taranatha0139_遊方者多羅那他近要
多羅那他大師教言集JT39རྒྱལ་ཁམས་པ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐས་ཉེ་བར་གདམས་པ། 1-663 ༄༅། །རྒྱལ་ཁམས་པ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐས་ཉེ་བར་གདམས་པ། ༈ ༀ་སྭཱ་སྟི། རྒྱལ་བ་ཀུན་འདུས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཚན་ལྡན་བླ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འདིར་ བུའི་དོན་པོ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བློ་གྲོས་དཔལ་བཟང་བ་ལ། ཉམས་ལེན་གནད་བསྐུལ་ གྱི་རིམ་པ་ཅུང་ཟད་བྲི་བར་བྱ་སྟེ། སྤྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཇུག་སྒོ་ངེས་འབྱུང་དང་སེམས་ བསྐྱེད་གཉིས་ཡིན། དངོས་གཞི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཡིན། མཐར་ཕྱིན་བྱེད་ རང་དོན་དང་གཞན་དོན་གྱི་སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་དང་གཟུགས་ སྐུ་གཉིས་ཡིན། དེ་ལྟར་དོན་བརྒྱད་ཀྱི་ཆོས་སྤྱིའི་ཉམས་ལེན་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་བསྡུས་ པ་ལགས་སོ། །དེ་ཡང་འཁོར་བ་མཐའ་དག་དོན་དམ་པར་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་པས་ ཞེན་པའི་ཡུལ་སྟོངས། གནས་སྐབས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ ཞེན་རིན་ཡང་མི་ཆོག ཅི་བྱས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཡོས་ལས་མ་འདས་པས་ཞེན་པའི་རྒྱུ་མེད། གལ་ཏེ་ཞེན་ན་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་དུས་མེད་པ་ཞིག་ཡོང་བས་ནམ་ཡང་ཞེན་དུ་མི་རུང་། རྒྱུ་མཚན་བཞི་པོ་འདི་ཤེས་ན་ངེས་འབྱུང་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སྐྱེ་བ་ཡིན། ཀུན་རྫོབ་རང་བཞིན་ མེད་པར་ཤེས་པས། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད། དོན་དམ་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་མཐོང་བས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ 1-664 གོ་འཕང་ལ་སྐྱེ་འགྲོ་ཀུན་འགོད་པའི་སྙིང་སྟོབས་རྒྱས་པ། འཁྲུལ་སྣང་གི་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ ཚོགས་པས་གཅེས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྒྲོལ་བའི་དོ་གལ་རང་ལ་བབ་བར་ཤེས་པའི་ ལྷག་བསམ་དང་། ཕྱོགས་ཆ་ཉེ་རིང་སྤངས་བའི་བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོ་སྟེ། བཞི་པོ་དེ་འཛོམ་ ན་སེམས་བསྐྱེད་རྣམ་དག་མི་ཡོང་བའི་ཐབས་མེད་དོ།
我將為您翻譯這段藏文。這是多羅那他大師教言集的一部分： 頂禮具德上師，他是一切佛陀的總集之體性！ 在此，爲了利益弟子、善知識洛珠華桑，我略寫修持要訣的次第。 總的來說，一切法的入門是出離心和菩提心二者。正行是三摩地和智慧二者。圓滿方便是自利和利他的圓滿行為。果位是法身和色身二者。如是，總攝八義的一般修持及其果位。 又，輪迴一切在勝義中雖無而現，故執著之境空無。在世俗諦中也是無常的本性，故不值得執著。無論做什麼都不離苦的本質，故無執著之因。若執著則永遠無法解脫痛苦，故永遠不應執著。若了知這四種理由，則必定生起真實的出離心。 通過了知世俗無自性，對未如是了悟的眾生生起悲心。通過見到勝義如來藏遍及一切眾生，增長令一切眾生安立於佛果位的勇氣。認識到解脫顯現迷亂的種種痛苦的可愛眾生是自己的當務之急的增上意樂，以及遠離親疏偏袒的大舍心。若具足這四者，必定生起清凈菩提心。 註：原文中沒有出現種子字和咒語，因此未做相關標註。我已經按照要求直譯了全文，保持了原文的完整性，沒有省略或意譯。
།བྱིང་རྒོད་དང་བྲལ་བའི་སེམས་དང་ བ་དང་། དམིགས་མེད་དུ་ཅི་འདོད་བཞག་ཆོག་པའི་དབང་སྒྱུར་པ་དང་། གྲིམ་ལྷོད་རན་པས་ ལུས་སེམས་མི་བདེ་བ་མེད་པ་དང་། དམིགས་མེད་དུ་ཤེས་པས་ཏིང་འཛིན་ཉིད་ལ་ཡང་མ་ ཆགས་པ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་དག་ཏུ་འགྲོ་བ་ལ་བཞི་པོ་དེ་ཚང་དགོས། རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་ འབྲེལ་མི་བསླུ་བར་ཤེས་པ་དང་། འཁོར་འདས་ཀྱི་གཉིས་སྣང་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་ སྟོང་པར་ཤེས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གང་དུ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པ་ལ་སེམས་རོ་གཅིག་ ཏུ་ཐིམ་པའི་ཉམས་མྱོང་དང་། ཉམས་མྱོང་དེའི་རྩལ་ཅིར་ཡང་འཆར་ཐུབ་པའི་གསལ་སྟོང་ ཟུང་འཇུག་སྟེ། བཞི་པོ་འདི་དང་ལྡན་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷག་མཐོང་དེ་ ཡོད་པ་ལགས། སྤྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་དོན་ཡིན་ཀྱང་། ཞོར་ ལ་རང་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཙོ་བོར་འགྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་རང་དོན་གྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་དང་། མཐར་ཐུག་སེམས་ཅན་སྒྲོལ་བར་འདོད་ པས། གནས་སྐབས་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ལ་འདུན་པ་དྲག་པོ་དང་། མངོན་ཤེས་རྫུ་འཕྲུལ་ སོགས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་མང་པོ་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་པ་དང་། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་ པ་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ། བཞི་པོ་དེས་ཕྱིན་དྲུག་སོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཅི་སྤྱད་ ཀྱང་། རང་དོན་རླབས་པོ་ཆེ་ཡིན་ལ། བདག་པས་གཞན་གཅེས་ཀྱི་བསམ་པ་དང་། ཡི་རང་ དང་བསྔོ་བའི་སྦྱོར་བ་དང་། ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་དང་། ལུས་དང་། བྱ་རྩོལ་གྱི་སྒོ་ནས་དངོས་ སུ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་སྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་དོན་དུ་དམིགས་ 1-665 ཤིང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཞིང་སྦྱོང་བ་དང་། སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་། བརྒྱུད་ནས་ སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་སྟེ། བཞི་པོ་འདི་དང་འབྲེལ་བའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་ དོན་ལགས། རང་དོན་གཞན་དོན་ལ་ལྡོག་ཆས་ཕྱེ་བ་མང་ངོ་། །ངེས་འབྱུང་དང་། ཤེས་རབ་ དང་། རང་དོན་གྱི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་འབྲས་ཆོས་སྐུ་སྟེ། དེ་ཡང་སྤྲོས་བྲལ་མཁྱེན་པ་དང་། རྟེན་འབྲེལ་མཁྱེན་པ་དང་། རང་བཞིན་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག་དང་། འཕྲིན་ལས་ ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཐུགས་རྗེ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོར་གནས་པ་སྟེ། མཚན་ཉིད་ བཞི་ལྡན་ཡིན་ནོ། །སེམས་བསྐྱེད་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཞན་དོན་གྱི་སྤྱོད་པའི་རང་འབྲས་ ནི། གཟུགས་སྐུ་ཡིན་ཏེ། མཛད་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ ལས་བྱུང་བ་དང་། གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་སྣང་བས་གར་ཡང་ཕྱིན་པ་དང་། ཡུལ་དུས་ཐམས་ ཅད་དུ་མཛད་པ་མ་འཁྲུགས་ཤིང་དོན་མེད་དུ་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། མཚན་ཉིད་བཞི་ལྡན་ཡིན་ནོ།
我將為您完整直譯這段文字： 遠離昏沉掉舉的心，以及能隨意安住于無所緣的自在，以及因鬆緊適度而身心無不適，以及因了知無所緣而於三摩地本身亦不執著，清凈三摩地的生起需具足這四者。 了知因果緣起不虛，了知輪迴涅槃的一切二現本來即空，法界無所緣而心一味融入的體驗，以及此體驗的力用能顯現一切的明空雙運，具足這四者，則有大乘清凈見解的勝觀。 總的來說，雖然菩薩的一切行為都是利他，但順便主要成就廣大自利的諸行為稱為自利行。即了知自他平等性，以及因究竟欲度眾生而暫時對自身成佛有強烈希求，以及精進修持神通變化等眾多功德差別，以及恒時與等持相應，由這四者，無論修行六度等任何菩薩行，都是廣大自利。 視他人較自己更為珍貴的心念，以及隨喜迴向的加行，以及通過法、財物、身體和精進而直接利益眾生，以及一切所修皆以利他為所緣，以及以三摩地清凈剎土、成熟眾生、間接利益眾生，具此四者的一切行為即是利他。自利與利他有許多相對的差別。 出離心、智慧和自利行的自果是法身，即離戲智、了知緣起、自性法界與智慧雙運、以及事業任運生起的大悲無緣之體性，具足這四種特徵。 菩提心、三摩地和利他行的自果是色身，即事業任運成就、從智慧與願力而生、隨機應化而無所不至、以及於一切時處事業不亂且不成無義，具足這四種特徵。
། ལམ་དེས་འབྲས་བུ་དེ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སེམས་ཉིད་གདོད་མ་ནས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ ཅད་བྲལ་བ། ཀུན་རྫོབ་ཆོས་ཅན་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་། །དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་ མ་འཁྲུལ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་འཆར་བའི་ནུས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་འགྲུབ་ པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་བློ་ཡུལ་དུ་ངེས་ནས། སྐབས་ཀྱི་དོན་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པ་ལ། བདག་ ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པའི་བྱ་བ་རང་གཞན་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ལ་འགོད་པ་དང་། ཉན་བཤད་ ལ་བརྟེན་ནས་གདུལ་བྱ་སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། བློ་གྲོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཅི་རིགས་པ་ བསྐྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་། བསམ་པ་ཟང་ཟིང་མེད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་ན་གཞན་དོན་ རླབས་པོ་ཆེ་ཡིན། གཞན་གཞི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པའི་སྒོ་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་ རབ་དང་སྒོམ་བྱུང་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་འགོད་ཐུབ་ན། གང་དག་གཅིག་ལ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་ བ་རྣམ་པར་དག་པ་སྐྱེས་པས་ཀྱང་ཐོས་བསམ་ཁོ་ན་ཅན་གྱི་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པར་གྲགས་པ་ 1-666 བརྒྱ་སྟོང་ཐོན་པ་ལས་གཞན་དོན་རླབས་ཆེ་བ་ཡིན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྟར་སྣང་སྐྱེས་པ་ལས་ ནི། རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ཐོས་བསམ་བྱུང་ན་བརྒྱ་སྟོང་འགྱུར་གྱི་དེ་རང་ དགའ། ཕུགས་ཀྱི་གཞན་དོན་དེ་རང་ཆེ། བརྫུན་ཁོ་ནས་བཟང་པོར་འཆོས་པའི་སྒོམ་ཆེན་ དང་། ལས་འབྲས་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་། བླུན་སྒོམ་བྱིང་བ་བསགས་པའི་ཞི་ གནས་ཏེ། འདི་གསུམ་དམ་ཆོས་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཆེན་ཡིན་ལགས་སོ།
我將為您直譯這段文字： 此道能成就彼果的原因是：心性本來離一切戲論，具有顯現一切世俗法相迷亂顯現和勝義法性無迷智慧的能力，因此得以成就。 在心中確定這些之後，略說當下要點：自己的教法事業是安立自他于清凈戒律，以及依聞思令所化眾生獲得圓滿行為，以及隨宜生起智慧光明等，若以無私之心並攝持菩提心，則是廣大利他。 若能以他人住于戒律為基礎，安立於三摩地、智慧和清凈修所生，則即使僅令一人生起清凈空性見解，也比成就百千位僅以聞思為主的所謂持經者更為利他廣大。 較之生起似是而非的三摩地，若對佛陀清凈教法進行聞思則有百千倍殊勝，彼本身更為歡喜，究竟利他更大。 唯以虛妄裝作賢善的大修行者，輕視業果的空性，讚歎愚癡昏沉的止觀，此三者是摧毀正法的大因。
།ཡང་གནས་སྐབས་ སུ་བདག་ཉིད་ལ་སྒོམ་བྱུང་གི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མེད་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་བླ་མ་ ལྟར་བརྫུ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཉེས་པ་ཆེའམ་སྙམ་ན། འདི་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། རང་གི་རྙེད་བཀུར་ གྲགས་པ་འདོད་པ་དང་། རང་གཞན་ལ་ཆགས་སྡང་གི་དབང་དུ་སོང་བ་ཡིན་ན། ངན་འགྲོའི་ གཏིང་རྡོ་ཡིན། གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་དང་དགེ་འདུན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་ གཞན་དོན་སྐྱོང་། དངོས་སུ་ཡང་ཕན་ཐོགས་ངེས་པ་རྣམས་བྱ། དད་རྫས་ལ་སོགས་པ་ལོངས་ སྤྱོད་པར་མི་འོས་པ་རྣམས་ལ་ཅི་ནུས་ཀྱིས་འཛེམ་ཞིང་། ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་དགེ་བར་བསྒྱུར་ བ་དང་། འཕྲན་བུ་མི་སྤྱོད་ཀ་མེད་རྣམས་གཞན་ལ་ཕན་ན་བདག་ཉིད་ཉེས་པར་གྱུར་ཀྱང་སླ་ སྙམ་པའི་བདག་གཞན་བརྗེ་བ་དང་། འདི་ནི་མི་འོས་པའི་བྱ་བ་ཞིག་གོ་སྙམ་པས་བཤགས་ པ་དང་སྒྲིབ་སྦྱོང་ལ་འབད་པར་བྱས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྲོ་ བ་ཡིན། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་གཞན་དོན་ཕལ་ཆེར་དོན་མེད་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། དངོས་ སུ་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་ལ་འགོད་ཐུབ་པ་ཉུང་བ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་མིན་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཐོགས་ཕྱིན། ཕུགས་དོན་མེད་དུ་འགྲོ་བ་མི་སྲིད། ཡང་གཞན་དོན་ གྱི་གནས་སྐབས་སུ་རང་ལ་བཟང་འཛིན་གྱུར་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐོ་རབ་ཡོད་ཀྱང་ཕུང་འགྲོ་ ན། གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་འཇོམས་པ་ལ་འདི་ལྟར་བསམ་དགོས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོ་ ཐམས་ཅད་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ལ། ང་རྒྱལ་དང་བཟང་འཛིན་སྐྱེ་བ་ལས་གཡས་ཆུང་བ་ཅི་ 1-667 ཡོད། རྨི་ལམ་དུ་རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་པ་ལ་རྒྱལ་པོར་རློམ་པ་དང་འདྲ། གལ་ཏེ་བདེན་པར་ཡོད་ དུ་ཆུག་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཛད་པ་སོགས་ལ་བརྟགས་ན། ཁྱོད་ཀྱི་ འདི་ཙམ་གྱི་ཅིར་ཡང་མི་ཕྱིན། གཞན་དོན་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་མི་གདའ། འཕྲལ་གྱི་ཕུན་ ཚོགས་དང་ལང་ལོང་ནི། མི་སྡིག་ཅན་དམྱལ་བར་འགྲོ་ཁ་མ་འདྲ་ལའང་གདའ་འོ། །ཞེས་ རང་གི་རང་ལ་བརྡ་སྦྱོར་དགོས། ཡང་ཉམས་ལེན་དང་གཞན་དོན་སྤྱོད་པས་ངལ་བ་དང་། སྒྱིད་ལུག་པར་གྱུར་ན་འདི་ལྟར་བསམ་སྟེ། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་རྣམས་ཀྱི། གཞན་དོན་དུ་ སྐུ་དང་། རྒྱལ་སྲིད་སྦྱིན་པར་བཏང་བ་ལ་ཡང་གྲངས་མེད། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དོན་དུ་ཞབས་ ཡ་གཅིག་བཙུགས་ཏེ། ལོ་བརྒྱད་ཁྲིར་བཞུགས་པ་སོགས་མཛད་སྣང་། ཁྱོད་ཀྱིས་འཁོས་ འདིས་བྱང་ཆུབ་ཏ་ག་ལ་ཐོབ། ལྟོ་གོས་དང་ནོར་དང་གཏམ་གྱི་ཕྱིར་དུ་ཅི་ཡང་ཞིག་བྱེད་ནུས་ པ་ལ། ཆོས་ཕྱིར་དཀའ་བ་ཅུང་ཟད་ཞིག་ཀྱང་སྤྱོད་མི་ནུས་པ་འཁོས་འདི་འདྲའམ། ཞེས་དྲན་ པར་བྱའོ།
複次，若想：暫時自己雖無修所生的現證功德，卻冒充如他人上師般，是否極大過失？對此有二：若為求自己利養、恭敬、名聲，以及隨順自他貪嗔，則是惡趣基石。若一心為利益教法與僧團，護持利他，確實做些有益之事，盡力避免不應享用信財等資具，將一切資具轉為善法，對於不得不用的些微資具，想著若能利他，即使自己有過也無妨的自他相換，並以"此乃不應為之事"的想法精進懺悔與凈障，則成為殊勝菩薩行。 若想：凡夫利他大多無義否？此是針對能直接安立於解脫與一切智道者甚少而言。否則，只要結下法緣，究竟決不會無義。複次，若於利他時生起執善，即使有最高三摩地亦將毀壞，何況其他。
為摧彼當如是思：一切世俗事物雖無卻現，生起我慢與執善，有何比此更愚癡？如夢中得王位而自詡為王。縱使實有，若觀察諸佛菩薩事業等，汝之此許微事何足道哉，亦無利他之理由。暫時圓滿與富貴，連將墮地獄的罪人臨終時亦有。應如是自我警醒。 複次，若因修行與利他行而疲憊懈怠，當如是思：諸佛及佛子為利他而捨身及王位等佈施無數，為三摩地而單足而立，住世八萬年等。汝以此程度豈能得菩提？為飲食、衣物、財物與言談能做種種事，卻不能為法稍作難行，豈是這般程度？應當如是憶念。
།འདིར་སྨྲས་པ། ཧ་ཅང་སྐྱོ་ཤས་ཆེ་ན་ཡི་མུག་ཡིན། །དེས་ཀྱང་མི་ཕན་སྤྲོ་བ་སྐྱེད་ པ་གཅེས། །མི་ལུས་ཐོབ་ཅིང་དམ་པའི་ཆོས་དང་མཇལ། །བླ་མས་རྗེས་བཟུང་འདི་ལས་སྐྱིད་ པ་ཅི། །ཧ་ཅང་སྤྲོ་ན་རྣམ་གཡེང་རྒོད་བག་ཡིན། །ངེས་འབྱུང་སྒོམ་པས་དེ་ལ་གཉའ་གནོན་ མཛོད། །ཞུམ་པར་གྱུར་ན་གཟེངས་བསྟོད་འདི་ལྟར་བསམ། །ཚུལ་བཞིན་བསྒྲུབས་ན་དུད་ འགྲོའི་ལུས་ཀྱིས་ཀྱང་། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ལམ་དུ་ངེས་འཇུག་ན། །བདག་གིས་ཅི་ཕྱིར་ མི་ནུས་ཞེས་སུ་བསམ། དྲེགས་པ་སྐྱེས་ན་རང་གི་གནས་ཚུལ་ལ། །དྲང་པོར་བསམས་པ་ ཉིད་ཀྱིས་ཞི་བར་འགྱུར། །ཀུན་ཀྱང་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ལ། །བཟང་ངན་མཐོ་ དམན་བདེ་སྡུག་ཡོད་མེད་པས། །སྤྲོས་བྲལ་དབྱིངས་ལ་མཉམ་པར་བཞག་གྱུར་ན། །གེགས་ དང་གོལ་ས་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་ཡིན། །ཞེས་པ་འདི་ནི་རྒྱལ་ཁམས་པ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐས་ཉེ་བར་ གདམས་ཏེ། ངོ་མཚར་ཅན་གྱི་དམ་ཆོས་འདི། ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་སུ་སོན་པ་དང་། །ཤཱཀྱའི་མཚན་ 1-668 འཆང་རྒྱལ་དེས་ཀྱང་། །ངེས་པར་བྱིན་གྱི་རློབས་པར་འགྱུར། །ཤར་ཕྱོགས་ཡངས་པའི་རྒྱལ་ ཁམས་སུ། །དོན་གཉིས་རླབས་ཆེན་འགྲུབ་པ་དང་། །མྱུར་དུ་བླ་མའི་ཞབས་བསྟེན་ནས། ། བསྟན་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པར་ཤོག །མངྒ་ལཾ།
目錄 རྒྱལ་ཁམས་པ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐས་ཉེ་བར་གདམས་པ།
於此所言：太過憂愁則成厭倦，那亦無益珍貴生歡喜。得人身已遇聖法，得上師攝受何有比此更安樂？太過歡喜則成散亂放逸，以出離修使其降伏。若生怯弱，當如是自我鼓勵而思：若如理修持，即使畜生之身，亦必定趨入無上菩提道，我為何不能？若生驕慢，思維自身實況，僅此便可平息。一切諸法皆空性，無有好壞高低苦樂，若安住離戲法界，障礙與偏差皆自解脫。 此乃遊方者達那那他近囑。此稀有正法，愿入汝心中，持釋迦名號勝王者，必定賜加持。于東方廣大國土中，愿成就二利巨業，速依止上師足，為教法做事業。愿吉祥。
遊方者達那那他近囑
Note: 我已完整直譯了全文，保留了所有內容，對句對仗，沒有省略或意譯。由於這段文字中沒有出現"ཙནྡྲ་གོ་མི།"（月官）和咒語，所以未涉及相關翻譯處理。
註：這是目錄的直譯。由於只有目錄標題一行藏文，且無種子字和咒語，所以按要求直譯輸出。如果您有其他內容需要翻譯，請繼續提供。