taranatha1001_大成就者札蘭達拉的道歌註釋秘密藏

多羅那他大師教言集JT175གྲུབ་ཆེན་ཛཱ་ལནྡྷ་རའི་དོ་ཧའི་འགྲེལ་པ་གསང་བའི་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས། 10-8 ༄༅། །གྲུབ་ཆེན་ཛཱ་ལནྡྷ་རའི་དོ་ཧའི་འགྲེལ་པ་གསང་བའི་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས། ༄། །སྤྱི་དོན། ༄༅། །གྲུབ་ཆེན་ཛཱ་ལནྡྷ་རའི་དོ་ཧའི་འགྲེལ་པ་གསང་བའི་ མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས། ༄༅། །ན་མོ་བཛྲ་ཨཱ་ཙརྱ་མཎྜ་ལ་ཨ་དྷི་པ་ཏ་ཡེ། གྲུབ་ཆེན་ཛཱ་ལནྡྷ་རའི་དོ་ཧའི་འགྲེལ་ བ་གསང་བའི་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ། བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དཔལ་ལྡན་བླ་ མེད་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་དངོས། །མ་ལུས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་མཛད། །མཐའ་ ཡས་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་སྐྱབས་གཅིག་པོ། །དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་མཆོག་ལ་འདུད། །བདེ་ ཆེན་མཚར་སྡུག་ལང་ཚོ་རྒྱས་པའི་སྐུ་ནི་མཚན་དཔེའི་རྒྱན་གྱིས་སྤྲས། །ཡན་ལག་དྲུག་ཅུའི་གླུ་ དབྱངས་རྔ་ཟླུམ་སྒྲས་བོས་སྲིད་གསུམ་ཀུན་གྱིས་བཏུད། །སྒྱུ་འཕྲུལ་རོལ་པ་བརྒྱ་ཡིས་ཞི་བའི་ དཀྱིལ་འཁོར་ངོ་མཚར་སྟོན་མཁས་པ། །ཟུང་འཇུག་ཟློས་གར་རྩེན་པའི་ཁྱབ་བདག་བདག་ གི་སྙིང་ལ་འཇུག་གྱུར་ཅིག །ཟབ་མོའི་མཐར་ཐུག་ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ། །སེམས་དཔའ་ཀུན་ གྱིས་སེམས་པར་བྱ་བའི་དོན། །ཟུང་འཇུག་ལས་ཀྱང་ཟུང་གི་ཆོས་སྟོན་པ། །བླ་མེད་ཐེག་པ་ བླ་མའི་སྙིང་པོ་མཆོག །གྲུབ་པ་ཀུན་གྱི་གཙུག་གི་བསྟེན་གྱུར་པ། །གྲུབ་མཆོག་གསུང་ནི་ལུང་ དང་རིགས་པ་ཡིས། །གྲུབ་གྱུར་འདི་ནི་མཆོག་ཏུ་རྟོན་པའི་གནས། །གྲུབ་བརྙེས་གཞུང་འདི་ བདག་གིས་རབ་བཤད་བྱ། །ངེས་པའི་དོན་ནི་ཚིག་གི་ཡུལ་མིན་ཡང་། །ཡང་དག་འདོམས་ མཛད་རྣམས་ཀྱི་གསུང་པའི་དོན། །དོན་མཆོག་རྣམས་ལ་ཅུང་ཟད་ངེས་པ་རྙེད། །རྙེད་བཞིན་ ཕན་པའི་སེམས་ཀྱིས་དེང་འདིར་བྲིས། །མན་ངག་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། །རྒྱུད་སྡེར་རིང་དུ་ མ་སྦྱངས་པ། །གཞུང་གཞན་དག་གི་རྒྱས་བཀབ་ནས། །རང་བཟོར་འཆད་ཅིང་བདག་ཉིད་ སྒྲོག །མན་ངག་ཇི་བཞིན་ལེགས་རྟོགས་པས། །མདོ་རྒྱུད་ཀུན་ལ་ངེས་སྟེར་ཞིང་། །རྟོག་གེས་ 10-9 མ་བསླད་རིགས་ཚུལ་ལ། །ལེགས་པར་ཞུགས་འདི་ཡ་མཚན་ནོ། །དེ་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་ མ་ལུས་པ་ངེས་པར་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཅིང་། དམ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རབ་ དང་ཕུལ་དང་གཙོ་བོ་དང་མཆོག་དང་གྱ་ནོམ་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་ལམ་རྣམས་ ཡིན་ལ། ལམ་དེའི་སྙིང་པོ་ནི་བདེ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གཞུང་འདིས་ཤིན་དུ་གསལ་བར་མཛད་དོ། །དེ་ལ་འདི་མཛད་པ་པོ་ནི། གྲུབ་པ་བརྙེས་ པ་དུ་མས་ཞབས་ལ་བཏུད་པའི་གྲུབ་ཆེན་ཛཱ་ལནྡྷ་རི་པ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文。這是多羅那他大師教言集中的一部分，標題為《大成就者札蘭達拉朵哈註釋·秘密藏》： 禮敬金剛阿阇黎壇城主尊！ 《大成就者札蘭達拉朵哈註釋·秘密藏》 頂禮諸位至尊上師！ 光明無上大智慧之體， 現證一切諸法無餘盡， 無邊眾生唯一之依怙， 吾向至尊金剛師頂禮。 大樂莊嚴青春盛華身，相好莊嚴為飾嚴， 六十梵音圓鼓聲，三界眾生皆敬禮。 百種幻化遊戲中，善顯寂靜壇城妙， 雙運舞劇自在主，愿入吾心深處中。 甚深究竟深廣大， 一切菩薩思維義， 雙運更顯雙運法， 無上乘中師心要。 諸成就者頂上依， 成就勝者所說言， 以理教證成此義， 此為究竟所依處， 我今當善作解說。 了義雖非言詞境， 然依善導師言義， 于勝義中稍得定， 今以利心寫此文。 未得口訣教授者， 于續部中未久修， 以他論典作遮掩， 自造解說自宣揚。 如實通達口訣者， 于經續中生定解， 不為尋思所染污， 善入理道真稀有。 於此，一切利樂皆必定依止於正法，而一切正法中最殊勝、最超絕、最主要、最殊勝、最妙者，即是無上瑜伽道。此道之精髓即是樂空不二之俱生智慧，此論即是對此作了極為清晰的闡述。此論作者乃是為諸多成就者所頂禮的大成就者札蘭達日巴。 （註：在這段文字中出現的咒語"ན་མོ་བཛྲ་ཨཱ་ཙརྱ་མཎྜ་ལ་ཨ་དྷི་པ་ཏ་ཡེ"的四種形式如下： 藏文：ན་མོ་བཛྲ་ཨཱ་ཙརྱ་མཎྜ་ལ་ཨ་དྷི་པ་ཏ་ཡེ 梵文天城體：नमो वज्र आचार्य मण्डल अधिपतये 梵文羅馬擬音：namo vajra ācārya maṇḍala adhipataye 漢譯字面意思：禮敬金剛阿阇黎壇城主尊）

།འདི་འཆད་པ་ལ་སྤྱི་དོན་ དང་གཞུང་དོན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འདི་ཉིད་ཀྱི་བླ་མ་བརྒྱུད་པ་རྣམས་ཀྱིས། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་ གསུང་ལས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ནི་འདི་ལྟར། དང་པོར་རིགས་ ལ་གནས་པའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། མོས་པས་བླ་མ་བསྟེན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་གདམ་ངག་མནོས་སྟེ་ལམ་སྒོམས་པས། འབྲས་བུ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། རིགས་དང་མོས་པ་དང་། བླ་མ་བསྟེན་པ་དང་། གདམ་ངག་ནོད་པ་དང་། སྒོམ་བྱ་ལམ་དང་། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྟེ་དྲུག་ལས། དང་པོ་རིགས་ལ། རིགས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་། རིགས་ཐ་དད་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རིགས་ ངེས་པ་དང་། མ་ངེས་པ་དང་། མཆོག་དང་དམན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། སེམས་ཀྱི་ རྒྱུན་ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་རླུང་སེམས་ཙམ་གྱི་སྣང་བའི་ ཡིད་ལུས་དང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། ཁམས་རྣམས་དང་ནི་མོས་པ་དང་། །སྒྲུབ་པ་ཐ་དད་དབྱེ་བ་ དང་། །འབྲས་བུ་ཐ་དད་དམིགས་པའི་ཕྱིར། །རིགས་ཡོད་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བརྗོད། །ཅེས་ གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་པས། འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཐེག་པའི་རིགས་གཉིས་ 10-10 སུ་དབྱེ་བར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་ནི། ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་རིགས་ཀྱི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རིགས་ངེས་པ་ནི། ཁྱད་པར་བཞི་དང་ལྡན་པ་སྟེ། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་ སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ངོ་བོ་ཁྱད་པར་དབང་སྐུར་བ་སོགས་དགེ་བས་གསོས་བཏབ་པའི་བདེ་ བར་གཤེགས་པའི་ཁམས་འཕེལ་བའི་ཆ། ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལམ་ལ་འདུན་ཅིང་རྩོལ་བ། རྣམ་པའམ་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ལ་ཆེས་མྱུར་བར་ འགོད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན་ལ། གཞན་རྣམས་ནི་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། ། ལྔ་པ་ནི་ཁྱད་པར་བཞི་ལས། དང་པོའི་སྐབས་སུ་བདེ་ཆེན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཐེག་པར་ ཞེས་དང་། གསུམ་པའི་སྐབས། ཟུང་འཇུག་གི་ལམ་ལ་འདུན་ཅིང་ཞེས་འདོན་པ་སྤོས་པས་ རུང་ངོ་། །དྲུག་པ་ལ་ནི། སྔར་གྱི་ཁྱད་པར་བཞི་ལྡན་ཙམ་པོ་སྟེ། མཆོག་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ དང་། ཁྱད་པར་བཞིར་མ་ཚང་བ་གཅིག་ལྡན་ལ་སོགས་པའོ། ། གཉིས་པ་མོས་པ་ལ། མོས་པ་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེན་པོ་དང་། རབ་དང་། མཆོག་ རབ་དང་། བླ་ན་མེད་པ་སྟེ་དྲུག་ལས། དང་པོ་འཇིག་རྟེན་པའི་དགེ་བ་དང་། ཐེག་པ་དམན་ པ་གཉིས་ལ་འདུན་པའི་ལས་ཅན་ཏེ། ལས་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་དང་ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་ ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ལས་བྱུང་བ། སྙིང་སྟོབས་དང་ཤེས་རབ་དམན་པའི་གྲོགས་དང་ལྡན་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文。這是對本論的解釋，分為總義和文義兩部分： 第一、總義： 根據此論上師傳承諸位一代代相傳的教言中所說的證悟次第如下：首先，住于種性者生起對法的信解，由信解而依止上師，從上師處獲得教授后修習道路，由此獲得果位——身智雙運。 因此，應當如是：種性、信解、依止上師、獲得教授、所修之道、身智雙運等六者。 其中第一、種性分為：種性之本質、種性差別、金剛乘確定種性、不定種性、殊勝與低劣等。 其中第一，即是心相續阿賴耶智慧與諸識聚俱行的風心顯現意身之雙運。 第二，如所說："由界及信解，修持諸差別，觀見果差異，決定說有種。"如是所說，此中大乘分為因乘與果乘二種性。 第三與第四，是對正受種性的分類。其中確定種性具足四種殊勝：因之殊勝——曾於密乘發願；體性殊勝——經灌頂等善行增長如來藏之分；事業殊勝——于道生起志欲精進；相或執持殊勝——與發心相應，欲令一切眾生最速成佛。其餘諸者為不定種性。 第五，於四種殊勝中，第一處可改為"大樂俱生乘"，第三處可改為"志求雙運道"。 第六，僅具前述四種殊勝者為非殊勝，以及四種殊勝不全僅具一種等者。 第二、信解分六：小信解、中信解、大信解、勝解、最勝解、無上解。 其中第一，即是具有志求世間善法與小乘二者之事業，從信解業果及解脫功德而生，具足劣等勇氣與智慧之助伴。

། གཉིས་པ་ནི་འགྲོ་བ་སྒྲོལ་བར་འདོད་པ་དང་། ཐེག་པ་མཆོག་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ལས་བྱུང་བ། རང་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། གཞན་དོན་གྱི་སྙིང་སྟོབས་འབྲིང་གི་ གྲོགས་ཅན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་དད་པའོ། ། གསུམ་པ་ནི། གཞན་རྣམས་དེ་ཉིད་དང་འདྲ་བ་ལས། རིག་པ་འཛིན་པའི་ཐེག་པའི་ཡོན་ ཏན་མཐོང་ནས། དེར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་རྒྱུས་འགྲོ་བ་རྣམས་མྱུར་དུ་སྒྲོལ་བའི་འདུན་པས་ 10-11 སད་པ་ཞེས་རྒྱུའི་སྐབས་སུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། བཞི་པ་ནི། ཕལ་ཆེར་དེ་ཉིད་དང་འདྲ་བ་ལས། དུས་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བ་ཞེས་དང་། སྡུག་ བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་འཕྲལ་དུ་འགོག་པར་འདུན་ལས་བྱུང་བ། དག་པའི་གསལ་སྣང་དང་ འབྲེལ་བ་ཞེས་ལྷག་པོར་སྦྱར་རོ། ། ལྔ་པ་ནི། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྡོམ་པ་དང་འབྲེལ་བ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལ་འཕྲལ་དུ་འདུན་པ་ མཚན་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང་བདེ་ཆེན་གྱི་དགའ་བའི་གྲོགས་ཅན་ནོ། ། དྲུག་པ་བླ་ན་མེད་པའི་དད་པ་ནི། རང་ལམ་དང་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་འབྲས་བུ་མངོན་ཏུ་གྱུར་ པའི་ཡིད་ཆེས་སྒོམ་བྱུང་དང་། སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལས་དངོས་སུ་གདམ་ངག་ནོད་པའི་ཐོས་ པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན། མཚན་མེད་སྤྲོས་བྲལ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ འགྲོ་བ་ཀུན་སྟོང་བ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ལམ་དང་བཅས་པ་ལ་མོས་ཤིང་འདུན་པའོ། ། གསུམ་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་བླ་མ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་རྐྱེན་གྱི་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན། རྒྱུའི་བླ་མ་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་བླ་མ་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་གསུམ། དེ་གསུམ་ག་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། བསྟེན་ཚུལ་གསུམ་གསུམ་དུ་དབྱེའོ། །དང་པོའི་ངོ་བོ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་ ལ་སློབ་མ་འགོད་པར་མཛད་པའོ། །དབྱེ་བ་ནི། ལས་དང་པོའི་སྐབས་རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་ བླ་མ་དང་། བརྟན་པ་ཅུང་ཟད་ཐོབ་ནས་འདོད་པའི་ལྷའི་རྣམ་པ་རང་སེམས་གྱི་སྣང་བ་དང་། བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་གནས་གསུམ་གྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་། བརྟན་པ་ཆེར་ཐོབ་ ནས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དངོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན་ལ། དེའི་དང་པོ་ལ། དམ་ཚིག་ བཟླས་པ་སྦྱིན་པ་དང་། །འཆད་བྱེད་མན་ངག་སྟོན་པ་དང་། །དབང་བསྐུར་བ་དང་ལས་བྱེད་ པ། །ཞེས་པ་ལྟར་དྲུག་གོ །དེ་དག་ཀྱང་རྒྱས་པར་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་སྐྱོན་སྤང་ཤིང་ཡོན་ ཏན་དང་ལྡན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བསྟེན་ཚུལ་ནི་རྒྱས་པར་གཞན་དུ་གོ་བར་བྱ་བས་འདིར་ 10-12 མ་བཀོད་དོ། ། གཉིས་པའི་ངོ་བོ་ནི། གོང་མའི་ཡེ་ཤེས་གསལ་བར་མཚོན་པའི་མཐུ་ཅན་ནོ།

我將為您翻譯這段藏文： 第二是欲度化眾生，從信解殊勝乘而生，具足了知自他平等的智慧與利他中等勇氣為伴，對無上菩提具信心。 第三與前者相似，僅在因的部分增加：見到持明乘功德后，由發願彼乘之因，以欲速度化眾生之志願而覺醒。 第四與前者大致相似，增加："極其迅速"以及"由欲立即滅除苦與集而生，與清凈明相相應"等內容。 第五是與大樂律儀相應，立即志求無上菩提，具足無相智慧與大樂喜悅為伴。 第六無上信心是：由現證自道及資糧加行果位而生之修所成信解，以及從多佛處親受教授之聞所成智慧為因，以現證無相離戲之智慧令一切眾生趣入空性及道而生起信解志欲。 第三、攝受上師有三種：緣上師金剛阿阇黎、因上師道智、助伴上師三印。此三者各分本質、分類、依止方式三種。 第一之本質是：令弟子趣入金剛乘之道。分類為：最初階段具瑜伽的上師；獲得少許穩固后，是自心顯現為所欲本尊之相；獲得穩固后，是三處空行變化身；獲得大穩固后，是真實變化身與圓滿報身。其中第一種又分六：授誓言、授唸誦、佈施、講解、傳授教授、灌頂及作業。這些都應當如續部所說詳細了知應斷除過失及具足功德。依止方式在他處詳說，此處不錄。 第二之本質是：具有顯示上位智慧之力。

དབྱེ་བ་ ནི། དང་པོའི་བླ་མ་ཞེས་པ་བསྐྱེད་རིམ་ཤིན་ཏུ་མཐར་ཐུག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ པའི་བླ་མ་ཞེས་པ་རྫོགས་རིམ་དངོས་གཞིའི་ཞུ་བདེ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དང་། བདེ་ཆེན་གྱི་ བླ་མ་ཞེས་པ་ཕྱག་ཆེན་ལས་ཐོབ་པའི་ཞུ་བདེ་མཐོང་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེའི་སྔ་ལོགས་ སུ་འབྱུང་བ་དེའོ། །ངེས་པར་འབྱིན་པའི་བླ་མ་ཞེས་པ། ས་འོག་མ་ནས་གོང་མར་འཕར་བའི་ དུས་ཀྱི་འོག་སའི་ཡེ་ཤེས་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་ནོ། །བསྟེན་ཚུལ་ནི། ལམ་དེ་ཉིད་དང་རྒྱུ་ ཚོགས་ཀྱི་རིགས་མཐུན་རྣམས་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པའི་ངོ་བོ་ནི། ཞུ་བདེའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུའོ། །དབྱེ་བ་ནི། ལམ་དང་ཡེ་ ཤེས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོའོ།། ཡེ་ཤེས་ལ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། བརྟགས་པའི་རིག་མའོ། ། ཕྱག་ཆེན་ལ། རྣམ་བཅས་དང་རྣམ་མེད་གཉིས་སོ། །དངོས་བཏགས་མ་ཕྱེ་བར་དེ་ཀུན་ལ་ དང་པོར་བདེ་བ་སྦྱིན་པ་དབང་གི་དུས་དང་སྨིན་བྱེད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བསྐྱེད་རིམ་པའི་སྐབས་དང་། ཞུ་བདེ་འབྲས་བུར་བྱེད་པ་རྫོགས་རིམ་དངོས་གཞི་མ་ཐོབ་བར་དང་། རང་བཞིན་གྱི་བདེ་ བ་འབྲས་བུར་བྱེད་པ་རྫོགས་རིམ་དངོས་གཞི་ཐོབ་པའི་སོ་སྐྱེའི་ལམ་དང་། སྤྲོས་བྲལ་རྣམ་ པའི་ཕྱག་རྒྱ་འཕགས་པའི་ལམ་དུ་འབྱུང་བ་རྣམས་སོ། །ཇི་ལྟར་བསྟེན་པའི་ཚུལ་ནི། དེ་སྐད་ དུ། ཕྱག་རྒྱ་སྒོམ་པའི་དོན་དུ་གསུངས་ཏེ་ཉིན་མཚན་དུས་སུ་ཆགས་པ་ཟད་པའི་དོན་དུ་མིན་ པ་ཉིད། ཅེས་པ་ལྟར་འཛག་མེད་ཀྱི་བདེ་བའི་དོན་དུ་འདོད་ཆགས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་བསྲེ་ཞིང་ སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། ། བཞི་པ་གདམ་ངག་ལ། དབང་བསྐུར་བ་ལ་གདམས་པ། དམ་ཚིག་ལ་གདམས་པ། བརྟུལ་ཞུགས་ལ་གདམས་པ། གཡོ་མེད་ལ་གདམས་པ། ཟུང་འཇུག་ལ་གདམས་པ། ཉེ་རྒྱུ་ 10-13 ལ་གདམས་པ། ལྟོས་མེད་ལ་གདམས་པ། རང་ཉིད་ལ་གདམས་པ། འབྲས་བུ་ལ་གདམས་ པ། ཆ་རྐྱེན་ལ་གདམས་པ་སྟེ་བཅུ་ལས། དང་པོ་ནི། དབང་བསྐུར་བ། འཁོར་གསུམ་མི་ དམིགས་པར་སློབ་དཔོན་གྱིས་གདམས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་དམ་ཚིག་ ཐམས་ཅད་ལ། འཁོར་གསུམ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དམིགས་པ་མེད་ པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་མཚན་ བཅས་དང་མཚན་མེད་གང་ལ་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆེར་འཛིན་མི་བྱེད་པར་ གདམས་པའོ། །བཞི་པ་ནི་སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་དམིགས་གཏད་ཞིག་པའི་སྟོང་ཉིད་ རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་བདེ་ཆེན་ལྷ་སྐུར་འདྲེས་པས་སྤྱོད་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ ལ། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་དམིགས་ནས་སྒོམ་ཞིང་། སྟོང་པ་ལ་བདེ་བས་ དམིགས་པ་དང་། གཉིས་ཀ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ནའང་མཚན་མ་མེད་པར་སྒོམ་པར་བྱའོ།

我將為您翻譯這段藏文： 分類是：所謂"初上師"即生起次第究竟智慧；所謂"俱生上師"即圓滿次第正行融樂第一剎那；所謂"大樂上師"即從大手印獲得的融樂見道每一剎那之前所生者。所謂"出離上師"即從下地升至上地時下地的具七支分智慧。依止方式是：修習彼道及因資糧類同者。 第三之本質是：融樂不共之因。分類是：道印、智印及大手印。智印分為誓句印和觀想明妃。大手印分為有相和無相二者。若不分實觀，則彼等皆有：初時賜樂之灌頂時及生起次第階段之成熟印；以融樂為果之未得圓滿次第正行之前；以自性樂為果之已得圓滿次第正行凡夫道；以及離戲相印之聖者道。依止方式如說："為修印故說，非為晝夜時損減貪慾"，即為不漏之樂而修習空性與貪慾相合。 第四教授有十：灌頂教授、誓句教授、律儀教授、不動教授、雙運教授、近因教授、無依教授、自性教授、果位教授、助緣教授。 第一是：上師以三輪無緣而授予灌頂之教授。第二是：於一切遮止與成就誓句，以三輪無自性智慧無所緣方式趣入。第三是：于身語意三律儀有相無相任何所緣，皆以無所緣方式不作執著之教授。第四是：於三門諸行，以破除所緣執著之空性智慧與大樂本尊身相融而行。第五是：于大樂緣取離戲空性相而修，于空性以樂緣取，於二者雙運時亦應無相而修。

། དྲུག་པ་ནི། རང་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། བདེ་བ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་བཞི་ཀའང་མཉམ་ པ་ཉིད་དུ་སྤྱོད་པའོ། །བདུན་པ་ནི། སྒོ་གསུམ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལ། རེ་དོགས་ ཀྱི་རྩིས་གང་བ་མེད་པ་དང་། རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། མ་ཆགས་བཞིན་དུ་ཆོ་གའི་སྦྱོར་བ་ དང་བཅས་པ་དམིགས་པ་མེད་པར་སྤྱོད་པའོ། །བརྒྱད་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་ རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ལ་བརྩོན་པ་དང་། གཞིའི་བྱ་བ་དང་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་ཉིད་མཚོན་པར་བྱེད་པའོ། །དགུ་པ་ནི། ཐོབ་བྱ་ དང་ཐོབ་བྱེད་བྱང་ཆུབ་མི་དམིགས་བཞིན་དུ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་ཚུལ་སྒོམ་པ་སྟེ་འབྲས་བུ་ རང་བཞིན་མེད་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ལ་མི་དམིགས་པའི་ ཚུལ་གྱི་འདུན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། ། བཅུ་པ་ནི། མངོན་པར་ཤེས་པ་སོགས་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཆ་རྐྱེན་རྣམས་དང་བདུད་ 10-14 དང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་བར་ཆད་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་བཞིན་ དུ་རང་གཞན་གྱི་དོན་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་སྒོམ་བྱ་ལམ་ལ། ལས་ཀྱི་གཞི་དང་། རྐྱང་པ་ སྒོམ་པ་དང་། བསྡུས་སྒོམ་དང་། བསྡུས་སྒོམ་རབ་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་སོ། །དང་པོ་ནི། ལམ་ གང་དང་གང་ལ་ཇི་སྲིད་སེམས་བརྟན་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་ནན་ཏན་དུ་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། བསྐྱེད་རིམ་དང་། རྫོགས་རིམ་གྱི་རིམ་པ་སོ་སོར་ཡང་སྔར་གང་གོམས་པ་དེ་ ཉིད་བརྟན་པའི་ཕྱིར་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི། རིམ་པ་གཉིས་དང་། རྫོགས་རིམ་གྱིའང་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་སེམས་གྱི་ རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཕན་ཚུན་རྒྱས་གདབ་ཅིང་ཕྱོགས་ གཅིག་ཏུ་སྒོམ་པ་རྩོལ་བས་འཇུག་པའི་བར་དུ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། རྩོལ་མེད་དུ་འཇུག་ཅིང་ རྣམ་རྟོག་ཤིན་ཏུ་ནུབ་པས་རྒྱས་གདབ་མེད་པར་རྫོགས་རིམ་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་ཁོ་ནར་ སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་བཅུ་བཞི་དང་། རྡོ་རྗེ་གསུམ་དང་། ཡན་ལག་ དྲུག་དང་ཁ་སྦྱོར་བདུན་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བ་བཞི་ལ་སོགས་པའོ། །དྲུག་པ་ལ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ གཉིས་ལས། སྐུ་ལ་གཞི་དུས་དང་། བསྐྱེད་རིམ་པའི་སྐབས་དང་། རྫོགས་རིམ་དངོས་མ་ཐོབ་ པ་དང་། ཐོབ་པ་དང་། འཕགས་པའི་ལམ་དང་། མཐར་ཐུག་གི་སྐབས་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ རེ་རེ་ལ་ཡང་། སྐུ་བཞི་དང་། རྡོ་རྗེ་བཞི་དང་། སྐུ་བཅུ་དྲུག་རྣམས་སུ་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། གཞི་ ལ་ཇི་ལྟར་གནས་པ། ལམ་སྔ་མ་སྔ་མས་སྨིན་ཅིང་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྒོམ་པས་ཇེ་བཟང་དུ་སོང་སྟེ་ འབྲས་བུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།

我來為您完整翻譯這段藏文： 第六是：自身、手印、大樂、灌頂四者皆平等而行。第七是：於三門一切受用，無有希懼之想，且無自性，不貪著而具儀軌瑜伽，以無所緣方式而行。第八是：於一切相皆不緣自性，世俗中為利眾生而精進菩提，以基礎事業和一切道彰顯自性。第九是：雖不緣所得能得菩提而欲獲得之方式而修，即于果雖無自性而具一切自性功德，以無所緣方式生起意樂。 第十是：于神通等成辦他利諸助緣及魔障煩惱等一切障礙，雖知無自性而行自他二利。第五所修之道有：業基、單修、攝修、殊勝攝修等。第一是：于任何道直至心未穩固之間精進修習。第二是：于生起次第與圓滿次第各自次第中，為令先前所熟習者更加穩固而修。 第三是：二次第及圓滿次第之脈風明點心瑜伽等，以具七支分相互印持併合一修習，直至有功用行。第四是：無功用而入，由極寂滅分別而無印持，唯顯現為具七支分之圓滿次第。此中道之本質即十四真如、三金剛、六支與七契合、四所為等。第六中身與智慧二者，其中身有基位時、生起次第階段、未得圓滿次第正行、已得、聖道及究竟階段等。彼等各各又分為四身、四金剛、十六身等，即如基位中所住，由前前道成熟而修後後道漸趣善妙以至現前果位。

།ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བདུན་ཏེ། ཟབ་པ་དང་། རྒྱ་ཆེ་བ་ དང་། ཁྱབ་པ་དང་། རྟག་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ཟུང་འཇུག་སྟེ་བདུན་པོ་ དེ་དག་ལ་ཡན་ལག་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དེ་ཀུན་ལ་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་འཆང་བླ་ མའི་ཞལ་སྔ་ནས་། འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་དབང་། །བློ་ལྡན་བསྐྱེད་དང་རྫོགས་ 10-15 འབྱུང་བར། །སངས་རྒྱས་འདི་བཞིན་དེ་ཉིད་བདུན། །འབད་དེ་སྒོམ་པར་བྱའོ་ཀྱེ། །ཞེས་ བཀའ་སྩལ་ཏེ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཞིབ་པར་གཞན་དུ་གཏན་ལ་དབབ་ པར་བྱའོ། །གཞུང་བཟང་རྨད་བྱུང་བདུད་རྩའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེར། །བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་ལྷུན་ པོ་དང་། །རྣམ་དཔྱོད་ནོར་རྒྱས་བསྲུབ་ཐག་ལེགས་སྦྱར་བས། །མི་ཤེས་མུན་སེལ་བདུད་རྩིའི་ འོད་འདི་བྱུང་། །ཉི་ཟླའི་ལམ་ལས་གྱ་གྱུ་འགྲོ་མཁས་པ། །བཅུ་གཉིས་འཕོ་བའི་སྦྱིན་སྐྱེས་ དཔུང་གི་ཚོགས། །སྒྲ་གཅན་ཁྱིམ་དུ་མཐར་བྱེད་དགའ་སྟོན་བྱས། །གང་འདིར་སྲིད་གསུམ་ གཡུལ་ལས་རྒྱལ་འདི་མཚར། ། ༄། །གཞུང་གི་དོན་མདོར་བསྟན་པ། གཉིས་པ་གཞུང་གི་དོན་ནི། གཞུང་འདི་ཉིད་གླུའི་རྒྱུད་སོ་སོར་དོན་ཚན་རྣམས་ཁྲིགས་ སུ་མ་མཛད་པར་སྤེལ་མར་བཤད་ཅིང་། གླུའི་རྒྱུད་རེ་རེར་ཡང་ལམ་ཆ་ཚང་བ་རེ་སྟོན། དེ་ ཡང་དང་པོས་མདོར་བསྟན། ལྷག་མ་གསུམ་གྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་ཅེས་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ བཞེད་ཅིང་དང་པོས་ལམ་གྱི་རྐང་རྣམས་བསྟན། གཉིས་པས་མ་ཚང་བ་ཁ་སྐོང་། གསུམ་ པས་མན་ངག་གི་གནད་གཅེས་པ་རྣམས་སྟོན། བཞི་པས་དོགས་པ་གཅོད་པ་ཡིན་ཞེས་ཤར་ ཕྱོགས་པས་གསུང་ངོ་། །འོན་ཀྱང་འདི་ལྟར་བཤད་ན་ལེགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མདོར་བསྟན་ པ་དང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། རང་བཞིན་ རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད། དག་མ་དག་གི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་ ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། ཨ་རེ་ཧོ་ཞེས་ངོ་མཚར་བའི་ཚིག་སྟེ། གང་ལ་ ན་རི་རྒྱལ་ལྷུན་པོ་དང་། རྒྱ་མཚོ་གླིང་བཞི་ཉི་ཟླ་དང་བཅས་པའི་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་རང་ བཞིན་གྱི་དག་པ་ལའོ།

我來為您完整翻譯這段藏文： 智慧即七真如：深、廣、遍、常、樂、智慧身及雙運，此七者各具四十二支分，其一切之道次第，如金剛持上師親言："世間及出世間灌頂，智者生起圓滿生起，諸佛如是七真如，精進修習哉！"如是開示。身與智慧之安立當於他處詳細抉擇。 于殊勝善論甘露大海中，上師聖教須彌山，以慧德圓滿攪拌繩善配合，驅除無明暗甘露光明生。于日月道中善行曲折者，十二遷移施生軍眾，于羅睺宮中作終極歡宴，此中三界戰場勝利稀有哉。 第二、論義略示 第二論義者，此論于各歌續中未將諸科判排列次第而是交錯宣說，于每一歌續中皆顯示圓滿道。其中初者略示，餘三廣說，如上師親言所許，初者顯示道之根本，第二者補充不全，第三者顯示教授要訣，第四者斷除疑惑，如東方者所說。然如是解說為善，其中略說與廣說二者，初者即一偈頌：自性清凈本身，于凈不凈一切時位雖現種種相而無變異，即是顯示此義。"阿惹吙"者為驚歎語，何所驚歎？于須彌山王及四大洲大海日月等器情一切自性清凈。

ཇི་ལྟར་ན། ཡ་མཚན་དཔལ་ཏེ། བློ་གྲོས་དམན་པ་དག་གི་བློར་མི་ ཆུད་ཅིང་། འགལ་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་མི་འགལ་པ་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ ཡ་མཚན་ཅིང་། རང་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་དཔལ་ནི་གཞིའི་དུས་སུ། འཁོར་བའི་ཆོས་ 10-16 ཐམས་ཅད་དང་། ལམ་དུས་སུ་དག་ལམ་དག་གི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་། འབྲས་བུའི་དུས་ རྟེན་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་དང་གཞན་དུ་བསྒྱུར་ཡང་། ངོ་བོ་ཉོན་སྒྲིབ་དག་ཅིང་། ཤེས་སྒྲིབ་རྣམ་པར་དག་ལ། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མེད་ཅིང་གདོད་མ་ནས་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའི་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནའོ། །སུ་ཞིག་དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་ ཞེ་ན། ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་དེང་ནས་ཛཱ་ལནྡྷ་ར་པ་ང་ཡིས་ངོ་མཚར་ཤིན་དུ་ཆེ་བར་མཐོང་ཞེས་ སྦྱར་རོ། སྐབས་འདིར་སེམས་ཀྱི་སྟེང་གི་གཉིས་སྣང་སྲབས་པ་ལས་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ དང་། དག་པ་ལས་འབྲས་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་འགྲུབ་ཅིང་། སེམས་རང་བཞིན་གྱི་གཉིས་སྣང་ དུ་མ་སྐྱེས་ཤིང་། ངོ་བོ་ལ་སྔ་ཕྱིར་འགྱུར་བ་བསྟན་པ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་འོ། ། ༄། །ལམ་གྱི་སྤྱིའི་འགྲོས། གཉིས་པ་ལ། ལམ་གྱི་སྤྱིའི་འགྲོས་དང་དེ་དག་གི་མཐའ་ཞིབ་མོར་དཔྱད་པ་ལམ་སྒྲུབ་ པར་གདམས་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། བསྐྱེད་རིམ་བཤད་པ་དང་། རྫོགས་རིམ་བཤད་ པ། དང་པོ་ནི། ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་ཡེ་ ཤེས་ལ་དབང་བའི་སྐབས་ཀྱི་གསལ་སྣང་རབ་འབྱམས་མཆེད་པ་ཡང་། རྣམ་རྟོག་གི་རབ་ཏུ་ བཏགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ནི་བུད་མེད་དེ། ཕྱག་རྒྱའི་སྦྱོར་བ་ལས། ཧཱུཾ་ཡིག་ སོགས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ནོར་བུར་བཀག་པས། རྣམ་རྟོག་ཞི་བར་བྱེད་པས། གཉིད་དང་མཚུངས་ པའི་བདེ་བས་མྱོས་པ་སད་པའི་ཚེ། བདེ་བའི་སེམས་དེ། དབང་པོའི་གཞུ་དང་འདྲ་བའི་ལྷ་ སྐུར་ཤར་བས། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་གང་བ། སེམས་ལྷའི་གཟུགས་སུ་ཤར་བ་དེ་ཡང་། དངོས་ པོ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་རོ་ཅིག་ཏུ་སྒོམས་པའི་གསལ་སྣང་ངོ་། །འདི་དངོས་ རྟོག་མེད་ཡིན་ནའང་། ཉེ་བའི་རྒྱུ་རྟོག་པ་ཡིན་པས་རབ་བཏགས་ཞེས་གསུང་། གཉིས་པ་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་དང་བདེ་ཆེན་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་གཉིས་ ལས། དང་པོ་ལ། བསྐྱེད་རིམ་རྐྱང་པས་འགྲུབ་པ་བཀག ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་དང་ཉེར་ལེན་ 10-17 བསྟན། སྐུ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་གཏུམ་མོ་དང་། རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་ངེས་དོན་ནོ།

我來為您完整翻譯這段藏文： 何為妙者？即稀有殊勝，不為劣慧者所能領悟，雖現違contradictory而實不違，以不可思議方式稀有，成辦自他利益之殊勝者：于基位時一切輪迴法，于道位時一切凈道顯現，于果位時雖轉變為種種依正壇城，然體性煩惱障清凈，所知障遍凈，無暫時垢染且本離障礙之智慧身心性永不變易。何者何時？今從今日起，札蘭達日巴我見極其稀有，如是配釋。此處由心上二現微細故成就道之智慧身，由清凈故成就果之智慧身，心性未生二現，體性無前後變化可示，此乃究竟見也。 道之總軌 第二分道之總軌、詳細觀察彼等邊際及勸修道三者。初者分說生起次第及圓滿次第。初者即一偈：滴點瑜伽及細瑜伽于智慧自在時廣大明顯顯現亦是分別遍計之壇城，其體性即是女人，由印契瑜伽，以吽字等滴點阻於寶珠，令分別寂靜，以如睡眠等樂陶醉醒時，彼樂心現為如彩虹般之天身，遍滿一切顯現，心現為天之形相者亦是與通達無實之慧一味修習之明顯顯現。此雖是無實執，然因近因是分別故說為遍計。 第二分具因之智慧身及具因之大樂二者。初者破唯生起次第能成就，顯示智慧身之體性及生因，示現成就身之方便拙火及脈氣明點之了義。

།དང་པོ་ལ། ཟླ་ བ་དང་། ཡི་གེ་ས་བོན་དང་མཚོན་ཆ་སྟེ་ཕྱག་མཚན་རྣམས་ལས་བསྐྱེད་ཅིང་བྱུང་བའི་ཁ་དོག་ དང་དབྱིབས་སུ་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་ལྷའི་སྐུ་དེ་ཡིས་ནི། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ ཤེས་སྒྲུབས་ཀྱང་། བསྐྱེད་རིམ་རྐྱང་པ་དེས་བསྐལ་པ་མཐའ་ཡས་པར་འབད་ཀྱང་དེས་ཐོབ་ པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་རྟོག་གི་བཅོས་མའི་རང་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ནི་ཆོས་ཅན་བསྐལ་པར་ སྒོམས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་མི་ཐོབ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཉམས་པ་སྟེ་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ ལ་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་ན། འབྲས་བུ་ཡང་གཞན་ལ། རྒྱུ་ཡང་གཞན་དུ་རྩོལ་བའི་ཕྱིར། འབྲས་ས་ ལུ་པ་འདོད་པས། ཀོ་ཊ་པའི་སྙེ་མ་སྲུང་བའི་ངལ་བ་བཞིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི་རྒྱུ་དང་ངོ་བོ་གཉིས་ལས། ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་ནི། རླུང་སེམས་ཙམ་གྱི་རང་ལུས་ ཏེ། ལུས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་གཅིག་པས་ན། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་སྒྲུབ་ གཞི་སེམས་ཡིན་པའི་ཆ་ཁོ་ན་ནས་ནན་གྱི་འཇོག་པ་ཚེགས་ཆེ་ཞིང་དོན་ཆུང་བས་ལུས་ཀྱི་ཆ་ ནས་འཇོག་པ་ལེགས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རང་ལུས་དེ་ནི་ལྷ་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་དེ་ཧ་བྷ་བ་ཞེས་པའི་ སྒྲ་ལས་དྲངས་ན་ལུས་ལས་བྱུང་བ་དང་ལུས་འབྱུང་བ་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་པས། རགས་པའི་ ལུས་ལ་གནས་པ། ཁམས་ཕྲ་བ་ཐིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱི་མངོན་པར་གསལ་བར་འབྱུང་ བ་དང་། ལུས་སེམས་གྱི་འབྲེལ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་ལུས་གསར་པ་ལེན་པའི་ཉེར་ ལེན་དུ་འགྱུར་བའི་དོན་ནོ། །ཡང་གཅིག་དུ་ན། བཞིན་ལག་ཁ་དོག་རྣམ་པ་ནི། །སྐྱེས་པ་ཙམ་ གྱི་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་པ་ལྟར། རླུང་སེམས་ཀྱི་ལུས་ཞལ་ཕྱག་སོགས་ལྷ་སྐུའི་རིགས་སུ་ རང་བཞིན་གྱི་གནས་པའི་དོན་ཡང་ཡིན་ཞེས་གསུང་། དེའི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་འཆར་བའི་ཚུལ་ ནི། ཡུལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྣ་ཚོགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་འཆར་ཞིང་། རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པས་རྟག་པ་ཡིན་ལ་རྒྱུན་གྱི་རྟག་པའི་ཕྱིར། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལས་གྲུབ་པ་མ་ 10-18 ཡིན་ལ། ཡིད་རྣམ་རྟོག་གིས་བསྒོམས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་འདས་པ། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཀུན་ གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོ་ཀུན་རབ་དུ་བྲལ་ཡང་། དངོས་པོ་ལས་གཞན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་པ། ཇི་སྐད་དུ། གང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར། གཞི་དང་འབྲས་ བུའི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པར་འཆར་བའོ།

我來為您完整翻譯這段藏文： 第一，從月亮、種子字及武器即手印等所生起顯現的色相與形狀所觀想的天身，雖欲成就圓滿佛陀之智慧，然僅憑生起次第，即使經無量劫精進，亦不能獲得。分別心所造作本性之壇城是有法，縱使經劫修習亦不能獲得智慧身，因為為分別所損即障礙無分別智慧故。因為果在他處而因又在他處精進之故，如欲得稻米果實而守護秋葉穗之勞苦。 第二分因與體性二者。生因者，即風心之自身，因為身亦是心之顯現故。由於體性一故，智慧身之所依基為心，僅從此方面確立則費力而意義小，從身之方面確立則為善。如是自身即是天，此復若從"deha bhava"之聲引申，則通於從身所生及身所生二者，謂住于粗身，細界融入等緣之明顯顯現，以及身心關係習氣之顯現成為取新身之生因之義。又有說，如"面貌肢體色相諸，僅以生起之相住"，亦有風心之身面手等天身種類自性而住之義。其相如何顯現之理：於一切時處顯現為種種事物之相，無有間斷故為常，以相續常故，非由極微所成，超越意識分別所修，如是具足一切相之最勝空性，雖遠離一切世俗事物，然非異於事物，世俗即無自性之空，如所說："於何空性適宜者，于彼一切皆適宜"，顯現為基與果之種種法。

།དེ་ཉིད་དུས་ནམ་ཞིག་གི་ཚེ་མངོན་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན་ནམ་ ཞིག་ཀུན་ཏུ་གསལ་བ་སྟེ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་དུས་སུ་མངོན་དུ་བྱེད་ཅིང་། ཆ་ཤས་ནི་ས་ དང་པོའི་རྗེས་ཐོབ་དང་། རླུང་དྷུ་ཏིར་ཐིམ་པའི་ནུས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་སྐབས་ཞིག་ཏུ་སོ་སོ་ སྐྱེ་བོས་ཀྱང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མངོན་དུ་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་ཀུན་ཏུ་གསལ་བ་ཞེས་པ་ནི། བདེ་ སྟོང་གི་ཤེས་པས་སྣང་བ་ཀུན་སྒྱུ་མ་ལྟར་གསལ་བར་རྟོགས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གཏུམ་མོ་སྟེ། དེ་ཡང་། ཙཎྜ་ལཱི་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། ཙཎྜི་ཁྲོ་བ་ལའོ་ཞེས་པའི་བྱིངས་དང་། ཨ་ལི་ཀ་ཕྱུགས་ལ་འཇུག་པས། ཕྱུགས་དང་འདྲ་བའི་ རྣམ་རྟོག་ལ་ཁྲོ་ཞིང་མཐར་བྱེད་པ་སྟེ། གང་མཉམ་པར་བཞག་པས་ཀུན་རྟོག་དྲུང་ནས་འབྱིན་ པ་ངེས་དོན་གྱི་གཏུམ་མོ་ནི་མཐའ་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ལྟེ་བར་གནད་དུ་བསྣུན་ པའི་ཁྱད་པར་ལས་དེ་རྟོགས་པའི་ཐབས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་དེ་ལྟེ་བའི་མེ་ཡིན་ ཞེས་བྱ་ལ། སྟོང་ཉིད་དེ་ཡང་རྣམ་བཅས་གཙོ་ཆེ་བ་ཡིན་ཞིང་། བདེ་སྟོང་གིས་འཁོར་བ་དང་། རྣམ་བཅས་དེས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཟབ་སྟེ་འགོག་ཅིང་། གཏུམ་མོ་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ མཐའ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །འདིར་འཕགས་ཡུལ་བ་ཁ་ཅིག་ལྟེ་བའི་མེ་སྟོང་ཉིད་ ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་འཆད་པ་ནུས་པ་ཆུང་ཞིང་། སྲིད་འདས་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་གཡས་གཡོན་ གྱི་ལམ་ལ་འཆད་པ་མ་འབྲེལ་ཞེས་གུ་རུ་ལྷོ་ཕྱོགས་པས་གསུང་། རྩ་སོགས་ཀྱི་ངེས་དོན་ནི་ རྐང་པ་དྲུག་སྟེ། རྩ་ནི་ཤིང་ལྟ་བུ་སྦུབས་ཅན་དང་། ཁམས་ནི་བཅུད་དེ་ཁུ་ཁྲག་ལ་སོགས་པ་ 10-19 དང་། རླུང་ནི་ཤོར་རླུང་ལྟ་བུ་སྟེ་ཡང་བའི་ཁམས་སུ་ལྟ་བ་དེ་དག་ནི། རྨོངས་པ་བ་ལང་བཞིན་ ཏེ། འཁྲུལ་ལ། རྗེ་བོ་དམ་པ་བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ཡེ་ཤེས་འབར་བ་ང་ནི་འདི་སྐད་སྨྲ་སྟེ། དེ་ལ་ རྩ་ནི་ནཱ་ཌ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་ལ་འཇུག་པས། སེམས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་ མར་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མི་བརྟན་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་རྩ་ཐམས་ཅད་ཀུན་འདར་དུ་དག་པའི་ལག་ རྗེས་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་དོན་གྱི་རྩའི་དེ་ཉིད་དུ་བསྟན་ནོ། །དེ་ལ་རྩ་རྣམས་དྷཱུ་ཏཱིར་ དག་པའི་དོན་ནི་རྩའི་ཁམས་རགས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྲ་བར་ཐིམ་སྟེ། དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་དོན་ཡིན་ཅིང་། རྩ་དང་ཁམས་དང་རླུང་འབྱུང་ལུས་སུ་སྣང་བའི་གཉིས་ སྣང་གི་བག་ཆགས་ཟད་ནས་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་བ་ནི། དེ་རྣམས་གནས་གྱུར་ པའི་དོན་ཡིན་ནོ།

我來為您完整翻譯這段藏文： 彼何時現前？當某時一切明顯即現前菩提之時現前，其分分則于初地后得及風融入中脈之力量圓滿時，凡夫亦能現前相應。其中"一切明顯"者，即樂空之智慧了知一切顯現如幻明顯之義。 第三，空性即是拙火，此復若從"caṇḍālī"之聲引申，"caṇḍi"為忿怒之根，"alika"用於牲畜，故對如畜生般之分別忿怒而作終結，即由等持而從根本拔除一切分別之了義拙火即是離邊空性。又因臍輪要點之殊勝而成為證悟彼之方便故，說空性即是臍輪之火。彼空性亦以具相為主，樂空遮輪迴，具相遮涅槃甚深，彼拙火即名真實邊際及如是性。此處有些印度人解釋臍輪之火為空性自性，力量微弱，解釋有寂二邊為左右之道不相關，南方上師如是說。脈等了義有六句：脈如樹管狀，界即精血等，風如漏風等輕界觀者，彼等如牛愚癡而迷亂。我以至尊上師恩德智慧燃燒而如是說：其中脈若從"nāḍa"之聲引申，用於相續不斷，故心前後自性變化不穩固，即是一切脈清凈為中脈之痕跡，因此顯示爲了義之脈性。其中諸脈清凈為中脈之義即一切粗大脈界融入細分，復入于空性之義，脈界風所現身之二現習氣盡后，智慧現為壇城，即是彼等轉依之義。

།དེ་ལྟ་ན་གཡོ་བ་མེད་པ་ནི་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་སྟེ་ངེས་དོན་གྱི་རྩ་དང་། སྔ་ཕྱིར་ འགྱུར་བ་མེད་པ་དེའི་དབུས་སྟེ་རང་བཞིན་དེའི་ངང་ནས་དཔེ་མེད་པའི་བདེ་བ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་ སྐྱེས་པའི་བདེ་བར་གནས་པ་ནི། ཁམས་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་དུ་ཞུགས་པ་ལས་མངོན་ དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ངེས་པའི་དོན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། བསྐྱོད་པ་མེད་པ་སྟེ་རང་ བཞིན་མི་འགྱུར་བ་ལས་ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་སྟེ་ཡུལ་དྲུག་པོ་ཀུན་ལ་སེམས་གཡོ་ བའི་ཆ་ནི་རླུང་དང་། དེ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ངེས་དོན་དུ་རླུང་གི་དེ་ཉིད་ཡིན་ཅིང་། ཆོས་ཀྱི་ སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་བསྐྱོད་པ་མེད་པར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་རླུང་ དག་པའི་ལག་རྗེས་ཡིན་ཏེ་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱར་རོ། །དོན་དམ་པའི་སེམས་ནི་ཁ་ཕྱིར་ལྟའི་རྣམ་ ཤེས་རྣམས་དང་། གཉིས་སྣང་ལ། སྒྲོ་འདོགས་པའི་སེམས་བྱུང་རྣམས་དང་ཉོན་ཡིད་རྣམས་ མ་ཡིན་ལ། ཀུན་གཞི་ཡང་བག་ཆགས་ཀྱི་བརྟེན་གནས་གྱུར་པ། དྲི་མའི་ཆ་དག་པས་ནམ་ མཁའ་བཞིན་གནས་པ་གཉིས་སུ་སྣང་བས་བསམ་དུ་མེད་པ། དངོས་པོ་ཀུན་ཏུ་རང་བཞིན་ མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་འཇུག་པ་སྟེ་དོན་དམ་པའི་འོད་གསལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ན་ 10-20 རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་ཐིམ་པའི་སེམས་འོད་གསལ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་རྒྱུའོ། ། གཉིས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྒྱུ་བཅས་བཤད་པ་ལ། ཞུ་བདེ་དངོས་སུ་འཛིན་ཚུལ་དེ་ཉིད་ དོན་དམ་པའི་ལྷན་སྐྱེས་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པ། ལྷན་སྐྱེས་སྒྲུབ་པའི་རྐྱེན། ལྷན་སྐྱེས་དངོས་ བཤད་པ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ཚངས་པའི་མེ་སྟེ། གསང་བའི་གཏུམ་མོ། རྡུལ་གྱི་ཁམས་ དབུ་མར་འབར་བས། སྤྱི་བོའི་རི་བོང་འཛིན་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞུ་བ་དབུ་མའི་ནང་ ནས་བབས་པ་ལས། ལྟེ་བ་མན་ཆད་དུ་ཕྱིན་པའི་ཚ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་བླ་ན་མེད་ པ་རྣམ་པར་རྒྱས་པ་སྟེ། དབང་བཞིའི་བདེ་བ་ཡས་བབས་ཀྱི་རིམ་པ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ལ། གཏུམ་མོའི་མེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུ་བའི་ཁུ་བ་མ་ལུས་པ་སྤྱི་བོར་འཕངས་ནས་ཐམས་ ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་གྱུར་བའི་མས་བརྟན་ལྷན་སྐྱེས་གྱི་བདེ་བ་ནི་ཞུ་བདེ་གཞན་གོང་ན་མེད་ པས་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ་དེ་ལ་ཚད་བཟུང་བ་དང་ངག་གི་བརྗོད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ཕྱི་ནང་གི་ སྲོག་རྩོལ་གང་ལས་ཞུ་བདེ་འདྲེན་ཀྱང་ཚུལ་འདི་ཚང་བ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི་དགོད་པ་དང་གཉིས་སྤྲོད་འཁྲིག་པ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་ ནི་དུས་མཐའ་མེད་པའི་བར་དུ་བྱུང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། བག་ཆགས་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ ཡང་སྲིད་ལེན་པར་བྱེད་དོ།

我來為您完整翻譯這段藏文： 如是，無動即相續不斷爲了義之脈，前後無變化之中即其自性中無比之樂，安住俱生樂者，因一切界入光明而現前故，爲了義界之真如，無動即自性不變而遍往諸方，即於六境心動之分為風，彼遍凈爲了義之風性，從法身空性無動而智慧光明遍往方位時分，是風清凈之痕跡，配于果位。勝義心非向外觀之諸識，及二現增益之諸心所與諸染意，阿賴耶亦是習氣所依轉依，垢分清凈如虛空而住，以二現不可思議，以一切事物無自性之理趣入智慧光明，即勝義光明。如是，脈風明點融入之心光明即是智慧身之因。 第二，解說大樂及因分四：顯示持取融樂非勝義俱生，俱產生就之緣，解說俱生本身。初者，梵火即秘密拙火，塵界于中脈燃燒故，頂輪持月即菩提心融化從中脈內流下，至臍輪以下時，無上俱生喜遍增，即四灌頂之樂由上流下之次第圓滿，由彼拙火之力，融化之精液無餘拋至頂輪遍及一切之下穩俱生樂，即融樂中無有更上故為無上，于彼不可度量亦不可言說。從內外命氣任何引生融樂皆具此理。 第二，笑及雙運交合等難忍痛苦乃無邊際時中生起之因，由彼習氣之力而取後有。

།དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་དང་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཞུ་བདེ་དེ་ལ་ཐབས་ ཤེས་གཉིས་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དོན་དམ་པའི་བདེ་བ་ཞེས་འཁྲུལ་བ་ནི་བློ་གྲོས་ངན་པ་ཡིན་ ཏེ། དེ་དོན་དམ་ལྷན་སྐྱེས་བདེ་ཆེན་དེ་ཡི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ་བསམ་ན་ནི་མི་འཐད་ ལ། དེ་ཉིད་དངོས་ནི། དེ་བས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། གློ་བུར་བ་གཡོ་བའི་སེམས་ལས་སྐྱེས་པའི་ རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཡོ་མེད་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་ལ། གློ་བུར་ལས་རང་བཞིན་འབྱུང་ བ་དང་། གཡོ་བ་ལས་གཡོ་མེད་འབྱུང་ན་ནི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུའི་རྣམ་གཞག་རྣམ་པར་འཁྲུལ་ ཞིང་། མོ་གཤམ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྐྱེས་བུ་མཁས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཨ་ཧོ་རྨད་དུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་མི་ 10-21 རིགས་པར་བརྗོད་པའོ། །ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ཡ་མཚན་ཅན་ལྟར་རང་བཞིན་དང་བཅོས་མའི་ གཞི་མཐུན་པ་འདི་ལྟ་བུ་སུ་ཡིས་མཐོང་སྟེ་མ་མཐོང་ལ། དེ་བཞིན་དུ་གཡོ་བའི་བདེ་བ་ཡང་ ཡིན་ལ། རང་བཞིན་བདེ་ཆེན་ཡང་ཡིན་པ། མྱོང་བ་དང་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱེས་བུ་དེ་གང་ གློ་བུར་དང་རང་བཞིན། གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བ་གཞི་མཐུན་པ་མེད་དེ། འགལ་བ་མ་འཁྲུལ་ བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། དེ་ལྟར་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། གྲོགས་པོ་ཕག་དང་གླང་པོ་ལྟོས། །ཞེས་གསུངས་སོ། དེའི་ཕྱིར་གང་དག་བདེ་ཆེན་སྟོང་པར་ འཆར་བ་མེད་པར། དངོས་དང་ཡིད་ཀྱིས་བསྒོམས་པའི་བུད་མེད་དེ་ཕྱག་རྒྱའི་སྦྱོར་བ་ལས། རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་བདེ་ཆེན་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ནི་རྨོངས་ཏེ། རི་དྭགས་ཤིན་དུ་སྐོམ་པ་ཆུ་ འདོད་པས་སྨིག་རྒྱུའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་མཚུངས་སོ། །འོ་ན་བདེ་ཆེན་གྱི་དོན་དུ། ལས་ཀྱི་ ཕྱག་རྒྱ་བསྟེན་པ་ནི་ཅི་སྙམ་ན། གསུམ་པ་ནི། ཇི་ལྟར་མཚན་མོའི་དུས་སུ་ནོར་བུ་འཚོལ་བ་ན། མར་མེ་བཟུང་བས་ བཙལ་ན་མྱུར་དུ་རྙེད་ཅིང་། རྙེད་པའི་ཕྱི་ནས་སྒྲོན་མེ་རབ་ཏུ་འདོར་བ་བཞིན་དུ། པདྨ་ཅན་ ལ་སོགས་པའི་རྩ་རིན་པོ་ཆེའི་ནང་དུ་ཆུད་ཅིང་གནས་པ་ལས་ཐོབ་པའི་ཞུ་བདེར་སྣང་བ་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་རྙེད་ནས། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱའི་བྱ་བ་དང་། ཡིད་ཀྱི་བསྒོམ་པ་ སོགས་རྩོལ་བ་ཅན་གྱི་ངལ་བས་གནས་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཞུ་བདེ་ཙམ་གཙོ་བོར་མི་བྱའོ།

我來為您完整翻譯這段藏文： 因此，執著無空性之融樂為方便智慧無二瑜伽勝義樂者，乃惡慧也。若思彼為勝義俱生大樂之親因不應理，彼自體更非是。暫時動心所生之自性大樂豈有不動，無也。若從暫時生自性，從動生不動，則親因建立全錯，如說從石女所生智者如是稀有不應理也。如虛空花稀有，此自性與造作共同基未有人見，如是動樂亦是自性大樂亦是，經驗與將經驗之士夫彼何？暫時與自性，動與不動無共同基，以無錯亂相違故。如是大婆羅門亦云："如是然非是，友看豬象也。"是故，有欲不現大樂空性，從實有及意想女彼手印瑜伽，成就自性俱生大樂者愚昧，如極渴鹿求水隨逐陽焰相似。若問為大樂義，依業手印何如？ 第三，如於夜晚尋寶時，持燈尋找則速得，得已即便舍燈，如是于蓮花等寶脈中入住而得之融樂顯現，得俱生寶已，不應住于外手印事業與意想等勤勞，不應以融樂為主。

། བཞི་པ་ལ། ཞུ་བདེའི་དུས་དང་། དབྱེ་བ་དང་། ངོ་བོ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དུས་གང་ གི་ཚེ་ངོས་བཟུང་ཞེ་ན། གང་གི་ཆུ་སྐྱེས་ཏེ་ཕྱག་རྒྱའི་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ་ཞེས་བྱ་ བའི་རྩ་དང་། བུང་བ་སྟེ་ཐབས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེའི་བར་ན་རབ་ཏུ་གནས་སྟེ། ནོར་བུའི་ནང་དུ་ སོན་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འདི་ནི། རང་བཞིན་གྱི་བདེ་ཆེན་སྐྱེད་པའི་དོན་དུ་མཁས་པ་དག་གི་ བླང་བ་སྟེ་བསྒོམ་པར་བྱོས་ཤིག ། 10-22 གཉིས་པ་ནི། རྫོགས་རིམ་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་དེ་ཡང་། དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་ བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དགེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལས། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི། །འདི་ ལྟར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་རྣམ་བཞི། །ཞེས་རྫོགས་རིམ་མཐོན་པོར་སོང་བའི་སྐབས་ཤིག་གིས། དགའ་བ་བཞི་ཀ་ལྷན་སྐྱེས་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན། དང་པོ་དགའ་བ་འགྲོ་བའི་ གཟུགས། །དེ་བཞིན་མཆོག་དགའ་འགྲོ་བ་ཉིད། །དགའ་བྲལ་དགའ་བར་འགྲོ་བ་ཉིད། ། གསུམ་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མེད། །ཅེས། དགའ་བ་དང་པོ་གསུམ་དང་། ལྷན་སྐྱེས་གཞི་ མཐུན་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། ཡང་ན་ དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་བདག །ཡང་ན་ཀུན་གྱི་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་སྐྱེད་རིམ་པ་དང་། རླུང་ དབུ་མར་ཞུགས་གནས་ཐིམ་གསུམ་བྱང་མ་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཞུ་བདེའི་དགའ་བ་དང་པོ་གསུམ་ ལ། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དོན་མ་ཚང་ཞིང་། དེ་ཕན་ཆད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་གྱི་མས་བསྟན་དགའ་བཞི་ ཐམས་ཅད་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དགའ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ལྷན་སྐྱེས་ཡིན་མིན་གྱི་དོན་ཡང་། ཁམས་ ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་ཐིམ་པའི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དང་། བདེ་བ་མྱོང་ བས་འབད་རྩོལ་དྲག་པོ་མེད་པར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པའི་རྣམ་པ་ངང་གི་ འཆར་བ་ཡིན་མིན་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །ཕྱག་ཆེན་ཐིག་ལེར། དགའ་བ་བཞི་དང་སྣང་བ་བཞི་ གཅིག་པར་གསུང་ན། དགའ་བཞི་ལ་ལྷན་སྐྱེས་ཡིན་མིན་གྱི་དབྱེ་བ་ལྟར། ཐམས་ཅད་སྟོང་ པ་ཡང་སྣང་བ་གསུམ་ཡིན་མིན་གཉིས་སུ་དབྱེ་མི་དབྱེའི་ཁྱད་པར་དང་འཐད་པ་ཞིབ་མོར་ དཔྱོད་ལྡན་ཆེན་པོ་འགས། སྔར་རྣམ་པར་དཔྱད་ཅིང་། ད་དུང་དཔྱད་པར་བྱ་དགོས་མོད་ཀྱི་ ཡི་གེ་མངས་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་འདིར་མི་བྲིའོ། །གསུམ་པ་ནི་རྫོགས་རིམ་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ ངོ་བོ་རླུང་དང་ཁམས་གཡོ་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲའི་བདེ་བ་དེ་ཡིན་ཕྱིན་ཆད། ཞུགས་གནས་ཐིམ་གསུམ་གྱིས་རླུང་གི་གཡོ་བ་འགགས་ཤིང་། ཐིག་ལེ་འཛག་མེད་ཀྱི་བདེ་ 10-23 བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我來為您完整翻譯這段藏文： 第四分三：融樂之時、分類及體性。初者，何時界定？于彼時，蓮花即手印金剛界自在母所謂之脈，與蜂即方便寶間安住，入于寶珠中之俱生此，為生自性大樂故智者當取即修習。 其二，圓滿次第之俱生亦是喜等四種自性。如喜金剛云："于圓滿次第分，如是俱生有四種。"以是說圓滿次第高位時，四喜皆為俱生故。若爾，"初喜行相狀，如是勝喜即行，離喜喜行相，第三無俱生。"豈非說初三喜與俱生無共同基耶？當解說，彼云："或即彼一切我，或斷一切相。"生起次第者與風入中脈住溶三未圓滿間之融樂初三喜，不具俱生義，彼后之圓滿次第下觀四喜一切唯是俱生喜，俱生與否之義亦是，細粗諸界溶於一切空性自性，及以樂受無猛烈勤作而離一切戲論空性相自然顯現之別異也。大手印明點說喜四與現四為一，則如四喜有俱生與否之分，一切空性亦有三現有無二分之差別及理，具擇大者昔已詳察，今仍當察，然以文繁故茲不書。其三，圓滿次第俱生之體性是風界無動之樂，以是彼樂則以入住溶三令風動止息，且為無漏明點之樂故。

།རྫོགས་རིམ་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དེ་རྣམས་ལ། ཞུ་བདེ་དང་། རང་བཞིན་གྱི་དབྱེ་བ་ཞིབ་མོར་འཆད་པ་ནི་འོག་ནས་འབྱུང་ངོ་། །འདིར་སྨྲས་པ། བདེ་ཆེན་ བདེ་བའི་དགའ་སྟོན་རོལ་བ་ཡི། །ཕྱག་ཆེན་ཕྱག་རྒྱའི་མཆོག་གྱུར་ལེགས་བསྟེན་ན། །ཡེ་ ཤེས་ཡེ་ནས་དག་པའི་ལྷ་སྐུ་མཆོག །གཉིས་ཆོས་གཉིས་མེད་ངང་དུ་རོ་མཉམ་གྱུར། །གླུ་ཡི་ རྒྱུད་དང་པོ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཟིན་ཏོ།

我來為您完整翻譯這段藏文： 對於如上所述的圓滿次第之俱生，融樂及自性之詳細分類將於下文闡述。此處所言： 大樂歡喜盛宴享樂時， 善依勝妙大手印手印， 本智本凈勝妙天身尊， 二法無二境中味同一。 歌續第一品圓滿分析。

། ༄། །དེ་དག་གི་མཐའ་ཞིབ་མོར་དཔྱད་པ། དེ་ལྟར་ལམ་གྱི་སྤྱིའི་འགྲོས་རྣམས་ལེགས་པར་བསྟན་ནས། གཉིས་པ་དེ་དག་གི་མཐའ་ ཞིབ་མོར་དཔྱད་པ་ལ། གླུའི་རྒྱུད་གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་། བཞི་པའི་སྟོད་ཕལ་ཆེ་བ་ རྣམས་ཡོད་པ་ལས། གླུའི་རྒྱུད་གཉིས་པ་ལ་དོན་ཚན། བོད་ཀྱི་བཤད་སྲོལ་ལྟར། ས་གཅོད་ཇི་ བཞིན་སྒྲིག་དཀའ་ལ་། རྒྱ་གར་བའི་བཤད་རྒྱུན་ལས་བྱུང་བའི་བསྡུས་དོན་ཇི་ལྟ་བར་བཤད་ ན་བདེ་བས་འདི་ལྟར། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ཚོགས་དང་། བདེ་ཆེན་སྒྲུབ་ཚུལ་དང་། ལས་རྒྱའི་ དགོས་པ་དང་། དེས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་འགྲུབ་ཚུལ་དང་། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་། ལྷན་སྐྱེས་ དམན་པའི་སྐྱོན་དང་། བདེ་སྟོང་སྒོམ་ཚུལ་དང་། དེས་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་སྦྱོང་ཚུལ་དང་། ཕྱིའི་ ཕྱག་རྒྱ་སྤངས་ནས་ཕྱག་ཆེན་གྱིས་འགྲུབ་ཚུལ་དང་། བདེ་སྟོང་སྤྱོད་པ་གསུམ་གྱི་དོགས་སྤྱོད་ དང་། རླུང་ཐིམ་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། བདེ་སྟོང་ལ་ལོག་རྟོག་འགག་པ་དང་། ལྷན་སྐྱེས་འཆར་ བའི་ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་གདམས་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་བཞི་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག་ པ་དང་། སྟོང་པ་རྟོགས་ཚུལ་དང་། འོད་གསལ་འཆར་ཚུལ་དང་། སྟོང་པ་སྒོམ་ཚུལ་དང་། བདེ་བའི་སྐྱོན་མཐའ་གཉིས་དང་། བདེ་ཆེན་གྱི་ངོ་བོ་དང་། ཁམས་ཐིམ་ཚུལ་དང་། ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་སྐུ་སྒོམ་ཚུལ་དང་། དེ་རྟོགས་པའི་ཕན་ཡོན་སྤྱོད་ལམ་དང་བཅས་པ་དང་། མངོན་པར་བྱང་ ཆུབ་པའི་ལུས་གནད་དང་།གནས་དང་། གྲོགས་དང་། དུས་དང་། ལྷན་སྐྱེས་ཕྱི་ནས་ཚོལ་བ་ སྤང་བར་གདམས་པ་དང་། དེ་སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དང་། དེ་ཉིད་འགྲུབ་པའི་ལྟས་ 10-24 དང་། དོན་དམ་ལ་གཞོལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སེམས་ལུས་འདོད་ཡོན་གསུམ་ལ་གནད་དུ་ བསྣུན་པར་གདམས་པ་སྟེ་དོན་ཚན་སུམ་བཅུ་ལས། དང་པོ་ལ། སྣང་བ་ཀུན་ལ་བདེ་བས་ རྒྱས་འདེབས་པ། དེས་རྣམ་རྟོག་གཅོད་ཚུལ། བདེ་བ་སྒོམ་ཚུལ། དེ་ཐོབ་བྱེད་རྐྱེན་གྱི་གཙོ་ བོ། དེ་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་བཀག་པ་སྟེ་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། ཨ་ཨི་ཞེས་བདེ་ བ་དང་། ཨ་རི་ཞེས་སྟོང་པ་ལ་སོ་སོར་ངོ་མཚར་བའི་ཚིག་སྟེ། ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། ས་འོག ས་ སྟེང་། ས་བླ་གསུམ་མམ། འདོད་པ་དང་། གཟུགས་དང་། གཟུགས་མེད་གསུམ་མམ། ལུས་ ངག་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་དང་། ས་ཆུ་མེ་རླུང་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་དང་ཁམས་གསུམ་གྱི་འགྲོ་ བ་སྟེ་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་བདུན་ནམ། རིག་དྲུག་དང་། སྲིད་པ་བར་མའི་འཇིག་རྟེན་ ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་བདུན་གྱི་གོས་སྣ་ཚོགས་པ་དག་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ པའི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་སྟེ་བདེ་ཆེན་གྱི་ཚོན་གྱི་ཁ་དོག་གཅིག་ཏུ་ཁ་བསྒྱུར་པས་ན་ཞེས་ གཟུགས་ཅན་གྱི་རྒྱུན་གྱི་ཚུལ་དུ་སྦྱར་ཞིང་། ངག་དོན་ནི།

我來為您完整直譯這段藏文： 詳細考察彼等之究竟 如是善說道之總體行持后，其二，詳細考察彼等之究竟，包含歌續第二、第三及第四上半大部分。其中歌續第二分為諸科，若依藏地講法傳統，難以如分科編排，若依印度講傳所出之攝義而說則易，故如是：大樂之因聚、成辦大樂之理、事印之必要、以彼成就智慧身之理、俱生之體性、劣俱生之過患、修習樂空之理、以彼清凈心垢之理、舍外手印而以大手印成就之理、樂空三行之疑行、風融之瑜伽、遣除樂空之邪解、開顯俱生主要方便之教授、遮止見解與第四智慧之迷亂、了悟空性之理、明光現起之理、修習空性之理、樂之二邊過患、大樂之體性、界融之理、修習智慧身之理、證悟彼之利益及行持、現前菩提之身要及處所、同伴、時間、教授舍離向外尋求俱生、彼超越音聲分別之境、彼之成就征相、趣入勝義之瑜伽士於心身欲塵三者擊要處之教授，共三十科。 其一，以樂印持一切顯現，以彼斷除分別之理，修習樂之理，獲得彼之主要助緣，遮止成就彼之行為之錯誤，共五者。其一即：啊伊表樂，啊日表空，此為分別稱奇之詞。云何？于地下、地上、地上三者，或欲界、色界、無色界三者，或身語意三界，或地水火風四輪及三界眾生，即器情世間七者，或六道及中陰世間，即有情世間七者之種種衣，為大樂俱生大貪，即以大樂顏色一味染故，此為以譬喻相續之理而配。語義即：

སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་བདུན་གྱི་གོས་སྣ་ཚོགས་པ་དག་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ པའི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་སྟེ་བདེ་ཆེན་གྱི་ཚོན་གྱི་ཁ་དོག་གཅིག་ཏུ་ཁ་བསྒྱུར་པས་ན་ཞེས་ གཟུགས་ཅན་གྱི་རྒྱུན་གྱི་ཚུལ་དུ་སྦྱར་ཞིང་། ངག་དོན་ནི། ལྷན་སྐྱེས་ཆེ་ཆུང་ཅི་རིགས་བརྟན་ ནས། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་བ་དེས་རྒྱས་བཏབ་པས། སླར་ཡུལ་སྣང་དེས་གྲོགས་བྱས་ ནས་བདེ་བ་ཆེར་འཕེལ་ཞིང་། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་གཅིག་གི་རྣམ་རོལ་དུ་འཆར་བ་ལྟ་ བ་དང་དར་སོགས་དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་དག་ཚོས་གཅིག་ལ་བཙོས་པས་ཁ་དོག་གཅིག་ཏུ་སྣང་ བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པའོ། ། གཉིས་པ་ནི། སྣང་བ་ལ་བདེ་བས་རྒྱས་བཏབ་པས། མ་དག་པའི་སྣང་བ་མེད་པ་སྟེ་ མི་སྣང་ཞིང་། རྣམ་རྟོག་གི་དྲན་པ་ཉམས་ཤིང་མེད་པར་གྱུར་པ་དང་། བདེ་བར་ཤར་བའི་ ཚེ་བདག་དང་གཞན་དུ་འཛིན་ཅིང་རིག་པར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་འདྲའི་དེ་མངོན་འགྱུར་ པ་འགག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཡུལ་མཐའ་སྟེ་རྒྱལ་ཁམས་ཀུན་དུ་སྨྲས་སོ། །འདིར་བཟང་མོ་ ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ལ་བོད་པ་དང་། ཡུལ་མཐའ་ཀུན་དུ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཞེས་བསྐལ་ལྡན་ལྡན་ 10-25 རྣམས་ལའོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཡིད་རྣམ་པར་རྟོག་པས་གཡོ་བ་མེད་པས་རེངས་པ་དང་། མིག་གཉིས་ ནི་ནམ་མཁའ་ལ་གཡོ་མེད་དུ་ལྟ་བས་རེངས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ཡིད་ དང་རླུང་དང་མིག །དུས་ཅིག་ཏུ་ནི་གལ་ཏེ་ངེས་སྦྱར་ན། །རིན་ཆེན་རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་ངེས་ པར་སྐྱེ། །འདི་དག་མཐའ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས། །སྣ་ཚོགས་རྣམ་རྟོག་བྲལ་ ཞིང་མི་སེམས་པར། །གལ་ཏེ་བར་སྣང་ལ་ནི་མིག་གཏད་ན། །ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ མཐའ་དག་ཡིན་ནམ་སྙམ། །རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་ཐམས་ཅད་འདི་ལས་འཐོབ། །ཅེས་ བདེ་ཆེན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་མཆོག་རྣམ་བཅས་ཕྱག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་འདི་གཉིས་གཙོ་ བོར་གསུངས་སོ།

我來為您完整直譯這段藏文： 有情世間七者之種種衣，為大樂俱生大貪，即以大樂顏色一味染故，此為以譬喻相續之理而配。語義即：安住適量大小俱生已，以彼樂印持一切顯現，復由彼顯現助伴故大樂增長，一切顯現現為一樂之遊舞，如綢緞等不同事物染一色時顯為一色。 其二者，以樂印持顯現故，無不凈顯現即不顯，分別念失壞成無，樂顯之時執為自他而不成覺知，如是彼現行成遮止。如是遍說于邊地即諸國土。此中"善女"者，乃呼喚智慧，謂於一切邊地說是也，此為有緣者。 其三者，意無分別動搖故成僵直，兩目于虛空無動觀故成僵直。如是復言："若於虛空中，意及風與眼，同時若定配，定生勝寶德，如來說此等一切。離諸分別念，若不思維而，凝目于虛空，疑是十方界，一切諸世間，從此得瑜伴，自在諸瑜伴。"如是宣說成就大樂之勝相及具大手印成就之方便此二為主。

ཁུ་བ་རླུང་དང་རྣལ་འབྱོར་རམ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་མི་གཡོ་བ་ སྟེ་འཛག་མེད་དུ་བྱེད་པ་དང་། རླུང་རྣམས་དྷུ་ཏིར་འཆིང་བ་དང་། དེས་གཏུམ་མོ་འབར་བས་ ཁམས་ཞུ་ཞིང་འཁོར་ལོ་བཞིར་བརྟན་པར་བྱེད་པ་དང་། ཁྱད་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གྱེན་ དུ་གཤེགས་པའི་མཐུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཟོ་ཆུན་གྱི་འཁོར་ལོ་དང་མཚུངས་པའི་འཁོར་ལོ་ བཞི་ཆུས་ཁེངས་པ་སྟེ་གནས་དེ་དང་དེ་རྣམས་སུ་ཐིག་ལེ་ལུགས་ལྡོག་ཏུ་བརྟན་པར་བྱེད་པའི་ བདེ་བ་སྒོམ་པ་དང་། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་ནམ་ཤར་བ་ན། ལུས་སེམས་ཐམས་ཅད་དགའ་ བདེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཞིང་གཏུམ་མོ་འབར་བས་སྤྱི་བོའི་ཐིག་ལེ་ཞུ་བ་སྙིང་ཁར་ཕྱིན་པ་ནའང་ དགའ་བདེ་ཁྱད་པར་ཅན་བསྐྱེད་པས་དཔྱིད་ཀ་དང་མཚུངས་པའི་དུས་ཀྱི་དང་པོ་བདེ་བ་ ཤར་བ་རྟེན་མ་ཐག་ཏུ། དེ་ལ་མཚན་མའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྒོམ་པ་ སྟེ་དྲུག་པོ་འདི་དག་ལ་འབད་པར་གྱིས་ཤིག ཀྱཻ་ཧ་ཊི་བ་ཞེས་གྲུབ་ཆེན་ཉིད་ཀྱི་རང་ལ་རང་ ཉིད་ཀྱིས་བསྐུལ་བ་སྟེ། རང་ལ་བོད་པ་སོགས་ནི་ཟབ་མོའི་དོན་གཞན་གྱི་མཚོན་པར་མི་ནུས་ པས་རང་ལས་མཚོན་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་གསུང་། 10-26 བཞི་པ་ནི། རླུང་བཅུ་པོ་རྣམས་ནི་རྣམ་རྟོག་གི་རི་མོ་སྣ་ཚོགས་འདྲི་བར་བྱེད་ཅིང་ཅུང་ ཟད་ཀྱང་གནས་པའི་སྐབས་མེད་ལ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་ གསུམ་གྱི་ཐོ་ཆོར་སྤྱོད་པས་འཕྱར་གཡེང་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་གཡོ་མེད་དུ་བྱས་ན། དགའ་ བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། བུ་མོ་སྟེ། དེས་རང་གི་ཁྱིམ་དང་འདྲ་བ་དེ་ཉིད་ལས་འབྱུང་ཞིང་ དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པའི་དྷཱུ་ཏཱིའི་ནང་དུ་ཞུགས་གནས་ཐིམ་གསུམ་གྱི་བཀུག་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ འདོད་པ་གྱིས་ཤིག ཅི་ལྟར་བགྱི་ཞེ་ན། ལྟེ་བ་དང་གསང་བའི་ཕུག་ཏུ་ཙཎྜ་ལི་མར་མེ་སྤོར་ ཞིག ཀྱཻ་ཧ་ཊི་བ་ཞེས་བོས་ནས། ཡན་ལག་རོ་མ་དང་ཡན་ལག་རྐྱང་མའི་སྒོ་བསྡམས་ཤིང་ འཁྱུད་པ་སྟེ་དབུ་མར་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་བས། དབུ་མར་ཁུ་བ་འབབ་པའི་འདོད་པའི་བདེ་བ་ སྤྱད་པར་བྱའོ། མཚན་མར་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཟ་བ་ དང་། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བཅུད་འཐུང་བ་དང་། འཇུག་གནས་ལྡང་གསུམ་གྱི་ རླུང་ཉལ་བ་དང་། མ་ཆགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདོད་ཡོན་ལ་རོལ་བའི་རྩེད་མོ་རྣམས་ལས། སྒྲ་ དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་མཚན་འཛིན་གྱི་ཀློག་པ་དང་། ཐ་མལ་བའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་རླུང་རྒྱུ་ བའི་ཁ་དོན་མི་བྱའོ།

我來為您完整直譯這段藏文： 以精液與風和瑜伽或三摩地之力使不動即成無漏，及縛諸風于中脈，由此燃燒拙火令界融化而令四輪穩固，特別由具有菩提心上行之力故，如水車輪般之四輪充滿水，即于彼彼處以逆行方式令明點穩固之修持樂，當俱生樂生起時，令身心一切遍滿喜樂，由拙火燃燒令頂輪明點融化至心輪時亦生殊勝喜樂，如同春季般之初時樂生起之剎那，于彼修離相戲論之無分別，汝當精進於此六者。"嗟呼瑜伴"者，是大成就者自身對自身之勸勉，即自呼等是因無法由他表示甚深義故應從自身表示之義，如是所說。 其四者，諸十風繪種種分別畫相而無少許安住之處，以行三種業及煩惱與苦之喧鬧故成散亂者，若令彼成無動，因成喜之所依故，女子即從如自家般彼處生起並於彼處融入之中脈內，以入住融三攝受而成自在之慾求。若問如何行持，于臍及密處燃拙火明燈。呼"嗟呼瑜伴"已，封閉支分左右二脈門並抱持即攝為一于中脈，應享用於中脈精液下注之慾樂。不應行持一切執相為空性了悟之智慧月，及心相續飲大樂精華，及入住起三風寢息，及以無執方式遊戲諸欲塵等，隨逐聲義之執相讀誦，及以尋常我慢而風行之持誦。

འདིར་ངག་དོན་ནི། ཞུ་བདེ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་རླུང་དབུ་མར་ ཐིམ་པས་གཏུམ་མོ་འབར་བ་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་བདེ་སྟོང་བསྲེ་ བའི་ཐབས་ལ་འབད་པ་དང་། རླུང་གི་བགྲོད་པ་ཕྲ་མོ་འགོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། སེམས་ཀྱི་ རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཁམས་སུ་གནས་པ་ནི་རང་བྱུང་ལྷན་སྐྱེས་སམ་རང་བཞིན་ལྷན་ སྐྱེས་ཞེས་བྱ་ལ་ཞུ་བདེའི་བདེ་སྟོང་སྦྱར་བ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ཀྱི་སེམས་དེ་བདེ་ཆེན་དངོས་ སུ་གྱུར་པ་ནི་རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། ། ལྔ་པ་ནི། ཛཱ་ལནྡྷ་ར་པ་བདག་ནི་རང་གི་ཁྱིམ་སྟེ་གནས་ཅིག་པུ་ན་འདུག་ཅིང་སྤྱོད་པ་ སྤྱད་པས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་ལ། ཕྱུགས་རྣམས་ལྟར་རྣམ་པར་རྨོངས་པའི་འགྲོ་བ་ཁ་ཅིག བ་ 10-27 ར་ཎཱ་སི་དང་། དྭ་རི་ཀ་དག་ཏུ་མི་ལྔ་བསྟེན་པ་སོགས་ཀྱི་རང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་ལ། དེ་ལྟར་ལུས་ལྷ་ཡིན་པ་ལ་བརྙས་ཤིང་གདུང་བ་ཙམ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་སྟེར་བས། བདག་ཉིད་ ཀྱི་བདེ་བ་འཕྲོག་པར་བྱེད་པ་འདི་ལྟ་བུའི་ལམ་ངན་པ་སྟོན་པའི་པདྨའི་སྐྱེ་གནས་ཏེ་ཚངས་ པ་དེ་ནི་བྱོལ་སོང་ལྟར་བླུན་པ་ཡིན་ཏེ། ལོག་པའི་ལམ་བསྟན་པས། སྡིག་པའི་ཁུར་པོ་ཤིན་ ཏུ་ལྕི་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཆེད་ཀྱིས་འཆང་བའི་ཕྱིར་རོ། འདིར་ཅུང་ཟད་དཔྱད་ན། ལུས་ལ་གདུང་བ་ བརྩམས་པ་ཙམ་གྱིས་ཅི་ལྟར་སྡིག་པར་འགྱུར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ ཤ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་ནི། ཐབས་དེས་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རམ། གལ་ཏེ་མུ་སྟེགས་ཅན་དེ་དག་ལ་ཐབས་དེ་མེད་དོ་སྙམ་ན་དེ་ནི་མེད་མོད་ཀྱི། དེ་ལ་ནི་ངལ་ ཞིང་དུབ་པའི་མཐའ་ཞེས་གསུངས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཉམས་པར་བྱེད་པར་མ་གསུངས་པས། འདི་ནི་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། འདིར་སྡིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བ་ལ། སྡིག་ པ་དང་འདྲ་བར་གེགས་བྱེད་པ་ལ་སྡིག་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ། འདིས་ཅི་ལྟར་གེགས་བྱེད་ཅེ་ ན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་རྟོགས་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་རག་ལུས་ཤིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ ཡང་། ལུས་དང་རོ་གཅིག་དུ་གནས་པའི་རླུང་སེམས་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ ལ་སྨད་ཅིང་བདེ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་འབད་པས། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གོམས་པའི་བག་ ཆགས་ཐ་མལ་པར་འཛིན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དུ་ཞེན་པ་ལྷག་པར་བརྟན་པ་འགྱུར་ཞིང་། གཞན་དུ་འགའ་ཞིག་བདེ་བའི་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པས་ནི། ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་པ་ ལ་བརྙས་པས་སྡོམ་པ་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་བདེ་ ཆེན་སྒྲུབ་ཚུལ་ལ། ཤིན་དུ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་ལྷ་དང་གནས་བཤད། དེས་ཕྱག་ཆེན་གྱི་ བདེ་བ་སྒྲུབ་ཚུལ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་བདེ་ཆེན་སྒྲུབ་ཚུལ་ལོ།

我來為您完整直譯這段藏文： 此處語義是：融樂俱生之主因是風融入中脈而燃拙火，自性俱生之主因是精進于合一樂空之方便，及阻止風細微執行，心之自性安住于大樂界即稱為自生俱生或自性俱生，而融樂之樂空雙運等方便之心成為實際大樂即稱為自性俱生智慧。 其五者，札蘭達日巴我于自家即獨處一處而行持成就獲得悉地，如畜生般愚癡之某些眾生，于波羅奈及德瓦日嘎處依止五人等而自作痛苦，如是輕蔑並僅施熾熱即痛苦於身為天尊者，奪取自身之樂，此等教示惡道之蓮花生處即梵天如同旁生般愚笨，因教示邪道故，故意擔負如是極重罪業重擔。此處稍加觀察，僅以身體熾熱之勤作如何成罪？諸菩薩以施予自身血肉等，以彼方便豈不圓滿二資糧耶？若謂彼等外道無有彼方便，雖無彼等，然于彼說為苦行邊際而未說為損減福德故，此不應理者。此處所謂罪業即于見真實義，如同罪業般作障礙稱為罪業，此如何作障礙者？了悟俱生樂依賴於身之樂，且智慧身亦因是與身成一味而住之風心二者之自性故，于彼輕蔑並精進於樂之違品故，令無始以來串習之尋常執著習氣及執著痛苦更加穩固，另有某些獲得灌頂樂故，以輕蔑蘊成佛而成破壞律儀之根本墮罪。二者成辦大樂之方式中，宣說極無戲論行之天尊與處所，由彼成辦大手印之樂之方式，以事業手印成辦大樂之方式。

དང་པོ་ལ། ཧ་ཌི་བ་བདག་གིས་ སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཤིན་དུ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་འདི་ལ། 10-28 ལྷ་དང་གནས་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ལུས་ཉིད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་གནས་ པའི་ཕྱིར་ལྷ་ཡིན་ལ། གནས་དང་ཉེ་གནས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཉེར་བཞི་ཡང་། སྤྱི་བོ་ལ་ སོགས་པ་རང་གི་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་དག་ཡིན་པས་ན། ཞིང་ཀུན་བགྲོད་པར་འདོད་པས། ཡུལ་ ཀུན་ཏུ་འཁྱམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ངལ་བར་མ་གྱུར་ཏམ་སྟེ། དོན་ཆུང་ལ་ངལ་བ་ཆེ་ བ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། འདིར་སྤྱི་བོ་ལ་སོགས་པའི་རྩ་ཉེར་བཞི་པོ་དེ་རྣམས་ཉིད། གནས་ཉེར་ བཞིར་འཇོག་པ་ནི། དེ་དག་གི་རླུང་དང་ཁམས་ཐིམ་པས་ཡུལ་སོ་སོའི་ཕོ་ཉ་མོ་རྣམས་དང་། འདུ་བ་ཐོབ་ཅིང་ཡུལ་སོ་སོའི་ལྷ་མོ་དང་འདུས་པ་ལས་ཀྱང་རྩ་དང་། རླུང་དང་། ཁམས་དེ་ དང་དེ་ཐིམ་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གཞག་གོ ། གཉིས་པ་ནི། ཞུ་བདེ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་སྟོང་དང་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་མངོན་དུ་གྱུར་ པས་ནི། བྱ་བ་མེད་པ་སྟེ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་མཉམ་པར་གཞག་པ་ན། རྣམ་ བཅས་སམ་རྣམ་མེད་ཀྱི་སྟོང་པས་བདེ་ཆེན་འདྲེན་ཅིང་སྟོང་པ་དེའི་རིང་ནས་བདེ་བ་སྒོམ་ པ་ལས་ཀྱང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འདྲེན་ཅིང་འབྱུང་སྟེ། དེ་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་མང་པོ་དཀྱིལ་འཁོར་ གྱི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་བཅས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་དང་། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་རང་ བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་ལ་ཞུགས་པ་ཙམ་གྱི་རྣམ་མེད་སྟོང་ཉིད་དེ། བདེ་ཆེན་འདྲེན་པའི་ཕྱག་ རྒྱ་ཆེན་མོ་དེ་གཉིས་ནི། དབུགས་དབྱུང་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བདེ་བ་ ཆེན་པོས་སྡུག་བསྔལ་འགོག་ཅིང་དབུགས་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་དབུགས་དབྱུང་ཞེས་བྱ་ལ། རྣམ་ བཅས་ནི་ཚུལ་ཐ་དད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིགས་ལྔའི་དབུགས་དབྱུང་ དང་། རྣམ་མེད་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཕྱིར། རོ་མཉམ་རྡོ་རྗེ་ སེམས་དཔའི་དབུགས་དབྱུང་བའོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཕྱག་རྒྱ་བཟང་མོ་ཁྱོད་དེ་སྐྱོན་སྤངས་ཤིང་། ཡོན་ཏན་རྫོགས་པ་གང་ཞིག་ 10-29 རྣལ་འབྱོར་བ་དྲོད་ཐོབ་པའམ་མ་ཡིན་ཀྱང་། རླུང་དྷུ་ཏཱིར་ཐིམ་པ་དག་གི་མཐོང་བ་སྟེ་བལྟས་ པའི་རྗེས་ཆགས་ལས་ཀྱང་། རླུང་རྣམས་ཉམས་ཤིང་དབུ་མར་ཐིམ་ནས། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་པ་སྤང་བྱའི་མུན་པ་སེལ་བའི་ཕྱིར་ཉི་མ་དང་འདྲ་བ་འཆར་རོ། །ཀྱཻ་ཞེས་བོད་པའོ། ཁྱད་དགའི་ཡེ་ཤེས་ཁུ་བ་གཡོ་བའི་དྲི་མ་དང་བཅས་ཤིང་། བདག་ཏུ་རྨོངས་པ་སོགས་མ་རིག་ པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས། མུན་པ་ལྟ་བུ་དེར་འོད་གསལ་ཉི་མ་ལྟ་བུ་ཤར་བས་ངོ་མཚར་ ཏེ། ཛཱ་ལནྡྷ་ར་བ་ང་གད་མོ་དགོད་དོ།

我來為您完整直譯這段藏文： 第一，哈帝巴我對喜好戲論之諸瑜伽師說道，於此極無戲論之行，並非無有天尊與處所，因自身中安住二種智慧身故為天尊，二十四處所與近處等之境亦為頂等自身部分故，欲遍游諸剎土而遊歷一切境之諸瑜伽師豈不疲憊，僅是利小而勞大而已。此處即彼等頂等二十四脈安立為二十四處所者，因彼等風與界融入而得與各境之使者女會合，以及從與各境天女會合亦有彼彼脈、風、界融入之力故如是安立。 其二者，由融樂俱生之樂空與自性俱生現前故，于無所作即離一切戲論而等持時，由有相或無相空引生大樂，並從彼空中修持樂亦引生並生起大樂，如是諸多行相顯現為壇城輪之種種有相空性，及僅入於一切戲論無自性之理之無相空性，彼二引生大樂之大手印，應知是為二種出息之義，因由大樂遮止痛苦並出氣故稱為出息，有相因顯現為異相故為五部如來之出息，無相因一切同一味于空性之行相故為等味金剛薩埵之出息。 其三，手印勝妙汝離彼過失，圓滿功德任一瑜伽師獲得暖相或未獲得，由風融入中脈等之所見即觀視之隨貪，諸風損壞並融入中脈后，大樂俱生如日昇起為遣除所斷黑暗故。嗟呼為呼喚詞。殊勝喜智具精液動搖之垢，並與我執愚癡等無明相應故，于如是黑暗中光明如日昇起故稀有，札蘭達日巴我發笑。

།འདིར་ཤེས་རབ་མ་ལ་བལྟས་པ་སོགས་ལས། བདེ་ ཆེན་འདྲེན་ཚུལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི། རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་གསལ་བར་མཚོན་པ་ནི་ཞུ་ བདེ་ལྷན་སྐྱེས་ཡིན་ལ། བདེ་བ་དེ་བསྐྱེད་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དབུ་མར་ཞུ་ཞིང་འབབ་ དགོས། དེ་ཡང་གཏུམ་མོ་འབར་བ་ལ་རག་ལས། དེ་ཡང་རླུང་ཐིམ་པ་ལས་འབྱུང་བས་ཕོ་ཉ་ མོ་མཆོག་ནི་མཐོང་བ་ཙམ་དང་། ཐོས་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་རླུང་བསྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྱད་པར་ ཅན་གྱིས་བདེ་ཆེན་བསྐྱེད་པ་དེ་ནི། བདེ་བ་དེ་འགལ་རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་ལྡོག་མི་ནུས་ཤིང་ རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ལམ་དེ་མྱུར་བ་ལ་དགོངས་ནས། རྡོ་རྗེ་གུར་དུ་ཡང་། བུད་མེད་མཆོག་མཐོང་ལས་བདེ་ཞིང་། །གླུ་ཐོས་པས་ཀྱང་ཡང་དག་བདེ། །དྲི་ཞིམ་མནམ་ ལས་བདེ་བ་ཆེ། །སྐྱེ་གནས་རེག་ལས་ཀྱང་བདེ་ཆེན། །རོ་མཆོག་བཏུང་བ་རབ་སྦྱར་བའི། ། བདེ་བ་སུས་ཀྱང་ལྡོག་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་སོ། དེ་ལྟར་གཟུགས་མཛེས་པ་བལྟས་པ་ དང་། དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་གཏམ་དང་གླུ་ལེན་པ་མཉན་པ་དང་། བྷ་ག་སོགས་ལུས་ལས་ བྱུང་བའི་དྲི་ཞིམ་མནམ་པ་དང་། མ་མཆུའི་རོ་མྱངས་པ་དང་། སྒྱུ་རྩལ་ཀ་ར་ཎའི་གར་གྱི་རོལ་ པ་རྣམས་དང་། སྐྱེ་གནས་ཀྱི་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པ་མདོར་ན། བྱ་བ་ཀུན་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ རང་བཞིན་འདི་འདྲ་བ་འཐོབ་པ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེའོ་ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་ལས་རྒྱའི་དགོས་ པ་ནི། མེ་དོན་དུ་གཉེར་བས་གཙུབ་ཤིང་གཙུབ་པར་བྱེད་པ་ལྟར། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དོན་དུ། 10-30 ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཉེ་བར་བསྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་པོ་གང་ཡང་རུང་བའི་ཤེས་རབ་མ་ ལ་སྦྱོར་བ་མེད་པར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མེད་ཅིང་། ཁྱད་པར་རང་བཞིན་ལྷན་ སྐྱེས་མཚོན་པའི་ཉེ་རྒྱུ་ཕྱག་ཆེན་དང་སྦྱོར་བ་ཡིན་ལ། ཕྱག་ཆེན་གྱིས་ཞུ་བདེ་རྒྱས་པར་བྱེད་ མ་ནུས་པ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ། ལས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་ རྒྱ་ངེས་པར་དགོས་ཤིང་། བསྒོམས་པའི་ཡིད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས། བདེ་བ་ཆེན་པོ་འདྲེན་པ་ལ་ ལྷག་པར་སྟོབས་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཙུབ་ཤིང་གཙུབ་པ་མེད་ན། མེ་ནི་གང་དུ་འབྱུང་ སྟེ། མི་འབྱུང་ཞེས་དཔེར་མཛད་དོ།

我來為您完整直譯這段藏文： 於此由觀視智慧母等引生大樂之殊勝方式者，自性俱生明顯標識即是融樂俱生，為生起彼樂，菩提心必須融化並降於中脈，此亦依賴燃燒拙火，此又從風融入而生，故勝使者女僅由見聞等亦以殊勝攝風方式生起大樂，彼樂不為任何違緣所能轉而相續不斷生起故，為速疾道故，金剛帳中亦云："見勝女得樂，聞歌亦正樂，嗅妙香大樂，觸生處亦大樂，飲用勝味善配之樂，任誰亦不能轉。"如是觀視妙色，如是聽聞愛語與歌聲，嗅佛伽等身生妙香，品嚐摩母之味，諸卡拉那技藝舞蹈遊戲，生處觸等，總之於一切行中獲得如是大樂自性甚為稀有。 第三事業印之必要性者，如為求火而鉆木，為大樂故近依事業手印，無任何三印之智慧母瑜伽則不能顯現俱生，尤其是標識自性俱生之近因即與大手印瑜伽，然大手印未能增長融樂，為令未得大手印者得故，定需事業手印與智慧手印，較所修意手印于引生大樂更有力故。是故無鉆木則火於何處生起，即不生起，以此為喻。

།དེ་ཡང་ཧེ་རུ་ཀ་མངོན་འབྱུང་ལས། དཔའ་བོ་གང་ཞིག་ ཕྱག་རྒྱ་དམན། །སྒྲུབ་པོ་མཆོད་པ་བྱེད་པ་ནི། ཕུབ་མ་བརྡུང་དང་མཚུངས་པ་སྟེ། །ཞེས་ཕྱག་ རྒྱ་མོ་མེད་པར་ལམ་རིང་ལ་ཡོད་ན་མྱུར་བར་གསུངས་ཤིང་། འོན་ཀྱང་། བདེ་མཆོག་གི་རྩ་ རྒྱུད་ལས། ཕོ་ཉ་རལ་གྲིའི་སོ་འདྲ་ཞིང་། །ཞེས་གསུངས་ལ། མངོན་འབྱུང་ལས། རྣལ་འབྱོར་ མེད་པར་རྣལ་འབྱོར་ཆོས། །ཕྱག་རྒྱ་ལ་ནི་བགྲོད་འགྱུར་དང་། །ཡེ་ཤེས་མེད་པར་ཡེ་ཤེས་ ཚུལ། །དམྱལ་བར་འགྲོ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་ཡུལ་དང་བརྟེན་མཚན་ཉིད་མ་ཚང་ན་ཉེས་ དམིགས་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །འདིར་ཞུ་བདེའི་ལྷན་སྐྱེས་ཐིག་ལེ་དང་མི་དམིགས་སྒོམ་པ་སོགས་ རྣལ་འབྱོར་གྱི་གཏུམ་མོ་ལས་ཅི་རིགས་པར་འདྲེན་ནུས་ན་ཡང་། དེས་གསལ་བར་མ་མཚོན་ པའི་རང་བཞིན་དང་སྣང་བ་དང་དགའ་བའི་དབྱེ་བ་དང་། རྣམ་པ་དང་ཁྱད་པར་རྣམས་ནི་ཕྱི་ རོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱས་མཚོན་པར་བྱེད་ཅིང་། ཞུ་བདེ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བདེ་སྟོང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ་ ལས། གཏུམ་མོ་འབར་ཞིང་བདེ་བ་དྲངས་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཞུ་བདེར་གྱུར་བ་དེས་རང་བཞིན་ ལྷན་སྐྱེས་གསལ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་ཅིང་། ཡང་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་བདེ་བས། རླུང་དབུ་ མར་གཅིག་དུ་འདུས་པ་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེ་དང་འདྲེས་པས་རྣམ་བཅས་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་ རང་བཞིན་ལྷ་མོ་འགྲུབ་ལ། དེ་དང་མཉམ་པར་སྦྱར་བས་ཞུ་བདེ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་ཀྱང་། རང་ 10-31 བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་འོ། ། བཞི་པ་ནི། བཅུད་ཀྱི་རེག་པའི་ལྕགས་རྣམས་གསེར་དུ་འགྱུར་བ་ལྟར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ གྲུབ་པའི་དངུལ་ཆུས་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ལ་རེག་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་ ཆེན་གྱི་གསེར་དུ་འགྱུར་ལ། བསྒྱུར་བ་དེས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱས་བཏབ་པས་སྣང་ བ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་གཟུགས་སུ་འཆར་བར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ལྕགས་གསེར་དུ་ འགྱུར་བ་ཡང་། ལྕགས་ཀྱི་དྭངས་མ་མཉེན་པ་དང་། ཁ་དོག་གསལ་བའི་ཆ་དེ་ཉིད་གསེར་དུ་ འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། ལྕགས་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་སྙིགས་མའི་ཆ་ལྕགས་ཀྱི་ཁམས་ནི་མ་ཟད་ པར་གསེར་དུ་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ། སྙིགས་མའི་ལུས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཆོས་ གཉིས་སྣང་གི་ཆ་འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་མི་འགྱུར་ལ། སེམས་བདེ་བར་གྱུར་ཅིང་ཁམས་ དཀར་དམར་འཆིང་ལུགས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བཅིངས་པས། སྙིགས་མ་འདི་ཟད་ནས་ ལྕགས་སྲང་གཅིག་ལ་དྭངས་མའི་ཆ་སྲང་གཅིག་གསེར་དུ་འགྱུར་པ་ལྟར། རླུང་སེམས་ཙམ་ གྱི་ལུས་བཞིན་ལག་གི་རྣམ་པར་གནས་པ། དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་མཚན་དཔེས་སྤྲས་པའོ།

我來為您完整直譯這段藏文： 又于黑魯嘎現起中雲："若勇士手印劣，行者作供養，如捶空殼相同。"言無手印母則道長若有則速，然而，勝樂根本續中雲："使者如劍刃。"現起中雲："無瑜伽而行瑜伽法，趣入于手印，無智慧行智慧法，無疑入地獄。"若境及所依特徵不具則過患極大。於此若能從瑜伽拙火隨宜引生融樂俱生明點及無緣修等，然其未明顯標識之自性與顯現及喜之分別與行相及殊勝等由外手印標識，由融樂殊勝樂空大手印中，燃燒拙火引樂之俱生融樂彼明顯標識自性俱生，復由事業手印之樂，風于中脈一處彙集與不壞明點相融而成具相空形自性天女，與彼等持瑜伽故融樂俱生亦標識自性俱生。此為究竟見。 第四者，如精華接觸諸鐵成金，由大樂成就之銀河觸及十八界悉成俱生大樂之金，此轉變遍印一切事物故，一切顯現現為智慧身相，如鐵成金亦是鐵之精華柔軟與色澤明凈分彼成金，非鐵性之法糟粕分鐵界未盡何能成金不成，如是糟粕身極微之二現分此不成智慧身，心成樂及白紅界以殊勝縛法系縛故，此糟粕盡已，如一兩鐵之精華分一兩成金，唯風心身如幻之相住，彼即以相好莊嚴之智慧身。

། ཞེས་བླ་མ་དམ་པ་གསུང་ངོ་། །ལྔ་པ་ནི། འདོད་ཆགས་ཏེ་མཆོག་དགའ་མ་ཡིན་ཞིང་། ཆགས་ བྲལ་ཁྱད་དགའ་འམ་དགའ་བྲལ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དབུ་མ་དགའ་བར་ཡང་ནི་མི་དམིགས་ཏེ། ལྷན་སྐྱེས་འདི་ནི་གསུམ་ག་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། ། དྲུག་པ་ལ་གཉིས་ལས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྟེན་ལྷུང་ཞིང་འདོད་ ཆགས་ཏེ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་ཉམས་པས་ནི། གཏི་མུག་དང་ཞེ་སྡང་གིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ པ་དེས་དམྱལ་བར་འགྲོ་སྟེ། འཁོར་བར་རྣམ་པར་འཁྱམས་པར་འགྱུར་རོ། དེ་ལྟར་ཡང་དྲི་ མེད་འོད་ལས། འདོད་ཆགས་ཉམས་པས་སྡིག་སྟེ་གང་ཕྱིར་ཤིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ནི་ཞེ་སྡང་ སྐྱེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ཞུ་བདེའི་རྐྱེན་གྱིས་སེམས་བདེ་བར་ཤར་བ་ལ་སྲེད་པས། 10-32 སེམས་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་བག་ཆགས་བསྒོས་ཤིང་བདེ་བ་དེ་ཉམས་པའི་ཚེ། མི་འདོད་པའི་ ཡུལ་ལ་སྤོང་བའི་སེམས་དྲག་པོ་ཞེ་སྡང་གི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་སེམས་རྒྱུད་ལ་ཞེ་སྡང་གི་བག་ ཆགས་བསྒོ་བར་བྱེད་དོ། ཞེ་སྡང་དེས་སེམས་འཁྲུགས་པས་ཤེས་བྱའི་གནས་ལ་རྨོངས་པའི་ གཏི་མུག་གི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་འབྱུང་སྟེ། དེས་གཏི་མུག་གི་བག་ཆགས་བསྒོ་བར་བྱེད་ དོ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མ་བཅིངས་པ་རྣམས་ཀྱི་བགྲོད་པའི་བདེ་བ་ཙམ་ལ་ཡང་ཡོད་ པས། འཛག་བདེ་ཕལ་ཆེར་གྱི་བག་ཆགས་བསྒོ་ཚུལ་ཡང་འདི་ཉིད་ཡིན་པས། འཁོར་བའི་རྩ་ བར་གསུངས་ཤིང་ཁྱད་པར་ཚེ་གཅིག་ལ་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ། བདེ་ཆེན་གྱི་མི་མཐུན་ ཕྱོགས་ཉིད་ཡིན་ལ། དོན་གྱི་དབང་འདི་གཟིགས་ནས། དངོས་གྲུབ་ཀུན་གྱི་གཏེར་གྱུར་པ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ལྷུང་གྱུར་ན། །རྣམ་ཤེས་ཕུང་པོ་བརྒྱལ་འགྱུར་ན། །མ་སྨད་དངོས་གྲུབ་ ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མེད་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་སྐྱོན་ནི། པྲ་ཙོ་ད་ཞེས་ བྱ་བ་ནི། དེ་སྐད་དུ། ཞི་བའི་རྒྱུད་ལས། དབང་ཕྱུག་ནུས་མ་མཉམས་སྦྱོར་བས། །ལྟེ་བར་ ཕྱིན་པའི་བདེ་བ་ནི། །ཆུ་ནི་འཐུང་བ་མ་ཡིན་པ། །མཚན་ཉིད་བྲལ་བ་རབ་ཏུ་ཞི། །འདིས་ ནི་དྲག་པོ་རབ་དུ་བསྐུལ། །ཞེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད། མེད་ཀྱང་། ཞུ་བདེ་ཙམ་ལ་སེམས་ཟིན་པ་དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རློམ་ཅིང་ཁུ་བ་འཆིང་བ་ཙམ་གྱིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་ཆེན་མ་ཉམས་པའི་ དོན་དུ་འགྱུར་ལ། འདིས་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ལ་ལྷ་ཆེན་པོ་དབང་ཕྱུག་གནས་པ་དེ་ ཉིད་བསྐུལ་བས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པྲ་ཙོ་ད་ཞེས་པ་བོད་སྐད་དུ་རབ་ཏུ་བསྐུལ་བ་ སྟེ་ལམ་འདི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ལུགས་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文。這是一段關於佛教修行的文字： 如是上師開示。第五：非是貪慾即勝喜，亦非離欲即殊喜或離喜，于中道喜亦不可得，此俱生超越三者。 第六分二：菩提心大樂所依若墮，貪慾即俱生樂若失，則為愚癡與嗔恚所纏，將往地獄，輪迴中流轉。如《無垢光》所說："貪慾若失則為罪，以是生起極大苦之嗔恚。" 又因融化之緣使心現樂，由貪著故，於心薰染貪慾習氣，當其樂失時，于不欲境生起猛烈舍心，以嗔恚之相而於心續薰染嗔恚習氣。由此嗔恚擾亂心識，生起于所知境迷惑之愚癡相心，由此薰染愚癡習氣。 此即使于未得束縛菩提心者之遊樂之樂亦有之，故漏樂大多薰染習氣之理亦復如是，故說為輪迴之根本。特別是一產生就悉地之因，實為大樂之違品。觀此義故，所說："一切悉地藏，菩提心若墮，識蘊若昏厥，咄！悉地何從有？" 無有真實性之俱生過患，即所謂般若朵（Pracoda），如是《寂靜續》云："自在天與天女交合，臍輪所生之樂，非如飲水，離相極寂靜。此則極猛烈勵發。"雖無真實性，然執著融樂為真實性，僅以精液束縛即成不失俱生大樂之義。由此勵發諸有情身中所住大自在天，即得解脫。此般若朵（Pracoda）藏語謂極勵發，此道乃外道之宗。

སངས་རྒྱས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མེད་པར་བདེ་བ་ སྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱང་ལུགས་འདི་ཆོས་སུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཕྱུགས་བདག་སྟེ་དབང་ཕྱུག་ ཆེན་པོས་འདབ་ཆགས་ཏེ་མཁའ་ལྡིང་གི་རྒྱུད་དུ་བཤད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྤོང་བའི་ཚུལ་ འདི་ནི་དོར་བར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་སྟུག་པོ་དཔག་དུ་མེད་པ་སྔར་ཡོད་པའི་ཆོག་གི། ད་ནི་ 10-33 འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ། དོ་ཧ་མཛོད་ལས། སྙིང་རྗེ་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཞུགས་པ། །དེས་ནི་ལམ་ མཆོག་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་སྟེ་སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་སྒོམ་ན་ཡང་། །འཁོར་བ་འདིར་གནས་ ཐར་བ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །གང་ཡང་གཉིས་པོ་སྦྱོར་བར་ནུས་པ་དེ། །འཁོར་བར་མི་གནས་མྱ་ ངན་འདས་མི་གནས། །ཞེས་གསུངས་ལ། འདི་ཡི་རྙིང་རྗེ་ཡང་བདེ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཆ་ ནས་འཇོག་ཅིང་བདེ་བ་ལ་སེམས་ཧར་སྒོམ་དུ་ཟིན་པ་ཙམ་པོས། བདེ་བ་ཙམ་བསྒོམས་པ་ ལས་གཞན་སྟོང་པ་སྒོམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། གཞན་ཡང་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། མ་ལུས་དེ་ཉིད་ གང་གིས་མི་ཤེས་པར། །ཀུནྡུ་རུ་ཡི་སྐབས་སུ་བདེ་ཆེན་སྒྲུབ་པ་ནི། །ཇི་ལྟར་སྐོམ་པས་སྨིག་ རྒྱུ་སྙེག་པ་བཞིན། །སྐོམ་ནས་འཆི་ཡང་ནམ་མཁའི་ཆུ་རྙེད་དམ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་གཉིས་ཀྱི་བར་ གནས་པ། །བདེ་བ་དེ་བརྟན་ནུས་པ་མེད་པས་ན། །ས་གསུམ་རེ་བ་གང་གིས་རྫོགས་པར་ འགྱུར། །ཞེས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་མི་ཤེས་པར། བདེ་བ་ཇི་ཙམ་ཆེ་ཞིང་སྲེད་པ་ཡང་ཆེ་ བས་དྲི་མའི་བག་ཆགས་ཀྱང་བསྒོས་ཚབས་ཆེ་བར་གསུངས་སོ། ། བདུན་པ་ནི། ཡིད་ཅེས་པ། རྣམ་རྟོག་དང་ཁུ་ཁྲག་གི་ཁམས་གཉིས་ཆར་ལ་འཇུག་པས། སྐབས་འདིར་ཡང་། ཁུ་བ་བཅིངས་པའི་བདེ་བ་དང་། རྣམ་རྟོག་གི་གཡོ་བ་མཚན་མ་དང་ བྲལ་བར་བཅིངས་པས། རྣམ་རྟོག་དང་བདེ་བ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན་ ལ། དེ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་སྒོམ་ པར་བྱའོ། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འཆར་བཞིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ལྟར་སྣང་བ་ནི། ཡིད་ནི་ གཡོ་ཞིང་བཅིངས་པ་དང་ཞེསཔའི་དོན་ཡིན་ཅེས་འཆད་གསུང་། ། བརྒྱད་པ་ནི། བཅུད་ལེན་ཆེན་པོ་གྲུབ་པའི་དངུལ་ཆུ་དང་མཚུངས་པའི་ཞུ་བདེ་ཁྱད་པར་ ཅན་ལ་གོམས་པས། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བ་གང་ལྷན་སྐྱེས་དེ་ཉིད་རྟག་དུ་གཡོ་བ་མི་བྱེད་ ན། དེའི་ཚེ་སེམས་ཀྱི་ལྕགས་སོ་སོར་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གསེར་ནི་དྲི་མ་མེད་པར་ 10-34 གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་དངུལ་ཆུ་གཡོ་བ་མེད་པ་ན་ལྕགས་གསེར་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ།

我來為您直譯這段藏文： 佛教徒無有真實性而修持樂者亦將此法門示為教法。牧主即大自在天于金翅鳥續中所說此斷除貪慾之法應當捨棄，心之濁染無量早已足矣，今復何為？ 如《道歌藏》云："入于無悲之空性，彼不得勝妙道。若唯修習大悲心，住此輪迴不得脫。若能雙運此二者，不住輪迴涅槃中。"此中悲心亦從俱生樂分而立，僅以攝心專注於樂，唯修樂外不成修空。 又大婆羅門云："若不知盡一切真實，于薰陸香時修大樂，如渴者追逐陽焰般，渴死亦不得空中水。金剛蓮花二者之間，此樂不能堅固故，三界願望何能滿？"此說不知自性空性，樂愈大則貪愈大，染污習氣薰染亦愈重。 第七：所謂意，通於分別念及精血二界，於此處亦由束縛精液之樂與離相束縛分別念之動，分別念與樂自性空如虛空，于彼以無分別而修習如虛空離戲之自性。顯現為自性空性之分別念相，即是"意動而束縛"之義，如是解說。 第八：以習於如成就大藥精之殊勝融樂，若於一切時中所顯現之俱生性恒常不動，爾時心鐵以各自證悟智慧金而成無垢，如水銀不動則鐵成金然。

། འདིར་གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི། ཞུ་བདེ་ཕྲ་མོ་རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ་ཡོད་ཅིང་། སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་མེད་ལ། ཞུ་བདེ་ལྷན་སྐྱེས་བར་མ་ཆད་པར་འཇུག་པ་ནི་འཕགས་པ་ཁོ་ན་ལ་ ཡོད་ཅིང་། རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་དེས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་དང་གཅིག་ཏུ་འདྲིས་པ་ ལས་ནམ་ཡང་ལྡང་མི་སྲིད་པ་ནི། ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་གསུམ་པོ་ འདིའོ། དེའི་ཕྱིར་བཅུད་ལེན་ཞེས་པ་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ལ་འཆད་པའང་ཡོད་དེ་ལེགས་པ་ ཡིན་གསུང་། འོན་ཀྱང་དཔྱད་ན། དང་པོ་རྒྱུ་མཚན། ལུས་སེམས་རྟེན་བརྟེན་པའི་འབྲེལ་པ་ ཁུ་རྡུལ་རླུང་གི་ཚོགས་པ་ཕྲ་མོ་དེ་སྲིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཉིས་པའི་རྒྱུ་མཚན་རྩ་ཁམས་ རླུང་གསུམ་གྱི་བགྲོད་པ་དངོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དབུ་མར་ཐིམ། ཕྱིན་ཆད་རང་བཞིན་ལྷན་ སྐྱེས་དང་སྟོང་བ་ཙམ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་ཞུ་བདེ་ངེས་པར་འདྲེན་པའི་རྣམ་མེད་ཕྱག་ཆེན་ དངོས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་བས་ན་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་ཕན་ཆད། མཉམ་གཞག་གི་ཚེ་འོད་ གསལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་སྟོབས་ཀྱི་ཞུ་བདེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཇུག་པའི་རང་བཞིན་ལྷན་ སྐྱེས་གསལ་བར་སྣང་ལ། རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཚེ་དེས་དྲངས་པའི་ཞུ་བདེ་ཁོ་ན་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བ་ཡིན་ ནོ། །ཞུ་བདེའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་སྟོང་ཁུ་རྡུལ་རླུང་གསུམ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་ཇི་ཙམ་ ཡུན་རིང་བ་ཙམ་གྱིས་དེ་གསུམ་གྱི་ཚོགས་པ་འཇིག་ཚབས་ཆེ་བ་འདི་ལ་དགོངས་ནས། སྡིག་ པ་དང་ནི་ཤིང་སྲིན་སེམས་ཅན་རྣམས། །གང་ལས་འབྱུང་བ་དེ་དེ་ཉམས་པར་བྱེད། །ཅེས་ གསུང་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བཅུད་ལེན་ཞུ་བདེ་དང་གསེར་རང་བྱུང་གི་བདེ་བའི་དཔེར་ སྦྱར་བ་ལེགས་སོ་ཞེས་ཁོ་བོ་སྨྲའོ། །གསུམ་པའི་རྒྱུ་མཚན་དྲི་མ་སྤངས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ བདེ་ཆེན་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དོན་གཅིག་ལ། བྱང་སེམས་རྒྱུན་མཐའ་པ་ལ་ཡང་ གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་ཕྲ་མོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་ལྡང་མི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

我來為您直譯這段藏文： 此處所立宗見為：細微融樂乃至金剛喻定智慧皆有，而佛地則無；無間斷融入俱生融樂唯聖者有之；以彼自性俱生樂與一切空性融為一味而永不能起者，唯現證法身者有之，此三者也。故有解釋藥精即指自性俱生，此說善哉。 然細究之，其一之理由：身心能依所依關係之精、明點、氣微細聚合存在故；其二之理由：脈、界、氣三者之行相悉皆融入中脈，此後僅修自性俱生與空性亦必能引生融樂，成就無相大手印之果位。是故生起見道以後，等持時以光明一切空性力而融樂與俱生自性同時趣入而明顯顯現，后得時由彼所引唯一融樂廣大生起。 融樂俱生之樂空雖從精、明點、氣三者所生，然彼愈久住則彼三聚壞滅愈大，鑑於此故云："罪業與木蟲眾生等，從何所生即壞彼物。"是故以藥精融樂與自生金之樂作為比喻實為妥善，此乃余之所言。 其三之理由：離垢自性大樂與真實邊際為一義，然金剛意菩薩尚有微細二現習氣故不能不從彼起。

། 10-35 དགུ་པ་ནི། གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ་དང་ཡན་ལག་རྣམས་མ་གོད་པའི་ཕྱིར་མཆོག་ དང་། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མའི་རྩ་སོགས་ཕྲ་བ་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་རྟེན་ ཀུན་ད་རྒྱས་པའི་སྟོབས་ཀྱི་སྐྲ་བཟང་བ་དང་། ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལམ་ལ་ སྦྱངས་པས་དུལ་བ་སྟེ། དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དོན་དུ་བསྟེན་པའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་ ཐམས་ཅད་ལ། མཚན་ཉིད་དེ་རྣམས་ཚང་དགོས་ཤིང་། དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱག་རྒྱས་གཡས་གཡོན་ གྱི་རྒྱུ་བ་དྷཱི་ཏཱིར་ཆུད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་སྦྱིན་པར་བྱེད་ལ། ཤེས་རབ་ཕྱག་ ཆེན་ཐོབ་ནས་ནི། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་གང་གི་དོན་དུ་ཞུ་བདེ་དགོས་པའི་རང་ བཞིན་གྱི་བདེ་བ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འདྲེན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཐོབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། མིག་ནི་མི་འཛུམ་སེམས་འགོག་དང་། །རླུང་འགག་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་བླ་ མས་རྟོགས། །གང་ཚེ་རླུང་རྒྱུ་དེ་ནི་མི་གཡོ་སྟེ། །འཆི་བའི་ཚེ་ན་རྣལ་འབྱོར་མས་ཅི་བྱ། །ཞེས་ བླ་མའི་མན་ངག་གི་སྤྲོས་པ་སྤངས་ནས། རླུང་གཡོ་མེད་དུ་བྱས་པ་ཁོ་ནས་འབྱུང་བ་ཐིམ་རིམ་ འཆི་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དང་། འོད་གསལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འདྲེན་ནུས་པ་དེའི་ཚེ། རྣལ་འབྱོར་ མ་སྟེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་ཧཱ་མ་ཡའི་སྟེ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་ མོའི་དོན་རྣམ་བཅས་ལ་ནི་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན། དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་ལྷ་མོར་ སྣང་བ་དང་། རྣམ་མེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་སྤྲུལ་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་འཕྲུལ་ ཆེན་མོ་སྟེ། དེ་ལ་རྟག་ཏུ་འཁྱུད་པ་སྟེ་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བས་བསྒོམས་ཤིང་། རིགས་ངན་ཧ་ཌི་བ་ ཞེས་རང་ལ་བོས་པའོ། ། བཅུ་པ་ནི། རྟོག་གེ་སྟེ་དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྗེས་དཔག་ཚད་མས་ངེས་པའི་ སྟོང་ཉིད་དུ་འཛིན་པའི་ཤེས་རབ་ནི་སྟོང་ཉིད་སྡིག་བཅས་དང་བུ་མོ་སྟེ་ལས་རྒྱ་ལས་ཐོབ་པའི་ བདེ་བའང་བདེ་བ་སྡིག་པ་ཅན་ནོ། །ཧུ་ཞེས་པ་ནི་ཉམས་ང་བའི་ཚིག་གོ། འདིར་སྡིག་པ་དང་ 10-36 བཅས་པའི་དོན་ནི། རང་བཞིན་དགེ་བ་ལ་སྒྲིབ་པའི་དོན་ཡིན་ལ། ལས་དང་པོ་པའི་གནས་ སྐབས་སུ་ནི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའང་ཡོད་པས་གོང་དུ་བཤད་པ་ནི་ལམ་མཐོན་པོའི་དབང་ དུ་བྱས་པའི་ངེས་དོན་ཡིན་ནོ།

我來為您完整直譯這段藏文： 第九：容貌莊嚴美麗且肢體無缺故為殊勝，金剛界自在母之脈等微細，以大樂殊勝所依俱生月廣增之力而發麗，通過共同與不共道之修習而調柔，為成就之故所依止的任何事業手印，皆需具足此等性相。如是手印以左右之行相入中脈為緣而賜予俱生樂。獲得智慧大手印后，何須事業手印？因為已得無礙引生為求融樂所需之自性樂之手印故。如是大婆羅門云："眼不眨抑心意，氣息止息具德上師證，彼時風行不動時，臨終時瑜伽母何為？"謂捨棄上師口訣之戲論，唯以氣息無動，如死亡次第般界入次第，能引生光明大樂時，瑜伽母即事業手印何所為？大手印摩訶摩耶即大幻化之義，有相方面為幻身之自性，以十二喻所表徵之天女顯現；無相方面以空性普遍幻化故為大幻化。于彼恒時擁抱即修習樂空雙運，稱呼自己為賤種哈底巴。 第十：以理論即以比喻及正理門中比量決定空性之慧為有罪空性，從事印所獲之樂亦為有罪之樂。"呼"為畏懼之詞。此處有罪之義，謂遮蔽自性善之義，然初學者階段亦有為方便者，上述所言乃就高階道之勝義而說。

།རང་གི་ལུས་ལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གོམས་པར་བྱས་པས། གནས་ལ་སོགས་པ་ས་བཅུ་ལ་བཞུགས་པའི་ལྷ་མོ་སྟེ་ཕོ་ཉ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་འདུ་བ་ཁྱད་པར་ ཅན་གྱི་བདེ་བ་སྟེར་བས་ལུས་ཉིད་ཞིང་མཆོག་ཡིན་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། ཞིང་ཀུན་གནས་ དང་ཉེར་བའི་གནས་ལ་སོགས། །ཕྱིན་ཏེ་བལྟས་པས་རྟོགས་པར་གང་སྨྲ་བ། །ལུས་དང་འདྲ་ བའི་མུ་གནས་གཞན་ན་མེད། །དགེ་བ་ང་ཡིས་ངེས་པར་ཡང་དག་མཐོང་། ཞེས་གསུངས་སོ། ། དེ་བས་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མེད་པར་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་པ་ཀུན་དག་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཐང་ཆད་ན་ཕུང་ པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྟེར་བའི་སྡིག་པ་བརྩམས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ སྒྲིབ་པ་མཚམས་མེད་དང་འདྲ་བ་མ་བྱེད་ཅིག །རང་ལ་བདེ་ཆེན་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ཡོད་པས་ བདེ་བ་ཅན་ཞེས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བོས་པ་སྟེ། ཧ་ཌི་བས་མན་ངག་རྟོགས་ནས་ཇོ་གི་ ཀུན་ལ་སྨྲས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །གནས་སོགས་འདི་ཁོ་ན་ ལ་གནས། །དེ་བས་དེ་རུ་བསྐོར་བ་ཡིས། །སྐྱོ་བྱ་དེ་ཉིད་ཅན་གྱིས་མིན། །ཞེས་དང་། གལ་ཏེ་ དེ་ཉིད་ལྡན་གྱུར་ན། །དེ་རྣམས་བསྐོར་བ་ཅི་ཞིག་དགོས། །ཕྱི་རོལ་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་རྣམས། ། བསྐོར་བས་ཁམས་རྣམས་ཟད་པར་འགྱུར། །དེ་བས་ཕྱི་རོལ་སྤངས་ནས་ནི། །རྣལ་འབྱོར་ རོལ་པས་གནས་པར་བྱ། །དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ། །རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་སྤྱན་རྣམས་ ཀྱིས། །རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་ཅན་རྣམས་གཟིགས། །ཐུགས་རྗེས་ཁྱབ་པའི་ཐུགས་རྣམས་ཀྱིས། ། དེ་རྣམས་དགྱེས་པས་དངོས་གྲུབ་མཆོག །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་སྩོལ་བར་མཛད། །ཅེས་ མངོན་སྤྱོད་བླ་མར་གསུངས་སོ། ། བཅུ་གཅིག་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྟེང་སྒོའི་རླུང་ཐིམ་པའི་སྦྱོར་བ་དངོས་ནི། འཁོར་ 10-37 ལོ་བརྒྱད་ཀྱི་ལྟེ་བ་སྟེ། སྙིང་མགྲིན་སྤྱི་བོ་གཙུག་ཏོར་ལྟེ་བ་གསང་བ་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུ་རྣམས་ཀྱི་དྷཱུ་ ཏཱིའི་དབུས་སུ་གནས་པའི་ཐིག་ལེའི་དྭངས་མ་རྣམས་ལ། ཆ་ཤས་དང་། ཚུལ་དང་། ཐིག་ལེ་ དང་། ཡེ་ཤེས་དང་། ཚུལ་དང་། མཆོག་དང་། ཡང་དག་དང་། མཆོག་གཉིས་པ་ཞེས་བྱའོ། ། དེ་རྣམས་སུ་སེམས་ཞོག་ཤིག་སྟེ། མན་ངག་དང་བཅས་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཟུང་ཞིག་དང་། སོ་སོར་རང་གི་རིག་པ་བརྗོད་པ་ཚིག་གི་ལམ་ལས་འདས་ཤིང་ཆད་པ། རང་བཞིན་དང་ཞུ་ བདེས་བསྡུས་པའི་ལྷན་སྐྱེས་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་རྩ་དང་དཔའ་བོ་སྟེ་ཁམས་ དང་རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམས་པས་ཀུན་རྟོག་གི་རྒྱུ་རླུང་རྣམས་རང་ཁྱིམ་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིར་ཐིམ་ ཞིང་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། འདིར་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། ཞུ་བདེ་དང་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ རྐྱེན་བཤད་པ་ལ། རྒྱུའི་ངོ་བོ།

我來為您完整直譯這段藏文： 如前所述修習自身，住于處等十地之天女即使者們賜予殊勝和合之樂，故身即勝剎。如大婆羅門云："諸剎處與近處等，前往觀察所說證悟，無有他處如此身，善我確實真實見。"是故，若無實性而遍往諸境疲憊時，以蘊乃佛之自性而起苦痛之罪業，莫造如無間罪般障礙實相。自身本初即具大樂，故稱有情為具樂者，此乃哈底巴證悟口訣后告諸瑜伽士。如是亦云："以二十四分別，唯住此處等，是故於彼巡遊，非為厭煩具實性者。"又云："若具實性者，彼等何須巡遊？外道瑜伽士彼等，巡遊令界耗盡。是故舍外巡已，當住瑜伽遊戲。具德金剛瑜伽母，以清凈智慧眼，觀視諸金剛瑜伽士，以遍覆大悲心，歡喜賜予彼等，如欲獲得勝成就。"此即《現行上師》所說。 第十一分二：初者，上門風融之正行者，八輪之中心，即心喉頂髻臍秘密金剛寶珠等中脈中所住之明點精華，稱為分、理、明點、智慧、方式、勝、圓滿、第二勝。汝當安住心於彼等，以具口訣方式攝心，各別自證超越言說之道，以自性與融樂所攝之俱生將現前。其因由修習脈與勇士即界與氣之瑜伽，分別心之因諸風融入自宅中脈而去故。 此處略說，宣說令融樂與自性俱生現前之因緣中，因之體性。

དབྱེ་བ། མཚན་གཞི། ལྷན་སྐྱེས་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་པའི་ཚུལ། ས་ མཚམས་དང་གནས་སྐབས་ཏེ་ལྔ་ལས། དང་པོ་ལ། སྤྱིར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་དབྱེ་མང་མོད་ ཀྱང་། འདིར་ངེས་པར་དགོས་པ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་དང་། ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་གཉིས་ཡིན་ ཅིང་། ལྷན་སྐྱེས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ནུས་མཐུ་རང་ལ་ཡོད་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཐོབ་པ་ན་རང་ བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་དང་། ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་ཡང་གཙོ་བོར་ཞུ་བདེ་ ཡིན་ལ། ཞུ་བའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཉེར་ལན་ནི། གཙོ་བོར་ལུས་དབང་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཡིན་ ལ། རྐྱེན་ནི་རླུང་དབུ་མར་ཐིམ་པས་ཞུ་ཚུལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ཅིང་། དེ་ཉིད་ལུས་ཀྱི་ཆ་ནས་རྟེན་དང་། བདེ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆ་ནས་བརྟེན་པར་བཞག་པས་དེ་ལྟར་ ན་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། །དངོས་སམ་ཉེ་བའི་སྒོ་ནས། གཙོ་བོར་ལྷན་སྐྱེས་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ ནི། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་སྟེ་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཉེ་བའི་གོ་དོན་ལམ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ ཆོད་པ་ཡིན་པས་ན། ལས་དང་པོ་པའི་རྫོགས་རིམ་རྣམས་དངོས་བཏགས་ཕྱེ་བའི་ཚེ། རྫོགས་ 10-38 རིམ་དང་དེའི་ལྷན་སྐྱེས་བཏགས་པ་བར་འཇོག་སྟེ། རྫོགས་རིམ་ཉིད་ཀྱི་ལྷན་སྐྱེས་དངོས་རྒྱུ་ དང་བཅས་པ་ཁོ་ན་དངོས་སུ་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་རང་ལུས་ལ་བརྟེན་པ་དང་གཞན་ལུས་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས་ ཀྱི་དང་པོ་ལ། རྩ་དང་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་རེ་རེ་བསྒོམས་ཤིང་དེ་དག་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་ དང་། གསུམ་ཆར་སྒོམ་པ་སྟེ་བཞིའོ། །གཞན། ལུས་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་ལ་ནི། གསུམ་ཆར་སྒོམ་ ཤིང་གནད་དུ་བསྣུན་པ་ཤས་ཆེའོ། །འབྲས་བུ་འགྲུབ་པའི་དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན། བརྟགས་པ་ བ་རིང་རྒྱུ་དང་། དངོས་ཉེ་རྒྱུའོ། །ཕྱི་མ་ལ་ཉེ་བ་ཙམ་པོ་དང་། དངོས་རྒྱུའོ། །འབྲས་བུ་སྐྱེ་ཚུལ་ གྱི་སྒོ་ནས། ཉེར་ལེན་དང་། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའོ། །དེ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷན་སྐྱེས་གཉིས་ཀའི་ རྣམ་དབྱེ་ཤེས་དགོས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཅི་ཙམ་དུ་རང་ལུས་ལ་བརྟེན་པ་བཞི་ལ། སྒོམ་པ་དང་། གནད་དུ་བསྣུན་ པ་ལ་མུ་བཞི་ཡོད་དེ། དཔེར་ན། རྩ་སྒོམ་ལ། གནད་དུ་མི་བསྣུན་པ་ནི། རྩ་ཙམ་སྒོམ་པ་ ལས་གཞན་དུ་སེམས་འཛིན་ཚུལ་མེད་པ་རྣམ་དང་། གནད་དུ་བསྣུན་ཀྱང་མི་སྒོམ་པ་ནི་རིམ་ འཛིན་རྗེས་གཞིག་དང་འོད་གསལ་འཆར་བ་སོགས་ཏེ། རྩ་ཉིད་མ་བསྒོམས་པར་ཕྱོགས་དེར་ སེམས་གཏད་པས་རླུང་འདུ་བའི་གནད་ཡོད་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་ཀ་ཡོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་ ལ། དང་པོ་ནི། རྫོགས་རིམ་རྣམ་པར་དག་པར་མི་འགྱུར་རོ།

我來為您完整直譯這段藏文： 分類、事相、如何生起俱生之理、界限與階段等五者。初者，雖總的因緣分類眾多，然此處必要者為能取因與俱生緣二者，顯現俱生之力量于自具法性所得時為自性俱生之能取因，俱生緣雖極多然主要為融樂，融之俱生之能取因主要為身根與意識，緣為風融入中脈以殊勝融解方式之菩提心，彼即從身份而立為所依，樂從心分而立為能依，如是則言：直接或近接，主要生起俱生之方便，即俱生因之體性或定義。其中近接之含義為未被他道間隔，故初業者圓滿次第諸于實假分時，圓滿次第及其俱生立為假立，唯圓滿次第之俱生實有連同其因立為實有。 第二，從體性門中依自身與依他身二者，初者有修習脈及風及明點各一併于彼等作要處擊及三者俱修四者。餘者，身之圓滿次第中，偏重三者俱修並作要處擊。從果成就時分類，則有觀想遠因與實近因。後者有僅近及實因。從果生起方式分，則有能取因與俱生緣。于彼一切中當知二種俱生之分類。 第三，于所依自身之四者中，修習與作要處擊有四句，譬如，修脈中，不作要處擊者，即除僅修脈外無他攝心方式諸，雖作要處擊而不修者，即如次第攝持回收及顯明等，即未修脈而緣彼方向故有風集之要處諸。二者俱有者極多，初者不成清凈圓滿次第。

།དེས་གཞན་རྣམས་ཀྱང་མཚོན་ ཅིང་། དེས་ན། རྫོགས་རིམ་གྱི་ཡན་ལག་ཁ་ཅིག རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་རེ་རེ་གཉིས་གཉིས་ཙམ་ ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པའང་ཡོད་ཅིང་རྫོགས་རིམ་གྱི་འགངས་རྣམས་ནི་གསུམ་ག་ལ་གནད་དུ་ བསྣུན་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྩ་སྒོམ་ལ་རླུང་མི་སྒོམ་པ་སོགས་རྣམ་དབྱེ་ཞིབ་མོར་བྱའོ། ། རྩ་སྒོམ་པ་ནི་ནག་པོ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རིམ་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཐིག་ལེ་སྒོམ་པ་དྲིལ་བུ་རིམ་ལྔའི་ བདག་བྱིན་བརླབ་པ་ལྟ་བུ་དང་། རླུང་སྒོམ་པ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ལྟ་བུ་དང་། གསུམ་ཆར་སྒོམ་ 10-39 པ་མི་དམིགས་ཀྱི་གཏུམ་མོ་ལྟ་བུའོ། །སྤྱིར་གཏུམ་མོ་ལ་རང་བཞིན་གྱི་གཏུམ་མོ་དང་། རྣལ་ འབྱོར་གྱི་གཏུམ་མོ་དང་། ལས་ཀྱི་གཏུམ་མོ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་སྟོང་ དང་། གཉིས་པ་ནི། རྩ་འཁོར་དུ་ཐིག་ལེ་སྒོམ་པ་སོགས་དམིགས་བཅས་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་སྟེང་ སྒོ་ལ་བརྟེན་པ་ཕལ་ཆེ་བ་རྣམས་དང་། གསུམ་པ་ནི། ལས་རྒྱ་དང་། ཡེ་རྒྱ་དང་། དམིགས་ བཅས་ཀྱི་ཕྱག་ཆེན་རྣམས་ཡིན་པར་མན་ངག་སྙེ་མ་སོགས་སུ་བཤད་དེ། སྔར་བཤད་པའི་ གཏུམ་མོའི་སྒྲ་དོན་ཚང་ཞིང་རྫོགས་རིམ་ཐམས་ཅད་གཏུམ་མོར་བསྡུད་པའི་ལུགས་སོ། ། རླུང་མི་སྒོམ་པར་གནད་དུ་བསྣུན་པ་ནི། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་སྦྱོར་དྲུག་གི་སྲོག་རྩོལ་སྐབས་ སུ་བསྟན་པའི་བུམ་ཅན་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། ཐིག་ལེའི་དོན་ལས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་གནས་ སྐབས་ན་མང་དུ་འབྱུང་ཞིང་། རྩ་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་ནི་རྫོགས་རིམ་ཐམས་ཅད་ཡིན་པས་ གོ་སླ་ལ། བཞི་ཀ་མ་སྒོམས་པར་གནད་དུ་བསྣུན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། ཕྱག་ཆེན་གྱི་བདེ་ཆེན་ འདྲེན་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཅིང་། གཞན་ཡང་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་ཕལ་ཆེ་བ་ དང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་སྐབས་ན་ཡང་ཅི་རིགས་པ་ཡོད་དོ། །རིང་བའི་རྒྱུ་ནི། རླུང་དབུ་མར་ཐིམ་ མ་ཟིན་གོང་གི་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་ཕྱག་རྒྱའི་རྣལ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ཡིན་ལ། ཉེ་བའི་ཙམ་པོ་ནི། ཐིམ་མ་ཐག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་རྣམས་དང་། དངོས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི། སྐད་ཅིག་གཉིས་ པར་ལྷན་སྐྱེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་འབར་འཛག་གི་བདེ་སྟོང་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ རིང་རྒྱུ་ནི་དེ་ཡན་ཆད་ཐམས་ཅད་དང་། སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་སྟོང་པ་ལ་ཐིམ་པར་འགྱུར་ པའི་སྒྱུ་ལུས་མ་གཏོགས་མ་དག་པའི་སྒྱུ་མའི་སྐུ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཉེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ ཅིང་། དངོས་རྒྱུ་ནི་སྐུ་དེ་སྟོང་པ་ལ་ཐིམ་པར་བྱེད་པ་པོ། ཕྱག་ཆེན་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ གང་ཡང་རུང་བའི་དྲངས་བའི་ཞུ་བདེ་ནི་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་ལ། ལྷན་སྐྱེས་གཉིས་གང་ཡིན་ཡང་ རུང་སྟེ། དངོས་ཐོབ་ཕན་ཆད་དུ། རང་འདྲའི་ཉེར་ལེན་དང་། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པོ་གང་རུང་རྐྱེན་ 10-40 དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།

我來為您完整直譯這段藏文： 由此亦可例知其他，故圓滿次第的某些支分，于脈風明點各一各二等作要處擊亦有之，而圓滿次第之重要者唯於三者作要處擊。如是于修脈而不修風等應作細緻分類。 修脈如那洛巴續次第，修明點如鈴杵五次第之自加持，修風如金剛唸誦，三者俱修如無緣猛熱。總的猛熱有自性猛熱、瑜伽猛熱、事業猛熱三者，初者為俱生樂空，第二為于輪脈修明點等有緣圓滿次第依上門者大多，第三為事印、智印、有緣大手印等，如教授束等中所說，具足前說猛熱之詞義，乃攝一切圓滿次第入猛熱之傳統。 不修風而作要處擊者，如時輪六支瑜伽之調息時所說之持氣等，明點義於事業印與智慧印階段多有出現，于脈作要處擊為一切圓滿次第故易知，四者皆不修而作要處擊亦有，即一切引大手印之大樂皆如是，復有聖續之圓滿次第大多及凡夫階段亦有相應者。遠因為風未融入中脈前之一切脈風明點手印瑜伽，僅近者為融入之直后階段諸圓滿次第，實因為于第二剎那將生起俱生之燃滴樂空，俱生之遠因為彼以上一切及將於第二剎那融入空性之幻身除外之一切不凈幻身，彼為近因，實因為令彼身融入空性之作者，與大手印相連之任一手印所引之融樂為實因，無論是何種俱生，從實得以後，同類能取因與四印隨一為緣而生起。

།སྤྱིར་ཞུ་བདེ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱང་ལས་དང་པོ་ནས་མཐར་ཐུག་པའི་བར་ཡོད་ མོད་ཀྱི། དངོས་ལམ་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་དངོས་གཞི་ཞུ་བདེ་ཆེན་པོའི་མིང་ཅན་ནི། རླུང་དབུ་མར་ ཐིམ་པར་བརྟན་པར་སོང་ཕན་ཆད་ནས་འཇོག་པ་ཡིན་ཅིང་། དེ་ཡང་འོག་ནས་འཆད་པ་ལྟར། ཁམས་ཕྲ་བ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ལ་ཐིམ་པའི་སྐབས་ཡིན་ལ། དེས་ན་མིང་གསལ་མེད་པར་ ཞུ་བདེ་ལྷན་སྐྱེས་ཞེས་འདིར་བྲིས་པ་རྣམས་ལམ་གྱི་ཞུ་བདེ་ལྷན་སྐྱེས་དངོས་གཞི་ལ་གོ་བར་ བྱའོ། ། བཞི་པ་ལ། དྷཱུ་ཏཱིར་གནད་དུ་བསྣུན་པས་རླུང་འགོག་ཚུལ། དེ་ལས་ཞུ་བདེ་འཆར་ཚུལ། དེས་ལྷན་སྐྱེས་མཚོན་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་རྩ་འཁོར་གྱི་ལྟེ་བ་བརྒྱད་ཀར་དུ་སྒོམས་པས། གནས་དེ་ནས་ཐོག་མར་རླུང་ཟློག་པ་དང་། ཕྱིས་བྱང་སེམས་འབབ་པའི་སྐབས་དེར་རླུང་ཞི་ བའི་སྟོབས་ཀྱི་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པས། དགའ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་སོ་སོ་གསལ་བར་འཆར་ བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འོན་ཀྱང་གཙོ་བོ་ནི་སྙིང་ཁ་དང་དབུ་མའི་ཡས་སྣ་དང་མས་སྣ་རྣམས་ ཡིན་སྟེ། འོད་གསལ་འཆར་བའི་གནས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་དང་། ཡས་བབས་དང་མས་བརྟན་ གྱི་ལྷན་སྐྱེས་རྫོགས་པར་འཆར་བའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མངོན་བརྗོད་བླ་ མ་ལས། ཕག་མོ་ལྟེ་བའི་རྩར་གནས་པ་། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཁྲག་འཐུང་མཆོག །ཅེས་ལྟེ་བ་ དང་། །ལྟེ་བ་སྙིང་པད་ནུ་མའི་དབུས། །ལྕེའི་རྩ་དང་མགོ་སྟེང་དུ། །དགའ་བ་དང་ནི་མཆོག་ དགའ་ཉིད། །དམ་པར་དགའ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །ཞེས་པ་དང་། །སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད། །ཅེས་སྤྱི་བོ་དང་། གང་དུ་སྙིང་གི་པདྨ་ ཁ་སྦྱོར་དབུས་ན་གསལ། །ཕྲ་བར་ལྟ་བ་རང་བྱུང་མྱོས་པའི་སེམས་འཇུག་པ། ཁམས་གསུམ་ མ་ལུས་གཉིས་མེད་པར་ནི་ཉེར་འགྲོ་བ། །བསལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཆོག་དེ་ལ་བདག་ ཕྱག་འཚལ། །དབང་པོ་གཡོ་བའི་རྟ་ཀུན་ནང་དུ་ངེས་སྦྱར་བ། །ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་བ་མ་ལུས་ 10-41 འདུས་པའི་སྣོད་གྱུར་པ། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་གཉིས་མེད་པར་ནི་ཉེར་འགྲོ་བ། །མཐོང་བ་ མཁའ་དང་འདྲ་བ་དྲི་མེད་དཔལ་དུ་གྱུར། །ཅེས་སྙིང་ག་རྣམས་བསྔགས་པ་ཡིན་ནོ། །རླུང་ནི་ སྤྱིར་བཅུ་ཀར་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་ཀྱང་། གཙོ་བོ་ནི་སྲོག་ཐུར་གཉིས་ཡིན་ལ། དེའི་ཡང་རྩ་བ་ སྲོག་འཛིན་གྱི་རླུང་ཡིན་ནོ།

我來為您完整直譯這段藏文： 總的雖然融樂俱生從初業直至究竟皆有，然實道之俱生正行具大融樂之名者，是從風入中脈穩固以後而安立，此亦如下所說，即微細界融入極微細時之階段，故此處所寫無明確名稱之融樂俱生等，應理解為道之融樂俱生正行。 第四有：于中脈作要處擊而止風之理，由此生起融樂之理，以此表示俱生之理。初者，總於八輪脈之臍輪皆修，由彼處初轉風，后降菩提時于彼處由風息之力長久安住，具有各個剎那喜清晰顯現之必要。然主要者為心間、中脈上端與下端等，因是光明顯現處之主要，及上降下穩俱生圓滿顯現之處故。如是所說，《勝樂母續》云："金剛亥母住臍輪，俱生飲血最勝者。"謂臍輪，又云："臍輪心蓮乳中央，舌根及於頭頂上，喜及勝喜正勝喜，以及俱生悉具足。"又云："化輪俱生喜，應當親領受。"謂頂輪，"何處心蓮雙運中央明，觀微自生醉心趣入時，趨近三界無餘成無二，勝義法界彼前我頂禮。諸根動搖馬皆內繫縛，無餘智慧佛陀所成器，趨近三界無餘成無二，見如虛空無垢成吉祥。"是讚歎心間等。風雖總於十者皆作要處擊，然主要為命行二者，其根本即為命持風。

ཁམས་སོ་དྲུག་དང་། ཉེར་བཞི་དང་། བཅུ་དྲུག་རྣམས་ཁུ་ཁྲག་ གཉིས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་ཡིན་པས། དེ་གཉིས་སུ་འདུ་ལ། དེའི་གང་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པར་ནི་ འཁོར་ལོའི་རྩ་རྣམས་དང་། རྩ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་འབབ་པ་རྣམས་ཡིན་ཅིང་། དེའི་གཙོ་བོ་ འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་གནས་པ་དང་། ཁྱད་པར་སྙིང་ཁའི་མི་ཤིགས་པ་དང་། ལྟེ་བའི་གཏུམ་མོ་ དང་། སྤྱི་བོའི་ཧཾ་ཡིག་རྣམས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན། ལྟེ་བ་དང་སྤྱི་བོར་ གནད་དུ་བསྣུན་ནས་ཀྱང་མཐར་སྙིང་ཁར་ཐིམ་པའི་ཚུལ་དགོས་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་ བོ་སྙིང་ཁའི་རྩ་དང་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མངོན་བརྗོད་ལས། དབུས་ ན་གསལ་བྱེད་རྣམ་པར་ཤེས། །ཡེ་ཤེས་མཆོག་ནི་ཤེས་རྣམ་ཀྱིས། །ཤིན་ཏུ་སྒོམ་པ་གོམས་པ་ ལས། །འབར་བ་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །གྲོལ་བའི་ཐིག་ལེ་ལས་ཀྱང་། །དེ་གསལ་མི་ཤིགས་ ཐིག་ལེའི་གཟུགས། །ཡུངས་ཀར་གྱི་ནི་འབྲུ་ཚོད་ཙམ། །འོད་ཟེར་སྣ་སྔ་འབར་འཛག་པའི། ། ཚུལ་ཅན་སྙིང་དབུས་རྟག་ཏུ་གནས། །དེ་ལ་བལྟས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱི་རྣལ་ འབྱོར་ལ། །འབར་བ་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། གཉིས་པ་ནི། རླུང་དབུ་མར་ཐིམ་པས། ཐིམ་མ་ཐག་དུ་དབུ་མར་གཏུམ་མོ་འབར་ཞིང་ དེས་དཀར་ཆ་ཞུ་བའི་བདེ་བ་སྐྱེ་ཞིང་། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རླུང་ཁྲ་མོ་རང་ གནས་སུ་གནས་པས་སེམས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་གྱི་སྟོང་པས། རྣམ་པར་མི་རྟོགས་པ་ ལ་འཇུག་སྟེ་བདེ་ལ་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། རྣལ་འབྱོར་མ་ཙི་ན་ཏོས། དཔེར་ན་ ནམ་མཁའི་ངོས་སུ་ཁྱབ་པའི་ཆུ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་སྟུག་པོ་དེ་ངེས་པར་གྱུར་པ་ན་གང་དུ་སོང་ 10-42 བ་མི་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ། རླུང་འདི་ཡང་སྔར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབྱུང་བ་ལས། དེ་ལྟར་ཐིམ་ པར་གྱུར་པ་ན། མཆོག་ཏུ་ཟློག་ཅིང་ཚིམ་པ་ཐོབ་པས་གང་དུ་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文。這是一段關於佛教修行的文字，我會完整直譯成簡體中文： 三十六種界、二十四種界和十六種界都是精血二者的變化，所以歸納為這兩種。其中要害之處在於各輪脈以及流注於三十二脈之處，其中最主要的是安住於四輪，特別是心輪的不壞點、臍輪的拙火、頂輪的吽字等處的要害。如此，即使從臍輪和頂輪擊中要害，最終也需要融入心輪的方式，因此一切之中最主要的是心輪的脈、氣和明點。正如《現說》中所言："中央明性識，以最勝智慧，由極修習故，此燃無疑慮。"《解脫明點》中也說："其明不壞點，形如芥子量，放射種種光，常住心中央。以智觀彼故，剎那瑜伽中，此燃無疑慮。" 其二，氣融入中脈時，一旦融入，中脈中的拙火就會燃燒，由此使白分融化而生起樂感，一旦生起，與生俱來的雜色氣安住于自處，心以無自性的方式，進入無分別狀態，這稱為樂而無分別。如此，瑜伽母支那陀說："譬如遍佈虛空的濃密雲團，一旦消散，不知去向何方。同樣，此氣之前不斷生起，如是融入時，極為逆轉得到滿足，將不再流轉。"

།ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་པའི་རླུང་རང་གི་གནས་སུ་གནས་པས་རྟོག་པའི་ཚོགས་ལས་གྲོལ་ཞིང་། སྟོང་ པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཐུགས་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་ཅི་ཞིག་ལྟར་སྐྱེས་ཏེ། འདི་ལྟར་འཁོར་ བ་འདིར་སྔོན་དུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་མང་དུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་མང་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་གོམས་ པར་བྱས་པས། མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དོན་མཛད་པའི་རྒྱུ་འཐོབ་བོ་ཞེས་ དངོས་པོ་གསལ་བའི་དེ་ཉིད་གྲུབ་པར་གསུང་ཤིང་། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས་ཀྱང་། ཟ་ཞིང་འཐུང་ ལ་གཉིས་སྤྲོད་ཀྱིས་དགའ་ཞིང་། །རྟག་ཏུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་ལོ་འགེངས། །ཆོས་འདི་ ལྟ་བུས་འཇིག་བརྟེན་ཕ་རོལ་འགྲུབ་འགྱུར་ཏེ། །རྨོངས་པའི་འཇིག་རྟེན་མགོ་བོར་རྡོག་པས་ མནན་ནས་སོང་། །གང་དུ་རླུང་དང་སེམས་ནི་མི་རྒྱུ་ཞིང་། །ཉི་མ་ཟླ་བ་འཇུག་པ་མེད་གྱུར་ པ་། །མི་ཤེས་པ་དག་གནས་དེར་སེམས་ནི་དབུགས་ཕྱུང་ཞིག །མདའ་བསྣུན་གྱིས་ནི་མན་ ངག་ཐམས་ཅད་བསྟན་ནས་སོང་། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ལྷན་སྐྱེས་ ཀྱི་བདེ་བ་ལ་རག་ལས་ཤིང་། དེ་སྲོག་འཛིན་དྷཱུ་ཏཱིར་ཐིམ་པ་ལ་རག་ལས་པས། མཁའ་འགྲོ་ རྒྱ་མཚོ་ལས། ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིར་སྲོག་གི་རླུང་། །བརྟེན་པ་ཕག་སོགས་རྣལ་འབྱོར་མ། །མ་བརྟེན་ སྲོག་གི་རླུང་རྣམས་ཀྱིས། །དངོས་གྲུབ་གསལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་ འཁོར་ལོ་སོ་སོ་རུ་བསྒོམས་པ་ལས། རླུང་འདུས་ནས་དབུ་མར་འཇུག་ལུགས་དང་། གནས་ ཚུལ་དང་ཐིམ་ཚུལ་སོ་སོར་འབྱུང་ཞིང་། དེས་དྲངས་པའི་བདེ་སྟོང་ཡང་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་སྣ་ཚོགས་ པ་འབྱུང་ངོ་། ། གསུམ་པ་ནི། ཞུ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ལུས་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་དུ་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་ བ་དེ་ལ་ཞུ་བདེར་རགས་པ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེས་ཉེར་ལེན་བྱས་ནས་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་དུ་ 10-43 ཚོར་བ་བདེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་འབྱུང་ཞིང་། དེས་ཡེ་ཤེས་བདེ་བའི་ངོ་བོར་སྐྱེ་བ་ནི། ཞུ་བདེ་ཕྲ་ མོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཤར་བའི་ཚེ་ཀུན་གཞི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བདེ་བ་ལྟ་བུར་ སྣང་བའི་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་མཚོན་ཅིང་། མཐར་ཞུ་བདེ་དེ་སྟོང་པར་སྦྱར་བས་བདེ་བ་ནམ་ ཤར་དུས་སྟོང་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་ནུས་པའི་བདེ་སྟོང་གོམས་པས། སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་དག་ནས་རང་ བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文的完整內容： 與生俱來的氣安住于自處時，解脫于諸多分別念，以空性的自性令心滿足而生起。如此，在此輪迴中，先前多修習不間斷的大悲心，從而獲得利益無量眾生的因。如《明性成就》中所說，大婆羅門也說："飲食交合而歡喜，常常反覆充滿輪，以此法門成就後世，愚癡世人頭頂踩踏而去。氣與心不行處，日月無法進入，令無知者于彼處安心喘息，以射箭傳授一切口訣而去。"並說最勝成就依賴於俱生樂，而此又依賴於生氣融入中脈（"中脈"用藏文"དྷཱུ་ཏཱི"，梵文天城體"धूती"，羅馬拼音"dhūtī"，意為"中脈"），如《空行海》中所說："中脈生命氣，依止豬等瑜伽母，未依止生命氣，成就不得明。"在此，由於修習各個輪，氣聚集後進入中脈的方式、安住方式和融入方式各不相同，由此引生的樂空也有種種廣狹差別。 其三，由融化的緣故，在身識相應中生起殊勝樂受，這稱為粗融樂，由此為近取因，在意識相應中生起殊勝樂受，由此生起智慧樂的體性，這稱為細融樂。當此顯現時，阿賴耶識以自性光明樂的形式顯現，以總相的方式表徵，最終將此融樂與空性相結合，每當樂生起時能以空性為所緣境，由修習樂空，心的垢染清凈，顯現自性俱生。

། ལྔ་པ་ནི། ལམ་གྱི་དངོས་གཞིའི་ལྷན་སྐྱེས་ཐོག་མར་ཐོབ་པ་ནས་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ཀྱི་མགོ་ འཛིན་པ་ཡིན་པས། ཕྲ་ཐིག་གི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་མཐར་ཕྱིན་ནས། དངོས་ གཞིའི་ཞུ་བདེ་དེ་མ་ཐོབ་པའི་གོང་གི་རིམ་གཉིས་ཀྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོར་ བསྡུ་དགོས་ལ། དཔེའི་འོད་གསལ་ཆེན་པོ་དང་། དངོས་གཞིའི་ཞུ་བདེ་ལྷན་སྐྱེས་ཆེན་པོ་ གཉིས་དོན་ཅིག་ཅིང་། དེ་ཉིད་སེམས་དབྱེ་ན་མཐར་ཐུག་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུ་དེ་དྲོད་ཆེན་པོར་ འཇོག་ཅིང་དེའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནས་སྦྱོར་ ལམ་རྩེ་མོར་འཇོག་ཅིང་། དེའི་མཉམ་བཞག་ཏུ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག་ཁོ་ནར་འབྱུང་བ་ ནས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་རྣམ་རྟོག་མངོན་འགྱུར་བ་འགགས་ཀྱི་བར་བཟོད་ པར་འཇོག་ཅིང་། དེ་ནས་དོན་གྱི་འོད་གསལ་ལམ་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ ཆོས་མཆོག་ཡིན་ནོ། །འདིར་ལས་ཀྱི་རླུང་རགས་པ་རྣམས་དབུ་མར་ཐིམ་པ་ལན་ཅིག་བྱུང་ ནས་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་ཡང་ལྡང་ཞིང་། བརྟན་པོར་སོང་ཀྱང་སླར་ཡེ་མི་ལྡང་བ་མ་ཡིན་ ལ། ཤིན་དུ་ཕྲ་བའི་རླུང་མཐོང་ལམ་གྱི་ཚེ་ཐོག་མར་འགག་ཅིང་། འཚང་རྒྱ་སའི་སྐད་ཅིག་ སྔ་མ་ལ་གཏན་ནས་འགག་གོ །ཕྲ་མོ་ཙམ་པོའི་རླུང་ཞུ་བདེ་དངོས་གཞི་ཐོབ་པའི་ཚེ་དང་པོར་ འགག་ཅིང་། །དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པའི་ཚེ་གཏན་ནས་འགག་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཞུགས་ གནས་ཐིམ་གསུམ་སོགས་ཞིབ་ཏུ་དཔྱད་རྒྱུ་མང་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི་རེ་ཤིག་བཞག་གོ །དེ་ཙམ་ 10-44 ཤེས་པས་ཀྱང་རྫོགས་རིམ་དང་རྫོགས་རིམ་ལྟར་སྣང་གི་རྣམ་དབྱེ་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱའི་སྦྱོར་བའི་རླུང་ཐིམ་ཚུལ་ནི། ནོར་བུའི་དབུས་སུ་གནས་ པའི་ཐབས་ཀྱི་མེའི་འཁོར་ལོ་དང་། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མའི་རྩ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མེའི་ འཁོར་ལོ་སྟེ། དེ་གཉིས་སྤྲོད་ན། ཞུ་བའི་བདེ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་འབྱུང་ཞིང་། བདེ་བའི་དེ་ཉིད་ཡེ་ ཤེས་སུ་བྱེད་པའི་སྟོང་པ་དེ་སུ་ཞེ་ན། བདེ་བ་དེ་ནི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པས་རང་གི་ ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ་ཞུ་བདེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་བདེ་བར་སྣང་བ་མི་འགག་ཀྱང་། སྣང་ བའི་དུས་ཉིད་ན་བརྟགས་ན་མི་རྙེད་ཅིང་། མ་བརྟགས་གཅིག་པུར་ཉམས་དགའ་བའི་ཚེ་བདེ་ བ་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། གྲུབ་ཆེན་ནག་པོ་སྤྱོད་པས། དཔེར་ན་གཙུབ་ཤིང་གཙུབ་ སྟན་ལག་པ་ཡིས། །རྩོལ་བ་ལ་བརྟེན་མེའི་རྩེ་དམིགས་པ། །བརྟགས་ན་གཙུབ་ཤིང་དེ་དག་ ལ་ཡོད་མིན། །འགྲོ་བ་གཡོ་བ་ལ་སོགས་བཞིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文的完整內容： 第五，從最初獲得道之正行的俱生起，便開始加行道暖相，因此在細滴瑜伽中圓滿止觀雙運后，在未獲得正行融樂之前的二次第一切道都必須歸入大資糧道，而大例光明和正行融樂大俱生二者是一義。若分別心，這就是究竟，如是安立為大暖相，在其第二剎那獲得智慧身現前時安立為加行道頂點，從其等持中唯生起身與智慧雙運，乃至后得位中遮止現行自性八十分別念為止安立為忍，從此至未得義光明道或自性俱生之間是勝法。 在此，粗大業氣融入中脈一次生起后不久又復起，即使穩固也非永不復起，極細之氣在見道時最初停止，在成佛前一剎那徹底停止。微細之氣在獲得正行融樂時最初停止，在義智慧生起時徹底停止。此處關於入住融三等尚有許多細節可以詳察，暫且擱置。僅知此些，也能成為通達圓滿次第與似圓滿次第差別的智者。 其二，外印契合之氣融入方式：安住于珍寶中央的方便火輪和金剛界自在母的脈智慧火輪，若二者交合，則生起廣大融樂，若問彼作為智慧之樂性即是何種空性，此樂以自性無成故自體為空，融樂俱生雖樂相不滅，然于顯現時若察則不可得，唯于不察而生悅意時顯現種種樂相。如大成就者黑行所說："譬如鉆木鉆墊以手，依止勤勉見到火焰，若察彼等鉆木中無，如諸動搖等行。"

།འགྲོ་བ་མཐའ་དག་སོ་སོར་སྣང་བ་ ཙམ། །བདེ་སོགས་ངོ་བོ་མ་བརྟགས་ཉམས་དགའ་བ། །འདི་སྐད་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་ལ་ སོགས་དག །བསམ་གྱི་མི་ཁྱབ་ཇི་ལྟ་དེ་ལྟའོ། །ཞེས་གསང་བའི་དེ་ཉིད་ལས་གསུངས་སོ། ། འདིར་གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི། ཕོ་ཉའི་ལམ་གྱི་གནད་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་རྩའི་སྦྱོར་ལ་རག་ལས་པ་ དང་། དེ་ལས་ཐོབ་པའི་ཞུ་བདེ་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ པའོ། །གཉིས་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྔར་བཤད་ཟིན་ལ། དང་པོ་ནི། རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བའི་ལེའུ་བཞི་པར། དཔའ་བོ་དང་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ། །གང་ཚེ་གསང་བའི་རྩ་གཉིས་འདི། །ཡང་དག་སྦྱོར་བས་ རེག་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་ནམ་མཁའ་རྣམ་རྒྱས་ཉིད། །ནམ་མཁའ་ལས་ནི་སྐྱེས་པའི་རླུང་། །དེ་ཡི་ མེ་ནི་རབ་ཏུ་འབར། །རྩ་ནི་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་གཉིས། །རྩ་རྣམས་རབ་གསང་མེ་དེ་ཡིས་། ། བདེ་བ་ཀུན་གྱི་གོ་འཕང་མཆོག །བདེ་བ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྣམ་པར་ཞུ་ནས་རྩར་ 10-45 གནས་པ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། བདེ་མཆོག་ཉུང་ངུའི་དབུགས་འབྱིན་སྐྱོད་དང་དགོད་པ་ དང་ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར་གྲུབ་ཆེན་ལྭ་བ་པས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རླུང་རྣམས་ཀྱིས་འབབ་པའོ། ། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། སྤྱིར་གཏུམ་མོ་སྦོར་བྱེད་ལས་ཀྱི་རླུང་ནི་དབུ་མའི་མས་སྣར་གསར་དུ་ སྐྱེས་པའི་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་ཞིག་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྟེང་སྒོ་ལ་བརྟེན་ན་རོ་རྐྱང་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་བ། དབུ་མར་ཞུགས་གནས་ཐིམ་གསུམ་བྱས་པས། སྔར་དབུ་མའི་མས་སྣ་ཟུམ་ཞིང་ལྟེ་བས་ས་དེ་ རྒྱས་པར་འགྱུར་བས། དེར་རླུང་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། འདིར་ཕྱག་རྒྱའི་དབུ་མའི་རླུང་ཐབས་ཀྱི་དབུ་ མར་ཆུད་པས་བཙན་ཐབས་སུ་རོ་རྐྱང་གི་རྒྱུ་བ་འགག་ཅིང་། དེས་གཏུམ་མོ་འབར་ཕུལ་ཤིན་ དུ་ཆེའོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་འཁོར་ལོ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་མདུད་གྲོལ་བ་ལ་ཡང་སྟོབས་ཆེ་བས། འདི་ ཕྱག་རྒྱ་སྲོག་རྩོལ་དུ་འགྲོ་ཚུལ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། འདི་ཉིད་རྟོགས་དཀའ་ཞིང་འདིའི་ དོན་ཕྱག་ཆེན་ཐིག་ལེ་ལས་ཀྱང་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། ། བཅུ་གཉིས་པ་ནི། བདེ་བ་ལ་སེམས་ཟིན་པ་ཙམ་དང་། རྣམ་རྟོག་བཀག་པའི་མུན་སྒོམ་ ཙམ་གྱིས་རྨོངས་པའི་གནས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་མ་སེམས་ཤིག་ཅེས་པའོ། ། བཅུ་གསུམ་པ་ནི། གཞན་གྱི་བརྗོད་མིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །གང་དུ་ཡང་ནི་མི་རྙེད་དེ། །བླ་ མའི་དུས་ཐབས་བརྟེན་པ་དང་། །བདག་གིས་བསོད་ནམས་ལས་ཤེས་བ། །ཞེས་ལྷན་སྐྱེས་ མཚོན་པའི་རྒྱུ་ཚོགས་ཀྱི་གཙོ་བོ།

我來為您翻譯這段藏文的完整內容： 一切眾生各自顯現而已，樂等自性未察悅意，如是"我聞如是"等，不可思議即是如此。如密義中所說。 此處所立宗義為：使者道的要訣依賴於方便智慧脈之結合，以及由此所得融樂無自性空性之修持。如是。第二之因已如前說，第一則如金剛鬘第四品所說："勇士與瑜伽母，當彼密脈二，以正合觸時，爾時虛空遍滿性，從空所生風，彼火極熾燃，七萬二千脈，諸脈極密彼火以，一切樂位最勝境，大樂菩提心，悉皆融化住于脈。" 如勝樂略本中"出息進退與笑"之釋中，大成就者拉瓦巴說："由智慧諸風降下。"一般而言，修習猛火之業風是新生於中脈下孔的下行風，若依上門則行於左右二脈，入住融三于中脈后，先前中脈下孔閉合而臍處開展，故彼處生風。此處因印契之中脈風入于方便中脈，故強制止息左右二脈之執行，由此猛火熾燃極為強盛。僅此便於解開諸輪脈結極有力，故此印契成為最勝生命氣的修持方式，此義難解，其義于大手印明點中亦廣說。 第十二：莫以為僅是攝心於樂，或以遮止分別之暗修為修持空性之處。 第十三：如說"他所不詮俱生，於何處亦不可得，依止上師時方便，以及自之福德知。"此為表徵俱生之因聚主要。

བླ་མ་དམ་པ་བསྟེན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་ གཏུམ་མོ་རྒྱས་པ་ལ་རགས་ལས་པས། དང་པོ་ནི། དཔལ་ལྡན་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་རྒྱུད་དུ་ གསལ་བར་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་[དང་།]རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ལྭ་ བ་པའི་བཀའ་དྲིན་ལས་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་རླུང་སྟེ་གཡས་གཡོན་དང་སྲོག་ ཐུར་གྱི་རྒྱུ་བ་གང་དུ་ཐིམ་པ་དང་། སེམས་འོད་གསལ་ཐོག་མར་ཤར་བ་མེད་ཅིང་། མཐར་ ནུབ་པ་མེད་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། ཀུར་མ་པཱ་དའི་མཚན་ཅན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་རྡོ་ 10-46 རྗེ་སྤྱན་དེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་དུ་མཛད་པའི་ཕྱིར། དག་པ་གཉིས་ ལྡན་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་རིང་མེད་པར་ཁྱབ་པས། གདོད་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བླ་མ་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ལ་སྤྱོད་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདག་ཏུ་ཞེན་ པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྡིག་པའི་རང་བཞིན་མ་བྱེད་ཅེས་གདམས་པ་ཐོས་པའི་ རྐྱེན་གྱིས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན། བདག་གྲོལ་བ་བླ་མའི་དྲིན་ཡིན་པ་བཞིན་ དུ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཅུང་ཟད་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱིས་ དྲིན་ལས་བྱུང་པས་རྣ་རྒྱན་མགོན་པོ་སྟེ་ཛཱ་ལནྡྷ་ར་པ་ངས་ད་སྨྲ་བར་བྱ་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྡོ་ རྗེ་སློབ་དཔོན་སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ངོ་བོ་ཉིད་མཉེས་པར་མ་བྱས་ན་འདོད་པའི་དངོས་ གྲུབ་ཅི་ལྟར་ཐོབ་སྟེ་མི་ཐོབ་ལ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། དེ་མི་མཚོན་པའི་ ལྟ་བ་ཡོད་མིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་གཅིག་པུ་བླ་མའི་ཞལ་ལ་བལྟས་པ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། སློབ་དཔོན་ལེགས་པར་བསྟེན་ཅིང་བཀའ་བཞིན་བསྒྲུབ་ན་དངོས་གྲུབ་ཡུད་ཙམ་གྱིས་འབྱུང་ ཞིང་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱག་རྒྱའི་དངོས་གྲུབ་སྟེ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་འདི་ནི་བླ་མའི་ཞལ་གྱི་ རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལ་ངོ་མཚར་སྐྱེས་པས་ཨ་ཧོ་ཞེས་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། གདོད་ནས་ སྐྱེ་མེད་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ། །དེ་རིང་དཔལ་ལྡན་བླ་མའི་བསྟན་པ་རྟོགས། །ཞེས་དང་། བླ་མས་སྨྲས་པ་གང་གི་སྙིང་ཞུགས་པ། །ལག་པའི་མཐིལ་ན་གནས་བའི་གཏེར་མཐོང་འདྲ། ། ཞེས་གསུངས། གཉིས་པ་གཏུམ་མོ་མི་ཉམས་པར་གདམས་པ་ནི། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ལ་ངོ་ མཚར་བའི་ཨ་རེ་ཞེས་བརྗོད་ནས་རྒྱལ་པོ་གོ་བི་ཙཎྜ་ཁྱོད་ལྷན་སྐྱེས་བདེ་བའི་སྟོབས་ཀྱི་སྤང་ བྱའི་ཚོགས་ལས་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག ཇི་ལྟར་ན། ཀུ་སུམ་བྷ་ཡི་མེ་ཏོག་ནི། ལྟེ་བའི་གཏུམ་ མོ་སྟེ་རྡུལ་ལ་མེ་ཏོག་ཅེས་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文的完整內容： 依止殊勝上師及世俗與勝義猛火增長有所依賴，其一如是：于吉祥勝樂續中明顯宣說之義，正是通過瑜伽自在者拉瓦巴恩德而獲得。月風與日風即左右，及上下風何處融入，心明光初未生起，終亦無滅而顯現者，具庫爾瑪巴達名號之壇城主尊金剛眼，因其即是金剛持之自性法身現前，故具二清凈遍及一切法無遠近，本初俱生上師如來地中行持之尊前，因聽聞"莫令眾生我執等分別成為罪惡自性"之教誨因緣而得顯現。 是故，如我獲解脫是上師恩德，一切所獲功德無論多寡，皆由師恩而生，故耳飾怙主即札蘭達拉巴我今當說此：若未令金剛阿阇黎即導師金剛薩埵本體歡喜，如何能獲所欲悉地而不得？其因亦如大婆羅門所說："無有不由彼印證之見，然唯一觀師尊顏。"若善依止阿阇黎並如教修持，則剎那生起獲得悉地，此印契悉地即最勝悉地，因隨順上師言教而生稀有故說"啊呵"。如是亦云："本來無生即自性，今日證悟具德師教法。"又云："上師所說入何人心中，如見掌中所住寶藏。" 第二、教誡不失猛火者：因成為大樂之因而生稀有說"啊呀"，愿王戈比燦札以俱生樂力戰勝所斷諸聚。云何？拘蘇摩花即臍輪猛火，紅花為塵所知。

།དེ་ལྟ་བུའི་གཏུམ་མོ་དེ་གསོས་ཀ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ 10-47 ཀྱི་སེམས་ལྟེ་བར་ཕྱིན་པ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་མྱོང་བའི་ཚེ་ལྷག་པར་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་མེ་ཏོག་སྟེ་གཏུམ་མོ་ཉམས་པར་མ་གྱུར་ཅིག འདིར་གསོས་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ རླུང་ཞི་བའི་དུས་ཡིན་པས་གཡས་གཡོན་གྱི་རྒྱུ་བ་དབུ་མར་ཐིམ་པའི་སྐབས་ཏེ་འགོག་པའི་ དུས་ལ་སྦྱར་ཞིང་ཉམས་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པ། {ཞུ་བདེ་དབྱིངས་ཀྱི་[གྲུབ་པའི་དཔྱིད་ཀྱི་ སྦྱོར་]དུས་ལ་སྦྱར་ན་ལེགས་གསུང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལྟེ་བར་ཕྱིན་པའི་ཚེ་བསིལ་བར་ བྱེད་ཅེས་པ་ནི་བདེ་བ་སྐྱེས་པས་གདུང་བ་དང་བྲལ་བའི་དོན་ཡིན་གྱི། མེའི་ཁམས་ཉམས་ ཏེ་དྲོད་ཆུང་ངུ་སོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མེ་འབར་བ་ལ་ཞུན་མར་གྱི་ཐིག་པ་བླུག་ན་ཆེར་ འབར་བ་ལྟར་ཞུ་བས་ཀྱང་གཏུམ་མོ་ཆེར་འབར་ཏེ་འབར་འཛག་གི་བདེ་བ་འདྲེན་པ་རྒྱུན་མི་ འཆད་པར་འབྱུང་བ་ནི། དབུ་མར་ཞུགས་གནས་ཐིམ་གསུམ་བརྟན་པོར་བྱས་པའི་ཞུ་བདེ་ ཕལ་ཆེར་ལ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །བཅུ་བཞི་པ་ནི། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ ཚུལ་ལ་རྗེས་དཔག་གི་དཔྱོད་པ་ལྷུར་ལེན་པ་སྟོང་ཉིད་མཐར་ཐུག་སྒོམ་པར་བྱས་པའི་ལྟ་བ་ དང་། དབང་གསུམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཇེ་བཟང་དུ་སོང་བ་བཞི་པ་དོན་དམ་པའི་ཤེས་རབ་ཡེ་ ཤེས་ཡིན་ཅེས། གསུམ་པ་ཞུ་བདེ་ལ་བཞི་པ་རང་བཞིན་གྱི་བདེ་བར་འཁྲུལ་བའི་སྨྲ་བ་པོ་དེ་ རྣམས་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ཡང་ཐོག་མ་དང་བར་དང་ཐ་མར་དགེ་བའི་ལམ་ལས་གོལ་བའི་ ཕྱིར་སྡིག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དང་པོར་རྟོག་པས་བཏགས་པའི་ལྷ་སྒོམ་པ་དང་། དེ་ ནས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་བདེ་བ་སྒོམ་པ་དང་། དེ་ནས་ཕུང་པོ་རྣམ་དཔྱད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་སྒོམས་པ་ བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བར་འདོད་པ་ནི་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་དགེ་བའི་ལམ་མ་ཡིན་པར་དྲི་མེད་ འོད་དུ་གསུངས་པ་དང་འདི་མཐུན་ལ། དེ་ཡང་གཙོ་བོར་ལམ་མཐོན་པའི་སྐབས་ཏེ་ངེས་དོན་ གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཞི་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བྱེད་ཅེས་པ་ནི། དབང་ཕྱུག་གིས་བསྟན་པའི་ ལམ་གྱི་ཞུ་བདེ་དང་། ཞི་བ་པ་རྣམས་རྫས་ཡོད་དྲུག་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ 10-48 རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་གི་མེད་པར་སྒོམ་པ་ངེས་པའི་མཐའ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ སྟོན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱེད་པ་ཞི་བའི་རིང་ལུགས་ཚད་མར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་དུ་ མོ་ལ་བགྲོད་ནས་ཡུལ་པྲ་ཡ་གའི་སའི་ཆར་ཆུ་བོ་གཾ་ག་དང་ཡ་མུ་ན་འདུས་མཚམས་གཾ་གའི་ སྒོ་ཞེས་པར་མཆོངས་ནས་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་སམ། ཡང་ན་ཡུལ་འཕྲོག་ བྱེད་ཀྱི་སྒོར་བ་ལང་སྟོང་གི་རྗེས་སུ་རང་ཉིད་མཆོད་སྦྱིན་དུ་བྱ་བར་འོས་ཏེ་ཞི་བའི་རྒྱུད་ལས་ ནི་དེ་གཉིས་ཀྱང་ཐར་བའི་རྒྱུར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我來為您直譯這段藏文內容： 如是猛火于養分即菩提心至臍輪時，體驗俱生樂時更加增長，以此等門，愿花即猛火不失。此處所謂養分，乃風平息之時，故為左右風融入中脈之際即止息時，當配此"愿不失"。（若配于融樂法界成就之春季瑜伽時分則善，所謂菩提心至臍輪時令清涼者，乃因生起樂故離熱惱之義，非火大衰敗而暖性減少。如於燃火中滴注酥油則更為熾燃，如是融化亦令猛火更為熾燃，引生不斷融滴之樂，此于入住融三堅固之融樂大多生起。） 第十四：如虛空即離戲論之理，專注比量觀察空性究竟修持之見，及第三灌智慧漸趨殊勝，第四即勝義般若智慧，如是于第三融樂誤認為第四自性樂之諸論者，雖已成佛，然因初中后離善道故有罪過。初修分別假立之本尊，次修業印之樂，復修蘊觀察之空性，欲求樂空雙運，此于《無垢光》中說為初中后三非善道，此亦相符，此復主要就道高位即了義而言。 所謂"隨順寂靜"者，自在天所示道之融樂，及諸寂靜者修持六實有外一切事物皆為正似比量所無之定邊，故隨順導師，承許寂靜宗派為量，故與親屬女交已，于般羅耶迦地方恒河與耶母那河匯合處即恒河門投身而死之行持，或於奪取地門隨千頭牛後自獻為祭祀之對境，因寂靜續中說此二者亦為解脫因故。

།བཅོ་ལྔ་པ་ནི། འོ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་ ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་མངོན་སུམ་གྱིས་སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ དོན་རྟོགས་ཤིང་ཚད་མར་བྱས་ཞེས་པ་སྟེ། འདི་དངོས་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་མེད་ཀྱང་ཡིད་ལ་ མི་བྱེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱི་རྟོགས་ཚུལ་དང་ཆ་འདྲ་བ་ཡོད་ ལ། དེས་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་སྟོང་པ་ཉིད་རྗེས་དཔག་ཁོ་ནས་སྒོམ་དགོས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཅིང་བློ་ རིགས་སོ་སོར་བསྡུས་པའི་ཚེ་མ་རྟོགས་པའི་བློར་འདུ་ཡང་། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་བསྐྱེད་ པའི་ཐབས་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་ཡོད་དེ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཁྱད་པར་རོ། ། བཅུ་དྲུག་པ་ནི། རང་ལུས་ཀྱི་ཡུལ་ཏེ་རྩ་ཁམས་ཀུན་དབུ་མར་ཐིམ་ཞིང་བགྲོད་ན་རྟོག་ མེད་མ་སྟེ་དབུ་མས་ཉི་མ་གཡས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་དང་ཟླ་བ་གཡོན་གྱི་རྒྱུ་བ་ཟོས་པས་གཟུང་འཛིན་ གཉིས་ཐིམ་པའི་འོད་གསལ། ཉི་ཟླ་མུན་ནག་སོགས་འགྱུར་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་དང་བྲལ་བའི་ ནམ་མཁའ་ལ་སྐྱ་རེངས་ཤར་བ་ལྟ་བུའི་འོད་གསལ་མངོན་དུ་འགྱུར། གཞན་ཡང་རྟོག་མེད་ མ་སྙིང་ཀའི་ཐིག་ལེ་ཉི་ཟླ་ཁམས་དཀར་དམར་རྟོག་མེད་མི་ཤིགས་བའི་རླུང་ཉི་ཟླ་སྣང་བ་ གསུམ་ལ་འཆད་པའང་ཡོད་དོ། ། བཅུ་བདུན་པ་ནི། ཡུལ་ཅན་བསམ་པ་དང་། ཡུལ་བསམ་པར་བྱ་བ་མཐའ་དག་ཡོངས་ སུ་སྤངས་ནས་དངོས་པོ་རྣམས་ཡོད་དང་མེད་པ་དང་གཉིས་ཡིན་དང་གཉིས་མིན་དང་གང་ 10-49 ཟག་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དང་གང་དུ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་བསམ་ཅིང་། མི་བསམ་པར་ བྱའོ་ཞེས་ཀྱང་མི་བསམ་མོ། །ཞེས་པ་ནི། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། བསམ་དང་བསམ་བྱ་ཡོངས་ སུ་དོར་ནས་སུ། །ཇི་ལྟར་བུ་ཆུང་ཚུལ་དུ་གནས་བྱ་ཞིང་། །བསྒྲིམས་ཏེ་བླ་མའི་ལུང་ལ་གུས་ འབད་ན། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འབྱུང་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་པ་ལྟར་ཏེ། འོད་གསལ་ཤར་ བའི་ཚེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བདེ་སྟོང་སྒོམ་ཚུལ་ལོ། །འོན་ཀྱང་པཎྜི་ཏ་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་ ཡུལ་ཡུལ་ཅན་རྫས་ཐ་དད་པ་དང་། མཐའ་བཞི་དང་། རྟག་ཆད་འགོག་པའི་རིག་པ་སྐབས་ འདིར་འཆད་ཅིང་སྒོམ་ཅེས་ཀྱང་གསུང་། བཅོ་བརྒྱད་པ་ནི། ཡུལ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་དབང་པོ་ལྔའི་བདེ་བས་ཞུ་བདེ་ འདྲེན་ཚུལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟ་བུ་དང་བྲལ་ན་ལྷན་སྐྱེས་མངོན་དུ་བྱེད་མི་ནུས་པས་ཀུན་ཏུ་སྤང་ ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་བདེ་བས་ནི་སྲིད་པའི་སྐྱེ་བ་སོགས་ སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉེས་པ་མཐའ་དག་བསྐྱེད་པ་སྟེ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ།

我來為您直譯這段藏文內容： 第十五：若問空性如何通達？離分別現量通達離戲如虛空之義並作為量，此雖實際于凡夫無有，然由不作意而修空性，與瑜伽現量之通達方式相似。因此，凡夫修空性亦不應唯由比量，攝於各類心時雖攝於未證知之心，然可成為生起瑜伽現量之大方便，此乃善巧方便之殊勝。 第十六：自身境即諸脈界融入中脈並行走時，無分別母即中脈吞噬日即右行與月即左行，故能所二者融入光明，日月黑暗等轉變緣離之虛空中如同曙光升起之光明現前。又有解釋無分別母為心間明點、日月、白紅界、無分別不壞風、日月三現。 第十七：遍舍能取意與所取所思一切，于諸事物有無二俱二非及補特伽羅常斷等任何分別皆不作意，亦不作意于不作意。如大婆羅門所說："遍舍思及所思已，當住如小兒之態，若勤敬持上師教，無疑當生俱生法。"此乃光明生起時無分別樂空修法。然有些智者班智達解說此處為破除境所境異體及四邊常斷之正理而修。 第十八：離於境貪著，即如前說若離五根樂引生融樂之方式則不能現前俱生，故當遍舍，無空性相應之貪慾樂則生起輪迴生等一切苦之過患，如前所說。

།ཡང་ན་ཡུལ་ལ་ ཆགས་བྲལ་ནི་ཡུལ་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་བས་སྤོང་བ་ཡིན་གསུང་། བཅུ་དགུ་པ་ནི། དགའ་བ་དང་པོ་གསུམ་དང་སྣང་བ་གསུམ་ལས་འདས་པ་རྣམ་རྟོག་ གི་མཚན་མ་མཐའ་དག་ནུབ་པས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་སེམས་དབང་ཤེས་ལྔ་དང་སེམས་བྱུང་ འདུ་བྱེད་དང་འདུ་ཤེས་མ་རིག་པ་ཉོན་ཡིད་འཁོར་བཅས་ལས་འདས་པ་རང་བཞིན་བདེ་བ་ ཆེན་པོ་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པའི་དུས་སུ་འཆར་བ་ངོས་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཉི་ཤུ་པ་ལ་སྤྱི་དོན་ནི། ལུས་ཀྱི་གནས་ཚུལ། སེམས་ཀྱི་གནས་ཚུལ། ལུས་སེམས་ཐུན་མོང་གི་གནས་ཚུལ་ལོ། །དང་ པོ་ནི། བཞིན་ལག་དང་། སྐྲ་སེན་ལ་སོགས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཐོགས་བཅས་ནི་ལུས་རགས་པ་ ཡིན་ལ། གནས་པ་རྩ། གཡོ་བ་རླུང་། བཀོད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དཀར་དམར་ནི་ཕྲ་བ་ ཡིན། སྣང་བ་གསུམ་གྱི་བཞོན་པའི་རླུང་འོད་ཟེར་ལྔ་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རླུང་ 10-50 ངམ་མི་ཤིགས་པའི་རླུང་འོད་གསལ་གྱི་བཞོན་པ་ནི་ཤིན་དུ་ཕྲ་བའི་ལུས་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། དབང་ཤེས་ལྔ་རགས་པའི་སེམས་ཡིན་ལ། ཡིད་དང་སེམས་བྱུང་སོགས་ ནི་ཕྲ་བ་དང་། སྣང་བ་བཞི་དང་། དགའ་བ་བཞི་དང་། ཁྱད་པར་འོད་གསལ་ཀུན་གཞི་ནི་ ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི་སྤྱིར། དབང་ཡུལ་བཅུ། ཕུང་ཁམས་བཅུ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་སྟེ། རགས་པ་ཉེར་ལྔ། ཕྲ་བ་སྣང་གསུམ། རང་བཞིན་བརྒྱད་བཅུ་དང་བཅས་པ། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ འོད་གསལ་བཞོན་པ་དང་བཅས་པའོ། །ཞིབ་མོར་ན་ས་ཆུ་སོགས་ཉེར་ལྔ་པོ། ལྔ་མཚན་ལྔ་ ཚན་དུ་སྦྱར་བ་ལྔའི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཕྲ་ཞིང་། སྣང་གསུམ་ཡང་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཆེས་ཕྲ་ལ། བཞོན་པ་ ལུས་ཀྱི་ཆོས་ལས་ཀྱང་བརྟེན་པ་སེམས་ཕྲ་བ་དང་། ཕུང་ཁམས་ཡུལ་དབང་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ ཀྱང་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཕྲའོ། །རགས་པ་མངོན་ཆེ་བའི་ཚེ། ཕྲ་བ་གསལ་བར་མི་སྣང་ལ། རགས་ པ་མ་ཐིམ་པར་ཕྲ་བ་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་བ་དང་། ཕྲ་བ་ཉེར་ལེན་དུ་བྱས་ནས་རགས་པ་རྩོམ་ པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། ས་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་དང་། །དེ་བཞིན་སྟོང་པ་བཞི་པོ་དག །སྐྱེད་ དང་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ། །དངོས་པོ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཤེས་བྱ། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་འོད་གསལ་ རླུང་བཞོན་པར་བཅས་པ་དེ་ཉིད་དངོས་པོའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་འཆར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ ལག་གི་དོན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ནང་ཕྲ་བ་ཐིམ་ཚུལ་དང་ཕྱི་རགས་པ་ཐིམ་ཚུལ་ལོ། །དང་ པོ་ནི་ཆུ་སྟེ་སྤྱི་བོའི་ཧཾ་རྩ་བ་ནས་ལྷུང་སྟེ་སྙིང་ཁར་ཕྱིན་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མེ་སྟེ་ལྟེ་བའི་ དམར་ཆ་དང་། ས་སྟེ་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་དང་། རླུང་སྟེ་སྲོག་འཛིན་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་གཅིག་ ནས་གཅིག་ཏུ་ཐིམ་ཞིང་ལོག་པར་གྱུར་ཅེས་པའོ།

我來為您直譯這段藏文內容： 或者離境貪著即由見境過患而捨棄。 第十九：超越初三喜及三現，由一切分別相皆滅故不作意，超越心、五根識、心所、行蘊、想蘊、無明、末那識及眷屬，應當辨認于第四剎那自性大樂生起。 第二十總義：身之住法，心之住法，身心共同之住法。 第一：面肢及發爪等極微有礙是粗身，住處脈、運動風、安立白紅菩提心是細，三現之乘風五光以及尤其俱生風或不壞風光明之乘是極細身。 第二：五根識是粗心，意及心所等是細，四現及四喜，尤其光明藏識是極細。 第三總之：十根境、十蘊界、五智慧，即二十五粗，三現細，及八十自性，極細光明及其乘。細分則二十五種地水等五相配五組，後後轉細，三現亦後後極細，乘是身法亦依細心，蘊界境根智慧亦後後轉細。粗大顯現時，細不明現，未融粗則細不現前，以細為近取因而造作粗，如雲："地等四法及，如是四空性，生滅之因性，當知八事物。"極細光明及其乘風即是一切事物顯現之因。 支分義有二：內細融入法及外粗融入法。第一：水即頂骨吽從根落至心間，如是火即臍部赤分及地即下行風及風即命持，依次從一融入一而轉。

།འདི་དག་ཁམས་ཕྲ་བ་ཐིམ་ཚུལ་དུ་འགྱུར་ བ་ཡང་འདི་ལྟར་ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཐིམ་པའི་སྐབས། ཐོག་མར་སྤྱི་བོའི་ཧཾ་ཡིག་ ཆུའི་ཁམས་ལྷག་མ་མེད་པར་ཞུ་སྟེ་སྙིང་ཁར་ཕྱིན་པ་ན་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་ཞིང་ལྟེ་བ་ ནས་མ་ལས་ཐོབ་པའི་དམར་ཆའི་དྭངས་མ་ལྷག་མ་མེད་པར་སྙིང་ཁར་ཕྱིན་པ་དཀར་ཆ་དང་ 10-51 འཕྲད་པས་མེའི་ཁམས་དྲོད་བསྟན་ནས་ལོག་པའི་ཚེ་སྣང་བ་མཆེད་པ་འཆར་ཞིང་། དེ་ལྟར་ ཁམས་གཉིས་ཐིམ་པས་ཐོག་མར་རྡུལ་གྱི་ཁམས་ལ་བརྟེན་པའི་ཐུར་སེལ་ཡང་སྙིང་ཁར་ཕྱིན་ ཏེ་ལྷག་མ་མེད་པར་ཡལ་ལ་སྔན་ཆད་སྟེང་འོག་གི་རླུང་གཉིས་གོང་བུའི་རྣམ་པ་སྲབ་སའི་ ཁམས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་ཡང་དེར་ཐིམ་པ་ན། སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཐོག་མའི་ཆ་བརྩོམ་ ཞིང་། དེ་ནས་སྙིང་ཁའི་གནས་དེར་སྲོག་གི་རླུང་ཕྲ་མོ་ཡང་ཐིམ་པས་ཡིད་ཀྱི་གཡོ་བ་མཐའ་ དག་འགགས་ཏེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་འོད་གསལ་འཆར་བར་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། ས་ཆུ་ལ་ཐིམ་ཞིང་། དེ་མེ་ལ། དེ་རླུང་ལ། དེ་ཡང་ནམ་མཁའ་ལ་ཐིམ་ཞིང་། དེ་ནས་ནམ་མཁའི་རླུང་ཕྲ་མོ་ཡང་ནམ་ཞིག་ན་སེམས་ཏེ་སྣང་བ་བཞི་ལ་ཐིམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ པ་སྟེ། དེ་ཡང་ས་ཐིམ་པའི་ཚེ་གཟུགས་ཕུང་དང་། མིག་དང་གཟུགས་དང་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ ཤེས་ཀྱང་ཐིམ་པར་འགྱུར་ཞིང་འོག་མ་རྣམས་ལའང་འདི་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ལ། དེ་ལྟར་ ནམ་མཁའ་རྣམ་ཤེས་ལ་ཐིམ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་ཤེས་གསུམ་གཅིག་དུ་བསྡོམས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ འོད་གསལ་ལ་ཐིམ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ལ་ཐིམ་པ་ཡིན་ནོ། །འོད་གསལ་དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་ སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཡིན་པས། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། རླུང་དང་མེ་དང་དབང་ཆེན་འགགས་པ་ན། ། བདུད་རྩི་རྒྱུ་བའི་དུས་སུ་སེམས་ནི་རླུང་ལ་འཇུག །ནམ་ཞིག་སྦྱོར་བཞི་གནས་གཅིག་ཏུ་ནི་ གྱུར་པ་ཡིས། །བདེ་ཆེན་མཆོག་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་མི་ཤོང་ངོ་། །ཁྱིམ་དང་ཁྱིམ་ན་དེའི་ གཏམ་སྨྲ་ཡང་། །བདེ་ཆེན་གནས་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འཆི་ བའི་ཚེ་དང་། ཞུ་བདེ་ལྷན་སྐྱེས་ཆེན་པོའམ། དཔེའི་འོད་གསལ་ཆེན་པོའི་སྐབས། སེམས་ དབེན་མཐར་ཐུག་པ་ལ་ཕྲ་རགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཐིམ་ཚུལ་དངོས་སུ་འབྱུང་ཞིང་། གཉིད་ཀྱི་ཐིམ་རིམ་དང་། བརྒྱལ་བ་དང་། དབང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་དང་། གླལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ གནས་སྐབས་ན་ཡང་། ཐིམ་རིམ་དེ་རྣམས་ཆ་མཐུན་དུ་འབྱུང་པས་ན། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་འོད་ 10-52 གསལ་འདི་ལ་རྟག་དུ་སྤྱོད་ཀྱང་། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་ནི་མི་ཤེས་ཤིང་རྨོངས་པ་ཡིན་ནོ།

我來為您直譯這段藏文內容： 這些細界融入方式也是如此：當虛空融入識時，首先頂骨吽字水界無餘融化至心間時，顯現智慧生起，而從臍部從母所得赤分精華無餘至心間與白分相遇，火界示暖轉變時生起增長顯現，如是二界融入首先依于塵界之下行風亦至心間而無餘消失，此前上下二風團相微細地界之分稍有亦融于彼時，開始生起得現初分，此後於心間處細命風亦融入故，一切意之動轉皆滅，現起一切空性光明。 第二：地融於水，彼融於火，彼融于風，彼亦融于虛空，其後虛空細風亦于某時融於心即四現。即是說，地融入時色蘊及眼與色及映象智亦融入，下諸法亦如是了知，如是虛空融于識即是三識合一，彼融于光明即是融於一切空性。彼光明即是俱生樂，如大婆羅門所說："風火大自在滅時，甘露流動時心入風，何時四瑜伽成一處，大樂勝不容於虛空界。於家家中言其語，圓滿了知大樂處。"如是所說，于死時及融樂俱生大樂或比喻大光明時，心離戲究竟之粗細圓滿融入方式實際生起，睡眠融入次第及昏厥、根二交合、打哈欠等狀態時亦生起相應融入次第，故一切眾生雖恒時受用此光明，然于大樂處不知而愚昧。

། ཇི་ལྟར་འཆི་བ་འོད་གསལ་གྱི་རང་བཞིན་དང་གཉུག་མ་རླུང་སེམས་ཀྱི་ལུས་ཕྱེ་ནས། དྭངས་ མའི་ལུས་བར་དོ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ། འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཐིམ་རིམ་ཇི་མ་ཇི་བཞིན་གྱི་ འོད་གསལ་དེ་ཡང་ཕྲ་རགས་ཀྱི་ལུས་འབྱེད་བྱེད་དུ་འགྱུར་བས་འོད་གསལ་དེའི་རྗེས་ཐོགས་ ཉིད་ལ་རླུང་སེམས་དྭངས་མའི་ལུས་མ་དག་པའི་སྒྱུ་མའི་སྐུ་མངོན་དུ་འགྱུར་ཞིང་། རླུང་གི་ བགྲོད་པ་ཕྲ་མོ་རྣམས་གཏན་ནས་ལོག་པའི་དོན་གྱི་འོད་གསལ་ལས་དག་པའི་སྐུར་ལྡང་བ་ དང་། ཤིན་དུ་ཕྲ་བའི་རླུང་སེམས་ཀྱི་བགྲོད་པ་གཞི་ནས་འགགས་པས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ ཐོབ་ཅིང་དེ་ལས་ལོངས་སྐུར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྟོན་པ་ཉེར་གཅིག་པ་ནི། དེ་འདྲའི་བདེ་ཆེན་ འོད་གསལ་དེ་ལས་ནི། འོད་དེ་རླུང་སེམས་ཙམ་ལས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཚན་དཔེས་ སྤྲས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་མ་ཐག་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྲོས་ཤིང་སྲེས་པས་སྲིད་པ་ གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་གཅིག་པོའི་རང་སྣང་དུ་འགྱུར་བར་བྱོས་ཤིག ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་སྐུ་དེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་ཆོས་ཀུན་སྒྱུ་མ་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ རྐྱེན་འདི་བ་ཙམ་མ་གཏོགས་རང་བཞིན་མེད་པས། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་ པས་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་དང་། བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཤེས་ བར་འགྱུར་རོ། །དཔེ་གསུམ་པོ་འདི་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ལྟར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ལ་ སྦྱར་ནའང་རུང་མོད་ཀྱི། མན་ངག་ལས་སྤྱི་དོན་གྱི་སྒྱུ་ལུས་ལ་སྦྱོར་ཞིང་གནད་ཆེ་བ་ཞིག་ཀྱང་ ཡོད་དོ། ། ཉེར་གཉིས་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ཐོབ་བམ་མ་ཐོབ་ན་ཡང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ ལྟར་ཤེས་ནས་ལུས་རྣམས་བསྐྱོད་པ་ཙམ་ལ་ཡང་། ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་བ་དང་དོན་མཉམ་པར་ འགྱུར་ཏེ་ཐམས་ཅད་དག་པའི་ལྷར་སྣང་ཞིང་། དེའི་ཡན་ལག་གི་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཅ་ 10-53 ཅོ་སྨྲ་ན་ཡང་སྔགས་སུ་འགྱུར་ཏེ། རླུང་ལྡང་འཇུག་གནས་གསུམ་སྔགས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། ས་ལ་དོན་མེད་པའི་རི་མོ་འབྲི་བར་བྱེད་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་པ་དང་དོན་མཉམ་ སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱང་དེས་མཐའ་ཡས་པའི་ལྷའི་གནས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡང་། ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ ལས། ལག་པ་སྒྱུར་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན། །སོར་མོ་ཉེད་པའང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་ ཤིང་། རྣལ་འབྱོར་མ་ཀུན་སྤྱོད་ལས་ཀྱང་། ཧེ་རུ་ཀ་བ་གོ་འཕང་གནས། །ཡན་ལག་གི་ནི་ བསྐྱོད་པ་དང་། །ཚིག་གི་རབ་འབྱམས་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་སྙེད་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན། །ཅེས་ གསུངས་གསུངས་སོ།

我來為您直譯這段藏文內容： 如同死亡光明的自性與本然風心之身份離后，精華之身成為中陰顯現一樣，死時融入次第如實之光明亦成為分離粗細身之因，故彼光明之後即刻風心精華之身成為不凈幻身顯現，細微風行完全轉變之義光明中起現清凈身，極細風心之行從根本滅盡故得真實邊際，從彼顯現為受用身，為顯示此義第二十一偈曰：從如是大樂光明中，從彼光僅由風心所成之具相好莊嚴佛身壇城剛得到時遍佈融入一切顯現，故三有一切成為智慧身唯一之自現。當彼智慧身顯現時，了知諸法如幻，一切法除緣起性外無自性故如幻，剎那壞滅故如陽焰，因習氣力顯現故知如夢。此三喻如幻身十二喻亦可配于智慧身，然根據口訣于總義幻身配合亦有一重大要義。 第二十二偈：彼智慧身得與未得，了知一切法如幻后，僅于身體動作，亦成與結手印相等，一切顯現為清凈天，因是彼支分之變化故。縱說喧鬧亦成咒，因知風之起住收三為咒故。即便於地畫無義圖亦與畫壇城義等，因了知彼亦是無邊天處故。如是，吉祥金剛經說："手之動轉為手印，手指揉動亦如是。"等如是宣說，瑜伽母行續亦云："遍主住于果位中，支分動作及廣大語言數量，即是彼數咒及手印。"如是宣說。

།དེ་ལྟར་ཕན་ཡོན་བསྟན་ནས་སྤྱོད་ལམ་ནི་འཛག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་ པོའི་དོན་དུ་ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་དང་། གྲོང་གི་ཆོས་ནི་སྤྱད་པར་བྱ་ཞིང་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོས་མཆོད་ པར་བྱ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་འདི་ཉིད་སྒོམ་ པར་བྱའོ། ། ཉེར་གསུམ་པ་ནི། ལག་པ་གཉིས་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་རབ་ཏུ་བཅིངས་ཤིང་། མིག་གཉིས་རྡོ་ རྗེའི་ལམ་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་སྒོ་སྨིན་མཚམས་སུ་ནམ་མཁའ་ལ་བལྟ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་འདུག་སྟངས་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཅན་དུ་བྱས་ལ་ལྷན་ཅིག་ སྐྱེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་འདི་ནི་ཡང་དག་མཁའ་སྤྱོད་ཆེན་པོ་སྟེ་འོད་གསལ་དུ་ཉེ་བར་ འགྲོ་ལ། གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་དག་རྐང་བ་ཡ་གཅིག་བགྲེང་བ་དང་། མེ་ལྔ་བསྟེན་པ་ལ་ སོགས་པའི་ངལ་བ་ཅན་རྣམས་ནི་ངལ་བ་དེས་ཀྱང་འཁོར་བར་འཁོར་བ་ལས། གཞན་ཐར་ བའི་ཐབས་སུ་མ་སོང་བས་ལུས་ལ་གདུང་བ་བཅོམ་པ་དེ་དག་ནི་དོན་མེད་པའོ། ། ཉེར་བཞི་པ་ནི། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་གནས་ནི་ལུས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ། འབྲས་ བུའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ནི་རང་གི་ལུས་ལ་གནས་པས་འདི་ལ་གནད་དུ་ 10-54 བསྣུན་པར་རིགས་སོ། །རྣ་ཆ་མགོན་པོ་{ད་[དེ་]བཱི་ཀོ་ཊ་སྟེ་ལྷ་མོའི་མཁར་ཞེས་པ་ལ། ལྷ་མོ་ ནི་རྩའི་ཚོགས་ཡིན་ལ། དེའི་མཁར་རམ་གནས་ནི་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱི་ཡིན་པས། དེར་རང་གི་སེམས་ ཐིམ་ཞིང་སོང་ཞེས་པའོ། ཉེར་ལྔ་པ་ནི། གྲོགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་དང་ནང་གིའོ། ཕྱི་ནི་མཁའ་ འགྲོ་མ་གནས་གསུམ་གྱི་ཕོ་ཉ་མོ་དང་འདུས་པ་ལས་ནང་གི་གྲོགས་ཟླ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ ཞུ་བའི་བདེ་བ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ་སྟེ་གྲོགས་ནི་དེ་ལྟར་རོ་ཞེས་ པའོ།

我來為您直譯這段藏文內容： 如是顯示利益后，行為是為無漏大樂之義三種手印隨一與，城中法當行持，諸蘊界處佛之本性一切以大樂菩提心供養，於一切成就俱生大樂之行為中當修此。 第二十三偈：兩手金剛拳極緊握，兩眼于金剛道中脈門眉間處觀空，如諸佛現前圓滿菩提之姿勢結金剛跏趺坐而修持俱生瑜伽，此是真實大空行，趣近光明。其他外道一足伸展及依止五火等諸勞累者，以彼勞累輪迴生死外，不成為解脫方便，故損害身體彼等無義。 第二十四偈：現前菩提處即是身體者，一切果德生起之力住于自身故應當擊中要害。耳飾怙主即是天女城，天女是脈聚，彼之城或住處是中脈，于彼融入自心而去。 第二十五偈：伴侶有二種，外在與內在。外者與空行三處使者會合，從此內在伴侶月亮菩提心融化之樂以空性相顯現之大手印，伴侶即是如此。

།ཉེར་དྲུག་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཡང་། རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་ནུབ་ནས་ནི། །སྒྲུབ་པ་ཀུན་ཏུ་བརྩམས་པར་ བྱ། །སྐྱ་རེངས་འཆར་བའི་དུས་སུ་ནི། །སྒོམ་པ་མཆོག་ནི་འགྲུབ་པ་འགྱུར། །ཞེས་པའི་དོན་ ནི་རྒྱས་པར་གཞན་དུ་ཤེས་ལ། ངག་དོན་ནི་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྟོག་པ་ཁྱད་ པར་ཅན་སྐྱེ་བ་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དུས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བསྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཡང་། ཉི་མ་དམར་ ཐག་ཆད་ནས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་གང་བ་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་དབང་བསྐུར་བ་ན་ཕྱག་རྒྱ་དང་མཉམ་པར་སྦྱར་བའི་རྐྱེན་ གྱི་སྣང་བ་གསུམ་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་ཐོ་རངས་ཀྱི་ཚེ་འོད་གསལ་རབ་གྱི་ མཐར་ཐུག་པ་ཞིག་གི་སེམས་རྟེན་ལ་དོན་གྱི་འོད་གསལ་ལམ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་ བྱེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་དེ་གཉིས་ཀའང་སངས་རྒྱས་ཞེས་མིང་བརྟགས་ལ། དེ་ཉིད་ཀུན་གཞིའི་རང་ བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་བཙལ་དུ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། དེའི་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ རི་བོང་ཅན་གྱི་ཞག་ལ་ཐོ་རངས་དང་ནི་མཚན་མོ་ཕྱེད་ལ་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ ན་གཞུང་དོན་ནི་ནམ་ལངས་སུ་ཉེ་བས་ན་བདེ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཚོལ་ ཤིག་དང་སངས་རྒྱས་རང་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་པའོ། ། ཉེར་བདུན་པ་ནི། རང་གི་སྙིང་པོ་སྟེ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའོ།དེ་གཞན་དུ་ 10-55 རྙེད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་མ་གོས་ཤིང་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ ནུས་པའི་ཚུལ་གྱི་ལྡན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། གཉིས་མེད་སེམས་ཀྱི་སྡོང་པོ་དམ་པ་ནི། ཁམས་ གསུམ་མ་ལུས་པར་ནི་ཁྱབ་པར་སོང་། །སྙིང་རྗེའི་མེ་ཏོག་གཞན་ཕན་འབྲས་བུ་འཛིན། །མིང་ ནི་མཆོག་ཏུ་གཞན་ལ་ཕན་པའོ། །སྟོང་བའི་སྡོང་པོ་དམ་པ་མེ་ཏོག་རྒྱས། །སྙིང་རྗེ་རྣམ་པ་སྣ་ ཚོགས་དུ་མར་ལྡན། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཕྱི་མའི་འབྲས་བུ་སྟེ། །བདེ་བ་འདི་ནི་གཞན་པའི་ སེམས་མིན་ནོ། །ཞེས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་གཞན་ཕན་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཁམས་གསུམ་ཀུན་ལ་ སྟོང་པ་ཉིད་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱབ་པའི་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆོས་སྐུ་ཡང་ས་བོན་གྱི་ ཚུལ་གྱིས་ལྡན་ཞེས་པའོ། དེས་ན་ཁམས་འདི་ལས་གཞན་ཕྱི་རོལ་ནས་མ་ཚོལ་ཞིག གཞན་ ཡང་རང་གི་སེམས་ངོ་བོས་སྟོང་ཡང་རྩལ་འགག་པ་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་རྟེན་འབྲེལ་ཟུང་ དུ་འཇུག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་རྟེན་འབྲེལ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཞན་ཡི་གེ་དང་། དཔེ་དང་། གཏན་ཚིག་སྣ་ཚོགས་ལ་མ་འབྲི་ཞིག སྟོང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་འདི་རང་ཉིད་ཀྱི་ མཚོན་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་པའོ།

我來為您直譯這段藏文內容： 第二十六偈：如是復云："金剛日落時，當開始諸成就，至黎明升起時，最勝修持得成就。"此義廣解見於他處，語義為內在現前菩提殊勝分別唸的生起，亦依于外在殊勝時節而生，即從日落紅光消失時，諸佛菩薩遍滿虛空連同壇城為修行者灌頂時，與手印等合之緣故三種顯相徹底顯現后，于黎明時最極光明之心依止中現前義光明或真實邊際，此二智慧亦假立名為佛，因其即是一切基之自性故不應於他處尋求。如是復云："其所欲成就於兔有者之日在黎明與夜半成就。"是故經義為將近破曉時以無二樂空智慧尋求，佛在自身中有。 第二十七偈：自性即如來藏。此非於他處可得，心相續本身未為暫時垢染所染，具足一切功德力之理。如是復云："無二心之勝莖，遍及三界無餘盡，大悲花持利他果，名為最勝利他者。空性勝莖花綻放，具足種種諸大悲，任運成就后得果，此樂非是他心也。"此說大悲利他色身與三界一切以空性一味之理遍滿的二清凈法身亦以種子之理具足。是故莫從此界外尋求。複次，自心雖體性是空，力用無礙之空性與緣起雙運之真如，莫書于其他文字、譬喻與種種正理中，當以顯現即空此自身表示。

ཉེར་བརྒྱད་པ་ནི། རྟོག་གེ་སྟེ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པ་དང་། ལུང་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་ རྗེས་དཔག་དང་། འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་དུ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་ཚད་མ་དང་། མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ དཔེ་སྣ་ཚོགས་དང་། མདོར་ན་ཚིག་གི་བརྗོད་པས་ཇི་ཙམ་བསྟན་ཀྱང་ནམ་ཡང་མཚོན་དུ་ མེད་ལ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་གཞག་ཐོས་པས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཅིང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་རྣལ་འབྱོར་ པའི་མངོན་སུམ་གྱི་མཐོང་ན་རྟོགས་པས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། ། ཉེར་དགུ་པ་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་གྲུབ་པར་འགྱུར་པའི་ཚེ་རྣལ་ འབྱོར་པ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་བའི་ལུས་ལས་འོད་ཟེར་དཔག་ཚད་བྱེ་བ་འབར་ཞིང་ ཁམས་གསུམ་གྱི་ལྷ་མོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོད་པར་བྱེད་ལ། འོད་ཟེར་གྱི་སྟོང་གསུམ་མཐའ་ 10-56 དག་སྣང་བར་བྱེད་ཅིང་། སེང་གེ་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱབ་འཇུག་དང་། འཕྲོག་པ་པོ་སྟེ་དབང་ཕྱུག་ དང་། མེས་པོ་ཚངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་བྱེད་ཅིང་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་དང་མེ་ཏོག་གི་ཆར་ འབེབས་ལ། ས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་ཤིང་། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་སྒྲ་འབྱིན། བདུད་ཀྱི་གནས་ གཡོས་པས་དེངས་བར་བྱེད་ཅིང་དེར་རྡོ་རྗེ་སྟེ་ཐོག་གི་ཆར་འབབ་ལ། དེར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པའི་བླ་མར་འགྱུར་རོ། །དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ལྟས་འདི་ རྣམས་སཾ་བྷུ་ཊིར་རྒྱས་པར་བཤད་ཅིང་། མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་དང་འཚང་རྒྱ་བའི་དུས་གཉིས་ ཀར་དུ་འབྱུང་ལ། ཕྱོགས་འདྲ་ཙམ་ནི་སྔ་རོལ་ནས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ་། །གཞན་ཡང་མཆོག་གི་ དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པའི་ལྟས། དབང་ཕྱུག་གི་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་འབྱུང་ངོ་། ། སུམ་ཅུ་པ་ནི། རྫོགས་རིམ་དངོས་གཞི་ཐོབ་པ་ཕྱག་ཆེན་གྱི་བདེ་བ་གྲུབ་པ་ཞིག་གིས་ཕྱི་ རོལ་གྱི་བྱ་བ་གཙོ་བོ་མི་བྱེད་པ་ནང་ལ་གཞོལ་པས་གང་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པའི་གཙོ་བོ་ནི། སེམས་བདེ་སྟོང་དུ་ཤར་བ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ལམ་འདི་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲུབ་ དཀའ་ཞིང་། ཤིན་ཏུ་མྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་ལམ་ཞེས་བྱའོ།

我來為您直譯這段藏文內容： 第二十八偈：尋思即現量之理與對教法生信之比量，及世間言說中普遍成立之量，種種能詮之譬喻，總之以語言表達無論如何宣說皆永不能詮表，因此聞諸建立不能證悟，唯瑜伽士現量見彼真如時方能證悟解脫。 第二十九偈：于成就大手印勝共成就之時，瑜伽士現為天壇城之身放光照耀億由旬，為三界一切天女所供養，光明遍照整個三千界，為獅子即遍入天、執持者即自在天、祖父梵天等頂禮，諸天降下寶珠與花雨，大地六種震動，一切方向發出聲響，魔之住處動搖而離散，彼處降下金剛即雷雨，於此大手印瑜伽士成為利益一切眾生之上師。此等成就之相於《勝樂續》中廣說，于得見道與成佛二時中皆生起，類似相亦於前此生起。複次，得勝共成就之相，生起八種自在功德。 第三十偈：得圓滿次第正行之大手印樂成就者，不以外在行為為主而專注內在，其所擊中要害之主要者，即是心顯現為樂空，此道鈍根者難以修成，然極為迅速，此即名為無戲論道。

།དེ་ལྟར་ན། དཀྱིལ་ འཁོར་དང་། སྔགས་དང་། ཆོ་ག་དང་། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རླུང་དང་། ཐིག་ལེ་དང་། གཏུམ་ མོའི་མེ་དང་། ཕྱག་ཆེན་གྱི་མེ་མོ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་ལྷན་སྐྱེས་སུ་ཤར་བའི་སྣང་བ་སྟེ། དེ་ ཡང་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དགེ་བ་སྡིག་པ་གང་ཡང་རང་གི་ངོ་བོས་མེད་པས་ ན། ཁ་ཏོན་དང་སྨྱུང་བར་གནས་པ་སོགས་ཕྱི་རོལ་གྱི་བྱ་བས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། རང་སེམས་བདེ་ སྟོང་སྒོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་པས་མྱུར་དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སེམས་ལ་གནད་ དུ་བསྣུན་པ་དང་། སེམས་ཉིད་བདེ་སྟོང་གི་རྣམ་པར་ཤར་བ་རྒྱས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལུས་ལ་ བདེ་བ་སྣ་ཚོགས་པས་མཆོད་པར་བྱེད་པས། རྟེན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྤེལ་བར་བྱའོ། །ཞེས་ ལུས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་དང་། ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་པ་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བ་ 10-57 དང་། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཅི་འདོད་པ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །ཞེས་འདོད་ཡོན་གྱི་གཙོ་བོ་རིག་མའི་ ཁ་སྦྱོར་གྱི་འདོད་ཡོན་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་ལམ་འདི་སྒོམ་པས་ དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་གཞན་པས་ཆེས་མྱུར་བར་ཐོབ་བོ་ཞེས་ཡེ་ཤེས་འབར་བ་ངས་སྨྲས་སོ་ ཞེས་པའོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གང་ལ་བདེ་ཆེན་འོད་བརྒྱའི་མདངས་བཀྲ་བ། །སྔོན་མེད་ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་པ་ཨ་དིའི་བུ། །གསུང་རབ་རྒྱ་མཚོ་སྲུབས་པའི་སྙིང་པོ་ཞིག །གང་བློ་རྟ་ལྗང་རོལ་ བའི་རྩེ་མོར་སོན། །གླུའི་རྒྱུད་གཉིས་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཟིན་ཏོ།། །། ༈ གླུའི་རྒྱུད་གསུམ་པ་ལ། བདེ་བ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འདིར་སྟོན་ནོ་ཞེས་ པ། མདོར་བསྟན་པ་ནི་ཡི་གེ་ལྔ་སྟེ། ཨ་ཡིག་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཝ་ཡིག་གསུམ་གྱི་དགའ་བ་དང་པོ་གསུམ་དང་། ཧོ་ཡིག་གི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ པ་རྣམས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྒྱས་པར་འཆད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བདེ་སྟོང་གི་རང་བཞིན་ གཏན་ལ་ཕབ་པ་དང་། དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་དང་། ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་བྱེད་ལས་དང་ བཅས་པ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་བདེ་བ་བཤད་པ་དང་། སྟོང་པ་བཤད་པ་དང་། བདེ་སྟོང་ ཟུང་འཇུག་ཏུ་མ་སོང་བའི་སྐྱོན་དང་། རང་བཞན་གྱི་བདེ་བ་ངོས་འཛིན་པར་གདམས་པའོ།

我來為您直譯這段藏文內容： 如是，壇城與咒語與儀軌，如前所說之氣與明點與拙火，以及大手印之一切火母，皆為心性俱生顯現之相，又因其自性不成立，故善惡一切皆無自性，因此誦經與持齋等外在行為有何可為，唯修持自心樂空即能較他迅速解脫，為此擊中心要，為令心性樂空之相增長，以種種身樂供養，當增長所依菩提心。此為擊中身要，與任一悅意之三種手印，受用所欲之慾塵。如是以明妃雙運欲塵為主要擊要。如是修持此無戲論道，較他更為迅速獲得一切成就，此乃智慧熾盛我所說。 於此所說：具大樂百光明炫目，前無俱生阿底子，經海攪動之精要，至慧馬遊戲之巔峰。歌續第二品已分析完畢。 歌續第三品：於此示現樂不二智慧。略說即五字：阿字表一切法本來不生之空性，三瓦字表初三喜，吙字表俱生。廣釋分三：定解樂空之自性，能成辦此之方便，及道果與作用。初中分說明樂，說明空，樂空未成雙運之過失，開示自他樂之辨識。

། དང་པོ་ནི། འདིར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཁམས་ཀྱི་བགྲོད་པ་འགགས་པའི་བདེ་བ་ ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་འདིར་བརྡའི་སྒོ་ནས་གསུངས་པ་ནི། ལྕི་བའི་ཐལ་བ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་དུ་ འཕོ་བ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལུས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་བྱུགས་ཤིང་། འདོམས་དཀྲིས་ ནི་ཀཱ་ཙ་ཞེས་པ། སྨད་གཡོགས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུར་ཉི་མ་སྟེ་དམར་ཆ་བཞུ་བའི་ཁུ་བས་རབ་ ཏུ་སྦགས་པ་སྟེ། སྤྱི་བོ་ནས་ནོར་བུའི་བར་གཏུམ་མོ་འབར་བའི་ཁྱིམ་བཅུ་གཉིས་སུ་རྡུལ་གྱི་ ཁམས་གཡོ་བ་མེད་པར་བཅིངས་བས་རླུང་གི་བགྲོད་པ་འགགས་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཆ་བཅུ་ དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རི་བོང་འཛིན་པ་ནོར་བུ་ནས་སྤྱི་བོའི་བར་དུ་ལུགས་ལྡོག་ཏུ་བརྟན་ 10-58 པས་རྒྱན་དུ་བྱས་ཞེས་ཁམས་ཀྱི་འཕོ་བ་བཅུ་དྲུག་འགགས་ཤིང་། བདག་པོ་སྟེ་ཁྱབ་བདག་ གི་ངོ་བོར་འགྱུར་ལ། ཡིད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་སྲིད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་སྣང་ ལ་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་ཚོགས་བ་སྤུ་རེ་རེ་ནས་ཀྱང་སྤྲོ་ཞིང་སྡུད་པའི་བདག་ཉིད་ངའོ་ཞེས་པ་ སྟེ་ཁམས་ཀྱི་བགྲོད་པ་འགགས་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་གྲུབ་པའོ། ། འདིར་བདེ་བ་དང་སྐུ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བསྟན་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་{བརྟན་[གཏན་]ལ་འབེབས་ པ་གཉིས་པ་ནི། ཀ་ཡེ་ཞེས་བོས་ནས། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་མཐའ་ དང་དབུས་མེད་པ་བཞིན་དུ། སེམས་འདི་ལ་ཡང་ཐོག་མཐའ་མེད་ཅིང་། དེ་མེད་པས་དབུས་ ཀྱང་ངས་མ་མཐོང་ཞེས་པས་སེམས་ཅན་སར་དུ་བྱེད་པ་པོས་སྤྲུལ་བ་དང་། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་ མཐའ་མེད་པར་བསྟན་ནོ།

我來為您直譯這段藏文內容： 初者，此處所謂無變，即為界行止息之大樂。此中以表徵方式所說即是：重灰，謂外無漏失之菩提心遍涂全身，裙裹即"卡扎"，即下衣，金剛寶珠以日即赤分融化之精完全沾染，從頂至寶珠處拙火燃燒之十二宮中塵界不動束縛故氣行止息，具足十六分之持兔者（月亮）從寶珠至頂逆行安住而為莊嚴，表示十六界流動止息。成為主尊即遍主之體性，意身之有情壇城與智慧自顯中，於一一毛孔亦能放射收攝三有眾之我，即由界行止息而成就大樂自性智慧身。 此中示現樂與身雙運后，空性抉擇第二：言"嘿"而呼喚，如虛空無始終邊際與中心，此心亦無始終，以彼無故，中亦我未見，此示有情何時為作者所化及輪迴無始終。

།ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོའི་ཀློངས་ཏེ་སྟེང་ནི་རླུང་དྲག་པོས་ཀྱང་བསྐྱོད་མི་ ནུས་པས་ཅི་ཡང་གཡོ་བ་མེད་པ་བཞིན་དུ། སེམས་གྱི་རང་བཞིན་གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་བའི་ རྣམ་པར་རྟོག་པས་སླད་ཅིང་འདྲེར་མེད་ལ་སེམས་དྲི་མ་དེའི་ངོ་བོར་ནམ་ཡང་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ ནོ། །འདི་ཡི་སེམས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཅིང་དཔེར་ན། སྒྱུ་མའི་ཟློས་ གར་ཏེ་སྤྲུལ་པ་ལ། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྟོབས་ལས་རྟ་གླང་སོགས་སུ་སྣང་བ་ཙམ་མ་གཏོགས་ ངོ་བོས་གྲུབ་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་སྣང་ བ་མ་གཏོགས་སེམས་ལས་གཞན་དུ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྲུབ་པའི་སྙིང་པོ་སུ་ཡི་མཐོང་སྟེ་མ་མཐོང་ ཞེས་པའི་སེམས་ལས་ལོགས་སུ་ཡང་དོན་མེད་པར་བསྟན། ཇི་ལྟར་རིན་པོ་ཆེའི་དྭངས་མ་ བཻཌཱུརྱ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཉིད་དུས་ཀུན་ཏུ་ཀུན་ནས་ཏེ་ཡེ་ནས་ གསལ་བའི་ངོ་བོར་གནས་ལ། ཇི་ལྟར་རླུང་གི་མ་བསྐྱོད་པར་རྒྱ་མཚོའི་བརླབས་འབྱུང་བ་ མེད་པ་བཞིན་དུ། བག་ཆགས་ལས་གཞན་དུ་གཉིས་སྣང་མི་འབྱུང་ཞེས་པ་སྟེ། འདི་རྣམས་ ཀྱིས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་པོ་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་ནོ། །དེ་ 10-59 ལྟར་ཡང་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། ས་བོན་གཅིག་ལ་སྡོང་པོ་གཉིས། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ལས་འབྲས་བུ་ གཅིག །དེ་ཡང་དབྱེར་མེད་གང་སེམས་དཔའ། །དེས་ནི་འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་རྣམས་ གྲོལ། །གཟུང་འཛིན་གྱི་སྡོང་པོ་གཉིས་ཀའང་བག་ཆགས་ཀྱིས་སླད་པའི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ འཁྲུལ་པ་མ་གཏོགས། རྩ་བ་ས་བོན་སེམས་གཅིག་པུ་ཡིན་པས། འབྲས་བུ་ཡང་གཉིས་སུ་ སྣང་བ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །གཉིས་སྣང་མེད་པའི་སེམས་དེ་ཡང་ཡུལ་ཅན་བདེ་བ་དང་ཡུལ་སྟོང་ ཉིད་མིང་འདོགས་ཐ་དད་མ་གཏོགས་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་ཅིག་དུ་གྱུར་པ་སེམས་ཤིང་བསྒོམས་ པས་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་གཅིག་ཏུ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་ སེམས་ལ་མཐའ་དབུས་ཏེ་ངོ་བོས་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་མེད་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་ སྟོན་པའང་ཡིན་གསུང་། ཇི་ལྟར་ཞགས་པས་བཅིངས་པ་རྣམས་ནི་དྲངས་ན་ཆེས་དམ་པོར་ འགྱུར་བ་བཞིན། བདེ་སྟོང་ལ་ཞེན་ན་སེམས་འགྱུར་བ་དེའི་ཞགས་པར་ཆུད་པ་དྲངས་པ་ ལྟར་སོང་བས་ཆེས་བག་ཆགས་དམ་པོར་འགྱུར་བ་དང་། ཀླུ་ཡི་སྟེ་སྦྲུལ་ལ་འདུད་པར་བྱས་ ན་འདུད་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རང་སར་གྲོལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་འདུག་པ་ལྟར་སྟོང་ ཉིད་དང་སྦྱོར་བའི་བདེ་བས་སེམས་འདོད་ཆགས་ལྟར་སྣང་བ་ནི་བདེ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ཙམ་ ཉིད་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གྲོལ་བ་ཡིན་ཅིང་། དེ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་སྤང་བྱ་མ་རིག་པ་འཇོམས་པ་ལ་ གཞན་ཐམས་ཅད་པས་ཀྱང་སྟོབས་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ།

我來為您直譯這段藏文內容： 如同海洋深處上方即便猛烈的風也無法攪動而毫無動搖一般，心的自性雖現為能取所取的分別念所染，卻不相混，心的垢染從未以彼體性而生。此說明此心非能取所取二者，譬如幻化戲劇即變化，除僅由緣起力而顯現為馬牛等外，無以體性成立，如是能取所取二者亦僅由心的緣起而顯現，除心之外誰見外在成立之實質，即未見，顯示離心之外亦無義。如同珍寶精華吠琉璃自性明亮一般，心性一切時中即從本來住于明亮體性中，如同未被風動則無海浪生起一般，除習氣外不生二現，以此等顯示能取所取二者是心的顯現而無自性。 如是大婆羅門說：一種子中二樹幹，因緣彼故一果實，彼亦無別誰能思，彼解脫輪迴涅槃等。能取所取二樹幹亦除為習氣所染之心的迷亂顯現外，根本種子唯一是心，故果實亦唯無二現。無二現之心亦除有境樂與境空性名言差別外，體性成為無別一體，思維修習此故，解脫輪涅諸邊，又或者，示現如是心無邊中即無以體性生滅住三，故無自性。如同為繩索束縛者牽引則更緊密一般，若執著樂空，心變化入彼繩索如被牽引般行故更成堅固習氣，如向蛇即龍低頭雖現為低頭，然以自性而言安住于自處解脫自性中一般，以空性相應之樂雖現為貪慾般的心，然僅是樂心生起之時即自性解脫，不僅如此，于摧毀所斷無明較其他一切更有力。

ཚུལ་དེ་ལ་ངོ་མཚར་བས་ཨ་རེ་ཞེས་བརྗོད་ ནས། གཽ་བི་ཙ་ཎ་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པ་ནི་གོང་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཆུ་རླབས་ཆུ་ཉིད་མ་ཡིན་ པ་གང་དུའང་མ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ། གཞི་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ སྟོང་པ་ལས་གཞན་དུ་མེད་དོ། །སེམས་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་ཅུང་ཟད་གསལ་བར་ སྣང་བ་ཐོབ་ནས། རྟོག་གེས་དཔྱད་པའི་ངེས་པའི་ཤེས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པར་བྱའོ། ། 10-60 གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མི་རྟོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་མཐའ་བྲལ་དང་ རྟེན་འབྲེལ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་གོ་བ་ཡིན་ཡང་། དེས་ཚེ་གཅིག་གི་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཅི་ཞིག་ བྱ་སྟེ། མི་འགྲུབ་ན་ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ལྟར་ཡང་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ ལས། སྐད་ཅིག་གང་གིས་འགྱུར་བ་དག་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་གྲུབ་ཅིང་གཡོ་བ་གོས་པ་མེད་ གྱུར་པ། །སངས་རྒྱས་བྱ་བ་དེ་སྤངས་ནས་ནི་བདེ་ཉམས་དང་བལ་སྟོང་པ་གཞན་དག་གང་ ཞིག་སྒོམ་བྱེད་པ། །དེ་ཡིས་བསྐལ་བ་བྱེ་བ་དུ་མ་རྣམས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་ལྷན་སྐྱེས་ བདེ་བ་དག་ཀྱང་རིང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཏེ་ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་བདེ་ བ་ཙམ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ནི། ཕྱུགས་དང་འདྲ་བར་འདོད་པའི་བདེ་བ་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་ བ་ལས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་མཐོང་བ་མེད་དེ། འདིར་བདེ་བ་སྐྱེས་པ་ན། སེམས་བདེ་བ་ འཆར་ཞིང་། གང་སྣང་ཐམས་ཅད་དེས་རྒྱས་བཏབ་པས་རོ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་ན་དེའི་སྟེང་དུ་ སྣང་བཞིན་དུ་དམིགས་བཏད་ཐམས་ཅད་ཞིག་བའི་རང་བཞིན་གང་དུ་ཡང་མ་མཐོང་བ་ནི་ བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཅིང་། དེའི་ཐབས་སུ་བསམ་བྱུང་དང་སྒོམ་བྱུང་ གི་རྗེས་དཔག་དགག་གཞི་བདེ་བའི་སྟེང་དུ་དགག་བྱ་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་བདག་གཉིས་སུ་ འཛིན་པ་བཀག་པའི་ངེས་ཤེས་སྐྱོང་བའང་ཐབས་སུ་འགྱུར་བ་ཡོད་ཀྱང་། གང་ཟག་ཐམས་ ཅད་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་དགོས་པ་མ་ཡིན་ལ། འདིར་ཁ་ཅིག་བདེ་ལ་མི་རྟོག་པ་དང་ཐོས་ བསམ་གྱི་ལྟ་བ་སྲེ་བ་གཞན་སུ་ལའང་མེད་པའི་སློབ་བཤད་ཀྱི་མན་ངག་ཏུ་བྱེད་ལ། ཉམས་ སུ་མྱོང་བ་སྐད་སྨྲ་ཞིང་ཡི་གེར་འབྲི་བ་སྣང་ངོ་། །འདི་མི་འཐད་པ་ལ་གསུམ། འདི་མན་ངག་ གི་མཆོག་མ་ཡིན་པ་དང་། སློབ་མ་ལ་བཤད་པའི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་པ་དང་། ཐོས་བསམ་ སྒོམ་གསུམ་གྱི་རྣམ་དབྱེ་མ་ཕྱེད་ཅིང་ཉམས་སུ་ལོངས་དཀའ་བའོ།

我來為您直譯這段藏文內容： 對此法感到驚歎而說"啊"后，"高毗扎那愿勝利"（གཽ་བི་ཙ་ཎ་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག，गौविचण जयतु，gauvicaṇa jayatu，高毗扎那勝利）如前所述。如同水波未見為水之外的任何他物一般，基、道、果一切皆不離於如是空性。獲得心自性光明稍許明顯顯現后，以理論觀察的決定智慧何為，應以無分別方式趣入。 第三：雖然瞭解心續大樂不可分別之空性離邊與緣起雙運，然彼於一產生佛有何用，若不能成就，何況片面空性。如是《時輪》中說：剎那之中離諸變異而成就無染無動，捨棄彼佛事而修習離樂受之其他空性者，彼離佛果及俱生樂尚遠經多俱胝劫。若離般若空性而僅持樂心，如畜唯求欲樂，無見真實義理。此中生起樂時，心顯樂，一切顯現為彼印持而顯為一味時，于其上雖現而破除一切執著，未見任何自性，此乃樂空雙運清凈方式。其方便為思所成及修所成之比量於樂基上遮遣所破戲論相二我執著之決定智慧雖亦可為方便，然非一切補特伽羅皆定需。此中某些人將樂無分別與聞思見解相合作為他人所無之教授竅訣，且宣說並書寫所謂之體驗。此不應理有三：此非竅訣之最勝，非為弟子說法之義，未分聞思修三之差別且難以體驗。

།དང་པོ་ནི། ཁྱེད་ཀྱི་ཐོས་ བསམ་གྱི་ལྟ་བ་དེ་ཅི། གཞུང་ལུགས་རྣམས་ལས་མ་བཤད་པའམ། བཤད་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་སྦས་ 10-61 པ་སྙན་རྒྱུད་ཁོ་ན་ལས་གསལ་བ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་གཞུང་རྣམས་ལས་དངོས་སུ་འབྱུང་བ་ འདི་ཉིད་ཡིན། དང་པོ་གཉིས་ལྟར་ན་ནི། དེ་དག་གི་ལུང་དང་རིག་པ་སྟོན་ཡང་དགོས་ལ། དེ་ ཡང་དཔྱད་དེ་སྒོམ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། རིག་པ་གཞན་གྱིས་མཐའ་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ དང་དགོས་ནུས་མཆོག་ཏུ་ཁྱད་ཞུགས་པ་མེད་ཅིང་། འོན་ཏེ་འཇོག་སྒོམ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། དེར་ བདེ་བ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནམ་གཞན་ཞིག་སྒོམ་པར་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན་ནི། ལུང་ དང་རིག་པ་ལ་མ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ཐོས་བསམ་གྱི་ལྟ་བར་ཇི་ལྟར་རུང་། དེ་ཙམ་ནི་མན་ངག་ མཆོག་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བདེ་བ་དོན་དམ་པར་མེད་དོ་ཞེས་པ་ཙམ་ལ་སེམས་འཇོག་ ན་ནི། མིང་ཙམ་ལ་སེམས་བཟུང་བར་ཟད་ལ། འོན་ཏེ་ལུང་རིག་གིས་གཏན་ལ་འབེབས་ ཤིང་སྒོམ་ན་ནི། སྔ་མ་ལྟར་བས་སོ། །གཞན་ཡང་དེ་འདྲའི་བདེ་སྟོང་སྒོམ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ པ་ལས་དང་པོ་བ་ཤས་ཆེར་ལ་ཡང་ཡོད་པས། གཞན་ལ་མེད་པའང་ག་ལ་ཡིན། གཉིས་པ་ ནི། དེ་འདྲ་དེ་ཡང་སློབ་བཤད་ཀྱི་དོན་ཡིན་ཅེས་པ་ནི་ཅི་སློབ་བཤད་དེ། རྒྱུད་དང་གྲུབ་ཆེན་ གྱི་བཤད་པ་ལྟར་རམ། རང་གང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ལུགས་ཀྱི་བླ་མ་གོང་མས་བཤད་པ་ ལྟར་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་ནི། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་ཚུལ་དེ་འདྲ་སྤྱི་དོན་ཡིན་ཅིང་དེ་ནི་ཚོགས་ལ་ བཤད་པར་གསུངས་པས་མི་འཐད་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ནི། མངོན་རྟོགས་མདོར་བསྡུས་ འཆད་པ་ཚོགས་བཤད་དང་། གཞུང་དོན་ཞིབ་མོར་འཆད་པ་སློབ་བཤད་ཅེས་ཟེར་བས་ དགོས་ནུས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་བོ། ཁྱེད་ཅག་གི་བསམ་པ་ཁོངས་སུ་ཆུད་པ་དེ་བཤད་པ་བཟང་ མི་བཟང་ཙམ་ལ། ཚོགས་སློབ་ཀྱི་བཤད་པར་བཟུང་སྣང་བས་བསྟན་བཅོས་འཆད་པའང་དེ་ ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་བྱེད་པ་དང་ཚོགས་བཤད་ཚིག་གི་སྤུ་འཕྲེང་ཙམ་ཡིན་པས་སྙིང་པོའི་དོན་ལེན་ པའི་ཚེ་མི་དགོས་ཟེར་བ་དང་། ཚོགས་སློབ་གཉིས་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་སོགས་ ནི་མཁས་པའི་ཚོགས་སུ་དབྱུང་བྱ་མ་ཡིན་པ། ཤིན་ཏུ་མ་སྦྱངས་བའི་བླུན་པོ་དག་ངོ་མཚར་ 10-62 སྐྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐོས་བསམ་གྱི་ལྟ་བ་དང་སྲེ་ཞེས་པ། གཉིས་ཀའམ་རེ་རེ་དང་སྲེ། དང་པོ་ལྟར་ན་ནི། རྟོག་གཉིས་ཅིག་ཅར་འཇུག་པར་ཐལ་ལ། ཐོས་པ་དང་སྲེ་ན་ནི། རིག་པ་ དང་འབྲེལ་ཡང་རུང་ལུང་གི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་ཞུ་བདེ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ལུང་དྲན་དགོས་པའི་ གྲུབ་མཐའ་ངོ་མཚར་ཅན་འབྱུང་ལ། བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་དགོས་ན་ནི། དཔྱད་སྒོམ་མན་ ངག་གི་མཐར་ཐུག་ཏུ་འདོད་དགོས་ན། དེ་ནི་ཁྱེད་ཉིད་མི་སྨྲ་ལ་རག གལ་ཏེ་སྨྲ་ན་ནི་ལེགས་ ཏེ། རྒྱ་ཆེར་བརྟགས་པར་བྱའོ།

我來為您直譯這段藏文內容： 第一：你的聞思見解是什麼？是諸論典中未說，或雖說而極為隱秘唯從耳傳明瞭者呢？還是諸論中直接所說之此義？若如前二者，則需示其教證與理證，若是觀察而修，則無其他理證所抉擇之離邊及殊勝功德利益，若是止修，則是持心於樂本身還是修習他法？若如初者，因不依教理，如何堪為聞思見解？此僅非為最勝竅訣。若僅持心於"樂為勝義無"，則唯持心於名相而已。若以教理抉擇而修，則如前。複次，如是修習樂空，大多初業持金剛者亦有，豈無於他者？ 第二：謂如是者亦為教授之義，是何教授？如續部及大成就者之說，還是依隨自宗上師之說？若如初者，如是修空性為共同義，說為眾說故不應理。若如次者，謂略說現觀為眾說，細說論義為教授，則任何功德利益皆未成就。汝等所解僅為說法好壞，而執為眾教二說，故於論典講解亦作如是分類，且謂眾說僅為文字支分，故取要義時不需要，及謂眾教二者為不同車軌等，皆非應于智者眾中發表，極為無學愚者令人驚異。 第三：所謂與聞思見解相合，是與二者相合還是與一一相合？若如初者，則成二分別同時趣入。若與聞相合，則雖聯繫理證，隨順教證，于生起暖相時需憶教證之稀有宗派當現。若需思所生慧，則須許觀察修為竅訣究竟，然汝自不言。若說之，則善，當廣為觀察。

།གལ་ཏེ་འདི་བདེན་མེད་དོ་སྙམ་པ་ཙམ་ཞིག་འཛིན་ན་ནི་ ཡིད་དཔྱོད་ཙམ་གྱི་འདུ་ཤེས་ཡིན་གྱི་ངེས་པ་རྙེད་པའི་ཤེས་རབ་ཏུ་མི་རུང་ངོ་། །འོན་ཏེ་རེས་ འཇོག་ཏུ་བྱེད་ན་ནི་སྐྱོན་གཉིས་ཀར་ཐལ་ལ། ཡོངས་ཡེ་དཔྱད་སྒོམ་གྱི་ངེས་ཤེས་སྒོམ་བྱུང་ ལ་ཤིན་ཏུ་མང་བ་དང་། ཐོས་བསམ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་དང་སྒོམ་བྱུང་གཞི་མཐུན་པ་ མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ནའང་དེ་མ་རྟོགས་ཤིང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་སྔགས་པས་ཡིད་དྲངས་ཀྱང་ བློས་མ་ཁེལ་བའི་ཅལ་ཅོལ་ཙམ་ལས་གྲུབ་མཐའ་རྟིང་མ་ཚུགས་པ་སྟེ། བདེ་བ་ལ་མི་རྟོག་ པར་གནས་ན། ཐོས་བསམ་གྱིས་དྲངས་བའི་ངེས་ཤེས་ཅི་ལྟར་འབྱུང་། ཐོས་བསམ་ཞེས་ པའི་ཚིག་ཀྱང་སྤོམས་ཤིང་། རང་གང་ལ་ཚད་དུ་བྱེད་པའི་བླ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། ལྟ་བ་དེ་ དུག་ཅན་དུ་བཤད་པས་འདིར་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། བླ་མའི་ མན་ངག་མེད་པར་རྩོལ་བཤད་དུ་བྱས་ཤིང་གོ་བ་རགས་པ་ལ་མྱོང་བར་འཁྲུལ་བའི་སྐྱོན་ནོ། ། སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །བཞི་པ་ནི། དེ་བས་ན་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་ངོས་བཟུང་ བར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་པའོ། །གཉིས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ་གསུམ་སྟེ། ཐབས་དངོས་ བསྟན་པ་དང་། དེ་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོར་བསྟན་པ་དང་། མན་ངག་ལས་གཞན་ དུ་ལྷན་སྐྱེས་མི་རྙེད་པར་བསྟན་པ་སྟེ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། ཡན་ལག་དྲུག་དང་། གཡོ་ མེད་གསུམ་དང་། རྣལ་འབྱོར་བཞི་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བ་གཉིས་དང་། དེ་ཉིད་བཅུ་བཞི་རྣམས་ 10-63 ལས། དང་པོ་ཡན་ལག་དྲུག་ནི། ཨེ་མ་ཞེས་པ་ནི། མན་ངག་འདི་དག་ལས་རང་བཞིན་ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་པ་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིག་པ་ལ་ངོ་མཚར་སྐྱེས་པའོ། །དྲུག་ཅེས་བྱ་ བ་ནི། རྣལ་འབྱོར་ཡན་ལག་དྲུག་པ་ཡིན་ལ། སླར་ཡང་དྲུག་ཅེས་གསུངས་པ་ནི་ཕུང་ཁམས་ དབང་ཡུལ་དྲུག་དྲུག་ཡན་ལག་རེ་རེས་སྦྱོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡན་ལག་དྲུག་ གི་དང་པོ། སོ་སོར་སྡུད་པ་ནི། དབུ་མའི་ཡས་སྣར་རླུང་སེམས་བསྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ དམ་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལ་གཡོ་བ་མེད་པར་སྒོམ་པའོ། །འདིས་རྟགས་མཚན་རྣམས་བརྟན་ པོར་གྱུར་པ་ན། བསམ་གཏན་ནི་སྟོང་གཟུགས་ཏེ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་སེམས་ དང་སྣང་བ་གཞན་ཐམས་ཅད་སྟོང་གཟུགས་དང་བསྲེས་པས་རྟགས་སྣང་རགས་པ་ཙམ་ལ་ སེམས་གནས་པའི་རྟོག་པ་དང་། སྣང་སེམས་ཞིབ་མོར་ངེས་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། སྣང་སེམས་ གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པས་དྲངས་པའི་ཡིད་དགའ་བ་དང་། དེས་དྲངས་བའི་ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་ སྦྱངས་པའི་བདེ་བ་དང་། ཡུལ་སེམས་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པའི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་ རབ་སྟེ་ཡན་ལག་ལྔ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་གོ །

我來為您直譯這段藏文內容： 若僅持"此無實有"之念，則唯是意識度量而已，不能成為獲得定解之智慧。若是輪番而作，則成兩種過失，且觀察修之定解修所生極為廣大，以及聞思所生智慧與修所生無共同基，雖是如此，未了知且不作意的密咒師雖心向往，然心不服之戲論而已，宗義未能穩固。若住於樂之無分別，聞思所引定解如何生起？且吹擂"聞思"之詞，自己所依止為量之諸上師亦說彼見解為有毒，於此一切過失，何況修證體驗，無上師竅訣而作強解，于粗淺理解誤為證悟之過失。廣說已足。 第四：是故請認定心之自性大樂。 第二修持方便有三：宣說真實方便、顯示彼為一切經教之精要、顯示除竅訣外他處不得俱生，此三之中，初者包含六支、三不動、四瑜伽、二所為、十四真實。 初者六支：誒瑪者，於此諸竅訣中對顯現俱生自性之法性智生起稀有。所謂六者，為瑜伽六支，復說六者，謂蘊界根境六六為一一支所修。其中六支之初，攝收者，為于中脈上鼻收攝氣心之殊勝方便，謂于虛空修無動。由此諸相驗堅固時，禪定者為成就殊勝空形故，以心與一切他顯相皆與空形相合，由此于粗相僅住心之分別、細辨顯現與心之行、了知顯現與心為一所引之歡喜、彼所引之身心極為輕安之樂、了知境心為一之離戲相狀智慧，如是五支次第生起，此乃禪定支分。

དེ་ནས་ གཟུགས་བརྙན་གྱི་བདེ་བ་འདྲེན་པའི་རྒྱུར་རླུང་དག་པར་བྱ་དགོས་པས། ཐོག་མར་གཡས་ གཡོན་གྱི་རྒྱུ་བ་འགག་ཅིང་སྲོག་ཐུར་གོང་བུ་གཅིག་ཏུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྲོག་རྩོལ་སྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། བུམ་པ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བས་གཡས་གཡོན་གྱི་རླུང་རྒྱུ་བ་དབུ་མར་འགགས་ཤིང་། སླར་ཡང་བུམ་པ་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བས་སྲོག་ཐུར་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་གྱི་བར་སྒོམ་པར་བྱའོ། །སྲོག་ ཐུར་གཅིག་ཏུ་གྱུར་བ་དེ་ཉིད་འཁོར་ལོ་ལྔའི་ཐིག་ལེ་རྣམས་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ལྟེ་བའི་ཐིག་ལེ་ ལ་ཐིམ་གྱི་བར་དུ་ཐིག་ལེ་སྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། འདིས་སྟོང་གཟུགས་ཁྱད་པར་ཅན་དྷཱུ་ཏཱིའི་ནང་དུ་ ལྷ་མོའི་རྣམ་པས་ཞུ་བདེ་ཁྱད་པར་ཅན་འདྲེན་པ་ནི་འཛིན་པས་དྲངས་པའི་རྗེས་དྲན་ཞེས་བྱ་ སྟེ་འཛིན་པ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་གཟུགས་བརྙན་གྱི་བདེ་བ་རྒྱ་ཆེར་འདྲེན་པའི་ཕྱིར་ 10-64 ལས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟེན་པས། མས་བརྟན་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཞུ་བདེ་ཡང་ཡང་ གོམས་པར་བྱེད་ཅིང་ཞུ་བདེ་དང་སྟོང་གཟུགས་གཉིས་གཅིག་གི་གཅིག་འདྲེན་པར་བྱེད་པ་ནི་ རྗེས་དྲན་ནོ། །དེ་ནས་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དཀར་པོ་ནོར་བུ་ནས་ སྟེང་དུ་རིམ་པས་དབུ་མའི་ནང་གི་ཡང་གནས་སོ་སོར་འཕོ་བ་མེད་པར་བཅིངས་ཤིང་དམར་ པོའང་སྤྱི་བོ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་རིམ་པར་བཅིངས་པས་འཕོ་བ་བཅུ་གཉིས་དང་ཁམས་ཀྱི་ བགྲོད་པ་བཅུ་དྲུག་འགགས་པས་མ་དག་པའི་ལུས་གནས་གྱུར་ཏེ་རྡོ་རྗེ་སྐུ་འགྲུབ་པ་ནི་ཏིང་ ངེ་འཛིན་ཡིན་ནོ། །དེས་མཐོང་བའི་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པས་ འབྲས་བུ་ལ་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། ལུས་ནི་ཐ་མལ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མི་གཡོ་ཞིང་ལུས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་གཡོ་ བ་མེད་པར་འཆིང་པས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་དང་། འདིས་མཚོན་ནས་ངག་དང་ཡིད་ ལའང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་གཡོ་བ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། མདོར་ན་རྡོ་རྗེ་ གསུམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི། དང་པོར་ཙཎྜ་ལིའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། རླུང་དབུ་མར་ཐིམ་ནས་གཏུམ་མོ་ འབར་བར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། གཉིས་པ་རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་ནི། འབྱུང་བ་རྣམས་རིམ་ པས་ཐིམ་པར་འགྱུར་བའི་རླུང་གི་སྦྱོར་བ་དང་། འོད་གསལ་བས་རིམ་མིན་ཏེ་ལུགས་ལྡོག་ ཏུ་ཁམས་ཀྱི་རིམ་པ་འབྱུང་བའི་སྦྱོར་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། དགའ་བ་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་ གཏུམ་མོ་འབར་བ་ལས། དགའ་བ་ཡང་ལུགས་འབྱུང་ལུགས་ཟློག་ཏུ་འབྱུང་བའི་སྦྱོར་བའོ། ། ཧ་ཧེ་བརྒྱད་དང་ཁྱོགས་སོགས་ལུས་སྒྱུར་དགའ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱད་དང་ཁྱོགས་ལ་ སོགས་པའི་སྦྱོར་བའི་ཐབས་དྲུག་བཅུ་རྩ་བཞི་པོ་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པུ་དང་སྦྱོར་བའོ།

我來為您直譯這段藏文內容： 其後，因需凈化氣為引生影像之樂之因，首先為阻斷左右之流動並使上行氣與下行氣成一團故，當修習調息，以持瓶等瑜伽使左右之氣流阻於中脈，復以持瓶瑜伽修習直至上行氣與下行氣成一味。彼上下氣成一者，融入五輪明點等，尤其于臍輪明點融入之間修習明點。由此于中脈內以殊勝空形天女相融化引生殊勝樂，此即持所引之隨念，是為圓滿執持。 其後，為廣大引生影像之樂故，依止事業印及智慧印，以下穩固為主之融化樂反覆修習，使融化樂與空形二者互相引生，此即隨念。其後，以空形手印將白菩提心從珠處向上次第于中脈內各處無遷移地束縛，紅菩提心亦從頂同樣次第束縛，由此阻斷十二遷移及十六界游轉，不凈身轉依成就金剛身，此即三摩地。由此現前見道，行持律儀行為，即是付諸果位。 第二：身以尋常分別念不動，以身之明點無動束縛故作為身金剛瑜伽，以此類推，于語及意亦配為語與意金剛無動瑜伽，總之，為三金剛瑜伽。 第三：初為猛烈母瑜伽，謂氣融入中脈后令猛烈母燃燒之瑜伽；第二氣瑜伽者，諸大種次第融入之氣瑜伽，由光明故非次第，即逆次第生起界之次第之瑜伽。第三者，四喜瑜伽者，由猛烈母燃燒，喜亦順逆而生之瑜伽。八哈嘿及輿等身變八剎那喜及輿等瑜伽方便六十四者亦與一印相應。

།བཞི་ པ་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རྣམ་མེད་ཀྱི་ཕྱག་ཆེན་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། 10-65 རྣལ་འབྱོར་འདི་བཞི་རྫོགས་རིམ་གྱི་རྟོག་པ་ཆ་ཚང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ། བཞི་པ་ནི། གང་གི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རང་གི་སྤང་བྱ་ལས་གྲོལ་བའི་དོན་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ དེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདེ་སྟོང་གི་དོན་དུ་སྒོམས་པའི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གཉིས་སོ། །དང་ པོ་ལ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དུས་སུ་ཅུད་ཟད་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་སྒོམ་པ་དང་། འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་ས་ བོན་སྤོང་བའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་གཉིས། ཕྱི་མ་ལ་སོ་སྐྱེའི་དུས་རྒྱུའི་བདེ་བའི་དོན་དང་། འཕགས་ ལམ་དུ་རང་གི་ངོ་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱ་སྤངས་ནས་ས་གོང་མ་ལ་སྦྱོར་བའི་དངོས་ཀྱི་ལམ་མངོན་དུ་ མ་བྱས་ཀྱི་བར་དུ་སྔ་མའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་དོན་དུ་སྒོམ་པ་ནི་འབྲས་བུའི་བདེ་བ་ སྒོམ་པ་ཆེད་དུ་སྦྱར་བའི་སྦྱོར་བས་སོ། ། ལྔ་པ་ནི། དེ་དག་བཅུ་བཞི་བཅུ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ རྟོག་པ་ཚང་བ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་བཞི་ཚང་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་རིམ་ལ་དེ་ཉིད་བཅུ་བཞི་ཡོད་པ་བཞིན་དུ། དེའི་སྔས་དོན་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་བཞི་ཚང་དགོས་པ་ཡིན་པས། དེ་ཡང་རྫོགས་རིམ་གྱི་དེ་ཉིད་བཅུ་ བཞི་ལ་མི་འདྲ་བ་མང་དུ་ཡོད་ནའང་འདིར་རང་ལུགས་ནི། དང་པོ་གོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ལ། གོས་ ཀྱི་སྐད་དོད་པ་ས་ནམ་ཞེས་པ་གནས་ལ་ཡང་འཇུག་པས། རྫོགས་རིམ་གང་དུ་འཇུག་པའི་ གནས་འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་ལུས་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ཕྱག་རྒྱ་ལྔའི་དེ་ཉིད་ནི། ལྷའི་ཆས་སུ་འཇུག་པ་སྟེ། སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ སོགས་པ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ལ། གསུམ་པ་ཤེས་རབ་ཡན་ལག་གི་དེ་ཉིད་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ གསུམ་གང་ཡང་རུང་བའི་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འདྲེན་པ་དང་། བཞི་པ་ཕུར་བུའི་གུར་ ཏེ། བསྲུང་འཁོར་གྱི་དེ་ཉིད་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཁོར་ལོ་ལྔར་གཡོ་མེད་དུ་བཅིངས་པ་ དང་། ལྔ་པ། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་དེ་ཉིད་ནི། གཡས་གཡོན་དང་སྟེང་འོག་གི་རླུང་དབུ་མ་དང་མི་ 10-66 ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེར་འགགས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། དྲུག་པ། རྒྱུ་སོགས་སྟོང་པའི་དེ་ཉིད་ནི། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་བཞིའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་བོ།

我來為您直譯這段藏文內容： 第四，一印瑜伽即是前述無相大手印，此四瑜伽于圓滿次第完整分別一切中皆生起。 第四者：為何所作之為解脫自所斷之義及真如，即為因果樂空之義所修之二種圓滿次第。初者，于凡夫時為稍得解脫故修習，及以聖道斷除種子所作二者。後者，于凡夫時為因之樂義，及於聖道斷除自分所斷後至未現前趣入上地之實道之間，為增長前智慧之義而修習，即是為修習果位之樂所作之瑜伽。 第五者：彼等十四十四自性者，即于圓滿次第完整分別及支分一切中具足十四真如，如同生起次第有十四真如般，其隱義圓滿次第亦須具足十四真如。此等圓滿次第十四真如雖有諸多不同，然此處自宗者：初衣真如，衣之梵語為巴薩南，亦通處所義，即圓滿次第所趣入處所四輪等身。 第二五印真如者，入于天裝，即一切廣大行等諸行。第三智慧支分真如者，即隨一三印之生處引生大樂。第四橛帳即護輪真如者，於五輪無動束縛菩提心。第五阿里嘎里真如者，即左右上下氣阻於中脈及不壞明點。第六因等空真如者，即通達四解脫門相之無我智慧。

།བདུན་པ་ ནཱ་ད་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་ནི། རླུང་སེམས་ཙམ་ལས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དང་། བརྒྱད་པ། བསྡུས་པའི་སྦྱོར་པའི་དེ་ཉིད་ནི། ཕྲ་རགས་ཀྱི་རིམ་པའི་ཁམས་རྣམས་འོད་གསལ་དུ་འཇུག་ པ་དང་། དགུ་པ། བདུད་རྩི་ཚིམ་བྱེད་ཀྱི་དེ་ཉིད་ནི། སྤྱི་བོའི་ཧཾ་ཡིག་ཞུ་བའི་དགའ་བ་བཞིའི་ བདེ་སྟོང་རྣམས་དང་། བཅུ་པ། མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ནི། འོད་གསལ་ལས་ ལོངས་སྐུར་ལྡང་བ་དང་། བཅུ་གཅིག་པ་ལག་མཆོད་ཀྱི་དེ་ཉིད་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ་གཉིས་ ཀྱིས་འབྱུང་བ་སོ་སོའི་དྭངས་མ། འཁོར་ལོ་སོ་སོའི་ལྟེ་བའི་རང་གནས་སུ་བཅིངས་པ་དང་། བཅུ་གཉིས་པ། དབང་བསྐུར་བའི་དེ་ཉིད་ནི། ཉེ་རྒྱུ་སྤྱོད་པའི་མཐར་སངས་རྒྱས་ལ་དབང་ བསྐུར་བ་ཐོབ་པའོ། །བཅུ་གསུམ་པ། གོ་ཆའི་དེ་ཉིད་ནི། ཡུལ་ཉེར་བཞིའི་རླུང་ཐིམ་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་བདག་པོར་གྱུར་པའི་རིམ་པས་དབུ་མར་ཐིམ་པའོ། །བཅུ་བཞི་པ་སྔགས་ མཆོད་ཀྱི་དེ་ཉིད་ནི། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་དང་། རླུང་དབུ་མར་གནས་པ་དང་ཐིམ་པ་རྣམས་ཀུན་ རྫོབ་དང་། རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་དོན་དམ་གྱི་བསྡུས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་ བཞི་པོ་འདི་དག་གིས་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་ པ་གཅིག་པོ་འདི། ཤིན་དུ་བྱིངས་ཆེ་བས་མཐའ་དཔྱོད་རྒྱས་པར་བྲིས་ན་ཡི་གེ་མངས་པར་ འགྱུར་བས་རེ་ཤིག་དེ་ཙམ་མོ། ཁྱད་པར་ཡན་ལག་དྲུག་པ་ནི། སེམས་འགྲེལ་བསྐོར་གསུམ་ གྱི་ལུགས་དང་ཁྱད་པར་མེད་པས། ལུགས་དེའི་ཕྱོགས་ཀྱང་ཞིབ་མོར་གཏན་ལ་དབབ་པར་ བགྱིའོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་དང་། སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་བྱས་པའི་ སྒྲ་སོགས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་དང་། སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམས་ལས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་ཉིད་སྟོན་ 10-67 ཞེས་པའོ། གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་སྟོན་ཡང་། བླ་མའི་མན་ངག་མེད་པར་ལྷན་ཅིག་ སྐྱེས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་ཤེས་པས། དེ་རྣམས་ཀྱི་ངལ་བ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ ཡིན་ཏེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ རོ། །དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལའང་བླ་མའི་མན་ངག་ལུང་དང་རིག་པས་ཚད་མར་གྲུབ་པ་འདིས་ ཆོག་སྟེ། རྟོག་གེ་དང་སྡེབ་སྦྱོར་དང་ཟློས་གར་ལ་སོགས་པ་བློ་གྲོས་ངན་པ་སྤོངས་ཤིག བརྡ་ སྤྲོད་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་ཐར་པ་འདོད་པ་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། ངན་གཡོའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་བྱིས་པ་ འབྲིད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我來為您直譯這段藏文內容： 第七聲等真如者，即唯由氣心成就之智慧身。第八攝集瑜伽真如者，即粗細次第諸界入光明。第九甘露滿足真如者，即頂部吽字融化之四喜樂空。第十無住涅槃真如者，即從光明中起報身。第十一手供真如者，即由二大手印將各界精華束縛于各輪中心自處。第十二灌頂真如者，即于近因行末獲得佛灌頂。第十三鎧甲真如者，即二十四處氣融入，以受用及成為主之次第融入中脈。第十四咒供真如者，即金剛唸誦及氣住于中脈與融入等為世俗，自性俱生為勝義之攝集。如是，由此十四真如攝集一切圓滿次第。 此一偈頌，因極其深廣，若詳寫抉擇則文字將過多，故暫時止於此。尤其六支分與心釋三續無別，故當細緻抉擇彼宗分。 第二者，即諸波羅蜜多經及諸師所造聲等論典與密續中，示現此真如。第三者，如是廣說然無上師口訣則不知俱生二種自性，故彼等勞苦無果，因不知殊勝二諦雙運成就之方便故。于成就此者，亦唯此上師口訣經由教理成為量足矣。捨棄惡慧之因明、韻律、歌舞等。聲明等彼等求解脫何為，因是噁心慧童子之迷惑故。

།བསྟན་བཅོས་ངན་པ་དེ་དག་ལྷུར་ལེན་པ་སྤང་བར་བྱ་ ཞིང་། སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་། དགོངས་འགྲེལ་གྱི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་དང་། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ ཚོགས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་འཆད་པ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་སྟེ། བྱམས་པ་དང་ཐོགས་མེད་ ཀྱིས་མཛད་པའི་རང་རྐང་གི་གཞུང་ཤོ་ལོ་ཀ་འབུམ་ཕྲག་ཕྱེད་དུ་ལོངས་པ་རྣམས་ཀྱང་བདག་ གིས་མ་ཐོས་ཞེས་ཤིན་ཏུ་འགྱོད་ཅིང་ཆེས་གདུང་བར་ནི་མི་བྱ་སྟེ། བླ་མའི་མན་ངག་ཐོབ་པ་ ཉིད་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཀྱཻ་བཟང་མོ་ཞེས་བོས་ ནས། མན་ངག་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཅུད་བདུད་རྩི་ལྟ་བུ་འདི་ནི་དེ་རིང་བསྟན་པ་ཡིན་ ནོ། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ་ལ། འབྲས་བུ་དང་བྱེད་ལས་གཉིས་ ལས། འབྲས་བུ་ནི་དེ་ཉིད་བདུན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཕྲ་བ་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་ ཀྱི་རྒྱུན་ནི་ཟབ་པ་དང་། དེ་ཉིད་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བས་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རྣམ་པས་ཡུལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཆད་ པ་མེད་པར་འབྱུང་པའི་ཁྱབ་པ་དང་། མི་འགྱུར་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོར་ གནས་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། ངོ་བོ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་ 10-68 རྟག་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་གསུམ་དང་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་དབུས་ཏེ་རང་དུ་གནས་པའི་འཇའ་ ཚོན་ལྟར་སྣང་བའི་རྡོ་རྗེ་སྐུ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དང་། བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་དེ་ཉིད་ཆོས་ ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་རྟོགས་པ་ཟུང་འཇུག་སྟེ། དེ་འདྲའི་དེ་ཉིད་བདུན་ དང་ལྡན་པ་རིན་པོ་ཆེ་མཆོག་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟར་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པའི་སེམས་ཀུན་ གཞིའི་རྣམ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བདུན་ནི་ལྡོག་ ཆས་ཕྱེ་བའི་ཚེ་མིང་ཐ་དད་པ་ཡིན་གྱི་དོན་ནི་གཅིག་པོ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་ གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པ་རྗེ་བཙུན་བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེ་ཁྱབ་པ་དང་། ། རྟག་པ་སྐུ་དང་ཟུང་འཇུག་བདེ། །གཅིག་གི་རང་བཞིན་བདུན་དུ་སྒྲགས། །ངོ་བོ་དང་པོའི་ རྒྱུད་དུ་བརྗོད། །ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་ཞིང་བརྗོད་བྱ་མང་བ་ཡིན་མོད་ ཀྱི། རྗེ་བཙུན་བླ་མས་གཞུང་རང་གང་དུ་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལ་རྣམ་བཤད་བྱ་བར་ འདོད་པས་འདིར་མ་བྲིས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། ལྷའི་དེ་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་ལས་དང་། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་ལས་དང་། རགས་པའི་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་ལས་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་ལས་སོ།

我來為您直譯這段藏文內容： 應當捨棄專注于彼等惡論，三藏與解釋經義之諸論典，及極為廣說瑜伽行派之論典，即彌勒與無著所作之獨立論典達五十萬頌，雖我未聞亦不應極為懊悔甚為哀傷，因獲得上師口訣即能通達諸三摩地。呼喚"嘿美女"后說道：今日所示此口訣即一切聖教之精髓甘露。 第三道之果及作用分二：果及作用。果有七種真如：因極難了知故，無漏心相續微細為甚深；彼現為一切事物之相故為廣大；於三界一切處以諸事物之相於一切時處無間斷顯現故為周遍；不變大樂住于自性之本體故為大樂；本體前後剎那無變故為極恒常；三智慧及一切空性中央自處如彩虹顯現之金剛身即智慧身；通達二諦雙運彼即一切法平等性之本體為雙運。具足如是七種真如，如最勝如意寶珠般利益眾生之心阿賴耶識清凈者頂禮。如是七種真如以反體分時名異，然義為一。如是無二于金剛持之至尊珍貴上師親言："甚深廣大及周遍，常身雙運及安樂，一之自性說為七，說為本體初續部。"此雖極為重要且所詮甚多，然至尊上師已造論典故，欲對彼作解釋，此處未作書寫。 第二分四：本尊真如之作用、咒真如之作用、粗幻身真如之作用、智慧真如之作用。

།དང་ པོ་ལ། བྱེད་ལས་དངོས་དང་། མིང་དོན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ལ་ངོ་ མཚར་བས། ཨ་རེ་དང་ཨ་ཧོ་ཞེས་བརྗོད་ནས། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲི་མ་དག་པའི་ལྷའི་སྐུ་ བསྒོམས་པས། ཕྲ་རགས་ཀྱི་ལུས་ལེན་པས་སྐྱེ་བའི་བག་ཆགས་འགགས་ཏེ། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་ མཆེད་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཆ་ལ་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པའི་བདེ་བ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཉིད་བདེ་ བ་ཆེན་པོ་རྣམ་རྟོག་ནུབ་ཅིང་སྤྲོས་པས་རབ་ཏུ་དབྱེ་ན་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མང་བའི་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་རང་སྣང་སྟེ། འོན་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་འཕེན་པ་རྟོག་མེད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཐོང་ཞིང་ཚིག་གི་ལམ་ལས་འདས་པས་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་སྨྲ་རུ་མེད་པ་ 10-69 ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས། ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་དག་ཀྱང་མངོན་སུམ་དང་ ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་སྟེ། །མངོན་སུམ་དག་ནི་དེ་ཉིད་སྦྱོར་བས་ མཁའ་ལ་སྐར་མ་བཞིན་དུ་དུ་མ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། །མངོན་སུམ་མེད་ན་རྗེས་སུ་ དཔག་པ་ཤི་བའི་ལུས་བཞིན་དེ་ཉིད་མིན་པ་ཡིས་ནི་རྟགས་པ་གང་། །དེ་ནི་རི་མོ་སོགས་ལ་ ལྟ་བྱ་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་བློ་ཅན་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམས་པའི་དོན། །ཞེས་རྫོགས་རིམ་ པའི་ལྷ་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་ལྷ་དང་། བསྐྱེད་རིམ་པ་ལ་རྗེས་དཔག་གི་ལྷ་དང་མ་སྨིན་པས་སྒོམ་ པར་གསུངས་པའི་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྨིན་བྱེད་དུ་ཡང་བསྟན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་གི་ལུས་ ལས་བྱུང་བས་ཕྱིར་ལྷ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། གཉིས་པ་སྔགས་ཀྱི་བྱེད་ལས་ནི། རླུང་ཐིམ་པའི་སྦྱོར་བས་ནང་གི་དཀར་དམར་འདྲེས་ པའི་འདུ་འཕྲོ་བ་འབྱུང་ཞིང་། དེ་ཡང་སྙིང་ཁར་ཁུ་ཁྲག་སྲེས་ཤིང་ཐིམ་པས་འཆི་མེད་འོད་ གསལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁང་པར་མྱུར་དུ་འགྲོ་ཞིང་། འཁོར་ལོ་སོ་སོའི་ལྟེ་བར་ནུས་པ་མས་ རིམས་ཀྱི་བརྟན་པར་བྱས་པས། སྟེང་དུ་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདེ་བ་ ཆེན་པོའི་ཆུ་བོ་གདུང་བ་སེལ་བའི་ཕྱིར་རི་བོང་ཅན་ཏེ་ཟླ་བ་དེ་ནི་སྤྱི་བོ་ནས་འོག་ཏུ་འབེབས་ པས་འཕོ་བའི་བདེ་བ་དང་། སླར་སྟེང་དུ་འགྲོ་བའི་ཚེ་འཁོར་ལོ་སོ་སོར་བརྟན་པར་བྱས་པས་ སྤྱི་བོ་དང་ནོར་བུར་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་རྣམས་རྫོགས་ཤིང་བརྒྱས་པར་བྱས་ཏེ། མི་འཛག་ པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེས་ཐིག་ལེ་བཞིའི་དྲི་མ་རྣམ་པ་བཞི་དང་བྲལ་བས་སྒྲིབ་བྲལ་དུ་བྱེད་དོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཕྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རགས་པའི་དངོས་པོར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་ ཚུལ་གྱི་དམིགས་པ་བསྒོམས་པས་སྐྱེ་བའི་མཐའ་མ་ལུས་པ་འཇུག་སྟེ། སྐྱེ་བ་སྤྲུལ་སྐུའི་ ཚུལ་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པ་མཐའ་ཡས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་དོ།

我來為您直譯這段藏文內容： 第一分二：正作用與名義。首先，對二諦生起驚歎，說"啊呀"與"啊吧"，由修持清凈分別垢染之本尊身，斷除取粗細身之生起習氣，于蘊界處一切自性分中賜予無生滅之樂。彼即大樂，分別寂滅，若以戲論極為分別則為分別眾多之智慧自顯，然以無分別力所引如分別般顯現之勢，於一切相中見而超越言語之道，故自性如實不可說。如是《時輪》中說："本尊瑜伽亦成為現量與比量二種，現量即由真實瑜伽如空中星般諸多圓滿受用身，若無現量則比量如死屍非真實所作標幟何，彼即于畫等所觀，未成熟慧者瑜伽師們所修之義。"說圓滿次第之本尊為現量本尊，生起次第為比量本尊，未成熟者所修，亦示為圓滿次第之成熟方便。其二，從自身生起故稱為本尊，如前已說。 第二咒語作用：由風融入瑜伽而生內在白紅交融之聚散，又於心間精血和合融入，速往無死光明空性之殿，于各輪臍處依次向下穩固力量，為遣除上行自性菩提心大樂之流之熱惱故，兔持者即月亮從頂下降故生遷移之樂，複次上行時于各輪穩固故，于頂及珍寶處圓滿增長俱生樂，由彼不漏大樂離四垢點之四種垢染而成離障。 第三：由修持微細智慧身趣入一切粗相事物之方式所緣，無餘趣入生邊際，以化身方式示現十方三時無邊生相而作利益眾生事業。

། བཞི་པ་ལ། རྐྱེན་གྱི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་དང་། གནས་ཚུལ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་ 10-70 པོ་ནི། ཇི་ལྟར་ཆུ་འཛིན་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་ཞིང་། ནམ་མཁའ་དེངས་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་ བཞིན་དུ། ནམ་མཁའི་དབུ་མའི་ལམ་དུ་རླུང་ཐིམ་པས་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་རྟོག་ གི་གཡོ་བ་ཐིམ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། རྣམ་དཔྱད་གྱི་ཕྱོགས་ནས་གང་ཡང་འཆི་བ་སྟེ་འགྱུར་བ་མེད་པ་རྒྱ་མཚོ་ ལྟར་གཉིས་སྣང་གིས་གཡོ་བ་མེད་པ་སྟེ་གསེར་གྱི་ངོ་བོ་གཡའ་ནམ་ཡང་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་ སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཟུང་འཛིན་དུ་ནམ་ཡང་མེད་པའོ། །དངོས་པོ་རྟེན་འབྱུང་དང་དངོས་མེད་ སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་སྟེ་དེ་གཉིས་ཀ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གནས་ ཚུལ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའོ། །ཡོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཆ་ནས། རང་གི་ངོ་བོ་རིག་ཅིང་གསལ་བ་དང་། ཕྱི་མའི་མཐའ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྔོན་གྱི་ཐོག་མའི་མཐའ་མེད་པ། ཡེ་ཤེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤྲོས་ བྲལ་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་ཁོ་ན་ལས་སྒྲིབ་བྱེད་མེད་ཅིང་གཞན་གོང་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་བླ་ན་ མེད་པའི་སྲིད་ཞི་ཀུན་གྱི་གཞིར་གྱུར་པ། ངོ་བོ་ལུས་སེམས་འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་ཆེན་ལྷན་སྐྱེས་ ཀྱི་དགའ་བའི་སེམས་རྟག་ཆད་གང་དུ་མ་ལྷུང་ཞིང་ཆད་པ་མེད་པ་སྟེ། ངོ་བོ་རྟག་ཆད་གང་ ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་འདི་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བས། དང་པོའམ་གདོད་ མའི་མགོན་པོའི་རིགས་སུ་གནས་པ་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། རྒྱལ་ པོའི་རིང་ལུགས་འཛིན་རྣམས་ཁེངས་པའི་གཏམ། །སྨྲ་བ་དེ་དག་བླུན་པོའི་ཡིད་ཆེས་གནས། ། ཟབ་མོའི་དོན་ལ་རིག་དང་གྲོལ་ལྡན་པར། །སྤོབས་པ་ཆུ་བོ་ལྟ་བུ་འདི་ན་སུ། །གླུའི་རྒྱུད་ གསུམ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།

我來直譯這段藏文內容： 第四分二：緣之近顯及狀態現前之理。首先，如雲持從空中生起，空中澄清而極為清凈般，于空中中脈道中風融入故得樂，因一切分別動搖融入故。 其次，從分析角度而言，任何無死即無變化，如海洋無二現動搖，如金體性永非鏽蝕般，心之體性永無能所取。遠離執著事物緣起及無實空性，因彼二者皆不可得故成為狀態現前。從受用分而言，自性明知且明瞭，后際無邊智慧前際無邊，彼智慧即真如離戲，唯如自性本然無遮障且無有更上故，成為無上輪涅一切之基，體性身心不變大樂俱生喜心不墮常斷且無間斷，體性非常非斷之無漏心由現量見故，安住于最初或本初怙主種性之彼即為現前。此處所說：持王傳承者們傲慢之語，彼等言說愚者信任處，于甚深義具慧及解脫，誰有如河般之膽識。已說第三歌續。

། །། གླུའི་རྒྱུད་བཞི་པའི་སྟོད་ལ་ཤར་ཕྱོགས་པའི་ཞལ་ནས་སྔགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་། ཕྱག་ རྒྱའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། བདེ་བའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། འབྲས་བུ་སྐུ་བཞིར་བསྡུས་ནས་གསུང་ལ། འདིར་རྗེ་བཙུན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལྷོ་ཕྱོགས་པའི་ཞལ་ནས་འདི་ལྟར་གསུང་སྟེ། ལམ་གྱི་གསང་བ་ 10-71 དང་། འབྲས་བུའི་གསང་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་སྲོག་རྩོལ། འཛིན་པ། རྗེས་དྲན། ཏིང་ ངེ་འཛིན་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད། དེའི་སྦྱོར་བ། སྦྱོར་བའི་བྱེད་ལས་ ཏེ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་པའི་སྐྱོན་ནི། སྦྱོར་བ་གང་ ལས་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་མི་ཤེས་པའི་བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པའི་ༀ་ཞེས་གླུར་ལེན་པ་སྐད་ གསང་མཐོན་པོས་མགྲིན་པ་བསྔལ་པར་བྱེད་ཅིང་། མཁན་པོས་རྡེག་པ་དང་། ངལ་ཤིང་ཐང་ ཆད་པའི་བར་དུ་ཀློག་པའི་ངལ་བ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་པས་འབྲས་བུ་ མཆོག་མི་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་མཁས་པའོ་སྙམ་དུ་ཁེངས་ཀྱང་བོང་བུ་ལྟར་བླུན་ཅིང་སྐད་འབྱིན་པ་ དེ་དག་གང་ན་འདུག །རིགས་བཟང་བ་གྲོལ་བའི་རྒྱུ་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་དུ་སྨྲ་ན་དེའི་ཕྱིར་ ཁྱེད་ཅག་རིགས་མཆོག་མ་ཡིན་པ་རིགས་ངན་ཏེ། མ་གྲོལ་ཞིང་མི་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གྲོལ་ བའི་མཚན་མ་ཀུན་ནས་ཉོན་མི་མོངས་པ་ཡིན་ན་ཁྱེད་ཅག་གནས་མ་ཡིན་པར་ཉོན་མོངས་ པའི་ཕྱིར་ཞེས་དངོས་འབྲས་མ་དམིགས་པའོ། །ཞེས་ཤར་ཕྱོགས་པའི་ལུགས་ཏེ། འོན་ཀྱང་ བླ་མ་རྗེ་ནི་འདི་སྐད་གསུངས་ཏེ། རྒྱལ་བའི་རིགས་འཕེལ་བའམ་སད་པའི་ནུས་པ་དང་རྐྱེན་ དམན་པའི་ཕྱིར་རིགས་ངན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སྟེ་འདི་ལེགས་སོ། །གཉིས་པ་དོན་དངོས་ནི། དེ་ཡང་སེམས་འགྲེལ་སོགས་སུ་འབྱུང་བ་གཡོན་དང་འཇུག་པ་གཡས་ལ་སྦྱར་བའི་སྐབས་ མང་ཞིང་རླུང་ནང་དུ་མ་བསྡུས་པར་དབུ་མར་མི་འཇུག་ལ། དེ་ལ་ཟླས་པའི་མཐའ་གནས་ པ་བྱས་ན་དེ་འགྲུབ་སླ་བ་ཡིན་པས་ༀ་ཨཱཿཧཱུཾ་འབྱུང་འཇུག་གནས་གསུམ་ལ་རིམ་པས་སྦྱར་ ཞིང་། ༀ་ཨཱ་ལི་གཡོན་གྱི་རྒྱུ་བ་དཀར་ཆ་ཟླ་བ་དང་ཨཱཿཚེག་དྲག་གི་ཆོས་ཀཱ་ལི་གཡས་ཀྱི་རྒྱུ་ བ་དམར་ཆ་ཉི་མ་དང་། ཧཱུཾ་མཉམ་རྒྱུ་སྒྲ་གཅན་ཐིག་ལེ་མུན་པའི་ཁམས་ཡིན་ཅིང་། གཡོན་ ཕྱིར་འབྱུང་རིམ་དང་། གཡས་ནང་དུ་བསྡུད་རིམ་ཡིན་པ་དང་ཤིན་ཏུ་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ།

我來直譯這段藏文內容： 歌續第四上部，從東方面言咒之瑜伽、印契之瑜伽、樂之瑜伽，攝為果位四身而說。此處尊主金剛持從南方面如是說：道之密及果之密二者中，初者包含命氣力、執持、隨念、等持四者。其中首先，咒語之真如、彼之瑜伽、瑜伽之作用三者中，初者分二，其一真如不知之過失為：從任何瑜伽亦不知咒語真如之婆羅門等誦唱"嗡"（ༀ，ॐ，oṃ，嗡），以高亢聲音令喉嚨疲憊，被師長責打，直至疲憊睏乏而讀誦之勞苦有何用處，因不知真如故不得最勝果，雖自認為智者卻如驢般愚鈍而出聲者彼等何在？若說良種性為解脫之因無礙力，因此汝等非最勝種姓而為劣種，因未解脫且不得解脫故，解脫之相為一切煩惱清凈，而汝等於非處生煩惱故，此為未見實果。此為東方派之宗規。然而上師尊者如是說：勝種增長或覺醒之力及緣劣故為劣種，如是所說甚善。 其二實義為：複次，如心續釋等中多有左出右入之時，若未攝風入內則不入中脈，若於彼作誦咒究竟安住則易成就，故於"嗡阿吽"（ༀཨཱཿཧཱུཾ，ॐआः हूँ，oṃ āḥ hūṃ，嗡阿吽）出入住三依次相配，"嗡"及阿字母左行白分月及"阿"頓點之法迦字母右行紅分日，及"吽"平行羅睺星點黑暗界，且左外出次第及右內攝次第極為相順。

།སྤྱིར་ རྫོགས་རིམ་རྣམས་གནས་ཚུལ་བཞིན་བསྒོམས་པ་ཡིན་པས། དང་པོར་གང་ནས་རྒྱུ་བ་དེ་ 10-72 དང་མཐུན་པར་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གཞིའི་གློ་བུར་དྲི་མའི་བྱ་བྱེད་རྣམས་ཇེ་ཕྲར་ སོང་ནས་མཐར་བཞིའི་ཆོས་བཟང་ཤོས་གཉུག་མའི་གཞི་དང་ལམ་མཇལ་ཏེ་ཡོན་ཏན་ཇེ་ རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། དེས་ན་རྡོར་ཟླས་རྩ་ལམ་སྦྱོང་བ་ཙམ་དུ་གོ་བ་དང་། བུམ་ ཅན་དང་པོར་སྒོམ་མི་བཏུབ་ཟེར་བ་དང་། རྩ་མ་བསྒོམས་ན་རྡོར་ཟླས་རྐྱལ་སྟོང་བརྡབས་པ་ ལྟར་འགྲོ་ཟེར་བ་སོགས་དོན་ཇི་བཞིན་མ་གོ་བའི་ཅལ་ཅོལ་དུ་སྣང་ངོ་། །རྒྱུ་མཚན་ཞིབ་ཏུ་ མ་སྤྲོས་ཀྱི་གཞན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེས་ན་ཇི་སྐད་དུ། ཟླ་བ་ཉི་མ་ཨ་སོགས་ཀ་སོགས་ རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་གསུམ་བགྲོད་གནས་སྐུ་ཡི་རྡོ་རྗེ་སོགས་ཟླས་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འདིར་ཨཱ་ཨི་ཞེས་པ་གླུ་རྟ་ཡིན་ལ་ཨཱ་ཟླ་བ་གཡོན་ༀ་དང་ཉི་མ་ཨཱཿགཡས་ཀྱི་རླུང་དང་དབུས་ ཏེ་མཉམ་རྒྱུ་སྒྲ་གཅན་དང་ཐིག་ལེའི་ཆོས་ཧཱུཾ་སྟེ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཧ་ཌི་བ་ སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། འདི་ལྟར་རླུང་དྷཱུ་ཏཱིར་འཇུག་གནས་ཐིམ་པའི་སྦྱོར་བ་འདི་ལ་ གཞན་སྤྲོས་པའི་སྔགས་ཟླས་པ་དང་ཆོ་གའི་སྦྱོར་བ་མེད་ཅིང་ལྡང་འཇུག་གནས་པ་གསུམ་ ནི་གནས་པ་གཅིག་དུ་བྱ་བ་དང་། རླུང་གི་རང་བཞིན་གནས་པ་སྟེ་སྟོང་པར་ཐིམ་པ་ཉིད་ལ་ ཞོག་ཅེས་རྡོར་ཟླས་ཀྱི་ཐོག་མར་རླུང་གནས་པ་དང་མཐར་ཐིམ་པར་འགྱུར་རོ། །ལྡང་འཇུག་ གནས་པ་གསུམ་པོ་འདི་འདྲ་བ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་གསང་སྔགས་ཀྱི་གདངས་སུ་ཐོག་མ་ནས་ གནས་པ་དང་མཐུན་པར་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྡོར་ཟླས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་གསུམ་ལ། བྱེད་ ལས་ནི་པདྨ་སྟེ་རྩ་འཁོར་བརྒྱད་པོའི་ལྟེ་པའི་མདུད་པ་ཕུག་ཅིང་གྲོལ་བར་བྱས་ལ། དབུ་མའི་ ནང་གི་ལམ་དེ་ནས་འགྲོ་འོང་བྱས་ཤིང་ཕྱིན་པས་ལྟེ་བ་རྣམས་སུ་ཐིམ་ནས་འགྲོ་འོང་ཆད་པ་ ངོ་མཚར་ཆེ་སྟེ་ཨཱ་ཧོ་ཧེ྅་ཞེས་བོས་སོ། །འོ་ན་དྷཱུ་ཏཱིར་ཇི་ལྟར་ཐིམ་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཡི་གེ་ གསུམ་གྱི་གདངས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཆེས་མང་མོད་རྒྱས་པར་ འདུས་པ་ལུགས་གཉིས་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་ལ། མདོར་བསྡུ་ན་སྙིང་པོ་ནི། སྙིང་ཀའི་སྲོག་ 10-73 རླུང་ཨ་ཡིག་གདངས་ཅན་མགྲིན་པའི་གྱེན་རྒྱུ་ཨུའི་གདངས་ཅན་གྱི་གནས་སུ་ཕྱིན་པས་ཨོ་ རུ་འགྱུར་ཏེ། ཨ་ཡི་ཡི་གེ་ཨུ་ཡི་ཡི་གེ་ལ་ཨོའོ་ཞེས་པ་ལྟར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文： 總的來說，由於圓滿次第是按照實際情況來修持的，因此首先要從起始處與之相應地修持瑜伽。通過這樣的修持，基礎上的暫時污垢的造作會逐漸減少，最終四法中最好的本性基與道相會，功德逐漸增長而獲得果位。因此，有人說金剛誦僅僅是清凈脈道，或說不應首先修持瓶氣，以及說不修持脈而脩金剛誦就如同打空口袋一樣等說法，這些都是不瞭解真實義理的胡言亂語。詳細的原因在此不展開，將在他處詳述。 因此，如所說："月亮、太陽、阿等、咔等，以三種行進住處，身金剛等誦唸。"如此所說。這裡"啊、伊"是調音，啊是月亮左邊嗡，太陽阿右邊的氣，以及中央即平行執行的羅睺和明點法呼，這就是咒語的真實性，這是哈迪瓦所說的。 第二，如此將氣融入中脈的入住溶解的瑜伽中，沒有其他繁雜的咒語誦唸和儀軌的修持，而出入安住三者要成為一個安住，也就是氣的自性安住，即融入空性中。這樣說是因為金剛誦一開始就是氣的安住，最後成為融入。這種出入安住三者從一開始就與三字密咒的音調相應而修持。這就是金剛誦的修持方法。 關於作用，即在八輪蓮花的中心打通並解開結，從中脈內道往來行進，最後融入各個輪中，往來斷絕，非常奇妙，故呼"啊吙嘿"。那麼，如何融入中脈，又如何成為三字的音調呢？對此雖有很多可說，詳細內容可從二續部瞭解，簡而言之其精要是：心間的生命氣具有阿字音調，到達喉間上行具有烏字音調的位置時變成嗡，如所說："阿字與烏字成為嗡。"

དེ་སྤྱི་བོའི་ཐིག་ལེ་ཁྱབ་བྱེད་ ཀྱི་རླུང་དང་འབྲེལ་བས་ཀླད་སྐོར་དུ་གྱུར་པས་ༀ་སྟེ་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དང་། སྙིང་ཀའི་ཨ་དང་ ནང་དུ་འོང་དུས་གྱེན་དུ་རྒྱུ་ཡང་ཨའི་སྒྲར་སོང་སྟེ་མཚུངས་འདྲར་འགྱུར་ལ། དེ་ཐུར་སེལ་ཧ་ སྲོག་མེད་དང་འབྲེལ་བས་རྣམ་བཅད་དུ་གྱུར་ནས་ཨཱཿའི་སྒྲར་འགྱུར་རོ། །གནས་པའི་ཚེ་ཐུར་ སེལ་ཧ་སྲོག་མེད་དང་། གྱེན་དུ་རྒྱུ་ཨཱུ་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེ་ལ་རེག་པ་ན་ཧཱུཾ་དུ་འགྱུར་པ་སྟེ་ གཞི་དུས་སུ་ཡོད་པ་ལྟར་སྒོམས་པས་དཔེར་ན་སྨྱུག་མའི་སྦུགས་འགགས་པ་ན། དེར་ཐུར་ མ་རིང་པོ་འབྱུང་འཇུག་ཡང་ཡང་བྱས་ནས་སེལ་བ་ལྟར་ཟླས་པའི་འབྱུང་འཇུག་གིས་ཀྱང་ མདུད་པ་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ། །ནང་གི་སྔགས་བཏུབ་འདི་ཞིབ་ཏུ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། རྡོར་ཟླས་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་འདི་བུམ་པ་ཅན་ལའང་དོན་གྱིས་ཚང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཧེ྅ཛཱི་ཞེས་པ་ཀྱཻ་ལགས་ཤེས་བོས་ནས་མཐོ་རིས་སྲོག་དང་ས་འོག་ཐུར་སེལ་ཉི་མའི་རང་ དང་ཟླ་བའི་རླུང་གི་ངོ་བོ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ལྟེ་བའི་ནམ་མཁའི་དབུས་ཀྱི་ཐིག་ལེར་རླུང་རྣམས་དེངས་ ཤིང་ཐིམ་པ་ན། འདི་འདྲ་བ་ལས་ཐོབ་པའི་བདེ་བ་དེ་ནི་གཞན་ཐ་མལ་གྱི་ལས་དང་བྱ་བ་ལ་ ལྟ་ཅི་སྨོས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་ལ་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། རླུང་དང་སེམས་འགགས་པས་ སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཤར་བ་ན་དེ་དང་མཉམ་དུ་རྨོངས་པ་སྟེ་གཏི་མུག་གི་རབ་རིབ་འགགས་ པ་ཡིན་ལ་རླུང་དྷཱུ་ཏཱིར་ཐིམ་པའི་བདེ་སྟོང་སྒོམ་པ་འདི་མན་ངག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་སྟེ་ངས་ ནི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཐིག་ལེར་སྲོག་ནི་རབ་ཏུ་ཞུགས་ཤིང་གཉིས་ཀའི་བགྲོད་ པ་བཅོམ་སྟེ་རྩེ་གཅིག་སེམས་དཔའ་འཛིན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། སྲོག་ནི་སྤྱི་བོའི་ཧཾ་ དང་འབྲེལ་བས་ཟླ་བ་དང་། ཐུར་སེལ་གཏུམ་མོ་དང་འབྲེལ་བས་ཉི་མ་ཞེས་བརྟགས་ལ་དེ་ འཁོར་ལོ་སོ་སོའི་ལྟེ་བའི་ཐིག་ལེ་དང་ཁྱད་པར་གཙོ་བོར་ལྟེ་བ་དང་སྙིང་ཁའི་མི་ཤིགས་པའི་ 10-74 ཐིག་ལེ་ལ་ཐིམ་པར་བྱེད་པ་ནི་འཛིན་པའོ། ། གསུམ་པ་རྗེས་དྲན་ནི་སྲོག་ཐུར་གོང་བུ་གཅིག་ཏུ་སྔ་ནས་གྱུར་ཟིན་པ་བཟུང་བའི་སྐབས་ ཁམས་ཕྲ་རགས་ཀྱི་རིམ་པས་རིམ་གྱིས་ཐིམ་པས་དེས་ཞུ་བདེ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ནས་དེ་ལས་ ལངས་པའི་སྣང་བ་ལ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པའི་སྐུའི་ཕྱག་རྒྱ་སྣང་བར་འགྱུར་བ་ ཡིན་ཏེ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་དུའང་། ས་ནི་ཆུ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་ཅིང་ཆུ་ཡང་འབར་བྱེད་ལ་ དེ་གཙང་བར་བྱེད་པ་རླུང་ལའོ།

我來為您完整翻譯這段藏文： 它與頂輪明點遍行氣相聯后變成繞轉，成為嗡音而向外行；當心間的阿與內入時，雖然向上行進也成為阿音而相同；它與下行氣無氣的哈相聯后成為頓斷而變成阿音。在安住時，下行氣無氣的哈與向上行進的烏不壞明點相觸時變成吽，就如基位時存在那樣來修持。比如，當竹筒堵塞時，用長探針反覆出入來疏通一樣，通過誦唸的出入也能摧毀結。這內在咒語的斷法在《金剛鬘》中可詳細瞭解。這金剛誦咒語的真實義在瓶氣中也實際具足。 第二，說"嘿札"即呼喚"啊，是的"，上界生命氣和地地獄下行氣，太陽自性和月亮氣的本性在中脈臍輪虛空中央的明點中，諸氣消散融入時，這樣所獲得的樂受，不用說與其他世俗的事業相比，就是在其他禪定中也沒有這種境界。由於氣和心識止息，離戲智慧生起時，與此同時愚癡即無明的迷亂也止息了。這修持氣融入中脈的樂空是一切口訣的精髓，這是我所教授的。如所說："生命氣完全進入明點，摧毀兩者的執行，一心專注勇識。"所說的生命氣是與頂部的亨字相聯故稱月亮，下行氣與拙火相聯故稱太陽，觀想它們融入各輪中心的明點，特別是主要融入臍輪和心輪的不壞明點，這就是執持。 第三，隨念是生上氣和下行氣早已成為一團被持住時，細粗界次第逐漸融入，由此生起大樂融化，從彼起現之相中顯現具一切最勝空性身之手印，如《時輪金剛續》中也說："地入於水中，水又入火中，彼入清凈風中。"

།རླུང་ནི་སྟོང་པ་ལ་སྟེ་སྟོང་པ་ངེས་པར་མཚན་མ་རྣམས་པ་ བཅུ་རུ་འགྱུར་ཞིང་མཚན་མ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་རུ་འགྱུར་ཏེ་མི་བཟད་མཆོག་གི་བདེ་ བ་གཞོམ་དུ་མེད་པ་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །ཡེ་ཤེས་ལས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་དངོས་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་མི་བདག་ སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་འདི་ཉིད་ལའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། གཏུམ་མོའི་སྣང་ བར་གང་ཞིག་གྱུར་བ་ངེས་པར་ལུས་དང་ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་དྲན་པར་འགྱུར། ཞེས་ མདོར་ན་ལྟེ་བའི་གཏུམ་མོའི་སྣང་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ་དང་སྦྱོར་བའི་ཞུ་བདེ་འབྱུང་བའི་ཐབས་ ལ་འབད་པ་ནི་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་གཟུགས་དངོས་གྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ་རྗེས་དྲན་ གྱི་ངོ་བོ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་འདྲའི་ཕྱག་ཆེན་ཁོ་ནས་བདེ་བ་འཕེལ་མ་ནུས་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ ཕྱག་རྒྱ་དང་། དེས་ཀྱང་མ་ནུས་ན་ལས་རྒྱ་བསྟེན་དགོས་པས། འདི་ལ་གསུམ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་ རྒྱའི་རྗེས་དྲན། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་རྗེས་དྲན། དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱའི་རྗེས་དྲན། ལས་རྒྱའི་ གསང་བ་དང་། ཕྱག་ཆེན་གྱི་རྗེས་དྲན་ཏེ་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། རྩུབ་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་བ་ལང་གི་ལྕེ་ལྟར་རྩུབ་པའོ། །འཇམ་པ་ནི་པདྨ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འཁྲང་བ་ ནི་ཁུ་བ་སྲ་བ་སྟེ་གང་གི་ཁུ་བ་འཐས་པར་གྱུར་པའོ། འཛེར་པ་ཅན་ནི་དུང་ཅན་མ་སྟེ་པདྨ་ལ་ ཤ་མཛེར་ཡོད་པའོ། །བུད་མེད་འདི་དག་ནི་བཅུད་འཆིང་བ་ལ་དབང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྩུབ་པ་སྟེ་གླང་པོ་ཅན་མ་དང་། འཇམ་པ་པད་མ་ཅན་དང་། སྲ་བ་རི་ 10-75 མོ་ཅན་དང་། འཛེར་བ་ཅན་ནི་དུང་ཅན་མ་དེ་པད་མ་སྟེ་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་རྩ་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ རིགས་བཞི་པོ་དང་། གདོལ་བ་མོ་སོགས་རིགས་ལྔ་དང་། གླང་ཆེན་མ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ལོན་ པ་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། དེས་མཚོན་ནས་རི་མོ་ཅན་མ་ལོ་ཉེར་ལྔ་ལ་སོགས་རིན་པོ་ ཆེའི་རིགས་སོགས་ཀྱང་བཟུང་ངོ་། །སྐྱེ་གནས་སྲ་ཞིང་སྐྲ་དང་ཡན་ལག་ཐུང་བ་མྱུར་བ་དང་། ཡང་ན་སྐྱེ་གནས་སྙི་ཤིང་སྐྲ་དང་ཡན་ལག་རིང་བ་བརྟན་པའི་བདེ་བའི་དོན་དུ་བསྟེན་པ་དང་། མ་དང་སྲིང་མོ་སོགས་རིག་མ་བཞིའམ་བརྒྱད་ཀྱང་བསྟེན་ཏེ་འདི་རྣམས་ལས་རྒྱའི་སྐབས་སུ་ དབང་བསྐུར་བའི་མ་དང་སྤུན་སོགས་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ།

我來為您完整翻譯這段藏文： 氣入于空中，空必定成為十種相，而相成為具一切相，無可制的最勝樂，不可摧毀的智慧身。從智慧而成神變悉地，眾生主人就在此生中。如是所說。同樣地："凡是變成拙火相者，必定隨念于身與虛空。"簡言之，努力于臍輪拙火相大手印相應的融化樂生起之方便，是具一切最勝空形成就之相應，這就是隨唸的本性。如果僅依這樣的大手印不能增長樂受，則需依智慧手印，若依彼也不能，則需依事業手印。此有三：事業手印的隨念、智慧手印的隨念、誓言手印的隨念，事業手印的秘密和大手印的隨念等五者。 第一，如《金剛空行》中說："所謂粗糙，即如牛舌般粗糙。柔軟，即具蓮者。堅實，即精液堅固，其精液已凝固者。具疙瘩者，即具螺者，蓮花上有肉疙瘩者。這些女人是能掌控精華的。"如是所說，粗糙即具象者，柔軟即具蓮者，堅實即具紋者，具疙瘩者即具螺者，這些具有殊勝生處脈的四種類別，以及旃陀羅女等五種類別，具象女十二歲為金剛部手印，由此表示具紋女二十五歲等也為寶生部等手印。 生處堅硬而毛髮與肢體短小敏捷者，或者生處柔軟而毛髮與肢體長而穩固者，為獲得樂受而依止。母親和姐妹等四位或八位明妃也要依止，這些是在事業手印時所說的灌頂之母與姐妹等的含義。

།དེ་ལྟར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་རྣམས་ལ་ སྦྱོར་ཐབས་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་མང་པོའི་སྦྱོར་བས་སྤྱོད་ཅིང་བྷ་གའི་ཁྱིམ་དུ་ རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་ཐིག་ལེ་འཛག་མེད་དུ་བཀག་ཅིང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་སྒོམ་པར་བྱ་སྟེ་ སླར་ཡང་སྤྱི་བོའི་བར་དུ་ཆ་བཅུ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ། སྔར་སྲོག་མི་ཤིགས་པའི་ ཐིག་ལེར་ཐིམ་ཟིན་པ་ཕྱག་ཆེན་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པ་ལ་འདིས་མངོན་དུ་འགྱུར་ཞིང་། འཛིན་ པས་དྲངས་པའི་རྗེས་དྲན་ཐོབ་ཀྱང་དེས་བདེ་ཆེན་འདྲེན་མི་ནུས་པ་ལ་ཡང་འདིས་བདེ་བའི་ དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་མོ་འགྲུབ་ཅིང་གཞན་ཡང་དེས་དཀྱིལ་འཁོར་དཔག་ཏུ་ མེད་པ་བ་སྤུའི་བུ་ག་སོགས་ལུས་ཀྱི་རྩའི་གནས་ཐམས་ཅད་ནས་རབ་ཏུ་འཕྲོ་བའི་ཕྱག་ཆེན་ གྱི་རྗེས་དྲན་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི་ཡང་ན་ཡིད་ཀྱི་བསྒོམས་པའི་བུ་མོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ཡང་ཀ་ར་ཎའི་ སྦྱོར་བ་དྲུག་བཅུ་རྩ་བཞི་ལ་སོགས་པ་དངོས་དང་བསྒོམས་པའི་ཁྱད་པར་མ་གཏོགས་ལས་ ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བྱས་པས་ཀྱང་ཕྱག་ཆེན་གྱི་རྗེས་དྲན་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཡང་ན་ལྟེ་བའི་དབྱུག་པ་མ་ལ་སྤྱོད་དེ་འབར་འཛག་གི་གཏུམ་མོ་བསྒོམས་ པས་ཀྱང་ཕྱག་ཆེན་འདྲེན་པའི་བདེ་བ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། བཞི་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་ 10-76 དབང་ཕྱུག་མའི་རྩའི་རླུང་གིས་འཁོར་ལོའི་ལྟེ་བའི་ཐིག་ལེ་རྣམས་ཞུ་ཞིང་ནོར་བུར་སོན་པའི་ ཚེ་སླར་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩའི་རླུང་གི་གཏུམ་མོ་འབར་ཏེ་དབུ་མའི་ལམ་ནས་གྱེན་དུ་ཟློག་ པར་བྱེད་ལ། ལྷན་སྐྱེས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་སྐྱེ་བོ་ཀུན་གནས་ཤིང་། རྟག་ཏུ་བརྩོམ་ པར་བྱེད་ལ་གཞན་དག་ལ་སྟོན་པར་ཡང་བྱེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གི་ འདོམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སུས་ཀྱང་མ་གོ་བ་ནི་ཀྱེ་མ་ཕྱུགས་ལྟར་བླུན་པའོ་ཞེས་པའོ། །ལྔ་པ་ ནི། རང་གི་ལུས་ལས་བྱུང་ཞིང་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་དྲི་མ་མེད་པའི་གློག་གི་མེ་ལྕེ་དང་ མཚུངས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་སྦྱིན་པ་ཆུང་ མ་དམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་རྙེད་ནས། གཞན་སུ་ལ་ཡང་མ་བསྟན་ཞིག་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་བླ་མས་ བསྟན་པར་བྱ་བའང་། སློབ་མའི་གོ་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བདུད་རྩིའི་རོ། །སུ་ལ་སུ་ ཞིག་གིས་ནི་བརྗོད། །ཞེས་པ་ལྟར། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ་དེ་ཡང་། ངག་གི་ལམ་ལས་འདས་པར་ སྟོན་ནོ།

我來為您完整翻譯這段藏文： 如是，對於那些事業手印，以六十四種瑜伽方便等諸多相應方式而行持，于秘密處制止金剛寶珠明點不漏，並修持俱生樂，複次直至頂輪圓滿十六分，之前已融入不壞明點而未現前大手印者，由此而得現前。即使已得由執持所引生的隨念，但彼不能引發大樂者，由此也能成就樂輪中的空形天女，並且由彼能獲得從毛孔等身體脈輪一切處無量壇城普遍放射的大手印隨念。 第二，或者對於意識所修持的少女智慧手印，除了實際與觀修的差別外，也如同事業手印一般以六十四種交合方式等而行持，也能獲得大手印隨念。 第三，或者于臍輪杵母而行持，以修持燃漏拙火，也能增長引發大手印之樂。 第四，金剛界自在母之脈風輪臍之明點融化而至寶珠時，複次智慧脈之風拙火燃燒，從中脈道逆上而行。一切眾生安住於二種俱生相應中，常常開始修持，也向他人宣說，然而因為無有殊勝上師之竅訣教授，誰也不能瞭解，唉！如畜生般愚鈍。 第五，從自身生起且等同虛空、無垢、如閃電火焰般的大手印空形之自性，賜予不變之樂的殊勝佳偶如是獲得后，不應向任何他人顯示。如是也說：上師所教授，非為弟子所能解，俱生甘露味，誰向誰能說？如是表明，彼大手印超離言說之道。

།དེ་ལྟར་[ཡང་]ཕྱག་རྒྱ་དེ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། ཕྱག་རྒྱ་སྒྱུ་མའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིད་དང་ ནམ་མཁའ་ལ་ནི་མེ་ལོང་དག་ལ་གཟུགས་བཞིན་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་སྣང་བར་བྱེད་ ཅིང་དྲི་མེད་གློག་དང་མཚུངས་པའི་འོད་ཟེར་དུ་མ་འཕྲོ་བར་བྱེད། །ཕྱི་དང་ལུས་ནི་དབྱེར་ མེད་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བའི་སྣང་བ་ཙམ་ནི་མཁའ་ལ་གནས་པ་ཡི། །སེམས་དང་སེམས་ དག་གིས་ནི་བདག་གི་འཁྱུད་དེ་འགྲོ་བ་དུ་མའི་གཟུགས་ཅན་དེ་ནི་གཅིག་པུའོ། །ཞེས་པའི་ དོན་གྱི་སྙིང་པོ་གསལ་བར་བརྗོད་ན། གཟུགས་ཀུན་ཉེར་ལེན་ཤིན་དུ་ཕྲ་བའི་རླུང་། སྤྲོ་བྱེད་ ནུས་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ། གཏུམ་མོའི་སྣང་བ་བཞིན་ལག་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་གདོད་མ་ནས་ བཞུགས་པའི་རྐྱེན་གྱི་སར་དུ་འདུས་བྱས་ལ། རླུང་ཐིམ་པ་སོགས་ཀྱི་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ བདེ་ཆེན་དུ་ཤར་པ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་རང་སྣང་ཡིན་གྱི། ལས་སྣང་གི་དབང་ཡུལ་ལྟར་གྲུབ་པ་ མེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་རླུང་འོད་ཟེར་ལྔ་པས་བེམ་ཆོས་མཐའ་དག་སྲེག་པ་སྲིད་ 10-77 གསུམ་ཅིག་ཆར་སྣང་བར་བྱེད་ནུས་ལ། ངོ་བོ་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཆ་མེད་དུ་འགྲོ་བས་ཁྱབ་ཀྱང་ རྣལ་འབྱོར་པའི་སྣང་བ་ལ་ལྟེ་བའི་དྷཱུ་ཏཱིར་ལྷ་སྐུ་ཡབ་ཡུམ་དུ་ཤར་ནས་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ གཏེར་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཐོབ་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་སོགས་ སྤྲོས་པ་སྤང་བ་ནི་ཕྱག་ཆེན་གྱི་བདེ་ཆེན་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་འདྲེན་ནུས་ན། རྣམ་རྟོག་གི་ བསྒོམ་པའི་ཡེ་རྒྱ་དང་མི་མོའི་ལས་རྒྱས་ཁྱོད་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་ལྟར་ཡང་། སྙིང་ནི་སྙོག་པ་ དང་བཅས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་འདི་དང་བཏགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་བཏང་བྱས་ནས། །ཡང་ དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སླད་དུ་རྒྱལ་བ་མཆོག་གི་བསྐྱེད་མ་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་གོས་པ་མེད། ། རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་མཁའ་མཉམ་མུན་བཅོམ་ཁྱབ་བྱེད་རྣལ་འབྱོར་དག་གི་བགྲོད་ བྱ་ཐེར་ཇུག་གནས། །ཡེ་ཤེས་གཟི་བརྗིད་སྲིད་པའི་དྲི་མ་འཕྲོག་བྱེད་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྗེས་ སུ་རིག་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། དེ་ལྟར་ན། ལས་རྒྱ་ལ་བསྟེན་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་དབུ་མའི་ནང་གི་འཁོར་ལོ་སོ་སོར་འཇོག་པས་ལས་རྒྱ་འཛག་པའི་བདེ་བ་སྦྱིན་པ་ དང་ཡེ་རྒྱ་དང་སྦྱར་བ་ལས་འཁོར་ལོ་སོ་སོའི་ལྟེ་བ་ནས་གཞན་དུ་མི་འཕོ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་གཡོ་ ཞིང་གནས་པའི་ཕྱིར་གཡོ་བའི་བདེ་བ་སྦྱིན་པ་དང་ཕྱག་ཆེན་གྱིས་རང་གནས་སུ་མི་གཡོ་བར་ བྱེད་པས་ན་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་སྦྱིན་པར་བཞག་ལ། ཕྱག་རྒྱ་གོང་མ་གཉིས་བརྟེན་པ་ཡང་ སྟོང་གཟུགས་ཕྱག་ཆེན་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ནའི་ཆེད་ཡིན་ཏེ། སེམས་འགྱུར་མེད་ཐོབ་པ་ལ་བརྟེན་ ཐིག་ལེ་འགྱུར་མེད་ཐོབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文。這是一段關於密宗修行的論述文字： 如是這個手印，就如所說："手印如幻相隨順，如同意識與虛空中的鏡中影像。能夠顯現三界，並放射出無數如同無垢閃電般的光芒。外與身無二，遠離境相，僅是顯現住于虛空中。以心與心相互擁抱，雖具多種眾生之相卻是唯一。" 若明確闡述其義理精要：形色一切近取極其細微的風，具有舒展能力的本性，即所謂如同拙火顯現般具手相之形，從本初安住的緣起處聚集而成，風融入等顯現，即是大樂顯現，是心的自顯，而非如業顯現般作為感官對境而成立。智慧的本性五色光風能焚盡一切物質法，能同時顯現三界。 雖然其本性遍及一切事物而無分別，但在瑜伽士的顯現中，在臍輪中央脈現為本尊父母身，從而帶來不變的大樂藏，這就是般若波羅蜜多。獲得此手印后，應當斷除外在手印等戲論，若能不間斷地引生大手印的大樂，分別唸的觀修印和女人的事印於你何用？ 如是復言："心具垢濁的業手印此及假立的智慧手印應當捨棄，為求圓滿正等菩提，應當修持勝者殊勝所生無垢大手印。無有變異，等同虛空，破除黑暗，遍及一切，是瑜伽士所行趣入之處。智慧威光奪取輪迴垢染，應當修持時輪隨明。" 如是，依靠事印使菩提心安住于中脈各輪中，事印能賜予泄漏之樂；與智印相應則從各輪中心不向他處遷移而於彼處搖動安住，故賜予搖動之樂；大手印則使其于自處不動，故賜予不變之樂。依止上述兩種手印也僅是爲了成就空形大手印，因為要獲得心的不變，就必須獲得明點的不變。 這段文字中出現的梵文專有名詞翻譯如下： དྷཱུ་ཏཱི (梵文: धूती, 羅馬音: dhūtī, 意為: 中脈)

།དབང་མདོར་བསྟན་ལས་ཀྱང་། ཁུ་བ་མི་ འགྱུར་རང་བཞིན་གྱིས། །མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་སྒྲུབ་པར་བྱ། །བརྟེན་ནི་འཕོ་བ་ཐོབ་པ་ན། ། བརྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ ཡན་ལག་གི་ངོ་བོ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ། ལུས་ཀྱི་རེག་པའི་བདེ་བ་ནི་ འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གཅིག་པུ་ཡིན་པས། སེམས་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་ཁོ་ན་ནི་ 10-78 དོན་དམ་པའི་བདེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས། རང་བཞིན་སྔོན་དུ་མ་བྱས་གོང་གི་བདེ་ནི་དོན་དམ་ཡིན་ པ་བཀག ལུས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་སྣང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ལས་གཞན་ན་ལུས་མེད་པས་ ལུས་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་འཕགས་ལམ་ན་ལུས་ཀྱི་བདེ་བར་སྣང་ཡང་རང་ བཞིན་གྱི་བདེ་བ་དང་རོ་གཅིག་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དྲི་མེད་དེ་ཟག་མེད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན། འགྱུར་མེད། བདེ་བའི་བརྟེན་ཁུ་བ་རྡོས་བཅས་རིམ་པར་བརྩེགས་པར་འདོད་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་བེམ་ཆོས་ཕྲ་མོའི་རླུང་ལས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ནི་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ ངོས་འཛིན་རྗེ་བཙུན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད། ཅེས་གསུངས་པ་ལ། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་སོ་ཞེས་འདོར་ན་ཡང་། དབང་མདོར་བསྟན་དུ། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ ལེགས་རྫོགས་པས། །ཇི་སྲིད་འགྱུར་མེད་ཉིད་དུ་འགྲོ། །སེམས་ནི་འགྱུར་མེད་ཉིད་ཐོབ་ན། ། རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད། །ཅེས་སངས་རྒྱས་ལ་ལུས་སེམས་ཐ་དད་མེད་པར་ བཤད་པ་དང་འགལ་ཞིང་། བེམ་ཆོས་ཕྲ་མོའི་སྐུ་དེ་ཡེ་ཤེས་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཅེས་སྨྲས་པས་ བེམ་ཤེས་གཞི་མཐུན་པ་ཁས་བླངས་པ་སོགས་འཁྲུལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་ གཞན་དུ་རྒྱ་ཆེར་བརྟག་པར་བྱའོ། །ནོར་བ་འདི་འབྱུང་བའི་རྩ་བ་ནི་སྣང་བ་སེམས་སུ་བཤད་ པ་བློར་མ་ཆུད་ཅིང་། ཕྱི་དོན་ཚད་གྲུབ་ཏུ་ཞེན་པ་ལས་བྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ལ། བདེ་བས་སྟོང་ པ་རྟོགས་ཚུལ་དང་། བདེ་སྟོང་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་སེལ་ཚུལ། དེས་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱོར་ ཚུལ། འབྲས་བུ་སྐུའི་འགྲུབ་ཚུལ་ཏེ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། གང་གི་བློ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་བདེ་ བ་དམ་པར་གནས་པ་ནི་ཤིན་དུ་ཕྲ་བ་ཡིན་ལ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་དུ་ཕྲ་བ་དེ་དག་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་འགྱུར་པ་ཡིན་པས། སེམས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པས་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཕྲ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཏད་ཅིང་བསྒོམས་ ན། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དབྱིངས་ཡིད་ཀྱི་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ།

我來完整翻譯這段藏文。這是一段關於密宗修行境界的論述： 《灌頂略示》中也說："精液以不變自性，應當成就最勝不變。所依獲得遷移時，所依之貪慾即解脫。" 第四是：顯示三摩地支分的本性即是不變之樂。身體觸受的快樂僅是變異的痛苦，唯有心的自性俱生樂才是勝義諦的快樂。這就否定了在未修持自性之前的快樂為勝義。因為身體是心的自顯，除心之外別無身體，所以在了知身心平等的聖道中，雖顯現為身體的快樂，但因與自性之樂融為一味，故無垢即無漏。 因此，想要將不變樂的所依精液與粗大物質層層疊加，以及認為圓滿報身是由極微細的物質風所成就的觀點，雖然有人認為這與至尊所說"映象智慧的報身佛"的認定相符而說是唯識宗的觀點。然而這與《灌頂略示》中所說："依所依圓滿故，直至成為不變性。心獲得不變性時，無有能依所依相。"中所說佛無身心差別的說法相違。而且說那微細物質所成之身與智慧是一體，就等於承認物質與心識有共同基礎等，產生了無量的錯誤，這些應當另行廣泛考察。 這些錯誤的根源在於未能理解顯現即是心的道理，而執著外境確實成立。 第二分為四個方面：以樂悟空的方式、樂空雙運遣除二邊的方式、由此趣入果位的方式、果位佛身成就的方式。 其中第一：某人心續安住于殊勝之樂時是極其微細的，遠離一切戲論的空性也是極其微細的。因為這些極其微細的境與有境成為言說，所以當以樂明無分別心如虛空般專注修持微細空性時，便能證悟離戲法界。

།དེ་ལ་ལོག་རྟོག་དགག་པ་ནི། 10-79 དངོས་པོ་དང་། རང་བཞིན་གྱི་གྲུབ་པའི་དངོས་པོར་མེད་པར་རྣམ་པར་དཔྱད་ཅིང་བསྒོམས་ པས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མི་གཏེར་ཏེ། ཤེས་རབ་ངན་པ་རྗེས་དཔག་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཇི་ཙམ་འབད་ ཀྱང་ལམ་གྱི་རྟགས་དུ་བ་ཙམ་ཡང་མི་མཐོང་ན་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱག་ཆེན་མཐོང་བ་ མེད་པར་ལྟ་ཅི་སྨོས། ནམ་མཁའ་ལག་པས་འཛིན་ནོ་ཞེས་པ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་སྤྲོས་བྲལ་ གྱི་དབྱིངས་རྗེས་དཔག་གི་རྟོག་པ་རགས་པས་རྟོགས་ཤིང་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་རྟོག་གེ་བ་ རྣམས་སྨྲ་བ་དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཡུལ་ཕྲ་མོ་ཡུལ་ཅན་རགས་པས་འཛིན་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་བས་ན་གྲུབ་པའི་དོན་ནི་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་བཟང་ཞིང་རྣོ་བ་ དང་ཁྱད་པར་དུ་ཟབ་མོའི་དབྱིངས་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བསམ་དུ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པར་ བསྒོམས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་ཁྱད་པར་ཅན་མྱུར་དུ་མཐོང་ཞིང་མཐོང་ མ་ཐག་ཏུ་འོད་གསལ་གྱི་སེམས་རྗེས་མཐུན་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་ན། དང་པོའི་ལས་ཅན་གྱིས་ ཀྱང་འོད་གསལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བ་སོགས་མཐོང་ཞིང་ཡེ་ཤེས་མེ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བའི་སྔ་རྟགས་ སྟོང་གཟུགས་དུ་བ་ལྟ་བུ་མཐོང་བའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སོགས་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པའི་རབ་ རིབ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ་ཀྱཻ་ཞེས་བོས་སོ། །དེས་ན་སྒོམ་བྱུང་གི་ཚེ་ཡང་འཕགས་ལམ་རྒྱུད་ལ་མ་ སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་རྗེས་དཔག་ཁོ་ན་དགོས་ན། འཕགས་པའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལ་མི་རྟོག་པའི་ ཉེར་ལེན་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། ལས་དང་པོ་པས་ཀྱང་བསམ་མེད་སྒོམ་ཚུལ་དྲི་མེད་འོད་ དུ། དང་པོར་སྟོང་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ནི། མུན་པ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བསམ་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་ གསུངས་ཤིང་། གཞན་དུའང་། རྟོག་པ་ཉམས་པས་བློ་ཉམས་ཤེས། །བློ་ངན་རྗེས་སུ་རྟོག་ བྱེད་ལོ། །དེ་ཉིད་ལས་ནི་བློ་བཟང་པོ། །ནམ་མཁའ་ལས་ལྷག་ཅི་ཡང་འབྱུང་། །ཞེས་རྣམ་ རྟོག་ཉམས་པས་བློ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱང་ཉམས་ནས་རྨོངས་པར་འགྱུར་བས་རྟག་ཏུ་རྗེས་སུ་ བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་བློ་ངན་དག་ཟེར་རོ་ཞེས་འདི་ལ་དམིགས་ཀྱིས་བཀར་བའོ། །གཞན་ 10-80 ཡང་རྨོངས་པ་ནམ་མཁའི་ཚད་མ་ནི། །གལ་ཏེ་ཤེས་ན་རྨོངས་ཚོགས་གཅོད། །དང་པོར་ མཉམ་བཞག་ནམ་མཁའ་ལ། །ལྟས་ཤིང་ལྟས་ཤིང་མཐོང་བ་འགག །ཅེས་པ་དང་སེམས་ཀྱི་ རྩ་བ་དབྱུང་བྱས་ཏེ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གོམས་བྱེད་པ། །མ་རིག་རབ་རིབ་ཀྱིས་ལྡོངས་ལ། ། མིག་སྨན་འདི་ལས་གཞན་ཅི་ཡོད། །ཅེས་དང་། གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཅེས་ སོགས་ཀྱང་། འདིའི་དོན་ཡིན་ཏེ། འདིར་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་། ཧར་སྒོམ་ གཉིས་ཀའང་ལུང་རིགས་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཅིག་བློ་ལ་འཛེམ་པ་ན། ཅིག་ཤོས་ལ་ དགྲ་ལྟར་ལྟ་བར་མི་བྱའོ།

我來完整直譯這段藏文，這是關於破除邪見的內容： 對此破除邪見：通過觀察推理無實有和無自性實有並修持，不會得到大樂。因為劣慧的比量推理，即使如何努力，連道路的煙霧標誌都不見，更何況說見到清凈壇城大手印？就如說"以手抓取虛空"一般，以比量推理的粗分別想要證悟並執取極細的離戲法界，如此諸邏輯學者所說是不合理的，因為粗分能取無法執取細分所取。 因此已成就的義理是：三種識，前前不如後後殊勝銳利，特別是對甚深法界無有絲毫思慮且無所緣而修持，則速見三摩地境界中殊勝之色相，見即獲得隨順光明心。所以初業者也能見到光明壇城中的煙等相，並且見到空性色相如煙等智慧如火般生起的前兆，對外境等執實的翳障將會平息。嘿！呼喚道。 因此，若說在修習時也要一直用比量直至尚未生起聖道，則會導致聖者無分別智慧無有無分別的生因，而且初業者也有無思維的修法。如《無垢光》中說："首先空性菩提，于黑暗中絲毫也不應思維。"其他處也說："分別念損壞則智慧損壞，劣慧隨後作分別。由此而生勝智慧，超越虛空任何生。"意為分別念損壞則智即慧也損壞而成愚癡，故應當常常觀察，這是劣慧者所說——特別指出這點。 又說："愚癡虛空之量度，若能了知則斷除愚癡聚，初時等持于虛空，觀察觀察見止息。"又說："應拔除心之根本，于空性中應修習，無明翳障所盲者，除此明目藥何有？"又說："所安住處毫無有。"等，都是此義。此處以理觀察空性和直接修持二者都以教理量成立，故於一者心生疑慮時，不應將另一者視為敵人。

།འོ་ན་བརྒྱལ་བ་དང་གཉིད་འཐུག་པོས་ཀྱང་གྲོལ་པར་འགྱུར་རོ་ ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་ནི་ཡིད་བྱེད་བཀག་ཙམ་གྱི་ཧར་སྒོམ་ཡིན་ན་ཐལ་བར་འགྱུར་གྱི། འདི་ནི་སེམས་ཀྱི་གསལ་རིག་གི་ཆ་ལ་བརྟེན་ནས་མི་དམིགས་པར་འཇུག་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ ན་ཡང་འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་བདེ་གསལ་མི་རྟོགས་པ་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་ས་བའི་ ཞི་གནས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི་ འོན་ཀྱང་། རྣལ་འབྱོར་ལ་གོམས་པ་རྣམས་ལ་ནི་དོགས་པ་དེ་མི་འབྱུང་སྟེ། འདིར་ནི་གང་ སྣང་ཐམས་ཅད་ལ་ཆེར་གྱིས་བརྟགས་པའི་ཚེ་དམིགས་གཏད་ཀྱི་ཡུལ་རང་སར་ཞིག་པའི་ བརྗོད་བྲལ་ལ་དམིགས་སུ་མེད་པར་སྒོམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ལ་ནི་སེམས་གསལ་ཙམ་ལ་ དམིགས་ནས་འཇོག་པ་ཙམ་ཡོད་ཀྱི་ཚུལ་འདི་ནི་མེད་པས་ཁྱད་ཆེ་ལ། གལ་ཏེ་མི་རྟོག་པས་ ཆོག་ན་རིག་པས་དཔྱོད་པ་དཀའ་ལ་དོན་ཆུང་ཞིང་། དེ་དགོས་ན་ཐོག་མ་ནས་ཧར་སྒོམ་བྱེད་ པ་འཁྲུལ་སྙམ་ན། འདི་གཉིས་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་ཡིན་ན་བདེན་མོད་ཀྱི། དེ་གཉིས་འགལ་ བ་མ་ཡིན་པས་ཕྱིར་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་རྣམས། ཧར་སྒོམ་འགོག་ བྱེད་དོ་སྙམ་པ་འདི་རང་བློ་དམན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་གཉིས་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ལ་ཕུང་ གསུམ་སེལ་བའི་འགལ་བ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་རིགས་པ་ལྟར་སྣང་མོད། སྟོང་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ 10-81 ལ་རྟོག་པ་དང་མི་རྟོག་པ་ཕུང་གསུམ་སེལ་བ་ཡིན་ཡང་། རིག་པའི་དཔྱད་སྒོམ་དང་། བརྗོད་ བྲལ་གྱི་ཧར་སྒོམ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་སྟོང་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕུང་གསུམ་མང་དུ་ཡོང་བ་ ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །གཉིས་པ་ནི། ཨཱ་རེ་ཞེས་ངོ་མཚར་བའི་ཚིག་སྟེ་གང་ལ་ན་བདེ་ བ་ཆེན་པོས་སྡུག་བསྔལ་ཏེ་མ་དག་པའི་ལས་སྣང་མཐའ་དག་ལས་སྐྱོབ་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་ འགོག་པ་སྟེ་འདི་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། སྙིང་རྗེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། སྡུག་བསྔལ་ཅན་ རྣམས་ཡོངས་སྐྱོབ་པ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའོ།ཞེས་པ་ལྟར་རོ། གཞན་ཡང་། བདེ་བ་ཆེན་པོས་ དངོས་པོ་ཀུན་ལ་རྒྱས་བཏབ་པའི་ཚེ་ཞིང་སྦྱོང་བ་དང་སེམས་ཅན་སྨིན་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཁྱད་ པར་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ།

那麼若問："昏厥和深睡也將成為解脫嗎？"答：不是，因為如果那些僅是阻止作意的直接修持的話就會有過失。此處則是依於心的明覺分而無所緣行持。 如此的話，又想："欲界一心專注的樂明無分別以及禪定地的一切止觀也應成為修持真如了"。雖然這是對的，但是，對於已熟練瑜伽的人們則不會生起這種疑慮。因為此處是對一切所顯現進行廣大觀察時，所緣所執的對境自然消融，于離言中無所緣而修持。而那些則只是緣於心明而安住而已，沒有這樣的方式，故有很大差別。 若想："如果無分別就足夠，則以理觀察就成為艱難而意義甚小；如果需要那個，則從一開始就直接修持就錯了"。若這二者是所破能破的話則是對的，但是這二者並非相違，因此認為以理觀察空性的諸多能立是直接修持的所破，這是自己智慧低劣。 同樣，如果這二者是修空性時的互相排斥的矛盾，那也似乎有道理。但是，雖然在趣入空性時分別與無分別是互相排斥的，但以理觀察修持和離言的直接修持二者都不是的緣空性的互相排斥有很多。言說已夠。 第二，"啊呀"是驚歎詞，對什麼驚歎呢？大樂能救護一切苦即不清凈的業現，遮止痛苦，這是悲心的自性。悲心如所說："救護一切具苦者，是為大悲。"此外，當大樂印持一切事物時，將成為清凈剎土和成熟有情的殊勝緣起。

།གཉིས་སུ་སྣང་བ་ནུབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་དགེ་བའི་མགོན་པོས་ཀྱང་། ། གང་ཚེ་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེ་གོམས་པ། །བདེ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་མཐོང་མེད་ཅིང་། ། སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་དངོས་ནི་མ་ལུས་པ། །རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འཆར་བར་འགྱུར། །དེ་ ཚེ་མིག་སོགས་དབང་པོའི་ཡུལ་སྣང་བའི། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་འདི་མ་ལུས་པ། ། སྒྱུ་མ་སྨིག་སྒྱུ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་། །བར་མའི་སྲིད་དང་ཆུའི་ཟླ་བ་དང་། །སྣང་བརྙན་སེང་ གེ་ཟླ་བའི་གྲོང་བཞིན་དུ། །མ་ལུས་རང་བཞིན་གཅིག་པ་སྣང་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར། བདེ་སྟོང་སྤྲོས་བྲལ་གྱིས་མ་དག་པའི་ལས་སྣང་འགགས་ནས་བདེ་ཆེན་གཅིག་པུར་སྣང་བ་ ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་གསལ་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མཐའ་ ཡས་པས་ནི་ཞི་བའི་མཐར་མི་ལྟུང་ཞིང་མཐའ་དེ་ལས་བརྒལ་བར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ནི་གཟུགས་ སྐུའི་རྒྱུ་དངོས་ཡིན་ལ་གཟུགས་སྐུས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དངོས་བསྟན་འདིར་མ་ཟད་སྟོང་གཟུགས་ཀྱིས་ཀྱང་འཁོར་བའི་བེམ་ཆོས་ཟློག་པ་དང་། བདེ་སྟོང་འགྱུར་མེད་ཀྱིས་ཀྱང་རང་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་མི་བཟློག་པར་རང་ འཁོར་བ་ལས་ཐར་ཙམ་གྱི་མྱང་འདས་དོན་གཉེར་ཟློག་ཚུལ་ནི་རང་གཞན་སྲིད་གསུམ་ 10-82 ཐམས་ཅད་བདེ་ཆེན་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་དང་། དེས་འོད་གསལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་འབྱམས་ སྤྲོ་བས་བཟློག་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་བདེ་སྟོང་ངོ་བོ་གཅིག་ཀྱང་ལྡོག་ཆའི་སྒོ་ནས་ཕན་ཚུན་ རྒྱས་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་སྣང་བ་སྡུག་བསྔལ། ཐམས་ཅད་ མི་སྣང་སྟེ་ཐ་ན་རྣམ་བྱང་གི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་ཡིན་གྱི་ལུས་དང་ཞིང་ཙམ་ཡང་མི་སྣང་ བར་གཞན་བདེ་བ་ཆེན་པོས་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་དང་དག་པའི་སྣང་བ་རབ་ འབྱམས་སུ་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟར་གྲུབ་ཆེན་མཚོ་སྐྱེས་ཀྱིས་ཀྱང་། རང་རིག་བདག་ཉིད་དག་པ་ ཉིད། །དག་པ་གཞན་གྱིས་རྣམ་གྲོལ་མིན། །ཞེས་པས་འགྲེལ་བར། རང་གིས་རིག་པ་བདེ་བ་ ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དག་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་ སོགས་པའི་དག་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་གིས་རིག་ པ་ཙམ་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པར་ཡང་བཤད་ཀྱི་དེ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་ནི་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་ཁོ་ནར་ བསྟན་ཏེ། དེས་ན། རང་རིག་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་འདིར་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བས་སྡང་སྨྲས་མི་ བྱའོ།

如善護者所說，二相消融是如此： "當習慣生起的大樂時，除樂外不見其他事物，一切種種顯現之事物，將現為大樂自性。那時眼等根之境顯現的色等一切事物，如幻如陽焰如乾闥婆城，如中有如水月，如影像如獅子月城般，一切顯現為同一自性。" 如是，樂空離戲滅除不清凈的業現后，唯現為大樂。具一切相的空性之明空色輪無邊際，不墮寂滅邊際而超越該邊際，這是因為它是色身的直接因，而色身為輪迴住世間作利益眾生事業之故。 不僅是此處所顯，空色也遮除輪迴的物質法，樂空不變也遮除僅求自己解脫輪迴的涅槃而不遮除一切自他痛苦的方式是：自他三有一切顯現為一味大樂，以此放射無邊光明輪而遮除。如此，雖然樂空是一體，但從反體門中互相印持。 因此，能取所取二者的痛苦顯現一切不顯，乃至清凈的苦諦也是，連身和剎土也不顯現，而是顯現為大樂離戲空性和清凈顯現無邊。 如是大成就者蓮生也說："自證自性清凈性，非由他凈而解脫。"其註釋說："自證大樂自性的清凈為清凈，而非由他波羅蜜多等清凈而解脫。"如是，雖然在波羅蜜多乘中也說明僅是自證，但說它是大樂則唯在無上續部中宣說。因此，自證和大樂在此極其重要，不應誹謗。

། གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་འདིས་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་གྱི་དྲི་མའམ་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དྲི་མ་འགྱུར་བདེའི་བག་ཆགས་ཕྲ་མོ་ཡང་བྲལ་བར་བྱེད་ཅིང་། སྙིང་ཁ་ མན་ཆད་དབུ་མ་ན་མུན་པའི་དབུགས་རྒྱུ་བ། སྙིང་ཁ་མན་ཆད་ཀྱི་སྣང་བ་རླུང་གིས་ཕུག་པ་ ཐིག་ལེ་འབར་འཛག་གི་ཐ་མ་འདིས་ཁུ་རྡུལ་གྱི་ཚོགས་པ་ཞིག་ནས་སྣང་བའི་རླུང་སྟེ་འོད་ གསལ་མཐར་ཐུག ཆོས་སྐུ་འཆར་ལ་དེ་དང་མཉམ་དུ་རླུང་གི་སྒྲོད་པ་དེ་སྙིང་ཁའི་དབུས་དང་ ཁམས་ཀྱི་སྒྲོད་པ་དེ་སྤྱི་བོར་ཐིམ་ལ། སོ་སོར་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གྱུར་པའི་ཟག་མེད་ སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་འདི་ནི། འོད་གསལ་མཐར་ཐུག་བ་གསར་དུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཡང་རང་བཞིན་ གྱིས་དག་པ་ལ་ཐོག་མཐའི་དབྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བ་ཆེན་ 10-83 པོ་སྤྲོས་པ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་སེམས་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འདི་ངོ་ མཚར་ཆེའོ། །ཞེས་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ངོ་བོ་བཤད་དེ། གྲུབ་པའི་དོན་ནི་རླུང་ དང་ཁམས་ཟད་པ་དང་འདི་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དུས་མཉམ་ཞེས་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། རླུང་ གི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའི་སྣང་བ་གཟུགས་སྐུ་དང་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དག་པ་ཆོས་ སྐུ་ནི་མིང་ཐ་དད་ཀྱང་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པས་གཅིག་ཡིན་ནོ། །འབྱུང་བ་ཕྲ་མོ་དང་ཡང་བྲལ་ བར་མ་ཟད། ཟག་མེད་ལས་ཀྱིས་སད་པར་བྱས་པའི་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་དང་ མ་འདྲེས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཅིང་། ལྷ་སྐུ་ཡང་ཡིན་ལ་བདེ་བ་ཡང་ཡིན་པ་ ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་སྐུའམ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའོ། །ཐུགས་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ནི་སྒྲིབ་པ་ཕྲ་མོ་ལས་ ཀྱང་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་དང་། གསུང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་སྐད་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་སྙིང་ ལ་བརྟེན་འབྱུང་གི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པ་གཞོམ་མེད་ནཱ་དའི་ངོ་བོ་མཐར་ཐུག་རླུང་སེམས་ཟག་ པ་མེད་པའི་ལས་སྣང་གི་རྣམ་པ་ཅན་ས་བཅུའི་སེམས་དཔའ་ལ་སྣང་བ་ལོངས་སྐུ་དང་། ཟག་ བཅས་དག་པའི་ལས་སྣང་ལ་འབྱུང་ལུས་ཕྲ་རགས་སུ་སྣང་བ་གང་ལ་གང་འདུལ་གྱི་འཕྲིན་ ལས་ཅན་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྣམས་ལ་རིམ་པའི་རྣམ་པའི་མཆོག་ཀུན་དང་ལྡན་པའི་སྐུ་དང་། རབ་ མཆོག་ལྷན་སྐྱེས་བདེ་བའི་སྐུ་དང་། མཆོག་གི་སྐུ་དང་འབྱུང་བའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཞི་ལ་དེ་ ལྟར་གནས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལམ་ཡང་བསྒོམས་པས་ཁམས་འགགས་པ་སོགས་ཚུལ་དེ་འདྲ་ བས་འབྲས་བུ་སྐུ་བཞི་དེ་ལྟ་བུ་ནི། ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཐོབ་ཅེས་ཧ་ཊི་བས་ཧ་ཐ་སྟེ་བོད་སྐད་ ཚོང་འདུས་ཀྱི་སའི་དབུས་སུ་དེ་རིང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།

第三，如是樂空無別能令心光明的垢染或俱生垢染變動安樂的細微習氣脫離，心間以下中脈中有暗氣流動，心間以下的顯現被風穿透的明點燃滴的最後這個，令諸精血集聚瓦解而顯現之風即究竟光明、法身顯現，與此同時風的粗重融入心間中央，界的粗重融入頂髻，各別自證智慧所成的無漏心相續，雖是新得究竟光明，但自性清凈無始終差別，即自性俱生智慧大樂息滅一切戲論的心圓滿佛智，此甚稀有。如是已說果自性俱生之體性，所證之義即風和界耗盡與此現前同時。 第四，風的自性清凈顯現色身與心的自性清凈法身雖名稱不同而體性無別故為一。不僅遠離細微大種，且由無漏業所引發的無明習氣之迷亂顯現未混雜故非眾生境界，是天身亦是樂，即俱生身或自性身。意不變之樂即解脫細微障礙的智慧法身，語以具一切相之音依眾生心以緣起方式趣入的堅固聲之體性究竟風心無漏業現之相現於十地菩薩的報身，于有漏清凈業現中顯現粗細大種身的隨應所化事業化身，對彼等次第具有相好最勝身、最勝俱生樂身、最勝身和大種身之名。如是安住于基一般，道亦以修習令界滅等如是方式，無疑獲得如是四身果，如是哈帝巴於今日在藏語稱為市集之地的中央宣說。

།གཞི་ཇི་ལྟར་གནས་ཤེ་ན། ཟག་མེད་ ཀྱི་སེམས་རྒྱུན་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྩལ་མ་འགགས་པར་འཆར་བ་དང་རང་བཞིན་བདེ་ བར་ཡོད་པ་དང་། རླུང་སེམས་ཙམ་གྱི་ལུས་དང་། སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་ལེན་ཅིང་གནས་པ་སྟེ་དེ་ ལྟར་རིམ་པས་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་དང་ཐིག་ལེ་དང་རླུང་དང་རྩ་རྣམས་གནས་གྱུར་ཅིང་ 10-84 འགགས་པའི་འབྲས་བུ་རིམ་པས་སྐུ་བཞིའོ། །དེ་སྐད་དུ། ལུས་ནི་དྭངས་ཞིང་རྡུལ་ཕྲན་ཉམས་ པ་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་མཚན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་རྫོགས་འགྱུར། །སྣ་ཚོགས་ འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་ཉིད་ནི་དྭངས་ཤིང་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་བྲལ་བ་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་སྣང་། ། སྐད་ནི་ཀུན་ཏུ་ཆད་པ་མེད་པ་དུ་མའི་སྐད་གཞན་དག་གིས་གཞན་གྱི་སྙིང་ལ་འཇུག་པ་ སྟེ། །སེམས་ནི་དམ་པའི་བདེ་བས་གང་ཞིང་མི་གཡོ་ཐམས་ཅད་དུས་སུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་ འཁྱུད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དངོས་མེད་ཡིན་ན་ ཡེ་ཤེས་གཞན་ནས་ཚོལ་དགོས་ནའང་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པས་གཞན་དུ་མ་ཚོལ་ཅིག་ཅེས་ནམ་ མཁའ་ལྟ་བུར་མ་ཚོལ་སེམས་ལས་གཞན་དུ་མ་ཚོལ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྐུ་བཞི་སྤྱིར་བསྟན་ ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དང་བདེ་ཆེན་གྱི་སྐུ་རང་ལ་གནས་པ་བསྟན་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རང་ལ་ གནས་པར་བསྟན་པ་དང་། རང་ལ་གནས་པའི་བདེ་ཆེན་གྱི་སྐུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དངོས་བཤད། དེའི་བྱེད་ལས་བསྟན་ཅིང་དོགས་པ་བཅད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཁྱད་ པར་བྱེད་བཞི་ལྡན་ཏེ། དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རང་ལ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཡོད་པའི་སེམས་ ཀྱི་སྣང་ཡུལ་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་ལྟེ་བས་དབུས་སུ་གནས་པའི་གཏུམ་མོ་མཆོག་གི་ དབང་ཕྱུག་མའི་མིང་ཅན། ངོ་བོ་ཁྱད་པར་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པར་ཁྱབ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ གཞིའམ་བརྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་རང་གི་ལུས་ལ་གསེར་དང་དངུལ་ཆུ་ལྟར་ཁྱབ་ཅིང་ཞལ་ཕྱག་ལ་ སོགས་པ་ལྷའི་རྣམ་པའི་གཟུགས་ཅན་དུ་འགྲོ་བ་དྲུག་དང་བར་དོར་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་མཚན་ དཔེ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གནས་པའོ། །འོན་ཀྱང་ལམ་གྱི་དུས་སུ་རྣལ་འབྱོར་བས་ནི་ཉི་ ཁྲི་གཅིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའི་རླུང་འགགས་པ་ན། དྷཱུ་ཏཱིའི་ནང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁུ་རྡུལ་གྱི་ཐིག་ལེ་ཡས་ མས་སུ་བརྩེགས་པར་སྣང་བས་གདོད་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ལམ་དུས་སུ་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ནི། བེམ་པོ་ལུས་ 10-85 ཀྱིས་མས་རིམ་གྱི་གཅོད་པར་བྱེད་དོ། །འོ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་འབྱུང་ལུས་ལས་ གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་བེམ་པོ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལས་གྲུབ་པར་མ་ལྟ་ཞིག་ཅེས་ པའོ།

若問基如何安住？無漏心相續於一切相不礙力而顯現，自性安住於樂，唯風心之身，取住生有，如是次第而有。故心、明點、風、脈轉依並滅之果次第為四身。如是所說："身清凈而微塵消失如虛空，具足妙相等圓滿。種種三界即清凈離諸障如夢顯現。語無有間斷以眾多他語入他心中。心以勝樂充滿不動一切時俱生擁抱。" 如是佛若如虛空無實，則應從他處尋求智慧，然非如是，故莫於他處尋求，即莫如虛空尋求，莫於心外尋求。如是總說四身後，顯示智慧身與大樂身安住自心，分為顯示智慧身安住自心及說明安住自心之大樂身。初者分為：說明智慧身自體，顯示其作用並斷疑。 初者具四殊勝：時之殊勝為從無始以來安住自心之心顯境，自性殊勝為住于臍中央名為最勝自在母之猛火，體性殊勝為如虛空遍滿之空性，所依殊勝為如金銀遍滿自身，具足面臂等天相之形，六道及中陰眾生一生即具相好等相而住。然于道位，瑜伽師於二萬一千六百風滅時，于中脈中其精血明點上下層顯，由此生起本初智慧。 第二，如是智慧身於道位現前則以物質身漸次斷除。若問：佛智慧身豈非由大種身所成？智慧身非觀為由物質微塵所成。

།གཉིས་པ་ལ། འགྱུར་བས་འགྲོ་བའི་ཚུལ་དང་། རྟེན་བརྟེན་པ་འགྱུར་མེད་ཀྱི་ཚུལ་ གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཉི་མ་རྡུལ་དང་ཟླ་བ་ཁུ་བའི་དབུས་ན་རླུང་སེམས་དབྱེར་མེད་གཞོམ་ དུ་མེད་པའི་ནཱ་ད་གནས་པ་འདི་ནི་ཁུ་རྡུལ་རླུང་གི་ཚོགས་པ་ཕྲ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་ཤིགས་པའི་ ཐིག་ལེ་ཡིན་ཏེ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་འགྲེལ་བར་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱིས། འདིར་སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་གི་ནང་ན་གནས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཡང་གཞོམ་དུ་མེད་པའི་སྒྲ་སྟེ་ རྟག་ཏུ་ནཱ་དའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་འདིའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཐོག་མཐའ་ མེད་པའི་སེམས་དཔའ་དང་། ལུང་འདི་ཉིད་དུ་ཡེ་ཤེས་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་པས། ཁ་བ་ཅན་ གྱི་ཕྱོགས་འདིར་ཀུན་མཁྱེན་གཉིས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། མ་རིག་པ་གཞོམ་མེད་ཅེས་གསུང་བ་ དང་། དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འཇོམས་ཞེས་གསུངས་བའང་མི་ལེགས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ དང་མ་རིག་པ་འགལ་ཞིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བཅོམ་ནས་ཕྱི་མཐའ་བྱུང་བའི་ ཕྱིར། དེས་ན་ཁམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་དྲི་མ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་དེས་འཇོམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཁམས་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་མི་འཇོམས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ལྟར་ཐིག་ལེ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་རླུང་འཕོ་བ་བཅུ་ གཉིས་འབྱུང་། དེས་རྡུལ་གྱི་ཁམས་འབར་ཏེ་དཀར་ཆ་འཛུལ། དེ་ལ་དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་ འབྱུང་། དེར་ཐིག་ལེ་ཉམས་པས་མ་རིག་པ་སོགས་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་འབྱུང་། དེས་རྒྱུད་ ལ་བག་ཆགས་བརྟས་ཏེ་འཕོ་བའི་རྒྱུ་བ་སོགས་འཁོར་ལོ་ལྟར་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ བས། ས་ཆུ་མེ་རླུང་ཁུ་རྡུལ་ནམ་མཁའ་རྣམ་ཤེས་ཏེ་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་བོ་རགས་པ་བླངས་པས་ བག་ཆགས་བསྒོས་ནས་རགས་པ་དོར་བའི་ཚེ་ཕྲ་བ་ཙམ་ལ་སེམས་བརྟེན། ཡང་བག་ཆགས་ དང་བརྟེན་གྱི་དབང་གིས་རགས་པ་ལེན་པར་བྱེད་པ་ཡང་འཁོར་ལོ་འཁོར་བ་ལྟར་རམ། ས་ 10-86 བོན་དང་ལོ་ཏོག་ལྟར་འབྱུང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ནི་དེ་འདྲའི་འཁོར་བ་གང་དུ་ལྡོག་པའི་དུས་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ལུས་དང་སེམས་ དབྱེར་མེད་རོ་གཅིག་དུ་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལུས་སེམས་ འགྱུར་བ་མེད་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡིན་ཅེ་ན། གཙོ་བོ་ནི་ཐིག་ལེ་ཡིན་ མོད་ཀྱི་སྤྱིར་རྟེན་བརྟེན་པ་བཅུ་གཉིས་འགྱུར་བ་མེད་པ་སྟེ། བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས། འདིར་ནི་ རེ་ཤིག་ཁུ་བ་གསུམ། །དོན་ནི་རླུང་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ། །སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་རྣམ་གསུམ་ནི། ། འགྱུར་མེད་བདེ་བ་དམ་པ་ཡིན། །ཅེས་སོ། ཁམས་དང་། རླུང་དང་། སྣང་བ་དང་། དགའ་ བ་རྣམས་ལ་གསུམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་རྟེན་བརྟེན་པ་བཅུ་གཉིས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文。這是一段關於佛教修行理論的文字，我將直接翻譯其內容： 第二分為兩部分：變遷流轉的方式和所依能依不變的方式。 第一，在日精月液的中央，風心不二的不滅之聲相續安住，這就是精氣風的微細聚合，稱為不壞的明點。如《時輪續》疏中觀世音說："此處一切有情心中所住即是智慧，這也是不滅之聲，恒常具有聲相的特徵。"因此，此處心的本性是無始無終的勇識，而在這段引文中也稱之為智慧。在這雪域，第二遍知者說"無明不可破"，又說"被佛智所破"是不妥當的。因為智慧與無明相違，且被佛智摧破就會有終際的緣故。因此，是界的聚合中染污識的部分被摧破，而心的界中智慧的部分是不被摧破的。 總之，依靠這個明點產生十二風動。由此火性界燃燒，白分滲入，於此產生十六種喜。其後明點衰退，而生無明等十二緣起。由此在相續中習氣增長，如輪轉般運轉生死輪，由風動等因而轉。取得地水火風精氣空識等八種粗大要素，薰染習氣后捨棄粗大時，心依于微細。又因習氣和所依的力量而取粗大，如輪轉般或如種子與莊稼般產生。 第二，像這樣的輪迴在何時停止呢？當證悟身心不二一味時，即獲得圓滿佛果的無變身心。什麼是不變呢？主要是明點，但總的來說是十二種所依能依的不變，如上師所言："此處暫時三種精，義即風亦有三種，心與智慧三種相，即是無變殊勝樂。"將界、風、顯現、喜各分為三種，即是十二種所依能依。

།དེ་ལྟར་བཤད་པས་གྲུབ་ པའི་དོན་ནི་འདི་ལྟར་སྟེ། སེམས་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་ཉེར་ལེན་དུ་བསྟན་པ། སངས་རྒྱས་ ཀྱི་སྐུའི་སྒྲུབ་བཞིར་བཤད་པ། ཇི་ལྟར་འཁོར་བ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ལོ། །འདི་ལས་བརྩམས་ཏེ་ ལུང་རིགས་ཀྱི་དགག་སྒྲུབ་རྒྱ་ཆེར་སྤྲོ་བས་དཔྱོད་ལྡན་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འདིར་ ཡང་སྙིང་པོ་བསྡུ་ན་དང་པོ་ནི་རིམ་ལྔ་ལས། འགྲོ་ཀུན་རང་དབང་མེད་པ་སྟེ། །རང་དབང་དུ་ ནི་འབྱུང་མ་ཡིན། །དེའི་རྒྱུ་ནི་འོད་གསལ་བ། །འོད་གསལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ། །ཞེས་དང་། འདིར་ནི་འགའ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད། །འགའ་ཡང་འཆི་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ རྣམ་གནས་པར། །འཁོར་བ་ཉིད་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པའི་དོན་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་ འོད་གསལ་གྱི་རང་བཞིན་ནི་འཁོར་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ་གྲོལ་ཐིག་ལས་ཀྱང་། ཐམས་ཅད་ རྣམ་རྟོག་དང་བྲལ་བས། །འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་ཡོད་མ་ཡིན། །འོན་ཀྱང་ཐག་པའི་སྦྲུལ་ལྟ་བུར། ། སྣང་ཞིང་མེད་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་དོན་མེད་བཞིན་སྣང་བའི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ལ། སེམས་ ཀྱི་རང་བཞིན་སེམས་ཅན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དྲི་ བཅས་འོད་གསལ་གྱི་ཆ་འཁོར་བ་སྟེ། དྲི་མ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པའི་སྐབས་ནའང་འཁོར་བའི་སྣང་ 10-87 བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་དོ། ། སྨྲས་པ། ཆོས་ལྔ་རང་བཞིན་གསུམ་དང་རྣམ་ཤེས་བརྒྱད། །བདག་མེད་རྣམ་གཉིས་ཐེག་ ཆེན་ཁྱད་ཆོས་སུ། །གསུངས་པའི་རྣམ་ཤེས་བརྒྱད་ལ་བཀུར་མི་བཏབ། །ཟག་མེད་སེམས་ རྒྱུན་རྣམ་དག་ལ་སྡང་བས། །ངེས་དོན་མདོ་ལ་སྡང་སྨྲ་མི་འཚལ་ལོ། །སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་ གཞུང་ནི་དམད་ཀྱང་སླ། །རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལ་དམད་ན་དམ་ཆོས་སྤོང་། །སྡིག་པའི་རི་བོ་འདི་ འདྲ་སུ་ཡིས་འཇོམས། །ནོར་པ་རྒྱུད་མར་འབྱུང་ཕྱིར་མཁས་རྣམས་ཁྲེལ། །འདིར་འཁོར་ལོ་ རིམ་པ་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ངེས་དོན་གདན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་འགལ་ མེད་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་ནའང་རེ་ཤིག་མ་སྦྲོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་སྐུ་ གཉིས་དང་། སྐུ་བཞིའི་སྒྲུབ་གཞི་སྟེ། ཕྱི་མ་ནི་ཤེས་རབ་ཕལ་པ་ཐོས་བསམ་ལས་བྱུང་བས་ ནི་གནས་ལུགས་ལ་དམིགས་ཀྱང་ལམ་གྱི་མཚན་མ་ཙམ་ཡང་མྱུར་བར་འབྱུང་དཀའ་ཞིང་། དཔྱད་འཇོག་གི་སྒོམ་བྱུང་ཕལ་བས་མཚན་མ་ཙམ་འབྱུང་སླ་ཡང་ཇི་བཞིན་མི་རྟོགས་ལ། མཚན་མེད་ཀྱིས་འཇུག་ན་སྤྱིར་ཇི་བཞིན་རྟོགས་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་བདེ་ཆེན་དང་མ་འབྲེལ་ ན་ཡུན་རིང་དུ་ཐོགས་པ་ལས་ཡུལ་ཅན་བདེ་ཆེན་གྱིས་ནི་མྱུར་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文。這是一段關於佛教修行理論的文字，我將直接完整翻譯其內容： 如此解說所成立的義理是這樣的：說明心是輪迴涅槃一切的等起因，解釋為佛身的四種成就，以及輪迴產生的方式。從此開始，可以廣泛展開經典與理論的破立爭辯，令具慧者歡喜。然而在此若攝其精要，首先如《五次第》中說："一切眾生無自在，非由自在而產生，其因即是光明性，光明即是一切空。"又說："此中無有任何生，亦無有任何死，心之本性恒安住，應知輪迴即是此。"此義即是心的本性或光明的本性不是輪迴之因，如《解脫點》中也說："一切離諸分別故，所謂輪迴實非有，然如繩上之蛇相，顯現實無如是許。"是雖無實而顯現的迷亂，因為心的本性從眾生到佛之間都是無變的緣故。因此，帶垢光明的部分是輪迴，即使在稍有垢染的階段也稍有輪迴的顯現。 所說：五法三自性與八識，二種無我大乘特法，所說八識不當誹謗，無漏心續清凈起嗔，不應誹謗了義經典。諸大論師典籍誹謗尚易，若誹謗佛語即舍正法，如此罪業山嶽誰能摧？錯誤相續傳承故智者羞愧。在此，雖然知曉三輪次第的階位與究竟了義在同一座上無違地修持極為重要，暫且未加闡述。 第二分為二身與四身的成就所依。後者以聽聞思維所生的普通智慧雖緣于實相，但即使道的相分也難以迅速生起；以普通的觀修止觀雖易生起相分，但不能如實了悟；若以無相而入，雖然普遍能如實了悟，但若不與大樂相應則需長時，而以大樂為能緣則能迅速了悟。

དེ་ལ་ གཞི་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་ལ་འཛིན་སྟངས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེར་ཞིའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་གཞི་ དུས་ནས་ཡོད་ལ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་སུ་གནས་པ་ནི་ཐུགས་ཆོས་སྐུའི་ཉེར་ལེན་ ཡིན་ཅིང་། ངའི་སྣང་ཡུལ་སེམས་ཀྱི་བཞོན་པའི་རླུང་ལུས་ཀྱི་ཆོས་སྣང་བའི་ཆ། མཚན་དཔེ་ སོགས་རྗེས་མཐུན་པ་ལོངས་སྐུའི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ། མདོ་རྣམས་སུ་མཚན་དཔེ་རྫོགས་པའི་ སྐུ་སེམས་ཅན་ལ་ཡོད་པར་གསུངས་བའང་འདི་ལ་དགོངས་སོ། །འདི་སྐུའི་ཉེར་ལེན་དང་ སྒྲུབ་བཞི་ཡིན་པ་རང་ལ་གདོད་མ་ནས་ཡོད་པ། དབང་པོའི་རིམ་པས་རིམ་གྱི་རང་ངོ་ཤེས་ ནས་ཇེ་བཟང་དུ་སོང་ནས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་འཁོར་བ་དང་དྲི་མ་མེད་ 10-88 ཀྱང་མ་དཔྱད་འཁྲུལ་ངོར་བཅིངས་གྲོལ་གཉིས་ཀའི་བྱེད་ལས་མི་འགལ་ཤིང་ལམ་ལ་འབད་ མི་དགོས་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ་[དོ]། བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་རྨོངས་ལས་འདོད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། ། ཀུན་གཞི་ལ་རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་གཉིས་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ལ་འགྱུར་མེད་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ བཞིའི་ཆ་གནས་པ་ནི་ངོ་བོ་དྲི་བྲལ་ཟད་དེ་སྐུ་བཞིའི་སྒྲུབ་གཞི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་དངོས་འདི་ ངོ་བོ་མི་འགྱུར་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་དེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ལ་བཟང་ ངན་དང་རྣམ་པ་སོགས་སྐད་ཅིག་མ་སོ་སོར་མི་འདྲ་བ་ཡེ་མི་འབྱུང་བ་དང་། ལམ་སོགས་ཀྱི་ འགོག་པ་དང་འཇོམས་པ་མེད་པས་གཞོམ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། འདི་ཡོད་ཙམ་ཉིད་ནས་ སྐྱེས་པའི་དྲི་མ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ནི་གསེར་དང་གཡའ་ལྟར་རྣམ་པ་དབྱེར་མེད་དུ་འདྲེས་པ་ སྔ་མ་ལས་རགས་ཤིང་ངོ་བོ་དབྱེར་ཡོད་པ། དྲི་མ་སོགས་པའི་གཞིའམ་བརྟེན་དྲི་བཅས་རྣམ་ ཤེས་ཕྲ་མོ་འདིའི་སྟེང་གི་འགྱུར་བཅས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་བཞི་ལས་གནས་སྐབས་གཞིའི་བག་ཆག་ སོགས་འཁྲུལ་པ་རྣམས་འབྱུང་ངོ་། །འདི་ལའང་གཞོམ་མེད་དང་མི་ཤིགས་པའི་མིང་འདོགས་ ཏེ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་སའོ།

我來為您直譯這段藏文。關於無漏心的所依，在其上一切執著戲論都寂滅的行相從基時就已存在。而且，這自性俱生安住即是法身心的等起因。我的顯境心的載體風身的法顯現分，與相好等相順的部分為報身行相。諸經中所說眾生具有圓滿相好身，也是針對此而言。這作為身的等起因和四種成就從本初即存在於自身，以根器次第逐漸認識自性，漸趨勝進而得以顯現。 雖然勝義中無輪迴與垢染，但在未觀察的迷亂面前，束縛與解脫二者的作用並不相違，也無需對修道用功的過失，如說："雖然真實然而從迷惑中所欲。" 阿賴耶中具有識分與智分兩分，其中智分中安住不變四明點的部分，其本性離垢盡凈，是四身的成就所依，是佛陀相續的本體。這本體不變即是從無始時以來到成佛階段都不會出現善惡與行相等一一剎那各自差異，且無道等所滅所摧，故不可摧。 第三，從僅有此即生起的垢染阿賴耶識，如金與銹一般行相無別地混合，較前者粗且本性可分，是垢染等的所依或所住，這帶垢微細識上的有變四明點，從中產生暫時基的習氣等迷亂。這也被安立不可摧與不壞的名稱，是俱生障礙和無明習氣地。

།དེས་ན་དྲི་བཅས་ཀྱི་སྐབས་ལྟར་ བཤད་པ་ལྟར་གཞོམ་མེད་ཀྱི་ནད་ལས་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་གཉིས་སྣང་འབྱུང་ཤིང་ དེར་གཟུང་འཛིན་གྱི་རླུང་ཕྲ་མོ་རྣམས་འབྱུང་ངོ་། །དེས་རྐྱེན་བྱས་རླུང་ཅུང་ཟད་ཕྲ་བ་རྣམ་ པ་བཅུ་རྩ་དང་བཅས་པ་འགྲུབ་པར་བྱེད། དེ་ནས་ཆེས་རགས་པའི་འབྱུང་འཇུག་གིས་སྡུག་ བསྔལ་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་པ་འབྱུང་ངོ་། །ནད་སྐྱོད་པའི་ཚེ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གིས་ ལས་དང་ཉོན་མོངས་སྣ་ཚོགས་པས་སྣོད་བཅུད་སྣ་ཚོགས་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་ལ། རླུང་གིས་ མེ་སྦར་དེས་དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་ཤར། དེའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མཐར་ཉམས་ནས་དུག་གསུམ་གྱི་ དྲི་མ་བགོ་ཚུལ་སྔར་བཤད་ལ། ཁྱད་པར་མ་རིག་པའི་སྐབས་སུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་དང་གཟུང་ འཛིན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་རྨོངས་ཤིང་ང་རྒྱལ་བའི་མ་རིག་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེས་ལས་ 10-89 བྱས་པ་ནས་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་མཐར་རྒ་ཤིའི་སྐབས་འབྱུང་བ་ན་ཕྲ་རགས་རིམ་པས་ཐིམ་ ཞིང་། སྤྱི་བོ་ཧཾ་གི་ཆུས་ལྟེ་བའི་མེ་བསང་ཁུ་རྡུལ་རགས་པའི་ཚོགས་པ་དེར་ཞིག་ནས་ཡོན་ཏན་ བརྒྱད་རགས་པ་དོར་ཕྲ་བ་ཙམ་གནས་ཤིང་ཡང་རགས་པ་ལ་འཇུག་གོ །འདིར་ཀུན་གཞིའི་ ཡེ་ཤེས་དེ་རང་བཞིན་གྱི་གྲུབ་བམ་མ་གྲུབ་ཞེ་ན་འདིར་བླ་མའི་བཞེད་པས། བྲམ་ཟེ་ཆེན་ པོའི་ཞལ་ནས། ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་རང་བཞིན་པས། །བསམ་པའི་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་པའོ། ཁ་སང་དེ་རིང་དེ་བཞིན་སང་ནི་གཞན། །དོན་རྣམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྐྱེ་བོ་འདོད། །ཀྱེ་ ཧོ་བཞིན་བཟང་སྙིམ་པ་ཆུས་བཀང་བ། །འཛག་པ་བཞིན་དུ་ཉམས་པ་མ་ཚོར་རོ།

因此，如同有垢時分所說那樣，從不可摧之病通過習氣之力生起二現，于彼處生起微細的能取所取風。以此為緣，成就稍微微細的十種根本風。此後，由更粗大的出入息生起各種痛苦之輪。 當病動搖時，由能取所取分別念產生各種業和煩惱，成就各種器情世間。由風點燃火，由此生起十六喜，其俱生最終衰敗后，三毒垢染的分配方式如前所述。特別是在無明階段，生起四顛倒和對能取所取自性成立的愚癡與我慢無明。 由此造業乃至三有最後生起老死階段時，粗細次第融入。頂部"杭"（ཧཾ）字之水熄滅臍輪之火，精血粗分聚集於彼處壞滅，捨棄八種粗大功德，僅住微細分而又趣入粗分。 此處若問阿賴耶智是否自性成立，此處依上師意趣，大婆羅門說： "一切等味故自性， 無上思維之智慧。 昨日今日明日他， 諸義圓滿眾生欲。 嗚呼顏善瓶盛水， 如漏不覺其衰減。"

།བྱ་བ་བྱེད་ དང་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ། །ངེས་པར་རྟོགས་ན་འཆིང་གྲོལ་མེད། །ཅེས་པའི་ཁ་སང་གི་སེམས་དེ་ རིང་བཟང་དུ་སོང་ཟེར་བ་ལྟ་བུ། སྙིམ་པ་ཆུས་གང་བ་ཟགས་པ་མ་ཚོར་བ་དང་འདྲའོ་ཞེས་ པས་དུས་ལ་ལྟོས་ནས་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་མི་ བཟོད་པས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་གསུང་། བོད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་མཁས་པའི་ཞལ་ནས་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་ཡང་མིན་ན། །ཞེས་གསུང་པ་དང་མཐུན་པར་སྣང་ངོ་། ། ༄། །ལམ་སྒྲུབ་པར་གདམས་པ། གསུམ་པ་ལམ་སྒྲུབ་པར་གདམས་པ་ལ། ལམ་གྱི་རྩ་བ་གཡོ་མེད་ལ་གདམས་པ། ལམ་ གྱི་ངོ་བོ་ཟུང་འཇུག་ལ་གདམས་པ། ལམ་གྱི་མཐར་ཐུག་ཉེ་རྒྱུ་ལ་གདམས་པ། ལམ་གྱི་ཆ་ རྐྱེན་ལྟོས་མེད་ལ་གདམས་པ། ལམ་གྱི་རང་བཞིན་རྩ་བྲལ་དུ་གདམས་པ་སྟེ་ལྔ་ལས། དང་པོ་ ལ་གཡོ་མེད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་། གཡོ་མེད་དངོས་དང་། དེའི་འབྲས་བུ་གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི། ལྟོས་ མེད་ཆུང་ངུ་སྟེ། འདོད་ཡོན་ལ་བརྐམ་ཞིང་ཆགས་ལ་ཡིད་གཡེང་བས་རྨོངས་ན་དཀའ་བ་ཇི་ ཙམ་བྱས་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེ་བས་ན་འདོད་ཡོན་ལ་གཡེང་པའི་གནས་ཁྱིམ་ ནི་འཆིལ་མའི་ཐལ་བ་སྟར་ཡིད་འཁྲེན་པ་དང་འགྱོད་པ་མེད་པར་བོར་བར་བྱས་ལ། སྒེག་ འཆོས་མི་བྱེད་པར་མགོ་བོའི་སྐྲ་ཅི་དགར་བྲེགས་ཤིང་ལག་ཏུ་དབྱུག་པ་དང་ཁ་ཕོར་ངན་པ་ 10-90 གཞན་གྱིས་བོར་བ་ཐོགས་ནས་སློང་མོ་སྤྱོད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་ པའི་བསམ་པ་དང་ལུས་ངག་བྱ་བ་བྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་བོར་ལ། ལྐུག་པའི་དངོས་པོ་ཇི་ ལྟ་བར་ངག་མི་སྨྲ་བས་སེམས་གཉུག་མ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཞོག་ཤིག ཅེས་ལུས་དང་ངག་དང་ སེམས་མི་གཡོ་བར་སྒོམ་ཅེས་པའོ། །སྒོམ་པ་དང་སྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་གསུམ་མ་དམིགས་པས་ ཅུང་ཟད་ཀྱང་སྒོམ་དུ་མེད་པར་སེམས་ཞོག་ཤིག་ཀྱཻ་ཧ་ཌི་བ་ཞེས་བོས་སོ། །འཕྲོས་པའི་དོན་ ནི། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཇི་ཙམ་རྩོལ་བས་མཚན་མ་སྒོམ་པ་དང་ངག་གི་ཀློག་པ་དང་ཁྱིམ་གྱི་ལས་ སོགས་གཡེང་བ་མང་པོས་ལམ་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་དངོས་གཞི་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་མྱུར་ དུ་མི་འགྲུབ་ཅིང་སྔར་མ་ཐོབ་ན་ཐོབ་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ལུས་སེམས་དུབ་ཅིང་ངལ་ བས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའོ། །དེ་བས་ན་རྒྱལ་པོ་གོ་བི་ཙཎྜ་ཁྱོད་ཀྱང་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་རང་གཞན་ གྱི་ཕན་བདེ་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་སྙམ་ན། ཕན་པ་དང་བདེ་བ་ལྟར་སྣང་ཉི་ཚེ་འགྲུབ་ཀྱང་འདི་ཡི་ ཆེད་དུ། རང་གཞན་ལ་གནོད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱལ་སྲིད་དེ་བོར་ན་རུང་སྟེ་འདི་ ལ་གཡེང་བས་ཏིང་འཛིན་མི་འགྲུབ་ལ་ཕན་བདེ་ཤིན་དུ་རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་འབྱུང་ བའི་ཕྱིར་རོ།

我會將這段藏文完整直譯成簡體中文： 作業與不作業，若能確實了知則無束縛解脫。如同所說昨日之心今日轉為善，譬如盛滿水的瓶子漏水而不覺知，這是依時間觀待而以離一多理而抉擇，因不能經得起理智觀察故是無自性，如此宣說。藏地智者上師亦云："連佛性亦非"，似與此相順。 道次第教授 第三道次第教授分五：教授道之根本不動，教授道之本體雙運，教授道之究竟近因，教授道之助緣無依，教授道之自性離根。其中初者又分不動之因、不動本身及其果三，初者即小無依：對欲塵貪執愛著而心散亂迷惑，則縱作何等苦行亦不能成就悉地。因此，應當捨棄如同灰塵般能牽動心意且令生悔的散亂住處俗家，不作妝飾，隨意剃髮，手持他人所棄之杖與劣缽行乞。 第二，捨棄種種分別念想及身語造作之苦，如同啞者一般不出言語，安住本然心性即空性。此謂身語意不動而修。以不緣修、所修、能修三者，絲毫無可修而安住其心，呼喚說"嘻！瑜伽士"。 其延伸義為：其因由是，無論多麼精進修相、口誦讀諸經及家務等諸多散亂，即使已得道之俱生正行者，亦不能速得悉地，若先未得則為獲得之障礙，故身心疲憊勞累是苦因。因此，戈比昌札王啊！即便你認為能成就王位之廣大自他利樂，雖能成就似現區域性利樂，但為此會對自他生起無量損害的王位應當捨棄。此中散亂令不能成就三摩地，而廣大利樂從三摩地中生故。

། གསུམ་པ་ནི། བདག་གིས་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བདེ་བ་སྤོང་བར་མི་ནུས་སྙམ་ན། གཡོ་མེད་ གསུམ་གོམས་པའི་འབྲས་བུ་སེམས་གཉུག་མའི་བདེ་བར་ཤེས་པའི་ཚེ་ནང་གི་བདེ་བ་དེ་ལ་ མ་ཆགས་བཞིན་དུ་དགའ་བ་སྐྱེས་པ་དེས་དེ་དགའ་བདེ་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་མི་ཆགས་ན་རྒྱལ་ སྲིད་སོགས་འཁོར་བར་འདོད་པའི་བདེ་བ་མི་གཙང་བ་གྱ་ནོམ་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་འགྱུར་ བ་ལ་ག་ལ་ཆགས། གཉིས་པ་ལ་ཐབས་ལ་འབད་པར་གདམས་པ་དང་། ཟུང་འཇུག་དངོས་ ལ་གདམས་པ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། གཟུགས་གང་ཡང་རུང་བ་ཅི་མཐོང་བ་དང་སྒྲ་གང་ ཐོས་པ་དང་། དྲི་གང་སྣམ་པ་དང་རོ་གང་མྱངས་བ་དང་། རེག་བྱ་གང་རེག་པ་ཐམས་ཅད་ 10-91 ལས་གཉུག་མ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཚོན་པར་བྱེད་དེ། བདེ་སྟོང་ཤར་བ་ན་དེས་རྒྱས་བཏབ་ པས། ཡུལ་སྣང་དེས་ཀྱང་བདེ་བ་ཆེར་འབར་བའི་རྐྱེན་དུ་སོང་ནས། བདེ་ཆེན་ཚད་མེད་པས་ དུས་འདས་པས་བཟའ་བཏུང་ཉེར་སྤྱོད་སོགས་ལ་དགའ་བ་མེད་པར་སྨྱོན་པའི་སྤྱོད་པ་སྤྱོད་ པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཧ་ཌི་བ་ངས་ནི་ནགས་སུ་གནས་ནས་འདུ་འཛིའི་ལང་ལོང་སྤངས་བ་ཡིན་ ཏེ། ཁྱོད་ཀྱང་ཁྱིམ་སྤོངས་ཤིག་སྤངས་ནས་སླར་ཡང་དགོན་པར་འདུ་འཛི་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་ པ་སྟེ་འདིས་བདེ་སྟོང་འཕེལ་བའི་ཐབས་བསྟན་ནོ། །གཉིས་པ་དངོས་ནི། བདེ་བས་སྟོང་ ཉིད་མཐོང་ཡང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་རྒྱང་ཆད་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཉིས་སུ་མཐོང་བ་མེད་དེ། གཉིས་སུ་བལྟས་ན་དེ་ཡང་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་སྣང་བའི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པས་དེས་ཐར་པ་ ག་ལ་ཐོབ། དེ་བས་ན་བདེ་བ་དང་སྤྲོས་པའི་མཚན་མའི་དམིགས་བཏད་གདོད་མ་ནས་རང་ ཞིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་སྟོང་པ་གཉིས་སུ་ཐ་དད་མི་བྱ་བར་རོ་གཅིག་སྲེ་བར་བྱོས་ཤིག འདིའི་ ཟུང་འཇུག་ནི་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་། མདུན་དང་རྒྱབ་དང་ཕྱོགས་བཅུ་རུ། ། གང་གང་མཐོང་བ་དེ་དེ་ཉིད། །དེ་རིང་ཉིད་དུ་མགོན་པོ་ད་ལྟར་འཁྲུལ་པ་ཆད། །ད་ནི་སུའང་ བྲི་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་ཡུལ་སྣང་གི་བདེ་བ་སེམས་སུ་བསྟན་པ་དང་། དེ་ཡང་རང་བཞིན་ མེད་པའི་སྟོང་པར་བསྟན། འདི་རྟོགས་པས་བདག་ཉིད་གཉིས་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་པའི་སེམས་ ཆད་ཅིང་། ཐེ་ཚོམ་ལས་གྲོལ་བར་བསྟན་ནོ། །གསུམ་པ་ཉེ་རྒྱུ་ལ། གནས་ལ་གདམས་པ། གྲོགས་ལ་གདམས་པ། དབང་བསྐུར་པ་པོ་ལ་གདམས་པ། དབང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་གདམས་ པ། འབྲས་བུ་ལ་གདམས་པ་ལྔའི་དང་པོ་ནི། ཡུལ་དང་ཡུལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ས་བཅུ་སྟེ་ ཡུལ་ཉེར་བཞིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཀུན་རྫོབ་ནུས་པ་ མཉམ་པར་ཤེས་པས་ཡུལ་འཁོར་གང་ཡང་རུང་བར་སྤྱོད་པའོ།

讓我為您翻譯這段藏文。這是一段關於修行和佛法實踐的文字。以下是完整的直譯： 第三是：如果認為自己無法捨棄王權的快樂，當了知三種不動修習的果實是自然心性的快樂時，對這內在的快樂雖不執著卻生起歡喜，既然對這歡喜快樂本身都不執著，又怎麼會執著于王權等輪迴中所欲求的不凈快樂，這些都將轉變為殊勝的痛苦之因。 第二分為勸勉方便努力和勸勉雙運實相兩部分。首先是：任何所見之色、所聞之聲、所嗅之香、所嘗之味、所觸之觸，一切都表徵本性大樂。當樂空顯現時，由此印持，那些境相也成為大樂熾盛的緣由。由無量大樂歷時既久，對飲食受用等無有歡喜，如瘋狂行者的瑜伽士哈諦瓦說："我住于林間，遠離喧囂紛擾。你也應捨棄家居，之後也不要在寂處製造紛擾。"這說明了增長樂空的方便。 第二實相是：雖以樂見空性，但不應以境與有境隔離分別的方式見為二者。若見為二者，那也是能取所取二相的迷亂顯現，如何能得解脫？因此，不要將樂與戲論相的所緣執著與本來自然息滅所證的空性分為二者，應當融為一味。這裡的雙運是樂空雙運。如雲："於前后十方，所見皆是彼。今日怙主即斷現前迷亂，今後誰亦不應減損。"這表明境相的快樂即是心的教示，它也是無自性的空性的教示。通達此理則斷除自身二取迷亂心，並示現解脫疑惑。 第三近因分為五種教授：對處所的教授、對道友的教授、對灌頂師的教授、對灌頂智慧的教授、對果位的教授。首先是：一切地域和區域都是十地，即二十四處的自性，應知一切自性皆空，且了知勝義與世俗功能平等，可於任何區域中修行。

། གཉིས་པ་ལ། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་གྲོགས་བཤད་པ་དང་། གྲོགས་ཀྱི་མཆོག་བསྟན་པ་ 10-92 གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕོ་ཉ་མོ་སྔགས་ སྐྱེས་རྣམས་དང་ཞིང་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕོ་ཉ་མོ་ས་ལ་གནས་པ་དང་། མཆོག་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་མངོན་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པར་ལྡན་པས་ ན། དེ་དག་བགྲོད་པ་ལ་ཐག་རིང་ཐུང་བྱེ་ཕྲག་མེད་པའི་ཕྱིར། རིང་ནས་ཀྱང་མྱུར་དུ་འོངས་ ནས་རིག་པའི་དངོས་གྲུབ་གྲུབ་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་གདམས་པ་སོགས་ ཀྱི་སྒོ་ནས་དངོས་གྲུབ་དམ་པ་ཀུན་སྟེར་བར་མཛད་པས་ན། པུརྞཱ་གི་རི་སོགས་སུ་ལུས་ཀྱི་ དངོས་སུ་འགྲོ་ཡང་མི་དགོས་ལ། འགྲོ་དགོས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུས་སྐད་ཅིག་ལ་འགྲོ་བས་ ཛ་ལནྡྷ་ར་པ་ང་ཡིས་ཡུལ་གཞན་མི་སྐོར་རོ། དེ་ལྟར་ཡང་། མངོན་བརྗོད་བླ་མར། ཡེ་ཤེས་ འོད་ཟེར་མཆོག་མཐོང་ནས། །རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ལེགས་འདུ་སྟེ། །པད་མའི་འབྱུང་གནས་ ཉམས་དགའ་ལ། །ངང་བའི་ཚོགས་འདུ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང་། བདེ་མཆོག་ཉུང་ངུར་ཡང་། དམ་ཚིག་གནས་ལ་མཁའ་འགྲོ་མ། །རིང་པོ་ནས་ཀྱང་གཟིགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྔགས་སྐྱེས་སོགས་གསུམ་གྱིས་བདེ་བ་སྦྱིན་པ་ལས་དེའི་ནང་གི་ ཁྱད་པར་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ལྷ་མོ་སོགས་མཁའ་ལ་སྤྱོད་མ་དང་། གླུ་མོ་སོགས་ས་འོག་ན་སྤྱོད་ མ་དང་། མི་མོ་སོགས་ས་སྟེང་ན་སྤྱོད་མ་དང་། གནོད་སྦྱིན་མོ་དང་རིག་འཛིན་མོ་སོགས་ གསུམ་ཅར་དུ་སྤྱོད་མ་རྣམས། ཕྱིའི་ཡུལ་ཉེར་བཞི་སོ་སོར་རྒྱུ་བ་དང་། ནང་གི་རྩ་ཁམས་རླུང་ སོ་སོར་ཐིམ་པར་བྱེད་པ་ལ་སྔགས་པ་ནི། དཔེར་ན་ལྷ་མོ་སོགས་མཁའ་སྤྱོད་མའི་ཕོ་ཉ་མོ། ཡུལ་པུརྞ་གི་རི་སོགས་ཞིང་བཞིར་སྤྱོད་པ་ལ་ཕྱག་རྒྱའི་དངོས་གྲུབ་སྟེར་བ་མང་ཞིང་། རྣལ་ འབྱོར་པའི་སྤྱི་བོ་སོགས་ཀྱི་རླུང་ཐིམ་པར་བྱེད་པ་ལ་མཐུ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྷ་མོ་ནི་ཐིག་ ལེ་མཆོག་མ་སོགས་དང་། གནོད་སྦྱིན་མོ་ནོར་རྒྱུན་མ་ལྟ་བུ་དང་། རིག་པ་འཛིན་པའི་བུ་མོ་ དཀའ་ཟློག་མ་ལ་སོགས་པ་མ་མོ་རྣམས་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文。這是關於修行道友和空行母的內容，以下是完整的直譯： 第二分為解說普通和特殊道友，以及顯示最勝道友兩部分。首先，對於具有智慧的瑜伽士，有世間的使者咒生女和從田地生的使者地居女，以及最勝即佛陀化現的空行母們具足神通和神足，因此她們行進不分遠近，故而從遠處也能迅速前來，通過與證得明點成就的人修雙運以及教授等方式賜予一切殊勝成就。因此，不必親身前往布爾納吉里等處，即使需要前往，也可以用智慧身剎那間抵達，所以我札蘭達拉巴不巡遊他處。 如《勝說上師》中說："見到智慧光明勝，瑜伽母眾善聚集，猶如鵝群聚集於，悅意蓮花生處所。"又如《勝樂略教》中說："空行母于持戒處，即使從遠亦垂顧。" 第二是：如是由咒生等三者授予安樂，其中特殊手印即：天女等空行女，歌女等地下行女，人女等地上行女，以及夜叉女和持明女等三處行女們，于外二十四處各自遊行，于內脈界風各自融入時，咒師譬如天女等空行使者，在布爾納吉里等四處修行時多授予手印成就，對瑜伽士頂輪等處風的融入有大威力。其中，天女即勝明點女等，夜叉女如財續母等，持明女即難摧母等諸母。

། 10-93 གཉིས་པ་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་མ་དང་། མཉམ་པར་སྦྱར་བས་ཉི་མ་གཅིག་གིས་ཀྱང་ དངོས་གྲུབ་མཆོག་འགྲུབ་སྟེ། དེ་ཡང་སྤྱངས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱག་རྒྱའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདེ་ སྟོང་འདྲེན། དེས་ཁམས་དང་རླུང་འགགས་པས་སྔགས་སྐྱེས་སོགས་ཀྱི་འདུ་བ་རིམ་གྱིས་ཐོབ་ ནས། དང་པོར་དངོས་གྲུབ་མཆོག་མཐོང་ལམ་དང་། མཆོག་མཐར་ཐུག་པ་སངས་རྒྱས་ལ་ སྦྱོར་བ་ན་ངེས་པར་ཞིང་སྐྱེས་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས་ལྷན་སྐྱེས་ལ་སྦྱོར་བས། དེ་ལ་ནི་བདེ་སྟོང་གི་ ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པ་ལ་གང་དང་ཡང་མི་མཉམ་པའི་སྟོབས་ཡོད་པས་ཉི་མ་གཅིག་ཁོ་ནས་འགྲུབ་ བོ། །གསུམ་པ་དབང་བསྐུར་བ་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་གཤེགས་པ་གཤེགས་མ་རྣམས་དང་། ས་ སྙིང་དང་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་སོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མ་རྣམས་དང་། ཁྲོ་བོ་ ལྷ་མོ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སྐད་ཅིག་གཅིག་པོ་དེ་ལ་ནམ་མཁའ་ཐམས་ཅད་བར་སྐབས་མེད་ པར་གང་བར་སྣང་བའི་དབང་བསྐུར་ཞིང་མཆོད་པ་དང་གདམས་པ་ཐོབ་པ་སྟེ། མཐོང་ལམ་ ཐོབ་པའི་དུས་སྤྲུལ་སྐུ་དང་། རྒྱུན་མཐའི་སྐབས་ལོངས་སྐུའི་དཀྱིལ་མཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་ བ་མནོས་པ་དང་། རྫོགས་རིམ་དངོས་གཞིའི་དུས་བླ་མས་དབང་བསྐུར་བ་གཙོ་བོ་ཆེ་བ་ཡིན་ ནོ། །དེ་སྐད་དུ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོར། ཁྲོ་བོ་སངས་རྒྱས་ལྷ་མོ་དང་བཅས་ངེས་པར་རོ་ཡི་རྡོ་ རྗེ་མ་སོགས་ས་ཡི་སྙིང་པོ་སོགས། །རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ཐུགས་རྣམས་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་གྲུབ་ པའི་དུས་སུ་ནམ་མཁའ་ལ་ནི་མངོན་སུམ་འགྱུར། །དེ་ཡི་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་རི་བོང་ཅན་ གྱི་ཞག་གི་ཐོ་རངས་དང་ནི་མཚན་མོ་ཕྱེད་ལ་འགྱུར། །རིན་པོ་ཆེའམ་མེ་ཏོག་ཆར་ནི་མཆོག་ གྱུར་དུས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་ས་ཡི་སྟེང་དུ་འབབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སྟེ་གོ་སླའོ། ། བཞི་པ་ནི། གླུ་གར་མཁན་གྱི་བུ་མོ་སོགས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཡིད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་ གནས་སྐབས་དང་པོ་གཉིས་སུ་ཡོད་ཅིང་། སྐབས་གསུམ་པའི་ཚེ་ནི་ལས་རྒྱ་དང་རྣམ་བཅས་ དང་རྣམ་མེད་ཀྱི་ཕྱག་ཆེན་གསུམ་པོ་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པས། ཕྱག་རྒྱ་སྔོན་མ་དེ་གཉིས་ 10-94 ཀྱི་ཆོས་འབྱུང་བྷ་གས་དྲངས་པའི་བདེ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རྒྱལ་ སྲིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཧ་ཌི་བ་བདག་སྤྱོད་བར་བྱེད་དོ། །ལྔ་པ་ནི། ནམ་མཁའ་དང་རོ་མཉམ་ པའི་སྤྲོས་བྲལ་ངང་སེམས་ཀྱི་བདེ་དགའ་དང་རོ་གཅིག་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ གཅིག་པའི་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ་དེ་ཡན་ཆད་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་གདམས་པའི་དོན། འཁོར་ གསུམ་ཡོངས་སུ་མི་དམིགས་པར་སྒོམས་ཤིག་ཅེས་བཤེས་གཉེན་ཀྱིས་གདམས་པར་བྱའོ།

我將為您完整直譯這段藏文內容： 第二是：與俱生母和等引合修，即使一日也能成就殊勝悉地。這也是由修習所生手印之力引生樂空，由此界和風止息，漸次獲得咒生等的融合，首先獲得殊勝悉地見道，當與最究竟殊勝的佛果相應時，必定由田生激發而與俱生相應，於此生起樂空智慧之力無與倫比，故僅一日即可成就。 第三灌頂者是：諸佛如來父母以及地藏和色金剛女等諸菩薩父母，以及諸忿怒尊及佛母們，在那一剎那遍滿整個虛空無有間隙顯現，獲得灌頂、供養和教授。即于獲得見道時在化身壇城，究竟道時在報身壇城接受灌頂，而圓滿次第正行時上師灌頂最為重要。如《時輪金剛》中說："忿怒佛尊及佛母，羅金剛女地藏等，極喜心續于瑜伽，成就時現虛空中。彼之所欲諸悉地，月夜黎明午夜成。寶珠花雨勝時分，瑜伽力降大地上。"此義易解。 第四是：歌舞師女等業手印和意手印也存在於前兩個階段，第三階段時唯依止業印和有相無相大手印三者，故我哈諦巴於前二手印之法源佛母所引生之樂與俱生大手印之俱生王位法身一同受用。 第五是：與虛空和尸平等離戲狀態中，心之樂喜與金剛薩埵一味，即金剛一味之決定義。此上一切教授之義，上師當教示修持三輪完全無緣。

། བཞི་པ་ནི། ཁྱིམ་དང་ལྷ་ཁང་གི་ཡོ་བྱད་དེ་གཙུག་ལག་ཁང་དང་། འཁོར་གཡོག་མང་པོ་སྐྱོང་ བ་དང་། གཉེན་འདུན་གྱི་ཕྱིར་དང་མཐོ་བ་དང་གཞན་དམན་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རང་གཞན་ འབད་བ་ཆེ་ཐད་དུ་བྱེད་པའི་བྱ་བས་བཅིངས་པའི་གང་ཟག །དཔའ་བ། བརྟུལ་ཕོད་པ། ཡིད་ གཞུང་པ། ཚིག་འཛིན་པ་དང་དོན་དཔྱོད་པའི་བློ་རྣོ་ཞིང་བཟང་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་རང་གི་རང་ལ་ ཆེན་པོར་ལྟ་བའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་ཡང་དོན་གྱི་མཆོག་ལས་བསྟན་ནས་འཁྱམས་པ་ཤེས་རབ་ འཆལ་པའོ། །ཞེས་ལོངས་སྤྱོད་དང་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ལྟོས་མེད་ཆུང་ངུ་དང་། ཁྱད་ པར་དུའང་རང་ལ་ཆེད་དུ་ཆེ་བ་སྟེ་བདག་ལ་ཆགས་པས་མཚན་མར་བཟུང་སྟེ། ཐ་ན་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་སླངས་བའི་ཆེ་ཐབས་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་ལམ་སྒྲུབ་ པའི་དུས་བྱ་བྱེད་གང་ལའང་མཚན་མར་མི་འཛིན་ན། རང་ལ་གཅེས་འཛིན་ཕལ་པ་ལྟ་ཅི་ སྨོས། དེ་བས་ན་རང་གིས་རང་ཉིད་ཅི་དགའ་བར་བོར་ན་རུང་སྟེ་རང་གི་ཆེད་དུ་རྩོལ་བར་མི་ བྱའོ། །འདིར་གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་གང་ལའང་མ་ལྟོས་མ་ཞེན་པ་ནི་ལྟོས་མིང་ཆུང་ངུ་དང་། རང་གཞན་ལ་གང་དུའང་མཚན་མར་མི་འཛིན་པ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི་ལྟོས་མེད་ཆེན་པོ་སྟེ་ གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ལ་ ལྟོས་པ་མེད་པ་སྟེ་དྲུག་དྲུག་གོ །དེ་བས་ན་གནས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟེ། ད་ནི་གཙོ་བོའི་ གནས་ཐོབ་བོ་མཁས་པའི་གནས་དང་རྒྱལ་པོ་གནས་ཐོབ་པོ་སེམས་ཀྱི་བརྟེན་འདི་ཙམ་ཐོབ་ 10-95 བོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དང་ལུས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟེ། ད་ནི་མིའི་ལུས་ཏེ་བ་ལང་ལས་ལྷག་གོ་ཞེས་ པ་ལྟ་བུ་གནས་དང་ལུས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་བོར་ནས་བསམ་མེད་དུ་བཞག་ན་ ཤིན་ཏུ་རུང་སྟེ་འདིས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཀྱི་མཆོག་དུ་གྱུར་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། མ་རིག་ རབ་རིབ་ཀྱིས་ལྡོང་ལ། །མིག་སྨན་འདི་ལས་གཞན་ཅི་ཡོད། །ཅེས་གསུངས། དེ་ལྟར་ན་སྒོ་ གསུམ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཀུན་གྱིས་བཅིངས་པ་མེད་པར་སྤྱད་པར་བྱའོ། །བཅིངས་པ་ནི་སྒྲོག་གི་ མིང་ངོ་། །ལྔ་པ་ནི་གང་སྣང་ཐམས་ཅད་རྩ་བ་དང་བྲལ་བའི་བདེ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ བསྒོམས་པས་ཡེ་ཤེས་རྟག་ཏུ་ཆད་པ་མེད་པ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ་ཞེས་པའོ། ཅི་ལྟར་རྩ་ བྲལ་ཡིན་ཞེ་ན། གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་ཀུན་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་ རྐྱེན་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྐྱེན་གྱིས་སྒྱུར་བས་འགྱུར་བ་མི་རྟེན་ཅིང་། སེམས་ངོ་བོ་རང་བཞིན་སྤངས་པར་རང་ངོ་ཤེས་པའོ།

我將為您完整直譯這段藏文內容： 第四是：住宅和寺廟等資具即僧院，以及養護眾多眷屬，為親眷及顯示自高貶低他人而使自他作大努力之事務所束縛之人。雖具勇敢、堅毅、心地正直、持言觀義之敏銳良好智慧，但因具有視自己為高大的我慢，而偏離了殊勝義理的愚癡者。即對受用和事業無有執著的小無依，尤其對自己執為重要即執著於我，乃至為菩提之故也不應以意造作偉業，在修道時于任何所作不執為相，何況對自己平庸的執著。因此，任憑自己隨心所欲放置也可以，不應為自己而精進。 此中對處所、身體、受用任何都不依賴執著是小無依，于自他任何都不執為相而無所緣是大無依，二者都包含對身語意三的事業無所依賴，以及對受用無所依賴，共六六種。因此，執著殊勝處所，如說"現今獲得主要處所、智者處所和王者處所，獲得如此心依處"等，以及執著殊勝身體，如說"現今得人身勝於牛身"等，捨棄對處所和身體的特別增益，安住無念最為適宜，此乃成為證悟空性的殊勝方便。如說："無明翳障蔽，此眼藥何其。"如是，應當無束縛地受用三門一切受用。束縛是枷鎖之名。 第五是：對一切顯現修持離根本的無間斷安樂，以獲得無間斷智慧即佛果。若問如何是離根本？由於于能取所取一切顯現的近取因和俱生緣無有自性可得，故心的本性不依靠緣而轉變，了知心性本自離除自性。

།དེ་ལ་རྩ་བྲལ་གྱི་དོན་ནི་འདི་ལྟར། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་མདོར་ཡང་བསྟན་པ་ཡིན་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཀཽ་ཤི་ཀ དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་ནི། གཉིས་སུ་ལྟ་བ་མ་ཡིན། གཉིས་མེད་པར་ལྟ་བ་མ་ཡིན། མཚན་མར་མ་ཡིན། མཚན་མ་མེད་ པར་མ་ཡིན། བླང་བར་མ་ཡིན། དོར་བ་མ་ཡིན། དབྲི་བར་མ་ཡིན། བསྣན་པར་མ་ཡིན། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མ་ཡིན། རྣམ་པར་བྱང་བར་མ་ཡིན། སྐྱེ་བར་མ་ཡིན། འགག་པར་ མ་ཡིན། བཟུང་བར་མ་ཡིན། མི་བཟུང་པར་མ་ཡིན། ལེན་པར་མ་ཡིན། དོར་བར་མ་ཡིན། གནས་པར་མ་ཡིན། མི་གནས་པ་མ་ཡིན། ཡང་དག་པར་མ་ཡིན། ལོག་པར་མ་ཡིན། ལྡན་ པར་མ་ཡིན། མི་ལྡན་པར་མ་ཡིན། འདྲེ་བར་མ་ཡིན། མི་འདྲེ་བར་མ་ཡིན། རྐྱེན་དུ་མ་ཡིན། རྐྱེན་མེད་པར་མ་ཡིན། ཆོས་སུ་མ་ཡིན། ཆོས་མ་ཡིན་པར་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མ་ཡིན་པར་མ་ཡིན། ཡང་དག་པའི་མཐར་མི་དམིགས། ཡང་དག་པའི་ 10-96 མཐའ་མ་ཡིན་པར་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ། གཉིས་སུ་ལྟ་བ་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཐ་ དད་པ་སྣང་ཞིང་འཛིན་པ་ལ་བྱ་ཞིང་། གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ ཡང་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་བ་ཕལ་པ་ཙམ་ལ་མི་བྱ་ཡི། ཡུལ་ཅན་སེམས་དང་ཡུལ་སྟོང་པ་ཉིད། གཅིག་དང་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པར་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ།

我將為您完整直譯這段藏文內容： 其中離根本之義如是，于《般若波羅蜜多經》中亦有宣說。如是說道：憍尸迦，其中般若波羅蜜多之義是這樣的：般若波羅蜜多非二見，非不二見，非有相，非無相，非取，非舍，非減，非增，非雜染，非清凈，非生，非滅，非所執，非不執，非取，非舍，非住，非不住，非真實，非虛妄，非相應，非不相應，非和合，非不和合，非因緣，非無因緣，非法，非非法，非如是，非非如是，不緣真實邊際，非非真實邊際。 對此，二見是指顯現並執著境與有境差別，不二是指執著為一的意義。這也不是僅指平常的一般顯現，而是說不可將能境之心與所境空性理解為一或異。

།མཚན་མར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། ལས་རྣམས་བླངས་ཤིང་བྱར་འོས་པ་དང་རྣམ་སྨིན་དོར་བྱར་མི་རྟོག སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དུས་ ནའང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དབྲི་བར་བྱ་བར་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། འཕགས་དུས་རྣམ་ བྱང་བསྣན་པར་བྱ་རྒྱུར་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱི་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་དང་། ལམ་ ལ་སློབ་པའི་ཚེ་ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་གྱིས་བཟུང་བ་མེད་པ་དང་། བླང་དོར་རང་བཞིན་གྱིས་ མ་གྲུབ་པ་དང་། ས་གོང་འོག་དུ་གནས་མི་གནས་དང་། སྒྲུབ་པ་ཡང་དག་དང་ལོག་པ་དང་། རིགས་མི་རིགས་ཀྱི་ཡིད་བྱེད་ལྡན་མི་ལྡན་དང་། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྒྲིབ་པ་དང་མི་འདྲེ་བ་དང་། རྐྱེན་མེད་པར་ཡོན་ཏན་གོང་མ་མི་སྐྱེད་ཀྱང་རྐྱེན་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པ་དང་། ཆོས་ཆོས་ མིན་རང་བཞིན་མེད་པར་མཉམ་པ་དང་། སེམས་དམིགས་སུ་མེད་པས་སེམས་དེ་བཞིན་ཉིད་ མ་ཡིན། ལོགས་སུ་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་དམིགས་པ་དེ་རང་བཞིན་མེད་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ་ ཞེས་དང་། དོན་དམ་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཡང་དག་མཐའ་དམིགས་སུ་མེད་པས་དེ་དང་། དེ་མ་ ཡིན་པའང་དམིགས་སུ་མེད་པས་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་སྟེ། མདོར་ན་སེམས་རིག་ཙམ་ གནས་སམ་འགྱུ་ཡང་ཁྱད་མེད་དུ་དྲན་པས་ཟིན་པ་ཙམ་དང་། ཧར་སྒོམ་ལ་གང་གཞག་ འཇོག་ཐོབ་ཙམ་མམ། ཡིད་ཡུལ་གང་ཤར་ལ་བདེན་མེད་དོ་ཞེས་འདུན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ལ་རྩ་ བྲལ་ཞེས་མི་བྱ་ཡི། མཉམ་གཞག་གམ་ཕྱི་ཡུལ་སྣང་ལ་སེམས་འཕྲོ་བ་གང་ལ་རྩོལ་མེད་དོ་ ཡང་ཤེས་ཤིང་། དེར་མ་ཟད་རྣམ་རྟོག་སོགས་ནམ་སྐྱེ་བ་ལྟར་སྣང་བ་བྱུང་བའི་དུས་ཉིད་ནས་ དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་རང་གི་ཆེད་དུ་མ་རྩོལ་ཞིང་ངོ་ཤེས་རྟག་དུ་འབྱུང་བ་རྣམ་ 10-97 རྟོག་སོགས་ཡེ་སྐྱེ་རྒྱུ་མེད་པ་ལ་འཆར་སྒོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་འགགས་པ་དེའི་ཚེ་སྟོང་པ་དང་ རྟེན་འབྲེལ་མི་འགལ་བ་རྩ་བྲལ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལའང་དངོས་འཕགས་ལམ་དང་ རྗེས་མཐུན་ནི་སྔ་མོ་ནས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ་། །རྩ་བའི་དོན་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་དོན་ཡིན་ ལ། དེ་དང་བྲལ་ཡང་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་སྣང་བ་མི་འགལ་བར་མ་ཟད་རང་བཞིན་གྱི་གྲུབ་ པས་སྟོང་བའི་ཕྱིར་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ལ། བྱ་བྱེད་ཀུན་རྟེན་ཅིང་འབྱུང་ལ་ལྟོས་པའི་ གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དོན་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། བཏགས་པའི་ཆོས་ཉིད་མི་འགལ་བར། སྟན་པའི་རྣམ་པ་དྲོད་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས་ཀྱང་། དེའི་མདོར། ཀཽའུ་ཤི་ཀ་གཟུགས་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །བཏགས་པ་ཙམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གནས་བརྟན་ རབ་འབྱོར་གྱིས་མི་འགལ་བར་བསྟན་ནོ།

我將為您完整直譯這段藏文內容： 非執著相，及應取作諸業而不思維應舍異熟。即使在凡夫之時，煩惱減少亦無自性，聖者之時清凈增長亦無自性，無自性生滅，學道之時功德無自性可取，取捨無自性成立，上下地之住與不住，正修與邪修，相應與不相應于正理非理作意，心性不與障礙和合，雖無因緣不生上位功德然因緣無自性可得，法與非法無自性平等，心不可得故心非真如，別無所得真如彼無自性故即是真如，勝義諦者，果真實邊際不可得故是彼，非彼亦不可得故非非彼。 總之，僅是心識住或轉皆以無別念住攝持，或僅是于專注禪修中安住獲得，或於意境所生皆無實有之持續希求，不稱為離根本。而是于等持或外境顯現時心散動皆無勤作而了知，不僅如此，分別念等隨生顯現之時，即從彼時了知其本無自性之理，不為己勤作而恒時生起認知，分別念等本無生因而顯現門稍許亦不阻礙之時，空性與緣起無違即名為知曉離根本。於此，實聖道與隨順者亦早已生起。根本之義即是自性成立之義，與彼相離僅是假立顯現不僅無違，且由空無自性成立故一切作用皆生起，一切作用皆依緣起而立故實際無有。如是說："不違假立法性，教相成為暖相。"復于《般若經》中亦云："憍尸迦，色即是假立。凡是假立，即是長老須菩提所說不相違。"

།ཞེས་སོགས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་གསུངས་ནས། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་འགལ་རྣམ་པར་མི་འགལ་ ལོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བཏགས་པ་དང་མི་འགལ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་སྟོན་པར་བཤད་པ་ནི་དེ་ ལྟར་ཡིན་ཏེ། འགའ་ཞིག་ལྟར་གཞན་སྟོང་ལ་སྡང་བས་ཀུན་གཞི་དངོས་འབད་ནས་འགོག་ པ་དང་། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་མེད་ན་སངས་རྒྱས་གང་ལས་སྒྲུབ་{ཅེ་སྨྲང་[བྱེ་སྨྲར་གཉི་ ག་]མི་འབྱུང་བའི་ལྟ་བ་བཟང་པོ་འབྱུང་བ་ཡང་འདི་རྟོགས་པ་ལ་རག་ལས་པའི་དོན་གྱི་ དབང་འདི་ལ་དགོངས་ནས། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས་ཀྱང་། རྩ་བར་བྲལ་བར་དེ་ཉིད་གང་སེམས་ པ། །བླ་མའི་མན་ངག་ཐོབ་པ་དེ་ཡིས་ཆོག །ཅེས་གསུངས་སོ། འདིར་སྨྲས་པ། གངས་བ་ མཆོག་གི་ཐེག་པར་ལམ་བཟང་གི །ཇི་བཞིན་རིམ་པའི་མཚན་མ་ལེགས་ཤེས་ནས། །ངེས་ དོན་རྒྱུད་སྡེ་རྒྱ་མཚོར་འཇུག་འདོད་ན། །གྲུབ་མཆོག་གསུང་གི་གྲུ་ཆེན་འདིར་ཞུགས་ཤིག ། དེ་ལྟར་བཤད་ཟིན་པའི་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་འདོམས་པའི་ཚིག་འདི་ ཡང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་རང་གིས་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ 10-98 རྣམ་པར་གྲོལ་པའི་སྙེ་མ་ཞེས་བསྟན་བཅོས་འདི་ལ་ཡང་མིང་དུ་བཏགས་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཨ་ རེ་ཧོ་ཞེས་པ་ནས་བཅིང་བ་མེད་པར་སྤྱད་ཅེས་པའི་བར་གྱི་ཚིག་འདི་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་ བའི་སྙེ་མ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་གསལ་བར་སྟོན་པའི་གླུ་དབྱངས་བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་མཉམ་ པ་སྟེ་ཟུང་འཇུག་ངེས་པར་བྱེད་པ། རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡི་གེ་སྟེ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཚིག་ངེས་ དོན་མཆོག་གི་དོན་དང་ལྡན་པའི་བསྟན་བཅོས་མཆོག་འདི་ནི། དང་པོ་མགོན་པོ་ཛཱ་ལནྡྷ་རའི་ ཞབས་ཀྱིས་མཛད་པ་སྟེ་རྫོགས་སོ། །གཞུང་ཤོ་ལོ་ཀ་ནི་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་གོ །རྒྱུད་སྡེ་ཀུན་ གྱི་ངེས་གསང་ལྷན་སྐྱེས་དགའ། །སྙིང་པོའི་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཀུན་སེལ་བ། །འགྲན་ཟླ་ཀུན་ བྲལ་གཞུང་བཟང་རིན་ཆེན་འདི། །ཕྱོགས་འདིར་རྙེད་པ་བདག་ཀྱང་སྐལ་བ་བཟང་། ། བསམས་ཤིང་དཔལ་ལྡན་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །དེ་འི་བཀའ་དྲིན་སྙིང་ནས་དྲན་གྱུར་པས། ། རྟག་ཏུ་གུས་པས་གསོལ་བ་འདེབས་ལགས་ན། །མྱུར་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབས་ཤིག་ཐུགས་རྗེ་ ཅན། །ཇི་ལྟར་སྐྱལ་བས་རྒྱ་མཚོ་རྒལ་འདོད་བཞིན། །བདག་ཀྱང་གནས་འདིར་བརྩོལ་བར་ གྱུར་མོད་ཀྱི། །བྱིས་པའི་བློ་ཡིས་འཁྲུལ་པར་བཤད་སྲིད་ན། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ དག་བཟོད་མཛད་རིགས། །འོན་ཀྱང་དིང་སང་ཕྱོགས་འདིར་ངེས་དོན་ལ། །བློ་གྲོས་སྐྱེས་པ་ ཤིན་ཏུ་ཉུང་བའི་ཕྱིར། །བདག་གི་བཤད་པ་འདི་ཙམ་ངེས་གྱུར་ཀྱང་། །མཁས་པའི་མདུན་ སར་སྤོབས་པ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་བསྐྱེད་མཛད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ ཕྱིན་ཟབ་མོ།

我將為您完整直譯這段藏文內容： 如是等乃至一切智智宣說已。 為何如此？諸法之法性即是不相違、決定不相違，如是闡明不違世間假立而亦顯示法性。如是，不同於某些人因厭惡他空而刻意否定阿賴耶識實有，及若心性無自性則從何成就佛陀之{二說部}見解，生起殊勝見解亦依賴通達此義，考慮此義之力故，大婆羅門亦云："思維彼即離根本義，獲得上師教授彼已足。" 於此所說：雪域最勝乘中妙道之，如實次第相貌善了知，欲入決定義趣海洋者，當乘殊勝成就此法船。 如是已說之事業即是宣說決定義極為明晰之此語，亦因是自獲殊勝解脫智慧之果故，此論亦立名為《解脫穗》。如是，從"啊呀"至"無縛而行"之間諸語即名為《解脫穗》，此為顯示勝義之歌聲，樂空平等即是定解雙運，一切續部之文字即是不變之語，具最勝決定義之此最勝論著，最初由怙主札蘭達拉足所造而圓滿。論頌共九十一頌。 一切續部秘密俱生樂，除盡心要義中諸疑惑，無與倫比妙論此珍寶，此方獲得我亦具善緣。思維具德上師金剛持，由衷憶念彼之深恩故，恒時恭敬而作祈請時，速疾加持具大悲心者。如同以筏欲渡大海般，我於此處雖作勤勉行，然以童稚慧或說錯謬，諸聖者應予容忍寬恕。然而今時此方于決定義，慧力生起極其稀少故，我此解說雖僅止於此，智者前行最勝大無畏。如是諸佛所生般若波羅蜜多甚深。

།ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཐེག་པའི་ཚུལ་ལས་བྱུང་རྣམས་ཇི་བཞིན་འདིར་བཤད་ ལས། །བསོད་ནམས་གང་ཐོབ་དེས་ནི་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཕྲིན་ལས་མ་ལུས་པ། །བདག་གི་ སྐད་ཅིག་རེ་རེར་སྤྱོད་ཅིང་འགྲོ་བའི་མགོན་པོ་མཆོག་ཐོབ་ཤོག །བླ་མའི་ཞལ་ནས་སྤྱིར་ གཞུང་འདི་ལ་རྒྱལ་པོ་གོ་བི་ཙཎྜའི་ཞུ་བའི་གླུ་དབྱངས་དང་སྦྲེལ་བར་སྦྱར་བ་ཞིག་རྒྱ་གར་ ནུབ་ཕྱོགས་ན་ཡོད་པར་སྣང་ཡང་མ་གསན། །ཤར་ལྷོ་དབུས་སོགས་ན་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ 10-99 གསུངས། ཞེས་ཛཱ་ལནྡྷ་རའི་དོ་ཧ་རྣམ་གྲོལ་སྙེ་མའི་འགྲེལ་བ་གསང་བའི་མཛོད་བཅས་བྱ་བ་ འདི་ནི་བཤད་པ་དངོས་རྣམས་དང་གྲུབ་མཐའི་འཇོག་མཚམས་བླ་མའི་བཞེད་པ་ཁོ་ན་དང་ བསྟུན་ཅིང་མཐའ་བཅོད་ཐོར་བུ་དང་བོད་དང་མཐུན་པར་ས་སྤྱད་རྣམས་སྦྱར་བའང་ངེས་ དོན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ལེགས་པར་འགྲིས་པར་བྱས་ཏེ། རང་གི་བློ་གྲོས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པའང་ ཅུང་ཟད་དང་བཅས། འཕགས་ཡུལ་གྱི་བླ་མ་དམ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་བཞེད་པ་སོ་སོའང་ཅི་ རིགས་སུ་བཀོད་པ་སྟེ། ལུང་འདྲེན་དང་། མཐའ་གཅོད་སོགས་མ་སྤྲོས་པར་གོ་བདེའི་ངག་ གིས་ཤིན་ཏུ་འཁྱེར་བདེ་བར་ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་རྒྱལ་ཁམས་པ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐས་རང་ལོ་ཉེར་ གསུམ་པ་ལ་སེར་འཕྱང་གི་ལོ་ཁྲུམས་སྟོད་ཀྱི་ཡར་ཚེས་བཅུ་ལ་ནགས་རྒྱལ་གྱི་དབེན་གནས་ སུ་སྦྱར་བའི་ཡི་གེ་པ་ནི་གྲགས་པ་བཟང་པོའོ།

我將為您直譯這段藏文內容： 于無上乘法而生所有教法如實此中解說所獲諸福德，愿以此等佛及佛子一切事業無餘，於我每一剎那中實踐並獲最勝眾生怙主。上師言道，一般而言，此論似與王戈比燦達請問歌相連之一論著存在於印度西方，然未聞及。東南中等處唯此一論。 此《札蘭達拉道歌·解脫穗疏·兼具秘密藏》者，其正說及宗義安立僅隨順上師意趣，零散抉擇及與藏地相順之地行亦令善契決定義分，並稍具自智慧安立，印度三位至尊上師各自意趣亦隨宜安置。不廣引經據與抉擇等，以易解語極易攜帶，由釋迦比丘遊方者達喇那他於己年二十三歲色尖豬年上半月十日，于森林王寂處撰著，書記者為扎巴桑波。

། །།དགེ་ལེགས་འཕེལ།

我來翻譯這段藏文： 祈願善妙增長。 註：此為藏文祈願語，用於文末祝福。我已按照要求進行直譯，未作意譯或省略。由於此段中沒有種子字和咒語，所以無需提供四種形式的對照。