས་ གསུངས་པ་ལྟར། ལུང་རྣམ་པར་དག་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོས་ནའང་ལེགས་ཤིང་། ཁྱད་པར་གང་ ཉམས་སུ་ལེན་པའི་བཀའ་ལུང་ཟབ་མོ་ཐོས་པར་བྱ་སྟེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། ཚུལ་བཞིན་ ཡིད་ལ་བྱེད་པ་(ལ་ལྟོས་ནས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འབྱུང་བ་)དང་། །ཡང་དག་ལྟ་བ་(ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་ པ་སྤོང་བའི་)འབྲས་ལྡན་(ཞེས་པ་ནི་རྒྱུ་རྣམས་འབྲས་བུ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པར་རྟོགས་པའི་རིགས་པ་ཏེ་ཆོ
【現代漢語翻譯】 如是說，應依止那些與之交往能使善業自然增長的人。 第二，簡述依止后修持之法：依其教言，守護清凈戒律；通過聞思修，次第漸進五道十地；由此獲得解脫之無上大樂。如《親友書》云：『戒如大地為動靜，一切功德之根本。』如是說，守護別解脫戒律中的八種任何一種清凈戒律。五道中，如雲：『山頂若有少許墮，思己不墮亦當墮；上師恩賜饒益語，思己不脫亦當脫。』如是說，從上師處獲得甚深口訣后，應精進于聞思修，如將要闡述的那樣，次第漸進五道十地，努力證得解脫之果。 聽聞之義亦應付諸實踐，恭敬領受甚深教言；思維亦應如理作意，從而辨別並確立正見。如《菩薩藏經》云：『聞能知法義，聞能離罪惡，聞能捨非義，聞能得解脫。』如是說，聽聞廣大的清凈教法固然好，尤其應聽聞那些能付諸實踐的甚深教言。如《經莊嚴論》云：『如理作意生正見，正見能成果。』
【English Translation】 As it is said, one should rely on those with whom associating naturally increases virtue. Secondly, a brief explanation of how to practice after relying [on a spiritual friend]: According to his teachings, maintain pure moral discipline; through hearing, thinking, and meditating, gradually progress through the five paths and ten bhumis; from this, achieve the great bliss of supreme liberation. As it says in 'Letter to a Friend': 'Moral discipline is like the earth, the basis for both the moving and the unmoving; it is the foundation of all virtues.' As it is said, maintain the pure moral discipline of any of the eight categories of individual liberation vows. Among the five paths, as it says: 'If a little bit falls from the mountaintop, thinking oneself will not fall, one will surely fall; if one receives beneficial words from the kindness of the lama, thinking oneself will not be liberated, one will surely be liberated.' As it is said, having received profound instructions from the noble lama, one should diligently engage in hearing, thinking, and meditating, as will be explained. Strive to attain the fruit of liberation by gradually progressing through the five paths and ten bhumis. The meaning of hearing should also be put into practice, respectfully receiving profound teachings; thinking should also be done with proper attention, thereby discerning and establishing certainty. As it says in the 'Bodhisattva Pitaka Sutra': 'Hearing knows the meaning of the Dharma; hearing turns away from sin; hearing abandons what is meaningless; hearing obtains liberation.' As it is said, it is good to hear vast and pure teachings, but especially one should hear the profound teachings that can be put into practice. As it says in the 'Ornament of the Sutras': 'Proper attention gives rise to right view, and right view bears fruit.'
ས་ཅན། བྱ་བ་བྱེད་ པའི་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ་འབྲས་བུའི་ཆ་ལ་རྨོངས་པ་སེལ་པའི་རིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་)དང་། །ཚད་མས་རྣམ་ཕྱེ་(ཞེས་ པ་ནི་བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་ཚད་མ་གསུམ་དང་མི་འགལ་བར་སྟོན་པའི་རིགས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། འཐད་པ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཡིན་ ཏེ། ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་ལ་རྨོངས་པ་སེལ་བའི་རིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་)བསམ་མི་ཁྱབ་(པ་སྟེ)། །རིགས་པ་རྣམ་པ་ བཞིན་ཤེས་བྱ། །(ཞེས་པ་ནི་དོན་བསྡུའོ་)ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པའི་ རིགས་པ་(ཞེས་པ་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་རྒྱུ་སྐྱེན་ལ་ལྟོས་པར་རྟོགས་རིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན་ལྟོས་པའི་རིགས་པ་ཡིན། རྒྱུའི་ཆ་ལ་རྨོངས་པ་སེལ་བའི་རིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་)དང་། རྒྱུ་རྣམས་འབྲས་བུ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པའི་རིགས་ པ་དང་། ཚད་མས་འཇལ་བ་འཐད་པ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་དང་། རང་བཞིན་གང་ཡིན་ཆོས་ ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་༼ཞེས་པ་ནི་མེའི་རང་བཞིན་ཚ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་འཇིག་རྟེན་དུ་ཆོས་ཉིད་ དུ་གྲགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་མེ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། མེའི་སྟོང་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བསྟན་བཅོས་ནས་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུའི་ སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་རིགས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་ལ་རྨོངས་པ་སེལ་བའི་འཐད་པ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་༽སྟེ། རིགས་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལེགས་པར་དཔྱད་ནས་ ངེས་པར་འབྱུང་ཞིང་། སྒོམ་པའི་དོན་ཡང་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་དོན། །བླང་དོར་ཚུལ་ གྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་སྟེ། །སྤང་བྱ་གང་ཡིན་ཤེས་ནས་སྤོང་པ་དང་། །གཉེན་པོ་ གང་ཡིན་ཤེས་ནས་བསྟེན་པའོ། །དེ་ཡང་། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། ཡང་དག་སངས་ 3-107 རྒྱས་བསྟན་པ་འདི། །ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་འགྲུབ་པོ། །དཔེར་ན་ལ་ལ་ཆུ་ཀླུང་གིས། །སྟོབས་ མེད་ནན་གྱིས་ཁྱེར་བ་དག །སྐོམ་པས་ཤི་བར་གྱུར་པ་བཞིན། །མ་བསྒོམ་ཆོས་ཀྱང་དེ་དང་ འདྲ། །ཞེས་གསུངས་པས། ཇི་ལྟར་ཐོས་ཤིང་བསམ་པའི་དོན་བསྒོམ་དགོས་ཤིང་། སྤྱོད་པ་ ལ་འཇུག་པར། ལུས་ཀྱིས་(དགེ་སྡིག་གི་ལས་)འདི་དག་(ལ་བླང་དོར་གྱི་སྒོ་ནས་)སྤྱད་པར་བྱ(དགོས་ཏེ)། ། ཚིག་ཙམ་བརྗོད་པས་(དགོས་པའི་དོན་)ཅི་ཞིག་འགྲུབ(སྟེ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར)། །(དཔེར་ན་)སྨན་དཔྱད་ (དེ་སྨན་གྱི་བསྟན་བཅོས་)ཀློག་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། །ནད་པ་དག་ལ་ཕན་འགྱུར་རམ་(སྟེ་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ ནོ)། །ཞེས་གསུངས་པས། ཚིག་ཐོས་ཤིང་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་ཤིང་། དོན་བླང་དོར་གྱི་ སྒོ་ནས་ཉམས་སུ་བླང་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། (གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་གཞལ་པར་བྱེ
【現代漢語翻譯】 『作用之理』（意思是，因為是消除對果之無知的道理）。『以量區分』（意思是，論式是成立之理，因為它能顯示所證之義與三量不相違背，是消除對隱蔽之事的無知的道理）。不可思議。應知四種道理。（這是總結之義）如是說。果之生起依賴於因的道理（意思是，諸行依賴於因緣而生起的道理，是依賴之理，因為是消除對因之無知的道理）。諸因對果起作用的道理。以量衡量，成立之道理。自性為何，法性之理（意思是，火的自性是熱等法，是法性，因為從無始以來，火等安住于自性之中。火的空性是法性，因為從無始以來，安住于共相之中。證悟如此空性的道理，是法性之理，因為是消除對自性之無知的道理）。依靠四種道理，以思所成慧善加觀察，從而生起定解。修行的意義也在於如何證悟之義。以取捨之方式修持。知應捨棄者而捨棄，知對治者而依止。 如《寶鬘論》所說：『僅聞此正等覺之教，不能成辦。譬如有人于大河中，無力被強力沖走，渴死一般。不修法亦如是。』因此，應修習如何聽聞和思維之義，並在行為上實踐。身體應以此（善惡之業）行持（以取捨之方式）。僅說詞句有何用？（無用）。（譬如）僅閱讀醫典，對病人有益嗎？（無益）。』因此，僅聽聞和了解詞句是不夠的，應以取捨之方式修持。如此，龍樹說：（應衡量實相之義）』
【English Translation】 'The reason of action' (meaning, because it is the reason for eliminating ignorance about the result). 'Distinguished by measure' (meaning, the reason that shows the meaning to be proven is not contradictory to the three measures is the reason for establishing validity, because it is the reason for eliminating ignorance about hidden things). Inconceivable. The four types of reasoning should be known. (This is the meaning of summary) As it is said. The reason why the result arises depends on the cause (meaning, the reason why conditioned things depend on causes and conditions is the reason of dependence, because it is the reason for eliminating ignorance about the cause). The reason why all causes act on the result. The reason for measuring with measure and establishing validity. Whatever is the nature, the reason of the nature of things (meaning, the nature of fire is heat and other phenomena, which are the nature of things, because from beginningless time, fire and other things abide in their own characteristics. The emptiness of fire is the nature of things, because from beginningless time, it abides in the general characteristics. The reason for realizing such emptiness is the reason of the nature of things, because it is the reason for eliminating ignorance about nature). Relying on the four types of reasoning, one should thoroughly examine with wisdom arising from thought, and thus generate certainty. The meaning of practice also lies in how to realize the meaning. Practice in the manner of taking and abandoning. Knowing what should be abandoned and abandoning it, knowing what is the antidote and relying on it. As it is said in the Ratnavali: 'Merely hearing this teaching of the perfectly enlightened one will not accomplish it. Just as some people in a great river, powerless and forcibly carried away, die of thirst. Not practicing the Dharma is also like that.' Therefore, one should practice the meaning of how to hear and think, and engage in behavior. The body should practice these (actions of virtue and non-virtue) (in the manner of taking and abandoning). What is accomplished by merely uttering words? (Nothing). (For example) Does merely reading a medical text benefit the sick? (No).' Therefore, merely hearing and knowing the words is not enough, one should practice in the manner of taking and abandoning. Thus, Nagarjuna said: (One should measure the meaning of reality)'
ད་ པའི་)ཤེས་རབ་རྒྱས་(པར་)བྱེད་པ་ནི་ཐོས་པ་སྟེ། །(དེའི་དོན་ལ་རིགས་པ་ཡང་དག་གིས་)བསམ་པ་དང་ ནི་(གང་ཟག་གང་ལ་)གཉིས་པོ་ཡོད་(པར་)གྱུར་ན། །(ཐོས་བསམ་)དེ་ལས་བསྒོམ་པ་ཡང་ནི་རབ་ཏུ་ འབྱུང་། །(ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་)དེ་ལས་(འབྲས་བུ་)དངོས་གྲུབ་བླ་ན་མེད་པ་(རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་) ཐོབ་(པོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་མཐའ་ཕྱིན་པ་ལས། འབྲས་བུ་ མཐར་ཐུག་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པ་བྱེད་པ་ལའང་བསྒྲུབ་ཚུལ་ལེགས་པར་ ཤེས་དགོས་པས་དེའི་ཆེད་དུ། ༈ བླང་དོར་ཤེས་ནས་འབད་ཚུལ། གསུམ་པ། བླང་དོར་ཤེས་ནས་འབད་ཚུལ་ནི། སྔར་ལུས་རྣམ་བཞག་ཏུ། ཁྱད་པར་ བདེན་གཉིས་བདེན་བཞི་ཐེག་པ་གསུམ། །བསླབ་གསུམ་སྡོམ་གསུམ་ཕྱི་ནང་གྲུབ་མཐའ་ དང་། །འཁོར་ལོ་གསུམ་དང་ལམ་ལྔ་ས་བཅུ་སོགས། །ཤེས་ནས་བླང་དོར་ཚུལ་ལ་འབད་ འཚལ་ལོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ལྟར། དོན་བརྒྱད་ཀྱིས་འཆད་པའི། ༈ བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་བཞག དང་པོ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ རྣམ་བཞག་ལའང་། ངོ་བོ་དང་དབྱེ་བ་བསྒྲུབ་ཚུལ་དང་དབྱེ་བསྡུ། སྟོང་ཚུལ་དང་གྲངས་ངེས། མ་ཤེས་པའི་ཉེས་དམིགས། ཤེས་པའི་ཕན་ཡོན་ནོ། ། 3-108 ༈ ངོ་བོ། ངོ་བོ་ནི། ཆོས་ཀུན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་འདུ་བས་ན། །ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་ དམ་བདེན་པ་ཡི། །གནས་ལུགས་ཤེས་ནས་རབ་འབྱམས་ཤེས་བྱ་ལ། །རྣམ་པར་ དཔྱོད་པ་ཤེས་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ལུགས། །དཔལ་ལྡན་དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ལས། སངས་ རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ། །(བརྗོད་བྱ་)བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བརྟེན་(པ་བསྟན་ཏེ)། ། འཇིག་རྟེན་(པའི་བློའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་)ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། །(འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བློའི་ཡུལ་གྱུར་ པ་)དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པ་(སྟེ་གཉིས་སུ་ངེས་པ)འོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བདེན་པ་གཉིས་ ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་ཤེས་དགོས་ཤིང་། དེ་ཡང་། ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་ཤེས་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱི་ བར། །རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པར་བདེན་པ་སྟེ། །དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོ་ཆོས་ ཀྱི་དབྱིངས། །ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་དུ་བདེན་པའོ། །དབུ་མ་རྒྱན་ལས། མ་བརྟགས་ (མ་དཔྱད་པར་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་བདེན་པར་སྣང་བས་ན་)གཅིག་པུ་ཉམས་དགའ་ཞིང་། །(དོན་ལ་སྐད་ཅིག་གིས་) སྐྱེ་(བ་)དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་(ཡིན་)པ། །(སྣང་བ་ལྟར་)དོན་བྱེད་པ་དག་ནུས་(པ་)རྣམས་ཀྱི། ། རང་བཞིན་(ནི་ཡང་དག་)ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་རྟོགས་(སོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། མ་བརྟགས་ པའི་འཁྲུལ་ཤེས་ལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཞིང་། འདུས་བྱས་རྒྱུ་འབྲས་མི་བསླུ་བར་གནས་པ་ ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། (མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་བྱིས་བ་ལ་བདེན་བར་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་ལ་)དེའི་ཕྱིར་ཡང་ དག་ཉིད་དུ་ན། །(སྟེ་རིགས་པས་དཔྱད་ན་)དངོས་པོ་གང་ཡང་(དོན་དམ་པ
【現代漢語翻譯】 正如所說，通過聞、思、修三者的徹底完成，才能實現最終的成果。爲了進行修行，也必須很好地瞭解修行的正確方法，因此爲了這個目的。 第三，瞭解取捨后努力的方法是：如先前在《身語意業論》中所說：『特別是瞭解二諦、四諦、三乘、三學、三戒、內外宗義、三轉法輪、五道十地等之後，應努力于取捨之道。』如所教導的那樣，將通過八個方面來解釋。 第一，關於二諦的分類，包括：本體、分類、建立方式、歸類、空性方式、數量確定、不瞭解的過患以及瞭解的利益。 本體是：一切法都包含在二諦中，因此，瞭解世俗諦和勝義諦的安立方式，對於通達一切所知至關重要，這是智者們的傳統。如《吉祥無垢光經》所說：『諸佛所說的法，完全依賴於二諦，即世間（世俗）的世俗諦，以及超世間的勝義諦。』因此，必須瞭解二諦的分類。此外，只要世俗的錯覺存在，因果就不會被欺騙，這就是世俗諦。勝義諦是空性深奧的法界，是智慧的勝義諦。』如《中觀莊嚴論》所說：『未經觀察（未經分析，對孩童來說顯得真實），獨自令人愉悅，具有生滅的性質（是剎那生滅的），能夠實現（如所顯現的）作用，其自性被理解為真實的世俗。』如所說，在未經觀察的錯覺中顯現為各種各樣，聚合的因果不虛妄存在的是世俗諦，（未經觀察分析，對孩童來說顯得真實），因此，如果從真實的角度來看，任何事物都不是勝義諦。
【English Translation】 As it is said, through the complete accomplishment of hearing, thinking, and meditating, the ultimate result will be achieved. In order to practice, one must also have a good understanding of the correct way to practice, and therefore for this purpose. Third, the way to strive after knowing what to accept and reject is: As previously stated in the 'Treatise on Body, Speech, and Mind': 'Especially after understanding the two truths, the four truths, the three vehicles, the three trainings, the three vows, the inner and outer tenets, the three turnings of the wheel of Dharma, the five paths, the ten grounds, etc., one should strive in the way of acceptance and rejection.' As taught, it will be explained through eight aspects. First, regarding the classification of the two truths, it includes: the essence, the divisions, the method of establishment, the classification, the way of emptiness, the certainty of number, the faults of not knowing, and the benefits of knowing. The essence is: All phenomena are included in the two truths, therefore, understanding the establishment of conventional truth and ultimate truth is crucial for comprehending all that is knowable, which is the tradition of the wise. As stated in the 'Glorious Stainless Light Sutra': 'The Dharma taught by the Buddhas relies entirely on the two truths, namely the conventional truth, which is worldly (conventional), and the ultimate truth, which is transcendental.' Therefore, the classification of the two truths must be understood. Furthermore, as long as the illusion of the conventional remains, cause and effect will not be deceived, and this is the conventional truth. The ultimate truth is the profound realm of emptiness, the essence of Dharma, which is the ultimate truth of wisdom.' As stated in the 'Ornament of the Middle Way': 'Unexamined (unanalysed, appearing true to children), solitary and delightful, having the nature of arising and ceasing (being momentary), capable of accomplishing (as it appears), their nature is understood to be truly conventional.' As said, appearing in various ways to the unexamined illusion, and the assembled causes and effects existing without deception is the conventional truth, (appearing true to children without examination or analysis), therefore, from the perspective of truth, nothing is the ultimate truth.
ར་)གྲུབ་པ་མེད་(དེ)། །ཡང་ དག་དུ་ན་(སྟེ་དོན་དམ་པར་ཀུན་རྫོབ་)སྤྲོས་པ་ཡི། །མཚན་མ་ཀུན་ལས་(ཆོས་དབྱིངས་)དེ་གྲོལ་(བ་) ཡིན་(པས་བདེན་པར་གྲུབ་པོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བརྟག་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་གང་ ཡང་གྲུབ་པ་མེད་ཅིང་། སྐྱེ་འཇིག་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བའི་ཆོས་ ཉིད་ནམ་ཡང་བསླུ་བ་མེད་པར་གནས་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། ། ༈ དབྱེ་བ། དབྱེ་བ་ནི། ཀུན་རྫོབ་སྣང་ཙམ་དུ་ཡང་དོན་བྱེད་དག །མི་ནུས་པ་ནི་ལོག་པའི་ 3-109 ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །སྣང་ཙམ་རང་རང་སོ་སོའི་དོན་བྱེད་དག །ནུས་པར་སྣང་བ་ཡང་ དག་ཀུན་རྫོབ་ལགས། །དེ་ཡང་བདེན་གཉིས་སུ། (རྣམ་ཤེས་ལ་)སྣང་དུ་འདྲ་ཡང་(མེ་ཆུ་སོགས་) དོན་བྱེད་(པ་)དག །ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་(ཟླ་བ་གཅིག་ལ་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་སོགས་སྣང་བ་ལྟར་དོན་བྱེད་པར་) མི་ནུས་(པ་དང་གཉིས་ཡོད་པའི་)ཕྱིར། །(རིམ་པ་ལྟར་)ཡང་དག་(པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་)ཡང་དག་(པ་) མ་ཡིན་པའི། །ཀུན་རྫོབ་(སྟེ་གཉིས་)ཀྱི་ནི་དབྱེ་བ་བྱས་(སོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྣང་ཙམ་ དུ་དོན་བྱེད་ནུས་པས་མེ་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་། སྣང་ཡང་དོན་བྱེད་མི་ ནུས་པ་སྐྲ་ཤད་འཛག་པ་དང་། ཟླ་བ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ་ གཉིས་དང་། དོན་དམ་ལ་ཡང་སྐྱེ་སོགས་བཀག་ཙམ་གྱི། །སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་རྣམ་ གྲངས་དོན་དམ་སྟེ། །སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཞི་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད། །རྣམ་གྲངས་མ་ ཡིན་མཐར་ཐུག་དམ་པའི་དོན། །ཇི་སྐད་དུ། (དོན་དམ་པར་)སྐྱེ་(པ་)ལ་སོགས་པ(འི་མཐའ་ བརྒྱད)་བཀག་པ༼འི་སྟོང་པ་ཉིད་)ཡང་། །ཡང་དག་པ་(སྟེ་སྟོང་ཉིད་མཚན་ཉིད་)དང་(སྟོང་ཉིད་ཙམ་དུ་མིང་) མཐུན་(པའི་)ཕྱིར་(སྟོང་ཉིད་དུ་)བཞེད་(ལ)། །སྐྱེ་(བ་)མེད་(པ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་གྱི་)སྤྲོས་(པ་)ཀུན་ ཞི་བ་(སྟེ་སྟོང་པའི་གཞི་)ལ། །དོན་དམ་ཞེས་པའི་བརྡ་(སྟེ་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་པ་ཉིད་དུ་)མཛད་(པ་སྟེ་བཞེད་) དོ། །ཞེས་སྐྱེ་སོགས་བཀག་ཙམ་གྱི་མེད་དགག་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པ་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་ དང་། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཞི་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་སྟེ་གཉིས་ སུ་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ༈ བསྒྲུབ་ཚུལ། བསྒྲུབ་ཚུལ་ནི། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་ཡང་། །ལས་འབྲས་སྒྱུ་མ་ལྟ་ བུར་བདེན་པས་ན། །དགེ་བ་བསྒྲུབ་ཅིང་སྡིག་པ་སྤོང་བ་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ བརྩོན་པས་འབད་འཚལ་ལོ། །རྒྱན་ལས། སྒྱུ་མའི་གླང་བོའི་གཟུགས་འཛིན་པ། །(གཟུང་ 3-110 འཛིན་གཉིས་སུ་)འཁྲུལ་ཕྱིར་གཉིས་སུ་སྣང་བ་སྟེ། །(ལྟར་སྣང་བ་)དེ་ལ་ཇི་བཞིན་(གྱིས་བཟུང་བ་དང་དེར་ འཁྲུལ་བ་)གཉིས་མེད་ཀྱང་། །(གང་ཟག་དེ་ལ་གཟུང་འཛིན་)གཉིས་པོ་དག་ཏུ་ཉེ་བར་ད
【現代漢語翻譯】 ར་) གྲུབ་པ་མེད་(དེ)། །(不存在)。 ཡང་དག་དུ་ན་(སྟེ་དོན་དམ་པར་ཀུན་རྫོབ་)སྤྲོས་པ་ཡི། །(在勝義中，現象界的)戲論。 མཚན་མ་ཀུན་ལས་(ཆོས་དབྱིངས་)དེ་གྲོལ་(བ་)ཡིན་(པས་བདེན་པར་གྲུབ་པོ)། །(從一切相中，法界)解脫(因此真實存在)。正如所說，如果觀察，沒有什麼是可以被建立的。 བརྟག་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་གང་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་ཅིང་། སྐྱེ་འཇིག་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ནམ་ཡང་བསླུ་བ་མེད་པར་གནས་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །如果觀察，沒有任何由因緣和合的事物可以被證實存在，並且從生滅等一切戲論中解脫出來的法性，永遠不會欺騙我們，因此是勝義諦。 ༈ དབྱེ་བ། 分類： དབྱེ་བ་ནི། ཀུན་རྫོབ་སྣང་ཙམ་དུ་ཡང་དོན་བྱེད་དག །མི་ནུས་པ་ནི་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །(分類是：)如果世俗顯現不能起任何作用，那就是錯誤的世俗。 སྣང་ཙམ་རང་རང་སོ་སོའི་དོན་བྱེད་དག །ནུས་པར་སྣང་བ་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ལགས། །如果顯現能夠各自起作用，那就是正確的世俗。 དེ་ཡང་བདེན་གཉིས་སུ། (རྣམ་ཤེས་ལ་)སྣང་དུ་འདྲ་ཡང་(མེ་ཆུ་སོགས་)དོན་བྱེད་(པ་)དག །ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་(ཟླ་བ་གཅིག་ལ་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་སོགས་སྣང་བ་ལྟར་དོན་བྱེད་པར་)མི་ནུས་(པ་དང་གཉིས་ཡོད་པའི་)ཕྱིར། །(這兩種真諦，)雖然(在意識中)顯現相似，但(火、水等)能夠起作用。 (因為)能夠起作用和(一個月亮顯現為兩個月亮等，顯現卻)不能起作用。(因此，) (རིམ་པ་ལྟར་)ཡང་དག་(པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་)ཡང་དག་(པ་)མ་ཡིན་པའི། །ཀུན་རྫོབ་(སྟེ་གཉིས་)ཀྱི་ནི་དབྱེ་བ་བྱས་(སོ)། །(依次)分為正確(的世俗諦)和不正確(的世俗諦)兩種。 正如所說，顯現時能夠起作用的，如火和水等，是正確的世俗；顯現卻不能起作用的，如毛髮脫落、看到兩個月亮等，是錯誤的世俗，分為這兩種。 དོན་དམ་ལ་ཡང་སྐྱེ་སོགས་བཀག་ཙམ་གྱི། །སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་རྣམ་གྲངས་དོན་དམ་སྟེ། །勝義諦也分為：僅僅遮止生等的空性，是名言上的勝義。 སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཞི་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད། །རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་མཐར་ཐུག་དམ་པའི་དོན། །一切戲論寂滅的真如，是非名言的究竟勝義。 ཇི་སྐད་དུ། (དོན་དམ་པར་)སྐྱེ་(པ་)ལ་སོགས་པ(འི་མཐའ་བརྒྱད)་བཀག་པ༼འི་སྟོང་པ་ཉིད་)ཡང་། །(勝義中，)遮止生等(八邊)的(空性)， ཡང་དག་པ་(སྟེ་སྟོང་ཉིད་མཚན་ཉིད་)དང་(སྟོང་ཉིད་ཙམ་དུ་མིང་)མཐུན་(པའི་)ཕྱིར་(སྟོང་ཉིད་དུ་)བཞེད་(ལ)། །(因為)與真實(即空性自性)和(僅僅是空性的名稱)相符(所以認為是空性)。 སྐྱེ་(བ་)མེད་(པ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་གྱི་)སྤྲོས་(པ་)ཀུན་ཞི་བ་(སྟེ་སྟོང་པའི་གཞི་)ལ། །對於(無生等世俗的)一切戲論寂滅(即空性的基礎)， དོན་དམ་ཞེས་པའི་བརྡ་(སྟེ་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་པ་ཉིད་དུ་)མཛད་(པ་སྟེ་བཞེད་)དོ། །使用了勝義諦這個詞(即認為是勝義諦的自性)。 正如所說，僅僅遮止生等的無遮，任何事物都不能成立，這是名言上的勝義諦；一切戲論寂滅的真如，是非名言的勝義諦，分為這兩種。 ༈ བསྒྲུབ་ཚུལ། 如何修行： བསྒྲུབ་ཚུལ་ནི། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་ཡང་། །ལས་འབྲས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བདེན་པས་ན། །即使世俗如幻，但業果如幻般真實。 དགེ་བ་བསྒྲུབ་ཅིང་སྡིག་པ་སྤོང་བ་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བརྩོན་པས་འབད་འཚལ་ལོ། །因此，在行善斷惡上，要時時精進努力。 རྒྱན་ལས། སྒྱུ་མའི་གླང་བོའི་གཟུགས་འཛིན་པ། །(《寶鬘論》中說：)執著于幻化的大象的形象， (གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་)འཁྲུལ་ཕྱིར་གཉིས་སུ་སྣང་བ་སྟེ། །(因為)對能取和所取二者迷惑，所以顯現為二。 (ལྟར་སྣང་བ་)དེ་ལ་ཇི་བཞིན་(གྱིས་བཟུང་བ་དང་དེར་འཁྲུལ་བ་)གཉིས་མེད་ཀྱང་། །(雖然)在顯現上，如實(地執著和迷惑)二者並不存在， (གང་ཟག་དེ་ལ་གཟུང་འཛིན་)གཉིས་པོ་དག་ཏུ་ཉེ་བར་ད(對於那個人來說，能取和所取)二者是接近的。
【English Translation】 ར་) གྲུབ་པ་མེད་(དེ)། །(It) does not exist. ཡང་དག་དུ་ན་(སྟེ་དོན་དམ་པར་ཀུན་རྫོབ་)སྤྲོས་པ་ཡི། །(In the ultimate, the) proliferation (of the phenomenal world). མཚན་མ་ཀུན་ལས་(ཆོས་དབྱིངས་)དེ་གྲོལ་(བ་)ཡིན་(པས་བདེན་པར་གྲུབ་པོ)། །(From all characteristics, the Dharmadhatu) is liberated (therefore it is truly established). As it is said, if we examine, nothing compounded can be established. བརྟག་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་གང་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་ཅིང་། སྐྱེ་འཇིག་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ནམ་ཡང་བསླུ་བ་མེད་པར་གནས་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །If we examine, nothing compounded can be established, and the Dharma nature that is liberated from all proliferations such as arising and ceasing, always remains without deceiving us, therefore it is the ultimate truth. ༈ དབྱེ་བ། Classification: དབྱེ་བ་ནི། ཀུན་རྫོབ་སྣང་ཙམ་དུ་ཡང་དོན་བྱེད་དག །མི་ནུས་པ་ནི་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །(Classification is:) If the conventional appearance cannot perform any function, it is a false conventional truth. སྣང་ཙམ་རང་རང་སོ་སོའི་དོན་བྱེད་དག །ནུས་པར་སྣང་བ་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ལགས། །If the appearance can perform its own function, it is a correct conventional truth. དེ་ཡང་བདེན་གཉིས་སུ། (རྣམ་ཤེས་ལ་)སྣང་དུ་འདྲ་ཡང་(མེ་ཆུ་སོགས་)དོན་བྱེད་(པ་)དག །ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་(ཟླ་བ་གཅིག་ལ་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་སོགས་སྣང་བ་ལྟར་དོན་བྱེད་པར་)མི་ནུས་(པ་དང་གཉིས་ཡོད་པའི་)ཕྱིར། །(These two truths,) although (in consciousness) they appear similar, (fire, water, etc.) can perform a function. (Because) they can perform a function and (one moon appearing as two moons, etc., the appearance) cannot perform a function. (Therefore,) (རིམ་པ་ལྟར་)ཡང་དག་(པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་)ཡང་དག་(པ་)མ་ཡིན་པའི། །ཀུན་རྫོབ་(སྟེ་གཉིས་)ཀྱི་ནི་དབྱེ་བ་བྱས་(སོ)། །(respectively) divided into correct (conventional truth) and incorrect (conventional truth) two types. As it is said, that which can perform a function when it appears, such as fire and water, is the correct conventional truth; that which appears but cannot perform a function, such as falling hair, seeing two moons, etc., is the false conventional truth, divided into these two types. དོན་དམ་ལ་ཡང་སྐྱེ་སོགས་བཀག་ཙམ་གྱི། །སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་རྣམ་གྲངས་དོན་དམ་སྟེ། །The ultimate truth is also divided into: emptiness that merely negates arising, etc., is the ultimate truth in name only. སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཞི་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད། །རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་མཐར་ཐུག་དམ་པའི་དོན། །The suchness in which all proliferations are pacified is the ultimate meaning that is not nominal. ཇི་སྐད་དུ། (དོན་དམ་པར་)སྐྱེ་(པ་)ལ་སོགས་པ(འི་མཐའ་བརྒྱད)་བཀག་པ༼འི་སྟོང་པ་ཉིད་)ཡང་། །(In the ultimate,) the (emptiness) that negates arising, etc. (the eight extremes), ཡང་དག་པ་(སྟེ་སྟོང་ཉིད་མཚན་ཉིད་)དང་(སྟོང་ཉིད་ཙམ་དུ་མིང་)མཐུན་(པའི་)ཕྱིར་(སྟོང་ཉིད་དུ་)བཞེད་(ལ)། །(because it) agrees with the true (i.e., the nature of emptiness) and (merely the name of emptiness) (therefore it is considered emptiness). སྐྱེ་(བ་)མེད་(པ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་གྱི་)སྤྲོས་(པ་)ཀུན་ཞི་བ་(སྟེ་སྟོང་པའི་གཞི་)ལ། །For (the basis of emptiness) in which all (conventional) proliferations (such as non-arising) are pacified, དོན་དམ་ཞེས་པའི་བརྡ་(སྟེ་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་པ་ཉིད་དུ་)མཛད་(པ་སྟེ་བཞེད་)དོ། །the term ultimate truth is used (i.e., it is considered the nature of the ultimate truth). As it is said, the non-affirming negation that merely negates arising, etc., nothing can be established, this is the ultimate truth in name only; the suchness in which all proliferations are pacified is the non-nominal ultimate truth, divided into these two types. ༈ བསྒྲུབ་ཚུལ། How to practice: བསྒྲུབ་ཚུལ་ནི། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་ཡང་། །ལས་འབྲས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བདེན་པས་ན། །Even though the conventional is like an illusion, karma and its effects are true like an illusion. དགེ་བ་བསྒྲུབ་ཅིང་སྡིག་པ་སྤོང་བ་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བརྩོན་པས་འབད་འཚལ་ལོ། །Therefore, in doing good and abandoning evil, one should always strive diligently. རྒྱན་ལས། སྒྱུ་མའི་གླང་བོའི་གཟུགས་འཛིན་པ། །(From the Ornament of Precious Garland:) Grasping the form of an illusory elephant, (གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་)འཁྲུལ་ཕྱིར་གཉིས་སུ་སྣང་བ་སྟེ། །(because) of being confused about the two, the grasper and the grasped, it appears as two. (ལྟར་སྣང་བ་)དེ་ལ་ཇི་བཞིན་(གྱིས་བཟུང་བ་དང་དེར་འཁྲུལ་བ་)གཉིས་མེད་ཀྱང་། །(Although) in appearance, the two, truly (grasping and being confused about it) do not exist, (གང་ཟག་དེ་ལ་གཟུང་འཛིན་)གཉིས་པོ་དག་ཏུ་ཉེ་བར་ད(for that person, the grasper and the grasped) are close.
མིགས། །(པ་སྟེ་ གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་ངོ་)ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟར། ཀུན་རྫོབ་གཟུང་འཛིན་གྱིས་ བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ། རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་ སྡུག་མི་སྡུག་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་རྣམས་ལ། ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་ མོངས་པ་སྤོང་ཞིང་། དགེ་སྡིག་ལས་བདེ་སྡུག་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་རྨི་ལམ་ སྒྱུ་མ་ལྟར་བུར་སྣང་བ་རྣམས་ལའང་བླང་དོར་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱེད་པའོ། ། ༈ དབྱེ་བསྡུ། དབྱེ་བསྡུ་ནི། དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་ལ་ཡང་བཅུ་དྲུག་སོགས། །དབྱེ་བ་མང་ཡང་ ཀུན་རྫོབ་ཆོས་ཅན་རྣམས། །རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་ཞིང་དམ་པའི་དོན། །གློ་བུར་ དྲི་མས་སྟོང་པ་གཉིས་སུ་འདུས། །དེ་ཡང་དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས༼སྟོང་ པ་ཉིད་ནི་མདོར་བསྡུས་ན། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ། །མཚན་མ་མེད་དང་དོན་དམ་དང་། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་རྣམ་ གྲངས་སོ། །༽། ཟ་(བ་)པོ་(དབང་བོ་ནང་དུ་)ཟ་བ(ར་བྱ་བ་ཕྱི)་དེ་ཡི་(ཡུལ་)ལུས་(ཀྱི་ཁོག་པ་ཕྱི་ནང་དབང་རྟེན)། ། གནས་ཀྱི་གཞི་ཡི་(སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་)སྟོང་བ་ཉིད་(ཆེན་པོ་)། །(ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དེ་སོགས་)དེ་ཡང་གང་ གི་(སྟོང་པར་མཐོང་ཞེ་ན་གཟུང་འཛིན་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པས་མཐོང་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོང་ཉིད་ལྔ་པ་དང་)ཇི་ལྟར་ མཐོང་། །གང་(གི་)ཕྱིར་དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་(ཞེ་ན་དོ་དམ་པའི་རྣམ་པར་མཐོང་བ་དེའི་སྟོང་བ་ཉིད་ནི་སྟོང་ཉིད་ དྲུག་པ་དང་)། །དགེ་༼བ་༽གཉིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་(ཞེས་པ་ལ་དགེ་བ་འདུས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་བ་ཉིད་ནི་འདུ་ བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་༼དགེ་བ་འདུས་མ་བྱས་དོན་དམ་ཡི། ཡིན་ནམ་དཔྱོད་༽གཅིག་ཤེས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ནི་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་ ཉིད་དང་)། །རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་(ལ་)ཕན་བྱའི་ཕྱིར་(ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་གདགས་པར་བྱའོ་སེམས་ པའི་སྟོང་ཉིད་ནི་མཐའ་འདུས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་)། །འཁོར་བ་བཏང་བར་མི་བྱའི་ཕྱིར། །(དེའི་སྟོང་བ་ཉིད་ནི་ ཐོག་མ་དང་མཐའ་མ་མེད་པ་སྟོང་བ་ཉིད་དང་)དགེ་བ་མི་ཟད་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རིགས་ཀྱང་རྣམ་པར་དག་ 3-111 བྱའི་ཕྱིར། །(དེའི་སྟོང་བ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་སྟོང་བ་ཉིད་དང་)མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །(དེའི་ སྟོང་བ་ཉིད་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་ཉིད་དང་)སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་དག་བྱའི་ཕྱིར། །(དེའི་སྟོང་བ་ཉིད་ ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་ནི་)བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཞེས་པ་སྟེ། སྒོམ་པར་བྱེད་ ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་གིས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སོ། །གང་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །(དེའི་སྟོང་བ་ ཉིད་ནི་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་བ་ཉིད་དང་)དགོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་དུ་བསྒོམ་ན། གོང་གི་དགེ་གཉིས་ཐོབ་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར། ཞ
【現代漢語翻譯】 如經中所說：『眼（巴斯德，藏文：པ་སྟེ་，意為執取和能執取二元顯現）』等等。因此，所有被世俗的執取和能執取所包含的法，雖然顯現卻無自性，應如夢幻般了知。對於顯現的各種可愛與不可愛等，應捨棄貪嗔等煩惱。對於善惡業產生苦樂等，以及因果如夢如幻般的顯現，也應如理取捨。 區分與歸納： 區分與歸納是，雖然勝義空性有十六種等多種區分，但所有世俗的法，自性皆空，勝義諦，皆可歸納為二，即遠離了暫時的垢染。如《辨中邊論》所說：（空性簡而言之，即是真如、真實之邊際、無相、勝義、法界，這些都是不同的名稱）。能食者（內在的根），所食（外在的境），以及身體（內外根的所依處）。處所之基礎（外在的世界）的空性（廣大）。（內在的生處等等）又是如何見到的呢？（如果有人問，如何才能見到空性？）因爲了悟執取和能執取無實，所以才能見到。其空性是第五種空性。又因為什麼緣故是空性呢？（如果有人問，為什麼是空性呢？）因為見到勝義的顯現是空性，所以是第六種空性。 爲了獲得二種善（善和智慧），（這裡所說的善，是積聚善業的空性，是積聚的空性，善不是不造作的勝義諦，是嗎？思考一下），爲了恒常利益眾生（這裡說的是利益眾生，思維的空性是無始無終的空性），爲了不捨棄輪迴。（它的空性是無始無終的空性），爲了不盡的善業，爲了清凈種姓。（它的空性是自性空），爲了獲得相好。（它的空性是自相空），爲了清凈諸佛之法。（它的空性是萬法皆空），菩薩因此而成就。這是說，要修習。誰修習呢？菩薩。在哪裡修習呢？在空性中。（它的空性是無舍空），爲了什麼目的而修習呢？爲了獲得上述的二種善。
【English Translation】 As stated in the scriptures: 'Eye (Paste, Tibetan: པ་སྟེ་, meaning the appearance of grasping and the grasped duality)' and so on. Therefore, all phenomena encompassed by the conventional grasping and the grasped, although appearing, lack inherent existence and should be understood as dreamlike. For the various appearances of the desirable and undesirable, one should abandon afflictions such as attachment and aversion. For the arising of happiness and suffering from virtuous and non-virtuous actions, and for the appearance of cause and effect as dreamlike illusions, one should also adopt and abandon them accordingly. Differentiation and Summarization: Differentiation and summarization are that, although ultimate emptiness has many distinctions such as sixteen types, all conventional phenomena, empty of their own nature, and the ultimate truth, can be summarized into two: that which is free from temporary stains. As stated in the Distinguishing the Middle from the Extremes: '(Emptiness, in brief, is suchness, the limit of reality, signlessness, the ultimate meaning, the realm of phenomena; these are different names)'. The eater (the inner sense), the eaten (the outer object), and the body (the basis of the inner and outer senses). The emptiness (vastness) of the basis of the place (the outer world). (The inner birthplaces, etc.) How is it seen? (If someone asks, how can emptiness be seen?) Because of realizing that grasping and the grasped are unreal, it can be seen. Its emptiness is the fifth emptiness. And for what reason is it emptiness? (If someone asks, why is it emptiness?) Because seeing the appearance of the ultimate truth as emptiness, it is the sixth emptiness. In order to obtain the two virtues (merit and wisdom), (here, the virtue spoken of is the emptiness of accumulating virtuous actions, it is the emptiness of accumulation, is virtue not the uncreated ultimate truth? Think about it), in order to constantly benefit sentient beings (here it speaks of benefiting sentient beings, the emptiness of thought is the emptiness without beginning or end), in order not to abandon samsara. (Its emptiness is the emptiness without beginning or end), for inexhaustible virtuous actions, in order to purify lineage. (Its emptiness is the emptiness of self-nature), in order to obtain marks and signs. (Its emptiness is the emptiness of self-characteristic), in order to purify the dharmas of all Buddhas. (Its emptiness is the emptiness of all dharmas), the Bodhisattva is thus accomplished. This is to say, one should meditate. Who meditates? The Bodhisattva. Where does one meditate? In emptiness. (Its emptiness is the emptiness of non-abandonment), for what purpose does one meditate? In order to obtain the aforementioned two virtues.
ེས་སོགས་བསྒོམ་པའི་དོན་དུའོ། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་རྣམས་ སྡོམ་དུ་བྱས་ནས། ནང་དང་ཕྱི་དང་ཕྱི་ནང་(དང་)ཆེན་པོ་དང་། །སྟོང་(པ་)ཉིད་(དང་)དོན་དམ་ (པ་དང་)འདུས་བྱས་(དང་)འདུས་མ་བྱས་(དང་)། །མཐའ་(ལས་)འདས་(པ་དང་)ཐོག་(མ་དང་)མཐའ་ (མ་མེད་པ་དང་)དོར་(བ་)མེད་(པ་དང་)རང་བཞིན་དང་། །རང་(གི་)མཚན་(ཉིད་དང་)ཆོས་ཀུན་(དང་) དངོས་(པོ་)མེད་(པ་དང་དངོས་མེད་པའི་)ངོ་བོ་ཉིད་(སྟོང་བ་ཉིད་དོ)། །སོ་སོའི་མཐར་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་ སྦྱར་བ་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་དབྱེ་བས། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་བཅུ་དྲུག་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེའི་ དང་བོ་བཅུ་བཞིའང་ཕྱི་མ་གཉིས་སུ་འདུ་བའི་ཚུལ་ནི། གང་ཟག་དང་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་(བདག་ གི)། །དངོས་པོ་མེད་(པ་ནི་)འདིར་(བཅོ་ལྔ་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་)སྟོང་པ་ཉིད་(དང་)། །(དགག་བྱ་)དེ(འི་) དངོས་(པོ་)མེད་པ་(དེ)འི་དངོས་(པོ་སྟེ་ངོ་བོར་)ཡོད་པ་(ནི)། །(དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་སྟོང་ ཉིད་)དེ་(གཉིས་)ནི་(བཅུ་བཞི་པོ་)དེ་ལས་(ཐ་མར་)སྟོང་ཉིད་གཞན། །(གཉིས་སུ་འཇོག་སྟེ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ ཉིད་བསྟན་པས་རིམ་པ་ལྟར་གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་དེའི་སྟོང་ཉིད་ལ་སྐུར་འདེབས་བསལ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་ནོ་) ཞེས་ཀུན་རྫོབ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་གང་ཟག་བདག་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མཐའ་དག་གི་དངོས་ པོ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བདག་མཐའ་ དག་གིས་སྟོང་པ་དེའི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་ནི། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་སུ་ བསྡུས་ནས་གསུངས་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མར་ཡང་། རྣམ་༼པར་༽དབྱེར་༼བ་དང་༽བཅས་པའི་མཚན་ 3-112 ཉིད་ཅན་༼གྱི་ཆགས་སོགས༽། །གློ་བུར་༼བ་༽དག་གི་ཁམས་༼བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་༽སྟོང་གི། །རྣམ་༼པར་༽ དབྱེ༼བ་༽ར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་༼ཀྱི་སྟོབས་ལ་སོགས་པ༽། །བླ་མེད་༼སངས་རྒྱས་ཀྱི་༽ཆོས་ཀྱིས་ ༼ནི་༽སྟོང་༼བ་༽མ་ཡིན་༼ཏེ༽། །༼ཡོན་ཏན་དེ་རྣམས་གདོད་མ་ནས་དབྱེར་མེད་དུ་ལྡན་པའི་ཕྱིར་༽ཞེས་ཆོས་ཉིད་ ལས་ཐ་དད་དུ་དབྱེར་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། ཀུན་རྫོབ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་གིས་ ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་སྟོང་ཞིང་ཆོས་ཉིད་ལས་ཐ་དད་དུ་དབྱེར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། བླ་ན་ མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས། མི་སྟོང་པར་ གསུངས་པ་དང་ཡང་མཐུན་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་རྒྱན་ལས། མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་(དུ་) ཤེས་ཤིང་། །(བྱིས་བ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་ཀུན་ཏུ་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཤིས་ལ་རང་གིས་མཚན་ ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་དུ་དོན་ལ་མེད་པ་ལ། གཞན་དབང་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཙམ་དེ་ཉིད་སྣང་
【現代漢語翻譯】 等修習之義。如是等所說之總攝為：內（空）、外（空）、內外（空）、大（空），空性（空）、勝義（空）、有為（空）、無為（空），無邊（空）、無始（空）、無終（空）、無舍（空），自性（空）、自（相空）、諸法（空），無物（空）、無物性（空）。各自之後加空性，是所立法的差別。法性空性也分為十六種。其中前十四種也包含於後兩種的方式是：有情與諸法之（我），無物（是）此（第十五無物）空性，（所破）彼（之）無物（彼）之物（即體性）存在（是），（無物性空性，即空性）彼（二者）乃（十四者）由此（最後）空性異。（二者安立，即空性之相，為遣除次第于有情與法上增益，及於彼空性上誹謗故宣說）。 如是，世俗剎那之垢，有情我與，一切法我之無物，是無物空性。勝義法界，一切我所空之彼體性存在是：無物性空性，合二為一而說。于《寶性論》中亦云：『有分別之相，剎那諸界空，無分別之相，無上法不空。』即法性中可分別之相，世俗剎那之垢，一切法界彼空性，法性中不可分別之相，無上佛法十力等功德，說為不空，此亦相同。 另於《現觀莊嚴論》中雲：『知無性空性，』（幼稚者所取與能取之體性，于自性上，以自相無有之故，如兔角般于義上無有。他力遍計之爾許顯現）
【English Translation】 etc. for the purpose of meditation. Summarizing what has been said, they are: internal (emptiness), external (emptiness), internal and external (emptiness), great (emptiness), emptiness (emptiness), ultimate (emptiness), conditioned (emptiness), unconditioned (emptiness), boundless (emptiness), beginningless (emptiness), endless (emptiness), unabandoned (emptiness), nature (emptiness), self (characteristic emptiness), all dharmas (emptiness), non-entity (emptiness), and the nature of non-entity (emptiness). Adding 'emptiness' after each is a distinction of the subject of the dharma. The emptiness of dharmata is also divided into sixteen. The way in which the first fourteen are included in the latter two is: the (self) of persons and dharmas, non-entity (is) this (the fifteenth non-entity) emptiness, (what is to be negated) that (of) non-entity (that) of entity (i.e., essence) exists (is), (the emptiness of the nature of non-entity, i.e., emptiness) those (two) are (the fourteen) other than (finally) emptiness. (The two are established, i.e., the characteristic of emptiness, to eliminate the imputation of persons and dharmas in sequence, and to refute the denial of that emptiness, hence it is taught). Thus, the adventitious defilements of conventional truth, the non-entity of the self of persons and the self of all dharmas, is the emptiness of non-entity. The essence of ultimate truth, the emptiness of all selves, existing as that essence, is: the emptiness of the nature of non-entity, spoken of as combined into two. In the Uttaratantra it is also said: 'The characteristic of discrimination, the realms of adventitiousness are empty, the characteristic of non-discrimination, the supreme dharma is not empty.' That is, the characteristic that can be distinguished from dharmata, the defilements of conventional adventitiousness, all of which empty that dharmadhatu, the characteristic that cannot be distinguished from dharmata, the qualities of the ten powers of the supreme Buddha dharma, etc., are said to be not empty, which is also in accordance. Furthermore, in the Abhisamayalankara it says: 'Knowing the emptiness of non-existence,' (The nature of what is grasped and what is apprehended by the childish, on its own nature, because it has no self-characteristic, is non-existent in meaning like a rabbit's horn. The mere appearance of other-powered imputation)
དུ་ཡོད་ཀྱང་བརྟགས་ ན་)དེ་བཞིན་(དུ་)ཡོད་(པ་)མིན་༼པ་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་༽སྟོང་༼པ༽ཉིད་དང་(ཡོངས་གྲུབ་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ ལྟར་འགྱུར་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད)། །རང་བཞིན་(གྱི་)སྟོང་པ་ཉིད་(ཡིན་པར་)ཤེས་ན(ས)། །(འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་)སྟོང་(པ་)ཉིད་(ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་)ཤེས་པར་དེ་(ལ་)བརྗོད་དོ། །ཞེས་ཀུན་བཏགས་ མེད་པ་ལ་མེད་པར་ཤེས་པ་དང་། གཞན་དབང་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་བརྟགས་ན་དེ་བཞིན་ དུ་ཡོད་པ་ལ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་དང་། ཡོངས་གྲུབ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་ པ་ཤེས་ན། སྟོང་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པའོ། །ཞེས་གསུམ་གྱི་རྣམ་དབྱེ་གསུངས་ པའང་། ཀུན་རྫོབ་རང་རང་གི་དངོས་པོ་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་དང་། དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་མི་ སྟོང་པར་རྟོགས་པ་གཉིས་སུ་འདུ་བ་ཉིད་དོ། ། ༈ སྟོང་ཚུལ། སྟོང་ཚུལ་ནི། ཀུན་རྫོབ་སྟོང་ཚུལ་འཁོར་ལོ་བར་པའི་དོན། །ཤེས་ནས་དངོས་ པོ་ཀུན་ལ་མངོན་ཞེན་སྤངས། །དོན་དམ་སྟོང་ཚུལ་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་དོན། །ཤེས་ ནས་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཐབས་བསྟེན་འཚལ། །དེ་ཡང་། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་སོགས་ 3-113 པ། བཀའ་བར་བ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར། གཟུགས་ནས་རྣམ་ མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། རྨི་ ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་དོན་ནི། ཀུན་རྫོབ་འདུས་བྱས་ཀྱིས་བསྡུ་ བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྟགས་ན། བདེན་པར་མེད་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་པས། མི་རྟག་ པ་ལ་རྟག་པར་འཛིན་པ་དང་། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་མངོན་ པར་ཞེན་པ་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། རྒྱན་ལས་ཀྱང་། འདི་ལྟར་(རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གིས་བསྡུས་པའི་)ཆོས་ རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། །(ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་)བདག་མེད་(པ་ཡིན་ཏེ་)དམ་པའི་དོན་དུ་(སྟེ་ཡང་དག་པར་) ན། །(བདག་གིས་)སྟོང་(པ་)ཉིད་(ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་བདག་མེད་ལ་)བདག་ཏུ་དམིགས་པ་ནི། །ཉེས་པར་ བཤད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་(པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཡང་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་དེ། ཉོན་མོངས་པས་ཡོངས་སུ་ཁེབས་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་པ་དང་། རིགས་ཀྱི་ བུ་དཔེར་ན་ཟླ་བ་ཚེས་པ་ནི་མི་མཐོང་མོད་ཀྱི་མེད་ཅེས་བྱར་མི་རུང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་ བཞིན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། བྱིས་པ་མ་རབས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་མཐོང་མོད་ཀྱི། དེ་ལ་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་བྱར་མི་རུང་ངོ་། །ཞེས་པ་དང་། རིགས་ཀྱི་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་ བཞིན་ནི། འདི་ལྟར་སྟེ། སྟོབས་བཅུ་དང་མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་དྲན་ པ་ཉེར་བར་བཞ
【現代漢語翻譯】 雖存在，若細察，則非如是（如夢如幻），乃空性（圓成實法性如虛空般不變）。若知自性本空，則謂其已如實知曉（聖者之）解脫之門——空性。如是，知遍計所執無有，知依他起顯現萬象，然細察則非如是存在，知圓成實法界自性不變。若知此三者之差別，則為如實知曉空性。如是所說三種差別，實則歸納為二：了知世俗諦諸法性空，了知勝義諦法性不空。 空性之理： 了知世俗空性乃是二轉法輪之義，從而捨棄對諸法之實執。了知勝義空性乃是三轉法輪之義，從而依止顯現之方便。如《聖母經》等二轉法輪中，宣說從色法乃至一切種智之間的一切法，皆自性空、無自性、如夢如幻等。其意在於，若細察世俗諦所攝一切有為法，則無真實存在，故應捨棄于無常執常、于無我執我等實執。如《現觀莊嚴論》云：『如是諸法皆無我，勝義之中空性故，于無我中執我者，是為顛倒之說法。』如是等等。又如《大涅槃經》云：『一切眾生皆有佛性，然為煩惱所覆，故不能見。』又云：『善男子，譬如初生之月，雖不可見，然不可言無。佛性亦如是，一切凡夫雖不能見，然不可言彼無佛性。』又云：『善男子，佛性者，謂如來之十力、四無畏、大悲、正念……』
【English Translation】 Although they exist, if examined, they are not as they appear (like dreams and illusions), but are emptiness (the perfected nature, like the unchanging sky). If one knows the emptiness of inherent existence, it is said that one knows the door to liberation—emptiness—without error. Thus, knowing that the imputed does not exist, knowing that the dependent arises appear in various ways but are not as they appear when examined, and knowing that the perfected nature of reality is unchanging, one knows emptiness without error. The three distinctions mentioned are actually summarized into two: understanding that conventional truths are empty of their own entities, and understanding that ultimate truths are not empty of their nature. The way of emptiness: Understanding the emptiness of conventional truths is the meaning of the second turning of the wheel, thereby abandoning the clinging to reality in all phenomena. Understanding the emptiness of ultimate truths is the meaning of the third turning of the wheel, thereby relying on the means to manifest it. For example, in the Prajnaparamita Sutra and other teachings of the second turning of the wheel, it is said that all phenomena from form to omniscient wisdom are empty of their own nature, without inherent existence, like dreams and illusions. The meaning is that if all conditioned phenomena included in conventional truth are examined, they are not truly existent, so one should abandon clinging to permanence in impermanence, clinging to self in selflessness, and other forms of clinging to reality. As the Ornament for Clear Realization says: 'Thus, all these phenomena are without self, because in the ultimate sense they are empty. To cling to self in selflessness is a mistaken teaching.' And so on. Furthermore, as the Mahaparinirvana Sutra says: 'All sentient beings have the nature of the Buddha, but they cannot see it because it is covered by afflictions.' It also says: 'Good son, just as the newly born moon is not visible, but it cannot be said that it does not exist. The nature of the Buddha is also like that; although all ordinary people cannot see it, it cannot be said that they do not have the nature of the Buddha.' It also says: 'Good son, the nature of the Buddha is like this: the ten powers of the Tathagata, the four fearlessnesses, great compassion, mindfulness...'
ག་པ་གསུམ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ཡོད་པ་ཡང་། ཉོན་མོངས་པ་བཅོམ་ནས་གདོད་མཐོང་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་དང་། བདག་མེད་དོ་ཞེས་ གསུངས་ཀྱང་། ཡང་དག་པར་ན། བདག་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གང་ བདེན་པ་རྟག་པ། ཡང་དག་པར་གནས་པ་བདག་པོར་གྱུར་པ། མི་འགྱུར་བ་མི་འཕོ་བ་དེ་ནི་ བདག་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཞེས་པ་དང་། རིགས་ཀྱི་བུ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ 3-114 སྙིང་པོའི་དོན་ཏོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ནི་བདག་ ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཞེས་པ་དང་། གཟུགས་ནི་མི་རྟག་པ་སྟེ། གཟུགས་འགགས་པའི་རྐྱེན་ གྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་གཟུགས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་ བ་ལ་སོགས་པ་ལའང་སྦྱར་ཞིང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་བདེ་བ་དང་། ཡོངས་ སུ་དག་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་གསུངས་ཤིང་། སྤྲིན་ཆེན་པའི་མདོ་ དང་། སོར་མོའི་ཕྲེང་བ་ལ་ཕན་པའི་མདོ་དང་། དཔལ་ཕྲེང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་དང་། རྔ་བོ་ ཆེའི་མདོ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལ་སོགས་པ། བཀའ་ཐ་མ་དོན་དམ་ རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་རྟག་པ་དང་། བདེ་བ་དང་བདག་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱར་ ཏེ། གསུངས་པའི་དོན་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དོན་དམ་འདུས་མ་བྱས་ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་ཀྱི། ཡོན་ཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཞི་དང་ལྡན་པ་བརྟན་གཡོ་ཐམས་ཅད་ལ། ནམ་ མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པར་བཞུགས་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་པས། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ པ་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་བའི་ཆེད་དུ། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཉོན་མོངས་པ་སྦྱོང་བ་ལ་འབད་ པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པར། །ཇི་ལྟར་(སྟེ་དཔེར་ན་)འོ་མ་དང་འདྲེས་པས། །མར་གྱི་ སྙིང་བོ་མི་སྣང་བ། །(དཔེ་)དེ་བཞིན་(དུ་གློ་བུར་གྱི་)ཉོན་མོངས་(པ་)དང་འདྲེས་(ཤིང་བསྒྲིབས་)པས། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་(རྒྱལ་བའི་སྙིང་པོ་ཡོད་)ཀྱང་མི་མཐོང་ངོ་། །(དྲི་མ་སྦྱོང་པའི་དཔེ་ནི་)ཇི་ལྟར་(བསྲུབ་བ་ལ་ སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་)འོ་མ་རྣམ་(བཤིག་ཅིང་)སྦྱངས་པས། །མར་གྱི་སྙིང་པོ་(སྒྲིབ་པའི་)དྲི་(མ་) མེད་(པར་)འགྱུར་(དེས)། །དེ་བཞིན་(དུ་ལམ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་བསྒྲུབ་ཅིང་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་)ཉོན་མོངས་(པ་) རྣམ་(པར་)སྦྱངས་(ཤིང་ཟད་པར་བྱས་)པས། །ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་དྲི་མེད་(དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་སངས་ རྒྱས་མངོན་སུམ་དུ་སྣང་ཞིང་ཐོབ་པར་)འགྱུར་(རོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། 3-115 ༈ གྲངས་ངེས། གྲངས་ངེས་ནི། ཆོས་ཅན་འདུས་བྱས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྟེ། །ཆོས་ཉིད་འགྱུར་ མེད་ད
【現代漢語翻譯】 有三種（自性清凈），一切眾生都具有這三種（自性清凈）， 斷除煩惱后才能顯現。 雖然說『無我』， 但實際上並非無我，所謂『我』，是指真實、恒常、安住、自主、不變、不遷的法，這才是『我』。 種姓之子，所謂『我』，就是如來藏（Tathāgatagarbha）的意義。 一切眾生都具有佛性（Buddha-dhātu），這就是『我』的意義。 色（Rūpa）是無常的，但因色滅的緣故，能獲得常住的解脫色。 同樣，受（Vedanā）等也應如此類推，能獲得常住的解脫樂，以及完全清凈的色等。 《大云經》、《指鬘經》、《勝鬘經》、《大法鼓經》、《如來藏經》等，在最後法輪（教法）中，對從色到一切種智（Sarvākārajñāna）的一切法，都加上常、樂、我、凈等。 所說的意義是，色等的自性，是勝義諦（Paramārtha-satya），是無為法（Asaṃskṛta-dharma）的法界（Dharmadhātu），具有功德的四種波羅蜜多（Pāramitā），遍佈於一切有為無為法，如虛空般存在，因此，爲了使自性清凈顯現，應努力去除突發的垢染煩惱。 在《法界贊》中說：『如（譬如）牛奶混合后，奶油的精華不顯現，（譬喻）同樣（突發的）煩惱混合（並遮蔽）后，法界（如來藏）也無法看見。（去除垢染的譬喻是）如（通過攪拌等因緣）牛奶分離凈化后，奶油的精華（無有）垢染（而顯現），（譬喻）同樣（通過修道無分別智並修持的因緣）煩惱（徹底）凈化（並滅盡）后，法界極其無垢（具足二種清凈的佛陀顯現並獲得）。』 如是說。 確數： 確數是：法性，有為法，世俗諦（Saṃvṛti-satya）。法性，不變異。
【English Translation】 There are three (self-purities), and all sentient beings possess these three (self-purities). They will only be seen after the afflictions have been overcome. Although it is said 'no-self,' in reality, it is not no-self. What is called 'self' is the dharma that is true, constant, abiding, autonomous, unchanging, and unmoving. That is what is called 'self.' 'Son of the lineage, what is called 'self' is the meaning of the Tathāgatagarbha (Essence of the Thus-Gone).' That all sentient beings possess the Buddha-dhātu (Buddha-nature) is the meaning of what is called 'self.' Form (Rūpa) is impermanent, but because of the cessation of form, one will obtain the permanently abiding liberated form. Likewise, apply this to feelings (Vedanā) and so forth. One will obtain the permanently abiding liberated bliss and the completely pure form and so forth. In the Great Cloud Sutra, the Garland of Fingers Sutra, the Sutra Requested by Glorious Garland, the Great Drum Sutra, the Tathāgatagarbha Sutra, and so forth, in the final turning of the wheel of dharma (teachings), for all dharmas from form up to all-knowing wisdom (Sarvākārajñāna), apply permanence, bliss, self, complete purity, and so forth. The meaning of what is said is that the nature of form and so forth is the ultimate truth (Paramārtha-satya), the unconditioned dharma (Asaṃskṛta-dharma) of the Dharmadhātu (Realm of Dharma), possessing the four Pāramitās (Perfections) of qualities, pervading all conditioned and unconditioned phenomena, abiding like space. Therefore, in order to make the self-purified nature manifest, one should strive to purify the adventitious stains of afflictions. In the Praise of Dharmadhātu: 'Just as (for example) when milk is mixed, the essence of butter does not appear, (simile) likewise when (adventitious) afflictions are mixed (and obscured), the Dharmadhātu (Essence of the Victorious Ones) is not seen. (The simile of purifying stains is) Just as (through causes such as churning) when milk is separated and purified, the essence of butter becomes (without) stain (and appears), (simile) likewise when afflictions are (completely) purified (and exhausted through the cause of cultivating and practicing the path of non-conceptual wisdom), the Dharmadhātu becomes extremely stainless (the Buddha possessing the two purities manifests and is attained).' Thus it is said. Definite Number: Definite number is: Dharmata, conditioned phenomena, conventional truth (Saṃvṛti-satya). Dharmata, immutable.
ོན་དམ་བདེན་པ་དང་། །རྣམ་ཤེས་མཐའ་དག་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྟེ། །ཡེ་ ཤེས་སྐུ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་ལགས། །དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་ པ་ལས། གང་ཞིག་ཤེས་ནས་འགའ་ཞིག་སྤང་ཕྱིར་དང་། །གཞན་གང་ཞིག་ནི་མངོན་སུམ་ ཉིད་བྱ་བ། །དེས་ན་དེ་དག་མཚན་ཉིད་སྒོ་ནས་ནི། །རྣམ་དབྱེ་འདོད་པས་བསྟན་བཅོས་འདི་ བྱས་སོ། །ཞེས་ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པ་མི་བརྟན་པ། དཔྱད་ན་བདེན་པར་ མེད་པ་ལ་མེད་པར་ཤེས་ནས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་། ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་རྟག་པ་བརྟན་པ་ འགྱུར་བ་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བར་གསུངས་པས་ཀྱང་བདེན་པ་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་ལ། རྒྱུད་ལས། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་ཉིད་འདས། །ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་ཚུལ་འཆང་བ། །ཞེས་ པས་རྣམ་ཤེས་ཀུན་རྫོབ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་སྤངས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་རང་བཞིན་ གྱི་སྐུ་མངོན་དུ་བྱ་བར་གསུངས་པས་ཀྱང་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ངེས་པའོ། ། འཁོར་བ་མཐའ་དག་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྟེ། །མྱ་ངན་འདས་པ་དོན་དམ་ བདེན་པ་དང་། །གློ་བུར་དྲི་མ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྟེ། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་དོན་ དམ་བདེན་པ་ལགས། །སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་བསྟོད་པར་ཡང་། འཁོར་བ་རྣམ་རྟོག་ཙམ་ཉིད་ དེ། །རྣམ་པར་རྟོག་མེད་ཐར་པ་ཡིན། །ཞེས་རྣམ་རྟོག་མ་འགགས་ཀྱི་བར་དུ་འཁོར་བར་ གནས་པ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། རྣམ་རྟོག་འགགས་པ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ དོན་དམ་བདེན་པ་གསུངས་པ་དང་། དབུ་མཐའ་ལས། (གློ་བུར་དྲི་མས་)ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་(པ་ དང་)རྣམ་པར་དག(པ་དང་)། །དེ་ནི་དྲི་བཅས་(དང་)དྲི་(མ་)མེད་དང་། །(དཔེའི་)ཆུ་ཁམས་གསེར་ དང་ནམ་མཁའ་རྣམས། །(ངོ་བོ་གདོད་ནས་)དག་པ་(དེ་)བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །ཅེས་པ་ཀུན་ ནས་ཉོན་མོངས་པ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་རང་བཞིན་ 3-116 གྱིས་དྲི་མ་མེད་པ་དོན་དམ་བདེན་པར་གསུངས་པ་དང་། འཁྲུལ་སྣང་མཐའ་དག་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྟེ། །ཡང་དག་སྣང་བ་དོན་དམ་ བདེན་པ་དང་། །ཀུན་བཏགས་གཞན་དབང་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྟེ། །ཡོངས་གྲུབ་ ཆོས་དབྱིངས་དོན་དམ་བདེན་པ་ལགས། །རྒྱན་ལས། (སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཆོས་ དབྱིངས་ཡོད་ཀྱང་ཕལ་པས་མི་མཐོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་)བྱིས་པ་(སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་པས་ ཆོས་ཉིད་)ཡང་དག་(པའི་དོན་དེ་)ཉིད་བསྒྲིབས་ནས། །(ཆོས་ཅན་)ཡང་དག་(པ་)མ་ཡིན་(པ་གཟུང་འཛིན་ གྱི་མཚན་མ་)ཀུན་ཏུ་སྣང་(བ་ཡིན་ལ)། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་(འཕགས་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་འཁྲུལ་བའི་ སྣང་བ་)དེ་(རིམ་གྱིས་)བསལ་ནས། །ཡང་དག་(ཆོས་དབྱིངས་དེ་བཞིན་)ཉིད་ནི་(རང་གི་ངང་གིས་)ཀུན་ཏུ་ སྣང་(བའོ)། །ཞེས་པས་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་འཁྲ
【現代漢語翻譯】 世俗諦是相對真理，所有意識都是世俗諦； 智慧之身是勝義諦（究竟真理）。 這些也來自於對法與法性的區分。 爲了通過了解某些事物而捨棄某些事物，以及爲了使其他事物顯現。 因此，爲了通過特徵來區分它們，我撰寫了這部論著。 如是說，作為有法，世俗是無常、不穩定的，經過分析是不真實的，認識到它的虛假性后應該捨棄它；法性是勝義，是常、穩定、不變的，應該使其顯現，因此確定了真理的數量為二。 《續經》中說：『意識的法性已逝，智慧持有二元對立的形態。』 因此，捨棄所有意識的世俗、暫時的污垢，顯現智慧的勝義、自性之身，因此也確定了真理的數量為二。 所有輪迴都是世俗諦；涅槃是勝義諦； 暫時的污垢是世俗諦；自性清凈是勝義諦。 在《金剛心贊》中也說：『輪迴僅僅是分別念，無分別念即是解脫。』 如是說，分別念未斷絕之前，停留在輪迴中是世俗諦；分別念斷絕後，獲得涅槃是勝義諦。 《中邊分別論》中說：『（暫時的污垢）完全困擾（和）完全凈化，那是帶垢（和）無垢，（例如）水、金和天空，（本質上）清凈（如是）被認為是清凈的。』 如是說，完全困擾的暫時的污垢是世俗諦；完全凈化的自性無垢是勝義諦。 所有錯覺顯現都是世俗諦；真實顯現是勝義諦； 遍計所執和依他起是世俗諦；圓成實性和法界是勝義諦。 《寶性論》中說：『（所有眾生的相續中都有法界，但凡夫無法看到的原因是）孩童（凡夫們被煩惱的障礙等）遮蔽了（法性）真實（的意義），（有法）非真實（能取所取的相）持續顯現，菩薩（聖者逐漸）消除（非真實的錯覺顯現），真實（法界）自然持續顯現。』 如是說，孩童凡夫們的錯覺顯現是世俗諦；菩薩聖者們的真實顯現是勝義諦。
【English Translation】 Conventional truth is relative truth, and all consciousness is conventional truth; The body of wisdom is the ultimate truth (absolute truth). These also come from distinguishing between dharma and dharmata (the nature of dharma). In order to abandon some things by knowing them, and in order to make other things manifest. Therefore, in order to distinguish them through characteristics, I have written this treatise. As it is said, as an object of knowledge, the conventional is impermanent, unstable, and not true when analyzed, and should be abandoned after recognizing its falsity; dharmata is the ultimate, permanent, stable, and unchanging, and should be made manifest, thus determining the number of truths to be two. The Sutra says: 'The nature of consciousness has passed away, and wisdom holds the form of non-duality.' Therefore, abandoning all the conventional, temporary defilements of consciousness, and manifesting the ultimate, self-existent body of wisdom, thus also determining the number of truths to be two. All samsara is conventional truth; nirvana is ultimate truth; Temporary defilements are conventional truth; self-existent purity is ultimate truth. In the 'Vajra Heart Praise' it is also said: 'Samsara is merely conceptual thought, and non-conceptual thought is liberation.' As it is said, remaining in samsara until conceptual thought ceases is conventional truth; obtaining nirvana after conceptual thought ceases is ultimate truth. The 'Distinguishing the Middle from the Extremes' says: '(Temporary defilements) completely afflict (and) completely purify, that is with defilement (and) without defilement, (for example) water, gold, and the sky, (essentially) pure (as such) is considered pure.' As it is said, the completely afflicting temporary defilements are conventional truth; the completely purified self-existent purity is ultimate truth. All illusory appearances are conventional truth; true appearances are ultimate truth; The completely imputed and the other-dependent are conventional truth; the perfectly established and the dharmadhatu are ultimate truth. The 'Ratnagotravibhāga' says: '(Although all beings have the dharmadhatu in their continuum, the reason why ordinary people cannot see it is that) children (ordinary beings are obscured by the obscurations of afflictions, etc.) obscure the true (meaning of dharmata), (the object of knowledge) untrue (the signs of grasping and clinging) continuously appear, Bodhisattvas (gradually) eliminate (the untrue illusory appearances), the true (dharmadhatu) naturally continuously appears.' As it is said, the illusory appearances of children ordinary beings are conventional truth; the true appearances of Bodhisattva saints are ultimate truth.
ུལ་བའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་འཆར་ བ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ ཀྱི་སྣང་བ་འཆར་བ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་གསུངས་པ་དང་། དབུས་མཐར། བཏགས་པ་ དང་ནི་གཞན་དབང་དང་། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟེ། །དོན་ཕྱིར་ཡང་དག་མི་རྟོག་ཕྱིར། ། གཉིས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་བཤད་དོ། །ཞེས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གསུངས་པ་ནི། ཀུན་བཏགས་ནི་ སུམ་ཅུ་པར། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་གང་གིས། །དངོས་པོ་གང་(དང་)གང་རྣམ་(པར་)བརྟགས་ པ་(སྟེ་གཟུང་ཆར་སྣང་བ)། །དེ་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡི། །ངོ་བོ་ཉིད་(ཡིན་༽དེ་དེ་(ལོག་པའི་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་)མེད་དོ། །ཞེས་དོན་ལ་མེད་བཞིན་དུ་རྟག་གཅིག་རང་ དབང་ཅན་ལ་སོགས་པ་གང་ཟག་གི་བདག་དང་། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་ བརྟགས་པར་རྟོག་བྱེད་ཀྱི་གཟུང་ཆར་སྣང་བ་བརྟགས་པའི་ཆ་ཅི་ཡང་མེད་པ་རི་བོང་རྭ་ལྟ་བུ་ དང་། གཞན་དབང་ནི། (རྒྱུ་དང་རྐྱེན་)གཞན་(དག་གིས་དབང་བྱས་པ་གཞན་)གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་( དེ་སྐྱེད་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ)། །(དེ་)རྣམ་རྟོག་ཡིན་ཏེ་(བདག་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་)རྐྱེན་(རྣམས་)ལས་བྱུང་(པའི་ 3-117 ཕྱིར)། །ཞེས་ཁམས་གསུམ་པའི་ཤེས་རིག་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་གདགས་གཞིར་གྱུར་པ། རྟོག་ བྱེད་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པ་དང་། ཡོངས་གྲུབ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གནས་སྐབས་ སེམས་ཙམ་ལ་སྦྱར་བ་ནི། ཡོངས་གྲུབ་ནི་༼གཞན་དབང་༽དེ་ལ་སྔ་མ་༼ཀུན་བཏགས་བདག་གཉིས་པོ༽འོ། ། རྟག་ཏུ་མེད་པར་གྱུར་པ་གང་༼ཡིན་པ་སྟེ་བདག་གཉིས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ལས་འདོད༽། །ཞེས་པ་དང་། དབུས་ མཐར་ཡང་། ཡང་དག་༼པ་༽མ་ཡིན་༼པའི་༽ཀུན་རྟོག་༼གཞན་དབང་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་༽ཡོད། །༼གཞན་ དབང་༽དེ་ལ་༼ཀུན་བཏགས་༽གཉིས་པོ་ཡོད་༼པ་༽མ་ཡིན་ཞེས། །གཞན་དབང་རྣམ་རིག་སེམས་ ཙམ་དེ་ཉིད་ཀུན་བཏགས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང་། མཐར་ཐུག་དབུ་མ་ལ་སྦྱར་བ་ནི། ཡུམ་གྱི་འགྲེལ་པར། ཀུན་ཏུ་བཏགས་པ༼འི་གཟུགས་༽དང་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ ༼ཏེ་ཀུན་བཏགས་གཞན་དབང་གཉིས་༽ཀྱིས་སྟོང་པ་གང་ཡིན་པ༼འི་གཞི་༽དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོངས་ སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། རྒྱན་གྱི་ཡོད་མིན་ མེད་མིན་ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། ཀུན་བཏགས་པ་དང་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དག་ གིས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབཔའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ པ་དང་། དབུ་མ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་བསྟོད་པར་ཡང་། དམ་པའི་དོན་ནི་བཅོས་མ་༼མ་༽ ཡིན་༼པར་གྲུབ་པ་དང་༽། །ངོ་བོ་ཉིད་༼དུ་གྲུབ་པ་༽དང་རང་བཞིན་༼དུ་གྲུབ་པ་༽དང་། །ཡང་དག་རྫས་ དངོས་༼ཏེ་དོན་དམ་པར་༽ཡོད་པ་ལགས་༼ལ༽། །བརྟགས་པའི་དངོས་
【現代漢語翻譯】 現象界的各種顯現是世俗諦，而菩薩們所顯現的真實法性是勝義諦。正如《中邊分別論》所說：『假立、依他起，以及圓成實，為義不思議，二者皆非有。』這裡所說的三種自性是：遍計所執在《三十頌》中說：『以種種分別，于諸事物上，假立種種相，彼即遍計性，此彼實非有。』意思是說，實際上並不存在，卻執著于常、一、自在的人我，以及所取和能取法我。在能取顯現中，沒有任何可執著之處，如同兔角。依他起是：『由他力所支配，即是依他性，是能分別，由異緣所生。』意思是說，三界中的一切知識都是遍計所執的所依，依賴於能取的原因和條件。圓成實即是空性，暫時可以與唯識宗相結合：『圓成實即是，于彼（依他起）無前（遍計所執二者），恒常不存有，即是（二我之空性）所欲。』《中邊分別論》中也說：『非真（之）遍計（依他起於世俗中）有，于彼（依他起）二者非有。』意思是說，依他起唯識僅是空于遍計自性。最終與中觀相結合，如《般若經》的註釋中所說：『空于遍計之色和分別之色（即遍計和依他起二者）的所依，即是如是性，是圓成實的體性，是法性的色。』《寶性論》的『非有非無』的註釋中說：『以遍計和依他起的體性而言，並非是有；以圓成實的體性而言，並非是無。』在《讚歎不可思議中觀》中也說：『勝義諦是無為（而成立的），是自性（而成立的），是本性（而成立的），是真實之物（即勝義諦）。』 （藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）種子字和咒語佔位符
【English Translation】 The various appearances of the phenomenal world are the conventional truth, while the true nature of reality that appears to Bodhisattvas is the ultimate truth. As stated in the Madhyāntavibhāga (Distinguishing the Middle from the Extremes): 'The imputed, the dependent, and the perfectly established; for the sake of meaning, due to non-conceptualization; because both are absent, it is taught.' The three natures mentioned here are: the completely imputed, as stated in the Thirty Verses: 'By whatever discriminations, on whatever things, various appearances are imputed; that is the completely imputed nature; this is not truly existent.' This means that although it does not actually exist, there is attachment to the self of a person as permanent, singular, and independent, and to the apprehended and the apprehender as the self of phenomena. In the appearance of the apprehender, there is nothing to be attached to, like a rabbit's horn. The dependent is: 'That which is dominated by others (causes and conditions) is the dependent nature; it is discrimination, arising from different conditions.' This means that all knowledge in the three realms is the basis for the completely imputed, relying on the causes and conditions of the apprehender. The perfectly established is emptiness, which can be temporarily combined with the Mind-Only school: 'The perfectly established is that which, in the dependent, is without the former (the two completely imputed); it is eternally non-existent, which is (the emptiness of the two selves) desired.' The Madhyāntavibhāga also states: 'The non-true (imputed) discrimination (the dependent in the conventional) exists; in that (dependent), the two are non-existent.' This means that the dependent Mind-Only is merely empty of the completely imputed nature. Ultimately, it is combined with the Madhyamaka, as stated in the commentary on the Prajnaparamita Sutra: 'That which is empty of the imputed form and the discriminated form (i.e., the completely imputed and the dependent) is the basis, which is the suchness, the nature of the perfectly established, the form of the nature of reality.' The commentary on 'Neither existent nor non-existent' in the Ratnagotravibhāga states: 'By the nature of the completely imputed and the dependent, it is not existent; by the nature of the perfectly established, it is not non-existent.' In the Praise of the Inconceivable Madhyamaka, it is also stated: 'The ultimate truth is unconditioned (and established), is self-nature (and established), is intrinsic nature (and established), is a real entity (i.e., the ultimate truth).' Placeholder for seed syllables and mantras (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Roman transliteration, Chinese literal meaning)
པོ་༼ཀུན་བཏགས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ ཡང་བདེན་པར་༽མེད་པ་ཉིད་༼ཡིན་ལ༽། །༼དེའི་གདགས་གཞི་༽གཞན་གྱི་དབང་ཡང་༼ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདེན་ པས་དོན་དམ་དུ་༽ཡོད་༼པ་༽མ་ལགས། །ཞེས་པ་དང་། (བདག་དང་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་)སྟོང་པ་ཉིད་ (ཀྱི་གཞི་དོན་དམ་)ནི་(ཀུན་རྫོབ་)དེ་ལ་ཡོད། །དེ་ལ་(དོན་དམ་)ཡང་ནི་དེ་(ཀུན་རྫོབ་)ཡོད་དོ་། །(དོན་དམ་) སྟོང་པ་མ་ཡིན་(ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་༽མི་སྟོང་(པ་)མིན། །དེ་ལྟ་བས་ན་(བདེན་གཉིས་སུ་གཏོགས་པ་)ཐམས་ ཅད་བཤད། །(ཡང་དག་མིན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་)ཡོད་པས་(ན་གཞན་དབང་དང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་ཡང་ 3-118 དག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་)མེད་པས་(ན་ཀུན་བཏགས་དང་དོན་དམ་དུ་)ཡོད་པས་ན་(ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་སྟེ)། །དེ་ནི་ (མཐའ་གཉིས་སྤངས་པ་)དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དབུས་མཐའ་ལས་གསུངས་པ་དང་། དབུ་ མ་པ་ཕྱོགས་གླང་གིས་ཀྱང་། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་ནི། །བསྟན་པ་གསུམ་ལ་ཡང་དག་ བརྟེན། །བཏགས་པ་དང་ནི་གཞན་དབང་དང་། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དེ་ཁོ་ན། །མེད་ཅེས་སྨྲ་ལ་ སོགས་ཚིག་གིས། །(ཀུན་)བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་(ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདེན་པའང་)འགོག་པ་སྟེ། །སྒྱུ་མ་ ལ་སོགས་དཔེ་རྣམས་ཀྱིས། །གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཡང་དག་བསྟན། །(རང་བཞིན་དང་བཅས་དྲི་བྲལ་ དང་དམིགས་པ་དང་ལམ་གྱི་རྣམ་བྱང་སྟེ་)རྣམ་པར་བྱང་བ་བཞི་(ཞེས་སློབ་དཔོན་དཀོན་མཆོག་འབངས་ཀྱི་བཀྲལ་བ་) ཡིས་ནི། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལེགས་པའི་རང་བཞིན་ ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀུན་བཏགས་དང་གཞན་དབང་ གིས་བསྡུས་པའི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་གིས་སྟོང་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་དབུས་ མཐར། ཀུན་ཏུ་རྟོག་(པས་བརྟགས་པའི་)དོན་(ཀུན་བཏགས་དང་)རྣམ་རྟོག་དོན་(ཏེ་གཞན་དབང་དང་)། ། ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་(སྟེ་ཡོངས་གྲུབ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་)དེ་དང་དེར། །ཞེས་པས་གཟུགས་སོགས་རང་ མཚན་དོན་ལ་མེད་ཀྱང་། ཀུན་རྟོག་ཙམ་དུ་དམིགས་པ་དང་། རྟོག་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་སྣང་ཙམ་ དུ་ཡོད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། དེ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་ནི་དོན་དམ་བདེན་ པར་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པའང་བསྟན་ལ། སྤྱིར་ཡང་ཀུན་ རྫོབ་དོན་དམ་དང་། ཆོས་ཅན་ཆོས་ཉིད་དང་། རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་དང་། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཁྱད་ པར་དང་། རང་བཞིན་གློ་བུར་དང་། ཡང་དག་པ་དང་འཁྲུལ་བར་སྣང་བའི་ཁྱད་པར་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་བཞག་ཤེས་ནས་གསུང་རབ་ཟབ་མོའི་དགོངས་པ་ཤེས་ པའི་ཆེད་དུ་བསྟན་པའོ། ། ༈ མ་ཤེས་པའི་ཉེས་དམིགས། མ་ཤེས་པའི་ཉེས་དམིགས་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་མ་ཤེས་ན། །ཡོད་ 3-119 མེད་རྟག་ཆད་བདག་ཡོད་བདག་མེད་སོགས།
【現代漢語翻譯】 而『遍計所執』（kun btags，名相概念）在世俗諦中也不是真實的。那麼，作為『遍計所執』之基礎的『依他起』（gzhan gyi dbang，事物之間的相互依存關係）在世俗諦中是真實的，但在勝義諦中是不存在的。』 空性（stong pa nyid，事物缺乏固有自性的狀態）的本體（勝義諦）存在於世俗諦之中。勝義諦也存在於世俗諦之中。勝義諦不是空性的，世俗諦也不是非空性的。因此，一切都包含在二諦之中。 由於（在非真實的世俗諦中）存在，（所以即使在依他起和顛倒的世俗諦中存在，但在真實的世俗諦中）不存在，（所以在遍計所執和勝義諦中）存在，因此是法性（chos nyid，事物的真實本性）圓成實（yongs grub，完全成就的真實）。這就是遠離二邊的中道。』這是《中邊分別論》中所說的。 中觀派（dbu ma pa）學者陳那（phyogs glang）也說：『般若波羅蜜多（shes rab pha rol phyin pa，智慧的完成）真實地依賴於三種事物：遍計所執、依他起和圓成實。』 通過『不存在』等詞語，否定了一切遍計所執（在世俗諦中也是真實的）。通過幻術等比喻，真實地揭示了依他起。（通過自性、無垢、目標和道路的清凈，即）四種清凈，充分地宣告了圓成實（這是教師功德光（dkon mchog 'bangs）的解釋）。 』以上所說的是，善良的自性，如虛空般的法界（chos kyi dbyings），是不會改變的。它空於一切由遍計所執和依他起所包含的突發性的污垢。這些也都在《中邊分別論》中提到：『由遍計所執所詮釋的意義（遍計所執），由分別念所詮釋的意義（即依他起），以及法性的意義（即圓成實和自性），都在各自之中。』 雖然色等事物在自相上不存在，但僅在遍計所執中作為目標而存在，並且作為分別唸的顯現而存在，這是世俗諦。而這些事物的法性圓成實是勝義諦。這些都表明了二諦的數量是確定的。總的來說，爲了理解世俗諦和勝義諦、法相和法性、識和智慧、輪迴和涅槃的區別，以及自性和突發性、真實和虛幻顯現的區別，以及三自性等等的分類，從而理解深奧經典的含義，所以才進行以上的闡述。 不瞭解的過患：如果不瞭解二諦的區別，就會陷入存在與不存在、常與斷、有我和無我等極端。
【English Translation】 And 'the fully imputed' (kun btags, conceptual constructs) is not truly real in the conventional truth. Then, is the 'other-powered' (gzhan gyi dbang, the interdependence of things), which is the basis of 'the fully imputed,' real in the conventional truth but not existent in the ultimate truth?' The essence of emptiness (stong pa nyid, the state of lacking inherent existence) (ultimate truth) exists in the conventional truth. The ultimate truth also exists in the conventional truth. The ultimate truth is not empty, and the conventional truth is not non-empty. Therefore, everything is included in the two truths. Because it exists (in the non-real conventional truth), (so even if it exists in the other-powered and inverted conventional truth, but in the real conventional truth) it does not exist, (so in the fully imputed and ultimate truth) it exists, therefore it is the nature of reality (chos nyid, the true nature of things) the fully accomplished reality (yongs grub, the fully accomplished reality). This is the Middle Way that avoids the two extremes.' This is what is said in the Madhyāntavibhāga. The Madhyamaka (dbu ma pa) scholar Dignāga (phyogs glang) also said: 'The Perfection of Wisdom (shes rab pha rol phyin pa, the completion of wisdom) truly relies on three things: the fully imputed, the other-powered, and the fully accomplished.' Through words such as 'does not exist,' all the fully imputed (which are also true in the conventional truth) are negated. Through examples such as illusions, the other-powered is truly revealed. (Through the purity of nature, stainlessness, object, and path, i.e.,) the four purities, the fully accomplished is fully proclaimed (this is the explanation of the teacher Guṇaprabha (dkon mchog 'bangs)). 'What is said above is that the good nature, the dharmadhātu (chos kyi dbyings) like space, is unchanging. It is empty of all the adventitious defilements included in the fully imputed and the other-powered. These are also mentioned in the Madhyāntavibhāga: 'The meaning interpreted by the fully imputed (the fully imputed), the meaning interpreted by the discriminating mind (i.e., the other-powered), and the meaning of the nature of reality (i.e., the fully accomplished and the self-nature), are each in their own place.' Although forms and other things do not exist in their own characteristics, they exist only as objects in the fully imputed, and as appearances of the discriminating mind, this is the conventional truth. And the nature of reality, the fully accomplished, of these things is the ultimate truth. These all show that the number of the two truths is definite. In general, in order to understand the difference between the conventional truth and the ultimate truth, the characteristics and the nature of reality, consciousness and wisdom, the difference between samsara and nirvana, and the difference between self-nature and adventitiousness, and the difference between true and illusory appearances, and the classification of the three self-natures, etc., so as to understand the meaning of the profound scriptures, the above explanations are given. The fault of not understanding: If one does not understand the difference between the two truths, one will fall into extremes such as existence and non-existence, permanence and annihilation, self and non-self.
།སྣ་ཚོགས་གསུངས་པའི་དགོངས་ པ་མི་ཤེས་པས། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པའི་གནས་ལུགས་ཤེས་པར་དཀའ། །དེ་ཡང་ དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ལས། (གང་ཟག་)གང་དག་(གི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་)བདེན་པ་འདི་གཉིས་ ཀྱི། །(གཤིས་ལ་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པའི་ཁྱད་པར་དང་རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་སྣང་མི་སྣང་བའི་ཁྱད་པར་ཀུན་རྫོབ་དང་ དོན་དམ་དུ་བདེན་མི་བདེན་གྱིས་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པའི་)རྣམ་དབྱེ་རྣམ་པར་མི་ཤེས་པ། །(གང་ཟག་)དེ་དག་ སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ལ། །(མཐར་ཐུག་)ཟབ་མོའི་དེ་(ཁོ་ན་)ཉིད་མཐོང་བ་(སྟེ་ཤེས་པ་)མིན་(ཏེ་མཐར་ ཐུག་ཟབ་མོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་ལ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལེགས་པར་ཤེས་དགོས་པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་གསུངས་ པ་ལྟར། བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་མ་ཤེས་ན་དོན་དམ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ ཡོད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ན་མེད་པ་དང་། དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་མི་འགྱུར་ ཞིང་རྟག་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་མི་རྟག་ཅིང་མི་བརྟན་པ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཅན་དང་། དོན་དམ་དེ་ བཞིན་ཉིད་བདག་དག་པའི་བདག་ཡོད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ པ་ལ་སོགས་པའི་དགོངས་པ་ཟབ་མོ་མི་ཤེས་ཤིང་། ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་མི་ཤེས་པར་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ དུ་དོན་ལ་བཟུང་ནས་དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཀུན་རྫོབ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་བདེན་པར་ ཡོད་པ་ལ་བསྐུར་བ་བཏབ་པ་ལས་མནར་མེད་པར་ལྷུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་ བ་སྟེ། རྒྱན་ལས། དོན་(དེ་ལ་དཔྱོད་པའི་ཚེ་)སྒྲ་ཇི་(ལྟ་བ་)བཞིན་ཡོངས་རྟོགས་ན། །(ཉེས་དམིགས་ ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ་)བདག་ཉིད་སྙེམས་ཤིང་(པ་སྟེ་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་ལས་དོན་མི་ཚོལ་ཞིང་གནས་ ལུགས་རྟོགས་པའི་)བློ་(གྲོས་ལས་)ཉམས་(པ་)འགྱུར་(ལ)། །(སངས་རྒྱས་ཀྱིས་)ལེགས་པར་གསུངས་པ(འི་ ཆོས་དེ་)འང་སྤངས་པས་ན། །(གཞི་དེ་ལས་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་འཕེལ་བས་)བརླག་(པར་)འགྱུར་(བའི་ཕྱིར་ གསུང་རབ་འགའ་ཞིག་སྒྲ་ཇི་གཞིན་དུ་ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་)ཆོས་(གཞན་འགའ་ཞིག་)ལ་ཁོང་ཁྲོས་(བཀའ་མིན་ཞེས་ 3-120 བསྐུར་བ་བཏབ་པའི་)བསྒྲིབས་(པ་ནི་ཆོས་སྤོང་གིས་ལས་སུ་འགྱུར་ཕྱིར)། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ ལྟར་རོ། ། ༈ ཤེས་པའི་ཕན་ཡོན། ཤེས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། བདེན་གཉིས་ཤེས་ན་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས། །གཞན་ ཕན་བསོད་ནམས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །ཚོགས་གཉིས་བསགས་ཏེ་སྒྲིབ་གཉིས་ སྦྱངས་བ་ལས། །དོན་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་རྒྱལ་བའི་གོ་འཕང་ཐོབ། །དེ་ཡང་དབུ་མ་ བདེན་གཉིས་སུ། བདེན་(པ་)གཉིས་(ཀྱི་སྟོང་ཚུལ་སྣང་ཚུལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་ཚུལ་)རྣམ་དབྱེ་ཤེས་པ་ (འདི་གང་ཟག་དེ་)དག་(ཆོས་ཅན་)། །ཐུབ
【現代漢語翻譯】 由於不理解佛陀所說各種教法的意圖，因此很難理解佛教的真實狀態。正如《中觀根本慧論》中所說：『如果人們不能區分這兩種真理（世俗諦和勝義諦）的差別，他們就不能理解佛陀的教義。』因此，如果不瞭解二諦的區別，就無法理解勝義諦是聖者智慧的境界，而世俗諦經過分析則不存在；勝義法性不變且恒常，而世俗法具有無常和不穩定的性質；勝義諦具有如來藏清凈的『我』，而世俗諦中，人與法皆無我等等甚深意涵。特別是，大乘經典中廣泛闡述了諸法皆無自性的觀點，若不理解此意，而僅按字面意思理解，執著于勝義諦的法界和世俗諦的因果真實存在，就會導致謗法，最終墮入無間地獄等惡果。《寶性論》中說：『如果僅按字面意思理解佛法，就會自以為是，智慧退失，捨棄佛陀的教誨，增長罪業，最終走向毀滅。』因此，對於某些經典，若僅執著于字面意義，而對其他經典產生憤怒和否定，這實際上是謗法之業。 瞭解佛法的益處：如果瞭解二諦，就能依此積累利他的福德和無分別智的二資糧，從而凈化二障，最終獲得圓滿二利的佛果。正如《中觀二諦論》中所說：『那些瞭解二諦差別的人……』
【English Translation】 Because the intention of the various teachings of the Buddha is not understood, it is difficult to understand the true state of the Buddha's teachings. As it is said in the Mūlamadhyamakakārikā (Fundamental Wisdom of the Middle Way): 'Those who do not distinguish the distinctions of these two truths (conventional truth and ultimate truth) do not understand the Buddha's teachings.' Therefore, if one does not understand the distinction between the two truths, one cannot understand that ultimate truth is the realm of the wisdom of the noble ones, while conventional truth does not exist upon analysis; that ultimate reality (dharmatā) is unchanging and constant, while conventional phenomena have the nature of impermanence and instability; that ultimate truth has the tathāgatagarbha (Buddha-nature), the pure 'self', while in conventional truth, both persons and phenomena are without self, and so on. In particular, the Mahayana scriptures extensively explain the view that all phenomena are without inherent existence. If one does not understand this intention, but grasps the words literally, clinging to the ultimate reality of the dharmadhātu (realm of phenomena) and the conventional reality of cause and effect, one will commit the fault of denying the Dharma, ultimately falling into the Avīci hell and other negative consequences. The Ratnagotravibhāga (Treatise on the Jewel Family) states: 'If one understands the Dharma only according to the words, one will become arrogant, lose wisdom, abandon the teachings of the Buddha, increase negative karma, and ultimately go to ruin.' Therefore, if one clings to the literal meaning of certain scriptures and becomes angry and denies other scriptures, this is actually the karma of abandoning the Dharma. The benefits of understanding: If one understands the two truths, one can rely on them to accumulate the two accumulations of altruistic merit and non-conceptual wisdom, thereby purifying the two obscurations, and ultimately attain the state of Buddhahood, which is the perfection of the two benefits. As it is said in the Madhyamakadvayāvatāra (Introduction to the Two Truths of the Middle Way): 'Those who understand the distinctions of the two truths...'
་བའི་བཀ(འི་དགོངས་པ་)འ་ལ་མི་རྨོངས་ཏེ། །(གང་ཟག་)དེ་ དག་མ་ལུས་(པ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་)ཚོགས་བསགས་ནས། །(ཡོན་ཏན་)ཕུན་ཚོགས་(པ་དང་ལྡན་ པའི་སྲིད་ཞིའི་)ཕ་རོལ་(ཏུ་)འགྲོ་བ་ཉིད་(ཡིན་པའི་ཕྱིར)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ རྣམ་དབྱེ་ལ་མཁས་པར་བྱས་ནས། གསུང་རབ་མཐའ་ཡས་པའི་དོན་ཡང་བདེ་བླག་ཏུ་ཤེས་ ཤིང་ཀུན་རྫོབ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་བསོད་ ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ ཚོགས་བསགས་པ་ལས་དོན་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་གོ་ འཕང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་པ་ཉིད་དོ། ། ༈ བདེན་པ་བཞིའི་རྣམ་བཞག གཉིས་པ་བདེན་པ་བཞིའི་རྣམ་བཞག་ལའང་། དབྱེ་བ། ངོ་བོ། བསྡུ་བ་གསུམ་ལས། དབྱེ་བ་ནི། བདེན་པ་བཞི་ནི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་དང་། །ཀུན་འབྱུང་འགོག་པ་ ལམ་གྱི་བདེན་པ་སྟེ། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་བྱ་སྤང་བྱ་དང་། །ཐོབ་པར་བྱ་དང་ བསྟེན་པར་བྱ་ཕྱིར་བསྟན། །དེ་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མར། ནད་༼ཀྱི་ངོ་བོ་༽ནི་ཤེས་ ༼པར་༽བྱ༼ས་ནས༽་ནད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་སྤང་༼བར་བྱ་བ་ཡིན་༽ལ། །༼ནད་མེད་པའི་༽བདེ་༼བ༽ར་གནས་༼པ་༽ ཐོབ་བྱ༼ར་ཤེས་ནས་བདེ་བ་ཐོབ་པའི་ཐབས་༽སྨན་ནི་བསྟེན་པར་བྱ་བ༼འི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པ་༽ལྟར། །༼འབྲས་ 3-121 བུ་༽སྡུག་བསྔལ་༼དང་༽རྒྱུ་༼ཀུན་འབྱུང་༽དང་དེ་༼གཉིས་འགགས་པའི་གཞི་༽འགོག་པ་དང་༼འགོག་བདེན་ཐོབ་ བྱ་ཡིན་པ་༽དེ་བཞིན་༼དུ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་༽ལམ་༼བདེན་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ༽། །ཤེས་༼པར་༽བྱ་༼བ་དང་༽སྤང་ ༼བར་༽བྱ་༼བ་དང་༽རིག་པར་བྱ་ཞིང་བསྟེན་པར་བྱ༼བའོ༽། །ཞེས་པས་དཔེར་ན་ནད་མེད་པའི་ བདེ་བ་ཐོབ་པར་འདོད་པས། ནད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ནད་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་སྤང་ བར་བྱ་བ་དང་། ནད་མེད་པའི་བདེ་བ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་། དེའི་ཐབས་སྨན་བཟང་པོ་བསྟེན་ པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལྟར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འདོད་པས། སྡུག་བསྔལ་ གྱི་བདེན་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། དེའི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་། སྡུག་ བསྔལ་མེད་པ་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་། དེའི་ཐབས་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ བསྟེན་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ངོ་བོ་ལ་བཞི་ལས། ཤེས་པར་བྱ་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ནི། ཁམས་གསུམ་ འཁོར་བ་གང་དུ་སྐྱེས་ན་ཡང་། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བདེ་བའི་གོ་སྐབས་ མེད། །དེ་ཡི་བྱ་བ་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལ། །ཆགས་པ་སྤངས་ཏེ་ངེས་འབྱུང་བསམ་ པ་བསྐྱེད། །དེ་ཡང་ཆོས་མངོན་པ་༼ཀུན་བཏུས་༽ལས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གང་ཡིན་པ
【現代漢語翻譯】 正如所說，不迷惑于佛陀教誨的意圖，所有這些人通過積累（功德和智慧的）資糧，超越（具有圓滿功德的輪迴和寂靜的）彼岸。因此，通過精通二諦的區分，可以輕易地理解無邊經文的含義，並且相信世俗諦中因果不虛對眾生有益是功德資糧，依靠證悟空性的智慧是智慧資糧，從積累二資糧中，究竟二利，如此便能成就圓滿的如來二身果位。 第二，四聖諦的分類，包括：分類、體性、總結三部分。 分類：四聖諦是苦諦、集諦、滅諦和道諦。爲了次第地瞭解、斷除、獲得和修習，所以宣說了四聖諦。正如在《寶性論》中說：『瞭解疾病（的本質），斷除疾病的起因，證得（無病）安樂，如是行持如良藥。』（如同瞭解疾病的本質，斷除疾病的起因，瞭解獲得無病安樂，修習獲得安樂的方法——良藥一樣。）（果）苦和（因）集，以及（二者止息的基礎）滅，和（獲得滅諦的）道，（依次）是應知、應斷、應證和應修的。因此，例如想要獲得無病安樂的人，需要了解疾病的本質，斷除產生疾病的原因，獲得無病的安樂，修習獲得安樂的方法——良藥。同樣，想要獲得涅槃安樂的人，爲了瞭解苦諦，斷除集諦，獲得滅諦，修習道諦，所以宣說了四聖諦。 四諦的體性：首先，應知的苦諦是：無論投生於三界輪迴的何處，都遭受痛苦的折磨，沒有安樂的機會。對於它的無意義，應捨棄貪執，生起出離心。正如《阿毗達磨集論》中所說：『什麼是苦諦？』凡是眾生所處的世間，
【English Translation】 As it is said, not being confused about the intention of the Buddha's teachings, all those individuals, through accumulating (merit and wisdom) collections, go beyond (the perfect samsara and nirvana) other shore. Therefore, by being skilled in distinguishing the two truths, one can easily understand the meaning of limitless scriptures, and believing in the infallibility of cause and effect in the conventional truth is beneficial to sentient beings, which is the collection of merit. Relying on the wisdom of realizing emptiness is the collection of wisdom. From accumulating the two collections, one ultimately perfects the two benefits, and thus one will achieve the perfect state of the two bodies of the Tathagata. Second, the classification of the Four Noble Truths includes: classification, nature, and summary. Classification: The Four Noble Truths are the Truth of Suffering, the Truth of the Origin, the Truth of Cessation, and the Truth of the Truth of the Path. They are taught in order to be known, abandoned, attained, and practiced, respectively. As it is said in the Uttaratantra: 'Know the disease (its nature), abandon the cause of the disease, attain (the state of) happiness, and practice like medicine.' (Just as understanding the nature of the disease, abandoning the cause of the disease, understanding the attainment of happiness without disease, and practicing the method of attaining happiness—medicine.) (The result) suffering and (the cause) origin, and (the basis of cessation of the two) cessation, and (the path to attain cessation) path, (respectively) are to be known, abandoned, realized, and practiced. Therefore, for example, a person who wants to attain happiness without disease needs to understand the nature of the disease, abandon the cause of the disease, attain happiness without disease, and practice the method of attaining happiness—medicine. Similarly, a person who wants to attain the happiness of Nirvana, in order to understand the Truth of Suffering, abandon the Truth of the Origin, attain the Truth of Cessation, and practice the Truth of the Path, the Four Noble Truths are taught. The nature of the Four Truths: First, the Truth of Suffering to be known is: wherever one is born in the three realms of samsara, one is tormented by suffering, and there is no opportunity for happiness. Regarding its meaninglessness, one should abandon attachment and generate renunciation. As it is said in the Abhidharmasamuccaya: 'What is the Truth of Suffering?' Whatever world sentient beings are in,
་དང་། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གང་ཡིན་པ་(སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་) ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་བསྐྱེད་པ། (སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་)ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་ གིས་བྱུང་བ་འདི་མཐའ་དག་ནི་(བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་མི་གཡོ་བའི་ལས་ཏེ་གསུམ་སླར་ཡང་ སྡུག་བསྔལ་གསུམ་སོགས་)སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། (མི་དགེ་བའི་ལས་འབྲས་ བསམ་པའི་སྐབས་སུ་)གོང་དུ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལྟར། ཁམས་གསུམ་འཁོར་པ་༼འགྲོ་བ་༽རིགས་ དྲུག་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་། སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་གི་ཉེས་ དམིགས་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ 3-122 ཀྱིས་ཀྱང་། ངས་འདུ་བྱེད་༼ཚོར་བ་བདེ་བ་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་ནས་༽མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་། འདུ་བྱེད་ ༼ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་༽འགྱུར་བ་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས། གང་ཅི་ཚོར་ཡང་རུང་འདི་ནི་འདིར་སྡུག་ བསྔལ་དུ་གསུངས་སོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་ལྟར་རོ། ། སྤང་བར་བྱ་བ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ནི། ཟག་བཅས་སེམས་པའི་ལས་དང་ བསམ་པའི་ལས། །དེ་ཡི་ཀུན་སློང་ཉོན་མོངས་སྣ་ཚོགས་པ། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ཏུ་ འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས། །དེ་དག་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་འབད་འཚལ་ལོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། (ཆགས་སོགས་)ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་ གིས་བྱུང་བའི་(དགེ་མི་དགེའི་)ལས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཁམས་གསུམ་པའི་རྗེས་སུ་ ཆགས་པ་(འབྲལ་དཀའ་བར་འགྱུར་བའི་སེམས་བྱུང་དེ་ཆོས་ཅན་)འདོད་ཆགས་(ཡིན་དེ་སྲིད་པའི་ལུས་དང་ལོངས་ སྤྱོད་ལ་ཆགས་པའི་སེམས་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བྱེད་ལས་ཡོད་དེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་སྡུག་ བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་)དང་། གཞ༷ན་ལ༷་ཀུ༷ན་ན༷ས་མན༷ར་སེམ༷ས་པ༷(འི་སེམས་བྱུང་ཆོས་ ཅན་)་ཁོ༷ང་ཁྲོ༷་(ཡིན་ཏེ། གནོད་བྱེད་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པའི་སེམས་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་)ད༷ང་། (ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བྱེད་ལས་ཡོད་དེ། བདེ་བ་ལ་རེག་པར་མི་གནས་པ་དང་། སྒོ་གསུམ་གྱི་ཉེས་པ་སྤྱོད་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་)ཁམ༷ས་གསུ༷མ་པ༷འི་མི༷་ཤེ༷ས་པ༷་(ལས་འབྲས་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་སེམས་བྱུང་ཆོས་ཅན་)མ༷་ རི༷ག་པ་(ཡིན་ཏེ། གནས་ལུགས་ལ་རྨོངས་པའི་སེམས་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་དབྱེ་ན། ཉོན་མོངས་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་ ཅན་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། གཙོ་བོར་ཐར་བ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པ་ལ་གེགས་བྱེད་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དེ་ གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོ་གང་ཞེ་ན། དང་པོ་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་སྒྲིབ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་བདག་མ
【現代漢語翻譯】 以及，什麼是器世界（外在世界）？ 由業和煩惱所生。（有情世界）由業和煩惱的力量所產生的一切都是（福德、非福德和不動業，即三種業，再次導致三種痛苦等等）苦諦。如是說。（在思考不善業果時）如前廣說，無論在三界輪迴（眾生）六道中何處受生，都只是享受痛苦，因此要通過了解這些過患，生起出離心。世尊也說：『我考慮到行（感受快樂的變化），是無常的；考慮到行（感受舍受），是變化的。無論感受什麼，這都被稱為痛苦。』如是教導。 應斷除的集諦是：有漏的思業和思已業，以及其引發的各種煩惱，是痛苦產生的根本原因，因此應當努力斷除它們。正如所說：什麼是集諦？（貪等）煩惱和由煩惱的力量所產生的（善與不善）業。如是說。對三界產生貪執（難以分離的心所），即貪慾（因為是對有生命的身體和享受產生貪執的心所。並且，它具有作用，因為是產生三界痛苦的業的根本）。以及，總是折磨他人（的心所），即嗔恨（因為是對加害者總是感到折磨的心所）。（並且，它具有作用，因為是不安住于快樂，以及造作身語意的罪惡的根本）。三界（對業果和實相愚昧的心所），即無明（因為是對實相愚昧的心所。從這一點來區分，有煩惱性的和非煩惱性的兩種，主要是因為有障礙獲得解脫和一切智智的兩種。那麼，這兩種的對治是什麼呢？第一種是，通過證悟人無我來斷除，因為是所有煩惱障的根本。第二種是，證悟法無我）。
【English Translation】 And, what is the vessel world (the external world)? Generated by karma and afflictions. (The sentient world) All that arises from the power of karma and afflictions is (merit, non-merit, and immovable karma, i.e., the three karmas, which in turn lead to the three sufferings, etc.) the truth of suffering. Thus it is said. (When contemplating the results of non-virtuous actions) As explained in detail above, no matter where one is born in the six realms of samsara (beings) in the three realms, one only experiences suffering. Therefore, one should generate the thought of renunciation by understanding these faults. The Bhagavan also said, 'I, considering actions (the change of feeling happiness), are impermanent; considering actions (the feeling of equanimity), are changing. Whatever is felt, this is said to be suffering here.' Thus he taught. The truth of origin to be abandoned is: actions of mind with outflows and actions after thought, and the various afflictions that arise from them, are the root cause of the arising of suffering, therefore one should strive to abandon them. As it is said: What is the truth of origin? (Attachment, etc.) Afflictions and (virtuous and non-virtuous) actions arising from the power of afflictions. Thus it is said. Attachment to the three realms (a mental factor that is difficult to separate), namely desire (because it is a mental factor that is attached to the body and enjoyment of life. And, it has a function, because it is the root of the karma that produces the suffering of the three realms). And, always tormenting others (the mental factor), namely hatred (because it is a mental factor that always feels tormented by the perpetrator). (And, it has a function, because it is the root of not abiding in happiness and committing the sins of body, speech, and mind). The three realms (the mental factor that is ignorant of the law of cause and effect and reality), namely ignorance (because it is a mental factor that is ignorant of the nature of reality. From this, there are two types: afflicted and non-afflicted, mainly because there are two obstacles to attaining liberation and omniscience. So, what are the antidotes to these two? The first is to abandon it by realizing the selflessness of the person, because it is the root of all afflictive obscurations. The second is to realize the selflessness of phenomena).
ེད་རྟོགས་པས་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་སྒྲིབ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཆོས་སུ་མངོན་ པར་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་ཀུན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་པའི་རྒྱུད་ལ་ ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་ཀྱི་གནས་ལུགས་མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་གང་ 3-123 ཞེ་ན། འདི་ལ་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་དག་ནི། ཕུང་པོ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་མཚན་ ཉིད་ཅན་གྱི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཉིད། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་འཇུག་པ་ལས། ཉོན་ མོངས་རྐྱེན་རྣམས་མ་ལུས་འཇིག་ཚོགས་ལ། །ལྟ་ལས་བྱུང་བར་བློ་ཡིས་མཐོང་འགྱུར་ཞིང་། །བདག་ནི་འདི་ཡི་ཡུལ་དུ་རྟོགས་ བྱས་ནས། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བདག་ནི་འགོག་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། ཉེས་པའི་རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་དག །འཇིག་ཚོགས་ལྟ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། །དེ་མ་རིག་དེ་དེ་ལས་ཆགས། །དེ་ལས་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་འབྱུང་། །དེ་ ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཉེས་རྣམས་ཀྱི། །རྒྱུ་ནི་གཏི་མུག་མིག་ཡིན་པར་གསུངས། །ཞེས་པ་དང་། ཉེས་ཀུན་དེ་ཡི་རྩ་བ་ཅན། །དེ་ཡང་འཇིག་ ཚོགས་ལྟ་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་མངོན་པ་བདག་ནི། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཆོས་ཅན། མ་རིག་ པ་དང་དོན་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཡིན་པས་རྟོག་ཅིང་འཇལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། མ་ རིག་པ་ནི། རྟོག་པ་མི་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཞེད་དོ། །དེས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་ལ་མངོན་མཐོ་ ལ་སྒྲིབ་བྱེད་དང་། ངེས་ལེགས་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་གཉིས་ཡོད་དེ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་ནི། དང་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་ནི་གཉིས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་ལས་ནི། མ་རིག་པ་ཆོས་ཅན། ཆོས་རྣམས་ལ་ལོག་པར་ངེས་ པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ཏེ། གནས་ལུགས་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྟེན་བྱེད་ པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ཏེ། མཐའ་གཉིས་སུ་དོགས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བའི་རྟེན་བྱེད་ པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ཏེ། དུག་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། )ད༷ང་། བད༷ག་ལྟ་ལ༷་བརྟེ༷ན་ན༷ས་(བདག་རིག་དང་ དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་)སེམ༷ས་ཁེ༷ངས་(ཞིང་མཐོན་པོའི་རྣམ་པར་བྱེད་པའི་སེམས་བྱུང་གང་ཡིན་)པ༷་ (ཆོས་ཅན་)ང༷་རྒྱ༷ལ་(ཡིན་ཏེ། འཇིག་ལྟ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཁོངས་པའི་སེམས་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ ལ་བྱེད་ལས་ཡོད་དེ། ཡོད་ཏན་ཅན་ལ་མི་གུས་པ་དང་།
【現代漢語翻譯】 因為通過認識才能斷除，它是所有知障的根本。對於這一點，執著於法相的分別念，被稱為非煩惱性的無明，因為它存在於已斷除煩惱障的相續中，並且遮蔽了對法之實相的證悟。那麼，什麼是煩惱性的無明呢？ 對此，尊者月稱（Dpal ldan Zla ba Grags pa）和法稱（Chos kyi Grags pa）認為，以蘊執為我及我所之自性的有身見，即是煩惱性的無明。如《入中論》所說：『所有煩惱諸行相，皆從有身見而生，由知此為彼境故，瑜伽師先遮此見。』又如《釋量論》所說：『一切過患之行相，皆從有身見而生，彼無明生，彼復生貪等，故說一切過失因，愚癡即是其眼目。』以及『一切過患皆由此為根，此亦即是有身見。』 大小乘的現觀中，有身見，並非與無明意義相同，因為它是智慧，具有分別和衡量之相。這是有遍的，因為無明是不明瞭的分別之體性。他們這樣認為。因此，煩惱性的無明有兩種：遮蔽增上生的，和遮蔽決定勝的。對業果愚昧的無明是前者，對真如愚昧的無明是後者。 作用方面，無明具有作為對諸法邪執之所依的作用，因為它導致對實相的顛倒執著。它也具有作為懷疑之所依的作用，因為它導致對二邊的疑惑。它還具有作為產生一切煩惱之所依的作用，因為它產生三毒。（依靠我見和自在等法的門徑）生起（以高慢姿態示現的）慢心，是（有法），是慢，因為它是以有身見為基礎而生起的心所。此外，它還具有作用，即對有功德者不恭敬，
【English Translation】 Because it is abandoned through realization, as it is the root of all cognitive obscurations. Regarding this, the conceptual thought that clings to phenomena is called non-afflictive ignorance, because it exists in the continuum of one who has abandoned the afflictive obscurations, and because it obscures the seeing of the nature of phenomena. So, what is afflictive ignorance? Regarding this, the venerable Chandrakirti (Dpal ldan Zla ba Grags pa) and Dharmakirti (Chos kyi Grags pa) consider the view of the aggregates as the self, characterized by the apprehension of the aggregates as self and as belonging to self, to be afflictive ignorance. As it is said in the Madhyamakavatara: 'All afflictive conditions arise from the view of the aggregates; knowing this to be its object, the yogi first prevents this view.' And as it is said in the Pramanavarttika: 'All aspects of faults arise from the view of the aggregates; that ignorance arises, and from that arise desire and so forth; therefore it is said that the eye of ignorance is the cause of all faults.' And, 'All faults have that as their root; that is also the view of the aggregates.' In the Abhisamayalankara of both the Great and Small Vehicles, the view of the aggregates is not the same as ignorance, because it is wisdom, having the aspect of discriminating and measuring. This is pervasive, because ignorance is of the nature of unclear discrimination. Thus, they consider it. Therefore, afflictive ignorance has two types: that which obscures higher realms, and that which obscures definite goodness. Ignorance that is ignorant of the law of cause and effect is the former, and ignorance that is ignorant of suchness is the latter. In terms of function, ignorance has the function of being the basis for wrong apprehension of phenomena, because it causes the imputation of what is contrary to reality. It also has the function of being the basis for doubt, because it causes doubt in the two extremes. It also has the function of being the basis for the arising of all afflictions, because it causes the three poisons. (Relying on the view of self and the path of qualities such as power) Arising (the mental factor that manifests as arrogance) is (a phenomenon), is pride, because it is a mental factor that arises based on the view of the aggregates. Furthermore, it has the function of disrespecting those with qualities,
སྲིད་པར་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་) ད༷ང་། (ལས་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་)བདེ༷ན་པ༷་ལ༷་ཡིད་གཉིས་ཟ༷་བ༷(འི་སེམས་བྱུང་ཆོས་ཅན)་ཐེ༷་ཚོ༷མ་(ཡིན་ཏེ། མཐའ་གཉིས་སུ་དོགས་པའི་སེམས་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བྱེད་ལས་ཡོད་དེ། མཐོ་རིས་དང་ཐར་བའི་ ཐབས་སུ་གྱུར་བའི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་མི་འཇུག་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་)ད༷ང་། ཤེ༷ས་རབ༷་ཉོ༷ན་ 3-124 མོང༷ས་པ༷་ཅ༷ན་ལྟ་བ༷་སྟེ༷་དྲུ༷ག་ག༷མ། ལྟ་བ༷་ལ༷་ཕྱེ་ན༷་ཕུ༷ང་པོ༷་ལྔ༷་ལ༷་(དམིགས་ནས་)བད༷ག་དང༷་ བད༷ག་གི༷ར་འཛི༷ན་པ༷(འི་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་ཆོས་ཅན)་འཇི༷ག་ཚོ༷གས་ལ༷་ལྟ་བ༷་(ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་བདག་ གམ་བདག་གིར་འཛིན་ཅིང་ལྟ་བའི་སེམས་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བྱེད་ལས་ཡོད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ གྱི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཅིའི་ཕྱིར་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན་འཇིག་ཅིང་ཚོགས་ པའི་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་ནས་འཇིག་ཚོགས་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་ལྟ་བའི་ཕྱིར། འདི་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་ཀུན་ཏུ་བཏགས་པ་ གཉིས་ཡོད་དེ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གོམས་པའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བའི་བདག་ལྟ་དང་། ཚེ་འདིའི་རྐྱེན་ཙམ་ལས་བྱུང་བའི་བདག་ ལྟ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ)་ད༷ང་། རྟག་པ༷་ད༷ང་ཆ༷ད་པ༷ར་འཛི༷ན་པ(འི་ལྟ་ བ་གང་ཡིན་པ་ཆོས་ཅན་)མཐ༷ར་འཛི༷ན་པ༷འི་ལྟ་བ༷་(ཡིན་ཏེ། འཇིག་ལྟས་གཟུང་བ་དག་ལ་རྟག་པའམ་ཆད་པར་ལྟ་ བའི་སེམས་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན་ཁྱོད་ལ་བྱེད་ལས་ཡོད་དེ། རྟག་ཆད་སྤངས་པའི་དབུ་མའི་ལམ་གྱིས་ངེས་པར་ འབྱུང་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལ་ཡང་ཐོག་མེད་ནས་གོམས་པའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་དང་། གསར་ དུ་བྱུང་བའི་རྟག་ཆད་དུ་ལྟ་བ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༷་། ལྟ་༷བ༷་དམ༷ན་པ༷(འི་གནས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ)་ལ་ (དམིགས་ནས་རྣམ་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་པ་སོགས་ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་ཆོས་ཅན་)མཆོ༷ག་ཏུ༷་འཛི༷ན་པ༷འི་ལྟ་བ༷་ (ཡིན་ཏེ། ལྟ་ངན་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་སེམས་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བྱེད་ལས་ཡོད་དེ། ལྟ་ངན་ལ་ མཆོག་དུ་ཞེན་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་)དང་། (ལྟ་བ་ངན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་)སྤྱོ༷ད་པ༷་དམ༷ན་ པ༷་ལ༷་མཆོ༷ག་ཏུ༷་འཛི༷ན་(ནས་རྣམ་པ་འདིས་སྡིག་)པ༷འི་(དྲི་མ་དག་གྲོལ་སོགས་སུ་ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་ ཆོས་ཅན་)ཚུལ་ཁྲི༷མས་ད༷ང་། བརྟུལ་ཞུག༷ས་མཆོ༷ག་ཏུ༷་འཛི༷ན་པ༷(འི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དག་གྲོལ་སོགས་མི་བྱེད་ པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་དེ་བྱེད་པར་འཛིན་པའི་སེམས་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས
【現代漢語翻譯】 因為它是導致輪迴中痛苦的根本原因。 以及（因果等）對真理猶豫不決（的心所），是懷疑（因為它是對兩種極端都懷疑的心所。此外，它還有一種作用，即阻止人們進入成為高尚境界和解脫之道的善行）。 具有邪見的愚癡，即六種見解。如果將見解分類，那麼以五蘊（為目標）執著於我與我所（的見解），是薩迦耶見（因為它是執著和看待五蘊為我或我所的心所。此外，它還有一種作用，即成為所有煩惱見解的根本原因。為什麼稱為薩迦耶見呢？因為它以壞滅和聚合的蘊為目標，並以非壞滅聚合的方式看待它。這有俱生和遍計兩種，即從無始以來的串習力產生的我見，以及僅由今生的因緣產生的我見。以五蘊為目標，並以）常與斷（的方式執著的見解，是邊見（因為它是看待被薩迦耶見所執著的法為常或斷的心所。此外，它還有一種作用，即阻礙通過遠離常斷的中道而獲得的解脫。這也有從無始以來的串習力產生的，以及新產生的常斷見兩種。以及以低劣的見解（的近取五蘊）為（目標，並以殊勝等方式正確看待的見解），是見取見（因為它是執著低劣見解為殊勝的心所。此外，它還有一種作用，即成為執著低劣見解的根本原因）。以及（以惡見為先導的）低劣行為執著（並以這種方式認為罪）業（的垢染可以解脫等，並正確看待的見解），是戒禁取見（因為它是執著不能帶來解脫等的行為為能帶來解脫的心所。此外，它還有一種作用
【English Translation】 Because it is the basis for the arising of suffering in samsara (cyclic existence). And (karma, cause and effect, etc.) the mental factor of doubt (that hesitates about the truth), is doubt (because it is the mental factor that doubts both extremes. Furthermore, it has a function of preventing one from engaging in virtuous actions that become the means to higher realms and liberation). Ignorance with deluded views, namely the six views. If views are classified, then the view that clings to the self and what belongs to the self (aiming at) the five aggregates, is the view of the collection of destructible things (because it is the mental factor that clings to and views the aggregates as self or belonging to self. Furthermore, it has a function of being the basis for all afflicted views. Why is it called the view of the collection of destructible things? Because it aims at the aggregates that are destructible and assembled, and views them as non-destructible and non-assembled. There are two types of this: innate and imputed, namely the view of self arising from the force of habituation since beginningless time, and the view of self arising merely from the conditions of this life. The view that (aims at) the five aggregates and clings to) permanence and annihilation, is the extreme view (because it is the mental factor that views what is grasped by the view of the collection of destructible things as permanent or annihilated. Furthermore, it has a function of obstructing the definite emergence through the Middle Way that abandons permanence and annihilation. There are also two types of this: the view of permanence and annihilation arising from the force of habituation since beginningless time, and the newly arising view. And the view that (aims at) the inferior views (the five aggregates of grasping), and (views correctly in terms of excellence, etc.), is the view of holding [wrong views] as supreme (because it is the mental factor that holds wrong views as supreme. Furthermore, it has a function of being the basis for clinging to wrong views as supreme). And (the view that is preceded by wrong views) clinging to inferior conduct (and viewing correctly that the stains of sin are liberated, etc., in this way), is the view of holding moral discipline and asceticism as supreme (because it is the mental factor that holds asceticism that does not bring liberation, etc., as bringing liberation. Furthermore, it has a function
་ཅན། ཁྱོད་ལ་བྱེད་ལས་ཡོད་དེ། ཐར་པའི་ དོན་དུ་ཁྱོད་ལ་འབད་ཀྱང་ངལ་བ་འབྲས་བུ་མེད་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་)དང་། (ལས་)རྒྱུ༷་འབྲ༷ས་ (སོགས་)མེ༷ད་པ༷ར་འཛི༷ན་པ༷(འི་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་ཆོས་ཅན། ) ལོག་པར་ལྟ་བ་(ཡིན་ཏེ། ཡིན་ལུགས་ལ་ཤིན་ཏུ་ ཡང་ལོག་ཚབ་ཆེ་བའི་སེམས་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བྱེད་ལས་ཡོད་དེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་གཅོད་པའི་ལས་ 3-125 ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་)སྟེ། ལྔ༷ར་འགྱུ༷ར་པ༷ས་བཅུ༷་པོ༷་དེ༷་དག༷་ནི༷་སེམ༷ས་ཀྱི༷་རྒྱུ༷ད་ར༷བ་ཏུ༷་མ༷་ཞི༷་ཞི༷ང་ ལ༷ས་སུ༷་མི༷་རུ༷ང་བ༷ར་བྱེ༷ད་པ༷་རྩ༷་བ༷འི་ཉོ༷ན་མོ༷ངས་པ༷་རྣམས་དང་། (འཕྲལ་དུ་གནོད་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་) ཁྲོ༷་པ༷་ད༷ང་། (གནོད་བྱེད་ཞེ་ལ་འཇོག་པ་)ཁོ༷ན་དུ༷་འཛིན་པ་དང་། ༼རང་གཞན་གྱི་ལྟུང་བ་གསང་བ་༽འཆ༷བ་ པ༷་ད༷ང་(ཁོང་ཁྲོས་ཆར་གཏོགས་པ་གཞན་གྱི་ཞེར་འདེབས་པའི་ཚིག་འཕེན་པ་)འཚི༷ག་པ༷་དང༷་(གཞན་གྱི་འབྱོར་བ་ལ་ མི་བཟོད་པ་)ཕྲ༷ག་དོ༷ག་དང་(རང་གི་ཡོ་བྱད་ལ་དམ་པར་འཛིན་པ་)སེ༷ར་སྣ་དང༷་(གཞན་བསླུ་བའི་ཚུལ་འཛིན་པ་) སྒྱུ་དང༷་(རང་གི་ཉེས་པ་གསང་བའི་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་འཛིན་པ་)གཡོ༷་དང༷་(ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ཆགས་པའི་རབ་ཏུ་ དགའ་བ་)རྒྱ༷གས་པ༷་ལ༷་སོ༷གས་པ༷་ཉི༷་ཤུ༷(འི་སྒྲས་རྣམ་པར་འཚེ་བ་སོགས་བསྟན་ལ། དེ་ལ་རྣམ་པར་འཚེ་བ་ནི། སྙིང་ རྗེ་མེད་པས་གཞན་ལ་ཐོ་འཚམ་པའི་སེམས་བྱུང་དང་། ཁྲེལ་མེད་པ་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་སེམས་བྱུང་ཡིན་ལ། ངོ་ ཚ་མེད་པ་ནི། རང་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ལ་མི་འཛེམ་པའི་སེམས་བྱུང་ཡིན་ནོ། །རྨུགས་པ་ནི་གཏི་མུག་གི་ཆར་གཏོགས་པ་དགེ་ བའི་ཕྱོགས་སུ་བཀོལ་དུ་མི་རུང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་བྱུང་དང་། རྒོད་པ་ནི། ཡུལ་སྡུག་པ་ལ་དམིགས་པ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆར་ གཏོགས་པ་སེམས་རྒྱུད་མ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་སེམས་བྱུང་དང་། མ་དད་པ་ནི། གཏི་མུག་གི་ཆར་གཏོགས་པ་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ ལ་ཡིད་མ་ཆེས་ཤིང་མི་འདོད་པའི་སེམས་བྱུང་དང་། ལེ་ལོ་ནི། གཏི་མུག་གི་ཆར་གཏོགས་པ་དགེ་བ་ལ་མི་སྤྲོ་བའི་སེམས་བྱུང་ དང་། བག་མེད་པ་ནི། དུག་གསུམ་ལེ་ལོ་དང་བཅས་པ་ལ་གནས་ནས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་བསྒྲུབ་ཅིང་། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཆོས་ རྣམས་ལ་སེམས་མི་བསྲུང་བར་བག་ཡངས་སུ་བྱེད་པའི་སེམས་བྱུང་དང་། བརྗེད་ངས་ནི། དགེ་བའི་དམིགས་པ་བརྗེད་པའི་ཉོན་ མོངས་ཅན་གྱི་དྲན་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ནི། སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་འཇུག་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ གྱི་ཤེས་རབ་དང་། རྣམ་གཡེང་ནི། སེམས་འཕྲོ་བར་བྱེད་པའི་དུག་གསུམ་གང་རུང་གི་ཆར་གཏོགས་པའི་སེམས་བྱུང་ངོ་། །རྣམ་ གཡེང་དེ་ལའང་དྲུག་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དང་། ཕྱི་རོལ་དང་། ནང་གི་ད
【現代漢語翻譯】 具有作用，因為你努力追求解脫，但你的努力是徒勞無功的根源），以及（業）因（果）（等）不存在（的觀點，法），是邪見（因為在存在方式上，它是非常錯誤的心理因素。此外，該法具有作用，因為它具有斷絕善根的作用）。五種變化導致十種事物，這些事物不會平息心靈的延續，並且不會使行為變得遲鈍，這些是根本的煩惱。（無法忍受直接的傷害）憤怒，（將傷害放在心中）懷恨，（隱藏自己和他人的過錯）隱藏，（憤怒地向他人投擲誹謗之詞）責罵，（無法忍受他人的財富）嫉妒，（緊緊抓住自己的物品）吝嗇，（假裝欺騙他人）虛偽，（隱藏自己過錯的方法）欺騙，（對完美的事物極度渴望）貪婪等等，二十（通過聲音來表示各種傷害，例如，傷害是指缺乏同情心而傷害他人的心理因素；無恥是指依賴他人而做出不當行為的心理因素；不知羞恥是指不顧及自己而對不當行為不感到羞恥的心理因素。昏沉是屬於愚癡的一部分，使人無法利用善的一面的心理因素；掉舉是指專注于令人愉悅的對象，屬於貪慾的一部分，使心靈無法平靜的心理因素；不信是指屬於愚癡的一部分，不相信和不喜歡善法的心理因素；懈怠是屬於愚癡的一部分，不喜歡善行的心理因素；放逸是指安住於三毒和懈怠之中，不修持善法，也不守護有漏法的心理因素；失念是指忘記善的目標的煩惱的念；不正知是指不瞭解三門行為而進入的煩惱的智慧；散亂是指使心靈動搖的三毒中的任何一種心理因素。散亂也有六種：自性散亂、外散亂、內散亂）。 五種變化導致十種事物，這些事物不會平息心靈的延續，並且不會使行為變得遲鈍，這些是根本的煩惱。（無法忍受直接的傷害）憤怒，（將傷害放在心中）懷恨，（隱藏自己和他人的過錯）隱藏，（憤怒地向他人投擲誹謗之詞）責罵，（無法忍受他人的財富）嫉妒，（緊緊抓住自己的物品）吝嗇，（假裝欺騙他人）虛偽，（隱藏自己過錯的方法）欺騙，（對完美的事物極度渴望）貪婪等等，二十（通過聲音來表示各種傷害，例如，傷害是指缺乏同情心而傷害他人的心理因素；無恥是指依賴他人而做出不當行為的心理因素；不知羞恥是指不顧及自己而對不當行為不感到羞恥的心理因素。昏沉是屬於愚癡的一部分，使人無法利用善的一面的心理因素；掉舉是指專注于令人愉悅的對象，屬於貪慾的一部分，使心靈無法平靜的心理因素；不信是指屬於愚癡的一部分，不相信和不喜歡善法的心理因素；懈怠是屬於愚癡的一部分，不喜歡善行的心理因素；放逸是指安住於三毒和懈怠之中，不修持善法，也不守護有漏法的心理因素；失念是指忘記善的目標的煩惱的念；不正知是指不瞭解三門行為而進入的煩惱的智慧；散亂是指使心靈動搖的三毒中的任何一種心理因素。散亂也有六種：自性散亂、外散亂、內散亂）。
【English Translation】 Having a function, because you strive for liberation, but your efforts are the root of fruitless labor), and (karma) cause (effect) (etc.) do not exist (the view, dharma), is a wrong view (because in the way of existence, it is a very wrong mental factor. Also, that dharma has a function, because it has the function of cutting off the roots of virtue). Five changes lead to ten things, these things do not pacify the continuation of the mind, and do not make actions dull, these are the root afflictions. (Unable to endure direct harm) anger, (holding harm in the heart) resentment, (hiding one's own and others' faults) concealment, (angrily throwing slanderous words at others) scolding, (unable to endure others' wealth) jealousy, (tightly grasping one's own possessions) stinginess, (pretending to deceive others) hypocrisy, (methods of hiding one's own faults) deception, (extreme desire for perfect things) greed, and so on, twenty (using sound to indicate various harms, for example, harm refers to the mental factor of harming others due to lack of compassion; shamelessness refers to the mental factor of relying on others and committing inappropriate behavior; lack of shame refers to the mental factor of not feeling ashamed of inappropriate behavior without regard to oneself. Dullness is part of ignorance, making it impossible to use the good side of the mental factor; agitation refers to focusing on pleasing objects, part of desire, making the mind unable to calm the mental factor; disbelief refers to the mental factor of not believing and disliking good dharmas, part of ignorance; laziness is part of ignorance, the mental factor of not liking good deeds; carelessness refers to dwelling in the three poisons and laziness, not cultivating good dharmas, nor guarding the contaminated dharmas of the mental factor; forgetfulness refers to the afflicted mindfulness of forgetting the good goal; non-intelligence refers to the afflicted wisdom of entering without knowing the behavior of the three doors; distraction refers to any of the three poisons that shake the mind. There are also six types of distraction: self-nature distraction, external distraction, internal distraction). Five changes lead to ten things, these things do not pacify the continuation of the mind, and do not make actions dull, these are the root afflictions. (Unable to endure direct harm) anger, (holding harm in the heart) resentment, (hiding one's own and others' faults) concealment, (angrily throwing slanderous words at others) scolding, (unable to endure others' wealth) jealousy, (tightly grasping one's own possessions) stinginess, (pretending to deceive others) hypocrisy, (methods of hiding one's own faults) deception, (extreme desire for perfect things) greed, and so on, twenty (using sound to indicate various harms, for example, harm refers to the mental factor of harming others due to lack of compassion; shamelessness refers to the mental factor of relying on others and committing inappropriate behavior; lack of shame refers to the mental factor of not feeling ashamed of inappropriate behavior without regard to oneself. Dullness is part of ignorance, making it impossible to use the good side of the mental factor; agitation refers to focusing on pleasing objects, part of desire, making the mind unable to calm the mental factor; disbelief refers to the mental factor of not believing and disliking good dharmas, part of ignorance; laziness is part of ignorance, the mental factor of not liking good deeds; carelessness refers to dwelling in the three poisons and laziness, not cultivating good dharmas, nor guarding the contaminated dharmas of the mental factor; forgetfulness refers to the afflicted mindfulness of forgetting the good goal; non-intelligence refers to the afflicted wisdom of entering without knowing the behavior of the three doors; distraction refers to any of the three poisons that shake the mind. There are also six types of distraction: self-nature distraction, external distraction, internal distraction).
ང་། མཚན་མ་དང་། གནས་ངན་ལེན་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ རྣམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གཡེང་བ་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཕྲོ་བའི་རྣམ་ཤེས་དང་པོ་ལྔ་ལྟ་བུ། ཕྱི་རོལ་ཏུ་ གཡེང་བ་ནི། ཐོས་བསམ་གྱིས་དགེ་བ་ལ་ཞུགས་པའི་སེམས། འདོད་ཡོན་ལ་འཕྲོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་བྱུང་དང་། ནང་གི་གཡེང་ བ་ནི། བསྒོམ་པ་ལ་ཞུགས་པའི་སེམས་བྱིང་རྒོད་སོགས་ཀྱིས་མ་དག་པར་བྱེད་པའི་སེམས་བྱུང་དང་། མཚན་མའི་གཡེང་བ་ནི། 3-126 གཞན་དག་རང་ལ་དམ་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་ཆེད་དུ་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་སེམས་བྱུང་དང་། གནས་ངན་ལེན་གྱི་གཡེང་བ་ནི། ཏིང་ ངེ་འཛིན་གྱི་བདེ་བ་ལ་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་སེམས་བྱུང་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གཡེང་པ་ནི། སྙོམས་འཇུག་དང་ཐེག་དམན་ སོགས་རྣམ་པ་གཞན་དང་གཞན་ལ་སེམས་རྣམ་པར་འཕྲོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་བྱུང་)རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཆར་ གཏོགས་ཤིང་སེམས་རྒྱུད་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་དག་སྟེ། མདོར་ན་ཟག་པ་དང་ བཅས་པའི་ཀུན་སློང་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་དང་། རྩ་བ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་ མོངས་པ་དེ་དག་གི་དབང་གིས་བྱུང་བ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་དམིགས་པ་ལ་སེམས་སྐུལ་བར་ བྱེད་པ་སེམས་པའི་ལས་དང་། དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལུས་ངག་གི་མི་དགེ་བ་དང་དགེ་བ་ ཟག་པ་དང་བཅས་པ་བསམ་པའི་ལས་ཏེ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བའི་ རྒྱུར་གྱུར་པ་རྣམས་སོ། ། ཐོབ་པར་བྱ་བ་འགོག་པའི་བདེན་པ་ནི། རང་བཞིན་རྣམ་དག་དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས། །གློ་བུར་དྲི་མའི་སྦུབས་ལས་ངེས་གྲོལ་ཏེ། །དག་པ་གཉིས་ལྡན་མངོན་ དུ་གྱུར་པ་ན། །འགོག་བདེན་མཐར་ཐུག་མྱང་འདས་བདེ་ཆེན་ཐོབ། །ཇི་སྐད་དུ། རྒྱན་ལས། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད། །སྒྲིབ་གཉིས་དག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། །ཞེས་ པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་ནས། །བསྒོམ་པ་ལས་ནི་ཡང་དག་འབྱུང་། །ཞེས་པ་ དང་། མངོན་པ་ལས། རྣམ་གྲངས་འདི་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་(སྟེ་ལམ་སྒོམ་)གང་དུ་ (ལས་ཉོན་)ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་འགགས་པ་དེ་འགོག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་གནས་ པ་ལ། ལམ་བསྒོམས་པ་ལས་ནི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྣམ་པར་ དག་ནས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ལ་དབྱེ་བ་མང་དུ་གསུངས་ཀྱང་། འདིར་ ནི་ཁྱད་པར་འཕགས་པས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ 3-127 མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བསྡུས་པའི་འགོག་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དེ་ཉིད་ ཐོབ་པའི་དོན་དུ་བསྟན་པའོ། ། བསྟེ
【現代漢語翻譯】 我執（mtshan ma），惡趣（gnas ngan len），作意（yid la byed pa）這些存在的原因。其中，自性散亂是指自性向外散發的最初五個識；向外散亂是指通過聽聞和思考進入善法的內心，以及追求慾望的心理活動；向內散亂是指進入禪修時，內心因掉舉和昏沉等不凈而產生的心理活動；我執散亂是指爲了讓其他人對自己堅定信仰，而行善的心理活動；惡趣散亂是指在禪定的喜樂中執著于『我』和『我的』的心理活動；作意散亂是指使心識散亂于入定和聲聞乘等各種狀態的心理活動。這些都屬於煩惱，使心相續接近煩惱。總之，所有有漏的動機都是煩惱的根源。如前所述，由於這些根本和近根本煩惱的影響，驅使心識趨向對境是思的作用。由此引發的身語不善和有漏善業是思業，它們是痛苦產生的根源。 所應獲得的滅諦是：自性清凈的勝義法界，從暫時垢染的束縛中解脫，顯現二種清凈，獲得究竟滅諦大樂涅槃。如《寶性論》所說：『諸法之真如，二障凈之相。』又說：『真如從一切，修習中生起。』《俱舍論》中說：『此名緣真如（即修道），何處（業惑）有漏法滅，是滅之相。』如是，法界真如自性清凈，通過修道，從暫時的垢染煩惱中解脫，顯現二種清凈。雖然對此有很多分類，但此處以殊勝者為例，即佛陀和菩薩的不住涅槃，因為他們安住于利益一切眾生和帶來安樂。』如是宣說了獲得它的意義。
【English Translation】 Because of the existence of signs (mtshan ma), bad migrations (gnas ngan len), and mental activities (yid la byed pa). Among them, the wandering of intrinsic nature is like the first five consciousnesses that naturally radiate outward; outward wandering is the mind that engages in virtue through hearing and thinking, and the mental activities that cause desire to radiate; inward wandering is the mental activities that, when engaging in meditation, make the mind impure due to agitation and dullness; the wandering of signs is the mental activities that engage in virtue in order to make others believe in oneself; the wandering of bad migrations is the mental activities that grasp 'I' and 'mine' in the bliss of samadhi; the wandering of mental activities is the mental activities that cause the mind to radiate in various ways towards absorption and the Lesser Vehicle. These belong to the category of afflictions and make the mind stream close to afflictions. In short, all contaminated motivations are the source of afflictions. As mentioned before, due to the influence of these root and near-root afflictions, the action of directing the mind towards an object is the function of thought. The non-virtuous and contaminated virtuous actions of body and speech that are aroused by this are volitional actions, which are the causes of the continuous arising of suffering. The Truth of Cessation to be attained is: the ultimate realm of Dharma, which is naturally pure, is definitely liberated from the sheath of temporary defilements, and when the two purities are manifested, the ultimate Truth of Cessation, the Great Bliss of Nirvana, is attained. As it is said in the Ornament: 'The Suchness of all dharmas is the characteristic of the purification of the two obscurations.' And: 'Suchness arises truly from all meditation.' In the Abhidharma it is said: 'This term refers to focusing on Suchness (i.e., meditating on the path), where the contaminated objects (karma and afflictions) cease, that is the characteristic of cessation.' Thus, the Dharma realm, Suchness, is naturally pure, and through meditating on the path, it is purified from the temporary defilements of afflictions, and the two purities are manifested. Although there are many distinctions, here, taking the most excellent as an example, it is the non-abiding Nirvana of the Buddhas and Bodhisattvas, because they abide in benefiting all sentient beings and bringing happiness.' Thus, the meaning of attaining it is taught.
ན་པར་བྱ་བ་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ནི། དེ་ཡི་ཆེད་དུ་རྣམ་དག་ལེགས་པའི་ལམ། ། ཚོགས་གཉིས་དོན་དུ་རིམ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི། རྣལ་འབྱོར་ཟབ་མོ་བསྒོམས་ ཏེ་རང་གཞན་གྱི། །དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་འབད་འཚལ་ལོ། །མདོ་ལས། ཐབས་(སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་)དང་བཅས་པའི་(སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་)ཤེས་རབ་ནི་ལམ་མོ། །ཤེས་རབ་དང་ བཅས་པའི་ཐབས་ནི་ལམ་མོ། །ཞེས་པ་དང་། སྔགས་ལས་ཀྱང་། (ཐོག་མར་)བསྐྱེད་པའི་རིམ་ པ་(ལ་)ལེགས་(པར་)གནས་ནས། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་(སྒོམ་པར་)འདོད་(པ་)རྣམས་ལ། །(བསྐྱེད་ རིམ་བསྒོམ་པའི་)ཐབས་འདི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །སྐས་ཀྱི་གདང་བུ་(འོག་མ་)ལྟ་བུར་ (གོང་མ་རྫོགས་རིམ་བསྒོམ་པའི་ཐབས་སུ་)བསྟན་(ནོ་)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཐབས་བསོད་ནམས་ ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་དོན་དུ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་(ཚོགས་ཀྱི་)དོན་དུ་རྫོགས་ པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པར་གསུངས་ཤིང་། མངོན་པར་ཡང་ལམ་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་ སུ་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་སྤང་བ་དང་། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་། ལམ་སྒོམ་པ་ སྟེ་འདི་ནི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་མདོར་བསྡུས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བདེན་པ་བཞི་ལ་ དམིགས་ནས་རིམ་གྱིས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་རྒྱས་པར་ལམ་ལྔ་དང་ས་བཅུའི་སྐབས་སུ་འཆད་ པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། ། བསྡུ་བ་ནི། ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཀུན་འབྱུང་མ་སྤངས་ན། །འབྲས་བུ་འཁོར་ བའི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་མི་འཆད། །ཟག་མེད་ལམ་བདེན་རིམ་གྱིས་གོམས་པ་ལས། ། འགགོ་བདེན་ཟབ་མོ་རིམ་གྱིས་མངོན་དུ་འགྱུར། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། རྒྱན་ལས། 3-128 (འཇིག་རྟེན་འབྱུང་ནུབ་ཤེས་པ་དེ་འཇིག་རྟེན་ཤེས་པ་ཞེས་གསུངས་ལ་འབྱུང་ནུབ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་)གང་(གིས་)ཕྱིར་ (ཞེ་ན་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་)བདེན་པ་གཉིས་ལས་ནི། །འཇིག་རྟེན་རྣམས་རྟག་(ཏུ་)འབྱུང་ བར་འདོད། །(དེ་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འགོག་ལམ་) གཉིས་ཀྱིས་(སྡུག་ཀུན་གཉིས་པོ་)ནུབ་པར་གྱུར་(པ་)དེ་(སྡུག་ཀུན་སྤང་བའི་འགོག་བདེན་དེ་སྤོང་བྱེད་ལམ་བདེན་ ལ་བསྟེན་ནས་ཐོབ་དགོས་པ་དེ)འི་ཕྱིར། །དེ་(ལྟར་)ཤེས་(པའི་བློ་ལྡན་ཆོས་ཅན་)འཇིག་རྟེན་ཤེས་(པ་)ཞེས་ བྱ་(སྟེ་བདེན་བཞིའི་གནས་ལུགས་ཤེས་པའི་བྱང་སེམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་པ་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ ལས་འབྲས་བུ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་འབྱུང་ཞིང་། རྒྱུ་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ ལས་འབྲས་བུ་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཐོབ་པ་ན། འཁོར་བ་ནུབ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ མངོན་དུ་འགྱུར་བར་གསུངས་པ་དང་མཐུན་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མར་ཡང་། ལྷ་ལ་འཆི་འཕོ་(ལྟུང་ འགྱུར་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་)མི་ལ་
【現代漢語翻譯】 正行之道，乃是通往真諦之路：為此，需精進修持清凈圓滿之道， 為成就二利，需修持雙運次第之瑜伽， 為成辦自他二利，當精勤努力。經中雲： 『具足方便（大悲心）之智慧（證悟空性）是道，具足智慧之方便是道。』 密續中亦云：『首先善安住于生起次第，欲修圓滿次第者，此生起次第之方便，圓滿佛陀已如階梯之初級般開示。』 如是說，為方便福德資糧，當修生起次第；為智慧智慧資糧，當修圓滿次第。 《俱舍論》中亦云：『以何道能遍知痛苦，斷除集諦，現證滅諦，修習道諦？此乃道之簡要特徵。』 如是，當以四諦為對境，次第修習，其詳細內容將在五道十地中闡述。 總而言之，若不捨棄業與煩惱之集諦，輪迴之苦果將永無止息。 唯有次第串習無漏之道諦，方能次第現證甚深之滅諦。 如《現觀莊嚴論》所云： 『由二諦（苦諦和集諦）故，世間恒常生，由二諦（滅諦和道諦）故，世間則止滅，知彼（四諦）即知世間。』 意即由因集諦，則恒常產生輪迴之苦果；由因道諦，則能獲得滅諦，輪迴止息，現證涅槃。 此與《寶性論》所說相符：天人亦有生死（墮落之苦），而人...
【English Translation】 The true path is the path to liberation: For this purpose, one must diligently practice the pure and perfect path, To achieve the two benefits (for oneself and others), one must practice the yoga of the union of the two stages (generation and completion). To accomplish the two benefits for oneself and others, one should strive diligently. The Sutra says: 'Wisdom (realizing emptiness) endowed with skillful means (great compassion) is the path; skillful means endowed with wisdom is the path.' The Tantra also says: 'First, having well established oneself in the generation stage, for those who wish to practice the completion stage, this means of the generation stage has been taught by the perfect Buddha as the first step of a ladder.' Thus, it is said that for the sake of the accumulation of merit, one should practice the generation stage; for the sake of the accumulation of wisdom, one should practice the completion stage. The Abhidharma also says: 'By which path does one fully understand suffering, abandon the origin, realize cessation, and cultivate the path? This is the concise characteristic of the path.' Thus, one should gradually meditate by focusing on the Four Noble Truths, the details of which will be explained in the context of the Five Paths and Ten Bhumis. In summary, if one does not abandon the origin of karma and afflictions, the suffering of samsara will never cease. Only through gradually familiarizing oneself with the undefiled true path, can one gradually realize the profound true cessation. As the Ornament of Clear Realization says: 'From the two truths (suffering and origin), the world constantly arises; from the two truths (cessation and path), the world ceases. Knowing them (the four truths) is knowing the world.' This means that from the cause of the truth of origin, the suffering of samsara constantly arises; from the cause of the truth of the path, the truth of cessation is attained, samsara ceases, and nirvana is realized. This is in accordance with what is said in the Uttaratantra Shastra: Even gods have death and transmigration (the suffering of falling), and humans...
(ཡོད་པ་འཚོ་སྐྱོང་དང་མེད་པ་)ཡོངས་(སུ་)ཚོལ་(དུ་མི་རྙེད་པའི་)སྡུག་བསྔལ་ ཞེས་བྱ་(བ་ཡོད་པ)ར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །(བདེན་བཞི་རྟོགས་པའི་)ཤེས་རབ་ལྡན་པ(འི་བྱང་སེམས་ཆོས་ ཅན)་ལྷ་མའི་དབང་ཕྱུག་མཆོག་ལའང་མངོན་པར་འདོད་(པ་)མེད་དེ། །(བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ ཅན་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ལ་མ་རྨོངས་ཏེ་བདེན་བཞི་རྟོགས་པའི་)ཤེས་རབ་དང་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ གསུང་རབ་(ལ་)དད་པའི་རྗེས་(སུ་)འབྲང་ནས། །(ཟག་པ་དང་བཅས་པ་)འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འདིའི་ རྒྱུ་(ནི་ཀུན་འབྱུང་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འགགས་པ་)འདི་ནི་འགོག་(པ་)ཞེས་ཤེས་པ(ལམ་བདེན་གྱི་)ས་མཐོང་ (པའི་)ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འཁོར་བ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་། འདིའི་རྒྱུ་ནི་ཀུན་ འབྱུང་དང་། དེ་དག་འགགས་པས་འདི་ནི་འགོག་པའོ། །ཞེས་བྱ་བར་ལམ་བདག་མེད་རྟོགས་ པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཐོང་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པའོ། ། ༈ ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག གསུམ་པ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་ལ། །དགོས་པ་མིང་དོན་དབྱེ་བ་ངོ་བོ་དང་། ། བྱེད་ལས་མཐར་ཐུག་མཆོག་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་ལོ། ། 3-129 དགོས་པ་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་དབྱེ་ལ་མཁས་པས། །གནས་སྐབས་ཐེག་ པ་གསུམ་གྱི་ངེས་འབྱུང་ཞིང་། །མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ལ་སྦྱོར་བ་སྟེ། །སངས་ རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཉིད། །དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་ཐབས་ ཚུལ་གྱིས། །འགྲོ་བའི་དོན་རྣམས་རྟོགས་པ་པོ། །ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ངེས་འབྱུང་ལ། །ཐེག་པ་ གཅིག་གི་འབྲས་བུར་གནས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གནས་སྐབས་གདུལ་བྱ་མཐའ་ཡས་ པའི་བསམ་པ་དང་། མཐུན་པར་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་ གསུངས་ནས་མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གཞུག་པའི་ཆེད་དུ་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་སོགས་ པའི་རྣམ་བཞག་མཛད་པའོ་(ཞེས་པའི་དོན་སྐལ་དམན་ལམ་ལ་རིམ་པར་འཇུག་པའི་ཚུལ་བསྟན་ལ། དེ་ཡང་བྱིས་པ་ སོ་སྐྱེས་རྣམས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ངེས་འབྱུང་སྐྱེས་ནས་ལམ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། དེ་ལ་ཞུགས་ནས་ ཡང་སྤང་བྱ་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་སྤང་ནས་རྟོགས་བྱ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ཏེ། དེའི་ལམ་མཐར་ཕྱིན་ པ་རང་རྒྱལ་གྱི་ཐེག་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་པ་སྟེ་ཞུགས་པ་དང་། དེ་ལ་ཞུགས་ནས་སྤང་བྱ་བདག་འཛིན་ཕྱེད་དང་གཉིས་སྤང་། རྟོགས་བྱ། བདག་མེད་ཕྱེད་དང་གཉིས་རྟོགས་ཤིང་། དེའི་ལམ་མཐར་ཕྱིན་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་ངེས་པར་འབྱིན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་དང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་གཉིས་ལས། མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་པས་སྤང་བྱ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་གཉིས་ཅི་ རིགས་པ་སྤངས་ཏེ། རྟོགས་བྱ་བདག་མེད་གཉིས་ཅི་རིགས་པ་རྟོགས་ནས་འབྲས་བུ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་གཅིག་གིས་སྤང་རྟོགས་ མཐར་ཕྱིན་
{ "translations": [ "爲了認識到（存在的事物在生活中掙扎，不存在的事物）完全（無法）找到（的）痛苦，", "（具有認識四聖諦的）智慧的菩薩，對於天女的最高權力也不羨慕（追求），", "（菩薩不迷惑於事物的本質，即認識四聖諦的）智慧和對如來教法的信仰之後，", "（有漏洞的）『這是痛苦，痛苦的原因是（集諦，痛苦完全停止）這是滅諦』，因為知道（道諦的）真諦（而）見到（真諦）。』", "如是說，輪迴是痛苦，其原因是集諦，這些停止了就是滅諦。", "爲了通過認識無我的智慧看到道路，所以這樣教導。", "第三，關於三乘的分類：", "需要了解名稱、意義、區別、本質，", "作用、最終目標以及如何與至高結合。", "必要性：精通三乘的分類，暫時從三乘中解脫，最終與一乘結合，這是諸佛精通方便之法。", "如經文所說：『通過各種方便之法，領悟眾生的意義，從三乘中解脫，安住於一乘的果實中。』", "如是說，爲了適應無邊眾生的想法，宣說了八萬四千法蘊等各種教法，最終爲了進入大乘，而進行了三乘等的分類（這裡闡述了資質差的人逐步進入正道的途徑，也就是指幼稚的凡夫俗子對輪迴的痛苦生起厭離心後進入聲聞乘，進入聲聞乘后，又斷除所斷的補特伽羅我執，現量證得所證的補特伽羅無我，從而必定從那個道的終點解脫而進入緣覺乘，進入緣覺乘后，斷除一半的我執，證得一半的無我，並且從那個道的終點解脫出來，進入大乘道，大乘又分為顯宗和密宗，顯宗行者斷除各種我執，證得各種無我，最終通過密宗一乘來完成斷證的究竟）。" ], "english_translations": [ "In order to realize the suffering of (existing things struggling in life, and non-existing things) completely (unable to) find,", "The Bodhisattva (who possesses the wisdom of realizing the Four Noble Truths) does not even desire (pursue) the supreme power of the goddess,", "After (the Bodhisattva is not confused about the essence of things, that is, the wisdom of realizing the Four Noble Truths) wisdom and faith in the teachings of the Tathagata,", \"(With outflows) 'This is suffering, the cause of suffering is (Samudaya, the complete cessation of suffering) this is cessation,' because of knowing (the truth of the Path) seeing (the truth).\"", "As it is said, Samsara is suffering, its cause is Samudaya, and the cessation of these is Nirodha.", "It is taught in order to see the path through the wisdom of realizing selflessness.", "Third, regarding the classification of the Three Vehicles:", "It is necessary to understand the name, meaning, distinction, essence,", "Function, ultimate goal, and how to combine with the supreme.", "Necessity: Being proficient in the classification of the Three Vehicles, temporarily liberating from the Three Vehicles, and ultimately uniting with the One Vehicle, this is the skillfulness of the Buddhas in means.", "As the scripture says: 'Through various skillful means, realizing the meaning of beings, liberating from the Three Vehicles, and abiding in the fruit of the One Vehicle.'", "As it is said, in order to accommodate the thoughts of limitless beings, various teachings such as the eighty-four thousand aggregates of Dharma are taught, and ultimately, in order to enter the Mahayana, the classification of the Three Vehicles is made (this explains the way for those with lesser capacity to gradually enter the path, that is, the naive ordinary people generate renunciation from the suffering of samsara and enter the Shravaka Vehicle, and after entering the Shravaka Vehicle, they also abandon the object to be abandoned, the ego-grasping of the person, and directly realize the object to be realized, the selflessness of the person, thus they must be liberated from the end of that path and enter the Pratyekabuddha Vehicle, after entering the Pratyekabuddha Vehicle, they abandon half of the ego-grasping, realize half of the selflessness, and liberate from the end of that path, entering the Mahayana path, the Mahayana is also divided into the Exoteric and Esoteric Vehicles, the Exoteric Vehicle practitioners abandon various ego-graspings, realize various selflessnesses, and ultimately complete the abandonment and realization through the One Vehicle of the Esoteric)." ] }
པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་གནས་པའམ། འབྱིན་པར་བྱེད་དོ)། ། མིང་དོན་ནི། ཐེག་པ་ཞེས་པའང་བགྲོད་པའི་དོན་ཅན་ཏེ། །དེ་ཡང་བསམ་པ་ ལ་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །གང་གིས་འགྲོ་བ་ལམ་གྱི་ཐེག་པ་དང་། །གང་དུ་ཕྱིན་ པ་འབྲས་བུའི་ཐེག་པའོ། །དེ་ཡང་འཆད་པར་འགྱུར་པ་ལྟར་བསམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་ བས་བགྲོད་བྱེད་ལམ་གྱི་ཐེག་པ་དང་། བགྲོད་བྱ་འབྲས་བུ་གཉིས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་མཐར་ ཐུག་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ནི། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས། ཅི་ཕྱིར་(སྟོང་ཉིད་དོན་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་)འདི་ནི་ 3-130 བྱང་ཆུབ་(ཏུ་བགྲོད་པའི་)ཐེག་ཆེན་བྱ་ཞེ་ན། །(དེ་ཡིན་ཏེ་)དེ་གང་ཞོན་(དེ་ལ་བརྟེན་ནས)ནས་སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་(ལས་)ཟློ་(བར་ནུས་པའི་ཕྱིར)། །(དེ་འདྲའི་)ཐེག་པ་འདི་ནི་(དོག་པ་མེད་པ་ནམ་) མཁའ་(དང་)འདྲ་(བ་)གཞལ་མེད་ཁང་ཆེན་(དང་ཡང་འདྲ་བ་ཡིན་)ཏེ། །དགའ་སྐྱིད་བདེ་བ་མངོན་ པར་ཐོབ་བྱེད་ཐེག་པའི་མཆོག་(ཡིན་པའི་ཕྱིར) ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ རྣམས་ལམ་རྣམ་པར་དག་པ་འདི་ལ་གནས་ནས་འབྲས་བུ་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་འགོད་པས་ན་ཐེག་ཆེན་ཞེས་བྱའོ། ། དབྱེ་བ་ནི། བསམ་པ་དམན་ཞིང་བཤད་པའང་དམན་པ་དང་། །སྦྱོར་བ་དམན་ ཞིང་ཚོགས་ཀྱང་དམན་པ་ཡིས། །འབྲས་བུ་གྲུབ་པའང་དམན་པར་གང་གྱུར་པ། ། དེ་ནི་དམན་པ་ཉན་ཐོས་ཐེག་པར་གསུངས། །དོན་ལྔ་པོ་དེ་རྣམས་དམན་པར་གྱུར་པ་ ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། དེ་རྣམས་བར་མ་རང་རྒྱལ་ཐེག་པ་དང་། །བསམ་པ་ བཟང་པོས་ཟབ་མོའི་ཆོས་འཆད་ཅིང་། །སྦྱོར་བ་བཟང་པོས་ཚོགས་མང་བསགས་ པ་ལས། །འབྲས་བུ་མཆོག་གྲུབ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལགས། །དོན་ལྔ་པོ་དེ་རྣམས་བར་ མར་གྱུར་པ་ནི་རང་རྒྱལ་གྱི་ཐེག་པ་དང་། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་རྣམས་ ཀྱང་རྒྱན་ལས། (ཐེག་པའི་རྣམ་བཞག་ནི་རང་གི་རིགས་དང་མཐུན་པའི་)བསམ་པ་དང་ནི་(བསམ་པ་དང་མཐུན་ པའི་ཆོས་)བཤད་(པ་)ཉིད་དང་། །(བཤད་པ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་)སྦྱོར་བ་དང་ནི་(སྦྱོར་བས་བརྩམས་པ་ ལྟར་)ཚོགས་(གསོག་པ་)དག་དང་། །(ཚོགས་བསགས་པ་ལྟར་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་)གྲུབ་པའི་(ཚུལ་དམན་པ་དང་ བར་པ་དང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་)རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིས། །(ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་རང་རྒྱལ་གྱི་ཐེག་པ་དང་)ཐེག་པ་ (ཆེན་པོ་སྟེ་)རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་རང་གི་བསམ་པའམ་འདོད་པ་ ཇི་ལྟ་བར་ཆོས་བཤད་ཅིང་། ཆོས་བཤད་པ་ཇི་ལྟ་བར་ལམ་ལ་སྦྱོར་ལ། སྦྱོར་བས་བརྩམས་ པ་ཇི་ལྟར་བར་ཚོགས་བསགས་ཅིང་། རྒྱུ་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་ཇི་ལྟ་བར་འབྲས་བུ་བྱང་ 3-131 ཆུབ་འགྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་སྤྱིར་(ཐུན་མོང་)ཡིན་པས། (དང་པོ་ཐེག་དམན་ལ་)བསམ་པ་དམན་པ་རང་ དོན་འབའ་ཞིག་སེམས་པས་བཤད
【現代漢語翻譯】 安住于佛的果位，或者使之產生)。 名稱的意義：'乘'（梵文：Yana）也具有'行進'的意義。也就是通過發心等差別，什麼能使眾生行進，就是道路之乘；到達何處，就是果位之乘。如將要解釋的那樣，通過發心等差別，有行進的道路之乘和所行進的果位兩種。而究竟的'大乘'的意義，在《勝鬘經》中說：'為何（空性意義的般若）被稱為菩提（行進的）大乘呢？（因為）依靠它，能夠使一切眾生從痛苦中解脫。（這樣的）乘如同（無邊無際的）虛空，如同廣大的殿堂，是獲得喜樂安樂的殊勝之乘。' 如經文所說，菩薩們安住于完全清凈的道路，並將自己和他人安置於超越痛苦的大樂之中，因此稱為'大乘'。 分類：發心低劣且說法也低劣，行為低劣且積聚資糧也低劣，果位的成就也低劣的，那就是小乘聲聞乘。這五種意義低劣的就是聲聞乘；這五種意義中等的，就是緣覺乘；發殊勝心而宣講深奧之法，行殊勝行而積聚眾多資糧，成就殊勝果位的，就是大乘。這五種意義中等的，就是緣覺乘；殊勝的，就是大乘。如《寶性論》所說：（乘的分類是與各自的種性相應的）發心和（與發心相應的法）宣說，（如宣說般修持的）行和（以行所作的）積聚資糧，（如積聚資糧般成就果位菩提的）（方式，有低劣、中等和殊勝的）種種差別，（聲聞乘和緣覺乘和）乘（大乘）被認為是三種。如經文所說，根據各自的發心或意願來宣說佛法，根據所宣說的佛法來修持，根據修持來積聚資糧，如積聚二資糧般成就果位菩提，這是普遍（共同）的法性。（首先，在小乘中）發心低劣，只為自己著想而宣說。
【English Translation】 Residing in the state of Buddhahood, or causing it to arise). The meaning of the name: 'Yana' also has the meaning of 'going'. That is, through the differences of intention, etc., what enables beings to go is the vehicle of the path; where one arrives is the vehicle of the fruit. As will be explained, through the differences of intention, etc., there are two types: the vehicle of the path that travels and the fruit that is traveled to. And the ultimate meaning of 'Mahayana' is stated in the Shrimala Sutra: 'Why is (the Prajna of the meaning of emptiness) called the Bodhi (going to) Mahayana? (Because) relying on it, one can liberate all sentient beings from suffering. (Such) a vehicle is like (the boundless) sky, like a vast mansion, it is the supreme vehicle for attaining joy, happiness, and bliss.' As the sutra says, Bodhisattvas abide in this completely pure path and place themselves and others in the great bliss of transcending suffering, therefore it is called 'Mahayana'. Classification: Having inferior intention and also inferior teaching, having inferior practice and also inferior accumulation of merit, the attainment of the fruit is also inferior, that is the Hinayana Shravakayana. These five inferior meanings are the Shravakayana; these five intermediate meanings are the Pratyekabuddhayana; generating excellent intention and teaching profound Dharma, practicing excellent conduct and accumulating many merits, achieving the supreme fruit is the Mahayana. These five intermediate meanings are the Pratyekabuddhayana; the supreme is the Mahayana. As the Ratnagotravibhāga says: (The classification of vehicles is according to one's own disposition) intention and (the Dharma) teaching (corresponding to the intention), (the) practice (taking to heart what is taught) and (the) accumulation of merit (done through practice), (the way of achieving the fruit of enlightenment as) the result (with inferior, intermediate, and supreme ways of) distinguishing, (the Shravakayana and the Pratyekabuddhayana and) the vehicle (Mahayana) are considered to be three types. As the sutra says, according to how one's own intention or desire is, the Dharma is taught; according to how the Dharma is taught, one applies it to the path; according to how the practice is done, one accumulates merit; and according to how the two causes of merit are accumulated, the nature of achieving the fruit of enlightenment is generally (common). (First, in the Hinayana) the intention is inferior, thinking only of one's own benefit and teaching.
་པའང་དམན་པ་དེ་དང་མཐུན་པར་གཞན་ལ་ཆོས་བཤད་ པ་ལྟར་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱང་དམན་པ་ཆུང་བའི་སྒོ་ནས་ཚོགས་ཀྱང་དམན་པ་ཆུང་ ངུ་བསགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་བསགས་པ་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་ཙམ་ཐོབ་ པར་བྱེད་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། དོན་དང་པོ་བཞི་པོ་དེ་རྣམས་ཐེག་པ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ ལ་ལྟོས་ནས་བར་མར་གྱུར་པ་ལས་འབྲས་བུའང་བར་མ་རང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། བསམ་པ་བཟང་པོས་གཞན་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་ འདོད་པས་བཤད་པ་བཟང་པོ་མཐར་ཐུག་ཟབ་པ་དང་། རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་བཤད་པ་ལྟར་སྦྱོར་ བ་བཟང་པོ་གུས་སྦྱོར་དང་རྒྱུན་སྦྱོར་གཉིས་ཀ་དང་ལྡན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོའི་སྒོ་ནས་ ཚོགས་ཀྱང་བཟང་པོ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་ པའང་བཟང་པོ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། ། ངོ་བོ་ནི། དམན་པའི་རིགས་ཅན་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་རྣམས། །གཞུག་ཕྱིར་གང་ ཟག་བདག་མེད་ཙམ་བསྟན་ཏེ། །སྲིད་པའི་སྐནྱོ་སྤངས་ཞི་བའི་ལམ་བསྒྲུབ་པས། ། འབྲས་བུ་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པ་དང་། །ཇི་སྐད་དུ་ཆོས་མངོན་པ་ལས། ཉན་ ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་གང་ཞེ་ན་(ཉན་ཐོས་ཆོས་ཅན་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་ རྟོགས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ)། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་(དེ་རིགས་)ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་ལ་གནས་པ(འི་ ཕྱིར་)དང་། (དབང་པོའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་)རང་བཞིན་གྱིས་དབང་པོ་ རྟུལ་པོ་(ཡིན་པའི་ཕྱིར་)དང་། །(སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་)བདག་(ཉིད་གཅིག་པུ་འཁོར་བ་ལས་) རྣམ་པར་ཐར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་(དེ)། སྨོན་ལམ་བཏབ་(ཅིང་སེམས་བསྐྱེད་)པ(འི་ཕྱིར)་དང་། (བསམ་ པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་སྡུག་ཀུན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཐོག་མར་)ཡིད་འབྱུང་བ་དང་(བར་དུ་) 3-132 འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་(ཐ་མར་)རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་བསམ་པ་ཅན་(ཡིན་པའི་ཕྱིར་) དང་། (དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། )ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་དམིགས་ནས་(གང་ཟག་གི་ བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་)ཆོས་(མྱང་འདས་)ཀྱི་རྗེས་ སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་(ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་)བསྒྲུབ་ཅིང་(ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཕྱིར་)། (འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་)སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་(དགྲ་བཅོམ་)པ་ཐོབ་པ(འི་ཕྱིར་)འོ་ཞེས་པས། རིགས་ ཀྱི་ཁྱད་པར་ཐེག་པ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་རེ་ཤིག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་དུ་འགྲོ་བ་ལྟ་ བུ་ངེས་པ་དང་། དྲོད་རྩེ་མོ་མན་ཆད་ཐེག་ཆེན་པར་ཡང་འགྱུར་ཞིང་བཟོད་པ་
【現代漢語翻譯】 同樣，以低劣的心態為他人講法，以微小的努力積累微小的功德，從而獲得有餘涅槃或無餘涅槃的阿羅漢果位，這是聲聞乘（Shravakayana）。前述四種情況，相對於前後兩種乘，處於中間狀態，從而獲得的果位也是中間的——獲得自生菩提，這是獨覺乘（Pratyekabuddhayana）。以善良的發心，爲了利益他人而欲成佛，宣講究竟深廣的妙法，以恭敬和持續的精進，積累福德和智慧二資糧，從而成就圓滿佛陀的果位，這是大乘（Mahayana）。 自性是： 對於低劣根性和遲鈍根器者， 僅示人無我之理。 斷除有海之渴愛，修持寂滅之道， 證得聲聞阿羅漢之果。 如《俱舍論》所說：何為聲聞乘？（聲聞，就其法性而言，具有種姓的差別，致力於證悟人無我）。聲聞的法性（就其種姓而言）處於確定和不確定之中（因為）。（就根器而言，在三種根器中）自性是遲鈍根器（因為）。（就願力而言）爲了自身從輪迴中解脫（而），發願（並生起菩提心）（因為）。（就意樂而言，對於被痛苦所包含的諸法，首先）生起厭離心，（中間）離欲，（最終）具有解脫的意樂（因為）。（就所緣境而言，）以聲聞藏為所緣境（致力於證悟人無我，因此就修持而言），修持與（涅槃）之法相順應的法（聞思修三學）（並加以實踐，因為）。（就果位而言）獲得究竟的離苦（阿羅漢果位）（因為）。因此，種姓的差別不會轉變為其他乘，暫時確定會成為聲聞阿羅漢，如同暖位和頂位以下也會轉變為大乘，並且安忍……
【English Translation】 Similarly, teaching the Dharma to others with an inferior mind, accumulating small merits with meager effort, thereby attaining the Arhat state of Nirvana with remainder or Nirvana without remainder, this is the Shravakayana (Vehicle of Hearers). The aforementioned four situations, relative to the former and latter two vehicles, are in an intermediate state, thereby the fruit attained is also intermediate—attaining self-generated Bodhi, this is the Pratyekabuddhayana (Vehicle of Solitary Buddhas). With a virtuous intention, desiring to attain Buddhahood for the benefit of others, expounding the ultimate, profound, and vast Dharma, with both respectful and continuous diligence, accumulating the two accumulations of merit and wisdom, thereby accomplishing the virtuous fruit of attaining the state of complete Buddhahood, this is the Mahayana (Great Vehicle). The essence is: For those of inferior disposition and dull faculties, Only the selflessness of the person is taught. Abandoning the thirst for existence, cultivating the path of peace, Attaining the fruit of the Shravaka Arhat. As stated in the Abhidharma: What is the Shravakayana? (The Shravaka, in terms of its Dharma nature, possesses the distinction of lineage, striving to realize the selflessness of the person). The Dharma nature of the Shravaka (in terms of its lineage) is in a state of certainty and uncertainty (because). (In terms of faculties, among the three types of faculties) the nature is of dull faculties (because). (In terms of aspiration) in order to liberate oneself from Samsara (alone), making aspirations (and generating Bodhicitta) (because). (In terms of intention, for the Dharmas encompassed by suffering, first) generating revulsion, (in the middle) detachment from desire, (finally) having the intention to liberate (because). (In terms of the object of focus,) focusing on the Shravaka Pitaka (striving to realize only the selflessness of the person, therefore in terms of practice), practicing the Dharma (the three studies of hearing, thinking, and meditating) that is in accordance with the Dharma (Nirvana) (and putting it into practice, because). (In terms of the fruit) attaining the ultimate cessation of suffering (the Arhat state) (because). Therefore, the distinction of lineage will not transform into another vehicle, it is temporarily certain to become a Shravaka Arhat, just as the positions below Warmth and Peak will also transform into the Mahayana, and forbearance...
མན་ཆད་རང་ རྒྱལ་དུའང་འགྱུར་བ་ལྟ་བུ་མ་ངེས་པ་ལ་གནས་པ་དང་། དབང་པོའི་ཁྱད་པར་ཕྱི་མ་གཉིས་ ལ་ལྟོས་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་རྟུལ་པོར་གྱུར་པ་དང་། སྨོན་ པའི་ཁྱད་པར་རང་ཉིད་འབའ་ཞིག་འཁོར་བ་ལས་ཐར་པའི་ཆེད་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་སྨོན་ ལམ་བཏབ་པ་དང་། བསམ་པའི་ཁྱད་པར་མཐོང་ལམ་མན་ཆད་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡིད་འབྱུང་ བ་དང་། སྒོམ་ལམ་དུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་པར་བྱ་བ་དང་། ཐམས་ཅད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་པར་བྱ་བའི་བསམ་པ་ཅན་དང་། དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ ཆེད་དུ་གསུངས་པའི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་དམིགས་ནས་ཐོས་བསམ་བྱས་པས་ལྟ་བ་གང་ཟག་ གི་བདག་མེད་ཙམ་རྟོགས་ཏེ་བསྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་མྱང་འདས་ཐོབ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་ པ། ལམ་གྱི་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་ལ་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་དེ་ཕྱིན་ཆད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ ལས་གྲོལ་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པར་གསུངས་པས་ནི་གང་ཟག་བསྟན་ཏེ། དོན་དེ་རྣམས་ བརྗོད་བྱར་བྱས་ནས་སྟོན་པ་ནི་དམན་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། བར་མའི་རིགས་ཅན་ དབང་པོ་འབྲིང་པོ་རྣམས། །གང་ཟག་བདག་དང་ཆོས་བདག་གཟུང་མེད་པར། ། རྟོགས་ནས་རྟེན་འབྲེལ་ཟབ་མོའི་དོན་བསྒོམས་པས། །འབྲས་བུ་རང་རྒྱལ་བྱང་ 3-133 ཆུབ་ཐོབ་པ་དང་། །དེ་ཡང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་གང་ཞེ་ན། །(རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཆོས་ ཅན། རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་)རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་(དེ་རིགས་)ངེས་པ་དང་མ་ངེས་ པ་ལ་གནས་པ(འི་ཕྱིར་)དང་། (དབང་པོའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་)རང་ བཞིན་གྱིས་དབང་པོ་འབྲི ང་པོ་(ཡིན་པའི་ཕྱིར་)དང་། (སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་)བདག་ (ཉིད་གཅིག་པུ་འཁོར་བ་ལས་)རྣམ་པར་ཐར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་བཏབ་(ཅིང་སེམས་བསྐྱེད་)པ(འི་ ཕྱིར་)དང་། (བསམ་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་ལམ་གྱི་སྔ་རོལ་ཏུ་)ཡིད་འབྱུང་བ་དང་། (མཐོང་ ལམ་དུ་)འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་(སྒོམ་ལམ་དུ་)རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་བསམ་པ་ཅན་ དང་། (སློབ་དཔོན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་)བདག་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་བསམ་ པ་ཅན་(ཡིན་པའི་ཕྱིར་)དང་། (དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་)ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་དམིགས་ ནས་༼བསྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་༽ཆོས་(དབྱིངས་)ཀྱི་༼མྱང་འདས་༽རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་(ཐོས་ བསམ་སྒོམ་)བསྒྲུབ་(བྱེད་)ཅིང་(ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་སློབ་དཔོན་གྱི་ དྲུང་དུ་)ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྔོན་མ་སྐྱེད་པའམ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་ མཐུན་པ་སྔོན་བསྐྱེད་པ་སྔོན་(དགེ་སྦྱོང་གི་)འབྲས་བུ་མ་ཐོ
【現代漢語翻譯】 此後，聲聞乘的行者，其根器不定，似乎會轉變為獨覺乘；由於根器上的差異，后兩種根器的人，其信等五根變得遲鈍；由於發願上的差異，他們只為自己從輪迴中解脫而發心和祈願；由於意樂上的差異，他們在見道之前對痛苦感到厭離，在修道中努力離欲，並具有從一切煩惱中解脫的意樂；由於所緣的差異，他們緣于為聲聞所說的三藏，通過聞思，僅證悟人無我，並通過修持，獲得與涅槃相順的果位。通過修持道之法，由於果上的差異，他們證得阿羅漢果，從此從輪迴的痛苦中解脫。因此，所詮釋的補特伽羅是下劣的聲聞乘行者。中等根器者，即中等根器的人， 證悟人無我和法無我， 並通過修習甚深緣起之義， 獲得獨覺菩提之果。 那麼，什麼是獨覺乘呢？（獨覺乘的行者，具有種姓上的差異，即）獨覺的法性（即種姓）處於不定和不定的狀態（因為），（具有根器上的差異，即，在三種根器中）自性是中等根器（因為），（具有發願上的差異，即）爲了（自己一人從輪迴中）獲得解脫而發願（和發心）（因為），（具有意樂上的差異，即，在見道之前）生起厭離心，（在見道中）離欲，（在修道中）具有解脫的意樂，（不依賴其他上師）具有自己現證菩提的意樂（因為），（具有所緣上的差異，即）緣于聲聞的藏經，（具有修持上的差異，即）修持與法（界）的（涅槃）相順的法（聞思修），（因為，具有果上的差異，即，以前在上師處）沒有生起或以前生起了與抉擇分相應的（善根），以前沒有獲得（沙門的）果位。
【English Translation】 Thereafter, the practitioners of the Shravaka Vehicle, their faculties are uncertain, seemingly transforming into Pratyekabuddhas; due to the difference in faculties, the latter two types of individuals have their five faculties of faith, etc., become dull; due to the difference in aspiration, they generate the mind and make aspirations only for their own liberation from samsara; due to the difference in intention, they become disillusioned with suffering before the Path of Seeing, strive to be free from desire on the Path of Cultivation, and possess the intention to be completely liberated from all afflictions; due to the difference in object, they contemplate the Three Baskets spoken for the sake of the Shravakas, and through hearing and thinking, realize only the absence of self of the person, and through practice, attain a result that is in accordance with Nirvana. Through practicing the Dharma of the Path, due to the difference in result, they are said to attain the Arhatship, liberated from the suffering of samsara from then on. Therefore, the person who is taught is the inferior Shravaka Vehicle practitioner. Those of intermediate faculties, that is, those of intermediate faculties, Realizing the absence of self of the person and the absence of self of phenomena, And through meditating on the profound meaning of dependent origination, Attain the fruit of Pratyekabuddha enlightenment. So, what is the Pratyekabuddha Vehicle? (The practitioners of the Pratyekabuddha Vehicle possess a difference in lineage, that is) the Dharma-nature of the Pratyekabuddha (that is, the lineage) is in a state of uncertainty and non-uncertainty (because), (possessing a difference in faculties, that is, among the three types of individuals) the nature is of intermediate faculties (because), (possessing a difference in aspiration, that is) aspiring (and generating the mind) to be liberated (alone from samsara) (because), (possessing a difference in intention, that is, before the Path of Seeing) generating disillusionment, (on the Path of Seeing) being free from desire, (on the Path of Cultivation) possessing the intention to be liberated, (not relying on other teachers) possessing the intention to self-manifestly awaken to complete enlightenment (because), (possessing a difference in object, that is) contemplating the Shravaka's Pitaka, (possessing a difference in practice, that is) practicing (and experiencing) the Dharma (hearing, thinking, and meditating) that is in accordance with the (Nirvana) of the Dharma (realm), (because, possessing a difference in result, that is, previously at the feet of the teacher) not generating or previously generating (roots of virtue) that are in accordance with the decisive part, previously not attaining the fruit (of the Shramana).
བ་པ་འམ་སྔོན་(ཕྱིར་མི་འོང་མན་ཆད་ཀྱིས་) འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་(ཚོགས་ཆུང་བ་)ཡང་རུང་སྟེ། (ཕྱི་མ་ལ་)སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པར་(སྐྱེ་བ་སྨོན་ ལམ་བཏབ་པས་དེར་སྐྱེས་ནས་དུར་ཁྲོད་དུ་ཕྱིན་ནས་ཡིད་སྐྱོ་བ་བརྟེན་ནས་)བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ ནས་བསེ་རུ་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏེ་གཅིག་པུར་གནས་པའམ། རང་རྒྱལ་བར་གྱུར་(རམ་)ཏེ་ཚོགས་ན་ སྤྱོད་པ་(གཉིས་)་ག(འ)ང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་(ཐོབ་པ)འོ། །ཞེས་པས་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་ པར་ཐེག་པ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་རང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ལྟ་བུ་ངེས་པའམ། ཚོགས་སྤྱོད་པ་ དྲོད་དང་རྩེ་མོ་མན་ཆད་ལ་གཞན་དུའང་འགྲོ་བ་ལྟ་བུ་མ་ངེས་པ་ལ་གནས་པ་དང་། དབང་ པོའི་ཁྱད་པར་སྔ་ཕྱི་དག་ལ་ལྟོས་ནས་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་འབྲིང་པོར་གྱུར་ 3-134 པ་དང་། སྨོན་པའི་ཁྱད་པར་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་པའི་བྱུང་ཆུབ་ཐོབ་ པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དང་། བསམ་པའི་ཁྱད་པར་མངོན་ རྟོགས་ཀྱི་སྔ་རོལ་ཏུ་ཡིད་འབྱུང་བ་དང་མཐོང་ལམ་དུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་པ་དང་། སྒོམ་ ལམ་དུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་པར་བྱ་བའི་བསམ་པ་ཅན་ དང་། དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་ན་མི་སྐྱེ་བས་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པ་མེད་ པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་དམིགས་ནས་ལྟ་བ་ནི། ས་སྡེར་ཉན་ཐོས་དང་འདྲ་ བར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་རྟོགས་པར་བཤད་(དེ་བྱང་ས་ལས། ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་བྱེ་བྲག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པ་ཐ་མ་ལ་ལུས་ཐ་མ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ན། སློབ་དཔོན་མེད་པར་སྔོན་གོམས་པའི་དབང་གིས་ བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་རྣམས་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་ བས་ན་རང་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་གསུངས་)ལ། ཡུམ་གྱི་རྒྱན་དུ། (ཕྱི་གཟུང་བ་རང་བཞིན་ མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་)གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང་། །(ཕྱི་ཡུལ་གཟུང་བར་བྱས་ནས་འཛིན་ པའི་འཛིན་པ་མེད་ཀྱང་ནང་སེམས་ཉིད་ཐོག་མེད་ནས་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་གནས་པ་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བའི་སྒོ་ནས་དེ་མེད་ པར་མ་རྟོགས་པས་)འཛིན་པ(འི་རྟོགས་པ་)མི་སྤོང་ཕྱིར་དང་ནི། །རྟེན་(བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་)གྱི་བསེ་ རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །(དེ་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་ཤིང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་)ཡང་དག་ བསྡུས་པ་ཤེས་པར་བྱ(འོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བསེ་རུ་ལྟ་བུས་ཆོས་ཀྱི་བདག་གི་ཕྱོགས་ གཅིག་གཟུང་བ་མེད་པའང་རྟོགས་ཏེ། བསྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ཙམ་ཡང་ (སློབ་དཔོན་)གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་མ་བསྐྱེད་པ་(ནི་སྦྱོར་ལམ་མཐོང་ལ
【現代漢語翻譯】 或者，即使是獲得了不還果（指不還果以下的小乘果位）的人，如果他沒有成佛的因緣（因為他發願往生到沒有佛出世的地方，並在那裡通過觀察墳墓等方式感到厭離），那麼他自己證悟了道路，像犀牛一樣獨自修行，或者成為獨覺（或者），在僧團中修行（這兩種方式）都能達到痛苦的盡頭（獲得解脫）。 這段話表明，從種姓的差別來看，他們不會轉入其他乘，而是必定獲得自生菩提；而從僧團修行來看，他們處於暖位和頂位以下，可能會轉入其他乘，這是不確定的。從根器的差別來看，他們依賴於前後的根器，五種根器，如信心等，都是中等。從願望的差別來看，他們發願自己獨自從痛苦中解脫，獲得菩提。從意樂的差別來看，在證悟之前，他們感到厭離；在見道時，他們遠離貪慾；在修道時，他們獲得解脫；並且始終具有自己證悟菩提的意樂。從所緣的差別來看，由於沒有佛出世，因此沒有律藏等，他們以聲聞的律藏三藏為所緣進行觀察。 在《薩迦論》中說，他們像聲聞一樣，只證悟人無我（《菩提道次第廣論》中說：『聲聞和獨覺的差別在於，在最後一生獲得最後之身時，無需導師，憑藉先前的串習，修習三十七道品，從而現證斷除一切煩惱的阿羅漢果。因此，被稱為獨覺。』這是無著菩薩所說）。在《現觀莊嚴論》中說：（通過現量證悟外境無自性）爲了遣除對外境的執著，（即使沒有對外境的執著，但內心本身從無始以來就持續不斷地存在，並且以各種方式顯現，如果沒有證悟到這一點）爲了遣除對內心的執著，（菩薩道的）如犀牛般的道路，（通過不執著于勝義諦，並且如實地瞭解世俗諦的方式）是正確地總結。正如經文所說，像犀牛一樣，他們也證悟到對法無我的部分執著。 從修行的差別來看，即使只是相應的抉擇分（也依賴於）其他（上師）而沒有生起（即資糧道和加行道）。
【English Translation】 Or, even if it is someone who has attained the Anagami fruit (referring to Hinayana fruits below Anagami), if he does not have the conditions to become a Buddha (because he vowed to be reborn in a place where no Buddha appears, and there, by observing cemeteries, etc., he feels aversion), then he himself realizes the path, practices alone like a rhinoceros, or becomes a Pratyekabuddha (or), practices in the Sangha (both of these ways) can reach the end of suffering (achieve liberation). This passage shows that, from the difference in lineage, they will not transfer to other vehicles, but are destined to attain self-born Bodhi; and from the practice in the Sangha, they are below the stages of warmth and peak, and may transfer to other vehicles, which is uncertain. From the difference in faculties, they rely on the previous and subsequent faculties, and the five faculties, such as faith, etc., are all medium. From the difference in aspirations, they aspire to liberate themselves alone from suffering and attain Bodhi. From the difference in intention, before realization, they feel aversion; in the path of seeing, they are free from desire; in the path of cultivation, they attain liberation; and they always have the intention to realize Bodhi themselves. From the difference in object, because there is no Buddha appearing, there are no Vinaya Pitaka, etc., they observe the three Vinaya Pitakas of the Shravakas as the object. In the Sakya treatise, it is said that they, like the Shravakas, only realize the absence of self of persons (the Lamrim Chenmo says: 'The difference between Shravakas and Pratyekabuddhas is that in the last life, when they obtain the last body, without a teacher, relying on previous habits, they cultivate the thirty-seven factors of enlightenment, thereby directly realizing the Arhat fruit of cutting off all afflictions. Therefore, they are called Pratyekabuddhas.' This is what Asanga said). In the Ornament of Clear Realization, it is said: (Through directly realizing that external objects are without inherent existence) In order to eliminate attachment to external objects, (even if there is no attachment to external objects, but the mind itself has been continuously existing from beginningless time, and appears in various ways, if this is not realized) In order to eliminate attachment to the mind, the path of (the Bodhisattva's) like a rhinoceros, (through not clinging to the ultimate truth, and truly understanding the conventional truth) is correctly summarized. As the scripture says, like a rhinoceros, they also realize the partial clinging to the absence of self of phenomena. From the difference in practice, even just the corresponding decisive part (also relies on) other (teachers) and does not arise (i.e., the stages of accumulation and preparation).
མ་སྒོམ་ལམ་མི་སློབ་ལམ་བ་)ར་བདག་ ཉིད་ཀྱིས་ལམ་༼བཞི་པོ་༽མངོན་དུ་བྱས་ཏེ། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་རང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཅིང་༼ཉན་ ཐོས་༽བསེ་རུ་ལྟར་གཅིག་པུར་གནས་པ་དང་། (སྦྱོར་ལམ་ལ་)ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་(ཚོགས་སྤྱོད་ཆེ་བས་ བསྐལ་བརྒྱའི་སུམ་གཉིས་)མན་ཆད་(སློབ་དཔོན་)གཞན་ལ་ལྟོས་(དགོས་)ཀྱང་འབྲས་བུ་དང་པོ་(མཐོང་ 3-135 ལམ་༽ཡན་ཆད་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་རང་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིང་(སློབ་མའི་)ཚོགས་ དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་(ཆེ་བ་)དང་། འབྲས་བུ་༼ཆུང་བའི་སུམ་ཆ་༽དང་པོ་༼མན་ཆད་༽འང་གཞན་ལ་ ལྟོས་ཀྱང་ལམ་ལྷག་མ་རྣམས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱས་ནས་རང་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིང་ ཚོགས་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་(ཆུང་བ་)གསུམ་གསུངས་པས་ཀྱང་གང་ཟག་བསྟན་པ་སྟེ། དོན་ དེ་རྣམས་བརྗོད་བྱར་བྱས་ནས་སྟོན་པ་དེ་ནི་བར་མ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་(འདི་རྣམས་ ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ནི་རྣམ་རིག་པ་སྟེ། ཕྱི་གཟུང་བའི་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོག་པ་སྤངས། ནང་རིག་པ་གཅིག་ཉིད་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ གཉིས་མེད་དུ་ཤར་བ་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཞེས་ཀུན་མཁྱེན་པས་གསུངས་པཎྜི་ཏ་འབུམ་ཕྲག་གསུམ་པ་སོགས་ཀྱིས་ ཀྱང་བཞེད་དོ། །གསུངས)། མཆོག་གི་རིགས་ཅན་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ལ། །བདག་མེད་མཐའ་དག་བསྟན་ ནས་གཞན་དོན་དུ། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་བླ་མེད་སྤྱོད་པ་ལས། །འབྲས་བུ་རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། ཐེ༷ག་པ༷་ཆེ༷ན་པོ༷་(པ་)གང༷་ཞེ༷་ན།༷བྱ༷ང་ ཆུ༷བ་སེམ༷ས་དཔ༷འ་(རྣམས་ཆོས་ཅན། རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་)ཆོ༷ས་ཉི༷ད་(དེ་རིགས་ངེས་པ་)ད༷ང་ མ༷་ངེ༷ས་པ༷་ལ༷་གན༷ས་པ་(ཡིན་པའི་ཕྱིར་)ད༷ང་། (དབང་པོའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་ ནང་ནས་)ར༷ང་བཞི༷ན་གྱི༷ས་དབ༷ང་པོ༷་རྣོ༷ན་པོ༷་(ཡིན་པའི་ཕྱིར་)ད༷ང་(སྨོན་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་) སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་(རྣམ་པར་)ཐར་བ་(ཐོབ་པ)ར་བྱ༷་བ༷འི་ཕྱི༷ར་སྨོན་ལམ་བཏ༷བ་(ཅིང་སེམས་ བསྐྱེད་)པ(འི་ཕྱིར)་ད༷ང་། (བསམ་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་ཞི་ལ་)མི༷་གན༷ས་པ༷འི་མྱ༷་ང༷ན་ལ༷ས་ འད༷ས་པ༷འི་བས༷མ་པ༷་ཅ༷ན་(ཡིན་པའི་ཕྱིར་)ད༷ང་། (དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་)བྱ༷ང་ཆུ༷བ་ སེ༷མས་དཔ༷འི་སྡེ་སྣོ༷ད་ལ༷་དམི༷གས་ན༷ས་(ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོར་)ཆོ༷ས་ཀྱི་(བདག་མེད་རྟོགས་པ་དོན་དུ་ གཉེར་བའི་ཕྱིར། བསྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཀྱི་)རྗེ༷ས་སུ༷་མཐུ༷ན་པ༷འི་ཆོ༷ས་ (ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་)བསྒྲུ༷བ་ཅི༷ང་(ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཕྱིར་དེར་མ་ཟད་)སེམ༷ས་ཅ༷ན་རྣམ༷ས་ཀྱ༷ང་ཡོང༷ས་ 3-136 སུ༷་སྨི༷ན་པ༷ར་བྱེ༷ད། (ཞེས་པའི་དོན་ནི། རང་གི་གདུལ་བྱ་སྒྲིབ་གཉིས་གང་རུང་དང
【現代漢語翻譯】 不修禪定，不學道（之人），獨自現證（四）道，獲得圓滿正覺的果位，如犀牛般的聲聞，獨自安住；（在加行道上）具有抉擇分（積累資糧廣大，需經三大阿僧祇劫），甚至需要依賴（上師）他人，但能獨自現證最初的果位（見道），成為自證覺者，並與（弟子的）僧團一同修行（廣大）；即使最初的果位（小分）也需依賴他人，但能獨自現證剩餘的道，成為自證覺者，並與僧團一同修行（狹小），這三種說法也顯示了補特伽羅（人）。 這些內容所表達的，就是中觀自證佛陀的宗派（這些宗派的見解是唯識宗，他們認為外境的自性不存在，斷除了分別念，內在的覺知是唯一的，境與有境無二顯現。全知者如是說，三百萬班智達等也如此認為）。 對於具有殊勝種姓、根器銳利者，宣說一切無我，爲了利益他人，從無上菩提行中，獲得圓滿佛果。正如所說：何謂大乘？菩薩（們具有種姓的差別，因為）安住于決定與不決定之法（中），（具有根器的差別，因為在三種種姓中）自性根器銳利，（具有發願的差別，因為）爲了使一切眾生（獲得）解脫而發願（並生起菩提心），（具有意樂的差別，因為）具有不住于生死涅槃的意樂，（具有所緣的差別，因為）緣于菩薩藏（作為斷除二障的對治），追求法的（無我，爲了證悟），（具有修行的差別，因為）修行隨順（不住涅槃的）法（聞思修三者），並且使眾生完全成熟。（其含義是，自己的所化之機，無論二障中的哪一種）
【English Translation】 Without meditating, without learning the path, one realizes the (four) paths oneself, attains the fruit of perfect enlightenment, and abides alone like a rhinoceros Śrāvaka (Hearer); (on the path of application) with the factors of ascertainment (accumulating vast merit, requiring three great asaṃkhyeya kalpas), even needing to rely on (a teacher) others, but realizing the first fruit (path of seeing) oneself, becoming a self-enlightened one, and practicing together with (a disciple's) sangha (vastly); even the first fruit (small portion) also needs to rely on others, but realizing the remaining paths oneself, becoming a self-enlightened one, and practicing together with the sangha (narrowly), these three statements also show the Pudgala (person). What these contents express is the Middle Way Pratyekabuddha (Solitary Realizer) school (the view of these schools is the Yogācāra, they believe that the self-nature of external objects does not exist, cutting off conceptual thoughts, the inner awareness is unique, the object and subject appear non-dually. The Omniscient One said so, and three million paṇḍitas, etc., also think so). For those with superior lineage and sharp faculties, teach all non-self, for the benefit of others, from the supreme Bodhisattva conduct, attain the fruit of perfect Buddhahood. As it is said: What is the Mahāyāna? Bodhisattvas (have differences in lineage, because) they abide in the determined and undetermined Dharma (because), (have differences in faculties, because among the three lineages) their nature is sharp faculties, (have differences in aspiration, because) they aspire (and generate Bodhicitta) to liberate all sentient beings, (have differences in intention, because) they have the intention of not abiding in saṃsāra or nirvāṇa, (have differences in object, because) they focus on the Bodhisattva Piṭaka (as an antidote to the two obscurations), pursuing the Dharma (of no-self, in order to realize it), (have differences in practice, because) they practice the Dharma (of hearing, thinking, and meditating) that is in accordance with (non-abiding nirvāṇa), and they also fully ripen sentient beings. (The meaning is that one's own disciples, whichever of the two obscurations)
ོས་སུ་སྤང་རུང་དང་། གཉེན་པོ་ལམ་ལྔ་ གང་རུང་དངོས་སུ་སྐྱེ་རུང་དུ་བྱས་པ་ལ་བྱེད་དགོས་ཏེ། རྒྱན་ལས། ཇི་ལྟར་རྨ་དང་ཟས་ལ་དེ་དག་གི། གཟག་དང་སྤྱད་དུ་རུང་བ་ སྨིན་འདོད་ལྟར། །དེ་བཞིན་རྟེན་འདིར་ཕྱོགས་གཉིས་ཞི་བ་དང་། །ཡོངས་སུ་སྤྱད་པ་སྨིན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ ཕྱིར་)སང༷ས་རྒྱ༷ས་ཀྱི༷་ཞི༷ང་ཡ༷ང་ཡོ༷ངས་སུ༷་སྦྱོ༷ང་བ༷་ལ༷་ལུ༷ང་བསྟན་པ༷་ཡ༷ང་ཐོ༷བ་ཅི༷ང་། (དེ་ལ་ཡང་ རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྤྱིར་ལུང་བསྟན་པ་དང་ལུང་བསྟན་པ་ཆེན་པོའོ། །ལུང་བསྟན་པ་ཆེན་པོ་ལ་དྲུག་སྟེ། ཡང་དེ་ཞིང་དང་མིང་དང་ ནི། །དུས་དང་བསྐལ་བའི་མིང་དག་དང་། །འཁོར་དང་དམ་པའི་ཆོས་དག་ཀྱང་། །གནས་པའི་སྒོ་ནས་དེར་འདོད་དོ། །འབྲས་ བུའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་)ག༷ང་བླ་ན༷་མེ༷ད་པ༷་ཡ༷ང་ད༷ག་པ༷འི་བྱང་ཆུ༷བ་མངོ༷ན་པ༷ར་རྫོ༷གས་ པ༷ར་འཚ༷ང་རྒྱ༷་(བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་)འོ། །ཞེས་པས་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དབང་པོ་རྣོན་པོ་སྦྱོར་ལམ་ དང་། འབྲི ང་པོ་མཐོང་ལམ་དང་། རྟུལ་པོ་སྒོམ་ལམ་ས་བརྒྱད་པ་ནས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཐོབ་ཅིང་སངས་རྒྱས་སུ་ངེས་པ་དང་། དེ་དག་གི་སྔ་རོལ་ཏུ་རེ་ཤིག་ཕྱིར་ ལྡོག་སྲིད་པས་མ་ངེས་པ་དང་། དབང་པོའི་ཁྱད་པར་ནང་ཚན་ལ་རྣོ་རྟུལ་ཡོད་ཀྱང་ཉན་རང་ ལ་ལྟོས་ནས་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་རྣོན་པོར་གྱུར་པ་དང་། སྨོན་པའི་ཁྱད་པར་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ ཅིང་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དང་། བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་གཉིས་ཀྱིས་སྲིད་ པ་དང་ཞི་བའི་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱའོ། །སྙམ་ པའི་བསམ་པ་ཅན་དང་། དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་སྣོད་ ལ་དམིགས་ནས་ཐོས་བསམ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ལས་ལྟ་བ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གང་ཟག་ དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མཐའ་དག་གིས་སྟོང་པར་རྟོགས་ཏེ། བསྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་གདུལ་བྱ་ སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་སྤང་བྱ་སྤང་རུང་དང་གཉེན་པོ་སྐྱེ་རུང་དུ་བྱེད་པ་དང་། ཐུགས་རྗེའི་བྱེ་ བྲག་གིས་བདེ་བ་ཅན་དང་མི་མཇེད་ལྟ་བུ་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་ 3-137 སུ་སྦྱོང་བ་དང་། གང་ཟག་གི་བྱེ་བྲག་གིས་མངོན་སུམ་དང་ལྐོག་དང་དུས་ཚད་ཡོད་པ་དང་ མེད་པ་ལ་སོགས་པར་ལུང་བསྟན་པའང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང་། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་དོན་ གཉིས་མཐར་ཕྱིན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་གསུངས་པས་ཀྱང་གང་ཟག་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་བརྗོད་བྱར་བྱས་ནས་སྟོན་པ་ནི་མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །གཞུང་དེ་རྣམས་ ཀྱིས་ནི་དངོས་སུ་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་བསྟན་ཅིང་། ཤུགས་ལ་གང་གིས་ འགྲོ་བ་ལམ་གྱི་ཐེག་པ་དང་། གང་དུ་འ
【現代漢語翻譯】 需要做到使（眾生相續中的）應斷之法可以斷除，對治五道任何一道能夠真實生起。如《莊嚴經論》中所說：『猶如傷口和食物，爲了使它們能夠被清洗和食用，需要使其成熟。同樣，在此有情相續中，平息兩種（煩惱和所知二障）並完全受用，被顯示為成熟。』因此，能夠完全清凈佛土，並且能夠獲得授記。（對此也有兩種分類：一般的授記和偉大的授記。偉大的授記有六種：即彼佛土、名號、時間、劫之名號、眷屬和正法，通過安住的方式在那裡被期望。具有果的殊勝之處）能夠證得無上正等正覺（因此）。 因此，根據根器的差別，利根者在加行道，中根者在見道，鈍根者在修道八地時，獲得不退轉，必定成佛。在這些之前，可能會退轉，因此是不確定的。根器內部也有利鈍之分，但相對於聲聞和緣覺，（菩薩的）信等五根變得敏銳。發願的差別在於，發起為救度一切眾生脫離輪迴痛苦之心，併發愿。意樂的差別在於，以智慧和慈悲二者不住于有寂二邊，獲得涅槃。具有這樣的意樂。所緣的差別在於，緣于極其廣大的大乘法藏，如理地進行聞思，從而如前所述，證悟人法二無我。修行的差別在於，使所化眾生相續中的應斷之法可以斷除，對治能夠生起。慈悲的差別在於，清凈和不清凈的佛土，如極樂世界和娑婆世界等，能夠完全清凈。補特伽羅的差別在於，能夠獲得對現量、隱蔽、有時限和無時限等的授記。果的差別在於，證得二利究竟的菩提。因此，所宣說的內容是指補特伽羅，將這些作為所詮釋的內容來宣說，是究竟的大乘。這些論典實際上是指安住在三乘中的補特伽羅，暗示著以何種方式趨入道之乘，以及趨向何處。
【English Translation】 It is necessary to make (the afflictions to be abandoned in the continuum of beings) able to be abandoned, and any of the five paths of antidote able to arise truly. As it is said in the Ornament [for Clear Realization]: 'Just as wounds and food, in order for them to be cleansed and consumed, it is desired that they ripen. Similarly, in this basis, the pacification of the two sides and the complete enjoyment are shown as ripening.' Therefore, one can completely purify the Buddha-field and also receive predictions. (There are two types of predictions: general predictions and great predictions. There are six great predictions: the Buddha-field, name, time, name of the kalpa, retinue, and the sacred Dharma, which are expected to be there by means of abiding. It has the distinction of the fruit) One can attain the Unsurpassed Perfect Enlightenment (therefore). Therefore, according to the difference in faculties, sharp faculties in the path of joining, medium faculties in the path of seeing, and dull faculties in the path of meditation, from the eighth bhumi, one obtains non-retrogression from complete enlightenment and is certain to become a Buddha. Before that, one may regress, so it is uncertain. There are also differences in sharpness and dullness within the faculties, but in relation to the Hearers and Solitary Realizers, the five faculties such as faith become sharp. The difference in aspiration is to generate the mind to liberate all sentient beings from the suffering of samsara and to make aspirations. The difference in intention is to attain nirvana by not abiding in the two extremes of existence and peace with wisdom and compassion. One has such an intention. The difference in object is to focus on the extremely vast Mahayana canon, to listen and contemplate properly, and thus, as mentioned before, to realize the emptiness of self of persons and phenomena. The difference in practice is to make the afflictions to be abandoned in the continuum of disciples able to be abandoned, and the antidote able to arise. The difference in compassion is to be able to completely purify pure and impure Buddha-fields such as Sukhavati and this world. The difference in individuals is to be able to obtain predictions for manifest, hidden, limited, and unlimited times. The difference in fruit is to attain the great enlightenment that perfects the two benefits. Therefore, what is proclaimed refers to the individual, and proclaiming these as the content to be interpreted is the ultimate Mahayana. These texts actually refer to individuals abiding in the three vehicles, implying by what means to enter the vehicle of the path and where to go.
གྲོ་བ་འབྲས་བུའི་ཐེག་པའང་གསལ་པར་བསྟན་པ་ ཉིད་དོ། ། བྱེད་ལས་ལ་གཉིས་ལས། ཕལ་པ་ཐེག་དམན་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་ནི། དང་པོར་འཁོར་བ་ མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་། །བདག་ཉིད་མྱང་འདས་ཞི་བའི་ཐབས་བསྟན་ནས། ། སེམས་ཅན་སྲིད་གསུམ་གནས་ལ་སྐྱོབ་སྐྱེད་དེ། །ཉན་རང་ཞི་བདེ་དག་ལའང་ འགོད་པར་མཛད། །དེ་ཡང་རྒྱུད་བླ་མར་ལས། (འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་)མི་རྟག་(པ་དང་ཟག་པ་དང་ བཅས་པ་ཐམས་ཅད་)སྡུག་བསྔལ་(བ་དང་ཆོས་ཉིད་)བདག་མེད་(པ་)དང་། །(མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་) ཞི་(ཞིང་བདེ་)བའི་(ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་ཆེན་པོ་རྣམས་སྟོན་པའི་)སྒྲ་ཡིས་(འདུལ་བའི་)ཐབས་མཁྱེན་ པ་(སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བྱའི)། །སེམས་ཅན་(འཁོར་བ་ལ་ཆགས་པ་རྣམས་ལ་)སྲིད་(པ་)གསུམ་(གྱི་ ཉེས་དམིགས་མང་དུ་གསུངས་ཤིང་)སྐྱོ་(བ)བསྐྱེད་ནས། །(རེ་ཤིག་དང་པོར་འཁོར་བའི་སྐྱོན་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཙམ་གྱིས་) མྱ་ངན་(ལས་)འདས་(པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་)ལ་(ཡང་)རབ་(ཏུ་)འཇུག་(པར་)མཛད་(དོ)། ། ཅེས་གསུངས་པ་སྟེ། སྔར་བསྟན་པ་ལྟར། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང་། ཟག་པ་ དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དང་། མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་ཞི་བའོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་ཕལ་བ་རྣམས་སྲིད་ པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བསམ་པ་བསྐྱེད་དེ་ 3-138 ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ལ་རིམ་གྱིས་འགོད་པར་མཛད་ པའོ། ། དེ་དག་ཐེག་ཆེན་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་ནི། ཕྱི་ནས་དེ་དག་སྔར་འཛིན་ལས་བཟློག་སྟེ། ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཟུང་འཇུག་དམ་པའི་ཆོས། །ཟབ་མོའི་དེ་ཉིད་བསྟན་ནས་གདུལ་ བྱའི་མཆོག །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱིས་སྨིན་པར་མཛད། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། (སྡུག་ བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་ཉེ་བར་)ཞི་བའི་ལམ་ལ་རབ་(ཏུ་)འཇུག་པ། །མྱ་ངན་འདས་(མཐར་ཐུག་)ཐོབ་ (པོ་སྙམ་པའི་)འདུ་ཤེས་ཅན། །(དེ་དག་ལ་)དམ་ཆོས་པདྨ་དཀར་(པོ་)ལ་སོགས་(པ)། །ཆོས་ཀྱི་དེ་ (ཁོ་ན་)ཉིད་(ནི་)བསྟན་པ་ཡིས། །(ཉན་རང་)དེ་དག་སྔར་(མྱང་འདས་ཐོབ་པོ་སྙམ་དུ)འཛིན་(པ་)ལས་ བཟློག་སྟེ། །(སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་བརྩེ་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་)ཐབས་དང་(སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་) ཤེས་རབ་(གཉིས་ཐེག་དམན་དུ་མི་ལྟུང་བར་ཐེག་ཆེན་དུ་)ཡོངས་(སུ་)བཟུང་བས། །ཐེག་པ་མཆོག་ལ་ སྨིན་(པར་)མཛད་དེ། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་(རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་)ཏུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །(ལུང་བསྟན་པ་ལ་ ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྤྱིར་ལུང་བསྟན་པ་དང་ལུང་བསྟན་པ་ཆེན་པོའོ། །ལུང་བསྟན་པ་ཆེན་པོ་ལ་དྲུག་སྟེ། ཡང་དེ་ཞིང་དང་ མིང་དང་ནི། །དུས་དང་བསྐལ་བའི་མང་དག་དང་། །འཁོར་དང་དམ་པའི་ཆོ
【現代漢語翻譯】 此外，還清楚地展示了'གྲོ་བ་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ'（Gro ba 'bras bu'i theg pa，果護持之乘）。 關於其作用，有兩方面：首先說明如何將普通方法應用於小乘：首先，揭示輪迴無常、痛苦的本質，以及涅槃寂靜的解脫之道；然後，救護安頓三界眾生，使他們也能達到聲聞和緣覺的寂靜安樂之境。正如《寶性論》中所說：（一切）有為法（藏文：འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་，梵文天城體：kṛta，梵文羅馬擬音：krta，漢語字面意思：所造作的）皆是無常（藏文：མི་རྟག་，梵文天城體：anitya，梵文羅馬擬音：anitya，漢語字面意思：無常），（一切）有漏法（藏文：ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་，梵文天城體：sāsrava，梵文羅馬擬音：sasrava，漢語字面意思：有滲漏的）皆是痛苦（藏文：སྡུག་བསྔལ་，梵文天城體：duḥkha，梵文羅馬擬音：duhkha，漢語字面意思：痛苦），（諸）法（藏文：ཆོས་ཉིད་，梵文天城體：dharma，梵文羅馬擬音：dharma，漢語字面意思：法性）無我（藏文：བདག་མེད་，梵文天城體：anātman，梵文羅馬擬音：anatman，漢語字面意思：無我），（涅槃是）最（藏文：མཆོག་ཏུ་，梵文天城體：uttama，梵文羅馬擬音：uttama，漢語字面意思：至高）寂靜（藏文：ཞི་，梵文天城體：śānta，梵文羅馬擬音：shanta，漢語字面意思：寂靜）（且安樂）的（藏文：བདེ་，梵文天城體：sukha，梵文羅馬擬音：sukha，漢語字面意思：快樂）：（諸佛以宣說這些）大法印（藏文：ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་ཆེན་པོ་，梵文天城體：mahādharmaskandha，梵文羅馬擬音：mahadharmaskandha，漢語字面意思：大法蘊）之語（來調伏），善巧方便（藏文：ཐབས་མཁྱེན་པ་，梵文天城體：upāyajña，梵文羅馬擬音：upayajna，漢語字面意思：善巧智）（調伏所化）眾生（藏文：སེམས་ཅན་，梵文天城體：sattva，梵文羅馬擬音：sattva，漢語字面意思：眾生）（對於輪迴生起貪執者），（廣說）三有（藏文：སྲིད་གསུམ་，梵文天城體：tribhava，梵文羅馬擬音：tribhava，漢語字面意思：三有）之過患，令其厭離（藏文：སྐྱོ་，梵文天城體：nirveda，梵文羅馬擬音：nirveda，漢語字面意思：厭離），（暫且首先以平息輪迴之過患），引導（藏文：འཇུག་，梵文天城體：praveśa，梵文羅馬擬音：pravesha，漢語字面意思：進入）（他們）進入（藏文：རབ་，梵文天城體：pravara，梵文羅馬擬音：pravara，漢語字面意思：殊勝）涅槃（藏文：མྱ་ངན་འདས་，梵文天城體：nirvāṇa，梵文羅馬擬音：nirvana，漢語字面意思：涅槃）（聲聞和緣覺之道）。正如之前所說，一切有為法皆是無常，一切有漏法皆是痛苦，一切法皆是無我，涅槃是最寂靜的。對於這些普通的眾生，生起對三有輪迴的厭離之心，逐漸引導他們進入聲聞和緣覺的涅槃之境。 將他們引入大乘的方法是：之後，扭轉他們之前的執著，揭示空性、慈悲雙運的殊勝之法，以及甚深之實相，從而使最上根器的所化眾生，以大乘之法得以成熟。正如所說：（對於）進入（藏文：འཇུག་པ，梵文天城體：praveśa，梵文羅馬擬音：pravesha，漢語字面意思：進入）寂滅（藏文：ཞི་བའི་ལམ་，梵文天城體：śamatha，梵文羅馬擬音：shamatha，漢語字面意思：寂滅道）（痛苦和集諦）之道，（認為）獲得（藏文：ཐོབ་，梵文天城體：prāpta，梵文羅馬擬音：prapta，漢語字面意思：獲得）（究竟）涅槃（藏文：མྱ་ངན་འདས་，梵文天城體：nirvāṇa，梵文羅馬擬音：nirvana，漢語字面意思：涅槃）（者），（對於他們）宣說《妙法蓮華經》（藏文：དམ་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་，梵文天城體：Saddharmapuṇḍarīka-sūtra，梵文羅馬擬音：Saddharmapundarika-sutra，漢語字面意思：妙法蓮華經）等（經典），（以）法（藏文：ཆོས་ཀྱི་，梵文天城體：dharma，梵文羅馬擬音：dharma，漢語字面意思：法）之實相（藏文：དེ་ཉིད་，梵文天城體：tathatā，梵文羅馬擬音：tathata，漢語字面意思：如是），（使）他們（藏文：དེ་དག་，梵文天城體：tathāgata，梵文羅馬擬音：tathagata，漢語字面意思：如來）從之前（藏文：སྔར་，梵文天城體：pūrva，梵文羅馬擬音：purva，漢語字面意思：先前）的（藏文：འཛིན་，梵文天城體：graha，梵文羅馬擬音：graha，漢語字面意思：執著）執著（藏文：མྱང་འདས་ཐོབ་པོ་སྙམ་དུ，梵文天城體：nirvāṇaprāptamanyatā，梵文羅馬擬音：nirvanapraptamanyata，漢語字面意思：認為獲得涅槃）中扭轉，（以緣無量眾生之大悲心）方便（藏文：ཐབས་，梵文天城體：upāya，梵文羅馬擬音：upaya，漢語字面意思：方便）和（證悟空性之）智慧（藏文：ཤེས་རབ་，梵文天城體：prajñā，梵文羅馬擬音：prajna，漢語字面意思：智慧）（二者不墮小乘而於大乘中）完全（藏文：ཡོངས་སུ་，梵文天城體：paripūrṇa，梵文羅馬擬音：paripurna，漢語字面意思：完全）受持，使他們于殊勝大乘中成熟，並授記（藏文：ལུང་བསྟན་，梵文天城體：vyākaraṇa，梵文羅馬擬音：vyakarana，漢語字面意思：授記）他們證得無上（藏文：མཆོག་，梵文天城體：uttama，梵文羅馬擬音：uttama，漢語字面意思：至高）圓滿菩提（藏文：བྱང་ཆུབ་，梵文天城體：bodhi，梵文羅馬擬音：bodhi，漢語字面意思：菩提）。（授記也有兩種，一般的授記和偉大的授記。偉大的授記有六種：彼之國土、名號、時間、劫數之眾多、眷屬和殊勝之法……）
【English Translation】 Furthermore, the 'Gro ba 'bras bu'i theg pa' (Fruit-Protecting Vehicle) is also clearly shown. Regarding its function, there are two aspects: First, explaining how to apply the common methods to the Lesser Vehicle: Initially, revealing the impermanence and suffering of samsara, and the path to the peace of nirvana; then, protecting and settling sentient beings in the three realms, enabling them to attain the peace and happiness of Shravakas and Pratyekabuddhas as well. As stated in the Uttaratantra Shastra: '(All) conditioned phenomena (Tibetan: འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་, Sanskrit Devanagari: kṛta, Sanskrit Romanization: krta, Literal meaning: created) are impermanent (Tibetan: མི་རྟག་, Sanskrit Devanagari: anitya, Sanskrit Romanization: anitya, Literal meaning: impermanent), (all) defiled phenomena (Tibetan: ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་, Sanskrit Devanagari: sāsrava, Sanskrit Romanization: sasrava, Literal meaning: with outflows) are suffering (Tibetan: སྡུག་བསྔལ་, Sanskrit Devanagari: duḥkha, Sanskrit Romanization: duhkha, Literal meaning: suffering), (all) dharmas (Tibetan: ཆོས་ཉིད་, Sanskrit Devanagari: dharma, Sanskrit Romanization: dharma, Literal meaning: dharma-nature) are without self (Tibetan: བདག་མེད་, Sanskrit Devanagari: anātman, Sanskrit Romanization: anatman, Literal meaning: without self), (Nirvana is) the most (Tibetan: མཆོག་ཏུ་, Sanskrit Devanagari: uttama, Sanskrit Romanization: uttama, Literal meaning: supreme) peaceful (Tibetan: ཞི་, Sanskrit Devanagari: śānta, Sanskrit Romanization: shanta, Literal meaning: peaceful) (and happy) one (Tibetan: བདེ་, Sanskrit Devanagari: sukha, Sanskrit Romanization: sukha, Literal meaning: happy)': (The Buddhas, with the words of these) great Dharma seals (Tibetan: ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་ཆེན་པོ་, Sanskrit Devanagari: mahādharmaskandha, Sanskrit Romanization: mahadharmaskandha, Literal meaning: great dharma aggregates) (to tame), skillfully (Tibetan: ཐབས་མཁྱེན་པ་, Sanskrit Devanagari: upāyajña, Sanskrit Romanization: upayajna, Literal meaning: skillful knowledge) (tameable) sentient beings (Tibetan: སེམས་ཅན་, Sanskrit Devanagari: sattva, Sanskrit Romanization: sattva, Literal meaning: sentient beings) (who are attached to samsara), (widely explain) the faults of the three existences (Tibetan: སྲིད་གསུམ་, Sanskrit Devanagari: tribhava, Sanskrit Romanization: tribhava, Literal meaning: three existences), causing them to be disillusioned (Tibetan: སྐྱོ་, Sanskrit Devanagari: nirveda, Sanskrit Romanization: nirveda, Literal meaning: disillusionment), (temporarily first pacifying the faults of samsara), guiding (Tibetan: འཇུག་, Sanskrit Devanagari: praveśa, Sanskrit Romanization: pravesha, Literal meaning: entering) (them) into (Tibetan: རབ་, Sanskrit Devanagari: pravara, Sanskrit Romanization: pravara, Literal meaning: excellent) Nirvana (Tibetan: མྱ་ངན་འདས་, Sanskrit Devanagari: nirvāṇa, Sanskrit Romanization: nirvana, Literal meaning: Nirvana) (the path of Shravakas and Pratyekabuddhas).' As previously stated, all conditioned phenomena are impermanent, all defiled phenomena are suffering, all dharmas are without self, and Nirvana is the most peaceful. For these ordinary sentient beings, generating a mind of renunciation towards all of samsara encompassed by the three existences, gradually guiding them into the Nirvana of Shravakas and Pratyekabuddhas. The method of introducing them to the Great Vehicle is: Afterwards, reversing their previous attachments, revealing the excellent Dharma of the union of emptiness and compassion, and the profound reality, thereby maturing the most superior disciples with the Dharma of the Great Vehicle. As it is said: '(For those) entering (Tibetan: འཇུག་པ, Sanskrit Devanagari: praveśa, Sanskrit Romanization: pravesha, Literal meaning: entering) the path of pacification (Tibetan: ཞི་བའི་ལམ་, Sanskrit Devanagari: śamatha, Sanskrit Romanization: shamatha, Literal meaning: path of pacification) (of suffering and its origin), (thinking they have) attained (Tibetan: ཐོབ་, Sanskrit Devanagari: prāpta, Sanskrit Romanization: prapta, Literal meaning: attained) (ultimate) Nirvana (Tibetan: མྱ་ངན་འདས་, Sanskrit Devanagari: nirvāṇa, Sanskrit Romanization: nirvana, Literal meaning: Nirvana), (for them) the Dharma (Tibetan: ཆོས་ཀྱི་, Sanskrit Devanagari: dharma, Sanskrit Romanization: dharma, Literal meaning: Dharma) reality (Tibetan: དེ་ཉིད་, Sanskrit Devanagari: tathatā, Sanskrit Romanization: tathata, Literal meaning: suchness) (is taught) through (scriptures like) the White Lotus Sutra (Tibetan: དམ་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་, Sanskrit Devanagari: Saddharmapuṇḍarīka-sūtra, Sanskrit Romanization: Saddharmapundarika-sutra, Literal meaning: White Lotus Sutra), reversing them from their previous (Tibetan: སྔར་, Sanskrit Devanagari: pūrva, Sanskrit Romanization: purva, Literal meaning: previous) attachment (Tibetan: འཛིན་, Sanskrit Devanagari: graha, Sanskrit Romanization: graha, Literal meaning: attachment) (of thinking they have attained Nirvana), (with the method of great compassion aimed at limitless sentient beings) and (the wisdom of realizing emptiness) (both not falling into the Lesser Vehicle but fully) embracing (Tibetan: ཡོངས་སུ་, Sanskrit Devanagari: paripūrṇa, Sanskrit Romanization: paripurna, Literal meaning: completely), maturing them in the supreme Great Vehicle, and prophesying (Tibetan: ལུང་བསྟན་, Sanskrit Devanagari: vyākaraṇa, Sanskrit Romanization: vyakarana, Literal meaning: prophecy) their attainment of unsurpassed (Tibetan: མཆོག་, Sanskrit Devanagari: uttama, Sanskrit Romanization: uttama, Literal meaning: supreme) perfect Bodhi (Tibetan: བྱང་ཆུབ་, Sanskrit Devanagari: bodhi, Sanskrit Romanization: bodhi, Literal meaning: Bodhi). (There are two types of prophecy, general prophecy and great prophecy. Great prophecy has six aspects: their land, name, time, the multitude of kalpas, retinue, and excellent Dharma...)
ས་དག་ཀྱང་། །གནས་པའི་སྒོ་ནས་དེར་འདོད་དོ་) ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་ཙམ་གྱི་ལམ་ལ་ཞུགས་ནས་དགྲ་བཅོམ་ པ་དང་རང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཐར་ཐུག་མ་ཐོབ་ཀྱང་ཐོབ་པོ་སྙམ་ པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་དེ་དག་ལ། དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ལས། དེ་བཞིན་ཉན་ཐོས་ཐམས་ ཅད་ཀྱང་། །མྱ་ངན་འདས་ཐོབ་འདུ་ཤེས་ཏེ། །རྒྱལ་བས་བཤད་པ་དེ་དག་ལ། །མྱ་ངན་མ་ འདས་དེ་ངལ་བསོ། །ཞེས་པ་དང་། འདི་ལྟར་མྱ་ངན་འདས་པར་གང་བརྗོད་པ། འཁོར་བའི་ སྡུག་བསྔལ་དག་ལས་(ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་)ཁྱོད་ཐར་ཡང་། །ཁྱེད་ནི་ད་དུང་(མཐར་ཐུག་གི་)མྱ་ངན་ (ལས་)ཡོངས་(སུ་)མ་འདས་(པ)། །(སྟེ་མཐར་ཐུག་གི་མྱང་འདས་མ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐོབ་པ་ལ་)སངས་རྒྱས་ 3-139 ཐེག་པ་འདི་ནི་བཙལ་པར་གྱིས་(ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ངེས་པར་འཇུག་དགོས་པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་པ་དང་། དཔལ་ཕྲེང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལ་སོགས་པར་ ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་(ཉན་རང་རྣམས་ཀྱི་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་བདག་མེད་པ་ མི་གཙང་བར་རྟོགས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དོན་དམ་པར་ཡང་དེ་ལྟར་བསམ་པས་ན། དེ་བཟློག་པས་ཆོས་སྐུ་གཙང་བདག་བདེ་རྟག་ ཉིད་དུ་)གསལ་བར་བསྟན་པས་སྔར་གྱི་འདུ་ཤེས་དེ་ལས་བཟློག་སྟེ། ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། ཤེས་རབ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་ བཟུང་བས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་གྱིས་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མཛད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་ལུང་ སྟོན་པར་མཛད་པའོ། །ཉན་རང་གི་འབྲས་བུ་ལ་མྱང་འདས་སུ་གསུངས་པ་ནི་དཔེར་ན་ལམ་ རིང་པོས་དུབ་པ་ལ་འབྲོག་དགོན་པར་གྲོང་ཁྱེར་སྤྲུལ་པ་ལྟར་ངལ་བོས་པ་ཙམ་གྱི་དོན་ཡིན་ ལ། མཐར་ཐུག་གི་མྱང་འདས་ནི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང་དེར་བགྲོད་པའི་ཐེག་པ་ལའང་ གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མར། (མཐར་ཐུག་གི་སྤངས་པ་དང་རྟོགས་པ་དབྱེར་མེད་པ་)དེས་ན་(རྫོགས་པའི་) སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་པར་(སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་སྤངས་པའི)། །མྱ་ངན་(ལས་)འདས་པ་མི་ ཐོབ་(པ་)སྟེ། །(དཔེར་ན་ཉི་མའི་)འོད་དང་འོད་ཟེར་སྤངས་ནས་ནི་(སྟེ་མ་མཐོང་བར)། །ཉི་མ(འི་དཀྱིལ་ འཁོར་ལ་)ལྟ་བར་མི་ནུས་(པ་)བཞིན་(ནོ)། །ཞེས་དང་། མདོ་ལས། ཤ་རིའི་བུ་(མཐར་ཐུག་གི་)ཐེག་ པ་ནི་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའོ། །ཞེས་དང་། རྒྱན་ལས་ཀྱང་། (ཐེག་དམན་ དུ་རིགས་ངེས་པ་རྣམས་རེ་ཞིག་དྲང་པར་མི་ནུས་པས་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་སྟེ་ཉན་ཐོས་སུ་རིགས་མ་ངེས་པ་)ཁ་ཅིག་དག་ ནི་(རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་དུ་)དྲངས་(པར་བྱ་བའི་)ཕྱིར་དང་། །(ཐེག་ཆེན་དུ་རིགས་ངེས་པ་རྣམས་དྲང་མི་ དགོས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་
【現代漢語翻譯】 正如所說，那些進入寂滅輪迴痛苦的道路，證得阿羅漢和自生菩提的人，認為即使沒有獲得究竟的寂滅，也算是獲得了。對於那些人，《妙法蓮華經》中說：『同樣，所有聲聞都認為自己獲得了寂滅，佛陀所說的那些，並非真正的寂滅，只是休息。』又說：『如此說寂滅，你們（聲聞、緣覺、阿羅漢）雖然從輪迴的痛苦中解脫，但你們仍然沒有完全寂滅（即沒有獲得究竟的寂滅，爲了獲得它），必須尋求這個佛陀乘。』 《寶鬘請問經》和《大般涅槃經》等經典中，清楚地闡述了甚深法性的真如（聲聞和緣覺認為一切有為法無常、是苦、無我、不凈，因此也以同樣的方式認為法身是究竟的，爲了扭轉這種觀念，經典闡述了法身是常、樂、我、凈的），從而扭轉了先前的觀念，通過以大悲為核心的福德資糧，以及證悟空性的智慧資糧，以大乘道來成熟他們，並授記他們證得無上菩提。聲聞和緣覺的果位被稱為寂滅，這就像長途跋涉后，在荒野中出現幻化城市一樣，只是爲了暫時休息。究竟的寂滅唯有佛陀才能證得，通往那裡的道路也只有一條，即《寶性論》中說：（究竟的斷證無別）因此，沒有獲得（圓滿的）佛陀果位，就無法獲得（斷除二障及其習氣的）寂滅。（例如，）就像不捨棄（即看不到）太陽的光芒和光線，就無法看到太陽（的中心）一樣。』經典中也說：『舍利子，究竟的乘只有一種，那就是佛陀乘。』《現觀莊嚴論》中也說：（對於那些註定要進入小乘的人，暫時無法引導，所以保持中立，而對於那些不確定是否進入聲聞乘的人）爲了引導一些人（進入圓滿佛陀的果位），（對於那些註定要進入大乘的人，無需引導，因為菩提心）
【English Translation】 As it is said, those who enter the path of pacifying the suffering of samsara, attaining Arhatship and self-awakening, think that even if they have not attained the ultimate Nirvana, they have attained it. To those, the 'Lotus Sutra' says: 'Likewise, all Shravakas think they have attained Nirvana, but what the Buddha said is not true Nirvana, but just rest.' It also says: 'Thus speaking of Nirvana, you (Shravakas, Pratyekabuddhas, Arhats) are liberated from the suffering of samsara, but you are still not completely liberated (i.e., have not attained the ultimate Nirvana, to attain it), you must seek this Buddha Vehicle.' The 'Ratnavali Sutra' and the 'Mahaparinirvana Sutra' and other scriptures clearly explain the Suchness of the profound Dharmata (Shravakas and Pratyekabuddhas consider all conditioned phenomena to be impermanent, suffering, selfless, and impure, so they also think of Dharmakaya in the same way as ultimate, in order to reverse this concept, the scriptures explain that Dharmakaya is permanent, blissful, self, and pure), thus reversing the previous concept, through the accumulation of merit with great compassion as the core, and the accumulation of wisdom realizing emptiness, they are matured by the Mahayana path, and prophesied to attain supreme Bodhi. The fruit of Shravakas and Pratyekabuddhas is called Nirvana, which is like a phantom city appearing in the wilderness after a long journey, just for temporary rest. The ultimate Nirvana can only be attained by the Buddha, and there is only one path to go there, that is, the 'Uttaratantra Shastra' says: (Ultimate abandonment and realization are inseparable) Therefore, without attaining (perfect) Buddhahood, one cannot attain (the Nirvana of abandoning the two obscurations and their habitual tendencies). (For example,) just as one cannot see the sun (center) without abandoning (i.e., not seeing) the sun's light and rays.' The sutra also says: 'Shariputra, there is only one ultimate vehicle, that is, the Buddha Vehicle.' The 'Abhisamayalankara' also says: (For those who are destined to enter the Hinayana, it is temporarily impossible to guide them, so keep neutral, and for those who are not sure whether to enter the Shravaka Vehicle) In order to guide some people (into the fruit of perfect Buddhahood), (for those who are destined to enter the Mahayana, there is no need to guide them, because Bodhicitta)
དཔའ་སངས་རྒྱས་སུ་རིགས་མ་ངེས་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྤྱོད་པས་སྐྱེ་ནས་ཐེག་དམན་དུ་ལྟུང་བར་སྲིད་ པ་)གཞན་དག་ཡང་དག་(པར་རྗེས་སུ་)བཟུང་བའི་ཕྱིར། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ནི། ། (ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་རང་གི་འབྲས་བུར་རིགས་)མ་ངེས་(པ་)རྣམས་ལ་(མཐར་ཐུག་)ཐེག་(པ་) 3-140 གཅིག་བསྟན་(པ་ཡིན་ནོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། མཐར་ཐུག་གི་ཐེག་པ་ནི། དེ་ཡང་ཟབ་རྒྱས་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་སོགས། །རྗོད་ བྱེད་ཆེན་པོ་བདུན་དང་ལྡན་པ་དང་། །བརྗོད་བྱ་རིགས་སོགས་ཆོས་བཅུ་བསྟན་ པའི་ཕྱིར། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་མཚུངས་མེད་དམ་པ་ལགས། །དེ་ཡང་རྒྱན་ལས། (ཐེག་ པ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ནི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལ་དམིགས་པས་)དམིགས་པ་ཆེ་བ་ཉིད་དང་ནི། །དེ་ བཞིན་(དུ)སྒྲིབ་པ་(ཡང་རང་གཞན་)གཉིས་(ཀའི་དོན་བསྒྲུབ་པ་)དག་དང་། །(བདག་མེད་གཉིས་ཀ་རྟོགས་པས་) ཡེ་ཤེས་(ཆེ་བ་དང་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་)བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་(བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་བ་)དང་། །(གཞན་ དོན་དུ་འཁོར་བར་གནས་ཀྱང་འཁོར་བའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་གོས་པས་)ཐབས་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་(ཐབས་མཁས་ པ་སྟེ་དང་པོ་ལྔ་ནི་རྒྱུའི་ཐེག་ཆེན་)དང་། །(འབྲས་བུ་)ཡང་དག་(པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་)འགྲུབ་པ(ས་འགྲུབ་ པ)་ཆེན་པོ་དང་། །སངས་རྒྱས་(ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འབད་མེད་ལྷུན་འགྲུབ་འབྱུང་བས་)འཕྲིན་ལས་ཆེན་ པོ་(དང་ཐ་མ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ནི་འབྲས་བུའི་ཐེག་ཆེན་)སྟེ། །(རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཐེག་པ་)ཆེན་པོ་འདི་དག་དང་ལྡན་ པས། །ཐེག་ཆེན་ཞེས་ནི་ངེས་པར་བརྗོད་(དོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་ ཆོས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་དམིགས་ནས་རང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྒྲུབ་ཅིང་ བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པས། གུས་པ་དང་རྒྱུན་ཏུ་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་ འགྲུས་རྩོམ་པ་དང་། སྲིད་པ་དང་ཞི་བའི་མཐར་མི་ལྟུང་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ་རྒྱུའི་ཁྱད་ པར་ཆེན་པོ་ལྔ་དང་། སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་དང་། འཁོར་ བ་ཇི་སྲིད་པར་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པའི་འཕྲིས་ལས་ཏེ་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་གཉིས་ དང་བཅས་པའི་རྗོད་བྱེད་ཆེན་པོའི་བདུན་དང་ལྡན་པ་དང་། ཡང་ཇི་སྐད་དུ། རིགས་དང་ ཆོས་ལ་མོས་པ་དང་། །(ཞེས་སོགས་འདི་རྣམས་ཀྱི། དོན་ནི། འོག་འདི་ཉིད་དུ་འགྲེལ་པས་གསལ་ལོ་)དེ་བཞིན་ སེམས་ནི་བསྐྱེད་པ་དང་། །སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པ་དང་། །སྐྱོན་མེད་པ་ལ་འཇུག་ཉིད་ 3-141 དང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སྨིན་བྱེད་དང་། །ཞིང་ནི་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་དང་། །མི་གནས་ མྱ་ངན་འདས་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་དང་སྟོན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཐོག་མར་ རང་བཞིན་དང་རྒྱས་འགྱུར་རིགས་ཀྱི་དབྱེ
【現代漢語翻譯】 （如果）具有如雄獅般的佛性，但不確定是否會因大乘行持而生起，並墮入小乘（的情況），（這是因為要）爲了引導其他眾生走上正道。 如經中所說：『圓滿正覺的諸佛，對於（聲聞和菩薩各自果位的）不定種性（的眾生），（最終）宣說的是一乘。』 最終的乘，是因為它具有七種偉大的表達方式，例如專注于深奧廣大的法，並且闡述了種性等十種法。 因此，它是極其廣大且無與倫比的殊勝之法。如《現觀莊嚴論》中所說：（大乘的智慧是專注於十二部經的）『專注廣大，同樣（能成辦）自他二利，（證悟）二無我，（需于無數劫中）發起精進，（安住輪迴而不為輪迴過患所染的）善巧方便，（證得）圓滿正覺，以及（不費力氣就能利益眾生的）事業廣大，因此被稱為大乘。』 如經中所說，專注于經部等廣大之法，圓滿成辦自他二利，並具有證悟二無我的智慧。發起恭敬和持續不斷的精進，以及不墮入輪迴和寂滅兩邊的善巧方便，這是因的五種殊勝之處。 圓滿成就力量等功德，以及在輪迴中盡力利益眾生的事業，這是果的兩種殊勝之處。具備這七種偉大的表達方式。此外，如經中所說：『種性和法生信，以及發菩提心，修佈施等行，行無罪業，成熟有情，嚴凈佛土，不住涅槃，以及證菩提。』 如經中所說，首先是自性和增長種性的差別。
【English Translation】 (If) one has the nature of a Buddha like a lion, but it is uncertain whether they will arise from the practice of Mahayana and fall into Hinayana (situations), (this is) in order to guide other beings onto the right path. As it is said in the sutra: 'The perfectly enlightened Buddhas ultimately teach the One Vehicle to those of uncertain lineage (of Sravakas and Bodhisattvas in their respective fruits).' The ultimate vehicle is because it has seven great expressions, such as focusing on the profound and vast Dharma, and expounding ten Dharmas such as lineage. Therefore, it is an extremely vast and incomparable supreme Dharma. As it is said in the Ornament for Clear Realization: 'Great focus (the wisdom of Mahayana focuses on the twelve divisions of scripture), likewise (accomplishing) the benefit of both oneself and others, (realizing) the two selflessnesses, (initiating) diligence (in countless eons), skillful means (dwelling in samsara without being tainted by the faults of samsara), (attaining) perfect enlightenment, and (effortlessly benefiting sentient beings) great activity, therefore it is called Mahayana.' As it is said in the sutra, focusing on the vast Dharma such as the sutra pitaka, perfectly accomplishing the benefit of both oneself and others, and possessing the wisdom of realizing the two selflessnesses. Initiating diligence with reverence and continuity, and skillful means that do not fall into the extremes of samsara and nirvana, these are the five great distinctions of the cause. Perfectly accomplishing the qualities such as power, and the activity of benefiting sentient beings as long as samsara exists, these are the two great distinctions of the result. Possessing these seven great expressions. Furthermore, as it is said in the sutra: 'Faith in lineage and Dharma, as well as generating Bodhicitta, practicing generosity and other practices, engaging in faultlessness, maturing sentient beings, purifying Buddha-fields, not abiding in Nirvana, and attaining Bodhi.' As it is said in the sutra, first there is the difference between inherent nature and the lineage of growth.
་བ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་སད་པ་ལས་ཆོས་ ཟབ་མོ་ལ་མོས་པ་དང་། མོས་པ་ལྟར་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པ་ལྟར་སྦྱོར་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་བསྒྲུབ་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་ལྟར་མཐོང་ ལམ་དང་ས་དང་པོ་ཐོབ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་། དེ་ནས་ ས་བདུན་པའི་བར་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་། དེ་ནས་ཕྱིར་མི་ ལྡོག་པའི་ས་གསུམ་པོ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་དང་། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་བསྒྲུབ་པ་དང་། དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ མཆོག་གྲུབ་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་སྟོན་པ་སྟེ། བརྗོད་བྱའི་ཁྱད་པར་དོན་ ཟབ་མོ་རྣམ་པ་བཅུ་པོ་འདི་དག་སྟོན་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་རྣམ་པར་འཐག་ པ་དང་མཚུངས་བྲལ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཆོས་མངོན་པ་ལས། ཅིའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་། བདེ་བའི་གནས་པ་དང་། རྒྱས་པ་ དང་། རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཟབ་པའི་རྣམ་པར་ཆོས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་འཐག་ པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཐག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མཚུངས་བྲལ་ ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། མཚུངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། མཆོག་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་ནི། དེས་ན་རང་བཞིན་རིགས་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། །རྒྱས་ འགྱུར་རིགས་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་པས། །གནས་སྐབས་གང་ལ་གང་མོས་ ཆོས་བསྟན་ཏེ། །མཐར་ཐུག་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་སྦྱོར་ན་ལེགས། །དེ་ཡང་རྒྱུད་བླ་མར། གཏེར་(དང་པོ་ནས་ཡོད་པ་)དང་འབྲས་བུའི་ཤིང་(འབད་པའི་བསྒྲུབ་པ་)བཞིན་དུ། །རིགས་(ཀྱང་དེ་བཞིན་ 3-142 དུ་)དེ་རྣམ་(པ་)གཉིས་ཤེས་(པར་)བྱ་སྟེ། །ཐོག་༼མ་༽མེད་(ནས་)རང་བཞིན་(དུ་)གནས་པ(འི་རིགས་) དང་། །(རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་གསར་དུ་)ཡང་དག་བླངས་པ་(ལས་བྱུང་བའི་)མཆོག་(རྒྱས་འགྱུར་གྱི་རིགས་)ཉིད་ དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་སྙིང་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བཞུགས་པས་རང་བཞིན་གྱི་རིགས་ལ་ཁྱད་ པར་མེད་ཀྱང་། རྒྱན་ལས། (སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་)ཁམས་རྣམས་དང་ནི་(རིགས་སྣ་ཚོགས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ་ གནས་སྐབས་སུ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་རིགས་ཐ་དད་པ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་)མོས་པ་(ཡང་ཐ་དད་པ་གསུམ་ ཡོད་དེ་ཐོག་མར་རྒྱུའི་དུས་ནས་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཁོ་ན་ལ་མོས་པས་འཇུག་པ་མཐོང་པའི་ཕྱིར་)དང་། ། བསྒྲུབ་པ་(ཡང་)ཐ་དད་(པ་གསུམ་གྱི་)དབྱེ་བ་(ཡོད་དེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཐེག་ཆེན་ ལྟ་བུ་ལ་མོས་པ་བསྐྱེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་། ཁ་ཅིག་
【現代漢語翻譯】 以及從大乘種姓覺醒而對甚深之法生起信心；如其所信，發起殊勝菩提之心；如其發心，修持波羅蜜多；如其修持，獲得見道和初地，進入菩薩無過失之境；此後，直至七地，使眾生得以成熟；此後，在不退轉的三地中，清凈佛土；證得不住涅槃；此後，在佛地證得圓滿正覺；示現大涅槃。所詮釋的十種甚深意義的差別，即是大乘極廣大、極殊勝、無與倫比之法。如《法蘊論》所說：『為何稱為極廣大？因其為一切有情帶來利益和安樂，是安樂之所，且以廣大、寬廣和甚深的方式宣說佛法。』『為何稱為極殊勝？因其能徹底凈化一切障礙。』『為何稱為無與倫比？因其無與倫比。』 關於如何將殊勝之法與之結合：因此，雖然自性種姓沒有差別，但發展中的種姓有三種形態。因此，應根據眾生的根器和意樂宣說佛法，最終將他們引導至甚深之義。如《寶性論》所說：『如寶藏（本自具有）和果樹（需努力 cultivation），種姓亦應如是理解為二種：無始以來本自存在的自性種姓，以及通過因緣新獲得的殊勝發展種姓。』如是，自性清凈的法界，如來藏遍在於一切有情之中，因此自性種姓沒有差別。然《現觀莊嚴論》云：『眾生的界和意樂各不相同，修持亦有差別。』
【English Translation】 and from the awakening of the Mahayana lineage, faith arises in the profound Dharma; according to that faith, the supreme Bodhicitta is generated; according to that generation, the Paramitas are practiced; according to that practice, the Path of Seeing and the first Bhumi are attained, and one enters the faultless state of a Bodhisattva; thereafter, up to the seventh Bhumi, sentient beings are fully matured; thereafter, in the three irreversible Bhumis, Buddha-fields are purified; non-abiding Nirvana is attained; thereafter, on the Buddha-ground, perfect and complete enlightenment is achieved; and the Great Nirvana is shown. These ten profound aspects of the object of expression are also called the Great Vehicle's exceedingly vast, exceedingly refined, and incomparable qualities. Furthermore, according to the Abhidharma, 'Why is it called exceedingly vast? Because it benefits all sentient beings, is a place of happiness, and teaches the Dharma in a vast, expansive, and profound manner.' 'Why is it called exceedingly refined? Because it thoroughly purifies all obscurations.' 'Why is it called incomparable? Because it is without equal.' Regarding the method of applying to the supreme: Therefore, although there is no difference in the nature of the lineage, there are three aspects of the developing lineage. Therefore, the Dharma should be taught according to the inclinations of beings, and ultimately it is good to apply it to the profound meaning. Furthermore, in the Uttaratantra, 'Like a treasure (existing from the beginning) and a fruit tree (requiring effort), the lineage should be understood as twofold: the nature that has existed from beginningless time, and the supreme that is newly acquired (through causes and conditions).' Thus, the Dharmadhatu, which is naturally pure, the Tathagatagarbha, dwells pervading all sentient beings, so there is no difference in the nature of the lineage. However, the Ornament states: 'The realms and inclinations of sentient beings are different, and there are also differences in practice.'
གིས་ལམ་ངེས་པར་བསྒྲུབ་ནུས་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་བསྒྲུབ་མི་ནུས་པ་ལྟ་བུ་དུ་མ་ཡོད་པའི་ ཕྱིར་)དང་། །(རྒྱུ་དང་མཐུན་པར་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་ལམ་མཐར་ཕྱིན་པ་ལས་འབྲས་བུ་ གྲུབ་པའི་དུས་ནའང་)འབྲས་བུ་(བྱང་ཆུབ་དམན་པ་དང་འབྲིང་དང་མཆོག་གསུམ་)ཐ་དད་(པར་)དམིགས་པའི་ ཕྱིར། །(ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་)རིགས་(ཐ་དད་པ་)ཡོད་(པ་)ཉིད་དུ་ནི་ངེས་པར་བརྗོད། །ཞེས་གསུངས་པ་ ལྟར། གནས་སྐབས་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་བག་ཆགས་འཕེལ་བ་ལས་རྒྱས་འགྱུར་ གྱི་རིགས་ལ་ཐ་དད་པ་གསུམ་ཡོད་པས་རེ་ཤིག་དང་པོར་ཐེག་པ་གསུམ་ལས་གང་ལ་མོས་ པ་ལ་རིམ་གྱིས་སྦྱོར་ཏེ། མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཐབས་ལ་མཁས་པའོ། ། ༈ བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག བཞི་པ་བསླབ་པ་གསུམ་ལ། སྤྱིར་བསྟན་པ་ནི། འདུལ་བ་མདོ་སྡེ་མངོན་པའི་སྡེ་ སྣོད་ལས། །གསུང་བཞིན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་ཀྱི། །བསླབ་པ་གསུམ་ ལ་རྟག་ཏུ་སློབ་པ་དང་། །སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཡང་མཁྱེན་པར་བགྱིད་འཚལ་ལོ། །(ཅིའི་ ཕྱིར་སྡེ་སྣོད་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན། གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་བྱའི་དོན་ཐམས་ཅད་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་འབྲུ་མང་པོ་ 3-143 བསྡུས་པའི་སྣོད་ལ་འབྲུ་སྣོད་ཅེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་བཞག་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། སྤང་པར་བྱ་བ་དང་། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་། ཤེས་པར་བྱ་བ་གསུམ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྤང་བྱ་ཉེ་ཉོན་ཐེ་ཚོམ་ གྱི་གཉེན་པོར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དེ་ཉིད་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྟོན་པ་མདོ་སྡེ་དང་ནི་ཉེ་ཉོན་མཐའ་གཉིས་སུ་ ལྟུང་བའི་གཉེན་པོར་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པའི་བསོག་འཇོག་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་འདོད་པ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་མཐའ་སྤོང་ ཞིང་། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསེར་སྲང་འབུམ་རི་བ་ལ་སོགས་པའི་གོས་གནང་བས་ངལ་ཞིང་དུབ་པའི་ མཐའ་སྤོང་བ་འདུལ་བ་དང་། ཉེ་ཉོན་རང་གི་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ བསྟན་པས་བློ་བྱང་ནས་ཕྱོགས་ཞེན་སྤོང་བར་བྱེད་པ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་རྣམས་སོ། །ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་བློ་བྱང་ བའི་ཆེད་དུ་དེ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྟོན་པའི་མདོ་སྡེ་དང་། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་གཙོ་ཆེར་སྒྲུབ་ཚུལ་བསྟན་ པས་འདུལ་བ་དང་། ཆོས་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཐབས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པས་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ བསླབ་པ་བསྒྲུབ་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དེ། ཡང་ཤེས་བྱ་བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་དང་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ བཤད་པ་མདོ་སྡེ་དང་། ཆོས་དང་དོན་བས
【現代漢語翻譯】 能夠確定地修持（佛法），以及一些不能修持等等，因為有許多這樣的情況），並且（如同因與果相符一樣，果報的產生也是緣起的法則，因此從圓滿的道中獲得果報之時），果報（菩提有下、中、上三種）各不相同，因此，（三乘的）根性（各不相同）是必然要說的。正如所說，暫時通過聽聞等善業的積累而增長的根性有三種差別，因此首先要逐漸地與三乘中自己所傾向的法門相結合，最終與大乘相結合，這是諸佛世尊善巧方便之處。 第四，關於三學，總的來說：『如經律論三藏所說，恒常修學戒定慧三學，並且也要通曉三藏。』（為什麼稱為三藏呢？因為包含了基、道、果等所有應知的意義。例如，如同裝滿許多穀物的容器被稱為穀物容器一樣。設立三藏是有原因的，因為是根據應斷除的、應修持的、應瞭解的三方面來設立的。也就是說，爲了對治近煩惱和猶豫不決，需要明確地指出猶豫不決本身，因此有非常清晰地闡述的經藏；爲了對治墮入兩邊的近煩惱，禁止包括違規行為在內的積蓄等，避免貪圖供養的極端，並且允許沒有違規行為的黃金等財物，避免疲勞的極端，因此有律藏；爲了對治近煩惱中執著于自己的觀點，如實地闡述了法的特徵，從而使智慧增長並消除偏見，因此有論藏。此外，爲了增長應修持的三學智慧，經藏非常清晰地闡述了這些內容；律藏主要闡述瞭如何修持增上戒學；論藏廣泛地闡述瞭如實辨別法義的方法，從而主要闡述了增上慧學的修持。此外，爲了瞭解應知的三學之法和意義，經藏非常清晰地闡述了法和意義；律藏包含了法和意義的…
【English Translation】 that one can definitely practice the path (Dharma), and some cannot practice, etc., because there are many such cases), and (just as the result corresponds to the cause, the arising of the result is also the law of dependent origination, therefore, at the time of attaining the result from the complete path), the results (Bodhi has three types: inferior, intermediate, and superior) are different, therefore, the different (three vehicles') lineages (are different) must be said. As it is said, the temporary increase of good imprints such as hearing leads to three differences in the lineage of expansion, so first gradually combine with whichever of the three vehicles one is inclined to, and ultimately combine with the Mahayana, which is the skillful means of the Buddhas, the Bhagavat. The fourth, concerning the three trainings, generally: 'As the Vinaya, Sutra, and Abhidhamma Pitakas say, constantly study the three trainings of morality, concentration, and wisdom, and also understand the three Pitakas.' (Why are they called the three Pitakas? Because they contain all the knowable meanings such as the base, path, and result. For example, just as a container filled with many grains is called a grain container. There is a reason for establishing the three Pitakas, because they are established according to the three aspects of what should be abandoned, what should be practiced, and what should be understood. That is, in order to counteract the near afflictions and hesitation, it is necessary to clearly point out the hesitation itself, therefore there is the Sutra Pitaka which explains very clearly; in order to counteract the near afflictions of falling into two extremes, prohibiting accumulations including violations, avoiding the extreme of greed for offerings, and allowing wealth such as gold without violations, avoiding the extreme of fatigue, therefore there is the Vinaya Pitaka; in order to counteract the near afflictions of clinging to one's own views, the characteristics of the Dharma are explained as they are, so that wisdom increases and prejudices are eliminated, therefore there is the Abhidhamma Pitaka. In addition, in order to increase the wisdom of the three trainings that should be practiced, the Sutra Pitaka explains these contents very clearly; the Vinaya Pitaka mainly explains how to practice higher morality; the Abhidhamma Pitaka extensively explains the methods of accurately distinguishing the meaning of the Dharma, thus mainly explaining the practice of higher wisdom. In addition, in order to understand the Dharma and meaning of the three trainings that should be known, the Sutra Pitaka explains the Dharma and meaning very clearly; the Vinaya Pitaka contains the Dharma and meaning of…
ྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བའི་བརྩོན་པས་ཆོས་དང་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ འདུལ་བ་དང་། ཆོས་དང་དོན་ལེགས་པར་རྟོགས་ཏེ་འབྲེལ་བའི་གཏམ་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབ་པ་ལ་མཁས་པས་ཆོས་ལ་རྫོགས་ པར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་བདེ་བ་ལ་གནས་པར་བྱེད་པ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་རྣམས་སོ)། ། དེ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱན་ལས། (སོ་སོར་བཤད་པ་ནི། ཕམ་པ་དང་ལྷག་མ་དང་ལྟུང་བྱེད་དང་སོར་བཤགས་དང་ ཉེས་བྱས་སྟེ་)ལྟུང་(བ་སྡེ་ལྔ་)དང་(བླང་དོར་གྱི་གནས་མི་ཤེས་པ་དང་། སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་བག་མེད་པ་དང་ཀུན་འབྱུང་ ཉོན་མོངས་པ་མང་བ་དང་བསླབ་པ་ལ་མ་གུས་པ་སྟེ་ལྟུང་བ)འབྱུང་(བའི་རྒྱུ་བཞི་)དང་(བསམ་པས་འགྱོད་ཅིང་ཕྱིས་མི་བྱེད་ པ་སྡོམ་པའི་སེམས་ཀྱིས་ལྟུང་བ་ལས་)ལྡང་བ(འི་ཐབས་)དང་། །(ལྟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་བྱུང་ན། དགེ་སློང་གི་ མདུན་དུ་མཐོལ་ནས་ཉེས་པ་ལས་ཐར་བར་བྱེད་པའི་སོར་བཤགས་དང་། བསླབ་པ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆད་ལས་ཁས་ལེན་ པ་དང་། སྔར་བསླབ་པ་བྱས་པ་ལས་ཕྱིས་དགོས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་གནང་པ་བྱིན་པ་དང་། དགེ་འདུན་ཚོགས་པས་བསླབ་པའི་གཞི་ ཕྲན་ཚེགས་འགའ་ཞིག་དགྲོལ་ནས་བག་ཡངས་སུ་བྱ་བ་དང་། དགེ་སློང་ཕ་མ་ཕན་ཚུན་མཚན་འགྱུར་ནས་ལྟུང་བ་ཐུན་མོང་མ་ 3-144 ཡིན་པ་རྣམས་ལྟུང་མེད་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་བཞིའི་རྣམ་པ་སོ་སོར་ཡང་དག་པ་རྟོགས་པ་ན་ལྟུང་བ་ཕྲན་ཚེགས་ལས་ གྲོལ་བ་དང་། བདེན་པ་མཐོང་བ་ན་སྔར་ཉེས་པ་ཕྲན་ཚེགས་ལས་གྲོལ་ཞིང་ཕྱིས་ལྟུང་བ་ཕྲ་མོ་ཡང་མི་བྱེད་པའི་སྡོམ་པ་ཆོས་ ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་སྟེ། བདུན་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ལྟུང་བ་ལས་)ངེས་པ་འབྱུང་(པ་)དང་(འདུན་པ་དང་། དགའ་བོ་དང་། ཉེ་ དགའ་དང་། འཆར་ཀ་དང་། ནབས་སོ་དང་། འགྲོ་མགྱོགས་སྟེ་དྲུག་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་)གང་ཟག་(གང་ཡང་རུང་བ་)དང་། ། (དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བསླབ་པ་)བཅས་པ་དང་ནི་(བསླབ་གཞི་མདོར་ན་དེ་རྣམས་ཕམ་པ་བཞི་ལ་སོགས་པའི)རབ་ ༼ཏུ་༽དབྱེ་(བ)དང་། །(ཡན་ལག་ཚང་ན་ལྟུང་བ་དངོས་གཞིར་འགྱུར་བ་དང་། མ་ཚང་ན་མི་འགྱུར་བ་དང་། ལས་དང་པོ་ པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་ཅིང་བཅས་པ་དང་འགལ་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པས་གཏན་ལ་འབེབ་ཤིང་)རྣམ་པར་ངེས་ (པར་བྱེད་པའི་)ཕྱིར་(ཆོས་བཞིའམ་བརྒྱད་སྟོན་པའི་སྒོ་ནས་)འདུལ་བ་ཉིད་(དོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔ་དང་། དེ་རྣམས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དང་། དེ་དག་ལས་ལྡང་བའི་ཚུལ་དང་། ངེས་པར་ འབྱུང་བའི་ཚུལ་སྟེ་བཞི་དང་། གང་ལ་བརྟེན་པའི་གང་ཟག་དང་། དེ་ལ་བསླབ་པ་བཅས་པ་ དང་། བསླབ་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། ལྟུང་བ་ཡོད་མེད་ངེས་ཚུལ་ཏེ་བཞི་པོ་རྣམས་གསལ་ པར་སྟོན་པ་ནི་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ལས་གཙོ་ཆེར་གསུངས་པ་ལྷག་པ་ཚུལ་ ཁྲིམས་ཀྱི་བས
【現代漢語翻譯】 爲了修行，通過努力調伏煩惱來理解佛法和意義，這就是《律藏》。精通佛法和意義，並通過相關的言論來確定，從而安住于圓滿享受佛法的喜悅，這就是《論藏》。 關於這些，《莊嚴經論》中說：（別解脫是指：波羅夷、僧殘、墮罪、悔過罪、惡作罪）五種墮罪，（不瞭解應取應舍之處，身語意三門行為放縱，煩惱熾盛，不恭敬戒律，這是墮罪）產生的四個原因，（以懺悔之心，發誓以後不再犯，以守護戒律之心）從墮罪中解脫的方法，（如果犯了墮罪等過失，在比丘面前坦白，從而從罪過中解脫的悔過，接受佈施等懲罰，以前學習過的戒律，後來根據需要給予開許，僧團解除一些細微的戒律，使其更加寬鬆，比丘父母互相改變稱謂，使非共同的墮罪變為無罪，分別正確理解四法印的形態，從而從細微的墮罪中解脫，見到真諦時，從以前的細微罪過中解脫，以後連細微的墮罪也不犯，自然獲得戒律，這七種方法可以從墮罪中）決定解脫，（憍賞比的爭端比丘：闡那、優陀夷、迦留盧提舍、摩訶那摩、婆求、阿濕貝迦等六群比丘等）任何補特伽羅，（依此而）制定的戒律，以及（戒律總的來說就是四波羅夷等）詳細的分類，（具足條件則構成真實的墮罪，不具足則不構成，初犯者沒有墮罪，違犯已制定的戒律則構成墮罪等，通過這些來確定，）爲了明確（通過展示四法或八法的方式），這才是《律藏》。 如經中所說，五種墮罪，以及產生這些墮罪的原因，從這些墮罪中解脫的方法，決定解脫的方法，這四種；以及所依賴的補特伽羅，依此制定的戒律，戒律的詳細分類，以及確定有無墮罪的方法，這四種，清晰地闡述這些的就是《律藏》。其中主要闡述的是增上戒學。
【English Translation】 For the sake of practice, understanding the Dharma and its meaning through diligent subduing of afflictions is the Vinaya Pitaka (Collection of Monastic Discipline). Mastering the Dharma and its meaning, and establishing them through related discourses, thereby dwelling in the bliss of fully enjoying the Dharma, is the Abhidhamma Pitaka (Collection of Higher Knowledge). Regarding these, the Ornament of Clear Realization states: '(Individual liberation refers to: Parajika (defeat), Sanghavasesa (remaining), Thullaccaya (expiation), Patidesaniya (confession), and Dukkata (wrongdoing)) the five categories of downfalls, (not knowing what to accept and what to reject, unrestrained behavior of body, speech, and mind, intense afflictions, and disrespect for discipline, these are the reasons for downfall) the four causes of arising, (with a repentant mind, vowing not to repeat it in the future, with a mind of guarding the precepts) the method of rising from downfalls, (if one commits faults such as downfalls, confessing before a Bhikshu, thereby being liberated from the fault, accepting punishments such as offerings, previously learned precepts, later granting permission according to need, the Sangha releases some minor precepts, making them more lenient, Bhikshu parents changing their titles to each other, making non-common downfalls become faultless, correctly understanding the forms of the four seals of Dharma separately, thereby being liberated from subtle downfalls, when seeing the truth, being liberated from previous subtle faults, and not even committing subtle downfalls in the future, naturally obtaining precepts, these seven methods can) definitely arise from downfalls, (the quarrelsome Bhikshus of Kausambi: Channa, Udai, Kaludayi, Mahanama, Bhaqqula, Ashvajit, etc., the six groups of Bhikshus, etc.) any Pudgala (individual), (based on this) the established precepts, and (the precepts in general are the four Parajikas, etc.) the detailed classifications, (fulfilling the conditions constitutes a real downfall, not fulfilling them does not, the first offender has no downfall, violating the established precepts constitutes a downfall, etc., through these to determine,) for the sake of clarity (through showing the way of the four Dharmas or eight Dharmas), this is the Vinaya itself. As stated in the scriptures, the five categories of downfalls, and the causes of these downfalls, the methods of liberation from these downfalls, the methods of definite arising, these four; and the Pudgala on whom it depends, the precepts established based on this, the detailed classifications of the precepts, and the methods of determining the presence or absence of downfalls, these four, clearly explaining these is the Vinaya Pitaka. What is mainly explained therein is the higher training in morality.
ླབ་པ་དང་། གནས་རྣམས་དང་ནི་མཚན་ཉིད་དང་། །ཆོས་དོན་སྨོས་ཕྱིར་མདོ་ ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གང་དུ་གསུངས་པའི་གནས་དང་། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་དང་། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པའི་དོན་(རྣམས་ལ་ ཆོས་གང་དུ་གསུངས་པ་དང་། གསུང་པ་པོ་གང་གིས་གསུངས་པ་དང་འཁོར་གང་ལ་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་གླེང་གཞིའི་སྒོ་ནས་ གནས་པ་རྣམས་དང་ནི་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ཀུན་རྫོབ་དང་། མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཡུལ་དང་བཅས་པ་དོན་ དམ་ལ་སོགས་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་། དེ་ དག་དོན་དམ་པར་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་དོན་བཞི་པོ་དེ་རྣམས་)གསལ་བར་སྟོན་པ་ནི། མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་ ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ལས་གཙོ་ཆེར་གསུངས་པ་ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་(བདེན་པ་བཞི་དང་། 3-145 བྱང་ཆོས་སོ་བདུན་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་)། མངོན་འདུ་(ཕྱོགས་ པར་བྱེད་པ)འི་ཕྱིར་དང་(ཆོས་རེ་རེ་ཡང་གཟུགས་ཅན་ཡིན་མིན་དང་བསྟན་ཡོད་བསྟན་མིན་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་མང་ པོས)ཡང་(དང་)ཡང་(དུ་གསལ་བར་སྟོན་པའི་)ཕྱིར། །(སྨྲ་བ་དང་སྨྲ་བའི་གཞི་ལ་ངེས་པར་མཁས་པས་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་ བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་)ཟིལ་(གྱིས་)གནོན་(པའི་ཕྱིར་དང་འདིས་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ ཆོས་རྣམས་གསལ་བར་)རྟོགས་(པར་བྱེད་པའི་)ཕྱི ར་(དེ་ལྟ་བུའི་དོན་བཞི་དང་ལྡན་པ་ནི་)མངོན་པའི་ཆོས་(སོ)། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་རེ་ རེའང་རྣམ་པ་མང་པོ་ཡང་ཡང་སྟོན་པ་དང་། སྨྲ་བ་རྣམ་ངེས་ལ་མཁས་པས་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ཟིལ་ གྱིས་གནོན་པ་དང་། མདོ་སྡེའི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཡིན་ལ། དེ་ ཉིད་ལས་གཙོ་ཆེར་གསུངས་པ་ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་སྟེ་བསླབ་པ་རིན་པོ་ཆེ་གསུམ་ ལ་ཅི་ནུས་ཀྱིས་བསླབ་པར་བྱ་ཞིང་། དེའི་ཆེད་དུ་སྡེ་སྣོད་རིན་པོ་ཆེ་གསུམ་ལ་ཡང་མཁས་ པར་བྱས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། མདོ་(སྡེ་)དང་ཆོས་མངོན་ (པ་དང་)འདུལ་བ(འི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་)དག་(ལ)། །(བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་)མདོར་(བསྡུ་)ན་དོན་ནི་(གོང་དུ་བཤད་ པ་ལྟར་རིམ་པ་བཞིན་)རྣམ་༼པ་༽བཞིར་(འདུས་པར་)འདོད་(དོ)། །(བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་)བློ་དང་ལྡན་པས་ དེ་(ལྟ་བུའི་དོན་ལེགས་པར་)ཤེས་ན། །(འབྲས་བུ་)རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ཐོབ་(པའི་ཕན་ཡོན་ཡོད་ དེ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། སོ་སོའི་ངོ་བོ་ལ་གསུམ་ལས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ནི། སྤང་བྱ་སྤོང་བ་སྡོམ་པའི་ ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །གཉེན་པོ་
【現代漢語翻譯】 如經中所說：'宣說處所、體性、法與義，故名為經。' 也就是說，清楚地闡述了以下四點：所說之處（即在何處宣說，由誰宣說，為誰宣說等），二諦（世俗諦和勝義諦）的體性，蘊等法，以及這些法的意義（如勝義中是否存在等）。這就是經藏。其中主要宣說的是增上心學（通過宣說四聖諦、三十七道品、解脫門等而達到涅槃）。 如經中所說：'爲了顯現（事物），爲了聚集，爲了降伏，爲了證悟，故為阿毗達磨。' 也就是說，爲了趨向涅槃，爲了反覆闡述每個法的多種形態（如是否為有色法等），爲了憑藉精通言說而降伏異端邪說，爲了證悟經藏的意義，這就是阿毗達磨藏。其中主要宣說的是增上慧學，因此，應盡力修學三學（戒、定、慧）。爲了修學三學，也應精通三藏，這樣才能獲得一切智智的果位。如經中所說：'經、論、律三藏，總攝其要義，智者若能知，得一切智果。' 三者的自性中，戒學是：斷除應斷之物，即律儀戒；
【English Translation】 As it is said in the scriptures: 'Because it speaks of places, characteristics, dharma, and meaning, it is called Sutra.' That is to say, it clearly explains the following four points: the place where it is spoken (i.e., where it was spoken, by whom it was spoken, and to whom it was spoken, etc.), the nature of the two truths (conventional truth and ultimate truth), the dharmas such as the skandhas, and the meaning of these dharmas (such as whether they exist in the ultimate sense, etc.). This is the Sutra Pitaka. What is mainly taught therein is the higher training in mind (achieving Nirvana by teaching the Four Noble Truths, the Thirty-seven Factors of Enlightenment, the doors to liberation, etc.). As it is said: 'To manifest (things), to gather, to subdue, to realize, hence it is Abhidharma.' That is to say, in order to turn towards Nirvana, to repeatedly explain the many forms of each dharma (such as whether it is a form, etc.), to subdue heretical views by being proficient in speech, and to realize the meaning of the Sutra Pitaka, this is the Abhidharma Pitaka. What is mainly taught therein is the higher training in wisdom. Therefore, one should strive to practice the three trainings (discipline, concentration, and wisdom). In order to practice the three trainings, one should also be proficient in the three pitakas, so that one can obtain the state of omniscience. As it is said in the scriptures: 'The three pitakas of Sutra, Abhidharma, and Vinaya, summarize their essence. If the wise know this well, they will obtain the fruit of omniscience.' Among the three natures, the training in discipline is: abandoning what should be abandoned, which is the discipline of vows;
དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །བྱེད་ལས་ སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་གནས་ ན་ལེགས། །དེ་དག་ཀྱང་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པར། (གཞན་ལ་གནོད་པ་ཡོད་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ལ་གནོད་པ་གཞི་དང་བཅས་པ་)སྤོང་པའི་སེམས་ནི་(རྣམ་པར་དག་པ་)ཐོབ་པ་ལས། །ཚུལ་ཁྲིམས་(ཀྱི་) 3-146 ཕ་རོལ་(ཏུ་)ཕྱིན་པ་(ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ)ར་བཤད་(དོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། སེམས་ཅན་ལ་ གནོད་འཚེ་གཞི་དང་བཅས་པ་སྤོང་བ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། (དལ་འབྱོར་ཐོབ་པ་)གང་(གི་)ཚེ་དགེ་(བ་) སྤྱད་(པའི་)སྐལ་(བ་དང་)ལྡན་(བཞིན་དུ་)ཡང་། །དགེ་བ་(ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་)བདག་ གིས་མ་བྱས་ན། །ངན་སོང་(དུ་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་)སྡུག་བསྔལ་(དྲག་པོས་གཟིར་ཞིང་བླང་དོར་གྱི་གནས་ ལ་)ཀུན་(ཏུ་)རྨོངས་པས། །དེ(འི)་ཚེ་བདག་གིས་(དགེ་བ་)ཅི་(ཞིག་)བྱར་ཡོད་(དེ་བྱེད་པའི་སྐབས་མེད་ པའི་ཕྱིར)། །ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་དྲན་པའི་སྒོ་ནས། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དགེ་བ་ལ་འཁོལ་ བ་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། (ཡུལ་སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་)ཕན་པར་བསམ་པ་ཙམ་གྱི་( བསོད་ནམས་དེ)ས་ཀྱང་། །སངས་རྒྱས་མཆོད་(པ་)ལས་ཁྱད་(པར་དུ་)འཕགས་(པ་ཡིན་)ན། །སེམས་ ཅན་མ་ལུས་(པ་)ཐམས་ཅད་ཀྱི། །བདེ་(བ་ཐོབ་པའི་)དོན་(དུ་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་)བརྩོན་པ་སྨོས་ཅི་ དགོས་(ཏེ་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་འོས་མེད་དོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཞན་ དོན་ཁོ་ནར་བྱེད་པ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་ཅི་ ནུས་ཀྱིས་སློབ་པའོ། ། སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ནི། དམིགས་བཅས་དམིགས་མེད་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་ པས། །སྤང་བྱ་སྤོང་ཞིང་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ་ནི། །ལྷག་པ་ཏིང་འཛིན་སེམས་ཀྱི་ བསླབ་པ་སྟེ། །དེ་སླད་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ཟུང་འཇུག་བསྒོམ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་ དུ། (བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་)བསླབ་པ་(ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་)བསྲུང་པར་འདོད་པ་ཡིས། །(དྲན་པ་ དང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་)རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ནས་(རང་གི་)སེམས་(འདི་ཉིད་རྩེ་གཅིག་ཏུ་)བསྲུང་(བ་ལ་འབད་པར་ བྱ་)སྟེ། །སེམས་འདི་(ཉོན་མོངས་པ་ལས་)བསྲུང་བར་མ་བྱས་ན། །(མི་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པས་)བསླབ་པ་ བསྲུང་བར་ཡོངས་(སུ་)མི་ནུས་(པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རང་གི་སེམས་ནི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ལ་གནས་པའི་སྒོ་ནས་སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་ཆེད་དུ། (ཞི་གནས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ཞིང་ཞི་གནས་དང་ཟུང་ 3-147 དུ་འཇུག་པས་ན་)ཞི་གནས་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་(སྟེ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་དང་། བསམ་ གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་དང་། དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། ས་དྲུག་ལ་བརྟེན་པའི་ལྷག་མཐོང་མཐོང་ལམ་གྱིས་མཐོང་ སྤངས་ཀྱི་ཉོན་མོ
【現代漢語翻譯】 持戒包括積聚善法的戒律，以及利益眾生的行為戒律。最好安住于這三種戒律的修學之中。並且，在行為上要做到：『即使對他人有害，也要從根本上斷除對一切眾生的傷害』，從而獲得（清凈的）戒律。如經中所說：『持戒（的）度（圓滿）。』因此，要斷除對眾生的一切傷害，守護戒律；（獲得閑暇圓滿之人，）當（有）行善（的）機會（和）條件（時），如果我沒有行善（積聚二資糧），那麼墮入惡趣（如地獄等）遭受劇烈的痛苦（折磨，並且對取捨之處）完全無知。那時我（行善）又能做什麼呢（因為沒有機會了）？』通過憶念這些話，身語意三門專注于善行，這就是積聚善法的戒律。僅僅是（對一個眾生）生起利益之心，（其功德）也勝過供養諸佛。更何況爲了利益一切眾生而精進努力呢（功德之大無需多言）？』如經中所說，將一切善行都用於利益他人，這就是利益眾生的戒律。因此，要盡力修學這三種戒律。 心的修學在於安住于有相和無相的禪定之中，斷除應斷之法，修習對治之法，這就是增上定學的修學。因此，要修習止觀雙運。如經中所說：『想要守護（菩薩的）戒律（清凈）的人，應當（以正念和正知）嚴謹地守護（自己的）心（專注一境）。如果不能守護自己的心（不被煩惱染污），就無法守護戒律。』因此，爲了通過安住于禪定來斷除應斷之法，要修習（由止觀之因而生起，並與止觀雙運的）殊勝的觀（即初禪近分定，初禪正定，初禪正定殊勝位，以及依六地而生的觀，見道所生的見斷煩惱）。
【English Translation】 Keeping precepts includes the discipline of accumulating virtuous Dharmas and the discipline of acting for the benefit of sentient beings. It is best to abide in the study of these three disciplines. Moreover, in practice, one should: 'Even if it harms others, one should fundamentally eliminate harm to all sentient beings,' thereby obtaining (pure) precepts. As stated in the scriptures: 'The perfection of discipline.' Therefore, one should eliminate all harm to sentient beings and guard the precepts; (having obtained leisure and endowment,) when (there is) an opportunity (and) conditions to practice virtue, if I do not practice virtue (accumulate the two accumulations), then falling into the lower realms (such as hells) and suffering intense pain (torment, and being) completely ignorant (of what to accept and reject). What can I do then (because there is no opportunity)?' By remembering these words, the three doors of body, speech, and mind are focused on virtuous actions, which is the discipline of accumulating virtuous Dharmas. Even just generating a thought of benefiting (one sentient being), (its merit) surpasses offering to all Buddhas. How much more so to strive diligently for the benefit of all sentient beings (the merit is immeasurable)?' As stated in the scriptures, dedicating all virtuous actions solely to the benefit of others is the discipline of acting for the benefit of sentient beings. Therefore, one should strive to study these three types of discipline. The training of the mind lies in abiding in samadhi with and without objects, abandoning what should be abandoned, and cultivating antidotes. This is the training of higher samadhi. Therefore, one should cultivate the union of shamatha and vipassana. As it is said: 'Those who wish to guard (the Bodhisattva's) precepts (purely) should diligently guard (their own) mind (focusing on one point) with mindfulness and awareness. If one cannot guard one's mind (from being defiled by afflictions), one cannot guard the precepts.' Therefore, in order to abandon what should be abandoned by abiding in samadhi, one should cultivate (the superior vipassana that arises from the cause of shamatha and is united with shamatha), which is greatly endowed with shamatha (i.e., the near attainment of the first dhyana, the actual first dhyana, the special state of the actual first dhyana, and the vipassana based on the six grounds, the afflictions abandoned by seeing arising from the path of seeing).
ངས་པ་དང་། བསམ་གཏན་ས་དྲུག་གི་སྟེང་དུ་གཟུགས་མེད་དང་པོ་གསུམ་གྱི་དངོས་གཞི་བསྣན་པས་ས་དགུ་ ལ་བརྟེན་པའི་ལྷག་མཐོང་ཟག་མེད་སྒོམ་ལམ་གྱིས་སྒོམ་སྤང་)གིས། །ཉོན་མོངས་(ཀྱི་ས་བོན་)རབ་ཏུ་འཇོམས་ པར་ཤེས་(པར་)བྱས་ནས། །(ཉོན་མོངས་འཇོམས་པ་ལ་ལྷག་མཐོང་དགོས་དེ་ལ་ཞི་གནས་དགོས་པས་ཉོན་མོངས་ སྤོངས་འདོད་པས་)ཐོག་མར་(སྟེ་དང་པོ་ཉིད་དུ་)ཞི་གནས་བཙལ་(བར་)བྱ་(དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་བཙལ་བར་བྱ་ ཞིང་ཞི་གནས་)དེ་ཡང་ནི། །འཇིག་རྟེན་(ལ་)ཆགས་པ་མེད་(ཅིང་བསམ་གཏན་)ལ་མངོན་(པར)དག(འ་ བ)ས་འགྲུབ་(པ་འཇིག་རྟེན་ལ་ཆགས་པ་སྤང་ཞིང་དབེན་པ་བསྟེན་པ་ལ་དགའ་བས་འགྱུར་རོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ ལྟར། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་སྙིང་པོ་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་སྤངས་ཏེ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་ མཐོང་ཟུང་འཇུག་གི་ངང་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་པའོ། ། ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ནི། ཉེས་པ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་མ་རིག་པ། །སྤང་ཕྱིར་ཆོས་ ཀུན་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་ཡིས། །བླང་དོར་ཚུལ་བཞིན་བྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ནི། ། ཤེས་རབ་བསླབ་པ་ལགས་པས་སྤེལ་འཚལ་ལོ། །དེ་ཡང་རྣམ་འགྲེལ་དུ། (ཉེས་པའི་རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་དག །འཇིག་ཚོགས་ལྟ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན། །དེ་མ་རིག་དེ་དེར་ཆགས་པ། །དེ་ལས་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་འབྱུང་། །) དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་ཉེས་རྣམས་ཀྱི། །རྒྱུ་ནི་གཏི་མུག་ཡིན་པར་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འཁོར་བའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་མ་རིག་པ་སྤང་བའི་ཆེད་དུ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། (སྦྱིན་ པ་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་བར་གྱི་)ཡན་ལག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐུབ་པས་(སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་)ཤེས་ རབ་(བསྐྱེད་པའི་)དོན་དུ་གསུངས། །(རྒྱུ་མཚན་)དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་སྡུག་བསྔལ་(གསུམ་པོ་དེ་)དག །(སླར་ ཡང་མི་སྐྱེ་བར་)ཞི་བར་འདོད་པས་(གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་)ཤེས་རབ་བསྐྱེད་(དོ)། །ཅེས་གསུངས་ པ་ལྟར། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་ནས་བླང་དོར་བྱས་པ་ལས་ 3-148 འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། ཡུམ་ལས་ཀྱང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཡོངས་ཤེས་ནས། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་པ་ལས་ཡང་དག་འདའ་བར་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ༈ སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག ལྔ་པ་སྡོམ་པ་གསུམ་ལ་མདོར་བསྟན་པ་ནི། ༈ སྡོམ་པ་གསུམ་མདོར་བསྟན་པ། སྡོམ་པ་གསུམ་ནི་སོ་སོར་ཐར་བ་ དང་། །བྱང་སེམས་སྡོམ་པ་གསང་སྔགས་སྡོམ་པ་སྟེ། །སོ་སོར་ཐར་བའི་སྡོམ་ པ་སེམས་ཅན་ལ། །གནོད་འཚེ་གཞི་དང་བྱས་པ་སྤོང་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་སྡོམ་པ་སྒོ་གསུམ་གྱིས། །རྟག་ཏུ་འགྲོ་ལ་ཕན་པར་ཞུགས་པ་སྟེ། །གསང་ སྔགས་སྡོམ་པ་ཇི་ལྟར་ཁས་བླང་བའི། །དམ་ཚིག་རྣམ་དག་རྟག་ཏུ་བསྲུང་བའོ། ། དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། སོ་ཐར་བྱང་སེམས་གསང་སྔགས་གས
【現代漢語翻譯】 此外，在六禪定的基礎上，加上前三個無色定，依靠這九地，通過無漏觀禪修道，就能徹底摧毀煩惱（的種子）。（要摧毀煩惱，需要觀，而觀又需要止，因此想要斷除煩惱，）首先（即一開始）就要尋求止（然後尋求觀，而止）也必須是：不貪戀世間（且對禪定）感到非常喜悅（才能成就，不貪戀世間，喜歡隱居才能做到）。如是說，捨棄對世間無意義之事的貪戀，在止觀雙運的狀態中安住。 智慧的修習是：爲了斷除一切過患的根本——無明，通過證悟諸法實相，如理取捨，這樣的智慧就是智慧的修習，應當努力修習。如《釋量論》中所說：（一切過患，皆由壞聚見而生，彼由無明，執彼為我，由是生嗔等。）因此說，無明是諸過患之因。如是說，爲了斷除輪迴中一切過患的根本——無明。《入行論》中說：（佈施乃至禪定，佛說為慧因，為令彼息苦，當生此慧。）如是說，通過聞思修三慧，逐漸生起智慧，從而進行取捨，就能從輪迴的痛苦中解脫。如《般若經》中所說：以智慧能完全了知諸法實相，從而完全從三界中解脫。 三律儀之分類： 第五，簡述三律儀： 三律儀之簡述： 三律儀即聲聞別解脫戒、菩薩戒和密咒戒。別解脫戒在於斷除對眾生的損害之因和行為。菩薩戒在於以身語意三門，恒常利益眾生。密咒戒在於恒常守護如所承諾的清凈誓言。 詳細解釋上述內容，即別解脫戒、菩薩戒、密咒戒。
【English Translation】 Furthermore, by adding the first three formless absorptions to the six dhyana grounds, relying on these nine grounds, through the uncontaminated vipassana (insight) meditation path, one can thoroughly destroy the afflictions (and their seeds). (To destroy afflictions, vipassana is needed, and vipassana needs shamatha (calm abiding), therefore, if one wants to eliminate afflictions,) one must first (i.e., at the very beginning) seek shamatha (and then seek vipassana, and shamatha) must also be: without attachment to the world (and with great joy in dhyana) (to achieve it; not being attached to the world and enjoying solitude will make it happen). As it is said, abandoning attachment to meaningless worldly activities, and abiding in a state of union of shamatha and vipassana. The training in wisdom is: in order to abandon ignorance, the root of all faults, by realizing the true nature of all phenomena, to properly adopt and abandon, such wisdom is the training in wisdom, and should be cultivated diligently. As it is said in the Pramanavarttika (Commentary on Valid Cognition): (All forms of faults arise from the view of the aggregates as a self. That arises from ignorance, clinging to that as self. From that arise anger and so on.) Therefore, it is said that ignorance is the cause of all faults. As it is said, in order to abandon ignorance, the root of all faults in samsara. As it is said in the Bodhicaryavatara (Guide to the Bodhisattva's Way of Life): (All these limbs, from generosity to meditation, were taught by the Victorious Ones for the sake of wisdom. Therefore, those who wish to pacify suffering should cultivate wisdom.) As it is said, by gradually cultivating the three wisdoms of hearing, thinking, and meditating, and then adopting and abandoning, one will be liberated from the suffering of samsara. As it is said in the Perfection of Wisdom Sutra: Through wisdom, one completely knows the true nature of phenomena, and thus completely transcends the three realms. The Classification of the Three Vows: Fifth, a brief explanation of the three vows: A Brief Explanation of the Three Vows: The three vows are the Pratimoksha vow of individual liberation, the Bodhisattva vow, and the Secret Mantra vow. The Pratimoksha vow is to abandon the cause and actions of harming sentient beings. The Bodhisattva vow is to constantly benefit beings through the three doors of body, speech, and mind. The Secret Mantra vow is to always protect the pure samaya (vows) as promised. A detailed explanation of the above, namely the Pratimoksha vow, the Bodhisattva vow, and the Secret Mantra vow.
ུམ་གྱི། ༈ སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ། དང་པོ་ལའང་དབྱེ་བ་མདོར་བསྟན། ངོ་བོ་རྒྱས་བཤད། བསྡུས་ཏེ་གདམས་པ་གསུམ་གྱི་ དང་པོ་ནི། སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་ཡང་ཁྱིམ་པ་དང་། །རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྡོམ་ པ་སྟེ། །དང་པོ་དགེ་བསྙེན་བསྙེན་གནས་སྡོམ་པ་དང་། །གཉིས་པ་དགེ་ཚུལ་དགེ་ སློང་སྡོམ་པའོ། །དེ་ཡང་མཛོད་ལས། (རྩ་བ་བཞི་ཆང་སྟེ་)སྤང་བྱ་ལྔ་(སྤོང་བ་དང་ལྔ་པོ་དེའི་སྟེང་དུ་གར་ སོགས་གཅིག་ཏུ་བགྲང་བ་དང་མལ་ཆེ་མཐོ་གཅིག་ཏུ་བགྲང་བ་དང་ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་ཏེ་སྤང་བྱ་)བརྒྱད་(སྤོང་བ་དང་བརྒྱད་པོ་དེ་ རྣམས་ལས་མལ་ཆེ་མཐོ་སོ་སོར་བགྲང་བ་དང་གསེར་དངུལ་ལེན་པ་སྟེ་སྤང་བྱ་)བཅུ་༼སྤོང་བ་༽དང་ནི། །(ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔའི་ སྤང་བྱ་)ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་མནོས་པ་ལས། །(རིམ་པ་བཞིན་དུ་)དགེ་བསྙེན་དང་ནི་བསྙེན་གནས་ དང་། །དགེ་ཚུལ་དང་ནི་དགེ་སློང་ཉིད་(དོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྫས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བཞི་ ཡིན་ལ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་རིགས་བརྒྱད་དུ་འབྱེད་པ་ནི། དགེ་སློང་དགེ་ཚུལ་དགེ་ བསྙེན་གསུམ་ལ་ཕ་མ་གཉིས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་དང་། དགེ་ཚུལ་མ་ནས་དགེ་སློང་མ་ལ་འཇུག་ པའི་བར་དུ། དགེ་སློབ་མ་དང་། བསྙེན་གནས་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ། ། 3-149 ངོ་བོ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། ཇི་སྲིད་འཚོ་ཡི་བར་དུ་སྲོག་གཅོད་དང་། །མ་བྱིན་ ལེན་དང་ལོག་པར་གཡེམ་པ་དང་། །རྫུན་དུ་སྨྲ་དང་མྱོས་པར་འགྱུར་བའི་ཆང་། ། སྤོང་པ་ཡོངས་རྫོགས་དགེ་བསྙེན་སྡོམ་པར་གསུངས། །དེ་ཡང་དགེ་བསྙེན་སྡོམ་ བརྒྱད་ལས། (དཀོན་མཆོག་)གསུམ་ལ་སྐྱབས་(སུ་)འགྲོ་(བ་)བླངས་ནས་(ཏེ་བྱས་ནས་)ནི། །(ལུས་) ཇི་སྲིད་འཚོ(འི)་བར་(དུ་)གསོད་དང་རྐུ་(སྟེ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་)། །ལོག་པར་གཡེམ་(པ་)དང་ རྫུན་གྱི་ཚིག་(སྨྲ་བ་དང་)། །ཆང་གི་བཏུང་བ་རྣམས་ལ་བཟློག(པ་སྟེ་དེ་རྣམས་སྤང་པར་བྱའོ)། །ཅེས་ གསུངས་པ་ལྟར། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ སྲོག་གཅོད་པ་དང་། མ་བྱིན་པ་ལེན་པ་དང་། འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་དང་། རྫུན་དུ་ སྨྲ་བ་དང་། མྱོས་པར་འགྱུར་བའི་ཆང་སྟེ་སྤང་བྱ་ལྔ་སྤོང་བ་ནི་(ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་སྡོམ་པ་ཆོས་ ཅན་)ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དགེ་བསྙེན་(ཡིན་ཏེ། སྤང་བྱ་ལྔ་སྤོང་བའི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་བརྡ་བྱུང་གི་སྡོམ་པ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར། དེ་ལ་ཡང་སྐྱེས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་དང་། བུད་མེད་ལ་བརྟེན་པ་ནི་དགེ་བསྙེན་མ་ཡི་སྡོམ་པ་)ཡིན་ ལ། མིང་ཆེན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། བསླབ་བྱ་སྣ་གཅིག་བསྲུང་བ་སྣ་གཅིག་སྤྱོད་པའི་ དགེ་བསྙེན་དང་། གཉིས་བསྲུང་ན་ཕྱོགས་གཅིག་སྤྱོད་པ་དང་། གསུམ་མམ་བཞི་བསྲུང་ན་ ཕལ་ཆེར་སྤྱོད་པ་དང་། བསླབ་བྱ་གཞན་མི་བསྲུང་ཡང
【現代漢語翻譯】 དགེ་སློང་མ། 《別解脫戒》 首先簡要介紹分類，詳細解釋本質，總結教誨，共三個方面。 首先，別解脫戒分為在家居士和出家人的戒律。 前者包括居士戒和八關齋戒，後者包括沙彌戒和比丘戒。 如《俱舍論》所說：（根本四和酒），應斷五（斷除和第五者之上，歌舞等算作一個，高廣大床算作一個，下午的食物，應斷），八（斷除和第八者之上，高廣大床分開算，接受金銀，應斷）十（斷除）和。（五類墮罪的應斷）斷除一切后，（依次）居士和八關齋戒，沙彌和比丘。（是）如是說。實物的分類有四種。 別解脫戒分為八種：比丘、沙彌、居士三種，各分父母兩種。從沙彌尼到比丘尼之間，有式叉摩尼和八關齋戒等。 詳細解釋本質：終身斷除殺生、不予取、邪淫、妄語和使人迷醉的酒，稱為圓滿的居士戒。 也就是居士的八種戒律中，皈依三寶后，終身斷除殺生、偷盜（即不予取）、邪淫和妄語，以及飲酒（即斷除這些）。 如是說，通過皈依三寶，終身斷除殺生、不予取、欲邪行、妄語和使人迷醉的酒，即斷除五種應斷之物，是（正確受持的戒律，法）圓滿的居士（即斷除五種應斷之物的差別標誌的戒律，分為依男性的居士戒和依女性的居士尼戒）。 在《大名經》中說，守護一種學處，行持一種行為的居士；守護兩種，行持一部分；守護三種或四種，行持大部分；即使不守護其他學處，也...
【English Translation】 Bhikshuni The Pratimoksha Vows First, briefly introduce the classification, explain the essence in detail, and summarize the teachings, in three aspects. First, the Pratimoksha vows are divided into the vows for householders and the vows for monastics. The former includes the Upasaka (male lay follower) and Upasika (female lay follower) vows and the eight precepts, and the latter includes the Sramanera (male novice) and Sramanerika (female novice) vows and the Bhikshu (male monk) and Bhikshuni (female nun) vows. As stated in the Abhidharmakosha: '(The four roots and alcohol), five should be abandoned (on top of abandoning and the fifth, singing and dancing are counted as one, and high beds are counted as one, and afternoon food, should be abandoned), eight (on top of abandoning and the eighth, high beds are counted separately, and receiving gold and silver, should be abandoned) ten (abandoning) and. (The abandoning of the five categories of downfall) After abandoning everything, (in order) Upasaka and the eight precepts, Sramanera and Bhikshu. (are)' As it is said. There are four types of substances. The Pratimoksha vows are divided into eight types: Bhikshu, Sramanera, and Upasaka, each divided into two types of parents. From Sramanerika to Bhikshuni, there are Siksamana and the eight precepts, etc. Explaining the essence in detail: To abandon killing, not giving, sexual misconduct, lying, and intoxicating alcohol for as long as one lives is called the complete Upasaka vow. That is, among the eight vows of an Upasaka, after taking refuge in the Three Jewels, for as long as one lives, one abstains from killing, stealing (i.e., not giving), sexual misconduct, and lying, and drinking alcohol (i.e., abandoning these). As it is said, through taking refuge in the Three Jewels, for as long as one lives, one abstains from killing, not giving, sexual misconduct, lying, and intoxicating alcohol, that is, abandoning the five things that should be abandoned, is (the vow that is correctly taken, the Dharma) the complete Upasaka (i.e., the vow that is the distinguishing mark of abandoning the five things that should be abandoned, divided into the Upasaka vow based on men and the Upasika vow based on women). In the Sutra Requested by Great Name, it says that an Upasaka who guards one precept and practices one behavior; guarding two, practicing a part; guarding three or four, practicing most; even if not guarding other precepts, also...
་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་ སོང་ན་སྐྱབས་གསུམ་འཛིན་པའི་དགེ་བསྙེན་དུའང་གསུངས་ཤིང་། བསྙེན་གནས་ཡན་ལག་ བརྒྱད་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་བསྲུང་ན་གོ་མའི་དགེ་བསྙེན་དུ་གནས་བརྟན་སྡེ་བའི་མན་ངག་ ལས་གསུངས་པ་དང་། ཉིན་ཞག་གཅིག་གི་བར་དུ་སྲོག་གཅོད་དང་། །མ་བྱིན་ལེན་ དང་འཁྲིག་པ་རྫུན་དང་ནི། །ཆང་དང་ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་མལ་ཆེ་མཐོ། །གླུ་གར་ལ་ སོགས་སྤོང་བ་བསྙེན་གནས་ལགས། །དེ་ཡང་བཤེས་སྤྲིངས་ལས། འཚེ་(བ་སྟེ་སྲོག་གཅོད་ པ་)དང་ཆོམ་རྐུན་(ཏེ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་)འཁྲིག་པ་(སྟེ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་)རྫུན་(གྱི་ཚིག་སྨྲ་བ་)དང་ 3-150 ནི། །ཆང་(འཐུང་བ་)དང་དུས་མིན་(པའི་ཁ་)ཟས་ལ་ཆགས་པ་དང་། །མལ་སྟན་མཐོ་(ནི་ས་སྟེ་གྲུ་གང་ ཡན་ཆད་)ལ་དགའ་དང་གླུ་དང་ནི། །གར་དང་ཕྲེང་བའི་ཁྱད་པར་རྣམ་པར་སྤོང་། །ཞེས་པ་དང་། མཛོད་ལས། (རྩ་བ་བཞི་སྤོང་བ་)ཚུལ་ཁྲིམས་(ཀྱི་)ཡན་ལག་(དང་ཆང་སྤོང་བ་)བག་ཡོད་པའི། །ཡན་ ལག་(དང་ལྷག་མ་གསུམ་སྤོང་བ་)བརྟུལ་ཞུགས་(ཀྱི་)ཡན་ལག་སྟེ། །(སྤང་བྱ་)བཞི་(དང་)གཅིག་(དང་) གསུམ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་(ནོ)། །(ཆང་སྤངས་དགོས་ཏེ་)དེ་ཡིས་དྲན་(པ་)ཉམས་(པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་ཕྱི་ མ་གསུམ་གྱིས་སེམས་རྒྱུད་)དྲེགས་པར་འགྱུར་(པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྩ་བ་བཞི་བསྲུང་ བ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། དྲན་པ་ཉམས་པའི་རྒྱུ་ཆང་སྤོང་བ་བག་ཡོད་པའི་ཡན་ ལག་དང་། དྲེགས་པའི་རྒྱུ་གཞན་གསུམ་སྤོང་བ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ་སྤང་བྱ་བརྒྱད་ ཉིན་ཞག་གཅིག་ལ་སྤོང་བ་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་(ཡིན་ཏེ། ཉིན་ཞག་གཅིག་གི་བརྡ་བྱུང་གི་སྡོམ་པ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར། འདི་ལས་གཉིས་མི་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཡུན་ཐུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་)དང་། སྲོག་གཅོད་མ་བྱིན་ ལེན་དང་འཁྲིག་པ་རྫུན། །ཆང་དང་གར་སོགས་ཕྲེང་སོགས་མལ་ཆེ་མཐོ། །དུས་ མིན་ཟས་དང་གསེར་དངུལ་ལེན་པ་རྣམས། །ཇི་སྲིད་འཚོ་བར་སྤོང་བ་དགེ་ཚུལ་ ལོ། །དེ་ཡང་དགེ་ཚུལ་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། (གང་ཟག་)གང་ཞིག་(གི་དུས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ བསླབ་བྱ་)སྲོག་གཅོད་(པ་སྤོང་བ་དང་)གཞན་གྱི་ནོར་འཕྲོག་དང་། །མི་ཚངས་སྤྱོད་རྫུན་བཙོས་པའི་ ཆང་ལ་སོགས་(པ)། །གར་(ལ་)སོགས་(པ་)ཕྲེང་(བ་ལ་)སོགས་(དང་)མལ་ཆེན་(པོ་)མཐོ་བ་དང་། ། ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་(དང་)གསེར་དངུལ་ལེན་པ་སྤོང་(ངོ་)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྩ་བ་བཞི་དང་ ཡན་ལག་དྲུག་བསྲུང་ཞིང་སྤང་བྱ་བཅུ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྤོང་བ་(ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་སྡོམ་ པ་སྐྱེས་པའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་དེ་ཆོས་ཅན་)དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་(ཡིན་ཏེ། སྤང་བྱ་བཅུ་རབ་ཏུ་སྤོང་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་བརྡ་ བྱུང་གི་སྡོམ་པ་གང་ཞིག་སྐྱེས་པའི
【現代漢語翻譯】 如果皈依三寶（དཀོན་མཆོག་གསུམ་，dKon mChog gSum，Three Jewels），也被稱為持有三皈依的近事男/女（དགེ་བསྙེན་，dge bsnyen，Upasaka/Upasika）。如果終身守護八關齋戒，則如根本說一切有部（གནས་བརྟན་སྡེ་，Gnas brtan sde，Sthavira nikāya）的教言所說，成為具足功德的近事男/女。 一日一夜間，斷絕殺生、不予取、邪淫、妄語、飲酒、非時食、高廣大床、歌舞等即是近住戒。如《親友書》所說：『斷殺盜淫妄語，及酒並於非時食，高床歌舞鬘莊嚴，一切皆應永斷離。』 如《俱舍論》所說：『（捨棄四根本罪）是戒律的支分，（捨棄酒）是謹慎的支分，（捨棄剩餘三種）是頭陀行的支分。』（應捨棄的）四（種）、一（種）和三（種）是依次（對應的）。（必須捨棄酒）因為那會使正念（喪失，其餘三種會使心續）變得傲慢。 如上所述，守護四根本戒是戒律的支分，捨棄使正念喪失的酒是謹慎的支分，捨棄使人傲慢的其他三種是頭陀行的支分，因此，一日一夜間捨棄八種應捨棄之物是近住戒的戒律（因為是一日一夜間受持的戒律。沒有受持兩次的理由，因為時間短）。 斷絕殺生、不予取、邪淫、妄語、飲酒、歌舞等、花鬘等、高廣大床、非時食以及接受金銀等，終身奉行這些戒律是沙彌（དགེ་ཚུལ་，dge tshul，Śrāmaṇera）。如沙彌的戒律中所說：（無論）何人（終身受持）斷絕殺生、盜取他人財物、非梵行、妄語、摻雜的酒等、歌（舞）等、花鬘（等）和高大的床，以及下午的食物（和）接受金銀（等）。 如上所述，守護四根本戒和六種支分，終身捨棄十種應捨棄之物（對已生起正確受戒之傳承的補特伽羅而言）是沙彌的戒律（因為完全捨棄十種應捨棄之物，所以是完全區分的戒律）
【English Translation】 Taking refuge in the Three Jewels (དཀོན་མཆོག་གསུམ་，dKon mChog gSum, Three Jewels) is also referred to as a lay devotee (དགེ་བསྙེན་，dge bsnyen, Upasaka/Upasika) who holds the Three Refuges. If one observes the eight precepts of the Upavasatha (fasting day) for as long as one lives, as stated in the teachings of the Sthavira nikāya (གནས་བརྟན་སྡེ་，Gnas brtan sde, Sthavira nikāya), one becomes a lay devotee with merit. For one day and one night, abstaining from killing, stealing, unchastity, lying, intoxicants, untimely food, high and luxurious beds, singing, and dancing is the Upavasatha vow. As stated in the 'Letter to a Friend': 'Abandon killing, theft, unchastity, and lies, as well as intoxicants, attachment to untimely food, delight in high beds, and all kinds of singing, dancing, and garlands.' As stated in the 'Abhidharmakośa': 'Abstaining from the four root transgressions is a branch of morality, abstaining from intoxicants is a branch of mindfulness, and abstaining from the remaining three is a branch of asceticism.' The four, one, and three (to be abandoned) are in order (respectively). (One must abstain from intoxicants) because they cause mindfulness (to be lost, and the remaining three cause the mind-stream) to become arrogant. As mentioned above, guarding the four root precepts is a branch of morality, abstaining from intoxicants that cause the loss of mindfulness is a branch of mindfulness, and abstaining from the other three that cause arrogance is a branch of asceticism. Therefore, abandoning the eight things to be abandoned for one day and one night is the vow of Upavasatha (because it is a vow taken for one day and one night. There is no reason to take it twice, because it is short-lived). Abstaining from killing, stealing, unchastity, lying, intoxicants, singing and dancing, garlands, high and luxurious beds, untimely food, and accepting gold and silver, observing these precepts for as long as one lives is a novice monk (དགེ་ཚུལ་，dge tshul, Śrāmaṇera). As stated in the verses on the precepts of a novice monk: 'Whoever (for as long as they live) abstains from killing, stealing the wealth of others, unchastity, lying, mixed intoxicants, singing (and) dancing, garlands (and) high beds, as well as afternoon food (and) accepting gold and silver.' As mentioned above, guarding the four root precepts and the six branches, abandoning the ten things to be abandoned for as long as one lives (for a person who has the lineage of properly taken vows) is the vow of a novice monk (because it is a vow that completely distinguishes by completely abandoning the ten things to be abandoned).
་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། འདིས་དགེ་ཚུལ་མའི་སྡོམ་པ་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བུད་མེད་ལ་ བརྟེན་པ་མ་གཏོགས་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་རྣམས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་)དང་། (ཆོས་བཅུ་པོ་དེའི་སྟེང་དུ་རྩ་བའི་ཆོས་དྲུག་དང་ 3-151 ཉེ་བའི་ཆོས་དྲུག་དང་བཅས་པ་སྤོང་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་སྡོམ་པ་ཆོས་ཅན། དགེ་སློང་མའི་སྡོམ་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་མར་བྱ་བའི་ ཆེད་དུ་ཀུན་སྤྱོད་འདུལ་བ་ལས་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་སྡོམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་བཅུ་གཉིས་པོ་གང་ཞེ་ན། མེ་ཏོག་ ཕྲེང་རྒྱུད་ལས། གཅིག་པུ་ལམ་དུ་མི་འགྲོ་ཞིང་། །ཆུ་པོའི་ཕ་རོལ་བརྒལ་མི་བྱ། །སྐྱེས་པ་ལ་ཡང་རེག་པ་དང་། །དེ་དང་ལྷན་ གཅིག་འདུག་མི་བྱ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་མི་འཆབ་ཞིང་། །གཉེན་དུ་འགྱུར་བར་མི་བྱ་ཞིང་། །འདི་རྣམས་དགེ་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱི། །ཆོས་ དྲུག་ཞེས་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད། །ས་ལེ་སྦྲམ་ནི་ལེན་པ་དང་། །གསང་བའི་གནས་ཀྱི་སྤུ་བྲེག་དང་། །ས་རྣམས་བརྐོ་བར་བྱེད་པ་དང་། ། རྩ་སྔོན་ལ་སོགས་བཅད་མི་བྱ། །བྱིན་ལེན་མ་བྱས་ཟ་བ་དང་། །བསོག་འཇོག་བྱས་པ་ཟ་བ་ལས། །རབ་བཟློག་ཞེས་བྱ་དེ་བཞིན་ གཞན། །རྗེས་མཐུན་ཆོས་ནི་དྲུག་ཏུ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །) ཕམ་པ་བཞི་དང་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་དང་། །སྤང་ལྟུང་སུམ་ཅུ་འབའ་ཞིག་ དགུ་བཅུ་དང་། །སོར་བཤགས་བཞི་དང་ཉེས་བྱས་བརྒྱ་བཅུ་གཉིས། །ལ་སོགས་ སྤང་བ་དགེ་སློང་སྡོམ་པར་གསུངས། །ཇི་སྐད་དུ། འདུལ་བ་ལུང་དང་། སོ་སོར་ཐར་ བའི་མདོ་དང་། འདུལ་བ་མདོ་རྩ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པ་ལྟར་ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔ་ལ་ཉིས་བརྒྱ་ ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་རྣམས་དང་། གཞན་ཡང་གཞི་བསྡུས་ཀྱི་ཉེས་བྱས་ལ་སོགས་པ་ ལུས་ངག་གི་སྤང་བྱ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་(ཡང་དག་པར་ཁས་བླངས་པའི་སྡོམ་པ་ཆོས་ཅན་)དགེ་སློང་གི་ སྡོམ་པ་(ཡིན་ཏེ། ལུས་ངག་གི་ཉེས་པ་མཐའ་དག་སྤོང་བར་ཁས་ལེན་པའི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་བརྡ་བྱུང་གི་སྡོམ་པ་གང་ཞིག་སྐྱེས་ པའི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཕམ་པ་བཞི། ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ། སྤང་ལྟུང་སུམ་ཅུ། ལྟུང་བྱེད་འབའ་ ཞིག་པ་དགུ་བཅུ། སོ་སོར་བཤགས་པ་བཞི། ཉེས་བྱས་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་རྣམས་སོ། །གཞི་བསྡུས་ཀྱི་ཉེས་བྱས་ལ་གྲངས་ངེས་ མ་གསུངས་ཏེ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར། ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔ་ལ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིར་ཕྱེ་བ་རྣམས་ཡང་དག་པར་སྤོང་བར་ཁས་བླངས་ པའི་སྡོམ་པ་ཆོས་ཅན། དགེ་སློང་མའི་སྡོམ་པ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ངག་གི་ཉེས་པ་མཐའ་དག་སྤོང་པར་ཁས་ལེན་པའི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ བརྡ་བྱུང་གི་སྡོམ་པ་གང་ཞིག བུད་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་)རྣམས་སོ། ། བསྡུས་ཏེ་གདམས་པ་ནི། བསམ་གཏན་སྡོམ་པ་ཟག་མེད་སྡོམ་པ་ནི། །ཏིང་ 3-152 འཛིན་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་ན
【現代漢語翻譯】 因為依賴於相續。由此也應瞭解沙彌尼（dge tshul ma）的戒律，因為除了依賴於女性之外的其他差別都是相同的。）並且，（一種戒律，通過捨棄十法之上的六根本法和六隨順法而進行區分，法相是：比丘尼的戒律，因為爲了成為比丘尼，這是從行為的調伏中所必需的區分戒律。這十二法是什麼呢？如《花鬘經》所說：『不獨自上路，不渡河流彼岸，不觸控男子，不與他同處，不隱瞞過失，不結為親眷，這些是沙彌尼的六法。接受沙勒薩布拉姆，剃除秘密處的毛髮，挖掘土地，不割斷蔥等植物，未經給予而取用食物，不食用積蓄之物，如是稱為斷絕，其他六種是隨順之法。』） 捨棄四種他勝罪、十三種僧殘罪、三十種捨墮罪、九十種單墮罪、四種悔過罪和一百一十二種惡作罪等，被稱為比丘的戒律。如《律藏》、《別解脫經》和《律根本經》等所說，將五類墮罪分為二百五十三種，以及捨棄其他所有身語應捨棄的罪過（真實承諾的戒律，法相是：比丘的戒律，因為這是承諾捨棄一切身語過失的區分表相戒律，它依賴於男性的相續。五類墮罪是什麼呢？四種他勝罪、十三種僧殘罪、三十種捨墮罪、九十種單墮罪、四種悔過罪和一百一十二種惡作罪。對於根本罪的惡作罪沒有明確的數目，因為它是無限的。承諾捨棄分為三百六十四種的五類墮罪，法相是：比丘尼的戒律，因為這是承諾捨棄一切身語過失的區分表相戒律，它依賴於女性的相續）。 總而言之，教誨是：禪定戒和無漏戒，是三摩地心之學。
【English Translation】 Because it relies on the continuum. From this, the vows of a female novice (dge tshul ma) should also be understood, because all other differences except for relying on a woman are the same.) And, (a precept that is distinguished by abandoning the six root dharmas and six related dharmas on top of the ten dharmas, the dharma characteristic is: the precept of a bhikshuni, because in order to become a bhikshuni, this is the precept of distinction that is closely needed from the conduct of discipline. What are these twelve dharmas? As it says in the 'Garland of Flowers Sutra': 'Do not go alone on the road, do not cross the other side of the river, do not touch a man, do not sit with him, do not hide faults, do not become relatives, these are the six dharmas of female novices. Taking the sale-sbram, shaving the hair of the secret place, digging the earth, not cutting onions and other plants, eating without being given, not eating what has been accumulated, likewise, it is called renunciation, the other six are related dharmas.') Abandoning the four parajikas, thirteen sanghavasesas, thirty nissaggiya pacittiyas, ninety pacittiyas, four patidesaniyas, and one hundred and twelve sikkhapadas, etc., is called the precept of a bhikshu. As it is said in the Vinaya Pitaka, the Pratimoksha Sutra, and the Vinaya Sutra Root, etc., dividing the five categories of offenses into two hundred and fifty-three, and abandoning all other physical and verbal transgressions that should be abandoned (a precept of true commitment, the dharma characteristic is: the precept of a bhikshu, because it is a distinct symbolic precept that promises to abandon all physical and verbal faults, which relies on the continuum of a male. What are the five categories of offenses? The four parajikas, thirteen sanghavasesas, thirty nissaggiya pacittiyas, ninety pacittiyas, four patidesaniyas, and one hundred and twelve sikkhapadas. There is no definite number for the offenses of the basic collection, because it is infinite. The precept of vowing to abandon the five categories of offenses divided into three hundred and sixty-four, the dharma characteristic is: the precept of a bhikshuni, because it is a distinct symbolic precept that promises to abandon all physical and verbal faults, which relies on the continuum of a female). In short, the instruction is: the samadhi precept and the undefiled precept are the learning of the mind of samadhi.
ང་དུ་འདུ། །དེ་ལྟར་རྣམ་དབྱེ་ཤེས་ནས་དེ་རྣམས་ ཀྱི། །ནང་ནས་ཇི་ལྟར་ནུས་པའི་སྡོམ་པ་བསྲུང་། །མཛོད་ལས། བསམ་གཏན་ལས་ སྐྱེས་༼པའི་སྡོམ་པ་ནི་༽བསམ་གཏན་གྱིས། །ས༼འི་སེམས་དངོས་གཞིའམ་ཉེར་བསྡོགས་༽ཉིད་ཀྱིས་ནི་ངེས་ པར་ཐོབ་༼སྟེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར༽། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཟག་བཅས་བསམ་གཏན་ གྱི་དངོས་གཞིའམ་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་སེམས་ཐོབ་ནས་༼ས་༽འོག་མ་འོག་༼མ་༽ལས་འདོད་ ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སྤོང་བའི་སེམས་པའམ་(དེའི་དོན་ནི། ཟག་བཅས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་ པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་ལ་ འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་པ་གང་ཡིན་པ་ཆོས་ཅན། བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་ གྱིས་འཆལ་ཚུལ་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གནོན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་སྡོམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབྱེ་ན་ བསམ་གཏན་ས་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་དྲུག བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སྤོངས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། བསམ་ གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་མེད་དུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར)། ས་སྡེ་ལས་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ ན་སྤྱོད་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་དང་། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ན་བསམ་གཏན་བཞི་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་སེམས་ཐོབ་པ་ན་རང་རང་གི་ས་འོག་མ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞིང་ སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་སེམས་པ་དང་། མཛོད་ལས། ཟག་མེད་(ཀྱི་སྡོམ་པ་)ནི། (བསམ་གཏན་དང་པོའི་ ཉེར་བསྡོགས་དང་དངོས་གཞི་ལ་ཙམ་པོ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཕྱི་མ་གསུམ་གྱི་དངོས་གཞི་སྟེ་བསམ་གཏན་ས་དྲུག་ཐོབ་པའི་ཚེ་) འཕགས་(པ་)དེས་(ཐོབ་)ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀུན་སློང་དང་བཅས་པའི་ས་ བོན་རྩ་བ་ནས་སྤོང་བའི་སེམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་(ཆོས་ཅན། ཟག་མེད་གྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་ རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསམ་གཏན་གྱིས་འཆལ་ཚུལ་ཀུན་སློང་གི་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་དྲུང་ནས་ཕྱུང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་ པའི་སྡོམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབྱེ་ན་འཆལ་ཚུལ་ཀུན་སློང་གི་ཉོན་མོངས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་སྤོང་བ་དང་། ཕལ་ཆེར་སྤོང་བ་དང་། 3-153 མཐའ་དག་སྤོང་བ་དང་། རྣམ་པར་དག་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་སྡོམ་པ་རྣམས་ཡོད་དེ། དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་བཞིས་བསྡུས་ པའི་སྡོམ་པ་རྣམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་ཀྱང་)ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་པས་ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་ བསླབ་པའི་ནང་དུ་འདུས་ཤིང་། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་སོ་སོར་ཐར་པའི་ སྡོམ་པ་རིས་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཇི་ལྟར་ནུས་པ་བླངས་ཏེ་བསྲུང་བ་ལ་འབད་པར་ བྱའོ། །
【現代漢語翻譯】 包括在其中。因此，在瞭解了這些區分之後，從這些（戒律）中，盡力守護自己能夠守護的戒律。《俱舍論》中說：『由禪定所生的（戒律）是，由禪定，（以）心之正行或近行，必定獲得（即與其一同生起）。』如是所說，獲得有漏禪定的正行或近行之心后，（從）下下（地）遠離貪慾的捨棄之心（其含義是：依賴有漏的禪定，對於欲界斷除貪慾，對於初禪斷除貪慾，以及對於二禪和三禪斷除貪慾的心，這些法，是禪定的戒律，因為是依靠世間的禪定，以壓制能引發邪淫之煩惱的力量而獲得的戒律。如果區分，則有包含在六個禪定地中的六種。對於四禪斷除貪慾的捨棄，不是禪定的戒律，因為屬於無色界）。《本地分》中說：『在色界和無色界中所行的禪定之戒。』如是所說，獲得四禪和無色界之心時，對於各自的下地斷除貪慾，以及捨棄所應捨棄之心。以及《俱舍論》中說：『無漏（的戒律）是，（在獲得初禪的近行和正行，以及二禪的離生喜樂地、定生喜樂地和離喜妙樂地這六個禪定地時），聖（者）（獲得）。』如是所說，以如實現見法性的出世間道，從根本上斷除能引發邪淫之戒律的所有種子之心，這些（法，是無漏的戒律，因為是依靠出世間的禪定，以從根源上拔除能引發邪淫之煩惱種子的力量而獲得的戒律。如果區分，則有斷除一部分能引發邪淫之煩惱，斷除大部分，斷除所有，以及完全清凈究竟的戒律等。因為有包含在四種沙門果中的戒律。這些也）是等持的差別，因此包含在增上心學之中。因此，應當瞭解這些區分，並且努力從八種別解脫戒律中，盡力受持並守護。 Included within them. Therefore, having understood these distinctions, from among these (precepts), protect the vows to the best of your ability. The Abhidharmakośa states: 'The (precepts) born from dhyāna (meditative absorption) are, through dhyāna, (with) the actual or proximate mind, definitely attained (i.e., arising together with it).' As it is said, having attained the actual or proximate mind of contaminated dhyāna, (from) the lower and lower (levels), the mind of abandoning detachment from desire (the meaning of which is: relying on contaminated dhyāna, to abandon attachment to desire in the desire realm, to abandon attachment to desire in the first dhyāna, and the minds of abandoning attachment to desire in the second and third dhyānas, these dharmas are the precepts of dhyāna, because they are the precepts attained by the power of suppressing the afflictions that arouse misconduct, through worldly dhyāna. If distinguished, there are six included in the six dhyāna grounds. The abandonment of detachment from desire in the fourth dhyāna is not a precept of dhyāna, because it belongs to the formless realm). The Bhūmivastu states: 'The precepts of dhyāna practiced in the form and formless realms.' As it is said, when the minds of the four dhyānas and the formless realms are attained, there is the mind of abandoning attachment to desire for their respective lower levels, and abandoning what should be abandoned. And the Abhidharmakośa states: 'The uncontaminated (precepts) are, (when attaining the proximate and actual of the first dhyāna, and the actual of the second dhyāna of joy born of detachment, the dhyāna of joy born of concentration, and the dhyāna of equanimity purified by detachment, these six dhyāna grounds), (attained by) the noble one.' As it is said, with the supramundane path that directly sees the truth of reality, the minds that eradicate from the root the seeds of all that arouse misconduct, these (dharmas are the uncontaminated precepts, because they are the precepts attained by the power of uprooting the seeds of afflictions that arouse misconduct, through supramundane dhyāna. If distinguished, there are the precepts of abandoning a portion of the afflictions that arouse misconduct, abandoning most, abandoning all, and the precepts of complete and perfect purity, etc. Because there are the precepts included in the four fruits of the ascetic life. These are also) distinctions of samādhi (concentration), and therefore are included within the higher training in mind. Therefore, one should understand these distinctions, and strive to take and protect the eight classes of individual liberation vows to the best of one's ability.
【English Translation】 Included within them. Therefore, having understood these distinctions, from among these (precepts), protect the vows to the best of your ability. The Abhidharmakośa states: 'The (precepts) born from dhyāna (meditative absorption) are, through dhyāna, (with) the actual or proximate mind, definitely attained (i.e., arising together with it).' As it is said, having attained the actual or proximate mind of contaminated dhyāna, (from) the lower and lower (levels), the mind of abandoning detachment from desire (the meaning of which is: relying on contaminated dhyāna, to abandon attachment to desire in the desire realm, to abandon attachment to desire in the first dhyāna, and the minds of abandoning attachment to desire in the second and third dhyānas, these dharmas are the precepts of dhyāna, because they are the precepts attained by the power of suppressing the afflictions that arouse misconduct, through worldly dhyāna. If distinguished, there are six included in the six dhyāna grounds. The abandonment of detachment from desire in the fourth dhyāna is not a precept of dhyāna, because it belongs to the formless realm). The Bhūmivastu states: 'The precepts of dhyāna practiced in the form and formless realms.' As it is said, when the minds of the four dhyānas and the formless realms are attained, there is the mind of abandoning attachment to desire for their respective lower levels, and abandoning what should be abandoned. And the Abhidharmakośa states: 'The uncontaminated (precepts) are, (when attaining the proximate and actual of the first dhyāna, and the actual of the second dhyāna of joy born of detachment, the dhyāna of joy born of concentration, and the dhyāna of equanimity purified by detachment, these six dhyāna grounds), (attained by) the noble one.' As it is said, with the supramundane path that directly sees the truth of reality, the minds that eradicate from the root the seeds of all that arouse misconduct, these (dharmas are the uncontaminated precepts, because they are the precepts attained by the power of uprooting the seeds of afflictions that arouse misconduct, through supramundane dhyāna. If distinguished, there are the precepts of abandoning a portion of the afflictions that arouse misconduct, abandoning most, abandoning all, and the precepts of complete and perfect purity, etc. Because there are the precepts included in the four fruits of the ascetic life. These are also) distinctions of samādhi (concentration), and therefore are included within the higher training in mind. Therefore, one should understand these distinctions, and strive to take and protect the eight classes of individual liberation vows to the best of one's ability.
༈ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལ། ངོ་བོ་དང་བསླབ་བྱ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བྱང་ སེམས་སྡོམ་པ་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །སེམས་བསྐྱེད་བླངས་ནས་བསླབ་པ་ བསྲུང་བ་ལྟར། །བདག་ཀྱང་དེ་ཡི་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ་ཞེས། །ཁས་བླངས་ནས་ནི་ཇི་ བཞིན་བསྒྲུབ་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། (ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་ པོ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་)ཆེར་(བསྐྱེད་པ་)འོས་(པ་ཐེག་ཆེན་)སེམས་བསྐྱེད་སྤངས་པའི་སྐྱེ་བོ་དག་(གིས་ ནི་བདེ་བ་རྣམ་པ་བཞི་མི་ཐོབ་སྟེ)། །(བསམ་པ་ཚད་མེད་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་)གཞན་(གྱི་)དོན་(བྱ་བར་)སེམས་ (པའི་བདེ་བ་)དང་(སྦྱོར་བ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་དོན་)དེ་ཡི་ཐབས་རྙེད་(པའི་བདེ་བ་)དང་། ། (ལུང་གི་ཡོན་ཏན་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཟབ་མོའི་)དགོངས་(པ་)ཆེན་(པོའི་)དོན་(རྟོགས་པའི་བདེ་བ་)དང་(རྟོགས་ པའི་ཡོན་ཏན་)དེ་(ཁོ་ན་)ཉིད་༼ཀྱི་༽མཆོག་(ཆོས་ཉིད་བདག་མེད་པར་)མཐོང་བའི། །བདེ་བ་(ཆེན་པོ་)དེ་ (རྣམས་)སྤངས་(ནས་ཕལ་ཆེར་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་གལ་ཏེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དུ་ཞུགས་ནའང་)ཞི་ བ(འི་མཐ)ར་འགྲོ་བར་འགྱུར་(གྱི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མི་ཐོབ་པོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སེམས་མ་བསྐྱེད་ན་བདེ་བ་བཞི་དང་བྲལ་ཞིང་ཞི་བར་ལྟུང་བའི་ཉེས་དམིགས་དང་། ༼སེམས་ བསྐྱེད་ལ་སྐྱོ་བ་མེད་པའི་ཕན་ཡོན་ནི༽བློ་ལྡན་༼བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ས་དང་པོར་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི༽སེམས་ མཆོག་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་། །མཐའ་ཡས་༼པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱིས༽ ཉེས་པ་བྱེད་(པ་)ལ་སེམས་རབ་(ཏུ་)བསྡམས་(ཏེ་སྡིག་པ་མི་བྱེད་པའི་སྡོམ་པ་ཐོབ་ཅིང་རྒྱུ་སྡིག་པ་མི་བྱེད་པས་ 3-154 འབྲས་བུ་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བའི་འཇིགས་པ་མེད་པར་དེ་ཉིད་དགེ་བ་དང་སྙིང་རྗེ)། །གཉིས་འཕེལ་(བར་)བྱེད་པས་ རྟག་ཏུ་དགེ་བ་དང་། །(ལྡན་པས་དེའི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་མཐོ་བའི་བདེ་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་དགའ་དང་)བརྩེ་ (བ་དང་)ལྡན་(པས་)བདེ་(བ་)དང་(ལྡན་པར་མ་ཟད་གཞན་དོན་གྱི་)སྡུག་བསྔལ་དག་གིས་(ཀྱང་)དགའ་( བར་འགྱུར་བས་ནམ་ཡང་གཞན་དོན་ལ་སྐྱོ་བ་མེད་པའོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སེམས་བསྐྱེད་ན་བདེ་བ་ བཞི་དང་ལྡན་ཞིང་ཉེས་སྤྱོད་མཐའ་དག་བསྡམས་ནས་དགེ་བ་དང་སྙིང་རྗེ་འཕེལ་བར་(སྡིག་པ་ མི་བྱེད་པའི་སྡོམ་པ་ཐོབ་ཅིང་སྡིག་པ་མི་བྱེད་པས་འབྲས་བུ་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བའི་འཇིགས་པ་མེད་པར་དེའི་དགེ་བ་དང་སྙིང་རྗེ་) བྱེད་པས་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་བདེ་བས་དགའ་ཞིང་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་ པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕན་ཡོན་རྣམས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། (སེམས་བསྐ
【現代漢語翻譯】 菩薩戒 菩薩戒分為本體和學處兩部分。首先是本體：如往昔諸佛發菩提心后守護學處一樣，我也承諾追隨他們，並如實修持。這些內容也見於《大乘經莊嚴論》中：(具備智慧和大悲者)更應(發起)殊勝(的大乘)菩提心，捨棄菩提心之人(無法獲得四種安樂)：(依靠四無量心)利益他人(的安樂)和(依靠四攝法獲得利益他人)之方便(的安樂)，(通達甚深大乘法)大(的)意(的安樂)和(證悟的功德)證悟真如(法性無我)之安樂。捨棄這些安樂(而享受輪迴之苦，即使進入大乘道)也將墮入寂滅(無法獲得不住涅槃)。如經文所說，不發菩提心則會失去四種安樂，並有墮入寂滅的過患。而(對於菩提心不生厭倦的利益是)具慧(菩薩們在初地獲得真勝義菩提)的殊勝心生起之時，(對於無量眾生身語意)造作惡業(的行為)心生厭離(獲得不造惡業的戒律，不造惡業為因，沒有墮入惡趣的怖畏，只有善和慈悲)。二者增長，恒常行善。(具有善果，享受增上生的安樂，具有喜悅和)慈愛(之心)安樂(不僅如此，其他眾生的)痛苦(也會轉化為喜悅，因此永遠不會厭倦利益他人)。如經文所說，發起菩提心則具足四種安樂，杜絕一切惡行，增長善和慈悲(獲得不造惡業的戒律，不造惡業為因，沒有墮入惡趣的怖畏，只有善和慈悲)，行善的果報是安樂，因慈悲而樂於成辦他利之事，要知道這些利益。(發起菩提)
【English Translation】 The Bodhisattva Vows The Bodhisattva vows are divided into two parts: the essence and the precepts. First, the essence: Just as the Buddhas of the past generated the mind of enlightenment and then protected the precepts, I also vow to follow them and practice accordingly. These are also found in the Mahāyānasaṃgraha:(Those who possess wisdom and great compassion) should (generate) the supreme (Mahāyāna) mind of enlightenment, those who abandon the mind of enlightenment (will not obtain four kinds of happiness):(Relying on the four immeasurables) the happiness of benefiting others and the happiness of finding the means to benefit others (relying on the four means of gathering), the happiness of (understanding) the great meaning (of the profound Mahāyāna Dharma) and the happiness of seeing the supreme suchness (the selflessness of Dharma nature). Abandoning these happinesses (and mostly enjoying the suffering of samsara, even if entering the Mahāyāna path) will fall into peace (will not attain non-abiding nirvana). As the scripture says, if you do not generate the mind of enlightenment, you will lose four kinds of happiness and have the fault of falling into peace. And (the benefit of not being tired of the mind of enlightenment is) as soon as the wise (Bodhisattvas generate the supreme mind of enlightenment in the first bhumi), (for all limitless sentient beings, body, speech, and mind) doing evil (actions) the mind is disgusted (obtaining the precept of not doing evil, not doing evil as the cause, there is no fear of falling into evil realms, only good and compassion). The two increase, always doing good. (Having good results, enjoying the happiness of high status, having joy and) love (mind) happiness (not only that, but the suffering of other beings) also (turns into joy, so you will never be tired of benefiting others). As the scripture says, generating the mind of enlightenment is to have four kinds of happiness, to eliminate all evil deeds, to increase good and compassion (to obtain the precept of not doing evil, not doing evil as the cause, there is no fear of falling into evil realms, only good and compassion), the result of doing good is happiness, and because of compassion, one is happy to accomplish the benefit of others, and one should know these benefits. (Generating Bodhi)
ྱེད་) དེ་ཡི་རྩ་བ(ར་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི)་སྙིང་རྗེ(ཆེན་པོ་ཡིན་པ)ར་ འདོད་(ཅིང་བསམ་པ་ནི་དུས)། །རྟག་ཏུ་(རྒྱུན་མི་ཆད་པར་)སེམས་ཅན་(ཐམས་ཅད་ཐར་བའི་བདེ་བ་ལ་འགོད་བར་ འདོད་པའི་)ཕན་པར་སེམས་(པ་ཡིན་ལ)། །(མོས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་)ཆོས་ལ་(ཡོན་ཏན་དང་ ལྡན་པར་ངེས་ནས་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་འཛིན་པའི་)མོས་(པ་)དང་(དམིགས་པ་ནི་)དེ་བཞིན་(དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་)དེའི། ། ཡེ་ཤེས་ཚོལ་(ཞིང་དོན་དུ་གཉེར་)བར་དམིགས་(ནས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་ལ་འཇུག་)པའོ། །ཞེས་གསུངས་ པ་ལྟར། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པར་སེམས་ཤིང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ ལ་མོས་པ་དེའི་ཡེ་ཤེས་ཚོལ་པར་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པར། བླ་མ་(རང་ཉིད་བྱང་ སེམས་ཀྱི་)སྡོམ་(པ་)ལ་གནས་ཤིང་(གཞན་ལ་འབོག་པ་ལ་ཡང་)མཁས་(པ་དང་)། (འབོག་པའི་)ནུས་(པ་) དང་ལྡན་(པ་)ལ་བླང་བར་བྱ(འོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི། སྤྱོད་ འཇུག་ལས། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག། (དུས་)ཀུན་ཏུ་(དངོས་པོ་མཐའ་དག་)ཐོགས་ མེད་(དེ་བར་དུ་གཅོད་པ་མེད་པར་)གཟིགས་པར་(སྤྱན་དང་)ལྡན་(པར)། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་(ཀྱི་)སྤྱན་ སྔར་ནས། །(ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་ཡོད་པས་)བདག་(ཀྱང་)ནི་ཉེ་བར་(མངོན་སུམ་)གནས་སོ་ཞེས། ། 3-155 ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། (དྲན་པས་)སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་བདུན་པས་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ཏེ། (དངོས་གཞི་ནི། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའམ། དེ་མེད་ན་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་དང་ལྡན་པ་མདུན་དུ་བསམ་པ། དད་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ། ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་ སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། ཞེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ཀྱིས་དུས་འདི་ནས་བཟུང་སྟེ་ཇི་སྲིད་)བྱང་ཆུབ་སྙིང་བོར་མཆིས་ཀྱི་བར་(དུ)། །སངས་རྒྱས་(བཅོམ་ལྡན་ འདས་)རྣམས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི(འོ)། །(དམ་པའི་)ཆོས་(རྣམས་)དང་(བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་ཕྱིར་ མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་)ཚོགས་ཀྱི་མཆོག་ལ་ཡང་། །(སྔ་མ་)དེ་བཞིན་(དུ་བློ་གཏོད་ཅིང་རྟེན་པར་ཁས་ལེན་ པས་)ཡང་དག་(པར་)སྐྱབས་སུ་མཆི། །ཞེས་སྐྱབས་གསུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་ བདེ་གཤེགས་(སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་)ཀྱིས། །(བླ་ན་མེད་པའི་)བྱང་ཆུབ་(ཆེན་པོར་)ཐུགས་ནི་ བསྐྱེད་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ(ར་བྱ་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྣམས)་ལ། །(བདེ་བར་གཤེགས་པ་) དེ་དག་(གི་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་ལ་)རིམ་(པ་)བཞིན་(དུ་བསླབ་ཤིང་)གནས་པ་ལྟར།
【現代漢語翻譯】 其根本是（希望）一切眾生遠離輪迴痛苦的（大）慈悲（心），（其）意樂（是）恒常（不斷地）心繫眾生（，希望他們安住于解脫之樂），（其）信解（是）對（深廣的）大乘佛法（確信其具有功德，並如實地領會），（其）目標（是）尋求（並實踐）如是（大乘佛法）的智慧（，從而投入聞思修）。如是說，以大慈悲心繫一切眾生，信解大乘佛法，並以尋求其智慧為目標。 如《二十頌戒論》所說：『（自己安住于）菩薩（）戒，並且（對於傳授此戒）精通（且）具有（傳授的）能力，（方可）領受（此戒）。』如是說，善知識（的條件），如《入菩薩行論》所說：『佛陀及諸菩薩眾，無礙常觀一切處，彼等一切尊者前，吾亦恒常住其間。』 如是說，以憶念和七支供養清凈自相續，（正行是：觀想具德善知識於前，若無，則觀想諸佛菩薩以無礙智慧眼觀照。以信心和大悲心策發，祈請十方諸佛菩薩垂念。以此為前行，從此時起直至）菩提藏（），我皈依諸佛（薄伽梵）。（皈依）正法（）以及（不退轉的菩薩僧）眾之殊勝者。（如前）一般（信賴並依靠），我如實皈依。（以此三皈依為前行）如昔諸善逝（佛陀薄伽梵），最初發（無上）菩提心，並於菩薩之學處，次第修學安住其中。
【English Translation】 Its root is great compassion (wishing) all sentient beings to be free from the suffering of samsara; its intention is to constantly (without interruption) think of the benefit of sentient beings (wishing them to be established in the bliss of liberation); its faith is to (have) faith in the profound and vast Mahayana Dharma (being certain of its qualities and understanding it as it is); its aim is to seek (and practice) the wisdom of such (Mahayana Dharma) (and thus engage in listening, thinking, and meditating). As it is said, with great compassion thinking of the benefit of all sentient beings, having faith in the Mahayana Dharma, and with the aim of seeking its wisdom. As the 'Twenty Verses on the Bodhisattva Vows' says: '(One should) receive (the vows) from one who abides in the Bodhisattva vows (himself), and who is skilled (in bestowing them) and has the ability (to do so).' As such, the qualities of a virtuous friend, as stated in 'A Guide to the Bodhisattva's Way of Life': 'The Buddhas and Bodhisattvas, constantly and without obstruction, see all places; before all those venerable ones, I too constantly abide.' As it is said, purify your mindstream with mindfulness and the seven-branch offering. (The main practice is: visualize a virtuous friend with qualities in front of you, or if not, visualize the Buddhas and Bodhisattvas with unobstructed wisdom eyes watching over you. Motivated by faith and great compassion, pray that all the Buddhas and Bodhisattvas in the ten directions will heed you. With this as a preliminary, from this time until) the essence of enlightenment (Bodhi), I take refuge in the Buddhas (Bhagavats). (I take refuge in) the Dharma (teachings) and the supreme (Sangha of non-returning Bodhisattvas). (In the same way as before, trusting and relying), I truly take refuge. (With these three refuges as a preliminary) Just as the previous Sugatas (Buddhas, Bhagavats), initially generated the (unsurpassed) mind of enlightenment, and gradually trained and abided in the Bodhisattva's trainings.
། (བདག་གིས་ཀྱང་)དེ་བཞིན་(དུ་)འགྲོ་(བ་ཐམས་ཅད་)ལ་(གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་)ཕན་(པ་བསྒྲུབ་པའི་) དོན་དུ། །(བསམ་པ་)བྱང་ཆུབ་(ཀྱི་མཆོག་ཏུ་)སེམས་ནི་བསྐྱེད་(པར་)བགྱི་ཞིང་། །(སེམས་བསྐྱེད་པ་)དེ་ (ཇི་ལྟ་བ་)བཞིན་དུ་ནི་(སྦྱོར་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་)བསླབ་པ(ར་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་)ལའང་(དུས་འདི་ནས་བཟང་ སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ)། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བགྱི་(འོ་ཞེས་པ་ལན་གསུམ་གྱིས་བླང་པར་བྱའོ། །དེ་ ལྟར་བླངས་པའི་གང་ཟག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཟུར་དུ་ནོད་མི་དགོས་སོ)། །ཞེས་པས་སེམས་བསྐྱེད་ དང་སྡོམ་པ་གཉིས་ཀ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བླངས་ཏེ། དེང་དུས་(སྟེ་ཉི་མ་དེ་རིང་)བདག་(གིས་)ཚེ་(སྐྱེ་བ་) འབྲས་བུ་ཡོད་(པ་སྟེ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་ཤིང་)། །མི་ཡི་སྲིད་པ་(སྟེ་སྐྱེ་བ་དལ་འབྱོར་ཚང་བ་)ལེགས་པར་ ཐོབ་(པ་ཡིན་ཏེ)། །(འཁོར་བ་ཐོག་མེད་ནས་སྐྱེ་བ་གང་དུའང་ཐོབ་མ་མྱོང་བ་འདི་ཐོབ་པའི་ཕྱིར)དེ་རིང་སངས་རྒྱས་ (ཀྱི་གདུང་འཚོབ་པའི་)རིགས་སུ་སྐྱེས་(ནས)། །སངས་རྒྱས་སྲས་སུ་ད་(ལྟ་)གྱུར་(པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ 3-156 སེམས་དཔའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་)ཏེ། །ད་ནི་(སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་སུ་གྱུར་པས་)བདག་གིས་ཅི་ནུས་ཀྱང་། ། (རང་)རིགས་དང་མཐུན་(པར་བྱེད་)པའི་(སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུང་དང་འཚོབ་པའི་)ལས་གཅིག་བརྩམ་(པར་ བྱ་སྟེ)། །(རང་དོན་ཡིད་བྱེད་སོགས་ཀྱི་ཉེས་པའི་)སྐྱོན་མེད་བཙུན་པའི་རིགས་འདི་ལ། །(ཇི་ལྟར་བདག་གི་ ཉེས་སྤྱོད་ཀྱི་ལྟུང་བའི་)རྙོག་པར་མི་འགྱུར་(བ་)དེ་ལྟར་བྱ(འོ)། །བདག་གིས་(ཉི་མ་)དེ་རིང་༼ཐམས་ཅད་ ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་༽སྐྱོབས་པ་༼སངས་རྒྱས་༽ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྤྱན་སྔར་(སྟེ་དེའི་མདུན་དུ་)འགྲོ་བ་(སྟེ་ སེམས་ཅན་)བདེ་གཤེགས་(སྟེ་སངས་རྒྱས་)ཉིད་(ཀྱི་བདེན་པ་)དང་ནི། །(སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ཀྱི་)བར་དུ་བདེ་ (བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་)ལ་མགྲོན་དུ་བོས་ཟིན་གྱི། །(བདག་གི་བསམ་པ་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕན་བདེའི་གཞི་ ལ་ཞུགས་པ་འདི་ལ་)ལྷ་དང་ལྷ་མིན་(དང་)ལ་སོགས་(ཀྱིས་སྒྲས་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་རབ་ཏུ་ དང་བ་དང་མངོན་པར་)དགའ་(ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་)བར་གྱིས། །ཞེས་པ། རང་གཞན་དགའ་བ་བསྐྱེད་ པས་ཀྱང་བརྟན་པར་བྱས་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་བསླབ་བྱ་རྣམས་ཇི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་སྙིང་ བོ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་བསྲུང་པར་འདོད་པའི་སེམས་པ་རྒྱུན་ཆགས་པའོ། ། བསླབ་བྱ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། དེ་ཡང་ཁྱིམ་པའམ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིས། །སྔར་ གྱི་བསླབ་བྱའི་སྟེང་དུ་དཀར་ནག་གི། །ཆོས་བཞི་དག་ལ་བླང་དོར་བྱེད་པ་དང་། ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་རྟག་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་། །དེ་ཡང་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པར། རྒྱལ་བ་(ཐུགས་ རྗེའི
【現代漢語翻譯】 （我）也同樣爲了利益一切眾生（暫時和究竟的利益），發起殊勝的菩提心。如是發起之後，（從現在開始直到證得菩提之間），我也將次第修學（菩薩）廣大之學處。（應重複三次）。如此受持之後，無需再單獨受持菩薩戒。 如是，將發心和戒律二者結合受持。今日我之生命已結出果實，我已善得暇滿人身。往昔無始輪迴中從未獲得，而今得以獲得。故我今日生於佛陀之家，如今已成為佛子。既然已成為佛子，我當盡己所能，行持與佛陀家世相符之事業。於此無垢高貴之族姓，我當如是不作令其蒙羞之行。今日我於一切怙主（諸佛）之前，邀請一切眾生皆至善逝（佛）之境地，乃至未得佛果之間，皆安住于安樂之中。愿天人、非天等眾生皆歡喜讚歎我此發心，愿一切眾生皆能安住于利樂之基。 如是，通過生起自他之喜悅而使之穩固，並恒常憶念，直至證得菩提果位，誓願守護未來所宣講之學處。 廣說學處：無論是居士或出家眾，在之前的學處之上，于黑白四法中，應取捨有度，並恒常修持六波羅蜜。於此行持之中，（應憶念）諸佛之大悲。
【English Translation】 Likewise, for the sake of benefiting all beings (temporarily and ultimately), I shall generate the supreme mind of Bodhi. Having generated it thus, I shall gradually train in the vast training of the Bodhisattvas (from now until enlightenment). (Repeat three times). Having taken it in this way, there is no need to take the Bodhisattva vows separately. Thus, taking both the generation of the mind and the vows in conjunction. Today my life has borne fruit, and I have well obtained the state of a human being with leisure and endowments. Never obtained in any birth since beginningless samsara, but now obtained. Therefore, today I am born into the family of the Buddhas, and now I have become a child of the Buddhas. Now that I have become a child of the Buddhas, I will do whatever I can to engage in activities that are in accordance with the family of the Buddhas. In this stainless and noble lineage, I shall act in such a way as not to bring shame upon it. Today, before all the protectors (the Buddhas), I invite all beings to the state of the Sugata (Buddha), and until the attainment of Buddhahood, may they all abide in happiness. May gods, demigods, and other beings rejoice and praise my aspiration, and may all beings abide in the foundation of benefit and happiness. Thus, by generating joy for oneself and others, make it stable, and constantly remember, until the attainment of the Bodhi fruit, vowing to protect the precepts that will be taught in the future. Extensive explanation of the precepts: Whether a householder or a renunciate, on top of the previous precepts, in the four black and white dharmas, one should adopt and abandon with moderation, and constantly practice the six paramitas. In this practice, (one should remember) the great compassion of the Buddhas.
་བདག་ཉིད་ལས་སྐྱེས་པ་)འི་སྲས་ཀྱིས་(བཤད་མ་ཐག་པ་)དེ་ལྟ་བུར། །བྱང་ཆུབ་(ཀྱི་)སེམས་རབ་(ཏུ་ སྟེ་ལེགས་པར་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་ནི་མི་གཏོང་བར་)བརྟན་(པར་)བཟུང་ནས། །གཡེལ་བ་(སྟེ་ལེ་ལོ་)མེད་པར་ (རྒྱུན་མི་ཆད་པས་)རྟག་ཏུ་ཡང་། །(བྱང་སེམས་ཀྱིས་བསླབ་པར་འོས་པའི་)བསླབ་(པ་རྣམས་)ལས་མི་འདའ་ (བར་བསྒྲུབ་པ་སྙིང་པོ་བྱེད་པ་ལ་)འབད་(ཅིང་དང་དུ་བླངས་)པར་བྱ་(སྟེ་བྱང་ཆུབ་དེ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར་སྔར་སོ་སོར་ཐར་པའི་བསླབ་པ་གང་བླངས་པ་རྣམས་བསྲུང་བའི་སྟེང་དུ་ སེམས་བསྐྱེད་དང་སྡོམ་པའི་ཆོ་གར་གསུངས་པ་ལྟར། སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་བསམ་བཞིན་དུ་ 3-157 རྫུན་མི་སྨྲ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ཅིང་བསྔགས་པ་ བརྗོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པ་དག་པས་གནས་པ་ དང་། གཞན་དག་ཀྱང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགེ་བ་ལ་ འགོད་པ་སྟེ་དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་བསྟེན་པ་དང་། བླ་མ་དང་མཆོད་པར་འོས་པ་བསླུ་བ་དང་། གཞན་འགྱོད་པའི་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ སྡང་ཤུགས་ཀྱིས་སྐྱོན་བརྗོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གཡོ་དང་སྒྱུས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ སྟེ། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤོང་བ་ལ་བསླབ་ཅིང་། རྒྱན་ལས། ༼ཚུལ་ཁྲིམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤེས་རབ་སྟེ་༽ བསླབ་༼པ་༽གསུམ་༼གྱི་༽དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི། །རྒྱལ་བས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །ཡང་དག་ (པར་)བཤད་དེ་(ཕར་ཕྱིན་)དང་པོ་གསུམ(ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་)། །ཐ་མ་(བསམ་གཏན་དང་ཤེས་ རབ་)གཉིས་ཀྱིས་(རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་)རྣམ་པ་གཉིས་(བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ)། ། གཅིག་(བརྩོན་འགྲུས་)ནི་(བསླབ་པ་)གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་གཏོགས་(ཏེ་བསླབ་པ་གསུམ་ག་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ ངེས་པར་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མི་ལྟ་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ ཡང་དག་པར་ལེན་ཅིང་དེ་ཉིད་བཟོད་པས་གཤེ་ཡང་སླར་མི་གཤེ་བས་བསྲུང་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་ ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ བསླབ་པ་རྣམས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོས་སློབ་པ་དང་། བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་དགའ་དང་ བཏང་སྙོམས་ཏེ། །ཚད་མེད་བཞི་ལྡན་བསམ་པ་བཟང་བོ་ཡིས། །སྦྱིན་དང་སྙན་ སྨྲ་དོན་སྤྱོད་དོན་མཐུན་པའི། །བསྡུ་བ་བཞི་ཡིས་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པ་དང་། །དེ་ དག་ཀྱང་ཇི་སྐད་དུ། བརྟན་པ་(བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་)རྣམས་ཀྱི་(ཚད་མེད་པ་བཞི་པོ་)དེ་དག་(ནི་སེམས་ ཅན་)བདེ་(བ་)འདོད་(པ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་དེ་དང་ཕྲད་པར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་བྱམས་པ་)དང་། །སྡུག་ བསྔལ་གྱིས་ཉམ་ཐག་(པ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་དེ་
【現代漢語翻譯】 如(自生)之子(如前所述)般，菩提心應如是，牢固(即為生命亦不捨棄)地持守，不懈怠(即不間斷)地恒常，不違越(菩薩應學)之學處(而以修持為要)，努力(並接受)，(因菩提依賴於此)。如是說，如前所受之別解脫戒，于守護之上，如發心及律儀儀軌中所說，縱為生命，亦不應明知而妄語，于菩薩生起導師之想，讚歎稱揚，以清凈增上意樂安住於一切有情，為令他人亦得圓滿菩提，安立於大乘善法，即依止四白法，捨棄欺騙上師及應供處，于非應悔處生悔，以嗔恨譭謗菩薩，以諂誑待有情等四黑法，而勤修學處。如《莊嚴經論》云：『戒定慧三學，勝者說六度，前三后二攝，一亦通於三。』即以戒不顧受用而善受持，並以忍守護，雖遭詈罵亦不還罵，是為戒學。依于禪定與智慧，勤學心學與慧學。慈悲喜捨四無量，具足善妙意樂，佈施愛語利行與同事，以四攝成辦他利。如是等，如經所云：『堅固(菩薩)之四無量，乃緣于欲樂(有情，愿彼等得樂而與之相應之慈)，緣于為痛苦所困』 As the son (born from oneself) (as mentioned earlier), the Bodhicitta should be like this, firmly (that is, not abandoning even for the sake of life) held, without negligence (that is, without interruption) constantly, not transgressing (what Bodhisattvas should learn) the precepts (and taking practice as essential), striving (and accepting), (because Bodhi depends on this). As it is said, upon protecting the Pratimoksha vows previously taken, as stated in the generation of Bodhicitta and vows rituals, even for the sake of life, one should not knowingly lie, generate the perception of a teacher towards Bodhisattvas, praise and extol them, abide in all sentient beings with pure superior intention, and establish others in the virtuous Dharma of the Mahayana for the sake of attaining perfect Bodhi, that is, relying on the four white dharmas, abandoning deceiving the Lama and those worthy of offerings, generating regret in places where regret is not appropriate, criticizing Bodhisattvas with hatred, and always behaving with deceit and trickery towards sentient beings, that is, training to abandon the four black dharmas. As the Ornament of Sutras says: 'Discipline, concentration, and wisdom, the Victorious Ones speak of the six perfections; the first three (discipline) and the last two (meditation and wisdom) gather the two aspects (concentration and wisdom respectively). One (diligence) also applies to all three (precepts), (because diligence is necessary for all three precepts).' That is, if giving does not look at enjoyment, then taking the precepts purely and protecting them with patience, not retaliating even when scolded, is the precept of discipline. Relying on meditation and wisdom, diligently learning the precepts of mind and wisdom. Loving-kindness, compassion, joy, and equanimity, with the four immeasurables and good intentions, giving, kind speech, beneficial action, and acting in accordance with the Dharma, accomplishing the benefit of others with the four means of gathering. And these, as it is said: 'The four immeasurables of the steadfast (Bodhisattvas) are (sentient beings) desiring happiness (aiming at those who desire happiness and having the aspect of wanting to meet them, loving-kindness), aiming at those distressed by suffering.'
【English Translation】 Like a son (born from oneself) (as mentioned earlier), the Bodhicitta should be like this, firmly (that is, not abandoning even for the sake of life) held, without negligence (that is, without interruption) constantly, not transgressing (what Bodhisattvas should learn) the precepts (and taking practice as essential), striving (and accepting), (because Bodhi depends on this). As it is said, upon protecting the Pratimoksha vows previously taken, as stated in the generation of Bodhicitta and vows rituals, even for the sake of life, one should not knowingly lie, generate the perception of a teacher towards Bodhisattvas, praise and extol them, abide in all sentient beings with pure superior intention, and establish others in the virtuous Dharma of the Mahayana for the sake of attaining perfect Bodhi, that is, relying on the four white dharmas, abandoning deceiving the Lama and those worthy of offerings, generating regret in places where regret is not appropriate, criticizing Bodhisattvas with hatred, and always behaving with deceit and trickery towards sentient beings, that is, training to abandon the four black dharmas. As the Ornament of Sutras says: 'Discipline, concentration, and wisdom, the Victorious Ones speak of the six perfections; the first three (discipline) and the last two (meditation and wisdom) gather the two aspects (concentration and wisdom respectively). One (diligence) also applies to all three (precepts), (because diligence is necessary for all three precepts).' That is, if giving does not look at enjoyment, then taking the precepts purely and protecting them with patience, not retaliating even when scolded, is the precept of discipline. Relying on meditation and wisdom, diligently learning the precepts of mind and wisdom. Loving-kindness, compassion, joy, and equanimity, with the four immeasurables and good intentions, giving, kind speech, beneficial action, and acting in accordance with the Dharma, accomplishing the benefit of others with the four means of gathering. And these, as it is said: 'The four immeasurables of the steadfast (Bodhisattvas) are (sentient beings) desiring happiness (aiming at those who desire happiness and having the aspect of wanting to meet them, loving-kindness), aiming at those distressed by suffering.'
དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་སྙིང་རྗེ་)བདེ་བ་དང་ 3-158 (ལྡན་པ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་དེ་དང་མི་འབྲལ་པར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དགའ་པ་དང་)། །ཉོན་མོངས་(པ་ཆགས་ སྡང་གི་མཐར་ལྟུང་བ་)ཅན་(རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་དེ་དང་བྲལ་པར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་བཏང་སྙོམས་)དང་(ཆོས་ལ་ དམིགས་པ་ཚད་མེད་པ་ནི་)དེ་དག་(གི་)བསྟན་བཅོས་(ལ་དམིགས་ནས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་བཤད་པ་སྡེ་སྣོད་ ལ་དམིགས་ཞེས་བཏགས་སོ་)དང་། །དེ་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་(ཞེས་པ་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་ དམིགས་པ་ནི་ཚད་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་དོན་ནོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། བརྟན་པ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ནས་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་ འདོད་པའི་བྱམས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉམ་ཐག་པ་རྣམས་དེ་དང་བྲལ་པར་འདོད་པའི་ སྙིང་རྗེ་དང་། བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དེ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པའི་དགའ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཆགས་སྡང་གི་མཐར་ལྟུང་བ་རྣམས་དེ་དག་དང་བྲལ་པར་འདོད་པའི་བཏང་ སྙོམས་ཚད་མེད་པ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་ཚད་མེད་པ་བཞི་དང་། དེ་རྣམས་ བརྗོད་བྱར་བྱས་ནས་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་དམིགས་ནས་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཆོས་ལ་ དམིགས་པའི་ཚད་མེད་པ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་འཁོར་ གསུམ་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཚད་ མེད་པ་སྟེ། བསམ་པ་བཟང་པོ་ཚད་མེད་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་ངང་ནས་(བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིའི་ སྒོ་ནས་གཞན་དོན་བྱེད་ཚུལ་ནི)། སྦྱིན་(པ་ནི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་དང་)མཚུངས་(ལ་ཕྱི་མ་གསུམ་གྱི་ཆོས་) དེ་སྟོན་(པ་དང་དེ་ཉམས་སུ་)ལེན་(དུ་)འཇུག་(པ་)དང་། །བདག་ཉིད་རྗེས་སུ་འཇུག་(པ་)རྣམས་(ལ་) ནི། །(རིམ་པ་ལྟར་འཆད་དེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་ཆོས་དེ་རྣམས་ལེགས་པར་སྟོན་པ་ནི་)སྙན་པར་སྨྲ་(བ་)དང་(ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ཡང་དག་པར་ཉམས་སུ་ལེན་དུ་འཇུག་པ་ནི་)དོན་སྤྱོད་(པ་)དང་། །དོན་མཐུན་པ་ནི་ (གཞན་ལ་བསྟན་པ་ལྟར་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་འཇུག་པ་ནི་)ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ ལྟར། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་དང་མཚུངས་པར་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་ 3-159 པའི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱ་རྣམས་སྡུད་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་སྟོན་པའི་ སྒོ་ནས་སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཉམས་སུ་ལེན་དུ་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་ དེ་དག་གི་དོན་སྤྱོད་པ་དང་། གཞན་ལ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལྟར་བདག་ཉིད་ཀྱང་རྗེས་སུ་འཇུག་ ཅིང་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྒོ་ནས་དོན་མཐུན་པ་སྟེ། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིས་སེམས་ཅན་གྱི་ དོན་བསྒ
【現代漢語翻譯】 （希望遠離痛苦的有情，以慈悲為懷），（希望擁有安樂的有情，以不離安樂為懷的喜），（對於煩惱深重，墮入貪嗔的有情，以希望他們遠離煩惱的舍），以及（以佛法為對境的無量心），這些（以佛經論著為對境，講述聞思修三學，被稱為對境）及其真如實性深入瞭解（即以無所緣為所緣，是無量，即以真如為所緣）。如是說，堅定不移的菩薩們，以一切有情為對境，希望他們擁有安樂的慈愛；對於被痛苦折磨的有情，希望他們遠離痛苦的慈悲；對於擁有安樂的有情，希望他們不離安樂的喜悅；對於煩惱深重，墮入貪嗔的有情，希望他們遠離煩惱的舍，這些無量心是針對有情的四無量心。以這些為主題而宣講的佛經論著為對境而進行了解，這是以佛法為對境的無量心。對於這些的法性，即真如，以不執著三輪的方式深入瞭解，這是以無所緣為對境的無量心。在具備四種善良無量心的狀態下（以四攝法的方式行持利他事業的方法是）：佈施（在波羅蜜多中已講述過）與（后三者的佛法）相符（並）示現（且令他人）受持（並）行持，自己隨之修行（的人們），（依次宣講六波羅蜜多的佛法，善巧地示現）是愛語，（令他人如實地受持並修行六波羅蜜多）是利行，（如教導他人一樣，自己也行持六波羅蜜多）是同事。如是說，如佈施波羅蜜多中所述，以財物佈施的方式攝受所化眾生；以宣說與波羅蜜多相應的佛法的方式，行持愛語；以令他人受持並修行波羅蜜多的方式，行持利行；如教導他人一樣，自己也隨之修行並受持的方式，行持同事。總而言之，以四攝法成辦有情的利益。 3-158 3-159
【English Translation】 （Compassion, with the aspect of wishing to be separated from suffering for sentient beings），（Joy, with the aspect of wishing not to be separated from happiness for those who have happiness），（Equanimity, with the aspect of wishing to be separated from afflictions for those who are afflicted, falling into the extremes of attachment and aversion），and (immeasurable mind with Dharma as the object). These (are called 'object' because they focus on the teachings of scriptures, explaining the three studies of hearing, thinking, and meditating). And thoroughly entering into the suchness of it (means that focusing on the absence of an object is immeasurable, meaning focusing on the suchness). As it is said, steadfast Bodhisattvas, with all sentient beings as the object, have loving-kindness wishing them to have happiness; for those who are tormented by suffering, compassion wishing them to be separated from it; for those who have happiness, joy wishing them not to be separated from it; for those who are afflicted, falling into the extremes of attachment and aversion, equanimity wishing them to be separated from those. These immeasurable minds are the four immeasurable minds focusing on sentient beings. Understanding by focusing on the scriptures that teach these as the subject is the immeasurable mind focusing on the Dharma. Entering into the nature of these, the suchness, through the gate of not conceptually elaborating the three spheres, is the immeasurable mind focusing on the absence of an object. In the state of possessing four good immeasurable minds (the method of benefiting others through the four ways of gathering is): Giving (as explained in the context of pāramitā) is similar (to the Dharma of the latter three), showing (and causing others to) uphold (and) practice, and following oneself (for those who), (explaining in order the Dharma of the six pāramitās, skillfully showing) is pleasing speech, (causing others to truly uphold and practice the six pāramitās) is beneficial conduct, and being in accord (as taught to others, oneself also engaging in the six pāramitās) is wanting oneself. As it is said, as taught in the context of the giving pāramitā, gathering disciples through the giving of material things; through showing the Dharma in accordance with the pāramitās, practicing pleasing speech; through causing others to uphold and practice the pāramitās, practicing beneficial conduct; as taught to others, oneself also following and practicing, practicing being in accord. In short, accomplishing the benefit of sentient beings through the four ways of gathering. 3-158 3-159
ྲུབ་པ་དང་། (བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཟས་གོས་སོགས་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་ནི་ གཞན་གྱི་ལུས་ལ་ཕན་གདགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་དང་། སྙན་པར་སྨྲ་བས་གཞན་གྱི་མི་ཤེས་པ་དང་ལོག་ཤེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ རྣམས་བསལ་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་གོ་བར་འཛིན་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དང་། དོན་སྤྱོད་པས་གཞན་དག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པའི་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དང་། དོན་མཐུན་པས་གཞན་ལ་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་ཀྱང་བྱེད་ པར་རིག་ནས་ཡིད་ཆེས་པས་གཞན་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །རྒྱན་ལས། ཕན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་དང་ནི། །འཛིན་པར་ བྱེད་དང་འཇུག་པར་བྱེད། །དེ་བཞིན་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་པ། །བསྡུ་པའི་དངོས་པོ་བཞི་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་དག་གི་བྱེད་ ལས་ནི། དང་པོ་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པས་ནི། ཆོས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་དང་། སྙན་པར་སྨྲ་བས་ནི། དོན་བྱེ་བྲག་ཏུ་ ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་དེ་ལ་མོས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཅིང་། གསུམ་པས་ནི་ཆོས་བཞིན་ཉམས་སུ་ལེན་ ཅིང་བསྒྲུབ་ཏུ་འཇུག་པ། བཞི་པས་ནི་ཡུན་རིང་དུ་ལམ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་ཡུན་རིང་དུ་བསྒྲུབ་པ་དེ་གོང་ནས་གོང་དུ་རྣམ་པར་སྦྱོང་ ཤིང་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའོ། །རྒྱན་ལས། དངོས་པོ་སྣོད་གྱུར་དངོས་པོ་སྟེ། །གཉིས་པ་ཡིས་ནི་མོས་པ་ཡིན། །གསུམ་པ་ཡིས་ ནི་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། །བཞི་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའོ)། ། གཞན་གྱི་དོན་དུ་འགྱུར་ན་མནར་མེད་པའི། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡང་བདེ་བར་ འཛིན་པ་ཡི། །ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་བྱ་བ་གང་ཡིན་རྣམས། །རྟག་ཏུ་གཞན་ལ་ཕན་ པར་སྤྱོད་པ་དང་། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། གཞན་(གྱི་རྒྱུད་ལ་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་) དོན་(བསྒྲུབ་པ་ལ་)བརྩོན་(འགྲུས་ཆེན་པོ་དང་)ལྡན་(པ་ནི་)སྙིང་རྗེ་(ཆེན་པོ)འི་བདག་ཉིད་(ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་)འདི། །གང་(གི་)ཚེ་(སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་དོན་དུ་འགྱུར་བར་མཐོང་ནས་)མནར་མེད་(པའི་ 3-160 དམྱལ་བར་འགྲོ་བ་)ལ་ཡང་དགའ་(བར་)འགྱུར་བ། །དེ་འདྲ་བ་དག་སྲིད་(པར་བསམ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་བླངས་ ཏེ་གནས་)ན་གཞན་(གྱི་དོན་དུ་)རྟེན་ཅན་(གྱི་དཀའ་སྤྱད་དང་)། །སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་དག་གི་ག་ལ་ འཇིགས་༼ཏེ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་བརྩོན་པར་བྱེད་པའོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ དང་ལྡན་པས་གཞན་དོན་གྱི་དཀའ་སྤྱད་ཆེན་པོ་ལའང་ནམ་ཡང་སྐྱོ་བ་མེད་པར་འཇུག་པ་ དང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། (གང་ཟག་)གང་ཞིག་(རང་གིས་)ལུས་ངག་ཡིད་(གསུམ་)ཀྱི་ལས། ། ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་ཡོངས་(སུ་)བརྟགས་ཏེ། །བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་(པའི་ཚུལ་)ཤེས་ པས། །(ཤེས་པ་ལྟར་)རྟག་ཏུ་བྱེད་པ་དེ་(རང་གཞན་གྱི
【現代漢語翻譯】 和合事，（安立四攝的原因是：佈施衣食等財物是利益他人身體的方法；善語能消除他人的無知、邪見和疑惑，使之理解並接受到達彼岸的意義；利行能使他人行持到達彼岸的善行；同事是指自己也像對他人所說的那樣去做，從而以信任使他人跟隨。如《寶鬘論》所說：『利益之方便，受持與令入，如是令隨行，是為四攝事。』這些的作用是：首先，財佈施能使之成為接受佛法的容器；其次，善語能通過分別瞭解意義和斷除疑惑，從而對佛法產生信仰；第三，能如法修行並使他人修行；第四，能長久地對道產生信任，長久地修行，並使修行越來越清凈，最終達到圓滿。） 若為利他故，地獄苦亦樂，身語意諸業，恒常利他行。 如是說：此（菩薩）具大悲，勤（于）利（他），（故）于（眾生）他（之）時，（見為利有情故）那落迦（地獄）亦喜（而趨入）。如是（菩薩）于輪迴（中）安住，何畏他（之）依（于）苦（而生）？ 如是說，具有大悲心者，對於利他的巨大苦行也從不厭倦。 《寶鬘論》中說：（任何）人若（以）身語意（三）之業，皆善觀察，知自他利（之方式），（如所知）恒常行之，彼（即能成辦自他之利益）。
【English Translation】 The objects of gathering (the reason for establishing the four means of gathering is: giving material things such as food and clothing is a way to benefit others' bodies; sweet speech can eliminate others' ignorance, wrong views, and doubts, and make them understand and accept the meaning of reaching the other shore; beneficial conduct can make others engage in the good deeds of reaching the other shore; and acting in accordance with the meaning means that one also does as one says to others, thereby gaining trust and making others follow. As it says in the Ratnavali: 'The means of benefiting, holding and causing to enter, likewise causing to follow, are called the four objects of gathering.' The functions of these are: first, material giving makes one a vessel for receiving the Dharma; second, sweet speech creates faith in the Dharma by distinguishing the meaning and cutting off doubts; third, it enables one to practice and cause others to practice according to the Dharma; and fourth, it enables one to have long-term faith in the path, practice for a long time, and purify the practice more and more, ultimately reaching perfection.) If it is for the sake of others, even the suffering of Avici (地獄名，梵文：Avīci，梵文羅馬擬音：Avīci，字面意思：無間) is happiness, the actions of body, speech, and mind are always for the benefit of others. It is said: This (Bodhisattva) has great compassion, is diligent (in) benefiting (others), (therefore) at (the) time (of beings) others, (seeing that it is for the benefit of sentient beings) even Naraka (地獄，梵文：Naraka，梵文羅馬擬音：Naraka，字面意思：地獄) is happy (to enter). If such (Bodhisattvas) abide in Samsara (輪迴，梵文：Saṃsāra，梵文羅馬擬音：Samsara，字面意思：輪迴), what fear is there of others (relying on) suffering (that arises)? It is said that those with great compassion never tire of engaging in great hardships for the benefit of others. In the Ratnavali it says: (Any) person who (with) the actions of body, speech, and mind (three), all well observes, knowing the way to benefit self and others, (as known) always acts, that (is able to accomplish the benefit of self and others).
་དོན་ལ་)མཁས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྒོ་ གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་རང་རིག་གིས་བརྟགས་ནས་རང་གཞན་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་ པ་དེ་ལ་འཇུག་པ་དང་། ཕན་དང་བདེ་བའི་ཁྱད་པར་ཤེས་པ་ཡིས། །སྡུག་བསྔལ་ ཡིན་ཡང་གཏན་དུ་ཕན་པ་ཡི། །ཐབས་ལ་འཇུག་ཅིང་བདེ་ཡང་མི་ཕན་པའི། །བྱ་ བ་ངན་པ་རྣམས་ནི་སྤང་བའོ། །དེ་ཡང་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས། (གང་ཟག་)གཞན་ནམ་ བདག་ཉིད་ལ་ཡང་རུང་། །(སྐབས་སུ་)སྡུག་བསྔལ་(ལྟ་བུར་སྣང་བ་)ཡིན་ཡང་གང་ཕན་པའི། ། (མཐར་ཐུག་དང་གནས་སྐབས་སུ་)ཕན་(པ་)དང་བདེ་བ་རྣམས་བྱ་སྟེ། །(གནས་སྐབས་སུ་)བདེ་(བ་ལྟ་བུར་ སྣང་)ཡང་(ཕུགས་སུ་)མི་ཕན་(པ་)མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གཞན་དོན་གྱི་དཀའ་སྤྱད་ལྟ་ བུ་འཕྲལ་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ཡང་ཕུགས་སུ་རང་གཞན་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་བྱ་ ཞིང་། གཏན་དུ་ཕན་ལ་ཚེ་འདིར་ཡང་བདེ་བའི་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། འདོད་ཡོན་ལ་བག་ མེད་པར་སྤྱོད་པ་ལྟ་བུར་ཚེ་འདིར་བདེ་ཡང་། ཕྱི་མ་ལ་མི་ཕན་པའི་སྡིག་པའི་བྱ་བ་རྣམས་ནི་ མི་བྱ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་དྲག་པོ་ལས་བྱུང་རྩ་ལྟུང་བཞི། །སྤོང་ཞིང་བྱུང་ན་སླར་ ཡང་བཅོས་པ་སོགས། །རྣམ་དག་ལུང་ལ་ལྟོས་ཏེ་བཀག་པ་རྣམས། །སྤོང་ཞིང་ གནང་བ་རྣམས་ནི་བསྟེན་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཇི་སྐད་དུ། ཉོན་མོངས་(པ་)དྲག་(པོ་)ལས་ 3-161 (བྱུང་བར་)གྱུར་པ་ཡིས། །(བྱང་སེམས་ཀྱི་)སྡོམ་པ་ཞིག་པར་གང་གྱུར་པ། །དེ་ཡི་(རྒྱུ་རྙེད་དང་བཀུར་སྟིར་ ཆགས་པའི་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་)ཉེས་པ་བཞི་པོ་ནི། །ཕམ་པ་འདྲ་བ(འི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བ) ར་དགོངས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་(དོན་ཕམ་པ་འདྲ་བའི་ཉེས་བྱས་ཀྱི་རིགས་ཐམས་ཅད་སྡོམ་པ་མ་བཟུང་ བ་ལ་མི་འཇོག་པས་རྟེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྡོམ་པ་ཐོབ་པ་དང་། ཤེས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་སྟེ། ཐུན་མོང་གི་ཡན་ལག་ གཉིས་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་ཕམ་པ་ལྟ་བུ་གང་རུང་གཅིག་སྤྱད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་ པ་བཏང་བར་འགྱུར་ན། ཐམས་ཅད་བྱས་ནས་ལྟ་ཅི་སྨོས། འོ་ན་ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུ་ གང་རུང་གཅིག་ཀྱང་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་སྤྱོད་པ་དང་། བདག་གིས་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཆོས་དང་འགལ་བས་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་མེད་ ཅིང་བྱ་བ་ལ་མི་འཛེམ་པ་ཁྲེལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བ་དང་། དེས་མགུ་བར་བྱེད་ཅིང་དེས་དགའ་བར་བྱེད་པ་དང་། དེ་ཉིད་ལ་ཡོན་ ཏན་དང་ལྡན་པར་འཛིན་པ་ནི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཆེན་པོའོ། །ཉོན་མོངས་པ་འབྲི ང་དང་ཆུང་ངུས་ནི་སྡོམ་པ་བཏང་བར་མི་འགྱུར་ རོ། །འབྲི ང་པོ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཁྱད་པར་གསུམ་པོ་གང་རུང་གཉིས་ཚང་བ་ལ་འདོད་ལ། ཆུང་ངུ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཁྱད་པར་ གསུམ་ལ་གཉིས་མ་ཚང་བ་ལ་ཁ་ཅིག་འདོད་དོ་)
【現代漢語翻譯】 如是說，以自識觀察身語意的行為，行持對自他有益之事；通過了解利益和安樂的差別，即使是痛苦，也要行持究竟有益之法；捨棄看似安樂卻無益的惡行。如《二十頌》所說：『無論對他人或自己，即使是看似痛苦之事，也要做有益之事；要做（究竟和暫時的）利益和安樂之事；不要做（暫時）看似安樂卻（最終）無益之事。』如是，爲了他人的利益而忍受的苦行，雖然暫時是痛苦的，但最終會對自他有益，所以應當行持。也要行持究竟有益且今生安樂的善行。對於如同放縱享樂等，雖然今生安樂，但來世無益的罪惡行為，則不應行持。捨棄由強烈煩惱所生的四種根本墮罪，如果已經發生，則應重新補救等。依靠清凈的經論，對於禁止之事，應當捨棄；對於允許之事，應當依止。這些也如經中所說：『由強烈煩惱所生，導致菩薩戒律破損的，那四種過失，被認為是類似失敗（的罪過）。』（意思是說，類似失敗的罪過並非指未受戒者，而是指已得菩薩戒者，且智慧安住于自性。共同的條件有兩個：由強烈煩惱驅使，犯下任何一種類似失敗的罪過，都會導致菩薩戒的捨棄，更何況是全部都犯呢？那麼，什麼是強烈的煩惱呢？就是持續不斷地犯下任何一種類似失敗的罪過，對於自己不應做的事，對於與佛法相違背的事，不知羞恥，毫無顧忌，並且以此為樂，以此為喜，認為這就是具有功德，這就是極大的纏縛。中等和微弱的煩惱不會導致戒律的捨棄。中等煩惱是指具備三種煩惱特徵中的兩種，微弱煩惱是指不具備三種煩惱特徵中的兩種。） （藏文：ཉོན་མོངས་དྲག་པོ་ལས་བྱུང་རྩ་ལྟུང་བཞི།，梵文天城體：क्लेशप्रबलोत्पन्नचतुर्मूलपराजय，梵文羅馬擬音：kleśa prabalotpanna caturmūl parājaya，漢語字面意思：由強烈煩惱所生的四種根本墮罪）
【English Translation】 As it is said, examine the actions of body, speech, and mind with self-awareness, and engage in what benefits oneself and others. By understanding the difference between benefit and happiness, even if it is suffering, one should engage in methods that are ultimately beneficial. Abandon evil deeds that seem pleasant but are not beneficial. As stated in the 'Twenty Verses': 'Whether for others or oneself, even if it seems like suffering, do what is beneficial. Do what is beneficial and brings happiness (ultimately and temporarily). Do not do what seems pleasant (temporarily) but is not beneficial (in the long run).' Thus, enduring hardships for the sake of others, although painful in the short term, will ultimately benefit oneself and others, so one should practice them. One should also practice virtuous deeds that are ultimately beneficial and bring happiness in this life. As for sinful actions, such as indulging in sensual pleasures, which are pleasant in this life but not beneficial in the next, one should not engage in them. Abandon the four root downfalls arising from strong afflictions, and if they have occurred, restore them, etc. Relying on pure scriptures, abandon what is prohibited and rely on what is permitted. These are also as stated: 'Whatever arises from strong afflictions, causing the Bodhisattva vows to be broken, those four faults are considered similar to defeat (sins).' (This means that sins similar to defeat do not refer to those who have not taken vows, but to those who have received the Bodhisattva vows, and whose wisdom abides in its own nature. There are two common conditions: being driven by strong afflictions and committing any one of the sins similar to defeat will cause the abandonment of the Bodhisattva vows, let alone committing all of them. So, what are strong afflictions? It is the continuous commission of any one of the sins similar to defeat, being shameless and unreserved about things one should not do and things that contradict the Dharma, and taking pleasure and delight in them, considering them to be virtuous, which is a great entanglement. Medium and weak afflictions do not cause the abandonment of vows. Medium afflictions are considered to be those that possess any two of the three characteristics of afflictions, and weak afflictions are considered by some to be those that do not possess two of the three characteristics of afflictions.) (Tibetan: ཉོན་མོངས་དྲག་པོ་ལས་བྱུང་རྩ་ལྟུང་བཞི།, Sanskrit Devanagari: क्लेशप्रबलोत्पन्नचतुर्मूलपराजय, Sanskrit Romanization: kleśa prabalotpanna caturmūl parājaya, Literal Chinese meaning: The four root downfalls arising from strong afflictions)
ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོ་འམ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཆེན་པོ་ནི་ ཉེས་པ་བཞི་པོ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྤྱོད་པ་དང་། དེ་དག་ལ་ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་ཆུང་ངུ་ཙམ་ཡང་མི་ བསྐྱེད་པ་དང་། དེ་དག་ལ་དགའ་ཞིང་མགུ་བས་ཡོན་ཏན་དུ་འཛིན་པ་སྟེ། ཕམ་པ་དེ་དག་ གང་ཡང་རུང་པའམ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་དང་། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་པ་བཏང་བས་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་ལ། སྡོམ་པར་ཉི་ཤུ་པར། ཉེས་པ་བཞི་པོ་ དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། རྙེད་དང་བཀུར་སྟིར་ཆགས་པ་ཡིས། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་ པ་དང་། །སྡུག་བསྔལ་མགོན་མེད་གྱུར་པ་ལ། །སེར་སྣས་ཆོས་ནོར་མི་སྟེར་དང་། །གཞན་ གྱིས་བཤགས་ཀྱང་མི་ཉན་པར། །ཁྲོས་པས་གཞན་ལ་འཚོག་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤོང་ བྱེད་ཅིང་། །དམ་ཆོས་འདྲར་སྣང་སྟོན་པའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། རྙེད་བཀུར་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་ པས་བདག་ལ་བསྟོད་ཅིང་གཞན་ལ་སྨོད་པ་ནི་ཉེས་པ་དང་པོ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཆོས་ཡོད་ 3-162 བཞིན་དུ་སེར་སྣ་དང་ཆགས་པའི་དབང་གིས་སློང་མོ་པ་དང་། ཆོས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ ལ་མི་སྟེར་བ་ནི་ཉེས་པ་གཉིས་པ་དང་། གཞན་དག་གིས་ཉེས་པ་བཤད་ཅིང་བཤགས་སྦྱངས་ བྱས་ཀྱང་མི་ཉན་པར་ཁྲོ་ཞིང་མི་བཟོད་པས་བོང་བ་དང་དབྱུག་པ་ལ་སོགས་པས་བརྡེག་ཅིང་ འཚོག་པ་ནི་ཉེས་པ་གསུམ་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་ཤིང་དམ་པའི་ཆོས་ལྟར་ བཅོས་པ་རྣམས་གཞན་ལ་སྟོན་པ་ནི་ཉེས་པ་བཞི་པ་ཡིན་ཞིང་། གལ་ཏེ་དེ་རྣམས་བྱུང་ན། (ཉེས་པ་བཅོས་པའི་ཐབས་ཇི་ལྟར་སྙམ་ན། དགེ་སློང་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་ཕམ་པར་གྱུར་ན། སླར་ཡང་བླང་བའི་སྐལ་བ་ མེད་པ་བཞིན། འདིར་ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུ་གང་རུང་གཅིག་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཆེན་པོས་སྤྱད་ན་སྡོམ་པ་ཉམས་ལ། སླར་ཡང་ བླང་དུ་ཡོད་དམ་མེད་སྙམ་ན། སླར་ཡང་བླང་དུ་ཡོད་པས་)སྡོམ་པ་སླར་ཡང་བླང་བར་བྱ་(ཞེས་གསུངས་ཏེ་སྔར་ཐོབ་ པ་བཞིན་དུ་བླང་བར་བྱའོ)། །(དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མེད་ན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སྔ་མ་ བཞིན་དུ་བླང་བར་བྱའོ། །ཟག་པ་འབྲི ང་ལས་བྱུང་བ་བཤགས་པ་ནི་)ཟག་པ་འབྲི ང་ནི་གསུམ་ལ་བཤགས་(ཞེས་ པ་ནི་ཕམ་པ་ལྟ་བུ་ཟག་པ་འབྲི ང་གིས་སྤྱད་ན་ཉེས་བྱས་ཀྱི་ལྟུང་བ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཆུང་ངུ་དང་གཞི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཉེས་ བྱས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕྱོགས་ལས་ནི་ཉན་ཐོས་ལྟར་ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔ་མེད་དེ། ཕམ་པ་ལྟ་བུ་དང་ཉེས་བྱས་གཉིས་སུ་ འགྱུར་རོ། །ཟག་པ་འབྲི ང་གི་བཤགས་པ་ནི་ཡུལ་བླ་མའམ། མཁན་པོའམ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་ པ་ཡང་རུང་སྟེ་བརྡ་སྤྲོད་ཅིང་འཛིན་ནུས་པ་གསུམ་གྱི་དྲུང་དུ་ཙོག་པུར་བསྡད་ལ་ཐོག་མར་དངོས་པོ་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ རྣམས་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་བྱང་ཆུ
【現代漢語翻譯】 強烈的煩惱或巨大的纏縛是指：持續不斷地犯四種罪過，對這些罪過沒有絲毫的羞恥和慚愧，並且對這些罪過感到高興和滿足，認為它們是優點。無論發生其中任何一種或全部這些過失，並且放棄了對圓滿菩提的祈願，都會導致菩薩戒的喪失。在《二十戒經》中說：『貪著利養與恭敬，贊 खुद貶他；于貧困無依者，吝嗇不施財與法；他人懺悔亦不聽，嗔怒以暴力相向；捨棄大乘之教義，宣說相似之偽法。』 對利養和恭敬過於貪著，贊 खुद貶低他人，這是第一種罪過。明明擁有財富和佛法，卻由於吝嗇和貪著，不佈施給乞討者和尋求佛法的人，這是第二種罪過。對於他人陳述和懺悔罪過，不僅不聽取，反而憤怒和不耐煩，用棍棒等毆打和傷害他人，這是第三種罪過。誹謗大乘佛法，並向他人宣說偽裝成正法的法，這是第四種罪過。如果發生了這些情況，（如果想知道補救這些罪過的方法，就像比丘觸犯了別解脫戒中的根本罪，沒有機會再受戒一樣。如果在這裡，犯了任何一種根本罪，被巨大的纏縛所束縛，就會失去戒律。如果想知道是否可以重新受戒，答案是可以重新受戒），應該重新受戒（意思是像以前獲得戒律時一樣受戒）。（如果沒有善知識，也可以在如來佛像前像以前一樣受戒。懺悔中等罪過是）中等罪過向三人懺悔（意思是如果犯了像根本罪一樣的中等罪過，就會變成惡作罪，小罪和所有根本罪都是惡作罪。在菩薩戒中，沒有像聲聞乘那樣的五種墮罪，只有根本罪和惡作罪兩種。懺悔中等罪過，可以在上師、堪布、聲聞乘或菩薩乘中，向三位能夠理解和接受的人面前，雙膝跪地，首先陳述所犯之罪：『諸位大德請聽，我某某』。
【English Translation】 Intense afflictions or great entanglements are: constantly engaging in the four transgressions, having no shame or embarrassment whatsoever regarding them, and rejoicing and being satisfied with them, considering them to be virtues. Whether any one or all of these downfalls occur, and abandoning the aspiration for perfect enlightenment, one's Bodhisattva vows are lost. In the 'Twenty Verses on Vows' it says: 'Attached to gain and honor, praising oneself and disparaging others; to the poor and helpless, being miserly and not giving wealth or Dharma; not listening when others confess, angrily assaulting others; abandoning the Great Vehicle's teachings, teaching what appears to be similar but is false Dharma.' Being excessively attached to gain and honor, praising oneself and disparaging others is the first transgression. Possessing wealth and Dharma, yet due to miserliness and attachment, not giving to beggars and those seeking Dharma is the second transgression. Not listening when others state and confess their transgressions, but instead being angry and impatient, striking and harming others with sticks and the like is the third transgression. Slandering the Great Vehicle and teaching others what is disguised as the true Dharma is the fourth transgression. If these occur, (if one wonders how to remedy these transgressions, just as a Bhikshu who has committed a root downfall in the Pratimoksha vows has no opportunity to take vows again, if here, one engages in any one of the root downfalls, being bound by great entanglement, one loses the vows. If one wonders whether one can take vows again, the answer is that one can take vows again), one should take the vows again (meaning one should take the vows as when one previously obtained them). (Even if there is no spiritual friend, one can take the vows in front of a statue of the Tathagata as before. Confession of intermediate transgressions is) Intermediate transgressions are confessed to three (meaning if one engages in an intermediate transgression like a root downfall, it becomes a Duskrta, minor transgressions and all root transgressions are Duskrtas. In the Bodhisattva vows, there are not five classes of downfalls like in the Hearer Vehicle, there are only root downfalls and Duskrtas. Confession of intermediate transgressions can be done in front of a Guru, a Khenpo, or in the Hearer Vehicle or Bodhisattva Vehicle, to three people who are able to understand and accept, kneeling down and first stating the offense: 'Venerable ones, please listen, I, so-and-so.'
བ་སེམས་དཔའི་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ལ། ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་གཞི་ལ། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་འདུལ་བ་དང་འགལ་བ་ཉེས་བྱས་ཀྱི་ནོངས་པ་བྱུང་སྟེ་ཞེས་བརྗོད་ལ། དེ་དག་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་བདག་ འཆག་ཤིང་མཐོལ་སྟེ་མི་འཆབ་པོ། བཤགས་ཤིང་མཐོལ་བས་བདག་བདེ་བ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་གྱི་མ་མཐོལ་མ་བཤགས་ན་ བདེ་བ་ལ་གནས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཉེས་པར་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། མཐོང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་བར་བྱའོ། །ཕྱིས་ཀྱང་ སྡོམ་པར་བྱེད་དམ། ཞེས་སྨྲ་ན། ཆོས་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་འདུལ་བ་བཞིན་དུ་ལེགས་པར་སྤྱི་བོས་ནོད་པར་ བགྱིའོ། །ཅེས་ལན་གསུམ་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱའོ)། །(ཞེས་ཆུང་ངུའི་བཤགས་པ་ནི་)གཅིག་གི་མདུན་དུ་ལྷག་མ་ 3-163 རྣམས་(ཞེས་པ་ནི་སྔ་མ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་གཅིག་གི་མདུན་དུ་སྔ་མ་ལྟར་བཤགས་པར་བྱའོ)། །(ཉེས་བྱས་གཞན་བཤགས་པ་ ནི་)ཉོན་མོངས་མི་མོངས་(ཞེས་པ་ནི་)བདག་སེམས་བཞིན་(ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའི་ཉེས་པ་ནི། བཞིན་ ཞེས་པའི་སྒྲས་ཆུང་ངུ་ལྟར་གང་ཟག་གཅིག་གི་མདུན་དུ་བཤགས་པ་དང་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཉེས་བྱས་ནི། བདག་སེམས་ཞེས་ པ་རང་གི་ཡི་དམ་གྱི་དྲུང་དུ་བཤགས་པ་བྱ་སྟེ། རང་གི་སེམས་ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང་། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་། དུལ་བ་དང་། ཞི་བ་དང་། ཕྱིས་མི་བྱ་བའི་བསམ་པ་ཅན་དུ་བྱའོ། །འདི་ཟག་པ་འབྲི ང་མན་ཆད་ཀྱི་བཤགས་པར་རྗེ་བཙུན་གྱིས་གསུངས་སོ)། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར། བླ་མའམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཡང་བླང་བར་ བྱ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་འབྲི ང་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསུམ་ཡན་ཆད་ ཀྱི་དྲུང་དུ་བཤགས་པས་སོར་ཆུད་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུ་བྱས་པ་རྣམས་ནི་ གང་ཟག་གཅིག་གི་མདུན་དུ་བཤགས་པས་ཀྱང་བྱང་བར་འགྱུར་ལ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ ལ་མཆོད་པ་མ་བྱས་པ་༼སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པའི་འགྲེལ་པར། པུས་བཙུག་ཡང་ན་ཙོག་པུར་འདུག །བདག་མིང་ཞེས་པ་ དགོངས་གསོལ་བྱ། །ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་པོ་ཡང་དག་བླངས། །བསྲུང་བར་བྱའོ་དམ་ཡང་བཅས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཕྱག་ འཚལ་བ་དང་བསྟོད་པ་དང་དཀོན་མཆོག་རྗེས་དྲན་དང་། སྤྱིར་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་དགེ་རྩ་རྣམས་མ་བྱས་པར། ཉིན་མཚན་ ཐམས་ཅད་དུ་བག་མེད་པ་ལེ་ལོའི་དབང་དུ་སོང་བ། འདོད་པ་ཆེ་བ། ཆོག་མི་ཤེས་པ། བསྙེན་བཀུར་ལ་ཆགས་པས་སྡོམ་པ་ཉམ་ པར་འགྱུར་རོ། །མདོར་ན་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དཀར་པོ་དགེ་བའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པར་ གསུངས་སོ། །༽ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་། ཉོན་མོངས་མེད་པ་༼ནི་གལ་ཏེ་བརྗོད་པ་དང་སེམས་ འཁྲུལ་པ་ཉིད་དང་ལྡན་ན། ༽ཉེས་བྱས་སུ་གཏོགས་པ་ནི་གཅིག་གི་མདུན་དུ་བཤགས་པའམ། གང་ ཟག་གཞན་མེད་ན་བསམ་པས་རང་གི
【現代漢語翻譯】 關於名為菩薩（bodhisattva）之人，若有違背菩薩戒律的行為或過失，應當如何懺悔？對於那些有壽命者，我將坦白承認，絕不隱瞞。通過懺悔和坦白，我將安住于快樂之中；若不懺悔和坦白，則無法安住于快樂之中。然後，對方應說：『你已見到過失。』然後，懺悔者應回答：『我已見到。』並問：『以後還會守護戒律嗎？』回答說：『我將如法奉行佛陀的教導和戒律，並以頭頂禮敬。』應以三種方式重複此回答。 （這是小罪的懺悔方式。）其餘的罪過，應在一人面前懺悔（即如前所述，在一人面前如前懺悔）。 （其他罪行的懺悔方式：）煩惱與非煩惱（即）：我的心（煩惱的罪過，如『心』字所示，如同小罪一般，在一人面前懺悔；無煩惱的罪過，如『我的心』所示，在自己的本尊面前懺悔。應保持內心的慚愧、羞恥、調伏、寂靜，並決心以後不再犯。這是中等及以下罪過的懺悔方式，是至尊者所說）。 如是說，應在喇嘛（lama）或如來（Tathagata）的聖像前懺悔。由中等煩惱所生的罪過，應在三位或更多菩薩面前懺悔，方能恢復清凈。由小煩惱所生的罪過，在一人面前懺悔即可清凈。未供養三寶（《二十戒釋》中說：『雙膝跪地或蹲坐，稱念我的名字，請求原諒。受持三種戒律，併發誓守護。』如是說，未行頂禮、讚頌、憶念三寶，以及未以身語意行持善根，日夜放逸，受懶惰支配，貪慾熾盛，不知滿足，貪戀供養，都會導致戒律衰損。總之，應斷除一切罪過，努力行持白凈的善法。《二十戒》中如是說。），以及其他有煩惱和無煩惱（若有言語和心識錯亂），屬於罪過的行為，可以在一人面前懺悔，若無其他人在場，則應以意念在自己面前懺悔。
【English Translation】 Regarding someone called a Bodhisattva, if there is an action or fault that violates the discipline of a Bodhisattva, how should one confess? To those who have life, I will openly admit and not conceal. By confessing and admitting, I will abide in happiness; if I do not confess and admit, I will not abide in happiness. Then, the other person should say, 'You have seen the fault.' Then, the confessor should answer, 'I have seen.' And ask, 'Will you keep the vows in the future?' The answer should be, 'I will properly follow the teachings and discipline of the Buddha, and I will respectfully accept it with the crown of my head.' This answer should be repeated three times. (This is the way to confess minor offenses.) The remaining offenses should be confessed in front of one person (that is, as before, confess in front of one person as before). (The way to confess other offenses:) Afflictions and non-afflictions (that is:) my mind (The offenses of afflictions, as indicated by the word 'mind,' are like minor offenses, confessed in front of one person; the offenses of non-afflictions, as indicated by 'my mind,' are confessed in front of one's own deity. One should maintain inner shame, embarrassment, taming, tranquility, and resolve not to commit them again in the future. This is the way to confess medium and lesser offenses, as said by the Supreme One). As it is said, one should confess before the image of the Lama or Tathagata. Offenses arising from medium afflictions can be purified by confessing in front of three or more Bodhisattvas. Offenses arising from minor afflictions can be purified by confessing in front of one person. Not making offerings to the Three Jewels (The Commentary on the Twenty Vows says: 'Kneel or squat, recite my name, and ask for forgiveness. Take the three vows and vow to protect them.' As it is said, not performing prostrations, praises, remembrance of the Three Jewels, and not performing virtuous deeds with body, speech, and mind, being negligent day and night, being dominated by laziness, being intensely greedy, not knowing satisfaction, and being attached to offerings will lead to the decline of vows. In short, one should abandon all offenses and strive to practice pure white virtuous deeds. As it is said in the Twenty Vows.), and other actions that are afflicted and non-afflicted (if there are errors in speech and mind), which belong to offenses, can be confessed in front of one person, or if there is no other person present, one should confess in front of oneself with intention.
ས་སེམས་ཉིད་དཔང་དུ་བྱས་ཏེ་བཤགས་ཤིང་སྡོམ་ པར་བྱ་སྟེ། སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པར་ཡང་། ༼ལས་དང་པོ་པ་ལ་༽ཉེས་པ་བྱུང་བ་རེ་རེ་ཞིང་། །༼ཕྱིར་ བཅོས་པའི་བསམ་པས་༽བདག་ལ་སྨད་པ་༼སྟེ་འགྱོད་པས་ཡིད་གདུང་བར་བྱས་ནས་ཐབས་༽ཅི་ནས་ཀྱང་། ། བདག་ལ་ཕྱིས་(ཉེས་པ་)འདི་མི་འབྱུང་བ། །དེ་ལྟར་བྱ(འོ)་ཞེས་ཡུན་རིང་(དུ་)བསམ་(པར་བྱའོ)། ། 3-164 ཞེས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་(སྟེ་བསླབ་པར་བྱ་བ་)དག །ཚད་མེད་པར་ནི་(བྱང་ སེམས་སོ་ཐར་ལ་སོགས་པ་)གསུངས་པ་ལས། །(དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་བསླབ་ནུས་ན་)སེམས་(ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་ མ་)སྦྱོང་བ་ཡི་སྤྱོད་པ་ནི། །ངེས་པ་(སྟེ་གདོན་མི་ཟ་བ)ར་(སེམས་ཀྱིས་དྲི་མ་དག་)དེ་སྲིད་(དུ་)སྤྱད་པར་ བྱ(འོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་གི་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ལ་འབད་པར་བྱ་ཞིང་། མདོ་སྡེ་ རྣམས་ན་(བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་)བསླབ་པ(ར་བྱ་བའི་བླ་དོར་གྱི་ཚུལ་མཐའ་ཡས་པ་)སྣང་༼བའི་ཕྱིར་རོ༽། །དེ་ བས་(ན་)མདོ་སྡེ་(རྒྱ་ཆེན་པོ་རྣམས་རིམ་གྱིས་)ཀླག་པར་བྱ་(ཞིང་)། །(ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་)ནམ་མཁའི་ སྙིང་པོ(ས་ཞུས་པ)འི་མདོ་སྡེ་(ལ་)ནི་(བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྩ་ལྟུང་བཅོས་ཐབས་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་གསལ་ བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར)། །ཐོག་མ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱ(འོ)། །ཞེས་པ་དང་། (མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་)གང་ ལས་(བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་)གང་ནི་མ་བཀག་(ཅིང་གནང་)པ། །དེ་ཉིད་(ཚུལ་བཞིན་དུ་)སྤྱད་པར་ བྱ་བ་སྟེ། །(སེམས་ཅན་མགུ་བྱར་མ་གཏོགས་པ། །རྒྱལ་བ་མཉེས་པའི་ཐབས་གཞན་མེད། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་)འཇིག་ རྟེན་སེམས་ནི་བསྲུང་(ཞིང་མགུ་པར་བྱ་)བའི་ཕྱིར། །(བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་)བསླབ་པ(ར་བྱ་བ་རྣམས་) མཐོང་(ཞིང་རྟོགས་)ནས་(སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་འགའ་ཞིག་)ཡང་དག་(པར་)སྤྱད་(པར་བྱའོ)། །ཅེས་ གསུངས་པ་ལྟར། རྒྱ་ཆེར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཞུང་ལུགས་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་ལ་བལྟས་ ཏེ་དེ་དག་ལས་བཀག་པ་རྣམས་སྤོང་ཞིང་གནང་བ་རྣམས་བསྒྲུབ་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། ། ༈ གསང་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་སྤྱིར་བསྟན་པ། གསང་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། ཁྱད་པར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། སྤྱིར་ བསྟན་པ་ནི། གསང་སྔགས་སྡོམ་པ་བྱང་སེམས་སོ་ཐར་གྱི། །སྡོམ་པ་གང་བླངས་ བསྲུང་བའི་སྟེང་དུ་ཡང་། །དབང་བཞི་བླངས་ནས་སྐབས་དེར་ཐོབ་པ་ཡི། །རིགས་ ལྔའི་དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་བསྲུང་བ་སྟེ། །དེ་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐིག་ལེའི་རྒྱུད་ལས། དང་ པོར་རེ་ཤིག་སློབ་མ་ལ། །དབང་རྣམས་ལན་གཅིག་བསྐུར་བ་ཡིས། །དེ་ཚེ་གསང་ཆེན་བཤད་ པ་ཡི། །སྣོད་དུ་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །དབང་མེད་ན་ནི་དངོས་གྲུབ་མེད། །བྱེ་མ་བཙིར་ 3-165 ཡང་མར་མེད་བཞིན། །ཞེས་པ་ནས། དེ་བས་འབད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །བླ་མ་ལ་ནི་
【現代漢語翻譯】 以心地為證懺悔並受戒，也要進入修行。對於初學者，每當出現過失，（以改正的意念）責備自己（即因後悔而內心痛苦，想方設法）。 我以後不再犯這樣的錯誤。就這樣長久地思考。 如上所述，菩薩的修行（即應學習的內容）是無量的（如菩薩別解脫戒等）。如果能夠學習所有這些，那麼凈化內心的修行，必定（即毫無疑問地）要那樣（用心）去實踐，直到內心清凈。 如是說，要努力使自己的內心堪能。經典中（菩薩）應學習的內容（的取捨方式是無邊無際的）。因此，應當閱讀經典（廣大的經典要依次閱讀）。 （特別是殊勝的）《虛空藏所問經》（中），（因為其中）清楚地闡述了菩薩的根本墮罪以及補救方法。（因此）一開始就應該閱讀。（無論）從哪個經典（和論典）中，（菩薩的修行）沒有被禁止（和允許）的，就應當如法地修行。 （正如所說：『除了讓眾生歡喜之外，沒有其他能令諸佛歡喜的方法。』）爲了守護（和取悅）世間的心，（菩薩）在看到（和理解）應學習的內容后，（對眾生有益的事情）要如實地實踐。如是說，應當閱讀廣大的大乘宗義，努力捨棄其中禁止的內容，修行其中允許的內容。 秘密真言的戒律總說： 秘密真言的戒律分為總說和別說兩種。總說如下：秘密真言的戒律，在菩薩別解脫戒的基礎上，還要守護已經領受的戒律。領受四種灌頂后，守護當時獲得的五部誓言戒律。正如《大手印明點續》中所說：『首先，僅僅一次給予弟子灌頂，那時才能成為宣說大秘密的法器。沒有灌頂就沒有成就，就像榨沙子也得不到油一樣。』 因此，要盡一切努力侍奉上師。
【English Translation】 Taking the mind as witness, confess and take vows, and also enter into practice. For beginners, whenever a fault occurs, (with the intention of correcting it) blame yourself (i.e., feel distressed in your heart due to regret, and try to find a way). May I not commit this fault again in the future. Think about it in this way for a long time. As mentioned above, the practices of a Bodhisattva (i.e., what should be learned) are immeasurable (such as the Bodhisattva Pratimoksha vows, etc.). If one can learn all of these, then the practice of purifying the mind, definitely (i.e., without a doubt) should be practiced in that way (with diligence) until the mind is purified. As it is said, one should strive to make one's own mind workable. In the Sutras, (the ways of adopting and abandoning) what (a Bodhisattva) should learn are endless. Therefore, one should read the Sutras (the vast Sutras should be read in order). (Especially the excellent) 'Sutra Requested by Akashagarbha', (because in it) the root downfalls of a Bodhisattva and the methods of remedy are clearly explained. (Therefore) one should read it at the very beginning. (From) whichever Sutra (and Shastra), (the practice of a Bodhisattva) is not prohibited (and allowed), that should be practiced accordingly. (As it is said: 'Apart from making sentient beings happy, there is no other way to please the Buddhas.') In order to protect (and please) the minds of the world, (a Bodhisattva), after seeing (and understanding) what should be learned, (things that are beneficial to sentient beings) should be practiced truthfully. As it is said, one should read the vast Mahayana doctrines, and strive to abandon what is prohibited in them, and practice what is allowed. General Explanation of the Vows of Secret Mantra: The vows of Secret Mantra are divided into general and specific explanations. The general explanation is as follows: The vows of Secret Mantra, on top of the Bodhisattva Pratimoksha vows, one must also protect the vows that have already been taken. After receiving the four empowerments, one must protect the Samaya vows of the five families that were obtained at that time. As it is said in the 'Great Seal of the Essence Bindu Tantra': 'First, by giving the disciple the empowerments just once, at that time, one will definitely become a vessel for explaining the great secret. Without empowerment, there is no accomplishment, just as squeezing sand will not yield oil.' Therefore, one must serve the Guru with all effort.
དབང་ ནོད་ཞུ། །ཞེས་པ་དང་། ཀྱཻའི་རྡོ་རྗེ་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་ཕྱིར། །དབང་ ནི་རྣམ་པ་བཞི་རུ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཆོས་ཟབ་མོ་ཉན་པ་ལ་དབང་བའི་དོན་ དང་། ལམ་རྣམ་དག་བསྒོམ་པ་ལ་དབང་བའི་དོན་དུ་དབང་བསྐུར་བ་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ པར་ཞུས་ནས། དེའི་སྐབས་སུ་ཐོབ་པའི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་རྣམས་ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་མ་ ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་བསྲུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱང་སམ་བྷུ་ཊི་ལས། ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་(གྱི་) མགོན་པོ་རྣམས་(ཀྱིས)། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་ངེས་(པར་ཐོབ་པར་)མཛད་པའི་(རྒྱུ་རུ་སྨོན་པ)། །བྱང་ཆུབ་ སེམས་ནི་བླ་ན་མེད། །དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་པར་བགྱི། །(ཞེས་པས་སྨོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་བསྟན་ ལ་)ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟར་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པས་སྦྱོར་བ་ ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ་རྟག་ཏུ་བསྲུང་བ་དང་(ཞེས་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ནི་བསླབ་པ་དང་། །ཞེས་པ་ནས། སོ་སོར་བརྟན་པོར་བཟུང་བར་བགྱི། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་བསྟན་ལ། འདི་ལ་སྤྱིའི་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་གསུམ་པོ་འདིའི་ནང་དུ་འདུ་བའི་ཕྱིར་)འཁོར་ལོའི་རིགས་༼རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་༽ལ་དཀོན་ མཆོག་གསུམ་སྐྱབས་གནས་སུ་འཛིན་པ་དང་། (མི་བསྐྱོད་པ་)རྡོ་རྗེའི་རིགས་ལ་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་(དེ་ ཡང་། ཕྱི་བརྡའི་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཚད་ལྡན་རེ་འཆང་ཞིང་། ཁྱད་པར་དུ། ནང་དོན་གྱི་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ནི། ཐབས་གཞན་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་སེམས་དང་། སྤྲོས་བྲལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ནོ་)ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ ཀྱི་དམ་ཚིག་བསྲུང་ཞིང་བླ་མ་ལ་གུས་པར་བྱེད་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་(རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་) རིགས་ལ་ཟང་ཟིང་(དང་)མི་འཇིགས་༼པ་དང་༽ཆོས་དང་བྱམས་པ(འི་སྦྱིན་པ)་སྟེ། སྦྱིན་པ་རྣམ་པ་ བཞི་རྟག་ཏུ་གཏོང་བ་དང་། པད་མའི་(སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་)རིགས་ལ་ཕྱི་དང་གསང་བས་བསྡུས་ པའམ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་(ཞེས་པ་ལ་ཡང་། ཕྱི་བྱ་སྤྱོད་དང་། གསང་བ་རྣལ་འབྱོར་དང་། རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པ། ཐེག་གསུམ་ནི། ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པའོ་)མཐའ་དག་གུས་པར་ 3-166 འཛིན་པ་དང་། ལས་ཀྱི་(དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་)རིགས་ལ་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པས་མཆོད་ པའི་ལས་ལ་བརྩོན་པ་སྟེ། མདོར་ན་བསམ་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་ལྡན་པས་སྡོམ་པ་མཐའ་ དག་བཟུང་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་འགོད་པར་ བྱའོ། །སྙམ་པའི་སེམས་པ་དགེ་བ་རྒྱུན་ཆགས་པའོ། ། ཁྱད་པར་བཤད་པ་ནི། སྒྲུབ་པའི་དམ་ཚིག་རིམ་གཉིས་བསྒོམ་པ་དང་། །བཟའ་ བའི་དམ་ཚིག་བདུད་རྩི་བསྟེན་པ་དང་། །བཟུང་བའི་དམ་ཚིག་རྟེན་ག
【現代漢語翻譯】 灌頂請求。正如《喜金剛》中所說：『爲了眾生的成就，灌頂分為四種。』因此，爲了有資格聽聞甚深佛法，爲了有資格修持清凈道，圓滿接受四種灌頂。在接受灌頂時所獲得的誓言和戒律，要守護直至證得佛果。這些誓言和戒律也如Samputi所說：『如同三世諸佛，爲了必定證得菩提（而發願），我將生起無上的菩提心。』（這表明了發願的菩提心）如上所述，要具備發願的菩提心，並始終守護三種律儀（即戒律的修習，從『戒律的修習』到『各自堅定地守護』，這表明了進入菩提心。這被稱為共同的戒律，因為所有的修習都包含在這三者之中）。對於佛部（毗盧遮那佛），要將三寶作為皈依處。對於金剛部（不動佛），要依靠金剛鈴（即外在象徵的金剛鈴，要持有具足標準的金剛鈴；特別是內在意義的金剛鈴，是方便——爲了利益他人而生的勝義菩提心，以及證悟離戲法性的智慧）和手印，守護身語意的誓言，並恭敬上師。對於寶生部（寶生佛），要恒常佈施財物、無畏、佛法和慈愛四種佈施。對於蓮花部（阿彌陀佛），要恭敬地持有以外在和秘密，或以三乘所涵蓋的一切佛法（即外在的行為，秘密的瑜伽，以及無上瑜伽；三乘是聲聞乘、緣覺乘和菩薩乘）。對於羯磨部（不空成就佛），要具備一切戒律，精勤于供養的事業。總之，要具備發願的菩提心，守護一切戒律，並將一切眾生安置於不住涅槃之中。要保持這種善妙的意念。 特別是，修持的誓言是修持次第二道，飲食的誓言是享用甘露，持守的誓言是依靠本尊。
【English Translation】 Request for empowerment. As it is said in the Hevajra Tantra: 'For the sake of beings' accomplishments, empowerments are explained as fourfold.' Therefore, in order to be qualified to listen to the profound Dharma, and in order to be qualified to practice the pure path, one should fully receive the four empowerments. The vows and precepts received during the empowerment should be kept until enlightenment is attained. These vows and precepts are also as stated in the Samputi: 'Just as the protectors of the three times (vow) to definitely attain enlightenment (as the cause), I will generate the supreme Bodhicitta.' (This shows the generation of aspirational Bodhicitta.) As mentioned above, one should possess the aspirational Bodhicitta and always guard the three types of discipline (i.e., the training of discipline, from 'the training of discipline' to 'steadfastly holding each individually,' which shows entering Bodhicitta. This is called the common precept, because all trainings are included within these three). For the Buddha family (Vairochana), one should take refuge in the Three Jewels. For the Vajra family (Akshobhya), one should rely on the vajra and bell (i.e., the outer symbolic vajra and bell, one should hold a vajra and bell that meet the standards; especially the inner meaning of the vajra and bell is the means—the ultimate Bodhicitta that arises for the benefit of others, and the wisdom that realizes the non-dual suchness) and mudra, guard the vows of body, speech, and mind, and respect the guru. For the Ratna family (Ratnasambhava), one should always give the four types of generosity: wealth, fearlessness, Dharma, and love. For the Padma family (Amitabha), one should respectfully hold all the Dharma encompassed by the outer and secret, or by the three vehicles (i.e., outer conduct, secret yoga, and unsurpassed yoga; the three vehicles are the Hearer Vehicle, the Solitary Realizer Vehicle, and the Bodhisattva Vehicle). For the Karma family (Amoghasiddhi), one should be diligent in the work of offering, possessing all the precepts. In short, one should possess the aspirational Bodhicitta, keep all the precepts, and establish all beings in non-abiding Nirvana. One should maintain this virtuous intention continuously. In particular, the vow of practice is to meditate on the two stages, the vow of eating is to rely on amrita, and the vow of holding is to rely on the support.
སུམ་ འཆང་བ་དང་། །སྒོ་གསུམ་དམ་ཚིག་དགེ་བཅུ་སྤྱོད་པ་དང་། །དེ་ཡང་ཉིན་ཞག་ ཕྲུགས་གཅིག་གི་ཁོངས་སུ་ལས་དང་པོ་པས་བསྐྱེད་རིམ་གཙོ་བོར་བྱས་པ་དང་། བརྟན་པ་ ཐོབ་པས་རྫོགས་རིམ་གཙོ་བོར་བྱས་པའི་རིམ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཐུན་རེ་བསྒོམ་པ་དང་། ཞག་གམ་ཟླ་བའམ་ལོའི་ཁོངས་སུ་བདུད་རྩིའི་རིལ་བུ་བསྟེན་ཅིང་བཟའ་བཏུང་ཐམས་ཅད་ ལྷ་མཆོད་པའི་བསམ་པས་བསྟེན་པ་དང་། བྲིས་སྐུ་དང་གླེགས་བམ་དང་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་མི་འབྲལ་བར་འཆང་བ་དང་། སྔར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལྟར་ལུས་ངག་ ཡིད་གསུམ་གྱི་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤངས་ཏེ་དགེ་བ་བཅུ་ལ་སློབ་པ་དང་། སྤང་བྱ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཅུ་བཞི་དང་། །ཡན་ལག་ལྟུང་བ་བརྒྱད་རྣམས་ སྤོང་བ་དང་། །བརྟུལ་ཞུགས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཉེས་པ་ལྔ་ཚན་ལྔ་ རྣམས་སྤོང་པ་དང་། །དེ་ཡང་དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས། གལ་ཏེ་གཡོ་སྒྱུའི་དབང་ གིས་༼དབང་ཐོབ་ནས་མི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་ཞུགས་པའི་དབང་གིས་༽རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བྱུང་ན་དམྱལ་བར་འགྲོ་སྟེ་ འདི་དག་སྡུལ་བསྔལ་ལོ། །ཞེས་པ་དང་། དཔལ་ལྡན་བླ་མའི་ཐུགས་དཀྲུགས་པ་ལས་བུ་(སྟེ་ དབང་སྐུར་བའི་སློབ་མ་)རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་རི་བོང་འཛིན་པ(སྟེ་དང་པོ་འབྱུང་བ་)ར་འགྱུར། ། (བླ་མ་ཡང་དམ་པ་དང་དམ་པ་མིན་པ་གཉིས་ལས། དམ་པ་ནི། སློབ་མ་མི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་ཞུགས་པས་གཞན་གྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ 3-167 ལ་བརྟེན་ནས་ཐུགས་འཁྲུགས་པར་སྣང་བ་ཡིན་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་བླ་མ་ནི་ཡུལ་ལོ། །རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ནི་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་ཅིང་ དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པ་ཤེས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་གཅིག་དགོས་པས། ཡུལ་གྱི་བླ་མ་ཡང་བླ་མ་དམ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་དང་། དེ་མི་དགྱེས་པ་དང་། མི་དགྱེས་པའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལུས་ངག་གི་ལས་ཡིན་པ། གཞན་གྱི་དོན་མ་ཡིན་ པར་རང་དོན་ལྟ་བུར་བླངས་པའི་བསམ་པ་དང་། སླར་ཡང་སྦྱང་བའི་བསམ་པ་མེད་པ་སྟེ་ཆོས་དྲུག་གིས་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། ། ཞེས་དྷ་རི་ཀ་པས་གསུངས། མི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་ཞུགས་ཞེས་པའང་གང་རུང་གཅིག་སྤྱད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་བླ་མའི་མངོན་སུམ་དུ་ སྤྱད་པ་ཡན་ལག་ཏུ་དགོས་ཏེ་གཞན་དུ་ན་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་ཁྱད་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འདི་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་བཤགས་ ཚད་དུས་ལས་འདས་པའང་ཡན་ལག་ཏུ་དགོས་སོ)དེའི་བཀའ་ལས་འགོངས་པས་གཞན་དུ་༼སྟེ་རྩ་ལྟོང་གཉིས་ པ་འབྱུང་བར་༽འགྱུར་ཏེ་(འདིའི་ཡན་ལག་གཞན་བཤད་མ་ཐག་པ་རྣམས་ཡིན་ལ་བླ་མས་ཆེད་དུ་གཏད་པའི་བཀའ་བསྒོ་བ་ ལས་འདས་ཏེ་བླ་མའི་ལྐོག་ཏུ་མི་དགེ་བ་བཅུ་གང་ཡང་རུང་བ་སྤྱད་པའི་ཕྱིར་)ངེས་པར་དེ་བཞིན་སྤུན་ལ་འཁྲོས་ པས་༼རྩ་ལྟུང་༽གསུམ་པའོ། །(འདིའི་དོན་ཡུལ་རྡོ་རྗེ་སྤུན་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ་དང་ད
【現代漢語翻譯】 三、受持（三昧耶），行持身語意三門誓言、十善業；並且在一天一夜中，初學者以生起次第為主，穩固者以圓滿次第為主，修習一次雙運瑜伽；在幾天、幾月或幾年中，服用甘露丸，以供養諸佛菩薩之心享用一切飲食；不離身地攜帶唐卡、經書、金剛杵、鈴等法器；如前廣說，斷除身語意三門十不善業，修學十善業。 應斷除十四根本墮罪和八支分墮罪，以及與二十五種行為相違背的五種過失（每種五個方面）。如《時輪金剛》所說：『如果因狡詐而（因獲得灌頂后沉溺於十不善業）犯下根本墮罪，將墮入地獄，這些都是痛苦。』 此外，如果惹惱具德上師，弟子（即接受灌頂的弟子）最初會像兔子一樣（即最初會犯下根本墮罪）。（上師分為殊勝上師和非殊勝上師兩種。殊勝上師是指，弟子沉溺於十不善業，導致無法利益他人，從而使上師不悅。這樣的上師是所依對境。作為所依對境的人，必須是獲得灌頂、具有誓言、了知自性者。因此，應知所依對境的上師也是殊勝上師。使上師不悅，以及不悅的原因是煩惱引發的身語行為，以及不為利他而只為自利的思想，以及沒有懺悔的想法，這六種因素會導致墮罪。』正如達日迦巴所說。沉溺於十不善業，是指行持其中任何一種，並且必須是在上師面前行持，這才是支分，否則第一種和第二種就沒有區別。在這些之上，超過懺悔時限也是支分。）違背上師的教言會導致另一種墮罪（即第二種根本墮罪）（此墮罪的支分如前所述，即違背上師特別囑咐的教言，在上師不知情的情況下行持任何一種十不善業）。 無疑，對金剛兄弟發怒是第三種（根本墮罪）。（此處的『對境』是指具有戒律的金剛兄弟，以及不聽從勸告者。發怒的原因是認為自己比別人強，或者認為別人不如自己。發怒的方式是惡語相向，或者毆打等。發怒的念頭是希望對方遭受痛苦。這四種因素會導致墮罪。）
【English Translation】 Third, upholding (the Samaya), practicing the three doors of body, speech, and mind vows, and the ten virtues; moreover, within a single day and night, beginners should focus on the generation stage, while those who have attained stability should focus on the completion stage, meditating on one session of dual yoga; within a few days, months, or years, taking nectar pills, and using all food and drink with the intention of offering to the Buddhas and Bodhisattvas; carrying Thangkas, scriptures, vajras, bells, and other Dharma instruments without separation; as previously explained in detail, abandoning the ten non-virtuous deeds of body, speech, and mind, and studying the ten virtuous deeds. One should abandon the fourteen root downfalls and the eight branch downfalls, as well as the five faults (five aspects each) that contradict the twenty-five conducts. As the Kalachakra Tantra says: 'If one commits a root downfall due to cunning (due to indulging in the ten non-virtuous deeds after receiving empowerment), one will fall into hell; these are sufferings.' Furthermore, if one angers the glorious Lama, the disciples (i.e., those who have received empowerment) will initially become like rabbits (i.e., initially commit root downfalls). (Lamas are divided into supreme Lamas and non-supreme Lamas. A supreme Lama is one who is displeased because the disciple indulges in the ten non-virtuous deeds, leading to the inability to benefit others. Such a Lama is the object of reliance. The person who is the object of reliance must be one who has received empowerment, possesses vows, and knows the nature of reality. Therefore, it should be known that the Lama who is the object of reliance is also a supreme Lama. Displeasing the Lama, and the cause of displeasure, are the actions of body and speech caused by afflictions, and the thought of taking only self-interest without benefiting others, and the lack of intention to repent; these six factors lead to downfall.' As Dharikapa said. Indulging in the ten non-virtuous deeds means practicing any one of them, and it must be practiced in the presence of the Lama; this is a branch, otherwise there would be no difference between the first and second. Above these, exceeding the time limit for confession is also a branch.) Violating the Lama's instructions leads to another downfall (i.e., the second root downfall) (The branches of this downfall are as mentioned earlier, i.e., violating the Lama's specifically instructed teachings, and practicing any of the ten non-virtuous deeds in the Lama's absence). Undoubtedly, being angry with a Vajra brother is the third (root downfall). (Here, 'object' refers to a Vajra brother who possesses discipline and does not listen to advice. The cause of anger is thinking that one is better than others, or thinking that others are not as good as oneself. The way of being angry is speaking harshly, or beating, etc. The thought of being angry is wishing the other person to suffer. These four factors lead to downfall.)
ེ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་དང་། དེ་མི་ དགྱེས་པ་ཡིན་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལུས་ངག་གི་ལས་ཡིན་པ་དང་། རང་དོན་ལྷུར་བླང་བའི་བསམ་ པ་ཅན་དང་། སླར་སྦྱང་བའི་བསམ་པ་མེད་པ་དང་། རང་གི་རྡོ་རྗེ་སྤུན་གྱིས་ཁྱད་པར་བྱས་པ་སྟེ་ཆོས་བདུན་དང་ལྡན་ན་རྩ་ལྟུང་དུ་ འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་བླ་མ་གཅིག་ལ་བླ་མེད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་ཐོབ་པ་ལས་དེར་འགྱུར་གྱི་བླ་མ་གཞན་ལས་ནི་མི་ འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ལས་དུས་གཅིག་ཏུ་དབང་ཐོབ་པ་ཞེས་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། འགྲེལ་པར། རྡོ་རྗེ་སྤུན་ རྒན་པོའམ། གཞོན་ནུ་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འཁྲོ་བར་བྱེད་ན་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། མདོར་ན་གོང་གི་ཡན་ལག་ བདུན་པའི་སྟེང་དུ་ཡུལ་གྱིས་འཁྲོ་བར་ཤེས་པ་དང་། བཤགས་ཚད་དུས་ལས་འདས་པ་ཡན་ལག་ཏུ་དགོས་སོ་)བྱམས་པ་ བཏང་བས་རྩ་ལྟུང་བཞི་པར་འགྱུར་ཏེ་(ཞེས་པའི་དོན་ཡུལ་སེམས་ཅན་གྱི་སྐབས་སུ་འགྲེལ་བར་སེམས་ཅན་ རྣམས་ལ་ཞེས་མང་ཚིག་གསུངས་པས་ཡུལ་སེམས་ཅན་གསུམ་ཡན་ཆད་གཅིག་དགོས་སོ། །ངོ་བོ་ལ་ཆུང་ངུ་འབྲི ང་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་ ཆེན་པོས་དབྱེ་བས་བཞི་ཡོད་པ་ལས། ཕྱི་མ་གཉིས་པོ་ལ་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཡང་། དྷ་རི་ཀ་པ་དང་རྗེ་ཕྱོགས་པས་ བཞི་པ་ཉིད་ལ་བཞེད་པ་ལྟར་ལེགས་ཏེ། བཞི་པའི་སྐབས་སུ་འགྲེལ་པར། དཔེར་ན་འབྲུ་སྨིན་པ་ཤིང་ལ་མི་གནས་པ། དེ་བཞིན་ 3-168 དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་སྟེ། དེས་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཞི་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ ལ་ཡང་ཕྱོགས་པས་བྱམས་པ་གཏན་ནས་སྤངས་པ་སླར་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ལས། ཁ་ཅིག་གིས་དེ་ལྟ་བུ་སྒྲ་ཇི་ བཞིན་དུ་བཞེད་པ་ཡིན་ན་ནི་མི་འཐད་དེ། དེ་འདྲ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར། ཡང་ན་ཚེ་འདིར་ལུས་དེ་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་མི་ སྐྱེ་བ་ཙམ་ལས་བཞེད་ན། འགྲེལ་པར་གསུངས་པའི་དཔེ་དོན་དང་འགྲིག་ཤས་ཆེ་ནའང་། དྷ་རི་ཀ་པས་ཆུ་ཚོད་དྲུག་ཅུ་ལ་ཚད་ བཟུང་མཛད་ཅིང་དེའི་སྟེང་དུ་བཤགས་ཚད་དུས་ལས་འདས་པ་ཡན་ལག་ཏུ་དགོས་སོ་གསུངས་)བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ རབ་ཏུ་ཉམས་པ་ལས་ཀྱ༷ང་མདའ་(སྟེ་རྩ་ལྟུང་ལྔ་པ་)རུ་འགྱུར། །(ཞེས་པའི་དོན་དབང་པོ་གཉིས་ཀྱི་བདེ་བས་ སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་འདོད་པས་འཛག་བདེ་ལམ་དུ་བསམ་ནས་ཁམས་ཉམས་པར་བྱེད་ན་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་གྱི་ཁམས་ ཉམས་པ་ཙམ་གྱིས་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིན་ན་ཁྱིམ་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལས་དང་པོ་པ་ལ་རྩ་ལྟུང་མི་འབྱུང་མི་སྲིད་ པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། དབང་པོ་གཉིས་ཀྱི་བདེ་བས་སངས་རྒྱས་འདོད་པ་ལ་ཡང་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས་ལས། སྤྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་མེད་པར་དབང་པོ་གཉིས་ཀྱི་བདེ་བ་དེ་ཁོ
【現代漢語翻譯】 知道那是罪惡，不喜歡它，那是被煩惱激發的身體和語言的行為，懷有自私的想法，沒有悔改的想法，並且被自己的金剛兄弟姐妹所貶低，如果具備這七種條件，就會成為根本墮落。而且，這隻有在從一位上師那裡獲得了無上曼荼羅的灌頂時才會發生，否則從其他上師那裡不會發生。有些人認為從同一個曼荼羅在同一時間獲得灌頂是不合理的，因為在註釋中說：『如果對年長或年輕且具有學識的金剛兄弟姐妹極度憤怒。』總之，在上述七個要素的基礎上，需要知道對象是令人憤怒的，並且懺悔的時間已經過去。（放棄慈愛會導致第四根本墮落，意思是說，在眾生的例子中，註釋中說對眾生，因為使用了複數，所以需要三個或更多的眾生。本質上分為小、中、大和非常大四種，據說后兩種會導致根本墮落。然而，Dharika 和 Je Phakpa 認為只有第四種才是正確的，因為在第四種情況下，註釋中說：『例如，成熟的穀物不會留在樹上，同樣，完全放棄對眾生的慈愛，這會導致第四根本墮落。』因此，Phakpa 說完全放棄慈愛是不會逆轉的，但有些人認為如果那樣理解字面意思是不合理的，因為那是不可能的。或者，如果認為僅僅是在今生對那個身體不生起慈愛之心，那麼這更符合註釋中的例子和意義，但 Dharika 認為六十個時辰是一個限制，並且說懺悔的時間已經過去是必要的。）菩提心完全退失也會變成箭（即第五根本墮落）。（意思是說，如果認為通過兩根的快樂可以獲得佛果，因此認為泄精是道，從而導致精液損失，那麼就會成為根本墮落，但僅僅是精液損失不會成為根本墮落。如果是這樣，那麼對於在家的金剛上師和初學者來說，不可能不發生根本墮落的過失。對於想要通過兩根的快樂獲得佛果，也有共同和不共同兩種情況。一般來說，僅僅通過那種方式，沒有真實瑜伽的兩根的快樂…… 知道那是罪惡，不喜歡它，那是被煩惱激發的身體和語言的行為，懷有自私的想法，沒有悔改的想法，並且被自己的金剛兄弟姐妹所貶低，如果具備這七種條件，就會成為根本墮落。而且，這隻有在從一位上師那裡獲得了無上曼荼羅的灌頂時才會發生，否則從其他上師那裡不會發生。有些人認為從同一個曼荼羅在同一時間獲得灌頂是不合理的，因為註釋中說：『如果對年長或年輕且具有學識的金剛兄弟姐妹極度憤怒。』總之，在上述七個要素的基礎上，需要知道對象是令人憤怒的，並且懺悔的時間已經過去。（放棄慈愛會導致第四根本墮落，意思是說，在眾生的例子中，註釋中說對眾生，因為使用了複數，所以需要三個或更多的眾生。本質上分為小、中、大和非常大四種，據說后兩種會導致根本墮落。然而，Dharika 和 Je Phakpa 認為只有第四種才是正確的，因為在第四種情況下，註釋中說：『例如，成熟的穀物不會留在樹上，同樣，完全放棄對眾生的慈愛，這會導致第四根本墮落。』因此，Phakpa 說完全放棄慈愛是不會逆轉的，但有些人認為如果那樣理解字面意思是不合理的，因為那是不可能的。或者，如果認為僅僅是在今生對那個身體不生起慈愛之心，那麼這更符合註釋中的例子和意義，但 Dharika 認為六十個時辰是一個限制，並且說懺悔的時間已經過去是必要的。）菩提心完全退失也會變成箭（即第五根本墮落）。（意思是說，如果認為通過兩根的快樂可以獲得佛果，因此認為泄精是道，從而導致精液損失，那麼就會成為根本墮落，但僅僅是精液損失不會成為根本墮落。如果是這樣，那麼對於在家的金剛上師和初學者來說，不可能不發生根本墮落的過失。對於想要通過兩根的快樂獲得佛果，也有共同和不共同兩種情況。一般來說，僅僅通過那種方式，沒有真實瑜伽的兩根的快樂……
【English Translation】 Knowing that it is a sin, disliking it, that it is an action of body and speech motivated by afflictions, having a selfish thought, having no thought of repentance, and being degraded by one's own Vajra brothers and sisters, if one possesses these seven conditions, it becomes a root downfall. Moreover, this only happens when one has received empowerment in the unsurpassed mandala from one lama, otherwise it will not happen from another lama. Some people think that it is unreasonable to receive empowerment from the same mandala at the same time, because in the commentary it says: 'If one is extremely angry with an older or younger Vajra brother or sister who is learned.' In short, on top of the above seven elements, it is necessary to know that the object is infuriating, and that the time for confession has passed. (Abandoning loving-kindness leads to the fourth root downfall, meaning that in the case of sentient beings, the commentary says to sentient beings, because the plural is used, so three or more sentient beings are needed. In essence, it is divided into four types: small, medium, large, and very large, and it is said that the latter two lead to root downfalls. However, Dharika and Je Phakpa think that only the fourth one is correct, because in the fourth case, the commentary says: 'For example, ripe grain does not remain on the tree, similarly, completely abandoning loving-kindness towards sentient beings, this leads to the fourth root downfall.' Therefore, Phakpa said that completely abandoning loving-kindness is irreversible, but some people think that if it is understood literally like that, it is unreasonable, because that is impossible. Or, if it is thought that it is only that loving-kindness does not arise towards that body in this life, then this is more in line with the example and meaning in the commentary, but Dharika thinks that sixty hours is a limit, and says that the time for confession has passed is necessary.) The complete loss of Bodhicitta also becomes an arrow (i.e., the fifth root downfall). (Meaning that if one thinks that Buddhahood can be attained through the pleasure of the two organs, therefore thinking that ejaculation is the path, thus causing loss of semen, then it becomes a root downfall, but merely losing semen does not become a root downfall. If that were the case, then for householder Vajra masters and beginners, the fault of not incurring a root downfall would be impossible. For wanting to attain Buddhahood through the pleasure of the two organs, there are also common and uncommon cases. Generally, just through that way, without the yoga of reality, the pleasure of the two organs... Knowing that it is a sin, disliking it, that it is an action of body and speech motivated by afflictions, having a selfish thought, having no thought of repentance, and being degraded by one's own Vajra brothers and sisters, if one possesses these seven conditions, it becomes a root downfall. Moreover, this only happens when one has received empowerment in the unsurpassed mandala from one lama, otherwise it will not happen from another lama. Some people think that it is unreasonable to receive empowerment from the same mandala at the same time, because in the commentary it says: 'If one is extremely angry with an older or younger Vajra brother or sister who is learned.' In short, on top of the above seven elements, it is necessary to know that the object is infuriating, and that the time for confession has passed. (Abandoning loving-kindness leads to the fourth root downfall, meaning that in the case of sentient beings, the commentary says to sentient beings, because the plural is used, so three or more sentient beings are needed. In essence, it is divided into four types: small, medium, large, and very large, and it is said that the latter two lead to root downfalls. However, Dharika and Je Phakpa think that only the fourth one is correct, because in the fourth case, the commentary says: 'For example, ripe grain does not remain on the tree, similarly, completely abandoning loving-kindness towards sentient beings, this leads to the fourth root downfall.' Therefore, Phakpa said that completely abandoning loving-kindness is irreversible, but some people think that if it is understood literally like that, it is unreasonable, because that is impossible. Or, if it is thought that it is only that loving-kindness does not arise towards that body in this life, then this is more in line with the example and meaning in the commentary, but Dharika thinks that sixty hours is a limit, and says that the time for confession has passed is necessary.) The complete loss of Bodhicitta also becomes an arrow (i.e., the fifth root downfall). (Meaning that if one thinks that Buddhahood can be attained through the pleasure of the two organs, therefore thinking that ejaculation is the path, thus causing loss of semen, then it becomes a root downfall, but merely losing semen does not become a root downfall. If that were the case, then for householder Vajra masters and beginners, the fault of not incurring a root downfall would be impossible. For wanting to attain Buddhahood through the pleasure of the two organs, there are also common and uncommon cases. Generally, just through that way, without the yoga of reality, the pleasure of the two organs...
་ནས་སངས་རྒྱས་ཉིད་འདོད་པའི་ཕྱིར། ཁུ་བ་ཉམས་ཤིང་བཤགས་ ཚད་དུས་ལས་འདས་ནས་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་བ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་དུས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཁྱིམ་པ་ཡིན་ཀྱང་ སློབ་མ་ལ་གསང་དབང་སྦྱིན་པ་དང་། བདུད་རྩི་རིལ་བུ་སྦྱོར་བ་དང་རིགས་ཀྱི་སྲས་བསྐྲུན་པ་སྟེ་དམིགས་བསལ་གསུམ་མ་ གཏོགས་པར་དབང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་གྱི་བདེ་བ་ཙམ་གྱིས་ཐར་པ་འདོད་ནས་ཁུ་བ་འདོར་ན་བཤགས་ཚད་དུས་ལས་འདས་པས་རྩ་ ལྟུང་དུ་འགྱུར་རོ)དྲུག་པ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་སྨོད་པའོ་(ཞེས་པའི་དོན་ལ་ཕྱོགས་པས་མདོ་སྔགས་ཀྱི་དགོངས་པ་ གཅིག་ཡིན་པ་ལ། དོན་ཐ་དད་དུ་བཟུང་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལ་སྨོད་པ་ལ་འཆད་ཀྱང་། ཁ་ཅིག་གིས་དེ་མི་འཐད་དེ་དེར་ སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྨོད་པ་མ་འདུས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྨོད་པའི་ཡུལ་ནི་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དམ་གང་ ཡང་རུང་བ་ལ་བྱའོ། །དེ་ལ་ཞེ་སྡང་གི་སྒོ་ནས་སྨྲ་བ་དང་། གཞན་དོན་མ་ཡིན་པ་དང་། རང་དོན་ལྷུར་ལེན་པ་དང་། ལོག་པར་ འཛིན་པ་དང་། འགྱོད་པ་མེད་པ་སྟེ། ཆོས་ལྔའི་སྟེང་དུ་བཤགས་ཚད་དུས་ལས་འདས་ན་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་རོ་)རི་བོ་དག་ ཀྱང་༼སྟེ་རྩ་ལྟུང་བདུན་པ་ནི་༽མ་སྨིན་མི་ལ་གསང་བ་བྱིན་པ་ལས་སོ། །(ཞེས་པའི་དོན་འགྲེལ་པར། ཉན་ཐོས་ ཀྱི་ལམ་ལ་གནས་པ་ཞེས་གསུངས་པས། ད་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་ཙམ་ཡང་མ་ཐོབ་ཅིང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཁོ་ན་ལ་ 3-169 གནས་པའི་གང་ཟག་ལ་གསང་སྔགས་བསྒྲགས་ན་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་ལ་དེ་ལ་ཡང་མི་མོས་པའི་གང་ཟག་དང་། འདུལ་བའི་དོན་ མ་ཡིན་པ་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གསང་བ་བསྟན་པ་སྟེ་ཆོས་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ལམ་ བྱིན་པས་བཤགས་ཚད་དུས་ལས་འདས་ན་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་རོ་)ཕུང་པོ་ཉོན་མོངས་པ་ལས་ཀླུ་རུ་(སྟེ་རྩ་ལྟུང་བརྒྱད་ པ་འདི་ཉིད་)འགྱུར་ཏེ་(འདིའི་དོན་གཞན་འདུལ་བའི་ཆེད་མ་ཡིན་པར་རང་གི་ཕུང་པོ་གཟིར་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས་ཟས་སྐོམ་ བཅད་པའི་བསྙུང་བར་གནས་པ་དང་། ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་སྨན་དཔྱད་ཀྱི་གཞུང་ལས་སྟོབས་འབྲིད་པའི་སྦྱོར་བའི་སྐབས་སུ་ བཤད་པ་ལྟར་གཏར་ག་དང་ཁྲུས་ལ་སོགས་བསྟེན་པ་དང་། མཚོན་གྱིས་ལུས་གཅོད་པ་དང་། སོགས་པའི་སྒྲས་མེ་ལ་བསྲེག་པ་ སོགས་ཀྱིས་ལུས་ཉོན་མོངས་པར་བྱས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཤགས་ཚད་དུས་ལས་འདས་ནས་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་ འགྱུར་རོ། །དེས་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དེ་དག་གིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ ཤེས་སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱས་པ་དང་། ལམ་ཟབ་མོ་བསྒོམ་པའི་རྟེན་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཡིན་གྱི། ཁ་ཅིག་གིས་ འདོད་པ་ལྟར། ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ
【現代漢語翻譯】 因為想要成佛，如果精液耗損，並且懺悔的期限超過了時限，就會成為根本墮罪。特別是在智慧和般若的道路上，即使是居士，在適當的時候也可以給予弟子秘密灌頂，製作甘露丸，生育種姓之子，除了這三個特例之外，如果僅僅因為貪圖男女交合的快樂而射精，那麼懺悔的期限超過時限，就會成為根本墮罪。）第六，詆譭宗派。（對於這個意義，有些人認為顯宗和密宗的觀點是一致的，但如果將它們的意義視為不同，並詆譭波羅蜜多的修行方式，有些人認為這是不合理的，因為這不包括對密宗真如的詆譭。因此，詆譭的對象應該是顯宗和密宗的真如，或者任何一個。以嗔恨的態度說話，不為他人著想，只顧自己，持有錯誤的觀點，沒有悔意，在這五種法的基礎上，如果懺悔的期限超過時限，就會成為根本墮罪。）山王等（即第七條根本墮罪）是給予未成熟者秘密。（對於這個意義，註釋中說，安住在聲聞道上。因此，如果對那些連大乘菩提心都沒有生起，只安住在聲聞道上的人宣講密法，就會成為根本墮罪。對於這些人，如果以不相信的態度，或者不是爲了調伏的目的，而是爲了展示大樂的秘密，這三種法，給予他們不會改變的大樂之道，如果懺悔的期限超過時限，就會成為根本墮罪。）蘊身煩惱化為龍（即第八條根本墮罪）。（這個意義是，不是爲了調伏他人，而是因為想要折磨自己的身體，斷食，以及通過『等』字所包含的，如醫學典籍中所說的，在減少力量的治療方法中，進行放血和沐浴等，用刀割身體，以及通過『等』字所包含的，用火焚燒等方式，使身體遭受痛苦，體驗痛苦，如果懺悔的期限超過時限，就會成為根本墮罪。成為根本墮罪的原因是，這些行為會阻礙無分別的禪定和大樂智慧的生起，並且會破壞修習甚深道的所依。而不是像有些人認為的那樣，身體就是佛。
【English Translation】 Because of desiring Buddhahood, if semen is lost and the time for confession exceeds the limit, it becomes a root downfall. Especially on the path of wisdom and prajna, even if one is a householder, at the appropriate time, one can bestow secret empowerment to disciples, make nectar pills, and beget sons of the lineage. Apart from these three exceptions, if one ejaculates merely for the pleasure of the union of the two organs, desiring liberation, then the time for confession exceeds the limit, and it becomes a root downfall.) Sixth, reviling the tenets of a school. (Regarding this meaning, some argue that the views of Sutra and Tantra are the same, but if their meanings are regarded as different and one reviles the practice of the Paramitas, some consider this unreasonable because it does not include reviling the Suchness of Tantra. Therefore, the object of revilement should be the Suchness of both Sutra and Tantra, or either one. Speaking with hatred, not thinking of others, only caring for oneself, holding wrong views, and having no remorse, on top of these five dharmas, if the time for confession exceeds the limit, it becomes a root downfall.) Mountain King etc. (i.e., the seventh root downfall) is bestowing secrets upon the immature. (Regarding this meaning, the commentary says, 'Abiding in the path of the Hearers.' Therefore, if one proclaims the secret mantra to those who have not even generated the Bodhicitta of the Great Vehicle and only abide in the path of the Hearers, it becomes a root downfall. For these people, if with an attitude of disbelief, or not for the purpose of taming, but to show the secret of great bliss, these three dharmas, giving them the path of unchanging great bliss, if the time for confession exceeds the limit, it becomes a root downfall.) The aggregates and afflictions transform into a Naga (i.e., this eighth root downfall). (This meaning is, not for the purpose of taming others, but because of wanting to torment one's own body, fasting, and through the 'etc.' included, as said in medical texts, in methods of reducing strength, undergoing bloodletting and bathing, etc., cutting the body with a knife, and through the 'etc.' included, burning with fire, etc., causing the body to suffer, experiencing pain, if the time for confession exceeds the limit, it becomes a root downfall. The reason for becoming a root downfall is that these actions hinder the arising of non-conceptual samadhi and the wisdom of great bliss, and they damage the support for meditating on the profound path. It is not, as some think, that the body is the Buddha.
་ལ་གནོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ་)སླར་ཡང་དགུ་པ་དག་པའི་ཆོས་ལ་མ་དད་གང་། །(ཞེས་པའི་དོན་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། མེད་པའི་ སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་ཤིང་། །དེ་བཞིན་ཡོད་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་ན། །སྟོང་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། ཞེས་པའི་དོན་ཀུན་མཁྱེན་པས་ཡུལ་སྟོང་ཉིད་གསུམ་ཀ་ལ་ངོས་བཟུང་བ་ལྟར། ཡུལ་དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་ཉིད་ལ་མ་དད་པར་སྟོང་ ཉིད་དེ་སྤངས་ཏེ་སྤྲོས་བཅས་དང་དུ་བླངས་པ་གཞན་འདུལ་བ་སོགས་ཀྱི་དོན་མ་ཡིན་པར་བཤགས་ཚད་དུས་ལས་འདས་ན་རྩ་ ལྟུང་དུ་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་པས་ནི་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མ་དད་པ་ལ་བཞེད་)སྒྱུའི་བྱམས་པ་དང་ནི་ (ཞེས་པའི་དོན་ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཁ་ནས་སྙན་པར་སྨྲ་ཞིང་ཞེ་ལ་གནོད་སེམས་འཛིན་པའི་སྒྱུའི་བྱམས་པ་ ཡུལ་སེམས་ཅན་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་བྱེད་ཅིང་བཤགས་ཚད་དུས་ལ་འདས་ནས་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་རོ་)མིང་སོགས་བྲལ་བ་ བདེ་བ་སྟེར་ལ་རྟོག་པ་ཕྱོགས་དང་དྲག་པོ་༼ཞེས་པ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་ཕྱོགས་སྟེ་བཅུ་པ་དང་དྲག་པོ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་ པ༽འོ། །ཞེས་པའི་དོན། རྗེས་ཕྱོགས་པས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཀྱི་དོན་ཕྱག་ཆེན་ལ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྟོག་པ་ལ་བཞེད། དྷ་རི་ཀ་པས་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་བསྒྲུབ་བའི་ལམ་བསྟན་པ་ལ་གཞན་འདུལ་བ་སོགས་ཀྱི་དོན་མ་ཡིན་ 3-170 པར་ཐེ་ཚོམ་དང་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་དབང་གིས་དང་དུ་མི་ལེན་པར་བྱེད་པ་བཤགས་ཚད་དུས་ལས་འདས་ན་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་ གསུངས་)དག་པའི་སེམས་ཅན་དག་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ལས་ཉི་མ་(སྟེ་རྩ་ལྟུང་བཅུ་གཉིས་པས་འབྱུང་བ)འོ་ (འདིའི་དོན་བླ་མ་དམ་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་སྔགས་གྲུབ་པ་ཞེས་གསུངས་ཡང་། དྷ་རི་ཀ་པས་བཞེད་པ་ལྟར་ཡུལ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ ངང་ཚུལ་ལྡན་པ་ཡིན་པ་དང་། བདག་གིས་ཕྲག་དོག་གི་དབང་གིས་སྨྲས་པ་དང་། གཞན་འདུལ་བའི་དོན་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཆོས་ གསུམ་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཡུལ་ཕ་རོལ་པོ་སུན་ཕྱུང་བ་དང་། དེའི་སྟེང་དུ་བཤགས་ཚད་དུས་ལས་འདས་ན་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་རོ་) དམ་ཚིག་ཐོབ་པ་གཏོང་བ་ལས་ཀྱང་གཞན་(སྟེ་རྩ་ལྟུང་བཅུ་གསུམ་པའོ)། །(འདིའི་དོན་དམ་ཚིག་ནི་བསྲུང་བ་ དང་བཟའ་བ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་བཞི་བསྲུང་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་བཟའ་བ་ལ་སོགས་པ་ དམ་ཚིག་གི་དུས་ལ་བབ་པ་དང་། གཞན་གྱི་ངོ་སྲུང་མ་ཡིན་པ་དང་། གཞན་འདུལ་བ་མ་གཏོགས་པ་སྟེ་ཆོས་གསུམ་ལྡན་གྱི་སྟེང་ དུ་བཤགས་ཚད་དུས་ལས་འདས་ནས་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་རོ་)བུད་མེད་ཐམས་ཅད་ལ་སྨོད་ངེས་པར་མ་ནུར་ འགྱུར་ཏེ་(འདིའི་དོན་ཕྱོགས་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་འཛིན་པ་ཐོབ་ནས
【現代漢語翻譯】 （並非因為損害了有情眾生，而是因為有情眾生的蘊聚並非佛陀。）再次，第九條，不信奉清凈之法。（此句之意如《經莊嚴論》所說：『了知無有之空性，如是了知有之空性，以及自性空性，則稱爲了知空性。』如一切智者所認定的三種空性，對於如此空性不信奉，捨棄空性而接受有相，並非爲了調伏他人等目的，若懺悔期限已過，則成為根本墮罪。另一派則認為是不信奉一切種殊勝的空性。）虛偽的慈愛（此句之意是，以強烈的煩惱為先導，口中說得好聽，心中卻懷有惡意，這種虛偽的慈愛，針對任何有情眾生，若懺悔期限已過，則成為根本墮罪。）遠離名相等，給予安樂，以及疑惑的偏袒和強烈。（此處『偏袒』指第十條，『強烈』指第十一條。）此句之意是，另一派認為，對於不可言說、不可思議之義的大手印產生疑惑。達日迦派認為，對於如來所開示的證悟不變之樂的道路，並非爲了調伏他人等目的，而是由於疑惑和猶豫不決而不接受，若懺悔期限已過，則成為根本墮罪。） 詆譭清凈的有情眾生，太陽（即第十二條根本墮罪）升起。（此句之意是，上師說這是瑜伽士成就了真言，但達日迦派認為，對象是具有瑜伽士狀態的人，我由於嫉妒而說，並非爲了調伏他人，即具備這三種條件，並且駁斥對方，在此之上，若懺悔期限已過，則成為根本墮罪。）捨棄所受的誓言，也是另一種（即第十三條根本墮罪）。（此句之意是，誓言有守護和享用兩種。第一種是守護身語意和智慧的四種明點。第二種是享用等，在誓言的時間到來時，並非爲了顧及他人情面，也非爲了調伏他人，即具備這三種條件，若懺悔期限已過，則成為根本墮罪。）必定會詆譭所有女性，一定會墮落（此句之意是，另一派認為，獲得了執持瑜伽士的資格后，）
【English Translation】 (Not because it harms sentient beings, but because the aggregates of sentient beings are not Buddhas.) Again, the ninth, not believing in pure Dharma. (The meaning of this phrase is as stated in the Ornament of the Sutras: 'Knowing the emptiness of non-existence, likewise knowing the emptiness of existence, and the emptiness of self-nature, is called knowing emptiness.' As the Omniscient One identifies the three emptinesses of objects, not believing in such emptiness, abandoning emptiness and accepting appearances, not for the purpose of subduing others, etc., if the time limit for confession has passed, it becomes a root downfall. Another school considers it to be not believing in the supreme emptiness that possesses all aspects.) Hypocritical love (The meaning of this phrase is that with strong afflictions as a precursor, speaking sweetly from the mouth while holding harmful thoughts in the heart, this hypocritical love is directed towards any sentient being, and if the time limit for confession has passed, it becomes a root downfall.) Separated from names, etc., giving bliss, and doubt, partiality, and intensity. (Here, 'partiality' refers to the tenth, and 'intensity' refers to the eleventh.) The meaning of this phrase is that another school considers it to be doubt about the meaning of the Great Seal, which is inexpressible, unthinkable, and unutterable. The Dhārika school considers that the path shown by the Thus-Gone One to attain the unchanging bliss of Suchness, not for the purpose of subduing others, etc., but due to doubt and hesitation, not accepting it, if the time limit for confession has passed, it is said to become a root downfall.) Criticizing pure sentient beings, the sun (i.e., the twelfth root downfall) rises. (The meaning of this is that the lama said that the yogi has attained the mantra, but as the Dhārika school considers it, the object is someone who possesses the state of a yogi, and I spoke due to jealousy, not for the purpose of subduing others, i.e., possessing these three conditions, and refuting the other party, and on top of that, if the time limit for confession has passed, it becomes a root downfall.) Abandoning the vows one has taken is also another (i.e., the thirteenth root downfall). (The meaning of this is that vows have two aspects: guarding and consuming. The first is guarding the four bindus of body, speech, mind, and wisdom. The second is consuming, etc., when the time for the vow arrives, not for the sake of pleasing others, and not for the purpose of subduing others, i.e., possessing these three conditions, if the time limit for confession has passed, it becomes a root downfall.) Surely one will definitely revile all women and fall into hell (The meaning of this is that another school considers that after obtaining the qualification to hold a yogi,)
་རྗེས་དྲན་གྱི་སྐབས་སུ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟེན་པ་ན་གཡུང་ མོ་ལ་སོགས་པ་བུད་མེད་དམན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྨོད་པས་དེར་འགྱུར་གསུངས། ཡང་ན་ཡུལ་བུད་མེད་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ཡིད་ དང་ངག་གི་སྨོད་པས་སྨོད་ཚུལ་བུད་མེད་ཀྱི་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་སྨོད་ཚིག་ཏུ་འགྲོ་བས་སྨད་ཅིང་གཞན་འདུལ་བའི་དོན་མ་ཡིན་པ་ དང་། བཤགས་ཚད་དུས་ལས་འདས་ན་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་དག་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བྱ་ཞེ་ན་ཡན་ལག་ནི་ལྟུང་བ་ རྣམས་ལ་ལྟོས་ཏེ་རྩ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་ན་རྩ་བ་སྟེ། དེ་སྤྱད་ཅིང་ཕྱིར་མ་བཅོས་ན་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་བས་ན་ལྟུང་ བའོ། །འདི་དག་གང་ལ་འབྱུང་ཞེ་ན་)རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་གནས་པ་(སྟེ་དབང་བསྐུར་ཐོབ་བ་)རྣམས་ལའོ། །(ཞེས་ གསུངས་པ་(འདི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཅུ་བཞི་)རྣམས་སྤོང་བ་དང་། གཞན་ཡང་། དམ་ཚིག་དག་དང་མི་ ལྡན་པ་(སྟེ་དབང་མ་ཐོབ་པའམ་ཐོབ་ཀྱང་ཉམས་པ)འི། །རིག་མ་(ཕྱག་རྒྱུའི་ལམ་དུ་ཡིད་ཀྱི་)བསྟེན་པར་དགའ་ བ་(ན་ཉེས་བྱས་)དང་། །ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་(འདི་དུས་སུ་ཁྲོ་བའི་སེམས་མེད་ཀྱང་ཁ་ཤག་གི་སྒོ་ནས་)རྩོད་པ་ དང་། །གསང་བའི་ཆོས་ནི་(དབང་བསྐུར་མ་ཐོབ་པ་ལ་སྔགས་ཀྱི་བྲིས་སྐུ་དང་རྒྱན་དྲུག་ཕྱག་རྒྱ་སོགས་)སྟོན་པ་ དང་། །སེམས་ཅན་(ཐེག་ཆེན་ལ་)དད་(པ་)དང་ལྡན་པ་ལ། །དམ་ཆོས་གཞན་(ཐེག་དམན་)དུ་(སྦྱོར་ 3-171 བའི་ཆོས་)སྟོན་པ་དང་(ནི་བཞི)། །ཉ༷ན་ཐོས་(ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ལྟ་བ་བརྟུལ་ཞུགས་)དག་(ལ་མཆོག་)ཏུ་རློམ་ (པར་)བྱེད་པའི་(ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐའ་དག་ལ་མ་དད་པའོ)། །(དེ་དག་གི་)ནང་དུ་ཞག་བདུན་གནས་པ་(ནི་ལྔ་ པ་)དང་། །སྦྱོར་བ་ངེས་པར་མ་བྱས་པ་(ནི་དབང་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ཡིན་ལ)། །(དེས་ན་གོང་མའི་སྣོད་མ་ ཡིན་པ་སྟེ)སྐལ་༼བ་དང་ལྡན་པ་༽མིན་(པ་ལ་འོག་མ་འོག་མ་ལས་མ་ཐོབ་པ་ལ་གོང་མ་གོང་མའི་)གསང་བ་སྟོན་པ་ ༼ནི་དྲུག་པ་༽དང་། །གང་ཞིག་ཕྱག་རྒྱ་མི་མཁས་ལ། །ལུས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟོན་པ་དང་། །བསྙེན་ (པའི་གྲངས་ལ་)སོགས་(པས་བདག་གི་རྒྱུད་)དག་པར་མ་བྱས་པར། །(སློབ་མ་ལ་དབང་བསྐུར་བ་དང་རབ་ གནས་དང་སྦྱིན་བསྲེག་ལ་སོགས་པ་)དཀྱིལ་འཁོར་(དང་འབྲེལ་བའི་བསྒྲུབ་བའི་)ལས་ལ་འཇུག་པ་(ནི་བདུན་པ་) དང་། །སྡོམ་པ་གཉིས་ཀྱི་(ནི་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་)བཅས་པ་(ཕྲ་མོ་)ལ། །དགོས་པ་མེད་ པར་འདའ་བ་དག །ཁ་ན་མ་ཐོ་(བ་དང་)བཅས་པ་(འདི་ཉེས་པ)ར་འགྱུར་(རོ)། །(དགོས་པ་མེད་པར་ འདའ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པར་དགོས་པ་ཆེན་པོ་ཡོད་པའི་ཚེ་ན་ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་ཀྱི་ ཉེས་པ་མེད་ལ། དགོས་པ་མེད་པར་ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་ཟ་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་བཅས་པའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཡང་ཉེས་པའོ། །ཡང་ ད
【現代漢語翻譯】 據說，在追憶之際，如果依賴業手印（Karma-mudra），就會因為詆譭年輕女子等所有低賤的女性而導致墮落。或者，對任何地方的女性，以意念或言語進行詆譭，這種詆譭會變成對所有女性生殖器的詆譭之詞，這並非爲了降伏他人。如果懺悔超過時限，也會變成根本墮落。為什麼這些行為會被視為根本墮落呢？因為支分是依賴於墮落而成為根本的，所以是根本。如果行持這些行為而不懺悔，就會墮入惡道，所以是墮落。這些墮落髮生在哪些人身上呢？發生在安住于金剛乘（Vajrayana）（即獲得灌頂）的人身上。 （以上所說的是十四根本墮）要避免這些墮落。此外，不具足誓言（即未獲得灌頂或已失壞誓言）的人，如果喜歡依止明妃（在手印瑜伽的道上以意念），就會犯下罪行。在會供輪（Ganachakra）中，（此時即使沒有憤怒之心，也可能因為口角）而爭吵。向未獲得灌頂的人展示秘密法（包括咒語的畫像和六種裝飾手印等）。對具有（大乘）信心（的人），宣說其他的正法（小乘的教法）（這四種情況）。自詡為聲聞（意思是固守自己的觀點和苦行）（認為自己是最好的）（不相信所有的大乘）。（如果有人）在他們之中停留七天（這是第五種情況）。沒有確定結合（即沒有完全圓滿灌頂）。（因此，對於不是上等根器的人，）不適合（向沒有從下往上獲得相應灌頂的人）展示上等根器的秘密（這是第六種情況）。如果有人不擅長手印，卻展示身體的手印。沒有通過唸誦（的數量）等凈化自己的相續，就從事與壇城（相關的修持）事業（如給弟子灌頂、開光和火供等）（這是第七種情況）。對於兩種律儀（即聲聞和菩薩）的戒條（細微之處），無故違犯。這會變成一種罪過。（什麼是無故違犯呢？例如，對於出家人來說，在會供輪等有重大必要時，可以食用午後食物而沒有罪過。如果沒有必要而食用午後食物，那麼不僅違犯了聲聞的戒條，也違犯了金剛乘的戒條。此外，）
【English Translation】 It is said that during remembrance, if one relies on Karma-mudra (action seal), it will lead to downfall because of denouncing all inferior women, such as young girls. Or, denouncing any woman in any place, with mind or speech, such denunciation becomes words of denigration towards all female genitalia, which is not for the purpose of subduing others. If confession exceeds the time limit, it will also become a root downfall. Why are these actions considered root downfalls? Because the branches depend on the downfalls to become the root, so it is the root. If one practices these actions without repentance, one will fall into the lower realms, so it is a downfall. Upon whom do these downfalls occur? They occur upon those who abide in Vajrayana (i.e., those who have received empowerment). (The above are the fourteen root downfalls.) These downfalls should be avoided. Furthermore, those who do not possess vows (i.e., have not received empowerment or have broken their vows), if they delight in relying on consorts (in the path of mudra yoga with the mind), will commit offenses. In the Ganachakra (assembly wheel), (even if there is no anger at this time, it is possible to) quarrel (due to arguments). Showing secret Dharma (including painted images of mantras and the six ornaments of mudras, etc.) to those who have not received empowerment. To those who have faith (in the Mahayana), teaching other true Dharma (the teachings of the Hinayana) (these four situations). Boasting of being a Shravaka (meaning holding firmly to one's own views and asceticism) (thinking oneself to be the best) (not believing in all of the Mahayana). (If someone) stays among them for seven days (this is the fifth situation). Not having determined union (i.e., not having fully completed empowerment). (Therefore, for those who are not superior vessels,) it is not appropriate (to show the secrets of the higher levels to those who have not received the corresponding empowerments from the lower levels upwards) (this is the sixth situation). If someone is not skilled in mudras, yet displays the mudras of the body. Without purifying one's own continuum through recitation (of the number of mantras), engaging in activities related to the mandala (such as giving empowerment to disciples, consecration, and fire offerings, etc.) (this is the seventh situation). Violating the precepts (subtleties) of the two vows (i.e., the Shravaka and Bodhisattva) without reason. This will become a fault. (What is violating without reason? For example, for a monastic, when there is a great necessity such as a Ganachakra, it is permissible to eat afternoon food without fault. If one eats afternoon food without necessity, then not only is one violating the precepts of the Shravakas, but also the precepts of the Vajrayana. Furthermore,)
ཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དུས་གསུམ་དུ་མི་མཆོད་པ་དང་། རྒན་པ་ལ་གུས་པ་མི་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དགོས་པ་མེད་པའི་ཚེ་སྤྱད་ ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཅས་པའི་སྟེང་དུ་འདི་ཉིད་ཀྱིའང་ཉེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡན་ལག་གི་ལྟུང་བ་དགུ་བསྟན་ཡང་། གང་ ཞིག་ཕྱག་རྒྱ་མི་མཁས་ལ། །ལུས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟོན་པ་དང་། །ཞེས་པའི་ཁོངས་སུ། གསང་བའི་ཆོས་ནི་སྟོན་པ་དང་། ཞེས་པ་ཡང་ འདུ་སྟེ། དབང་ཐོབ་པ་ལ་ཡང་དུས་མ་ཡིན་པར་གསང་བའི་སྐད་སྨྲ་བ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་སྟོན་པ་ནི་ལུས་ངག་གི་ཉེས་པ་ཡིན་པས། གཉིས་ཀའང་ཡུལ་དབང་ཐོབ་པ་གཅིག་ལ་སྟོན་པས་ན་གཅིག་ཏུ་འདུའོ་)ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡན་ལག་གི་ལྟུང་ བ་བརྒྱད་ཀྱང་སྤོང་བ་དང་། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས། (ཡོད་པའི་སྡིག་པ་ལྔ་ནི་)འཚེ་(བ་)དང་ མི་བདེན་(པ་ནི་བརྫུན་དང་)གཞན་གྱི་བུད་མེད་(དེ་འདོད་ལོག་རྣམས་)སྤང་(བར་)བྱ་(བ་དང་)གཞན་གྱི་ ནོར་(མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་)དང་ཆང་གི་བཏུང་བ་(ཡང་)དེ་བཞིན་ཉིད་(དུ་སྤང་བར་བྱའོ)། །འཁོར་བར་རྡོ་ རྗེའི་ཞགས་པ་དག་སྟེ་རང་གི་དགེ་བ་འཇོམ་བྱེད་སྡིག་པ་ལྔ་པོ་འདི་རྣམས་སོ། །གང་ཞིག་ 3-172 གང་གི་དུས་སུ་བྱུང་བ་ལྷ་དང་མི་ཡི་བླ་མ་དེ་ཡི་མཚན་གྱིས་རབ་སྦྱིན་བྱ། །སྣ་ཚོགས་གཙོ་ བོའི་བཀའ་འདི་སྲིད་པའི་འཇིགས་པ་འཇོམས་པ་དག་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་བསྐྱང་བར་བྱ། ། ཆོ་ལོ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བཅས་པའི་ཟས་དང་ཚིག་ངན་ཀློག་དང་འབྱུང་བོ་ལྷ་མིན་དབང་པོའི་ཆོས། ། བ་ལང་བྱིས་པ་བུད་མེད་སྐྱེས་པ་རྣམས་དང་ལྷ་མིའི་བླ་མ་གསོད་པ་ལྔ་ནི་མི་བྱའོ། །གྲོགས་ པོ་རྗེ་བོ་རྣམས་དང་ལྷ་དང་མི་ཡི་བླ་མ་དགེ་འདུན་ཡིད་བརྟན་རྣམས་ལ་འཁུ་བ་ཡང་། །དབང་ པོ་རྣམས་ནི་ཀུན་ནས་ཆགས་པ་དག་སྟེ་དེ་ལྟར་སྲིད་པའི་བདག་པོའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཉི་ཤུ་ལྔ། ། ཞེས་པ་དང་། (འཚེ་དང་རྫུན་དང་འདོད་ལོག་དང་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་ཆང་བཏུང་བ་རྣམས་)ཡོད་པའི་སྡིག་(པ་) དང་(ཆོ་ལོའམ་རྒྱན་པོ་འགྱེད་པ་དང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པའི་ཤ་ཟ་བ་དང་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་ བརྗོད་པ། ཚིག་ངན་ཀློག་པ་དང་། ཕ་མེས་དང་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཆེད་དུ་སྲོག་གཅོད་པས་གྲོལ་བར་ལྟ་བ་དང་འབྱུང་བོའམ་ཡི་ དྭགས་ཀྱི་ཆོས་དང་ཀླ་ཀློ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལུགས་ལྷ་མིན་དབང་པོའི་ཆོས་རྣམས་)ཉེ་བའི་སྡིག་པ་དང་། །(བ་ལང་ དང་བྱིས་པ་དང་བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པ་གསོད་པ་སྟེ་བཞི་དང་སྐུ་གཟུགས་དང་མཆོད་རྟེན་བཤིག་པ་ལྷ་དང་མིའི་བླ་མ་གསོད་པ་ དང་། ཆོས་མགོན་པས། རང་གི་བ་ལང་དང་བུད་མེད་པ་སོགས་གསོད་པ་ལ་སྦྱར་བའང་ཡོད་དེ། དེ་རྣམས་ནི་)གསོད་(པ་དང་། གྲོགས་པོ་དང་རྗེ་བོ་དང་སངས་རྒྱས་དང་དགེ་འདུན་དང་དབུགས་འབྱིན་པའམ་ཡིད་བརྟན་པ་ལ་)འཁུ་(བའོ་)དབང་པོ་ མངོན་པར་ཞ
【現代漢語翻譯】 不敬三寶（Konchok Sum，三寶），不敬長者等，若在不必要時使用，也是菩薩戒的罪過。如此，雖然已宣說了九種支分墮罪，但其中『不善手印者，示現身之手印』中，也包括『示現秘密法』。即使是已得灌頂者，在不適當時機說秘密語，示現手印，也是身語的過失。因為兩者都是對已得灌頂者示現，所以歸為一種。）如是說，也應捨棄八種支分墮罪。吉祥時輪中說：（存在的五種罪是）殺生、不真實（即謊言）、他妻（即邪淫）應捨棄，他人之財（不予而取）和飲酒也同樣應捨棄。輪迴中金剛的繩索，摧毀自己善業的五種罪就是這些。無論何時出現，都應以天與人的上師之名來佈施。各種主尊的教誨，是摧毀有寂之怖，你們也應守護。包括不凈之食，惡語，誦讀，以及鬼神阿修羅的法。不應殺害牛、孩童、婦女、男人以及天人的上師這五種。對朋友、君主、天與人的上師、僧眾、信任者等，也不應嗔恨。諸根完全執著，如此乃是有寂之主的二十五種行為。如是說。（殺生、謊言、邪淫、不予而取、飲酒）是存在的罪。（賭博或博彩，吃不凈之肉，說男女等之語，誦讀惡語，以及爲了祭祀而殺生，認為可以解脫，以及鬼神或夜叉之法，以及外道等教法，阿修羅的法）是近罪。（殺牛、孩童、婦女、男人四種，以及破壞佛像和佛塔，殺害天人的上師，法護說：也有將殺害自己的牛和婦女等包括在內的，這些是）殺害。（對朋友、君主、佛、僧眾、施氣者或信任者）嗔恨，諸根完全執著。
【English Translation】 Disrespecting the Three Jewels (Konchok Sum, the Three Jewels) at all times, not respecting elders, etc., if used unnecessarily, is also a fault of the Bodhisattva vows. Thus, although nine branch downfalls have been taught, it also includes 'showing secret Dharma' in 'one who is not skilled in mudras, shows body mudras.' Even for those who have received empowerment, speaking secret words and showing mudras at inappropriate times are faults of body and speech. Because both are shown to one who has received empowerment, they are classified as one.) As it is said, one should also abandon the eight branch downfalls. The glorious Kalachakra says: (The five existing sins are) killing, untruth (i.e., lies), another's wife (i.e., adultery) should be abandoned, another's wealth (taking what is not given) and drinking alcohol should also be abandoned. The vajra noose in samsara, these five sins that destroy one's own virtues. Whenever it occurs, it should be given in the name of the teacher of gods and humans. The teachings of various chief deities are to destroy the fear of existence and peace, and you should also protect them. Including unclean food, bad words, recitation, and the Dharma of ghosts, asuras. One should not kill these five: cows, children, women, men, and the teachers of gods and humans. One should also not hate friends, rulers, teachers of gods and humans, sangha, trusted ones, etc. The senses are completely attached, thus are the twenty-five behaviors of the lord of existence. As it is said. (Killing, lying, adultery, taking what is not given, drinking alcohol) are existing sins. (Gambling or betting, eating unclean meat, speaking of men and women, reciting bad words, and killing for the sake of sacrifice, thinking it can be liberated, and the Dharma of ghosts or yakshas, and the teachings of heretics, etc., the Dharma of asuras) are near sins. (Killing cows, children, women, and men, destroying Buddha images and stupas, killing teachers of gods and humans, Dharma Protector said: There are also those who include killing their own cows and women, etc., these are) killing. (Hating friends, rulers, Buddhas, sangha, breath-givers, or trusted ones), the senses are completely attached.
ེན་པ་༼ནི་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་ལ་ལྷག་པར་མངོན་པ་ཞེན་པ་༽སྟེ། །སྡིག་པ་ལྔ་ པ་ལྔ་པོ་(སྟེ་ཉེར་ལྔ་པོ་)འདི་དག་གིས། །(ལམ་བཟང་)རིན་པོ་ཆེ་(གང་ཟག་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་)ནི་རྟག་ཏུ་ འཕྲོག་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། བསླབ་པ་ལྔའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡོད་པའི་སྡིག་པ་ ལྔ་དང་རྒྱན་པོ་འགྱེད་པ་དང་བསད་ཤ་ཟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བའི་སྡིག་པ་ལྔ་དང་། བ་ལང་ གསོད་པ་ལ་སོགས་པ་གསོད་པ་ལྔ་དང་། གྲོགས་པོ་བསླུ་བ་ལ་སོགས་པ་འཁུ་བ་ལྔ་དང་། དབང་པོ་ལྔ་ཡུལ་ལྔ་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་སྟེ་ཉེས་པ་ལྔ་ཚན་ལྔ་པོ་དེ་རྣམས་སྤངས་ཏེ་བརྟུལ་ ཞུགས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་བསྲུང་བ་དང་། 3-173 ཐེག་དམན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྤོང་བ་དང་། །གཞན་དོན་ཡལ་བར་འདོར་བ་ སྤོང་བ་དང་། །ལྷ་དང་ལྷ་མིན་བརྙས་པ་སྤོང་བ་དང་། །ཕྱག་མཚན་སོགས་ལ་ འགོམ་པ་སྤོང་བ་དང་། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཉེ་བར་བསྟེན་པ་དང་། །རྣམ་འབྱོར་མ་ ཀུན་མཉེས་པར་བྱེད་ལ་སོགས། །རྒྱ་ཆེར་གསང་བའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ་ལྟར། ། གཉེན་པོ་སྟོབས་ལྡན་བསྐྱེད་དེ་བསྲུང་བའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལ་སོགས་ པར། སེམས་ཅན་གདུལ་ཕྱིར་(ཏུ་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ངག་གི་བདུན་གནང་པའི་སྐབས་ཡོད་པས་དེ་ འདྲའི་ཚེ་)མ་གཏོགས་པ། །(གཞན་སྒོ་གསུམ་གྱི་)བྱ་བ་མ་ཡིན་(པ་ཉེས་སྤྱོད་)ཐམས་ཅད་སྤང་(པའོ)། ། (སྐྱེས་བུ་)དམ་པ་ཉེ་བར་བསྟེན་(ནས་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་བསྲུང་བར་)བྱ་ཞིང་། །རྣལ་འབྱོར་མ་ ཀུན་(ལའང་མི་བསྙེས་པར་)བསྙེན་བཀུར་(བར་)བྱ(འོ)། །ཞེས་པ་དང་། ཐེག་པ་དམན་པ་(ནི་ཉན་རང་ གི་ལམ་སྟེ་ལམ་དེས་རང་བགྲོད་པར་)འདོད་(པའི་ཐེག་དམན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པར་)མི་བྱ། །སེམས་ཅན་(གྲངས་ མེད་པའི་)དོན་(བྱ་བ་)ལ་(སེམས་ཞུམ་པའི་སྒོ་ནས་)རྒྱབ་(ཀྱིས་)ཕྱོགས་(པར་བྱ་བ་)མིན་(ནོ)། །འཁོར་བ་ དག་ཀྱང་མི་སྤང་ཞིང་(ཞེས་པ་ནི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་འཁོར་པར་གནས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་གོ་ཆ་ བགོས་པའོ)། །(གཞན་དོན་མི་ནུས་བསམ་པའི་)རྟག་ཏུ་(སྟེ་དུས་ནམ་ཡང་སྲིད་པའི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བ་)མྱ་ངན་ (ལས་)འདས་(པ་ལ་)མི་ཆགས་(པ་སྟེ་དེ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བར་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱའོ)། །(འཇིག་ རྟེན་ལས་འདས་མ་འདས་ཀྱི)ལྷ་དང་ལྷ་(མ་)མིན་(རྣམས་དང་)གསང་བ་པ། །(གནོད་སྦྱིན་རྣམས་ལ་)ཁྱོད་ ཀྱིས་བརྙས་པར་མི་བྱ་ཞིང་། །ཕྱག་རྒྱ་(ནི་ལྷའི་གཟུགས་བྲི་པ་ལ་སོགས་པ་དང་)གཞོན་པ་(ནི་ལྷའི་གཞོན་པ་ གཟུགས་སུ་བྱས་པ་དང་)མཚོན་ཆ་(ནི་ལྷའི་ཕྱག་མཚན་རལ་གྲི་སོགས་)དང་། །མཚན་མ་(ནི་ལྷའི་ཕྱག་མཚན་འཁོར་ ལོ་དང་རྡོ་རྗེ་སོགས་)འགོམ་པར་མི་བྱའོ། །འདི་དག་དམ་ཚིག་ཡིན་པར་གསུངས། །ཁྱོད་ཀྱིས་ རྟག་ཏུ་བསྲུ
【現代漢語翻譯】 執著（是對色、聲、香、味、觸的特別執著）。這五個罪惡（即二十五種）總是掠奪（善良道路）珍寶（對於無知的人）。正如所說，要避免與五種戒律相悖的五種罪惡，以及賭博和吃肉等五種近罪，宰殺牛等五種殺戮，欺騙朋友等五種欺騙，以及五根對五境的特別執著，即這五組罪過。要守護二十五種苦行， 避免小乘的作意，避免忽視他人利益，避免輕蔑天神和阿修羅，避免踐踏手印等，親近聖者，令所有瑜伽母歡喜等等。正如廣大秘密續部中所說，要生起並守護強大的對治力。這些也在《金剛頂續》等中提到，除非是爲了調伏眾生（在有開許殺生等身語七支的情況下），否則，（其他身語意的）一切非行（惡行）都要避免。（要）親近（聖者）並守護誓言和戒律，（也要不輕慢地）恭敬所有瑜伽母。不要生起小乘（即聲聞緣覺道，因為那條道路只能自度）之心。不要（因心生怯懦而）背棄眾生（的利益）。也不要捨棄輪迴（即要安住于輪迴中利益眾生）。不要貪執寂滅（即不要爲了自己解脫而努力，而要爲了偉大的菩提而努力）。不要輕蔑（世間和出世間的）天神、阿修羅和秘密主（夜叉）。不要踐踏手印（如繪製本尊像等）、幼童（如本尊的幼年形象）和武器（如本尊的法器刀劍等）。這些是被教導的誓言。你應該始終守護它們。
【English Translation】 Attachment (is the particular attachment to form, sound, smell, taste, and touch). These five evils (i.e., the twenty-five) always rob the precious (good path) from (ignorant beings). As it is said, avoid the five evils that are contrary to the five precepts, as well as the five near sins such as gambling and eating meat, the five killings such as slaughtering cows, the five deceits such as deceiving friends, and the particular attachment of the five senses to the five objects, i.e., these five sets of faults. Guard the twenty-five ascetic practices, Avoid the Hinayana's attention, avoid abandoning the benefit of others, avoid despising gods and asuras, avoid trampling on mudras, etc., attend to holy beings, please all yoginis, etc. As it is said in the vast secret tantras, generate and protect powerful antidotes. These are also mentioned in the Vajrasekhara Tantra, etc., except for the sake of taming sentient beings (in cases where there is permission for killing, etc., of the seven bodily and verbal branches), all non-deeds (misdeeds) (of body, speech, and mind) should be avoided. (One should) attend to (holy beings) and protect vows and precepts, (and also) respectfully honor all yoginis (without disrespecting them). Do not generate the mind of the Hinayana (i.e., the path of Sravakas and Pratyekabuddhas, because that path only leads to self-liberation). Do not turn your back (due to cowardice) on the benefit (of countless) sentient beings. Also, do not abandon samsara (i.e., remain in samsara to benefit sentient beings). Do not be attached to nirvana (i.e., do not strive for your own liberation, but strive for great Bodhi). Do not despise (worldly and transworldly) gods, asuras, and secret ones (yakshas). Do not trample on mudras (such as drawing deity images, etc.), youths (such as the youthful form of the deity), and weapons (such as the deity's implements like swords, etc.). These are the vows that are taught. You should always protect them.
ང་པར་བྱ། །རྗེས་མཐུན་སྡོམ་པ་རྒྱ་ཆེར་ནི། །གསང་བའི་རྒྱུད་ལས་རབ་ཏུ་བཤད། ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྒྱ་ཆེར་གསང་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་ལ་ 3-174 བལྟས་ཏེ། དེ་དག་ལས་བཀག་པ་རྣམས་སྤོང་ཞིང་གནང་བ་རྣམས་བསྒྲུབ་པ་ལ་འབད་པར་ བྱའོ། ། ༈ ཕྱི་ནང་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་བཞག དྲུག་པ་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་བཞག་ལ། ཐུན་མོང་གི་དབྱེ་བ། སོ་སོའི་ངོ་བོ། དོན་བསྡུ་ཞིང་ གདམས་པའོ། ། ༈ ཐུན་མོང་གི་དབྱེ་བ། དང་པོ་དབྱེ་བ་ནི། ཕྱི་ནང་གྲུབ་མཐའི་དབྱེ་བའང་མཁྱེན་བགྱི་སྟེ། ། ཕྱི་བ་ལ་ཡང་ཚངས་པ་ཁྱབ་འཇུག་དང་། །དབང་ཕྱུག་པ་དང་རྒྱང་འཕེན་སྟག་ གཟིག་པ། །ཟད་བྱེད་གཅེར་བུ་པ་སྟེ་ལྔ་རུ་གསུངས། །འདི་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ཞིབ་ པར་དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་འགྲེལ་ཆེན་དུ་གསལ་བར་གསུངས་ཤིང་། ཁྱད་པར་སྤྱོད་པ་ ལ་འཇུག་པར་ཡང་། (གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའམ་བདེན་གཉིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་པོའི་གང་ཟག་)དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ (ཏེ་གང་ཟག་)རྣམ་(པ་)གཉིས་མཐོང་(བའམ་དབྱེར་ཡོད་དེ)། །(གནས་ལུགས་ཚུལ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་)རྣལ་ འབྱོར་པ་དང་(གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པའི་)ཕལ་པ་(གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་)འོ། །(རྣལ་འབྱོར་པ་དང་ ཕལ་བ་གཉིས་ཡོད་པ་)དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་(དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་)ནི། །རྣལ་ འབྱོར་(པའི་)འཇིག་རྟེན་གྱིས་(དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པའི་ལུང་རིགས་ཀྱིས་)གནོད་ཅིང་(དེས་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་མི་ གནོད་དོ)། །(ཕལ་བའི་བློ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པའི་བློས་གནོད་པར་མ་ཟད་)རྣལ་འབྱོར་པ་(ལ་)ཡང་བློ་(སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་) ཁྱད་(པར་)ཀྱིས། །(སྒྲིབ་པ་སྤངས་མ་སྤངས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསལ་མི་གསལ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་)གོང་མ་ གོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་(བློས་འོག་མ་འོག་མ་རྣམས་ལ་)གནོད་(དེ་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་འོག་མ་རྣམས་ལ་ གནོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྤྱིར་གང་ཟག་གི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན་ཆོས་ཉིད་ ཟབ་མོ་རིམ་གྱིས་རྟོགས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་། ཆོས་ཅན་འཁྲུལ་བའི་ སྣང་བ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་ཕལ་པ་གཉིས་ཡིན་ཞིང་། ཕལ་པ་ལ་ཡང་གྲུབ་མཐས་བློ་ བསྒྱུར་བ་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པ་ལ་ཕྱེ་ན་མཐའ་ཡས་པ་ཡོད་ཀྱང་རེ་ཤིག་ཚངས་པ་དང་། ཁྱབ་ འཇུག་པ་དང་། དབང་ཕྱུག་པ་དང་། རྒྱང་འཕེན་པ་དང་། ཀླ་ཀློ་སྟག་གཟིག་པ་དང་། ཟད་ 3-175 བྱེད་གཅེར་བུ་པ་སྟེ་ལྔ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་ འཛིན་པ་ལ། ནང་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་རིགས་པས་གནོད་ཅིང་། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ བློ་ལ་ཡང་ཡེ་ཤེས་དང་བསམ་གཏན་དང་སྙོམས་འཇུག་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་མཐོ་དམན་ གྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པས། གོང་མ་གོང་མ་མཆོག་ཏུ་གྱུར
【現代漢語翻譯】 如是說。廣大隨順戒律，在秘密續中詳細闡述。如是說，應觀察廣大秘密真言的清凈論典，努力斷除其中所禁止的，修行其中所允許的。 外內宗派之分類 第六，宗派之分類包括：共同之分類、各自之體性、意義歸納與教誨。 共同之分類 第一，分類：也應知曉外內宗派之分類。 外道有梵天、遍入天、自在天、數論派、虎紋外道、以及耆那教，共五種。這些的詳細分類在《時輪大疏》中有明確闡述。特別是在《入行論》中也提到：（宗派論者或證悟二諦者）彼（即眾生）見世界（即眾生）為二（即有差別），即瑜伽士（如實證悟實相者）與凡夫（顛倒執著實相者）。因此，（有瑜伽士與凡夫兩種）。凡夫世界（顛倒執著事物自性者），被瑜伽士世界（以證悟實相之理智）所破斥（彼不損瑜伽士）。（凡夫之識被瑜伽士之識所破斥，不僅如此）瑜伽士亦以智慧之差別，（因有斷除煩惱與未斷除煩惱、禪定清晰與不清晰等差別）被更高者所破斥（即宗派論者中，更高者破斥更低者）。如是說，總的來說，從眾生的角度劃分，逐漸證悟並修持深奧法性者為瑜伽士，對錯謬顯現執為真實者為凡夫。凡夫又可分為被宗派所轉者，外道無邊無際，略而言之有梵天、遍入天、自在天、數論派、虎紋外道、以及耆那教，共五種。他們執著五蘊為我與我所，被內道瑜伽士的理智所破斥。瑜伽士的智慧也有高低之分，如智慧、禪定、三摩地等，因此更高者更為殊勝。
【English Translation】 As it is said. The extensive following precepts are thoroughly explained in the secret tantras. As it is said, one should diligently observe the pure treatises of the vast secret mantras, striving to abandon what is prohibited therein and practice what is permitted. Classification of Outer and Inner Philosophical Systems Sixth, the classification of philosophical systems includes: common divisions, individual natures, summarization of meaning, and instructions. Common Divisions First, the divisions: one should also understand the divisions of outer and inner philosophical systems. Among the outer schools, there are Brahma, Vishnu, Shiva, Samkhya, the Tiger-Lookers, and the Jains, totaling five. The detailed classifications of these are clearly explained in the great commentary on the Kalachakra Tantra. In particular, in Engaging in Bodhisattva Behavior, it is also mentioned: 'That one (i.e., beings) sees the world (i.e., beings) as two (i.e., with distinctions), namely, yogis (those who truly realize reality) and ordinary people (those who mistakenly grasp reality). Therefore, (there are two types: yogis and ordinary people). The world of ordinary people (those who mistakenly grasp the nature of things) is refuted by the world of yogis (by the reasoning that realizes reality) (it does not harm the yogis). (Not only is the mind of ordinary people refuted by the mind of yogis,) but yogis are also, by the difference in wisdom (i.e., because there are differences such as having eliminated or not eliminated afflictions, clarity or lack of clarity in meditation), refuted by those who are higher (i.e., among philosophical proponents, the higher refute the lower).' As it is said, in general, from the perspective of beings, those who gradually realize and practice the profound Dharma nature are yogis, and those who grasp illusory appearances as real are ordinary people. Ordinary people can also be divided into those who are transformed by philosophical systems. The outer schools are limitless, but briefly, there are Brahma, Vishnu, Shiva, Samkhya, the Tiger-Lookers, and the Jains, totaling five. They grasp the aggregates of appropriation as self and what belongs to self, and are refuted by the reasoning of inner yogis. The minds of yogis also have differences in the level of realization, such as wisdom, meditation, and samadhi, so the higher ones are more supreme.
་པ་རྣམས་ཀྱིས་འོག་མ་འོག་མ་དམན་ པ་རྣམས་ལ་གནོད་ཅིང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པས་དེ་རྣམས་ཀྱི་བློ་ཁྱད་དང་གྲུབ་མཐའི་ཁྱད་པར་ བཟང་ངན་རྣམས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྟོན་པའོ། ། ༈ སོ་སོའི་ངོ་བོ། སོ་སོའི་ངོ་བོ་ལ། ཕྱི་བ་དང་། ནང་བ་གཉིས་ལས། ༈ ཕྱི་བའི་གྲུབ་མཐའ། ཕྱི་བ་ལ་ཡང་ལྔའི། དང་པོ་ནི། ཚངས་ པ་པ་ནི་རིག་བྱེད་རྟག་པ་དང་། །རིགས་བཞི་ཚངས་པའི་ལུས་ལས་བྱུང་བ་དང་། ། རྟ་གཙང་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་པས་མཐོ་རིས་ཀྱི། །གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འདོད་མདོ་ དེ་ལྟ་ནའང་། །(མཆོད་སྦྱིན་དང་། ངེས་བརྗོད་དང་། སྙན་ཚིག་དང་། སྲིད་སྲུང་གི་རིག་བྱེད་བཞི་འབྱུང་ཞིང་)དེའང་ ཚངས་བ་པ་ལ་རིག་བྱེད་པ་དང་མཆོད་སྦྱིན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ཞིང་། དེ་དག་རིག་བྱེད་བཞི་རང་ བྱུང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་ཞིང་། རྟག་པ་དང་། ཚངས་པའི་ཁ་ལས་ བྲམ་ཟེ་རྣམས་སྐྱེས་པས་ཁ་དོག་དཀར་ཞིང་ཡེ་ཤེས་རིག་པ་དང་། ལག་པ་ལས་རྒྱལ་རིགས་ རྣམས་སྐྱེས་པས་ཁ་དོག་དམར་ཞིང་དཔའ་བ་དང་། བརླ་གཉིས་ལས་རྗེ་རིགས་རྣམས་སྐྱེས་ པས་ཁ་དོག་སེར་ཞིང་ཚོང་ལ་རྒྱུ་བས་ནོར་མང་བ་དང་། རྐང་པ་དག་ལས་དམངས་རིགས་ རྣམས་སྐྱེས་པས་ཁ་དོག་ནག་ཅིང་ཞིང་ལས་དང་རྒྱལ་པོའི་ཞབས་འབྲི ང་བྱེད་པ་དང་། རྟ་ དཀར་པོ་གཙང་མ་བསད་དེ་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་པས་མཐོ་རིས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འདོད་ མོད། རིག་བྱེད་རང་བྱུང་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དང་པོ་ཚངས་པའི་གདོང་བཞི་ལས་ བྱུང་ཞིང་། །ཕྱི་ནས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀགློ་པ་ལས། །འདུས་བྱས་མི་རྟག་ཉིད་ 3-176 དུ་གྲུབ་ཕྱིར་རོ། །མཐོ་རིས་འདོད་པས་མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་སྦྱིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིག་ བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དེ་ནི་རང་བྱུང་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་བྱའི་དོན་བརྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གང་དོན་གྱི་རྗོད་བྱེད་ཡིན་པ་དེ་ནི། མགྲིན་པ་དང་རྐན་ལ་སོགས་པའི་རྩོལ་བས་བསྐྱེད་པས་ རང་བྱུང་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་པོ། །ཅི་སྟེ་དོན་རྗོད་བྱེད་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ལྟ་བུ་དེ་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ དངོས་མ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལས་གཞན་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྣ་བའི་བུག་པའི་ནང་དུ་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲའི་ དོན་ཐམས་ཅད་དང་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་གྱུར་ཅིང་རྟག་པ་དེའི་མངོན་པར་གསལ་བྱེད་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་མངོན་པར་གསལ་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དེས་བུམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན། རྣ་བའི་བུག་པའི་ནང་དུ་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དུ་མ་ཅ་ཅོ་དར་དིར་དུས་རྟག་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བར་ འགྱུར་ཏེ། དོན་ཐམས་ཅད་དང་འདྲེས་ཤིང་རྟག་པའི་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དེ་རྣ་བུག་ཏུ་གསལ་བར་ བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་དང་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞིང་། གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ ན་མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་སྦྱིན་ཞེས་མེའི་སྒྲ་བརྗོད་པ་ན་བརྗོད་
【現代漢語翻譯】 那些上層的人會損害和壓制下層的人，爲了瞭解他們的智慧差異和宗義的優劣而宣講。 各自的體性： 各自的體性分為外道和內道兩種。 外道的宗義： 外道也有五種，第一種是： 梵天派認為《吠陀》是永恒的，四種姓是從梵天的身體產生的，通過潔凈的馬祭祀可以獲得天界的地位。儘管如此，（祭祀、確定、詩歌和護國的四種《吠陀》產生），而且梵天派也被稱為《吠陀》派和祭祀派。這些《吠陀》四部如同自生、非複合的虛空一般周遍，是永恒的。婆羅門從梵天的口中出生，膚色白皙，具有智慧；剎帝利從手中出生，膚色紅色，英勇；吠舍從雙腿出生，膚色黃色，善於經商，財富眾多；首陀羅從腳中出生，膚色黑色，從事農業和為國王服務。他們認為宰殺潔白的馬進行祭祀可以獲得天界的地位。 《吠陀》並非自生永恒，最初是從梵天的四個面孔中產生的，後來婆羅門通過背誦，證明它是複合的、無常的。因為渴望天界而向火供奉的祭祀等《吠陀》之聲並非自生永恒，因為它們表達了所要表達的意義。凡是表達意義的，都是由喉嚨等努力產生的，因此證明它不是自生的。如果說表達意義的《吠陀》之聲並非真正的《吠陀》之聲，而是其他的，因為它與耳朵的孔洞中所有《吠陀》之聲的意義融為一體，並且是永恒的顯現。那麼，如果這樣說，當顯現的聲音說『瓶子』時，耳朵的孔洞中就會總是聽到許多嘈雜的聲音，因為與所有意義融合的永恒《吠陀》之聲在耳朵的孔洞中顯現。此外，《吠陀》之聲與意義並非不同，而是一體的，當說出『向火供奉』的火之聲時，應該說出所說之義。
【English Translation】 Those of the upper classes harm and oppress those of the lower classes, and it is taught in order to understand the differences in their intelligence and the good and bad of their tenets. The nature of each: The nature of each is divided into two: external and internal. The tenets of the external: There are five types of externalists. The first is: The Brahmins believe that the Vedas are eternal, that the four castes originated from the body of Brahma, and that by performing a pure horse sacrifice, one can attain the position of heaven. However, (the four Vedas of sacrifice, certainty, poetry, and protection of the state arise), and the Brahmins are also called Vedists and sacrificers. These four Vedas are like self-existent, non-compound space, all-pervading and eternal. Brahmins are born from the mouth of Brahma, with white skin and wisdom; Kshatriyas are born from the hands, with red skin and bravery; Vaishyas are born from the two thighs, with yellow skin, good at business, and wealthy; Shudras are born from the feet, with black skin, engaged in agriculture and serving the king. They believe that killing a pure white horse and offering it as a sacrifice can attain the position of heaven. The Vedas are not self-existent and eternal, but originated from the four faces of Brahma in the beginning, and later the Brahmins, through recitation, proved that they are compound and impermanent. Because the sound of the Vedas, such as the sacrifice offered to the fire for the desire of heaven, is not self-existent and eternal, because it expresses the meaning to be expressed. Whatever expresses the meaning is produced by the effort of the throat and so on, so it is proved that it is not self-existent. If the sound of the Vedas that expresses the meaning is not the real sound of the Vedas, but something else, because it is mixed with all the meanings of the sound of the Vedas in the ear hole, and it is the manifestation of the eternal. Then, if it is said that way, when the sound of manifestation says 'vase', many noisy sounds should always be perceived in the ear hole, because the eternal sound of the Vedas, which is fused with all meanings, is manifested in the ear hole. Furthermore, if the sound of the Vedas is not different from the meaning, but is one, when the sound of fire 'offering to the fire' is uttered, the meaning of what is said should be uttered.
པ་པོའི་ཁ་བསྲེག་པར་འགྱུར་ཏེ། མེ་ ཞེས་པའི་སྒྲ་ཁ་ནང་ན་ཡོད་ཅིང་དེ་མེ་དང་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་རིག་བྱེད་བཞི་ འདུས་མ་བྱས་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་ཚངས་པའི་གདོང་བཞི་ལས་སྐྱེས་ཤིང་ཕྱིས་བྲམ་ཟེ་ རྣམས་ཀྱིས་ཀློག་པ་ལས་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དེ་ ནམ་མཁའ་ལྟར་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ཁོ་ནས་ཀློག་པར་འདོད་པས་ཉི་ཚེ་ བར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ན་དམངས་རིགས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཀློག་ ཏུ་རུང་པར་རིགས་པས། འགལ་བ་སྣ་ཚོགས་སྨྲ་བ་འདི་དག་ལ་ཤེས་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་ ཆེས་པར་མི་བྱའོ། ། རིགས་བཞི་རིགས་གཅིག་ཉིད་དུ་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །གང་ཟག་གཅིག་གི་ ལུས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །དཔེར་ན་ཕ་གཅིག་གིས་ནི་བསྐྱེད་པ་ཡི། །བུ་ 3-177 རྣམས་རིགས་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་ པོ་ཚངས་པས་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ན་བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པ་རིགས་བཞིའི་ཐ་ སྙད་མི་འཐད་པར་གྱུར་ཞིང་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རིགས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། ཚངས་པ་ གཅིག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཕ་གཅིག་གི་བུ་རྣམས་རིགས་གཅིག་པ་བཞིན་ནོ། ། ཡང་ཚངས་པའི་ཁ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་བྲ་ཟེའི་རིགས་ཡིན་ན་བྲམ་ཟེ་མོ་རྣམས་བྲམ་ཟེའི་ སྲིང་མོར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་གནས་གཅིག་ལ་བྱུང་བའི་བུད་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ སྲིང་མོ་བག་མར་བྱས་པ་ལས་ཀླ་ཀློའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་ནས་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཉམས་པར་ འགྱུར་ཞིང་། རིགས་ཉམས་པ་ལས་དམྱལ་བར་འགྲོ་བར་འདོད་པའི་ཁས་བླངས་ཀྱིས་ཀྱང་ གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་རིགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཚངས་ པའི་ཁ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་གནས་ཐ་དད་པའི་དབྱེ་བས་རིགས་བཞིར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ ལྟ་ན་ནི་ཨུ་དུམ་ཝ་རའི་རྩ་བ་དང་རྐེད་པ་དང་རྩེ་མོ་ལས་སྐྱེས་པའི་འབྲུ་རྣམས་ཀྱང་རོ་དང་ གཟུགས་དང་ནུས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་ལ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་དོག་གི་ སྒོ་ནས་རིགས་བཞི་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དོན་དམ་བསྙེན་པ་ལས། ཁ་ལས་ སྐྱེས་པའི་རི་བོང་འཛིན་པ་ལྟར་དཀར་མིན། །དཔུང་པ་ལས་སྐྱེས་ཉིན་བྱེད་ཤར་དང་འདྲ་བ་ མིན། །བརླ་ལས་སྐྱེས་པ་ལྡོང་རོས་ཁ་དོག་འདྲ་མ་ཡིན། །རྐང་པ་ལས་སྐྱེས་མིག་སྨན་ཆེ་ལྟར་ གནག་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བྲམ་ཟེ་ཁ་དོག་ནག་པོ་དང་། དམངས་རིགས་ཁ་ དོག་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་དང་འབྱོར་པ་དང་བྱ་བའི་སྒོ་ ནས་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། གཉིས་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་རིགས་ལས་སྐྱེས་མིན་རྒྱལ་ རིགས་ནི། །རྒྱལ་པོའི་རིགས་ལས་སྐྱེས་པས་དཔའ་བོ་རྣམས་མ་ཡིན། །རྗེ་རིགས་ཐ
【現代漢語翻譯】 婆羅門的口會被燒焦，因為『火』的聲音在口中，並且那聲音與火相同。總之，吠陀四書不是由聚集而成，也不是常恒的，因為它們最初從梵天的四個面孔中產生，後來婆羅門誦讀它們，因此是由聚集而成，是無常的。此外，吠陀的聲音也不是像虛空一樣普遍存在，因為人們認為只有婆羅門才能誦讀，因此是有限的。如果它是普遍存在的，那麼其他種姓的人也應該可以誦讀。因此，有智慧的人不應該相信這些自相矛盾的說法。 四種姓會歸於一種姓，因為它們都來自同一個人的身體。例如，同一個父親所生的兒子們會歸於同一種姓。如果一切眾生的創造者是梵天，那麼婆羅門等四種姓的名稱就不合理，一切都應歸於一種姓，因為它們都來自同一個梵天。例如，同一個父親的兒子們屬於同一種姓。此外，如果從梵天口中出生的是婆羅門種姓，那麼婆羅門女性就成了婆羅門男性的姐妹，因為她們都是從同一個地方出生的女性。這樣一來，如果娶姐妹為妻，就會陷入野蠻的風俗，導致婆羅門種姓衰敗。如果種姓衰敗會導致墮入地獄，那麼這個假設也會受到損害。同樣，其他種姓也可以這樣推論。如果因為梵天的口等出生地的不同而分為四種姓，那麼從烏曇跋羅樹的根、莖和頂端生長的果實，其味道、形狀和功效等也會有所不同，但事實並非如此。通過膚色來區分四種姓也是不合理的，因為《義品》中說：『從口中出生的不像持兔者（月亮）那樣白皙，從手臂中出生的不像初升的太陽那樣鮮紅，從大腿中出生的不像楝樹那樣顏色，從腳中出生的不像大眼藥那樣黝黑。』正如所說，婆羅門有黑色的，首陀羅有白色的，各種各樣的情況都有。通過智慧、財富和行為來區分也是不合理的。二生（婆羅門）並非都出生於智慧家族，剎帝利並非都出生於國王家族，吠舍並非都……
【English Translation】 The mouth of a Brahmin would be burned, because the sound of 'fire' is in the mouth, and that sound is identical to fire. In short, the four Vedas are not assembled, nor are they permanent, because they were initially born from the four faces of Brahma, and later Brahmins recited them, therefore they are assembled and impermanent. Furthermore, the sound of the Vedas is not universally present like space, because it is believed that only Brahmins can recite them, therefore it is limited. If it were universally present, then people of other castes should also be able to recite it. Therefore, wise people should not believe these contradictory statements. The four castes would be reduced to one caste, because they all come from the body of the same person. For example, sons born of the same father would be reduced to the same caste. If Brahma is the creator of all beings, then the names of the four castes such as Brahmin are unreasonable, and everything should be reduced to one caste, because they are all born from the same Brahma. For example, sons of the same father belong to the same caste. Furthermore, if those born from the mouth of Brahma are of the Brahmin caste, then Brahmin women would become sisters of Brahmin men, because they are women born from the same place. In that case, marrying sisters would lead to barbaric customs, causing the Brahmin caste to decline. If the decline of caste leads to falling into hell, then this assumption would also be harmed. Similarly, other castes can also be inferred in this way. If the four castes are divided because of the difference in the place of birth such as the mouth of Brahma, then the fruits that grow from the root, stem, and top of the Udumbara tree would also have different tastes, shapes, and effects, but this is not the case. It is also unreasonable to distinguish the four castes by skin color, because the 'Arthapada Sutra' says: 'Those born from the mouth are not as white as the rabbit holder (moon), those born from the arms are not like the rising sun, those born from the thighs are not the color of the Lodhra tree, those born from the feet are not as black as great eye medicine.' As it is said, Brahmins are black, Shudras are white, and there are various situations. It is also unreasonable to distinguish by intelligence, wealth, and action. Twice-born (Brahmins) are not all born into intelligent families, Kshatriyas are not all born into royal families, Vaishyas are not all...
མས་ཅད་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་མིན། །འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་དམངས་རིགས་ལས་ཆེན་མི་བགྱིད་དོ། ། 3-178 ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྲམ་ཟེ་བླུན་པོ་དང་རྒྱལ་རིགས་སྡར་མ་དང་རྗེ་རིགས་དབུལ་པོ་དང་ དམངས་རིགས་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། སྲོག་ཆགས་བསད་དེ་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་པ་ལས། །མཐོ་རིས་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ ག་ལ་སྲིད། །སྡིག་པ་བྱས་པས་བདེ་འགྲོ་ཐོབ་འགྱུར་ན། །ངན་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་ གང་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །རྟ་བསད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་གྱིས་འབྲས་བུ་བདེ་འགྲོ་ཐོབ་ པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། རྒྱུ་མི་དགེ་བ་བྱས་པ་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འགལ་པའི་ཕྱིར་ རོ། །སྔོན་མཆོད་སྦྱིན་ལ་ཕྱུགས་གསོད་བྱེད་དང་བསད་བྱ་ཐམས་ཅད་ལྷར་སྐྱེས་པར་འདོད་ པ་དྲང་སྲོང་རྒྱས་པའི་བུ་དྲང་སྲོང་ཤུ་ཀས་ཀྱང་དོན་ཏེ་མི་འཐད་པར་རིག་ནས། མཆོད་སྡོང་ བཙུགས་ནས་ཕྱུགས་བསད་དེ། །ཁྲག་འདམས་བྱས་པས་མཐོ་རིས་སུ། །གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་དེ་ ལྟར་ན། །དམྱལ་བར་གང་གིས་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཚིག་གིས་སུན་ཕྱུང་བ་ལྟར་རོ། ། ༼འདོད་ན་ངན་འགྲོ་མེད་པའི་ཕྱིར། མཐོ་རིས་བསྒྲུབ་ལ་འབད་མི་དགོས་པར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར་མཆོད་སྦྱིན་དོན་མེད་དོ་༽དེ་ བས་ན་བློ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། གང་ལ་རིགས་ནི་ཚད་མར་གྱུར་པ་དེ་ལ་མི་ ཡི་བདག་པོ་རིག་བྱེད་དག་ནི་ཚད་མར་འགྱུར། །གང་ལ་རིགས་བྱེད་ཚད་མར་གྱུར་པ་དེ་ལ་ ངེས་པར་ས་གཞིའི་གནས་སུ་མཆོད་སྦྱིན་ཚད་མ་སྟེ། །གང་ལ་མཆོད་སྦྱིན་ཚད་མར་གྱུར་པ་དེ་ ལ་རྣམ་མང་ཕྱུགས་དང་མི་ལ་འཚེ་བ་ཚད་མར་འགྱུར། །གང་ལ་འཚེ་བ་ཚད་མར་གྱུར་པ་དེ་ ལ་དམྱལ་བའི་འཇིགས་པ་བྱེད་པའི་སྡིག་པ་ཚད་མའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཁྱབ་འཇུག་དབང་ཕྱུག་པ་དག་ཐུན་མོང་དུ། །དེ་དག་ཀུན་གྱི་ བྱེད་པོ་རང་དབང་ཅན། །བདག་ཀྱང་གཅིག་པུ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་དང་། །དུས་ གསུམ་འགྱུར་མེད་རྟག་པར་འདོད་མདོ་ཀྱི། །ཁྱབ་འཇུག་པ་ལ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་དང་ 3-179 རིགས་པ་ཅན་པ་དང་གླུ་ཆོས་སུ་སྨྲ་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ཞིང་། དབང་ཕྱུག་པ་ལ་ནི་ཞི་བ་པ་དང་། འཁྲིག་པ་ཆོས་སུ་སྨྲ་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ནི། ལྷ་གསུམ་པོ་ནི་གཟུགས་གཅིག་སྟེ། ། དུས་གསུམ་རྟག་པར་ཡོད་པ་དང་། །ཚངས་དང་ཁྱབ་འཇུག་དབང་ཕྱུག་ཆེ། །ཞེས་ཚངས་ པ་སྐུ་དང་ཁྱབ་འཇུག་ཐུགས་དང་དབང་ཕྱུག་གསུང་དུའང་འདོད་ཅིང་། ལྷ་ཆེན་པོ་དེ་དག་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་དང་། བདག་རྟག་པ་གཅིག་པུ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་དང་། དུས་ གསུམ་རྟག་པར་ཡོད་པ་དང་། རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ དང་། སྟོང་ཉིད་ཞིག་པའི་མེད་དགག་ལ་
【現代漢語翻譯】 一切皆非完美具足。世間之人，莫行超越自身種姓之事。 如是所言，故有婆羅門愚鈍、剎帝利怯懦、吠舍貧窮、首陀羅為王等種種現象。 殺害生靈以行祭祀，豈能獲得天界果位？若作惡業可得善趣，惡趣之苦又從何而來？以殺馬祭祀而得善趣果報亦不合理，因以不善之因，得安樂之果，相違之故。昔日祭祀殺牲，並認為被殺之牲畜皆可轉生為天神，然正直之仙人廣慧之子仙人 சுக （Śuka）亦知此理不合，故立祭祀之樹，以牲血涂之。若如此行事可昇天堂，那地獄又該由誰去？如是之語，已駁斥彼等之謬論。 （若欲求昇天，則無墮惡趣之虞，故無需努力修行。是故，祭祀毫無意義。）因此，具智慧者不應追隨彼等邪見。如《時輪金剛經》所云：『何者以種姓為衡量標準，則彼之君主亦以吠陀為衡量標準。何者以吠陀為衡量標準，則彼之大地亦必以祭祀為衡量標準。何者以祭祀為衡量標準，則彼之眾多牲畜與人必以傷害為衡量標準。何者以傷害為衡量標準，則彼之地獄怖畏之罪業亦為衡量標準。』 二者，自在天（Maheśvara）與遍入天（Viṣṇu）共同認為：彼等皆為造物主，具自在力。我（梵我）亦為唯一，遍佈一切，於三時中不變，恒常存在。遍入天又被稱為勝論派、正理派、歌詠派。自在天又被稱為寂靜派、性力派。彼等認為：三神一體，於三時中恒常存在。梵天為身，遍入天為心，自在天為語。彼等認為，偉大的神祇乃一切之造物主，常一之我遍佈一切，於三時中恒常存在，自性不變，具足三德，並認為空性乃破除有之無遮。
【English Translation】 Not everything is perfectly complete. In this world, people should not do things that exceed their own caste. As it is said, there are foolish Brahmins, cowardly Kshatriyas, poor Vaishyas, and Shudras who are kings, and so on. How can one attain heavenly realms by sacrificing living beings? If one could attain happiness by committing sins, from where would the suffering of the lower realms arise? It is also unreasonable to attain the fruit of happiness by sacrificing horses, because it is contradictory to obtain the fruit of happiness from an unwholesome cause. In the past, sacrifices involved killing animals, and it was believed that all the animals killed would be reborn as gods. However, the righteous sage Śuka, the son of the sage Vyāsa, also realized that this was unreasonable. Therefore, he erected sacrificial trees and smeared them with the blood of animals. If going to heaven is like that, then who will go to hell? These words refuted their false views. (If one desires to go to heaven, there is no fear of falling into the lower realms, so there is no need to strive for practice. Therefore, sacrifices are meaningless.) Therefore, those with intelligence should not follow those evil views. As it is said in the Kalachakra Tantra: 'For whom caste is the measure, for them the lords of men, the Vedas, are the measure. For whom the Vedas are the measure, for them certainly in the place of the earth, sacrifice is the measure. For whom sacrifice is the measure, for them harming many animals and people is the measure. For whom harming is the measure, for them the sin of creating fear of hell is the measure.' Secondly, the followers of Vishnu (Khྱab 'jug) and Shiva (dBang phyug) commonly believe that they are the creators of everything, possessing independent power. They also believe that the self (Atman) is singular, pervades everything, is unchanging in the three times, and is eternal. The followers of Vishnu are also called Vaisheshikas, Naiyayikas, and Samkhyas. The followers of Shiva are also called Shantas and Shaktas. They believe that the three gods are one form, existing eternally in the three times: Brahma is the body, Vishnu is the mind, and Shiva is the speech. They also believe that the great gods are the creators of everything, that the eternal self is singular and pervades everything, exists eternally in the three times, is unchanging in nature, possesses the three qualities (gunas), and that emptiness is the negation of existence.
སོགས་པར་འདོད་མོད། ཀུན་གྱི་བྱེད་པོ་ཡིན་ན་དགེ་སྡིག་ལས། །བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་པོར་ཡང་ཐལ་ བར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་ན་ནི་རང་དབང་ཅན་དུ་འགལ། །རྟེན་འབྲེལ་མ་གཏོགས་ བྱེད་པོ་གཞན་ཡོད་མིན། །གལ་ཏེ་ཁྱབ་འཇུག་དང་དབང་ཕྱུག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ ཡིན་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་དགེ་མི་དགེའི་བྱེད་པ་པོར་ཡང་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་དགེ་ སྡིག་གི་འབྲས་བུ་རྣམ་སྨིན་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་པོར་ཡང་འགྱུར་ཞིང་། སེམས་ ཅན་རྣམས་ཀྱི་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་པོ་ཡིན་ན་བདག་གཅིག་པུ་རང་དབང་ཅན་ཡིན་པར་ཡང་ འགལ་བ་ཉིད་དོ། །ཅི་སྟེ་དབང་ཕྱུག་རང་ཉིད་ལས་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ཞིང་གཞན་རྣམས་ ལས་བྱེད་པ་ལ་སྦྱོར་བ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལས་བྱེད་པ་པོ་དངོས་མ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་ པ་པོ་འདོད་པ་དང་ཡང་འགལ་ཞིང་། དབང་ཕྱུག་གིས་བསྐུལ་བའི་སེམས་ཅན་གྱིས་དབང་ ཕྱུག་གི་ཐུགས་དང་འགལ་བ་མི་དགེ་བའི་ལས་བྱས་པ་ལས། ལས་ལ་སྦྱོར་བ་པོ་དབང་ ཕྱུག་དེས་སེམས་ཅན་དེ་ངན་སོང་དུ་བསྐྱུར་ནས་ཚར་གཅོད་པར་འདོད་པ་དང་ཡང་འགལ་ ཏེ། སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་རང་དབང་མེད་ཅིང་བྱེད་པ་པོ་དབང་ཕྱུག་གི་གཞན་དབང་ཉིད་ དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པར། དབང་ཕྱུག་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ 3-180 ན། །རེ་ཤིག་དབང་ཕྱུག་གང་ཡིན་སྨྲོས། །འབྱུང་རྣམས་ཞེ་ན་དེ་ལྟ་མོད། །མིང་ཙམ་ལ་ནི་ཅི་ ཞིག་ངལ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟར། དབང་ཕྱུག་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་ པ་པོའམ་རྒྱུར་འདོད་པ་ཡིན་ན་དེ་རང་གང་ཡིན་སྨྲོས་བྱས་པ་ལས་འབྱུང་བ་བཞི་པོ་ཡིན་ནོ་ ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུའི་གཟུགས་འབྱུང་བ་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་འབྲས་བུའི་གཟུགས་ འབྱུང་འགྱུར་ལྔ་དབང་པོ་ལྔ་དང་དོན་ལྔ་འབྱུང་བར་ངེས་ཀྱང་འདོད་པས་མིང་ཙམ་ལ་ནི་མི་ རྩོད་དོ། །འོན་ཀྱང་ས་སོགས་དུ་མ་དང་། །མི་རྟག་གཡོ་མེད་ལྷ་མིན་ཞིང་། །འགོམ་བྱ་ཉིད་ དང་མི་གཙང་བས། །དེ་རྣམས་དབང་ཕྱུག་ཉིད་མ་ཡིན། །དབང་ཕྱུག་མཁའ་མིན་གཡོ་མེད་ ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དོན་ལ་བརྟགས་ན་ས་ལ་སོགས་པའི་འབྱུང་བ་བཞི་པོ་རྣམས་ ནི་ཁྱོད་འདོད་པའི་དབང་ཕྱུག་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་ཕྱུག་གཅིག་པུར་འདོད་པ་ལ་འབྱུང་བ་ རྣམས་ནི་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དབང་ཕྱུག་རྟག་པར་འདོད་པ་ལ་འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་མི་ རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབང་ཕྱུག་བློ་དང་ལྡན་པར་འདོད་པ་ལ་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་ནི་བློ་ ཡི་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དབང་ཕྱུག་ལྷའི་འགྲོ་བར་འདོད་པ་ལ་འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་ ལྷ་མིན་ཞིང་བེམ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབང་ཕྱུག་མཆོད་པར་འོས་པར་འདོད་པ་ལ་འབྱུང་བ་ རྣམས་ནི་རྐང་པས་འགོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དབང་ཕྱུག་གཙང་བར་འདོད་པ་ ལས་འབྱུང་
【現代漢語翻譯】 諸如此類的觀點。 如果一切的作者是自在天（梵文：Īśvara，自在，具絕對權威者），那麼善惡業所帶來的苦樂也應由其承受。如果這樣，就與自在天的自主性相矛盾。除了緣起之外，沒有其他的作者。 如果遍入天（梵文：Viṣṇu，宇宙的維護者）和自在天是一切的作者，那麼他們也成了眾生善與非善之業的作者。如果是這樣，那麼他們也成了善惡之果，即苦樂的體驗者。如果他們是眾生苦樂的體驗者，那麼就與他們是唯一自主的個體相矛盾。如果自在天本身不是作者，而是促使他人行動者，那麼，如果他不是真正的作者，就與他是一切的作者的觀點相矛盾。如果自在天所驅使的眾生做了違背自在天意願的惡業，那麼促使他們造業的自在天，將這些眾生投入惡道並加以懲罰，這與自在天的意願相矛盾，因為這些眾生沒有自主權，他們的行為完全受自在天的支配。 此外，《入菩薩行論》中說：『如果自在天是眾生的因，那麼請問，自在天是什麼？如果說是地、水、火、風等四大元素，那也行，但只是個名稱而已，何必爭論？』正如所說，如果自在天被認為是所有眾生的作者或原因，那麼請指出它到底是什麼。如果說是四大元素，那也可以，但在世俗意義上，四大元素只是作為原因的物質形式，必然會產生作為結果的五根、五境。但因為你堅持己見，所以我們不與你爭論名稱。 然而，如果深入分析，地等四大元素並非你所認為的自在天，因為你認為自在天是唯一的，而四大元素是多樣的；你認為自在天是常恒的，而四大元素是無常的；你認為自在天具有智慧，而四大元素沒有智慧的活動；你認為自在天是天神，而四大元素不是天神，而是物質；你認為自在天應該被崇拜，而四大元素是可以被腳踩的；你認為自在天是純凈的，而四大元素...
【English Translation】 Such are the views. If Īśvara (Sanskrit: Īśvara, the Lord, the one with absolute authority) is the agent of everything, then he would also have to experience the happiness and suffering resulting from virtuous and non-virtuous actions. If that were the case, it would contradict the notion of Īśvara being independent. There is no agent other than dependent origination. If Viṣṇu (Sanskrit: Viṣṇu, the preserver of the universe) and Īśvara are the agents of everything, then they would also become the agents of beings' virtuous and non-virtuous actions. If that were the case, then they would also become the experiencers of the results of virtuous and non-virtuous actions, namely happiness and suffering. If they are the experiencers of beings' happiness and suffering, then it would contradict the notion that they are the sole, independent entity. If Īśvara himself is not the agent but rather the one who instigates others to act, then, if he is not the actual agent, it would contradict the view that he is the agent of everything. If beings, driven by Īśvara, perform non-virtuous actions that go against Īśvara's will, then Īśvara, who instigates them to act, would want to cast those beings into the lower realms and punish them, which contradicts Īśvara's will, because those beings have no autonomy, and their actions are entirely controlled by Īśvara. Furthermore, in the Bodhicaryāvatāra (Engaging in Bodhisattva Behavior): 'If Īśvara is the cause of beings, then tell me, what is Īśvara? If it is said to be the elements, that's fine, but why argue over a mere name?' As it is said, if Īśvara is considered the agent or cause of all beings, then please point out what it actually is. If it is said to be the four elements, that's also fine, but in a conventional sense, the four elements as the material form of the cause will necessarily produce the five faculties and the five objects as the result. But because you insist on your view, we will not argue with you about the name. However, if analyzed deeply, the four elements such as earth are not the Īśvara you believe in, because you believe Īśvara is singular, while the elements are multiple; you believe Īśvara is permanent, while the elements are impermanent; you believe Īśvara has wisdom, while the elements do not have the activity of wisdom; you believe Īśvara is a deity, while the elements are not deities but matter; you believe Īśvara should be worshipped, while the elements can be stepped on; you believe Īśvara is pure, while the elements...
བ་རྣམས་ནི་བཤང་གཅི་ལ་སོགས་པའི་མི་གཙང་བས་སྦགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ། །འོན་ཀྱང་དབང་ཕྱུག་ནི་ནམ་མཁའ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་ཕྱུག་ནི་བློའི་ གཡོ་བ་དང་བཅས་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་འདོད་པ་ལ་ནམ་མཁའ་ལ་ནི་བློའི་གཡོ་ བ་མེད་ཅིང་བྱེད་པའང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། དེ་ཕྱིར་དགེ་དང་མི་ དགེའི་འབྲས་སྟེར་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པ་མེད་དེ་སྲོག་ཆགས་ལས་ནི་དོར་ནས་ནི། །ཞེས་པས། སེམས་ཅན་རྣམས་རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་རང་རང་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ 3-181 མ་གཏོགས་པ་བྱེད་པ་པོ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་གཞན་མེད་པར་གསུངས་སོ། །དོན་དམ་ དུ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན། དབུ་མ་རྩ་བར། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་ མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དང་གང་ན་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ལ་ཀུན་རྫོབ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་ བ་རྒྱུ་རྐྱེན་ཕན་ཚུན་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ལས། ཟླ་བ་དང་ཆུ་ཤེལ་ཕྲད་པ་ལས་ཆུ་འབྱུང་བ་ དང་། ཉི་མ་དང་མེ་ཤེལ་ཕྲད་པ་ལས་མེ་འབྱུང་བ་དང་། མེ་ལོང་དང་དངོས་པོ་ཕྲད་པ་ལས་ གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བ་དང་། ས་བོན་དང་ཆུ་ལུད་ཕྲད་པ་ལས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་དང་ལས་ དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་འདོད་མི་འདོད་འབྱུང་བ་རྣམས་ནི། དངོས་པོའི་ཆོས་ ཉིད་ཡིན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་དང་སྤྲུལ་པ་པོ་སུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱན་ལས་ཀྱང་། (ཀུན་རྫོབ་ ཏུ་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་དང་མ་རིག་པ་ལ་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་སྔ་མ་ལ་)བརྟེན་ནས་(འབྲས་བུ་)དངོས་(པོ་ཕྱི་མ་རྣམས་) རབ་(ཏུ་)སྐྱེ་བ་མངོན་(སུམ་དུ་)འཇུག་པ་(མཐོང་བ་ཡིན་ཡང་)། །(ཕྱི་རོལ་པ་ལ་སོགས་པའི་)སྐྱེ་བོ་(རྨོངས་ པ་རྣམས་)ཇི་ལྟར་(ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་རྟེན་འབྲེལ་ལས་)གཞན་(གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་རྣམས་)གྱིས་བྱས་(སོ་ ཞེས་ལྟ་བ་ངན་པ་)ལ་བརྟེན་(པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ)། །གང་ཞིག་ཡོད་པ་(རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་)མི་ མཐོང་(བར་)མེད་(པ་བདག་དང་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་)མཐོང་བ། །འདི་འདྲའི་མུན་ནག་(གི་)རྣམ་པ་ འདི་གང་ཞིག་(ཡིན་ཏེ། མུན་པ་ཕལ་པས་ནི་ཡོད་པར་མི་མཐོང་བར་བྱེད་ཀྱི་མེད་པ་མཐོང་བར་བྱེད་མི་ནུས་ལ། བློ་མ་ རིག་པའི་མུན་པས་བསྒྲིབས་པ་ནི་མེད་པ་ཡང་མཐོང་བ་ནི་སྔོན་མེད་པའི་མུན་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་)། ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་རྐྱེན་ཕན་ཚུན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་སྐྱེ་བར་ མངོན་གསུམ་དུ་མཐོང་བཞིན་དུ་བྱེད་པོ་གཞན་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པས་བྱས་པར་འདོད་ པར་རྣམས་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་པའོ། །དེ་ཡང་ཡོད་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་མི་མཐོང་
【現代漢語翻譯】 因為身體是不潔凈的，被糞便等不潔之物所沾染。 那麼，自在天（梵文：Īśvara，自在之神）是虛空嗎？也不是，因為自在天被認為是具有心識活動，並且是萬物的創造者，而虛空沒有心識活動，也沒有任何創造行為。經典中也說：『因此，自在天不會給予善與非善的果報，眾生的行為不會被拋棄。』 因此，眾生各自體驗自己所造業的果報，除此之外，沒有其他的創造者，如自在天等。從究竟的層面進行分析，《中觀根本慧論》中說：『非自生，非他生，亦非共，非無因，是故知諸法，無生亦無滅。』 如經文所說，一切法皆無生，但在世俗層面，依賴於相互關聯的因緣，即各種因和緣的相互結合，如月亮和水晶結合產生水，陽光和火石結合產生火，鏡子和物體結合產生影像，種子和水肥結合產生幼苗，以及善業和非善業產生 desired 和不 desired 的果報，這些都是事物的自然規律，沒有創造者或變化者。 《寶性論》中也說：『（在世俗層面，種子產生幼苗，無明產生行等，都依賴於先前的因）依靠（而產生後續的果）事物（這些）顯現（是可以）見到（的），（但）（外道等）愚昧之人如何（因為什麼原因不從緣起入手）依賴於（其他的）創造者（如大梵天和自在天等）（這種）錯誤的觀點（是不合理的）。』 『（如果）不見到存在（的緣起），（卻）見到不存在（的自我和大梵天等），這種黑暗（的狀態）是什麼（呢？一般的黑暗只是讓人看不到存在的事物，卻不能讓人看到不存在的事物，而無明的黑暗卻能讓人看到不存在的事物，這是一種前所未有的大黑暗，非常奇妙）！』 如經文所說，明明顯而易見事物是從相互依賴的因緣中產生的，卻認為是由其他的創造者，如自在天等所創造，這是非常錯誤的。因為他們沒有看到存在的緣起之理。
【English Translation】 Because bodies are impure, defiled by excrement and other unclean things. Then, is Īśvara (Sanskrit: Īśvara, the Lord) the same as space? It is not, because Īśvara is considered to have mental activity and is the creator of all things, while space has no mental activity and no creative action whatsoever. The scriptures also say: 'Therefore, Īśvara does not give the results of virtue and non-virtue; the actions of sentient beings are not abandoned.' Therefore, sentient beings each experience the results of their own actions, and there is no other creator such as Īśvara. When analyzed from an ultimate perspective, the Mūlamadhyamakakārikā (Fundamental Verses on the Middle Way) states: 'Not from itself, not from another, not from both, not without a cause; therefore, we know that all phenomena are without arising or ceasing.' As the text says, all dharmas are without arising, but on the conventional level, relying on interdependent origination, that is, the perfect combination of various causes and conditions, such as the combination of the moon and crystal producing water, the combination of sunlight and flint producing fire, the combination of a mirror and an object producing an image, the combination of seeds and fertilizer producing sprouts, and the production of desired and undesired results from virtuous and non-virtuous actions, these are the natural laws of things, and there is no creator or transformer. The Ratnagotravibhāga (Treatise on the Jewel Family) also says: '(On the conventional level, seeds produce sprouts, ignorance produces actions, etc., all relying on previous causes) Relying (on the previous cause, the subsequent) things (fruits) arise (manifestly) appearing (visible), (but) how (why do) foolish (outsiders, etc.) rely on (other) creators (such as Brahma and Īśvara) (this) wrong view (is unreasonable)?' ' (If) one does not see existence (interdependent origination), (but) sees non-existence (self and Brahma, etc.), what is this darkness (state)? (Ordinary darkness only prevents one from seeing existing things, but cannot make one see non-existing things, but the darkness of ignorance can make one see non-existing things, which is an unprecedented great darkness, very wonderful!)' As the text says, it is obvious that things arise from mutually dependent causes and conditions, but it is very wrong to think that they are created by other creators such as Īśvara, because they do not see the principle of interdependent origination.
བར་མེད་ པ་བདག་དང་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་འདི་འདྲ་བ་འདི་ནི་སྔོན་མེད་པའི་མུན་པ་ཆེན་པོ་ 3-182 སྟེ། མུན་པ་ཕལ་པས་ནི་ཡོད་པ་མི་མཐོང་བར་ནུས་མོད་མེད་པ་མཐོང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ རོ། ། བདག་ནི་རྟག་པ་གཅིག་པུ་ཐམས་ཅད་དུ། །འགྲོ་བ་ཡིན་ན་གཉེན་དང་བྲལ་ བ་ཡི། །སྡུག་བསྔལ་སུས་ཀྱང་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །གཉེན་གྱི་བདག་དེ་རྟག་ ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་བདག་རྟག་པ་གཅིག་པུ་དེ་ཡུལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གང་ཟག་ ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ན། དེ་རྣམས་ཀྱིས་གཉེན་དང་བྲལ་བའི་སྡུག་ བསྔལ་ནམ་ཡང་མི་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། གཉེན་གྱི་བདག་གཅིག་པུ་རང་དབང་ཅན་དེ་རྟག་ ཏུ་མི་འགྱུར་བར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་སྡུག་བསྔལ་ གྱིས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་ བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་དེ། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་ གཅིག་གིས་གཉེན་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་མྱོང་བའི་ཚེ། སེམས་ཅན་ གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་དང་འདྲ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཅན་ གྱི་བདག་གཅིག་པུ་ཡུལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་ བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་སེམས་ཅན་སོ་སོ་ལ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་བདག་མི་འདྲ་བ་རེ་ རེ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་བདག་དེ་དུ་མར་འགྱུར་བས་གཅིག་པུ་རང་དབང་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ པར་འདོད་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། ། དུས་གསུམ་མི་འགྱུར་རྟག་པ་གཅིག་ཡིན་ན། །འདོད་པའི་གནས་སྐབས་ བཅུ་ཡི་རྣམ་འགྱུར་འགལ། །གྲངས་ཅན་པ་ནི་དབང་ཕྱུག་གྲུབ་མཐའ་ལ། ། དཔང་དུ་བྱེད་པས་དེ་ཡི་བྱེ་བྲག་ཡིན། །གལ་ཏེ་བདག་དེ་དུས་གསུམ་མི་འགྱུར་བར་ རྟག་པ་ཡིན་ན་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། སྔར་འདོད་ 3-183 པའི་གནས་སྐབས་མེད་པ་ལས་ཕྱིས་འདོད་པའི་མདའ་ཡིས་བསྣུན་པས་འདོད་པའི་གནས་ སྐབས་རྣམ་པ་བཅུར་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པའི་གནས་ སྐབས་བཅུ་ནི། (དང་པོར་ཆགས་ཡུལ་)བསམ་(པ་)དང་(དེ་ནས་)འདོད་(པ་)དང་(དེའི་དབང་གིས་)ལུས་ ལ་(རིམས་ཏེ་)དྲོད་(སྐྱེ་བ་)དང་(དྲོད་ཀྱི་དབང་གིས་)ཁ་མཆོག་པད་མ་སྐམས་(པས་སྐོམ་པ་)དང་ཟས་ལ་ རབ་ཏུ་མི་འཇུག་(སྟེ་མི་འདོད་པ་)དང་། །(ལུས་)འདར་(བ་)དང་(སེམས་རབ་ཏུ་མི་གནས་པས་)སྨྱོ་དང་ རབ་ཏུ་རྨོངས་པར་འགྱུར་དང་ཡིད་ནི་རྣམ་པར་འཁྲུལ་དང་འཛག་བདེ་རྟག་ཏུ་བརྒྱལ་བ་དག ། ཅེས་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ་ལྟར། འབྱུང་བར་འདོད་པས་ཀྱང་བདག་ནི་མི་རྟག་པར་གྲུབ་སྟེ། རྣམ་འགྱུར་མང་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་དེ་སད་པའི་གནས་སྐབས་ན་བྱ་ བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་གཉིད་ལོག
【現代漢語翻譯】 這種認為存在『我』（藏文：བདག་，梵文天城體：ātman，梵文羅馬擬音：ātman，漢語字面意思：自我）和『主』（藏文：གཙོ་བོ་，梵文天城體：pradhāna，梵文羅馬擬音：pradhāna，漢語字面意思：主）等等的觀點，是前所未有的巨大黑暗。因為一般的黑暗只能使人看不見存在的事物，卻不能使人看見不存在的事物。 如果『我』是恒常、唯一且遍一切處的，那麼與親友分離的痛苦就不會有人體驗到，因為親友的『我』是常在的。如果這個恒常、唯一的『我』遍佈于所有時間和地點，存在於所有眾生之中，那麼他們將永遠不會體驗到與親友分離的痛苦，因為這個唯一的、自主的親友之『我』是永恒不變的。此外，一個眾生的痛苦會導致所有眾生都感到痛苦，因為痛苦的『我』是唯一且遍佈一切的。當一個眾生體驗到與親友分離等劇烈痛苦時，所有其他眾生也會體驗到同樣的痛苦，因為這個痛苦的『我』遍佈于所有時間和地點，存在於所有眾生之中。如果每個眾生都有各自不同的快樂和痛苦之『我』，那麼『我』就會變成多個，這與認為『我』是唯一、自主且遍一切處的觀點相矛盾。 若謂三時不變恒常一， 欲境十態轉變相違背。 數論師宗自在天主義， 立為 प्रमाण 故是彼支分。 如果『我』在過去、現在、未來三時中都不改變，是恒常的，那麼它就不可能發生變化。既然如此，先前沒有慾望，後來被慾望之箭擊中而產生十種慾望狀態，這怎麼可能呢？因為『我』是恒常的。這十種慾望狀態是：首先是思念（藏文：བསམ་པ་），然後是慾望（藏文：འདོད་པ་），接著身體發熱（藏文：དྲོད་སྐྱེ་བ་），口乾舌燥（藏文：ཁ་མཆོག་པད་མ་སྐམས་），厭食（藏文：ཟས་ལ་རབ་ཏུ་མི་འཇུག་），身體顫抖（藏文：འདར་བ་），精神錯亂（藏文：སྨྱོ་），極度昏迷（藏文：རྨོངས་པར་འགྱུར་），心神迷亂（藏文：ཡིད་ནི་རྣམ་པར་འཁྲུལ་），以及容易昏厥（藏文：འཛག་བདེ་རྟག་ཏུ་བརྒྱལ་བ་）。正如經典所說，想要產生這些狀態也證明了『我』不是恒常的，因為它具有多種變化。如果『我』在清醒狀態下是活躍的，那麼當它睡著時會怎麼樣呢？
【English Translation】 Such a view that sees 'self' (Tibetan: བདག་, Sanskrit Devanagari: ātman, Sanskrit Romanization: ātman, Chinese literal meaning: self) and 'chief' (Tibetan: གཙོ་བོ་, Sanskrit Devanagari: pradhāna, Sanskrit Romanization: pradhāna, Chinese literal meaning: chief) etc., is a great darkness unprecedented. Because ordinary darkness can only prevent one from seeing existing things, but cannot make one see non-existent things. If the 'self' is constant, unique, and all-pervasive, then the suffering of separation from loved ones would not be experienced by anyone, because the 'self' of loved ones is always present. If this constant, unique 'self' pervades all times and places, existing in all beings, then they will never experience the suffering of separation from loved ones, because this unique, autonomous 'self' of loved ones is eternally unchanging. Furthermore, the suffering of one being would cause all beings to suffer, because the suffering 'self' is unique and all-pervasive. When one being experiences intense suffering such as separation from loved ones, all other beings would experience the same suffering, because this suffering 'self' pervades all times and places, existing in all beings. If each being had its own different happy and suffering 'self', then the 'self' would become multiple, which contradicts the view that the 'self' is unique, autonomous, and all-pervasive. If it is said that [the self] is unchanging in the three times, constant and one, The transformations of the ten states of desire are contradictory. The Samkhya school's doctrine of the Lord of Power, Is established as प्रमाण, therefore it is a branch of that. If the 'self' is constant, unchanging in the three times, then it is impossible for it to undergo transformations. Since this is the case, how can the ten states of desire arise, where previously there was no desire, and later it is struck by the arrow of desire? Because the 'self' is constant. These ten states of desire are: first, thought (Tibetan: བསམ་པ་), then desire (Tibetan: འདོད་པ་), then heat in the body (Tibetan: དྲོད་སྐྱེ་བ་), dry mouth (Tibetan: ཁ་མཆོག་པད་མ་སྐམས་), aversion to food (Tibetan: ཟས་ལ་རབ་ཏུ་མི་འཇུག་), trembling of the body (Tibetan: འདར་བ་), mental derangement (Tibetan: སྨྱོ་), extreme stupor (Tibetan: རྨོངས་པར་འགྱུར་), confusion of mind (Tibetan: ཡིད་ནི་རྣམ་པར་འཁྲུལ་), and easy fainting (Tibetan: འཛག་བདེ་རྟག་ཏུ་བརྒྱལ་བ་). As the scriptures say, wanting to produce these states also proves that the 'self' is not constant, because it has many transformations. If the 'self' is active in the waking state, then what happens when it falls asleep?
་པ་ན་བྱ་བ་དང་བྲལ་བའི་རྨོངས་པ་ཉིད་དུ་ཡང་ཇི་ལྟར་ འགྲོ། རྣམ་པར་དཔྱད་ན་བདག་འདི་ནི་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་ཁྱབ་བདག་དང་གཙོ་བོ་དང་རྟག་ པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡང་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་པོ། །སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་ པར། (གྲངས་ཅན་པ་སྟེ་སེར་སྐྱ་པས་ནི་)གཙོ་བོ་(ནི་རང་བཞིན་གྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སྟེ་དེ་ཡང་མི་འཇིག་པས་)རྟག་པ་ འགྲོ་བ་(སྟེ་བརྟན་གཡོ་)ཡི། །(འཇིག་རྟེན་གྱི་)རྒྱུ་ཡིན་པར་ནི་གྲངས་ཅན་འདོད་(ཅིང་སེམས་སོ)། །(འོ་ན་ གཙོ་བོ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་)སྙིང་སྟོབས་(དང་)རྡུལ་དང་མུན་པ་ཞེས། །བྱ་བའི་ཡོན་ཏན་(གསུམ་པོ་)མཉམ་ (པར་)གནས་(པའི་གནས་སྐབས་)ནི། །གཙོ་བོ་ཞེས་བྱར་རབ་(ཏུ་)བརྗོད་(ལ་)དེ་(རྣམས)། །མི་མཉམ་ (པར་གནས་པ་ནི་)འགྲོ་བ་(སྣ་ཚོགས་)ཡིན་པར་བརྗོད་(དོ)། །(དེ་ཡང་རང་བཞིན་ལས་བློའམ་ཆེན་པོ་སྐྱེ། དེ་ལས་ ང་རྒྱལ། དེ་ལས་ཚོགས་བཅུ་དྲུག་སྟེ། ཁ་རྐང་པ་ལག་པ་གཅིན་ལམ་བཤང་ལམ་སྟེ་ལས་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔ་དང་། མིག་སོགས་ དབང་པོ་ལྔ་དང་། གཉིས་ཀའི་དབང་པོ་ཡིད་དེ་བཅུ་གཅིག །སྒྲ་སོགས་དེ་ཙམ་ལྔའོ། །དེ་ཙམ་ལྔ་ལས་འབྱུང་བ་ལྔའོ། །དེ་ལས་ རང་བཞིན་ནི་རྒྱུ་ཁོ་ན་བློ་ང་རྒྱལ་དེ་ཙམ་ལྔ་སྟེ་བདུན་ནི་གཉིས་ཀ་དབང་པོ་བཅུ་གཅིག་དང་འབྱུང་བ་ལྔ་ནི་འབྲས་བུ་ཁོ་ན། སྐྱེས་ བུ་ནི་གཉིས་ཀ་མིན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་རྩ་བའི་རང་བཞིན་ལ་ནི་འགྱུར་བ་མེད། །ཆེན་པོ་སོགས་བདུན་རྒྱུ་དང་འགྱུར་བ་ཡིན། ། 3-184 བཅུ་དྲུག་པོ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །སྐྱེས་བུ་རང་བཞིན་མ་ཡིན་འགྱུར་བ་མིན། །ཞེས་འབྲས་བུ་མ་ལུས་པ་གཙོ་བོའི་ངང་དུ་ རང་བཞིན་གཅིག་པར་འདོད་)ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། གྲངས་ཅན་པ་རྣམས་གཙོ་བོ་རྟག་པ་གཅིག་པུ་ རང་དབང་ཅན་སྣང་བ་དང་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་བརྟན་གཡོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ ཡིན་པར་འདོད་ཅིང་། དེའི་ངོ་བོ་ལ་སྙིང་སྟོབས་དང་རྡུལ་དང་མུན་པའི་མིང་ཅན་བདེ་སྡུག་ བཏང་སྙོམས་གསུམ་ཆ་མཉམ་པ་ལ་ནི་རང་བཞིན་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་དང་། དེ་གསུམ་ཆ་མི་མཉམ་ པ་ལས་གནས་སྐབས་རྣམ་འགྱུར་སྣ་ཚོགས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་འབྱུང་བར་འདོད་མོད། (གཙོ་ བོར་རྟག་པ་)གཅིག་(པུར་འདོད་པའི་ལུགས་)ལ་(རྩ་བའི་)རང་བཞིན་(དགག་པ་ནི་གཙོ་བོ་ཆོས་ཅན་རྡུལ་མུན་སྙིང་ སྟོབས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་)གསུམ་(གྱི་བདག་)ཉིད་ནི། །རིགས་(པ་)མིན་(པར་ཐལ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་ གསུམ་མཉམ་པར་གནས་པ་མེད་པ་)དེས་ན་(སྟེ་དེའི་ཕྱིར་འདོད་ན་ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན་གཙོ་བོ་)དེ་ཡོད་(པ་)མིན་(པར་ ཐལ་)། །(འདོད་ན་གཙོ་བོ་མེད་པས་དེའི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཁོ་ན་རེ་གཙོ་བོ་གཅིག་མེད་ཀྱང་ཡོན་ ཏན་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་ཞེ་ན་གཙོ་བོ་བདེན་པ་མེད་པ་)
【現代漢語翻譯】 如何能在遠離作為之境中陷入愚昧呢？如果進行分析，我既不是普遍存在者，也不是遍在的主宰，不是主宰，也不是永恒不變的。因此，我已經證明我不是一切的創造者。 在《入行論》中：（數論派，即勝論派認為）主宰（是自性的別名，因為它是不朽的）是永恒的，是運動的（即穩定和運動的）。數論派認為（世界）的因是（主宰）。（那麼，什麼是主宰呢？）勇氣、微塵和黑暗，這三種行為的屬性處於平衡（的狀態）時，被稱為主宰。而它們（處於不平衡的狀態）則被稱為運動（多樣性）。（也就是說，從自性中產生覺或大，從覺中產生我慢，從我慢中產生十六群：口、足、手、尿道、肛門，即五個行動器官；眼等五個感官；以及二者的器官——意，共十一個。聲等五種對象。從五種對像中產生五大元素。因此，自性只是因，覺、我慢、五種對象是二者，十一個感官和五大元素只是果。補盧沙既不是二者也不是果。正如所說：根本自性沒有變化，覺等七者既是因也是變化，十六者只是變化，補盧沙既不是自性也不是變化。正如他們認為所有未產生的果都存在於主宰的自性中，並且具有相同的自性。） 正如他們所說，數論派認為主宰是永恒的、唯一的、自主的，超越了顯現和認知的範圍，是所有穩定和運動之物的因。它的本質是勇氣、微塵和黑暗，這三種屬性分別代表快樂、痛苦和中立。當這三種屬性處於平衡狀態時，就是自性的主宰；當這三種屬性不平衡時，就會產生各種各樣的現象。 （對於主宰是永恒的）唯一（的觀點），（駁斥根本）自性（的觀點是，主宰作為具有微塵、黑暗、勇氣三種屬性的）自體，是不合理的（因為如果它是一個，就不可能存在三種屬性的平衡狀態）。因此（也就是說，如果這樣認為，那麼作為認識對象的）它是不存在的（因為如果主宰不存在，那麼它的一切結果都會不存在。如果有人認為即使主宰不存在，但三種屬性的自性仍然存在，那麼主宰的真實性就不存在）。
【English Translation】 How can one fall into ignorance in a state devoid of action? If analyzed, I am neither omnipresent, nor the pervading lord, nor the master, nor eternal. Thus, it is proven that I am not the creator of all. In 'Entering the Path of the Bodhisattvas': (The Samkhya school, i.e., the followers of Kapila, believe that) the master (which is a synonym for nature, as it is imperishable) is eternal, moving (i.e., both stable and moving). The Samkhyas consider it to be the cause (of the world). (So, what is the master?) Courage, dust, and darkness, when these three qualities of action are in equilibrium (state), are referred to as the master. And when they (are in a state of imbalance) are referred to as movement (diversity). (That is, from nature arises intellect or the great, from intellect arises ego, from ego arise the sixteen groups: mouth, feet, hands, urethra, anus, i.e., the five organs of action; the five senses such as eyes; and the mind, which is the organ of both, totaling eleven. The five objects such as sound. From the five objects arise the five elements. Therefore, nature is only the cause, intellect, ego, the five objects are both, the eleven senses and the five elements are only the result. Purusha is neither both nor the result. As it is said: The fundamental nature has no change, the seven such as intellect are both cause and change, the sixteen are only change, Purusha is neither nature nor change. Just as they believe that all unproduced fruits exist in the nature of the master and have the same nature.) As they say, the Samkhyas believe that the master is eternal, unique, autonomous, beyond the scope of manifestation and cognition, and is the cause of all stable and moving things. Its essence is courage, dust, and darkness, these three attributes represent happiness, suffering, and neutrality respectively. When these three attributes are in equilibrium, it is the master of nature; when these three attributes are not in equilibrium, various phenomena arise. (Regarding the view that the master is eternal) unique (view), (refuting the fundamental) nature (view is that the master as having the three attributes of dust, darkness, courage) itself, is unreasonable (because if it is one, it is impossible for there to be a balanced state of three attributes). Therefore (that is, if you think so, then as an object of knowledge) it does not exist (because if the master does not exist, then all its results will not exist. If someone thinks that even if the master does not exist, but the nature of the three attributes still exists, then the truth of the master does not exist).
དེ་བཞིན་(དུ་རྡུལ་མུན་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་)ཡོན་ཏན་ (གསུམ་པོ་ཆོས་ཅན་གསུམ་དུ་བདེན་པར་)ཡོད་(པ་)མིན་(པར་ཐལ་)ཏེ། །(གང་གི་ཕྱིར་ན་དེ་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་བདག་ ཉིད་ཡིན་ན་)དེ་(རེ་རེ་ལ་)ཡང་སོ་སོར་(ཡོན་ཏན་)རྣམ་(པ་)གསུམ་(གསུམ་དུ་འགྱུར་བའི་)ཕྱིར། །(ཞེས་ཁས་ བླངས་པས་གསུམ་པོ་ཡང་བདེ་སྡུག་གི་གཏི་མུག་ཡིན་པས་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ རྣམ་འགྱུར་དགག་པ་ནི་སྙིང་སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་)ཡོན་ཏན་མེད་(པའི་ཕྱིར་)ན་(ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་ཏེ་རྒྱུ་མེད་འབྲས་ བུ་མི་འབྱུང་པའི་ཕྱིར་)སྒྲ་སོགས་(ཀྱི་སྒྲའི་རེག་བྱ་སོགས་རྣམ་འགྱུར་ཉེར་གསུམ་པོ་དངོས་པོར་)ཀྱང་། །ཡོད་(པ་) ཉིད་ཤིན་ཏུ་རྒྱང་རིང་(དུ་)འགྱུར་(ཏེ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། རྟགས་ནི་གོང་དུའོ། །ཡང་ན་ཆོས་རྗེའི་དོན་འགྲེལ་ལྟར་རོ)། ། གཙོ་བོ་རྟག་པ་གཅིག་པུ་ཡིན་པའི་ལུགས་ལ་རྡུལ་མུན་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་རང་བཞིན་གསུམ་ཆ་ མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བདེན་པར་ཡོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཡིན་པ་དང་གསུམ་ཡིན་ པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གཙོ་བོ་དེ་བདེན་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། དེའི་ 3-185 འབྲས་བུ་རྣམས་ཀྱང་བདེན་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གཅིག་པ་དང་གསུམ་དུ་འགྱུར་ བ་ནི་མི་འགལ་ཏེ། རྡུལ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་བེམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡོན་ ཏན་གསུམ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེ་ན། གཙོ་བོ་བདེན་པར་མེད་པ་ དེ་བཞིན་དུ་རྡུལ་མུན་པ་སྙིང་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱང་རང་རང་གི་ ངོ་བོ་རེ་རེ་བདེན་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་རྡུལ་གྱི་རྡུལ་དང་ རྡུལ་གྱི་མུན་པ་དང་རྡུལ་གྱི་སྙིང་སྟོབས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་ གྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་རྒྱུར་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་བདེན་པར་མེད་ ན་འབྲས་བུར་འདོད་པའི་སྒྲ་སོགས་རྣམ་འགྱུར་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྒྱང་རིང་ཞིང་མེད་ པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་ན་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བ་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟ་བུའི་གྲངས་ཅན་པ་རྣམས་ནི་དབང་ཕྱུག་གི་གཞུང་ལ་དཔང་དུ་བྱེད་པས་དེའི་ཁོངས་སུ་ འདུ་བ་ཉིད་དོ། ། གསུམ་པ་ནི། རྒྱང་འཕེན་པ་དག་བུར་སོགས་སྦྱར་བ་ཡི། །ནུས་པ་ལས་ནི་ ཆང་སོགས་འབྱུང་བ་ལྟར། །གློ་བུར་ས་སོགས་འབྱུང་བའི་ནུས་པ་ལས། །སེམས་ དང་བཅས་པའི་དབང་པོ་འབྱུང་བ་དང་། །ཤི་ནས་སེམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཕ་ རོལ་ཏུ། །འགྲོ་བ་མེད་པས་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཚེ་འདིར་ཇི་ལྟར་བདེ་བ་ ཡི། །ཐབས་ཀྱིས་ཆོག་པར་འདོད་མདོ་དེ་ལྟ་ནའང་། །རྒྱང་འཕེན་པ་ལ་ནི་ཕུར་བུ་ པ་དང་། ཆད
【現代漢語翻譯】 同樣地，(關於暗鈍、擾動、明晰三種)屬性， (這三種屬性作為三種實體)並非真實存在(的)，因為， (如果它們是三種屬性的本質，那麼)它們(每一個)也會各自(具有)三種(屬性)。 (因為承認了這一點，這三種屬性也是樂、苦、癡的混合，因此本質不能統一。否定由此產生的變化，是因為)沒有擾動等(屬性)， 那麼(因為承認了普遍性，沒有原因就不會有結果)，聲音等(聲音的觸覺等二十三種變化)也。 存在(的可能性)變得非常遙遠(以至於不可能。理由如上。或者如法王的意義解釋)。 在主物是常一的宗義中，暗鈍、擾動、明晰三種自性平等存在是不合理的，因為一和三是極其矛盾的。 因此，主物不是真實存在的，它的結果也不是真實存在的。 然而，一和三並不矛盾，因為暗鈍等每一個的本質，所有的物質都具有三種屬性。 如果這樣說，主物不是真實存在的，同樣地，暗鈍、擾動、明晰這三種屬性也不是各自的本質真實存在的。 因為它們每一個都具有暗鈍的暗鈍、暗鈍的擾動、暗鈍的明晰等等，各自具有三種屬性。 如果作為原因的三種屬性不是真實存在的，那麼作為結果的聲音等變化也會變得非常遙遠而不存在，因為沒有原因就不會有結果是事物的規律。 這樣的數論派以自在天的經典為依據，因此屬於它的範疇。 第三，順世外道認為，就像混合糖蜜等物的能力會產生酒等物一樣， 從突然產生地等元素的能力中，會產生具有心識的根。 死後心識不會前往來世，因此沒有前世和後世。 因此，他們認為滿足於今生如何獲得快樂的方法，即使是這樣， 順世外道中也有富樓那和斷
【English Translation】 Similarly, (regarding the qualities of darkness, agitation, and clarity), (these three qualities as three entities) are not truly existent, because, (if they are the essence of the three qualities, then) they (each) will also individually (possess) three (qualities). (Because this is admitted, these three qualities are also a mixture of pleasure, pain, and ignorance, therefore their essence cannot be unified. Denying the changes that arise from this is because) there are no qualities such as agitation, then (because universality is admitted, there will be no result without a cause), sounds, etc. (the twenty-three changes such as the tactile sensation of sound) also. (The possibility of) existence becomes very distant (to the point of impossibility. The reason is as above. Or as the Dharma Lord's explanation of meaning). In the doctrine that the principal is eternally one, it is unreasonable for the three natures of darkness, agitation, and clarity to exist equally, because one and three are extremely contradictory. Therefore, the principal is not truly existent, and its results are also not truly existent. However, one and three are not contradictory, because the essence of each of darkness, etc., all substances possess three qualities. If it is said that the principal is not truly existent, similarly, the three qualities of darkness, agitation, and clarity are also not truly existent in their respective essences. Because each of them possesses the darkness of darkness, the agitation of darkness, the clarity of darkness, etc., each possessing three qualities. If the three qualities considered as causes are not truly existent, then the changes such as sounds considered as results will also become very distant and non-existent, because it is the nature of things that there is no result without a cause. Such Samkhya followers rely on the scriptures of Ishvara, therefore they belong to its category. Third, the Charvakas believe that just as the ability to mix molasses and other things produces alcohol and other things, from the ability of the sudden arising of elements such as earth, roots with consciousness will arise. Consciousness does not go to the next world after death, therefore there is no past and future life. Therefore, they think that they are satisfied with the methods of how to obtain happiness in this life, even so, Among the Charvakas, there are also Pūrana and Cessation.
་པ་པ་དང་། ཚུར་རོལ་མཛེས་པར་སྨྲ་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ཞིང་དེ་དག་ནི་ཨ་རུ་ར་ དང་བུ་རམ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པ་སྦྱར་བའི་ནུས་པ་ལས་ཆང་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ སྔ་མ་ནས་འོང་པ་མེད་ཀྱང་གློ་བུར་དུ་ས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་སྦྱར་བའི་ནུས་པ་ལས་ སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་སེམས་འབྱུང་ལ། འདི་ནས་ཤི་བ་ན་སེམས་ 3-186 ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་ལུས་ལེན་པ་མེད་པས་ཚེ་འདིར་ཇི་ལྟར་བདེ་བའི་ཐབས་བྱས་ པས་ཆོག་པར་སྨྲ་མོད། ས་སོགས་གཅིག་ཏུ་འདུས་པའི་ཤིང་རྣམས་ལའང་། །འབྱུང་ བའི་ནུས་པས་སེམས་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར། །ཅི་སྟེ་མེད་ན་འབྱུང་བའི་ནུས་པ་ ལས། །སེམས་སྐྱེ་པ་ཡི་ནུས་པའང་མེད་པར་མཚུངས། །དེས་ན་ཚུར་རོལ་མཛེས་ པར་སྨྲ་བ་ཡི། །ཚིག་འདི་དག་ནི་མཆོག་ཏུ་རྫུན་པ་སྟེ། །མཐོ་རིས་ཐར་པའི་བདེ་ བ་འདོད་རྣམས་ཀྱིས། །དེ་འདྲའི་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་སྤང་པར་བྱ། །ས་ལ་སོགས་ པ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པའི་ཤིང་རྣམས་ལ་ཡང་འབྱུང་བ་རྣམས་ཡང་དག་པར་སྦྱར་བའི་ནུས་པ་ ལས་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཡོད་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་པར་འགྱུར་ཏེ་རིགས་པ་མཚུངས་ པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་བརྟན་པའི་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྱུང་བ་རྣམས་ ལ་སེམས་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་མེད་ན། འབྱུང་བ་རྣམས་ཡང་དག་པར་སྦྱར་བ་ལས་སེམས་ཅན་ རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་སེམས་སྐྱེ་བ་འང་མེད་པར་མཚུངས་པས། ཚུར་རོལ་ མཛེས་པར་སྨྲ་བའི་ཚིག་འདི་དག་ནི་རྫུན་པ་སྟེ་ལེགས་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤང་བར་ བྱའོ། ། བཞི་པ་ནི། ཀླ་ཀློ་སྟག་གཟིག་པ་དག་བརྟན་གཡོ་ཡི། །བྱེད་པ་པོ་ནི་ར་ཧྨ་ཎ་ ཡིན། །ཕྱུགས་ཀྱི་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་ན་དེ་མཉེས་ཏེ། །མཐོ་རིས་མཆོག་གི་བདེ་བ་ སྟེར་བ་དང་། །མ་མཉེས་ན་ནི་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ། །སྦྱོར་ཞིང་མི་རྣམས་ འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ཀྱང་། །ལུས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག །མྱོང་བར་ འདོད་པ་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་པ་སྟེ། །ཀླ་ཀློ་སྟག་གཟིག་པ་རྣམས་ལ་ནི་སོག་པོ་ར་ཧྨ་ཎ་པ་ཞེས་ ཀྱང་བྱ་ཞིང་དེ་དག་ནི་བརྟན་པ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་གཡོ་བ་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ལྷ་ར་ཧྨ་ཎ་ཡིན་པས་སྲོག་གི་མཆོད་སྦྱིན་གྱིས་དེ་མཉེས་པར་བྱས་ན་བདེ་བ་ 3-187 ལ་སྦྱོར་བ་དང་། མ་མཉེས་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། ལུས་རྟག་པ་ཡིན་པས་མི་རྣམས་ ཤི་འཕོས་ནས་ཀྱང་ལུས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བའམ་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ ལོངས་སྤྱོད་པར་འདོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་གྱི་བྱེད་པོར་འདོད་པའི་ལྷ་དེ་ལ། །བདེ་སྡུག་སྟེར་པའི་ནུས་པ་མེད་ཕྱིར་ དང་། །ལུས་འདིས་ཕྱི་མའི་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་ལ། །མངོན་སུམ་རིགས་པས་གནོད་ པ་མཐོང་ཕྱིར་རོ། །དཔལ་ཀྱཻའི་རྡོ་རྗེར་
【現代漢語翻譯】 此外，他們也被稱為『主張現世美好者』。這些人認為，就像將訶梨勒（Arura）和紅糖等混合在一起，通過其力量產生酒一樣，雖然沒有從前世而來，但突然間，通過將土地等混合在一起的力量，眾生的感官和心識得以產生。他們說，『從這裡死去，心識不會在來世獲得身體，所以只要盡力讓今生快樂就足夠了。』然而，對於聚集在一起的土地等樹木，由於元素的力量，也會產生心識。如果不是這樣，那麼從元素的力量中，也不會有產生心識的力量。因此，『主張現世美好者』的這些話是極其虛假的。那些渴望天界和解脫之樂的人，應該拋棄這種邪惡的宗見。』即使對於聚集在一起的土地等樹木，由於元素的力量，也會產生具有感官的心識，這太過分了，因為這是相似的推理。如果這些堅固的物質，如樹木等的起因——元素，沒有產生心識的力量，那麼從元素混合中，眾生的感官和心識也不會產生，因此，『主張現世美好者』的這些話是虛假的，應該被那些渴望美好的人拋棄。 第四種觀點是：『外道（Kla kla）和老虎人（stag gzig pa）認為，創造穩定和運動的是梵天（Rahmana）。如果進行牲畜祭祀，他就會高興，並給予最高的幸福；如果不高興，就會施加地獄的痛苦。即使人們從這裡死去，轉世后仍然以同樣的身體體驗快樂和痛苦。』這種觀點非常錯誤。外道和老虎人也被稱為『索波·梵天人』。他們認為，創造所有穩定（容器世界）和運動（有情世界）的是神梵天，因此，如果通過生命祭祀使他高興，他就會施加快樂；如果不高興，就會施加痛苦。身體是永恒的，所以即使人們死去轉世后，仍然以這個身體享受天堂的快樂或體驗地獄的痛苦，這是不合理的。 因為他們所認為的創造一切的神，沒有給予快樂和痛苦的力量；而且，以這個身體體驗來世的快樂和痛苦，顯而易見的推理會證明這是錯誤的。 《吉祥黑汝嘎續》（dpal kyai rdo rjer）
【English Translation】 Furthermore, they are also called 'those who advocate the beauty of the present.' These people believe that just as alcohol is produced from the power of mixing haritaki (Arura) and molasses, etc., although it does not come from a previous life, suddenly, through the power of properly mixing earth, etc., the senses and consciousness of beings arise. They say, 'When one dies from here, consciousness does not take a body in the next life, so it is enough to try to be happy in this life.' However, even for trees made of earth, etc., gathered together, consciousness arises from the power of the elements. If this were not the case, then from the power of the elements, there would be no power to generate consciousness. Therefore, the words of 'those who advocate the beauty of the present' are extremely false. Those who desire the bliss of heaven and liberation should abandon such evil views.' Even for trees made of earth, etc., gathered together, it would be too extreme for consciousness with senses to arise from the power of properly mixing the elements, because it is a similar reasoning. If the elements, the cause of these stable objects such as trees, etc., do not have the power to generate consciousness, then from the mixing of the elements, the senses and consciousness of beings would not arise either. Therefore, the words of 'those who advocate the beauty of the present' are false and should be abandoned by those who desire goodness. The fourth view is: 'The barbarians (Kla kla) and tiger people (stag gzig pa) believe that the creator of stability and movement is Brahma (Rahmana). If animal sacrifices are performed, he will be pleased and grant the highest happiness; if he is not pleased, he will inflict the suffering of hell. Even if people die and transmigrate from here, they will still experience happiness and suffering with the same body.' This view is very wrong. The barbarians and tiger people are also called 'Sogpo Brahmanas.' They believe that the creator of all stability (container world) and movement (sentient world) is the god Brahma, so if they please him through life sacrifices, he will inflict happiness; if he is not pleased, he will inflict suffering. The body is eternal, so even if people die and transmigrate, they will still enjoy the happiness of heaven or experience the suffering of hell with this same body, which is unreasonable. Because the god they believe to be the creator of all does not have the power to give happiness and suffering; and, experiencing the happiness and suffering of the next life with this body, obvious reasoning shows that this is wrong. In the 'Glorious Hevajra Tantra' (dpal kyai rdo rjer)
ཡང་། རང་གི་རིག་པའི་(འདོད་ཆགས་ཀྱི་བདེ་བ་ཙམ་ཞིག་ གཞིར་བཞག་པ་ལ་བསྐྱེད་རིམ་རྟོག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བ་)འགྱུར་(ཞིང་འཕོ་)བ་འདི། །(སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་ཞིང་བདེ་སྡུག་གི་ ཆགས་སྡང་གིས་ཟིལ་གྱིས་)དམན་པ་(གཏི་མུག་སྟེ་དུག་གསུམ་དེ་)ལས་ནི་(སྐྱེ་བོ་མི་བཟད་པའི་ལས་སྣ་ཚོགས་བསོག་ ཅིང་དེ་)ལས་(འགྲོ་བ་དྲུག་ཏུ་)སྐྱེས་(ཞིང་འཆི་)ཏེ། །(བདེ་བ་)རང་(འཕོས་བའི་དབང་)གིས་(ལས་གསོག་པར་) བྱེད་ཅིང་(མཐར་)རང་གིས་(སྲོག་ཆགས་)འཕྲོག་(ལ)། །(ཡང་ན་བདེ་བ་)རང་(འཕོས་པའི་དབང་)གིས་(སྲོག་) འཕྲོག་ཅིང་(རྫོགས་རིམ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བ་)རང་(མ་འཕོས་པའི་དབང་)གིས་(འཚེ་མེད་དུ་)བྱེད་(པའི་ཕྱིར)། (ཚིག་རྐང་འདིའི་མཆན་གཞུང་གཉིས་ཀ་སྨན་ཆུ་ལྟར་ཡིན། ) ། (དེས་ན་)རང་(གི་)རིག་(འདི་རིག་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ བདེ་བ་ནི་འཁོར་འདས་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་)རྒྱལ་བོ་(དང་བདེ་བ་)རང་(ཉིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་) གཙོ་བོ་(ཡིན་ནོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལས་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། རང་རང་གིས་བྱས་པའི་ ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་རང་གིས་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡིན་གྱི་ལྷ་གཞན་ཚངས་པ་ དང་དབང་ཕྱུག་དང་ར་ཧྨ་ཎ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བདེ་སྡུག་སྟེར་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ དང་། ཁྱད་པར་ལུས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་མའི་བདེ་སྡུག་མྱོང་བར་འདོད་པ་ལ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ རིགས་པས་ཀྱང་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ལྔ་པ་ནི། ཟད་བྱེད་གཅེར་བུ་པ་དག་སྲོག་རྟག་པ། །ལུས་ཀྱི་ཚད་དང་མཉམ་ པར་འདོད་མདོ་ཀྱི། །དེ་ལྟར་ན་ནི་ལག་པ་ལ་སོགས་པའི། །ཡན་ལག་བཅད་ན་ 3-188 སྲོག་ཀྱང་ཉམས་པར་འགྱུར། །ལུས་ནི་ཕྲ་སྦོམ་ལ་སོགས་གྱུར་པ་ན། །སྲོག་ཀྱང་ དེ་ལྟར་འགྱུར་ན་རྟག་པར་འགལ། །ཟད་བྱེད་པ་ལ་ནི་གཅེར་བུ་པ་དང་རྒྱལ་བ་པ་དང་ མཆོད་འོས་པ་དང་ནམ་མཁའི་གོས་ཅན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ཞིང་། དེ་དག་སྲོག་རྟག་པ་ལུས་ཀྱི་ ཚད་དང་མཉམ་པར་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ལག་པ་དང་རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ཀྱི་ཡན་ ལག་བཅད་ན་སྲོག་གི་ཆ་ཤས་ཀྱང་ཉམས་ཤིང་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཡང་ལུས་ཕྲ་ སྦོམ་དུ་འགྱུར་བ་ན་དེ་དང་མཉམ་པའི་སྲོག་ཀྱང་ཕྲ་སྦོམ་དུ་འགྱུར་དགོས་པ་ལ། དེ་ལྟ་ན་རྟག་ པར་འདོད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་རང་བཞིན་རྟག་ལ་རྣམ་འགྱུར་མི་རྟག་པས་ འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེ་ན། རང་བཞིན་དང་རྣམ་འགྱུར་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ན་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ ཀ་གཞི་གཅིག་ལ་འདུ་བ་འགལ་ཞིང་། ཐ་དད་ཡིན་ན་རང་བཞིན་མེད་པའི་རྣམ་འགྱུར་ཡང་ ཡོད་པར་ཐལ་བ་ལས། དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། ། སྲིད་གསུམ་རྟག་པའི་སྟེང་ན་ཐར་པའི་ཚད། །དཔག་ཚད་འབུམ་ཕྲག་བཞི་ བཅུ་རྩ་ལྔ་པ། །གདུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྟག་པར་འདོད་ན་ཡང་། །རིགས་པ་མིན་ཏེ་ གཟུགས་ཅན་གང་ཡིན་པ།
【現代漢語翻譯】 此外，如果僅僅執著于自身感知的快樂（將貪慾的快樂作為生起次第有分別的快樂的基礎），這種變化（轉移和變化）。（痛苦產生，被快樂和痛苦的愛恨所征服）比（愚癡，即三種毒藥）更低劣（眾生積累各種不善業，因此）（在六道中）出生（和死亡）。（快樂）自己（轉移的力量）（積累業力），最終（生命）自己（奪走）。（或者快樂）自己（轉移的力量）（奪走生命），（通過圓滿次第，快樂）自己（不轉移的力量）（變得無害）。（這句詩的兩個註釋都像藥水一樣）。（因此）自己（的）智慧（這種智慧的貪慾的快樂是控制輪迴和涅槃的）國王（快樂）自己（是輪迴和涅槃一切法的）主宰。（如是說），業不是永恒的，自己所造的業的果報成熟時，自己享受，其他神如梵天、自在天和羅睺羅等沒有給予苦樂的能力。特別是，如果想要這個身體體驗來世的苦樂，那麼現量的理智也會反對。 第五，滅盡派的裸體外道認為生命是永恒的，與身體的大小相等。如果是這樣，如果砍斷手等肢體，生命也會減少。如果身體變細或變粗等，生命也會隨之改變，那麼就與永恒相矛盾。滅盡派也被稱為裸體外道、勝者派、應供派和虛空衣派。他們認為生命是永恒的，與身體的大小相等，這是不合理的。如果砍斷手和腳等身體的肢體，生命的組成部分也會減少，變得不永恒。此外，如果身體變細或變粗，那麼與身體大小相等的生命也必須變細或變粗。如果是這樣，就與認為生命是永恒的觀點相矛盾。如果自性是永恒的，而變化是不永恒的，那麼就沒有矛盾，因為自性和變化本質相同，那麼永恒和不永恒兩者都存在於一個基礎上是矛盾的。如果是不同的，那麼沒有自性的變化也會存在，但事實並非如此。 如果三有是永恒的，那麼解脫的尺度，是四十五萬俱胝。如果傘的形狀被認為是永恒的，這也是不合理的，因為凡是具有形體的，
【English Translation】 Furthermore, if one merely clings to the pleasure of one's own perception (taking the pleasure of desire as the basis for the pleasure of the generation stage with conceptualization), this change (shifting and transforming). (Suffering arises, overcome by the love and hate of pleasure and pain) is inferior to (ignorance, i.e., the three poisons) (beings accumulate various non-virtuous deeds, therefore) from that (in the six realms) is born (and dies). (Pleasure) itself (the power of shifting) (accumulates karma), and ultimately (life) itself (takes away). (Or pleasure) itself (the power of shifting) (takes away life), (through the completion stage, pleasure) itself (the power of not shifting) (becomes harmless). (Both commentaries on this verse are like medicinal water). (Therefore) one's own intelligence (the pleasure of desire of this intelligence is the) king (who controls samsara and nirvana), (and pleasure) itself (is the) master (of all phenomena of samsara and nirvana). (As it is said), karma is not permanent, and when the fruits of one's own actions ripen, one enjoys them oneself, and other gods such as Brahma, Ishvara, and Rahu, etc., do not have the power to give pleasure and pain. In particular, if one wants this body to experience the pleasure and pain of the next life, then even direct reasoning contradicts it. Fifth, the Nirgrantha (Jain) naked ascetics believe that the soul is permanent and equal to the size of the body. If that were the case, if limbs such as hands were cut off, the soul would also diminish. If the body becomes thin or thick, etc., the soul would also change accordingly, which contradicts permanence. The Nirgranthas are also called naked ascetics, the victorious ones, the worthy of offerings, and those with the sky as clothing. It is unreasonable for them to believe that the soul is permanent and equal to the size of the body. If limbs of the body such as hands and feet are cut off, the parts of the soul would also diminish and become impermanent. Furthermore, if the body becomes thin or thick, the soul, which is equal to the size of the body, must also become thin or thick. If that were the case, it would contradict the belief that the soul is permanent. If the nature is permanent and the changes are impermanent, then there is no contradiction, because if the nature and the changes are of the same essence, then it is contradictory for both permanence and impermanence to exist on the same basis. If they are different, then changes without nature would also exist, but that is not the case. If the three realms of existence are permanent, then the measure of liberation is forty-five hundred thousand kotis. If the shape of the umbrella is considered permanent, that is also unreasonable, because whatever has form,
།ཕྲ་རགས་རྡུལ་བསགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ ཉིད་མི་རྟག་པར་ཡང་ཐལ་པར་འགྱུར། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་འདི་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་ མ་མེད་ཅིང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་བྲལ་བ་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་རྟག་པ་ཡིན་ལ། དེའི་སྟེང་ན། ཁ་བ་རྒྱ་སྤོས་མེ་ཏོག་དང་། །བ་ཞོ་བ་མོ་མུ་ཏིག་མདོག །གདུགས་བཀན་བཟུང་བའི་དབྱིབས་ འདྲ་བ། །ཐར་པ་ཡིན་པར་རྒྱལ་བས་བཤད། །ཅེས་པ་ལྟར་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་བདེ་བའི་ གནས་རྟག་པ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་འདི་ནི་རྡུལ་ ཕྲ་རགས་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་གྱི་རྡུལ་ཕྲ་རགས་མེད་པར་ནི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ལ་དེ་ བཞིན་དུ་ཐར་པའང་གཟུགས་ཅན་ཡིན་ན་རྡུལ་ཕྲ་རགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་དགོས་ལ། གང་རྡུལ་ 3-189 ཕྲ་རགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་ཅིང་དུས་ཀྱི་དབང་གིས་འཇིག་པར་འགྱུར་ བས་ཐར་པ་གཟུགས་ཅན་རྟག་པ་དང་སྲིད་གསུམ་རྟག་པར་འདོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་པའོ། ། གཞན་ཡང་བུར་ཤིང་འབྲུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས། །རྐང་པས་ཆུ་འཐུངས་ནས་ ནི་མེ་ཏོག་དང་། །འབྲས་བུ་ལ་སོགས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །སྲོག་དང་ བཅས་པར་འདོད་པའང་མི་འཐད་དེ། །སྲོག་མེད་ན་རྐང་འཐུང་ཞེས་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ། སྲོག་མེད་པའི་ཤིང་སྐམ་རྣམས་ནི་ཆུ་འཐུངས་ན་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ ཞེ་ན། བུར་ཤིང་དུམ་བུ་དུ་མར་བྱས་པ་ན། །སྲོག་ཀྱང་དུ་མ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རམ། ། བུར་ཤིང་གི་དབྱུག་པ་གཅིག་དུམ་བུ་དུ་མར་བྱས་པ་ན་སྲོག་ཀྱང་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་ འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་སྲོག་རྟག་པ་གཅིག་པུར་འདོད་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ དུམ་བུ་གཅིག་ལ་སྲོག་བསྐུམས་ནས། །གཞན་རྣམས་སྲོག་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ ན། །བུར་ཤིང་གི་དབྱུག་པ་རིང་པོ་ལ་ཡོད་པའི་སྲོག་དེ་ཐུང་ངུར་བསྐུམས་ནས་དུམ་བུ་གཅིག་ སྲོག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་རྣམས་ལ་སྲོག་མེད་པས་དུ་མར་མི་འགྱུར་རོ། ། ཞེ་ན། དེ་དག་ས་ལ་བཙུགས་ན་སོ་སོ་ལ། །མྱུ་གུ་ལ་སོགས་སྐྱེ་བར་མཐོང་ བའི་ཕྱིར། །དུམ་བུ་གཞན་རྣམས་སྲོག་དང་མི་ལྡན་པར། །འདོད་པའི་དམ་བཅའ་ དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར། །སྲོག་དང་མི་ལྡན་པར་འདོད་པའི་དུམ་བུ་དེ་དག་ལ་ཡང་ སྲོག་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ས་ལ་བཙུགས་པ་ན་ཡང་རྐང་པས་ཆུ་འཐུངས་ནས་མྱུ་གུ་ལ་ སོགས་པ་སྐྱེ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ནགས་ཀྱི་ལྗོན་ཤིང་ལ་སོགས་པས་འབྲས་ བུ་བསྐྱེད་པ་ནི་སྲོག་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་འཚོགས་པ་ དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། ། 3-190 ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་བདེ་བར་འདོད་ན་ཡང་། །དེ་ཡི་ཐབས་ལ་རྨོངས་པས་དོན་ མེད་པའི། །དཀའ་སྤྱད་སྡུག་བསྔལ་བརྟུལ་ཞུགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །རང་གཞན་ བསླུ
【現代漢語翻譯】 由於微細和粗大的粒子積聚而產生，因此，這也會導致它們本身是不恒常的。認為這三界（Sāṃsāra，輪迴）沒有開始和結束，不生不滅，具有金剛的自性，是恒常的。並且，如同『雪蓮廣佈鮮花，牛奶凝乳珍珠色，撐傘形狀之物，勝者說是解脫』所說的那樣，認為從輪迴中解脫的安樂之地是恒常存在的，這種觀點是不合理的。因為這三界是由微細和粗大的粒子產生的，沒有微細和粗大的粒子就不會產生。同樣，如果解脫是有形體的，那麼也必須由微細和粗大的粒子產生。凡是由微細和粗大的粒子產生的，都是不恒常的，並且會因時間而毀滅。因此，認為有形體的解脫是恒常的，以及認為三有（Srishti，存在）是恒常的，都是非常錯誤的。 此外，認為甘蔗、樹木、穀物等，因為用根吸收水分而產生花朵和果實等，所以是有生命的，這種觀點也是不合理的。如果沒有生命，就無法成立『根吸收』的說法，因為沒有生命的枯樹是無法通過吸收水分而產生花朵等的。如果有人反駁說：如果將甘蔗切成多段，那麼生命也會變成多個嗎？如果將一根甘蔗切成多段，那麼生命也會變成多個。如果是這樣，就與認為生命是恒常唯一的觀點相違背。如果有人認為：生命收縮到一段上，其他段就沒有生命了。甘蔗長莖上的生命收縮變短，只有一段有生命，其他段沒有生命，所以不會變成多個。 如果將這些（甘蔗段）插在地上，會看到它們各自長出新芽等，這與你認為其他段沒有生命的承諾相違背。因為你認為沒有生命的那些段，實際上是有生命的，因為將它們插在地上，也會看到它們通過根吸收水分而長出新芽等。因此，森林中的樹木等產生果實，不是因為有生命的緣故，而是因為因緣和合，是事物的自性。
【English Translation】 Because it arises from the accumulation of fine and coarse particles, it also follows that it itself is impermanent. To believe that these three realms (Sāṃsāra) have no beginning or end, are free from birth and destruction, possess the nature of a vajra, and are permanent; and furthermore, as it is said, 'Snow lotus spreads flowers, milk curd is the color of pearls, a shape resembling an umbrella held up, the Victorious Ones say is liberation,' to believe that the blissful state of liberation from cyclic existence is permanent is not reasonable. This is because these three realms are produced by fine and coarse particles; they do not arise without fine and coarse particles. Similarly, if liberation is corporeal, then it must also be produced by fine and coarse particles. Whatever is produced by fine and coarse particles is impermanent and will be destroyed by time. Therefore, to believe that corporeal liberation is permanent, and that the three realms (Srishti) are permanent, is extremely mistaken. Furthermore, to believe that sugarcane, trees, grains, etc., are alive because they absorb water through their roots and produce flowers and fruits, etc., is also unreasonable. If there were no life, the statement 'roots absorb' would not be established, because dry trees without life cannot produce flowers, etc., by absorbing water. If someone objects: If sugarcane is cut into many pieces, wouldn't life also become many? If a single sugarcane stalk is cut into many pieces, then life would also become many. If that were the case, it would contradict the view that life is permanent and singular. If someone thinks: Life contracts into one segment, and the others do not have life. The life on the long sugarcane stalk contracts and becomes short, only one segment has life, and the others do not have life, so it does not become many. If those (sugarcane segments) are planted in the ground, it will be seen that they each grow sprouts, etc., which contradicts your promise that the other segments do not have life. Because those segments that you believe do not have life actually have life, because when they are planted in the ground, it is also seen that they absorb water through their roots and grow sprouts, etc. Therefore, the fact that forest trees, etc., produce fruits is not because of the reason of having life, but because of the aggregation of causes and conditions, it is the nature of things.
་བར་བྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། །སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པར། (མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་)སྡུག་བསྔལ་ (གྱི་རྒྱུ་)འདོར་(བར་)འདོད་(པའི་)སེམས་ཡོད་ཀྱང་། །(ཐབས་མི་མཁས་པས་ཐར་པའི་ཆེད་དུ་མེ་ལ་མཆོང་བ་ ལ་སོགས་པས་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་)སྡུག་བསྔལ་(གྱི་རྒྱུ་)ཉིད་ལ་མངོན་པར་རྒྱུག་(སྟེ་ཕྱེ་མ་ལེབ་མར་མེ་ལ་ རྒྱུག་པ་བཞིན་ནོ)། །(མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་)བདེ་བ་(ཐོབ་པར་)འདོད་ཀྱང་(བླང་དོར་མ་ཤེས་པའི་)གཏི་མུག་ པས། །(སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་ཞུགས་པས་)རང་གི་དགེ་བ་དགྲ་ལྟར་(དུ་)འཇོམས་(སོ)། །ཞེས་གསུངས་ པ་ལྟར། ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱང་བདེ་བ་དང་ལྡན་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་ ནའང་། དེ་དག་གི་ཐབས་ལ་རྨོངས་པས་མེ་ལྔ་བསྟེན་པ་དང་། རྩེ་གསུམ་ལ་མཆོང་བ་དང་། གཅེར་བུའི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་ཕྱུགས་ཀྱི་མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་ཐབས་སྣ་ ཚོགས་ཀྱིས་དགག་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་དག་ལ་ཡང་འཚེ་བ་མེད་པ་དང་། །བདེན་པར་ སྨྲ་དང་ཚངས་པར་སྤྱོད་ལ་སོགས། །སངས་རྒྱས་གསུང་དང་མཐུན་པའི་ཆ་སྣང་ ན། །མཁས་པས་སུན་དབྱུང་བར་ཡང་མི་བྱ་འོ། །ཇི་སྐད་དུ། དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ལས། གང་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་པའམ་དོན་དམ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་དང་མཚུངས་པ་དེ་དག་ནི་སུན་ དབྱུང་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཆ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་སྣང་བ་རྣམས་ནི་དགག་པར་མི་བྱའོ། ། ༈ ནང་བའི་གྲུབ་མཐའ། ནང་བའི་གྲུབ་མཐའ་ལའང་། དབྱེ་བ་དང་། ངོ་བོ་གཉིས་ལས། དབྱེ་བ་ནི། ནང་བའི་ གྲུབ་མཐའ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ཏེ། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་དང་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པ་དང་། །རྣལ་ འབྱོར་སྤྱོད་པ་སེམས་ཙམ་སྨྲ་བ་དང་། །མཐའ་བྲལ་སྟོན་པ་དབུ་མ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ ཡང་ཀྱཻའི་རྡོ་རྗེ་ལས། དང་པོར་གསོ་སྦྱོང་སྦྱིན་པར་བྱ། །དེ་རྗེས་བསླབ་པའི་གནས་བཅུ་སྦྱིན། ། 3-191 ཞེས་པ་ལྟར་ཕྱི་མ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ལ་སྦྱར་ནས། དེ་ལ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་བསྟན། །མདོ་སྡེ་ པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དེ་ལས་ཕྱིས། །དེ་ཡི་རྗེས་སུ་དབུ་མ་བསྟན། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར་རང་གི་མོས་པ་དང་མཐུན་པར་རིམ་གྱིས་དྲངས་ཏེ་མཐར་ཐུག་དབུ་མ་ཆེན་ པོ་ལ་སྦྱར་བའི་ཆེད་དུའོ། ། ངོ་བོ་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ནི། དྲི་མེད་འོད་ལས། ནམ་མཁའ་ དང་ནི་འགོག་རྣམ་གཉིས། །འདུས་མ་བྱས་གསུམ་རྟག་པ་སྟེ། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ ཅིག་གམ། །བདག་གིས་སྟོང་ཞིང་བྱེད་པོ་མེད། །དབང་(པོ་ལས་)སྐྱེས་(པའི་)བློ་(དབང་ཤེས་ལྔ་)ནི་ (ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འདོད་པ་ནི་)རྣམ་(པར་ཤར་བ་)མེད་(པར་ཐུག་ཕྲད་) ཀྱིས། །(རྡུལ་)ཕྲ་རབ་(སོ་སོ་བ་མི་རིག་གི་)བསག
【現代漢語翻譯】 將（謬論）作為障礙是極其錯誤的。在《入行論》中，（外道徒們）雖然有想要捨棄痛苦（之因）的心，卻因（不善巧方便，爲了解脫而跳入火中等，）而明顯奔向痛苦（之因，就像飛蛾撲火一樣）。雖然想要（獲得天界和解脫的）安樂，卻因（不瞭解取捨的）愚癡，（因進入痛苦之因）而像對待敵人一樣摧毀自己的善根。正如所說，外道徒們雖然也想要擁有安樂並遠離痛苦，但由於他們對方法感到迷惑，所以奉行五火、跳三尖、裸體苦行和牲畜祭祀等，這些方法應該用各種方式來駁斥。然而，對於他們之中，如果存在不害、說真話和梵行等與佛陀教義相符的部分，智者也不應加以駁斥。正如《無垢光經》中所說：『凡是世俗諦或勝義諦與佛陀的教義相符的，都不應加以駁斥。』正如所說，對於在二諦方面與佛陀教義相符等功德的特點，不應加以駁斥。 關於內道的宗派，有分類和本體兩種。分類是：內道的宗派有四種，即：說一切有部（梵文：Sarvāstivāda），經量部（梵文：Sautrāntika），瑜伽行唯識宗（梵文：Yogācāra），和離邊中觀宗（梵文：Madhyamaka）。正如《黑如迦金剛續》所說：『首先行布薩和佈施，然後給予十學處。』正如所說，將後者與清凈戒律相結合，然後闡述說一切有部，經量部也是如此。瑜伽行唯識宗在它之後，然後在它之後闡述中觀宗。正如所說，爲了與自己的信仰相符，逐漸引導，最終與偉大的中觀宗相結合。 本體有四種。首先，說一切有部的觀點是，正如《無垢光經》所說：『虛空和兩種滅盡，這三種無為法是常恒的。一切有為法都是剎那性的，空無自性和作者。』（根）所生的（識，五根識）沒有（外境的微塵作為實有的）顯現（而相遇）。（微）塵（各自不認識）的積聚。
【English Translation】 It is extremely wrong to take (fallacies) as obstacles. In the Bodhicaryāvatāra, (the non-Buddhists), although having the mind to abandon suffering (the cause of), manifestly rush towards suffering (the cause of, like moths rushing to a flame) because (they are unskilled in means, jumping into fire etc. for liberation). Although wanting (to obtain the happiness of heavens and liberation), they destroy their own virtues like enemies (by entering the cause of suffering) because of (the ignorance of not knowing what to accept and reject). As it is said, although the non-Buddhists also want to have happiness and be free from suffering, they are confused about the methods, so they engage in practices such as serving five fires, jumping on three points, naked asceticism, and animal sacrifices. These methods should be refuted in various ways. However, if there are aspects among them that are in accordance with the Buddha's teachings, such as non-harming, speaking the truth, and celibacy, the wise should not refute them. As it is said in the Vimalaprabha: 'Whatever is conventional truth or ultimate truth that is in accordance with the Buddha's teachings should not be refuted.' As it is said, the characteristics of virtues such as being in accordance with the Buddha's teachings in terms of the two truths should not be refuted. Regarding the tenets of the inner schools, there are two aspects: classification and essence. The classification is: there are four tenets of the inner schools, namely: Sarvāstivāda (說一切有部), Sautrāntika (經量部), Yogācāra (瑜伽行唯識宗), and Madhyamaka (中觀宗). As it is said in the Kye Dorje: 'First perform the Uposatha and give alms, then give the ten precepts.' As it is said, combining the latter with pure morality, then explain the Sarvāstivāda, and the Sautrāntika is the same. The Yogācāra is after that, and then the Madhyamaka is explained after that. As it is said, in order to gradually guide in accordance with one's own inclinations and ultimately combine with the great Madhyamaka. There are four aspects to the essence. First, the view of the Sarvāstivāda is, as it is said in the Vimalaprabha: 'Space and the two cessations, these three unconditioned dharmas are permanent. All conditioned dharmas are momentary, empty of self and without a maker.' The (consciousness born from the root, the five root consciousnesses) does not have (the subtle particles of the external object as truly existent) appearances (that meet). The accumulation of (particles that do not recognize each other).
ས་པ(འི་རགས་པ་དབང་པོས)་དངོས་སུ་རིག་(ཅེས་པའོ)། །ཁ་ཆེའི་ གཞུང་གི་ཆུ་གཏེར་གྱི། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་གཞུང་འདོད་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་འཆད་ ཅིང་། གཟུགས་དང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དང་འདུས་མ་ བྱས་པ་སྟེ་ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔ་དང་ཡང་སྦྱར་ནས་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ ནི། །འདུས་མ་བྱས་གསུམ་རྟག་པའི་རྫས་གྲུབ་དང་། །འདུས་བྱས་སྐད་ཅིག་ངོ་ བོར་རྫས་གྲུབ་ཅིང་། །ཁྱད་པར་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་རྫས་གྲུབ་དང་། །སྐྱེ་འཇིག་ གནས་གསུམ་བྲལ་བའི་ནམ་མཁའ་དང་། སྤང་བྱའི་ས་བོན་དང་བྲལ་བ་གཉེན་པོས་སོ་སོར་ བརྟགས་པས་ཐོབ་པའི་འགོག་པ་དང་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་རེ་ཤིག་དགག་བྱ་འགག་ཙམ་སོ་སོར་ བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་སྟེ་(གང་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མ་ཚང་བའི་སྒོ་ནས་དགག་བྱ་དེ་རེ་ཤིག་འགོག་ལ་དེའི་ས་ བོན་རྣམས་བག་ལ་ཉལ་མ་བཅོམ་ཞིང་སྤང་བ་སླར་མི་ལྡོག་བར་མ་བྱས་པར་གཏན་དུ་འབྲལ་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་མིག་ ཤེས་སྐྱེས་པ་གཟུགས་ལ་ཡེངས་པ་ན་རྣམ་ཤེས་གཞན་མ་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུའམ། བྱ་རོག་སོགས་སྣང་རུང་དུ་ཡོད་པ་ན་ལྟ་འདོད་མེད་ ཅིང་། ལྟ་འདོད་ཡོད་པ་ན་དེ་ཕྱོགས་གཞན་དུ་སོང་བ་ན་རེ་ཤིག་མ་མཐོང་ཡང་། གཏན་ནས་མི་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །) (འདི་ 3-192 ནས་ཆད་དམ་དཔྱོད། ) འདུས་མ་བྱས་གསུམ་ནི། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་པ་རྟག་པའི་ངོ་བོར་རྫས་ སུ་གྲུབ་པ་དང་། འདུས་བྱས་གཟུགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་འགྱུར་རྡུལ་ ཕྲན་དང་རགས་པ་གཉིས་ཡིན་ལ། རྡུལ་ཕྲན་ནི། ཕྱི་རོལ་དོན་སྒྲུབ་ཏུ། ཐ་དད་ཕྱོགས་ནས་ མང་པོ་དག། འགའ་ལ་ཀུན་ནས་བསྐོར་ཙམ་དུ། །བརྗོད་པར་ཟད་ཀྱི་རྡུལ་དེ་ཡང་། །ཆ་ཤས་ བཅས་པའི་བདག་ཉིད་མིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རགས་པ་རྩོམ་པ་ན་དབུས་རྡུལ་ལ་ཕྱོགས་དྲུག་ གི་རྡུལ་གྱིས་བསྐོར་ཡང་པར་དང་བཅས་པ་ཆ་ཤས་མེད་པ་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། རགས་པ་ ནི། རྡུལ་ཕྲན་གང་རྣམས་ཕྲད་གྱུར་ཅིང་། །རིགས་མཐུན་བྱ་བ་གཅིག་བྱེད་པ། །དེ་རྣམས་ འདུས་པ་ཞེས་བརྗོད་ན། །དེ་རྣམས་རྫས་མེད་ག་ལ་ཞིག །ཅེས་པ་ལྟར་རྡུལ་ཕྲན་དེ་རྣམས་ འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རླུང་གིས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་གཡག་རྔ་དང་ནེའུ་སིང་སྔོན་པོ་ལྟ་ བུ་རིགས་མཐུན་ཞིང་བྱ་བ་གཅིག་བྱེད་པའི་རྫས་གྲུབ་དང་། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལྡན་ མིན་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་གཟུགས་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ལས་ཐ་དད་པར་རྫས་སུ་གྲུབ་ པ་དང་། དུས་གསུམ་གཅིག་ནས་གཅིག་འགྲོའི་རྫས་གྲུབ་དང་། །དབང་ཤེས་དོན་གྱི་ རྣམ་པ་མ་ཤར་ཡང་། །དོན་དང་ཕྲད་མ་ཐག་ཏུ་ཕྲ་རགས་རྣམས། །བསགས་པའི་ རགས་པ་དངོས་སུ་རིག་པ་དང་། །དུས་གསུམ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་འགྲོ་བའི་ རྫས་སུ་གྲུབ་པ་དང
【現代漢語翻譯】 正如薩婆多（Sarvāstivāda，一切有部）的權威（ས་པ(འི་རགས་པ་དབང་པོས)）所實際認知（དངོས་སུ་རིག་(ཅེས་པའོ)）的那樣，並如克什米爾（Kashmir，ཁ་ཆེའི་）論藏的甘露（ཆུ་གཏེར་གྱི）——分別說部（Vaibhāṣika，བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་）的論藏所主張的那樣進行闡釋。將色（rūpa，གཟུགས་）、心（citta，སེམས་）、心所（caitta，སེམས་ལས་བྱུང་བ་）、不相應行（cittaviprayukta-saṃskāra，ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་）和無為法（asaṃskṛta，འདུས་མ་བྱས་པ་）這五種所知（śeya，ཤེས་བྱ་）的分類基礎結合起來進行闡述。其中，聲聞（Śrāvaka，ཉན་ཐོས་）分別說部（Vaibhāṣika，བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་）認為： 三種無為法（འདུས་མ་བྱས་གསུམ་）是常恒的實有自性（རྟག་པའི་རྫས་གྲུབ་），有為法（འདུས་བྱས་）是剎那生滅的自性實有（སྐད་ཅིག་ངོ་བོར་རྫས་གྲུབ་ཅིང་），特別是不相應行（ཁྱད་པར་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་）是實有自性（རྫས་གྲུབ་དང་），遠離生（སྐྱེ་）、住（གནས་）、滅（འཇིག་）這三種狀態的虛空（ākāśa，ནམ་མཁའ་）和通過對治（གཉེན་པོས）以智慧分別（སོ་སོར་བརྟགས་པས）而獲得的，已斷除所斷種子（སྤང་བྱའི་ས་བོན་）的擇滅（pratisaṃkhyā-nirodha，འགོག་པ་），以及由於因緣不具足而暫時停止所斷之法的非擇滅（apratisaṃkhyā-nirodha，སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་）（即由於因（hetu，རྒྱུ་）和緣（pratyaya，རྐྱེན་）不具足，所斷之法暫時停止，但其種子尚未被摧毀，也未被斷除，因此並非永久分離。例如，當眼識（cakṣu-vijñāna，མིག་ཤེས་）產生並專注於色（rūpa，གཟུགས་）時，其他的意識（vijñāna，རྣམ་ཤེས་）不會產生；或者，當烏鴉等事物可以被看見時，沒有觀看的意願；當有觀看的意願時，它們已經離開了，所以暫時看不見，但並非永遠看不見。）（此處有缺失或需要考證）。 三種無為法（འདུས་མ་བྱས་གསུམ་）是指非由因緣所生，具有常恒自性的實有法（རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་པ་རྟག་པའི་ངོ་བོར་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་）。有為法（འདུས་བྱས་）中，色（rūpa，གཟུགས་）所包含的是四大種（mahābhūta，འབྱུང་བ་）和所造色（bhūtarūpa，འབྱུང་འགྱུར་），包括極微（paramāṇu，རྡུལ་ཕྲན་）和粗大色（རགས་པ་）兩種。極微（paramāṇu，རྡུལ་ཕྲན་）是指：『對外境起作用時，從不同的方向來看，有很多極微，似乎只是圍繞著一個中心，但即使是那個極微，也不是具有分段的部分。』正如所說，在形成粗大色時，中心的極微被六個方向的極微所圍繞，但它仍然是不可分割、不具有分段部分的實有法。粗大色（རགས་པ་）是指：『當那些極微相互接觸，並且進行相同的活動時，如果說那些是聚集在一起的，那麼它們怎麼會不是實有呢？』正如所說，那些極微被執持的風（vāyu，རླུང་）聚集在一起，就像牦牛尾巴和藍色睡蓮一樣，是同類且進行相同活動的實有法。有為法中特別是不相應行（cittaviprayukta-saṃskāra，ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་）也與色（rūpa，གཟུགས་）、心（citta，སེམས་）、心所（caitta，སེམས་བྱུང་）不同，是實有法。 過去（དུས་གསུམ་）、現在（དུས་གསུམ་）、未來（དུས་གསུམ་）從一個狀態到另一個狀態轉變是實有自性（གཅིག་ནས་གཅིག་འགྲོའི་རྫས་གྲུབ་དང་），即使根識（dbang shes，དབང་ཤེས་）沒有顯現對境（artha，དོན་）的形象（rnam pa，རྣམ་པ་），但在與對境接觸的瞬間，細微和粗大的事物，積累的粗大色（བསགས་པའི་རགས་པ་）也能被直接感知（དངོས་སུ་རིག་པ་དང་）。過去、現在、未來從一個狀態傳遞到另一個狀態是實有自性（གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་འགྲོ་བའི་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་དང）。
【English Translation】 As actually cognized by the authority of the Sarvāstivāda (ས་པ(འི་རགས་པ་དབང་པོས)), and as explained according to the tenets of the Vaibhāṣika (བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་) school, which is like a treasure of nectar (ཆུ་གཏེར་གྱི) from the treatises of Kashmir (ཁ་ཆེའི་). It elucidates by combining the five bases of knowable objects (śeya, ཤེས་བྱ་): rūpa (གཟུགས་), citta (སེམས་), caitta (སེམས་ལས་བྱུང་བ་), cittaviprayukta-saṃskāra (ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་), and asaṃskṛta (འདུས་མ་བྱས་པ་). Among these, the Śrāvaka (ཉན་ཐོས་) Vaibhāṣika (བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་) school asserts: The three asaṃskṛta dharmas (འདུས་མ་བྱས་གསུམ་) are permanent substances (རྟག་པའི་རྫས་གྲུབ་), and the saṃskṛta dharmas (འདུས་བྱས་) are momentary in nature and substantially existent (སྐད་ཅིག་ངོ་བོར་རྫས་གྲུབ་ཅིང་). In particular, cittaviprayukta-saṃskāras (ཁྱད་པར་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་) are substantially existent (རྫས་གྲུབ་དང་). Ākāśa (ནམ་མཁའ་), which is devoid of arising (སྐྱེ་), abiding (གནས་), and ceasing (འཇིག་), and pratisaṃkhyā-nirodha (འགོག་པ་), which is attained through separate examination by means of antidotes (གཉེན་པོས) and is free from the seeds of what is to be abandoned (སྤང་བྱའི་ས་བོན་), and apratisaṃkhyā-nirodha (སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་), which is the temporary cessation of what is to be negated due to the lack of conditions (i.e., because the causes (hetu, རྒྱུ་) and conditions (pratyaya, རྐྱེན་) are not complete, the object to be negated temporarily ceases, but its seeds have not been destroyed or abandoned, so it is not permanently separated. For example, when eye consciousness (cakṣu-vijñāna, མིག་ཤེས་) arises and focuses on form (rūpa, གཟུགས་), other consciousnesses (vijñāna, རྣམ་ཤེས་) do not arise; or, when crows and other things can be seen, there is no desire to see them; when there is a desire to see them, they have left, so they are temporarily not seen, but they are not never seen.) (There is a gap or need for verification here). The three asaṃskṛta dharmas (འདུས་མ་བྱས་གསུམ་) are those not produced by causes and conditions, and are substantially existent with a permanent nature (རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་པ་རྟག་པའི་ངོ་བོར་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་). Among the saṃskṛta dharmas (འདུས་བྱས་), what is included in rūpa (གཟུགས་) are the mahābhūtas (འབྱུང་བ་) and bhūtarūpas (འབྱུང་འགྱུར་), including both paramāṇus (རྡུལ་ཕྲན་) and gross forms (རགས་པ་). Paramāṇus (རྡུལ་ཕྲན་) are: 'When acting on external objects, from different directions, there are many paramāṇus, which seem to only surround a center, but even that paramāṇu is not a part with divisions.' As it is said, when forming a gross form, the central paramāṇu is surrounded by paramāṇus in six directions, but it is still indivisible and a substantially existent dharma without divisions. Gross forms (རགས་པ་) are: 'When those paramāṇus touch each other and perform the same activity, if it is said that those are gathered together, then how could they not be substantially existent?' As it is said, those paramāṇus are gathered together by the wind (vāyu, རླུང་) that holds them, like a yak's tail and a blue lotus, they are of the same kind and substantially existent dharmas that perform the same activity. In particular, cittaviprayukta-saṃskāras (ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་) among the saṃskṛta dharmas are also different from rūpa (གཟུགས་), citta (སེམས་), and caittas (སེམས་བྱུང་), and are substantially existent dharmas. The past (དུས་གསུམ་), present (དུས་གསུམ་), and future (དུས་གསུམ་) transitioning from one state to another is a substantially existent nature (གཅིག་ནས་གཅིག་འགྲོའི་རྫས་གྲུབ་དང་), even if the sense consciousness (dbang shes, དབང་ཤེས་) does not manifest the image (rnam pa, རྣམ་པ་) of the object (artha, དོན་), at the moment of contact with the object, subtle and gross things, the accumulated gross form (བསགས་པའི་རགས་པ་) can be directly perceived (དངོས་སུ་རིག་པ་དང་). The past, present, and future passing from one state to another is a substantially existent nature (གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་འགྲོ་བའི་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་དང).
་། སེམས་གྱིས་བསྡུས་པ་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོགས་དྲུག་རྣམས་ ནི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཤར་ཡང་དོན་དང་ཕྲད་མ་ཐག་ཏུ་རྡུལ་ཕྲ་རགས་བསགས་པ་མངོན་སུམ་ དུ་རིག་པ་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། དབང་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་དུ་སྐྱེས་པའི་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱང་ ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཤར་བར་ཡུལ་རིག་པའི་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་འདོད་ཅིང་། ཕྱི་བས་བརྟགས་ པའི་བདག་གིས་སྟོང་པ་དང་། །དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་བྱེད་པོ་མེད་པར་འདོད། ། 3-193 རྟག་མི་རྟག་སོགས་གང་དུ་བརྗོད་མིན་པའི། །གང་ཟག་བདེན་པར་འདོད་པ་མི་ འཐད་དེ། །དེ་དག་མུ་སྟེགས་པས་བརྟགས་པའི་བདག་གིས་སྟོང་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་དབང་ ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་འདོད་པ་ནི་ལེགས་ཀྱི། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་ ཡོད་པར་འདོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན་ན་བུམ་སོགས་ཀྱི། ། ཤེས་པའི་རྫས་སུ་ཤེས་པ་གཞན་སྐྱེ་བས། །མི་རྟག་པར་འགྱུར་བེམ་པོ་ཡིན་ན་ ཡང་། །བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་མེད་པས་གང་ཟག་མིན། །གང་ཟག་གི་བདག་དེ་ཤེས་པའི་ རང་བཞིན་ཡིན་ནམ། མི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན། གལ་ཏེ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་མི་ རྟག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་བུམ་ པའི་ཤེས་པ་འགགས་པ་ན་སྣམ་བུའི་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བས་ མི་རྟག་པར་གྲུབ་པོ། །ཅི་སྟེ་མི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞིང་། བདེ་སྡུག་རིག་པ་མ་ཡིན་ན་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཡང་འགལ་ལོ། ། འོ་ན་(ཁུར་ཁུར་པའི་མདོར་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ལ་དགོངས་ནས་)བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ཁུར་ཁུར་ བའི་གང་ཟག་ཡོད་དེ། (རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་དེ་ནི་)རྟག་པར་བདག་མི་སྨྲ་ཞིང་མི་རྟག་པར་ཡང་ བདག་མི་སྨྲའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་(དགོངས་གཞི་)རྨི་ལམ་གྱི་གནས་ སྐབས་ཀྱི་གང་ཟག་ལ་དགོངས་ནས་དགོས་པ་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་བསྟན་པར་གཞུག་པའི་ དོན་དུ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ནི། དྲི་མེད་འོད་ལས་(མདོ་སྡེ་བས་ལུགས་ལ་དབང་བོའི)། ཤེས་པ་ (ཡུལ་གྱི་)རྣམ་(པར་)བཅས་(པ་དང་)སྐྱེད་བྱེད་ནི་(ཆོས་ཅན)། །དབང་པོའི་(ཤེས་པ་དེའི་)སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ སྣང་བ་མིན་(ཏེ)། །(དེ་དང་དུས་སྔ་ཕྱི་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་)ནམ་མཁའ་(ནི་)མོ་གཤམ་བུ་དང་མཚུངས་(པ་ དངོས་པོ་མེད་ལ)། །འགོག་པ་(གཉིས་པོ་)དང་ནི་ནམ་མཁའ་མཚུངས། །(གཟུགས་སེམས་སེམས་བྱུང་ལས་ཐ་ 3-194 དད་པའི་)འདུ་བྱེད་བེམ་པོ་(འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་ཆ་ལ་བཏགས་པ་ཐོས་པ་དང་། ཤེས་རིག་འགགས་པའི་ཆ་ལ་བཏགས་པ་ འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པ
【現代漢語翻譯】 由心所統攝的六種識，即使沒有顯現出境的形象，但在與境相遇的瞬間，也能直接感知到微細粗大的積聚，成為實有的存在。在識的範圍中產生的諸心所，即使沒有顯現出境的形象，也被認為是能認知境的實有存在。他們認為沒有外道所臆想的『我』，也沒有自在天等造物主。 不應認為存在無法用恒常或無常等概念描述的、真實的補特伽羅（person）。因為他們認為，外道所臆想的『我』以及造物主自在天等是不存在的，這很好。但認為存在無法描述的補特伽羅之『我』是不合理的。如果那個『我』是識，那麼從瓶等之識中，會產生其他的識，因此會變成無常。如果是無情物，則無法體驗苦樂，因此不是補特伽羅。那個補特伽羅之『我』，是識的自性，還是非識的自性？如果是識的自性，那麼會變成無常，因為它會涉入各種不同的境。例如，瓶子的識滅去後，會產生布的識等等，因此證明是無常的。如果是非識的自性，那麼就無法體驗快樂和痛苦。如果不能認知苦樂，那麼就不能說是補特伽羅。 那麼，（在《負重者經》中，考慮到夢境的狀態）世尊也說過存在負重者的補特伽羅，（夢境的狀態）既不說『我』是恒常的，也不說『我』是無常的，不是嗎？答：那是指（其意圖）考慮到夢境狀態的補特伽羅，爲了引導那些執著于『我』的人，而以委婉的方式說的。 第二，經部宗的觀點是：從《無垢光經》來看，（經部宗認為）識（具有境的）形象（並且是）生起者（有法），不是（識的）根識的行境（因為）它（與根識）在時間上有先後之分，就像虛空（一樣），虛空就像石女兒一樣（是不存在的）。（兩種）滅盡和虛空相似。（與色、心、心所不同的）行是無情物（增減的部分稱為『行』，斷絕聽聞和智慧的部分稱為『無想定』，滅盡定和無想定）
【English Translation】 The six consciousnesses gathered by the mind, even if the appearance of the object has not arisen, can directly perceive the accumulation of subtle and coarse particles as soon as they encounter the object, becoming an existent entity. The mental factors that arise within the scope of consciousness are also considered to be existent entities that can cognize the object, even if the appearance of the object has not arisen. They believe that there is no 'self' imagined by the outsiders, and no creator such as Ishvara. It is not appropriate to think there is a true person that cannot be described as permanent or impermanent. It is good that they think that the 'self' imagined by the outsiders and the creator Ishvara do not exist. But it is not reasonable to think that there is a person that cannot be described. If that 'self' is consciousness, then other consciousnesses will arise from the consciousness of a pot, etc., so it will become impermanent. If it is an inanimate object, then it cannot experience pleasure and pain, so it is not a person. Is that 'self' of a person the nature of consciousness, or the nature of non-consciousness? If it is the nature of consciousness, then it will become impermanent, because it will be involved in various different objects. For example, when the consciousness of a pot ceases, the consciousness of cloth arises, etc., so it is proved to be impermanent. If it is the nature of non-consciousness, then it will not be able to experience happiness and suffering. If it cannot recognize happiness and suffering, then it cannot be said to be a person. Then, (in the Burden Carrier Sutra, considering the state of dreams) the Blessed One also said that there is a person who carries a burden, (the state of dreams) neither says that 'I' is permanent, nor says that 'I' is impermanent, right? Answer: That refers to (the intention) considering the person in the state of dreams, and speaking in a euphemistic way in order to guide those who are attached to 'I'. Secondly, the view of the Sautrantika school is: From the Immaculate Light Sutra, (the Sautrantikas believe that) consciousness (has the) image (of the object and) is the producer (dharma), not the object of the root consciousness (because) it (and the root consciousness) are different in time, just like space (is), space is like the son of a barren woman (is non-existent). (The two) cessations are similar to space. (Different from form, mind, and mental factors) Action is an inanimate object (the part of increase and decrease is called 'action', the part of cutting off hearing and wisdom is called 'non-perception meditation', cessation meditation and non-perception)
་སྟེ་སྙོམས་པར་འཇུག་ པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་དང་། གནས་པའི་ཆ་ལ་བཏགས་པ་སྲོག་གི་དབང་པོ་དང་། འདྲ་བའི་ཆ་ལ་བཏགས་པ་རིགས་མཐུན་ པ་དང་། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆ་ལ་བཏགས་པ་སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། གནས་པ་དང་། མི་རྟག་པ་ཉིད་དེ་ཆོས་བཞི་དང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་ ཆ་ལ་བཏགས་པ་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་ཏེ་ཚོགས་གསུམ་དང་། མ་ཐོས་པའི་ཆ་ལ་བཏགས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཉིད་དེ་བཅུ་ བཞི་པོ་)ཡོད་མ་ཡིན། །དུས་གསུམ་(གཅིག་གཅིག་གི་གནས་སྐབས་སུ་)རྗེས་(སུ་)འགྲོ་(བའི་རྫས་གྲུབ་)དག་ ཀྱང་མེད་(པར)། །(སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་)ཐོགས་པ་མེད་པའི་གཟུགས་ཡོད་(པ) མིན། །ཞེས་པ་མདོ་སྡེ་པ་ཡི་རིག་(ཅིང་རྣམ་པར་བཞག་གོ)། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་འཆད་པ་ལ། མདོ་སྡེ་པ་དག་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི། །ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། ། རང་བས་སྔ་བ་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི། །གཟུང་དོན་དབང་ཤེས་དེ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ མིན། །ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔའི་ནང་ནས་སེམས་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ དེ་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། རང་བས་སྐད་ཅིག་གིས་སྔ་བ་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་གཟུང་དོན་ནི་ དབང་ཤེས་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་མི་མཉམ་པའི་ཕྱིར། གཟུང་འཛིན་ དུས་མི་མཉམ་ཡང་འདྲ་བ་སྐྱེད་བྱེད་ཡུལ་དང་འདྲ་བར་བསྐྱེད་པས་ཡུལ་ཅན་དུ་འཇོག་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། (ཡིད་མངོན་དེ་དང་)དུས་(སྔ་ཕྱི་)ཐ་དད་པས་(གལ་ཏེ་དབང་བོའི་མངོན་སུམ་གྱི་གཟུང་དོན་ གྱི་རྗེས་དེ་མ་ཐག་པའི་དོན་དེ་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་དེས་)ཇི་ལྟར་བཟུང་(སྟེ་མི་འཛིན་པར་ཐལ)། །ཞེ་ན་(དེའི་སྐྱོན་ མེད་དོ་)རིགས་པ་ཤེས་པ་ཡིས། །(རང་འཛིན་)ཤེས་(པ་ལ་ཤེས་)པའི་རྣམ་པ་འཇོག་ནུས་པའི། །རྒྱུ་ ཉིད་ལ་ནི་གཟུང་པ་(ཞེས་བྱ་བ)ར་ཤེས་(པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སེམས་བྱུང་ཡང་ ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་འདོད་ཅིང་། གཉིས་ཀ་ཡང་ཤེལ་དག་པ་ ལ་སྣང་བའི་ཚོན་གྱི་ཁ་དོག་(ཤེལ་གྱི་ངོ་བོ་)ཡིན་པ་ལྟར་རང་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་ 3-195 པར་རིག་པས་རང་རིག་མཚན་ཉིད་པ་དང་དོན་རིག་བཏགས་པ་བ་སྟེ། (དེའི་རྒྱུ་མཚན་)དོན་(དུ་)འཇོག་(པའི་གཟུགས་) དེ་ཡི་བདག་ཉིད་(རྣམས་དེ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་)ཕྱིར་(རོ)། །(གལ་ཏེ་གཟུང་རྣམ་ཚད་ མར་དང་རང་རིག་འབྲས་བུར་བྱས་ན་ཚད་འབྲས་ཡུལ་རྫས་ཐ་དད་པ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་དོན་དེ་དེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་) རང་རིག་(འབྲས་བུ་)ཡིན་ཡང་(ཐ་སྙད་དུ་)དོན་རིག་(འབྲས་བུར་འདོད་པ་)ཉིད་(ཡིན་པའི་ཕྱིར)། །ཅེས་ གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཟུགས་ཀྱི་གཞི་ཡང་སྔ་མ་ལྟར་རྩོམ་བྱེད་རྡུལ་ཕྲན་དང་དེས་བརྩམས་ པའི་རགས་པ་གཉིས་ཡིན་ལ། རྡུལ་ཕྲན་རྣམས་ནི་མ་རེག་ཀྱང་བར་མེ
ད་པས་རེག་པས་འདུ་ ཤེས་སོ་ཞེས་པ་ལྟར་ཕན་ཚུན་མ་རེག་པ་ཡང་ཡིན་ལ་བར་མེད་པ་ཡང་ཡིན་པའི་རྫས་སུ་གྲུབ་ པར་འདོད་ཅིང་། འདུས་མ་བྱས་གསུམ་མེད་དགག་ཡིན་པས་ན། །མོ་གཤམ་བུ་ བཞིན་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་མེད། །ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་གཟུགས་སེམས་སེམས་བྱུང་གི། གནས་སྐབས་ཡིན་གྱི་བེམ་པོ་རྫས་གྲུབ་མིན། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་དང་ སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་དང་སོ་སོར་བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་གསུམ་ནི་དགག་བྱ་ བཀག་པའི་མེད་དགག་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང་འདྲ་བར་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ མེད་ཅིང་། ལྡན་མིན་འདུ་ཤེས་ཀྱང་གཟུགས་དང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་གནས་སྐབས་ ལ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དེ་གསུམ་ལས་རྫས་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ལ། དུས་གསུམ་འདུས་བྱས་སྔ་ཕྱི་ལ་ལྟོས་ནས། །བཏགས་པ་ཡིན་གྱི་རྫས་ གྲུབ་མིན་པར་འདོད། །མྱ་ངན་འདས་ནས་ཐོགས་པ་མེད་པའི་གཟུགས། །ངོ་བོ་ གྲུབ་པ་མེད་པར་འདོད་ན་ཡང་། །དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས། (རྒྱུ་དང་) འབྲས་བུ་(སྤྱད་ཟིན་པ་ནི་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་བྱུང་བའི་དབང་གིས་འགག་པའི་ཕྱིར་)རྒྱུ་རྣམས་སྤྱད་ཟིན་(ལ་ འབྲས་བུ་མ་སྤྱད་པ་ནི་ད་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་ལ་མ་འགགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་)དང་། །དེ་བཞིན་(དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གང་ ཡང་)མ་སྤྱད་(པ་ནི་སྔ་མ་ཉིད་ལས་)གཞན་(མ་འོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིས་འབྱུང་བ་)ཡིན་(པའི་ཕྱིར་)ནོ། །ཞེས་ 3-196 གསུངས་པ་ལྟར། དུས་གསུམ་ནི་འདུས་བྱས་རྒྱུ་འབྲས་སྔ་ཕྱི་ལ་ལྟོས་ནས་བཏགས་པ་ཡིན་ གྱི་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འགྲོ་བའི་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་མེད་པར་འདོད་ཅིང་། མྱ་ངན་ལས་ འདས་པ་ན། མར་མེ་ཤི་བར་གྱུར་པ་བཞིན། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་རྣམ་པར་རོལ། །ཞེས་གསུངས་ པ་ལྟར། ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའམ་གཟུགས་སུ་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་ འདོད་མོད། འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས་མར་མེ་བརྣལ་བ་དང་། །མཚུངས་པར་ཅི་ཡང་མེད་པ་ མ་ཡིན་ཏེ། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་ཤེས་སོགས། །དོན་གཉིས་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་ཡོད་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ན་རྡུལ་ཕྲ་ རབ་ཀྱི་ཆོས་ལས་འདས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟུགས་སམ་སྐུ་དུས་གསུམ་རིག་ པ་མེད་ན། སངས་རྒྱས་དེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། སྐུ་བཞི་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ པ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་སྐད་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ལས་དེ་ལྟར་ཡང་ མ་ཡིན་ཏེ། མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ལས། སངས་རྒྱས་སྐུ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཁྱབ་ བདག་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་བདག །སངས་རྒྱས་ལྔ་བདག་ཅོད་པཎ་ཅན། །སྤྱན་ལྔ་ཆགས་པ་མེད་པ་ འཆང་། །ཞེས་པ་
【現代漢語翻譯】 正如經文'以觸覺產生感覺'所說，他們認為，不互相接觸且無間隔的事物是存在的實體。既然無為法是三種否定，那麼，就像石女的兒子一樣，它不是一個存在的實體。非相應的行是色、心和心所的暫時狀態，而不是一個存在的實體。無為法的虛空、擇滅和非擇滅，僅僅是遮止所遮止之物的否定。因此，它們不像石女的兒子那樣是存在的實體。非相應的行也只是色、心和心所的暫時狀態的假立，而不是與這三者不同的實體。三時（過去、現在、未來）的有為法依賴於先後關係而存在，它們不是從一個狀態轉變為另一個狀態的實體。雖然他們認為涅槃后沒有阻礙的色不是一個存在的實體，但正如《中邊分別論》所說：（因）已用（而果未用是現在，因為生而未滅），同樣（因果）未用（是未來，因為未來會發生）。因此，三時是依賴於有為法的因果先後關係而假立的，而不是從一個狀態轉變為另一個狀態的實體。他們認為，涅槃就像燈熄滅一樣，它的心識完全消失了。因此，他們認為，涅槃后沒有任何阻礙的智慧之身或色身。 獲得果位后，並非像燈熄滅一樣什麼都沒有。因為有身、智慧、神通和現量等，兩種利益都圓滿具足。當獲得究竟的涅槃果位時，如果超越微塵之法的無礙智慧之身或三時之身不存在，那麼佛陀就不是一切智者，不具備四身，不能示現各種神通，也不能用一切眾生的語言說法等等。但事實並非如此。正如《稱名經》所說：'佛是五身之主，是五智之主，是五佛之主，佩戴頂飾，擁有五眼，沒有貪執。'
【English Translation】 As the scripture says, 'Feeling arises from contact,' they believe that things that do not touch each other and have no interval are existing entities. Since the three unconditioned dharmas are negations, they are not existing entities like the son of a barren woman. Non-associated formations are temporary states of form, mind, and mental factors, not existing entities. The unconditioned space, cessation by discrimination, and cessation not by discrimination are merely negations that block what is to be blocked. Therefore, they are not existing entities like the son of a barren woman. Non-associated consciousness is also merely a designation for the temporary states of form, mind, and mental factors, and is not an object that exists as a separate entity from these three. The three times (past, present, and future) of conditioned phenomena depend on the relationship of before and after, and they are not considered to be entities that transform from one state to another. Although they believe that the form without obstruction after nirvana is not an existing entity, as stated in the Madhyāntavibhāga (Distinguishing the Middle from the Extremes): '(Cause) already used (and effect not used is the present, because it is born but not ceased), similarly (cause and effect) not used (is the future, because it will occur later).' Thus, the three times are designated in dependence on the cause and effect relationship of conditioned phenomena, and are not entities that transform from one state to another. They believe that nirvana is like a lamp extinguished, its mind completely ceasing. Therefore, they believe that there is no wisdom body or form body without obstruction after nirvana. Having attained the fruit, it is not like a lamp extinguished where nothing remains. Because there are body, wisdom, miraculous powers, and direct perception, both benefits are fully complete. When the ultimate fruit of nirvana is attained, if there is no unimpeded wisdom body or body of the three times that transcends the dharma of particles, then the Buddha would not be omniscient, would not possess the four bodies, would not be able to display various miraculous powers, and would not be able to teach the Dharma in the languages of all sentient beings, and so on. But this is not the case. As stated in the Manjushri-Nama-Samgiti (Recitation of Names of Manjushri): 'Buddha is the lord of the five bodies, the lord of the five wisdoms, the lord of the five Buddhas, adorned with a diadem, possessing five eyes, without attachment.'
ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟར། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ ན་སྐུ་བཞི་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་དོན་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་ པའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་མངའ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ནི། དྲི་མེད་འོད་ལས། (མུ་སྟེགས་པས་འདོད་པ་ལྟར་)ཡན་ ལག་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་མེད་(ཅིང་)། །(ཉན་ཐོས་པ་དག་འདོད་པ་ལྟར་ཆ་ཤས་མེད་པའི་)ཕྲ་རབ་རྡུལ་(བསགས་ པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་)ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །(དོན་མེད་ཀྱང་དོན་ལྟ་བུར་སྣང་བ་ནི་)རྨི་ལམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་(སྟེ་ 3-197 སྣང་བ་)བཞིན། །དམིགས་པ(འི་དོན)་མེད་པར་(བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་ལས་དོན་གྱི་རྣམ་པ་)རབ་ཏུ་སྣང་། ། (དེས་ན་)གཟུང་(བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་)དང་(དེ་)འཛིན་པ(འི་ཤེས་པ་ལས)་རྣམ་གྲོལ་བའི། །(རང་གིས་རང་ རིག་པ་)རྣམ་པར་ཤེས་པ་(སྐད་ཅིག་མ་)དོན་དམ་(པར་)ཡོད། །ཅེས་པ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་། ། རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣམས་སྒྲོགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་འཆད་པ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་ སྤྱོད་པ་སེམས་ཙམ་སྨྲ་བ་དག །མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་འདོད་པ་ལྟ་བུ་ཡི། །ཡན་ ལག་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་བདག་མེད་ཅིང་། །ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་འདོད་པ་ལྟ་བུ་ཡི། ། ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཡང་དཔྱད་ན་རྫས་གྲུབ་མེད། །རྨི་ལམ་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་ གྱི། །དམིགས་པ་དོན་ལ་མེད་ཀྱང་བག་ཆགས་ཀྱི། །དབང་གིས་དོན་དུ་སྣང་བ་ ཙམ་དུ་འདོད། །མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་གྱིས་བཏགས་པ་རྟག་ཅིག་རང་དབང་ཅན་ལ་སོགས་ པའི་ཡན་ལག་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་བདག་ནི་མེད་ཅིང་། ཉི་ཤུ་པར། (རགས་པ་རྩོམ་པ་ན་)དྲུག་ གིས་གཅིག་ཆར་སྦྱར་བ་ན། །ཕྲ་རགས་རྡུལ་(ཕྱོགས་)ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར། །དྲུག་པོ་དག་ནི་གོ་ (ས་)གཅིག་(ནས་སྦྱོར་)ན། །གོང་བུའང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་ པའི་རིགས་པས་དཔྱད་ན། ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་གཉིས་ཀྱི་འདོད་པའི་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དང་། དེ་ བསགས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡང་བདེན་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། ལང་ཀར་གཤེགས་པར། དོན་ཡོད་མ་ཡིན་སེམས་ཉིད་དེ། །ཕྱི་རོལ་དོན་མཐོང་ལོག་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། བག་ ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བ་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དོན་མེད་ཀྱང་གཟུགས་ཀྱི་གཞི་དོན་དུ་སྣང་པ་ནི་རྨི་ལམ་དུ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ བཞིན་དུ་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་ཞིང་། གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ རང་རིག་རང་གསལ་གྱི། །རྣམ་ཤེས་དོན་དམ་ཡོད་པར་འདོད་མདོ་ཀྱི། །ཤེས་ པ་སྐད་ཅིག་ངོ་བརོ་མ་གྲུབ་པས། །དེ་བསགས་རྒྱུན་ཡང་དོན་ལ་གྲུབ་པ་མེད། ། 3-198 སེམས་ཀྱི་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོགས་བརྒྱད་དང་དེ་དག་གི་འཁོར་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ ཐམས་ཅད་ཀྱང་། གཟུང་དང་འཛིན་པ་མེད་པ
【現代漢語翻譯】 如上所述，獲得不住涅槃，是因為具有四身、五智、六神通等無量圓滿的二利究竟功德。 第三，唯識宗的觀點。《無垢光明經》中說：（如外道所認為的）具有支分是不存在的，（如聲聞乘所認為的）極微塵（積聚而成的外境）也是不存在的，（無境而顯現如境）就像體驗夢境（的顯現）一樣，沒有所緣（之境），（由習氣力而顯現境的形象），（因此）從所取（外境）和能取（的識）中解脫出來的，（自知自證的）識（剎那）是勝義諦存在的。這是如理如實的教言，宣說了度越生死大海的波羅蜜多。如是宣說，瑜伽行唯識宗認為，外道所認為的常一自在等支分之我是不存在的。如《二十頌》所說：（粗大物形成時）六者同時結合，極微塵（的各個）部分分為六分，六者若從（同一）位置（結合），聚合物也變得如微塵一般。如是根據理證進行分析，聲聞二部的極微塵和積聚而成的外境也不是真實存在的。《楞伽經》中說：境不存在，唯是心，見外境是顛倒的。又說：由習氣擾動的心，顯現為境。如是，無境而顯現為色法的基礎，就像在夢中體驗境的形象一樣，是由習氣力而顯現的。 無能取所取，自證自明的，識是勝義諦存在的，經部也如是認為。識是剎那生滅的，本體沒有成立，因此積聚的相續在勝義中也是不成立的。心的基礎阿賴耶識八識以及彼等的心所，都是無能取和所取的。
【English Translation】 As stated above, one attains the non-abiding Nirvana because one possesses the immeasurable and perfect qualities of accomplishing both benefits, such as the four Kayas, five wisdoms, and six superknowledges. Third, the view of the Mind-Only school. In the 'Stainless Light Sutra', it says: 'That which has parts (as asserted by the Tirthikas) does not exist. The subtle particles (accumulated external objects as asserted by the Shravakas) also do not exist. Like experiencing a dream (the appearance), without an object (of focus), (the appearance of the form of an object) arises vividly. (Therefore) liberated from the grasped (external object) and the grasping (consciousness), the consciousness (momentary) of self-awareness is ultimately existent.' This is the teaching of perfect conduct, proclaiming the perfections that cross the ocean of existence. Thus, it is explained that the Yogachara Mind-Only proponents believe that the self with parts, such as the permanent, singular, and independent entity asserted by the Tirthikas, does not exist. As stated in the 'Twenty Verses': 'When the six combine simultaneously (to form a gross object), the subtle particle (parts) are divided into six parts. If the six combine from (the same) location, the aggregate also becomes like a subtle particle.' Thus, when analyzed with reasoning, the indivisible particles asserted by the two Shravaka schools and the external objects accumulated from them are not truly existent. In the 'Lankavatara Sutra', it says: 'Objects do not exist, it is only the mind; seeing external objects is a delusion.' And: 'The mind disturbed by habit, vividly appears as objects.' Thus, although there is no object, the basis of form appears as an object, just as experiencing the form of an object in a dream, it is merely an appearance due to the power of habit. Without grasper and grasped, self-aware and self-illuminating, consciousness is considered ultimately existent, as also held by the Sutra school. Since consciousness is momentary and its essence is not established, the continuous accumulation is also not established in reality. The basis of mind, the eight consciousnesses of Alaya and all their mental factors, are without grasper and grasped.
འི་ཕྱིར། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་རང་ཉིད་གསལ། །ཞེས་ པ་ལྟར་གཟུང་འཛིན་གྱི་དྲི་མས་མ་གོས་པའི་རང་རིག་རང་གསལ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་ འདོད་མོད། དེ་ལྟར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་སྐད་ཅིག་མཐོང་བ་བཞིན། །ཐོག་མ་ དབུས་ཀྱང་བརྟག་པར་གྱིས། །ཐོག་མ་དབུས་དང་ཐ་མ་ཡང་། །སྐད་ཅིག་བཞིན་དུ་བསམ་ བྱས་ན། །འཇིག་རྟེན་སྐད་ཅིག་ལ་མི་གནས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་གི་ངོ་ བོར་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པས་དེ་བསགས་པའི་རྒྱུན་ཡང་བདེན་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། གཟུང་བ་མེད་ན་དེ་འཛིན་མེད། །ཅེས་པ་ལྟར། གཟུང་བྱའི་ཡུལ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པས་དེ་ འཛིན་གྱི་ཤེས་པའང་བདེན་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་བཞིན་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ནི་ སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་དང་། འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་མེད་ དགག་ཡིན་པས་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་མེད་པར་འདོད་དོ། ། བཞི་པ་དབུ་མ་པའི་ལུགས་ནི། དྲི་མེད་འོད་ལས། (ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པར་མ་ཟད་)རྣམ་ཤེས་ དེ་ཡང་(ཆོས་ཅན་)དོན་དམ་དུ། །ཡོད་པར་མཁས་རྣམས་མི་འདོད་དེ། །(བདེན་པའི་)གཅིག་དང་ (ཡང་བྲལ་)དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་(ཡང་)། །བྲལ་བ(འི་ཕྱིར་དཔེར་ན་)ས་ནམ་མཁའི་པད་མོ་བཞིན། ། (རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་རྣམ་ཤེས་སོགས་བདེན་པའི་དངོས་པོ་)ཡོད་(པ་)མིན་(ཞིང་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་ཅི་ཡང་)མེད་(པ་) མིན་(ལ་)ཡོད་མེད་(གཉིས་ཀ་)མིན། །གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་མིན་པ(འི་མཐའ་)འང་མིན་(པས་ན)། ། མཐའ་བཞི་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བའི། །དེ་(ཁོ་ན་)ཉིད་(སོ་སོ་རང་རིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་)དབུ་མ་ པ་ཡིས་རིག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་འཆད་པ་སྟེ། དབུ་མ་པ་རྣམས་མུ་སྟེགས་འདོད་ པ་ཡི། །ཡན་ལག་ཅན་ལ་སོགས་པའི་བདག་མེད་ཅིང་། །ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་ འདོད་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི། །དོན་ཡང་བདེན་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། །དབུ་མ་རྩ་བར། 3-199 གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན། །སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་རྣམས་ ལས་གཞན། །ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པས་མུ་ སྟེགས་ཅན་ལ་སོགས་པས་འདོད་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་བདག་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་ཅིང་། ཡི་དྭགས་(ཀྱིས་རྣག་ཁྲག་ཏུ་མཐོང་བ་དང་)དུད་འགྲོ་(ལ་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་)མི་རྣམས་(ལ་འབྱུང་བ་སོགས་) དང་། །ལྷ་རྣམས་(ལ་བདུད་རྩི་དང་དམྱལ་བ་པ་རྣམས་ལ་གཙོ་བསྲེག་དང་། ལྷན་མིན་རྣམས་ལ་མཚོན་ཆ་སོགས་རང་ རང་གི་བག་ཆགས་བཟང་ངན་དང་མཐུན་པར་)སོ་སོ་རིས་རིས་སུ། །དངོས་(པོ་)གཅིག་(ཡིན་ཀྱང་སེམས་ཅན་ རྣམས་ཀྱི་)ཡིད་(ལ་)ནི་(སྣང་བ་)ཐ་དད་(པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་)ཕྱིར། །(བྱིས་པ་རྣམས་ལ་སྣང་བ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་ གྱི་)དོན་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་(སྟེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་
【現代漢語翻譯】 因此，他們認為，如『如是自性光明』所說，遠離能取所取垢染的自明自證的勝義存在。 然而，這種觀點也是不合理的。正如經中所說：『如剎那見，初始與中間，亦當觀察。初始、中間與最終，如剎那般思，世界不住剎那。』因為識的自性在剎那間無法真實成立，所以積累的相續也無法真實成立。 如『無所取則無能執』所說，因為所取的境無法真實成立，所以能執的識也無法真實成立。與先前一樣，不相應行只是在心和心所的狀態上假立，而無為法也是遮遣有，因此不認為是實有。 第四，中觀宗的觀點。《無垢光明經》中說：（不僅外境不存在，）識（法）在勝義中，智者也不認為是存在的，（因為真實）遠離一與多，（例如）如空中的蓮花。（極微和識等真實的實法）非有（如兔角般什麼也）非無，（也）非有非無，也不是二者的自性，（因此）也不是四邊。從四邊解脫的，唯有中觀者才能理解。 如是解釋，中觀宗不承認外道所主張的有支分等的我，也不承認聲聞二部所主張的外境是真實存在的。《中觀根本慧論》中說：『若謂蘊即是我，我應有生滅。若謂我異蘊，應無蘊之相。』等理證說明，外道等所主張的有支分之我是不成立的。 如餓鬼（見膿血）、畜生（見住所的差別）、人類（見生起等）、天人（見甘露和地獄眾生見燒煮，以及業力不同眾生見刀兵等，各自與善惡業習氣相應），同一事物，在不同眾生的心中，顯現為各種不同的現象。因此，他們認為外境是不成立的（即佛陀薄伽梵）。
【English Translation】 Therefore, they believe that, as it is said, 'Thus, it is self-illuminating,' the self-aware and self-illuminating ultimate reality, untainted by the defilements of grasping and being grasped, exists in ultimate truth. However, this view is also unreasonable. As it is said, 'Like seeing in an instant, examine the beginning and the middle as well. The beginning, middle, and end, if contemplated like an instant, the world does not abide for an instant.' Because the nature of consciousness is not truly established in an instant, the continuum of its accumulation is also not truly established. As it is said, 'If there is no object to be grasped, there is no grasping,' because the object to be grasped is not truly established, the consciousness that grasps it is also not truly established. As before, non-associated formations are merely imputed to the states of mind and mental factors, and unconditioned phenomena are also negations, so they are not considered to be substantially established. Fourth, the view of the Madhyamaka school. In the 'Stainless Light Sutra,' it says: '(Not only is the external object non-existent,) but consciousness (as a phenomenon) is also not considered by the wise to exist in ultimate truth, (because it is truly) separate from one and (also) the nature of many, (like) a lotus in the sky. (Subtle particles and consciousness, etc., are not) existent (real entities) (like a rabbit's horn, nothing) not non-existent (and) not existent and non-existent. Not (the extreme) of being the nature of both. Therefore, those (unique experiences of self-awareness) that are liberated from the four extremes are understood by the Madhyamikas. Thus it is explained that the Madhyamikas do not accept the self with limbs, etc., as asserted by the Tirthikas, nor do they accept that external objects, as asserted by the two Hearer schools, are truly existent. The 'Fundamental Wisdom of the Middle Way' says: 'If the aggregates were the self, the self would be subject to birth and death. If the self were other than the aggregates, it would be without the characteristics of the aggregates.' Through reasoning, it is shown that the self with limbs, etc., as asserted by the Tirthikas, is not established as truly existent. Like pretas (seeing pus and blood), animals (seeing differences in dwelling), humans (seeing arising, etc.), gods (seeing nectar, and hell beings seeing burning, and beings with different karmas seeing weapons, etc., each in accordance with their good and bad karmic imprints), the same object appears differently in the minds of different beings. Therefore, they believe that external objects are not established (i.e., the Buddha Bhagavan).
ཀྱི་དགོངས་པ་)ཡིན་(ནོ)། །ཞེས་པ་ལྟར། ཆུ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་སེམས་ཅན་སོ་སོ་ལ་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཉན་ ཐོས་པའི་འདོད་པ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡང་བདེན་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། སེམས་ཙམ་ པ་རྣམས་འདོད་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་། །དོན་ལ་བདེན་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ། གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་པད་མོ་ཇི་ བཞིན་ནོ། །རྣམ་འགྲེལ་ངེས་སུ་ཡང་། (རིགས་པ་)གང་གིས་(རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་བསྡུས་པའི་)དངོས་པོ་ རྣམ་(པར་)དཔྱད་ན། །དེ་ཉིད་དུ་(སྟེ་ཡང་དག་པར་)ན་དེ་(རྣམས་)དངོས་(པོར་)མེད་(དོ)། །གང་གི་ཕྱིར་ (ཞེ་)ན་(དངོས་པོ་)དེ་དག་ལ། །(བདེན་པའི་)གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་མེད་(པའི་ཕྱིར་རོ)། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར། སྤྱིར་ཡང་ཕྱི་ནང་གཟུང་འཛིན་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་ཡོད་ པ་མ་ཡིན་ཞིང་། ཁྱད་པར་སེམས་ཙམ་པས་འདོད་པའི་ནང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཡང་བདེན་ པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཞེས་པས་ཀུན་ རྫོབ་རྣམ་ཤེས་ལ་སྣང་ཡང་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་པར་སྟོན་པ་བཀའ་བར་པ་དང་མཐུན་ པའི་དབུ་མ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཆོས་རྣམས་བརྟགས་ན་མེད་པ་དང་། །དོན་དམ་རང་ 3-200 བཞིན་ཆོས་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད། །མུ་བཞིའི་སྤསྲོ་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་བ། ། འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་དོན་ལ་གནས་པར་བཞེད། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། མདོ་སྡེའི་ རྒྱན་ལས། (ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་བདག་གཉིས་སུ་བཏགས་པ་དང་གདགས་གཞི་ཤེས་པ་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོར་) ཡོད་(པ་)མིན་(ཞིང་དེ་དག་གིས་སྟོང་པ་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོར་)མེད་(པའམ་)མིན་(པ་དང་ཀུན་བཏགས་ ནི་བློ་འཁྲུལ་པས་བཏགས་པ་ཡིན་ལ་གཞན་དབང་ཡང་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པས་འདུས་བྱས་མ་ཡིན་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་ ནི་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས་དེ་དག་)དེ་བཞིན་(ཏེ་གཅིག་པ་)མིན་(ཞིང་དེ་དག་ཁོ་ན་ལས་)གཞན་(པ་)མིན་(ནོ)། ། (ཆོས་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས་ཐོག་མར་)སྐྱེ་(བ་མེད་པ་)དང་(མཐར་)འཇིགས་(པ་)མེད་(པ་དང་ལམ་བསྒོམས་ ཏེ་སྤང་བྱ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་འགགས་ཀྱང་དེའི་ཆོས་ཉིད་)འབྲི་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །(གཉེན་པོ་རྣམ་པར་ བྱང་བའི་ཆོས་འཕེལ་བ་ན་དེའི་ཆོས་ཉིད་)འཕེལ་བ་མེད་ཅིང་(མི་འགྱུར་བར་གནས་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པས་ཕྱིས་)རྣམ་པར་དག་པའང་ མེད་(པར་འགྱུར་དགོས་པ་ལ)། །(འོན་ཀྱང་ལམ་བསྒོམས་ཏེ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བར་བྱ་དགོས་པས་)རྣམ་པར་ དག་(པར་)འགྱུར་(བའང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་)དེ་ནི་དོན་དམ་(པའི་) མཚན་(ཉིད་
【現代漢語翻譯】 如是說，猶如水，同一事物，于不同眾生顯現種種差異，故如聲聞部所許，外境亦真實存在，實非如此。而唯識宗所許之識，亦非真實存在，因其離於一與多之自性。譬如虛空之蓮花。于《釋量論》中亦決定說：『以何（理）分析（由緣起所攝之）事物，即于彼（處），彼等非為事物。何以故？因彼等（事物）無有（真實之）一與多之自性。』如是所說，總而言之，內外能取所取之一切事物皆非真實存在，尤其唯識宗所許之內識，亦非真實存在，因其離於一與多之自性。如是，雖於世俗識中顯現，然若加以分析，則顯示其無自性，此與中觀應成派相符。 世俗諸法，若加以觀察則不存在，而勝義自性，法界即是真如。遠離四句之戲論，不變圓成實，安住于實義。如是，如《經莊嚴論》所說：（法性真如，即於二取所施設之，以及施設處他性之自性中）非有，（且空彼等之法性，于圓成實之自性中）非無，（且遍計乃由錯亂心所施設，而依他起亦非由分別所造作，法性圓成實則）非如是，（且非僅是彼等）非異。（法性乃非造作，故最初）無生，（最終）無滅，（且修道而斷除所斷一切煩惱法，然其法性亦）不減，（于能對治清凈之法增長時，其法性亦）無增，（且安住不變，且真如之自性，從本初即自性清凈，且非為煩惱性，故其後亦）無清凈。（然修道而須斷除忽然而生之垢染，故亦）有清凈（之轉變，如是，無二之體性，此五種相）即是勝義（之）相。
【English Translation】 As it is said, like water, the same object appears differently to different sentient beings, therefore, as asserted by the Shravakas, external objects also truly exist, but this is not the case. And the consciousness asserted by the Chittamatrins is also not truly existent, because it is devoid of the nature of one and many. For example, like a lotus in the sky. In the Pramanavarttika it is also definitively said: 'By what (reason) is an object (collected by dependent origination) analyzed, in that (place), those are not objects. Why? Because those (objects) do not have the (true) nature of one and many.' As it is said, in general, all objects of internal and external grasping are not truly existent, and especially the inner consciousness asserted by the Chittamatrins is also not truly existent, because it is devoid of the nature of one and many. Thus, although it appears in the conventional consciousness, if analyzed, it shows that it has no self-nature, which is in accordance with the Prasangika Madhyamaka. Conventional dharmas, if observed, do not exist, while the ultimate nature, the Dharmadhatu, is Suchness. It is free from the play of the four extremes, the immutable Parinishpanna, abiding in the true meaning. As it is, as stated in the Ornament of the Sutras: '(The Dharma-nature Suchness, which is posited on the two graspers, and the nature of other-dependence where the positing takes place) is not, (and the Dharma-nature that is empty of those, in the nature of Parinishpanna) is not non-existent, (and the Parikalpita is posited by a deluded mind, and the other-dependence is also not created by conceptualization, while the Dharma-nature Parinishpanna) is not like that, (and not only are they) not different. (The Dharma-nature is uncreated, so initially) there is no birth, (and ultimately) no destruction, (and even if the path is cultivated and all afflictive dharmas to be abandoned are ceased, its Dharma-nature is also) not diminished, (when the antidotal pure dharmas increase, its Dharma-nature is also) not increased, (and abides unchanging, and the nature of Suchness, from the beginning is naturally pure, and is not of the nature of affliction, so later also) there is no purification. (However, the path must be cultivated to remove adventitious stains, so there is also) a purification (transformation, thus, the nature of non-duality, these five aspects) are the ultimate (aspects).
ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ)། །ཞེས་པ་དང་། དེ་ཉིད་(དབྱིག་གཉེན་)ཀྱི་འགྲེལ་པར། གཉིས་ སུ་མེད་པའི་དོན་ནི་དམ་པ་སྟེ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་དེ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔས་ཡང་དག་པར་ སྟོན་ཏོ། །ཀུན་བཏགས་པ་དང་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དག་གིས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ ནོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་བཏགས་པ་དང་གཞན་ གྱི་དབང་དང་། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་མེད་པས་དེ་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ ཁོ་ན་ལས་གཞན་པ་ཉིད་མེད་པས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འདུས་མ་བྱས་པ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ཡང་མེད་འཇིག་པ་ཡང་མེད་དོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་ བྱང་བ་དག་འགག་པ་དང་སྐྱེ་བ་ན་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་འགྲིབ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ 3-201 འཕེལ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །གློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བས་རྣམ་པར་ མ་དག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་དེ་ནི་དོན་ དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དོན་དམ་པའི་བདེན་ པ་དེ་ཀུན་བཏགས་དང་གཞན་དབང་གིས་བསྡུས་པའི་ཀུན་རྫོབ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་ གིས་སྟོང་པས་ཡོད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་ཞིང་། ཡོངས་གྲུབ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་ ཀྱིས་མི་སྟོང་པས་མེད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་ལ། དེ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་མེད་པས་གཉིས་ཡིན་ གྱི་མཐའ་དང་ཡང་བྲལ་བ་དང་དེ་དག་ལས་གཞན་མེད་པས་གཉིས་མ་ཡིན་གྱི་མཐའ་དང་ བྲལ་བའོ། །ཞེས་པ་དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་ལ་སྣང་ཡང་མུ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་སྟོན་པ་ བཀའ་ཐ་མ་དང་མཐུན་པའི་དབུ་མའོ། །གྲུབ་མཐའ་བཞི་སྟོན་པའི་ཚིགས་བཅད་དྲི་མེད་འོད་ ལས་གསུངས་པ། འདི་རྣམས་འཇམ་དཔལ་གྱིས་མཛད་པའི་རང་གི་ལྟ་བའི་འདོད་པ་མདོར་ བསྟན་པ་དང་། འཕགས་པ་ལྷས་མཛད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྙིང་བོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་དང་། ཛེ་ཏ་ རིས་མཛད་པའི་བདེ་གཤེགས་གཞུང་གི་རབ་དབྱེ་རྣམས་ལས་ཀྱང་མཐུན་པར་གསུངས་སོ། ། དོན་བསྡུས་ཏེ་གདམས་པ་ནི། མདོར་ན་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་འདོད་པ་ཡི། །བྱེད་ པོ་རང་དབང་ཅན་དང་བདག་མེད་ཅིང་། །སྲོག་གི་མཆོད་པས་མཐོ་རིས་ཐོབ་ པ་དང་། །རྒྱུ་འབྲས་གཏད་ནས་མེད་པའང་མི་འཐད་ལ། །དེ་ཡང་དྲི་མེད་འོད་ལས། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས། །དགེ་(བ་)དང་མི་དགེ་(བ་)གང་བྱེད་པ། །དེ(འི་)འབྲས་(བུ་ལ་) སེམས་ཅན་(རྣམས་)ལོངས་སྤྱོད་དེ། །ལྷ་གཞན་(དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པས་བདེ་སྡུག་གི་)འབྲས་བུ་སྟེར་ བ་མིན་(ནོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སེམས་ཅན་རྣམས་རང་གི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་ 3-202 སྤྱོད་པ་ཡིན་གྱི། བྱེད་པ་པོ་བདག་དང་དབང་ཕྱུག
【現代漢語翻譯】 應知如是）。』又，世親（དབྱིག་གཉེན་，梵文：Vasubandhu）的釋論中說：『無二之義是勝義，此無二之義亦以五相如實顯示：遍計所執與依他起之自性，非為有；圓成實之自性，非為無；遍計所執與依他起，及圓成實，以無一體性故，不為一；彼等之外無異體性故，不為異；法界無為之故，無生亦無滅；由染污與清凈之滅與生，如是安住故，不損亦不增；以自性非為染污性故，無有清凈之轉變；以離於暫時的染污故，亦非不凈。如是，應知此五種無二之自性，是為勝義之自性。』如是所說，勝義諦遠離了由遍計所執和依他起所攝的世俗諦中一切暫時的垢染，因此遠離了有的邊；又由於圓成實法界真如不空，因此遠離了無的邊；由於彼等無有一體性，因此也遠離了二的邊；又由於彼等之外無有其他，因此遠離了非二的邊。如是，雖然勝義智慧顯現，但卻遠離了四句戲論，此乃與如來藏教義相符的中觀。從《無垢光榮經》中所說的顯示四種宗派的偈頌來看，這些與寂天菩薩所著的自宗見解之略述，以及聖天菩薩所著的《集一切智精要》，還有靜命論師所著的《善逝教法之分類》等也相符。 要義歸納之教誨是：總而言之，外道徒所希求的，造物主是具有自主權者，並且是無我的；通過祭祀生命而獲得天界，以及將因果歸於斷滅也是不合理的。對此，《無垢光榮經》中說：『身語意之業，無論行善與不善，眾生皆受其果報，並非他神（自在天等）賜予苦樂之果。』如是所說，眾生乃是享受自己業力的果報，而非造物主我和自在天。
【English Translation】 '(It should be understood as such.)' Furthermore, in Vasubandhu's (དབྱིག་གཉེན་) commentary, it states: 'The meaning of non-duality is ultimate; this meaning of non-duality is also accurately shown through five aspects: The nature of the completely imputed and the other-dependent are not existent; the nature of the thoroughly established is not non-existent; the completely imputed and the other-dependent, and the thoroughly established, are not one because there is no single entity; because there is no other entity apart from them, they are not other; because the realm of phenomena is unconditioned, there is no birth and no cessation; because of the cessation and birth of defilement and purification, it remains as such, so it neither decreases nor increases; because it is not inherently defiled, there is no change to purification; because it is free from temporary defilements, it is also not impure. Thus, it should be understood that these five aspects of the nature of non-duality are the nature of the ultimate truth.' As stated, the ultimate truth is devoid of all temporary stains of the conventional truth, which is encompassed by the completely imputed and the other-dependent, thus it is free from the extreme of existence; and because the thoroughly established Dharmadhatu Suchness is not empty, it is free from the extreme of non-existence; because they do not have a single entity, it is also free from the extreme of being two; and because there is nothing other than them, it is free from the extreme of not being two. Thus, although ultimate wisdom appears, it is free from the elaboration of the four extremes, which is the Madhyamaka (Middle Way) that is in accordance with the final teachings of the Tathagatagarbha (Buddha-nature). From the verses in the Vimalakirti Sutra (དྲི་མེད་འོད་ལས་) that show the four philosophical schools, these are also in agreement with the summary of one's own view composed by Manjushri (འཇམ་དཔལ་), the Compendium of the Essence of Wisdom composed by Aryadeva (འཕགས་པ་ལྷས་), and the Divisions of the Sugata's Teachings composed by Jetari (ཛེ་ཏ་རིས་). The essential instruction is: In short, what the outsiders desire—a creator who is autonomous and selfless; attaining heaven through the sacrifice of life; and attributing cause and effect to annihilation—are all unreasonable. In this regard, the Vimalakirti Sutra (དྲི་མེད་འོད་ལས་) states: 'Whatever actions of body, speech, and mind, whether virtuous or non-virtuous, sentient beings experience their results; it is not that other gods (such as Ishvara) bestow the fruits of happiness and suffering.' As stated, sentient beings experience the results of their own actions, not a creator self or Ishvara.
་ལ་སོགས་པ་སུ་ཡང་མེད་ཅིང་། སྲོག་ གཅོད་ལ་སོགས་པ་མི་དགེ་བ་སྤྱད་པ་ལས་ནི་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བ་ཉིད་དོ། ། ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་འདོད་པ་ཡི། །བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གང་ཟག་བདག་ ཀྱང་མེད། །མདོ་སྡེ་པ་ལྟར་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡང་། །མར་མེ་ཤི་བ་ལྟ་བུར་གཏན་ མེད་མིན། །ཇི་སྐད་དུ། རྒྱན་ལས། (ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ལས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པའི་)གང་ཟག་(ཞེས་པ་ ལ་སོགས་པ་)བཏགས་པར་ཡོད་(པ་)ཉིད་དུ། །བརྗོད་(པར་)བྱེད་(པ་ཡིན་གྱི་རྟག་པ་གཅིག་པུ་རང་དབང་ ཅན་ལ་སོགས་པའི་)རྫས་སུ་(ཡོད་པ་ཉིད་ནི་)མ་ཡིན་ནོ་(ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ)། །(དེའི་རྒྱུ་མཚན་རྫས་སུ་ཡོད་ན་ཚད་ མ་ལ་སྣང་དུ་རུང་བ་ལ་ཚད་མའི་)མི་དམིགས་(པའི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་བློས་དམིགས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ བདག་མེད་པ་ལ་བདག་གོ་སྙམ་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ་ཞེས་པ་ལྟར་)ཕྱིན་ཅི་ལོག་(གི་དམིགས་)པ་(ཡིན་པའི་ཕྱིར་)དང་། ། (དེའི་རྒྱུ་མཚན་)ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་(པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་གི་ཡ་གྱལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་ བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་ཡོད་ན་རྣམ་འགྲེལ་ལས། བདག་ཡོད་ན་ནི་གཞན་དུ་ཤེས། །བདག་གཞན་ཆ་ལ་འཛིན་དང་སྡང་། །དེ་ དག་དང་ནི་འབྲེལ་པ་ལ། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་གཞན་ལ་ སྡང་བ་ལ་སོགས་པ་)ཉོན་མོངས་(པ་གཞན་གྱི་འང་)རྒྱུ་(བྱེད་པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལས་རྒྱུ་ འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་དོན་དུ་ཀུན་གཞིའི་རྒྱུན་ལ་གང་ཟག་ཅེས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་དུ་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་ལ་སྣང་དུ་རུང་བ་ལས་མི་དམིགས་ པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ཞིང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དམིགས་པ་དོན་ ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་། ངོ་བོའང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ཞིང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ གཞན་རྣམས་ཀྱིའང་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་སྡེ་པའི་འདོད་པ་ལྟར། མྱ་ངན་ལས་འདས་ ཕྱིན་ཆད་ནམ་མཁའ་ལ་འཇའ་ཡལ་བ་ལྟར་གཏན་ནས་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང་མི་ཤེས་པའི་ དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་བསྟོད་པ་ལས། ཇི་ལྟར་(སྟེ་དཔེར་ན་བཟའ་བཏུང་ཡིད་ལ་ 3-203 ཆེར་སེམས་པ་)ཡི་དྭགས་རྣམས་ཀྱི་ནི། །རྒྱ་མཚོ་(ཆེན་པོ་ཡང་)སྐམ་(ཞིང་མེད་)པར་མཐོང་བ་ལྟར། །དེ་ བཞིན་(དུ་རང་ལ་སངས་རྒྱས་ཡོད་ཀྱང་)མི་ཤེས་པས་(མ་རིག་པ་སྲེད་པ་སོགས་ཀྱི་)བསྒྲིབས་པས། །སངས་ རྒྱས་རྣམས་ནི་མེད་པར་རྟོགས་(ཀྱི་སངས་རྒྱས་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འབྲལ་བ་མེད་དོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ ལྟར་རོ། ། ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་འདོད་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི། །དོན་ཡང་དོན་ལ་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ མེད། །སེམས་ཙམ་པ་རྣམས་འདོད་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་། །དཔྱད་ན་དོན་
【現代漢語翻譯】 此外，沒有任何事物，如殺生等惡行只會導致墮入惡道。 根據聲聞部中分別說者的觀點，不存在不可言說的補特伽羅（藏文：གང་ཟག་，梵文：Pudgala，梵文羅馬擬音：Pudgala，漢語字面意思：人，個體）之我。 如同經部師的觀點，涅槃也不是像燈火熄滅一樣完全消失。 正如《莊嚴經論》中所說：（從蘊的相續來說，凡夫和聖者的）補特伽羅（藏文：གང་ཟག་，梵文：Pudgala，梵文羅馬擬音：Pudgala，漢語字面意思：人，個體）（等等）只是假立存在。 只是爲了方便表達，而不是指恒常、單一、自主的實體（存在）。（之所以這樣說，是因為如果實體存在，就應該能被量所認知，但實際上量）無法認知（到它的存在，因此執著於我的心所認知到的我，就像世尊所說的那樣，認為無我為有我是顛倒的）。 （因為）是顛倒（的認知對像），（而且）是遍計所執（因為是六根本煩惱之一的壞聚見，如果存在我，如《釋量論》所說：若有我，則知有他，執著我和他，則生嗔恨，與此相關聯，一切過患皆會產生）。 如經中所說，執著於我，憎恨他人（等等），（也是）其他煩惱（的）根源。（爲了相信業果，在阿賴耶識的相續中，僅僅假立了補特伽羅（藏文：གང་ཟག་，梵文：Pudgala，梵文羅馬擬音：Pudgala，漢語字面意思：人，個體）這個名稱，） 但實際上，它並非以實體的形式存在，因為量無法認知到它，而且如此執著是顛倒的，顛倒的認知對象並不存在於實義中，其本質也是遍計所執，並且是其他遍計所執的根源。 如同經部師的觀點，那些認為涅槃之後就像彩虹消失在空中一樣完全不存在的人，也是因為不瞭解實情。 如《法界贊》中所說：如同（例如，對食物非常渴望的）餓鬼們，（即使是）大海（也）會看到乾涸（而消失），同樣（雖然自身具有佛性），因為不瞭解（被無明、貪愛等）遮蔽，（所以）認為諸佛不存在（但實際上佛陀是無時無刻不在的）。 此外，聲聞二部的外道所認為的，事物本身以實體的形式存在也是不存在的。 唯識宗所認為的識，如果加以分析，也是不存在的。
【English Translation】 Furthermore, there is nothing else, and engaging in non-virtuous actions such as killing will only lead to falling into the lower realms. According to the Vaibhashika school of the Shravakas, there is no inexpressible Pudgala (individual self). Like the Sautrantikas, Nirvana is not like the complete cessation of a flame. As stated in the Ornament: 'The Pudgala (individual self) (etc.) (of ordinary beings and noble ones) is merely nominally existent (from the continuum of the aggregates).' 'It is merely expressed (for the sake of communication), but it is not an entity (that is) permanent, singular, and independent (etc.). (The reason for this is that if it were an entity, it would be perceptible to valid cognition, but it is) imperceptible (to valid cognition, therefore, the mind that grasps at a self is mistaken, as the Bhagavan said, thinking that there is a self where there is no self is a reversal).' '(Because) it is a reversed (object of cognition), (and) it is afflicted (because it is the view of the perishable aggregate, one of the six root afflictions, and if there is a self, as stated in the Commentary on Valid Cognition: If there is a self, then one knows others, grasping at self and others, then hatred arises, and in relation to these, all faults will occur).' As stated in the sutra, clinging to self and hating others (etc.), (is also) the cause (of) other afflictions. (In order to believe in the law of karma, the name Pudgala (individual self) is merely nominally imputed to the continuum of the Alaya-vijnana,) but in reality, it does not exist as an entity, because it is imperceptible to valid cognition, and such grasping is reversed, and the object of reversed cognition does not abide in reality, and its nature is also afflicted, and it is the cause of other afflictions. Like the Sautrantikas, those who think that after Nirvana there is complete non-existence, like a rainbow disappearing into the sky, are also under the power of ignorance. As stated in the Praise of the Dharmadhatu: 'Just as (for example, the hungry ghosts who are very eager for food and drink), (even) the ocean (is) seen as dry (and non-existent), similarly (although one has Buddhahood within oneself), because of not knowing (obscured by ignorance, craving, etc.), (they) perceive that the Buddhas do not exist (but in reality, the Buddhas are always inseparable).' Furthermore, the externalists of the two Shravaka schools believe that things themselves exist as entities, but this is also non-existent. The Vijnana (consciousness) that the Mind-Only school believes in, if analyzed, is also non-existent.
ལ་ཡོད་ པ་མ་ཡིན་ལ། །ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་འདོད་པའི་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་དོན་དང་། སེམས་ཙམ་པ་འདོད་ པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་སྣང་ཙམ་དུ་ཡོད་མོད། དཔྱད་ན་དོན་དམ་དུ་བདེན་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ ཏེ། མི་རྟག་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་བ་ལ། །དོན་དུ་སྣང་བ་མེད་ཕྱིར་ཡང་། །དོན་མེད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ། ། དེ་མེད་པས་ན་རྣམ་རིག་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། སྣང་མེད་དབུ་མ་པ་དག་འདོད་པ་ཡི། །དོན་དམ་ཅི་ཡང་མེད་པའང་མ་ཡིན་ པས། །མཐའ་བྲལ་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་དོན་དེ་ཉིད། །གྲུབ་མཐའི་མཐར་ཐུག་ལེགས་ པར་མཁྱེན་ན་ལེགས། །དེ་ཡང་རྒྱན་ལས། (ཀུན་བཏགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་)མེད་པ་གང་ཡིན་(པའི་ མེད་དགག་)དེ་ཉིད་ནི། །ཡོད་པ་ཡི་ནི་དམ་པ་ཡིན་(ཏེ)། །(ཀུན་བཏགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་)རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ མི་དམིགས་པ(འི་ཕྱིར)། །(མེད་དགག་སྟེ་)དམིགས་པ་ཡི་ནི་མཆོག་ཏུ་(སྟེ་སྒྲིབ་གཉིས་དག་བྱེད་ཀྱི་དམིགས་ པར་)འདོད་(པའི་ཕྱིར་རོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པར་གསུངས་པ་ཐམས་ ཅད་ཀུན་རྫོབ་གློ་བུར་དྲི་མ་རྣམས་དཔྱད་ན་མེད་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན། རྣམ་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བ་ མ་དག་པའི་སྣང་བ་འདི་རྣམས་རིམ་གྱིས་འགག་པ་ལས་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ལ་སྣང་བ་ཡང་ དག་པའི་སྣང་བ་རིམ་གྱིས་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། 3-204 དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ནང་བའི་ལེགས་བཤད་ལ། །བརྟེན་ནས་ཕྱི་བའི་འཁྲུལ་བ་ རྣམས་དགག་ཅིང་། །ནང་བ་ལ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་བློ་ཁྱད་ཀྱིས། །གོང་མ་གོང་ མའི་མཆོག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། འདི་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། ། བདག་མེད་དམ་པའི་དོན་དུ་ན། །སྟོང་ཉིད་བདག་ཏུ་དམིགས་པ་ནི། །ཉེས་པར་བཤད་ པ་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཟབ་མོ་བདག་ མེད་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པའི་ལེགས་བཤད་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་བདག་དང་ གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་བདེན་པར་འདོད་པའི་འཁྲུལ་པ་རྣམས་དགག་པར་བྱ་ ཞིང་། ཡེ་ཤེས་སྙིང་བོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར། སངས་རྒྱས་ཆོས་ནི་རྣམ་པ་བཞིར། །ཡིད་ (ལ་)འདོད་(པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་)རྣམས་ཀྱིས་མངོན་(སུམ་དུ་)མཐོང་སྟེ། །བྱེ་བྲག་(ཏུ་) སྨྲ་(བ་)ལ་སོགས་པའི་(རང་གི་)ལམ་(ལ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ)། །བཤད་པ་(རང་རང་གི་འབྲས་བུ་)དེ་ཉིད་ བསྒྲུབ་པའོ་(ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ནམ་སྙམ)། །ཞེས་པ་ལྟར། ནང་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་གྲུབ་མཐའ་ བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་བསྟན་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རིམ་གྱིས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་བསྒྲུབ་ ཅིང་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉན་ཐོས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ དོན་བདེན་པར་འདོད་པ་དགག་ཅིང་། སྣང
【現代漢語翻譯】 並非如此。雖然聲聞二部所主張的外境，以及唯識宗所主張的識，都只是顯現而已，但如果加以分析，它們在勝義諦中並非真實存在。正如經文所說：『無常智慧執行中，境相實無故，應知境無義。無彼故，無識。』 認為無顯現的中觀派，他們所主張的勝義諦並非一無所有。因此，如果能很好地理解遠離邊見的大中觀的意義，那將非常好。正如《現觀莊嚴論》中所說：『（由遍計所執自性）無者，即是（無遮），是為有之勝。（由遍計所執自性）一切皆不見（故），（無遮即）是為勝見（即清凈二障之所緣）。』正如經文所說，所有說『無』和『不見』的地方，都是指在分析世俗諦中，客塵煩惱是『無』。但勝義諦法界自性清凈並非『無』。因為從次第止滅迷亂的識所顯現的不清凈之相后，在二取不二的智慧中，將次第顯現清凈之相。 如此瞭解之後，依靠內道的善說，駁斥外道的謬誤。即使在內道中，也要通過瑜伽士智慧的差別，認識到越來越高的見解才是殊勝的。正如經文所說：『如是諸法皆無我，若於勝義諦中，執空性為我，是為過失。』正如經文所說，依靠揭示一切法甚深實相——無我和空性的善說，來駁斥外道認為『我』、『主宰』和『自在天』等是真實的謬誤。在《集一切 বুদ্ধ慧心經》中說：『佛法有四種，智者（指佛教各宗派的論師）能現見，各別（指各宗派）的道（指各自的修行方式），能成就所說（各自的果）。』正如經文所說，也應瞭解內道佛法是基於四種宗派而建立的，並次第修持殊勝的宗派。也就是說，依靠唯識宗來駁斥聲聞部認為外境是真實的觀點。
【English Translation】 It is not so. Although the external objects asserted by the two schools of Shravakas (Nyaya and Vaisheshika schools of Buddhism) and the consciousness asserted by the Cittamatra (Mind-Only school) are merely appearances, upon analysis, they are not truly existent in the ultimate sense. As the scripture says: 'In the movement of impermanent wisdom, because the appearance of objects is absent, one should understand the meaninglessness of objects. Because of the absence of that, there is no consciousness.' The Madhyamikas (Middle Way school) who believe in the absence of appearance, their asserted ultimate truth is not nothingness. Therefore, it would be excellent if one could well understand the meaning of the great Madhyamika that is free from extremes. As it says in the Ornament for Clear Realization: 'That which is absent (by imputed nature), is the negation of absence, which is the most excellent of existence. Because (by imputed nature) all aspects are invisible, (the negation of absence) is considered the supreme vision (i.e., the object of purification of the two obscurations).' As the scripture says, all statements of 'absence' and 'invisibility' refer to the absence of adventitious stains in relative truth upon analysis. However, the Dharmadhatu (realm of Dharma) of ultimate truth, which is naturally pure, is not absent. Because from the gradual cessation of impure appearances manifested by deluded consciousness, pure appearances will gradually manifest in non-dual wisdom. Having understood this, rely on the good explanations of the inner teachings to refute the errors of the outer teachings. Even within the inner teachings, through the differences in the wisdom of yogis, one should recognize that the higher and higher views are the most excellent. As the scripture says: 'Thus, all phenomena are without self. If, in the ultimate truth, one grasps emptiness as self, that is a fault.' As the scripture says, rely on the good explanations that reveal the profound reality of all phenomena—selflessness and emptiness—to refute the errors of the outsiders who believe that 'self,' 'chief,' and 'Ishvara (自在天)' are real. In the Essence of Wisdom, Collected from All, it says: 'The Buddha's teachings are of four types, seen manifestly by those who desire (i.e., the proponents of the Buddhist schools), the path (i.e., the way of practice of each school) and the explanation (i.e., the result of each school) to accomplish that very thing.' As the scripture says, one should also understand that the inner Buddhist teachings are established based on the four schools, and one should gradually practice and accomplish the superior ones. That is, rely on the Cittamatra to refute the Shravakas who believe that external objects are real.
་མེད་དབུ་མ་ལ་བརྟེན་ནས། སེམས་ཙམ་དུ་ བདེན་པར་འདོད་པའང་བཀག་ལ། སྣང་བཅས་དབུ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་སྣང་མེད་དུ་བདེན་ པར་འདོད་པའང་བཀག་ནས། མཐར་ཐུག་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མུ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་ རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། སེམས་ཙམ་(པའི་གྲུབ་མཐའ་)ལ་ནི་བརྟེན་ནས་ སུ། །(ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་འདོད་པའི་)ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་མི་རྟོག་(སྟེ་དེ་ལ་བདེན་འཛིན་ལྡོག་)གོ །སྣང་བ་མེད་ (པའི་དབུ་མ་པའི་གྲུབ་མཐའ་)ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །(སྣང་བ་)སེམས་ཙམ་(དུ་བདེན་པར་འདོད་པ་)ལས་ནི་ འདའ་བར་བྱ། །ཡང་དག་དམིགས་(པ་སྟེ་སྣང་བཅས་དབུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་)ལ་བརྟེན་ནས་སུ། །སྣང་ 3-205 མེད་ལས་ཀྱང་འདའ་བར་བྱ་(སྟེ)། །(རྒྱུ་མཚན་)སྣང་མེད་(ཁོ་ན་ལ་)གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་(སྟེ་ཆོས་སྐུ་)མི་མཐོང་(བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་)ངོ་། །ཞེས་པ་དང་། (དེ་དང་མཐུན་པར་)དུས་ ཀྱི་འཁོར་ལོའི་བསྡུས་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། (ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་འདོད་པ་ལྟར་)སྲིད་གསུམ་(དོན་དུ་སྣང་ བ་འདི་རྡུལ་)ཕྲ་རབ་(ཀྱིས་བསྡུས་པའི་)གཟུགས་མིན་(གྱི་དཔྱད་པའི་སྐབས་)འདིར་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་( ཙམ་ཁོ་ན)འོ་(ཞེས་སེམས་ཙམ་པས་ཟེར་ལ་)དེ་བཞིན་(དུ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་)རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་(ཀྱང་བདེན་ པ་)མེད་དོ། །སངས་རྒྱས་(ཀྱི་)ཤེས་རབ་གང་དུའང་གནས་པ་མ་ཡིན་(ནོ་)ཞེས་པའི་ཚིག་ནི་ (མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པའི་)སངས་རྒྱས་པ་(སྣང་མེད་དབུ་མ་པ་)རྣམས་སྟོན་པར་འགྱུར་(བས་མེད་ པའི་མཐར་ལྷུང་བ་ཡིན་ནོ)། །(དེ་ལྟར་སྟོན་པའི་རྒྱུ་)གང་གིས་འགྱུར་མེད་(བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པ་)དང་ བྲལ་(བའི་)མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་(ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཆད་པའི་)སྟོང་པ་ཉིད་དེ་(ཡང་ དག་པའི་དོན་དུ་)བཟུང་ནས་(སངས་རྒྱས་དོན་དམ་པའི་སྐུ་ཡང་བདེན་པས་)སྟོང་པར་ལྟ་(བར་)བྱེད་པ། །(ཆད་ པའི་ལྟ་བར་ལྟུང་བ་)དེས་ན་གཙོ་བོ་(རྡོ་རྗེ་འཆང་གི)ས་(ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་)གང་ཞིག་(ཐིག་ལེ་) འཕོ་(བ་)མེད་(པ་)ལྷན་སྐྱེས་སྐུའི་བདེ་བ་དག་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་(མཐར་ཐུག་པ་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་)བསྟན་(ནོ)། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ༈ འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག བདུན་པ་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་ལ་གསུམ་ལས། ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པ་ནི། འཁོར་ལོ་གསུམ་ལས་དང་པོར་ཉན་ཐོས་ཀྱི། །གྲུབ་མཐའ་གཙོ་བོར་སྟོན་ཅིང་ཕྱི་ མ་གཉིས། སེམས་ཙམ་དབུ་མ་གཉིས་ཀ་སྟོན་པ་ལ། །བར་བས་སྣང་མེད་དབུ་མ་ གཙོ་བོར་སྟོན། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རིམ་པ་གསུམ་བསྐོར་བའི་དང་ པོར་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་གཙོ་བོར་སྟོན་ཅིང་། བར་པ་དང་ ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་གནས་སྐབས་སེམ
【現代漢語翻譯】 依靠無性中觀（Nihsvabhava-Madhyamaka），破斥了唯識宗（Cittamatra）所認為的真實存在；依靠有相中觀（Sakaravada-Madhyamaka），破斥了無相宗（Nirakaravada）所認為的真實存在。最終，應當證悟法界（Dharmadhatu）遠離四邊戲論（catuṣkoṭi）。正如《楞伽經》（Laṅkāvatāra Sūtra）所說：『依靠唯識宗，便能不執著于外境（即聲聞二部所執著的），從而止息對外境的真實執著。依靠無相中觀，便能超越對唯識的執著。依靠正確的見地（即有相中觀），也能超越對無相的執著。因為安住于無相的瑜伽士，無法見到大乘（即法身）。』 同樣，《時輪經》（Kālacakra Tantra）的《略續》（Laghutantra）中也說：『（如聲聞二部所認為的）三有（samsara）顯現為微塵（paramāṇu）所組成的色法（rūpa）並非實有，這只是在分析色法時的觀點。唯識宗認為這僅僅是識（vijñāna）。同樣，如果進行分析，識本身也不是真實存在的。佛陀的智慧不住于任何地方。』這段話揭示了（僅僅依靠名相之道的）佛教徒（無相中觀派）會墮入斷滅的邊見。 （導致這種結果的原因是）那些與不變（大樂智慧）分離的人們，在分析諸法時，會執著于空性（śūnyatā），認為一切皆空（斷滅見），甚至認為佛陀的勝義身也是空性的。因此，至尊金剛持（Vajradhara）的境界，即那不變的（明點）自生身（sahajakāya）之樂，才是在密宗（mantrayana）中被揭示的究竟真理。 如上所述。 第七，三轉法輪（tri-cakra）之差別，分為三部分。首先是共同的解釋： 在三轉法輪中，初轉法輪主要闡述聲聞乘（Śrāvakayāna）的宗義；后兩次法輪則闡述唯識宗和中觀宗。中轉法輪主要闡述無相中觀宗義。世尊（Bhagavan）依次轉了三次法輪，初轉法輪如前所述，主要闡述聲聞二部的宗義。中轉法輪和末轉法輪則在特定情況下闡述唯識宗和中觀宗。
【English Translation】 Relying on Nihsvabhava-Madhyamaka (the Middle Way of No-Self-Nature), the belief in the truth of Cittamātra (Mind-Only) is refuted; relying on Sakaravada-Madhyamaka (the Middle Way with Aspects), the belief in the truth of Nirakaravada (No-Aspects) is also refuted. Ultimately, one should realize that the Dharmadhatu (Realm of Dharma) is free from the elaborations of the four extremes (catuṣkoṭi). As stated in the Laṅkāvatāra Sūtra (Descent into Lanka Sutra): 'Relying on Cittamātra, one does not conceive of external objects (as held by the two schools of Śrāvakayāna), thus reversing the clinging to their truth. Relying on Nirakaravada, one transcends the clinging to Cittamātra. Relying on the correct view (i.e., Sakaravada-Madhyamaka), one also transcends the clinging to Nirakaravada. Because yogis who abide solely in Nirakaravada do not see the Mahāyāna (i.e., the Dharmakāya).' Similarly, in the Laghutantra (Abridged Tantra) of the Kālacakra Tantra (Wheel of Time Tantra), it is said: '(As held by the two schools of Śrāvakayāna), the three realms of existence (saṃsāra) appearing as matter composed of particles (paramāṇu) are not real; this is merely a view when analyzing matter. Cittamātra believes that this is merely consciousness (vijñāna). Similarly, if analyzed, consciousness itself is also not truly existent. The Buddha's wisdom does not abide anywhere.' This passage reveals that Buddhists (Nirakaravada-Madhyamaka) who rely solely on nominalistic paths fall into the extreme of nihilism. The reason for this is that those who are separated from the unchanging (great bliss wisdom), when analyzing phenomena, cling to emptiness (śūnyatā), believing that everything is empty (nihilistic view), and even view the ultimate body of the Buddha as empty. Therefore, the state of Vajradhara (the Diamond Holder), that unchanging (bindu) innate bliss of the Sahajakāya (Innate Body), is taught as the ultimate truth in Mantrayana (the Vehicle of Mantra).' As mentioned above. Seventh, the distinctions of the Three Turnings of the Wheel of Dharma, divided into three parts. First, the common explanation: Among the Three Turnings of the Wheel of Dharma, the first mainly teaches the tenets of the Śrāvakayāna (Vehicle of Hearers); the latter two teach both Cittamātra and Madhyamaka. The intermediate one mainly teaches Nirakaravada-Madhyamaka. The Bhagavan (Blessed One) turned the Wheel of Dharma three times in sequence. The first turning, as previously explained, mainly teaches the tenets of the two schools of Śrāvakayāna. The intermediate and final turnings teach Cittamātra and Madhyamaka under specific circumstances.
ས་ཙམ་དང་མཐར་ཐུག་དབུ་མ་གཉིས་ཀ་སྟོན་པ་ལ། བར་པར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྟགས་ན་བདེན་པར་མེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་མེད་ 3-206 ཅིང་མི་དམིགས་པ་དང་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གཙོ་བོ་སྟོན་ཅིང་། ཕྱི་མར་སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོ་ ངེས་པའི་དོན། །ཆོས་ཅན་དོན་ལ་མེད་ཅིང་མི་སྣང་ཡང་། །ཆོས་ཉིད་སོ་སོ་རང་ རིག་ཡེ་ཤེས་ལ། །སྣང་བཅས་དབུ་མ་ཆེན་པོ་གསལ་བར་སྟོན། །ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་ གཟུང་འཛིན་གྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་མེད་ཅིང་མི་སྣང་ཡང་། ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་སོ་སོ་རང་རིག་ ལ་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་གསལ་བར་སྟོན་པ་སྟེ། རྒྱན་ལས་ཀྱང་། སེམས་ལས་གཞན་མེད་ པར་ཡང་བློས་རིག་ནས། །དེ་ནས་སེམས་ཀྱང་མེད་པ་ཉིད་དུ་རིག །བློ་དང་ལྡན་པས་ཕྱི་ནང་ གཉིས་པོ་མེད་རིག་ནས། །(གཟུང་འཛིན་གཉིས་པོ་)དེ་མི་ལྡན་པ་(སྟེ་དེས་སྟོང)འི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ གནས་(པར་བྱེད)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། འཁོར་ལོ་དང་པོར་སྲིད་པ་གསུམ་པོ་འདི། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་པ་ བདག་མེད་ཅེས། །འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བཤད་ནས་ཉན་རང་གི། ཞི་བདེ་ལ་ ཡང་རིམ་གྱིས་འགོད་པར་མཛད། །བཀའ་དང་པོ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ བསྐོར་བ་ན། ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་ བདག་མེད་པའོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་གི་ཉེས་དམིགས་དང་། མྱ་ ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་ཞིང་བདེ་བའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་ པའི་རྣམ་བཞག་གསལ་བར་གསུངས་ནས། རེ་ཤིག་དང་པོར་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ་འགོད་པར་མཛད་ཅིང་། འཁོར་ལོ་བར་པར་དངོས་འཛིན་དགག་པའི་ཕྱིར། །གཟུགས་ནས་རྣམ་ མཁྱེན་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །སྟོང་ཉིད་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཞེས། །བསྟན་ ནས་ཐེག་པ་མཆོག་ལ་སྦྱོར་པར་མཛད། །བཀའ་བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ན་སྔར་ལས་རྒྱུ་འབྲས་དང་བདེན་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་ 3-207 པར་གསུངས་པ་ལའང་དོན་དམ་དུའང་ཡོད་དམ་སྙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་པའི་ཆེད་དུ་ ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པ་དང་། སྣང་ཡང་རང་ བཞིན་མེད་པ་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྦྱོར་བར་ མཛད་ལ། འཁོར་ལོ་ཐ་མར་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་སྣང་འདི། །དཔྱད་ན་མེད་ཅིང་དོན་དམ་ ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལས། །རྣམ་གྲོལ་ མཐར་ཐུག་ཐོབ་པའི་ཐབས་མཆོག་སྟོན། །བཀའ་ཐ་མ་དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ན། ཀུན་རྫོབ་སྣང་ཙམ་དུ་ཡོད་ཀྱི་དོན་དམ་དུ་མེད་པ་དང་། དོན་ དམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་
【現代漢語翻譯】 關於同時闡述世俗和究竟中觀的觀點： 中間的法輪主要闡述，如果考察世俗的一切法，則沒有真實性，因此是空無和不可見的，如同夢幻和幻覺一般。 深奧的空性是究竟的意義。作為所立宗的法，在勝義中不存在且不可見，但法的自性是各自自證的智慧，顯現光明的大中觀得以清晰地闡明。作為所立宗的世俗，一切能取所取的方面都不存在且不可見，但法的自性是勝義，在各自自證中顯現光明。如《寶性論》中所說：『從心外無物，以慧知已，復知其心，自性亦空。具慧知內外，二俱非有，彼無所有，安住法界。』 初轉法輪宣說：『此三有，無常、痛苦、空性、無我。』講述輪迴的過患，從而逐步引導至聲聞和緣覺的寂靜涅槃。在初轉法輪，即四諦法輪中，宣說三界是無常、痛苦、空性和無我的。通過講述輪迴和惡趣的過患，以及涅槃是寂靜和安樂等內容，清晰地闡述了業果不虛的道理，並首先引導至聲聞和緣覺的道和果。 中轉法輪爲了破除實執，宣說從色蘊到一切種智之間的所有法，都是空性、如夢如幻，從而引導至殊勝的大乘。在中轉法輪，即無相法輪中，爲了斷除對之前所說的業果和四諦等在世俗中存在的執著，認為它們在勝義中也存在的實執，宣說一切法都是空性、無相、無愿，以及雖然顯現但無自性，如同夢幻和幻覺一般，從而引導至大乘。 後轉法輪宣說，如果分析世俗的錯亂顯現，則不存在；而勝義的法界，是無變的圓成實性顯現，從中獲得解脫的究竟之法。在後轉法輪，即究竟決定法輪中，宣說世俗僅僅是顯現，在勝義中不存在；而勝義的法界，其自性是清凈的，從那之中，去除暫時的客塵。
【English Translation】 Regarding the presentation of both Samvriti (conventional truth) and ultimate Madhyamaka: The intermediate Dharmacakra (wheel of dharma) mainly elucidates that if all Dharmas (phenomena) of Samvriti are examined, they lack reality. Therefore, it emphasizes emptiness and invisibility, like dreams and illusions. The profound emptiness is the definitive meaning. As the subject of establishment, it does not exist nor is it visible in ultimate reality, but the nature of Dharma is the self-aware wisdom of each individual, clearly illuminating the great Madhyamaka with appearance. As the subject of establishment, the entirety of grasping and being grasped in Samvriti does not exist nor is it visible, but the nature of Dharma is ultimate reality, appearing clearly in each individual's self-awareness. As stated in the Ornament (Ratnagotravibhāga): 'Having realized that there is nothing other than mind, one then realizes that the mind itself is also empty. The wise, having realized that both inner and outer do not exist, abide in the realm of Dharma where there is no such thing (i.e., empty of it).' The first turning of the wheel of Dharma declares: 'These three realms are impermanent, suffering, empty, and selfless.' It explains the faults of Samsara (cyclic existence), gradually leading to the peace of the Shravakas (listeners) and Pratyekabuddhas (solitary realizers). In the first turning of the wheel of Dharma, the Four Noble Truths, it is declared that these three realms are impermanent, suffering, empty, and selfless. By explaining the faults of Samsara and the lower realms, and that Nirvana is peaceful and blissful, it clearly elucidates the principle of the infallibility of cause and effect, and initially guides to the path and fruit of the Shravakas and Pratyekabuddhas. The intermediate Dharmacakra, in order to refute the clinging to reality, declares that all Dharmas from form to omniscience are emptiness, like dreams and illusions, thereby guiding to the supreme Mahayana (Great Vehicle). In the intermediate Dharmacakra, the wheel of Dharma without characteristics, in order to abandon the clinging to the previously stated cause and effect and the Four Noble Truths as existing in Samvriti, thinking that they also exist in ultimate reality, it declares that all Dharmas are emptiness, without characteristics, without aspirations, and although appearing, without inherent existence, like dreams and illusions, thereby guiding to the Mahayana. The final Dharmacakra declares that if the deluded appearances of Samvriti are analyzed, they do not exist; while the Dharmadhatu (realm of Dharma) of ultimate reality is the immutable, perfectly established reality, from which the supreme method of attaining ultimate liberation is shown. In the final Dharmacakra, the wheel of Dharma definitively determining the ultimate meaning, it declares that Samvriti exists merely as appearance, not in ultimate reality; while the Dharmadhatu of ultimate reality, its nature is primordially pure, and from that, removing the adventitious stains.
མ་དང་ བྲལ་བ་ལས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་ ནས་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱང་མདོ་ལས། ནོར་བུའི་དྲི་མ་སྦྱོང་བའི་ཚུལ་དཔེར་མཛད་ནས། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། ནོར་བུ་མཁན་(ནོར་བུའི་རིགས་ལ་)མཁས་པ་ནོར་བུ་སྦྱོང་ བའི་ཚུལ་(ལམ་ཐབས་)ལེགས་པར་ཤེས་པ་དེས་(སྦྱང་གཞི་)ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེར་རིག་ནས་(དྲི་མས་) ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བླངས་ཏེ། (སྦྱོང་བྱེད་)ལན་ཚྭའི་ཆུ་(བུལ་ཏོག་)རྣོན་པོས་ སྦངས་ནས་སྐྲའི་རེ་བས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ ཡིན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་ཟས་ཀྱི་(སྟེ་ཉ་བཙོས་པའི་)ཁུ་བ་རྣོན་པོས་སྦངས་ནས་བལ་གྱི་ལྭ་བས་ཡོངས་ སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ་(འདིའི་སྐབས་ཀྱི་མོད་ན་དངུལ་ཆུ་རྣོན་པོ་དང་བཅས་པས་བཀྲུས་ཏེ་བྱུང་ངོ་)། །དེ་ཙམ་གྱིས་ བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་སྨན་ཆེན་པོའི་ཁུ་བས་ཡོངས་སུ་སྦངས་ནས་ དར་སྲབ་མོས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ཏེ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ནི་བཻཌཱརྱའི་ རིགས་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་(ནོར་བུ་སྦྱང་ཚུལ་གསུམ་བསྟན་པ་)དེ་བཞིན་དུ་(སྦྱོང་མཁན་) 3-208 དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་(སྦྱོང་གཞི་)ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མཁྱེན་ ནས་མི་(སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་ཚུལ་ནི་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པས་)རྟག་པ་དང་(འཕགས་པ་དང་མི་མཐུན་པས)སྡུག་བསྔལ་ བ་དང་(བྱེད་པ་པོའི་)བདག་མེད་པ་དང་(ལུས་)མི་གཙང་བ(དང་བཞི་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་སྟོང་པའོ། །དེ་ དག་གིས་དྲི་མ་ཆེན་པོ་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་ཡིན་ལ། དེའི་གཉེན་པོར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལ་འགོད་ཅེས་པའི་ དོན་ཏོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན། )འི་ཡིད་འབྱུང་བའི་གཏམ་གྱིས་(སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པར་མཛད། གང་ཟག་གང་ཞེ་ན་)འཁོར་ བ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པར་མཛད་དེ་འཕགས་པའི་ཆོས་(དུག་གསུམ་) འདུལ་བ་ལ་འཛུད་པར་མཛད་དོ། །(དྲི་མ་འབྲི ང་པོའི་གཉེན་པོ་ནི་)དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་(ཆོས་འཁོར་གཉིས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་བདག་ གིས་)སྟོང་པ་ཉིད་དང་(འགོག་པ་ཞི་བ་གྱ་ནོམ་སོགས་)མཚན་མ་མེད་པ་དང་། (འདུས་བྱས་མི་རྟག་པ་ཟག་ བཅས་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་)སྨོན་པ་མེད་པ་(སྟེ་དེ)འི་གཏམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚུལ་(ཏེ་རིགས་ སམ་ཆོས་ཉིད་དམ་བདག་མེད་)རྟོགས་པར་མཛད་དོ། །(དྲི་མ་ཆུང་ངུའི་གཉེན་པོ་ནི་)དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་(ཆོས་གང་བསྟན་པས་འཛུད་ན་)ཕྱིར་མི་ ལྡོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གཏམ་(ཞེས་པའི་དོན་ནི་ངེས་པའ
【現代漢語翻譯】 就像遠離污垢一樣，爲了獲得具有兩種純凈狀態的果實，佛陀善巧地詳細闡述並展示。正如經文中所說：以清洗寶石上的污垢為例，佛陀開示道：『善男子，譬如一位精通寶石的工匠，深諳清洗寶石的方法，他會辨認出珍貴的寶石，然後取出一顆被（污垢）完全污染的珍貴寶石，用鋒利的鹽水（堿性溶液）浸泡，然後用頭髮絲般精細的工具進行清洗。但這還不夠，他不會就此放棄努力，接著用濃郁的食物（即煮魚的）湯汁浸泡，然後用羊毛布擦拭（此時，用濃郁的水銀清洗）。但這還不夠，他不會就此放棄努力，接著用強大的藥汁浸泡，然後用薄絲綢擦拭。完全清洗乾淨，遠離污垢的寶石，就被稱為偉大的吠琉璃寶石。』 『善男子（展示了清洗寶石的三種方法），同樣地（清洗者），如來（所清洗的對象）也知曉未完全清凈的眾生界，並以令人厭惡的話語（產生厭惡的方式是瞬間毀滅），即無常（與聖者不一致），痛苦（施作者），無我（身體）和不凈（這四個方面是空性的。這些是人我執的巨大污垢，而其對治法是理解人無我）。（如何做到呢？）使那些喜愛輪迴的眾生感到厭惡，從而引導他們進入聖法（調伏三種毒素）。』 『（對治中等污垢的方法是）如來不會就此放棄努力，接著（通過第二次法輪，一切法都是人我空性的），以空性、（寂滅寂靜殊勝等）無相和（有為法無常，有漏皆苦）無愿（即此）的教法，使他們證悟如來的本性（即種姓、法性或無我）。（對治微細污垢的方法是）如來不會就此放棄努力，接著（以何種法引導他們），以不退轉法輪的教法（意思是確定）引導他們。'
【English Translation】 Just like being away from defilements, in order to obtain the fruit of having two pure states, the Buddha skillfully elaborates and demonstrates in detail. As it says in the sutra: Taking the example of cleaning dirt from a gem, the Buddha taught: 'Good son, for example, a skilled gem craftsman, who knows well the method of cleaning gems, would recognize a precious gem, and then take out a precious gem that is completely contaminated by (dirt), soak it in sharp salt water (alkaline solution), and then clean it with hair-thin tools. But that's not enough, he won't give up his efforts, then soak it in strong food (i.e., boiled fish) broth, and then wipe it with a woolen cloth (at this time, it is washed with strong mercury). But that's not enough, he won't give up his efforts, then soak it in strong medicinal juice, and then wipe it with thin silk. A gem that is completely cleaned and free from dirt is called a great Vaidurya gem.' 'Good son (showing the three methods of cleaning gems), similarly (the cleaner), the Tathagata (the object to be cleaned) also knows the realm of sentient beings that is not completely pure, and with disgusting words (the way to generate disgust is instantaneous destruction), namely impermanence (inconsistent with the noble ones), suffering (the doer), selflessness (the body) and impurity (these four aspects are emptiness. These are the great defilements of the ego-grasping of a person, and its antidote is understanding the selflessness of a person). (How to do it?) Make those sentient beings who love samsara feel disgusted, thereby guiding them into the holy Dharma (taming the three poisons).' '(The method to counteract the medium defilements is) the Tathagata will not give up his efforts at this point, and then (through the second turning of the wheel of Dharma, all dharmas are empty of personal self), with the teachings of emptiness, (cessation, peace, excellence, etc.) signlessness, and (conditioned phenomena are impermanent, contaminated are suffering) wishlessness (i.e., this), he enables them to realize the nature of the Tathagata (i.e., lineage, Dharma nature, or selflessness). (The method to counteract subtle defilements is) the Tathagata will not give up his efforts at this point, and then (with what Dharma to guide them), with the teachings of the irreversible wheel of Dharma (meaning certainty) guide them.'
ི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་བརྗོད་དེ། དེ་ལ་ཞུགས་ནས་ དེའི་དོན་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་། དོན་དེ་ལས་གཞན་དུ་དྲང་བར་བྱར་མེད་པས་)འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་ པའི་གཏམ་གྱིས་(གང་འཛུད་ན་དབང་པོ་དང་ཁམས་ཀྱི་ཞེས་པའི་དོན་ཡང་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པ་གང་ཞེ་ན། འདས་པ་ལ་སེམས་མི་འཇུག མ་འོངས་པ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་ པ་མི་འཇུག ད་ལྟར། བྱུང་བ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་མི་འཇུག་གོ་)རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་ དེ་དག་༼གོ་གང་ལ་ན། ༽དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡུལ་༼ཆོས་སྐུ་དེ་ཐོབ་པའི་ལམ་༽ལ་འཛུད་པར་མཛད་ དོ། །(ཞུགས་པའི་དགོས་པ་ནི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ལམ་ལ་)ཞུགས་པར་གྱུར་ཅིང་(རང་དོན་)དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་ཆོས་ཉིད་(དམ་ཆོས་སྐུ་)རྟོགས་(ཤིང་ཐོབ་)ནས་ནི་(གཞན་དོན་དུ་)བླ་ན་མེད་པའི་ཡོན་གནས་ 3-209 ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། འཁོར་ལོ་གསུམ་གའང་གདུལ་བྱའི་སྐལ་བ་དང་། །མཐུན་པར་གང་ལ་གང་ འདུལ་སྟོན་པས་ཟབ། །འོན་ཀྱང་རིམ་གྱིས་དྲངས་ནས་ངེས་པའི་དོན། །མཐར་ ཐུག་སྟོན་པས་ཕྱི་མ་མཆོག་ཏུ་གསུངས། །འཁོར་ལོ་གསུམ་དང་ཐེག་པ་གསུམ་དང་ སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མཐའ་ཡས་པ་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱང་གནས་ སྐབས་སུ་གདུལ་བྱ་མཐའ་ཡས་པའི་མོས་པ་དང་མཐུན་པར་གང་ལ་གང་མོས་སུ་བསྟན་པས་ ཟབ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རིམ་གྱིས་དྲངས་ནས་མཐར་ཐུག་ངེས་པའི་དོན་གསལ་བར་ སྟོན་པས་ཕྱི་མ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དགོངས་པ་ངེས་ པར་འགྲེལ་པའི་མདོ་ལས། བཅོས་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔོན་ཡུལ་ཝ་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱི་(སྔོན་རང་རྒྱལ་ལྔ་ བརྒྱ་མེའི་ཁམས་ལ་ཞུགས་ནས་འདས་རིང་བསྲེལ་ལྷུང་བས་)དྲང་སྲོང་ལྷུང་བ་རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་སུ་ཉན་ ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་རྣམ་པར་བསྟན་པས་ཆོས་ ཀྱི་འཁོར་ལོ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྔོན་ལྷར་གྱུར་པའམ་མིར་གྱུར་པ་སུས་ཀྱང་ཆོས་དང་ མཐུན་པར་འཇིག་རྟེན་དུ་མ་བསྐོར་བ་ཞིག་རབ་ཏུ་བསྐོར་ཏེ། བཅོས་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དེ་ཡང་བླ་ན་མཆིས་པ་སྐབས་མཆིས་པ་དྲང་བའི་དོན་རྩོད་པའི་གཞིའི་ གནས་སུ་གྱུར་པ་ལགས་ལ། བཅོས་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ། སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པ་དང་འགག་པ་མ་མཆིས་པ་དང་། གཟོད་མ་ནས་ཞི་ བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ནས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་སྨོས་པའི་རྣམ་པས་ཆེས་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་ བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རིམ་པ་གཉིས་པ་བསྐོར་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོ
【現代漢語翻譯】 如果有人講述了經部的意義，那麼進入其中，不應捨棄其意義，也不應將意義引向其他地方。）以完全清凈的三輪之語（如果有人進入，那麼也應了知根和界的意義在三時中是平等的。如《八千頌般若經》中說：『什麼是完全清凈的三輪？即過去不染著於心，未來不染著于識，現在不染著于意。』）將具有各種自性的因的眾生引入到如來之境（獲得法身的道路）。進入（無戲論之道）之後，證悟（並獲得）如來之法性（或法身），然後（爲了他人的利益）被稱為無上的功德之源。如是說。 三轉法輪皆與所化眾生的根器相符，對於應該調伏的眾生宣說相應的法門，因此非常深奧。然而，通過循序漸進地引導，最終宣說究竟的意義，因此後一次法輪最為殊勝。所說的三轉法輪、三乘、三藏等無量法蘊，都是爲了適應暫時無量所化眾生的意樂，隨其所好而宣說，因此非常深奧。然而，通過循序漸進地引導，最終清晰地宣說究竟的意義，因此後一次法輪尤為殊勝。正如《解深密經》中所說：世尊最初在瓦拉納西（Varanasi）（過去五百自生火進入后，舍利墜落），鹿野苑（Mrigadava）為進入聲聞乘（Sravakayana）的眾生宣說了四聖諦，從而轉了不可思議的法輪，這是過去無論是天還是人，都未曾如法地在世間轉過的。世尊所轉的法輪，是無上的，是暫時的，是引導的意義，是爭論的基礎。世尊從諸法無自性出發，從無生、無滅、本來寂靜、自性涅槃出發，為進入大乘（Mahayana）的眾生，以宣說空性的方式，轉了第二次極其不可思議的法輪。世尊所轉的法
【English Translation】 If someone speaks of the meaning of the Sutra Pitaka, then having entered into it, one should not abandon its meaning, nor should one lead the meaning to another place.) With the words of the three completely pure wheels (if someone enters, then one should also realize that the meaning of the faculties and realms is equal in the three times. As it is said in the Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra: 'What are the three completely pure wheels? That is, the past does not cling to the mind, the future does not cling to the consciousness, and the present does not cling to the intellect.') He leads those sentient beings who have various natures as their cause into the realm of the Tathagata (the path to attain the Dharmakaya). Having entered (the path of non-proliferation), having realized (and attained) the Dharmata (or Dharmakaya) of the Tathagata, then (for the benefit of others) one is called the supreme source of merit. Thus it is said. All three turnings of the wheel of Dharma are in accordance with the capacity of the beings to be tamed. Because the Dharma is taught to whomever should be tamed, it is profound. However, by gradually guiding them, the ultimate meaning is taught, so the latter is said to be supreme. The immeasurable aggregates of Dharma, such as the three turnings of the wheel, the three vehicles, and the three pitakas, are profound because they are taught according to the inclinations of the immeasurable beings to be tamed. However, by gradually guiding them, the ultimate meaning is clearly taught, so the latter is known to be particularly excellent. As it is said in the Samdhinirmocana Sutra: The Blessed One first in Varanasi (where five hundred self-ignited fires entered and relics fell), in the Deer Park (Mrigadava), for those who entered the Hearer Vehicle (Sravakayana), explained the Four Noble Truths, thus turning a wondrous and amazing wheel of Dharma, which in the past, whether gods or humans, had never been turned in accordance with the Dharma in the world. The wheel of Dharma turned by the Blessed One is supreme, temporary, the meaning of guidance, and the basis of debate. The Blessed One, starting from the non-self-nature of all dharmas, from non-arising, non-cessation, primordially peaceful, and naturally nirvanic, for those who have rightly entered the Great Vehicle (Mahayana), turned the second extremely wondrous and amazing wheel of Dharma in the manner of explaining emptiness. The Dharma turned by the Blessed One
ར་ལོ་ བསྐོར་བ་དེ་ཡང་བླ་ན་མཆིས་པ་སྐབས་མཆིས་པ་དྲང་བའི་དོན་རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་སུ་ 3-210 གྱུར་པ་ལགས་ཀྱིས། (ཞེས་པའི་དོན། ཆོས་འཁོར་གཉིས་པ་བླ་ན་མཆིས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། འདི་ལྟར་ལགས་ཏེ། ཆོས་ འཁོར་གཉིས་པ་འདིའི་གོང་ན་ཆོས་འཁོར་གསུམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་འཁོར་གཉིས་པ་ལ་སྐབས་མཆིས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། མདོ་ལས། སུ་ཡང་སངས་མ་རྒྱས་མི་རྒྱ་རྒྱ་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་སོགས་བསྟན་ནས། སངས་རྒྱས་བྱ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའི་ ལོག་རྟོག་སྐྱེ་བའི་སྐབས་འབྱུང་། ཡང་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཤེར་ཕྱིན་དང་། ཐབས་མཁས་ལ་བརྟེན་ནས། སངས་ རྒྱས་ཞེས་སོགས་བསྟན་པས། རེས་སངས་རྒྱས། རེས་མ་རྒྱས་ཟེར་བ་དེ་ནི་ཅི་ཡིན་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བའི་སྐབས་འབྱུང་། དེ་ལ་ སོགས་དེ་འདྲའི་ལོག་རྟོག་དང་། ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བའི་སྐབས་ཤིན་ཏུ་མང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དྲང་བའི་དོན་ཞེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། མེད་ པར་བཤད་ཚད་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་བཟུང་དུ་མི་རུང་ཞིང་། ད་དུང་དགོངས་པ་གཞན་དུ་དྲང་དགོས་པའི་ཕྱིར། རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་ པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། གཟུགས་བདེ་བ་སྟེ་གང་དང་ཡང་བྲལ་བས་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་བ་སྟེ་གང་དང་ཡང་བྲལ་ བས་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས། བདེ་བ་ཡིན་ན་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པར་འགལ་ཟེར་བ་ལ་སོགས་པ་རྩོད་པ་འཇུག་པའི་གཞི་ མང་པོའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །)བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ ལས་བརྩམས་ཏེ། སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པ་ཉིད་དང་། འགག་པ་མ་མཆིས་པ་ཉིད་དང་། གཟོད་ མ་ནས་ཞི་བ་ཉིད་དང་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ལ་བརྩམས་ནས། ཐེག་པ་ ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཤིན་ ཏུ་ངོ་མཚར་བ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་བསྐོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་འདི་ནི་བླ་ན་མ་མཆིས་པ་སྐབས་མ་མཆིས་པ་ངེས་པའི་དོན་ ལགས་ཏེ། རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ་(ཆོས་འཁོར་ གསུམ་པ་བླ་ན་མ་མཆིས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། འདིའི་གོང་ན་ཆོས་འཁོར་བཞི་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ངེས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ ཡང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་བཟུང་དུ་རུང་ཞིང་། མཐར་ཐུག་འདི་བས་ལྷག་པའི་མཐར་ཐུག་པ་བསྟན་ནས་གོང་དུ་དྲང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྐབས་མ་མཆིས་པ་དང་། རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་མ་མཆིས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལེགས་པར་ཕྱེ་ ནས་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་མེད་པར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ཀུན་ 3-211 བཏགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་མེད་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། རྨི་ལམ་ལྟ
【現代漢語翻譯】 ར་ལོ་（Ralo，人名） 關於法輪的轉動，第二轉法輪是殊勝的，有侷限性的，需要詮釋的，是爭論的焦點。 （以上含義是：第二轉法輪殊勝的原因是，因為在第二轉法輪之前有第三轉法輪。第二轉法輪有侷限性的原因是， 經中說：『無人成佛，無人涅槃』等等，因此會產生是否沒有成佛之事的邪見。 又因為三世諸佛都依靠般若波羅蜜多和方便法，才能成佛等等，因此會產生一會兒說成佛，一會兒說不成佛，這到底是怎麼回事的疑惑。 像這樣產生邪見和疑惑的情況非常多。需要詮釋的原因是，不能把所說的『無』都按字面意思理解，還需要詮釋成其他含義。 是爭論焦點的原因是，經中說：『色不是安樂，因為它與任何事物分離。色不是痛苦，因為它與任何事物分離。』 因此，如果說是安樂，又說是痛苦，這就有矛盾等等，因此它成爲了引發諸多爭論的基礎。） 世尊從諸法無自性出發，以無生、無滅、本來寂靜、自性涅槃為基礎， 為一切乘的修行者，善加分別，轉了具有殊勝稀有、極爲了不起的第三轉法輪。世尊轉法輪不是殊勝的，沒有侷限性的，是究竟了義的，不是爭論的焦點。 如是說。（第三轉法輪是無上的原因是因為沒有第四轉法輪。是究竟了義的原因是，可以按字面意思理解，並且已經宣說了最究竟的道理，沒有更高深的道理需要詮釋。 沒有侷限性和不是爭論焦點的原因是，從色法到一切智之間都做了詳細的區分，並且所說的從色法到一切智之間的一切法， 更不用說從色法到一切智之間的所有遍計所執的法都沒有真實性了。如同夢境一般。）
【English Translation】 Ralo (name of a person) Regarding the turning of the Dharma wheel, the second turning is supreme, limited, needs interpretation, and is the focus of debate. (The meaning above is: The reason why the second turning of the Dharma wheel is supreme is that there is a third turning of the Dharma wheel before the second turning. The reason why the second turning of the Dharma wheel is limited is that, it is said in the sutra: 'No one becomes a Buddha, no one attains Nirvana,' etc., thus giving rise to the wrong view that there is no such thing as becoming a Buddha. Also, because all Buddhas of the three times rely on Prajnaparamita and skillful means to become Buddhas, etc., doubts arise as to why it is said that one becomes a Buddha at one time and does not become a Buddha at another time. There are many such situations that give rise to wrong views and doubts. The reason for needing interpretation is that the 'non-existence' that is spoken of cannot be taken literally, but needs to be interpreted as having other meanings. The reason for being the focus of debate is that it is said in the sutra: 'Form is not happiness, because it is separated from everything. Form is not suffering, because it is separated from everything.' Therefore, if it is said to be happiness and also said to be suffering, this is contradictory, etc., thus it becomes the basis for initiating many debates.) The World Honored One, starting from the selflessness of all dharmas, based on non-arising, non-ceasing, originally being peaceful, and naturally being in Nirvana, for the practitioners of all vehicles, turned the third Dharma wheel, which is supremely rare and extremely wonderful, with good distinctions. The turning of the Dharma wheel by the World Honored One is not supreme, not limited, is of definitive meaning, and is not the focus of debate. Thus it is said. (The reason why the third turning of the Dharma wheel is supreme is that there is no fourth turning of the Dharma wheel. The reason for being of definitive meaning is that it can be understood literally, and the most definitive meaning has been proclaimed, and there is no deeper meaning that needs to be interpreted. The reason for not being limited and not being the focus of debate is that detailed distinctions have been made from form to omniscience, and all the dharmas that are spoken of from form to omniscience, not to mention that all the completely imputed dharmas from form to omniscience have no reality. It is like a dream.)
་བུའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོར་ཡང་མེད་དོ། །རྨི་ ལམ་ལྟ་བུ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་མི་རྟག་པ་སོགས་བཤད་པ་ནི། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གཞན་དབང་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་། དོན་དམ་དུ་མེད་པར་བཤད་ལ། དེས་ན་ཀུན་བཏགས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡོད་ལ། ཀུན་ རྫོབ་བདེན་པར་མེད་པ་དང་། གཞན་དབང་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་ཡོད་ཅིང་། གཉིས་ཀའང་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ ལ་དགོངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། མེད་པ་ལ་མེད་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་སོ། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྙིང་བོ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡོད་པ། བྲལ་ཤེས་པ། ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་ དང་། ཕྱོགས་གླང་གིས་ཀྱང་། མེད་ཅེས་བྱ་ལ་སོགས་ཚོགས་གིས། །བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་འགོག་པ་སྟེ། །སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་དཔེ་ རྣམས་ཀྱིས། །གཞན་གྱི་དབང་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། རྗེ་བཙུན་གྱིས་ཀྱང་། མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་ཤིང་། །དེ་བཞིན་ ཡོད་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ནོ། །དེས་ན་བཀའ་ཐ་མ་ནི། ཁྱད་པར་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། བླ་ན་ ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཁྱད་པར། ལོག་རྟོག་དང་ཐེ་ཚོམ་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཁྱད་པར། དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན་ གྱི་ཁྱད་པར། རྩོད་པའི་གཞི་ཡིན་མིན་གྱི་ཁྱད་པར། ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་དོན་དམ་པར་མེད་པ་དང་ཡོད་པ་མ་ཕྱེ་བ་དང་ཕྱེ་བའི་ ཁྱད་པར། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་བྱས་པ་ལ་བསོད་ནམས་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་སོགས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ)། ། ཕྱི་ནང་གི་ཁྱད་པར་ནི། ཕྱི་མ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ལས། །གསང་སྔགས་ ཟབ་མོའི་ཐེག་པ་མཆོག་ཏུ་གསུངས། །འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ལ་ཡང་ཕྱི་མཚན་ཉིད་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་དང་། ནང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་གཉིས་ཡོད་ཅིང་། གཉིས་ཀ་ལའང་ བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུར། ཤེར་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ གཤེགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་མཐར་ཐུག་ངེས་པའི་དོན་གཅིག་ཡིན་ན་ཡང་། ལྟ་བ་དོན་ དམ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་གསལ་བར་སྟོན་པ་དང་། སྒོམ་པ་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་མང་ ཞིང་དཀའ་བ་མེད་པ་དང་། གདུལ་བྱ་ཡང་རབ་དབང་པོ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ 3-212 གསུངས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་གསང་སྔགས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ཡང་ཤེས་པར་ བྱ་སྟེ། ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེ་ལས། དོན་གཅིག་ན་ཡང་མ་རྨོངས་དང་། །ཐབས་མང་དཀའ་བ་ མེད་པ་ཉིད། །དབང་པོ་རྣོན་པོའི་དབང་བྱས་ཕྱིར། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། གསང་སྔགས་ལ་ཡང་བྱ་སྤྱོད་རྣལ་འབྱོར་ལས། རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་རིམ་ག
【現代漢語翻譯】 也不存在於世俗意義上的事物中。如夢境一般，如幻術般所說的無常等，是指從色蘊到一切智之間，被他力所攝持的一切法，在世俗中存在，但在勝義中不存在。因此，遍計所執僅僅存在於世俗層面，並不存在於世俗諦中；而依他起則存在於世俗諦中，但兩者都不存在於勝義諦中。因此，如來宣說：『于無，如實知無。』並且，如來藏具有可分別性，是離系智，空性於一切煩惱之殼。』月稱菩薩也說：『以無等集合，遮止一切假立，以幻術等比喻，顯示依他起。』宗喀巴大師也說：『了知無之空性，如是了知有之空性。』等等的意義。因此，最後的教言通過六種差別而殊勝：有無上與無上的差別；存在與不存在於邪見和懷疑等情況下的差別；不了義與了義的差別；是否為爭論之基礎的差別；未區分與已區分三種自性的勝義中存在與不存在的差別；以及在聞思修三者上所獲功德大小的差別等等，都是如來如實宣說的。 內外之差別在於，在後期經典中，密咒甚深之乘被認為是至高無上的。在最後的法輪中，既有外在的特徵乘（指波羅蜜多乘），也有內在的密咒乘。兩者都符合『八千頌義合，般若波羅蜜無二，智慧即如來』的說法，最終的究竟意義是一致的。然而，在顯現見解，即勝義諦空性方面更加清晰；在修行方面，有更多且不困難的方法來證悟；並且所調伏的眾生也是根器最為優越的。因此，也應知密咒通過這些方面而顯得尤為殊勝。正如《三律儀論》所說：『意義雖一不愚昧，方法眾多無艱難，因應利根者意樂，密咒乘法勝超絕。』 密咒的差別在於，在密咒中，又分為事部、行部、瑜伽部，以及無上瑜伽部等次第。
【English Translation】 It also does not exist in conventional reality. Like a dream, the impermanence described as being like an illusion refers to all phenomena encompassed by other-power, from form to omniscience, which exist conventionally but not ultimately. Therefore, the completely imputed exists only conventionally and not in conventional truth, while the dependent arising exists in conventional truth, but both do not exist ultimately. Therefore, the Blessed One said, 'Knowing non-existence as it is.' And, 'The essence of the Thus-gone One is distinguishable, is the wisdom of separation, and is empty of all shells of afflictions.' Chandrakirti also said, 'By the collection of 'non-existence' etc., all imputations are prevented; by examples such as illusion, the dependent arising is shown.' Je Tsongkhapa also said, 'Knowing the emptiness of non-existence, likewise knowing the emptiness of existence.' And so on. Therefore, the final teaching is superior through six distinctions: the distinction between superior and non-superior; the distinction between existence and non-existence in cases of wrong views and doubts; the distinction between provisional and definitive meanings; the distinction of whether or not it is a basis for disputes; the distinction between not distinguishing and distinguishing the existence and non-existence in the ultimate truth of the three natures; and the distinction of the magnitude of merit from hearing, thinking, and meditating, etc., as the Blessed One has spoken as it is. The difference between outer and inner is that in the later scriptures, the profound vehicle of mantra is said to be supreme. In the final turning of the wheel, there are both the outer characteristic vehicle (referring to the Paramita vehicle) and the inner mantra vehicle. Both conform to the statement 'Eight thousand verses combined in meaning, Prajnaparamita is non-dual, wisdom is the Thus-gone One,' and the ultimate definitive meaning is consistent. However, in revealing the view, the emptiness of ultimate truth is clearer; in practice, there are more and less difficult methods to realize it; and the beings to be tamed are also those with the most excellent faculties. Therefore, it should also be known that mantra is particularly superior through these aspects. As the Lamp for the Three Modes of Being says, 'Though the meaning is one and not confused, the methods are many and not difficult, because it caters to the inclination of sharp faculties, the mantra vehicle is particularly superior.' The difference in mantra is that in mantra, there are the stages of Kriya, Charya, Yoga, and Anuttarayoga, etc.
ྱིས་ཟབ་པར་གསུངས། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་གུར་ལས། དམན་ པ་རྣམས་ལ་བྱ་བའི་རྒྱུད། །བྱ་མིན་རྣལ་འབྱོར་དེ་ལྷག་ལ། །སེམས་ཅན་མཆོག་ལ་རྣལ་ འབྱོར་མཆོག །རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་དེ་ལྷག་ལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཕྱི་ལུས་ངག་གི་བྱ་ བ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་བྱ་བའི་རྒྱུད་དང་། ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་ དང་ནང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་ཀ་ཆ་མཉམ་པར་སྟོན་པ་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་ པའི་རྒྱུད་དང་། ནང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་དེ་ཉིད་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་ གྱི་རྒྱུད་དང་། བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་གསལ་བར་སྟོན་པ་རྣལ་འབྱོར་བླ་ མེད་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱང་སྐལ་བའི་རིམ་པ་དང་མཐུན་པར་བསྟན་པས། འོག་མ་འོག་མ་ལས་ གོང་མ་གོང་མ་ཟབ་པར་གསུངས་ཤིང་། བླ་མེད་ལ་ཡང་ཕ་རྒྱུད་མ་རྒྱུད་ལས། །གཉིས་ མེད་རྩ་བའི་རྒྱུད་རྣམས་མཆོག་ཏུ་གསུངས། །དེ་ཡང་གདུལ་བྱ་རྣམས་རིམ་གྱིས་ དྲང་བའི་དོན་དུ། གུར་ལས། སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་གདུལ་བའི་ཕྱིར། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ནི་ཡང་ དག་བཤད། །བུད་མེད་རྣམས་ནི་བསྡུ་ཆེད་དུ། །རྣལ་འབྱོར་མ་རྒྱུད་རབ་ཏུ་བཤད། །ཅེས་ གསུངས་པ་ལྟར། ཞུ་བ་པོ་སྐྱེས་པས་ཞུས་ཤིང་དེ་དག་འདུལ་བའི་ཆེད་དུ་ཐབས་བདེ་བ་ཆེན་ པོ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་གསང་བ་འདུས་པ་དང་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ དང་། །ཞུ་པ་པོ་རྣལ་འབྱོར་མས་ཞུས་ཤིང་དེ་དག་འདུལ་བའི་ཆེད་དུ་ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་ 3-213 གཙོ་བོར་སྟོན་པ་ཀྱཻའི་རྡོ་རྗེ་དང་། བདེ་མཆོག་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་ཅེས་ གསུངས་ཤིང་། ངེས་པའི་དོན་དུ་ནི་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། རྣལ་འབྱོར་ཐབས་ཀྱི་ལུས་དང་ནི། ། ཤེས་རབ་གཅིག་པུ་དག་གིས་མིན། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་འཇུག་པ། །རྣལ་འབྱོར་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་ལྟར། རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐབས་ དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ནའང་། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ཉིད་གསལ་བར་གསུངས་པས། མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་དང་། དུས་ ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་མཆོག་ཏུ་ཡང་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ངེས་པར་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་འདི་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱིས་སྦས་པ་སྟེ། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ སུ་ནི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་ཐར་པའི་ཆེད་དུ་མ་ཚང་མེད་པ་གསལ་བར་གསུངས། །ཞེས་པ་ དང་། འགྲེལ་ཆེན་དུའང་། གང་གིས་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་མི་ཤེས་པ་དེས་མཚན་ཡང་དག་ པར་བརྗོད་པ་མི་ཤེས་སོ། །གང་གིས་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་མི་ཤེས་པ་དེས་རྡོ་རྗེ་ འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་མི་ཤེས་སོ། །གང་གིས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་མི་ཤེས་པ་
【現代漢語翻譯】 對此，他進行了深刻的闡述。正如《金剛幕續》所說：『對下等者，是行為續；對非行者，是瑜伽續；對上等眾生，是上等瑜伽；對無上瑜伽，是更上等。』正如所說，主要展示外在身語行為的《文殊根本續》等是事續；身語行為和內在禪定兩者並重展示的《現觀莊嚴論》等是行續；主要展示內在禪定的《密集金剛》等是瑜伽續；清晰展示樂空雙運、勝義智慧之身的無上瑜伽續，也根據根器的次第而展示。因此，下下之續比上上之續更為深奧。在無上瑜伽續中，父續、母續以及無二根本續最為殊勝。爲了逐漸引導所化眾生，《幕續》中說：『爲了調伏男性，如實宣說瑜伽續；爲了攝受女性，善說瑜伽母續。』正如所說，由於請問者是男性，爲了調伏他們，主要展示方便大樂的《密集金剛》和《怖畏金剛》等是方便續。由於請問者是瑜伽母，爲了調伏她們，主要展示智慧空性的《勝樂金剛》和《喜金剛》等是智慧續。從究竟意義上講，根本續中說：『瑜伽非僅以方便之身，亦非僅以智慧；方便與智慧的融合，如來如是說。』正如佛所說，雖然一切續部都展示方便與智慧無二無別，但由於清晰地闡釋了最初成佛的金剛持智慧之身，因此比《真實名經》和《時輪金剛》等更為殊勝。正如所說：『一切續部之王中，金剛之語必定被金剛持者隱藏。爲了眾生從最初成佛中解脫，完整而清晰地宣說。』以及《大疏》中說：『誰不瞭解最初成佛，誰就不瞭解《真實名經》。誰不瞭解《真實名經》，誰就不瞭解金剛持的智慧之身。誰不瞭解金剛持的智慧之身……』
【English Translation】 To this, he spoke profoundly. As stated in the Vajra Tent Tantra: 'For the inferior, it is the Action Tantra; for the non-acting, it is the Yoga Tantra; for the supreme beings, it is the Supreme Yoga; for the Anuttara Yoga, it is even more supreme.' As it is said, the Kriya Tantras, such as the Manjushri Root Tantra, which mainly demonstrate external actions of body and speech; the Charya Tantras, such as the Ornament of Clear Realization, which equally demonstrate both actions of body and speech and inner samadhi; the Yoga Tantras, such as the Guhyasamaja, which mainly demonstrate inner samadhi; and the Anuttara Yoga Tantras, which clearly demonstrate the union of bliss and emptiness, the Dharmadhatu wisdom body, are also taught in accordance with the order of capacity. Therefore, the higher tantras are more profound than the lower ones. Among the Anuttara Yoga Tantras, the Father Tantras, Mother Tantras, and the Non-Dual Root Tantras are the most supreme. In order to gradually guide the disciples, the Tent Tantra says: 'For the purpose of taming men, the Yoga Tantra is truly taught; for the purpose of gathering women, the Yoga Mother Tantra is well taught.' As it is said, since the questioner was male, and for the purpose of taming them, the Guhyasamaja and Yamantaka, which mainly demonstrate the great bliss of skillful means, are the Skillful Means Tantras. Since the questioner was a Yogini, and for the purpose of taming them, the Hevajra and Chakrasamvara, which mainly demonstrate the wisdom of emptiness, are the Wisdom Tantras. In the definitive sense, the Root Tantra says: 'Yoga is not only with the body of skillful means, nor only with wisdom; the union of skillful means and wisdom, thus spoke the Tathagata.' As the Buddha said, although all the tantras demonstrate the inseparability of skillful means and wisdom, because they clearly explain the wisdom body of Vajradhara, the first Buddha, they are even more supreme than the True Name Sutra and the Kalachakra. As it is said: 'Among all the kings of tantras, this vajra word is certainly hidden by the Vajradhara. For the liberation of beings from the first Buddha, it is completely and clearly proclaimed.' And in the Great Commentary it says: 'Whoever does not understand the first Buddha does not understand the True Name Sutra. Whoever does not understand the True Name Sutra does not understand the wisdom body of Vajradhara. Whoever does not understand the wisdom body of Vajradhara...'
དེས་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་མི་ཤེས་སོ། །གང་གིས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་མི་ཤེས་པ་དེ་དག་ ནི་འཁོར་བ་པ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་མྱང་འདས་མཐར་ཐུག་ཐོབ་པར་འདོད་ན་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ངེས་ དོན་ཤེས་དགོས་པ་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ཡང་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ། །རང་བཞིན་ཆོས་དབྱིངས་ རྒྱུན་མི་འཆད་པའོ། །དེ་ཡང་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས། རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ། རྒྱུད་དེའང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར། །གཞི་དང་རང་བཞིན་ཉིད་དང་ནི། །མི་འཕྲོག་པ་ཡི་ རབ་དབྱེ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གཞི་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ 3-214 ཅད་དུ་དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྒྱུད་མི་ཆད་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཡང་། རང་བཞིན་རྣམ་པ་རྒྱུ་ ཡིན་ལ། །གཞི་ནི་ཐབས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། །དེ་བཞིན་མི་འཕྲོག་འབྲས་བུ་སྟེ། །གསུམ་གྱིས་ རྒྱུད་ཀྱི་དོན་བསྡུས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གཞི་ལ་ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་ པར་དག་པ་གདོད་མ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་བཞུགས་པ་རྒྱུའི་རྒྱུད་དང་། གཞི་ལ་གནས་ པ་དེ་ཉིད་ལམ་ཟབ་མོའི་ཐབས་ཀྱིས་རིམ་གྱིས་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དང་། ལམ་ མཐར་ཕྱིན་པ་ལས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་མི་འཕྲོགས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་དོ། ། དེ་ཡང་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་སྟོང་པ་དང་། །དམིགས་མེད་སྙིང་རྗེ་བདེ་བ་ ཆེན་པོ་དག །དབྱེར་མེད་ཟུང་འཇུག་དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །བརྟན་གཡོ་ཀུན་ལ་ ཁྱབ་པ་ནམ་མཁའ་བཞིན། །ཇི་སྐད་དུ། དཔལ་ཀྱཻའི་རྡོ་རྗེ་ལས། ཧེ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ སྟེ། །བཛྲའང་ཤེས་རབ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བདག་ཉིད་རྒྱུད། །དེ་ནི་ང་ ཡིས་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཧེ་ཡིག་གིས་མཚོན་པ་ཐབས་དམིགས་མེད་ སྙིང་རྗེ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། བཛྲས་མཚོན་པ་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཟུང་འཇུག་དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་གནས་སྐབས་ཐམས་ ཅད་དུ་རྒྱུན་མི་ཆད་ཅིང་བརྟན་གཡོ་ཐམས་ཅད་ལ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པར་བཞུགས་པ་སྟེ། མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ལས། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་མཆོག །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ རང་བཞིན་འཛིན། །སྐྱེ་མེད་ཆོས་དེ་སྣ་ཚོགས་དོན། །ཆོས་ཀུན་ངོ་བོ་ཉིད་འཆང་བ། །ཞེས་པ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། དེ་ཉིད་མ་དག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །ས་ལ་གཏེར་བཞིན་སྒྲིབ་པ་སྤང་ རུང་དུ། །གདདོ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གནས་པ་ལ། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ 3-215 རྒྱུ་ཡི་རྒྱུད་ཅེས་གསུངས། །དེ་ཡང་དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས། བུམ་པའི་ནང་དུ་ཆུ་ ནི་ལེན་པར་བྱེད་པ་ན་ཡང་ནམ་མཁའ་འགྲོ་བ་མིན་པ་ཇི་ལྟ་བར། །མཁའ་ཁྱབ་མཁའ་ཡི
【現代漢語翻譯】 因此，他不瞭解密咒乘。那些不瞭解密咒乘的人是輪迴者，因為他們遠離了解脫之道。這是其含義。 如上所述，如果想要獲得究竟的涅槃，就必須瞭解時輪的真實含義。 རྒྱུད་（梵文：tantra，梵文天城體：तन्त्र，梵文羅馬擬音：tantra，漢語字面意思：續）的含義是，在所有狀態中，自性法界 непрерывно。正如吉祥密集金剛中所說：'རྒྱུད་（梵文：tantra，梵文天城體：तन्त्र，梵文羅馬擬音：tantra，漢語字面意思：續）被稱為 непрерывность，རྒྱུད་（梵文：tantra，梵文天城體：तन्त्र，梵文羅馬擬音：tantra，漢語字面意思：續）有三種形式：基礎、自性和不可奪取的區分。' 如是說，在基礎、道和果的所有狀態中，勝義法界 непрерывно。而且，'自性是因，基礎是方便，同樣，不可奪取的是果，三者概括了རྒྱུད་（梵文：tantra，梵文天城體：तन्त्र，梵文羅馬擬音：tantra，漢語字面意思：續）的含義。' 如是說，在基礎中，法界自性清凈，從原始以來自然成就，這就是因之རྒྱུད་（梵文：tantra，梵文天城體：तन्त्र，梵文羅馬擬音：tantra，漢語字面意思：續）；安住于基礎之上的，通過甚深道的方便逐漸顯現，這是方便之རྒྱུད་（梵文：tantra，梵文天城體：तन्त्र，梵文羅馬擬音：tantra，漢語字面意思：續）；從圓滿道中獲得雙重清凈的不可奪取的果位，這是果之རྒྱུད་（梵文：tantra，梵文天城體：तन्त्र，梵文羅馬擬音：tantra，漢語字面意思：續）。 此外，圓滿具足的空性，無緣大悲和大樂，無別的雙運勝義智慧身，遍佈一切動靜，如虛空一般。正如吉祥喜金剛中所說：'ཧེ་（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）是大悲，བཛྲ（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）是智慧，方便和智慧的自性是རྒྱུད་（梵文：tantra，梵文天城體：तन्त्र，梵文羅馬擬音：tantra，漢語字面意思：續），我將講述，請諦聽。' 如是說，ཧེ་（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）字代表方便無緣大悲和大樂，བཛྲ（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）代表智慧，圓滿具足一切相的空性，無別的雙運勝義佛，在所有狀態中 непрерывно，如虛空般遍佈一切動靜。正如《名稱真實經》中所說：'一切事物的殊勝自性，執持一切事物的自性，不生之法是多種意義，諸法皆持其自性。' 如是說。 那同樣的（法界自性）在所有不清凈的眾生心中，如地中之寶藏般，雖然可以去除遮蔽，但從原始以來就自然成就地存在著，這被稱為如來藏，是因之རྒྱུད་（梵文：tantra，梵文天城體：तन्त्र，梵文羅馬擬音：tantra，漢語字面意思：續）。正如吉祥時輪中所說：'如同在瓶中取水時，虛空並非移動，同樣，遍佈虛空的智慧'
【English Translation】 Therefore, he does not understand the Mantrayana. Those who do not understand the Mantrayana are samsaric beings because they are separated from the path of liberation. This is the meaning. As mentioned above, if one wants to attain ultimate Nirvana, one must understand the true meaning of the Kalachakra. The meaning of རྒྱུད་ (Tantra: tantra, Devanagari: तन्त्र, Roman transliteration: tantra, literal meaning: continuum) is that in all states, the svabhava-dharmadhatu is непрерывно (uninterrupted). As it is said in the Glorious Guhyasamaja: 'རྒྱུད་ (Tantra: tantra, Devanagari: तन्त्र, Roman transliteration: tantra, literal meaning: continuum) is called непрерывность (continuity), and རྒྱུད་ (Tantra: tantra, Devanagari: तन्त्र, Roman transliteration: tantra, literal meaning: continuum) has three forms: the basis, the nature, and the distinction of being un-robbed.' As it is said, in all states of the basis, path, and fruit, the ultimate dharmadhatu is непрерывно (uninterrupted). Moreover, 'Nature is the cause, the basis is the means, and similarly, the un-robbed is the fruit; these three summarize the meaning of རྒྱུད་ (Tantra: tantra, Devanagari: तन्त्र, Roman transliteration: tantra, literal meaning: continuum).' As it is said, in the basis, the dharmadhatu is naturally pure, spontaneously accomplished from the beginning, this is the cause-རྒྱུད་ (Tantra: tantra, Devanagari: तन्त्र, Roman transliteration: tantra, literal meaning: continuum); abiding in the basis, it gradually manifests through the means of the profound path, this is the means-རྒྱུད་ (Tantra: tantra, Devanagari: तन्त्र, Roman transliteration: tantra, literal meaning: continuum); from the perfected path, obtaining the un-robbed state of dual purity, this is the fruit-རྒྱུད་ (Tantra: tantra, Devanagari: तन्त्र, Roman transliteration: tantra, literal meaning: continuum). Furthermore, emptiness endowed with all perfections, non-referential compassion, and great bliss, the non-dual union of ultimate wisdom body, pervading all that is stable and moving, like the sky. As it is said in the Glorious Hevajra: 'ཧེ་ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, literal meaning) is great compassion, བཛྲ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, literal meaning) is said to be wisdom, the nature of means and wisdom is རྒྱུད་ (Tantra: tantra, Devanagari: तन्त्र, Roman transliteration: tantra, literal meaning: continuum), I will tell, listen!' As it is said, the letter ཧེ་ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, literal meaning) represents the means of non-referential compassion and great bliss, and བཛྲ (Tibetan, Devanagari, Roman transliteration, literal meaning) represents wisdom, emptiness endowed with all aspects, the non-dual union of ultimate Buddha, непрерывно (uninterrupted) in all states, pervading all that is stable and moving like the sky. As it is said in the 'Namasangiti': 'The supreme nature of all things, holding the nature of all things, the unborn dharma is manifold meaning, all dharmas hold their own essence.' As it is said. That same (dharmadhatu nature) in all impure sentient beings, like a treasure in the ground, although obscurations can be removed, it exists spontaneously accomplished from the beginning, this is called the Tathagatagarbha, the cause-རྒྱུད་ (Tantra: tantra, Devanagari: तन्त्र, Roman transliteration: tantra, literal meaning: continuum). As it is said in the Glorious Kalachakra: 'Just as when taking water in a pot, the sky does not move, similarly, the wisdom pervading the sky'
་ རྡོ་རྗེ་ཅན་ནི་(དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བཞུགས་པ་ཡང་སེམས་ཅན་ལུས་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་ དེ་ཉིད་གཟུགས་སོགས་)ཡུལ་དང་རྣམ་པར་བྲལ་(ཞིང་)བ་ལུས་ཀྱི་དབུས་སུ་དེ་བཞིན་(དུ་གནས་སོ་) ནོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ སྙིང་པོ་ནམ་མཁའ་ལྟར་བརྟན་གཡོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཅིང་། ཁྱད་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་སྒྲིབ་པ་སྤང་རུང་དུ་གནས་པ་ལ་ནི་རྒྱུའི་རྒྱུད་ཅེས་ གསུངས་ཤིང་། ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །རྣམ་རྟོག་རྣམ་ཤེས་རིམ་གྱིས་ བཀག་པ་ལས། །དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་རིམ་གྱིས་མཐོང་བ་ལ། །ལམ་གྱི་དམིགས་ ཡུལ་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ། །དེ་ཡང་འགྲེལ་ཆེན་ལས། དུ་བ་(ལྟ་བུ་དང་)ལ་སོགས་(ཀྱི་སྒྲས་ བསྡུས་པའི་)མཚན་མ(འམ་རྟགས་བཅུ)་དག་དང་ནི། །(དེའི་མཐར་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་བརྙན་འོད་གསལ་བ་མཐོང་བ་ སོ་སོར་སྡུད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། དབང་མདོར་བསྟན་པ་ལས། དུ་བ་སྨིག་རྒྱུ་མཁའ་སྣང་དང་། །སྒྲོན་མ་འབར་བ་ཟླ་ཉི་མ། །མུན་ ཅན་ཆ་དང་ཐིག་ལེ་ཆེ། །སྣ་ཚོགས་གཟུགས་བརྙན་འོད་གསལ་བ། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེའི་ཤུགས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ པའི་སྟོང་གཟུགས་བརྟན་པར་མཐོང་བའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་བསྟན། དེ་ལྟར་ཡན་ལག་དང་པོ་གཉིས་དང་། གཡོན་དང་ གཡས་ཀྱི་རྩ་ལ་རྒྱུ་བའི་)སྲོག་(དབུ་མའི་ནང་དུ་)རྩོལ་(བ་སྟེ་)གྱིས་ནི་(དབུགས་ཐམས་ཅད་འབབ་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་ བ་དག་གིས་)དབུ་མར་འབབ་པ(འི་སྲོག་རྩོལ་གྱི་ཡན་ལག་)་དང་། (དེའི་ཤུགས་ལ་རླུང་དབུ་མ་ནས་ཀྱང་འགྲོ་འོང་ མེད་པར་འཛིན་པ་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། ཡན་ལག་བར་བ་གཉིས་དང་། ཡན་ལག་ཐ་མ་གཉིས་ནི)། རིག་མ་(སྟེ་དབང་ བསྐུར་ཞིང་བསླབ་པ་དང་གཟུགས་དང་ལང་ཚོ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སྦྱོར་པ)འི་བརྟུལ་ ཞུགས་དག་གིས་རྡོ་རྗེ་(སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་)ནི། །ལྟུང་(བ་)མིན་(པའི་རྗེས་དྲན་ 3-216 གྱི་ཡན་ལག་དང་། རྗེས་དྲན་གྱི་སྐབས་སུ་ལྟེ་བའི་གཏུམ་མོའི་མེས་སྤྱི་བོའི་ཧཾ་ཡིག་ཞུ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྤྱི་བོ་ནས་རྡོ་རྗེ་ ནོར་བུའི་བར་དུ་བྱོན་པ་)དེ་བཞིན་(དུ་སླར་)སྟེང་དུ་ཁུ་བ་(གཙུག་ཏོར་གྱི་བར་དུ་བགྲོད་པའམ་གཤེགས་པར་བྱེད་པ་ ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་)སྟེ། །(དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་གི་)ལམ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ ཀྱི་ནི། །བདེ་བ་(ཐིག་ལེ་བཞི་)མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཞེས། །(རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་སུ་)མངོན་པར་ བརྗོད་པའམ་(མིང་གཞན་དོན་དམ་པའི་)ཕོ་ཉ་མོ(འམ་མཁའ་འགྲོ་མ་)ཀུན་གྱི། །(ཞེས་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཉིད་ འོ
【現代漢語翻譯】 金剛持（一切原始佛的身，不住于有情眾生的身，也不隨有情眾生有無之身而轉移，其自性即是色等），遠離處所和相狀，如是安住于身之中央。 如是等等所說，自性俱生智，如來藏，如虛空般，周遍於一切穩固與變動。特別是，一切有情眾生之心性，光明澄澈，可斷除遮蔽，此即名為因之續。 入道之後，以無分別禪定，次第止息分別念和各種識，從而次第證悟勝義法性，此即名為道之所緣，方便之續。正如《大疏》中所說：『煙等（以及由『等』字所包含的）十相，以及（在其後所見的各種影像光明），是各自收攝的支分。如《灌頂略示》中所說：煙、陽焰、空相、燈焰、日月、暗分、大點、各種影像光明。』由此暗示了能穩固見到一切相之空性的禪定支分。如是，最初二支，以及在左右脈中流動的命（氣，即令諸氣皆入中脈之）勤（作，即令諸氣皆入中脈之方便），以及（由此，風在中脈中無有來去而安住，即安住之支分，中間二支，以及最後二支是）明妃（即灌頂、學法，以及具足容貌等功德之事業手印）之禁行，金剛（即菩提心，金剛寶之外）不墮（即憶念之支分，憶念之時，從臍間拙火之火，令頂門『吽』字融化之菩提心，從頂門降至金剛寶之間），如是（再次）向上，精液（至頂髻之間執行，即趨入之禪定支分）。如是，以此六支瑜伽之道，諸佛之樂（四喜）成為無上，（在諸續部之王中）顯說，或（異名，勝義之）使女（或空行母）眾之（自性）。』此即大手印法性。
【English Translation】 Vajradhara (the body of all primordial Buddhas, not dwelling in the bodies of sentient beings, nor moving according to whether sentient beings have bodies or not, its nature being form, etc.), is apart from places and characteristics, and thus abides in the center of the body. As it is said, the co-emergent wisdom of self-nature, the Tathagatagarbha, like the sky, pervades all that is stable and moving. In particular, the mind-nature of all sentient beings, clear and luminous, can be rid of obscurations, and this is called the continuum of the cause. After entering the path, with non-conceptual samadhi, gradually stopping discursive thoughts and various consciousnesses, thereby gradually realizing the ultimate nature of reality, this is called the object of the path, the continuum of means. As stated in the Great Commentary: 'Smoke, etc. (and the ten signs included by the word 'etc.'), and (the various luminous images seen thereafter), are the branches of individual collection. As stated in the Abhisambodhi Tantra: smoke, mirage, sky appearance, lamp flame, sun and moon, dark part, great bindu, various luminous images.' This implies the branch of meditation that can steadily see the emptiness of all phenomena. Thus, the first two branches, and the life (force, that is, causing all energies to enter the central channel) moving in the left and right channels, the effort (that is, the means of causing all energies to enter the central channel), and (thus, the wind abides in the central channel without coming and going, that is, the branch of abiding, the middle two branches, and the last two branches are) the conduct of the vidya (that is, empowerment, learning, and the action mudra possessing qualities such as appearance), the vajra (that is, the bodhicitta, outside the vajra jewel) does not fall (that is, the branch of remembrance, at the time of remembrance, from the fire of tummo in the navel, causing the bodhicitta of the 'Hum' syllable at the crown to melt, descending from the crown to the vajra jewel), thus (again) upwards, semen (moving to the topknot, that is, the samadhi of entering). Thus, with these six-limbed yoga paths, the bliss (four joys) of the Buddhas becomes supreme, (manifestly) spoken (in the kings of tantras), or (another name, the ultimate) messenger (or dakini) of all (natures).' This is the Mahamudra Dharmata.
ད་གསལ་གྱི་གཟུགས་དང་)ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ༼འི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ༽་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐོབ་ ༼པར་༽འགྱུར་༼རོ༽། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡན་ལག་དྲུག་གི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་ པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་ཏེ། རྣམ་ཤེས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་རིམ་གྱིས་འགག་ པ་ལས་དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་སྣང་བ་རིམ་གྱིས་འཆར་བ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། བསྙེན་སྒྲུབ་རྣམ་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་ཕྱིན་ཏེ། །གནས་སྐབས་རིགས་ བཞིའི་སྒྲིབ་པ་ཀུན་སྤངས་ནས། །ཟག་མེད་སྐུ་བཞི་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ། །དག་ པ་གཉིས་ལྡན་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ཅེས་གསུངས། །དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། རྒྱལ་བ་(བདེ་གཤེགས་ སྙིང་བོ)འི་སྐུ་ཡི་རྡོ་རྗེའི་(ནི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་འདས་པས་)ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་(འབྲེལ་པར་འཇུག་པ་)རྣམས་ ཀྱིས་བགྲོད་བྱ་(འམ་རྟོགས་བྱ་)མིན་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་(པྲ་ཕབ་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་སྟོང་གཟུགས་ སོ)། །(དེའི་)གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་(ནི་ཉེ་ཚེ་བ་མ་ཡིན་ལ་)སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་(ཀྱི་)རང་སྙིང་(སྟེ་རང་རང་ གི་བསམ་པ་ལྟར་རང་རང་གི་)སྐད་རྣམས་དག་གིས་ཆོས་ནི་གོ་བར་བྱེད་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་ཐུགས་ ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་(ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སེམས་འོད་གསལ་བ་ཡིན་པས་)སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་ བཞིན་མཐའ་དག་པ་ལ་(སྟེ་བརྟན་གཡོ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་)གནས་(པའོ)། །དྲི་མེད་ནོར་བུ་(ཆེན་པོས་ གང་ལ་རེག་ཚད་ནོར་བུ་བྱེད་པ་)ལྟ་བུར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་(ཁམས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་)འཛིན་བྱེད་གང་ཡིན་ 3-217 དེ་ཉིད་(དེའི་)ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་(སྦྱོང་བྱེད་)ལམ་གྱི་བསྙེན་སྒྲུབ་(པ་ཉེར་ སྒྲུབ་སྒྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་)བཞིའི་རྣམ་པར་མཐར་ཕྱིན་པ་ལས། (སད་པ་རྨི་ལམ་གཉིད་འཐུག་ཆགས་པ་སྟེ་) སྤང་བྱ་གནས་སྐབས་རིགས་བཞིའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་འགགས་ནས། (སྦྱང་འབྲས་)དྲི་མ་དང་ འབྲལ་བའི་འབྲས་བུ་སྐུ་རྡོ་རྗེ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ ཆུབ་པས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དབྱིབས་ཀྱི་རྣམ་པར་མཐར་ཕྱིན་པ་དང་། སྐྱེས་ བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་གསུང་རྡོ་རྗེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུས་མངོན་པར་ རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལམ་མཁྱེན་པ་སྔགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་ཕྱིན་པ་དང་། རྣམ་པར་ སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་ལྔས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་ པ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཆོས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་ཕྱིན་པ་དང་། རྒྱུ་མཐུན་ པའི་འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་ བྱང་ཆུབ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྣལ་འབྱོར་
【現代漢語翻譯】 如是，瑜伽士經由與明妃（藏文：གསལ་གྱི་གཟུགས་，字面意思：明妃）俱生的（大樂至上成就），而獲得（成就）。如是說，依賴六支瑜伽，修習無分別禪定，次第止息妄識之顯現，從而次第生起空樂無二之實相法性之顯現，是為方便續。 圓滿修習四種次第（親近、近修、修習、大修）之瑜伽，暫時斷除四種障蔽，顯現無漏四身，是為具二清凈之果續。如續部所說：勝者（藏文：རྒྱལ་བ་，梵文天城體：jina，梵文羅馬擬音：jina，漢語字面意思：勝利者，此處指：如來藏）之身金剛（超越緣起），非諸境及有境（所能及），一切相（如水中月）。語金剛（非剎那生滅），令諸有情（依）自心（之所想）解了正法。金剛持之心金剛（無分別智光明），安住于有情之心性中（遍佈一切動靜）。如無垢寶珠（觸之成寶），執持諸法（界大樂）者，即是智慧金剛。如是等等，由（清凈）道之四種次第（親近、近修、修習、大修）圓滿，斷除（醒、夢、深眠）四種障蔽，證得離垢之果，身金剛化身，以幻化網圓滿正覺，成就一切相智，圓滿形色；語金剛報身，以二十相圓滿正覺，成就道智，圓滿咒之瑜伽；意金剛法身，以五相圓滿正覺，成就道之種種相智，圓滿法之瑜伽；法性身智金剛，一剎那間圓滿正覺，成就一切智，圓滿清凈之瑜伽。
【English Translation】 Thus, the yogi attains (accomplishment) through the great bliss that is born together with the consort (Tibetan: གསལ་གྱི་གཟུགས་, Wylie: gsal gyi gzugs, literally: clear form). As it is said, relying on the six-branched yoga, cultivating non-conceptual samadhi, gradually ceasing the appearances of deluded consciousness, and thereby gradually arising the appearance of the ultimate reality of Dharma-nature, which is the union of emptiness and bliss, is called the means tantra. Perfectly practicing the yoga of the four stages (approaching, near-accomplishing, accomplishing, great accomplishing), temporarily abandoning all four obscurations, and manifesting the four uncontaminated bodies, is called the fruit tantra with two purities. As it is said in the tantra: The body vajra of the Victorious One (Tibetan: རྒྱལ་བ་, Sanskrit Devanagari: jina, Sanskrit Romanization: jina, literally: victorious one, here referring to: Tathagatagarbha) (transcends dependent origination), is not accessible to objects and subjects (or those who engage in them), (it is) all aspects (like a reflection in water). The speech vajra (is not momentary), enables all sentient beings (to understand) the Dharma through their own hearts (i.e., according to their own thoughts). The mind vajra of the Vajra Holder (is the clear light of non-conceptual mind), abides in the nature of the minds of sentient beings (i.e., pervades all that is stable and moving). Like a stainless jewel (which turns whatever it touches into a jewel), that which holds all phenomena (the realm of great bliss) is the wisdom vajra. Thus, etc., from the perfection of the four stages (approaching, near-accomplishing, accomplishing, great accomplishing) of the (purifying) path, all the obscurations of the four states (waking, dreaming, deep sleep) that are to be abandoned cease, and (as the result of purification) the fruit of being free from defilements, the body vajra Nirmanakaya, is perfectly awakened with the net of illusion, accomplishing the all-aspects wisdom, perfecting form and color; the speech vajra Sambhogakaya, is perfectly awakened with twenty aspects, accomplishing the path wisdom, perfecting the yoga of mantra; the mind vajra Dharmakaya, is perfectly awakened with five aspects, accomplishing all the aspects of the path wisdom, perfecting the yoga of Dharma; the wisdom vajra Svabhavikakaya, the result corresponding to the cause, is perfectly awakened in a single instant, accomplishing all wisdom, perfecting the pure yoga.
མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ ན་འབྲས་བུ་བཞི་དང་རྡོ་རྗེ་བཞི་དང་སྐུ་བཞི་དང་བྱང་ཆུབ་པ་བཞི་དང་། མཁྱེན་པ་བཞི་དང་ རྣལ་འབྱོར་བཞི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་ཡང་བྲལ་ནས་དག་ པ་གཉིས་ལྡན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ཅེས་གསུངས་སོ། །སྔགས་མཚན་ཉིད་ མཐར་ཐུག་ངེས་པའི་དོན་གཅིག་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་བླ་མར་ཡང་། (དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ སྙིང་བོ་དེ་ཉིད་གློར་གྱི་དྲི་མས་)མ་དག་(པ་དང་)མ་དག་དག་པ་དང་། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་(གི་གནས་སྐབས་ གསུམ་ལས་)གོ་རིམ་(ཇི་ལྟ་བ་)བཞིན་(དུ)། །སེམས་ཅན་(དང་)བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་(བྱ་བའི་མིང་ཐ་དད་པ་གསུམ་གྱིས་)བརྗོད་དོ། །ཞེས་ཆོས་དབྱིངས་ལ་ཁྱད་ པར་མེད་ཀྱང་དྲི་མས་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ལ་སེམས་ཅན་དང་། དྲི་མ་ཅི་རིགས་པས་ དག་ཅིང་ལྷག་མས་(ས་)དག་པའི་གནས་སྐབས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། དྲི་མ་མཐའ་ 3-218 དག་གིས་དག་པའི་གནས་སྐབས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བཏགས་ནས་གནས་སྐབས་ གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་གསུངས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་(ཏེ་དཔེར་ན་)རྟོག་(པ་)མེད་(ཅིང་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་)བདག་ ཉིད་ཅན་(གྱི)། །ནམ་མཁའ་(གཟུགས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དབྱེར་མེད་པར་)ཀུན་ཏུ་རྗེས་(སུ)སོང་(ཞིང་ཁྱབ་པ་) ལྟར། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་(འོད་གསལ་གདོད་མ་ནས)དྲི་(མ)མེད་(པའི་ཆོས་ཀྱི་)དབྱིངས་(ཀྱང་)། །དེ་ བཞིན་(དུ་གང་ཟག་གི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ལ་དབྱེར་མེད་ཅིང་)ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ(ར་ཁྱབ་པ་)ཉིད་(དོ)། །ཅེས་ པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པར་གསུངས་པ་དང་། (སེམས་ཅན་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཉོན་ མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་)ཉེས་པ་(རྣམས་སྤང་རུང་)གློ་བུར་(བ་ཉིད་)དང་ལྡན་(པ་ཡིན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་)དང་། །(ཕྱིས་དག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་)ཡོན་ཏན་(མངོན་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་) རང་བཞིན་(དུ་གདོད་མ་)ཉིད་(དུ་)ལྡན་(པའི་)ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་སྔར་(འཁོར་བའི་ཁམས་སུ་ཡོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་) བཞིན་(དུ་)ཕྱིས་(མྱང་འདས་དུས་སུའང་)དེ་བཞིན་(དུ་གནས་ཤིང་)། །(ནམ་ཡང་)འགྱུར་བ་མེད་པའི་(ཆོས་ དབྱིངས་འདིའི་)ཆོས་ཉིད་(དམ་རང་བཞིན་ཉིད་)དོ། །ཞེས་པས་སེམས་ཅན་ལ་ཡོད་པའི་ཉེས་པ་ནི་ སྤང་རུང་གློ་བུར་བ་ཡིན་ཞིང་། སངས་རྒྱས་ལ་མངའ་བའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་གདོད་མ་ནས་རང་ བཞིན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་དུ་ གསུངས་པ་དང་ཡང་མཐུན་པ་ཉིད་དོ། ། སྔགས་ཀྱི་དོན་ཡང་སྲིད་པ་འཁོར་བ་ཡི། །རྩ་བའི་རྣམ་རྟོག་རིམ་གྱིས་ འགོག་པ་སྟེ། །རྣམ་རྟོག་ཕལ་བའི་གཉེན་པོར་བསྐྱེད་རིམ་དང་། །མཐའ་དག་ གཉེན་པོར་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ
【現代漢語翻譯】 最終成就，因此，四種果位、四種金剛、四身、四種菩提和四種智慧，以及四種瑜伽，自性清凈，遠離一切垢染，具足二種清凈，顯現出來，這被稱為果位的傳承。密咒的究竟意義與大乘的至上傳承（如來藏）的決定性意義相同，如雲：『（如來藏的體性被）不凈（的客塵）所染，（處於）不凈（的狀態），以及（部分）清凈（的狀態），和完全清凈（的狀態），（這三種狀態）依次（對應于）眾生、菩薩和如來（這三種不同的名稱）。』雖然法界無有差別，但對於被垢染所染的不凈狀態，稱為眾生；對於部分清凈，部分仍有殘餘的狀態，稱為菩薩；對於完全清凈的狀態，稱為如來。因此，區分了三種狀態。如同（無分別且無障礙的）虛空，普遍隨順（一切有形之物）一樣，心的自性（光明）無垢（的法）界，也同樣普遍存在（於一切眾生的狀態中）。因此，如來藏如虛空般遍佈一切。眾生的過患是暫時的，而佛陀的功德是本具的。如同先前（輪迴中的狀態），之後（涅槃時）也一樣，（此法界）不會改變。因此，眾生的過患是可斷除的，是暫時的；而佛陀的功德從本初就已具備。因此，空樂無二的智慧身是永恒不變的，這與傳承的意義相符。 密咒的意義在於逐漸止息輪迴的根本——分別念。生起次第是粗分別唸的對治，圓滿次第是一切分別唸的對治。
【English Translation】 The ultimate accomplishment, therefore, the four fruits, four vajras, four bodies, four bodhisattvas, and four wisdoms, as well as the four yogas, are naturally pure, free from all defilements, possessing two kinds of purity, and manifest. This is called the lineage of the fruit. The ultimate meaning of mantra is the same as the definitive meaning of the supreme lineage of Mahayana (Tathagatagarbha), as it says: '(The nature of the Tathagatagarbha is) impure (due to adventitious defilements), (being in a state of) impurity, as well as (partially) pure (state), and completely pure (state), (these three states) sequentially (correspond to) beings, Bodhisattvas, and Tathagatas (these three different names).' Although the Dharmadhatu is without difference, the impure state that is stained by defilements is called sentient beings; the state that is partially pure and partially still has remnants is called Bodhisattvas; and the state that is completely pure is called Tathagatas. Therefore, the three states are distinguished. Just as (the non-discriminating and unobstructed) space universally follows (all forms), the nature of mind (luminosity) the immaculate (Dharma) realm, is also universally present (in all states of beings). Therefore, the Tathagatagarbha pervades everything like space. The faults of sentient beings are temporary, while the virtues of the Buddha are inherent. Just as before (the state in samsara), so too after (at the time of nirvana), (this Dharmadhatu) does not change. Therefore, the faults of sentient beings are removable and temporary; while the virtues of the Buddha are inherently present from the beginning. Therefore, the body of wisdom of bliss and emptiness is immutable, which is consistent with the meaning of the lineage. The meaning of mantra is to gradually stop the root of samsara—conceptual thought. The generation stage is the antidote to coarse conceptual thought, and the completion stage is the antidote to all conceptual thought.
། །དེ་ཡང་། དཔལ་ཡང་དག་སྦྱོར་བ་ལས། རྣམ་རྟོག་ མ་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལྷུང་བྱེད་ཡིན། །མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་ན། ། མཁའ་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པར་ཡང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་གང་གི། རྐྱེན་ནི་གང་གང་ལས་བྱུང་བའི། །ཡིད་ནི་མན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ། 3-219 དྲ་ནི་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའི་དོན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འཁོར་བའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་ བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ཡིད་སྐྱོབ་པའི་དོན་གྱིས་ན་མན་ཏྲ་སྟེ་སྔགས་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་ཡང་ ཐ་མལ་རྣམ་རྟོག་གི་གཉེན་པོར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། རྣམ་རྟོག་མཐའ་དག་གི་གཉེན་ པོར་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པ་སྟེ། ཕལ་བ་(སྟེ་ཐ་མལ་པ)འི་(སྣང་བའི་)གནས་སྐབས་གཞོམ་ པའི་ཕྱིར་(དུ)། །(བསྐྱེད་རིམ་གྱིས་)བསྒོམ་པ་(ཡིན་)ཡང་དག་(པར་)རབ་ཏུ་(སངས་རྒྱས་ཀྱིས་)བསྒྲགས་( པ་སྟེ་བསྟན་ནོ)། །(གྱ་ནོམ་ལྷའི་)རང་བཞིན་(དུ་སྣང་བའི་)གནས་སྐབས་གཞོམ་པའི་ཕྱིར། །(རྫོགས་རིམ་) བསྒོམ་པ་ཉིད་ནི་(རྣམ་རྟོག་ཡིད་ལ་)མི་བསྒོམ་(པ་སྟེ་རྟོག་སྒོམ་)ཡིན་(ནོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བསྐྱེད་རིམ་ལ་ཡང་ཡབ་ཀྱི་ཆར་བསྟན་པ། །ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ མཚོན་པ་དང་། །ཡུམ་གྱི་ཆ་རྣམས་སྟོང་ཉིད་མཚོན་པ་སྟེ། །དོན་ནི་བདེ་སྟོང་ ཟུང་འཇུག་སྟོན་པར་མཚུངས། །དེ་ཡང་། དཔལ་བདེ་མཆོག་གི་རྒྱུད་ལས། སམ་ཞེས་བྱ་ བ་བདེ་བར་བརྗོད། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བདེ་ཆེན་ཉིད། །སྒྱུ་མ་ཐམས་ཅད་མཉམ་སྦྱོར་བ། ། མཆོག་ཏུ་བདེ་བས་བདེ་མཆོག་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་ ཐམས་ཅད་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་མཚུངས་ཤིང་དེའི་ལམ་མོས་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་ བྱེད་པ་བསྐྱེད་རིམ་སྒོམ་པའི་སྐབས་སུ། ཐབས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཚོན་པ་ལ་ཡབ་ཀྱི་རྣམ་པ་ དང་། ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་མཚོན་པ་ལ་ཡུམ་གྱི་རྣམ་པ་དང་། བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་མཚོན་ པ་ལ་ཡབ་ཡུམ་ཞལ་སྦྱོར་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་བསྟན་པའོ། ། ༈ ས་ལམ་གྱི་རྣམ་བཞག བརྒྱད་པ་ས་ལམ་གྱི་རྣམ་བཞག་ལ་དང་པོ་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པ་ནི། ༈ ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པ། དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་ལ། །སྒྲིབ་བྱེད་གློ་བུར་དྲི་མ་ཉོན་མོངས་དང་། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་ པ་རིམ་གྱིས་སྤང་བའི་ཕྱིར། །ལམ་ལྔ་ས་བཅུ་རིམ་གྱིས་བགྲོད་འཚལ་ལོ། །དེ་ཡང་ རྒྱུད་བླ་མར་ཡང་། (ལུས་ངག་གི་སྤྲོས་པ་ཀུན་དང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་འབད་རྩོལ་མ་ལུས་པ་ཉེ་བར་) 3-220 ཞི་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ(འི་བདག་ཉིད)་ཅན་(ཡིན་པའི་)ཕྱིར་(ན)། །(ཕྲིན་ལས་)ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་(པ་)ཅེས་བྱ་ བར་བརྗོད་(དོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་ སྐུ་གདོད་མ་ནས་ལ
【現代漢語翻譯】 此外，《吉祥正合》中說：『分別念是巨大的無明，是沉溺輪迴大海的原因。若安住于無分別的禪定，則如虛空般清凈無垢。』《吉祥密集》中也說：『任何分別念，從任何因緣而生，心即稱為「曼」（藏文：ཡིད་，梵文天城體：मन，梵文羅馬擬音：mana，漢語字面意思：意），「扎」（藏文：དྲ་，梵文天城體：त्र，梵文羅馬擬音：tra，漢語字面意思：救護）是救護之義。』如是說，輪迴一切過患的根本在於分別念，以救護心之義故，稱為曼扎（藏文：མན་ཏྲ་，梵文天城體：मन्त्र，梵文羅馬擬音：mantra，漢語字面意思：真言），即是咒語。此咒語，以生起次第對治庸常分別念，以圓滿次第對治一切分別念。爲了摧毀凡夫（庸常）之境，修持生起次第，是如來所宣說（即教導）的。爲了摧毀（殊勝天尊）自性之境，修持圓滿次第，即是不修（分別念，即是止觀）。』如是說，生起次第中，屬於父續的部分，象徵一切大樂；屬於母續的部分，象徵空性。其意義在於宣說樂空雙運。 此外，《吉祥勝樂》續中說：『「桑」（藏文：སམ་，梵文天城體：सम्，梵文羅馬擬音：sam，漢語字面意思：桑）名為安樂，是諸佛之大樂，一切幻化平等結合，以最勝之樂故名勝樂。』如是說，究竟諸佛皆是樂空雙運智慧之身，對此道路生起信解，於心中作意，在修持生起次第時，以方便像征大樂，示現父相；以智慧象徵空性，示現母相；以樂空雙運象徵，示現父母雙運等相。 關於道地的分類： 第八，道地的分類，首先是共同的解釋： 共同的解釋： 如是知曉后，爲了逐漸斷除遮蔽究竟法身的，突發性的垢染——煩惱障和所知障，需次第經歷五道十地。此外，《寶性論》中也說：『（身語的一切戲論和心的分別念等一切努力完全）寂滅，（是）法身（的體性），因此稱為（事業）任運成就。』如是說，自性清凈的法身，從本以來具足。
【English Translation】 Furthermore, in 'Glorious Perfect Union,' it says: 'Discriminating thought is vast ignorance, causing one to fall into the ocean of samsara. If one abides in non-discriminating samadhi, one becomes as immaculate as the sky.' Also, in 'Glorious Guhyasamaja,' it says: 'Whatever discriminating thoughts arise, from whatever causes they originate, the mind is called 'Man' (Tibetan: ཡིད་, Sanskrit Devanagari: मन, Sanskrit Romanization: mana, Literal meaning: mind), and 'Tra' (Tibetan: དྲ་, Sanskrit Devanagari: त्र, Sanskrit Romanization: tra, Literal meaning: protection) means to protect.' As it is said, the root of all faults of samsara lies in discriminating thought. Because of the meaning of protecting the mind, it is called Mantra (Tibetan: མན་ཏྲ་, Sanskrit Devanagari: मन्त्र, Sanskrit Romanization: mantra, Literal meaning: mantra), which is a spell. This spell involves cultivating the generation stage as an antidote to ordinary discriminating thoughts, and meditating on the completion stage as an antidote to all discriminating thoughts. To destroy the state of ordinary (common) appearances, the practice (of the generation stage) is perfectly proclaimed (taught) by the Buddha. To destroy the state of (the glorious deity's) inherent nature, the practice of the completion stage is not to meditate (on discriminating thoughts, i.e., contemplation).' As it is said, in the generation stage, the father aspect symbolizes all great bliss, and the mother aspect symbolizes emptiness. The meaning is similar in that it demonstrates the union of bliss and emptiness. Furthermore, in the 'Glorious Chakrasamvara' Tantra, it says: ''Sam' (Tibetan: སམ་, Sanskrit Devanagari: सम्, Sanskrit Romanization: sam, Literal meaning: Sam) is called bliss, the great bliss of all Buddhas, the equal union of all illusions, and because of supreme bliss, it is called Chakrasamvara (Supreme Bliss).』 As it is said, ultimately all Buddhas are the embodiment of the wisdom of the union of bliss and emptiness. Generating faith in this path and focusing on it in the mind, during the practice of the generation stage, the father aspect is shown to symbolize great bliss through skillful means, the mother aspect is shown to symbolize emptiness through wisdom, and the union of bliss and emptiness is shown through the union of father and mother, and so on. The Classification of Grounds and Paths: Eighth, the classification of grounds and paths, first the common explanation: Common Explanation: Having understood this, in order to gradually eliminate the adventitious stains that obscure the ultimate Dharmakaya, namely the afflictive obscurations and the cognitive obscurations, one must traverse the five paths and ten grounds in sequence. Furthermore, in the 'Uttaratantra,' it also says: '(The complete pacification of all activities of body and speech, and all discriminating thoughts of mind, etc.) is the nature of the Dharmakaya, therefore it is said to be (activities) spontaneously accomplished.' As it is said, the Dharmakaya, which is naturally pure, has been complete from the beginning.
ྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་བཞུགས་པ་དེ་ཉིད་དོ། །དབུས་མཐར། (སྤང་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལ་ དབྱེ་ན་)ཉོན་མོངས་པ་ཡི་སྒྲིབ་པ་དང་། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དག་ཏུ་འདོད་(ལ)། །(གཉིས་པོ་)དེར་ ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་(འདུས་)དེ། །དེ་(གཉེན་པོས་)ཟད་(པར་བྱས་)ནས་ནི་གྲོལ་བ་(མཐར་ཐུག་ཐོབ་ པ)ར་འདོད་(པ་སྟེ་བཞེད་དོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྤང་བྱ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ ཆགས་དང་བཅས་པ་ལས་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་ལམ་ལྔ་ལ་རིམ་གྱིས་ཞུགས་ཏེ་ས་བཅུ་ བགྲོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་པའོ། ། ༈ ལམ་གྱི་རྣམ་བཞག སོ་སོའི་ངོ་བོ་ལ། ལམ་དང་སའི་རྣམ་བཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལམ་ནི་ལྔ་སྟེ། ཚོགས་ ལམ་དང་། སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་དང་། སྒོམ་པའི་ལམ་དང་། མཐར་ཕྱིན་ པའི་ལམ་མོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ཡང་དང་པོར་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཞུགས་ཏེ། །ཇི་ལྟར་ནུས་ པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་བསྲུངས། །དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་ཡུལ་དུ་འཇུག་པ་ ན། །ལེགས་པར་བརྟགས་ཏེ་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་སྤང་། །ཟས་ཀྱི་ཚོད་ཀྱང་རིག་ པར་བྱ་སྟེ་བསྟེན། །ཉིན་པར་ཀུན་དང་མཚན་མོའི་སྟོད་སྨད་ལའང་། །ཞི་གནས་ ལྷག་མཐོང་ཟུང་འཇུག་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ། །སྒོ་གསུམ་སྤྱོད་ལམ་བརྟགས་ཏེ་ཤེས་ བཞིན་བསྟེན། །དེ་ཡང་ཆོས་མངོན་པ་ལས། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་གང་ཞེ་ན། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་(སོ་ སོར་ཐར་པ་རིགས་བརྒྱད་པོ་གང་རུང་གི་)ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། དབང་པོའི་སྒོ་སྡོམ་པ་(སྟེ་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ལ་མི་ ཞེན་པ་)དང་། ཁ་ཟས་(ཟ་ཚུལ་སྨན་གྱི་འདུ་ཤེས་)ཀྱི(ས་མང་ཉུང)་ཚོད་རིག་པ་དང་། ནམ་གྱི་ཆ་(ལ་གསུམ་དུ་ ཕྱིས་ནས་ཆ་)སྟོད་དང་ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བར་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་དང་། (དྲན་)ཤེས་བཞིན་དུ་ མངོན་པར་དགའ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐར་པའི་ཆ་དང་ 3-221 མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྒྱུད་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་འགེངས་ཤིང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ འཇུག་ངོགས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། (ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ནི་གང་ཟག་)གང་ཞིག་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ སུ། །ལོ་བརྒྱར་(གཞན་ལ་)སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་བས། །(གང་ཟག་)གང་ཞིག་ཉིན་གཅིག་ཚུལ་ཁྲིམས་ རྣམ་དག་ནི། །བསྲུངས་བ་དེ་ནི་༼སྔ་མ་སྦྱིན་པའི་བསོད་ནམས་ལས་༽ཁྱད་པར་༼དུ་༽འཕགས་༼སོ༽། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་རིས་བརྒྱད་ལསི་ཇི་ལྟར་ནུས་པའི་སྡོམ་ པ་བླངས་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་བསྲུང་བ་དང་། མདོ་ལས། མིག་གིས་གཟུགས་ རྣམས་མཐོང་སྟེ་མཚན་མར་མི་འཛིན། མངོན་རྟགས་སུ་མི་འཛིན། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དབང་པོ་རྣམས་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ན། སྡུག་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་། མི་སྡུག་པ་ལ་སྡང་བ་དང་། བར་མ་ལ་རྨོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་བསྲུང་ཞིང་དྲན་པས་འཛིན་པ་དང་། བཤེས་སྤྲ
【現代漢語翻譯】 即是自然成就之狀態。在《中邊分別論》中說：（若區分所斷之障）煩惱障與所知障，如是認為。（二者）一切障均攝於此，（以對治力）盡除彼等，則認為獲得解脫（究竟）。如是說，爲了從應斷除的暫時的垢染，即二障及其習氣中解脫，應次第進入五道，並經歷十地。如是說。 道的分類： 就各自的體性而言，道的分類和地的分類有兩種。首先，道有五種：資糧道、加行道、見道、修道和究竟道。第一，首先進入資糧道：如何盡力守護清凈的戒律。當諸根之門進入對境時，善加觀察，斷除不如理作意。亦應知量而受用食物。日間以及夜晚的上半夜和下半夜，修習止觀雙運瑜伽。觀察身語意三門之行為，並依止正知正念。如《阿毗達磨》中所說：何為資糧道？即是別解脫（八種別解脫戒中的任何一種）之戒律，守護根門（即不執著於色聲等），知量（以醫藥之想）受用食物（之多少），夜晚（分為三部分，于）上半夜和下半夜不睡眠而精勤于瑜伽，以及（憶念）安住于正知。如是說，對於初學者而言，與解脫分相應的善根，以功德之聚充滿自相續，成為解脫之入口。（戒律的利益是，）何人以歡喜心，于百年間（向他人）佈施，不如（何人）一日守護清凈戒律，此（後者之功德）更為殊勝。如是說，從八種別解脫戒中，盡力受持戒律，守護清凈的戒律。如經中所說：眼睛看見諸色，不取總相，不取隨好。如是說，當諸根進入對境時，守護生起對悅意之貪著，對不悅意之嗔恨，以及對中庸之愚癡等煩惱，並以正念憶持，親近善知識。
【English Translation】 That itself is the state of being spontaneously accomplished. In the Madhyāntavibhāga (Distinguishing the Middle from the Extremes), it says: '(If dividing the obscurations to be abandoned,) the obscuration of afflictions and the obscuration of knowledge, are considered as such. (Both) all obscurations are included therein, (having) exhausted them (by antidotes), it is considered that liberation (ultimate attainment) is attained.' As it is said, in order to be liberated from the temporary stains to be abandoned, namely the two obscurations together with their habitual tendencies, one should gradually enter the five paths and traverse the ten bhumis. So it is said. The Classification of the Paths: Regarding their individual essence, there are two classifications: the classification of paths and the classification of bhumis. First, there are five paths: the path of accumulation, the path of preparation, the path of seeing, the path of meditation, and the path of consummation. First, one enters the path of accumulation: How to diligently maintain pure morality as much as possible. When the doors of the senses enter objects, examine them well and abandon inappropriate attention. One should also know the measure of food and partake of it. During the day and in the upper and lower parts of the night, meditate on the yoga of the union of calm abiding and insight. Examine the conduct of the three doors and rely on mindfulness. As it is said in the Abhidharma: What is the path of accumulation? It is the morality of individual liberation (any of the eight types of individual liberation vows), guarding the doors of the senses (i.e., not being attached to forms, sounds, etc.), knowing the measure of food (i.e., eating with the perception of medicine) (in terms of quantity), not sleeping in the upper and lower parts of the night (dividing the night into three parts) and striving in yoga, and (remembering) delighting in mindfulness. As it is said, for beginners, the roots of virtue that are in accordance with the factors of liberation fill one's mind-stream with a collection of qualities and become an entrance to liberation. (The benefit of morality is that) whoever with a joyful mind gives charity (to others) for a hundred years, is surpassed by (whoever) maintains pure morality for one day, this (latter's merit) is more excellent. As it is said, from the eight vows of individual liberation, take the vows as much as possible and maintain pure morality. As it is said in the sutra: The eyes see forms, do not grasp at the general characteristics, do not grasp at the detailed marks. As it is said, when the senses enter objects, protect against the arising of afflictions such as attachment to the pleasant, hatred to the unpleasant, and ignorance to the neutral, and hold them with mindfulness, and rely on a spiritual friend.
ིངས་ལས། (ཐོག་མར་ལུས་ཆུད་མི་ཟ་བའི་ཕྱིར་ཟས་ལ་སྤྱོད་ཚུལ་ནི་)ཁ་ཟས་(ཟ་ན་ལུས་ལ་ཕན་པའི་) སྨན་དང་འདྲ་བར་(ཚོད་)རིག་(པར་)བྱས་ནས། །(ཀུན་སློང་)འདོད་ཆགས་(དང་)ཞེ་སྡང་མེད་པར་ བསྟེན་(པར་)བགྱིས་ཏེ། །(ཆེད་དུ་བྱས་པ་ལུས་)བརྒྱག་(པའི་)ཕྱིར་(ལུས་ལ་སྟོབས་བསྐྱེད་ལ་དགྲ་ལ་གནོད་པ་ བྱའོ་སྙམ་པས་)མ་ལགས་བསྙེམས་པའི་ཕྱིར་མ་ལགས། །(ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་རྒྱས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་ བདག་གིར་བཟུང་ནས་)མཚག་(པའི་)ཕྱིར་(དུ་)མ་ལགས་(སོ་འོ་ན་གང་གི་ཆེད་དུ་ཞེ་ན་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ། བརྒྱག་པ་དང་མཚག་པའི་ཕྱིར་དུ་ཟ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཟ་བ་དང་། བསྙེམས་པའི་ཕྱིར་ཟ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་གིས་ཟ་བའོ་)ལུས་ གནས་(པ་)འབའ་ཞིག་(གི་)ཕྱིར་(དུ་ཟ་བའོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཉུང་ན་རིད་དེ་དགེ་བ་ལ་ སྦྱོར་མི་བཟོད་ཅིང་། མང་ན་རྒྱགས་པ་མ་ཞུ་བའི་ནད་བསྐྱེད་པས། འཇུ་ཞིང་ལུས་ལ་ཕན་ པ་ཙམ་དུ་སྤྱོད་པ་ཟས་ཀྱི་ཚོད་རིག་པ་དང་། (རབ་བྱུང་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པར་གདམས་པ་ནི་དགེ་ལ་སྦྱོར་ བའི་སྐབས་སུ་)རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཉིན་པར་ཐམས་ཅད་དང་། །མཚན་མོ(ལ་)འང་དེ་བཞིན་(དུ་ ཆ་གསུམ་དུ་བྱས་པའི་)སྟོད་སྨད་(ཀྱི་)ཐུན་(དག་ལ་)བཟླས་(པ་སོགས་བྱས་)ནས་(ནི)། །(གོང་གི་ཆ་ལ་མནལ་ 3-222 ཞིང་)མནལ་(བའི་)ཚེའང་འབྲས་(བུ་འམ་དོན་)མེད་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བར། །དྲན་(ཤེས་བཞིན་དང་) ལྡན་(པ་)དེ་ཉིད་པར་དུ་མནལ་བར་མཛོད་༼དེ་དེ་ལྟར་བྱས་ན་གཉིད་ཀྱང་ཀུན་སློང་གིས་དགེ་བར་འགྱུར་བའི་ ཕྱིར༽། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཉིན་པར་དགེ་བ་ལ་འབད་ཅིང་ནམ་གུང་དགེ་བའི་གཉིད་དུ་ བསྒྱུར་ཏེ། ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང་ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་པར། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཞི་གནས་རབ་ཏུ་ ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས། །ཉོན་མོངས་(པའི་སྒྲིབ་པ་)རྣམ་པར་འཇོམས་པར་ཤེས་(པར་)བྱས་ ནས། །ཐོག་མར་ཞི་གནས་བཙལ་(པར)བྱ་(ཞིང་ཞི་གནས་)དེ་ཡང་ནི། །འཇིག་རྟེན་(ཏེ་འདོད་ཡོན་ལ་) ཆགས་པ་མེད་(པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་)ལ་མངོན་(པར་)དག(འ་བ)ས་འགྲུབ་(པ་ཡིན་ནོ)། །ཅེས་གསུངས་ པ་ལྟར། ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ཟུང་གི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་དང་། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་ གནས་སྐབས་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་བརྟགས་བྱ་བ། །དེ་ཉིད་ཁོ་ན་མདོར་(བསྡུས་)ན་ནི། །ཤེས་ བཞིན་བསྲུང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་རང་རིག་ གིས་བརྟགས་ནས་རུང་བ་རྣམས་སྤྱོད་ཅིང་། མི་རུང་བ་སྤོང་བ་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པར་ དགའ་བ་སྟེ། ཐར་པའི་རྒྱུའི་ཆོས་ལྔ་ལ་སློབ་པ་དང་། ལེགས་པར་གྲུབ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཉིན་ པར་བག་མེད་(གྱི་དབང་གིས་མི་དགེ་བ་)བྱས་པ་དག །མཚན་མོ་ལེགས་པར་བཤགས་པར་བྱ་( ཞིང་)། །(དེ་བཞིན་དུ་)མཚན་མོ་(བག་མེད་གྱི་དབང་གིས་མི
【現代漢語翻譯】 在律藏中說：（首先，爲了不耗損身體，關於飲食的方法是）食物（如果吃對身體有益）要像藥物一樣，（適量地）明智地食用。（動機上）不帶貪慾和嗔恨地享用。（不是爲了）增肥（爲了增強體魄，對抗敵人），也不是爲了炫耀。（不是爲了使）肢體（和器官）發達，（而佔有它），（那麼是爲了什麼呢？爲了成為行善的基礎。）增肥和發達是爲了貪慾而吃，炫耀是爲了嗔恨而吃，（而是）僅僅爲了維持身體。（如是說。）吃得太少會變得虛弱，無法行善；吃得太多會引起肥胖和消化不良。因此，適量食用，只求有益於身體，這就是飲食的智慧。（勸勉出家瑜伽士精進，是在行善的時候）智慧的本性，白天的一切，夜晚也是如此（分為三部分），在上半夜和下半夜（進行唸誦等）。（在上半夜睡覺）睡覺時也不要變得毫無意義，要保持覺知，這樣睡覺也會因為動機而變得有益。（如是說。）白天努力行善，夜晚轉化為善意的睡眠，不要在前半夜和後半夜睡覺。《入行論》中說：『通過完全具備止觀，了知煩惱（的障礙）可以徹底摧毀，首先應當尋求止觀，而止觀的獲得，在於不貪戀世間（的慾望），並且對禪定感到歡喜。』（如是說。）努力修習止觀雙運的瑜伽，對於身心的狀態，要反覆檢查。這本身，總而言之，就是守護正念的特徵。（如是說。）對於身口意的行為，用自知來檢查，做那些合適的，避免那些不合適的，喜歡安住于正念之中。學習解脫之因的五法，在善妙成就的續部中說：白天因放逸而造作的惡行，夜晚要好好懺悔，同樣，夜晚（因放逸而造作的惡行） According to the Vinaya Pitaka: (Firstly, regarding the method of consuming food to avoid depleting the body) Food (if it benefits the body when consumed) should be treated like medicine, (moderately) and wisely consumed. (With the motivation) of not being attached to desire and hatred, it should be enjoyed. (Not for the purpose of) gaining weight (to strengthen the body and harm enemies), nor for boasting. (Not for the purpose of) developing (limbs and organs), (and possessing it), (then for what purpose? To become the basis for performing virtuous deeds.) Gaining weight and developing is eating out of desire, boasting is eating out of hatred, (but) only for the sake of maintaining the body. (As it is said.) Eating too little will become weak and unable to do good; eating too much will cause obesity and indigestion. Therefore, eating in moderation, only seeking benefit for the body, this is the wisdom of diet. (Admonishing ordained yogis to be diligent, it is at the time of engaging in virtue) The nature of wisdom, all day long, and at night as well (divided into three parts), in the upper and lower watches (perform recitations, etc.). (Sleeping in the upper part) Even when sleeping, do not become meaningless, but remain mindful, so that even sleep becomes beneficial due to motivation. (As it is said.) Strive to do good during the day, and transform into virtuous sleep at night, do not sleep in the first and last parts of the night. In the Bodhicharyavatara, it is said: 'Knowing that through perfect quiescence and insight, the afflictions (of obscurations) can be completely destroyed, one should first seek quiescence, and that quiescence is achieved by not being attached to the world (of desires) and by rejoicing in samadhi.' (As it is said.) Strive to practice the yoga of union of quiescence and insight, and for the state of body and mind, repeatedly examine. This itself, in short, is the characteristic of guarding mindfulness. (As it is said.) For the actions of body, speech, and mind, examine with self-awareness, do those that are appropriate, avoid those that are inappropriate, and be happy to abide in mindfulness. Learning the five dharmas of the cause of liberation, in the well-accomplished Tantra, it is said: The evil deeds done during the day due to recklessness, should be well confessed at night, and similarly, the evil deeds (done at night due to recklessness)
【English Translation】 In the Vinaya Pitaka, it says: '(Firstly, in order not to deplete the body, the way to use food is) Food (if eating is beneficial to the body) should be treated like medicine, (moderately) and wisely. (With the motivation) of not being attached to desire and hatred, it should be enjoyed. (Not for the purpose of) gaining weight (to strengthen the body and harm enemies), nor for boasting. (Not for the purpose of) developing (limbs and organs), (and possessing it), (then for what purpose? To become the basis for performing virtuous deeds.) Gaining weight and developing is eating out of desire, boasting is eating out of hatred, (but) only for the sake of maintaining the body. (As it is said.) Eating too little will become weak and unable to do good; eating too much will cause obesity and indigestion. Therefore, eating in moderation, only seeking benefit for the body, this is the wisdom of diet. (Admonishing ordained yogis to be diligent, it is at the time of engaging in virtue) The nature of wisdom, all day long, and at night as well (divided into three parts), in the upper and lower watches (perform recitations, etc.). (Sleeping in the upper part) Even when sleeping, do not become meaningless, but remain mindful, so that even sleep becomes beneficial due to motivation. (As it is said.) Strive to do good during the day, and transform into virtuous sleep at night, do not sleep in the first and last parts of the night. In the Bodhicharyavatara, it is said: 'Knowing that through perfect quiescence and insight, the afflictions (of obscurations) can be completely destroyed, one should first seek quiescence, and that quiescence is achieved by not being attached to the world (of desires) and by rejoicing in samadhi.' (As it is said.) Strive to practice the yoga of union of quiescence and insight, and for the state of body and mind, repeatedly examine. This itself, in short, is the characteristic of guarding mindfulness. (As it is said.) For the actions of body, speech, and mind, examine with self-awareness, do those that are appropriate, avoid those that are inappropriate, and be happy to abide in mindfulness. Learning the five dharmas of the cause of liberation, in the well-accomplished Tantra, it is said: The evil deeds done during the day due to recklessness, should be well confessed at night, and similarly, the evil deeds (done at night due to recklessness)
་དགེ་བ་)བྱས་པ་ནང་པར་བཤགས། །(དགེ་བ་) ལེགས་པར་བྱས་(པ་)ལ་མངོན་(པར་)དག(འ་བ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་)ར་བྱ(འོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ ལྟར། སྡིག་པ་བཤགས་ཤིང་དགེ་བ་སྤེལ་བ་དང་། །དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ ལས། (འབྲུ་ལེགས་པ་དང་སྙོམ་དང་ལྷག་ཆད་མེད་ཚེག་དང་ཤད་ཀྱི་མཚམས་ཆོད་པའོ། །གཟུགས་བརྙན་བཞེངས་པ་དང་ ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་དྲངས་པ་ལ་མཆོད་པའོ། །ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་སྐྱབས་ཏེ་སྦྱིན་པ་གསུམ་འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་ མེད་པའོ། །སྒོ་གསུམ་གུས་པ་སྐྱོ་དུབ་མེད་པ་མི་ངོམས་པའོ། །གསལ་བ་དག་པ་ཚིག་སྡེབ་ཤེས་པའོ། །དོན་དང་ཚིག་མི་བརྗེད་ པས་ཡོན་ཏན་མང་ངོ་། །སྤྱིའི་ཁོག་ཕུབ་གཞུང་གི་ས་མཚམས་གོང་འོག་མཚམས་སྦྱོར་ཡི་གེ་འབྲུ་ནོན་དོན་སྤྱི་དང་རྒོལ་ལན་ནོ། ། 3-223 སྒྲ་ཆེ་ཆུང་རན་པ་མི་ཚིག་མ་འདྲེས་ཡོད་མེད་དག་པའོ། །ལུང་དང་མན་ངག་རང་རིག་ཚད་མ་གསུམ་མོ། །རྩེ་གཅིག་མ་ཡེངས་ བསྒོམས་པས་རྣམ་རྟོག་སྤྲིན་ལྟར་དེངས་སོ། །ཐིག་ཆེན་གྱི་)ཡི་གེ་འབྲི་(བ་དང་དེ་ལ་མེ་ཏོག་སོགས་ཀྱིས་)མཆོད་(པ་དང་ གཞན་ལ་)སྦྱིན་པ་དང་། །(གཞན་ལ་)ཉན་(པ་)དང་(གསུང་རབ་)ཀློག་(པ་)དང་(དོན་ངེས་པ་མི་བརྗེད་པར་) འཛིན་པ་དང་། །(རང་གིས་གཞན་ལ་)འཆད་(པ་)དང་(བློ་ལ་)ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་། །དེ་(དག་གི་དོན་ བསམ་བྱུང་གི་རིགས་པའི་སྒོ་ནས་)སེམས་པ་དང་(རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་)བསྒོམ་པ་སྟེ། །(ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་)སྤྱོད་ པ་འདི་བཅུའི་བདག་ཉིད་ནི། །(ཐེག་དམན་གྱི་ཆོས་སྤྱོད་ལ་ལྟོས་ཏེ་)བསོད་ནམས་(ཀྱི་)ཕུང་པོ་དཔག་ (ཏུ་)མེད་(པ་)ཐོབ་(པོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་བསྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་པ་དང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། (གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པའི་)ཤེས་རབ་རྒྱས་(པར་)བྱེད་པ་ནི་ཐོས་པ་སྟེ། ། བསམ་པ་དང་(ཐོས་པ་)ནི་གཉིས་པོ་(གང་ཟག་གང་ལ་)ཡོད་(པར་)གྱུར་ན། །(ཐོས་བསམ་གཉིས་པོ་)དེ་ ལས་(བརྟེན་ན་)བསྒོམ་པ་ཡང་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང་(ཞིང་)། །(ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་)དེ་ལས་(སྒྲུབ་པ་པོས་) དངོས་གྲུབ་བླ་ན་མེད་པ་(རྫོགས་བའི་སངས་རྒྱས་)ཐོབ་(པ་ཡིན་ནོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། གཞུང་ ལུགས་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་དང་། དེའི་དོན་རྟོགས་པ་བསམ་ པ་ལས་བྱུང་པའི་ཤེས་རབ་དང་། དེ་དག་དང་མཐུན་པར་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ རྣམས་རིམ་གྱིས་སྤེལ་བ་སྟེ། ཐར་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་ལས་དང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་དག་ ལ་ཅི་ནུས་ཀྱིས་བསླབ་པར་བྱའོ། ། གཞན་ཡང་། ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུར་ལུས་འདི་མི་གཙང་ལ། །ཚོར་བ་སྡུག་ བསྔལ་སེམས་ཀྱང་མི་རྟག་ཅིང་། །ཆོས་ཀུན་བདག་མེད་རྟོགས་ནས་དྲན་པ་ལ། ། ཉེ་བར་འཇོག་པ་རྣམ་བཞི་བསྒོམ་པར་གསུངས། །དེ་ཡང་མཛོད་ལས། དྲན་པ་ཉེ
【現代漢語翻譯】 懺悔所作的（善業）。讚歎所作的（善業）。如是說，懺悔罪業，增長善業。分別中觀與邊見。書寫工整，勻稱，無多無少，筆畫分明。造佛像，修禪定，迎請智慧尊者並供養。以法和財物救濟，行三施，不求果報。身語意三門恭敬，不懈怠，不厭足。清晰，純凈，通達文句。不忘意義和詞句，功德眾多。總綱，正文的界限，上下文的銜接，文字的筆畫，意義的概括，辯論的問答。聲音大小適中，詞句不雜亂，有無清晰。經文和口訣，自證，量度三者。一心不亂地禪修，煩惱如雲消散。（用大字）書寫文字，（用鮮花等）供養，（對他人）佈施，（聽聞）他人，（閱讀）經典，（不忘地記住）意義，（為他人）講解，（心中）背誦。以（從這些意義中產生的）思辨推理，思考和（不分別地）禪修。這十種大乘行，是獲得無量功德之本。如是說，努力修持十種行。 《寶鬘論》中說：增長（對實相的理解的）智慧是聽聞。如果一個人同時具備聽聞和思考，那麼禪修也會隨之增長。通過聽聞、思考和禪修，修行者可以獲得無上的成就（圓滿的佛果）。如是說，通過聽聞清凈的經論，產生聞所生慧；通過理解其意義，產生思所生慧；通過與這些相應的禪修，產生修所生慧。爲了獲得解脫，初學者應該盡力學習這些。 此外，在資糧道小乘中，觀此身不凈，感受痛苦，心識無常，通達諸法無我，安住于正念。如是說，修習四念住。《俱舍論》中說：正念
【English Translation】 Confessing the (virtuous) deeds done. Praising the (virtuous) deeds well done. As it is said, confessing sins and increasing virtues. Differentiating between the center and the extremes. Writing neatly, evenly, without excess or deficiency, with clear punctuation. Creating Buddha images, practicing meditation, inviting wisdom beings and making offerings. Giving Dharma and material aid, practicing the three kinds of generosity, without expecting rewards. Being respectful in body, speech, and mind, without laziness or weariness. Being clear, pure, and understanding the sentences. Not forgetting the meaning and words, having many merits. General outline, boundaries of the text, connection of context, strokes of letters, summary of meaning, questions and answers of debate. The sound is moderate, the words are not mixed, the presence or absence is clear. Scriptures and oral instructions, self-awareness, the three measures. Meditating with one-pointedness, without distraction, dispels conceptual thoughts like clouds. Writing letters (in large characters), offering (with flowers, etc.), giving (to others), listening (to others), reading (scriptures), holding (the meaning without forgetting), explaining (to others), reciting (in mind). Thinking with (reasoning arising from these meanings) and meditating (without discrimination). These ten Mahayana practices are the essence of obtaining immeasurable merit. As it is said, strive to practice the ten practices. In the 'Ratnavali' (Precious Garland), it says: Increasing wisdom (understanding the meaning of reality) is listening. If one has both listening and thinking, then meditation will also increase. Through listening, thinking, and meditating, the practitioner can attain the supreme accomplishment (perfect Buddhahood). As it is said, through listening to pure scriptures, wisdom arises from listening; through understanding its meaning, wisdom arises from thinking; through meditating in accordance with these, wisdom arises from meditation. To attain liberation, beginners should strive to learn these as much as possible. Furthermore, in the Lesser Vehicle of the Path of Accumulation, contemplate this body as impure, feel suffering, the mind as impermanent, understand that all phenomena are without self, and abide in mindfulness. As it is said, cultivate the four mindfulnesses. The 'Abhidharmakosha' (Treasury of Knowledge) says: Mindfulness
ར་ བཞག་ཤེས་རབ་སྟེ། །(ཞེས་པས་ལུས་འདི་ཆོས་ཅན། གནས་ངན་ལེན་ཡིན་ཏེ། གནོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ཡིན་ པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་རྣམས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར། མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་ནི། སྲེད་པའི་ 3-224 རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ཚོར་བ་བདེ་བ་ལ་ནི་བདེ་བ་ལ་སྲེད་ཅིང་། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་ནི་བྲལ་བར་སྲེད་ལ། བཏང་སྙོམས་ནི་གཉིས་མ་ཡིན་ ལ་སྲེད་པའི་ཕྱིར། སེམས་རྣམ་ཤེས་བརྒྱད་ནི་གཞི་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལམ་བདེན་ནི་མ་རྨོངས་པ་ ཡིན་ཏེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ལ་བླང་དོར་བྱེད་པ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་གྱི་དང་པོར་དྲན་པ་ ཉེ་བར་བཞག་པ་བསྒོམ་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། ལུས་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་བསྒོམས་པས་བདེན་པ་བཞི་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ བའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ལུས་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་བཞིར་ཤེས་ནས་ཀུན་གཞི་ལ་དེ་དག་གི་བག་ཆགས་ཡོད་པ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་ འདུ་བྱེད་དུ་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་ཅིང་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་ཤེས་ནས་འདོད་མི་འདོད་ཆ་མཉམ་གསུམ་དང་དུ་ལེན་ པའི་སྲེད་པ་གསུམ་འབྱུང་། སྲེད་པ་ཀུན་འབྱུང་གི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་སྤོང་བ་ལ་འཇུག་ལ། སེམས་མི་རྟག་ པ་ཙམ་དུ་ཤེས་ན་བདག་སྔར་ཡོད་གློ་བུར་དུ་ཆད་པའི་འཇིག་པ་མེད་པས་འགོག་པའི་བདེན་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་ཅིང་། ཆོས་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གསུམ་དུ་ཤེས་ནས་བླང་དོར་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པའི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དེ་ སྐད་དུའང་། དབུས་མཐའ་ལས་། གནས་ངན་ལེན་དང་སྲེད་རྒྱུའི་ཕྱིར། །གཞིའི་ཕྱིར་དང་མ་རྨོངས་ཕྱིར། །བདེན་པ་བཞི་ལ་འཇུག་ བྱ་བས། །དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བསྒོམ། )ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལུས་ལ་སོགས་པའི་གནས་ལུགས་ཇི་ ལྟར་བར་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་དོན་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་སྟེ་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ ངུའི་གནས་སྐབས་སུ་ལུས་གཙང་བར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་མི་གཙང་བར་དྲན་པ་ཉེ་བར་ བཞག་པ་དང་། ཚོར་བ་བདེ་བར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་སྡུག་བསྔལ་བར་དྲན་པ་ཉེ་བར་ འཇོག་པ་དང་། སེམས་རྟག་པར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་མི་རྟག་པར་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ དང་། ཆོས་བདག་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་བདག་མེད་པར་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ རྣམས་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང་། འབྲིང་པོར་སྡིག་པ་སྐྱེས་པ་སྤང་བ་དང་། །མ་སྐྱེས་མི་བསྐྱེད་པ་དང་དགེ་ བའི་ཆོས། །མ་སྐྱེས་བསྐྱེད་ཅིང་སྐྱེས་པ་སྤེལ་བ་སྟེ། །ཡང་དག་སྤོང་བཞི་གཙོ་ ཆེར་བསྒོམ་པར་བྱ། །དེ་ཡང་། བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་འཇོག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ 3-225 པ་ལྟར། ཚོགས་ལམ་འབྲི ང་བོའི་གནས་སྐབས་སུ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་ སྤང་བའི་ཆེད་དུ་འབད
【現代漢語翻譯】 ར་ཞག་ཤེས་རབ་སྟེ། (因此，這個身體是法，是惡趣，因為它是所有傷害的基礎。被稱為痛苦，因為它與聖者不一致。無明所生的感受是貪愛的因，因為對快樂的感受會貪愛快樂，對痛苦的感受會貪愛分離，對中性的感受則貪愛非二元。八識是基礎，因為它們是執著于自我的基礎。道諦是不迷惑，因為他善於取捨輪迴和涅槃之法。因此，修習三十七道品中的第一個念住是有必要的，因為通過修習身體不凈等，就能進入四諦。也就是說，認識到身體的生老病死四相后，就知道阿賴耶識中存在這些習氣，並進入惡趣的行相；認識到感受的苦樂舍三相后，就會產生對可意、不可意和中庸三種感受的貪愛。貪愛是集諦的主要因素，因此進入斷除集諦的階段；如果認識到心只是無常，就不會有先前存在的自我突然斷滅的斷見，因此進入證悟空性的階段；如果認識到法有善、不善和無記三種，從而進行取捨和中舍，就能進入道諦。正如《中邊分別論》所說：『爲了惡趣和貪愛的因，爲了基礎和不迷惑，修習念住是爲了進入四諦。』)正如所說，以智慧瞭解身體等的狀態，以不忘失所證悟之義的憶念，即在資糧道小位的階段，爲了對治執著身體清凈，而修習念住不凈觀；爲了對治執著感受快樂，而修習念住苦觀；爲了對治執著心常，而修習念住無常觀；爲了對治執著法有自性，而修習念住無我觀。 འབྲིང་པོར་སྡིག་པ་སྐྱེས་པ་སྤང་བ་དང་། །མ་སྐྱེས་མི་བསྐྱེད་པ་དང་དགེ་བའི་ཆོས། །མ་སྐྱེས་བསྐྱེད་ཅིང་སྐྱེས་པ་སྤེལ་བ་སྟེ། །ཡང་དག་སྤོང་བཞི་གཙོ་ཆེར་བསྒོམ་པར་བྱ། །དེ་ཡང་། བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་འཇོག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཚོགས་ལམ་འབྲིང་བོའི་གནས་སྐབས་སུ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་འབད། 在中位時，捨棄已生之罪，未生不令生，善法，未生令生，已生令增長，應主要修習四正斷。也就是所謂的正勤。如是說，在資糧道中位時，爲了捨棄已生的罪惡不善之法而努力。
【English Translation】 Therefore, this body is Dharma (chos, 法), it is a bad place (gnas ngan len, 惡趣), because it is the basis of all harm. It is called suffering (sdug bsngal, 痛苦), because it is inconsistent with the noble ones. The feeling arising from ignorance is the cause of craving (sred pa, 貪愛), because one craves happiness (bde ba, 快樂) in pleasant feelings, craves separation in painful feelings, and craves non-duality in neutral feelings. The eight consciousnesses (rnam shes brgyad, 八識) are the basis, because they are the basis for clinging to self. The path truth (lam bden, 道諦) is non-delusion, because he is skilled in adopting and abandoning the dharmas of samsara and nirvana. Therefore, it is necessary to cultivate the first of the thirty-seven factors of enlightenment, mindfulness (dran pa nye bar bzhag pa, 念住), because by cultivating the impurity of the body, etc., one will enter the four truths. That is, knowing the four aspects of birth, aging, sickness, and death of the body, one knows that the alaya consciousness (kun gzhi, 阿賴耶識) has the imprints of these, and enters the activity of bad places; knowing the three aspects of feeling, pleasure, pain, and neutrality, one will generate the three cravings of accepting pleasant, unpleasant, and neutral feelings. Craving is the main factor of the origin, so one enters the stage of abandoning the truth of origin; if one knows that the mind is only impermanent, there will be no annihilationism (jig pa, 斷見) of a previously existing self suddenly ceasing, so one enters the stage of realizing emptiness; if one knows that dharmas are of three types, virtuous, non-virtuous, and neutral, and thus adopts, abandons, and remains neutral, one can enter the truth of the path. As it is said in the Madhyantavibhāga (dbus mtha', 中邊分別論): 'For the cause of bad places and craving, for the basis and non-delusion, cultivate mindfulness to enter the four truths.' As it is said, with the wisdom (she rab, 智慧) of knowing the state of the body, etc., as it is, with the mindfulness (dran pa, 憶念) of not forgetting the meaning of what is realized, that is, in the stage of the small accumulation path, in order to counteract the clinging to the purity of the body, one cultivates mindfulness of impurity; in order to counteract the clinging to the pleasure of feeling, one cultivates mindfulness of suffering; in order to counteract the clinging to the permanence of the mind, one cultivates mindfulness of impermanence; in order to counteract the clinging to the self-nature of dharmas, one cultivates mindfulness of no-self. འབྲིང་པོར་སྡིག་པ་སྐྱེས་པ་སྤང་བ་དང་། །མ་སྐྱེས་མི་བསྐྱེད་པ་དང་དགེ་བའི་ཆོས། །མ་སྐྱེས་བསྐྱེད་ཅིང་སྐྱེས་པ་སྤེལ་བ་སྟེ། །ཡང་དག་སྤོང་བཞི་གཙོ་ཆེར་བསྒོམ་པར་བྱ། །དེ་ཡང་། བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་འཇོག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཚོགས་ལམ་འབྲིང་བོའི་གནས་སྐབས་སུ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་འབད། In the middle stage, abandon the sins that have arisen, do not let the unarisen arise, virtuous dharmas, let the unarisen arise, and increase the arisen, one should mainly cultivate the four right abandonments. That is, what is called right effort. As it is said, in the middle stage of the accumulation path, one strives to abandon the sins and non-virtuous dharmas that have arisen.
་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང་། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་ རྣམས་མི་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་འབད་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང་། གཉེན་པོ་དགེ་བའི་ཆོས་ མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་འབད་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང་། གཉེན་པོ་དགེ་ བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤེལ་བའི་ཆེད་དུ་འབད་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་སྟེ། ཡང་དག་ པར་འཇོག་པ་བཞི་གཙོ་བོར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་། ཆེན་པོར་དགེ་ལ་འདུན་པའི་ཏིང་འཛིན་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་ཏིང་འཛིན་ སེམས་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་དང་། །རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་པ་སྟེ། །རྫུ་ འཕྲུལ་རྐང་པ་བཞི་ལ་གནས་པར་བྱ། །དེ་ཡང་། རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པའི་ཏིང་འཛིན་ནོ། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། (རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ནི་སེམས་ལུས་སུ་རུང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉིད་དོ། །དེ་བསྒོམ་པའི་ མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉེས་པ་ལྔ་ནི། ལེ་ལོ་དང་གདམས་ངག་བརྗེད་པ་དང་། བྱིང་རྒོད་དང་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང་། འདུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ ཡང་དབུས་མཐར། ལེ་ལོ་དང་ནི་གདམས་ངག་རྣམས། །བརྗེད་དང་བྱིང་དང་རྒོད་པ་དང་། །འདུ་མི་བྱེད་དང་འདུ་བྱེད་དེ། །འདི་ དག་ཉེས་པ་ལྔར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོར་ནི། འདུན་པ་དང་རྩོལ་བ་དང་དད་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའོ། །རྩོལ་པའི་ གནས་ནི་འདུན་པའོ། །གནས་པ་ནི་རྩོལ་བའོ། །འདུན་པའི་རྒྱུ་ནི་དད་པའོ། །རྩོལ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའོ། །དེ་ཡང་ དབུས་མཐར། གནས་དང་དེ་ལ་གནས་པ་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུའོ། །གདམས་ངག་གི་དམིགས་པ་མ་བརྗེད་པ་དང་། བྱིང་ རྒོད་རྟོགས་པ་དང་། རྟོགས་ནས་དེ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་འདུ་བྱེད་པ་དང་། བྱིང་རྒོད་ཞི་བའི་ཚེ་རྣལ་དུ་འཇོག་དགོས་ཏེ། དབུས་མཐར། དམིགས་པ་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་དང་། །བྱིང་དང་རྒོད་པ་རྟོགས་པ་དང་། །དེ་སྤོང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དང་། །ཞི་ཚེ་ རྣལ་དུ་འཇོག་པའོ། །)ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོའི་གནས་སྐབས་སུ་བསྒོམ་པར་འདོད་པའི་འདུན་པ་ལ་ བརྟེན་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བྱིང་རྒོད་སེལ་བའི་ བརྩོན་འགྲུས་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ 3-226 དང་། ཞི་གནས་ཀྱིས་སེམས་ནང་དུ་བསྡུས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ལྷག་མཐོང་གིས་གསལ་བར་བཟུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ལས་སྤྱན་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་ སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་འབྱུང་བའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་སྦྱོར་ལམ་ནི། སྦྱོར་བའི་ལམ་དུ་གཟུང་བའི་ཡུལ་འདི་རྣམས། །རང་ བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པ་སྟེ
【現代漢語翻譯】 並且發起精進，努力阻止未產生的罪惡和不善之法產生；發起精進，努力生起未產生的對治和善良之法；發起精進，努力增進已產生的對治和善良之法。主要修習四正斷。 修習大善欲之三摩地，精進三摩地，心之三摩地，以及觀察之三摩地。安住於四神足。如經中所說：『神足之三摩地。』（四神足是使心和身體隨心所欲的三摩地。修習它有五個障礙：懶惰、忘記教言、昏沉和掉舉、不作意、作意。如《中邊分別論》所說：『懶惰和教言，忘記和昏沉、掉舉，不作意和作意，這些被認為是五種過失。』對於懶惰的對治是：慾望、努力、信心和輕安。努力的基礎是慾望，安住是努力，慾望的原因是信心，努力的結果是輕安。如《中邊分別論》所說：『基礎和安住於此，原因和結果。』不忘記教言的目標，認識昏沉和掉舉，認識之後爲了脫離它們而作意對治，昏沉和掉舉平息時需要如實安住。如《中邊分別論》所說：『不忘記目標，認識昏沉和掉舉，爲了捨棄它們而作意，平息時如實安住。』）在資糧道的階段，依靠想要修習的意願，使心專注於一境是欲三摩地；依靠消除昏沉和掉舉的精進，使心專注於一境是精進三摩地；依靠止的使心收攝於內，使心專注於一境是心三摩地；依靠觀的清晰把握，使心專注於一境是觀察三摩地。從這些三摩地中，生起天眼和神通等功德，因此要修習四神足。 第二，加行道：在加行道中，認識到所取的這些對境沒有自性後進行修習。
【English Translation】 And generate diligence, striving to prevent the arising of unarisen sins and non-virtuous dharmas; generate diligence, striving to generate unarisen antidotes and virtuous dharmas; generate diligence, striving to increase arisen antidotes and virtuous dharmas. Primarily meditate on the four right exertions. Meditate on the samadhi of great virtuous desire, the samadhi of diligence, the samadhi of mind, and the samadhi of observation. Abide in the four miraculous feet. As it is said in the sutras: 'The samadhi of the miraculous feet.' (The four miraculous feet are the samadhi that makes the mind and body as one wishes. There are five obstacles to meditating on it: laziness, forgetting the instructions, dullness and agitation, non-attention, and attention. As the Madhyāntavibhāga says: 'Laziness and instructions, forgetting and dullness, agitation, non-attention and attention, these are considered the five faults.' The antidotes to laziness are: desire, effort, faith, and pliancy. The basis of effort is desire, abiding is effort, the cause of desire is faith, and the result of effort is pliancy. As the Madhyāntavibhāga says: 'The basis and abiding therein, the cause and the result.' Not forgetting the object of the instructions, recognizing dullness and agitation, and after recognizing them, attending to the antidotes in order to be free from them, and when dullness and agitation are pacified, one needs to abide in reality. As the Madhyāntavibhāga says: 'Not forgetting the object, recognizing dullness and agitation, attending to abandon them, and abiding in reality when pacified.') In the stage of the accumulation path, relying on the desire to meditate, focusing the mind on one point is the samadhi of desire; relying on the diligence of eliminating dullness and agitation, focusing the mind on one point is the samadhi of diligence; relying on the shamatha of gathering the mind inward, focusing the mind on one point is the samadhi of mind; relying on the clear grasp of vipassanā, focusing the mind on one point is the samadhi of observation. From these samadhis, virtues such as the divine eye and supernormal powers arise, therefore one should meditate on the four miraculous feet. Second, the path of joining: On the path of joining, meditate after realizing that these objects taken as objects have no intrinsic nature.
། །དེ་ལ་རིམ་བཞིན་དྲོད་དང་རྩེ་མོ་ དང་། །བཟོད་པ་དང་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ། །དེ་ཡང་ཚོགས་[ལམ་ལས་{བསགས་ པ་ལྔ་ལ}་མོས་པ་སྤྱོད་པ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བདེན་པ་ མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་རིམ་གྱིས་སྦྱོར་ཞིང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འཇུག་ངོགས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། དྲོད་ཐོབ་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་སྔར་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱང་ ཡིན་ཞིང་ཁྱད་པར། རྒྱན་ལས། (ཚོགས་ལམ་པ་ཆོས་ཅན། )བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་(པར་) བཞག་པ་(ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། དེ་ལ་བརྟེན་ན)ས། །ཡིད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་(སེམས་ཙམ་ལས་)མ་གཏོགས་ པ། །དོན་(དུ་སྣང་བ་)ཀུན་(བདེན་པར་)རབ་ཏུ་མི་མཐོང་(བའི་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་)ངོ་། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར། བདེན་པ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པར་ རྟོགས་པའི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞི་གནས་དང་ཤེས་རབ་ལྷག་མཐོང་མཚུངས་ལྡན་ དང་བཅས་པ་དྲོ་བར་གྱུར་པ་(ཡང་)དང་། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་(དེ་ཉིད་)འཕེལ་(བར་)བྱ་(བ)འི་ཕྱིར། ། བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པ་ཀུན་ཏུ་རྩོམ་(པས་སྣང་བ་མཆེད་པའི་རྩེ་མོ་ཐོབ་པ་དང་)། །ཞེས་གསུངས་པ་ ལྟར། བདེན་པ་རྣམས་ལ་གཟུང་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་སྣང་བ་དེ་ཉིད་མཆེད་ཅིང་འཕེལ་ བའི་ཆེད་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་ པ་རྩེ་མོ་དང་། (ཇི་སྐད་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་ནས་ནི། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་གནས་འགྱུར་ཞིང་། །)དེ་ནས་དོན་དུ་ 3-227 (གཟུང་པར་)སྣང་བ་ནི། །སེམས་སུ་རབ་ཏུ་སྣང་(བ་སྟེ་མཐོང་)བར་འགྱུར་(བའི་དུས)། །དེ(འི་)ཚེ་(བྱང་ སེམས་)དེ་ཡིས་གཟུང་བ་ཡི། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་དེ་(སྟེ་གཟུངས་བ་ལ་བདེན་འཛིན་)སྤོང་(བར་)འགྱུར་( རོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བདེན་པ་རྣམས་ལ་དོན་དུ་སྣང་བ་སེམས་ཁོ་ནར་སྣང་བ་ཕྱོགས་ གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་དང་། འཛིན་པའང་མེད་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སོང་བའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་གསུམ་ནི་གཟུང་བ་ རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆུང་ངུ་དང་འབྲི ང་དང་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཚེ་བར་ཆད་མེད་པ་ ཡི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མྱུར་དུ་རེག །(སྟེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལ་བར་ཆད་མེད་པ་ཞེས་ བྱ་སྟེ། ) འདི་ལྟར་(གཟུང་རྟོག་སྤངས་པ་)དེ་ཡི་མཇུག་ཐོག་ཏུ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྤོང་( བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བདེན་པ་རྣམས་ལ་དེ་མ་ཐག་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་ནས་ འཛིན་པ་མེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་ བཅས་པ་ཆོས་མཆོག་སྟེ། (དེ་ལྟར་ན་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་མཐུན་པ་བཞི་པོ་)འདི་དག
【現代漢語翻譯】 然後依次是暖位（drod）和頂位（rtse mo），以及忍位（bzod pa）和世第一法位（chos kyi mchog）。這些是資糧道（tshogs lam）中，具有勝解行（mos pa spyod pa ba）的修行者，爲了現證真諦（bden pa），逐漸修習與抉擇分（nges pa'i cha）相應的善根，併成為解脫之門。獲得暖位之前，聲聞（so so'i skye bo）的戒律等如前所述，特別是，《寶性論》（rgyan）中說：（資糧道者，菩薩（byang chub sems dpa'）處於等持（mnyam par bzhag pa）狀態，這是必要的，因為依靠它），心識所言說（僅是心（sems tsam las））之外，一切顯現的事物（義（don du snang ba）），都不會被視為真實（kun（bden par） rab tu mi mthong（ba'i sbyor lam drod bskyed pa'i phyir））。」正如所說，專注于真諦，獲得了了知外境無有的顯現，與寂止（zhi gnas）和勝觀（lhag mthong）相應的禪定變得溫暖（drowar gyur pa）。爲了增長法之顯現（chos kyi snang ba），精進堅固地修習（brtson 'grus brtan pa kun tu rtsom），（從而獲得顯現增長的頂位）。正如所說，對於真諦，了知無所執著的顯現，爲了增長和發展這種顯現，以堅固的精進，與寂止和勝觀相應的禪定是頂位。（正如法之顯現增長后，安住于唯識（sems tsam la ni gnas 'gyur zhing），然後顯現為事物（don du），顯現為心（sems su rab tu snang）的時候），那時（菩薩）將捨棄所執著的（rnam par gyeng ba de（ste gzung ba la bden 'dzin）spong）。正如所說，對於真諦，顯現為事物只是心，趨向於一邊，並且隨順於了知無所執著，與寂止和勝觀相應的禪定是忍位。這三個是了知所取無自性的智慧，分為小、中、大。那時，無間（bar chad med pa）的禪定迅速生起（ting nge 'dzin la myur du reg），（爲了生起世間第一法，因此稱為無間）。像這樣（捨棄了能取之念），在其盡頭，捨棄執著的分別念（'dzin pa'i rnam par gyeng ba spong）。正如所說，對於真諦，緊接著生起見道（mthong lam），從而了知無所執著，與寂止和勝觀相應的禪定是世第一法位。（這樣，四種抉擇分）這些。
【English Translation】 Then, in sequence, are the Heat (drod) and Peak (rtse mo), as well as Patience (bzod pa) and Supreme Mundane Dharma (chos kyi mchog). These are the practitioners on the Accumulation Path (tshogs lam) who have the practice of aspiration (mos pa spyod pa ba), gradually cultivating the roots of virtue that correspond to the aspects of ascertainment (nges pa'i cha) in order to directly realize the truth (bden pa), and become the gateway to liberation. Before obtaining the Heat, the discipline and so on of the individual beings (so so'i skye bo) are as previously described, especially, as stated in the Ornament (rgyan): '(Those on the Accumulation Path, Bodhisattvas (byang chub sems dpa') are in a state of equipoise (mnyam par bzhag pa), which is necessary because relying on it), what is expressed by the mind (only the mind (sems tsam las)), all appearing things (meaning (don du snang ba)), will not be seen as truly real (kun (bden par) rab tu mi mthong (ba'i sbyor lam drod bskyed pa'i phyir)).' As it is said, focusing on the truths, obtaining the appearance of realizing the non-existence of external objects, the samadhi corresponding to calm abiding (zhi gnas) and insight (lhag mthong) becomes warm (drowar gyur pa). In order to increase the appearance of the Dharma (chos kyi snang ba), diligently and firmly practicing (brtson 'grus brtan pa kun tu rtsom), (thereby obtaining the Peak where the appearance increases). As it is said, for the truths, realizing the appearance of non-attachment, in order to increase and develop this appearance, the samadhi corresponding to calm abiding and insight with firm diligence is the Peak. (Just as when the appearance of the Dharma increases, abiding in only mind (sems tsam la ni gnas 'gyur zhing), then appearing as things (don du), appearing as mind (sems su rab tu snang)), at that time (the Bodhisattva) will abandon the distractions of attachment (rnam par gyeng ba de (ste gzung ba la bden 'dzin) spong).' As it is said, for the truths, the appearance of things as only mind, tending towards one side, and in accordance with realizing non-attachment, the samadhi corresponding to calm abiding and insight is Patience. These three are the wisdom of realizing the selflessness of what is grasped, divided into small, medium, and large. At that time, the uninterrupted (bar chad med pa) samadhi quickly arises (ting nge 'dzin la myur du reg), (in order to generate the Supreme Mundane Dharma, therefore it is called uninterrupted). Like this (abandoning the thought of the grasper), at its end, abandoning the distractions of attachment ( 'dzin pa'i rnam par gyeng ba spong). As it is said, for the truths, immediately after the Path of Seeing (mthong lam) arises, thereby realizing non-attachment, the samadhi corresponding to calm abiding and insight is the Supreme Mundane Dharma. (Thus, the four aspects of ascertainment) These.
་གོ་རིམ་(ཇི་ལྟ་བ་) བཞིན་དུ་ནི་(སྔར་བཤད་པ་ལྟར)། །དྲོ་བར་གྱུར་(པ་དང་)སོགས་(པའི་སྒྲས་རྩེ་མོ་དང་བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་ རྣམས་)ཡིན་(པར་)ཞེས་བྱ(འོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོབ་པ་(སྦྱོར་ལམ་པ་)ཡི་(རྟོགས་པ་ལ)། །དྲོད་(དང་)སོགས་(པའི་སྒྲས་རྩེ་མོ་དང་ བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་སྟེ་བཞིའི་)བདག་ཉིད་(གོ་རིམ་)ཅི་(ལྟ་བ་)་བཞིན་དུ། །(དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་)ཆུང་དང་ འབྲི ང་དང་ཆེན་མོ་རྣམས་(ཀྱིས་དབྱེ་བས་བཅུ་གཉིས་སུ་ཡོད)། །ཞེས་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆུང་ངུ་དང་ འབྲི ང་དང་ཆེན་པོ་གསུམ་གསུམ་དུའང་གསུངས་སོ། ། དང་པོ་གཉིས་སུ་དད་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་། །དྲན་དང་ཏིང་འཛིན་ཤེས་ རབ་དབང་པོ་བསྟེན། །ཕྱི་མ་དག་ཏུ་དེ་དག་སྟོབས་འགྱུར་ཏེ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ ཀྱིས་རྫི་བ་མེད་པར་བསྒོམ། །དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས། དབང་པོ་ 3-228 རྣམས་དང་སྟོབས་རྣམས་ལ། །ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་གཉིས་གཉིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ ལྟར། དྲོད་དང་རྩེ་མོའི་གནས་སྐབས་སུ་དབང་པོ་ལྔ་དང་བཟོད་པ་དང་། ཆོས་མཆོག་གི་ སྐབས་སུ་སྟོབས་ལྔ་རྣམས་ཀྱང་བསྟེན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་རྒྱན་ལས། བྱང་ཆུབ་(ཞེས་པ་ དད་པའི་དབང་པོའི་དང་)སྤྱོད་དང་(ཞེས་པ་བརྩོན་འགྲུས་དང་)ཐོས་མཆོག་(ཞེས་པ་དྲན་པ་)དང་། །ཞི་གནས་ (ཞེས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་)ལྷག་མཐོང་(ཞེས་པ་ཤེས་རབ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་སོགས་ལྔ་པོ་ནི་)དད་སོགས་ཀྱི། ། (དམིགས་པའི་)གཞི་ཡིན་པར་ནི་ཤེས་(པར་)བྱ་སྟེ། །(དེ་ཡང་དང་པོའི་གཞི་ནི། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ སྟེ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་དང་། བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོའི་ གཞི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱོད་པ་སྟེ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་སྤྲོས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ས་ལམ་དང་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་ཚུལ་བཞིན་ དུ་སློབ་པ་དང་། གསུམ་པའི་གཞི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཟབ་མོ་ཐོབ་པ་སྟེ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་གདམས་ངག་གི་དམིགས་ པ་རྣམས་མི་བརྗེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཛིན་པ་དང་། བཞི་པའི་གཞི་ནི། ཞི་གནས་ཏེ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་གཡེངས་སྤངས་ཏེ། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དང་། ལྔ་པའི་གཞི་ནི། ལྷག་མཐོང་སྟེ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ ལོག་པར་ཡང་དག་པར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་ལ་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ་རང་རང་གི་)དོན་ གྲུབ་(པར་)བྱེད་པ་(ལ་དབང་བ)འི་སྐབས་ཀྱིས་(ཏེ་དོན་གྱིས་)སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བྱང་ཆུབ་ ཆེན་པོ་ལ་འདུན་པ་དང་དད་པའི་དབང་པོ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྲོ་བ་ བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་
【現代漢語翻譯】 如（次第） 次第是（如前所說）。溫暖生起（以及）等等（等等包括頂、忍、勝法）是（指）說（的）。如是說。《現觀莊嚴論》中說： 菩薩救護者（加行道者）的（證悟） 暖（以及）等等（等等包括頂、忍、勝法，即四者）自性（次第）如何（次第）。（對每一個來說）小、中、大（以分類有十二種）。如是，對每一個來說，也有小、中、大三種。 初二信勤與，念定慧根依。 后彼等成力，無違品擾修。 由辨中邊故，根及力各有。 二抉擇分說。如是說。在暖位和頂位時，應依止五根和忍；在忍位和勝法位時，也應依止五力。這些在《現觀莊嚴論》中也說：菩提（指信根）行勝聞（指念）與，寂止（指定）勝觀（指慧，即五大菩提等是）信等之。（所緣）境應知。（也就是，第一個的境是：無上大菩提，即緣於此而生起信賴的信心，並以修持的方式進入；精進根的境是菩薩行，即緣於此而以開展的方式如理修學地道和三學；第三個的境是獲得大乘甚深法，即緣於此而以不忘失的方式執持教言的所緣；第四個的境是寂止，即緣於此而捨棄散亂，一心專注；第五個的境是勝觀，即緣於此而爲了如實不顛倒地如實分辨。因此，這些被稱為根，因為各自）成辦（的）義（而有力量）（即意義）。如是說。對大菩提生起欲求和信根，對菩薩行生起歡喜和精進根，對大乘
【English Translation】 As (the order) The order is (as previously stated). Warmth arises (and) etc. (etc. includes peak, forbearance, supreme dharma) is (referring to) saying (it). As it is said. From the Ornament of Clear Realization: The Bodhisattva protector (practitioner of the path of application)'s (realization) Warmth (and) etc. (etc. includes peak, forbearance, supreme dharma, i.e., the four) nature (order) how (the order). (For each one) small, medium, and large (divided into twelve). Thus, for each one, there are also small, medium, and large three each. The first two, faith and diligence, with mindfulness, samadhi, and wisdom roots relying. Later, those become powers, without opposing factors disturbing the meditation. By distinguishing the middle and the extremes, roots and powers each have two decisive factors. Two decisive factors are taught. As it is said. In the stage of warmth and peak, one should rely on the five roots and forbearance; in the stage of forbearance and supreme dharma, one should also rely on the five powers. These are also taught in the Ornament: Bodhi (referring to the root of faith), conduct, supreme hearing (referring to mindfulness), and peaceful abiding (referring to samadhi), superior seeing (referring to wisdom, i.e., the five great Bodhisattvas etc. are) of faith etc. (the object of focus) should be known. (That is, the object of the first is: unsurpassed great Bodhi, i.e., relying on this to generate trusting faith, and entering through the means of practice; the object of the root of diligence is the Bodhisattva's conduct, i.e., relying on this to properly study the grounds and paths and the three trainings in an expansive manner; the object of the third is obtaining the profound Dharma of the Great Vehicle, i.e., relying on this to hold the objects of focus of the instructions in a way that does not forget; the object of the fourth is peaceful abiding, i.e., relying on this to abandon distractions and focus the mind one-pointedly; the object of the fifth is superior seeing, i.e., relying on this to truly and non-perversely distinguish as it is. Therefore, these are called roots because they each) accomplish (the) meaning (and have power) (i.e., meaning). As it is said. Generate desire and the root of faith for great Bodhi, generate joy and the root of diligence for the Bodhisattva's conduct, for the Great Vehicle
པོའི་ཆོས་ཐོས་པ་རྣམས་མི་བརྗེད་པ་དྲན་པའི་ དབང་པོ་དང་། ཞི་གནས་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང་། ལྷག་ མཐོང་གིས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་རྣམས་རང་རང་གིས་དོན་འགྲུབ་པ་ལ་ དབང་བྱེད་པས་ན་དབང་པོ་ཞེས་པ་དང་། (བཤད་མ་ཐག་པའི་)དད་སོགས་(དེ་དག་རིམ་གྱིས་)ས་(དང་ པོ་སོགས་ཐོབ་པ་)ལ་འཇུག་པ་སྟེ། །(སྔར་ས་མ་ཐོབ་པས་)ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་(པ་)ཅན་དུ་འདོད་(ལ)། ། (མ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་)མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་ཆུང་བ(ར་བྱ)ས་(པས་)སྤང་(པ)། །(སྟེ་མངོན་འགྱུར་དུ་མི་ 3-229 འབྱུང་བས་བཟོད་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དད་སོགས་)དེ་དག་ཉིད་ལ་སྟོབས་ཞེས་བྱ(འོ)། །ཞེས་གསུངས་ པ་ལྟར། དད་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་ཐོབ་པ་ལ་རིམ་གྱིས་འཇུག་པ་ཡང་ཡིན་ལ་སྔར་ས་མ་ ཐོབ་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡང་ཡིན་ཞིང་། སོ་སོར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་དད་པ་དང་ ལེ་ལོ་དང་བརྗེད་ངེས་པ་དང་གཡེང་བ་དང་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ངེས་པར་བསྲབས་ཏེ་མངོན་ འགྱུར་མི་འབྱུང་བས་གཉེན་པོ་ལ་མི་བརྫི་བའི་ཕྱིར། དད་པའི་སྟོབས་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ སྟོབས་དང་། དྲན་པའི་སྟོབས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཞེས་ པ་རྣམས་སོ། ། གསུམ་པ་མཐོང་ལམ་ནི། མཐོང་བའི་ལམ་དུ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི། ། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གསར་དུ་མཐོང་བས་ན། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀ་མེད་ པར་རྟོགས་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་རིམ་གྱིས་འཆར། །དེ་ཡང་རྒྱན་ལས་ ཇི་སྐད་དུ། ༼སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་རྫོགས་པའི་རྗེས་༽དེ་ནས་༼བྱང་སེམས་འཕགས་པ་༽དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས། ། འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་(བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་དང་ལ་སོགས་པ་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་ཐེག་པ་) བླ་(ན་)མེད་པ། །(གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་)རྣམ་པར་མི་རྟོག་(ཅིང་མཐོང་བས་སྤང་པར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་) དྲི་མ་མེད་(པ)། །(ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་)འཛིན་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་(པ་སྟེ་མདོ་ལས་ཀྱང་ཆོས་རྣམས་ ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་བྲལ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་སྐྱེས་སོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པའི་ ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་མཇུག་ཐོགས་སུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འཕགས་པའི་ བདེན་པ་རྣམས་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀ་མི་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་ རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གསར་དུ་མཐོང་ཞིང་རྣམ་པར་གྲོལ་ བའི་འཇུག་ངོགས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས། (སྡུག་ཀུན་གྱི་)བདེན་(པ་) དང་(འགོག་ལམ་གྱི་)བདེན་(པ་)ལ་(ཆོས་ཤེས་པའི་)བཟོད་པ་དང་། །(ཆོས་ཤེས་པ་དང་རྗེས་བཟོད་དང་རྗེས་སུ་) 3-230 ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་(མ་)རྣམ་(པ་)བཞི་(བཞི་བསྟན་པ་)ཡིས། །ལམ་ཤེས
【現代漢語翻譯】 聽聞佛法不忘失的憶念力，一心安住于寂止的等持力，以及用勝觀來辨別的智慧力，各自在成就其意義上起主導作用，因此稱為『力』。如前所述，信心等逐漸進入（獲得）地（如初地等），（以前未獲得地時）被認為是完全煩惱的，通過減弱（使）不順品（如不信等）而捨棄，即由於不顯現，是安忍勝位的信心等，被稱為『力』。如是說，信心等逐漸進入獲得善法，也因為以前未獲得地而具有煩惱性，並且各自不順品的不信、懈怠、忘失、散亂和無知等必定減弱，不顯現，因此不會被對治品所勝伏。這就是信力、精進力、念力、定力和慧力。 第三，見道：在見道之路上，對於聖者的四聖諦的法性，以新穎的方式直接證見，因此，證悟能取所取二者皆空的智慧剎那，次第顯現十六種。如《現觀莊嚴論》中所說：『（在加行道法位圓滿之後，）此後（菩薩聖者）即從世間，超勝之智慧，（現量證悟四諦法性等，故勝於世間）無上（之法）。（于能取與所取）不分別，（且無見道所斷之煩惱）無垢染，（遠離境與有境之）二取而得（解脫，如經中亦云：于諸法生起法眼，離垢且無塵，極清凈）。』如是說，在世間法的頂峰之後，以出世間的智慧，對於聖者的四聖諦，能取和所取二者皆不可得的等持和智慧雙運，以新穎的方式直接證見法性，成為解脫的入口。如《現觀莊嚴論》中說：（苦諦和集諦的）真（如）與（滅諦和道諦的）真（如），以（法智）忍（位）和，（法智和類智的忍位和智位）四剎那（顯示四種）。道智
【English Translation】 The power of mindfulness, which does not forget the teachings heard, the power of samadhi, which single-mindedly abides in tranquility, and the power of wisdom, which distinguishes through insight, each dominates in accomplishing its meaning, hence they are called 'powers.' As mentioned earlier, faith, etc., gradually enter (attaining) the ground (such as the first ground, etc.), (previously, when the ground was not attained) it is considered completely afflicted, and by weakening (making) unfavorable factors (such as disbelief, etc.) it is abandoned, that is, because it does not manifest, it is the faith, etc., of the stage of forbearance, which is called 'power.' As it is said, faith, etc., gradually enter into the attainment of virtue, and also because the ground was not attained before, it has the nature of affliction, and the unfavorable factors of each, such as disbelief, laziness, forgetfulness, distraction, and ignorance, must be weakened, not manifesting, therefore, it is not overcome by the antidote. These are the power of faith, the power of diligence, the power of mindfulness, the power of samadhi, and the power of wisdom. Third, the Path of Seeing: On the path of seeing, for the Dharma nature of the Four Noble Truths of the noble ones, directly seeing in a novel way, therefore, the moment of wisdom that realizes the emptiness of both the grasped and the grasper manifests sixteen times in succession. As it is said in the Ornament of Clear Realization: '(After the completion of the Dharma at the peak of the path of joining,) thereafter (the Bodhisattva Arya) is from the world, surpassing wisdom, (directly realizing the Dharma nature of the Four Truths, etc., therefore surpassing the world) unsurpassed (Dharma). (In the grasper and the grasped) not distinguishing, (and without the afflictions to be abandoned by the path of seeing) without defilement, (separated from the realm and the one with the realm) obtaining separation from the two graspers (as it is also said in the sutras: in all Dharmas, the eye of Dharma arises, without defilement and without dust, extremely pure).' As it is said, after the peak of worldly Dharma, with transcendental wisdom, for the Four Noble Truths of the noble ones, the samadhi and wisdom combined, in which both the grasper and the grasped are not perceived, directly seeing the Dharma nature in a novel way, becoming the entrance to liberation. As it is said in the Ornament of Clear Realization: The truth (of suffering and origin) and the truth (of cessation and path), with (Dharma knowledge) forbearance and, (the forbearance and knowledge of Dharma knowledge and subsequent knowledge) four moments (showing four types). Path knowledge
་(ཀྱི་བདག་)ཉིད་ལ་མཐོང་ བའི་ལམ། །ཕན་ཡོན་(དང་)བཅས་པ་འདི་བཤད་དོ་(གང་ལས་བཤད་ན་མདོ་ལས་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཤ་རིའི་བུ་ ལ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཤེར་ཕྱིན་འདི་གང་ལས་བཙལ་བར་བྱ་ཞེས་པ་ནས་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་ཡོན་ཏན་དང་ཕན་ཡོན་དེ་ལྟ་བུ་དག་ ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བཤད)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་ དང་འགོག་པ་དང་། ལམ་གྱི་བདེན་པ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས། སོ་སོའི་མཐོང་སྤང་གི་སྒྲིབ་ པ་སྤོང་པ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་སྤང་བའི་རྣམ་གྲོལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཆོས་ ཤེས་པ་དང་། སྐད་ཅིག་དང་པོ་གཉིས་པོ་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་རྟོགས་པ་རྗེས་སུ་ ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། སྐད་ཅིག་གསུམ་པ་དེ་ཉིད་རང་རིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཛིན་པ་རྗེས་ སུ་ཤེས་པ་སྟེ། བདེན་པ་སོ་སོ་ལ་སྐད་ཅིག་བཞི་བཞིའི་དབྱེ་བས་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་རིམ་ ཅན་དུ་སྐྱེ་ཞིང་། ཐེག་ཆེན་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ས་དང་པོའང་ཐོབ་སྟེ། རྒྱན་ལས། (སྦྱོར་ལམ་མན་ཆད་རྫོགས་པ་)དེ་ནས་(བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་)དེ་ནི་ས་དང་པོ(རབ་ཏུ་དགའ་བ)ར། །བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་དེ་(ས་དང་པོ་ལ་གནས་པ་)བདག་ཉིད། །ཀུན་དང་(སྤང་རྟོགས་)མཉམ་(པ་)དང་འཇིག་ རྟེན་ལས། །འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་(ཉན་རང་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཐེག་པ་)བླ་(ན་)མེད་(པའི་མཐོང་ལམ་)ཐོབ་(པའོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། དེ་ཡང་དྲན་དང་ཆོས་རབ་རྣམ་འབྱེད་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་དགའ་བ་ཤིན་ ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བཏང་སྙོམས་ཡན་ལག་གི། བྱང་ཆུབ་ཡན་ ལག་རྣམ་བདུན་བསྒོམ་པར་གསུངས། །ཇི་སྐད་དུ། (དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གནས་སྐབས་)ས་( དང་པོ)ར་ཞུགས་(ཤིང་མཐོང་ལམ་ཐོབ་)པ་(རྣམས་)ལ་(དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པར་མི་ རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པའི་དྲན་པ་དང་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་དགའ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་ སྦྱངས་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་སྟེ་)བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །ཡན་ལག་(ཞེས་བྱ་)རྣམ་པར་བཞག་ 3-231 པར་བརྗོད་(དེ)། །ཆོས་རྣམས་(ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་)དང་ནི་(བདག་དང་)སེམས་ཅན་ ཀུན་(ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་དབྱིངས་སུ)། །མཉམ་པ་ཉིད་དུ་(ཀུན་འགྲོ་བར་མངོན་སུམ་དུ་)རྟོགས་(པའི་)ཕྱིར་རོ། ། ཞེས་གསུངས་ལྟར། མཐོང་ལམ་ཐོབ་ཅིང་ས་དང་པོ་ལ་ཞུགས་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་ མེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཞུགས་ནས་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་འཇུག་པ་ནི། དྲན་པ་ཡང་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་ བ་ནི། གཞིའམ་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་གྱི་རང་བཞིན་ ངོ་བོའི་ཡན་ལག་ད
【現代漢語翻譯】 關於證悟之道的開示，以及它的利益（從經文中，帝釋天問舍利弗，菩薩應如何尋求般若波羅蜜多，直到獲得今生來世的功德利益）。如是說，專注于苦、集、滅、道四聖諦，通過各自對治見道所斷之障，生起法智忍；體驗斷除障礙的解脫，生起法智；了知前兩個剎那為聖者之法的因，生起類智忍；第三個剎那以自證的方式執持，生起類智。因此，對每個諦，以四個剎那的差別，次第生起十六個剎那。大乘行者同時獲得初地。如《現觀莊嚴論》所說：（資糧道以下圓滿后）彼（菩薩）即入初地（極喜地），菩薩彼（安住于初地）自性，與一切（斷證）平等且超勝世間，獲得（勝過聲聞緣覺的無上）無上（見道）。如是說。 此外，還宣說了修習七覺支，即念覺支、擇法覺支、精進覺支、喜覺支、輕安覺支、定覺支、舍覺支。如是說：（念等）入地（初地，獲得見道）者，（彼等如實證悟，成為無分別智之助伴，即念、擇法、精進、喜、輕安、定、舍，真實）覺支（名為）安立，（彼等）諸法（皆無自性平等性）與（自）有情眾生（之自性法界）亦，（皆）平等性（現證）故。 如是說，獲得見道並進入初地后，諸法皆無自性，一切有情眾生之自性皆入于平等性，進而進入七覺支。依靠正念，後續的覺支也會生起，這是基礎或處所的覺支。擇法是菩提自性的覺支。
【English Translation】 This explains the path of seeing (kyi bdag) along with its benefits (from the sutra, where Indra asks Shariputra how a Bodhisattva should seek the Prajnaparamita, up to the point where one obtains such merits and benefits in this life and the next). As it is said, focusing on the truths of suffering, origin, cessation, and path, by individually abandoning the obscurations to be abandoned by the path of seeing, one generates the forbearance of knowledge of dharma; experiencing the liberation of abandoning obscurations, one generates knowledge of dharma; realizing the first two moments as the cause of the noble dharmas, one generates the forbearance of subsequent knowledge; the third moment is apprehended in the manner of self-awareness, one generates subsequent knowledge. Thus, for each truth, with the distinction of four moments, sixteen moments arise in sequence. Those of the Great Vehicle simultaneously attain the first ground. As the Ornament says: (After the completion of the path of accumulation and below) that (Bodhisattva) then enters the first ground (the Joyful One), that Bodhisattva (abiding on the first ground) is of such nature, equal with all (abandonments and realizations) and surpassing the world, obtaining the supreme (path of seeing) that is without superior (to the Hearers and Solitary Realizers). As it is said. Furthermore, it is taught to cultivate the seven branches of enlightenment: mindfulness, discrimination of dharma, diligence, joy, tranquility, concentration, and equanimity. As it is said: (Mindfulness, etc.) those who have entered the ground (first ground, having attained the path of seeing), (they truly realize that which becomes the companion of non-conceptual wisdom, namely mindfulness, discrimination of dharma, diligence, joy, tranquility, concentration, and equanimity, being correct) branches of enlightenment (are) established, (because) all dharmas (are equal in selflessness) and (the) nature of all sentient beings (in the dharmadhatu) also, (are) equality (manifestly realized). As it is said, having attained the path of seeing and entered the first ground, all dharmas are without self, and the nature of all sentient beings enters into equality, and then one enters into the seven branches of enlightenment. Relying on correct mindfulness, the subsequent branches also arise, which is the branch of the basis or place. Discrimination of dharma is the branch of the nature of enlightenment.
ང་། བརྩོན་འགྲུས་ནི་སྤང་བྱ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་ཞིང་ཡོན་ཏན་རྣམས་ མྱུར་དུ་འགྲུབ་པའི་ཡན་ལག་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་དགའ་བ་ནི་ཕན་ ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་བཅོམ་པ་དང་། ཏིང་ ངེ་འཛིན་ལས་ཇི་ལྟར་བསམ་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་འབྱོར་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་ཇི་ ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་ པའི་ཡན་ལག་སྟེ་(དེ་ཡང་དྲན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་དམིགས་པ་ལ་སེམས་མི་ གཡེང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ནི་ཆོས་ཅན་རང་བཞིན་གྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར། བརྩོན་འགྲུས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ་སྐྱེས་ཀྱི་ས་ལས་འདའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དགའ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། དེས་ལུས་སེམས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཏང་ སྙོམས་གསུམ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཕྱིར། དེ་ལ་ཤིན་ ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་གཞི་ཡིན་ཏེ། ལུས་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་གཞི་ཡིན་ལ་དེའི་གཉེན་ པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ། ལུས་སེམས་སྦྱངས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་པས་ཉོན་ མོངས་སྤོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཏང་སྙོམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ལུས་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བའི་རྩོལ་ བ་དང་བཅས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར)། (དབུས་མཐའ་ལས། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ནི་)རང་བཞིན་(གྱི་)ཡན་ 3-232 ལག་(དང་དྲན་པ་ནི་)གནས་(ཀྱི་)ཡན་ལག་(དང་)། །གསུམ་པ་(བརྩོན་འགྲུས་ནི་)ངེས་འབྱུང་(གི་)ཡན་ ལག་སྟེ། །བཞི་པ་(དགའ་བ་ནི་)ཕན་ཡོན་(གྱི་)ཡན་ལག་ཡིན་(ལ)། །(ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཏང་ སྙོམས་)རྣམ་(པ་)གསུམ་(ནི་)ཉོན་མོངས་མེད་(པའི་)ཡན་ལག་(ཡིན་ནོ)། །(འདི་ལ་གཞི་དང་གནས་དང་ནི། ། ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་)ཅེས་(དབུས་མཐའ་ལས་)གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། བཞི་པ་སྒོམ་ལམ་ནི། སྒོམ་པའི་ལམ་དུ་ཆོས་ཉིད་མཐོང་ཟིན་དོན། །གོམས་པར་ བྱས་ཏེ་ས་དགུ་ཟག་མེད་ལ། །བརྟེན་ནས་སྤང་བྱ་རིམ་གྱིས་སྤང་པ་ལས། །གཉེན་ པོ་ཡེ་ཤེས་རིམ་གྱིས་འཕེལ་པར་འགྱུར། །དེ་ཡང་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་ དུ་མཐོང་ཟིན་གོམས་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འཇུག་ངོགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། ཁྱད་ པར་དུ་རྒྱན་ལས། (ས་དང་པོ་ཐོབ་པ་)དེ་ནས་(བྱང་སེམས་)དེ་ནི་ལྷག་མ་ཡི། །ས་(གཉིས་པ་ཡན་ཆད་) རྣམས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ནི་(ཆོས་ཅན)། །(མཉམ་རྗེས་ཀྱ
【現代漢語翻譯】 我，精進是必須斷除之法，是迅速成就功德之支分；佛法覺受增長之喜是利益之支分；通過極度調柔，摧毀一切惡趣，從禪定中獲得如所思之義，以及通過舍，安住于如所愿的不分別，這些是無煩惱之支分（即，正念是菩提之所依支分，因其力量使心不散亂于對境；擇法是法性的支分，因其是菩提之體性；精進是必生之支分，因其力量能超越凡夫地；喜是利益之支分，因其能利益身心；輕安、禪定、舍三者是無煩惱之支分，因它們是煩惱之對治。其中，輕安是無煩惱之基礎，因身心不調柔是煩惱之基礎，而輕安是其對治；禪定是無煩惱之所依，因身心調柔后入于禪定能斷除煩惱；舍是無煩惱之自性，因其是身心不調柔之勤作的對治）。如《中邊分別論》所說：（擇法是）自性（之）支分（，正念是）所依（之）支分（，）第三（精進是）必生（之）支分，第四（喜是）利益（之）支分（，）（輕安、禪定、舍）三（者是）無煩惱（之）支分。（此中已顯示基礎、所依與體性）。 第四，修道：在修道中，已見法性之義，通過串習，依止九地無漏，從而逐漸斷除所斷之法，對治之智慧也逐漸增長。即，對四諦之法性已現見，並加以串習，這便成為趨入解脫之門。特別是，《現觀莊嚴論》中說：（獲得初地后，）彼（菩薩）乃其餘之，地（二地以上）是修道之（對境）。（于定中與定后……）
【English Translation】 I, diligence is the means by which what needs to be abandoned is necessarily abandoned, and it is a branch for quickly accomplishing qualities; the joy of the flourishing appearance of Dharma is a branch of benefit; through thorough pliancy, all bad migrations are destroyed, and from samadhi, all that is thought of is obtained, and through equanimity, abiding in non-conceptualization as desired, these are branches free from all afflictions (that is, mindfulness is a branch of the basis of enlightenment, because by its power the mind is not distracted from the object; discrimination of Dharma is a branch of the nature of Dharma, because it is the essence of enlightenment; diligence is a branch of definite emergence, because by its power one transcends the stage of ordinary beings; joy is a branch of benefit, because it benefits body and mind; pliancy, samadhi, and equanimity are three branches free from afflictions, because they are the antidotes to afflictions. Among them, pliancy is the basis of freedom from afflictions, because the unsuitability of body and mind is the basis of afflictions, and pliancy is its antidote; samadhi is the abode of freedom from afflictions, because by making body and mind pliant and entering into samadhi, afflictions are abandoned; equanimity is the nature of freedom from afflictions, because it is the antidote to the effort of the unsuitability of body and mind). As stated in the Madhyantavibhāga: '(Discrimination of Dharma is) a branch of nature, (mindfulness is) a branch of the basis, third (diligence is) a branch of definite emergence, fourth (joy is) a branch of benefit, (pliancy, samadhi, equanimity) three (are) branches free from afflictions. (Herein, the basis, the abode, and the nature have been shown).' Fourth, the path of meditation: On the path of meditation, the meaning of the nature of reality has already been seen. By familiarizing oneself with it, relying on the nine uncontaminated grounds, one gradually abandons what is to be abandoned, and the wisdom that is the antidote gradually increases. That is, having directly seen the nature of the four truths and familiarizing oneself with them, this becomes the gateway to entering liberation. In particular, the Abhisamayalankara states: 'Then (the Bodhisattva who has attained the first ground), the remaining grounds (the second ground and above) are the object of the path of meditation. (In meditation and after meditation...)'
ི་)ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་དག །བསྒོམ་ (པའི་)ཕྱིར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་(དེ)། །(མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱོར་ པར་བྱེད་ལ་གཞན་རྗེས་ཐོབ་ཡེ་ཤེས་ནི་བདེན་པ་ཇི་བཞིན་མཉམ་པར་འཇོག་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ པའི་ཕྱིར་)ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཐེག་ཆེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ས་དང་པོའི་མཐོང་ལམ་རྫོགས་ པའི་ལྷག་མ་ནས་ས་བཅུའི་པར་ལ། ཚོགས་གཉིས་ཁྱད་པར་ཅན་རིམ་གྱིས་འཕེལ་བར་བྱེད་ པ་སྟེ། དེ་རྣམས་སུ་འདོད་ཁམས་པ་གཅིག་དང་། གཟུགས་ཁམས་བསམ་གཏན་པ་བཞི་ དང་། གཟུགས་མེད་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞི་སྟེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་ས་དགུ་ཟག་མེད་དུ་གྱུར་པ་ལ་ གནས་ནས། སྤང་བྱ་སྒོམ་སྤང་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་རྣམས། གཉེན་པོ་སྒོམ་ལམ་ཆུང་ ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། མངོན་པར་རྟོགས་ པའི་རྒྱན་ལས། (འདོད་པ་དང་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞི་)ས་དགུ་ལ་ནི་ཆེན་པོ་ཡི། །ཆེན་པོ་ ལ་སོགས་དྲི་མ་ཡི། །གཉེན་པོ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ། །སོགས་པའི་ལམ་ནི་(སྒྲིབ་གཉིས་)དག་པ་ 3-233 ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། དེར་ཡང་ཡང་དག་ལྟ་དང་རྟོག་པ་དང་། །ངག་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་འཚོ་ བ་དང་། །རྩོལ་བ་དང་ནི་དྲན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན། །འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་ བརྒྱད་པོ་བསྒོམ་པར་གསུངས། །(དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི། མཐོང་བའི་ལམ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཡན་ ལག་སྟེ། སྒོམ་ལམ་རྗེས་ཐོབ་དེས་རང་གིས་རྟོགས་པ་ལྟར་ངེས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར། རྟོག་པ་ནི་གཞན་གོ་བར་བྱེད་པའི་ཡན་ ལག་སྟེ་རྟོག་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་ངག་གིས་བརྗོད་པ་གཞན་གྱིས་གོ་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར། ངག་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་འཚོ་ བ་གསུམ་ནི་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། ངག་གིས་བསྙད་པ་དང་འབྲེལ་བའི་གཏམ་གྱིས་ལྟ་བ་རྣམ་དག་ཏུ་ཡིད་ ཆེས་སོ། །ལས་ཀྱི་མཐའ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མི་བྱེད་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ཏུ་ཡིད་ཆེས་སོ། །འཚོ་བས་ཆོས་གོས་སོགས་ཇི་ལྟར་ གནང་བ་བཞིན་ལོངས་སྤྱོད་པས་ཡོ་བྱད་བསྙུང་བར་ཡིད་ཆེས། དེ་དག་གཞན་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཡིད་ཆེས་ པར་འདོད་དོ། །ལྷག་མ་གསུམ་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་སྟེ། རྩོལ་བས་ལམ་བསྒོམས་པས་སྒོམ་སྤང་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་ དོ། །དྲན་པས་ཞི་གནས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ལ་སོགས་མ་བརྗེད་པས། ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་བྱིང་རྒོད་གྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་དོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ གྱིས་བསམ་གཏན་ལ་གནས་ནས་མངོན་ཤེས་སོགས་བསྒྲུབས་པའི་དབང་གིས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་པས་བརྒྱད་ དོ། །འགྲེལ་བཤད་དུ། འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར། ཚུལ་འཆོས་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་མེད་པའི་ལུས་དང་ངག་གི་ཀུན་ཏུ་ སྤྱོད་པ་ནི་ཡ
【現代漢語翻譯】 正如所說，爲了修習兩種智慧（藏文：ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་，兩種智慧；梵文天城體：ज्ञानद्वय，jnānadvaya，智慧二者），應當精進修習。',（平等性智將佛陀的功德等結合起來，而其他后得智則如實地安住，並使眾生完全成熟）。大乘行者從初地的見道圓滿的剩餘部分到十地之間，次第增進兩種特殊的資糧。在這些境界中，安住在欲界一地，色界四禪，以及無色界的四無色處，這三界九地轉為無漏。通過次第生起對治道，如對治所斷中最大的修所斷等，以及對治道中最小的修道等，從而斷除它們。正如《現觀莊嚴論》中所說：（欲界和四禪以及四無色），九地具有最大的，最大的等垢染，對治最小的，最小的等道，是（二障）清凈。 在那裡，還宣說了修習八正道：正見、正思、正語、正業、正命、正精進、正念和正定。（其中，正見是完全斷除見道的支分，因為修道后得能夠如自己所證悟的那樣確定。正思是使他人理解的支分，因為通過正思的策動，用語言表達出來，他人才能理解。正語、正業和正命是使他人信任的支分，因為通過與語言相關的言談，使人相信見地是清凈的。不作不應作之事，從而使人相信戒律是清凈的。通過如法享用衣食等，使人相信資具是清凈的。這些都是通過使他人認識到而使人信任的。其餘三個是能對治的支分，通過精進修道，成為對治修所斷煩惱障和所知障的對治。通過正念不忘失止觀的因等，成為對治道的沉掉之對治。通過安住于正定，證得神通等，成為對治違品之對治，因此共有八支。在解釋中說，爲了生活資具，沒有以虛偽等過失的身語行為，是正命。）
【English Translation】 As it is said, 'For the sake of cultivating the two types of wisdom (Tibetan: ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་, two types of wisdom; Sanskrit Devanagari: ज्ञानद्वय, jnānadvaya, wisdom two; literal meaning: two wisdoms), one should diligently engage in practice.' (Equalizing wisdom combines the qualities of the Buddha, etc., while other subsequent wisdoms abide as they are and fully mature sentient beings). Mahayana practitioners, from the remainder of the path of seeing of the first ground to the tenth ground, gradually increase the two special accumulations. In these states, residing in one realm of desire, four meditations of the realm of form, and four formless absorptions of the formless realm, these nine grounds of the three realms are transformed into the unpolluted. By gradually generating antidotal paths, such as the greatest of the afflictions to be abandoned by cultivation, and the smallest of the paths of cultivation, they are abandoned. As stated in the Ornament for Clear Realization: '(Desire and the four meditations and four formless absorptions), the nine grounds have the greatest, the greatest, etc., defilements, the antidote of the smallest, the smallest, etc., path is (the two obscurations) purified.' There, it is also proclaimed to cultivate the eightfold noble path: right view, right thought, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness, and right concentration. (Among these, right view is the limb that completely cuts off the path of seeing, because the subsequent attainment of the path of cultivation is able to ascertain as one has realized. Right thought is the limb that enables others to understand, because through the instigation of right thought, expressed in speech, others are able to understand. Right speech, right action, and right livelihood are the limbs that cause others to trust, because through speech related to language, one is trusted that the view is pure. By not doing what should not be done, one is trusted that the discipline is pure. By enjoying robes, etc., as given, one is trusted that the requisites are pure. These are all intended to be trusted by causing others to recognize. The remaining three are the limbs of antidotes, through diligent cultivation of the path, becoming the antidote to the afflictive obscurations and the cognitive obscurations to be abandoned by cultivation. Through right mindfulness, not forgetting the causes of calm abiding, etc., it becomes the antidote to the dullness and excitement that obscure the path. Through abiding in right concentration, attaining clairvoyance, etc., it becomes the antidote to opposing factors, thus there are eight limbs. In the explanation, it says that for the sake of the requisites of life, conduct of body and speech without faults such as hypocrisy is right livelihood.)
ང་དག་པའི་འཚོ་བ་སྟེ། དེས་འདི་ལྟར་དེ་ནི་ལུས་གནས་པ་ཙམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རིག་པ་དང་། ཚོད་ཟིན་པར་ཆོས་གོས་ ལ་སོགས་པ་ཚོལ་བས་ན། གདོན་མི་ཟ་བར་འདིས་ནི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ལ་སྲེད་པ་སྤངས་སོ། །ཞེས་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པར་ཡིད་ཆེས་ པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་དབུས་མཐའི་དགོངས་པ་ལྟར་རོ། །མདོ་རྒྱན་ལྟར་ན། )ཇི་སྐད་དུ། རྒྱན་ལས། དེ་ཡི་འོག་དུ་ ཇི་ལྟར་བར། །རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་སྐྱེ། །(ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་)རྣམ་བཞག་ཇི་ བཞིན་རྟོགས་པ་དང་། །རྣམ་པར་བཞག་ལ་འཇུག་པ་(ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་)དང་། །ལས་ གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་(ཞེས་པ་ནི་ངག་འཚོ་བ་ལས་ཀྱི་མཐའ་གསུམ་)དང་། །ཤེས་བྱ་དག་དང་(ཞེས་པ་ནི་ རྩོལ་བ་དང་)ལམ་དང་ནི་(ཞེས་པ་དྲན་པ་དང་)། །ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་(མི)་(ཞེས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ 3-234 ཡང་ཕྱི་མ་གསུམ་ནི་རང་རང་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་)ནི་(ཡིན)། །སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་བསྒོམ་པ(འི་ཚུལ་ ནི་འོག་འདི་ཉིད་དུ་གསལ་བ)འོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། མཐོང་ལམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གིས་ ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་ཅིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཛིན་པས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡང་དག་ པའི་ལྟ་བ་དང་། རང་གིས་རྣམ་པར་བཞག་པ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་རྟོགས་ཤིང་གོ་བར་ བྱེད་པའི་ངག་ཀུན་ནས་སློང་ཞིང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་བཞག་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའང་ འཇུག་པ་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ངག་གི་ལས་རྣམ་པར་དག་པས་ལྟ་བ་རྣམ་དག་བསྟན་ ནས་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ལུས་ཀྱི་ལས་རྣམ་པར་དག་པ་ སྤྱོད་ལམ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་ཡང་དག་པའི་ ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། གཉིས་གའི་ལས་རྣམ་པར་དག་པ་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཇི་ལྟར་གནང་བས་ འཚོ་ཞིང་ལོག་འཚོ་སྤངས་པས་འཚོ་བ་རྣམ་དག་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་ཡང་དག་པའི་འཚོ་ བ་དང་། སྒོམ་སྤང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ལམ་གྱི་སྒྲིབ་ པ་བྱིང་རྒོད་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གེགས་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་རྣམས་བསྒོམ་པ་སྟེ། དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་ཡང་། ཡོངས་སུ་གཅོད་ (བྱེད་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་)དང་གོ་བྱེད་(ཞེས་པ་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་)དང་། །རྣམ་གསུམ་གཞན་ ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་(ཞེས་པ་ནི་ངག་ལས་ཀྱི་མཐའ་འཚོ་བ་གསུམ་དང་)། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ ནི་(ཞེས་པ་དྲན་པ་རྩོལ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་སྟེ)། །(འཕགས་པའི་)ལམ་གྱི་ཡན་ལག་འདི་བརྒྱད་(བསྟན་)དོ། ། (ལྟ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོ་བྱད་བསྙུངས། །གཞན་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེ
【現代漢語翻譯】 我清凈的活法是：爲了身體存在，通過智慧和節制來尋求衣物等生活用品，不貪圖享樂，從而捨棄對物品的貪戀。這樣就能讓人相信我節儉樸素。這符合中觀的觀點。如《辨中邊論》和《大乘莊嚴經論》所說：『如其下，如何行，隨悟而行生。』（這是正確的見解），如實通達名相，並依名相而行（這是正確的思維），三業清凈（這是指語業、事業和命終三者），了知諸法（這是指精進），以及道路（這是指正念），殊勝功德（指禪定，后三者各自是其相違品的對治）。如是修習對治遮障（的具體方法將在下文闡明）。正如經中所說，見道以菩提支隨順證悟，並執持真如而斷除一切，是為正見；自己如實通達，也能使他人通達理解的言語，以及隨順他人所立名相的經論等，是為正思維；語業清凈，以清凈的見解使他人信服，是為正語；身業清凈，以圓滿的威儀使他人信服戒律清凈，是為正業；二業清凈，以如法的生活用品維持生計，遠離邪命，使他人信服生活清凈，是為正命；修道斷除所知障的對治是為正精進；斷除道路上的沉沒、掉舉等障礙是對治是為正念；神通等殊勝功德的障礙，以及等持的障礙的對治是為正定。如《辨中邊論》中也說：『斷除（指正見），使理解（指正思維），三種使他信服（指語業、事業、正命三者），作為相違品的對治（指正念、正精進、正定三者），此為（聖）道之八支（所示）。』（見、戒、節儉，使他人覺悟） 我清凈的活法是：爲了身體存在，通過智慧和節制來尋求衣物等生活用品，不貪圖享樂，從而捨棄對物品的貪戀。這樣就能讓人相信我節儉樸素。這符合中觀的觀點。如《辨中邊論》和《大乘莊嚴經論》所說：『如其下，如何行，隨悟而行生。』（這是正確的見解），如實通達名相，並依名相而行（這是正確的思維），三業清凈（這是指語業、事業和命終三者），了知諸法（這是指精進），以及道路（這是指正念），殊勝功德（指禪定，后三者各自是其相違品的對治）。如是修習對治遮障（的具體方法將在下文闡明）。正如經中所說，見道以菩提支隨順證悟，並執持真如而斷除一切，是為正見；自己如實通達，也能使他人通達理解的言語，以及隨順他人所立名相的經論等，是為正思維；語業清凈，以清凈的見解使他人信服，是為正語；身業清凈，以圓滿的威儀使他人信服戒律清凈，是為正業；二業清凈，以如法的生活用品維持生計，遠離邪命，使他人信服生活清凈，是為正命；修道斷除所知障的對治是為正精進；斷除道路上的沉沒、掉舉等障礙是對治是為正念；神通等殊勝功德的障礙，以及等持的障礙的對治是為正定。如《辨中邊論》中也說：『斷除（指正見），使理解（指正思維），三種使他信服（指語業、事業、正命三者），作為相違品的對治（指正念、正精進、正定三者），此為（聖）道之八支（所示）。』（見、戒、節儉，使他人覺悟）
【English Translation】 My pure way of life is: for the sake of the body's existence, seeking clothing and other necessities through wisdom and moderation, without indulging in enjoyment, thereby abandoning attachment to possessions. This will make people believe that I am frugal and simple. This is in accordance with the Madhyamaka view. As stated in the Madhyāntavibhāga (Distinguishing the Middle from the Extremes) and the Mahāyānasaṃgraha (Compendium of the Great Vehicle): 'As below, how to act, following realization, action arises.' (This is correct view), truly understanding names and forms, and acting according to names and forms (this is correct thought), purification of the three karmas (this refers to speech, action, and livelihood), knowing all dharmas (this refers to diligence), and the path (this refers to mindfulness), excellent qualities (referring to samādhi, the latter three each being the antidote to their respective opposing factors). Thus, practicing to counteract obscurations (the specific methods will be explained below). As stated in the sutra, the path of seeing, with the limbs of enlightenment, follows realization and, holding onto suchness, cuts off everything, which is right view; one's own true understanding can also enable others to understand the words, and following the sutras and treatises established by others, is right thought; purification of speech, using pure views to convince others, is right speech; purification of bodily actions, using perfect deportment to convince others of the purity of discipline, is right action; purification of both actions, using lawful necessities to maintain livelihood, abandoning wrong livelihood, convincing others of the purity of livelihood, is right livelihood; the antidote to the obscuration of knowledge to be abandoned on the path of cultivation is right effort; the antidote to the obstacles of sinking and agitation on the path is right mindfulness; the obstacles to extraordinary qualities such as clairvoyance, and the antidote to the obstacles of meditative absorption, is right concentration. As stated in the Madhyāntavibhāga: 'Cutting off (referring to right view), enabling understanding (referring to right thought), three cause others to believe (referring to the three of speech, action, and right livelihood), as an antidote to opposing factors (referring to the three of right mindfulness, right effort, and right concentration), these are the eight limbs of the (noble) path (shown).' (View, discipline, frugality, enlighten others) My pure way of life is: for the sake of the body's existence, seeking clothing and other necessities through wisdom and moderation, without indulging in enjoyment, thereby abandoning attachment to possessions. This will make people believe that I am frugal and simple. This is in accordance with the Madhyamaka view. As stated in the Madhyāntavibhāga (Distinguishing the Middle from the Extremes) and the Mahāyānasaṃgraha (Compendium of the Great Vehicle): 'As below, how to act, following realization, action arises.' (This is correct view), truly understanding names and forms, and acting according to names and forms (this is correct thought), purification of the three karmas (this refers to speech, action, and livelihood), knowing all dharmas (this refers to diligence), and the path (this refers to mindfulness), excellent qualities (referring to samādhi, the latter three each being the antidote to their respective opposing factors). Thus, practicing to counteract obscurations (the specific methods will be explained below). As stated in the sutra, the path of seeing, with the limbs of enlightenment, follows realization and, holding onto suchness, cuts off everything, which is right view; one's own true understanding can also enable others to understand the words, and following the sutras and treatises established by others, is right thought; purification of speech, using pure views to convince others, is right speech; purification of bodily actions, using perfect deportment to convince others of the purity of discipline, is right action; purification of both actions, using lawful necessities to maintain livelihood, abandoning wrong livelihood, convincing others of the purity of livelihood, is right livelihood; the antidote to the obscuration of knowledge to be abandoned on the path of cultivation is right effort; the antidote to the obstacles of sinking and agitation on the path is right mindfulness; the obstacles to extraordinary qualities such as clairvoyance, and the antidote to the obstacles of meditative absorption, is right concentration. As stated in the Madhyāntavibhāga: 'Cutting off (referring to right view), enabling understanding (referring to right thought), three cause others to believe (referring to the three of speech, action, and right livelihood), as an antidote to opposing factors (referring to the three of right mindfulness, right effort, and right concentration), these are the eight limbs of the (noble) path (shown).' (View, discipline, frugality, enlighten others)
ད་འདོད། །ཉོན་མོངས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་དབང་། །མི་མཐུན་ ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོའོ། །)ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ལྔ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་ནི། མི་སློབ་ལམ་དུ་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་། ། 3-235 བཅས་པ་སྤངས་ཏེ་གནས་གྱུར་མཐར་ཐུག་པ། །ཐོབ་ནས་རང་རང་སྤངས་ རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི། །གོ་འཕང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ཡང་ རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཤིང་གནས་མ་ ལུས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ནི་གོང་དུ་འགྲོ་བ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ལམ་མཚན་ ཉིད་པ་དང་འབྲས་བུ་བཏགས་པ་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་རྣམས་ཀྱི་(ནི་)སྤངས་རྟོགས་ ཕུལ་དུ་དབྱུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལམ་བཏགས་པ་བ་དང་འབྲས་བུ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཉིད་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། རྒྱན་ལས། (དཔེར་ན་ རྫས་ཀྱི་དངོས་པོས་རྡོ་རྗེའི་ཕ་ལམ་དེ་རྫས་གཞན་གྱིས་མི་ཤིགས་པ་བཞིན་དུ་སྒོམ་ལམ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་)རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ ཏིང་འཛིན་ནི། །(མཚན་མ་དང་རྣམ་པར་)རྟོག་པས་མི་(ཕྱེད་ཅིང་)མི་ཤིགས་(པ་)ཐོབ་(པ་ལ་བརྟེན་)ནས་ ནི། །(སྔར་མཐོང་སྤང་དང་བྲལ་ནས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དུ་)གནས་(གྱུར་བ་མ་ཟད་གནས་ངན་ལེན་མཐའ་ དག་དང་བྲལ་ནས་མི་སློབ་པའི་ལམ་དུ་གནས་མ་ལུས་པ་)གཞན་གྱུར་པ་མཐར་ཐུག་པ། །(ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་ བྱའི་)སྒྲིབ་པ་ཀུན་གྱི་དྲི་(མ་)མེད་(པར་གྱུར་པ་ལས་མཐར་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པའོ་)དང་། །(དོན་གཉིས་ མཐར་ཕྱིན་ཐོབ་ཚུལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་)གང་ལ་གནས་ན་(འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་བ་ དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཡང་སྟོན་པ་ལ་སོགས་རྫུ་འཕྲུལ་མཐའ་ཡས་པའི་སྒོ་ནས་)སེམས་ཅན་ཀུན་(ལ)། །ཕན་ (པ་དང་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པའི་)ཕྱིར་(ཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་)རབ་ཏུ་སྒྲུབ་བྱེད་པ། །(ཤེས་བྱ་ཇི་ལྟ་ བ་དང་ཅི་སྙེད་པའི་)རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་(མངོན་སུམ་དུ་)མཁྱེན་པ་ཡི། །(རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་)གོ་འཕང་ བླ་ན་མེད་པ་ཐོབ་(པའོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། རྒྱས་པར་ནི་འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་ འཆད་པར་འགྱུར་རོ། ། ༈ སའི་རྣམ་བཞག སའི་རྣམ་བཞག་ལ། ལམ་ལྔ་དང་སྦྱར་བ། གྲུབ་ཚུལ་གྱི་དབྱེ་བ། ས་བཅུའི་མཚན་ཉིད་ 3-236 སྤང་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར། འཕོ་ཚུལ་དང་ཡོན་ཏན། བསླབ་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ། ས་བཅུའི་མིང་ དོན་ཏེ་བདུན་ཡོད་པའི་ནང་ནས། དང་པོ་ལམ་ལྔ་དང་སྦྱར་བ་ནི། ལམ་ལྔ་ས་བཅུ་རིམ་གྱིས་བགྲོད་བྱ་སྟེ། །ས་ཡི་ དོན་ནི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་རྟེན། །མོས་སྤྱོད་ལྷག་བསམ་རྣམ་དག་རྟོགས་པ་ དང་། །གྲུ
【現代漢語翻譯】 正如所說：『煩惱是近煩惱之主，是不利因素的對治。』 第五，達到究竟的道：在無學道中，去除二障的習氣和連帶之物，達到徹底的轉變。獲得各自斷除和證悟究竟的圓滿果位。也就是依靠金剛喻定，斷除一切惡趣，徹底轉變所有狀態，從而獲得了知滅盡和不生的究竟智慧。對於聲聞和獨覺乘來說，由於有向上提升的過程，因此道是特徵性的，果是假設性的。而對於大乘行者來說，由於斷證無法超越，因此道是假設性的，果是特徵性的。並且，從那之中獲得一切種智。如《現觀莊嚴論》所說：（例如，就像物質的本性，金剛石不會被其他物質所摧毀一樣，偉大的禪定之道）金剛喻定，（不會被表相和分別）所動搖和摧毀，（依靠獲得）（從先前所見的應斷之物中解脫出來，進入超越世間的道）狀態（不僅轉變，而且從一切惡趣中解脫出來，進入無學道，所有狀態）徹底轉變，（從煩惱障和所知障的）一切垢染（中變得清凈，從而成就究竟的果位），並且，（獲得二利究竟的方式是，佛陀）無論住在哪裡，（在輪迴存在期間，都示現圓滿菩提和涅槃等等，通過無量神通之門）爲了利益（和安樂一切）眾生，（事業自然成就且永不間斷地）不斷地成辦，（如實了知一切所知）一切（顯現的）相，（圓滿佛陀的）無上果位（就獲得了）。就像所說的那樣。詳細內容將在果位部分進行闡述。 ༈ 土地的分類 土地的分類包括：與五道結合，成立方式的區分，十地的特徵，斷證的差別，轉變的方式和功德，學習等的區分，十地的名稱含義，共七個方面。其中， 第一，與五道結合：五道是依次行經十地。土地的含義是功德的所依。勝解行道是清凈意樂，增上意樂是正行，通達是見道，
【English Translation】 As it is said: 'Afflictions are the masters of near afflictions, and are the antidotes to unfavorable factors.' Fifth, the path of ultimate attainment: In the path of no more learning, eliminating the habitual tendencies of the two obscurations and their associated factors, reaching the ultimate transformation. Having attained the complete state of liberation and realization, each attains the perfect fruition of their respective abandonment and realization. That is, relying on the vajra-like samadhi, all negative states are abandoned, and all states are completely transformed, thereby attaining the ultimate wisdom of knowing cessation and non-arising. For the Hearers and Solitary Buddhas, since there is a process of upward progression, the path is characterized and the result is imputed. For the Mahayana practitioners, since abandonment and realization cannot be surpassed, the path is imputed and the result is characterized. And from that, the attainment of all-knowingness is also achieved. As the Ornament of Clear Realization says: (For example, just as the nature of a substance, a diamond cannot be destroyed by other substances, the great path of meditation) the vajra-like samadhi, (unwavering and indestructible by signs and discriminations) is attained (through reliance on) (liberation from previously seen objects to be abandoned, entering the path beyond the world) the state (not only transforms, but also liberates from all negative states, entering the path of no more learning, all states) are completely transformed, (from the defilements of afflictive and cognitive) obscurations (becoming pure, thereby accomplishing the ultimate result), and (the way to attain the ultimate two benefits is that the Buddha) wherever he dwells, (during the existence of samsara, he manifests perfect enlightenment and nirvana, etc., through countless doors of miraculous powers) for the benefit (and happiness of all) beings, (activities are naturally accomplished and continuously) constantly accomplished, (knowing all knowable things as they are) all (manifest) aspects, (the perfect Buddha's) unsurpassed state (is attained). Just as it is said. Detailed explanations will be given in the section on results. ༈ Classification of Lands The classification of lands includes: combining with the five paths, distinguishing the modes of establishment, the characteristics of the ten bhumis, the differences in abandonment and realization, the modes of transformation and qualities, the distinctions of learning, etc., and the meanings of the names of the ten bhumis, totaling seven aspects. Among them, First, combining with the five paths: The five paths are traversed sequentially through the ten bhumis. The meaning of land is the basis of qualities. The path of accumulation is pure intention, the path of preparation is increased intention, the path of insight is understanding,
བ་པ་ཐོབ་དང་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའོ། །དེ་ཡང་། རྒྱན་ལས། (ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་) སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་(བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་)ས་རྣམས་ལ་(དབྱེ་བ་བཞི་ཡོད་དེ)། །མོས་(པས་སྤྱོད་པའི་སེམས་ བསྐྱེད་)དང་ལྷག་བསམ་དག་པ(འི་སེམས་བསྐྱེད་)དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ(འི་སེམས་བསྐྱེད་ནི་སྔ་མ་གཉིས་ ལས་)གཞན་དུ་འདོད་(ཅིང་)། །དེ་བཞིན་(དུ་)སྒྲིབ་པ་སྤང་པ(འི་སེམས་བསྐྱེད་དང་བཞི)འོ། །ཞེས་པས་ སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྟོན་པ་ན། ལས་དང་པོ་པའི་ས་ལ་མོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ བསྐྱེད་དང་། ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་ལ་ལྷག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་། བརྒྱད་པ་ནས་ བཅུ་པའི་པར་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་གསུངས་ཤིང་། མོས་སྤྱོད་ཚོགས་ལམ་སྦྱོར་ལམ་གནས་སྐབས་ཏེ། །རྟོགས་པ་མཐོང་ལམ་ ཐོབ་ནས་ས་བདུན་པར། །གྲུབ་པས་ཐོབ་པ་ས་བརྒྱད་ཡན་ཆད་དེ། །སྒྲིབ་པ་ སྤངས་པ་སངས་རྒྱས་ས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། (ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་བའི་)ས་(རྣམས་) ཐོབ་པ(འི་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ)་ནི་(མོས་སྤྱོད་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ཇི་སྐད་བཤད་པ་རྣམས་ལ་བསམ་པ་)མོས་པ་ (ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐོབ་པ་)དང་། །(སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་)སྤྱོད་པ་དག་ལ་འཇུག་(བཞིན་པ་ཐོབ་) པ་དང་། །(ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་ལ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་)རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ན་(རྟོགས་པས་ཐོབ་པ་ དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་)ས་(གསུམ་པོ་)རྣམས་(ལ་)ནི་(འབད་རྩོལ་མེད་པར་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར)། །གྲུབ་ པའི་སྒོ་ནས་(ཐོབ་པ་ཞེས་པ་སྟེ་)རྣམ་པ་བཞི་(འོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཚོགས་ལམ་དང་སྦྱོར་ 3-237 ལམ་དུ་ཆོས་རྣམས་ལ་མོས་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་པས་ཐོས་པའི་ས་དང་། ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ལ་ཇི་ ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་འཇུག་པས་སྤྱོད་པས་ཐོབ་པའི་ས་དང་། ས་དང་པོར་མཐོང་ལམ་ཐོབ་ ནས། སྒོམ་ལམ་ས་བདུན་པའི་པར་ལ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་ཐོབ་པའི་ས་དང་། ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་ལ་འབད་རྩོལ་མེད་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ཐོབ་པའི་ས་དང་། མཐར་ ཕྱིན་པའི་ལམ་དུ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་ས་ཞེས་པ་རྣམས་སོ། ། གཉིས་པ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་དབྱེ་བ་ནི། དེ་ཡང་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱི་དབྱེ་བ་ནི། ། མོས་སྤྱོད་མ་གྲུབ་ལྷག་བསམ་གྲུབ་པ་སྟེ། །དེ་ཡང་བདུན་པ་མན་ཆད་མ་གྲུབ་ དང་། །བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་གྲུབ་པའི་ས་ཞེས་གསུངས། །ཇི་སྐད་དུ། ས་རྣམས་ཐམས་ ཅད་མ་གྲུབ་དང་། །གྲུབ་པ་དག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ། །གྲུབ་པ་དག་ཀྱང་མ་གྲུབ་དང་། །གྲུབ་པ་ དག་ཏུ་ཡང་འདོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པ་གཉིས་ སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །མོས
【現代漢語翻譯】 獲得（功德）和去除（業障）。正如《莊嚴經論》中所說：（大乘的）發心在於（菩薩的）各個階段（有四種區分）：信解（行）發心，增上意樂清凈（的發心），異熟（發心與前兩者）不同，以及去除（業障的發心，共四種）。這裡闡述了發心的分類：初學者階段是信解產生的發心；從第一地到第七地是增上意樂的發心；從第八地到第十地是異熟產生的發心；在佛的階段是去除業障的發心。 信解行位於資糧道和加行道；證悟見道後到達第七地；成就所獲得的是第八地以上；去除業障是佛的境界。正如所說：（作為功德之所依的）地（通過獲得的方式來區分）是（對於信解行的階段的各種安立進行思考的）信解（獲得），（通過修習十度）進入各種行（的獲得），（從第一地到第七地，對於法性現證）爲了證悟（通過證悟獲得，以及不退轉的）地（這三者）（因為無需勤作而自然而然地進入），（通過）成就（而獲得，即）四種（獲得）。正如所說，在資糧道和加行道，主要依靠對法的信解，因此是聽聞之地；對於十種修行，如所愿地進入，因此是通過修行而獲得的地；在第一地獲得見道后，在修道第七地現證法性，因此是通過證悟而獲得的地；第八地以上無需勤作，自然成就，因此是通過成就而獲得的地；在究竟道上，如前所述，是去除業障的地。 第二種是通過成就的方式來區分。通過成就的方式來區分是：信解行未成就，增上意樂已成就。也就是說，第七地以下是未成就，第八地以上是已成就的地。正如所說：所有地都應知為未成就和已成就。已成就也應認為是未成就和已成就。正如所說，所有地都應知為成就和未成就兩種。信解行...
【English Translation】 Obtaining (merit) and removing (obscurations). As stated in the 'Ornament of the Mahayana Sutras': 'The generation of (the Bodhicitta) in (the Bodhisattva's) stages (has four distinctions): the aspiration of faith (practice), the pure aspiration of higher intention, the maturation (aspiration is different from the previous two), and the removal (of obscurations, making four in total).' This explains the classification of Bodhicitta: In the stage of a beginner, it is the Bodhicitta arising from faith; from the first to the seventh Bhumi, it is the Bodhicitta of higher intention; from the eighth to the tenth Bhumi, it is the Bodhicitta arising from maturation; and in the stage of Buddhahood, it is the Bodhicitta of removing obscurations. The practice of faith is in the stages of accumulation and preparation; after realizing the path of seeing, one reaches the seventh Bhumi; what is obtained by accomplishment is the eighth Bhumi and above; the removal of obscurations is the state of Buddhahood. As it is said: 'The Bhumis (as the basis of qualities, distinguished by the manner of attainment) are the faith (attainment, which is contemplating the various establishments of the stages of faith practice), entering into various practices (the attainment of engaging in the ten perfections), (from the first to the seventh Bhumi, directly realizing the nature of reality) for the sake of realization (attainment through realization, and the) Bhumis (of non-retrogression) (these three) (because they enter naturally without effort), (attainment) through accomplishment, which are four (attainments).' As it is said, in the paths of accumulation and preparation, one mainly relies on faith in the Dharma, hence it is the Bhumi of hearing; for the ten practices, one enters as desired, hence it is the Bhumi attained through practice; after attaining the path of seeing in the first Bhumi, one directly realizes the nature of reality in the seventh Bhumi of the path of meditation, hence it is the Bhumi attained through realization; from the eighth Bhumi onwards, there is no need for effort, and it is naturally accomplished, hence it is the Bhumi attained through accomplishment; on the ultimate path, as mentioned before, it is the Bhumi of removing obscurations. The second is the distinction by way of accomplishment. The distinction by way of accomplishment is: the practice of faith is not accomplished, the higher intention is accomplished. That is to say, the seventh Bhumi and below are not accomplished, and the eighth Bhumi and above are the accomplished Bhumis. As it is said: 'All the Bhumis should be known as unaccomplished and accomplished. The accomplished should also be considered as unaccomplished and accomplished.' As it is said, all the Bhumis should be known as two types: accomplished and unaccomplished. The practice of faith...
་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ མ་གྲུབ་པའི་ས་དང་། ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་གྲུབ་ པའི་ས་ཞེས་བྱའོ། །གྲུབ་པའི་ས་ལའང་སྔ་མ་ལྟར་གཉིས་ཏེ། བདུན་པ་མན་ཆད་ནི་འབད་ རྩོལ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པ་དང་། བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ མེད་པར་འཇུག་པས་གྲུབ་པའི་ས་ཞེས་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ས་བཅུའི་མཚན་ཉིད་ནི། ཁྱད་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་ ནི། །འཕགས་པ་སློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་མཚུངས་ལྡན་དང་། །བཅས་པའི་ཡོན་ཏན་ ཀུན་གྱི་རྟེན་ཡིན་ཏེ། །ཡོན་ཏན་གནས་པས་གནས་པ་ཞེས་ཀྱང་བསྟན། །དེ་ཡང་། དབུ་མ་འཇུག་པར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ ཡེ་ཤེས་ཁོ་ནར་ཕྱེ་བ་ལ་ནི་སའི་མིང་ཐོབ་སྟེ། ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ 3-238 དང་། དབུས་མཐའི་ཊཱི་ཀར་ཡང་། ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ལེགས་པའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་གནས་ སྐབས་རྣམས་ནི་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་གཞིའི་ཚུལ་གྱི་ས་རྣམས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ པ་ལྟར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་སློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་ པ་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ཉིད་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་སྣ་ ཚོགས་པ་རྣམས་ལ་དགའ་བས་རྟག་པར་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པའི་གཞིའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ ཕྱིར་གནས་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། རྒྱན་ལས། དགེ་བ་སྒྲུབ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ། །དགའ་བས་རྟག་ པར་ཐམས་ཅད་དུ། །གནས་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །ས་རྣམས་གནས་པ་ཡིན་པར་ འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། བཞི་པ་སྤང་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། མཐོང་ལམ་མན་ཆད་ཉོན་མོངས་སྒྲིབ་སྤངས་ ནས། །སྒོམ་ལམ་ས་བཅུར་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་། །མཉམ་བཞག་ཆོས་ཉིད་ནམ་ མཁའ་ལྟ་བུ་དང་། །རྗེས་ཐོབ་ཆོས་ཅན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། མཐོང་བ(འི་ལམ་གྱི)ས་(ཤེས་སྒྲིབ་ཀུན་བཏགས་རྣམས་ཀྱང་སྤང་མོད་ཀྱི་)སྤང་བྱའི་(གཙོ་བོ་ཉེས་སྤྱོད་ཆེན་པོའི་རྐྱེན་ དུ་གྱུར་བའི་ཀུན་བཏགས་)ཉོན་མོངས་(པའི་སྒྲིབ་པ་)རྣམས། །ཐམས་ཅད་(སྤངས་ཏེ་)ཡང་དག་(པར་)ཟད་ (པར་)བྱས་ནས། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་(ལྷན་སྐྱེས་རྣམས་)སྤང་བའི་ཕྱིར་(ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ཟིན་ རྒྱུན་ལྡན་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར)། །བསྒོམ་པ(འི་ལམ་)ལ་ནི་ཡང་དག་(པར་)སྦྱོར་(ཏེ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ)། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྤང་བྱའི་ཁྱད་པར་མཐོང་ལམ་མན་ཆད་དུ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་རབ་ཏུ་ མ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་སྤང་ནས་ས་བཅུ་རྣམས་སུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ ལ་ཤེས་བྱ་ཤེས་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྤོང་ལ། རྟོགས་
【現代漢語翻譯】 未成就地，因為菩薩在此地未能現證真如；初地及以上稱為成就地，因為他們現證了真如。在成就地中，也如前一樣分為兩種：第七地及以下因為需要努力，所以是未成就地；第八地及以上因為無需功用行而入，所以稱為成就地。 第三，十地的體性：特別的，菩薩的十地是與聖者學道的智慧相應的，並且是具足一切功德的所依。也因為功德的安住，所以也稱為安住。正如《入中論》中所說：『由菩薩之慈等所攝持之智慧，僅以此分立為地之名，因其成為功德之所依。』《中邊分別論》的註釋中也說：『通達一切行相圓滿之義的諸階段，是彼等所生功德之基礎的地。』如是，菩薩是與聖者學道的智慧相應，並且是殊勝功德的所依。 由於歡喜成辦各種善行，恒常安住於一切處，成為安住的基礎，所以也稱為安住。如《莊嚴經論》所說：『于諸善法種種門，喜樂恒時一切處，安住故此諸菩薩，勝地即是安住處。』 第四，斷證的差別：見道以下斷除煩惱障，修道十地斷除所知障。于等持中證悟法性如虛空，於後得位證悟諸法如幻化。正如所說：『見道斷除煩惱障，一切永盡已清凈，為斷所知障故者，于修道中正串習。』 斷除之差別在於，見道以下斷除使心續極不寂靜的煩惱障，在十地中，于修道上逐漸斷除成爲了知所知之障礙的所知障。在等持中，證悟法性如虛空一般，在後得位，證悟諸法如幻化一般。
【English Translation】 'Unaccomplished' ground, because Bodhisattvas do not directly realize Suchness on this ground; the first ground and above are called 'accomplished' ground, because they directly realize Suchness. Among the accomplished grounds, there are also two types as before: the seventh ground and below are 'unaccomplished' because they require effort; the eighth ground and above are called 'accomplished' ground because they enter without conscious effort. Third, the characteristics of the ten grounds: In particular, the ten grounds of Bodhisattvas are associated with the wisdom of the noble learners, and are the basis of all virtues. It is also taught as 'abiding' because of the abiding of virtues. As it says in the Madhyamakavatara: 'The name of ground is obtained only by dividing the wisdom held by the compassion of the Bodhisattva, because it becomes the basis of virtues.' The commentary on the Madhyantavibhaga also says: 'The stages of comprehending the meaning of perfect pervasion are the grounds that are the basis of the virtues arising from them.' Thus, Bodhisattvas are associated with the wisdom of the noble learners and are the basis of special virtues. Because of the joy of accomplishing various virtuous deeds, they constantly abide in all places, becoming the basis of abiding, so it is also called abiding. As it says in the Mahayanasutralamkara: 'In various ways of accomplishing virtue, with joy, constantly in all places, because of abiding, the grounds of Bodhisattvas are considered to be abiding.' Fourth, the difference between abandonment and realization: Below the path of seeing, the afflictive obscurations are abandoned; on the ten grounds of the path of cultivation, the cognitive obscurations are abandoned. In meditative equipoise, one realizes the nature of reality as being like space; in subsequent attainment, one realizes phenomena as being like illusions. As it is said: 'By the path of seeing, the afflictive obscurations are abandoned, all are completely exhausted and purified; in order to abandon the cognitive obscurations, one correctly cultivates on the path of cultivation.' The difference in what is to be abandoned is that below the path of seeing, the afflictive obscurations that make the mind stream extremely unpeaceful are abandoned, and on the ten grounds, on the path of cultivation, the cognitive obscurations that become obstacles to knowing are gradually abandoned. In meditative equipoise, one realizes the nature of reality as being like space; in subsequent attainment, one realizes phenomena as being like illusions.
པའི་ཁྱད་པར་ཡང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་སུ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་དང་མཚུངས་པར་མཐོང་ངོ་། །དེའི་རྗེས་ 3-239 ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་དང་མཚུངས་པར་ མཐོང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྟོགས་ཤིང་། ཁ་ཅིག་ས་བཅུ་སོ་སོར་ཆོས་ཅན་རྟོགས་ཚུལ་ ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་། རྟོགས་བྱའི་དོན་དམ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་ པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་མོད་ཞིག་ཀྱང་གསུངས་མོད། སྤང་བྱ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་རིམ་གྱིས་སངས་ པ་ལས་རང་བཞིན་(ཆོས་དབྱིངས་)རྟོགས་པའང་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་གསུངས་ཏེ། ཇི་ སྐད་དུ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་བསྟོད་པ་ལས། (དཔེ་)ཇི་ལྟར་ཚེས་པའི་ཟླ་བ་ནི། །སྐད་ཅིག་སྐད་ ཅིག་རྒྱས་པར་མཐོང་(པའི་དཔེ)། །དེ་བཞིན་(དུ་)ས་ལ་(རིམ་པ་བཞིན་དུ་)ཞུགས་(པ་)རྣམས་ཀྱིས་( ཀྱང་)། །(སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་)རིམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་(གོང་ནས་གོང་དུ་)འཕེལ་པར་མཐོང་(ངོ་)། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། ། ལྔ་པ་འཕོ་ཚུལ་དང་ཡོན་ཏན་ནི། འོག་མ་འོག་མའི་ཡོངས་སྦྱངས་རྫོགས་པ་དང་། ། གོང་མ་གོང་མའི་ས་ལ་རིམ་གྱིས་འཕོ། །ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ལ་ སོགས་པ། །གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཐོབ། །དེ་ཡང་བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ ཆེན་དུ། ས་གང་གིས་ཡོངས་སུ་སྦྱོངས་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་མ་རྫོགས་ཀྱི་པར་ དུ་ནི་ས་དེ་ཡིན་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་ནི་ས་གཞན་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་ དང་། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས། (ས་)ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་(ཆོས་)རྣམ་(པ་)བཅུ་(ཐམ་པ་) ཡིས། །ས་ནི་དང་པོ་ཐོབ་(པར་)འགྱུར་ཏེ་(བཅུ་པོ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན་རྣམ་མཁྱེན་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དགེ་ བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པ་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར། བསམ་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོངས་བ་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ལ་ཕན་པར་བྱ་བའི)། །བསམ་(པ་)དང་ཕན་པའི་དངོས་(པོ་)ཉིད་དང་། །(སེམས་ཅན་མི་དམིགས་ཕྱིར་) སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སེམས་མཉམ་(པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོངས་པ་)ཉིད། །(སེམས་ཅན་ལ་རྣམ་རྟོག་མེད་པར་སྦྱིན་ པ་ཡོངས་སུ་)གཏོང་(བ་)དང་(བཀུར་སྟི་དང་རིམ་འགྲོ་དང་རྙེད་པ་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་དགེ་བའི་)བཤེས་གཉེན་ 3-240 བསྟེན་པ་དང་། །(ཆོས་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་)དོན་དམ་དམིགས་པ་ཚོལ་བ་(ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་)དང་། ། (སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སུ་ལ་ཡང་དེའི་བར་ཆད་མི་བྱེད་པ་ནི་ཁྱིམ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་)རྟག་ཏུ་ངེས་ འབྱུང་(གི་)སེམས་ཉིད་(ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་)དང་། (རྣམ་མཁྱེན་མ་ཐོབ་པར་སངས་རྒྱས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མི་འབྲལ་ བ་ནི་)སངས་རྒྱས་(ཀྱི
【現代漢語翻譯】 此外，在入于無分別之三摩地中，以無分別之智慧，視一切法皆與虛空無別。在其後所獲得的智慧，則視一切法皆與幻化等八喻無別。如是了悟。或有說，十地各自於所證之法雖有差別，然于所證之真諦則無差別，故於證悟法界而言，並無差別。然亦有說，由漸次清凈所應斷除之客塵垢染，故對自性（法界）之證悟亦漸次增上。如《贊法界》中所說：『譬如新生之月，剎那剎那增盛可見。如是入地者，亦漸次漸次增上可見。』等等。 第五，遷轉之方式與功德：下下地之圓滿清凈，次第遷轉至上上地。獲得百千等功德，由上而上，殊勝超勝。如《八千頌大釋》中雲：『以何地能圓滿清凈之法，若未圓滿，則仍屬該地，若已圓滿，則應知已至他地。』又如《現觀莊嚴論》中雲：『以十種圓滿清凈之法，得證初地。』（何為十種？即與一切種智相應的作意，成辦一切善法，是為增上意樂，以無所緣故；意樂之圓滿清凈與利益一切有情之），意樂與利益之事物，（以不緣有情故），于有情眾生之心平等（之圓滿清凈），（于有情無分別而佈施之圓滿清凈），佈施與（以恭敬承事與利養成辦善法之）善知識之依止，（以不緣法性故），尋求真諦之所緣（之圓滿清凈），（于佛陀之教法中出家，於何者亦不作障礙，以不緣居家故），恒常出離（之）心性（之圓滿清凈），（未得一切種智前，不離憶念佛陀），佛陀（之）
【English Translation】 Furthermore, regarding the difference, in the Samadhi of Non-Discrimination, with the wisdom of non-discrimination, all phenomena are seen as being no different from the sphere of space. The wisdom attained after that sees all phenomena as being no different from the eight illusions, etc. Thus, it is realized. Some say that although there are differences in how each of the ten bhumis realizes phenomena, there is no difference in the ultimate truth that is realized, so there is no difference in realizing the Dharmadhatu. However, it is also said that by gradually purifying the adventitious stains that are to be abandoned, the realization of self-nature (Dharmadhatu) also increases from higher to higher. As it is said in the 'Praise of Dharmadhatu': 'Like the waxing moon, it is seen to grow moment by moment. Likewise, those who have entered the bhumis also see it gradually increasing from higher to higher.' and so on. Fifth, the manner of transference and qualities: The complete purification of each lower bhumi leads to a gradual transference to the higher bhumi. Hundreds and thousands of qualities are attained, and from higher to higher, excellence is surpassed. As it is said in the Great Commentary on the Eight Thousand Verses: 'Whatever dharma completely purifies a bhumi, if it is not complete, then it belongs to that bhumi, but if it is complete, then it should be known that it belongs to another bhumi.' Also, as it is said in the Ornament for Clear Realization: 'With ten aspects of complete purification, the first bhumi is attained.' (What are the ten? They are the mind that is in accordance with all-knowingness, accomplishing all virtuous deeds, which is superior intention, because there is no object of focus; the complete purification of intention and benefiting all sentient beings), intention and the object of benefit, (because there is no object of sentient beings), equality of mind towards all sentient beings (the complete purification of), (the complete purification of giving without discrimination to sentient beings), giving and reliance on (virtuous friends who accomplish virtuous deeds through respect, service, and gain), (because there is no object of the nature of reality), seeking the object of ultimate truth (the complete purification of), (ordaining in the Buddha's teachings, not obstructing anyone from doing so, because there is no object of household life), constant renunciation (of) mind (the complete purification of), (before attaining all-knowingness, not separating from mindfulness of the Buddha), Buddha (of)
་)སྐུ་(ཐོབ་པར་)འདོད་(པ་ལ་)དགའ་བ་(ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་)དང་། །(གསུང་རབ་ཡན་ ལག་བཅུ་གཉིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་)ཆོས་སྟོན་པ་ (ཡོངས་སུ་སྦྱངས་བ་)དང་བདེན་པ་ཡི། །(ཚིག་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ནི་ཚིག་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་)ཚིག་ (ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་)ནི་བཅུ་པ་ཡིན་པར་འདོད། །དེ་དག་(རྣམས་ཀྱང་)རང་བཞིན་མི་དམིགས་པས། ། (མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་པ་)ཡོངས་སུ་སྦྱོངས་བར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ ཆེར་གསུངས་པ་ལྟར། ཇི་སྲིད་དུ་རང་གིས་ཡོངས་སྦྱོངས་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དེ་སྲིད་དུ་ས་དེ་ དང་དེ་ཡིན་ཞིང་། རྫོགས་པ་དང་གོང་མ་གོང་མར་འཕོ་བ་ཡིན་ལ། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ ཡང་། ཏིང་འཛིན་བརྒྱ་ཐོབ་དེ་ལ་འཇུག་པ་དང་། །སངས་རྒྱས་བརྒྱ་མཐོང་དེ་ཡི་བྱིན་རླབས་ རིག །འཇིག་རྟེན་ཁམས་བརྒྱ་གཡོ་ཞིང་ཞིང་བརྒྱར་འགྲོར། །དེ་བརྒྱ་སྣང་བྱེད་འགྲོ་བརྒྱ་སྨིན་ པར་བྱེད། །བསྐལ་བ་བརྒྱར་གནས་སྔོན་དང་ཕྱི་མཐར་འཇུག །ཆོས་སྒོ་བརྒྱ་འབྱེད་ལུས་ བརྒྱ་སྟོན་པ་དང་། །ལུས་རེའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱ་ཕྲག་གི། འཁོར་གྱིས་ཀུན་ནས་ ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་སྟོན། །ཞེས་མདོའི་དོན་སྡོམ་དུ་བྱས་པ་ལྟར། ས་དང་པོར་སྐད་ཅིག་མ་ རེ་རེ་ལ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་ཐོབ་ཅིང་དེ་ལ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ དང་། ས་གཉིས་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྟོང་ལ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་དང་། ས་གསུམ་པར་ཡོན་ཏན་འབྲས་བུ་འབུམ་འཕྲག་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་ ཁྱད་པར་འཕགས་པ་རྣམས་ཐོབ་ཅིང་། ས་བཅུ་པར་ནི་དབང་སྐུར་བ་ཁྱད་པར་བ་ཡང་ཐོབ་ སྟེ། རྒྱན་ལས། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་འོད་ཟེར་ཆེན་པོས་(མངོན་པར་)དབང་སྐུར་(བར་)སྦྱིན་( 3-241 ནས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་རྒྱལ་སྲིད་དམ་པར་གྱུར་པ་དང་)། །དེ་ནི་(ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང་ལྡན་ པས་)ཆོས་(ཐམས་ཅད་)ལ་དབང་(བསྐུར་)བ་ཀུན་དང་ཡང་དག་(པར་)ལྡན་(པ་དང་)། །སངས་རྒྱས་ (ཀྱི་)འཁོར་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་(ཐམས་ཅད་དུ་ཕན་ཚུན་འདྲི་བ་དང་ལན་འདེབས་པ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་)སྟོན་(པ་ལ་ སོགས་)པའི་རྣམ་པ(ར)་ཤེས་(པ་དང་ལྡན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི)། །བསླབ་པ་བཅའ་བས་ (ཉེས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས)ཚར་བཅད་(ཅིང་སུན་འབྱིན་པ་དང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་)ཕན་འདོགས་ བྱེད་(པ་)ལ(འང་)བརྩོན་(པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུང་རྒྱུད་མི་གཅོད་ཅིང་བཙུན་པར་སྐྱེས་པ་ཉིད་དོ)། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །(དབང་བསྐུར་བ་ཞེས་པའི་དོན་ནི། དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་སྲས་དེ་ནར་སོན་ པ་ན་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པ་དང་
【現代漢語翻譯】 喜愛獲得佛身（徹底修習），以及（因為經典十二部能如實地向眾生開示，所以對法的分類不執著）講經說法（徹底修習）和真實語。（言行一致，因為對言辭不執著）言辭（徹底修習）被認為是第十種。這些（也）因為自性不執著，（以不執著的方式行事）所以要知道是徹底修習。如上所述，廣為宣說，在自己徹底修習圓滿之前，一直處於那個階段，圓滿后則向上提升。功德的差別在於：獲得並進入一百種三摩地，見到一百尊佛，得到他們的加持。能震動一百個世界，遊歷一百個佛土，照亮一百個世界，成熟一百個眾生。能住世一百劫，進入過去和未來，開啟一百個法門，示現一百個化身，每個化身都由成百上千的菩薩眷屬圍繞。如經文總結所說，在初地，每個剎那都能獲得並進入一百種三摩地等十二個百種功德；在二地，能進入一千種三摩地等十二個千種功德；在三地，能獲得十萬種功德果報等十二個十萬種功德果報，功德越來越殊勝。在十地，還能獲得特殊的灌頂。《寶性論》中說：『諸佛以大光明（顯著地）給予灌頂（賜予成為法王的王位），他（因具有對一切所知無礙的智慧）完全具備對一切法（的）自在（灌頂），（在）佛（的）眷屬的壇城（中，能互相問答和展示神通等）瞭解（各種）形態（具足戒律圓滿的），通過學習戒律（來懲罰有罪過的人，斥責他們，並幫助有功德的人），（也）努力（不中斷佛的種姓，成為尊貴的出家人）。』灌頂的意思是，例如轉輪王的王子長大后，獲得灌頂成為王位繼承人。
【English Translation】 Delighting in desiring to attain the body (thoroughly practicing), and (because the twelve divisions of scripture can truthfully reveal to sentient beings, therefore not clinging to the divisions of Dharma) teaching the Dharma (thoroughly practicing) and truthful speech. (Acting in accordance with one's words, because not clinging to words) Speech (thoroughly practicing) is considered the tenth. These (also) because of non-inherent existence, (acting in a non-clinging manner) so know that it is thorough practice. As mentioned above, widely proclaimed, until one's own thorough practice is complete, one remains in that stage, and upon completion, one ascends higher and higher. The difference in qualities is that: one obtains and enters a hundred samadhis, sees a hundred Buddhas, and receives their blessings. One can shake a hundred worlds, travel to a hundred Buddha lands, illuminate a hundred worlds, and ripen a hundred beings. One can abide for a hundred kalpas, enter the past and future, open a hundred Dharma gates, manifest a hundred bodies, and each body is surrounded by hundreds and thousands of Bodhisattva retinues. As the sutra summarizes, in the first ground, in each moment, one obtains and enters a hundred samadhis, etc., twelve hundred qualities; in the second ground, one can enter a thousand samadhis, etc., twelve thousand qualities; in the third ground, one can obtain a hundred thousand qualities and fruits, etc., twelve hundred thousand qualities and fruits, and the qualities become increasingly superior. In the tenth ground, one also obtains special empowerment. The Ornament says: 'The Buddhas with great light (manifestly) bestow empowerment (granting the kingship of the Dharma King), he (because he possesses unobstructed wisdom regarding all knowable things) is fully endowed with the freedom (empowerment) of all Dharmas, (in) the mandala of the Buddha's retinue (able to mutually question and answer and display miracles, etc.) understands (various) forms (possessing perfect discipline), through learning the precepts (punishing those with faults, rebuking them, and helping those with merits), (also) strives (not to cut off the Buddha's lineage, becoming a noble renunciate).' The meaning of empowerment is, for example, when the son of a Chakravartin King grows up, he receives empowerment to become the heir to the throne.
། རྒྱལ་པོའི་བྱ་བ་ལ་དབང་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང་རྩོད་པའི་འདུལ་བའི་ཐབས་ལ་ མཁས་པ་དང་། ངན་པ་ཚར་གཅོད་ཅིང་བཟང་བོ་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱལ་སྲིད་ལེགས་པར་སྐྱོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ས་བཅུ་ པ་ལ་གནས་པ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་དབང་བསྐུར་བ་ དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་མ་ཐག་དུ་སྟོང་གསུམ་འབུམ་ཕྲག་བཅུའི་གཏོས་དང་མཉམ་པའི་པདྨ་རིན་ཆེན་ལས་ གྲུབ་པ་སྟོང་གསུམ་འབུམ་ཕྲག་བཅུའི་རྡུལ་སྙེད་ཀྱི་པད་མའི་འཁོར་གྱིས་བསྐོར་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ དེ་པད་མ་དེ་དང་འཚམ་པའི་ལུས་ཀྱིས་དེ་ལ་འདུག་ཅིང་པདྨའི་འཁོར་རྣམས་ལ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རེ་རེ་འདུག་པས་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ལྟའོ། །དེ་ནས་དེའི་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་གཉིས་ནས་འོད་ཟེར་བྱུང་བས་ཕྱོགས་བཅུའི་ སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་ཆད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འོད་ཟེར་དེ་སྙེད་རེ་པུས་མོ་གཉིས་དང་ལྟེ་བ་དང་ རྩིབས་ལོག་གཉིས་དང་ལག་མཐིལ་གཉིས་རྣམས་ལས་བྱུང་བས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དུད་འགྲོ་དང་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་དང་། མི་རྣམས་དང་ལྷ་མིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་འོད་ཟེར་དེ་སྙེད་རེ་ཕྲག་པ་གཉིས་དང་རྒྱབ་དང་མགུལ་རྣམས་ལས་ བྱུང་བས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སྣང་བར་བྱེད་ཅིང་ཆོས་སྣང་པའི་སྒོ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པོ། །ཁའི་ སྒོ་ནས་ཉེ་བར་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་བཅུའི་བྱང་སེམས་ས་དང་པོ་ནས་དགུ་པའི་པར་ལ་གནས་པ་རྣམས་སྣང་བར་བྱེད་ཅིང་། ཐབས་ ཤེས་ལ་མཁས་པའི་ཚུལ་ཉེར་བསྒྲུབ་བོ། །སྨིན་མཚམས་ནས་བྱུང་བས་ཕྱོགས་བཅུའི་བཅུད་གནས་ཐམས་ཅད་མོག་མོག་པོར་ 3-242 བྱེད་ཅིང་དབང་བསྐུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྣང་བར་བྱ་སྟེ་དེ་དག་གི་སྐུ་ལ་ཐིམ་པར་འགྱུར་རོ། །སྤྱི་གཙུག་ནས་ བྱུང་བས་སྟོང་གསུམ་གྲངས་མེད་འབུམ་འཕྲག་བཅུ་ཚང་བའི་རྡུལ་རྙེད་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བཅས་སྣང་པར་ བྱེད་ཅིང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གི་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་དུ་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་དེ་དག་གིས་བྱང་ སེམས་དེ་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་མཁྱེན་ནས། དབང་བསྐུར་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་དཔལ་གྱི་བེའུ་དང་རྡོ་ རྗེ་དང་བཀྲ་ཤིས་འཁྱིལ་བ་ལས་བདུད་ཐམས་ཅད་ལས་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་འོད་ཟེར་བྱུང་སྟེ་དེའི་དཔལ་གྱི་བེའུ་སོགས་སུ་ནུབ་ པར་གྱུར་པས་དེའི་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་རྣམས་འབུམ་འགྱུར་དུ་འཕེལ་བར་གྱུར་ཏོ། །སངས་རྒྱས་དེ་དག་གི་མཛོད་སྤུ་ནས་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་མངོན་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་འོད་ཟེར་བྱུང་སྟེ་དེའི་སྤྱི་བོར་ནུབ
【現代漢語翻譯】 就像一位國王，能夠不受阻礙地處理政務，精通調解爭端的手段，通過懲惡揚善來妥善治理國家一樣。當菩薩安住於十地時，他/她與一切智智（sarvākārajñāna， सर्वākराज्ान，sarvakarajnana，一切形式的智慧）的等持（samādhi，समाधि，samadhi，專注）無有差別，並且具足灌頂（abhiṣeka，अभिषेक，abhiseka，加持）。當這種狀態顯現時，會涌現出一個由珍寶蓮花組成的蓮花座，其大小相當於十個百千三千大千世界（trisāhasra-mahāsāhasra-lokadhātu， त्रिसाहस्रमहासाहस्रलोकधातु，trisahasra-mahasahasra-lokadhatu，三千大千世界），並被相當於十個百千三千大千世界微塵數的蓮花眷屬所圍繞。菩薩以與其相稱的身形安坐于蓮花座上，每朵蓮花上也都有一位菩薩安坐，他們都瞻仰著這位菩薩。 然後，從這位菩薩的雙足足底發出光芒， 끊絕十方地獄眾生的痛苦。同樣，從雙膝、肚臍、左右脅、左右手掌也發出光芒，依次平息畜生、閻羅世界、人類和阿修羅的痛苦。此外，從雙肩、背部和頸部發出光芒，依次照亮聲聞（Śrāvaka， श्रावक， sravaka， 聽者）和獨覺（Pratyekabuddha， प्रत्येकबुद्ध， pratyekabuddha， 獨覺者）的境界，並促成正法顯現之門。從口中發出光芒，照亮十方從初地到九地的菩薩，並促成善巧方便和智慧的修習。從眉間發出光芒，使十方一切精華之處都變得明亮，照亮所有接受灌頂的菩薩，並融入他們的身體。從頂輪發出光芒，照亮十方無量百千三千大千世界微塵數的一切諸佛及其眷屬，並沒入諸佛的足底。 然後，諸佛和菩薩們知道為這位菩薩灌頂的時機已到。從獲得灌頂的菩薩們的吉祥圖案、金剛杵和吉祥結中，發出名為『戰勝一切魔障』的光芒，融入菩薩的吉祥圖案等之中，使菩薩的力量等功德增長百千倍。從諸佛的白毫相（ūrṇākośa， ऊर्णाकोश， urnakosa， 兩眉之間的白色毛髮）中，發出名為『具足一切智現觀』的光芒，沒入菩薩的頂輪。
【English Translation】 Just as a king is able to handle affairs of state without obstruction, is skilled in the means of resolving disputes, and governs the kingdom well by punishing the wicked and upholding the good, so too, when a Bodhisattva abides in the tenth bhūmi (stage), he/she is endowed with empowerment that is indistinguishable from the samādhi (concentration) of sarvākārajñāna (all-knowing wisdom). As soon as this manifests, a lotus seat made of precious jewels, equal in size to ten hundred thousand trisāhasra-mahāsāhasra-lokadhātu (three-thousand great thousand worlds), surrounded by a retinue of lotuses equal to the dust particles of ten hundred thousand trisāhasra-mahāsāhasra-lokadhātu, will arise. The Bodhisattva, with a body befitting that lotus, will sit upon it, and each of the lotus retinue will also have a Bodhisattva sitting upon it, all gazing upon that Bodhisattva. Then, light rays will emanate from the soles of the feet of that Bodhisattva, 끊절 the suffering of sentient beings in the hells of the ten directions. Similarly, light rays will emanate from the knees, navel, two sides, and two palms, pacifying the suffering of animals, the realm of Yama, humans, and asuras, respectively. Furthermore, light rays will emanate from the two shoulders, back, and neck, illuminating the abodes of Śrāvakas (listeners) and Pratyekabuddhas (solitary realizers), and bringing about the door of the appearance of Dharma. Light rays emanating from the mouth will illuminate the Bodhisattvas of the ten directions who abide on the first to ninth bhūmis, and will bring about the skillful means and wisdom. Light rays emanating from the brow will illuminate all the essential places of the ten directions, making them bright, and will illuminate all the empowered Bodhisattvas, dissolving into their bodies. Light rays emanating from the crown of the head will illuminate all the Buddhas and their retinues of the ten directions, as numerous as the dust particles of countless hundred thousand trisāhasra-mahāsāhasra-lokadhātu, and will sink into the soles of the feet of those Buddhas. Then, the Buddhas and Bodhisattvas, knowing that the time has come to empower that Bodhisattva, light rays called 'Victorious over all Māras (demons)' will emanate from the auspicious emblems, vajras, and auspicious knots of the empowered Bodhisattvas, sinking into the auspicious emblems, etc., of that Bodhisattva, causing the power and other qualities of that Bodhisattva to increase a hundred thousand times. From the ūrṇākośa (white hair between the eyebrows) of those Buddhas, light rays called 'Endowed with Omniscient Manifest Knowledge' will emanate, sinking into the crown of the head of that Bodhisattva.
་པས་བྱང་སེམས་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ཡུལ་ལ་མངོན་པར་དབང་བསྐུར་བ་ཞེས་བྱ་བར་ས་བཅུའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །) དྲུག་པ་བསླབ་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི། རྣམ་དག་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་རྣམ་པར་ གནས། །ཟག་མེད་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང་རྣམ་པར་སྦྱོང་། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུ་རྣམ་པར་ དག་པ་ཐོབ། །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ཡོན་ཏན་རྣམ་པར་འཕེལ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། (ས་དང་པོ་ལ་བདེན་པ་བཞིའི་)ཆོས་ཉིད་(མངོན་སུམ་དུ་)རབ་ཏུ་རྟོགས་(ཏེ་ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པར་བྱས་) ནས་འདིར་(ས་གཉིས་པ་ལ་རྨི་ལམ་ན་ཡང་ལྟུང་བས་མི་གོས་པས)། །ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་(དེའི་བསླབ་པ་ལ་ སློབ་ཅིང་ས་གསུམ་པ་ལ་ནམ་ཡང་མི་ཉམས་པའི་བསམ་གཏན་ཐོབ་པས་)ལྷག་(པའི་)སེམས་(ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་པ་) དང་། །(དེ་ནས་ས་གསུམ་པ་ལ་)ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ལ་རྗེས་(སུ་)སློབ་(སྟེ)། །ཞེས་པ་དང་། འབྲས་ བུས་རྣམ་པ་འདི་བཞི་ནི། །ས་བཞི་པོ་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། །ས་དང་ པོར་བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་རྒྱུད་ལ་སློབ་ཅིང་། གཉིས་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། གསུམ་པ་ལ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། བཞི་པ་ལྔ་པ་དྲུག་པ་རྣམས་ལ་ཡང་རིམ་པ་ལྟར་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་། བདེན་པ་དང་རྟེན་འབྲེལ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་རྣམས་ལ་བསླབ་པས། དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ས་བདུན་པ་ལ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། བརྒྱད་པ་ལ་ལྷུན་ཀྱིས་ 3-243 གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། དགུ་པ་ལ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་། །བཅུ་པ་ལ་ཏིང་ངེ་ འཛིན་དང་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་གྲུབ་པ་ནི་བསླབ་གསུམ་དང་སྦྱར་ཏེ་དབྱེ་བ་དང་། །(ས་དང་པོ་ ལ་བདེན་པ་བཞིའི་)ཆོས་ཉིད་(མངོན་སུམ་དུ་)རབ་ཏུ་རྟོགས་ནས་(དེ་ཟག་པ་མེད་པའི་)འདིར་(ས་གཉིས་པ་ལ་ རྨི་ལམ་ན་ཡང་ལྟུང་བས་མི་གོས་པས་ལྷག་པ)། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ནི་ཕུང་པོ་སྦྱོང་(པ་སྟེ་དེའི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་ཅིང་)། ། དེ་ཡི་འོག་ཏུ་(ས་གསུམ་ལས་ནམ་ཡང་མི་ཉམས་པའི་བསམ་གཏན་པ་ཐོབ་པས་)ཏིང་(ངེ་)འཛིན་(གྱི་ཕུང་པོ་སྦྱོང་བ་) དང་། །(ས་བཞི་པ་དང་ལྔ་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དང་དྲུག་པ་ལ་རྟེན་འབྲེལ་ཤེས་པའི་) ཤེས་རབ་(གྱི་)ཕུང་པོ་རྣམ་པར་སྦྱོངས་(པའི་སྔ་མ་དྲུག་པོ)། །དེ་ལས་གཞན་པ་(ས་བདུན་པ་ནས་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་)དག་ལ་ནི། །སྒྲིབ་(པ་)རྣམ་(པ་)བཞི་(ལས་གྲོལ་བ་)དང་(སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་ ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་པས་)ཐོགས་པ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་ལས་ཀྱང་རྣམ་(པར་)གྲོལ་(བ་)དང་། ། གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་སྦྱོངས་(ཏེ་མངོན་དུ་མཛད་དོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ས་དང་པོར་ ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་ནས། གཉིས་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། གསུམ་ པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ
【現代漢語翻譯】 如《十地經》所說，菩薩由此被真實地授權進入佛的境界。 第六，關於修學等之差別：完全安住于清凈之三學，也完全清凈無漏之五蘊，獲得完全清凈之十度，增長寂止勝觀之功德。正如所說：（在第一地，）如實通達（四聖諦之）法性（而獲得無漏之律儀），於此（第二地，即使在夢中也不會被墮罪所染），修習增上戒（之學，在第三地獲得永不退轉之禪定，故）修習增上心（之學），（之後在第三地）隨學增上慧。以及，此四種果，於四地如實依止。如是，于第一地修學三學之自性，于第二地修學戒學，于第三地修學心學，于第四、五、六地依次修學菩提分法、諦實和了知緣起之智慧。因此，彼等之果，于第七地獲得無相之智慧，于第八地獲得任運成就之智慧，于第九地成熟有情，于第十地成就三摩地和陀羅尼之門，是與三學結合而作區分。（在第一地，）如實通達（四聖諦之）法性之後，（彼無漏）於此（第二地，即使在夢中也不會被墮罪所染，故增上），清凈戒蘊（即修習彼學），于其下（從第三地獲得永不退轉之禪定），清凈定蘊，（于第四、五地修習與菩提分法相應之智慧，于第六地修習了知緣起之）智慧蘊完全清凈（之前六者）。除此之外（從第七地至佛地之間），從四種障（中解脫），（于佛地獲得對一切無礙之智慧，故）從所知障中（解脫），並清凈解脫之智慧（而使其顯現）。如是說，于第一地以現證而通達法性，于第二地清凈戒蘊，于第三地清凈定蘊。
【English Translation】 As stated in the Ten Bhumi Sutra, Bodhisattvas are thus truly empowered into the realm of the Buddha. Sixth, regarding the distinctions of learning and so forth: Completely abide in the three pure trainings, also completely purify the five aggregates of non-outflow, attain the complete purity of the ten perfections, and increase the qualities of shamatha (寂止) and vipashyana (勝觀). As it is said: '(In the first bhumi,) truly realize the nature of (the four noble truths) (and obtain the vows of non-outflow), here (in the second bhumi, even in dreams, one is not defiled by transgressions),' practice the higher morality (training, and in the third bhumi, one obtains meditation that never declines, therefore) practice the higher mind (training), (and then in the third bhumi) follow the higher wisdom. And, these four fruits, in the four bhumis, are truly relied upon.' Thus, in the first bhumi, one trains in the nature of the three trainings, in the second, one trains in the training of morality, in the third, one trains in the training of mind, and in the fourth, fifth, and sixth, one trains in the aspects of enlightenment, truth, and the wisdom of knowing dependent origination, respectively. Therefore, their fruits, in the seventh bhumi, one obtains the wisdom of no signs, in the eighth, one obtains the spontaneously accomplished wisdom, in the ninth, one ripens sentient beings, and in the tenth, one accomplishes the doors of samadhi (三摩地) and dharani (陀羅尼), which are distinguished in conjunction with the three trainings. '(In the first bhumi,) truly realize the nature of (the four noble truths) after (that non-outflow), here (in the second bhumi, even in dreams, one is not defiled by transgressions, therefore higher),' purify the aggregate of morality (that is, practice that training), below that (from the third bhumi, one obtains meditation that never declines), purify the aggregate of dhyana (禪定), (in the fourth and fifth bhumis, one practices wisdom that accords with the aspects of enlightenment, and in the sixth, one practices knowing dependent origination,) purify the aggregate of wisdom (the previous six). Other than that (from the seventh bhumi to the Buddha bhumi), from the four obscurations (liberated), (in the Buddha bhumi, one obtains unobstructed wisdom towards all, therefore) from the obscurations of knowledge (liberated), and purify the wisdom of liberation (and manifest it). As it is said, in the first bhumi, one realizes the nature of reality through direct perception, in the second, one purifies the aggregate of morality, in the third, one purifies the aggregate of dhyana (禪定).
་དང་། བཞི་པ་ལྔ་པ་དྲུག་པ་རྣམས་སུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། (རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཟིགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་སྦྱོང་ངོ་། །དེ་ཡང་ས་བདུན་པ་ལ་རྩོལ་ བཅས་མཚན་མེད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ལ་སྒྲིབ་པ་དང་། བརྒྱད་པ་ལ་རྩོལ་མེད་མཚན་མེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་བསྒྲིབ་པ་དང་། དགུ་པ་ ལ་སེམས་ཅན་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ལ་བསྒྲིབ་པ་དང་། བཅུ་པ་ལ་ལུས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་བསྒྲིབ་པ་སྟེ་)བདུན་ པ་ལ་སོགས་པར་འབྲས་བུ་བཞིའི་སྒྲིབ་པ་ལས། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྦྱོང་ཞིང་། སངས་རྒྱས་ ཀྱི་ས་ལ་ནི་ཤེས་བྱ་ལ་ཐོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལས་ཀྱང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། གྲོལ་བའི་ཡེ་ ཤེས་གཟིགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་ནི་ཟག་མེད་ཕུང་པོ་ལྔ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་དབྱེ་བ་དང་། དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པར། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས། །བསམ་ གཏན་དང་ནི་ཤེས་རབ་ཐབས། །སྨོན་ལམ་སྟོབས་དང་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །འདི་དག་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ 3-244 པ་བཅུ། ཁྱད་པར་ཅན་(ས་དང་པོ་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལ་གཙོ་བོར་ལོངས་སྤྱོད་པས་དེར་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་ཀའང་ཉམས་ སུ་ལེན་པ་སོགས་)དང་ཁྱད་མེད་ནི། །ས་བཅུ་རྣམས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ས་ ཐམས་ཅད་ནའང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་ཅིང་། ས་དང་པོ་ན་སྦྱིན་པ་གཙོ་ཆེ་བ་ན། བཅུ་པ་ན་ཡེ་ཤེས་ཆེ་བའི་བར་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་དབྱེ་བ་དང་། རྒྱན་ལས། (ཐུན་མོང་དུ་ཏིང་ ངེ་འཛིན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ངང་དུ་)ཡང་དག་(པར་)གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །སེམས་ལ་(རྟོག་པ་ཐམས་ ཅད་དང་བྲལ་བས་རང་གི་)སེམས་ནི་(རྩེ་གཅིག་ཏུ་དམིགས་ལ་)འཇོག་(པའི་)ཕྱིར་དང་། །(མཉམ་པར་བཞག་པ་ ལ་བརྟེན་ནས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་འབྱུང་བས་)ཆོས་(ཀྱི་གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་)རབ་ (ཏུ་)རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཕྱིར། །(རིམ་པ་བཞིན་དུ་)ཞི་གནས་དང་ནི་ལྷག་མཐོང་(གི་དོན་)ཡིན་(ནོ)། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ལ་སེམས་འཇོག་ པ་ནི་ཞི་གནས་དང་། ཆོས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་ཤེས་ རབ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་། (ས་དང་པོའི་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་འགྲོའི་ཚུལ་དུ་ མངོན་སུམ་དུ་)རྟོག་(པ་)དང་(ས་གཉིས་པ་ནས་དྲུག་པའི་བར་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་སྦྱོར་པ་ལ་)ངེས་པ་འབྱུང་ བ་དང་། །(ས་བདུན་པར་ནི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་ལ་མཚན་མ་ཐ་དད་པར་མི་འཛིན་པ་)མཚན་མེད་(པ་དང་དག་པ་ས་གསུམ་ ཀྱི་སྐབས་སུ་འབད་རྩོལ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་མངོན་པར་)འདུ་མི་བྱེད་པ་དང་། །(ཡང་ས་གསུམ་པོ་དེ་རྣམས་ སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་)ཡོངས་(སུ་)དག་(པར་བྱ་བ་དང་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀ
【現代漢語翻譯】 第四、第五、第六地中，清凈智慧之蘊，以及（從解脫和解脫之智見之蘊中進行清凈。也就是，第七地以有功用之無相來遮蔽果，第八地以無功用之無相來遮蔽果，第九地遮蔽成熟眾生的果，第十地遮蔽圓滿身之果）第七地等清凈四果之障，從解脫中清凈，而在佛地，也從所知障中解脫，清凈解脫和解脫之智見之蘊，這是清凈無漏五蘊之差別。 在《辨中邊論》中說：『佈施、持戒、忍辱、精進，禪定、智慧、方便，愿、力、智，此等為十度。』殊勝（第一地主要修持佈施度，因此在那裡也修持全部十度等）和不殊勝，應在十地中瞭解。如是說，一切地中都有全部波羅蜜多，第一地佈施為主，第十地智慧為主，這是以波羅蜜多來區分。在《寶性論》中，（共同的定，在殊勝的定中）依靠真實之語，爲了將心安住（于遠離一切分別的自性上），以及（依靠等持，如實了知真實，因此）爲了徹底辨別法（的如實狀態），是寂止和勝觀（的意義）。 如是說，依靠真實的等持，將心安住於心是寂止，徹底辨別法之如實狀態的智慧是勝觀。並且，（第一地的寂止勝觀是顯現法界普遍執行的方式）證悟，（第二地到第六地是與有相之行相應）生起定解，（第七地不執著各種法的不同相）無相，（后三地無勤任運成就，因此）不造作，（並且在那三個地中，清凈佛土和二障）。
【English Translation】 In the fourth, fifth, and sixth bhumis (grounds), the aggregate of wisdom, and (purifying from the aggregates of liberation and the vision of the wisdom of liberation. That is, the seventh bhumi obscures the fruit with effortful non-appearance, the eighth obscures the fruit with effortless non-appearance, the ninth obscures the fruit of ripening sentient beings, and the tenth obscures the fruit of the complete body.) In the seventh and so on, purify liberation from the obscurations of the four fruits, and in the Buddha-bhumi, also liberate from the obscuration of obstacles to knowledge, and purify the aggregates of liberation and the vision of liberation's wisdom. This is the distinction of how to purify the five uncontaminated aggregates. In the Madhyāntavibhāga (Distinguishing the Middle from the Extremes), it says: 'Giving, ethics, patience, diligence, meditation, wisdom, skillful means, aspiration, strength, and knowledge; these are the ten pāramitās (perfections).' Special (on the first bhumi, the perfection of giving is mainly enjoyed, so all ten perfections are practiced there, etc.) and non-special should be understood in the ten bhumis. As it is said, in all the bhumis there are all the pāramitās, and in the first bhumi, giving is the main one, and in the tenth, knowledge is the greatest, this is the distinction by the pāramitās. In the Ratnagotravibhāga (Treatise on the Buddha-Nature), based on what is truly spoken (in a samadhi (concentration) that is common and special), for the sake of placing the mind (on its own nature, free from all thoughts), and (because of truly knowing exactly as it is based on meditative equipoise) for the sake of thoroughly distinguishing the Dharma (the true state of affairs without error), (respectively) are śamatha (calm abiding) and vipaśyanā (insight). As it is said, relying on true samadhi, placing the mind on the mind is śamatha, and the wisdom that thoroughly distinguishes the true state of affairs of the Dharma without error is vipaśyanā. Moreover, (the śamatha and vipaśyanā of the first bhumi directly manifest the way the dharmadhatu (sphere of reality) universally operates) realization, (from the second to the sixth bhumi, certainty arises in connection with signs) certainty, (on the seventh bhumi, not holding onto the different signs of various dharmas) without signs, (and in the case of the three pure bhumis, they are effortlessly accomplished, so) without contrivance, (and in those three bhumis, purifying the Buddha-fields and the two obscurations).
ྱི་)རྣམ་པར་དག་པ(འི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བ་)ལ། །(དེ་ལྟར་ན་)བརྟན་པའི་(བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་)ཞི་གནས་(དང་)ལྷག་མཐོང་ གི། རྣལ་འབྱོར་དེ་(ནི་མོས་སྤྱོད་པ་ནས་)ས་(བཅུའི་པར་ལ་)ཀུན་(ཏུ་)འགྲོ་སྟེ། །(བྱེད་ལས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པ་ནི་རང་གཞན་གྱི་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་)ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་(པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་ གསུངས་ལྟར། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ནི་ས་དང་པོ་ལ་འཇུག་པ་དང་། མཚན་མ་ དང་བཅས་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ས་དྲུག་པའི་བར་དང་། མཚན་མ་མེད་ 3-245 པ་ནི་ས་བདུན་པ་དང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ གྱི་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་སྟེ། དག་པ་ས་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་ དག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ་རྣམས་ནི་ཞི་ གནས་ལྷག་མཐོང་གི་དབྱེ་བའོ། ། བདུན་པ་ས་བཅུའི་མིང་དོན་ནི། ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་ལྷན་ཅིག་རབ་དགའི་ས། ། ཐོབ་ནས་ས་བཅུར་སྒོམ་ལམ་གོམས་བྱས་ཏེ། །དྲི་མེད་འདོ་བྱེད་འདོ་འཕྲོ་སྦྱང་ དཀའ་དང་། །མངོན་དུ་གྱུར་དང་རིང་དུ་སོང་བའི་ས། །དེ་ཡང་ས་དང་པོའི་སྟོད་ཀྱི་ཆ་ ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཐོབ་ནས། སྨད་ཀྱི་ཆ་ ནས་བརྩམས་ཏེ་ས་བཅུ་རྣམས་སུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཆོས་ཉིན་མཐོང་ཟིན་གོམས་པར་བྱེད་ ཅིང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་མིང་དོན་ཡང་། ཨ་བྷི་དྷ་ན་ལས། རབ་ཏུ་དགའ་དང་དྲི་མ་མེད། །འོད་ བྱེད་པ་དང་འོད་འཕྲོ་ཅན། །སྦྱང་དཀའ་བ་དང་མངོན་དུ་གྱུར། །རིང་དུ་སོང་དང་མི་གཡོ་བ། ། ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། (བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་ཉེ་བ་དང་། །སེམས་ཅན་ དོན་བསྒྲུབ་མཐོང་བ་ལ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་མཐོང་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་རབ་དགའ་ཞེས་བརྗོད་དེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་)ས་ དང་པོར་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ས་ཆེན་པོ་ལ་ཉེ་ཞིང་གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འགྲུབ་པ་ ལ་དགའ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་། (འཆལ་ཚུལ་རྩོལ་བའི་དྲི་བྲལ་ཕྱིར། །དྲི་མ་ མེད་པའི་ས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ) གཉིས་པ་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་དང་ཐེག་དམན་ཡིད་ ལ་བྱེད་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བས་དྲི་མ་མེད་པ་དང་། (ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་རྒྱ་ཆེན་ནི། །བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་འོད་བྱེད་ པ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ) གསུམ་པ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཚད་མེད་པ་ཚོལ་ཞིང་ གཞན་དག་ལའང་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱེད་པས་འོད་བྱེད་པ་དང་། (འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ མཐུན་ཆོས། །རབ་ཏུ་སྲེད་བྱེད་འོད་ལྟ་བུ། །དེ་དང་ལྡན་ཕྱིར་ས་དེ་ནི། །སྒྲིབ་གཉིས་བསྲེགས་པས་འོད་འཕྲོ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་ 3-246
【現代漢語翻譯】 如經中所說，爲了獲得完全清凈的佛果，穩固的菩薩的止觀瑜伽，從勝解行地到十地，普遍地執行，因為能成辦自他現時和究竟的一切利益。如是，現證法性是入初地，從有相的修習中決定生起是到六地之間，無相是七地，無功用行是八地等三地的止觀。依靠清凈的三地，能使佛土完全清凈，也能獲得佛果，因此能成就一切利益，這些都是止觀的差別。 第七，十地的名稱和意義是：獲得大乘見道，一剎那圓滿十六心，安住極喜地。從極喜地開始，在十地中修習道，日夜串習。這些地的名稱和意義，如《阿毗達磨經》所說：『極喜地、離垢地、發光地、焰慧地、極難勝地、現前地、遠行地、不動地、善慧地、法雲地。』如是，初地接近菩提，能成辦利益眾生，生起殊勝的歡喜，因此稱為極喜地。二地遠離毀犯戒律和作意小乘的垢染，因此稱為離垢地。三地依靠禪定，尋求無量法，也能使其他眾生獲得廣大的法光，因此稱為發光地。四地具有菩提分法，能生起如光般的貪著，因此能焚燒二障，稱為焰慧地。
【English Translation】 As it is said, 'To attain the perfectly pure Buddhahood, the steadfast Bodhisattva's Śamatha (calm abiding) and Vipaśyanā (insight) yoga, from the stage of aspiration to the ten Bhūmis (grounds), universally operates, because it accomplishes all the benefits of oneself and others, both temporary and ultimate.' Thus, directly realizing the nature of reality is entering the first Bhūmi, definitely arising from practice with signs is up to the sixth Bhūmi, without signs is the seventh Bhūmi, and without effort is the eighth Bhūmi, etc., the Śamatha and Vipaśyanā of the three grounds. Relying on the pure three grounds, one can purify the Buddha-field completely and also attain Buddhahood, thus accomplishing all benefits. These are the distinctions of Śamatha and Vipaśyanā. Seventh, the names and meanings of the ten Bhūmis are: Having attained the Mahāyāna (Great Vehicle) Path of Seeing, together with the moment of perfect joy, from the first Bhūmi, one cultivates the Path of Meditation in the ten Bhūmis, becoming accustomed to it day and night. The names and meanings of these are also from the Abhidharma: 'The Joyful, the Immaculate, the Luminous, the Radiant, the Very Difficult to Conquer, the Manifest, the Far-Reaching, the Immovable, the Good Intelligence, the Cloud of Dharma.' Thus, the first Bhūmi is close to Bodhi (enlightenment), and one rejoices in accomplishing the benefit of others, therefore it is called the Joyful. The second Bhūmi is free from the defilement of breaking vows and focusing on the Hinayana (Lesser Vehicle), therefore it is called the Immaculate. The third Bhūmi, relying on Samādhi (meditative concentration), seeks limitless Dharmas (teachings) and also brings great light of Dharma to others, therefore it is called the Luminous. The fourth Bhūmi possesses the qualities in accordance with enlightenment, and generates attachment like light, therefore it burns away the two obscurations and is called the Radiant.
པ་ལྟར། ) བཞི་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྲེག་ པར་བྱེད་པས་འོད་འཕྲོ་ཅན་དང་། (སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སྨིན་བྱེད་ཅིང་། །རང་གི་སེམས་ཀྱང་བསྲུང་བའི་ཕྱིར། ། བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་སྦྱང་དགའ་བ། །དེ་ཕྱིར་སྦྱངས་དཀའ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ) ལྔ་པ་ལ་བདེན་བཞི་ཤེས་ པའི་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་མང་པོ་སྨིན་པར་བྱེད་ཅིང་དེའི་ལོག་བསྒྲུབ་ལས་ ཀྱང་སེམས་བསྲུང་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་དཀའ་བས་སྦྱང་དཀའ་བ་དང་། (ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྟོགས་ ནས། །འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་འདི་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ས་ཞེས་བཤད། །ཞེས་གསུངས་ པ་ལྟར། ) དྲུག་པ་ལ་རྟེན་འབྲེལ་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྲིད་ཞིའི་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ མངོན་དུ་གྱུར་པས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང་། (བགྲོད་གཅིག་ལམ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར། །རིང་དུ་སོང་བའི་སར་ འདོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ) བདུན་པ་ལ་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་དང་འབྲེལ་ཞིང་མཚན་མ་ ལ། རིང་དུ་སོང་བས་རིང་དུ་སོང་བའི་ས་ཞེས་བྱ་ཞིང་། ས་བདུན་རྣམས་སུ་མཉམ་བཞག་མི་རྟོག་པའི། །ཏིང་འཛིན་བསྒོམས་ཏེ་ཆོས་ སྐུའི་དྲི་མ་སྦྱོང་། །རྗེས་ཐོབ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་སོགས། །བསོད་ནམས་ ཚོགས་རབ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ། །ཇི་སྐད་དུ་རྒྱན་ལས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ ནི། །སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་སྦྱོང་པར་བྱེད། །གཞན་ནི་ཇི་བཞིན་རྣམ་འཇོག་པ། །སེམས་ ཅན་རྣམས་ཡོངས་སྨིན་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་པར་ལ་ མཉམ་བཞག་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཆོས་སྐུའི་དྲི་མ་རིམ་གྱིས་སྦྱོང་ཞིང་རྗེས་ཐོབ་ སེམས་ཅན་སྨིན་པ་ལ་སོགས་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ལ། མི་གཡོ་ ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན། །དག་པའི་ས་གསུམ་ཐོབ་ནས་མཉམ་བཞག་ དང་། །རྗེས་ཐོབ་འདྲེས་པའི་ངང་ནས་རང་གཞན་གྱི། །དོན་གཉིས་འབད་མེད་ ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གསུངས། །མཚན་མ་སྲིད་པར་རྩོལ་བ་དང་མཚན་མེད་ཞི་བར་རྩོལ་ 3-247 བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་གཡོ་བ་མེད་པས་ས་བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པའི་རིག་ པ་བཞིའི་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་པས་ས་དགུ་པ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་དང་། ཏིང་ངེ་ འཛིན་དང་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་སྤྲིན་ལྟ་བུས་ཐོབ་པའི་ཆོས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཁྱབ་པས་ན་ས་བཅུ་ པ་ཆོས་སྤྲིན་རྣམས་སུ་མཉམ་རྗེས་འདྲེས་པའི་ངང་ནས་དོན་གཉིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྷུན་ གྱིས་གྲུབ་པ་རྣམས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། (ས་བརྒྱད་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ རྣམས་གཞན་གྱི་དོན་)བྱ་བ་བསྒྲུབ་(པ་)ལ་(དུས་)རྟག་ཏུ་(རང་གི་)བློ། །(འབད་རྩོལ་མེད་པར་དཔེར་ན་བ
【現代漢語翻譯】 第四個階段，通過與菩提相關的智慧，燒燬兩種障礙，因此稱為'發光'。（如經文所說：'爲了使眾生完全成熟，並保護自己的心，有智慧的人喜歡凈化，因此稱為難以凈化。'） 第五個階段，通過了解四聖諦的智慧，使許多眾產生熟，並從他們的錯誤行為中保護自己的心，這是難以實現的，因此稱為'極難勝行'。 （如經文所說：'通過理解般若波羅蜜多，輪迴和涅槃，這二者都顯現出來，因此被稱為顯現之地。'） 第六個階段，通過了解緣起，輪迴和涅槃的自性顯現為平等性，因此稱為'現前'。 （如經文所說：'與唯一道路相關聯，被認為是長途跋涉之地。'） 第七個階段，與唯一的道路相關聯，並且在相上長途跋涉，因此稱為'遠行地'。 在這七個階段中，通過冥想無分別的等持，凈化法身的污垢。在後得位中，使眾生完全成熟等，圓滿積累功德資糧。如《寶性論》中所說：'無分別的智慧，凈化諸佛之法，其他如實安立，使眾生完全成熟。' 如經文所說，從第一地到第七地，通過無分別智慧的積累，逐漸凈化法身的污垢，並在后得位中，通過使眾產生熟等方式，圓滿功德資糧。 不動、善慧、法雲，獲得清凈的三地后，在等持和后得融合的狀態中，無勤任運地成就自他二利。由於努力于有相的生起和努力于無相的寂滅的觀念而沒有動搖，因此第八地稱為'不動地'。由於獲得了四種無礙解的圓滿智慧，因此第九地稱為'善慧地'。由於以雲朵般的禪定和陀羅尼之門獲得瞭如天空般遍佈的法，因此第十地稱為'法雲地'，在這些階段中，在等持和后得融合的狀態中，圓滿成就自他二利。如《寶性論》中所說：（處於第八地的菩薩們）爲了成辦（其他）事業，（總是）（毫不費力地，例如）
【English Translation】 The fourth stage, through the wisdom associated with Bodhi, burns away the two obscurations, hence it is called 'Radiant'. (As the scripture says: 'In order to fully ripen sentient beings and protect one's own mind, those with wisdom delight in purification, hence it is called difficult to purify.') The fifth stage, through the wisdom of understanding the Four Noble Truths, ripens many sentient beings, and protecting one's mind from their wrongdoings is difficult to accomplish, hence it is called 'Very Difficult to Overcome'. (As the scripture says: 'Through understanding Prajnaparamita, Samsara and Nirvana, these two are manifested, hence it is called the Manifest Land.') The sixth stage, through understanding dependent origination, the nature of Samsara and Nirvana is manifested as equality, hence it is called 'Manifest'. (As the scripture says: 'Associated with the one path, it is considered the land of long journey.') The seventh stage, associated with the one path and having traveled far on the characteristics, hence it is called the 'Far-Reaching Land'. In these seven stages, by meditating on non-conceptual Samadhi, purify the defilements of the Dharmakaya. In the post-meditation state, fully ripen sentient beings, etc., and completely accumulate the merit accumulation. As stated in the Ornament of Clear Realization: 'Non-conceptual wisdom purifies the Buddha's dharmas, others establish them as they are, and fully ripen sentient beings.' As the scripture says, from the first to the seventh stage, through the accumulation of non-conceptual wisdom, gradually purify the defilements of the Dharmakaya, and in the post-meditation state, through ripening sentient beings, etc., perfect the accumulation of merit. Immovable, Good Intelligence, Dharma Cloud, after obtaining the three pure lands, in the state of merging Samadhi and post-meditation, effortlessly accomplish the two benefits of self and others. Because there is no wavering due to the notions of striving for the arising of characteristics and striving for the pacification of non-characteristics, the eighth stage is called 'Immovable Land'. Because of obtaining the complete wisdom of the four analytical knowledges, the ninth stage is called 'Good Intelligence Land'. Because the Dharma obtained through the gates of Samadhi and Dharani, like clouds, pervades like the sky, the tenth stage is called 'Dharma Cloud Land', in these stages, in the state of merging Samadhi and post-meditation, the two benefits are completely accomplished. As stated in the Uttaratantra: '(Bodhisattvas abiding in the eighth stage) to accomplish (other) activities, (always) (effortlessly, for example)'
ུད་ཤིང་ སྐམ་པོ་ལ་)མེ་(སྟོབས་ལྡན་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འབར་བ་)བཞིན་དུ་ནི་འབར་བ(འི་ཚུལ་ཀྱིས་འཇུག་པ་)དང་། །(དེར་ མ་ཟད་དུས་ཅིག་ཆར་དུ་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཉེ་བར་)ཞི་བའི་བསམ་གཏན་(ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་)སྙོམས་འཇུག་ལ། ། (དུས་)རྟག་ཏུ་(རྒྱུན་མི་ཆད་པར་)སྙོམས་པར་ཞུགས་པའང་ཡིན་(ནོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ༈ འབད་པས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་ཚུལ། བཞི་པ་འབད་པས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་ཚུལ་ལ་འཚམས་སྦྱར་ཏེ་མདོར་བསྟན་པ་ནི། ༈ འཚམས་སྦྱར་ཏེ་མདོར་བསྟན་པ། དེ་ ལྟར་ལམ་ལྔ་ས་བཅུར་བསོད་ནམས་དང་། །ཡེ་ཤེས་ཚོགས་གཉིས་རིམ་གྱིས་ བསགས་པ་ལས། །འབྲས་བུ་དོན་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་སྐུ་གསུམ་དང་། །ཡེ་ཤེས་ ཡོན་ཏན་འཕྲིན་ལས་བཅས་པ་འགྲུབ། །རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ ལྔ་དང་ས་བཅུ་རིམ་གྱིས་བགྲོད་དེ། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། མི་ རྟོག་པ་བསྒོམ་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ཉེ་བར་བསགས་པ་ལས། འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་། །བྲལ་བ་དང་། རྣམ་ པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་འགྲུབ་ཅིང་རྒྱུན་མི་ཆད་པའི་འཕྲིན་ལས་ རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། སངས་རྒྱས་རྣམ་ཀྱི་ གཟུགས་ཀྱི་སྐུ། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ལས་ཡང་དག་འཁྲུངས། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་མདོར་བསྡུས་ ན། །རྒྱལ་པོ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ལས་འཁྲུངས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། 3-248 ༈ སྐུ་གསུམ། དེའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་ཕྲིས་ལས་བཞི་ལས། སྐུ་ གསུམ་ནི། རང་བཞིན་རྣམ་དག་དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །གློ་བུར་དྲི་མ་མཐའ་ དག་དང་བྲལ་ནས། །དག་པ་གཉིས་ལྡན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན། །རང་དོན་མཐར་ ཕྱིན་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་ཐོབ། །དེ་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས། (ཐུབ་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ངོ་ བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པས་ན་)ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་(གང་ཡིན་ལ་དེ་)ནི། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་(ས་ལམ་ཡོན་ ཏན་མཐར་ཐུག་མཁའ་ཁྱབ་གསར་དུ་བསྐྱེད་པ་མིན་པར་གདོད་ནས་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་)གང་དག །ཐོབ་(པར་)གྱུར་ (པའི་ངོ་བོ་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པས་)རྣམ་(པ་)ཀུན་(ཏུ་)རྣམ་(པར་)དག་པ། །དེ་དག་ (བཅོས་མ་གློ་བུར་བ་མ་ཡིན་གྱི་)རང་བཞིན་(པའི་སྐུ་གཉུག་མའི་)མཚན་ཉིད་ཅན་(ཡིན་ནོ)། །ཞེས་གསུངས་ པ་ལྟར། ཟག་པ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དང་དབྱེར་མི་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་ བཞིན་གྱིས་དག་པ་དེ་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་ནས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་དུ་ གྱུར་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་འགའ་ཞིག་རྟོགས་པ་མཐར་བྱིན་པ་ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སངས་རྒྱས་དངོས་ཡི
【現代漢語翻譯】 就像乾燥的樹木，火焰（強大的力量自行燃燒）一樣燃燒（以燃燒的方式進入）。而且，（不僅如此，還在同一時間）寂止的禪定（三摩地）的等持中。 （在）恒常（不間斷）地進入等持。如是說。 第四，以努力成就果的方式來配合並簡要地說明。 如是五道十地，通過逐漸積累福德和智慧二資糧，最終成就果，即二利圓滿的三身，以及智慧功德和事業。 憑藉圓滿的因，逐漸經歷大乘的五道十地，爲了利益眾生而積累福德資糧，以及修習無分別的智慧資糧，由此成就圓滿的果，即圓滿佛陀的三身、五種智慧，以及離系和異熟果的功德自然成就，以及清凈不間斷的事業。如《寶鬘論》所說：『佛陀種種色身，從福德資糧中真實生；法身簡而言之，國王從智慧資糧中生。』 詳細解釋其含義。在身、智慧、功德、事業四者中，三身是：自性清凈的真如法界，遠離一切忽然的垢染，現證二種清凈，成就自利圓滿的真如法身。 如《現觀莊嚴論》所說：（既是能仁又是自性身，因此）能仁自性身，是無漏之法，獲得（的體性，斷除了包括習氣在內的二障）一切清凈，這些（不是造作的、忽然的，而是）自性（的本有）的特徵。如是說。與一切無漏功德無分別的法界自性清凈，遠離一切忽然的垢染，成為二種清凈，即稱為自性或法身。有些人認為證悟究竟是法身，是真正的佛陀。
【English Translation】 Just as a dry tree, fire (powerful force burning on its own) burns (enters in a burning manner). Moreover, (not only that, but at the same time) in the meditative absorption of peaceful contemplation (samadhi). Constantly (uninterruptedly) entering into meditative absorption. As it is said. Fourth, to coordinate and briefly explain how the fruit is achieved through effort. Thus, through the five paths and ten bhumis, gradually accumulating the two accumulations of merit and wisdom, the fruit is ultimately achieved, namely the three bodies of perfect two benefits, as well as wisdom, qualities, and activities. With perfect causes, gradually traversing the five paths and ten bhumis of the Mahayana, accumulating the accumulation of merit to benefit sentient beings, and cultivating the accumulation of wisdom of non-discrimination, thereby achieving the perfect fruit, namely the three bodies of the perfect Buddha, the five wisdoms, and the qualities of detachment and maturation naturally accomplished, and the pure and uninterrupted activities. As the 'Ratnavali' says: 'The various form bodies of the Buddha, truly arise from the accumulation of merit; the Dharmakaya, in brief, the king arises from the accumulation of wisdom.' Explaining its meaning in detail. Among the four: body, wisdom, qualities, and activities, the three bodies are: the naturally pure Dharmadhatu of Suchness, free from all sudden defilements, realizing the two purities, achieving the Dharmakaya of Suchness with self-benefit perfected. As the 'Ornament of Clear Realization' says: (Since it is both the Muni and the Svabhavikakaya) the Svabhavikakaya of the Muni, is the faultless Dharma, the nature of which is attained, completely pure in every way (because it has abandoned the two obscurations together with their predispositions), those (are not artificial or adventitious, but) are characterized by (the innate) nature. As it is said. The Dharmadhatu, which is inseparable from all faultless qualities, is naturally pure, and having become free from all sudden defilements, becomes twofold purity, which is called Svabhavikakaya or Dharmakaya. Some consider the ultimate realization to be the Dharmakaya, the real Buddha.
ན་གྱི། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྤང་བྱ་སྤང་ཙམ་གྱི་མེད་དགག་ ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་དངོས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། རྒྱུད་བླ་མར། (ཤེས་བྱ་ཇི་ལྟ་ བ་དང་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་)རྣམ་(པ་)ཀུན་(མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པ་)མངོན་(པར་)རྫོགས་(པར་)བྱང་ ཆུབ་(པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་)དང་། །(གློ་བུར་གྱི་)དྲི་མ་(སྒྲིབ་པ་གཉིས་)བག་ཆགས་(དང་)བཅས་(པ་ མ་ལུས་པར་)སྤངས་པ་(ལ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ)། །(དེ་ལྟར་རྫོགས་པའི་)སངས་རྒྱས་(དང་སྤངས་པ་ མཐར་བྱིན་པ་ལ་བཏགས་པ་མི་གནས་པའི་)མྱ་ངན་(ལས་)འདས་པ་(དག་)ནི་(མིང་གི་ཐ་སྙད་ཐ་དད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ ཀྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་གྱི་དོན་གཅིག་ལ་ཡང་དག་པར་འདུས་པའི་ཕྱིར་)། །(འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་)དམ་པའི་ (སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་)དོན་དུ་(ན་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་མེད་ཅིང་བཅད་དུ་མེད་ལ་)གཉིས་(སུ་)མེད་ (པ་)ཉིད་(དོ)། །ཅེས་ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པ་མཐའ་ 3-249 ཕྱིན་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དག་པའི་སྒོ་ནས་སྤངས་ པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་དེ་ཉིད་མཐར་ ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འོག་མིན་ཆེན་པོར་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པའི་སྐུས། །ཐེག་ཆེན་མཐར་ཐུག་ གསང་སྔགས་ཟབ་མོའི་ཆོས། །རྒྱུན་མི་ཆད་པར་གདུལ་བྱ་དག་པ་ལ། །ལེགས་ པར་སྟོན་མཛད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུའང་འགྲུབ། །ཇི་སྐད་དུ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ རྒྱན་ལས། (གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་)མཚན་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། །དཔེ་བྱད་ བརྒྱད་ཅུའི་བདག་ཉིད་ཅན་(དུ་ཆོས་སྟོན་པ་འདི)། །ཐེག་ཆེན་(གྱི་ཆོས་རྫོགས་པར་)ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་ (པའི་སྐུ་ཡིན་པའི་)ཕྱིར། །ཐུབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་(པའི་)སྐུ་(ཡིན་པ)ར་(སངས་རྒྱས་ཀྱིས་)བཞེད། ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། འོག་མིན་ཆེན་པོར་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་སྐུས་རྒྱས་ སྲས་འཕགས་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཁོ་ན་ལ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་ལོངས་ སྤྱོད་པའོ། ། གང་གིས་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱི་པར། །གང་ལ་གང་མོས་འགྲོ་ལ་དེ་ དང་དེའི། །རྣམ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པ་སྤྲུལ་བའི་སྐུས། །ཐུན་མོང་གདུལ་བྱའི་ ཚོགས་ཀུན་སྨིན་པར་མཛད། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། (སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་རང་རྒྱལ་ཉན་ཐོས་སྣ་ ཚོགས་པའི་སྤྲུལ་པ་)གང་གིས་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་(གནས་ཀྱི་)པར་(དུ)། །འགྲོ་(བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་)ལ་ (གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་)ཕན་པ་སྣ་ཚོགས་(པ་)དག །མཉམ་(པ་སྟེ་ཅིག་ཆར་)དུ་མཛད་པའི་སྐུ་ (གང་ཡིན་པ་)དེ་ནི། །ཐུབ་པའི་(གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ལས
【現代漢語翻譯】 如果有人說，法身僅僅是需要斷除之物的斷除，因此不是真正的佛，這是不合理的。因為在《寶性論》中說：（通達所有應知的事物和所有數量的事物之）一切（方面，即完全）證悟（稱為佛）。（徹底）斷除（所有）暫時的垢染（兩種障礙）及其習氣（稱為涅槃）。（因此，圓滿的）佛（和徹底斷除煩惱的）涅槃（只是名稱不同，但實際上）完全融入（如來藏的）同一意義中。（對於聖者的智慧）來說，（在無漏的法界中，不可分割，不可分離，）無二（的）真如。（因此，）通過完全了知一切應知事物而達到證悟的究竟，以及通過清凈兩種障礙及其習氣而達到斷除的究竟的涅槃，在勝義諦中是無二無別的，並且是最終的果位。 在清凈剎土，以具足相好的色身，不斷地為清凈的所化眾生宣說甚深的大乘密法，這就是圓滿報身。正如《現觀莊嚴論》中所說：（作為無二智慧的自性，）具有三十二相和八十隨好（而說法）是（爲了）圓滿受用大乘（之法）。因此，佛陀認為這是圓滿報身。 如經中所說，在清凈剎土，以具足相好的色身，與諸佛子聖者一起，不斷地享用大乘之法。 以化身，在輪迴存在期間，爲了適應不同眾生的根器，示現各種化身，成熟所有共同的所化眾生。正如經中所說：（佛、菩薩、聲聞、緣覺等各種化身）在輪迴存在期間，同時利益一切眾生。這就是佛陀的（色身二身之一）。
【English Translation】 It is unreasonable to say that the Dharmakaya (Essence Body) is merely the negation of what needs to be abandoned, and therefore not the actual Buddha. Because in the Uttaratantra (Supreme Continuum), it says: '(Completely) knowing all aspects (of all knowable things and how many things there are) is called enlightenment (Buddha). (Completely) abandoning (all) adventitious stains (the two obscurations) together with their imprints (is called Nirvana). (Thus,) the perfect Buddha (and the Nirvana that has attained the ultimate abandonment) are (merely different names, but) are truly united in the same meaning (of the Tathagatagarbha). For (the wisdom of the noble ones), the ultimate (object of experience) is (indivisible and inseparable in the uncontaminated realm), the very nature of non-duality.' Therefore, the ultimate enlightenment through directly knowing all knowable things, and the ultimate Nirvana through purifying the two obscurations together with their imprints, are non-dual in ultimate truth and are the ultimate result. In the great Akanishta heaven, with a body adorned with marks and signs, the profound teachings of the ultimate Great Vehicle Tantra are constantly taught to pure disciples. Thus, the Sambhogakaya (Enjoyment Body) is accomplished. As it is said in the Abhisamayalankara (Ornament of Clear Realization): 'Having thirty-two marks and eighty minor signs (teaching the Dharma) is because (this) fully enjoys the Great Vehicle (Dharma). Therefore, the Sugata (Buddha) considers it to be the Sambhogakaya (Enjoyment Body).' As it is said, in the great Akanishta heaven, with a body adorned with marks and signs, together with the Bodhisattvas and noble beings, one constantly enjoys only the Dharma of the Great Vehicle. With the Nirmanakaya (Emanation Body), as long as samsara exists, various emanations are shown to beings according to their individual inclinations, thus maturing all the common disciples. As it is said: '(Various emanations of Buddhas, Bodhisattvas, Pratyekabuddhas, Shravakas, etc.) benefit all beings simultaneously as long as samsara exists. That body is one of the two Rupakayas (Form Bodies) of the Sugata (Buddha).'
་)སྤྲུལ་(པའི་)སྐུ་(སྣ་ཚོགས་པས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་གནས་ ཀྱིས་བར་ཐུབ་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ནི་)རྒྱུན་མི་ཆད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། དུས་འཁོར་བ་ ཇི་སྲིད་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་འཁོར་ཐུན་མོང་བའི་གདུལ་བྱ། མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་ལ་གང་ 3-250 འོས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་པ་བསྟན་ནས་ཕན་འདོགས་པས་གཞན་དོན་མཐར་ཕྱིན་པར་ མཛད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་འདུལ་པའི་དོན་དུ་པི་ཝང་ལེན་པའི་རྣམ་ པར་མཛད་པ་ལྟ་བུ་བཟོའི་སྤྲུལ་པ་དང་། རི་བོང་དང་རུ་རུ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་བར་སྟོན་པ་ལྟ་ བུ་སྐྱེ་བའི་སྤྲུལ་པ་དང་། མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་སྟོན་པ་ལྟ་བུ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་པ་དང་། དེའི་ཁྱད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཡང་སྟོན་པས། གདུལ་བྱ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་རྒྱུད་ལ་ རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བདེ་བ་སྦྱིན་པར་མཛད་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། (དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་ འདུལ་དོན་དུ་རྒྱུད་མང་སྦྲིང་བ་དང་། གཞན་པ་ཤིང་མཁན་དང་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པར་ཡང་སྟོན་པ་)བཟོ་(བའི་སྤྲུལ་པ་) དང་(བྲམ་ཟེ་དང་རྒྱལ་རིགས་དང་རི་བོང་རུ་རུ་ལ་སོགས་པར་སྟོན་པ་)སྐྱེ་༼བའི་སྤྲུལ་བ་༽དང་༼རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་མངོན་པར་ རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་༽བྱང་ཆུབ་ཆེ(ན་པོའི་སྤྲུལ་པ་དང་)། །(དུས་ལ་བབ་པ་ན་)མྱ་ངན་(ལས་)འདས་པ་(ལ་ སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་སུ་དུས་)རྟག་(ཏུ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་)སྟོན་པ་(ནི)། །སངས་རྒྱས་ (རྣམས་ཀྱི་)སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དེ་ནི། །(གདུལ་བྱ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་)རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་(གོ་འཕང་ལ་བཀོད་ པའི་)ཐབས་(ལ་མཁས་པ་)ཆེན་པོ་(ཡིན་ནོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་སྐུ་གཉིས་ སུ་བསྡུ་ན། རང་བཞིན་ཅན་ནམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་རང་དོན་མཐར་ཕྱིན་པ་དོན་དམ་པའི་སྐུ་དང་། གདུལ་བྱ་དག་པ་ལ་སྣང་བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། ཐུན་མོང་དུ་སྣང་བ་སྤྲུལ་བའི་ སྐུ་ནི་གཞན་དོན་མཐར་ཕྱིན་པ་བརྡའི་སྐུ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་རྒྱན་ལས། (ངོ་བོ་ དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་བའི་ཆོས་སྐུ་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་)སྐུ་གསུམ་(པོ་འདི་)དག་གིས་ (རྫོགས་པའི་)སངས་རྒྱས་(མཐའ་དག་རྣམས་)ཀྱི། །སྐུ་(གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་)བསྡུས་པར་ནི་ཤེས་(པར་) བྱ་སྟེ། །སྐུ་གསུམ་(པོ་)དག་གི་(སྒོ་ན)ས་རང་(དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཆོས་སྐུ་དང་)གཞན་གྱི་(དོན་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་དང་གཟུགས་སྐུ་གཉི་)ས་(ཏེ)། །དོན་འདི་(དག་ཀྱང་ཆོས་སྐུ་ལ་གཟུགས་སྐུ་)རྟེན་(པ་)དང་(ལོངས་སྤྱོད་ རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་སྤྲུལ་སྐུ་རྟེན་པ་)བཅས་པ(འི་ཚུལ་)ར(བ་ཏུ)་བསྟན་(ཏོ)། །ཞེས་པ་དང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས་ 3-251 ཀྱང་། (སྐབས་)འདིར་ནི་དང་པོ་(ཟབ་པ་ནི་)ཆོས་
【現代漢語翻譯】 如經文所說：『化身（以各種化身，乃至輪迴存在）的身、語、意之事業永不間斷。』因此，直至輪迴未空之際，爲了無量無邊的共同所化眾生，示現各種相應的化身而利益他們，從而圓滿成辦利他之事。例如，爲了調伏樂神之王喜悅，示現彈奏琵琶之相，此為工巧化身；又如示現為兔、鹿等身，此為生類化身；再如示現十二行誼，此為正等覺化身；尤其還示現涅槃，從而賜予無量所化眾生解脫之樂。如《經莊嚴論》所說：（爲了調伏樂神之王喜悅而彈奏琵琶，以及示現為木匠、陶匠等，是）工巧（化身）；（示現為婆羅門、國王種姓、兔、鹿等，是）生（類化身）；（在金剛座上現證圓滿菩提，是）大菩提（化身）；（時機成熟時）示現涅槃（等，在無量世界中）恒常（不斷地）示現。（諸佛的）化身，（能將無量所化眾生）安置於解脫（之位），是（善巧）大方便。』 如果將這些歸納為二身，則自性身或法身是自利圓滿的究竟之身，而於清凈所化前顯現的報身，以及共同顯現的化身，則是利他圓滿的表詮之身。如《寶性論》所說：（本體、圓滿受用和化身）這三身（是圓滿）諸佛（的一切）。應當了知三身（全部）都已包含在內。（三身）是（自利圓滿的法身和）利他（圓滿的色身）的根本。（這些）也（說明了法身是色身的）所依（，報身是化身的）所依（之理）。又如《寶性論》所說：此處，最初（甚深的是）法身。
【English Translation】 As it is said, 'The activities of body, speech, and mind of the Emanation Body (with various emanations, lasting as long as samsara exists) are uninterrupted.' Therefore, until samsara is empty, for the sake of the infinite number of common beings to be tamed, various appropriate emanations are shown to benefit them, thereby perfectly accomplishing the benefit of others. For example, to tame the king of the Gandharvas, Delight, he manifested the form of playing the lute, which is an emanation of craftsmanship. Also, showing births as rabbits and deer, etc., is an emanation of birth. Furthermore, showing the twelve deeds is an emanation of perfect enlightenment. In particular, he also shows nirvana, thereby bestowing the bliss of liberation upon the minds of countless beings to be tamed. As the Ornament of the Sutras says: '(To tame the king of the Gandharvas, Delight, playing the lute, and also showing as carpenters and potters, etc., is) craftsmanship (emanation); (showing as Brahmins, royal castes, rabbits, deer, etc., is) birth (emanation); (manifesting perfect enlightenment at Vajrasana, is) great enlightenment (emanation); (when the time is right) showing nirvana (etc., constantly (uninterruptedly) in infinite realms of the world). The Emanation Body (of the Buddhas) is (skillful) great means (to place countless beings to be tamed) in the (state of) liberation.' If these are summarized into two bodies, the Svabhavikakaya or Dharmakaya is the ultimate body of self-benefit perfected, while the Sambhogakaya appearing to pure beings to be tamed, and the Nirmanakaya appearing commonly, are the indicative bodies of other-benefit perfected. As it is said in the Ornament: 'These three bodies (of essence, perfect enjoyment, and emanation) (are all of) the perfect Buddhas. It should be known that all three bodies are included. (The three bodies) are the basis (of the Dharmakaya, which is the perfection of self-benefit, and) the two Rupakayas (which are the perfection of other-benefit). (These) also (show that the Dharmakaya is) the support (of the Rupakaya, and the Sambhogakaya is) the support (of the Nirmanakaya).' As the Uttaratantra also says: 'Here, the first (profound one) is the Dharmakaya.'
(ཀྱི་)སྐུ་སྟེ། །ཕྱི་མ་(རྒྱ་ཆེ་བ་དང་བདག་ཉིད་ཆེ་བ་གཉིས་པོ་) དག་(གིས་)ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ(འོ)། །ནམ་མཁའ་ལ་(བརྟེན་ནས་)ནི་གཟུགས་གནས་(པ་)བཞིན་( དུ)། །དང་པོ་(ཆོས་སྐུ་)ལ་ནི་ཐ་མ་(གཟུགས་སྐུ་གཉིས་བརྟེན་ནས་)གནས་(སོ)། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། ༈ ཡེ་ཤེས་ལྔ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་ཏེ་བསྒོམ་པ་ལས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་ གྱི་མཐར་ཐུག་དམ་པའི་དོན། །སྒྲིབ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་མངོན་སུམ་དུ། །ཐོགས་ མེད་གཟིགས་པའི་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཐོབ། །དེ་ཡང་རྒྱན་ལས། ཆོས་རྣམས་ཀུན་ གྱི་(འབྲས་དུས་ཀྱི་)དེ་བཞིན་ཉིད་(ཆོས་ཅན)། །སྒྲིབ་གཉིས་དག་པའི་མཚན་ཉིད་(ཡིན་)དེ་(དག་པ་ གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆོས་དབྱིངས་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར)། །དངོས་པོ་(མཉམ་བཞག་གི་)ཤེས་པ་(ཆོས་དབྱིངས་)དེ་ ལ་དམིགས་(ཤིང་དེ་ལ)། །དབང་ཟད་མི་ཤེས་(པའི་)མཚན་ཉིད་ཅན་(ཡིན་ཏེ་བཞེད་དགུར་མཉམ་པར་ འཇོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཤེས་པས་གཞན་དབང་ལ་དམིགས་ཤིང་དེ་ལ་དབང་ཟད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ)། ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཆོས་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ་མངོན་ སུམ་དུ་མཁྱེན་པ་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་དང་། དམ་ཆོས་མང་དུ་ཐོས་ཤིང་བཟུང་བ་ ལས། །བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་མེད་བཞིན་དུ། །ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་མེ་ ལོང་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །མངོན་སུམ་མཁྱེན་པ་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་། །ཇི་ སྐད་དུ། མེ་ལོང་(ལྟ་བུའི་)ཡེ་ཤེས་(ཆོས་ཅན་དང་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལྡན་དེ་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་རྟག་ཏུ་)ང་ཡི་(བར་) མེད་(པ་དང་)། །(ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་)ཡོངས་སུ་མ་ཆད་(པ་ཡུལ་དུས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང་དུས་ཀྱིས་སྒོ་ནས་)རྟག་ ཏུ་ལྡན་(པ་དང་)། །(སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བས་)ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་མ་རྨོངས་པ་(དང་)། །(རྣམ་པའི་ སྒོ་ནས་)རྟག་ཏུ་དེ་ལ་མངོན་ཕྱོགས་མིན་(པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བདག་དང་བདག་ གིར་འཛིན་པ་མེད་བཞིན་དུ་ཡུལ་མཐའ་དག་ཏུ་དུས་རྟག་ཏུ་མཁྱེན་པས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ 3-252 ལ་རྨོངས་པ་མེད་ཅིང་མ་དག་པའི་ཡུལ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ ཡེ་ཤེས་དང་། བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པ་ལས། །མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་ པ་ཐོབ་པ་ན། །སྲིད་དང་ཞི་བའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ། །ཇི་སྐད་དུ་(སངས་རྒྱས་ཆོས་ཅན)། མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་(དང་ལྡན་པར་ འདོད་དེ་)སེམས་ཅན་(ཐམས་ཅད་)ལ། །(མཉམ་པ་ཉིད་དུ་)སྒོམ་པ་(རྣམ་པར་)དག་པ་ལས་(ཐོབ་པར་) འདོད་དེ། །མི་གནས་ཞི་བར་ཞུགས་པ་(ཡིན་པའི་ཕྱིར་)དེ་(གང་གི་སྒོ་ནས་བསྒོམ་པ་དག་ཅེ་ན་སྔོན་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ)། །མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་(སྒ
【現代漢語翻譯】 （ཀྱི་）是法身，後者（廣大和自性大二者）是色身。（就像）依靠虛空而安住色法一樣，最初（法身）依靠後者（色身）而安住。等等。 五種智慧： 從緣于真如而修習中，證得諸法究竟的勝義諦，遠離二障，現量無礙照見的法界智。如《寶性論》所說：『諸法（果位的）真如（法性），是二障清凈的自性（因為是具足二清凈的究竟法界）。事物（等持的）智慧緣於此（並且於此），是無盡自在的自性（因為能平等安立於九種意樂。后得的智慧緣於他者，並且於他者是無盡自在的自性）。』 如是，現量了知遠離一切障礙的法界真如，是法界智。從多聞受持正法中，于無我及我所執之時，如明鏡照物般，現量了知一切所知，生起明鏡智。如雲：『明鏡（般的）智慧（具有五種功德，從自性方面恒常）無間（斷），（從對境方面）完全不斷絕（了知一切時處，從時間方面）恒常具有，（從斷除方面，因為遠離障礙）對一切所知不愚昧，（從相狀方面）恒常不顯現於彼。』 如是，于無我及我所執之時，於一切境，恒常了知，對一切所知不愚昧，且不顯現於不凈之境，是如明鏡般的智慧。 從修習自他平等性中，證得不住涅槃之時，證悟輪迴與寂滅的自性是法界，證得平等性智。如雲：（佛陀）具有平等性智，因為（對一切）有情，從（平等性）修習清凈中（獲得），安住于不住涅槃（之中）。何為清凈的修習？即往昔菩薩之時，（對一切）有情，平等性智（是……）』
【English Translation】 (ཀྱི་) is Dharmakaya, and the latter (vastness and great self) is Rupakaya. (Just as) relying on the sky, the form abides, the first (Dharmakaya) relies on the latter (Rupakaya) to abide. And so on. The Five Wisdoms: From meditating on Suchness, one obtains the ultimate sacred meaning of all phenomena, the Dharmadhatu Wisdom that directly and unimpededly sees the two obscurations are separated. As stated in the Ornament of Realization: 'The Suchness (of the fruition time) of all phenomena (the nature of phenomena), is the characteristic of purifying the two obscurations (because it is the ultimate Dharmadhatu possessing the two purities). The knowledge of objects (Samahita) focuses on that (and on it), is characterized by inexhaustible power (because it equally establishes the nine intentions. The subsequent wisdom focuses on others and is characterized by inexhaustible power on it).' Thus, directly knowing the Dharmadhatu Suchness, which is separated from all obscurations, is the Dharmadhatu Wisdom. From hearing and holding the sacred Dharma extensively, without clinging to self and what belongs to self, like a mirror reflecting images, directly knowing all knowable objects, the Mirror-like Wisdom arises. As it is said: 'The Mirror-like Wisdom (possessing five qualities, always from its own nature) is without interruption, (from the aspect of the object) completely without cessation (knowing all times and places, and always possessing from the aspect of time), (from the aspect of abandonment, because it is separated from obscurations) is not ignorant of all knowable objects, (from the aspect of aspects) is always not manifest towards it.' Thus, without clinging to self and what belongs to self, constantly knowing in all realms, not being ignorant of all knowable objects, and not manifesting towards impure realms, is the Mirror-like Wisdom. From meditating on the equality of self and others, when attaining non-abiding Nirvana, realizing that the nature of Samsara and Nirvana is the Dharmadhatu, one obtains the Equality Wisdom. As it is said: '(The Buddha) possesses the Equality Wisdom, because (towards all) sentient beings, from (equality) practicing purity (obtained), abides in non-abiding Nirvana (within). What is pure practice? That is, in the past, as a Bodhisattva, (towards all) sentient beings, the Equality Wisdom (is...)'
ོམ་པ་རྫོགས་པའི་སྒོ་ནས་)ཡིན་པར་ འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྔོན་བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམས་པ་ལས། ཕྱིས་ མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ན་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་མཉམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་ མཁྱེན་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཡང་དག་ཆོས་རབ་གསལ་པར་བསྟན་པ་ལས། །ཏིང་འཛིན་གཟུངས་སྒོས་ ཐེ་ཚོམ་ཀུན་གཅོད་ཅིང་། །ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་རྟག་ཐོགས་མི་མངའ་བའི། །སོ་སོར་ རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཇི་སྐད་དུ། སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ། ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་རྟག་མ་ཐོགས་(ཏེ་ཤེས་བྱ་ཀུན་འབད་མེད་དུ་དུས་གཅིག་ལ་གསལ་བར་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རོ)། ། (རང་གཞན་གྱིས་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཏེ་)ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་རྣམས་ཀྱིས། །གཏེར་དང་འདྲ་བ་ ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་མ་འདྲེས་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་ ཅིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་དང་ལྡན་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ དང་། གཞན་དོན་བྱ་བ་བསྒྲུབ་ལ་བརྩོན་བྱས་པས། །སྣ་ཚོགས་གདུལ་བྱའི་ཁམས་ 3-253 དང་བསམ་པ་བཞིན། །དཔག་མེད་འཇིག་རྟེན་ཁམས་སུ་འགྲོ་བའི་དོན། །འབད་ མེད་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་། །ཇི་སྐད་དུ། བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་(ཆོས་ཅན)། ། (བྱེད་ལས་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་དུ་སྤྲུལ་པ་བྱེད་དེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་)ཁམས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་(སྐུ་ངོ་བོ་མཚན་དཔེས་ བརྒྱན་པ་དང་མ་བརྒྱན་པ་སོ་སྐྱེ་སོགས་)སྣ་ཚོགས་(སྤྲུལ་)ཤིང་། །(གྲངས་)དཔག་མེད་(དང་)བསམ་ཡས་ (སྟེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་)སྤྲུལ་པ་ཡིས། །སེམས་ཅན་ཀུན་དོན་བསྒྲུབ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ ལྟར། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་སུ་སྣ་ཚོགས་པའི་གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་ དང་མཐུན་པར་གང་ལ་གང་འདུལ་གྱི་ཕྲིན་ལས་བསྒྲུབ་ཚུལ་མཁྱེན་པ་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ཡེ་ ཤེས་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཡང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་ནས། །སྒོམ་ པ་ལས་ནི་ཡང་དག་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟབ་མོ་བསྒོམ་པ་ལས་ ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་དང་། (སྔོན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཐོས་པ་)འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་(བདག་གཞན་སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་)སེམས་མཉམ་(པའི་ཡེ་ཤེས་སྒོམ་པའི་)ཕྱིར། །ཡང་དག་ཆོས་རབ་སྟོན་ཕྱིར་དང་། ། (སེམས་ཀྱི་)བྱ་བ་བསྒྲུབ་པ་(ལ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པ་)ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིར། །(སངས་རྒྱས་ཆོས་ཅན་ཐུགས་རྒྱུད་ ལ་)ཡེ་ཤེས་བཞི་པོ་ཡང་དག་འབྱུང་(བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། །གོང་མ་རྣམས་རྟགས་སོ་)ཞེས་གསུངས་པ་ ལྟར། དམ་པའི་ཆོས་མང་དུ་ཐོས་ཤིང་འཛིན་པ་ལས་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་། བདག་གཞན་མཉམ་ པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པ་ལས་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པའི་ཆོས་གསལ་བར་བསྟན་པ་ལས་ སོ་སོར་རྟོགས་པ་དང་། གཞན་གྱིས་
【現代漢語翻譯】 正如所說，'通過圓滿的門戶'。先前，通過修習自他平等，後來獲得不住涅槃時，如實了知輪迴與寂靜的平等性，即平等性智。 爲了正確且清晰地展示佛法，通過三摩地和陀羅尼，斷除一切疑惑，對於一切所知，恒常無礙，將成就妙觀察智。如是說：'妙觀察智，對於一切所知，恒常無礙（即對於一切所知，毫不費力地同時清晰了知）。（自他具備功德，即）三摩地和陀羅尼等，猶如寶藏一般。' 如是說，對於一切所知，無有混淆地如實了知，且具備無量三摩地和陀羅尼之門的妙觀察智。 勤奮成辦利他之事，爲了適應各種所化眾生的根器和意樂，在無量世界中，爲了利益眾生，毫不費力地成就事業之智將會生起。如是說：'成所作智（法），（事業是爲了一切有情眾生而化現，即在世間）一切界中（身相以具足或不具足相好，凡夫等）種種（化現），（數量）無量（且）無數（即不可思議的）化現，成辦一切有情眾生的利益。' 如是說，在無量世界中，爲了適應各種所化眾生的意樂，對於如何以各種方式調伏眾生的事業，如實了知，即成所作智。這些智慧生起的方式是：'如是性，從一切處，由修習而真實生起。' 如是說，通過修習甚深三摩地，法界體性智得以生起。（先前聽聞大乘佛法）爲了憶持，以及（對自他一切有情眾生）心懷平等（的智慧，通過修習），爲了正確地展示佛法，以及（對於心的）事業（非常熟悉），（佛陀的心續中）四種智慧真實生起（的原因是，上述是其徵象）。如是說，通過聽聞並憶持眾多殊勝佛法，如鏡智得以生起；通過修習自他平等，平等性智得以生起；通過清晰地展示正確佛法，妙觀察智得以生起；通過為他人
【English Translation】 As it is said, 'Through the gate of perfection.' Previously, through meditating on the equality of self and others, later, upon attaining non-abiding Nirvana, the equality of Samsara and Nirvana is directly known, which is the Wisdom of Equality. In order to correctly and clearly demonstrate the Dharma, through Samadhi and Dharani, cutting off all doubts, and being constantly unhindered with regard to all knowable objects, the Discriminating Awareness Wisdom will be accomplished. As it is said: 'Discriminating Awareness Wisdom, with regard to all knowable objects, is constantly unhindered (i.e., with regard to all knowable objects, effortlessly and simultaneously clearly knowing). (Self and others possess qualities, i.e.) Samadhi and Dharani, etc., are like treasures.' As it is said, with regard to all knowable objects, without confusion, directly knowing, and possessing limitless gates of Samadhi and Dharani, is the Discriminating Awareness Wisdom. Diligently accomplishing the work of benefiting others, in order to adapt to the various capacities and inclinations of those to be tamed, in immeasurable worlds, for the benefit of beings, the Wisdom of Accomplishing Activities will arise effortlessly. As it is said: 'The Wisdom of Accomplishing Activities (Dharma), (activities are to emanate for the benefit of all sentient beings, i.e., in the world) in all realms (body forms with or without marks and signs, ordinary beings, etc.) various (emanations), (number) immeasurable (and) countless (i.e., inconceivable) emanations, accomplish the benefit of all sentient beings.' As it is said, in immeasurable worlds, in order to adapt to the inclinations of various beings to be tamed, directly knowing how to tame beings in various ways, is the Wisdom of Accomplishing Activities. The way these wisdoms arise is: 'Suchness, from all places, truly arises from meditation.' As it is said, through meditating on profound Samadhi, the Dharmadhatu Wisdom arises. (Previously hearing the Mahayana Dharma) in order to remember, and (towards self and all sentient beings) having equality in mind (through meditation), in order to correctly demonstrate the Dharma, and (being very familiar with) the activities (of the mind), (in the mindstream of the Buddha) the four wisdoms truly arise (the reason is that the above are its signs). As it is said, through hearing and remembering many excellent Dharmas, the Mirror-like Wisdom arises; through meditating on the equality of self and others, the Wisdom of Equality arises; through clearly demonstrating the correct Dharma, the Discriminating Awareness Wisdom arises; through for others
དོན་བསྒྲུབ་པ་ལས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་འབྱུང་ བར་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༈ ཡོན་ཏན་གཉིས། ཡོན་ཏན་ལ། རྒྱུད་བླ་མར། (སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ནི་)རང་དོན་གཞན་དོན་(རིམ་པ་བཞིན་དུ་)དོན་ དམ་(པ་ཆོས་ཀྱི་)སྐུ་དང་ནི། །དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཀུན་རྫོབ་(གཟུགས་ཀྱི་)སྐུ་ཉིད་དེ། །(དེ་གཉིས་ནི་རིམ་པ་ བཞིན་དུ་)བྲལ་(བའི་ཡོན་ཏན་སོ་གཉིས་)དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི། །(སོ་གཉིས་དང་ལྡན་ལ་དེ་ལྟ་ 3-254 བུའི། ) ཡོན་ཏན་(གྱི་)དབྱེ་བ་(ནི་བསྡོམ་པ་)དྲུག་ཅུ་(རྩ་)བཞི་(པོ་)འདི་དག་(གོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ ལྟར། རང་དོན་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་ལ་མངའ་བ་བྲལ་འབྲས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་། གཞན་དོན་ཀུན་ རྫོབ་གཟུགས་སྐུ་ལ་མངའ་བ་སྨིན་འབྲས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཉིས་ལས། བྲལ་འབྲས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ ལའང་། ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པ་ནི། བྲལ་འབྲས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་མངའ་བ་ཡི། །སྟོབས་བཅུ་མི་འཇིགས་བཞི་དང་ མ་འདྲེས་ཆོས། །བཅོ་བརྒྱད་གདོད་ནས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་པ། །དྲི་མ་དག་ པས་མངོན་དུ་གྱུར་པར་གསུངས། །ཇི་སྐད་དུ། (ཡོན་ཏན་)དེ་དག་(གི་ནང་ནས་བྲལ་འབྲལ་ཀྱི་) ཡོན་ཏན་སུམ་ཅུ་ནི། །(རྩ་)གཉིས་འདི་ཆོས་སྐུས་རབ་(ཏུ་)ཕྱེས་(པ་)ཏེ(གཙོ་བོར་དེ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ)། ། (དཔེར་ན་)ནོར་བུ་རིན་ཆེན་(གྱི་)འོད་(དང་)མདོག་དང་། །དབྱིབས་(དབྱེར་མེད་པ་)བཞིན་(དུ་ཡོན་ཏན་ དེ་ཆོས་སྐུ་ལ་)དབྱེ་བ་མེད་(པའི་)ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྟོབས་བཅུ་དང་མི་འཇིགས་པ་ བཞི་དང་། མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་བཅོ་བརྒྱད་དེ་ཡོན་ཏན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་འདི་དག་དཔེར་ ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་འོད་དང་མདོག་དང་དབྱིབས་དབྱེ་བར་མི་ཕྱེད་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ ལ་གདོད་མ་ནས་མངའ་བ་དེ་ཉིད་ལམ་བསྒོམ་པ་ལས་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ། ། སོ་སོའི་ངོ་བོ་ལ་སྟོབས་བཅུ་ནི། དེ་ཡང་གནས་དང་གནས་མིན་རྣམ་སྨིན་དང་། ། དབང་པོ་ཁམས་དང་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་དང་། །ཀུན་འགྲོའི་ལམ་དང་བསམ་ གཏན་ཁྱད་པར་དང་། །སྔོན་གྱི་གནས་རྣམས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། །ལྷ་ཡི་མིག་ དང་ཟག་པ་ཟད་ཚུལ་རྣམས། །མངོན་སུམ་མཁྱེན་པའི་ཐབས་དང་སྐྱབས་དང་ནི། ། དག་དང་ཐེག་ཆེན་ངེས་པར་འབྱུང་པ་ལས། །བསླུ་བའི་བདུད་རྣམས་འཇོམས་ པས་སྟོབས་བཅུའོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། གནས་དང་གནས་མིན་(པ་མཁྱེན་པ་དང་)ལས་རྣམས་ ཀྱི། །རྣམ་པར་སྨིན་(པ་མཁྱེན་པ་)དང་དབང་པོ་(མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པ་)དང་། །(གདུལ་བྱའི་) 3-255 ཁམས་(སམ་རིགས་སྣ་ཚོགས་)རྣམས་(མཁྱེན་པ་)དང་ནི་(སེམས་ཅན་གྱི་)མོས་པ་(མཁྱེན་པ་)དང་(ཐེག་པ)། ། ཀུན་(ཏུ་)འགྲོ་(བ)འི་ལམ་(ཐ་དད་པ་སྣ་ཚོགས་མཁྱེན་པ་)དང་བསམ་གཏན་(པ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་) སོགས། །ཉོན་མོངས་(ཅན་དང་)དྲི་མ་མེད་པ(འི་ཁྱད་པར་མ
【現代漢語翻譯】 此外，還應瞭解，通過成就事業，能生起成所作智（藏文：དོན་བསྒྲུབ་པ་ལས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་）。 二、功德： 關於功德，《寶性論》中說：（佛的法身）爲了自利是勝義（法）身，爲了利他是依於它的世俗（色）身。（這二者依次是）離（的功德三十二種）和異熟果。（具足三十二種，像那樣的）功德（的）差別（總共）是這六十四（種）。如是說。自利勝義法身具有離系果的功德，利他世俗色身具有異熟果的功德。在二者之中，關於共同宣說的離系果的功德是： 離系果法身所具有的，十力、四無畏和十八不共法，從本初起就是自性清凈的，通過凈除垢染而顯現。如是說。（在功德）之中，（離系果的）三十二種功德，是法身所開顯的（主要具有的），（例如）珍寶的光芒、顏色和形狀（不可分割），同樣（功德與法身）是不可分割的。如是說。十力、四無畏和十八不共法，這三十二種功德，譬如珍寶的光芒、顏色和形狀不可分割一樣，法身從本初就具有，這些都是通過修習道而顯現的。 各自的體性，十力是：知處非處智力，知業異熟智力，知種種勝解智力，知種種界智力，知根勝劣智力，知遍趣行智力，知靜慮解脫等持等至雜染清凈智力，知宿住隨念智力，知死生智力，知漏盡智力。如是說。知處非處（的能力）和業的異熟（的能力）和根（的利鈍）和（所化眾生的）界（或種姓的各種）和（眾生的）意樂（的能力）和（乘）一切（所）行（的各種道路的能力）和禪定（和等持）等，煩惱（的和）無垢（的差別）等。 從確定性和大乘的出現中，通過摧毀誘惑的魔，是為十力。
【English Translation】 Furthermore, it should also be understood that through accomplishing activities, the wisdom of accomplishing activities arises (Tibetan: དོན་བསྒྲུབ་པ་ལས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་). Two, Qualities: Regarding qualities, the Ratnagotravibhāga states: '(The Buddha's body) for self-benefit is the ultimate (Dharma) body, and for the benefit of others is the conventional (Form) body that relies on it. (These two are, in sequence,) the separation (of the thirty-two qualities) and the maturation result. (Possessing thirty-two, like that) the distinction (of) qualities (in total) is these sixty-four (types).' As it is said. The self-benefit ultimate Dharmakāya possesses the qualities of the separation result, and the other-benefit conventional Rūpakāya possesses the qualities of the maturation result. Among the two, regarding the qualities of the separation result that are commonly proclaimed: The separation result that the Dharmakāya possesses, the ten powers, four fearlessnesses, and eighteen unshared dharmas, from the beginning are naturally pure, and manifest through purifying defilements. As it is said. (Among the qualities,) the thirty-two qualities (of the separation result) are revealed by the Dharmakāya (mainly possessing them), (for example) the light, color, and shape of a precious jewel (are inseparable), similarly (the qualities and the Dharmakāya) are inseparable. As it is said. The ten powers, four fearlessnesses, and eighteen unshared dharmas, these thirty-two qualities, just as the light, color, and shape of a precious jewel are inseparable, the Dharmakāya possesses them from the beginning, and these are manifested through practicing the path. The individual entities, the ten powers are: the power of knowing what is possible and impossible, the power of knowing the maturation of actions, the power of knowing various understandings, the power of knowing various realms, the power of knowing the superiority of faculties, the power of knowing where all paths lead, the power of knowing the defiled and purified states of meditative absorption, the power of knowing past lives, the power of knowing death and rebirth, and the power of knowing the exhaustion of defilements. As it is said. Knowing what is possible and impossible (the ability) and the maturation of actions (the ability) and the faculties (the sharpness and dullness) and (the beings to be tamed) the realms (or various castes) and (the beings') inclinations (the ability) and (vehicle) all (that) go (the ability of various paths) and meditation (and samadhi) etc., afflictions (and) without defilement (the differences) etc. From the certainty and the emergence of the Great Vehicle, by destroying the tempting demons, it is the ten powers.
ཁྱེན་པ་)དང་། །གནས་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ དང་། །ལྷ་ཡི་མིག་(གི་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་མཁྱེན་པ་)དང་(རང་གཞན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དག་)ཞི་བ་དག །(མངོན་ སུམ་དུ་)མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ནི་(སྟེ་)རྣམ་པ་བཅུ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རང་བྱུང་གཉིས་དང་ འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་རྣམས་སྐྱེས་པའི་རྟེན་ལས་འབྱུང་གི་བུད་མེད་ཀྱི་རྟེན་ལས་མི་འབྱུང་ཞེས་ པ་རྒྱུ་འབྲས་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། ལས་དགེ་པ་ལས་འདོད་ པ་དང་མི་དགེ་བ་ལས་མི་འདོད་པ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མཁྱེན་ པའི་སྟོབས་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ དབང་པོ་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་གནས་ སྐབས་སུ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་ཐ་དད་པ་གནས་པ་ལྟ་བུ་ཁམས་སྣ་ཚོགས་མཁྱེན་པའི་ སྟོབས་དང་། སེམས་ཅན་འདི་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་ལས་འདི་ལ་མོས་པའོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་མོས་པ་ སྣ་ཚོགས་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ གང་དུ་འགྲོ་བའི་ཁྱད་པར་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་ལམ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། གཞན་གྱི་རྒྱུད་ ལ་སྐྱེས་པའི་བསམ་གཏན་དང་། གཟུགས་མེད་ལ་སོགས་པ་ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་ལ་ སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། རང་གཞན་གྱི་ཚེ་རབས་སྔ་མའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ ཅད་རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་ཏེ་མཁྱེན་པ་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སྟོབས་དང་། སེམས་ ཅན་རྣམས་(གང་ནས་)འཆི་བ་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པའི་ཚུལ་སྲིད་པ་བར་མིའི་བཟང་ངན་མཁྱེན་ པ་ལྷའི་མིག་གི་མངོན་པར་ཤེས་པའི་སྟོབས་དང་། རང་དང་གཞན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཞི་ཞིང་ ཟག་པ་ཟད་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ 3-256 ཀྱི་(ནང་ནས་)གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པ་ནི་(ཆོས་ཅན་)སེམས་ཅན་(ཕྱི་རོལ་བ་)རྣམས་ (ཀྱིས་)ཕྱུགས་ཀྱི་མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་(མཐོ་རིས་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་)ཐབས་ངན་པས་བསླུ་པའི་ བདུད་འཇོམས་ཤིང་(སྟེ་རྒྱུ་དགེ་སྡིག་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར)། ལས་བདག་གིར་བྱ་བ་མཁྱེན་པས་(ནི་ཆོས་ཅན་)དབང་ཕྱུག་(གིས་རྗེས་འབྲང་)ལ་སོགས་པའི་(འདོད་ པ་ལྟར་ཐམས་ཅད་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་པས་དེ་མཉེས་པ་དང་མ་མཉེས་ལས་བདེ་སྡུག་སྟེར་སྙམས་པའི་)སྐྱབས་ལ་བསླུ་ བའི་བདུད་འཇོམས་(ཏེ་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་དེ་ལས་བྱེད་པ་པོ་རང་ཉིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་དབང་ཡིན་གྱི་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་ གཞན་ལ་བདེ་སྡུག་སྟེར་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཇི་བཞིན་ཤེས་པའི་ཕྱིར་)ལ། བསམ་གཏན་(གྱི་སྙོམས་འཇུག་)ལ་ སོགས་པ་(ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་)མཁྱེན་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ཙམ་གྱ
【現代漢語翻譯】 『知』（khyen pa，智慧），『處』（gnas，地點）是隨念，以及『天眼』（lha yi mig，能知生死）和（自他煩惱的）寂滅。（顯現）知之力量有十種。』如是所說，自生者和轉輪王等從男性的身體產生，而不是從女性的身體產生，這是知『是處非處』（因果關係）的力量。從善業產生 desired things，從不善業產生 undesired things 等等，這是知業之果報的力量。知眾生之信等諸根的利鈍差別，這是知諸根勝劣的力量。知眾生暫時處於三乘的不同根性，如安住于不同界別，這是知種種界的力量。知此眾生於三乘中對此有興趣，這是知種種意樂的力量。知眾生於輪迴和涅槃中往何處去的差別，這是知一切趣行道的力量。知於他人相續中生起的禪定和無色定等有漏和無漏等的差別，這是知禪定解脫三摩地三摩缽底的力量。知自他過去世的一切行為，具有因緣，這是知宿住隨唸的力量。知眾生（從何處）死亡和生於何處的狀況，知中有善惡，這是知天眼證通的力量。知自他煩惱寂滅和諸漏已盡的一切相，這是知諸漏已盡的力量。以上這些（之中），知『是處非處』（因果關係）是（因為）能摧伏被（外道）以牛等祭祀（希望獲得高位）等惡劣方法所欺騙的眾生（即，爲了如實了知善惡之因產生苦樂之果的方式）。知業為自有的（是）能摧伏被自在天（的追隨者）等（認為一切都是自在天所造，取悅或不悅自在天而施與苦樂）的救護所欺騙者（即，爲了如實了知感受苦樂是自己業力的結果，他人沒有能力施與他人苦樂）。知（有漏無漏差別的）禪定（之等持）等，僅僅是世間道。 3-256
【English Translation】 'Knowing' (khyen pa, wisdom), 'place' (gnas, location) is mindfulness, and 'divine eye' (lha yi mig, knowing death and birth) and the pacification of (one's own and others' afflictions). (Manifest) powers of knowing are tenfold.' As it is said, self-born ones and Chakravartins (universal monarchs) arise from male bodies, not from female bodies, this is the power of knowing 'what is and is not possible' (cause and effect relationship). From virtuous actions arise desired things, and from non-virtuous actions arise undesired things, and so on, this is the power of knowing the maturation of actions. Knowing the difference between the sharpness and dullness of beings' faculties such as faith, this is the power of knowing the superior and inferior faculties. Knowing that beings temporarily abide in the different lineages of the three vehicles, such as abiding in different realms, this is the power of knowing various realms. Knowing that this being is interested in this among the three vehicles, this is the power of knowing various interests. Knowing the difference of where beings go in samsara and nirvana, this is the power of knowing the path of all migrations. Knowing the difference between meditative stabilizations and formless absorptions, etc., that arise in others' minds, with and without outflows, etc., this is the power of knowing the powers of meditation, liberation, samadhi, and samapatti. Knowing all the past actions of oneself and others, with reasons, this is the power of knowing the recollection of past lives. Knowing the manner of beings' dying (from where) and being born (where), knowing the goodness and badness of the intermediate state, this is the power of knowing the clairvoyance of the divine eye. Knowing all aspects of the pacification of one's own and others' afflictions and the exhaustion of outflows, this is the power of knowing the exhaustion of outflows. Among these, knowing 'what is and is not possible' (cause and effect relationship) is (because) it subdues beings who are deceived by evil methods such as animal sacrifices (hoping to obtain high status) (i.e., in order to truly know the way in which virtuous and non-virtuous causes produce the results of happiness and suffering). Knowing that actions are one's own (is) able to subdue those who are deceived by the protection of Ishvara (followers) etc. (who think that everything is created by Ishvara, and that happiness and suffering are given by pleasing or displeasing Ishvara) (i.e., in order to truly know that experiencing happiness and suffering is the result of one's own actions, and that another person does not have the power to give happiness and suffering to another). Knowing meditative stabilizations (samadhi) etc. (the difference between with and without outflows), is merely a worldly path. 3-256
ིས་ཡང་དག་ པ(ར་གྲོལ་པར་འདོད་པ)་ལས་བསླུ་བའི་བདུད་འཇོམས་པ་(སྟེ་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སེམས་ཙམ་ གྱིས་ཐར་བ་ཐོབ་པར་མ་ཡིན་པར་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་)དང་། དབང་བོ་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་ པ་ལ་སོགས་པ་(ལྷག་མ་)བདུན་གྱིས་(ནི་ཆོས་ཅན་)རྒྱལ་སྲས་ཐེག་པ་ཆེན་པོས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ ལས་བསླུ་བའི་བདུད་རྣམས་འཇོམས་པས་ཀྱང་སྟོབས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དབང་བོ་དམན་པ་དང་ ཐེག་པ་དམན་པ་སོགས་འོག་མ་འོག་མ་སྤངས་ནས་གོང་མ་གོང་མ་མཆོག་ལ་སྦྱར་བར་བྱེད་ པའི་ཕྱིར། རྒྱན་ལས། ཐབས་དང་སྐྱབས་དང་དག་པ་དང་། །ཐེག་ཆེན་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ ལས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རབ་བསླུ་བའི། །བདུད་འཇོམས་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །(ཡང་རྒྱུད་བླར། སྟོབས་སོགས་རྣམས་ལ་སྟོབས་དྲུག་དང་། །གསུམ་དང་གཅིག་ནི་རིམ་པ་བཞིན། ། འབིགས་དང་གཞིག་དང་གཅོད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ལ་སོགས་ པ་དྲུག་པོ་དེ་ཆོས་ཅན་ལྷ་དབང་གིས་རྡོ་རྗེ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་གོ་ཆ་སྲ་བ་དང་འདྲ་བ་རྣམས་ འབིགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་སོགས་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པ་དང་། སྔོན་གྱིས་ གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། ལྷའི་མིག་གི་མངོན་པར་ཤེས་པའི་སྟོབས་གསུམ་པོ་དེ་ཆོས་ཅན་ལྷ་དབང་གིས་རྡོ་རྗེ་དང་མཚུངས་ཏེ། 3-257 ལྷ་མ་ཡིན་གྱིས་རྩིག་པ་བརྟན་པོ་དང་འདྲ་བའི་སྙོམས་འཇུག་གིས་སྒྲིབ་པ་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཟག་པ་ཟད་པའི་སྟོབས་ གཅིག་པུ་དེ་ཆོས་ཅན་ལྷ་དབང་གིས་རྡོ་རྗེ་དང་མཚུངས་ཏེ། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་ཤིང་ནགས་འཐིབས་པོ་དང་འདྲ་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ སྒྲིབ་པ་རྣམས་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་) ༢༧༡ མི་འཇིགས་པ་བཞི་ནི། རང་དོན་མཐར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་དང་། ། ཟག་པ་བག་ཆགས་བཅས་པ་སྤངས་པ་དང་། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་ངེས་འབྱུང་ ལམ་དང་ནི། །བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་ཀུན་སྟོན་པ་ལ། །ཐུབ་དབང་མི་ཡི་སེང་ གེ་སེང་གེ་བཞིན། །འཁོར་མང་རི་དྭགས་ཚོགས་སུ་འཇིགས་མི་མངའ། །ལྟོས་ མེད་བརྟན་ཞིང་རྩལ་ནི་ཕུན་ཚོགས་པའི། །མི་འཇིགས་ཡོན་ཏན་བཞི་ཡང་ མངོན་དུ་གྱུར། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། རང་གཞན་(ཏེ་རིམ་པ་ལྟར་རང་)དོན་དུ་ཡེ་ཤེས་དང་། ། སྤངས་(པ་སྟེ་གཉིས་)དང་(གཞན་དོན་དུ་)ངེས་འབྱུང་(གི་ལམ་དང་ཐར་པ་ལ་)གེགས་བྱེད་རྣམས། །(སྒྲིབ་ གཉིས་དག་ཏུ་འཁོར་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་དབུས་སུ་)སྟོན་(པར་)མཛད་(པ་ལ་)མུ་སྟེགས་(སོགས་ཆོས་མིན་གྱི་རྒོལ་བ་ སོགས་)ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །མི་རྫི་(པ་སྟེ་ཆོས་མཐུན་གྱིས་མི་གནོད་པ་)ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར། རང་དོན་ལས་བརྩམས་ཏེ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ
【現代漢語翻譯】 此外，還有七種力量（即，因為知曉禪定和無色界的唯識宗無法獲得解脫），能夠摧毀那些從正確解脫之道中迷惑眾生的魔障，並且知曉上等和非上等根器等。），菩薩大乘行者也能摧毀那些從必然解脫之道中迷惑眾生的魔障，因此也稱為力量。這是因為他們捨棄了下等根器和下乘道等較低的層次，而與上等根器和上乘道等更高的層次相結合。正如《莊嚴經論》中所說：『以方便和救護，以及清凈，從大乘的必然解脫中，徹底迷惑眾生的魔障，我向您頂禮。』 （此外，如《寶性論》所說：『力量等具有六力，三力和一力，依次是爲了穿透、摧毀和斬斷。』知曉處與非處之力的六種力量，如同天神因陀羅的金剛杵，能夠穿透所知障，如同外道堅固的盔甲。知曉禪定等煩惱和非煩惱，憶念前世，以及天眼通的三種力量，如同天神因陀羅的金剛杵，能夠摧毀外道如同堅固堡壘般的入定之障。滅盡諸漏的唯一力量，如同天神因陀羅的金剛杵，能夠斬斷外道如同茂密森林般的煩惱障。） 四無畏是：爲了自身利益而圓滿證得菩提，斷除習氣和煩惱，爲了他人利益而宣說解脫之道，以及宣說所有障礙之法。如經中所說：『如來是人中獅子，在眾多眷屬和野獸中無所畏懼。』具備無所依賴、堅定和圓滿技能的四種無畏功德。 正如經中所說：『爲了自己和他人的利益而擁有智慧，斷除（二障），以及（爲了他人利益而）阻礙解脫（之道和解脫）的障礙。在如海般眷屬的中央，宣說（佛法），所有外道（等非佛教的辯論者等）都無法駁斥您，我向您頂禮。』從自身利益出發，圓滿證得菩提。
【English Translation】 Furthermore, there are seven powers (namely, because they know that the Cittamatra of meditation and the formless realm cannot attain liberation), which can destroy the demonic obstacles that delude beings from the correct path of liberation, and know the superior and non-superior faculties, etc.). Bodhisattvas of the Mahayana path can also destroy the demonic obstacles that delude beings from the inevitable path of liberation, hence it is also called power. This is because they abandon the lower levels such as inferior faculties and Hinayana paths, and combine with the higher levels such as superior faculties and Mahayana paths. As stated in the Ornament of Realization: 'With skillful means and protection, and purity, from the inevitable liberation of the Great Vehicle, the demonic obstacles that thoroughly delude sentient beings, I prostrate to you.' (Furthermore, as stated in the Ratnagotravibhāga: 'Powers, etc., have six powers, three powers, and one power, respectively, for piercing, destroying, and cutting.' The six powers of knowing what is possible and impossible are like the vajra of the god Indra, which can pierce the obscurations of knowledge, like the strong armor of the heretics. The three powers of knowing afflictions and non-afflictions such as meditation, remembering past lives, and the clairvoyance of the divine eye, are like the vajra of the god Indra, which can destroy the obscurations of absorption like the strong fortress of the heretics. The single power of the exhaustion of outflows is like the vajra of the god Indra, which can cut off the obscurations of afflictions like the dense forest of the heretics.) The four fearlessnesses are: having perfectly attained complete enlightenment for one's own benefit, having abandoned habitual tendencies and defilements, proclaiming the path of liberation for the benefit of others, and proclaiming all the laws that obstruct. As it is said in the sutra: 'The Tathagata is a lion among men, fearless among many retinues and beasts.' Possessing the four fearless qualities of being independent, steadfast, and having perfect skills. As it is said in the sutra: 'Having wisdom for the benefit of oneself and others, abandoning (the two obscurations), and (for the benefit of others) the obstacles that hinder liberation (the path and liberation). In the center of a retinue like an ocean, proclaiming (the Dharma), all heretics (and other non-Buddhist debaters, etc.) cannot refute you, I prostrate to you.' Starting from one's own benefit, perfectly attaining complete enlightenment.
་པའི་ཡེ་ཤེས་ བརྙེས་པ་དང་། ཟག་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པ་དང་། གཞན་དོན་ལས་བརྩམས་ ཏེ་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་ཐམས་ཅད་སྟོན་པ་དང་། ཐར་པ་ལ་བར་དུ་ གཅོད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པ་ལ་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དང་། ལྷ་དང་བདུད་དང་ཚངས་ པ་ལ་སོགས་འཁོར་མང་པོའི་ནང་ནས་སུས་ཀྱང་ཆོས་དང་མཐུན་པར་རྒོལ་བའི་འཇིགས་པ་ མི་མངའ་བ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མར་ཡང་། ཇི་ལྟར་རི་དྭགས་དབང་པོ་ནགས་མཐར་རྟག་འཇིགས་ མེད། །རི་དྭགས་རྣམས་ལ་སྐྲག་པ་མེད་པར་རྒྱུ་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཚོགས་(སྟེ་འཁོར་གྱི་)ནང་(དུ་) ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་སེང་གེ་ཡང་(ཆོས་ཅན)། །(འཁོར་གྱི་ནང་དུ་)ལེགས་(པར་)གནས་(པ་ཡིན་ཏེ་གང་ 3-258 ལ་ཡང་འཇིགས་པ་དང་སྐྲག་པ་མེད་ཅིང་བདག་ཉིད་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་)ལྟོས་(པ་)མེད་(པ་ཡིན་ཏེ་གཞན་ལ་རགས་ མ་ལས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་)བརྟན་པའི་(ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དུས་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་) རྩལ་(ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་)དང་ལྡན་པར་གནས་(ཏེ)། །(སྤང་བྱ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་རྣམས་ཀྱང་སྤང་པའི་ཕྱིར་)ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། (གསུམ་པ་)མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་(ལ་གསུམ་)ལས། (དང་པོ་)སྤྱོད་པས་བསྡུས་པ་དྲུག་ནི། འཁྲུལ་དང་ཅ་ཅོ་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་ཞིང་། །མཉམ་པར་མ་བཞག་སྣ་ཚོགས་ འདུ་ཤེས་དང་། །མ་བརྟགས་བཏང་སྙོམས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ། །ནམ་ཡང་ མི་མངའ་སྤྱོད་པའི་ཡོན་ཏན་དྲུག། དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། འཁྲུལ་དང་ཅ་ཅོ་མི་མངའ་སྟེ། ། སྟོན་ལ་དྲན་པ་ཉམས་མི་མངའ། །མཉམ་པར་མ་བཞག་ཐུགས་མི་མངའ། །འདུ་ཤེས་སྣ་ ཚོགས་ཀྱང་མི་མངའ། །མ་བརྟགས་བཏང་སྙོམས་མི་མངའ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྐུའི་ སྤྱོད་པ་ལ་དུག་གསུམ་གྱི་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་འཁྲུལ་པ་མི་མངའ་བ་དང་། གསུང་གི་སྤྱོད་པ་ ལ་རྩོད་པ་དང་ཀྱལ་ཀ་ལ་སོགས་པ་ཅ་ཅོ་མི་མངའ་བ་དང་། ཐུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་འདས་པའི་ དོན་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་དང་། རྣམ་པར་གཡེང་བ་ལ་སོགས་པ་ཐུགས་ མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་མི་མངའ་བ་དང་། འཁོར་འདས་རང་བཞིན་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པ་ལ་ སོགས་འདུ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་མི་མངའ་བ་དང་། གདུལ་བྱ་དུས་ལ་བབ་ཀྱང་མ་བརྟགས་པར་ ཡལ་བར་འདོར་བའི་བཏང་སྙོམས་མི་མངའ་བའོ། ། རྟོགས་པས་བསྡུས་པ་དྲུག་ནི། འདུན་པ་དང་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དྲན་པ་དང་། ། ཤེས་རབ་དང་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་ པ་རྣམས། །ཉམས་པ་མི་མངའ་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དྲུག །ཇི་སྐད་དུ། འདུན་དང་ བརྩོན་འགྲུས་དྲན་པ་དང་། །ཤེས་རབ་རྣམ་གྲོལ་རྣམ་གྲོལ་གྱི། །ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་ཉམས་ 3-259 མི་མངའ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གི་གདུང་རྒྱུད་མི་གཅོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ ལ་ཕན་པ་དོན་དུ་གཉེར་བའ
【現代漢語翻譯】 獲得智慧，斷除習氣和潛在的煩惱，爲了利益他人而示現從輪迴中解脫的道路，並揭示所有阻礙解脫的因素，無論是沙門、婆羅門、天神、魔鬼還是梵天等眾多眷屬，都沒有人能在佛陀面前以符合正法的方式提出挑戰，佛陀無所畏懼。正如《寶性論》中所說：『如同獸中之王獅子，在森林深處常無畏懼，在野獸之中自由行走毫無畏懼。同樣，在僧團（即眷屬）之中，能仁之王獅子（法相），安住于（眷屬之中），沒有任何恐懼和害怕，因為他是自性至上的。』（不依賴他人，因為不依賴於他人），具有堅定的（功德，因為總是處於平等狀態），具備圓滿的（能力），因為（所斷除的甚至是最細微的煩惱）。』 （第三個方面）十八不共法（分為三個部分），（首先）由行為所攝的六種： 于錯謬與雜語，遺忘皆遠離， 未入定與種種想，以及未審舍， 于圓滿正覺，恒時皆不具， 此乃行為六功德，如是說。 正如經中所說：『錯謬與雜語皆不具，教導時念力亦不失，未入定之心亦不具，種種分別念亦不具，未審之舍亦不具。』如是說。即是說，佛陀的身之行為，沒有被貪嗔癡三毒所引發的錯謬；語之行為，沒有爭論、玩笑等雜語；意之行為，沒有忘記過去之事的念力缺失；沒有心識散亂等未入定；沒有執著于輪迴和涅槃自性各異等種種分別念；即使所化眾生時機成熟，也不會未經觀察就捨棄的舍心。 由證悟所攝的六種： 希求與精進，正念與智慧， 解脫與解脫智見， 此等證悟之功德，永不退失。 正如經中所說：『希求與精進，正念與智慧，解脫與解脫之智見，永不退失。』如是說。即是說，不中斷佛法的傳承，並且爲了利益眾生而努力。
【English Translation】 Having attained wisdom, abandoned defilements along with their imprints, initiating actions for the benefit of others, demonstrating all paths that lead to definitive emergence from samsara, and revealing all factors that obstruct liberation, no one among the ascetics, Brahmins, gods, demons, or Brahma and other large retinues dares to challenge the Buddha in accordance with the Dharma. The Buddha is fearless. As stated in the Ratnagotravibhāga: 'Just as the lion, the king of beasts, is always fearless in the depths of the forest, roaming freely among the animals without fear, similarly, within the sangha (i.e., the retinue), the Lion of the Shakyas (the Buddha's aspect) dwells well (within the retinue), without any fear or dread, for he is supreme in nature.' (He is independent, because he does not rely on others), possessing steadfast (qualities, because he is always in a state of equanimity), endowed with perfect (abilities), because (he abandons even the subtlest of defilements).' (Third aspect) The eighteen unshared qualities (are divided into three parts), (first) the six encompassed by conduct: No slip, no clamor, no forgetting, No non-samadhi, no diverse perceptions, and no unexamined equanimity, The Fully Enlightened One never possesses, These are the six qualities of conduct, thus it is said. As it is said in the sutra: 'No slip, no clamor, no loss of mindfulness when teaching, no non-samadhi of mind, no diverse perceptions, and no unexamined equanimity.' Thus it is said. That is to say, the Buddha's bodily conduct is free from slips caused by the three poisons of greed, hatred, and ignorance; the speech conduct is free from clamor such as disputes and jokes; the mental conduct is free from loss of mindfulness, forgetting past events; there is no non-samadhi such as mental wandering; there are no diverse perceptions such as clinging to the distinct natures of samsara and nirvana; even when the disciples are ready, there is no equanimity of abandoning them without examination. The six encompassed by realization: Aspiration and diligence, mindfulness and wisdom, Liberation and the wisdom of liberation's vision, These qualities of realization, Never diminish. As it is said in the sutra: 'Aspiration and diligence, mindfulness and wisdom, liberation and the wisdom of liberation's vision, never diminish.' Thus it is said. That is to say, not interrupting the lineage of the Three Jewels, and striving to benefit sentient beings.
ི་འདུན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་དང་། གཞན་དོན་ལ་སྤྲོ་བའི་ བརྩོན་འགྲུས་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གཟིགས་པའི་ དྲན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་དང་། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཉམས་པ་མི་ མངའ་བ་དང་། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་ དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་ བ་རྣམས་སོ། །(ཕྱིར་རྣམ་གྲོལ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་ནི་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའོ། །རང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་གྲོལ་ནི། རྐྱེན་གྱི་ རྗེས་སུ་འགྲོའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་ནི། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྟེ། སྒྲིབ་གཉིས་ལས་གྲོལ་བ་དང་། འབྲས་བུ་ཕུན་ ཚོགས་འཇུག་པས་གྲོལ་བ་དང་། མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཀྱི་གྲོལ་བ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཟད་མི་ཤེས་ཤིང་ སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་འཁོར་བ་སྲིད་གྱི་བར་དུ་འཇུག་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མི་མངའ་བའོ། །འོ་ན་སྤྱོད་པའི་ སྐབས་ཀྱི་དྲན་པ་དང་། རྟོགས་པའི་སྐབས་ཀྱི་དྲན་པ་ཉམས་པ་མེད་པ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ཞེ་ན། གཞན་དག་གི་དྲན་པ་ནི་ མ་བསམ་ན་བརྗེད་པ་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ལ་དེ་མེད་པ་ནི་སྤྱོད་པའི་དྲན་པ་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ནས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དྲན་པའི་ ལམ་དུ་བཞག་པས་ཕྱིས་བསམ་མི་དགོས་ཤིང་དྲན་བཞིན་པ་ནི་རྟོགས་པའི་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཆོས་མགོན་པས་གསུངས་ཁ་ ཅིག་ན་རེ། །སྔ་མ་སྐུའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། ཕྱི་མ་ཐུགས་རྗེའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཀྱང་ཟེར་བ་ཡོད། ) ཕྲིན་ལས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བསྡུས་པ་དྲུག་ནི། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །ཡེ་ཤེས་སྔོན་འགྲོ་ཡེ་ཤེས་རྗེས་འཇུག་དང་། །འདས་དང་མ་ འོངས་ད་ལྟར་དུས་གསུམ་ལ། །མ་ཆགས་མ་ཐོགས་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་སྟེ། ། འཕྲིན་ལས་གསུམ་དང་ཡེ་ཤེས་གསུམ་སྟེ་དྲུག །དེ་ཡང་། ལས་གསུམ་ཡེ་ཤེས་སྔོན་ འགྲོ་དང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་(དང་པོར་ ཀུན་སློང་)ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་(བར་དུ་ཡེ་ཤེས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་དང་མཐར་)ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ 3-260 འཇུག་པ་དང་། (ཡང་ཁ་ཅིག་སངས་རྒྱས་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཛད་པའི་དུས་ན་ཕྲིན་ལས་སུ་མཛད་དོ་འཚལ་བ་ ཐམས་ཅད་ལ་དགོངས་པ་སྔ་ནས་བཞག་སྟེ་ཕྲིན་ལས་ཕྱི་ནས་མཛད་པ་དེ་ཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདུལ་ པའི་དུས་ལ་བབ་ན་ཕྱིས་སུ་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ཉན་ཐོས་ལྟར་འཕྲལ་ལ་མི་འཚལ་ཏེ་ཅི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྔ་ ནས་མཁྱེན་བཞིན་དུ་ཕྲིན་ལས་མཛད་པས་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཞེས་བྱའོ་)གསུང་གི་ འཕྲིན་ལས་ཆོས་སྟོ
【現代漢語翻譯】 不退失希求之心，不退失利他之樂，不退失如實觀照一切法的正念，不退失辨別諸法的智慧，不退失遠離一切障礙的解脫，不退失以解脫之智觀照一切所知。 (此外，就解脫而言，聲聞的解脫是隨聲而行，獨覺的解脫是隨緣而行，佛陀的解脫是隨法性而行，即從二障中解脫，以圓滿之果而解脫，以及不住涅槃的解脫，如虛空般解脫，無盡無知，為利益眾生而於輪迴中直至有盡。因此，解脫是完全不退失的。那麼，行持時的正念和證悟時的正念，兩者有何區別呢？其他人的正念若不思則忘，而佛陀則不然，這是行持時的正念。佛陀的一切行為都置於正念之道，故無需后思，恒常憶念，此乃證悟之正念。正如法護所說，有人說：前者是就身而言，後者是就悲心而言。) 六種事業與智慧的結合是：身語意的所有事業，皆以智慧為先導，智慧為后隨，過去、未來、現在三時，無執無礙，以智慧觀照。即三種事業和三種智慧，共六種。如經中所說：『三業以智慧為先導』，如是，身的事業，如神通等一切（首先是發心），皆以智慧為先導（中間與智慧同在，最後）以智慧為后隨。（又有人說，佛陀先前在菩薩行持時，所有想做的事都已預先考慮好，然後才去做，所以事業自然成就。當佛陀度化眾生的時機成熟時，後來所做的一切不像聲聞那樣倉促，而是所有的事情都早已被智慧知曉，然後才去行持，所以說是智慧為先導，智慧為后隨。）語的事業是說法。
【English Translation】 Not losing the desire, not losing the joy of benefiting others, not losing the mindfulness that sees all dharmas as they are, not losing the wisdom that distinguishes all dharmas, not losing the liberation that is free from all obscurations, and not losing the wisdom that sees all knowable things with the wisdom of liberation. (Furthermore, in terms of liberation, the liberation of the Shravakas (listeners) follows the sound, the liberation of the Pratyekabuddhas (solitary realizers) follows the conditions, and the liberation of the Buddhas follows the nature of reality, that is, liberation from the two obscurations, liberation with the perfect fruit, and liberation of non-abiding Nirvana, like the liberation of space, endless and unknowable, for the benefit of sentient beings in samsara until the end. Therefore, liberation is completely non-regressive. So, what is the difference between mindfulness during conduct and mindfulness during realization? The mindfulness of others is forgotten if not thought about, but not so for the Buddha, this is mindfulness during conduct. All the Buddha's actions are placed on the path of mindfulness, so there is no need to think later, constantly remembering, this is the mindfulness of realization. As Dharmapala said, some say: the former is in terms of body, the latter is in terms of compassion.) The combination of six activities and wisdom is: all the activities of body, speech, and mind, all preceded by wisdom, followed by wisdom, the three times of past, future, and present, without attachment or hindrance, observing with wisdom. That is, three activities and three wisdoms, a total of six. As it is said in the sutra: 'The three karmas are preceded by wisdom', thus, all the activities of the body, such as miracles, etc. (first is the motivation), all preceded by wisdom (in the middle, coexisting with wisdom, and finally) followed by wisdom. (Also, some say that when the Buddha was previously practicing as a Bodhisattva, all the things he wanted to do were considered in advance, and then he did them, so the activities were naturally accomplished. When the time was ripe for the Buddha to tame sentient beings, everything he did later was not as hasty as the Shravakas, but all things were known by wisdom in advance, and then he acted, so it is said that wisdom precedes and wisdom follows.) The activity of speech is teaching the Dharma.
ན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་(ཡེ་ཤེས་)སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་ སུ་འཇུག་པ་(སྔར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱིས་དོན་དུ་གང་འགྱུར་བ་གཏན་ལ་ཕབས་ནས་སེམས་ཅན་གྱིས་བསམ་པ་དང་ མཐུན་པར་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་དང་ལྡན་པའི་གསུངས་བཞིན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་)དང་། ཐུགས་རྗེ་ཕྲིན་ལས་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་སྟེ་གསུམ་དང་། (རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྔོན་དུ་སྤངས་ནས་ དོན་དམ་པའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཤིང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཡིད་འཇོག་པས་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །) དུས་ ལའང་ཡེ་ཤེས་སྒྲིབ་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། (འདས་པ་མཁྱེན་པ་ནི་ཁྱིམ་བདག་དཔལ་སྐྱེས་ཀྱིས་ བསྐལ་བ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་གི་གོང་དུ་ཐར་པའི་ས་བོན་གདབ་པ་མཁྱེན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ངས་ནི་འདི་ཡི་ཐར་པ་ཡི། །ས་བོན་ཤིན་ཏུ་ ཕྲ་བ་རྙེད། །སའམ་རྡོ་ལ་གསེར་བཞིན་དུ། །བག་ལ་ཞ་བ་ལྟ་བུར་གཟིགས་ཅེས་སོ། །) འདས་པའི་དུས་ལ་མ་ཆགས་ མ་ཐོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པ་འཇུག་པ་དང་། (མ་འོངས་པ་མཁྱེན་པ་ནི་སྟོན་པ་འདས་ནས་ལོ་བཞི་ བརྒྱ་ན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་འབྱོན་པ་མཁྱེན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ང་ནི་མྱ་ངན་འདས་འོག་ཏུ། །ལོ་ནི་བཞི་བརྒྱ་ལོན་པ་ན། །ལྷོ་ཕྱོགས་བྷེ་ ཏའི་ཡུལ་དུ་ནི། །དགེ་སློང་ཀླུ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་ཅེས་སོ། །) ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ལ་མ་ཆགས་མ་ཐོགས་པའི་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པ་འཇུག་པ་གསུམ་གསུམ་དེ་དྲུག་གོ ། དེ་རྣམས་ཀྱང་། གང་ཟག་གཞན་ལ་མངོན་དུ་མ་གྱུར་ཅིང་། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ ལ་མངའ་བའི་མ་འདྲེས་པའི། །ཡོན་ཏན་བཅོ་བརྒྱད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད། །རྒྱན་ ལས། སྤྱོད་པ་(མ་འདྲེས་པ་དྲུག་)དང་ནི་རྟོགས་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་(མ་འདྲེས་པ་གསུམ་)དང་ནི་ཕྲིན་ 3-261 ལས་ཀྱིས། །ཉན་ཐོས་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི། །བླ་མ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། སྨིན་འབྲས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི། སྨིན་འབྲས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ལ་མངའ་བ་ཡི། ། སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་སོགས། །མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེས་བུ་དམ་ པ་རུ། །ཚིམ་བྱེད་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་གསུངས། །ཇི་སྐད་དུ། རྒྱུད་བླ་ མར། (གདུལ་བྱ་གང་གི་སྐྱེས་བུ་དེ་)མཐོང་ན་(ཡིད་)ཚིམ་(པར་)བྱེད་(པའི་སྨིན་འབྲས་ཀྱི་)ཡོན་ཏན་གང་( ཡིན་པ)། །སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་(དེ་ནི)། །སྤྲུལ་པ(འི་སྐུ་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་)ཆོས་ལ་རྫོགས་ པར་ནི། །ལོངས་སྤྱོད་(པའི་)གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ལ་གནས་(པ་སྟེ་གཉིས་ལ་གཙོ་བོར་ལྡན་ནོ)། །ཞེས་ པ་དང་། (སྔོན་བླ་མ་བསུ་སྐྱེལ་སོགས་བྱས་པས་ཕྱག་དང་ཞབས་མཐིལ་ལ་)ལེགས་(པར་)གནས་(པའི་རྩིབ་སྟོ
【現代漢語翻譯】 所有如那巴（Nāpāla）等（智慧）都先導，並隨智慧而行（以前智慧的眾生決定了什麼對他們有益，然後按照眾生的意願，以具足六十支分的方式宣說），以及慈悲、事業、等持等一切都先導智慧，並隨智慧而行，此為三。（一切分別念和戲論都先被智慧捨棄，然後追隨勝義，並安住於法界，因此被稱為隨智慧而行）。在時間上，智慧也沒有障礙。如是說（瞭解過去是指，如家主達瓦杰（Dawa kye）知道在九十一劫前種下了解脫的種子，如雲：『我已找到此人的解脫種子，極其微小，如土或石中的黃金，如塗抹的酥油。』）對過去的時間，不執著、無障礙的智慧之觀照生起，以及（瞭解未來是指，如世尊涅槃后四百年，聖者龍樹（Nāgārjuna）將出現，如雲：『我涅槃后，四百年時，在南方貝達（Bheta）的地方，將出現一位名為龍的比丘。』）對現在發生的時間，不執著、無障礙的智慧之觀照生起，這三個三個就是六個。 這些也是，不顯現於其他人，唯有佛才擁有的不共之功德，顯現出來的十八種不共功德。如《莊嚴經論》云：『以行（六種不共行）與證悟，以及智慧（三種不共智慧）與事業，于聲聞、緣覺之上師，我頂禮您。』 成熟果報的功德是：成熟果報在色身二身上所具有的三十二相和八十隨形好等，一見到就能使人滿足，並且成就殊勝的功德。如《寶性論》云：（無論調伏的眾生是誰）見到（就使人）（心）滿足（的成熟果報的）功德是（什麼）？名為三十二相（的功德），在化身（之身和）大乘法上圓滿，（並在）報身（的）色身二身上安住（即主要具有）。以及（以前迎接、送別上師等，所以在手掌和腳底）善（好地）安住（的輪輻……）
【English Translation】 All such as Nāpāla (wisdom) precede and follow wisdom (previously, the wise beings determined what would benefit them, and then, according to the beings' wishes, proclaimed in a manner complete with sixty branches), and all such as compassion, activity, samādhi, etc., precede wisdom and follow wisdom, these are three. (All conceptualizations and elaborations are first abandoned by wisdom, then follow the ultimate truth, and abide in the realm of dharma, therefore it is called following wisdom). In time also, wisdom has no obstruction. As it is said (knowing the past refers to, such as the householder Dawa kye knowing that ninety-one kalpas ago, the seed of liberation was planted, as it is said: 'I have found the seed of liberation for this person, extremely small, like gold in soil or stone, like butter smeared.') To the past time, the unobstructed vision of wisdom arises, and (knowing the future refers to, such as knowing that four hundred years after the Buddha's nirvana, the noble Nāgārjuna will appear, as it is said: 'After my nirvana, four hundred years later, in the southern land of Bheta, a monk named Nāga will appear.') To the present time, the unobstructed vision of wisdom arises, these three and three are six. These are also, not manifest to others, only the Buddha possesses the unshared qualities, the eighteen unshared qualities that are manifested. As the Ornament of Realization says: 'With conduct (six unshared conducts) and realization, and wisdom (three unshared wisdoms) and activity, to the teacher of the Hearers and Solitary Buddhas, I prostrate.' The qualities of the ripening result are: the ripening result has the thirty-two marks and eighty minor marks, etc., which are possessed by the two form bodies, and as soon as one sees them, one can be satisfied, and the excellent qualities are also accomplished. As the Uttaratantra says: (Whatever being is to be tamed) seeing (makes the mind) satisfied (the qualities of the ripening result) are (what)? Called the thirty-two (marks), complete in the emanation (body and) Mahayana dharma, (and) abiding in the enjoyment (body's) two form bodies (i.e., mainly possessed by the two). And (previously welcoming and seeing off the guru, etc., so on the palms of the hands and soles of the feet) well (good) abiding (wheel spokes...)
ང་ གི་)འཁོར་ལོས་མཚན་པ་དང་། །(སྔོན་སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་སྲོག་བསྐྱབ་པས་ཞབས་ཀྱི་རྟིང་པ་)ཡངས་ཤིང་ ཞབས་(ཀྱི་)ལོང་(བུ་)མི་མངོན་(པར་བྱིན་གྱིས་ཟླུམ་པ་ཉིད་)དང་། །(སྔོན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཆོས་ཀྱིས་བསྐྱབས་ པ་ལས་ཕྱག་དང་ཞབས་གྱི་)སོར་མོ་(རྣམས་)རིང་(བ་)དང་(སྔོན་གཞན་གྱི་འཁོར་མ་ཕྱེ་བ་ལས་)ཕྱག་(དང་)ཞབས་ རྣམས་(ཀྱི་སོར་མོའི་བར་རྣམས)། །དྲ་བ་ཡིས་ནི་འབྲེལ་པ་དང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ པ་ལྟར་མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དུ། (སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བྱ་བ་ ཐམས་ཅད་ལ་དབེན་པས་)ཐུབ་པའི་སེན་མོ་ཟངས་མདོག་(ལྟར་འདུག་པ་)དང་། །(སེམས་ཅད་ལ་ཕན་བདེའི་ ཐུགས་མངའ་བས་)མདོག་སྣུམ་(པ་དང་། སེན་མོ་)མཐོ་དང་(ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པས་)སོར་མོ་རྣམས། །ཟླུམ་ (པ་དང་དགེ་བ་ཤིན་ཏུ་འཚོགས་པས་སོར་མོ་)རྒྱས་(པ་དང་དགེ་བ་རིམ་གྱིས་འགྲུབ་པར་སོར་མོ་)བྱིན་གྱིས་ཕྲ་བ་ དང་། །(འཕྲིན་ལས་དང་འཚོ་བ་ཤིན་ཏུ་དབེན་པས་)རྩ་མི་མངོན་(པ་)དང་(ཉོན་མོངས་པའི་མདུད་པ་ལས་གྲོལ་བས་) མདུད་པ་མེད་(པ་དང་དབེན་པའི་ཆོས་མངའ་བས་ལུང་བུ་མི་མངོན་པ)། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ པ་ལྟར་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་གདུལ་བྱ་ཐུན་མོང་བ་ 3-262 ལ་སྣང་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་། ཐེག་ཆེན་པ་ལ་སྣང་བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་གཉིས་ལ་ མངའ་བས། མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་དང་བའི་དད་པ་བསྐྱེད་པར་མཛད་པ་སྟེ། རྒྱན་ལས། ལུས་ ཅན་(ཏེ་རང་གི་གདུལ་བྱ་)ཀུན་གྱི་(སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་)ཁྱོད་མཐོང་ན། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལགས་ པར་འཚལ་(བ་སྟེ་ཤེས་ཤིང་)། །(རང་ཉིད་)མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་རབ་(ཏུ་)དང་པ(འི་དད་པ་བསྐྱེད་པ)ར། ། མཛད་པ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ༈ ཕྲིས་ལས། ཕྲིས་ལས་ལ་ལྷུན་གྲུབ་རྒྱུན་མི་འཆད་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་དག་ནུས་ པ་ཡིས། །གདུལ་བྱའི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་མ་སྟོང་པར། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་རྒྱུན་ མི་ཆད་པ་ཡི། །ཕྲིན་ལས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའང་འགྲུབ་པ་ཉིད། །དེ་ཡང་། རྒྱུད་ བླ་མ་ལས། །(གདུལ་བྱ་)གང་ཞིག་(གང་གི་ཆེད་དུ་འཇུག་པ་དང་ཐབས་)གང་གིས་(འདུལ་བ་དང་)འདུལ་བ་ ཡི། །བྱ་(བ་)གང་(ཡིན་པ་དང་གདུལ་བྱ་གནས་པའི་ཡུལ་)གང་དུ་(འབྱོན་པ་དང་འདུལ་པའི་དུས་ལ་བབ་པ་)གང་ གི་ཚེ་(ཕྲིན་ལས་འགྲུབ་པ་ལ་སངས་རྒྱས)། །དེ་ཡི་(ཀུན་སློང་གི་)རྣམ་རྟོག་སྐྱེ་(བ་)མིན་(པའི་)ཕྱིར། །ཐུབ་པ་ (ཆོས་ཅན་)རྟག་ཏུ་(ཕྲིན་ལས་)ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་(པ་ཡིན་ཏེ་)། །(གཞུང་གོང་མ་རྟགས་)ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། གདུལ་བྱ་གང་གི་ཆེད་དུ་འཇུག་པ་དང་། ཐབས་གང་གིས་འདུལ་བ་དང་། འདུལ་བའི་བྱ་བ་ གང་ཡིན་པ་དང་། གདུལ་བྱ་གནས་པའི་ཡུལ་ད
【現代漢語翻譯】 具足輪相之足（先前救護其他眾生的性命，故足跟）寬廣，足踝（因加持而圓潤不顯）隱沒，（先前以佛法救護眾生，故手和足的）指頭（們）修長，（先前不擾亂他人之輪，故）手（和）足（的指間） 以網相連。』如是宣說了三十二相。于《現觀莊嚴論》中：『（諸佛於一切事業皆無執著，故）佛之甲如紅銅，（因對眾生懷有利益安樂之心）色澤光潤，（且無有罪過，故）指頭們，圓潤，（因善業極其廣大，故指頭）豐滿，（因善業逐漸成就，故指頭）纖細，（因事業和生活極其清凈）脈不顯現，（因從煩惱的束縛中解脫）無有結，（且具有清凈之法，故）踝骨不現。』如是宣說了八十隨好等功德，乃是為所化有情共同顯現之化身，以及為大乘行者顯現之報身二者所具有。僅僅見到便能生起歡喜之信心。如《莊嚴論》云：『有情（即自己的所化）皆見汝（佛之色身），知是殊勝丈夫（即知曉），（自己）僅見即生勝喜，于汝事業我敬禮。』如是宣說。 事業： 事業方面，自然成就、相續不斷的道理是：如是的清凈功德力，直至所化之輪迴未空盡，自然成就且相續不斷地，圓滿的事業亦能成辦。也就是，于《寶性論》中：『（所化）何者（為誰而入，以何）方法（調伏），調伏之事業為何，（所化有情所處的）何處（前往，調伏之時機成熟）何時，（事業成就，于佛）彼之（意樂）念頭不生（之）故，能仁（有法）恒常（事業）自然成（立，是理）』如是宣說。為所化何者而入，以何方法調伏，調伏的事業為何，所化有情所處的何處
【English Translation】 Possessing feet marked with wheels, wide (the heel of the foot, due to previously saving the lives of other beings), ankles (rendered invisible by blessings and roundness), long (the fingers of the hands and feet, due to previously protecting beings with Dharma), and (the spaces between the fingers of) the hands and feet connected by a web.』 Thus, the thirty-two major marks are spoken of. In the Ornament of Realization, it says: 『(Because Buddhas are detached from all activities,) the nails of the Subduer are like the color of copper, (and because they possess a mind of benefit and happiness for all beings,) they are glossy in color, (and because there is no fault,) the fingers are round, (and because virtuous qualities are greatly accumulated, the fingers are) full, (and because virtuous qualities are gradually accomplished, the fingers are) delicately slender, (and because activities and livelihood are extremely pure,) the veins are invisible, (and because they are liberated from the knots of afflictions,) there are no knots, (and because they possess the Dharma of detachment,) the ankles are invisible.』 Thus, the eighty minor marks and other qualities are spoken of, which are possessed by the Emanation Body that appears to ordinary beings to be tamed, and the Enjoyment Body that appears to Mahayana practitioners. Merely seeing them generates joyful faith. As the Ornament says: 『When all sentient beings (i.e., those to be tamed) see your (Buddha's Form Body), they know you to be a noble being (i.e., they understand), (they) generate supreme joy merely upon seeing, I prostrate to your deeds.』 Thus it is spoken. Activity: Regarding how spontaneous activity is continuous: By the power of such pure qualities, until the cycle of those to be tamed is not empty, spontaneous and continuous, perfect activities are accomplished. Also, in the Uttaratantra, it says: 『(For) whom (does he engage, and by what) means (does he tame), what is the act of taming, (the place where) where (the beings to be tamed reside, and when) when (the time for taming arrives), (for the accomplishment of activity, for the Buddha,) because thoughts of that (intention) do not arise, the Able One (subject) is always (activity) spontaneously accomplished (reason).』 Thus it is spoken. For whom does he engage, by what means does he tame, what is the act of taming, where do the beings to be tamed reside
ུ་གཤེགས་པ་དང་། སྐབས་སུ་བབ་པའི་དུས་ གང་གིས་ཚེ་འདུལ་བ་རྣམས་ལ་དེ་དང་དེའི་ཀུན་སློང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འབད་རྩོལ་གྱི་ གཡོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་ཅིང་། གཞན་ གྱི་དབང་གིས་ངེས་འབྱུང་དང་། །བདག་དང་སེམས་ཅན་མཚུངས་གཟིགས་དང་། །མཛད་ པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་ཕྱིར། །འཁོར་བ་སྲིད་དུ་མཛད་མི་ཆད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྔོན་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བར་དམ་བཅས་ཤིང་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་སངས་ 3-263 རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་གཉིས་ཁྱད་པར་མེད་ཅིང་མཚུངས་ པར་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཅན་ལ་མཐའ་མེད་ཅིང་དེ་འདུལ་པའི་ཕྲིན་ལས་ལའང་ མཐའ་མེད་པས་མཛད་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ན་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་མ་རྫོགས་ཀྱི་ བར་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་ཉིད་དོ། ། དེ་ཉིད་དཔེ་ཡིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། ལྷུན་གྲུབ་འབད་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ནི། དཔེར་ ན་ལྷ་ཡི་རྔ་ཆེན་འབད་མེད་པར། །ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་བཞིས་ལྷ་རྣམས་སྨིན་བྱེད་ལྟར། ། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱང་འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ། །ཐེག་གསུམ་ཆོས་སྒྲས་གདུལ་བྱ་ སྨིན་པར་མཛད། །དེ་ཡང་རྒྱན་ལས། ཇི་ལྟར་(ཏེ་དཔེར་ན་)རྔ་(བོ་ཆེ་ཆེན་པོ་)དག་མ་བརྡུངས་ པར། །(ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་བཞིའི་)སྒྲ་ནི་ཀུན་ཏུ་(འབད་མེད་དུ་)འབྱུང་བ་ལྟར། །(དེ་བཞིན་)སངས་རྒྱས་རྣམས་ ཀྱང་གཟོ་(བ་སྟེ་འབད་རྩོལ་)མེད་པར། །(ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་)བཤད་པ་དག་ནི་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལྷའི་རྔ་བོ་ཆེ་ལ་འབད་རྩོལ་མེད་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་བཞི་བསྟན་ ནས་ལྷ་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་པ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་འབད་པ་དང་རྩོལ་བ་ མི་མངའ་བར་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་དབྱངས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་མཐའ་ཡས་པ་སྨིན་པར་ མཛད་པ་དང་། དཔེར་ན་སྤྲིན་ལ་འབད་པ་མེད་བཞིན་དུ། །ཆར་གྱིས་ལོ་ཏོག་སྨིན་ པར་བྱེད་པ་ལྟར། །རྒྱལ་པའི་སྤྲིན་ལས་དམ་ཆོས་ཆར་འབབ་སྟེ། །གདུལ་བྱའི་ ཞིང་ལ་དགེ་བའི་ལོ་ཐོག་སྨིན། །ཇི་སྐད་དུ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་(ཏེ་དཔེར་ན་)དབྱར་ གྱི་དུས་ན་(བར་སྣང་གི་)སྤྲིན་(ལས་ས་གཞི་ལ་ཞིང་པའི)། །ལོ་ཏོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ། །(ཆར་ གྱིས་)ཆུ་ཡི་ཕུང་པོ་འབད་མེད་པར། །ས་ལ་མངོན་པར་འབེབས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་(དུ་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་)ཐུགས་རྗེའི་སྤྲིན་(དང་འདྲ་བ་)ལས་ནི། །རྒྱལ་བའི་དམ་ཆོས་ཆུ་ཡི་ཆར། །འགྲོ་བའི་དགེ་ བའི་ལོ་ཏོག་(མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་)རྒྱུ། །(འདི་དང་འདི་ལས་འབད་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་ཀུན་སློང་གིས་)རྣམ་ 3-264 པར་རྟོག་པ་མེད་པར་(བ
【現代漢語翻譯】 佛陀逝世后，在適當的時機，對於那些需要調伏的人，因為沒有對他們的意樂進行分別念，也沒有任何努力的造作，所以佛陀的事業自然而然地成就。正如所說：『因他力而生起出離心，視自己與眾生平等，事業未圓滿，故輪迴不斷絕。』這是因為往昔曾發誓要度化一切眾生並立下誓願等，這些都是圓滿的因，必定會產生這樣的結果。並且，自己所證得的佛陀境界與眾生的自性清凈之界沒有差別，視二者平等。再者，眾生無邊無際，調伏他們的事業也無有窮盡，因為事業尚未圓滿，所以在輪迴未盡之前，佛陀的事業將永不間斷。 下面用比喻來詳細說明。自然成就，無需努力的道理是：譬如天鼓無需敲擊，以四法印使天人成熟。諸佛也是無需努力，自然成就，以三乘之法音使所化眾產生熟。如《寶性論》中所說：『如鼓不擊自發聲，（以四法印之）音聲自然而然地出現。如是諸佛無造作，（三乘之法）說法自然而然地出現。』就像天上的大鼓，無需敲擊就能宣說四法印，利益天人一樣，諸佛也無需任何努力，就能以三乘的法音使無量無邊的所化眾產生熟。又如雲朵無需努力，雨水就能使莊稼成熟。如是佛陀的慈悲之云降下正法之雨，使所化之田地裡善根的莊稼成熟。如《寶性論》中所說：『如夏季的雲朵，是（虛空中）莊稼豐收的因，（雨水）無需努力地將大量的水降到地上。如是（佛陀的）慈悲之云，是正法之雨，是眾生（增上生和決定勝）善根的因，（不）分別念（從這裡和那裡努力）』
【English Translation】 After the passing away of the Buddha, at the appropriate time, for those who need to be tamed, because there is no conceptualization of their intentions and no effort of action, the activity of the Buddha is spontaneously accomplished. As it is said: 'Due to the power of others, arising renunciation, viewing oneself and sentient beings equally, because the activity is not fully completed, the cycle of existence is not interrupted.' This is because in the past, one vowed to liberate all sentient beings and made aspirations, etc., these are complete causes, and such a result will definitely arise. Furthermore, the Buddha's state attained by oneself and the naturally pure realm of sentient beings are not different, viewing them as equal. Moreover, sentient beings are limitless, and the activity of taming them is also endless, because the activity is not fully completed, so as long as samsara is not exhausted, the activity of the Buddha will never cease. The same is explained in detail with examples. The way of spontaneous accomplishment without effort is: For example, the great drum of the gods, without being struck, matures the gods with the four seals of Dharma. The Buddhas also spontaneously accomplish without effort, maturing disciples with the sound of the three vehicles. As it is said in the Ornament: 'Just as (that is, for example) a drum (great) without being beaten, the sound (of the four seals of Dharma) arises everywhere (effortlessly). Likewise, the Buddhas without effort (that is, effort), the explanation (of the Dharma of the three vehicles) arises everywhere.' Just as the great drum of the gods, without effort, teaches the four seals of Dharma and benefits the gods, so too the Buddhas, without effort or exertion, mature limitless disciples with the sound of the Dharma of the three vehicles. And just as clouds, without effort, cause crops to ripen with rain, so too the clouds of the Victorious Ones rain down the nectar of Dharma, causing the crops of virtue to ripen in the fields of disciples. As it is said in the Uttaratantra: 'Just as (that is, for example) in the summer season, the clouds (in the sky) are the cause of abundant crops (for the farmers) on the earth, (rain) effortlessly pours a mass of water onto the earth. Likewise, (the Buddha's) clouds of compassion (are like) the rain of the Victorious Ones' nectar of Dharma, the cause of the crops of virtue (of higher realms and definite goodness) for beings, (without) conceptualization (thinking, 'I will strive from here and there')
རྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཆོས་ལ་འབད་མེད་དུ་)འབེབས་(པར་བྱེད་དོ)། །ཞེས་གསུངས་ པ་ལྟར། སྤྲིན་ལ་འབད་རྩོལ་མེད་བཞིན་དུ་ས་ལ་ཆར་ཕབ་ནས་ཞིང་པའི་ལོ་ཏོག་འཕེལ་ བར་བྱེད་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་འབད་པ་དང་རྩོལ་བ་མི་མངའ་བར་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་ པོའི་སྤྲིན་ལས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཆར་ཆེན་པོ་ཕབ་ནས་གདུལ་བྱ་མཐའ་ཡས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ ཞིང་ལ་དགེ་བའི་ལོ་ཏོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འཕེལ་བར་མཛད་པ་དང་། དཔེར་ན་ཉི་མ་ རྟོག་པ་མེད་བཞིན་དུ། །འདོ་ཟེར་སྤྲོ་བས་མུན་པ་སེལ་བ་ལྟར། །ཐུབ་དབང་ཉི་ མའི་དམ་ཆོས་འདོ་ཟེར་གྱིས། །གདུལ་བྱའི་མ་རིག་མུན་པ་སེལ་བར་མཛད། །ཇི་ སྐད་དུ། (དཔེར་ན་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཤར་བས་མུན་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་རང་དོན)ཆོས་(སྐུ་)དང་(གཞན་ དོན་)གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དག་གིས་(ཕྱེ་བའི)། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་(ནམ་)མཁའ་(ལ་)ཤར་བའི། །ཀུན་ མཁྱེན་(ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་)ཉི་མ་(ཡང་གདུལ་བྱའི་)འགྲོ་བར་ནི། །ཡེ་ཤེས་(ཀྱི་)འོད་ཟེར་སྤྲོ(ས་པས་མུན་ པ་སེལ)་བར་མཛད་(དོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ནམ་མཁའ་ལ་ཉི་མ་ཤར་བའི་འོད་ཟེར་ གྱིས་འཇིག་རྟེན་མུན་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ལྟར། བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའ་ཆེན་པོ་ཡངས་པར་སྐུ་ གཉིས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་རྒྱས་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ཟེར་འཕྲོས་ པས་གདུལ་བྱ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་མི་ཤེས་པའི་མུན་པ་སེལ་བར་མཛད་པ་དང་། དཔེར་ན་ ནོར་བུ་རིན་ཆེན་འབད་མེད་པར། །གསོལ་བ་འདེབས་ལ་དགོས་འདོད་སྩོལ་བ་ ལྟར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ། །མཐའ་ཡས་གདུལ་བྱའི་ རེ་འདོད་སྐོངས་པར་མཛད། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་ནོར་བུ་རིན་(པོ་)ཆེན་རྟོག་(པ་) མེད་(པར་)འདོད་པའི་ནོར། །འབད་པ་(དང་རྩོལ་བ་)མེད་པ་(གང་ཟག་)གནས་པ་དག་ལ་རབ་(ཏུ་) སྟེར་(བ་)ལྟར། །དེ་བཞིན་(དུ་)ཐུབ་པ་འབད་(པ་དང་རྩོལ་བ་)མེད་(པར་བསམ་པ་)ཇི་ལྟར་འོས་པར་ ནི། །(གདུལ་བྱ་)གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་(གཞན་གྱི་བར་དུ་)རྟག་ཏུ་བཞུགས་(ནས་དོན་བྱེད་དོ)། ། 3-265 ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་འབད་རྩོལ་དང་རྟོག་པ་མེད་བཞིན་དུ་གསོལ་ བ་འདེབས་པ་པོ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་འོས་པའི་དགོས་འདོད་སྩོལ་བ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱང་འབད་པ་དང་རྩོལ་བ་མི་མངའ་བར་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་རྟག་ཏུ་བཞུགས་ཏེ། གདུལ་ བྱ་མཐའ་ཡས་པའི་རེ་འདོད་སྐོངས་པར་མཛད་པའོ། ། དེ་ཉིད་རྒྱུན་མི་ཆད་པའི་ཚུལ་ནི། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་འཇིག་རྟེན་གྱི། ། བྱ་བ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་འབྱུང་བ་ལྟར། དོན་དམ་ཆོས་སྐུའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ བཞིན། །ཀུན་རྫོབ་གཟུགས་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་རྒྱུན་མི་ཆད། །དེ་ཡང་། རྒྱན་ལས། (དཔེ་) ཇི་ལྟར་(ན་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ནམ་
【現代漢語翻譯】 正如經文中所說：『無需努力，便能降下八萬四千法。』如同雲彩無需努力就能降雨于大地，使農作物的收成增加一樣，諸佛無需努力和勤奮，就能從大悲的雲朵中降下殊勝的法雨，使無量無邊眾生心田中的善妙莊稼茁壯成長。又如太陽無需思慮，就能散發光芒驅散黑暗一樣。諸佛如太陽般以殊勝的佛法之光，驅散眾生無明的黑暗。正如經文中所說：『如日輪升起，驅散黑暗，自利法身與利他色身，于菩提心之虛空中升起，全知如日，亦為眾生，散發智慧之光，驅散黑暗。』如同太陽升起在空中，以光芒驅散世間的黑暗一樣，在廣闊的菩提虛空中，兩身的壇城充分顯現，以全知的智慧之光，驅散無量無邊眾生的無明黑暗。又如珍寶無需努力，就能滿足祈求者的願望一樣，諸佛無需努力就能自然成就，滿足無邊眾生的願望。正如經文中所說：『如珍寶無需思慮，就能自然給予祈求者所需的財富，同樣，諸佛無需努力，就能恒常利益眾生，直至輪迴結束。』如同珍寶無需努力和思慮，就能滿足祈求者的願望一樣，諸佛也無需努力，就能恒常住世，直至輪迴結束，滿足無量無邊眾生的願望。 關於這種永不間斷的方式，例如，如同在虛空中，世間的活動永不間斷地發生一樣，從勝義法身的境界中未曾動搖，世俗色身的利生事業也永不間斷。正如《寶性論》中所說：『如同無為的虛空……』
【English Translation】 As it is said in the scriptures: 'Without effort, one can bestow eighty-four thousand teachings.' Just as clouds effortlessly rain upon the earth, causing the crops of farmers to flourish, so too, the Buddhas, without effort or exertion, rain down the great rain of the sacred Dharma from the clouds of great compassion, causing the fields of countless beings' minds to flourish with abundant crops of virtue. And just as the sun, without thought, dispels darkness by radiating its rays, so too, the all-powerful sun dispels the darkness of beings' ignorance with the rays of the sacred Dharma. As it is said: 'Just as the orb of the sun arises and dispels darkness, the Dharmakaya (chos sku, धर्मकाय, dharmakāya, 法身) (for one's own benefit) and the Rupakaya (gzugs kyi sku, रूपकाय, rūpakāya, 色身) (for the benefit of others), having arisen in the sky of Bodhicitta (byang chub snying po, बोधिचित्त, bodhicitta, 菩提心), the all-knowing sun also radiates the light of wisdom to beings, dispelling darkness.' Just as the sun rises in the sky and dispels the darkness of the world with its rays, so too, in the vast expanse of the sky of Bodhi, the mandala of the two bodies fully manifests, and the light of the all-knowing wisdom radiates, dispelling the darkness of ignorance of countless beings. And just as a precious jewel, without effort, bestows the desired wishes upon those who pray, so too, the Buddhas, without effort, naturally accomplish and fulfill the wishes of limitless beings. As it is said: 'Just as a precious jewel, without thought, bestows the desired wealth, effortlessly giving to those who abide, so too, the Buddhas, without effort, always abide for the sake of others, as long as samsara exists, constantly working for the benefit of others.' Just as a precious jewel, without effort or thought, bestows the desired wishes upon those who pray, so too, the Buddhas, without effort, abide forever as long as samsara exists, fulfilling the wishes of limitless beings. Regarding the manner of this unceasing continuity, for example, just as worldly activities occur unceasingly in the expanse of the sky, so too, without wavering from the state of the ultimate Dharmakaya (chos sku, धर्मकाय, dharmakāya, 法身), the activities of the conventional Rupakaya (gzugs kyi sku, रूपकाय, rūpakāya, 色身) are unceasing. As it is said in the Ratnagotravibhāga (rgyan, रत्नगोत्रविभाग, ratnagotravibhāga, 寶性論): 'Just as the unconditioned sky...'
)མཁའ་(འགྱུར་བ་མེད་པ་ལ་འདུས་བྱས་བརྟན་གཡོའི་)འཇིག་རྟེན་གྱི། །བྱ་བ་ (སྐྱེ་འཇིག་)རྒྱུན་མི་ཆད་པ(ར་སྣང་བ་)ལྟར། །(དཔེ་)དེ་བཞིན་(དུ་)ཟག་(པ་)མེད་(པའི་ཆོས་ཀྱི་)དབྱིངས་ (ནམ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ངང་)ན་ཡང་། །རྒྱལ་བ་(ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ)འི་(སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་)མཛད་པ་ (འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱི་བར་དུ་)རྒྱུན་མི་ཆད་(པ་ཉིད་དོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། འདུས་མ་བྱས་ ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་འདུས་བྱས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་ཀྱི་ཆགས་འཇིག་རྒྱུན་མི་ ཆད་པར་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་ཟག་མེད་ཆོས་སྐུའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ བཞིན་དུ་གདུལ་བྱ་སྣ་ཚོགས་པའི་མོས་པ་དང་མཐུན་པར་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ལ་བརྟེན་པའི་ ཕྲིན་ལས་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་དང་། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ཆུ་ཡི་རླབས། །དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད་པར་འབྱུང་ བ་ལྟར། །ནམ་ཞིག་གདུལ་བྱ་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །སངས་རྒྱས་ཕྲིན་ལས་དུས་ ལས་ཡོལ་མི་མངའ། །ཇི་སྐད་དུ། ལས་བརྒྱ་པ་ལས། རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་རྣམས་ཀྱི་གནས། ། དུས་ལས་ཡོལ་བར་འགྱུར་བའང་སྲིད། །གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། །སངས་ རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་མི་མངའ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་རླབས་དུས་ལས་ 3-266 མི་འདའ་བར་གྲགས་པ་དེ་ཉིད་དུས་ལས་འདའ་བའང་སྲིད་མོད་ཀྱི་གདུལ་བྱ་ནམ་དུས་ལ་ བབ་པ་ན་ནམ་ཡང་བསླུ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་ འཇུག་པ་དང་། ཆུ་རྣམས་རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་འདྲེས་པ་ན། །ཆུ་ཡང་གཅིག་ཅིང་བྱ་ བ་གཅིག་པ་ལྟར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར། །འདྲེས་ནས་ ཕྲིན་ལས་མཐུན་པས་གཞན་དོན་མཛད། །དེ་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པར། (ཆུ་བོ་) ཀུན་ཀྱང་(རྒྱ་མཚོར་)འདྲེས་པའི་(ཚེ་ན་བྱ་བ་གཅིག་ལ་འཇུག་པའི་)ཕྲིན་ལས་ཅན་(ཡིན་ལ)། །རྒྱ་མཚོར་ ཆུ་(དང་)འདྲ་(བའི་)སངས་རྒྱས་རྣམས་(ཀྱང་གཞན་དོན)། །བྱས་སོ་བྱེད་དོ་བྱའོ་ཞེས། །གཞན་གྱི་ དོན་ལ་རྟོག་མི་མངའ་(བའི་ཕྲིན་ལས་འཇུག་པ་ཅན་ཡིན་ནོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་ ཐམས་ཅད་རྒྱ་མཚོར་འདྲེས་ནས་བྱ་བ་གཅིག་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་ ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའི་ངང་དུ་འདྲེས་ནས་རྣམ་རྟོག་དང་འབད་རྩོལ་མི་མངའ་པར་ཕྲིན་ལས་ ཀྱང་འདྲེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཞན་གྱི་དོན་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་མཛད་པ་དང་། ཉི་མའི་འདོ་ཟེར་ གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་ཡིས། །མུན་པ་སེལ་ཞིང་ལོ་ཏོག་སྨིན་བྱེད་ལྟར། །སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་སྐུར། །འདྲེས་ནས་འགྲོ་ཀུན་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་པར་མཛད། ། དེ་ཡང་རྒྱན་ལས། (སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཆོས་ཅན། ཕྲིན་ལས་སྣ་ཚོགས་བྱེད་དེ་)ཇི་ལྟར་ཉི་མའི་དཀྱིལ་ འཁོར་གྱི། །འོད་ཟེར་དཔག་ཏུ་མེད་འདྲེས་
【現代漢語翻譯】 正如經中所說，『如同虛空（不變）中，世間（有為、動靜）諸事，（生滅）相續不斷（顯現）一般，（譬如）同樣（地），無漏（之法的）法界（永不改變的狀態）中，諸佛（一切智者）之（身語意）事業（直至輪迴存在之間）相續不斷（的）』。如同未造作的虛空界中，有為世間的諸界生滅相續不斷地顯現一樣，諸佛也同樣在無漏法身的狀態中，不為所動，卻能依照各種所化眾生的意樂，憑藉色身二者，事業相續不斷。 譬如大海之水波，不逾時節而生起，何時所化時機成熟時，佛陀事業不逾時。如經中所說：『大海是水族眾生的住所，或許會有逾越時節的時候，但對於應調伏的眾生，佛陀的事業永不逾時。』如同大海的波濤以不逾越時節而著稱，但實際上也有可能逾越時節，然而，當所化眾生的時機成熟時，佛陀的事業會以永不欺騙的方式相續不斷地進行。 江河之水匯入大海時，水性相同，作用一致。諸佛亦復如是，在勝義法身中，融合爲一，以一致的事業利益眾生。如《攝大乘論》所說：『（河流）全部（匯入大海時，便具有從事同一事業的）作用。』（與）大海之水（無別）的諸佛（也爲了利益眾生），『已經做了，正在做，將要做』，對於利益他人，沒有分別念（而行事業）。如同所有江河匯入大海后，便共同完成一項事業一樣，所有勝義諦的佛陀融入法身的狀態中，不需分別念和勤作，以事業融合的方式，相續不斷地利益他人。如同太陽的光芒融合爲一，消除黑暗，成熟莊稼一般，諸佛也融入五智的法身中，成熟和解脫一切眾生。如《現觀莊嚴論》中所說：（佛陀的化身，行持各種事業）如同太陽的光芒，無數融合。
【English Translation】 As it is said in the scriptures, 'Just as in the sky (unchanging), the affairs of the world (conditioned, moving and still), (birth and death) appear continuously, similarly, in the realm of the unpolluted (dharma) (the state of never changing), the activities of all Buddhas (omniscient ones) (continue uninterrupted until the existence of samsara)'. Just as in the uncreated realm of space, the arising and ceasing of the conditioned world realms appear continuously, so too, the Buddhas, while remaining unmoved in the state of the unpolluted Dharmakaya, continuously perform activities based on the two Rupakayas (form bodies), in accordance with the inclinations of various beings to be tamed. For example, the waves of the great ocean arise without fail at the right time. When the time is right for beings to be tamed, the activities of the Buddhas never fail to appear. As it is said in the scriptures: 'The great ocean is the abode of aquatic beings, and there may be times when it exceeds its time, but for those who are to be tamed, the activities of the Buddhas never fail to appear.' Just as the waves of the great ocean are known to never exceed their time, but in reality, they may sometimes do so, when the time is right for beings to be tamed, the activities of the Buddhas continuously proceed in a way that never deceives. When rivers merge into the ocean, their waters become one and their actions become one. Similarly, the Buddhas, in the ultimate Dharmakaya, merge into one and perform deeds in harmony to benefit others. As it is said in the Mahāyānasaṃgraha: 'When all (rivers) merge (into the ocean, they have the function of engaging in the same activity).' The Buddhas, who are (indistinguishable from) the water of the ocean (also for the benefit of others), 'have done, are doing, and will do,' without any conceptualization (engaging in activities) for the benefit of others. Just as all rivers merge into the ocean and accomplish one task together, all Buddhas of ultimate truth merge into the state of Dharmakaya, and without conceptualization or effort, they continuously benefit others in a way that their activities are merged. Just as the rays of the sun merge into one, dispelling darkness and ripening crops, the Buddhas also merge into the Dharmakaya of the five wisdoms, ripening and liberating all beings. As it is said in the Abhisamayalankara: (The Nirmanakaya of the Buddhas performs various activities) like the rays of the sun, countless and merged.
ཤིང་། །(དུས་)རྟག་ཏུ་(སྐམ་པ་དང་སྨིན་པ་སོགས)བྱ་བ་ གཅིག་ལ་འཇུག་(ཅིང་)། །འཇིག་རྟེན་ལ་ཡང་སྣང་བར་བྱེད། །དེ་བཞིན་ཟག་མེད་དབྱིངས་ ན་ཡང་། །སངས་རྒྱས་(ཀྱི་ཕྲིན་ལས་)དཔག་ཏུ་མེད་(པ་)འདྲེས་ཤིང་། །མཛད་པ་གཅིག་(པུ་)ནི་ (སེམས་ཅན་གྱི་དོན་)མཛད་པ་(ཡིན)ལ། །(དེ་ཡང་)ཡེ་ཤེས་(ཀྱི་)སྣང་བའི་མཛད་པར་འདོད་(པའི་ཕྱིར)། ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཉི་མའི་འོད་ཟེར་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ནས་ལོ་ཏོག་སྨིན་པ་དང་ མུན་པ་སེལ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་གཅིག་ལ་འཇུག་པ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་ 3-267 དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་ངང་དུ་འདྲེས་ནས་གདུལ་བྱ་སྨིན་གྲོལ་གྱི་ལམ་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ ལས་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་ཉིད་དོ། ། ༈ ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཤེས་ཚུལ། ལྔ་པ། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཤེས་ཚུལ་ནི། སངས་རྒྱས་གསུང་ལ་རྒོལ་བའི་བླུན་པོ་ རྣམས། །གཞི་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མི་བཞུགས་ཤིང་། །ལམ་ཡང་མི་དགོས་ ཅང་མེད་རྟོགས་ཙམ་གྱིས། །འབྲས་བུ་ཅི་ཡང་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་ཅེས་སྨྲ། །དེ་ལྟར་ འདོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། གང་ཕྱིར་རྒྱལ་ལས་ཆེས་ མཁས་(པའི་གང་ཟག་)འགའ་ཡང་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཡོད་མིན་ཏེ། །(གོང་གི་གང་ཕྱིར་ནི་རྟགས་འདྲེན་ ཤེས་བྱ་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་)མ་ལུས་(པ་)དེ་(ཁོ་ན་)ཉིད་(ཀྱིས་)མཆོག་ནི་ཚུལ་(ཇི་ལྟ་བ་)བཞིན་(དུ་)ཀུན་ མཁྱེན་(སངས་རྒྱས་)གྱིས་མཁྱེན་(པ་ཡིན་གྱི་)གཞན་(གང་གིས་ཀྱང་ཤེས་པ་)མིན་པས། །དེ་ཕྱིར་དྲང་ སྲོང་(སྟེ་སངས་རྒྱས་)རང་ཉིད་ཀྱིས་(དྲང་ངེས་སོགས་སུ་རྣམ་པར་)བཞག་(པའི་)མདོ་སྡེ་གང་ཡིན་(པ་)དེ་ མི་དཀྲུགས་(ཏེ)། །(དཀྲུགས་ན་)ཐུབ་ཚུལ་(སྟེ་དགོངས་པ་)བཤིག་(པར་འགྱུར་པའི་)ཕྱིར་(བཤིག་པ་)དེ་ ཡང་དམ་ཆོས་ལ་ནི་གནོད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ལས་ མཁས་པའི་གང་ཟག་སུ་ཡང་མེད་པས། ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ན་ལུང་རྣམ་ དག་དཔང་དུ་བྱེད་དགོས་ཤིང་། ལུང་ལ་ལོག་པར་རྒོལ་ན་ཆོས་སྤོང་གི་ལས་བསགས་པའི་ ཉེས་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ལས། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ ཅན་ཁམས། །(བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་)ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་(སམ་གཞི་རྟེན་)ཡིན་ ཏེ(མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སོགས་ཀྱི་གཞི་རྟེན་དང་། མ་དག་དག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ལམ་གྱི་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་རྟེན་དང་། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་གནས་སྐབས་སུ་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་རྟེན་ཡིན་ཞིང་)། ། (སྙིང་པོ)དེ་(བརྟན་གཡོ་ཐམས་ཅད་ལ)ཡོད་པས་ན་(དྲི་བཅས་ཀྱི་དུས་ན་)འགྲོ་ཀུན་(ཞེས་བྱ་བ་)དང་། ། (དྲི་བྲལ་གྱི་དུས་ན་དེ
【現代漢語翻譯】 如是說，就像太陽的光芒融合在一起，進行著使穀物成熟和消除黑暗等單一活動一樣，諸佛也融入到勝義智慧之身中，以成熟和解脫所化眾生的事業也通過融合的方式持續不斷。 第五，瞭解見、修、行、果的方式：那些反對佛陀教言的愚人說：『基中沒有如來藏，道也不需要，僅僅證悟什麼都沒有，也無法成就任何果。』如此主張是不合理的。如《寶性論》所說：『因為世間沒有比佛陀更聰明的人，他如實了知一切應知，所以聖者（即佛陀）自己所立的經部不可擾亂，因為擾亂會破壞佛陀的意趣，破壞佛陀的意趣也會損害正法。』如是說，因為沒有比佛陀更聰明的人，所以在進入甚深隱秘之義時，必須以清凈的教證為依據。如果錯誤地反對教證，就會造下舍法的重罪。如《阿毗達磨經》所說：『無始時來的界，是諸法（指如來藏）的處所（或基礎），因為有它（在有垢時）才有眾生，（在無垢時）才有彼。』
【English Translation】 As it is said, just as the rays of the sun merge together, engaging in the single activity of ripening crops and dispelling darkness, so too do the Buddhas merge into the essence of ultimate wisdom, and the activity of leading sentient beings to maturity and liberation is also continuous through the means of merging. Fifth, the way to know view, meditation, conduct, and result: Those fools who oppose the Buddha's teachings say, 'There is no Tathagatagarbha in the ground, and the path is not needed. Just realizing nothing, there is no result to be accomplished.' Such a claim is not reasonable. As it says in the Ratnagotravibhāga: 'Because there is no one in this world more wise than the Victorious One, he knows all that is to be known as it is, therefore the Sutras established by the Sage (Buddha) himself should not be disturbed, because disturbing them would destroy the intention of the Buddha, and destroying the intention of the Buddha would harm the Dharma.' As it is said, because there is no one wiser than the Buddha, one must rely on pure scriptural authority when entering into extremely hidden meanings. If one wrongly opposes the scriptures, one will incur the great fault of accumulating the karma of abandoning the Dharma. As it says in the Abhidharma Sutra: 'The realm of beginningless time is the place (or basis) of all dharmas (referring to the Tathagatagarbha), because it exists (in the defiled state) there are all beings, (in the undefiled state) there is that.'
་དྲི་མ་དང་བྲལ་ཙམ་ལ་)མྱ་ངན་(ལས་)འདས་པའང་ཐོབ་པ་(ཞེས་བྱའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ)ར་ 3-268 འགྱུར་(ཏེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་པ་དང་། དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གང་ལགས་པ་འདི་ནི་འཇིན་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དང་ རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོའོ། །ཞེས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་ ལས་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་(དོན་དམ་པར)དོན་དམ་རང་བཞིན་གྱིས་(ལུང་རིགས་གང་ གིས་ཀྱང་)མེད་པར་(སྒྲུབ་པར་)བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། (དོན་དམ་པར)མེད་པར་བྱ་བའི་གནས་མེད་ (པ་སྟེ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་)དོ། །ཞེས་པ་དང་། རིགས་ཀྱི་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ འདི་ལྟ་སྟེ། (དོན་དམ་པའི་)སྟོབས་བཅུ་དང་། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། (ཆོས་ཉན་པ་ལ་གུས་དང་མ་གུས་པ་དང་། ཆ་མཉམ་པའི་འཁོར་གསུམ་ལ་རིམ་པ་བཞིན་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་ཆ་མཉམ་ པའི་གཡེང་བ་གསུམ་གྱི་དྲན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པའི་བཏང་ཉོམས་ཀྱིས་)དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་གསུམ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གསུམ་པོ་ཡོད་པ་ཡང་(ཆགས་སོགས་དྲི་མས་བསྒྲིབས་ནས་མ་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། གཉེན་པོ་ལམ་བསྒོམས་པས་སྒྲིབ་བྱེད་)ཉོན་མོངས་པ་བཅོམ་ནས་གདོད་མཐོང་བར་འགྱུར་(པའི་ཕྱིར་)རོ། ། ཞེས་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་མོད་ ཀྱི་(མཐོང་བའི་ཐབས་ལམ་)མི་མཐོང་(བ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ་)ངོ་མ་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར། (འོན་ཀྱང་གཞིའི་ དུས་སུ་)ཞེས་པ་དང་། རིགས་ཀྱི་བུ་ཟླ་བ་ཚེས་པ་(གཅིག་ལྟ་བུ་)ནི་(ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་རྫོགས་)མི་ མཐོང་མོད་ཀྱི་(དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་རྫོགས་དེ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱིས་དྲི་མས་བསྒྲིབས་ནས་མ་མཐོང་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ ཏེ། དབང་མདོར་བསྟན་པར། ཇི་ལྟར་ཟླ་ཤར་རིམ་པ་ཡི། །ཆ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྫོགས་པར་འགྱུར། །གྲིབ་མ་ཉམས་པ་རྫོགས་པ་ སྟེ། །ཟླ་བ་ཆད་དང་རྫོགས་པ་སྨིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་)མེད་ཅེས་བྱར་མི་རུང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་ བཞིན་ཡང་དང་དེ་དང་འདྲ་བར་བྱིས་པ་མ་རབས་(ལམ་མ་བསྒོམ་པའི་གང་ཟག་)ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་ མཐོང་མོད་ཀྱི་དེ་(རྣམས་)ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་བྱར་མི་རུང་(སྟེ་རྒྱུད་བླར། རྫོགས་ སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་དང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཕྱིར་དང་། །རིགས་ཡོད་ཕྱིར་ན་ལུས་ཅན་ཀུན། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྙིང་ 3-269 པོ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་)ངོ་། །ཞེས་པ་དང་། རྔ་བོ་ཆེའི་མདོར་ཡང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ སྙིང་པོའི་གཏམ་བསྟན་པ་ལ་སྨོད་པས་(ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་སངས་རྒྱས་མེད་པར་སྨྲ་ན)། སངས་རྒྱས་ རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས
{ "translations": [ '因此，（僅僅是）遠離塵垢（的狀態）也被稱為獲得涅槃（的名稱）', '如《勝鬘經》所說：『世尊，如來藏是什麼？即是出世間法的根本，是自性清凈法的根本。』', '《大涅槃經》中也說：『佛性（在勝義諦上）是無法（通過任何教理或推理）證明其不存在的，因為（在勝義諦上）沒有可以使其不存在之處（即自性成立）。』', '又說：『善男子，佛性是這樣的：十力，四無畏，大慈悲，（對於聽法恭敬與不恭敬，以及對於三種平等眷屬，依次沒有貪戀、嗔恨和平等的散亂，因此，以勝義諦的舍心）三種近念住。一切眾生都具有這三者，（因為被貪等垢染所遮蔽而看不見，通過修習對治道，破除遮蔽）斷除煩惱后才能顯現。』', '又說：『一切眾生雖然都有勇猛精進的禪定，但是（因為沒有修習的途徑）而不能見到（其原因在於）沒有真正修習。』（然而在基礎位時就存在）', '又說：『善男子，初一的月亮（雖然不能見到完整的月輪），但是（完整的月輪是被遮蔽所覆蓋而看不見而已。如《入楞伽經》中說：『如月漸圓滿，分分而增盛，陰影漸消盡，月亮 पूर्ण (pūrṇa, पूर्ण，圓滿)而成熟。』）不能說它不存在。』佛性也是如此，愚昧無知（沒有修道的凡夫）都不能見到，但是不能說他們沒有佛性（《寶性論》中說：『圓滿佛陀身遍在，以及無有差別性，有佛種性之因故，一切有情恒具佛。』）', '《大鼓經》中也說：『詆譭如來藏的教法（即說眾生心中沒有佛性），就是詆譭佛陀的常住不變。』' ], "english_translations": [ 'Therefore, (merely) being free from defilements (is) also called obtaining Nirvana (the name).', 'As stated in the Śrīmālādevī Siṃhanāda Sūtra: \'World Honored One, what is the Tathāgatagarbha (Tathāgata-essence)? It is the essence of transcendental Dharma and the essence of self-nature pure Dharma.\'', 'It is also said in the Mahāparinirvāṇa Sūtra: \'The Buddha-nature (in the ultimate truth) cannot be proven to be non-existent (by any doctrine or reasoning), because (in the ultimate truth) there is no place where it can be made non-existent (i.e., it is self-established).\'', 'It is also said: \'Good son, the Buddha-nature is like this: the ten powers, the four fearlessnesses, great compassion, (for those who listen to the Dharma with respect and disrespect, and for the three kinds of equal retinues, there is no attachment, hatred, and equal distraction respectively, therefore, with the equanimity of ultimate truth) the three mindfulnesses. All sentient beings have these three, (because they are obscured by defilements such as greed and are not seen, by practicing the antidote path, breaking the obscuration) they will be revealed after the afflictions are eliminated.\'', 'It is also said: \'Although all sentient beings have the dhyāna (meditative concentration) of courageous progress, they cannot see it (because there is no path of practice) because they have not truly practiced.\' (However, it exists at the base stage)', 'It is also said: \'Good son, the crescent moon (although the complete disc of the moon cannot be seen), (the complete disc is merely covered by obscurations and not seen. As it says in the Laṅkāvatāra Sūtra: \'As the moon gradually becomes full, increasing part by part, the shadows gradually disappear, and the moon becomes pūrṇa (पूर्ण，पूर्ण，full) and mature.\') it cannot be said that it does not exist.\' The Buddha-nature is also like this, ignorant (ordinary people who have not practiced the path) cannot see it, but it cannot be said that they do not have Buddha-nature (as it says in the Ratnagotravibhāga: \'The perfect Buddha-body is pervasive, and there is no difference, because there is the cause of the Buddha-seed, all sentient beings constantly have the Buddha-essence.\')', 'It is also said in the Mahābherī Sūtra: \'To slander the teaching of the Tathāgatagarbha (i.e., to say that there is no Buddha-nature in the minds of sentient beings) is to slander the permanence of the Buddha.\'' ] }
་གཏམ་སྤོང་པར་འགྱུར་ཏེ་(རྟག་པའི་སངས་རྒྱས་མེད་པར་ཐལ་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་སངས་ རྒྱས་མེད་པ་གང་ཞིག་དེ་མེད་ན་སངས་རྒྱས་རྟག་པ་མེད་དགོས་པའི་ཕྱིར)། (རྒྱུ་མཚན་)དེ་ཉིད་ཀྱི་(ཕྱིར་སེམས་ཅན་ རྣམས་)ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདའ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །(འདོད་ན་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། བརྟག་གཉིས་ལས། སེམས་ ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས། །དེ་བསལ་ནས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ ཕྱིར་)ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་སྙིང་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་ཡོད་ཅིང་། ལམ་རྣམ་པར་དག་པ་བསྒོམས་པས་དེ་དྲི་མ་ དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་གསུངས་ པའི་ཕྱིར་རོ། ། ལ་ལ་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་འདི། །དོན་དམ་ཆོས་སྐུའི་སྣང་བ་ཡིན་ ཞེས་ཟེར། །འགའ་ཞིག་རྣམ་ཤེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི། །༢ཡེ་ཤེས་༡མི་རྟོག་ ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོར་འདོད། །ཀུན་རྫོབ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་འདི་ རྣམས་དཔྱད་ན་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བས་དགག་མི་དགོས་ཤིང་སྣང་བ་འདི་ ཉིད་དོན་དམ་ཆོས་སྐུའི་སྣང་བ་ཡིན་ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་པོ་འདི་ རྣམས་ཀྱང་དཔྱད་ན་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོར་འདོད་ པ་དེ་དག་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔལ་བརྟག་གཉིས་ལས། ཀྱཻ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་ པར་མ་དག་པ་གང་ལགས། གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། གཟུང་བ་དང་ འཛིན་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟར། ཡུལ་དང་ ཡུལ་ཅན་གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་བ་འདི་དག་ནི་མི་རྟག་པ་མི་བརྟན་པ་བརྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ 3-270 ཅན་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་སྤང་བྱ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྔ་བོ་ ཆེའི་མདོ་ལས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་གང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་དག་ཐམས་ ཅད་ནི་རྟག་པ་བརྟན་པ་ཞི་བ་ཐེར་ཟུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ མདོ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྟག་པ་དང་མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟར། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་རྟག་པ་བརྟན་པ་ནམ་ཡང་བསླུ་བ་མེད་ པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕུང་པོ་ལྔ་རྒྱལ་བ་རིགས་ལྔར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་འདི་དག་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་དག་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་ པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཅན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་འདི་དག་བདེན་མེད་དུ་གོ་བ་ཙམ་གྱིས་མི་ ཆོག་ཅིང་། རིམ་གྱིས་འགག་པ་ལས་དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། ཇ
【現代漢語翻譯】 如果斷言（常恒的佛陀不存在，因為眾生相續中沒有佛性，如果眾生相續中沒有佛性，那麼佛陀就不可能是常恒的），那麼（因為這個原因）眾生就不會完全從痛苦中解脫。（如果有人反駁說並非如此，因為《寶性論》中說：『眾生即是佛，然為客塵所染，除彼即是佛。』）等等經文說明，自性清凈的如來藏遍佈一切眾生，通過修持清凈的道，可以獲得遠離垢染、具足一切功德的佛果。 有些人說：『這世俗的錯覺顯現，就是勝義法身的顯現。』有些人認為：『這分別的意識，就是無分別智慧法身的體性。』如果分析世俗名言中，作為意識對境的色、聲等，僅僅通過證悟其空性就能解脫，因此無需破斥，而這些顯現本身就是勝義法身的顯現。同樣，如果分析這六識，證悟其無實有，那本身就被認為是無分別智慧法身的體性。』這些觀點是不合理的。因為在《寶性論》中說：『世尊，何者是不清凈？即是色等。為何如此？因為它們是能取和所取的對境。』等等經文所說，這些顯現為能取和所取的對境，是無常、不穩固、虛假、欺騙的法性，遮蔽勝義法身，是應當斷除的客塵。此外，《大鼓經》中說：『諸佛世尊般涅槃者，一切皆是常、堅、寂靜、真實。』以及《涅槃經》中說：『善男子，如來是常恒不變之法性。』等等經文所說，法身是常恒、穩固、永不欺騙的法性。因為五蘊被認為是五部佛。如果認為色等是法身，那麼這是指五蘊的自性不變，而不僅僅是通過理解這些客塵的無實有就能滿足，必須通過逐漸斷除這些客塵，才能獲得勝義智慧之身。
【English Translation】 If one asserts that (there is no permanent Buddha, because there is no Buddha-nature in the continuum of sentient beings; if there is no Buddha-nature, then the Buddha cannot be permanent), then (for that reason) sentient beings will not completely pass into nirvana. (If someone objects that this is not the case, because the Ratnagotravibhāga states: 'Sentient beings are themselves Buddhas, but are obscured by adventitious defilements; when these are removed, they are themselves Buddhas.') etc., which states that the Tathāgatagarbha (essence of the Thus-Gone One), which is pure in its own nature, pervades all beings, and that by cultivating the pure path, one can attain the fruit of Buddhahood, which is free from defilements and endowed with all qualities. Some say: 'This conventional, illusory appearance is the appearance of the ultimate Dharmakāya (Body of Dharma).' Some consider: 'This discriminating consciousness is the essence of the non-discriminating wisdom Dharmakāya.' If one analyzes the objects of conventional consciousness, such as forms and sounds, liberation is attained simply by realizing their emptiness, so there is no need to refute them, and this appearance itself is the appearance of the ultimate Dharmakāya. Similarly, if one analyzes these six consciousnesses, the realization of their non-existence is considered to be the essence of the non-discriminating wisdom Dharmakāya.' These views are not reasonable. Because in the Ratnagotravibhāga it says: 'O Bhagavan, what is impure? It is form, etc. Why is that? Because they are objects of grasping and being grasped.' etc., as stated, these appearances of objects and subjects, of grasping and being grasped, are impermanent, unstable, false, deceptive dharmas, which obscure the ultimate Dharmakāya and are adventitious defilements to be abandoned. Furthermore, the Mahābherīhāraka Sūtra states: 'All those Buddhas, the Bhagavat who have passed into nirvana, are permanent, stable, peaceful, and true.' And the Nirvāṇa Sūtra states: 'Son of good family, the Tathāgata is of the nature of permanence and immutability.' etc., as stated, the Dharmakāya is of the nature of permanence, stability, and never deceiving. Because the five skandhas (aggregates) are said to be the five Jinas (victorious ones). If one thinks that form, etc., are the Dharmakāya, then this refers to the unchanging nature of the five skandhas, and it is not sufficient merely to understand that these adventitious defilements are non-existent; one must gradually eliminate them in order to attain the ultimate wisdom body.
ི་སྐད་ དུ་མདོ་དེ་ཉིད་ལས། གཟུགས་ནི་མི་རྟག་སྟེ་གཟུགས་འགག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་ བ་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་གཟུགས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་དང་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་མི་རྟག་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་ བ་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བདེ་ བ་དང་བདག་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡང་སྦྱར་ཏེ་རྒྱས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཀྱེ་མ་དེང་སང་སྙིགས་མ་ལྔ་བདོ་ཞིང་། །ཁྱད་པར་ལྟ་བའི་སྙིགས་མར་གྱུར་ པ་ན། །རྣམ་དག་ལུང་དང་འགལ་ཞིང་རིགས་པས་ཀྱང་། །གནོད་པའི་ལྟ་སྤྱོད་སྣ་ ཚོགས་འབྱུང་ལགས་མདོ། །དེ་ཡང་ཚེའི་སྙིགས་མ་ཚེ་ཤིན་ཏུ་ཐུང་བ་དང་། དུས་ཀྱི་སྙིགས་ མ་རྩོད་ལྡན་གྱི་དུས་སུ་གྱུར་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་སྙིགས་མ་དུག་གསུམ་དུག་ལྔ་རྩ་བ་ དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཤིན་ཏུ་དྲག་པོར་གྱུར་པ་དང་། ལྟ་བའི་སྙིགས་མ་ལྟ་བ་མི་མཐུན་ པ་ཐ་དད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གཟིངས་པར་གྱུར་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་སྙིགས་པ་ལུས་དང་ 3-271 ལོངས་སྤྱོད་དམན་པར་གྱུར་པའི་སྐབས་འདིར་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་གསལ་ པར་སྟོན་པའི་ལུང་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་དྲང་དོན་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན། དོན་དམ་ཆོས་ ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད། ཀུན་རྫོབ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ མེད་ཅེས་ཟེར་ཞིང་། སྤྱོད་པ་ངན་པ་གཞན་གྱི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་གནོད་པ་སྣ་ཚོགས་ པ་བྱེད། འཚོ་བ་ངན་པ་བསད་པའི་ཤ་དང་མྱོས་པར་འགྱུར་བའི་ཆང་ལ་བག་མེད་པར་སྤྱོད་ པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་གནོད་པའི་ལས་རྣམ་འགྱུར་སྣ་ཚོགས་པ་གཅིག་བྱུང་ ལགས་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་མཐོ་རིས་ཐར་པ་ཐོབ་འདོད་ན། །ལོག་པའི་ལྟ་བ་མཐའ་ དག་རབ་སྤངས་ནས། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིས། །ཕུན་ཚོགས་ འབྲས་བུ་འགྲུབ་ཕྱིར་འབད་འཚལ་ལོ། །དེ་ཡང་། བཤེས་སྤྲིངས་ལས། གལ་ཏེ་མཐོ་ རིས་(དང་)ཐར་པ་(ཐོབ་པར་)མངོན་བཞེད་ན། །(ལས་འབྲས་མི་བསླུ་བར་རྟོགས་པའི་)ཡང་དག་(པའི་)ལྟ་ (བ་དང་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་)ལ་གོམས་པ་ཉིད་དུ་མཛོད(དེའི་རྒྱུ་མཚན་ལས་འབྲས་མི་བསླུ་བ་རྟོགས་པའི་ལྟ་ བས་ནི་མཐོ་རིས་ཀྱི་རྒྱུ་བྱེད་ལ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བས་ནི་ཐར་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར)། །(ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་མི་ ལྡན་ན་སྐྱོན་ཡོད་དེ་)གང་ཟག་ལོག་པར་ལྟ་བར་(རྣམས་ཀྱི་སྔར་སྦྱིན་སོགས་)ལེགས་(པར་)སྤྱད་ཀྱང་། །དེ་ དག་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་བཟད་(པ་སྟེ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང་)ལྡན་(པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་གསུངས་ པ་ལྟར། གནས་སྐབས་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་མཐར་ཐུག་ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་ པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྟ་བ་རྣམ
【現代漢語翻譯】 此外，在經文中也提到：『色蘊（gzugs，物質）是無常的，因為色蘊的止息，解脫者將獲得常住的色蘊。』受蘊（tshor ba，感受）、想蘊（'du shes，認知）、行蘊（'du byed，意志）和識蘊（rnam par shes pa，意識）也是無常的，因為識蘊的止息，解脫者將獲得常住的識蘊。』同樣，快樂、自我和完全清凈也應以此類推，詳細闡述。 唉，如今五濁惡世日益增長，特別是見濁最為嚴重。與清凈的經文相悖，也與理智相違背，各種有害的見解和行為層出不窮。其中，壽濁是指壽命極其短暫；時濁是指處於爭鬥的時代；煩惱濁是指三毒五毒以及根本和近支煩惱極其強烈；見濁是指各種不同的、不一致的見解充斥；眾生濁是指身體和享受變得低劣。在這種情況下，那些清晰地揭示二諦實相的清凈經文被認為是需要詮釋的不了義經典。甚至有人說，勝義諦的法界（chos kyi dbyings，法界）並非真實存在，世俗諦的因果也並非真實存在。他們做出各種惡行，傷害他人的身體和享受。他們過著邪惡的生活，肆無忌憚地享用被宰殺的肉和令人陶醉的酒等等，對珍貴的教法造成各種損害。如果想要獲得天界和解脫，就應該徹底拋棄一切邪見，通過清凈的見、修、行，努力實現圓滿的果位。正如《親友書》中所說：『如果渴望獲得天界和解脫，就應該習慣於正確的見解（即認識到業果不虛的見解和證悟空性的見解）。』（因為認識到業果不虛的見解是獲得天界的因，而證悟空性的見解是獲得解脫的因。）『如果不具備正確的見解，那麼即使過去行善，其果報也將是不悅意的。』因此，渴望獲得暫時的天界安樂和究竟的解脫大位的人們，應該清凈各種見解。
【English Translation】 Furthermore, it is mentioned in the scriptures: 'Form (gzugs, matter) is impermanent, and because of the cessation of form, the liberated will attain the permanent form.' Feeling (tshor ba, sensation), perception ('du shes, cognition), volition ('du byed, volition), and consciousness (rnam par shes pa, consciousness) are also impermanent, and because of the cessation of consciousness, the liberated will attain the permanent consciousness.' Similarly, happiness, self, and complete purity should also be applied in this way and elaborated upon. Alas, nowadays the five degenerations are increasing, especially the degeneration of views is the most serious. Contradictory to the pure scriptures and also contrary to reason, various harmful views and behaviors are emerging. Among them, the degeneration of lifespan refers to extremely short lifespans; the degeneration of time refers to being in an era of strife; the degeneration of afflictions refers to the three poisons, the five poisons, and the root and branch afflictions being extremely strong; the degeneration of views refers to being filled with various different and inconsistent views; the degeneration of beings refers to bodies and enjoyments becoming inferior. In this situation, those pure scriptures that clearly reveal the reality of the two truths are considered to be provisional scriptures that need interpretation. Some even say that the Dharmadhatu (chos kyi dbyings, the realm of Dharma) of ultimate truth is not truly existent, and the cause and effect of conventional truth are not truly existent either. They commit various evil deeds, harming the bodies and enjoyments of others. They live evil lives, recklessly indulging in slaughtered meat and intoxicating alcohol, etc., causing various damages to the precious teachings. If one wants to attain heaven and liberation, one should completely abandon all wrong views, and through pure view, meditation, and conduct, strive to achieve perfect results. As it is said in the 'Letter to a Friend': 'If you desire to attain heaven and liberation, you should cultivate the correct view (i.e., the view of understanding that the law of karma is infallible and the view of realizing emptiness).' (Because the view of understanding that the law of karma is infallible is the cause of attaining heaven, and the view of realizing emptiness is the cause of attaining liberation.) 'If one does not possess the correct view, then even if one has done good deeds in the past, their results will be unpleasant.' Therefore, those who desire to attain the temporary happiness of heaven and the ultimate state of great liberation should purify all kinds of views.
་དག་ལ་བརྟེན་ནས་སྒོམ་པ་དང་སྤྱོད་པ་ཟབ་མོ་ཉམས་ སུ་བླང་བར་བྱ་སྟེ། ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་ན་སྤྱོད་པ་བཟང་པོ་བྱས་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་མི་འདོད་ པ་མྱོང་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ལྟ་བ་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་རྟོགས་པ་ཡིས། །ཀུན་རྫོབ་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་ བ་མེད་པ་ལ། །བླང་དོར་ཚུལ་བཞིན་བགྱིས་ཏེ་དམ་པའི་དོན། །སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ 3-272 པས་དངོས་འཛིན་མཐའ་དག་སྤངས། །ཇི་སྐད་དུ། བདེན་པ་གཉིས་ལ་འཇུག་པར། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ཀྱི་སྐས། །མེད་པར་དེ་ཉིད་ཁང་བ་ཡི། །སྟེང་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་ ནི། །མཁས་ལ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ ལེགས་པར་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས། བཤེས་སྤྲིངས་ལས། (ཆད་ལྟ་བ་འགའ་ཞིག་གིས་ཚེ་འདིར་སྡིག་པ་བྱས་ པའི་རྣམ་སྨིན་ད་ལྟ་མ་མཐོང་བས་ཕྱིར་མར་ཡང་འབྱུང་བ་མེད་དོ་སྙམ་ན་)སྡིག་པའི་ལས་རྣམས་སྤྱད་པ་འགའ་ ཡང་ནི། །དེ་ཡི་མོད་ལ་མཚོན་(བདར་བས་རེག་པ་)བཞིན་(དུ་)མི་གཅོད་(པ་སྟེ་གདུང་བར་མི་བྱེད་)ཀྱང་། ། འཆི་བའི་དུས་ལ་བབ་ན་(གཤིན་རྗེའི་སྐྱེས་བུ་མི་བཟད་པས་འཚེ་བའི་མཚན་མ་)སྡིག་པ་ཡི། །ལས་ཀྱི་ འབྲས་བུ་གང་ལགས་(པར་གསལ་བར་)མངོན་པར་གྱུར་(རོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཀུན་རྫོབ་ ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་སྒོ་ནས་སྡིག་པ་སྤོང་བ་དང་། དགེ་བ་སྒྲུབ་པ་ལ་འབད་པར་ བྱ་ཞིང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཉོན་མོངས་(པ་དང་)ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡི། །མུན་པའི་གཉེན་པོར་ སྟོང་པ་ཉིད་(བསྒོམ་དགོས་སོ)། །(གང་ཟག་གང་གིས་ན་)མྱུར་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་(པ་ཐོབ་པར་)འདོད་ པས། །(སྟོང་ཉིད་)དེ་ནི་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་(པར་)མི་བྱེད་(དེ་ངེས་པར་བསྒོམ་དགོས་སོ)། །ཅེས་གསུངས་ པ་ལྟར། དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་བག་ཆགས་འཁྲུལ་སྣང་གི་དངོས་པོ་ འདི་དག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མཐའ་དག་ཅི་ནུས་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱའོ། ། བསྒོམ་པའང་ཚོགས་གཉིས་དོན་དུ་རིམ་གཉིས་ཀྱི། །རྣལ་འབྱོར་ཟབ་མོའི་ ངང་དུ་འཇོག་པ་སྟེ། །སྤྱོད་པ་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལྡན་པས། །སྦྱོར་བ་ཕ་ རོལ་ཕྱིན་དྲུག་བསྒྲུབ་པའོ། །དེ་ཡང་མདོ་ལས། ཆོས་(ཀྱི་གནས་ལུགས་)འདི་བསྒོམ་པར་མ་ གྱུར་ན། །ཆོས་ཉིད་(མངོན་སུམ་དུ་)མཐོང་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་(ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ལ་གནས་ ལུགས་ཀྱི་དོན་ངེས་པར་བསྒོམས་དགོས་པའི་ཕྱིར)། །(དཔེར་ན་)ཆུ་ནི་(མིག་གིས་)མཐོང་(བ་)དང་(རྣ་བས་)ཐོས་ པ་ཡིས་(མི་ཆོག་པར)། །མ་འཐུངས་(པར་)སྐོམ་པ(འི་ནད་)་ཇི་ལྟར་སེལ་(ཏེ་མི་སེལ་བ་བཞིན་ནོ)། །ཞེས་ 3-273 གསུངས་པ་ལྟར། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་ པ་དེ་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཆ
【現代漢語翻譯】 因此，要依靠正見來修習甚深的禪修和行為。如果見解顛倒，即使做了好的行為，也會遭受不悅意的果報。 以證悟二諦雙運的見解，在世俗諦上，深信因果不虛，如理取捨，在勝義諦上，證悟空性，斷除一切實執。如經中所說：『進入二諦之門，需要以正確的世俗諦為階梯。否則，想要直接登上真諦之殿堂，對於智者來說是不可能的。』因此，要通過正確地理解二諦的實相，如《親友書》中所說：（有些持斷見者認為，今生作惡未見果報，便以為沒有來世），『有些惡業雖造下，當下不似刀割般，臨終罪業方顯現，如受刑罰苦難當。』因此，要深信世俗因果，努力斷惡行善。如《入行論》所說：『為除煩惱及智障，空性實為無上藥，欲速證得一切智，何不依此勤修持？』因此，要通過證悟甚深空性，盡力斷除對由習氣和錯覺產生的現象的執著。 禪修也要安住在積累資糧和清凈業障的二種資糧，以及次第生起和圓滿次第的二種次第瑜伽之中。行為要具備菩提心，實踐六度波羅蜜。如經中所說：『若不修習此法性，終不能見法性真，如人雖見雖聞水，不飲何能除飢渴？』因此，要使法界自性清凈、如虛空般周遍的本性，遠離一切暫時的垢染，顯現出來。
【English Translation】 Therefore, one should rely on right view to practice profound meditation and conduct. If the view is inverted, even if good deeds are done, one will experience undesirable results. With the view of realizing the union of the two truths, in the relative truth, one should have unwavering faith in the infallibility of cause and effect, and properly adopt and abandon. In the ultimate truth, one should realize emptiness and abandon all clinging to reality. As it is said: 'To enter the two truths, the ladder of correct relative truth is needed. Otherwise, to ascend directly to the palace of the ultimate truth is not possible for the wise.' Therefore, through correctly understanding the reality of the two truths, as it is said in the 'Letter to a Friend': (Some who hold nihilistic views think that because the results of evil deeds done in this life are not seen now, there will be no future life), 'Some evil deeds, though committed, do not immediately cut like a sword (i.e., do not cause suffering), but when the time of death arrives (the unbearable messengers of Yama inflict harm), the fruits of evil deeds will become manifest.' Therefore, one should have deep faith in relative cause and effect and strive to abandon evil and do good. As it is said in the 'Bodhicharyavatara': 'Emptiness is the antidote to the darkness of afflictions and cognitive obscurations. Whoever desires to quickly attain omniscience, why not diligently cultivate it?' Therefore, through realizing profound emptiness, one should abandon as much as possible all clinging to phenomena arising from habitual tendencies and illusions. Meditation should also be based on the two accumulations of merit and wisdom, and the two stages of generation and completion. Conduct should be imbued with Bodhichitta, practicing the six paramitas. As it is said in the sutra: 'If one does not meditate on this Dharma nature, one will never see the true nature of Dharma. Just as seeing and hearing water is not enough, how can one quench thirst without drinking it?' Therefore, one should make manifest the naturally pure essence of the Dharmadhatu, pervasive like space, free from all temporary defilements.
ེད་དུ། སྔར་བསྟན་ པ་ལྟར་རིམ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པ་ལ་འབད་པར་བྱ་ཞིང་། རྒྱན་ལས། སྐྱེ་བོ་རྨོངས་ པ་(འགའ་ཞིག་ནི་)རང་གི་བདེ་(བ་བསྒྲུབ་པའི་)དོན་རྩོམ་(ཡང་)། །དེ་མ་ཐོབ་པས་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ (མྱོང་བར་)འགྱུར་(བ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ་བདེ་སྡུག་གི་རྒྱུའི་བླང་དོར་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར)། །བརྟན་པ་(བྱང་སེམས་) རྟག་ཏུ་གཞན་དོན་(ལ་)བརྩོན་པ་ནི་(ཆོས་ཅན)། །(རང་གཞན་)གཉིས་གའི་དོན་བྱས་(པའི་ཕྱིར་)མྱ་ ངན་(ལས་)འདའ་བ་(ཐོབ་པ)ར་འགྱུར་(ཏེ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བསམ་སྦྱོར་བཟང་ངན་གྱི་ ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པའི་ སྒོ་ནས་སྦྱོར་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་གཞན་དོན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། ། འབྲས་བུ་སྔར་བཤད་དོན་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་པའི། །གོ་འཕང་མཆོག་ལ་ དམིགས་ཏེ་འབད་བྱས་ནས། །ཕྱི་མར་ལྷ་མིའི་བདེ་བ་ཕུན་ཚོགས་དང་། །འདིར་ ཡང་ཡིད་ལ་རེ་བ་མཐའ་དག་འགྲུབ་། །དེ་ཡང་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། རྣམ་གྲོལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ དག་གིས། །རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་བསྟན་ཏེ། །རང་གཞན་དོན་བརྟེན་དེ་ལ་ནི། །བསམ་མི་ ཁྱབ་སོགས་ཡོན་ཏན་ལྡན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་སྔར་གསུངས་པ་ལྟར་དོན་གཉིས་ མཐར་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱས་ན་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་ ཕུན་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཞོར་ལ་འགྲུབ་པ་ཉིད་དེ། སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པར་ཡང་། སེམས་ ཅན་མགུ་བར་བྱ་བ་ཡིས། །མ་འོངས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་ལྟ་ཞོག །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་དཔལ་ཆེན་ དང་། གྲགས་དང་སྐྱིད་འགྱུར་ཅིའི་མི་མཐོང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ༈ ཤེས་ནས་ཉམས་སུ་བླང་ཚུལ། དྲུག་པ་ཤེས་ནས་ཉམས་སུ་བླང་ཚུལ་ལ། སྦྱོར་བ་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད། དངོས་ 3-274 གཞི་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག རྗེས་སུ་བསྔོ་བ་སྨོན་ལམ་སྟེ་གསུམ་ལས། ༈ སྦྱོར་བ་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད། དང་པོ་སྐྱབས་ འགྲོ་ལའང་། ཐོག་མར་དད་པ་བསྐྱེད་ཚུལ་ནི། རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་མེད་ཡིད་ཆེས་དད་པ་ དང་། །ཡོན་ཏན་ཅན་ལ་དང་བའི་དད་པ་དང་། །བསྒྲུབ་པར་ནུས་ལ་འདོད་པའི་ དད་པ་སྟེ། །དད་པ་གསུམ་པོ་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་ལགས། །དེ་ཡང་། དམ་པའི་ཆོས་མངོན་ པ་ལས། དད་པ་གང་ཞེ་ན། ཡོད་པ་ཉིད་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་དང་ནུས་པ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ ཡིད་ཆེས་པ་དང་། དང་བ་དང་འདོད་པ་སྟེ། འདུན་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར། དད་པ་གསུམ་པོ་བསྐྱེད་པ་ལ་འབད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། གལ་ཏེ་མ་བསྐྱེད་ ན་མདོ་ལས། དད་པ་མེད་པའི་མི་རྣམས་ལ། །དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་མི་འབྱུང་སྟེ། །ས་ བོན་མེ་ཡིས་ཚིག་པ་ལ། །མྱུ
【現代漢語翻譯】 因此，應當像先前所說的那樣，努力修習二種次第瑜伽。如《寶鬘論》所說：『愚昧之人只為自己謀求安樂，因不得安樂而常受痛苦（這是有原因的，因為他們不瞭解苦樂之因的取捨）。堅毅的菩薩總是勤于利他，（因為）做了自他二利之事，（所以）終將獲得涅槃。』正如所說，善惡之思與行差別極大，故應如前所述，以具足菩提心之意樂，通過六度波羅蜜多之行，努力成辦利他之事。 爲了獲得先前所說二利圓滿之果位，應當精進努力，來世獲得天人的圓滿安樂，今生也能實現心中一切願望。如《寶性論》所說：『解脫法身能開示自他之利益，依此自他之利益，具足不可思議等功德。』如前所說，爲了獲得二利圓滿之果——大菩提，若能精勤于利益眾生的菩薩行，那麼暫時的果報，如現世和來世的圓滿，也會自然而然地成就。如《入菩薩行論》所說：『僅僅是令眾生歡喜，且莫說來世能成就佛果，即使是今生也能獲得大福報、名聲和快樂，為何不去做呢？』 如何于知曉之後而修持：第六，知曉之後如何修持，即：加行——皈依、發心；正行——二資糧雙運；後行——迴向、發願。共有三種。 首先，加行——皈依、發心。皈依之前，首先是生起信心的方法：『對因果不虛深信不疑是信心，對具功德者生起歡喜心是信心，對能成辦者生起欲樂心是信心，此三種信心乃是佛法之根本。』 對此，《勝法經》中說：『何為信心？即是對實有、功德和能力深信不疑，並生起歡喜和欲樂，是欲求之所依。』因此，必須努力生起這三種信心。如果不能生起，如經中所說：『對於沒有信心的人，不會生起善法，就像被火燒焦的種子，無法生出苗芽一樣。』
【English Translation】 Therefore, one should strive to practice the yoga of the two stages as previously explained. As the Ornament [of Clear Realization] says, 'Foolish beings only seek their own happiness, and constantly experience suffering because they do not attain it (there is a reason for this, because they do not know what to adopt and abandon regarding the causes of happiness and suffering). Steadfast Bodhisattvas are always diligent in benefiting others, and because they have accomplished the benefit of both themselves and others, they will attain Nirvana.' As it is said, the difference between good and bad thoughts and actions is extremely great, so as previously explained, one should strive to accomplish the benefit of others through the six perfections, with the intention of having a mind of Bodhicitta. Aiming for the supreme state of the fruition of the two benefits previously explained, one should strive diligently, so that in the future one will have the perfect happiness of gods and humans, and in this life, all hopes in one's mind will be fulfilled. As the Uttaratantra says, 'The Dharmakaya of liberation shows the benefit of oneself and others, and relying on the benefit of oneself and others, one possesses qualities such as being inconceivable.' As previously stated, in order to attain the great enlightenment, which is the fruition of the two benefits being perfected, if one strives in the conduct of a Bodhisattva who benefits sentient beings, then the temporary fruits, such as the perfections of this life and future lives, will also be accomplished along the way. As it is said in the Bodhicaryavatara, 'Merely by pleasing sentient beings, let alone achieving Buddhahood in the future, why don't you see that in this very life, you will have great glory, fame, and happiness?' How to practice after knowing: Sixth, how to practice after knowing, is: preliminary practices - refuge and generating Bodhicitta; main practice - the union of the two accumulations; subsequent practices - dedication and aspiration. There are three. First, preliminary practices - refuge and generating Bodhicitta. Regarding taking refuge, the method of generating faith at the beginning is: 'Believing without deception in cause and effect is faith, generating joy in those with qualities is faith, and generating desire in those who are able to accomplish is faith. These three faiths are the root of the Dharma.' Regarding this, the Abhidharma Sutra says, 'What is faith? It is to have manifest faith in what exists, what has qualities, and what has abilities, and to have joy and desire. It has the function of being the basis of intention.' Therefore, one must strive to generate these three faiths. If one does not generate them, as the Sutra says, 'For those who have no faith, white dharmas will not arise, just as sprouts will not grow from seeds burned by fire.'
་གུ་སྔོན་མོ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དགེ་བའི་ཆོས་ རྣམས་མི་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡིད་ཆེས་དད་པས་དགེ་སྡིག་ཕྲ་མོ་ལའང་། །བླང་དོར་ཚུལ་བཞིན་བགྱིད་པ་ མཁས་པ་སྟེ། །ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་གང་དང་གང་སྐྱེས་པ། །དེ་ཚེ་དེ་དང་དེ་ ཡི་གཉེན་པོར་བསྒོམ། །སྔར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལྟར། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་བདེན་ པར་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་བརྟན་པོ་དང་ལྡན་པས་དགེ་བ་ཕྲ་མོ་ ནས་ཀྱང་སྤེལ་བ་དང་། སྡིག་པ་ཕྲ་མོ་ཡང་སྤོང་བ་ལ་འབད་པར་བྱ་ཞིང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ ལས། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གསུམ། །དེས་བསྐྱེད་ལས་ནི་མི་དགེ་བ། །མ་ཆགས་ཞེ་ སྡང་གཏི་མུག་མེད། །དེས་བསྐྱེད་ལས་ནི་དགེ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཉོན་མོངས་པ་ དུག་གསུམ་ལ་སོགས་པ་མངོན་གྱུར་དུ་སྐྱེས་པ་ན་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མི་སྡུག་པ་དང་། ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་བྱམས་པ་དང་། གཏི་མུག་གི་གཉེན་པོ་རྟེན་འབྲེལ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། 3-275 ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་དཀནོ་མཆོག་གསུམ་པོ་ལ། །རྩེ་གཅིག་དང་པའི་དད་ པས་གསལོ་བཏབ་ན། །གནས་སྐབས་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་ཅིང་། ། མཐར་ཐུག་ཞི་བའི་བདེ་བ་བླ་མེད་ཐབོ། །ཇི་སྐད་དུ། རྒྱན་ལས། (རང་དོན་མཐར་ཐུག་ གི་དབང་དུ་བྱས་ན་)སངས་རྒྱས་(ཀྱི་)ཆོས་(སྟོབས་སོགས་)ཀྱི་ཡོན་ཏན་(ཡོངས་སུ་)རྫོགས་པའི་སྐུ་གང་ ཡིན་(དང་)། །(གཞན་དོན་མཐར་ཐུག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་)དམ་པའི་ཆོས་ལ་སེམས་ཅན་རབ་(ཏུ་) འདུལ་(པའི་ཐབས་)མཁྱེན་པ་གང་། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ཐུགས་རྗེའི་ཕ་རོལ་སོན་པ་གང་(ཡིན་པའི་ ཕྱིར)། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་(ཆོས་ཅན་)འདིར་ནི་སྐྱབས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་འདོད་(དེ་གོང་མ་རྣམས་རྟགས)། ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་ པ་དཀོན་མཆོག་རིན་ཆེན་གསུམ་ལ་བློ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་དེ་དང་བའི་དད་པས་གསོལ་བ་ བཏབ་ནས། འཇིག་རྟེན་(ཏེ་འཁོར་བ་)ཇི་སྲིད་(པར་དུ་)སེམས་ཅན་(རྣམས་)གྱི། །གནོད་(པ་)དང་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཀུན། །(རིམ་པ་ལྟར་)བཟློག་ཅིང་འབྱོར་བར་བྱ་(བའི་)ཆེད་དུ། །སངས་རྒྱས་ (ཉིད་ནི་)སྐྱབས་ཆེན་(པོ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་)ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། འཇིག་རྟེན་དང་ འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྒུད་པ་མཐའ་དག་ལས་སྐྱོབས་ཅིང་། སྲིད་པ་དང་ཞི་བའི་འབྱོར་ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྩོལ་བ་ཉིད་དོ། ། ནུས་པའི་དད་པས་རང་གཞན་ཡི་དམ་ལྷར། །ཤེས་པས་གཞན་ཕན་ བསོད་ནམས་ཚོགས་ལ་འབད། །མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་བསྒོམས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས། ། བསགས་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཅིས་མི་ཐོབ། །ཇི་སྐད་དུ། ཀྱཻའི་རྡོ་རྗེ་ལས། (རང་ རྒྱུད་ལ་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་)རང་དང་གཞན་གྱི(ས་ལམ་ཟབ་མོ
【現代漢語翻譯】 如綠松石般。（如是說），因為不修習善法。 以虔誠的信心，對細微的善惡也如法取捨，才是智者。無論生起何種煩惱，都要修習其對治法。如前廣說，在世俗諦中，要堅信業果真實存在，努力行持一切細微的善，斷除一切細微的惡。《寶鬘論》中說：『貪嗔癡三毒，生起不善業。無貪嗔癡，生起善業。』如是說，當貪等煩惱現前時，修習貪的對治法不凈觀，嗔的對治法慈悲觀，癡的對治法了知緣起等。 一心皈依具足一切功德的三寶，能從暫時的輪迴痛苦中解脫，並獲得究竟的寂靜安樂。如《莊嚴經論》所說：（就自利而言）佛陀圓滿了功德（如十力等）之身，（就利他而言）善於調伏眾生的正法，以及對一切眾生具有大悲心者，因此，佛陀是此處最殊勝的皈依處。 如是說，一心皈依具足一切功德的佛陀等三寶，爲了遣除世間（輪迴）眾生的所有損害，併成辦一切圓滿，佛陀是偉大的皈依處。如是說，能從世間和出世間的一切衰敗中救護，並賜予輪迴和寂靜的一切安樂。 以能力之信，知自他本尊為天神，努力于利他之福德資糧。修習無分別禪定，積累智慧資糧，怎能不成究竟圓滿之佛？如《嘿茹迦金剛》所說：（安住于自相續中的佛陀）自己和他人（以甚深道……
【English Translation】 Like a turquoise. (As it is said), because one does not practice virtuous dharmas. With faithful belief, wisely accepting and rejecting even subtle good and evil is the mark of a wise person. Whatever afflictions arise, cultivate their antidotes. As previously explained in detail, in conventional truth, firmly believe in the reality of cause and effect, strive to accumulate even the smallest virtues, and abandon even the smallest evils. As stated in the 'Ratnavali': 'Attachment, hatred, and ignorance, give rise to non-virtuous actions. Without attachment, hatred, and ignorance, give rise to virtuous actions.' Thus, when afflictions such as the three poisons manifest, cultivate the antidote to attachment, which is ugliness; the antidote to hatred, which is loving-kindness; and the antidote to ignorance, which is understanding dependent origination, and so forth. By single-mindedly taking refuge in the Three Jewels, which possess all qualities, one is liberated from the temporary sufferings of samsara and attains the ultimate bliss of peace. As it is said in the 'Ornament': '(Considering the ultimate benefit for oneself) the Buddha's body is complete with qualities (such as the ten powers), (considering the ultimate benefit for others) the Holy Dharma knows how to tame sentient beings, and (because) he has reached the other shore of compassion for all beings, the Buddha himself is considered the supreme refuge here.' As it is said, by entrusting oneself single-mindedly to the Three Precious Jewels, such as the Buddha, who are endowed with a wealth of qualities, and praying with pure faith, in order to avert all harm and accomplish all prosperity for sentient beings as long as the world (samsara) exists, the Buddha is considered the great refuge. As it is said, he protects from all downfalls of the world and beyond, and bestows all the prosperity of samsara and peace. With the faith of ability, knowing oneself and others' yidam as deities, strive for the accumulation of merit for the benefit of others. Meditating on non-conceptual samadhi and accumulating the accumulation of wisdom, how could one not attain complete and perfect Buddhahood? As it is said in the 'Hevajra Tantra': (The Buddha residing in one's own continuum) oneself and others (with the profound path...'
་བསྒོམས་ནས་)རྟོགས་པ་ལས། །སངས་ རྒྱས་(ཐོབ་པ་)མ་ཡིན་(པའི་)སེམས་ཅན་ནི། །གཅིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །(གཞན་ཡང་ལམ་མི་ མཁས་པའི་སེམས་ཅན་)དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་དང་། །ལྷ་དང་ལྷ་མིན་མི་རྣམས་དང་། །(ཆུང་ 3-276 ངུ་ན་)བཤང་བའི་སྲིན་བུ་ལ་སོགས་པ། །ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་ཡང་། །(རང་རང་གི་སངས་རྒྱས་)བདེ་ བ་(ཆེན་པོ་ཆོས་ཉིད་བཞུགས་པ)གང་ཕྱིར་མི་ཤེས་པ། །(ཡིན་ཀྱང་རང་རང་གི་རྒྱུད་གྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་)རྟག་ཏུ་རང་ བཞིན་བདེ་བ་ཅན་(ཡིན་ཏེ། སམ་བུ་དྲི་ལས། རང་གི་རྒྱུད་ལ་སངས་རྒྱས་གཞུགས། །གཞན་དུ་གང་ན་སངས་རྒྱས་ མེད)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རང་གཞན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་ཤེས་ པའི་སྒོ་ནས། རྒྱན་ལས། (ཐེག་ཆེན་གྱི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབས་པ་ལ་ཞུམ་པ་དགག་པ་ནི། ལྷ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་གཞན་ གྱིས་རྒྱུད་ལ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་) གང་(གི་)ཕྱིར་(ཞེ་ན་)སེམས་ཅན་མི(འི་ལུས་ཐོབ་པ)ར་གྱུར་ པ་(རྣམས་ཀྱི་འགྱུར་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར)། །(དེ་ཡང་རེ་རེ་ཙམ་གྱི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ ཁམས་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་)ཚད་མེད་(པ་གྲངས་མེད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་ཡང་དུས་ རིང་པོ་ནས་འགའ་ཞིག་ཐོབ་པ་ཙམ་མ་ཡིན་གྱིས)སྐད་ཅིག་(མ་)རེ་རེ་ལ(འང་རྒྱུན་མ་ཆད་པར)། །རྫོགས་པའི་ བྱང་ཆུབ་ཐོབ་(པ་མཐའ་ཡས་པ་ཡོད་པ་)དེའི་ཕྱིར། །(བདག་ལྟ་བུས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་)ཞུམ་པ་ དང་དུ་བླང་(བར་)མི་བྱ་(ཞིང་སྤྲོ་པའི་སྒོ་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་པར་བྱའོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གློ་ བུར་གྱི་དྲི་མ་སྦྱངས་པའི་ཆེད་དུ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། མཚན་ ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ལས། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་དབྱིངས་ མི་ཟད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ བསགས་པ་ལས་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་གྱུར་རོ། ། དེ་ནས་སྐྱབས་འགྲོ་བྱེད་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟར་དད་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཡིས། །དོན་ གཉིས་མཐའ་ཕྱིན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། །བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ ཆགས་བྲལ་དམ་པའི་ཆོས། །ཡེ་ཤེས་གཉིས་ལྡན་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་ཏེ། ། ནམ་ཡང་བསླུ་བ་མེད་པ་སྐྱབས་ཀྱི་མཆོག །གསུམ་ལ་རྩེ་གཅིག་གུས་པས་བློ་ 3-277 གཏད་ནས། །སྐྱབས་སུ་སངོ་ན་སྲིད་པའི་འཇིགས་པ་ལས། །སྐྱོབས་ཤིང་ཞི་བའི་ གོ་འཕང་བླ་མེད་ཐབོ། །དེ་ཡང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ནི་རྒྱུད་བླ་མར། འདུས་མ་བྱས་ (པའི་ཡོན་ཏན་དང་)ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་(པའི་ཡོན་ཏན་དང་)། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་ཀྱིས་(ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་) རྟོགས་(པ་)མི
【現代漢語翻譯】 （通過禪修）證悟而獲得佛陀（果位）的眾生，一個也沒有。（此外，不善於修道的眾生），如地獄、餓鬼、畜生，以及天人、非天、人類等，（小到）糞便中的蟲子等，甚至天人和非天，（各自的佛性）為何不明白安樂（大樂法性常駐）？（即使如此，各自相續中的法性）恒常具有自性安樂。（如《寶性論》所說：『自相續中有佛性，何處無佛？』）如是，通過了知一切自他皆具佛性之門，如《莊嚴經論》所說：（爲了遣除對於修持大乘菩提的怯懦，其他如天人等眾生相續中也能成就圓滿菩提，）因為眾生（獲得人身）的轉變（被宣說了）。（而且，並非僅僅是少數獲得，而是十方無量世界中的眾生）無量（無數、不可思議地獲得，而且並非從長久的時間中偶爾獲得，而是）每一剎那（都不間斷地），獲得圓滿菩提（是無量無邊的），因此，（像我這樣的人不能獲得菩提啊）不應接受怯懦（而應以歡喜之心信奉大乘）。如是，爲了清凈暫時的垢染，利益眾生，積累福德資糧，如《聖妙吉祥真實名經》所說：『捨棄一切分別念，無分別法界無盡。』如是，通過修持無分別三摩地，積累智慧資糧，最終獲得究竟的果位——遍知一切的佛陀果位。 接下來是皈依的方法：如是，以具足三種信心，究竟二利、圓滿的佛陀，以及真俗二諦雙運、無染的殊勝正法，以及具足二智的聖者僧伽，對於這三者，以一心恭敬之心交付身心，皈依之後，從輪迴的怖畏中，救護並獲得寂靜的無上果位。而且，皈依的對境在《寶性論》中說：非為所作（的功德），以及自性成就（的功德），以及由他緣（如實地）證悟（的功德）。
【English Translation】 Sentient beings who attain Buddhahood (the state of enlightenment) through (meditation and) realization, there is not a single one who does not. (Furthermore, sentient beings who are not skilled in the path), such as hell beings, hungry ghosts, animals, as well as gods, demigods, and humans, (even as small as) worms in excrement, and even gods and demigods, why do they not understand the bliss (great bliss, the nature of reality) that abides? (Even so, the nature of reality in their respective continuums) is always naturally blissful. (As stated in the Ratnagotravibhāga: 'The Buddha abides in one's own continuum; where is the Buddha not present?') Thus, through understanding that all self and others possess the nature of the Buddha, as stated in the Ornament for Clear Realization: (To dispel the discouragement in cultivating the great vehicle of Bodhi, other beings such as gods can also achieve complete Bodhi in their continuums,) because the transformation of sentient beings (obtaining a human body) (is proclaimed). (Moreover, it is not just a few who attain it, but the immeasurable worlds of the ten directions are) immeasurably (countless, inconceivable) attained, and it is not just occasionally attained from a long time, but in each moment (uninterruptedly), the attainment of complete Bodhi (is boundless), therefore, (thinking that I cannot attain Bodhi) one should not accept discouragement (but should believe in the great vehicle with joy). Thus, in order to purify temporary stains, benefit sentient beings, and accumulate merit, as stated in the Mañjuśrī-nāma-saṃgīti: 'Abandon all conceptual thoughts, the non-conceptual realm is inexhaustible.' Thus, through meditating on non-conceptual samadhi, accumulating wisdom, one ultimately attains the ultimate fruit—the state of omniscient Buddhahood. Next is the method of taking refuge: Thus, with the three kinds of faith, the Buddha who has perfected the two benefits and is complete, and the supreme Dharma that is the union of the two truths and is without attachment, and the Sangha of noble ones who possess the two wisdoms, to these three, with one-pointed reverence, entrusting one's mind, after taking refuge, from the fear of samsara, one is protected and attains the supreme state of peace. Moreover, the object of refuge is stated in the Uttaratantra: unmade (qualities), and naturally accomplished (qualities), and through other conditions (as it is) realized (qualities).
ན་པ(འི་ཡོན་ཏན་དང་)། །མཁྱེན་(པའི་ཡོན་ཏན་)དང་བརྩེ་(བའི་ཡོན་ཏན་)དང་ནུས་པ(འི་ ཡོན་ཏན་དང་)ར་ལྡན་(པ་དང་)། །(དང་པོ་གསུམ་རང་དོན་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་ཕྱི་མ་གསུམ་གཞན་དོན་གྱི་ཡོན་ཏན་དེ་) དོན་གཉིས་(དང་ལྡན་པའམ་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་)ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་(དོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ ལྟར། རང་དོན་མཐར་ཕྱིན་པ་དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འདུས་མ་བྱས་ཤིང་གདོད་མ་ནས་ལྷུན་ གྱིས་གྲུབ་པ་སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་ནས། གཞན་དོན་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡོན་ ཏན་གསུམ་ལྡན་གྱི་སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར་མཁྱེན་ནས་དེ་མ་ རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ལམ་བསྟན་ཏེ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་ ལས་སྐྱོབས་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། བསམ་(དུ་)མེད་(པའི་ཡོན་ ཏན་དང་)གཉིས་(སུ་)མེད་(པའི་ཡོན་ཏན་)རྟོག་(པ་)མེད་པ(འི་ཡོན་ཏན)། །དག་(པའི་ཡོན་ཏན་)གསལ་ (པའི་ཡོན་ཏན་)གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་(སུ་གྱུར་པ་)ཉིད་ཀྱི་(ཡོན་ཏན)། །(འགོག་བདེན་)གང་ཞིག་(ལམ་བདེན་) གང་གིས་ཆགས་(པ་དང་)བྲལ་བ(ར་བྱས་པའི་རྣམ་བྱང་གི)། བདེན་(པ་)གཉིས་(ཀྱི་)མཚན་ཉིད་ཅན་ དེ་ཆོས་(དཀོན་མཆོག)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འཇིག་རྟེན་པའི་བློས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ དང་། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་། དེ་དག་གི་རྒྱུ་ཚུལ་མིན་ཡིད་ལ་བྱེད་ པའི་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་སྟེ། ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་ལྡན་པ་གང་ཞིག་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་ གྱུར་པ་འགོག་པའི་བདེན་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། (ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ སྣང་བ་གསལ་བ་དང་)དུག་གསུམ་གྱི་མུན་པ་འཇོམས་པའི་གཉེན་པོ་སྟེ་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་ལྡན་ པ་གང་ཞིག་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་ལམ་གྱི་བདེན་པ་སྟེ་བདེན་པ་གཉིས་ཟུང་ 3-278 དུ་འཇུག་པ་དམ་པའི་ཆོས་དང་། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ནང་གི་ནི། །ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་དག་པའི་ ཕྱིར། །བློ་ལྡན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །བླ་མེད་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་ པ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མངོན་ སུམ་དུ་གཟིགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལའང་ཁྱབ་ པར་ཡོད་པ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མངོན་གསུམ་དུ་གཟིགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་ པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་གཉིས་དང་ལྡན་པས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ ཚོགས་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་པ་མངའ་བ་ནི། འབྱུང་བ་དཀོན་ཕྱིར་དྲི་མེད་ཕྱིར། །མཐུ་ལྡན་ ཕྱིར་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི། །རྒྱན་གྱུར་ཕྱིར་དང་མཆོག་ཉིད་ཕྱིར། །འགྱུར་བ་མེད་ཕྱིར་དཀོན་ མཆོག་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ནམ་ཡང་བསླུ་བ་མེད་པའི་སྐྱབས་གནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ པ་ཡི
【現代漢語翻譯】 如經文所說，具備知（的功德）、悲（的功德）和力（的功德），以及具足（這三種功德）。（前三種是自利功德，后三種是利他功德），具有二利（或八種功德）的佛陀。（是也）。 正如經文所說，圓滿自利的是法身，它不是造作的，而是從原始就自然成就的，通過各自的自證智慧來證悟。圓滿利他功德的具足三種功德的佛陀，知曉一切眾生皆具此佛性，以大悲心為未能證悟者指明道路，並具有從輪迴的一切痛苦中救護的能力，是為圓滿正等覺的佛陀。 如經文所說，不可思議（的功德）和無二（的功德），無分別（的功德）。清凈（的功德），光明（的功德），對治品（的功德）。（滅諦）以何（道諦）使離貪（的清凈）？二（諦）之體性即是法（寶）。 如經文所說，世間凡夫無法思議，遠離業和煩惱，以及斷除以不如理作意為根源的分別念，具備這三種功德。滅諦是斷除貪慾的境界，清凈一切煩惱垢染，（智慧之光顯現），是對治三毒黑暗的對治品，具備這三種功德。道諦是使眾生脫離貪慾的道路，是二諦雙運的殊勝之法。 如經文所說：『如實知自性，如量見諸法，具慧不退眾，無上功德具。』 如經文所說，以各自的自證智慧如實地證悟法性真如，即如實知自性之智慧；以各自的自證智慧如實地照見此真如遍佈一切眾生，即如量見諸法之智慧。具足這二種智慧，因此從圓滿菩提中永不退轉的僧眾，擁有圓滿的功德。 如經文所說：『難得故，無垢故，具力故，世間飾，殊勝故，不變故，是為真稀有。』 如經文所說，永不欺騙的皈依處，是至高無上的。
【English Translation】 As stated in the scriptures, endowed with knowledge (of merit), compassion (of merit), and power (of merit), and fully equipped (with these three merits). (The first three are merits for one's own benefit, and the latter three are merits for the benefit of others), the Buddha who possesses both benefits (or eight merits). (It is). As the scriptures say, the Dharmakaya, which perfects one's own benefit, is uncreated and naturally accomplished from the beginning, realized through individual self-awareness wisdom. The Buddha, who perfects the benefit of others and possesses three merits, knows that all sentient beings possess this Buddha-nature, and with great compassion, shows the path to those who have not realized it, and has the power to protect them from all the sufferings of samsara, is the perfectly enlightened Buddha. As stated in the scriptures, inconceivable (merit) and non-dual (merit), without discrimination (merit). Pure (merit), clear (merit), the side of the antidote (become). (Cessation of suffering) By what (path of suffering) is separated from attachment (of the pure)? The nature of the two (truths) is the Dharma (Jewel). As stated in the scriptures, it is inconceivable to worldly minds, non-dual with karma and afflictions, and without the conceptual thoughts that arise from improper attention to their causes. The cessation of suffering is the state of being free from attachment, pure from the defilements of afflictions, (the light of wisdom manifests), and is the antidote to destroy the darkness of the three poisons, possessing these three merits. The path is the truth that leads beings away from attachment, the union of the two truths is the sacred Dharma. As stated in the scriptures: 'Knowing the nature as it is, seeing all phenomena as they are, the assembly of the wise who do not turn back, possess unsurpassed merits.' As stated in the scriptures, truly realizing the nature of reality with individual self-awareness wisdom, which is the wisdom of knowing the nature as it is; truly seeing with individual self-awareness wisdom that this reality pervades all sentient beings, which is the wisdom of seeing all phenomena as they are. Possessing these two wisdoms, therefore, the Sangha who never regress from perfect enlightenment possess perfect merits. As stated in the scriptures: 'Because it is rare, because it is immaculate, because it is powerful, because it is an ornament of the world, because it is supreme, because it is unchanging, it is truly rare.' As stated in the scriptures, the refuge that never deceives is the supreme.
ན་པས་དེ་དག་ལ་བློ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་དེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །དེ་ ལྟར་ན་གནོད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་སྐྱོབས་ཤིང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐོབ་པར་ འགྱུར་ཏེ། རྒྱན་ལས། (སངས་རྒྱས་ཆོས་ཅན་)ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་(ལས་སྐྱོབས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ ཀྱིས་མཐུས་ལོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་མཐོང་བ་དང་འོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲ་ཐོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་)དང་། །(དེ་ཆོས་ཅན་) ཐབས་མ་ཡིན་(ལས་སྐྱོབས་སྟེ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་ལྟ་བ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་)དང་ངན་སོང་(ལས་སྐྱོབས་ཏེ་ཁྱོད་ ཀྱི་འོད་ཀྱིས་ངན་སོང་ལས་ཐར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་)དང་། །(དེ་ཆོས་ཅན་)འཇིག་ཚོགས་(ལས་སྐྱོབས་ཏེ་ཐེག་དམན་དུ་ རིགས་ངེས་པ་ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་)ཐེག་པ་དམན་པ་ལས། ། སྐྱོབས་པ་(སྟེ་མ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་ཐེག་ཆེན་ལ་འགོད་པ་ཡིན་པ་)དེའི་ཕྱིར་(ན་སྐྱབས་ཀྱི་)མཆོག་ཏུ་འདོད་( དོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། སེམས་བསྐྱེད་ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན། །ཡིན་ཡང་མ་རྟོགས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་རྣམས། ། 3-279 ཡུན་རིང་ཕན་བཏགས་གྱུར་པའི་མ་ཡིན་པས། །དེ་རྣམས་ཀུན་ལ་བྱམས་དང་ སྙིང་རྗེ་བསྒོམ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་མི་དབུལ་ཁྱིམ་ནང་ས་འོག་ན། །མི་ཟད་ པ་ཡི་གཏེར་ནི་ཡོད་གྱུར་ཀྱང་། །མི་དེས་དེ་མ་ཤེས་ཤིང་གཏེར་དེ་ཡང་། །དེ་ལ་ང་འདིར་ཡོད་ ཅེས་མི་སྨྲ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཡིད་ཀྱི་ནང་ཆུད་རིན་ཆེན་གཏེར། །དྲི་མེད་བཞག་དང་བསལ་ མེད་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་། །མ་རྟོགས་པས་ན་དབུལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། །རྣམ་མང་རྒྱུན་དུ་སྐྱེ་དགུ་ འདིས་མྱོང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དཔེར་ན་མི་དབུལ་པོའི་ཁྱིམ་འོག་ན་ཟད་མི་ཤེས་ པའི་གཏེར་ཡོད་ཀྱང་མ་ཤེས་ཀྱི་བར་ལ་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་བཞིན་ དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་ གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ཡོད་ཀྱང་དེ་མ་རྟོགས་ཀྱི་བར་ལ་ ཁམས་གསུམ་འཁོར་བར་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི། བཤེས་སྤྲིངས་ ལས། (ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་བ་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་བའི་ཉེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་རེ་རེ་ལའང་སྔར་བདག་གི་མར་གྱུར་པ་དང་) མ་ཡི་(མར་གྱུར་པ་སོགས་གྲངས་ཀྱིས་)ཐུག་(པའི་)མཐའི་རྒྱ་ཤུག་(གི་)ཚི་གུ་ཙམ་(གྱི)། །རི་ལུར་བྱས་ (ནས་བགྲངས་)ཀྱང་ས་ཡིས་ལང་(བར་)མི་འགྱུར། །(དེ་གྲངས་ཀྱིས་བགྲངས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། འདིར་གཅིག་ གི་མ་བྱས་པའི་གྲངས་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་མདོར་མཐུན་ཏེ། མདོ་ལས་དགེ་སློང་དག དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ཞིག་གིས་ས་ཆེན་པོ་འདི་ལ་རྒྱ་ ཤུག་གི་ཚི་གུ་ཙམ་གྱིས
【現代漢語翻譯】 因此，應當一心一意地專注于這些，努力尋求庇護。這樣就能從一切損害中得到保護，並獲得一切圓滿。如《莊嚴經論》所說：（佛陀法性）能從一切近身之害中救護（因為您的力量，盲人能見物，聾人能聞聲），並且，（此法性）能從非正道中救護（因為它能使人遠離外道的見解），以及從惡趣中救護（因為您的光明能使人從惡趣中解脫），並且，（此法性）能從墮落中救護（因為它能使那些註定要進入小乘，即聲聞和獨覺二乘的人，完全從痛苦中解脫），從下劣的乘中救護（即能將不確定根性的人安置於大乘），因此（它是庇護的）至高無上。（如是宣說）。 關於生起菩提心，修習慈愛和悲心：一切眾生皆具如來藏（一切眾生皆有如來藏，梵文：Tathāgatagarbha，梵文羅馬擬音：tathāgatagarbha，漢語字面意思：如來胎藏），雖然如此，卻因未證悟而在輪迴中漂泊。他們曾於漫長的時間裡對我們施以恩惠，因此，應當對他們生起慈愛和悲心。正如《寶性論》所說：『猶如貧困之人在家中地下，雖有取之不盡的寶藏，但此人不知曉，寶藏也不會對他說：我在此處。』同樣，心中蘊藏著珍貴的寶藏，無垢的真如和不可改變的法性，卻因未證悟，眾生因此感受著貧困的痛苦。正如《親友書》所說：（一次又一次地在輪迴中結生，其過患是，對於每一個眾生來說，曾經做過我的母親）的母親（做母親等的）數量，即使將盡頭的印度楝樹（的）種子大小（的）山堆積起來（來計數），大地也無法承受（因為無法用數字來計算。此處將一個眾生做母親的次數與經部相合，經部中說：比丘們，例如一個人將這大地上的印度楝樹種子大小的土聚整合堆）。
【English Translation】 Therefore, one should single-mindedly focus on these and strive to take refuge. In this way, one will be protected from all harm and attain all perfections. As stated in the Ornament [for Clear Realization]: '(The Buddha-nature) protects from all near harms (because by your power, the blind see forms and the deaf hear sounds),' and '(this Dharma-nature) protects from non-means (because it turns away from the views of non-Buddhists),' and from the lower realms (because your light liberates from the lower realms),' and '(this Dharma-nature) protects from the aggregates of decay (because it completely turns away those with fixed lineages in the lesser vehicle, the two vehicles of Hearers and Solitary Realizers, from suffering),' protects from the inferior vehicle (that is, it establishes those with uncertain lineages in the Great Vehicle),' therefore (it is considered) the supreme (refuge).' (Thus it is said). Regarding generating Bodhicitta, cultivating loving-kindness and compassion: All sentient beings possess the essence of the Tathāgata (一切眾生皆有如來藏，梵文：Tathāgatagarbha，梵文羅馬擬音：tathāgatagarbha，漢語字面意思：如來胎藏), yet wander in samsara due to non-realization. They have benefited us for a long time, therefore, one should cultivate loving-kindness and compassion towards them all. As stated in the Uttaratantra: 'Just as in the home of a poor person, beneath the ground, there is an inexhaustible treasure, but that person does not know it, and the treasure does not say to him, 'I am here.'' Similarly, within the mind is contained a precious treasure, the stainless Suchness and the immutable Dharmata, but due to non-realization, beings experience the suffering of poverty in various ways continuously. As stated in the Suhrllekha: '(The fault of repeatedly taking rebirth in samsara is that for each sentient being, the number of times they have been my mother) is like making a mountain of sesame seeds the size of the end of a neem tree (and counting them), the earth would not be able to bear it (because it cannot be counted. Here, the number of times one has been a mother is combined with the Sutra, which says: Monks, for example, if a person were to gather piles of earth the size of neem seeds on this great earth).'
་རི་ལུ་ཐོགས་ཏེ་འདི་ནི་བདག་གི་མའོ་འདི་ནི་བདག་གི་མ་དེའི་མའོ་ཞེས་འདོར་བར་བྱེད་ན་དགེ་སློང་དག་ ས་ཆེན་པོ་འདིའི་འཇིམ་པ་ནི་སྔར་ཆེས་ཟད་པར་འགྱུར་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱི་མའི་རྒྱུད་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་ང་སྨྲའོ། །ཞེས་གསུངས་ པ་ལྟར་རང་གི་རྩ་བའི་མ་དང་དེའི་མ་སོགས་ཀྱི་ཐུག་མཐའ་ལ་སྦྱོར་བ་རོང་སྟོན་ཆོས་རྗེས་བཞེད་)ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འཁོར་བ་ཐོག་མེད་ནས་ད་ལྟའི་བར་དུ་དྲིན་ཅན་གྱི་མར་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་ཕན་པ་འབའ་ཞིག་ བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་བདེ་བའི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་འདོད་པའི་ བྱམས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ 3-280 བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱན་ལས། (རྩ་བ་)སྙིང་རྗེའི་(དེ་ལ་)འཆུ་བ་(ནི་)བྱམས་པ་སྟེ་(དེས་དེ་རྒྱས་པར་ བྱེད་པའི་ཕྱིར)། །(བྱམས་པ་དང་ལྡན་པ་)དེ་(གཞན་)སྡུག་བསྔལ་ན་(སྙིང་རྗེའི་སྒོ་ནས་གཞན་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་ པ་དེ་ལ་གཞན་དོན་གྱིས་)བདེ་བ་(སྐྱེ་བ་)ཡིས། །(སྡོང་བུ་ཡལ་ག་ལྟ་བུའི་)ཡངས་(ཤིང་)རྒྱས་(པར་འགྱུར་བ་དང་) ཚུལ་བཞིན་ཡིད་(ལ་)བྱེད་པའི། །(སེམས་པ་)ཡལ་ག་(ལྟ་བུ་)རྒྱ་ཆེར་འཕེལ་བ(ར་འགྱུར་བ)་དང་། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། (སྙིང་རྗེའི་ཕན་ཡོན་ནི་)སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡོན་ཏན་འབྱུང་གནས་ཀྱི་(བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ)། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་སུ་མི་བྱེད་(དེ་བྱེད་རིགས་ཏེ)། །འདི་ལྟར་(སྙིང་ རྗེ་ཅན་གྱིས་བྱང་སེམས་)དེ་དག་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་(མི་བཟོད་པས་གདུང་)ཡང་། །བརྩེས་(བ་ཆེན་པོ་)བསྐྱེད་ (པའི)བདེ་བ་གཞལ་དུ་མེད་པ་འབྱུང་(བའི་ཕྱིར)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། དེ་བདག་གཞན་མཉམ་པ་དང་བརྗེ་བ་བསྒོམ་པ་ནི། རང་གཞན་བདེ་སྡུག་བླང་དོར་ མཚུངས་པ་ལས། །ཐོག་མར་བདག་གཞན་མཉམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བསྒོམ་ ཞིང་ཕྱི་ནས་བདག་བས་གཞན་གཅེས་ཀྱི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་བསྐྱེད་ལ་ འབད་འཚལ་ལོ། །དེ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་ པ་ལྟར་ཡིན། དེའི་ཁྱད་པར་ཡང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དང་པོ་(སྟེ་ཐོག་མ་)ཉིད་དུ་འབད་(པ་སྟེ་ མངོན་ཞེན་ཆེན་པོས་)དེ་བསྒོམ་(པར་བྱས་ལ་ཕྱི་ནས་རྗེ་བ་ཡང་ངོ་)། །བདག་དང་གཞན་དུ་མཉམ་པ་ནི་( བདག་གཞན་མ་བརྗེ་ན་བདག་ཏུ་འཛིན་པར་འགྱུར་བས་དེ་བཟློག་པའི་ཆེད་དུ)། །(བདག་ལ་བདེ་བ་ཕན་པ་ལྟར་གཞན་ ལའང་)བདེ་(བས་ཕན་པ་)དང་(བདག་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གནོད་པ་ལྟར་གཞན་ལའང་)སྡུག་བསྔལ་(ཀྱིས་གནོད་ པར་)མཉམ་པས་ན། །(བདག་དུ་ཁཿདང་དུ་ཁའིཿརྒྱུ་ལས་འབྱིན་པ་བཞིན་གཞན་ཡང་འབྱིན་བདག་ལ་བདེ་བ་སྒྲུབ་པ་ བ
【現代漢語翻譯】 如經中所說，『如果有人拿著泥土說，這是我的母親，這是我母親的母親』，比丘們，即使這個大地的泥土最終會用盡，但人們的母親的延續卻不會如此，我這樣說。』正如榮敦·曲吉（Rongton Chöjé）所認為的那樣，將輪迴追溯到根本的母親和她的母親等，是沒有盡頭的。 從無始輪迴至今，我們一直只接受著慈母的恩惠，因此，我們應當修持慈愛， желая一切眾生都擁有安樂和安樂之因；修持大悲， желая一切眾生都遠離痛苦和痛苦之因。 如《寶鬘論》所說：『慈是悲的滋養，因其能使悲增長。』（擁有慈愛的人）當他人受苦時，（通過悲心投入利他事業，）會感到快樂。（如同樹幹生出枝葉般）心量廣大，增長，如理作意。（如同枝葉般）廣大發展。 等等。如經中所說：（大悲的利益是）『大悲是功德的源泉（偉大的菩薩）。誰不對眾生生起悲心呢（應該生起悲心）？因為（具有悲心的人，菩薩）對他們的痛苦感到無法忍受，（因此）生起慈愛（偉大的慈愛），獲得無量的快樂。』 接下來是修持自他平等和互換。從平等對待自己和他人的苦樂取捨開始。首先修持自他平等的菩提心。然後努力生起珍愛他人勝過自己的殊勝菩提心。菩提心的體性，如《現觀莊嚴論》所說：『發菩提心是爲了利益他人， желая獲得圓滿正等覺。』 其差別，如《入菩薩行論》所說：『首先（即最初）努力（以強烈的意願）修持它（然後也要反覆修習）。』自他平等是（如果不互換自他，就會執著于自我，爲了扭轉這種情況）：（像自己渴望安樂和利益一樣，也 желая他人獲得安樂和利益；像自己厭惡痛苦和損害一樣，也厭惡他人遭受痛苦和損害），自他平等。』（像從「ཁ」和「དུཿཁ」的因中解脫一樣，也要讓別人解脫；像為自己創造安樂一樣，也要為他人創造安樂）。
【English Translation】 As it is said in the scriptures, 'If someone were to take clay and say, 'This is my mother, this is the mother of my mother,' monks, even the clay of this great earth would eventually be exhausted, but the lineage of people's mothers would not be so, I say.' As Rongton Chöjé believes, tracing samsara back to the root mother and her mother, etc., is endless. From beginningless samsara until now, we have only received the kindness of our mothers, therefore, we should cultivate loving-kindness, желая all beings to have happiness and the cause of happiness; cultivate great compassion, желая all beings to be free from suffering and the cause of suffering. As the Garland of Jewels says: 'Love is the nourishment of compassion, because it makes compassion grow.' (The one who has love) when others suffer, (by engaging in altruistic activities through compassion,) feels happiness. (Like a tree trunk giving rise to branches and leaves) the mind is vast, grows, and contemplates properly. (Like branches and leaves) it develops greatly. Etc. As it is said in the scriptures: (The benefit of great compassion is) 'Great compassion is the source of merit (the great Bodhisattva). Who does not generate compassion for sentient beings (should generate compassion)? Because (the one who has compassion, the Bodhisattva) feels unbearable suffering for them, (therefore) generates love (great love), and obtains immeasurable happiness.' Next is the practice of equalizing and exchanging self and others. Starting from treating one's own and others' happiness and suffering equally. First cultivate the Bodhicitta of equalizing self and others. Then strive to generate the supreme Bodhicitta of cherishing others more than oneself. The nature of Bodhicitta, as the Ornament for Clear Realization says: 'Generating Bodhicitta is for the sake of others, желая to attain perfect and complete enlightenment.' Its difference, as the Guide to the Bodhisattva's Way of Life says: 'First (that is, initially) strive (with strong intention) to cultivate it (and then also practice it repeatedly).' Equalizing self and others is (if one does not exchange self and others, one will be attached to the self, in order to reverse this situation): (just as one desires happiness and benefit for oneself, also желая others to obtain happiness and benefit; just as one dislikes suffering and harm for oneself, also dislikes others suffering harm), self and others are equal.' (Just as one liberates from the cause of 'ཁ' and 'དུཿཁ', one should also liberate others; just as one creates happiness for oneself, one should also create happiness for others).
ཞིན་དུ་གཞན་ལའང་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་)ཐམས་ཅད་བདག་བཞིན་བསྲུང་བར་བྱ(འོ)། །ཞེས་ མདོར་བསྟན་ནས། (བདག་གཅིག་པུ་བདེ་བའི་དོན་དུ་འབད་ཀྱི་གཞན་གྱི་དོན་དུ་འབད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་ན་)གང་ 3-281 (གི་)ཚེ་བདག་དང་གཞན་གཉིས་ག །བདེ་བ་འདོད་དུ་མཚུངས་པ་ལ། །བདག་དང་(གཞན་གཉིས་ གའི་བདེ་བ་བསྒྲུབ་དགོས་པར་)ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ན་(སྟེ་མེད་ལ་རྒྱུ་མཚན)། །གང་ཕྱིར་བདག་(ཉིད་)གཅིག་ (པུ་)བདེ་བར་(བསྒྲུབ་)བརྩོན་(ལ་གཞན་ལ་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་འགལ་ལོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བདག་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདེ་བ་འདོད་པར་མཚུངས་པས་བདག་གི་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པ་ ལ་འབད་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་བརྩོན་པར་བྱ་བ་ དང་། གང་ཚེ་བདག་དང་གཞན་གཉིས་ག །སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་མཚུངས་པ་ལ། །བདག་ དང་(གཞན་འཇིགས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བསྲུང་དགོས་པར་)ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་(དེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད)ན། །(རྒྱུ་མཚན་) གང་(གི་)ཕྱིར་གཞན་(གྱི་སྡུག་བསྔལ་བསྲུང་བྱ་)མིན་(ལ་)བདག་(གཅིག་པུ་སྡུག་བསྔལ་ལས་) བསྲུང་(པར་)བྱེད་(དེ་བྱེད་མི་རིགས་སོ)། །ཅེས་པ་ལྟར་བདག་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྡུལ་བསྔལ་མི་འདོད་ པར་མཚུངས་པས་བདག་གིས་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བསྲུང་བ་ལ་ཡང་(སྟེ་མཆོག་ཏུ་)བརྩོན་ པར་བྱས་ཏེ། ཐོག་མར་བདག་གཞན་མཉམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ བདག་གཞན་བརྗེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ནི། (ལུས་ངག་གིས་ཕན་གནོད་དུ་མ་ཟད། སེམས་ཀྱིས་ ཕན་གནོད་བྱེད་པའང་སྐྱོན་ཡོན་ཆེ་བར་བསྟན་པ་ནི་)བདག་ཉིད་(ལང་ཚོ་དང་གཟུགས་དང་ནོར་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ གཞན་པས་)མཐོ་བར་(ཏེ་མཆོག་ཏུ་)འདོད་པ(འི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་)དེས། །(ཕྱི་མར་)ངན་འགྲོ་(དང་འགྲོ་ རིགས་)ངན་(པ་)དང་(བླང་དོར་མི་ཤིས་པའི་)གླེན་པར་འགྱུར་(རོ)། །(ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་མཐོ་བར་འདོད་པ་) དེ་ཉིད་(གང་ཟག་)གཞན་ལ་སྤོ་(པར་)བྱས་ན། །(སྔ་མ་ལས་བཟློག་ནས་)བདེ་འགྲོ(ར་སྐྱེས་ཏེ་གཞན་གྱི་དམ་ པར་བྱེད་པའི)་རིམ་འགྲོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་(རོ)། །ཞེས་པ་དང་། (ཐོབ་འདོད་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་བསྟན་པ་ནི་མདོར་ན་) འཇིག་རྟེན་(ན་)བདེ་བ་(གང་)ཇི་སྙེད་(ཅིག་ཡོད་)པ། །དེ་ཀུན་(ཏེ་ཐམས་ཅད་)གཞན་བདེ་(བ་)འདོད་ (པ་)ལས་བྱུང་ཞིང་། །འཇིག་རྟེན་(ན་)སྡུག་བསྔལ་(གང་)ཇི་སྙེད་(གཅིག་ཡོད་)པ། །དེ་ཀུན་བདག་ བདེ་(བ་)འདོད་(ནས་བྱ་བ་མི་ཡིན་པ་ལ་ཞུགས་པ་)ལས་བྱུང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཤེས་ 3-282 པའི་སྒོ་ནས། (བདག་གཞན་བརྗེ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ཡང་འཁོར་བ་བའི་བདེ་བར་བསྒྲུབ་པ་ལ་མི་དགོས་སོ་ཞེ་ན་) བདག་(གི་)བདེ་(བ་དང་)གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དག །(བདག་གི་བདེ་བ་གཞན་ལ་གཏོང་པ་དང་གཞན་གྱི་ སྡུ
【現代漢語翻譯】 此外，通過利益他人，所有眾生都應像保護自己一樣受到保護。正如經文所略述：『如果有人認為，我只應努力為自己尋求快樂，為何要努力為他人？』當自己與他人，都同樣渴望快樂時，自己與他人之間有什麼區別，需要去追求（兩者）的快樂呢？因此，努力為自己尋求快樂（而不為他人），這種區分是矛盾的。』正如所說，既然自己和所有他人同樣渴望快樂，那麼就像努力為自己尋求快樂一樣，也應努力為所有眾生尋求快樂。當自己與他人，都同樣不願遭受痛苦時，自己與他人之間有什麼區別，需要去保護（兩者）免受恐懼和痛苦呢？（沒有任何區別。）為何不保護他人免受痛苦，而只保護自己（免受痛苦）呢？（不應該這樣做。）』正如所說，既然自己和所有他人同樣不願遭受痛苦，那麼也應（極其）努力地保護他人免受痛苦。首先，應修持自他平等菩提心（Bodhicitta）。然後，修持自他交換菩提心：不僅身語會帶來利益或傷害，思想上的利益或傷害也具有重大影響。『渴望自己（在青春、外貌和財富等方面）超越他人（的傲慢），會導致（來世）墮入惡道（和惡趣），變得愚蠢（無法區分善惡）。』如果將這種（渴望卓越）轉移到他人身上，（與前者相反，）將獲得善趣（的出生），並能服務他人。』此外，（簡而言之，展示了渴望獲得利益的優點和缺點：）『世間所有快樂，都源於渴望他人快樂；世間所有痛苦，都源於渴望自己快樂（並因此從事不當行為）。』通過了解這些差異，（如果有人認為，自他交換是成佛之道，但對於追求輪迴中的快樂並不必要，那麼）自己的快樂和他人的痛苦，（應該如何處理呢？應該將自己的快樂給予他人，並將他人的痛苦）
【English Translation】 Furthermore, by benefiting others, all sentient beings should be protected as one protects oneself. As summarized in the scriptures: 'If one thinks, I should only strive for my own happiness, why strive for others?' When oneself and others both equally desire happiness, what difference is there between oneself and others that one needs to pursue (both) happiness? Therefore, striving for one's own happiness (and not for others), this distinction is contradictory.' As it is said, since oneself and all others equally desire happiness, just as one strives for one's own happiness, one should also strive for the happiness of all sentient beings. When oneself and others both equally do not wish to suffer, what difference is there between oneself and others that one needs to protect (both) from fear and suffering? (There is no difference.) Why not protect others from suffering, but only protect oneself (from suffering)? (One should not do this.)' As it is said, since oneself and all others equally do not wish to suffer, one should also (extremely) strive to protect others from suffering. First, one should cultivate the Bodhicitta (the mind of enlightenment) of equality between oneself and others. Then, cultivate the Bodhicitta of exchanging oneself and others: not only do actions of body and speech bring benefit or harm, but also the benefit or harm in thought has a significant impact. 'The arrogance of desiring oneself to be superior to others (in terms of youth, appearance, and wealth) will lead to (future lives) falling into evil paths (and evil realms), becoming foolish (unable to distinguish between good and evil).' If this (desire for excellence) is transferred to others, (contrary to the former,) one will attain good rebirths (and) be able to serve others.' Furthermore, (in short, showing the advantages and disadvantages of desiring to gain benefits:) 'All happiness in the world arises from the desire for others' happiness; all suffering in the world arises from the desire for one's own happiness (and thus engaging in improper behavior).' By understanding these differences, (if someone thinks that exchanging oneself and others is the path to Buddhahood, but it is not necessary for pursuing happiness in samsara, then) one's own happiness and the suffering of others, (how should they be handled? One should give one's own happiness to others and take on the suffering of others)
ག་བསྔལ་རང་གིས་ལེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་)ཡང་དག་(པར་)བརྗེ་བ(ར་)མ་བྱས་ན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་མི་ གྲུབ་ཅིང་(དེར་མ་ཟད)། །འཁོར་བ་ན་ཡང་(ལྷ་མིའི་)བདེ་བ་(ག་ལ་ཡོད་དེ་)མེད་(དོ)། །ཅེས་གསུངས་ པ་ལྟར། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་ནས། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་བས་གཞན་གཅེས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ ཁྱད་པར་ཅན་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་(བདག་འཛིན་ནི་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ པ། གཉེན་པོའི་ཡིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ན་བདག་འཛིན་གྱི་)བདག་(གི་)གནོད་(པ་སྟེ་དུ་ཁ་) ཞི་བ(ར་བྱ་བའི་དོན་)་དང་། །གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་(བར་)བྱ་(བ)འི་ཕྱིར། །(གང་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བའི་རྟེན་)བདག་གི་ གཞན་ལ་བཏང་(པར་)བྱ་(བ་)དང་། །(དེས་བདག་འཛིན་ལྡོག་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །དུས་ཐོག་མེད་ནས་ སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པའི་སྡིག་པའང་འཛད་དེ། སེམས་ཅན་རྣམས་བདག་བཞིན་དུ་བདག་གོ་སྙམ་དུ་བཟུང་ལ་སྔར་བདག་རྙིང་ པ་ལ་ངལ་འབད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕན་བདེ་བསྒྲུབ་པ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་སྔར་གཞན་ལ་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་བཞིན་དུ་བདག་རྙིང་པ་ལ་བྱའོ། ། འོ་ན་སྔར་བདག་མེད་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འཁྲུལ་བ་བཞིན་དུ། གཞན་ལའང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའང་འཁྲུལ་བས་རྗེས་ཀྱང་ འབྲས་བུ་ལ་ཁྱད་མེད་དོ་སྙམ་ནས་འཁྲུལ་བ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་མི་འགལ་ཏེ། ཐོ་ཡོར་ལ་དགྲར་ ཤེས་པའི་སྐྲག་འཇིགས་གཉེན་དུ་ཤེས་པས་སེལ་ནུས་པ་བཞིན་ནོ་)གཞན་རྣམས་བདག་བཞིན་བསྲུང་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ལྟར། བདག་གི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཁྱད་པར་ ཐམས་ཅད་དྲིན་ཅན་གྱི་མར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་བཏང་ པར་བྱ་ཞིང་གཞན་གྱི་སྡིག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་མི་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ ཅད་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བླངས་ཏེ་སྦྱོང་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། ། གཉིས་གའི་དོན་བསྡུ་བ་ན། སྐྱབས་འགྲོའི་དོན་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི། ། 3-283 འཇིགས་པས་ཉེན་ནས་མཆོག་ལ་བློ་གཏདོ་པ། །སེམས་བསྐྱེད་དོན་ཡང་དགེ་ བ་གང་ཡིན་རྣམས། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་དུ་བྱེད་པའོ། །རང་གཞན་ཐམས་ ཅད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འཇིགས་པས་སྐྲག་ནས། ཡུལ་དམ་པ་དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ ཆེ་གསུམ་ལ་དུས་འདི་ནས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་བློ་གཏོད་ཅིང་སྐྱབས་གནས་ སུ་ཁས་ལེན་པ་ནི་སྐྱབས་འགྲོའི་དོན་ཡིན་ཞིང་། དགེ་བའི་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དོན་ཡིན་ལ། ཐེག་ཆེན་པའི་ ལུགས་ལ་དེ་དག་ཀྱང་དོན་གཅིག་པར་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱན་ལས། འདི་ནི་དེ་དངོས་ འདོད་པས་ཁས་ལེ༷ན་དེ་ཡང་སྙིང་
【現代漢語翻譯】 如經中所說：『若不以痛苦換取正道，則不成佛，輪迴中亦無樂。』因此，凡欲脫離三界輪迴之苦，證得圓滿佛果者，皆應修持珍愛他人勝過自己的殊勝菩提心。爲了指出執著自我的過患（即痛苦的根源），並修持對治之法，應致力於平息自我的痛苦，爲了平息他人的痛苦，應將自我施與他人。通過這種方式轉變執著，積累功德資糧，並耗盡自無始以來傷害眾生的罪業。應視眾生如己，像對待自己一樣對待他們。過去爲了自己而辛勤付出，現在也應如此對待眾生。過去如何對待他人，現在也應如何對待自己。』 『如果像過去執著于無我的『我』一樣，現在執著於他人也是一種錯覺，那麼結果豈不是沒有差別嗎？』雖然錯覺沒有差別，但結果並非沒有差別。正如因害怕敵人而產生的恐懼，可以通過認識到親友來消除一樣。 如經中所說：『應如保護自己一般保護他人。』因此，應毫不吝惜地將自己的一切圓滿功德，包括身體和受用，都奉獻給慈愛的如母有情。同時，應努力承擔並凈化他人的一切罪業和痛苦。 總而言之，皈依的意義在於因畏懼輪迴之苦而皈依殊勝對境。發心的意義在於將一切善行奉獻給眾生。我們應因畏懼輪迴之苦而皈依三寶，直至證得大菩提。承諾以三寶為皈依處，是皈依的意義。將一切善行奉獻給眾生，是發心的意義。大乘認為，皈依和發心意義相同。如《寶性論》所說：『此乃欲得彼果而作之承諾，彼亦為心之精要。』
【English Translation】 As it is said in the scriptures: 'If you do not exchange suffering for the right path, you will not become a Buddha, and there will be no happiness in samsara.' Therefore, those who wish to escape the suffering of the three realms of samsara and attain the perfect Buddhahood should cultivate the special Bodhicitta of cherishing others more than oneself. In order to point out the harm of clinging to self (i.e., the root of suffering) and cultivate the antidote, one should strive to pacify one's own suffering. In order to pacify the suffering of others, one should give oneself to others. By transforming attachment in this way, accumulating merit, and exhausting the sins of harming sentient beings since beginningless time, one should regard sentient beings as oneself and treat them as one treats oneself. Just as one has worked hard for oneself in the past, one should now treat sentient beings in the same way. How one has treated others in the past, one should now treat oneself. 'If, like clinging to the selfless 'I' in the past, clinging to others now is also an illusion, then wouldn't the result be no different?' Although the illusion is no different, the result is not without difference. Just as the fear arising from fearing an enemy can be eliminated by recognizing a friend. As it is said in the scriptures: 'One should protect others as one protects oneself.' Therefore, one should unreservedly dedicate all one's perfect merits, including body and possessions, to all sentient beings who are kind like mothers. At the same time, one should strive to take on and purify all the sins and sufferings of others. In summary, the meaning of refuge is to take refuge in a supreme object out of fear of the suffering of samsara. The meaning of generating Bodhicitta is to dedicate all good deeds to sentient beings. We should take refuge in the Three Jewels out of fear of the suffering of samsara until we attain great Bodhi. Committing to the Three Jewels as a refuge is the meaning of refuge. Dedicating all good deeds to sentient beings is the meaning of generating Bodhicitta. The Mahayana tradition believes that refuge and Bodhicitta have the same meaning. As it is said in the Ratnagotravibhāga: 'This is the commitment made to obtain that result, and that is also the essence of the mind.'
རྗེ་ལས་རིག་བྱ༷། །དེ་ལས་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེ༷ན་ཕན་དང་ བདེ་བྱེད་དཀའ་ལ་སྐྱོ་བ་མེད། །ངེས་པར་འབྱུང་ལ་ཐེག་པ་ཀུན་གྱིས་རྟོན་པའི་ཡོན་ཏན་རྟག་ ཏུ་ལྡ༷ན། །བརྡ་བཏ༷གས་ཆོས་ཉིད་ཐོ༷བ་པ་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱབས་འགྲོ་འདི་མཆོག་ཉིད། ། ཅེས་པས་སྐྱབས་གནས་མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་འདོད་པས་དེའི་ལམ་བསྒྲུབ་ པར་ཁས་ལེན་པ་ངོ་བོའི་དོན་དང་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་བ་རྒྱུའི་དོན་དང་། དེ་ལས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པའི་ སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པ་འབྲས་བུའི་དོན་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་ བ་བྱེད་པའི་དཀའ་སྤྱད་ལ་སྐྱོ་བ་མེད་པ་ལས་ཀྱི་དོན་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བར་བྱ་བ་ལ་ ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་དང་མཐུན་པར་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ཉེ་བར་རྟོན་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལྡན་ པའི་དོན་དང་། རགས་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་བརྡ་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཕྲ་བ་དོན་དམ་ཆོས་ ཉིད་གྱིས་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པར་འབྱེད་པ་འཇུག་པའི་དོན་ཏེ། དོན་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་མཆོག་ཏུ་ བསྟན་པས་སོ། །དེ་བས་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་དུ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་ཚོགས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་ལ། །བྱང་ཆུབ་པར་དུ་བདག་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། 3-284 བདག་གིས་སྦྱིན་སོགས་བགྱིས་པ་འདི་དག་གིས། །འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་ པར་ཤོག །ཅེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ༈ དངོས་གཞི་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག དངོས་གཞི་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ལའང་། ཕྱིན་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོགས་གཉིས་ བསྒྲུབ་ཚུལ་ནི། སྦྱོར་བ་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་སྔོན་འགྲོ་བས། །དངོས་གཞི་ སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་པ་དང་། །བརྩོན་འགྲུབ་བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་ཕ་ རོལ་ཕྱིན། །ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག་བསྒྲུབ་ལ་འབད་འཚལ་ལོ། །ཇི་སྐད་དུ། རྒྱན་ ལས། (ཚེ་འདིར་ལན་དང་ཕྱི་མར་རྣམ་སྨིན་ལ་)རེ་བ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་དང་། །ཡང་སྲིད་(སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལྷ་མི་ལ་ སོགས་པའི་ལུས་ལེན་པར་)མི་འདོད་(པའི་)ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །(གཞན་གྱི་གནོད་པ་དང་ལམ་བསྒྲུབ་པའི་དཀའ་ སྤྱད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་)ཐམས་ཅད་ལ་ནི་(ཅི་མི་སྙམ་པའི་)བཟོད་པ་དང་། །(འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ པའི་)ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་(བའི་)བརྩོན་འགྲུས་དང་། །དེ་བཞིན་(དུ་ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་བའི་)བསམ་ གཏན་(གཟུགས་ཅན་དང་)གཟུགས་མེད་(པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་)མིན་(པ་དང་)། །ཤེས་རབ་(ནི་)ཐབས་ (སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་གཞན་དོན་བྱེད་པ་)དང་ལྡན་པ་སྟེ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་(དེ་དག་)ལ། །བརྟན་པ་ (བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་)རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་(པར་)སྦྱོར་(པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ ལྟར། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་པ
【現代漢語翻譯】 '傑拉瑞嘉'（一切智智）！從那之中，利益和安樂一切有情，不畏艱難困苦。恒常具足決定生起和一切乘共同依止的功德。通達句義和證得法性，有智慧者以此為殊勝皈依處。 如是，欲求獲得究竟皈依處之佛陀果位，承諾修持其道，乃本體之義；此又源於緣念一切有情之大悲心，乃因之義；由此現證遍知一切所知之佛陀果位，乃果之義；于利益安樂一切有情之苦行無有厭倦，乃業之義；于決定生起之事，與一切乘共同依止二資糧之功德，乃具足之義；粗分如理取捨，乃由句義所生；細分證得勝義法性等，乃趣入之義。以六義之門而作殊勝開示。 是故，于佈施等一切善行之先，應如是念誦：'諸佛正法賢聖僧，直至菩提我皈依。我以佈施等善行，為利有情願成佛。' 正行二資糧雙運： 正行二資糧雙運者，即依六度波羅蜜多而修集二資糧之方式：加行先以皈依、發心為前導，正行即佈施、持戒、忍辱、精進、禪定、智慧等六度波羅蜜多。應勤奮修持二資糧雙運。如《寶鬘論》所云：'不為今生報，不為後世熟，不欲後有身，忍辱一切苦，精進生眾德，禪定離有無，智慧具方便，六度名真修。' 如是，應於六度波羅蜜多中如理修習。
【English Translation】 'Jela Rigja' (All-knowing wisdom)! From that, benefiting and bringing happiness to all sentient beings, without fearing difficulties and hardships. Constantly possessing the qualities of definitely arising and relying on all vehicles. Understanding the meaning of words and attaining the nature of reality, wise ones take this as the supreme refuge. Thus, desiring to attain the ultimate refuge, the state of Buddhahood, committing to practice its path is the meaning of the essence; this also originates from the great compassion that contemplates all sentient beings, which is the meaning of the cause; from this, directly realizing the state of Buddhahood that knows all knowable things, which is the meaning of the result; having no weariness in the ascetic practices that benefit and bring happiness to all sentient beings, which is the meaning of the action; regarding the matter of definitely arising, possessing the qualities of relying on the two accumulations in common with all vehicles, which is the meaning of possessing; taking and abandoning the coarse aspects as appropriate, which arises from the meaning of words; attaining the subtle ultimate nature of reality, etc., which is the meaning of entering. It is supremely taught through the door of six meanings. Therefore, before engaging in all virtuous deeds such as generosity, one should recite: 'I take refuge in the Buddha, the Dharma, and the Sangha until enlightenment. By the merit of generosity and other virtues, may I attain Buddhahood for the benefit of all beings.' The main practice of the union of the two accumulations: The main practice of the union of the two accumulations is the method of accumulating the two accumulations based on the Six Perfections: the preliminary practice is preceded by refuge and generating Bodhicitta, and the main practice is the Six Perfections such as generosity, discipline, patience, diligence, meditation, and wisdom. One should diligently practice the union of the two accumulations. As stated in the 'Ratnavali': 'Not for reward in this life, not for ripening in the next, not desiring future existence, enduring all suffering with patience, diligence arises from all virtues, meditation is free from existence and non-existence, wisdom possesses skillful means, the six perfections are called true practice.' Thus, one should practice properly in the Six Perfections.
འི་སྒོ་ནས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ལ་འབད་པར་བྱའོ། ། ཕྱིན་དྲུག་གི་ངོ་བོ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། ཆོས་དོན་གཉེར་ལ་ལེགས་བཤད་སྦྱིན་ པ་དང་། །གང་ལ་ཅི་འདོད་ཟང་ཟིང་སྦྱིན་པ་དང་། །སྣ་ཚོགས་འཇིགས་པ་རྣམས་ ལས་སྐྱོབས་པ་སྟེ། །སྦྱིན་པ་རྣམ་གསུམ་རྟག་ཏུ་བསྟེན་ན་ལེགས། །ཞེས་པ་ལྟར་ བསྒྲུབ་ཅིང་། རྒྱན་ལས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་(སྦྱིན་པ་གསུམ་གྱིས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་ བྱེད་དེ། རང་གི་)ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དག །གཞན་ལ་མི་སྦྱིན་པ་ནི་ཡོངས་(སུ་)མེད་(པའི་ཕྱིར་)དེ། ། 3-285 (ཇི་ལྟར་སྨིན་པར་བྱེད་ཅེ་ན་འདི་ཕྱིའི་)ཕན་འདོགས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཞན་སྨིན་(པར་)བྱེད་(དེ)། ། (ཕངས་མེད་པར་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང་སྦྱིན་པས་བསྡུས་ནས་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཉེ་རིང་མེད་ པར་)མཉམ་པར་སྦྱིན་པ་(དང་སྦྱིན་པ)འི་ཡོན་ཏན་(གྱིས་)ངོམས་(པར་)མི་འགྱུར་(བའི་ཕྱིར)། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་མི་འབྱེད་ པར་གཞན་ལ་གཏོང་བས་ངོམས་པ་མེད་པར་བྱས་ཏེ། འཕྲལ་དུ་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ པ་དང་། ཕུགས་སུ་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་ཕན་འདོགས་པ་ལ་ཡང་བསླབ་པར་བྱའོ། ། མི་དགེ་གང་ཡིན་མཐའ་དག་སྤོང་བ་དང་། །སྒོ་གསུམ་དགེ་བའི་ལས་ལ་ སྦྱོར་བ་དང་། །དེ་དག་གཞན་ལ་ཕན་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་ གསུམ་ཡང་རྟག་ཏུ་བསྲུང་། །ཞེས་པ་ལྟར་བསྒྲུབ་ཅིང་། དེ་བཞིན་དུ། (བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དེ་)རྟག་པར་རང་བཞིན་(དུ་རང་བཞིན་གྱིས་གོམས་པའི་དབང་ གིས་སྡིག་པ་མི་བྱེད་པ་དང་)ལྷག་པར་འཚེ་བ་མེད(པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་)། །(ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྟོགས་ ནས་དེ་ལ་)བདག་དགའ་(བ་དང་བླང་དོར་ལ་)བག་ཡོད་(པ་སྟེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྔ་པོ་)འདི་ལ་གཞན་འགོད་(པའི་) ཕྱིར(དང་)། །(དེས་འདི་ཕྱིའི་)ཕན་(པ་)རྣམས་(པ་)གཉིས་(ཡོངས་སུ་)རྫོགས་(པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་) རྣམ་པར་སྨིན་པ(ར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་)དང་། །(ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་ཕན་འདོགས་ཏེ་རྣམ་སྨིན་དང་)རྒྱུ་མཐུན་(པའི་)ཡོན་ ཏན་བརྒྱུད་པས་གཞན་སྨིན་(པར་)བྱེད་(པའི་ཕྱིར)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་ཆད་ པར་རང་བཞིན་གྱིས་གོམས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྷག་པར་འཚེ་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད། བདག་ཉིད་ དགའ་བའི་ངང་ནས་བག་ཡོད་པས་བསྲུང་ཞིང་། གཞན་རྣམས་ཀྱང་དངོས་སུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ རྣམ་དག་ལ་འགོད་པ་དང་། བརྒྱུད་ནས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བ་དང་། རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱུན་དུ་བསྲུང་བ་ལ་འགོད་པའི་སྒོ་ནས་ཕན་འདོགས་པ་ ལ་ཡང་བསླབ་པར་བྱའོ། །
【現代漢語翻譯】 應通過佈施等方式，努力積累福德和智慧二資糧。 關於六度（Paramita）的本質的詳細闡述如下：對於尋求佛法真諦的人，要給予善妙的教誨；對於需要物質的人，要給予所需的物品；對於遭受各種恐懼的人，要給予保護。要像這樣實踐，並如《寶鬘論》所說：『菩薩以三種佈施使眾生完全成熟，即不將自己的身體和受用施予他人是不可能的。』 （如何使他們成熟呢？通過今生和來世）兩種利益來使他人成熟。（因為菩薩毫不吝惜地滿足眾生的願望，並通過佈施來引導他們行善，並且平等地對待一切眾生，）菩薩不會對佈施的功德感到厭倦。 如是說，菩薩應毫不偏袒地將自己的身體和受用施予他人，永不滿足。通過立即滿足他們的願望，並在最終引導他們行善的方式來學習利益他人。 斷除一切惡行，身語意三門行善，為利益他人而行善，應始終守護這三種戒律。』 如是實踐，並且如《寶鬘論》所說：（菩薩以戒律使眾生完全成熟，即）總是自然地（由於習慣的力量而不作惡），並且完全不傷害他人。（通過認識到戒律的功德，）自己樂於持戒，並且謹慎地對待應做和不應做之事（即五種戒律），爲了使他人安住於此（戒律），（通過今生和來世）兩種利益（完全）使眾產生熟，（爲了來世的利益，即異熟果和）通過與因相同的功德的傳承來使他人成熟。 如是說，應始終不間斷地守護自然而然習慣的戒律，即不傷害他人。自己樂於持戒，並以謹慎的態度守護它。通過直接使他人安住于純凈的戒律，並通過間接使他們安住于異熟果，即投生善趣，以及與因相同的果，即持續守護戒律的方式來學習利益他人。
【English Translation】 One should strive to accumulate the two accumulations of merit and wisdom through means such as generosity. The detailed explanation of the essence of the six perfections (Paramita) is as follows: To those who seek the meaning of Dharma, give excellent teachings; to those who desire material things, give what they want; and protect from various fears. It is good to always rely on these three types of generosity. As it is practiced, and as stated in the Garland of Jewels: 'Bodhisattvas fully ripen sentient beings through three types of giving, it is impossible not to give one's body and possessions to others.' '(How do they ripen them? By) ripening others with two types of benefit (in this life and the next). (Because Bodhisattvas fulfill desires without stinginess, and by giving, they lead them to virtue, and treat all beings equally,) Bodhisattvas never become satiated with the qualities of giving.' As it is said, Bodhisattvas should give their body and possessions to others without discrimination, never being satisfied. One should also learn to benefit others by immediately fulfilling their desires and ultimately guiding them to virtue. 'Abandon all that is unwholesome, engage the three doors of body, speech, and mind in virtuous deeds, and accomplish these for the benefit of others. Always protect these three types of discipline.' As it is practiced, and similarly, as stated in the Garland of Jewels: '(Bodhisattvas fully ripen sentient beings through discipline, that is) always naturally (due to the power of habit, not committing evil), and completely without harming others. (Having realized the qualities of discipline,) one is happy with discipline and mindful of what should and should not be done (i.e., the five disciplines), in order to establish others in this (discipline), (through the two) benefits (of this life and the next), one fully ripens sentient beings, (for the benefit of future lives, i.e., the fully ripened result and) through the transmission of qualities similar to the cause, one ripens others.' As it is said, one should always continuously protect the discipline that is naturally habitual, which is without harming others. One should protect it with mindfulness while being happy with one's own discipline. One should also learn to benefit others by directly establishing them in pure discipline, and indirectly establishing them in the fully ripened result, i.e., being born in happy realms, and the result similar to the cause, i.e., continuously protecting discipline.
3-286 གནོད་བྱེད་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་པ་དང་། །ཆོས་ཀྱི་དཀའ་སྤྱད་དང་དུ་ ལེན་པ་དང་། །ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་མི་སྐྲག་པའི། །བཟོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ ཡང་བསྒོམ་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་ལྟར་བསྒྲུབ་ཅིང་། དེ་བཞིན་དུ། (བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་ པས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དེ་)གཞན་གནོད་(པ་)བྱེད་(པ་)ལ་ཕན་(པར་)བྱེད་(པའི་)བློ་(དང་) ལྡན་པ(ས)། །གནོད་བྱེད་དྲག་པོ་(སྟེ་ཤིན་ཏུ་གདུང་བ་)དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་བཟོད་(ལ)། །(བཟོད་པ་སྒོམ་ པའི་)ཐབས་རིག་(ནས་)གནོད་པ་(ལ་)བཟོད་པ་དེ་དག་གིས། །གནོད་བྱེད་(རྣམས་དད་པར་བྱས་ནས་) དགེ་བ་ཡང་དག་ལེན་དུ་འཇུག(པས་ཚེ་འདི་ཕྱི་གཉིས་ག་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་)། ཅེས་གསུངས་པ་ ལྟར། གཞན་དག་བདག་ལ་གནོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བཟོད་ པ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཕན་འདོགས་པའོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པས་གནོད་པ་དྲག་པོ་དག་ཀྱང་ བཟོད་པར་བྱེད་ཅིང་། དངོས་སུ་གནོད་པ་ལ་ནི་ལན་མི་བྱེད་པས་ཕན་འདོགས་པ་དང་། བརྒྱུད་ནས་གནོད་བྱེད་རྣམས་དད་པར་བྱས་ཏེ། དགེ་བ་ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་འཇུག་པའི་སྒོ་ ནས་ཕན་འདོགས་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། ། རྒྱ་ཆེན་ཆོས་ལ་གོ་ཆ་ཆེར་བསྐྱེད་དེ། །དེ་བཞིན་སྦྱོར་བ་ཡིས་ཀྱང་བསྒྲུབ་ པ་དང་། །མ་ཞུམ་མི་འཁྲུགས་ཆོག་མི་ཤེས་པ་ཡིས། །དགེ་ལ་ཡང་དག་སྤྲོ་བའི་ བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བསྒྲུབ་ཅིང་། དེ་བཞིན་དུ། རྒྱལ་སྲས་ བརྩོན་འགྲུས་མཆོག་ལ་བརྟེན་པ་དེ་(ཆོས་ཅན)། །(གཞན་དོན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་ལ་མི་སྐྱོ་བ་ཡིན་ཏེ་)སེམས་ ཅན་(གྱི་)ཚོགས་རབ་(ཏུ་)སྨིན་པར་བྱེད་པ(འི་ཚེ)་ན། །ཕ་རོལ་(པོའི་)སེམས་དགེ་(བ་)གཅིག་ གི་ཕྱིར་ཡང་ནི། །བསྐལ་པ་བྱེ་(བ་)སྟོང་དུའང་སྐྱོ་(བར་)མི་འགྱུར་(པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་གསུངས་ པ་ལྟར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་ཡུན་ཐུང་ངུས་ཕན་ཐོགས་ པ་ལ་སྤྲོ་བས་འཇུག་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། སེམས་ཅན་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་དགེ་བ་སྣ་གཅིག་བསྐྱེད་ 3-287 པའི་ཆེད་དུའང་ཡུན་རིང་པོ་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་ཏུ་མི་སྐྱོ་བར་བརྩོན་པས་འཇུག་ཅིང་། དངོས་སུ་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བས་ཕན་པ་དང་། བརྒྱུད་ནས་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ཕུན་ཚོགས་པ་ལ་ སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་ཕན་འདོགས་ལ་ཡང་བསླབ་པར་བྱའོ། ། མཐོང་ཆོས་ཚེ་འདིར་དགེ་བར་གནས་པ་དང་། །ཡོན་ཏན་ཁྱད་འཕགས་ རིམ་གྱིས་འགྲུབ་པ་དང་། །མངོན་ཤེས་ལ་བརྟེན་གཞན་དོན་ནུས་པ་ཡི། །བསམ་ གཏན་གསུམ་ལའང་རིམ་གྱིས་མཉམ་པར་བཞག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་བསྒྲུབ་ ཅིང་། དེ་བཞིན་དུ། (བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་གཏན་གྱིས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དེ་དམིགས་པ་ ལས་མི་གཡེང་བའི་)ཡིད་ཀྱི་དབང་ནི་བླ་ན་མེད་(པ་)ཐོབ་ནས།
【現代漢語翻譯】 如同偈頌所說：『對作害者生起慈悲，勇於承擔佛法的苦行，對於深奧的法性毫不畏懼，三種忍辱也應修習。』 應當如此修行。同樣地，（菩薩的忍辱能使眾生完全成熟），具有利益他人之心的菩薩，即使面對強烈的損害，也能安忍。（通過了解修習忍辱的方法），以忍耐損害，使作害者生起信心，從而引導他們行善（因此能利益今生來世）。』 如是說。當他人對我做出各種損害時，應知這是成就菩薩忍辱行的因緣，因此是有益的。對於直接的損害，不以牙還牙，從而利益他人；通過使作害者生起信心，引導他們行善，從而間接利益他人，應當如此學習。 如同偈頌所說：『對於廣大的佛法生起極大的盔甲，同樣以精進加以成辦，以不灰心、不散亂、知足，在善法上生起歡喜的精進。』 應當如此修行。同樣地，（菩薩依靠殊勝的精進），（爲了利益他人而精進不懈），當使眾生群體完全成熟時，即使爲了他人心中生起一念善心，經歷億萬劫的時間也不會厭倦。』 如是說。菩薩們對於在短時間內利益眾多眾生尚且歡喜投入，更何況是爲了在一個眾生心中生起一念善心，經歷漫長的時間，億萬劫也不厭倦地精進。直接以善行利益他人，並通過引導他人獲得圓滿的善果來間接利益他人，也應當如此學習。 如同偈頌所說：『現世安住于善，殊勝的功德逐漸成就，依靠神通而能利益他人，三種禪定也應次第修習。』 應當如此修行。同樣地，（菩薩的禪定能使眾生完全成熟，即獲得不離目標的）無上意自在。
【English Translation】 As the verse says, 'Generate compassion for those who harm, bravely undertake the hardships of Dharma practice, and do not fear the profound meaning of Dharma nature; cultivate these three types of patience.' One should practice in this way. Similarly, '(A Bodhisattva's patience completely matures sentient beings), endowed with the mind to benefit others, even the most intense harm they patiently endure. (Knowing the method of cultivating patience), by enduring harm, they induce faith in the perpetrators, thereby leading them to virtue (thus benefiting both this life and the next).' As it is said. When others inflict various harms upon me, one should know that this is the cause for accomplishing the Bodhisattva's practice of patience, and therefore it is beneficial. One does not retaliate against direct harm, thereby benefiting others; by inducing faith in the perpetrators and leading them to virtue, one indirectly benefits others; one should learn in this way. As the verse says, 'Generate a great armor for the vast Dharma, and accomplish it with diligence; with unwavering, undistracted, and contented mind, engage in virtuous deeds with joyful diligence.' One should practice in this way. Similarly, '(Bodhisattvas, relying on supreme diligence), (are tireless in their diligence for the sake of others), when they are maturing the multitude of sentient beings, even for the sake of a single virtuous thought in another's mind, they will not weary even after hundreds of millions of eons.' As it is said. Bodhisattvas are happy to engage in benefiting many beings in a short time, what need is there to say that even for the sake of generating a single virtuous thought in the mind of one being, they will diligently engage without weariness for hundreds of millions of eons. One directly benefits others with virtuous deeds, and one should also learn to indirectly benefit others by guiding them to obtain perfect virtuous results. As the verse says, 'Abiding in virtue in this very life, excellent qualities are gradually accomplished, and relying on clairvoyance, one is able to benefit others; one should also successively cultivate these three types of meditative concentration.' One should practice in this way. Similarly, '(A Bodhisattva's meditative concentration completely matures sentient beings, that is, obtaining the unsurpassed) mastery of mind without straying from the object of focus.'
།གཞན་གྱི་མཆོད་(པ་དང་)འདོད་(པ་ བརྙེན་བཀུར་)ཐམས་ཅད་ངེས་(པར་)བཅོམ་(པ་དང་)སྟེ། །མཆོག་གི་(སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་)བསྟན་(པ་) ལ་(གདུལ་བྱ་)གཞན་དག་(སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱིས་རྫུ་འཕྲུལ་བསྟན་ནས་)འདུན་(པར་འཇུག་པར་)བྱེད་ཅིང་། དེ་ དག་(གིས་)དགེ་(པའི་)ལས་ཡང་དག་(པར་)འཕེལ་བ(འི་སྒོ་ནས་སྨིན་པ་)ར་བྱེད་(པའི་ཕྱིར་)། །ཅེས་ གསུངས་པ་ལྟར། བསམ་གཏན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་ཡིད་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ལ་ དབང་ཐོབ་ཅིང་། ཟང་ཟིང་གི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་ཆགས་པ་མེད་པར་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་ སོགས་པའི་མངོན་ཤེས་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་གདུལ་བྱ་རྣམས་འདུན་ པར་བྱ་སྟེ་དངོས་སུ་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་སྦྱོར་བས་ཕན་པ་དང་། བརྒྱུད་ནས་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ ལ་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་ཕན་འདོགས་པ་ལའང་བསླབ་པར་བྱའོ། ། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་དང་། །དོན་དམ་མཁའ་ལྟར་འགྱུར་མེད་ རྟོགས་པ་དང་། །ཁྱད་པར་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་ཚུལ་མཁས་པ་ཡི། །ཤེས་རབ་ གསུམ་ཡང་རྣམ་པར་སྤེལ་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བསྒྲུབ་ཅིང་། དེ་བཞིན་དུ། (བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དེ་)དེ་(ཁོ་ན་)ཉིད་(ངེས་དོན་དང་)དགོངས་ 3-288 (པ་ཅན་དྲང་)དོན་(གྱི་)ཚུལ་(འབྱེད་པ་)ལ་རབ་(ཏུ་)མཁས་(པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་)ཏེ། །སེམས་ཅན་(རྣམས་ ཀྱི་)ཐེ་ཚོམ་ཤིན་ཏུ་སེལ་བར་བྱེད་(པ)། །དེ(འི)་ཕྱིར་(དང་)རྒྱལ་པའི་བསྟན་(པ་)ལ་(གདུལ་བྱ་)དེ་ གུས་པའི། །རང་བཞིན་(གྱིས་)དགེ་བའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་(པར་)འཕེལ་(བར་)བྱེད་(པའི་ཕྱིར)། །ཅེས་ གསུངས་པ་ལྟར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པས་ངེས་དོན་ཟབ་ མོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དང་དྲང་དོན་དགོངས་པ་ཅན་གྱི་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་ཐམས་ ཅད་ལ་མཁས་པར་བྱ་སྟེ། གནས་སྐབས་སུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཐེ་ཚོམ་མཐའ་དག་སེལ་ བར་བྱེད་པས་ཕན་འདོགས་ཤིང་། མཐར་ཐུག་རྒྱལ་པའི་བསྟན་པ་ལ་གུས་པར་བྱས་ནས་ རང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་དགེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཕན་ འདོགས་པ་ལ་ཡང་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་ཚོགས་གཉིས་དག་ཏུ་བསྡུ་བ་ནི། སྦྱིན་ (པ་)དང་ཚུལ་ཁྲིམས་(ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པ་)བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཚོགས་ཡིན་(ཞིང་) ཤེས་རབ་(ཀྱིས་ཕར་ཕྱིན་)ཡེ་ཤེས་ཀྱི་(ཚོགས་ཡིན་ལ)། །(བཟོད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་བསམ་གཏན་)གསུམ་ པོ་དག་ནི་(བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་)གཉིས་ཀ(འི་ཚོགས་ཡིན་ལ༑)སྟེ། །(འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་ རབ་ཀྱིས་ཟིན་ན་ཕར་ཕྱིན་དང་པོ་)ལྔ་ཆར་ཡང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་(སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ ལྟར། སྦྱིན་པ་གསུམ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་གསུམ་གྱིས། །གཞན་
【現代漢語翻譯】 正如所說，『必定摧毀他人的供養（和）慾望（尊敬），至上者（即佛陀）的教法，引導其他（有情）生起（通過身語意示現神變），使他們善行圓滿增長。』 因此，通過禪定獲得一心專注的自在，不貪戀世俗的利養和恭敬，依靠神變等神通，引導所化眾生趣入佛法，直接以善法利益他們，間接以善果利益他們，也應學習這些。 如實知曉世俗如幻，證悟勝義如虛空般不變，尤其善巧成辦利他之事，三種智慧也應努力增長。 正如所說，菩薩以智慧成熟有情，精通（究竟）真實義和（方便）隱含義，能斷除有情的一切疑惑，因此，恭敬佛陀的教法，自性增長善妙功德。 因此，菩薩們應以清凈的智慧，精通究竟真實義和方便隱含義等一切差別，暫時斷除有情的一切疑惑，從而利益他們；最終恭敬佛陀的教法，使自他相續中的善妙功德圓滿增長，也應學習這些。將這些歸納為二資糧，即佈施和持戒（的波羅蜜多是利益有情的），是福德資糧，智慧（的波羅蜜多）是智慧資糧，（忍辱、精進、禪定）三者是（福德和智慧）二者的資糧，（如果被不分別三輪的智慧所攝持，則前）五者都成為智慧資糧。 正如所說，以三種佈施和三種持戒，利益他人。
【English Translation】 As it is said, 'Surely destroy all others' offerings (and) desires (respect), the supreme one's (i.e., Buddha's) teachings, lead other (beings) to arise (by showing miracles through body, speech, and mind), and make their virtuous deeds fully grow.' Therefore, by attaining mastery over single-pointed concentration through meditative absorption, without attachment to worldly gains and honor, relying on clairvoyance and other supernormal powers, one should lead beings to the Buddha's teachings, directly benefiting them with virtuous practices, and indirectly benefiting them with virtuous results, one should also learn these. Knowing conventional truth as illusion, realizing ultimate truth as unchanging like space, and being skilled in accomplishing the welfare of others, one should also cultivate these three kinds of wisdom. As it is said, Bodhisattvas mature beings with wisdom, being skilled in (definitive) reality and (interpretive) intention, they dispel the doubts of beings. Therefore, respecting the teachings of the Victorious One, they naturally increase virtuous qualities. Therefore, Bodhisattvas should, with pure wisdom, be skilled in all distinctions such as the ultimate reality and the interpretive intention, temporarily benefiting beings by dispelling all their doubts, and ultimately respecting the teachings of the Victorious One, increasing the virtuous qualities in their own and others' minds. These are summarized into the two accumulations: giving (dāna) and moral discipline (śīla) (the pāramitās that benefit beings) are the accumulation of merit, wisdom (prajñā) (the pāramitā) is the accumulation of wisdom, and the three (patience, diligence, and meditation) are the accumulation of both (merit and wisdom). (If the first) five are all taken by the wisdom that does not conceptualize the three spheres, they become the accumulation of wisdom. As it is said, with the three kinds of giving and the three kinds of moral discipline, benefit others.
ལ་ཕན་པ་བསོད་ ནམས་ཚོགས་ཡིན་ཏེ། །དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །མི་རྟོག་ ངང་ལ་འཇོག་པ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས། །ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དང་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་དང་། མི་ འཇིགས་པ་སྐྱབས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དང་གསུམ། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་གྱིས་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ ནི་བསོད་ནམས་ཡིན་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ 3-289 ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ངང་དུ་འཇོགས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་ཞིང་། བཟོད་དང་བརྩོན་འགྲུས་བསམ་གཏན་གསུམ་པོ་ཡང་། །གཞན་ལ་ཕན་ པར་སྤྱོད་པའི་ཆ་རྣམས་ནི། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ཏེ་སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོ་ལ། ། འཇུག་པའི་ཆ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་སུ་འགྱུར། །གནོད་པ་ལ་ལན་མི་བྱེད་པའི་བཟོད་ པ་དང་། གཞན་དོན་ལ་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། བསམ་གཏན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་མངོན་ ཤེས་ཀྱིས་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཆ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཚོགས་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་ ཟབ་མོ་ལ་མི་སྐྲག་པའི་བཟོད་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ་ལ་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། མི་ རྟོག་པའི་ངང་དུ་འཇོགས་པའི་བསམ་གཏན་རྣམས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་ཞིང་། ཐབས་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལྔ་པོ་ཡང་། །(ཡུལ་གང་ཟག་ཤེས་པ)འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ ཟིན་ན། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བར་གསུངས། །དེས་ན་ཕྱིན་དྲུག་ བརྟེན་ནས་ཚོགས་གཉིས་བསགས། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་པོ་ ལྔ་པོ་ཡང་། བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དང་བྱ་བ་སྟེ་འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བར་གསུངས་པས་ཕ་ རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོགས་གཉིས་བསོག་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། ། ༼གསུམ་པ། ༽ མཉམ་རྗེས་ལ་བསོག་པར་ཚོགས་གཉིས་བསོགས་ཚུལ་ནི། བསོད་ནམས་ ཚོགས་ཀྱི་དོན་དུ་རྗེས་ཐོབ་ཏུ། །གཞན་ལ་ཕན་པའི་བྱ་བ་ཅི་ནུས་བསྒྲུབ། །ཡེ་ ཤེས་ཚོགས་ཀྱི་དོན་དུ་མཉམ་བཞག་ཏུ། །མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་ཟབ་མོ་ཅི་ནུས་ བསྒོམ། །ཇི་སྐད་དུ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། (ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་)སྒྲིབ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་པ(ར་ བྱེད་པ་)ཡི། །རྒྱུ་ནི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །(རྣམ་པར་)མི་རྟོག་པ་དང་(མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་)དེ་ཡི་ནི། ། རྗེས་(ལ་)ཐོབ་(པ་)དེ(འང)་ནི་ཡེ་ཤེས་(སུ་)འདོད་(དོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ 3-290 སྦྱངས་ཤིང་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པའི་ཆེད་དུ་མཉམ་བཞག་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་ པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་བྱ་བ་ལའང་ཅི་ནུས་ཀྱིས་བརྩོན་པར་བྱའོ། ། བསྐྱེད་རིམ་ལ་བརྟེན་རང་གཞན་ཡི་དམ་ལྷའི། །རང་བཞིན་ཅན་དུ་
【現代漢語翻譯】 利益他人是福德資糧，以證悟勝義空性的智慧，安住于無分別狀態是智慧資糧。佈施財物、佛法和無畏的救護是三種佈施。以戒律、積累善法和利益眾生的三種戒律利益他人是福德。以證悟一切法甚深實相空性的智慧，安住于無分別狀態是智慧資糧。 安忍、精進、禪定三者，利益他人的行為屬於福德資糧，進入空性甚深之境屬於智慧資糧。對於損害不反擊的安忍，對於利他充滿歡喜的精進，以及依靠禪定所獲得的通力來利益他人，這些屬於福德資糧。對於甚深法性不畏懼的安忍，對於修習空性充滿歡喜的精進，以及安住于無分別狀態的禪定，這些屬於智慧資糧。五種方便波羅蜜多（如果被智慧所攝持）。 （對境、能作者、所作事）三輪不執著，被智慧所攝持，一切都將轉為智慧資糧。因此，應依賴六度來積累二資糧。佈施等前五種波羅蜜多，如果被作者、行為和對像這三輪不執著的智慧所攝持，那麼一切都將轉變為智慧資糧。因此，應當依靠六度來努力積累二資糧。 （三）如何在入定和出定狀態中積累資糧：爲了福德資糧，在出定后，盡力做一切能利益他人的事情。爲了智慧資糧，在入定狀態中，盡力修習甚深無分別的禪定。如《寶性論》所說：『能斷除（煩惱障和所知障）二障的因是二種智慧，即無分別（的入定智慧）和它的出定（智慧）。』 如是說，爲了清凈二障並積累二資糧，應修習入定無分別的禪定，並在出定后盡力行持利益眾生的事業。依靠生起次第，將自他觀為本尊。
【English Translation】 Benefiting others is the accumulation of merit, and abiding in a state of non-discrimination with the wisdom of realizing the ultimate emptiness is the accumulation of wisdom. Giving material things, Dharma, and fearless protection are the three types of giving. Benefiting others with the three disciplines of vows, accumulating virtue, and benefiting sentient beings is merit. Abiding in a state of non-discrimination with the wisdom of realizing the profound reality of all dharmas, emptiness, is the accumulation of wisdom. Patience, diligence, and meditation, the actions of benefiting others belong to the accumulation of merit, and entering the profound state of emptiness belongs to the accumulation of wisdom. Patience that does not retaliate against harm, diligence that is full of joy in benefiting others, and using the power gained through meditation to benefit others, these belong to the accumulation of merit. Patience that is not afraid of profound Dharma nature, diligence that is full of joy in practicing emptiness, and meditation that abides in a state of non-discrimination, these are the accumulation of wisdom. The five skillful means of pāramitā (if they are grasped by wisdom). If the three spheres (object, agent, and action) are not clung to and are grasped by wisdom, everything will be transformed into the accumulation of wisdom. Therefore, one should rely on the six perfections to accumulate the two accumulations. The first five perfections, such as giving, if they are grasped by the wisdom that does not cling to the three spheres of agent, action, and object, then everything will be transformed into the accumulation of wisdom. Therefore, one should rely on the six perfections to strive to accumulate the two accumulations. (3) How to accumulate merit in meditative and post-meditative states: For the sake of the accumulation of merit, after meditation, do everything possible to benefit others. For the sake of the accumulation of wisdom, in the state of meditation, practice profound non-discriminating meditation as much as possible. As it is said in the Uttaratantra: 'The cause of severing the two obscurations (afflictive and cognitive) is the two wisdoms, namely non-discrimination (meditative wisdom) and its post-meditation (wisdom).' Thus, in order to purify the two obscurations and accumulate the two accumulations, one should practice meditative non-discriminating meditation, and after meditation, strive to perform actions that benefit sentient beings. Relying on the generation stage, view oneself and others as deities.
ཤེས་ པས་བསོད་ནམས་བསགས། །རྫོགས་རིམ་ལ་བརྟེན་སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོའི་དོན། ། བསྒོམས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ལ་འབད་པར་བྱ། །དེ་ཡང་། རྒྱུད་ལས། སེམས་ཅན་ཀུན་ གྱི་ཡིད་ཁྱབ་པ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་བཞུགས། །དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། ། དབང་བོ་གང་ལའང་བརྙས་མི་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་ཡི་དམ་ གྱི་ལྷའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་བསྐྱེད་རིམ་གསལ་པོ་བསྒོམས་ཏེ་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ ཅད་ལྷ་མཆོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། དོན་དམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ སེམས་དཔའ་མངོན་དུ་འགྱུར་པའི་ཆེད་དུ་རྫོགས་རིམ་ཟབ་མོ་བསྒོམས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ བསོག་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། ། ཚད་མེད་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་བསྡུ་བ་བཞིས། །གཞན་ལ་ཕན་པ་བསོད་ ནམས་ཚོགས་ཡིན་ཏེ། །རྣམ་ཐར་སྒོ་བཞི་ལ་བརྟེན་བསྙེན་བསྒྲུབ་བཞི། །ཉམས་ སུ་ལེན་པ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གུར་ལས། ཚངས་པའི་གནས་ནི་བཞི་པོ་ ཡིས། །སེམས་ཀྱི་ངལ་ནི་གསོ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བསམ་པ་བཟང་པོ་བྱམས་ པ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས། སྦྱོར་བ་རྣམ་དག་ སྦྱིན་པ་དང་སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང་དོན་སྤྱོད་པ་དང་དོན་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་ ཕན་འདོགས་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་ མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པ་དང་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས། བསྙེན་ པ་དང་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་དང་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་ཟབ་མོ་ཞུས་ཏེ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཡེ་ 3-291 ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་འབད་པར་བྱའོ། ། ཁ་ཏོན་བཟླས་བརྗོད་ལ་སོགས་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་ པ་བསོད་ནམས་ཚོགས། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས། །དེ་ལྟར་ ཚོགས་གཉིས་བསྒྲུབ་ལ་འབད་པར་འཚལ། །ཇི་སྐད་དུ། རྒྱན་ལས། (སེམས་བསྐྱེད་ལ་སྐྱོ་ བ་མེད་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་)བློ་ལྡན་(བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་དང་པོར་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་)སེམས་མཆོག་ བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་། །མཐའ་ཡས་(པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་)ཉེས་པ་བྱེད་ (པ་)ལ་སེམས་རབ་(ཏུ་)བསྡམས་(ཏེ)། །(སྡིག་པ་མི་བྱེད་པའི་སྡོམ་པ་ཐོབ་ཅིང་། རྒྱུ་སྡིག་པ་མི་བྱེད་པས་འབྲས་བུ་ ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བའི་འཇིག་པ་མེད་པར་དེ་ཉིད་དགེ་བ་དང་སྙིང་རྗེ་)གཉིས་འཕེལ་(བར་)བྱེད་པས་རྟག་ཏུ་དགེ་ བ་དང་། །(ལྡན་པས་དེའི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་མཐོ་བའི་བདེ་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་དགའ་བ་དང་)བརྩེ་(བ་དང་)ལྡན་ (པས་)བདེ་(བ་)དང་(ལྡན་པར་མ་ཟད་གཞན་དོན་གྱིས་)སྡུག་བསྔལ་དག་གིས་(ཀྱང་)དགའ་(བར་འགྱུར་བ་ ནམ་ཡང་གཞན་དོན་ལ་སྐྱོ་བ་མེད་པའོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་
【現代漢語翻譯】 通過了解來積累福德，依賴於圓滿次第，修習空性深奧的意義，努力積聚智慧資糧。正如經中所說：『覺知一切有情心，金剛薩埵恒時住。』像這樣瞭解的瑜伽士，對任何根門都不輕蔑。』如是說，了知自他一切皆為本尊之自性，通過這種方式清晰地修習生起次第，以供養諸神的方式享用一切受用，這是福德資糧。爲了證得究竟金剛薩埵，修習甚深圓滿次第，努力積聚智慧資糧。 依靠四無量心，通過四攝，利益他人是福德資糧；依靠四解脫門，修習四種親近和成就，是智慧資糧。正如《古魯續》中所說：『以四梵住，撫慰心之疲憊。』如是說，以善良的發心——慈愛、悲憫、喜悅和平等舍，以及清凈的行為——佈施、愛語、利行和同事，利益有情眾生，這是福德資糧。依靠四解脫門——空性、無相、無愿和無作，聽聞親近、近成就和大成就的甚深口訣，並加以修習，這是智慧資糧。 唸誦、複誦等十種法行，以菩提心攝持，是福德資糧；修習大手印是智慧資糧。因此，應當努力積聚二資糧。如《寶鬘論》中所說：（生起菩提心沒有厭倦的利益是）有智慧者（菩薩們最初以勝義菩提心）生起最勝心之後，（對於無邊）無盡（的有情眾生，以身語意三門）作惡（業）的心完全防護（而），（獲得不作惡業的律儀，因為不作惡業之因，所以沒有墮入惡趣之果的怖畏，因此善和慈悲）二者增長（，恒常具有善），（因為具有善的果報，享受增上生的安樂，所以具有喜悅和）慈愛（，不僅具有安樂，而且以利他）痛苦也（會轉為）喜悅（，永遠不會對利他感到厭倦）。如是說，發心菩提
【English Translation】 By knowing, accumulate merit; relying on the Completion Stage, contemplate the profound meaning of emptiness, and strive to accumulate the accumulation of wisdom. Furthermore, as it is said in the Tantra: 'The mind pervading all sentient beings, Vajrasattva always abides.' The yogi who knows this, does not despise any sense faculty. As it is said, knowing that all self and others are the nature of the Yidam deity, through this way, clearly cultivate the Generation Stage, and use all enjoyments as a way of offering to the deities, this is the accumulation of merit. In order to manifest the ultimate Vajrasattva, cultivate the profound Completion Stage, and strive to accumulate the accumulation of wisdom. Relying on the Four Immeasurables, through the Four Means of Gathering, benefiting others is the accumulation of merit; relying on the Four Doors of Liberation, practicing the four approaches and attainments, is the accumulation of wisdom. As it is said in the Gūru Tantra: 'With the four abodes of Brahmā, soothe the weariness of the mind.' As it is said, with the good intention of loving-kindness, compassion, joy, and equanimity, and with pure actions of generosity, kind speech, beneficial action, and consistency, benefiting sentient beings is the accumulation of merit. Relying on the Four Doors of Liberation—emptiness, signlessness, wishlessness, and non-conceptualization—receiving the profound instructions of approaching, near-attainment, and great attainment, and practicing them, is striving for the accumulation of wisdom. Recitation, repetition, and the like, the ten practices of Dharma, embraced by Bodhicitta, are the accumulation of merit; cultivating Mahāmudrā is the accumulation of wisdom. Therefore, one should strive to accomplish the two accumulations. As it is said in the Ornament: (The benefit of having no weariness in generating Bodhicitta is) the intelligent (Bodhisattvas, initially with the ultimate Bodhicitta) as soon as the supreme mind is generated, (for the boundless) infinite (sentient beings, with body, speech, and mind) evil (deeds) the mind is completely restrained (and), (obtaining the vows of not doing evil deeds, because the cause is not doing evil deeds, therefore there is no fear of the result of falling into the lower realms, therefore goodness and compassion) both increase (and constantly have goodness), (because of having the result of goodness, enjoying the happiness of higher realms, therefore having joy and) affection (and having) happiness (and not only having happiness, but also with the suffering of benefiting others) also (will turn into) joy (and will never be weary of benefiting others). As it is said, the intention of Bodhi
ཀྱི་སེམས་དང་ ལྡན་པས་སྡིག་པ་མཐའ་དག་སྤངས་ཏེ། དགེ་བ་དང་སྙིང་རྗེ་གཉིས་འཕེལ་བར་བྱ་ཞིང་དགེ་ བའི་འབྲས་བུ་བདེ་བས་ཀྱང་དགའ་བ་དང་། སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཀྱང་དགའ་བའི་སྒོ་ནས་ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་བསྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་སྟེ་ ཁྱད་པར་དུ་ཡང་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་ པོའི་ཡན་ལག་བསྒོམ། །མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བསྒྲུབས་ནས་ནི། །ཚེ་གཅིག་ཉིད་ལ་སངས་ རྒྱས་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ དང་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོའི་ཡན་ལག་བསྒོམ་པ་ལ་ འབད་པར་བྱའོ། ། གནས་སྐབས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་ཟབ་མོ་བསྟེན་ཚུལ་ནི། ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་ཚེ་དགེ་ 3-292 བ་དང་། །མི་དགེ་གང་ལ་འཇུག་ཀྱང་སྟོབས་ཆེ་བས། །རྣམ་དག་དགེ་བ་རྒྱ་ཆེར་ སྤེལ་བ་དང་། །སྡིག་པར་འགྱུར་བའི་ལས་རྣམས་སྤང་འཚལ་ལོ། །དེ་ཡང་། ཆོས་ མངོན་པ་ལས། སྐྱེ་བོ་མང་པོས་ཀྱང་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་ལུས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་ པ་དང་། འོག་མ་ལས། དམག་ལ་སོགས་པ་(མང་པོ་ཚོགས་པས་གྲོས་བཏབས་ནས་གཅིག་གིས་ཕ་རོལ་པོ་ གསོད་པར་བྱེད་ན་གསོད་པའི་)དོན་(ལ་གྲོས་བྱས་རུང་མ་བྱས་རུང་སྦྱོར་བ་)གཅིག་(ཅིང་མཐུན་པའི་)ཕྱིར། །(འདུན་པ་ ལོག་པ་མ་གཏོགས་པ་)ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་པོ་བཞིན་(དངོས་གཞི་མ་ཡིན་པའི་སྲོག་གཅོད་ཀྱིས་སྡིག་པ་དང་)ལྡན་( ནོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དགེ་མི་དགེ་གང་བྱེད་ཀྱང་མང་པོ་འདུན་པ་གཅིག་པ་སྟེ་སྟོབས་ ཆེ་བར་གསུངས་པས་བཀའ་འབངས་སུ་གཏོགས་པ་མང་པོ་རྣམས་བསྟན་པ་སྤྱིའི་རིམ་གྲོ་ ལ་སོགས་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་སྐུ་གཟུགས་བཞེངས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་གསུང་རབ་ཀློག་ པ་དང་ཉེའུ་འདོན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་རྣམ་དག་རྣམས་ལ་རིམ་གྱིས་བསྐུལ་བ་དང་། དམག་དང་ལིངས་དང་སྲོག་བཅད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་སྡིག་པར་འགྱུར་བའི་ལས་ ལ་བཟློག་པ་ལའང་འབད་པར་བྱའོ། ། བཀུར་འོས་མཆོག་གསུམ་གུས་པས་མཆོད་པ་དང་། །བསྐྱང་འོས་བཀའ་ འབངས་བརྩེ་བས་བསྐྱང་བ་དང་། །བསྟུན་འོས་འབྲེལ་ཟབ་རྣམས་དང་བསྟུན་པ་ ཡིས། །རྒྱལ་ཁམས་བདེ་བའི་ཐབས་ལའང་འབད་འཚལ་ལོ། །དེ་ཡང་། སངས་རྒྱས་ ཆོས་དང་དགེ་འདུན་རྣམས། །སྐྱབས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། །(དེའི་རྒྱུ་མཚན་)སྐྱབས་(གསུམ་པོ་) དེ་དག་ལ་བརྟེན་པ་ནི། །(གང་ཟག་དེ་)སྲིད་པའི་འཇིགས་པ་ཆེ(ན་པོ་)ལས་སྒྲོལ་(བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར)། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་གསུམ་ལ་གུས་པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཞིང་ མཆོད་པ་འབུལ་བ་དང་། སེམས་ཅན་མགུ་བྱ་མ་གཏོགས་པ། །རྒྱལ་བ་མཉེས་པའི་ཐབས་ གཞན་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་བཀའ
【現代漢語翻譯】 以慈悲之心行事，斷絕一切罪惡，增長善行與慈悲。因行善之果而喜悅，亦因慈悲之心為他人謀福利而受苦亦感喜悅，從而精進修持十種善行。特別是，如根本續中所說：『大瑜伽士證知一切，修持大手印之支分，證得無上不變之境界，此生即可成佛。』因此，應努力修持具足一切殊勝之空性與不變大樂雙運的大手印之支分。 關於如何奉行甚深之暫時行為：獲得大成就者，無論行善或作惡，其力量都非常強大。因此，應廣為弘揚純凈之善行，並斷絕一切可能導致罪惡之行為。正如《法句經》所說：『眾人亦應視其為具有強大力量之身。』以及下文所說：『戰爭等（眾人聚集商議后，一人殺死敵人），（無論是否商議）爲了一個（共同且一致的）目的，（除了意圖改變之外）所有人都像執行者一樣（因非直接殺生而帶有罪惡）。』因此，無論行善或作惡，眾人意願一致則力量強大。應從普遍的教法供養開始，逐步鼓勵眾多臣民塑造佛像、誦讀經文、唸誦儀軌等純凈善行，並努力阻止戰爭、欺騙以及宰殺牲畜祭祀等可能導致罪惡的行為。 恭敬供養應敬之三寶，以慈愛之心對待應護之臣民，順應應順應之親近之人，從而努力尋求國家安樂之方法。正如經文所說：『佛、法、僧，是至上之皈依處，依靠此三皈依，能從輪迴之大恐怖中解脫。』因此，應恭敬皈依並供養三寶，『除了令眾生歡喜之外，沒有其他令諸佛歡喜之方法。』應如是行事。
【English Translation】 Acting with a compassionate mind, abandon all sins, and increase both good deeds and compassion. Rejoice in the happiness that comes from the fruits of good deeds, and also rejoice in the suffering of serving others through the power of compassion, thereby diligently practicing the ten virtuous actions. In particular, as stated in the Root Tantra: 'The great yogi knows all, meditates on the limbs of the Great Seal (Mahamudra), and having attained the supreme unchanging state, becomes a Buddha in this very life.' Therefore, one should strive to meditate on the limbs of the Great Seal, which unites emptiness endowed with all perfections and unchanging great bliss. Regarding how to practice profound temporary conduct: When a great accomplishment is attained, whether one engages in virtue or non-virtue, the power is very great. Therefore, one should extensively propagate pure virtue and abandon all actions that may lead to sin. As stated in the Dharmapada: 'Even a multitude of people should be regarded as a body with great strength.' And as stated below: 'Wars and so on (when many gather and deliberate, and one person kills the enemy), for the sake of one (common and unified) purpose (whether deliberated or not), all (except for a change of intention) are like the perpetrator (bearing the sin of killing, though not directly).' Therefore, whether doing good or evil, it is said that when many people have the same intention, the power is great. Starting with general offerings to the teachings, one should gradually encourage the many subjects to engage in pure virtuous deeds such as creating Buddha images, reciting scriptures, and performing rituals, and also strive to prevent actions that may lead to sin, such as wars, deceptions, and sacrificial offerings involving the slaughter of animals. By respectfully offering to the worthy Three Jewels, cherishing the subjects who should be cared for with love, and accommodating those who are close and should be accommodated, one should also strive for the means of peace in the kingdom. As it is said: 'The Buddha, Dharma, and Sangha are the supreme refuge; relying on these three refuges, one is liberated from the great fear of samsara.' Therefore, one should respectfully take refuge in and offer to the Three Jewels, and as it is said, 'There is no other way to please the Buddhas except by pleasing sentient beings.' One should act accordingly.
་འབངས་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ 3-293 ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཕན་འདོགས་པ་དང་། མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཀའ་ཐུབ་ ཆེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བསྟུན་པར་འོས་པ་རྣམས་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ རང་གཞན་ཐམས་ཅད་བདེ་བའི་ཐབས་ལ་འབད་པར་བྱའོ། ། རང་རིག་གསལ་བས་རང་གི་སྒོ་གསུམ་གྱི། །བྱ་བ་གང་ཡིན་ལེགས་པར་ ཡོངས་བརྟགས་ཏེ། །རང་གཞན་ཀུན་ལ་གནོད་པའི་ལས་སྤང་ཞིང་། །ཕན་ པར་འགྱུར་བ་རྟག་ཏུ་བསྟེན་འཚལ་ལོ། །དེ་ཡང་། ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པའི་མདོ་ལས། ཡིད་ མགྱོགས་(ཏེ་)ཡིད་(ཀྱིས་)ནི་(དྲན་ཤེས་བཞིན་པའི་སྒོ་ནས་)ལེགས་(པར་)དཔྱད་ན(ས་མི་དགེ་བ་སྤོང་ཞིང་ དགེ་བ་བསྒྲུབ་པས)། །(ལུས་ཀྱི་)བྱ་བ་དང་ནི་(ངག་གིས་)སྨྲ་བ་དག །ཐམས་ཅད་དགེ་ལེགས་(ཀྱི་ཕྱོགས་) ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །(དེ་དུས་ཀྱིས་ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་)ཀུན་ཀྱང་ཡིད་དགེ(བ་དེ)འི་དབང་(དུ་) གྱུར་(པའི་)ཕྱིར་(རོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་གི་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་རང་གིས་ལེགས་པར་ བརྟགས་ཏེ། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་རང་གཞན་ཀུན་ལ་གནོད་པར་ འགྱུར་བའི་ལས་ངན་པ་རྣམས་སྤང་ཞིང་། འཕྲལ་དང་ཡུན་དུ་ཕན་པར་འགྱུར་བའི་ལས་རྣམ་ པར་དག་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐབས་དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ནི། ཆོས་ནི་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་ འཇུག་བསྟེན་པ་སྟེ། །ཆོས་མིན་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འཚེ་བར་གསུངས། །དེ་ ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པ་དང་། །ཏིང་འཛིན་ཟབ་མོ་བསྒྲུབ་ཕྱིར་འབད་ འཚལ་ལོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། (ཆོས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་)ཆོས་ ནི་སེམས་ཅན་(ལ་)ཕན་པ་(བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་)ཡུལ་དང་(རྡུལ་ཕྲ་རབ་)རྣམ་པར་བྲལ་བ་(རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་)དག་སྟེ་(དོར་བྱ་)ཆོས་མིན་པ་ནི་(གཞན་ལ་)འཚེ་བ་( ལོག་པར་ལྟ་བ)འོ། །(དེས་ན་)འཚེ་བ་(སྟོན་པའི་)རིག་བྱེད་ཚད་མ(ར་བྱེད་པ་)དག་ནི་(ཚིག་མཁས་ཀྱང་)བདེ་ 3-294 བའི་འབྲས་བུ་མི་སྟེར་(གྱི་)དུས་ཀུན་ཏུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་སྟེར་(ལ)། །(སྐྱེས་བུ་)དམ་པའི་བྱམས་(པ་ དང་)ལྡན་(ན་སྒྲ་གཏན་ཚིགས་ཕྱིའི་རིག་པའི་གནས་ལ་)རྨོངས་(ཀྱང་ནང་རིག་སྟོན་)པའི་ཚིག་ལས་(འགྱུར་མེད་) མཆོག་གི་བདེ་བ་(ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་)བྱེད་ཅིང་(བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཚོགས་)སེམས་ཅན་དོན་ལ་རྗེས་སུ་ ཆགས་(པར་བྱེད་པ་ནི་ཆོས་ཡིན་ལ)། །དེ(འི)་ཕྱིར་(ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་དོན་དུ་)སེམས་ཅན་དོན་ནི་གཅིག་ པུ་དག་དང་མི་བདག་ཡིད་ཀྱིས་(བེམ་པོའི་)རང་བཞིན་མེད་པ་(པྲ་ཕབ་པ་ལྟ་བུ་)བསྒོམ་པར་གྱིས། ། ཞེས་པ་དང་། འགྲེལ་ཆེན་དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ལས་ཀྱང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་དོན་ དུ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱ
【現代漢語翻譯】 以慈愛和偉大的慈悲利益所有眾生，包括臣民等。如經中所說：『和諧者行持偉大的苦行。』因此，應通過與那些值得順應者和諧相處等方式，努力為自己和他人帶來安樂。 以自明的覺性，善加觀察自己身語意的行為，斷除一切對自他有害之業，恒常修持利益之事。如《智慧增長經》所說：『心速，以心（通過憶念和正知），善加觀察，（捨棄不善，修持善法）。（身體的）行為和（語言的）言說，一切皆轉為吉祥。（那時，身語的行為）一切皆由善心所掌控。』因此，應善加觀察自己身語意的行為，通過憶念和正知，斷除一切對自他有害的惡業，努力修持當下和未來都有利益的清凈之業。 總攝一切要義而宣說：佛法是修持福慧二資糧雙運，佛法相違是傷害眾生。因此，應努力利益一切眾生，並修持甚深禪定。如《吉祥時輪經》所說：（何為佛法？）佛法是利益眾生（福德資糧）和遠離對境（微塵），即修持一切種類的空性（智慧資糧）。（應捨棄的）非法是（對他人）的傷害（邪見）。（因此，）以傷害（為目的）的知識（作為衡量標準），即使（言辭巧妙）也不會帶來安樂的果實，而是時時帶來痛苦。（具有）高尚慈愛（之人，即使）不精通（聲論、因明等外道），（也能）從內道之語中生起無上安樂（智慧資糧），（以福德資糧）隨順眾生之利益。（這是佛法。）因此，（爲了二資糧），應一心一意地利益眾生，並以意念修持無自性（如幻影）。』 《大疏·無垢光》中也說：『爲了福德資糧，應利益眾生。』
【English Translation】 To benefit all sentient beings, including subjects, with love and great compassion. As it is said, 'Those who are harmonious practice great asceticism.' Therefore, one should strive to bring happiness to oneself and others through means such as being in harmony with those who are worthy of being accommodated. With the clarity of self-awareness, examine well the actions of one's own body, speech, and mind. Abandon all actions that harm oneself and others, and always cultivate those that bring benefit. As it is said in the Sutra of Increasing Wisdom, 'The mind is swift; with the mind (through mindfulness and awareness), examine well, (abandoning the non-virtuous and cultivating the virtuous). (The) actions (of the body) and the speech (of the tongue), all will turn to auspiciousness. (At that time, the actions of body and speech) are all under the control of the virtuous mind.' Therefore, one should examine well the conduct of one's own body, speech, and mind. Through mindfulness and awareness, abandon all evil deeds that harm oneself and others, and strive to cultivate pure deeds that bring benefit in the immediate and long term. To summarize the essence of all, the Dharma is to cultivate the union of the two accumulations (of merit and wisdom), and what is contrary to the Dharma is said to be harming sentient beings. Therefore, one should strive to benefit all sentient beings and to cultivate profound samadhi. As it is said in the Glorious Kalachakra Tantra, '(What is Dharma?) Dharma is benefiting sentient beings (accumulation of merit) and being separate from objects (atoms), that is, cultivating emptiness of all kinds (accumulation of wisdom). (What should be abandoned?) Non-Dharma is harming (others) (wrong views). (Therefore,) knowledge (aimed at) harming (as a measure), even if (the words are skillful), will not give the fruit of happiness, but will always give suffering. (A person) endowed with noble love (even if) ignorant (of grammar, logic, and external sciences), (can) from the words of the inner science generate supreme bliss (accumulation of wisdom), and (with the accumulation of merit) be attached to the benefit of sentient beings (this is Dharma). Therefore, (for the sake of the two accumulations), one should single-mindedly benefit sentient beings and cultivate the lack of inherent existence (like a reflection) with the mind.' It is also said in the Great Commentary, Stainless Light, 'For the sake of the accumulation of merit, one should benefit sentient beings.'
ི་ཚོགས་ཀྱི་དོན་དུ་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་པའི་ཡེ་ ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་མ་གཏོགས་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། མཆོག་ཏུ་མི་གྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པ་མ་གཏོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བ་མ་ ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྗེས་ ཐོབ་ཏུ་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་འཚེ་འགྱུར་བ་ཅི་ནུས་ཀྱིས་སྤངས་ཏེ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱིས་ ཕན་འདོགས་པ་དང་། མཉམ་བཞག་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟབ་མོ་བསྒོམ་པ་ ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། ། ༈ རྗེས་སུ་བསྔོ་བ་སྨོན་ལམ། ༼གསུམ་པ། ༽ རྗེས་སུ་བསྔོ་བ་སྨོན་ལམ་ནི། མཇུག་ཏུ་རང་གཞན་ཀུན་གྱིས་དུས་ གསུམ་དུ། །བསགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གང་ཡིན་རྣམས། །སེམས་ཅན་ཀུན་ གྱིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེ། །ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་བསྔོ་བ་སྨོན་ལམ་འཚལ། །དེ་ལ་ བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་བ་ནི། མདོ་ལས། འགྲོ་ཀུན་དགེ་བ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དང་། །(ཞེས་པས་མདོར་བསྟན་ ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་རང་གཞན་གྱིས་འདས་པའི་དུས་ན་)བྱས་(པ་)དང་(མ་འོངས་པ་ནི་)བྱེད་(པར་)འགྱུར་(པ་ དང་)དེ་བཞིན་(དུ་ད་ལྟར་)བྱེད་(བཞིན་)པ(འི་དགེ་བ་རྣམས་)དང་། །(འཕགས་པ་ཀུན་ཏུ་)བཟང་པོ(འི་བསྔོ་བ་) ཇི་(ལྟ་བ་)བཞིན་(དུ)དེ་འདྲའི་(བསྔོ་)ས་དག་ལ། །(རང་གཞན་དགེ་རྩ་རྣམས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་) 3-295 ཀུན་ནས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་(ཏེ་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུ་)འགྱུར་བར་ཤོག །ཅེས་གསུངས་ པ་ལྟར། གང་ཟག་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དུས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་ བྱུང་བའི་སྐབས་སུ་བསགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བསྒོམས་པ་ ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བློ་ཡུལ་དུ་སྡོམ་ནས། ཆེད་དུ་བྱ་བ། སེམས་ཅན་ཁོ་ནའི་ དོན་གྱི་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་བསྔོའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ནམ་མཁའི་མཐའ་ དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་ པའི་དོན་དུ་བསྔོ་བར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་མཁའ་ཁྱབ་ཏུ། །བཞུགས་པའི་སྤྱན་སྔར་འདུན་ པ་དྲག་པོ་དང་། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྡན་པས་ཡོངས་བསྔོས་ན། །བྱེད་ལས་ཕུན་ སུམ་ཚོགས་པ་འགྲུབ་པ་ཉིད། །དེ་ཡང་། བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་ལས། རྡུལ་(ཕྲ་རབ་)གཅིག་ (གི)སྟེང་ན་(ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་)རྡུལ་(ཕྲ་རབ་ཇི་)སྙེད་(པའི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་)སངས་རྒྱས་རྣམས། ། (རང་གི་འཁོར་)སངས་རྒྱས་(ཀྱི་)སྲས་(བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་)ཀྱི་དབུས་ན་བཞུགས་ པ་དག་(གིས་གང་བར་མོས་ལ) ། དེ་ལྟར་(དུ་རྡུལ་གཅིག་གི་སྟེང་ན་བཞུགས་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་)ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ (ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ནམ་མཁའི་མཐའ་གཏུགས་པའི་སྡུལ་ཕྲ་རབ་)ར
【現代漢語翻譯】 應修持無上不變的智慧，以利益眾生。若非利益眾生，則不能成為積聚福德之資糧；若非修持無上不變的智慧，則不能成為積聚智慧之資糧。如經中所說：『此乃如來之意。』因此，在後得位，應盡力斷除一切可能對眾生造成的損害，以身語意三門利益眾生；在入定中，應精勤修持甚深無分別之禪定。 接下來是迴向和發願。 （三）迴向和發願：最後，將自己和他人於過去、現在、未來三時所積累的一切善根，爲了使一切眾生獲得圓滿的菩提，而作迴向和發願。關於迴向的善根，《經》中說：『所有眾生的所有善根……』（此處以簡要方式開示，然後廣說，即自己和他人過去所）做（的，未來將）做（的，以及現在）正在做（的善根），如同（聖者）普賢（的迴向）一樣，在這樣的（迴向）處所，（愿自己和他人的善根，無論是暫時還是究竟，）完全成為普賢（即解脫和一切智之因）。如是說，無論何人，自己或他人，在過去、未來和現在所積累的善根，無論是佈施、持戒還是禪修等所產生的，都應將其總攝於意念之中，並專注於一個目的：『爲了眾生的利益，我將一切迴向于菩提。』如是說，應爲了與虛空無邊的眾生獲得無上圓滿的菩提果位而作迴向。 此外，如果在諸佛菩薩充滿虛空之際，以強烈的信心和無分別的智慧進行迴向，那麼所有事業都將圓滿成就。正如《普賢行愿品》中所說：『一塵中有塵數佛（在一個微塵之上，有如微塵數量的佛陀），一一各處菩薩眾（每一處都有無量的菩薩眷屬）』。如是（以一微塵之上安住諸佛的方式），法界（所遍及的虛空邊際的微塵）
【English Translation】 One should cultivate the supreme and immutable wisdom for the benefit of sentient beings. If it is not for the benefit of sentient beings, it will not become a collection of merit; if it is not cultivating the supreme and immutable wisdom, it will not become a collection of wisdom. As it is said in the scripture: 'This is the intention of the Tathagata.' Therefore, in the post-meditation period, one should strive to abandon any harm to sentient beings and benefit them with body, speech, and mind; in the state of meditative equipoise, one should diligently cultivate profound non-conceptual samadhi. Next is the dedication and aspiration. (Three) Dedication and Aspiration: Finally, dedicate and aspire all the roots of virtue accumulated by oneself and others in the three times—past, present, and future—for the sake of all sentient beings attaining complete Bodhi. Regarding the merit to be dedicated, the Sutra says: 'All the virtues of all beings...' (Here, it is taught briefly, and then explained in detail, that what has been) done (in the past by oneself and others), (what will be) done (in the future), and (what is being) done (now), like the (dedication of the noble) Samantabhadra, in such (dedication) places, (may the roots of virtue of oneself and others, whether temporary or ultimate,) completely become Samantabhadra (i.e., the cause of liberation and omniscience). As it is said, no matter who it is, oneself or others, all the roots of virtue accumulated in the past, future, and present, whether arising from generosity, discipline, or meditation, should be gathered into the mind, and focused on one purpose: 'For the sake of sentient beings, I dedicate everything to Bodhi.' As it is said, one should dedicate for the sake of all sentient beings, as vast as space, attaining the supreme and complete fruit of Bodhi. Furthermore, if one dedicates with strong faith and non-conceptual wisdom in the presence of the Buddhas and Bodhisattvas filling the sky, then all activities will be perfectly accomplished. As it is said in the Samantabhadra's Vows: 'In a single atom are Buddhas as numerous as atoms (on a single atom, there are Buddhas as numerous as atoms), each dwelling amidst a multitude of Bodhisattvas (each place has countless Bodhisattva retinues).' Thus (in the manner of the Buddhas dwelling on a single atom), the Dharmadhatu (the atoms at the edge of space pervaded by the Dharmadhatu)
ྣམས་(ཀྱི་སྟེ་)མ་ལུས་པ། །ཐམས་ཅད་(ཀྱང་) རྒྱལ་བ་(སྲས་དང་བཅས་པ་)དག་གི་གང་བར་མོས་(ཏེ་ཕྱག་འཚལ་བའོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཐམས་ཅད་བཞུགས་པའི་སྤྱན་སྔར། མདོ་ལས། (དགེ་མི་དགེ་)ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་(ཇི་ལྟ་བ་)བཞིན་དུ། །(རྒྱུ་)འདུན་པའི་རྩ་(བ་སྟེ་བསམ་པ་ བཟང་ངན་)ལ་རབ་ཏུ་གནས་(པ་སྟེ་འབྱུང་བས་)། །(གང་ཟག་)གང་གིས་སྨོན་ལམ་(བཟང་ངན་)ཇི་(ལྟར་) བཏབ་པ་(བཞིན་དུ་)། །འབྲས་བུའང་(བཟང་ངན་)དེ་འདྲ་(བ་)ཉིད་དུ་འགྱུར་(རོ)། །ཞེས་གསུངས་ པ་ལྟར། འབྲས་བུ་ཕུན་ཚོགས་པ་འགྲུབ་པར་འདོད་པའི་འདུན་པ་དང་། མངོན་པར་རྟོགས་ 3-296 པའི་རྒྱན་ལས། (བསྔོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་)དེ་ནི་དམིགས་མེད་(དེ་འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པས་ཟིན་པའི་)རྣམས་པ་ ཅན། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་མི་ རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པས་བསྔོས་ན། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན། །དེ་ཡི་བྱེད་ པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་བྱེད་ལས་ཕུན་ ཚོགས་པའང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། གཞི་ལ་ཆོས་དབྱིངས་བཞུགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཀུན། །ཚོགས་གཉིས་ཟབ་མོའི་ ལམ་ལ་ལེགས་ཞུགས་ནས། །འབྲས་བུ་དོན་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་རྒྱལ་བ་ཡི། །སྐུ་ གཉིས་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ། །དེ་ཡང་། རིག་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། དགེ་བ་འདི་ ཡིས་སྐྱེ་བོ་(སེམས་ཅན་)ཀུན། །(རྒྱུ་)བསོད་ནམས་(དང་)ཡེ་ཤེས་(ཀྱིས་)ཚོགས་(གཉིས་)བསགས་ ཏེ། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་བའི། (འབྲས་བུ་གཞན་དོན་དམ་པ་གཟུགས་སྐུ་དང་རང་དོན་དམ་པ་ཆོས་ སྐུ་སྟེ)། དམ་པ་(སྐུ་)གཉིས་ནི་ཐོབ་པར་ཤོག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། རང་གཞན་གྱིས་དུས་ གསུམ་དུ་བསགས་པའི་དགེ་བ་འདི་ཡིས། གཞི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་སྐྱེ་ བོ་ཀུན། ལམ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ཉེ་བར་བསགས་ནས་འབྲས་བུ་ བསོད་ནམས་ལས་བྱུང་བ་གཟུགས་སྐུ་དམ་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་བ་ཆོས་སྐུ་དམ་པ་སྟེ། དོན་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་རིན་པོ་ཆེ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་ གྱུར་ཅིག །ཅེས་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་ཐུགས་དགོངས་རྫོགས་པ་དང་། །རྒྱལ་པའི་བསྟན་པ་དར་ ཞིང་རྒྱས་པ་དང་། །བསྟན་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་འགྲུབ་པ་དང་། །དགེ་ འདུན་མཐུན་ཞིང་ཆོས་སྤྱོད་འཕེལ་བ་དང་། །དེ་ཡང་། (བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ དགོངས་རྫོགས་པར་བསྔོ་བ་ནི་)བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །འགྲོ་(བའི་)དོན་(རྒྱ་ཆེན་པོ་ 3-297 མཛད་པར)ཐུགས་ལ་དགོངས་(པ་བཞིན་དུ་)འགྲུབ་པར་ཤོག །(སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་དགོངས་རྫོགས་པར་ བསྔོ་བ་ནི་)མགོན་པོ་ཡིས་ནི་(སེམས་
【現代漢語翻譯】 如經文所說：『所有一切，都應視為諸佛（及其眷屬）的居所，並虔誠頂禮。』 因此，在面前的虛空中，觀想諸佛及其眷屬安住於此。如經文所說：『所有（善與非善）之法，皆依因緣而生。其根本在於（善或惡）的意願。無論何人種下何種（善或惡）的願望，必將獲得相應的（善或惡）果報。』 因此，爲了成就圓滿的果報，我們應懷有強烈的意願。《現觀莊嚴論》中說：『殊勝的迴向是無所緣的，它具有不顛倒的特徵。』 如經文所說，以不執著三輪（施者、受者、所施物）的智慧來回向，便是殊勝的迴向。如經文所說：『它的作用是至高無上的。』因此，無論是暫時的還是究竟的利益，都將得以成就。 愿一切安住於法界之基的眾生，都能善入二資糧的甚深之道，爲了獲得究竟二利的圓滿佛果，我將此功德迴向。 《六十正理論》中說：『愿以此善行，一切眾生，積累福德與智慧二資糧，並從福慧中，獲得二勝身。』 因此，愿以自他三世所積累的善根，使一切具有如來藏之基的眾生，能夠迅速積累福德和智慧二資糧，並從福德中獲得色身，從智慧中獲得法身，從而迅速獲得圓滿正覺的珍貴果位。 愿成就聖者的意願，愿國王的教法興盛廣大，愿持教者的意願得以實現，愿僧團和合，佛法修行增上。 （將功德迴向給菩薩，愿他們實現利益眾生的意願）愿菩薩們，成就利益眾生的廣大事業。（將功德迴向給佛陀，愿他利益眾生的意願得以實現）愿怙主，
【English Translation】 As it is said in the scriptures: 'All should be regarded as the abode of the Buddhas (and their retinue), and prostrations should be made with devotion.' Therefore, in the sky before us, visualize all the Buddhas and their retinue residing there. As it is said in the scriptures: 'All (virtuous and non-virtuous) phenomena arise according to conditions. Their root lies in (good or bad) intention. Whichever (good or bad) aspiration one plants, one will receive a corresponding (good or bad) result.' Therefore, in order to achieve perfect results, we should have a strong intention. In the Ornament for Clear Realization, it is said: 'The excellent dedication is without object, characterized by non-reversal.' As it is said in the scriptures, dedicating with the wisdom that does not grasp the three spheres (giver, receiver, and gift) is an excellent dedication. As it is said in the scriptures: 'Its function is supreme.' Therefore, both temporary and ultimate benefits will be achieved. May all beings who dwell in the basis of the Dharmadhatu, enter well into the profound path of the two accumulations, and for the sake of attaining the perfect Buddhahood of ultimate two benefits, I dedicate this merit. The Sixty Stanzas of Reasoning says: 'By this virtue, may all beings accumulate the two accumulations of merit and wisdom, and from merit and wisdom, may they attain the two supreme bodies.' Therefore, may all beings who possess the basis of the Tathagatagarbha, through the virtue accumulated by ourselves and others in the three times, quickly accumulate the two accumulations of merit and wisdom, and from merit may they attain the supreme Rupakaya (Form Body), and from wisdom may they attain the supreme Dharmakaya (Dharma Body), thereby swiftly attaining the precious state of complete and perfect enlightenment. May the intentions of the holy beings be fulfilled, may the teachings of the king flourish and spread, may the intentions of the holders of the teachings be realized, may the Sangha be harmonious, and may the practice of Dharma increase. (Dedication to Bodhisattvas, wishing them to fulfill their intention to benefit beings) May the Bodhisattvas accomplish the vast deeds of benefiting beings. (Dedication to the Buddha, wishing his intention to benefit beings to be fulfilled) May the Protector,
ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བར་)གང་དགོངས་པ། །(དེ་བཞིན་དུ་) སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་(ཕན་བདེ་)དེ་འབྱོར་(བ་སྟེ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པར་)ཤོག །ཅེས་གསུངས་པའི་ དོན་དང་མཐུན་པར་བླ་མ་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་ པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐམས་ཅད་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅིག ཅེས་པ་དང་། (བསྟན་པ་གནས་པའི་དོན་དུ་བསྔོ་བ་ནི་)འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་(གསུམ་པོ་མ་ལུས་པ་སེལ་བའི་)སྨན་(གཅིག་) པུ(ནི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཡིན་ལ་དེ་དང་མཚུངས་པའི་འགྲན་ཟླ་གཞན་མེད་པས་)། །(མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་)བདེ་ བ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་པའི་གནས། །(ངན་འགྲོ་དང་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབས་པས་)བསྟན་པ་(སྟེ་ལུང་ དང་རྟོག་པའི་ཆོས་གཉིས་ཀྱི་བརྗོད་བྱེད་དེ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་རྗོད་བྱ་བསླབ་པ་གསུམ་དང་བཅས་པ་ནི་)རྙེད་(པ་)དང་ བཀུར་སྟི་དང་། །བཅས་ཏེ་(བར་ཆད་མེད་ཅིང་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་མ་ཡིན་པར་འཇིག་རྟེན་འདིར་) ཡུན་རིང་(དུ་)གནས་(པར་)གྱུར་ཅིག །ཅེས་གསུངས་པའམ་དེ་དང་མཐུན་པར་ཕན་བདེའི་འབྱུང་གནས་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་དར་ཞིང་རྒྱས་པར་གྱུར་ཅིག ཅེས་པ་དང་། (བསྟན་པའི་རྩ་ བ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་)མཁས་པ(འི་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་)རྣམས་ནི་(གཞན་གྱིས་)བཀུར་བ་དང་། །(འཚོ་བའི་རྐྱེན་) བསོད་སྙོམས་དག་ཀྱང་རྙེད་པར་ཤོག །(བཤེས་གཉེན་དེའི་)རྒྱུད་ནི་(མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང་རྙེད་བཀུར་ལ་ ཆགས་པ་སོགས་མེད་པས་)ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། །ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་(སྙན་པའི)གྲགས་(པས་ཁྱབ) པར་ཤོག །ཅེས་གསུངས་པའམ། དེ་དང་མཐུན་པར་བསྟན་པ་འཛིན་པའི་སྐྱེས་(བུ་)དམ་པ་ ཐམས་ཅད་སྐུ་ཁམས་བཟང་ཞིང་སྐུ་ཚེ་རིང་བ་ལ་སོགས་པས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་ཕན་ཐོག་ པར་གྱུར་ཅིག ཅེས་པ་དང་། (དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་གནས་)གཙུག་ལག་ཁང་རྣམས་(སུ་གསུང་རབ་) ཀློག་པ་དང་། །(ཟིན་པ་)ཁ་ཏོན་གྱི་(སྒོ་ནས་)རྒྱས་(པ་སྟེ་གང་ཞིང་དར་བས་)ལེགས་(པར་)གནས་(པར་) ཤོག །རྟག་ཏུ་དགེ་འདུན་མཐུན་པ་(སྟེ་བསམ་པ་གཅིག་ཅིང་ཕན་ཚུན་དབྱེན་མེད་པ་)དང་། །དགེ་འདུན་ 3-298 (གྱིས་བྱ་བའི་)དོན་ཡང་འགྲུབ་པར་ཤོག །(ཡང་གི་སྒྲས་དགེ་འདུན་རྣམས་མཐུན་པར་མ་ཟད་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ་) ཅེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་པར་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཐུགས་མཐུན་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་སྤྱོད་ བཅུའི་བསྒྲུབ་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་ཞིང་རྒྱས་པར་གྱུར་ཅིག ཅེས་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་ཞིང་དགེ་བ་དང་། །བསམ་སྦྱོར་བཟང་ཞིང་ བར་ཆད་ཞི་བ་དང་། །ལོངས་སྤྱོད་འཕེལ་ཞིང་འཇིག་རྟེན་དར་བ་དང་། །རྟག་ཏུ་ དམ་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པར་ཤོག །དེ་ཡང་། (བསྒྲུབ་བྱ་དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བསྔོ་བ་ནི་ཞི་བ་ལྷས་) བདག་གི་བསོད་ནམས་
【現代漢語翻譯】 愿所有眾生都能獲得利益和安樂。如是，愿眾生獲得（利益和安樂），愿其圓滿成就。如是所說之義，愿上師、佛、菩薩們的一切殊勝心願，都能越來越圓滿。這是第一個願望。 （為教法住世而回向）消除眾生一切痛苦的唯一良藥（即是珍貴的教法，無與倫比）。一切（增上生和決定勝的）安樂之源。救護眾生脫離惡趣和輪迴之苦的教法（即經律論三藏，以及所詮釋的三學），愿其受人敬重，長久住世，不衰敗，不只是空有其表。如是所說，或與之相應，愿利益安樂之源——珍貴的佛法興盛廣大。 （教法的根本是三藏）愿精通三藏的智者（即持經者）受到尊敬，並獲得（生活的資具）供養。愿（善知識的）傳承清凈無染（沒有我慢和貪圖名利等），愿其美名傳遍四方。如是所說，或與之相應，愿一切護持教法的聖者，身體健康，長壽，利益一切。 （三寶的處所）愿寺廟中誦讀（經文）和背誦（經文）興盛，愿其安住。愿僧團和合（同心同德，沒有紛爭），愿僧團的事業成就。（又，僧團不僅和合）。如是所說，愿一切僧團在和合的基礎上，修行十種法行，越來越興盛廣大。 愿一切眾生安樂吉祥，愿思想行為善良，消除一切障礙，愿受用增長，世間繁榮，愿眾生恒常行持正法。此外，（將所修之善迴向于圓滿的善果，如寂天菩薩所說）我的功德
【English Translation】 May all beings benefit and be happy. Thus, may beings attain (benefit and happiness), may it be perfectly accomplished. As it is said, may all the special intentions of the hearts of the Lamas, Buddhas, and Bodhisattvas be increasingly fulfilled. This is the first wish. (Dedication for the Dharma to abide) The only medicine to eliminate all the sufferings of beings (is the precious Dharma, unparalleled). The source of all (higher realms and definite goodness) happiness. The Dharma that protects beings from the suffering of evil destinies and samsara (i.e., the Tripitaka, and the three trainings it explains), may it be respected and abide long in the world, without decline, and not just in appearance. As it is said, or in accordance with it, may the source of benefit and happiness—the precious Buddha Dharma—flourish and spread. (The root of the Dharma is the Tripitaka) May the wise ones who are proficient in the Tripitaka (i.e., the holders of the Sutras) be respected and receive (the necessities of life) offerings. May the lineage (of the spiritual friend) be pure and undefiled (without pride and attachment to fame and gain), and may its good name spread in all directions. As it is said, or in accordance with it, may all the holy beings who uphold the Dharma be healthy, long-lived, and benefit all in every way. (The places of the Three Jewels) May the reading (of scriptures) and recitation (of scriptures) in the temples flourish, may they abide well. May the Sangha be harmonious (of one mind and without discord), and may the activities of the Sangha be accomplished. (Also, the Sangha is not only harmonious). As it is said, may all the Sangha, on the basis of harmony, practice the ten Dharma practices, increasingly flourish and spread. May all beings be happy and auspicious, may their thoughts and actions be virtuous, may all obstacles be pacified, may their resources increase, may the world prosper, and may beings always practice the Dharma. Furthermore, (dedicating the accumulated merit towards perfect virtue, as Shantideva said) my merit
འདི་ཡིས་(གཙོ་བོའི་སྟོབས་ཀྱི་)ནི། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པ། ། (སྤངས་བྱ་)སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་(རྣམ་པར་)སྤངས་ནས་ནི། །(བསྒྲུབ་བྱ་)རྟག་ཏུ་དགེ་བ་བྱེད་པར་ཤོག ། ཅེས་གསུངས་པའམ་དེ་དང་མཐུན་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་ཞིང་སྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ དགེ་པའི་ལས་ལ་འཇུག་པར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་པ་དང་། (བསམ་པ་)བྱང་ཆུབ་(ཀྱི་)སེམས་དང་མི་ འབྲལ་ཞིང་། །(སྦྱོར་བ་)བྱང་ཆུབ་(ཀྱི་)སྤྱོད་(པ་བསྒྲུབ་པ)ལ་གཞོལ་བ་དང་། །(ཡོངས་འཛིན་)སངས་ རྒྱས་(དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ)རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་(སུ་)བཟུང་ཤིང་། །(འགལ་རྐྱེན་བར་ཆད་)བདུད་ཀྱི་ ལས་ཀྱང་སྤང་པར་ཤོག །ཅེས་གསུངས་པའམ་དེ་དང་མཐུན་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་མི་འབྲལ་བར་གྱུར་ཅིག སྦྱོར་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ ཉམས་སུ་ལེན་པར་གྱུར་ཅིག སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྗེས་ སུ་འཛིན་པར་གྱུར་ཅིག བདུད་དང་བགེགས་དང་ལོག་པར་འདྲེན་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་ བར་གྱུར་ཅིག ཅེས་པ་དང་། (འགྲོ་བ)ཐམས་ཅད་(ཇི་སྲིད)ནམ་མཁའི་(མ་ལུས་པ)མཛོད་(ལ་མངའ་ བརྙེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་མཛོད)བཞིན་(ནམ་འཕགས་པ་ནོར་བཟང་བཞིན)དུ། །ལོངས་སྤྱོད་ ཟད་པ་མེད་པ(འི་མཛོད་ཐོབ་)ར་ཤོག(དེ་ལྟ་བུའི་ལོངས་སྤྱོད་དེ་ལ་)། (ཕན་ཚུན་འཐབ་པ་དང་)རྩོད་པ་མེད་ ཅིང་འཚེ་(བའམ་ངལ་ཞིང་ཕོངས་པ་)མེད་པར། །རང་དབང་དུ་ནི་སྤྱོད་(ཅིང་འཇུག་)པར་ཤོག །ཅེས་ 3-299 གསུངས་པའམ། དེ་དང་མཐུན་པར་དམ་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པའི་མཐུན་རྐྱེན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག འགལ་རྐྱེན་རྩོད་པ་དང་འཁྲུག་ལོང་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བར་ གྱུར་ཅིག རང་རང་གི་རྫས་དང་དབང་ཕྱུག་གིས་ཆོག་ཤེས་ཤིང་དགེ་ལ་བདེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་ པར་གྱུར་ཅིག ཅེས་པ་དང་། (ཕྱིའི་རྐྱེན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བསྔོ་བའི་མི་རྣམས་མཐོང་པའི་ཆོས་ལ་བདེ་བའི་དོན་ དུ་)ལྷ(འི་བུ་རྣམས་)ཡང་དུས་སུ་ཆར་འབེབས་ཤིང་། །(དེས་འཚོ་པའི་གཞི་)ལོ་ཏོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པར་ཤོག །(འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་པའི་)རྒྱལ་པོའང་ཆོས་བཞིན་བྱེད་གྱུར་ཅིག །(དེའི་འཁོར་གྱི་)འཇིག་ རྟེན་དག་ཀྱང་དར་(ཞིང་རྒྱས་)བར་ཤོག །ཅེས་གསུངས་པའམ། དེ་དང་མཐུན་པར་ལོ་ཕྱུག་ རྟག་ཏུ་ལེགས་པར་གྱུར་ཅིག ཆར་ཆུ་དུས་སུ་འབེབས་པར་གྱུར་ཅིག རྒྱལ་པོས་ཆོས་བཞིན་ བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག རྒྱལ་ཁམས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གྱུར་ཅིག ཅེས་པ་དང་། འབྱུང་པོ་(སྟེ་ སེམས་ཅན་)གང་དག་(པ་སྟེ་)འདིར་ནི་ལྷག་གྱུར་(པ་ཡོད་པར་)ཏམ། །སའམ་(འོག་)འོན་ཏེ་བར་སྣང་ (ས་བླར་)འཁོད་(པ་སྟེ་གནས་)ཀྱང་རུང་། །(ཡུལ་)སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་(དུས་)རྟག་ཏུ་བྱམས་(པར་)བྱེད་ ཅིང་། །(དུས་)ཉིན་དང་མཚན་(ཐམས་ཅད་)དུ་(དམ་པའི་)ཆོས་
【現代漢語翻譯】 愿以此（主宰的力量），所有眾生無一遺漏， （斷除）一切罪惡（徹底地），恒常行持善法。 如是說或與此相應，愿一切眾生皆得安樂，通過增進福祉的方式，恒常行持善法。 愿（心）不離菩提心，（行）勤于菩提行， （依怙）諸佛（與菩薩）恒攝受，（違緣障礙）魔業亦得斷。 如是說或與此相應，愿一切眾生之心永不離菩提心，願行持菩薩行，愿諸佛菩薩恒時攝受，愿一切魔障與邪見悉皆寂滅。 （眾生）一切（盡所有）如虛空（無盡藏）庫（如虛空藏菩薩），受用無盡愿成就， （如是受用）無諍無害自在用。 如是說或與此相應，愿具足修持正法的順緣，愿一切爭端與衝突悉皆平息，愿各自於自身之物與權勢知足，並於善法中安樂受用。 （為祈願外緣圓滿，使人們于現世得樂），諸天亦於時降雨， （以此滋養）莊稼豐收愿成就，（護世）國王如法行持，（其眷屬）世間亦繁榮。 如是說或與此相應，愿年年豐收，風調雨順，國王如法執政，國泰民安。 無論何處有情眾，或居於地上，或處虛空， 愿常懷慈愛之心對待眾生，日夜守護正法。
【English Translation】 By this (power of the Lord), may all sentient beings without exception, Having abandoned (what is to be abandoned) all sins (completely), may they always perform virtuous deeds. As it is said or in accordance with this, may all sentient beings be happy, and through the means of increasing well-being, may they always engage in virtuous actions. May (the mind) not be separated from the Bodhi-mind, (the action) be devoted to (accomplishing) the Bodhi-conduct, May (the protectors) Buddhas (and Bodhisattvas) always hold (us) close, and may (obstacles) the deeds of demons also be abandoned. As it is said or in accordance with this, may the minds of all sentient beings never be separated from the Bodhi-mind, may they practice the conduct of Bodhisattvas, may all Buddhas and Bodhisattvas always hold them close, and may all demonic obstacles and wrong views be completely pacified. May all (beings) (as long as) like the treasury of the sky (the Bodhisattva Akashagarbha), may the inexhaustible enjoyment be attained, May (such enjoyment) be used freely without strife or harm. As it is said or in accordance with this, may we be endowed with abundant favorable conditions for practicing the Dharma, may all disputes and conflicts be completely pacified, may each be content with their own possessions and power, and may they enjoy happiness in virtuous deeds. May the gods also send down rain in season (for the sake of those who pray for perfect external conditions, for the happiness of people in this life), May the crops flourish (nourished by this), may the king (who protects the world) act according to the Dharma, and may the world (of his entourage) also prosper. As it is said or in accordance with this, may there always be good harvests, may rain fall in season, may the king rule according to the Dharma, and may all kingdoms be at peace. Wherever there are beings, whether they dwell on the earth or in the sky, May they always cherish love for all beings and protect the Dharma day and night.
ལ་སྤྱོད་པར་ཤོག །ཅེས་གསུངས་ པའམ། དེ་དང་མཐུན་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱམས་པ་ལ་གནས་པར་གྱུར་ཅིག སྙིང་ རྗེ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག ཉིན་མཚན་རྟག་ཏུ་དམ་པའི་ཆོས་སྤྱོད་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པར་ གྱུར་ཅིག ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། གཞན་ཡང་དམིགས་པ་བཟང་དང་སྟོན་པ་བཟང་། །ཐབས་མཁས་ངེས་ འབྱུང་སྦྱོར་བ་བཟང་པོ་ཡིས། །ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་སྨོན་ལམ་རྣམ་དག་བྱ། ། མཆོག་གསུམ་བདེན་པའི་སྟོབས་ཀྱང་བརྗོད་པས་འགྲུབ། །དེ་ཡང་རྒྱན་ལས། (བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཅན་)དམིགས་པ་བཟང་(པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དོན་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཉེ་བར་ དམིགས་པའི་ཕྱིར་)དང་སྟོན་པ་བཟང་(པོ་ཡིན་ཏེ། ཚོགས་གཉིས་གཙོ་བོར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར)། །ཐབས་བཟང་ 3-300 བ་དང་(ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་གི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་)ངེས་འབྱུང་(བཟང་པོ་)དང་ (ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར)། །སྦྱོར་བ་བཟང་པོའི་བདག་ ཉིད་(དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་གུས་སྦྱོར་དང་རྟག་སྦྱོར་གཉིས་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ བུའི་དོན་ལྔ་པོ་)འདི། །(སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་ལྡན་པའི་འཁོར་ལོ་བཞིའི་ནང་ནས་)ཡང་དག་(པའི་)སྨོན་ལམ་ཡིན་ པར་(མདོ་ལས་)བཤད་(དོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། གཞན་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་ འདོད་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་དམིགས་ནས་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་དགེ་བ་ བསགས་པ་རྣམས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་འཇུག་གི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཟིན་པར་ བྱ་སྟེ། ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ པའི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། དད་ཅིང་གུས་པས་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་སྨོན་ལམ་རྣམ་པར་དག་པ་བྱ་སྟེ། སྨོན་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དམ་པའི་ ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བསྔོས་ན་དེའི་ཁོངས་སུ་འདུ་བར་གསུངས་པས། བཟང་སྤྱོད་ ལས། (དུས་གསུམ་གྱི་)རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་དམ་པའི་ཆོས་(གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་འབད་པས་) འཛིན་ཅིང་། །བྱང་ཆུབ་(ཀྱིས་)སྤྱོད་པ་(འགྲོ་བ་)ཀུན་ཏུ་སྣང་བར་བྱེད་(པ་སྟེ་ཆོས་ཡང་དག་པར་འཆད་ པར་བྱེད་ནའོ། །དེས་ན་འདིར་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་ཡང་དེ་སྟོན་པའི་ཚིག་ལ་བྱའོ)། །བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་(ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་སྤྱོད་པ་སྟེ་དེ)རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་(ནི་དྲི་མ་མེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་དེ་)ཡང་། །(དུས་རིང་པོར་བྱེད་པས་)མ་ འོངས་(པའི་)བསྐལ་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པར་ཤོག་(ཅེས་སོ། །)། (ཡང་དག་གི་དོན་ནི་མཆོད་པ་སོགས་དུས་ཡུན་ རིང་དུ་མ་ཟད་འདི་ཡང་དུས་ཡུན་རིང་དུ་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །)ཅེས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་
【現代漢語翻譯】 愿（一切眾生）行持正法！』等等。或者，愿一切眾生安住于慈愛，具足悲心，日夜恒常具備行持正法的福分！等等。 此外，憑藉殊勝的所緣、殊勝的導師、巧妙的方便、決定的出離以及優良的結合，如所愿般地發起清凈的祈願。通過陳述三寶的諦實力也能成辦。如《莊嚴經論》中所說：（菩薩法者）殊勝的所緣（是指爲了利他而緣念大乘之法），殊勝的導師（是指主要成辦二資糧），殊勝的方便（是指勤奮于止觀雙運瑜伽），殊勝的出離（是指爲了究竟圓滿的佛果而精進）。殊勝結合的自性（是指在未獲得佛果之前，恭敬行和恒常行兩種不間斷。這樣的五種意義），是（聖者所具有的四輪中的）真實（的）祈願（如經中所）說。 如是，爲了利他而欲獲得大菩提，緣念大乘之法，積聚二資糧的善根，以精通止觀雙運之方便攝持，從僅僅滿足於少分中決定出離，爲了成就殊勝的果位，以具足信心和恭敬心，不間斷地結合精進，從而發起清凈的祈願。因為一切祈願都回向于受持正法，所以都包含在其中。如《普賢行愿品》中說：（三世）一切佛的殊勝正法（十二部經努力）受持，菩提行（利益）普照一切（即正確地講經說法。因此，這裡的菩提行也指宣說菩提行的語言），善行（即菩薩行）清凈（即無垢），（長久地行持）未來（的）一切劫中行持（之意）。（真實的意義是供養等時間長久，這裡也是時間長久之意）。 以及，生生世世
【English Translation】 May (all beings) practice the sacred Dharma!' etc. Or, may all beings abide in loving-kindness, be endowed with compassion, and constantly possess the fortune to practice the sacred Dharma day and night! etc. Furthermore, through excellent object of focus, excellent teacher, skillful means, definite renunciation, and excellent combination, make pure prayers as desired. Accomplishment also comes from stating the power of the truth of the Three Jewels. As stated in the Ornament [for Clear Realization], '(A Bodhisattva, as a dharma,) has an excellent object of focus (because he focuses on the Mahayana teachings for the sake of others), and an excellent teacher (because he primarily accomplishes the two accumulations). He has excellent means (because he strives in the yoga of the union of tranquility and insight), and excellent renunciation (because he strives for the sake of the complete enlightenment as the result). The nature of excellent combination (is that until enlightenment is attained, the two, respectful combination and constant combination, are uninterrupted. Such five meanings) are said (in the sutras) to be true prayers (among the four wheels possessed by noble beings).' Thus, desiring to attain great Bodhi for the sake of others, focusing on the Mahayana teachings, accumulating the merits that reveal the two accumulations, mastering the means of uniting tranquility and insight, definitely emerging from being content with just a little, in order to accomplish the particularly excellent result, with faith and respect, making pure prayers through diligence in uninterrupted combination. Since all prayers are dedicated to upholding the sacred Dharma, they are included within it. As it says in the Bhadracarya-pranidhana (The Practices and Vows of Samantabhadra), 'Holding (striving for) the sacred Dharma (the twelve branches of scripture) of all the Buddhas (of the three times), illuminating the conduct of enlightenment (benefiting) everywhere (that is, teaching the Dharma correctly. Therefore, here the conduct of enlightenment also refers to the words that teach it), purifying the good conduct (which is the conduct of a Bodhisattva, that), may (it be practiced for a long time) be practiced in all future kalpas (that is. The true meaning is that offerings etc. are for a long time, and this also means for a long time).' And, in all lifetimes
ཡང་ཚོགས་ གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རིམ་གྱིས་འཕེལ་བའི་ཆེད་དུ། (འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་) སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་(སེམས་ཅན་གྱིས་)འཁོར་བ(འི་སྐྱེ་བ)ན། །བསོད་ནམས་(དང་)ཡེ་ཤེས་ (ཀྱིས་ཚོགས་)དག་ནི་མི་ཟད་(པ་)བརྙེས་(པ་སྟེ་དེ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག)། །(དེ་བཞིན་དུ་)ཐབས་དང་ཤེས་ 3-301 རབ་(དང་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་)ཏིང་(ངེ་)འཛིན་(དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་)རྣམ་(པར་)ཐར་(བ་)དང་། །(བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའི་)ཡོན་ཏན་(ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་)ཀུན་གྱི་མི་ཟད་(པའི་)མཛོད་(དུ་)གྱུར་ཅིག ། ཅེས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་དང་མཐུན་པར་དམ་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ། དུས་གསུམ་(དུ་)གཤེགས་པའི་རྒྱལ་བ་(མ་ལུས་པ་)ཐམས་ཅད་དག་(གིས)། །(ཆོས་ཀྱི་)འཁོར་ལོའི་ ཚུལ་རྣམས་རབ་ཏུ་བསྐོར་བ་ཡི། །(སངས་རྒྱས་)དེ་དག་གིས་ཡང་གསུང་དབྱངས་མི་ཟད་(པ་ གང་ཡིན་པ་དེ་)ལ། །བློ་ཡི་སྟོབས་ཀྱི་(བརྩོན་པ་ཆེན་པོ)ས་བདག་ཀྱང་(ཅིག་ཆར་དུ་)རབ་ཏུ་འཇུག(པར་ ཤོག)། ཅེས་པ་དང་། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་བདུད་ཀྱི་སྟོབས་བཅོམ་ནས་བཟང་པོ་སྤྱོད་ པའི་སྟོབས་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ། (རེ་ཤིག་ངེས་པར་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་མི་དགེ་བའི་)ལས་ཀྱི་སྟོབས་(ནི་ངན་ སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པར་ནུས་པ་དེ་ལྟ་བུ་)རྣམས་(སྟོབས་བཞི་ཡི་སྒོ་ནས་བཤགས་པས་)ཡོངས་སུ་དག་(པར་) བྱེད་ཅིང་། །(སེམས་རྒྱུད་རབ་ཏུ་)ཉོན་མོངས་(པར་བྱེད་པ་ནི་འདོད་ཆགས་སོགས་ཡིན་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱི)སྟོབས་ རྣམས་(ནི་མི་སྡུག་པ་དང་བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པས)ཀུན་ཏུ་འཇོམས་པར་བྱེད། །(ལྷའི་བུ་ལ་སོགས་པའི་) བདུད་ཀྱི་སྟོབས་རྣམས་(བྱང་ཆུབ་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པས་མངོན་ཤེས་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་)སྟོབས་(སམ་མཐུ་)མེད་ (པར་)རབ་(ཏུ་བསྒྲུབ་པར་)བྱེད་ཅིང་། །བཟང་པོ་(སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་)སྤྱོད་པའི་སྟོབས་ཀུན་(ཀྱང་གཉེན་པོ་ གསུམ་པོ་འདིས་)རྫོགས་(པར་)བྱེད་(པར་)ཤོག །ཅེས་པ་དང་། སྣོད་བཅུད་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ། །(དེ་ཡང་བདེ་བ་ཅན་དང་པདྨོ་ཅན་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་)ཞིང་ རྣམས་རྒྱ་མཚོ་(ལྟ་བུ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་)རྣམ་པར་དག་(པར་)བྱེད་ཅིང་། །སེམས་ཅན་རྒྱ་མཚོ་(དག་ནི་ ཆོ་འཕྲུལ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་)རྣམ་པར་གྲོལ་(བར་)བྱེད་ལ། །(བསྟན་པ་དང་རྟོགས་པའི་)ཆོས་རྣམས་རྒྱ་མཚོ་ (ལྟ་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་)རབ་ཏུ་མཐོང་(བ་དང་ལྡན་པར་)བྱེད་ཅིང་། །(ཤེས་བྱ་མཐའ་ཡས་པ་ལ་འཇུག་པའི་) ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་(ལྟ་བུ་རྣམས་སྐད་ཅིག་ལ་)རབ་ཏུ་རྟོགས་བྱེད་(དེ་མཐོང་བར་)ཤོག་(ལས་དེ་གང་ཞེ་ན་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱོང་བ་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་པར་བརྒྱད་དོ)། །ཅེས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེ
【現代漢語翻譯】 此外，爲了使二資糧等功德逐漸增長：（在欲界等）一切有中，（眾生）輪迴（的生）時，以福德（和）智慧（的資糧）獲得不盡（的），（愿）具足（此二資糧）。（同樣，愿）以方便和智慧（以及勇敢前進的）禪定（和菩薩）解脫（以及菩薩的）一切功德（共同和不共同的）成為不盡（的）寶藏。 如是，爲了獲得與佛陀教言相符的講經說法的能力：三世（中）逝去的（所有）諸佛（都），轉動（佛法）法輪，（諸）佛以不盡的音聲，愿以智慧的力量，（精進）迅速進入。 如是，爲了摧毀業、煩惱和魔的力量，獲得行持善妙之力的能力：（暫時必定會體驗到的不善）業力（是能夠產生惡趣痛苦的力量），（通過四力懺悔）完全清凈。（使心相續）煩惱（的是貪慾等，這些）力量（通過修不凈觀和慈愛等）完全摧毀。（天子等的）魔力（是障礙菩提的，通過神通等）無力（地）摧毀，愿一切善妙（即菩提）行持之力（也通過這三種對治）圓滿。 如是，爲了獲得清凈器情等功德：（即極樂世界和蓮花世界等佛）剎，如大海（般，每一剎那）完全清凈，（眾）有情如大海（般，通過三種神變）完全解脫，（教法和證法）如大海（般，以智慧之眼）完全照見，（進入無邊所知境的）智慧如大海（般，剎那間）完全證悟（即見到，此即精勤于清凈佛剎的八種事業）。 如是，愿能追隨一切佛陀的足跡。
【English Translation】 Furthermore, in order for the qualities of the two accumulations and others to gradually increase: In all existences (of the desire realm and others), when (sentient beings) cycle through (births in) samsara, may (they) attain the inexhaustible (accumulation) of merit (and) wisdom (and) be endowed with it. Likewise, may (they) become an inexhaustible treasury of all the qualities (common and uncommon) of skillful means and wisdom (and the samadhi of bravely proceeding) and liberation (and Bodhisattvas). Thus, in order to obtain the ability to teach the Dharma in accordance with the words of the Buddha: All the Buddhas who have passed away in the three times, turn the wheels of Dharma, with the inexhaustible voice of those Buddhas, may (we) swiftly enter with the power of wisdom (and great diligence). Thus, in order to destroy the power of karma, afflictions, and demons, and to obtain the power to practice the excellent conduct: May (we) completely purify (through the four powers) the power of karma (which is the power to generate the suffering of the lower realms, which will inevitably be experienced for a while). May (we) completely destroy the power of afflictions (which are attachment, etc., which make the mindstream afflicted) (through contemplating ugliness and love, etc.). May (we) render powerless (and) completely destroy the power of demons (such as the sons of gods, which obstruct enlightenment, through clairvoyance, etc.), and may all the power of excellent (i.e., enlightenment) conduct (also be perfected by these three antidotes). Thus, in order to obtain the qualities of pure vessels and contents, etc.: May (we) purify the Buddha fields (such as Sukhavati and Padmavati) like an ocean (in each instant), may (we) completely liberate sentient beings like an ocean (through the three miracles), may (we) completely see the Dharmas (teachings and realizations) like an ocean (with the eye of wisdom), and may (we) completely realize (i.e., see) the wisdom like an ocean (entering the boundless objects of knowledge) in an instant (that is, the eight activities of diligently purifying the Buddha fields). Thus, may (we) be able to follow in the footsteps of all the Buddhas.
ས་སུ་ 3-302 ཞུགས་ཏེ་སྨོན་ལམ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་ཆེད་དུ། །(དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྗེས་སུ་སློབ་པའི་བསྔོ་བ་ནི་) གང་ཡང་དུས་གསུམ་(དུ་)གཤེགས་པའི་རྒྱལ་བ་(རྣམས་ཀྱིས་)ཡི། །བྱང་ཆུབ་(སེམས་དཔའི་)སྤྱོད་ པའི་སྨོན་ལམ་བྱེ་བྲག་རྣམས། །དེ་(དག་)ཀུན་མ་ལུས་(པ་)བདག་གིས་རྫོགས་(པར་)བགྱིས་ ནས། །བཟང་པོ་སྤྱོད་(པ་སྤྱད་)པས་(རྫོགས་པའི་)བྱང་ཆུབ་(དུ་)སངས་རྒྱས་(པར་)ཤོག །ཅེས་པ་ དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཏེ་དེ་དག་གི་སྤྱོད་པ་དང་མཐུན་པར་ སྤྱོད་པའི་ཆེད་དུ། (བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྗེས་སུ་སློབ་པའི་བསྔོ་བ་ནི། འཕགས་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པས་)རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་སྲས་ཀྱི་ཐུ་བོ་པ། །(དེ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་)གང་གི་མཚན་ནི་ཀུན་ཏུ་བཟང་(པོ་)ཞེས་(བྱ་ལ་)བགྱི། །མཁས་པ་དེ་དང་མཚུངས་ པ(སྟེ་བསྐལ་པ་འདྲ་བ)ར་སྤྱད་པའི་ཕྱིར་(ན)། །དགེ་བ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་(སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་)ཡོངས་ སུ་བསྔོ། །ཅེས་པ་དང་། སྒོ་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ། ལུས་(རྣམ་པར་དག་པ་)དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱང་རྣམ་(པར་)དག་ཅིང་། །(སྔར་བཤད་ པའི་)སྤྱོད་པ་རྣམ་(པར་)དག་(པ་དང་)ཞིང་རྣམས་ཡོངས་(སུ་)དག་(པ་)སྟེ། །བསྔོ་བ(ར་བྱེད་པ་འཕགས་ པ་ཀུན་ཏུ་)བཟང་པོ་མཁས་པ་ཅི་འདྲ་བ། །དེ་(དང་)འདྲར་(བ་ཁོ་ན་)བདག་ཀྱང་དེ་དང་མཚུངས་ པ་(སྟེ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་མཉམ་པ)ར་ཤོག །ཅེས་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ གྱི་སྨོན་ལམ་དང་མཐུན་པར་སྤྱོད་པའི་ཆེད་དུ། (ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་དགེ་བས་ན་)ཀུན་ཏུ་དགེ་ བ་བཟང་པོ་སྤྱད་པའི་ཕྱིར་(རམ་ཆེད་དུ)། །(འཕགས་པ་)འཇམ་དཔལ་གྱི་ནི་(བཏབ་པའི་)སྨོན་ལམ་ (ལ་)སྤྱད་(པ་ལྟར)བགྱིད་ཅིང་(རྫོགས་པར་བྱའོ)། །(དེ་ལྟ་བུ་སྨོན་ལམ་གང་ཞེ་ན། སྔོན་རྒྱལ་བོར་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་ བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་འདི་སྐད་སྨོན་ལམ་བཏབ་པོ། །འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པའི་སྔོན་གྱི་ཐ་མ་ཇི་སྲིད་པ་དེ་སྲིད་སེམས་ཅན་ཕན་ དོན་དུ་སྤྱོད་པ་དཔག་ཡས་སྤྱོད་པར་བགྱི། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྨོན་ལམ་)མ་འོངས་(པའི་)བསྐལ་པ་ ཀུན་ཏུ་(ཡིད་)མི་སྐྱོ་བར། །(སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་)དེ་ཡི་བྱ་བ་(སྟེ་ལས་དེ་དག་)མ་ལུས་(པར་) 3-303 རྫོགས་(པར་)བགྱིད་(པར་)ཤོག །ཅེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པའི་མཐར། སངས་ རྒྱས་སྐུ་གསུམ་བརྙེས་པའི་བྱིན་རླབས་དང་། །ཆོས་ཉིད་མི་འགྱུར་བདེན་པའི་བྱིན་རླབས་ དང་། །དགེ་འདུན་(རྣམས་དབྱེན་གྱིས་)མི་ཕྱེད་(པ་ཐུགས་)མཐུན་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། །(དགེ་བ་དེ་ དག་)བསྔོས་ཤིང་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་(བཞ
【現代漢語翻譯】 爲了進入（此道）並圓滿一切祈願。（這是隨學如來之迴向） 無論過去、現在、未來諸佛，所有菩薩行持的殊勝祈願，我皆無餘圓滿，愿以善行成就圓滿菩提！ 爲了隨學菩薩，並依其行持而行。（這是隨學菩薩之迴向：聖者普賢菩薩已獲得菩薩一切功德之彼岸） 諸佛之長子，其名號為普賢，爲了像那位智者一樣行持（即相似的劫數），我將此一切善根完全迴向。 爲了獲得身語意清凈等殊勝功德，愿身語意皆清凈，行持清凈，剎土清凈，如聖者普賢智者一般，愿我亦如彼，與彼相同！ 爲了特別地依隨殊勝文殊之祈願而行，爲了行持一切賢善之行，我將依隨文殊之祈願而行（並圓滿之）。 （那是怎樣的祈願呢？往昔曾為名為虛空之國王時，曾發願：輪迴無始以來，乃至最終，為利益眾生，行持無量之行。如是說。） 于未來一切劫中，不生厭倦，愿圓滿彼（佛與菩薩）之一切事業！ 如是等等說完之後，以成就佛之三身之加持，以不變法性之諦實加持，以僧眾不分裂（心）和合之加持，愿此迴向與祈願如願成就！
【English Translation】 In order to enter and fulfill all aspirations. (This is the dedication of following the Tathagata) Whatever particular aspirations of the Bodhisattva's conduct are made by the Buddhas who have gone to the three times, may I completely fulfill all of them, and may I awaken to perfect enlightenment through excellent conduct! In order to follow the Bodhisattvas and act in accordance with their conduct. (This is the dedication of following the Bodhisattva: The noble Samantabhadra has attained the perfection of all the qualities of the Bodhisattva) The eldest son of all the Buddhas, whose name is Samantabhadra, in order to act like that wise one (i.e., similar kalpas), I completely dedicate all these virtues. In order to obtain special qualities such as purity of body, speech, and mind, may body, speech, and mind be pure, conduct be pure, and realms be completely pure. Like the wise noble Samantabhadra, may I also be like him, the same as him! In order to particularly act in accordance with the aspiration of the excellent Manjushri, in order to practice all good deeds, I will practice (and fulfill) the aspiration of Manjushri. (What is such an aspiration? In the past, when he became a king named Namkha, he made this aspiration: From the beginningless cycle of existence, until the very end, I will perform immeasurable deeds for the benefit of sentient beings. As it is said.) In all future kalpas, without discouragement, may I completely accomplish all the deeds of those (Buddhas and Bodhisattvas)! After saying such things, by the blessings of attaining the three bodies of the Buddha, by the blessings of the unchanging truth of Dharma, and by the blessings of the Sangha's undivided (mind) harmony, may this dedication and aspiration be fulfilled!
ིན་དུ་)འགྲུབ་པར་ཤོག །ཅེས་པས་བདེན་པའི་སྟོབས་ ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། གདམས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྡུས་པ་ནི། རྒྱས་པར་ཟབ་མོ་རྒྱུད་བླ་སྤྱོད་འཇུག་དང་། ། རྒྱ་ཆེན་མངོན་པའི་འགྲེལ་བ་ལ་སོགས་དང་། །ཕྱི་ནང་ལག་ལེན་བསྟོད་པ་དྲི་ ལན་དང་། །ཕྲིན་ཡིག་ལ་སོགས་བདོ་དུ་བརྩམས་པ་དང་། །དེ་ཡང་ཐེག་པ་གསུམ་ གྱི་མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དོན་སྟོན་ཞིང་གྲུབ་མཐའ་བཞིའི་མཐར་ཐུག་དབུ་མ་ཆེན་ པོའི་དོན་སྟོན་ལ། འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་མཐར་ཐུག་དོན་དམ་རྣམ་ངེས་ཀྱི་དོན་གསལ་བར་ སྟོན་པ་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་བྱམས་ཆོས་ལྔའི་སྙིང་པོ། (དོན་གཉིས་མཐར་ ཕྱིན་)སངས་རྒྱས་(ཀྱིས་དོན་དང་རྣམ་བྱང་གི་བདེན་པ་)ཆོས་(དང་)ཚོགས་(དགེ་འདུན་དང་དྲི་བཅས་)ཁམས་ དང་(དྲི་མེད་)བྱང་ཆུབ་དང་། །(སྟོབས་སོགས་)ཡོན་ཏན་(དང་)སངས་རྒྱས་(ཀྱིས་)ཕྲིན་ལས་(ནི་དོན་ བདུན་གྱིས་)ཐ་མ་སྟེ། །(རྒྱུད་བླ་མའི་)བསྟན་བཅོས་(དབུ་ཞབས་)ཀུན་གྱིས་ལུས་(ཀྱི་བརྗོད་བྱ་)ནི་མདོར་ བསྡུས་ན། །རྡོ་རྗེ་(ལྟ་བུ་)ཡི་ནི་གནས་བདུན་(པོ་)འདི་དག་གོ་(འདུས་སོ)། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་ པས་སྐྱབས་གནས་མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་དོན་དང་། དེའི་བསྟན་པ་དེ་ཆོས་ དཀོན་མཆོག་གི་དོན་དང་། དེ་ཉིད་འཛིན་པ་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གི་དོན་དང་། ཁམས་ རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་དོན་དང་། དེ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་བྱང་ཆུབ་ ཆེན་པོའི་དོན་དང་། དེ་ལ་མངའ་བ་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་པའི་དོན་དང་། དེའི་ནུས་པ་ཕྲིན་ ལས་རྣམ་པར་དག་པའི་དོན་ཏེ་རྡོ་རྗེའི་གནས་བདུན་གྱིས་གསུང་རབ་མཐར་ཐུག་གི་སྙིང་ 3-304 པོ་བསྡུས་ནས་སྟོན་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པ་ངེས་དོན་རབ་གསལ་སྣང་བ་ ཞེས་བྱ་བ་དང་། དལ་འབྱོར་རྙེད་པར་དཀའ་བ་དང་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་དང་འཁོར་བའི་ཉེས་ དམིགས་དྲན་པའི་སྒོ་ནས་ཐར་པའི་མཐར་ཐུག་ཐོབ་པའི་དོན་དུ། བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ་སྦྱོར་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཉམས་སུ་བླངས་ནས་དགེ་བ་བྱང་ ཆུབ་ཏུ་བསྒྱུར་པའི་ཚུལ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྟོན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་ པའི་འགྲེལ་བ་གཞུང་དོན་རབ་གསལ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ དགོངས་པ་འགྲེལ་ཞིང་སྡེ་སྣོད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་མར་གྱུར་པ་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་ སྡོམ་ཆེན་པོ། ཤེས་བྱ་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པའི་དོན་མཐའ་དག་གསལ་པར་སྟོན་པ། དམ་ པའི་ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་འགྲེལ་པ་ཤེས་བྱ་རབ་གསལ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པ་ལ་རིག་པའི་གནས་ལྔ་ཤེས་དགོས་ཤིང་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ གཞི་མའང་སྒྲ་རིག་པ་ཡིན་ལ། སྒྲའི་བསྟན་བཅོས་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོག་
【現代漢語翻譯】 愿（如此成就）。以此也應陳述真實的力量。 以教誨的方式總結：廣而言之，如《寶性論》、《入行論》等甚深之論； 廣博而言之，如《俱舍論》之釋等；外內實踐、讚頌、問答、書信等諸多著作； 這些著作闡述了三乘之究竟——大乘之義，四宗之究竟——大中觀之義， 三轉法輪之究竟——勝義現觀之義，以及一切論典之究竟——彌勒五論之精髓。（二利究竟） 佛（以義和現證的真諦），法（和），僧（僧團和），界（和），菩提（無垢）， 功德（和），佛（以），事業（是七義的）究竟。（《寶性論》的） 論典（首尾）皆以身體（的所詮）簡要概括為：金剛（般的）七處（這些）即是（彙集）。 等等，究竟皈依處是佛寶之義，其教法是法寶之義， 執持此教法者是僧寶之義，自性清凈之界是如來藏之義， 遠離垢染是大菩提之義，具足此菩提是功德圓滿之義， 其能力是事業清凈之義，即以金剛七處總結並闡述了一切經典的究竟精髓，即大乘《寶性論》的釋論《真實義光明顯現》。 通過憶念閑暇難得、死亡無常和輪迴過患，爲了獲得解脫的究竟， 發起殊勝菩提心，修持六度，並將善根轉化為菩提之因，清晰地闡述了菩薩行之道的《入菩薩行論釋·義明燈》。 解釋一切佛經的密意，作為一切論藏的基礎，一切乘的總綱， 清晰地闡述瞭如所有性和盡所有性的一切意義。《阿毗達磨集論釋·智光顯現》。 爲了獲得一切智智，必須通曉五明，而五明的基礎是聲明。無量聲明論典中，最殊勝的是……
【English Translation】 May it be accomplished. By this, the power of truth should also be stated. Summarized in the manner of instructions: Broadly speaking, profound treatises such as the Uttaratantra Shastra (Jewel Matrix Theory), Bodhicaryavatara (Guide to the Bodhisattva's Way of Life), etc.; Extensively speaking, commentaries on the Abhidharmakosha (Treasury of Knowledge), etc.; external and internal practices, praises, questions and answers, letters, and many other compositions; These works explain the ultimate of the Three Vehicles—the meaning of the Great Vehicle, the ultimate of the Four Schools—the meaning of the Great Madhyamaka, the ultimate of the Three Turnings of the Wheel of Dharma—the meaning of Definitive Meaning, and the essence of the Five Maitreya Treatises, which is the ultimate of all scriptures. (The ultimate fulfillment of the two benefits) Buddha (with the truth of meaning and complete purification), Dharma (and), Sangha (the monastic community and), Dhatu (and), Bodhi (immaculate), Qualities (and), Buddha's (with) activity (is the ultimate of seven meanings). (The Uttaratantra Shastra's) treatise (beginning and end) all briefly summarize the body (the object of expression) as: the seven vajra (like) places (these) are (assembled). Etc., the ultimate refuge is the meaning of the Buddha Jewel, its teachings are the meaning of the Dharma Jewel, those who uphold these teachings are the meaning of the Sangha Jewel, the naturally pure Dhatu is the meaning of the Tathagatagarbha, being free from defilements is the meaning of the Great Bodhi, possessing this Bodhi is the meaning of the perfection of qualities, its power is the meaning of the complete purification of activity, that is, the essence of all scriptures is summarized and explained by the Seven Vajra Places, which is the commentary on the Great Vehicle Uttaratantra Shastra, The Clear Light of Definitive Meaning. Through remembering the difficulty of obtaining leisure and endowments, the impermanence of death, and the faults of samsara, in order to attain the ultimate of liberation, generating the supreme Bodhicitta, practicing the six paramitas, and transforming virtue into the cause of Bodhi, the Commentary on the Bodhicaryavatara, The Lamp Illuminating the Meaning, which clearly explains the path of the Bodhisattva's conduct. Explaining the intention of all scriptures, serving as the basis of all pitakas, the great general summary of all vehicles, clearly explaining all the meanings of as-it-is and as-many-as-are. Commentary on the Abhidharmasamuccaya, The Light Illuminating Knowledge. To attain omniscience, one must know the five sciences, and the basis of all of them is grammar. Among the infinite treatises on grammar, the most excellent is...
ཏུ་གྱུར་ བ་ཀཱ་ལ་པའི་འགྲེལ་པ་ལེགས་སྦྱར་རབ་གསལ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཡི་གེ་མཐོང་ བ་ཙམ་གྱིས་དོན་གསལ་བར་གོ་པ་དང་། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། ཀྱཻའི་རྡོ་རྗེ་དང་། བདེ་མཆོག་འཁོར་ལོ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་དང་། དཀྱིལ་ འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་རྣམས་ཀྱང་གཞན་ལས་རྣམ་པར་གསལ་བ་དང་། བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་དང་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བསྟོད་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་གཞི་ལམ་འབྲས་ གསུམ་ལ་སོགས་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་དྲིས་པའི་ལན་དང་། ཕྲིན་ཡིག་དང་གདམས་པ་ལ་ སོགས་པ་བོད་དུ་བརྩམས་པ་རྣམས་དང་། གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་སྒྲུབ་ཐབས་ལ་སོགས་པ། །སྔོན་མེད་རྒྱ་གར་ དཔེ་ལས་བསྒྱུར་བ་དང་། །བསྒྱུར་ཟིན་རྣམས་ལ་འགྱུར་བཅསོ་ཞུ་དག་སོགས། ། 3-305 བྱས་ཚུལ་དཀར་ཆག་ནང་ནས་གསལ་བ་རྣམས། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་པ་ལྔ་པ་བདུན་པ་དགུ་པ་བཅུ་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུངས་སྔགས་ དང་བཅས་པ་དང་། མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་བསྡུས་དོན་འདོན་ཐབས་དང་བཅས་ པ། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ཚིགས་བཅད་དུ་ བསྡེབས་པ། ཀྱཻའི་རྡོ་རྗེ། མཧཱ་མ་ཡ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་དམར། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ། བདག་མེད་ མ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་ཐབས། ཀྲྀ་ཡ་ས་མུཙྪ་ཡ་ཞེས་བྱ་བ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་ མཁོ་བའི་ཆོ་ག་མཐའ་ཡས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་གཞུང་ཚད་ ཤོ་ལོ་ཀ་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་། འགྱུར་བཅོས་དང་ཞུ་དག་བྱས་པའི་ སྐོར་ལ། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་འགྲེལ་ཆེན་དང་བཅས་པ་དང་། བདེ་མཆོག་སྟོད་ འགྲེལ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ དང་། དཔའ་བོས་མཛད་པའི་སྐྱེས་རབས་དང་། སྐྱེས་རབས་ཆོས་ཀྱི་གཎྜི་དང་། བདེ་བ་ཅན་ གྱི་བཀོད་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ཞིབ་པར་དཀར་ཆག་ཏུ་བཀོད་པ་རྣམས་ཀྱང་། རིམ་གྱིས་གཟིགས་ནས་ཇི་ལྟར་མཁོ་བའི་རིགས། །འབྲི་ཞིང་ཐུགས་ཉམས་ སུ་ཡང་བཞེས་པ་དང་། །དོན་གཉེར་གཞན་ལའང་བསྐུལ་ཞིང་གནང་བ་ཡིས། ། རང་གཞན་དག་ལ་ཕན་པར་མཛད་དུ་གསོལ། །དེ་ཡང་། རྒྱན་ལས། (སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དོན་གཉིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྒྲུབ་པ་ནི་)གསེར་(བཟང་པོ་)ལས་(བཟོ་བོ་མཁས་པས་) བརྡུངས་(པ་སྟེ་)བྱས་(པའི་རྒྱན་མཛེས་པ་གྲུབ་པ་དང་)འདྲ་ཞིང་(དགའ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་བདེན་གཉིས་བདེན་བཞི་ངོ་ བོ་ཉིད་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཕྱེ་བའི་)པདྨ་རྒྱས་པ་ (མཐོང་བ་)བཞིན་(དགའ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་)། །(རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་མེད་དང་སྤང
【現代漢語翻譯】 《迦羅波聲明論》的註釋，名為《梵語明鑑》，僅僅通過文字就能清晰理解其含義。吉祥時輪（Kalachakra），黑汝迦（Hevajra），勝樂輪（Chakrasamvara）和金剛鬘（Vajravali）等的修法和壇城儀軌，也比其他更加清晰。對上師、佛和菩薩的讚頌，以及對聖者們從基礎、道到果的提問解答，書信和教誨等在藏地創作的作品。 諸如經論釋、修法等，前所未有地從印度梵文典籍翻譯而來，以及對已翻譯的進行修訂和校對等，這些都已在目錄中詳細說明。般若波羅蜜多（Prajnaparamita）的偈頌，如第一、第五、第七、第九、第十等，包含陀羅尼和真言。以及《文殊真實名經》（Manjuśrīnāmasamgīti）的簡釋和唸誦方法。吉祥時輪（Kalachakra）完整壇城的修法，以偈頌形式彙集。黑汝迦（Hevajra），摩訶摩耶（Mahamaya），閻魔敵（Yamantaka），金剛亥母（Vajravarahi），無我母（Nairatmyadevi）等的修法。名為《克里亞桑穆恰亞》（Kriyasamuccaya）的論典，彙集了無數金剛阿阇黎（Vajracharya）所需的儀軌，是一部六千頌的偉大論典等等。以及關於修訂和校對的部分，包括吉祥時輪（Kalachakra）的經和偉大註釋，勝樂（Chakrasamvara）的釋論，大乘經莊嚴論（Mahāyānasūtrālaṃkāra），入菩薩行論（Bodhicaryāvatāra），勇士所著的本生傳，本生傳法鬘，極樂世界的莊嚴經等，這些都已在目錄中詳細列出。 請依次閱讀，並根據需要抄寫和用心修習。也鼓勵和允許他人尋求，從而利益自己和他人。正如《寶性論》中所說：（聖者們所要成就的，是圓滿成就二利），如同（巧匠）用（上等）黃金錘打（製成精美飾品），（令人愉悅），又如（見到智慧自性的光芒照耀下）蓮花盛開，（令人歡喜）。（因果不虛，斷證功德，體性、相、用） （藏文：རྒྱན་ལས།），（梵文天城體：alamkara），（梵文羅馬擬音：alamkara），（漢語字面意思：裝飾）。
【English Translation】 The commentary on the Kalapa grammar, named 'Clear Light in Sanskrit,' allows one to understand the meaning clearly just by seeing the letters. The sadhanas and mandala rituals of Shri Kalachakra (Wheel of Time), Hevajra, Shri Chakrasamvara (Supreme Bliss Wheel), and Vajravali (Vajra Garland), etc., are also clearer than others. Praises to the Gurus, Buddhas, and Bodhisattvas, and answers to questions based on the ground, path, and fruit of the holy beings, as well as letters and instructions, etc., composed in Tibet. Scriptural commentaries and sadhanas, etc., translated from previously unavailable Indian Sanskrit texts, and revisions and corrections of those already translated, are all clearly stated in the catalog. Verses of the Prajnaparamita (Perfection of Wisdom), such as the first, fifth, seventh, ninth, and tenth, including dharanis and mantras. Also, the condensed meaning and recitation method of the Manjushrinamasamgiti (The Song of the Names of Manjushri). The complete sadhana of the Shri Kalachakra mandala, compiled in verses. Sadhanas of Hevajra, Mahamaya, Yamantaka, Vajravarahi (Vajra Sow), Nairatmyadevi (Selfless Goddess), etc. The treatise called Kriyasamuccaya, which gathers together countless rituals needed by Vajra Acharyas (Vajra Masters), is a great treatise of six thousand shlokas, etc. And regarding the revisions and corrections, including the Shri Kalachakra Tantra with its great commentary, the commentary on the first part of Chakrasamvara, the Mahayanasutralamkara (Ornament of the Great Vehicle Sutras), the Bodhicharyavatara (Guide to the Bodhisattva's Way of Life), the Jataka tales composed by the hero, the Jataka Dharmagandi, the Sukhavativyuhasutra (The Land of Bliss Sutra), etc., all of which are detailed in the catalog. Please examine them in order, and according to what is needed, write them down and take them to heart in practice. Also, encourage and allow others who seek them, so that you may benefit yourself and others. As it says in the Ornament (Ratnagotravibhāga): (The two benefits that holy beings strive to accomplish are) like gold (worked by a skilled craftsman) being hammered (into a beautiful ornament), (creating joy), and like a lotus blooming (seen by the rays of the sun of the nature of knowing the dharmas that are to be known, such as the two truths, the four truths, and the three natures), (creating joy). (The infallibility of cause and effect, the qualities of abandonment and realization, the essence, characteristics, and function).
་བྱ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་དང་ཐོབ་བྱ་ཐར་ པའི་ས་བོན་སོགས་བསམ་པས་ཤེས་ནས་བླང་དོར་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ནི་)བཀྲེས་པས་ཉེན་པ་(རྣམ)ས་གཡོས་ 3-306 ལེགས་(པོ་བྱས་པའི་)ཁ་ཟས་(བཟང་པོ་)བཟའ་བ་(དང་)འདྲ་(པར་དགའ་སྐྱེད་པ་དང་)། །(རང་བཞིན་གྱི་རིགས་ དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་ཡོད་པ་དང་། དེ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཡིན་ཡང་གློ་བུར་དྲི་མ་ སྦྱངས་དགོས་པ་དང་། སྟོབས་སོགས་དོན་དམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ནའང་ཡོད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ལ་འབད་ རྩོལ་མི་མངའ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་མོས་པ་བཞིན་ཕྲིན་ལས་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཕལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ གནས་རྣམས་ལུང་རྣམ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་པ་ནི་སྙན་ངག་དང་བཅས་པའི་)ཕྲིན་ཡིག་ལེགས་པར་ཐོས་(པ་དང་) འདྲ་(ཞིང་གདོད་ནས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་རིམ་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་དོན་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་པ་དང་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ལ་མངའ་བ་སྟོབས་བཅུ་ སོགས་བྲལ་འབྲས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་)རིན་ཆེན་(མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་གནས་པའི་)སྒྲོམ་(ཁ་)ཕྱེ་(ནས་མཐོང་ བ་)ལྟ་(བུའི་དགའ་བ་བསྐྱེད་པ་སྟེ)ར། །(དེ་ལྟར་དཔེ་ལྔ་དགའ་བ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དང་འདྲ་བར་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མཚོན་ པའི་)ཆོས་དེ་(གཞུང་)འདིར་བཤད་པ་ཡང་(མཁས་པ་རྣམས་)དགའ་བའི་མཆོག་(ཏུ་གྱུར་པ་)བསྐྱེད་ (པར་བྱེད་)དེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྐྱེ་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ དང་། བསྒྲུབ་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཤེས་ནས་བསམ་པར་བྱ་བ་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་དེ་ཉིད་བསྒོམས་པས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ ཟབ་མོ་དེ་རྣམས་ཇི་ལྟར་ནུས་བཞིན་བཤད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་ཐུགས་དགྱེས་པ་འཕེལ་བ་ མཛད་དེ། ལེགས་བཤད་དོན་དུ་གཉེར་བ་གཞན་དག་ལ་ཡང་སྤེལ་བའི་སྒོ་ནས་རང་གཞན་ ལ་ཕན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད་དུ་གསོལ། ། དེང་སང་ཀུན་མཁྱེན་སྟོན་པ་མི་བཞུགས་ཤིང་། །བསྟན་འཛིན་དམ་པ་ རྣམས་ཀྱང་གཤེགས་པ་དང་། །བསྟན་ལ་གནོད་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་དར་བ་ཡིས། ། བསྟན་པ་འཇིག་ལ་ཉེ་བར་གྱུར་པའི་དུས། །དེ་ཡང་མཛོད་ལས། སྟོན་པ་(རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་)འཇིག་རྟེན་(ཐམས་ཅད་ཀྱིས་)མིག་(ལྟ་བུས་)ནི་ཟུམ་(སྟེ་འདས་པའི་ཚུལ་བསྟན་པར་)གྱུར་ཅིང་། ། 3-307 (དེའི་ལུང་བསྟན་པའི་རྒྱན་དྲུག་མཆོག་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་)དཔང་(དུ་)གྱུར་(པའི་)སྐྱེས་བུ་(དམ་པ་)རྣམས་ ཀྱང་ཟད་པ་(སྟེ་འདས་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ་)དང་། །(སྙིགས་མའི་དུས་སུ་)དེ་(ཁོ་ན་)ཉིད་མ་མཐོང་(པར་)རང་ དགར་(སྨྲ་བར་)གྱུར་པ་ཡི། །ངན་རྟོག་རྣམས་ཀྱིས་
【現代漢語翻譯】 （通過思考了解輪迴的過患和獲得解脫的種子等，從而如理取捨）就像飢餓的人享用精心烹製的美味佳餚一樣令人愉悅！ （自性本具的如來藏遍佈一切眾生，雖自性清凈卻需去除客塵，力量等真實功德在眾生時亦存在，佛陀雖無勤作卻能隨眾生之願行事業等，凡夫難以思議之境需依清凈教證而悟入）就像聆聽美妙的書信一樣！（從本初圓成的法性逐步證悟，各自親證，與菩提道相應的自性道之功德圓滿，以及果位佛陀所具之十力等離系果之功德顯現）就像打開珍寶之匣一樣令人歡喜！ 如是，這五種比喻如同生起喜悅之因，同樣，此（論）中所述之法，亦能令（智者）生起極大的喜悅！如是說。愿諸位賢士善加修持，了知修持之法，了知后思維，通過修習不可思議之法界，各自親證，等等。愿你們通過依此如力宣講甚深之法，增上歡喜，並通過弘揚善說，廣利自他！ 如今，全知導師（釋迦牟尼佛）不住世，持教大德們也已逝去，而損害佛法者卻日益興盛，佛法已瀕臨衰敗之際。如《俱舍論》所云：『導師（圓滿正等覺）世間（一切）眼（般）已閉（示現涅槃），（其所授記之六莊嚴二勝等）為證（之）士夫（大德）亦已盡（示現涅槃），（五濁惡世）不睹（真）實（而）妄自（語）者，惡分別念……』
【English Translation】 (Understanding the faults of samsara and the seeds of liberation through contemplation, and thus properly adopting and abandoning) is like the joy of a hungry person enjoying well-prepared delicious food! (The Tathagatagarbha, inherently present, pervades all sentient beings. Although its nature is pure, it needs to be cleansed of adventitious defilements. Real qualities such as power exist even in the state of sentient beings. Although the Buddha does not exert effort, he can act according to the wishes of sentient beings. These inconceivable states must be realized based on pure teachings) is like listening to a beautiful letter! (Gradually realizing the Dharma-nature that is complete from the beginning, personally verifying each aspect, the perfection of the qualities of the path of self-nature corresponding to the path of Bodhi, and the manifestation of the qualities of the result, such as the ten powers possessed by the Buddha of the fruit) is like opening a box of jewels and seeing it, creating joy! Thus, these five metaphors are like the cause of generating joy. Similarly, the Dharma described in this (treatise) also causes (the wise) to generate great joy! As it is said. May all virtuous people cultivate well, understand the method of cultivation, contemplate after understanding, and personally verify through the practice of the inconceivable Dharmadhatu, etc. May you increase your joy by relying on this explanation of the profound Dharma to the best of your ability, and widely benefit yourself and others by propagating the good teachings! Now, the omniscient teacher (Shakyamuni Buddha) does not live in the world, and the great masters who uphold the teachings have also passed away, while those who harm the Dharma are increasingly prosperous, and the Dharma is on the verge of decline. As the Abhidharmakosha says: 'The teacher (perfectly enlightened one), the eye (like) of the world (all), has closed (showing nirvana), (the six ornaments and two supreme ones, etc., whom he prophesied) as witnesses (of) the men (great virtue) also exhausted (showing nirvana), (in the age of five degenerations) not seeing (true) reality (and) arbitrarily (speaking) those, evil thoughts...'
(སངས་རྒྱས་ཀྱིས་)བསྟན་པ་འདི་(ལ་དྲང་དོན་ལ་ངེས་ དོན་ངེས་དོན་ལ་དྲང་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་)དཀྲུགས་སོ། །(ཡང་ན་ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་)སྟོན་པ་འཇིག་རྟེན་(གྱིས་) མིག་(དང་འདྲ་བའི་གསལ་བྱེད་)ནི་ཟུམ་གྱུར་ཅིང་། །(བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་མངོན་སུམ་དུ་ཆོས་ཐོས་པ་དམ་པའི་ ཆོས་ཀྱི)དཔང་(པོར་)གྱུར་(པའི་)སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱང་(མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ་)ཟད་པ་དང་། །(མ་རིག་པའི་ མུན་པས་བསྒྲིབས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་)དེ་(ཁོ་ན་)ཉིད་མ་མཐོང་(པའི་གང་ཟག་བཅོས་སུ་མི་བཏུབ་པ་)རང་དགར་གྱུར་ པ(འི་སྟོབས་)དང་། །(རང་གི་ལྟ་བ་ངན་པ་རྟོག་གེ་ངན་པར་ཞུགས་པའི་)ངན་རྟོག་རྣམས་ཀྱིས་(ཤཱཀྱའི་)བསྟན་ པ(འི་ཆོས་)འདི་(ཚིག་དང་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་)དཀྲུགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ བསྟན་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་གཤེགས་ཤིང་གནོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་ པའི་སྐྱེས་བུ་གདུག་པ་ཅན་མང་པོ་ནི་འཕེལ་བའི་དུས་སུ་གྱུར་བ། འདི་འདྲའི་དུས་སུ་ཉམ་ཆུང་བདག་ལྟ་བུའི། །བརྩམས་པས་བསྟན་པའི་སྒྲོན་ མེ་གསལ་བ་དང་། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དགྱེས་པ་འཕེལ་བ་དང་། །སེམས་ཅན་མང་ པོ་མགུ་བར་མི་ནུས་མདོ། །དེ་ཡང་། རང་བྱུང་(སྟོན་པ་ཉིད་དང་)རང་བྱུང་(དེའི་སློབ་མ་)བསྟན་ པ་(ལ་)གཅེས་(པར་)འཛིན་(པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་)རྣམས། །མཆོག་ཏུ་(སྡུག་བསྔལ་)ཞི་(ཞིང་)ར་(མྱ་ངན་ འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་)གཤེགས་(ནས་)འགྲོ་(བའི་)མགོན་(སྐྱབས་)མེད་པ(ར་གྱུར་པ)ས་ན། །འདོམས་ (བྱེད་ཡང་དག་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་)མེད་(ཅིང་)ཡོན་ཏན་(དཀར་པོ་)འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཡི། །དྲི་ མ་(ཆོས་ལོག་འགའ་ཞིག་གི)ས་དགའ་མགུར་(བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་བྱེད་བཤེས་ཀྱི་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་དུས་)དེང་སང་ འདི་ནི་སྤྱོད་(དོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། བསྟན་པ་འཇིག་ལ་ཉེ་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ ལ་དཔང་དུ་མི་བྱེད་ཅིང་། རང་བཟོའི་གཟུ་ལུམ་སྣ་ཚོགས་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པའི་དུས་འདིར་ 3-308 ལུང་རྣམ་དག་ལ་བརྟེན་པའི་བརྩམས་པས་མང་པོ་ལ་ཕན་པ་དཀའ་ལགས་མོད། དེ་ལྟར་ན་ཡང་དག་པའི་ཞིང་གཞན་དུ། །དགེ་བ་རྒྱ་ཆེན་ཡུན་རིང་སྒྲུབ་པ་ ལས། །ཞིང་འདིར་སྙིགས་མའི་དུས་སུ་དམ་པའི་ཆོས། །བཟུང་ན་ཕན་ཡོན་ཆེར་ བར་གསུངས་པ་དང་། །དེ་ཡང་། ཚངས་པ་ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། (གང་ཟག་)སུ་དག་(ཡུན་རིང་པོར་)བསྐལ་པ་བྱེ་བར་ཞིང་(རྣམ་དག་)གཞན་དུ། །སེམས་(རྣམ་པར་དག་ པ་དང་)ལྡན་(པའི་སྒོ་ནས་)དམ་ཆོས་འཛིན་པར་གྱུར་པ(འི་ཕན་ཡོན་)བས། །(གང་ཟག་)འགའ་ཞིག་ (གིས་ཡུན་ཐུང་བ་)སྔ་དྲོ་ཙམ་ཞིག་(མ་དག་པའི་ཞིང་)མི་མཇེད་(ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཁམས་སུ་སྙིགས་མའི་དུས་) ན། །(དམ་ཆོས་འཛིན་པ་)དེ་ནི་(སྔ་མ་)དེ་བས་(ཀྱང་ཕན་ཡོན་)ཁྱད་པར་(འཕགས་ཤ
【現代漢語翻譯】 （佛陀）擾亂了這教法（說正義是究竟義，究竟義是正義）。或者，宣說道路和非道路，世間（的）眼睛（般的明燈）已閉合。 （從世尊處親聞佛法，作為神聖佛法的）見證（者）的聖者們也（涅槃而）逝去，（被無明的黑暗遮蔽，未見佛法）真諦（的不可救藥之人）變得專斷（的力量），（陷入自身惡見邪思的）惡念擾亂了（釋迦的）這教法（的詞句和意義）。正如所說，利益佛陀教法的聖者們逝去，而製造各種損害的惡人卻在增長的時代。 在這樣的時代，像我這樣弱小的人，即使著述也難以使教法的明燈更加明亮，難以使聖者們更加歡喜，難以使眾多有情感到滿足。 而且，自生（導師本身）和自生（他的弟子）珍視（教法的阿羅漢）們，極其（痛苦地）寂滅（並前往涅槃之城），（成為）無怙（的）救護者，（因為）沒有教誨（的正善知識），且摧毀功德，一些污垢（的邪法）在（婆羅門國王勝軍友修行佛法時）如今正被歡喜地實行。 正如所說，由於教法瀕臨毀滅，不以佛陀的教言為證，而歡喜實行各種自創的詭辯的時代，在此3-308，依靠清凈的聖教進行著述，難以利益大眾。 即便如此，與其他清凈剎土相比，長期積累廣大的善根，不如在此濁世守護聖法，功德更為巨大。而且，在梵天殊勝心請問經中說： （無論何人）在無數劫中，于其他（清凈）剎土，以（清凈的）心守護聖法（的功德），不如（某人）在短暫的早晨，于娑婆（世界的濁世），守護聖法，其功德更為殊勝。
【English Translation】 (The Buddha) confused this teaching (saying that the provisional meaning is the definitive meaning, and the definitive meaning is the provisional meaning). Or, proclaiming the path and the non-path, the world's eye (like a lamp) has closed. The noble beings who (heard the Dharma directly from the Blessed One, and) became witnesses (of the sacred Dharma) have also passed away (into Nirvana), and (those obscured by the darkness of ignorance, and) do not see the true nature (of the Dharma, the incorrigible ones) have become self-willed (in their power), and evil thoughts (of those who have fallen into their own evil views and bad reasoning) have confused this (Shakya's) teaching (in terms of words and meaning). As it is said, the noble beings who benefit the Buddha's teaching have passed away, and the time has come when many wicked beings who cause various harms are increasing. In such a time, for a weak person like me, even writing is difficult to make the lamp of the teaching brighter, difficult to make the noble beings more joyful, and difficult to satisfy many sentient beings. Moreover, the self-born (the teacher himself) and the self-born (his disciples), the Arhats who cherish (the teaching), have extremely (painfully) become peaceful (and gone to the city of Nirvana), (becoming) protectors without protectors, (because) there is no instruction (of the right virtuous friend), and destroying merits, some defilements (of false teachings) are now being joyfully practiced (at the time when the Brahmin king Shengjunyou practiced the Dharma). As it is said, because the teaching is on the verge of destruction, not taking the Buddha's words as evidence, but joyfully practicing various self-created sophistries, in this time 3-308, relying on pure scriptures to write is difficult to benefit the masses. Even so, compared to other pure lands, accumulating vast merits for a long time, it is better to uphold the sacred Dharma in this degenerate age, the merits are even greater. Moreover, it is said in the Brahma Visesacitta Sutra: (Whoever) for countless kalpas, in other (pure) lands, with (pure) mind upholds the sacred Dharma (the merit of), is better than (someone) in a short morning, in the Saha (world's degenerate age), upholds the sacred Dharma, its merit is even more excellent.
ིང་)མཆོག་ཏུ་བཤད་ (དོ)། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཞིང་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པར་དུས་བཟང་པོ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ འཛིན་པ་ནི་སླ་ཞིང་། མ་དག་པའི་ཞིང་འདི་ལྟ་བུར་སྙིགས་མའི་དུས་སུ་དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་ པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བས་ན། དེ་ཙམ་དུ་ཕན་ཡོན་ཡང་ཆེ་བ་དང་། ༣༣༣ སྦྱིན་པའི་ནང་ནས་ ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ནི། །མཆོག་ཏུ་གསུངས་ཤིང་རྙེད་པའི་ནང་ནས་ཀྱང་། །ཆོས་ ཀྱི་རྙེད་པ་མཆོག་ཏུ་གསུངས་པས་ན། །བདག་ཀྱང་ཆོས་འདི་འཆད་ལ་སྤྲོ་བར་ གྱུར། །དེ་ཡང་བྱམས་པ་སང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོར། སྟོང་(གསུམ་གྱི་སྟོང་)ཆེན་(པོའི་)འཇིག་རྟེན་(གྱི་) ཁམས་འདིར་(རིན་པོ་ཆེ་)གསེར་དག་གིས། །ཡོངས་སུ་བཀང་སྟེ་(སྦྱིན་ཡུལ་)གང་ལ་སྦྱིན་པ(འི་ བསོད་ནམས)་ལས་(ཀྱང་)། །(གསུང་རབ་རྣམ་པར་དག་པ་)ཚིག་བཞི་(པ)འི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ བརྗོད་པ། །དེ་ཡི་ཕན་ཡོན་(ནི་)དེ་ལྟར་འགྱུར་(བ་)མ་ཡིན་(ཏེ་དེ་བས་ཆེས་ལྷག་པའི་ཕྱིར)། །ཞེས་པ་ ལ་སོགས་པས་སྟོང་གསུམ་གསེར་གྱིས་བཀང་སྟེ་བྱིན་པ་ལས་ཆོས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་ཚིག་ བཞི་པ་རེ་ཙམ་བྱིན་ན་ཕན་ཡོན་ཆེ་བར་གསུངས་པ་དང་། མདོ་སྡེ་ལས། (དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་)མིག་ (དང་)ལྡན་(ཞིང་ཉིན་པར་ལྟ་བུའི་)སྣང་བ་ཡོད་གྱུར་ན། །(ཡུལ་)གཟུགས་རྣམས་མཐོང་བ་ཇི་ལྟ་བར། ། 3-309 དེ་བཞིན་(དུ་)དགེ་དང་མི་དགེ(བ)འི་ཆོས་(ལ་བླང་དོར་ཡང་)། །ཐོས་པ(འི་ཤེས་རབ་ཀྱི)ས་རྣམ་པར་ ཤེས་པར་འགྱུར་(རོ)། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་ཟབ་མོ་ཐོས་ཤིང་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ ནས། བླང་དོར་གྱི་ཚུལ་ལེགས་པར་ཤེས་པ་ནི་རྙེད་པའི་མཆོག་ཏུ་གསུངས་པས་ན། ཆོས་ཀྱི་ རྣམ་གྲངས་འདི་རྣམས་ཅི་ནུས་ཀྱིས་འཆད་པ་ལ་སྤྲོ་བར་གྱུར་ཏོ། ། ཁྱོད་ནི་སྔོན་ཡང་སྦྱིན་སོགས་སྤྱོད་པའི་མཐུས། །ལོངས་སྤྱོད་འབྱོར་བ་རྙེད་ པ་དཔག་ཡས་ཀྱང་། །བདག་ལའང་དག་པའི་སྣང་བས་ལེགས་བསྐུལ་ཏེ། །ཆོས་ ཀྱི་རྙེད་པ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ལེགས། །ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ལས། དེ་ལྟར་(སྐུ་གསུང་ ཐུགས་)ཐུབ་པ་(སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་)དག་གི་བསྟན་པ་ནི། །(གང་ཟག་)ལྐོག་མར་སྲོག་ཕྱིན་(ཏེ་ འཆི་ཁ་མ་དང་)འདྲ་(བ་)དང་དྲི་མ་(ནག་པོ་ལ་ཕྱོགས་པ་)རྣམས། །(མཐུ་ཆེ་ཞིང་)སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་དུས་ སུ་རིག་ནས་ནི། །ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་(མི་ལུས་ཐོབ་པ་དོན་ཡོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་)བག་ཡོད་(པས་ དགེ་བ་ལ་བརྩོན་པར་མཛོད་)ཀྱིས་(ཤིག་པའོ)། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བསྟན་པ་འཇིག་ལ་ཉེ་བའི་ དུས་ངན་པ་འདི་ལྟ་བུའི་སྐབས་སུ་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྙེད་པ་ལ་ཆེ་ཆེར་མི་འཛིན་པ་བདག་ ཅག་ལ་དད་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་རྙེད་པ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལེགས་སོ། །སླར་ཡང་ བཤེས་སྤྲིངས་ལས། (ཆང་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་)བག་ཡོད་(པ་ནི་འཆི་བ་མེད་པ་)བདུད་རྩིའི་ག
【現代漢語翻譯】 如是說，在清凈的剎土中，于良辰吉日受持正法是容易的；而在這般不清凈的國土，於五濁惡世受持正法是極其困難的。因此，其利益也更為巨大。 333 佈施之中，法佈施最為殊勝；獲得之中，法之獲得最為殊勝。因此，我也樂於宣講此法。 恰如慈氏菩薩于獅子吼經中所說：『以充滿三千大千世界的黃金等珍寶，佈施于任何對象，其功德尚不如宣說一句四句偈。』因此，致力於佛法，哪怕僅僅佈施一句四句偈，其利益也遠勝于以黃金充滿三千大千世界。 經部中說：『譬如具眼之人，于白晝得見光明，能見諸色。』同樣，依靠聽聞（佛法）的智慧，能夠清楚地辨別善與非善，從而取捨有度。因此，聽聞和見到甚深佛法，並依此善巧地取捨，是殊勝的獲得。所以我樂於盡力宣講這些法類。 您往昔也因佈施等善行之功德，獲得了無量的財富和受用。如今又以清凈的顯現，善意地勸請於我。能將佛法之獲得視為殊勝，實為善妙。 《俱舍論》中說：『如是，諸佛世尊之教法，猶如潛行於暗處之生命，又如趨向污穢之物。于具力之時覺察此理，希求解脫者，當以謹慎之心精勤于善法。』如是說，于教法衰敗之際，不執著於世間財富，而是以信心將佛法之獲得視為殊勝，實為甚妙。 再次，《親友書》中說：『謹慎（如戒酒等）是不死甘露之源。
【English Translation】 As it is said, it is easy to uphold the sacred Dharma in a pure realm during auspicious times. However, in an impure realm like this, it is extremely difficult to uphold the sacred Dharma during the degenerate age. Therefore, the benefits are also greater. 333 Among all kinds of giving, the giving of Dharma is the most supreme. Among all kinds of gains, the gain of Dharma is the most supreme. Therefore, I am delighted to expound this Dharma. Just as Maitreya Bodhisattva said in the Lion's Roar Sutra: 'The merit of filling this three-thousand great thousand world system with gold and other precious things and giving it away is not as great as reciting one four-line verse of the perfectly pure teachings.' Therefore, engaging in Dharma practice, even giving just one four-line verse, is more beneficial than filling the three-thousand great thousand world system with gold. The Sutra says: 'Just as a person with eyes can see forms in the daytime, similarly, through the wisdom of hearing (the Dharma), one can clearly distinguish between virtuous and non-virtuous actions.' Therefore, hearing and seeing the profound Dharma, and based on this, skillfully adopting and abandoning (actions), is the supreme gain. Therefore, I am delighted to expound these categories of Dharma to the best of my ability. In the past, you have also gained immeasurable wealth and enjoyment through the power of generosity and other virtuous deeds. Now, with a pure vision, you kindly encourage me. It is excellent to regard the gain of Dharma as supreme. The Abhidharmakosha says: 'Thus, the teachings of the Buddhas, the Bhagavat, are like a life going secretly in the dark, and like things tending towards impurity. Realizing this in times of strength, those who desire liberation should diligently engage in virtuous deeds with mindfulness.' As it is said, at a time like this when the teachings are nearing decline, it is very good not to cling greatly to the gains of wealth, but to regard the gain of Dharma as supreme through faith in us. Again, the Letter to a Friend says: 'Mindfulness (such as abstaining from alcohol) is the source of the nectar of immortality.'
ནས་ཏེ་ བག་མེད་པ(འི་སྤྱོད་པ་ནི)། །འཆི་བའི་གནས་སུ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་གསུངས་(སོ)། །(རྒྱུ་ མཚན་)དེ་བས་(ན་རྒྱལ་པོ་)ཁྱོད་ཀྱིས་དགེ་(བའི་)ཆོས་སྤེལ་(པའི་)སླད་དུ། །(ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་)གུས་ པ་(ཆེན་པོས་དུ)ས་རྟག་ཏུ་བག་དང་ལྡན་པར་མཛོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྔར་བཞིན་སྒོ་ གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་བཟང་པོ་བག་ཡོད་པ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་གསོ་བ་དང་ རྟེན་གསུམ་བཞེངས་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་སྤེལ་བ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེན་ པོ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་མཛད་དུ་གསོལ། 3-310 ༄། །ཞུགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་བསྔོ་བའི་དོན། ཞུགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་བསྔོ་བ་ནི། དེ་ལྟར་བསྐུལ་ཞིང་གདམས་པ་ལས་བྱུང་ བའི། དགེ་བས་མཁའ་མཉམ་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ། །རྣམ་དག་ལེགས་པའི་ལམ་ ལ་རབ་ཞུགས་ནས། །ཀུན་མཁྱེན་རྒྱལ་བའི་གོ་འཕང་ཐོབ་གྱུར་ཅིག །འདྲི་བ་པོས་ ཀྱང་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མང་པོ་ལ་བརྩམས་ཏེ་དྲིས་ཤིང་། འཆད་པ་ པོས་ཀྱང་གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པའི་ལུང་རྣམ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་ པའི་དགེ་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལམ་རྣམ་དག་ལ་ཞུགས་ནས་འབྲས་བུ་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག ། བདག་ཀྱང་རྣམ་དག་བློ༷་གྲོ༷ས་གསལ་ལྡན་པས། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པའི་ རྒྱ༷ལ་མཚ༷ན་ལེགས་བཟུང་སྟེ། །ལེགས་བཤད་ཟབ་མོའི་དཔ༷ལ་འབྱོ༷ར་བཟ༷ང་པོ༷་ ཡིས། །རྟག་ཏུ་འགྲོ་ལ་ཕན་པར་བྱེད་གྱུར་ཅིག །རྩོམ་པ་པོ་བདག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་བྱ་བ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་འཕེལ་བའི་ངང་ནས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཏོང་ནུས་པར་གྱུར་ཅིག ༣༣༧ ཁྱོད་ཀྱང་ཡེ༷་ཤེ༷ས་ལྔ་ཡི་དོན་རྟོགས་ནས། །བསྟན་པའི་རྒྱ༷ལ་མཚ༷ན་ ཕྱོགས་བཅུར་གསལ་མཛད་དེ། །ཚོགས་གཉིས་དཔ༷ལ་འབྱོ༷ར་བཟ༷ང་པོ༷་དང་ལྡན་ པའི། །དོན་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་ཀུན་མཁྱེན་ཐོབ་གྱུར་ཅིག །སྐུལ་བ་པོ་ཁྱོད་ཀྱང་ མཚན་བཟང་པོ་དོན་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞབས་ཏོག་དང་སེམས་ཅན་ མང་པོ་ལ་ཕན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒྲུབས་ནས་དོན་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག སྙིགས་དུས་སྐྱེ་བོའི་ལྟ་སྤྱོད་ངན་པ་རྣམས། །སྤངས་ནས་ཡང་དག་ལྟ་སྤྱོད་ དང་ལྡན་པས། །རྫོགས་ལྡན་དུས་བཞིན་ཆོས་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི། །འབྱོར་བའི་ 3-311 དཔལ་ལ་རྟག་ཏུ་སྤྱོད་གྱུར་ཅིག །དུས་ངན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་ པ་ངན་པ་རྣམས་སྤངས་ནས་ལྟ་སྤྱོད་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པས་ཆོས་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ འབྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་སྤྱོད་པར་གྱུར་ཅིག ། སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས། །འཆད་ཉན་བསྒྲུབ་པའི་ ཚུལ་གྱིས་ལ
【現代漢語翻譯】 因此，如經文所說，'放逸的行為，如來（佛陀的尊稱）說是通往死亡的處所。' 因此，（國王）您爲了弘揚善法，（身語意三門）以恭敬之心，時時保持謹慎。正如之前所說，通過謹慎地保持身語意三門的良好行為，修繕寺廟，建造三寶所依（佛像、佛經、佛塔），發展僧團等等，祈願您能使廣大的善業越來越興盛。 （迴向文）趨入究竟之義： 趨入究竟的迴向是：如此勸請和教導所產生的善業，愿它使如虛空般無邊無際的一切眾生，完全趨入清凈的善道，獲得一切智佛陀的果位！愿提問者也能以眾多甚深廣大的法類為基礎進行提問，愿講法者也能依靠包含經論及其註釋的清凈教證進行講解，愿此善業使一切眾生的相續趨入清凈之道，獲得一切智的果位！ 愿我也具備清凈、明晰的智慧，善持如來教法之勝幢，以善說深奧之妙法，恒常利益眾生！愿作者我也能在佛陀的教法中，通過聞思修三學不斷增上的方式，對於那些尋求實義者，能夠廣行法佈施。 愿您也能證悟五種智慧的意義，將教法之勝幢照亮十方，具足二資糧之妙財富，圓滿二利，獲得一切智！愿勸請者您也能以名副其實的美好名聲，為教法奉獻，廣利有情，圓滿二利，獲得圓滿正覺的果位。 愿末法時代的眾生，捨棄惡劣的見行，具足正確的見行，如圓滿時代一般，恒常享用佛法和世間的財富！愿惡劣時代的眾生也能捨棄惡劣的見解和行為，具足清凈的見解和行為，從而享用佛法和世間的圓滿財富！ 愿佛陀的教法——經教和證法，通過講聞修行的
【English Translation】 Therefore, as the scripture says, 'Heedless conduct, the Tathagata (an epithet of the Buddha) said, is the place of death.' Therefore, (King), for the sake of propagating virtue, with reverence (of body, speech, and mind), always be diligent. As before, through diligently maintaining good conduct in the three doors (body, speech, and mind), may you renovate temples, construct the three supports (Buddha images, scriptures, and stupas), develop the Sangha, and so forth, and may you cause the vast virtuous activities to flourish more and more. Dedication of Accomplishing the Purpose: The dedication of accomplishing the purpose is: May the virtue arising from such encouragement and instruction cause all beings as infinite as space to fully enter the pure path of goodness and attain the state of omniscient Buddhahood! May the questioner also ask based on many profound and vast categories of Dharma, and may the explainer also explain based on the pure teachings of the scriptures and their commentaries, and may this virtue cause the minds of all sentient beings to enter the pure path and attain the state of omniscient Buddhahood! May I also possess pure, clear intelligence, hold well the victory banner of the Buddha's teachings, and with the excellent wealth of profound and well-spoken teachings, may I always benefit beings! May I, the author, also be able to generously give the Dharma to those who seek meaning in the Buddha's teachings, through the increasing practice of listening, contemplation, and meditation. May you also realize the meaning of the five wisdoms, illuminate the victory banner of the teachings in the ten directions, possess the excellent wealth of the two accumulations, accomplish the two benefits, and attain omniscience! May you, the encourager, also serve the precious teachings and greatly benefit many sentient beings with a good name that is true to its meaning, perfect the two benefits, and attain the state of complete enlightenment. May the beings of the degenerate age abandon their evil views and conduct, possess correct views and conduct, and always enjoy the glory of Dharma and worldly wealth, like in the age of perfection! May the sentient beings of the degenerate age also abandon their evil views and conduct, possess pure views and conduct, and thus enjoy the perfect wealth of Dharma and the world! May the Buddha's teachings—the Dharma of scripture and realization—through the methods of teaching, listening, and practicing,
ེགས་འཛིན་པའི། །བཤེས་གཉེན་དམ་པ་ཐམས་ཅད་ཞབས་བརྟན་ ཅིང་། །ཕན་བདེ་དཔལ་གྱིས་འགྲོ་ཀུན་སྐྱོང་གྱུར་ཅིག །སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལུང་ གི་ཆོས་འཆད་ཉན་གྱིས་འཛིན་ཅིང་རྟོགས་པའི་ཆོས་བསྒྲུབས་པས་འཛིན་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་ པ་རྣམས་ཀྱང་སྐུ་ཁམས་བཟང་ཞིང་སྐུ་ཚེ་རིང་བའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་ཕན་པ་རྒྱ་ ཆེན་པོ་འགྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག འགྲོ་ཀུན་ཕན་ཚུན་གནོད་འཚེའི་བསམ་ངན་དང་། །འཁྲུག་ལོང་སྦྱོར་བ་ ངན་པ་རབ་སྤངས་ནས། །བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལྡན་པས། །ཉིན་ མཚན་རྟག་ཏུ་ཆོས་ལ་སྤྱོད་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་གནོད་པ་དང་ འཚེ་བའི་སེམས་ངན་དང་། འཁྲུག་ལོང་དང་འཐབ་རྩོད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ངན་པ་མཐའ་དག་སྤངས་ ནས། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པས་ཉིན་མཚན་རྟག་ཏུ་དམ་པའི་ཆོས་སྤྱོད་ པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་གསུམ་ལ་དད་པ་བརྟན་པོ་དང་ལྡན་ཞིང་བཀའ་འབངས་སུ་ གཏོགས་པ་རྣམས་ཆོས་བཞིན་དུ་སྐྱོང་བའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་མཚན་དཔལ་བཟང་ པོས་གསུང་ཡིག་གནང་སྦྱིན་དང་བཅས་ཏེ་ཡང་ཡང་བསྐུལ་བའི་ངོར། པཎྜི་ཏ་མ་ཏིས་དགེ་ ལྡན་ས་བཟང་དུ་སྦྱར་བའོ། །བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་དང་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་ཕན་ཐོགས་པར་ གྱུར་ཅིག ཅེས་པ་ནི་མཇུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་ལེགས་པར་གྲུབ་པའི་དོན་ཏོ། ། 3-312 ལེགས་བཤད་བླང་དོར་རབ་གསལ་སྣང་བ་ཡི། །རང་འགྲེལ་རྣམ་དག་ལུང་དང་མཐུན་ པ་འདི། །གནས་ལྔ་རིག་པ་མ་ཏི་པཎྜི་ཏས། །བཟང་ལྡན་ཡང་དགོན་དབེན་པར་རྣམ་པར་ སྦྱར། །རྒྱལ་དང་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་གསུང་རབ་ལ། །བརྟེན་ནས་རང་བཟོ་སྤངས་ཏེ་བཤད་ ལགས་མོད། །བདག་བློའི་དབང་གིས་ནོངས་པའི་ཆ་མཆིས་ན། །དེ་ཉིད་གཟིགས་པ་རྣམས་ ལ་བཟོད་པར་གསོལ། །གསུང་རབ་ཟབ་མོའི་ནམ་མཁའ་ལས་འོངས་པ། །ལེགས་བཤད་ ཉིན་མོར་བྱེད་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས། །དོན་གཉེར་སྐྱེས་བུའི་མི་ཤེས་མུན་བསལ་ནས། །ཡེ་ ཤེས་སྣང་བའི་པད་ཚལ་རྒྱས་གྱུར་ཅིག །མཾགྷལཾབྷཝན་ཏུ། ཤུབྷཾ། དགེ་བ་འདིས་ཀྱང་སྐལ་ལྡན་འགྲོ་བ་རྣམས། །གསང་སྔགས་ཟབ་མོའི་ལམ་ལ་རབ་ ཞུགས་ནས། །རིམ་གཉིས་ཟབ་མོའི་ཚོགས་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་ཏེ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་དབང་གོ་ འཕང་ཐོབ་པར་ཤོག །༼བྷ་ཝན་ཏུ། ཤུ་བྷ། ༽ རྣམ་དག་ལུང་དང་མཐུན་པ་ལས་བྱུང་བའི། །བློ་དམན་དང་བ་འདྲེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག ། བླང་དོར་རབ་གསལ་གཞུང་འགྲེལ་བཅས་པ་འདི། །བྱ་བྲལ་ཀརྨའི་མིང་ཅན་སྔགས་རིག་ ལས། །འདིར་བྲིས་དགེ་བས་ཉིན་མོར་བྱེད་པའི་ཁམས། །རྣམ་དག་བློ་གསལ་ཤར་རིའི་ཕྲག་ པ་ནས། །ལེགས་བཤད་འོད་སྟོང་བཞད་པའི་འཛུམ་ཕྲེང་གིས། །ཐུབ་བསྟན་པད་མོ་རྟག་ཏུ་ འབྱེད་གྱུར་ཅིག། གང་ཞིག་སྙིང་གི་མེ་ལོང་གསལ་བའི་ངོགས། །མཐའ་དག
【現代漢語翻譯】 祈願攝受者，所有殊勝善知識，足蓮永固！愿以利益安樂之光輝，守護一切眾生！祈願佛陀之教法，通過講聞經教而得以弘揚，通過實修證悟而得以護持，愿所有殊勝之人，身體安康，壽命綿長，從而成辦廣大利益眾生之事！ 愿一切眾生，永斷相互損害之惡念與爭端，常懷慈悲菩提之心，日夜精進修持佛法！愿所有眾生，斷除相互損害的惡念，以及爭端和鬥爭的行為，常懷慈悲菩提之心，日夜具備修持正法的福分！ 愿對三寶具足堅定之信心，並如法治理統轄之民眾。殊勝之人耶謝堅贊貝桑波，應允賜予書面教言，班智達瑪蒂于格魯薩藏寺撰寫。愿利益佛法與無量眾生！此乃結尾圓滿之義。 此善說開顯取捨之明燈，與清凈自釋之教理相符。五明學者瑪蒂班智達，于祥地揚寺寂靜處撰著。雖依佛陀及佛子之經論，捨棄自創之說而闡釋，然若因我之愚昧而有錯謬之處，祈請諸位見諒！ 愿從甚深經論之虛空中，所出之善說如日光般，驅散求法者之無明黑暗，令智慧之蓮園盛開！愿吉祥圓滿！ 愿以此功德，具緣眾生皆能深入密咒之甚深道，圓滿次第和合之二資糧，獲得金剛持之果位！(愿吉祥圓滿！) 此清凈教理所出，引導劣慧之殊勝妙法，此開顯取捨之論疏，由離塵噶瑪之名者，於密咒明中書寫。愿此善業，如日光般，從清凈智慧之東方山巔，綻放善說之光芒，恒常開啟佛陀之蓮花！愿一切於心鏡中顯現者，皆得究竟！
【English Translation】 May all virtuous spiritual friends who are the holders of the lineage have stable feet! May they protect all beings with the glory of benefit and happiness! May the Buddha's teachings be upheld by explaining and listening to the Dharma of scripture, and may the noble beings who uphold the Dharma of realization by practicing it be healthy and live long, so that they may accomplish great benefit for many sentient beings! May all beings abandon the evil thoughts of harming each other and the evil actions of conflict and strife. May they be endowed with love, compassion, and bodhicitta, and may they always practice the Dharma day and night! May all sentient beings abandon the evil thoughts of harming each other, as well as the actions of conflict and strife. May they be endowed with love, compassion, and the mind of enlightenment, and may they always have the fortune to practice the holy Dharma day and night! May they have steadfast faith in the Three Jewels and govern their subjects according to the Dharma. The noble person Yeshe Gyaltsen Palsangpo repeatedly urged with the gift of written teachings, which was composed by Pandit Mati at Gelden Sasang Monastery. May it benefit the precious teachings and many sentient beings! This is the meaning of the complete and well-accomplished ending. This clear light of good explanation that distinguishes what to accept and reject, is in accordance with the pure self-commentary and scripture. The scholar Mati Pandit, who is proficient in the five sciences, composed it in the secluded Yang Monastery in a pleasant place. Although it is explained based on the scriptures of the Buddhas and their heirs, abandoning self-made explanations, if there are any errors due to my own ignorance, I ask those who see them to forgive me! May the rays of light of the good explanation that comes from the sky of the profound scriptures, like the sun, dispel the darkness of ignorance of those who seek the meaning, and may the lotus garden of the light of wisdom blossom! May there be auspiciousness! May there be goodness! By this virtue, may all fortunate beings enter deeply into the profound path of secret mantra, perfect the two accumulations of the profound stages, and attain the state of Vajradhara! (May there be auspiciousness! May there be goodness!) This supreme Dharma that arises from pure scripture, which guides the dull-witted, this commentary and explanation that clearly distinguishes what to accept and reject, was written here in the science of mantra by one named Karma, who is free from worldly affairs. May this virtuous deed, like the sun, from the shoulder of the eastern mountain of pure wisdom, with a smiling garland of a thousand lights of good explanation, always open the lotus of the Buddha's teachings! May everything that appears in the clear mirror of the heart be ultimate!
་ཤེས་བྱའི་སྣང་ བརྙན་བལྟ་འདོད་རྣམས། །བླངས་དོར་རབ་གསལ་གཞུང་འགྲེལ་སྣང་བ་ཡིས། །བླུན་རྨོངས་ མུན་པའི་སྨག་རུམ་གསལ་གྱུར་ཅིག །དགེའོ། ། རབ་དཀར་འདི་བསྐྲུན་པས། །མ་ལུས་འགྲོ་ཚོགས་ཀྱི། །གནས་སྐབས་མཐར་ཐུག་གི། དཔལ་ཡོན་མཐའ་མེད་ཤོག །འདི་བྲིས་ལེགས་དགེས། །ཚེ་རབས་ཀུན་ཏུ། །ངེས་དོན་ཟབ་ མོར། །ཇི་བཞིན་སྤྱོད་ཤོག །ལེགས་བཞེངས་དེ་ཡི་མཐུ་ལས། །བསྟན་འགྲོར་དགེ་མཚན་ 3-313 ཤར་ཏེ། །སྐལ་ངན་རྒུད་ཚོགས་ཞི་ནས། །རྫོགས་ལྡན་ཆོས་སྤྱོད་གྱུར་ཅིག །སརྦ་མངྒ་ལམ། མ་ཡིག་གཙང་བ་སྐུ་འབྲི ང་བསོད་ནམས་དཔལ་ལྡན་ཕྱག་ཡིག་བྲིས་མ་དང་། ཡང་རྩ་བ་དབུ་ཅན་བྲིས་མ་གཉིས་ཡིན། གཞུང་དུ་ཡོད་པས་རྩ་བ་དང་མི་མཐུན་པ་ཁ་ཤས་ཡོད་དོ། ། ༢༠༡༥ལོར་ཇོ་ནང་དཔེ་ཚོགས་བསྐྱར་ཞུ་གཉིས་པ། ཐུབ་དབང་། གསུང་སྙན། ཁམ་པོ། ༢༠༡༧ལོར་ཡང་དཔེ་རྙིང་གཉིས་རྙེད་པ་དེར་གཏུག་སྟེ་ཐུབ་དབང་གིས་གཅིག་ཞུས། དཔེ་གཅིག་ན་མཆན་མང་པོ་མི་ འདུག གཅིག་དེར་དམར་མཆན་དང་ནག་མཆན་གཉིས་ཡོད་པ་ཀོར་རྟགས་མི་འདྲ་བ་དམར་༼༽མཆན་དང་()ནག་མཆན་ གཉིས་སུ་བཙུད་ཡོད།
【現代漢語翻譯】 愿欲見知識之景象者，憑藉清晰辨別取捨之論釋，驅散愚昧無知的黑暗。 善哉！ 以此善行之力量，愿所有眾生，獲得暫時與究竟之無盡榮耀。 以此書寫之功德，愿生生世世，如實修持甚深之真實義。 愿以此善建之威力，佛法與眾生皆得吉祥，惡運衰敗平息，轉為圓滿之佛法行持。 薩瓦芒嘎拉姆（梵文：Sarva Mangalam，सर्व मङ्गलम्，sarva maṅgalam，一切吉祥）。 原本是乾淨的，由སྐུ་འབྲིང་བསོད་ནམས་དཔལ་ལྡན་（Kudring Sonam Palden）的手稿和兩個根本的烏金手稿寫成。 因為在文字中，有一些與根本不一致的地方。 2015年，覺囊文集第二次修訂。ཐུབ་དབང་（Thubwang），གསུང་སྙན（Sungnyen），ཁམ་པོ（Khampo）。 2017年，又找到了兩本舊書，ཐུབ་དབང་（Thubwang）校對了一本。一本書沒有太多註釋。另一本有紅色和黑色兩種註釋，用不同的圓圈標記，紅色註釋用༼༽，黑色註釋用()。
【English Translation】 May those who wish to see the spectacle of knowledge, through the clear exposition of acceptance and rejection, dispel the darkness of ignorance and delusion. May it be virtuous! By the power of this virtuous deed, may all beings without exception, attain the boundless glory of temporary and ultimate benefit. By the merit of this writing, may we in all lifetimes, practice the profound true meaning as it is. Through the power of this well-constructed endeavor, may auspiciousness arise for the Dharma and beings, may misfortune and decline be pacified, and may it transform into perfect Dharma practice. Sarva Mangalam (梵文：Sarva Mangalam，सर्व मङ्गलम्，sarva maṅgalam，All auspiciousness). The original was clean, written by the handwriting of Kudring Sonam Palden and two root Uchen manuscripts. Because there are some inconsistencies with the root in the text. In 2015, the Jonang Collection was revised for the second time. Thubwang, Sungnyen, Khampo. In 2017, two more old books were found, and Thubwang proofread one of them. One book does not have many notes. The other has two notes, red and black, marked with different circles, red notes in ༼༽ and black notes in ().