tshalminpa0332_後來聖者大論鬘
擦蒙巴·頌囊菘博大師教言集JTSZ44ཕྱིས་འབྱུང་གི་དམ་པ་རྣམས་ལ་གཏམ་དུ་ཆེ་བའི་ཕྲེང་བའོ།། 3-397 ༄༅། །ཕྱིས་འབྱུང་གི་དམ་པ་རྣམས་ལ་གཏམ་དུ་ཆེ་བའི་ཕྲེང་བའོ།། ༄༅། །ཕྱིས་འབྱུང་གི་དམ་པ་རྣམས་ལ་གཏམ་དུ་ ཆེ་བའི་ཕྲེང་བའོ།། ༄༅། །ༀ་བདེ་ལེགས་སུ་གྱུར་ཅིག གང་གི་ཞབས་པད་བརྩེ་བའི་ཟེ་འབྲུ་ཅན། །གང་ ཞིག་མཆོད་བྱེད་བདག་གི་གཙུག་ན་རྒྱལ། །གང་ལ་ཕུན་ཚོགས་བློ་གྲོས་སྩོལ་མཛད་པའི། །གང་གསུང་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་ལྡན་ལ་འདུད། །རང་ལ་ཉེས་པ་རྡུལ་ཙམ་མི་མངའ་ཞིང་། །རང་ རྒྱུད་ཡོན་ཏན་དཔལ་གྱིས་མཛེས་བྱས་ཀྱང་། །སྐྱོན་ལྡན་གཞན་གྲོགས་འབྱུང་པོའི་བྱ་ཚོགས་ ཀུན། །མི་སྙན་མུན་པའི་ཁུང་བུར་གླུ་དབྱངས་ལེན། །ཐུབ་བསྟན་འོད་སྟོང་འཕྲོ་བའི་རྟ་ལྗང་ ཅན། །མཁས་མང་ཆུ་གཏེར་པད་མཚོ་རྒྱས་པའི་གཉེན། །འཕྲིན་ལས་ཐེག་ཆེན་གསལ་བར་ བྱེད་པའི་རྒྱན། །དྲི་མེད་ལེགས་བཤད་མཁའ་ལ་རབ་ཤར་བས། །བཤེས་གཉེན་མུན་པའི་ གྲོགས་ལྡན་ཕལ་ཆེར་ལོང་། །གཞུང་མང་ཤེས་བྱའི་ནམ་མཁའ་རབ་ཡངས་པར། །ཡོངས་ འཛིན་རྒྱུ་སྐར་བདག་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས། །བློ་གསལ་ཀུ་མུད་ད་ཀ་ཁ་འབྱེད་ཚེ། །ལེ་ ལོའི་འདམ་གྱི་སྦུབས་སུ་གནས་པར་བྱེད། །ཕན་བདེའི་ཆུ་རྒྱུན་བརྩེ་བའི་རྒྱ་མཚོར་བརྟེན། །འབྲེལ་བཟང་རྩ་བ་སྡེ་སྣོད་འདམ་གྱིས་བསྐྱེད། །སྐྱོ་ངལ་ཚ་ཟེར་རིང་དུ་རབ་སྤངས་ནས། །བཤེས་གྲོགས་ཀུན་དའི་ཚལ་རྣམས་རྒྱས་བྱས་ཀྱང་། །ཁྲེལ་མེད་དབྱར་དུས་ཐ་མའི་སེར་བུ་ ཡིས། །རབ་བསྐྱོད་དགའ་བའི་སྦྲང་རྩི་ཉམས་བྱེད་ཅིང་། །སྨྲ་ངན་ལོ་འདབ་མི་སྙན་དགུན་ 3-398 དུས་སྤྱོད། །སྙིགས་དུས་སྐྱེ་བོའི་འགྲོགས་ལུགས་རིང་དུ་དོར། །རང་གི་ཉེས་པ་ངན་སྐྱུགས་ དྲི་མའི་ཚོགས། །ཚུལ་འཆལ་འདབ་ཆགས་མུན་མདོག་མཆུར་བཟུང་ནས། །སྐྱོན་མེད་བཤེས་ གཉེན་གསེར་བཟང་ས་འཛིན་ལ། །འབད་པས་བགོས་ནས་དེ་དག་དྲི་ ལྡན་ཞེས། །ངན་བྱེད་ལྷ་ལམ་ཡངས་པར་འདབ་གཤོག་སྐྱོང་། །བཤེས་གཉེན་ཁྭ་ཏའི་ཚོགས་ རྣམས་མཁས་པས་དོར། །མཁས་གཞུང་གསུང་གི་བདུད་རྩིའི་རྒྱ་མཚོ་གང་། །རྣམ་དཔྱོད་ རིགས་པས་བསྲུབས་པའི་སྙིང་པོའི་བཅུད། །མ་ནོར་རོ་བརྒྱའི་དཔལ་ལྡན་མཁས་པའི་ཟས། །ལྟོས་མེད་ཕན་པས་གྲོགས་ལ་སྦྱིན་ན་ཡང་། ། བཅུད་བཟང་གདོང་ལྔ་རྒྱལ་པོའི་འོ་མ་ལྟར། །བཤེས་གཉེན་སྣོད་ངན་སྤྱོད་ཡུལ་མ་མཆིས་པས། །སྣོད་མིན་གྲོགས་དེ་མཁས་པས་དོར་ བར་རིགས། །མཁས་མང་འདུན་སར་ཡུན་རིང་གནས་བྱས་ཀྱང་། །ཤེས་རབ་བརྩོན་པ་ དོར་བས་ལེགས་བཤད་བྲལ། །ཡིད་དབང་འབྱུང་པོས་བསྐྱོད་པས་ཕྱོགས་བཅུར་འཁྱམས། །རང་གི་ཉེས་པ་ཡོངས་འཛིན་རྣམས་ལ་དཀྲི། །མཐའ་མར་ལྕེ་སྤྱང་གསེར་མདོག་བསྟན་པའི་ དགྲ། །སློབ་བུ་དེ་དག་ཤེས་ལྡན་ཀུན་གྱིས་དོར། །ཞེས་པ་འདི་བཤེས་གྲོགས་ངན་པ་འགའ་ ཞིག
【現代漢語翻譯】 擦蒙巴·索南堅贊大師教言集JTSZ44《告誡後世賢哲之語鬘》 3-397 ༄༅། །《告誡後世賢哲之語鬘》 ༄༅། །《告誡後世賢哲之語鬘》 ༄༅། །嗡，愿吉祥！頂禮足蓮具慈愛花蕊者，頂禮供養我者頭頂之勝者，頂禮賜予圓滿智慧者，頂禮具足六十支妙音者。 自身無有絲毫過，自身功德莊嚴，然具過之惡友，如妖鳥之群，于不悅之暗穴中歌唱。 如來教法，光芒萬丈之駿馬，博學如海，蓮園盛開之友，事業如大乘，顯明之莊嚴，無垢妙語，普照虛空。 然，依止惡友者多盲昧，于浩瀚知識之虛空中，導師如眾星之主，圓滿輪轉，啟迪智者蓮花之時，卻安住于懶惰之泥潭中。 利樂之水流，依于慈愛之海洋，良好關係之根基，由三藏之泥土滋養，遠離疲憊與熱惱，縱然使善友之蓮園盛開，然無恥之夏末冰雹，摧毀喜悅之蜜，惡語之葉，于不悅之冬日享用，故當遠離末世之交友方式。 自身之過，如惡臭之嘔吐物，虛偽之蝙蝠，以黑暗之喙銜取，于無過之善知識，如純金大地，費力分割，稱其為污穢，惡行者于廣闊天道上展翅飛翔，故智者當捨棄烏鴉之群。 博學之士，其語如甘露之海，以智慧理性攪拌之精華，具足百味之妙食，無私利他，如獅子王之乳，然善知識非惡器所能容納，故智者當捨棄非器之友。 縱然長久處於博學之士集會中，然因捨棄智慧與精進，故遠離妙語，心為邪魔所動，故四處漂泊，將自身之過，推諉于導師，最終如金毛豺狼，成為顯現之敵，故一切智者當捨棄如是之徒。 如上所說，當遠離某些惡友。
【English Translation】 Collection of Instructions by Tsemonpa Sonam Gyaltsen, JTSZ44: 'A Garland of Admonitions for Future Worthies' 3-397 ༄༅། །A Garland of Admonitions for Future Worthies ༄༅། །A Garland of Admonitions for Future Worthies ༄༅། །Om, may there be auspiciousness! I prostrate to the lotus feet with loving stamens, I prostrate to the one who triumphs on the crown of my head as an offering, I prostrate to the one who bestows perfect wisdom, I prostrate to the one whose speech possesses sixty qualities. Though one has not even a speck of fault, and one's being is adorned with the glory of qualities, flawed bad friends, like a flock of demonic birds, sing in the unpleasant dark holes. The teachings of the Buddha, like a radiant green horse, a friend who expands the lotus lake of many scholars, an ornament that illuminates the Great Vehicle of activity, stainless excellent speech shines brightly in the sky. However, most who rely on bad friends are blind. In the vast sky of knowledge, the teacher is like the lord of stars, completing the cycle. When the lotus of the wise opens, they dwell in the mud of laziness. The stream of benefit and happiness relies on the ocean of love. The root of good relationships is nourished by the mud of the Tripitaka. Having abandoned weariness and heat, even if one makes the garden of good friends flourish, the shameless hailstorm of late summer destroys the joy and nectar. The leaves of bad speech are enjoyed in the unpleasant winter. Therefore, one should abandon the ways of associating with people in degenerate times. One's own faults are like a collection of foul-smelling vomit. Hypocritical bats seize them with dark beaks. To the faultless good teacher, like the pure gold earth, they laboriously divide and call it filthy. Evil-doers spread their wings wide on the vast path of the gods. Therefore, the wise should abandon the flock of crows. The speech of the learned is like an ocean of nectar, the essence churned by wisdom and reason, a delicious food with a hundred flavors. Even if one gives to friends with selfless benefit, like the milk of the five-faced lion king, the good teacher is not a vessel for bad conduct. Therefore, the wise should abandon the friend who is not a suitable vessel. Even if one stays long in the assembly of many scholars, one is deprived of excellent speech by abandoning wisdom and diligence. The mind is moved by demons, so one wanders in all directions, attributing one's own faults to the teachers. In the end, like a golden jackal, one becomes an enemy in disguise. Therefore, all wise ones should abandon such students. As said above, one should avoid certain bad friends.
་གི་སྤྱོད་ཚུལ་མཐོང་བས། ཕྱིས་འབྱུང་གི་དམ་པ་རྣམས་ལ་གཏམ་དུ་ཆེ་བ། མང་དུ་ཐོས་ པའི་རྒྱལ་ཁམས་པས་དགེ་ལྡན་གླིང་མཁས་པའི་བསྟི་གནས་སུ་ཡི་གེར་བཀོད་པའོ། །དགེ་ ལེགས་འཕེལ་བར་ཤོག །
目錄 ཕྱིས་འབྱུང་གི་དམ་པ་རྣམས་ལ་གཏམ་དུ་ཆེ་བའི་ཕྲེང་བའོ།།
【現代漢語翻譯】 看到了他的行為，爲了後來的聖者們，這成爲了一個重要的故事。由多聞的智者在格魯派的學者聚集地記錄下來。愿善妙增長！
目錄 為後來的聖者們所講述的重要故事之串。
【English Translation】 Seeing his conduct, this became a great story for the future holy ones. It was written down by a learned scholar in the Gelug monastic center. May virtue increase!
Table of Contents A garland of important stories told to future holy ones.