taranatha1006_七真實廣釋寶穗

多羅那他大師教言集JT180དེ་ཉིད་བདུན་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་རིན་ཆེན་སྙེ་མ་བཞུགས། 10-320 ༄༅། །དེ་ཉིད་བདུན་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་རིན་ཆེན་སྙེ་མ་བཞུགས། ༄། །སྤྱི་དོན། ༄༅། །དེ་ཉིད་བདུན་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་རིན་ཆེན་ སྙེ་མ་བཞུགས། ༄༅། །ༀ་སྭཱ་སྟི་པྲ་ཛ་བྷྱ༔ ཡེ་ཤེས་མཆོག་གི་འབྲས་རབ་སྩོལ་བ་པོ། །དེ་ཉིད་རིག་པ་ རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན། །ནང་གི་འོད་སྣང་མཆོག་གིས་ཀུན་གསལ་བ། །དཔལ་ལྡན་བླ་ མ་རིགས་ཀྱི་མགོན་བཏུད་དེ། །དེ་གསུང་དྲི་མེད་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡི། །རྒྱུད་ཀུན་སྣང་བྱེད་ཟབ་ དང་རྒྱ་ཆེ་བ། །ཟབ་དོན་མཐའ་དག་ལྟ་བའི་མིག་གཅིག་ནི། །འགྲོ་ལ་སྦྱིན་གྱིས་སྐལ་ལྡན་ དེང་འདིར་ལོང་། དབང་ཕྱུག་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་ཆེར་རློམ་རྣམས། །ཆོས་བརྒྱད་མཐོ་དམའི་ ལམ་དུ་རྡེག་འཆོས་ནས། །མ་སྦྱངས་མན་ངག་མི་ཤེས་མི་སྒོམ་པར། །བརྗོད་འདོད་དབང་གི་ རབ་བརྟགས་གཡང་དུ་ལྷུང་། །ཕྲག་དོག་འཛིན་ཁྲིས་གང་བའི་ཡིད་མཚོ་རུ། །ལེགས་བཤད་ གྲུ་ཆེན་འཇུག་པ་དཀའ་མོད་ཀྱི། །པདྨའི་གཉེན་གྱིས་པདྨའི་མཚོ་ལ་བཞིན། །སྐལ་བཟང་ བློ་ཡི་པད་ཚལ་རྒྱས་བྱེད་ཡིན། །དོན་བྲལ་གླེགས་བམ་རི་བོའི་ལུས་འཆང་བས། །སྔོན་གྱི་ ཤིང་རྟ་ཆེ་ལ་འགྲན་པ་མཐོང་། །དེ་ལྟར་འདི་མིན་སྔོན་ཆད་འདི་མ་གྲགས། །ཉུང་གསལ་གོ་ བདེའི་ངག་གིས་བཤད་པར་འདོད། །དེ་ལ་ཐར་འདོད་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་ངོགས་ནི་རྒྱལ་བའི་ བསྟན་པ་གཅིག་པུ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱང་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་སྐལ་བའི་རིམ་པས་ཐེག་པ་དུ་ མར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ལང་གར་གཤེགས་པ་ལས། ལྷའི་ཐེག་དང་ཚངས་པའི་ཐེག ཉན་ ཐོས་ཀྱི་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་དང་རང་རྒྱལ་གྱི། །ཐེག་པ་དེ་དག་ངས་བཤད་ དོ། །ཐེག་པ་རྣམ་པ་མང་བཤད་པ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་དྲང་བའི་ཕྱིར། །ཐེག་པ་ཐ་དད་ ངས་བཤད་དོ། །ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་ངས་བསྟན་ཏོ། །ཇི་སྲིད་སེམས་ནི་འཇུག་པའི་བར། །ཐེག་ 10-321 པ་དག་ནི་ཐུག་པ་མེད། །སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ན། །ཐེག་པ་མེད་ཅིང་འགྲོ་བའང་མེད། ། ཅེས་པ་ལྟར་མཐའ་ཡས་པའི་ཐེག་པ་དེ་དག་ཀྱང་མཐར་གྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་ཐེག་པ་ལ་ཉེ་ བར་གཞོལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཁོ་ ནར་གྱུར་པ་སྟེ་ལན་གཅིག་དད་པ་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་། ཚེ་རབས་མང་པོར་གསགས་པའི་ བསོད་ནམས་ལས་ཀྱང་ཆེས་བླ་ལྷག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། མདོ་ལས་ཀྱང་ཟླ་བ་རེ་རེར་མཆོད་སྦྱིན་ སྟོང་། །ལོ་བརྒྱར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་ཏེ། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་དད་པ་ཡིས། །བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་ མི་ཕོད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文。這是關於《七如實論釋·珍寶穗》的內容： 吉祥如意！ 七如實論釋·珍寶穗 總義 七如實論釋·珍寶穗 嗡薩瓦斯帝巴惹巴雅！ 頂禮具德上師種姓怙主， 他賜予殊勝智慧之果實， 如實了知真實之瑜伽， 以內在殊勝光明普照耀。 彼語清凈持金剛， 顯明一切密續藏， 甚深廣大之內容， 觀察甚深義理之， 唯一慧眼今此時， 愿施有緣諸眾生。 自恃權勢而自滿者， 八法高低道上奔波忙， 未修未解密要不修持， 欲言自在虛妄墮深淵。 嫉妒執著充滿意海中， 善說巨船難以得駛入， 如同日輪開蓮花海般， 今啟善緣智慧蓮園苑。 見持無義經函如山者， 妄圖與古大車師較量， 此非如是前無此說法， 愿以簡明易解語宣說。 於此，欲求解脫者的趣入之門唯一是佛陀教法。此教法又隨所化眾生根器次第而分為多種乘。如《楞伽經》云："天乘與梵乘，聲聞乘亦然，如來與獨覺，此等乘我說。宣說諸多乘，為引諸眾生，我說乘差別，亦說唯一乘。乃至心趣入，諸乘無窮盡，若心已轉依，無乘亦無眾。" 如是無邊乘法，最終皆趨入無上乘，因此一切皆成為圓滿佛果之因。僅僅生起一次信心，其功德也遠勝多生累劫所積之福德。如經中說："每月作千供，歷經百年中，對於正法信，十六分不及。"

།ཞེས་དང་། མི་ནི་ལོ་བརྒྱད་ནགས་ཚལ་ན། །མེ་ལ་ཡོངས་བརྟེན་གང་ཡིན་དང་། ། གང་ཞིག་སྒོམ་ལ་ཡུད་ཙམ་ཞིག །མཆོད་པ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ། །མཆོད་བྱེད་དེ་ཉིད་ཆེས་ རུང་གི །ལོ་བརྒྱར་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་མི་རུང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐེག་གཅིག་ཐེག་པ་དུ་མར་ བསྟན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་ དེ་ཉིད་ཀྱང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཅིང་། ཡེ་ཤེས་དེའི་རང་བཞིན་གསལ་བར་སྟོན་ པ་རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ཡི་གེ་ཉུང་ངུར་གྱུར་པ་འདི་ ནི་དཔལ་དང་ལྡན་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་སྦས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས། བློ་དམན་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་དུ་ཡི་གེའི་ལམ་དུ་མཚོན་པར་མཛད་དེ། བསྟན་བཅོས་ འདིའི་མིང་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བདུན་གྱི་འགྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་སྡེ་གང་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་ གསུངས་པ། ཐམས་ཅད་གསལ་བར་བྱེད་ཅིང་། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཛ་ལནྡྷ་རའི་ཞལ་སྔ་ ནས། དེ་ཉིད་གཅིག་སྟེ་བདུན་གྱི་མིང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པའི་ ཕྱིར། དེ་སྐད་ཅེས་བཏགས་སོ། ། རྒྱུད་གང་ལ་བརྟེན་པ་ནི་གཙོ་བོར་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་ལ་བརྟེན་མོད་ཀྱི་བླ་མེད་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་འགྲེལ་དུ་འགྱུར་ལ། འདི་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ། སྤྱི་དོན་དང་། གཞུང་གི་ 10-322 དོན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནོད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ། གང་ལ་འདོམས་པའི་སློབ་ མ། ཇི་ལྟར་གདམས་པའི་ཚུལ། གདམས་བྱ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དངོས་ཏེ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། བླ་ མ་དམ་པ་མན་ངག་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། མན་ངག་མེད་པའི་མཁས་སྨྲ་ལ། འདིའི་གཏམ་ ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས། གཉིས་པ་ནི། འཕགས་པ་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཇི་ལྟར་ སྨན་པ་མཁས་གྱུར་པས། །ནད་པ་བསྒྲུབ་མེད་དཀོན་དེ་བཞིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ སྟོབས་བརྙེད་ནས། །གདུལ་བྱ་མ་ཡིན་ཤིན་ཏུ་དཀོན། །ཞེས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཤས་ཆེ་ བ་ཡང་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་། གང་ཞིག་གང་ལ་གང་དགའ་བ། །དེ་ཡིས་དེ་དེ་སྔར་བཤད་ བྱ། །ཉམས་པར་གྱུར་པ་དམ་ཆོས་ཀྱི། །སྣོད་ནི་ཅིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ དངོས་སུ་གང་ལ་བསྟན་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རིགས་སད་པ་དང་། དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པ་ དང་། བླ་མ་ལ་གུས་པས་བསྙེན་བཀུར་བ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་མཚན་ཉིད་བཞི་དང་ ལྡན་པའི་སློབ་མའོ།

我來繼續翻譯這段藏文： 又云："人于林中八年間，盡皆依止於火者，及彼剎那入禪定，作諸供養此二者，唯應行此供養法，百年護摩不應行。" 如是一乘宣說為多乘，其中最為殊勝者，即是無上瑜伽。此乘即是雙運智慧，為顯明此智慧自性，此乃無上瑜伽一切續部廣釋之簡要，是具德大金剛阿阇黎佛密師尊，為利益劣慧者而以文字表示。此論典名為《七如實論釋》，因為詳細解釋一切續部所說如實及大阿阇黎札蘭達拉所說："一實即是七之名"之廣義，故立此名。 所依續部主要依于勝樂輪，然成為無上部一切之共同解釋。此中解說分為總義及正文二者。初者分為四：所求如實之對境、所教導之弟子、如何教導之方式、所教導之如實本身。 初者，即是具有口訣之殊勝上師，如雲："無有口訣唯說通，此論言教亦非有。" 第二，如聖天師云："如同善巧醫，難遇無疾患，菩薩得力已，非所化甚稀。"雖然眾生界廣大，然而："隨於何者何歡喜，彼以其彼先當說，若成失壞正法器，任何情況皆非是。"如是所說，實際所教導者即是具足四相之弟子：金剛乘種性覺醒、具足誓言、恭敬承侍上師、具足悲心。

།གསུམ་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ལས། དང་པོ་གསོ་སྦྱོང་སྦྱིན་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་ཀུན་ཤེས་ནས། །དེ་རྗེས་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་བརྩམས། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལམ་ཐུན་མོང་པས་རྒྱུད་སྦྱངས་ཞིང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ ཡན་ཆད་རིམ་ཅན་དུ་ནོད་ཟིན་པ་ལ། བཞི་པ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཅིང་། དེ་ཡང་དེ་ཉིད་ དང་བདུན་དང་ལྡན་པར་སློབ་དཔོན་གྱི་སྟོན་དགོས་པ་ཡིན་ཅིང་། གཞན་ཡང་བསྐྱེད་རིམ་ དང་རྫོགས་རིམ་དང་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དུས་ཁྱད་པར་ཅན་ ལ་བརྟེན་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་དབང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ། དེ་ཉིད་བདུན་དུ་ངོ་སྤྲོད་པ་ཡིན་ནོ། ། བཞི་པ་ལ། ཟུང་འཇུག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། སྐུ་བཞི་ཡན་ལག་བདུན་ཚང་ཚུལ། གཞི་ ལམ་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ལ། གཞིའི་དུས་དང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ལམ་གྱི་སྐབས་ དང་། འཕགས་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྟེ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དྲི་མ་ཅུང་ཟད་ 10-323 ཀྱང་མ་སྦྱངས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཞིག སྟོང་ཉིད་དང་རྟེན་འབྲེལ་རོ་གཅིག་པའི་སེམས་ ཀྱང་ཡིན། རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པའོ། ། གཉིས་པ་ནི། དྲི་བཅས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་གང་ཞིག་ཞུ་བདེ་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་ གྱུར་པའི་ལྷ་སྐུ་སྣང་སྟོང་ངོ་། །དེ་ལ་ཡང་། བསྐྱེད་རིམ་དང་། རྒྱུའི་རྫོགས་རིམ་དང་འབྲས་ བུའི་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྐབས་གསུམ་པོ་ལ་རིམ་པས་རབ་བརྟགས་ལས་བྱུང་བ་དང་། བཅོས་ མིན་གྱི་ལྷའི་སྐུ་སྣང་སྟོང་མི་བརྟན་པ་དང་བརྟན་པ་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་སྦྱར་རོ། །གསུམ་པ་ལ། སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ལ་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གང་ཞིག་ཞུ་ བདེ་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་འབྱུང་བའི་ལྷ་སྐུ་ཁ་སྦྱོར་དང་། གཉིས་པ་ནི། དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་གང་ཞིག །ཁ་སྦྱོར་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་བདུན་དང་ལྡན་པའོ། །འདིར་ འབྲས་བུའི་རྫོགས་རིམ་ཡིན་ཙམ་གྱི། གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་གྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་འབྲས་ བུས་ནི་མ་ཁྱབ་སྟེ། འཕགས་པ་སློབ་པ་རྣམས་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དངོས་སུ་གྲུབ་པའི་སོ་སོ་ སྐྱེ་བོའི་ལམ་གྱི་རྫོགས་རིམ་བཞིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལ། སྐུ་བཞི་ཇི་ལྟར་ཚང་ཚུལ་དང་། དེ་ཉིད་བདུན་ཚང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བའི་སྣང་བ་ལས་ཁམས་གསུམ་ཀུན་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ས་བོན་བཞག་པས་རྒྱུ་བྱས་ཤིང་། ལས་ཉོན་གྱི་རྐྱེན་བྱས་པས་སྣང་ བ་ཡིན་ནོ།

我來翻譯這段藏文： 第三，如喜金剛續所說："首當授予布薩戒"，乃至"了知諸咒之次第，爾後開始喜金剛"。如是，以共同道調伏相續，並已次第獲得智慧智之灌頂以上者，當爲宣說第四。此亦需由阿阇黎具足七種如實而教授。又于生起次第、圓滿次第及果位成就之時，依于外在特殊時機所灌頂之智慧，皆為七種如實之指示。 第四分為三：雙運智慧之性相、四身七支圓滿之方式、基道果之差別。初者又分三：基位時、異生道位時、聖道智慧之性相。初者即是毫無清凈垢染之真如，亦是空性與緣起一味之心，自性無變。 第二即是有垢真如之顯現，與融樂相應之天身顯空。其中又于生起次第、因位圓滿次第及果位圓滿次第三種情況下，分別配合假立所生、無偽天身顯空不穩固及穩固之差別。第三分為有學與無學智慧二者。初者為聖者相續中之智慧，與融樂相應而生起之天身雙運。第二為具足二凈之究竟智慧，具足雙運等七支。此處雖是果位圓滿次第，然不遍及以基道果三者所對舉之果，如諸聖者有學及現證智慧身之異生道圓滿次第。 第二分為二：四身如何圓滿之理及七種如實圓滿之理。初者即是心性光明之顯現中現起三界一切，以阿賴耶識安立種子為因，業惑為緣而顯現。

།དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ ལུས་ཡིན་ཕྱིར། །བསམ་ཡས་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ཡིན་ཕྱིར། །རིགས་པའི་རྗེས་འབྲང་ངོ་བོའི་ཕྱིར། ། སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུར་འདོད། །ཅེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་སམ་རང་བཞིན་ནི་སྟོང་ པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན། སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཆོས་སྐུའོ་ཞེས་པ་དང་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་སྣང་ གི་ཆ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ 10-324 འཁོར་བར་འཁོར་བའི་ཆ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་། དེ་གཉིས་སྟོང་པ་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཟུང་ འཇུག་གི་ཆ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུའོ། །གཞན་ཡང་འཆི་བའི་སྲིད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། བར་ སྲིད་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། སྐྱེ་སྲིད་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་། དེ་གསུམ་ཀའི་འགྱུར་ བྱས་ཀྱི་བདེ་བའི་ཆ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། མི་གཡོ་བ་རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་ མེད་པ་ལས། སྐུ་བཞི་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་པས། །ཐ་དད་མེད་པའི་ཡིད་ཀྱིའོ། །སླར་ཡང་ བྱང་ཆུབ་དབྱེར་མེད་པས། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཉིད་དུ་འདོད། །འཆི་བ་ཉིད་ནི་ཆོས་སུ་ བརྗོད། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་བར་སྲིད་དང་། །འགྲོ་བ་དྲུག་གཟུགས་སྤྲུལ་པ་དང་། །འདོད་ པའི་ལོངས་སྤྱོད་བདེ་ཆེན་པོ། །སྐུ་བཞི་ཡི་ནི་རང་བཞིན་འདི། །ཞེས་གསུངས་པས་ན། སྨྲ་ བའི་དབང་ཕྱུག་གང་དག སྐྱེ་བ་སྤྲུལ་སྐུ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཚད་ལྡན་མི་སྣང་ངོ་ཞེས་པ་ནི། སྲེ་ བ་དགུའི་གདམས་ངག་མཐར་ཐུག་ཏུ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་སྡང་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ བབ་ཆོལ་ལོ། །གཞིའི་སྐུ་བཞི་པོ་འདི་དག སྐུ་གཞི་དངོས་ནི་མ་ཡིན་ལ། གནས་གྱུར་དང་ དག་བྱ་དག་བྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། གཉིས་སྣང་གི་ཆ་གནས་གྱུར་པ་དང་། དག་བྱ་བར་ སྲིད་ཀྱི་བག་ཆགས་དག་པ་ལས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་འགྲུབ་པས་ན། དེ་ལོངས་སྐུར་ བཞག་པ་སྟེ། གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། ། ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་ལྡན་པའི་ཚུལ་ལ། དབང་ལ་སྦྱར་བ་དང་། སྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ ལ་སྦྱར་བ་དང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་སྦྱར་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དབང་བཞི་རིམ་ བཞིན་སྐུ་བཞི་ལ་སྦྱར་བའང་ཡིན་མོད་ཀྱི། འདིར་དབང་བཞི་ཀའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྐུ་བཞི་སྦྱོར་ ཏེ། ལྷ་སྐུར་སྣང་བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། དེ་འབྱུང་ལུས་དང་གོ་ས་གཅིག་པར་སྣང་བ་ སྤྲུལ་པ་དང་། རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་ཆོས་དང་། སེམས་ཞུ་བདེའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ནི་ བདེ་བ་ཆེན་པོའོ།

我來翻譯這段藏文： 彼等無自性之分即是法身，如雲："因是諸法之身故，因是無量智慧境故，因是隨理之體性故，諸救護者許為法身。"此與一切法之身或自性即是空性，故空性即是法身之說相符。二現之分即是圓滿報身，以十二緣起支之方式于輪迴中流轉之分即是化身，彼二者與空性一味之雙運分即是大樂身。 又死有即是法身，中有即是圓滿報身，生有即是化身，彼三者之變化所生樂分即是大樂身。如是《不動瑜伽無上續》中說："四身自性無差別，故是無別意。復由菩提無別故，許為方便智慧性。死即說為法，圓滿報中有，六趣相化身，欲樂受用大樂。此為四身之自性。"因此，某些言論自在者說"生即化身之說法無有量可據"，乃是對九種傳承教授奉為究竟者嗔心所致之謬論。此等基位四身，雖非身之根本實體，乃就轉依與所凈能凈而言。二現之分轉依，及由清凈中有習氣所凈而成就圓滿報身，故立為報身。其餘諸身亦當如是配合。 道位時如何具足之理分三：配合灌頂、配合生起次第、配合圓滿次第。初者，雖可將四灌依次配於四身，然此處是將四灌之智慧配於四身：顯現為天身即是圓滿報身，彼于所生身與處所顯現一致即是化身，了知無自性即是法身，心轉為融樂體性而生即是大樂身。

། གཉིས་པ་ལ། སྟོང་པའི་ངང་ལས་སྐྱེད་པ་དང་། ཞུ་བའི་ཐིག་ལེར་ཐིམ་ 10-325 པ་དང་། སྟོང་པས་རྒྱས་འདེབས་པ་ནི་ཆོས་དང་། ནད་ལ་སོགས་པ་དང་། ཡིད་ངོར་ལྷ་སྐུའི་ གསལ་སྣང་ནི་ལོངས་སྤྱོད་དང་། མངོན་བྱང་ལྔས་བསྐྱེད་པ་དང་། འབྱུང་ལུས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་ བསྲེ་བ་སོགས་ནི་སྤྲུལ་པ་དང་། ཞུ་བདེ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ།། གསུམ་པ་ནི། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངོ་ བོ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཚུལ་གྱི་འཇུག་པ་ཆོས་དང་། རང་ལུས་དང་གཞན་ལུས་ལ་བརྟེན་ པའི་ལྷན་སྐྱེས་གཉིས་བསྐྱེད་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། དེ་དང་གཅིག་ཏུ་སྲེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་སྐུ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། དེ་ཉིད་རགས་པའི་ལུས་རྟེན་ལ་འཇུག་པས། དེ་དག་ པར་བྱེད་པ་ནི་སྤྲུལ་པའོ། ། གསུམ་པ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། ཆོས་དང་ སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན། ཆོས་དང་སྟོང་པ་དེ་རྟོགས་པའི་འགྱུར་མེད་བདེ་བའི་ཡེ་ ཤེས་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་མཐར་ཐུག་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བའི་ ཆ་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ ཁམས་སོགས་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་ སྤྲུལ་པའོ། །དེ་ལྟར་སྐུ་བཞི་པོ་དེ་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་ཅིང་། སངས་རྒྱས་རང་སྣང་ཁོ་ན་ལས་ གཞན་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་འདིར་དངོས་སུ་མི་བསྡུད་དེ། དེ་དག་ནི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ལས་ གདུལ་བྱ་ལ་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་སྣང་ལ་ཁ་སྦྱོར་སོགས་ཡན་ལག་ བདུན་ལྡན་གྱི་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་མི་སྣང་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྤྲོས་བྲལ་ཁོ་ན་གཟིགས་པའོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏིའི་ཞལ་སྔ་ནས་ ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པར། སྔར་ཡོད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཞིག སྔར་མེད་པ་ནི་འདིར་མེད་པས། སངས་ རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་འདི་འདྲ་ན། དེ་ལས་གཞན་དག་དོན་མེད་དོ། །ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་། གལ་ ཏེ་ཡེ་ཤེས་སྣང་མེད་ཡིན་ན་ནི། །གཉིད་ལོག་འདྲ་བར་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གང་ཡང་ 10-326 དབང་པོ་རྣམས་ནི་འགོག་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དེ་ཉིད་ མཁྱེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཀག་གོ །གལ་ཏེ་ལོངས་སྤྲུལ་གཉིས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་གསེར་འོད་དམ་པ་ལས། སྐུ་གསུམ་གྱི་ལེའུར། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སངས་ རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་སྐུ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

我來翻譯這段藏文： 其二，從空性中生起、融入明點、以空性印持即是法身；病等及意境天身之明顯顯現即是報身；以五現證生起及與所生身之顯現融合等即是化身；融樂即是大樂。 其三，以無分別方式趣入離戲之體性即是法身；依自身與他身生起二種俱生即是大樂；與彼一味融合之智慧身即是圓滿報身；彼入于粗大身依，令其清凈即是化身。 第三，一切法之自性空性現前即是法身；當空性現前時，證悟法與空性之不變樂智慧自性究竟俱生即是大樂；彼智慧之顯現分清凈壇城顯現即是圓滿報身；與遍知一切眾生界等智慧無緣大悲相應即是化身。如是四身雖為一體，然此處並不直接攝收除佛自現以外之其他色身，因彼等僅是由願力于所化眾生前顯現而已。佛之自現中不顯現具足雙運等七支之清凈壇城，因為彼等是世俗諦故，佛之智慧唯見離戲。若有人說如是，然因陀羅菩提在《智慧成就》中說："先有者皆壞，先無此亦無，若佛性如是，余義即無義。"又說："若智慧無現，將同入眠之所修，以及諸根滅，是說一切有部宗。"故為諸證悟此理者所遮。 若問：報身、化身二者是否為色身？答：非也。如《妙金光經》中佛身品說："如是於法界中一切分別不生故，名為清凈，諸佛之真實身非無。"

།གཞན་ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། ། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ རྣམ་པར་དག་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་བརྟེན་ནས་ གློག་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གློག་ལ་བརྟེན་ནས་འོད་སྣང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ བརྟེན་ནས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་ རྟེན་ནས་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ ཀྱི་སྐུ་སྣང་ངོ་། །ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྣང་ངོ་། །ཏིང་ངེ་ འཛིན་རྣམ་པར་དག་པས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྣང་ངོ་། །དེ་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དེ་ བཞིན་ཉིད་དང་། གཞན་མ་ཡིན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། རོ་གཅིག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། མཐས་ཀླས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཐ་མི་དད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ནི་བདག་གི་སྟོན་པ་ཆེན་པོའོ་ཞེས་སྨྲ་ཞིང་མོས་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཉིས་ སུ་མེད་པར་བསམ་པ་ཐག་པས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ དག་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐུ་གསུམ་ཀ་ཡིན་ལ། མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་མེད་པ་སྟེ་ ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ། འདིར་དེ་རྣམས་དེ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཅིང་། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ 10-327 ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཡིན་མོད་ཀྱི། འདིར་གཙོ་བོར་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཡིད་དོ། །ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ནི། ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའོ། །དེ་རྣམས་ དག་པའི་ལྡོག་ཆ་ནས་སོ་སོར་རྟགས་པ་ཡིན་གྱི། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཅིག་པུ་ཡིན་ པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཞེས་ཐོག་མར་སྨོས་སོ། །སྣང་ངོ་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རང་སྣང་ལ་སྣང་བ་ ཡིན་ཏེ། གདུལ་བྱ་གཞན་སྣང་ལ་ཆོས་སྐུ་སྣང་བ་མེད་ཅིང་མེད་པར་ཐམས་ཅད་མཐུན་པའི་ ཕྱིར་རོ།

我來完整直譯這段藏文： 複次善男子，法身由煩惱障清凈而顯現為圓滿報身。由業障清凈而顯現為化身。由智慧障清凈而顯現為法身。譬如依于虛空而生電，依于電而有光明顯現。如是依於法身而顯現圓滿報身，依于圓滿報身而顯現為化身。其中由自性清凈故顯現法身，由智慧清凈故顯現圓滿報身，由三摩地清凈故顯現化身。彼三清凈乃是法性如是，非他如是，一味如是，解脫如是，及無邊如是故，一切諸佛之身無有差別。若善男子或善女人說如來是我大導師並生信解者，即是以決定心了知如來身無二，如是所說。諸佛之真實身即是三身，所謂無者，謂勝義中無，是世俗諦，此中顯示彼等非是彼，而色身是世俗諦。 煩惱障即是三界一切煩惱，然此中主要是與執我相應之意。業障即是一切有漏業。智慧障即是所知障。彼等清凈之分位上各自了知，然從體性門中唯是一法身，故首先說"法身"。所謂"顯現"是于佛自顯中顯現，因為一切皆同意于所化他顯中無法身顯現且無法身。

།གློག་གི་དཔེ་དོན་སྦྱར་བ་ནི། རང་བཞིན་རྣམ་དག་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཆ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ ཡིན་ཅིང་། དེ་གློ་བུར་རྣམ་དག་མཐར་ཐུག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ན། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་ཅིང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ སྣང་བ་གཏན་ནས་སྤངས་པའི་དག་པ་རབ་འབྱམས་སུ་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་ པའི་སྐུ་འབྱུང་ཞིང་། ཡེ་ཤེས་དེའི་མཐུས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པས་དེའི་ནུས་པའི་ཆ་ནི་སྤྲུལ་ པའི་སྐུ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཅིང་། དེ་གཉིས་ཀྱང་གཞན་དོན་གྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ། ། ཕྱི་མ་གཉིས་ཆོས་སྐུ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ན་དོན་དམ་པའི་སྐུར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རང་གི་ངོ་ བོས་ནི་འདོད་ཅིང་། ལྡོག་པའི་ཆ་ནས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་མི་འཇོག་པས་སྐྱོན་མེད་ལ། འོན་ཀྱང་ ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་དབྱེ་བས་དང་པོ་གཉིས་དོན་དམ་གྱི་སྐུ་དང་ཕྱི་མ་ཀུན་ རྫོབ་ཀྱི་སྐུར་ནི་འཇོག་ལ། དེ་བརྡའི་སྐུར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། རང་ དོན་གཞན་དོན་དོན་དམ་སྐུ་དང་ནི། །དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཀུན་རྫོབ་སྐུ་ཉིད་དེ། །བྲལ་དང་རྣམ་ པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི། །ཡོན་ཏན་དབྱེ་བ་དྲུག་ཅུ་བཞི་འདི་དག །ཅེས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྐུ་ གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྐུ་ལ་གཟུགས་སྐུས་ ཁྱབ་པར་མ་བཤད་པས་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་པ་ནི་དེའི་སྐུ་ 10-328 གསུམ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ ཉིད་དང་། དོན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་མ་ཡིན་པ་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ གཟིགས་པས་ན་རོ་གཅིག་པ་དང་། སྤང་བྱ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། མཐས་ཀླས་པའི་ དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་རིང་མེད་པ་རྣམ་གསུམ་ཀ་ལ་ཚང་བའི་ཕྱིར་སྐུ་གསུམ་པོ་ཐམས་ ཅད་ཐ་མི་དད་དོ། །དེ་ལྟར་སྐུ་གསུམ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤེས་པ་ན་སྟོན་པ་འདི་ཉིད་གཞན་ པས་ཀྱང་ཆེས་ཆེན་པོའོ་ཞེས་མོས་ཞིང་དང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་ཞེས་ སོགས་ཀྱི་བསྟན་ནོ། །ལོངས་སྤྲུལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའམ་བཏགས་པ་བ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ གཉིས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། སྔར་བཤད་པའི་སྐུ་གཉིས་པོ་དེ་དག་མེད་པར་ནི་གདུལ་བྱའི་ སེམས་དག་ཀྱང་མི་འབྱུང་ལ། འོན་ཀྱང་གདུལ་བྱའི་སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་བསྡུས་པ་ནི་ཡིན་ཅིང་ གདུལ་བྱའི་སེམས་དག་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་དེ་གཉིས། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་རྐྱེན་ཉེ་བར་ཕྲད་ པ་ལས་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་དག་པ་ནི་ཉེར་ལེན་དང་། གཉིས་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་ པའོ།

我來完整直譯這段藏文： 電之譬喻與義配合者：自性清凈現前之分即是法身，彼由暫時清凈究竟所殊勝時，極其清凈智慧之見於一切法隨行，永斷顛倒顯現之清凈廣大顯現智慧圓滿報身生起，由彼智慧力作有情利益，故彼力用之分即是化身。是故彼從彼生起，且彼二者是利他身。 若問后二者若與法身一體，則成勝義身耶？答：以自體而言則許之，從反體分而言則不立為法身故無過。然由如所有智及盡所有智之分別，初二立為勝義身，後者立為世俗身，然彼非是名言身。如是，《寶性論》云："自利他利勝義身，依彼世俗之身體，離及異熟之果報，功德差別此六十四。"豈非說世俗身為色身耶？雖然如是，然未說世俗身為色身所遍故無相違。 所謂"彼三清凈"即是彼三身：由諸法空性離戲論自性故如是，由無成異義故非他，由平等性見故一味，由從所斷解脫故，由無邊事物一切無親疏三者具足故，三身一切無差別。如是了知三身無二時，於此導師生起勝解信心，知其較他尤為至大，此即"善男子"等所示。 若問相似或假立二色身報化如何生起？答：如前所說彼二身非無所化之心亦不生起，然為所化心相續所攝，且由所化心清凈及彼二智慧、昔日願力與因緣和合而顯現。是故心清凈為等起因，二者為俱有緣。

།གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་པ་མཛངས་པ་མ་ཡིན་པའི་གཏམ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དག་ ནི་འདི་ལྟར་རྟག་པར་བྱ་སྟེ། ལུང་འགལ་ཕྱིར་དང་ལུས་མེད་དང་། །དོན་སྨྲས་དོན་དམ་མིན་ འདོད་ཅིང་། །རིག་པས་གནོད་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་ལ། །སངས་རྒྱས་གཟུགས་སུ་རིགས་མ་ཡིན། ། ཅི་འདི་བེམ་པོའམ་ཡང་ན་ཤེས། །གཉིས་འདུས་ན་ནི་བཏགས་ཡོད་ཙམ། །བེམ་པོའི་རྒྱལ་ བ་ངོ་མཚར་རྨད། །ཤེས་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་སོགས་ཀྱིས། །རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་འགྱུར་ཞིང་། ། མིག་ཤེས་ཡུལ་ན་གཟུགས་ཉིད་དམ། །རྣམ་པ་དེ་ཕྱིར་བྱས་སོགས་རྒྱུད། །རྒྱལ་དང་སེམས་ ཅན་རྒྱུད་གཅིག་འགྱུར། །དེ་ལྟས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་གཉིས་སུ་ཐལ་མིན་ ནམ། །གཅིག་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་འགྱུར་རོ། །ལྷ་མིག་གཅིག་པུས་ཀུན་ཤེས་སོ། །སངས་རྒྱས་ གཅིག་ཉིད་ལུང་དུ་གསུངས། །རྒྱལ་ཡོང་གཟུགས་མེད་ཡོད་མེད་གཉིས། །འགལ་བ་མི་ཟད་ 10-329 སྨྲ་དེ་བླུན། །གཟུགས་སྐུ་སྐྱེས་བུར་འདོད་པ་ནི། །གཞུང་ལུགས་མ་ཀླགས་བློ་རྩིང་པ། །སྐྱེས་ བུར་དབང་པོ་སོགས་འདོད་པ། །ཐེག་ཆེན་འདི་ལ་གདོན་ཆེན་པོ། །སེམས་ཅན་ཀྱང་དེ་མ་ ཡིན་ན། །བླུན་པོའི་སྤྱོད་པ་མུ་མེད་དོ། །ཡེ་ཤེས་མི་ལྡན་པར་འགྱུར་ན། །གདོང་ལས་མེ་ལོང་ གཟུགས་འབྱུང་ཡང་། །དེ་མིན་དེ་ལ་གདོང་ཅི་ཡོད། །དེ་ལྟར་འདི་ལ་དེ་མེད་དོ། །ངན་སེམས་ ཁྲག་ཕྱུང་ཅི་ཞེ་ན། །རྒྱལ་ལ་དམིགས་ཤིང་ལས་རྫོགས་པས། །གནོད་དེ་ཁམས་གསུམ་ སེམས་ཙམ་ཡང་། །དགེ་དང་སྡིག་པས་འགྲོ་གཉིས་བགྲོད། །དེ་ལྟ་བས་ན་རེ་ཞིག་འདིར། ། ཡང་ན་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་སྨྲོས། །རང་བཟོ་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་མིན། །དེ་ཡང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་འཇུག་པའི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པ། མི་འབྱུང་བ། མི་འགགས་པའོ།

我來完整直譯這段藏文： 執色身為佛之不智廣大言論應如是了知：由違教證故及無身故，說義非勝義所許故，由理破故，于大乘中佛為色身不應理。 此為物質抑或為識？若二者和合僅是假立。物質佛陀奇哉怪哉！若是識者則由異生等當見佛智，于眼識境是色性耶？彼相故由作等相續，佛與有情相續成一。是故世俗諦者，佛豈不成二耶？若一則成法身。唯天眼能知一切。經中說佛唯一。佛亦有無色者，說二相違不盡者愚。 執色身為士夫者，未讀典籍心粗淺，執為士夫根等者，於此大乘大魔障。若連有情亦非彼，愚者行為無邊際。若無智慧，雖從面生鏡中像，彼非面有何物？如是此中彼非有。 若問噁心出血何？答：緣佛業圓滿故損害，三界唯心亦由善惡趣二道。是故暫且於此，或說為外境，大乘非自造。 又《入如來功德智慧不可思議經》云："文殊，如來是法身，彼乃無生、不起、不滅。"

།ཞེས་ པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོར་ཡང་། ནམ་མཁའ་འདྲ་ཞིང་རྡུལ་བྲལ་གཟུགས་འཆང་བ། ། ཤེས་རབ་སྲས་པོ་ལུས་དང་མཚན་མི་མངའ། །ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་རབ་ཟབ་ཐུགས་རྗེ་ཅན། ། མཚུངས་མེད་ཕྱག་ནི་བདག་གི་སྤྱི་བོར་བཞག །ཅེས། སངས་རྒྱས་ལ་རྡུལ་ལས་གྲུབ་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་མེད་པར་བཤད་པ་དང་། གང་དག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང་། །གང་དག་ང་ ལ་སྒྲར་ཤེས་པ། །ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བོ་དེ་དག་ང་མི་མཐོང་། །སངས་རྒྱས་ རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་དང་། བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་། མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ། ཇི་ ལྟར་བཻ་ཌུར་ས་གཞི་གཙང་མ་ལ། །ལྷ་དབང་ལུས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ལྟར། །དེ་ བཞིན་འགྲོ་སེམས་ས་གཞི་གཙང་མ་ལ། །ཐུབ་པའི་དབང་པོ་སྐུ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་འཆར། ། ཞེས་གདུལ་བྱའི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བར་གསལ་བར་བཤད་ཅིང་། དེ་དག་ལ་སོགས་པ་འཁོར་ ལོ་བར་པ་དང་ཐ་མའི་མདོ་སྡེའི་ལུང་འབྱམས་ཀླས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་དག་ དགོངས་པ་ཅན་ནོ་ཞེ་ན་དེ་ལྟར་སྟོན་པའི་ལུང་མེད་ཅིང་། དེར་མ་ཟད་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སངས་ 10-330 རྒྱས་དངོས་ཡིན་པར་སྟོན་པ་ཙམ་གྱི་ལུང་ཡང་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་ཀྱང་མ་ མཐོང་ན། ཞལ་ནས་གསུངས་པ་ལྟ་ཅི་ཞིག སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདིར་ཡང་། ཁོང་སྟོང་ཁྱོད་ཀྱི་ སྐུ་ལ་མེད། །ཤ་དང་རུས་པ་ཁྲག་མེད་པས། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་འཇའ་ཚོན་ལྟར། ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་ ནི་སྟོན་པར་མཛད། །ཅེས་དང་། དག་པའི་སེམས་ནི་བཟུང་གྱུར་ན། །རྡོ་རྗེའི་ལུས་ནི་རྣམ་ སྒོམ་པས། །བརྟན་ལུས་ཁོང་སྟོང་མ་ཡིན་པ། །རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ནི་ངེས་ཐོབ་འགྱུར། །ཞེས་རྒྱུན་ཆད་ པ་མེད་པ་དང་ཁོང་སྟོང་མ་ཡིན་པ་དང་ཤ་ཁྲག་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ལ་གཏན་མི་ མངའ་བར་གསུངས་ལ། མཆོག་གི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྣམས་ལ་ནི། དེ་དག་མངའ་སྟེ་མྱ་ངན་ལས་ འདའ་བ་དང་། སྐུ་སྙུན་པོ་དང་། སྐུ་མཚལ་དབྱུང་བར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ངེས་ པ་ལྔ་ལྡན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི་སངས་རྒྱས་རང་སྣང་གི་རྡོ་རྗེའི་སྐུའོ་སྙམ་ན། དེ་ ཡང་སྤྱིར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ནི་བཞག་ཏུ་རུང་མོད་ཀྱི་གདུལ་བྱ་གཅིག་ལ་བལྟོས་ནས་ནི་རྒྱུན་ མི་འཆད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ། བདག་ཉིད་ ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་སྣང་གི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྟོན་པ་ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྣང་བ་འགག་པ་ ཡིན་ཅིང་། གཞན་ཡང་སྐུ་དེ་གཉིས་ལ་སྐབས་འདིར་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་མི་འཐད་དོ།

我來完整直譯這段藏文： 如是說。又《三摩地王經》中說："如虛空離塵持色相，智慧佛子無身無相，功德海深具大悲，無等手印置我頂上。"說佛無塵所成及無身處，又說："若見我為色，若解我為聲，入于邪道中，彼等不見我。諸佛是法身。" 又論中亦隨經說："猶如凈琉璃地面中，天王身影顯現一般，如是有情心地清凈時，能仁王尊身影顯現。"明說是所化機心中顯現。若違背此等無量中後轉法輪經典教證。若謂彼等是具密意，則無如是說教，且不僅如此，即說色身是真實佛陀如此教證亦未見於清凈論典，何況佛口所說？ 於此密乘中亦說："汝身無內空，無肉骨及血，如虛空彩虹，汝身作顯示。"又說："若能持凈心，修習金剛身，堅身非內空，定得金剛身。"說無間斷、非內空、于金剛身完全無肉血等相。殊勝化身則具彼等，如示現涅槃、示現病苦、示現出血。 如是若謂具五決定受用圓滿身是佛自顯金剛身，彼雖總可安立為相續不斷，然對一所化機則非相續不斷。因自身現前圓滿成佛時，自身雖顯為受用圓滿身，然外在教主具五決定之顯現則滅，此外於此處不應分別彼二身。

།གལ་ ཏེ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་ཀྱང་སྔར་གྱི་ལོངས་སྐུའི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུན་མི་འཆད་ པར་སྣང་ན་ལོངས་སྐུ་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞིང་། མེད་ཀྱང་སྣང་བ་དང་། ཡོད་ཀྱང་མི་ སྣང་བ་ནི་རྒྱལ་བ་ལ་ཡོད་པར་ཁྱེད་ཅག་ཀྱང་མི་འདོར་གྲང་། གཞན་ཡང་སྔར་ཡོད་པ་ལས་ ཕྱིས་མེད་པར་གྱུར་ན་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བ་དང་། སྔོན་ཉིད་ནས་ཀྱང་མེད་པ་གསལ་སྣང་ ཡིན་ན་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་ཅི་ལྟར་འགྱུར། འོན་ཏེ་ཁོང་སྟོང་མ་ཡིན་པ་སོགས་ཀྱི་ལུང་། དོན་ལ་ མེད་པ་ཡིན་གྱི་ཚུལ་སྟོན་པ་མི་འགལ་ཏེ། འཕགས་པ་ལྷས། ཇི་ལྟར་ཕྱོགས་བཅུར་བཞུགས་ པའི་རྒྱལ་དབང་པོ། །དེའི་སྐུ་ལ་རྐང་རུས་ཤ་མེད་ཀྱང་། །སེམས་ཅན་ཕན་ཕྱིར་རིང་སྲེལ་ 10-331 འཇོག་པར་མཛད། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡི་བྱ་བ་མཛད་པ་ལྟར། །ཞེས་པ་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་ པའི་སྐུ་ལ་དེ་ལྟར་མི་མངའ་ཡང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་སྣང་བ་ནི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ སྤྲུལ་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་བོ། །དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཅི་ལྟར་ཡིན། སྤྲུལ་པའི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟ་ན་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ཡང་། བཤད་པས་ སྒྱུ་མ་ཡང་སྐྱེས་བུར་ཐལ་བར་གྱུར་རོ། །དོན་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱང་། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སངས་ རྒྱས་དངོས་སུ་མི་འདོད་ཅིང་། ནོར་བུ་དང་ཟ་མ་ཏོག་གི་དཔེས་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཁོ་ན་ སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་འདོད་ན་ཁྱེད་ཅག་ནི་དེ་བས་ཀྱང་དམན་པ་ཞིག གཞན་ཡང་ཅི་ གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་བེམ་པོའམ་ཤེས་པའམ་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་ལ་གདགས། གསུམ་པ་ལྟར། གཉིས་ཚོགས་པའི་ཆ་ཙམ་མམ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ན་ནི། བཏགས་ཡོད་ཙམ་དུ་ཐལ་བ་དང་། དངོས་མེད་ནི་གདུལ་བྱ་ལ་སྣང་བ་དང་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པར་མི་རུང་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་ པའི་བློས་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་ཆོས་གཅིག་སངས་རྒྱས་སུ་ཁས་བླངས་པས་ཤིན་ཏུ་ཐ་ཆད་ པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་། བེམ་པོ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་པ་ཁས་བླངས་ པས་འགལ་བ་ལ་མ་འཁྲུལ་བའི་ཚད་མ་ཡ་མཚན་ཆེ་སྟེ། བེམ་པོ་དང་ཤེས་པ་འགལ་བའི་ ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་སམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས། དང་པོ་ལྟར་ན་ནི་སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་རྒྱུད་གཅིག་པར་འགྱུར་བ་དང་། སངས་རྒྱས་དེ་ ཡང་ཀུན་རྫོབ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་ཐལ་བ་དང་། སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པར་ཐལ་བའམ། ཡང་ ན་སེམས་ཅན་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་ཐལ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྒྱུད་ལྡན་ཡིན་པར་ཡང་ ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གཟུགས་སྐུའི་རྒྱུད་ལ་ཆོས་སྐུ་ཡོད་པར་ཁྱེད་ཉིད་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我來完整直譯這段藏文： 若得無上菩提后仍相續不斷顯現先前受用身之相，則成有二受用身過失。而有而不現、無而顯現，汝等亦不捨佛有此理耶？複次，若先有後無則成斷滅，若從先前即是無之明顯顯現，如何成佛？ 若謂無內空等教證，于實相無而示現方便不相違，如聖天所說："如十方住勝王尊，其身雖無骨肉相，為利有情留舍利，如是化身作事業。"雖受用圓滿身無如是相，然于化身顯現是化現者。如是則成就非士夫故，是故如何是佛？ 豈非說是化現士夫？若爾，幻化士夫亦成說故，幻化亦應成士夫。 說事部諸師亦不許色身是真實佛陀，以寶盒喻唯許智慧法身是真實佛陀，汝等較彼更為劣矣。複次，色身是色法耶？是心識耶？抑或是彼等差別安立耶？若第三種，二者聚合分或非二者，則成唯假立及無實法不應于所化機顯現及作有情利益，且許世間心所分別一法為佛陀故極為下劣。 若第二種，則許色法與佛陀有共同所依，于相違不錯亂量甚為稀有，以色法與心識相違故。若第一種，則屬有情相續耶？抑或屬佛陀相續耶？若第一種，則有情與佛陀成一相續過失，且彼佛亦應成世俗欺誑法，應成有障，或則彼有情即應成佛，且應成具法身相續。以汝自許色身相續中有法身故。

། གལ་ཏེ་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཅན་གྱིས་མཐོང་བར་ཐལ་ ཞིང་། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་སོགས་མིག་ཤེས་ཀྱི་མཐོང་ན་ནི། གཟུགས་སམ་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་ 10-332 པ་གང་དུ་འདོད། དང་པོ་ལྟར་ན་ནི་སྐྱོན་སྔར་བསྟན་ཟིན་ལ། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ རྒྱུད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ནི་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཅིང་། དེ་ཡོད་པར་འདོད་ལ་གཟུགས་སོགས་ཀུན་རྫོབ་ནི་མེད་པར་འདོད་པས། ཡོད་མེད་གཉིས་ དོན་གཅིག་ལ་འདུས་པར་འདོད་པས་ཤིན་ཏུ་ནོངས་པ་དང་། སྐུ་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་ སངས་རྒྱས་སུ་ཁས་བླངས་པས་གང་ཟག་གཅིག་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ངོ་བོ་ ཐ་དད་པ་དུ་མ་འབྱུང་བར་ཐལ་ཞིང་། ལུང་ལས་ནི་གང་ཟག་དུ་མ་ཡང་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ གཅིག་ཏུ་གསུངས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལྷའི་སྤྱན་གཅིག་པོས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པར་གསུངས་པ་སོགས་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་གཉིས་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་དང་། བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཞུགས་ན་དེ་དག་ཀུན། །རྟེན་ཀྱང་གཅིག་ཅིང་ རྟོགས་པ་ཆེ་ལ་གཅིག །ཞེས་སོགས་རྣམ་པ་མང་པོ་དག་དང་འགལ་ཆེས་སོ། ། གཞན་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་གྱི་འབྱུང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ གཟུགས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པས་སྐྱེས་བུར་མི་འགྱུར་ཞིང་། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་ མཁྱེན་རྒྱུད་མི་ལྡན་ཐལ་བར་འཕེན་པ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་འདོད་པར་བྱེད་དེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རང་སྣང་གི་སྐུ་གཉིས་ཁོ་ན་ལ་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱི་ལྡན་ ཏེ། ཕྲག་ཁུར་ཐོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་དབང་པོ་དྲུག་ ལ་སོགས་པར་འདོད་པ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ལ་མི་བཟད་པའི་གདོན་ཡིན་ཏེ། འདིས་ནི་ དབང་པོ་རྣམས་ཡང་སྲིད་པའི་ལེན་པར་བྱེད་ཅེས་ལོག་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་བསྲེ་བར་བྱེད་ པའི་སྙད་དོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་ཀྱང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བཞག་དགོས་པ་ ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་འདོད་པ་ནི་ག་ལ་ཞིག ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་ གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་འབྱུང་བ་ནི་ཡིན་མོད་ཀྱི། གདོང་ལས་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་ཡང་ 10-333 གཟུགས་བརྙན་གདོང་མ་ཡིན་ཞིང་དེའི་རྒྱུད་ལ་དེ་མེད་དོ།

我來完整直譯這段藏文： 若是第二種，則應成有情見到佛智，若以眼識見到相好等，是色法還是色法之相分何者？若是第一種，則過失已如前所示，若是後者，則已承認屬於有情相續。 複次，佛陀是無二智，許其為有，而色等世俗許為無，許有無二者攝於一義極為過失，且許二身體性相異為佛陀，則一補特伽羅獲解脫時亦應成有多體性各異佛陀。經中說多補特伽羅成佛時為一，又說如來天眼一者遍知一切所知，等等說智慧體性無二，論中亦云："若入佛地彼等一切，所依亦一覺大亦一。"等等與多種相違極大。 複次，色身是願力所化，非如諸鬼怪轉變色法，故不成士夫，因此遮破無遍知相續，我等許為如是。一切種智唯于佛自顯二身上以一體方式具足，非以擔負方式。 複次，許士夫體性為六根等，於此大乘是不可忍受之魔，以此混入邪法所說"諸根取後有"等。是故，若連有情亦須安立於阿賴耶識，則如何能許佛之士夫為色身？雖從法身生起色身，然如從面生鏡中影像，影像非面且其相續中無彼。

།དེ་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་ན་དེ་ ལ་ངན་སེམས་ཀྱི་ཁྲག་བྱུང་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱི་མཚལ་ཕྱུང་བར་ ཅིའི་ཕྱིར་འགྱུར། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ལྟ་ཞོག ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡང་ བདུད་ཀྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལྟ་བར་ཡང་མི་ནུས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སུ་ཞིག་གི་ སྐུ་མཚལ་འབྱིན་ཏེ། རི་བོང་གིས་རྭས་བསྣུན་ན་མཚམས་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བར་མི་ འགྱུར་རམ། དེ་བས་ན་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་གྲགས་ སོ། །མཚམས་མེད་པར་ནི་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་ཤིང་ལས་དེ་ཉིད་ཟིན་པའི་ ཕྱིར་དེར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་མེད་དོ། །དཔེར་ན་ཁམས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་རང་ སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་དག་ལ་དམིགས་ནས་ལས་བྱས་པས་འབྲས་བུ་མྱོང་བར་ འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་རྒྱལ་པའི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་ཤིང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྨྲ་ན་ ནི། དྲང་དོན་གྱི་མདོ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ལ་དོན་སྨྲ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་རྟེན་ཅིག རང་ བཟོའི་སྡེ་སྣོད་བརྩམས་པར་མི་བྱའོ། །འོ་ན། འཇིག་རྟེན་དག་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །སྣང་ལ་ ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་སྐུ་གཉིས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་བཤད་ པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདིའི་སྐུ་གཉིས་ལ་སྣང་ཚུལ་དང་གནས་ཚུལ་གྱི་སྐུ་སོ་སོར་འབྱེད་པ་ སྔོན་གྱི་བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ནི་ལེགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྐྱེན་སངས་རྒྱས་ ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་སྐུ་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་པ་བཏགས་མིང་ནི་ འཇུག་ལ། དེས་ན་སངས་རྒྱས་དང་འབྲེལ་བའི་སྐུ་ཐམས་ཅད་སྐུ་གསུམ་དུ་བསྡུས་པའི་ཚེ་ གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱང་ལོངས་སྤྲུལ་གཉིས་སུ་བསྡུ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ སྤྲུལ་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ལས་དེ་དག་བྱུང་བའི་ཕྱིར། ཐུན་མོང་མིན་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར། དེའི་ཐ་ 10-334 སྙད་དབང་པོས་བྱས། །ཞེས་པ་ལྟར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་ལོངས་སྤྲུལ་གྱི་སྐུར་ མིང་འདོགས་པ་ཡིན་ལ། དངོས་བཏགས་མ་ཕྱེ་བའི་ཚེ་ན་དེ་དང་དེ་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་ པས་ཆོག་གོ །འོན་ཀྱང་ལམ་འདི་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་བསྲེ་བའི་མན་ ངག་རྣམས་ནི་གཅིག་ལ་ཡང་། སྣང་ཚུལ་དང་གནས་ཚུལ་གྱི་སྐུ་གཉིས་ཀ་དང་མཐུན་དགོས་ ཏེ། འདིའི་གནད་ཞིབ་ཏུ་ཤེས་དགོས་པ་ཞིག་ཡོད་དོ།

我來完整直譯這段藏文： 若其非佛，則其生噁心之血，何故成為對如來出噁心之血？此是隨順世間共稱而作，否則且不說如來，即使獲得不退轉之菩薩，一切魔眾亦不能看見，何人能對如來出血？豈不成為"兔角所觸則成無間"之說？是故，色身亦為世間所共稱如來。 然成無間罪，以緣佛且攝持彼業故，成彼之因緣無不具足。譬如三界一切雖是自心顯現，然緣彼等造業則感受果報。 若說色身屬於佛陀相續且是外境，則當隨順了義經典並依循實事宗者宗規，不應著造自創藏經。 若問："於世間及壇城中，顯現天人等，一切相中不見。"此中豈非說二身為色身耶？ 對此，前代上師將二身份為顯現方式與安住方式之身的做法甚善，因為是從不共緣佛陀而生。於色身上，佛身之名是假立而安，故攝一切與佛相關諸身為三身時，二色身亦攝於受用身與化身，因彼等從受用圓滿智與化身智二者而生故。以不共因故，如說："彼言說由根作。"是從不共因門安立受用身與化身之名，未分實假時即是彼彼。極為廣說已足。 然於此道中，受用圓滿身與化身相合之諸竅訣，即使一者亦須契合顯現方式與安住方式二身，此中要義須細知。

།གཉིས་པ་ཡན་ལག་བདུན་ཚང་ཚུལ་ ལ། དབང་བཞི་སོ་སོ་ལ་སྦྱར་བ། བསྐྱེད་རིམ་ལ་སྦྱར་བ། གནས་སྐབས་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་ལ་ སྦྱར་བ། མཐར་ཐུག་གི་རྫོགས་རིམ་ལ་སྦྱར་བ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྦྱར་བ་སྟེ། འདི་ དག་རྣམས་ནི་རྒྱ་ཆེར་གཞན་དུ་བྲི་བར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ལ། གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ལས། གཞིའི་དེ་ཉིད་བདུན་ནི། སེམས་ཉིད་ རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཟབ་པ། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རྒྱ་ཆེ་བ། ཉེ་རིང་མེད་ པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པ། རྒྱུན་མི་འཆད་ཅིང་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ། གསལ་ བའི་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་པ་ལུས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ། སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ པའི་ཕྱིར། ཟུང་འཇུག་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་རོ་གཅིག་ཏུ་ཡེ་ནས་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། ། ལམ་ནི། གཞི་ལ་དེ་ལྟར་གནས་པ་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་གཞི་འབྲས་གཉིས་ ཀ་དང་རྣམ་པ་མཐུན་པར་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་སྒོམ་པ་ནི་ཟབ་པ་ དང་། དེ་ཉིད་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་འཆར་ཡང་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འཆར་བ་ལ་ བསླབ་པ་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། དེ་ཉིད་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཁྱབ་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པ་ལ། སློབ་པ་ནི་རྟག་པ་དང་། ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ འཆར་བ་ལ། སླབ་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ལྷ་སྐུའི་སྣང་བ་དང་བདེ་སྟོང་རོ་གཅིག་ཏུ་བསྲེ་ བ་ནི་ཟུང་འཇུག་དང་། ཞུ་བདེ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་མཚོན་པར་བྱེད་པས་མི་ 10-335 འགྱུར་བའི་བདེ་བ་སྟེ། འདི་རྣམས་ལ་དབང་དང་བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སོ་ སོར་སྒོམ་ཚུལ་རྒྱས་པར་སྦྱོར་དགོས་མོད་ཀྱི་ཚེགས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་དང་ཡི་གེ་མངས་ཀྱི་དོགས་ སོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྦྱར་བ་ནི། ཇི་ལྟ་བའི་གནས་ལུགས་ སྤྲོས་བྲལ་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་ཟབ་པ། ཇི་སྙེད་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ ཡེ་ཤེས་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ། གནས་ཚུལ་གྱི་སྐུ་གསུམ་པོ་ནམ་མཁའི་མཐས་གཏུགས་པ་ལ་ཉེ་རིང་ མེད་ཅིང་། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱང་མཐའ་ཡས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་མཐའ་ཡས་པའི་གདུལ་ བྱ་ལ་ནམ་ཞིག་དུས་ལ་བབ་པ་ན་དེ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་སོགས་དངོས་པོ་ཐམས་ ཅད་ལ་གཅིག་ཅར་ཁྱབ་པ་ལྟར་གནས་པས་ན་ཁྱབ་པའམ་གར་ཡང་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྐུ་ གསུམ་པོ་ལ་འཇིག་པ་མེད་ཅིང་ངོ་བོ་ནམ་དུ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་རྟག་པ། རང་སྣང་དང་ དེའི་རྐྱེན་གྱིས་གཞན་ལའང་ཁ་སྦྱོར་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་དུ་སྣང་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ལ། གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཡང་འདིའི་ཁོངས་སུ་བསྡུའོ།

我來完整直譯這段藏文： 第二、具足七支之理，分別配於四灌頂、配于生起次第、配于暫時圓滿次第、配于究竟圓滿次第、配于佛智，此等當詳細書於他處。 第三分基、道、果三者。基之七真實為：心性本然空性是深奧，遍及一切顯現故廣大，無親疏故遍滿，相續不斷且本性不變故常恒，顯明呈現不礙而顯為身故智慧身，顯空不可分故雙運，境與有境本來融為一味故大樂。 道者，為令基如是安住之本性現前，故修習與基果二者相應。即修無自性是深奧，於一切事物顯現皆現為自證本性而學習是廣大，令彼遍及一切事物是遍滿，學習心之本性不變是常恒，學習顯現為天壇城是智慧身，融合天身顯現與樂空一味是雙運，依融樂而表示本性俱生故不變之樂。此等應當以灌頂、生圓等分類廣作各別修習之配合，然為省力及恐文字繁多故略。 第三、配于果位佛智：通達如實住性離戲故深奧，遍知如量一切緣起之智故廣大，安住方式之三身遍滿虛空邊際無親疏，二色身亦于無邊世界、無邊所化眾生時節成熟時于彼處現前等，如是一時遍滿一切事物而住故遍滿或稱"遍至"。三身無壞且體性永不改變是常恒，自顯及因此於他亦顯現為具足七支瑜伽是智慧身，于所化眾生顯現種種化身亦攝於此。

།སྐུ་དང་ ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་པ་ནི་ཟུང་འཇུག རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་རྟེན་བརྟེན་ པ་དབྱེར་མེད་དུ་གྱུར་པ་ནི་བདེ་བའོ། ། ༄། །གཞུང་གི་དོན། གཉིས་པ་གཞུང་གི་དོན་ལ། བཤད་པ་ལ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་དང་། བཤད་པ་ཉིད་ཉེ་ བར་དགོད་པ། བཤད་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་བྱ་བའོ། ། ༈ བཤད་པ་ལ་འཇུག་པའི་བྱ་བ། དང་པོ་ལ། མཆོད་པར་བརྗོད་པ་དང་། བརྩོམ་པར་དམ་བཅའ་བའོ། །དང་པོ་ནི་སློབ་དཔོན་དང་འགྲོ་བའི་བླ་མ་སངས་རྒྱས་དབྱེར་ མེད་པ་ལ་བཏུད་ཅེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཅི་ཞིག་བགྱིད་ན། གཉིས་པ་ནི། རྒྱུད་ སྡེ་རྣམས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་དེ་རྣམས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བཤད་པར་བྱའོ་ ཞེས་པའོ། ། ༈ བཤད་པ་ཉིད་ཉེ་བར་དགོད་པ། གཉིས་པ་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བསྔགས་པ་དང་། རྒྱུད་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུངས་པའི་ 10-336 རྣམ་གྲངས་དང་། སྐབས་དོན་དེ་ཉིད་བདུན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། ཞར་བྱུངས་དང་ལམ་ གྱི་རྣམ་པར་བཞག་པའོ། ། ༈ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བསྔགས་པ། དང་པོ་ནི། ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་ རྩ་བཞི་པོ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཐོས་ཀྱང་། དེ་དག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་གིས་མི་ཤེས་པ་དེའི་ ཐོས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མདོ་ལས། ཇི་ཙམ་མང་དུ་སྨྲ་བྱེད་པ། །དེ་དག་དམ་ ཆོས་འཛིན་པ་མིན། །གང་དག་འདི་ན་ཐོས་ཉུང་ཡང་། །ལུས་ཀྱི་ཆོས་དག་མངོན་སུམ་བྱས། ། རིམ་ལྔ་ལས་ཀྱང་། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ། །གང་གིས་བརྙེད་པར་མ་གྱུར་པ། ། མདོ་སྡེ་རྒྱུད་དང་རྟོག་པ་ལ། །དེ་ཡིས་ངལ་བ་དོན་མེད་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་གཞུང་ ཚིགས་བཅད་གཅིག་པོ་འདི་ནི། ལྷ་མོ་བཞིས་ཞུས་པའི་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།

我來完整直譯這段藏文： 身與智慧不可分是雙運，本性俱生不變之樂與能依所依不可分成就是大樂。 論文之義 第二、論文之義分：入釋之事業，陳述釋文字身，完成釋文之事業。 入釋之事業 第一分：禮敬文與立誓造論。第一為"頂禮上師與眾生怙主無別之佛陀"。如是頂禮后將作何事？第二為：將明晰解釋諸續部所說之諸真實義。 陳述釋文字身 第二分：真實義之讚歎，續部中所說真實義之類別，詳釋本論七種真實義，附帶及道之建立。 真實義之讚歎 第一，雖聞大聖八萬四千法蘊一切，然若不知彼等真實義，則其所聞一切皆無果，因不知彼等解脫道故。如是經中亦云："若僅多言說，彼非持正法，於此雖少聞，現證身法者。"五次第中亦云："未得加持次第者，于經續及唸誦中，彼之勞作無義利。"其中此一偈頌文句，出自四天女所問續。

།དེ་བས་ ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་གྱི་བཅུད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ འགྲུབ་པའི་ཐབས་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་པས་བཅུད་ལེན་དམ་པ་དང་མཚུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཚིག་ རྒྱ་ཆེན་པོའི་མདོ་རྒྱུད་དག་ལས་སྙིང་པོའི་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་དག་པར་ལེན་འོས་པ་ཡིན་ ནོ། ། ༈ རྒྱུད་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུངས་པའི་རྣམ་གྲངས། གཉིས་པ་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་པུར་བཤད་པ། དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་བསྟན་པ། བཞིར་ བསྟན་པ། བཅུ་བཞིར་བཤད་པ། བདུན་དུ་བཤད་པ། རྣམ་གྲངས་ཐོར་བུ་པ་གཞན་བཤད་ པ། དེ་ཉིད་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་རྣམས་ལ། དང་པོ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་པུར་བཤད་ པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། རང་གིས་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་ཡང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་སྦྱོར་བ། །མཁའ་འགྲོ་སྒྱུ་མ་ བདེ་བའི་མཆོག །ཡང་དག་གྲུབ་པ་གཅིག་པུ་ཉིད། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར། །རྟོག་ པའི་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་ལ། །གྲུབ་པ་དམ་པ་མཆོག་གི་མཆོག །ཅེས་སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་གྱི་ 10-337 དགོངས་པ་སྟེ། སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་དང་། ལམ་སྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་ ཡོད་ན་གྲུབ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་གི་ཡང་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་པ་སྟེ། རྒྱུད་གཞན་རྣམས་སུ་ཡང་ འདིའི་དོན་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་འགའ་ཞིག་རིམ་པ་ གཉིས་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཐོབ་པ་ཤིན་ཏུ་སྦེད་ཅེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་ ཉིད་ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་གཉིས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་གཞན་ཁ་ ཅིག་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཉིད་དང་། ལྷའི་དེ་ཉིད་དང་། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དང་། ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་དེ་ཉིད་དེ་བཞི་པོ་ལ་ཡང་རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡོད་དོ། །འདི་ནི་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་གི་ལེའུ་ གསུམ་པའི་དོན་ཏེ། །ཀྱེ་རྡོ་རྗེར་འདི་དང་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བར་བཤད་ལ། བྱ་བའི་རྒྱུད་དུའང་ མིང་ཕྱོགས་འདྲ་བར་བཤད་མོད་ཀྱི་དོན་ཁྱད་ཆེའོ།

我來完整直譯這段藏文： 因此，真實義是一切續部之義髓，是此產生就佛果之無上方便，堪比殊勝甘露，故應從廣大詞句之經續中如實攝取真實義之精要。 續部中所說真實義之類別 第二分：解說唯一真實義，宣說二種真實義，宣說四種真實義，解說十四種真實義，解說七種真實義，解說其他零散類別，宣說十二種真實義。其中第一，所解說之唯一真實義，即離一切戲論，具自證相之空性。如是《諸佛平等瑜伽》云："空行幻化勝樂，唯一真實成就，隨欲如何運用，一切修法儀軌，即是殊勝成就，最勝中之最勝。"此是諸佛平等瑜伽之密意，謂一切咒續瑜伽及一切道之修持，若具此者，即成一切成就中最勝之勝。其他諸續部中此義亦極多。第二，有些所說之真實義是指二次第，如所說"深密真實義"等，此是第二種所說真實義之義。第三，其他一些所說真實義，即是曼荼羅真實義、本尊真實義、真言真實義、智慧真實義等四種之詳細宣說。此是勝樂輪第三品之義。金剛亥母續中解說與此略有不同，事續中雖有相似名稱，然義理差異甚大。

།བཞི་པ་ནི། འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་ལེའུ་ ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་པར། དེ་ཉིད་བཅུ་བཞི་བཤད་པ་ལས། དེ་དག་ནང་རྫོགས་རིམ་ལ་སྦྱར་ ན་འདི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པའི་ལུས་ནི་གནས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དང་། ལྷའི་ཆ་ ལུགས་སུ་འཇུག་པ་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་པ་གསུམ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ལྔའི་དེ་ཉིད་ དང་། ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་གྱི་བྷ་གས་བདེ་ཆེན་འདྲེན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཡན་ལག་གི་དེ་ཉིད་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁུ་བ་སྟེང་དུ་བཅིངས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོའི་དེ་ ཉིད་དང་། གཡོན་དང་སྲོག་ཟླ་བའི་རླུང་དང་། གཡས་དང་ཐུར་སེལ་ཉི་མའི་རླུང་དབུ་མར་ དགག་པ་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་དེ་ཉིད་དང་། བདག་གཉིས་མེད་པའི་དོན་གྱི། སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པ་ནི་ སྟོང་པའི་དེ་ཉིད་དང་། རྫོགས་རིམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རླུང་སེམས་ཙམ་གྱི་སྣང་བ་ལས་གྲུབ་ པའི་སྒྱུ་མའི་སྐུ་ནི་སྒ་[སྒྲ་]ཚུལ་གྱི་དེ་ཉིད་དང་། དེ་དག་འོད་གསལ་བར་འཇུག་པ་ནི་བསྡུས་ པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དེ་ཉིད་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞུ་བ་ལུས་ཀྱི་གནས་རྣམས་སུ་ཕྱིན་པ་ དགའ་བ་བཞིའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁུ་བའི་བདེ་བ་ནི་བདུད་རྩི་ཚིམ་བྱེད་ཀྱི་དེ་ཉིད་དེ། འདིར་ 10-338 ལུས་བདེ་བ་ཞེས་གསུངས་པས་ངེས་པར་ཞུ་བདེའོ། །ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལས་ལོངས་སྤྱོད་ རྫོགས་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐུར་བཞེངས་པ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི། མྱང་འདས་ཀྱི་དེ་ ཉིད་དེ། འདི་གཅིག་པུ་འབྲས་བུའི་སྐབས་ལ་སྦྱར་ཞིང་། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ གྱི་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་བཅས་སྤངས་པས། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གཏན་ནས་ ལོག་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བར་མི་གནས། འཁོར་བའི་མཐའི་བར་དུ་སྐུ་གསུམ་རྒྱུན་ཆད་མེད་ པས་འགྲོ་བའི་དོན་སྤྱོད་པས་ཞི་བ་ལ་མི་གནས་པ་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ དང་རྡོ་རྗེའི་ལུས་ཐོབ་པས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ།

第四，在《勝樂輪》第五十一品中，解說十四種真實義，若將彼等配于內之圓滿次第，則如是： 所擊要處之身即處所真實義，以本尊形相而入之具戲論行等三種行為即五印真實義，以三印之bhaga引生大樂即智慧支分真實義，約束菩提心精液向上之瑜伽即如是護輪真實義，遮止左方與命脈月之氣與右方及下降日之氣入中脈即阿里嘎里真實義，修習二無我義之空性即空性真實義，圓滿次第智慧身僅由氣心顯現所成之幻身即聲理真實義，彼等入光明即攝要瑜伽真實義，菩提心融化至身諸處所生四喜自性精液之樂即甘露滿足真實義。此處說身樂，故定是融樂。從真實邊際中現起圓滿受用金剛身之無住涅槃即涅槃真實義。此一唯配于果位，彼亦由金剛喻定斷除二障及習氣，永盡苦及集故不住輪迴，三身相續不斷利益眾生故不住寂靜，此二由獲得真實邊際與金剛身而成就。

།རྩ་འཁོར་ལོ་རྣམས་ཀྱི་ལྟེ་བར་གནས་པའི་ ཁམས་རྣམས་ཀྱི་དྭངས་མ་ནི་རང་གི་ཐིག་ལེ་སྟེ། དེ་ཕྱག་རྒྱའི་མཆོག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་སྦྱར་ བའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པོ་གང་རུང་གིས་ལས་རླུང་འགགས་པའི་སྟོབས་ཀྱི་རང་གནས་སུ་བཅིངས་ པ་ལག་མཆོད་ཀྱི་དེ་ཉིད་དང་། ཉེ་རྒྱུ་སྤྱོད་པའི་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མཆོག རིམ་པ་གསུམ་གནས་ སྐབས་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བར་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་དབང་བསྐུར་བའི་དེ་ཉིད་དང་། མི་ཕྱེད་ མ་ལ་སོགས་པ་རྩ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིར་རྒྱུ་བའི་རླུང་རྣམས་འཇུག་པ་དང་། གནས་པ་དང་། དབང་ དུ་བྱེད་པའི་རིམ་པས་དབུ་མར་ཐིམ་པ་ནི་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་དང་། དེར་མ་ཟད་དེ་བཞིན་དུ་ རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་དང་། དེ་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱི་རླུང་གནས་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཐིམ་ པ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྔགས་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དོན་དམ་པའི་ སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དང་། ཡིད་མཚན་རྟོག་ལས་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་དག་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་གྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་འདིར་མ་བྲིས་སོ། །དེ་ ཉིད་བཞི་དང་བཅུ་བཞི་དང་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་ལས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ ཅིང་། འཆད་པར་འགྱུར་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བདུན་དུ་ནི། དེ་ཉིད་གཅིག་པུ་ཡང་དག་གྲུབ་པ་དང་། 10-339 རིམ་པ་གཉིས་ཀར་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ལ། དེ་ཉིད་བདུན་དངོས་བཤད་པ། དེའི་ཡན་ ལག་རྣམས་བཤད་པ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་བཤད་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་བཤད་པ་ དང་དོན་བསྡུ་ལས། དང་པོ་ནི། ཟབ་པ་དང་། རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། ཁྱབ་པ་དང་། རྟག་པ་དང་། ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ གཅིག་ལས། ཆད་རྣམ་པར་ཕྱེ་བས་བདུན་དུ་བསྒྲགས་པ་སྟེ་བཤད་ལ། ངོ་བོ་ཙམ་བསྟན་པ་ ནི། དང་པོའི་རྒྱུད་དེ་མདོར་བསྡུས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། རེ་རེ་ལ་ཡང་གཞི་གང་ཡིན་པ་དང་། རིགས་མཐུན་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དང་། མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ནམ་ཐབས་གང་ཡིན་པ་དང་། དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། རྣམ་པའམ་འཛིན་སྟངས་གང་ཡིན་པ་དང་། བྱེད་པ་གང་ཡིན་ པ་དང་། ལས་གང་ཡིན་པ་དང་། འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དོན་བརྒྱད་བརྒྱད་ཀྱི་སྟོན་པ་ནི་ གཉིས་པའི་རྒྱུད་སྡེ་རྒྱས་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་མདོར་བསྡུས་སུ་མཚོན་ན། གཞིའམ་རྟེན་ནི་རྣམ་ ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་མ་ཕྱེ་བར་ཀུན་གཞི་ཙམ་སྟེ་བདུན་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་འདྲའོ། །ཟབ་ པའི་རིགས་མཐུན་གྱི་རྒྱུ་ནི་སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའོ།

我來為您直譯這段藏文： 脈輪等的中心所住之精華即自之明點，以彼與印契之最勝大手印及四印任一相合，由業氣止息之力而繫縛于自處，即供養印真實義。近因行為階段三時中，由獲得諸勝者佛陀灌頂故，俱生之最勝三階段任一階段得以顯現，即灌頂真實義。不分離母等二十四脈中執行之諸氣，以入住自在之次第融入中脈，即大鎧甲真實義。不僅如此，如是由金剛誦等之力，氣住及融入空性等，即世俗圓滿次第之咒，大樂智慧即勝義咒之真實義。因是護持意離戲論分別之主要故。 彼等是圓滿次第之分，生起次第則此處未寫。四真實、十四真實、十二真實等，是從二真實中分出，而將要解說之七真實中，唯一真實圓滿成就，並攝於二次第。 第五分三：解說七真實本身，解說彼之支分，解說彼等之差別。初中分說明與攝義，初者，深、廣、遍、常、智慧身、雙運、不變樂即智慧之自性，一體中分別宣說為七。僅示性相者，是初續部略說，于每一者中，何為基、何為同類因、何為現前之緣或方便、何為所緣、何為行相或執持方式、何為作用、何為業、何為果，即示八義者，是第二續部廣說。彼若略示，基或所依即識與智未分之唯阿賴耶，於七者皆同。深之同類因即心性本來何亦不成。

།རྐྱེན་ནི་དེ་ལྟར་ སྟོང་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཚུལ་ཇི་བཞིན་དུ་སྒོམ་པ་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །དམིགས་པ་ནི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །བྱེད་པ་ནི་རང་གི་རང་ བཞིན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། བྱེད་ལས་ནི་མཚན་མ་དང་མཚན་མེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ ཅད་གཅོད་པ་ཡིན་ལ། འབྲས་བུ་ནི། ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཆོས་སྐུའི་ཕྱོགས་ གཅིག་མངོན་དུ་བྱེད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་གཞི་ནི་འདྲའོ། །རྒྱུ་ནི་སེམས་ཉིད་སྣང་ བ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་པའོ། རྐྱེན་ནི་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ལ་བསླབ་པའོ། །དམིགས་པ་ནི་སྣང་ བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །རྣམ་པ་ནི་བརྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པའོ། །བྱེད་པ་ནི་ རང་གི་རང་བཞིན་རྟེན་འབྱུང་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། བྱེད་ལས་ནི་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་ 10-340 བ་ཡིན་ཅིང་། འབྲས་བུ་ནི་ཆོས་སྐུའི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །ཁྱབ་པ་ལ། རྒྱུ་ནི་སེམས་ཉིད་རིས་ མེད་པ་ཡིན་ལ། རྐྱེན་ནི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རྩལ་སྦྱངས་པའོ། །དམིགས་པ་ནི་དང་པོ་དང་ འདྲ་ལ། རྣམ་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ཡིན་ཅིང་། བྱེད་པ་ཅིག་ཅར་འཕྲིན་ལས་སྣ་ཚོགས་ སྤྱོད་པ་ཡིན་ལ། ལས་ནི་ཐག་རིང་ཐུང་དང་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་ལ་ཆགས་ཐོགས་མེད་པའོ། །འབྲས་ བུ་སྐུ་གསུམ་ཀར་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །རྟག་པ་ལ་རྒྱུ་ནི་སེམས་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆ་རྐྱེན་ནི་ དེ་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་ཤེས་པ། དམིགས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན། རྣམ་པ་ནི་སེམས་མི་ གཡོ་བ་བྱེད་པ་ནི་ཟབ་པ་དང་འདྲ་ལ། ལས་ནི་རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་མི་རྫི་བ། འབྲས་བུ་ཆོས་ སྐུའི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །སྐུ་ལ། རྒྱུ་ནི་ལུས་ཀྱི་ཆོས་སུ་སྔོན་ནས་སྣང་བ། ཇི་སྐད་དུ། ཞལ་ཕྱག་ རྣམ་པའི་ཚུལ་ཅན་དུ། །སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་པར་གནས། །འོན་ཀྱང་བག་ཆགས་ཕལ་པས་ སོ། །ཞེས་པ་ལྟར་དྲི་བཅས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའོ། །རྐྱེན་ནི་ཡིད་ངོར་གསལ་སྣང་ཐོབ་པའི་ལྷ་སྐུ། དམིགས་པ་ནི་རླུང་སེམས་ཙམ། རྣམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་མཐུན་ པ། བྱེད་པ་ནི་ལུས་སེམས་རོ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་ལས་མ་དག་པའི་སྣང་བ་འཕྲལ་དུ་འགོག་པ་ འབྲས་བུ་ནི་ལོངས་སྤྲུལ་གྱི་ཕྱོགས་རེའོ། །ཟུང་འཇུག་གི་རྒྱུ་ནི་རང་བཞིན་ལ་གཉིས་ཆོས་ མེད་པའི་ཆ། རྐྱེན་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་རོ་གཅིག་པར་ལྷ་སྐུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་འཇུག་པ། དམིགས་པ་ནི་དང་པོ་དང་འདྲ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་སྣང་རང་བཞིན་མེད་པ། བྱེད་པ་ནི་ཟབ་ པ་དང་འདྲ་ཞིང་། ལས་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་འགོག་པ། འབྲས་བུ་གནས་ཚུལ་གྱི་སྐུ་ གསུམ་གའི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །

我來為您直譯這段藏文： 緣即如是于空性而住之如理修行熟習。所緣即一切法，行相即一切戲論寂滅。作用即顯現自性，事業即斷除一切有相無相分別，果若就道智而言，即顯現法身之一分即空性。廣大之基則相同。因即心性現為種種顯相。緣即修學種種方便。所緣即一切顯相諸法。行相即緣起之相。作用即顯現自性緣起，事業即成為最勝見，果即法身之一分。 遍滿中，因即心性無有分別，緣即於一切顯相修練。所緣與初者相同，行相即平等性之理，作用即同時運作種種事業，業即于遠近與廣狹無有執著。果即三身之一分。常中，因即心之無變異分，緣即如是了知彼性，所緣即諸法自性，行相即心不動搖，作用與深相同，業即不為任何緣所摧，果即法身之一分。 身中，因即本來顯現為身之法，如雲："以生為面手相之理，僅由生起而安住，然由粗重習氣故。"如是即有垢智慧身。緣即意前獲得明顯現之尊身，所緣即唯風心，行相即與諸佛身語意相順，作用即由身心一味顯現而當下遮止不凈顯相，果即受用化身之一分。 雙運之因即自性無二法之分，緣即於一切一味中以無分別尊身而入，所緣與初者相同而行相即二現無自性，作用與深相同，業即遮止能取所取顯現，果即住方式三身之一分。

བདེ་བ་ལ། རྒྱུ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་བར་གནས་པ། རྐྱེན་ནི་ཞུ་བདེ་ལྷན་སྐྱེས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཞུ་བདེ་ཐམས་ཅད། དམིགས་པ་ལུས་སེམས་སུ་ སྣང་བ། རྣམ་པ་ལུས་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས། བྱེད་པ་རང་བཞིན་བདེ་བ་ མངོན་དུ་བྱེད་པ། ལས་རང་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་འཕྲལ་དུ་འགོག་ཅིང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཆེས་ 10-341 བོགས་འབྱིན་པ། འབྲས་བུ་ནི། ཆོས་སྐུ་དང་། ལོངས་སྐུ། དེའི་གཟུགས་སྐུ་དང་བཅས་པའི་ ཕྱོགས་གཅིག་གོ །དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་ཉེར་ལེན་དང་རྐྱེན་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་སྟེ། ཟབ་པ་ལ་སོགས་ པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དེ་ཉིད་བདུན་དངོས་ཀྱི་འཇོག་མཚམས་འཕགས་ ལམ་ཁོ་ན་ལ་བྱེད་ཅིང་དོན་བརྒྱད་དུ་སྟོན་པ་འདི་ནི་ལམ་དུས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། འོག་ནས་ འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་བཞི་བཅུ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་གཙོ་བོར་སྦྱོར་ཞིང་། དེ་ལ་བྱེད་པ་ནི་འཕྲལ་དུ་ མངོན་དུ་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་། འབྲས་བུ་ནི་མཐར་ཐུག་ལ་སྦྱར་བ་ཡིན་ ཏེ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ནི་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་བཞག་མི་དགོས་སོ། །འདིས་མཚོན་ པར་བྱས་ཏེ། ཞིབ་ཏུ་སློབ་དཔོན་ལས་མཉམ་པར་བྱའོ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ བཤད་པ་བསྡུས་པ་དང་། དང་པོའི་རྒྱུད་དུ་བཤད་པ་རྒྱས་པ་དང་། གཉིས་པའི་རྒྱུད་དུ་བཤད་ པ་ནི་ཆེར་རྒྱས་པ་རྣམས་སོ། ། གཉིས་པ་དེའི་ཡན་ལག་བཤད་པ་ལ། ཟབ་པའི་དང་། རྒྱ་ཆེ་བའི་དང་། ཁྱབ་པའི་དང་། རྟག་པའི་དང་། སྐུའི་དང་། ཟུང་འཇུག་གི་དང་། བདེ་བའི་ཡན་ལག་བདུན་ལས། དང་པོ་ནི། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། རིག་ཙམ་གྱི་ངོ་ བོར་སྐྱེས་པ་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གཉིས་དང་བྲལ་བར་རང་རིག་པ་དང་། ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་ དང་དབྱེར་མེད་དུ་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོའི་ཆ་ནས་ཡོན་ཏན་འཕེལ་བ་མེད་པ་དང་། ཇི་སྐད་དུ། ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་ནི། །དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །ཅེས་རང་བཞིན་ནི་ དྲི་མ་གཏན་དུ་བྲལ་བ་ཡིན་པས། སྤང་བྱ་བྲི་བ་མེད་པ་ནི་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་དང་། མཚན་ འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གི་ཡུལ་མ་ཞིང་མཚན་མས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པ་ དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ལས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་དུ་སྣང་བ་པོ་ སྟེ། ཟབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ཡན་ལག་གམ་མཚན་ཉིད་ལྔ་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ།

我來為您直譯這段藏文： 樂中，因即心性安住於樂，緣即融樂俱生為主之一切融樂，所緣即身心顯現，行相即以無分別于身心之樂，作用即顯現自性之樂，業即當下遮止自他痛苦並於空性中極為增上，果即法身及受用身，及其色身之一分。 其中因即是近取因，緣即是俱生緣，即是深等智慧之因緣，而且彼七真實之安立界限僅于聖道而立，而說為八義者是道時之智慧，下文所說四十支分主要配于果，其中作用即當下顯現之暫時果，果即配于究竟，于金剛喻定中則不須安立彼二差別。以此為例，當從師中詳細學習。 第二，即一真實別說為略說，初續所說為廣說，二續所說為極廣說。 第二，彼之支分解說中，深之支分、廣大之支分、遍滿之支分、常之支分、身之支分、雙運之支分、樂之支分七者中，初者即：由緣起故無自性之相，以唯識體性而生離所知能知二者之自證，功德與自性不可分離故從體性分中功德無增，如雲："水界金與虛空，如凈故許為清凈。"自性永離垢染故，所斷無減即無增減，非執相分別之境而住于無相之本性中，即從彼無分別中顯現一切事物之影像，深智具足彼等五支分或相。

། 10-342 གཉིས་པ་ནི། རྒྱུ་བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ ཡུལ་ཏེ་དེའི་སྣང་བ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དམིགས་ པ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་ནས་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ལས་རྒྱ་ཆེ་བ་སྟེ། རྒྱ་ ཆེ་བའི་མཚན་ཉིད་དམ་ཡན་ལག་ལྔ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་དེ་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་ ཉེ་རིང་མེད་པ་དང་། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེ་རིང་མེད་པ་དང་། གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ངོ་ བོ་ཁྱད་པར་མེད་པས་ཁྱབ་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་ པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པ་ སྟེ་ཁྱབ་པའི་ཡན་ལག་ལྔའོ། །བཞི་པ་ནི། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་ལ་རྒྱུན་ཆད་མི་ སྲིད་པས་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་། ལྷག་མེད་དུ་འཇུག་པ་ལྟ་བུའི་འགོག་པ་མེད་པ་དང་། སྐུ་ ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཆོས་མེད་པ་དང་། ཇི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་སྔར་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན། །འགྱུར་ བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་ལྟར། རང་བཞིན་ལ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྱུར་ བ་གཏན་མེད་པ་དང་། རྒྱལ་སྲས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསམ་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ ཕྱིར་བསམ་ཡས་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ལྔ་པོ་རྟག་པའི་ཡན་ལག་ཉིད་དོ། །ལྔ་པ་ནི། ཟབ་པའི་དོན་དུ་ འགྱུར་བ་ལྟར་སྣང་མོད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་བར་དུ་ནི། གློ་བུར་གྱི་ ཡེ་ཤེས་རྣམས་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་ཅན་ཡིན་ཅིང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགྱུར་ བ་མེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འབྲེལ་ལ། རྟག་པ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། །ནམ་མཁའ་ ལྟར་རྟག་པ་མིན་གསུང་། ལྔ་པ་ནི། སྐུ་ཐབས་ཤེས་ཡབ་ཡུམ་ཁ་སྦྱོར་གྱི་རྣམ་པ་དང་། ཐུགས་ རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདེ་བར་གནས་པ་དང་། རྣམ་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་གསུམ་དབྱེར་ མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་། བདེ་ཆེན་གྱི་འགལ་ཟླ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་རྟོག་གི་ཉེ་བར་ 10-343 སྦྱོར་བ་ཐིམ་པ་དང་། དེའི་བཞོན་པ་ལས་རླུང་ཡང་ཐིམ་ཞིང་འགགས་པ་དང་། ཞུ་བའི་རྐྱེན་ གྱིས་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ལས་མངོན་དུ་འགྱུར་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རང་གནས་ལས་མི་ འཛག་པའི་བདེ་བའི་ངོ་བོར་གནས་པ་སྟེ། བདེ་བའི་ཡན་ལག་བདུན་ནོ།

我來為您直譯這段藏文： 第二即：因廣大福德、廣大智慧、智慧行境即其廣大顯現、由緣一切佛法故廣大所緣、由一切法相而趣入故廣大趣入、由一切有情利益門從一切方面加行故廣大事業，即廣大之相或支分五者。 第三即：彼智慧於一切境無遠近、於一切時無遠近、基道果三無體性差別故遍滿、空性即如是性無差別故遍滿、以無分別見一切法平等故遍滿，即遍滿支分五者。 第四即：身與智慧雙運于彼不可能斷絕故相續不斷、無有如入無餘涅槃之滅、身中無微塵之法、如雲："如前後亦然，無變之法性。"自性於一切時位永無變化、由超越大菩薩思維之境故不可思議智慧，五者即常之支分。 第五即：雖現為深義，然至未現前佛智之際，暫時諸智慧是變化自性，由非彼等境故，關聯為無變之支分，常即無變之義，說如虛空非常。第五即：身為方便智慧父母雙運之相、心住于自性無變之樂、相住于大悲三者無別之自性、大樂之對治即：分別加行融入、其所依風亦融入滅盡、由融化之緣獲得樂而顯現、菩提心住自處不漏之樂體性而住，即樂之支分七者。

།སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ བདེ་བར་བཤད་པ་ནི། རང་དང་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་འགོག་པ་དང་། འགྱུར་མེད་ ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་སྐྱེས་པ་ན། འགྱུར་བཅས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་དམིགས་པ་ མེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་རྒྱ་ཆེན་པོ་འདྲེན་པར་འགྱུར་ཞིང་། བདེ་ཆེན་དེ་ཉིད་ཀྱང་དེའི་རྣམ་པར་ འཆར་པ་ཡིན་པས། ལས་དང་པོ་པས་ཀྱང་འདྲ་མཚུངས་སུ་སྒོམ་པའི་མན་ངག་ཤེས་དགོས་ སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་གཉིས་པ་ཨ་བྷ་ཡ་ཀ་ར་གུཔྟས། མི་འཇིགས་ པའི་གཞུང་འགྲེལ་དུ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཙོ་བོར། ཡུལ་རེག་ བྱ་དང་དེའི་དབང་པོ་དང་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་དང་ཤེས་རབ་ ལྔའི་ངོ་བོར་ཡང་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ། ཞེས་གསུངས་པ་ལ་ལེགས་བཤད་ཆེན་པོར་ ཤེས་ཤིང་། གྲུབ་ཆེན་དྲིལ་བུ་པས། བདེ་ཆེན་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་གསུངས་ པ་དང་། སྣང་བ་གསུམ་སྙིང་རྗེ་གསུམ་དུ་བཤད་པ་སོགས་ལ་ངེས་པ་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་སྟེར་བར་ འགྱུར་མོད་ཀྱི། འདི་ན་ཕྱོགས་ཙམ་རྟོགས་པའང་ཉུང་བར་སྣང་ངོ་། །དྲུག་པ་ནི། ཐམས་ཅད་ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་ཞིང་སྐྱེས་པ་དང་། མ་དག་པའི་ལས་སྣང་གི་སྡུག་བསྔལ་ འགོག་པ་དང་། གར་ཡང་ཕྱིན་པ་དང་། རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་མི་གཡོ་བ་སྟེ་འགྱུར་བ་མི་སྟེན་ [བརྟན་]པ་དང་། ཡིད་དེ་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་སྐུ་དང་། རླུང་གི་དྭངས་མ་ཙམ་གྱི་ལུས་ ཅན་དང་། དུས་མཐུའི་སྐད་ཅིག་ལ་ཡུལ་དུས་ཀྱི་བསྡུས་པའི་ཤེས་བྱ་ཀུན་སྟོན་ཡང་མི་འགལ་ བ་དང་། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དང་ལྡན་ཞིང་རང་དང་འདྲ་བའི་སྤྲིན་སྤྲོ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་བདུན་ པོ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེའི་སྐུའི་ཡན་ལག་ཏུ་གསུངས་སོ། །འདིར་རླུང་སེམས་ཀྱི་ལུས་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ 10-344 པས་བདུན་ཡིན་ལ། རླུང་ཞེས་བྱ་བ་བེམ་པོ་རང་མཚན་པ་ལ་གོ་བར་མི་བྱའོ། །བདུན་པ་ ནི། གཉིས་སྣང་ཐམས་ཅད་གཏན་ནས་ལོག་པས་གཉིས་མིན་དང་། སེམས་སེམས་བྱུང་གི་ རྒྱུ་བ་ཆད་དེ་ཡང་དག་མིན་རྟོག་འགགས་པས་མི་རྟོག་པ་དང་། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ ལྟ་བ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། གཉིས་སྣང་མེད་པས་དག་པ་རབ་འབྱམས་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང་བ་ དང་། ཡུལ་དུས་ཀུན་ཏུ་རྣམ་པ་ཀུན་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པར་སྣང་བ་དང་། ནམ་ཡང་ གོ་འཕང་དེ་ལས་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཟུང་འཇུག་གོ །ཞེས་ ཟུང་འཇུག་གི་ཡན་ལག་དྲུག་གོ །

我來為您直譯這段藏文： 大悲安樂之說明即：遮除自他痛苦，當生起無變之每一剎那，于有變化之眾生引生無緣大悲廣大之相，彼大樂本身亦顯現為其相，故初業者亦應知同等修持之竅訣。如是了知時，第二一切智者阿巴雅嘎惹古扎（無畏作密）于《無畏論釋》中說："由成辦大樂本身故為主，為成辦觸境及其根與其識為大悲等體性及五智慧體性而說。"知為大善說，大成就者鈴杵巴說："大樂悲性者。"及三現為三大悲等說中能予究竟定解，然此處似少通達些許。 第六即：從一切空性智慧而生起，遮除不凈業現之苦，隨處皆至，任何緣不動即不隨變化，唯意即心之顯現身，及唯風精之身，于最後剎那顯示境時所攝一切所知亦不相違，具相好且放射如自之云，如是七者說為金剛身之支分。此中風心之身合為一故為七，所謂風不應解為實有之物質。 第七即：由一切二現永盡故非二，心心所執行斷絕即邪分別滅故無分別，趣入諸法如是自性，由無二現唯現清凈普遍，於一切境時從一切相顯現作有情利益，由永不動搖彼果位故，金剛薩埵智慧即雙運，即雙運之六支分。

སྣང་བ་མེད་པ་ཞེས་པ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་ བཞིན་མེད་པར་གཟིགས་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་སྣང་བ་རང་སྣང་གི་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ འཆད་པའང་ཡོད་གསུང་ཞིང་། དེ་ལྟར། ཡན་ལག་བཞི་བཅུ་པོ་འདི་རྣམས་རྡོ་རྗེ་སྤོའི་རྒྱུད་ ལས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ། མན་ངག་གི་དོན་བསྡུས་པ་ཡིན་ཞེས་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལུང་ཚིགས་སུ་ བཅད་པ་དྲུག་ཅུ་ཙམ་འདྲེན་པར་མཛད་དེ་བཟུང་བར་མ་ནུས་སོ། །འདི་རྣམས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཐམས་ཅད་ཚང་ཞིང་དེའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཐ་ དད་དུ་གོ་བར་མི་བྱའོ། ། གསུམ་པ་རབ་དབྱེ་བཤད་པ་ལ། དེ་ཉིད་བདུན་དང་ཡན་ལག་ཅི་རིགས་པ་དག་ལ། ཡང་ན་སོ་སོ་ཀུན་གྱི་གཞི་གང་ཡིན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་དབང་གི་སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་ པ་དང་། འཇིག་རྟེན་འདས་པ་ཉེ་རྒྱུའི་དབང་གི་ཐོབ་ཚུལ་དང་། བློ་ལྡན་སྔགས་པ་རྣམས་ ཀྱིས་བསྐྱེད་རིམ་དང་། རྫོགས་རིམ་རྣམས་སུ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་དང་། སྐུ་གསུམ་གང་དུ་བསྡུད་ པ་དང་། དེ་དག་དེ་ལ་ལྡན་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་བཤད་པར་བྱ་ལ། ཡན་ལག་བདུན་གྱི་རང་ བཞིན་གང་ཡིན་པ་དང་། ཐོབ་པ་ལ་གེགས་བྱེད་ཀྱི་སྤང་བྱ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལམ་གྱི་གྲོགས་ དང་དེའི་འགལ་ཟླ་དང་། གྱ་ནོམ་ཏེ་སྐྱོན་མེད་པ་དང་སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་ཁྱད་པར་དང་། 10-345 ཟག་བཅས་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་དང་། རྒྱུན་ཆད་པ་དང་རྟག་པ་སྟེ་མི་བརྟན་པ་དང་ བརྟན་པའི་ཁྱད་པར་དང་། ལ་སོགས་ཀྱི་སྒྲས་འཛག་བཅས་འཛག་མེད་དང་། ལུས་སེམས་ ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་དང་། རང་སྣང་གཞན་སྣང་དང་། ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ དྲུག་དང་སླབ་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཁྱད་པར་མཐའ་ཡས་པས་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་བདུན་ལ་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དོན་ལྔར་བཤད་པ་དེ་ནི། སྔ་ཕྱིར་བརྟགས་ པས་ཤུགས་ལ་གོ་བ་ཡིན་ཅིང་། གཉིས་ཚན་དང་པོ་ལས། རང་བཞིན་ནི་སྤྱི་དོན་གྱི་སྐབས་སུ་ བཤད་ཟིན་ལ། དེ་རྟོགས་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་སྤང་བྱ་ནི། ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེ་ཁྱབ་པ་སོགས་ཀྱི་ གཞུང་ཚིག་གི་གོ་རིམ་དང་སྦྱར་ན་བདེན་པར་ཞེན་པ་དང་། སྟོང་པ་ལ་ཞེན་པ་དང་། བདག་ གཞན་དུ་ཞེན་པ་དང་། འགྱུར་བར་འཁྲུལ་བ་དང་། ཐ་མལ་དུ་ང་རྒྱལ་བ་དང་། གཉིས་སུ་སྣང་ བ་མངོན་གྱུར་བ་དང་། སེམས་སྡུག་བསྔལ་དུ་འཁྲུལ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་རེ་རེར་རང་ བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་རྣམ་རྟོག་གི་འཁོར་དང་བཅས་པ་དྲི་བཅས་ཀྱི་སྣང་བ་གསུམ་དང་བཅས་ པ་སྟེ། མཐོང་སྤངས་དང་སྒོམ་སྤངས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཕྱོགས་ གཞན་དུ་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱའོ། །གྲོགས་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རྐྱེན་རྣམས་སོ། །འགལ་ཟླ་ ནི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤད་པའི་སྤང་བྱའོ།

我來為您直譯這段藏文： 無現即如何見一切顯現皆無自性，亦有說為普遍顯現自顯清凈壇城。如是，此四十支分于金剛顱續中廣說，是竅訣之義攝要，引用彼續本身約六十偈頌之教證而未能持記。此等於佛果智慧中一切皆具，因此智慧體性唯一，不應解為相異。 第三解說分類中，於七真實及諸支分，或者各各一切之所依基礎為何，於世間灌頂階段如何獲得，出世間近因灌頂獲得方式，具慧咒師們于生起次第及圓滿次第中出現方式，攝於何三身，彼等於此具足方式門中亦當解說。七支分之自性為何，獲得障礙之所斷，能成辦道之助伴及其違品，殊勝即無過失與具過失之差別，有漏無漏之差別，斷續與恒常即不堅固與堅固之差別，等字所表漏無漏，身心智慧，止觀，自現他現，六度三學等無邊分類差別，以遣除七真實之疑惑。 其中解說五義者，以前後觀察而間接了知，從初二者中，自性已於總義時說訖。于證解彼之障礙所斷者，若配合深廣遍等之經文次第，則為執著真實，執著空性，執著自他，錯亂為變化，普通我慢，顯現為二之顯現，錯亂心為痛苦等。彼等亦各具八十自性分別之眷屬及三種有垢顯現，即見斷修斷之差別等，彼等當於他處抉擇。助伴即前說諸緣。違品即剛說之所斷。

།གྱ་ནོམ་ནི་བཟང་པོའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་མིང་སྟེ། དེ་ ཡང་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་རྒྱུད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན། དེའི་ཆོས་དེ་ཉིད་བདུན་པོའང་ཟག་མེད་ ཡིན་པས་དེ་འཕགས་པ་ལ་ཡོད་ཅིང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་སྐྱོན་དང་བཅས་པའོ། །དེ་བཞིན་ དུ་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱང་ཡིན་ཅིང་། དེ་ཡང་རགས་པ་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། སྤྱིར་སྐྱོན་ཅན་དང་སྐྱོན་མེད་ནི་སློབ་མི་སློབ་ལ་བཞག་ན་ལེགས་སོ། །བརྟན་མི་བརྟན་ལ་སོ་ སོ་སྐྱེ་བོའི་ནི་རྒྱུན་ཆད་ཅིང་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། འཕགས་ལམ་དུ་ནི་ཡེ་ནས་རྒྱུན་ཆད་པ་མ་ ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་མ་དག་ས་བདུན་དུ། མཉམ་རྗེས་སོ་སོར་ཡོད་པས་མི་བརྟན་པ་དང་། 10-346 དག་པའི་ས་གསུམ་དུའང་ད་དུང་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་ལ། སངས་ རྒྱས་ནས་ནི་རང་བཞིན་དང་གནས་སྐབས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འགྱུར་བ་མེད་པས་རྟག་པ་ཞེས་ བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཞིབ་མོ་འདིའི་གཏམ་ཙམ་ཡང་མན་ངག་མེད་བཞིན་དུ་ བདག་མཁས་པའོ་ཞེས་ཁེངས་གཏམ་སྨྲ་བ་དེ་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ ལྟ་ག་ལ་ཞིག དྲུག་པ་རྣམ་གྲངས་ཐོར་བུ་པ་བཤད་པ་ལ། ཇི་སྐད་དུ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་ དང་ཁ་སྦྱོར་བདེ་ཆེན་རང་བཞིན་མེད། །སྙིང་རྗེ་ཡོངས་གང་རྒྱུན་མི་འཆད་དང་འགོག་པ་ མེད། །ཅེས་པའི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་དེ་ཉིད་བདུན་དུ་བཤད་པ་དང་། འོག་ནས་འབྱུང་བའི་ ཐབས་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཉིད་བདུན་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་བདེ་ཆེན་དབྱེར་མེད་པ་དོན་དམ་ པའི་དབང་བསྐུར་བ་བཞི་པའི་ཡེ་ཤེས་རིམ་པ་བཞིན་གོང་ན་མེད་པས་བླ་ན་མེད་པ། དེ་ནི་ དོན་དམ་པའི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཤེས་རབ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ སྟོང་པའམ་རྣམ་མེད་ཕྱག་ཆེན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུའི་ གནས་ཚུལ་ལོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དབང་བཞི་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོས་འཛིན་དེ་ཉིད་བདུན་དུ་བཤད་ པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་གང་རུང་ལས་ཤེས་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ནི་དེ་ཉིད་ལྔ་རུ་བཤད་པའང་ཡོད་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་། ཡེ་ཤེས་ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ། སྐུ་བཞི་ནི་སྐུའི་དེ་ཉིད་ རྣམ་པ་བཞིར་བཤད་པ་དང་། དབང་ཕྱུག་བརྒྱད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བརྒྱད་དུ་བཤད་པའང་ཡོད་ པས། སྤྱིར་དེ་ཉིད་ཅེས་པ་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་སུ་དགོངས་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་གསུངས་པས། ཕྱོགས་ གཅིག་ཁོ་ན་ལ་ཨ་མཐས་བར་མི་བྱའོ།

我來為您直譯這段藏文： 殊勝是最上善妙之名，當無漏心續現前時，其七真實法亦為無漏，故聖者具有彼等，而諸凡夫則具過失。如是亦是有漏無漏，此亦就粗分煩惱障而言，總之具過與無過若安立於有學無學則善。于堅固不堅固中，凡夫為斷續而趨入，于聖道中雖本無斷續，然於七不凈地中，具有各別之等持與后得故為不堅固，於三清凈地中亦仍有殊勝變化故，稱為無常，成佛后自性與情況皆無絲毫變化故假立為常。 若無竅訣而自稱智者說傲慢語者，連此細分類之談論亦無，何況能有實修體驗。第六解說零散分類，如雲："圓滿受用與雙運大樂無自性，悲心遍滿相續不斷與無滅。"所說七支分為七真實，及下文所說方便智慧七真實，以及空性悲心大樂無別之勝義灌頂第四灌智慧依次無上故為無上，彼為勝義般若智慧，即具一切般若之最勝空性或無相大手印所生之智慧心性如實安住之理。此第四灌智慧之認定應從此三種七真實任一了知。映象智等五智亦有說為五真實，法身、智慧法身、圓滿受用身、化身等四身說為四種身之真實，亦有說八自在為八真實，故總之真實于諸續部中說為種種密意，不應執著一邊。

།བདུན་པ་ནི། ཨེ་མ་ཧོ། ཞེས་པ་ནས། ཕྱག་འཚལ་ ལོ་ཞེས་པའི་བར་སྡོམ་འབྱུང་ལས་འབྱུང་ཞིང་། དེ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དང་ཞེས་སོགས་བཅུ་ གཉིས་པོའི་མིང་བཤད་པས་མདོར་བསྟན། རྒྱུད་ཚིག་གི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་འདིར་ཚིག་ 10-347 ཚོགས་ཆུང་ངུར་སྡོམ་ན། འདི་ལྟར། ཨེ་མ་ཧོ། ཞེས་པ་ནི་རྫོགས་རིམ་གྱི་དེ་ཉིད་འདི་རྣམས་ ལ་ངོ་མཚར་སྐྱེས་པ་ལྟར་སྟོན་པ་སྟེ། ལྷན་སྐྱེས་དང་། མཁྱེན་པས་ཁྱབ་པ་དང་། སྐུས་ཁྱབ་པ་ དང་། ལས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་དང་། དགའ་བ་དང་། འོད་གསལ་རྣམས་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་བསྔགས་པ་ཡིན་ཅིང་། སྒྱུ་མའི་ཚུལ་ཡང་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལམ་འདི་ཉིད་ ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་ས་ཧ་ཛ་ཞེས་པ་ལུས་ སེམས་སུ་སྣང་བའི་རྟེན་བརྟེན་པ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། འོན་ ཀྱང་སྐད་ཅིག་རེ་རེར་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་བརྟེན་པ་ནི་ཡ་མཚན་ཏོ་ཞེས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ དང་། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ནི། དེ་ལྟར་ཡང་། བདག་དང་བདག་མེད་སྤྲོས་པ་དག ཉེ་བར་ཞུ་ བས་དམ་པའི་བདག །ཅེས་པ་ལྟར། སེམས་ཀྱི་རང་ཞིན་ནི་བདག་དང་གཞན་དུ་དབྱེ་བ་དང་། བདེན་རྫུན་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དམ་ པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ནམ་ཡང་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པས་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པའི་གཞི་དང་། ལས་དང་ འབྲས་བུ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བདག་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ ཅིང་ཕྲ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་འབབ། །བདག་ཏུ་རྟོག་པར་འགྱུར་ན་མི་ རུང་ཞེས། །བྱིས་པ་རྣམས་ལ་འདི་ནི་ངས་མ་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་རྟོགས་དཀའ་ བའི་ཕྱིར་ཕྲ་བའི་བདག་གི་དེ་ཉིད་དང་། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཆོས་ཅན་ལ་དབྱེ་བ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་ནི་དབྱེ་བ་མེད་དེ། སྟོང་པ་ ཉིད་གཉིས་པ་མེད་པས་ན་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་དེ་ཉིད་ དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཇི་སྙེད་པའི་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་པ་མངོན་སུམ་གྱི་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་ རྟོགས་པ་ནི་རྒྱ་ཆེ་བའི་དེ་ཉིད་དང་། དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་མཁྱེན་པ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་ དུ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས། ཇི་ལྟར་སྣོད་ཀྱི་དབྱེ་བས་ 10-348 མཁའ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་དེ་ལྟར། །དངོས་བྱས་དབྱེ་བ་འགའ་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་མེད་དེ་ཡི་ཕྱིར། ། རོ་མཉམ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་མཛད་གྱུར་པ། །མཁྱེན་བཟང་ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ ཅིག་གི་ནི་ཤེས་བྱ་ཐུགས་སུ་ཆུད། །ཅེས་སོ།

我來為您直譯這段藏文： 第七，從"誒瑪吙"至"頂禮"出自《三昧續》。以解說俱生等十二名而略說，此續文廣說於此以少言彙總如下： "誒瑪吙"表示對這些圓滿次第真實生起驚歎，由於俱生、遍智、遍身、遍業、喜悅、光明等是義之主要，故稱讚之，因幻化之理亦是義之主要，故說"頂禮此道"。 其中俱生即梵語"sahaja"（藏音：薩哈嘉），身心顯現之能依所依從無始以來俱生而起，然每一剎那互相依存實為稀有，此為俱生真實。大我者，如雲："我與無我戲論，盡皆融化成勝義我。"心性為我與他之分別，以及真妄等二法之戲論悉皆寂滅而住故為殊勝，彼從未間斷故為功德之所依，且能感受業果，故為我。如是："取識甚深細，如種子河流，若執為我不應理，此于凡夫我未說。"所說極難證悟故為細我真實。 諸法之自性即為空性，雖法相有別，然彼等無自性中無有差別，因無第二空性故為諸事物之自性，此為無自性真實。現證並了知一切法之種種事相，此為廣大真實。彼亦非與證知無自性之智體性各異。如《入中論》云："如由器差別，虛空無差別，如是事物別，真實無異故。善慧證一味，剎那知所知。"

།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དངོས་པོ་ ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་འདོད་པ་སྟེ། དེར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བདེ་ཆེན་གྱི་ངོ་ བོར་རྒྱས་འདེབས་པ་ནི་མཁྱེན་པས་ཁྱབ་པ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུས་ས་ གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་གང་ཞིང་ཁྱབ་པ་སྟེ་དེ་ནི་སྐུས་ཁྱབ་པའི་དེ་ཉིད་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་ བསམ་པ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་འགྲོ་བའི་དོན་སྤྱོད་པ་ནི་ལས་ཀྱི་ཁྱབ་པའི་དེ་ཉིད་དང་། དེ་ལ་བཟའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་པའི་དོན་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་བཞིན་དུ་དམ་པའི་ཆོས་ ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་དོན་ནོ། །ཞི་བ་ནི་ནང་གི་ཞི་བའི་ལྟུང་བ་ཡིན་པའམ་གང་ཞུ་བའི་བདེ་བ་ སྐྱེས་ན་མཚན་མ་མཐའ་དག་ཉེ་བར་ཞི་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་རྩ་བདུན་ཁྲི་ཉིས་ སྟོང་ཐམས་ཅད་ནས་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིར་འབབ་པ་ནི་ཐིག་ལེའི་དེ་ཉིད་དེ། བདེ་བའི་རྟེན་དང་། བདེ་ བ་ཞེས་པ་ནི་བརྟེན་པ་ཞུ་བདེ་སྟེ་བདེ་བའི་དེ་ཉིད་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་ ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་ཆེན་ཏེ་དོན་གྱི་འོད་གསལ་ལམ་འོད་གསལ་གྱི་དེ་ཉིད་དོ།

我來為您直譯這段藏文： 俱生大樂於一切事物無分別而欲求，于彼顯現一切以大樂體性印持，此為遍智真實。彼之顯現以智慧身遍滿三地一切，此為遍身真實。隨順眾生意樂而行利生事業，此為遍業真實。 其中"食"（བཟའ་）者即行持之義，謂隨眾生意樂而受用正法之義。寂靜者，或為內寂靜之墮，或當生起融化之樂時，一切相盡皆寂滅之菩提心樂從七萬二千脈全部流入中脈（藏文：ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱི，梵文天城體：अवधूती，梵文羅馬拼音：avadhūtī，漢語字面意思：中脈），此為明點真實。樂之所依與樂即所依之融樂，此為樂之真實。大樂者，即自性俱生之大樂，為義之光明或光明之真實。

།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ སྐུའི་དེ་ཉིད་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་རྣམ་འཕྲུལ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་རྒྱུ་རྐྱེན་ ཚོགས་པ་ལས་སྣང་བ་མི་འགག་པར་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་གནས་ ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་ཤེས་པས། སྐྱོ་བ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་དང་། དགའ་བ་སྟེ་བདེ་བར་ སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དོན་ལ་མེད་པར་ཤེས་པས་སྤང་བླང་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་ སྤྱོད་ཅིག །འཇིགས་པ་དང་། འཇིགས་པར་བྱ་བ་དང་། འཇིགས་པར་བྱེད་པ་ལས་དང་ཉོན་ མོངས་པ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པར་ཤེས་ཤིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་དང་ དེ་འབྱུང་བའི་ལམ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱང་འགག་མེད་པར་ཤེས་ཏེ། 10-349 དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བའི་རྗེས་སུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ འཇུག་སྟེ། འགྲོ་བའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཆུ་ནང་གི་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཇི་ བཞིན་དུ་མཐོང་བར་གྱུར་ཅིང་། སྒྲ་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བྲག་ཆ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ངོ་ བོ་གཅིག་ཏུ་ཡང་དག་པར་འཇུག་པ་དང་། རང་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་གཡོ་བ་ཡང་ མྱ་ངན་གྱི་ཐང་གི་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུར་བྱ་ཤིང་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་རང་ བཞིན་མེད་པ་དང་། གང་གི་ཚེ་དྲི་མནམ་པ་དག་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་གི་དྲི་ ལྟ་བུར་མེད་པ་དང་། ཟླ་བ་ཉི་མ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་བཞིན་དུ་བསྐོར་བ་བྱེད་པ་ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་དུ་བསྐོར་བ་བྱེད་པའི་ཡིད་དང་། ཡང་དག་པར་ལུས་གནས་པ་ན་ཡང་སྡོད་པར་བྱའོ་ མཉམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་རི་རབ་དང་དེ་མཚུངས་ཏེ་གང་ལ་དམིགས་པ་ན་ ཡང་། གཞོན་ནུ་མའི་རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དང་། ཐ་ སྙད་དུ་ཡོངས་སུ་བཏགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་སྒྱུ་མ་དང་། མིག་འཕྲུལ་ལྟ་བུར་སྣང་ལ་རང་ བཞིན་མེད་པར་གསལ་བར་རྟོགས་པའི། དེ་ལ་སྤྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྒྱུ་མའི་ལུས་ལ་བཤད་ པ་མང་ན་ཡང་། སྐབས་འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རྟེན་འབྲེལ་ཟུང་ འཇུག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྤྱི་དོན་གྱི་སྒྱུ་ལུས་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།

我來為您直譯這段藏文： 智慧身之真實即是，一切眾生雖如幻化變現無自性，然由因緣和合而顯現不滅，于諸事物世俗諦與勝義諦之安住方式如實了知，知曉厭離即苦及歡喜即樂等一切顯現於實相中皆無所有，故無取捨而平等行持。 恐怖、所恐怖、能恐怖之業與煩惱，亦知自體性本無，且涅槃之樂及其所生之道亦無自性生起，而因果不滅。如是瑜伽士隨順如是真如自性，智慧顯現隨入，見一切眾生色相如水中月影，所聞一切聲音與回聲無異而真實契入一體，自他心識分別動搖如悲苦原野之陽焰，飲食如虛空般無自性，當嗅到香時，其自性如空中花香般無有，如日月無分別而執行一般執行其心，乃至身體安住時亦應住于無平等等分別，如須彌山，于所緣時如少女夢般無可言說而安住等持，了知世俗施設諸法如幻術、如幻相而顯現無自性。 關於此，雖普遍將智慧身解釋為幻身，然於此處，由於諸法皆如幻空性與緣起雙運之智慧、總義之幻身是一切智慧之主要故，故說為智慧身。

།སྒྱུ་མའི་ཚུལ་གྱི་དེ་ཉིད་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་དེ་ཉིད་ཇི་ ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མའི་ལུས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་སེམས་རྣམ་པར་ དབེན་པ་ཆེན་པོ་ལས་འབྱུང་བའི་སྐུ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ དང་བྲལ་བ། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དབྱིངས་ནི་བསམ་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ ཁྱབ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ལས་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་འབྱམས་རྟག་ཏུ་ འཆར་བ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ལམ། ལམ་བདེན་གྱི་མཆོག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ 10-350 ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནང་ལ་མཆོག་ཏུ་གཞོལ་བ་དག་གི་རྣལ་འབྱོར་འདིར་བཤད་ཀྱི། སྔགས་ལ་ མཆོག་ཏུ་གཞོལ་བ་དག་གི་དེ་ཉིད་བཅུ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིར་མི་འཆད་དོ། ། ༈ སྐབས་དོན་དེ་ཉིད་བདུན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གསུམ་པ་དེ་ ཉིད་བདུན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། ཡན་ལག་དང་པོ་གཉིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ། ལྷག་མ་ལྔ་ བཤད་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་མདོར་བསྟན་པ་དང་རྒྱས་པར་ བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདེ་བ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དང་། སོ་སོར་འབྱེད་པ་དང་། རང་བཞིན་སྟོང་པ་དང་། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་དེ་དྲུག་དང་། མཉམ་ཞེས་ པས་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། ཐབས་ཤེས་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་ཟུང་འཇུག་ནི། ཟུང་འཇུག་གི་ རིམ་པ་དང་དོན་གཅིག་ཀྱང་འཇོག་ཚུལ་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་སྟེ་འདིར་བདེ་བ་དང་། སྟོང་པ་ དབྱེར་མེད་པ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དང་ལྷུན་གྲུབ་དབྱེར་མེད་པ་དང་། སོ་སོར་འབྱེད་ པ་དང་མཉམ་ཉིད་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ། ཐབས་ཤེས་ཡན་ལག་དྲུག་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པ་ནི་ཟུང་ འཇུག་ཅེས་བྱ་བས་དེ་ལྟར་ཡན་ལག་བདུན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཉིད་ལས་དང་པོ་གསུམ་ནི་རྒྱ་ཆེ་ བ་དང་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ལ། བར་པ་གསུམ་ནི་ཟབ་པ་དང་ཤེས་རབ་བོ། ཐ་མ་ནི་ཐུན་ མོང་ཡིན་མོད་ཀྱི། ངོ་བོས་ནི་ཟབ་པར་བསྡུའོ། ། གཉིས་པ་ལ། བརྒྱད་ལས། དང་པོ་བདེ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། འདིར་རེ་ཞིག་བདེ་ བ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གང་ཞིག་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རྟེན་ བརྟེན་པ་བཅུ་གཉིས་འགྱུར་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་བདེ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ བདེ་བའི་དོན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཇི་ལྟར་མི་རྟག་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་བའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་སྟེ། གང་མི་རྟག་པ་དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འཇིགས་པས་ན་གནོད་དོ་ཞེས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འདུ་ ཤེས་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ །མི་རྟག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡང་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ།

我來為您直譯這段藏文： 幻化之法性即是，如智慧身之真實，幻身亦復如是。俱生樂心極遠離中所生之身，亦如是遠離一切事物自性，離戲論之界超越思維境界故不可思議，如是方式中七支具足之廣大壇城恒時顯現之善逝道，道諦之最勝前敬禮。如是，唯說內道真實究竟者之瑜伽，不說咒乘究竟者之十真實等。 七真實廣說分：第三廣說七真實中，廣說初二支，說餘五，真實總攝。初中有略說及廣說。初者，樂、一切相、辨別、自性空、任運成就、平等性六者，以平等表示雙運，方便智慧七支雙運雖與雙運次第同義，然安立方式略有不同，此中樂與空性無別、一切相與任運成就無別、辨別與平等性無別，方便智慧六支體性無別即是雙運，如是為七支。其中初三是廣大及方便支，中三是甚深及智慧，最後雖共通，然本性歸屬甚深。 第二有八，初者廣說樂。此中且說樂為無變之樂，又問何為無變，十二依所依無變自性之樂，又無變如何成為樂義？如從無常生苦想，凡無常必定毀壞故損害，是故苦想極為趣入。如無常是苦之性相，無變亦是樂之性相。

།དེ་ལ་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་བཅུ་ 10-351 གཉིས་ནི་རེ་ཞིག་རགས་རིམ་ནས་བརྗོད་ན། ལུས་ཀྱི་ཆོས་རགས་པ། ཁུ་བ་ཕྲ་རགས་གསུམ་ དང་། དེ་བཞིན་དུ་རླུང་ཡང་ཕྲ་རགས་གསུམ་དང་། དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་གསུམ་ དང་། སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་སྟེ། བཅུ་གཉིས་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་བདེ་བ་དམ་ པ་སྟེ་ཟག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཁུ་བ་ཕྲ་བ་ནི། ཁམས་རྣམས་ཀྱི་དྭངས་མའི་དྭངས་མ་ དབུ་མར་གནས་པ་དག་ཡིན་ལ། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ནི། སེམས་ཐིག་ལེ་དེ་དང་འདྲེས་པས་ཟག་ བཅས་ཀྱི་བདེ་བའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །རླུང་རགས་པ་ནི། གསལ་བར་རྒྱུ་བ་རྣམ་རྟོག་ རགས་པའི་བཞོན་པ་ཡིན་ལ། ཕྲ་བ་ན་ནི་སྣང་བ་གསུམ་གྱི་བཞོན་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ནི་ འོད་གསལ་གྱི་བཞོན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁུ་བ་རྣམས་འཛག་མེད་དུ་བྱས་པ་དང་། རླུང་རྣམས་ འགགས་པས་སེམས་དང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་པོ་ཡང་། ལྷན་སྐྱེས་སམ་འོད་གསལ་དུ་གནས་ གྱུར་བ་ན་རྩ་བ་བཅད་པས་སྡོང་པོ་སོགས་འགྱེལ་བ་ལྟར་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ ལྷན་སྐྱེས་རང་གི་ངོ་བོར་དག་ནས་སེམས་རང་གི་ངོ་བོ་འགྱུར་བ་མེད་པ་གདོད་མ་ནས་ གནས་པ་དེའི་ཚེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཅིང་། རང་བཞིན་འགྱུར་བ་ནི་སྔོན་ནས་ཀྱང་མེད་ མོད་མོད། །འགྱུར་མེད་དུ་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས་འགྱུར་བཅས་སུ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་ རང་བཞིན་མངོན་དུ་གྱུར་པས། དཔེར་ན་ཞུ་བདེ་ལ་ལྷག་པར་སྤྱོད་པ་ན་བདེ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ རང་བཞིན་མ་དམིགས། དེ་ལ་འདོད་ཆགས་སྐྱེས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་། འདོད་ཆགས་ཉིད་སྐྱེ་བ་ དང་། གནས་པ་དང་འགག་པ་ཡང་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པས་ཆེད་ཀྱི་མི་འགོག་ཅིང་གཉེན་ པོ་གཞན་མེད་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དངོས་སུ་འགྱུར་བ་མི་བསྟེན་པ་དང་། འགྱུར་བཅས་ཀྱི་ ས་བོན་མི་འཇོག་པར་མ་ཟད། ཞུ་བདེའི་རང་བཞིན་བདེ་སྟོང་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་དང་ དབྱེར་མེད་དུ་སྣང་བ་དེས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱི་གྲུབ་པ་མེད་པར་རང་ མཚང་རིག་པས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། མདོ་ལས། མི་མཆོག་གང་དག་མྱ་ངན་འདས་པ་དང་། ། 10-352 དེ་དག་གིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་མང་བཀྲོལ་བ། །མཁས་རྣམས་རང་བཞིན་འོད་གསལ་སྟོང་པ་ ཡི། ཆོས་རྣམས་དེ་ལྟར་མཁྱེན་པས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱི་དག་པ་ ལ་དེ་ལྟར་མཁྱེན་པས་གྲོལ་ཞེས་པའོ།

我來為您直譯這段藏文： 其中十二依所依且先從粗略而言：身之粗法、精液粗細三種，如是風亦粗細三種，喜等三心，及明等三智慧，十二無變即是最勝樂、無漏。其中細精液，即是諸界精華之精華住于中脈者，極細者，即是與心明點相融而住于有漏樂之體性。粗風即是明顯執行粗分別之載體，細者即是三種明之載體，極細者即是光明之載體。如是，使諸精液無漏，諸風止息，則三種心識亦，住于俱生或光明時，如斷樹根則樹幹等倒伏，一切能取所取顯現皆凈化為俱生自性，心之本性無變本來安住，此時現前，自性變遷本來亦無，然不知無變之自性而誤為有變，此中由自性現前，譬如當勝解融樂時，彼樂本身亦不見自性，于彼生貪雖似顯現，然貪慾之生、住、滅亦不見自性，故不特意遮止，雖無他對治然不依止心之相直接變化，不僅不立有變種子，且融樂自性與樂空心之光明無別顯現，由此則一切煩惱自性無成立而自見過患而得解脫。如經云："最勝人等涅槃已，彼等亦令眾生多解脫，諸智者由知法性光明空，如是知諸法而得解脫。"即由如是了知諸法自性清凈而解脫之義。

།གསེར་མཆོག་འོད་དཔལ་གྱིས་ཞུས་པ། འཇམ་ དཔལ་རྣམ་པར་རོལ་པའི་མདོར་ཡང་། བུ་མོ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁྱོད་མཐོང་ ཡང་། ཕྱིར་ཞིང་ཆགས་པ་མེད་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་གང་དུ་བཞག །བུ་མོས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ ལ་གནས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་བསྒྱུར་ བ་དང་། མ་བཀག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བདག་གིས་རྟོགས་སོ། །ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་གང་ ལགས་པ་དེ་ཡང་། བདག་གིས་རྟོགས་ལགས་སོ། །ཞེས་དང་། གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་ པོས་ཞུས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་མདོར་ཡང་། རིགས་ཀྱི་ བུ་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ནམ་ མཁའ་དང་མཉམ་པར་གཞོལ་བ། ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པས་མཉམ་པ་སྟེ། རང་བཞིན་དེ་ ནི་ཤིན་ཏུ་འོད་གསལ་བ་ཉིད་དོ། །བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རང་བཞིན་འདི་ཁོང་ དུ་མ་ཆུད་པས་གློ་བུར་གྱི་ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཏེ། རང་བཞིན་འོད་ གསལ་བ་དེ་དག་གིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །སྙམ་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་འཇུག་གོ་ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་སེམས་ནི་ནམ་མཁར་ལྟར་རང་ བཞིན་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་ཡང་། ལྷའི་བུ་བློ་གྲོས་རབ་གནས་ཀྱིས་ཞུས་པར། ལྷའི་བུས་ སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཡང་དག་པ་ཞེས་བགྱི་བ་ཅི་ལགས། ལྷའི་བུ་ཡང་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ 10-353 ནམ་མཁའ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ནི་འཕེལ་བའམ། འགྲིབ་པའམ། འབྱུང་བའམ། འཇིག་པར་མི་ འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ནི་ཡང་དག་པའོ། །ཡང་དག་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་ དག་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །ཡང་དག་པ་ནི་ཡང་དག་ པའི་མཐའ་འོ། །ཡང་དག་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་བྱུང་བའོ་ཞེས་དང་། འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་ རོལ་པ་དེ་ཉིད་དུ་ཡང་། སྲིང་མོ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་གང་ལ་མེ་འབར་ཡང་ནམ་ མཁའ་ནི་མེ་དེས་ཚིག་པར་མི་ནུས་སོ། །སྲིང་མོ་དེ་བཞིན་དུ་གང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ བ་ལ་གློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་བྱུང་ཡང་། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དེ་ནི་གློ་བུར་གྱི་ ཉོན་མོངས་པ་དེས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་ཡང་བྱེད་མི་ནུས་སོ།

我來為您直譯這段藏文： 最勝金光榮所問，于文殊遊戲經中亦云："女子，雖為一切眾生眾所見，然無復生貪，汝之煩惱置於何處？"女子答言："文殊，一切眾生之諸煩惱，住于智慧與解脫，住於法界。彼等亦是未生、未轉、未遮，如是我已證解。煩惱之自性為何，我亦已證解。" 又如陀羅尼自在王所問，如來大悲顯示經中亦云："善男子，心自性光明故，菩提自性光明。何故稱為自性光明？彼自性即是無一切煩惱，等同虛空，虛空自性，等同虛空，以等同虛空故平等，彼自性即是極其光明。凡愚異生眾由未了知此自性，故為暫時過失諸煩惱，思欲令彼等證解自性光明。"如是如來大悲趣入眾生。 如是心如虛空自性無增減，又如天子慧善住所問中，天子言："文殊，何謂真實？天子，所謂真實即是虛空。虛空非增、非減、非生、非滅，是故虛空即是真實。真實即是空性。真實即是如是性。真實即是法界。真實即是真實邊際。凡是真實，彼即未生。" 又于文殊遊戲經中亦云："姊妹，譬如虛空，縱然火燃，虛空不能為彼火所燒。姊妹，如是于自性光明中雖生暫時煩惱，然彼自性光明不能為暫時煩惱所染污。"

།བདེ་བ་རང་བཞིན་མེད་ པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་ཤེས་ན་འཛག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམ་ པར་དག་པར་འགྱུར་ཏེ། འོད་སྲུང་གིས་ཞུས་པ་ལས་ཀྱང་། འོད་སྲུང་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་ ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པར་བཅོས་པ་ཡིན་ཏེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། འོད་སྲུང་ འདི་ལ་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་ཞེས་སོགས་ནས་འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་ཀྱང་ བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། འོད་སྲུང་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ལྟར་ འཆོས་པ་དང་པོའོ།། དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་འཇིགས་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལས་མི་བསྐྱོད་པ་གཉིས་ པ་དང་། བྱམས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཡང་འདུ་བྱེད་སྐྱེ་བ་མེད་པ། ཐོས་ན་སྐྲག་སྟེ་ཀུན་ཏུ་དང་ བ་གསུམ་པ་དང་། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་གནས་ཀྱང་ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་ན་ བཞི་པར་གསུངས་ཤིང་། འོད་སྲུང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་བདག་མེད་ པ་དང་བདག་གི་བ་མེད་པ་དང་། བྱ་བ་མེད་པ་དང་། མི་བྱ་བ་མེད་པ་དང་། བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ བྱེད་པ་མེད་པ། རྒྱུ་བ་མི་རྒྱུ་བ། རབ་ཏུ་སྤྱོད་པ། རབ་ཏུ་སྤྱོད་པ་མེད་པ། མིང་དང་གཟུགས་མ་ ཡིན་པ་ཞེས་པ་ནས། རྟེན་མེད་པ་དང་བརྟེན་མེད་པའང་མ་ཡིན་པ་དང་། བདག་གི་ཚུལ་ 10-354 ཁྲིམས་ལ་མི་བསྟོད་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ མི་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་མཐུན་ནོ། །འོན་ཀྱང་མདོའི་དགོངས་པ་ནི། ཟླ་བ་ གྲགས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། གང་ཕྱིར་དེ་ནི་ཁྲིམས་དག་རང་བཞིན་ལྟ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་ཚུལ་ ཁྲིམས་དག་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་གསུམ་ཅར་ལ། །གཉིས་བློའི་རྒྱུ་བ་ཡང་དག་ བྲལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། རློམ་སེམས་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས། །ཞེས་པ་ལྟར་འཁོར་ གསུམ་མི་དམིགས་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ཙམ་ སྟོན་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་འཛག་མེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ་བདེ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་ པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་ནི་དབྱེར་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་སྔར་བཤད་པ་ ལྟར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ངོ་བོ་ གཅིག་པ་ཡིན་ལ། འདིར་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ཡང་། དཔེར་ན་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རང་ བཞིན་ནམ་ཡིན་ལུགས་ནི་མི་བདེ་ཞིང་མེད་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ པ་དང་། གནས་ཚུལ་ལ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་སྣང་བའི་ཆ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པར་ སྣང་བ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཐ་དད་དུ་གོ་ བར་མི་བྱའོ།

我來為您直譯這段藏文： 若以無分別知樂無自性，則此無漏之樂成為清凈戒蘊。如迦葉所問中亦云："迦葉，此四者是破戒偽裝具戒。何為四？迦葉，於此有比丘稱具戒"等乃至"雖命行清凈然說有我，迦葉，此是破戒偽裝具戒第一。"如是配合，不動于身見為第二，雖具慈心然畏聞無生諸行而生凈信為第三，雖住頭陀功德然執我及我所為第四。 又云："迦葉，所謂戒戒者，是于無我、無我所、無作、無不作、無非作者之作、往不往、極行、無極行、非名色"乃至"無所依無能依亦非，不讚自戒，不以戒生傲慢心，于戒無分別"等所說相順。 然經之密意，如月稱論師亦云："由彼見戒性，是故彼不凈，是故彼常于，三者離二想。"又云："以無傲慢戒。"如是若為三輪無緣所攝持，則成清凈戒，僅示此義。此中戒為無漏戒，表顯樂空無二故，有不共差別。如是，如前所說，貪等無自性即是空性，與法身同一體性。 此中無自性義者，譬如貪之自性或實相是不樂且無，即貪本身是無自性，及於實際中無，唯于真實中顯現之分為貪等顯現，此即是無自性義，不應理解彼與彼之無自性為異。

།དེ་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་འཇོག་ན་དེ་ཡང་ཡིན་ལ། བརྟགས་ན་མི་སྙེད་པའི་རང་ བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པས་དེ་རང་བཞིན་མེད་པར་འཇོག་དགོས་ལ། དོན་དུ་ནི་དེ་རང་བཞིན་ མེད་པའི་ཕྱིར་འཇོག་རྒྱུ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་མེད་པ་ལ་མེད་པར་ཤེས་པའི་ཚེ་ན། ཆགས་སྡང་ལ་ སོགས་པའི་སྣང་བ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་ཤར་ཡང་། སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ན་རང་བཞིན་སྟོང་བར་མཐོང་ བའི་ཕྱིར། སེམས་འགྱུར་བཅས་སུ་འཁྲུལ་པ་གཏན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་འདི་ལྟར་སེམས་ འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་ལ། དེ་ཉིད་མི་འགྱུར་བའི་ བདེ་བ་ཡིན་ནོ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། དེ་ལ་འདི་ལྟར་བརྗོད་ 10-355 པར་བྱ་སྟེ། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་འདི་ལྟར་ཞུ་བདེ་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་མ་ ཐོས་སམ། གང་ཐུན་མོང་དེ་དག་ནི་ཐུན་མོང་པར་བསྟན་ལ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱང་ བཤད་ཅིང་འཆད་པར་འགྱུར་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ངག་དོན་ནི། ཇི་སྲིད་འགྱུར་མེད་ཉིད་ཀྱི་ བར། །རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་འབྲེལ་བར་བཅས། །སེམས་ཀྱི་འགྱུར་མེད་ཉིད་ཐོབ་ནས། །རྟེན་ དང་བརྟེན་པའི་འབྲེལ་བ་མེད། །ཅེས་པ་ལྟར། ལུས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་པ་དང་། འགྱུར་མེད་ཐོབ་པ་ན་རྟེན་བརྟེན་པ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་འགག་པས་སེམས་འགྱུར་མེད་ཀྱི་ གནས་ཚུལ་རྟོགས་པ་གལ་ཆེ་བས། ལུས་ནི་འགྱུར་མེད་ཉིད་ཐོབ་ནས་ཞེས་ནི་མ་གསུངས་ ལ། དེ་ལྟར་ན་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་འགྱུར་མེད་དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སྐུ་གཞིག་ཏུ་མེད་པ་དང་རོ་གཅིག་ པ་ཡིན་ལ། འགྱུར་བ་མེད་པའི་སེམས་དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལོག་ཙམ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། རང་ བཞིན་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་བདེ་བ་ཟག་མེད་རོ་གཅིག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོས་ལུས་ཀྱི་ཆོས། ཐིག་ལེ་འཛག་མེད་དུ་ བཅིངས་པས་ལུས་སེམས་རོ་གཅིག་འགྱུར་མེད་བདེ་བར་འགྱུར་པ་ཡིན་ནོ།

我來為您直譯這段藏文： 複次，若於世俗安立則彼亦是，若觀察則不可得之無自性，故應安立為無自性，實則因其無自性故無可安立。如是于無中知無之時，雖現起百種貪嗔等相，然生即見空其自性故，心永無變異之迷亂。 若問：如是心無變異，于波羅蜜多道中亦有，彼即是不變之樂，云何成為密咒之不共？對此當如是說：我等豈未聞如是再三稱讚樂耶？凡共者示為共，不共者亦已說且當說。然而要義如雲："乃至得不變，具依所依系，得心不變已，無依所依系。"如是，身亦是心之顯現，得不變時，依所依異顯即滅，故了知心不變之實相極為重要。故未說"身得不變已"。如是，如前所說，彼不變即與不壞金剛身同味，彼無變異心亦非僅是苦之止息，乃現證自性之三門無漏樂同味之自性。成辦彼之方便大手印以身法結持不漏明點，故身心同味成不變樂。

།ཐུན་མོང་མ་ ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་ཡང་ཐིག་ལེ་འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཞུ་བདེ་དང་རྣམ་པ་མཐུན་པ་ཡིན་པ་དང་། དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་སྒྲིབ་པ་ནི་ ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་དུ་འཁྲུལ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་ བོན། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་གི་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོ་ཞིག་ཡིན་པ། ལམ་གཞན་གྱི་འཇོམ་པར་མི་ ནུས་ཏེ། ལྷན་སྐྱེས་གཉིས་རོ་མཉམ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁོ་ནས་ འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེའི་རྒྱུད་ལས་དང་པོ་པ་ནས་ཀྱང་ཐབས་རྒྱ་ཆེན་པོ་དག་ ཡོད་དེ། མདོ་ལས་ནི། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདེ་བ་དང་། བདེ་བ་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་དང་། བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་། ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཕུང་པོ་དང་། །དེ་རྒྱུ་ལོག་ཕྱིར་ 10-356 བདེ་བ་ཉིད། །ཅེས་ཡིད་ལུས་དང་། མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱིས། ལོག་པས་བདེ་བར་བཞག་པ་ སོགས་དོན་གྱིས་འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བའང་ཕྱོགས་ཙམ་བསྟན་མོད་ཀྱི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བར་ ནམ་ཡང་། མ་བསྟན་པ་དང་། ལས་དང་པོ་པའི་སྐབས་སུ་དད་པར་བྱ་བ་ལས་གཞན་ཉེ་བར་ མཁོ་བའི་ཐབས་ནི་མ་གསུངས་པས་མདོ་དང་ཐུན་མོང་དུ་ཅི་ལྟར་འགྱུར། དེ་ལྟར་ཡང་། རྩོད་ དུས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཨ་བྷ་ཡ་ཀ་རའི་ཞལ་སྔ་ནས། འོ་ན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཐོབ་ པ་རྣམས་དང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་པ་རྣམས་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ཉེ་བར་བསྟན་ན་བདག་མེད་པ་ གཉིས་ཀ་རྟོགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་ལྟར་ནི་དགའ་བ་ལྷག་པ་ཁོ་ན་ལས་དང་པོའི་ས་ནི་རབ་ ཏུ་དགའ་བར་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ། འདི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་ལ། ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཐབས་སུ་གྱུར་ པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་དང་། འོ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར། གང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདེ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདི་ནི་ གསུངས་མོད། འདིའི་ཐབས་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་སུ་གྱུར་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉེ་བར་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཡང་རིམ་པ་འདི་ཁོ་ནས་གོ་ བར་བྱའོ་ཞེས་དང་། མཐར་ཐུག་པ་ན་ཡང་ཐབས་འདི་ལ་ངེས་པར་བལྟོས་སོ་ཞེས་མི་ འཇིགས་པའི་གཞུང་འགྲེལ་དང་། མན་ངག་སྙེ་མར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ བསམ་གཏན་དང་པོ་ཞེས་སོགས་ནི། བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་བདེ་བའི་ཡན་ ལག་ཞེས་པའང་ཡོད་པ་དང་། ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་སོགས་ཀྱི་མིང་འཁྲུལ་གཞི་མང་དུ་ ཡོད་པ་རྣམས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བར་འཁྲུལ་བའི་དོགས་པ་བཀོད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་རྣམས་ ཀྱི་དོན་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །

我來為您直譯這段藏文： 因為是不共之因，故佛陀之樂亦稱為明點不變之樂，彼與融樂相順，而障礙現證彼者，乃所知障之差別，即心之自性錯亂為苦之習氣種子，是能取所取二現之細微分，其他道不能摧毀，唯具俱生二味相等金剛三摩地摧毀故。其續從初學者起亦有廣大方便，經中雖說圓滿菩提之樂、勝樂波羅蜜多，論中亦云："意之自性蘊，彼因滅故樂。"以意體及無明習氣顛倒而安立為樂等，雖以義理略示不變之樂，然從未說為俱生樂，于初學者階段，除應生信外未說其他所需方便，故何能與經共通？ 如是，諍時一切智者無畏作如是言："若爾，如得初禪者與轉輪王等近示樂，以證二無我何為？如是唯由增上喜說初地為極喜。"答曰："誠然，此非俱生喜，故非大樂，于初學者階段亦非方便。"又問："然《般若波羅蜜多》中豈非說'無上正等覺之樂'耶？"答曰："此雖說之，然未示其方便，以未近示方便之俱生大樂故。故彼亦唯依此次第而解，究竟時亦定依此方便。"《無畏論釋》及《竅訣集》中亦如是說。 其中"初禪"等，因禪定支分中有樂支之說，及初地極喜等名有諸多混淆處，故設疑將彼錯認為俱生樂，余義如前已說。文繁止此。

དེ་ལྟར་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་ཞི་བདེ་དེ་ཡང་ དགའ་བ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པ་ལས་དགའ་བ་གཞན་གསུམ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ངོ་བོར་ 10-357 གནས་སམ་མི་གནས་ཞེ་ན། ཡང་ན་ཞེས་པ་འགའ་ཞིག་གི་དོན་ཏེ། རླུང་དབུ་མར་ཐིམ་པ་ བརྟན་པའི་བདེ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལྷན་སྐྱེས་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་མས་བརྟན་གྱི་དགའ་ བ་ཐམས་ཅད་དང་། རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་ནི། དགའ་བ་བཞི་པོ་ཐམས་ ཅད་ཀྱང་ལྷན་སྐྱེས་དེ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་དག་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི། དགའ་བ་གསུམ་ པོ་ལྷན་སྐྱེས་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཀུན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་སྤངས་ཞེས་པ་སྟེ། འོན་ཀྱང་མས་ བརྟན་གྱི་དགའ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ལྷན་སྐྱེས་དང་རྣམ་པ་མཐུན་པ་ནི་ངེས་པར་ཡོད་ཅིང་། དེ་ ལྟར་ན་ཡང་རླུང་དབུ་མར་མས་བརྟན་གྱི་བར་དུ་མས་བརྟན་གྱི་དགའ་བ་གསུམ་པོ་ལ། སྤྲོས་ པ་མཐའ་དག་ནུབ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་མི་འབྱུང་བས་ལྷན་སྐྱེས་སུ་ནི་མི་འཇོག་གོ །བརྟན་ ནས་ནི་ཡས་བབས་ཀྱི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པ་ལས། སླར་མས་ བརྟན་གྱི་སྐབས་ཀྱང་རླུང་སེམས་དྷཱུ་ཏཱིར་ཐིམ་པ་ཞེས་པ་དེ་ལ་གནས་པས་སེམས་སྤྲོས་མེད་ ཁོ་ནར་འབྱུང་བ་དང་། ཡས་བབས་ཀྱི་ལྷན་སྐྱེས་པས། མས་བརྟན་གྱི་དགའ་བ་དང་པོ་ཡང་ བདེ་བ་ཆེ་བ་དང་། མས་བརྟན་བཞི་པོ་ཡང་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་བདེ་བ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཕྱག་རྒྱ་ ཆེན་པོ་ཐིག་ལེར། དགའ་བཞི་སྣང་བ་བཞི་དང་གཅིག་པར་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ། སྣང་བ་ གསུམ་གྱི་འོད་གསལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་འཇོག་པ་ནི་ནམ་ཡང་མེད་པ་ལྟ། ཞེ་ན། སྨྲས་པ། བདེན་མོད་ཀྱི་སྤྱིར་ནི་སྣང་བ་བཞིའི་བདེ་བ་དགའ་བཞི་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཡས་བརྟན་དང་མས་ བརྟན་གྱི་དགའ་བཞི་དང་། རླུང་སྙིང་ཁར་འདུས་པའི་སྣང་བ་བཞི་ནི་རྣམ་པ་ཕྱོགས་མཐུན་ན་ ཡང་། ངོ་བོ་མི་ཅིག་པས་སྐྱོན་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། ཡོངས་ཡེ་མས་བརྟན་གྱི་དགའ་བ་བཞི་ ལ་ཡང་སྟོང་པ་བཞི་ལུགས་བཟློག་གི་ཐ་སྙད་འཇོག་མོད་ཀྱི། འཁོར་ལོའི་རིམ་པ་ལུགས་ བཟློག་ཡིན་གྱི། སྣང་བ་བཞིའི་རིམ་པ་ནི་ལུགས་འབྱུང་ལྟར་སྦྱོར་ཞིང་། རླུང་སྙིང་ཁར་ཐིམ་ པ་ལས་སྡང་བའི་དུས་ཀྱི་སྟོང་པ་བཞི་ལུགས་བཟློག་ལ། དགའ་བཞི་ལུགས་བཟློག་སྦྱོར་ 10-358 མོད་ཀྱི། གོ་རིམ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ནས་དགའ་བའི་བར་དུའོ། །འདིར་གཞན་ཡང་ཞིབ་ཏུ་དགོས་ མོད་ཀྱི་ཡི་གེ་མངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་བཞག་གོ །

我來為您直譯這段藏文： 如是作為方便的寂樂，亦具四喜之本質，其中其餘三喜是否安住于俱生之性？答：所謂"或者"是某些人之意，即風融入中脈穩固的樂空不二俱生現前之下行穩固喜皆是，自性俱生現前後，一切四喜皆是彼俱生之本質，非彼等者，三喜非俱生。故說彼等皆離俱生，然一切下行穩固喜必定與俱生相順，如是風入中脈下行穩固期間之三種下行穩固喜，因不生起一切戲論寂滅相故不立為俱生。穩固后，于上行俱生時一切戲論寂滅，而後下行穩固時亦住于所謂風心入中脈，故心唯無戲而生，較上行俱生，下行初喜亦樂更大，下行四者後後樂更大。 若問："《大手印明點》中豈非說四喜與四現為一？如四現中不會有任何時候將三現之光明安立為一切空，此處亦應如是？"答曰："誠然，總之四現之樂即是四喜，然上行穩固與下行穩固之四喜，以及風集於心輪之四現，雖相似而本質不一，故無此過。于下行四喜亦立逆次第四空之名，然輪次第是逆行，四現次第則如順行配合，由風融心時所生四空是逆行，四喜逆行配合，然其次第是從俱生至喜。此處雖需更詳細闡述，然因文字將繁，姑且止此。"

དེ་ལྟར་བདེ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་ པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་ལ།འདི་ལས་ནི། རྒྱུ་བ་བཅུད་ དང་ལྷ་ཚོགས་དང་། མི་རྒྱུ་བ་སྣོད་དང་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་འཇིག་ རྟེན་གསུམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཐམས་ཅད་འཆར་ཞིང་འགྲོ་བའི་ཡོན་ཏན་ཏེ་ཐུན་མོང་གི་ དངོས་གྲུབ་ཀུན་ཡང་གཡོན་དེ་བདེ་སྟོང་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གྲུབ་ཆེན་རྟོག་རྩེ་ པས་བསམ་མི་ཁྱབ་ཀྱི་གཞུང་དུ། ཀུན་མཁྱེན་གནས་ཀྱི་སྦྱོང་བ་ནི། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་མི་ རྟོག་པ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱའི་ལྷ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟ་བུ་འབྱུང་། །ས་འོག་རལ་གྲི་ རིལ་བུ་དང་། །ཤིང་ལྷམ་བུམ་པ་གནོད་སྦྱིན་མོ། །བཅུད་དང་མིག་སྨན་བཟང་པོ་ཡང་། །རང་ ཉིད་འགྲུབ་སྟེ་གཞན་དུ་མིན། །སྔགས་པས་དངོས་པོ་སྒོམ་མི་བྱ། །དངོས་མེད་ཉིད་ཀྱང་སྒོམ་ བྱ་མིན། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་མོས་པ་ཡིས། །ཐམས་ཅད་རང་ཉིད་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །སངས་རྒྱས་ ཉིད་ཀྱང་འགྲུབ་འགྱུར་ན། །ཞི་བ་ཁྱབ་འཇུག་སོགས་ཅི་སྨོས། །ཞེས་དང་། སངས་རྒྱས་ ཐམས་ཅད་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་སྒྱུ་མ་བདེ་མཆོག་ལས། །སྙིང་དང་དགའ་དང་བདེ་ཀུན་གྱི། ། ངན་པར་སྤོང་པའང་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །དེ་བས་བདེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ནི། །སངས་རྒྱས་བདེ་བ་ ཀུན་འཐོབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་བཤད་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་ འཇུག་ཚུལ། ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ། གཞི་ལ་གནས་ཚུལ། དེ་རྣམས་ལུང་གི་སྒྲུབ་པའོ། །དང་ པོ་ནི། ཐབས་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། ཡུལ་དང་དུས་ཐམས་ ཅད་དུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཚུལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཇི་ ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི་ས་བོན་གྱི་མཐུས་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་བརྟས་པ་ལས། རྩ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་ 10-359 ནང་གི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པར་སྣང་བའི་སེམས་འདི་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། མི་ཕྱེད་མ་ལ་སོགས་པའི་རྩ་རྣམས་ཐམས་ཅད་རབ་གཏུམ་མ་ལ་སོགས་ པའི་མཁའ་འགྲོ་མ་དང་། དེའི་ཤུགས་ལས་ཁམས་རྣམས་དཔའ་བོ་དང་། ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང་ སངས་རྒྱས་རིགས་ལྔའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཤུགས་ལ་འབྱུང་བ་བཞི་ལྷ་མོ་ བཞི་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་སེམས་དཔའ་ཡབ་ཡུམ་དང་། ཡན་ལག་རྣམས་ནི་ཁྲོ་བོར་ཡང་ སྟོན་ནོ། །གཙོ་བོ་ལུས་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེར་མ་ཟད་འདི་ལྟར་སྣང་བ་སྟེ་ཐོག་བཅས་གཟུགས་ ཅན་རྣམས་དང་། མི་སྣང་བ་སྟེ་བསྟན་དུ་མེད་ཅིང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་ཡང་ དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།

我來為您直譯這段藏文： 如是樂空不二之智慧即名不可思議智慧。從此，執行之有情眾與天眾，不執行之器世間與壇城等，清凈與不清凈三世間之影像一切顯現，眾生功德即一切共同悉地亦從此樂空而生。如是大成就者頂髻者于不可思議典籍中說："遍智處之修習，不可思議無分別，名為普賢尊，現如如意寶。地下劍丸及，木屐瓶夜叉女，有情與妙眼藥，自成就非他處。咒師不修有，亦不修無，以無分別信解，一切自生起。若連佛亦成就，何況寂天遍入等。"又于《諸佛平等瑜伽幻化勝樂》中說："心與喜及諸樂，凈除惡亦成就，故由樂性之，獲得諸佛樂。" 第二、解說一切相中，智慧趣入方式、本體如何、安住于基、彼等以教證成立。初者，方便智慧不二瑜伽者之智慧，於一切境時以種種形相，以一切方式智慧趣入。二者，如所是與盡所有智慧之無量壇城。三者，由種子力增長習氣顯現，從脈等內外諸法盡所有顯現之此心自性即是一切相智慧。一切無畏母等脈皆為猛烈母等空行母，由其勢力諸界為勇士，五蘊亦為五佛部壇城，如是教示勢中，四大為四天女，諸處為勇士父母，諸支分亦示為忿怒尊。雖主要為身，然不限於此，如是顯現即有障礙色相者，與不顯現即無示無障礙諸法，一切亦當知即是殊勝壇城。

། བཞི་པ་ལ་གཉིས་ལས་མངོན་བརྗོད་བླ་མའི་ལུང་ནི། ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ཞེས་དང་པོར་འབྱུང་ བའི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ནི། ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་ཐམས་ཅད་དུ། གསང་སྔགས་བསྟན་པར་ བསྒོམས་ནས་སུ། །རང་གི་མིང་དང་ལྡན་པར་ནི། །གཅིག་པུ་སྤེལ་ནས་བཟླས་པ་བྱ་ཞེས་ ངེས་པར་བརྗོད་པར་འདི་གསུངས་པའོ། །དེ་ཉིད་དགོངས་པས་བཤད་པ་ནི། ཡི་གེའི་སྐད་ དོད་ཨཀྵར་འགྱུར་མེད་དེ། སྤྱོད་བསྡུས་སྒྲོན་མ་ལས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལྟར། གཞི་དུས་ཀྱི་ ཕུང་ཁམས་དམ་པ་རིགས་བརྒྱའི་ངོ་བོར་གནས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པའི་ཡེ་ ཤེས་ནི་འགྱུར་མེད་དེ། དེ་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའམ། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འཆར་བའི་ལྷའི་ དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་བ་གཞོམ་མེད་ཀྱི་ནཱ་དའི་དབྱངས་ཀྱི་གསང་སྔགས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱི་ རོལ་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་མི་འགྱུར་བས་བརྟན་པར་བསྒོམས་ལ། གཅིག་པུ་ཞེས་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ སེམས་ཏེ། དེ་དང་སྤེལ་བ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དང་། རང་གི་མིང་དང་ལྡན་པ་ནི་ དངོས་པོ་ཀུན་ཏེ། སེམས་དེ་ཡང་མིང་ཙམ། དེའི་ཕྱིར་དེའི་སྣང་བ་ཀུན་ཡང་མིང་ཙམ་སྟེ་དོན་ དུ་རང་བཞིན་མེད་དོ། །ཟུང་འཇུག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མིང་ཙམ་སྟེ། རྟོག་རྩེ་པས། 10-360 གཉིས་སུ་མེད་པ་མིང་ཙམ་སྟེ། །དེ་ལ་མིང་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །གཉིས་མེད་མིང་དུ་བཟུང་ བ་ལ། །བདག་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་བཟོད་མཛོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་མེད་མིང་དུ་ བཟུང་བ་ནི་སྒྲ་སྤྱི་སྣང་བ་ཞིག་ལ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ཞེན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན། ལྷ་སྐུར་སྣང་བ་ཡང་ སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་བདེ་སྟོང་འོད་གསལ་བར་འཇུག་པའི་བཟླས་པ་བྱའོ་ཞེས་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་པ་རྒྱ་ཆེ་བ། དེ་ཡང་ཟབ་པ་དང་སྒྲོལ་ལོ། །གཉིས་པ་རྣལ་འབྱོར་མ་ཀུན་སྤྱོད་ཀྱི་ ལུང་ནི། འགྲོ་བ་འདི་ཀུན་སངས་རྒྱས་ལྔའི་བདག་ཉིད་དེ། སེམས་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་ བ་འདི་ནི། གང་ཡང་དྲུག་པའི་སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། འདི་ཉིད་གཅིག་པུ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཉམས་ནི་ དུ་མ་ལ་གར་མཛད་དེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་། འཕགས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཞེས་གནས་སྐབས་ ཐ་དད་ནི་གར་མཁན་གཅིག་ཉིད་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་བསྒྱུར་བ་ལྟ་བུ་དང་། མ་དག་པ་དང་ དག་པའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་སྣང་བ་ནི་ཐམས་ཅད་སེམས་གཅིག་པུའི་བཀོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རི་ མོ་མཁན་མཁས་པས་རི་མོ་སྣ་ཚོགས་འདྲི་བ་ལྟར་སྣང་ངོ་། །གསུམ་པ་སོ་སོར་འབྱེད་པ་ལ། ཡོངས་སུ་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན། དེའི་དབྱེ་བ་དང་རྟོགས་ཚུལ་ལོ།

我來為您直譯這段藏文： 第四中有二，其中顯說上師教證為：百字明初出之一偈："以百字明於一切，觀修密咒教法已，具足自名而，一者增修誦。"此乃決定宣說之語。以密意解說彼即：字之梵語阿克夏啰(Akṣara)為無變，如《行集燈》中廣說，基位蘊界清凈百姓自性而住，彼等自性空性智慧為無變，彼等一切相或一切形相顯現為天壇城，不壞之那達音聲密咒具足，以外緣不變故穩固修習。一者即自心，與彼相合即知為彼自性。具足自名即一切法，彼心亦唯名，故彼一切顯現唯名而實無自性。雙運智慧于勝義亦唯名，如頂髻者所說："不二唯名已，彼亦無有名，執不二為名，瑜伽師於我請忍。"執不二為名即于聲總顯現執為雙運。如是，知天身顯現亦為空性，應修入樂空光明之誦。此即一切相廣大，彼亦甚深解脫。 第二瑜伽母普行教證為：一切眾生為五佛自性，此心自性光明即為第六佛金剛薩埵、普賢、初佛，此一者于基道果之體驗雖多而作舞，凡夫、聖者、佛陀等階位差別如一舞者變幻諸相，不凈與清凈諸法盡所有顯現一切皆為一心莊嚴故，如善畫師繪諸影象而顯。第三分別中，遍分別智慧之自性、彼之分類與證悟方式。

།དང་པོ་ནི། ཡེ་ཤེས་གང་ལ་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རྣམ་པ་གསལ་བར་ཤར་བ་སྟེ་རྩོལ་བ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་ པས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་རྟོགས་པར་ཡང་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཅར་མཁྱེན་པའོ། ། གཉིས་པ་ལས་དབྱེ་བ་ནི། ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པ་དང་། ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ ཡང་། ཆས་ཕྱེ་བ་ལས་ངོ་བོ་གཉིས་པ་ནི་མེད་དེ། ཡེ་ཤེས་གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་འགྱུར་ ཏེ། ཆོས་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་དཀའ་བར་རབ་ཏུ་ཤེས་པས་དེའི་རྣམ་པ་རྟོགས་པ་སླ་ བ་ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་རིགས་པས་སོ། །རྟོགས་ཚུལ་ནི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་དང་ 10-361 སྣང་ཚུལ་ཇི་སྙེད་པ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ཀུན་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ལ་ བརྟེན་ཏེ་བྱུང་བའི་རྗེས་དཔག་གིས་ནི་མ་ཡིན་ལ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་གྱི་ནི་ཚད་མས་ རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་ཐ་སྙད་གདགས་པར་ནི་གཞལ་བྱ་དང་འཇལ་བྱེད་དུ་འཇོག་ ལ། ངོ་བོ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་དང་དེ་གཉིས་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ངོ་བོ་གཅིག་ ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་གཞན་རྟོགས་པ་དོན་དམ་ལ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་དོན་དམ་པ་ལ་ གཞལ་བྱ་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་པས་རྟོག་གེ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ལ་ དབང་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡོད་ཟེར་བ་དང་། གཉིས་སྣང་ཡོད་ཀྱང་མ་འཁྲུལ་བར་བཞེད་པ་ སོགས་ནི་འཐད་པར་མི་སྣང་ཡང་ཡི་གེའི་འཇིགས་པས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱས་སོ། །བཞི་པ་ སྟོང་པ་ཉིད་ལ། སྟོང་ཉིད་དངོས་བཤད་པ་དང་། ལྷུན་གྲུབ་དང་ཐུན་མོང་གི་དོན་བཤད་པའོ། ། དང་པོ་ནི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཉེ་བར་ཕྲད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་ བོས་མ་གྲུབ་པའམ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གཞན་ལ་ཉེ་བར་ལྟོས་པའི་བརྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་ འབྱུང་བ་ཡིན་པས་ན་རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཆུང་ངུ་ལ་ལྟོས་ནས་ཆེན་པོ་བཞག་ པ་ཡིན་གྱི། རང་གི་ངོ་བོས་ནི་ཆེན་པོར་གྲུབ་རྒྱུ་མེད་ལ། ཆུང་ངུ་ཡང་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་དེར་ བཞག་པ་ཡིན་པས། ཕན་ཚུན་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀའང་འགྲུབ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་ བ་མེད་པ་ནི་བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་དང་། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་མི་སྐྱེ་བ་སྟེ། སྐྱེ་བ་རང་ བཞིན་གྱིས་མེད་དེ། བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་དམིགས་རྒྱུ་མེད་པའི་ ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་ཞལ་ནས། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་ མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དང་གང་ན་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་སོགས་རྒྱ་ཆེར་སྦྱར་ན་འོས་པ་ཡིན་ནོ།

我來為您直譯這段藏文： 第一，即于智慧中一切法相明顯顯現，雖未以勤作及分別稍許了知，然能一時了知一切所知。 第二中分類即：了知如所有性與盡所有性二者。此復，以事分別而無二體性，以何智慧了知一切法自性空性時，即能了知一切盡所有性，以極難證知諸法體性而善知故，其相易解者皆能了知，此為合理。 證悟方式即如實際所住之如所有性與如所顯現之盡所有性，非依譬喻及因由所生之比量而證，乃以瑜伽現量為量而證知。故於名言假立則安立為所量與能量，體性則如所有性、盡所有性及了知彼二之智慧等皆為一體，以于勝義中不應以他證他故。故於勝義中無所量能量之分，故超越詭辯。 言佛有根意現量，及雖有二現然無錯亂等說法似不合理，然因文字畏懼故置之不論。 第四空性中，說明空性自體及說明任運與共同之義。 第一即：一切事物從因緣和合而生故，以自體不成立，或一切法依他緣起故空無自性。譬如依小立大，非以自體得成大，小亦依彼而立，故互相依故二者皆不成立。無生即不從自生、他生、共生及無因生，生以自性無，以所生能生一切以自性無所得故。如是，聖者上師亦云："非自亦非他，非共非無因，諸事物皆無，何時亦無生。"如是廣引為宜。

།དེ་ལྟར་བརྟེན་ཅིང་ འབྲེལ་འབྱུང་གི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མ་དམིགས་ལ། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་མ་ 10-362 ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། མེད་ཅེས་ཀྱང་མི་བྱ་སྟེ་རྒྱུ་འབྲས་ བསླུ་བ་མེད་པར་སྣང་བ་མི་འགགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པས། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ སྐྱེ་མཐོང་བས། །མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་མི་ལེན། །རྒྱུ་དང་བཅས་པ་འགགས་མཐོང་བས། །ཡོད་ པ་ཉིད་དུའང་ཁས་མི་ལེན། །ཞེས་གསུངས་སོ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་ཁེགས་ཤིང་། གཞན་ཕྱོགས་བཞི་པ་ནི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་གསུམ་ལས། འདས་པས་སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་ བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ཅི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་འདུས་བྱས་པ་ཡིན་ན་ཆོས་ ཉིད་ནི་ཇི་ལྟ་བུ། བརྗོད་པ་དངོས་པོ་རྣམས་ལས་གཞན་དུ་ཆོས་ཉིད་ཞིག་མེད་མོད་ཀྱི། ཆོས་ ཉིད་རང་གི་ཆ་ནས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་འདུས་མ་བྱས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པ་ལ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མེད་པའི་ ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་གྱི་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞེ་ན། ཡོད་ན་རང་བཞིན་གཅིག་དང་དུ་མ་ གང་རུང་དུ་གྲུབ་དགོས་པ་ལས། བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ན་དེ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ སྤྲོ་ན། {རིག་[རིགས་]པའི་ཚུལ་རྒྱ་ཆེར་ཡང་བརྗོད་དུ་རུང་མོད་ཀྱི་ཡི་གེ་མངས་པར་འགྱུར་ པ་དང་། སྙིང་པོའི་དོན་ཇི་ཙམ་གསུངས་བ་དེ་ཙམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཉིད་ལ་ཐོག་ མ་དང་ཐ་མའི་མཐའ་མེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱང་ཡིན་པ་དང་། དེ་ བཞིན་དུ་འོག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་རེ་རེས་དེ་གཉིས་ཀའི་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་ངོ་ བོ་གདོད་མ་ནས་ཟག་པ་མེད་པ་དང་། ཡུལ་དང་དུས་ལས་ཡོངས་སུ་འདས་ཤིང་མ་བཟུང་བ་ དང་། ངོ་བོ་ལ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། ཁམས་ཏེ་དབྱིངས་གདོད་མ་དེ་ཡང་ རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། བདག་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལས་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་དག་འབྱུང་བ་སྟེ། རྒྱུ་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་མེད་པར་འབྱུང་བ་དང་། ཐོག་མ་ནས་རང་རིག་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འདུག་པ་ འདི་ནི་དོན་དམ་པ་སྟོང་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། མཎྜལ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། མཎྜལ་ ནི་སྙིང་པོ་ལ་ནི་ལེན་པ་སྟེ། སྙིང་པོའི་དོན་ཡང་དབུས་ན་འདུག་པའི་ཕྱིར་རྙེད་དཀའ་བ་དང་། 10-363 འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྲ་བའི་དོན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་མཎྜལ་ལོ།

我來為您直譯這段藏文： 如是由於緣起故無所得生，故一切事物之體性非有，以於一切相中無所得故；亦不可說為無，以因果不虛妄顯現不滅故。如是聖者亦云："由見有因生，不許是無性，由見有因滅，亦不許是有。"由此遮遣二者，其餘第四邊不可能。超越此三故無戲論，離言說。 若諸事物是因緣所造，則法性如何？雖說法性非異於諸事物，然就法性自分而言，非因緣所造，以于勝義中無因緣故。 若問無自性之理由為何？若有，應成一性或多性隨一，然觀察推求時離彼故。若於此廣說，理趣雖可廣述，然文字將繁多，且要義僅此許。 第二，心性無始無終故，既是空性亦是任運成就，如是下文亦應知各具此二義：心之本性本來無漏，超越境時且無執取，體性中無能取所取之自性，界即法界本來無自性，從無我法性中生起心之顯現，因緣具足而生，從本初即安住為大樂自覺，此即勝義空性壇城。若從"曼荼羅"（藏文：མཎྜལ，梵文天城體：मण्डल，羅馬拼音：maṇḍala，意為壇城）之詞義引申，曼荼羅取精要義，精要之義亦因處中故難得，以無變故堅實，故稱曼荼羅。

།དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ སྙིང་པོ་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་གཅིག་པུ་སྟེ། དེ་ལེན་པའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་ འཁོར་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་རིག་ཅིང་སྟོང་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དང་། དེ་རྟོགས་ཤིང་ལེན་པ་པོ་ཡང་སྤྲོས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་བདེ་ཆེན་གྱི་ ཡེ་ཤེས་རང་གི་རིག་པ་སྟེ། ངག་དོན་ནི་སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་རིག་ བྱ་རིག་བྱེད་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ སྟེ། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་གསར་བྱུང་མ་ཡིན་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དཀྱིལ་ནི་སྙིང་པོ་ཞེས་བརྗོད་དེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ ནི་བདེ་ཆེན་པོ། །ལེན་པར་བྱེད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད། །འདུས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་དུ་ བརྗོད། །ཅེས་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། རང་རིག་བདག་ཉིད་དག་པ་ ཉིད། །དག་པ་གཞན་གྱིས་རྣམ་གྲོལ་མིན། །ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་དག་པའི་ཕྱིར། །རང་གི་རིག་ པ་བདེ་བ་མཆོག །ཅེས་བདེ་བ་མཆོག་དེ་རང་རིག་ཏུ་ཡང་གསུངས་སོ། །ལྔ་པ་ལྷུན་གྲུབ་ནི། རང་བཞིན་དྲི་མ་དང་གཏན་ནས་བྲལ་བ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཅིང་། ནང་སྟེ་རང་བཞིན་གྱི་ བདེ་སྟོང་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཡང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གནས་པ་ཡིན་པས་ ན། སེམས་གང་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་ བ། རྣམ་པར་རྟོག་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་ཡོན་ ཏན་དང་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་འབད་རྩོལ་མེད་པར་འབྱུང་བ་ལ་བཤད་པ་མང་ཤིང་། ཐེག་ ཆེན་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས་དང་། ཡོན་ཏན་དང་ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་འཇུག་ པའི་མདོ་ལ་སོགས་པར་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ལ་འཆད་ཅིང་འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་སྦྱོར་བར་མཛད་ དོ། །འདིར་ནི་ཡེ་ནས་གནས་ཤིང་ཐོག་མ་ནས་ཡོད་པའི་དོན་ལ་སྦྱོར་ཏེ་འབྲས་བུའི་ཡེ་ཤེས་ 10-364 ཀྱི་ངོ་བོའི་ཆ་གཞིའི་དུས་ནས་ཀྱང་གྲུབ་བོ་ཞེས་སྟོན་པའོ། །དྲུག་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ནི། གཉིས་ ཆོས་སུ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གཅིག་ པ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང་མ་དག་པའི་སྣང་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཡོ་བ་མེད་ ལ། ཀུན་རྫོབ་གཟིགས་པའི་ཆ་ནས་ཀྱང་ཙནྡན་གྱི་བྱུགས་པ་དང་། ལྟེའུས་གཞོགས་པ་ལ་ བྱམས་སྡང་མེད་པར་བཏང་སྙོམས་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་དང་གཅིག་དང་ དུ་མ་དང་ཉེ་རིང་ལ་སོགས་པ་མཉམ་པར་གྱུར་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡངས་དོག་མེད་པ་ ནི་ཤེས་སྒྲིབ་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་སྟེ། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡིན་ནོ།

我來為您直譯這段藏文： 因此一切法之精要無變自性即是唯一空性，為攝取彼故壇城者，即于真如中正知而彼空性亦具一切相，又能證悟攝取者亦離一切戲論相之大樂智慧自覺，略義即是了知心大樂自性離戲論，所知能知無二即是任運成就之勝義壇城，從體性而言非新生而任運成就，亦是具一切相之壇城。如是亦云："中為精要故稱中，菩提心即大樂性，由攝故成壇城體，和合說為壇城故。"此說樂空雙運之壇城，又云："自覺自性本清凈，非由他凈而解脫，由境事物清凈故，自覺即是最勝樂。"此說最勝樂即是自覺。 第五任運成就者，自性完全離垢即是任運成就，內即自性樂空證悟之一切功德體性亦安住為任運成就，故心之法身即是任運成就。其中任運成就者，如說"無分別任運成就"，如是無分別中一切功德事業無勤而生，此說甚多，于《大乘寶性論》及《入不可思議功德智慧經》等中亦如是解說，並用于果位。此中配于本來安住且從本初即有之義，即是顯示果位智慧之體性分于基位時已成就。 第六平等性者，即斷除一切執二為法，及現證一切法之自性一性，無不凈顯現及無分別動搖，就世俗見分而言，于涂旃檀及以刀割無愛憎而住舍，此為斷煩惱之果，及於一多遠近等成平等，於一切法無寬狹即是斷所知障之果，此為平等性之義。

།བདུན་པ་ཟུང་འཇུག་ ནི། ཐབས་སྐུའི་ཆོས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་དོན་དམ་བདེན་པ་ གཉིས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་སྟེ། ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་ལ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ མེད་པ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་དེ་ལའང་གཉིས་སུ་མི་སྣང་ངོ་། །དེ་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་ཆོས་དྲུག་ པོ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་མི་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །བརྒྱད་པ་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ ལག་བདུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ལ་རྣམ་རྟོག་གི་ཞེན་ཞུགས་ཙམ་གྱི་མི་རྟོགས་པ་བསྟན་པ་ ནི་ཀུན་སྤྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་དྲངས་པའི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཇི་ལྟ་བུ་བུད་མེད་གཞོན་ནུ་ མར་གྱུར་པ་བྱིས་པའི་གཏམ་སྟེ་འདོད་པའི་གཏམ་ལ་དགའ་བས་རྗེས་སུ་ཡིད་རང་བ་འདོད་ པའི་ཡུལ་དང་ཕེབས་པར་སྨྲ་ཞིང་། ཕྲད་པའི་གཏམ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱེད་མོད་ཀྱི་དགའ་བ་ མི་མྱོང་བ་དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལམ་ངན་པ་ཡང་འབྲས་བུ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་ལམ་ངན་པ་ནི་ སྒྲ་རྟོག་ལ་མཆེལ་པ་དང་། འཕགས་པའི་མན་ངག་མེད་པར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་བསྟན་པའོ། །ངན་ པའི་ལམ་དེ་ཉིད་སྟོན་ཅིང་སྔགས་པ་ཡང་བརྗོད་ལ། ཡོངས་སུ་ཞེན་ན་འཆིང་བར་བྱེད་པས་ ན། ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་རློམ་སེམས་མེད་པའི་ཞེན་མེད་གལ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཡན་ ལག་ལྷག་མ་ལྔ་བཤད་པ་ལ། ཁྱབ་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། རྟག་པ་དང་། སྐུ་དང་། ཟུང་འཇུག་ 10-365 སྟེ་ལྔ་ལས། དང་པོ་ལ། སྤངས་པའི་ཆ་དང་རྟོགས་པའི་ཆ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཁྱབ་པའི་ སྐད་དོད། །བི་བྷུ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་ཐོབ་པ་དང་། བྲལ་བ་ ལས་འབྱོར་བ་ཞེས་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བྲལ་བ་ནི་མི་མཐུན་ པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པ་ལས་འབྱོར་པ་ཡིན་ཏེ། དགྲ་དང་བྲལ་བ་ལས་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་འབྱོར་པ་ ཐོབ་པ་བཞིན། ཡང་དག་པ་ལས་རབ་ཏུ་ཐོབ་པ་ནི། གདོད་ནས་དྲི་མ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི་སྤོང་ མི་ནུས་པ་ལས་ཐོག་མ་མེད་ནས་དྲི་མས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་དྲི་མ་སྤངས་པའི་འགོག་ པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། འགོག་པའི་བདེན་པ་འདུས་མ་བྱས་པ་ཆོས་ཉིད་དེ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པས་ དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་དོན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་ལ་ཉེ་རིང་མེད་པ་དང་། གང་ ཟག་སྟེ་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་དང་། དུས་གསུམ་དུ་ཉེ་རིང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པའོ། ། གཉིས་པ་རྟག་པ་ནི། ཐུགས་ཡེ་ཤེས་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་། རང་སྣང་གི་སྐུ་རྒྱུན་མི་འཆད་ པ་དང་། གཞན་སྣང་གི་སྐུ་ཡང་འཕྲིན་ལས་ཆད་པའི་དུས་མི་སྲིད་པས་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ ཕྱིར་རྟག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གང་གིས་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་པར། །འགྲོ་ལ་ཕན་པ་སྣ་ཚོགས་དག ། མཉམ་དུ་མཛད་པའི་སྐུ་དེ་ནི། །ཐུབ་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་རྒྱུན་མི་འཆད། །ཞེས་གསུངས་སོ།

我來為您直譯這段藏文： 第七雙運者，方便身之法世俗諦與般若智慧之法勝義諦二者成為平等性即是雙運，如境之法性中無二之法，如是于彼智慧中亦不顯二。又彼前說六法無二且不顯現。 第八道與果方便智慧七支之相彼中僅由分別執著而不能證悟之說明，即引《共行續》之一偈：如少女樂於童稚語即愛慾語而隨喜，與欲境相合而說，雖亦言說相遇之語而不experiencing喜樂，如是惡劣瑜伽道亦無果。其中惡劣道即沉溺於言詞分別，及無聖者教授由凡夫所說。宣說彼惡道且稱讚，若遍執著則成繫縛，故於一切道無傲慢心之無執著最為重要。 第二解說餘五支中，遍滿、安樂、常恒、身與雙運五者中，初者有斷除分與證悟分二者，初者，遍滿之梵語，引申自"vibhu"之詞，成為正得及離而成就之義，即完全斷除一切障，從斷除違品而成就，如離敵而得王位之成就。正得者，若本有垢染則不能斷，由無始以來垢染遍凈故，得斷垢之滅，即無為滅諦法性中無分別故遍於一切事物之義。第二者，于境無遠近及遍於一切補特伽羅即士夫，及於三時無遠近故遍滿。 第二常恒者，意智無變，自顯之身相續不斷，他顯之身亦無事業間斷時故相續不斷而為常恒。如是亦云："于有情盡有時，種種利益眾生，等作彼身即是，佛之化身相續不斷。"

། གསུམ་པ་བདེ་བ་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ལས་ཀྱི་ ཕྱག་རྒྱའི་བདེ་བ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་རྙོག་པ་ཅན་ཏེ། དགའ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དྲུག་ཅུ་རྩ་ བཞི་དང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་བྱེད་པའང་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའི་དབྱེ་བ་དང་ལྡན་པས་ན་སྤྲོས་པ་རྣམ་པ་ དུ་མ་ཅན་ཡིན་ནོ། །རྣམ་བཅད་དང་རྣམ་མེད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་ བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི། རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་དུ་སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་རྟོག་ འཇོམས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཐུ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ཞུ་བདེའི་དགོས་པ། ཀཱ་ར་ཎའི་ དབྱེ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི། ལས་རྒྱའི་མཐར་ཐུག་གི་དགོངས་པ། སྤྲོས་མེད་ཀྱི་བདེ་ཆེན་བཤད་ 10-366 པ་སྟེ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ཆགས་ཅན་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྒྲོན་གསལ་ལས་ཀྱང་། སྐྱེ་བོ་འདོད་ཆགས་ཅན་དོན་དུ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ སྦྱོར་བའི་ཐབས་སྟོང་དུ་གཅིག་གིས་མ་ཆོག་པ་དྲག་པོ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོས་ནི་གང་བཤད་པ་ དེ་ལྟ་བུར་ཡང་། དེ་བསྟན་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་ཆེན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ པའི་ཐབས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐིག་ལེ་ལས། ཇི་ལྟར་མུན་པའི་སྣོད་རྣམས་ནི། ། མར་མེ་མེད་ན་མཐོང་མི་འགྱུར། །མར་མེས་མཐོང་པར་གྱུར་ཙམ་ན། །ཕྱི་ནས་མར་མེ་དོར་ བར་བྱ། །སྣོད་ནི་འབད་དེ་བསྲུང་བར་བྱ། །མར་མེའི་མཚན་ཉིད་འདི་རུ་རྩ། །རྩ་ནི་ཤེས་རབ་ མཚན་ཉིད་དོ། །ཐབས་ནི་བདེ་བ་ཞེས་སུ་གྲགས། །བདེ་བ་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱར་དྲན། །བདེ་ བའི་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་ནི། །གང་གིས་ཤེས་རབ་མ་ལས་རྙེད། །དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ དབང་། །དེ་ནི་རྫོགས་པས་རིམ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྦྱོར་ཐབས་སྟོང་དུ་མ་ཆོག་པ་ནི། དྲག་པོའི་རྒྱུད་སྟོང་ཕྲག་སུམ་ཅུ་པར་ཀཱ་ར་ཎའི་དབྱེ་བ་བྲིས་པ་ལས། ས་འདིའི་རྡུལ་ནི་ཇི་ཙམ་ པ། །དེ་ཙམ་རོལ་པ་མཐའ་ཡས་ལས། །སྐར་མ་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱི་ཚད། །འབྱུང་པོ་རྣམས་ ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡིན། །རབ་དགའི་དབང་མོ་མི་རྣམས་ཀྱིས། །སྒྱུ་རྩལ་དག་ནི་སྟོང་ཕྲག་གཅིག ། ཅེས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་བསྟན་པ་ལས། དགུ་བརྒྱ་པ་དང་དགུ་བཅུ་རྩ་དགུ་བསྟན་ཟིན་པ་ ན། ཐ་མ་དེ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ཞིག་ཡིན་པས། དྲང་སྲོང་རྒྱལ་བ་དམ་པས་ཕྲག་དོག་གིས་འཁོར་ གཞན་རྣམས་ཀྱི་རྣ་བ་བཀག་པ་ཡིན་ཅེས་ཟེར་རོ།

我來為您直譯這段藏文： 第三安樂，分略說、廣說二者。初者，業印之樂，具煩惱濁，具六十四剎那喜及外行亦具六十四分別故為多種戲論相。從有分別無分別空性大手印所生之大樂，於一切因果無戲論且能摧滅非真分別，極具威力。 第二有四：融樂之作用、六十四種因相之分類、業印究竟密意、無戲論大樂之說明。初者，為攝受貪行者故，如《燈明論》亦云："為貪慾眾生故"。主要義趣即與業印相合之方便千種亦不足，猛烈大自在所說如是，彼教示乃是成就從空性印所生大樂之方便。如是《大手印明點》亦云："如諸暗器物，無燈不能見，一旦由燈見，其後應舍燈，器物當努力護，此中燈相即是脈，脈即般若相，方便稱為樂，念為智慧樂，安樂智慧性，從何得自母慧，彼為慧智力，彼為圓滿次第。" 合修方便千種不足者，如《猛續三萬頌》所寫因相分類云："此地塵許量，爾許無邊游，如諸星數量，諸有情行為，極喜自在母，人間之技藝，千種"等為始而說，當說至九百九十九時，說最後一種極為甚深，仙人勝者聖者以嫉妒遮蔽其他眷屬之耳。

།གཉིས་པ་ནི། འཁྱུད་དང་ཙུམྤ་དེ་བཞིན་ དུ། །སོ་ཡིས་བཏབ་དང་སེན་རིས་བརྒྱབ། །སྦྱོར་དང་སྨྲ་དང་ཉེད་པ་དང་། །སྐྱེས་པའི་ཚུལ་ བརྒྱད་དྲུག་ཅུ་བཞི། །ཞེས་པ་སྟེ། འཁྱུད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྐྱེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བར་བརྒྱད་ ལ། བརྒྱད་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་སྟེ། ལག་ལེན་ལས་ཤེས་པའམ་བྷ་བ་བྷ་དྲས་རྡོ་རྗེ་ མཁའ་འགྲོའི་འབྲེལ་བར་ཡང་བཤད་པས་དེར་བལྟ་བར་བྱའོ། ། 10-367 གསུམ་པ་ནི། འདྲེན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེན་པ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུང་མོད། འོན་ཀྱང་ འགྲོ་བའི་དོན་དང་ལྡན་པས་དེར་འགྱུར་ན། དོན་གཞན་ལ་དགོངས་ཏེ། ཚིག་གཞན་ནི་ གསུངས་ཏེ། ལས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་འདྲའི་ཚུལ་གྱི་གཞན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད་གསུང་ པ་མི་འགལ་ཏེ། དགོངས་ལྡེམ་དགོངས་བརྒྱད་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ལ་ལོག་རྟོག་ གསལ་བ་ངོ་བོ་བཤད་པ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི་མི་མོ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་ རྒྱ་དང་། མི་དམིགས་ལ་སོགས་པ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། རྟགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ རྣམས་སྤྲོས་པ་ཅན་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་བདེ་ཆེན་འདྲེན་པའོ། །ཞེས་བརྗོད་ ཅིང་ཞེན་ན་དེ་ཡང་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། དེ་འདྲའི་བདེ་བ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་དང་རྟོག་གེས་དཔྱོད་པ་ཁོ་ན་ལྷུར་ བྱེད་པ་དང་། མེད་པ་སྟེ་བཙལ་བས་མ་བརྙེད་པ་ལ་འཇོག་པ་ལ་ལྷུར་བྱེད་པ་དང་། མེད་པ་ ལ་དངོས་པོར་ཞེན་པའི་སྟོང་ཉིད་རྣམས་དང་། ལུས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་སོགས་ལས་བྱུང་བ་ལས་ནི། བདེ་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་མིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དང་། མཚན་མར་ འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བདེ་ཆེན་དེ་ནི་སོ་སོར་རང་གི་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ ཉིད་དེ། མཐའ་འབྲས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། རང་བཞིན་ ལྷན་སྐྱེས་དེ་ཐེག་པ་གཞན་དུ་མ་བསྟན་སྟེ། གསང་སྔགས་བླ་ན་མེད་པ་ཁོ་ནར་བསྟན་པའི་ ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཞིག་ཡིན་ཏེ། དྷཱུ་ཏཱིའི་ནང་དུ་འབར་འཛག་གི་ཐོབ་པའི་ཞུ་བ་ དང་བདེ་བ་ནི་རང་གཞན་གྱི་ལམ་གཞན་ཀུན་དང་ཐུན་མོང་མིན་པ་སྟེ། ལམ་དེ་ཡིས་ཁྱད་ པར་དུ་བྱས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བདེ་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་སྐུ་ལ། སྐུའི་ངོ་བོ་བཤད་པ་དང་། དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་བསྟན་པ། རྡོ་རྗེ་སྐུའི་སྒྲ་དོན་ བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་དབྱེ་བ་དང་ངོ་བོ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ནི། ཡེ་ཤེས་ 10-368 ཀྱི་སྐུ་ཙམ་པོ་དང་། རྣམ་པར་དག་པའི་སྐུ་གཉིས་སོ།

我來為您直譯這段藏文： 第二者，擁抱及親吻如是，以齒咬及爪痕劃，交合及言語及撫摸，生起方式八種六十四。即從擁抱始至生起方式間八種，各分八類為六十四，從實修可知，或如跋瓦跋陀在《金剛空行相系》中亦有說明，當於彼處觀看。 第三者，導師世尊雖說真如，然具有情利益故若成彼，則別有密意而說其他語，業印及智慧印如是方式之外大手印自身所說不相違，因說八種意密。第四有二：明顯邪解說明本性，顯示不共。初者，若說及執著女人業印、無緣等三昧耶印、表相法印諸有戲論，及大手印無戲論大樂引導，彼亦具戲論故，如是樂亦非真如。唯以喻例及理論觀察空性為主，及安立於尋求不得之無，及執無為實有之諸空性，及從身體瑜伽等所生，皆不成大樂，因彼等具勤作故，及執相故。 第二者，彼大樂即具各別自證相，究竟現前不變之樂。第三者，自性俱生未於他乘宣說，唯于無上密咒顯示之不共特法，于中脈內燃滴所得之融樂，與自他一切其他道不共，因是由彼道所特具之自性樂現前故。 第四智慧身有三：說明身之本性、顯示彼具一切相、顯示金剛身之聲義。初者分類別及本性二者，初者，智慧身有二：僅智慧身及清凈身。

།གཉིས་པ་ལ། རྣམ་པར་དག་པའི་སྐུ་ ནི་ཁ་སྦྱོར་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བ་བདུན་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡན་ལག་བདུན་དངོས་ནི། ས་ དང་པོའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཐོག་མ་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དག་པའི་སྒྱུ་ལུས་ཏེ། དག་པའི་ གོ་དོན་ཡང་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུ་དང་གཉིས་སྣང་རགས་པ་དག་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་སྒྱུ་མའི་ ལུས་དངོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ཤེས་སྐུ་ཞེས་གསུངས་མོད་ཀྱི། རྣམ་པར་ཕྱེ་ན་ཟག་བཅས་ ཟག་མེད་ཀྱི་དབྱེ་བས་མཐོང་ལམ་མན་ཆད་ཀྱི་སྣང་བ་གསུམ་ལ་རྣམ་ཤེས་གསུམ་དང་། དེ་ ཡན་ཆད་ཡེ་ཤེས་གསུམ་དུ་བརྗོད་ཅིང་། དེའི་འབྲས་བུ་སྐུ་ལ་ཡང་། དེ་དང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱེ་ བས། རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་སོ། །སྐུ་འདི་དག་ཤེས་པར་གསུངས་ཀྱི་བེམ་པོར་ རང་མཚན་པར་གསུངས་པ་ནི་མ་མཐོང་ངོ་། །རིམ་ལྔ་ལས་ཀྱང་། དེ་ཉིད་གླུད་དང་ཡང་དག་ ལྡན། །རྣམ་ཤེས་གསུམ་པོ་སླར་ཡང་ནི། །རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུས་སུ་འགྱུར། །སྒྱུ་མའི་ལུས་ ཞེས་དེ་ལ་བཤད། །ཅེས་རྣམ་ཤེས་གསུམ་པོ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་པར་བཤད་པ་དང་། སྒྱུ་ མ་བདེ་མཆོག་ལས་ཀྱང་། གཟུགས་བརྙན་ལུགས་མ་ལ་སོགས་ལས། །རྣལ་འབྱོར་བསྐྱེད་ པར་མི་འགྱུར་གྱི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་རབ་བརྩོན་ན། །དེ་ལས་རྣལ་འབྱོར་ལྷར་འགྱུར་ རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན། །དེ་བས་ཐམས་ ཅད་བདག་སྦྱོར་བས། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་འགྱུར། །བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ ཐམས་ཅད་དང་། །དཔའ་བོ་ཐམས་ཅད་བདག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་རྡོ་རྗེ་ སྟེ་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ལ། འོད་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་བེམ་པོ་ཅི་ལྟར་འབྱུང་ཞེས་དཔྱད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ། འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་རྩ་རྒྱུད་ནས་འབྱུང་བ་དང་། བཤད་རྒྱུད་ཀུན་སྤྱོད་ནས་ འབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་དག་པའི་འཁོར་གྱི་བསྐོར་བའི་ཕྱིར་རམ། འཁོར་ འདས་ཐམས་ཅད་ན་མཐར་ཐུག་པ་ཕུལ་དུ་དབྱུང་དུ་མེད་པའི་བདེ་བ་རྙེས་པས་ན་རྒྱལ་པའོ། ། 10-369 དབང་ཕྱུག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཅི་བཞེད་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པས་འདོད་པ་ཀུན་གྱི་ དབང་ཕྱུག་གི་གཙོ་བོ། དེའི་སྐུ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་སྟེ། ཕྱག་དང་ཞབས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ སྟོན་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཞལ་དང་དབུ་ཡང་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ གཅིག་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་འདུལ་བ་དེ་ལྟར་སྣང་བའོ། །སྤྱན་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་གཟིགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཙུག་ཏོར་ གྱིས་གཟིགས་སོ་མཛོད་སྤུས་ཀྱང་གཟིགས་སོ་ཞེས་སོགས་དད་པའི་སྟོབས་སྐྱེད་པའི་མདོ་ ལས་གསུངས་སོ།

我來為您直譯這段藏文： 第二分清凈身具足雙運等七種瑜伽，其七支分實從初地后得之始而生。故為清凈幻身，清凈之義即清凈八十種自性及粗分二現。雖總說一切實際幻身皆為智慧身，然若詳分，則以有漏無漏之分，見道以下三種顯現為三種識，彼以上稱為三種智慧，其果身亦以彼等分類，故有識身與智慧身二者。諸身說為心識，未見說為實有物質。 如五次第中說："彼具贖物等，三種識複次，成為瑜伽身，說彼為幻身。"即說是三識之顯現。如幻勝樂續中亦云："非從影像銅像等，修者能生瑜伽尊，若於菩提心精進，由彼成就瑜伽天。菩提心即為金剛，是諸佛陀之本性，故以一切自瑜伽，當得一切諸佛果。自身即是諸佛陀，一切勇士即是我。"此說菩提心為金剛即光明，當觀察光明智慧如何生起物質。 第二有二：勝樂輪根本續所說及釋續普行所說。初者，吉祥黑啤嘎因具清凈眷屬圍繞，或因得輪迴涅槃一切究竟無上之樂故為勝者。因具八種自在故，一切所欲皆成就，故為諸欲自在主尊。其身具一切相，即顯示一切手足，如是面與頭亦具一切殊勝，即一智慧雖無分別，然隨所化而顯現。具一切相之眼即一時遍觀，如增長信力經中所說："如來頂髻觀照，白毫亦觀照"等。

།འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀུན་ན་སྒྲ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་གསན་པའི་མཁྱེན་པ་དང་ ལྡན་ཅིང་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་གར་ཡང་ཕྱིན་པས་ཐམས་ཅད་ལ་གཡོགས་པ་སྟེ་ཁྱབ་པས་རྣམ་ པར་བཞུགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མཐོ་རིས་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། ས་སྟེང་མིའི་ཡུལ་ དང་། ས་འོག་སྟེ་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སྤྲོས་པས་ཐམས་ ཅད་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་ཡེ་ཤེས་གཟུགས་གཅིག་གི་ངོ་བོར་འགྱུར་ཞིང་། ས་བོན་སོགས་ མེད་པར་སྐད་ཅིག་གི་གྲུབ་པའི་ལྷའི་རྣམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སྐད་ཅིག་གིས་ནི་གཞོམ་མེད་ ཀྱི་སྒྲའི་གསང་སྔགས་བརྗོད་དོ། །དེ་ཡང་འོད་གསལ་དུ་འཇུག་པ་དང་། དེ་ལས་སྒྱུ་ལུས་སུ་ ལྡང་བའི་ཚེ་གཞོམ་མེད་ཀྱི་ནཱ་ད་ཆེན་པོ་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། གཞན་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་གཅིག་ གི་རང་སྣང་ལ་ཁམས་གསུམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་དང་། ཁམས་གསུམ་གྱི་ སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བའང་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ལ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་སྔ་ཕྱིར་འགྱུར་བ་མེད་ པ་སྟེ། སྔོན་ནས་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དེ་ལྟར་ཕྱིས་ཀྱང་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་། རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཡང་ དག་པའི་སྐུ་ནི་ནམ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་། མ་དག་པའི་སྐུ་ཡང་འོད་གསལ་དུ་འཇུག་པ་ ལས་གཞན་གྱིས་གཞིག་མི་ནུས་པ་དང་། རང་དང་གཞན་གྱི་སྒྲིབ་གཉིས་འཇོམས་པར་བྱེད་ 10-370 པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ནི་ངོ་བོ་མི་འགྱུར་བ་དང་གཞན་གྱི་མི་གཞོམ་པ་ དང་། ཕ་རོལ་གཞན་རྣམས་འཇོམས་ནུས་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཆོས་གསུམ་དང་མཚུངས་པའོ། །ལྔ་ པ་ནི། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་ནི་དཔེ་གསུམ་གྱིས་མཚོན་པ་སྟེ། མེ་ལོང་ནང་གི་ གཟུགས་བརྙན་དང་། ཆུ་ཟླ་དང་། འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུར་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དང་ སྐྱེད་པའི་རིམ་པར་ཡང་མཚོན་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། གཞི་ལ་གནས་པ་དེ་ལྟར་ལམ་བསྒོམས་ པས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དཔེ་གསུམ་གྱི་དོན་ནི། རིམ་ལྔ་ལས། མེ་ལོང་གི་ནི་ གཟུགས་བརྙན་གྱི། །སྒྱུ་མའི་ལུས་ནི་མཚོན་པར་བྱ། །ཁ་དོག་རྣམས་ནི་འཇའ་ལྟ་བུ། ཁྱབ་ པ་ཆུའི་ཟླ་བས་སོ།

我來為您直譯這段藏文： 具足聽聞一切世界界中所有聲音之智慧，遍至一切世界，覆蓋一切、周遍而住。 第二，于上界即天空所行、地上人間界及地下即三有一切事物中，以智慧身化現，一切剎那成為一智慧身之本性，無需種子等，以剎那成就天尊之相的瑜伽，剎那間宣說不壞密咒之聲。此即入光明時及從彼起幻身時，出現大不壞那達聲，複次一智慧身之自顯中顯現三界一切影像，三界一切顯現亦顯為一智慧身。 第三，彼智慧身稱為金剛身，即智慧無前後轉變，如先前安住，后亦無變，金剛身清凈身永無轉變，不清凈身除入光明外他不能壞，因能摧滅自他二障故名金剛身。金剛即本性不變、他不能壞、能摧滅他方，與金剛三法相應。 第五，金剛持雙運身以三喻表示：如鏡中影像、水月及彩虹，亦應以智慧智之灌頂及生起次第表示，如是依基而住，修道則得果。其三喻之義，如五次第云："以鏡中影像，表示幻化身，諸色如彩虹，遍滿如水月。"

།རྡོ་རྗེ་སེམས་པ་[དཔའ་]ལེགས་བྲིས་པ། །མེ་ལོང་དྲི་མ་མེད་པ་ལ། ། གཟུགས་བརྙན་གསལ་བར་སྣང་དང་མཚུངས། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པ། །སྐུ་ནི་ལྟ་ བས་མི་ངོམས་ཤིང་། །ཞེས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡང་དེ། །དེ་ཉིད་དྲི་ཟའི་སེམས་ ཅན་གྱུར། །རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདག་ཉིད་དེ། །ཞེས་མེ་ལོང་ གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་སྐད་ཅིག་གི་ཞལ་ཕྱག་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་དང་། འཇའ་ཚོན་ལྟར་ བརྟན་འབྱུང་ཙམ་ལས་བྱུང་ཞིང་ཁ་དོག་མ་འདྲེས་པར་གསལ་བ་ལྟར་མཚན་དཔེ་གསལ་ལ་ མ་འདྲེས་པ་དང་། ཟླ་བ་གཅིག་ཤར་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཆུ་ཀླུང་ཀུན་ཏུ་ཅིག་ཅར་སྣང་བ་ ལྟར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་གཅིག་པུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་སྟེ། དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ ནས་གཙོ་བོ་གསུམ་བཟུང་བ་སྟེ། མཚན་ཉིད་དེ་དང་ལྡན་པའི་སྒྱུ་མའི་སྐུ་དེས་བར་དོའི་སྲིད་ པ་སྦྱོང་ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་རིགས་མཐུན་གྱི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་གི་ མན་ངག་དང་གོ་བ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བ་ཞིག་ཡིན་པས། འདུས་པ་ལུགས་གཉིས་སུ་རྒྱས་པར་ རིག་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ཉིད་གཅིག་དང་རིམ་པ་གཉིས་དང་། རྡོ་རྗེ་གསུམ་ གྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་སྐུ་གསུམ་སོགས་དེ་ཉིད་གསུམ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཉིད་ལ་སོགས་ 10-371 པ་དེ་ཉིད་བཞི་བ་དང་པོ་དང་། སྐུའི་དེ་ཉིད་བཞི་དང་། དེ་ཉིད་བདུན་པ་ཚན་གསུམ་དང་། དེ་ ཉིད་བཅུ་བཞི་སོགས་པ་རྣམས་རེ་རེའི་ནང་དུ་ཕན་ཚུན་བསྡུ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ངོ་བོའི་སྟེང་ ནས་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་མེད་དོ། །འདིར་དེ་ཉིད་བདུན་པ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་བསྐྱེད་རིམ་དང་དབང་ གི་དུས་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་མཐུན་རྣམས་ཀྱང་བསྡུ་དགོས་པས་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ལ་སྔར་ བཤད་པ་རྣམས་ལ་གོ་བ་ལེགས་པར་ཆགས་ན་རྟོགས་བླ་བའི་ཕྱིར་དང་ཡི་གེ་མངས་པར་ འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཁོ་བོ་སྙིང་པོ་ལ་དགའ་བས་སྤྲོས་པས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེའོ། །ཞེས་པའོ། ། འདི་དག་གི་བསྡུ་བ་ཞིབ་མོ་དག་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་ནི་དེ་ཉིད་བདུན་པོ་འདིས་ནི་གཙོ་བོར་ཉེ་ བར་མཚོན་པ་སྟེ། རྣམ་པ་གཞན་ལམ་དང་གཞི་ནི། དངོས་བསྟན་དང་། གཙོ་བོའི་དོན་ལས་ གཞན་ཤུགས་བསྟན་དང་ཞར་ལ་བསྟན་ལ། འདི་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་གདམ་པ་སྟེ། གཞན་ མན་ངག་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་སོ། ། ༈ ཞར་བྱུངས་དང་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ། བཞི་པ་ཞར་བྱུང་ས་དང་ལམ་གྱི་རྣམ་ བཞག་ལ། ས་ལམ་བརྩི་ཚུལ་གཞན་དུ་ཁ་འཕངས་པ། དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྟགས་བརྒྱད་བཤད་ པ། གང་ཟག་གསུམ་གྱི་འཚང་རྒྱ་བའི་དུས་སོ།

我來為您直譯這段藏文： 善繪金剛薩埵，如同清凈無垢鏡中，影像明顯顯現。具足一切相中勝相，身相觀之不厭。又云："圓滿受用身亦彼，彼即化為香陰有情，金剛身亦即是彼，即是金剛薩埵自性。"如鏡中影像般剎那成就一切面臂，如彩虹般僅從堅固而生且顯現不混雜之色相，如是相好明顯不混雜，如一月升起之影像同時顯現於一切河流中，如是一智慧身遍及一切事物。從十二喻中取其主要三喻，具足此相之幻身能凈化中陰有，作為圓滿受用身之同類因。這些教授與理解極為重要，應當從二續《集密》中廣泛了知。 第三、攝要：即一真實、二次第、三金剛瑜伽與三身等三真實、壇城真實等四真實初分、四身真實、三組七真實、十四真實等，應當在每一者中互相攝持，故於本性上無大小之別。此中七真實等，有些生起次第與灌頂時等相順者亦須攝持，應當如是了知。若對前述諸義能善解，則為易解故，為免文字繁多故，又因我樂於精要故，未作廣分別。此等攝要應從細部了知。如是圓滿正覺無二雙運身，主要由此七真實表示。其他道與基之諸相，或為直接顯示，或為主要義之間接顯示，或為附帶顯示。此為上師之精要教授，無有教授者不能完全了知。 附帶內容與道之建立： 第四、附帶道與地之建立中：指示他處地道之數法、說八成就相、三補特伽羅成佛之時。

།དང་པོ་ནི་ས་བཅུ་གཉིས་དང་། ལམ་ལྔ་ལ་ སོགས་པའི་ཚུལ་ཞིབ་མོ་དང་། གཞན་ཡང་རིམ་པ་གཉིས་དང་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ དག རྒྱུད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་དང་། བསྟན་བཅོས་གཞན་རྣམས་སུ་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་ བཀྲོལ་ཟིན་པ་དང་མདོར་བསྡུས་ཙམ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་པར་བཀོད་ཟིན་པས་འདིར་ མ་འབྲི་ཞེས་དགོས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་དེ་འགྲུབ་པའི་རྟགས་ཀྱི་རིམ་པ་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ དུ་དྲན་ཏེ་དང་པོར་རླུང་དབུ་མར་ཞུགས་པ་ལས། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ སྒྲོན་མེ་འོད་ཟེར་ནི་དང་པོའི་མཚན་མ་དག་ཏུ་བརྟག་པར་བྱ་ལ། གསལ་བར་བྱེད་པ་གློག་གི་ 10-372 ཆ་ཤས་ཙམ་ནི་མཚན་མ་གཉིས་པ་ཡིན་པར་བརྟགས་ལ། དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་འོད་ཀྱི་ དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚུལ་ཅན་ཟླུམ་པོ་རྣམས་ནི་ཕྱོགས་བཅུ་གང་བ་དག་ཏུ་ལྟ་བ་སྟེ་མཐོང་བར་ བྱ་སྟེ། རླུང་དབུ་མར་ཞུགས་པས་གཟུང་འཛིན་རགས་པའི་ཉོན་མོངས་འབྱིན་ཅིང་འགག་པ་ ནི་གསུམ་པ་ཡིན་ཏེ་རྟགས་ལྔ་གསུམ་དུ་བསྡུས་པའོ། །ཡང་དང་པོས་ནི། དུ་བ་སྨིག་རྒྱུ་གཉིས། གཉིས་པ་སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་དང་མར་མེ་གཉིས། གསུམ་པས་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་མེད་པ་ལྟ་བུ་ལ་ སྣང་བའི་མེ་འབར་བ་དང་། ཟླ་འོད་ཉི་འོད་མུན་པ་གློག་དང་ཐིག་ལེ་རྣམས་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟགས་ལྔའམ་བཅུ་རིམ་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་རྣམ་པར་རྟག་གོ །དེ་ལྟར་གསུམ་པོ་དེ་ ནི། གསལ་བ་དང་འབར་བ་དང་ཐིག་ལེའི་མཚན་མ་གསུམ་མོ། །དེར་ཞུ་བདེ་ཅི་རིགས་པ་ སྐྱེ་བ་ནི་འདོད་པའི་ལྷའི་ལོངས་སྤྱོད་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་ཤེས་ཏེ་མཚན་མའི་ཡེ་ཤེས་བཞི་པར་རབ་ ཏུ་བསྟན་ནོ། །གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་རྣམ་པ་ ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་མོའི་སྣང་བ་ནི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་ པ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་སམ་མཚན་མ་ལྔ་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་སོགས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་སྣང་མེད་ཅིང་ མི་སྣང་བར་སེམས་གནས་པ་ནི་རླུང་དབུ་མར་ཐིམ་པའི་ཡེ་ཤེས་སམ་རྟགས་དྲུག་པ་སྟེ། སྔ་ མའི་རྗེས་ཐོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །རླུང་ཐིམ་ཟིན་པའི་ཞུ་བདེ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བས་སྣང་བ་བཞིའི་ རིམ་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ་འོད་གསལ་ལྷན་སྐྱེས་འཆར་བ་དག་ནི་བདུན་པའོ། ། བརྒྱད་པ་ནི། སྟོང་པ་འདི་ཉིད་ལས་རང་ཉིད་ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་དག་ཡིན་ནོ།

我來為您直譯這段藏文： 第一、關於十二地和五道等細緻方式，以及其他二次第和行為等其他內容，在續部註釋和其他論著中已被古代諸大師解釋完畢，且已在十偈中作簡要安立，此處不寫。 第二、殊勝成就之成就次第有八種標相，應當憶念：首先，由風入中脈而生，照亮一切方向的燈光光芒，應觀為初始標相。僅如閃電般照明部分，應觀為第二標相。白等光輪形狀之圓形，於十方充滿而見，由風入中脈故，出離並滅除粗分能取所取煩惱，此為第三，是將五相攝為三相。 又，初者攝煙與陽焰二相，第二者攝螢火與燈火二相，第三者攝如無雲空中所現火焰、月光、日光、黑暗、閃電與明點諸相。如是次第觀察瑜伽士之五相或十相。如是彼三者即為明相、焰相、明點相三者。於此處生起隨應融化之樂，是欲天享用，此即顯示為識或第四標相智慧。色聲香味觸等空性影像具足一切相中勝相之空性天女顯相遍及一切方向，是為智慧或第五標相。色等外境無顯現且心安住于不顯，是風融入中脈之智慧或第六標相，此於前者之後生起。由風融入已生起殊勝融樂，故由四種顯相次第而生法界即俱生光明，此為第七。 第八，即從此空性中，如己所欲生起如幻佛身之果。

།གསུམ་པ་ལ། ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མ་དང་བར་དོ་ གསུམ་དུ་སོ་སོར་འཚང་རྒྱ་ལ། འདིར་ཡང་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་དུ་བཞེད་ཅིང་། དེས་ན་བོད་ཀྱི་ བླ་མ་སྔ་མ་རྣམས་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་ཚེ་འདིར་འཚང་རྒྱ་བ་དང་། ལེ་ལོ་ཅན་བར་དོར་འཚང་ རྒྱ་བ་དང་། བར་ཆད་ཅན་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་མ་ནས་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་པར་ 10-373 ཐ་སྙད་སྦྱར་ནའང་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། གང་ཞིག་ལམ་འདི་འདི་ནི་བརྩོན་ འགྲུས་ཆེན་པོས་རྟག་ཏུ་སྒོམ་པ་དེ་ནི་སའི་སྟེང་དུ་འདོད་པ་ཀུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་སྟེ། དབང་ ཕྱུག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་གོ་འཕང་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ས་ཐོབ་ཅིང་། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་ཏེ། དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་དབང་པོ་རྣོན་ པོར་གྱུར་པས་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་དུ་ འཕགས་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་ཏེ་མིང་དང་དོན་ ཕྱོགས་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་ལ་ བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་གྲོལ་བར་མ་ནུས་ཀྱང་། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་ཆེན་མངོན་དུ་ གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་འདི་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་འཕོ་བའི་ཚེ་དཔལ་ཁྲག་འཐུང་ཧེ་རུ་ཀ་ལ་ སོགས་པ་དཔའ་བོ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ལག་ན་ཐོགས་ཤིང་། རྒྱལ་ མཚན་དང་བ་དན་སྣ་ཚོགས་དང་རོལ་མོའི་སྒྲ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། གླུ་དང་གར་གྱི་མཆོད་པ་ སྣ་ཚོགས་པ་དང་བཅས་པ་བསུ་བར་བྱེད་ལ། འཆི་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སེམས་ ཅན་རྣམས་ལ་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་སླར་སེམས་ལ་དམིགས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ལ་ཉེ་བ་མངོན་དུ་ བྱས་ན་དེར་ཞུ་བདེ་ལྷན་སྐྱེས་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཞིང་། བར་དོར་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་མངོན་དུ་བྱེད་ཅིང་། ཚེ་འདིར་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཐོབ་པས་ནི་འཆི་བའི་ཚེ་དོན་གྱི་འོད་གསལ་མཐོང་ལམ་ཐོབ་ནས་བར་ དོར་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེས་ན་མཁའ་སྤྱོད་ཀྱི་གནས་སུ་འཁྲིད་པ་ ནི། དེ་འདྲ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཤིན་ཏུ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཁ་ཅིག་ཀྱང་ ནམ་མཁའི་གནས་ན་གསང་སྔགས་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ཁྲིད་དེ། རིག་པ་འཛིན་པ་རྣམས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་འགྱུར་ཏེ། འཇམ་ དཔལ་ཞལ་ལུང་ལས། གལ་ཏེ་སྐུ་གསུམ་མ་ཐོབ་ན། །རིག་པ་འཛིན་པའི་གཙོ་བོར་འགྱུར། ། 10-374 ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། །དེས་ན་རྣམ་ཤེས་གོང་དུ་འཕོ་བའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཀྱང་ མཁའ་སྤྱོད་དེར་འཕོ་ནུས་པ་ཡིན་ནོ།

我來為您直譯這段藏文： 第三，分為此生、來世、中陰三時各別成佛，於此又承許根器有利鈍之分。因此，與古時西藏諸上師所說"精進者此產生佛，懈怠者中陰成佛，有障礙者經多產生佛"相符合而作此安立亦為善妙。 其中第一，若有人以大精進常時修持此道，彼于地上為一切欲自在主，於此生即得具足八種自在之如來佛地果位，稱為現法成佛。其中若極利根者，即可現證圓滿佛果位，其餘現證聖道者亦可安立佛之名稱，此為名義相順。因此，所謂成佛即是獲得殊勝悉地。 第二，雖於此生未能解脫，然已現證俱生大樂之瑜伽士，當從此趣向他方之時，吉祥怖畏金剛等勇士及瑜伽母眾手持各種鮮花，攜帶各種勝幢、幡幟及各種樂器聲音，並以各種歌舞供養迎接。所謂死亡之分別念于有情生起之時，若能返觀心性直至究竟，則於此處成為融樂大俱生，並於中陰現證金剛身。若於此生已得金剛身者，則于臨終時見到實義光明，獲得見道，于中陰現證雙運身。因此，引導至空行剎土者，如是瑜伽士及某些已極究竟生起次第者，亦被引導至虛空界中修習密咒諸菩薩之殊勝住處，與持明眾同等福分，如《文殊口授》云："若未獲得三身果，將成持明之主尊。"因此，以殊勝識往上遷轉方便，亦能往生彼空行剎。

།འོན་ཀྱང་འདིར་མཁའ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་ འོད་གསལ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དངོས་དང་རྗེས་མཐུན་རྣམས་ཡིན་ལ། དེར་སྤྱོད་པ་ནི་ དེ་ཐོབ་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན། ཕྱག་རྒྱ་གྲུབ་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི་འགྲོ་འོང་གནས་པ་ཐམས་ ཅད་དང་བྲལ་བར་སྟོན་པ་འདི་ལྟར་སཾ་བུ་ཊཱི་ལས། རིག་མའི་སྐྱེས་བུ་གྲུབ་པ་ནི་གང་དུ་ཡང་ མི་འགྲོ་གང་དུ་ཡང་མི་གནས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དང་དབུས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། ། སྒྱུ་མ་བདེ་མཆོག་ལས་ཀྱང་། ཌཱ་ནི་ནམ་མཁར་འགྲོ་མ་ཞེས། །སྐད་ཀྱི་བྱིངས་ལས་མངོན་ པར་རྟོགས། །ནམ་མཁའ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་གྲུབ་པ། །མཁའ་འགྲོ་མ་ཞེས་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་ འོད་གསལ་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་པ་ལ་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཚེ་འདིར་ རྫོགས་རིམ་གྱི་རྟོག་པ་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པ་རྣམས་དེར་ཡང་གྲོལ་བར་མ་ནུས་ན། སྐྱེ་ཤིང་སྐྱེ་ བ་ཐམས་ཅད་དུ་བདེ་གཤེགས་ཀྱི་རིགས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་བསོད་ནམས་མཆོག་གི་མཐུས་ཆོས་དང་ ལྡན་པའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བའམ། ལྷར་སྐྱེ་ཤིང་རྟེན་དེ་ལས་བརྟེན་ནས་སྒྲིབ་པ་སྦྱངས་ཏེ་ མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། བསམ་ གཏན་སེམས་པ་ཙམ་གྱིས་སམ། །ཀློག་ཅིང་ཁ་དོན་བགྱིས་པ་ཡིས། །མཐོ་རིས་ལོངས་སྤྱོད་ ཐོབ་འགྱུར་པའམ། །ཡང་ན་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བ་ཐོབ། །ཅེས་པའོ།

我來為您直譯這段藏文： 然而此處所謂空行，即是虛空光明空性，也就是法身本身及隨順法身。所謂行於彼處，即是獲得彼果之義。因此，印契成就之士遠離一切來去住所，如《勝樂金剛》中說："印母成就之士不往任何處，不住任何處，遠離始終中際。" 《幻化勝樂》中亦云："蕩尼空行母，從語根明瞭，遍行虛空成就，故稱空行母。"此即稱光明樂空無別為虛空。 第三，若於此生未能現證圓滿次第之見解，于彼處亦未能解脫者，則於一切生中生為善逝種姓，以殊勝福德力或成就具法之王，或生為天人，依此身凈除障礙而獲得殊勝悉地。如《勝樂輪根本續》云："或以禪定思維，或以讀誦受持，獲得天界受用，或得轉輪王位。"

།དེ་ལ་དངོས་གྲུབ་ འགྲུབ་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་དཔའ་བོ་དང་མཁའ་འགྲོ་མ་ ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོད་པ་སྔར་ལྟར་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་འཆི་བའི་དུས་རྐྱང་པ་མ་ཡིན་ ནོ། །དེ་ལ་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་ལྟས་དང་གྲུབ་ཟིན་ནས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་སཾ་པུ་ཊི་ལས། དེ་ནས་གང་དུ་རིག་མ་སྐྱེས་བུ་གྲུབ་པ་དེར་འདི་ལྟ་བུའི་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་འབྱུང་སྟེ། ས་འདི་དག་དགའ་ཞིང་མགུ་ལ་རངས་པས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་ནས། 10-375 བདུད་ཀྱི་གནས་སུ་ཆ་ལང་ལྟ་བུའི་སྒྲ་གྲགས་པ་དང་། ཕྱོགས་བཅུར་བསྐལ་པའི་མེ་ལྟ་བུའི་ སྐར་མདའ་ལྟུང་བ་དང་། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་འཁྲུགས་པའི་སྒྲ་དང་། ཐམས་ཅད་དུ་གནམ་རྡོ་ ལྟུང་བ་དང་། དེ་ཉིད་དུ་བསྐལ་པའི་མེའི་གཟུགས་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་འབར་བ་དང་། ཕྱག་རྒྱའི་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་དང་། ཚངས་པ་དང་། ཁྱབ་ འཇུག་དང་། ཆུ་བདག་དང་། བརྒྱ་བྱིན་དང་། དྲག་པོ་དང་། མེ་དང་། སྟོབས་བཟང་པོ་དང་། ཉི་མ་དང་། ཟླ་བ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། གྲུབ་པ་དང་། དྲི་ཟ་དང་། མིའམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ དང་། ལྷའི་མཆོག་དང་། རིག་པ་འཛིན་པ་དང་། ཆུང་བྱུང་ལ་སོགས་པ་གང་ཞིག་གཞན་ཡང་ སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་གནས་པའི་ལྷ་རྣམས་དེར་འོངས་ནས་ཡང་དག་པར་དགའ་བས་མེ་ཏོག་ གིས་མཆོད་པར་བྱེད་དོ། །པི་ཝཾ་དང་། གླིང་བུ་དང་། མུ་ཀུན་ད་དང་། ཏམ་བུ་ར་དང་། དུང་ དང་། ཟངས་དུང་དང་། ནན་ཏི་དང་། པ་ཊ་ཧ་དང་། རྫ་རྔས་ནམ་མཁར་གནས་ཏེ། དེས་རྟག་ ཏུ་མཆོད་པར་བྱེད་དོ། །ལྷའི་བུ་མོ་དང་། རིག་པ་འཛིན་པའི་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ གར་བྱེད་པ་དང་། སིལ་སྙན་དུ་མ་བྱེད་པ་དང་། མིའམ་ཅི་དང་གནོད་སྦྱིན་གྱིས་གླུ་ལེན་པར་ བྱེད་ཅིང་། དེ་ལ་དགའ་བ་དང་བཅས་པས། རྒྱལ་བ་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་རྟག་ཏུ་རོལ་བར་ བྱེད་པ་དང་། གང་ཞིག་གྲུབ་པ་ནམ་མཁར་གནས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ལེགས་སོའི་རྣམ་ པ་རབ་ཏུ་གསོལ་བར་མཛད་དོ། །གང་ཞིག་དགའ་ལྡན་དུ་གནས་པའི་ལྷ་རབ་མཆོག་དང་། གང་ཞིག་ལྷའི་བུ་དང་། རིག་པ་འཛིན་པ་དང་། འོག་མིན་གྱི་བར་དུ་འོངས་ནས་ཕྱག་འཚལ་ ཞིང་། མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་། དྲི་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་དྲིའི་ཆར་དང་། བདུག་པ་སྣ་ ཚོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་གུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཆོད་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་ལ་རྒྱས་ པར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཅི་ཞིག་དགོས་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཁམས་ གསུམ་དུ་སྐྱེས་པའི་མཆོད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱེད་དོ།

我來為您直譯這段藏文： 于彼悉地成就之時，於一切方面如前所說，勇士與空行母等之供養如前出現，故非僅于臨終之時。其中關於悉地成就之徵兆及成就后如何顯現兩者，首先《勝樂金剛》云："爾後于印母成就士處，如是圓滿出現：此等大地歡喜愉悅踴躍，六種震動，于魔界中出現如戰鼓般之聲響，十方現如劫火般之流星墜落，大海發出騷動之聲，處處天石墜落，于彼處如劫火形相般之智慧光明熾燃，印契生處之精要三界一切顯現，梵天、遍入、水主、帝釋、暴君、火神、妙力、日神、月神、夜叉、成就者、乾闥婆、緊那羅、迦樓羅、諸天最勝、持明、少年等，以及其他任何住於三十三天之諸天來至彼處，以正歡喜心以花供養。琵琶、笛子、木昆達、坦布拉、法螺、銅號、難提、巴塔哈、泥鼓住于虛空，以彼常作供養。天女與持明王女眾皆作舞蹈，作眾妙樂，緊那羅與夜叉歌唱，以歡喜心常以'勝者勝'之聲作娛樂，任何成就者住于空中之諸天皆宣說善哉之詞。任何住于兜率天之最勝天眾，以及任何天子、持明者乃至色究竟天，皆來頂禮，以種種花之形相、種種香之香雨、種種薰香之殊勝，以恭敬方式作供養。複次何須廣說于汝，以所修之福德，三界所生供養彼等作供養。"

།ཞེས་གསུངས་ཏེ། ས་གཡོ་ 10-376 བ་དང་། བདུད་རྣམས་ལ་སྒྲོན་པ་དང་། འབར་བར་སྣང་བ་དང་། ལྷ་ལ་སོགས་པས་མཆོད་ པ་དང་། གཞན་ཡང་སྲིད་ཞིའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་གསུམ་དུ་མཆོད་ པར་བྱེད་དེ། །དེ་ལྟར་ཡང་འཇམ་དཔལ་ཞལ་ལུང་ལས། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ དང་། །རིག་པའི་ལྷ་མོ་ཁྲོ་བོ་སོགས། །མེ་ཏོག་ལ་སོགས་མཆོད་པར་བཅས། །ཞག་གཅིག་ སྐྱ་རེངས་དང་པོ་དང་། །ཕྱེད་ནི་དྲོས་པའི་དུས་ཉིད་དང་། །ཆལ་ཆིལ་མཚམས་སུ་ནམ་མཁའ་ ལས། །མཆོད་པ་བྱས་ནས་བསྔགས་བརྗོད་ཅིང་། །རང་གི་ཞིང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་ དང་། འབྲས་བུ་སྨིན་བྱེད་སྔགས་པའི་ཡིད་ལས་ཡང་དག་འབྱུང་བ་ཡི། །དངོས་གྲུབ་རྒྱ་ཆེན་ ཐོབ་ནས་གང་གཱའི་ཇི་སྙེད་དཔག་མེད་ཀྱི། །འཁོར་གྱིས་བསྐོར་ནས་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀུན་ ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བགྲོད། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། ། ༈ བཤད་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་བྱ་བ། གསུམ་པ་བཤད་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་བྱ་བ་ལ། ལམ་བསྒྲུབ་པར་གདམས་པ། དགེ་བ་བསྔོ་བ། གང་གིས་དོན་དུ་མཛད་པ་སྟེ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བདུན་དང་ལྡན་པ་འདི་བཞིན་དུ། འཇིག་རྟེན་ དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དབང་དང་། བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཡང་དེ་ཁོ་ ན་ཉིད་བདུན་པ་འདི་འབད་དེ་སྒོམ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དགེ་བ་འདི་དང་གཞན་ཡང་ ལེགས་བྱས་ཀྱི། །དཔག་ཏུ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ བྲལ་ན་ཅི་མ་རུང་། ནམ་ཞིག་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དང་འགྱུར་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ སྤངས་པ་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི། དཔལ་ལྡན་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་རྩ་བཤད་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམས་སུ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་ པའི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པར་བསལ་བ་གྲུབ་ཆེན་ཛ་ལན་དྷ་རའི་རྡོ་རྗེའི་གླུར་བླངས་པའི་དོན་ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བདུན་གྱི་འགྲེལ་པ་མན་ངག་གི་གནས་འདི་འབད་པ་སྟེ་བསྒྲིམས་ཏེ་དོན་གྱི་ 10-377 གནས་ལ་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བར་བྱས་པའོ། །སུ་ཞིག་གི་དོན་དུ་མཛད་པ་ནི་སྒྲོལ་བའི་ མགོན་པོ་བདག་གིས་གསོལ་བ་བཏབ་པར་གྱུར་པ་ལས་སོ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བདུན་ གྱི་འགྲེལ་བ་ཤར་ཕྱོགས་ཀམྤ་ལ་དང་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པ་སངས་རྒྱས་སྦས་པའི་ཞལ་སྔ་ ནས་མཛད་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་བདག་གིས་སྦྱར་བའོ། །གཞུང་འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ གུ་རུ་ལྷོ་ཕྱོགས་པ་དེ་ཉིད་དང་། ཀུན་དགའ་སྙིང་པོ་བདག་གིས་བཤད་པ་ཞིབ་མོ་དང་མན་ ངག་རྣམས་ནོད་ནས་གཡར་ཁྲལ་དུ་བསྒྱུར་བའོ།

我來為您直譯這段藏文： 如是所說。大地震動、降伏諸魔、現起光明、諸天等作供養，複次宣說成就一切輪迴涅槃圓滿。 第二，一切諸佛菩薩於三時作供養。如是《文殊口授》云："諸佛及諸菩薩，持明天女忿怒等，以花等諸供養具，一日初明時分中，次於日中時分時，黃昏時分從空中，作供后贊而宣說，各自返回本剎土。"又如："從真實生起成熟果報咒師意，獲得廣大悉地後由如恒河沙無量，眷屬圍繞遍遊行一切世界諸剎土。" 完滿宣說之事 第三、完滿宣說之事分三：勸修道、迴向功德、為誰所作。 初者，如是具七種真實之佛智，世間與出世間之灌頂、生起次第與圓滿次第亦當精勤修習此七種真實。 其二，愿此善及其他善行，無量眾生悉皆遠離二障一切過失豈不善哉！愿某時具足一切功德，圓滿諸佛斷證一切功德自性！ 其三，于吉祥勝樂根本續與釋續中極為廣大宣說，大成就者札蘭達拉金剛歌之義，七真實釋論竅訣處此等處精勤努力，令義理處遠離一切垢染。為誰所作者，乃因救度怙主我作祈請故。此乃七真實釋論，東方岡波拉與無二佛密尊前所作。此乃我所造。此論乃從大金剛阿阇黎上師南方古魯尊及功德心藏我所獲得細緻講解與口訣后譯出。

།གཞུང་འདི་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྙེ་ མ་གཉིས་ལེགས་པར་སྦྱར་བ་ལས་རྒྱུད་སྡེ་མཐའ་དག་ལ་ངེས་པ་མཆོག་{གཏེར་[སྟེར་]བར་ འགྱུར་རོ། ། འདིར་སྨྲས་པ། འདྲེན་པ་ཀུན་གྱི་བགྲོད་ཅིག་ལམ་བཟང་པོ། །ཕྱོགས་རེ་མ་ཡིན་ཟུང་ འཇུག་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། འདིར་གསལ་བྱས་ཀྱི་བློ་ལྡན་དེང་ལོང་ལ། །ངེས་དོན་འདོད་པ་ འཇོ་བ་ལྷུར་བྱོས་ཤིག །ཅེས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བདུན་གྱི་འགྲེལ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་རིན་ ཆེན་སྙེ་མ་ཞེས་བྱ་བ་བཞེད་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྣམས་གསལ་བར་བྱས་ཞིང་ས་བཅད་དང་ མཐའ་གཅོད་ཅི་རིགས་པས་ཀྱང་བརྒྱན་ཏེ། མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་དང་འགལ་བའི་རང་ བཟོ་འབད་པས་སྤངས་ནས། མན་ངག་འཁྲུལ་མེད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་ཁམས་པ་ཏཱ་ར་ ནཱ་ཐས་རང་ལོ་ཉེར་བཞིར་ཉེ་བ་ན་རྣམ་འཕྱང་གི་ལོ་དབོའི་ཟླ་བའི་ཉེར་ལྔ་ལ་ནགས་རྒྱལ་ གྱི་དབེན་གནས་ཇོ་མོ་ནང་དུ་སྦྱར་བའི་ཡི་གེ་པ་ནི་གྲགས་པ་བཟང་པོའོ།

我來為您直譯這段藏文： 此論與《解脫稻穗》二者善加結合，當能對一切續部生起最勝定解。 於此所言：諸導師共同趨入之善妙道路，非僅片面而是雙運壇城，於此已作明示智者今當起，當勤修習所求勝義之甘露。此《七真實釋論廣釋·寶稻穗》，明顯闡述不共之諸意趣，並以科判和抉擇等適當莊嚴，努力斷除違背經續教法之自造，如實依照無誤口訣，由塔拉那他於己年近二十四歲時，乙酉年二月二十五日，于森林之王寂處覺母內造論。書記為扎巴桑波。

།སྤར་ཡིག་ཀུན་ དགའ་ལེགས་པས་བྲིས། །འདི་ཡི་དགེ་བས་ཀུན་ཏུ་བདག བླ་མ་མཆོག་གི་བྲིན་འབྱེད་ཅིང་། ། འགྲོ་བའི་མགོན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། །དོན་གཉིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་གྱུར་ཅིག །ཤུབྷམ་སྟུས་ སརྦ་ཛག་ཏཱཾ།

我來為您直譯這段藏文： 木刻字由貢嘎勒巴書寫。以此功德愿我於一切時，開啟殊勝上師加持，成為眾生怙主，二利圓滿具足。 咒語：（ཤུབྷམ་སྟུས་སརྦ་ཛག་ཏཱཾ།，शुभमस्तु सर्वजगतां，śubhamastu sarvajagataṃ，愿一切世間吉祥）