taranatha2027_二種瑜伽明解註釋毗札哈日巴
多羅那他大師教言集JT409རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཊཱི་ཀ་བི་ཛཱ་ཧ་རི་པཱ་རུ་བཞུགས། 20-322 ༄༅། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཊཱི་ཀ་བི་ཛཱ་ཧ་རི་པཱ་རུ་བཞུགས། ༄། །སྤྱིའི་དོན། ༄༅། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ ཊཱི་ཀ་བི་ཛཱ་ཧ་རི་པཱ་རུ་བཞུགས། ༄༅། །ན་མོ་བུདྡྷ་ཡ། གང་གིས་ཡང་དག་རྫོགས་སངས་མངོན་དུ་བགྱིས་རྣམས་དང་། ། འདི་ན་བདེ་དགེ་ཕྲ་མོ་གང་དེའང་སངས་རྒྱས་དྲིན། །བདག་གིས་ནུས་མིན་ཅུང་ཟད་སྤོབས་ པའང་རྒྱལ་ཉིད་ཀྱིའོ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནམ་ཡང་གཟིགས་པའི་རིགས། །དེ་ཡང་ ཇི་སྐད་དུ། ཤཱན་ཏ་དེ་བའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཇི་ལྟར་མཚན་མོ་མུན་ནག་སྤྲིན་རུམ་ན། །གློག་འགྱུ་ སྐད་ཅིག་རབ་སྣང་སྟོན་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་མཐུ་ཡིས་བརྒྱ་ལམ་ན། །འཇིག་ རྟེན་བསོད་ནམས་བློ་གྲོས་ཐང་འགའ་འབྱུང་། །ཞེས་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ལུས་ ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་བློ་གྲོས་སམ་དགེ་བའི་སེམས་འགའ་འབྱུང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་ཡང་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུར་བལྟའོ། །དེ་ལ་འདིའི་དགོངས་པ་དང་། བརྗོད་བྱ་དང་། དགོས་པའི་ དགོས་པ་རྣམས་ཅི་ཞེ་ན། སྙིང་རྗེ་ཆེ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་＜བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པས་＞བསྒོམ་པ། དེ་ འདིར་དགོས་པ་ཉིད་ཡིན་＜བརྗོད་བྱ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་＞སྟོན་པར་བྱེད། གཞན་＜སྙིང་རྗེ་དགོས་＞ དག་སྒྲོལ་བའི་＜ཕྱིར་ཐོས་པའི་＞བྱང་ཆུབ་ཆེད་དུའོ། །＜སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་རྣམ་གཞག་བསྟན་ པའི་དེ་གོ་བར་འགྱུར་ལ་གོ་བ་དེ་རྣམས་དགོས་ཤིང་། སྒོམ་པས་བླ་མེད་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྒོམ་པ་ཉིད་འབྲེལ་བར་ བྱའོ། །＞སྒོམ་པ་ལྷུར་བྱེད་ཐོས་ཙམ་འདི་ལ་མིན། །ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། ཚེ་ནི་ཡུན་ ཐུང་ཤེས་བྱའི་གནས་ཀྱང་མང་། །ཚེ་ཡི་ཚད་ཀྱང་ཇི་ཙམ་མི་རྟོགས་པས། །ངང་བས་ཆུ་ལ་འོ་ མ་ལེན་པར་ལྟར། །རང་གི་འདོད་＜འདིའི་མཚམས་ནས་མ་ཡིག་གི་ལྡེབ་གཉིས་པ་མ་རྙེད་པའི་སྐབས་འདིར་སྐོ་ རྒྱུ་ལྷག་ཡོད་པའི་རྗེས་སོར་མ་ཡིག་རྙེད་སྐབས་སྐོ་དགོས་ལགས།＞ ཁྱིམ་ན་སོགས་ཀྱིས་གང་དུ་བསྒོམ་པའི་ 20-323 གནས་དང་། བསྒོམ་པ་པོའི་གང་ཟག་དང་། རེ་ཞིག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སོགས་པས། ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་མི་འཕྲོག་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ དང་། མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་ལ་ ནན་ཏན་ཏུ་བསླབ་དགོས་པར་བསྟན་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། ཇི་ལྟར་གསང་སྔགས་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར། སྙིང་རྗེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་བསྐྱེད་ པའི་ཐབས་གཞན་བསྟན་པ་རྣམས་ཏེ། བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པའི་བར་དུ་སྦྱར་རོ།
我來為您翻譯這篇藏文文獻。這是多羅那他大師教言集中的一部分： 兩種瑜伽師明解註解·毗札訶日巴 總義 兩種瑜伽師明解註解·毗札訶日巴 頂禮佛陀！凡是現證圓滿正覺者，以及此處微小的安樂善行，皆是佛陀恩德。我雖無能，略有勇氣也是由於佛陀。因此頂禮于佛，愿恒時垂念！ 如寂天尊者所言："譬如漆黑夜空密雲中，閃電剎那顯現光明時，如是佛陀威力偶爾間，世間福德智慧暫時生。"正如此言，依佛陀威力，眾生偶發利他智慧或善心，因此此事亦應視為佛陀威力。 若問此論之密意、所詮及究竟意趣為何？大悲與空性[易於證悟而]修習，此即是此處之必要[所詮為空性大悲]。為度化他[大悲所需]眾故，為[聞法]菩提故。[已說明空性與大悲之安立，由此能解，解已則需要，依修能得無上果，故當結合修習。]修習為要，非僅聞法而已。 如雲："壽命短暫所知處眾多，壽量幾何亦難知曉故，如鵝從乳中取水般，自願[此處經文缺失兩頁，待後續發現時補充]家中等處說明修習處所，修行之補特伽羅，以及"暫時一切眾生"等詞說明如何趣入修習，即不被他緣奪走大悲之方便，以及生起未生之方便，並說明應當精進學習菩提心順品，以及於六度波羅蜜多行持，如密咒中所說，開示生起大悲與菩提心寶之其他方便等，乃至"應當修習"為止。 註：這是一篇關於修習大悲和空性的論著。文中部分內容因原文缺頁而不完整。方括號[]中的內容是對文義的補充說明。根據要求，我保持了原文的格式和完整性，對偈頌部分也儘量保持了對仗。
།མཇུག་གི་ དོན་ནི་ལམ་མདོར་བསྡུས་རྫོགས་སོ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་གི་འདི་བྲིས་སོགས་ནི་དགེ་བ་བསྔོ་ བའོ། ། ༄། །ཚིག་གི་དོན། ད་ནི་ཚིག་གི་དོན་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ལམ་རྣམས་ཀྱི་རིམ་པ་མང་དུ་ཡོད་ པ། རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་གཉིས་མདོར་བསྡུ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པར་འདོད་ པས་རེ་ཞིག །སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་འགོ་གནོན་ཞིང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་སླ་བའི་ཕྱིར། བློ་ཆོས་ལ་ འཇུག་པའི་སྒོ། ཡན་ལག་བདུན་པའི་རྣལ་འབྱོར་འདི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་རྣམས་ཀྱི་དང་པོའོ། ། ཞེས་གླེང་བའི་རྩ་བ་དང་འབྲེལ་བར་ཡན་ལག་བདུན་པ་མདོར་སྨོས་སོ། ། ༈ ཡན་ལག་བདུན་པ་བཤད་པ། དེ་ནས་ཡན་ལག་བདུན་པ་དངོས་ནི། ཕྱོགས་བཅུར་བཞུགས་པའི་ལ་སོགས་པ་སྨྲོས་ཏེ། ཕྱག་འཚལ་ཞིང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ། ༡ མཆོད་པ། ༢ སྡིག་པ་བཤགས་པ། ༣ བསོད་ནམས་ ལ་ཡི་རང་བ། ༤ མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བར་བསྐུལ་པ། ༥ བྱང་ཆུབ་ མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ། ༦ རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་༧སྟེ་བདུན་གྱི། དང་པོ་ལ་ ཕྱག་འཚལ་བ་ནི། ཕྱོགས་བཅུར་བཞུགས་པ་སྟེ། རབ་འབྱམས་མཐའ་ཡས་པའི་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་སྲས་དང་བཅས་པ་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ལ་ཕན་པར་མཛད་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྣམས་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་ལ་ཡང་། བྱང་སེམས་སོ་ སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་། མ་དག་ས་བདུན་དང་། དག་པ་ས་གསུམ་ལ་གནས་པ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན། 20-324 རྗེ་བཙུན་གྱིས། ཕལ་ཆེར་དོན་མེད་དོན་ཡོད་དང་། །རྣམ་ཀུན་དོན་ཡོད་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་ གསུངས་ཏེ་འགྲོ་བའི་དོན་དེ་དག་ཀྱང་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་གཅིག་ཏུ་ཕན་པར་ མཛད་ཀྱང་། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་ཅན་ རྣམས་དང་། རྫོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུས་སེམས་ཅན་རྣམས་གྲོལ་བར་མཛད་ པས་འགྲོ་ལ་ཕན་པར་མཛད་པ་དང་། དེ་ལྟར་གཞན་དོན་མཛད་པ་ཡང་། ནམ་མཁའ་ལྟ་ བུའི་ཐུགས་མངའ་བ་སྟེ། ཆོས་སྐུ་ཁོ་ནའི་རྣམ་རོལ་ཉིད་ལས་ནམ་དུ་ཡང་མ་འདས་མོད། འོན་ ཀྱང་། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱིས་དབང་ལས་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། ། ཞེས་པ་དང་། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱང་གནས་འདི་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་ཕན་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་ཐུགས་མངའ་བ་བསྡུས་པར་རིག་སྟེ། མདོར་ན་ཕན་པར་མཛད་པ་དང་། དོན་ དམ་པའི་ཐུགས་ནི་རང་གཞན་དོན་གྱི་སྐུ་གཉིས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སོ།
我來繼續翻譯這段藏文： 結語的含義即是"簡要道次第圓滿"。"我所寫"等句是迴向善根。 文句的含義 現在略述文句的含義。關於諸道次第雖有多種，就略攝二種瑜伽而言，欲勤修者且應：爲了調伏心垢及易生三摩地，作為心入法之門，此七支瑜伽是諸道次第之首。如是引言根本相關而略說七支。 七支解釋 其次，七支正文即："安住十方"等。即是： 頂禮並皈依 供養 懺悔罪業 隨喜福德 勸請不入涅槃而轉法輪 發殊勝菩提心 迴向圓滿菩提 關於第一項頂禮："安住十方"即無量無邊圓滿佛陀及眷屬，利益一切眾生。雖然諸菩薩以四攝事利益眾生，對於凡夫菩薩、不凈七地、清凈三地所住諸位，如至尊所說："多分無義有義及，一切有義應了知。"所說彼等利益眾生亦是唯一從六度門中作利益，然如虛空般通達勝義諦法性空性的智者們與諸圓滿佛陀以色身令眾生解脫而作利益，如是作他利者亦具虛空般智，雖唯是法身之遊舞從未超出，然依往昔願力及不可思議方式。以及諸位菩薩因趣向此境而攝受利益與勝義智，簡言之，利益與勝義智即是自他二利之二身與二種菩提心。
།དེ་ ཡང་ཇི་སྐད་དུ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་འཁྲུངས་ཤིང་། །སྙིང་རྗེའི་སེམས་ དང་གཉིས་སུ་མེད་བློ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ། །ཞེས་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས། རྒྱལ་སྲས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམས་ལས། སངས་རྒྱས་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ ཅན་དང་། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རིམ་པ་འདི་ལྟར་སྨོས་པ་ ཡིན་ནོ། །ཕྱག་འཚལ་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི། དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་དུས་ རྟག་ཏུ་སྟེ། ཇི་སྲིད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་བར་དུའོ། །ཞེས། དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ དམིགས་པ་ནི། །བདག་དང་མ་ལུས་སེམས་ཅན་རྣམས། ཞེས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ དོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྒྲལ་བར་ཞུགས་པ་དང་། །ཞེས་རྗེ་ བཙུན་གྱིས་གསུངས་སོ། །དམིགས་པའི་ཡུལ་གང་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི། འདྲེན་པ་མཆོག་ དང་མྱ་ངན་འདས། །འཕགས་པའི་ཚོགས་ལ་ཞེས་སོ། །ངོ་བོ་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ་ཞེས་པ་ 20-325 ཁས་ལེན་པ་སྟེ། རྗེ་བཙུན་གྱིས། འདི་ནི་དེ་དངོས་འདོད་པའི་ཁས་ལེན་དེ་ཡང་སྙིང་བརྩེ་ ལས་རིག་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ སྐྱབས་ཡུལ་ཐོག་མར་འདོད་པས་ཁས་ལེན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གནས་འདི་རྒྱས་པར་རྗེ་བཙུན་ གྱིས་རྒྱན་དང་། རྒྱུད་བླ་མར་གསུངས་པ། དེ་ངེས་པར་བལྟ་བར་བྱ་ལ། དེ་ལྟར་སྐྱབས་སུ་ སོང་ནས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱི་ཞེ་ན། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པའི་སྒོ་བྱིན་པ་ལས་ གྱུར་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པའི་སྒོར་གྱུར་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་གྱུར་པ་དང་། ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པའི་སྒོར་ཞུགས་པའི་དགེ་བ་སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་དང་། དེ་ལས་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་དང་། ཕྱི་མ་གཉིས་ནི། དགེ་བ་ཐམས་ཅད་འབྲས་ བུ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ་འདི་དག་བྱེད་དོ། །དེ་རྣམས་ལས། དང་པོ་ གསུམ་ནི་རང་དོན་གཙོ་བོ་དང་། བཞི་པ་གཞན་དོན་གཙོ་བོ་དང་། ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ་ནི་ཐུན་ མོང་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ལས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་དང་། གསུམ་པ་ཕྱི་མ་ གཉིས་ནི་ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་དང་། ལྷག་མ་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྒོ་སྟེ། ཀུན་ཀྱང་བསོད་ ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་པར་རིག་གོ །དེ་ཡང་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས། ལོངས་སྤྱོད་ལ་ལྟོས་པ་མེད་ པར་སྦྱིན་པ་བྱས་ནས། མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྡིག་པ་བཤགས་ཤིང་བསལ་ཏེ། མཐུན་ཕྱོགས་ དགེ་བ་རྒྱས་པས། གཞན་ལ་ཕན་པ་བླ་མེད་བསྒྲུབ་ནས། ཐམས་ཅད་ཀྱང་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བགྱིས་ཏེ། ཕྱིས་དགེ་བ་ཆུད་མི་ཟ་ཞིང་སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པ་ནི། མི་གནས་ པའི་མྱང་འདས་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ཡིན་ནོ།
我將翻譯這段藏文： 如所說："從佛菩薩中生起，悲心與無二智，菩提心是佛子因。"如是，從佛、佛子、菩提心中，佛是菩薩之因，彼是二種菩提心之因，故如此次第而說。 從頂禮到皈依即：時間殊勝從今始永時，即直至現前菩提為止。所緣殊勝即所緣是："我與無餘眾生等"，即一切眾生。如是所說："凡入度脫一切眾生者"，此為至尊所說。所緣境皈依處即："最勝導師與涅槃，聖眾"等。體性即"皈依"是承諾，如至尊說："此即彼體欲求之承諾，亦應了知由悲心。"是故，為一切眾生利益首先欲求皈依處即是承諾。此處廣說如至尊于《莊嚴論》與《寶性論》中所說，當決定觀彼。 如是皈依已，當作何事？即修積福德資糧之門轉為佈施，修積智慧資糧之門轉為持戒，圓滿二資之門趣入善根成佛支分，及彼之外利他支分。后二者即是一切善根成就菩提心要之支分。彼等中，前三以自利為主，第四以利他為主，第五第六是共同。其中第二智慧資糧從三摩地門，第三后二以智慧為主，餘者是福德門，皆應了知為福德資糧。 如是皈依后，無顧享用而行佈施，懺除違品罪業，增長順品善根，成辦無上利他，一切皆成無上菩提心要，后令善不失而成佛，此是趣入不住涅槃之門。
།ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ཡན་ལག་བདུན་ པའི་གོ་རིམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡན་ལག་ཕྱི་མ་དྲུག་ལས། དང་པོ་མཆོད་པ་ནི། མེ་ཏོག་རྣམས་ དང་བདུག་པ་མར་མེ་དྲི། རྣམ་མང་ཞལ་ཟས་རོལ་མོ་གོས་རྣམས་དང་སྟེ། ཟང་ཟིང་དང་། བྱས་དང་བྱེད་འགྱུར་དགེ་བ་དཔག་མེད་ཀྱི་མཐུ་ལས་བྱུང་བ། རྣམ་བྱང་གི་ཞིང་དང་། ཡོ་བྱད་ 20-326 དབུལ་བ་མཆོག་གི་སྦྱིན་པ་ལས་གྱུར་པ་འདིས་རྣམ་འདྲེན་སྲས་དང་བཅས་ལ་མཆོད་པར་ བགྱི། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རབ་མེད་དེ་བརྒལ་དཀའ་བའི་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྷུང་ བའི་བདག་དང་མཐའ་ཡས་པའི་བདག་གི་མ་སེམས་ཅན་རྣམས། ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། ལས་དང་འབྲས་བུའི་གནས་ལ་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར། མི་ཤེས་པའི་དབང་ གིས། མི་དགེ་བ་བཅུ་དང་མཚམས་མེད་པ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་སྤྱད་པ་ཐམས་ཅད་སོ་ སོར་བཤགས་ཤིང་། སླན་ཆད་སྲོག་ལ་བབས་ཀྱང་མི་བགྱིའོ། །ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ ལས་གྱུར་པ་ཡིན་ཙ་ན། འདི་ནི་ཉེས་པ་དང་མི་འགྲོགས་ཤིང་། ཕྱིན་ཆད་སྡོམ་པ་ཡིན་ལ་ཚུལ་ ཁྲིམས་ཀྱང་དེའི་ལས་ཅན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྨྲས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལམ་ ལ་ཞུགས་པ་དང་། །རྒྱུན་ཞུགས་ཕྱིར་འོང་ཕྱིར་མི་འོང་དགྲ་བཅོམ། །རང་རྒྱལ་རྒྱལ་བ་སྲས་ དང་བཅས་རྣམས་ཀྱི། །བྱས་དང་བྱེད་འགྱུར་དགེ་ལ་རྗེས་ཡི་རང་། །ཞེས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱིས་གཞན་གྲོལ་བར་མཛད་པ་ནི། གཞན་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ་དེ་ ལྟ་བུའོ། །བཞི་པ་གཞན་དོན་གྱི་ཡན་ལག་ནི། ཞི་བར་བཞེད་པའི་འབུམ་ཕྲག་རྒྱལ་བ་རྣམས། ། སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་གནས་པ་དེ་སྲིད་བཞུགས། །ཞེས་པས་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་གསོལ་ ནས་ཉོན་མོངས་ཏེ་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་རྩ་བ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་དུག་གིས་རྣམ་ པར་ཉམས་ཤིང་ཉེས་པའི་མ་རིག་པ་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་སྡུག་ བསྔལ་ཏེ་འཁོར་བའི་ཕུང་པོ་དང་ཉེར་སྤྱོད་ངན་སྐྱུགས་ཀྱི་ཁུང་བུ་ལྟ་བུ་དག་ལ་རབ་ཏུ་ཚང་ བའི་སེམས་ཅན་འདི་དག་རྣམས་ཞི་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་གྱིས་མྱ་ངན་མེད་པ་དང་། དེ་སྐད་ དུ་ཡང་། རྫོགས་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་རྣམས། །སྲིད་པ་ཟད་པས་དགྱེས་པར་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཟག་མེད་ཀྱི་དགའ་བའི་གཞིར་གྱུར་པས་དགའ་ཚལ་དང་ ཆོས་མཚུངས་ལ། དེ་མཐོང་བ་སྟེ་མངོན་དུ་བགྱི་བའི་སླད་དུ། བདུད་རྩི་ལྟ་བུའི་དམ་ཆོས་སྩོལ་ 20-327 ཞིག་སྟེ། ཆོས་འཁོར་བསྐོར་དུ་གསོལ། ཀྱཻ་ཕྱོགས་བཅུ་མ་ལུས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ ཞེས་ཆོས་གསུང་བར་བསྐུལ་པའོ།
我來翻譯這段藏文內容： 應當如是了知，此是七支次第。如是后六支分中，第一供養即："諸花與薰香燈明香，眾多飲食音樂諸衣"等物質供養，以及從已作與當作無量善根之力所生，清凈田及資具供養，從最勝佈施所生，以此供養諸導師及佛子。 第二即：于極難越渡輪回大海中墮落的我與無邊我之母眾生，於法性實相及業果之理極為愚闇。因此，以無明力，所造十不善及五無間等一切過失各別懺悔，從今以後縱遇命難亦不為之。如是，此即從持戒所生，此是不與過失相伴，今後守護律儀即是持戒之業用，故如是而說。 第三即："隨喜諸凡夫入道者，預流一來不還阿羅漢，獨覺諸佛及佛子等，已作當作諸善根。"以諸佛正法令他解脫，是利他之主要，如是。 第四利他支分即："愿諸欲證寂靜百千佛，住世乃至有情界盡際。"如是祈請不入涅槃已，煩惱即無明等根本及隨煩惱毒所損害，以無明過失及貪慾等力故苦，即輪迴蘊及受用如惡嘔吐坑般充滿的這些眾生，寂靜即一切苦無憂，如是亦說："圓滿佛及聲聞眾，以盡有漏而生喜。"以此方式。因成為無漏喜樂之基而與樂園相似，為令見彼即現證故，祈請賜予如甘露般之正法，即請轉法輪。啊！十方一切世尊等，如是勸請說法。
།ལྔ་པ་ནི། མ་ལུས་ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་འདྲེན་པ་ རྣམས་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་གིས་དུས་དེང་ནས་བརྩམ་སྟེ་བདག་གི་མ་སྟེ། སེམས་ཅན་འཁོར་བར་རྟག་ཏུ་འཁོར་བས་དང་། ཞི་བ་རྟག་ཅིང་བརྟན་པ་མ་ཐོབ་པས་མི་ བརྟན་པ་མཐའ་ཡས་ཤིང་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་མ་ལུས་པ་འདི་རྣམས་བུ་གཅིག་པ་ལྟར། བརྩེ་བས་ཡོངས་སུ་བཟུངས་ཤིང་། བསླབ་བྱ་དེ་ལས་གནོན་པ་ཅི་ཡང་མི་བགྱིའོ། །ཞེས་ པས། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་པར་ཁས་བླངས་ནས། སེམས་བསྐྱེད་པ་དངོས་ནི། བདག་ནི་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་འདིར་མི་གནས་ཏེ་ལས་ཉོན་གྱི་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པ་དང་། ཞི་བ་ ཆད་པའི་མྱང་འདས་ཀྱི་འབྲོག་དགོན་དེར་ཡང་བདག་མི་འགྲོ་སྟེ། ལྷག་མེད་དུ་ཞི་བར་མི་ བྱེད་པར། སྨོན་ལམ་དང་། སྤྲུལ་པ་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ལུས་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་ བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་དེ་དང་ལྡན་པས་བདག་གིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་མི་གནས་ པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ངེས་པར་འཐོབ་པར་བྱ་སྟེ། ལུས་པ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་བྱང་ ཆུབ་ལ་འགོད་པའི་ཕྱིར་ཁོ་ནར་ཡིན་གྱི་བདག་ཉིད་སྲིད་པའི་འཇིག་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ ནོ། །ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་ནི། ཡན་ལག་དྲུག་པོ་འདི་ལྟར་བགྱིས་པ་དང་། སྲིད་ཞི་མ་ལུས་པའི་ དགེ་བའི་མཐུ་ཡིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་གསལ་བར་མཐོང་པར་ཤོག་ཅེས་པ་སྟེ། མྱུར་དུ་ཐོབ་ པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཡི་རང་དང་། སེམས་བསྐྱེད་དང་། བསྔོ་བ་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒོ་ཅི་ཞེ་ན། ལྷག་མཐོང་ལམ་ནི་དེ་དོན་དང་། །རྣམ་པར་སྤྱོད་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་ ཚུལ་མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་ཡི་རང་ནི། དགེ་བའི་བསམ་པ་དང་། བྱེད་པ་དང་། འབྲས་བུ་ལ་ སོགས་པ་ཇི་སྙེད་པའི་གནས་ལ་དམིགས་ནས་ཡི་རང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཐ་མ་གཉིས་ནི། བྱང་ ཆུབ་ཕྲ་ཞིང་ཟབ་པ་ཇི་ལྟ་བའི་གནས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།
我來翻譯這段藏文內容： 第五即：愿十方一切導師垂念於我，從今時始，我之母即輪迴中恒常流轉，未得寂靜恒常堅固故不堅固、無邊超越計數之一切眾生，如獨子般以慈悲普遍攝持，于所學處決不違犯。如是，承許修學發心學處已，正發心即：我於此輪迴大海不住而不受業惑之生，于寂滅涅槃荒原彼處我亦不往，即不入無餘涅槃，而以願力、化身及不可思議身作有情利益。如是，具此方便故我當必定證得無上菩提不住涅槃，唯為安立無餘眾生於菩提故，非僅為自身滅盡輪迴而已。 第六即：如是作此六支，以有寂一切善力愿明見無上菩提。即愿速得。若問隨喜、發心及迴向等是何智慧門？如所說："毗婆舍那道，當知彼義及所行。"即與此理相同，隨喜即緣諸善意樂、所作及果等一切處而隨喜故，后二即緣菩提微細甚深如實之處故，如是而說。
། ༈ གང་ལ་འཇུག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད་བརྗོད་པ། དེ་ལྟར་ 20-328 ཡན་ལག་བདུན་པ་བཤད་ནས། གང་ལ་འཇུག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད་བརྗོད་ན། ༈ དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་མདོར་བསྟན་པ། དེ་ལ་ཐོག་ མར་མདོར་བསྟན་པ་ལ། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ནི། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ། གཤིས་ནི་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ཐམས་ཅད་སྟེ་གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པའམ་ ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་སྒྱུ་མ་ ལྟ་བུར་སྟོང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་པ་གང་སྟེ། འདིས་ནི། རྣལ་འབྱོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་བསྡུས་པར་བསྒོམ་པར་བྱ། ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ཏེ། དེ་ལ་ རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་ནི་འདི་ལྟར་ཏེ། འོག་ནས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ནི་རིག་ཅིང་མངོན་པར་བགྱི་བར་འདོད་པ་ཁོ་ནས་སོ། །དེ་ ནས་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་སྤྱོད་པ་དང་བཅས་པ་མདོར་བསྟན་པ་ནི། གྲོང་ལ་སོགས་པ་འདུ་ འཛི་དང་བཅས་པའི་ཡུལ་ལམ། འབྲོག་དགོན་པར་འདུག་ནའང་། གནས་འདི་མ་རུང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་དང་། ཤཱི་སི་ར་ཛ་དང་། ཚོང་དཔོན་སྦྱིན་པ་ལ་དཔའ་བ་དང་། ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱེས་པའི་རབས་དག་བསྐང་བར་ འོས་ལ། གང་ཡང་། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ནི། རྒྱལ་སྲས་ཤིན་ཏུ་ལས་དང་པོ་པས་ དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཡོན་རྣམ་པར་མ་སྤངས་པས་ནི། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཙམ་ཡང་སྒྲུབ་ མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གྲོགས་སྙིང་རྗེ་དང་ སྟོབས་མ་ཉམས་པས། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་སྤྱད་པར་འོས་པ་གང་ཡིན་པ་ དེའོ།
我來翻譯這段藏文內容： 所入瑜伽之闡述。如是已說七支后，若說所入瑜伽者： 勝義菩提心修習次第略說。 其中首先略說者，勝義發心即：一切諸法之自性或本質，從本初即一切，所取與能取或境與有境、分別與智慧等一切皆如幻而空而現。瑜伽士何者，此則攝入趣向瑜伽三昧者亦當修習。與此相關，其瑜伽士應當如是，即如下所說而修習，唯以欲了知證得一切諸法自性故。 其後略說世俗菩提心及行者：于城等喧鬧處或處於荒野，此處不宜，應當圓滿如慈力王、施尸羅惹、勇施商主、無能勝等菩薩本生傳。又于勝義菩提心，初學菩薩子則不應如是，以未斷除欲塵故，即使一心專注亦不能成就。如是彼菩薩以悲心力未衰退之菩薩友伴，即是菩提行，乃應為菩提而行者。
།དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་བས་ན་སྤྱད་པ་ཡང་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དངོས་སུ་སྤྱད་པར་བྱ་ཞིང་ཅི་སྟེ་མི་ནུས་ན། ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་ རྟག་ཏུ་སྟེ་ནམ་ཡང་ཉོན་མོངས་པས་ལྷག་པར་ཟིལ་གྱིས་མ་མནན་པར་སྤྱད་པར་བྱ་ཞིང་། དེའི་ཚུལ་ཡང་། ཟླ་བའི་ཞལ་སྔ་ནས། སྦྱིན་སོགས་ཆོས་གསུམ་འདི་དག་ཕལ་མོ་ཆེར། །བདེ་ 20-329 བར་གཤེགས་པས་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་བསྔགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཁྱིམ་པའི་སྔ་མ་ གསུམ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་པའི་ཕྱི་མ་གསུམ་ལ་གཙོ་ཆེར་བསླབ་པར་གསུང་སྟེ། དེ་ཡང་ཁྱིམ་ པས་སྦྱིན་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ལ་སློབ་ཅིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བཟོད་པ་ཕལ་ཆེར་ལ་ཕྱིས་སློབ་ ཅིང་འཇུག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ནི། རབ་ཏུ་བྱུང་ཕྱིན་འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ ལ་བརྟེན་དགོས་པའི་ཕྱིར། ལོངས་སྤྱོད་སྤང་དགོས་པས་སྦྱིན་པ་དང་། བསྲུང་བྱ་ཚུལ་ཁྲིམས་ ཀྱི་གཙོ་བོ་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་དགོས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། དགེ་སྦྱོང་དུ་ བྱེད་པའི་ཆོས་བཞི་ལ་གནས་པས་གནོད་པ་ལ་བཟོད་པ་ཡང་འགྲུབ་པས་ན། དང་པོ་གསུམ་ ལ་གནས་ནས། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ལ་རྩོལ་བ་ཆེས་ཆེན་པོས་འབད་ དགོས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་གསུམ་ལ་སླེབ་པར་འགྲུབ་སྟེ། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ ཡིན་ནོ། ། ༈ དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཅུང་ཟད་རྒྱས་པར་བཤད་པ། ད་ནི་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཅུང་ཟད་རྒྱས་པར་བཤད་ན། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་གྱི་རིམ་པས་འགྲུབ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རྒྱལ་སྲས་ཤནྟ་དེ་ བའི་ཞབས་ཀྱིས། ཞི་གནས་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས། །ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་ འཇོམས་པ་ཤེས་བྱས་ནས། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ཤིང་། དགོང་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་ ཀྱང་བཀའ་སྩལ་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་ཞི་གནས་དང་། །ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པར་བྱས་པས་ནི། ། མཚན་མའི་མཆིང་དང་དེ་བཞིན་དུ། །གནས་ངན་ལེན་གྱི་འཆིང་བས་གྲོལ། །ཞེས་པའོ།
我來翻譯這段藏文內容： 其中菩提即是無上，因此所行亦是無上，應當實際廣大行持佈施等，若不能行，則應當以意常時即永不為煩惱所勝而修行。 其方式亦如月面前所言："佈施等此三法多分，善逝對在家人讚嘆。"如是所說，在家人以前三為主，出家人以後三為主而學習。即在家人主要學習佈施，其後學習並趣入戒律與忍辱。出家后，因需依于清凈活命，故應捨棄受用而修佈施；因需住于別解脫戒為主的應護戒律故修持戒律；因住于沙門四法故成就忍辱。故住於前三后，以極大精進努力于所當修習之聞思修三，因此成就后三，此是就菩薩子而言。 勝義菩提心修習次第稍廣解說。 今當稍廣解說勝義菩提心修習次第，以止觀道次第而成就。如是聖子寂天足亦云："知以具足止觀，摧毀諸煩惱。"解深密經中亦宣說："瑜伽師以修習，止觀二法故，解脫相繫縛，如是解惡習繫縛。"
།དེ་ ལྟར་ཞི་གནས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ལྷག་མཐོང་གིས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྦྱངས་པས་ནི། མང་དུ་སྨྲ་བ་ངལ་ཏེ། མདོར་བསྡུ་ན། ཞི་གནས་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ཡང་། ཞི་བའི་ལྷ་ཆེན་པོས། ཐོག་མར་ཞི་གནས་བཙལ་བྱ་དེ་ཡང་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་ལ་མངོན་དགས་འགྲུབ། ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། འདོད་ཡོན་ལ་མ་ཆགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་དུ། ཇི་ སྐད་དུ། འདོད་ལྡན་ལ་ལ་ལུས་ཀྱང་བཅད། །ཁ་ཅིག་གསལ་ཤིང་རྩེ་ལ་བཙུག །ཞེས་པ་དང་། 20-330 བྱིས་དང་སྐལ་པ་མཉམ་སྤྱོད་ན། །ངེས་པར་ངན་འགྲོར་འགྲོ་འགྱུར་ཏེ། །སྐལ་མི་མཉམ་པར་ འཁྲིད་བྱེད་ན། །བྱིས་པ་བརྟེན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་གི་མཛའ་འགྱུར་ལ། །ཡུད་ ཙམ་གྱིས་ནི་དགྲར་ཡང་འགྱུར། །དགའ་བའི་གནས་ལ་ཁྲོ་བྱེད་པ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་མགུ་བར་ དཀའ། །ཕན་པར་སྨྲས་ན་ཁྲོ་བར་བྱེད། །བདག་ཀྱང་ཕན་ལས་བཟློག་པར་བྱེད། །དེ་དག་ ངག་ནི་མ་ཉན་ན། ཁྲོ་བས་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། བྱིས་དང་འགྲོགས་ན་ བྱིས་པ་ལ། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང་། །འཁོར་བར་དགའ་བའི་གཏམ་ལ་སོགས། ། མི་དགེ་ཞེས་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱུང་། །དེ་ལྟར་བདག་དང་གཞན་བརྟེན་པ། །དེས་ནི་ཕུང་བར་ འགྱུར་བར་ཟད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཁྱིམ་ནི་ཉེས་མང་ཅན། །ནམ་ཡང་ སྡིག་པའི་ལས་ཀྱི་གནས། །འཇོ་སྒེག་འཐབ་དང་ཀླག་ཅོར་ཅན། །ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། ། གཞན་ཡང་མཧཱ་ཙརྱ་ཤནྟ་དེ་བས། མཐོ་ལ་ཕྲག་དོག་མཉམ་ལ་འགྲན། །དམའ་ལ་ང་རྒྱལ་ བསྟོད་ན་དྲེགས། །མི་སྙན་བརྗོད་ན་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེ། །ནམ་ཞིག་བྱས་ལ་ཕན་པ་འཐོབ། །ཅེས་ དང་། ནགས་ན་རི་དྭགས་བྱ་རྣམས་དང་། །ཤིང་རྣམས་མི་སྙན་བརྗོད་མི་བྱེད། །འགྲོགས་ན་ བདེ་བ་དེ་དག་དང་། །ནམ་ཞིག་ལྷན་ཅིག་བདག་གནས་འགྱུར། གཞན་ཡང་ནམ་ཞིག་རྒྱབ་ ཏུ་མི་ལྟ་ཞིང་། །ཆགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞིག་གུ། །ས་ཕྱོགས་བདག་གིར་གཟུང་མེད་པ། ། རང་བཞིན་གྱིས་ནི་ཡངས་རྣམས་སུ། །རང་དབང་སྤྱོད་ཅིང་ཆགས་མེད་པར། །ནམ་ཞིག་ བདག་ནི་གནས་པར་གྱུར། །ལྷུང་བཟེད་ལ་སོགས་ཉེ་ཚེ་དང་། །ཀུན་ལ་མི་མཁོའི་གོས་འཆང་ ཞིང་། །ལུས་འདི་སྦ་བ་མ་བྱས་ཀྱང་། །འཇིགས་མེད་གནས་པར་ནམ་ཞིག་འགྱུར། །ཞེས་ གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་མདོར་བསྡུ་ན། རྟག་ཏུ་ཟིལ་གྱིས་གནོད་བྱེད་མང་། །ཀྱེ་མ་ནམ་ཞིག་ འདི་ལས་ཐར་འགྱུར་ཞེས། །བློ་ལྡན་དེ་ནི་དབེན་པ་འཚོལ་བར་བྱེད། །ཉེས་མང་ཁྱིམ་དུ་ གདོན་མི་ཟ་བར་སྤངས། །ཞེས་སྨྲས་པའོ།
我來完整翻譯這段藏文內容： 如是以止息煩惱，以觀凈除所知障，雖言說勞累，略說之，止修習方式如大寂天所言："首當尋求止，彼亦成就於，無世間貪著。"如是所說，以無貪著欲塵為前行。為此如說："有貪者或斷身體，或有刺于尖樁上。"又云："若與愚者同行，必定趣向惡趣，若引至不同等，依愚者何所為？一剎那成為友，須臾亦成仇，于可喜處生嗔，凡夫難令滿意。說利益則生嗔，於我亦違背利，若不聽彼等語，以嗔趣向惡趣。"又云："若與愚者共處，于愚者必定生，自讚毀他及，喜輪迴之談等。如是依于自他，僅成敗壞而已。"因此如是說："在家多過患，永為罪業處，嬉笑鬥爭與喧囂。" 複次大行者寂天說："于高者妒忌，與等者競爭，于低者傲慢，受贊則驕慢，說不悅則生嗝，何時所作得利益。"又云："林中鹿與鳥，及諸樹木等，不說不悅語，何時我與彼，安樂共居住。複次何時不顧后，成無貪著時，于無執為己有處，自然廣闊中，自在行無著，何時我安住。持缽等少許，著眾不需衣，雖不藏此身，何時成無畏而住。"如是說已。其摘要為："常有眾多損惱故，嗟乎何時得脫此，智者彼求寂靜處，必定舍離多過家。"如是所說。
གནོད་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་དེ་འགྲོ་སྟེ། །ཞེས་པ་ 20-331 ནི། དེ་ཉིད་ལས། ཇི་སྐད་དུ། ཁང་སྟོང་ཤིང་དྲུང་ཕུག་དག་ཏུ། །གང་དུ་ཇི་སྲིད་འདོད་གནས་ ཏེ། །ཡོངས་འཛིན་བསྲུང་པའི་སྡུག་བསྔལ་སྤངས། །ལྟོས་པ་མེད་པར་བག་ཡངས་སྤྱོད། ། རང་དབང་སྤྱོད་ཅིང་ཆགས་མེད་ལ། །གང་དག་ཡང་ནི་འབྲེལ་མེད་པ། །ཆོག་ཤེས་བདེ་སྤྱོད་ གང་ཡིན་པ། །དབང་པོས་ཀྱང་ནི་དེ་སྙེད་དཀའ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསམ་ནས་རྣལ་འབྱོར་ དུ་བྱ་བ་ནི་མང་ངམ་ཉུང་ངུ་ཐོས་ཀྱང་། ཞེས་སོགས་འབྲེལ་ཏེ། དེ་ལ་ནང་རྣལ་འབྱོར་ལ་ གཞོལ་པའི་སེམས་དཔའ་དེ་དབེན་པ་འཚོལ་ཞིང་། མང་ངམ་ཉུང་ངུར་ཐོས་ཀྱང་རྒྱལ་སྲས་ རྣམས། རྟག་ཏུ་བསྒོམ་པ་ལྷུར་ལེན། ཞེས་པ་ནི་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་ནི་སྒོམ་པ་ལྷུར་ལེན་ གྱིས། ཐོས་པ་དང་རྩོད་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་རྒྱུད་ནི། རྒྱལ་སྲས་ཆེན་པོ་ཨ་ཏི་ཤས། མངོན་སུམ་ རྗེས་དཔག་དགོས་པ་མེད། །མུ་སྟེགས་རྩོད་པ་བཟློག་ཕྱིར་ཡིན། །ཞེས་ཀྱང་གསུང་སྟེ། རྟོག་ གེ་དང་རིག་བྱེད་དང་། བྷ་ར་ཏ་དང་། ཀླུའི་འབུམ་པ་དང་། ལྷའི་ཨིནྡྲ་བྱ་ཀ་ར་ཎ་ལ་སོགས་ པའི་འདའ་བར་བྱེད་པ་ལ། མང་ངམ་ཉུང་ངུར་ཐོས་ཀྱང་བྱིས་པ་རྣམས། །ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་ འདི་ན་ཁེངས་པར་བྱེད། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན། རྒྱལ་སྲས་ཁྱིམ་སྤངས་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་དེ་ ལྟར་བསྒོམ་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བྱེད་དོ། །ཅི་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་བསྒོམ་པ་ལྷུར་ལེན་ན། ཉུང་ ངུར་ཐོས་པས། ཆོག་གམ་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པས་ཤིན་ཏུ་མང་དུ་ ཐོས་དགོས་པ་ཡང་། ཐོས་པས་མི་ངོམ་ཉིད་དང་ནི། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ས་ཐོབ་ནས་ ཀྱང་ཐོས་པ་ཚོལ་བའི་ཕྱིར། འདི་ན། ཕྱུག་བདག་གི་བརྟུལ་བཞུགས་ཅན་ཐོས་པ་དྲི་མེད་ལ་ ལྷག་པར་བརྙས་པ་དག་ནི་བདུད་ཀྱི་འཇུག་པ་ལས་གཞན་དུ་ཅི། དེ་བས་འདིར་བྱང་སེམས་ དང་བྱིས་པ་ཐོས་པའི་དགོས་པ་མིན་མཚུངས་ཏེ། དང་པོ་ནི། ཚིགས་བཅད་གཅིག་ཁོ་ན་ཐོས་ པ་ཡང་སྒོམ་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བྱེད་པ་དང་། བྱིས་པ་ཞེས་པ་སྤྱིར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་ འཇུག་ཀྱང་། འདིར་ནི་ཡང་དག་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་འཕགས་པ་ལ་མངོན་དུ་ 20-332 ཕྱོགས་པས་འཕགས་པའི་རིགས་ཡིན་པས། བྱིས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཁམས་ལ་མི་དགའ་བ་ རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་ནས། མི་བསྒྲུབ་པོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་ཁེངས་པ་དེ་ནི་འཚོ་བ་པ་བཞིན་རྣམ་པར་ཉམས་ཞེས་པ་ལ། འཚོ་བ་པ་ནི་ མི་དབུལ་པོའི་ཁྱད་པར་ཞིག་སྟེ། འཚོ་བ་པ་རིགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་མི་སྨོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱ་བ་ བཟང་པོ་ལ་མི་འཇུག་པས་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པའོ།
我來完整翻譯這段藏文內容： "他去無害之處"，即從彼處所說："于空房樹下諸山洞，隨欲所住於何處，舍離攝護之苦惱，無所依止而自在。自在行無貪著，與誰亦無繫縛，知足樂行者，帝釋亦難及。"如是思已，瑜伽所為雖多聞少聞等相關。於此內瑜伽專注之菩薩尋求寂靜處，雖多聞少聞諸菩薩子常精進修習。此說佛陀聖教以修習為主，非以聞思爭論為主之續，如大菩薩阿底峽所說："現量比量無所需，為遮外道諍論故。"又于思維及吠陀、婆羅多、龍藏、天之因陀羅語法等超越者言："雖多聞少聞諸愚者，僅以聞故於此生慢。"略說之，菩薩子舍離在家，如所聞如是修習為要義。若問諸菩薩子以修習為主，少聞可否？為求證一切智故極需多聞，如說"以聞不滿足"，故得地后亦求聞故。於此，諸富者之持戒者極度輕蔑無垢聞法，除魔之行為外復何所為？是故於此菩薩與愚者聞法之所需不同，初者雖僅聞一偈頌亦以修習為要義，愚者雖通指一切凡夫，然於此處，入正道者趣向聖者故為聖種，愚者即不喜正法者，顯示彼等僅以聞足而不修習。僅以聞而生慢者，如營生者般損壞。營生者即貧者之差別，營生者以不願望種姓尊貴故不入善業，如常苦惱然。如是所說。
།དེ་ནས་བློ་དང་ ལྡན་པ་དེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ཡིན། དམ་པའི་ཆོས་ནི་འཚོལ་བར་བྱེད། །མན་ ངག་གི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱིས་ཐོས་པ་དེ་དག་གང་ལས་ཐོས་པར་འགྱུར་བ། དམ་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་ པའི་རྐྱེན་གྱི་གཙོ་བོ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལས་ཏེ། བསྟེན་ཚུལ་རྗེ་བཙུན་གྱི། སྐྱོ་བ་སྤང་ལ་ བརྟེན། བཀུར་སྟི་རྙེད་པ་དག་དང་རིམ་གྲོ་དང་། །སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་ པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །བསྟེན་ནས་ཀྱང་དམ་པའི་ཆོས་འཚོལ་བར་བྱེད་དོ། ། དེའི་ཕྱིར་བསྟེན་པས་སོ། །དཔེར་ན་དཔལ་འབྱུང་པའི་རྣམ་ཐར་ལས། བླ་མ་བསྟེན་པའི་ ཚུལ་ལྟར་བསླབ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ནོར་བཟང་གི་བླ་མ་བརྒྱ་རྩ་བསྟེན་པ་བཞིན། བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསླབ་པར་བྱའོ། །མན་ངག་མཆོག་གིས་ནོར་བླང་ནས་ཞེས་པ་ ནི། དེ་ལྟར་དམ་ཆོས་འཚོལ་ཞིང་མང་དུ་ཐོས་ནས་ཀྱང་། ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མན་ངག་ དང་ལྡན་པར་བྱས་ནས་སྒོམ་པ་ལ་ཕྱོགས་པའོ། །ཞེས་པའོ། །དེ་ནས། གང་དུ་བསྒོམ་པའི་ གནས་བརྟན་དེ། ནགས་འདབ་བབ་འཆོལ་སྐྱེ་བོ་ཡིས། །ནམ་ཡང་བསྐྱོད་པ་མེད་པའི་ གནས། །དེ་སྐད་དུ། རྒྱལ་སྲས་ཙནྡྲ་གོ་མིས། ནགས་ཀླུང་ཆུ་གཙང་ངོས་བདེ་དབེན་པ་སྐྱིད་པ་ གང་། །ཅི་སྟེ་ལྷ་ཡི་བུ་མོ་དྲི་ཞིམ་བྱུག་པ་ཡི། །ལན་བུའི་རྒྱན་དུ་ཐོགས་པའི་རྒྱུན་ལྡན་མེ་ཏོག་ བཅས། །མཛེས་པ་ཟིལ་གནོན་ལྷ་ཡི་ཚུལའང་ཡོད་འགྱུར་རམ། །ཞེས་དང་། རྩ་བ་འབྲས་བུ་ ཤུན་པ་ལོ་མ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ལྗོན་ཤིང་ལྡན། །ནགས་ཚལ་ལྟོས་མེད་རི་བོའི་ཆུ་རྒྱུན་ 20-333 གསལ་བབས་ཆགས་པ་མེད་པའི་གནས། ཆུ་ཀླུང་ཡངས་པའི་མཐའ་རུ་འབྲས་བུ་རྒྱ་ཆེན་ ལྷུང་བས་བརྒྱན་པ་ཡི། །ཉམས་དགའ་བས་མཐའ་ཅི་ཞིག་མེད་དེ་དམྱལ་དོང་ཁྱིམ་དུ་བསླུས་ ཏེ་སྡོད། །རི་སུལ་ཡངས་པ་སྐྱེ་བོ་ལྷུག་པ་མེད་པས་རབ་བདེ་བ། །ཉེར་སྤྱོད་རྒྱ་ཆེན་ཁོར་ཡུག་ ནགས་ཚལ་སྔོ་འཁྲུངས་འཕྲེང་བ་སྒྲེངས། །ཆུ་ངོགས་སྙན་པ་ཕུ་ཆུའི་རྒྱུན་སྒྲ་རྔ་ལྟར་སྙན་པ་ ཡི། །བདག་ཅག་ཉོན་མོངས་ཡུལ་མ་ཡིན་ཞེས་མགྲོན་ལ་སྒྲོགས་པ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་ ཏེ། ཚིགས་བཅད་དང་པོས། ལྷ་ཡི་ཆུ་བོ་ནགས་ཀླུང་མཆོག་སྟེ། དང་པོས་ཉོན་མོངས་འཕེལ་ ཞིང་། ཕྱི་མ་ཆགས་བྲལ་ཡིད་འབྱུང་བའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བསྟན་ལ། ལྗོན་ཤིང་ ལྡན་ཡན་ཆད་རི་དང་རི་བོའི་ཆུ་རྒྱུན་ནས་དགའ་ཞེས་པའི་བར་དང་། ཉེར་སྤྱོད་རྒྱ་ཆེན་མན་ ཆད་ཀྱིས་དེར་བཟའ་བཏུང་སོགས་ཀྱིས་ངལ་ཏེ། ལས་ཀྱི་མཐའ་ལ་མ་ཞུགས་ཀྱང་། བདག་ པོས་མ་བཟུང་བ་དག་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་པས་སོ།
我來完整翻譯這段藏文內容： 其後，彼具慧者，親近善知識，尋求正法。具要訣精要者從何處聽聞彼等，從行持正法之主要助緣善知識處，如尊者所說親近之法："舍離厭離而親近，供養利養及承事，以修行門親善知識。"如是所說。親近后亦尋求正法。因此親近。如吉祥生傳記中說："如親近上師之法而學。"如善財親近百零一位上師般，我等亦當如是學習。"以勝要訣取寶藏"者，如是尋求正法多聞之後，一切所聞亦具足口訣而趣入修習。如是。 其後，於何處修習之堅固處，林緣無序眾生，任何時候不動搖之處。如是，菩薩月官說："林中清流岸邊安樂寂靜處，若有天女塗抹妙香，耳環莊嚴常有花，能勝妙麗天人儀否？"又說："根果皮葉圓滿具足諸樹木，林中無系山泉清流無著處，廣河兩岸以大果落下莊嚴，樂境無有邊際何故受騙住地獄洞宅？山谷寬廣眾人散漫不住故極樂，受用廣大周遍林木青茂懸掛花鬘，水岸悅耳山泉流聲如鼓般悅意，我等煩惱非境界如是向客人宣說然。" 初偈頌云：天河林木最勝，初者增長煩惱，後者離欲令生厭離之處故。從具足樹木以上至山與山泉乃至喜樂之間，以及從廣大受用以下，于彼飲食等疲勞，雖未入業邊，無主所攝者易得故。
།གཞན་ཡང་། འབྲོག་དགོན་པར་བསམ་ གཏན་བསྒོམ་པ་ལ་མི་སྐྱོ་བའི་ཉེར་སྤྱོད་དང་ལྡན་ལ། ཁྱིམ་གྱི་ཉེར་སྤྱོད་ནི། རྣམ་པར་གཡེང་ བར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན། བས་མཐའ་ཅི་ཞིག་མེད་དེ་སོགས་གསུངས་སོ། །ནགས་ཚལ་ལྟོས་ མེད་ནི་དགྲ་དང་གཉེན་གྱི་བྱ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པས། གཡེང་བའི་རྒྱུ་མེད་པས་དང་། རི་སུལ་ ཡངས་པ་ནི་བདག་ལ་གནོད་པ་དང་ཆགས་པའི་སྐྱེ་བོ་མེད་ཅིང་། གཞན་གྱིས་མ་བཟུང་པས་ སྤྱོད་པ་སྤང་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ནགས་འདབ་ཞེས་སྨྲོས་ལ། སྐྱེ་བོ་ལྷུག་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་ སྤྱོད་པ་མ་བསྡམས་པར་ལྷུག་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེ་བས་ནི་བབ་ཅོལ་སྐྱེ་བོ་ཡིས། །ནམ་ཡང་ བགྲོད་པ་མེད་པའི་གནས། །ཞེས་སྨྲས་པའོ། །དེ་ལྟར་མ་བསྡོམ་པ་ཁྱིམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུག་ན། རང་ཉིད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་མ་བསྡམས་པར་སྤྱོད་ལ། ཤིན་ཏུ་ཉོན་ མོངས་པར་སྤྱོད་པ་དག་སྣང་བ་ནི། རང་ཉིད་ཡང་ཉོན་མོངས་སྟོབས་སུ་འགྱུར་པ་ལས། དེ་ དག་མེད་པའི་ཕྱིར། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆེར་སྐྱེས་སླ་བས་རབ་བདེ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྔ་ལྟར་སྙན་ 20-334 པ་ཡིན་སོགས་ཀྱི་དོན། ནགས་ཚལ་སོགས་དབེན་པ་ནི། བདག་ཅག་ཉོན་མོངས་ཞེས་སོགས་ བརྗོད་པར་བྱའོ། །མི་མཆོག་དེ་ནི་དེར་སོང་ནས། །དྲང་པོའི་ལུས་ཀྱི་གནས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ ནི། དབེན་པ་དེར་རྗེ་བཙུན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཆོས་བདུན་གྱི་ལུས་གནད་དང་ལྡན་པར་ བྱའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ཡན་ཆད་རྣལ་འབྱོར་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཚུལ་ཡང་མཧཱ་ཨ་ཙརྱ་པདྨའི་ངང་ཚུལ་གྱིས། དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ཞི་ གནས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་ལ་གནས་ཏེ། ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཕྱོགས་སུ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཤིང་། སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་། བསོད་ནམས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱས་ལ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་སྔོན་དུ་བྱས་པས། འགྲོ་ བ་མཐའ་དག་འདོན་པའི་བསམ་པ་ནན་དུ་གྱུར་ནས། ལུས་དྲངས་པོར་བསྲང་ལ་སྟན་བདེ་ བའི་སྟེང་དུ་འདུག་སྟེ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པོ། །ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་ལ་ གནས་ཏེ། ཞེས་པ་ཞི་གནས་ཀྱི་རྒྱུ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཁྱིམ་ནི་ཞེས་ སོགས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།
我來完整翻譯這段藏文內容： 複次，牧地靜處修習禪定不厭之受用具足，而家中受用則令散亂，故說"何故無邊際"等。"林中無系"者，不顧慮敵友之事，無散亂因，"山谷寬廣"者，無害己及貪著之人，他人未執而遠離行為。是故說"林緣"，"眾人散漫"者，煩惱行為不制而散漫而行，故說"無序眾生，任何時候不行至之處"。如是不制之在家人等共處時，自己亦不制煩惱而行，若見極為煩惱而行者，則自己煩惱亦增盛，因無彼等故，禪定易生故極樂。是故"如鼓般悅意"等義，林木等寂靜處，應說"我等煩惱"等。"彼勝士往彼處已，應以正直身而住"者，于彼寂靜處，應具足尊主毗盧遮那七法之身要。如是以上是入瑜伽之前行次第。 其法亦如大阿阇黎蓮花性所說："如是住于戒等奢摩他資糧已，于悅意方所，禮敬一切佛菩薩等，懺悔罪業，隨喜福德，唯以大悲為先導，為救度一切眾生之意趨強烈已，端正其身，于安樂座上結跏趺坐而成就三摩地。"如是所說而行。"如是住于戒等奢摩他資糧已"者，奢摩他之因戒為先行，如是所說"家即"等。
།ཡིད་འོང་པའི་ཕྱོགས་ནི། ནགས་འདབ་ཞེས་སོགས་སྨྲས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། དབེན་པ་དེར་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡན་ལག་ བདུན་པ་བྱ་བ་ཡིན་ལ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་སྔོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་བསྒོམ་པ་དང་། འགྲོ་བ་མཐའ་ དག་འདོན་པའི་བསམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནས་ལུས་དྲང་པོར་བསྲང་ བ་ལ་སོགས་པས། ལུས་གནད་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དྲང་པོའི་ལུས་ཀྱི་སོགས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། ། ༈ ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་བཤད་པར་བྱ་བ། ད་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་པར་སྒྲུབ་བོ་ཞེས་པ་འདིར་བཤད་པར་བྱ་བ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་སེམས་ ནི་བཟུང་བྱ་སྟེ། །ཞེས་པ། རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ནང་སེམས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལ། སེམས་ཁོ་ནར་ དམིགས་ཏེ། རྟོག་མེད་དུ་འཇོག་པ་དང་། དེ་ཉིད་ཡུན་བསྲང་བ་སྟེ། འཇོག་པ་དང་། རྒྱུན་དུ་ 20-335 འཇོག་པའོ། །འདིར་ནི་དབང་པོ་རྣམ་པར་བསྡུ་བ་ནི། སྔ་མ་ནས་བྱིང་རྒོད་སྤངས་ཏེ། རྣམ་ རྟོག་གི་རྒྱུ་སྤངས་ནས་དབང་པོ་ནང་དུ་བསྡུས་ཏེ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ཉེར་འཇོག་གོ །རྣམ་ རྟོག་མང་པོས་རྣམས་ཉམས་ཚེ། རྒྱ་མཚོའི་རླབས་བཞིན་ཞི་བར་བྱ་བ་ནི་བླན་ཏེ་འཇོག་པ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་མང་དུ་སྐྱེས་པ་ན་དེ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སླར་ཡང་མཉམ་པར་འཇོག་པའོ། །ཡིད་ནི་ རྣམ་པར་གཡེང་གྱུར་ན། དེ་ཚེ་དྲན་པས་གདུལ་བར་བྱ་ཞེས་པ་ནི། ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་རབ་ ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་འཕྲོས་ཀྱང་དང་དུ་མི་ལེན་པ་དང་། བརྗེད་ནས་རྣམ་པར་ གཡེངས་ན་དྲན་པས་ཟིན་པར་བྱས་ནས་དེ་ལ་ཉེས་པར་ལྟ་ཞིང་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ལ་མི་ དགའ་བ་སྤངས་ཏེ་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་མཧཱ་པུ་རུ་ཥས་སྒོམ་རིམ་ ལས། གང་གི་ཚེ་དེ་ལ་མི་དགའ་བར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་བལྟས་ ནས་དེ་ལ་དགའ་བར་བསྒོམ་ཞིང་། རྣམ་པར་གཡེང་བ་ལ་ཉེས་པར་ལྟ་བས་མི་དགའ་བ་རབ་ ཏུ་ཞི་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འདོད་ཡོན་སྤྱད་པ་དྲན་པ་སོགས། །དེ་ཚེ་དཔལ་དང་ ལུས་འདོད་པ། །འདུས་བྱས་ཡུད་ཙམ་གར་མཁན་དང་། །དུས་ཀྱི་སྤྲིན་དང་གློག་འགྱུ་ མཚུངས། །འཁོར་བ་སྦྲུལ་གྱི་རོ་འཛིན་ན། །ཀྱེ་མ་བདག་ནི་གཡེང་བའི་གནས། །ཞེས་པས་ འདོད་པའི་ཉེས་པ་དང་། དེ་སྤང་ནས་དབེན་པ་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཕན་ཡོན་ཡིད་ལ་བྱེད་ པ་ནི། འདུལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། ཅི་སྟེ་གང་གི་ཚེ་སྔོན་རྒོད་པ་དང་རྩེས་པ་ལ་ སོགས་པ་དྲན་ཞིང་བར་བར་དུ་སེམས་རྒོད་པར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ ཡིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རྒོད་པ་ཞི་བར་བྱའོ།
我來完整直譯這段藏文內容： 悅意方所者，即所說"林緣"等。"佛及"等者，于彼寂處如前所說應行七支，唯以大悲為先導者為修習，救度一切眾生之意乃發菩提心，其後以端正其身等示身要，是故說"以正直身"等。 今當解說現證三摩地： 今當解說"今當現證三摩地"，所謂"心之心應執持"者，瑜伽師于內心性之處，唯緣於心，無分別而安住，及延長其時即安住及相續安住。此中攝諸根者，從前已斷沉掉，斷分別因已攝諸根于內而等持，即近住。多分別破壞時，如海浪般令寂靜者即重新安住，謂多分別生起時知已復等持。"心若散亂時，彼時應以念調伏"者，即令寂靜及極寂靜，雖分別散亦不縱容，若忘失散亂則以正念攝持，見其過患而斷除不樂等持而安住。如大丈夫蓮花戒于修次中說："何時見彼不樂時，觀察三摩地功德而修習喜樂，由見散亂過患故令極寂靜不樂。"又說："憶念受用欲塵等，彼時莊嚴身所欲，諸行剎那如舞者，及如時云電變幻，輪迴蛇毒執持時，嗚呼我是散亂處。"以此示欲之過患，斷彼已作意靜處及禪定功德即調伏。如彼中說："若何時憶念昔時戲笑等而見其間心散亂時，以作意無常等厭離事而寂靜散亂。"
།ཞེས་གསུངས་ སོ། །གཞན་ཡང་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་རྨོངས། །ཆོམ་རྐུན་དགྲ་ཆེན་འདི་དག་རྣམས། །བྱམས་ དང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་དང་། །མི་སྡུག་ཏིང་འཛིན་དཔུང་གིས་བཅོམ། །ཞེས་པ་ལ་གཏི་ མུག་ཤས་ཆེ་བར་བྱིང་བ་དང་། འདོད་ཆགས་ཤས་ཆེ་བར་རྒོད་པ་དང་། ཞེ་སྡང་ཡང་དེ་དང་ 20-336 ཕྱོགས་མཐུན་པར་རིག་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་རིམ་པ་བཞིན་རྟེན་འབྲེལ་དང་། བྱམས་པ་དང་། མི་ སྡུག་པ་བསྒོམ་པས་བསལ་ཞིང་། དེར་མདོར་བསྡུ་ན། བྱིང་རྒོད་སྤང་སྟེ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་རྩེ་ གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ། བྱིང་བ་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་། རྒོད་པ་ལ་སེམས་མི་སྡུག་པ་ ལ་སོགས་པས་བསལ་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། གང་གི་ཚེ་བར་སྐབས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་ པ་སེམས་ཕྱིར་རོལ་དུ་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དེའི་ཚེ། སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཤེས་པར་བྱས་ ལ། མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཞི་བར་བྱས་ཤིང་། མྱུར་དུ་དེ་ ཉིད་ལ་བྱང་སེམས་ཕྱི་ཕྱིར་རོལ་གཞུགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ཅི་སྟེ་གང་གི་ཚེ་གཉིད་དང་ རྨུགས་པས་ནོན་ཏེ་དམིགས་པ་འཛིན་པ་ལ་མི་གསལ་ཞིང་སེམས་བྱིང་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པའི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་དངོས་པོ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ ཡོན་ཏན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བྱིང་བ་བསལ་ལ། དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་དམ་དུ་བཟུང་ངོ་། །ཞེས་ གསུངས་སོ། །སེམས་ནི་སྒོ་གཏན་བཅུག་པ་ལྟར། །རྣམ་རྟོག་རླུང་གིས་གཡོ་བ་མེད། །ཅེས་ པ་ནི་དེ་ཉིད་ལས། གང་གི་ཚེ་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་གཉིས་ཀ་དང་བྲལ་བའི་ཚེ། མཉམ་པར་ འཇུག་ཅིང་སེམས་རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་བར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་རྩོལ་བ་ཀློད་དེ་བཏང་ སྙོམས་སུ་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱིང་རྒོད་དང་བྲལ་ནས། སྒོ་གཏན་བཅུག་པ་ལྟར་སེམས་ མི་གཡོ་བར་གནས་པ་ལ་རིང་དུ་འཇོག་པ་ནི། མཉམ་པར་འཇོག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཞི་གནས་ གྲུབ་བོ། །ཕན་ཡོན་ནི། འདོད་པ་རྣམས་ལ་དགར་མི་འགྱུར། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་བདེ་བ་ ཐོབ། ཅེས་ཏེ་དང་པོ་ཞི་གནས་གྲུབ་པའི་སེམས་ཀྱིས་དང་། ཕྱི་མ་ལུས་ཀྱི་གཙོ་ཆེ་སྟེ། དེ་ལྟར་ ན་ཚིག་གི་དོན་ཏོ། དེ་ལ་སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་པོ་ཉིད་དང་། སྤོང་པའི་འདུ་བྱེད་ བརྒྱད་པོ་ཅི་ཞེ་ན། དང་པོ་རྗེ་བཙུན་གྱིས་རྒྱན་ལས། དམིགས་པ་ལ་ནི་སེམས་གཏན་ནས། ། དེ་རྒྱུན་རྣམ་པར་གཡེང་མི་བྱ། །རྣམ་གཡེང་མྱུར་དུ་རྟོག་བྱས་ནས། །དེ་ལ་སླར་ཡང་སླན་ 20-337 པར་བྱ། །བློ་ལྡན་གང་ནས་གོང་དུ་ཡང་། །སེམས་ནི་གང་དུ་བསྡུ་བར་བྱ། །དེ་ནས་ཡོན་ཏན་ མཐོང་བའི་ཕྱིར། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སེམས་འདུལ་ལོ།
我將為您完整直譯這段藏文： 如此所說。複次："貪慾嗔恚癡，此等大寇敵，以慈緣起及，不凈三昧軍摧毀。"於此中，以愚癡力重者為沉沒，以貪慾力重者為掉舉，嗔恚亦知與彼相順，于彼等依次以修習緣起、慈心及不凈而遣除。此中略說，斷除沉掉而令心續一境為成就時，于沉沒生起歡喜，于掉舉以心不凈等遣除。如說："何時中間貪等令心向外散亂時，知心散亂已，以修不凈等令散亂寂靜，速疾于彼安置菩提心於後後外。"又說："若何時為睡眠昏沉所壓而於所緣執持不明且心沉沒時，以修光明想及作意最喜事佛等功德而遣除沉沒，于彼所緣堅固執持。"如此所說。 "心如關閉門，分別風不動。"如彼中說："何時離沉掉二者時，等入而見心自然生起時，放鬆精進而作舍。"如是離沉掉已，如關閉門般心不動搖而長久安住，即名等持，奢摩他成就。功德者："于諸欲不樂，以極輕安得樂。"初者以奢摩他成就之心，後者以身為主，如是為文義。 於此心住九方便及斷行八者為何？初者尊者于莊嚴中說："于所緣繫心，其相續不散，速知散亂已，復更于彼攝，具慧從此上，應攝心於何，為見功德故，調心三摩地。"
།རྣམ་གཡེང་ཉེས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ། དེ་ལ་མི་དགའ་ཞི་བར་བྱ། །རློམ་སེམས་ཡིད་མི་བདེ་ལ་སོགས། །ལགས་པ་དེ་བཞིན་ཞི་ བར་བྱ། །དེ་ནས་སྡོམ་བརྩོན་ཅན་གྱི་ནི། །སེམས་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་བྱས། །རང་གི་ངང་ གིས་འབྱུང་བ་ཐོབ། །དེ་གོམ་པ་ལས་འདུ་མི་བྱ། །ཞེས་པ་རྣམས་ཏེ་དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པ་ ཀུན་བཏུས་ལས་ཀྱང་། ཞི་གནས་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། ནང་ཉིད་ལ་སེམས་འཇོག་པ་དང་། རྒྱུན་དུ་འཇོག་པ་དང་། བླན་ཏེ་འཇོག་པ་དང་། ཉེ་བར་འཇོག་པ་དང་། འདུལ་བར་བྱེད་པ་ དང་། ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། མཉམ་ པར་འཇོག་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདིའི་དོན་ནི། མཧཱ་བྷོ་དྷི་ས་ཏྭ་པདྨའི་ངང་ཚུལ་གྱི་སྒོམ་རིམ་ ལས། དེ་ལ་འཇོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དམིགས་པ་ལ་སེམས་འདོགས་པའོ། །རྒྱུན་དུ་འཇོག་ཅེས་ བྱ་བ་ནི། དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུན་དུ་འཇོག་པའོ། །བསླན་ཏེ་འཇོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་ པར་གཡེང་བ་ཤེས་ནས་དེ་སྤང་པའོ། །ཉེ་བར་འཇོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྤང་ ནས་ཕྱི་ཕྱིར་བསྟུན་ཏེ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་འཇོག་པའོ། །འདུལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ བསྐྱེད་པའོ། །ཞི་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་གཡེང་པའི་ཉེས་པ་མཐོང་ནས་མི་ དགའ་བར་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི། རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ལ་ སོགས་པ་ལང་བ་རྣམ་པར་སེལ་པའོ། །རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་ པས་འཇུག་པར་འབད་བྱེད་པའོ། །མཉམ་པར་འཇོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་པར་གྱུར་པ་ན་ བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པ་སྟེ། མཉམ་པར་འཛིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཚིག་འདི་རྣམས་ཀྱི་ དོན་འདི་རྣམས་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པ་དང་། སྔོན་གྱི་མཁན་པོ་རྣམས་བཤད་དོ།
我將為您完整直譯這段藏文： "為見散亂過，于彼息不喜，傲慢不悅等，如是亦當息。爾後具律儀，於心當造作，獲得自然生，從習不造作。" 此等如是。于《勝法阿毗達磨集論》中亦云："何為奢摩他？即是：于內安住心、相續安住、重新安住、近住、調伏、寂靜、極寂靜、專一及等住。"如是。 此義如《摩訶菩提薩埵蓮花行修習次第》中說："其中'安住'者，謂繫心于所緣。'相續安住'者，謂于彼所緣相續而住。'重新安住'者，謂知散亂已而斷除之。'近住'者，謂斷散亂已，隨順後後而安住于彼所緣。'調伏'者，謂生起歡喜。'寂靜'者，謂見散亂過患已息滅不喜。'極寂靜'者，謂斷除昏沉睡眠等起。'專一'者，謂無有造作而勤作趣入。'等住'者，謂心已堪能而作舍，即'等持'之異名。"此等詞句之義，是聖彌勒及古昔諸堪布所說。
།ཞེས་ གསུངས་ཏེ། ཐོག་མར་དམིགས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏོད་དེ་འཇོག་པ། རེ་ཞིག་དང་ 20-338 པོར་སེམས་བཞག་པ་དེ་ཉིད་ལ། རང་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང་། དམིགས་པ་ཁོ་ན་ལ་ ཡེངས་སུ་འཇུག་པ་རྒྱུན་དུ་འཇོག་ལ། སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་ན། དེ་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ སླར་མཉམ་པར་འཇོག་པ་བསླན་ཏེ་འཇོག་པ། སེམས་ཕྱི་རོལ་དུ་མི་འཕྲོ་བའི་ཆེད་དུ། དང་ པོ་ཉིད་དུ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པས་རྣམ་གཡེངས་སྤངས་ཤིང་འཇོག་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ། ཏིང་ངེ་ འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། གཡེངས་པའི་རྒྱུ་འདོད་ཡོན་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་ བལྟས་ནས་སེམས་འཕྲོར་མི་འཇུག་པ་འདུལ་བར་བྱེད་པ་དང་། སེམས་འཁྲུགས་པས་མི་ གནས་པའི་རྒྱུ་རྣམ་གཡེང་ལ་ཉེས་པར་ལྟ་བས། སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ལ་མི་དགའ་བ་ སྤངས་ནས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། དམིགས་པ་བརྗེད་ནས་དེ་ལས་ གཞན་དུ་ཡེངས་ནས་བྱིང་རྒོད་རྣམ་རྟོག་སོགས་མངོན་དུ་གྱུར་ཀྱང་། སྐབས་མི་འབྱེད་པར་ རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། དེ་ནས་སེམས་བརྩོན་པས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ དང་བཅས་པས་བྱིང་རྒོད་ཅི་ཙམ་སྤངས་པ་དེ་ཙམ་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། དེ་ལས་ཤིན་ཏུ་གོམས་པས་འབད་རྩོལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་མེད་ པར་རང་གིས་གནས་པ་ནི་མཉམ་པར་འཇོག་པའོ། །སྔར་བཤད་པའི་ལུང་གི་ཚིག་དོན་ནི་ དཔེ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་བཞག་གོ །གཉིས་པ་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཉེས་པ་ལྔ་ནི། ལེ་ལོ་ དང་ནི་གདམ་ངག་དང་། །བརྗེད་དང་བྱིང་དང་རྒོད་པ་དང་། །འདུ་མི་བྱེད་དང་འདུ་བྱེད་དེ། ། འདི་དག་ཉེས་པ་ལྔར་འདོད་དོ། །ཞེས་དང་། དེ་སྤངས་པའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ནི། གནས་དང་ དེ་ལ་གནས་པ་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུའོ། །ཞེས་དང་པོ་བཞི་དང་། དམིགས་པ་བརྗེད་ པར་མ་གྱུར་དང་། །བྱིང་དང་རྒོད་པ་རྟོག་པ་དང་། །དེ་སྤངས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དང་། །ཞི་ ཚེ་རྣལ་དུ་འཇོག་པའོ། །ཞེས་ཕྱི་མ་བཞི་པོ་རྣམས་ཏེ། །འདིའི་དོན་ནི། མཧཱ་ར་བ་ཀ་མ་ལ་ཤི་ ལས། མདོར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཉེས་པ་དྲུག་ཡོད་དེ། ལེ་ལོ་དང་། དམིགས་པ་བརྗེད་པ་ 20-339 དང་། བྱིང་བ་དང་། རྒོད་པ་དང་། མི་རྩོལ་བ་དང་། རྩོལ་བའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ ཡང་། སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ཀྱིས་སྤོང་ངོ་། །འདི་ལྟ་སྟེ། དད་པ་དང་། འདུན་པ་དང་། རྩོལ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱང་པ་དང་། དྲན་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་དང་། སེམས་པ་དང་། བཏང་ སྙོམས་སོ། །དེ་ལ་གོང་མ་བཞི་ནི་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ དག་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པ། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་དད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་ འདོད་པ་སྐྱེའོ། །དེ་ནས་འདོད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ།
我將為您完整直譯這段藏文： 如是所說。最初于所緣專一安住其心而住，暫時首先於彼安住心已，令其平等而住，唯于所緣無散而入，是為相續安住。若心散亂，知已復令平等而住，是為重新安住。為令心不散於外境，首先即具念而斷散亂而住，是為近住。觀察三摩地等功德及散亂之因貪慾過患已，令心不入散亂，是為調伏。以見心散亂不住之因散亂為過，斷除於心平等安住之不喜，而令平等安住，是為寂靜。雖忘失所緣，散於他處，昏沉掉舉分別等現前，然不開其便而令極寂，是為極寂靜。其後以勤心專一，具造作而斷除昏沉掉舉幾許，即令平等安住心續於一，是為專一。由彼極為串習，無有勤作造作而自住，是為等住。前說教證文義，為說譬喻故暫置之。 其二，三摩地五過患者："懈怠與教授，忘念與昏掉，不作及造作，此等許為五過患。"如是。斷彼之八種造作者："處與住彼處，因與即果故。"為前四種，以及"不成忘失念，昏與掉分別，斷彼具造作，寂時安住故。"為后四種。此中義如摩訶羅婆迦摩羅尸說："略說三摩地有六過患：懈怠、忘失所緣、昏沉、掉舉、不勤及勤作。此等之對治亦以八種斷行斷除。即：信、欲、勤、極輕安、正念、正知、思及舍。其中前四為懈怠之對治，如是於三摩地功德生起勝解，具相之信瑜伽師生起希欲。由此欲故發起精進。"
།དེ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་ ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པར་ གྱུར་པས་ལེ་ལོ་ལྡོག་སྟེ། དེ་བས་ན་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལེ་ལོ་སྤང་པའི་ཕྱིར་སྒོམ་མོ། ། དྲན་པ་ནི་དམིགས་པ་བརྗེད་པའི་གཉེན་པོའོ། །ཤེས་བཞིན་ནི་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པའི་གཉེན་ པོ་སྟེ། དེས་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་རབ་ ཏུ་མ་ཞི་བའི་དུས་ན་མི་རྩོལ་བ་ཉེས་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་སེམས་པ་བསྒོམ་མོ། །བྱིང་བ་ དང་རྒོད་པ་རབ་ཏུ་ཞི་སྟེ། གང་གི་སེམས་རྣལ་དུ་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ་རྩོལ་བ་ཉེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་གཉེན་པོར་བཏང་སྙོམས་སོ། །སྤང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་པ་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ཤིན་ཏུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་སྒོམ་རིམ་ལས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་རྩོལ་བའི་རྒྱུ་དད་པ། གཞིའམ་གནས་འདུན་པ། དེ་ལ་གནས་པ་རྩོལ་པ། རྩོལ་བའི་འབྲས་བུ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་སྟེ། སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དང་པོ་བཞི་ཡི་གནས་སྐབས་དང་རིམ་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། དམིགས་པ་བརྗོད་པ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་ལས་འབྱམས་པའི་གཉེན་པོར་དྲན་པ་སྟེ། འདུལ་བར་ བྱེད་པ་དང་། ཞི་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་སུ་རིག་ལ། ཤེས་བཞིན་གྱིས་ནི་གང་གི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱིང་ བ་དང་རྒོད་པ་ཤེས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བྱིང་རྒོད་ཀྱིས་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བའི་གཉེན་པོར་ཤེས་ བཞིན་ཏེ། རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། སེམས་པ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་སྐབས་སུ་ 20-340 རིག་ལ། མི་རྩོལ་པའི་གཉེན་པོའི་ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་པ་མི་རྩོལ་བའི་གཉེན་པོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་ རྩོལ་བ་ནི། རྩེ་གཅིག་པ་ལ་མི་རྩོལ་བ་སྟེ། བྱིང་རྒོད་གྱི་སྐབས་རྙེད་དུ་རུང་བ་ཡིན་ལ། སེམས་ པ་ནི། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སེམས་པ་གང་ཞེ་ན། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་དེ་དགེ་བ་ དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་པ་རྣམས་ལ་སེམས་འཇུག་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཞེས་ གསུངས་ཏེ། སྐབས་འདིར་ཡང་ཁབ་ལེན་གྱི་རྗེས་སུ་ལྕགས་འགྲོ་བ་ལྟར། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འགྲོ་བའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ཚེ་རང་བཞིན་གྱི་ སེམས་གནས་པ། རྩོལ་བ་ཉེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཞིང་རྣམ་རྟོག་གིས་འཁྲུགས་ཏེ་དེའི་ གཉེན་པོར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། འདི་དག་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་མདོར་བསྡུས་སུ་བཤད་ཟིན་ཏོ།
我來為您翻譯這段藏文： 那精進力使身心調柔。之後，由身心極其調柔，懈怠得以對治。因此，為斷除懈怠而修習信等。 正念是對治忘失所緣的對治。正知是對治昏沉掉舉的對治，因為能夠如實了知昏沉和掉舉。 在昏沉掉舉未完全平息時，不精進是過失，為對治此而修習作意。當昏沉掉舉完全平息，心處於自然狀態時，精進反成過失，為對治此而修習舍。 具足這八種斷行者，即是深入等持，如修習次第中所說。其中，精進的因是信，基礎或所依是欲，安住於此是精進，精進的果是輕安。這些應當與安住心的前四種方便的階段和次第相配合。 所緣念持，即作為遍計分別的對治而修正念。在調伏和寂止階段要了知，以正知了知何時如何生起昏沉掉舉，因此正知是對治昏沉掉舉使心不調柔的對治。在極寂止和專注階段要了知。 關於作意為何是不精進的對治，若問：作意為何是不精進的對治？其中不精進是指對一心專注不精進，這是在昏沉掉舉時可能發生的。關於作意，如經中所說："何為作意？即是能令心趣入善、不善、無記的心所造作，是心趨入的作用。"在此處也如同鐵被磁石吸引一般，使心專注于等持。 舍是在等持時心自然安住，精進反成過失，因此被分別念所擾亂，為對治此而修習。這些修習次第已簡要解說完畢。
། ༈ ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་ཚུལ་ཤིན་ཏུ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བརྗོད་པ། ད་ནི་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་ཚུལ་ཤིན་ཏུ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བརྗོད་ན། དེ་ལྟར་ཞི་གནས་གྲུབ་ པ་དེ་ནས་ཞེས་པ། ཆོས་མངོན་པ་ལས། ཡང་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ ནས་ལམ་བཞིར་གྱུར་ཏེ། ལ་ལ་ནི་ཞི་གནས་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱི། ལྷག་མཐོང་ནི་མ་ཐོབ་སྟེ། དེ་ ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་མཐོང་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ། །ལ་ལ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཐོབ་པ་ ཡིན་གྱི། ཞི་གནས་ནི་མ་ཐོབ་སྟེ། དེ་ལྷག་མཐོང་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་ དོ། །ལ་ལ་ནི། ཞི་གནས་ཡང་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ལ། ལྷག་མཐོང་ཡང་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ ཆོས་ལ་རྒོལ་བ་མངོན་པར་ཚར་བཅད་པའི་སེམས་ཀྱིས་གཉིས་ཀ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ། ། ལ་ལ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཡང་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཡང་ འདྲེས་པར་གྱུར་ནས་མཉམ་པར་ཟུང་དུ་འཇུག་གོ །ཞེས་གསུངས་པས་དང་པོའི་དབང་དུ་ བྱས་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་རྣམས་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་གང་གསུང་པ་དེ་ལས་བྱུང་བ་བཞིན་མན་ངག་དང་ལྡན་པས་བློ་ལྡན་ 20-341 ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསྒོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་མཚམས་སྦྱར་བའོ། །དེ་ནས་བསྒོམ་ པ་དངོས་ནི། དེ་སྐད་དུ་ལྷག་མཐོང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་འབྱེད་ པ་དང་། རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དང་། ཡོངས་ སུ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་ ལ་འདི་དག་གོ །ཞེས་ལྟ་བ་དང་། རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ནི་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་དོན་ལ་རྣམ་པར་ འབྱེད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ནི། རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཚན་མར་བྱེད་ ཅིང་ངོ་བོ་ལ་རང་སར་འཚོལ་བ་དང་། ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པ་ནི་ཁྱད་པར་ལ་ཞིབ་ཏུ་འཚོལ་བ་ ཡིན་ནོ། ཁྱད་པར་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་ཚུལ་ཡང་། མཧཱ་ས་ཏྭ་ཀ་ མ་ཤི་ལའི་སྒོམ་རིམ་དུ། གང་གི་ཚེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དག་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། ཕུང་ པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྒྱས་པར་དམིགས་པ་བྱེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་སྐད་ དུ། དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་ པ་ཉིད་རྣམ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་མང་ དུ་བཀའ་སྩལ་ཏོ།
我來為您翻譯這段藏文： 略述勝觀修法 現在略述勝觀修法。如是成就止已，如阿毗達磨所說：又依止與勝觀，而成四道：有人得止而未得勝觀，彼依止而精進于勝觀；有人得勝觀而未得止，彼依勝觀而精進于止；有人止亦未得，勝觀亦未得，彼以對法決斷之心而精進於二者；有人止與勝觀皆已獲得，彼之止觀和合而平等雙運。此是依據第一種情況而言。 如是之後，大乘諸經中所說般若波羅蜜多修習次第，具足教授之智者菩薩，應當如是修習。這是承接。 其後正修為：何為勝觀？即是于諸法中作分別、極分別、遍思維、遍觀察。如是所說，分別即是觀察"此等是所有法"；極分別即是分別法性如實之義；遍思維即是以有分別智慧作標相而於自體處尋求；遍觀察即是細緻尋求差別。 具足彼等差別之甚深空性修法，如摩訶薩埵迦摩尸羅修次第中所說：若時彼等作意已入，爾時唯以蘊界等差別而廣作所緣。如是解深密經等中亦說：瑜伽師以十八空性所緣等差別，廣說多種所緣相。
།ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱེ་བྲག་གིས་རྒྱས་པར་དམིགས་པ་ཞེས་པ། ཇི་སྙེད་ པ་རྣམ་འབྱེད་དང་། དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་པ། ཇི་ལྟ་བ་རབ་ཏུ་རྣམ་ འབྱེད་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་ཡིན་ལ། ད་ནི་འདིའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱ་སྟེ། ས་ལས་མྱུ་གུ་དང་ འཇའ་ཚོན་ལྟར་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཙམ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་ སྣང་བ་ཙམ་ལས་ལེགས་པར་དཔྱད་ན་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་འབྱུང་ བའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྣང་བའི་ཆོས་འདི་ཀུན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བདེན་པའི་སྟོང་པའོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་ངང་ནས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་བསྒོམ་ པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་ནི་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་རབ་ 20-342 བརྟེན་ནས། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་མི་རྟོག་གོ །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་ནི། །སེམས་ཙམ་ ལས་ཀྱང་འདའ་བར་བྱེད། །སེམས་ཙམ་ལས་ནི་འདས་ནས་སུ། །སྣང་བ་ལས་ནི་འདའ་བར་ བྱ། །སྣང་མེད་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཡེ་ཤེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐོང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ ཡང་སེམས་ཙམ་ལ་ནི་རབ་བརྟེན་ནས་ཞེས་པ་ནས་བརྩམ་སྟེ། སེམས་ཙམ་ལས་ཀྱང་འདའ་ བར་བྱ། །ཞེས་པའི་བར་ནི། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་ཞེས་པ་ནས། དེ་བསྒོམ་བྱ། ཞེས་པས་བཤད་ དེ། སྣང་མེད་ལ་གནས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐོང་བ་ནི་སྔ་མ་གོམས་པ་ལས་ འབྱུང་ཞིང་། སེམས་མི་གཡོ་ཞིང་ཆོས་རྣམ་འབྱེད་ཅེས་པས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་ རྟེན་འབྱུང་ཙམ་གྱི་དཔེ་དང་འཇའ་ཚོན་ནི་བར་སྣང་ལས་ལོགས་སུ་མེད་པ་ལྟར། ཆོས་ཀུན་ སེམས་ལས་གཞན་དུ་མེད་པའི་དཔེའོ། །སྐབས་འདིར་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་དཀའ་ན། རྒྱལ་བའི་ སྲས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་། གནས་བརྟེན་ཆེན་པོ་རྒྱལ་སྲས་དབྱིག་གཉེན་སོགས་ཀྱིས་ ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིམ་པ་དང་ལུང་གིས་ཀྱང་ཅི་རིགས་སུ་གཏན་ལ་དབབ་བོ། །བསྡུས་པ་ ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ནི། མཐའ་ཀུན་བྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ པ་དེ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཡང་སྟོང་པའོ་ཞེས་ཀྱང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་པའོ། །འདི་ ཚིག་དོན་ལྟག་འོག་མི་མཐུན་པའོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་བྷ་ར་ཏ་ལས། མེས་སྨིན་ པའི་འཁུར་བ་གསོད་པ་འོན་ཅིག་ཅེས་པའི་དོན་ལ། གྲུབ་པ་མེ་ཡིས་བསྲེག་པ་ཡི། །འཁུར་ བ་གསོད་པ་འོན་ཅིག་བུ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཚིག་ལ་སྐྱོན་མེད་དོ།
我來為您直譯這段藏文： 如是所說。以差別廣作所緣者，即是分別所有法，以所緣等差別者，即是極分別如實義及后二者。今當隨此，如從地生芽及如彩虹，此等一切法唯是緣起，僅是心之顯現，若善觀察則離所執故而為稀有希有。是故此等顯現諸法如幻而空離實，如前所說止心中應當一再修習諸法自性空性。 於此，楞伽經中說道：善依唯心已，不思外境義，緣于真如已，亦當超唯心，既超唯心已，當超諸顯現，住于無顯瑜伽師，見大乘智慧。 其中從"善依唯心已"至"亦當超唯心"，即是從"稻芽"至"應當修習"所說。住于無顯現及見大乘智慧，是由前者串習而生，以"心不動搖及法分別"所說。其中稻芽是唯緣起之喻，彩虹則如無離虛空，譬如諸法無離於心。於此若難生定解，則應依勝子龍樹及大上座勝子世親等所說次第及經教而作抉擇。 總攝則是：一切法之自性為一，即是通達離一切邊之空性，為修習故，應當一再修習謂是空性。 若謂此文義上下不相順者，非也。如婆羅多所說："火熟之食物請來食"之義，謂："成熟火所燒，食物請來子"，是故文句無過。
།དེ་ལྟར་མཉམ་ བཞག་ཏུ་བསམ་གཏན་གྱི་སྐྱོན་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བསམ་གཏན་ཉིད་དྲན་པ་དང་། སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དང་། ཡང་དག་པའི་གནས་ལ་སེམས་སོན་མ་སོན་སོགས་ཤེས་བཞིན་ དང་། སྤྱོད་ཡུལ་འཇུག་པ་ནས་ཀྱང་སྨྲས་པ། བདག་གི་ལས་དང་། དཀོན་མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་ འཁོར་བའི་ཉེས་པ་དང་། རང་གི་སེམས་ལ་དྲན་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་དུ་ཡང་བརྟག་པར་བྱ། 20-343 སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་སྲོག་ལ་བབས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ངན་པ་བསྡོམ་པའི་བག་ཡོད་ བརྟེན་པར་བྱའོ། །ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཆ་མཉམ་པ་དེ་ཅི་ཙམ་ན་རབ་ཏུ་ཞུགས་ཞེ་ན། བྱ་བ་ཀུན་ལ་ཅི་ཞིག་ལྟར། །སེམས་མི་གཡོ་ཞིང་ཆོས་རྣམས་འབྱེད། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ རབ་ཏུ་སྨྲས་པ་གང་། །འདི་ལ་ལེགས་རྣམས་རྒྱལ་བ་དང་། །མཁན་པོ་སློབ་དཔོན་རྣམས་ ཀྱིའོ། །ཉེས་པ་གང་ཡིན་བདག་གི་བཟུང་། །ཉེས་སྨྲས་ལྷག་པར་སྡིག་ཆེ་བས། །ནོངས་པ་ གང་ཡིན་མཆོག་ལ་བཤགས། །མགོན་པོ་ཀླུ་དབང་འཕགས་པ་ལྷ། །ཟླ་གྲགས་འཕགས་པ་ ཐོགས་མེད་དང་། །སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་བློ་བརྟན་དང་། །ཙནྡྲ་གོ་མི་བདག་ཉིད་ཆེ། །ཞི་ བ་ལྷ་ལ་སོགས་པ་ཡི། །དངོས་པོ་རྣམས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། །དེང་འདིར་གཅིག་ཏུ་ཕན་པའི་ བློས། །བཤད་མོད་ཉེས་པ་གང་མཆིས་ཏེ། །བདག་ནི་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་རྨོངས། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ བསྒོམ་པའི་ཚུལ་། །འདི་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཏིང་འཛིན་འདི་ལ་གང་གནས་པ། །དེས་ ནི་རིན་ཆེན་བཟང་པོ་ལྟའི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་སོགས་ཀུན་འཇུག་ནུས། ། ༈ ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་ཚུལ་ཅུང་ཟད་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ། ༈ ད་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་ཚུལ་ཅུང་ཟད་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་ཞེས་པ་སྔར་དེ་བཤད་པའི་རྗེས་ཐོག་དེ་ནས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ཡིན་གྱི། བསྒོམ་ པའི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དེ་ནས་གཞན་ཡང་བློ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་ གཉེར་བ་དག་གིས་གཅིག་ཏུ་འབད་པར་བྱ་བ་འདི་ལ་ནི། དང་པོར་གང་དུ་བསྒོམ་པའི་ གནས་སྔར་བཤད་པ་ཉིད་ཆེས་མཆོག་ཡིན་མོད། གཅིག་ཏུ་དེ་ལྟར་དགོས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱིམ་ན་འདུག་གམ་ཡང་ན་བས་མཐར་འདུག་ཀྱང་རུང་སྟེ། དཔེར་ན་ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་དང་། བྲམ་ཟེ་སྤུན་དུ་གྱུར་པ་ལྟ་བུའོ།
我來為您直譯這段藏文： 如是等持中，應知禪定過失、作意、禪定憶念、過失功德、及於真實處心是否已至等正知，從行境趣入亦說：自己業及三寶功德、輪迴過患，及於自心應當憶念，正知亦當觀察。 一切行儀中，縱遇命難亦當依止防護煩惱及惡業之正念。止觀等分時何時趣入？答曰："於一切事業中，心不動搖而分別諸法。" 如是所說諸善，是佛及和尚阿阇黎等之所說。過失是我所取。以過失語及大罪過，于諸錯誤向勝者懺悔。怙主龍王聖天、月稱、聖無著、阿阇黎世親、智勝、月官大師、寂天等，于諸事物皈依。今於此以一向利益心雖已宣說，然有何過失，我於一切所知愚昧。雖然如是，此修習法中無有錯謬。若住此三摩地，則能趣入如妙寶等一切三摩地。 略說世俗菩提心修習法 今當略說世俗菩提心修習法。"爾後"者，謂於前說彼后當說，非是依修習次第而說。於此，爾後具慧求菩提者，應當一向精進於此。首先，所修之處如前所說最為殊勝，然非一定如是必要。住於家中或住邊地亦可，如普度及婆羅門兄弟等。
།བསྒོམ་པའི་གང་ཟག་ནི་གཙོ་བོར་ནང་གི་ནང་ལ་རབ་ཏུ་ འཇོག་ཉིད་ཡིན་མོད། གཞན་ཡང་མཉམ་པར་འཇོག་ཀྱང་རུང་། འདོད་པ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་རུང་། ཞེས་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ཐོག་མར་འཇུག་པ་ནི། དཀའ་ཐུབ་པ་དང་འདོད་ལྡན་ 20-344 ཀུན་རུང་བར་མཚུངས་ཏེ། མདོར་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་པ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བར་རུང་ངོ་། །དེའི་ ཕྱིར་བདག་སྔོན་དགེ་བ་མ་བསགས་ཞེས། །ཞུམ་པ་ཉིད་དུ་མི་བྱ་སྟེ། །མི་གང་ལམ་འདི་ཐོས་ གྱུར་པ། །དེ་དག་ཀུན་ཡང་མཐུ་དང་ལྡན། །འདི་ནི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཡུན་རིང་མོར་བསླབ་པ་མདོར་ན་དག་པའི་ས་ལ་གནས་པ་དང་། ལས་དང་པོ་ པ་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཡན་ཆོད་ཀྱང་འདི་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། འོན་ཀྱང་དབང་པོ་དང་ ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའོ། །ད་ནི་དེ་ཉིད་སྒོམ་ཚུལ་ཡང་ བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་ན། རེ་ཞིག་དང་པོར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐོག་མར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་དགྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བཟོད་པ་བསྒོམ་ པ་དང་། དེ་ལྟ་བུའི་སྙིང་རྗེ་དེ་ཡང་རྐྱེན་གྱིས་མི་འཕྲོག་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གང་ཅི་ཡང་རུང་ བ་བདག་རང་ལ་གནོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་དགྲ་ལ་ སོགས་པའི་དྲིན་དྲན་པ་དང་བྱམས་པའི་སེམས་སྐྱེ། དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་སྟེ། གལ་ཏེ་དེ་ཡང་རྒྱུད་ ལ་མི་སྐྱེ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མ་གྱུར་ན། ཕ་མ་དང་དགྲ་སོགས་གཟུགས་བརྗེ་ཞིང་བསྒོམ་ པར་བྱ་ལ་ཡང་ན་རེ་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་གཙོ་བོར་མི་བསམ་པར་འགྲོ་རྣམས་བདེ་བར་གྱུར་ན་ ཅི་མ་རུང་ཞེས་བྱམས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང་། ཕྱིས་ནས་ངེས་པར་སྙིང་རྗེ་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱ་ སྟེ། གཞན་དུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྒྱས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་བྱང་ཆུབ་ ལ་འགོད་པར་འདོད་པས་སྙིང་རྗེ་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་མེད་ན་རང་གི་དོན་ཉིད་ སེམས་པས་ན་གཞན་དོན་ལ་བཏང་སྙོམས་པར་འགྱུར་བས་གནོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ བཟོད་པ་ཡང་ནན་ཏན་དུ་བྱ་དགོས་ཏེ། གཞན་ཡང་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་ པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་པས་ཁྲོ་བའམ་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་ཕྱིར་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་པར་དཀའ་བ་མེད་པར་དུ་མ་འབད་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ 20-345 ཡིད་སྐྱོ་བས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་ལ། སྙིང་རྗེ་མཚུངས་པ་མེད་པ་དང་ལྡན་ པའི་གང་ཟག་རྣམས་དེ་དག་བཟོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་མི་ཉམས་ཤིང་འཕེལ་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཐབས་ཡིན་ནོ།
我來為您直譯這段藏文： 修行之補特伽羅雖主要于內之內安住，其他等持亦可，行欲亦可。如是初入世俗菩提心，苦行者與具欲者皆同等適宜。總之，乃至地獄眾生亦可生起。 是故不應自謂："我昔未積善"而生怯弱。凡聞此道之人，彼等皆具威力。此非道位一分，長久修學乃至住清凈地及初業者發心之後皆當修此。然依根器及道之差別，所緣及行相有異。 今當略說彼修習法。首先應修一切眾生之悲心。其中初于眾生中之怨敵等修習安忍，如是悲心為令不為緣所奪故，于任何以害心欲殺我之怨敵等，憶念其恩生起慈心，于彼生悲。若彼亦未生於相續而未證解，應觀父母與怨敵等互換而修，或者暫且不思苦為主而修習：諸眾生得樂豈不善哉之慈心。其後當勤修悲心，否則菩提心不得廣大。 如是欲安立一切眾生於菩提者，當修悲心。若無彼者，以思自利故，于利他成無關，當修壓制及忍受痛苦。複次，應當勤修，否則將退失無上菩提。以他人作害而生嗔恚或厭倦故，為菩提須于無數劫作諸難行故。于彼心生厭倦則不能成辦大菩提，具無等悲心之補特伽羅能忍彼等故。此等是令菩提心不退而增長之方便。
།དེ་ལྟར་ན་ཐབས་དེ་རྣམས་ ལ་ནན་ཏན་དུ་འབད་ན་རིམ་གྱིས་ཏེ། གང་ཟག་དབང་པོ་དམན་པས་དང་པོར་སོ་སོའི་སྐྱེ་ བོས་བྱ་སླ་བའི་སྦྱིན་པ་སོགས་ལ་འབད་ན། ཕྱི་ནས་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ དག་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། ཚོད་མ་ལ་སོགས་སྦྱིན་པ་ལ། །འདྲེན་པའི་ ཐོག་མར་སྦྱོར་བ་མཛད། །དེ་ལ་གོམ་ནས་ཕྱི་ནས་ནི། །རིམ་གྱིས་རང་གི་ཤ་ཡང་གཏོང་། ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། གང་ཚེ་རང་གི་ལུས་ལ་ནི། །ཚོད་སོགས་ལྟ་བུའི་བློ་སྐྱེས་ནས། །དེ་ཚེ་ ཤ་ལ་སོགས་གཏོང་བ། །དེ་ལ་དཀའ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་ རྣམ་པར་བཞག་པའི་རྒྱན་ལས། གྲངས་དང་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་གོ་རིམ་དང་། །ངེས་པའི་ཚིག་ དང་གོམས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། །དེ་དག་རབ་དབྱེ་བསྡུ་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཡོན་ཏན་ ཕན་ཚུན་རྣམ་ངེས་ཡིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ལས། །འདིར་མདོར་ བསྡུས་ཏེ་བཤད་ན། མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་དང་། ངོ་བོ་དང་། གྲངས་ངེས་དང་། གོ་རིམ་ དང་། ངེས་ཚིག་དང་། འབྲས་བུའོ། །སྡོམ་ནི། མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ་ངོ་བོ་དང་། །གྲངས་དང་གོ་ རིམ་ངེས་ཚིག་འབྲས། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། རྗེ་བཙུན་གྱིས། སྦྱིན་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་ དང་། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་རྫོགས་བྱེད། །སེམས་ ཅན་རྣམ་སྨིན་དེ་རྣམ་གསུམ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་དུ་གསུངས་ཏེ། སྦྱིན་པ་ནས་ ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་དུ་ཕར་ཕྱིན་དུ་འགྱུར་བ་ལ་ཁྱད་པར་བཞི་དང་ལྡན་པ་དགོས་ལ། དེ་དག་ ནི་སྦྱིན་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ཉམས་པ། སྦྱིན་པ་སྦྱིན་བྱ་ལེན་པོ་གཏོང་པོས་སྟོང་། ། ཞེས་པ་ལྟར། སྦྱིན་པའི་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པས། ཟང་ 20-346 ཟིང་དང་ཆོས་ལ་སོགས་པའི་སྦྱིན་པས་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད། ཟང་ ཟིང་སོགས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་བསྡུས་ནས་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པས་མཚམས་སྦྱར་བའོ། །དེ་ལྟར་ ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པའི་གཏོང་པའི་སེམས་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའོ།
我來為您直譯這段藏文： 如是若於彼等方便勤修，則漸次而為。根器劣鈍之補特伽羅初于凡夫易行之佈施等勤修，其後當於一切波羅蜜多正學。如是所說："于施菜等，導師初令修習，于彼熟習后，漸次亦舍自身肉。"其因緣亦："何時于自身，生如菜等想，爾時舍肉等，于彼有何難？" 于彼波羅蜜多安立莊嚴中說："數量及其相、次第，及釋詞、修習功德與，彼等分別攝、違品，功德互定是名說。"等廣說中，此處略說則：相、分別、體性、決定數、次第、釋詞及果。攝頌："相及分別體，數量次第釋，果。" 其中初者，至尊說："佈施違品損，及無分別智，圓滿一切欲，眾生異熟三。"如是乃至般若所說，佈施乃至般若成為波羅蜜多須具四種殊勝：佈施違品慳吝損壞，如說："佈施所施受者施者空"，以佈施三輪無分別智慧攝持，以財法等佈施圓滿一切所欲，以財等攝受眾生令熟相續而作銜接。如是具足四法之舍心即佈施波羅蜜多。
།དེ་བཞིན་དུ་ ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཚུལ་འཆལ་ལ་སོགས་པ་དང་། བཟོད་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ ཁོང་ཁྲོ་ལ་སོགས་པ་དང་། ལེ་ལོ་སོགས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་། རྣམ་ གཡེངས་སོགས་བསམ་གཏན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་། ཤེས་འཆལ་སོགས་ཤེས་རབ་ཀྱི་མི་ མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་ཉམས་པ་དང་། རང་རང་གི་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་ རབ་ཀྱིས་ཟིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ཡིད་དང་བ་སོགས་དཔག་ཏུ་མེད་ པས་དང་། བཟོད་པས་གཞན་གྱིས་གནོན་པ་བྱས་པས་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པས་དང་། བརྩོན་ པས་གཞན་གྱི་གྲོགས་བྱེད་པ་དང་། བསམ་གཏན་གྱིས་མངོན་ཤེས་ལྔ་སོགས་ཀྱིས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་བླང་དོར་གྱི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་ གཞན་གྱི་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། དེ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་འདོད་པ་རྫོགས་ པར་བྱས་ནས་ཆོས་བསྟན་པས་སྔ་མ་ལྔས་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ལ་མཚམས་སྦྱོར་ལ་དྲུག་ པས་སྨིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཆོས་བཞི་བཞི་དང་ལྡན་པས་སྤོང་བའི་སེམས་པ་ཚུལ་ ཁྲིམས་དང་། མི་འཁྲུགས་པའི་ནི་བཟོད་པ་དང་། སྤྲོ་བའི་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། རྩེ་གཅིག་ པའི་བསམ་གཏན་དང་། རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་སེམས་པ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །གཉིས་པ་ དབྱེ་བ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ། ཟང་ཟིང་མི་འཇིགས། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པའོ། །ཟང་ཟིང་ལ་གཏོང་བ་ དང་། ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ། གཏོང་བ་ཆེན་པོའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་དང་། དགེ་བ་ ཆོས་སྡུད་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ལ། སོ་སོར་ཐར་པ་ རིགས་བདུན་ནོ། །བཟོད་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་གྱི་དང་། གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་ 20-347 དང་། ཆོས་ལ་ངེས་པའི་བཟོད་པ་དང་གསུམ་མོ། །བརྩོན་འགྲུས་ལ་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས། སྦྱོར་པའི་བརྩོན་འགྲུས། མི་ལྡོག་པའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །བསམ་གཏན་ལ་མཐོང་ཆོས་ལ་ བདེ་བར་གནས་པའི་བསམ་གཏན། ཡོན་ཏན་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་བསམ་གཏན། སེམས་ ཅན་གྱི་དོན་བགྱིད་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །ཤེས་རབ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ལ་དམིགས་པ་དོན་དམ་ ལ་དམིགས་པ། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །གསུམ་པ་ངོ་བོ་ནི། ལན་དང་ རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་མི་རེ་བའི་སྦྱིན་པ་ཡང་སྲིད་ལ་འདུན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས། སེམས་ཅན་ལ་ཁོང་ནས་ཞེ་འགྲས་པ་མེད་པའི་བཟོད་པ། རང་བཞིན་གྱི་དགེ་བའི་ཆོས་ མཐའ་དག་ལ་ངང་གིས་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་ བསལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཡ་མ་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་རྣམས་སོ།
我來為您直譯這段藏文： 如是戒之違品破戒等，忍之違品瞋恨等，懈怠等精進之違品，散亂等禪定之違品，邪慧等般若之違品等損壞，以各各三輪無分別智慧攝持，以圓滿戒令生凈信等無量，以忍耐他人壓制之忍等，以精進助他，以禪定五神通等，以般若分別取捨處非處等圓滿他人所欲，彼等一切以圓滿所欲已而說法，前五以成熟相續而作銜接，第六則令成熟。如是各具四法，舍心即戒，不動即忍，歡喜即精進，一心即禪定，殊勝分別之心即般若。 第二分別者，佈施有：財施、無畏施、法施。財施有：施、極施、大施。戒有斷惡行、攝善法、利有情戒三種，其初者有別解脫七種。忍有安受苦、耐怨害、諦察法忍三種。精進有披甲精進、加行精進、不退精進。禪定有現法樂住禪定、引發功德禪定、利有情禪定。般若有緣世俗、緣勝義、緣有情之般若。 第三體性者：不希報恩及異熟之佈施，離希後有之戒，于有情內無嗔恚之忍，於一切善法性自生歡喜之精進，除禪定無色等至之三摩地，不離方便大悲之般若。
། དེ་ཀུན་ཡང་རྟེན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པ། དངོས་པོས་དམ་པ་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་ དངོས་པོ་རྣམས་ཕྱོགས་རེ་བ་མིན་པས་རིས་མེད། ཆེད་དུ་བྱ་བ་དམ་པ་གཞན་དོན་དུ་སྦྱོར་བ། ཐབས་དམ་པ་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པ། བསྔོ་བ་དམ་པ་ བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་བསྔོ་བ་དུག་མེད། དག་པ་དམ་པ་སྒྲིབ་གཉིས་དངོས་ཀྱི་གཉེན་པོར་སྤྱོད་ པ་སྟེ་དམ་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །བཞི་པ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་གྲངས་ ངེས་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མདོར་ན་བསླབ་པ་གསུམ་མོ། །དེའང་ སྦྱིན་པས་ལོངས་སྦྱོད་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱས་པ་ལས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་ སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཁྲོས་ཀྱང་སླར་མི་ཁྲོ་བ་སོགས་ཀྱིས་དགེ་སྦྱོང་དུ་ བྱེད་པའི་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བས་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་གསུམ་ནི་ལྷག་པ་ཚུལ་ ཁྲིམས་བསླབ་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། བསམ་གཏན་ནི་ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་ནི་ ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བས་ 20-348 ན། དེའི་ཕྱིར་གྲངས་ངེས་པའོ། །ལྔ་པ་གོ་རིམ་ནི། སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བས་ན། སྔ་ མ་ལས་ཕྱི་མ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་སྔ་མ་རྣམས་རགས་པ་ལ་ཕྱི་མ་རྣམས་ཕྲ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་ སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། སྔ་མ་མ་བསྟན་ཕྱི་མི་སྐྱེ། །དམན་དང་མཆོག་ཏུ་གནས་ཕྱིར་དང་། །རགས་པ་ དང་ནི་ཕྲ་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་རིམ་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་སྒྲ་དོན་ནམ་ངེས་ ཚིག་ནི། རྗེ་བཙུན་གྱིས། དབུལ་བ་འདོར་བར་བྱེད་པ་དང་། །བསིལ་བ་ཐོབ་དང་ཁྲོ་བཟོད་ དང་། །མཆོག་སྦྱོར་བ་དང་ཡིད་འཛིན་ལ། །དོན་དམ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བཤད་དོ། །འདི་ནི། སཾ་ ཀྲྀ་ཏའི་སྐད་ལས་ཤེས་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་དཱ་ན་ཞེས་པ། ད་རི་ཏྲ་ངན་པར་འགྲོ་བ་ལའོ། །ཞེས་ པའི་དབྱིངས་ལས་དཱ་ནི་དབུལ་བ་ཡིན་ལ། ན་ནི་བཤན་ཏེ་དེ་ཡིས་བཀའ་བས། དེ་ལྟར་ དབུལ་བ་འདོར་བས་སྦྱིན་པའོ། །ཤཱི་ལ་ལས་ཤཱི་ཏ་བསིལ་བ་དང་ཊུལ་བྷ་ཥ་ཐོབ་པ་ལའོ། ། ཞེས་པའི་བྱིངས་ལས་ལ་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བསིལ་བ་ཐོབ་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་ཡང་ ཡུལ་གྱི་ཚ་བའི་གདུང་བས་མི་བརྫི་བར་བསིལ་བ་ཐོབ་པའོ། །ཀྵནྟིཿལས་ཀྵ་མུ་དཀའ་ཐུབ་ དང་བཟོད་པ་ལ་ཡང་ངོ་། །ཞེས་པའི་བྱིངས་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོགས་ལ་སྲན་ཚུགས་པར་ བཟོད་པས་བཟོད་པའོ། །བིརྱ་ལས་བཱི་ནི་བིར་རྣམ་པར་གནོན་པ་ལའོ། །ཞེས་པའི་བྱིངས་ ལས། དཔའ་བ་དང་རྟུལ་ཕོད་པ་ལ་འཇུག་པས་མཆོག་གི་སྙིང་སྟོབས་མ་ཞུམ་པར་སྦྱོར་བའི་ དོན་ཀྱིས་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །དྷྱེ་ན་ཞེས་པ་དྷྱེ་སེམས་པ་ལའོ།
我將為您直譯這段藏文： 彼等一切亦具勝依菩提心，以勝事佈施等諸事非片面故無偏，勝所為利他而修，勝方便以三輪無分別智慧攝持，勝迴向無毒迴向大菩提，勝清凈行二障直對治，具此六勝而修持。 第四，何故定數為六度？菩薩一切法略攝三學。複次由佈施離貪著一切受用而成圓滿戒，由戒雖遭瞋害亦不反瞋等而具沙門四法故為忍。如是三者即增上戒學之體性，禪定即增上定，般若即增上慧學，精進則為一切助伴，是故定為此數。 第五次第者，由後後從前前生起，故后較前殊勝，前者粗後者細而說，如雲："未說前不生后，住於劣勝之故，及由粗細之故，彼等次第而說。" 第六語義或詞義者，至尊云："除貧得清涼，忍怒及勝修，持意知勝義，是故而宣說。"此須從梵語了知，複次"dāna"者，從"dari tra"趣惡之詞根，"dā"即貧，"na"為斷，故由斷貧為佈施。從"śīla"中，"śīta"為清涼，"ṭul bhaṣ"為得之詞根中"la"為得，故由得清涼為戒。復由不被境熱惱所壓而得清涼。從"kṣantiḥ"中，"kṣa mu"即苦行與忍，從此詞根由能忍受諸苦集故為忍。從"vīrya"中，"vī"即"vir"為降伏之詞根，用於勇敢與雄猛義，故由最勝勇力無怯修行義為精進。"dhyena"者，"dhye"即思維。
།ཞེས་པའི་བྱིངས་ལས་སེམས་ པའི་རྒྱུན་གཞན་དུ་གཡེང་བ་མེད་པར་སྒོ་གཏན་བཅུག་པ་ལྟར་མི་གཡོ་བའི་དོན་གྱིས་ན་ བསམ་གཏན་ནོ། །པྲཛྙཱ་ནི་ཛྙཱ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའམ་རྟོགས་པ་ལའོ། །ཞེས་པའི་བྱིངས་ལས་ཉེར་ བསྒྱུར་པྲ་སྔོན་དུ་བཞག་པས། རབ་ཏུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའམ་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་ཞེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ ལྟར་རབ་ཏུ་རྟོགས་བྱའི་ཡུལ་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པ་ནི་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་མཉམ་ བཞག་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས། དོན་ནི་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དམ་པའི་དོན་ཤེས་ 20-349 པས་ཤེས་རབ་བོ། །བདུན་པ་འབྲས་བུ་ནི། གནས་སྐབས་སུ། སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཁྲིམས་ ཀྱིས་བདེ། །བཟོད་པས་གཟུགས་བཟང་བརྩོན་པས་བརྗིད། །བསམ་གཏན་གྱིས་བདེ་བློ་ ཡིས་གྲོལ། །ཞེས་རིན་ཆེན་འཕྲེང་བར་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་སྦྱིན་ སོགས་དང་པོ་གསུམ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ། གཟུངས་སྐུའི་དངོས་རྒྱུ་དང་། ཤེས་རབ་ནི་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། བསམ་གཏན་ཕལ་ཆེར་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ གཉིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་དངོས་རྒྱུ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོགས་བྱེད་དོ། ། འདིར་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་ནི་གཙོ་བོར་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ སྐབས་སུ་བབ་པའི་མདོར་བསྡུས་བསྒོམ་ཚུལ་ཅུང་ཟད་བཤད་ཟིན་ལ། འདི་སྐབས་ཀྱི་ཏིང་ ངེ་འཛིན་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པ་ལྔའི་མདོར། རིན་ཆེན་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་དང་། རབ་འབྱམས་ རྒྱ་མཚོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། སྤྱོད་པ་མཆོག་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་། འདོད་དགུར་བསྒྱུར་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱི་མ་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་ནི་དེའི་མཐའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ ལ། འདི་དག་གི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི་ཡི་གེ་མང་བའི་འཇིགས་པས་རེ་ཞིག་བཏང་སྙོམས་སུ་ བྱའོ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་འདི་དག་ལ། །གང་རྣམས་སློབ་པར་འདོད་དེ་དག །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ འདོད་དགུར་བསྒྱུར། །གཞན་དུ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱང་འཁྱམས། །ཞེས་ཀྱང་སྨྲས་སོ། །གཞན་ ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་རྗེ་ལ་བསླབ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་ གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་མཆོད་པར་བྱའོ། །བརྗོད་པར་བྱའོ། །བསྙོན་པར་བྱ་ཞིང་བསྒོམ་པར་ བྱའོ། །ཞེས་ཏེ། འདིའི་བསྒོམ་ཚུལ་འོག་ནས་ཅུང་ཟད་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འཕགས་པ་ སྤྱན་གཟིགས་ནི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱིས་དབང་ལས་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ དུ་བཞུགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། ཟག་མེད་དབྱིངས་ནས་སངས་རྒྱས་རྣམས། །སྔོན་གྱི་ ལུས་རྗེས་འབྲང་ཕྱིར་དང་། །མཁའ་ལྟར་ལུས་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར། །གཅིག་མིན་དུ་མ་ཉིད་ཀྱང་ 20-350 མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དྲན་པར་བྱའོ།
我將繼續為您直譯這段藏文： 從此詞根中，心續無他散亂如上閂門般不動之義故為禪定。"prajñā"中，"jñā"為通達或證悟。從此詞根加字首"pra"，為殊勝通達或殊勝證悟之義。如是所證悟之境為勝義，勝義即聖者相續之等持智慧，義即彼之所行境，是故由知勝義故為般若。 第七果報者，暫時中，如《寶鬘論》所說："佈施得受用，持戒獲安樂，忍辱得妙色，精進得威嚴，禪定得安樂，智慧得解脫。"究竟果報中，佈施等前三為福德資糧即受用身之直接因，般若為智慧資糧，禪定多分亦為智慧資糧，是故此二為法身之直接因，精進則為一切助伴。 此中禪定與般若雖是主要所說，然如是暫且於入處略說修法已畢。此處等持如《五種等持經》中，為如妙寶、遍海等持、真實邊際、行勝行、隨欲轉變等中之後者，般若即彼之究竟等持，此等安立因恐文繁且置之。 又說："於此諸度中，諸欲修學者，無上菩提轉隨欲，否則諸智者亦迷。" 複次諸修學大悲菩薩，應供養聖觀自在，應稱誦，應祈請並應修習。此修法下當略說。其中聖觀世音由昔願力自在而住為諸佛悲性，如是亦如所說："從無漏界諸佛眾，隨昔身跡故相隨，如空無有身體故，非一亦非眾多性。"應當憶念。
།ད་ནི་དེ་ལྟར་ཅུང་ཟད་བཤད་པས་གྲུབ་པའི་དོན། ཉམས་སུ་བླང་པ་རིམ་པ་མདོར་བསྡུས་ན་འདི་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་དབེན་པའི་རི་བོ་དང་། ནགས་འདབ་ཆུ་ངོགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུ་འགྲུལ་དང་། བཀླག་ཅོར་དང་། བྱ་གྷྲ་དང་། ཆོམ་རྐུན་ལ་སོགས་པས་བགྲོད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ། དཀོན་ མཆོག་གི་རྟེན་དག་བཞུགས་སུ་གསོལ་བའམ། གཅིག་ཏུ་དགོས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་མེད་ ཡང་རུང་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་ཕྱོགས་བཅུའི་རབ་འབྱམས་མ་ལུས་པའི་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པ་ ཀུན་ལ་དང་པའི་སེམས་དང་། འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་མཐར་ཐུག་ཏུ་ངེས་པར་ཕན་གདགས་པའི་ བློས། སངས་རྒྱས་སྲས་བཅས་མ་ལུས་པའི་སྤྱན་སྔར་འདུག་པར་བསམ་ནས་སྔར་བཤད་པ་ ལྟར་དོན་དྲན་བཞིན་པས་ཡན་ལག་བདུན་པ་ལན་མང་དུ་བྱའོ། །དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་ སྐབས་སུ་བདག་དང་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་ལུས་ཀྱང་ཞིང་ཁམས་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་སྙེད་དུ་སྤྲུལ་ནས་ ཕྱག་འཚལ་བར་སྒོམས་པ་དང་། མཆོད་པའི་སྐབས། བདག་སོགས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ དུས་གསུམ་དུ་བསགས་པའི་དགེ་བ་རྣམས་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བདག་གི་ ལུས་ཀྱང་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། རྒྱལ་དང་དེ་སྲས་རྣམས་ལ་བདག་གིས་ནི། །བདག་གི་ལུས་ཀུན་ གཏན་དུ་དབུལ་བར་བགྱི། །སེམས་དཔའ་མཆོག་རྣམས་བདག་ནི་ཡོངས་བཞེས་ཤིག །གུས་ པས་ཁྱེད་ཀྱི་འབངས་སུ་མཆི་བར་བགྱི། །བདག་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་ན། །སྲིད་ ན་མི་འཇིགས་སེམས་ཅན་ཕན་པར་བགྱིད། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་ཡང་བརྗོད་ལ་དོན་བསམ། ། དེ་ལྟར་གནས་སྐབས་འདི་དག་ཏུ་ཡང་། །སྤྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་། ཁྱད་པར་ གནོད་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་ཆེས་ཆེར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ དང་། འདོད་པ་རྣམས་ནི་སྣོག་ཆུང་ཞིང་ཉེས་པ་མང་པ་དང་། དབེན་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་དང་། འདུས་བྱས་མི་རྟག་པ་དང་། ལས་དང་འབྲས་བུ་མི་བསླུ་བ་ 20-351 རྣམས་ཡིན་ལ་ཡང་ཡང་བསམ་པར་བྱ་ཞིང་། ཐབས་དུ་མས་ཞིབ་མོ་ནས་སྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ཐུན་གྱི་སྐབས་སུ་རེ་ཞིག་དེ་དག་ལ་ནན་ཏན་དུ་སྒོམ། ཐུན་མཚམས་སུ་མཆོད་པ་དང་། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསམ་པ་དང་། གསུང་རབ་ཀློག་པ་དང་། ཕྱག་དང་ བསྐོར་བ་སོགས་སྤྲོས་བཅས་ཅི་རིགས་པ་ལ་ནན་དུ་བྱའོ།
我將為您直譯這段藏文： 今以如是略說成就之義，若略攝修持次第則為此：于寂靜山嶽及林邊水畔等無行人往來、喧囂聲響、虎豹、盜賊等行走且無怖畏之處，可安置三寶所依，或一無必要亦可無之。如是以誠信心對十方無量諸佛及眷屬，及為利益一切眾生究竟之心，思維于諸佛子前安住，如前所說憶持義理而多次修持七支。 其中於頂禮時，觀想自身與一切眾生之身如剎土大海微塵數變化而頂禮；于供養時，自等眾生於三世所積諸善，併爲眾生故亦當供養自身："我于諸佛及佛子，永時獻上我諸身，勝士請受納我故，恭敬我為爾等仆。以爾等攝受我故，于有中無畏利生。"如是宣說並思維其義。 如是於此諸時中，總於一切眾生及特於一切害者當極力修持。其後應數數思維輪迴過患、諸欲利少過患多、寂靜功德、暇滿難得、諸行無常、業果不虛等，並以多種方便細緻修習。座中暫時專勤修彼等，座間則勤于供養、皈依發菩提心、閱讀經論、禮拜繞塔等隨宜廣行。
།ཇི་ཞིག་ལྟར་ན། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ དེ་དག་ཅུང་ཟད་གོམ་པ་ན། དེ་ནས་དངོས་གཞི་ལ་འཇུག་སྟེ། དེ་ཡང་མདུན་དུ། བཅོམ་ལྡན་ འདས་མི་འཁྲུགས་པའམ། འོ་སྐོལ་གྱི་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྟ་བུའི་རྒྱལ་བའི་སྐུ་ གཟུགས་རི་མོར་བྲིས་ལ། གསེར་སོགས་ཧ་ཅང་འཆོར་བག་ཆེ་བ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་མདུན་དུ་ བཞག་ལ། དེ་ལ་མིག་གཏད་དེ། སེམས་མ་ཡེངས་པ་ཙམ་དུ་བཟུང་། དེ་ལ་གོམས་ནས་མིག་ སྣ་རྩེའི་ཐད་ཀར་བལྟས་ནས་མདུན་དུ་རྒྱལ་བའི་སྐུ་བརྙན་བསམ་ལ། དེ་ལ་མ་ཡེངས་བ་ཙམ་ དུ་སེམས་བཟུང་། དེ་ལ་གོམས་ནས་སེམས་ལ་སེམས་བཞག་ནས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ། དེ་ སྐབས་སེམས་གཡེངས་བ་མ་ཚོར་བར་ཅུང་ཟད་འགྱུ་ན། ཡང་ནས་ཡང་དུ། བླན་ཏེ་བསྒོམ་ ནམ་གནས་པ་ན། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ནས་འཕྲོ་མཐུད། དེ་ནས་ཡང་ཅུང་ཟད་གཡེངས་པ་དེའི་ཚེ་ བསྒོམ་པ་ལ་སྤྲོ་བའམ། མ་ཡིན་བརྟག་ལ་སྤྲོ་ན། བྱིང་རྒོད་རྣམ་རྟོག་གང་གིའང་དབང་དུ་མ་ སོང་བར་སེམས་འཇོག་གོ་སྙམས་པའི་འདུན་པ་ཆེས་དྲན་པ་བཏང་ལ་ཤུགས་འཕྱུང་ནས་རྩེ་ གཅིག་ཏུ་བཞག །གལ་ཏེ་མི་སྤྲོ་བའམ། འཇོག་ཅིང་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཡུན་ཐུང་ཞིང་མི་གསལ་ བ་དང་། སེམས་དུབ་ཅིང་སྐྱོ་ན། འཁོར་འདས་དང་། ཁྱིམ་དང་། དབེན་པ་དང་། ཉོན་མོངས་ དང་། མཉམ་པར་འཇོག་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་དང་། ཉེས་དམིགས་རྣམས་དྲན་བཞིན་པས། ཅུང་ཟད་འདུག་ནས་བསྒོམ་པ་དང་ཐུན་ཆུང་ལ་གྲངས་མང་བར་བྱེད་ཅེས་གྲགས་པ་བཞིན་དུ་ བྱའོ། །ཡང་སེམས་ཡན་ཏེ་མི་འགྲོ་ཡང་རྣམ་རྟོག་ཆུ་བུར་ལྟ་བུ་མང་པོས་སེམས་དབྱེན་སྤྱོས་ ནས། རྣམ་རྟོག་སྐྱེ་བའི་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་གཏན་ནས་ཡང་མི་དམིགས་པར་བཞག །དེ་ལྟ་ 20-352 བུ་བྱུང་ཚད་སྐྱེས་ཚད་ལ་སྦྱོར། དེ་ལྟར་འབད་པས་ཅི་ཙམ་ན། སེམས་དུམ་ཞིག་ནི་གནས་ལ་ སྐབས་འགར་ནི་འཁྲུག་གོ །དེ་ནི་སེམས་གནས་པ་ལ་ཕྱོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་སྔོན་ འདོད་ཡོན་སྤྱོད་པ་དྲན་པ་དང་། འདོད་ཡོན་སེམས་པ་དང་། ཚེ་འདིའི་བྱ་བས་སེམས་བྲེལ་ན་ འདོད་ཡོན་གྱི་ཉེས་དམིགས། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཚེ་མི་རྟག་པས་ནམ་འཆི་ཆ་མེད། ཚེ་ འདི་བ་རྣམས་ཀྱི་གདེངས་དེས་ཅི་འདྲ་ཞེས་དྲན་པས་བཟློག །ཡང་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་པ་ན། ཀུན་ རྟོག་ལས་ནི་འདོད་སྐྱེ་ཞིང་། །འདོད་པ་ལས་ནི་སྡིག་པར་འགྱུར། །འགྲོ་རྣམས་རྣམ་པར་ འཁྱམས་བྱེད་པའི། །འདོད་པའང་ཀུན་ཏུ་རྟོག་ལས་འབྱུང་། ། ཞེས་སེམས་འཁྲུགས་པའི་རྒྱུ་ རྣམ་རྟོག་གི་ཉེས་དམིགས་དྲན་པར་བྱའོ།
我來直譯這段藏文： 如何修持？當稍微熟悉這些作意后，即入正行。於前方置不動如來或如我等導師世尊般之佛像繪畫，以金等不過於奢華者置於前方，注視于彼，僅持心不散。熟悉彼已，目視鼻端正前方而觀想前方佛像，僅持心不散。熟悉彼已，心住於心而專一修持。 此時若心散亂而不覺少許動搖，則應一再攝回修持。若能安住，則剎那剎那相續。其後若稍散亂時，觀察是否喜樂修持，若喜樂，則生起極大希求意樂，思維不為沉掉分別所轉而安住其心，放鬆正念后專一安住。 若不喜樂，或安住時後較前短暫且不明顯，心疲厭倦，則應憶持輪迴涅槃、在家出家、煩惱與等持等之功德過患，稍坐即修，如所說般做短座多次。 複次，雖心不散但為如水泡般諸多分別擾亂心意，當分別生起時即令心完全無所緣而安住。如是于所生所起皆當修習。如是勤修時，心或安住片刻，或時擾動。此謂心向于安住。 其後若憶念往昔享受欲塵，思維欲塵，此生事務令心忙亂時，則以思維欲塵過患、輪迴苦、壽命無常不知何時死亡、此生諸事有何把握而遮止。 複次分別生起時，應憶念分別過患："從分別生慾望，從慾望生罪業，令眾生流轉漂泊，慾望亦從分別生。"
།ཡང་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ལ་མི་དགའ་བ་སྐྱེས་ན། འབྲས་བུ་ཞི་བ་དང་། ལམ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ཡོན་ཏན་དྲན་པས་འདུལ་ཞིང་། གོང་དུ་ བཤད་པའི་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཀྱང་འདུལ་བར་བྱ་སྟེ། བྱིང་ན་སྤྲོ་བ་དང་། རྒོད་ན་མི་རྟག་ པའི་འདུ་ཤེས་སོགས་ཞུམ་པས་འདུལ། གཞན་ཡང་འདོད་ཆགས་ལ་མི་སྡུག་པ། ཞེ་སྡང་ལ་ བྱམས་སྙིང་རྗེ། གཏི་མུག་ལ་བདག་མེད་བསྒོམ་པས་བཟློག་ནས་མཉམ་པར་འཇོག་གོ །དེ་ ལ་གོམས་པས་ཇི་ཞིག་ནས་སྒྲིམ་སྟེ་བཞག་ན་གནས་པས་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་གོ་སྐབས་མི་འབྱུང་ ཞིང་། མ་བསྒྲིམ་ན་འབྱུང་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཏིང་འཛིན་གྱི་སྒོ་ཞེས་བྱའོ་དེ་ལ་གོམས་ནས་སེམས་ རྩོལ་མེད་གནས་པ་འབྱུང་བས་དེ་ཚེ་དེ་སེམས་སྒྲིམ་པར་ལྷོད་དེ་ཤིག་གེ་བ་ལ་མཉམ་པར་ བཞག་འཇོག་སྟེ་ཞི་གནས་སོ། །དེ་ལ་རིང་དུ་གོམས་ནས་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐོག་ མར་རང་ལུས་ལ་དམིགས་རྟེན་བྱས་ནས། ལྷོད་དེ་གློད་ནས་བཞག་པའི་ངང་ནས་ལུས་དང་ སེམས་དེ་བདག་གི་ཕུང་པོ་འདི་དག་སེམས་ཙམ་ཉིད་དོ་སྙམས་པ་ཡང་ཡང་སྒོམ། དེ་གོམ་ ནས་འདི་དག་ནི་བྲག་ཆ་ལྟར་རྟེན་འབྱུང་ཙམ་མ་གཏོགས་སྟོང་པའོ་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་བསྒོམ། དེ་ཡང་གོམ་ནས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་ཁྱད་པར་བདེན་འཛིན་ཤས་ཆེ་བ་རྣམས་ལ་ཆེད་ 20-353 ཆེར་བསྒོམ། དེ་ཡང་འདི་ཞི་གནས་གྲུབ་རྗེས་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་ཡིན་པས་ཐོག་མར་ སྐབས་འགའ་ཞིག་ཙམ་དུ་ལྷག་མཐོང་ཕལ་ཆེར་ཞི་གནས། དེ་ཡང་ཞི་གནས་ཇེ་ཉུང་དང་ ལྷག་མཐོང་ཇེ་མང་ཡང་ལྷག་མཐོང་སྟོབས་ཆེས་རྩུབ་ན། ཞི་གནས་ཇེ་མང་བསྒོམ་པས་ཇི་ ཞིག་ལྟར་ལ་ཆ་མཉམ་པར་འགྱུར། དེ་ལྟར་འཇུག་ལྡོག་ཡང་ཡང་བསྒོམ་པས་དབང་པོ་རབ་ གྱིས་མཐའ་བྲལ་རྗེས་མཐུན་གྱི་ཤེས་རབ་དང་སེམས་གནས་པ་རོ་མཉམ་དུ་འགྱུར། དབང་ པོ་དམན་པས་ནི། དེ་ནས་སྟོང་པའི་གདེང་དེ་ལ། མི་དམིགས་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་མཉམ་ པར་འཇོག་པ་སོགས་སྔར་བཞིན་བསྒོམ་པས་འགྲུབ་བོ། དེ་ལ་གོམ་ནས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཡང་དེ་ འདྲའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་ཡང་ཡང་དྲན་ཞིང་ལས་ལ་འཇུག་སྟེ། ཚུལ་འདི་དང་ལྡན་བཞིན་པས་ སྦྱིན་སོགས་སྤྱད་པས་ནི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྡན། ཞེས་པ་ལ་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་གྱི། མི་རྟོག་པ་ཙམ་པོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་རིན་ཆེན་བཟང་པོ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། རབ་འབྱམས་རྒྱ་མཚོ་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་ནང་གི་དབྱེ་བ་སོ་ སོ་ནས་རིམ་བཞིན་བསྒོམ་པའི་ཆོས་མཆོག་གི་བར་དུ་བགྲོད་པར་འགྱུར་ལ། འདི་དག་ཡི་གེ་ མང་བས་འཇིགས་ནས་མ་བྲིས་སོ། །སྐྱེས་བུ་ཆེ་ཞེས་རབ་ཏུ་གྲགས་སྨྲ་བས། །ཕྱོགས་འདི་ མཁས་མང་གོ་མཚམས་བྲལ་བ་བཞིན། །བརྟགས་ཚེ་ཇི་ལྟར་མཆོད་སྦྱིན་འོས། །དེ་ལྟར་སྙིང་ པོ་མེད་པས་ཉོན་མོངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་ཆོག་གོ །
我來直譯這段藏文： 若對等持生起不喜，則應以憶念寂靜果及等持道之功德來調伏，也應以前述種種方便來調伏：若沉則以喜悅調伏，若掉則以無常想等低沉來調伏。此外，以不凈觀對治貪慾，以慈悲對治嗔恨，以修無我對治愚癡，遮止后安住等持。 於此熟練，從何時起若勤勉安住則得安住，沉掉無機可乘，若不勤勉則生起，如是稱為三摩地門。於此熟練后，心生無勤安住，此時心不緊不松而自在安住等持，此即止。 於此長久熟練后修觀，其初以自身為所緣，輕鬆放下後，從安住狀態中反覆修持"此身心我蘊唯是心"。熟練此後，反覆修持"此等如回聲般唯是緣起而空"。 此亦熟練后，於一切顯現尤其執實較重者特意修持。此亦是止成就后修觀，故初時某些時候觀多為止。複次止漸少觀漸多，然若觀力過強粗糙，則應多修止，如何相等。如是反覆修習進退，根器上等者即能令離邊隨順慧與心住平等。根器下劣者則從彼空性確信中，以無所緣無執著而等持等，如前修持即能成就。 於此熟練后，后得時亦常憶如是等持而行事。具此方式而行佈施等，即趨向"具無分別智"，僅是無分別並非如此。其後如次第修持妙寶等持、普遍海等持、真實邊際等持等內部差別，直至殊勝法位。此等文字繁多故懼而不書。 大士如是廣揚名聲語，此方諸多智者如無關聯般，觀察時如何堪為供養對境，如是無實質故煩惱。是故暫且止矣。
ད་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་བསྒོམ་ ཚུལ་བཤད་དེ། དེ་ལ་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་བདག་དང་འགྲོ་བ་ ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ་སྙམས་པའི་བློའི་ཤུགས་དང་བཅས། ཐོག་མར་སེམས་ ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་། དེ་ལས་ཐར་བར་མི་ནུས་པའི་འགྲོ་བ་རྨོངས་པ་རྣམས་དྲན་ བཞིན་པས་འདི་རྣམས་སྙིང་རེ་རྗེ། སྡུག་བསྔལ་བསྐྱབས། བདེ་བ་ལ་འགོད་པར་བྱ་ཞེས་ཡང་ ཡང་བསྒོམ། དེའི་སྙིང་རྗེ་མི་སྐྱེ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕ་མར་ཤེས་པར་དྲིན་དྲན་པའི་སྒོ་ 20-354 ནས་དང་། འདི་རྣམས་ཆོས་ཀུན་བདེན་མེད་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས། ལས་ངན་བསགས་པའི་ དབང་ལས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྤྱོད་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཀྱེ་མ་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་བསམ། དེ་ལ་གོམ་ནས་ སྐྱེ་དཀའ་བ་གནོད་བྱེད་རྣམས་ལ་སྔར་བཞིན་དུ་སྒོམ་དེའི་ཀྱང་མི་སྐྱེ་ན། ཡང་འདི་དག་ བདག་ཆོས་ལ་བསྐུལ་བའོ་སྙམ་དུ་དྲིན་དྲན་བཞིན་པས་བསྒོམ། གཞན་ཡང་འདི་དག་ལ་ཕ་ མ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་ལ་མ་རིག་པས་འཁྱམས་ནས། བདག་ལ་གནོད་པ་བྱས་པས་ངན་སོང་དུ་ ལྷུང་བ་འདུག་པས་སྙིང་རྗེ་སྙམ་པ་ཡང་ཡང་དུ་བསྒོམ་པས་ཞེ་སྡང་གིས་བརྫི་བར་མི་ནུས་སོ། ། དེས་ཀྱང་མ་སྐྱེས་ན་གཟུགས་བརྗེ་ཞིང་བསྒོམས་པས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ལ་གོམས་ ནས། ཡང་སྙིང་རྗེས་བསྐུལ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀུན་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་དངོས་སུ་བྱོན་ ནས་ཆོས་གསུང་བ་དང་། འོད་ཟེར་སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པས་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་སེམས་ཅན་གཅིག་ ཀྱང་མ་ལུས་པར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བསྒོམ། ཁྱད་པར་གནོད་བྱེད་གདོན་དང་དགྲ་སོགས་ ལ་གཙོ་ཆེར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་འདི་དག་བདག་གཞན་མཉམ་པ་བསྒོམ་ཚུལ་ལོ། ། གལ་ཏེ་ཆེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་བརྗེ་བ་བསྒོམ་པར་འདོད་ན། དབུགས་རྔུབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ སེམས་ཅན་གྱི་སྡིག་སྡུག་ལེན། དབྱུང་བ་དང་ལྷན་ཅིག་རང་གི་བདེ་དགེ་སེམས་ཅན་ལ་སྦྱིན་ པར་བྱ་སྟེ་ཚུལ་འདི་སྔོན་གྱི་དམ་པ་ཆེས་མང་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེའི་ སྐབས་སུ་མགོན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཕྱག་བཞི་པ་ལ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ་སྟེ། སློབ་ དཔོན་བུདྡྷ་གུ་ཧྱ་སོགས་ཀྱིས་མཛད་པའི་མཎྜལ་གྱི་ཆོ་གར་བལྟའོ།
現在我來直譯這段藏文關於世俗菩提心修習方法的內容： 今當說世俗菩提心修習方法。此應為一切所修。即以我與一切眾生當得佛果之心力，首先憶念諸眾生之苦，以及不能從彼解脫的愚昧眾生，想"此等可憐啊，應救其苦，安置於樂"，如是反覆修習。 若不生起彼悲心，則從知一切眾生為父母而憶念恩德門中，以及思維"此等未能通達諸法無實，以造惡業力而受用痛苦，如是啊！"而反覆思維。於此熟練后，對難生起悲心的加害者們如前修習。若於彼亦不生起，則以"此等促使我修法"而憶念恩德而修。 複次，反覆修習"此等唯是父母卻因無明流轉，對我作害而墮惡趣，故生悲心"，則嗔恨不能壓制。若以此亦未生起，則以轉變形象而修即能生起。于彼熟練后，復為悲心所催，祈請諸佛后，觀想親臨說法及放光等，于剎那間令一切眾生無餘獲得佛果。尤應以加害者、魔鬼、怨敵等為主要修習對象。如是即是修習自他平等之法。 若欲修習最殊勝之交換，則以入息同時取諸眾生罪苦，出息同時將自樂善施予眾生。此法往昔極多善知識廣為宣說。 其時應供養四臂觀世音怙主等，當觀修佛密等阿阇梨所造曼茶羅儀軌。
།བསྒོམ་ཚུལ་སྔགས་ ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་མདོར་བསྡུས་སུ་བཤད་ན། སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད། སྟོང་པར་སྦྱངས། པད་ཟླ་ལ། ཧྲཱིཿ ལས་མགོན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཕྱག་བཞི་པ། ཕྱག་དང་པོ་གཉིས་ཐལ་མོ་ སྦྱར་བ། འོག་མ་གཉིས་ཤེལ་འཕྲེང་དང་པདྨ་དཀར་པོ་འཛིན་པ། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཅན། རྒྱན་ ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཞིག་མདུན་དུ་ལམ་གྱིས་གྲུབ་པར་བསྒོམ། 20-355 གནས་གསུམ་དུ་ཡི་གེ་འབྲུ་གསུམ། ཐུགས་ཀར་ཧྲཱིཿརྣམས་བཀོད། ཡེ་ཤེས་པ་དགུག་གཞུག་ བྱ། དབང་བསྐུར་རིགས་བདག་གི་རྒྱས་བཏབ་ནས། ༀ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུཾ། ཞེས་བཟླས་ཏེ། མདུན་ བསྐྱེད་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་བསྐུལ། ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ལ་ཕོག་པས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བསྒོམ། ཡང་ན་ཇོ་བོ་ཁ་སར་པ་ནི་དཀར་པོ་མཆོག་ སྦྱིན་དང་པདྨ་ཅན་རོལ་སྟབས་སུ་བཞུགས་པ་བསྒོམ་ནས་བཟླས་པའི་ཚེ། ༀ་ཨཱཿཧྲཱིཿསྭཱཧཱ། ཞེས་བཟླ་བ་ནི། ཁྱད་པར་ཙམ་ཡིན་ལ་གཞན་འདྲའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅུང་ཟད་བརྟན་ནས་ རང་ཡང་དེ་ལྟར་སྒོམ། དེ་ཡང་བརྟན་ནས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྗེ་བཙུན་ལོ་ཀི་ཤྭ་རར་ བསྒོམ། དེ་དག་གིས་སྐབས་ཐམས་ཅད་སྙིང་རྗེ་ཁོ་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། སྙིང་རྗེས་བོགས་ དབྱུང་པའོ། །མདོར་ན་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་རེ་ཞིག་རེས་འཇོག་རེས་ འཇོག་ཏུ་བསྒོམ། ཕྱི་ནས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་རྒྱས་བཏབ་ཀྱིན་བསྒོམ་པས་ཇི་ཞིག་ལྟར་ལ་ རོ་མཉམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཀུན་ལ་ཐུན་མགོར་ཡན་ལག་བདུན་པ་ལ་ནན་ཏན་དང་། མཇུག་ ཏུ་རྒྱལ་བ་དང་སར་བཞུགས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པའི་སྨོན་ལམ་ ཡང་དག་པ་གདབ་པར་བྱའོ། །འགའ་ཞིག་ལམ་འདི་རྒྱས་འདེབས་ཀྱིས་བཅིངས་པ་ཡིད་ལ་ བྱེད་པའི་དུས་འདའ་བ་རྣམ་རྟོག་གི་དྲི་མ་ལ་ཞེན་པའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དག་འབྱུང་སྲིད་ནའང་། དམ་པའི་ཆོས་ལ་རྒྱལ་བ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ལ་ཕན་པའི་བློ་ཁོ་ནས་བྲིས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལོག་ པར་གཅེས་པ་མེད་པས་མི་འཇིགས་སོ།
我來直譯修法咒語部分的內容： 若略說修習方法如咒續所說，則為皈依發心，觀空，蓮月上，從（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城體：हृः，梵文羅馬拼音：hrīḥ，漢語字面義：種子字"赫日"）字化現四臂觀世音怙主，前二手結合掌印，下二手持水晶念珠與白蓮，金剛跏趺坐，具一切莊嚴，成就智慧身於前方直接顯現而修。 三處安置三字種子，心間安置（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城體：हृः，梵文羅馬拼音：hrīḥ，漢語字面義：種子字"赫日"）。召請智慧尊融入，灌頂后以部主印持，誦（藏文：ༀ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུཾ，梵文天城體：ॐ मणि पद्मे हूं，梵文羅馬拼音：oṃ maṇi padme hūṃ，漢語字面義：嗡瑪呢巴美吽），啟請對生本尊心續。觀想從心間種子放光照及一切眾生，令得佛果。 或者，如覺沃喀薩巴尼修白衣施勝與蓮花持遊戲姿勢而住，誦咒時念（藏文：ༀ་ཨཱཿཧྲཱིཿསྭཱཧཱ，梵文天城體：ॐ आः हृः स्वाहा，梵文羅馬拼音：oṃ āḥ hrīḥ svāhā，漢語字面義：嗡阿赫日梭哈），此僅是差別，余同前。 於此心稍得穩固后，自身亦如是修。彼復穩固后，觀一切事物為至尊世主。于彼等一切時唯修悲心，以悲心令增上。 略說之，如是菩提心二種暫時輪替修習。其後以一印持一而修，終將成為一味。于彼一切修持開始時精進七支，最後應發佛陀與現住菩薩前所作之清凈愿。 雖可能有人說"此道被印持所束縛，耗時于作意，執著分別垢染"，然于正法佛陀即是量，且唯以利益心所寫，無有邪執，故不畏懼。
།འདི་སྐད་ཀྱང་བསམ་སྐད། བདག་འཛིན་འདུལ་བ་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །རྟོག་པས་བཅིང་པ་ཉིད་ནའང་བླ། །གཞན་དུ་རྨོངས་པའི་རང་བཞིན་ལས། ། གྲོགས་དག་ཐར་པ་ཡོད་དམ་ཅི། །ཉོན་མོངས་སྐྱེས་ཚེ་གཉེན་པོས་མ་ཕྱིན་ན། །ཆོས་ཀྱི་ དགོས་པ་སྟོར་ཞེས་དམ་པས་གསུངས། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུངས་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་ ན། །ཇི་ལྟར་བསྒོམ་ཆེན་ཡིན་ཞེས་བསམ་པའི་རིགས། །འགྲོ་འདི་འཁོར་བར་སྤྱོད་ལ་རབ་ 20-356 དགའ་བས། །ལོག་པར་སྤྱོད་ལ་ཉེ་བར་བརྒྱུག་པ་མཐོང་། །ལུས་མེད་ཕོ་ཉའི་རྣམ་འཕྲུལ་ དཔག་མེད་པས། །དམ་ཆོས་རྗེས་འབྲང་འདི་ན་སྨོན་བྱེད་པ། །ཡིད་འོང་ཚུལ་ཁྲིམས་དྲི་ བསྲུང་ཐོས་མང་པོའི། །འདབ་རྒྱས་ལ་འོད་སྒྲུབ་པའི་སྙིང་པོ་ཅན། །ནག་པོའི་རྩ་ལག་མ་ཥི་ དིར་མི་མོས། །ངན་སྐྱུག་ཁོང་བུར་བརྒྱུག་པ་དེ་ཡི་ལུགས། །ལེགས་ལྡན་ལེགས་བྱས་ཕྲག་ ཅན་གྱིས། །གང་གི་ཞབས་ཟུང་ཉེར་བསྟེན་ནས། །འབུམ་ཕྲག་བསྟོད་དབྱངས་འདབ་བརྒྱའི་ འཕྲེང་བཅས་ཕྱོགས་གྲོལ་བཀང་ནས་མཆོད་བྱས་པ། །བཅོམ་ལྡན་དེ་ཡི་བཀའ་དྲིན་དྲན་ པས་རྟག་ཏུ་ཕྱག་འཚལ་ནམ་ཡང་སྐྱོངས་། །སྙིང་ནས་ཁྱོད་ལས་སྐྱབས་གཞན་སྤངས་ནས་ ཁྱོད་ཀྱི་གསུང་བཞིན་བསྒྲུབ་པར་ཤོག །ལམ་མདོར་བསྡུས་པ་རྫོགས་སོ།། །།བདག་གི་འདི་ དང་མ་ལུས་དགེ་བ་ཡི། །མ་གྱུར་སེམས་ཅན་ཚོགས་རྣམས་མ་ལུས་པ། །མྱུར་དུ་བླ་མེད་བྱང་ ཆུབ་སྐུ་གསུམ་དངོས། །རྟག་ཅིང་བདེ་བའི་གོ་འཕང་མྱུར་ཐོབ་ཤོག །ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་ཀུན་ དགའ་སྙིང་པོས་རྩ་བ་སྔགས་དང་སྦྱར་བ་ལས། མཁྱེན་ཡང་མའི་དབང་པོའི་བཀས་བསྐུལ་ ཏེ་རྒྱས་འགྲེལ་སྦྱར་བའོ།
我來直譯這段文字： 如是亦當思維：為調伏我執，雖被分別束縛亦可；否則從愚癡自性中，諸友何有解脫耶？ 煩惱生時若不以對治遍察，則失法義要，聖者如是說。若背離圓滿佛陀教言，應思何能稱為大修行者？ 見諸眾生於輪迴行中極為歡喜，趨近邪行。無量無形使者幻化，於此隨行正法者愿求。 具悅意戒香聞廣博，蓮瓣綻放具修行精要，不喜黑黨魔西底爾，奔走嘔穢腹中是彼宗。 賢善具德生嫉者，近依彼雙足，以百千讚頌百瓣鬘莊嚴四方而作供養。 憶念彼薄伽梵恩德故常禮敬護佑無盡。愿從心中舍汝外余依處，如汝教言而修行。 略道竟。 以我此及一切無餘善，愿無餘一切為母眾生眾，速得無上菩提三身體，恒常安樂果位速證得。 釋迦比丘功德精要依根本咒配合，雖已通達，然因慈母怙主教敕而作廣釋。 註：這裡我完整直譯了原文，保留了對仗形式，對於咒語名稱也按照要求保持了原樣翻譯。其中的詩句部分如"悅意戒香聞廣博，蓮瓣綻放具修行精要"等，我儘量保持了原文的對仗形式。整體採用直譯方式，不做省略和意譯。
།རང་ལོ་བཅུ་དགུ་པ་ལ་ལི་ཁཾ་ཏི། ༀ་ཨ་ཐ་མངྒ་ལཾ་ཡ་པོཥྚི་ཀཾ་ཀུ་རུ། ༀ་སུ་པྲ་ཏིཥྛ་བཛྲ་ཡེ་སྭཱཧཱ། །མངྒ་ལཾ།
我來直譯這段藏文： 十九歲時寫成。嗡阿塔曼嘎拉姆雅布斯提康古如（ཨ་ཐ་མངྒ་ལཾ་ཡ་པོཥྚི་ཀཾ་ཀུ་རུ，ॐ अथ मङ्गलं य पोष्टिकं कुरु，Oṃ atha maṅgalaṃ ya poṣṭikaṃ kuru，意為：嗡 愿此成為吉祥增長）。 嗡蘇帕提斯塔班扎耶梭哈（ༀ་སུ་པྲ་ཏིཥྛ་བཛྲ་ཡེ་སྭཱཧཱ，ॐ सुप्रतिष्ठ वज्रये स्वाहा，Oṃ supratiṣṭha vajraye svāhā，意為：嗡 善住金剛圓滿）。 曼嘎拉姆（མངྒ་ལཾ，मङ्गलं，Maṅgalaṃ，意為：吉祥）。