logrosgragspa0502_始中終善言正法意芽生髮論

昂旺羅卓扎巴大師教言集JNLD45ཐོག་མཐའ་བར་དུ་དགེ་བའི་གཏམ་བཟང་ཡང་དག་ཆོས་བློའི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 5-94 ༄༅། །ཐོག་མཐའ་བར་དུ་དགེ་བའི་གཏམ་བཟང་ཡང་དག་ཆོས་བློའི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །ཐོག་མཐའ་བར་དུ་དགེ་བའི་གཏམ་བཟང་ཡང་དག་ ཆོས་བློའི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་བྱེད་ཅེས་བྱ་ བ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །ཀུན་གཟིགས་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རབ་རྒྱས་པ། །རྨད་བྱུང་བརྩེ་ཆེན་ཕ་མཐའ་ཡས་ པ་ཅན། །དཔག་མེད་གདུལ་བྱ་ཐར་པར་ཁྲིད་པའི་མགོན། །རྣམ་འདྲེན་བཞི་པ་གང་གི་ ཞབས་པད་མཆོད། །དྲི་མེད་ཐུགས་མཆོག་མངའ་བའི་སྒྱུ་འཕྲུལ་གྱིས། །སྐལ་བཟང་ཡིད་ཀྱི་ རེ་འདོད་ཅི་ཡང་སྐོང་། །ཟླ་བྲལ་གསང་གསུམ་ཡོན་ཏན་འཛད་མེད་གཏེར། །ཁྱབ་བདག་ བླ་མ་ངག་གི་དབང་པོ་རྒྱལ། །ངོ་མཚར་ཚོགས་གཉིས་ཆུ་གཏེར་བསྲུབས་པ་ལས། །ཉེར་ འཁྲུངས་སྤངས་རྟོགས་གསར་པའི་ཆུ་ཤེལ་ཁམས། །ལེགས་བཤད་རྒྱ་མཚོའི་བསིལ་ཟེར་ སྟོང་འགྱེད་པའི། །བཤེས་གཉེན་སྨྲ་བའི་ཟླ་བ་གང་དེས་སྐྱོངས། །ཆོས་མཐུན་གནས་བཟང་ དབེན་པའི་རི་ངོགས་སུ། །རྩེ་གཅིག་ལྷ་ཆོས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་འདོད་པའི། །དང་པོའི་ལས་ཅན་ འགའ་ལ་ཕན་པའི་ཐབས། །དེང་འདིར་མདོ་ཙམ་འཆད་ལ་སྤྲོ་བ་སྐྱེས། ། དེ་ལ་འདིར་སྔོན་བསགས་རྣམ་པར་དཀར་བའི་གོམས་ཆ་ཤུགས་ཆུང་ཞིང་ཀུན་ནས་ ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་བརྟན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ད་ལན་ཡང་བཤེས་གཉེན་དམ་པའི་བཀའ་ དྲིན་ལས་ལེགས་ཉེས་ཀྱི་བླང་དོར་ཅུང་ཟད་རེ་བློ་ལ་གསལ་ནའང་རང་རྒྱུད་ཆོས་དང་མ་ འདྲེས་པའི་ལན་ཁ་འདིས་བློ་རྩེ་དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལ་གཏིང་ནས་སྡོད་ཐུབ་པ་ཡུད་ཙམ་གྱི་ 5-95 རིང་ལའང་ཡོང་དཀའ་ཞིང་། རྣམ་པར་གཡེང་བའི་འདུ་འཛིའི་ཕྱོགས་ལ་ཡིད་དབང་མེད་དུ་ ཉེ་བར་འཕྱན་པའི་ཤེད་ཀྱིས་འཆི་ཆོས་གཤའ་མ་རེ་སྒྲུབ་འདོད་ཡིད་ཡུལ་དུ་མ་ལུས་པ་ཙམ་ རེ་ཡོད་ཀྱང་ལག་ལེན་དུ་ཐེབས་པའི་དུས་སྐབས་ནམ་ཡང་མེད་པར་སྙོམ་ལས་ཀྱི་ལེ་ལོའི་ ངང་ལ་དུས་འདའ་བའི་རང་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པ་གང་དག་ཆོས་བློ་གསར་བའི་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་ འདོད་རེའི་ངང་ནས་ཅི་ཡང་ཟིན་པ་མེད་པར་གནས་པ་རྣམས་ལ། ཉེར་མཁོ་ཉམས་ལེན་གྱི་ རིམ་པའི་ཚུལ་མདོ་རྩ་ཉམས་སུ་ཕན་པའི་གོ་དོན་ཅུང་ཟད་ཅིག་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ། ཐོག་ མར་དགེ་བའི་ཉམས་ལེན་གྱི་རིམ་པ་དང་། བར་དུ་དགེ་བའི་ཉམས་ལེན་གྱི་རིམ་པ་དང་། ཐ་ མར་དགེ་བའི་ཉམས་ལེན་གྱི་རིམ་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་ཡང་དག་ཆོས་ཀྱི་མཐུན་གནས་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ཚུལ་དང་། ཡང་དག་ཆོས་བློ་ སྐྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་འབད་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་རང་ཅག་གི་འདྲེན་པ་བླ་ན་མེད་པ་མཉམ་མེད་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ སྔོན་སློབ་པ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་བསྐལ་ཆེན་གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་ཡུན་ལ་རྒྱ་ཆེན་

【現代漢語翻譯】《昂旺羅卓扎巴大師教言集JNLD45——始中終善妙語，生髮真正法念之苗》《始中終善妙語，生髮真正法念之苗》《始中終善妙語，生髮真正法念之苗》全知益西囊瓦饒杰（Kunkhyen Yeshe Nangwa Rabgye，一切智者智慧顯現光輝）！奇哉大悲無有邊！救度無量所化眾，敬禮導師第四尊（指宗喀巴大師）之蓮足！以無垢智慧之幻化，滿足善緣者心中一切愿！無與倫比身語意，無盡功德之寶藏！遍主上師阿旺南嘉（Ngawang Namgyal，語自在王）勝！奇哉殊勝二資糧，攪動如海之水！從中涌現斷證功德，嶄新之水晶界。善說如海遍灑清涼之光，祈願善知識語月，慈悲垂護於我等！于殊勝寂靜之山間，一心欲修殊勝之佛法。為利益最初之業者，今略述少許生歡喜。於此，往昔所積清凈之習氣微弱，而種種煩惱卻極其堅固，以其力量，即便今生有幸得遇具德上師之恩，對善惡取捨之事稍有明瞭，然自心卻與佛法相違，以致無法從內心深處安住于善妙之目標，哪怕是片刻之間也難以做到。心識不由自主地被外境所牽引，雖偶有修持真正佛法之愿，卻始終無法付諸實踐，終日沉溺於懈怠懶惰之中。與我等具有相同境遇，渴望生髮全新法念之人，雖一無所成卻安於現狀者，為彼等略述修行次第之要點，以期能對實修有所助益。總而言之，可分為：初善之修行次第、中善之修行次第、后善之修行次第三種。首先，又分為：生起對真正佛法之歡喜心和努力修持生髮真正法念之方便兩種。首先，我等無上導師，無與倫比之釋迦王，往昔于學道位時，歷經三大阿僧祇劫，廣行...

【English Translation】《Collected Teachings of Ngawang Lodro Trakpa, JNLD45 - Auspicious Words in the Beginning, Middle, and End: Cultivating the Seedlings of True Dharma Mind》《Auspicious Words in the Beginning, Middle, and End: Cultivating the Seedlings of True Dharma Mind》《Auspicious Words in the Beginning, Middle, and End: Cultivating the Seedlings of True Dharma Mind》 Omniscient Yeshe Nangwa Rabgye (Kunkhyen Yeshe Nangwa Rabgye, All-Knowing Wisdom Manifesting Radiance)! Amazing great compassion without end! Leading countless beings to liberation, I prostrate to the lotus feet of the Fourth Guide (referring to Je Tsongkhapa)! With the immaculate wisdom's illusion, Fulfilling all the wishes in the hearts of the fortunate! Incomparable body, speech, and mind, inexhaustible treasure of virtues! May the all-pervading master Ngawang Namgyal (Ngawang Namgyal, Lord of Speech) be victorious! Amazing, the churning of the two accumulations like an ocean of water! From which emerges the new crystal realm of cessation and realization. The good teachings, like the ocean, spread thousands of cool rays, May the spiritual friend, the moon of speech, protect us with compassion! In the auspicious and secluded mountains, With one mind, desiring to practice the supreme Dharma. For the benefit of those who are beginners, Today, I am delighted to briefly explain a little. Here, the power of the pure habits accumulated in the past is weak, and the afflictions are extremely strong. Because of this, even though in this life we are fortunate to receive the kindness of a virtuous spiritual friend and have some clarity about what to accept and reject, our minds are contrary to the Dharma. As a result, it is difficult to settle deeply on a virtuous goal, even for a moment. Our minds are involuntarily drawn to distractions, and although we may occasionally have the desire to practice genuine Dharma, we never have the opportunity to put it into practice, and we spend our time in laziness and indifference. For those who share our situation, who desire to cultivate new Dharma thoughts but remain in a state of inaction, I will briefly explain the essential points of the stages of practice, in the hope that it will be helpful for actual practice. In short, it can be divided into three stages: the practice of virtue in the beginning, the practice of virtue in the middle, and the practice of virtue in the end. First, it is further divided into two: generating joy in the true Dharma and striving to cultivate the means of generating true Dharma thoughts. First, our supreme guide, the incomparable King Shakya, in the past, during the stage of learning the path, extensively practiced for three countless eons...

པོ་ བསོད་ནམས་ཀྱི་འཇུག་སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་བསགས་པའི་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་ རྫོགས་པའི་སྐུའི་ངོ་བོར་འོག་མིན་གྱི་ཞིང་དུ་སངས་རྒྱས་ནས་སླར་ཡང་མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུའི་ མཛད་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་འགྲོ་བ་རང་རང་དང་འཚམས་པར་བསྟན་པ་ལས་མི་ མཇེད་འཇིག་རྟེན་འདིར་རང་རེ་དག་གི་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྐལ་བ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོའི་རིགས་སུ་ བདེ་གཤེགས་སྤྲུལ་པའི་པདྨོ་མངོན་པར་བཞད་པ་ལ་ཐུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་འབྱོར་ བ་རབ་ཏུ་རྒྱས་པ་འདི་ཀུན་སྦུན་པ་ཕྱར་བ་བཞིན་སྙིང་པོ་གང་ཡང་མེད་པར་གཟིགས་ནས་ འཆི་མེད་ཞི་བ་ཐོབ་པའི་གནས་བཟང་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ་ཉེ་བར་གཤེགས་ནས་ ཟབ་ཞི་སྤྲོས་པ་བྲལ་བའི་ཆོས་བླ་ན་མེད་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་མཛད་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ་ 5-96 ལྟར་རང་ཅག་རྗེས་འཇུག་དག་གིས་ཀྱང་ཁ་མིན་གཏིང་ནས་ཆོས་དྲི་མ་མེད་པ་ཞིག་བསམས་ ན། འདུ་འཛིའི་གཡེང་བ་རྒྱང་བསྲིངས་ཏེ་ཡིད་འོང་དགེ་བའི་གནས་པ་ཆེས་ཉམས་དགའ་ བ་ཆོས་ཀྱིས་མཐུན་རྐྱེན་ཀུན་ནས་འགྲིགས་ཤིང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ངང་གི་ཞི་བའི་དགའ་བའི་ འདུན་པ་ཁྱད་པར་བ་བསྟེན་པ་ལས་གཞན་དུ་འོས་མ་མཆིས་ཤིང་། དེ་ཡང་མཛའ་བཤེས་ཉེ་ དུ་སོགས་ལ་ཆགས་པའི་ཞེན་པ་འདིས་ནི་འཕྲལ་དང་ཡུན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གདུང་བ་བཟོད་ དཀའ་བ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཚུལ་ཡང་གནས་སྐབས་སུ་ཚེ་འདིར་རྐྱེན་གློ་བུར་བའི་བྱེད་པའི་ མཛའ་བཤེས་དང་དབང་མེད་དུ་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། མཛའ་བཤེས་ལ་ཆགས་ཞེན་ བྱས་པས་ཚེ་ཕྱི་མར་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ལ་གེགས་བྱས་པ་མ་ཟད་མངོན་མཐོ་ཙམ་ཐོབ་པའི་གོ་མི་ བྱེད་པར་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཤུགས་དྲག་པོ་བསྐྱེད་པ་དང་། གཞན་ མཛའ་གྲོགས་ལ་ཕན་བཏགས་པས་ལན་གནོད་པ་བསྐྱལ་བ་སོགས་ལོག་སྒྲུབ་བཟོད་དཀའ་ བ་དང་། ཉེ་དུ་རྣམས་ལ་ཕན་ཅི་ཙམ་བཏགས་པ་ལ་རེ་འཁང་ཇེ་ཆེར་འགྲོ་བས་མགུ་དཀའ་བ་ དང་། ཁྱིམ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆགས་པའི་གྲོགས་ངན་དག་དང་འགྲོགས་ན་རིམ་གྱིས་རང་ དབང་མེད་པར་ཉེས་སྤྱོད་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་ཅིང་རྣམ་དཀར་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པས་ རང་ཉིད་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་བྱེད་པ་སོགས་གང་ཐད་ནས་ཀྱང་ཆོས་འགལ་ཤུགས་ཆེ་བ་ཉེ་ བར་འབྱུང་བས་ན་རང་ཅག་ལྟ་བུའི་བློ་མཐུ་ཆུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ནས་ཀྱང་ཆོས་རྣལ་མ་ཞིག་ སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་སུ་ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་འདུ་འཛིའི་གནས་དེ་ཐག་རིང་རྒྱང་བསྲིང་ བ་གལ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ལ། གནས་བཟང་དབེན་པ་ཆོས་ཀྱི་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་བའི་རི་ངོགས་སུ་བདེ་ བར་གནས་སྐབས་བྱུང་ཚེ་བྱ་དང་རི་དྭགས་ཀྱིས་སྤྲོ་བ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཚིག་མི་སྙན་པ་མི་བརྗོད་ ཅིང་ཆགས་ཞེན་གཅོད་པའི་བརྡ་ཚིག་ལེགས་པར་འདོམས་པ་དང་། ཀུན་གསལ་དྭངས་པའི་ ནམ་མཁའི་ངོས་ནས་ཀྱང་ག

【現代漢語翻譯】最終的果實是積累了無量功德的圓滿報身，在色究竟天成佛，然後又示現與虛空同等的最殊勝化身事業，爲了適應不同眾生的根器。我們這些娑婆世界的眾生有幸得見釋迦王族的善逝化現蓮花，如來以其王位的廣大財富，視一切如糠秕，毫無價值。爲了獲得不死寂滅之境，他前往菩提樹下，證悟了甚深寂滅、遠離戲論的無上正法。如是，我們這些追隨者也應從內心深處思惟清凈之法。遠離喧囂的擾亂，在令人愉悅的寂靜之處，具備修法的順緣，消除一切違緣，生起殊勝的喜悅之愿。除此之外，別無他求。因為對親友等的貪執，會帶來暫時和長久的難以忍受的痛苦。例如，今生因突發事件而與親友分離的痛苦；對親友的貪執，不僅會阻礙來世獲得解脫，甚至無法獲得善趣，反而會墮入惡道，帶來劇烈的痛苦；還有，幫助朋友反而被恩將仇報等難以忍受的惡行；對親友付出再多，他們的期望和抱怨也只會越來越多，難以滿足；如果與貪戀世俗享樂的惡友交往，會逐漸不由自主地陷入惡行，阻礙善行，使自己失去正法。無論從哪個方面來看，違背佛法的因素都會強烈地顯現出來。因此，像我們這樣智慧淺薄的人，在修持真正的佛法時，務必遠離世俗的喧囂。如果能在具備修法順緣的寂靜山間安住，就不要說鳥獸不悅耳的叫聲，要善於教導斷除貪執的語言。從清凈明朗的虛空中，也應...

【English Translation】 The ultimate fruit is the complete enjoyment body (Sambhogakaya) which is the result of accumulating immeasurable merit, attaining Buddhahood in Akanishta (highest pure land), and then manifesting supreme Nirmanakaya (emanation body) activities equal to the sky, in accordance with the individual needs of sentient beings. We, the beings of this Sahā world, are fortunate to witness the manifestation of the Sugata (Buddha) as a lotus in the Shakya royal lineage. The Tathagata (Buddha), with his vast wealth of kingship, saw everything as chaff, without any essence. In order to attain the immortal state of peace, he went to the Bodhi tree and realized the profound, peaceful, and non-elaborate supreme Dharma. Likewise, we followers should also contemplate the pure Dharma from the depths of our hearts. Distancing ourselves from the distractions of busyness, in a pleasant and secluded place, possessing all the favorable conditions for Dharma practice, eliminating all unfavorable conditions, and generating a special aspiration of joy. There is no other choice. Because attachment to friends and relatives brings unbearable suffering, both temporary and long-term. For example, the suffering of being involuntarily separated from friends and relatives due to sudden events in this life; attachment to friends and relatives not only hinders liberation in the next life, but also prevents the attainment of higher realms, leading to falling into lower realms, causing intense suffering; furthermore, repaying kindness with harm, and other unbearable wrongdoings; no matter how much one does for relatives, their expectations and complaints only increase, making them difficult to satisfy; if one associates with bad friends who are attached to worldly pleasures, one will gradually and involuntarily fall into misdeeds, hindering virtuous actions, and causing oneself to be deprived of the Dharma. From whatever aspect, factors that contradict the Dharma will strongly manifest. Therefore, those of us with limited intelligence must, when practicing the true Dharma, keep far away from the distractions of household life. If one happens to be able to dwell peacefully in a secluded mountain with all the favorable conditions for Dharma practice, one should not utter unpleasant words that disturb birds and animals, and should be skilled in teaching words that cut off attachment. From the clear and bright expanse of the sky, one should also...

ཉུག་མ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་མདངས་མཚོན་པས་ཐ་མལ་གྱི་འདི་སྣང་ 5-97 བསྒྱུར་བ་དང་། ཤིང་ལྗོན་པའི་ལོ་འདབ་དག་གི་རྣམ་འགྱུར་མི་འདྲ་བ་ངོམས་པས་འཁོར་བ་ བདེ་བར་སྣང་བ་འདི་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་བློ་སྣ་དྲངས་པ་དང་། ཆུ་ཀླུང་མགྱོགས་པར་ འགྲོ་བའི་ཚུལ་ལ་དཔག་ནས་ཚེ་མི་རྟག་པའི་བསམ་པ་ངང་གི་འཕེལ་བ་སོགས་རྣམ་བྱང་ ཐར་པའི་ལམ་གྱི་དམིགས་རྐྱེན་ཀུན་ནས་འགྲིགས་ཤིང་ལུས་ངག་གི་མི་དགེ་བ་སོགས་ཉེས་ སྤྱོད་ཕལ་མོ་ཆེ་རང་འགགས་སུ་འགྲོ་བས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འཕེལ་བའི་རྐྱེན་ཉུང་བའི་ ཕྱིར་ན་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་རྒྱས་ཤིང་ཆོས་མིན་གྱི་སྤྱོད་པས་དབེན་པའི་གནས་ཁྱད་པར་ ཅན་ལ་ཚེ་གང་འདུག་གནས་བྱེད་པའི་འདུན་སྤྲོ་ཡང་ཡང་བསྐྱེད་པ་དང་། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་སར་ སོང་ནས་སྔར་མི་ཤི་བའི་ལུས་སམ་རུས་གོང་དག་མཐོང་བ་ན་ད་ལྟ་གསོན་པར་སྣང་བ་རང་ གི་ལུས་འདི་གའང་ནམ་ཞིག་འདི་དང་ཁྱད་པར་མེད་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་དྲངས་པ་དང་། ད་ལྟའི་ ལུས་གཅེས་པར་བསྐྱངས་པའི་ལུས་འདི་མཐར་རོ་ཞེས་འབོད་པའི་དུས་ན་ཕྱིའི་མཐོང་སྣང་ གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་བེམ་པོ་དེ་ཉིད་སྐྲག་འཇིགས་ཀྱིས་སེམས་གཟེང་བར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ ཡིད་དུ་མི་འོང་བར་གྱུར་པ་དང་། ཤི་བའི་ལུས་ཀྱི་ནང་ཁྲོལ་རྣམས་སྔར་ལས་གནས་འགྱུར་ཏེ་ རུལ་ཞིང་དྲི་ང་བའི་བདག་ཉིད་དུ་སོང་ནས་དེ་ཕྱོགས་སུ་འགྲོར་མི་བཏུབ་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ་ལུས་མི་གཙང་བའི་འདུ་ཤེས་བཞག་པ་དང་། མཐར་ཤི་བའི་ཚེ་ན་ རང་གི་ལུས་ཀྱི་ཤ་དང་རུས་པ་སོགས་ཀྱང་སོ་སོར་གྱེས་ན་འཇིག་རྟེན་འདིའི་མཛའ་གྲོགས་ དང་གཅེས་དགུའི་དངོས་པོ་དག་དང་སོ་སོར་འབྲལ་བ་ནི་སྨོས་ཀྱང་མི་དགོས་པས་འདི་སྣང་ གི་དངོས་པོ་གང་ཡོད་རྣམས་མཐར་འབྲལ་བར་ངེས་པས་དེ་དག་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ཚུལ་ ཡང་ཡང་བསམས་པ་དང་། རང་ཉིད་སྐྱེ་བ་ན་དང་པོར་གཅིག་པུར་སྐྱེ་ཞིང་མཐར་འཆི་བ་ ནའང་གཅིག་པུར་འཆི་བ་མ་གཏོགས་གཉེན་མཛའ་བཤེས་དག་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་ནས་ཕན་ མི་ཐོགས་པ་མ་ཟད་ཆགས་ཞེན་གྱི་རྒྱུ་བྱེད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཤུགས་དྲག་པ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་ 5-98 པའི་ཚུལ་བསམ་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་འདིའི་གཉེན་མཛའ་དང་འགྲོགས་པ་ནི་དཔེར་ན་ལམ་ རིང་པོར་བགྲོད་པའི་མགྲོན་པོ་རྣམས་མགྲོན་ཁང་དུ་ཞག་འགའ་གནས་ནས་སོ་སོར་འགྲོ་བ་ ལྟར་སྔོན་ལས་ཀྱི་མཐུ་ལས་ད་སྐབས་གཉེན་དང་མཛའ་བཤེས་ཡུད་ཙམ་དུ་འབྲེལ་བར་བྱས་ ནས་གློ་བུར་མྱུར་དུ་འཆི་བདག་གི་ཕོ་ཉ་སླེབས་པ་ན་དབང་མེད་སོ་སོར་གྱེས་ཏེ་རང་ལམ་དུ་ གཅིག་པུར་གྲོགས་མེད་པར་འགྲོ་དགོས་པའི་ཚུལ་ལ་བསམས་ནས་ཚེ་འདིའི་མཛའ་གྲོགས་ སོགས་ལ་ཞེན་པ་བཅད་པ་དང་། འདུ་འཛིའི་གཡེང་བ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་དབེན་གནས་སུ་ཚེ་ དང་སྒྲུབ་པ་སྙོམས་པ་ཞིག་འོ

【現代漢語翻譯】通過展現幼小智慧的自光，轉變平凡的此世景象；通過展示樹木枝葉的不同姿態，使輪迴顯現安樂，從而引導無常觀念的思維；通過觀察江河快速流淌的情景，自然而然地生起生命無常的念頭等，所有這些都具備了清凈解脫之道的助緣，並且身語的非善行等大多數惡行自然停止，因此減少了增長煩惱的因緣，從而增長了清凈的佛法景象，並且常常生起對遠離非法行為的特殊之處所終身居住的意願；前往墓地，看到以前死者的身體或骨骸，從而確信現在看似活著的自己的身體，在何時也會變得與它們毫無差別；現在倍加愛護的身體，最終在被稱為屍體的時候，成為外部可見的、令人恐懼厭惡的對象；想像死者體內的臟器已經變質腐爛，散發著惡臭，令人無法靠近的情景，從而樹立身體不凈的觀念；最終在死亡之時，自己的身體的血肉和骨骼等也會分離，更不用說與世間的親友和珍愛之物分離了，因此反覆思索此世的一切事物終將分離，它們沒有實義；思索自己出生時獨自而來，最終死亡時也獨自而去，沒有任何親友跟隨，不但無法提供幫助，反而成為貪戀的根源，導致更加強烈的痛苦；世間的親友和相聚，譬如長途跋涉的旅客在客棧停留數日後各自離去一般，由於往昔業力的作用，暫時與親友相聚，一旦死神使者突然降臨，便會不由自主地分離，獨自一人無伴地踏上自己的道路，從而斷除對今生親友等的執著；在寂靜處平息喧囂的散亂，過著修行與生命平衡的生活。

【English Translation】 By manifesting the self-radiance of nascent wisdom, transform the ordinary appearances of this world; by displaying the diverse forms of tree leaves, make samsara appear blissful, thereby guiding the mind towards the concept of impermanence; by observing the swift flow of rivers, naturally generate the thought of the impermanence of life, etc. All of these are complete with the conducive conditions for the path of pure liberation, and most non-virtuous actions of body and speech naturally cease. Therefore, the causes for increasing afflictions are reduced, thereby increasing the appearances of pure Dharma, and constantly generating the desire to reside for life in a special place that is devoid of non-Dharmic conduct; Going to the charnel ground and seeing the bodies or skeletons of those who have died before, thereby becoming certain that one's own body, which now appears to be alive, will one day become no different from them; this body, which is now cherished, will eventually, when called a corpse, become an external, visible object that causes fear and aversion; imagining the internal organs of the dead body having changed and decayed, emitting a foul odor, making it impossible to approach, thereby establishing the concept of the impurity of the body; ultimately, at the time of death, one's own body's flesh and bones, etc., will also separate, not to mention separating from worldly friends and cherished objects, therefore repeatedly contemplating that all things of this world are destined to separate, and that they have no essence; Contemplating that one is born alone and ultimately dies alone, with no relatives or friends following, not only unable to provide help but also becoming the root of attachment, leading to more intense suffering; worldly relatives and gatherings are like travelers on a long journey staying in an inn for a few days and then departing separately. Due to the power of past karma, one is temporarily connected with relatives and friends, but when the messengers of death suddenly arrive, one will involuntarily separate and embark on one's own path alone and without companions, thereby cutting off attachment to friends and relatives in this life; in a secluded place, pacify the distractions of busyness, living a life balanced with practice and life.

ང་བའི་ཚེ་ན་ནམ་ཞིག་འཆི་བའི་དུས་སུའང་འདི་སྣང་གི་མཛའ་ བཤེས་སོགས་ཆགས་པའི་ཡུལ་མེད་པར་སྔར་ནས་བྱས་ཟིན་པས་རང་གཞན་གང་ཐད་ནས་ ཆགས་ཞེན་གྱི་ཉེས་པ་ཞི་ཞིང་རང་གི་བློ་ཡང་ཆོས་ལ་ལེགས་པར་བཀོལ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ དུས་སུ་རང་ལ་ཕན་པའི་ཐབས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་ཡིད་དད་འདུན་རྒྱ་ཆེ་ བ་དང་བཅས་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྤངས་ཏེ་རང་དབང་དུ་དགའ་བའི་ ཤུགས་འཕེལ་བའི་ངང་ནས་ཕ་ཁྱིམ་བུ་འགྲོའི་དཔེ་ལྟར་བྱེད་ཆོག་པ་སོགས་ཀྱི་ཆ་ནས་དབེན་ པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཡང་ཡང་བསམ་པས་ཡིད་གཏིང་ནས་འགྱུར་བ་ཞིག་ཨེ་ཡོང་བལྟ་དགོས་པ་ ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ཡང་དག་ཆོས་བློ་བསྐྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་འབད་ཚུལ་བསོད་ནམས་བསགས་ པའི་འཇུག་སྒོ་ཡན་ལག་བདུན་པ་བྱ་བ་ལ། སྦྱོར་དངོས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། མཆོད་ཡུལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་སྤྱན་འདྲེན་པ་ནི་ཐོག་མར་རང་སེམས་ འདི་ག་འཇིག་རྟེན་འདི་སྣང་གི་བྱ་བཞག་སོགས་མི་ཁོམ་པའི་བྲེལ་ལང་པའི་འུར་ཟིང་མཐའ་ དག་རྩེ་ཉེ་བར་བཅོམ་ནས་དགའ་སྡུག་གི་འཚུབ་མས་མ་བསླབ་པའི་ངང་ནས་བློ་རྒྱ་རབ་ཏུ་ ཡངས་པ་བསྐྱེད་དེ་དང་འདོད་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པའི་ཤུགས་འཇམ་པོས་བློ་བསྒྱུར་བཞིན་དུ་ 5-99 འདི་ལྟར་བསམས་དགོས་ཏེ། རང་ཉིད་གང་དུ་གནས་པའི་ས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཐ་མལ་ གྱི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རབ་དྭངས་བཻཌཱུརྱའི་བདག་ཉིད་གསེར་གྱི་མིག་མང་ རིས་སུ་བྲིས་པ་བདུད་རྩིའི་རྫིང་བུ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ལྡན་གྱི་མཚོ་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལྗོན་ པ་སྣ་ཚོགས་པས་བརྒྱན་པའི་གནས་ཁྱད་པར་བ་ཞིག་ཏུ་བློའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཏེ་འདི་ ལྟར་ངག་ནས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་བདེན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་དང་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱིན་རླབས་དང་། ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་ཤིང་ཆོས་དབྱིངས་རྣམ་པར་ དག་པ་དང་། རྟེན་འབྲེལ་བསླུ་བ་མེད་པའི་བདེན་པ་དང་། བདག་གི་དད་མོས་ཀྱི་མཐུ་ལས་ གནས་འདིར་ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཅིག ཅེས་ པ་ལན་གསུམ་བརྗོད་པའི་མཐར་རང་གི་དད་མོས་གདུང་ཡུས་ཀྱི་རེ་འདུན་ཆེ་བ་དང་བཅས་ པའི་སྒོ་ནས་དག་པ་འོག་མིན་གྱི་གནས་ན་བཞུགས་པའི་བདག་ཅག་གི་འདྲེན་པ་བླ་ན་མེད་ པ་གང་གི་གཙོར་གྱུར་པའི་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་བྱམས་པ་དང་། འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀུན་ཏུ་ བཟང་པོ། སྒྲིབ་པ་རྣམ་སེལ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་སོགས་བྱང་སེམས་ཉེ་སྲས་བརྒྱད་སོགས་རྒྱལ་ སྲས་ས་ཆེན་པོའི་རྡུལ་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་ཚོགས་ལ་ལེགས་པར་དམིགས་ནས་བསོད་ ནམས་ཀྱི་ཞིང་དམ་པ་ཁྱེད་རྣམས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་སྡུག་བསྔལ་ལས་དབུགས་དབྱུང་བར་ བྱེད་པའི་མགོན་དུ་གྱུར་པ། དཀར་པོའི་ཆོས་མཐའ་དག་འཇོམས་པའི་བདུད་ཚོགས་གཞོམ་ པར་མཛད་ཅིང་ཤེས་བྱའི

【現代漢語翻譯】在我的一生中，當死亡來臨之際，因為我已經提前斷絕了對今生朋友等世俗之事的執著，所以無論對自己還是對他人，都能平息貪戀的過失，並且憑藉自己能很好地運用佛法的力量，在那時，憶念能幫助自己的三寶，以廣大信愿之心，摒棄心之散亂，在自由自在、喜悅增長的狀態中，可以像離家的孩子一樣（比喻無牽掛）。反覆思索這種寂靜的功德，看看內心深處是否會發生改變。第二，努力修習生起真正菩提心的方法，即積累功德的入門——七支供。分為加行和正行兩個部分。第一部分是迎請供養的對境——功德之田。首先，將自己的心從世間俗務等令人不得空閑的喧囂中解脫出來，在不被喜怒等情緒所動搖的狀態下，培養廣闊的心胸，以柔和的信心逐漸轉變心念，這樣思維：自己所處的任何地方，都不是普通景象，而是由無比清澈的琉璃構成，上面繪有黃金的格子圖案，點綴著甘露池和八功德水，以及各種如意樹，將其轉變為一個殊勝的處所。然後口中唸誦：以三寶的真諦，佛陀和菩薩的加持，圓滿二資糧和清凈法界的力量，以及不虛的緣起和我的虔誠信仰，愿此地成為自性清凈的殊勝凈土！如此唸誦三遍之後，以強烈的虔誠和渴望，觀想居住在清凈的色究竟天的無上導師（釋迦牟尼佛），以及以彌勒菩薩為首的諸佛之子，如文殊菩薩、普賢菩薩、除蓋障菩薩、金剛手菩薩等八大菩薩，以及如大地微塵般眾多的菩薩眷屬，並觀想功德之田——您們是救度一切眾生脫離痛苦的怙主，摧毀一切白色善法的魔眾，降伏所知障。

【English Translation】 In my life, when the time of death comes, because I have already cut off attachment to worldly affairs such as friends in this life, I can pacify the faults of attachment both to myself and to others. And by the power of being able to use the Dharma well, at that time, I will remember the Three Jewels that can help me, with a vast heart of faith and aspiration, abandoning the distractions of the mind, and in a state of freedom and joy, I can be like a child leaving home (a metaphor for being without attachments). Repeatedly contemplate the merits of this solitude, and see if a change will occur deep within the heart. Second, strive to cultivate the method of generating true Bodhicitta, which is the entrance to accumulating merit—the Seven-Branch Prayer. It is divided into two parts: preliminary practices and the main practice. The first part is inviting the field of merit, the object of offering. First, free your mind from the hustle and bustle of worldly affairs that keep you busy, and in a state undisturbed by emotions such as joy and anger, cultivate a broad mind, and gradually transform your mind with gentle faith, thinking like this: wherever you are, it is not an ordinary scene, but composed of incomparably clear lapis lazuli, with golden lattice patterns drawn on it, adorned with pools of nectar and water with eight qualities, and various wish-fulfilling trees, transforming it into a special place. Then recite: By the truth of the Three Jewels, the blessings of the Buddhas and Bodhisattvas, the power of perfecting the two accumulations and purifying the Dharmadhatu, and the infallible dependent origination and my sincere faith, may this place become a pure and special pure land! After reciting this three times, with strong devotion and longing, visualize the supreme teacher (Shakyamuni Buddha) residing in the pure Akanishta heaven, and the sons of the Buddhas, headed by Maitreya Bodhisattva, such as Manjushri Bodhisattva, Samantabhadra Bodhisattva, Sarvanivaranaviskambhin Bodhisattva, Vajrapani Bodhisattva, and the eight great Bodhisattvas, as well as the multitude of Bodhisattva retinues as numerous as the dust of the earth, and visualize the field of merit—you are the protectors who liberate all beings from suffering, destroy the hordes of demons who destroy all white virtuous dharmas, and subdue the obscurations of knowledge.

་ཆོས་མ་ལུས་པ་ཅིག་ཆར་མཁྱེན་པའི་རྒྱལ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཐུབ་དབང་འཁོར་དང་བཅས་སྐད་ཅིག་ཡུད་ཙམ་ལ་དེང་འདིར་བདག་ཅག་གི་བསོད་ནམས་ བསགས་པའི་སླད་དུ་ཉེ་བར་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་དང་། ཐུབ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ དག་གི་སྔོན་སློབ་ལམ་དུ་ཡུན་རིང་པོར་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཐུགས་ལྷག་པར་ བརྩེ་བའི་དོན་གྱིས་དེ་དག་ལ་བདེ་བ་ཀུན་དང་ལྡན་པར་བྱེད་འདོད་ཀྱི་བྱམས་པ་དང་སྡུག་ 5-100 བསྔལ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བར་བྱེད་འདོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་གཉིས་ནམ་ཡང་མི་འབྲལ་བའི་སྒོ་ ནས་འགྲོ་བ་མཐའ་ཡས་པའི་དོན་འགྲུབ་པའི་སྨོན་ལམ་རླབས་པོ་ཆེ་མང་པོ་བཏབ་པའི་མཐུ་ ཡོངས་རྫོགས་ལེགས་པར་གྲུབ་ཟིན་པས་འགྲོ་དོན་འབའ་ཞིག་ལ་ཐུགས་ལྷག་པར་དགྱེས་ པ་ཁྱེད་ཀྱིས་དགོངས་པའི་བཞེད་དོན་དེ་ཉིད་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་དེ་སླད་ ཆོས་སྐུ་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱི་གྲུབ་པའི་ཕོ་བྲང་ནས་ངོ་མཚར་བའི་བཀོད་ པའི་རྫུ་འཕྲུལ་མཐའ་ཡས་པ་དང་བཅས་བཞིན་ཐུགས་བརྩེ་བ་ཆེན་པོའི་སྒོ་ནས་རྣམ་མང་ ངེད་ཅག་འགྲོ་བ་འཁོར་བའི་གནས་ལས་སྒྲོལ་ཞིང་ཐར་པའི་ལམ་ལ་འགོད་པའི་ཆེད་དུ་སྐྱོབ་ པ་མཆོག་ཐུབ་དབང་གང་དང་ཡང་དག་པའི་འཁོར་རྒྱལ་སྲས་རྒྱ་མཚོའི་ཚོགས་དང་བཅས་ པ་དེང་འདིར་ལེགས་པར་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་སྟེ། སྐྱབས་མགོན་ཁྱེད་རྣམས་ཐུགས་བརྩེ་ བའི་སྒོ་ནས་ངེས་པར་གནས་འདིར་བདག་གི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་དུ་བྱོན་པར་ཞུ་བ་ནན་ གྱིས་ཕུལ་བར་བསམ་པའི་ངང་ནས་སྤྱན་འདྲེན་གྱི་ཚིག་མ་ལུས་སེམས་ཅན་སོགས་ཚིག་ བཅད་གསུམ་པོ་ངག་ནས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་སྔོན་འཕགས་ཡུལ་དུ་མ་ག་དྷ་བཟང་ མོས་སྟོན་པ་འཁོར་བཅས་སྤྱན་དྲངས་པའི་ཚེ་ནམ་མཁའ་ནས་ཡ་མཚན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེ་ བ་དང་བཅས་པའི་སྟོན་པ་འཁོར་བཅས་ལེགས་པར་བྱོན་པ་ལྟར་དེང་སྐབས་རང་གི་མདུན་ གྱི་མཁའ་དབྱིངས་འཇའ་ཟེར་གྱི་ལྡིང་ཁང་ཕུབ་པའི་དབུས་སུ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཁྲི་འཕང་བཤམས་ པའི་སྟེང་དུ་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་བཀོད་པ་དང་བཅས་ཏེ་བྱོན་ནས་བཞུགས་ཡོད་ པར་བསམ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ཡན་ལག་བདུན་པ་ལ། དང་པོ་མཆོད་བསྟོད་ཀྱི་ཡན་ལག གཉིས་ པ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡན་ལག །གསུམ་པ་སྡིག་བཤགས་ཀྱི་ཡན་ལག བཞི་པ་དགེ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཡན་ལག ལྔ་པ་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བར་བསྐུལ་བའི་ 5-101 ཡན་ལག དྲུག་པ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་ཡན་ལག བདུན་པ་ ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡན་ལག་གོ། དང་པོ་ལ་མཆོད་པ་འབུལ་བ་དང་། བསྟོད་དབྱངས་བསྒྲགས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བདག་གི་རྒྱུད་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་མཐའ་དག་ལེགས་པར་སྐྱེ་བའི་ཆེད་དུ་བདེ་བར་ གཤེགས་པ་ཐུབ་དབང་མཆོག་དང་གང་ལ་མངའ་བའི་

【現代漢語翻譯】祈請所有圓滿證悟一切法的勝者、薄伽梵（Bhagavan，世尊）釋迦牟尼佛及其眷屬，於此剎那降臨，為我等積聚功德。祈請薄伽梵釋迦牟尼佛，憶念您往昔于道上的教導，長久以來，您以無比的慈悲關懷遍佈虛空的眾生，爲了使他們獲得一切安樂，您發起了慈愛之心；爲了使他們脫離一切痛苦，您發起了悲憫之心，這二者永不分離。您以圓滿成就無量眾生利益的偉大願力，全心全意地致力於利益眾生。您的意願是利益眾生，因此，請您從寂靜的法身（Dharmakaya，法身）之境，以及功德圓滿的宮殿中，以無盡的奇妙化現和偉大的慈悲，救度我們這些在輪迴中漂泊的眾生，引導我們走向解脫之路。至尊救怙主釋迦牟尼佛，以及圓滿的眷屬——諸佛子海會聖眾，請您今日降臨於此！救怙主，請您以慈悲之心，務必降臨此地，成為我等積聚功德之田。我以至誠之心，獻上迎請之詞，並唸誦『一切有情』等三句偈頌。如同昔日于印度聖地瑪嘎達（Magadha，中印度）的善女迎請釋迦牟尼佛及其眷屬時，佛陀及其眷屬從天而降，示現種種奇妙神變。如今，我觀想在自己面前的虛空中，彩虹光芒構築的殿堂中央，廣闊的寶座之上，勝者及其眷屬以神變之姿降臨並安住於此。接下來是正行七支供：首先是供養和讚頌支；其次是頂禮和皈依支；第三是懺悔支；第四是隨喜功德支；第五是請轉法輪支；第六是祈請不入涅槃支；第七是迴向支。首先是供養和讚頌。首先是，爲了使我相續中圓滿生起三乘道，我向善逝釋迦牟尼佛和擁有...

【English Translation】 I beseech the Victorious One, the Bhagavan (Bhagavan, the Blessed One) Shakyamuni Buddha, who knows all phenomena in their entirety, together with his retinue, to come here at this instant to accumulate merit for us. I beseech the Bhagavan Shakyamuni Buddha, remembering your past teachings on the path, for a long time, you have cared for sentient beings throughout the vastness of space with extraordinary compassion. To bring them all happiness, you have generated loving-kindness; to free them from all suffering, you have generated compassion, the two inseparable. With the power of great aspirations to perfectly accomplish the benefit of limitless beings, you are wholeheartedly dedicated to benefiting beings alone. If your intention is solely to benefit beings, then from the realm of the peaceful Dharmakaya (Dharmakaya, the Body of Truth), and from the palace of perfectly accomplished qualities, with endless wondrous manifestations and great compassion, please liberate us wandering beings from the state of samsara and lead us to the path of liberation. Supreme Protector Shakyamuni Buddha, together with the complete retinue—the ocean of Bodhisattvas, may you come here today! Protector, with your compassionate heart, please definitely come to this place and become the field for our accumulation of merit. With utmost sincerity, I offer the words of invitation and recite the three verses beginning with 'All sentient beings'. Just as in the past, when the virtuous woman in Magadha (Magadha, Central India) invited Shakyamuni Buddha and his retinue, the Buddha and his retinue descended from the sky, displaying various wondrous miracles. Now, I visualize in the space before me, in the center of a palace constructed of rainbow light, upon a vast throne, the Victorious One and his retinue descending and abiding there in a display of miraculous manifestations. Next are the seven branches of the main practice: First is the branch of offering and praise; second is the branch of prostration and taking refuge; third is the branch of confession; fourth is the branch of rejoicing in merit; fifth is the branch of requesting to turn the wheel of Dharma; sixth is the branch of requesting not to pass into nirvana; seventh is the branch of dedication. First is offering and praise. First, in order to perfectly generate the paths of the three vehicles in my mindstream, I offer to the Sugata Shakyamuni Buddha and the one who possesses...

སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཐུག་པའི་རང་ བཞིན་དམ་པའི་ཆོས་དྲི་མ་མེད་པ་དང་། རྒྱལ་སྲས་འཕགས་པའི་ཚོགས་གྲངས་མེད་པ་དང་ བཅས་པ་རྣམས་ལ་དངོས་འབྱོར་ཡིད་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་མཆོད་པའི་ཚོགས་འབྱམས་ཀླས་པ་དག་ གིས་མཆོད་ཡུལ་མཆོད་བྱ་མཆོད་བྱེད་གསུམ་བདེན་མེད་དུ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་ལེགས་པར་ མཆོད་དོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་མཆོད་ན་ཡིད་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་ཚོགས་ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་ཁམས་ མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་ན་ཡོད་པའི་པདྨ་སོགས་མེ་ཏོག་གི་རིགས་དང་ཛྭ་ཏི་སོགས་འབྲས་ བུའི་རིགས་དང་ནད་ཞི་བྱེད་ཀྱི་སྨན་རིགས་གང་དག་དང་། ཨིནྚ་ནི་ལ་སོགས་རིན་ཆེན་གྱི་ ཁྱད་པར་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་རྣམས་དང་། རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཀྱིས། བསིལ་དང་ཞིམ་དང་ཡང་དང་ འཇམ། །དྭངས་པ་དང་ནི་དྲི་མ་མེད། །འཐུང་ན་ལྟོ་ལ་མི་གནོད་དང་། །མགྲིན་པ་ལའང་མི་ གནོད་པའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་ལྡན་གྱི་ཆུ་གཙང་གང་ཡོད་རྣམས་དང་། ནོར་བུ་རིན་ཆེན་གྱི་རིགས་ལས་གྲུབ་པའི་རི་བོ་རྣམས་དང་། ཡིད་དུ་འོང་བའི་ནགས་ཚལ་ དང་ལྡན་པའི་དབེན་པ་ཉམས་དགའ་བ་གང་དག་ཡོད་པ་དང་། ལྗོན་པའི་ཤིང་མེ་ཏོག་གིས་ མཛེས་པར་བྱས་ཤིང་ཁ་དོག་དྲི་རོ་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་འབྲས་བུ་ལྷག་པར་མང་བ་དང་ལྡན་ པ་རྣམས་དང་། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཙནྡན་སོགས་དྲི་ངད་བཟང་པོ་འབྱུང་བའི་རིགས་གང་ཡོད་ པ་དག་དང་། དགོས་འདོད་འབྱུང་བའི་དཔག་བསམ་ཤིང་ལྗོན་པ་དང་། ཤེལ་དང་པདྨ་ར་ག་ སོགས་ལས་གྲུབ་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཤིང་ལྗོན་པ་དང་། རབ་ཏུ་མཛེས་པའི་མཚོ་དང་རྫི ང་བུ་ 5-102 པདྨ་ལ་སོགས་པའི་མེ་ཏོག་མང་པོས་བརྒྱན་པ་དེ་དག་ལ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་བྱ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ སྐད་སྙན་པ་སྒྲོག་བཞིན་ཕན་ཚུན་དགའ་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་ལེགས་པར་རྩེན་པ་རྣམས་དང་། མ་རྨོས་མ་བཏབ་པའི་འབྲས་ས་ལུ་སོགས་ལོ་ཏོག་རྣམ་པ་མང་པོ་རྣམས་དང་། གཞན་ཡང་དེ་ དག་ལས་གཞན་པའི་རེ་རེ་ནས་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བའི་མཆོད་པར་འོས་པའི་དངོས་པོ་གང་ ཇི་སྙེད་པ་ནམ་མཁའ་རབ་འབྱམས་ཀྱི་མཐར་གཏུགས་པར་ཁྱབ་པ་སུས་ཀྱང་བདག་གི་བར་ བཟུང་བ་མེད་པ་དེ་ཀུན་བདག་གིས་དད་པའི་བློ་ཡིས་བླངས་ནས་ཐུབ་པ་སྲས་དང་བཅས་པ་ རྣམས་ལ་འབུལ་བ་ལགས་ན་ཡོན་གནས་དམ་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པར་བཞེད་ པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཅག་རྣམས་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བས་ཉེ་བར་ དགོངས་ནས་བདག་གི་ཡིད་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་མཆོད་པ་འདི་དག་ཅི་བདེ་བར་བཞེས་དགོས་ པ་ལགས་ཀྱིས་བདག་ནི་སྔོན་བསགས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཆུང་བས་ད་ལན་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ དབུལ་ཞིང་བཀྲེན་པ་ཆེན་པོར་གྱུར་སྟབས་དངོས་རྫས་ཀྱི་འབྱོར་བའི་མཆོད་པ་གཞན་ཅི་ ཡང་མ་མཆིས་པས་རྟག་ཏུ་གཞན་ལ་ཕན་བདེའི་དོན་ཁོ་ན་དགོངས་པར་མཛད་པའི་མགོན་ པོ་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱིས་ཡིད་

【現代漢語翻譯】以徹底斷除和證悟的自性，以及無垢的殊勝正法，和無數的佛子聖眾，我以實際供養和意幻化現的無量供品，通過了知供養處、供養者、供養物三者皆無自性的方式，進行善妙的供養。那麼，如何供養呢？以意幻化現的供品遍佈十方無垠的剎土，其中所有蓮花等花朵，以及余甘子等果實，和能息滅疾病的藥物，以及青金石等各種珍寶，以及如國王之子所說：『清涼、甘甜、輕柔、潤滑，清澈、無垢，飲用不傷腸胃，亦不傷喉嚨。』所說的八功德水，以及珍寶所成的山，以及令人心曠神怡、適於修行的寂靜森林，以及以鮮花莊嚴的樹木，具備上妙色香味的豐碩果實，以及世間所有旃檀等散發妙香之物，以及能滿足願望的如意樹，以及由水晶、紅蓮寶等形成的珍寶樹，以及極其美麗的湖泊和池塘，以蓮花等眾多鮮花莊嚴，各種悅耳的鳥兒發出動聽的鳴叫，彼此歡快嬉戲，以及無需耕耘播種的稻米等各種莊稼，以及其他無法一一述說的、堪為供養的無量物品，遍佈無垠虛空，無有任何佔有者，我以虔誠之心取用，供養于佛陀及其眷屬，祈請爲了利益一切有情而具有大悲心的殊勝對境，以慈悲心垂念我等，歡喜納受我意幻化現的供品。我因往昔積累的福德微薄，今生貧窮困頓，無有實際的供養資財，然恒常為利樂他眾著想的怙主佛陀及其眷屬，請納受我的意... 以徹底斷除和證悟的自性，以及無垢的殊勝正法，和無數的佛子聖眾，我以實際供養和意幻化現的無量供品，通過了知供養處、供養者、供養物三者皆無自性的方式，進行善妙的供養。那麼，如何供養呢？以意幻化現的供品遍佈十方無垠的剎土，其中所有蓮花等花朵，以及余甘子等果實，和能息滅疾病的藥物，以及青金石等各種珍寶，以及如國王之子所說：『清涼、甘甜、輕柔、潤滑，清澈、無垢，飲用不傷腸胃，亦不傷喉嚨。』所說的八功德水，以及珍寶所成的山，以及令人心曠神怡、適於修行的寂靜森林，以及以鮮花莊嚴的樹木，具備上妙色香味的豐碩果實，以及世間所有旃檀等散發妙香之物，以及能滿足願望的如意樹，以及由水晶、紅蓮寶等形成的珍寶樹，以及極其美麗的湖泊和池塘，以蓮花等眾多鮮花莊嚴，各種悅耳的鳥兒發出動聽的鳴叫，彼此歡快嬉戲，以及無需耕耘播種的稻米等各種莊稼，以及其他無法一一述說的、堪為供養的無量物品，遍佈無垠虛空，無有任何佔有者，我以虔誠之心取用，供養于佛陀及其眷屬，祈請爲了利益一切有情而具有大悲心的殊勝對境，以慈悲心垂念我等，歡喜納受我意幻化現的供品。我因往昔積累的福德微薄，今生貧窮困頓，無有實際的供養資財，然恒常為利樂他眾著想的怙主佛陀及其眷屬，請納受我的意......

【English Translation】 With the nature of complete abandonment and realization, the immaculate and supreme Dharma, and countless noble assemblies of the Buddha's heirs, I offer vast arrays of actual and mentally emanated offerings, knowing the object of offering, the act of offering, and the offerer to be without inherent existence. How do I offer? With mentally emanated offerings filling the boundless realms of the ten directions, including all kinds of flowers such as lotuses, fruits such as Emblica, medicines that pacify diseases, and various precious gems such as Indranila (青金石，lapis lazuli), and as the royal son said: 'Cool, sweet, light, and soft, clear and without impurity, drinking it does not harm the stomach, nor does it harm the throat,' the eight-fold pure water, mountains made of precious jewels, solitary and delightful forests that are pleasing to the mind, trees adorned with flowers, abundant fruits with excellent color, fragrance, and taste, all kinds of sandalwood and other fragrant substances in this world, wish-fulfilling trees, jewel trees made of crystal and padmaraga (紅蓮寶，ruby), beautiful lakes and ponds adorned with many flowers such as lotuses, where various delightful birds sing sweetly and play joyfully with each other, and various kinds of crops such as rice that grow without plowing or sowing, and other countless objects worthy of offering that cannot be described individually, pervading the ends of the infinite sky, without anyone claiming ownership, I take them with faithful mind and offer them to the Buddhas and their retinues. I beseech the supreme objects of offering, who possess great compassion and wish to benefit all sentient beings, to regard us with loving-kindness and accept these mentally emanated offerings as they are. Because I have accumulated little merit in the past, I am now poor and destitute, lacking material wealth for offerings, but the protectors, the Buddhas and their heirs, who always think only of the benefit and happiness of others, please accept my mind... With the nature of complete abandonment and realization, the immaculate and supreme Dharma, and countless noble assemblies of the Buddha's heirs, I offer vast arrays of actual and mentally emanated offerings, knowing the object of offering, the act of offering, and the offerer to be without inherent existence. How do I offer? With mentally emanated offerings filling the boundless realms of the ten directions, including all kinds of flowers such as lotuses, fruits such as Emblica, medicines that pacify diseases, and various precious gems such as Indranila (青金石，lapis lazuli), and as the royal son said: 'Cool, sweet, light, and soft, clear and without impurity, drinking it does not harm the stomach, nor does it harm the throat,' the eight-fold pure water, mountains made of precious jewels, solitary and delightful forests that are pleasing to the mind, trees adorned with flowers, abundant fruits with excellent color, fragrance, and taste, all kinds of sandalwood and other fragrant substances in this world, wish-fulfilling trees, jewel trees made of crystal and padmaraga (紅蓮寶，ruby), beautiful lakes and ponds adorned with many flowers such as lotuses, where various delightful birds sing sweetly and play joyfully with each other, and various kinds of crops such as rice that grow without plowing or sowing, and other countless objects worthy of offering that cannot be described individually, pervading the ends of the infinite sky, without anyone claiming ownership, I take them with faithful mind and offer them to the Buddhas and their retinues. I beseech the supreme objects of offering, who possess great compassion and wish to benefit all sentient beings, to regard us with loving-kindness and accept these mentally emanated offerings as they are. Because I have accumulated little merit in the past, I am now poor and destitute, lacking material wealth for offerings, but the protectors, the Buddhas and their heirs, who always think only of the benefit and happiness of others, please accept my mind...

ཀྱིས་ཕུལ་བའི་མཆོད་པ་འདི་རྣམས་ཁྱེད་ལ་ཕོངས་པ་མི་ མངའ་ཡང་བདག་ཅག་གི་རྒྱུད་ལ་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པའི་སླད་དུ་ཉིད་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ མཐུས་ལེགས་པར་བཞེས་ཤིག་སྙམ་པ་དང་། ཡང་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་རྣམས་ལ་བདག་གི་ ལུས་དངོས་སུ་ཡོད་པ་འདི་ཀུན་དུས་རྒྱུན་དུ་འབུལ་བར་བགྱིད་ན་གཞན་ལ་ལེགས་པ་ཁོ་ན་ སེམས་པའི་ཡོན་གནས་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་བདག་གི་བདོག་པའི་དངོས་པོ་འདི་ནི་ཡོངས་སུ་ བཞེས་པར་མཛོད་ཅིག་ཤིན་ཏུ་གུས་པས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁྱེད་ཀྱི་བཀའ་བཞིན་སྒྲུབ་པའི་བྲན་ ནམ་འབངས་སུ་མཆི་བར་བགྱིའོ། དམན་པ་བདག་དམ་པ་ཁྱེད་ཀྱི་བདག་གི་བར་བཟུང་ན་ མཉེས་པའི་སླད་དུ་འཁོར་བར་གནས་ཚེ་ཡང་གཞན་དོན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་འཇིགས་པའི་ 5-103 སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འཕྲལ་དང་ཡུན་དུ་ཕན་པའི་དོན་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་པར་བགྱིའོ། ། ད་སྐབས་སུ་སྔོན་གྱི་སྡིག་ལས་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡང་དག་ པར་འདའ་བར་བགྱིད་ཅིང་། སྡིག་པ་གཞན་ཡང་སླན་ཆད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་བགྱིད་ དེ་སྤོང་བར་དམ་འཆའ་ཞིང་དགེ་བ་ལ་འབད་པར་བགྱི་ལགས་སོ། །ཡང་རང་གི་མདུན་གྱི་ མཁའ་དབྱིངས་སུ་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ལ་སྐུ་ཁྲུས་གསོལ་བའི་ཁང་བཟང་ཡིད་ཀྱིས་སྤྲུལ་པ་ ནི་ག་བུར་ལ་སོགས་པས་བསྒོས་པས་ཤིན་ཏུ་དྲི་ཞིམ་པ་འོག་ཐམས་ཅད་ཤེལ་གྱི་རང་བཞིན་ ལས་གྲུབ་པའི་དྲི་མ་མེད་པས་གསལ་ཞིང་འོད་འཕྲོ་བས་འཚེར་བ་བྱི་དོར་བྱས་ཤིང་ལེགས་ པར་བསྟར་བ་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་རབ་ཏུ་ཡངས་པའི་ཁོད་སྙོམས་པ་ལ་སོགས་པར་གྲུ་བཞིར་གནས་ པ་དེའི་མཐའ་སྐོར་དུ་གསེར་གྱི་ར་བ་དམའ་མོས་བསྐོར་བའི་མཚམས་དང་ཕྱོགས་ཀུན་ནས་ བར་བར་དུ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་ཟེར་སྣ་ཚོགས་འབར་བའི་ཀ་བ་དུ་མ་དང་ ལྡན་པའི་སྟེང་ཕུབ་བཻཌཱུརྱས་བྱས་པ་ལ་གཡུའི་རྒྱ་ཕིབས་རབ་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྟེང་ན་མུ་ཏིག་གི་ ཏོག་བཟང་པོས་ཉེ་བར་མཛེས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཀ་བ་དེ་དག་གི་སྟེང་ནས་འཁོར་ཡུག་ཏུ་མུ་ ཏིག་གི་ཕྲེང་བས་སྤྲས་པས་དེའི་འོད་ཆགས་པའི་བླ་རེ་རབ་ཏུ་མཛེས་པས་ཉེ་བར་བརྒྱན་པ། དེ་ལྟ་བུའི་ཁྲུས་ཁང་རྒྱ་ཆེ་བ་དེའི་ནང་དུ་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ལེགས་པར་བཞུགས་པ་རྣམས་ ལ་གསེར་ལ་སོགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་འདྲ་མིན་མང་པོ་ལས་བྱས་པའི་བུམ་པ་རྣམས་ དྲི་ཞིམ་པོ་སྣ་ཚོགས་སྦྱར་བའི་སྤོས་ཆུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དག་གིས་ཉེ་བར་བཀང་ནས་ཁྲུས་བྱེད་ པའི་ལྷ་མོ་དཔག་མེད་ཡིད་ཀྱིས་མངོན་པར་སྤྲུལ་ཏེ་དེ་དག་གིས་བུམ་པ་རྣམས་ཐོགས་ནས་ ཡིད་འཕྲོག་གླུ་དབྱངས་སྙན་པའི་འགྱུར་ཁུག་འཐེན་ཞིང་རྔ་ཟླུམ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་མང་ པོའི་མཆོད་པའི་སྒྲ་སྙན་བསྒྲོགས་པ་དང་བཅས་ཏེ་སྐུ་ཁྲུས་གསོལ་བར་བསམ་ཞིང་། དེ་ནས་ 5-104 ཡང་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་དུ་ཀུ་

【現代漢語翻譯】我等所獻之供養，縱然于您無所匱乏，然為令我等相續圓滿二資糧故，祈請以您之神變力善為納受。複次，于諸佛菩薩前，我此身恒常供養，唯愿恒常思利他之諸功德主，納受我之一切受用。我以極恭敬之心，愿為依您教誨而行之僕從。卑微如我，若蒙您之攝受，為令您歡喜，縱輪迴亦不懼利他之苦，恒常為一切有情成辦暫時與究竟之利益。此時，我以懺悔之方式清凈往昔之罪業，並立誓永不再犯，精勤行善。複次，于自身前之虛空中，觀想諸佛菩薩安住于以意幻化之沐浴殿中，其殿以樟腦等香料薰染，極具香氣，下部皆由水晶構成，清澈無垢，光明閃耀，經過精心打掃和佈置，寬廣平整，四方端正。其殿四周環繞矮小的金製圍墻，各處間隔處皆有珍寶製成的光芒四射之柱，柱頂覆蓋著以青金石製成的屋頂，屋頂上裝飾著華麗的翡翠瓦片，瓦片上點綴著精美的珍珠頂飾。珍寶柱上懸掛著珍珠串，光彩奪目，美不勝收。于如此廣闊之沐浴殿中，諸佛菩薩安詳端坐，我以盛滿各種香料調和之甘美香水之金等珍寶製成之寶瓶，由無數以意幻化之沐浴天女手持寶瓶，奏響悅耳動聽之樂音，如圓鼓等各種供養樂器，為諸佛菩薩沐浴。心中如是觀想。隨後，眾天女手持...

【English Translation】 Although these offerings presented by us are not lacking for you, in order to complete the two accumulations in our lineage, please accept them well through the power of your miraculous abilities. Furthermore, I will constantly offer this body of mine to all the Buddhas and Bodhisattvas. May the supreme objects of merit, who always think only of the benefit of others, completely accept this possession of mine. With utmost respect, I will be a servant or subject who acts according to your command, O noble being. If I, the inferior one, am held by you, the noble one, then even if I remain in samsara for the sake of pleasing you, I will not fear the suffering of benefiting others, and I will always accomplish only the benefit of all sentient beings, both temporary and ultimate. At this time, I will purify past misdeeds by way of thorough repentance, and I vow not to commit other sins in the future, but to abandon them and strive for virtue. Furthermore, in the sky in front of me, I visualize a palace for bathing the Buddhas and Bodhisattvas, created by the mind, which is extremely fragrant because it is infused with camphor and other substances. All below is made of crystal, clear and radiant, shining brightly without impurity, well-swept and well-arranged, wide and extremely spacious, level and square. Around its perimeter is a low golden fence, and in between, from all directions, are many pillars blazing with various rays of light made of precious jewels, topped with a roof made of lapis lazuli, with a jade canopy that is very extensive, adorned with fine pearl tassels. The light of the pearl garlands hanging from the precious jewel pillars is very beautiful and well-adorned. In such a vast bathing palace, the Buddhas and Bodhisattvas are well-seated. I fill the vases made of gold and other various kinds of precious jewels with delightful scented water mixed with various fragrances, and countless bathing goddesses, manifested by the mind, hold the vases and sing captivating melodies, playing various kinds of offering instruments such as round drums, and I contemplate bathing the Buddhas and Bodhisattvas. Then, Then the goddesses hold dhukus...

ལའི་རས་སོགས་མཚུངས་པ་མེད་པའི་རས་བཟང་པོ་རྣམ་པ་མང་ པོ་ལ་གུར་ཀུམ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་ཞིམ་པོ་རབ་ཏུ་བསྒོས་པས་མཆོད་ཡུལ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ཕྱི་ཞིང་ བྱི་དོར་བྱས་ནས་རང་རང་དང་འཚམས་པའི་གོས་དང་རྒྱན་གྲངས་མང་བ་དང་། ཙནྡན་ས་ མཆོག་སོགས་ལྷ་རྗས་དྲི་བཟང་གི་མཆོད་པ་མཐའ་ཡས་པ་དང་མེ་ཏོག་མནྡ་ར་བ་སོགས་མེ་ ཏོག་སིལ་མ་འཐོར་ཞིང་འགྲེམ་པ་དང་། མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་པའི་ཕྲེང་བ་སྤེལ་ལེགས་བརྒྱུས་ པའི་ཆུན་འཕྱངས་སོགས་རྣམ་པ་མང་པོའི་མཆོད་རྫས་དུ་མ་དང་། དྲི་ཞིམ་པའི་ངད་ཕྱོགས་ ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་ཅིང་ལྡང་བའི་བདུག་པ་བསྲེགས་པའི་དུ་བ་སྤྲིན་གྱི་ཚོགས་ལྟར་འཁྲིགས་ པ་རྣམས་དང་། འབྲས་ཆན་ཀ་ར་སྣུམ་ཁུར་ལ་སོགས་པའི་ཞལ་ཟས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཟའ་ བཅའ་བཏུང་བ་གཞིབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་དྲི་རོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ལྷ་ རྫས་ལས་གྲུབ་པའི་བཤོས་གཙང་མ་གང་ཡོད་རྣམས་དང་སྣོད་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་ལས་ བྱས་ཤིང་དབྱིབས་པདྨ་རྒྱས་པ་ལྟར་མཛེས་པའི་ཀོང་བུ་གྲལ་ཉེ་བར་བསྒྲིགས་པའི་ནང་དུ་ བཅུད་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུའི་རིགས་མང་པོ་འོད་རབ་ཏུ་གསལ་བས་ཉིན་མཚན་རྟག་ཏུ་ སྣང་བར་བྱེད་པའི་སྒྲོན་མེ་ངོ་མཚར་བ་རྣམས་དང་། གཞལ་མེད་ཁང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ ལས་གྲུབ་པའི་ཕོ་བྲང་ནང་ན་ལྷའི་བུ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟོད་པའི་དབྱངས་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྒྲོག་ པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱན་བཀོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་མཛེས་ཤིང་འོད་ ཟེར་གྱི་ཕུང་པོ་ཕྱོགས་བརྒྱར་འགྱེད་པ་མཐའ་ཡས་པ་ནམ་མཁའི་རྒྱན་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་རྣམས་ དང་། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ལས་གྲུབ་ཅིང་ཚ་བ་སྐྱོབ་པའི་གདུགས་རབ་ཏུ་མཛེས་པ་གསེར་ གྱི་ཡུ་བ་ཅན་འཁོར་ཡུག་ཀུན་ཏུ་མུ་ཏིག་གི་ཕྲེང་བས་ཉེ་བར་བརྒྱན་པ་དེ་དག་མཆོད་ཡུལ་ ཐུབ་དབང་སྲས་དང་བཅས་པ་རྣམས་ལ་གུས་པས་འབུལ་བ་ལགས་སོ། །གོང་སྨོས་ཀྱི་མཆོད་ པའི་ཁྱད་པར་དེ་དག་ལས་གཞན་ཡང་མཆོད་པའི་ཚོགས་དུང་དང་པི་ཝཾ་རྔ་བོ་ཆེ་ལ་སོགས་ 5-105 པ་རོལ་མོའི་བྱེ་བྲག་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་དང་། གར་དང་བཅས་པའི་གླུ་དབྱངས་སྙན་པ་དེ་ དག་གང་ཞིག་ཐོས་པས་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་ཀྱང་དགའ་བས་ཚིམ་པར་བྱེད་ པའི་མཆོད་པའི་སྤྲིན་ཕུང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་དམ་པ་དག་གི་སྤྱན་ སྔར་སོ་སོར་གནས་པར་གྱུར་ཅིག དམ་པའི་ཆོས་དང་མཆོད་རྟེན་རིང་བསྲེལ་གྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ རྣམས་དང་གཟུགས་སྐུའི་རྟེན་རི་མོ་ལུགས་མ་འབུར་དུ་དོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ ཐམས་ཅད་ལ་རིན་པོ་ཆེ་དང་མེ་ཏོག་དྲི་བཟང་གོས་རྒྱན་འབྲུ་སྨན་ལ་སོགས་པའི་ཆར་བ་རྟག་ ཏུ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་འབབ་པར་ཤོག་ཅིག ཇི་ལྟར་འཇམ་པའི་དབྱངས་དང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ ལ་སོགས་པ་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་འ

【現代漢語翻譯】以無與倫比的精美絲綢等多種物品，用藏紅花等香料充分薰染，用於擦拭和清潔供奉之物的身體，並提供適合各自的眾多衣物和飾品。還有檀香等珍貴神聖的香供，以及曼陀羅花等散落和鋪開的鮮花，還有各種鮮花串成的精美花環等多種供品。焚燒散發著香味的薰香，其煙霧如雲般瀰漫。還有米飯、糖、油炸食品等各種美食，以及飲料等色香味俱全的食物，所有這些由神聖物質製成的純凈祭品，以及用黃金製成的器皿，其形狀如盛開的蓮花般美麗，整齊排列的碗中盛滿各種如意寶珠，光芒四射，晝夜照亮的神奇燈盞。在由各種珍寶製成的無量宮殿中，天女們唱誦著悅耳的讚歌，內外裝飾華麗，光芒四射，如天空的裝飾般無邊無際。還有由各種珍寶製成，遮蔽酷熱的華麗傘蓋，金色的傘柄上裝飾著珍珠串，所有這些都恭敬地供奉給包括佛陀及其眷屬在內的供養對象。除了上述特殊的供品外，還有各種各樣的樂器，如海螺、琵琶、大鼓等，以及伴隨著舞蹈的動聽歌聲，聽到這些歌聲，即使是受苦的眾生也會感到快樂和滿足，愿這些無量的供養云聚集在功德聖地之前。愿聖法、佛塔、舍利子等，以及繪畫、雕塑等所有身像，都持續不斷地降下珍寶、鮮花、香料、衣物、飾品、穀物、藥物等雨。如同文殊菩薩和普賢菩薩等十地自在者一樣…… 愿我能以同樣的方式供養。

【English Translation】 With unparalleled fine silks and many other items, thoroughly infused with fragrant spices such as saffron, used to wipe and cleanse the bodies of the objects of offering, and providing numerous garments and ornaments suitable for each. There are also precious and divine incense offerings such as sandalwood, as well as scattered and spread flowers such as Mandarava flowers, and various beautifully strung garlands of flowers, and many other offerings. Burning fragrant incense, its smoke billowing like clouds. There are also various delicacies such as rice, sugar, fried foods, and beverages, foods with excellent color, aroma, and taste, all these pure offerings made of divine substances, and vessels made of gold, their shapes as beautiful as blooming lotuses, with bowls neatly arranged and filled with various wish-fulfilling jewels, their light shining brightly, illuminating day and night, wondrous lamps. In immeasurable palaces made of various jewels, celestial maidens chant pleasing praises, adorned with magnificent decorations inside and out, radiating light, boundless like the ornaments of the sky. There are also magnificent canopies made of various jewels, sheltering from the heat, with golden handles adorned with strings of pearls all around, all these are respectfully offered to the objects of offering, including the Buddha and his retinue. In addition to the aforementioned special offerings, there are also various musical instruments such as conches, lutes, large drums, and melodious songs accompanied by dances, hearing which, even suffering beings will feel joy and satisfaction, may these immeasurable clouds of offerings gather before the sacred fields of merit. May the rain of jewels, flowers, incense, garments, ornaments, grains, medicines, etc., constantly and continuously fall upon the sacred Dharma, stupas, relics, and all representations of the body, such as paintings and sculptures. Just as Manjushri and Samantabhadra, the lords of the ten bhumis (grounds), do...

ཕྲུལ་བ་མཐའ་ཡས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་ བཀོད་པ་ངོ་མཚར་བ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་ལེགས་པར་བསྐྲུན་ཅིང་། ལག་པའི་མཐིལ་ ནས་མཆོད་སྤྲིན་གྱི་ཕུང་པོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྤྲོ་བ་སོགས་ཀྱིས་རྒྱལ་བ་རྣམས་ལ་མཆོད་ པ་ལྟར་བདག་གིས་ཀྱང་མོས་པའི་བསམ་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འགྲོ་བའི་མགོན་པོ་ སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་རྣམས་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་མཆོད་པ་དབུལ་ བར་བགྱིའོ། །ཞེས་ཡིད་ཀྱི་རྒྱ་བསྐྱེད་དེ་སེམས་དང་བ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱོད་ འཇུག་ལས་བྱུང་བ་ལྟར། རིན་ཆེན་སེམས་དེ་བཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །སོགས་ནས། མགོན་ པོ་སྲས་དང་བཅས་རྣམས་མཆོད། །ཅེས་པའི་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་བསྟོད་དབྱངས་བསྒྲགས་པ་ནི། ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་རྒྱ་ མཚོ་ལྟར་ཟད་མི་ཤེས་པ་མངའ་བ་རྣམས་ལ་བདག་གི་བསྟོད་པའི་དབྱངས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཀྱང་ རྒྱ་མཚོ་ལྟར་ཟད་མི་ཤེས་པ་རྣམ་ཀྱིས་བསྟོད་པར་བགྱིའོ། །བསྟོད་པའི་གླུ་དབྱངས་སྙན་པར་ སྒྲོགས་པའི་སྤྲིན་ཕུང་རྣམས་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་དེ་དག་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་དུས་དང་རྣམ་པ་ ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག་བསམ་པའི་སྒོ་ནས། ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་སོགས་ནས་འབྱུང་གྱུར་ 5-106 ཅིག །ཅེས་པའི་བར་བརྗོད་དོ། ། གཉིས་པ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡན་ལག་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་དུ་གཤེགས་ཤིང་ བཞུགས་པ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ ཉིད་ཅན་དམ་པའི་ཆོས་དང་ཚོགས་ཀྱི་མཆོག་ཐེག་ཆེན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་དང་ བཅས་པ་རྣམས་ལ་ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་ཁམས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀུན་གྱི་གྲངས་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ དེ་སྙེད་ཀྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པར་ལུས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་སྤྲུལ་ནས་གུས་པས་བཏུད་པ་བྱ་ བ་དང་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་པའི་གཞི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་ རྣམས་དང་། གནས་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་ན་བཞུགས་པའི་མཆོད་རྟེན་རྣམས་དང་། ལུང་ནོད་པའི་ཡུལ་མཁན་པོ་ཐར་བའི་དོན་སྟོན་པའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་དང་། ཚངས་སྤྱོད་ ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་གུས་འདུད་འབུལ་ བཞིན། དུས་གསུམ་གཤེགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོགས་ནས། མཆོག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པའི་བར་བརྗོད་དོ། ། གཉིས་པ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི། ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་དུས་འདི་ནས་བཟུང་སྟེ་ཇི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལ་མཆིས་ཀྱི་བར་དུ་སྐྱབས་སྟོན་པ་པོ་ སངས་རྒྱས་དང་། སྐྱབས་དངོས་ལུང་རྟོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་དང་། སྐྱབས་སྒྲུབ་པའི་ གྲོགས་བྱང་སེམས་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་ཚོགས་ལ་བློ་གཏོད་ཅིང་སྐྱབས་སུ་བསྟེན་ པར་

【現代漢語翻譯】以無量幻化和奇妙莊嚴的陳設，如同虛空般廣闊，善妙地陳設供養；從手掌中涌出不可思議的供云，以歡喜等心供養諸佛。同樣，我以虔誠之心，向如來、眾生怙主，以及菩薩聖眾，獻上無上的供養。如是，擴充套件心量，以極大的歡喜之心，如《入行論》所說：『為持珍寶心，我今敬供養。』乃至『怙主及聖子，是諸佛菩薩。』之間誦唸。第二，宣唱讚頌之音：對於擁有如海般深廣無盡功德之聚的諸佛，我以如海般無盡的讚頌之音來讚美。愿讚頌的妙音之云，無礙地、時時處處地供養于諸佛菩薩聖眾。心中如是想：『功德如大海』等，乃至『愿恒常涌現。』之間誦唸。第二，頂禮和皈依之支分，分為二：第一，頂禮：對於過去、未來和現在已逝和住世，遍知一切所知的諸佛，以及具有教法和證悟之自性的聖法，和僧眾之殊勝，大乘不退轉之僧伽等，於十方世界的微塵數般眾多的身前，化現無數身體，恭敬頂禮。此外，對於發起菩提心之所依，特別是殊勝的處所，以及八大聖地等處所安住的佛塔，以及傳授經論之地的堪布（Khenpo，親教師），開示解脫之道的阿阇黎（Acharya，軌範師），以及安住于梵行戒等殊勝律儀者，恭敬頂禮。『三世一切佛』等，乃至『至勝我頂禮。』之間誦唸。第二，皈依：從現在起，直至證得菩提果位之間，對於如同虛空般無邊無際的一切眾生，皈依導師佛（Buddha），皈依真實的教法（Dharma），即經教和證悟所攝之法，皈依成辦解脫之友，菩薩聖眾之僧伽（Sangha），心生信賴並依止。

【English Translation】 With limitless emanations and wondrous arrangements, perfectly arranged like the sky, and from the palms of my hands, emanate inconceivable masses of offering clouds, offering to the Victorious Ones with joy and so forth. Likewise, with a mind of devotion, I offer supreme offerings to the Thus-Gone Ones, the protectors of beings, together with the assembly of Bodhisattva offspring. Thus, expanding the mind, with great joy, as it says in the Bodhicaryāvatāra: 'To hold this precious mind, I now offer...' and so on, up to 'The protectors and their offspring, these Buddhas and Bodhisattvas.' recite in between. Second, proclaiming the melody of praise: To those who possess a collection of profound and vast qualities, inexhaustible like the ocean, I offer praises with a melody of praise that is also inexhaustible like the ocean. May the clouds of sweet melodies of praise, without fail, always arise at all times and in all ways to those Victorious Ones and their offspring. Thinking in this way: 'Qualities like the ocean' and so on, up to 'May they always arise.' recite in between. Second, the branch of prostrating and taking refuge, divided into two: First, prostrating: To all the Buddhas who have passed away, will come, and are present, who know all knowable things, and to the holy Dharma, the essence of scripture and realization, and to the supreme Sangha, the irreversible Mahāyāna Sangha, with as many bodies as there are atoms in all the realms of the ten directions, I emanate countless bodies and prostrate with reverence. Furthermore, to the special places that are the basis for generating the mind of enlightenment, and to the stupas in the eight great places and so forth, and to the Khenpos (abbots) who are the places of receiving the scriptures, and to the Acharyas (teachers) who show the meaning of liberation, and to those who abide in the supreme vows such as celibacy, I offer reverence and prostrations. 'All Buddhas of the three times' and so on, up to 'I prostrate to the supreme.' recite in between. Second, taking refuge: From this time onwards, until reaching the essence of enlightenment, for all sentient beings as vast as the sky, I entrust my mind and rely on the teacher, the Buddha; on the true Dharma, gathered by scripture and realization; and on the Sangha of noble Bodhisattvas, the friends who accomplish liberation.

ཁས་ལེན་པའི་སྒོ་ནས་སྙིང་ནས་རེ་ལྟོས་འཆའ་བཞིན། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་མཆིས་ཀྱི་ སོགས། སྐྱབས་སུ་མཆི། ཞེས་པའི་བར་བརྗོད་དོ། ། གསུམ་པ་སྡིག་པ་བཤགས་པའི་ཡན་ལག་ནི། བཤགས་ཡུལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་ 5-107 སེམས་དཔའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་གོང་ལྟར་མདུན་དུ་དམིགས་པ་ལ་ལུས་ཀྱི་ཐལ་མོ་སྦྱར་ ཏེ་ངག་ནས་ཞུ་བ་བྱ་བ་ནི། དུས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ད་ལྟ་ཡན་ཆད་དུ་བདག་གི་ བླང་དོར་གྱི་གནས་ཇི་བཞིན་མ་ཤེས་པའི་རྨོངས་པའི་དབང་གིས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་བདག་ གིས་བགྱིས་པའམ་གཞན་ལ་བགྱིད་དུ་བསྩལ་པའམ་མི་ཤེས་པའི་དབང་གིས་གཞན་གྱིས་ བགྱིས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་གང་བགྱིས་པའི་ནོངས་པ་དེ་དག་ལ་ནོངས་པར་མཐོང་ཞིང་ རྟོགས་པར་བགྱིས་ནས་བསམ་པ་ཞེ་ཐག་པས་འགྲོ་བའི་མགོན་པོ་རྣམས་ལ་མཐོལ་ཞིང་ བཤགས་ཏེ་སླན་ཆད་ཀྱང་སྡོམ་པར་བགྱིད་དོ། །ཡང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་ཕན་འདོགས་ པའི་ཕ་མ་བཀུར་བར་འོས་པའི་ཞིང་མཁན་པོ་སོགས་བླ་མ་གཞན་དག་ལ་དམིགས་ཏེ་ཀུན་ སློང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་སྦྱོར་བ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་གནོད་པའི་ལས་བགྱིས་ པ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་དང་ཐར་པ་ལ་སྒྲིབ་པའི་སྡིག་པ་ཤིན་ཏུ་ལྕི་ཞིང་མི་བཟད་པ་བགྱིས་ པ་དེ་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་གྱི་འདྲེན་པ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་མཐོལ་ཞིང་བཤགས་སོ། །སྡིག་ པ་དེ་དག་མ་བཤགས་ན་སྡིག་པ་མ་ཟད་པའི་སྔོན་དུ་བསྡོད་ལོང་མེད་པར་མྱུར་དུ་འཆི་བར་ འགྱུར་ཞིང་། སྡིག་པ་དང་བཅས་པར་ཤི་ན་ཕྱི་མར་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཕྱིར་ ཐབས་ཇི་ལྟར་བྱས་ན་འཁོར་བར་འཆིང་བྱེད་སྡིག་པ་འདི་ལས་ངེས་པར་ཐར་བར་འགྱུར་ ན་ཐབས་དེའི་སྒོ་ནས་མྱུར་དུ་བདག་སྡིག་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་འདི་ལས་བསྲུང་ཞིང་ བསྐྱབ་ཏུ་གསོལ། སུས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་བརྟན་པོར་བྱ་མི་རུང་བའི་འཆི་བདག་འདི་ནི་བདག་ གི་བྱ་བ་འགྲུབ་པར་བྱས་ཟིན་མ་ཟིན་ལ་བལྟས་ནས་མི་སྡོད་པར་ནད་ཡོད་མེད་ཀྱི་སེམས་ ཅན་གང་ཡིན་ཀྱང་གློ་བུར་ནམ་འཆི་ངེས་པ་མེད་པས་ཚེ་འདི་ལ་ཡིད་བརྟན་བྱ་མི་རུང་བ་ཡིན་ པ་ལ། ནམ་ཞིག་འདི་སྣང་གི་ལོངས་སྤྱོད་གང་ཡོད་རྣམས་བོར་ཏེ་གཅིག་པུར་འཇིག་རྟེན་ཕ་ རོལ་ཏུ་འགྲོ་དགོས་ཚུལ་ལ་འདང་མ་རྒྱབ་ནས་ཚེ་འདིའི་མཛའ་བ་རྣམས་བསྐྱང་བ་དང་མི་ 5-108 མཛའ་བ་རྣམས་གཞོམ་པའི་ཆེད་དུ་ཆགས་སྡང་གིས་སྡིག་ལས་སྣ་ཚོགས་བགྱིས་པ་འདི་ལ་ བསམ་ན་ཤིན་ཏུ་འགྱོད་དོ། །འདི་ངོགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡུད་ཙམ་ལས་གང་གི་དོན་དུ་སྡིག་པ་བྱ་ ཡུལ་མི་མཛའ་བའི་དགྲ་དང་མཛའ་བའི་གཉེན་སོགས་དང་བྱེད་པ་པོ་བདག་དང་། བདག་ གི་ཉེར་མཁོ་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ནམ་ཞིག་གང་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ན་དེ་དག་གི་དོན་དུ་སྡིག་ པ་བྱས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་ཞིང་དཔེར་ན་རྨི་ལམ་དུ་བདེ་སྡུག་ཅི་མྱོང་ཡང་སད་ཚེ

【現代漢語翻譯】以承諾之心，懷著深切的期望，直至菩提心（byang chub snying po，覺悟的本質）等等。我皈依！』之間進行陳述。第三支，懺悔罪業之支：懺悔的對象是佛（sangs rgyas，覺悟者）和菩薩（byang chub sems dpa'，覺悟的勇士）的聖眾，如前所述觀想於前方，合掌，口中唸誦祈請文：從無始劫以來直至今日，我因無明（ma rigpa，缺乏知識）的勢力，未能如實知曉取捨之處，造作了罪惡和不善業，或教唆他人造作，或因無明而隨喜他人所作。對於所造作的過錯，我深感懊悔並認識到，以至誠之心向眾生的怙主（mgon po，保護者）坦白和懺悔，並承諾今後將嚴加守護。此外，觀想三寶（dkon mchog gsum，佛法僧三寶）、給予幫助的父母、值得尊敬的福田（zhiing mkhan po，功德的田地）如堪布（mkhan po，住持）等上師（bla ma，精神導師），因煩惱（nyon mongs pa，負面情緒）的驅使，通過身語意三門造作了傷害性的行為，製造了痛苦，以及遮蔽解脫的極重且難以忍受的罪業，我向世間的引導者們一一坦白和懺悔。如果這些罪業不懺悔，在罪業未凈除之前，我將沒有時間停留，會迅速死去。如果帶著罪業死去，來世將遭受劇烈的痛苦。因此，無論用什麼方法，我必須從束縛輪迴的罪業中解脫出來。懇請您以那種方法迅速地保護和拯救我，使我遠離罪業及其果報。這個誰也不可信任的死主（'chi bdag，死亡之主），不會等待我完成事情，無論有病無病，眾生何時突然死去都無法確定，因此不能信任此生。何時我將拋棄今生的所有享樂，獨自前往來世？想到這裡，爲了維護今生的朋友和摧毀敵人，我因貪嗔而造作了各種罪業，我深感後悔。想到此岸的景象轉瞬即逝，爲了什麼而造作罪業呢？無論是作為罪業對象的敵人和朋友，還是作為造作者的我，以及我的必需品和享樂，何時都將不復存在。爲了這些而造作罪業，真是大錯特錯。例如，無論在夢中體驗到什麼苦樂，醒來時……

【English Translation】 With a heart of commitment, holding deep expectations, until the essence of Bodhi (byang chub snying po, the essence of enlightenment) etc. I take refuge!' is stated. The third branch, the branch of confessing sins: The objects of confession are the Buddha (sangs rgyas, the awakened one) and the assembly of Bodhisattvas (byang chub sems dpa', warriors of enlightenment), visualized in front as mentioned above, with palms joined, and verbally making the request: From beginningless time until now, due to the power of ignorance (ma rigpa, lack of knowledge), not knowing the places of what to take and what to abandon, I have committed sins and non-virtuous deeds, or caused others to commit them, or due to ignorance, rejoiced in what others have done. For those faults committed, I deeply regret and realize them, and with sincere intention, I confess and repent to the protectors of beings (mgon po, protectors), and promise to guard against them in the future. Furthermore, visualizing the Three Jewels (dkon mchog gsum, the Buddha, Dharma, and Sangha), parents who give help, fields of merit (zhiing mkhan po, fields of merit) worthy of respect such as Khenpos (mkhan po, abbots) and other Lamas (bla ma, spiritual teachers), driven by afflictions (nyon mongs pa, negative emotions), through the doors of body, speech, and mind, I have committed harmful actions, created suffering, and extremely heavy and unbearable sins that obscure liberation. I confess and repent to the guides of the world one by one. If these sins are not confessed, before the sins are exhausted, I will not have time to stay and will die quickly. If I die with sins, I will experience severe suffering in the future. Therefore, no matter what method is used, I must be liberated from these sins that bind me to samsara. I beseech you to quickly protect and save me from these sins and their consequences by that method. This Lord of Death ('chi bdag, Lord of Death), whom no one can trust, does not wait for me to finish my tasks, and whether sentient beings are sick or not, it is uncertain when they will suddenly die, so one cannot trust this life. When will I abandon all the enjoyments of this life and go alone to the next world? Thinking of this, in order to maintain friends and destroy enemies in this life, I have committed various sins due to attachment and aversion, and I deeply regret this. Thinking that the appearances of this shore are fleeting, for what purpose should I commit sins? Whether it is the enemies and friends who are the objects of sin, or myself as the perpetrator, and my necessities and enjoyments, when will they all cease to exist? Committing sins for these is a great mistake. For example, no matter what happiness or suffering is experienced in a dream, when awakened...

་དེ་དག་དྲན་ ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཙམ་ལས་གང་ཡང་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཚེ་འདིར་དགྲ་ལ་འཐབ་པ་གཉེན་དང་ འགྲོགས་པ་ཟས་ནོར་བསགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཟག་བཅས་ཀྱི་དངོས་པོ་གང་དང་གང་ལ་ སྤྱད་པ་ཐམས་ཅད་རང་དུས་ཁོ་ན་ཙམ་ལས་སྔར་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱིས་གཅིག་ཀྱང་མི་ མཐོང་བར་ཐམས་ཅད་དྲན་པའི་ཡུལ་ཙམ་དུ་ཟད་ལ་དེ་དག་གི་དོན་དུ་བྱས་པའི་སྡིག་པ་དག་ ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་ནམ་ཞིག་སྡིག་འབྲས་མྱོང་བ་ལ་བསླུ་བ་མེད་དེ། དེ་ཡང་ རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པར། རྒྱལ་པོ་དུས་ཀྱིས་ཉེན་ཏེ་འགྲོ་གྱུར་ན། །འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་ གཉེན་བཤེས་རྗེས་མི་འབྲང་། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་གང་དང་གང་སྐྱེས་ཀྱང་། །ས་ནི་གྲིབ་མ་བཞིན་ དུ་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་བདག་ནི་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ནས་ཐམས་ཅད་ བོར་ཏེ་འོངས་བ་དང་། སྐྱེ་བ་ཕྱི་མར་ཐམས་ཅད་བོར་ཏེ་འགྲོ་བའི་གློ་བུར་བ་མགྲོན་པོ་ལྟ་བུ་ ཡིན་པའི་ཚུལ་བདག་གིས་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པས་གཏི་མུག་དང་ཆགས་སྡང་གི་དབང་གིས་ སྡིག་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་བྱས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་འགྱོད་པས་བཤགས་པར་བྱའོ། །དུས་ཉིན་མཚན་ གཉིས་རེས་མོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འོང་བ་ལ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་སྡོད་པར་མེད་པར་སྐྱེས་བུའི་ཚེ་ འདི་ཡང་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་མི་སྡོད་པར་རྟག་ཏུ་ཟད་པར་འགྱུར་ཞིང་ཚེ་ལ་སྣོན་པ་མེད་ཅུང་ ཟད་ཙམ་ཡང་ལོགས་ནས་འོང་བ་མེད་ན་བདག་ལྟ་བུའི་འགྲོ་བ་ཉམ་ཆུང་མྱུར་ནས་ངེས་པར་ འཆི་བར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཡུན་རིང་དུ་བསྡད་ལོང་མེད་ངེས་ལགས་པས་ད་སྐབས་དགེ་ 5-109 བ་ལ་ཅིས་ཀྱང་འབད་པར་རིགས་ཏེ། མི་རྟག་པའི་གཏམ་ལས། ལྟག་ཆུ་བཅད་པའི་རྫི ང་ བཞིན་དུ། །སྣོན་མེད་འབྲིད་པ་དང་བཅས་པས། །ཀུན་ཀྱང་འཆི་བའི་ལམ་ཞུགས་ན། །གློ་ བུར་ཚེ་ལ་སུ་ཡིད་རྟོན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ནམ་ཞིག་བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་ནད་པའི་ མལ་ན་འདུག་བཞིན་དུ་གཉེན་གྲོགས་མཛའ་བཤེས་སྨན་པ་ནད་གཡོག་དག་གིས་མཐའ་ ནས་བསྐོར་ཞིང་ཡོངས་སུ་བསྲུང་ནའང་སྲོག་འཆད་པའི་ཚེ་གནད་གཅོད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་ བ་དྲག་པོ་དག་ཉེ་བ་སུས་ཀྱང་མི་ལེན་པར་རང་ཉིད་ཁོ་ནས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །འཇིགས་སུ་རུང་བའི་གཤིན་རྗེའི་ཕོ་ཉས་མངོན་སུམ་དུ་ཟིན་ཏེ་བཅིང་བརྡེག་གི་སྦྱོར་བ་དྲག་ པོས་ས་ཆ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་གནས་སུ་དབང་མེད་དུ་ཁྲིད་དེ་རང་ཉིད་ཀྱི་སྒོས་སྡུག་བཟོད་ དཀའ་བ་མྱོང་བ་ལ། གཉེན་ཉེ་བ་ཡོད་པས་ཅི་ཞིག་ཕན་ཏེ་སུས་ཀྱང་བསྐྱབ་པར་མི་ནུས་ཀྱི། དེ་ཚེ་བསོད་ནམས་དགེ་བ་བསགས་པ་གཅིག་པུ་སྐྱབས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་ བདག་གིས་སྔར་ནས་མ་བསྟེན་པས་ཤིན་ཏུ་འགྱོད་དོ། །མགོན་པོ་ཞེས་བོས་ནས་སྒོ་གསུམ་ གྱི་སྤྱོད་པ་བག་མེད་དུ་གྱུར་པ་བདག་མྱུར་དུ་འཆི་བ་དང་གཤིན་རྗེས་འཁྲིད

【現代漢語翻譯】就像那些僅僅成為回憶的地方一樣，今生與敵人戰鬥、與朋友交往、積累食物和財富等等，所有這些有漏的物質，無論享用了什麼，都僅僅是當時而已，過去的一切，之後一件也看不見，一切都只是回憶而已。而爲了這些所造的罪惡，卻會跟隨自己，無論何時，體驗罪惡的果報是不可避免的。正如告誡國王時所說：『國王被時間逼迫而去，眷屬和財富、親友都不會跟隨。無論這個人出生於何處，罪惡都會像影子一樣跟隨。』就像這樣，我從前世而來，捨棄了一切，來世也要捨棄一切而去，就像一個暫時的客人一樣。我沒有認識到這一點，被愚癡和貪嗔所控制，造作了各種罪惡，對此我深感後悔，所以要懺悔。日夜交替而來，沒有片刻停留，人的生命也是如此，沒有片刻停留，總是走向終結，生命不會增加，也不會從其他地方獲得絲毫補充。像我這樣的弱小眾生，迅速且必然地走向死亡，為什麼不會這樣呢？肯定沒有長時間停留的餘地，所以現在必須努力行善。正如無常的教言中所說：『就像截斷水源的水池一樣，只會減少不會增加，一切都走在死亡的道路上，誰能相信這短暫的生命呢？』就像這樣。當有一天我獨自躺在病床上，親友、朋友、醫生和護士圍繞著我，盡力守護我，但在斷氣的那一刻，感受到的劇烈痛苦，沒有人能代替我承受，只能自己獨自體驗。恐怖的閻羅使者顯現，用殘酷的捆綁和鞭打，將我帶到不悅意的地方，在那裡獨自承受難以忍受的痛苦。那時，親近的人又有什麼用呢？沒有人能夠救助我。那時，只有積累的功德才是最好的救護，而我之前卻沒有依靠它，對此我深感後悔。我呼喚著『怙主』（保護者），但身語意的行為卻放縱不羈，我即將死去，被閻羅帶走。

【English Translation】 Just as those places become mere memories, in this life, fighting with enemies, associating with friends, accumulating food and wealth, etc., whatever contaminated things are enjoyed, they are only for that time. All that has passed, not a single thing can be seen afterward, everything is just a memory. And the sins committed for these things will follow oneself, and there is no escaping the experience of the results of sin. As it is said in the advice to the king: 'When the king is forced to go by time, retinue and wealth, relatives and friends will not follow. Wherever that person is born, sin will follow like a shadow.' Like this, I have come from the previous life, abandoning everything, and in the next life, I will abandon everything and leave, like a temporary guest. I did not realize this, and being controlled by ignorance and attachment, I committed various sins, for which I deeply regret, so I must confess. Day and night come in alternation, without a moment's pause, and so is human life, without a moment's pause, always moving towards the end. Life does not increase, nor does it come from any other place. Why wouldn't a weak being like me, quickly and inevitably go to death? There is definitely no room for a long stay, so now we must strive to do good. As it is said in the teachings on impermanence: 'Like a pool with its water source cut off, it only decreases and does not increase, everyone is on the path to death, who can trust this fleeting life?' Like this. When one day I am lying alone on the sickbed, relatives, friends, doctors, and nurses surround me, trying their best to protect me, but at the moment of death, the intense pain felt, no one can bear it for me, I can only experience it alone. The terrifying messengers of Yama appear, using cruel binding and whipping, taking me to an unpleasant place, where I alone endure unbearable suffering. At that time, what is the use of close relatives? No one can save me. At that time, only the accumulated merit is the best refuge, but I did not rely on it before, for which I deeply regret. I call out to the 'Protector', but my actions of body, speech, and mind are unrestrained, I am about to die, and be taken away by Yama.

་པ་ལ་སོགས་ པའི་འཇིགས་པ་འདི་འདྲ་མ་ཤེས་ནས་མི་རྟག་ཅིང་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཚེ་འདིའི་འཚོ་ཐབས་ཅུང་ ཟད་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དག་ཏུ་སྡིག་པ་མང་པོ་བསྒྲུབ་པ་ཤིན་ཏུ་འགྱོད་པས་དེའི་གཉེན་པོ་དགེ་བ་ ལ་འབད་པར་རིགས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པའི་མདོར། འགྲོ་བ་གཞན་དག་ཏུ་ནི་འགྲོ། མལ་གྱི་ཐ་མར་ནི་ཉལ། སྲོག་ནི་ཅུང་ཟད་ཅིག་ལུས། གཤིན་རྗེའི་སྐྱེས་བུས་ནི་འཇིགས་ ཤིང་སྐྲག བྱུར་གྱི་དབང་དུ་ནི་སོང་། དབུགས་འགྱུ་བ་ནི་ཆད། ཁ་དང་སྣ་ནི་གདངས། སོ་ ནི་གཙིགས། ཕ་མ་དང་ཕུ་ནུ་དང་སྲིང་མོ་དང་བུ་དང་བུ་མོས་ནི་བསྐོར། ནོར་རྣམས་བགོ་ བཤའ་བྱ་ཞེས་ནི་ཟེར། ཀྱེ་ཧུད་མ་ཀྱེ་ཧུད་ཕ་ཀྱེ་ཧུད་བུ་ཞེས་ཟེར་བ་ན་ཆོས་མ་གཏོགས་པ་ སྐྱབས་གཞན་མེད། མགོན་གཞན་མེད། གནས་གཞན་མེད། དཔུང་གཉེན་གཞན་མེད་དོ། 5-110 །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཆོས་ནི་གླིང་དང་གནས་དང་མགོན་དང་སྟོན་པར་གྱུར་ རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཡང་འཇིག་རྟེན་འདིར་སྐྱེ་བོ་རྒྱལ་པོས་ཆད་པས་ཕོག་པ་ འགའ་ཞིག་ཡན་ལག་གཅོད་པའི་སར་དེ་རིང་ཙམ་ཞིག་སྐལ་བ་མཉམ་པས་འཁྲིད་པའང་ ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པར་གྱུར་ཏེ་སྙོམས་པས་ཁ་སྐོམ་པ་དང་མིག་རྩ་ངན་པ་ལ་སོགས་པ་སྔར་གྱི་ གནས་སྐབས་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་སྣང་ན་སྐལ་མི་མཉམ་པ་གཤིན་རྗེའི་ཕོ་ཉ་བ་ཆེན་ པོ་སྲིན་པོ་ལྟར་རབ་ཏུ་འཇིགས་པའི་ཤ་ཚུགས་ཅན་གྱིས་བཟུང་ནས་དམྱལ་བའི་སྣང་བ་ལ་ སོགས་པའི་འཇིགས་པ་ཆེན་པོའི་ནད་དྲག་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཐེབས་པར་གྱུར་པས་རབ་ཏུ་ཉམ་ ཐག་སྟེ་བཤང་གཅིས་ལུས་ལ་གོས་པར་གྱུར་པ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་དེ་ཕྱིར་དགེ་བ་ལ་འབད་ པར་རིགས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉམ་ཐག་པའི་དེ་དུས་སུ་བྱ་ཐབས་མ་རྙེད་པས་འདི་ལྟར་ བསམས་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ཅན་སུ་ཞིག་གཤིན་རྗེས་བཟུང་བའི་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་འདི་ལས་ ཕོངས་པ་བདག་ལེགས་པར་སྐྱོབས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་སྨྲ་ཞིང་འཇིགས་པས་བྲེད་ཤ་ ཐོན་པའི་མིག་རབ་ཏུ་བགྲད་ནས་ཁ་ཕྱོགས་བཞིར་བལྟས་ཏེ་སྐྱབས་དག་ཚོལ་བར་བྱེད་ལ་ དེ་ལྟར་ཕྱོགས་བཞིར་བཙལ་ཡང་ལས་ངན་པའི་དབང་གིས་སྐྱབས་སུ་ཡང་མེད་པར་མཐོང་ ནས། དེ་ཚེ་སྐྱབས་མ་རྙེད་པས་ཀུན་ཏུ་ཡི་མུག་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཤི་ནས་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་ པར་ལྷུང་བའི་གནས་དེར་སྡིག་པ་ཅན་ལ་སྐྱབས་སུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེ་ཚེ་བདག་གིས་ ཇི་ལྟར་བྱས་སྟེ་འགྱོད་ཀྱང་བཅོས་ཐབས་མེད་པས་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་དགེ་བ་ལ་འབད་པར་ རིགས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྒྱལ་བ་འགྲོ་བའི་མགོན་པོ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གང་དང་དེའི་ ཐུགས་སུ་ལེགས་པར་ཆུད་པའི་འཁོར་བའི་འཇིགས་པ་སེལ་བའི་དམ་པའི་ཆོས་དང་། བདེ་ བར་གཤེགས་པའི་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་ལའང་གཡོ་སྒྱུ་ཐེ་ཚོམ་ མེད་པར་མཆོག་ཏུ་དད་པས་སྐྱབ

【現代漢語翻譯】不瞭解死亡和輪迴等恐懼，爲了短暫地維持這無常且無意義的生命，造作了許多罪業，對此深感後悔，因此應該努力行善。在《教誡國王經》中說：『將前往其他的去處，最終將躺在床上，生命只剩下一點點，被閻羅的使者恐嚇和驚嚇，受業力的支配，呼吸停止，口和鼻張開，牙齒緊咬，父母、兄弟姐妹、兒女圍繞著，說要瓜分財產。』當呼喊著『可憐啊，父親！可憐啊，兒子！』的時候，除了佛法之外，沒有其他的救護，沒有其他的怙主，沒有其他的歸處，沒有其他的依靠。國王啊，在那時那刻，佛法就是你的洲渚、你的歸處、你的怙主、你的導師！』正如經文所說的那樣。此外，在這個世界上，有些人因國王的懲罰而被判刑，今天被帶到行刑場所，僅僅是短暫地與他們一同受刑就已令人非常恐懼，因為他們的臉色蒼白，口乾舌燥，眼睛無神等等，與之前的狀態截然不同。更何況是被業力不共戴天的閻羅王的使者，那些像羅剎一樣恐怖的傢伙抓住，遭受地獄景象等巨大恐怖的強烈折磨，痛苦不堪，甚至大小便都沾滿了身體，更不用說了。因此，應該努力行善。在那被痛苦折磨的時刻，因為無計可施，所以這樣想：『誰是有慈悲心的人，能夠很好地從閻羅王抓住的巨大恐懼中拯救我這個可憐的人呢？』這樣說著，因為恐懼而瞪大了眼睛，向四面八方張望，尋找救護。雖然向四面八方尋找，但由於惡業的緣故，卻看不到任何救護。那時，因為找不到救護而感到絕望。死後墮入地獄等處，罪人沒有任何救護，那時我該怎麼辦呢？即使後悔也無濟於事，所以現在就應該努力行善。因此，對於勝者、眾生的怙主、圓滿的佛陀，以及完全領悟其意旨的、能夠消除輪迴恐懼的殊勝佛法，以及善逝的佛子菩薩眾，都應該毫不動搖、毫無懷疑地以最極的信心尋求庇護。 Not knowing such fears as death and rebirth, one accumulates much sin for the sake of achieving a little livelihood in this impermanent and meaningless life, and is extremely remorseful. Therefore, one should strive for virtue as an antidote to that. In the Sutra of Advice to the King, it says: 'One will go to other realms, and will lie on the final bed. Life is only a little bit left. The messengers of Yama (藏文：གཤིན་རྗེ།，梵文天城體：यम，梵文羅馬擬音：Yama，漢語字面意思：閻摩) frighten and terrify. One is under the power of karma. The breath ceases. The mouth and nose gape open. The teeth clench. Parents, siblings, sons, and daughters surround one. They say, 'The wealth will be divided.' When they say, 'Alas, father! Alas, son!' there is no refuge other than the Dharma. There is no other protector. There is no other place. There is no other support.' O great king, at that time, at that moment, the Dharma will be your island, your place, your protector, and your teacher!' As it is said. Furthermore, in this world, some people are punished by the king, and being led to the place of execution, sharing the same fate for just that day, is extremely frightening. Their faces are pale, their mouths are dry, their eyes are bad, and so on, appearing different from their previous state. How much more so when one is seized by the messengers of Yama, who are not of the same fate, those terrifying beings like rakshasas, and is afflicted by the severe diseases of great terrors such as the visions of hell, becoming utterly miserable, with excrement and urine covering the body. What need is there to mention it? Therefore, one should strive for virtue. At that time, afflicted by suffering, finding no means of escape, one thinks like this: 'Who is the compassionate one who will well protect me, a wretch, from this great fear of being seized by Yama?' Saying this, one widens one's eyes in terror, looking in all four directions, seeking refuge. Although one searches in all four directions, due to the power of bad karma, one sees no refuge. At that time, one becomes utterly despondent because one cannot find refuge. And after dying and falling into hell and so on, there is no refuge for the sinful in that place. What shall I do then? Even if I regret it, there is no way to remedy it, so I should strive for virtue right now. Therefore, one should take refuge with unwavering faith and without hesitation in the Victorious One, the protector of beings, the perfectly enlightened Buddha, and the sacred Dharma that perfectly understands his intention and dispels the fears of samsara, and the assembly of the sons of the Sugata, the Bodhisattvas.

【English Translation】 Not understanding such fears as death and rebirth, one accumulates much sin for the sake of achieving a little livelihood in this impermanent and meaningless life, and is extremely remorseful. Therefore, one should strive for virtue as an antidote to that. In the Sutra of Advice to the King, it says: 'One will go to other realms, and will lie on the final bed. Life is only a little bit left. The messengers of Yama frighten and terrify. One is under the power of karma. The breath ceases. The mouth and nose gape open. The teeth clench. Parents, siblings, sons, and daughters surround one. They say, 'The wealth will be divided.' When they say, 'Alas, father! Alas, son!' there is no refuge other than the Dharma. There is no other protector. There is no other place. There is no other support.' O great king, at that time, at that moment, the Dharma will be your island, your place, your protector, and your teacher!' As it is said. Furthermore, in this world, some people are punished by the king, and being led to the place of execution, sharing the same fate for just that day, is extremely frightening. Their faces are pale, their mouths are dry, their eyes are bad, and so on, appearing different from their previous state. How much more so when one is seized by the messengers of Yama, who are not of the same fate, those terrifying beings like rakshasas, and is afflicted by the severe diseases of great terrors such as the visions of hell, becoming utterly miserable, with excrement and urine covering the body. What need is there to mention it? Therefore, one should strive for virtue. At that time, afflicted by suffering, finding no means of escape, one thinks like this: 'Who is the compassionate one who will well protect me, a wretch, from this great fear of being seized by Yama?' Saying this, one widens one's eyes in terror, looking in all four directions, seeking refuge. Although one searches in all four directions, due to the power of bad karma, one sees no refuge. At that time, one becomes utterly despondent because one cannot find refuge. And after dying and falling into hell and so on, there is no refuge for the sinful in that place. What shall I do then? Even if I regret it, there is no way to remedy it, so I should strive for virtue right now. Therefore, one should take refuge with unwavering faith and without hesitation in the Victorious One, the protector of beings, the perfectly enlightened Buddha, and the sacred Dharma that perfectly understands his intention and dispels the fears of samsara, and the assembly of the sons of the Sugata, the Bodhisattvas.

ས་སུ་མཆིའོ། །དེ་ཡང་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ལས། སངས་རྒྱས་ 5-111 སྐྱབས་སུ་སེམས་ཅན་སུ་འགྲོ་བ། །བདུད་རྣམས་བྱེ་བས་བསད་པར་མི་ནུས་ཏེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ ཉམས་ཤིང་བློ་ནི་འཁྲུགས་ཟིན་ཡང་། །དེ་ནི་ངེས་པར་སྐྱེ་བའི་ཕ་རོལ་འགྲོ།ཞེས་གསུངས་པ་ ལྟར་གྱི་ཕན་ཡོན་སོགས་མང་ངོ་། ། གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་། མགོན་པོ་འཇམ་པའི་ དབྱངས་ལའང་གུས་པས་བདག་ལུས་འབུལ་ཞིང་། འཕགས་མཆོག་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་ སྒོས་སུ་རེ་བས་འོ་དོད་འབོད་པ་ལགས་ན་སྡིག་ཅན་བདག་ནི་ངེས་པར་བསྐྱབ་ཏུ་གསོལ། དེ་ བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་དང་། སའི་སྙིང་པོ་སོགས་ལའང་རེ་ལྟོས་དེ་ལྟར་ འཆའ་ཞིང་། སྔོན་ཆད་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱི་བཀའ་ལས་བདག་འདས་ཤིང་ད་སྐབས་རང་ཉིད་ འཇིགས་པས་སྐྲག་སྟེ་ཁྱེད་རྣམས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི་བ་ལགས་ན་འཇིགས་པ་མ་ལུས་པ་མྱུར་ དུ་བསལ་དུ་གསོལ། རང་དགར་ཐ་མལ་གྱི་ནད་ཀྱི་བཏབ་པ་ལའང་སྨན་པའི་ངག་གི་བསྒོ་བ་ བཞིན་དུ་ལེགས་པར་བསྒྲུབ་དགོས་ན་སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཉེས་པ་ཉོན་མོངས་ པའི་ནད་ཆེན་པོས་ཡུན་རིང་དུ་བཏབ་པ་ལ་དེ་འཇོམས་བྱེད་ཀྱི་སྨན་རྒྱལ་བའི་བཀའ་བཞིན་ དུ་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ་ལ་འབད་དགོས་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ཉོན་མོངས་པའི་ནད་མ་ རུངས་པ་འདིས་ནི་འཛམ་གླིང་ན་གནས་པའི་མི་ཀུན་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བརླག་པར་བྱེད་ནུས་ ན། དེ་གསོ་བའི་ཐབས་ཀྱི་སྨན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བཀའ་བཞིན་མི་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ བླུན་ཞིང་རྨོངས་པ་ཡིན་ལ། ལྟུང་ན་ཡན་ལག་ཙམ་ཉམས་པར་གྱུར་པའི་གཡང་ས་ཆུང་ངུ་ ལ་ཤིན་ཏུ་འཛེམ་བག་བྱ་དགོས་ན་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པའི་གནས་དཔག་ཚད་དུ་མའི་འོག་ཏུ་ དམྱལ་བ་མནར་མེད་ལ་སོགས་པའི་གཡང་ས་ཆེན་པོ་དག་ལ་ཅི་སྟེ་བག་བྱ་མི་དགོས། དུས་ དེ་རིང་ཙམ་ལའང་མི་འཆི་སྙམ་པའི་བག་ཕེབ་ནས་གནས་པར་བྱ་མི་རུང་སྟེ། བདག་ཤི་ནས་ མེད་པར་གྱུར་པའི་དུས་ཞིག་ནི་ངེས་པར་གདོན་མི་ཟ་བ་འོང་ཞིང་དེ་ཡང་ནམ་འོང་ངེས་པ་ 5-112 མེད་པ་སྟེ། བཤེས་སྤྲིང་དུའང་། ཚེ་འདི་གནོད་མང་རླུང་གིས་བཏབ་པ་ཡི། །ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་ བས་ཀྱང་མི་རྟག་ན། །དབུགས་དབྱུང་དབུགས་རྔུབ་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ལས། །སད་ཁོམ་ གང་ལགས་དེ་འདྲ་ངོ་མཚར་ལགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཞན་ཡང་བདག་ལ་འཆི་ མི་དགོས་པའི་གནང་བ་སུ་ཡིས་བྱིན་ཏེ། སུས་ཀྱང་བྱིན་པ་མེད་ལ་འཆི་བའི་འཇིགས་པ་ལས་ གང་ནས་བསམ་ཀྱང་ནམ་ཡང་མི་ཐར་པའི་སེམས་ཐག་ཆོད་ན་ཅི་ཕྱིར་ད་ལན་ཡིད་བདེ་བར་ གནས་ཏེ་འདུག་པར་འོས་ཏེ་ནམ་ཡང་སོས་དལ་དུ་སྡོད་པར་མི་རིགས་ཏེ། མྱ་ངན་བསལ་ བར་ཡང་། ས་འམ་འོན་ཏེ་མཐོ་རིས་ན། །སྐྱེས་ནས་ལ་ལ་མ་ཤི་བ། །འགའ་ཞིག་ཁྱོད་ཀྱིས་ མཐོང་བའམ། །ཐོས་སམ་འོན་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་ཟ། །ཞེས་གསུངས་པ

【現代漢語翻譯】我皈依于（諸佛）所在之處。此外，在《太陽之精華》中說：『眾生若皈依佛，無數魔軍亦不能摧毀；即使戒律毀壞，心智迷亂，彼亦必能渡至彼岸。』如是等等功德甚多。此外，我亦恭敬地將自身供養于普賢菩薩和文殊菩薩。尤其懇切地向大悲觀世音菩薩祈禱，懇請您務必救護罪惡的我。同樣，我也對虛空藏菩薩和地藏菩薩等懷有同樣的期望。往昔我違背了你們的教誨，如今因恐懼而皈依你們，懇請迅速消除一切怖畏。即使是隨意患上的普通疾病，也應遵照醫囑認真治療，更何況是長期遭受由引發一切痛苦的罪惡煩惱所致的重病，難道不更應該努力尋求如來教誨的對治之藥嗎？這種頑固的煩惱之病能夠毀滅世間所有眾生，若不遵照全知者的教誨來醫治，則是極其愚癡和無知的。如果僅僅是掉入一個可能折斷肢體的淺坑，尚且需要萬分謹慎，那麼對於深不見底、充滿無間地獄等恐怖景象的巨大深淵，為何可以不加防備呢？不應抱有『至少今天不會死』的僥倖心理而安住於世，因為我死後不復存在的時刻必然會到來，而且何時到來也無法確定。《親友書》中也說：『此生多難如風中燭，比水中浮泡更無常；一呼一吸間若能醒，已是稀有太稀奇。』此外，是誰賜予我不死的特權呢？既然無人賜予，而且無論從哪個角度思考，都無法逃脫死亡的恐懼，那麼為何現在還要安逸地待著呢？絕不應該懈怠！《除憂經》中也說：『地上或天界，出生而不死者，你曾見過、聽過，或懷疑過嗎？』

【English Translation】 I go for refuge to the place where (the Buddhas) are. Moreover, in 'The Essence of the Sun,' it says: 'Beings who go for refuge to the Buddha, countless hosts of demons cannot destroy; even if discipline is broken and the mind is confused, they will surely cross to the other shore.' Such benefits are numerous. Furthermore, I respectfully offer my body to Bodhisattva Samantabhadra (All-Good) and Manjushri (Gentle Glory). Especially, I earnestly pray to the Noble Avalokiteśvara (Great Compassionate One), imploring you to surely protect sinful me. Similarly, I hold the same expectations for Noble Akashagarbha (Essence of Space) and Kshitigarbha (Essence of Earth). In the past, I transgressed your teachings, and now, out of fear, I go for refuge to you, imploring you to quickly dispel all fears. Even for an ordinary illness contracted casually, one should diligently follow the doctor's instructions, how much more so when suffering for a long time from the great disease of afflictions (kleshas), which gives rise to all suffering, should one not strive to rely on the antidote of the Buddha's teachings? This stubborn disease of afflictions can destroy all beings dwelling in Jambudvipa (Earth), and not acting according to the teachings of the all-knowing one to cure it is extremely foolish and ignorant. If one is extremely cautious even about a small pit that might break a limb, why should one not be careful about the great abyss of Naraka (Hell), including Avici (Uninterrupted Hell), which is many leagues deep and full of terrifying sights? One should not remain complacent, thinking 'I will not die at least today,' because the time when I die and cease to exist will inevitably come, and when it will come is uncertain. In the 'Letter to a Friend,' it also says: 'This life, full of dangers, is like a lamp in the wind, more impermanent than a bubble in water; if one can wake up between an exhalation and an inhalation, it is rare, very rare.' Furthermore, who has granted me the privilege of not dying? Since no one has granted it, and since, from whatever angle I consider it, I cannot escape the fear of death, why should I remain at ease now? One should never be complacent! In the 'Sutra on the Removal of Sorrow,' it also says: 'On earth or in the heavens, has anyone ever seen, heard, or doubted that some are born and do not die?'

་ལྟར་རོ། །སྔོན་ཆད་འཁོར་བ་ ཐོག་མེད་ནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་འདི་ལྟ་བུ་ཡང་ཡང་མྱོང་སྟེ་ཞིག་པ་ལས་ད་སྐབས་བདག་ལ་ ལྷག་པའི་དངོས་པོ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་ཅི་ཡང་མེད་ན་བདག་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱི་འབྱོར་བ་དམན་ པ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་རྒྱལ་བའི་བཀའ་དང་འགལ་བར་བྱེད་པ་ནི་མི་རིགས་པ་ ཆེན་པོ་ཡིན་པས་ད་ནི་བཀའ་བཞིན་བསྒྲུབ་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །ནམ་ཞིག་ཤི་བའི་ཚེ་ གཉེན་གྲོགས་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་མ་ཟད་རང་སྲོག་ཚུན་ཆད་དང་བྲལ་ནས་བདག་ཉིད་གཅིག་ པུ་གྲོགས་མེད་པར་ངེས་མེད་ཀྱི་གནས་སུ་འགྲོ་དགོས་ན་འདི་ངོགས་ཀྱི་གཉེན་དང་དགྲ་ལ་ ཆགས་སྡང་གི་སྒོ་ནས་སྡིག་པ་བསགས་པ་འདི་དོན་ཅི་ཡང་མེད་ངེས་སུ་འདུག་པས་ད་ནི་ དགེ་བ་ལ་འབད་པར་རིགས་སོ། །རྒྱུ་མི་དགེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་ངེས་པར་ འབྱུང་བས་ན་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཅས་ལས་ཐར་ཐབས་གང་གིས་བཟང་ན་དགེ་བ་འབའ་ཞིག་ ལ་བརྩོན་དགོས་ངེས་སུ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་སྟེ། མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཡང་དག་ལྟ། །ཆེན་པོ་སུ་ལ་ཡོད་གྱུར་ན། །དེ་ནི་བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་ཡང་། །ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་ རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །བདག་གི་ནི་མི་ཤེས་པའི་དབང་གིས་སྡིག་པ་གང་བགྱིས་ 5-113 པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མགོན་པོ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་མངོན་སུམ་ དུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འཇིགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་གུས་པས་ཕྱག་ འཚལ་ཏེ་ཉེས་ལྟུང་དེ་དག་སོ་སོར་མཐོལ་ཞིང་བཤགས་པར་བགྱིའོ། །འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ བདག་གི་སྡིག་པ་འདི་རྣམས་ནོངས་ཤིང་ཉེས་པ་ལགས་པར་བཟུང་ཞིང་མཁྱེན་པར་མཛད་ དུ་གསོལ། མི་དགེ་བ་འདི་རྣམས་མི་རུང་བ་ཉེས་པའི་འབྱུང་ཁུངས་ཤིན་ཏུ་སྨད་པའི་གནས་ ཡིན་གྱིས་བཟང་པོ་གཏན་ནས་མ་ཡིན་པས་དུས་འདི་ནས་བརྩམས་ཏེ་སླན་ཆད་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་བར་དུ་བདག་ནི་ཤེས་བཞིན་དུ་སྲོག་ལ་བབས་ཀྱང་སྡིག་པ་མི་བགྱིད་ཅིང་སྡོམ་པར་བགྱི་ ལགས་སོ། །སྙམ་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ན་བཞུགས་པ་ཡི་སོགས་ནས། སླན་ཆད་ བདག་གིས་ནི་ཡོངས་སུ་མི་བགྱིད། །ཅེས་པའི་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། བཞི་པ་དགེ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཡན་ལག་ནི། སེམས་ཅན་འཁོར་བར་གནས་པ་ ཀུན་གྱི་ཁྱད་པར་ངན་སོང་གསུམ་པོ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བས་ངལ་ཞིང་དུབ་པ་རྣམས་ གནས་སྐབས་མཐོ་རིས་སུ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ངལ་སོས་པའི་བདེ་བ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ དགེ་བ་སྤྱོད་པ་དང་འབྲས་བུ་མངོན་མཐོ་ཐོབ་པ་ལ་ཕྲག་དོག་སྤངས་ཏེ་དགའ་ཞིང་མགུ་ནས་ རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་། ཐེག་པ་གསུམ་ལ་གནས་པ་དག་གི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་འགྲུབ་པའི་ རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་བ་ཚོགས་གཉིས་ཉེ་བར་བསགས་པ་དང་འབྲས་བུ་གནས་སྐབས་འཁོར་ བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐར་བའི་མྱང་འདས་

【現代漢語翻譯】就像那樣。從無始輪迴以來，我已經無數次地體驗過這樣的身體和財富，最終都會消失。現在我還有什麼比這更重要的東西呢？什麼也沒有。我執著于這些有漏的、低劣的財富，違背諸佛的教誨，這是非常不合理的。現在我應該努力按照教誨去修行。當死亡來臨之時，我將與親友、財富，甚至自己的生命分離，獨自一人、無依無靠地前往未知的境地。那麼，爲了這世間的親疏愛憎而造惡業又有什麼意義呢？毫無意義。現在我應該努力行善。從不善之因必然產生劇烈的痛苦之果，因此，爲了從痛苦及其根源中解脫，最好的方法就是專注於行善。對此必須深信不疑。正如經中所說：『世間人的正見，在於誰擁有偉大的力量。那人即使經歷千劫，也不會墮入惡道。』就像經文所說的那樣。由於我的無知，我所造作的一切罪業，現在在具有大慈悲的怙主面前，合掌懺悔，以恐懼痛苦之心，一次又一次地恭敬頂禮，並逐一坦白和懺悔這些罪過。祈請引導者們寬恕並知曉我的這些罪行和過錯。這些不善之行是不可取的，是罪惡的根源，是極其可鄙的，絕非善事。從現在開始，直到證得菩提，即使面臨生命危險，我也不會故意作惡，我會嚴守戒律。』通過這種方式，從『遍佈一切方位的』開始，到『此後我將不再造作』為止，都要念誦。第四，隨喜功德支：對於所有輪迴中的眾生，特別是那些正在遭受三惡道痛苦的眾生，他們暫時獲得善趣的安樂，以及獲得世間善行之因和獲得善趣之果，我都要放下嫉妒，歡喜讚歎，隨喜他們的功德。對於安住於三乘的眾生，他們爲了成就三種菩提（聲聞菩提，緣覺菩提，菩薩菩提）而積累二資糧（福德資糧，智慧資糧），以及暫時從輪迴痛苦中解脫的涅槃之果，

【English Translation】 Like that. From beginningless samsara, I have repeatedly experienced such body and wealth, and they will eventually perish. What do I have now that is more important than this? Nothing. I am attached to these contaminated and inferior riches, and I act contrary to the teachings of the Buddhas, which is very unreasonable. Now I should strive to practice according to the teachings. When death comes, I will be separated from relatives, friends, wealth, and even my own life, and I will go alone, without any companions, to an uncertain place. So, what is the point of accumulating negative karma through attachment and aversion to friends and enemies in this world? There is no point. Now I should strive to do good. From the cause of non-virtue, a severe result of suffering will definitely arise, so in order to be liberated from suffering and its causes, the best way is to focus solely on virtue. One must have unwavering faith in this. As it says in the sutra: 'The correct view of worldly people lies in who possesses great power. That person, even after a thousand kalpas, will not fall into the lower realms.' Just like the sutra says. Due to my ignorance, all the negative actions I have committed, now in the presence of the compassionate protector, I confess with folded hands, with a mind fearful of suffering, repeatedly and respectfully prostrating, and individually confessing and repenting of these transgressions. May the guides forgive and know these sins and faults of mine. These non-virtuous actions are undesirable, the source of sin, extremely despicable, and certainly not good. From this time forward, until enlightenment, even if my life is at stake, I will not knowingly commit negative actions, and I will keep my vows.』 In this way, from 'Those who dwell in all directions' to 'Hereafter I shall not do them again,' should be recited. Fourth, the branch of rejoicing in virtue: For all sentient beings dwelling in samsara, especially those who are experiencing the suffering of the three lower realms, who are exhausted and weary from experiencing suffering, and who temporarily obtain the happiness of resting in higher realms, and for obtaining the cause of worldly virtuous actions and obtaining the result of higher realms, I will abandon jealousy, rejoice and praise, and rejoice in their merits. For sentient beings abiding in the three vehicles (Śrāvakayāna, Pratyekabuddhayāna, and Bodhisattvayāna), who accumulate the two accumulations (accumulation of merit and accumulation of wisdom) as the cause for accomplishing the three enlightenments (Śrāvaka Bodhi, Pratyekabuddha Bodhi, and Bodhisattva Bodhi), and for the result of nirvana, which is temporary liberation from the suffering of samsara,

དང་། ཁྱད་པར་མཐར་ཐུག་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་དང་། དེའི་རྒྱུ་རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ས་དང་ལམ་གྱི་དགེ་ བ་རྒྱ་ཆེ་བ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གནས་སྐབས་མཐར་ཐུག་གི་བདེ་བ་མཛད་པའི་ཆེད་དུ་བསམ་པ་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཐུགས་བསྐྱེད་པའི་དགེ་བ་རྒྱ་མཚོ་ལྟར་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམས་དང་སྦྱོར་བ་བསྡུ་ བའི་དངོས་པོ་བཞིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་འདོགས་པར་མཛད་པ་ལ་ཡང་རབ་ 5-114 ཏུ་དགའ་ཞིང་དང་བས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་སྙམ་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ངན་སོང་གི་ སོགས་ནས། དགའ་བས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །ཞེས་པའི་བར་བརྗོད་དོ། ། ལྔ་པ་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བར་བསྐུལ་བའི་ཡན་ལག་ནི། ཕྱོགས་བཅུར་བཞུགས་པའི་ སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཡོན་དུ་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཕུལ་བར་མོས་ཤིང་ལུས་ ཀྱི་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་ངག་ཏུ་གསོལ་བ་ནི་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་ཤིང་མ་རིག་ པའི་མུན་པས་འཐོམས་པས་ལམ་དང་ལམ་མིན་གྱི་ཚུལ་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་ སྐལ་བ་དང་མཐུན་པར་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་སྒྲོན་མེ་གསལ་བ་ལྟ་བུ་སྦར་ཏེ་མི་ཤེས་པའི་ མུན་པ་བསལ་ནས་ཡང་དག་པའི་ལམ་བསྟན་དུ་གསོལ་སྙམ་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ གྱི་སོགས་སྦར་དུ་གསོལ། ཞེས་པའི་བར་བརྗོད། དྲུག་པ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་ཡན་ལག་ནི་རྒྱལ་བ་ཆོས་ཀྱི་ སྐུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་མཛད་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ བའི་ཚུལ་སྟོན་པ་བཞེད་པ་དེ་དག་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་གསོལ་བ་ནི་འགྲོ་བ་མཐའ་ཡས་པ་འདི་ རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གཏི་མུག་གི་ལིང་ཏོག་གིས་མདོངས་པར་མི་འགོད་ཅིང་བླང་དོར་གྱི་ གནས་གསལ་བར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་མང་པོའི་བར་དུ་མྱ་ངན་ལས་མི་ འདའ་བར་ཡུན་རིང་དུ་བཞུགས་པར་གསོལ་བ་འདེབས་སོ་སྙམ་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱལ་བ་མྱ་ངན་ འདའ་བཞེད་ལ། སོགས་བཞུགས་པར་གསོལ་ཞེས་པའི་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། བདུན་པ་དགེ་བ་བསྔོ་བའི་ཡན་ལག་ནི། དེ་ལྟར་མཆོད་པ་ནས་གསོལ་བ་གདབ་པའི་ བར་གྱི་ཡན་ལག་འདི་དག་ཀུན་ཐོག་མར་བྱས་ཏེ་དེ་དག་ལས་དགེ་བ་བདག་གིས་བསགས་ པ་དེས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ བྱང་བར་ཤོག་ཅིག ཁྱད་པར་སྙིང་རྗེ་བའི་གནས་ནད་ཀྱི་བསྐལ་པ་བར་མ་ལ་སོགས་པར་ 5-115 འགྲོ་བ་ནད་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གཟིར་བ་རྣམས་ཇི་སྲིད་ནད་ལས་གྲོལ་ཞིང་སོས་པར་གྱུར་གྱི་ བར་དུ་བདག་ཉིད་ནད་ཞི་བྱེད་ཀྱི་སྨན་དང་ཕན་འདོགས་པའི་སྨན་པ་དང་ནད་གཡོག་རིམ་ གྲོ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་མཁོ་བ་བཞིན་བྱེད་ནུས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་གྱུར་པར་ཤོག་ཅིག བཀྲེས་སྐོམ་གྱིས་ཉེན་པ་རྣམས་ལ་ཟས་སྐོམ་བདུད་རྩི་ལྟ་བུ་རྣམས་ཀྱི་ཆར་རྒྱ

【現代漢語翻譯】此外，爲了獲得至高無上的圓滿菩提（藏文：བྱང་ཆུབ་，含義：覺悟），以及爲了使菩薩（藏文：བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་，含義：覺悟的勇士）們的地道功德廣大，特別是爲了創造暫時和究竟的安樂，我以如海般深廣的菩提心（藏文：བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཐུགས，含義：覺悟之心）和四攝事（佈施、愛語、利行、同事）利益一切眾生，對此我 अत्यंत प्रसन्नता से अनुमोदित करता हूँ。從惡趣等處救度眾生，我 अत्यंत प्रसन्नता से अनुमोदित करता हूँ。以上是第五個支分的內容。第五支，勸請轉法輪：對於安住於十方（含義：所有方向）的諸佛薄伽梵（藏文：སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་，含義：佛，戰勝者），我以黃金輪供養，合掌祈請：愿諸佛為被痛苦折磨、被無明黑暗籠罩，不知正道與非道的眾生，點亮如明燈般的正法之光，驅散無明黑暗，指示正道。我以這樣的心願祈請：從『所有方向』到『點亮』。第六支，請佛不入涅槃：對於諸佛法身（藏文：ཆོས་ཀྱི་སྐུ，含義：法性之身）不入涅槃，但示現色身（藏文：གཟུགས་ཀྱི་སྐུ，含義：色身）的示寂，我合掌祈請：爲了使無量眾生不被愚癡的眼翳遮蔽智慧之眼，爲了使他們明辨取捨之處，祈請諸佛于無量劫中不入涅槃，長久住世。我以這樣的心願祈請：從『諸佛示寂』到『長久住世』。第七支，迴向功德：如是，從供養到祈請的所有支分，首先，我將從這些善行中所積累的功德，迴向給一切眾生，愿他們脫離輪迴和惡趣的一切痛苦。特別是，對於慈悲的對境，在疾病的中劫等時期，被各種疾病折磨的眾生，愿我能成為治癒疾病的良藥，成為利益眾生的醫生，以及提供醫療服務的侍者等，能夠如其所需地提供幫助，直到他們從疾病中解脫並康復為止。對於遭受飢渴威脅的眾生，愿我降下甘露般的食物和飲料之雨。

【English Translation】 Furthermore, in order to attain the ultimate and unsurpassed Great Bodhi (藏文：བྱང་ཆུབ་, meaning: enlightenment), and in order to make the merits of the grounds and paths of the Bodhisattvas (藏文：བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་, meaning: warrior of enlightenment) vast, especially to create temporary and ultimate happiness, I rejoice with great joy and delight in the vast and profound ocean-like merits of generating the mind of Bodhicitta (藏文：བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཐུགས, meaning: mind of enlightenment) and benefiting all sentient beings through the four objects of gathering (generosity, kind speech, beneficial action, and consistency). I rejoice with great joy and delight in saving sentient beings from the evil realms, etc. The above is the content of the fifth branch. The fifth branch, requesting the turning of the wheel of Dharma: To the Buddhas, the Bhagavat (藏文：སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་, meaning: Buddha, the Victorious One), who dwell in the ten directions (meaning: all directions), I offer a golden wheel and pray with folded hands: May the Buddhas, for the sentient beings who are tormented by suffering, shrouded in the darkness of ignorance, and do not know the way and the non-way, light up the light of the sacred Dharma like a bright lamp, dispel the darkness of ignorance, and point out the right path. I pray with such a wish: from 'all directions' to 'light up'. The sixth branch, requesting the Buddha not to enter Nirvana: For the Dharmakaya (藏文：ཆོས་ཀྱི་སྐུ, meaning: body of Dharma) of the Buddhas not entering Nirvana, but showing the passing away of the Nirmanakaya (藏文：གཟུགས་ཀྱི་སྐུ, meaning: body of form), I pray with folded hands: In order to prevent the wisdom eye of limitless beings from being obscured by the cataract of ignorance, in order to make them discern what to take and what to leave, I pray that the Buddhas will not enter Nirvana for countless kalpas and will remain in the world for a long time. I pray with such a wish: from 'the Buddhas passing away' to 'remain in the world for a long time'. The seventh branch, dedicating merit: Thus, all the branches from offering to praying, first, I dedicate the merits accumulated from these virtuous deeds to all sentient beings, may they be freed from all the sufferings of samsara and the evil realms. In particular, for the objects of compassion, during the intermediate kalpa of disease, etc., for the sentient beings tormented by various diseases, may I become a medicine that heals diseases, a doctor who benefits sentient beings, and a servant who provides medical services, etc., able to provide assistance as needed, until they are freed from disease and recover. For those threatened by hunger and thirst, may I rain down nectar-like food and drink.

ུན་མི་འཆད་ པར་ཕབ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་དེ་དག་བསལ་ནས་ཚིམ་པའི་བདེ་བ་ལ་འཁོད་པར་གྱུར་ཅིག དེ་ ཡང་མཛོད་ལས། དེ་ནས་ལས་ཀྱི་ལམ་ལྷག་པས། །ཚེ་ཐུང་ལོ་ནི་བཅུ་པར་འགྱུར། །བསྐལ་ པ་མཚོན་དང་ནད་དང་ནི། །མུ་གེ་རྣམས་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་ཏོ། །ཞེས་པ་ལྟར་མི་དགེ་བའི་དབང་ གིས་ཚེ་ལོ་བཅུ་པ་ལ་བསྐལ་པ་བར་མ་མཚོན་བསྐལ་ཞག་བདུན་ནད་བསྐལ་ཞག་བདུན་མུ་ གེའི་བསྐལ་པ་ཞག་བདུན་ཟླ་བ་བདུན་ལོ་བདུན་རྣམས་ཀྱིས་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བའི་ སྐབས་དེ་དག་ལ་བཟའ་བཏུང་སྨན་དང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་མེ་ཏོག་གི་ཆར་ལ་སོགས་གང་ འཚམ་གྱི་བདེ་བ་བསྐྱེད་པའི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་གིས་དེ་དག་ན་གནས་པའི་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་ སྡུག་བསྔལ་སེལ་ནུས་པར་ཤོག་ཅིག གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་དབུལ་བོར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ ལོངས་སྤྱོད་མི་ཟད་པའི་གཏེར་ཆེན་པོ་མདུན་ན་ཉེ་བར་གནས་པར་གྱུར་ཅིག སྙམ་པའི་སྒོ་ ནས་དེ་ལྟར་འདི་དག་ཀུན་བྱས་ཏེ། །སོགས་ནས། མདུན་ན་ཉེ་བར་གནས་གྱུར་ཅིག །ཅེས་ པའི་བར་དང་། གཞན་ཡང་གང་ཟག་བདག་ལ་དམིགས་ནས་དུས་ནམ་དུ་ཡང་སེམས་ཅན་ འགའ་ཡང་དོན་མེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག བདག་ལ་དམིགས་ནས་གཞན་དག་ལ་སེམས་བཟང་ ངན་ཅི་བྱུང་ཡང་སེམས་དེ་དག་ཉིད་དུས་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་གནས་སྐབས་དང་ མཐར་ཐུག་གི་དོན་མ་ལུས་པ་ཀུན་འགྲུབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག སེམས་ཅན་གང་དག་བདག་ ལ་སྨོད་ཅིང་གནོད་པར་བྱེད་པ་དང་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཕྱར་ཀ་སྣ་ཚོགས་གཏོང་ཡང་རུང་དེ་ དག་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག བདག་ནི་སེམས་ 5-116 ཅན་མགོན་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་མགོན་དང་། ཚོང་པ་སོགས་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དེད་ དཔོན་གྱི་གཙོ་བོ་དང་། ཆུ་དང་རྒྱ་མཚོ་ལས་བརྒལ་འདོད་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་དང་མཐུན་པའི་ གྲུ་དང་གཟིངས་ཆེན་པོ་དང་། མུན་པས་ཉེན་པ་རྣམས་ལ་མེ་སྒྲོན་གསལ་བ་དང་། གནས་ མལ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་གནས་མལ་དང་བྲན་གཡོག་འདོད་པ་རྣམས་ལ་བྲན་གཡོག་ཏུའང་ འགྱུར་བར་ཤོག་ཅིག གཞན་ཡང་རྒུད་པ་སེལ་བའི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་། འདོད་ དགུ་འབྱུང་བའི་བུམ་པ་བཟང་པོ་དང་། ནད་ཀྱི་ཟུག་ངུ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་སྨན་ཆེན་པོ་དང་ གང་བསམ་ཡོ་བྱད་སྟེར་བའི་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་དང་། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་འཇོ་བའི་འདོད་ འཇོའི་བ་ལྟ་བུ་སོགས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དག་གི་ཉེར་འཚོའི་གཞི་བྱེད་ པ་བཞིན་དུ་བདག་གིས་ཀྱང་མ་ལུས་པའི་འགྲོ་བ་ལ་ཉེ་བར་འཚོ་བའི་གཞི་བླ་ན་མེད་པ་བྱེད་ པ་དང་། ཉེར་འཚོའི་གཞིར་གྱུར་པ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ ལ་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་ དུ་བདག་ནི་གང་ལ་ཅི་དགོས་པའི་ཉེར་འཚོའི་ཁྱད་པར་ལོངས་སྤྱོད་སྣ་ཚོགས་པའི་

【現代漢語翻譯】愿他們能夠通過壓制和消除這些痛苦，安住于滿足的幸福之中。正如《俱舍論》中所說：『之後，由於業力的殘餘，壽命會縮短至十年。劫末時，會經歷刀兵、疾病和饑荒的終結。』就像這樣，由於不善業的力量，在壽命為十歲時，會經歷刀兵劫七日、疾病劫七日、饑荒劫七日、七個月、七年等劫末的終結。在那些時候，愿所有能帶來安樂的事物，如食物、飲料、藥物和令人愉悅的花雨等，都能消除居住在那裡的所有眾生的痛苦。此外，愿所有貧困的眾生都能擁有取之不盡的寶藏。通過這樣想著，做完這一切，直到『愿他們能夠擁有取之不盡的寶藏』。此外，愿任何與我有關的人，無論何時，都不要毫無意義。無論他們對我產生好感或惡意，愿這些想法本身始終成為實現這些眾生暫時和最終利益的因。愿所有詛咒我、傷害我或捏造各種誹謗的人，都能獲得證得偉大菩提的資格。愿我成為無依無靠眾生的保護者，成為商隊等旅人的領路人，成為想要渡過河流和海洋之人的船隻和巨輪，成為黑暗中閃耀的明燈，成為想要住所之人的住所，成為想要僕人之人的僕人。此外，愿我像消除衰敗的如意寶珠、產生所需之物的妙瓶、平息疾病痛苦的偉大藥物、給予所需物品的如意樹，以及滿足一切願望的如意牛等大元素一樣，成為眾生賴以生存的基礎，併爲所有眾生提供無上的生存基礎。就像成為生存的基礎一樣，愿我爲了與虛空同等的一切眾生，在未獲得從輪迴痛苦中解脫的涅槃之前，成為他們所需一切的各種特殊享受。

【English Translation】 May they be able to abide in satisfying happiness by suppressing and eliminating these sufferings. As it says in the Abhidharmakosha: 'Then, due to the remaining karma, the lifespan will be shortened to ten years. At the end of the kalpa, one will experience the end of weapons, diseases, and famines.' Like this, due to the power of non-virtuous deeds, when the lifespan is ten years, one will experience the end of the intermediate kalpa of weapons for seven days, the kalpa of diseases for seven days, the kalpa of famine for seven days, seven months, and seven years. At those times, may all things that bring happiness, such as food, drink, medicine, and pleasant rains of flowers, be able to eliminate the suffering of all beings residing there. Furthermore, may all impoverished beings have a great treasure of inexhaustible enjoyment close at hand. By thinking in this way, having done all this, up to 'May they have a treasure of inexhaustible enjoyment close at hand.' Furthermore, may anyone connected to me, at any time, not be meaningless. Whether they have good or bad feelings towards me, may those thoughts themselves always become the cause for accomplishing all the temporary and ultimate benefits of those beings. May all who curse me, harm me, or fabricate various slanders be qualified to attain great Bodhi. May I become a protector for the unprotected beings, a leader for travelers such as merchants, a boat and a great ship for those who want to cross rivers and oceans, a bright light for those in darkness, a dwelling for those who want a dwelling, and a servant for those who want a servant. Furthermore, may I, like the wish-fulfilling jewel that eliminates decline, the excellent vase that produces desired things, the great medicine that pacifies the pain of disease, the wish-granting tree that gives desired objects, and the wish-fulfilling cow that fulfills all desires, be the basis of sustenance for beings, and provide the supreme basis of sustenance for all beings. Just as I become the basis of sustenance, may I, for all beings equal to space, until they attain Nirvana, which is liberation from the suffering of samsara, be the various special enjoyments of whatever they need.

རྒྱུར་ཡང་ ཤོག་ཅིག་སྙམ་པའི་སྒོ་ནས་བདག་ལ་དམིགས་ནས་ནམ་དུ་ཡང་། སོགས་ནས། བདག་ནི་ ཉེར་འཚོའི་རྒྱུར་ཡང་ཤོག །ཅེས་པའི་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། འདི་དག་གི་སྐབས་སུ་ཡན་ལག་བདུན་པའི་གོ་དོན་གོང་སྨོས་རྣམས་ལ་སེམས་ལེགས་ པར་ཕྱོགས་ནས་འདོན་ཚིག་རྣམས་དོར་ཡང་ཆོག་ལ་དེ་དག་གི་སྤྱོད་འཇུག་ལས་བྱུང་བའི་ ཡན་ལག་བདུན་པའི་དོན་མདོ་ཙམ་ཡིད་ལ་བླངས་པའི་ཕྱིར་སྨོས་པ་ལགས་ཀྱི། གཞུང་ གི་འབྲུ་འགྲེལ་ཇི་བཞིན་པ་བྱས་པ་མེད་ལ། འོན་ཀྱང་འདི་དག་འདོན་སྒོམ་སྦྲགས་མ་བྱེད་ པའམ་འདོན་ཚིག་རྣམས་དོར་ནས་གོང་བཤད་རྣམས་ལ་ངོ་ཐད་ནས་བསམ་པ་གང་བྱས་ཀྱང་ འདྲ་སྟེ། མདོ་རྩ་དེ་དག་ལ་སེམས་གནད་ཞོག་པ་ཞིག་ཅི་ནས་ཀྱང་གལ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ལགས་ 5-117 སོ། ། ༈ གཉིས་པ་བར་དུ་དགེ་བའི་ཉམས་ལེན་གྱི་རིམ་པ་ལ། འཁོར་བ་ལ་ཞེན་པ་ལྡོག་པའི་ ཐབས་ཚུལ་དང་། རྒྱལ་སྲས་ལམ་ལ་ཉམས་ལེན་བྱ་བའི་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་སྒོམ་ཚུལ་དང་། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་སྒོམ་ཚུལ། འཁོར་ བའི་སྡུག་བསྔལ་སྒོམ་ཚུལ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་སྒོམ་ཚུལ་བཞི་ལས། དང་པོ་དལ་འབྱོར་ངོས་བཟུང་བ། དོན་ཆེ་བར་བསམ་པ། རྙེད་དཀའ་བའི་ཚུལ་གསུམ་ ལས། དང་པོ་ནི། བཤེས་སྤྲིང་ལས། ལོག་པར་ལྟ་བ་འཛིན་དང་དུད་འགྲོ་དང་། །ཡི་དྭགས་ ཉིད་དང་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་དང་། །རྒྱལ་བའི་བཀའ་མེད་པ་དང་མཐའ་འཁོབ་ཏུ། །ཀླ་ཀློར་ སྐྱེ་དང་གླེན་ཞིང་ལྐུགས་པ་ཉིད། །ཚེ་རིང་ལྷ་ཉིད་གང་ཡང་རུང་བར་ནི། །སྐྱེ་བ་ཞེས་བགྱི་ མི་ཁོམ་སྐྱོན་བརྒྱད་པོ། །དེ་དག་དང་བྲལ་ཁོམ་པ་རྙེད་ནས་ནི། །སྐྱེ་བ་བཟློག་པའི་སླད་དུ་ འབད་པར་མཛོད། །ཅེས་ལོག་ལྟ་ཅན། ངན་འགྲོ་གསུམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མེད་པ་ དང་། ཡུལ་མཐའ་འཁོབ་གླེན་ལྐུགས་ལྷ་ཚེ་རིང་པོ་སྟེ་མི་ཁོམ་པའི་གནས་བརྒྱད་དང་བྲལ་བ་ ནི་དལ་བ་བརྒྱད་དང་། མི་ཉིད་དབུས་སྐྱེས་དབང་པོ་ཚང་། །ལས་མཐའ་མ་ལོག་གནས་ལ་ དད་། །ཅེས་མིར་སྐྱེས་པ་དང་། ཡུལ་དབུས་སུ་སྐྱེས་པ་དང་། དབང་པོ་ཚང་བ། ལས་མཐའ་ མ་ལོག་པ། གནས་ལ་དད་པ་སྟེ་རང་འབྱོར་ལྔ་དང་། སངས་རྒྱས་བྱོན་དང་དམ་ཆོས་སྟོན། །བསྟན་པ་གནས་དང་དེའི་རྗེས་འཇུག །གཞན་ཕྱིར་སྙིང་ནི་བརྩེ་བའོ། །ཞེས་སངས་རྒྱས་ བྱོན་ནས་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་སངས་རྒྱས་སམ་དེའི་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཆོས་གསུང་བཞིན་ པ་སྒྲུབ་པའི་དུས་ཀྱི་བསྟན་པ་མ་ཉམས་པ། ཆོས་བསྟན་པས་གང་ཟག་དམན་པས་འབྲས་བུ་ ཐོབ་པར་མཐོང་ནས་གཞན་རྗེས་སུ་འཇུག་པ། སྦྱིན་བདག་གཞན་གྱི་སྙིང་བརྩེ་བ་སྟེ་གཞན་ 5-118 འབྱོར་ལྔ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་བཅོ་བརྒྱད་རང་ལ་ཚང་ངམ་མ་ཚང་སྙམ་དུ་བློ་ཁ་ནང་དུ་ བལྟས་ཏེ་དཔྱད་པ་ན། རང་ཉིད་མིར་སྐྱེས་པས་ངན་སོང་གསུམ་དང་ལྷ་ཚེ་རིང་པོ་མིན། ཚེ་ སྔ་ཕྱི་ལས་འབྲས་དཀོ

【現代漢語翻譯】此外，爲了能成為我的資糧，請您降臨於我。（從「等」開始，到「我能成為您的資糧」結束）。在這些時候，對於上述七支供養的含義，心中要清晰地專注於此，可以省略唸誦的詞句。之所以提到這些，是爲了憶持《入行論》中七支供養的簡要意義。這並非是對經文原文的逐字解釋。然而，無論是將唸誦與觀修結合，還是省略唸誦詞句，直接思維上述內容，都可以。重要的是，要將心專注于這些根本經文上。第二，關於中間階段的善行修持次第，包括從輪迴中解脫的方便之法，以及修持菩薩道的次第。其中，前者又分為四種修持方式：暇滿難得之修持；死亡無常之修持；輪迴痛苦之修持；業果法則之修持。首先，暇滿人身的認知包括：認識暇滿、思維其意義重大、以及思維其難得。第一點是，如《親友書》所說：『執持邪見、轉生為畜生、餓鬼、地獄，以及沒有佛陀教法之處、邊地、野蠻人、愚笨和聾啞之人，還有長壽天等，這些被稱為八種無暇之處。』擺脫這些，獲得閑暇，爲了扭轉輪迴而努力。』也就是說，具有邪見者、三惡道眾生、沒有佛陀教法之處、邊地、愚笨聾啞之人、長壽天等，遠離這八種無暇之處，就是八種閑暇。『生為人、生於中土、根 पूर्ण、不造顛倒業、信奉聖教。』也就是說，生而為人、生於中心地區、感官齊全、不造顛倒業、信仰正法，這是五種自圓滿。『佛陀降臨、宣說正法、教法住世、追隨聖教、慈愛他人。』也就是說，佛陀已經降臨且未入涅槃，佛陀或其聲聞正在說法，修法時教法未衰敗，看到有人因教法而獲得成就，從而跟隨聖教，以及施主慈愛他人，這是五種他圓滿。總共十八種圓滿，要反觀自心是否具足。自己生而為人，不是三惡道眾生或長壽天，對前世後世及業果不懷疑。

【English Translation】 Furthermore, please come to me with the thought that you may become my resource. (From 'etc.' to 'I may become your resource'). In these instances, with the mind well-focused on the meaning of the aforementioned seven-branch offering, one may omit the recitation of the words. The reason for mentioning these is to recall the brief meaning of the seven-branch offering from the Bodhicaryāvatāra. This is not a word-for-word explanation of the original text. However, whether one combines recitation with contemplation, or omits the recitation and directly contemplates the aforementioned content, it is all the same. It is extremely important to keep the mind focused on these root texts. Secondly, regarding the stages of practicing virtue in the intermediate phase, there are two aspects: methods for turning away from attachment to samsara, and methods for practicing the path of the Bodhisattvas. Among these, the former is divided into four types of practice: practicing the difficulty of finding leisure and endowment; practicing death and impermanence; practicing the suffering of samsara; and practicing the law of karma and its effects. First, the recognition of leisure and endowment includes: recognizing leisure and endowment, contemplating its great significance, and contemplating its difficulty to obtain. The first point is, as stated in the Letter to a Friend: 'Holding wrong views, being born as an animal, a hungry ghost, or in hell, as well as being in a place without the Buddha's teachings, a border region, a barbarian, a foolish and mute person, and also as a long-lived god, these are called the eight states of unfreedom.' Having escaped these and obtained leisure, strive to reverse samsara.' That is to say, those who hold wrong views, the beings of the three lower realms, those in places without the Buddha's teachings, border regions, foolish and mute people, long-lived gods, etc., being free from these eight states of unfreedom are the eight freedoms. 'Being born as a human, born in the central land, having complete faculties, not committing inverted actions, and having faith in the teachings.' That is to say, being born as a human, born in the central land, having complete faculties, not committing inverted actions, and having faith in the Dharma, these are the five personal endowments. 'The Buddha has come, the Dharma is taught, the teachings abide, following the teachings, and loving others.' That is to say, the Buddha has come and has not yet passed into nirvana, the Buddha or his Shravakas are teaching the Dharma, the teachings have not declined at the time of practice, seeing that someone has attained results through the teachings and therefore following the teachings, and the patrons loving others, these are the five other endowments. In total, there are eighteen endowments. One should look inward to see if one possesses them. One is born as a human, not as a being of the three lower realms or a long-lived god, and one does not doubt the existence of past and future lives and the effects of karma.

ན་མཆོག་རྣམས་ལ་ངེས་ཤེས་ཡོད་ན་ལོག་ལྟ་ཅན་མིན། རྒྱལ་བ་ཤཱཀྱ་ ཐུབ་པ་ལྟ་བུ་བྱོན་པའི་བསྟན་པ་གནས་ན་བཀའ་ཡང་ཡོད། བོད་འདིར་འཁོར་རྣམ་བཞི་མ་ ཚང་ཡང་དགེ་སློང་ཕ་ཡོད་ན་དོན་གྱི་ཡུལ་དབུས་ཡིན། གསུང་རབ་ཀྱི་ཚིག་དོན་ཅུང་ཟད་ གོ་ན་གླེན་ལྐུགས་མིན་པས་དལ་བ་བརྒྱད་དང་། མི་ལུས་ཐོབ། ཆོས་ཚིགས་ཀྱི་ཡུལ་དབུས་ སུ་སྐྱེས། དབང་པོ་སྒོ་ལྔ་ཚང་། མཚམས་མེད་ལྔ་མ་བྱས། སྡེ་སྣོད་ལ་དད་པ་ཐོབ་པས་རང་ འབྱོར་ལྔ་དང་། གཞན་འབྱོར་དང་པོ་བཞི་དངོས་བསྟན་ལྟར་དཀའ་ཡང་དོན་གྱི་རྗེས་མཐུན་ པ་ཚང་ལུགས་ནི། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པ། དེས་ཆོས་གསུངས་པ། གསུངས་པའི་ ཆོས་གནས་པ། བསྟན་པ་དེ་ལ་རང་ཉིད་འཇུག་ཏུ་ཡོད་པའམ་ཞུགས་པ་དང་། སྦྱིན་བདག་ སོགས་ཀྱིས་མཐུན་རྐྱེན་སྦྱོར་བ་སྟེ། གཞན་འབྱོར་ལྔ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་བཅོ་བརྒྱད་པོ་ད་ ལྟ་རང་ལ་ཚང་མ་ཚང་བརྟགས་ཏེ་ཚང་ན་དགའ་བ་བསྒོམ་རང་གི་མ་བརྟགས་པའི་ཚེ་ཚང་བ་ ལྟར་སྣང་བ་མཐའ་དག་ལ་བརྟགས་ན་མ་ཚང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ་། ། གཉིས་པ་དོན་ཆེ་བར་བསམ་པ་ནི། བཤེས་སྤྲིང་ལས། བདེ་གཤེགས་ལམ་རྟེན་འགྲོ་ བ་འདྲེན་པར་ཆས་གྱུར་ཅིང་། །སེམས་ཀྱི་སྟོབས་ཆེན་མི་ཡི་རྙེད་པ་གང་ཡིན་པ། །ལམ་དེ་ལྷ་ དང་ཀླུ་ཡིས་རྙེད་མིན་ལྷ་མིན་དང་། །མཁའ་ལྡིང་རིག་འཛིན་མིའམ་ཅི་དང་ལྟོ་འཕྱེས་མིན། །ཞེས་ངན་སོང་གསུམ་ནི་མི་དགེ་བའི་རྣམ་སྨིན་ལ་གཙོ་བོར་སྤྱོད་པས་ལས་བསོགས་པའི་ མཐུ་མི་ཆེ། བྱང་སྒྲ་མི་སྙན་གྱི་མི་དང་ལྷ་རྣམས་ནི་དགེ་བའི་རྣམ་སྨིན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་ གཡེང་ནས་ལས་གསག་པའི་མཐུ་ཆུང་། སྤྱིར་གླིང་གསུམ་གྱི་མི་ལས་བསོགས་པའི་མཐུ་ཆེ་ ལ། ཁྱད་པར་རང་ཅག་འཛམ་བུའི་གླིང་པ་ལས་ཀྱིས་ས་པ་ཡིན་པས་བླང་དོར་མ་ནོར་བ་ཞིག་ 5-119 བྱས་པའི་ཚེ་མངོན་མཐོ་ལྷ་མིའི་གོ་འཕང་ཉན་རང་གི་མྱང་འདས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འཁྲིད་ པའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་རྣམས་ཀྱང་ལག་རྩེར་ཡོད་པ་ཡིན་པས་ད་ རེས་བདག་གིས་རྙེད་པ་འདི་ལྷའི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལས་ཀྱང་ལྷག་པ་ཞིག་རྙེད་འདུག་ གོ་སྙམ་དུ་དགའ་བ་ཆེན་པོ་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་རྙེད་པར་དཀའ་ཚུལ་ནི། དཔེ་དང་རྒྱུ་དང་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་གསུམ་ལས། དང་པོ་དཔེའི་སྒོ་ནས་རྙེད་པར་དཀའ་ཚུལ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། རྒྱ་མཚོ་ཆེར་གཡེང་ གཉའ་ཤིང་གི །བུ་གར་རུས་སྦལ་མགྲིན་ཆུད་ལྟར། །ཞེས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོ་ཆུས་ གང་བ་ལྟ་བུའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་སྟེང་ན་གསེར་གྱི་གཉའ་ཤིང་བུ་ག་གཅིག་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་རླུང་གིས་བསྐུལ་ཏེ་ངེས་མེད་དུ་འཁྱེར་ལ། དེའི་ཞབས་ན་རུས་སྦལ་ལོང་བ་ ལོ་བརྒྱ་བརྒྱ་ནས་མགོ་མཚོ་སྟེང་དུ་ཐོན་པ་རེ་རེ་བྱེད་པ་དེའི

【現代漢語翻譯】如果至尊者們具有定解，就不會成為邪見者。如果像聖者釋迦牟尼佛一樣的教法存在，那麼教言也存在。即使在藏地四眾眷屬不圓滿，但如果有比丘，那麼這裡就是具有意義的中央聖地。如果稍微理解經文的詞義，就不會是愚笨者，因此獲得了八暇，得到了人身，生於佛法興盛的中央聖地，五根齊全，沒有造作五無間罪，對三藏生起信心，從而具備了五種自圓滿。而其他圓滿的前四種，雖然如經中所說難以獲得，但實際上具備的方式是：佛陀降臨世間，宣說了佛法，所說的佛法住世，自己能夠進入或已經進入此教法，以及施主等提供順緣。因此，要檢查自己是否具足包括五種他圓滿在內的十八種暇滿，如果具足就應修習歡喜。如果沒有檢查，那麼看似具足的一切，如果仔細檢查，會發現很多都不具足。第二，思維意義重大。如《親友書》中所說：『如來道之基，引導眾生具資糧，心力強大之人身，天龍難得何況人，非天妙翅持明者，人非人與腹行者。』也就是說，三惡道主要用於承受不善業的果報，因此積累善業的力量不大。北俱盧洲的人和天神們，因為享受善業的果報而散亂，積累善業的力量很小。一般來說，三大洲的人積累善業的力量強大，特別是我們贍部洲的人，是業力之地，因此一旦做出了不錯誤的取捨，就能將我們引向增上生天人的果位，聲聞緣覺的寂滅，以及佛陀的果位。證得佛陀果位也如同在掌握之中，因此現在我所獲得的這個人身，比天人的如意寶還要珍貴，要修習直到生起大歡喜為止。第三，思維難以獲得。從比喻、原因和本體三個方面來說。首先，從比喻的角度來說明難以獲得。如《入菩薩行論》中所說：『如海濤濤漂，軛木孔中龜頸入。』意思是說，在充滿三千大千世界的汪洋大海中，有一個只有一個孔的金色軛木，被風吹向四面八方，沒有定向地漂流。而在其下方，有一隻盲龜，每隔一百年才將頭伸出海面一次。

【English Translation】 If the supreme ones have definite knowledge, they will not be heretics. If the teachings of a Buddha like Shakyamuni exist, then the teachings are also present. Even if the four assemblies are not complete in Tibet, if there is a Bhikshu, then this is a meaningful central land. If one understands even a little of the meaning of the scriptures, one will not be foolish, and thus one has obtained the eight freedoms, a human body, birth in a central land of Dharma, complete five senses, has not committed the five heinous crimes, and has faith in the Tripitaka, thus possessing the five self-endowments. The first four of the other endowments, although difficult to obtain as stated in the scriptures, are actually possessed in the following way: the Buddha came into the world, taught the Dharma, the taught Dharma abides, one is able to enter or has entered this teaching, and benefactors provide favorable conditions. Therefore, one should examine whether one possesses all eighteen leisures and endowments, including the five other endowments, and if one possesses them, one should cultivate joy. If one does not examine, then everything that seems to be complete, if examined carefully, will be found to be lacking in many ways. Second, contemplate the greatness of the meaning. As it says in the 'Letter to a Friend': 'The basis of the Sugata's path, equipped to guide beings, the great power of mind, whatever human attainment there is, gods and nagas do not attain that, let alone asuras, garudas, vidyadharas, kimnaras, or those who crawl on their bellies.' That is to say, the three lower realms are mainly used to experience the results of non-virtuous actions, so the power of accumulating karma is not great. The people of Uttarakuru and the gods are distracted by enjoying the results of virtuous actions, so the power of accumulating karma is small. In general, the people of the three continents have great power to accumulate karma, especially we Jambudvipa people, who are the land of karma, so once we make unerring choices, we can be led to the higher realms of gods and humans, the liberation of Shravakas and Pratyekabuddhas, and the state of Buddhahood. Attaining Buddhahood is also in our grasp, so now I have attained this attainment, which is more precious than the wish-fulfilling jewel of the gods, and I should cultivate until great joy arises. Third, contemplate how difficult it is to obtain. From the perspective of analogy, cause, and essence, there are three aspects. First, from the perspective of analogy, explain how difficult it is to obtain. As it says in the 'Bodhicharyavatara': 'Adrift in the vast ocean, as a turtle's neck fits into a yoke's hole.' This means that in the vast ocean filled with three thousand great thousand worlds, there is a golden yoke with only one hole, which is blown by the wind in all directions, drifting without direction. And below it, there is a blind turtle that only raises its head above the surface of the ocean once every hundred years.

་མགྲིན་པ་གསེར་གྱི་གཉའ་ཤིང་ གི་བུ་གར་ཆུད་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ད་རེས་བདག་གིས་དལ་འབྱོར་འདི་ཐོབ་པ་ཡང་ དེ་དང་མཚུངས་སྙམ་པ་དང་། དེ་ལས་དཔེ་གསལ་བ་ནི་གྱང་ལོགས་ལ་སྲན་མ་གཏོར་ན་དེར་ ཆགས་པ་ཤིན་ཏུ་དཀོན། གལ་ཏེ་རེ་རེ་ཙམ་ཆགས་པ་སྲིད་ན་བདག་གི་དལ་འབྱོར་ཐོབ་པ་ དེ་ལྟ་བུ་དང་མི་ཁོམ་པར་སྐྱེས་པ་ནི་སྲན་མ་ས་རུ་ལྷུང་བ་དང་མཚུངས་པར་འདུག་སྙམ་ནས་ དེས་དོན་རང་སྟེང་དུ་འཕྲོད་ངེས་ཤིག་བསྒོམས་པ་ན། ད་རེས་སྟབས་ཅུང་ཟད་ལེགས་པ་མ་ གཏོགས་གཡང་ལ་དེའུ་ལྷུང་ཟེར་བ་ལྟ་བུའི་དུས་སུ་འཆར་བའི་དཀའ་འཇིགས་ཀྱི་བློ་བཅོས་ མིན་སྐྱེས་པར་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་རྙེད་པར་དཀའ་ཚུལ་ནི། འཇུག་པ་ལས། མངོན་མཐོའི་རྒྱུ་ནི་ཚུལ་ ཁྲིམས་ལས་གཞན་མེད། །ཅེས་སྤྱིར་བདེ་འགྲོ་ཙམ་ཐོབ་པ་ལའང་ཚུལ་ཁྲིམས་སྣ་གཅིག་ཡན་ ཆད་བསྲུང་དགོས་ཁྱད་པར་དལ་འབྱོར་གྱི་རྟེན་ཐོབ་པ་ལ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སྦྱིན་པས་ 5-120 ལོངས་སྤྱོད་ཁྲིམས་ཀྱིས་བདེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པས་གཞི་ བཟུང་། སྦྱིན་སོགས་ཀྱིས་གྲོགས་བྱས་སྨོན་ལམ་དྲི་མ་མེད་པས་མཚམས་སྦྱོར་དགོས་པ། རྒྱུ་དེ་རྣམས་སྒྲུབ་པ་ནི། ངན་སོང་གསུམ་ལ་དགེ་སེམས་མངོན་གྱུར་ཙམ་ཡང་སྐྱེ་དཀའ། ལྷ་ རྣམས་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་འདོད་བདེའི་གཡེངས། མི་ལ་ཆོས་མ་དར་བའི་ཡུལ་ནས་ཕུང་ གི་ཚོད་དུ་བྱས་ན་ཆོས་དར་བའི་ཡུལ་ནས་རྡོག་གཅིག་ཙམ་དུ་སྣང་། ཡུལ་དེའི་མིའི་ཁྲོད་ན་ ཆོས་དང་མ་མཇལ་བ་ནས་ཕུང་གི་ཚོད་དུ་བྱས་ན་ཆོས་དང་མཇལ་བ་ནས་འབྲུ་གཅིག་ཙམ་ དུ་སྣང་། རང་རེ་བོད་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན་སྐྱེ་བོ་ཁྲི་ཕྲག་གི་ཁྲོད་དུའང་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་ ཁས་འཆེ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཉུང་། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་གོང་གི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་གསུམ་གྲུབ་ པར་སྲིད་མཐའ་ཙམ་དུ་འདུག བློ་ཁ་ནང་དུ་ལོག་སྟེ་རང་ལ་བལྟས་ན་དགེ་བ་གཙང་སང་ ངེ་བློ་བདེ་ངེས་པ་ནི་ཉི་མ་གཅིག་ཙམ་ཡང་བྱས་པ་མི་དྲན། སྡིག་པ་ནི་ཞར་བྱུང་དུའང་ཉིན་རེ་ བཞིན་བསགས་པ་འདི་ཡང་རྒྱལ་པོའི་མཛོད་ལྟར་གང་བལྟས་བལྟས་ནས་བསོགས་འདུག་ པས་ད་རེས་ཚེ་ཞབས་འདི་ལ་བཙན་ས་ཞིག་མ་ཟིན་ན་སླར་མི་ལུས་ཐོབ་པ་མི་འདུག འཐོབ་ རྒྱུ་རེ་བའི་བློ་འདི་ཡང་དཔྱིད་ཉུང་ཀར་བཏབ་ནས་སྟོན་ནས་བསྡུ་རྩིས་བྱེད་པ་དང་ཁྱད་པར་ མི་འདུག་པས་ཅོལ་རེ་ཆུང་སྙམ་པའི་བློ་མྱོང་བ་མ་ཐོན་བར་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་རྙེད་པར་དཀའ་ཚུལ་ནི། དབྱར་དུས་སྲིན་བུ་མང་བའི་ས་ ཕྱོགས་སུ་ཕྱིན་པའམ་ཕྱིན་པར་མོས་ནས་དམྱལ་བར་གནས་པའི་སེམས་ཅན་མཚན་མོའི་ སྐར་མའི་ཚོད་དུ་བྱས་ན་ཡི་དྭགས་ཉིན་སྐར་ཙམ། ཡི་དྭགས་མཚན་མོའི་སྐར་མའི་ཚོད་དུ་ བྱས་ན་དུད་འགྲོ་ཉིན་སྐར་ཙམ་དུད

【現代漢語翻譯】就像脖子陷入了金色的軛中一樣。同樣，我認為這次我獲得閑暇和圓滿也是如此。更明顯的例子是，如果將豌豆扔向墻壁，它們很難粘在上面。如果偶爾有一兩個粘住，那麼我認為我獲得閑暇和圓滿就像那樣，而生於無暇之處就像豌豆掉在地上一樣。通過這樣觀修，我確信它與我自身相關。據說，如果不是因為這次稍微好一點，就會產生一種不由自主的恐懼，害怕像『懸崖上的德烏』一樣墜入深淵。第二，從因的角度來說明難以獲得：如《入行論》所說：『增上生的因，唯是凈戒』。一般來說，僅僅獲得善趣也需要守護至少一種戒律，更何況是獲得閑暇和圓滿的所依。如《寶鬘論》所說：『佈施得受用，持戒得安樂』。因此，需要以清凈的戒律為基礎，以佈施等為助緣，以無垢的願望為連線。而修持這些因是：在三惡道中，即使生起一絲善心也很困難。天人們沉溺於禪定和欲樂。如果將未弘揚佛法的地區的人們視為『堆』，那麼弘揚佛法的地區的人們就像『一塊』。如果將該地區未遇到佛法的人們視為『堆』，那麼遇到佛法的人們就像『一粒』。以我們藏地為例，在成千上萬的人中，聲稱守護戒律的人也極少。而在這些人中，能夠圓滿上述三種圓滿之因的，幾乎是微乎其微。如果內心反觀自己，會發現沒有一天做過清凈的善事，能讓自己感到安心。惡業卻像附帶品一樣，每天都在積累，就像國王的寶庫一樣，越看越覺得堆積如山。所以，如果這次沒有抓住這個機會，恐怕很難再次獲得人身。希望獲得人身的想法，就像春天播種少量種子，卻指望秋天收穫一樣，沒有什麼區別，這是一種非常渺小的想法。在沒有生起這種想法之前，都要不斷地觀修。第三，從自性（本體）的角度來說明難以獲得：就像夏天去往或嚮往昆蟲眾多的地方一樣，如果將地獄道的眾生視為夜晚的星星，那麼餓鬼道就像白天的星星。如果將餓鬼道的眾生視為夜晚的星星，那麼旁生道就像白天的星星。

【English Translation】 It's just like a neck caught in a golden yoke. Similarly, I think that this time I have obtained leisure and endowment is just like that. A clearer example is that if peas are thrown against a wall, it is very difficult for them to stick there. If one or two happen to stick, then I think that obtaining leisure and endowment is like that, and being born without leisure is like peas falling on the ground. By meditating on this, I am sure that it relates to myself. It is said that if it weren't for being a little better this time, an involuntary fear would arise, fearing falling into the abyss like 'Deu on a cliff'. Second, explaining the difficulty of obtaining from the perspective of cause: As it says in the Entering the Middle Way (Madhyamakāvatāra): 'The cause of higher realms is none other than moral discipline.' Generally, even just obtaining a good rebirth requires guarding at least one precept, let alone obtaining the basis of leisure and endowment. As it says in the Precious Garland (Ratnāvalī): 'Generosity brings enjoyment, discipline brings happiness.' Therefore, it is necessary to have a foundation of pure moral discipline, with generosity and other virtues as supporting conditions, and connected by pure prayers. Practicing these causes is: In the three lower realms, it is difficult to even generate a single thought of virtue. The gods are distracted by samadhi and the pleasures of desire. If the people in a country where the Dharma has not spread are considered a 'heap', then the people in a country where the Dharma has spread are like 'one piece'. If those who have not encountered the Dharma in that country are considered a 'heap', then those who have encountered the Dharma are like 'one grain'. Taking Tibet as an example, among tens of thousands of people, very few even claim to uphold moral discipline. And among these, it is almost impossible to find those who have perfected the above three causes of excellence. If you turn your mind inward and look at yourself, you will not remember doing a single pure virtue that makes you feel at ease. Sins, like byproducts, are accumulated every day, like a king's treasury, the more you look, the more you see it piling up. Therefore, if you do not seize this opportunity in this lifetime, it seems difficult to obtain a human body again. The thought of hoping to obtain a human body is no different from planting a few seeds in the spring and expecting to harvest in the autumn, it is a very small thought. Until this thought arises, you should meditate continuously. Third, explaining the difficulty of obtaining from the perspective of nature (essence): Just like going to or desiring to go to a place with many insects in the summer, if the sentient beings in the hell realm are considered the stars of the night, then the preta realm is like the stars of the day. If the sentient beings in the preta realm are considered the stars of the night, then the animal realm is like the stars of the day.

་འགྲོ་ལའང་བྱང་ན་ཡོད་པ་དང་གླིང་བར་གྱི་མུན་ནག་ན་ ཡོད་པ་མཚན་མོའི་སྐར་མའི་ཚོད་དུ་བྱས་ན་ཁ་འཐོར་བ་ཉིན་སྐར་ཙམ། དེ་ལས་ཀྱང་མི་ཤིན་ ཏུ་ཉུང་བ་ནི་དབྱར་དུས་ཀྱི་ས་ཕྱར་བ་ཙམ་གྱི་སྟེང་ན་དུད་འགྲོ་ཆུང་ངུ་བགྲང་གིས་མི་ལང་ན་ 5-121 དེ་ལ་མི་བཅུ་སྐོར་ལས་མི་ཤོང་བ་དང་ཡུལ་གྲོང་རེ་ལ་མི་ཇི་ལྟ་མང་ཡང་འབུམ་ཕྲག་བརྒལ་ བ་ཆེར་མི་འོང་ལ། ཡང་བདེ་འགྲོའི་རྟེན་ལ་ལྟོས་ཏེ་མི་ལུས་དང་དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་ཆོས་དང་ མཇལ་བའི་མི་ལུས་དཀོན། མཇལ་ཀྱང་ཉན་ན་ཚིག་མི་ཟིན་བསམ་ན་དོན་མི་གོ་བསྒོམ་ ན་རྒྱུད་ལ་མི་སྐྱེ་བ་ནི་མང་། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་བློ་གྲོས་ཡོད་པ་དག་ཀྱང་ཚེ་འདིའི་ འདུན་མ་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པ་ཆེས་མང་བ་བསོགས་ནས་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་དལ་འབྱོར་གྱི་ལུས་འདི་ད་ རེས་ཐོབ་པ་ཙམ་དུ་སྣང་བས་སྙིང་པོ་ཅི་ལོན་ཞིག་བྱའོ། །སྙམ་དུ་བསམ་ལ་འདོད་ཅན་ལ་ འབྱུང་བར་དཀོན་པའི་ཁྱད་ནོར་རྙེད་པའི་བློ་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུའི་མྱོང་བ་མ་ཐོན་བར་དུ་བསྒོམ་ པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསྒོམ་ཚུལ་ལ། རྩ་བ་གསུམ་རྒྱུ་མཚན་དགུ་ཐག་བཅད་པ་ གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསམ་དགོས་ཏེ་དེ་ལ། ངེས་པར་འཆི་བ་བསམ་པ། ནམ་འཆི་ངེས་མེད་ བསམ་པ། འཆི་ཚེ་ཆོས་མ་གཏོགས་གཞན་གང་གིས་མི་ཕན་པར་བསམ་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། རྒྱུ་མཚན་གསུམ་དང་། ཐག་བཅད་པ་གཅིག་གོ། དེའི་དང་པོ་ལ་འཆི་བདག་ངེས་པར་འོང་ཞིང་རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་བཟློག་ཏུ་མེད་པར་ བསམ་པ། ཚེ་ལ་སྣོན་པ་མེད་ཅིང་འབྲིད་བྱེད་བར་མ་ཆད་དུ་ཡོད་པར་བསམ་པ། གསོན་ པའི་ཚེའང་ཆོས་བྱ་བའི་ལོང་མེད་པར་ངེས་པར་འཆི་བ་བསམ་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། མི་རྟག་པའི་ཚོམས་ལས། གང་ཡང་སངས་རྒྱས་རང་སངས་རྒྱས། །སངས་ རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱང་། །སྐུ་ལུས་འདི་ནི་སྤོང་མཛད་ན། །སྐྱེ་བོ་ཕལ་བ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་དང་། ཚོམས་ལས། གང་དུ་གནས་ནའང་འཆི་བས་མི་ཚུགས་པའི། །ས་ཕྱོགས་དེ་ནི་ ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །བར་སྣང་ལ་མེད་རྒྱ་མཚོའི་ནང་ནའང་མེད། །རི་བོ་རྣམས་ཀྱི་གསེབ་ ཏུ་ཞུགས་ནའང་མེད། །ཞེས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྐྱེ་འཆི་ལ་དབང་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱང་ 5-122 གདུལ་བྱ་རྟག་འཛིན་ཅན་བསྐུལ་བའི་དོན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱ་བོད་ཀྱི་ པཎ་གྲུབ་རྒྱལ་བློན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་གང་ཟག་མཆོག་དམན་གྲངས་མེད་བྱོན་ པ་ཆོས་འབྱུང་སོགས་ལས་བཤད་པ་མཐའ་དག་མ་བརྟགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ད་ལྟར་ ཡོད་ཡོད་འདྲ་བ་ཞིག་འོང་ནའང་ལེགས་པར་བརྟགས་ཚེ་ཡུལ་དུས་གང་ནའང་མེད་པར་ མཐའ་དག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚུལ་བསྟན་ཟིན་དེ་བཞིན་དུ་མཁན་སློབ་ཕ་མ་མཛའ་ བཤེས་ཉེ་འབྲེལ་ཇི་སྙེད་ཅིག་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་སོང་ཟིན་པས་ད་ལྟ་རང་གི་མཁན་སློབ་ ཉེ་འབྲེལ་སོ

【現代漢語翻譯】即使在北方或大陸之間的黑暗中，如果將夜晚的星星比作白天的星星，那也是非常稀少的。比這更少的人，就像夏天揚起的塵土一樣，即使小動物多得數不清，也容不下十個人左右。即使每個村莊的人口眾多，也很少超過十萬。此外，與善趣的所依相比，人身難得，而在人身中，能遇到佛法的人身更是難得。即使遇到了，聽了也記不住，想了也不明白，修了也無法在相續中生起，這種情況很多。即使有聞、思、修三種智慧的人，也大多隻追求今生的目標。積累財富來修法的閑暇人身，似乎只是現在得到了而已，那麼到底能獲得什麼精華呢？應該這樣思考，直到生起一種像貪婪者獲得了難以獲得的珍寶一樣的感受，才能停止修習。第二，修習死亡無常的方法。需要從三個根本、九個理由和三個決定的角度來思考。其中，思考必定會死亡；思考何時死亡不確定；思考死亡時除了佛法，其他任何東西都無濟於事。這三者之中，先說第一點，包含三個理由和一個決定。第一點，思考死主必定會到來，任何因緣都無法阻擋；思考壽命不會增加，而且減少的過程從未停止；思考即使活著，也沒有時間修法，必定會死亡。這三者之中，第一點是：從無常的集合中說，無論是佛、獨覺佛，還是諸佛的聲聞弟子，都會捨棄這個身體，更何況是普通人呢？從集合中說，無論住在哪裡，都沒有能逃脫死亡的地方。不在空中，不在海中，也不在山中。正如圓滿的佛陀，爲了激勵那些執著常有的人，也示現了涅槃。同樣，藏印的班智達、國王大臣、菩提薩埵等無數賢聖都已示現涅槃。即使在未經詳細考察的情況下，現在似乎還存在，但如果仔細考察，無論在何時何地，他們都已經示現了涅槃。同樣，我的上師、父母、朋友、親戚等許多人都已經離開了這個世界，現在我的上師、親戚等...

【English Translation】 Even in the darkness between the north and the continent, if the stars of the night are compared to the stars of the day, they are very scattered and few. Even fewer are those like the dust scattered in summer. Even if there are countless small animals, there is not enough space for even ten people. Even if there are many people in each village, it is rare to exceed a hundred thousand. Furthermore, compared to the support of happy migrations, a human body is rare, and among human bodies, a human body that encounters the Dharma is even rarer. Even if one encounters it, one cannot remember what one hears, one cannot understand what one thinks, and one cannot generate it in one's continuum, which is often the case. Even those who have the wisdom of hearing, contemplating, and meditating mostly pursue only the goals of this life. This leisure and opportunity body for accumulating merit and practicing Dharma seems to have been obtained only now, so what essence will be obtained? One should think in this way until an experience arises like a greedy person obtaining a rare and precious treasure, and then one should stop meditating. Secondly, the method of meditating on impermanence of death. It is necessary to think from the perspective of three roots, nine reasons, and three determinations. Among them, think that one will definitely die; think that it is uncertain when one will die; think that at the time of death, nothing other than the Dharma will be of benefit. Among these three, first, the first point contains three reasons and one determination. The first point is to think that the Lord of Death will definitely come and that no circumstances can prevent it; to think that life does not increase and that the process of decreasing never stops; to think that even when alive, there is no time to practice Dharma, and one will definitely die. Among these three, the first is: From the collection of impermanence, whether it is a Buddha, a Pratyekabuddha, or the Shravakas of the Buddhas, they will abandon this body, let alone ordinary people? From the collection, wherever one dwells, there is no place to escape death. Not in the air, not in the sea, not in the mountains. Just as the perfect Buddhas, in order to encourage those who cling to permanence, also showed Nirvana. Similarly, countless wise and holy beings such as Tibetan and Indian Panditas, kings and ministers, Bodhisattvas, etc., have all shown Nirvana. Even if it seems to exist now in a situation that has not been thoroughly investigated, if examined carefully, they have all shown the manner of Nirvana, no matter when or where. Similarly, many of my teachers, parents, friends, relatives, etc., have already left this world, and now my teachers, relatives, etc...

གས་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་ ཅན་ཡིན་པས་འཆི་བ་མི་རྟག་ལ་ནི་གང་གིས་ཀྱང་བཟློག་ཐབས་མེད་པས་བདག་ངེས་པར་ འཆིའོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། ། གཉིས་པ་ཚེ་ལ་སྣོན་པ་མེད་ཅིང་འབྲིད་བྱེད་བར་མ་ཆད་དུ་ཡོད་པར་བསམ་པ་ནི། ད་ ལྟ་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་ཐུབ་པ་སྲིད་མཐར་འདུག་དེ་མན་དུ་ནི་ལྟག་ཆུ་ཆད་པའི་རྫིང་བུ་བཞིན་དུ་སྣོན་ པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད། དེའི་སྟེང་ནས་ལོ་ཟླ་བས་ཟད་པ་དང་། དེར་མ་ཟད་ཚེ་ལོ་དྲུག་ཅུ་ཁ་ རལ་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ཐུབ་ནའང་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གིས་ཞག་རེ་ཟད། ཟླ་ བ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་ཟད། ལོ་བཅུ་གཉིས་ལ་ལོ་སྐོར་ཟེར་བ་དེ་འདྲ་ལྔ་ཙམ་སོང་བ་ན་ཚེ་ ཚད་ལ་གཏུགས་པས། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། སྲིད་གསུམ་མི་རྟག་སྟོན་ཀའི་སྤྲིན་དང་འདྲ། །འགྲོ་བའི་སྐྱེ་འཆི་གར་ལ་བལྟ་དང་མཚུངས། །འགྲོ་བའི་ཚེ་སྲོག་ནམ་མཁའི་གློག་འདྲ་སྟེ། །རི་གཟར་འབབ་ཆུ་བཞིན་དུ་མྱུར་མགྱོགས་འགྲོ།ཞེས་ཚེ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་སྡོད་པར་འཆི་ བདག་གི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་ལ། གཞན་ཡང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཉིན་མཚན་སྡོད་པ་ཡོང་མེད་པ་ སོགས་གསུངས་པའི་དོན་ཡང་བསམ་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་གསོན་པའི་ཚེ་ཡང་ཆོས་བྱ་བའི་ལོང་མེད་པར་ངེས་པར་འཆི་བ་བསམ་པ་ནི། 5-123 རང་རེ་ཚོའི་ཚེ་ཚད་དྲུག་ཅུ་ཙམ་ཐུབ་ཀྱང་གཞོན་དུས་ཆོས་མ་དྲན་རྒས་དུས་མི་ནུས་བར་གྱི་ཚེ་ ལའང་ཕྱེད་ཁ་གཉིད་ཀྱིས་ཁྱེར་དེའི་ལྷག་མ་ལ་རྣམ་གཡེང་བཟའ་བཏུང་སོགས་ཀྱིས་བཅད་ པའི་ཤུལ་ན་ཆོས་བྱེད་པ་ལོ་ལྔ་དྲུག་ཙམ་ལས་མི་འོང་པས་ཆོས་བྱ་ལོང་མེད་པར་ངེས་པས་ འཆི་བར་བསམ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ཐག་བཅད་པ་གཅིག་ནི། དེས་ན་ཚེ་འདིའི་ཕུན་ཚོགས་ཇི་ལྟར་འཛོམས་ཡང་ རྨི་ལམ་ཐུན་གཅིག་གི་བདེ་བ་ལྟར་ཡུད་ཙམ་པར་ཟད་ནས་འཆི་བའི་ཚེ་དྲན་པའི་ཡུལ་ཙམ་ དུ་འགྱུར་ལ། འཆི་བདག་འདི་ངེས་པར་འོང་བས་ད་སྐབས་འཆི་གྲབས་ཤིག་ངེས་པར་བྱ་ དགོས། དེ་ཡང་ཆོས་རྣལ་མ་ཞིག་མ་གཏོགས་གཞན་གྱིས་མི་ཕན་པས་ཆོས་ཤིག་ངེས་པར་བྱ་ སྙམ་དུ་ཐག་ཡང་ཡང་བཅད་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ནམ་འཆི་ངེས་མེད་བསམ་པ་ལ། རྒྱུ་མཚན་གསུམ་དང་ཐག་བཅད་པ་གཅིག་ གོ། དང་པོ་ལ་འཛམ་བུའི་གླིང་པའི་ཚེ་ལ་ངེས་པ་མེད་པས་ནམ་འཆི་ངེས་མེད། འཆི་རྐྱེན་ མང་ཞིང་གསོན་རྐྱེན་ཉུང་བས་ནམ་འཆི་ངེས་མེད། ལུས་ཉམ་ཆུང་བས་ནམ་འཆི་ངེས་མེད་ བསམ་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་སྤྱིར་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ལ་ཚེ་ཚད་རེ་བཤད་ཀྱང་སྒྲ་མི་སྙན་མ་གཏོགས་ བཤད་པ་བཞིན་མི་ཐུབ་ལ། དེའི་ནང་ནས་རང་ཅག་འཛམ་བུའི་གླིང་པ་ནི། མཛོད་ལས། འདི་ ནི་མ་ངེས་ཐ་མར་ནི། །ལོ་བཅུ་དང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད། །ཅེས་སྔོན་ཚེ་ལོ་དཔག་མེད་ཐུབ་པ་ ནས་མཐར་ཚེའི་རིང་མཐའ་ལོ་བཅུ་ཐུབ་པའི་བར་ངེས་པ་ཤིན་

【現代漢語翻譯】所有存在的事物都具有前往來世的本質，死亡和無常是無法避免的，所以我要這樣想：我一定會死。第二，思考生命在不斷減少而沒有增加：現在，活到一百歲已經是極限，低於這個歲數，就像池塘漏水一樣，不會再增加。不僅如此，即使能活到六十歲，如俗話所說，每次呼吸都會消耗二萬一千口氣，十二個月消耗一年，十二年稱為一輪，大約五輪過後，就達到了壽命的極限。正如《大遊戲經》所說：『三有如秋云般無常，眾生生死如觀看舞蹈，眾生壽命如天空閃電，如山間流水般迅速流逝。』生命一刻不停留，朝著死亡的方向前進。此外，也要思考《入菩薩行論》中所說的『日夜不停留』等含義。第三，即使活著，也沒有時間修行佛法，所以要思考死亡：我們這些人的壽命即使能活到六十歲，年輕時不懂得修行佛法，年老時無能為力，中間的時間一半被睡眠佔據，剩下的時間被各種散亂和飲食等佔據，真正修行佛法的時間只有五六年，所以沒有時間修行佛法，因此要思考死亡。第二，下定一個決心：因此，無論今生的圓滿如何，都像一場夢境中的快樂一樣短暫，死亡時只能成為回憶。死亡是必然會到來的，所以現在就要做好死亡的準備。除了真正的佛法，其他任何事物都無法幫助我們，所以一定要修行佛法，要反覆下定這樣的決心。第二，思考死亡時間的不確定性：有三個理由和一個決心。第一，因為贍部洲（Jambudvipa，南贍部洲，指我們所居住的世界）的壽命沒有定數，所以不知道什麼時候會死；死亡的因素很多，而生存的因素很少，所以不知道什麼時候會死；身體虛弱，所以不知道什麼時候會死。以上是三個思考。第一點是，一般來說，對於有情眾生都有一個壽命的說法，但實際上很少有人能活到所說的壽命。特別是我們贍部洲的人。《俱舍論》中說：『此不定，最終為十歲，最初無量歲。』意思是說，以前壽命可以達到無量歲，但最終壽命最短只有十歲，壽命長短不定。

【English Translation】 All things that exist are of the nature of going to the other world, and death and impermanence are unavoidable, so I must think: I will surely die. Second, to contemplate that life is constantly decreasing and not increasing: Now, living to a hundred years is the ultimate limit, and below that, like a pond with a broken dam, there is no increase at all. On top of that, years and months are consumed, and even if one lives to sixty years, as the saying goes, each breath consumes twenty-one thousand breaths per day, twelve months consume a year, and twelve years are called a cycle, and after about five cycles, one reaches the limit of life. As the 'Great Game Sutra' says: 'The three realms are impermanent like autumn clouds, the birth and death of beings are like watching a dance, the life of beings is like lightning in the sky, flowing swiftly like a waterfall on a steep mountain.' Life does not stop for a moment, but goes towards the direction of death. In addition, one should also contemplate the meaning of 'days and nights do not stop' and other sayings in the 'Bodhisattvacharyavatara'. Third, even if one is alive, there is no time to practice Dharma, so one must contemplate death: Even if we people can live to about sixty years, we do not think of Dharma when we are young, and we are unable to do so when we are old. Half of the time in between is taken up by sleep, and the remainder is taken up by various distractions and food, etc. The time left for practicing Dharma is only about five or six years, so there is no time to practice Dharma, so one must contemplate death. Second, make a firm resolution: Therefore, no matter how perfect this life is, it is as short as the happiness of a dream, and at the time of death it will only become a memory. Death is sure to come, so now we must prepare for death. Nothing other than the true Dharma can help us, so we must practice the Dharma, and we must repeatedly make such a resolution. Second, contemplating the uncertainty of the time of death: There are three reasons and one resolution. First, because the lifespan of the inhabitants of Jambudvipa (the southern continent, referring to the world we live in) is uncertain, we do not know when we will die; there are many causes of death and few causes of survival, so we do not know when we will die; the body is weak, so we do not know when we will die. These are the three contemplations. The first point is that, in general, there is a saying about the lifespan of sentient beings, but in reality, few people can live to the lifespan that is said. Especially we people of Jambudvipa. The 'Abhidharmakosha' says: 'This is uncertain, and ultimately it is ten years, and initially it is immeasurable years.' This means that in the past, lifespan could reach immeasurable years, but ultimately the shortest lifespan is only ten years, and the length of lifespan is uncertain.

ཏུ་མེད་པར་བཤད། རང་གིས་ ཀྱང་མཐོང་བ་ལས་སྔོན་ཆད་རང་ལས་གཞོན་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བ་ཞིག་ཤི་སོང་བ་བཞིན་བདག་ ཀྱང་རང་ལས་རྒན་པ་འདི་དག་གི་སྔོན་དུ་མི་འཆི་བའི་ངེས་པ་མི་སྣང་སྟེ། ཚོམས་ལས། སང་ 5-124 དང་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་གཉིས། །སྔོན་དུ་གང་འོང་གཏོལ་མེད་པས། །སང་གི་ཚིས་ལ་མི་འབད་ པར། །ཕྱི་མའི་དོན་ལ་འབད་པར་རིགས། །ཞེས་སང་གི་ཚེ་དང་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་གཉིས་སྔོན་ ལ་གང་འོང་ཆ་མེད་པས་བདག་དེ་རིང་ཡང་མི་འཆི་བའི་ངེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་ངེས་པའོ་ སྙམ་དུ་བསམ་པའོ། ། གཉིས་པ་འཆི་རྐྱེན་མང་ཞིང་གསོན་རྐྱེན་ཉུང་བས་ནམ་འཆི་ངེས་མེད་ནི། རིན་ཆེན་ཕྲེང་ བ་ལས། འཆི་བའི་རྐྱེན་ནི་མང་བ་སྟེ། །གསོན་པ་ཡི་ནི་ཉུང་ཟད་ཅིག །དེ་དག་རྣམས་ཀྱང་ འཆི་བའི་ཡང་། །དེ་བས་རྟག་ཏུ་ཆོས་མཛོད་ཅིག །ཅེས་གནས་ཁང་རྡིབ་པ་ཟས་མ་འཕྲོད་ པ་སྨན་ལོག་པ། གྲུ་ཤན་ཞིག་པ་མཛའ་བོས་བསླུས་པ་སོགས་སྔར་གསོན་རྐྱེན་ཡིན་པ་ཕྱིས་ འཆི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བས་ན་ནམ་འཆི་ལ་ངེས་པ་མེད་པར་བསམ་མོ། ། གསུམ་པ་ལུས་ཉམ་ཆུང་བས་ནམ་འཆི་ངེས་མེད་བསམ་པ་ནི། བཤེས་སྤྲིང་ལས། ས་ དང་ལྷུན་པོ་རྒྱ་མཚོ་ཉི་མ་བདུན། །འབར་བས་བསྲེགས་པའི་ལུས་ཅན་འདི་དག་ཀྱང་། །ཐལ་ བ་ཙམ་ཡང་ལུས་པར་མི་འགྱུར་ན། །ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཆུང་མི་ལྟ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་དང་། ཡང་ དེ་ཉིད་ལས། ཚེ་ནི་གནོད་མང་རླུང་གིས་བཏབ་པ་ཡི། །སོགས་ཀྱང་གསུངས་པ་ལྟར་ལུས་ འདི་ལ་ཕྱིའི་རྐྱེན་ས་ཆུ་མེ་རླུང་གཡང་ས་སོགས་སེམས་མེད་ཀྱི་འཇིགས་པ་དང་། མར་མེ་ཡུན་ རིང་དུ་གནས་པའི་རྐྱེན་མར་ཁུ་སྡོང་བུ་ཡོད་ཀྱང་རླུང་སོགས་ཀྱིས་བར་དུ་གཅོད་པ་བཞིན་ ལས་དབང་གིས་ཚེ་རིང་དུ་འཕངས་ཡོད་ཀྱང་དགྲ་གདོན་བགེགས་མི་མ་ཡིན་ལ་སོགས་པ་ གདུག་རྩུབ་ཅན་གྱིས་བར་བཅད་ནས་ཚེ་མཐར་ཕྱིན་དུ་མི་འཇུག་པ་སེམས་ལྡན་གྱི་ཉེར་འཚེ་ དང་། ནང་གི་རྐྱེན་ལུས་རང་ལའང་འབྱུང་བཞི་དང་རླུང་མཁྲིས་བད་ཀན་སོགས་མི་མཐུན་པ་ དུ་མ་འདུས་པའི་ཉེར་འཚེ་དང་། ཐ་ན་ཚེར་མ་ཟུག་པས་ཀྱང་རྐྱེན་བྱས་ནས་འཆི་ཐུབ་པས་ན་ གང་ཐད་ནས་ཀྱང་ནམ་འཆི་ལ་ངེས་པ་མེད་པར་བསམ་མོ། ། 5-125 གཉིས་པ་ཐག་བཅད་པ་གཅིག་ནི། དེས་ན་འཆི་བདག་གི་རྐྱེན་གྱི་བདག་ལུས་སྲོག་ ནམ་འཇིག་ལ་ངེས་པ་མེད་ཅིང་དེ་རིང་ཙམ་ཡང་འཇིག་ཉེན་ཡོད་པས་འཆི་གྲབས་ཤིག་རང་ བྱེད་དགོས་ལ། དེ་ཡང་ཆོས་རྣལ་མ་ཞིག་ད་ལྟ་རང་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཐག་ཡང་ཡང་བཅད་པར་བྱ་ དགོས་སོ། ། གསུམ་པ་འཆི་ཚེ་ཆོས་མ་གཏོགས་གཞན་གང་གིས་མི་ཕན་པར་བསམ་པ་ལ། རྒྱུ་མཚན་ གསུམ་དང་། ཐག་བཅད་པ་གཅིག་གོ། དང་པོ་ལ། འཆི་བའི་ཚེ་གཉེན་བཤེས་ཀྱིས་མི་ཕན་པར་བསམ་པ། འཆི་བའི་ཚེ་ཟས་ ནོར་གྱིས་མི་ཕན་པར་བསམ་པ། འཆི་བའི་ཚེ་ལུས་ཀྱིས་མི་ཕན་བསམ་

【現代漢語翻譯】據說沒有。因為自己也看到過，以前比自己年輕的很多人都死了，所以自己也不一定比這些年長的人先死。如《彙集經》所說：『來世與後世，何者先至無定準，莫為明日而操勞，應為來世而努力。』明天和後世，哪個先到來沒有定數，所以我想今天我也不一定會死吧，這種想法是沒有依據的。第二，死亡的因素多，生存的因素少，所以無法確定何時會死。如《寶鬘論》所說：『死亡的因素有很多，生存的因素卻很少。這些因素也都是死亡的因緣，因此要經常積聚善法。』房屋倒塌、食物不適、藥物錯誤、船隻破裂、朋友欺騙等等，以前是生存的因素，後來變成死亡的因素非常多，所以要想到無法確定何時會死。第三，身體虛弱，所以要想到無法確定何時會死。如《親友書》所說：『大地、須彌山、大海、七個太陽，被燃燒殆盡的這些有情眾生，連灰塵都不剩，何況是極其虛弱的人呢？』又如該論中所說：『生命多有危害，如風中之燈。』就像這樣，對於這個身體來說，外在的因素有地、水、火、風、懸崖等等無情的怖畏，就像酥油燈，即使有燈油和燈芯能夠長時間燃燒，但如果被風等阻斷，同樣，即使業力使壽命得以延續，但如果被怨敵、邪魔、障礙、非人等兇殘之物阻斷，也無法活到壽命終結，這是有情的危害。內在的因素，身體自身也有四大不調、風、膽、涎等諸多不和合的危害。甚至被刺扎一下也可能成為死亡的因緣，所以要從各方面想到無法確定何時會死。第二，下定決心。因此，對於被死主因緣所控制的身體和生命，無法確定何時會消逝，甚至今天也有消逝的危險，所以要做好死亡的準備。而且，要下定決心，現在就要開始修行真正的佛法。第三，想到死亡時除了佛法之外，其他任何事物都無法幫助自己。這包括三個理由和一個決心。第一，想到死亡時親友無法幫助自己。想到死亡時食物和財富無法幫助自己。想到死亡時身體無法幫助自己。

【English Translation】 It is said that there is no certainty. Because one has seen that many who were younger than oneself have died, one is not certain that one will not die before these elders. As it says in the Compendium: 'Between tomorrow and the afterlife, it is uncertain which will come first, so do not strive for the affairs of tomorrow, but strive for the sake of the afterlife.' Since it is uncertain which will come first, tomorrow or the afterlife, I think there is no certainty that I will not die even today, and this thought is without basis. Second, since there are many causes of death and few causes of life, it is uncertain when one will die. As it says in the Precious Garland: 'The causes of death are many, but the causes of life are few. These are also causes of death, therefore always accumulate Dharma.' Houses collapsing, food disagreeing, medicine being wrong, boats breaking, friends deceiving, etc., what were previously causes of life later become causes of death, so one should think that it is uncertain when one will die. Third, since the body is weak, one should think that it is uncertain when one will die. As it says in the Letter to a Friend: 'The earth, Mount Meru, the ocean, the seven suns, even these beings burned by fire will not remain even as ashes, what need is there to mention extremely weak humans?' And again, as it says in the same text: 'Life is full of dangers, like a lamp in the wind.' Like this, for this body, external factors include the pitiless fears of earth, water, fire, wind, cliffs, etc. Just like a butter lamp, even if there is butter and a wick to last a long time, it can be interrupted by wind, etc. Similarly, even if karma has extended one's life, it can be interrupted by cruel enemies, demons, obstacles, non-humans, etc., and one will not be allowed to live to the end of one's life, this is the harm of sentient beings. Internal factors include the harm of the body itself, with its disharmony of the four elements, wind, bile, phlegm, etc. Even being pricked by a thorn can become a cause of death, so one should think from all aspects that it is uncertain when one will die. Second, make a firm decision. Therefore, for the body and life controlled by the causes of the Lord of Death, it is uncertain when they will perish, and there is even a danger of perishing today, so one must prepare for death. Moreover, one must make a firm decision to practice the true Dharma right now. Third, think that at the time of death, nothing other than the Dharma can help oneself. This includes three reasons and one decision. First, think that relatives and friends cannot help oneself at the time of death. Think that food and wealth cannot help oneself at the time of death. Think that the body cannot help oneself at the time of death.

པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གཤིན་རྗེའི་ཕོ་ཉས་ཟིན་པ་ལ་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་ འཆི་བའི་དུས་ལ་བབ་པའི་ཚེ་རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་བཟློག་ཏུ་མེད་པར་མ་ཟད་འཆི་བའི་ཚེ་ གཉེན་བཤེས་ལ་སྲེད་པ་དང་བཅས་བཞིན་ཤི་ན་ཕྱི་མར་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ལས་མ་ འདས། གཉེན་བཤེས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ཤུགས་དྲག་ན་བར་དོར་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པ་འབྱུང་ བས་གཉེན་བཤེས་ལ་ཆགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། ། གཉིས་པ་འཆི་བའི་ཚེ་ཟས་ནོར་གང་གིས་མི་ཕན་པར་བསམ་པ་ནི། འཆི་བའི་ཚེ་གཉེན་ བཤེས་འཁོར་གཡོག་བརྩེ་ཅན་མང་པོས་མཐའ་བསྐོར་ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་ཟས་ནོར་གྱི་འབྱོར་ བའི་དཔལ་ལ་རོལ་པ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་པའི་རྒྱལ་པོ་ལ་འགྲན་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་ནའང་ གཅིག་ཀྱང་ཁྲིད་པ་དང་འཁྱེར་དབང་མེད་པས་ཟས་ནོར་ལ་སྲེད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་དུ་ བསམ་མོ། ། གསུམ་པ་འཆི་བའི་ཚེ་ལུས་ཀྱིས་མི་ཕན་པར་བསམ་པ་ནི། སྟོབས་ལོངས་སྤྱོད་ལྷའི་ དཔལ་འབྱོར་ལ་འགྲན་པ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་རྡུལ་ཙམ་ཡང་འཁྱེར་དབང་མེད་ཅིང་། ཐ་ནའང་ 5-126 མའི་མངལ་ནས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཕུང་པོ་འདི་ཡང་མལ་དུ་ཅམ་གྱིས་བཞག་སྟེ། རྣམ་ཤེས་ གཅིག་པུ་མར་ནང་ནས་སྤུ་བཏོན་པ་ལྟར་ཚེ་ཕ་རོལ་ལ་དབང་མེད་དུ་ཡུད་ཙམ་གྱིས་འགྲོ་ བའི་ཚེ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་ལས་དཀར་ནག་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་ཕན་ཐོགས་པ་ ནི། དམ་པའི་ཆོས་ཁོ་ན་ལས་མི་འདུག་པས་ལུས་ལ་སྲེད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། ད་ལན་དམ་པའི་ ཆོས་ཁོ་ན་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། ། གཉིས་པ་ཐག་བཅད་པ་གཅིག་ནི། དེས་ན་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་གཉེན་བཤེས་སོགས་ཚེ་ འདིའི་ཕུན་ཚོགས་ཇི་ལྟར་འཛོམ་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱང་བདག་འདོར་ལ་བདག་གིས་དེ་དག་ འདོར་ཞིང་ནམ་འདོར་ལ་ངེས་པ་མེད་ད་ལྟ་རང་ཡང་དོར་ནས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་ ཉེན་ཡོད་པས་དེ་དག་གང་ལའང་མ་ཆགས་པའི་ཆོས་རྣལ་མ་ཞིག་ད་ལྟ་ནས་མྱུར་དུ་བྱའོ་ སྙམ་པའི་སྒོ་ནས་ཐག་ཡང་ཡང་བཅད་པར་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྒོམ་ཚུལ་ལ། བདེ་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ངན་ འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་སྒོམ་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། མིའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ལྷའི་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་བདུན་ ལས། དང་པོ་སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། སློབ་སྤྲིང་ལས། ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་དྲི་ང་མི་གཙང་བཙིར་ བས་འགགས། །རབ་ཏུ་དོག་པ་མུན་ནག་འཐིབས་པོར་འདུག་པ་ཡི། །མངལ་གནས་དམྱལ་ བ་ལྟ་བུའི་ནང་དུ་དེ་ཞུགས་ནས། །ལུས་ཡོངས་བསྐུམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མནག་དགོས་ སོ། །ཞེས་མངལ་སྐྱེས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཕོ་བའི་འོག་ལོང་གའི་སྟེང་ན་ཁ་སྒལ་ཚིགས་ལ་ བལྟས་ནས་དྲི་ང་ཞིང་མི་གཙང་བའི་ལྗན་ལྗིན་གྱི་ཁྲོད་དུ་ཡོད་པ་ལས་རིམ་གྱིས་མེར་མེར་པོ་ ནས་རྐང་ལག་འགྱུས་པ

【現代漢語翻譯】第一部分，共有三點：第一點：如《入行論》中所說，被閻羅使者抓住等等，當死亡來臨時，沒有任何因素可以阻止。而且，如果臨終時還貪戀親友而死去，死後將無法逃脫惡道的痛苦。如果親友過於悲傷，中陰界會產生難以忍受的痛苦，所以會想貪戀親友有什麼用呢。第二點：思考死亡時，食物和財富都無濟於事。當死亡來臨時，即使被眾多慈愛的親友眷屬圍繞，享受著堪比轉輪王的財富，但沒有一樣可以帶走或擁有，所以會想貪戀食物和財富有什麼用呢。第三點：思考死亡時，身體也無濟於事。即使擁有堪比天神的權勢和財富，也無法帶走一絲一毫。甚至從母親子宮裡一起出生的這個身體，也會被靜靜地留在床上。只有意識像從酥油中拔出毛一樣，無奈地瞬間前往來世，跟隨的只有黑白業力。唯一跟隨並帶來利益的，只有神聖的佛法，所以貪戀身體有什麼用呢？現在就只修行神聖的佛法吧。第二部分，下定決心：因此，無論身體、享樂、親友等今生的圓滿如何，這些我都要捨棄，我也要捨棄它們，而且不知道何時捨棄，現在就可能捨棄而前往來世，所以不要執著于任何事物，現在就儘快修行真正的佛法吧，要這樣反覆下定決心。第三部分，修習輪迴的痛苦的方法：分為修習善道的痛苦和惡道的痛苦兩種。第一部分：分為人道的痛苦和天道的痛苦兩種。第一部分有七種痛苦。第一種是出生的痛苦：《親友書》中說：『極其難忍的惡臭不凈，擠壓而窒息，極其狹窄黑暗稠密之處，進入子宮猶如地獄，全身蜷縮，必須忍受巨大的痛苦。』如果是胎生，那麼在胃的下面，大腸的上面，面朝脊柱，處於惡臭不凈的污穢之中，逐漸從柔軟到手腳擺動。

【English Translation】 The first of the three is: Firstly, as stated in the 'Bodhicharyavatara', being seized by the messengers of Yama (death), etc., when the time of death arrives, no circumstance can avert it. Moreover, if one dies clinging to relatives and friends, one will not escape the suffering of the lower realms in the afterlife. If relatives and friends grieve intensely, unbearable suffering will arise in the bardo (intermediate state), so one should contemplate, 'What is the use of clinging to relatives and friends?' Secondly, contemplating that food and wealth are of no benefit at the time of death: At the time of death, even if one is surrounded by many loving relatives, friends, and attendants, and enjoys the splendor of abundant possessions, food, and wealth, like a Chakravartin (universal monarch), one cannot take or possess any of it. So one should contemplate, 'What is the use of clinging to food and wealth?' Thirdly, contemplating that the body is of no benefit at the time of death: Even if one possesses power and wealth comparable to the gods, one cannot take even a particle. Even this body, born together from the mother's womb, will be left lying on the bed. Consciousness alone, like a feather pulled from butter, helplessly and instantly goes to the next life. The only thing that follows is black and white karma. The only thing that follows and benefits is the sacred Dharma. So what is the use of clinging to the body? Now, I will only practice the sacred Dharma. The second part, making a firm decision: Therefore, no matter how complete the perfections of this life—body, enjoyments, relatives, and friends—I must abandon them, and they will abandon me. Since there is no certainty when I will abandon them, and there is a danger of abandoning them right now and going to the next world, I must not cling to any of them. From now on, I must quickly practice the true Dharma. One must repeatedly make this firm decision. The third part, how to meditate on the suffering of samsara (cyclic existence): There are two ways: meditating on the suffering of the higher realms and meditating on the suffering of the lower realms. The first part: There are two types: the suffering of humans and the suffering of gods. The first part has seven sufferings. The first is the suffering of birth: The 'Letter to a Friend' says: 'Extremely unbearable, foul-smelling, impure, obstructed by squeezing, in an extremely narrow, dark, and dense place, residing in a womb like a hell, the whole body contracted, one must endure great suffering.' If it is a womb birth, then below the stomach, above the large intestine, facing the spine, in the midst of foul-smelling and impure filth, gradually from soft to moving limbs.

འི་བར་སྐབས་སུ་མས་བཟའ་བཏུང་ཚ་བ་བརྟེན་ན་མེ་དོང་དུ་ཆུད་པ་ ལྟ་བུ་དང་། གྲང་བ་བརྟེན་ན་འཁྱགས་སྦུབས་སུ་གནས་པ་ལྟ་བུ་དང་། མཆོང་བ་དང་རྒྱུག་ 5-127 པ་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་གཡང་ལ་ལྷུང་བ་ལྟ་བུའི་ཉམས་འཆར་བ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་ པོ་མྱོང་བཞིན་དུ་ཞག་ཉིས་བརྒྱ་རེ་དྲུག་སོང་བ་ན་ལས་ཀྱི་རླུང་གིས་མགོ་ཐུར་དུ་བསྟན་ཏེ་ མངལ་སྒོའི་རུས་པ་ཤིན་ཏུ་དོག་པ་ནས་ཕྱིར་འབྱུང་བའི་ཚེ་བ་གླང་གི་པགས་པ་དམར་བཤུས་ བྱས་པ་ལ་སྦྲང་མ་མཆུ་རྣོན་གྱིས་ཟོས་པ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་མྱོང་བཞིན་དུ་སྐྱེས་ལ། སྐྱེས་ནས་ཀྱང་རེ་ཞིག་སྟན་འཇམ་པ་ལ་བཞག་ཀྱང་ཚེར་དོང་དུ་བཅུག་པ་ལྟ་བུའི་ཚ་གྲང་གི་ སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་ཙམ་ཡང་བཟོད་དཀའ་ཚུལ་བསམ་པ་ལ། ད་ལྟ་རང་ཤོང་གི་བུམ་པ་ལྟ་ བུ་ཞིག་གི་ནང་དུ་ཆུད་དེ་སྟེང་འོག་མི་གཙང་བས་གང་བར་གྱུར་ན་ཞག་གཅིག་ཀྱང་བཟོད་ ཐབས་མེད་པ་དེས་ན་བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་སྐྱུག་ནད་ཅན་གྱིས་ཟས་མཐོང་བ་ལྟ་བུའི་ སྐྱུག་ལོག་མ་བྱུང་བར་བསྒོམ་པར་བྱ་དགོས་སོ། ། གཉིས་པ་རྒ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། རྒ་བས་གཟུགས་སྡུག་གཟུགས་ མི་སྡུག་པར་བྱེད། །རྒ་བས་གཟི་བརྗིད་འཕྲོག་ཅིང་མཐུ་སྟོབས་འཕྲོག །རྒ་བས་བདེ་བ་ འཕྲོག་ཅིང་བརྙས་པར་བྱེད། རྒ་བས་འཆི་བྱེད་རྒ་བས་མདངས་ཀྱང་འཕྲོག །ཅེས་གསུངས་ པ་ལྟར་རྒ་བས་སྡུག་བསྔལ་ནི། སྐྲ་དཀར་ཞིང་ལུས་གུག་པ། ལུས་བཞིན་གཉེར་མས་ཁེབས་ པ་སོགས་ལུས་ཀྱི་མཐུ་ཉམས་ཚུལ་བསམ་ནས་སྔར་དར་བབས་ཀྱི་དུས་སྐྲ་ནག་པ་ལུས་དྲང་ བ་པགས་པ་ལ་གཉེར་མ་མེད་པ་སོགས་ཀྱི་ལུས་དེ་ལྟ་བུ་ད་ལྟ་ལུས་མ་འཕོས་ཀྱང་འཕོས་པ་ དང་ཁྱད་མེད་པ་བཞིན་སོང་། ཚེ་ཡང་ཉམས་ནས་ལོ་ཟླ་ཞག་མང་སོགས་རིམ་གྱི་མར་ངོའི་ཟླ་ བ་བཞིན་རྣམ་པར་འགྲིབ་ནས་འཆི་བདག་གི་ཁར་ཚུད་པར་འདུག་སྙམ་པའི་སྐྱོ་བ་དང་ལུས་ ཀྱི་མཐུ་ཉམས་པས་ལྡང་ན་ཤིང་རྩ་གནམ་དུ་འདོན་པ་ལྟ་བུ་དང་། སྡོད་ན་སྒྱེ་འདོགས་ཐག་ ཆད་པ་ལྟར་སྡོད་དགོས། འགྲོ་ན་གོམ་པ་འཁྱོར། སྨྲ་ན་ངག་ལྡབ་ལྡིབ་ཏུ་སོང་བ་དང་། དབང་ པོ་རྣམས་ཉམས་པས་མིག་རྣ་སོགས་ཀྱི་མཐོང་ཐོས་ཚུལ་བཞིན་མི་འོང་། བརྗེད་ངས་ཆེ་ཡུལ་ 5-128 ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཉམས་པས་སྔར་ཟ་བའི་ཚོད་ཙམ་ཟོས་ན་ལུས་ཀྱིས་མི་མཆུན་པར་ནད་ བསྐྱེད་ཚུལ་སོགས་ལ་བསམ་པར་བྱ་དགོས་སོ། ། གསུམ་པ་ན་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། རྒྱ་ཆེར་རོལ་བ་ལས། དཔེར་ན་དགུན་སྨད་རླུང་དང་ ཁ་བ་ཆེ། །རྩ་ཤིང་གེལ་བ་ནགས་སྨན་མདངས་ཀྱང་འཕྲོག །དེ་ལྟར་ནད་འདིས་འགྲོ་བའི་ མདངས་འཕྲོག་ཅིང་། །དབང་པོ་ཟུངས་དང་སྟོབས་ནི་ཉམས་པར་བྱེད། །ཅེས་ལུས་ཀྱི་ཚ་ གྲང་འཁྲུགས་པས་ཟུག་གཟེར་སོགས་གདུང་བ་སྣ་ཚོགས་པས་ཉམ་ཐག་པས་ལུས་ཀྱི་ཤ་ཞུ་ པགས་པ་བསྙམས་ཤིང་བསྒུལ་

【現代漢語翻譯】在（母胎）中間階段，如果依賴熱的食物和飲料，就像掉進火坑一樣；如果依賴冷的，就像置身於冰窟一樣；在跳躍和奔跑等活動中，又像是墜入懸崖一樣，感受著各種劇烈的痛苦，這樣度過兩百二十六天後，業力的風會使頭朝下。當從非常狹窄的產道骨盆中出來時，就像剝掉牛皮后被尖嘴的蜜蜂叮咬一樣，感受著劇烈的痛苦而出生。出生后，即使暫時放在柔軟的墊子上，也像是被放在荊棘叢中一樣，連微小的冷熱痛苦都難以忍受。想到現在被困在像自身大小的瓶子里，裡面充滿了污穢之物，連一天都無法忍受，因此，即使是投生到善趣，也要像厭食癥患者看到食物一樣，不產生厭惡感，才能進行禪修。第二，衰老的痛苦。《廣大遊戲經》中說：『衰老使美好的形體變得醜陋，衰老奪走光彩和力量，衰老奪走快樂並帶來輕蔑，衰老帶來死亡，衰老也奪走容顏。』如經文所說，衰老的痛苦是：頭髮變白，身體彎曲，身體佈滿皺紋等等，想到身體的力量衰退，以前年輕力壯時，頭髮烏黑，身體挺拔，面板沒有皺紋等等，那樣的身體現在即使沒有改變，也和改變了沒有區別。壽命也在減少，像下弦月一樣逐漸衰減，似乎已經落入死神之口，想到這裡就感到悲傷。身體的力量衰退，站立時像老樹的根暴露在外面，坐下時像裝滿東西的袋子突然斷裂一樣，行走時步履蹣跚，說話時語無倫次，各種感官衰退，眼睛和耳朵等器官的視聽功能都變得遲鈍，健忘，享樂也減少，以前能吃的食物量現在吃了身體也無法承受，反而會生病等等，這些都要仔細思考。第三，生病的痛苦。《廣大遊戲經》中說：『例如，冬末的風雪很大，樹木結冰，森林草藥也失去光澤。同樣，疾病會奪走眾生的光澤，使感官、精華和力量衰退。』由於身體的冷熱失調，各種疼痛折磨著身體，導致身體消瘦，面板鬆弛，行動困難。

【English Translation】 In the intermediate stage (in the womb), if one relies on hot food and drinks, it is like falling into a pit of fire; if one relies on cold, it is like being in an ice cave; during activities such as jumping and running, it is like falling off a cliff, experiencing various intense sufferings. After spending two hundred and twenty-six days like this, the wind of karma turns the head downwards. When emerging from the extremely narrow pelvic bones of the birth canal, it is like having one's skin peeled off and being stung by sharp-beaked bees, experiencing intense suffering during birth. Even after birth, being placed on a soft cushion is like being placed in a thorn bush, making even the slightest suffering from heat and cold unbearable. Thinking about being trapped in a bottle the size of oneself, filled with impurities from top to bottom, which one cannot endure even for a day, one must meditate without developing disgust, even when reborn in a good realm, just as someone with anorexia sees food. Second, the suffering of aging. The Lalitavistara Sutra says: 'Aging makes a beautiful form ugly, aging steals glory and strength, aging steals happiness and brings contempt, aging brings death, aging also steals radiance.' As the scripture says, the suffering of aging includes: hair turning white, the body becoming bent, the body being covered with wrinkles, etc. Thinking about the decline of the body's strength, remembering the time of youth when the hair was black, the body was straight, and the skin had no wrinkles, etc., that body is now as if it has changed even though it hasn't. Life is also diminishing, gradually decreasing like the waning moon, seeming to have fallen into the mouth of the Lord of Death, causing sadness. The body's strength declines, so standing is like a tree root sticking up into the sky, and sitting is like a bag full of things suddenly breaking. Walking is unsteady, speech becomes incoherent, and the senses decline, so the sight and hearing of the eyes and ears become dull. Forgetfulness increases, enjoyment decreases, and if one eats as much as one used to, the body cannot bear it and becomes ill. These things should be carefully considered. Third, the suffering of illness. The Lalitavistara Sutra says: 'For example, in late winter, the wind and snow are heavy, the trees freeze, and the forest herbs lose their luster. Similarly, disease steals the luster of beings, and causes the senses, essence, and strength to decline.' Due to the imbalance of heat and cold in the body, various pains torment the body, causing it to become thin, the skin to sag, and movement to become difficult.

བསྐྱོད་དཀའ། ཟས་སོགས་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྤྱད་དུ་མི་སྟེར་ སྨན་གཏར་སྲེག་སོགས་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་རྣམས་དབང་མེད་དུ་སྤྱད་དགོས། ནད་མ་འཚོ་ན་ ཤི་དོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་སོགས་ལ་བསམ་དགོས། བཞི་པ་འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། འཆི་དང་འཕོ་དང་འཆི་འཕོ་ དུས་བྱེད་པ། །ཕངས་ཤིང་སྡུག་པའི་སྐྱེ་བོ་རྟག་ཏུ་བྲལ། །ཕྱིར་མི་འོང་ཞིང་འཕྲད་པར་འགྱུར་ མ་ཡིན། །ཤིང་ལས་ལོ་འབྲུལ་འདྲ་ཞིང་ཀླུང་རྒྱུན་མཚུངས། །ཞེས་ནད་ལས་གྲོལ་ན་དཀའ་ བ་སྤྱད་རིན་ཆོག་ནའང་ཕལ་ཆེར་ནི་ཐབས་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཀྱང་ནད་ཇེ་ཆེར་སོང་ནས། སྨན་ པས་བོར། མོ་བོན་གྱིས་བསླུས། གཉེན་དང་བཤེས་ཀྱིས་མཐའ་བསྐོར་ནས་མྱ་ངན་དང་། ཤི་ དགེ་དུར་འདེབས་ཀྱི་ཤོམ་ར་འདིར་རང་ཉིད་བཀྲག་མདངས་ཉམས་ཁ་སྐམ་མཆུ་བརྫེས་སྣ་ ཞོམ་མིག་ཀོང་མོར་སོང་དབུགས་བརྩེགས། སྔར་བྱས་ཀྱི་སྡིག་པ་ལ་འགྱོད་པ་དང་། གཉེན་ བཤེས་འཁོར་གཡོག་ནོར་རྫས་ཀུན་ལ་ཆགས་བཞིན་པའི་ངང་ནས་གཏན་བྲལ་བྱས་གཅེས་ པར་བསྐྱངས་པའི་ལུས་ཀྱང་བཞག་ནས་འགྲོ་དགོས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་མོ། ། ལྔ་པ་དགྲ་ལ་བརྟེན་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། དགྲ་མི་སྡུག་པ་ཞིག་གིས་ལུས་སྲོག་སོགས་ལ་ གནོད་པ་བྱས་དོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། དེར་མི་ཟད་མི་མཛའ་བ་ཞིག་དང་གནས་ཁང་ 5-129 གཅིག་ཏུ་གནས་ཀྱང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ནག་ཡོ་རེ་བ་དང་། དེ་གཞན་དུ་ཕྱིན་ན་ནམ་ལངས་པ་ ལྟ་བུ་འབྱུང་ཚུལ་བསམ་མོ། ། དྲུག་པ་གཉེན་ལ་བརྟེན་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། གཉེན་བཤེས་ཤིན་ཏུ་མཛའ་བ་ཡུལ་ གཞན་དུ་སོང་བ་ན་དེའི་ཡོན་ཏན་དང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དྲན་ཏེ་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ མྱོང་ཚུལ་བསམ་མོ། ། བདུན་པ་འདོད་པ་ལ་བརྟེན་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། ཚོང་པ་དང་ཞིང་ལས་པ་སོགས་ཀྱང་ ཚོང་ཟོང་སྟོར་བ་དང་ལོ་ཏོག་སད་སེར་གྱིས་བཅོམ་དོགས་པ་དང་། དབུ་གཙོ་དང་ཞང་བློན་ རྣམས་ཀྱང་དགྲ་མ་ཐུལ་གཉེན་མ་འཁྱོངས་པའི་དོགས་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་གཉེན་ པོ་ཞན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་མགོ་མི་ཐོན་པ་དང་ཤེས་རབ་དམན་པས་ཐོས་བསམ་གྱི་བྱ་བ་མ་ འགྲུབ་པ་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་དང་། མདོར་ན་ཁ་དྲག་པོ་ཞན་པོར་སོང་བ་དང་ ཕྱུག་པོ་སྤྲང་པོར་སོང་མང་པོ་ཉུང་ངུར་སོང་བ་སོགས་རྒྱལ་ཁམས་ལ་བརྟགས་ན་སྔར་གྱི་ས་ ན་མི་འདུག་པས་མི་ལུས་འདི་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཚུལ་ལ་མྱོང་བ་སྙིང་ ཐག་པ་ནས་མ་སྐྱེས་བར་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ལྷའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། བཤེས་སྤྲིང་ལས། ལུས་ཀྱི་ཁ་དོག་མི་སྡུག་འགྱུར་བ་ དང་། །སྟན་ལ་མི་དགའ་མེ་ཏོག་ཕྲེང་རྙིང་དང་། །གོས་ལ་དྲི་མ་ཆགས་དང་ལུས་ལ་ནི། །སྔོན་ ཆད་མེད་པའི་རྔུལ་འབྱུང་ཞེས་བགྱི་བ། །མཐོ་རིས་འཆི་འཕོ་སྦྲོན་བྱེད་སྔ་ལྟས་ལྔ། །ཞེས་ འདོད་ལྷ་འཆི་བར་

【現代漢語翻譯】難以行動。食物等合意之物不讓享用，醫藥鍼灸等不合意之事卻不得不強行接受。若疾病無法痊癒，則需思及死亡臨近的痛苦。第四，死亡的痛苦。《廣大游舞經》中說：『死亡、遷逝、死亡遷逝、命終時，所愛所惜之人終將永別。一去不回，再無相見之日。如樹落葉，似江河奔流。』若能從疾病中解脫，忍受痛苦也值得，但大多數情況下，即使嘗試各種方法，病情仍會加重。醫生放棄，巫師欺騙，親友圍繞，哀嚎痛哭，為死後事宜忙碌。此時，自己容顏憔悴，口乾唇裂，鼻樑塌陷，眼眶深陷，呼吸困難。對以往所作的罪惡感到後悔，對親友眷屬、財產物品充滿留戀，最終不得不永別，留下珍愛的身體而去，應思維此等痛苦。第五，依賴仇敵的痛苦。擔憂不喜歡的仇敵加害自己的身體和生命，與不和睦之人同住一室也心神不寧，總是提心吊膽，若其離去，則如重見光明一般，應思維此等情形。第六，依賴親友的痛苦。親密的朋友前往他鄉，思念其功德和圓滿，身語意三門都感受痛苦，應思維此等情形。第七，依賴慾望的痛苦。商人和農民等，擔憂貨物損失，莊稼被冰雹摧毀；官員和大臣等，擔憂無法戰勝敵人，無法維繫親友；出家人等，因對治力薄弱，戒律不精，智慧淺薄，無法完成聞思修等事業而感到痛苦，應思維此等痛苦。總之，從富變窮，從多變少等等，觀察整個國家，已非昔日景象，因此，這個人生來就具有痛苦的本性，在未從內心深處生起體驗之前，應反覆修習。第二，天人的痛苦。《親友書》中說：『身體顏色變醜陋，不喜座位花鬘舊，衣染污垢身生汗，昔所未有此為五，天界死歿先兆也。』欲界天人死亡前

【English Translation】 It is difficult to move. One is not allowed to enjoy desirable foods, etc., but must be forced to endure undesirable things like medicine, bloodletting, and cauterization. If the illness cannot be cured, one must contemplate the suffering of fearing death. Fourth, the suffering of death. The Lalitavistara Sutra says: 'Death, transference, death and transference, the time of death, one is always separated from loved and cherished people. They will not return, nor will they be met again. Like leaves falling from a tree, like the flow of a river.' If one can be freed from illness, it is worth enduring hardship, but in most cases, even after trying various methods, the illness worsens. The doctor gives up, the diviner deceives, relatives and friends surround, wailing and lamenting, busy with preparations for death and burial. At this time, one's own complexion fades, the mouth becomes dry, the lips crack, the nose collapses, the eye sockets sink, and breathing becomes difficult. One regrets the sins of the past and, while still attached to relatives, friends, attendants, wealth, and possessions, one must part forever, leaving behind the cherished body, and one should contemplate this suffering. Fifth, the suffering of relying on enemies. The suffering of fearing that an undesirable enemy will harm one's body and life, and the unease of living in the same house with someone who is unfriendly, always being apprehensive, and the feeling of relief like seeing the dawn when they leave, one should contemplate these situations. Sixth, the suffering of relying on relatives. When close friends go to another country, one remembers their qualities and perfections, and experiences suffering in body, speech, and mind, one should contemplate these situations. Seventh, the suffering of relying on desires. Merchants and farmers, etc., worry about losing goods and crops being destroyed by hail; officials and ministers, etc., worry about not being able to defeat enemies and not being able to maintain relatives; renunciates, etc., suffer from not being able to accomplish the activities of hearing, thinking, and meditating due to weak antidotes, impure discipline, and inferior wisdom, one should contemplate these sufferings. In short, from being strong to becoming weak, from being rich to becoming poor, from being many to becoming few, etc., observing the entire country, it is no longer the same as before, therefore, this human body is of the nature of suffering, and until experience arises from the depths of one's heart, one should meditate on it repeatedly. Second, the suffering of the gods. The Friendly Letter says: 'The color of the body becomes ugly, one dislikes the seat, the flower garlands wither, the clothes become stained, and sweat appears on the body, which was never there before. These five are the early signs of death in the heavenly realms.' Before the death of the gods of the desire realm

ཉེ་བའི་ཚེ་ལུས་ཀྱི་བཀྲག་མདངས་ཉམས་པ་སྟན་ལ་འདུག་སྙིང་མི་འདོད་ པ། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བརྙིངས་པ་གོས་ལ་དྲི་མ་ཆགས་པ། ལུས་ལ་སྔོན་མེད་པའི་རྔུལ་ འབྱུང་བ་ནི་འཆི་ལྟས་ལྔ་དང་ལུས་ཀྱི་འོད་ཆུང་ངུར་སོང་བ་ཁྲུས་ཆུ་ལུས་ལ་ཆགས་པ། གོས་ རྒྱན་ལས་སྒྲ་མི་སྙན་པ་བྱུང་བ་མིག་གི་རྫི་མ་འཁྲབ་པ་ཡུལ་གཅིག་ལ་ཆགས་པ་སྟེ་ལྔ་ནི་ཉེ་ 5-130 བའི་འཆི་ལྟས་དང་། དེ་བཅུ་འཆི་ལྟས་སུ་རིག་ནས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཁྱད་པར་སྐབས་ གསུམ་པ་ཞེས་པ་གང་ནས་སྐྱེས་དང་གང་དུ་སྐྱེ་འགྱུར་ཡང་བརྟགས་ན་ཤེས་པ་ཡིན་པས་དེ་ རྗེས་དམྱལ་བར་སྐྱེ་འགྱུར་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་དམྱལ་བར་སྐྱེས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལྟ་བུའི་ སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་མི་བཟད་པ་ལྷའི་ཞག་ལྔ་སོགས་སུ་མྱོང་ཞིང་། ལྷའི་ཞག་ལྔ་ཉུང་ཤོས་ ལའང་མི་ལོ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་ཡོད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཡུན་རིང་དུ་མྱོང་ཚུལ་བསམ་པ་དང་། གཞན་ཡང་ལྷ་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་མཐོང་བས་ཆུང་བ་སྤ་བཀོང་བ་དང་། སྟོབས་ཆེ་བའི་ཆུང་ བ་གནས་གཞན་དུ་སྐྲོད་པ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་འཐབ་པའི་ཚེ་ལུས་ལ་གཅོད་དྲལ་གྱི་སྡུག་ བསྔལ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་ཚུལ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་ཀྱང་ལྷའི་ཕུན་ཚོགས་ལ་ཕྲག་དོག་གིས་ རྒྱུད་འཁྲུག་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ལྷ་དང་འཐབ་པས་ལུས་གཅོད་དྲལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཆེས་ ཆེར་སྣ་ཚོགས་མྱོང་ཚུལ་དང་། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ན་མངོན་གྱུར་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མེད་ཀྱང་ རྒྱ་མཚོའི་གཟིངས་ཀྱི་ཕུག་རོན་སླར་གཟིངས་ལ་འཁོར་བ་བཞིན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འཕེན་པ་ ཟད་པ་ན་ཤི་ནས་སླར་ཡང་འདོད་པར་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་ཚུལ་ལ་བསམ་ནས་ནམ་ ཕུགས་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལ་མྱོང་བ་ཐོན་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ངན་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། དམྱལ་བ་དུད་འགྲོ་ཡི་དྭགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་ཚ་དམྱལ་དང་། གྲང་དམྱལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ཡང་ ཤི་ན་རྩ་ཕུང་མེས་བསྲེགས་པ་ལྟར་རིགས་འདྲ་རྒྱུན་ཆད་ནས་མི་འགྲོ་ཞིང་སྐྱེ་བ་ཞིག་ངེས་ པར་ལེན་དགོས་སྐྱེ་བ་ཡང་ལས་ལ་རག་ལས་དེ་ཡང་བདག་གི་ལས་མི་དགེ་བ་ནི་སྟོབས་ཆེ་ ལ་གྲངས་མང་བ་བསགས་འདུག་དགེ་བ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་བྱས་པ་གཅིག་ཀྱང་མི་དྲན་པས་ ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བ་ལས་འོས་མེད་ད་ལྟ་མ་བརྟགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ། རྨ་འབྲས་ཀྱི་ནད་ 5-131 བྱུང་བ་ཤ་རུས་དེ་ཀའི་ཐོག་ཏུ་མྱོང་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་དོན་ལ་མྱོང་བྱེད་སེམས་ཡིན་ཏེ་མིན་ན་ ཤི་བའི་འོག་ཏུ་རོ་ལ་མཚོན་བསྣུན་པ་ལ་ན་ཚ་འབྱུང་དགོས་པ་ལ་མི་འབྱུང་བར་ངེས་པར་ཚེ་ ཕྱི་མ་ལ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་དང་ད་ལྟ་འདི་ལ་མྱོང་བ་གཉིས་དོན་ལ་མྱོང་བྱེད་སེམས་གཅིག་ པུས་མྱོང་བ་ཡིན་པས་ཁྱད་མེད་འདི་ནས་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་སེམས་པ་ཐམས་ཅད་རང་ ཉིད་འགྲོ་བ་དེར་སྐྱེ་ནས་

【現代漢語翻譯】當接近死亡時，身體的光澤消失，不願安坐于坐墊之上，花環凋謝，衣服沾染污垢，身體出現前所未有的汗水，這是臨終的五種預兆。身體的光芒減弱，洗澡水停留在身上，衣飾發出不悅耳的聲音，眼睫毛顫動，停留在同一個地方，這五種是臨近死亡的預兆。認識到這十種死亡的預兆后，會感到痛苦。特別是，如果探究所謂的第三個階段，即從何處出生以及將要出生到何處，如果知道將要墮入地獄，那麼就會像已經墮入地獄一樣，感受到難以忍受的劇烈痛苦，經歷天界的五天等等。即使是最短的天界五天，也有兩百五十年之久，因此要思考長期遭受痛苦的方式。此外，看到天神福報廣大，福報較小的天神會感到自卑；強大的天神會將弱小的天神驅逐到其他地方；在與阿修羅戰鬥時，會經歷身體被切割的各種痛苦。阿修羅們也會因嫉妒天神的圓滿而心煩意亂，感到痛苦；與天神戰鬥時，會經歷身體被切割的巨大痛苦。在色界和無色界中，雖然沒有明顯的痛苦，但就像海船上的鴿子最終會回到船上一樣，當禪定的力量耗盡時，死亡后又會再次在欲界經歷各種痛苦。因此，要認識到輪迴的無意義，從而生起出離心。第二，惡趣的痛苦包括地獄、餓鬼和畜生的痛苦。首先是地獄的痛苦，分為熱地獄和寒地獄兩種。第一種是，死亡后，就像火葬后的骨灰一樣，同類眾生斷絕，必定要再次受生，而受生取決於業力。我的不善業積累得既多又強大，而善業卻想不起哪怕一件，因此只能墮入惡趣。在尚未調查清楚的情況下，就像傷口或腫瘤的疾病發生在血肉之軀上一樣，雖然看起來是在身體上感受痛苦，但實際上是心在感受。否則，死後的屍體被刀劍刺傷時，應該感到疼痛，但實際上並不會。因此，來世感受的痛苦和現在感受的痛苦，實際上都是由同一個心來感受的，沒有區別。從現在開始，所有的心都將投生到惡趣之中。

【English Translation】 When approaching death, the body's radiance diminishes, one becomes unwilling to sit still on the cushion, the flower garlands wither, the clothes become stained, and unprecedented sweat appears on the body – these are the five omens of approaching death. The body's light dims, bathwater clings to the body, the ornaments make unpleasant sounds, the eyelashes flutter and remain fixed in one place – these five are the signs of impending death. Recognizing these ten signs of death, one feels suffering. In particular, if one investigates the so-called 'third stage,' that is, from where one is born and where one will be born, if one knows that one will fall into hell, then one will experience unbearable and intense suffering as if one has already fallen into hell, experiencing the five days of the gods, and so on. Even the shortest five days of the gods are two hundred and fifty years long, so one should contemplate the way one suffers for a long time. Furthermore, seeing the great merit of the gods, the lesser gods feel inferior; the powerful gods drive the weaker gods to other places; and when fighting with the Asuras, one experiences various sufferings of the body being cut and torn apart. The Asuras also become agitated and suffer from jealousy of the gods' perfections; and when fighting with the gods, one experiences various great sufferings of the body being cut and torn apart. In the two higher realms, although there is no manifest suffering, just as a pigeon from a ship at sea eventually returns to the ship, when the power of samadhi is exhausted, one dies and again experiences various sufferings in the desire realm. Therefore, one should recognize the meaninglessness of samsara and develop renunciation. Secondly, the suffering of the lower realms includes the suffering of hell, hungry ghosts, and animals. First, there is the suffering of hell, which is divided into hot hells and cold hells. The first is that after death, just like ashes after cremation, the lineage of similar beings is cut off, and one must be born again, and rebirth depends on karma. My non-virtuous deeds have been accumulated in great quantity and strength, while I cannot remember even one virtuous deed that has been purified, so there is no choice but to be born in the lower realms. In the state before investigation, just as the disease of a wound or tumor occurs on the flesh and bones, although it seems that the body is experiencing suffering, in reality it is the mind that is experiencing it. Otherwise, if a corpse is stabbed with a sword after death, it should feel pain, but it does not. Therefore, the suffering experienced in the next life and the suffering experienced now are actually experienced by the same mind, and there is no difference. From now on, all minds will be born in that lower realm.

སྡུག་བསྔལ་དེ་མྱོང་བར་བསམ་ན་ཁྱད་ཆེ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་ མང་དུ་བསྟན། དེས་ན་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། རབ་ཏུ་ཚ་ཞིང་གྲང་བ་ཡི། །དམྱལ་བ་ཉི་མ་ གཅིག་བཞིན་དྲན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ ཡང་རང་ཉིད་ལ་ཚ་དམྱལ་ཀྱི་བར་སྲིད་གྲུབ་ཚེ་ལུས་ལ་གྲང་སྣང་བྱུང་སྟེ་ཚ་བ་དོན་དུ་གཉེར་ བའི་རྐྱེན་བྱས་ནས་བར་སྲིད་འགགས་ཏེ་ཚ་དམྱལ་དུ་སྐྱེ་བར་བསམ་དགོས་པར་གསུངས་ པས་དེ་ལྟར་བྱ་སྟེ། དེ་ལའང་ཚ་དམྱལ་བརྒྱད་ཀ་སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་འོག་ཐམས་ཅད་ལྕགས་བསྲེགས་ ཀྱི་ས་གཞི་འཁོར་ཡུག་ཐམས་ཅད་ལྕགས་བསྲེགས་ཀྱི་ར་བ་སྟེང་འོག་ཀུན་ཏུ་མེ་ལྕེ་འབར་ ཞིང་འཁྲུགས་པའི་ནང་དུ་ཡང་སོས་ནི་དེར་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་མང་པོ་འཚོགས་ནས་ཞེ་ སྡང་གི་དབང་གིས་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་མཚོན་ཆ་སྣ་ཚོགས་བརྡེགས་པས་རང་ ལུས་ཚལ་བ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་སོང་བ་དང་བརྒྱལ་ཏེ་འགྱེལ་བ་དང་ནམ་མཁའ་ནས་ཁྱེད་རྣམས་ སོས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པའི་སྒྲ་འབྱུང་བ་དང་སོས་ཏེ། སྔར་ལྟར་མཚོན་བསྣུན་པ་སོགས་ ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ཁོར་མོ་ཡུག་ཏུ་བསྒོམས། འདི་དང་འོག་མ་ཐམས་ཅད་ལའང་སྐབས་དེ་ རང་གི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་བཞིན་པ་དང་། མྱོང་བཞིན་པ་ལྟ་བུ་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་བསྒོམ་ པར་བྱ་བར་གསུངས་སོ། ། ཐིག་ནག་ནི། སྡུག་བསྔལ་དེ་ལས་བྲོས་པས་དམྱལ་སྲུང་རྣམས་ཀྱིས་བཟུང་ནས་ལུས་ལ་ ཐིག་ནག་པོ་བཞིའམ་བརྒྱད་བཏབ་ནས་སོག་ལེ་མེ་འབར་བས་གཤག་པར་བྱེད་དོ། ། 5-132 བསྡུས་འཇོམས་ནི། སྡུག་བསྔལ་དེ་ལས་བྲོས་པས་རི་ར་ལུག་གླང་སེང་ལྟ་བུའི་གདོང་པ་ ཅན་གྱི་བར་དུ་ཆུད་དེ་བཙིར་བ་ན་འཐག་ཅིང་སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་ཁྲག་གི་རྒྱུན་འབབ་བོ། ། ངུ་འབོད་ནི་ཡང་དེ་ལས་བྲོས་པས་ལྕགས་ཁང་གཅིག་རིམ་གྱི་ནང་དུ་སླེབས་པ་ན་སྒོ་ དབྱེར་མེད་དུ་འགྲིགས་ཏེ་ཕྱོགས་ཀུན་ནས་མེ་འབར་ཏེ་བསྲེགས་པས་ད་བྲོས་ས་ཡང་མི་ འདུག་སྙམ་དུ་ངུ་འབོད་ལྷང་ལྷང་བྱེད་དོ། ། ངུ་འབོད་ཆེན་པོ་ནི། ཡང་དེ་ལས་བྲོས་པས་ལྕགས་ཁང་གཉིས་རིམ་ནང་དུ་ཚུད་དེ་ ལྕགས་ཁང་ནང་མ་ནས་ཐོན་སྲིད་ཀྱང་ཕྱི་མ་ལས་མི་ཐོན་ཞིང་བྲོས་ས་ཡང་མི་འདུག་སྙམ་དུ་ སྔ་མ་ལས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ཏེ་ངུ་འབོད་ལྷང་ལྷང་བྱེད་དོ། ། ཚ་བ་ནི། ཡང་དེ་ལས་བྲོས་པས་དམྱལ་སྲུང་རྣམས་ཀྱི་ལྕགས་ཀྱི་གསལ་ཤིང་མེ་འབར་ བས་འཕོངས་ནས་སྤྱི་བོའི་བར་ཐལ་མར་ཕུག་སྟེ་དབང་པོའི་སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་མེ་འབར་བ་ ལྕགས་ཟངས་དཔག་ཚད་དུ་མ་ཡོད་པར་ཁྲོ་ཆུ་ཁོལ་མའི་ནང་དུ་འཚེད་པའོ། ། རབ་ཏུ་ཚ་བ་ནི། ཡང་བྲོས་པས་དམྱལ་སྲུང་རྣམས་ཀྱིས་ལྕགས་ཀྱི་གསལ་ཤིང་རྩེ་གསུམ་ འབར་བས་འཕོངས་ནས་ཕུག་སྟེ་དབུས་མ་སྤྱི་བོ་དང་གཞན་གཉིས་ཕྲག་པ་གཡས་གཡོན་ དུ་ཐོན་པ་དང་ལྕགས་བསྲེགས་ལེབ་མོ་ལུས་ལ་སྣམ་བུ་

【現代漢語翻譯】爲了體驗痛苦，還展示了許多卓越的理由。因此，怙主龍樹菩薩說：『極其炎熱和寒冷的，地獄一日如是憶念。』如是思維地獄之苦。也就是，如果自己生起熱地獄的中陰身，身體會感到寒冷，因為追求溫暖，導致中陰身消逝，轉生到熱地獄，應當這樣思維。所以要這樣做。其中，八個熱地獄普遍都是下面是燒紅的鐵地基，周圍都是燒紅的鐵圍墻，上下到處都是燃燒和翻滾的火焰。在等活地獄中，在那裡出生的許多眾生聚集在一起，因嗔恨的驅使，互相用各種武器擊打，自己的身體被劈成成百上千塊，昏厥倒地。這時，從天空中傳來『愿你們復活』的聲音，然後復活。像以前一樣，用武器互相擊打等等，要全面地觀想痛苦。這和下面所有地獄一樣，要觀想到如同自己親身經歷和感受一樣，直到生起這種感覺為止。黑繩地獄：因為逃離痛苦，獄卒抓住后，在身體上畫四道或八道黑線，然後用燃燒的鋸子切割。眾合地獄：因為逃離痛苦，陷入到像山羊、綿羊、牛、獅子等面孔的眾生之間，被擠壓，像磨盤一樣碾磨，所有孔竅都流出鮮血。號叫地獄：又因為逃離痛苦，到達一個鐵房子里，門被緊緊關閉，四面八方燃起火焰焚燒，心想現在沒有地方可以逃脫了，發出淒厲的號叫聲。大號叫地獄：又因為逃離痛苦，進入兩層鐵房子里，雖然可以從裡面的鐵房子出來，卻無法從外面的鐵房子出來，心想沒有地方可以逃脫了，比之前更加痛苦，發出淒厲的號叫聲。燒熱地獄：又因為逃離痛苦，獄卒用燃燒的鐵串從臀部插入，直到頭頂，所有感官都燃起火焰，將無數量由鐵和銅製成的沸騰的膽汁倒入其中烹煮。極熱地獄：又因為逃離痛苦，獄卒用燃燒的三尖鐵串從臀部插入，中間的尖端從頭頂穿出，另外兩端從左右肩膀穿出，並將燒紅的鐵板像布一樣裹在身上。

【English Translation】 To contemplate suffering, many excellent reasons are also shown. Therefore, Lord Nagarjuna said: 'Extremely hot and cold, hell is remembered as a single day.' Thus, one should contemplate the suffering of hell. That is, if one's own intermediate state of hot hell arises, the body will feel cold, and because of seeking warmth, the intermediate state will cease, and one should think that one will be born in hot hell. So it is said that one should do so. In all eight hot hells, generally, all below is a foundation of molten iron, all around is a fence of molten iron, and flames blaze and rage everywhere above and below. In the Reviving Hell, many sentient beings born there gather and, driven by hatred, strike each other with various weapons, causing their bodies to be split into hundreds and thousands of pieces, fainting and falling down. Then, a voice comes from the sky saying, 'May you be revived!' and they are revived. As before, they inflict suffering by striking each other with weapons, etc., and one should contemplate the suffering comprehensively. In this and all the following hells, one should contemplate until it feels as if one is experiencing it directly. Black Line Hell: Because of fleeing from suffering, the hell guards seize one and draw four or eight black lines on the body, and then cut it with a burning saw. Crushing Hell: Because of fleeing from suffering, one falls among beings with faces like goats, sheep, cows, lions, etc., and is squeezed, ground like a millstone, and a stream of blood flows from all orifices. Howling Hell: Again, because of fleeing from suffering, one arrives inside a single-layered iron house, where the door is tightly shut, and flames blaze and burn from all directions, thinking that there is no place to escape, one howls loudly. Great Howling Hell: Again, because of fleeing from suffering, one enters a two-layered iron house, and although one can exit from the inner iron house, one cannot exit from the outer one, thinking that there is no place to escape, one suffers even more than before and howls loudly. Burning Hell: Again, because of fleeing from suffering, the hell guards pierce one from the buttocks to the crown of the head with a burning iron skewer, and flames blaze from all the sense organs, and countless measures of molten copper and iron are cooked in boiling bile. Very Hot Hell: Again, because of fleeing, the hell guards pierce one from the buttocks with a burning three-pronged iron skewer, the middle prong coming out of the crown of the head, and the other two coming out of the right and left shoulders, and wrap a red-hot iron sheet around the body like cloth.

ལྟར་དཀྲི་བ་དང་ལྕགས་ཟངས་སྔར་ བས་ཀྱང་ཆེ་བར་ཁྲོ་ཆུ་ཁོལ་མར་འཚེད་པ་ན་ཤ་རྣམས་ཞིག་སྟེ་ཀེང་རུས་སུ་སོང་བ་དང་དེ་ ལས་བཏོན་ཏེ་ལྕགས་བསྲེགས་ཀྱི་ས་གཞི་ལ་བཀྲམ་སྟེ་སོས་པ་ན་ཁ་ལ་ཁྲོ་ཆུ་ཁོལ་མ་བླུད་པ་ སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། ། མནར་མེད་པ་ནི། ཡང་བྲོས་པས་ཕྱོགས་མཚམས་ཀུན་ནས་རིམ་གྱིས་མེ་འབར་བས་ རང་གི་པགས་པ་དང་རུས་པ་དང་རྐང་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་བསྲེགས་ཤིང་ཉམ་ཐག་པའི་སྐད་ འབྱིན་པས་སེམས་ཅན་དུ་ཤེས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་མེ་དང་དབྱེར་མེད་དུ་འབར་བའོ། །སྡུག་ 5-133 བསྔལ་ཆེན་པོ་དེ་ཡང་ཡུན་ཐུང་ངུ་མ་ཡིན་པར་མི་ལོ་ཁྲག་ཁྲིག་གཅིག ཐེར་འབུམ་ཆེན་པོ་ དྲུག་ཐེར་འབུམ་གཉིས་ནི་ཚ་དམྱལ་བརྒྱད་ཀྱི་ནང་ནས་ཚེ་ཐུང་ཤོས་ཡང་སོས་ཀྱི་ཚེ་ཚད་དང་ ཕྱི་མ་རྣམས་ལོག་པོར་ལོག་པོར་འཕར་བ་དང་། བཤེས་སྤྲིང་ལས། ཇི་སྲིད་མི་དགེ་དེ་ཟད་ མ་གྱུར་པ། དེ་སྲིད་སྲོག་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ན་ད་ལྟ་རང་རེས་ སྤྱོད་ཚུལ་ངན་པ་འདི་ལ་དཔག་སྟེ། དེ་ལས་ཡུན་རིང་བ་མི་འོང་བའི་ངེས་པ་ཅི་ཡོད་སྙམ་དུ་ བསྒོམས་པ་ཟས་སྐོམ་གྱི་དང་ག་འགགས་པ་སྙམ་བྱེད་པ་དང་། ལུས་རྩེ་ཡམ་ཡམ་པ། སེམས་ འཇིགས་ཞུམ་ཞུམ་བྲེ་མོའི་གཏམ་དང་འདུ་འཛི་ལ་མི་སྤྲོ་ཞིང་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་འབད་ པར་མེད་པར་སྡིག་སྤོང་དགེ་སྒྲུབ་ལ་ངང་གིས་འཇུག་པ་ཞིག་འོང་བར་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་གྲང་དམྱལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི། དམྱལ་བའི་བར་སྲིད་པ་དེའི་ལུས་ལ་ཚ་བ་བྱུང་ བས་གྲང་བ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྐྱེན་བྱས་ནས་བར་སྲིད་འགགས་ནས་གྲང་དམྱལ་དུ་སྐྱེས་ པར་བསམ་དགོས་པར་གསུངས་པས་དེ་ཡང་སྐྱེས་རབས་ལས། མེད་པར་ལྟ་བ་ཚེ་རབས་ཕྱི་ མ་ལ། །གནས་པ་དེ་ན་མུན་ནག་རླུང་གྲང་ལྡང་། །དེས་ནི་རུས་པའང་འཇིགས་པའི་ནང་སློང་ ན། །བདག་ལ་ཕན་འདོགས་སུ་ཞིག་དེ་རུ་འཇུག །ཅེས་སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་མཐའ་ཐམས་ཅད་གངས་ རིས་བསྐོར་བ་དང་། འོག་ཐམས་ཅད་ཁ་བའི་ཐང་དང་འཁྱགས་རོམ་གྱི་གཅོང་རོང་ཟབ་མོའི་ སྟེང་དུ་ཁ་བ་བུ་ཡུག་འཚུབས་ཤིང་མུན་པས་གཏིབས་པ་རླུང་ཤིན་ཏུ་གྲང་བས་འདེབས་པར་ བྱེད་པ་དེས་ན་ཆུ་བུར་ཅན་ནི་ཁ་བའི་བུ་ཡུག་རླུང་གིས་ཕྱོགས་བཞི་ནས་ལུས་ལ་བཏབ་པས་ ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆུ་བུར་བྱུང་ཞིང་འཁུམས་པའོ། ། ཆུ་བུར་རྡོལ་བ་ནི། དེ་ལས་ཀྱང་གྲང་བས་ཆུ་བུར་རྡོལ་བས་ལུས་ཐམས་ཅད་ནས་རྣག་ ཁྲག་འཛག་པའོ། ། ཨ་ཆུ་ཟེར་བ་ནི། དེ་ལས་གྲང་བས་སྡུག་བསྔལ་ཆེར་སོང་ནས་སྐད་གདངས་དྲག་པོ་ 5-134 འདོན་པའོ། ། ཀྱེ་ཧུད་པ་ནི། དེ་ལས་གྲང་བས་སྡུག་བསྔལ་ཆེར་སོང་ནས་སྐད་གདངས་ཆགས་ནས་ སྐན་ཕུག་ནས་འདོན་པའོ། ། སོ་ཐམ་ཐམ་པ་ནི། དེ་ལས་གྲང་བས་སྡུག་བསྔལ་ཆེར་སོང་བས་སྐད་འདོན་མི་ཐུབ་པར་ སོ་ཐམ་ཐམ་བྱེད་པའོ། །ཨུཏྤལ་ལྟར་གས་པ་ནི།

【現代漢語翻譯】像倒東西一樣，把比鐵和銅還大的東西放在沸騰的鍋里煮，肉都爛了，只剩下骨頭。然後把它們拿出來，鋪在燒紅的鐵地上，當它們復活時，再往嘴裡灌沸騰的開水，等等，這就是痛苦。無間地獄是：又因為逃跑，四面八方逐漸燃起火焰，燒灼自己的面板、骨頭，直到腳底，發出痛苦的叫聲，除了知道是眾生之外，和火焰沒有區別地燃燒。這樣巨大的痛苦也不是短暫的，而是一萬億年。八個熱地獄中最短的壽命也是復活地獄的壽命，而其餘的則成倍增長。《親友書》中說：『只要惡業沒有窮盡，就不會死亡。』就像現在我們自己的惡劣行為一樣，想到這裡，有什麼理由肯定不會比這更長久呢？於是就觀想，甚至覺得飲食都沒有味道，身體顫抖，內心恐懼，對玩笑和喧囂不感興趣，在一切行為中，不用勉強，自然而然地趨向于斷惡行善，這樣就對了。第二種是寒冷地獄的痛苦：據說，地獄中陰間的身體感到熱，因此追求寒冷，以此為緣，中陰身停止，轉生到寒冷地獄。正如《本生經》中所說：『看不到來世，在那黑暗寒冷的地方，寒風凜冽，甚至能使骨頭都感到恐懼，誰能幫助我進入那裡呢？』總的來說，四面八方都被冰雪包圍，下面全是雪地和冰川深淵，暴風雪肆虐，一片漆黑，寒風刺骨。因此，水泡地獄是：暴風雪從四面八方襲擊身體，全身都長滿水泡，蜷縮起來。水泡破裂地獄是：比那更冷，水泡破裂，全身流膿血。阿啾地獄是：比那更冷，痛苦加劇，發出強烈的叫聲。哎呼呼地獄是：比那更冷，痛苦加劇，聲音嘶啞，從喉嚨深處發出。索探探地獄是：比那更冷，痛苦加劇，無法發出聲音，牙齒打顫。』像烏 উৎপལ་（藏文，梵文：utpala，梵文羅馬擬音：utpala，漢語：烏 উৎপལ་花）一樣裂開的地獄是：

【English Translation】 Like pouring, things larger than iron and copper are cooked in a boiling pot, the flesh rots, leaving only bones. Then they are taken out and spread on a red-hot iron ground, and when they revive, boiling water is poured into their mouths, and so on, this is suffering. Avici Hell is: Again, because of fleeing, flames gradually ignite from all directions, burning one's own skin, bones, down to the soles of the feet, emitting cries of agony, burning indistinguishably from the fire, except for the awareness of being a sentient being. This great suffering is not short-lived, but one trillion years. The shortest lifespan among the eight hot hells is also the lifespan of the Reviving Hell, and the rest increase exponentially. As it is said in the 'Letter to a Friend': 'As long as unwholesome deeds are not exhausted, one will not die.' Just like our own bad behavior now, thinking about this, what reason is there to be sure that it will not be longer than this? So contemplate, even feeling that food and drink have no taste, the body trembles, the heart is fearful, uninterested in jokes and noise, and in all actions, without forcing, naturally tending towards abandoning evil and doing good, that is right. The second is the suffering of the Cold Hells: It is said that the intermediate state body in hell feels hot, therefore seeking cold, and with this as a cause, the intermediate state ceases, and one is reborn in the Cold Hell. As it is said in the Jataka tales: 'Not seeing the next life, in that dark and cold place, cold winds blow, even making the bones feel fear, who will help me enter there?' In general, all sides are surrounded by ice and snow, and below are all snowfields and deep ice ravines, blizzards rage, it is pitch black, and the wind is extremely cold. Therefore, the Blister Hell is: the blizzard strikes the body from all four directions, the whole body is covered with blisters, and one shrinks up. The Bursting Blister Hell is: Even colder than that, the blisters burst, and pus and blood flow from the whole body. The Achu Hell is: Even colder than that, the suffering intensifies, and loud cries are emitted. The Ayehuhu Hell is: Even colder than that, the suffering intensifies, the voice becomes hoarse, and it is emitted from deep in the throat. The So Thamtam Hell is: Even colder than that, the suffering intensifies, one cannot make a sound, and the teeth chatter.' The Hell that cracks like an উৎপལ་ (Tibetan, Sanskrit: utpala, Romanized Sanskrit: utpala, Chinese: utpala flower) is:

དེ་ལས་ཀྱང་གྲང་བས་གས་པ་སྔོན་པོར་ སོང་ནས་སེར་ཆུང་ཕྲ་མོ་ལ་ལྔའམ་དྲུག་ཏུ་གས་པའོ། ། པདྨ་ལྟར་གས་པ་ནི། དེ་ལས་ཀྱང་གྲང་བས་པགས་པ་ནི་སྔོན་པོ་བཤུས་ནས་ཤའུ་དམར་ ཧུ་རེ་བ་ཚལ་བ་བཅུའམ་དེ་ལས་མང་བར་གས་པའོ། ། པདྨ་ལྟར་ཆེར་གས་པ་ནི། དེ་ལས་ཀྱང་གྲང་བས་གས་པ་བཤུས་ནས་ཤའུ་སྔར་ལས་ དམར་བ་ཁ་བརྒྱའམ་དེ་ལས་མང་བར་ཤིན་ཏུ་གས་ནས་རུས་པ་སྐྱ་ལྷག་གེར་མཐོང་བས་ སྡུག་བསྔལ་ལོ། །སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་དེ་ཡང་ཡུན་ཐུང་ངུ་མ་ཡིན་པར། མཛོད་ལས། ཏིལ་ གཞོང་ནང་ནས་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་མ་ག་དྷའི་བྲེ་བོ་ཆེའི་ཏིལ་ཁལ་བརྒྱད་ཅུ་ཤོང་ བའི་ཏིལ་གྱི་བང་བ་ནས་ལོ་བརྒྱ་བརྒྱ་ནས་ཏིལ་རེ་ཕྱུང་བས་དེ་ཟད་པ་ན་ཆུ་བུར་ཅན་གྱི་ཚེ་ ཚད་དང་། དེ་ཉི་ཤུ་ཆུ་བུར་རྡོལ་བའི་ཚེ་ཚད་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ ནི་ཉི་ཤུར་འཕར་བ་ནི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཚེ་ཚད་ཡིན་པས་དེ་ཙམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ཚུལ་བསམ་ ལ་ལུས་འདར་བ་དང་ཡིད་སྐྱོ་ཤས་ཀྱི་སྣང་བ་དྲག་པོ་མ་སྐྱེས་བར་དུ་བསྒོམ་དགོས་པར་ གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་དུད་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ནི། བཤེས་སྤྲིང་ལས། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་ ན་ཡང་གསོད་པ་དང་། །བཅིང་དང་བརྡེག་སོགས་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་པ། །ཞི་འགྱུར་དགེ་ བ་སྤངས་པ་རྣམས་ལ་ནི། གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ། །ཞེས་དུད་འགྲོ་བྱིང་ན་ 5-135 གནས་པ་རྣམས་ནི་རི་རབ་ཀྱི་ཆུ་མཚམས་མན་ཆད་ན་ལུས་ཆེ་ཆུང་ཁ་དོག་སོགས་མ་ངེས་པ་ སྣ་ཚོགས་འབྲུའི་ཕུང་པོ་སྤུངས་པའམ་ཆང་འགགས་ཀྱི་སྦང་མ་ལྟར་ཡོད་པས་རང་ཉིད་རེས་ འགའ་ཆུང་ངུར་སྐྱེས་པ་ན་ཆེ་བས་ཁྱུར་མིད་དང་། ལག་པ་བརྐྱང་བསྐུམ་ཙམ་ཡང་མི་ནུས་ པར་མནན་པའི་སྡུག་བསྔལ། རེས་ཆེ་བར་སྐྱེས་པ་ན་ཆུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་ཐལ་བྱུང་དུ་ ཕུག་ནས་ཟ་བ་དང་མུན་པ་ནག་པོར་སྐྱེས་པ་དང་། རེས་འགའ་རི་དྭགས་སུ་སྐྱེས་པ་ན་ལིངས་ པ་དང་ཁྱི་གཅན་གཟན་རྔོན་པ་སོགས་ཀྱིས་དབང་མེད་དུ་འདེད་པ་དང་། བདག་ཏུ་བཟུང་བ་ རྣམས་གསོད་བརྡེག་བཀོལ་ལུགས་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་དང་། མདོར་ན་མཐའ་དག་ ཀྱང་གླེན་ཞིང་ལྐུགས་པ་བླང་དོར་མི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་སྐྱེས་པར་བསམ་ལ་ཡིད་ འགྱུར་བ་འདོན་པར་བྱའོ། །ཚེ་ཚད་རིང་བ་བསྐལ་པ་ནས་ཐུང་བ་སྔ་དྲོ་ཕྱི་དྲོ་སོགས་ཀྱི་བར་ དུ་ཡོད་དོ། ། གསུམ་པ་ཡི་དྭགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ནི། བཤེས་སྤྲིང་ལས། ཡི་དྭགས་ན་ཡང་ འདོད་པས་ཕོངས་པ་ཡིས། །བསྐྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་ཆགས་མི་འཆོས་པ། །བཀྲེས་ སྐོམ་གྲང་དྲོ་ལ་དང་འཇིགས་པ་ཡིས། །བསྐྱོད་པ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་བསྟེན་འཚལ་ལོ། །ཞེས་ གསུངས་པས་ཡི་དྭགས་བྱང་གི་གནས་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིའི་འོག་ན་དཔག་ཚད་ལྔ་བརྒྱ་ འདས་པ་ན་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཅེས་བ

【現代漢語翻譯】更甚於此，因寒冷而面板爆裂，呈現青色，裂成五六道細小的黃色裂紋。如蓮花般爆裂是指：更甚於此，因寒冷而面板剝落，露出鮮紅的肉，裂成十道或更多像胡蘿蔔般的裂紋。如蓮花般大面積爆裂是指：更甚於此，因寒冷而爆裂剝落，露出比之前更紅的肉，裂成一百道或更多，甚至能清晰地看到灰白色的骨頭，痛苦不堪。這種劇烈的痛苦並非短暫的。如《俱舍論》中所說：『如從芝麻倉中』等等，如同從一個能裝八十卡車的摩揭陀大斗芝麻的倉庫中，每隔一百年取出一粒芝麻，直到取完，這便是水皰地獄的壽命。而水皰破裂地獄的壽命是它的二十倍。同樣，後面的地獄的壽命是前面地獄的二十倍，要想到在那裡感受如此漫長的痛苦，直到身體顫抖，心中生起強烈的厭惡感為止，都要不斷地修持。第二，思維旁生的痛苦。《親友書》中說：『旁生之處所，亦有殺害等，束縛捶打等，種種諸痛苦，遠離寂靜善，互相啖食苦，極難忍受也。』意思是說，墮入旁生道中的眾生，在須彌山的水位線以下，身體大小、顏色等不定，種類繁多，如同堆積如山的穀物或酒糟。有時自己轉生為弱小者，被強大的吞噬，連伸縮手腳都不能，遭受壓迫的痛苦。有時轉生為強大者，弱小的眾生在自己身上鉆孔啃食。有時轉生於黑暗之中。有時轉生為野獸，被獵狗、猛獸、獵人等無助地追趕。被捕獲者遭受各種不同的殺害、捶打和役使。總之，一切眾生都轉生為愚癡、瘖啞、不知取捨之輩，要想到這些，並生起厭離之心。壽命有長有短，從一劫到早晚之間不等。第三，思維餓鬼的痛苦。《親友書》中說：『餓鬼為欲乏，恒常受痛苦，飢渴寒熱逼，復為恐懼動，難忍當修習。』意思是說，餓鬼因慾望匱乏，恒常遭受痛苦，飢渴寒熱逼迫，又為恐懼所動，極其難忍，應當修習。餓鬼的處所，在贍部洲（Jambudvipa，梵文，閻浮提，南贍部洲）下方五百由旬處，名為王舍城（Rajagrha）。

【English Translation】 Even more than that, due to the cold, the skin cracks and turns blue, splitting into five or six small yellow fissures. 'Cracking like a lotus' means: Even more than that, due to the cold, the skin peels off, revealing bright red flesh, cracking into ten or more fissures like carrots. 'Cracking greatly like a lotus' means: Even more than that, due to the cold, the cracks peel off, revealing flesh redder than before, cracking into a hundred or more fissures, so much so that the pale white bones are clearly visible, causing immense suffering. This intense suffering is not brief. As stated in the Treasury of Knowledge (Abhidharmakosa): 'Like from a sesame store,' etc., it is like taking one sesame seed every hundred years from a warehouse that can hold eighty cartloads of large Magadha measures of sesame seeds, and when that is exhausted, that is the lifespan of the Blister Hell. And the lifespan of the Burst Blister Hell is twenty times that. Similarly, the lifespan of each subsequent hell is twenty times that of the previous one. One must contemplate experiencing such prolonged suffering until the body trembles and a strong sense of aversion arises in the mind, and one must continuously practice. Second, contemplate the suffering of animals. The Letter to a Friend (Suhrllekha) states: 'In the animal realm, there is killing, binding, beating, and various sufferings. They are far from peace and virtue, and they devour each other, which is extremely unbearable.' This means that beings who have fallen into the animal realm, below the waterline of Mount Meru, have various sizes, colors, and forms, like piles of grain or heaps of dregs. Sometimes, when one is born small, one is swallowed by the large, unable to even stretch or bend one's limbs, suffering oppression. Sometimes, when one is born large, the small ones bore into one's body and devour it. Sometimes one is born in darkness. Sometimes one is born as a wild animal, helplessly chased by snares, dogs, predators, and hunters. Those who are captured are subjected to various forms of killing, beating, and exploitation. In short, all are born as foolish, mute beings, unable to distinguish between what to accept and what to reject. One must contemplate these things and generate a sense of revulsion. Lifespans vary from eons to morning and evening. Third, contemplate the suffering of the hungry ghosts. The Letter to a Friend (Suhrllekha) states: 'The hungry ghosts are constantly afflicted by the suffering caused by the lack of desires. They are tormented by hunger, thirst, cold, heat, and fear, which is unbearable and should be practiced.' This means that the realm of the hungry ghosts is five hundred yojanas below this Jambudvipa, called Rajagrha.

ྱ་བའི་ཉེ་འདབས་ཆགས་པ་ན་གྲོང་ཁྱེར་སེར་སྐྱ་ཞེས་བྱ་བ་ རྩྭ་ཆུ་ཤིང་སོགས་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་ཡང་མེད་པ་ཟངས་ཁོག་མེས་བསྲེགས་ པ་ཁ་གྱེན་དུ་བསླངས་པ་ལྟ་བུ་དམར་ཧུར་བ་དེར་རང་ཉིད་ལུས་རིད་ཅིང་མདོག་ནག་པ་ གདོང་སྐྲས་ཁེབས་པ་སྡོང་དུམ་མེས་ཚིག་པ་ལྟ་བུ་བཀྲེས་སྐོམ་གྱི་ཉམ་ཐག་པ་གཅིག་ཏུ་སྐྱེས་ པར་མོས་ལ། ཕྱིའི་སྒྲིབ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེས་ཚེ་དེའི་ཤིང་ལྗོན་པའི་འབྲས་བུ་དང་ཆུ་སོགས་མཐོང་ སྟེ་ཕྱིན་པ་ན་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། འོག་གཞི་གྲམ་པར་མཐོང་བ་དང་རེས་འགའ་རྣག་ཁྲག་ 5-136 ཏུ་མཐོང་བ་དང་། རེས་འགའ་སྲུང་མ་མཚོན་ཆ་ཐོགས་པས་ལོངས་སྤྱོད་དུ་མི་སྟེར་བས་སྡུག་ བསྔལ་བསམ། ནང་གི་སྒྲིབ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེས་ཚེ་མགོ་ཁྲོ་ཟངས་ཙམ་པ་ཁ་ཁབ་མིག་ཙམ་པ་ མིད་པ་རྟ་རྔ་ཙམ་པ་གསུས་པ་རིའི་གཏོས་ཙམ་པ་ཡན་ལག་འཇག་མ་ལྟར་ཕྲ་བར་གྱུར་པ་ ཟས་སྐོམ་མི་རྙེད་རྙེད་ཀྱང་ཁར་མི་ཤོང་ཁར་ཤོང་ཡང་མིད་པར་མི་ཐར་མིད་པར་ཐར་ཡང་ལྟོ་ བར་མི་ཁེངས་ལྟོ་བར་ཁེངས་ཀྱང་རྐང་ལག་གིས་མི་ཐེག་པའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ། ཟས་སྐོམ་ སྤྱོད་པའི་སྒྲིབ་པ་ཅན་ནི། ཟས་སྐོམ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་མེ་འབར་བས་ཁ་སོགས་ཚིག་པ་དང་བཤང་ གཅིར་འགྱུར་བ་དང་རེས་ཕུབ་མར་གྱུར་པས་མིད་པ་སོགས་འགགས་ཏེ་འཆི་བའི་རྐྱེན་བྱེད་ པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡི་དྭགས་དེ་དག་ལས་དགུན་ཉི་མ་ཡང་གྲང་ལ་དཔྱིད་ཟླ་བས་ཀྱང་ བསྲེགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་བསམ་ལ། ཚེ་ཚད་ནི་མིའི་ཟླ་བ་ཞག་ཏུ་བྱས་པའི་རང་ལོ་ ལྔ་བརྒྱའམ་ཁྲི་སོགས་ཐུབ་པར་བཤད། མདོར་ན་ད་ལྟ་ཇ་ཕོར་གང་འཐུང་བའི་ཡུད་ཙམ་ལ་ ལག་པ་མེ་དོང་དུ་འཇུག་པ་དང་། དགུན་གྲང་བའི་སྒང་ལ་གོས་མེད་པར་ཞག་གཅིག་སྡོད་ པ་དང་། ས་རྡོ་མང་པོ་སྤུངས་པའི་འོག་ཏུ་ལུས་འགུལ་བསྐྱོད་མི་ནུས་པར་སྡོད་པ་དང་བཟའ་ བཏུང་ཡེ་མེད་པར་ཞག་གསུམ་བཞི་ཙམ་སྡོད་དགོས་ཚེ་བཟོད་སྲན་མི་ཐུབ་ན་ངན་སོང་ གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སྟོབས་ཆེ་ལ་ཤུགས་དྲག་པ་ཡུན་རིང་བ་དེ་ལྟ་བུ་ག་ལ་བཟོད། དེས་ ན་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཐོབ་དཀའ་འཛམ་གླིང་མི་ཡི་ལུས། །དེ་ཐོབ་དུས་སུ་ངན་སོང་དུ། །རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ཏེ་གཅོད་པར་བྱ། །ཞེས་ད་རེས་མི་དང་དུད་འགྲོའི་ཁྱད་པར་འབྱེད་པའི་ དུས་འདིར་སྙིང་རུས་བསྐྱེད་དགོས་སྙམ་དུ་རང་ཉིད་ཆོས་ལ་ཡང་ཡང་བསྐུལ་མ་གདབ་པར་ བྱའོ། ། བཞི་པ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པ་ནི། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་ བསྔལ་ཀུན། །དེ་བཞིན་ངན་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དོ། །དགེ་ལས་བདེ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དང་། །སྐྱེ་ 5-137 བ་ཀུན་ཏུ་བདེ་བ་དག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ལས་མི་དགེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ ཁོ་ན་འབྱུང་ཞིང་བདེ་བ་མི་འབྱུང་། ལས་དགེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་ཁོ་ན་འབྱུང་ཞིང་ སྡུག་བསྔལ་མི་འབྱུང

【現代漢語翻譯】在靠近雅瑪（藏語地名）的地方，有一個叫做色嘉（藏語地名）的城市，那裡寸草不生，沒有水，沒有樹木，甚至連芝麻大小的所需之物都沒有。那地方紅彤彤的，就像一個被火燒過的銅鍋，口朝上。在那裡，我設想自己身體消瘦，膚色黝黑，面容被毛髮覆蓋，像被火燒焦的樹樁一樣，飽受飢渴的折磨而生。如果生為有外障的餓鬼，看到樹上的果實和水等，想要前去，卻無法看見。有時看到的是一片沙礫，有時看到的是膿血。有時守護神手持武器，不讓享用，因而感到痛苦。如果生為有內障的餓鬼，頭大如銅鍋，口小如針眼，喉嚨細如馬尾，肚子大如山，四肢細如茅草。找不到食物和飲料，即使找到也無法入口，即使入口也無法下嚥，即使下嚥也無法填飽肚子，即使填飽肚子也無法支撐四肢，因而感到痛苦。如果生為有食物飲料障礙的餓鬼，在享用食物飲料時，食物會燃燒，燒傷嘴巴等，或者變成糞便和尿液，有時變成膿血，堵塞喉嚨等，導致死亡，因而感到痛苦。這些餓鬼所受的痛苦，比冬天的太陽還要寒冷，比春天的月亮還要灼熱。壽命方面，據說如果將人間的月份算作日子，可以活五百年或上萬年。總之，現在喝一杯茶的時間，如果要把手伸進火坑裡，或者在寒冷的冬天裡不穿衣服待一夜，或者被許多石頭壓住，無法動彈，或者三天四天沒有食物和飲料，都難以忍受，那麼三惡道的痛苦更加強烈、猛烈和長久，又怎麼能夠忍受呢？因此，貢布·龍樹（尊稱龍樹菩薩）說：『獲得人身極困難，一旦獲得此人身，務必斷除墮惡趣。』現在正值區分人與動物的關鍵時刻，要下定決心，常常鞭策自己修行佛法。第四，思維業果：如《寶鬘論》所說：『不善生諸苦，以及諸惡趣，善生諸善趣，一切時安樂。』意思是說，不善業只會帶來痛苦的結果，不會帶來快樂；善業只會帶來快樂的結果，不會帶來痛苦。

【English Translation】 Near Yawa (Tibetan place name), there is a city called Serkya (Tibetan place name), where nothing grows, there is no water, no trees, and not even a sesame seed's worth of desired objects. The place is red, like a copper pot burned by fire, with its mouth facing upwards. There, I imagine myself with a thin body, dark skin, face covered with hair, like a tree stump burned by fire, suffering from hunger and thirst. If born as a preta (hungry ghost) with external obscurations, seeing fruits and water on trees, wanting to go there, but unable to see them. Sometimes seeing only gravel, sometimes seeing pus and blood. Sometimes guardian deities holding weapons, not allowing enjoyment, thus feeling pain. If born as a preta with internal obscurations, the head is as big as a copper pot, the mouth as small as a needle's eye, the throat as thin as a horse's tail, the belly as big as a mountain, and the limbs as thin as thatch. Unable to find food and drink, even if found, unable to enter the mouth, even if it enters, unable to swallow, even if swallowed, unable to fill the stomach, even if the stomach is full, unable to support the limbs, thus feeling pain. If born as a preta with obscurations regarding food and drink, when enjoying food and drink, the food burns, burning the mouth, etc., or turns into feces and urine, sometimes turning into pus and blood, blocking the throat, etc., leading to death, thus feeling pain. The suffering of these pretas is colder than the winter sun and hotter than the spring moon. Regarding lifespan, it is said that if human months are counted as days, they can live for five hundred or ten thousand years. In short, now, in the time it takes to drink a cup of tea, if you were to put your hand into a fire pit, or stay overnight without clothes in the cold winter, or be crushed by many stones, unable to move, or go without food and drink for three or four days, it would be unbearable. How then can one endure the suffering of the three lower realms, which is more intense, violent, and prolonged? Therefore, Gonpo Ludrup (尊稱龍樹菩薩, honorific title for Nagarjuna) said: 'It is extremely difficult to obtain a human body. Once you have obtained this human body, you must strive to cut off falling into the lower realms.' Now is the crucial moment to distinguish between humans and animals, so you must be determined and constantly urge yourself to practice the Dharma. Fourth, contemplating the law of cause and effect: As stated in the 'Garland of Jewels': 'From non-virtue comes all suffering, as well as all evil destinies. From virtue comes all good destinies, and happiness in all lives.' This means that non-virtuous actions only bring about painful results and do not bring about happiness; virtuous actions only bring about happy results and do not bring about suffering.

་བས་དགེ་སྡིག་གི་འབྲས་བུ་འཆོལ་བར་མི་འབྱུང་བས་ལས་ངེས་པ་ དང་། ལས་དགེ་སྡིག་ཆུང་ངུ་ཡང་འཕེལ་ནས་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་འབྱིན་པས་ན་ལས་འཕེལ་ཆེ་ བ་དང་། རང་གི་ལས་དགེ་སྡིག་གང་བྱས་པ་དེའི་འབྲས་བུ་མྱོང་གི་མ་བྱས་པ་ཞིག་གི་འབྲས་ བུ་མྱོང་མི་སྲིད་པས་ན་ལས་མ་བྱས་པ་དང་མི་འཕྲད་པ་དང་། ལས་དགེ་སྡིག་གང་བྱས་རྐྱེན་ གཞན་གྱིས་མ་བཅོམ་ན་དུས་ཤིན་ཏུ་རིང་བ་འགོར་ཡང་འབྲས་བུ་ངེས་པར་འབྱིན་པ་གདོན་ མི་ཟ་བས་ན་ལས་བྱས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་དང་། ལས་གཅིག་གིས་ལས་དུ་མ་འཕེན་པ་ནི་ཕྱུག་ པོ་གཅིག་གིས་མཆོད་གནས་དུ་མ་བསྟེན་པ་ལྟ་བུ་དང་། ལས་དུ་མས་ལུས་གཅིག་འཕེན་པ་ ནི་སྦྱིན་བདག་མང་པོས་མཆོད་གནས་གཅིག་གིས་ཞབས་ཏོག་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་དང་། ལོངས་ སྤྱོད་ཆེ་བའི་ཀླུར་སྐྱེས་པ་འཕེན་བྱེད་མི་དགེ་བས་འཕངས་ཀྱང་རྫོགས་བྱེད་དགེ་བས་བྱས་ པ་དང་། མི་དབུལ་པོ་ནི་འཕེན་བྱེད་དགེ་བས་འཕངས་ཀྱང་རྫོགས་བྱེད་མི་དགེ་བས་བྱས་ པ་སོགས་ལ་ཞིབ་པར་བསམས་ནས་ལས་དགེ་སྡིག་ཕྲ་མོ་ལའང་བླང་དོར་ལེགས་པར་བྱ་ དགོས་ལ། ཁྱད་པར་མི་དགེ་བའི་ལས་བཅུ་པོ་དག་ལས་ལུས་ངག་གི་ལས་བདུན་ནི་སྔ་མ་ སྔ་མ་ལྕི་ཞིང་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་ཡང་བ་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལས་གསུམ་ནི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལྕི་ཞིང་སྔ་མ་ སྔ་མ་ཡང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་ཤུགས་དྲག་པས་བྱས་པ་དང་། ཕ་མ་སོགས་ཡུལ་ གཉན་པོར་བྱས་པ་རྣམས་ལྕི་བ་ཡིན་ཞིང་། མི་དགེ་བ་བཅུ་པོ་དེ་དག་གི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་ བུ་ནི། དུག་གསུམ་དྲག་པོས་བྱས་པ་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་དང་། འབྲིང་གིས་བྱས་པ་ཡི་དྭགས་ དང་། ཆུང་ངུས་བྱས་པ་དུད་འགྲོར་སྐྱེ་བར་བཤད་དོ། །ལས་མི་དགེ་བ་བཅུ་པོའི་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་ འབྲས་བུ་ནི་རིམ་བཞིན་ཚེ་ཐུང་བ་ལོངས་སྤྱོད་དབུལ་བ། ཆུང་མ་སྲུང་དུ་མི་བཏུབ་བ། མི་ཁ་ 5-138 སྡང་བ། མཛའ་བཤེས་ཉུང་བ། མི་སྙན་པ་མང་དུ་ཐོས་པ། ཚིག་མི་བཙུན་པ། ཡིད་ཀྱི་རེ་བ་ མི་འགྲུབ་པ། འཇིགས་པ་ཆེ་བ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་རྨོངས་པ་བཅུའོ། །དེ་དག་གི་བདག་ པོའི་འབྲས་བུ་ནི་རིམ་བཞིན་སྨན་སོགས་མཐུ་ཆུང་བ་དང་། ལོ་འབྲས་ཉུང་ངུར་གྱུར་པ། གནས་འདམ་རྫབ་དང་ལྗན་ལྗིན་དུ་གྱུར་པ། བློ་བྲིད་དང་འཇིགས་པ་ཆེ་བ་ས་ཕྱོགས་ཁོད་མི་ སྙོམས་ཤིང་བགྲོད་དཀའ་བ། སྡོང་དུམ་ཚེར་མ་སོགས་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་མང་བ། ལྗོན་ཤིང་ ལ་འབྲས་བུ་མི་ཆགས་པ། ཕུན་ཚོགས་རྣམས་རིམ་གྱིས་འགྲིབ། སད་དང་། ནད་འཁྲུག་ འབྱུང་བ། མི་དང་མི་མ་ཡིན་གྱིས་འཚེ་བ། རྒྱུ་འབྲས་གོ་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་དག་ལས་ རྣམ་སྨིན་དང་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་རང་ལ་འབྱུང་བ་དང་། བདག་འབྲས་དེ་གནས་པའི་ཡུལ་ ལ་འབྱུང་བའོ། །དེ་འདྲའི་མི་དགེ་བ་བཅུ་གོ་ལྡོག་པ་ནི་དགེ་བ་བཅུ་ཡིན་ལ་དགེ་བ་བཅུའི་ རྣམ

【現代漢語翻譯】由於業力不會使善惡之果混淆，所以是業的決定性；即使是微小的善惡業也會增長併產生巨大的果報，所以業會增長；自己所做的善惡業會自己承受果報，不可能承受未做之業的果報，所以未做之業不會相遇；無論做了什麼善惡業，如果沒有被其他因緣摧毀，即使經過非常長的時間，也一定會產生果報，這是確定無疑的，所以已做之業不會浪費；一種業可以牽引多種業，就像一個富人可以供養多個供養處一樣；多種業可以牽引一個身體，就像許多施主為一個供養處服務一樣；投生為享受巨大的龍，雖然牽引因是不善，但完成因是善；而貧窮的人，雖然牽引因是善，但完成因是不善。對於這些要詳細思考，即使是微小的善惡業，也要好好取捨。特別是對於十種不善業，身語的七種業，前前重於後後，後後輕於前前；意的三種業，後後重於前前，前前輕於後後。而且，以強烈的煩惱所造作的，以及對父母等重要對像所造作的，都是更重的。這十種不善業的異熟果是：以強烈的貪嗔癡所造作的，會投生於地獄；以中等的貪嗔癡所造作的，會投生於餓鬼；以微弱的貪嗔癡所造作的，會投生於畜生。十種不善業的等流果是：依次為短命、貧窮、無法守護妻子、被人憎恨、朋友稀少、聽到許多不悅耳的聲音、言語不誠實、內心的願望無法實現、恐懼巨大、對正確的見解感到迷惑。這些的增上果是：依次為藥物等效力小、收成稀少、地方變成泥濘和垃圾、容易受騙和恐懼、土地不平坦且難以行走、樹樁荊棘等令人不悅之物眾多、樹木不結果實、各種圓滿逐漸減少、發生冰雹和疾病、受到人和非人的傷害、因果顛倒。其中，異熟果和等流果發生在自己身上，增上果發生在所居住的地方。與此相反的十種善業就是善業，十種善業的異熟果是 Due to the fact that karma does not confuse the results of virtue and vice, it is the definiteness of karma; even small virtuous and non-virtuous karmas increase and produce great results, so karma increases; one's own virtuous or non-virtuous karma will be experienced by oneself, and it is impossible to experience the results of karma that has not been done, so karma that has not been done will not be encountered; whatever virtuous or non-virtuous karma is done, if it is not destroyed by other conditions, even if a very long time passes, it will definitely produce results, which is undoubtedly certain, so karma that has been done will not be wasted; one karma can attract many karmas, just as one rich person can rely on many objects of offering; many karmas can attract one body, just as many patrons serve one object of offering; being born as a Naga (龍，kLu，Nāga，龍) who enjoys great wealth, although the attracting cause is non-virtuous, the completing cause is virtuous; and a poor person, although the attracting cause is virtuous, the completing cause is non-virtuous. One should think carefully about these, and even for small virtuous and non-virtuous karmas, one should properly accept or reject them. In particular, among the ten non-virtuous karmas, the seven karmas of body and speech, the earlier ones are heavier than the later ones, and the later ones are lighter than the earlier ones; the three karmas of mind, the later ones are heavier than the earlier ones, and the earlier ones are lighter than the later ones. Moreover, those done with strong afflictions, and those done towards important objects such as parents, are heavier. The fully ripened results of these ten non-virtuous karmas are: those done with strong attachment, aversion, and ignorance will be born in hell; those done with moderate attachment, aversion, and ignorance will be born as hungry ghosts; those done with weak attachment, aversion, and ignorance will be born as animals. The results corresponding to the cause of the ten non-virtuous karmas are: in order, short life, poverty, inability to protect one's wife, being hated by others, having few friends, hearing many unpleasant sounds, dishonest speech, unfulfilled wishes of the heart, great fear, and being confused about the correct view. The dominant results of these are: in order, medicines and other things having little power, scarce harvests, places becoming muddy and filled with garbage, being easily deceived and fearful, uneven and difficult to traverse land, many unpleasant things such as tree stumps and thorns, trees not bearing fruit, all kinds of perfections gradually diminishing, hail and disease occurring, being harmed by humans and non-humans, and cause and effect being reversed. Among these, the fully ripened results and the results corresponding to the cause occur to oneself, and the dominant results occur to the place where one resides. The opposite of these ten non-virtuous karmas are the virtuous karmas, and the fully ripened results of the ten virtuous karmas are

【English Translation】 Because the results of virtue and vice are not confused by karma, it is the definiteness of karma; even small virtuous and non-virtuous karmas increase and produce great results, so karma increases; one's own virtuous or non-virtuous karma will be experienced by oneself, and it is impossible to experience the results of karma that has not been done, so karma that has not been done will not be encountered; whatever virtuous or non-virtuous karma is done, if it is not destroyed by other conditions, even if a very long time passes, it will definitely produce results, which is undoubtedly certain, so karma that has been done will not be wasted; one karma can attract many karmas, just as one rich person can rely on many objects of offering; many karmas can attract one body, just as many patrons serve one object of offering; being born as a Naga who enjoys great wealth, although the attracting cause is non-virtuous, the completing cause is virtuous; and a poor person, although the attracting cause is virtuous, the completing cause is non-virtuous. One should think carefully about these, and even for small virtuous and non-virtuous karmas, one should properly accept or reject them. In particular, among the ten non-virtuous karmas, the seven karmas of body and speech, the earlier ones are heavier than the later ones, and the later ones are lighter than the earlier ones; the three karmas of mind, the later ones are heavier than the earlier ones, and the earlier ones are lighter than the later ones. Moreover, those done with strong afflictions, and those done towards important objects such as parents, are heavier. The fully ripened results of these ten non-virtuous karmas are: those done with strong attachment, aversion, and ignorance will be born in hell; those done with moderate attachment, aversion, and ignorance will be born as hungry ghosts; those done with weak attachment, aversion, and ignorance will be born as animals. The results corresponding to the cause of the ten non-virtuous karmas are: in order, short life, poverty, inability to protect one's wife, being hated by others, having few friends, hearing many unpleasant sounds, dishonest speech, unfulfilled wishes of the heart, great fear, and being confused about the correct view. The dominant results of these are: in order, medicines and other things having little power, scarce harvests, places becoming muddy and filled with garbage, being easily deceived and fearful, uneven and difficult to traverse land, many unpleasant things such as tree stumps and thorns, trees not bearing fruit, all kinds of perfections gradually diminishing, hail and disease occurring, being harmed by humans and non-humans, and cause and effect being reversed. Among these, the fully ripened results and the results corresponding to the cause occur to oneself, and the dominant results occur to the place where one resides. The opposite of these ten non-virtuous karmas are the virtuous karmas, and the fully ripened results of the ten virtuous karmas are

་སྨིན་རྒྱུ་མཐུན་བདག་པོའི་འབྲས་བུ་རྣམས་ཀྱང་གོང་སྨོས་རྣམས་གོ་བཟློག་པ་བྱས་ནས་ ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་ལམ་ལ་ཉམས་ལེན་བྱ་ཚུལ་ལ། བསམ་པའི་སྒོ་ནས་དང་སྦྱོར་ བའི་སྒོ་ནས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་བསམ་པ་དང་། དེ་ལ་ཉམས་ལེན་ བྱ་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སྐྱེས་བུ་གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སྐད་ཅིག་ཙམ་ནི་ བསྒོམ་བྱེད་ན། །དེ་ཡི་བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་འདི། །རྒྱལ་བ་ཡིས་ཀྱང་བགྲང་མི་སྤྱོད། །ཅེས་པ་ དང་། དཔས་བྱིན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་གང་། །གལ་ ཏེ་དེ་ལ་གཟུགས་མཆིས་ན། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་ཀུན་བཀང་སྟེ། །དེ་བས་ཀྱང་ནི་ལྷག་ པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར་བསོད་ནམས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཐོབ་པ་དང་། རྒྱན་ལས། 5-139 བློ་ལྡན་སེམས་མཆོག་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་། །མཐའ་ཡས་ཉེས་པ་བྱེད་ལས་སེམས་རབ་ བསྡམས། །གཉིས་འཕེལ་བྱེད་པ་རྟག་ཏུ་དགེ་བ་དང་། །བརྩེ་ལྡན་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་ གིས་དགའ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཉེས་སྤྱོད་སྤོང་པས་ངན་སོང་ལས་གྲོལ་བ་དང་། དགེ་བ་འཕེལ་ བས་བདེ་བ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་འཕེལ་བས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཀྱང་དགའ་བ་ལ་སོགས་ པ་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའང་། གཞན་ཡང་སྡིག་ཆེན་སེལ་བ་དང་། ཕན་བདེ་ ཐོབ་པ་དང་། འདོད་པ་འགྲུབ་པ་དང་། དེ་ལྡན་རྒྱལ་བའི་སྲས་སུ་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་ ཕན་ཡོན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལྡན་པ་ལགས་སོ། ། གཉིས་པ་དེ་ལ་ཉམས་ལེན་བྱ་ཚུལ་ལ། རྒྱུ་འབྲས་མན་ངག་བདུན་གྱི་སྒོ་ནས་བསམ་པ་ དང་། བདག་གཞན་མཉམ་བརྗེའི་སྒོ་ནས་བསམ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གཞན་དོན་དོན་ གཉེར་གྱི་བློ་བསྐྱེད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་བསྐྱེད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། དེའི་གཞི་འགོད་པ། དེ་བསྐྱེད་པ་དངོས་པོ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། ཐམས་ ཅད་ལ་སེམས་སྙོམས་པར་སྒྲུབ་པ། ཐམས་ཅད་ཡིད་འོང་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྒོམ་པ་གཉིས་ལ། དང་པོ་ནི་རང་ལ་ཕན་གནོད་གང་ཡང་མ་བྱས་པའི་བར་མ་ཞིག་གསལ་བཏབ་ལ་དེ་ལ་ ཆགས་སྡང་གང་ཆེ་བ་བཀག་ལ་སེམས་སྙོམས་པ་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་སྒོམ། ཆགས་སྡང་འགོག་ ཚུལ་ནི། སེམས་ཅན་ཁོ་རང་རྣམས་ཀྱི་ངོས་ནས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདེ་བར་འདོད་ལ་སྡུག་ བསྔལ་མི་འདོད་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་ཁ་ཅིག་ལ་ཆགས་ནས་ཕན་པ་དང་ཁ་ཅིག་ལ་སྡང་བའི་ གནོད་པའམ་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་འདོར་མི་རིགས་ཤིང་། འདི་དག་གིས་ཀྱང་བདག་གི་ཕ་ མ་མ་བྱས་པ་མི་འདུག་ན་གང་ལ་ཆགས་པ་དང་། གང་ལ་སྡང་བར་བྱ་བསམ། ཡང་གཉེན་ ལ་ཆགས་ན་འདི་དག་གིས་ཀྱང་བདག་ལ་གནོད་པ་ལན་གྲངས་དུ་མར་བྱས་ན་ཆགས་དོན་ མི་འདུག་བསམ་པ་དང་། དགྲ་ལ་སྡང་ན་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བདག་གི་ཕ་མ་ལན་མང་ 5-140 བྱས

【現代漢語翻譯】同樣，對於成熟因素一致的果，也要通過顛倒上述內容來理解。第二，關於修持菩薩行的方法，分為從思維入手和從結合入手兩種。首先，又分為思維菩提心的利益和修持菩提心的方法兩種。首先，如《寶鬘論》所說：『若有士夫菩提心，須臾之間為修持，此之福德聚無量，諸佛亦不能盡說。』又如《勝義生經》所說：『菩提心之福德若有形，則可充滿虛空界，且勝過彼。』因此，能獲得不可思議的福德。如《莊嚴經論》所說：『具慧者生起殊勝心，即刻止息無邊諸惡行，恒常增益二利行，慈愛者喜樂與痛苦。』因此，通過捨棄惡行而從惡道中解脫，通過增益善行而享受安樂，通過增長慈悲心而對痛苦也感到喜悅等等，具備廣大的功德之門。此外，還能消除大罪，獲得利益和安樂，實現願望，成為具足這些功德的佛子等等，具備無量的利益。第二，關於修持菩提心的方法，分為通過七因果訣竅來思維和通過自他交換來思維兩種。首先，又分為生起為利他而求菩提之心和生起為菩提而利他之心兩種。首先，又分為奠定基礎和實際生起兩種。首先，又分為修持對一切眾生平等和觀想一切眾生皆為悅意之相兩種。首先，清晰地觀想一個對你既無恩也無害的中等之人，阻止對他的貪戀和嗔恨，直到生起平等之心。阻止貪戀和嗔恨的方法是：從眾生自身的角度來看，他們都 желают 快樂而不 желают 痛苦，因此不應該貪戀某些人而給予利益，或嗔恨某些人而施加損害，或以漠不關心的態度拋棄他們。這些人也都曾做過我的父母，那麼應該貪戀誰，又應該嗔恨誰呢？又如果貪戀親人，但這些人也曾多次加害於我，所以沒有貪戀的理由。如果嗔恨敵人，但這些人也曾多次做過我的父母。

【English Translation】 Similarly, the fruits of consistent maturing factors should also be understood by reversing the aforementioned. Second, regarding the method of practicing the Bodhisattva path, there are two approaches: through thought and through combination. First, it is further divided into contemplating the benefits of the mind of enlightenment (Bodhi-citta) and the method of practicing it. First, as stated in the 'Garland of Jewels': 'Whoever contemplates the mind of enlightenment, even for a moment, the accumulation of merit from that, even the Buddhas cannot fully enumerate.' Also, as stated in the 'Sutra Requested by Divine Grace': 'The merit of the mind of enlightenment, if it had form, would fill all of space, and even surpass that.' Therefore, one obtains immeasurable merit. As stated in the 'Ornament': 'The wise, upon generating the supreme mind, immediately restrain from actions that cause endless faults, constantly increase actions that benefit both, and the compassionate rejoice in happiness and suffering.' Therefore, by abandoning misdeeds, one is liberated from the lower realms; by increasing virtuous deeds, one experiences happiness; and by increasing compassion, one rejoices even in suffering, possessing vast doors of qualities. Furthermore, one can eliminate great sins, obtain benefits and happiness, fulfill desires, and become a son of the Victorious Ones who possesses these qualities, having immeasurable benefits. Second, regarding the method of practicing it, there are two approaches: contemplating through the seven-cause-and-effect instructions and contemplating through the exchange of self and others. First, it is further divided into generating the mind that seeks the benefit of others and generating the mind that seeks enlightenment. First, it is further divided into laying the foundation and the actual generation. First, it is further divided into cultivating equanimity towards all beings and contemplating all beings as having a pleasing appearance. First, clearly visualize a neutral person who has neither benefited nor harmed you, restrain from excessive attachment and aversion towards them, and meditate until equanimity arises. The method of restraining attachment and aversion is: from the perspective of the sentient beings themselves, they all desire happiness and do not desire suffering, so one should not be attached to some and give benefits, or be averse to others and inflict harm, or abandon them with indifference. These beings have all been my parents, so who should I be attached to, and who should I be averse to? Also, if attached to relatives, these beings have harmed me many times, so there is no reason to be attached. If averse to enemies, these beings have also been my parents many times.

་པས་སྡང་དོན་མི་འདུག་སྙམ་པ་སོགས་ཐབས་ཚུལ་གང་དྲག་གིས་བློ་བཅོས་དགོས་ལ། མདོར་ན་དགྲ་གཉེན་བར་མས་བསྡུས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྡང་བ་དང་ཆགས་པས་ རིས་སུ་མི་གཅོད་པར་དེ་དག་ཀུན་ལ་འདྲ་མཉམ་གྱི་བློ་སྐྱེད་ཐབས་ལ་འབད་དགོས་ཤིང་། བསྒོམ་པའི་རིམ་པའང་དང་པོ་བར་མ། དེ་ནས་གཉེན་བཤེས། དེ་ནས་དགྲ་དང་རིགས་དྲུག་ སོགས་ལ་སྒོམ་འདི་སྐྱེ་དཀའ་སེ་བྱུང་ན་གང་ཟག་མང་པོ་ལ་ཁ་སྤོས་ནས་དཔྱད་སྒོམ་ཡང་ ཡང་བྱེད་པ་གནད་ཡིན་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་ཡིད་འོང་གི་རྣམ་པར་བསྒོམ་ཚུལ་ལ། གསུམ་ལས། དང་པོ་མར་ ཤེས་པ་ནི། ཚེ་འདིའི་མའི་རྣམ་པ་བྱད་དབྱིབས་སོགས་གསལ་བཏབ་ནས་མ་འདིས་བདག་ གི་ཚེ་འདིའི་མ་བྱས་པར་མ་ཟད་ཚེ་རབས་དུ་མར་ཡང་མ་བྱས་པར་འདུག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ ཀྱིས་སྐུ་ཚེ་དེའི་ཡུམ་གྱིས་སྐུ་ཚེ་དུ་མར་མ་བྱས་པར་བཤད་པ་དང་གང་ཟག་གཞན་ལའང་དེ་ ལྟར་བྱས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་བསླུ་བ་མེད་པར་བསམ། ཡང་ཅི་ཙམ་དཔྱད་ཀྱང་བདག་ གི་སྐྱེ་བ་ཐོག་མེད་ནས་ད་བར་དུ་འཁོར་འདིར་འཁྱམས་ཤིང་སེམས་ཅན་རེ་རེའི་མངལ་དུ་ གྲངས་མེད་སྐྱེས་པས་མ་འདིས་ཚེ་རབས་དུ་མར་ཡང་བདག་གི་མ་བྱས་པར་ཐག་ཆོད་སྙམ་ དུ་བསམ། དེ་བཞིན་ཕ་གཉེན་བཤེས་བར་མ་དགྲ་རིགས་དྲུག་སོགས་ལ་བསྒོམ་མོ། ། གཉིས་པ་དྲིན་དྲན་པ་ནི། སྔར་ལྟར་མའི་སྣང་ཚུལ་གསལ་བཏབ་མ་འདིས་བདག་ཟླ་ བ་བཅུའི་བར་དུ་མངལ་དུ་བཟུང་རང་གི་བདེ་བ་དང་ལྟོགས་སྐོམ་སོགས་ཁྱད་དུ་བསད་དེ་ ཕན་གནོད་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་བུ་ལ་གནོད་ཀྱིས་དོགས་ནས་བུའི་ཆེད་དུ་བྱས་ནས་དལ་ འབྱོར་གྱི་ལུས་འདི་བྱིན་པས་དང་པོར་དྲིན་ཆེ། བཙའ་བ་ན་མ་རང་གི་ཤ་རུས་འཇིག་པ་ལྟ་ བུའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བཞིན་པར་བཙའ་ལ་བཙས་ནས་ཀྱང་འཇམ་པའི་སྟན་ལ་བཞག་བརྩེ་ བའི་སེམས་ཀྱིས་བསྐྱངས་བྱམས་པའི་མིག་གིས་བལྟས་དགའ་བའི་འཛུམ་གྱིས་བསུས་སྙན་ 5-141 པའི་མིང་ནས་བོས་མངར་བའི་ནུ་ཞོ་བླུད་ཟས་ལྕེས་བསྙོད། སྣབས་ཁས་ཕྱིས། མི་གཙང་བ་ ལག་པས་ཕྱིས། ཤའི་དྲོད་ལ་བཅར། མེ་ཆུ་སོགས་གཡང་སའི་འཇིགས་པ་ལས་བསྐྱབས། བུ་ན་བ་ལས་རང་ན་བ་དང་། བུ་ཤི་བ་ལས་རང་ཤི་བ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་འདམ་པ་སོགས་ཀྱི་ སྒོ་ནས་བསྐྱངས་པས་དྲིན་ཆེ། ནར་སོན་ནས་ཡོན་ཏན་རྣམས་རང་གིས་སློབ་པ་དང་། གཞན་ ལ་ཡང་སློབ་ཏུ་འཇུག་སྡིག་སྡུག་གཏམ་ངན་ཐམས་ཅད་ཁྱད་དུ་བསད་དེ་ཤ་ཐང་ཐང་དུ་ འབད་པས་བཙལ་བའི་ས་ཁང་ནོར་རྫས་རང་གིས་སྤྱད་མི་ཕོད་པ་མཐའ་དག་བྱིན་ནས་རང་ ཉིད་སྒྲེན་མོ་ལག་པ་སྟོང་པ་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་བདག་གིས་ཐམས་ཅད་བུ་ལ་འཕྲོད་དོ་ཞེས་སླར་ དགའ་དགའ་བྱེད་པས་ཐ་མར་དྲིན་ཆེ་བར་འདུག་སྙམ་དུ་མིག་ནས་མཆི་མ་དང་ལུས་ཀྱི་བ་ སྤུ་ལོང་ལོང་བ་སེམས་རྩེ་ཡམ་ཡམ་གློང་བློང་མ་བྱུང་བར་དུ་བསྒོམས་ལ་དེ་ནས་ཕ་ས

【現代漢語翻譯】因此，需要通過各種方法來調整心態，例如認為敵人沒有過錯。總之，對於包括敵人、朋友和中立者在內的所有眾生，不應因憎恨和貪戀而有所偏頗，而應努力對他們所有人都培養平等之心。修行的次第是，首先是中立者，然後是親友，再然後是敵人和六道眾生。如果對這些對像生起慈悲心有困難，可以轉移到更多的人身上，反覆進行分析性禪修，這是關鍵。大師們如是說。第二，關於如何將一切觀想為令人愉悅的形象，分為三個方面。第一是認識到是母親：清晰地觀想今生母親的形象和外貌，並思考這位母親不僅是我的今生母親，而且也是我無數世的母親。正如佛陀所說，他某一世的母親也曾在他無數世中做過他的母親，對於其他人也是如此，佛陀的教誨是真實不虛的。無論如何思考，我從無始以來就流轉于輪迴之中，無數次地出生在每個眾生的子宮裡，因此可以肯定地說，這位母親也曾在我無數世中做過我的母親。同樣地，也應對父親、親友、中立者、敵人和六道眾生進行觀想。第二是憶念恩德：如前一樣清晰地觀想母親的形象，這位母親在十個月里把我懷在子宮裡，不顧自己的安樂和飢渴，爲了我，她不顧一切地避免任何可能傷害我的行為，給予了我這暇滿人身，所以她最初的恩德是巨大的。分娩時，母親經歷瞭如同血肉撕裂般的痛苦，但她還是生下了我，把我放在柔軟的床上，用慈愛的心撫養我，用慈愛的眼神看著我，用喜悅的笑容迎接我，用甜蜜的名字呼喚我，餵我甘甜的乳汁，用舌頭試食物的溫度，擦去我的鼻涕和口水，用手擦拭我的污穢，用體溫溫暖我，保護我免受火、水等危險。她寧願自己生病也不願我生病，寧願自己死去也不願我死去，她以這樣的方式養育了我，所以她的恩德是巨大的。長大后，她讓我學習各種知識，也送我去向別人學習，她不顧一切地忍受所有的流言蜚語和痛苦，用辛勤勞動掙來的房屋、財產，自己都捨不得用，卻全部給了我，即使自己變得一無所有，像赤裸的雙手一樣空空如也，她仍然高興地說：『我所做的一切都是爲了我的孩子』。因此，她的恩德最終是巨大的。這樣觀想，直到你熱淚盈眶，汗毛豎立，內心激動不已。然後，對父親...

【English Translation】 Therefore, it is necessary to adjust one's mindset through various methods, such as thinking that the enemy has no fault. In short, towards all sentient beings, including enemies, friends, and neutrals, one should not be biased by hatred and attachment, but should strive to cultivate equanimity towards them all. The order of practice is, first, neutrals, then friends and relatives, then enemies and the six realms of beings. If it is difficult to generate loving-kindness towards these objects, one can shift to more people and repeatedly engage in analytical meditation, which is key. The masters have said so. Second, regarding how to contemplate everything as a pleasing image, there are three aspects. The first is recognizing the mother: clearly visualize the image and appearance of one's mother in this life, and contemplate that this mother is not only my mother in this life, but also my mother in countless lifetimes. Just as the Buddha said that his mother in one life had also been his mother in countless lifetimes, and the same is true for other people, the Buddha's teachings are true and infallible. No matter how much I contemplate, I have been wandering in samsara since beginningless time, and have been born countless times in the wombs of every sentient being, so it can be said with certainty that this mother has also been my mother in countless lifetimes. Similarly, one should also contemplate on the father, relatives, friends, neutrals, enemies, and the six realms of beings. Second is remembering kindness: as before, clearly visualize the image of the mother, this mother carried me in her womb for ten months, disregarding her own comfort and hunger, for my sake, she spared no effort to avoid any action that might harm me, and gave me this precious human body, so her initial kindness is immense. At the time of childbirth, the mother experienced pain as if her flesh and bones were being torn apart, but she still gave birth to me, placed me on a soft bed, nurtured me with loving care, looked at me with loving eyes, greeted me with joyful smiles, called me by sweet names, fed me sweet milk, tested the temperature of food with her tongue, wiped away my snot and saliva, wiped away my filth with her hands, warmed me with her body temperature, and protected me from the dangers of fire, water, and other hazards. She would rather be sick than have me be sick, would rather die than have me die, she nurtured me in this way, so her kindness is immense. When I grew up, she let me learn various knowledge, and also sent me to learn from others, she endured all the gossip and suffering regardless, and gave me all the houses and property earned by hard work, which she herself could not bear to use, even if she became empty-handed, like bare hands, she still happily said: 'Everything I do is for my child.' Therefore, her kindness is ultimately immense. Contemplate in this way until tears well up in your eyes, your hair stands on end, and your heart is filled with emotion. Then, contemplate on the father...

ོགས་ རིགས་དྲུག་གི་བར་སྔར་ལྟར་བསྒོམ་ལ། དེ་ཡང་ཕ་སོགས་མི་གྱུར་དུས་མ་ལན་གྲངས་དུ་ མར་བྱས་ཚུལ་བསམས་ནས་སྒོམ་དགོས། གསུམ་པ་དྲིན་གཟོ་བ་ནི། མ་སོགས་སྔར་ལྟར་གསལ་གདབ་ལ། མ་རྒན་སེམས་ཅན་ རྣམས་ཉོན་མོངས་པའི་གདོན་གྱིས་རྒྱུད་དཀྲུགས་ནས་སྨྱོ། བླང་དོར་བྱེད་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་ མིག་ནི་ལོང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཁར་བ་དང་བྲལ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་དམིག་བུས་ བོར། ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱི་མནར་ཞིང་། ངན་སོང་གསུམ་གྱི་གཡང་ཁ་ལ་ འགྲོ་བ་འདི་སྐྱེ་འཆི་འཕོས་པའི་ངོ་མ་ཤེས་པ་མ་གཏོགས་དྲིན་ཆེ་བ་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་མ་དེ་ དག་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལས་སྒྲོལ་བར་བུ་བདག་ལ་མི་རེ་སུ་ལ་རེ་བུ་བདག་ལ་མ་དེ་རྣམས་ སྐྱོབ་པའི་ཁུར་མ་བབས་ན་གཞན་སུ་ལ་བབས་དེས་ན་ཕན་གདགས་པར་བྱ་དགོས། དེ་ཡང་ འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕུན་ཚོགས་ནི་ཇི་སྙེད་ཅིག་སྔར་ཡང་ཁོ་རང་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་ཀྱང་མ་ཕན་པའི་ ཁར་སྡུག་བསྔལ་དུ་སོང་དེས་ན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཕན་གདགས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་ 5-142 ལ་འདི་ཡང་སྐྱེ་དཀའ་ན་ཕ་སོགས་ལ་སོ་སོར་བསྒོམ་དགོས་པར་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་གཞན་དོན་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་བསྐྱེད་པ་དངོས་ལ། གསུམ་ལས། དང་པོ་ཡིད་ འོང་གི་བྱམས་པ་ནི། མ་སྔར་ལྟར་གསལ་བཏབ་ལ། དེ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ བདེ་བས་ཕོངས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་ལ་རྒྱུན་དུ་སྤྱོད་ཚུལ་ཡང་ཡང་བསམ་ནས་རང་ གི་བདེ་དགེ་ཐམས་ཅད་བཏང་སྟེ་བདེ་བ་ལ་འགོད་འདོད་ཀྱི་བློ་ཤུགས་དྲག་པོ་བསྐྱེད་ནས་ ངག་ཏུ་བདེ་བས་ཕོངས་པའི་མ་རྒན་འདི་རྣམས་བདེ་བ་དང་ལྡན་ན་ཅི་མ་རུང་། བདེ་བ་དང་ འཕྲད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅི་ནས་ཀྱང་བདེ་བ་དང་འཕྲད་པར་བྱའོ། །ཞེས་མང་དུ་བརྗོད་ཅིང་ བསམ་དེ་བཞིན་དུ་ཕ་སོགས་ལ་ཡང་སྔར་བཞིན་བསྒོམས་ཡང་དགྲ་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ་འདིས་ ཀྱང་ཕན་ཆེན་པོ་བཏགས་པ་དང་སྐྱེ་འཆི་འཕོས་པས་ངོ་མ་ཤེས་ལ། ཁོ་རང་ཉོན་མོངས་པའི་ དབང་དུ་སོང་ནས་དགྲ་བྱེད་པར་འདུག་པ་ནི་ཚེ་འདིའི་མ་སྨྱོས་པ་དང་ཁྱད་མེད་པས་འདི་ ཡང་ངེས་པར་ཉོན་མོངས་པའི་གདོན་དང་བྲལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱ་དགོས། གཉིས་པ་བརྩེ་བའི་སྙིང་རྗེ་ནི། མ་གསལ་བཏབ་ལ་སྔར་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མནར་ ཚུལ་བསམ་ནས། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བའི་མ་རྒན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ དང་བྲལ་ན་ཅི་མ་རུང་། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་ བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་ལ་དེ་ནས་ཕ་སོགས་ལ་བསྒོམ་མོ། ། གསུམ་པ་ལྷག་བསམ་རྣམ་དག་ནི། མ་གསལ་བཏབ་བདེ་བས་ཕོངས་ཚུལ་དང་སྡུག་ བསྔལ་གྱིས་མནར་ཚུལ་བསམ་ནས་ཀྱེ་མ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་མ་རྒན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཅི་ ནས་ཀྱང་བདེ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་བྱེད་པའི་ཁུར་དེ་བདག་གིས་ བྱའོ་ཞ

【現代漢語翻譯】繼續如前修習六道眾生。並且，觀想母親等在無數次輪迴中曾為自己的親人，以此進行修習。第三，報答恩情：如前觀想母親等，這些年邁的母親們被煩惱的魔障擾亂心智而瘋狂，失去辨別取捨的智慧之眼，遠離神聖的佛法之城，被善知識所遺棄，日復一日地遭受三種痛苦的折磨，走向三惡道的懸崖。除了不認識生、死、轉世的真相外，她們都是充滿恩情的。因此，將這些母親從痛苦中解脫出來，作為子女，不依靠自己，又能依靠誰呢？如果救護這些母親的重任不落在自己身上，又會落在誰身上呢？因此，必須利益她們。然而，世間的圓滿她們過去也曾獲得過，但不僅沒有利益，反而變成了痛苦。因此，要用神聖的佛法來利益她們。這樣思維，並且因為這也很難做到，所以分別對父親等進行修習。第二，生起為利他而精進的意樂，分為三點。第一，令人愉悅的慈愛：如前觀想母親，反覆思維她們暫時和究竟都缺乏安樂，總是遭受痛苦，然後捨棄自己的所有安樂和善根，生起強烈的希望讓她們獲得安樂的意樂，口中唸誦：『如果這些缺乏安樂的年邁母親們能夠擁有安樂，那該多好啊！愿她們與安樂相遇！無論如何也要讓她們與安樂相遇！』像這樣多次唸誦和思維。同樣，也要像之前一樣對父親等進行修習，即使是對待敵人也要這樣想：『這個人也曾給予我巨大的幫助，並且不認識生、死、轉世的真相，他自己被煩惱所控制才做出敵對行為，這和今生髮瘋的母親沒有什麼區別，因此一定要讓他脫離煩惱的魔障。』應當這樣思維。第二，慈悲的憐憫：觀想母親，如前思維她們遭受痛苦的折磨，然後想：『如果所有遭受痛苦的年邁母親眾生能夠脫離痛苦，那該多好啊！愿她們脫離痛苦！一定要讓她們脫離痛苦！』這樣思維，然後對父親等進行修習。第三，純凈的增上意樂：觀想母親，思維她們缺乏安樂和遭受痛苦的折磨，然後想：『唉！一定要由我來承擔讓這些令人愉悅的年邁眾生獲得安樂和從痛苦中解脫出來的重任！』

【English Translation】 Continue to practice on the six realms of beings as before. Furthermore, contemplate that mothers, etc., have been your relatives in countless lifetimes, and practice in this way. Third, repaying kindness: Visualize mothers, etc., as before. These elderly mothers are driven mad by the demons of afflictions, their minds are disturbed, they have lost the eye of wisdom to distinguish between what to accept and reject, they are far from the sacred city of Dharma, abandoned by virtuous spiritual friends, tormented by three sufferings day by day, and heading towards the precipice of the three lower realms. Apart from not knowing the truth of birth, death, and transmigration, they are all full of kindness. Therefore, to liberate these mothers from suffering, as children, who else can we rely on if not ourselves? If the burden of saving these mothers does not fall on us, on whom else will it fall? Therefore, we must benefit them. However, they have already obtained worldly perfections in the past, but not only did it not benefit them, it turned into suffering. Therefore, we must benefit them with the sacred Dharma. Think in this way, and because this is also difficult to do, it is said that you must practice separately on fathers, etc. Second, generating the intention to strive for the benefit of others, which has three points. First, delightful loving-kindness: Visualize the mother as before, and repeatedly think about how she lacks happiness both temporarily and ultimately, and constantly experiences only suffering. Then, abandon all your own happiness and virtue, and generate a strong intention to place them in happiness, reciting with your mouth: 'How wonderful it would be if these elderly mothers who lack happiness could have happiness! May they meet with happiness! By all means, may they meet with happiness!' Recite and think in this way many times. Similarly, practice on fathers, etc., as before, even towards enemies, thinking like this: 'This person has also given me great help, and does not know the truth of birth, death, and transmigration. He is acting as an enemy because he is controlled by afflictions, which is no different from a mother who is mad in this life. Therefore, he must be freed from the demons of afflictions.' You should think in this way. Second, compassionate pity: Visualize the mother, and think about how she is tormented by suffering as before. Then think: 'How wonderful it would be if all the elderly mother sentient beings who are tormented by suffering could be free from suffering! May they be free from suffering! By all means, may they be free from suffering!' Think in this way, and then practice on fathers, etc. Third, pure higher intention: Visualize the mother, think about how she lacks happiness and is tormented by suffering, and then think: 'Alas! I must take on the burden of bringing these delightful elderly beings to happiness and liberating them from suffering!'

ེས་དམ་བཅའ་ལ་ངག་ནས་ཀྱང་བདེ་བར་མི་ལྡན་པའི་མ་རྒན་འདི་རྣམས་བདེ་བ་དང་ ལྡན་པ་ཞིག་བདག་གིས་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བའི་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་སྡུག་ 5-143 བསྔལ་དང་བྲལ་བ་ཞིག་བདག་གིས་བྱའོ། །ཞེས་བརྗོད་ཅིང་དམ་བཅའ་ཡང་ཡང་བྱའོ། ། གཉིས་པ་བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་བསྐྱེད་པ་ནི། དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་ པ་ལ་སངས་རྒྱས་ངེས་པར་ཐོབ་དགོས་ཤིང་། རང་དོན་མཐར་ཕྱིན་པ་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ ཐོབ་དགོས་པར་འདུག་སྙམ་དུ་བསམས་ལ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའི་འོད་ཟེར་རེ་རེས་ ཀྱང་སེམས་ཅན་གྲངས་མེད་པ་འདྲེན་ནུས། གསུང་དབྱངས་ཡན་ལག་རེ་རེས་ཀྱང་སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རེ་བ་སྐོང་བའི་ལན་འདེབས་པར་བྱེད། ཐུགས་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ ལ་ཆགས་ཐོགས་མེད་པས་མཁྱེན་པ་དང་སེམས་ཅན་ལ་མ་བུ་གཅིག་པ་ལྟར་བརྩེ་བ་ཉེ་རིང་ མེད་པར་འཇུག འཕྲིན་ལས་ནི་གདུལ་བྱ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་ན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཀྱང་མི་ འཇོལ་བར་འདྲེན་པ་ལ་འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་མངའ་བརྙེས་ཚུལ་རྒྱས་པའམ་བསྡུ་ན་དེ་ ཙམ་བསམས་ནས་ཀྱང་དད་གདུང་སྤྲོ་གསུམ་གྱིས་སྦྱངས་ནས་སངས་རྒྱས་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་ན་ ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་བསམས་ལ། བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག ཅི་ནས་ཀྱང་ཐོབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་བརྗོད་དེ་སེམས་བསྐྱེད། འདི་ཡང་བསྐལ་ཆེན་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཚོགས་བསགས་པའི་མགོ་བརྩམ་པའི་སེམས་ བསྐྱེད་དང་ཆོས་མཚུངས་པར་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་བདག་གཞན་མཉམ་བརྗེའི་སྒོ་ནས་སེམས་སྦྱོང་ཚུལ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། འཇིག་རྟེན་བདེ་བ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་ཀུན་གཞན་བདེ་འདོད་ལས་བྱུང་། །འཇིག་རྟེན་སྡུག་ བསྔལ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་ཀུན་རང་བདེ་འདོད་ལས་བྱུང་། །མང་དུ་བཤད་ལྟ་ཅི་དགོས་ཏེ། །བྱིས་པ་རང་གི་དོན་བྱེད་དང་། །ཐུབ་པ་གཞན་གྱི་དོན་མཛད་པ། །འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཁྱད་ པར་ལྟོས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་གིས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ད་སྔ་ཡན་ཆད་རང་དོན་ཁོ་ ན་བྱས་ཀྱང་མ་ཕན་པར་ད་རུང་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་འཁྱམས་པ་འདིར་ཟད། ཐུབ་པ་སངས་ 5-144 རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གཞན་དོན་ཁོ་ན་མཛད་པས་ཡུན་མི་རིང་བ་ནས་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཟད་ཡོན་ ཏན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་ལ་ད་དུང་རང་གཅེས་པར་བཟུང་ ནས་གཞན་ཡལ་བར་དོར་ན་སངས་རྒྱས་མི་ཐོབ་པར་མ་ཟད། འཁོར་བ་འདིར་རང་དབང་མི་ ཐོབ་པར་སྡུག་བསྔལ་དུ་མ་མྱོང་དགོས་པས། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདག་བདེ་གཞན་གྱི་སྡུག་ བསྔལ་དག །ཡང་དག་བརྗེ་བར་མ་བྱས་ན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་ཅིང་། །འཁོར་ བ་ན་ཡང་བདེ་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ལྟར། ད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་མ་ནད་ གདོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་དམྱལ་བར་ཁྲིད་པའི་ལམ་མཁན་

【現代漢語翻譯】我將使這些即使在誓言中也無法獲得快樂的母親們獲得快樂。我將使這些被痛苦折磨的眾生遠離痛苦。如此說著，並反覆發誓。第二，發起追求菩提之心：如此爲了利益眾生，必須證得佛果，爲了圓滿自身利益，也必須證得佛果。如此思量，即使是佛身的一道光芒，也能引導無數眾生。即使是佛語的一個音節，也能迴應滿足所有眾生的願望。佛的智慧對一切所知無有障礙，如同母親愛護孩子一般，對眾生沒有親疏之別。佛的事業是，如果所化眾生具備根器，剎那也不耽擱地引導他們，毫不費力地自然成就。詳細或簡略地思量這些，以信心、渴望和喜悅來凈化自心，心想如果能證得如此的佛果該有多好啊！我爲了利益一切眾生，愿證得圓滿的佛果！無論如何也要證得！如此說著，發起菩提心。據說，這與在三大阿僧祇劫中積累資糧的開始時所發起的菩提心具有相同的功德。第二，通過自他交換的方式修習心性：如《入菩薩行論》所說：『世間所有安樂，皆源於利他之心；世間所有痛苦，皆源於自利之心。』無需多說，凡夫只為自己，佛陀則為他人，觀此二者之差別。』如是說，自己從無始以來至今，只為自己而努力，卻毫無益處，仍然漂泊在輪迴的苦海中。諸佛只為利益他人，不久便能斷除一切過失，圓滿一切功德，證得如此的佛果。如果現在仍然執著于自己，捨棄他人，不僅無法證得佛果，而且還會在輪迴中無法自主，遭受諸多痛苦。如《入菩薩行論》所說：『若不以自樂，換他眾生苦，非但不能成佛，輪迴亦無樂。』如是說，現在痛苦的根源，一切疾病和魔障的來源，將我們帶入地獄的嚮導……

【English Translation】 I shall make these mothers, who even in vows do not have happiness, possess happiness. I shall make these sentient beings tormented by suffering be free from suffering. Thus speaking, and repeatedly making vows. Second, generating the mind of seeking enlightenment: Thus, in order to benefit sentient beings, one must definitely attain Buddhahood, and in order to perfect one's own benefit, one must also attain Buddhahood. Thinking thus, even a single ray of light from the body of a Buddha can guide countless sentient beings. Even a single syllable of the voice of a Buddha can answer and fulfill the hopes of all sentient beings. The mind of a Buddha is unobstructed by all knowable things, and like a mother loving her child, it engages with sentient beings without partiality. The activity of a Buddha is that if the being to be tamed has the capacity, it guides them without delaying even for a moment, effortlessly and spontaneously. Thinking about this in detail or in brief, purify your mind with faith, longing, and joy, and think how wonderful it would be to attain such Buddhahood! For the sake of all sentient beings, may I attain perfect Buddhahood! I must attain it no matter what! Thus speaking, generate the mind of enlightenment. It is said that this is equivalent in merit to the mind of enlightenment initiated at the beginning of accumulating merit for three countless great kalpas. Second, the method of training the mind through the exchange of self and others: As it is said in the Bodhicharyavatara: 'Whatever happiness there is in the world, all comes from the desire for the happiness of others; whatever suffering there is in the world, all comes from the desire for one's own happiness.' What need is there to say much? Look at the difference between the childish one who works for his own benefit and the capable one who works for the benefit of others.' As it is said, from beginningless time until now, I have only worked for my own benefit, but it has been of no use, and I am still wandering in the ocean of samsara. The Buddhas have only worked for the benefit of others, and soon they have exhausted all faults and perfected all virtues, attaining such Buddhahood. If I still cling to myself and abandon others, not only will I not attain Buddhahood, but I will also have to experience many sufferings without freedom in samsara. As it is said in the Bodhicharyavatara: 'If one does not exchange one's own happiness for the suffering of others, one will not attain Buddhahood, and there will be no happiness even in samsara.' As it is said, now the root of all suffering, the source of all diseases and demons, the guide who leads us to hell...

རང་གཅེས་འཛིན་དེ་ གཞོམ་ལ། རང་གཞན་གྱི་ལེགས་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་ བ་སྲས་བཅས་ཀྱི་ཕེབས་ལམ་ཆེན་པོ་གཞན་གཅེས་འཛིན་གྱི་ལམ་འདི་ཉམས་སུ་ལེན་ པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་ལ་མ་སོགས་སྔར་ལྟར་གསལ་བཏབ་སྟེ། རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས། བདག་ལ་དེ་དག་སྡིག་སྨིན་ཅིང་། །བདག་དགེ་མ་ལུས་དེར་སྨིན་ཤོག །ཅེས་བརྗོད་ཅིང་རང་ གི་སྣ་བུག་ནས་རླུང་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དང་མཉམ་དུ་བདག་ལ་བདེ་བ་དང་དགེ་བ་གང་ཡོད་རྣམས་ འོད་ཟེར་དཀར་པོའི་རྣམ་པར་སོང་སྟེ་མ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཐིམ་པས་དེ་དག བདེ་ དགེ་མ་ལུས་པ་དང་ལེགས་པར་ལྡན་པར་བསམ་པ་དང་། རང་གི་རླུང་ནང་དུ་རྔུབ་པ་དང་ མཉམ་དུ་མ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་མི་དགེ་བ་གང་ཡོད་རྣམས་འོད་ཟེར་ནག་ པོའི་རྣམ་པར་འོངས་ཏེ་རང་ལ་ཐིམ་པས་དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཀུན་དང་བྲལ་ བར་བསམ་དགོས་ཤིང་། དེ་འདྲ་ཡང་ཡང་བསམ་པས་རང་བདེ་གཞན་ལ་སྦྱིན་འདོད་དང་ གཞན་སྡུག་རང་གིས་ལེན་འདོད་ཀྱི་མྱོང་བ་ཐོན་པ་ནི་རང་གི་ལུས་སོགས་གཏོང་བ་ལ་ཕོད་ པ་སྐྱེ་བ་ཙམ་གྱི་བློ་ཞིག་འོང་ཐུབ་པར་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་ཉམས་ལེན་བྱ་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་ 5-145 བ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་དུས་དེ་རིང་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྐྱོབ་པ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་ཐམས་ཅད་དཔང་པོར་བཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འགྲོ་བ་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་ མཐར་ཐུག་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། གནས་སྐབས་དེ་མ་ཐོབ་ཀྱི་ བར་དུ་མངོན་པར་མཐོ་བའི་བདེ་བ་ཕུན་ཚོགས་པ་གང་དག་འགྲོ་བ་དང་རང་རང་འཚམས་ པར་ཉེ་བ་སྦྱིན་པའི་སླད་དུ་དེང་སྐབས་མགྲོན་དུ་བོས་ཟིན་པ་ཡིན་པས་ན་དཀར་པོའི་ཆོས་ ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་ལ་ལེགས་པ་མོས་པ་ རྣམས་སེམས་དང་བའི་སྒོ་ནས་དགའ་ཞིང་མགུ་བར་གྱིས་ཤིག་སྙམ་པའི་ངང་ནས་སེམས་ཀྱི་ དཔང་མཐོ་བའི་སྒོ་ནས་སེམས་རྒྱ་རབ་ཏུ་ཡངས་པ་དང་བཅས་པས་མ་སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ལ་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་བའི་དངོས་པོ་གང་ཡོད་རྣམས་ཕངས་པ་མེད་པར་གཏོང་ སེམས་རྒྱ་ཆེ་བ་ཡང་ཡང་བསྐྱེད་པར་བྱ་ལ། དེ་ཡང་བདག་གིས་གཅེས་པར་བཟུང་བའི་ལུས་ ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་འདི་དང་དེ་བཞིན་ཏུ་འཁོར་དང་ནོར་དང་ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པའི་ལོངས་ སྤྱོད་ཐམས་ཅད་དང་དུས་གསུམ་དུ་བསགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་ ཅན་མ་ལུས་པ་ཀུན་གྱི་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ ཆེད་དུ་སེར་སྣས་ཕངས་པ་དང་ལན་དང་རྣམ་སྨིན་པ་ལ་རེ་བ་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་ བཏང་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་བསམ་པ་དང་། ཡང་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་བཏང་ནས་ཚོགས་ བསགས་པ་ལས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་

【現代漢語翻譯】摧毀自愛執著，思維利他之心乃是三世諸佛菩薩的偉大行徑，是所有自他利益福祉的根源，因此應當修習利他之心。如前一樣清晰地觀想。如《寶鬘論》所說：愿我之罪成熟于彼，愿彼之善皆成熟於我。』如此唸誦，並於自身鼻孔呼氣之時，觀想自身所有安樂與善行，化為白色光芒，融入所有母親有情眾生，令彼等具足一切安樂與善行。吸氣之時，觀想所有母親有情眾生之痛苦與惡行，化為黑色光芒，融入自身，令彼等遠離一切痛苦及其根源。應當如是反覆觀想，生起欲將自身之樂給予他人，欲取他人之苦的體驗，從而生起捨棄自身等之勇氣。如是宣說。第二，簡略講述通過結合的方式進行修習的方法：從今天開始，在救怙主佛陀和所有菩薩的見證下，爲了給予無邊眾生究竟的安樂——佛陀的偉大安樂，以及在未獲得此安樂之前，給予與眾生各自相應的圓滿增上安樂，現在已經迎請了他們。因此，對於喜愛善法的諸天和非天等，以及對福德心生歡喜者，要以歡喜之心令其歡喜和滿足。以高尚的心靈和廣闊的胸懷，將自身、受用和善行等一切所有，毫無吝惜地給予所有母親有情眾生，反覆生起廣大的佈施之心。也就是說，對於我所珍愛的身體——取蘊之身，以及眷屬、財富、食物等一切受用，還有三世所積累的一切善根，爲了成辦一切有情眾生的增上生和決定勝之利益，不懷吝嗇，不求回報和異熟果報，完全佈施出去。應當如是反覆思維。並且，佈施身體受用，積累資糧，從而超越無常的痛苦。

【English Translation】 Destroying self-cherishing, contemplate that the altruistic mind is the great conduct of the Buddhas and Bodhisattvas of the three times, the source of all benefits and well-being for oneself and others. Therefore, one should practice altruism. Visualize clearly as before. As stated in the 'Ratnavali': 'May my sins ripen on them, and may all their virtues ripen on me.' Recite thus, and as you exhale through your nostrils, visualize all your happiness and virtues transforming into white light, merging into all mother sentient beings, causing them to be endowed with all happiness and virtues. As you inhale, visualize all the suffering and evil deeds of mother sentient beings transforming into black light, merging into yourself, causing them to be free from all suffering and its causes. You should contemplate this repeatedly, generating the experience of wanting to give your own happiness to others and wanting to take the suffering of others, thereby generating the courage to give up your own body, etc. Thus it is said. Secondly, briefly explain the method of practicing through combination: Starting from today, with the Savior Buddha and all Bodhisattvas as witnesses, in order to give limitless beings the ultimate happiness—the great happiness of Buddhahood—and until that happiness is attained, to give the perfect increasing happiness appropriate to each being, they have now been invited. Therefore, for the gods and demigods who love virtuous deeds, and for those who rejoice in merit, make them happy and satisfied with a joyful heart. With a noble mind and a broad heart, give your body, possessions, and virtuous deeds, etc., without any stinginess, to all mother sentient beings, repeatedly generating a vast mind of generosity. That is to say, for this body that I cherish—the aggregates of clinging—as well as all possessions such as retinue, wealth, and food, and all the roots of virtue accumulated in the three times, in order to accomplish the benefit of the higher realms and definite goodness of all sentient beings, without stinginess, without expecting reward or karmic results, completely give them away. You should think like this repeatedly. Furthermore, by giving away body and possessions and accumulating merit, one transcends the impermanent suffering.

འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། ཟག་པ་དང་ བཅས་པའི་དངོས་པོ་འདི་ཀུན་མཐར་ཟད་ཅིང་སྙིང་པོ་མེད་པའི་མནོག་ཆུང་བ་ཞིག་ཡིན་པ་ ལ། ད་ལྟ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཆེད་དུ་གང་ལ་ཅི་འདོད་པ་བཏང་བ་ནི་ རང་གཞན་གྱི་དོན་ཆེན་པོ་མཆོག་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ལའང་བསམ། བདག་གི་ ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་ 5-146 ལུས་འདི་ཉིད་ལྟོས་མེད་དུ་བྱིན་ཟིན་པ་ཡིན་པས་ད་ནི་ལུས་འདི་ལ་ཅི་བྱེད་ཁྱེད་ཅག་ལ་རག་ ལས་པས་ཅི་བདེར་སྤྱོད་ཅིག་དང་བདག་གིས་ལུས་འདི་ལ་བདག་གིར་བཟུང་བ་ཅུང་ཟད་ ཀྱང་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་བསམ་པར་བྱ་དགོས་སོ། །ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཁྲིམས་དང་ཐོས་དང་གཏོང་དང་བཟོད་ལ་སོགས། །དགེ་བའི་ཆོས་སུ་བརྗོད་པ་ཇི་སྙེད་པ། །ཀུན་གྱི་རྩ་བ་བག་ཡོད་འདི་ཡིན་ཏེ། །གཏེར་ཐོབ་བྱེད་ཅེས་བདེ་བར་གཤེགས་པས་བསྟན། །ཞེས་པ་ལྟར་སྙོམ་ལས་ཀྱི་གཡེལ་བ་མེད་པར་དཀར་པོའི་ཆོས་འབའ་ཞིག་ལ་བློ་རྒྱུན་དུ་ སྐོར་ཞིང་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་སུ་ནམ་ཡང་སེམས་འགྲོ་བར་མི་བྱ་བ་ལ་འབད་དགོས་ལ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། གང་ཞིག་གསེར་སྣོད་རིན་ཆེན་སྤྲས་པ་ཡིས། །ངན་སྐྱུག་འཕྱག་དར་བྱེད་ པ་དེ་བས་ཀྱང་། །གང་ཞིག་མི་རུ་སྐྱེས་ནས་སྡིག་པ་དག །བྱེད་པ་དེ་དག་ཆེས་རབ་བླུན་པ་ ལགས། །ཞེས་པ་ལྟར་རྙེད་པར་དཀའ་ཞིང་དོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་དལ་འབྱོར་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་འདི་འདྲ་རྙེད་པའི་དུས་སུ་ལྷག་བསམ་རྣམ་པར་དག་པའི་དགེ་བ་ལ་འབད་པར་མ་ བྱས་ན་འདི་ལས་རང་གི་རང་བསླུས་པའང་གཞན་མེད་དེ་དོན་ཆེན་པོས་ལས་ཉམས་པར་ བྱས་པའི་ཕྱིར་སྙམ་པ་དང་། གཞན་ཕྱོགས་ལ་ཞེ་སྡང་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་རང་ཕྱོགས་ལ་བསྟོད་ ཅིང་ཆགས་པ་དང་གནས་ལུགས་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་ བོ་འདི་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་དགྲ་ལྟར་མཚོན་ལ་སོགས་ཡོད་པ་མིན་ནའང་ཉོན་མོངས་ དེ་དག་གིས་བདག་བྲན་བཞིན་དུ་རང་དབང་མེད་པར་བཀོལ་ནས་ཉེས་པ་མང་པོ་འཛེམ་ མེད་དུ་བྱེད་དུ་བཅུག་པས་ནམ་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་དཀའ་བ་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བས་ན་ ཉོན་མོངས་པ་འདི་དག་ངེས་པར་སྤོང་ཐབས་ལ་འབད་པ་དྲག་པོ་བྱ་བ་དང་། ཚེ་འདིའི་དགྲ་ འདི་དག་གིས་འཇིག་རྟེན་འདི་ངོགས་ཙམ་ལ་གནོད་པ་ཕྲན་བུ་རེ་བྱེད་ན་མ་གཏོགས་ཚེ་ཕྱི་ མར་ཡུན་རིང་དུ་གནོད་པར་བྱེད་མི་ནུས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ལས་མི་དགེ་བ་ཀུན་ནས་སློང་ 5-147 བའི་སྟོབས་ཅན་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཚེ་ཕྱི་མར་བཟོད་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བའི་དམྱལ་བའི་སྡུག་ བསྔལ་ལྟ་བུ་ལ་ཡུན་རིང་མོའི་བར་དུ་སྦྱོར་བའི་གནོད་པ་བྱེད་པས་ན་ཉོན་མོངས་འདི་ཀུན་ ངེས་པར་ད་ལན་སྤང་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་དང་། ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱིས་ཡུན་རིང་པོ་ཐོག་མ་ མེད་པའི་དུས་ནས

【現代漢語翻譯】獲得過去（的成就）。所有這些有漏（煩惱）的事物最終都會耗盡，並且是微不足道且毫無意義的。現在，爲了利益眾生，無論他們想要什麼都給予他們，要想到這會帶來自身和他人的偉大意義。爲了滿足所有與虛空同等眾生的願望，我已經毫不猶豫地獻出了這個身體。現在，如何使用這個身體取決於你們。隨你們喜歡使用它吧，我不會對這個身體有任何執著。要反覆這樣思考。此外，《三昧王經》中說：『持戒、博學、佈施、忍辱等，所有被稱為善法的，其根本在於精進。如來教導說，精進如獲寶藏。』因此，不要懈怠，要持續不斷地專注于善法，並且努力不讓心念走向不善。此外，《親友書》中說：『如果有人用裝飾華麗的黃金器皿來盛放嘔吐物和抹布，那麼，轉生為人卻造惡業的人，比這更愚蠢。』因此，當獲得如此難得且意義重大的暇滿人身時，如果不努力行持純凈的善業，就沒有比這更自欺欺人的了，因為這會因重大的事情而導致事業失敗。並且，要想到，對於他人產生嗔恨和憤怒，以及對自己產生貪戀和讚美，以及對事物真相的無明等等煩惱之敵，雖然不像世間的敵人那樣持有武器等等，但這些煩惱卻像奴隸一樣控制著我們，讓我們不由自主地造作許多罪業，最終必然會導致難以忍受的痛苦。因此，必須努力斷除這些煩惱。今生的這些敵人只會對今生造成微小的傷害，而無法對來世造成長久的傷害。然而，這些煩惱是引發一切不善的強大力量，它們會在來世帶來難以忍受的地獄之苦，並讓我們長期遭受折磨。因此，現在必須斷除所有這些煩惱。要這樣想。從無始以來，煩惱已經存在了很長時間……' 獲得過去（的成就）。所有這些有漏（煩惱）的事物最終都會耗盡，並且是微不足道且毫無意義的。現在，爲了利益眾生，無論他們想要什麼都給予他們，要想到這會帶來自身和他人的偉大意義。爲了滿足所有與虛空同等眾生的願望，我已經毫不猶豫地獻出了這個身體。現在，如何使用這個身體取決於你們。隨你們喜歡使用它吧，我不會對這個身體有任何執著。要反覆這樣思考。此外，《三昧王經》中說：『持戒、博學、佈施、忍辱等，所有被稱為善法的，其根本在於精進。如來教導說，精進如獲寶藏。』因此，不要懈怠，要持續不斷地專注于善法，並且努力不讓心念走向不善。此外，《親友書》中說：『如果有人用裝飾華麗的黃金器皿來盛放嘔吐物和抹布，那麼，轉生為人卻造惡業的人，比這更愚蠢。』因此，當獲得如此難得且意義重大的暇滿人身時，如果不努力行持純凈的善業，就沒有比這更自欺欺人的了，因為這會因重大的事情而導致事業失敗。並且，要想到，對於他人產生嗔恨和憤怒，以及對自己產生貪戀和讚美，以及對事物真相的無明等等煩惱之敵，雖然不像世間的敵人那樣持有武器等等，但這些煩惱卻像奴隸一樣控制著我們，讓我們不由自主地造作許多罪業，最終必然會導致難以忍受的痛苦。因此，必須努力斷除這些煩惱。今生的這些敵人只會對今生造成微小的傷害，而無法對來世造成長久的傷害。然而，這些煩惱是引發一切不善的強大力量，它們會在來世帶來難以忍受的地獄之苦，並讓我們長期遭受折磨。因此，現在必須斷除所有這些煩惱。要這樣想。從無始以來，煩惱已經存在了很長時間……

【English Translation】 Attaining the past (achievements). All these contaminated (afflicted) things will eventually be exhausted and are insignificant and meaningless. Now, in order to benefit sentient beings, giving them whatever they want, one should think that this will bring great meaning to oneself and others. In order to fulfill the wishes of all beings equal to space, I have already given away this body without hesitation. Now, how to use this body depends on you. Use it as you please, and I will not have any attachment to this body. One should think about this repeatedly. Furthermore, the Samadhiraja Sutra says: 'Discipline, learning, giving, patience, etc., all that is called virtuous dharma, its root is diligence. The Tathagata teaches that diligence is like obtaining a treasure.' Therefore, do not be lazy, but constantly focus on virtuous dharma, and strive not to let the mind go towards the unwholesome. Furthermore, the Letter to a Friend says: 'If someone uses a gorgeously decorated golden vessel to hold vomit and rags, then those who are born as humans but commit evil deeds are even more foolish than that.' Therefore, when one obtains such a rare and meaningful leisure and endowment, if one does not strive to practice pure virtuous deeds, there is no greater self-deception than this, because it will lead to failure in one's endeavors due to important matters. And, one should think that hatred and anger towards others, as well as attachment and praise towards oneself, and ignorance of the truth of things, etc., these enemies of affliction, although they do not have weapons like worldly enemies, etc., these afflictions control us like slaves, causing us to involuntarily commit many sins, which will inevitably lead to unbearable suffering. Therefore, one must strive to eliminate these afflictions. These enemies of this life will only cause minor harm to this life, and cannot cause lasting harm to the next life. However, these afflictions are the powerful force that gives rise to all unwholesome deeds, and they will bring unbearable hellish suffering in the next life, and cause us to suffer for a long time. Therefore, all these afflictions must be abandoned now. Think like this. Afflictions have existed for a long time since beginningless time... Attaining the past (achievements). All these contaminated (afflicted) things will eventually be exhausted and are insignificant and meaningless. Now, in order to benefit sentient beings, giving them whatever they want, one should think that this will bring great meaning to oneself and others. In order to fulfill the wishes of all beings equal to space, I have already given away this body without hesitation. Now, how to use this body depends on you. Use it as you please, and I will not have any attachment to this body. One should think about this repeatedly. Furthermore, the Samadhiraja Sutra says: 'Discipline, learning, giving, patience, etc., all that is called virtuous dharma, its root is diligence. The Tathagata teaches that diligence is like obtaining a treasure.' Therefore, do not be lazy, but constantly focus on virtuous dharma, and strive not to let the mind go towards the unwholesome. Furthermore, the Letter to a Friend says: 'If someone uses a gorgeously decorated golden vessel to hold vomit and rags, then those who are born as humans but commit evil deeds are even more foolish than that.' Therefore, when one obtains such a rare and meaningful leisure and endowment, if one does not strive to practice pure virtuous deeds, there is no greater self-deception than this, because it will lead to failure in one's endeavors due to important matters. And, one should think that hatred and anger towards others, as well as attachment and praise towards oneself, and ignorance of the truth of things, etc., these enemies of affliction, although they do not have weapons like worldly enemies, etc., these afflictions control us like slaves, causing us to involuntarily commit many sins, which will inevitably lead to unbearable suffering. Therefore, one must strive to eliminate these afflictions. These enemies of this life will only cause minor harm to this life, and cannot cause lasting harm to the next life. However, these afflictions are the powerful force that gives rise to all unwholesome deeds, and they will bring unbearable hellish suffering in the next life, and cause us to suffer for a long time. Therefore, all these afflictions must be abandoned now. Think like this. Afflictions have existed for a long time since beginningless time...

་བདག་ལ་གནོད་ཅིང་ཕྱིས་སུའང་གཉེན་པོས་མ་བཅོམ་ན་ད་དུང་འཁོར་ བ་མཐའ་མེད་ཀྱི་བར་དུ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་འདིའི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ་ལ་མྱུར་ནས་ འབད་དགོས་སྙམ་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་དགྲ་ལ་ཕར་མཐུན་པར་བཟུང་ན་སླར་ཡང་ལན་ དུ་ཕན་པ་དང་བདེ་བར་བྱེད་པ་མང་ན་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་རྣམས་ནི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་ བཟུང་ནས་བསྟེན་པར་བྱས་ན་སླར་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་དཀའ་བ་ལ་ ཡང་ཡང་སྦྱོར་བ་ལས་ཕན་པ་ཅུང་ཟད་བྱེད་པ་མེད་པས་བསྟེན་དཀའ་བ་ལ་བསམ་ནས་ཉོན་ མོངས་པ་སྤོང་ཐབས་ལ་འབད་དགོས། དེ་ལྟར་ཡུན་རིང་པོར་བདེ་བ་འཇོམས་པའི་དགྲར་ གྱུར་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནོད་པའི་ཚོགས་རབ་ཏུ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་གཅིག་པུ་ཉོན་མོངས་པ་འདི་ དག་བདག་གིས་སྙིང་ལ་གནས་པར་གྱུར་ན་འཁོར་བར་འཇིགས་པ་མེད་ཅིང་དགའ་བ་དང་ བཅས་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བས་ན་ཉོན་མོངས་པ་འདི་ཀུན་ངེས་པར་སྤང་བར་ རིགས་སོ་སྙམ་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པ་དག་གིས་ཐ་མལ་བའི་དགྲ་དེ་མ་བཅོམ་ན་གཉིད་མི་ འོང་པ་ལྟ་བུའི་ངལ་བ་བྱ་ན་ཡུན་རིང་པོར་ཤིན་ཏུ་འཚེ་བའི་དགྲ་མ་རུངས་པ་ཉོན་མོངས་འདི་ ག་བཅོམ་པ་ལ་ཅི་ནས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་འབད་རིགས་སོ་སྙམ་པ་དང་། མ་བཅོམ་ཡང་རེ་ཞིག་ན་ ངེས་པར་འཆི་བར་འགྱུར་བ་སྔོན་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ད་ལྟ་ཡུད་ཙམ་འདིར་དགྲ་གྱུར་པ་སྔོན་ ཆད་ཕ་མ་ལན་མང་བྱས་པས་དྲིན་ཆེ་བ་དག་ཀྱང་ད་སྐབས་རང་སྲོག་ལ་མི་འཛེམ་པར་སྐྱེས་ རྩལ་ཅི་ཡོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཅོམ་པར་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་ན་མ་བཅོམ་ན་དུས་རྒྱུན་དུ་གནོད་པ་ བྱེད་པའི་དགྲ་མ་རུངས་པ་ཉོན་མོངས་པ་འདི་ཀུན་གཞོམ་པའི་ཐབས་ལ་ཅི་ནས་ཀྱང་འབད་ 5-148 དགོས་པ་ནི་སྨོས་ཀྱང་མི་དགོས་སོ་སྙམ་པ་ཡང་ཡང་སྒོམ་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པ་དག་གི་ དགྲ་ལ་འཐབ་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་སྡུག་བསྔལ་འགའ་ཞིག་ལ་མི་དགའ་བ་མེད་ཅིང་ རྒྱན་དུ་རློམས་པར་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་ཚོགས་གཞོམ་པ་ལ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་སྡུག་ བསྔལ་ཅུང་ཟད་རེ་འོང་བ་ལ་ཇི་ལྟར་མི་དགའ་བར་བྱ་འོས་ཏེ་མི་འོས་པ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་པ་དང་། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་ནང་སེམས་ཀྱི་སྟེང་ནས་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་ མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་གཏོང་སེམས་སོགས་ལ་སེམས་ཀྱིས་གོམས་ཆ་འགྲོ་བ་ ལ་འབད་དགོས་པ་དང་། མདོར་ན་རང་གི་སེམས་འདི་ཉིད་ལེགས་པར་གནས་མི་གནས་ གརྟགས་པའི་ཤེས་བཞིན་དང་དགེ་བའི་དམིགས་རྣམ་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་གཉིས་པོ་རྒྱུན་ དུ་མ་བྲལ་བར་བྱས་ཏེ་སྙོམ་ལས་སོགས་ཀྱི་དབང་དུ་མི་འགྲོ་བར་བྱས་ནས་རང་སེམས་ གཅིག་པུ་བསྲུང་བ་ལ་འབད་དགོས་ཏེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། བསྙེངས་དང་བྲལ་ལ་མང་དུ་ གསོལ་ཅི་དགོས། །ཕན་པའི་གདམས་ངག་དོན་པོ་འདི་ལགས་ཏེ། །ཁྱེད་ཀྱིས་ཐུགས་དལ་ མཛོད་ཅིག་བཅ

【現代漢語翻譯】如果它傷害了我，並且後來沒有被對治力摧毀，那麼它會在無盡的輪迴中繼續造成傷害，因此我認為必須迅速努力地依賴於它的對治力。如果與世間的敵人和睦相處，他們可能會再次帶來利益和快樂，但如果與煩惱的敵人和睦相處並依賴它們，它們只會反覆將我投入難以忍受的地獄等痛苦之中，而不會帶來任何益處，因此我必須考慮到難以依賴它們，並努力放棄煩惱。像這樣，長期以來一直作為摧毀快樂的敵人，作為痛苦損害的集合不斷增長的唯一原因，如果這些煩惱仍然存在於我的心中，我怎麼能在輪迴中無所畏懼，充滿喜悅呢？絕不可能，因此我認為必須徹底放棄所有這些煩惱。如果世間的人們不摧毀普通的敵人，他們會像無法入睡一樣感到疲憊，因此無論如何都應該努力摧毀長期以來極度有害的兇猛敵人——煩惱。即使不摧毀敵人，最終也會死亡，由於業力的影響，現在暫時成為敵人的那些人，過去曾多次做過我的父母，對我有恩，但現在他們不顧自己的生命，竭盡所能地摧毀我，因此，如果不摧毀那些持續造成傷害的兇猛敵人——煩惱，無論如何都必須努力尋找摧毀它們的方法，這無需多言，應該反覆思考。當世間的人們與敵人戰鬥時，他們並不厭惡某些痛苦，反而認為這是榮耀，那麼，當摧毀煩惱的敵人時，遇到一些苦行之苦，怎麼能感到厭惡呢？絕對不應該感到厭惡。佈施等六度波羅蜜多是通過內心習慣而最終圓滿的，因此必須努力讓心習慣於佈施等。簡而言之，必須始終保持覺知和正念，以辨別自己的心是否處於良好狀態，並且不忘記善良的目標，不要被懶惰等所控制，而必須努力保護自己的心。正如《親友書》中所說：『無需過多祈禱，遠離怯懦，這才是最有益的忠告。請您放鬆心情。』 5-148

【English Translation】 If it harms me and is not later destroyed by an antidote, then it will continue to cause harm throughout endless samsara, so I think it is necessary to quickly and diligently rely on its antidote. If one gets along with worldly enemies, they may again bring benefit and happiness, but if one gets along with and relies on the enemies of afflictions, they will only repeatedly cast me into unbearable suffering such as hell, without bringing any benefit, so I must consider the difficulty of relying on them and strive to abandon afflictions. Like this, having long been an enemy that destroys happiness, the sole cause of the ever-increasing collection of painful harm, if these afflictions remain in my heart, how can I be fearless in samsara and full of joy? It is absolutely impossible, so I think it is necessary to completely abandon all these afflictions. If worldly people do not destroy ordinary enemies, they will feel tired like they cannot sleep, so in any case, one should strive to destroy the fierce enemy that has been extremely harmful for a long time—afflictions. Even if one does not destroy the enemy, one will eventually die. Due to the influence of karma, those who are temporarily enemies now, have been my parents many times in the past and have been kind to me, but now they do not spare their own lives and strive to destroy me with all their might, therefore, if one does not destroy those fierce enemies that constantly cause harm—afflictions, one must strive to find ways to destroy them in any case, this goes without saying, and one should contemplate it repeatedly. When worldly people fight enemies, they do not dislike some suffering, but rather consider it an honor, so how can one dislike encountering some ascetic suffering when destroying the enemies of afflictions? One should absolutely not dislike it. The six paramitas, such as generosity, are ultimately perfected through habituation from within the mind, so one must strive to habituate the mind to generosity and so on. In short, one must always maintain awareness and mindfulness to discern whether one's own mind is in a good state, and not forget the virtuous object, not be controlled by laziness, and strive to protect one's own mind. As it says in the 『Letter to a Friend』: 『No need for much prayer, free from cowardice, this is the most beneficial advice. Please relax your mind.』 5-148

ོམ་ལྡན་གྱིས། །སེམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་པར་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་ སོ། །ཚེ་འདི་ལའང་གནོད་པ་ཆུང་ངུ་སྟེར་བའི་སྐྱེས་བུ་ལུས་ཀྱི་རྨ་ལྟ་བུ་ལའང་ཆེད་དུ་བསྲུང་ བ་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱེད་ན་ཕྱི་མར་དམྱལ་བ་བསྡུས་འཇོམས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ བཟོད་དཀའ་བ་སྟེར་བའི་སེམས་ངན་གོམས་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་འདི་གའང་དྲན་ཤེས་བཞིན་ གྱིས་ལེགས་པར་བསྲུང་བ་ལ་བག་ཡོད་པར་ཅི་སྟེ་བྱ་མི་དགོས་ངེས་པར་དགོས་སོ་སྙམ་དུ་ བསམས་པ་དང་། ཡང་དཔེར་ན་ནད་ཀྱིས་དཀྲུགས་པའི་མི་དག་གི་འགྲོ་འོང་སོགས་ལ་མཐུ་ མེད་པ་ལྟར་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་མེད་པའི་རྨོངས་པས་རང་གི་སེམས་མ་བསྲུང་བར་ དཀྲུགས་ན་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་ལས་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་མཐུ་མེད་པར་འགྱུར་ བ་ལ་བསམས་ནས་ཀྱང་སེམས་བསྲུང་བ་ལ་འབད། གཞན་ཡང་དྲན་ཤེས་བཞིན་མེད་ན་ 5-149 སྔོན་ཡོད་ཀྱི་དགེ་བ་མཐའ་དག་ལས་ཉམས་ཤིང་རྗེས་སུ་དགེ་བའི་བློ་ཡང་དག་པ་གང་མི་སྐྱེ་ བས་ན་རང་གི་སེམས་སྟེང་དུ་དགེ་མི་དགེའི་བློ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་ལེགས་པར་ངོ་ཤེས་པར་ བྱས་ཏེ་རྒྱུན་དུ་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་བློ་རྩེ་མི་སྐོར་ཞིང་དགེ་བའི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་དྲན་པས་ མི་བརྗེད་པར་བྱས་ནས་གནས་པར་བྱ་བ་དང་ཁྱད་པར་རང་གི་ལུས་འདི་ཉིད་ལུས་མི་གཙང་ བའི་རྣམ་པ་རྟག་པ་མེད་པའི་གློ་བུར་བ་ཡིན་ཚུལ་སོགས་ལ་བསམས་ནས་གང་ཐད་ནས་ ཀྱང་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལ་ངེས་པ་དྲངས་ནས་དེ་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པའི་བློ་བཀག་ནས་ནམ་ ཡང་ཆགས་པ་མེད་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པར་བྱའོ། །འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་རོལ་པའི་མདོ་ ལས། འཇམ་དཔལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐལ་པ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་བསགས་པའི་བསོད་ ནམས་ཀྱང་འཇོམས་པར་བྱེད་ཅིང་འབྲས་བུ་མེད་པར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ དགྲ་སོགས་ལ་སེམས་མནར་སེམས་པའི་བསམ་པ་དེ་ཉིད་སྐྱེ་བར་བྱས་ན་སྔོན་ཆད་བསྐལ་ པ་མང་པོར་བསགས་པའི་དགེ་རྩ་གང་དག་འཇོམས་པར་བྱེད་ཅིང་ཕྱིས་སུའང་རྣམ་པར་སྨིན་ པ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དུ་མ་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན་ནམ་ཡང་ཁྲོ་བའི་སེམས་སྐྱེ་བའི་གོ་ སྐབས་མེད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་རང་གི་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་དཀའ་སྤྱད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ སོགས་བྱུང་བ་ན་དེ་ལ་མི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བའི་ཚེ་འདི་ལྟར་བསམ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་ན་ འཇིག་རྟེན་པ་དག་གིས་ཚེ་འདི་ངོགས་ཀྱི་ཟས་གོས་སོགས་ཡུད་ཙམ་གྱི་བདེ་བའི་ཆེད་དུ་ བཀྲེས་སྐོམ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་བ་ལ་བཟོད་པར་བྱེད་ན་འདི་ནས་བཟུང་སྟེ་ཚེ་ རབས་རྣམས་སུ་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་རིམ་གྱིས་ཟད་དེ་བདེ་ནས་བདེ་བར་འགྲོ་བའི་ཐབས་ཀྱི་ རྒྱུ་རྣམ་པར་དཀར་བའི་བསོད་ནམས་བསགས་པ་ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ངལ་བ་འདི་དག་ལ་མི་ བཟོད་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་ཅི་ཡང་མེད་པར་སེམས་ལ་དགའ་བ་

【現代漢語翻譯】尊者（Gomden）說：『心是佛法的根本』。正如所說，即使是今生中微小的傷害，比如身體上的小傷口，我們都會特別小心地保護，保持警惕。那麼，對於來世會帶來地獄之苦等難以忍受的痛苦，以及習慣於惡念的自性，為什麼不通過正念和覺知來好好守護，保持警惕呢？我認為這是絕對必要的。此外，就像被疾病困擾的人無法自由行動一樣，如果因為缺乏正念和覺知而無法守護自己的心，那麼即使進行禪定等善行，也會變得無能為力。因此，要通過思考來努力守護自己的心。另外，如果沒有正念和覺知，所有以前積累的善行都會喪失，並且不會產生正確的善念。因此，要清楚地瞭解在自己的心中如何產生善念和惡念，始終不要讓心轉向惡念，並且要通過正念牢記善的目標。特別要思考自己的身體是不潔凈的、無常的、突發的，從而在任何方面都認識到它的無意義，阻止對它的執著和貪戀，並始終安住于無執著的狀態。《妙吉祥遊戲經》（Jamdpal Nampar Rolpai Do）中說：『妙吉祥，憤怒會摧毀在數百萬劫中所積累的功德，並使其毫無結果。』因此，如果產生對敵人等的嗔恨心，就會摧毀以前在許多劫中所積累的善根，並且在以後會產生許多不如意的果報。因此，必須始終避免產生憤怒的機會。也就是說，當在修行佛法時遇到困難和痛苦時，應該這樣想：一般來說，世間人爲了一時的衣食等安樂，尚且能夠忍受飢渴等巨大的痛苦，那麼，爲了從現在開始，在生生世世中逐漸消除痛苦，並走向安樂的道路，積累清凈的福德，為什麼不能忍受這一點點的辛勞呢？心中應該感到歡喜。

【English Translation】 The Venerable Gomden said, 'The mind is the root of Dharma.' As it is said, even for a small harm in this life, such as a small wound on the body, we are particularly careful to protect it and remain vigilant. Then, for the next life, which brings unbearable suffering such as the torments of hell, and for the nature accustomed to evil thoughts, why not guard it well with mindfulness and awareness, and remain vigilant? I think it is absolutely necessary. Furthermore, just as people afflicted by illness cannot move freely, if one's mind is not guarded due to the ignorance of lacking mindfulness and awareness, then even performing virtuous deeds such as meditation will become powerless. Therefore, one should strive to guard one's mind through reflection. Additionally, without mindfulness and awareness, all previously accumulated virtues will be lost, and correct virtuous thoughts will not arise. Therefore, one should clearly understand how virtuous and non-virtuous thoughts arise in one's mind, always avoid turning the mind towards non-virtue, and constantly remember the virtuous object with mindfulness. In particular, one should contemplate that one's own body is impure, impermanent, and sudden, thereby recognizing its meaninglessness in every aspect, preventing attachment and clinging to it, and always abiding near a state of non-attachment. The 'Manjushri Play Sutra' (Jamdpal Nampar Rolpai Do) says, 'Manjushri, anger destroys the merit accumulated over hundreds of thousands of kalpas and renders it fruitless.' Therefore, if one generates thoughts of resentment towards enemies, etc., it will destroy the roots of virtue accumulated in many past kalpas, and in the future, it will produce many undesirable results. Therefore, one must always avoid the opportunity to generate anger. That is, when difficulties and sufferings arise in practicing Dharma, one should think like this: In general, worldly people endure great sufferings such as hunger and thirst for the sake of temporary comforts like food and clothing. Then, why can't we endure this little bit of hardship in order to gradually eliminate suffering in lifetimes from now on and move towards the path of happiness, accumulating pure merit? One should feel joy in one's heart.

རྒྱ་ཆེར་འཕེལ་བ་དང་བཅས་ པའི་སྒོ་ནས་དཀའ་སྤྱད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་སོགས་ལ་བཟོད་པར་བྱ་བ་དང་། ཡང་རང་ལ་སྡུག་ 5-150 བསྔལ་བྱུང་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བློ་འབྱུང་ལ་དེ་ནི་ལམ་ གྱི་ཐོག་མ་ཡིན་པས་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོག་མའི་མགོ་ཚུགས་པའི་རྐྱེན་དུ་འགྲོ་བའི་རྐྱེན་ ཡིན་ཚུལ་ལ་བསམས་ནས་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་དང་། རང་ལ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་འདི་དག་ ཀྱང་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བ་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་གནོད་བྱེད་རྣམས་ལ་རང་དབང་མི་འདུག་པར་ རྐྱེན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཚུལ་ལ་བསམ་པ་དང་། གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་ཀུན་ཀྱང་ རང་དབང་བའི་ཚུགས་ཐུབ་མ་ཡིན་པར་ལྟོས་གྲུབ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་ནི་ མི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་མེད་པ་ཧ་གོ་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད། ཡང་གནོད་བྱེད་རྣམས་ཉོན་མོངས་པའི་ གཞན་དབང་དུ་སོང་བ་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་དང་། གནོད་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སྐྱེ་བ་སྔོན་ མར་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་ལེ་ལན་ཡིན་པ་དང་། ད་ལན་རང་གིས་གནོད་བྱེད་དེ་དག་ལ་ འཁོན་དུ་བཟུང་ནས་ཁྲོ་བར་བྱས་ན་རང་ལ་ཕྱི་མར་རྣམ་སྨིན་གནག་ཚུལ་སོགས་ལ་ཡང་ཡང་ བསམ་པ་དང་། ཡང་རང་ལ་རྙེད་པ་བྱུང་དུས་སུའང་སྤྱིར་ལོག་འཚོས་རྙེད་པ་གང་དག་གིས་ ཡུན་རིང་འཚོ་མི་རུང་སྟེ། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ལས། གང་དུ་འཚོ་བ་ལོག་པ་ནི། །ཅུང་ཟད་ཙམ་ གྱིས་འཚོ་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་བཤང་འཇིམ་ནུབ་གྱུར་ནས། །སྲིན་བུ་རྣམས་ཀྱི་ཟ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྣམ་སྨིན་ལྕི་ཞིང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ལ་བསམ་པ་དང་། རྙེད་པ་རྣམས་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལྟར་ཡུད་ཙམ་ལས་ནམ་ཕུགས་འཆི་བའི་ཚེ་གང་ཡང་ ཕན་པ་མེད་ཚུལ་དང་། གསོན་པའི་ཚེ་འདི་ངོགས་ཙམ་ལའང་རྙེད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ ཉམས་སུ་ཕན་པ་འགའ་ཞིག་ཙམ་མ་གཏོགས་མེད་ཅིང་མ་བསམ་བཞིན་དུ་མི་འདོད་པའི་ རྐྱེན་ངན་པས་མནར་ནས་རྙེད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སྤྱོད་སྐབས་མི་འགྲིགས་པ་སོགས་བསམ་ ཐོག་ཏུ་མི་འགྲོ་བ་ནི་ཆེས་མང་བ་སོགས་ལ་བསམ་པ་དང་། གཞན་ཡང་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ལ་ དམིགས་ནས་དེ་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཉེ་བར་རྒོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་ 5-151 སུའང་སེམས་དེའི་དབང་དུ་མི་བཏང་བར་ཆགས་ཞེན་གྱི་སྤྲོས་པ་དེ་དག་ལེགས་པར་བཀག་ པ་དང་། ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་ནས་སེམས་ཡིད་མི་བདེ་བ་བསྐྱེད་ནས་ཡིད་ གདུང་བའི་སྐབས་སུའང་དེའི་དབང་དུ་མི་བཏང་བར་ཡིད་མི་དགའ་བའི་རྣམ་པ་སེལ་བར་ བྱེད་པ་ལ་འབད་དགོས་སོ། །མདོ་ལས། བརྩོན་འགྲུས་གང་ཞེ་ན་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བའོ། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར་ལུས་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་ཞིང་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་མི་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བ་ མེད་པའི་ལེ་ལོ་དང་། རྒོད་པ་སྒེག་པ་ལ་སོགས་པ་ལུང་མ་བསྟན་ག

【現代漢語翻譯】通過廣泛發展，要忍受艱難困苦等。此外，當自己遭受痛苦時，要想到依靠這痛苦，一定會生起出離心，因為這是道的開端，所以要想到這是所有道路開端的緣起，從而修習歡喜。也要想到，給自己帶來痛苦的這些，也都是由因緣而生，加害者們並沒有自主權，完全依賴於其他因緣。並且要確信，所有受害者和加害者都不是獨立自主的，而是相互依賴的，這樣就能明白沒有產生不忍受之境的道理。此外，對於那些被煩惱控制的加害者，要修習慈悲心。所有的損害都是自己前世所造業的果報。如果今生自己對這些加害者懷恨在心，生起嗔恨，就要反覆思索自己來世會遭受惡報等。此外，當自己獲得財富時，也要想到，一般來說，邪命所獲得的財富都不能長久維持。如《念住經》中所說：『何處生活邪命者，少許亦將轉為生，猶如糞土中沉沒，蟲啖食之復如是。』就像沉沒在糞土中的東西，會被蟲子吃掉一樣，要想到這些財富會帶來沉重的惡果，令人不悅。這些財富就像夢中的享受一樣，轉瞬即逝，臨終時也毫無用處。即使在活著的時候，這些財富的享受也只能在短暫的時間內帶來一些益處，而且在不經意間，會被不 желаемых 惡緣所折磨，所以在享受財富的時候，很多事情都無法如願以償。此外，當專注于安樂的本質，並因貪戀執著而使心變得散亂時，不要被這種心所控制，要好好地阻止這些貪戀執著的散亂。此外，當專注于痛苦的本質，併產生不悅的心情，感到痛苦時，也不要被這種心情所控制，要努力消除不悅的心情。如經中所說：『精進為何？即是樂於善法。』因此，要避免身心不適，不投入善法的懈怠，以及散亂、驕傲等不善的行為。通過廣泛發展，要忍受艱難困苦等。此外，當自己遭受痛苦時，要想到依靠這痛苦，一定會生起出離心，因為這是道的開端，所以要想到這是所有道路開端的緣起，從而修習歡喜。也要想到，給自己帶來痛苦的這些，也都是由因緣而生，加害者們並沒有自主權，完全依賴於其他因緣。並且要確信，所有受害者和加害者都不是獨立自主的，而是相互依賴的，這樣就能明白沒有產生不忍受之境的道理。此外，對於那些被煩惱控制的加害者，要修習慈悲心。所有的損害都是自己前世所造業的果報。如果今生自己對這些加害者懷恨在心，生起嗔恨，就要反覆思索自己來世會遭受惡報等。此外，當自己獲得財富時，也要想到，一般來說，邪命所獲得的財富都不能長久維持。如《念住經》中所說：『何處生活邪命者，少許亦將轉為生，猶如糞土中沉沒，蟲啖食之復如是。』就像沉沒在糞土中的東西，會被蟲子吃掉一樣，要想到這些財富會帶來沉重的惡果，令人不悅。這些財富就像夢中的享受一樣，轉瞬即逝，臨終時也毫無用處。即使在活著的時候，這些財富的享受也只能在短暫的時間內帶來一些益處，而且在不經意間，會被不 желаемых 惡緣所折磨，所以在享受財富的時候，很多事情都無法如願以償。此外，當專注于安樂的本質，並因貪戀執著而使心變得散亂時，不要被這種心所控制，要好好地阻止這些貪戀執著的散亂。此外，當專注于痛苦的本質，併產生不悅的心情，感到痛苦時，也不要被這種心情所控制，要努力消除不悅的心情。如經中所說：『精進為何？即是樂於善法。』因此，要避免身心不適，不投入善法的懈怠，以及散亂、驕傲等不善的行為。

【English Translation】 Through extensive development, one should endure hardships and suffering. Furthermore, when one experiences suffering, one should think that by relying on this suffering, the mind of renunciation will definitely arise, because this is the beginning of the path. Therefore, one should think that this is the cause of the beginning of all paths, and thus cultivate joy. One should also think that those who cause suffering to oneself are all born from causes and conditions. The harm-doers have no autonomy and are completely dependent on other causes and conditions. And one should be certain that all victims and harm-doers are not independent and autonomous, but are mutually dependent. In this way, one can understand the reason why there is no situation in which one cannot endure. Furthermore, one should cultivate compassion for those harm-doers who are controlled by afflictions. All harm is the result of karma accumulated in one's previous lives. If in this life one harbors resentment and anger towards these harm-doers, one should repeatedly contemplate that one will suffer bad consequences in the future. Furthermore, when one obtains wealth, one should think that, in general, wealth obtained through wrong livelihood cannot last long. As it is said in the Sutra on Mindfulness: 'Wherever one lives by wrong livelihood, even a little will turn into life, just like sinking in dung and mud, and being eaten by worms.' Just like something sinking in dung and mud will be eaten by worms, one should think that these riches will bring heavy bad consequences and are unpleasant. These riches are like the enjoyment in a dream, fleeting and of no use at the time of death. Even when alive, the enjoyment of these riches can only bring some benefit for a short time, and unintentionally, one will be tormented by unwanted bad conditions. Therefore, when enjoying wealth, many things cannot be fulfilled as desired. Furthermore, when focusing on the essence of happiness and becoming distracted by attachment and clinging, one should not be controlled by this mind, but should properly prevent these distractions of attachment and clinging. Furthermore, when focusing on the essence of suffering and generating unpleasant feelings, feeling pain, one should not be controlled by this feeling, but should strive to eliminate the unpleasant feeling. As it is said in the Sutra: 'What is diligence? It is delighting in virtue.' Therefore, one should avoid laziness that makes the body and mind uncomfortable and does not engage in virtuous activities, as well as non-virtuous behaviors such as distraction and pride. Through extensive development, one should endure hardships and suffering. Furthermore, when one experiences suffering, one should think that by relying on this suffering, the mind of renunciation will definitely arise, because this is the beginning of the path. Therefore, one should think that this is the cause of the beginning of all paths, and thus cultivate joy. One should also think that those who cause suffering to oneself are all born from causes and conditions. The harm-doers have no autonomy and are completely dependent on other causes and conditions. And one should be certain that all victims and harm-doers are not independent and autonomous, but are mutually dependent. In this way, one can understand the reason why there is no situation in which one cannot endure. Furthermore, one should cultivate compassion for those harm-doers who are controlled by afflictions. All harm is the result of karma accumulated in one's previous lives. If in this life one harbors resentment and anger towards these harm-doers, one should repeatedly contemplate that one will suffer bad consequences in the future. Furthermore, when one obtains wealth, one should think that, in general, wealth obtained through wrong livelihood cannot last long. As it is said in the Sutra on Mindfulness: 'Wherever one lives by wrong livelihood, even a little will turn into life, just like sinking in dung and mud, and being eaten by worms.' Just like something sinking in dung and mud will be eaten by worms, one should think that these riches will bring heavy bad consequences and are unpleasant. These riches are like the enjoyment in a dream, fleeting and of no use at the time of death. Even when alive, the enjoyment of these riches can only bring some benefit for a short time, and unintentionally, one will be tormented by unwanted bad conditions. Therefore, when enjoying wealth, many things cannot be fulfilled as desired. Furthermore, when focusing on the essence of happiness and becoming distracted by attachment and clinging, one should not be controlled by this mind, but should properly prevent these distractions of attachment and clinging. Furthermore, when focusing on the essence of suffering and generating unpleasant feelings, feeling pain, one should not be controlled by this feeling, but should strive to eliminate the unpleasant feeling. As it is said in the Sutra: 'What is diligence? It is delighting in virtue.' Therefore, one should avoid laziness that makes the body and mind uncomfortable and does not engage in virtuous activities, as well as non-virtuous behaviors such as distraction and pride.

ྱི་བྱ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ ལས་ལ་ཆགས་པ་བྱ་བ་ངན་ཞེན་གྱི་ལེ་ལོ་དང་། དཀའ་བའི་ཆོས་ལ་འཚེར་བས་སྒྱིད་ལུག་ ནས་བདག་ལྟ་བུས་བསྒྲུབ་པར་ག་ལ་ནུས་སྙམ་དུ་རང་ཉིད་ལ་བརྙས་པ་སྒྱིད་ལུག་པའི་ལེ་ལོ་ རྣམས་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་དཀར་པོའི་ཆོས་མཐའ་དག་ཤོར་བར་བྱེད་པ་ལ་བསམ་ནས་དེ་ འདྲའི་ལེ་ལོ་གང་རུང་སྐྱེ་བ་ན་དེ་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཡང་དག་ པ་ལ་སྤྲོ་བའི་བློ་རྒྱ་ཆེར་བསྐྱེད་ནས་འཇུག་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་སྤྱིར་ན་འཁོར་བའི་སྡུག་ བསྔལ་གྱི་ཚུལ་ལ་ཞིབ་འདང་བཏང་ནས་རང་དགར་འདུག་ལོང་མེད་པའི་ཚུལ་དང་། ཁྱད་ པར་མཐོ་རིས་དང་ཐར་བའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བའི་རྒྱུ་མཐའ་ཡས་པ་དང་ལྡན་པའི་དམ་ པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་དགའ་ཞིང་སྤྲོ་བ་ནི་དགའ་བའི་མཆོག་ཡིན་པ་ལ། འཁོར་བ་དང་ངན་ སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་བ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་འཇིག་རྟེན་པའི་འདུ་ འཛིའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་དགའ་སྟེ་དགའ་བར་མི་རིགས་སོ་སྙམ་དུ་དེ་ལ་ཞེན་པ་ བཙན་ཐབས་སུ་བཅད་པ་དང་། ཡང་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་སྒྱིད་ལུག་པ་མེད་པའི་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་ གྱོན་པ་དང་གཉེན་པོ་སྟོབས་ལྡན་གྱི་དཔུང་གི་ཚོགས་རྣམས་བསྐྱེད་པ་དང་གཉེན་པོ་ལ་ འབད་རྩོལ་གྱིས་ལྷུར་བླང་ཞིང་གྲིམས་པ་བྱ་བ་དང་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་རང་དབང་ཐོབ་ པར་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོགས་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་བ་དང་། 5-152 སེམས་དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལ་དམ་དུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་ན་ལས་དང་པོ་པ་ལ་ཐོག་ མར་རང་དབང་མ་ཐོབ་ཅིང་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ་ལྟ་བུ་གང་ཡང་མེད་ཅིང་རྟག་ཏུ་བྱ་སླ་ཞིང་དགེ་ བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྡོད་པའི་གནས་སྐབས་ཤིག་ངེས་པར་འོང་ནས་དེ་ལུགས་ཡང་ཡིད་ལ་བྱས་ ནས་དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་གནས་ཐབས་སྒོ་ཀུན་ནས་འབད་པ་དང་། གཞན་ཡང་ བློ་ཆོས་མིན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་མི་བཏང་བར་ཡང་དག་པའི་ཆོས་དད་པ་དང་འཁོར་བ་ལ་ཞེན་ ལོག་དང་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་སོགས་དགེ་བ་རྒྱ་ཆེན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་དཔུང་ ཚོགས་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ དགེ་བའི་ཆོས་རྩོམ་པར་འདོད་པའི་མོས་པ་དང་བརྩམ་པ་བཞིན་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་ བརྟན་པ་དང་དམ་པའི་ཆོས་ལ་སྤྲོ་བས་འཇུག་པའི་དགའ་བ་དང་མི་ནུས་ན་རེ་ཞིག་ངལ་བ་ དོར་བའི་དཔུང་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་སྒོ་ནས་ཚེ་མཐར་ཆོས་ཀྱིས་འཁྱོལ་བ་ཞིག་གང་ཐད་ ནས་བྱ་སྙམ་པའི་དམ་བཅའ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་དགོས་སོ། །བསླབ་བཏུས་ལས། བཟུང་བྱ་ ཐོས་པ་བཙལ་བར་བྱ། །དེ་ནས་ནགས་སུ་གནས་པར་བྱ། །མཉམ་པར་བཞག་ལ་བརྩོན་བྱ་ ཞིང་། །མི་སྡུག་ལ་སོགས་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དང་པོ་ཐོས་པས་བླང་དོར་ གྱི་གནས་ཕྱིན་ཅི་མ

【現代漢語翻譯】對於不善的行為和不善的業，要認識到沉迷於惡劣行為的懈怠，以及因畏懼困難的佛法而灰心喪氣，認為像我這樣的人無法完成的懈怠的過患，會失去一切白色的佛法。因此，當產生任何這樣的懈怠時，要認識到它，並通過培養對信仰等正確佛法的極大興趣來進入。也就是說，一般來說，要仔細思考輪迴的痛苦，認識到沒有自由自在的時間，特別是要認識到具有無量天界和解脫的喜樂和安樂之源的殊勝佛法是喜樂之最。為什麼要對成為輪迴和惡趣劇烈痛苦之因的罪惡、不善和世俗事務感到高興呢？不應該高興。要強行斷除對它們的執著。並且，要穿上對善行不懈怠的巨大盔甲，培養強大的對治力量，努力對治，嚴格要求自己，通過獲得身語意的自由來精進于菩提心等殊勝道。當心專注于善的目標時，對於初學者來說，一開始沒有自由，非常困難，但一定會有一個總是容易做到，只停留在善的狀態的時刻，所以要記住這一點，並盡一切努力使心安住在善的目標上。此外，爲了不讓心轉向非佛法的方向，爲了修持廣大的善，如對正確佛法的信仰、對輪迴的厭離和對眾生的慈悲等，要通過具備四種力量的軍隊來增強精進的力量。也就是說，要有想要開始善法的意樂，以及像開始一樣完成的堅定，以及因喜悅而進入殊勝佛法的喜悅，以及在不能時暫時放棄疲勞的軍隊，並多次發誓無論如何都要以佛法度過一生。如《學集論》中所說：『應當尋求受持聽聞，之後住在森林中，應當精進于禪定，應當修持不凈觀等。』正如所說，首先要通過聽聞來了解應取捨之處。對於不善的行為和不善的業，要認識到沉迷於惡劣行為的懈怠，以及因畏懼困難的佛法而灰心喪氣，認為像我這樣的人無法完成的懈怠的過患，會失去一切白色的佛法。因此，當產生任何這樣的懈怠時，要認識到它，並通過培養對信仰等正確佛法的極大興趣來進入。也就是說，一般來說，要仔細思考輪迴的痛苦，認識到沒有自由自在的時間，特別是要認識到具有無量天界和解脫的喜樂和安樂之源的殊勝佛法是喜樂之最。為什麼要對成為輪迴和惡趣劇烈痛苦之因的罪惡、不善和世俗事務感到高興呢？不應該高興。要強行斷除對它們的執著。並且，要穿上對善行不懈怠的巨大盔甲，培養強大的對治力量，努力對治，嚴格要求自己，通過獲得身語意的自由來精進于菩提心等殊勝道。當心專注于善的目標時，對於初學者來說，一開始沒有自由，非常困難，但一定會有一個總是容易做到，只停留在善的狀態的時刻，所以要記住這一點，並盡一切努力使心安住在善的目標上。此外，爲了不讓心轉向非佛法的方向，爲了修持廣大的善，如對正確佛法的信仰、對輪迴的厭離和對眾生的慈悲等，要通過具備四種力量的軍隊來增強精進的力量。也就是說，要有想要開始善法的意樂，以及像開始一樣完成的堅定，以及因喜悅而進入殊勝佛法的喜悅，以及在不能時暫時放棄疲勞的軍隊，並多次發誓無論如何都要以佛法度過一生。如《學集論》中所說：『應當尋求受持聽聞，之後住在森林中，應當精進于禪定，應當修持不凈觀等。』正如所說，首先要通過聽聞來了解應取捨之處。

【English Translation】 Regarding unwholesome actions and unwholesome karma, one must recognize the faults of laziness in indulging in evil deeds, and the discouragement of fearing difficult Dharma, thinking that one like oneself cannot accomplish it, which leads to the loss of all white Dharma. Therefore, when any such laziness arises, one must recognize it and enter by cultivating great interest in correct Dharma such as faith. That is to say, in general, one must carefully contemplate the suffering of samsara, recognizing that there is no free time, and especially recognize that the excellent Dharma, which has the source of limitless heavenly realms and the joy and happiness of liberation, is the supreme joy. Why should one rejoice in sins, unwholesomeness, and worldly affairs, which are the cause of the intense suffering of samsara and the lower realms? One should not rejoice. One must forcibly cut off attachment to them. And, one must put on the great armor of not being lazy in virtuous deeds, cultivate a strong force of antidotes, strive to counteract, be strict with oneself, and diligently engage in the special path of Bodhicitta, etc., by gaining freedom of body, speech, and mind. When the mind is focused on a virtuous object, for a beginner, there is no freedom at first, and it is very difficult, but there will definitely be a time when it is always easy to do and only stays in a state of virtue, so remember this and make every effort to keep the mind at peace in the virtuous object. Furthermore, in order not to turn the mind to non-Dharma directions, in order to practice vast virtue, such as faith in the correct Dharma, renunciation of samsara, and compassion for sentient beings, one must increase the power of diligence by having an army with four strengths. That is to say, there must be the intention to start virtuous Dharma, and the steadfastness to complete it as it started, and the joy of entering the excellent Dharma with joy, and the army of temporarily abandoning fatigue when one cannot, and repeatedly vow to live one's life with Dharma in any way. As it is said in the Compendium of Trainings: 'One should seek to uphold hearing, then dwell in the forest, one should strive in meditation, one should practice impurity, etc.' As it is said, first one must understand what to take and leave by hearing. Regarding unwholesome actions and unwholesome karma, one must recognize the faults of laziness in indulging in evil deeds, and the discouragement of fearing difficult Dharma, thinking that one like oneself cannot accomplish it, which leads to the loss of all white Dharma. Therefore, when any such laziness arises, one must recognize it and enter by cultivating great interest in correct Dharma such as faith. That is to say, in general, one must carefully contemplate the suffering of samsara, recognizing that there is no free time, and especially recognize that the excellent Dharma, which has the source of limitless heavenly realms and the joy and happiness of liberation, is the supreme joy. Why should one rejoice in sins, unwholesomeness, and worldly affairs, which are the cause of the intense suffering of samsara and the lower realms? One should not rejoice. One must forcibly cut off attachment to them. And, one must put on the great armor of not being lazy in virtuous deeds, cultivate a strong force of antidotes, strive to counteract, be strict with oneself, and diligently engage in the special path of Bodhicitta, etc., by gaining freedom of body, speech, and mind. When the mind is focused on a virtuous object, for a beginner, there is no freedom at first, and it is very difficult, but there will definitely be a time when it is always easy to do and only stays in a state of virtue, so remember this and make every effort to keep the mind at peace in the virtuous object. Furthermore, in order not to turn the mind to non-Dharma directions, in order to practice vast virtue, such as faith in the correct Dharma, renunciation of samsara, and compassion for sentient beings, one must increase the power of diligence by having an army with four strengths. That is to say, there must be the intention to start virtuous Dharma, and the steadfastness to complete it as it started, and the joy of entering the excellent Dharma with joy, and the army of temporarily abandoning fatigue when one cannot, and repeatedly vow to live one's life with Dharma in any way. As it is said in the Compendium of Trainings: 'One should seek to uphold hearing, then dwell in the forest, one should strive in meditation, one should practice impurity, etc.' As it is said, first one must understand what to take and leave by hearing.

་ལོག་པར་ངེས་པར་བྱས་ནས་དེ་རྗེས་སུ་གནས་དབེན་པ་ནགས་ཁྲོད་ སོགས་འདུ་འཛིའི་གཡེང་བ་སྤངས་ཏེ་བདེ་བར་གནས་བཞིན་དུ་རང་གི་སེམས་ནི་ནང་དུ་ བརྟག་བྱའི་དངོས་པོ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནས་ འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་མི་སྡུག་པ་དང་། ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོར་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་དགོས་ལ། གལ་ཏེ་མཉམ་པར་མ་བཞག་ན་ སེམས་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་མི་རྣམས་ཡུལ་སྡུག་པ་ལ་འདོད་ཆགས་ དང་མི་སྡུག་པ་ལ་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བས་ཉོན་མོངས་སྲིན་པོ་ལྟ་བུའི་མཆེ་བའི་བར་ན་ 5-153 གནས་ཤིང་ངེས་པར་འཇོམས་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བ་གདོན་མི་ཟ་བའོ། །འོ་ན་རྣམ་ གཡེང་ཇི་ལྟར་སྤངས་སྙམ་ན་ལས་དང་པོ་པ་བློ་མཐུ་ཞན་པ་དག་གིས་ནི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དང་ འགྲོགས་པ་སྤངས་ཏེ་ལུས་དབེན་པར་གནས་པ་དང་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་ཏེ་སེམས་ནི་དབེན་པར་གནས་པར་བྱས་ན་ཕྱི་ནང་གི་རྣམ་པར་ གཡེང་བ་ཐམས་ཅད་མི་འབྱུང་ལ། ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་ལ་རྣམ་གཡེང་ངེས་པར་སྤང་དགོས་ ཤིང་དེ་ལའང་གནས་དབེན་པ་བསྟེན་དགོས་པ་དེ་བས་ན། ཇོ་བོས། འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་དག་ ལ་ཕར་བལྟས་པས། །བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ། །ཅི་ལ་བསམ་ཀྱང་ཕན་ པར་མི་འགྱུར་བས། །རང་གི་ཡིད་ལ་ལྟ་བ་གཅེས་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ལུས་ དབེན་པའི་དོན་དུ་གཉེན་བཤེས་དང་འགྲོགས་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་སྙིང་རྗེ་ མེད་པ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་སྤངས་ནས་རང་གི་ཡིད་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་གནས་པར་བྱ་ ཞིང་། རྣམ་རྟོག་མ་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལྷུང་བྱེད་ཡིན། །མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་ ལ་གནས་ན། །མཁའ་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སེམས་དབེན་ པའི་དོན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་དོར་ནས་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་འཛིན་སྒོམ་པ་ ལ་འབད་པར་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ནང་སེམས་ཅན་དང་ཕྱི་རྙེད་བཀུར་ལ་ཆགས་ པས་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་འདུ་འཛི་མི་སྤོང་སྟེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་སྤང་དགོས་པ་དེ་བས་ན་ ཆགས་པ་དང་སྲེད་པ་འདི་དག་ཡོངས་སུ་སྤོང་ལ་བློ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་འདི་ལྟར་བརྟག་ པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། ཞི་གནས་ནི་རྩེ་གཅིག་པའོ། །ལྷག་མཐོང་ ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཆོས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། ཆོས་ཡང་དག་པར་ སྡུད་པའི་མདོ་ལས། ཡིད་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་ བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཞི་གནས་ཏིང་འཛིན་ 5-154 དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཟུ

【現代漢語翻譯】必須明確地認識到這一點，然後住在僻靜的森林等地方，遠離喧囂的干擾，安樂地居住，並將自己的心專注于內在的觀察對象，置於專注一境的禪定之中，修習貪慾的對治法——不凈觀，嗔恨的對治法——慈愛和慈悲，以及菩提心等。如果不能安住于禪定，心就會向外散亂，那些心隨外境而動的人，會對悅意的境生起貪戀，對不悅意的境生起嗔恨等，像住在煩惱魔鬼的獠牙之間一樣，必定會被摧毀，遭受痛苦。那麼，如何才能止息散亂呢？對於初學者和智慧不足的人來說，應該避免與眾人交往，住在身語寂靜的地方，斷除對慾望的希求等分別念，使心安住于寂靜之中，這樣內外的一切散亂就不會產生。爲了斷除煩惱，必須止息散亂，而爲了止息散亂，必須依止寂靜處所。因此，覺窩（尊者阿底峽）說：『看看世間諸事，所做一切皆是無意義的痛苦之源。無論怎麼思考，都不會有益處，所以要珍視觀照自心。』就像這樣，爲了身語寂靜，要斷除對親友交往等無意義的世間瑣事的貪執，使自己的心安住于正法之上。『分別念是巨大的無明，是沉溺輪迴大海的根源。安住于無分別的禪定中，就能像虛空一樣清凈無染。』就像這樣，爲了心的寂靜，要徹底捨棄一切分別念，努力修習無分別的禪定。而且，如果內心貪戀眾生，外在貪戀名聞利養，就無法捨棄世間的喧囂，所以必須捨棄世間的事務。因此，有智慧的人應該徹底斷除貪戀和慾望，這樣觀察：正如《寶云經》所說：『奢摩他（止）是一心專注，毗缽舍那（觀）是如實地對法進行分別觀察。』以及《正法集經》所說：『從心平等住中，能如實見。』就像這樣，通過一心專注的止禪定，以及與智慧相結合的觀禪定，就能證悟諸法的實相。 ཞི་གནས་ནི་རྩེ་གཅིག་པའོ། །(藏文) समाधिरेकाग्रता (梵文天城體) samādhirekāgratā (梵文羅馬擬音) 禪定是專注一境 ཡིད་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །(藏文) རྣམ་རྟོག་མ་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །(藏文) འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལྷུང་བྱེད་ཡིན། །(藏文) མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་ན། །(藏文) མཁའ་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པར་འགྱུར། །(藏文)

【English Translation】 One must clearly recognize this and then dwell in secluded places such as forests, abandoning the distractions of busyness, and abiding in comfort. One should focus one's mind inwardly on the object of investigation, placing it in single-pointed concentration (samadhi), and cultivate the antidotes to attachment—unattractiveness; the antidotes to hatred—loving-kindness and compassion; and the mind of enlightenment (bodhicitta), and so forth. If one does not abide in concentration, the mind will wander outwardly to objects, and those whose minds are distracted by objects will generate attachment to pleasant objects and hatred to unpleasant objects, and so forth. Like dwelling between the fangs of a demon of affliction, one will surely be destroyed and suffer. How, then, can one abandon distraction? For beginners and those of weak intellect, one should abandon association with many people, dwell in bodily seclusion, and abandon conceptual thoughts such as desire, and thus keep the mind in seclusion. In this way, all external and internal distractions will not arise. To abandon afflictions, one must necessarily abandon distraction, and to abandon distraction, one must rely on secluded places. Therefore, Jowo (Lord Atisha) said: 'Looking at worldly affairs, all that is done is a meaningless source of suffering. No matter how much one thinks, it will not be beneficial, so cherish looking at your own mind.' Just as it is said, for the sake of bodily seclusion, one should abandon attachment to meaningless worldly activities such as associating with relatives and friends, and keep one's mind on the true meaning. 'Conceptual thought is great ignorance, it is what causes one to fall into the ocean of samsara. If one abides in non-conceptual concentration, one will become stainless like the sky.' Just as it is said, for the sake of mental seclusion, one should completely abandon all conceptual thoughts and strive to cultivate non-conceptual concentration. Moreover, if one is attached to sentient beings inwardly and to gain and honor outwardly, one will not abandon the busyness of the world, so one must abandon worldly affairs. Therefore, those with intelligence should completely abandon attachment and desire and contemplate in this way: As it is said in the Cloud of Jewels Sutra: 'Shamatha (calm abiding) is single-pointedness, Vipashyana (insight) is the distinct discernment of the Dharma as it is.' And as it is said in the Sutra of the Collection of the True Dharma: 'From the mind being equally placed, one will see as it truly is.' Just as it is said, through the calm abiding concentration of single-pointedness and the insight that is fully endowed with wisdom, one will realize the suchness of the Dharma.

ང་དུ་འཇུག་པའི་ སྟོབས་ཀྱིས་ནི་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་འཇོམས་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ ཐོག་མར་ཞི་གནས་བཙལ་བར་བྱ་ལ། གཉེན་པོ་མཐར་ཐུག་ལྷག་མཐོང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཞི་ གནས་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་དེ་ཡང་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པར་བསམ་གཏན་ལ་ མངོན་པར་དགའ་བས་ངེས་པར་འགྲུབ་བོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་བདག་མེད་དོན་ བསྒོམ་པ་ལ་འབད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ་གང་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། དེ་འདྲའི་ཉོན་མོངས་ སྤང་འདོད་ན། །རྙེད་པ་རྣམས་ནི་སྤང་བར་བྱ། །སྤངས་ནས་གནས་དབེན་རབ་གནས་པས། །སྟོང་པའི་ཆོས་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཡང་ནང་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་ ཞེན་བྱུང་བའི་ཚེ་ན་ཆགས་ཡུལ་གྱི་སེམས་ཅན་དེའི་ལུས་སེམས་གཉིས་ཀའི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་ ནས་བློས་སོ་སོར་ཕྱེས་ནས་རང་བཞིན་ལ་བརྟག་དཔྱད་བྱས་ནས་བསམ་པ་དང་། ཁྱད་པར་ ལུས་དེ་ཉིད་མི་གཙང་བའི་རང་བཞིན་ལ་ཞིབ་འདང་བཏང་ནས་བརྟག་དཔྱད་བྱས་ནས་ཡུལ་ དེ་ལ་ཆགས་སྲེད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་འགྲོ་ཞིང་། ཡང་འདོད་པའི་ཡུལ་ལ་ཆགས་ནའང་འདི་ ལྟར་བསམ་ཏེ་སྤྱིར་ན་འདོད་པའི་ཡུལ་འདི་དག་ལ་ཡུན་རིང་པོར་ལོངས་སྤྱོད་སྐབས་མེད་ ཚུལ་དང་ཚེ་འདི་ངོགས་ཙམ་ལའང་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་གློ་བུར་དུ་བྲལ་བ་སོགས་ཀྱི་ སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་བསྐྱེད་ཚུལ་དང་ཕྱི་མར་ཡང་སྐྱེ་བ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་རྣམས་སུ་འཁོར་བ་ སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོར་གཏན་དུ་འཆིང་བའི་ཚུལ་སོགས་ལ་བསམ་ནས་ཡུལ་དེ་དག་ལ་ ཆགས་པའི་བློ་སྐྱེ་བའི་གོ་སྐབས་སུ་བཅོམ་པར་བྱ་བ་གལ་ངེས་པར་ཆེ་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་ གནས་དབེན་པར་སོང་ནས་ལུས་རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་བྱས་ཏེ་ལུས་སེམས་བག་ཕབ་པའི་ ངང་ནས་གནས་དགོས་པ་ལ། དེ་ཡང་སེམས་ཕྱིར་འདོད་ཡོན་གྱི་ཡུལ་ལ་ཧ་ཅང་འཕྲོ་ཆེས་ ནས་ནང་དུ་སྐོར་མི་གཏུབ་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཏུ་རེད་འདུག་ན་ཐོག་མར་རང་གི་དབུགས་འབྱུང་ 5-155 རྔུབ་ཀྱི་གྲངས་ལ་སེམས་གཏད་ནས་གཞན་དུ་གཡེང་བ་ཆེད་དུ་བཀག་སྟེ་སེམས་ལ་ཁད་ ཆགས་པར་བྱས་ནས་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་ཤུགས་གང་ཆེ་བ་དག་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ ཀྱིས་རྩེ་གཞིལ་བར་བྱས་ནས་འདི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་མདོ་ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ ལས། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལུས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་མཛེས་པ་སྟེ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་གང་གི་སེམས་འཇུག་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་མཉམ་བཞག་ཅེས་ བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། གཞན་ཡང་སྒོམ་རིམ་ཐ་མ་ལས་ཀྱང་། དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་ ཐོག་མར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་ལ་སེམས་བཞག་ ནས་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་དེ་ཡང་གསེར་བཙོ་ མའི་མདོག་བཞིན་དུ་སེར་ལ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང

【現代漢語翻譯】通過進入（空性）的力量，認識到輪迴的根本——所有煩惱都能被摧毀，首先應當尋求止（奢摩他）。作為究竟對治的觀（毗婆舍那）慧之因的止禪定，也必須通過對世間事務毫無貪戀，對禪定充滿喜悅，並以這種心態努力修持無我之義。正如《請問經》中所說：『若欲斷除如是煩惱，當捨棄所得之利養。捨棄之後，安住于寂靜處，當修持空性之法。』此外，當內心對眾生產生貪執時，應將貪執對象的眾生的身心二者，各自拆解成不同的部分，然後觀察其自性。特別是，應詳細思考身體的不凈本質，通過觀察，對該對象的貪戀執著便會逐漸平息。同樣，即使對欲妙產生貪戀，也應如此思考：一般來說，長期享受這些欲妙時，終有窮盡之時；即使在今生短暫的時間裡，也可能突然失去對欲妙的享受，從而產生諸多痛苦；來世也將束縛于無盡的輪迴之中，沉溺於痛苦的海洋。通過如此思考，務必斷絕產生對這些對像貪戀之心的機會。通過這種方式，前往寂靜之處，以毗盧七支坐法端坐，身心放鬆地安住。如果內心過於向外散亂，難以收攝回來，那麼首先應專注于自己的呼吸次數，有意識地阻止其向外馳散，使內心逐漸平靜下來。然後，通過各種方法，儘可能地消除貪戀等強烈的煩惱，並如下修持。正如《三摩地王經》中所說：『如黃金般色澤之身軀，世間怙主遍佈莊嚴，心入于彼之所緣境，彼菩薩即名為等持。』此外，《修次第·下篇》中也說：『瑜伽行者首先應將心專注于如來之身像，無論所見或所聞，以此修持止。如來之身像，如純金般呈黃色，具足妙相。』

【English Translation】 By entering the power (of emptiness), realizing that the root of samsara—all afflictions—can be destroyed, one should first seek quiescence (shamatha). The samadhi of quiescence, which is the cause of ultimate antidote, insight (vipassana) wisdom, must also be achieved by having no attachment to worldly affairs, being filled with joy in meditation, and striving to meditate on the meaning of selflessness with this mindset. As stated in the 'Questioning Sutra': 'If you wish to abandon such afflictions, you should abandon gains and offerings. Having abandoned them, dwell in a secluded place, and meditate on the Dharma of emptiness.' Furthermore, when attachment arises in the mind towards sentient beings, one should dissect the body and mind of the object of attachment into separate parts, and then examine their nature. In particular, one should contemplate in detail the impure nature of the body, and through observation, the attachment and clinging to that object will gradually subside. Similarly, even if attachment arises towards desirable objects, one should think like this: Generally, when enjoying these desirable objects for a long time, there will eventually be an end; even in this short life, one may suddenly lose the enjoyment of desirable objects, thus creating much suffering; and in future lives, one will be bound to endless samsara, drowning in the ocean of suffering. By thinking in this way, it is essential to cut off the opportunity for the mind to generate attachment to these objects. In this way, go to a secluded place, sit in the seven-point posture of Vairochana, and abide with the body and mind relaxed. If the mind is too scattered outwards and difficult to gather back, then first focus on the number of your breaths, consciously preventing it from wandering outwards, gradually calming the mind. Then, through various methods, eliminate as much as possible the strong afflictions such as attachment, and meditate as follows. As stated in the 'Samadhiraja Sutra': 'With a body like the color of gold, the protector of the world is adorned everywhere. Whoever's mind enters that object, that Bodhisattva is called equipoised.' Furthermore, in the 'Later Stages of Meditation', it is also said: 'The yogi should first focus the mind on the form of the Tathagata, whether seen or heard, and thereby cultivate quiescence. The form of the Tathagata is yellow like pure gold, possessing excellent marks and signs.'

་པོས་བརྒྱན་པ་འོད་ཀྱི་ནང་དུ་ བཞུགས་ཤིང་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པར་རྒྱུན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ དེའི་ཡོན་ཏན་ལ་འདོད་པ་སྐྱེ་ཞིང་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ཞི་བར་བྱས་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་དེ་མདུན་ན་ བཞུགས་པ་བཞིན་གསལ་བར་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་སྲིད་དུ་བསམ་གཏན་བྱའོ། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་དམིགས་རྟེན་བྱ་ཞིང་། དེ་ལ་ཐོག་མར་རང་ རྒྱུད་ལ་བརྟགས་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བསམ་པ་སོགས་ནི་བཟློག ཏིང་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ དྲན་ཏེ་དད་པ་ཤུགས་དྲག་པོའི་སྒོ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་བྲིས་འབུར་ལ་ ཡང་ཡང་བལྟས་ནས་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ་རང་གི་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་ཐད་དུ་སྐུའི་ཞལ་ཕྱག་ན་ བཟའ་སོགས་ལེགས་པར་གསལ་བཏབ་ནས་ཡང་ཡང་གསལ་སྣང་འདོན་པར་བྱས་ཏེ་དེ་ལ་ གསལ་སྣང་ལེགས་པོ་བྱུང་བ་ན་དམིགས་རྟེན་རྙེད་པ་ཡིན་པས་དམིགས་ཡུལ་དེ་ཉིད་མ་ བརྗེད་པའི་དྲན་པའི་སེམས་དམིགས་པ་ལ་ས་ལེར་གནས་པའི་གསལ་ཆ་དང་གཞན་དུ་མི་ འཕྲོ་བའི་གནས་ཆ་བརྟན་པོ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྒྲིམས་ཏེ་བསྒོམས། ཧ་ཅང་འདི་ཙམ་ 5-156 བསྒྲིམ་ན་རྒོད་པ་སྐྱེ་བར་འདུག་སྙམ་པ་དེ་ལས་ཅུང་ཟད་གློད། ཧ་ཅང་འདི་ཙམ་གློད་ན་བྱིང་ བ་སྐྱེ་བར་འདུག་སྙམ་པ་དེ་ལས་འཛིན་སྟངས་འཕང་བསྟོད་ལ་བསྒྲིམ་པར་བྱ་བའི་གྲིམ་ལྷོད་ རན་པ་རང་ཉམས་ལ་སྦྱར་ཏེ་ཐོག་མར་ཆུ་ཚོད་གཅིག་སོགས་ཀྱི་ཡུན་ལ་འཇོག་ཅི་ཐུབ་བྱ་ དགོས། དེ་ལ་བྱིང་བ་ནི་ངོ་བོ་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གང་རུང་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་ གསལ་ངར་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཞིག་ལ་འཇོག རྨུག་པ་ནི་གཏི་མུག་གི་ཆ་ཤས་ལུས་སེམས་ལྕི་ ཞིང་ལུས་སུ་མི་རུང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་མི་དགེ་བ་ཞིག་ཡིན། རྒོད་པ་ནི་ཆགས་པའི་ ཡུལ་ལ་འཕྲོ་ཞིང་སེམས་ནང་དུ་གནས་པར་མི་བྱེད་པའི་འདོད་ཆགས་ཤིག་ཡིན། འཕྲོ་བ་ནི་ དམིགས་པ་དེ་ལས་གཞན་དུ་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གང་རུང་ལ་གཡོ་བ་དེ་ཡིན་པས་ འཕྲོ་བ་ལ་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གསུམ་ག་ཡོད་པས་འཕྲོ་རྒོད་གཉིས་མི་གཅིག་ཅིང་ རྒོད་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་སེམས་ཁྱོན་མ་དམིགས་རྟེན་ལ་བཞག་ནས་ སེམས་ཀྱི་ཟུར་ཆ་ཕྲ་མོ་ཞིག་གིས་བར་དུ་སེམས་དམིགས་པ་ལ་གནས་མི་གནས་བལྟས་པས་ དམིགས་པའི་གསལ་ཆ་དང་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ངར་ཆའི་ཤུགས་དམ་སྦྲེང་བ་དེ་ཅུང་ཟད་ཞན་དུ་ སོང་ན་བྱིང་བ་ཕྲ་མོ་ཡིན་པས་དམིགས་པ་ལ་གསལ་ངར་འདོན། གསལ་ཆའི་ངར་ཧད་ཀྱིས་ ཤོར་ནས་དྭངས་ཆ་ཙམ་ལས་མི་འདུག་ན་བྱིང་བ་རགས་པ་ཡིན་པས་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་དྲན་པ་དང་ཟླ་ཉིའི་འོད་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཀག་སྟེ་དམིགས་ པ་ལ་གསལ་ངར་དང་སེམས་འཕངས་བསྟོད་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་སོགས་བྱ། ཡུལ་ཞིག་གི་ར

【現代漢語翻譯】常於心中憶念安住于光中，以種種方便利益眾生的本師（釋迦牟尼佛），生起對他的功德的渴望，平息沉沒和掉舉，如他安住于眼前般清晰顯現，如是修習禪定。如是觀想如來之身，首先觀察自相續，遣除煩惱之念等，憶念三摩地的功德，以強烈的信心，反覆觀看如來的畫像或雕像，並在心中憶念，在自己眉間前方，清晰地觀想佛的身相、手印、袈裟等，並反覆顯現清晰的景象，當對本尊的顯現非常清晰時，就找到了所緣境，因此，不要忘記所緣境，以憶念之心，專注地安住于所緣境，以明晰的顯現和不向外散亂的安住兩種方式，精進修持。如果覺得過於專注會產生掉舉，就稍微放鬆一些。如果覺得過於放鬆會產生沉沒，就稍微收攝心念，調整鬆緊適度，根據自己的經驗，一開始儘量保持一個小時等時間。所謂沉沒，是指緣于善、不善或無記的任何事物，而顯現不清晰的覺知。昏沉是愚癡的一部分，是身心沉重，身體不適的覺知，是不善的。掉舉是嚮往貪慾之境，心不 স্থির住的貪慾。散亂是指從所緣境向其他善、不善或無記的事物遊移，因此散亂有善、不善和無記三種，所以散亂和掉舉並不相同，掉舉只是貪慾。如是修習時，不要將全部心力都放在所緣境上，而是用一小部分心力觀察心是否安住于所緣境，如果對所緣境的明晰度和專注的力度有所減弱，那就是輕微的沉沒，要努力使所緣境清晰。如果明晰度完全消失，只剩下空洞的覺知，那就是粗大的沉沒，要認識到這一點。憶念如來的功德，或者通過觀想日月的光芒等方式來對治，使所緣境清晰，心念提升和擴充套件等。對於某個境...

【English Translation】 Constantly keeping in mind the teacher (Shakyamuni Buddha) who dwells in light, adorned with auspicious signs, and who works for the benefit of sentient beings through various means, generating a desire for his qualities, pacifying sinking and excitement, and clearly seeing him as if he were present before you, thus meditate. As it is said, one should meditate in this way, focusing on the body of the Thus-Gone One (Tathagata). First, examine your own mindstream, and dispel thoughts of afflictions, etc. Remembering the qualities of samadhi, with strong faith, repeatedly look at the images or statues of the Thus-Gone One, and keep them in mind. In front of your eyebrows, clearly visualize the body, hand gestures, robes, etc., of the deity, and repeatedly bring forth clear appearances. When the appearance of the deity is very clear, you have found the object of focus. Therefore, do not forget the object of focus, and with mindfulness, steadily abide on the object of focus, diligently practicing with both clear appearance and unwavering stability. If you feel that too much focus will cause excitement, relax a little. If you feel that too much relaxation will cause sinking, then gather your mind slightly, adjusting the tension appropriately, according to your own experience. Initially, try to maintain it for as long as possible, such as one hour. Sinking is defined as a consciousness that lacks clarity, focusing on anything that is virtuous, non-virtuous, or neutral. Dullness is a part of ignorance, a non-virtuous consciousness with a heavy body and mind, and a feeling of physical discomfort. Excitement is a desire that wanders towards objects of attachment, and the mind does not remain stable. Distraction refers to wandering away from the object of focus to other virtuous, non-virtuous, or neutral things. Therefore, distraction has three aspects: virtuous, non-virtuous, and neutral. So, distraction and excitement are not the same; excitement is only desire. When meditating in this way, do not put all your mental energy on the object of focus, but use a small part of your mind to observe whether the mind is abiding on the object of focus. If the clarity of the object of focus and the intensity of the focus are weakened, that is slight sinking, and you should try to make the object of focus clear. If the clarity is completely lost, and only emptiness remains, that is gross sinking, and you should recognize it. Remember the qualities of the Thus-Gone One, or counteract it by visualizing the light of the sun and moon, etc., to make the object of focus clear, and uplift and expand the mind. Regarding a certain object...

ྣམ་ཆ་ འཆར་ལ་ཁད་ཀྱི་ཚེ་འཕྲོ་རྒོད་ཕྲ་མོ་ཡིན་པས་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཟློག་ནས་དེའི་ གཉེན་པོ་དམིགས་པ་ལ་གསལ་ངར་དང་དྲན་པས་དམ་འཛིན་དགོས། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཧད་ ཀྱིས་ཤོར་ན་འཕྲོ་རྒོད་རང་སར་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དེའི་གཉེན་པོ་ལ་དེ་མ་ཐག་ནས་ལྷན་ 5-157 གྱིས་འཇོག་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་དགོས་ཤིང་། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་སེམས་གནས་དང་པོའི་ ཚེ་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ལ་སེམས་མི་སྡོད་པར་རྣམ་རྟོག་རི་གཟར་གྱིས་འབབ་ཆུ་ལྟ་བུ་འོང་བས་ ད་ཉམས་ལེན་བྱས་པས་རྟོག་པ་མང་དུ་སོང་སྙམ་པ་འབྱུང་མོད་ཀྱང་། དཔེར་ན་ལམ་ཆེན་ ལ་འགྲུལ་བ་རྒྱུན་མི་ཆད་དུ་འགྲོ་ཡང་དེ་ལ་ཆེད་དུ་མ་བརྟགས་ཚེ་མང་ཉུང་གི་རྟོག་དཔྱོད་མི་ འབྱུང་ལ། འབད་པས་བལྟས་ན་མི་ཁལ་སོགས་མང་པོ་འདི་འདྲ་འབྱུང་སྙམ་པ་བཞིན་དུ་སྔར་ ཉམས་ལེན་མེད་པའི་དུས་རྟོག་པ་འོག་འགྱུའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཡང་ངོས་མ་ཟིན། སྐབས་ འདིར་ཉམས་ལེན་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་རྟོག་ངོས་ཟིན་གྱི་ཉམས་ཤིག་འོང་བས་དེ་ཚེ་ ཐོས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་པའི་སེམས་གནས་དང་པོ་སེམས་འཇོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དམིགས་ པའི་གདམས་པ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སེམས་དམིགས་པ་ལ་གཏད་པ་ ཙམ་གྱི་སྐབས་ཡིན། དེ་ནས་རིམ་གྱིས་བསྒོམ་པ་ན་གཅོང་རོང་དོག་མོའི་འབབ་ཆུ་ལྟར་ རེས་རྣམ་རྟོག་ཞི་ཞིང་རེས་ཐོ་ལེར་སྐྱེ་བའི་རྣམ་རྟོག་ངལ་གསོ་བའི་ཉམས་ཤིག་འོང་། དེ་ཚེ་ སྟོབས་གཉིས་པ་བསམ་པས་འགྲུབ་པའི་སེམས་གནས་གཉིས་པ་རྒྱུན་དུ་འཇོག་པ་ཞེས་བྱ་ བ་དམིགས་པ་ལ་རྒྱུན་ཅུང་ཟད་མཐུད་ནུས་པ་ཡིན། སེམས་གནས་འདི་གཉིས་ལ་བྱིང་རྒོད་ ཆེས་མང་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉུང་ངུ་ལས་མི་འོང་བས་ཡིད་བྱེད་བཞིའི་ནང་ནས་བསྒྲིམས་ཏེ་ འཇུག་པའི་སྐབས་ཡིན། དེ་ནས་ཅུང་ཟད་གོམས་པ་ན་སེམས་གནས་གསུམ་པ་ནས་བདུན་ པའི་བར་དུ་ལུང་བ་ཕུ་གསུམ་གྱི་རྫིང་ཆུ་ལྟ་བུ་འགལ་རྐྱེན་གྱིས་མ་དཀྲུགས་པའི་ཚེ་སེམས་ གནས་པ་སྙམ་བྱེད་ལ། རྐྱེན་བྱུང་ཚེ་མི་གནས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཐང་ཆད་པའི་ཉམས་ཤིག་འོང་། དེ་ཚེ་སྟོབས་གསུམ་པ་དྲན་པས་འགྲུབ་པའི་སེམས་གནས་གསུམ་པ་གླན་ཏེ་འཇོག་པ་ཞེས་ བྱ་བ་སེམས་གཡེང་བ་མྱུར་དུ་རྟོགས་ནས་སླར་དམིགས་པ་ལ་གློན་པ་དང་། སེམས་གནས་ བཞི་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལས་བསྡུས་ཏེ་ཕྲ་བར་བྱེད་པ་དང་། 5-158 སྟོབས་བཞི་པ་ཤེས་བཞིན་གྱིས་འགྲུབ་པའི་སེམས་གནས་ལྔ་པ་དུལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་དགའ་བ་དང་། སེམས་གནས་དྲུག་པ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ཞེས་ བྱ་བ་རྣམ་གཡེང་གི་ཉེས་དམིགས་རིག་ནས་འགོག་པ་དང་སྟོབས་ལྔ་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ འགྲུབ་པའི་སེམས་གནས་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ནང་གི་བདུན་པ་རྣམ་པར་ ཞི་བར་བྱེད་པ

【現代漢語翻譯】當即將生起散亂時，由於散亂念頭非常細微，所以要立即識別並阻止它，然後以清晰和正念緊緊抓住對治法（指專注的目標）。如果對境的專注力突然消失，就要認識到這是散亂，並立即努力應用對治法。這樣修習，在第一個心住（指九住心中的第一個階段）時，心不僅不能安住于目標，而且念頭會像山澗的瀑布一樣涌現。這時會覺得，通過修行，念頭反而增多了。然而，就像在大路上行走的人流不斷，如果不特意觀察，就不會意識到人流的多少。如果努力觀察，就會發現有很多人和貨物等等。同樣，在沒有修行之前，念頭如車輪般旋轉，卻無法察覺。此時，通過修行，會產生一種能夠識別念頭的體驗。這時，憑藉聽聞的力量成就的第一個心住，稱為『心安住』，指的是僅僅通過聽聞專注的竅訣，就跟隨其後，將心專注于目標的狀態。之後，通過逐漸的修習，會產生一種念頭休息的體驗，就像狹窄山谷中的溪流，時而念頭平靜，時而突然生起。這時，憑藉思惟的力量成就的第二個心住，稱為『持續安住』，指的是能夠稍微持續地專注于目標。這兩個心住中，昏沉和掉舉非常多，禪定很少，因此需要運用四種作意中的『精勤作意』來努力進入。之後，稍微習慣之後，從第三個心住到第七個心住，就像三個山谷彙集的池塘，如果沒有外在的干擾，會覺得心能夠安住，但一旦出現干擾，就會產生念頭疲憊的體驗。這時，憑藉正念的力量成就的第三個心住，稱為『繫念安住』，指的是迅速意識到心的散亂，並將其重新系于目標。第四個心住，稱為『近住』，指的是將廣大的心收攝為微細。憑藉覺知（或正知）的力量成就的第五個心住，稱為『調伏』，指的是喜愛禪定的功德。第六個心住，稱為『寂靜』，指的是認識到散亂的過患並加以阻止。憑藉精進的力量成就的第七個和第八個心住，其中的第七個心住稱為『最極寂靜』。

【English Translation】 When distraction is about to arise, because the subtle wild thoughts are very subtle, one must recognize it immediately and reverse it. Then, one must firmly grasp the antidote (referring to the object of focus) with clarity and mindfulness. If the focus on the object suddenly disappears, one must recognize it as distraction and immediately strive to apply the antidote. By meditating in this way, in the first stage of mind-abiding (referring to the first stage of the nine stages of mind-abiding), the mind not only cannot stay on the object, but thoughts will also surge like a waterfall in a steep mountain stream. At this time, one might feel that through practice, thoughts have actually increased. However, just as the flow of people on a major road is constant, if one does not specifically observe it, one will not realize the amount of people. If one tries to observe, one will find that there are many people and goods, and so on. Similarly, before practice, thoughts revolve like a wheel of delusion, but one cannot perceive them. At this time, through practice, one will have an experience of recognizing thoughts. Then, the first stage of mind-abiding achieved through the power of hearing, called 'mind-abiding,' refers to the state of simply following the instructions of focus and directing the mind to the object. After that, through gradual practice, an experience of resting thoughts will arise, like a stream in a narrow valley, where thoughts are sometimes calm and sometimes suddenly arise. At this time, the second stage of mind-abiding achieved through the power of thinking, called 'continuous abiding,' refers to being able to focus on the object for a slightly longer period. In these two stages of mind-abiding, dullness and agitation are very common, and samadhi is rare. Therefore, one needs to use 'diligent effort' among the four types of effort to strive to enter. After becoming slightly accustomed, from the third to the seventh stages of mind-abiding, it is like a pond where three valleys converge. If there is no external disturbance, one will feel that the mind can abide, but once a disturbance occurs, an experience of mental exhaustion will arise. At this time, the third stage of mind-abiding achieved through the power of mindfulness, called 'mindfulness abiding,' refers to quickly realizing the mind's distraction and re-attaching it to the object. The fourth stage of mind-abiding, called 'close abiding,' refers to contracting the vast mind into a subtle one. The fifth stage of mind-abiding achieved through the power of awareness (or correct knowledge), called 'taming,' refers to delighting in the qualities of samadhi. The sixth stage of mind-abiding, called 'pacifying,' refers to recognizing the faults of distraction and preventing them. The seventh stage of mind-abiding, one of the seventh and eighth stages of mind-abiding achieved through the power of diligence, is called 'most pacifying.'

་ཞེས་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་ཆགས་སོགས་བྱུང་བ་དང་དུ་མི་ལེན་པར་ཞི་བར་བྱེད་ པ་ཡིན་ལ། སེམས་གནས་འདི་ལྔའི་སྐབས་སུ་བྱིང་རྒོད་ཀྱིས་བར་དུ་གཅོད་པས་ཡིད་བྱེད་ བཞིའི་ནང་གི་གཉིས་པ་སྐབས་སུ་ཆད་ཅིང་འཇུག་པའི་དུས་ཡིན་དེ་ནས་རིམ་གྱིས་བསྒོམས་ པས་རྒྱ་མཚོ་རླབས་དང་བཅས་པ་ལྟ་བུ་རྐྱེན་གྱིས་ཏིང་འཛིན་མི་འཁྲུགས་པར་རྣམ་རྟོག་ཅི་ བྱུང་ཡང་དྲན་འཛིན་ཅུང་ཟད་བརྟེན་པས་རང་ལམ་དུ་ཞི་འགྲོ་བས་རྣམ་རྟོག་འདུ་བྱེད་པ་ཞེས་ བྱ་བའི་ཉམས་འོང་། དེ་ཚེ་སྟོབས་ལྔ་པས་འགྲུབ་པའི་སེམས་གནས་བརྒྱད་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ བྱེད་པ་ཞེས་བྱའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འགྲུབ་པ་ཡིན། འདི་ལ་བྱིང་རྒོད་ཀྱིས་བར་དུ་ གཅོད་མི་ནུས་པས་ཡིད་བྱེད་བཞིའི་ནང་གི་གསུམ་པ་སྐབས་སུ་ཆད་པ་མེད་པར་འཇུག་པའི་ དུས་ཡིན། དེ་ནས་རིམ་གྱིས་བསྒོམས་པས་རྒྱ་མཚོ་རླབས་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུ་ཕྱིའི་ཡུལ་རྐྱེན་ ཅི་བྱུང་ཡང་གཉེན་པོ་དྲན་འཛིན་གྱིས་འབད་རྩོལ་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་རང་བབས་ སུ་འཆར་བའི་རྣམ་རྟོག་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའི་མཉམ་བཞག་འོང་། དེ་ཚེ་སྟོབས་དྲུག་པ་ ཡོངས་སུ་འདྲེས་པས་འགྲུབ་པའི་སེམས་གནས་དགུ་པ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྩོལ་ མེད་དུ་དམིགས་པ་ལ་འཇོག་པས་ཡིད་བྱེད་བཞི་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པའི་དུས་ ཡིན། འདི་ནས་བྱིང་རྒོད་ཕྲ་མོ་དང་བྲལ་བར་ཡུན་རིང་དུ་སྐྱོང་ནུས་པའི་རྩོལ་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་དེ་ཡང་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱི་དགའ་བདེ་ཁྱད་པར་བས་མ་ཟིན་པར་མཉམ་པར་མ་བཞག་ པའི་སས་བསྡུས་དང་། འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། འདོད་པའི་སས་བསྡུས་ 5-159 པ་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱི་དགའ་བདེ་ཁྱད་པར་བས་ཟིན་པ་ན་ཞི་གནས་ཐོབ་པ་དང་བསམ་གཏན་ གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ཐོབ་པ་དང་མཉམ་བཞག་གི་སས་བསྡུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་དང་། ཁམས་གོང་མའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་རྣམས་དུས་མཉམ་མོ། ། ཤིན་སྦྱངས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་ཚུལ་ཡང་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་སེམས་དགེ་བ་ལ་ཅི་འདོད་ འདོད་དུ་བཀོལ་ཏུ་རུང་བའི་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེ། དེའི་མཐུ་ལས་ལས་རུང་གི་རླུང་ལུས་ལ་ རྒྱུ་བས་ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་བྲལ་ནས་བལ་ལྟར་ཡང་བའི་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེ། དེ་ལ་ བརྟེན་ནས་ལུས་ལ་བདེ་ཉམས་ཆེན་པོ་སྐྱེ་དེ་མཐུས་ཡིད་བདེ་ཉམས་ཀྱི་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་ ཀྱི་བདེ་བ་སྐྱེ། དེ་ཡང་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེས་མ་ཐག་ནས་སེམས་དགའ་ཡལ་ཡལ་བའི་དགའ་ བདེ་སྐྱེ་ཡང་ད་དུང་ཞི་གནས་ཅུང་མ་ཐོབ། དེའི་ཚེ་སེམས་དགའ་ཡལ་ཡལ་བ་དེ་ཆུང་ངུ་སོང་ ནས་སེམས་དམིགས་པ་ལ་ལྷན་ནེ་སྡོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་རྗེས་མཐུན་པའི་ཤིན་སྦྱངས་ ཐོབ་པ་ན་ཞི་གནས་འགྲུབ་པ་ཡིན། སེམས་འདིའི་སྟེང་ནས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་བསམ་ གཟུགས་བརྒྱ

【現代漢語翻譯】所謂的『寂止』，是指對於生起的煩惱如貪慾等不予接受，而是平息它們。在這五種住心的階段，昏沉和掉舉會中斷修習，因此在四種作意中的第二種作意時，會出現間斷和進入的狀態。之後，通過逐漸修習，就像波濤洶涌的大海一樣，外緣無法擾亂禪定，無論生起什麼念頭，只要稍微依靠正念，念頭就會自然平息。這時，就會出現所謂的『念頭成為行為』的體驗。此時，通過五力成就的第八種住心——『一心專注』，就能持續不斷地成就禪定。因為昏沉和掉舉無法中斷這種禪定，所以在四種作意中的第三種作意時，禪定會不間斷地持續下去。之後，通過逐漸修習，就像風平浪靜的大海一樣，無論外在環境如何變化，都不需要依靠正念的努力，禪定也會自然而然地顯現，不會主動產生念頭，進入『無念』的等持狀態。此時，通過第六力完全融合，就能成就第九種住心——『平等安住』，毫不費力地安住于所緣境，進入第四種作意——『任運成就』的狀態。從這時起，就能遠離細微的昏沉和掉舉，長時間地保持毫不費力的禪定。然而，如果這種毫不費力的禪定沒有被輕安所帶來的喜樂所控制，那麼它就屬於『未入定地』，被稱為『欲心一境性』，屬於『欲界』。如果被輕安所帶來的喜樂所控制，那麼就獲得了寂止，同時也獲得了『近分定』，以及屬於『等持地』的禪定，並且同時獲得了屬於『上界』的禪定。殊勝輕安生起的方式也是如此，通過修習，心可以隨意地用於善法，從而生起『心輕安』。憑藉這種力量，調柔之風在身體中執行，身體擺脫了不適，變得像棉花一樣輕盈，從而生起『身輕安』。依靠身輕安，身體會產生極大的快樂體驗，這種快樂體驗會帶來『意輕安』的快樂。然而，即使身輕安剛剛生起，心中也會產生愉悅的喜樂，但此時仍然沒有獲得真正的寂止。這時，心中的愉悅感逐漸減弱，心專注于所緣境，與禪定相協調的輕安產生，這時才能成就寂止。在此基礎上，可以修習世間道，即四禪八定。

【English Translation】 The so-called 'Śamatha' (寂止, calmness), means not accepting afflictions such as attachment when they arise, but rather pacifying them. During these five stages of settling the mind, dullness and excitement interrupt the practice, so in the second of the four mental engagements, there is a time of interruption and entry. Then, through gradual practice, like an ocean with waves, external circumstances cannot disturb the Samādhi (禪定, concentration), and whatever thoughts arise, relying slightly on mindfulness, they naturally subside. At this time, the experience of 'thoughts becoming actions' arises. At this time, through the five powers, the eighth stage of settling the mind, 'one-pointedness', is achieved, and the Samādhi is continuously accomplished. Because dullness and excitement cannot interrupt this Samādhi, in the third of the four mental engagements, there is a time when it continues without interruption. Then, through gradual practice, like an ocean without waves, no matter what external circumstances arise, without relying on the effort of mindfulness, the Samādhi naturally arises, and the Samatha (禪定, concentration) of not actively generating thoughts arises. At this time, through the complete integration of the sixth power, the ninth stage of settling the mind, 'equanimity', is achieved, effortlessly abiding in the object of focus, entering the state of the fourth mental engagement, 'spontaneous accomplishment'. From this point on, one can be free from subtle dullness and excitement, and maintain effortless Samādhi for a long time. However, if this effortless Samādhi is not controlled by the extraordinary joy and bliss of pliancy, then it belongs to the 'unestablished ground', and is called 'one-pointedness of desire', belonging to the 'desire realm'. If it is controlled by the extraordinary joy and bliss of pliancy, then Śamatha is attained, and the 'preparatory stage of meditation' is also attained, as well as the Samādhi belonging to the 'ground of Samādhi', and the Samādhi belonging to the 'upper realm' are all attained simultaneously. The way extraordinary pliancy arises is also like this: through practice, the mind can be used for virtue as desired, thus generating 'mental pliancy'. Through this power, the workable wind circulates in the body, the body is freed from discomfort, and becomes as light as cotton, thus generating 'physical pliancy'. Relying on physical pliancy, the body experiences great pleasure, and this pleasure brings the happiness of 'mental pliancy'. However, even if physical pliancy has just arisen, joy and bliss will arise in the mind, but true Śamatha has not yet been attained. At this time, the joy in the mind gradually diminishes, and pliancy that is in harmony with the Samādhi of the mind abiding in the object of focus arises, and then Śamatha is accomplished. On this basis, one can practice the worldly path, the four Dhyānas and eight Samāpattis.

ད་འགྲུབ་ནས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་ཤེས་སོགས་བསྒྲུབ་ནའང་འགྲུབ་པ་ ཡིན་ལ། ཡང་ན་སེམས་འདིའི་སྟེང་ནས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་བསྒྲུབ་ན་བདག་ མེད་ཀྱི་དོན་བསྒོམས་པས་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་ལམ་ལ་བསྟེན་ནས་བདེན་པ་མངོན་སུམ་ དུ་མཐོང་བར་བྱ་བ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་སྤངས་དགོས་པ་ ཡིན་ནོ། ། དེ་ལས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་བདག་མེད་པ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ཉམས་སུ་ ལེན་ཚུལ་ནི། རང་ལ་གཞན་གྱིས་ཕན་གནོད་དྲག་པོ་ཞིག་བྱས་པ་གསལ་བཏབ་པའི་ཚེ་ང་ལ་ ཁོས་འདི་བྱས་སོ་ཞེས་ཕན་གནོད་བྱ་ཡུལ་གྱི་ང་དེ་དམ་ཧྲེང་ཧྲེང་བ་མིག་གིས་མཐོང་རྒྱུ་དང་ ལག་པས་འཛིན་རྒྱུ་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་འཆར་འོང་། དེ་ཚེ་ངར་འཛིན་དེ་གོང་འཕེལ་དུ་སྐྱེར་ 5-160 བཅུག་ནས་སེམས་ཁྱོན་མ་དེ་ལ་གནས་ཤིང་སེམས་ཟུར་ཕྲ་མོ་ཞིག་གིས་ངར་འཛིན་གྱིས་ བཟུང་བའི་ང་དེའི་གནས་ཚུལ་ལ་བལྟས་པས་འདི་ཕན་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་དེ་སྙིང་དཀྱིལ་ན་ ཡོད་པ་འདྲ་བ་ཞིག་ལས་གང་གི་སྟེང་དུའང་གྲུབ་མི་ཤེས་ལ། དེ་ནས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བརྟགས་ པས་རེས་ལུས་ཀྱི་སྟེང་ན་ཡོད་པར་འདྲ་བ་དང་རེས་ཕུང་པོ་སོ་སོའི་སྟེང་ན་ཡོད་པར་འདྲ་བ་ འཆར་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ཤིག་འབྱུང་བས་མཐར་ལུས་སེམས་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་ཞིག་གི་སྟེང་ ནས་ང་དེ་ངས་ངོས་ནས་གྲུབ་པའི་ཚུགས་སོ་བ་སྔོན་ནས་གྲུབ་ཡོད་པ་འདྲ་བ་ཞིག་ངོས་ཟིན་ པ་ནི་གནད་དང་པོ་དགག་བྱ་ངེས་པའི་གནད་ཡིན་པས་འདི་ལ་ངེས་ཤེས་མ་རྙེད་ཀྱི་བར་དུ་ དཔྱད་དགོས། དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་འོག་ཏུ་འབྱུང་བ་དག་གིས་དཔྱད་པས་ངེས་ཤེས་ རྙེད་དུ་འགྲོ་ལ་མ་གྲུབ་ན་རང་ཚུགས་མི་ཐུབ་པར་འགྲོ་བས་འདི་ལྟར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ ཡང་ངའོ་སྙམ་དུ་སྙིང་གི་ཀྱིལ་དུ་དམ་ཧྲིག་གེར་འཛིན་པའི་བློས་བཟུང་བ་ལྟར་གྱི་ང་དེ་རང་ གི་ཕུང་པོ་ལྔའི་སྟེང་ན་ཡོད་ན་རང་གི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་གཅིག་ཏུ་ཡོད་དམ་ཐ་དད་དུ་ཡོད། ཡོད་ ཚུལ་དེ་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་ཡོད་ལུགས་གཏན་ནས་མེད་དེ། གཞི་གྲུབ་ན་ཡང་ན་གཅིག་ གི་རྣམ་པར་ཡོད་དགོས་ཡང་ན་དུ་མའི་རྣམ་པར་ཡོད་དགོས་དེ་གཉིས་ལས་ཡོད་ཚུལ་གཞན་ མེད་པས་ཁྱབ་པ་ཡོད་པར་ངེས་པ་ནི། ཁྱབ་པ་ངེས་པའི་གནད་ཡིན། དེ་ལྟར་བཟུང་བའི་ ང་འཁྲིང་ཐང་ངེ་བ་དེ་ཕུང་པོ་ལྔ་ཀ་དང་བདེན་པའི་གཅིག་ཡིན་ན་ང་ཡང་ལྔ་ཡོད་པར་ཐལ་ བ་དང་ཡང་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ང་དང་བདེན་པའི་གཅིག་ཡིན་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་ཀ་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བ་ སོགས་ཀྱི་ཆ་ནས་བསམ་ན་ང་དང་ཕུང་པོ་གཉིས་བདེན་པའི་གཅིག་ལུགས་མེད་པར་ངེས་ པ་ནི་བདེན་པའི་གཅིག་བྲལ་ངེས་པའི་གནད་ཡིན། དེ་འདྲའི་ང་དེ་ཕུང་པོ་ལྔ་ཀ་ལས་ལོགས་ སུ་བདེན་པར་ཡོད་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་ཀ་བསལ་བའི་ཤུལ་དུ་ངའི་ངོ་བོ་སྟོན་རྒྱུ་ཡོད་དགོས་ཀྱང་ དེ་ལྟར་མེད་པར་ངེ

【現代漢語翻譯】如果能成功，依靠它也能成就神通等。或者，如果從這個心上修持出世間的道，通過修習無我的道理，依靠止觀雙運的道，現量見到真諦等方式，必須斷除三界的煩惱。從那之中，出世間的道，確定無我並修持的方法是：當別人對自己造成強烈的傷害時，清楚地意識到『他對我做了這件事』，那個作為施加傷害對象的『我』，會顯得非常實在，好像眼睛能看到、手能抓住一樣。這時，如果讓『我執』增長，讓心安住在廣大的狀態中，用一個細微的心角去觀察被『我執』抓住的『我』的狀態，會覺得那個認為『這是我的』的『我』好像在心臟的中心，但又不知道它到底在哪裡。然後，如果那樣去觀察，有時會覺得它在身體上，有時會覺得它在各個蘊上，會出現各種各樣的顯現，最終會認識到，在身心二元無別之上，那個『我』好像從一開始就以『我』的身份存在著。認識到這一點是第一個關鍵，即確定所要破斥的對象。在沒有獲得定解之前，必須進行觀察。如果確實存在那樣一個『我』，那麼通過下面將要講到的方法進行觀察，就能獲得定解；如果不存在，那麼它就無法成立。所以，應該這樣進行觀察：那個認為『這是我』，在心中緊緊抓住的，被認為是實在的『我』，如果它存在於自己的五蘊之上，那麼它與自己的五蘊是一體的還是他體的？這兩種存在方式之外，絕對沒有其他的存在方式。如果事物成立，那麼要麼以一的形式存在，要麼以多的形式存在，除了這兩種之外沒有其他的存在方式，這是確定的周遍關係，認識到這一點是確定周遍的關鍵。像那樣抓住的、堅固的『我』，如果和五蘊的每一個都是真實的同一體，那麼就會出現有五個『我』的過失；或者，如果五蘊的每一個都和『我』是真實的同一體，那麼就會出現五蘊變成一個的過失等等。從這些方面去思考，就能確定『我』和五蘊之間不存在真實的同一關係，這就是確定破除真實同一的關鍵。如果那樣的『我』真實地存在於五蘊之外，那麼在去除五蘊之後，應該能夠指出『我』的自性，但事實並非如此。

【English Translation】 If one succeeds, one can also achieve siddhis (supernatural powers) etc. by relying on it. Alternatively, if one cultivates the path of transcendence from this mind, through meditating on the meaning of selflessness, relying on the path of uniting shamatha (calm abiding) and vipassanā (insight), one must abandon all the afflictions of the three realms through means such as directly seeing the truth. From that, the method of establishing selflessness and practicing the path of transcendence is as follows: When someone causes you strong harm, clearly recognize 'He did this to me.' That 'I' who is the object of harm appears very solid, as if it can be seen with the eyes and grasped with the hands. At that time, if you allow the clinging to 'I' to grow, and let the mind rest in a vast state, observing the state of the 'I' grasped by 'I-clinging' with a subtle corner of the mind, it will feel as if that 'I' who thinks 'This is mine' is in the center of the heart, but one does not know exactly where it is. Then, if you examine it in that way, sometimes it seems to be on the body, and sometimes it seems to be on the individual skandhas (aggregates). Various appearances will arise, and eventually you will recognize that, on the inseparability of body and mind, that 'I' seems to have existed as 'I' from the beginning. Recognizing this point is the first key, which is to identify the object to be refuted. Until you gain certainty about this, you must investigate. If such an 'I' truly exists, then by examining it with the methods described below, you will gain certainty. If it does not exist, then it cannot be established. Therefore, you should examine it in this way: That 'I' that you tightly grasp in the center of your heart, thinking 'This is me,' if it exists on your own five skandhas, then is it one with your five skandhas or separate from them? There is absolutely no other way of existing besides these two ways. If something is established, then it must exist either in the form of one or in the form of many. There is no other way of existing besides these two, which is a definite pervasion. Recognizing this is the key to determining the pervasion. That solid 'I' that you grasp, if it is truly one with each of the five skandhas, then it would follow that there are five 'I's. Or, if each of the five skandhas is truly one with 'I,' then it would follow that the five skandhas are all one. Thinking about it from these aspects, you can determine that there is no true oneness between 'I' and the skandhas. This is the key to determining the absence of true oneness. If such an 'I' truly exists separately from each of the five skandhas, then after removing the five skandhas, you should be able to point out the nature of 'I,' but that is not the case.

ས་པ་ནི་བདེན་པའི་དུ་བྲལ་ངེས་པའི་གནད་ཡིན་པས་དེ་འདྲའི་སྒོ་ནས་ 5-161 ང་ཚུགས་ཐུབ་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ང་བདག་ཚུགས་ཐུབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལ་ངེས་པ་ འདྲོངས་པ་དང་། གཞན་ཡང་ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་གི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་ནས་ང་མ་ཡིན་ཚུལ་དང་རྣམ་ པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱང་རེ་རེ་ནས་ང་མ་ཡིན་ཚུལ་སོགས་ལ་བཏགས་དོན་བཙལ་ནས་དཔྱད་ དེ་ང་ཚུགས་ཐུབ་གང་ནས་ཀྱང་མ་རྙེད་པ་ལ་ངེས་པ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པར་བྱ་བ་དང་། ཡང་ ལུས་འདི་ལ་ལུས་ཞེས་ཕར་བཏགས་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་རང་གི་ངོས་ནས་ཚུགས་ཐུབ་ཏུ་ ཡོད་པ་ངོས་ཟིན་པ་ནི་དགག་བྱ་ངོས་འཛིན་གྱི་གནད་དེ་ལྟར་ཡོད་ན་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལྔ་ དང་ཤ་རུས་པགས་པ་རྣམས་དང་གཅིག་ཐ་དད་གང་རུང་དུ་ཡོད་དགོས་པས་གཅིག་དང་ཐ་ དད་གང་རུང་དུ་ཡོད་པར་ཐག་གཅོད་པ་ནི་ཁྱབ་པ་ངེས་པའི་གནད། དེ་ཚེ་ཡན་ལག་སོགས་ དང་གཅིག་ན་ལུས་དུ་མར་ཐལ་བ་དང་ཡང་ན་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བས་གཅིག་མ་ཡིན་པར་ ཐག་གཅོད་པ་ནི་གཅིག་བྲལ་ངེས་པའི་གནད། དེ་དག་ལའང་མ་ལྟོས་པའི་ལུས་མེད་པར་ ཐག་གཅོད་པ་ནི་དུ་བྲལ་ངེས་པའི་གནད་དེ་དེ་འདྲའི་སྒོ་ནས་དཔྱད་པས་ལུས་ཚུགས་ཐུབ་ མེད་པར་སྟོང་ཆམ་གྱིས་སོང་བའི་ངང་ལ་ཅི་ནུས་སུ་ངེས་པ་དྲངས་པར་བྱ་དགོས་ལ། དེ་དག་ གི་སྐབས་སུ་རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མར་བལྟ་ཚུལ་ནི། འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུའི་དབང་གིས་གྲུབ་པའི་སྒྱུ་ མའི་རྟ་གླང་ལ་རྟ་གླང་དུ་སྣང་ཡང་རྟ་གླང་མེད་པ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་སོགས་ཆོས་གང་ལའང་ ཚུགས་ཐུབ་ཏུ་ལམ་ལམ་ཤར་བ་ན་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་མེད་སྙམ་དུ་ཐག་གཅོད་པ་དང་། ཡང་སྒྱུ་ མའི་རྟ་གླང་རྣམས་ཀྱང་རྟ་གླང་དངོས་མ་ཡིན་ཀྱང་སྣང་ཙམ་གྱི་ཆར་གྱུར་པའི་རྟ་གླང་གི་རྣམ་ པ་བསྙོན་མེད་དུ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ངོས་ནས་ཚུགས་ཐུབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ གང་ཡང་མེད་ཀྱང་མ་བརྟགས་ཉམས་དགའི་བློ་ངོར་སྣང་ཙམ་གྱིས་སྟེང་ནས་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ འཁོར་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ཀུན་ཀྱང་མི་བསླུ་བར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་ཡང་ ཡང་དྲངས་པར་བྱ་དགོས་སོ། ། 5-162 དེ་ནས་རང་ལུགས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་སྐྱོངས་ཐབས་མདོ་ཙམ་སྨོས་ན། དེ་ཡང་རང་ལུགས་ ལ་ནི་བློས་ཡུལ་ཆེད་དུ་བཟུང་བ་དང་། ཡུལ་ལ་གཏད་པ་དང་ཡུལ་མྱོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ བློས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། དེ་འདྲའི་རྣམ་རྟོག་དེ་ནི་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཡིན་པས་དེའི་ དངོས་གཉེན་ནི་ཞེན་གཏད་ལ་སོགས་པའི་བློས་བྱས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་མི་ རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཞིང་། དེའི་ཡུལ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རང་ གིས་རིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་འགའ་ཡང་མེད་ཕྱིར་ སྤྲོས་བྲལ་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་ཉིད་མཚན་མེད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ ཤེས་

【現代漢語翻譯】因為無自性是確信真理的關鍵，所以要通過這種方式，首先確定『我』是無自性的，從而確信『我』是空性的。此外，還要從身體的內外各個部分來分析『我』不是身體，以及從各種意識來分析『我』不是意識等等，通過尋找所依之義進行觀察，從而確信在任何地方都找不到『我』。並且，要認識到這個身體只是被假名為『身體』，而不是從其自身方面可以獨立存在的。如果這樣認識了所要破斥的對象，那麼身體的五官、血肉、面板等，必定與身體是一體或他體。因此，確定它們與身體是一體還是他體，是確信周遍的關鍵。如果它們與身體是一體，那麼就會導致身體變成多個，或者它們變成一個整體。因此，確定它們不是一體，是確信一異的關鍵。進而確定沒有不依賴於它們的身體，這是確信多異的關鍵。通過這種方式進行觀察，必須儘可能地確信身體是無自性的，完全是空性的。在這些情況下，后得如幻的觀察方式是：就像由於暫時的錯覺而顯現的幻化的馬和牛，雖然顯現為馬和牛，但實際上並不存在馬和牛一樣，對於任何法，如五蘊等，當它們獨立顯現時，要斷定它們並非如此存在。此外，就像幻化的馬和牛雖然不是真正的馬和牛，但作為顯現的一部分，馬和牛的形象是無可否認地存在的。同樣，雖然一切法從其自身方面來說，沒有任何可以獨立存在的，但在未經觀察、令人愉悅的意識面前，從顯現的角度來看，業因果、輪迴涅槃的一切現象都不會虛假地顯現。對於這種道理，也要反覆地進行確信。接下來，簡要地談談如何修持自宗的修行。在自宗看來，以意識特意執取對境、專注于對境、體驗對境等等一切意識造作都是分別念。這種分別念是輪迴的根本，因此，它的直接對治是遠離執著等一切意識造作的無分別智慧。而它的對境空性，是以無分別智慧自身證悟自身的方式來證悟的，除此之外，沒有任何其他的對境。因此，離戲的無分別智慧自身就是無相的空性，無分別智慧。

【English Translation】 Because the absence of inherent existence is the key to নিশ্চিতly realizing the truth, one must first establish that the 'I' is without inherent existence, thereby নিশ্চিতly realizing that the 'I' is empty. Furthermore, analyze each part of the body, both internal and external, to show that the 'I' is not the body, and analyze various consciousnesses to show that the 'I' is not consciousness, etc. Search for the meaning of the basis of designation and investigate, thereby নিশ্চিতly realizing that the 'I' cannot be found anywhere. Moreover, recognize that this body is merely labeled as 'body' and does not exist independently from its own side. If the object to be refuted is recognized in this way, then the five senses, flesh, bones, skin, etc., of the body must be either one with or different from the body. Therefore, determining whether they are one with or different from the body is the key to নিশ্চিতly establishing pervasion. If they are one with the body, then it would follow that the body is multiple or that they are one entity. Therefore, determining that they are not one is the key to নিশ্চিতly establishing the absence of oneness. Furthermore, determining that there is no body that does not depend on them is the key to নিশ্চিতly establishing the absence of multiplicity. By investigating in this way, one must generate as much certainty as possible that the body is without inherent existence and completely empty. In these cases, the way to view post-meditation as illusion is: just as illusory horses and cows appear due to temporary delusion, but there are no actual horses and cows, so too, when any phenomenon, such as the aggregates, appears to be inherently existent, one should determine that they do not exist in that way. Furthermore, just as illusory horses and cows are not real horses and cows, but the appearance of horses and cows as a mere appearance undeniably occurs, so too, although all phenomena do not inherently exist from their own side, all the phenomena of karma, cause and effect, samsara, and nirvana flawlessly occur from the perspective of mere appearance in the mind that has not been investigated. One must repeatedly generate certainty about this. Next, I will briefly discuss how to cultivate the practice of our own system. In our own system, all mental fabrications, such as intentionally grasping an object, focusing on an object, and experiencing an object, are conceptual thoughts. These conceptual thoughts are the root of samsara. Therefore, their direct antidote is non-conceptual wisdom, which is free from all mental fabrications such as attachment. And its object, emptiness, is realized by the way in which non-conceptual wisdom itself knows its own nature. Since there is no other object apart from that, the non-conceptual wisdom that is free from elaboration is itself the signless emptiness, non-conceptual wisdom.

སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་བ་དེ་མཚན་བཅས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་དུ་འདོད་ལ། དེ་ལྟ་ན་ མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་མ་ཐག་གམ་རྟོགས་མ་ཐག་ནས་རང་གི་ངོ་བོ་རང་ལ་མངོན་ སུམ་དང་སྟོང་གཟུགས་ཡང་ཤར་མ་ཐག་ནས་རིགས་སྤྱི་དང་བྲལ་བའི་མངོན་གྱུར་ཡིན་པའི་ ཚུལ་འདི་ཉིད་ཟབ་གསང་ཉམས་ལེན་གྱི་སྐབས་སུ་རང་ལུགས་ཡིན་པས་ན་རང་ལུགས་ཀྱི་ ཉམས་ལེན་སྐྱོངས་སྐབས་བློ་བཅོས་མའི་སྤྲོས་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་སྤྲོས་བྲལ་རྣམ་པར་མི་ རྟོག་པ་ཁོ་ན་ཉམས་ལེན་གྱི་མཐིལ་ཡིན་ཀྱང་ལས་དང་པོ་པ་དག་གིས་ཐོག་མ་ནས་དེ་འདྲ་མི་ འོང་བས་འདི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཐོག་མར་སེམས་རང་བབས་མ་བཅོས་བསམ་ མེད་དུ་བཞག་ཁུལ་བྱས་ཀྱང་བློས་བྱས་ཀྱི་སྒྲིམ་ཆ་མ་བསྐྱེད་ན་སེམས་བྱིང་ཞིང་དམའ་བར་ འགྱུར་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་དག་མི་སྐྱེ། སྒྲིམ་ཆེས་ཚེ་མ་གློད་ན་སེམས་གུ་དོག་འཇུར་བས་ བཅིངས་པར་འགྱུར་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་དག་མི་སྐྱེ། རང་གི་ངོ་བོ་དྲན་པའི་དྲན་པ་ཆེད་ དུ་མ་བསྟེན་ན་ཐོག་མ་ནས་མ་བཅོས་བཞིན་དུ་དྲན་པ་རང་ཤུགས་སུ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ བས་དམིགས་པ་བོར་ནས་ལུང་མ་བསྟན་ཏུ་འགྱུར་བའམ་འཕྲོ་རྒོད་སྣ་ཚོགས་འོང་། གནས་ མི་གནས་སོགས་ལེགས་པར་ཤེས་པའི་ཤེས་བཞིན་ཆེད་དུ་མ་བསྟེན་ན་མ་བཅོས་བཞིན་དུ་ 5-163 རང་ཤུགས་ཀྱིས་མི་འོང་བས་གནས་པ་ངོས་མི་ཟིན་པས་བསྒོམ་བྱ་སྟོར། འགྱུ་བ་ངོས་མི་ཟིན་ པའི་རྣམ་རྟོག་རྒྱ་འབྱམས་སུ་འགྲོ་བ་སོགས་སྐྱོན་དུ་མ་འོང་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོན་མེད་མི་ འགྲུབ་ལ། སེམས་མི་རྟོག་པ་ལ་སྒྲིམ་ལྷོད་རན་པའི་སྒོ་ནས་བཞག་སྟེ་རྟོག་མེད་དུ་གནས་པ་ ནི་དམིགས་པ་སྟེ་དེ་མ་བརྗེད་པའི་ངང་ནས་གནས་སམ་མི་གནས་འཕྲོའམ་མི་འཕྲོ་སྙམ་པའི་ སྒོ་ནས་བྱ་ར་ཡང་ཡང་བར་བར་དུ་བྱེད་བཞིན་བསྒོམ་པའི་ཐོག་མར་སེམས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་ མི་གནས་པར་རྣམ་རྟོག་བརྒྱུད་མར་འཇུག་པ་འོང་བ་དེ་ངོ་ཤེས་པས་རྣམ་རྟོག་སྔར་ལས་ཀྱང་ མང་ངོ་སྙམ་པ་སྐྱེ་བ་ནི་གཡོ་བའི་ཉམས་རི་གཟར་གྱི་འབབ་ཆུ་ལྟ་བུ། དེ་ནས་ཀྱང་དེ་དག་ལ་ རེ་དོགས་མི་བྱེད་པར་གོང་ལྟར་བསྒོམས་པས་བར་སྐབས་རེ་ལ་རྣམ་རྟོག་མེད་པར་སེམས་ མི་རྟོག་པ་ལ་ཆམ་གྱིས་གནས་ཤིང་ལུས་དང་དབུགས་ཀྱང་བདེ་ཆམ་དུ་གནས་པ་འོངས་ནས་ ཡང་སྔར་བཞིན་རྣམ་རྟོག་དུ་མ་སྐྱེ་བ་འོང་སྟེ། ཐོབ་པའི་ཉམས་རོང་ཁུང་དོག་པའི་འབབ་ ཆུ་ལྟ་བུ། དེ་ནས་ཀྱང་ཡང་ཡང་གོམས་པས་བར་སྐབས་རྣམ་རྟོག་སྐྱེ་བ་ཤུགས་ཆུང་བས་མི་ རྟོག་པ་ལ་གནས་པ་སྟོར་མི་ནུས་ཤིང་རྣམ་རྟོག་སྐྱེ་མ་ཐག་རང་ཞིར་འགྲོ་ཞིང་རེས་འགའ་རྣམ་ རྟོག་ཐོལ་ཐོལ་སྐྱེས་པ་སྤེལ་མར་འོང་སྟེ། གོམས་པའི་ཉམས་སྦལ་བ་མཆོང་བ་ལྟ་བུ། དེ་ ནས་ཀྱང་གོམས་པར་བྱས་པས་རེས་རྣམ་རྟོག་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུ

【現代漢語翻譯】將顯現為空像之相理解為有相之空性。如果是這樣，當無分別智在相續中生起或證悟時，立即自身顯現於自身，並且空像顯現時，立即成為與共相分離的顯現。這種方式在甚深秘密修持中是自宗的觀點。因此，在修持自宗的修法時，雖然遠離一切造作戲論的無戲論無分別狀態是修持的核心，但對於初學者來說，一開始就達到這種狀態是不可能的，所以應該這樣修持：首先，假裝將心安住在自然、不做作、無思的狀態中，但如果不產生造作的緊繃感，心就會昏沉和低落，無法生起清凈的等持。如果過於緊繃而不放鬆，心就會變得狹隘和侷促，從而受到束縛，也無法生起清凈的等持。如果不刻意保持對自性的憶念，一開始就無法在不做作的狀態中自然生起憶念，因此會失去所緣境，要麼變成無記狀態，要麼產生各種散亂。如果不刻意保持對住與不住等狀態的覺知，就無法在不做作的狀態中自然生起覺知，因此無法識別住的狀態，從而失去所修之境。由於無法識別動搖的狀態，會導致妄念氾濫等多種過失，因此無法成就無過失的等持。將心以適度的鬆緊度安住在無分別的狀態中，安住在無分別中，不要忘記這個所緣境，並且時常觀察心是安住還是不安住，是散亂還是不散亂，這樣反覆觀察著修持。一開始，心會一剎那也不安住，妄念會接連不斷地涌現，認識到這一點后，會覺得妄念比以前更多了，這就像瀑布從陡峭的山崖上傾瀉而下一樣，是動搖的體驗。之後，不對這些妄念抱有希望或恐懼，像之前一樣修持，有時會沒有妄念，心安住在無分別的狀態中，身體和呼吸也會感到舒適，但之後又會像之前一樣生起許多妄念，這就像瀑布從狹窄的洞穴中流出一樣，是獲得的體驗。之後，通過反覆串習，妄念生起的力量會減弱，無法擾亂安住在無分別中的狀態，妄念一生起就會自然止息，有時會交替出現突然生起妄念的情況，這就像青蛙跳躍一樣，是串習的體驗。之後，通過不斷串習，有時只會生起一兩個或三個妄念。 The appearance of emptiness as form is considered the emptiness with characteristics. If so, as soon as non-conceptual wisdom arises or is realized in the mindstream, one's own nature immediately manifests to oneself, and as soon as the empty form appears, it is immediately a manifestation that is separate from the general category. This very approach is the self-view in the practice of profound secret. Therefore, when cultivating the practice of one's own system, although the non-conceptual state, free from all artificial elaborations, is the core of the practice, it is impossible for beginners to achieve such a state from the beginning. Therefore, one should meditate in this way: First, pretend to leave the mind in a natural, uncorrected, thoughtless state, but if one does not create artificial tension, the mind will become dull and depressed, and pure samadhi will not arise. If one is too tense and does not relax, the mind will become narrow and constricted, and thus bound, and pure samadhi will not arise. If one does not deliberately rely on the mindfulness of remembering one's own nature, mindfulness will not arise spontaneously in an uncorrected state from the beginning, so one will lose the object of focus and become unspecified, or various distractions will arise. If one does not deliberately rely on the awareness of knowing well whether one is abiding or not, it will not arise spontaneously in an uncorrected state, so one will not recognize the state of abiding and lose the object of meditation. Because one does not recognize the state of movement, various faults such as the proliferation of thoughts will occur, so flawless samadhi will not be achieved. By placing the mind in a non-conceptual state with a balance of tension and relaxation, and remaining in a non-conceptual state, one does not forget the object of focus, and one constantly observes whether one is abiding or not, whether one is distracted or not. At the beginning of meditation, the mind does not abide for even a moment, and a continuous stream of thoughts arises. Recognizing this, one feels that there are even more thoughts than before, which is like a waterfall flowing down a steep mountain, an experience of agitation. Then, without hope or fear of these thoughts, one meditates as before. Sometimes there are no thoughts, and the mind abides in a non-conceptual state, and the body and breath also abide in comfort, and then again many thoughts arise as before, which is like a waterfall flowing through a narrow cave, an experience of attainment. Then, through repeated practice, the power of arising thoughts becomes weak, and one cannot lose the state of abiding in non-conceptuality, and as soon as thoughts arise, they naturally subside, and sometimes thoughts arise suddenly in alternation, which is like a frog jumping, an experience of familiarity. Then, through continued practice, sometimes one or two or three thoughts arise.

【English Translation】 Understanding the appearance of emptiness as form to be emptiness with characteristics. If that is the case, as soon as non-conceptual wisdom arises in the mindstream or is realized, immediately one's own nature manifests to oneself, and as soon as the empty form appears, it is immediately a manifestation that is separate from the general category. This very approach is the self-view in the practice of profound secret. Therefore, when cultivating the practice of one's own system, although the non-elaborate non-conceptual state, free from all artificial elaborations, is the core of the practice, it is impossible for beginners to achieve such a state from the beginning. Therefore, one should meditate in this way: First, pretend to leave the mind in a natural, uncorrected, thoughtless state, but if one does not create artificial tension, the mind will become dull and depressed, and pure samadhi will not arise. If one is too tense and does not relax, the mind will become narrow and constricted, and thus bound, and pure samadhi will not arise. If one does not deliberately rely on the mindfulness of remembering one's own nature, mindfulness will not arise spontaneously in an uncorrected state from the beginning, so one will lose the object of focus and become unspecified, or various distractions will arise. If one does not deliberately rely on the awareness of knowing well whether one is abiding or not, it will not arise spontaneously in an uncorrected state, so one will not recognize the state of abiding and lose the object of meditation. Because one does not recognize the state of movement, various faults such as the proliferation of thoughts will occur, so flawless samadhi will not be achieved. By placing the mind in a non-conceptual state with a balance of tension and relaxation, and remaining in a non-conceptual state, one does not forget the object of focus, and one constantly observes whether one is abiding or not, whether one is distracted or not. At the beginning of meditation, the mind does not abide for even a moment, and a continuous stream of thoughts arises. Recognizing this, one feels that there are even more thoughts than before, which is like a waterfall flowing down a steep mountain, an experience of agitation. Then, without hope or fear of these thoughts, one meditates as before. Sometimes there are no thoughts, and the mind abides in a non-conceptual state, and the body and breath also abide in comfort, and then again many thoughts arise as before, which is like a waterfall flowing through a narrow cave, an experience of attainment. Then, through repeated practice, the power of arising thoughts becomes weak, and one cannot lose the state of abiding in non-conceptuality, and as soon as thoughts arise, they naturally subside, and sometimes thoughts arise suddenly in alternation, which is like a frog jumping, an experience of familiarity. Then, through continued practice, sometimes one or two or three thoughts arise.

མ་བསྟུད་དེ་འོང་ ནས་རྣམ་རྟོག་འགའ་ཞིག་རང་ཞིར་གྱུར་ཏེ་སེམས་གསལ་སེང་ངེར་གནས་ཤིང་ལུས་ཉམས་ ཀྱང་སྐབས་སྐབས་སུ་བདེ་ཆམ་པ་དང་། རླུང་ཡང་འཇམ་ཞིང་དམའ། རེས་རྣམ་རྟོག་འགྱུ་ ཡང་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་མི་འགྱུར་རེས་སེམས་བཏང་ཡང་མི་འགྲོ་བ་འོང་སྟེ་བརྟན་པའི་མས་ མཚོ་ཆུང་སེར་བུས་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུ། དེ་ནས་ཀྱང་འབད་དེ། བསྒོམ་པས་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་རྩེ་ཞི་ སྟེ་གང་ལ་བཞག་ཀྱང་བཞག་ན་སྡོད་བཏང་ན་འགྲོ་ནམ་དགོས་དུས་སུ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེར་ཉམས་ རྐྱེན་མེད་ན་ཐུན་རེ་ལ་བྱིང་རྒོད་མེད་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མེར་གྱིས་གནས་པ་འོང་སྟེ་མཐར་ཕྱིན་ 5-164 པའི་ཉམས་རི་དབང་ལྟ་བུ་སྟེ། རིམ་པ་དེ་ལྟར་དུ་སེམས་བསྒྲུབ་དགོས་ལ། དེ་དག་སྐབས་ སུ་སེམས་འཛིན་གཏད་མྱོང་བ་ལ་སོགས་པའི་བློས་བྱས་བསལ་མ་ཐུབ་ན་དེ་འདྲའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་འགྲུབ་ཀྱང་བསམ་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དངོས་མིན་ལ། དེ་བསལ་ཐུབ་ན་མི་རྟོག་པ་ དང་བསམ་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དངོས་ཡིན་ཞིང་མདོར་ན་སེམས་གནད་སེམས་མ་བཅོས་རང་ བབས་གང་ལ་ཡང་གཏད་པ་མེད་ཅིང་ཅིར་ཡང་འཛིན་དུ་མེད་པའི་ངང་དུ་བཞག་ནས་བསྒོམ་ པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལས་བློས་བྱས་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་བློས་བྱས་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་ མི་རྟོག་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་གཉིས་སོ་སོར་བཞག་རྒྱུ་ཡོད་དེ། ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ཁ་ ནང་དུ་བཀུག་སྟེ་ཤེས་པ་རང་ཐོག་ཏུ་རང་བབས་སུ་བཞག་པ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་གསལ་བའམ་ སྟོང་པའམ་གསལ་སྟོང་གཉིས་ཀར་མཐོང་འོང་། དེ་ཚེ་དམིགས་པ་བོར་བའི་གཞན་དུ་འཕྲོ་ བའི་འཕྲོ་རྟོག་རགས་པ་མ་ཟད་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་བོར་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་ཟུར་ཆ་ཞིག་གཞན་དུ་ འཕྲོས་ཏེ་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་དྲན་འདུག་པ་དང་ཟུར་ཆ་མི་འཕྲོ་ཡང་རང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་གཏད་ འདུག་པའི་ཆ་དང་། ངོ་བོ་དེ་འཛིན་འདུག་པའི་ཆ་དང་། གསལ་སང་ངེར་མྱོང་འདུག་པའི་ཆ་ དང་། ལྷོད་ཆེས་སྙམ་ནས་བསྒྲིམ་པར་བྱེད་པའི་ཆ་དང་། བསྒྲིམ་ཆེས་སྙམ་ནས་གློད་པར་བྱེད་ པའི་ཆ་དང་། དམིགས་པ་མ་བོར་ཀྱང་སེམས་འཕངས་དམའ་ཞིང་སྙིགས་པར་གྱུར་པའམ་ བྱིང་བར་གྱུར་པའི་ཆ་དང་། དམིགས་པ་ཡང་བོར་ནས་འཕྲོ་མི་ཐུབ་པར་ཧད་དེ་སྡོད་པའི་ཆ་ ལ་སོགས་པའི་བློས་བྱས་ཡིན་པ་གང་ཞིག རང་སེམས་རང་བབས་སུ་བཞག་པའི་ངོ་ན་བྱིང་ རྒོད་མ་ཟད་གཏད་འདུག་པའི་ཆ་དང་། ངོ་བོ་གསལ་སེང་ངེ་མྱོང་འདུག་པའི་ཆ་དང་། འཛིན་ འདུག་པའི་ཆ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་འཛིན་བློས་བྱས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རང་བབས་ཁོ་ ན་གནས་པའི་རིག་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སོགས་འདིར་ 5-165 མཁོ་བའི་བཤད་བྱ་མང་ཡང་རེ་ཞིག་དེ་ཙམ་ལས་མ་སྤྲོས་སོ། ། ༈ རྩ་བའི་ས་བཅད་གསུམ་པ། ཐ་མར་དགེ་བའི་ཉམས་ལེན་གྱི་རིམ་པ། གསུམ་པ་

【現代漢語翻譯】不間斷地持續下去，一些念頭自然平息，心變得清明澄澈，身體的感受也時而舒適。氣息也變得柔和而低緩。有時念頭生起，但不再追隨；有時想放鬆心，卻又放不下。就像平靜的湖面被微風吹動。然後繼續努力，通過禪修，止息沉掉和掉舉的頂點，無論將心安住於何處，都能安住；想讓它動，它就能動。只要需要，覺受就會在心中生起。如果沒有沉掉和掉舉的干擾，每一座禪修都能達到專注一境的狀態，最終達到圓滿的體驗，如同山王一般。必須按照這樣的次第來修心。在這些過程中，如果無法消除曾經體驗過的心之執持等造作，那麼即使獲得了這樣的禪定，也不是真正的無念瑜伽。如果能夠消除這些，那就是無分別和真正的無念瑜伽。總而言之，心的要點在於，將心安住在不做作、自然的狀態中，不執持任何事物，也不允許執持任何事物，然後進行禪修。那麼，什麼是造作的意識？什麼又是遠離造作的無分別狀態呢？這二者是可以區分的。將意的意識收攝於內，讓意識自然安住于自身，這時可能會看到自性的光明、空性，或者光明與空性二者。此時，不僅會失去目標，產生向外散亂的粗大念頭，而且即使沒有失去心的自性，心的一部分也會向外散亂，回憶起各種各樣的事物；或者心的一部分沒有向外散亂，但卻執持著自心的自性；或者執持著那個自性；或者清晰地體驗著它；或者覺得過於放鬆而試圖收攝；或者覺得過於收攝而試圖放鬆；或者即使沒有失去目標，心也變得低沉和昏沉；或者甚至失去了目標，無法散亂而只是茫然地呆住等等，這些都是造作。在自心安住于自然狀態時，不僅沒有沉掉和掉舉，而且沒有任何執持，沒有清晰地體驗自性，沒有執持等等，完全脫離了能取所取和造作，唯有自然安住的覺性，這就是無分別的智慧。雖然這裡有很多需要解釋的內容，但暫時就說這麼多。第三根本段落：最終的善行修持次第。第三

【English Translation】 Continuing without interruption, some thoughts naturally subside, and the mind becomes clear and lucid, and the body's sensations are also comfortable from time to time. The breath also becomes gentle and low. Sometimes thoughts arise, but one no longer follows them; sometimes one wants to relax the mind, but it cannot be let go. It is like a calm lake stirred by a gentle breeze. Then continue to strive, through meditation, to pacify the peak of dullness and agitation, and wherever the mind is placed, it can abide; if one wants it to move, it can move. Whenever needed, experiences will arise in the mind. If there is no disturbance of dullness and agitation, each session of meditation can achieve a state of single-pointed concentration, ultimately reaching a complete experience, like the king of mountains. One must cultivate the mind in such a sequence. In these processes, if one cannot eliminate the fabrications such as the clinging of the mind that has been experienced, then even if one obtains such samadhi, it is not true non-conceptual yoga. If one can eliminate these, then that is non-discrimination and true non-conceptual yoga. In short, the key point of the mind is to settle the mind in an un fabricated, natural state, without clinging to anything, nor allowing anything to be clung to, and then meditate. So, what is fabricated consciousness? And what is the state of non-discrimination that is free from fabrication? These two can be distinguished. Gathering the consciousness of the mind inward, and letting the consciousness naturally abide in itself, at this time one may see the clarity, emptiness, or both clarity and emptiness of one's own nature. At this time, not only will one lose the object of focus and generate coarse thoughts that scatter outward, but even if one does not lose the nature of the mind, a part of the mind will scatter outward, recalling various things; or a part of the mind does not scatter outward, but clings to the nature of one's own mind; or clings to that nature; or clearly experiences it; or feels too relaxed and tries to contract; or feels too contracted and tries to relax; or even if one does not lose the object of focus, the mind becomes low and dull; or even loses the object of focus, unable to scatter and just stares blankly, etc., all of these are fabrications. When one's own mind abides in its natural state, not only is there no dullness and agitation, but also no clinging, no clear experience of self-nature, no clinging, etc., completely free from the grasper and the grasped and fabrications, only the awareness that naturally abides, this is non-discriminating wisdom. Although there are many things to explain here, I will only say this much for now. Third root paragraph: The sequence of final virtuous practice. Third

ཐ་མར་དགེ་བའི་ཉམས་ལེན་གྱི་རིམ་པ་ནི་རྗེས་བསྔོ་བ་དམ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་བ་གང་དག་གི་ངོ་བོ་ནི་ད་སྐབས་ཀྱི་དགེ་བ་འདིས་མཚོན་ཏེ་རང་གཞན་གྱིས་ དུས་གསུམ་དུ་བསགས་པའི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དགེ་བའི་ རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ལ། བསྔོ་བའི་འབྲས་བུ་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐར་ ཐུག་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པའི་གོ་འཕང་མཆོག་དེ་ཡིན་ཞིང་། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བ་མཐའ་ ཡས་པ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་ཉེ་བར་འགོད་པའི་དོན་དང་བྱེད་ལས་འགྲུབ་ཚུལ་ནི་ཆུའི་ ཐིགས་པ་རྒྱ་མཚོར་ལྷུང་བ་རྣམས་དེ་གནས་ཀྱི་བར་དུ་མི་ཟད་པ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་ སུ་བསྔོས་པའི་དགེ་བ་དེ་ཡང་དེ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་མི་ཟད་ཅིང་འཕེལ་བའི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་མཆོག་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དང་། བློའི་རྣམ་པ་ནི། བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དང་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅིང་མི་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་ དང་། ཁྱད་པར་དེ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་བསྔོ་བ་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་རིམ་པ་ བཞིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཕལ་བོ་ཆེར། འགྲོ་ཀུན་དགེ་བ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དང་། །བྱས་དང་བྱེད་འགྱུར་ དེ་བཞིན་བྱེད་པ་དང་། །བཟང་པོ་ཇི་བཞིན་དེ་འདྲའི་ས་དག་ལ། །ཀུན་ནས་ཀུན་ཏུ་བཟང་ པོ་རེད་གྱུར་ཅིག །ཅེས་པ་དང་། ཡུམ་ལས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མ་གཏོགས་པར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡོངས་སུ་ བསྔོར་མི་འཇུག་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། མདོ་སྡུད་པ་ལས། འགྲོ་བའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་ནི་ ཐམས་ཅད་བསྔོ། །ཞེས་པ་དང་། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་ཆུ་ཐིགས་རྒྱ་མཚོའི་ 5-166 ཆུ་ནང་ལྷུང་། །རྒྱ་མཚོ་མ་ཟད་བར་དུ་དེ་མི་ཟད། །དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་བསྔོས་དགེ་བ་ ཡང་། །བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་བར་དུ་དེ་མི་ཟད། །ཅེས་པ་དང་། རྒྱན་ལས། རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་མི་ རྟོག་ལས་ཅན་ལས་མིན་ཞིང་། །ལས་ཀྱི་བྱ་བ་དང་རྣམ་གསུམ་ལ་མི་ལྟ་སྟེ། །དེས་ན་འདིས་ ནི་དེ་ཐབས་ཡང་དག་བཟུང་བའི་ཕྱིར། །ལས་རྣམས་དག་པ་མཐའ་ཡས་དེ་ཡི་ཕ་རོལ་འགྲོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་བསྔོ་བའི་ཆོ་ག་ནི། བཟང་སྤྱོད་ལས་བྱུང་བ་ ལྟར། འཇམ་དཔལ་ཇི་ལྟར་མཁྱེན་ཅིང་དཔའ་བ་དང་། །ཞེས་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་དང་། ཡང་ན་ རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། དགེ་བ་འདི་ཡིས་སྐྱེ་བོ་ཀུན། །ཞེས་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་དང་། ཡང་ན་ སྐྱེས་རབས་ལས། བསོད་ནམས་འདི་ཡིས་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ཡི། །གོ་འཕང་ཐོབ་ཕྱིར་ སྐྱོན་ཀྱི་དགྲ་བཏུལ་ཏེ། །རྒ་ནད་འཆི་བའི་རྦ་ཀློང་འཁྲིགས་པ་ཡི། །སྲ

【現代漢語翻譯】最後，善行修持的次第是殊勝的迴向。也就是，迴向的善根的本體，以現在的善根為代表，是自己和他人於三時所積累的福德和智慧資糧所攝的一切善根。迴向的果實是，超越所有苦難的究竟無上圓滿正等覺大菩提，是具足一切種智的殊勝果位。所為之事是，使無邊眾生趨近大菩提；成辦事業的方式是，如同水滴落入大海，在未乾涸之前不會窮盡一般，迴向于菩提的善根，在未獲得菩提之前也不會窮盡，並且通過增長的方式，與菩提之勝妙結合。心的狀態是，對於作者、行為和對像等三輪，不作分別念，不作意，以智慧完全攝持。尤其需要通過具備這五種特點的方式進行迴向。理由依次是：正如《華嚴經》中所說：『眾生所有諸善根，已作現作當作者，如是所有諸善根，一切迴向盡迴向。』《般若經》中說：『一切善根都只能迴向於一切種智，不能迴向于聲聞或獨覺地。』《攝頌》中說：『為利有情願成佛，迴向一切諸善根。』《無盡意經》中說：『譬如水滴落大海，未竭彼滴終不盡，如是迴向菩提善，未得菩提亦不盡。』《現觀莊嚴論》中說：『常時無分別，無有作者事，及以作業事，不觀三輪相，是故此方便，正持彼無邊，清凈諸事業，能渡于彼岸。』等等。因此，迴向的儀軌是，如《普賢行愿品》中所說：『文殊師利勇猛智，』等偈頌；或者如《六十正理論》中所說：『以此善根愿一切，』等偈頌；或者如《本生傳》中所說：『以此福德愿速疾，』等偈頌。

【English Translation】 Finally, the order of practicing virtue is the supreme dedication. That is, The essence of the merit to be dedicated, represented by the present merit, is all the roots of virtue gathered by the accumulation of merit and wisdom by oneself and others in the three times. The fruit of dedication is the ultimate unsurpassed perfect and complete enlightenment of the transcendence of suffering, the great Bodhi, the supreme state possessing the wisdom of all aspects. The purpose is to bring limitless sentient beings closer to the great Bodhi; the way to accomplish the activity is that, like a drop of water falling into the ocean, it will not be exhausted until that place, so the merit dedicated to Bodhi will also not be exhausted until it is attained, and it will be combined with the supreme Bodhi through growth. The state of mind is to be completely grasped by the wisdom that does not discriminate or focus on the three wheels of the doer, the action, and the object. In particular, dedication must be done with these five characteristics. The reasons are in order: That is, in the Avatamsaka Sutra: 'All beings have whatever virtues, what has been done, is being done, and will be done, likewise, in such good places, may all become all good.' The Prajna Sutra says: 'All roots of virtue can only be dedicated to the wisdom of all aspects, and cannot be dedicated to the state of Shravakas or Pratyekabuddhas.' The Condensed Sutra says: 'For the sake of beings, may I attain enlightenment, dedicate all virtues.' The Sutra of Inexhaustible Intelligence says: 'Just as a drop of water falls into the ocean, it will not be exhausted until the ocean is exhausted, likewise, the virtue dedicated to Bodhi will not be exhausted until Bodhi is attained.' The Ornament says: 'Always without discrimination, without an agent or action, and without looking at the three aspects of action, therefore, this is the means to properly hold, the pure and boundless actions go to the other shore.' etc. Therefore, the ritual of dedication is, as stated in the Good Conduct, 'How Manjushri knows and is brave,' etc. shloka; or as stated in the Sixty Reasoning, 'By this virtue, all beings,' etc. shloka; or as stated in the Jataka, 'By this merit, may all see,' etc. shloka.

ིད་པའི་མཚོ་ལས་འགྲོ་ བ་སྒྲོལ་བར་ཤོག །ཅེས་པའམ། འདུལ་བ་ལུང་དུ། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་འདི་ཡིས་ནི། །འགྲོ་བའི་ནང་ནས་རང་བྱུང་སངས་རྒྱས་ཤོག །སྔོན་གྱི་རྒྱལ་དབང་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསྒྲལ་ བའི། །སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་བདག་གིས་སྒྲོལ་གྱུར་ཅིག །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་ བཅད་པ་གྲགས་ཆེ་བ་གང་རུང་རྣམས་དང་གཞན་ཡང་སྤྲོ་ཞིང་ནུས་ན། སྤྱོད་འཇུག་ལས་བྱུང་ བའི་བསྔོ་བའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྔོ་བ་ལ་སོགས་པར་བྱས་ན་ཤིན་ཏུ་བཟང་བ་ཡིན་ནོ། །སྨྲས་པ། ཡང་དག་ཞི་བའི་གོ་འཕང་བླ་ན་མེད། ། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་འབྱམས་ཀླས་པ། ། མ་ལུས་ཉེས་པ་ཟད་པའི་ཞི་བདེའི་དབྱིངས། ། ཨེ་མ་རྣམ་མང་འཕགས་པ་དགྱེས་པའི་ཡུལ། ། སེམས་རྒྱུད་ཉོན་མོངས་སྐྱོན་ལས་བཅོས་པའི་ཐབས། ། 5-167 ལེགས་ལམ་བདུད་རྩི་ལྟ་བུའི་ཡིན་ལུགས་འདི། ། རང་ལ་ཡོད་པའི་བློ་མཐུ་མ་ལགས་མོད། ། གོང་མའི་གསུང་ལས་ཟིལ་མངར་བཅུད་ཙམ་བསྡུས། ། འདི་ཡང་རང་བློ་ཆོས་ལ་གོམས་ཕྱིར་དང་། ། ཁྱད་པར་ཆོས་གྲོགས་དམ་པའི་ཡིད་ཀྱི་ཁམས། ། རྣམ་དག་ཆོས་ལ་བསྐུལ་བའི་རྐྱེན་ཙམ་དུ། ། རེ་ཆེན་རེ་བའི་སྒོ་ནས་བྱས་པ་ལགས། ། དེ་སླད་མཆེད་པོ་གང་གི་སྣང་ཤེས་ཉིད། ། འདི་སྣང་བྲེལ་འཚུབ་བྱ་བས་མི་གཡེང་བར། ། སྤོང་བ་བསམ་གཏན་འགྲུབ་པའི་དགའ་གནས་སུ། ། རྩེ་གཅིག་ཆོས་བློ་གསར་བ་བསྐྱེད་ཅིག་ཀྱེ། ། འདི་ལ་རྣམ་པར་དཀར་བའི་ཆ་མཆིས་ན། ། དེ་ནི་བླ་མ་དགྱེས་པའི་མཆོད་སྤྲིན་དང་། ། འགྲོ་རྒྱུད་བཅོས་པའི་ཐབས་སུ་ལེགས་གྱུར་ཏེ། ། རྨད་བྱུང་བསོད་ནམས་བསོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག ། ཅེས་རང་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པ་དག་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་བློས་བཅོས་ཐབས་ཐོག་མཐའ་བར་དུ་དགེ་བའི་གཏམ་བཟང་ ཡང་དག་ཆོས་བློའི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ལ་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་པའི་བསླབ་ཁྲིམས་གཙང་ མའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཉེ་བར་མཛེས་པ་ངག་དབང་མཁས་གྲུབ་དཔལ་གྱིས་ལྷ་རྫས་དར་བཟང་གི་སྐྱེས་བཅས་བསྐུལ་མ་ཆེད་གཉེར་ མཛད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྨོངས་བན་བློ་གྲོས་གྲགས་པ་ཞེས་སུ་འབོད་པས་སྔོན་བྱོན་གོང་མའི་གསུང་ལས་བཏུས་ནས་གཙང་ཆེན་ བླ་མའི་གཟིམས་ཁང་ཕོ་བྲང་དུ་ཕན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བགྱིས་པ་འདི་ནི་དགེ་བར་གྱུར་ཅིག་གུ།། །། 5-168 རབ་ཏུ་དཀར་བའི་རྟེན་བཞེངས་འདིས། ། བདག་ཅག་གིས་ནི་ཐོག་མེད་ནས། ། སྡིག་ལྟུང་མ་ལུས་ཡོངས་བྱང་ནས། ། རླབས་ཆེན་ཚོགས་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་ཤོག ། བསོད་ནམས་བསགས་དགེའི་བདག་སོགས་འགྲོ། ། འདི་ཕྱི་ཀུན་ཏུ་ཡང་དག་གི ། ཆོས་མཐུན་ཁོ་ནས་ལེགས་འཚོ་ཞིང་། ། རྐྱེན་ངན་གང་གི་བསྒྱུར་མེད་ཤོག ། དགེའོ། །བཀྲ་ཤིས།

目錄 ཐོག་མཐའ་བར་དུ་དགེ་བའི་གཏམ་བཟང་ཡང་དག་ཆོས་བློའི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་བ

【現代漢語翻譯】愿以此功德，救度眾生脫離苦海！或者，在《律藏》中說：『以此大布施，愿我于眾生中成就自然覺悟之佛！過去諸佛未曾救度的眾生，愿我救度他們！』等等著名的偈頌，以及其他如果願意且有能力，可以通過《入行論》中的迴向文等方式進行迴向，這樣做非常好。總結：獲得無上正等覺的寂靜之位，擁有無邊無際的解脫智慧，處於一切罪業止息的寂靜之境，啊！這是令無數聖者歡喜的處所。這是調伏自心相續中煩惱過患的方法，這如同甘露般的賢善之路的實相，並非源於我自己的智慧能力，而是從上師的教言中擷取了甘美的精華。這樣做也是爲了讓自己習慣於佛法，特別是爲了策勵清凈的法友之心，僅僅是爲了促使他們趨向清凈的佛法，懷著殷切的期望而為之。因此，希望各位道友的覺知，不要被今生的瑣事所擾亂，在成就捨棄和禪定的喜悅之地，一心一意地生起對佛法的全新信念。如果這其中有任何純潔的部分，愿它成為令上師歡喜的供云，併成為調伏眾生相續的善妙方法，成為積累殊勝功德之因。這段爲了自己和有緣者而作的，從始至終充滿善意的忠告，名為《培育純正佛法信念的幼苗》，由精進于清凈佛法、以清凈戒律之功德莊嚴的阿旺·卡珠巴（Ngagwang Khedrup Pal）以綢緞等禮物懇請，由被稱為矇昧者的羅哲·扎巴（Lodro Drakpa）從前代上師的教言中彙集，于藏欽拉瑪（Tsangchen Lama）的寢宮中以利他的心圓滿完成，愿它成為善！以此無比潔白的善行，愿我等從無始以來，所有罪業徹底清凈，圓滿成就廣大的二資糧。愿積累的福德與善根等，使我等今生來世，皆能以正法善度生活，不受任何惡緣所轉。善哉！吉祥！目錄《培育純正佛法信念的幼苗》

【English Translation】 May all beings be liberated from the ocean of suffering through this merit! Or, in the Vinaya Pitaka, it says: 'By this great generosity, may I become a self-arisen Buddha among beings! May I liberate the beings whom the previous Victorious Ones have not liberated!' And so on, any of the well-known verses, and if one is willing and able, one can dedicate through the words of dedication from the 'Entering the Path of Enlightenment,' which is very good. In summary: The unsurpassed state of perfect peace, The boundless wisdom of complete liberation, The realm of tranquility where all faults cease, Ah! A place that pleases countless noble beings. This is the method to tame the mindstream from the faults of afflictions, This is the reality of the virtuous path like nectar, It does not originate from my own intellectual ability, But I have gathered the sweet essence from the words of the masters. Doing this is also to familiarize myself with the Dharma, Especially to encourage the pure hearts of Dharma friends, Merely to urge them towards the pure Dharma, It is done with earnest hope. Therefore, may the awareness of all Dharma brothers and sisters, Not be distracted by the busyness of this life, In the joyful place of accomplishing renunciation and meditation, Generate a new and unwavering faith in the Dharma. If there is any pure aspect in this, May it become a cloud of offerings that pleases the Guru, And may it become a good method for taming the minds of beings, May it become a cause for accumulating extraordinary merit. This advice, beneficial from beginning to end, made for oneself and those with similar fortune, called 'Cultivating the Seedling of Pure Dharma Faith,' was compiled from the words of previous masters by the one called Ignorant Lodro Drakpa, at the request of Ngagwang Khedrup Pal, adorned with the virtues of pure discipline and diligent in pure Dharma, with offerings of silk and other precious items, in the sleeping chamber of Tsangchen Lama, with a beneficial intention. May it be virtuous! By this utterly pure act of building support, May we, from beginningless time, Completely purify all sins and downfalls, And perfectly accomplish the vast two accumulations. May the accumulated merit and virtue, etc., Enable us to live well in this life and the next, Solely by means of the true Dharma, And may we not be swayed by any adverse conditions. Good! Auspicious! Table of Contents Cultivating the Seedling of Pure Dharma Faith

ྱེད་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །

【現代漢語翻譯】《攝義經》終。

【English Translation】 The End of the Compendium of Meanings Sutra.